cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Verneuil-sur-Serre
Etxebizitza
2007an 112 etxebizitza zeuden, 106 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 5 hutsik zeuden. 111 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 106 etxebizitza nagusietatik 91 bere jabearen bizilekua ziren eta 15 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 171 ziren, horien artean 132 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 132 pertsona aktiboetatik 119 lanean zeuden (63 gizon eta 56 emakume) eta 13 langabezian zeuden (4 gizon eta 9 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Verneuil-sur-Serre udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 540 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Richland konderria (Ohio)
Richland konderria (Richland County) Ohioko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Mansfield da. 2010eko zentsuaren arabera 124,475 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Richland konderriak 129,519 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,245 ura dira. Beste 128,274 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 96,11 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 124,475 pertsonetatik 109,458 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,732 dira. 11,612 beltzak edo afroamerikarrak. 218 amerikar natiboak ziren eta 32 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 800 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 153 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 2,202 pertsonek kokatzen zuten.
Serques
Serques Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Serques udalerrian erroldatutako biztanleak 1.104 ziren. Familiak 406 ziren, horien artean 88 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 119 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 179 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Livers-Cazelles
Livers-Cazelles Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Serques
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Edmond Perron
Edmond Perron (Baiona, 1855eko apirila - 1924ko iraila) musikagile, kantari eta ileapaintzailea izan zen. Bere garaian pertsonaia oso ezaguna izan zen Baionan.
Livers-Cazelles
Biztanleria
2007an Livers-Cazelles udalerrian erroldatutako biztanleak 248 ziren. Familiak 98 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Serques
Etxebizitza
2007an 534 etxebizitza zeuden, 416 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 104 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 520etxeak ziren. 416 etxebizitza nagusietatik 355 bere jabearen bizilekua ziren, 53 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 90 etxek lau zituzten eta 264 etxek bost zituzten. 361 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 153 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 223 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Edmond Perron
Biografia
Santizpirituko Sainte Catherine pasabidean (okzitanierazko herri izena la Balène dou Guignou duena) jaio zen 1855ean. Lanbidez ileapaintzailea izan zen, Baiona Handiko Thiers karrikako 5 zenbakian aritu zena.
Livers-Cazelles
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Serques
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Edmond Perron
Biografia
Musikagile, konpositore eta kantari lirikoa ere izan zen. Oso ahots ona zuen eta Udal Antzokiko abesbatzeko burua izan zen. Orkestra zuzendaria ere izan zen. Baionan musikarekin zerikusia zuten hainbeste ekimenetan parte hartu zuen: Uztailaren 14ko dantzaldiak, fanfarreak, Besta Berri, kontzertuak, Harmonie bayonnaise...Kantari liriko gisa pertsonaia askorena egin zuen; Baionako Figaro ezizena ipini zioten.
Livers-Cazelles
Etxebizitza
2007an 128 etxebizitza zeuden, 94 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 123 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 94 etxebizitza nagusietatik 77 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 93 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Serques
Diru sarrerak
2009an Serques udalerrian 421 unitate fiskal zeuden, 1.167,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.344 euro zen.
Edmond Perron
Biografia
Aldian behin artikuluren bat idatzi zuen, adibidez Eskualduna aldizkarian. Baiona gaskoi-hiztunaren ordezkari, 1902ko hiriko ihauteriak berari dedikatuak izan ziren.
Livers-Cazelles
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Serques
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Bero elegans
Bero elegans Bero generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Edmond Perron
Lanak
150 musika obra baino gehiago konposatu zituen. Ospetsuenen artean Marche de l'Aviron dago, Aviron Bayonnais taldeak 1913an Frantziako errugbi txapelketa irabazi zuelako egina.
Gaudeamus igitur
Gaudeamus igitur latinezko abesti bat da, Mendebaldeko kulturako unibertsitateetan ereserkitzat hartu eta graduazio eta bestelako ekitaldi nagusietan kantatzen dena. Ereserkiaren benetako izenburua De brevitate vitae (Bizitzaren laburtasunaz) da, baina ezagunagoa da ereserkiaren lehenengo bertsoko hitzekin: Gaudeamus igitur, euskaraz Poz gaitezen, beraz.
Edmond Perron
Iturriak
Iturri nagusitzat Léon Herranen Nouvelles Chroniques Bayonnaises liburua (Édition-Librairie Limarc, Baiona, 1980) da; ikus 174-177.or.
Gaudeamus igitur
Antzinako unibertsitate askotan, edari alkoholdunak hartzean abesteko kantutzat zen ezaguna, eta abesti ofiziala da eskola, unibertsitate, erakunde, eta ikasle elkarte frankotan.
Livers-Cazelles
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 161 ziren, horien artean 123 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 123 pertsona aktiboetatik 113 lanean zeuden (59 gizon eta 54 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Serques
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 margolariak eta 1 iturgina.
Gaudeamus igitur
Historia
Ereserkiko bertso zenbait Parisko Bibliothéque nationale de France liburutegian gordetzen den 1287ko eskuizkribu batean agertzen dira. XVIII. mendean bertsoak alemaniera itzuli eta garai harteko ikasleen ereserki bihuru zen. Egun ezagutzen den behin betiko latinezko bertsioa ere orduan finkatu zen. Abestiaren melodia Lieder für Freude der Geselligen Freunde (Leipzig, 1788) izeneko idazkian agertzen da. XVIII. mende bukaerarako oso ezaguna zen eta Ameriketako Yale Unibertsitatean ere kantatzen zen. XIX. mendean, Johannes Brahms konpositoreak 1881 urteko Akademische Fest-Ouverture konposizioan sartu zuen ereserkia.
Serques
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 harategia zen.
Livers-Cazelles
Diru sarrerak
2009an Livers-Cazelles udalerrian 100 unitate fiskal zeuden, 243 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.811 euro zen.
Gaudeamus igitur
Ereserkiaren hitzak
Ereserkiak ez du euskarazko bertsiorik eta emandako itzulpena moldaketa bat besterik ez da, latinezko bertsioaren esanahia argitzeko. Bertsio ezberdinetako bertsoak batera bildu dira. Bertsio batzuetan Biba neskatxa guztiak ... edo Lora dadin ... neurtitzak ez dira agertzen. Bertso bakan batzuk ere ezberdinak dira bertsioa zein den.
Serques
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Serques udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 705 hektarea erabiltzen.
Livers-Cazelles
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 7 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
Serques
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Livers-Cazelles
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 4 igeltseroak, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 2 jatetxeak.
Serques
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Livers-Cazelles
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Livers-Cazelles udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 854 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Big Beñat
Big Beñat 2001ean Fermin Muguruzak Korrikarako sortu zuen abestia da. FM 99.00 Dub Manifest albumean argitaratu zen. Euskal tradizioa orduan hasiberria zen XXI mendearekin  uztartzeko ahalegin bikaina egin zuen. Arrakastarik handiena izan duen bideoklipa izan da.
Grabazioan parte hartu zuten nazioarteko musikariek ezin izan zuten parte hartu Korrika-bukaerako festan. Baina horien ordez Biarritzeko Itsas-argi ikastolako umeekin aritu zen Muguruza.
Bertsioak
Lau bertsio argitaratu zituen Esan Ozenkik 2001ean:
Globala eta lokala uztartzen
2001eko Korrikaren leloarekin bat egin zuten kanta ("Mundu bat euskarara bildu"), globalizazioaren erasoen aurkako mezua plazaratuz, hizkuntza eta kultura txikiak irentsi eta desegiten dituen prozesuaren kontra. Hala ere, Muguruzak ikuspegi baikorra agertu zuen Euskal Herriak globalizazioaren aurrean agertzen ari zen jarrera dela eta: «Uste dut herri batek organismo bizidun batek bezala erantzuten duela erasoen aurrean, eta autodefentsarako tresnak bilatzen dituela. Gure kasuan ere, iruditzen zait gero eta autodefentsa handiagoa sortzen ari dela globalizazioaren erasoen aurrean». Ildo horretan, munduko leku askotan erantzun bera ematen ari dela adierazi zuen, eta edozein bazterretan Euskal Herrian ematen den erantzunekin identifikatuta sentitzen direla azaldu zuen.
Janari azkarra eskaintzen duten multinazionalen aurrean euskal tradizioan sortutako janariaren alde lokalki egiteko eskatzen dute hitzek.
Bideoklipa
Garai horretan euskal zineman oso berritzaileak ziren Telmo Esnal eta Kixi-rekin (Asier Altuna) sortu zuen bideoklipa Muguruzak. Modernitatea eta nekazal giroa batera agertzen ziren; adibidez, hasieran Beñat nekazari klasikoak belarra mozten zuen parke teknologiko batean, edo harri-jasotzaileak Fenwick orga batekin jasotzen zuen harria. Globala eta lokala uztartzearen aldeko aldarria erakusten da, baina eredu berrien derrigorrezko ezarpenik gabe ("Uztartzea da bat, bestea ezarpena / Elkartrukatu edo derrigortu ereduak") Janari azkarren kontrapuntuan ("Macdonalizazioa"), urteetan herrietako festetan ibilitako "Saltxitxauto" furgoneta herrikoia azaltzen zen bideoklipean kilometro 0-ko janari gertu eta gozoa eskaintzen.
Hitzak
Korrika badator! ''Yeah! yeah! yeah! yeah! yeah!'' Badator!
Korrika, herri bat mugimenduan Badator ta Big Beñatentzat Beste ezinezko misio bat Mundu bat bildu da kontsigna Ezin huts egin gure antiheroiak Big beat-a erritmo erraldoiaz Nor ez du martxan jarriko horrelako deiak? Gas-Gasteiztik Bai-Baionarat
'''Korrika Badator... Big Beñat buru''' Uh, uh, uh, uh, uh, uh... Mundu bat bildu! (errepika)
Macdonalizazioa, kultur globalizatua kontsumitu plastikoa, janari azkarra bezala Uztartzea da bat, bestea ezarpena Elkartrukatu edo derrigortu ereduak Big Beñat, babarrunak eta aza popularra Suge tako mexikarra eta pa amb tomàquet Gazta eta intxaurrak, Lurra ez baita zolua Bazter dezagun behingoz kaka zahar-zaharra
'Begira ezazu... Big Beat Beñat' ''Ttipi ttapa, ttipi ttapa... KORRIKA'' ''Ttipi ttapa, ttipi ttapa... KORRIKA''
2001eko Korrika
Gasteizen abiatu zen eta Baionan bukatu. Alaveseko jokalaria zen Antonio Karmona bermeotarrak egin zuen lehenengo kilometroa. Honen lekukoa Juan Jose Ibarretxe lehendakariak hartu zuen, korri egin duen lehendakari bakarra da oraindik ere. Omendua Bertsozale Elkartea izanik azken erreleboa Euskal herriko txapelduna zen Andoni Egañak egin zuen, mezua ere berea baitzen. Omenaldia gauzatzeko ekitaldia Donostiako Kursaal jauregian egin zen, berritzailea zen formato batean. Ekitaldia bera grabatu ere egin zen eta bideo formatuan atera Koldo Izagirreren testua oinarri eta Eneko Olasagastiren zuzendaritzapean.
Chew haraneko aintzira
Chew haraneko aintzira (Chew Valley Lake) Somerseteko aintzira da, herrialdeko bosgarren aintzira artifizialik handiena dena. 4,9 km²-ko azalera du eta Elisabet II.ak 1956an inauguratu zuen. Bere hegaztiak babesteko natura erreserba izendatu zuten.
Erroi buztanlabur
Erroi buztanlaburra (Corvus rhipidurus) Corvus generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Midi-Pyrénées
Midi-Pyrénées (okzitanieraz Miègjorn Pirenèus) Frantziako hego-mendebaldeko eskualde ohia da, Pirinioen eta Erdialdeko Mendigunearen artean dagoena. Historikoki, Okzitaniako zati da. 2016tik Okzitania eskualdearen zati da.
Morfologiari dagokionez, bi gune bereizten dira: bata menditsua, Frantziako Pirinio aurreari dagokiona, eta bestea laua, Akitaniako zabaldi handiaren jarraipena.
Basoen ustiakuntza eta abeltzaintza dira ekonomiaren alor nagusiak mendi inguruan, eta nekazaritza-gune lauetan.
Hiriburu historikoa Tolosa da.
Mugakide ditu Akitania Berria eta Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdeak, Espainia eta Andorra.
Metamorfismo
Metamorfismoa arroka baten egitura edo konposizio kimikoaren egoera aldaketarik gabeko transformazioa da, sortu zen momentutik jasandako tenperatura eta presio baldintzen ondorioz. Egoera fisikoak aldatzerakoan eta trantsizioa egiteko beharreko energia lortu eta gero, material harritsua egoera desberdin batera aldatuko da baldintza berrietara egokituz. Transformazio hauek jasotzen dituzten arrokek, arroka metamorfikoak deitzen dira. Metamorfismoan eragiten duten faktoreen artean honako hauek aurki ditzazkegu:
Arroketan eragina duten eta aldaketa metamorfikoak eragiten dituzten kanpoko agentetzat har daitezke horiek. Arroka metamorfikoak aztertzean, helburu nagusi bat da arroka horiek kanpoko ageteen zer kondizio jasan behar izan duten zehaztea, eta, informazio horretatik, arroken historia tektonikoari buruz ahal dena ondorioztatzea. Metamorfismoa jasan duten arroken konposizio orokorra ezagutzea ere ezinbestekoa da, arroka metamorfizatuaren izaera zehazteko.
Tenperatura
Litosferaren barrualdean tenperatura gero eta altuagoa da, gutxi gorabehera 33 °C igotzen da kilometro batean. Hala era, datu hau ez da oso zehatza, hainbat faktore kontutan hartu behar direlako, hala nola, lurraren sarkontasuna eta aztertzen ari garen eskualdea. Prozesu metamorfikoak tenperatura tarte batean gertatzen dira, hain zuzen ere, 150 eta 1000 °C artean, abiaburuko arrokaren konposizioaren arabera. Metamorfismoan gertatzen diren tenperatura aldaketak hainbat arrazoiengatik ematen dira:
Presioa
Presioa sarkontasunarekin haunditzen da. Metamorfismoan lau presio mota desberdinak parte hartzen dute.
Presioak ere garrantzi handia du metamorfismoan. Arrokek egiten duten presioa presio litostatikoa da, (P), eta honela kalkulatzen da:  P=pgh  non p (kg/m^3) gaineko arroken dentsitatea baita, g (9.80m/s^2) grabitatearen azelerazioa, eta h (m) sakonera. Presioa pascaletan neurtzen da (1 Pa= 1 kg m/s^2). Presio handiek dentsitate handiko mineralak eratzea eratzea sustatzen dute, katioien koordinazio-zenbakiak presioa handitu ahala handitzen direlako ( izan ere, presioak estuago paketatzera behartzen ditu anioiak).
Fluidoen agerpena
Arroken poroetan agertzen diren fluiodoak, urez, karbono dioxidoz eta gatzez osatutako nahastea da. Fluido hauek mineralak inguratuko dituzte katalizatzaile bezala jokatuz berkristalizazioa eragiten dute migrazio ionikoa sustatuz. Aipatutako nahasteak mineral batzuk disolbatzeko eta erreakzio kimiko metamorfikoetan elementu kimikoak emateko gaitasuna du.
Fluido hauen jatorria ura asko dagoen leku porotsuetan dago, kasu gehienetan arroka sedimentarioak edota arroka igneoen hausturetan gertatuko da. Tenperatura altuetan deshidratazioa ematen da mineraletan. Kanporatzen den ura mugitu egiten da garraio ionika erraztuz.
Prozesu metamorfikoak:
Metamorfismoa gertatzen ari den bitartean, hainbat aldaketa gerta daitezke arrokan. Aldaketa horiek dira, besteak beste, birkristaltzea, mineral berriak haztea, ehundura-aldaketak eta konposizio-aldaketak.
Birkristaltzea
Birkristaltze prozesuan, arrokan lehendik dauden mineral-pikorren tamaina eta forma aldatzen da. Tenperatura altuan dauden arrokak birkristaldu egiten dira eta pikor larriagokoetan bihurtzen dira, tenperatura altuetan ioien migrazioa errazagoa baita. Oso deformatuak dauden mineralak birkristaltzen hasten direnean haien pikor-tamaina txikitzen da. Deformazio-energia murriztu ondoren, mineralak birkristaltzean pikor finak elkartu eta pikor handiagoak eratzen dituzte. Beraz, deformazio harikorra jasaten ari diren arroken pikorren tamaina, deformazioak eragindako txikitzea eta birkristaltzearen ondoriozko handitzearen arteko orekan dago.
Mineral berriak haztea
Mineral berriek, haztean, lehendik zeuden mineralak (ezegonkorragoak) ordezkatzen dituzte; sortzen diren mineralak aurretik zeudenak baino egonkorragoak dira arroka jasaten ari den tenperatura- eta presio-kondizioetan. Terrane metamorfiko askotan, arroken mineralogia adatzen da tenperatura igo ahala. Arroka baten mineralogia arroka horrek jasan dituen tenperaturaren eta presioaren adierazle bat da. Askotan, fluido-galerarik ez badago, metamorfizatzen ari diren arroken konposizio osoa ez da aldatzen. Horregatik, mineral berri bat agertzeko, lehendik dauden mineralak kontsumitu behar dira.
Ehundura-aldaketak
Aurrerako metamorfismoan gertatzen diren ehundura-aldaketa nabarienak pikor-tamaina handitzea eta foliazioak eratzea dira. Pikor-tamaina handitzen da bai birkristaltzearen ondorioz, bai mineral bat hazten delako. Foliazioak, berriz, metamorfismoak iraun bitartean arroka deformatu egiten delako eratzen dira, normalean. Mineral xaflakarak, -esate baterako, mikak-, batetik lerrokatze paraleloa izateraino biratu daitezke deformazioaren bidez, eta, bestetik, desbideratze-esfortzuarekiko orientazio hobetsietan birkristaldu daitezke.
Konposizio-aldaketak
Kanpoko iturrietatik datozen fluidoek arrokaren konposizio osoa aldaraz dezakete metasomatismo prozesuaren bidez, alegia, osagai batzuk disolbatuz eta beste batzuk ekarriz.
Ingurune metamorfikoak
Terminologia asko erabili izan da arrokak metamorfiza daitezkeen inguruneak deskribatzeko, eta, gainera, batzuetan gainjarri egiten dira. Terminologia horiek dira, besteak beste, ezaugarri geologiko lokaletan oinarritutakoa, plaken tektonikaren inguruan oinarritutakoa eta beroaren eta deformazioaren arteko orekan oinarritutakoa.
Segur aski, ingurune geologiko lokaletan oinarritutako terminologia da argiena, metamorfismoaren izaera landako lan xume batez zehaztu daiteke. Honela taldekatzen dira metamorfismoak:
Ukipen-metamorfismoa
Material magmatiko batek arroka hotzekin kontaktuan sartzen den guneetan ematen den metamorfismoa da. Tenperatura aldaketa honek eragina zuzena du arroka hotzaren tenperaturan, baina presioa aldatu gabe, hots, konstante mantenduz. Magmaren inguruan aureola izeneko lekua sortzen da, non arroken arteko kontaktua ematen den. Aureola hauek handiak izan daitezke kimikoki aktiboak diren arroketan, kaliza bezalakoetan. Hauen tenperatura igotzean arrokaren mineralak eta ehundura aldatuko da, arroka berri bat sortuz.
Eskualdeko metamorfismoa
Aurreko metamorfismoa baino eremu zabalago batean gertatzeko aukera dago. Bi plaka litosferikoen arteko talkaren ondorioz gerta daiteke arroken zapalketa emanez. Denborarekin arrokak bata bestearen gainean jartzea gerta daiteke beherago daudenak presio handiagoa jasoz. Beste aukera bat plaken arteko subdukzioa gertatzea da. Gertaera honetan parte hartzen duten arrokak tenperatura eta presio oso altuak jasotzen dute.
Metamorfismo dinamikoa
Lurreko geruzaren mugimenduak eragindako faila guneetan arrokek jasotzen dituzten presioa oso altua da. Presio hauen igoera arroka berriak sortzearen arrazoia da.
Metamorfismo buriala edo zama-metamorfismoa
Hirugarren metamorfismo mota hau ez dago magmatismoarekin edo deformazioarekin erlazionatuta. Gainera presio eta tenperaturaren arteko erlazioa txikia da. Metamorfismo burialaren arroka erresultanteek birkristaltze osoa edo partziala aurkezten dute. Sedimentuak arro sedimentariora hurbiltzen direnean presioa eta tenperatura handitzen dira. Tenperatura nahiko handia denean erreakzio metamorfikoak sortzen dira eta gradu baxuko arroka metamorfikoak eratzen dira. Metamorfismo honetan, arroka bolumena nahiko handia da, baina horiek, normalean, arroka sedimentarioak eta bolkanikoak pilatzen diren arro sedimentarioetakoak dira. Metamorfismo buriala edo zama-metamorfismoa diagenesi sedimentarioaren jarraipena da.
Metasomatismoa eta metamorfismo hidrotermala
Metasomatismoan, hainbat fluido akuosoen bitartez arroka baten osagai kimikoak kentzean edo gehitzean arduratzen den prozesu geologikoa da, arroka egoera solidoan mantentzeko asmoarekin. Metamorfismo hidrotermala, berriz, prozesu geologiko bat da, non, sedimentuek edo arrokek, kimikoki aktiboak diren tenperatura altuko fluidoen zirkulazioa sufritzen duten. Tenperatura eta presio baxuko egoeretan ematen da eta erreakzio batzuen abiaduran eta konposizio mineralean eragina du. Hauen jatorria era askotakoa da eta bere dedukzioa konposatu hauen konposizio isotopikoen ikerketan datza. Honi esker fluido hidrotermal baten jatorria magmatikoa, metamorfikoa, sedimentarioa, meteorikoa eta uren nahastea izan daiteke.
Deformazio handiko metamorfismoa
Zizaila moldakor handiaren ondorioz arroka milonitikoak eratzen dira. Horretarako energia iturri tektonikoetatik dator. Aldaketa nagusia pikor-tamainaren murrizketa handia da, bai pikor xeheko filosilikatoak sortuta eta bai sortu gabe.
Ingurune metamorfikoak plaken tektonikan ere deskriba daitezke. Presio handiko eta tenperatura baxuko metamorfismoa subdukzio-eremuetan eta zamalkadura bizkorraren ondorioz arrokak sakonera handietara oso azkar sartzen diren eremuetan gertatzen da. Presio txikiko eta tenperatura altuko metamorfismoa, berriz, bero-fluxu handiko eremuetan gertatzen da, hala nola uharte-arkuetan, gandor ozeanikoetan, eta ukipen-aureola metamorfikoetan. Horien tarteko kondizioen aukera zabala da, eta subdukzio-eremuen ondoko kate orogeniko kontinentaletan gertatzen dira.
Berotzearen eta deformazioaren arteko orekari erreparatuz gero, metamorfismoa termikoa, dinamotermikoa eta dinamikoa izan daiteke.
Historia
James Hutton geologoa metamorfismoari buruzko ikerketa egin zuen lehenengo pertsona izan zen, Theory of the Earth liburuan, 1795. urtean argitaratua izan zena. Uniformismoaren defendatzaile bezala Lurraren goiko zati superfiziala, "makina birziklatzaile" bezala jokatzen duela erran zuen, non, arrokak ez ziren sortzen ezta apurtzen, baizik eta arroka mota bat beste batean bihurtzen zen. Pentsamendu korronte honetan, neptunismo defendatzaileak kontra zeuden, Georges Louis Leclerc bezala. Hauek arroka mota bakoitza "garai" desberdin batean sortu zela pentsatzen zuten, Lurraren historia hainbat "garaitan" banatuta egonik.
Almoines
Almoines Valentziako Erkidegoko udalerria da, Safor eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua. Ematen zaion beste izen bat l'Almoina (arabieraz "lorategi", "ortua duen etxea") da.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.395 biztanle zituen.
Metamorfismo
Historia
Loring Coes 1953. urtean laborategi batean koesita sintetizatu zuen eta 1960. urtera arte ez zen naturan aurkitu izan. Gertakari honen ondorioz, talka metamorfismoa bereizteko baliagarriak ziren markagailuak aurkitu ziren.
Moncloako jauregia
Moncloako jauregia (Palacio de la Moncloa) Madrilgo (Espainia) eraikin historikoa da, 1977az geroztik Espainiako Gobernuko Presidentetzaren egoitza nagusia eta presidentea eta bere familiaren bizileku ofiziala dena.
Metamorfismo
Metamorfismoaren P-T baldintzen ebaluaketa kualitatiboa:
XIX. eta XX. mendeetan arroka metamorfiko baten ezaugarriak determinatzen zituzten faktoreak ez zeuden oso argi, nahiz eta tenperatura eta presioa eragina zutelaren susmoa egon. Goldschmidt egindako hainbat ikerketen ondorioz metamorfismoaren ikaskuntzan termodinamika k zuen garrantzia zabaltzen hasi zen. Hori dela eta, tenperatura eta presioaren garrantziak finkatu ziren. Honi esker, arroken konposizio kimikoen aldaketa eta arroka bakoitza garatzen zituen mineralak aztertzeko aukera zabaldu zen.
Moncloako jauregia
Moncloa-Aravaca barrutian kokaturik, eraikina XVII. mendean Isidro González Velázquez, Joaquín Ezquerra del Bayo eta Diego Méndez arkitektoek eraiki zuten.
Metamorfismo
Gradu metamorfikoa
Gradu metamorfikoa erabiltzen da metamorfismoaren intentsitatea oro har deskribatzeko. Irudian tenperatura-presio (T-P) banaketa bat egiten da: metamorfismoaren gradu oso baxua, baxua, ertaina eta altua. Arroka pelitikoetan eta beste batzuetan, graduak mineralogia jakinekin identifikatu dira, baina, berez, gradu terminoa orokorrean erabiltzen da, hain zuzen, tenperatura- eta presio-kondizioei erreferentzia egiteko.
Fuerteventura
Fuerteventura Afrikako kostaldeko uharte bat da, Ozeano Atlantikoan kokatua, Espainiarena. Kanariar uharte handienetan bigarrena da; uhartediko hego-ekialdean dago. 89.680 biztanle zituen 2006an, eta 1.659 km2 ditu. Las Palmasko probintziaren barruan dago. Hiriburua Puerto del Rosario da.
Metamorfismo
Faziesa
Fazies metamorfiko batek, ondo definituta dagoenean, informazio hau ematen du: mineral elkarte metamorfikoen sorta bat, espazioan eta denboran behin eta berriz lotuak, halako moldez non aurreikus daitekeen erlazio konstante bat baitago mineralaren konposizioaren eta arrokaren konposizio kimiko osoaren artean. Fazies kontzeptua fisikako eta kimikako printzipioetan oinarrituta dago, arroken mineralogia tenperaturari eta presioari erantzuteko aldatzen delako. Dena den, fazies terminologia aplikatzea zaila izan da. Azaleratze bateko konposizio desberdineko arroka guztiak fazies berekoak dira, eta fazies hori arroka mota bakoitzaren berariazko mineralogian oinarrituta definitzen da. Baina beste azaleratze batean litologia batek, mineralaren erreakzio metamorfiko baten ondorioz, beste mineral-elkarte bat badu, arroka horiek guztiak beste fazies batekoak dira, mineral-elkarteak desberdinak direlako. Arroken konposizio posibleak asko direnez, eta mineral-elkarte desberdinak ematen dituzten mineral-erreakzio metamorfikoak ere asko direnez, fazies posibleen kopurua handiegia da. Gainera, tenperatura- eta presio-kondizio berdinak jasaten dituzten arrokek, fluidoaren izaeraren arabera, mineralogia desberdinak dituzte. Horregatik faziesak arroka mafikoen mineralogian oinarrituta definitu izan dira, gainerako arroka motak,oro har, alde batera utzita.
Fuerteventura
Toponimia
Tradizionalki, Fuerteventura izena bertan jotzen duten haize indartsuei egotzi zaio, gaztelaniazko fuerte viento (haize indartsua) esamoldetik. Era berean, ventura hitzak zoria ere esan nahi du, eta lotu izan da bertan egin zitekeen diruarekin.
Metamorfismo
Mineral-zonen mugak eta isogradak
Arroka multzo jakin batean, mineral jakinen lehen agerpena zehazten duen muga (gradu metamorfiko igotzean) landan bertan identifika dezakete noiznahi terrane metamorfikoen mapak egiten dituzten geologoek; Mineral horiek mineral indizeak dira. Ezaugarri horien mapa egin, eta mineral-zonen mugak lortzen dira; agertzen den mineral indizean oinarrituta izendatzen dira muga horiek. Isograda ere baderitze muga horiei. Mineral-zonen ondoz ondoko bi mugen arteko arrokak mineral-zona batean daude. Antzeko mugak defini daitezke mineralak azkenekoz agertzen direnean. Muga horiek desagertzen den mineralaren izenean oinarritura izendatzen dira (adibidez, klorita-desagerpena eta andaluzita-desagerpena).
Fuerteventura
Toponimia
Angelino Dulcerten 1339ko planisferioan izen horrekin agertzen da jada: «Forte Ventura», XIV. mendean zehar aldatu zen toponimia, elkarrekin idatzi zen arte. Gaur egungo teoriarik ezarrienak dio Antzinako Erroman Kanariek zuten izenetik datorrela: Fortunatae Insulae. Plinio Zaharraren arabera uhartearen izena Planasia zen.
XV. mendean konkista baino lehen Erbania izena zuen, eta bi zatitan zegoen banatuta: Jandia eta Maxorata; hortik datorkio gaur egungo gaztelaniazko gentilizioa: majorero. Uhartean maxo izeneko leku ugari ere badaude. Kolonizazioaren eraginez, jatorrizko guantxea galdu zen, eta gaur egun gaztelania hitz egiten da gehienbat. Hala ere, oraindik badira hainbat toponimo guantxe: Tuineje, Giniginámar, Tesejerague, Tefía, Triquivijate eta abar.
Geografia
Mendirik altuena Pico de la Zarza da (813m).
Espainiarren aurreko garaia
Uharteko jatorrizko biztanleek, maxoek edo majoreroek, euren gaztelerazko bertsioan, bereber jatorria zuten. Uhartera, K. a. 1. milurtekoaren erdialdean iritsi zela pentsatzen da. Maxoen gizartea eredu tribal batean antolatzen da. Ekonomiaren oinarria abeltzaintza zen, eta landare-bilketarekin, arrantzarekin, itsaski-bilketarekin eta, beharbada, arkeologikoki dokumentatu gabeko nekazaritzarekin osatzen zen.
Europarrak iritsi aurretik uhartea bi erresuma indigenatan banatua zegoen, batzuk Guise erregearen jarraitzaileak eta beste batzuk Ayoserenak. Tribu hauen lurraldeak Maxorata (iparraldean) eta Jandia (hegoaldean) ziren, La Paredeko istmoan dagoen harresi batek banantzen zituen (oraindik partzialki kontserbatzen dena). Uhartearen antzinako izenak, Erbania, harresi honi erreferentzia egiten dio.
Zadní Vydří
Zadní Vydří Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 49 biztanle ditu eta 3.84 kilometro koadroko azalera. Jihlavako barrutian dago.
Fuerteventura
Espainiarren aurreko garaia
Uhartea Gaztelaren konkista gertatu baino askoz lehenagotik ezagutzen zen. Mallorcako, Aragoiko, Portugalgo edo Genovako merkatariek espedizioak egin zituzten, potentziek konkista eskubidea eztabaidatzen baitzuten.
Zadní Vydří
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1446 urtean egin zen.
Fuerteventura
Udalerriak
Uhartea 6 udalerritan banatuta dago:
Montmirail (Sarthe)
Montmirail Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montmirail udalerrian erroldatutako biztanleak 418 ziren. Familiak 179 ziren, horien artean 69 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 61 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 41 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 231 etxebizitza zeuden, 178 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 202 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 178 etxebizitza nagusietatik 116 bere jabearen bizilekua ziren, 53 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 71 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 91 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 210 ziren, horien artean 162 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 162 pertsona aktiboetatik 152 lanean zeuden (84 gizon eta 68 emakume) eta 10 langabezian zeuden (6 gizon eta 4 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montmirail udalerrian 172 unitate fiskal zeuden, 359 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.116 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 4 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Los pasos dobles
Los pasos dobles 2011ko Isaki Lacuesta kataluniar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Pertsegitzaileei arrastorik utzi gabe ihes egiteko modurik onena atzerantz ibiltzea da, norbere oinatzen gainetik. Uste horretakoa zen François Augiéras; hala, bunker militar bat basamortuan pinturaz estali eta hondoratzen utzi zuen, XXI. mendera arte inork aurki ez zezan.
Montmirail (Sarthe)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Montmirail udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 765 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Japorã
Japorã Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Zadní Zhořec
Zadní Zhořec Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 145 biztanle ditu eta 4.14 kilometro koadroko azalera. Žďár nad Sázavouko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1461 urtean egin zen.
Eskiula
Eskiula ([es̺kiula]) Bearnoko udalerri euskalduna da, nahiz eta hainbatetan Zuberoako udalerrien barruan sailkatzen den, batik bat bertan euskaraz mintzatzen delako. Zuberoako lurraldetzat hartzen denean, Basabürüa eskualdean kokatzen da.
Udalerriaren frantsesezko izena —eta ofiziala— Esquiule da, eta okzitanierazkoa, Esquiula.
2008tik alkatea Jean Bedecarrax jauna da. Herri horretako bizilagunei ipini zaizkien ezizenak "bahanka biltzailiak", "karakoil biltzailiak" eta "serora bühürtekariak" dira.
Topografia
Udalerriko gunerik baxuenak 190 m ditu; Joos ibaiaren ertzean dago, herri kaskoaren iparraldean.
Punturik garaiena Kanbillu mendia (660 m) da. Udalerriaren hego-mendebaldean dago; bere tontorretik mendebaldean Bartabürü ibarra dago, hegoaldean zein ekialdean Narbe eta ipar-ekialderantz jota mendiak berak izena ematen dion auzotik pasatuta Hegilla edo herri barnera jaisten da. Hiru auzo horiek 200-300 metroko altueran daude. Mendia Pierre Topet Etxahun koblakari ezagunaren bertso batean agertzen da, Ahargo eta Kanbillu ; Barkoxe herria bi mendi haien artean dago, lehena Barkoxeko lurretan eta bigarrena Eskiulakoetan.
Kanbilluren nagusitasunaz gain muino ugari dago Eskiulan; mendia eta herriaren artean dagoen muinoetako batean Khoxü-gaina izeneko gaztelu zahar motako aztarnategi protohistorikoa dago.
Hidrografia
Barkoxe bezala, udalerriko lurrak ez daude Zuberoako ardatz Uhaitzandiko arroan, Oloroeko uhaitzera doazen zenbait ibaiadarri dagokielako :
Auzoak
Udalerria auzo batzuetan banatu ohi da; Hegilla izan ezik, denak oso sakabanatuak dira.
Historia
Eskiula Zuberoako udalerrien barnean kokatu ohi da batzuetan; besteetan, berriz, Bearno barnean, ofizialki bearnotar udalerria baita. Udalerria sorrera erlatiboki berrikoa da, XV. mende erdialdekoa, hain zuzen ere. Herria Bearnoko lurretan sortu zen, baina biztanleak euskaldunak ziren. Eskiulan, horren ondorioz, euskara izan da nagusi. Erregimen zaharrean zehar, horrela, Eskiula Oloroeko administrazioaren parte izan zen; eta 1790eko berrantolaketa arte Aramitzeko kantonamendukoa zen. 1796ko urtarrilaren 23an biztanleek Barkoxeko euskal kantonamenduarekin bat egiteko eskatu zuten, erreferendum bidez, baina eskaerari ez zitzaion jaramonik egin. Hori dela eta, 1816 inguruan Eskiula Oloroe-Donamariako kantonamenduan sartu zen. Hori dela eta, Eskiula euskal kulturadun baina Bearnoko lurretako udalerria bilakatu zen. Abeltzaintzari dagokionez, bestalde, Eskiula ez da Zuberoako lur sindikatuko kide, baina 1456an eta 1652an Zuberoako lurren erabilpenerako akordioak sinatu zituen udalerriak.
Udaletxean, Frantziako banderarekin batera, ikurrina jarrita dago.
Demografia
XIX. mendearen erdialdean goia jo zuen Eskiulako populazioak, 1.400 biztanle izatera iritsi zenean. Hurrengo hamarkadetan gainbehera iritsi zen, eta XX. mendearen amaierarako 500 biztanle besterik ez zituen. XXI. mendeko lehen hamarkadetan, biztableriak berriro goranzko joera hartu zuen.
Hizkuntza
Eskiulako herritar gehienak euskaraz mintzatzen dira, zubereraz, hain zuzen. Horrez gain, frantsesa oso hedatuta dago, eta bearnes hiztunak ere badira.
Mitologia
Udalerriko lurretan Kanbellu mendia dago, zenbait kontakizun mitologikoren kokalekua.
Kirolak
Herrian bi pala txapelketa antolatzen dira urtero: bata buruz burukoa, eta bestea binakakoa. Binakakoa martxotik uztailera izaten da, eta buruz burukoa, berriz, uztail-abuztuetan.
Jaiak
Eskiulako bestak abuztuaren amaiera aldera ospatzen dira, kantu, dantza, kontzertu eta abarreko programarekin. Eliza bestak, aldiz, abenduaren erdi inguruan dira.
Pastoralak
Dokumentatuta daudenen artean, hauek izan dira herriak taularatutako pastoralak :
Bogatellgo geltokia
Geltokia 1977n inauguratu zen.
1937ko Munduko Alpetar Eski Txapelketa
'''VII. Munduko Alpetar Eski Txapelketa''' Alpeetako Chamonix (Frantzia) herrian ospatu zen, 1937ko otsailaren 13a eta 15a bitartean, Nazioarteko Eski Federazioak (NEF) eta Frantziako Eski Federazioak antolatuta.
Eskusaga
Eskusaga (eguesibarreraz: Eskuxiaga) Untzitibar udalerriko herri hustu bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
1427n jada despopulatu bezala agertzen zen. Bere lurrak Untzitibarreko Udalara pasa ziren.
Bertako biztanleak eskusagarrak (eguesibarreraz: eskuxiagarrak) ziren.
Izena
Eskusaga edo Eskuxiaga toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Geografia
Eskusaga Untzitibarrran dago.
Inguru naturala eta kokapena
Untzitibar Zangozako merindadearen ekialdean kokatzen da. NA-234 errepideak ibar osoa zeharkatzen du. Iruñerriko gune metropolitarraren ekialdera dago. Udaletxea Untzitin dago. Erliebe ertaingo ibarra da. Itzaga mendiaren magalean dago, ibarbide emankor eta laua eratuz, eta, ondoren, mendilerro menditsu bat.
Klima
Untzitibarrek klima azpimediterraneoa dauka, eta urteko batez besteko tenperatura aldakorra da, 12 gradu herrigunean eta 10 herriko gunerik menditsuenetan. Prezipitazioak nahiko urriak dira udan baina ugariak gainontzeko urtaroetan, guztira 950mm inguru jausten dira urtero 110 egunetan.
Udalerriko landarediaren erdia baino gehiago ameztiek osatzen dute. Duela mende asko, Untzitibar gehiena estaltzen zuten arren, gizakiaren eraginez asko murriztu da. Birlandatutako zuhaitzak 229 hektarea osatzen dituzte. Horrez gain, Izaga haitzaren inguruetan pagadiren bat aurki daiteke.
Estazio meteorologikoak
Untzitibarran ez dago estazio meteorologikorik. Hala ere, Elo pareko udalerrian, estazio bat dagoen, itsasoaren mailatik 528 metrora, Nafarroako Gobernuak 1929n inauguratuta. Udalerriko adierazgarriena da, haran berean baitago, 4 kilometro eskasera.
Historia
Karlos II.a erregeak erdira murriztu zuen 1365eko laguntzetarako bere ekarpenaren ordainketa. 1366an sua izan zuen eta 1427an utzia zegoen. Garai honetatik aurrera San Zernin kofradiakoa izan zen, XIX. mendearen hasieran mantentzen zuena.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Almussafes
Almussafes Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Baixa eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 8.300 biztanle zituen.
Fausto Masnada
Fausto Masnada (Bergamo, 1993ko azaroaren 6a -), txirrindulari italiarra da. 2020. urtean ez zuen garaipenik lortu baina Italiako Giro ko lehenengo hamarren artean sailkatu zen.
Palmaresa
2015
2016
2018
2019
2020
2021
Sailkapen orokorra Itzuli Handietan
—: ez zuen parte hartu UT: utzi, ez zuen amaitu
Uri Geller
Uri Geller, אורי גלר, (1946ko abenduaren 20a, Tel Aviv), israel-britainiar ilusionista bat da, nagusiki telebista saio eta ikuskizunetan ustezko telekinesia eta telepatia saioak eskaintzeagatik ezagunak.
1975ean Hego Euskal Herria eta Espainian oso ezaguna egin zen, José María Iñigo bilbotarrak aurkeztutako TVE1 telebista kateko Directísimo saioko ikuskizunetan koilarak bi hatzen artean ipini eta igurtziaz bakarrik tolesteagatik.
Saint-Victor-de-Malcap
Saint-Victor-de-Malcap Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Victor-de-Malcap udalerrian erroldatutako biztanleak 642 ziren. Familiak 284 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 96 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 72 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 395 etxebizitza zeuden, 291 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 84 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 365 etxeak ziren eta 29 apartamentuak ziren. 291 etxebizitza nagusietatik 232 bere jabearen bizilekua ziren, 51 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 55 etxek hiru zituzten, 97 etxek lau zituzten eta 114 etxek bost zituzten. 231 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 144 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 125 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 405 ziren, horien artean 271 aktiboak ziren eta 134 inaktiboak ziren. 271 pertsona aktiboetatik 230 lanean zeuden (130 gizon eta 100 emakume) eta 41 langabezian zeuden (13 gizon eta 28 emakume). 134 pertsona inaktiboetatik 64 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 48 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Victor-de-Malcap udalerrian 300 unitate fiskal zeuden, 703 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.697 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 6 igeltseroak, 1 margolaria, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Saint-Victor-de-Malcap udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 205 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bihotz-ziklo
Bihotz-zikloa bihotzak taupada batean zehar egiten dituen mugimendu edo erreakzioen multzoa da. Taupadak bihotzaren uzkurtze (sistole) eta zabaltze (diastole) mugimenduak biltzen ditu.
Nova Guarita
Nova Guarita Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mareil-en-France
Mareil-en-France Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 237 etxebizitza zeuden, 223 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 190 etxeak ziren eta 47 apartamentuak ziren. 223 etxebizitza nagusietatik 158 bere jabearen bizilekua ziren, 59 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 24 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 125 etxek bost zituzten. 190 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 92 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 121 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 404 ziren, horien artean 328 aktiboak ziren eta 76 inaktiboak ziren. 328 pertsona aktiboetatik 308 lanean zeuden (154 gizon eta 154 emakume) eta 20 langabezian zeuden (10 gizon eta 10 emakume). 76 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mareil-en-France udalerrian 244 unitate fiskal zeuden, 659 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.686 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.