cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dell Hymes
Bere obraren iturriak
Hymesengan hizkuntzalari, antropologo eta soziologo ugarik eragin zuten, batez ere Franz Boas, Edward Sapir eta Harry Hoijer hauek tradizio amerikarrekoak; eta baita Roman Jakobson eta Pragako Hizkuntz Zirkuluko beste batzuk. Bestalde sakon aztertu zituen Erving Goffman soziologoaren lanak eta Ray L. Birdwhistell antropologoarenak, biak Penneko lankideak, baita Harold Garfinkel, Harvey Sacks, Emanuel Schegloff eta Gail Jefferson etnometodologoen lanak ere.
Hymesen ibilbidea gutxienez bi fasetan bana daiteke. Bere lehen ibilbidean Hymesek Pragako Eskolaren Funtzionalismoa Amerikako Hizkuntza Antropologiara egokitu zuen, hizkuntzaren eta testuinguru sozialaren arteko harremanaren azterketan aitzindari izan zelarik. John Gumperz, Erving Goffman eta William Labov-ekin batera, Hymesek gizartean hizkuntzarekin duen diziplina anitzeko kezka zabala definitu zuen.
Hymes-ek geroago egindako lana poetikan oinarritzen da, batez ere amerindiar ahozko narrazioen antolaketa poetikoan. Berak eta Dennis Tedlock definitu etnopoètica ikasketa eremu bat linguistiko antropologia eta folklorismoaren barruan. Hymes-engan Kenneth Burke literatura kritika ria izan da azken lan honetan izan duen eraginik handiena, eta esan du "Nik egiten dudanaren zentzua beste inori baino gehiago zor zaio Kenneth Burkeri". Hymesek Burkerekin ikasi zuen 1950eko hamarkadan. Burkeren lan teorikoa askotarikoa zen eta erabiltzen zituen gaiak ere bai, baina Hymesengan eragin handiena izan zuen ideia poesiari kritika erretorikoan aplikatzekoa izan zen.
Hymesek beste eragile literario eta kritiko ugari sartu ditu bere aipuen artean, besteak beste, Robert Alter, CS Lewis, AL Kroeber, Claude Lévi-Strauss.
Bere lanaren garrantzia
Hymesek lehen soziolinguist etako bat izan zenez, hizkeraren eta harreman sozialen arteko loturak ikertzen aitzindari izan zen.
Hymes-ek Noam Chomsky- k egindako formulazioari erantzun entzutetsua egin zion, gaitasunaren (hizkuntza deskodetzeko eta ekoizteko beharrezkoak diren arau gramatikalen ezagutza) eta ariketaren (testuinguruaren benetako hizkuntzaren erabilera) arteko dikotomiari erantzuna formulatu zuen. Hymesek ariketa ikerketaren erdigunetik baztertzearen aurka agertu zuen, ikerketa linguistikoaren erdigunetik ezin zela baztertu defendatu zuen, eta komunikazio gaitasuna edo hizkuntza testuinguru sozialean erabiltzeko beharrezkoak diren ezagutzak proposatu zituen ikerketa linguistikoaren objektu gisa. Hizkuntzaren erabilera egokia konbentzionalki definitzen denez eta komunitate desberdinen arabera aldatzen denez, Hymes-ek hasieran egindako lan askok ikerketa etnografikorako proiektua osatzen zuten hizketa-komunitateetan hizkuntza-erabilera eredu kontrastatuak lortzeko. Hymesek ikuspegi horri "hizketaren etnografia" deitu zion. Jarraian azaldutako SPEAKING akronimoa heuristika arin gisa aurkeztu zen, landa-langileak erabiltzen ari ziren hizkuntzaren kasuak dokumentatu eta aztertzen saiatzeko, "hizketa-gertaerak" izendatu zituena. Akronimoan txertatuta dago Roman Jakobsonen hizkuntzaren funtzionaltasun askotarikoari buruzko argudioen aplikazioa eta hedapena. Hizkuntza komunitateen artean hizkuntza erabilera ereduen aldakuntzarako beste ikuspegi teknikoagoak, maiz tipologikoki bideratuak, artikulatu zituen.
Pennsylvaniako Unibertsitateko Ray Birdwhistell-ekin egin zituen eztabaiden ondorioz, bere azken lanean, Hymes-ek "hitz egitearen etnografia" terminotik "komunikazioaren etnografia" terminora aldatu zuen, hizkuntza produkzioaren kasuetatik ikuspegiaren zabalkundea islatzeko. Komunikazioa ( eta komunikazioaren baitan ahozkoa, idatzizkoa, hedabideen bidez igorritakoa; jasotzeko / entzuteko ekintzak barne) erabiltzaileen komunitate jakin batean konbentzionalizatzen da, arrunt edo estandar bilakatzen da, eta hitzezkoa zein hitzik gabeko jokabideak ere barne hartzen ditu.
Erving Goffman eta John Szwedekin batera, Hiri Etnografiaren Zentroa sortu zuen 1969an. Helburua Penn-eko irakasleek eta ikasleek egindako ikerketa finantzatzea zen, hiri-etnografia lehen metodo gisa erabiltzen zutenak, eta ikerketa berritzaile asko atera zituzten. Lehen beka nagusia Buruko Osasunaren Institutu Nazionalak eman zien, arraza eta talde etniko desberdinen arteko aldeak azpimarratuz ikerketa ugari finantzatuz; bigarrena AEBetako Hezkuntza Institutu Nazionaletik etorri zitzaien, ikasgelako etnografia finantzatuz. Erving Goffman- ekin batera, Conduct and Communication seriea editatu zuen Pennsylvania Press Unibertsitatearentzat, beren ustez baliotsuenak ziren ikerketak diruz laguntzeko modu gisa.
Hymesek berak eta beste batzuek " etnopoetika " deitzen zutena sustatu zuten, hizkeraren barneko egitura poetikoei arreta eskaintzen dien folklorea eta ahozko narrazioa transkribatu eta aztertzeko metodo antropologikoa. Indiako mitoen transkripzioak irakurtzean, adibidez, aurretik etorri ziren antropologoen prosa gisa erregistratzen zituzten. Hymes ohartu zen ipuinaren idazketan-eta egituratzean, egitura poetikoak egon ohi direla. Hitzen patroiek, eta hitzen erabileraren ereduek, eredu artistikoei jarraitzen ei diete.
Hymes-en helburua, bere artean zioen, horrelako narrazioen oinarrian eta informatzen duen gaitasuna eta artea ulertzea zen (Hymes 2003: vii). Berak sortu zuen Dell Hymes Model of Speaking eredua eta berak sortu zuen oraindik ere hizkuntzen irakaskuntzan hainbeste aipatzen den komunikazio gaitasuna terminoa.
Komunikazio gaitasuna
Hymes 1971 aipatu ohi da komunikazio gaitasunaren lehen definizioak bilatzen direnean. Konpetentzia komunikatiboaren baitan:
Argitalpenak
Bere lanak ez dira, guk dakigula, euskarara itzuli.
Ingelesez irakur daitezke:
Bruno Coutinho
Bruno Coutinho Martins (1986ko ekainaren 21a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Tokyo Verdy.
Halichoeres cosmetus
Halichoeres cosmetus Halichoeres generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Pelvoux
Pelvoux Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pelvoux udalerrian erroldatutako biztanleak 444 ziren. Familiak 202 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 67 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 840 etxebizitza zeuden, 215 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 601 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 429 etxeak ziren eta 409 apartamentuak ziren. 215 etxebizitza nagusietatik 162 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 50 etxek hiru zituzten, 52 etxek lau zituzten eta 82 etxek bost zituzten. 169 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 121 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 72 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 270 ziren, horien artean 207 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 207 pertsona aktiboetatik 200 lanean zeuden (101 gizon eta 99 emakume) eta 7 langabezian zeuden (5 gizon eta 2 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pelvoux udalerrian 231 unitate fiskal zeuden, 483 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.551 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 59 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 20 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 zurginak, 1 argiketaria eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak eta 3 kirol-dendak ziren.
2000. urtean Pelvoux udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Béceleuf
Béceleuf Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Béceleuf udalerrian erroldatutako biztanleak 673 ziren. Familiak 216 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 92 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 273 etxebizitza zeuden, 223 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 272etxeak ziren. 223 etxebizitza nagusietatik 172 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 141 etxek bost zituzten. 182 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 122 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 354 ziren, horien artean 284 aktiboak ziren eta 70 inaktiboak ziren. 284 pertsona aktiboetatik 269 lanean zeuden (149 gizon eta 120 emakume) eta 15 langabezian zeuden (7 gizon eta 8 emakume). 70 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Béceleuf udalerrian 226 unitate fiskal zeuden, 570 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.120,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria eta 1 apaindegia.
2000. urtean Béceleuf udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 992 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ladern-sur-Lauquet
Ladern-sur-Lauquet Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Apistogramma pertensis
Apistogramma pertensis Apistogramma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
San Ignacio Futbol Kluba (Gasteiz)
San Ignacio Futbol Kluba Gasteizko Adurtza auzoko futbol taldea da. 1964an sortua, egun Arabako Erregional Preferentean dabil.
Historia
Club de Fútbol San Ignacio Adurtzan 1964an sortu zuten. Izena ohikoa da auzoan- izan ere Esmaltaciones San Ignacio enpresa bertokoa da- eta auzoko eskola publikotik hartu zuten.
Lehendabizikoz 1997an Hirugarren Mailara igo zen eta berriro 2002an.
2004-05 denboraldian jaitsi eta ituna desegin zen. Deportivo Alaves C desagertu zen eta San Ignaciok hurrengo urtean maila berreskuratu zuen. 2009tik aurrera Arabako Erregional Preferentean aritu da jokatzen eta 2017an berriz Hirugarren Mailara igo da.
Harrobiko hainbat taldek Club de Fútbol Adurtzabal izena daramate.
Futbol Zelaia
San Ignaciok Adurtza auzoko Adurtzabal futbol zelaian jokatzen du, 2007an berreraikia.
Datuak
2023-24 denboraldia barne.
Oharra: Alaves C-San Ignacio izena erabilitako denboraldiak ez dira kontuan hartu.
Sérignac (Lot)
Sérignac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sérignac udalerrian erroldatutako biztanleak 288 ziren. Familiak 120 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 49 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 30 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 175 etxebizitza zeuden, 128 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 170 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 128 etxebizitza nagusietatik 108 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 76 etxek bost zituzten. 117 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 65 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 180 ziren, horien artean 105 aktiboak ziren eta 75 inaktiboak ziren. 105 pertsona aktiboetatik 97 lanean zeuden (48 gizon eta 49 emakume) eta 8 langabezian zeuden (5 gizon eta 3 emakume). 75 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sérignac udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 282 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.062 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 5 zerbitzu enpresak ziren.
Leciñena
Leciñena (aragoieraz Leziñena) Zaragozako probintziako udalerria da, Aragoin, Espainia. 2008an 1.309 biztanle zituen 178,8 kilometro koadroko azaleran. Monegroen eskualdean dago.
Sérignac (Lot)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 iturgina.
Svetlana Savitskaia
Svetlana Jevgenievna Savitskaia (Светла́на Евге́ньевна Сави́цкая; Mosku, 1948ko abuztuaren 8a- ), sobietar hegazkin pilotu eta kosmonauta ohia da. Bera espazioan ibili zen lehendabiziko emakume kosmonauta izan zen eta, Valentina Terexkova kosmonautaren ostean, espaziora bidaiatu zuen bigarrena. Misio garrantzitsu asko burutu zituen bere ibilbide espazialean eta azken urteetan politikan jardun du.
Sérignac (Lot)
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Svetlana Savitskaia
Bizitza
Bere aita sobietar komandantea izan zen eta horrek bere haurtzaroan eragina izan zuen. Gurasoek jakin gabe 16 urterekin parakaidista bezala hasi zen. 3 errekord mundial lortu zituen estratosfera tik eginiko saltoetan baita 15 erreakziozko hegazkinetatik eginikoetan ere.
Sérignac (Lot)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Sérignac udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.386 hektarea erabiltzen.
Svetlana Savitskaia
Ibilbide profesionala
1972 an Moskuko Abiazio Institutuan sartu zen. Ikasketak bukatu eta gero, abiazio monitore gisa lan egin zuen. Hegazkin pilotua izateko ikasketa bereziak egin ondoren, 1976 an SESB-ko (Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna) frogatarako pilotu titulua lortu zuen, 20 hegazkin mota ezberdin gidatzeko gai zelarik. 1980 n berriki sortua zen emakumez osaturiko kosmonauta talde batean sartu zen, bertan Soiuz motako ontzietan bidaiatzeko prestakuntza jaso zuelarik.
Sérignac (Lot)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Svetlana Savitskaia
Ibilbidea espazioan
1984 ko uztailaren 25 ean espazioan ibiltzen aritu zen lehendabiziko emakume bihurtu zen. Ia lau orduz aritu zen Saliut-7 estaziotik kanpo, egituraren konponketa-lanetan era arrakastatsuan. Gainera, bere lana egiterakoan iza zuen eskarmentuaren ondorioz, berrikuntza garrantzitsuak egin ahal izan ziren hurrengo emakume kosmonauten janzkera hobetzeko.
Une hartan bera bihurtu zen espaziora 2 aldiz bidaiatu zuen lehen emakumea.
Aitzindaria izan zen eremu profesional honetan, bai teknikoki eta fisikoki zeuden arriskuei aurre eginez. Baina baita ere gainditu behar izan zuen bestelako oztoporik: matxismoa bere kideen aldetik zein hedabideen aldetik. Hori agertzen dute, adibidez, lehen espedizioan bere kideek bera agurtzeko erabili zituzten hitzek: "Amantala dugu zuretzat, Sveta". Bigarren espedizioan berriz, kazetariek haren gorputzaz ere idatzi zuten. Izan ere, garai hartan oso zabalduta zegoen grabitate-eza emakumeen gorputzerako kaltegarria izango zelako ustea.
1993 an kosmonauten taldea utzi zuen erretiroa hartuz.
Ibilbide politikoa
Bere karrera espaziala bukatzen ari zela, politikan hasi zen. Ingeniari zibil izanik, Energia NPOn, 1987an energia-diputatu izendatu zuten. 1989 tik 1991 arte diputatu gisa ibili zen sobietar Parlamentuan, Errusiar Federakundeko Alderdi Komunista ordezkatu zuen eta Estatuko Dumako kide hautatu zuten. Defentsa Batzordeko kide da.
Errekonozimendu eta sariak
Savitskaiak sari eta errekonozimendu ugari jaso ditu, batez ere bigarren misioaren ondoren:
Baroñako kastroa
Baroñako kastroa Galiziako A Coruñako probintzian dagoen Porto do Son udalerriko Baroña parrokian kokatzen den kastroa da. Kastro hau itsasora begira dagoen penintsula txiki batean kokatzen da, sarritan ekaitzen eraginpean egoten delarik.
Rimbach-près-Guebwiller
Rimbach-près-Guebwiller Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rimbach-près-Guebwiller udalerrian erroldatutako biztanleak 244 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 76 etxebizitza zeuden, 60 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 64 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 60 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lafage
Lafage Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Moncalvo
Moncalvo Italiako udalerri bat da. Astiko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Moncalvok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Heideita
'''Heideita]] =
Ezaugarriak
Heideita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 - 4,5 da.
Rousses
Rousses Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Moncucco Torinese
Moncucco Torinese Italiako udalerri bat da. Astiko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Klarinete
Klarinetea zurezko haize instrumentua da. Izena italierazko clarino-tik datorkio (tronpeta txikia). Barroko garaian, instrumentu hori ordezkatzeko hasi ziren erabiltzen, kromatismo maila handiagoa lortzen baitzen honekin.
Moncucco Torinese
Mugakideak
Moncucco Torinesek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Klarinete
Kaina xumez osatutako bokila du eta, orkestraren barnean, zurezko haize instrumentuen sailean kokatzen da, txirularen, oboearen, adarraren eta fagotaren ondoan.
Rousses
Biztanleria
2007an Rousses udalerrian erroldatutako biztanleak 101 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Klarinete
Musika klasikoaren arlotik kanpo, jazzean ere asko erabiltzen da.
Rousses
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Klarinete
Historia
Klarinetearen arbasoa da chalumeau frantsesa, 7 zulo zituen musika tresna.
Rousses
Etxebizitza
2007an 118 etxebizitza zeuden, 46 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 113 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 46 etxebizitza nagusietatik 28 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 31 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Klarinete
Historia
XVII. mendean, Johann Christoph Denner alemaniar klarinete jotzaileak soinu biziagoa lortzeko teknika bat asmatu zuen, nota originala baino hamabiren bat gorago kokatu zuelarik. Horrela hasiko da instrumentua gaur egungo bertsiorantz eboluzionatzen, mekanismoaren arabera, bi klarinete mota ditugularik: XVIII. mendean, chalumeau musika tresnaren aldaketa etorri zen, erregistro desberdinarekin, lehen klarinetea sortu zutelarik. Johann Christoph Denner alemaniarrari esleitu ohi zaio aldaketa hau eta soinu zorrotz eta indartsua eragiten zuen instrumentuari clarinetto izena eman zioten (clarino +-etto), tronpeta txikia, alegia.
Rousses
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 60 ziren, horien artean 32 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 32 pertsona aktiboetatik 27 lanean zeuden (17 gizon eta 10 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Klarinete
Historia
Lehen klarineteak beheko erregistroetan mugitu ziren eta klarinetejoleek chalumeaux tresna erabiltzen jarraitu zuten nota baxuetan, baina klarineteen hobekuntzen aurrean, chalumeau erabiltzeari utzi zioten.
Rousses
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Klarinete
Historia
Hasierako Denner klarineteak bi giltza zituen eta eskala kromatikoa egiteko gai zen, baina ekoizle berriek giltza gehiago erantsi zizkioten, afinazio hobea eta erregistro zabalxeagoa lortzeko xedea. Mozarten klarinete klasikoak behatzentzako 8 zulo eta 5 giltza zituen.
Rousses
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 zurgina.
Klarinete
Historia
Berehala txertatu zituzten klarineteak orkestretan. Ondorengo modeloek aurrekoek baino soinu samurragoa zuten.
Siachen glaziarra
Indiak eta Pakistanek bere jabetza aldarrikatzen dute Siachen eskualdean. Biek soldaduak mantentzen dituzte 6.000 metroko altueratik gora. Indiak 1984tik aurrera eskualdearen gehiengoa kontrolatzen du. Pakistanek, berriz, Saltoro mendilerroa kontrolatzen du.
Klarinete
Historia
Mozart maixuari izugarri gustatzen zitzaion giza ahotsaren gertuko ikusten zuen klarinetearen soinua eta instrumentu honentzako pieza ugari idatzi zuen.
Rousses
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Rousses udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Klarinete
Historia
Era berean, jazz estiloaren garapenean ere zer esan handia izan du, bai hasierako elkarteen eta big banden osaeran, baita klarinetea espresio bide hartu zuten instrumentista handien izaeran ere.
Rousses
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Marko Minutzio Augurino
Artikulu hau kontsulari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Marko».
Rousses
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marko Minutzio Augurino
Marko Minutzio Augurino (latinez Marcus Minucius Augurinus), erromatar kontsula izan zen bi alditan, K.a. 497an eta K.a. 491n. Bere kidea, bi aldi horietan, Aulo Sempronio Atratino izan zen. Minutzia gensekoa zen.
Klarinete
Deskribapena
Klarinetea, txirula, oboea edo fagota bezala, zurezko haize instrumentuen familiakoa da eta mihi xumea duen aerofonoa da. Mihi hori arundo donax espezieko kanaberaz egina izan ohi da eta gorputza, berriz, zurez egina egon daiteke, (ebanoa edo granadiloz tradizionalki), baina baita ebonita izeneko polimeroz edo ABS materialez (Akrilonitrilo butadieno estireno; plastiko oso gogorra da hau, golpeentzat egokia). XIX. mendetik aurrera, giltza sistemak izandako hobekuntzak musika tresnen artean aparteko lekuan kokatu zuen. Tinbrearen edertasunak, malgua eta sonoritate handiko tresna izateaz gain, bakarlari izateko gaitasuna ere eskaintzen dio, trino eta kromatismoak egitekoan bereziki.
Marko Minutzio Augurino
Bere lehen kontsulaldian, K.a. 497an, Saturnoren tenplua, Saturno jainkoari eskainia eta Saturnalak izeneko jaia ezarria izan zen.
Klarinete
Klarinetearen soinua
Klarinetearen tinbrea oso aberatsa da matiz eta gaitasun espresiboan. Txirula eta biolinarekin batera, orkestran aurki daitekeen bizitasun handieneko musika-tresna da; edozein erregistrotan edozein muturreko matiz eragiteko gai da eta honek ahots garrantzitsu batean bilakatzen du, gaitasun hori duen bakarra baita haize instrumentuen artean. Instrumentu honek erregistro zabala du: sopranoa 4 oktabatara baino gehiagora irits daiteke eta anpliatutako klarinete baxu modernoak, berriz, 5etik gora egon daitezke.
Marko Minutzio Augurino
Berriz kontsul izan zen K.a. 491n, Erroman gosete handia egon zenean.
Klarinete
Klarinetearen soinua
Zilindro-itxurako gorputzak ematen dio soinu berezia klarineteari, harmoniko bikoitiak ia deuseztatuta geratzen direlarik. Horren ondorioz, musikariak putz egiten duenean, notaren jauzia ez da 8 notakoa geometria konikoa duten oboe edo fagotaren kasuan bezala, edo, zilindrikoa ez bada ere, hodia zilindro ireki bat duen txirularen kasuan bezala. Horren ordez, 12 notako jauzia egiten du klarineteak.
Marko Minutzio Augurino
Dionisiok, Minutzio aipatzen du hizlari bezala Koriolanoren aurkako epaiketan, K.a. 491n, non Koriolanoren defendatzaile bezala aritu zen, baita volskoen kanpamendura bidalitakoen bozeramale bezala, horien buru Koriolano bera zelarik, K.a. 488an.
Klarinete
Klarinetearen soinua
Klarinetearentzako lan eta kontzertu garrantzitsuak idatzi dira eta, hauen artean, garai guztietako balorazio hoberenak jaso dituen Wolfgang Amadeus Mozarten klarinete eta orkestrarako kontzertua dugu.
Soinu efektuak
Mihi malgu, elastiko eta nahikoa gorputz duena erabili beharko dugu ondorengo efektuak lortzeko:
Sacquenay
Sacquenay Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sacquenay udalerrian erroldatutako biztanleak 261 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 174 etxebizitza zeuden, 119 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 170 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 119 etxebizitza nagusietatik 100 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 68 etxek bost zituzten. 94 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 65 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 159 ziren, horien artean 120 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 120 pertsona aktiboetatik 111 lanean zeuden (62 gizon eta 49 emakume) eta 9 langabezian zeuden (2 gizon eta 7 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 3 okindegiak eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Sacquenay udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.032 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
The Iron Mistress
The Iron Mistress (euskaraz Burdinezko Andereinoa) 1952ko Gordon Douglas estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako western film bat da. Alan Ladd eta Virginia Mayo aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
XIX. mendearen hasiera, James Bowie (Alan Ladd) basogizon ausartak Louisianako bere sorlekua laga eta bere egur karga saltzeko asmoz New Orleans hirirantz doa. Iritsi bezain laister, Judalon (Virginia Mayo) neska gazte eder eta handigura ezagutu eta hartaz maiteminduko da, nahiz eta hiriko gizon gazte ia guztiak ere arrakastarik gabe hura kortejatu.
Saint-Agil
Biztanleria
2007an Saint-Agil udalerrian erroldatutako biztanleak 288 ziren. Familiak 121 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 57 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 181 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 46 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 177 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 123 etxebizitza nagusietatik 94 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 83 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 68 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 165 ziren, horien artean 127 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 127 pertsona aktiboetatik 111 lanean zeuden (66 gizon eta 45 emakume) eta 16 langabezian zeuden (5 gizon eta 11 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Agil udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 263 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.601 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak eta 2 iturginak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Saint-Agil udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.100 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Francesca Schiavone
Francesca Schiavone (Milan, Italia, (1980ko ekainaren 23a) italiar tenislari profesional ohia da, 2018an erretiratu zen. WTA bakarkako 8 titulu lortu ditu, horien artean Grand Slam bat, 2010ean Roland Garros titulua altxatu zuenean. WTA mailan binakako 7 titulu lortzea ere lortu zuen.
Wamba (argipena)
Wamba izenak hainbat adiera ditu:
Belleville (Deux-Sèvres)
Belleville Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Belleville udalerrian erroldatutako biztanleak 109 ziren. Familiak 45 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 17 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 55 etxebizitza zeuden, 44 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 55etxeak ziren. 44 etxebizitza nagusietatik 39 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 31 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 62 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 39 lanean zeuden (26 gizon eta 13 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra zerbitzu enpresa batena zen.
2000. urtean Belleville udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Tronboi
Tronboia metal-familiako haize-instrumentua. Musika klasikoa eta jazz arloetan asko erabiltzen da.
Deskribapena
Hobako zati hauek ditu tronboiak:
Historia
Musikagileek efektu dramatikoa sortzeko erabili izan dute, adibidez Mozartek Don Giovanni operan edo Beethovenek bosgarren sinfonian.
Gaur egun tronboi-mota erabilienak tronboi tenorrak, si bemolean, eta tronboi baxuak, sol eta fa-n, dira. Barrokoan eliz musikan erabiltzen zen, batez ere, baina 1850. urtetik aurrera orkestrako tresna finko bihurtu zen. Gaur egun, musika eta banda militarretan erabiltzeaz gainera, jazzean ere oso erabilia da. Tutu lerrakora duen tronboiaz gainera, pistoiak dituen tronboia ere bada.
Francoren diktadura Euskal Herrian
Francoren diktadura Euskal Herrian, gure artean frankismoari buruzko oroimen historikoa lantzen duten taldeen esanetan, 1936ko uztailaren 18tik 1978ko abenduaren 6raino behintzat iraun zuen aldia da. Beste zenbaitentzat, ordea, frankismoaren amaiera diktadorearen heriotzaren datarekin bat dator, kontuan hartu gabe Francoren erregimen politikoak gero ere iraun zuela. Beste hainbatek, azkenik, esaten dute ezin dela zehatz mugatu frankismoaren eta egungo espainiar Estatuaren erregimen politikoaren arteko muga, haustura demokratikorik izan ez zelako eta estatu aparatu guztiek ukitu gabe iraun zutelako.
Erailketak
Gertakari latz hauek jarraian gertaturiko Bigarren Mundu Gerraren aurrekaria izan ziren, azken hau gerra zibila baino askoz lazgarriagoa izanik, geroztik ez da sarraski handiagorik izan, Bosnian bertako musulmanen aurka egindako genozidioa baizik.
Frankismoaren oroimen historikoa Euskal Herrian
Euskal Herrian zenbait elkarteek lan egiten dute frankismoari buruzko oroimen historikoa berreskuratzeko, eta genozidio Frankistaren inpunitatea salatzeko.
Ahaztuak 1936-1977, Andikona (Otxandio), Debagoienako Fusilatuen Senideen Batzordea-Asociación de Familiares Fusilad@s de Deba-Goiena (Arrasate), Eusko Abertzale Ekintza-Acción Nacionalista Vasca, Geureak 1936, Izquierda Republicana, Katin Txiki (Oiartzun), Martxoak 3 Elkartea-Asociación de Víctimas del 3 de Marzo (Gasteiz), Memoriaren Bideak, Oroituz (Andoain) eta Uliako Taldea (Gros-Donostia).
Izena Estepan Urkiaga frankistek Gasteizen fusilatutako olerkari abertzalea gogoan hartu zuten.
Bilbon emandako prentsaurrekoan, 2009ko martxoaren 26an, Lau Haizetara Plataformak Euskal Herriko Egiaren Batzordea sortzeko bere proposapena aurkeztu zuen. 2023ko otsailean, Gipuzkoako Foru Aldundiak kondekorazio guztiak kendu zizkion Franco diktadoreari, hil eta 47 urtera, tartean zela "seme kuttun" titulua.
Giza Eskubideen urraketak
Lau Haizetara Gogoan-ek zehazten ditu bere ikerketan identifikatzea lortu diren Frankismoak burututako eskubideen bortxaketak eta, haren ondorioz, Euskal Herriko Egiaren Batzorde batek ikertu beharko zituenak. Guzti hauek era jakina, errepikakorra eta sistematikoki burututa izan ziren Frankismoarekiko lotura zuten pertsonen aldetik, eta bat zetozen erabat edota zatika beraz Erregimenaren helburu eta interes politiko, sozial,ekonomiko eta abarrekin.
Hau da zerrenda, eta bertan 20 bat ekintza azaltzen dira, zehazki eta zehatz identifikaturik:
Euskal eskubide kolektibo eta nazionalak ere zapalduak izan ziren Francoren diktadurapean: euskara debekatu egin zen, euskal kulturaren adierazpen guztiak baztertuta izan ziren eta euskal ikur nazionalak (ikurrina, kasu) jazarriak izan ziren. Orokorrean, espainiar nazionalismoarekin bat ez zetozen elementu guztiak debekatuak izan ziren.
Sporophila castaneiventris
Sporophila castaneiventris Sporophila generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Mu-metal
Mu-metala permeabilitate magnetiko handia duen nikel-burdina aleazio bat da, gutxi gorabehera %77an nikelez, %16an burdinaz, %5ean kobrez eta %2an kromoz edo molibdenoz osatuta dagoena. Permeabilitate magnetiko handia dela eta, material hau eremu magnetiko estatiko edo behe-maiztasuneko eremu magnetikoen aurrean babesteko erabilgarria da. Aleazioren izena fisika eta ingeniaritzaren esparruan permeabilitate magnetikoa adierazteko erabiltzen den grezierazko mu (μ) ikurretik dator. Aleazio honen hainbat aldaera aurki daitezke merkatuan MuMETAL, Mumetall eta Mumetal2 izenekin.
Erabilerak eta ezaugarriak
Mu-metala tresna eta gailuak eremu magnetikoetatik babesteko erabiltzen da. Adibidez:
Geely
Geely (ofizialki Zhejiang Geely Holding Group Co. Ltd) jatorri txinatarreko autoak ekoizten dituen enpresa multinazionala da, eta Hangzhou hirian du egoitza.
Markak
Marka hauekin egiten ditu automobilak bidaiarentzako: Geely Auto, Volvo, Lynk & Co, PROTON eta Lotus Cars. Ibilgailu komertzialak ere ekoizten eta saltzen ditu, London EV Company eta Yuan Cheng New Energy Commercial markekin.
Geely Volvo ekoizle suediarraren jabea da 2010etik, enpresa hori Ford Motor Companyri erosi zionnetik. Beste eragiketa batean, The London Electric Automóvil Company taxi-fabrikatzaile britainiar osoa erosi zuen 2013. urtean. 2017. urteko ekainean, Malaysiako PROTON Holdings automobil-enpresaren kapitalaren %49,9 erosi zuen Geelyk. Akordioa aurrerapauso garrantzitsua izan da Txinako automobil fabrikatzailearentzat, irabazi handiko ASEAN eskualdean sartzeko. Lotus Cars automobil-fabrikatzaile britainiarrean ere % 51ko partaidetza hartu du.
Ryo Shibuya
Ryo Shibuya (渋谷 亮, 1992ko uztailaren 25a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Tokyo Verdy.
Panafrikanismo
Panafrikanismo hitza 1900.urtean izan zen asmatua Henry Sylvester Williamns Trinidadeko abokatuagatik, Londresen konferentzia bat konbokatu zuena “lur kolonialen etorkizuna, arraza diskriminazioa eta orokorrean Afrikako lur kolonialen arazoei buruz eztabaidatzeko”. Orokorrean hitz honen esanahia zera da:
Panafrikanismoaren ordezkari nagusiak W.E.B. Dubois afroamerikarra eta Kwame Nkrumah eta George Padmore izan ziren. Zenbait estatu buruk ere panafrikanismoarenganako nolabaiteko atsegintasuna zuten, Tanzaniako Julius Nyerere edo Hegoafrikako Thabo Mbeki esaterako.
Koloreak
Panafrikanismoak bi kolore sail erabiltzen ditu: berde, urre eta gorria, Etiopiako banderan oinarritua; eta gorri, beltz eta berdea, Estatu Batuetan 1920an erabakia.
Horrela, Afrikako estatu ugarik lau kolore hauek erabiltzen dituzte haien banderetan.
San Pedro Kirol Elkartea
San Pedro Kirol Elkartea Sestaoko futbol taldea da. 1923an sortua, egun Bizkaiko Lurraldeko Preferentean dabil, aurreko Lehen erregionala.
Etsai historikoa herri bereko Sestao River Club da. Babeslea Qualityser enpresa da.
Historia
1923an sortu zen San Pedro taldea Sestaon. Urte hartan Errege Kopako finala Bartzelonak eta Real Uniónek jokatu zuten eta taldeak irabazlearen koloreak hartuko zituela erabaki zuen. Bartzelona izan zen irabazlea eta beraz taldeak kolore gorria eta urdina hartu zituen.
Herriko beste taldearen itzalean egon da beti eta 1996-97an sartu zen lehen aldiz hirugarren mailan. 11 denboraldi egin zituen bertan, 2003-04 ezik. 2008an maila galdu zuen eta ordutik Bizkaiko Ohorezko mailan aritu da. 2013an jeitsi egin zen Lurraldeko Preferentera. 2018an Ohorezko maila irabazi eta Hirugarren mailara itzuli zen.
West Covina (Kalifornia)
West Covina Kaliforniako hiri bat da. Los Angeles konderrian kokatua dago. 2010ean 106,098 biztanle zituen, 41.5 kilometro koadrotan banatuta.
Apistogramma piaroa
Apistogramma piaroa Apistogramma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Halichoeres cyanocephalus
Halichoeres cyanocephalus Halichoeres generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
NGC 172
NGC 172 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. Frank Mullerek aurkitu zuen n.
Mongardino
Mongardino Italiako udalerri bat da. Astiko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Grezia klasikoa
Grezia klasikoa edo Greziako Aro Klasikoa K.a. VI., V. eta IV. mendeak barnehartzen dituen aroa da, Greziako historian. Aroko abiapuntu zehatz gisa, Atenasko azken tiranoaren erorketa izan zeneko K.a. 510 urtea jarri ohi da. Bukaera, berriz, Alexandro Handiaren heriotza urtean (K.a. 323) jartzen da. Kulturan oparotasun handiko aroa izan zen. Filosofian, artean, literaturan zein politikan aurrerapen handiak izan ziren. Horrela, aro honetan garatutako kulturak eragin zabala eta iraunkorra izan du Mendebaldeko Zibilizazioan eta gaurdaino heldu da.
Mongardino
Mugakideak
Mongardinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Grezia klasikoa
Aro honen hasieran Greziako hiri-estatu batzuen eta Persiar Inperioaren arteko lehiak gerra batzuk (Mediar Gerrak) sortarazi zituen. Persiarrek (greziar hiri-estatu aliatu batzuekin) ezin izan zuten Grezia menperatu. Gerra hautetatik Atenas irabazle nagusi atera eta Greziako lehen potentzia bilakatu zen. Honek beste zenbait hiri-estaturekin lehia berriak ekarri zituen, batez ere Espartarekin. Eta lehiatik gerrara berriro (Peloponesoko Gerra). Espartak eta bere aliatuek (haien artean Persia gerraren amaieran) Atenas garaitu zuten. Ondorengo urteetan greziarren arteko gerrek jarraitu zuten. Tebas hiri-estatuak Mazedoniari laguntza eskatu zion. Filipo II. Mazedoniako erregeak persiarren menpe zeuden Asiako greziar hiriak askatzeko Greziako buruzagi bilakatu nahi zuen. Greziaren barruko etsaiak garaitzea lortu zuen, baina Persiaren aurkako gerra prestatzen zuela hil zuten. Alexandro Handia bere semea izan zen bere ametsa lortu zuena. Urte gutxiren epean Persiar Inperioa menderatu eta Indiaraino iritsi zen, baina 34 urte betetzear zegoela hil zen, eta Aro Helenistikoa hasi zen.
Aro honetan Greziako arte eta kulturaren onenetarikoa sortu zuten, batez ere Atenasen. Partenoia garai honetakoa da. Euripides eta Sofokles dramagileak, Aristoteles, Platon eta Sokrates filosofoak, Herodoto historialaria, Simonide olerkaria eta Fidias eskultorea aro honetako izen aipagarrienetakoak dira.
Mediar gerrak
Sakontzeko, irakurri: «Mediar gerrak»
K.a 5. mendean zenbait hiri joniarren matxinada izan zen Inperio Pertsiarraren aurka, Mileto buru izanik eta Europa kontinentaleko beste zenbait hiriren babesarekin. Dario I.ak Asia Txikiko greziarrak garaitu zituen eta greziar kontinentalen aurkako espedizio bat bidali zuen Mardonio zuela buru, baina, Maratoiko gudan garaitua izan zen K.a 490. urtean.