cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Douelle
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak eta 3 jatetxeak.
Neguko kirol
Neguko kirol ekitaldi aipagarriak
Neguko Olinpiar Jokoak
Richard Neville, Warwickeko 16. kondea
Bizitza
Henrike VI.a errege ohiaren osteek, ordea, Yorkeko dukea menderatu zuten eta Warwickek ihes egin behar izan zuen. Londresera itzuli zenean, Yorkeko seme Eduardo IV.ak errege izendatu zuen bere burua (1461), eta Margarita Anjoukoaren armadari nagusitu zitzaion. Eduardo IV.a errege berriak ohorez hartu zuen Warwick, baina honen esanaren kontra, Elizabeth Woodvillerekin ezkondu izanagatik, Margarita Anjoukoaren zerbitzuan jarri zen Warwick, eta Henrike VI.a izendarazi zuen berriro errege. Azkenik, Eduardoren osteek garaitu eta hil zuten Warwick.
Douelle
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Douelle udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 198 hektarea erabiltzen.
Neguko kirol
Neguko kirol ekitaldi aipagarriak
Joko Nordikoak
Celia Rivas Casais
Celia Rivas Casais (Calcova, Fisterra, 1912ko urriaren 26a - Fisterra, 1974ko abuztuaren 21a) Galiziako enpresaburua izan zen, Espainiako lehen emakume kamioilaria eta, bere ahizpekin batera, arrain eta itsaskiak merkaturatzen zituen Hijos de Joaquín Rivas enpresako sortzaileetako bat. Ziurrenik, gerra-gatazka batean garraiolari gisa parte hartu zuen lehen emakume europarra ere bada. "Celia Rivas Casais" eleberriaren biografia, Lilí Díaz Rivasek eta Benjamin Trillo Trillok idatzia, 2009an argitaratu zuen Galiziako Xuntak. 2018an, Anaír Rodríguez idazleak eta Nuria Díaz ilustratzaileak "Pioneiras - Galegas que abriron camiño" liburuan sartu zuten, Galiziako historian emakumeentzako oztopoak kentzeko garrantzi handiena izan duten hamabi emakumeen artean. Fran Alonso idazlea ere Celia Rivasen bizitzan oinarritu zen "A punta de pistola" libururako, 2012an La Voz de Galiciako Novela por entregas saria jaso zuena. Manuel Rivas, Roberto Traba Velay edo Modesto Fraga egile ospetsuek Celiarekiko miresmena agerian utzi zuten liburu eta prentsa-artikuluetan.
Douelle
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Neguko kirol
Neguko kirol ekitaldi aipagarriak
Munduko Kopa
Celia Rivas Casais
Haurtzaroa
Joaquin Rivas Canosa eta Josefa Casais Insuaren alaba, biak galiziar emigratuak, Buenos Aires eta Galizia artean jaiotako sei neba-arrebetatik laugarrena izan zen (Ramon, Maria, Palmira, Celia, Julita eta Candida). Berak eta bere neba-arrebek aitarengandik eta aitonarengandik "Lavancas" ezizena jaso zuten, hurrengo belaunaldiekin jarraituko zuena. Bere jatorria antza denez, "somormujo lavanco" edo murgil handi hegazti arruntean dago. 1908an Argentinatik itzuli ondoren, Fisterrako kostaldeko Mallas herrixkan kokatu zen familia. Celiak irakurtzen eta idazten bazekien ere, ez dakigu inoiz eskolara joateko aukerarik izan ote zuen.
Jesusen Alabak
Jesusen Alabak, jesuitinak ezizenez ere ezagunak, 1871 urtwan Ama Kandidak sortutako lekaimeen kongregazio katolikoa da, jarduera nagusitzat haur eta gazteen hezkuntza duena. Ikastetxeak ditu Latinoamerikan, Espainian, Italian eta Ekialde Urrunean. Euskal Herrian, ikastetxeak ditu Donostian, Bilbon, Andoainen, Azpeitian, Tolosan eta Iruñean.
Celia Rivas Casais
Garraiolari gisa hastapenak
Bere aitaren trebetasunei esker, istripua izan zuen auto bat kutxa laburreko kamioi bihurtu baitzuen, txiki-txikitatik parte hartu zuen arrainaren garraioan, inguruko jarduera ekonomikoaren motorra baitzen. Celia, neba-arrebekin batera, garraioak armadore eta merkatariekin kontratatzeaz arduratzen zen, harik eta kamioi zaharraren ordez Chevrolet txasis luzedun bat jarri zuten arte, Estatu Batuetatik ekarria. Joaquín Rivasek Estatu Batuetan emigrante gisa egon zen garaian emakumeak ikusi zituen gidatzen, eta biriketako gaixotasun larri batek bultzatuta, bere tailerrean konponketez arduratzea galarazten ziona, negozioko gidari bihurtzea proposatu zion bere alaba Mariari. Ezezkoaren aurrean, Celia bere borondatez aurkeztu zen. 1932an Coruña hirian azterketa bat egin ondoren, lehen mailako gidabaimena jaso zuen. Horrela, kamioi lizentziadun lehen emakume espainiarra izan zen.
Ibilbidea Espainiako Gerra Zibilean eta Bigarren Mundu Gerran
Frankisten jarraitzaileekin hainbat istilu izan eta Espainiako Gerra Zibilean atxilotu errepublikarrei zein Bigarren Mundu Gerran AEBetako fronte aliatuko soldaduei lagundu zien arren, Celia Rivasek neutral jokatu zuen bizi izan zituen gerra-gatazkei dagokienez, eta ez dago jakiterik diktaduraren aurretik edo garaian ideia politikorik adierazi zuen. Bere iloba Lilí Díaz Rivasek idatzitako Celia Rivas Casaisen biografiak, María eta Julita Rivas ahizpek transmititutako istorioetan oinarrituta, egoera horietako batzuk dokumentatzen ditu.
Kamioia berreskuratzea eta gerran parte hartzera behartzea
Xosé Cambóni esker, Rivas ahizpek bere omnibusa konfiskatuta zegoen Coruñako tailerra aurkitu zuten. Familiaren lagun zenaren Juan Mayobre kapitainaren eraginari esker, Celia Rivasek bere burua eskaini zuen bere ibilgailua gerra-guneetan gidatzeko, hura berreskuratzeko asmoz. Frankistek onartu egin zuten, eta ahizpa Mariarekin batera soldadu garraiolari gisa frontera bidali zuten, Oviedoko setio garaian. Bertan, 17.000 pertsona baino gehiago hil ziren zibilen eta bi aldeetako borrokalarien artean. Espainiako gerra zibilean beste emakume gidari batzuen presentzia egiaztatzen duen erregistrorik ez dagoen arren, zentzuzkoa dirudi pentsatzea Celia Rivas izan zela Europako gerra-gatazka batean parte hartu zuen lehen kamioi-gidaria, diesel kamioiak ez zirelako Europara iritsi 1930. urtera arte, eta kontinenteko hamarkadako lehen gerra Espainian gertatu zelako. Francoren soldaduak hainbat bidaiatan frontera garraiatzearen truke, nazionalek Celia Rivasi autobusari eusteko baimena eman zioten, eta hark gerra-eremuetan ugari, baina Galizian urriak ziren produktuekin komertzializatzeko baliatu zuen. Gerra Zibila amaitu zenean, familia-negozioak berriro ere Galiziako arraina eta itsaskia Espainiako hainbat lekutara garraiatzeari ekin zion.
Gobernu amerikarraren errekonozimendua Bigarren Mundu Gerran
1943ko abuztuaren 28an, Liberator B 24 hegazkin estatubatuar bat Langosteira hondartzan erori zen, Celia Rivas bizi zen etxetik oso gertu. 480 eskuadroiko hegazkin alemaniar batek bota zuen aireplanoa. Agustin Ruzafa Almodovar bezalako ikertzaileek gertakari hori sakon dokumentatu dute. Herriko bizilagunek 10 tripulatzaileetatik 9 erreskatatu zituzten, eta horietako bik Rivasen etxean amaitu zuten. Ofizialki, Francoren Espainia neutral mantentzen zen gatazkan zehar, baina istripua izan zuten soldaduak beldur ziren beraiekin zihoazen dokumentu konfidentzialetako batzuk agintari frankisten bitartez naziengana iritsiko ote ziren. Lilí Díaz Rivasek, historia jatorrizko iturrietatik zuzenean jaso zuenak, Celia Rivasen ikuspegitik kontatzen du bere ahizpak paperak suntsitzea erraztu zuela: "Iritsi zirenean, hegazkinlarietako bat kartera batean zeramatzan paper batzuk jaten saiatu zen, baina nire ahizpa Palmirak, ikusi zuenean, sutan erre zitzakeela esan zion. Sukaldera eraman eta sukaldea erakutsi zion, eta han banan-banan erre zituen zekartzan paperak. Bukatu zuenean, nire ahizpari eskuak musukatzen zizkion, malkoak begietan, bere keinua eskertuz". Estatu Batuetako gobernuak erreskatatutako soldaduen bidez baino ezin izan zuen horren berri izan, historia ez baitzen inongo bitartekoren bidez zabaldu. 1943ko irailaren 10ean, Amerikako Estatu Batuetako Vigoko kontsulorde Leon L. Cowlesek agiri ofizial bat bidali zion familiari, "Tripulazioko kideei zuek emandako arreta maitagarri, humanitario eta desinteresatuengatik eskerrak emanez". Lilí Díaz Rivasek jatorrizko dokumentua dauka oraindik. Berak dioenez, Rivas familiak soldadu estatubatuarrekin izandako arretak ez zituzten ondo ikusi agintari frankistek. Gerra-kontseilu batean kondenatu zitzaketela adierazi zitzaien, baina azkenean ez zen halakorik gertatu.
Bizitza pertsonala eta haren irudiaren garrantzia
Nahiz eta bere bizitzaren historia ez zen ezagutzera eman esparru publikoan 2008ra arte, urte horretan hasi baitziren Pioneiras erakusketan sartzeko izapideak, Celia Rivas Casais pertsonaia garrantzitsua izan zen emakume galegoen emantzipazio-prozesuan, landa-eremuan, eta funtsezko figura Finisterreren aktibazio ekonomikoan, gerraosteko garai gogorraren ondoren.
Familia-loturak
Celia Rivas Mugiako Manolo Martinezekin ezkondu zen 1940an, eta harekin izan zuen lehenengo alaba Celia, erditu eta egun batzuetara hil zena, eta geroago Manuel semea, 1943an jaioa. Ezkonduta egon arren, ez zen inoiz ahizpengandik banandu, eta etxe desberdinetan bizi izan zen beti, eraikin beraren barruan. Espainiako Gerra Zibila amaitu ondoren, Finisterreko gazitze-fabrika bat alokatu zuen ahizpekin, arraina eta itsaskia manipulatzen eta garraiatzen bakarrik jarduteko. Kanpora begira lau ahizpa ziren negozioa zuzentzen zutenak eta guztiek rol garrantzitsuak zituzten arren, Celia Rivas ezagutu zuten bizilagunek eta langileek Casa Rivas burmuin eta lider bezala nabarmentzen dute. Berak zuen enpresaren baliabideak antolatzeko eta enpresaren hedapenean nabarmen lagundu zuten negozio-aukerak ikusteko gaitasuna. Celiaren biografiak dioenez, Maria, Julita, Palmira edo Celia Rivasen senarrek enpresan lan egin zuten edo erabakietan parte hartu zuten, baina inoiz ez zuten zuzendaritza-rolik izan emazteen gainetik, haiek baitziren negozioaren arduradun bakarrak, aita hil zenetik. Celia Rivas 1974an hil zen, 61 urte zituela, Finisterreko bere familia-etxean.
Liburu eta argitalpen akademikoak
Celia Rivasek pertsonalki tratatu zutenen edo berarekin negozioak egin zituztenen errespetua izan zuen, baina bere soslai apalak eta izaera isilpekoak ez zuten bere ekintzen hedapenean lagundu hil eta 34 urtera arte. Lilí ilobak, Julita Rivas ahizparen alabak, errekonozimendu publikoa egin zion, eta familiaren negozioarekin jarraitu zuen Celia hil ondoren. Erretiratu eta hilabete batzuetara, Lilí Díaz Rivasek bere familiaren historia idatzi zuen Galiziako Xuntak finantzatutako edizio bakar batean, argitaratu eta aste batzuetara agortu zena. Liburua, Galiziako hainbat herri bisitatu zituen "Pioneiras" erakusketa ibiltariaren parte izan zen. "Pioneiras" argazki-erakusketa gisa inauguratu zen I Encontro de Empresarias Galegas-en, eta etengabe mantendu zen Bruselan, Galizia Europa Fundazioaren testuinguruan. Espainiako Liburutegi Nazionalean ale bat dago inprimatuta; liburuaren bertsio digitala, berriz, doan jaitsi daiteke PDF formatuan Galiziako Xuntaren Berdintasun webgune ofizialetik. European Institute for Gender Equality erakundeak bere webgunean sustatu zuen liburua. Anaír Rodríguez eta Nuria Díazen "Pioneiras" liburu ilustratuak, Celia Rivas eta beste 11 emakume omentzen dituenak, arrakasta komertzial handia lortu zuen eta neurri handi batean bere ekintzak anonimotasunetik erreskatatzen lagundu zuen. Celiak literaturaren arloan duen garrantzia ondo islatzen da Fran Alonsoren "A punta de pistola" liburuan, Xeraisek argitaratua eta XII Premio de Novela por Entregas La Voz de Galicia saria jaso zuena. Eleberri honetako protagonistetako bat Celia Rivasen bizitzaren miresle da eta bere ibilbidea kontatzen du blog baten bidez. Saria jaso osteko hitzaldian, Fran Alonsok Celia omendu zuen inspirazio gisa aipatuz. Bere bizitzari buruz hurrengo hauxe esan zuen, "Errealitatea, nahi duenean, fikzioa baino sinesgaitzagoa izan daiteke". Manuel Rivas, Modesto Fraga edo Roberto Traba Velay autore galiziarrek ere berari buruz idatzi dute.
Esparru akademikoan, Celia Rivas Casais "Historia económica de la España contemporánea" (Santiagoko Unibertsitatea) eta "Historia Económica" (Murtziako Unibertsitatea) irakasgaien artean dago, Pilar Freire Esparís eta Susana Martínez Rodríguez irakasleek MUFREM proiekturako egindako lanari esker. Bere argitalpenean Lilí Díaz Rivasek eta Benjamín Trillo Trillok Celiari buruz idatzi zuten liburua aipatzen dute.
Erakunde ofizialen, elkargoen, fundazioen eta negozioen aintzatespenak eta omenaldiak
Beharbada Celia Rivas Casaisen onarpen ofizialik handiena Galiziako Xuntatik etorri zen 2009an, Secretaría Xeral de Igualdade-k "Pioneiras" ekimena sortu eta finantzatu baitzuen, bere figura omentzeko. Celia Rivasek inauguratu zuen saila eta bere liburua komunikazio kanpainako elementu garrantzitsuena izan zen. Beste erakunde ofizial batzuek, Consello da Cultura Galegak kasu, Celiaren heriotza funtsezko gertakaritzat jo zuten emakume galiziarren historian. 2011n, Mugiako Udalak Celia Rivas omendu zuen Galeria de Mulleres-en. Hainbat udalek, eskola-liburutegik eta irakurketa-klubek aldarrikatu dute. 2010ean gobernuaren aldaketarekin esteka asko kendu ondoren, María Olga Rodríguez Díazena bezalako banakako ekimenek Pioneiras proiektua sarean zabaltzen lagundu zuten. 2016an herri-eskaera batek Celia Rivasi kale bat eskaintzea eskatu zion Finisterreko udalari. Bozketa egin ondoren, haren hautagaitza boto gehien jaso zituen bigarrena izan zen. 2018an, Real Academia Galegak Celia Rivas Casais "Primaveira das Letras" ekimenean sartu zuen haurrei eskainitako "Unha muller dona do seu tempo" fitxa didaktikoaren barruan. Urte berean, Emakumearen Nazioarteko Eguna zela eta, Galizian hainbat ekimenek gogorarazi zuten. Coruñako Probintzia Liburutegiak "un Concello, unha muller, un libro" kanpainan bere historiaren berri eman zuen, Albino Núñez Irakaslea HLHI eta Andrade HLHI haur eskolek haren figura aldarrikatu zuten bitartean. 2019an, Santiago de Compostelako Udalak Aradaseko saihesbideak, Santiago - Carballo errepidea Tambre poligonoarekin lotzen duen bideak, Celia Rivas izena izatea eztabaidatu zuen. Urte bereko irailean ere, sinadurak biltzen hasi ziren plataforma digital batean, Santiagoko autobus geltoki berriak bere izena jaso zezan. Radio Nordés Cadena Ser irratiak albistearen berri eman zuen eta proposamenaren sortzailea elkarrizketatu zuen. Eskaera oraindik aktibo dago hemen.
2021ean Celia Rivasen bilobak eta bere familiak Mamá Celia jatetxea inauguratu zuten, arrain eta itsaskien negozio gisa desagertu aurretik Rivas fabrikak Finisterren erabili zuen azken esparrua berregokituz. Celia, Julita eta Palmira beren familiekin bizi izan ziren familiaren etxearen eranskina da lokala, oraindik ere ondorengoena. Birmoldaketan, fabrikaren jatorrizko banaketa errespetatu zen, bai lehengaiarekin lan egiten zen etxabean, bai goiko solairuko bulegoan. Urte berean, Alexandre Bóveda Fundazioak bere egutegi ofizialean sartu zuen Celia Rivas, jaio zen hilabetean, urrian. Xacobeo 2021 proxectos culturais Funtserako egin zen Escritores no Camiño argitalpen ofizialean ere aipatzen da.
Komunikabideetako, blogetako eta bidaia-gidetako aipamenak eta erreportajeak
2012az geroztik, Celia Rivas Casais-i buruzko erreferentzia ugari daude blogetan eta sare sozialetan, baita webgune espezializatuetan ere. Isabel Risco ekintzaile galegoak "Fisterrako itsasargia" bezala hitz egiten du, eta Erin Lopez blogariak, berriz, Celia Rivas emakume "liluragarri, aitzindari, iraultzaile eta zoragarritzat" jotzen du. Italiako "Buona Strada Lady Truck" kolektiboak ere bere orrialdean aipatzen du, "Europako sektorearen benetako aitzindaritzat" joz. Izan duen eragin globala Laura Oliveira Sánchez SEOko espezialistak aztertu du, eta Celiak "Galiziako itsaskia sustatzeko marketin-kanpainarik onena" egitean "izotza hautsi" zuela uste du. Garraioarekin lotutako hainbat komunikabide eta albistetan ere zabaldu da enpresaburuaren bizitza, eta Emilia Pardo Bazán, Sophie Opel edo Bertha Benz bezalako emakume ospetsuen artean leku nabarmena izan ohi du. Telemadrid telebista kateak ere nabarmendu ditu bere lorpenak. 2020an, haren irudiari buruzko erreportaje zehatzenetako bat egin zen, SoloCamión aldizkari espezializatuaren 358. zenbakirako. Bere historia xehetasunez eta orrialde bikoitzean kontatzen du, bere senideen adierazpenak barne. Beste argitalpen inprimatu batzuek, hala nola La Voz de Galiciak, Celia Rivas "garraiolari mitikotzat" hartu dute. Bere historia Justpackandbreathe bezalako bidaia-gidetan ere sartzen da.
Neguko kirol
Neguko kirol ekitaldi aipagarriak
Neguko Jolas Artikoak
Neguko Asiako Jokoak
Neguko Joko Paralinpikoak
Neguko Unibertsiada
Neguko Tourra
Neguko X Jokoak Europan
Munduko Kopak
Bandy-ko Munduko Kopa
Biatloi-ko Munduko Kopa
Nadur
Nadur, Maltako udalerria da. Udalerriaren azalera 0 km2 da eta 2005eko erroldaren arabera, 0 biztanle zituen.
Mühlenfließ
Mühlenfließ Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Nadur
Herri senidetuak
Honako udalerri honekin dago senidetua:
Palmiro Togliatti
Palmiro Togliatti ( ahoskatua; Genova, 1893ko martxoaren 26a - Jalta, Sobietar Batasuna, 1964ko abuztuaren 21a) italiar politikaria izan zen. Alderdi Sozialistako kide, eta Avanti aldizkari komunistako erredaktoreetako bat zen. Italiako Alderdi Komunistaren sortzaileetako bat izan zen (1921). Faxismoa baino lehen, Sobietar Batasunera erbesteratu zen eta Komiterngo idazkari egin zuten (1937). 1937-1939 urteetan, komisario politikoa izan zen Espainiako Gerra Zibilean. 1944an, Italiara itzuli zen, eta sailik gabeko ministroa izan zen Badoglioren aginpidean (1944). 1944-1946 urteetan, halaber, ministro izan zen, hots, Bonomiren, Parriren eta De Gasperiren aginpidean. 1947. urtean, aginpideko gainerako komunistak bezala, kargutik kendu zuten, eta oposizio-buru bihurtu zen Togliatti. Alderdiaren barne-arazoei dagokienez, estalinizazioaren aurka agertu zen, eta Moskuren eta Pekinen arteko auzia piztu zenean, herrialde bakoitzeko Alderdi Komunisten erabakiak errespetatzearen alde agertu zen.
Chelodina canni
Chelodina canni Chelodina generoko animalia da. Narrastien barruko Chelidae familian sailkatuta dago.
Poussanges
Poussanges Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Neguko kirol
Munduko Kopak
Bobsleigh-eko Munduko Kopa
Iraupen-eskiko FIS Munduko Kopa
Estilo libreko eskiko FIS Munduko Kopa
Iparraldeko Konbinatuko FIS Munduko Kopa
Eski-jauziko FIS Munduko Kopa
Snowboard-eko FIS Munduko Kopa
Poussanges
Biztanleria
2007an Poussanges udalerrian erroldatutako biztanleak 144 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 120 etxebizitza zeuden, 64 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 118 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 64 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Poussanges udalerrian 62 unitate fiskal zeuden, 120 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.015 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Poussanges udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
So Morita
So Morita (守田 創, 1992ko maiatzaren 14a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sagan Tosu.
Neguko kirol
Munduko Kopak
Luge-ko Munduko Kopa
Magaña
Magaña Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 33 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 98 biztanle zituen 58,51 km²-ko azaleran.
Fresno de la Ribera
Fresno de la Ribera Zamorako probintziako udalerria da, Tierra del Pan eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 392 biztanle zituen.
Neguko kirol
Munduko Kopak
Abiadurako patinajeko Munduko Kopa pista motzean
George Eliot
George Eliot, jaiotzez Mary Ann Evans (Nuneaton, Warwickshire, Ingalaterra, 1819ko azaroaren 22a - Chelsea, Londres, Ingalaterra, 1880ko abenduaren 22a), ingelesezko nobelagile, kazetari eta itzultzailea izan zen.
Neguko kirol
Munduko Kopak
Abiadura Patinaje-ko Munduko Kopa
George Eliot
Bizitza
Mary Ann Evans Nuneatonen jaio zen, Warwickshiren (Ingalaterra), 1819ko azaroaren 22an. Gurasoak Robert Evans (1773-1849) eta Christiana Pearson (1788-1836) izan zituen eta bikotearen hirugarren seme-alaba izan zen. Senideak Christiana -Chrissey- (1814-1859), Isaac (1816-1890) eta 1821ean hilabete batzuk iraun zituzten bixki pare bat izan ziren. Aitaren aurreko ezkontza batetik beste bi ere bazituen: Robert (1802-1864) eta Fanny (1805-1882).
Robert Evans Newdigate sendiarentzat ari zen lanean, Arbury Hall Estaten gidari, Warwickshiren. Mary Anne jaio eta gutxira, 1820an, sendia Griff izeneko etxera aldatu zen, Nuneaton eta Bedworth artean. Neska azkarra eta irakurle amorratua, ez zuen ezkontzarako zorte handirik aurreikusten, ez baitzuen bere burua fisikoki dotore kontsideratzen. Hori horrela, aitak ere neskatxaren hezkuntza zaintzea komeni zela erabaki zuen. 5 eta 9 urte bitartean, Chrissey ahizparekin egon zen Latham andereñoaren Attleborougheko eskolan eta 9 eta 13 artean, berriz, Wallington anderearekin, Nuneatonen. 13tik 16ra arteko epean, Miss Franklin eskolan izan zen, Coventryn.
Moralitatearen argudio
Moralitatearen argudioa Jainkoa badela frogatzeko argudio bat da. Argudio honen aldaera guztiak hasten dira moralitatearen gaineko esperientzia edo pentsamendu batekin, eta, handik Jainkoa badela ondorioztatzen da.
Parcey
Biztanleria
2007an Parcey udalerrian erroldatutako biztanleak 939 ziren. Familiak 382 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 151 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 131 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
George Eliot
Bizitza
Aitaren lanaren kontsiderazioan, Arbury Halleko liburutegirako sarrera ireki zioten eta honek asko lagundu zuen bere autoikasketan eta ikasitakoaren eduki zabalean.
Neguko kirol
Munduko Kopak
Orientazioko Eskiko Munduko Kopa
Parcey
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Neguko kirol
Munduko txapelketak
Izotz Hockey-aren Munduko Txapelketa
Kohei Kuroki
Kohei Kuroki (黒木 晃平, 1989ko uztailaren 31 - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sagan Tosu eta Roasso Kumamoto.
Moralitatearen argudio
Zenbait argudiok moral objektibo bat dute oinarri, eta, horretarako, Jainkoaren existentzia beharrezkoa da, Hark autoritatea ematen baitie arau moral objektibo horiei. Izan ere, argudio honen arabera, moralitatea lehentasuna baino gehiago da, derrigorrez bete beharreko zerbait, beste faktore edo interes batzuk kontuan izan gabe. Moralitatea derrigorrez bete beharrekoa izateko, Jainkoak existitu behar du.
Neguko kirol
Munduko txapelketak
Munduko Curling Txapelketak
Moralitatearen argudio
Beste batzuetan argudiatzen da moralitatea arrazoian oinarritzen dela, eta, hori soilik hala izan daiteke ordena morala baldin badago unibertsoan. Unibertsoko ordena moral hori azaltzeko, Jainkoaren existentzia beharrezkoa da.
Immanuel Kant filosofoak argudiatu zuen gizateriaren helburua dela zoriontasun eta bertute perfektua eskuratzea (summum bonum), eta hori posible izan dadin, hil ondoko bizitza beharrezkoa da, eta, horretarako, Janikoak existitu behar du.
C. S. Lewis idazleak argudiatu zuen kontzientziak lege moral bat ematen digula. Baina lege horren iturria ez dagonez gero mundu naturalean aurkitzerik, Lege-emale batek egon behar du naturaz haratago. Lewisen ustez, gizakien arrazoia dohain bat bezala onartzeak berez ekartzen du ordena moral handiago bat, unibertso osorako, eta ez litzateke horrelakorik Jainko bat ez badago hura sortzeko eta/edo mantentzeko.
Cinnyris abbotti
Cinnyris abbotti Cinnyris generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
Parcey
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 601 ziren, horien artean 446 aktiboak ziren eta 155 inaktiboak ziren. 446 pertsona aktiboetatik 418 lanean zeuden (220 gizon eta 198 emakume) eta 28 langabezian zeuden (8 gizon eta 20 emakume). 155 pertsona inaktiboetatik 66 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
El Royo
El Royo Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 24 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 328 biztanle zituen 126,06 km²-ko azaleran.
Parcey
Diru sarrerak
2009an Parcey udalerrian 388 unitate fiskal zeuden, 984 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.560 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 53 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 kirol-denda zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Parcey udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 978 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Batalhako monasterioa
Santa Maria da Vitória monasterioa (Mosteiro de Santa Maria da Vitória), eskuarki Batalhako monasterioa deitua, Portugalgo Batalha hirian dagoen domingotar monasterioa da. Joanes I.a Portugalgoak eraikiarazi zuen, Aljubarrotako guduan (1385eko abuztuaren 14an) gaztelarren aurka lortutako garaipenagatik Ama Birjinari eskerrak emateko.
Parcey
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Batalhako monasterioa
Monasterioaren eraikuntza 1388an hasi eta XVI. mendean amaitu zen. Portugalgo arkitektura gotikoaren maisulanetako bat da eta alde batzuetan, errege klaustroan bereziki, manueldar estiloaren eragina dauka. 1983an UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
Parcey
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Neguko kirol
Munduko txapelketak
Munduko Bandy Txapelketak
George Eliot
Ibilbidea
Erlijio ebanjelikoan eta arau moral artean hezia izan bazen ere, berehala alde egin zuen hortik eta arrazionalismo intelektualera hurbildu zen, Spinoza edo Feuerbachenganako zaletasunaren ondorio. Stuart Mill eta Herbert Spencer ere bere harreman intelektualen artean zeuden.
Rafael Aghayev
Rəfael Mahir oğlu Ağhayev (Sumqayit (Azerbaijan), 1985eko martxoaren 4a) karatean lehiatzen den kirolari azerbaijandarra da.
George Eliot
Ibilbidea
George Elioten eleberriek estilo errealista dute eta britainiar probintzia bizitza eta gariako bizitzeko zailtasuna adierazten dute, ezkortasunean murgildurik. Konflikto moraletan egiten du so eta egiaren defentsa aldarrikatzen du.
Gizonezko izena erabili zuen, bere lanak kontsiderazioa izan zezan. Garai hartan oso emakume gutxik argitaratzen zuten bere egiazko izena erabiliz eta George Eliotek idazle erromantikoaren irudiari alde egin nahi zion. Eskandaluari ere ekidin nahi zion, 1854az geroztik, Mary Ann George H. Lewes kazetariarekin baitzebilen harremanetan eta gizon ezkondua baitzen hau. Harreman honek 1878ra arte iraun zuen, George hil zen arte, alegia.
1880an, bikotearen lagun mina zen John W. Cross gaztearekin ezkondu zen.
Bizitza sentimentala eta lehen argitalpenak
1851ean ezagutu zuen George Henry Lewes filosofo eta kritikoa eta, 1854rako, elkarrekin bizi ziren. Lewes Agnes Jervisekin ezkonduta zegoen, baina ezkontza irekia izango zutela adostuta zeuden. Bikote honek 3 seme-alaba izan zituen eta, Agnesek beste 4 ume izan zituen Thornton Leigh Huntekin. Lewes izendatu zuten haur hauen aita, baina badirudi ez zela egia eta adulterioan lagundu zuela kontsideratu zuten eta ez zioten dibortziorik eman.
1854ko uztailean, Lewes eta Evansek Weimar eta Berlinera bidaiatu zuten. Evans itzulpenak egiten ari zen garai horretan. Alemaniarako bidaia eztei bidaia izan zen Evans eta Lewesentzako, ezkonduta bezala sentitu baitziren. Marian Evans Lewes esaten zion bere buruari. Harreman "bereziak" ez ziren harritzekoak garaiko gizartean: Charles Bray, John Chapman, Friedrich Engels edo Wilkie Collinsek, denek zituzten ezkontza tipikotik at zeuden harremanak, baina Lewes eta Evansek baino diskrezio gehiago erabili zuten.
Lehen eleberria 1859an argitaratu zuen, Adam Bede, eta arrakasta izan zuen berehalakoan eta jakin mina autorea nor ote zen. Espekuazioak ixiltzearren, Marian Evans Lewesek autorea bera zela argitu zuen eta, horren ondorioz, lehen zale zituen irakurle asko eskandalizatu egin zen. Hala ere, badirudi eskandaluak ospe gehiago emateko balio izan zuela eta fikzioan sakontzeko egonkortasuna ere bai.
Lallaing
Lallaing Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lallaing udalerrian erroldatutako biztanleak 6.533 ziren. Familiak 2.540 ziren, horien artean 733 pertsona bakarrekoak ziren (236 bakarrik bizi ziren gizonak eta 497 bakarrik bizi ziren emakumeak), 717 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 882 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 208 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Neguko kirol
Munduko txapelketak
Munduko Biatloi Txapelketak
Lallaing
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Silveira Martins
Silveira Martins Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Lallaing
Etxebizitza
2007an 2.745 etxebizitza zeuden, 2.585 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 158 hutsik zeuden. 2.433 etxeak ziren eta 258 apartamentuak ziren. 2.585 etxebizitza nagusietatik 996 bere jabearen bizilekua ziren, 1.477 alokairuan okupaturik zeuden eta 112 doan lagata zeuden; 46 etxek gela bat zuten, 209 etxek bi zituzten, 662 etxek hiru zituzten, 716 etxek lau zituzten eta 951 etxek bost zituzten. 1.546 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.234 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 627 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ochtiná
Ochtiná Eslovakiako udalerri bat da, Rožňavako barrutian kokatuta. 14,48 km²ko azalera du eta 551 biztanle 2017ko datuen arabera.
George Eliot
Bizitza sentimentala eta lehen argitalpenak
Azken eleberria 1876an argitaratu zuen, Daniel Deronda, eta, ondoren, Lewes eta biak Witleyra, Surreyra, aldatu ziren bizitzera. Tamalez, Lewesen osasuna okerrera zihoan eta, 2 urte geroago, hil egin zen, 1878ko azaroaren 30ean.
Ochtiná
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1243. urtekoa da.
George Eliot
Bizitza sentimentala eta lehen argitalpenak
Ondorengo 2 urteetan, George Eliot Lewesen azken lanak txukuntzen aritu zen eta gero, John W. Crossekin eskoziarrarekin ezkondu zen.
Azken urteak eta heriotza
1880ko maiatzaren 16an, berriro jarri zen Eliot izena denen ahotan, senarra bera baino 20 urte gazteagoa baitzen. Crossek ez zuen egonkortasun handirik gozatzen eta eztei bidaian bertan Veneziako kanalera egin zuen salto balkoitik behera. Bizirik atera zen eta Ingalaterrara itzuli ziren. Bikoteak etxe berria hartu zuen Chelsean, baina berehala hasi ziren Elioten ajeak eta 1880ko abenduaren 22an hil zen, 61 urte zituenean.
Ez zuten Westminster abadian ehortzi, erlijio kristauari uko egin baitzion eta Lewesekin izandako bizitza "irregularra" ez zuten garaikoek ahaztu. Highgate hilerrira eraman zuten, eta George Henry Lewesen ondoan; oso gertu zuen Karl Marxi eskainitako monumentua.
Itacurubi
Itacurubi Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Neguko kirol
Munduko txapelketak
Bobsleigh-eko Munduko Txapelketak
Oncala
Oncala Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 30 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 101 biztanle zituen 39,92 km²-ko azaleran.
Lallaing
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Neguko kirol
Munduko txapelketak
FIS-eko Eski Alpetarreko Munduko Txapelketak
Lallaing
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.049 ziren, horien artean 2.628 aktiboak ziren eta 1.421 inaktiboak ziren. 2.628 pertsona aktiboetatik 2.076 lanean zeuden (1.182 gizon eta 894 emakume) eta 552 langabezian zeuden (308 gizon eta 244 emakume). 1.421 pertsona inaktiboetatik 357 erretiraturik zeuden, 387 ikasten zeuden eta 677 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Neguko kirol
Munduko txapelketak
FIS-eko Estilo Libreko Munduko Eski Txapelketak
Lallaing
Diru sarrerak
2009an Lallaing udalerrian 2.551 unitate fiskal zeuden, 6.469 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.560 euro zen.
Neguko kirol
Munduko txapelketak
FIS-eko Eski Nordikoko Munduko Txapelketak (iraupen-eskia, eski-jauzia eta konbinatu nordikoa)
Lallaing
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 104 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 23 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 19 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Gymnogobius uchidai
Gymnogobius uchidai Gymnogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Münchehofe
Münchehofe Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Cinnyris notatus
Cinnyris notatus Cinnyris generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
Chelodina longicollis
Chelodina longicollis Chelodina generoko animalia da. Narrastien barruko Chelidae familian sailkatuta dago.
Gábor Hárspataki
Karoly Gábor Hárspataki (Budapest (Hungaria), 1996ko otsailaren 27a) karatean lehiatzen den kirolari hungariarra da.
Nerea Barjola
Nerea Barjola Ramos (Santurtzi, 1980) politologo feminista, ikertzailea, idazlea eta berdintasun teknikaria da.
Neguko kirol
Munduko txapelketak
FIS-eko Munduko Snowboard Txapelketak
Nerea Barjola
Ibilbidea
UPV/EHU n Politika eta Administrazio Zientziak eta Berdintasun Teknikaria izateko ikasketak UNED en egin zituen.
1992 an Alcàsserren gertaturiko kasutik abiatuta doktore-tesia idatzi zuen eta Feminismo eta Genero ko doktorego-ikasketen eremuan doktorea da. Tesiaren zuzendaria Historia Garaikidea ren Saileko doktorea den Miren Llona González izan zen. Tesiaren helburua Alcàsserko krimena sexu-arriskuari buruzko kontakizun politiko gisa berrinterpretatzea izan zen.
Neguko kirol
Munduko txapelketak
Munduko Pista Naturaleko Luge Txapelketak FIL
Gábor Hárspataki
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina irabazi zuen Stanislav Horuna ukrainiar]rarekin (elkarbanatuta), kumite ≤75 kg modalitatean, [[Luigi Busà italiarraren (urrezkoa) eta Rafael Aghayev azerbaijandarraren (zilarrezkoa) atzetik sailkatuz.
Neguko kirol
Munduko txapelketak
FIS-eko Munduko Eski Txapelketak
Lallaing
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 34 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 5 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 argiketariak, 7 ile apaindegiak, 6 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
Nerea Barjola
Ibilbidea
2018 an Boterearen mikrofisika sexista (Microfísica sexista del poder) saiakera liburua argitaratu du. Bertan, Alcasser kasuaren 25. urteurrenean azaltzen du bai krimenak berak, bai hari emandako hedabide-estaldurak emakume-belaunaldi oso batentzako suposatu zuen talka.
Stanislav Horuna
Stanislav Mikolaiovitx Horuna, ukranieraz Станіслав Миколайович Горуна, (Lviv (Ukraina), 1989ko martxoaren 1a) karatean lehiatzen den kirolari ukrainiarra da.
Fresno de Sayago
Fresno de Sayago Zamorako probintziako udalerria da, Sayago eskualdean dagoena.
Mendebaldeko ur-arratoi
Mendebaldeko ur-arratoia (Arvicola sapidus) cricetidae familiako karraskaria da, Frantzian eta Iberiar penintsulan bizi dena.
Fresno de Sayago
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 242 biztanle zituen.
Paul Ritter
Paul Ritter (Simon Paul Adams jaiotza-izenez; Gravesend, Kent, Ingalaterra, 1966ko abenduaren 20a - Faversham, Kent, Ingalaterra, 2021eko apirilaren 5a) britainiar telebista, zinema eta antzerki aktorea izan zen. Son of Rambow (2007), Quantum of Solace (2008), Harry Potter eta Odol Nahasiko Printzea (2009) eta The Eagle (2011) filmetan antzezteagatik ezaguna zen, baita telebista saio hauetan ere: Friday Night Dinner (2011–2020), Vera, The Hollow Crown, The Last Kingdom eta Chernobyl''.
Nerea Barjola
Ikerketa-lerroak
Barjolak, Judith Walkowitz-en ekarpenetatik abiatuz, Jack tripa-ateratzailea ren erailketak eta Alcàsserko krimen hirukoitza lotzen ditu. Walkowitzen aburuz, Jack tripa-ateratzailea XIX. mende ko bukaerako garai viktoriarrean arrisku-sexualaren mitoa bihurtu zen eta bere krimenen kontakizunak garai hartan eremu publikoak okupatzen hasiak ziren emakumeentzako erakusgarri handiko abisua izan zen.
Barjolak, Walkowitzek proposaturiko ildoari jarraiki, Alcàsser kasuaren testuingurua aztertu du eta ondorioztatu du narrazioan Espainiako transizio tik aurrera mugimendu feministaren lorpen eta aldarrikapenekiko haustura nabaria dagoela. Jack tripa-ateratzailearen kasuan bezalaxe, familia-eredu tradizionala indartu ez ezik, gizonek emakumeekiko babesle-rola eta emakumeen gorputzaren gainean gizonen boterekeria maskulinoa ere bai.
Barjolak sexu-ikara edo terrorea emakumeen gorputza eta bizitza kontrolatzeko estrategia heteropatriarkal bezala definitzen du.
Stanislav Horuna
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina irabazi zuen Gábor Hárspataki hungariar]rarekin (elkarbanatuta), kumite ≤75 kg modalitatean, [[Luigi Busà italiarraren (urrezkoa) eta Rafael Aghayev azerbaijandarraren (zilarrezkoa) atzetik sailkatuz.
Henri Giraud
Henri Giraud (Paris, Frantzia, 1879ko urtarrilaren 18a - Dijon, Frantzia, 1949ko martxoaren 11) Frantziako Armadako jenerala izan zen. I. Mundu Gerran borrokatu zuen eta II. Mundu Gerran ere bai, VII. armadako eta, ondoren, IX. armadako buru izan zelarik. 1940an, alemaniarrek preso hartu zuten, baina 1942an ihes egin zuen Königsteindik. Ipar Afrikako frantses tropen buru izan zen 1942ko azaroan eta, Darlan hil zutenean (1942ko abendua), Aljeriako agintaritza hartu zuen. De Gaulle jeneralarekin zituen tirabirak gorabehera, Aljerian sortu zen Frantziako Askatasun Nazionaleko Batzordeko lehendakari izan zen harekin batera (1943ko ekaina). Baina De Gaullek gaina hartu zion eta lehendakaritza utzi behar izan zuen (1943ko azaroa), armadako komandante kargua ere utzi zuelarik (1944ko apirila). Hala ere, Ipar Afrikan armada bat eratu zuen, Juin jeneralarekin batera, eta, AEBn laguntzaz, Tunisiako garaipena, Korsikaren liberazioa eta Italian lehorreratu zen frantses armadaren antolamendua berak egin zituen neurri handi batean.
Biografia
Henri Giraud Parisen jaio zen, Frantzian, 1879ko urtarrilaren 18an. Aita ikatzaren salerosketan aritzen zen eta, 1898tik 1900era bitartean, École Militaire de Saint-Cyr-en ikasi zuen. Ondoren, frantziar armadan sartu zen, 1914ra arte Iparraldeko Afrikan soldadutza egin zuelarik; urte horretan, Frantziara itzularazi zuten I. Mundu Gerran borrokatu zezan. Gerra garaian, abuztuan, atzeman egin zuten, baina bi hilabete geroago ihes egin eta Frantziara itzuli zen Herbehereetan zehar. Geroago, Giraud, Konstantinoplan egon zen soldadutzan Louis Franchet d'Espèrey jeneralaren agindupean. 1933an, Marokora bidali zuten Rifeko matxinoen aurka borrokatzeko. Abd el-Krim atzeman ondoren, Ohorezko Legioko kide izendatu eta geroago komandante egin zuten Metzen.
Harrapaketa eta ihesa
II. Mundu Gerra hasi zenean, Giraud, Gerrako Kontseilu Nagusiko kidea zen eta desadostasunak izan zituen Charles de Gaullerekin ibilgailu blindatuen erabileraren inguruan zituen taktikak zirela-eta. 1940ko maiatzaren 10ean, Herbehereetara bidali zutenean, armadaren VII. taldeko Komandante bilakatu zen, horrela, maiatzaren 13an alemaniar tropak atzeratu ahal izan zituen Bredan, nahiz eta hildako asko izan ziren. Ondorioz, VII. Armadak IX. Armadarekin bat egin behar izan zuen.
Ardenetan zehar alemanen erasoa geldiarazten saiatzen ari zen bitartean, maiatzaren 19an, alemaniar tropek atzeman zuten Wassignyn. Aginte garrantzitsua zuen frantses jeneral bat zenez, Gestapok kartzelaratu egin zuen Königsteinen, Dresdenetik gertu, garai hartan, segurtasun handiena zuen espetxe gisa erabiltzen baitzen kartzela hura hierarkia altuko gerra-presoentzat.
Bi urte baino gehiagoz egon zen bere ihesa arreta handiz planeatzen; alemana ikasi zuen eta bere inguru gertuko mapa bat buruz ikasi zuen jasotzen uzten zioten posta-paketeetatik lortzen zituen alanbreak bildumatzen zituen bitartean. 1942ko apirilaren 17an Giraudek ziegako barroteak puskatzea lortu zuen eta kable luze bat osatuz espetxetik ihes egin zuen ia 40 metroko altuera zuen tontor arrokatsu batean jaitsiz.
Kooperazioa Aliatuekin
Segituan Frantzia osoak izan zuen Girauden ihesaren berri. Heinrich Himmlerrek hau hiltzeko agindua eman zion Gestapori eta Pierre Laval Alemaniara itzul zedin ohartarazten saiatu zen. Giraudek bere babesa azaldu zien Pétaini eta Vichyko gobernuari, baina uko egin zion alemanekin elkarlanean aritzeko eskaerari. Arrazoi honengatik, bat etorri zen aliatuen lehorreratzea Ipar-Afrikan egitearekin, baina operazio hartako komandante bera izateko eskaera egin zuen. Azkenean, Giraudek Aljeriara bidaiatu eta 1942ko azaroaren 7an Seraph izeneko britaniar urpekoan bidaiatu zuen Gibraltarrera, bertan Dwight David Eisenhower jeneralarekin elkartzeko. Eisenhowerrek, King-Pin izengoitia ezarri zionak, Zuzi Operazioaren ondoren frantses tropak Aljerian, Marokon eta Tunisian zuzentzeko eskatu zion Alemaniaren aurkako borroka berrabiarazteko estutu zitzan, baina Henrik desengainu handia hartu zuen berak operazio osoa zuzentzea espero baitzuen eta ez kideak armetatik jabetuaraztea soilik. Uko egin zion segituan Aljerrera joateari non Frantziako Erresistentziak itxaroten zion eta Gibraltarren geratu zen azaroaren 9ra arte. Horrela, Frantziako Erresistentziak, 1942ko urriaren 23an, Cherchellen Mark W. Clark aliatuen taldeko jeneralarekin eginiko akordio sekretuekin bat etorririk, Zuzi Operazioa burutzea erabaki zuen kontuan hartu gabe.
1942ko azaroaren 8an, Erresistentziak estatu-kolpe bat eman zuen. inguru Gaizki hornitutako 400 gizonek, gauean zehar kostako artilleria eta tropa kolaborazionistak indargabetu, Aljerreko puntu estrategiko gehienak hartu eta Vichyko gobernuko buruzagi zibil eta militar gehienak atxilotu zituzten, modu horretan, egun horietan Aljer bisitatzen zebiltzan Alphonse Juin jeneralaren eta François Darlan almirantearen boterea baliogabetuz. Tropa aliatuek Aljer okupatu zuten eta Juinek eta Darlanek su-etena eska zezaten lortu zuten, Vichyko gobernuak ezarritako politika neutralean jarraitzeari uko eginez. Gainera, kolpistekin bat egiteari ezetza eman zien ontziak hondoratu egin zituzten.
Lallaing
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 13 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
Henri Giraud
Kooperazioa Aliatuekin
Hitler haserre bizian jarri zen estatubatuarren lehorreratzearen hasieraz jakin zuenean eta frantsesek Iparraldeko Afrikan aurka egiteko zuten nahia zalantzan jarriz, Wehrmachtek Frantziako hegoalde osoa okupa zezan agindu zuen oraindik alemaniarren tropengandik libre baitzegoen 1940az geroztik.
Bestalde, Eisenhower Darlanek bere burua Ipar eta Mendebaldeko Afrikako gobernadore militar izendatu izanaren alde agertu zen. Ekintza honek Charles de Gaulle jenerala, Frantziako Indar Askeko buruzagi nagusia, haserrarazi zuen bera Darlanen boterea onartzera ukatu baitzen iraganean Vichyko gobernuari izan zion leialtasuna zela eta. Azaroaren 9ko arratsaldean, Giraud Aljerrera iritsi zen, baina bere presentziak eta nazien aurka borrokatzera animatzeko emandako hitzaldiak ez zuten espero zen ondoriorik izan; horregatik, hurrengo egunean, bat etorri zen Darlan, Iparraldeko Afrikako Frantziako Armadako komandantea, mendean hartzearekin.
Darlanek Vichyko gobernuak erabilitako legean mantendu zituen eta talde degaullisten ekintza politikoak onartzeari uko egin zion. Azken egoera hau, ordea, Frantziako Erresistentziak ezin izan zuen onartu. Ondorioz, 1942ko abenduaren 24ko arratsaldean zehar, Ferdinand Bonnier de la Chapelle 22 urteko monarkiko frantsesak, Darlanen Aljerreko bulego zentralean agertu eta bi aldiz tirokatu zuen.
Almirantearen hilketaren ondoren, Giraudek aliatuen babesa jaso zuen, nahiz eta estatubatuarrak haserrarazi zituen Zuzi Operazioan zehar Eisenhowerren tropei laguntza eman zien Frantziako Erresistentziako hainbat lider atzemateko agindua eman zuenean, inongo kexarik gabe Robert Murphy Roosevelten ordezkariaren aldetik.
Lallaing
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lallaing udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 451 hektarea erabiltzen.
Henri Giraud
Kooperazioa Aliatuekin
Giraudek 1943an Etxe Zurian egindako batzarrean parte hartu zuen Roosevelt, Churchill eta de Gaullerekin batera. Geroago, negoziazio zailen ostean, Vichyko hitleriar legeen abolizioa eta Aljeria iparraldeko kontzentrazio-esparruetan zeuden presoak askatzea onartu zituen. Henri Giraud eta Charles de Gaulle Comité français de la Libération Nationaleko (CFLN) eta Frantziako Indar Askeko presidentekide bilakatu ziren. Bien bitartean, AEBk Giraud De Gaulle bezain bitarteko pertsonalista ez izatea espero zuen CLNF zuzentzeko garaian.
Lallaing
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, 2 tratamendu luzeetarako ospitale, 7 osasun-zentro, 3 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Lallaing udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 326 ikaslekin.