cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Asier Córdoba
Asier Córdoba Kerejeta (Bilbo, 2000ko martxoaren 31) Euskal Herriko futbolari ezkertia da, Lezaman hezia, normalean ezker hegalean aritzen dena. Bere anai nagusiak Aitor eta Iñigo futbolariak dira ere. 2020ko udan Osasunak fitxatu zuen.
Kirol Ibilbidea
''2023ko ekainaren 5ean eguneratua. Datu ofizialak.''
Olabide ikastola
Historia
Olabide ikastolaren ibilbidea 1963an hasi zen. Urte hartan, Gasteizko dozena erdi bat familia ados jarri eta erabaki zuten beraien seme-alabei hezkuntza alternatiboa eskaintzea, ohiko ikastetxeetan eskaintzen zutena ez bezalakoa, hezkuntza euskaraz. Euskarak, euskal hizkuntzak, une hartako ofizialtasunak ukatzen zion tokia eduki behar zuen hezkuntza horretan. Ekimen hari esker, hamalau ikasle hasi ziren Zerkabarren kaleko etxebizitza batean hasi zuten haien euskal hezkuntza. Lehenengo promozio hartatik, nahiz eta klandestinitatean jarraitu, hezkuntza euskaraz jasotzeko eskaera igotzen joan zen 1967-1968. urteen artean 85 ikasle izan arte.
Bilakaera
Ikastola handitzen zihoan eta eskaria gero eta handiagoa zenez ikastetxe gisa legeztatzea erabaki zen. Garai hartako gorabeherak zirela-eta, Francoren diktaduraren azken garaia baitzen hura, antolatzeko gaitasun handia eta hamaika trikimailu baliatu behar izan zituzten ikastetxeak aurrera egin zezan. Egindako gestioei esker, garai hartako Hezkuntza eta Zientzia Ministerioak, Lehen Hezkuntzako Zuzendaritza Nagusiaren ofizio baten bidez, 1968ko urriaren 3an, Aita Raimundo Olabide Ikastetxea aintzatetsi zuen. Hezkuntza sisteman garai hartan indarrean zeuden baldintzek zirela eta, argazki ofizialak eta bestelako gaiak eduki behar baitziren, eta ikastetxe berri hark hainbat ikusketa “gainditu” behar izan baitzituen.
Honekin, lortu zen gauza bakarra ikastolaren sendotzea izan zen, eta honen egitura handitzen hasi zen. Olabide sortu zen orduan “Arriaga SA” izenpean, prozesua ahalbidetu zuena. Ikastetxeak, 1968 urtean, 85 ikasle zituen, eta 1972. urtean, berriz, 496 ikasle. Zuzendaritza taldekoek aurre egin behar izan zioten bilakaera horri, eta horregatik, hiru eraikin ere hartu behar izan zituzten, Estibalizko Amaren kalean.
Ikasle kopurua etengabe ari zen handitzen, eta gehikuntza horri aurre egiteko hartzen ziren behin-behineko irtenbideen ondoren, 1973an finkatu egin zen gure hezkuntza proiektua. Urte hartako urtarrilaren 24an Lan Ministerioak onartu egin zuen hezkuntza kooperatiba eratzea; “Aita Raimundo Olabide“ zuen izena, eta 360 familiak eratu zuten. Ikastetxeak 496 ikasle zituen. Kooperatiba 1972ko apirilaren 12an eratu zen, eta eratu bezain laster erabakiak hartzen hasi ziren. 20.000 metro koadroko lursaila erosi zuen kooperatibak Lasarten, eta gaur egun instalazioak osatzen dituzten eraikinetako lehena eraikitzeko lanak abiarazi zituen. Lehenengo eraikina 1975eko apirilaren 19an inauguratu zen.
Olabide ikastola handitzen joan zen, eta 1983an "Zelaia" eraikinaren inaugurazioa egin zen, Juan Zelaia enpresariaren omenez. Garai horretan kiroldegiaren eraikitzearekin lehenengo, eta geroago "Alberdi" eraikinaren inaugurazioa egin zen. Orduan Olabide ikastola Arabako ikastolarik handienean bihurtu zen.
Carnacon
edota Carrownacon (irlanderaz Ceathrú na gCon) Irlandako udalerri bat da, Mayo konderrian dagoena. 2006ko erroldaren arabera 713 biztanle zituen.
Olabide ikastola
Kultur elkartea
Olabide Kultur Elkartea 1992an sortu zen, Ikastolak eta ikastolako partaide guztiek (gurasoak, zuzendaritza, langileak...) sorreratik euskal ohiturak eta kultura sustatzeko eta zabaltzeko.
Sariak
Orain arte Olabide Ikastolak irabazi dituen sariak honakoak dira:
Londres (TRAM Alacant)
Londres Alacantiko Burdinbide Metropolitarraren geltoki bat da, Alacant udalerrian dagoena.
Schistura sharavathiensis
Schistura sharavathiensis Schistura generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Victor Marijnen
Victor Gerard Marie "Vic" Marijnen (Arnhem, 1917ko otsailaren 21a - Haga, 1975eko apirilaren 5a) herbeheretar politikaria izan zen. Herbehereetako lehen ministroa izan zen 1963tik 1965era.
Zuzenbidea ikasi zuen Nimegako Unibertsitatean eta ekonomia Rotterdamgo Ekonomia Eskolan. Ekonomia Ministerioko funtzionarioa izan zen 1941etik 1957ra. Nekazari Kristauen Elkarteko eta Enplegatzaile Katolikoen Elkarteko kide ere izan zen.
Gimnastika 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan - Emakumezkoak zorua
Emakumezkoen lurreko ariketa 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan Ariake Gimnastika Zentroan egin zen 2021eko uztailaren 25etik abuztuaren 2ra bitarte. 85 gimnastek hartu zuten parte, 53 nazionalitatekoak.
Victor Marijnen
Herri Katolikoaren Alderdiko kide izan zen, eta 1963an diputatu hautatu zuten. 1959an, Jan de Quay lehen ministroak Nekazaritza eta Arrantza ministro izendatu zuen. 1963ko hauteskundeetan lehen ministro hautatu zuten. Gobernuan egon zen bitartean, ongizate-estatuaren eraikuntzari eutsi zitzaion. Gobernuak 19 hilabete geroago dimisioa eman behar izan zuen eta Marijnenek ez zuen kargurik jaso. 1968tik 1975era Hagako alkatea izan zen.
Sacile
Sacile Italiako udalerri bat da. Pordenoneko probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Gimnastika 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan - Emakumezkoak zorua
Jade Careyk irabazi zuen txapelketa, hirugarren aldiz jarrian AEBko gimnasta batentzat urrea lortuz. Careyren lehen domina olinpikoa izan zen. Italiako Vanessa Ferrarik zilarra lortu zuen, bere lehenengo domina eta Italiaren lehen domina olinpiko indibiduala emakumeen gimnastika artistikoan. Mai Murakami japoniarrak eta Angelina Melnikova errusiarrak brontzean berdinketa lortu zuten. Murakamiren lehen domina ieta Melnikovaren laugarrena izan zen. Murakamirena Japoniak lortutako lehen domina indibiduala izan zen emakumeen gimnastika artistikoan.
Sacile
Mugakideak
Sacilek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Gimnastika 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan - Emakumezkoak zorua
Txapelketa
Emakumezkoen sailkapen fasean notarik onena izan zuten zortzi gimnastek parte hartu zuten finalean, herrialde bakoitzetik gehienez ere bi.
Sailkapena
Erreserban geratu ziren hiru gimnastak honakoak izan ziren:
NGC 4138
NGC 4138 galaxia bat da, Canes Venatici konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Moenkhausia phaeonota
Moenkhausia phaeonota Moenkhausia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Mary Allen Wilkes
Mary Allen Wilkes (Chicago, Illinois, AEB, 1937) programatzailea eta konputagailuen ingeniaria da.
Dasia griffini
Dasia griffini Dasia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Biolentzia politiko
Biolentzia politikoa helburu politiko bat lortzeko gauzatzen den biolentzia oro da. Biolentzia mota hau estatuek, estatuz kanpoek aktoreek, zein aktore paramilitarrek gauzatu dezakete eta forma askotan gorpuztu daiteke. Terrorismoa, genozidioa, indarkeria poliziala, tortura eta borroka armatua biolentzia politikoaren adibideak dira, besteak beste. Estatu batek talde etniko, sozial edo politiko baten aurka genozidio bat egiten duen kasuetan adibidez, bakarra da biolentzia politikoa gauzatzen duen aktorea. Baina, emakumeen aurkako biolentzia politikoaren kasuan berriz, aktore anitzek gauzatzen dute biolentzia hura eta aktore horien arteko hartu-emanak oso konplexuak izan daitezke.
Biolentzia politikoa prozesu sozial eta politiko orotan gertatu daiteke, eta biolentzia hau gauzatzen duten aktoreak askotarikoak izan daitezkeenez eta horien arteko botere-harremanak simetriko zein asimetrikoagoak izan daitezkeen heinean, biolentzia hau forma oso desberdinetan azaleratu daiteke.
Baronatarren dorretxea
Jauregiak, lorategiak eta elizak plataforma bat osatzen dute. Plataformak ezponda bat du bertara heltzeko hegalaren luzera osoan. Eraikin-multzoa herritik apur bat aldenduta dago, hego-ekialderantz eta parrokiarekin batera taldea osatzen du.
Biolentzia politiko
Definizioak
Tankerako kontzeptu zabalekin gertatu ohi den bezala, ez dago biolentzia politikoaren definizio bakarra. Autore askok teorizatu dute kontzeptuaren inguruan, baina hura definitzeko jarraitu dituzten ikuspuntu desberdinak direla eta, hurbilpen teoriko askotarikoak egin dira.
Dahl, Kalyvas eta Tilly
XX. mendeko politologo adierazgarrienetako izan zen Robert Alan Dahl-ek "Polyarchy; participation and opposition" (1971) liburuan biolentzia politikoa eragile politikoek helburu politikoak lortzeko egindako edozein kalte fisiko, hertsadura, zein mehatxu gisa definitu zuen. Dahl-en ustetan biolentzia politikoa lehia politikoaren muturreko forma bat da eta sistema politikoaren zilegitasuna eta egonkortasuna arriskuan jarri dezake.
Baronatarren dorretxea
Historia
Gaztelua XV. mendetik baronatarrena izan da, Gaztelako Erresuma eta Aragoi arteko gudetan zein Karlistadetan garrantzitsua zen leinua.
Baronatarren dorretxea 1949ko apirilaren 22ko Dekretuaren eta Ondasun Kulturalaren 16/1985 Legearen babespean dago.
Biolentzia politiko
Dahl, Kalyvas eta Tilly
Dahl-ek emandako definizioaren ildotik jarraituz, Stathis N. Kalyvas politologoak "The Logic of Violence in Civil War" (2006) liburuan biolentzia politikoa gatazka politikoko muturreko modu bat bezala definitzen du, non inplikatutako eragileek indar fisikoa erabiltzen duten besteen gain beren borondatea inposatzeko.
Charles Tilly politologo eta soziologo estatubatuarrak aurretik aipaturiko bi autoreen logika jarraitzen du biolentzia politikoa definitzeko. "Democracy and Violence: Reflections on the Twentieth Century" (2007) liburuan adierazten duen bezala autore ipar-amerikarrarentzat biolentzi politikoa eragile politiko batek, helburu politiko espezifikoak lortzeko indar fisikoaren mehatxua, antolaketa edo erabilpena gauzatzeari dagokio.
Hiru definizio hauek biolentzia politikoaren arlo fisikoan jartzen dute jomuga. Hau da, biolentzia politikoa eragile politiko batek helburu politiko bat lortzeko gauzatzen duen hertsapen edo kalte fisiko gisa ulertzen da. Hala eta guztiz ere, nahiz eta hiru autoreek biolentzia politikoaren izaera fisikoan bat egin, beste bi autoreekin alderatuz, N. Kalyvas-ek hurbilpen teoriko desberdin bat proposatzen du biolentzia politikoaren sorrera bultzatzen duten faktoreen inguruan. Kalyvasek biolentzia politikoa tokikotasun handiko fenomeno bat dela argudiatzen du; pobrezia, desberdintasuna edo bazterketa politikoa bezalako faktore estrukturaletan oinarritutako azalpen orokorrak nahikoak ez direla adieraziz. Aldiz, Kalyvasek dio indarkeria politikoa egiturazko baldintzen, dinamika politikoen eta eragileek tokian bertan dituzten estrategien arteko elkarreraginaren emaitza dela.
Feminismotik, Butler eta Federici
Hurbilpen teoriko tradizionalez gain, teoria kritiko feministatik ere hurbilpen teoriko ugari egin dira biolentzia politikoaren inguruan. Judith Butler filosofo estatubatuarrak, adibidez, "Precarious Life: The Powers of Mourning and Violence" (2004) liburuan adierazten du biolentzia politikoa ez dela indarkeria-ekintza fisikoetara mugatzen. Hau da, biolentzia politiko gisa ulertzen dira genero-arauekin eta beste arau sozial nagusiekin bat ez datozen pertsonen aurka gauzatzen den indarkeria sinbolikoa eta bazterketa politikoa. Horrez gain, Butlerrek biolentzia politikoa ikuspuntu feminista intersekzionalista batetik heltzearen garrantzia nabarmentzen du, biolentzia politikoa hura jasaten duen pertsonaren generoak, arrazak, sexu-joerak, genero-identitateak edo desgaitasunak biolentzia gorpuzteko modua edo forma baldintzatu dezakeela azpimarratuz.
Silvia Federici historiagile eta aktibista feministak berriz, indarkeria politikoa kapitalismo globalaren inguruko ikuspuntu kritiko batetik heldu izan du, kapitalismoak emakumeen eta baztertutako beste kolektiboen gainean eragindako inpaktua aztertuz. "Caliban and the Witch: Women, the Body and Primitive Accumulation" (2004) liburuan Federicik emakumeen eta baztertutako beste pertsonen aurkako indarkeria politikoa kapitalismoaren funtsezko ezaugarria izan dela argudiatzen du. Butlerrek dionarekin bat eginez, Federiciren ustez indarkeria politikoa modu askotan gorpuztu daiteke, indarkeria fisikoaz gain, indarkeria sexuala, jazarpena eta egiturazko diskriminazioa ere indarkeria politikoa izanik. Hain zuzen ere, pentsalari italiarraren ustetan, kapitalismoaren testuinguruan indarkeria politikoa pertsonak, bereziki emakumeak, kontrolatzeko eta esplotatzeko erabiltzen da, pertsona horiek menpekotasun politiko eta ekonomiko baten pean mantentzeko helburuarekin.
Biolentzia politiko motak
Biolentzia politikoa forma, larritasun eta praktika askotarikoa izan daiteke. Zientzia politikoan, biolentzia politikoak sailkatu edo antolatzeko modu bat bertan parte hartzen duten aktoreen araberakoa da. Zentzu honetan, hainbat motatako biolentzia politikoak zerrenda ditzakegu: estatuz kanpoko aktoreen arteko biolentzia, estatuz kanpoko aktore batek gauzatua, estatu batek egiten duena, estatu baten eta estatuz kanpoko aktore baten artekoa eta, azkenik, estatuen arteko gerra.
Biolentzia politikoa sailkatzeko beste modu bat biolentzia horrek hartzen duen formaren araberakoa da: borroka armatua, matxinada, genozidioa, gerra zibila, tortura, emakumeen aurkako indarkeria edo hauteskunde-indarkeria, adibidez.
Estatuz kanpoko aktoreen arteko biolentzia
Biolentzia hau estatuz kanpoko aktoreen arteko gatazka da, non Estatuek ez dute modu zuzenean parte hartzen. Estatuz kanpoko aktoreek indarra erabiltzen dute berdintasuna, aitorpena edo autonomia lortzeko. Honen baitan sartzen dira gatazka etnikoak.
Gatazka etnikoak
Gatazka etnikoetan, talde etniko desberdinetako kideen arteko norgehiagoka bat dago edo talde horretako kideen eta baztertuen arteko gatazka bat dago. Gatazka etnikoak XVIII. eta XIX. mendetik existitzen dira, Europan nazio-estatu kontzeptua eratu zenetik. Gatazka etnikoetan estatuek batzuetan parte hartu dezakete aktore bezala, beste batzuetan bitartekari moduan eta beste batzuetan ez dute parte hartzerik.
Biolentzia politiko honen adibide bat Libano litzateke. Libanon Itun Nazional bat eratu zuten 1943an, non elite musulman sunitak eta elite kristau maronitak boterea partekatuko zutela adierazten zuten. Baina itun honek ez zuen asko iraun eta 1975etik 1991era gerra zibil bortitz batean murgildu zen herrialde hau, bi etniak gudaren bandoak eratuz.
Estatuz gaindiko aktore bakarra
Biolentzia politikoa estatuz kanpoko aktore bakar batek ere gauza dezake. Hauek helburu politiko batzuk gauzatzeko biolentziaren erabilerari ekiten diote beste pertsonen edo gizataldeen aurka.
Indarkeria honen adibide bat topa daiteke Mendozan, Argentinan; 1976an CAMek (Mendozako Komando Antikomunistak) eta Pio XII.a Komando Moralizatzaileak indarkeria parapoliziala gauzatu zuten. CAM “subertsioari aurre egiteko” eratu zen eta Pio XII Komando Moralizatzailea “morala defendiazeko”.
CAM eta Pio XII.a Komando Moralizatzailea talde parapolizialak
CAM 1974ko irailean agertu zen lehen aldiz, sei atentatu eginez. Atentatu horietako batzuk pertsona zehatzei bideratuta zeuden, aldiz beste batzuk egoitzei eta kultur etxeei bideratuta egon ziren. Talde parapolizial honen biktimak ezkerrari lotutako pertsonak izan ziren, hala nola: marxistak, peronistak, gremioak eta aldekoak. Talde honen beste biktimak Txileko herritarrak eta erbesteratuei laguntzeko erakundeak, bai eta katolikoak ez ziren erakunde erlijiosoetakoak ere izan ziren.
Indarkeria politikoaren adierazpen horretan hainbat metodo erabili zituzten, hala nola tortura, desagertzeak, hilketak, estortsioak…
CAM sortu eta hilabete batzuetara agertu zen Pio XII Komando Moralizatzailea, konkretuki 1975ean. Komandoak egindako operazioetan, gaueko klubei bonbekin egindako atentatuez gain, prostituzioan zeuden emakumeak eta proxenetak erailtzen ziren.
Estatu batek egindako biolentzia
Honen adibide dira Latinoamerikan eman ziren genozidioak edo Espainiar estatuan GAL-ek egindako estatu terrorismoa.
Latinamerikako genozidioak
Latinoamerikan populazioen suntsipen sistematikoak eman ziren lurralde osoan zehar; oso goiz hasi ziren, Guatemalako estatu-kolpearekin 1954ean. Suntsipen hauek ia kontinente osoa zeharkatu zuten data horren eta XXI. mendearen hasieraren artean.
Espainiar Estatuak erabilitako biolentzia
Espainiar estatuan 1983. eta 1987. urteen artean Askapenerako Terrorismoaren Aurkako Taldeak (GAL ak) aktibo egon ziren. Geroago jakingo zenez Felipe Gonzalez en gobernuak lagundu edo parte hartu zuen talde honek eragin zuen biolentzian, nahiz eta Felipez Gonzalez berak inoiz ez duen hau onartu. GALen helburuetako bat zen ETA ezegonkortzea, erakundearen barruan eta euskal gizartean ETA lagundu edo onartzen zuten guztien baitan beldurra zabaltzea eta talde terrorista negoziatzera behartzea. Horretarako bahiketak, torturak eta hilketak egin zituzten. Gerra zikina esaten zaio biolentzia politikoko aldi honi; 1987an bukatu zen eta gaur egunera arte ez da guztiz argitu.
Estatu eta estatuz gaindiko aktore artean
Biolentzia politikoko era honetan estatu batek behintzat parte hartze du eta beste aldetik estatuz gaindiko aktore bat edo gehiago daude. Honen adibide da borroka armatua, hainbat herrialdetan eman dena urteetan zehar: Venezuelan 1962an, Kuban 1953an...
Estatuen arteko gerra
Estatuen artean edo estatu baten eta menderatze kolonialaren, atzerriko okupazioaren edo erregimen arrazistaren mende dagoen herri baten artean garatutako gatazka, non gerrako zuzenbidearen arau tradizionalak eta nazioarteko zuzenbide humanitarioaren xedapenak aplikagarriak diren.
Honen adibide da Errusia eta Ukrainaren arteko gerra.
Baronatarren dorretxea
Historia
Kondairak dio, Rui Perez izeneko buruzagi bisigodo batek agindu zuela dorretxea eraikitzea 680 urte inguru bere kokapen estrategikoa zela eta. Beste kondairekin ere lotura badu: batek dorrea errekonkistaren abiapuntua zela esaten du eta bestea baronatarren kondaira da.
Dorre-jauregia
Dorre-jauregia eraikin nagusia da, baronatarren jaiotetxea. Baronatarrek garrantzi handia izan zuten XVI. mendean izandako gertakari erabakigarrietan, horregatik aparteko abantailak lortu zituzten euren bailaran ez ezik baita Gaztelan ere. Aipatzekoak dira karlistaldian eurok egindakoak. Baronatar batzuk prokuradoreak izan ziren eta Pedro Barona Arabako Ahaldun Nagusi 1855etik 1858ra bitartean.
Harresia eta babes-erretena
Kanpoan harresi eta babeseko ur-erretena ditu (ur-erretena mantentzen duen Arabako gaztelu bakarra da) bigarrena, desagertuta dago ipar eta ekialdean. Bertatik igarotzeko zubi eta atetzarrak daude.
Harresi-barruan jauregiak bi solairu ditu eta inguratu egiten du dorrea bere iparraldeko eta mendebaldeko hegaletatik; dorrea bakarrik goiko solairuan geratzen da exentu.
Eraikinean sartzea hegoaldeko atetik egiten da eta ate horrek bi dobelaz egindako arku zorrotza du. Garai batean, antza, sarrera bestelakoa izan zen, izan ere, dorreak matakana baitu hura sarrera izan zela erakusten duena eta badirudi, zubi altxagarria ere izan zuela. Bada beste ate bat ere, txikiagoa ekialdean, agidanez, biltegirako sarrera izango zena.
Dorrea
Dorrea harlangaitzez egindako eraikina da eta harlanduak ditu bere eskantzuetan, gutxi gorabehera 10x10m-ko karratua osatzen du. Behe solairua eta hiru solairu ditu, goian almenak errematatzen dute eta teilazko lau isurialdeko estalkia du.
Defentsako bi matakan ditu eta argi-bao gutxi. Bi leiho bikoitz ditu arku zorrotzekoak zeinak hiru atalekin egindakoak diren. Hegaleko atal bakoitzak, bere leiho-zangoek eusten diolarik, bere arkuaren kanpoko zatia osatzen du. Erdiko piezan, mainelean oin hartuta dagoenak, zizelkatuta ditu arku bien beheko zatiak. Zati horiek metro bateko garaiera dute eta ia argi erdiko zabalera.
Egun, dorrearen behe solairua eta lehena jauregira batuta daude eta bigarren solairuan, sarbidea jauregitik duenak eskailera bat du bigarren solairura joateko eta almenetaraino doana. Eskailera oraintsukoa da eta, hortaz, bere diseinua oraingoa da. Estalkiaren egitura metalikoa da.
Jauregia
Jauregiaren sarrera den ataritik aurrera eginda patio nagusira helduko gara. Atarian aipatzekoa da zoruaren dekorazioa, hau da, hamabi petaloko lore bat errekarriz egina.
Patioak, Arabako Foru Aldundiak oraintsu egindako azken eraberritzera arte, goiko solairuetara joateko eskailera zuen. Eskailera hori aurretik egindako eraberritze lan desitxuroso bat zenez, azken eraberritzean kentzea erabaki zen. Patio zentral horri esker eraikinak badu, nahiz eta kanporako bao gutxi izan, behar besteko argitasunik eta aireztatzeko modurik, hortik dator bada, eraikin multzoa harresituaren itxura mantendu izana.
Biolentzia politiko
Errusia eta Ukraina estatuen arteko gerra
Gaur egun, Errusia munduko estaturik handiena da kilometroei dagokienez, baina XX. mendean Errusia estatu are handiago baten barruan existitu zen, Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna (SESB) deitua. Garai hartan, Errusiak galdu zituen lurraldeetako asko inbaditu eta berreskuratu zituen, eta SESBen sartu zituen. Horietako bat Ukraina izan zen, lurralde oso zabala, gainera herrialde honen zati bat Poloniaren esku geratu zen. Denborarekin, Ukraina, SESBen barruan, suspertu egin zen eta Batasuneko lurralde garrantzitsuenetako bat izatera iritsi zen, baina 1991n, tentsio askoren ondoren, SESB desegin zenean, osatzen zuten herrialdeak independente bihurtu ziren. Ondorioz, Ukrainak bozkatu zuen, erreferendum masibo batean, estatu propio gisa finkatzearen alde.
Baina lurraldeen arteko tentsioak ez ziren inoiz amaitu eta 2014an Ukrainako krisi politiko bat aprobetxatuz, manifestazioekin eta kale-indarkeria rekin, Vladimir Putinek Krimeako penintsula inbaditzeko agindu zien bere tropei, modu anonimoan, hau da uniformerik gabe. Honez gain Errusiarekin muga egiten duten bi probintziatan ere (Donetsk eta Luhansk) altxamenduak bultzatu zituen, herrialdearen zati hori urte askotan gerra eremu bihurtu zituenak.
Hurrengo urteetan zehar bi herrialdeen arteko tentsioak hazten joan ziren, 2022ko otsailaren 24ra arte, urte horretan hasi zelako bi herrialdeen arteko gerra, gaur egunera arte luzatzen dena.
Borroka armatua
Gatazka armatua dagoela ulertuko da estatuen arteko indarrera jotzen denean edo indarkeria armatuko egoera luzea dagoenean. Hau gobernuko agintarien eta talde armatu antolatuen artean edota estatu barruko talde horien artean ematen denean.
Borroka armatua era askotako operazio militarretan modu antolatuan biolentzia erabiltzea da. Kasu hauetan bi lehiakideek antzeko armak erabiltzen dituzte helburu politikoak lortzeko.
Matxinada
Agintari, gobernu edo Estatu baten aurka publikoki altxatzea, batez ere agintaritzatik kendu eta beste batekin ordezkatzeko edota zentzu jakin batean jardutera behartzeko egiten denean matxinada bat ematen ari dela ulertzen da.
Genozidioa
Talde nazional, etniko, arrazako edo erlijioso bat, osorik edo zati batean, suntsitzeko asmoz egindako delitua da genozidioa.
Gerra zibila
Oxfordeko hiztegiak adierazten duenez: "Gerra zibila nazio bereko bi bandoren edo gehiagoren artean ematen den borroka armatu luzea da, non hainbat gerra gertatzen dira aldi berean edo gerran zehar ematen direnak".
Tortura
Torturaren definizioa pertsona bati ezarritako zigor fisikoa edo psikikoa da. Helbururik ohikoena biktimaren edo hirugarren lagun baten aitorpena edo informazioa lortzea izaten da. Beste helburu batzuk biktima pertsona gisa ezeztatzea edo torturatzaile sadikoaren entretenimendu gisa erabiltzea izaten dira.
Emakumeen aurkako biolentzia
"Emakumearen aurkako indarkeria diskriminazio-modu bat da, eta gizonen eskubide eta askatasun berdinak izatea eragozten du". Espainiako Berdintasun Ministerioak ematen duen definizio horrek barnean hartzen ditu kalte edo sufrimendu fisiko, mental edo sexualak eragiten dituzten ekintzak, ekintza horiek egiteko mehatxuak, behartzea eta askatasuna kentzeko beste modu batzuk.
Espainiar Estatuaren kasuan, INE-k (Estatistikako institutu nazionalak) adierazi zuen: "2021. urtean genero-indarkeriaren biktima diren emakumeen kopurua % 3,2 igo zela, 30.141 kasuetara helduz". Gainera, adierazi zuen: "genero-indarkeriaren biktimen tasa 1,4koa izan zela 14 urte eta gehiagoko 1.000 emakumeekiko".
Baronatarren dorretxea
Jauregia
Nahiz eta eraikina jauregi moduan erabili izan, bao gutxi dira hormaren izaera monolitiko eta defentsazkoa apurtu dutenak, eta den hori, argia sartzeko egindako patioari esker.
Eraikinak zuen zurezko egitura oso egoera txarrean zegoen goiko solairuetan eta horregatik, ondo zegoen zura mantendu egin zen eta aldatu mantendu ezin zena. Horrela bada, berreskuratutako patioan, zutabe mota bi ditugu, batetik, harrizkoak, duten tailuarengatik interes aipagarri dutenak eta bestetik, metalezkoak, lerdentasun handikoak eta indartutako estalkiaren pisua deskargatzen dutenak.
Eskailera zaharra kendu egin zenez gero, berri bat jarri da jauregiaren ipar-mendebaldeko angeluan, aldaketarik gehien jasan izan duen eta interesik gutxien duen gunean hain zuzen ere.
Aipatzekoa da Kixotearen Gela. Zorua Kixotearen eszenak irudikatzen dituen XVII. mendeko Talaverako zeramikaz jantzia dago, propio gela honetarako egindakoa gainera. Hormak gai horretako irudiz margotutako paperez estalita daude.
Beste areto batek zuri-beltzean egindako alegoria bat du marraztuta, bertan Espainiako probintziak, garraiobideak, garaiko dibertsio-motak, jarduera ekonomikoak eta Amerikarekin, Afrikarekin eta abarrekin zen merkataritza irudikatzen dute.
Logelak, dorrearen solairua okupatzen du, oso interesgarria diren altzariak ditu eta tamaina handiko zurez egindako zoladura. Gainontzeko logelen altzairuak ere irizpide berak erabiliz jarri izan dira.
Bigarren solairua eraikinaren zati berrian dago eta bere oinplanoa libreagoa izanik solairu horretako hegalen batean museoa kokatu ahal izango litzateke. Solairu honetako sabaiaren egitura berria da, hormigoizko lauzaz egina, lehen zena hondatuta baitzegoen.
Baronatarren etxebizitza berria, beste hegalean kokatzen da. Berria denez ez du aparteko interesik.
Bigarren solairuak almenak ditu eta horiek dira argia sartzeko dituen leiho bakarrak.
Beste elementu batzuk
Barona jauregiaren inguruko beste elementu batzuek ere ondare babestuaren izendapena dute: lorategien multzoak, eta Villanañeko elizak, Andre Mariaren Jasokundearena.
Cessoy-en-Montois
Cessoy-en-Montois Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cessoy-en-Montois udalerrian erroldatutako biztanleak 215 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saltillo (Tennessee)
Saltillo Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Hardin konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Sofia Erregina Ospitalea
Sofia Erregina Ospitalea Tuterako eskualde-ospitale publikoa, Osasunbidearen sistema barruan dagoena.
Cessoy-en-Montois
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Sofia Erregina Ospitalea
Halaber, Nafarroako erietxerik berriena da, 1986an zabaldu baitzuten. 1990eko hamarkadan eta batez ere 2000ko hamarkadan zehar, handitu egin zuten, biztanleriaren hazkundeak eragindako beharrizanak asetzeko.
Cessoy-en-Montois
Etxebizitza
2007an 121 etxebizitza zeuden, 98 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 119 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 98 etxebizitza nagusietatik 86 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 91 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 48 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 133 ziren, horien artean 91 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 91 pertsona aktiboetatik 86 lanean zeuden (52 gizon eta 34 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cessoy-en-Montois udalerrian 104 unitate fiskal zeuden, 236 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.707 euro zen.
Castlehill
(irlanderaz Caorthannán) Irlandako udalerri bat da, Mayo konderrian dagoena. Historikoki Keerhannaun edota Keerhanaun deitua.
Cessoy-en-Montois
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Cessoy-en-Montois udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Schistura sigillata
Schistura sigillata Schistura generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Bojan
Bojan Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Boujan-sur-Libron udalerrian erroldatutako biztanleak 2.944 ziren. Familiak 1.185 ziren, horien artean 280 pertsona bakarrekoak ziren (132 bakarrik bizi ziren gizonak eta 148 bakarrik bizi ziren emakumeak), 437 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 332 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 136 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.790 ziren, horien artean 1.263 aktiboak ziren eta 527 inaktiboak ziren. 1.263 pertsona aktiboetatik 1.150 lanean zeuden (611 gizon eta 539 emakume) eta 113 langabezian zeuden (51 gizon eta 62 emakume). 527 pertsona inaktiboetatik 231 erretiraturik zeuden, 129 ikasten zeuden eta 167 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Boujan-sur-Libron udalerrian 1.244 unitate fiskal zeuden, 2.886 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.241 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 242 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 33 eraikuntza enpresak ziren, 35 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 19 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 45 zerbitzu enpresak ziren, 66 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 47 zerbitzu publikoetatik, 1 lan bilaketa bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 1 funeraria, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 10 igeltseroak, 1 margolaria, 4 zurginak, 2 iturginak, 7 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 4 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 altzari denda zen, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Boujan-sur-Libron udalerrian 81 nekazaritza-ustiategi zeuden, 594 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, 2 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, urgentzia zentro 1 bat eta botika 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zangitu
Zangitu Altsasuko dermio bat da, udalerriaren ekialdean, Urdiaingo mugatik gertu eta Burunda ibiaiaren iparraldean geratzen den meandro batean. Gaur egun Zaragoza-Altsasu burdinbidearen hegoaldean dago. Erdi Aroan bertan herri bat egon zen, baina aspaldi hustu zen eta ez da inongo arrastorik geratzen.
Etimologia
Zangitu izenaren jatorria ez da argia. Jose Luis Erdoziaren arabera, Etxarri Aranazen izen berbera duen toponimmoaren jatorrian zain hitza dago. Patxi Salaberriren arabera latineko Sancius izenetik letorke, hau da, *(ager, fundus) sancitus edo Sancioren jabetza.
Historia
1820an Iruñeko apezpiku zen Joaquín Javier de Uriz y Lasagak eskatu zuen baselizatik geratzen zena hortik kentzeko eta harriak beste eraikin erlijioso batean erabiltzeko; altsasuarrek, ordea, ez zuten baimendu Aldagoitian zegoen langatik material horiek pasatzea.
Herri kulturan
Altsasuko kanta herrikoi bat Pescadores que vais a Zangitu da.
The First Purge
The First Purge (Lehen Purga), 2018ko Gerard McMurray estatubatuar zinema zuzendari eta James DeMonaco gidoilariak zuzendu eta idatzitako beldurrezko ekintza film bat da. Y'lan Noel, Lex Scott Davis, Joivan Wade, Mugga, Lauren Vélez, Kristen Solis eta Marisa Tomei aktoreek antzeztu zuten.
The Purge frankiziaren filmetako bat da, aurrez estreinatutako The Purge (2013), The Purge: Anarchy (2014) eta The Purge: Election Year (2016) filmen jarraipena da.
Épenoy
Épenoy Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
The First Purge
Argumentua
Gainontzeko urtean zehar kriminalitate tasa %1a azpitik mantentzeko asmoz, Amerikako Guraso Fundatzaile Berriek isolatutako komunitate batean edozein motatako erasoak baimentzen dituen teoria soziologiko bat martxan jarriko dute. Baina zapaltzaileen bortizkeriak zapaldutakoen amorruarekin topo egingo du, gehiegikeriek muga "esperimentalak" gainditu eta herrialde osora hedatuko dira. Honela, esperimentu gisa hasi, eta urtean behin, 12 orduz edozein motatako delituak burutzea baimentzen duen ohiturari hasiera emango zaio.
Épenoy
Biztanleria
2007an Épenoy udalerrian erroldatutako biztanleak 544 ziren. Familiak 206 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 61 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 85 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 224 etxebizitza zeuden, 209 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 184 etxeak ziren eta 40 apartamentuak ziren. 209 etxebizitza nagusietatik 162 bere jabearen bizilekua ziren, 38 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 139 etxek bost zituzten. 184 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 85 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
San Martino al Tagliamento
San Martino al Tagliamento Italiako udalerri bat da. Pordenoneko probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Épenoy
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 328 ziren, horien artean 261 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 261 pertsona aktiboetatik 252 lanean zeuden (146 gizon eta 106 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gil Parrondo
Manuel Gil Parrondo y Rico-Villademoros (1921eko ekainaren 17a, Ḷḷuarca, Asturias - 2016ko abenduaren 24a, Madril) espainiar zinema zuzendari artistiko bat izan zen.
Épenoy
Diru sarrerak
2009an Épenoy udalerrian 218 unitate fiskal zeuden, 591 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.184 euro zen.
San Martino al Tagliamento
Mugakideak
San Martino al Tagliamentok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Épenoy
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 higiezinen agentzia.
Gil Parrondo
Film nabarmen ugariren eszenatokiak diseinatzeagatik nabarmendu zen, tartean Mr. Arkadin (1955), Alexander the Great (1956), The Pride and the Passion (1957), King of Kings (1961), El Cid (1961), Lawrence of Arabia (1962), 55 Days at Peking (1963), The Fall of the Roman Empire (1964), Doctor Zhivago (1965), The Wind and the Lion (1975), Robin and Marian (1976), The Boys from Brazil (1978), Volver a empezar (1982), Bearn o La sala de las muñecas (1983), Las bicicletas son para el verano (1984), Werther (1986), Tu nombre envenena mis sueños (1996), El abuelo (1998), You're the One (una historia de entonces) (2000), Tiovivo c. 1950 (2004) eta Ninette (2005).
Épenoy
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Épenoy udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Urdiaingo inauteriak
Urdiaingo inauteriak edo ihoteak Sakanako herri horretan ospatzen dituztenak dira. "Momoxarroak" dira bertako pertsonaia nagusiak.
Urdiainen 3 egunez antolatzen dituzte inauteriak: larunbatean “manta-eguna” da pertsonaia nagusia, eta igandean eta asteartean momoxarroak ateratzen dira. Makilekin ibiltzen dira kaleetatik herritarren atzetik, hauek ihesean korrika joaten direlarik.
Momoxarro handiak eta txikiak ateratzen dira Urdiainera, momoxarro asko. Zigorra eskuan, "momoxarro xirrikiti xarro..." oihu egiten zietenei astindu ederrak egiten dizkieten.
Oinatz Aulestia
Oinatz Aulestia Alkorta (Ondarroa, 1981eko martxoaren 23a - ) euskal herritar futbolari ohia da, atezain lanetan aritzen zena. Bere lehengusua Unai Marino atezaina da ere.
Estatistikak
''2020ko Maiatzak 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
San Giorgio della Richinvelda
San Giorgio della Richinvelda Italiako udalerri bat da. Pordenoneko probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
San Giorgio della Richinveldak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Charlestown (Mayo konderria)
(irlanderaz Baile Chathail) Irlandako udalerri bat da, Mayo konderrian dagoena. 2011ko erroldaren arabera 914 biztanle zituen.
Moenkhausia pirauba
Moenkhausia pirauba Moenkhausia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Hipodamo Miletokoa
Hipodamo Miletokoa edo soilik Hipodamo (grezieraz Ἱππόδαμος, Ippodamos) K.a. V. mendean bizi izan zen greziar hirigile eta arkitektoa zen. K.a. 460 eta 440 artean lan egin omen zuen aktiboki. Berak egin zuen hainbat heleniar kolonietako hirien planeamendua. Esanguratsuena Egeo itsasoaren aurreko Miletoko hiri-plan berria izan zen, egungo Turkian.
Ordena eta erregulartasuna uztartu zituen, ordura arteko hirietan ez bezala, gerora plan edo trazadura hipodamikoa deituko dena. Aristoteleren arabera, Hippodamo hiri planeamenduaren artearen sortzailea da, eta 10.000 hiritarrentzako hiria diseinatu zuen. Hiria hiru klase sozialetan banatzen zuen (soldaduak, artisauak eta senarrak); lurra ere beste hirutan (sakratua, publikoa eta pribatua).
Ortogonalki gurutzatzen ziren kale zabalen hiri planeamendua proposatu zuen lehenengotzat hartua da Hipodamo. Berak sortutako kale sareari, sare edo bilbe hipodamikoa deitzen zaio.
Hipodamok Pireoren trazatua ere egin omen zuen.
Maitasun likido
Maitasun likido terminoa Zygmunt Bauman soziologo poloniarrak sortutako kontzeptuari deritzo, bere lan homonimoan garatua postmodernitatean garatzen diren pertsonen arteko harreman motak deskribatzeko. Egilearen arabera, hauek sendotasun eza, berotasuna eta gero eta iheskorrak, azalekoak, etereoak eta konpromiso gutxiagoko joera dute ezaugarri. Kontzeptua maitasun erromantikoan oinarritutako harremanetarako maiz erabiltzen den arren, Baumanek ere hurkoarekiko maitasunaren likideziaz orokorrean hitz egiteko kontzeptua garatzen du.
Kontzeptuaren garapena
Baumanek azaldu du nola joera batzuk agertzen diren gizarte kapitalista aurreratuetan harreman pertsonalak nola ulertzen diren eragiten duten. Indibidualismorako joerak harreman sendoek arriskua ikusten dute autonomia pertsonalaren balioetarako. Horri bizitzako hainbat arlo komertzializatzea eragiten duen ideologia kontsumistaren orokortzea gehitzen zaio. Zentzu horretan, beste pertsona batzuek beren burua beharrizan batzuk asetzeko merkantzia gisa ikusten hasten dira, eta maitasuna elkarren arteko kontsumo moduko bat bihurtzen da, arrazionaltasun ekonomikoak gidatuta, non ethos ekonomikoak harreman pertsonalak inbaditzen dituen.
'' Vivir juntos – por ejemplo— adquiere el atractivo del que carecen los vínculos de afinidad. Sus intenciones son modestas, no se hacen promesas, y las declaraciones, cuando existen, no son solemnes, ni están acompañadas por música de cuerda ni manos enlazadas. Casi nunca hay una congregación como testigo y tampoco ningún plenipotenciario del cielo para consagrar la unión. Uno pide menos, se conforma con menos y, por lo tanto, hay una hipoteca menor para pagar, y el plazo del pago es menos desalentador. Z. Bauman (2005) ''
Baumanentzat, Interneteko harremanak bizitza errealean beste harreman batzuetara esportatzen den eredu bihurtzen dira. Izan ere, harremanak baino gehiago, loturak bilatzen dira, ez baitute inplikazio edo sakontasunik behar. Konexioetan, guztiek erabakitzen dute noiz eta nola konektatu, eta ezabatu tekla sakatu dezakezu.
'' En una vida de continua emergencia, las relaciones virtuales superan fácilmente lo real. Aunque es ante todo el mundo offline el que impulsa a los jóvenes a estar constantemente en movimiento, tales presiones serían inútiles sin la capacidad electrónica de multiplicar los encuentros interpersonales, lo que les confiere un carácter fugaz, desechable y superficial. Las relaciones virtuales están provistas de las teclas suprimir y spam que protegen de las pesadas consecuencias (sobre todo, la pérdida de tiempo) de la interacción en profundidad. ''
Z. Bauman (2011:23)
Hori dela eta, maitasuna likido bihurtu da, isurtzen da, etengabe aldatzen da eta ustekabeko bideak hartzen ditu, norbanakoa aldatzen den modu berean. Ezer ez da sendoa iraganean bezala - Baumanek balio sendoagoak eta gutxiago iraunkorrak aipatzen ditu.
Kritikak
Enrique Gil Calvok saiakera postmodernoen pentsamendu ahularen baitan kokatzen du kontzeptua –hau da, ironikoki, saiakeragintza likidoa– kontuan hartuta Baumanen lanak ez dituela jatorrizko kontzeptuak sortzen, baizik eta teoria zaharrak birziklatzen dituela helburu komertzialarekin.
Genero azterketek gizonezkoek eta emakumezkoek historikoki izan duten maitasuna ulertzeko modu desberdinen analisia ez egiteagatik kritikatu dute kontzeptua. Zentzu horretan, Matamoros bezalako egileek diote tradizionalki emakumeek solidoa maite zutela, eta gizonek likidoa. Hori dela eta, Baumanen tesia berriro pentsatzea proposatzen du, zergatik maite duten emakumeak orain likidoa? . Erantzun posiblea litzateke likidoa maitatu ahal izateko premisa independentzia pertsonala izatea dela, maitasuna berarentzako mehatxutzat har dezan. Sistema patriarkalak esan nahi izan du,
historikoki gizonezkoek beti harremanak horrela pentsatu izan badituzte ere, emakumeentzat hori azken hamarkadetan soilik posible izan dela.
Teo (pertsonaia)
Teo 1977an Violeta Denouk Bartzelonan sortutako haur liburu pertsonaia bat da. Violeta Denou Asunción Esteban, Carlota Goyta eta Anna Vidal ilustratzaileen ezizen kolektiboa da.
Teok nazioarteko ospea lortu zuen, 150 titulu baino gehiago argitaratuta ditu eta 15 hizkuntzatara baino gehiagotara itzuli da. Arrakasta horren ondorioz, nazioarteko hainbat sari jaso ditu haur literaturan. 1996an, BRB Internacional estudioek pertsonaia ospetsu honen abenturak telebistarako egokitu zituzten.
Lehen hiru liburuak hauek dira: Teo trenez doa, Teo itsasontziz doa eta Teo hegazkinez doa. Teo haur jatorra eta bitxia da, eta haurrei balioak ikasten laguntzen die. Haurrak beren eguneroko abenturekin identifikatuta sentitzen dira.
Gaur egun, Violeta Denou kolektiboa Asunción Estebanek eta Carlota Goytak osatzen dute.
Dasia semicincta
Dasia semicincta Dasia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
NGC 4139
NGC 4139 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Pellafol
Pellafol Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pellafol udalerrian erroldatutako biztanleak 135 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 206 etxebizitza zeuden, 69 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 133 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 187 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 69 etxebizitza nagusietatik 52 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 71 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (27 gizon eta 14 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pellafol udalerrian 72 unitate fiskal zeuden, 150 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.651 euro zen.