cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jesusen Gurutziltzaketa
Lekukoak
Mateoren Ebanjelioak emakume asko deskribatzen ditu gurutziltzatzean, horietako batzuk Ebanjelioetan izendatuak direlarik. Gutxienez Maria Magdalena, Maria eta Zebedeoren umeen ama agertzen dira kontakizunetan, baina baita Salome edo Maria Koplaskoa. Emakume hauetaz aparte, hiru Ebanjelio Sinoptikok beste batzuen presentziaz hitz egiten dute: "Apaiz gorenak, eskriba eta zaharrekin" ; gurutziltzatutako bi lapur, bata eskuinean eta bestea ezkerrean Jesusen ondoan, Lukasen Ebanjelioak lapur penitente eta lapur nekaezin gisa aurkezten dituenak ; "soldaduak" , "Zenturioia eta berarekin zeudenak" , bertatik pasatzen ziren kurioso batzuk , "ikusleak" edo espektakulua ikusten ari zen jendetza.
Juanen Ebanjelioak bertan dauden emakumeei buruz ere hitz egiten du, baina soldaduak eta "Jesusek maite zuen dizipulua" baino ez ditu aipatzen.
Ebanjelioek, Josef Arimateakoa eta Nikodemo hil ondoren iritsi zirela ere kontatzen dute and of Nicodemus. .
Data
Ez dago adostasunik Jesusen gurutziltzatzearen data zehatzari dagokionez, baina biblista gehienak ados daude ostiral bat izan zela Pazko egunean (Pessah) edo handik gertu (Nisan 14), Pontzio Pilatosen gobernuaren garaian (26tik 36ra gobernatu zuen ). Adituek kalkuluak egin dituzte gurutziltzaketaren urterako, 30-33 urteen tartean. Rainer Riesnerrek honako hau esan zuen: "30eko Nisanen 14a (apirilaren 7) da, gaur egungo aditu gehienen ustez, Jesusen gurutziltzatzearen datarik probableena". Ikerlarien artean asko zabaldu den beste data bat 33ko apirilaren 3a da, ostirala.
Jesusen garaian behaketa egutegi bat erabiltzen zenez, ilargi berriaren determinazioa eta garagar helduaren uzta barne, egun zehatza edo baita Pazko hilabetea ere urte jakin batean espekulazioaren mende dago. Hainbat ikuspegi erabili dira gurutziltzatzearen urtea kalkulatzeko, ebanjelio kanonikoak, Pauloren bizitzaren kronologia eta eredu astronomiko ezberdinak barne.
La Roque-Alric
Biztanleria
2007an La Roque-Alric udalerrian erroldatutako biztanleak 71 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Hidazio
Hidazio (c. 400 - c. 469) Aquae Flaviaeko apezpiku eta hispano-erromatar historialaria izan zen.
Biografia
Lemica inguruan, egungo Ourenseko Xinzo de Limiatik gertu, familia aberats batean jaioa, umea zela Palestina bisitatu zuen eta Betleemen Jeronimo Estridongoa ezagutu zuen.
427an Aquae Flaviaeko, egungo Chavesko, apezpiku izendatu zuten, suebiarrak Gallaeciara ailegatu ziren bitartean.
431ra Galiara joan zen talde bat zuzendu zuen Flavio Aezioren laguntza eskatzeko asmotan. Aeziok ezin izan zuen Hispania lagundu eta eta 433an Hidazio bitartekaria izan zen Rekilaren aurrean.
Jesusen Gurutziltzaketa
Kokapena
Gurutziltzatzearen kokapen zehatza, oraindik ere, aieru kontu bat da. Bibliako kontakizunek, Jerusalem hiriko harresietatik kanpo zegoela adierazten du, oinezkoen eskura eta distantzia jakin batetik ikus daitekeena. Eusebiok, bere kokapena Sion mendiaren iparraldean bezala identifikatu zuen, gaur egun identifikatzen diren bi tokirik probableenekin bat datorrena.
La Roque-Alric
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Hidazio
Biografia
Priszilianismoren jarraitzailea, 460an Frumario suebiar errege berriak hiru hilabetez preso izan zuen. Bere bizitzaren azken urteetan idazteari ekin zion eta kronikari bilakatu zen.
Jesusen Gurutziltzaketa
Kokapena
Lekuari Kalbarioa izena ematen zaio, garezurrerako latinezko hitzetik dator (calvaria), "Garezur baten tokia" Vulgataren itzulpenean erabiltzen dena. Lau ebanjelioetan Gûlgalt aramear hitzaren azalpena hori da. Testuak ez du adierazten zergatik izendatu zuten horrela, baina hainbat teoria planteatu dira. Bata, exekuzio publikorako toki bezala, Kalbarioa, beharbada, abandonatutako biktimen garezurrez ereinda egon izana da (juduen hil tradizioen kontrakoa litzatekeena, baina ez erromatarren kontrakoa). Beste bat Kalbarioak gertuko hilerri baten izena duela da (proposatutako bi toki modernoekin bat datorrena). Hirugarren bat, izena, ingurune fisikotik eratortzen dela da, hitzaren erabilera bereziarekin koherenteagoa litzatekeena, hau da, "Burezur baten" tokia. Sarritan "Kalbario mendia" deitzen zitzaion arren, litekeena da muino txiki bat edo muino harritsu bat izatea.
La Roque-Alric
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 75 etxebizitza zeuden, 38 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 64 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 38 etxebizitza nagusietatik 19 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Jesusen Gurutziltzaketa
Kokapena
Leku tradizionala, Hiri Zaharreko Kristau auzoko Hilobi Santuaren Elizak gaur egun betetzen duenaren barruan, IV. mendetik hona nabarmendu da. XIX. mendetik, bigarren toki bat sustatu da (normalean Gordonen Kalbarioa bezala ezagutzen dena ), Hiri Zaharretik iparralderago dagoena, Lorategiko Hilobia izeneko tokitik gertu.
Iltzeen kokapena
Juanen ebanjelioak dio Jesusi eskuak iltzatu zizkiotela. Hala ere, ebanjelioan erabiltzen den hitz grekoa, χείρ (kheír), besaurreari zein eskuari erreferentzia egiten dio. Ebanjelioetan erabilitako hitz hau, "Esku" bezala itzulia, Apostoluen Eginak liburuan ere agertzen da, non esaten den Petriren kateak "bere eskuetatik" erori zirela, eskumuturretan jarriak zeudenean. Hori dela eta, Frederick Zugibe doktoreak, New Yorkeko Rockland konderriko auzitegiko medikuen buru ohiak, uste du iltzeak esku-ahurrean sartuta, hatz lodiaren oinarrian, eskumuturretik irtenda eta karpoko tuneletik pasatuta jar zitezkeela.
La Roque-Alric
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 49 ziren, horien artean 34 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 34 pertsona aktiboetatik 30 lanean zeuden (18 gizon eta 12 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean La Roque-Alric udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jesusen Gurutziltzaketa
Iltzeen kokapena
Jesusen oinak gurutzean nola finkatu ahal izan ziren galdetuta, 1968an Jerusalemgo iparraldean dagoen Giv'at ha-Mivtar (ras el-Masaref) herrian aurkitutako aztarnek gurutziltzatze baten gainean inoiz aurkitu den pista antropologiko zehatz bakarra eskaintzen dute. V. Tzaferis arkeologoak hondakinak aztertu zituen, hildakoaren eskuineko oineko kalkaneoaren hezurrean (orpoan) oraindik iltze herdoildu bat zegoela aurkituz. 7 eta 66 bitartean gurutziltzatua izan zen gazte bat zen. Nicu Haas irakasleak, Jerusalemgo Hebrear Unibertsitateko eta Hadasha Medikuntza Eskolako antropologoak, gorpuzkiak aztertu zituen ikerketa bat zuzendu zuen. Haasek, bi orpoak iltze bakar batek iltzatuak zirela ondorioztatu zuen.
Aurkikuntzaren ondoren, Hebrear Unibertsitateko eta Hadasha Medikuntza Eskolako Joe Zias irakasleak eta Eliezer Seketes doktoreak egindako berrazterketa batean, ikusi zuten Haasek 17 eta 18 zentimetroko luzerakoa zela zioen iltzea, benetan, 11,5 zentimetrokoa baino ez zela eta, beraz, oin bakoitza bere aldetik iltzatua izan zen gurutzearen alde banatan. Gainera, akazia zurezko pieza bat aurkitu zen hezurraren eta iltzearen buruaren artean, ustez, orpoak iltzetik zehar irristatzea eragozteko erabilia. Jesusen gurutziltzaketa ere modu berberean egin zitekeen. The International Standard Bible Encyclopediak honela dio: "Erabili zen iltze kopuru zehatzari buruz espekulazio handia egin da. Gurutziltzaketaren irudikapen zaharrenetan Jesusen oinak bereizita iltzatuta agertzen dira (V. mendea), baina ondorengo irudikapenetan gurutzatuta eta iltze bakar batekin makila bertikalean finkatuta daude".
Gurutziltzaketaren ilunpea
Gurutziltzaketaren eklipsea edo gurutziltzatzearen ilunpea ebanjelio kanonikoetako hirutan deskribatutako pasarte bat da, non zerua, egunean zehar, Jesusen gurutziltzatzearen unean iluntzen den. Lehen aipamena Markosen ebanjelioak eman zuen.
Aditu modernoek ez dute Itun Berritik kanpoko iluntasunari buruzko erreferentzia garaikiderik aurkitu, baina honen aipamena aurkitu dute antzinako idazkietan, gaur egun galdutako erreferentzia iturriak, Thallus historialari greziarrarenak kasu, chamsin bat (hondar ekaitza) bezalako azalpen naturalak nahiago dituzte. Beste batzuek diotenez, antzinaroan eta Itun Zaharrean antzeko kontakizunak lotu ziren figura nabarmenen heriotzarekin, eta fenomenoa asmakuntza literario bat bezala ikusten dute, Jesusek heriotzaren aurrean duen boterearen sentsazio bat transmititzen saiatzen dena, edo Jainkoak herri juduarekin duen atsekabearen zeinu bat. Kristau askoren ustez mirari bat izan zen.
Tenpluaren belua, lurrikara eta santuen berpizkundea
Lau Ebanjelio sinoptikoek esaten dute Jesusen gurutziltzaketarekin batera Jerusalemgo tenpluaren belo apurtu zela. Juduen tradizioan, Tenpluan bazegoen belo bat apaiz gorenak bakarrik ireki zezakeena, urtean behin, Israelgo herriaren bekatuak zuzenean Jaungoikoari adierazteko. Belo hau hausteak badu esanahi sinbolikoa: Jesus Jaungoikoaren semea da eta jada Zeruan dago, Jaungoikoaren ondoan. Berak ordaindu du guztien bekatuengatik eta jada ez da beharrezkoa Juduen apaiz gorena.
Mateoren ebanjelioan lurrikara bat aipatzen da, arrokak zatitu zirela eta hildako santuen hilobiak ireki zirela. Ondoren, berpiztutako santuak hiri sakratura joan zirela dio eta hainbat jenderi agertu zitzaiela. 26aren eta 36aren artean inguruan 6,3ko magnitudeko lurrikara bat egon zela badakigu, baina ez litzateke nahiko indartsua arrokak hausteko Jerusalemen. Baliteke Mateok lurrikara bizi izana eta bere narrazioan txertatzea, alegoria baten gisa.
Gurutzearen forma
Kristau gehienek pentsatzen dute Jesus gurutziltzatzeko erabili zen tresna bi adar dituen gurutze tradizional bat dela, nahiz eta Jehovaren Lekukoek pentsatzen duten makil bakarra erabili zela, zutik zegoen enbor bat. Grezieraz eta Latinez erabiltzen den hitza lehen kristau idazkunetan ez da argia, esanahi bat baino gehiago dituelako. Koiné grezieraz Itun Berrian erabiltzen diren hitzak stauros (σταυρός) eta xylon (ξύλον) dira. Azkenak egur esan nahi du (bizirik dagoen zuhaitza, ohola edo zerbait egurrarekin eraikia); lehenengoak esanahi bat baino gehiago izan dezake, jatorriz makil bertikal bat izendatzeko erabiltzen bazen ere, Koiné grezieran gurutze ere esan nahi zuelako. Latinezko crux hitza, garai hartan, gurutze forma ez duten beste objektu batzuei ere aplikatzen zitzaien.
Bi habeko gurutze baten erabileraren suposamenduak ez du zehazten gurutziltzaketan erabilitako iltze kopurua, eta teoria batzuek hiru iltze iradokitzen dituzte; beste batzuek, berriz, lau iradokitzen dituzte. Historian zehar, ordea, iltze kopuru handiagoari buruzko hipotesiak formulatu dira, batzuetan 14raino. Aldakuntza hauek gurutziltzaketaren irudikapen artistikoetan ere badaude. Mendebaldeko elizan, Pizkundea baino lehen, lau iltze irudikatzen ziren, oinak bata bestearen ondoan zituztela. Pizkundearen ondoren, irudikapen gehienek hiru iltze erabiltzen dituzte, oina bestean dutela. Iltzeak ia beti irudikatzen dira artean, nahiz eta erromatarrek batzuetan biktimak gurutzeari bakarrik lotu. Tradizioak kristau-ikurrak ere eramaten ditu; esaterako, jesulagunek hiru iltze erabiltzen dituzte IHS monogramaren azpian, eta gurutze bat, gurutziltzaketa sinbolizatzeko.
Eztabaidarako beste gai bat izan da hipopodioa oinak laguntzeko plataforma gisa erabiltzea, eskuek agian ezin izan dutelako pisua jasan. XVII. mendean Rasmus Bartholinek gai horren hainbat agertoki analitiko kontsideratu zituen. XX. mendean, Frederick Zugibe patologo forentseak hainbat gurutziltzatze esperimentu egin zituen, giza subjektuak hainbat angelutan eta eskuen posizioetan zintzilikatzeko sokak erabiliz. Bere esperimentuek, angelu esekidura bat eta bi habeko gurutze bat mantentzen dituzte, eta, beharbada, oinentzako euskarri moduren bat, esekidura modu batean, hesola zuzen baten Aufbinden bezala (naziek Bigarren Mundu Gerran Dachau kontzentrazio esparruan erabili zutena bezala), heriotza nahiko azkar iristen da.
Garrantzi teologikoa
Kristauek uste dute Jesusen heriotza gizakiek Jaungoikoarekin duten harremana berreskuratzeko modua izan zela. Kristauek uste dute Jesusen heriotza eta Piztuerarekin pertsonak Jaungoikoarekin biltzen direla eta euren bizitzarako alaitasuna eta boterea lortzen dutela, hala nola betiereko bizitza. Jesusen gurutziltzaketa eta bere piztuerak Jaungoikoaren presentziaren esperientzia bizia ematen die, heriotzaren osteko betiko bizitzaren ziurtasuna eta Jaungoikoaren maitasuna eta grazia.
Gurutziltzaketaren kristologia
Jesusen gurutziltzatzearen eta ondorengo berpiztearen kontakizunek azterketa kristologikorako oinarri aberatsa ematen dute, ebanjelio kanonikoetatik hasi eta paulotar epistoletaraino. Kristauek, Jesusen sufrimendua Biblia hebrearrean aurresan zela uste dute, 22. salmoan adibidez, eta Isaiasen mirabe sufritzailearen kantuetan.
Joandar literaturaren "agentearen kristologian", Jesus gurutziltzatzea Jainkoaren agente edo zerbitzari gisa egindako sakrifizio bat da, balizko garaipen baten mesedetan. an Joan Bataiatzailearen aldarrikapenarekin hasten den Juanen Ebanjelioaren gai salbatzailean oinarritzen da hau: "Munduko bekatuak kentzen dituen Jainkoaren Arkumea". Kontzeptua are gehiago indartzen da Apokalipsiaren bertsetean, non "arkumea eraila baina zutik" baita salbatu behar direnen izenak dituen pergaminoa (hau da, liburua) maneiatzea merezi duen bakarra.
Apostoluen Eginetan aurkeztutako kristologiaren elementu nagusi bat, Jesusen heriotza, gurutziltzaketaren bidez, "Jainkoaren aurre-ezagutzarekin, zehaztutako plan baten arabera" gertatu zela dioen sinesmenaren baieztapena da. Ikuspuntu honetan, -en jasotzen den bezala, gurutzea ez da eskandalu bat bezala ikusten, Jesusen gurutziltzapena "lege-gabekoen esku" Jainkoaren planaren betetze bezala ikusten baita.
Pauloren Kristologia Jesusen heriotza eta berpiztean oinarritzen da. Paulorentzat, Jesusen gurutziltzaketa, bere berpiztearekin zuzenean lotua dago, eta "Kristoren gurutzea", -n erabilia, ebanjelioen mezuaren bere laburpena bezala ikus daiteke. Pablorentzat, Jesusen gurutziltzatzea ez zen historiako gertaera isolatu bat izan, ondorio eskatologiko garrantzitsuak izan zituen gertaera kosmiko bat baizik, bertsetean agertzen den bezala. Paulotar ikuspegian, Jesus, heriotzarainoko obedientea "une egokian" hil zen, Jainkoaren planean oinarrituta. Paulorentzat "gurutzearen boterea" ezin da Jesusen Berpizkundetik bereizi.
Jesusen heriotzak erredentzioa dakarrenaren inguruko ustea, ordea, Paulotar gutunen aurrekoa da, eta kristautasunaren lehen egunetara eta Jerusalemgo elizaraino hedatzen da. Nizeako Kredoak "gure onerako gurutziltzatua izan zela" adierazi izana, uste nagusi horrek IV. mendean izan zuen formalizazioaren isla da.
Joan Kalbinok "Jainkoaren agentearen" kristologia babestu zuen, eta Pilatosen Gortean izan zuen epaiketan Jesusek bere errugabetasuna arrakastaz argudiatu zezakeela argudiatu zuen, baina, aldiz, gurutziltzatzearen mende jarri zen Aitari obeditzeko. Gai kristologiko horrek XX. mendean jarraitu zuen, bai ekialdeko elizetan, bai mendebaldekoetan. Ekialdeko elizan, Sergei Bulgakovek, Jesusen gurutziltzatzea, "aurre-eternalki", mundua sortu aurretik Aitak zehaztu zuela argudiatu zuen, gizadia Adamen erorketak eragindako zoritxarretik askatzeko. Mendebaldeko elizan, Karl Rahnerrek, gurutziltzatzean isuritako Jainkoaren Arkumearen odolak (eta Jesusen saihetseko urak), izaera garbitzailea zuela dioen analogia egin zuen, bataioko uraren antzekoa.
Pekamena
Erromatar tradizio katolikoan, espiazioaren ikuspegi hau, erromatar katolikoek, Jesu Kristori pekamen-ekintzak egiteko zuten betebeharrarekin orekatzen da. Pio XI.a Aita Santuaren Miserentissimus Redemptor entziklikan, Jesusen sufrimenduekiko "kaltearen ordain motaren bat" bezala definitu zen. Joan Paulo II.a aita santuak "Jainkoaren Semea gurutziltzatua izaten jarraitzen duten gurutze amaigabeen ondoan egoteko ahalegin etengabeaz" hitz egin zuen Konponketa Ekitaldi horiei buruz.
Ekialdeko kristau ortodoxoen artean, beste iritzi komun bat Christus Victorrena da. Honek, Jesus, Jainkoak bidalia izan zela dio, heriotza eta Satanas garaitzeko. Bere hobezintasuna, bere borondatezko heriotza eta berpiztearen ondorioz, Jesusek Satan eta heriotza garaitu zituen, eta garaile altxatu zen. Beraz, gizadia jada ez zegoen bekatuak lotuta, Jesusenganako fedearen bidez Jainkoarekin bat egiteko askatasuna baizik.
Gurutziltzaketaren ukazioa
Hainbat pentsamendu eta doktrinek ukatzen dute gurutziltzaketa bera gertatu zenik. Dozetismoa kristau-doktrina bat da, planteatzen duena Jesusen gorputzezko izaera eta, bereziki, bere gizaki forma, itxura baino ez zela eta ez benetakoa.
Nag Hammadiko eskuizkribuen arabera Jesus Done Jakueri agertu zitzaion gurutziltzatua izan eta gero eta esan zion bera ez zela gurutziltzatu zutena eta beste norbait zela sufritu zuena.
Tradizio islamiko gehienek, gutxi batzuek izan ezik, Jesus fisikoki hil zela ukatzen dute kategorikoki, gurutze batean edo beste modu batean. Argudioa, islamiar tradizioetan bertan aurkitzen da, lehen Hadithean, Jesus hil zela dioten Mahomaren lagunak aipatzen baitituzte. Ondorengo Hadith eta Tafsir gehienek, exegesi eta apologetikaren bidez, ukazioaren aldeko argumentu bat landu duten bitartean, iritzi herrikoia bihurtuz.
Gnostiko bezala identifikatutako zenbait eskriturek, Jesusen heriotzaren espiazioa arbuiatzen dute, Jesusen lurreko gorputza eta bere esentzia jainkotiar eta immateriala bereiziz. Seth Handiaren Bigarren Tratatuaren arabera, Yaldabaoth (unibertso materialaren sortzailea) eta bere Arkonteak Jesus gurutziltzatzeagatik hiltzen saiatu ziren, baina soilik bere gizon propioa hil zuten (gorputza dena). Jesus bere gorputzetik igotzen ari zen bitartean, Yaldabaothek eta bere jarraitzaileek Jesus hilda zegoela pentsatu zuten. Petriren Apokalipsian, Petrik, "Apaizek eta herriak" hil zutela uste zuten salbatzailearekin hitz egiten du. Manikeismoa, ideia gnostikoen eraginpean zegoena, ez zen Jesus gurutziltzatua izan zena, beste pertsona bat baizik. Jesusen sufrimendua gurutzean argi partikulen (espiritua) egoera bezala irudikatzen da materiaren barruan. Bogomilismoaren arabera, gurutziltzaketa Luziferrek Jesus suntsitzeko saiakera bat izan zen, lurreko Jesus profetatzat hartua izan zen bitartean, Jesus bera hil ezin den izaki immaterial bat zen. Ondorioz, Luziferrek porrot egin zuen, eta Jesusek gurutzean izandako sufrimenduak ilusio bat baino ez ziren izan. Yazidismoan, Jesus "argi figura" bat bezala hartzen da, gurutziltzatu ezin zena. Interpretazio hori Koranetik edo gnostikoetatik hartua izan liteke.
Japoniako kristau sekta batzuen arabera, Jesu Kristo ez zen Golgotako gurutzean hil. Bere ordez, bere anaia gazteenak, Isukirik, gurutzean hartu zuen bere tokia. Jesusek, Siberian zehar, Mutsu probintziara ihes egin zuen bitartean, Japonia iparraldean. Behin Japonian, arroz nekazari bihurtu, ezkondu eta hiru alabarekin familia bat hazi zuen, orain Shingō denetik gertu. Japonian egin zuen egonaldian, bidaiatu, ikasi eta, azkenik, 106 urterekin hil zela esaten da. Haren gorpua muino baten tontorrean egon zen ikusgai lau urtez. Garaiko ohituren arabera, Jesusen hezurrak mendixka batean bildu, lotu eta lurperatu zituzten. Japonian ere badago museo bat baieztapen horien frogak dituena.
Gurutziltzatzearen ustezko lehen errepresentazio arkeologikoak
Arte paleokristauko goiztiarrena sinbologian aberatsa izan zen. Artzai Ona, Otoizlaria, Usoa, Arraina, Aingura eta abar bezalako irudiak agertzen dira, baina, bitxia bada ere, gurutzearen zeinua beranduago agertzen da, eta Kristoren irudia bertan are gehiago. Dena den, badira aurkikuntza interesgarri batzuk, datazioaren eta interpretazioaren arabera, Kristoren heriotzaren irudikapen are antzinakoagoak adieraz ditzaketenak, eta, beraz, gurutziltzatzeari buruzko tradiziorik goiztiarrenei buruzko arrastoren bat eman lezaketenak.
Gurutzeak hezurtegietan eta idazkun juduak
1873an, Charles Clermant-Ganneau izeneko aditu frantses ospetsu batek, Olibondoen mendian hilobi-haitzulo baten aurkikuntzaren berri eman zuen. Barruan 30 hezurtegi zeuden, horietako batzuek gurutze-zeinuak zituzten garai horretarako ohikoak ziren Joan edo Jesus bezalako izenen ondoan. Ondoren, 1945ean, Jerusalemgo Talpiot herriko hilobi familiar bat aurkitu zuen E. L. Sukenik, Jerusalemgo Unibertsitate Hebrearreko Antzinateko Juduen Museoko irakasleak. Bi hezurtegik "Jesus" izena dute grezieraz. Bigarrenak, marraztutako lau gurutze handi ere baditu. Sukenik irakasleak ondorioztatu zuen idazkunak eta gurutzeak lotuta zeudela, eta "Jesusen gurutziltzatzeagatiko atsekabe adierazpenak" zirela. Ikasketa paleografikoen argitan, idazkun hauek K. a. I. mendetik I. mendera bitarte datatuak daude.
Baina, arkeologoen iritzirik berriena, marka mota hau kristautasunarena dela esatea baztertzea da. Izan ere, Israelen aurkitutako hezurtegien %40an agertzen dira, baita Kristo aurreko egunetan ere, igeltsero marka bezala tapa lerrokatzeko besterik ez zela erabiltzen ondorioztatu baita. Interpretazio hori baieztatuta dago hezurtegien estalkiaren alde berean izartxo bat dagoelako. L. Y. Rahmani eta Amos Kloner arkeologoen iritzia da hori. Rahmanik "norabide marka" deitzen ditu. Ondorio hau, R. H. Smith irakaslearen hezurtegi judu batzuen gainean kristau gurutzeen ustezko markei buruzko ikerketak partekatzen du.
Danok Bat
Danok Bat Club Bilboko futbol taldea da. 1972an sortua, harrobiko lana baino ez du egiten eta lehen taldea Jubenilen Ohorezko Mailan dabil.
Sara (Biblia)
Sara (שָׂרָה, "printzesa"; Sara; سارة; ) Bibliako pertsonaia da, Abrahamen emaztea. Urren (Kaldea) ezkondu zen Abrahamekin eta Kanaanera joan ziren. Goseak bizi ziren eta Egiptora joan ziren biak anai-arrebak bailiran. Faraoiaren gizonek Sara atxilotu zuten baina aske utzi zuten ondoren eta Hebronera joan ziren senar-emazteak. Antzua zenez egiptoar esklabo bat, Agar, eskaini zion Abrahami seme bat izan zezan. Jainkoak igorritako hiru aingeruk, ordea, seme bat agindu zioten Sarari (Isaak). Tradizioaren arabera, Makpelako haitzuloan hilobiratu zuten, Hebronen.
Jesusen Gurutziltzaketa
Gurutzeak hezurtegietan eta idazkun juduak
Nolanahi ere, babes marka sinboliko bat baino ez litzateke, ez Kristoren martirioan oinarritutako gurutze bat. Adibidez, 136ko hebreerazko inskripzio bat, Palmiran, Siriako antzinako hirian aurkitua, bi "x" ren artean itxitako aramear idazkun bat du:
Topfreedom
Topfreedom (ingelesetik top – «goikoa» eta freedom – «askatua» –) mugimendu kultural eta politiko bat da, gizonak biluzik egon daitezkeen leku publikoetan emakumeei aukera bera eman diezaieten. Horren arabera emakumeak topleetan egoteko legeetan aldaketak bilatzen ditu. Eskaera genero-berdintasunaren modu gisa azaltzen da. Zehazki, emakumeak une oro jendaurrean bularra estalita ez izateko eskubidea murrizten duten legeak indargabetzea edo baliogabetzea bilatzen du mugimenduak.
Jesusen Gurutziltzaketa
Ponpeian eta Herkulanon
Ponpeian eta Herkulanon zenbait gurutze aurkitu dira, "Pansa etxea" deritzonaren horman igeltsuzko gurutze bat eta okindegi baten horman beste baten arrastoa "bigarren mendeurreneko etxea" izenekoan. Hau gurutze kristauaren gurtza goiztiar baten froga bezala interpretatu da, baita Kristo hil zen moduaren lekukotza ere, 79. urtea baino lehen. Ponpeiako Domus 22ren grafitoaren existentziak, Bovius Audit Christianos dioena ("Boviok kristauei entzuten die"), hipotesi hau indartzen duela dirudi.
Topfreedom
Gainera, topfreedomaren sustatzaileek bularra ematen duten amei jendaurrean tita ematen uztea dute helburu.
Jesusen Gurutziltzaketa
Ponpeian eta Herkulanon
José María Blázquez irakasleak, berriz, "Cristianismo Primitivo y Religiones Mistéricas" obran dioenez, "Zalantzazkoa da hain data goiztiarrean sinbolo kristaua izatea, zeren sinbolo kristaua den gurutzea IV. mendetik aurrera agertzen baita, Laterango Museoko 171. eta 169. sarkofagoetan bezala, jada mende horren erdialdekoa edo amaierakoa".
Topfreedom
Gizarte askotan, titiburuak erakusten dituzten emakumeak desegokiak direla eta arau sozialen aurka doazela uste da. Jurisdikzio askotan, emakume bat edozein lekutan jazarri edo jazarri daiteke gizartean edo ofizialki lizunkeria publikoagatik, erakustaldi lotsagabeagatik, lotsagabekeria publikoagatik edo ordena publikoa eragiteagatik. Topfreedomaren defendatzaileek objektu sexual edo lotsagabe gisa bularrekiko komunitatearen jarrerak aldatzen saiatzen dira.
Jesusen Gurutziltzaketa
Ponpeian eta Herkulanon
Ildo beretik, Antonio Varone irakasleak ere baztertu egin du kristau esleipena. "Gurutzea objektu bezala benetako gurtza bat aurkitzeko, IV. mendera arte itxaron behar da, noiz enperadorearen eta pagano masen bihurketak gurtza modu hau bere espiritualtasunarekin egokiago egotea eragingo lukeen". Varonek gaineratzen du: "II. eta III. mendeetan eta Konstantinoren garaira arte ere oso arraroa da halako sinbolorik aurkitzea kristautasunarekin lotura argian". Era berean, kristau gurutze bat dela suposatzen den sinbolo honen identifikazioari buruzko zalantzez gain, "Okindegi berean suge forma duen jainko baten pinturaren aurkikuntza dago, baita okindegiko jabearen ustezko espiritualtasun kristauarekin bateratzen zailak diren aurkikuntza oso lizun batzuk ere. Jakina da zibilizazioaren hastapenetatik, berrerospen ikur bihurtu aurretik ere, ikur gurutzatua esanahi magiko eta erritual argiarekin erabiltzen zela. Antzina, gurutzeak, eragin gaiztoetatik babesteko edo suntsitzeko boterea zuela uste zen, eta, nagusiki, kutun bezala balio zuen".
Danok Bat
Futbol Zelaia
Mallona Futbol Zelaia 105,8 x 66 metro ditu. 1947an irekia, Alde Zaharra eta Begoña artean kokatuta. Beste futbol taldeek ere erabiltzen dituzte instalazioak, tartean Begoña KEk.
Jesusen Gurutziltzaketa
Ponpeian eta Herkulanon
Hala ere, Antonio García y Bellido arkeologo espainiarrarentzat, Herkulanoren aurkikuntzak kristau santutegi pribatu bateko erretaula moduko baten oinarrizko ezaugarriak ditu, eskualdean ezagutzen den gurutzearen kristaua ez den jarduera sinkretiko baten kontraste handia eginez.
Alexamenosen grafitoa
1856an, pretoriar guardiak Erromako jauregi inperialen hondakinetan erabilitako geletako horma batean, inskripzio bat aurkitu zen. Bertan, asto bat eskegita duen gurutze bat agertzen da. Aurrean, gurutzeari begira dagoen gizon bat dago, besoak zabalik. Greziar idazkun batek dio "Alexámenos sebete Theón", "Alexamenosek Jainkoa gurtzen du". Uste denez, jauregiko grafitoa, Marko Aurelio enperadorearen egunetakoa da, 161-180 urte bitartekoa. Baina batzuk, Alexandro Severoren erregealdian datatu dute, 222-235 urte bitartean.
J. M. Blazquez irakasleak dioenez, "Gurutzearen presentziak kristauen aurkako iseka dela adierazten du. Hedatuta zegoen juduek asto baten burua denbora batez gurtu izanaren salaketa, Flavio Josefok ere kontatzen duenez".
Garai hartan kristautasunaren aurkako antzeko isekak zeudela ikusita, aditu gehienek uste izan dute grafito hori kristauen aurkako blasfemia izango zela. Tertuliano idazle kristauak, bere Apologetikan, hau idatzi zuen: "Gure Jainkoaren irudikapen oso berri bat argitaratu da hiri honetan, pizti basatiak hondarrean baretzeko kontrataturiko gaizkile batek hasi zuena. Berak marrazki bat zabaldu zuen inskripzio honekin: 'Onokoites, kristauen jainkoa'. Irudiak asto baten belarriak zituen, oin bat hautsita zuen, toga batekin jantzita zegoen eta liburu bat zeraman soinean". Era berean, Minuzio Felix abokatu eta apologista kristauak hau baieztatzen du Zezilio oposiziogile jentila aipatzean, kristauek asto buru bat gurtzen zutela salatzen zuena.
Interpretazio honen aldeko beste puntu bat, gurutzean Kristoren irudikapen zaharrenetako batzuk, denbora luzez, Kristo biluzia irudikatzea saihestu zutela da, eta tunika batekin jantzita aurkezten dute. Ohitura horrek IX. mendera arte jarraitu zuen. Alexamenosen grafitoak, hain zuzen ere, gurutziltzatutakoa soineko batekin erakusten du, biktimak biluzteko erromatar ohituraren aurkakoa. Gurutze kristau baten aipamena izango litzatekeenaren beste aipamen bat, batzuek, euren trazuetan gurutze immissa bat ikusi dutela da, erromatar gurutze tipikoez bestelako zerbait, baina tradizio kristauan dagoena.
Beste batzuek, Alexamenosen grafitoa, gurtzaile gnostiko baten aurkako iseka bezala interpretatu dute, eta hasiera batean garai horretakoa bezala datatutako hematite- zigilu batean oinarritzen dira, epigrafia gnostikoarekin, Orfeo Baltikoa deitua. Hasieran, kristau irudi bezala sailkatua izan zen, eta, beraz, Kristoren lehen irudikapenetako bat izango zen gurutzean ; 1920ko hamarkadaz geroztik, identifikazio hori zalantzan jarri zen, beste gurtza mistiko batzuk irudikatu zitzakeelakoan, hala nola, orfismoa, edo flamen Divi Iuliiaren elementu sinbolikoak (Julio Zesarren gurtzari eskainitako apaiza, jainkotua).
Iruña-Veleiako ustezko ostraka
Iruña-Veleian ustez aurkitutako ostraken artean, benetakoa izatekotan, historiako lehenengo kalbarioaren errepresentazioa egongo litzateke, orain dela 1.700 urtekoa. Bertan hiru gurutze agertzen dira, Jesusen ondoan gurutziltzatu zituzten bi lapurren antzera eta, Jesus izango litzatekeen irudiaren gainean RIP irakurri daiteke. Veleia aferan ostraken faltsutasuna defendatzen dutenek diote ezin zela Requescat in pacem bezalako esaldi baten laburpena agertu, hori beranduago erabiltzeaz gain teologiaren aldetik kristauen sinismenaren kontrakoa izango litzatekeelako. Benetakotasuna defendatzen dutenek diote ez duela zertan RIP jarri behar, eta amaierako Rex Iudaeorum hitzaren laburpena izan daitekeela edo, sinpleki, gerora letra itxura hartu duten hiru marra bertikal, santutasunaren ikur posible bat.
Gurutziltzaketa artean
Gurutzeak eta gurutziltzatzeak, arteetan eta herri kulturan agertu dira Erromatar Inperio paganoaren aroa baino lehenagotik. Jesusen gurutziltzatzea arte erlijiosoan irudikatu izan da IV. mendeaz geroztik. Garai modernoagoetan, gurutziltzatzea agertu da zineman eta telebistan, baita arte ederretan ere. Artea eta kultura modernoak kristau ikonografiarekin lotu gabeko adierazpenak egiteko erabiltzen diren gurutziltzatze irudien gorakada ere ikusi dute, edo are gehiago, polemika sortzeko soilik erabiltzen direnak.
Lehen irudiak
Goian aipatu diren lehen aurkikuntza arkeologiko horien ondoren, gurutziltzatzea irudikatzea ez zen ohikoa izan V. mendea baino lehen. Konstantinoren amak, Helenak, Benetako Gurutzearen ustezko aurkikuntzak eta Golgota erromesleku bezala garatu izanak, mundu kristauan erlikiaren zatiak sakabanatzearekin batera, jarrera aldaketa ekarri zuen. Segur aski Palestinan garatu zen irudia, eta lehen irudikapenetako asko Monzako anpoiletan daude, olio santurako metalezko flasko txikiak, Lur Santuko erromesen oroitzapenak zirenak, baita Italiako V. mendeko bolizko erliebeak ere. Erdi Aroa baino lehen, lehen kristauek nahiago zuten Kristo "garailearengan" fokatu, hilzorian zegoen batengan beharrean, Kristo berpiztuaren kontzeptua oso garrantzitsua baitzen haren fedearentzat. Gurutze sinplea, sarri, ikur "loriatu" bat bezala irudikatu zen, gurutze bikia bezala, bitxiz estalia, urregintza lanetan Erdi Aroaren hasierako gurutze prozesional erreal asko izan ziren bezala.
Lehen irudikapenek Kristo bizia erakusten zuten, eta sufrimenduaren agerpena minimizatzera jotzen zuten, berpiztearen eta fedearen mezu positiboaren gainean arreta pizteko, exekuzioaren errealitate fisikoen gainean baino gehiago. Bizantziar lehen irudikapenek, Rabbulako ebanjelioena kasu, sarri erakusten dute Kristo, alboetan Longinus eta Stéphaton dituela, bere lantza eta bere makila ozpinarekin dutela. Alboetako bi irudien presentziak "Jainkoaren eta gizakiaren errealitate bikoitza" sinbolizatzen du Kristoren baitan. Bizantziar ikonoklastismoa amaitu ondorengo irudietan, Kristo hiltzat agertzen da, baina "bere gorputza osorik dago eta ez dago min adierazpenik"; ekialdeko elizak Kristoren gorputza zauriezina zela zioen. "S" itxuran amildutako gorputz mota XI. mendean garatu zen. Irudi hauek Erromak 1054ko Zisma Handian Konstantinoplaren aurka emandako kexetako bat izan ziren, Koloniako Gero Gurutzea, ziuraski, ia mende bat zaharragoa den arren.
Hildako Kristo baten mendebaldeko lehen irudiak Utrechteko Salterioan egon daitezke, ziur aski 835 baino lehen egindakoa. Mendebaldeko beste adibide goiztiar batzuek Gero gurutzea eta Lothair gurutzearen atzealdea hartzen dituzte, biak X. mendearen amaierakoak. Lehenengoa tamaina naturalean zizelkatutako lehen gurutzea da, eta eskala handian "sufrimendua bere muturreko ondorio fisikoetan" adierazten du. Joera horrek aurrera jarraituko luke. Irudi horiek, elizetako koruaren aurrean zintzilik zeuden gurutze handi margotu edo zizelkatuak, oso garrantzitsuak izan ziren Mendebaldeko artean, ekialdeko tradizio ortodoxoekin kontraste zorrotza sortuz, non gaia ez zen inoiz eskultura monumentalean irudikatu, eta gero eta bakanago bizantziar marfiletan ere bai. Aldiz, aldareko gurutze bat derrigorrezkoa egin zen Mendebaldeko elizetan Erdi Aroan, eta hormako gurutze txikiak gero eta ezagunagoak izan ziren Kontrarreformako etxe katolikoetan, lehenago ez bazeuden.
Orokortze zabal bat bezala, lehen irudikapenek, 900 baino lehen, hiru gurutzeak erakusteko joera zuten (Jesusenak eta bi lapurrenak), baina beranduago, Erdi Aroko irudikapenek, Jesus eta bere gurutzea bakarrik erakutsi zituzten. Pizkundetik aurrera, bi motetako edozein erakutsi ahal izan zen. Beste irudi batzuen kopurua obraren tamainaren eta ingurunearen araberakoa da, baina antzeko joera egon zen irudi kopuru bat erakusteko lehen irudikapenetan, Goi Erdi Aroan Ama Birjina eta San Joan Ebanjelaria bakarrik igaro zirelarik, zutik erakutsiz gurutzearen bi aldeetan, Stabat Materreko irudikapenetan bezala, edo gurutze baten beso bakoitzaren muturrean paneletan zizelkatuta edo pintatuta.
Erdi Aroaren amaieratik aurrera
Soldaduak ez ziren hain ohikoak erakusteko, baina Maria eta Joanekin taldeko beste batzuk izan zitezkeen. Aingeruak sarri agertzen ziren zeruan, eta lehen irudikapenetako batzuetan Jainkoaren Eskua zeruetan Jainko Aitaren figura txiki bati bide eman zion ondorengo batzuetan, beti gutxiengo bat izan zirenak. Sar zitezkeen beste elementu batzuk Eguzkia eta Ilargia (Kristoren heriotzaren unean zeruen iluntasuna gogoraraziz), eta Ecclesia eta Synagoga ziren. Ebanjelioen kontakizunen arabera, bere arropa Jesusengandik kendu zuten gurutziltzatu aurretik, baina artista gehienek pentsatu zuten egokia dela bere gorputzaren behealdea nolabait drapatu bezala irudikatzea. Zizelkatutako gurutze mota batean, non Luccako Volto Santua adibide klasikoa den, Kristok, Rabbulako ebanjelioetako tunika luzea erabiltzen jarraitu zuen.
Garai gotikoan, irudikapen narratibo landuagoak garatu ziren, Maria Magdalenaren aparteko irudi asko barne. Maria edo, askotan, Hiru Mariak ere ohikoak ziren. Soldaduak, ofizial bat zaldiz barne, eta aingeruak zeruan agertu ohi ziren. Longinus zenturioiak Kristo bere lantzaz zeharkatzen duen unea ("Lantza Santua") sarri agertzen da, eta Kristoren saihetsetik sortzen den odola eta ura aingeru batek eutsitako kaliza batean harrapatua izaten da sarritan. Irudi handiagoetan beste bi gurutzeak ager daitezke, baina gehienetan ez. Obra batzuetan emaileen erretratuak sartu ziren eszenan. Irudikapen hauek XII. mendearen amaieran hasten dira, eta XIII. mendean, dagoen tokiaren arabera, ohiko bilakatzen dira.
Pizkundetik aurrera oso ohikoa izan zen Jesus gurutziltzatua agertzea arte-lanetan, bereziki Mendebaldeko Elizaren iruditegian. Eliza gehienetan daude irudiak, izan margolanak edo eskulturak. Caravaggio, Rubens eta Tiziano bezalako maisuek Jesusen gurutziltzaketa margotu dute.
Arte garaikidean
Gurutziltzatzea behin eta berriz agertu da gai gisa arte modernoaren forma askotan.
Salvador Dalí surrealistak Gurutziltzapena (Corpus Hypercubus) margotu zuen, gurutzea hiperkubo bat balitz bezala irudikatuz. Fiona Macdonaldek, 1954ko pintura batean, aldi berean ikusezina eta espirituala den laugarren dimentsioaren irudikapen matematiko bati gainjarritako Kristoren pose klasiko bat bezala deskribatzen du ; Gary Bolyerrek, "Aro modernoko lanik ederrenetako bat" bezala ebaluatzen du. Barbara Hepworthen Construction (Crucifixion): Homage to Mondrian, Winchesterreko katedralaren lurretan dago. Porfirio DiDonnaren Gurutziltzatze abstraktua 1960ko hamarkadan margotu zuen obra erlijiosoetako bat da, "Artistak liturgiarekiko duen debozioa eta pinturarekiko duen konpromisoa nahastuz". "Galesko leihoa", 1963an Ku Klux Klaneko lau kidek bonbardatu ondoren 16. Kaleko Eliza Bataiatzaileari emandakoa, babes eta elkartasun lan bat da. Beirateak gizon beltz bat irudikatzen du, besoak luzatuta, Jesusen gurutziltzatzea gogoratzen duena; John Pettsek zizelkatu zuen, eta Galesen ere kanpaina bat hasi zuen eliza berreraikitzen laguntzeko dirua biltzeko.
1975eko Robert Mapplethorpe argazkilariaren autorretratuak artista erakusten du, biluzik eta irribarretsu, gurutziltzatuta balego bezala pausatuz. Nabil Kansoren 1983ko Gurutziltzaketa margolanak ikuslea Kristoren gurutzearen atzean jartzen duen perspektiba bat erabiltzen du. 1987an Andres Serrano argazkilariak Piss Christ sortu zuen, artistaren gernu baso batean murgildutako plastikozko gurutze txiki bat erakusten duen argazki polemikoa, non Serranok sinpatiaz irudikatu nahi zuen bere borreroen aldetik Jesusen abusua. 1990eko hamarkadan, Marcus Reichertek hainbat gurutziltzatze margotu zituen, nahiz eta ez zuen figura Kristo gisa identifikatu, giza sufrimenduaren irudikapen gisa baizik.
Beste artista batzuek gurutziltzaketaren irudiak erabili dituzte protesta egiteko modu gisa. 1974an, Chris Burdenk bere burua gurutziltzatu zuen Volkswagen batean. Robert Cenedellak Santa Claus gurutziltzatu bat margotu zuen Gabonetako komertzializazioaren aurkako protesta gisa, 1997ko abenduan New Yorkeko Arte Ikasleen Ligako leihoan ikusgai. 2000ko abuztuan, Sebastian Horsley artistak bere burua gurutziltzatu zuen, inolako analgesikorik erabili gabe.
Irudi galeria
Zaila izango litzateke Jesusen Gurutziltzaketa erakusten duten arte-lan guztiak erakustea. Hemen estilo ezberdina duten batzuk erakusten dira.
Odontesthes smitti
Odontesthes smitti Odontesthes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Atherinopsidae familian.
Jesusen Gurutziltzaketa
Propaganda politikoan
Gurutziltzaketa arte herrikoian, arte modernoan bezala, bere talka balioagatik erabiltzen da batzuetan. Adibidez, Lehen Mundu Gerrako Fernando Amorsoloren poster batek soldadu alemaniar bat erakusten du soldadu amerikar bat iltzatzen, besoak luzatuta, zuhaitz baten enborrean. Karikatura politikoetan puntuak egiteko ere erabiltzen dira gurutziltzatzearen irudiak. Gurutziltzatua izanik, buru harrapari baten irudia herri ikur bat da buru harraparien azpikulturaren artean, eta gizarte alienazio edo azpikulturaren aurkako jazarpen zentzu bat transmititzeko erabiltzen da.
Zinema
Jesusen gurutziltzatzea erakusten duten film ugari gertatu dira. Film horietako batzuek beren forma tradizionalean erakusten dute gurutziltzatzea; beste batzuek, berriz, historiaren ikuspegitik kontakizun zehatzagoa erakusten saiatzen dira. Adibidez, Ben-Hur (1959), Jesusen eskumuturretan iltzatutako iltzeak erakusten dituen lehen filma izan zen ziurrenik, eskuetako ahurraren ordez. Mel Gibsonen The Passion of the Christ (2004) polemikoak muturreko indarkeria maila bat deskribatu zuen, baina iltzeak Jesusen eskuen ahurretan iltzatuta erakutsi zituen, ohikoa den bezala, eskumuturrei eusten dieten sokekin.
Gurutziltzatzearen irudiak arruntak diren arren, film gutxik erakusten dute benetako gurutziltzatzea kristau testuingurutik kanpo. Spartacusek (1960) esklabo matxinoen gurutzaketa masiboak erakusten ditu Via Apian, zerbitzarien hirugarren gerraren ondoren. 1979ko Monty Pythonen Life of Brian komedia britainiarreko filma sekuentzia komiko batekin amaitzen da, non hainbat aktore, Brian barne, erromatarrek gurutziltzatuak diren. Filma "Always Look on the Bright Side of Life" abestuz amaitzen da. Sekuentzia horretan, pertsonaiak ez daude bidegurutzeetan iltzatuta, eskumuturretan lotuta baizik, bihurrikeriara, eta zutik daude bihurrikeria txikiagoetan, oinen parean.
Antzezpenak eta prozesioak
Mundu osoan zehar egiten dira prozesioak Aste Santuan. Horietako askotan pausoak irudikatzen dira, eta badira herri batzuk benetako pertsonekin egiten dutenak antzezpena. Horietako bat Balmaseda da, XIX. mendetik aurrera Nekaldi Biziduna antzezten duena. Hasiera batean, izurriengatiko penitentzia-prozesio bat zen, pausoez lagundutakoa. Soldadu erromatarrek babesten zuten Gurutze Bideko pertsonaia nagusiekin batera, baina pertsonaia eta agertoki berriak sartu direnetik, aldatu egin da, eta gaur egun bestelakoa da.
Pausoen prozesio horiek gaur arte iritsi dira, eta pausoetako batzuk XIX. mendekoak dira. Erromatarrek, penitenteek, Kolitza abesbatzak eta musika-bandak lagunduta, hiribilduko gune historikotik egiten dute ibilbidea Ostegun Santuan eta Ostiral Santuan, arratsaldez, eta ostiralean gauez amaitzen dute “Isiltasunaren Prozesioa” ezagunarekin.
Musika
Musika klasikoko gurutziltzatzearen irudikapen ospetsuen artean Johann Sebastian Bachen Nekaldia Joanen arabera eta Nekaldia Mateoren arabera eta Giovanni Battista Pergolesiren Stabat Mater daude. Konposizio berrien artean Krzysztof Penderecki poloniar konpositorearen Nekaldia Lukasen arabera (1965) eta Arvo Pärt estoniar konpositorearen Nekaldia Joanen arabera (1982) nabarmentzen dira. Osvaldo Golijov konpositore judu-argentinarraren Nekaldia Markosen arabera, hamarkadako konposizio klasiko onenetako bat izendatu zuten, nekaldiaren motibo tradizionalak gai afrokubanoekin, tango, capoeira eta kaddishekin bat egiteagatik.
Gurutziltzaketa Pazkoako cantata, oratorio eta requiemetan agertu da. Meza oso baten hirugarren atalak, Kredoak, honako pasarte hau du bere klimaxean: "Crucifixus etiam pro nobis sub Pontio Pilato, passus et sepultus est" (Eta guk ere gurutziltzatu genuen Pontzio Pilatoren pean, sufritu egin zuen eta lurperatua izan zen). Pasarte hau, batzuetan, bereizita abesten da zen Crucifixus bezala, adibiderik ospetsuena, Antonio Lottiena delarik, zortzi ahotsetara.
Jesusek gurutzean zituen zazpi hitzek, lau ebanjelioetatik jasoak, musika konposizio ugari inspiratu dituzte, 1645ean Heinrich Schützetik 1996an Ruth Zechlinera, ezagunena Joseph Haydnen "Jesusen azken zazpi hitzak gurutzean" delarik, 1787an idatzia.
Kristau testuingurutik kanpo gurutziltzatzearen irudikapenak arraroak dira. Adibide bakanetako bat Ernest Reyerren Salammbô opera da (1890).
Arçay (Vienne)
Arçay Frantziako udalerri bat da, Vienne departamenduan dagoena, Akitania Berria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Arçay udalerrian erroldatutako biztanleak 405 ziren. Familiak 169 ziren, horien artean 47 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 31 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 229 etxebizitza zeuden, 169 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 223 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 169 etxebizitza nagusietatik 144 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 88 etxek bost zituzten. 129 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 70 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 79 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 234 ziren, horien artean 175 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 175 pertsona aktiboetatik 145 lanean zeuden (87 gizon eta 58 emakume) eta 31 langabezian zeuden (15 gizon eta 16 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Arçay udalerrian 172 unitate fiskal zeuden, 416 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.465 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen eta 1 zurgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
2000. urtean Arçay udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 729 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eurycea chamberlaini
Eurycea chamberlaini Eurycea generoko animalia da. Anfibioen barruko Plethodontidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
Orihuela del Tremedal
Orihuela del Tremedal Teruelgo udalerria da, Sierra de Albarracín eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 562 biztanle zituen.
Zygodontomys brunneus
Zygodontomys brunneus Zygodontomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.