cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kataluniako Telebista
Televisió de Catalunya (Kataluniako Telebista) edo TVC Corporació Catalana de Mitjans Audiovisuals taldean barne dagoen enpresa publiko kataluniarra da, 1983an sortutakoa. Hurrengo telebista kateak kudeatzen ditu: TV3, 3/24, El 33, Canal Super3 eta Canal 300.
Kate guztietako programazio gehiena katalanez emititzen da; hala ere, gaztelania inoiz ez da itzultzen edo azpititulatuta bistararatzen. Arango haranean hainbat programa araneraz emititzen dira. Mònica Terribas kateko zuzendaria da 2008tik. TVCren egoitza nagusia Sant Joan Despín (Bartzelonako probintzia) dago.
Atxa jauregia
Atxa jauregia Aiarako Arespalditza auzoan dagoen jauregia da.
2001eko urriaren 2an, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Deskribapena
Portadako frontoi zatituan dagoen inskripzioan erakusten duen legez, Jauregia 1639an sortua dugu eta ondoren, 1823an, eraberritu eta gaur egun duen itxura eman zioten Dámaso Antonio Atxa Zerrajeria jaunak eta María de los Dolores Zerrajeria Mendieta andreak.
Finka eraikin multzo batez eta lorategia urbanizatzen duten elementuez osatuta dago eta horien artean Atxa jauregia da, atxikita duen kaperarekin batera, eraikin nagusia. Eraikin multzo horren osagarri dira ukuiluak, kotxerak eta zerbitzarien gelak, eta zuhaitzez apaindutako lorategia osatzen duten honako elementu hauek: harrizko iturri bi, harlauzazko bide bat eta igerilekua.
Finkak sarrera nagusi bi ditu, biak ere inguratzen dituen harlangaitzezko horman zabaldutakoak: bietako bata, oinezkoen sarrera da eta C-6210 bidearen ondoan dago, berori zen biztanleria-gunetik jauregirako sarrera zuzena eta bestea, ibilgailuentzako sarrera, finkaren hegoaldera etxearen ondoan, bestea baino zabalagoa, eta ezker- eskuinera defentsarako kanoizuloak dituzten murruak, euren goiburuan almena piramidalak dituztenak; sarrera honek burdin forjatuzko ate bikoitza du.
Jauregiak honako banaketa hau du: beheko solairuan daude hegoaldera ematen duen etxearen zatian kokatzen dira gelarik publikoenak eta iparraldera zerbitzuarenak. Lehen, bigarren eta hirugarren solairuetan (bakarrik dorreak du hirugarren solairua) gela pribatuak daude, bai logelak bai egongelak.
Beheko solairuan bi sarrera nagusi ditu eta batak zein besteak harrizko iturri bana dituzte aurrez aurre. Hegoaldeko sarrerak zutabe zentratua duen ataripea du eta zorua harlauza errektangeluarrez egina; mendebaldeko sarrerak bi zutabe apaingarri ditu lehen solairuko balkoiari eusten diotenak. Mendebaldeko sarreratik aurrera eginda harrera-toki batera heltzen gara eta hortik abiatzen da eskailera bat; eskailera hori bitan banatzen da, bigarren eskailera-trailuan aurrez aurre begira jartzen dira eskailerok bigarren solairura arte. Dorrean zehar gutxiago erabiltzen den beste eskailera bat dago. Aipatutako sarrerak jauregiaren hegoaldean kokatuta dauden egoitza nagusienetarako sarbide dira, hau da, erabilera ezberdinetako gelak eta dorrearen azpiko liburutegia. Gela horiek zuzenean lotzen dira hegoaldeko eta ekialdeko espazioekin, hots, lorategiaz gozatzeko atondutako espazioekin. Beheko solairuko gune nagusi horretatik mendebaldera ere jo daiteke, kaperara.
Kapera hori lurzoruaren azalerara egokitzen da eta korua eta aldarearen ostean kokatzen den sakristia txiki bat ditu. Jauregiaren lehen solairutik kaperaren korura heltzen da. Sakristiaren eta aldarearen artean murru bat dago eta murru horretan kokatzen da puntu erdiko baoa duen ezpataina.
Azkenik, bigarren solairuan logela gehiago daude, mendebalde aldeko zatian kokaturik daudenak.
Altxaerak ardatz bertikalez osatzen dira; ardatz horiek, jeneralean, alineatu egiten dituzte beheko solairuko leiho luzatuak lehen solairuko burdinezko barandiladun abalkonatuekin. Eskema jeneral honen baitan zenbait elementu berezi azaltzen dira. Horietakoa dugu portada. Portadak beheko solairuan tamaina handikoak diren dintel eta janbak dituen atea du eta ondoan zubateak ditu; fuste zatitua duten zutabe toskanar berezi horiek eusten diote goiko balkoiari. Lehen solairuko balkoi horretara ateratzeko ate batetik joan behar da ate hori dintelatua da eta frontoi kurbatu zatitu batek errematatzen du; frontoi horretan dago kokatuta Atxatarren armarria.
Hegoaldeko altxaeran ere badira zenbait aldaera fatxaden osaeraren eskema jeneralari dagokionez. Lehen solairuan atzeraemangune sakona dago hegoaldera ematen duen ataundi bat egiteko egina, pilare exentu batek bi baotan banatzen du ataundia. Lehen solairuan egindako atzeraemangunea txikiagoa da eta bertan balkoi korritua burdin forjatuzko barandilarekin itxia kokatzen da. Azkenik, bigarren solairu edo ganbaran galeria akristalatua bailitzan egindako bao errektangeluarren ilara bat dago, teilatu-hegalak estalia.
Jauregia morteroz estalitako harlangaitzezko murruz egina dago eta altuera horizontalean banatuta dago harlanduzko inposten bidez. Baoak ere harlanduz azpatuta daude oso beheratutako arkoz; ez ordea, hegoalde eta ekialdeko fatxadetako elementu bereziak. Estalkia zurezko egiturazkoa da eta teila erromatarrez estalita dago eta eraikin guztiari jira egiten dion teilatu-hegal txiki batek errematatzen du. Zoruak harlauzuz estalita daude beheko solairuan eta egurrez gainontzeko solairuetan.
Kanpoko espazioak. Portada nagusiaren aurrez aurre, ekialdean, harrizko harmailadi batetik jaitsita, lorategi hostotsuaren txoko txiki batera heltzen gara. Txoko hori banku korritu batek mugatzen du eta erdian harrizko iturri eder bat du frontoi kurbatu batek errematatzen duena, pila esferikoa duena eta bere antzinatasuna jasotzen duen inskripzio bat duena (1855eko irailaren 1a). Lorategian diren eta interesa duten beste elementu batzuk dira oinezkoen sarrerarako harlauzuzko bidea eta harlangaitzezko murruaren ondoan dagoen urmaela.
Bukatzeko, hegoaldeko fatxadaren ataundiaren aurrean atsedenerako eta aisiarako toki bat dago urmael karratu txiki bat duena eta baxera semiesferikoaren forma duen harrizko iturria. Iturriaren eta ataundiaren lerroan espazioa mugatzen duen harlangaitzezko horman armarri bat dago. Horma horrek, ekialdera duen zatian, kubo zilindriko bat osatzen du eta bertan gezileihoak daude eginda eta banku korritu bat dago harrizko mahai biribil baten jiran.
La Bullonera
La Bullonera Aragoiko musika bikotea zen, 70eko hamarkadan oso aktiboa. Protesta abestia eta herri folklorearen bertsioak egiten gailendu zen, sarritan ironiaz eta satiraz betetako letrekin.
Historia
Hasierako izena Vientos del Pueblo zen, baina formazioan hainbat aldaketa egin ondoren, Aragoiko La Bullonera izenpean izendatu zen eta Javier Maestre eta Eduardo Pazek osatu zuten.
1973ko martxoaren 6an Aragoiko I. Kultur Astean parte hartu zuten, Tomás Bosque, José Antonio Labordeta edo Joaquín Carbonell mailako artistekin batera. 1976ko maiatzaren 9an Aragoi ordezkatu zuten Labordetarekin batera Herri Iberikoen Jaialdian.
1980ko Punto albuma plazartu ondoren banandu egin ziren, nahiz eta noizbehinka emanaldi zehatzetarako biltzen jarraitu zuten. Eduardo Pazek La Bullonera gisa jarraitu zuen.
Haien abestien artean «Ver para Creer» izango zen ezagunena. Abestia Aragoiko herri ereserkia bilakatu zen. Hitzak José Antonio Rey del Corralek idatzi zuen.
Typhlops albanalis
Typhlops albanalis Typhlops generoko animalia da. Narrastien barruko Typhlopidae familian sailkatuta dago.
Microsoft Paint
Paint (lehen, Paintbrush) edo Microsoft Paint Microsoft Windowseko bertsio guztietan barneratua izan den konputazio grafiko aplikazio bat izan da. Windows bitmap formatoan (24-bit, 256 kolore, 16 kolore edo monokromoa, guztiak  luzapenarekin), JPEG, GIF (animazio edo transparentziarik gabe), PNG (alfa kanalik gabe) eta orrialde bakarreko TIFF fitxategiak gorde eta irekitzeko gaitasuna du. Aplikazioa koloretan edo bi koloreko txuri-beltzean eskaintzen da, baina ez dago gris-eskalarik. Bere sinpletasuna dela eta Windowsen bertsio ezberdinetan oso erabilia izan den aplikazioa da, askorentzat lehen gerturapena egiten marrazketa aplikazioetara. Gaur egun ere oso erabilia da irudi manipulazio sinpleak egiteko.
Resource Description and Access
Resource Description and Access (RDA) katalogatzeko arau bat da, batez ere herrialde anglosaxoietan erabiltzen dena, baliabideen ustiaketarako eta deskripziorako instrukzioak eta datuen formulazioaren inguruko jarraibideak ematen dituena.
Adrián Trespalacios
Adrián Trespalacios Santisteban (Sodupe, Bizkaia, 2002ko otsailaren 13a) Euskal Herriko futbolaria da, Lezaman hezia. Atzelari lanetan aritzen da.
Resource Description and Access
Liburutegiek erabiltzeko pentsatua egon arren, beste hainbat erakunde kulturalek erabiltzen duten, besteak beste, museoek eta artxibategiek. RDA, AACR2ren (Anglo-American Cataloguing Rules) 2. edizioaren ondorengoa da zeintzuk ingelesa hizkuntza erabiltzen zuten liburutegi gehienek erabiltzen baitzuten. RDA 2010eko ekainean argitaratu zen.
Adrián Trespalacios
Ibilbidea
''2022ko ekainaren 29an eguneratua. Datu ofizialak.''
Hygrocybe russocoriacea
Hygrocybe russocoriacea Hygrophoraceae familiako onddo espezie bat da.
Kontsumi badaiteke ere, oso kaskarra da (larru usaina du).
Deskribapena
Kapela: 0,5 eta 3 cm bitarteko diametrokoa, ganbila, pixka bat ildaskatua. Zuri-marfil koloretik hori-anbar kolorera, gris-okre antzeko koloreraino.
Orriak: Zabalak eta lodiak, zurixkak edo baita larru kolore argira biratuz ere, oso zabal, okertuak eta dekurrenteak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Zurixka kolorekoa, mehea eta liraina, zilindrikoa, pixka bat mehetua oinarrirantz, sarritan pixka bat izurtsua edo bihurtua, barrubetea hasieran, gero barnehutsa.
Haragia: Nahiko gutxi, trinkoa kapelaren. erdian; kolore zurixkakoa, batzuetan hori-anbar kolorez tindatua. Bere ezaugarriak, Errusiako larruazalaren usaina, zedroaren egurrarena edo baita sandaloarena ere. Usain hauek areagotu egiten dira lehortzean, eta erraz identifikatzeko aukera ematen dute.
Etimologia: Russocoriaceus epitetoa "Errusiako larruazalaren" usainaren antzekoa duelako du.
Jangarritasuna
Jangarri oso kaskarra. Larru usaina duenez, ez jatea gomendatzen da.
Nahasketa arriskua
Camarophyllus niveus eta Camarophyllus fuscescens delakoarekin, hau aurrekoaren aldaera bat da, jangarri bikainak dira eta ez dute larru usainik. Camarophyllus virgineus espeziearekin ere bai, zenbait autorerentzat Camarophyllus niveus handiago bat da, ia beti orban gorri bereizgarriak izaten ditu.
Sasoia eta lekua
Udazkenaren amaieran, abenduan eta urtarrilean, zelaietan eta larreetan, batzuetan ale askoko taldeetan. Urri samarra.
Banaketa eremua
Europa, Ipar Amerika.
Kazanskyita
Kazanskyita mineral bat da eta lamprophyllita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Kazanskyita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.
Byans-sur-Doubs
Byans-sur-Doubs Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Byans-sur-Doubs udalerrian erroldatutako biztanleak 578 ziren. Familiak 220 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 249 etxebizitza zeuden, 223 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 203 etxeak ziren eta 43 apartamentuak ziren. 223 etxebizitza nagusietatik 157 bere jabearen bizilekua ziren, 62 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 122 etxek bost zituzten. 184 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 104 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 107 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 376 ziren, horien artean 285 aktiboak ziren eta 91 inaktiboak ziren. 285 pertsona aktiboetatik 267 lanean zeuden (146 gizon eta 121 emakume) eta 18 langabezian zeuden (9 gizon eta 9 emakume). 91 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 44 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Byans-sur-Doubs udalerrian 210 unitate fiskal zeuden, 534,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.720 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Byans-sur-Doubs udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pedro Olea
Pedro Olea Retolaza (Bilbo, 1938ko ekainaren 30a - ) bizkaitar zinema zuzendari, ekoizle eta gidoigilea da.
Biografia
Euskal zinemagintza modernoaren aintzindarietako bat izan zen Olea. 1960. hamarkadan estreinatu zuen bere lehen film luzea, Parque de juegos (1963), eta orduz geroztik hogei film inguru zuzendu ditu. Azken urteetan filmatu dituen lanak El día que nací yo (1991), El maestro de esgrima (1992), Morirás en Chafarinas (1994) eta Más allá del jardín (1996) dira, lauak beste horrenbeste nobelatan oinarrituak. Film luzeak zuzentzeaz gain, hamalau gidoi idatzi ditu, horien artean Akelarre (1984) eta Anabel (1964) edota El maestro de esgrima (1992) filmarena bera. Tarteka antzezle eta ekoizle lanak ere egin ditu, eta dokumentalak ere zuzendu ditu. 1998an, esaterako, Bilboko Athletic taldeari buruzkoa egin zuen mendeurrena zela eta, eta 2000. urtean Bilbo zaharberrituaren inguruan euskal zuzendari talde batek osatutako egitasmoan parte hartu zuen. Urte berean, Bajo la última bandera izeneko proiektu berri baten inguruko lanetan zebilen.
George Vancouver
George Vancouver (King's Lynn, Norfolk, 1757ko ekainaren 22a - Petersham, Surrey, 1798ko maiatzaren 10a) ingeles Royal Navyko ofizial eta esploratzailea izan zen.
Hamahiru urterekin sartu zen itsas armadan. James Cookekin joan zen espedizioan Terra Australisen bila. Cookekin batera joan zen bere hirugarren espedizioan ere. 1782an frantsesen aurka borrokatu zen Karibe itsasoan itsasontzi baten agindupean.
1791n esplorazio espedizio bat zuzendu zuen Ozeano Barean. Australia, Zeelanda Berria, Tahiti eta Hawaiira iritsi zen. Washington estatua eta Oregongo kostaldeak ere ibili zen. Vancouver uhartea esploratu eta izena eman zion.
Hurrengo urteetan, Amerikako ipar-mendebaldea esploratzen jarraitu zuen.
TV3
TV3 Kataluniako telebista publikoaren lehen katea da, Corporació Catalana de Mitjans Audiovisuals (CCMA) taldearena. Haren partaide Televisió de Catalunya enpresak kudeatzen du.
Historia
1983ko irailaren 10ean hasi zen proba fasean emititzen, eta 1984ko urtarrilaren 16an modu jarraian. Hasierako emisio horiek legez kanpokoak izan ziren, ordea, ez baitzegoen telebista autonomikoentzako araurik zehaztuta. Espainian emititzen zuen bigarren kate autonomikoa izan zen, ETB1en ondoren.
Telebista kate horrek eduki orokorrak katalanez eskaintzen ditu orduz geroztik. Bereziki Kataluniarentzako a den arren, Balear Uharteetan, Sartaldeko Zerrendan eta Ipar Katalunian ere ikus daiteke hainbat errepikatzaileri esker. Valentziar Erkidegoko gobernuaren erabakiz, 2011tik ezinezkoa da erkidego horretan TV3 ikustea.
Bela 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan – Gizonezkoak 470
Emakumezkoen 470 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan jokatzen den bela ekitaldi bat da. Guztira 13 lasterketa egiten dira, azkenekoa domina eskuratzeko balio duena.
Puntuazioa
Belako lasterketa guztietan ontzilari guztiak batera ateratzen dira, eta estropada bakoitza batera egiten da. 470 ontzi mota bat da, eta 10 lasterketa egiten dira. Bakoitzean puntuazio minimoa ematen zaio irabazi duenari, eta iritsiera ordenaren arabera puntuak gehitzen zaizkie (hau da, bigarrenak 2 puntu, hirugarrenak 3 puntu...).
Sailkapen lasterketak amaitzen direnean, puntuaziorik txikiena duten 10 ontziak igarotzen dira dominaren lasterketara. Marinel bakoitzak aukera du, orduan, lasterketa baten puntuazioa kentzeko. Azken lasterketako emaitzak bikoitza balio du, eta guztira puntu gutxien dituenak irabazten du urrea. Berdinketarik balego, azken lasterketako ordenak erabakitzen du nor den irabazlea.
2018ko Mariano Rajoyren aurkako zentsura mozioa
Mariano Rajoyren aurkako zentsura mozioa, 2018ko maiatzaren 31tik ekainaren 1era artean burututako zentsura mozioa izan zen. Maiatzaren 25ean, Espainiako Langile Alderdi Sozialistak erregistratua izan zen, aurrez, Espainiako Auzitegi Nazionalak Gürtel ustelkeria aferaren testuinguruan eta Alderdi Popularra nahiz hainbat alderdikide ohi kontabilitate iruzurra eta 1989az geroztik alderdiaren finantza egitura paralelo bat ("B kaxa") antolatu izateagatik zigortuak izan ondoren sortutako eskandaluaren harira.
Zentsura mozioaren aurkezpena
Maiatzaren 25ean, larunbatez, PSOEk zentsura mozioa erregistratu zuen. Hasiera batez, ibilbide luzerik izango ez zuela eta Alderdi Popularrekoak inongo kezkarik agertu ez arren, asteburuaren ondoren ezusteko itzulipurdia eman zen.
Astelehen eta asteartean oposizioko alderdi ugarik zentsura mozioaren aldeko boza emango zutela iragarri zuten, ezkertiar alderdiek eskuindar gobernua kentzeko asmoz eta kataluniar alderdiek espainiar nazionalistek Kataluniako Independentziaren aferan izandako jarrera gogorra eta espetxeratzei erantzun asmoz. Tartean alderdi hauek zeuden: UP–ECP–EM, ERC, PDeCAT, Compromís, EH Bildu eta NCa.
Honek popularrak guztiz urduritu zituen, beren buruak espainiar gobernutik kanporatuak izateko aukera egi bilakatu zitekeela ikusten baizuten, halere aurreko astean beren aurrekontu orokorrei baiezko boza eman zien EAJ alderdiak aurka bozkatuko zuelako fedea zuten.
EAJren 5 diputatuek berebiziko garrantzia bereganatu eta mozio zentsura onartzeko giltzarri izan ziren, une hartantxe beren eskuetan zentsura mozioa aurrera atera ala ez izateko ahalmena izan baitzuten. Azkenean, ostegunez, zentsura mozioaren aldeko boza emango zutela iragarri eta balantza zentsura mozioaren aldekoen aldera desorekatu zuten.
Bozketa
Ekainaren 1ean, ostiralez, bozketa burutu eta 180 alde, 169 aurka eta abstentzio 1ekin, zentsura mozioa onartua izan zen, Ondorioz, Mariano Rajoy presidentea eta Alderdi Popularraren Espainiako Gobernua bertan behera kargugabetuak izan eta Pedro Sánchez hautagai sozialista Espainiako presidente berria bilakatu zen.
Saligny-le-Vif
Biztanleria
2007an Saligny-le-Vif udalerrian erroldatutako biztanleak 159 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 102 etxebizitza zeuden, 70 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 101 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 70 etxebizitza nagusietatik 52 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 17 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 28 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 95 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 57 lanean zeuden (33 gizon eta 24 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saligny-le-Vif udalerrian 76 unitate fiskal zeuden, 183 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.221 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Saligny-le-Vif udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gaztainen oturuntza
Gaztainen oturuntza edo Gaztainen balleta 1501ko urriaren 30ean Vatikanoko Jauregi Apostolikoan ospatu zen orgia izan zen. Antolatzaileak Cesare Borgia eta haren aita Alexandro VI.a Aitasantua izan ziren. Gertatutakoaren narrazioa Aitasantuaren idazkaria izan zen Johann Burchardek idatzi zuen, Liber Notarum egunerokoan. Burchard zeremonia maisu izan zen.
Historia
Jauregi Apostolikoan, Domu Santu Guztien egunaren bezperan, oturuntza handi bat antolatu zen mota askotako janariekin eta edariekin. Behin afaria bukatuta mahai guztiak altxatu ziren eta kortesanen dantzari ekin zitzaion. Horretarako gelan zehar, lurrean, argimutil edo kandelabro batzuk jarri ziren, eta haien artean, lurrean sakabanatuta, gaztain batzuk. Kortesanak, biluzik, lau hanketan, gaztainak ahoarekin jaso behar zituzten. Koreografia bukatuta orgia hasten zen. Horretarako, pertahartzaileak, apaizak eta beste gonbidatuak, biluztu ziren kortesanekin sexua praktikatzeko. Burchardek azaltzen duen arabera, gizonak aktiboagoak izateko, sari desberdinak eman ziren: zapatak, sonbreiruak, jantziak... Morroiek gizon bakoitzaren orgasmoen kontua zeramaten. Bukaeran Aitasantuak aldi gehiagotan eiakulatu zuten hiru gizoneei sari bereziak eskaini zien, bitxiak eta luxuzko arropak.
Polemika
Ikertzaile batzuek Burcharderen narrazioa kritikatu dute. Esaterako Peter de Rooren ustez (1839–1926) gertaera horiek Cesare Borgiaren ekimen bat izan zitekeen baina ez Aitasantuarena. Roorrek dio Alexandro VI.ak ez zuela orgia hartan parte hartu; gehiago dio, Alexandro "oso Aitasantu ona izan zen eta moralki gizon zuzena".
Diaspora (softwarea)
Diaspora (diaspora* gisa estilizatua) gizarte-sare federatua da, erabiltzailearen jabetzakoa eta irabazi-asmorik gabea. Jabetza independenteko nodo multzo bat da, sarea osatzeko elkarri eragiten diotenak. Diaspora erabiliz sortzen diren sare sozialak ez dira inongo pertsona edo erakunderenak, eta ez da erosketarik edo publizitate korporatiborik egiten. Garatzailearen arabera, "gure diseinu banatuak esan nahi du korporazio handi batek ere ez duela inoiz kontrolatuko Diaspora".
Diasporako softwareak GNU-AGPL-3.0 lizentzia du. Haren garapena Diasporaren Fundazioak kudeatzen du, eta Software Libreari Laguntzeko Sarearen (Free Software Support Network, FSSN) parte da. Eben Moglenek eta Software Askatasunaren Zuzenbide Zentroak zuzentzen dute FSSN. FSSNk Diasporaren garapenerako erakunde aterki gisa jarduten du eta Diasporaren, finantzen eta legezko aktiboen marka administratzen du.
Hastapenak
Diasporaren proiektua 2010ean sortu zuten New Yorkeko Unibertsitateko Matematika Zientzien Institutuko lau ikaslek, Ilya Zhitomirskiy, Dan Grippi, Max Salzberg eta Raphael Sofaer. Diaspora hitza jatorri grekokoa da eta nazioarteko hitza da; populazio sakabanatua adierazteko erabiltzen da hainbat hizkuntzatan. Fundatzaileak Columbiako Unibertsitateko zuzenbide-irakasle batek motibatuta hasi omen ziren, Eben Moglen irakaslearen hitzaldi batek motibatu ondoren hasi ziren proiektuarekin. "d" Interneteko Gizartearen New York kapituluan emandako hitzaldian, "Freedom in the Cloud" izenekoan, Moglenek "espiatu doan" gisa zentralizatutako gizarte-sareak deskribatu zituen. New York Timeserako elkarrizketa batean, Salzbergek esan zuen: "Datu horiek uzten dituzunean, betiko uzten ari zara... Ematen diguten balioa hutsala da egiten ari direnaren eskalan, eta gure pribatutasun osoa ukatzen ari gara". Sofaer-rek esan zuen: "Gure mezuak ez ditugu zentro batera eraman behar. Facebook ek erabiltzaile gisa ematen dizuna ez da hain zaila egiten. Joko txiki guztiak, horma txikiak, txat txikia, ez dira batere gauza arraroak. Teknologia dagoeneko existitzen da".
Taldeak arazo horri ekitea erabaki zuen, gizarte-sare deszentralizatu bat sortuz. Behar ziren funtsak lortzeko, proiektua 2010eko apirilaren 24an jarri zen abian Kickstarter-ren, hau da, hainbat webgune egoitza finantzatzeko gunean. Lehenengo 39 egunak US$10.000 dolar gehitzeko esleitu zitzaien, eta horiek beharrezkoak ziren hasteko. Hala ere, hasierako finantzazio-helburua 12 egunetan baino ez zen bete, eta azkenean proiektuak 200.000 dolar baino gehiago bildu zituen 6.000 babesleengandik (eta, ondorioz, bere garaiko Kickstarter ren bigarren proiekturik arrakastatsuena izan zen). Grippik esan zuen: "Harrituta geunden. Arrazoi arraroren batengatik, denak egon ziren ados pribatutasun-kontu horrekin guztiarekin". Dohaintza-emaileen artean Mark Zuckerberg Facebookeko zuzendari nagusia zegoen, eta hark diru kopuru bat jarri zuen agerian, "Emaitza egin dut. Ideia bikaina dela uste dut".
"Diaspora sare bat erabat dominantea izan daitekeela dioen ideia suntsitzen saiatzen ari da" esan zuen Sofaer-rek diasporaren helburua ezartzean.
Lehen lanak eta merkaturatzea
Diasporako softwarearekin lana 2010eko maiatzean hasi zen. Finn Brunton New Yorkeko Unibertsitateko bitarteko digitaletako irakasle eta ikertzaileak honela deskribatu zuen bere metodoa: "Ohiko geek produkzio-baliabideen itzulera: pizza eta ramen eta idazmahaietan lo egiten duten mutilak, benetan hunkigarria eta desafiatzailea delako". Garatzailearen aurrerapen bat irailaren 15ean kaleratu zen eta hainbat segurtasun-akats zirela-eta kritikak jaso zituen. Erabiltzaileen iradokizunek, atzeraelikadurak, ordea, hobekuntza azkarrak ekarri zituen.
Rosario Pino
Rosario Pino Bolaños (Málaga, 1871ko maiatzaren 24a- Madril, 1933ko uztailaren 13a) Espainiako antzerki aktore eta txirrindulari afizionatua izan zen.
Biografia
1871n Malagan jaioa, XIX.mendearen amaieran txirrindularitza praktikatzen zuen lehen emakumeetako bat izan zen. Espainiako XX. mendeko lehen hereneko aktorerik distiratsuenetakoa.
Diaspora (softwarea)
Lehen lanak eta merkaturatzea
2011ko urrian, Diasporak jakinarazi zuen dirua biltzeko kanpaina bat hasi zuela. Maxwell Salzbergek azaldu zuenez, "Gure komunitateak erabili nahi duen eta gure erabiltzaileen bizitzan desberdintasuna eragingo duen zerbait eraikitzea da gakoa. Etorkizunean, gure komunitatearekin lan egingo dugu haiekin zehazteko nola bihur genezakeen Diaspora* burujabea". Kanpaina hasi eta hurrengo egunetan, 45.000 dolar baino gehiago bildu ziren eta orduan PayPalek Diasporako kontua inolako azalpenik gabe izoztu zuen. PayPali Diasporako erabiltzaileen kexa ugari eta lege-ekintzaren mehatxua aurkeztu ondoren, kontua desizoztu egin zen PayPal-eko exekutibo baten barkamenarekin, baina oraindik azalpenik gabe. Gorabehera horren ondorioz, beste ordainketa-sistema batzuk ere onartu ziren, Stripe eta Bitcoin barne.
Rosario Pino
Biografia
Familia xumekoa, bere aita, Manuel Pino, inprentako langilea zen eta urte asko eman zituen Cervantes Antzokian lanean.
Diaspora (softwarea)
Lehen lanak eta merkaturatzea
Diasporaren Proiektuaren webgunea 2011ko irailaren 29an hasi zen. Haren misioa "sare sozial berri eta hobea eraikitzea da, %100 zuk eta beste diasporazale batzuek kontrolatua".
Rosario Pino
Biografia
Rosario Pinok Narciso Díaz Escovar eta José Ruiz Borregok zuzentzen zuten Malagako Deklamazio Akademian ikasi zuen, non bere antzerkirako zituen gaitasun handiak aurkitu zituzten, Echegaray Elkartearen gaualdi batean hamabi urte besterik ez zituela debutarazi zioten.
Diaspora (softwarea)
Geroko garapena
2011ko azaroaren 12an, Zhitomirskiy sortzailekideak bere buruaz beste egin zuen, hogeita bi urte bete zituenean. Zenbait txostenek diasporarekin lotutako presioak haren heriotzarekin lotu zituzten. Zhitomirskyren amak, Inna Zhitomirskyk, esan zuen: "Benetan uste dut Ilyak proiektu hau hasi izan ez balu eta eskolan geratu izan balitz, ondo eta bizirik egongo litzatekeela gaur". Diasporaren sortzaileetako bat, Maxwell Salzberg, ez zen ados egon. Salzbergek esan zuen: "Bai, ados nago hasierako sortzailea izatea estresagarria dela. Baina laneko estresak ez zuen Ilya hil.' Bere arazoak zituen. Gaixorik zegoen". Zhitomirskyren amak, Inna Zhitomirskyk, ez zituen aipatu gaixotasun mentalaren historia semearen osasunaz hitz egin zuenean.
Rosario Pino
Biografia
Hala ere, aita lanik eta etxerik gabe geratu zen Malagako probintzia suntsitu zuen lurrikara baten ostean, eta familiak emigratu egin behar izan zuen, Bartzelonara lekualdatuz.
Diaspora (softwarea)
Geroko garapena
Beta etapa hasiera batean 2011ko azarorako programatu zen, baina atzeratu egin zen, diseinuaren ezaugarri berriak gehitu behar zirelako eta Zhitomirskyren heriotza ere eragin zuelako. 2012ko otsailean, garatzaileek adierazi zutenez, softwarearen back-endeko lana osatua zuten, zorroa prestatzeko denbora eta web gunearen erantzun-denbora hobetzeko. Hurrengo lan-fasean, aldaketak sartu ziren erabiltzailearen interfazean eta hari lotutako terminologian, erabiltzaileak benetan nola ari ziren elkarreraginean islatzeko, softwarea beta egoeran aurrera egin ahala (aurrerago, 2012an izango da).
Rosario Pino
Biografia
Rosario Pinok antzezlanak errezitatzeko eta ikasteko zituen baldintza onak agerian utzi zituenez, Maria Tubau aktorearentzat gomendio bat lortu zuen, zeinak eguneko ogerleko baten truke kontratatu zuen.
Platsdarm
Platsdarm bat (errusieraz: плацдарм; lit. place d'armes), ingeleseko lodgement hitzetik ostatu, babesleku edo aterpe modura ere ezaguna, barrendegi militar bat da, oposizio jakin baten aurka hartu eta babestutakoa. Funtsean, defendaturiko eremu bateko zubi-buruaren, hondartza-buruaren edo aire-buruaren tamaina handitzearen ondorioz sorturiko eremua da, non, gutxienez, platsdarmaren atzaldeak, sute-lerro zuzenetik kanpo dauden.
Horren adibide da Overlord Operazioa, Bigarren Mundu Gerran, Normandian, eskala-handiko platsdarm-ezartzea.
Diaspora (softwarea)
Geroko garapena
2012ko otsailean, garatzaileek idatzi zuten beren ikerketek proiektuaren ikuspegia aldatu zutela. Gizarte-sareen beste web gune batzuetan ez bezala, non erabiltzaileek batez ere bizitza errealean ezagutzen dituzten pertsonekin elkarreraginean jarduten baitute, Diasporaren erabiltzaileek ezagutzen ez dituzten mundu osoko pertsonekin elkarreraginean jarduten dute. Sare sozial tradizionalak, batez ere, erabiltzailearen eguneroko bizitzako xehetasunez arduratzen dira; Diasporako trafiko gehiena, berriz, ideia eta kausa sozialez arduratzen da. Horren ondorioz, garatzaileek fase artean aldaketak egitea erabaki zuten, proiektua beta egoerara iritsi ahala gai konplexuei buruzko elkarrizketa luze eta zehatzagoak egiteko.
Rosario Pino
Biografia
Bartzelonako debuta Isidoro Valeroren zuzendaritzapean egin zuen. Kataluniako antzokietan ibili zen 1888tik aurrera María Tubau eta Ricardo Guerraren konpainiekin
Diaspora (softwarea)
Geroko garapena
2012ko maiatzean, erabiltzaileen argitalpenen pertsonalizazio-maila handia ahalbidetzeko jarri zen martxan garapena. Horri esker, erabiltzaileek hainbat bitarteko argitaratu ahal izan zituzten, hala nola testu a, argazki ak eta bideo a, pertsonalizazio-maila handiarekin eta banakako adierazpenarekin. Garatzaileen iritziz, lanpostuetan banakako sormena ahalbidetzeak Diasporako plataforma eta lehiakideak bereiziko lituzke.
Rosario Pino
Biografia
Gero Madrilen instalatuta, Thermidor, Paris, fin de siècle edo Serafina, la devota bezalako lanak estreinatu zituen. 1893 eta 1896 bitartean Madrilgo Lara Antzokian antzeztu zuen Sobre gustos no hay nada escrito eta ondoren Teatro de la Comedia. 1906an bere enpresa sortu zuen Enrique Borrásekin batera eta gero Emilio Thuillierrekin.
Diaspora (softwarea)
Geroko garapena
2012ko abuztuan, geratzen ziren sortzaileek proiektua formalki aurkeztu zioten komunitateari eta komunitateren esku utzi zutun oso-osorik. Egun horretatik aurrera, diaspora komunitateko kideek garatu eta kudeatu dute. Garapen komunitarioko taldearen ardatza izan da softwarearen liberazio egonkorrak sortzea, garapen handiagorako oinarri gisa jarduteko. Horren barruan sartzen dira liberazioetarako bertsio-sistema semantikoa ezartzea, taldeen arteko datu-federazioaren errendimendua hobetzea eta ahalik eta boluntario gehien gaitzea proiekturako kodea idazteko. Proiektuak Loomio plataforma ere hartu du, talde demokratikoek erabakiak hartu ahal izateko.
Rosario Pino
Biografia
Jacinto Benaventeren eta Álvarez Quintero anaien lanen interpretazioengatik nabarmendu zen batez ere. Bere lan esanguratsuenen artean daude Las flores, Los Galeotes, El marido de la Téllez (1897), Rosas de otoño, La losa de los sueños (1911), El genio alegre (1914), Malvaloca, El ruido ajeno, Amor y ciencia (1905), La ley de los hijos eta Cuando los hijos de Eva no son los hijos de Adán (1931)
Diaspora (softwarea)
Geroko garapena
2012ko urrian, Alpha/Beta markari buruz lehenago erabilitako erreferentzia guztiak bertan behera utzi zituen proiektuak, eta 0.1.0 jaurtiketa komunitario bat egin zuen. Aldi berean, garapena garapen adar batera aldatu zen, eta adar nagusia liberazio egonkorretarako utzi zen.
Rosario Pino
Biografia
María Guerrerorekin garaikidea, bi aktoreen artean lehia handia sortu zela uste zen, biografiek eta azken ikerketek lehia hori ukatu egiten dute ostera.
Diaspora (softwarea)
Ezaugarriak
Sare sozial zentralizatuekin lotutako pribatutasun-kezkei aurre egin nahi die Diasporak. Pods izeneko nodo-sare batetik abiatuta eraiki egin da. Nodoak hainbat indibiduo eta erakunde desberdinek gordetzen dituzte, ostatu federatua dute. Nodo bakoitzak Diasporako softwarearen kopia bat erabiltzen du, sare sozialen gaitasuna duen web zerbitzari pertsonala. Sareko erabiltzaileek pod bat, zorro bat, ostatatu dezakete beren zerbitzarian edo kontu bat sortu nahi duten edozein zorrotan. Zorro horretatik beste erabiltzaile batzuekin elkarreragin dezakete, horrela sare sortuz eta beste zorro guztiekin bat eginez. Diasporaren erabiltzaileek beren datuen jabetza gordetzen dute eta ez ddiote beren datuen jabetza eskubiderik inori ematen. Softwarea erabiltzaileak edozein unetan kargatu diren irudi eta testu guztiak deskargatzeko diseinatuta dago.<cite class="citation cs1" data-ve-ignore="true" id="CITEREFGrippiSalzbergZhitomirskiy2011">Grippi, Danni; Salzberg, Maxwell; Zhitomirskiy, Ilya (September 2011).
Rosario Pino
Biografia
Gasteizen bizi izan zen, Sur kalean (ondoren Manuel Iradier). Madrilen hil zen 1933an.
Diaspora (softwarea)
Ezaugarriak
Garatzaileen ustez, sarearen izaera banatua, deszentralizatua funtsezkoa da sarea diseinatzeko, eta arrakasta lortzeko:<cite class="citation cs1" data-ve-ignore="true" id="CITEREFGrippiSalzbergZhitomirskiy2011">Grippi, Danni; Salzberg, Maxwell; Zhitomirskiy, Ilya (September 2011).
NPRk (National Public Radio) bereziki seinalatu du Diaspora, ezizena erabiltzeko aukera ematen duen politikagatik, Facebook-ek ez bezala.
Diasporako softwareak aukera ematen du erabiltzaile-mezuak "publiko" edo "mugatu" gisa izendatzeko. Azken kasu horretan, erabiltzaileak lanpostua ikusteko onartu duen talde bati, alderdi izenekoei, esleitutako pertsonek bakarrik irakur ditzakete lanpostuak. Kontu berri bakoitzari alderdi batzuk esleitzen zaizkio lehenespenez —lagunak, familia, lana eta ezagunak—, eta erabiltzaileak nahi adina alderdi pertsonaliza ditzake. Beste erabiltzaile baten postu publikoak beste sare sozial batzuek eskatutako laguntzarik gabe jarrai daitezke. Erabiltzaileek mezu pribatuak ere bidal ditzakete, elkarrizketa izenekoak. Erabiltzaile batek itxuraren arabera iragaz dezake bere albiste-fluxua.
Diasporako sarrerek hashtag-ak eta 'aipamenak' izan ditzakete (aurretik @ ikurra duen erabiltzaile-izen bat). Erabiltzaileek argazkiak igo ditzakete argitalpenetara, eta testua eta estekak formateatu ditzakete Markdown erabiliz. Mezuak WordPress, Twitter eta Tumblr-en konektatutako kontuetara heda daitezke. Diasporak YouTube, Vimeo eta beste leku batzuetako baliabideak sartzea onartzen du, eta OpenGraph-en aurreikuspegiak ere onartzen ditu. Diasporako software-diseinuaren jatorrizko kontzeptuaren zati garrantzitsu bat izan zen "gizarte-agregatzaile" gisa jardun behar lukeela, mezuak erraz inporta zitezen Facebook etik, Tumblr etik (2018a baino lehen), eta Twitter retik. Village Voice idazleak, Nick Pintok, azaldu zuenez, "ideia da horrek sarean sartzeko oztopoak murrizten dituela, eta zure lagun gehiagok Diasporarekin bat egin ahala, jada ez duzu Facebook-en bidezko komunikaziorik errebotatu beharrik. Baina zuzenean komunika zaitezke, modu seguruan, Zuckerbergen eta haren bazkide komertzialen begietatik harantzago trukerik egin gabe". 2016[eguneraketa](e)tik aurrera, ezaugarri horretarako APIa eztabaidan zegoen oraindik.
Friendica ko kasuak ere Diasporako sare sozialaren parte dira, Friendicak Diasporako protokoloaren alde egiten baitu.
Oisy (Nièvre)
Oisy Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Diaspora (softwarea)
Harrera
Proiektua alfa etapan zegoen bitartean, nabaritzen hasi zen. 2010eko abenduan, ReadWeb-ek 2010eko lehen 10 postuetako bat izendatu zuen proiektua: "Diasporak, ezbairik gabe, finantziazio kolektiboaren ahalmena adierazten du, eta Web soziala enpresa batean zentralizatuta ez dagoela ziurtatzeko interesa badagoela". 2011ko urtarrilaren 7an, Black Duck Software-k 2010eko Open Source Rookiesetako bat izendatu zuen proiektua, "pribatutasun kontzientea, pertsonalki kontrolatua, do-it-all (dana egiten duen), kode irekiko sare soziala" zelako. 2011ko uztailean, Konrad Lawsonek, Chronicle of Higher Education blogean, Diaspora Facebook eta Google+-en alternatiba gisa iradoki zuen.
2011ko irailaren 14an, Free Software Magazineren Terry Hancockek Diasporaren sarea goraipatu zuen artikulu batean: "Zergatik elkartu behar duzun diasporarekin orain, zure askatasuna jokoan dago" punta-puntako eta jende oro erabiltzeko "behar bezain ona" zela adierazi zuen, eguneroko, ohiko erabilerarako, edonork erabiltzeko moduko, ona. Jendea ematera animatzeko arrazoibidea azaltzean, esan zuen:
Oisy (Nièvre)
Biztanleria
2007an Oisy udalerrian erroldatutako biztanleak 289 ziren. Familiak 137 ziren, horien artean 47 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 31 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 35 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Diaspora (softwarea)
Harrera
2011ko azaroaren 14an, Suw Charman-Andersonek firstpost.com-en idatzi zuen, Zhitomirskyren heriotzari buruz, Diasporako hazkunde motelena zergatik izan daitekeen abantaila bat:
Diaspora "Gizarte Sare Hoberena" izateko izendatu zuten 2011ko Mas1x.com Sarietan.
Oisy (Nièvre)
Etxebizitza
2007an 217 etxebizitza zeuden, 135 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 213 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 135 etxebizitza nagusietatik 118 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 15 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 124 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 63 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 169 ziren, horien artean 114 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 114 pertsona aktiboetatik 103 lanean zeuden (58 gizon eta 45 emakume) eta 12 langabezian zeuden (7 gizon eta 5 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Oisy udalerrian 152 unitate fiskal zeuden, 343,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.795 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Oisy udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Binarville
Binarville Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Binarville udalerrian erroldatutako biztanleak 110 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 71 etxebizitza zeuden, 48 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 70etxeak ziren. 48 Etxebizitza nagusi guztiak euren jabeen bizileku ziren;3 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 19 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 71 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 45 lanean zeuden (29 gizon eta 16 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Binarville udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Luigi Lunari
Biografia
Jurisprudentziaz doktorea, Sienako Accademia Musicale Chigianan musika ikasketak egin zituen, tartean Franco Ferrararekin. Unibertsitatean irakasle, literatura kritikari eta saiakeren egile, bere lan handiena antzerki munduan egin zuen. 1935an Laura Pollaroli-rekin ezkondu zen. 1961tik 1982ra, Paolo Grassi eta Giorgio Strehlerrekin batera, Piccolo Teatro di Milanon lagundu zuen. Antzerki garaikidearen benetako espezialista zen.
Egile bezala agian bere lan ezagunenak Il Senatore Fox eta Nel nome del padre, benetako satira politikoak. 1994an Tre sull'altalena atzezlanak arrakasta handia izan zuen, hogei hizkuntzetara itzulita izanik. Lunari bera ere itzultzaile, Rizzole argitaletxearentzat Molière egilearen obra osoa italierara eraman zuen. Garrantzitsuak izan ziren, bestetik, idatzi zituen saiakerak, besteak beste, Lawrence Olivier (1959), Il movimento drammatico irlandese (1960).
Getxoko Arenas 2015-2016
Entrenatzailea: Bolo (2013-Egun)
Krakoviako plaza nagusia
Krakoviako (Polonia Txikia) alde zaharreko plaza nagusia (Rynek Główny) hiriaren erdigunean dagoen hiri-espazio nagusia da. XIII. mendekoa da eta 3,79 hektareekin Europako Erdi Aroko plazarik handienetakoa da. Espazio Publikoetarako Proiektuak (PPS) Europako espazio publikorik onenean jarri du plaza, kaleko bizimodu bizia izateagatik, eta faktore garrantzitsua izan zen Krakovia 2016an munduan zeharreko ibilbidez kanpoko helmugetako bikaina izateko.
Plaza nagusia espazio karratua da etxe historikoak (kamienice) eta elizak inguratuta. Plazaren erdigunean Oihalen Merkatua dago (Sukiennice), 1555. urtean errenazimenduko estiloan berritua, ganbara zoragarri edo karel poloniar bat du zizelkatutako maskarekin apaindua. Oihalen merkatuaren alde batean udaletxeko dorrea (Wieża ratuszowa) dago, bestean X. mendeko San Adalbertoren eliza eta 1898ko Adam Mickiewiczen monumentua. Gorantza plazan altxatzen dira, Santa Maria basilikako dorre gotikoak (Kościół Mariacki). Krakoviako plazan ez dago udaletxea, gaur egun arte ez baita zutik iraun.
Historia
Markatuko Plaza-ren funtzio nagusia merkataritza zen. 1241. urtean mongoliar inbasioa suntsitu ondoren, 1257. urtean plaza nagusia 1257an berreraiki zen eta merkataritza-eginkizuna Magdeburgeko eskubideen kokalekuarekin zabaldu zuen, Krakoviako printzeak, Bolesław V.a Kastoak. Plaza Nagusia gaur egungo egoeran diseinatu zen, alde bakoitzak hiruko eredua errepikatuz, plazarekiko angelu zuzenean kokatutako kale eta espazio zabalak. Salbuespena Grodzka Kalea da, askoz zaharragoa dena eta plaza nagusia Wawelgo gaztelukarekin lotzen duena. Jatorrian, plaza merkatu txikiekin eta eraikuntza administratiboekin bete zuten eta inguruko bide bat zegoen. Kasimiro III.a Handia erregeak eraiki zuen jatorrizko oihalen merkatu gotikoa eta udaletxea, ia plazako laurden bat betetzen zuena. Krakovia Polonia erresumako hiriburua izan zen eta Hansako Ligako kide izan zen eta hiria Europako metropoli garrantzitsu gisa loratu zen.
Antishan
Antishan Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Antichan udalerrian erroldatutako biztanleak 30 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 3 pertsona bakarrekoak ziren (3 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 3 bakarrik bizi ziren emakumeak), 3 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 3 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 3 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: