cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Julia Vigre García
Biografia
Gerra amaitzean, atxilotu, epaitu eta kondenatu egin zuten, «8 urteko desgaikuntza, lanbidean aritzeko, eta 1940ko maiatzean egindako gerra-kontseiluan, 12 urteko kartzela-zigorra jaso zuen, urte hartako azarotik Avilako kartzelan bete zuena, eta baldintzapeko askatasunean atera zen 1943ko urtarrilean». Carmen Cueli eta María Lacramperekin batera, PSOEren barruko emakumeen talde autonomo sozialista antolatu zuen klandestinitatean, eta atxilotu egin zuten «PSOEren Lehen Batzorde Betearazlea desegin zuen sarekadan, Juan Gómez Egido buru zela», 1945eko apirilean, eta bi urteko kartzela-zigorra ezarri zioten. Zigorra bete ondoren, «erakunde sozialista klandestinoarekin harremanetan egon zen 'Alfonsina' eta 'Honestina' izenekin, Madrileko Hispano Francés Ikastetxean hezitzaile gisa lan egiten zuen bitartean. 1960an, ministerioak oposizio murriztuaren deialdia egin zuen maisu-maistra araztuentzat, eta Julia Vigre-k gainditu egin zuen. Urte horretatik aurrera, maistra nazional gisa aritu zen Espainiako hiriburutik hurbil zeuden herrietan, Duratonen (Segovia) eta Cifuentesen (Guadalajara), eta, azkenik, Madrileko Alcorcóneko 1º de abril ikastetxean jardun zuen zuzendari, erretiroa hartu arte.
Diputatuen Kongresurako hautagai izan zen Madrilen 1977ko hauteskunde orokorretan, aulkia lortu gabe.
Madrilen hil zen 92 urte zituela.
Aintzatespenak
1988an, Alfontso X.a Jakitunaren Ordenako Gurutze Handia eman zioten.
Argi-iturri
Argi-iturria argi ikusgaiaren uhin-luzerako uhin elektromagnetikoak igortzen dituen materia edo objektua da. Naturala izan daiteke (esaterako, izarrak, magma, tximista, biolumineszentzia agertzen duten izaki bizidunak...); edo artifiziala (lanpara, laserra...).
Hyperolius
Hyperolius anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Hyperoliidae familian sailkatua.
1138 Attica
1138 Attica asteroide gerrikoan aurkitutako 1138. asteroidearen izena da. 1929ko azaroak 22an aurkitu zuen Karl Wilhelm Reinmuthek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1929 WF zen. Bere izena Greziako Atika probintziagatik jasotzen du.
Terras de Bouro
Terras de Bouro Portugalgo iparraldean dagoen udalerria da, Bragako barrutian kokatutakoa.
Mugakideak
Iparraldean Ponte da Barca eta Lobios (Ourense), hegoaldean Vieira do Minho, ekialdean Montalegre eta mendebaldean Vila Verde mugakide ditu.
Inguru naturala
Peneda-Gerêseko Parke Nazionala udalerri honetan zabaltzen da besteak beste.
Nafarroako Demokraten Elkargunea
Nafarroako Demokraten Elkargunea (gaztelaniaz eta ofizialki Convergencia de Demócratas de Navarra, CDN), Nafarroako alderdi politikoa izan zen, 1995ean UPNko zatiketa bezala sortua. 2011ko udal eta foru hauteskundetan lortutako emaitza txarren ondoren desegitea erabaki zuten.
Sokasalto
Haur jolasa
Soka saltoka jolasteko era anitz dago. Banaka jolasten denean, haurrak soka bi muturretatik hartu eskuetan eta jirabiran jartzen du, bere buru gainetik eta salto eginez oin azpitik behin eta berriz pasaraziz. Bi haurrek mutur banatatik hartu eta jirabiran jartzen dutenean, hirugarren haur batek salto egiten du behin eta berriz soka oin paretik igarotzen denean.
Nafarroako Demokraten Elkargunea
Alderdia zentro aurrerakoia, nafartasun bateragarria, eta Nafarroa erkidego ezberdindu eta plurala duen proiektu politikoa bezala definitzen zen.
Sokasalto
Haur jolasa
Saltoak abesti batez lagundu ohi dira. Euskal Herrian esaterako honako hau abesten da:
Nafarroako Demokraten Elkargunea
1991 eta 1995 artean Nafarroako Gobernuko lehendakaria izandako Juan Cruz Alli izan zen alderdiburua sorreratik 1998ko kongresura arte, non José Andrés Burguetek lekukoa hartu zion. 1995 eta 1996 bitartean, CDNk gobernu taldean parte hartu zuen Nafarroako Alderdi Sozialista eta Eusko Alkartasunarekin, Javier Otano lehendakariak dimisioa aurkeztu zuenera arte. 2003an berriz ere Nafarroako Gobernuan sartu zen, orduan UPN eta Miguel Sanz lehendakariaren eskutik. 2007an ere Sanzen Gobernuan sartu zen CDN, 2010ean Miguel Sanzek kaleratu zuen arte.
Sokasalto
Haur jolasa
Txoria goian kantari,
Hemen gu be dantzari:
zapia behera, zapia goora!
bat, bi, hiru,
Nafarroako Demokraten Elkargunea
Bere gazte taldea Jovenes Demócratas Navarros/Nafarroako Gazte Demokratak zen.
Sokasalto
Haur jolasa
galtzen dauna kanpora,
"Zapia behera" esaterakoan, saltalariak bere esku-zapia behera erortzen utzi behar du, eta "zapia gora" esatean, berriro jaso, punturik galdu gabe. Hiru esatean, azkenik, kanpora atera behar du. Orduan ilarako hurrengo haurrak hasten da saltoka, abesti berberaz.
Hona beste abesti bat:
Burdin- zainak, bai
Bart gabean, bai
Maite nindula, bai;
Esan neutsan, bai,
Leunik asko, bai,
Eskerrik asko, bai
Bai esaterakoan, sokari eragiten diotenek soka goi goian jarri eta eta saltalariak makurtu egin behar du, puntua galdu gabe. Puntua galtzen duenean, sokari eragiten dio hurrena.
Oso ezaguna da abesti hau, haur bakar batek behin eta berriz salto eginez puntua galdu arte, ustez haurraren ezkon adina ematen duena:
Aita, Ama
zenbat urtekin ezkonduko naiz
txikia naiz eta ez dakit,
1,2,3,4, ...
Parisi
Parisi Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Christina Grimmie
Christina Victoria Grimmie (Marlton, NJ, 1994ko martxoaren 12a - Orlando, Florida, 2016ko ekainaren 10a), YouTuber, abeslari, konpositore eta aktore estatubatuarra izan zen. 2009an, abesti ezagunen bertsioak Youtubera igotzen hasi zen. Find Me (2011) bere EPa kaleratu ondoren, milioi bat harpidedun lortu zituen YouTube kanalean. Bere kanalak bi milioi harpidedun lortu ondoren, estudioko lehen diskoa kaleratu zuen, With Love (2013).
2014an, Grimmie lehiakide izan zen The Voice programaren seigarren denboraldian, eta hirugarren postuan sailkatu zen. Adam Levine, ikuskizuneko bere entrenatzaileak, finalean iragarri zuen emaitzak edozein izanda ere, 222 Records diskoetxearekin sinatuko zuela. Lil Wayne-k Young Money Entertainment bere zigiluan sinatzea ere eskaini zion. Island Records-en sinatu zuen aldi labur batez.
2016an, Grimmiek bigarren EPa kaleratu zuen, Side A. Urte horretan bertan, aktore rol batean ere parte hartu zuen, The Matchbreaker filmean lehenengo agerpen bakarra egiten. 2016ko ekainaren 10ean, Grimmie tiroz hil zuen bere buruaz beste egin zuen zaletu batek; tiroketa autografoak sinatzen ari zela gertatu zen, Orlando-n (Florida) kokatutako The Plaza Live antzokian egindako emanaldi baten ondoren.
Jan Swammerdam
Jan Swammerdam (Amsterdam 1637ko otsailaren 12a - 1680ko otsailaren 17a), anatomista eta zoologo herbeheretar bat izan zen, intsektuen anatomia eta ohiturak aztertzen aritu zena, berak propio eraikitako mikroskopioekin, eta, horiei buruz, klasikotzat hartzen diren lanak idatzi zituelarik, horien artean, Odolik ez duten animaliei buruzko historia orokorra eta Intsektuen historia edo naturaren liburua.
Christina Grimmie
2017an, Side B, bere Side A EParen hilondoko jarraipena, eskuragarri egon zen Spotify-n eta iTunes-en. 2017ko ekainaren 9an, Grimmie-ren bigarren eta azken diskoa, All Is Vanity, argitaratu zen hil ondoren. 2019an, bere YouTube kanala lau milioi harpidedunetara iritsi zen.
Jan Swammerdam
Intsektuen liburuan, igelen eta intsektuen metamorfosiaren etapa ezberdinen arteko homologia ezarri zuen.
Salvelinus krogiusae
Salvelinus krogiusae Salvelinus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Dicrurus bracteatus
Dicrurus bracteatus Dicrurus generoko animalia da. Hegaztien barruko Dicruridae familian sailkatua dago.
Mendebalde Kultura Alkartea
Mendebalde Kultura Alkarteak Bizkaieraren inguruan (Bizkaiko, Gipuzkoako Deba ibarreko eta Arabako Aramaio eta Legutio udalerrietako euskalkia) era espezifikoan lan egiten du, helburuak hauek izanda, haien hitzetan:
Bilbon, Euskararen etxean dauka egoitza elkarteak
Erakunde publikoek eta aurrezki kutxa batek diruz laguntzen dute.
Jarduera
1997tik urtero jardunaldiak antolatzen dituzte,urtez urte aldatu egiten den gai baten inguruan. Bertan, aukeraturiko gaia jorratzeaz gain, euskararen alde lan garrantzitsua egin duen norbait omendua izaten da.
Euskalingua izeneko aldizkari elektronikoa argitaratzen du.
Kideak
1993ko martxoan sortu zen talde hau Alfontso Irigoien euskaltzale bilbotarraren eskutik. Bera izan zen alkarteak eginiko lehen jardunaldietan omendua, aurreko urtean hil baitzen.
Kideen artean hainbat euskalgile ezagun ditugu, besteak beste Andres Urrutia euskaltzainburua, Iñaki Gaminde hizkuntzalari eta ikertzailea eta Xabier Amuriza bertsolaria.
2010. urtetik 2021ean hil zen arte, Kaxildo Alkorta itzultzailea izan zen elkarteko lehendakaria.
Taillefontaine
Taillefontaine Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 274 ziren. Familiak 108 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Paskual Andagoiakoa
Pascual Andagoia (Andagoia, Kuartango, Araba, 1495 - Cusco, Peru, 1548ko uztailaren 18a) Espainiako Armadako militarra, konkistatzailea eta esploratzailea izan zen. Panama Hiriaren sortzaileetako bat izan zen, bai eta europarrentzat Peru aurkitu zuena ere.
Hypselobarbus dobsoni
Hypselobarbus dobsoni Hypselobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Paskual Andagoiakoa
Bizitza
Gazte zelarik itsasoratu zen, 19 urte zituela, Erdialdeko Amerikarantz. Panama izan zen lehenengo geldialdia haren ibilbidean, eta bertan Pedro Arias Dávilaren taldekidea izan zen hiriburua sortzean 1519an. Bi urte geroago, Kolonbiako kostalde atlantikotik barrena ibili zen, San Juan ibairaino, eta gobernadore izendatu zuen bere burua. Amerindiarrekin izugarriki krudela izan omen zen agintean. Inka Inperioaren berri izan zuen, eta baita urre eta zilar ugari zituen Pirú izeneko lurraldearena ere. Gaixorik, Francisco Pizarro, Diego de Almagro eta Hernando de Luqueren esku utzi behar izan zuen lurralde hori konkistatzeko eginkizuna.
Gorabehera batzuen ondoan (Santo Domingon egon zen erbesteraturik), Panamara itzuli zen 1534an. Bertako gobernadore izendatu zuten 1539an. Hego Amerikara itzuli zituen berriz ere begiak, eta Pizarroren aurkako gudan galdu zuen bizitza (Cusco, 1548). Relación de los sucesos de Pedrarias Dávila en las provincias de Tierra Firme y Castilla del Oro idatzi zuen obran Davilaren eta bere bizitzaz gainera, Peruko konkista ere kontatzen du.
Taillefontaine
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 142 etxebizitza zeuden, 112 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 139 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 112 etxebizitza nagusietatik 90 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 69 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Taillefontaine udalerrian 116 unitate fiskal zeuden, 281,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.423 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Taillefontaine udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hideki Kano
Hideki Kano (加納 秀益, 1971ko apirilaren 3a - ) Japoniako futbolari ohia da.
1137 Raïssa
1137 Raïssa asteroide gerrikoan aurkitutako 1137. asteroidearen izena da. 1929ko urriak 27an aurkitu zuen Grigory Neujminek Simeizetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1929 WB zen. Bere izena Raissa Ivanovna Maseevagatik jasotzen du, asteroide honen orbita kalkulatu zuena.
Hideki Kano
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Urawa Reds.
Schonach im Schwarzwald
Schonach im Schwarzwald Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
119 Althea
119 Altea, asteroide gerrikoan aurkitutako 119. asteroidearen izena da. Jacobo Craig Watsonek aurkitu zuen Ann Arborretik 1872ko apirilak 3an.
Asteroide honek, bere izena, greziar mitologiako Altea izeneko pertsonaiagatik jasotzen du, Kaledoniako errege zen Oineorekin, Meleagroren ama izan zena.
Can Zamgo geltokia
Can Zam Bartzelonako metroaren geltoki bat da, Santa Coloma de Gramenet udalerrian dago.
Hodei gorria (Mondrian)
Hodei gorria Piet Mondrian margolari abstraktu nederlandarraren hasierako lana da. Olio-margolana, 1907an amaitu zuen. Hagako Kunstmuseum Den Haag]]en gordetzen da. Mondrianek zabaldutako Neoplastizismo mugimendu barruan kokatzen da. Dimentsioak 64 x 75 zm. dira.
Historia
Hagako Kunstmuseumeko bildumaren parte da. Museoak 1956an eskuratu zuen, 1908tik margolanaren jabe zen Albert Pieter van den Brielen opari gisa.
120 Lakesis
120 Lakesis, asteroide gerrikoan aurkitutako 120. asteroidearen izena da. 1872ko apirilak 10ean aurkitu zuen Alphonse Louis Nicolas Borrellyk Marsellatik.
Bere izena, greziar mitologiako Lakesis izeneko pertsonaiagatik jasotzen du, Moiretako edo Parketako bat zena, Kloto eta Atroposen ahizpa eta Erebo eta Nixen alaba.
Guimarães
Guimarães Portugalgo ipar-mendebaldeko udalerri bat da, Bragako barrutikoa. Portugalgo udalerri jendetsuenetakoa da, 2011ko erroldan 158.124 biztanle baitzituen. Erdigune historikoa gizateriaren ondare izendatu zuen UNESCOk 2001ean eta 2012an Europako kultura hiriburua izan zen.
Portugalgo sorreran garrantzi handia izan zuen hiriak, izan ere, Condado Portucalense konderriko lehenengo hiriburua izan zen.
Historia
Kalkolito garaitik populatua izan zen Guimarães ingurua. Udalerrian Briteirosko eta Sabrosoko Citâniak (kastroak) eta Penhako arkeologi eremuak daude.
Gaur egungo hiria X mendean fundatu zen Galiziako Erresumaren barnean. Garai hartan Vimaranes izena zuen. Lurraren jabea zen Mumadona Dias kondesak monasterioa eraiki zuen eta inguruan eratuz joan zen beheko herria ("vila baixa"). Gaztelu bat ere jaso zuen muino gainean eta han goiko herria sortu zen ("vila alta"). Biak lotzeko Santa Maria kalea eraiki zen. Monasterioa Errege Kolegiata bihurtu zen, noble eta erregeen diruaguntzak jaso zituen eta erromesaldi lekua bihurtu zen. Hiriaren sonak gora egin zuen eta 1096an Enrike Borgoñakoak (Portugalgo kondeak) foruak eman eta Portugalgo konderriaren hiriburu bihurtu zen. 1128an San Mamesko borroka (Batalha de São Mamede) bertan izan zen eta Afonso Henriquesen garaipenari esker Portugal Erresuma bihurtu zen, Guimarães hiriburu zela.
Erdi Aroan harresiak bildu zuen Guimarães eta erromesaldiak zirela eta hainbat karitate ordena ezarri ziren bertan hiriaren izaera moldatuz. XVI mendean harresiaren zati luzeak eraitsi ziren hiria hedatu ahal izateko.
XIX menderarte Guimarãesko alde historikoaren egiturak ez zuen aldaketa nabarmenik izan, hainbat eliza eta komenturen eraikuntzaz aparte. 1853an Maria II.ak hiria modernizatu zuen, kale berriak eraikiz eta higiene baldintzak hobetuz.
Geografia
Iparraldean Póvoa de Lanhoso, ekialdean Fafe, hegoaldean Felgueiras, Vizela eta Santo Tirso, mendebaldean Vila Nova de Famalicão eta ipar-mendebaldean Braga udalerri mugakide ditu.
Granitozko lurraldearen gainean ezartzen da Guimarães. Iparraldean Senhora do Monte mendizerra dauka eta hegoaldean Penha muinoa, 613 metrorekin udalerriko punturik garaiena.
Ondasun nabarmenak
2001ean UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen Guimarãesko erdigune historikoa. Izan ere ondasun arkitektoniko aipagarri ugari baititu:
Kirolak
Hiriko talderik ezagunena Vitória Sport Clube edo Vitória de Guimarães, futbolekoa, 48 denboraldi jarraian Portugalgo Lehen Mailan jokatu zuena 2005-06 arte. Gaur egun ere lehen mailan ari da. Ez du ligarik irabazi baina sei Kopa final jokatu ditu eta 2013an txapeldun gelditu zen.
Udalerriko Moreira de Cónegos herrian Portugalgo Ligan ari den beste talde bat ere badago, Moreirense FC. 1938 urtean sortu zen baina 1995ean egin zuen debuta lehen mailan. 2017 urtean Portugalgo Ligako Kopa irabazi zuen.
Erreferentziak
Testu handia == Kanpo estekak ==
1139 Atami
1139 Atami asteroide gerrikoan aurkitutako 1139. asteroidearen izena da. 1929ko abenduak 1ean aurkitu zuten Okuro Oikawak eta Kazuo Kobukawak. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1929 XE zen. Bere izena Tokiotik gertu dagoen portu bategatik jasotzen du. Areziboko behatokitik eginiko behaketa batzuen bidez, 5 kilometroko diametroa duen ilargi bat aurkitu da asteroide honen inguruan biraka, honekin batera sistema bitar bat osatzen duena.
Curac
Curac Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Curac udalerrian erroldatutako biztanleak 120 ziren. Familiak 55 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 81 ziren, horien artean 54 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 54 pertsona aktiboetatik 49 lanean zeuden (25 gizon eta 24 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 27 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Curac udalerrian 56 unitate fiskal zeuden, 125,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.332 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra eraikuntza enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra elektrotresna denda bat zen.
2000. urtean Curac udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 224 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hypodactylus
Hypodactylus anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Craugastoridae familian sailkatua.
Laigné-en-Belin
Laigné-en-Belin Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Laigné-en-Belin udalerrian erroldatutako biztanleak 2.178 ziren. Familiak 800 ziren, horien artean 180 pertsona bakarrekoak ziren (80 bakarrik bizi ziren gizonak eta 100 bakarrik bizi ziren emakumeak), 240 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 340 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 856 etxebizitza zeuden, 810 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 819 etxeak ziren eta 30 apartamentuak ziren. 810 etxebizitza nagusietatik 639 bere jabearen bizilekua ziren, 167 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 44 etxek bi zituzten, 91 etxek hiru zituzten, 199 etxek lau zituzten eta 465 etxek bost zituzten. 620 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 292 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 461 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.383 ziren, horien artean 1.005 aktiboak ziren eta 378 inaktiboak ziren. 1.005 pertsona aktiboetatik 941 lanean zeuden (496 gizon eta 445 emakume) eta 64 langabezian zeuden (28 gizon eta 36 emakume). 378 pertsona inaktiboetatik 167 erretiraturik zeuden, 132 ikasten zeuden eta 79 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Laigné-en-Belin udalerrian 855 unitate fiskal zeuden, 2.275 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.269 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 72 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 24 zerbitzu publikoetatik, 2 banku bulegoak ziren, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 5 zurginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Laigné-en-Belin udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.008 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vieira do Minho
Vieira do Minho Portugalgo Bragako barrutian dagoen udalerria da. 2001eko erroldaren arabera 14.724 biztanle bizi ziren 220,15 km²-ko azaleran.
Donald J. Cram
Donald James Cram (Chester, Vermont, 1919ko apirilaren 22a - Palm Desert, Kalifornia, 2001eko ekainaren 17a) estatubatuar kimikaria izan zen. 1987ko Kimikako Nobel Saria irabazi zuen Charles J. Pedersen eta Jean-Marie Lehnekin batera "interakzio oso selektiboak ematen dituzten molekulen sintesia eta garapenagatik". "Ostalaria-patroia kimika"-ko sortzaileak ziren.
Javier Garaialde
Javier Garaialde Zorrotza (Iruñea, Nafarroa, 1946) nafar jazz musikaria da.
Biografia
Iruñeko Pablo Sarasate Goi Kontserbatorioan ikasi ondoren, jazzaren bidea hartu zuen, gehienbat saxofoia eta klarinetea landuz, nahiz eta ikasle garaian pianoa, tronpeta eta biolina ere jo ohi zituen. 70eko hamarkadan hasi zen jazz musikari bezala, eta bere garaiko instrumentista handienekin jotzeko aukera izan zuen. Nafarroako hainbat jaialditan parte hartu ondoren, Bartzelona, Madril eta Parisen aritu zen jotzen, eta bere prestakuntza osatzen.
1985ean, Donostiako Jazzaldian parte hartzeaz gain, saxofoi-katedra lortu zuen, oposizio bidez, Iruñeko Pablo Sarasate Kontserbatorioan. Orduz geroztik, irakaskuntza eta interpretazioa uztartzen ditu. Kontserbatorioko Saxo Laukotearekin, bere inguruan eratu dituen talde profesionalekin zein beste jazzlari batzuekin lankidetzan aritu da. Musika klasikoa ere jorratu du, Euskadiko Orkestra Sinfonikoarekin edota Radio-Televisión Española orkestrarekin. 1994-95 ikasturtean Garaialderen eskutik hasi zen jazza irakasten Pablo Sarasate Kontserbatorioa, eta berak sortu zuen, orobat, bertako ikaslez osatutako Big Banda.
Jazz musikari bezala, estilo anitz lantzen du, eta malgutasun horri esker inguru eta eredu askotara egokitzen da bere musika. Bere errepertorioa osatzen dute konpositore berrien lanek, jazzaren obrarik klasikoenek zein berak sortutako piezek.
Gazte Bizkorrak
Gazte Bizkorrak (Whiz Kids) AEBtako zientzia-fikziozko, ekintza eta abenturazko telesail bat da. 1983ko urriaren 5tik 1984ko ekainaren 2ra CBS katean aireratu zen. Matthew Laborteaux, Todd Porter, Jeffery Jacquet, Andrea Elson, Melanie Gaffin, Max Gail eta A Martinez aktoreek antzeztu zuten.
Informatika eta ordenagailuak nerabeen artean zaletasun gisa hedatzen hasi eta lehenbiziko hackerrak agertu ziren garaian eta WarGames filmean oinarriturik estreinatu zen.
1980ko hamarkadaren bigarren erdialdean ETB1ean euskaraz aireratu zen.
Argumentua
Richie (Matthew Laborteaux), Alice (Andrea Elson), Ham (Todd Porter) eta Jeremy (Jeffrey Jacquet) nerabeez osatutako informatikari taldeak Farley (Max Gail) kazetariaren laguntzaz detektibe lanetan jarduten dute.
Salvelinus kronocius
Salvelinus kronocius Salvelinus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Jefferson Airplane
Jefferson Airplane estatubatuar rock taldea izan zen, 1960ko hamarkadaren erdialdean San Frantziskon sortutakoa. Musika psikodelikoaren aitzindaria izan zen. Taldearen bi abesti, "Somebody to Love" eta "White Rabbit", Historiako 500 kanta hoberenen zerrendan kokatu zituen Rolling Stone aldizkariak.
Historia
Marty Balin kantariaren ekimenez sortu zuten Jefferson Airplane 1965ean Paul Kantner eta Jorma Kaukonen gitarristek, Signe Toly Anderson kantariak, Bob Harvey baxu jotzaileak eta Jerry Peloquin bateria jotzaileak. Andersonek 1966an utzi zuen taldea, eta Grace Slickek ordeztu zuen. Taldea berehala bihurtu zen 1960ko hamarkadaren amaieran Kalifornian garatu zen kontrakulturaren ikur nagusietakoa. Gai politikoak eta zientzia-fikzioa uztartzen zituen Kantnerrek bere hitzetan, eta musikan tonu psikodelikoak nabarmentzen ziren. Kantner izan zen, hain zuzen ere, garaiko kantu ezagun askoren egilea: “Watch her Ride”, “The Ballad of You and Me and Pooneil”, “Crown of Creation”... Balinekin lau eskutara idatzitakoak dira, berriz, “Today” eta “Volunteers”.
Garai hartan egin ziren makrojaialdi guztietan hartu zuen parte Jefferson Airplanek. Montereyn izan zen 1967an, Woodstocken 1969an, eta baita Altamonten ere. Urte loriatsu haien ondoren, ordea, barne tentsioak agerian gelditu ziren. 1970ean Kantner bakarka estreinatu zen Blows Against The Empire diskoarekin, bere hurrengo proiektua izango zenari nolabaiteko bidea eginez. Izan ere, Jefferson Airplanen ibilitako kide batzuekin eta beste musikari batzuekin, ibilbide arrakastatsu eta komertzialagoa abiatu zuen Jefferson Starship proiektuarekin.
Scheldeprijs
Scheldeprijs egun bakarreko txirrindularitza lasterketa klasiko bat da, Flandrian jokatzen dena. 2009 arte Scheldeprijs Vlaanderen izenarekin zen ezaguna.
111 ediziotan 78 aldiz irabazi dute Belgikako txirrindulariek. Marcel Kittel alemaniarrak garaipenen errekorra dauka, bost ediziorekin, eta, horrez gain, jarraian lortutako garaipen kopuru handiena lortu zuen (2012tik 2014ra). Johan Museeuw "Flandriako lehoia", flandesen lasterketetan aditua bazen ere, ez zuen inoiz irabazi Scheldeprijs Vlaanderen lasterketa. Hala ere, 2004ko edizioaren ondoren amaitu zuen bere kirol-ibilbidea.
Errepide lauetan lehiatuta, lasterketa askotan esprint batekin amaitzen da. Ibilbideak tarte batzuetan galtzadarrizko zola dago.
Historia
Lehen edizioa 1907ko uztailaren 8an izan zen, Flandriako antzinakoena egiten duena (hala ere, 1913an sortutako Flandriako Tourra askoz entzutetsuagoa da gaur egun). Lehenbiziko urteetan, irteera zein helmuga Anberesen kokatzen ziren eta lasterketa orain suntsituta dagoen Zurenborg belodromoan amaitzen zen. Ondorengo urteetan, irteera Merksem eta gero Deurne herrietan, Anberesko auzo batean, izan zen. 1996. urtetik aurrera, lasterketa hiriaren erdigunetik, Anberesko Grote Markt plaza handitik, hasten da. Gaur egun, Paris-Roubaixen aurreko asteazkenean jokatzen da eta helmuga Schoten hirian dago (Anberesko probintzia), non tropelak 15 km-ko zirkuitu bati hiru itzuli egiten dizkion.
2005ean UCI Zirkuitu Kontinentalak sortu zirenetik, UCI Europe Tourraren parte izan da, 1.HC kategorian (zirkuitu hauen kategoria gorena). 2020an sortu berria zen UCI ProSeries kategorian sartu zuten, 1.Pro mailan.
Palmaresa
Oharrak:
Brandenburgo
Hidrografia
Oder eta Elba ibaien arteko lurrek osatzen dute Brandenburgo estatua. Bestalde Spree eta Havel dira Brandenburgoko ibai nagusiak. Hego-mendebaldeko Spreewald eremuan hezegune eta laku ugari ere badaude.
Natur babesguneak
Hainbat natur babesgune ezarri dira. Garrantzitsuena Oder Behereko Parke Nazionala da baina honetaz gain badaude hiru biosfera erreserba eta 11 Parke Natural ere.
Hiri nagusiak
Populazioaren gehiengoa Berlin hiriburuaren inguruan kokatzen da. Hauei ekialdeko Frankfurt (Oder) eta hegoaldeko Cottbus hiriak gehitu behar zaizkie. Honela bada, hauek dira Brandenburgoko hiri handienak (2010eko datuak):
Sorrera
Brandenburgo antzina "Magna Germania" izenaz ezagutzen zen eremuan kokaturik dago. VII mendean eslaviar leinuek berenganatu zitzuten lurrok, mendebaldean Hevelli eta ekialdean Sprevane leinuak ezarri ziren. Ekialdeko marka sendotzeko asmoz, X mendean Henrike Lehoiak Oder ibairainoko lurrak konkistatu zituen, tartean eslaviarren hiri nagusiak ziren Brenna (Brandenburg an der Havel), Budusin (Bautzen) eta Chośebuz (Cottbus). 983an eslaviarrek beren lurrak berreskuratu zituzten baina hurrengo mendeetan germanizazio prozesua jasan zuten eta Erdi Aroaren amaiera aldera Brandenburgo Germaniako Erromatar Inperio Santuaren Hauteserria bihurtu zen.
Hohenzollern dinastia
1415etik aurrera Hohenzollern dinastiak lortu zuen Brandenburgoren jabetza eta bertan agintzen egon zen Lehen Mundu Gerrararte. Berlin bihurtu zuten beren egoitza eta berehala Brandenburgoko hiri nagusia bilakatu zen. 1539an Protestantismoa onartu zuten eta Elba ibaiaren gaineko kontrolari esker Hohenzollerndarrak beren lurrak zabaltzen hasi ziren. 1618an Prusiako Dukerri zabala eskuratu zuten eta ordutik aurrera beren historia batera idazten hasi zen. mendebaldeko beste dukerri batzuk ere eskuratu zituzten, Westfalia eta Renania aldean besteak beste.
Brandenburgo-Prusia Germaniako Erromatar Inperio Santuko herrialdetrik garrantzitsuena bihurtu zen. Lur guztiak elkarrekin ez edukitzea zailtasun handia bilakatu zen Hogeita Hamar Urteko Gerran, baina Frederiko Gilen I.a bezalako agintarien azkartasunak gerra irabazi arazi eta nazioa sendotzeko aukera eman zion. 1701ean Frederikoren semeak hiriburua Potsdamera aldatu zuen eta ordutik aurrera Germaniako Erromatar Inperio Santua Prusiako Erresuma bihurtuz joan zen. Napoleondar gerren ondoren Prusiako erresuma probintziatan banatu zen. Berlin eta Potsdamen arteko liskarrak ekiditeko, 1881ean Berlin banatu egin zuten Brandenburgoren erdian uharte bat bezala utziz eta Potsdamek Brandenburgoko hiriburu izaten jarraitu zuen.
XX mendea
1918ko Alemaniako iraultzak Hohenzollern dinastiaren amaiera ekarri zuen. Bigarren Mundu Gerran porrota izan ondoren hainbat ondorio sufritu zituen Brandenburgok. Bere lurren herena galdu zuen (Poloniak eskuratu zuen) eta beste bi herenek Ekialdeko Alemania osatu zuten. 1990 urtean Alemania biak bateratu ziren. 1995ean Brandenburgo eta Berlin batzeko saiakera bat egin zen, Prusia berria izango zuen izena estatu berriak, baina horretarako egin zen bozketan ezezkoa atera zen.
Banaketa administratiboa
Brandenburgo 4 hiri aske (kreisfreie Städte) eta 14 Landa barrutiz (Landkreise) osaturik dago.
Politika
2009an egin ziren Brandenburgoko hauteskundeak eta honako emaitza hauek izan ziren:
Gizateriaren Ondarea
Brandenburgo ez da Gizateriaren Ondare asko dituen estatua. Hala ere aipatzekoa da UNESCOk 1990an izendaturikoa, Potsdam eta Berlingo jauregi eta parkeak.
Fernando Díaz-Plaja
Fernando Díaz-Plaja (Bartzelona, Katalunia, 1918ko apirilaren 24a - Montevideo, Uruguay, 2012ko urriaren 31) historialaria, saiakeragilea eta narratzailea da. Guillermo Díaz-Plaja eta Aurora Díaz-Plajaren anaia izan zen eta María José Díaz-Plaja eta Guillermo Díaz-Plaja (semea)ren osaba ere bai.
Biografia
Filosofia eta Letratan lizentziatu zen Bartzelona eta Valentziako unibertsitateetan eta, 1945ean, Historian doktoratu zen Madrilen.
Urte pare batean, 1943 eta 1945 artean, irakasle laguntzaile izan zen Bartzelonako unibertsitatean eta 1948 eta 1949artean, berriz, gaztelaniako irakurle Milanen. 1949tik a 1967ra beste unibertsitate batzuetan izan zen Espaniako Literaturaren irakurle: Bari, Heidelberg, Stanford, Kalifornia, Pensilvania, Tejas, Puerto Rico, Rio de Janeiro eta Graz.
Bidaiari nekaezina, 100 herrialde baino gehiago ezagutzen zituen eta 3 aldiz eman zion bira munduari. Bereaz gain, 6 hizkuntza hitz egiteko gai zen: katalana, italiera, frantsesa, alemaniera, ingelesa eta portugesa.
Ohiko kolaboratzaile izan zen hainbat egunkarietan: Madrilgo ABC eta Bartzelonako La Vanguardia. 150 titulu baino gehiago idatzi zuen, haietako asko ingelesez, alemanez, frantsesez edo italieraz. Gehienbat bidaia liburuak izan dira, entseguak edo historia dibulgazio lanak, beti umore puntu batekin eta, haietako asko, telebista gidoi izango ziren gero.
Haydée Carrorekin ezkondu zen, eta bi alaba izan zituzten.
2002an, Punta del Estera joan zen bizitzera, Uruguayn eta hantxe bizi zen 94 urte zituenean heriotza iritsi zitzaion arte.
Santiago Millas
Santiago Millas Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
Fernando Díaz-Plaja
Lanak
Espainiako Historiaren Akademiako kide eta saiakera lan askoren egilea da:
Santiago Millas
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 347 biztanle zituen. biztanle zituen.
Borato
Boratoa boro-oxoanioiak dituzten konposatu kimikoak dira, +3ko oxidazio-egoeran boroa dutenak. Ioi borato sinpleena trigonal laua da, BO33−. beste asko ezagunak diren arren. BO33− gatzak eratzen ditu elementu metalikoekin
Metalak eta BO33− taldeak konbinatuz sortutako mineralen klasea ere bada. BO33− taldeak sortzen dituen talde estrukturalak (SiO4)4− taldeak silikatoetan sortzen dituenen antzekoak dira. Boratoak aintzira gaziak lurruntzen direnean sortzen dira nagusiki.
Temnospondyli
Temnospondyli (grezieraz τέμνειν (temnein, "ebaki") eta σπόνδυλος (spondylos, "vertebra") tetrapodo erraldoi txikien azpikaso anitza da. Askotan jotzen dira primitibo anfibioak. Mundu guztian karbonifikoa, Permiarra eta Triasiko garaian loratu zen. Espezie batzuk Kretazeo sartu ziren. Kontinente guztietan aurkitu dira fosilak. Historia ebolutiboaren inguruan 210 milioi urteetan zehar, habitat freskoak, lurrekoak eta itsasoko itsas inguruneak barne egokitu ziren. Bizitzaren historia ondo ulertzen da larba etapatik, metamorfosi eta heldutasunean ezagutzen diren fosilekin.
Belin e Beliet
Belin e Beliet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Belin-Béliet udalerrian erroldatutako biztanleak 4.022 ziren. Familiak 1.505 ziren, horien artean 344 pertsona bakarrekoak ziren (151 bakarrik bizi ziren gizonak eta 193 bakarrik bizi ziren emakumeak), 439 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 613 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 109 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.743 etxebizitza zeuden, 1.535 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 101 bigarren erresidentzia ziren eta 107 hutsik zeuden. 1.662 etxeak ziren eta 75 apartamentuak ziren. 1.535 etxebizitza nagusietatik 1.021 bere jabearen bizilekua ziren, 462 alokairuan okupaturik zeuden eta 52 doan lagata zeuden; 14 etxek gela bat zuten, 49 etxek bi zituzten, 276 etxek hiru zituzten, 478 etxek lau zituzten eta 719 etxek bost zituzten. 1.236 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 615 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 753 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.396 ziren, horien artean 1.803 aktiboak ziren eta 593 inaktiboak ziren. 1.803 pertsona aktiboetatik 1.610 lanean zeuden (888 gizon eta 722 emakume) eta 195 langabezian zeuden (75 gizon eta 120 emakume). 593 pertsona inaktiboetatik 186 erretiraturik zeuden, 182 ikasten zeuden eta 225 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Belin-Béliet udalerrian 1.664 unitate fiskal zeuden, 4.270 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.698 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 191 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 12 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 38 eraikuntza enpresak ziren, 37 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 7 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 25 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 14 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 53 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 7 igeltseroak, 11 margolariak, 3 zurginak, 9 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 4 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 brikolaje denda handika, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Belin-Béliet udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 822 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
Uztaileko Egunak
Uztaileko Egunak 1917ko uztailaren 3tik uztailaren 7ra Errusiako Behin-behineko Gobernuaren aurka, soldadu, marinel eta industria-langileek manifestazio armatuak egin zituzten. Otsaileko Iraultzarekin alderatuta, giroa nahasia, ilunagoa eta haserreagoa zen. Orokorrean, Errusiako Iraultzaren pasarte garrantzitsutzat hartzen da.
Belin e Beliet
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Uztaileko Egunak
Aurrekariak
Manifestaldi horiek, Lehen Mundu Gerraren jarraipenaren kontra hasi ziren, batez ere aurreko egunetan izan zen ofentsiba militarra (ofentsiba horrek ez zuen alemaniar frontea puskatzerik lortu eta gainera langile eta baserritar jatorriko soldadu asko alferrik hil ziren) eta langileek eta baserritarrek jasaten zuten gosea zirela eta. Gainera, kontuan hartu behar da Behin-Behineko Gobernua krisian zegoela, izan ere, uztailaren 2an kadeteek (Georgi Lvov lehen ministroak izan ezik) Gobernua utzi zutela, Gobernuak Ukrainaren autonomia onartzearen kontrako protesta gisa. Gobernuko ministro sozialistek eta hauen alderdiek, eseristek eta mentxebikeek, liberalak Gobernura itzul zitezen saiatzeak eta Gobernu sozialista bat eratzeari edota are Sobietaren peko Gobernu bat aldarrikatzeari uko egiteak (Tseretelik Sobieten Komite Exekutiboak Ohiz-kanpoko bilera batean gai honi buruz hitz egitea proposatu zuen) langile eta langile jatorriko soldadu askoren ezinegona piztu zuen.
Beste arrazoi batzuk ere izan baziren, adibidez, anarkistak ekainean Gobernuak eurek okupatu zuten Durnovo etxaldetik desalojatzearen erabakiarekin haserre zeuden; eta gainera, Petrogradeko goarnizio militarra (ezker erradikalerako joera zuena), zurrumurruen arabera, Gobernuak frontera bidaltzeko asmoa zuen; adibidez Ametrailatzaileen Lehen Unitatea.
Manifestazio hauen helburua Sobietek (gehiengo eserista eta mentxebikea zutenek) boterea hartzea zen, ez manifestazio hauek berez botere hartzea. Bestetik boltxebikeek (manifestariek hurbilekotzat zuten alderdiak) ez zuten ez boterea hartu nahi, ez Sobieten kontra aurrez-aurre joan nahi. Stalinek uztailaren 23an Rabotxi i Soldat (Langilea eta Soldadua) egunkarian azaldu zuen bezala:
Manifestariek ez zuten Sobieta uzkaili nahi (…) Sobietak boterea har zezan baizik (…) Baina Komite Exekutiboko kideek ez zuten iraultzaren bidea jarraitu nahi izan. Stalinek, boltxebikeen mitin batean, manifestazioak alderdi sozialistei eginiko gonbidapen bat bezala deskribatu zituen. Bestetik, Leninek, manifestazioak deitu baino pixka bat lehenago, uztailaren 1ean, manifestazioaren izpiritua iragartzen zuen artikulu bat atera zuen Nor da erantzulea? izenburupean, bertan Mentxebikeek eta eseristek iraultza traizionatuko ez balute, Sobieten Komite Exekutiboa maiatzean boterean zegokeen esan zuen; praktikan hori zen manifestazioek eskatzen zutena.
Manifestazioaren deialdi eta ardurak
Uztaileko manifestazioaren aurrean, Alderdi Boltxebikeak oro har posizio ofizial aldakorra izan zuen, eta sekula ez zuzendaritzakoa, eta are gutxiago manifestazioa erradikaltzearen aldekoa. Izan ere, Alderdiaren posizio ofiziala, Sobietetan (langileen ordezkari ziren organoetan) gehiengoa lortu arte, matxinada armatuak edo boterea hartzeko saiakerak errealistatzat ez jotzean zetzan. Are gehiago, uztailaren 2an, Petrogradeko Konferentzia Boltxebikean Moisei Volodarskik ukatu egin zuen alderdiak beste manifestazio bat deituko zuenik, eta Erakunde Militar Boltxebikeari “parterik ez hartzeko” agindua eman zion Komite Zentralak. Haatik, muturreko boltxebike askok manifestaldi horiek Behin-behineko Gobernuaren aurkako matxinada bihurtu nahi izan zituzten; muturreko jarrera honek batez ere oinarri militantean izan zuen babesa, zuzendaritzaren artean, Andrei Bubnov izan zen manifestazioak Alderdi gisa babestearen aldeko kiderik nabarmenena (Vera Slutskaiak ere bat egin zuen).
Horrez gain, Erakunde Militar Boltxebikeak ere manifestazioak babestu zituen, baina ez boterea asaltatzeko asmoz (Erakunde honetako kide batek, Nevskik, aitortu zuen: gure lanak, Erakunde Militar Boltxebikearenak, ernaldu zuen manifestazioaren izpiritua, hau da, ordena zuzenik zegoenik ere ez zuen esan). Stalinek gerora idatzi zuen moduan Manifestazio hau, apirilekoa izan zen bezala, kalearen haserrearen, masen oldarkortasunaren emaitza izan ziren. Trotskiren arabera Boltxebikeek bereak eta bi egin zituzten hau manifestazio soil batetan gera zedin (…) baina manifestariak boterea uzkailzteko prest zeuden.
Eskuineko zein Gobernuaren aldeko prentsak, Alderdi Boltxebike osoa egin zuen erantzule, Boltxebikeen Estatu-kolpe saiakera izango balitz bezala. Richard Pipes historiagileak ere posizio hau babesten du, Uztaileko Egunak “Leninek inoizko hanka-sartzerik handiena” bezala deskribatzen baititu, eta egungo bertsio ezaguna boltxebikeen desitxuraketaren ondorio bailitzan aurkezten du. Egun horietan Nikolai Sukhanov mentxebikeak ere antzeko akusazioak egin zituen, Lenin, Trotski eta Lunatxarski buru zirela Gobernu berri bat aldarrikatu nahi omen zuten manifestariek.
Ez zen halakorik izan, aurreko egunetan, Lenin bera oporretan zegoen Finlandian Damian Bedni poeta boltxebikearekin eta Vladimir Bontx-Bruievitxekin; eta Petrogradera manifestazioen berri jakin orduko itzuli zen, uztailaren 4an iritsi zelarik (manifestazioak uztailaren 3an hasi ziren). Robert Service bere biografoaren arabera, uztailaren 4an esnatu zenean, Leninek oraindik ez zekien ezer. Manifestazioak hein handi batean espontaneoak izan ziren, nahiz eta oinarriko militante boltxebike askok eta behe-mailako ordezkari boltxebike askok (eta hein txikiago batean, ezkerreko eserista batzuek) tropak kalera ateratzeko asmoa izan eta horretan ekin. (Ez zen hau anarkisten kasua izan, hauek kolektibo edo mugimendu bezala saiatu baitziren manifestazio jendetsu eta armatuak antolatzen). Serviceren arabera: Boltxebikeek eta Mezhraionkak ez zituzten manifestazioak antolatu, baina bereak eta bi egin zituzten euren oinarriko militanteen espektatibak handitzeko.
Uztailaren 3a
Uztailaren 3an hasi ziren manifestazioak, batez ere Ametrailatzaileen Lehen Erregimenduaren iniziatibaz, eta batez ere anarkisten bultzadaz. Erregimendu horrek beste unitate militarrengana eta langileengana ordezkariak bidali zituen, eta Putilov fabrikako langileen (Petrogradeko fabrikarik handiena, greban zegoena) eta Kronstadteko marinelen babesa lortu zuen. Arratsaldeko hiruetan, oraindik, Alderdi Boltxebikea ez zegoen manifestazioekin ados, eta ez manifestatzeko deia egin zuen. Arratsaldeko lauetan heldu zen agindu hori, Stalinek Manifestazioarekin bat ez egiteko erabakia hartu genuen esan zuen, eta Stalin berak erabaki hori baieztatu zuen arratsaldeko 5etan; hala ere, arratsaldean manifestazioak boltxebikeen egoitzara egin zuten, Alderdiaren babesa lortzeko asmoz (Alderdikide asko manifestazioan zeuden, batez ere Erakunde Militar Boltxebikekoak, Semaxko buru).
Alderdiak ez zuen manifestazioak geratzerik lortu, eta beraz manifestazioekin bat egin zuen, nahiz eta botere-hartzerik ez ikusi. Stalinek zioen bezala, "arratsaldeko zazpietan (…) gure Alderdiko kide batzuk atera ziren manifestariei itzultzeko konbentzitzen saiatuz, eta hauek txistu egin zieten (…) orduan bat egitea erabaki genuen, izaera baketsua emateko asmoz”; Kamenevek esan zuen moduan “gu ez gara manifestazioa deitu dutenak, baina behin egon badaudela, hauek antolatuak izan daitezen dagokigu".
Boltxebikeen iradokizuna Tauride jauregira joatea zen, han Petrogradeko Sobieta biltzen baitzen, Sobietari boterea har zezaten konbentzitzera. Arratsaldeko 7etan bi aldetako tropak posizioak hartzen ari ziren, eta 8etan manifestazioa hasi zen. Bidean tiroketak izan ziren, eta 60 edo 70 mila soldaduk egin zuten bat, babesik gabe zegoen jauregiaren aurrean (bidean tiroketa batzuk izan ziren). Langileek nahi izango balute, boterea hartu ahal izango zuketen, baina ez zen hori haien helburua, baizik eta Sobietak boterea har zezan. Sobietak ez zuen halakorik nahi, nahiz eta boltxebikeek proposatu zuten mozio bat, “Gobernu sobietarraren aldekoa” onartu zuten, eta goizaldean, manifestazioak erretiratu egin ziren. Stalinen arabera, gauerdian 30.000 pertsona zeuden oraindik kaleetan.