cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Martin-de-Fraigneau
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 2 eraikuntza enpresak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 okindegiak eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Martin-de-Fraigneau udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 994 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chen Yunxia
Chen Yunxia (1995eko abenduaren 5a) txinatar emakume arraunlaria da. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, esku hartu zuen: Tokio 2020 (Tokio), eta urrezko domina lortu zuen skull laukoitzean. Taldea hauek osatzen zuten: Chen Yunxiak berak, Zhang Lingek, Lü Yangek eta Cui Xiaotongek.
Xamtanga hizkuntza
Xamtanga ( ahoskatua; baita Agawinya, Khamtanga, Simt'anga, Xamir edo Xamta ere) Etiopiako Amhara eskualdeko kuxtar hizkuntza da.
2007ko erroldaren arabera, 210.000 hiztun inguru zituen.
Opari-bilgarri
Opari-bilgarria opari bat beste material baten barruan biltzeko sortutako produktua da. Bilgarri-papera bilgarrirako diseinatutako paper mota bat da. Bilgarriaren ordezko aukera bat opari-kaxa edo -poltsa bat erabiltzea da. Opari bat, bildua edo kapsulatua, zintaz itxita eta arku apaingarri batez (zintaz egindako apaindura-korapilo bat) estalia egon daiteke.
Historia
Bilgarri-paperaren erabilera lehen aldiz dokumentatzen da Txina zaharrean, non papera K.a. II. mendean asmatu baitzen. Song dinastian, diru-opariak paperean bilduta zeuden, chih pao izeneko gutun-azala osatuz. Bildutako opariak gobernuko funtzionarioei banatzen zizkieten Txinako agintariek. Txinako Thien Kung Khai Wu testuan, Sung Ying-Hsingek dio bilgarri-paper lodiena arroz- eta banbu-zuntzarekin egiten dela.
Rollie eta Joyce Hall anaiek, Hallmark Cardsen sortzaileek, ez zuten bilgarririk asmatu opari gisa, baina haien berrikuntzek bilgarri modernoak garatu zituzten. Lagundu egin zuten XX. mendean oparitako dekorazio-estalkiaren ideia zabaltzen, eta, Joyce Hall-en arabera, "opari-bilgarrien dekorazio-negozioa Rolliek gutun-azal frantsesen papera erakusleiho baten gainean jarri zituen egunean sortu zen".
Asiako kulturak
Txinako kulturan, bilgarri gorriak zortea adierazten du hain kolore bizi eta indartsua delako. Zoriontasunaren eta osasun onaren sinbolotzat hartzen da.
Japoniako kulturan, paperezko bilgarriak eta kutxak komunak dira. Hala ere, furoshiki izeneko oihalezko bilgarri tradizionala gero eta ezagunagoa da, batez ere, bilgarri-paperarekin ekologikoki onargarriagoa den alternatiba gisa.
Koreako kulturan, bojagi erabiltzen da batzuetan bilgarri gisa. Yedanbo bat bojagi zeremoniazko oparia da, andregaiaren familiaren ezkontzako opariak senargaiaren kideei biltzeko erabiltzen dena.
Mendebaldeko kulturak
Mendebaldeko kulturan, opariak bilgarri-paperean bilduta egoten dira maiz, eta ohikoa da ere gainean pegatina batekin jasotzailearen eta oparia egiten duenaren izena jartzea.
Ehun-papera sartu aurretik, goi-mailako klaseko viktoriarrak koloretako paper lodi dekoratua erabiltzen zuten euren opariak estaltzeko. 1917ko Hall Anaieek patroiak zituen bilgarri modernoa sartu zuen Estatu Batuetako merkatuan. Kansas Cityko paper-denda paper zuri, gorri eta berdeko paper tradizionalik gabe geratu zen, eta Frantziako paper koloretsuak saltzen hasi zen. Harrera oso ona izan zuela ikui ostean, enpresak diseinu berriak sustatu zituen hurrengo hamarkadetan, 1950eko hamarkadan zintak gehituz, eta Hallmark AEBko bilgarri-opari ekoizle handienetako bat izaten jarraitzen du. Hallmarken arabera, opari-paperaren industriak $3.2 bilioi sortzen ditu urtean Ameriketako Estatu Batuetan.
Hondakinak
Britainia Handian, kalkulatzen da urtero 335.000 kilometro bilgarri-paper botatzen direla Gabonetan. Kanadan, 6 milioi zinta-biribilki erabiltzen dira, eta urtero botatzen dira Gabonetan opariak eman ostean. Pertsona batzuk saiatzen dira hori saihesten, eta, horretarako, kontu handiz irekitzen dituzte opariak, papera berrerabili ahal izateko; beste batzuek, berriz, oihal apainduko opari-zakuak erabiltzen dituzte, askotan erraz berrerabil daitezkeenak; bi kontzeptuak birziklatzea sustatzen duen oparia egiteko joeraren zati dira. Jende askok biltzen ditu opariak egunkariekin, aldizkarietako orriekin, mapa zaharrekin, egutegiekin edo saskietan, erabilera bakarreko paperaren alternatiba gisa.
Psikologia
Iraganean frogatu denez, opari-bilgarriak eragin positiboa du hartzailearengan, eta, seguruenik, onuragarriagoa izango da opari-bilgarri tradizionala baldin badute. Berrikiago, ikertzaileek aurkitu dute opari-hartzaileek opariaren espektatiba handiagoa izango dutela bilgarriaren txukuntasunean oinarrituta.
Herrialde askotan bilgarri-paperaren koloreak hileta eta lutoarekin zerikusia duten esanahi sinbolikoak ditu. Kolore horiek saihestu egin behar dira herrialde horietan opariak biltzean.
Andatzako Orreagako kolegiataren mugarriak
Andatzako Orreagako kolegiataren mugarriak Andatza mendian Orreagako kolegiataren jabetzako lurrak izandakoen mugan kokaturiko mugarri multzoa da. Orreagako ikurra, gurutzea eta makulua, landuak dituzten 7 mugarri daude: Illunbe (ez dago jatorrizko kokapenean ), Igartzazabal, Baztarsaitxo (Juanasoro), Enuto, Etumetako Mugarriluze, Ondabardibiribil eta Sariagoikoetxea. Gurutze landua duten 3 mugarri daude: Beloztegi, Puela eta Sagatzu. Artikutzako mugarrien antz handia dute.
Historia
Jose Maria Mutiloa Poza historialariak 1976ko "Roncesvalles en Guipuzcoa" liburuan dionez, ezin izan zuten Orreagako Kolegiataren Andatza-Irisasi mendiko presentziaren hasiera argitzen duen dokumenturik aurkitu. Orreagako monasterioaren jabetzaren jatorria XIII. mendearen hasieran Hernando Blancafort zaldunak egindako dohaintza dela dio Javier Ibarra Murillo historialariak 1936ko "Historia de Roncesvalles" liburuan. Ziurra dena da 1249an Orreagako Kabildoak lur zati bat zuela Iria izeneko lekuan (jatorrizko eskuizkribuan "Idia" jartzen du).
1368an Iruñeko Bikario Jeneralak Orioko bizilagun batzuk Iria eta Andatzan hartutakoa itzultzera zigortu izanak Orreagako monasterioa ordurako mendiaren jabe zela adierazten du. Urte berean beste auzi bat izan zen Orreaga eta Gil Lopez Oñaz eta beste kapare batzuen artean Andatzako belardien aprobetxamendua zela eta. Gil Lopez Oñazek ez zuen nahi Orreagako Kolegiataren behiak saroitik kanpora ateratzerik, larreak bere eta beste kapare batzuen erabilerarako nahi baitzituen. Erregearen Gipuzkoako Alkateek Orreagaren aldeko epaia eman zuten.
1368tik aurrera Orreagaren Andatzako jabetzen aipamenak ugaritzen dira: erosketak, salmentak, alokairuak, Apezpikutzaren epai eta jakinarazpenak, adostasun eta hitzarmenak, baina ez dute esplizituki zehazten zein ziren lurren mugak.
1388, 1400 eta 1406an Orreagak Atxegako jaunarekin egindako hitzarmenetan Izaur eta Lipuzal lekuak aipatzen dira, Maria Teresa Idayaga eta Miguel Urbietari erositako lurrak eta baita Atxegak, Orreagak eta Aginaga eta Usurbilgo herritarrek egurraren, larreen eta uraren gainean zituzten eskubideak ere.
Orreaga eta Zizurkilgo komunitatearen artean gatazka sortu zen mendiaren jabego eta mugen inguruan eta epaiketara jo zuten Zizurkilgo auzotarren eskaeraz. 1389ko azaroaren 6an emandako epaiak aurrez hartutako erabakiak deuseztatu zituen eta eztabaidagai ziren mugarriak kendu eta berriak jartzeko agintzen zuen. Mugarri berrien iparraldea, goialdea, Orreagaren esku geratu zen eta hegoa Zizurkilgo bizilagunentzat. Ondorioz, Zizurkilgo komunitateak abeltzaintzarako erabiltzen zuen eremua murriztu zen eta lursail handia pribatizatu zen Orreagaren mesedetarako. Zizurkilgo artxibategian gordetzen da epaiketaren ebazpen originalaren pergaminoa. Agiriak jasotzen dituen hainbat toponimo (Orericuebirivilla, Numito, Etumeta, Arrimunoa, Ondaerdibirvill, Çiorça, Ollanerreca...) ezagunak dira gaur egun ere Toponimo horiek erakusten dute 1350 inguruan Orreagako prioreak eta Zizurkilgo bizilagunek sinaturiko akordioarekin alderatuz Zizurkili esleitutako lursailak murriztu zirela. Gaur egun Aiakoak diren Johanes Aroça (Arotza), Idoya (Idoiaga) eta Loaraçu (Logaratzu) eta Usurbilgo Ayzaga (Atxega) ustiatzeari uzteko agindua jaso zuen Zizurkilek eta zedarritze hauen harriak eta lekukoak erauzi zituzten. Ezarri zen behin-betiko mugaketako toponimoak: Arrimuñoa (Armuñoa), Ondaerdibirvill (Ondardibiribil), Ondaerdi (Ondardi) eta Çiorça (Ziortza) Usurbil, Aia eta Zizurkilen gaur egungo mugan daude edo Zizurkil barnean (parentesi artean gaur egungo leku-izenak). Lehen akordioaren eta bigarren epaiaren artean gizarte-mailako desberdintasun adierazgarri bat dago: aurrenekoan San Millango Rodrigo Zizurkilgo komunitatearen maila berean dago, baina 1389akoan ez da ageri. Dirudienez honek Ahaide Nagusi hauen eta Zizurkigo biztanleen arteko erlazioan aldaketa garrantzitsuak adierazten ditu. Horren ildotik, bi urte beranduago Zizurkildarrek Tolosako hiribilduko biztanle izatea eskatu zuten. Eskualdean zegoen gizarte-hierarkizazioa ere nabarmentzen da epaian. Gizarte-mailako bereizketa adierazten dute "gizon on" eta lagunei kontsultatzeak eta lekuko gisa agertzen direnen izenek: Martin Gonzalbez Atxega jauregiko ezkutari eta edukitzailea, Paris etxeko Otsoa (Urdaiagako burdinolen jauna), bere semea (Migel Martinez Aizarnakoa) eta suhia (Migel Yvaynes Gaztainagakoa), eta Martin Bizkarrakoa, Migel Martinez Blastegikoa eta Pero Sanchez Isabakoa, ezkutariak. Bereizte handia dago gizon hauen eta abeltzaintzan, nekazaritzan, errotetan edo burdinoletan lan egiten zuten biztanle gehienen artean.
1419ko urriaren 26an Orreagak Orioko María Miguel Reiztari Andatza mendia erosi zion 80 florinen truke.
XV., XVI. eta XVIII. mendeetan zehar jabetza zabaltzen joan zen, María Miguel Reiztaren ondorengoekin, Atxegako jaunarekin eta Aginaga, Orio eta Usurbilgo biztanleekin izandako hitzarmenen, lagapenen eta sententzien bidez.
1573. urtean Garraldako abadea zen Orreagako monasterioko kalonjeak Iria-Andatzako jabetzen balorazioa egin zuen mugarriak pertsonalki egiaztatuz. Hauek dira zerrendatzen dituen jabetzak:
Zungri
Zungri Italiako udalerri bat da. Vibo Valentiako probintzian kokatuta dago, Calabria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Zungrik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Andatzako Orreagako kolegiataren mugarriak
Historia
1577an Orreagak Iria eta Andatza mendiak Donostiako Juan López (Peres) Aguirre eta Alzegari, Felipe II.a Espainiakoaren baimenarekin, 12.500 dukateko enfiteusi-zentsuarekin saldu zizkion baina salerosketa ez zen gauzatu kontratuko baldintza batzuk ez betetzearen ondorioz. Saltzeko saiakeraren arrazoia Aginaga, Orio eta Usurbilgo herritarrekin izandako auziak izan daitezke. Aginagako Komunitateak enkante publikoan erosteko eskaera ere ez zen gauzatu.
Igartzazabalgo mugarria
Igartzazabal baserriaren atzeko belardiaren mugan dago. Hareharrizko blokea da eta Orreagako Santa Maria Kolegiataren ikurra du bi aldeetan. Ondoan MP (Mendi Publikoa) 33 mugarria dauka.
Illunbeko mugarria
Illunbe baserriaren eta adingabeentzako Irisasi zentroaren arteko bihurgunean dago. Alde batean Orreagako Santa Maria Kolegiataren ikurra du, bestean U letra. Mugarria zaharra da, baina dirudienez 1977an ekarri zuten bertara beste nonbaitetik. Ondoan Espainiako Mendietako Oihanzaingoaren mendeurrenaren oroigarri bezala jarri zuten harria dago. Oroigarriak "CENTENARIO DEL CUERPO DE GUARDERIA FORESTAL 1977" dauka idatzita.
Juanasoroko mugarria
Donostia (Zubieta) eta Usurbil arteko mugan dago, Juanosoro izeneko lekuan. Orreagako Santa Maria Kolegiataren ikurra du aldeetako batean eta goiko aldean lursailen banaketa adierazten duen marrak dauzka. Hareharrizko blokea da. Ondoan MP (Mendi Publikoa) 64 mugarria dauka. Urte batzuez Usurbilgo Udaletxean gorde zuten (1996an han zegoen) baina ondoren berriz ere bere lekuan jarri zuten.
Etumetako Mugarriluzeko mugarria
Etumeta izeneko lekuaren behealdeko muinoan dago. Orreagako Santa Maria Kolegiataren ikurra du aldeetako batean eta bestean U letra, Usurbil eta Zizurkil udalerrien arteko mugarria ere badelako. Harearrizko blokea da. Ondoan MP (Mendi Publikoa) 72 mugarria eta beste bi mugarri ditu.
Ondardibiribileko mugarria
Ondardibiribil izeneko muinoaren gainean dago. Orreagako Santa Maria Kolegiataren ikurra du hego ekialdeko aldean eta ipar mendebaldekoan beste gurutze bat eta U letra, Usurbil eta Zizurkil udalerrien arteko mugarria ere badelako. Ondoan MP (Mendi Publikoa) 74 mugarria dauka.
Puelako mugarria
Puelaberri baserritik gertu dago, bidearen ertzean. Hareharrizko blokea da eta ipar mendebaldeko aldean kontrajarritako bi triangelu isoszelek biribilean amaitutako besoekin osaturiko gurutzea dauka. Gurutzearen gainean "ANO 1854" idazkia dauka. Goiko aldean lau lursailen banaketa adierazten duen gurutze bat dauka.
Sagatzuko mugarria
Puelaberri baserria baino 200 metro gorago dago. Hareharrizko blokea da eta hego ekialdeko aldean kontrajarritako bi triangelu isoszelek biribilean amaitutako besoekin osaturiko gurutzea dauka. Gurutzearen gainean "ANO 1854" idazkia dauka zerrenda batean. Goiko aldean lau lursailen banaketa adierazten duten bi marra dauzka. Ondoan MP (Mendi Publikoa) 52 mugarria dauka.
Enutoko mugarria
Ondoan MP 70 mugarria dauka.
Beloztegiko mugarria
Gurutze landua dauka. Ondoan MP48 (Mendi publikoa) mugarria dauka.
Kilkenny konderria
Kilkenny konderria (gaeleraz Contae Chill Chainnigh) Irlandako hego-ekialdean dago kokatuta, Leinsterreko probintzian. 2.072 km²-ko azalera dauka eta 95.419 biztanle zituen 2011an. Kilkenny/Chill Chainnigh dauka hiriburu eta hiri nagusia (22.179 biztanle 2006an).
Natura
Konderria luzea da eta Suir ibaia Waterforden itsasoratzen den punturaino iristen da. Konderriko ibaiei ·hiru ahizpak" deitzen zaie, Nore, Barrow eta Suir ibaia dira. Ingurunea muinotsua da eta punturik altuena Brandon Hill/Cnoc Bhréanail (515 m) da, konderriaren hegoaldean kokatzen dena.
Historia
Antzinako Irlandako Erresumetako bat bazen Osraige edo Ossory Erresuma (euskaraz "oreinaren herria"), zeinak bere egoitza eta jatorria lur hauetan zeukan. jakina da II mendean hasi eta XIII menderarte iraun zuela erresuma honek Barrow eta Suir ibaien arteko lurretan. Hasieran Munster probintziaren parte bazen ere, Leinsterrek eskuratu zuen IX mendean. Hala ere probintzia bien arteko tanpoi funtzioa betetzen jarraitu zuen.
Tanohataita
Tanohataita mineral bat da eta wollastonita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Tanohataita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 - 5,5 da.
Kilkenny konderria
Kirolak
Hurlinga da kirol nagusia. Konderriko Kilkenny GAA taldeak 34 aldiz irabazi du All-Ireland Senior Hurling Championship txapelketa nagusia eta Irlandako konderrien artean garaipen gehien dituena da. Liga ere 15 aldiz irabazi du eta Tipperaryk baino ez du garaipen gehiago.
Thomastown herriko Mount Juliet Golf Course zelaian golf txapelketak izaten dira. 1993 eta 1995 artean Europako PGA Tourreko Irlandako Opena bertan jokatu zen.
Ernesto Erkoreka plaza
Ernesto Erkoreka plaza Bizkaiko Bilbo hiriburuan dagoen plaza bat da. Bilboko udaletxearen alboan dago, Campo de Volantín pasealekua, Udaletxeko zubia, Sendeja kalea eta Zumalakarregi hiribidearen arteko elkargunean.
Ernesto Erkoreka bilboko alkatea eta errepublikar politikaria zenaren omenezko izena darama.
Tontor quark
Tontor quarka (edo top quarka ingelesez) quarken hirugarren belaunaldiko funtsezko partikula bat da. Funtsezko kargaren +⅔eko karga elektrikoa du, eta ½ko espin bat. Tontork quarkak fermioiak dira eta Pauliren bazterketa printzipioa betetzen dute. Gainerako quarkek bezala, tontor quarkek elkarrekintza nuklear bortitza sentitzen dute eta kolore karga dute. Era berean, tontor antiquarkek antikoloreko karga dute.
Ernesto Erkoreka plaza
Eraikin nabarmenak eta eskulturak
Plaza honetan honetan hainbat eraikin nabarmen daude, tartean Bilboko udaletxea eta Udaletxeko zubia, bai eta eskulturak ere, esate baterako, Jorge Oteizaren Esferaren Desokupazioaren aldaera oboidea edota Beteluriko bankua, eta Bilboko bandera.
Tontor quark
Aurkitutako azken quarka izan zen, 1995ean Fermilaben. Oraingoz, eta LHCa funtzionatzen hasi arte Fermilaben Tevatron da tontor quarkak sortzeko bezain energetikoa den partikula azeleragailu bakarra, protoi batek eta antiprotoi batek 1,96 MeVeko energiarekin talka egin ondoren sortuak. Bere existentzia ultralaburraren ondoren W bosoi eta hondo quark baten desintegratzen da. Hasiera batean zientzialariek "egi quark" deitzea pentsatu zuten (truth quark ingelesez), baina denborarekin tontor quark izena geratu zitzaion (top).
Quark honek, eratzen dituen hadroiei nagusitasun (ingelesezko topness hitzaren ustezko itzulpena) deritzon zenbaki kuantiko bat ematen die, eratzen duten tontor quarken kopurua ken tontor antiquarken kopurua bezala definitzen dena. Zenbaki kuantiko hau, "bitxitasuna", "sorginkeria" edo "edertasuna" bezala (partikula batean dauden s, c edo b quark kopurua ken dagozkien antiquarken kopurua) elkarreragin nuklear ahulak gainditu dezake, baina ez elkarreragin nuklear indartsuak, ezta elektromagnetikoak ere, quarken zaporea mantentzen dutena.
Val Verde (Kalifornia)
Val Verde Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Los Angeles konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Akodon albiventer
Akodon albiventer Akodon generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Kunfal hizkuntza
Ethiopiako Tana Aintziraren Itzalaldeko mintzaira Kuxitikoa da Kunfal hizkuntza.
Jinolice
Jinolice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 192 biztanle ditu eta 2,14 kilometro koadroko azalera. Jičíngo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1220 urtean egin zen.
Paraliparis australiensis
Paraliparis australiensis Paraliparis generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
La Peña (Salamanca)
La Peña Salamancako udalerria da, La Ramajería eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 141 biztanle zituen.
Dendrobates leucomelas
Dendrobates leucomelas Dendrobates generoko animalia da. Anfibioen barruko Dendrobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Rosedale (Kalifornia)
Rosedale Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Kern konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Erronkariko monasterioa
Erronkariko monasterioa edo Done Martie monasterioa Nafarroa Garaiko Erronkariko ibaxako Erronkari udalerrian dagoen monasterio zahar bat da.
Historia
Done Martie monasterioa, X. mendearen amaieran dokumentatua (Aznar bere abadea dohaintza-akta bat sinatzen ageri da Leireko monasterioan). Monasterioa Nafarroako Erresumako garrantzitsuenetako bat zen orduan, bere abadea errege akta sinatzen agertzen baita Igariko, Burdaspariko eta Obelbakoarekin batera. 1085eko urtarrilaren 28an sartu zuen Antso V.a Ramiritz erregeak Leireko abadian, Zigozeko eta Baongo dekaniekin eta Añozeko, Erronkariko, Gardeko eta Nabarzatoko elizekin batera. Done Martie leirear Donejakue bide ezezagunaren mugarri garrantzitsuenetako bat da, Zaraitzu eta Erronkaribar ibarretan barrena; Gardeko eliza bera ere Done Jakue apostoluari eskainia dago. Leireren gainbeherarekin, bizitza monastikoa desagertzen da. Gaur egun, gazta-fabrikatik gertu geratzen dira hondakinak.Erreferentziak
Narberth (Pennsylvania)
Narberth Pennsylvaniako borough bat da. Montgomery konderrian kokatua dago. 2010ean 4,282 biztanle zituen, 1.3 kilometro koadrotan banatuta.
Johannes Rebmann
Johannes Rebmann (Gerlinger, Alemania, 1820ko urtarrilaren 16a - Korntal —Stuttgartetik hurbil—, Alemania, 1876ko urriaren 4a) misiolaria izan zen. Indiako ozeanotik Afrikan barneratu zen lehen europarra izan zen. 1846. urtean iritsi zen Afrikako kostaldera, eta bere adiskide Johann Ludwig Krapfekin batera barrualdeko lurraldeetara jo zuen. Kilimanjaro mendia ikusi zuten 1848an, eta Kenya mendia urtebete geroago.
Mahmud I.a
Mahmud I.a (1696ko abuztuaren 2a – 1754ko abenduaren 13a) Otomandar Inperioko sultana 1730etik 1754ra.
Mustafa II.aren semea izan zen, eta Osman III.aren anaia. Otomandar errege-etxeetan ohitura zen bezala, Mahmud giltzapetua egon zen bizitzako lehenengo urteak. Giltzapetua egon zen bitartean, historia, literatura, poesia, eta batez ere, musika ikasi zituen.
Halil Paşa-k bultzatutako matxinadaren ondorioz hartu zuen sultan-agintea, eta tronua oinordetu bezain laster jenizaroak limurtu zituen, eta Halil Paşa hiltzea agindu zuen.
Perseus Liburutegi Digitala
Perseus Liburutegi Digitala Bostongo Tufts Unibertsitateko proiektuaren liburutegi digitala da, Humanitateetako iturrien bilduma digital bat biltzen duena, Klasikoen Departamentuak kudeatua. Sortu zenetik, proiektuaren editore nagusia Gregory Crane da, unibertsitate horretako katedraduna.
Medamud
Medamud (arabieraz المدامود‎ al-Madāmūd) gaur egungo Luxorretik zortzi kilometro ipar-ekialdera zegoen antzinako hiri egiptoarra da.
Mahmud I.a
Bere agintean Persia eta Errusiaren aurkako gerrak nagusitu ziren. Gerra persiarretan turkiarrek Bagdad atxiki zuten, baina Armenia, Azerbaijan eta Georgia galdu zituzten.
Perseus Liburutegi Digitala
Perseus Project kode irekiaren aldekoa da eta XML formatua n dauden eta deskargatzeko eskuragarri dauden testuak argitaratzen ditu.
Mahmud I.a
Errusiarren aurkako guda Krimean eta Danubioko printzerrietan (Valakia eta Moldavia) borrokatu zen. Gerra honetan, Burkhard Christoph von Münnich errusiar komandanteak Krimeako tartariarrak (Mahmuden basailuak) garaitu zituen, eta Besarabiaren zati handia menperatu zuen.
Mahmudek gobernua bere bisirren esku utzi zuen, eta denbora gehiena poesia lantzen pasa zuen.
Medamud
Tokia, Fernand Bisson de la Roquek industu zuen 1925etik eta eraikuntza mordoa argitara eman zuen, horien artean, zezen burudun antzinako gerraren jainkoa zen Monturi eskeinitako adobezko tenplu bat, Sesostris III.aren garaian datatua dagoena. Tenplu honek, barnean gurtza kaperak zituzten pilono eta barruti ireki batez osatutako antzinako santutegi bat ordezkatu zuen. Uste denez, antzinako santutegi hau, Egiptoko Antzinako Inperioaren garaikoa da.
XII. dinastiako eraikina, Egiptoko Inperio Ertainetik mantentzen diren eraikuntza erlijiosoetako adibide bitxietako bat da, Abidoseko Sesostris III.aren tenplua, Medinet Madiko tenplua eta El Fayumeko Qasr el-Saghakoekin batera, Medamuden garai berekoak edo handik gutxirakoak direnak, eta, jakina, baita Mentuhotep II.aren hil tenplua ere, XI. dinastiakoa, Deir el-Baharin.
Tenplua, apaintzen jarraituko da XIII. dinastiaren garaian, Egiptoko bigarren tarteko aroan eta, bereziki, Sebekhotep III.aren erregealdian, errege honek, bere aurrekoen zenbait baxuerliebe usurpatuko dituelarik, bere arbaso ospetsua zen Sesostris III.arena kasu, Karnakeko aire libreko museoan ikus daitezkeenak, non erregea, Montu jainkoak hartua irudikatuta dagoen, baita Louvren ere, tenpluko kaperetako baten ateko atezangoak eta ateburua kontserbatzen dituena, non Sebekhotepek bere izena berridatziko duen, tenplua, beranduago, XVIII. dinastiako faraoiek aldatuko dute, Tutmosis III.a barne, harrizko santutegia berreraiki eta bere irudiaren estatuekin apaindu zuena.
Bere gaur egungo egoeran, tenplua, ptolomeotar dinastiakoa da, eta erromatar enperadoreen agintaldietan zabaltzen eta apaintzen jarraitu zen. Enperadore askoren kartutxoak ikus daitezke, bereziki, Tiberiorenak. Bazegoen kai bat, nora Karnaketik Monturen tenplura lotutako kanal batetatik heltzen zena, esfingezko dromos bat aurretik zuela, gaur egun hondakinetan dagoena. Oraindik aurki daitezke duela milaka urteko erromesen testigutzak, margo eran, demotikoz idatziak, eskeintzak eta baita zizelkatutako "oin arrastoak".
Geroago, IV. eta V. mendeetan, hiru nabeko eliza kopto bat eraiki zen.
Gazolatzeko erromatar kanpamendua
Azterketa arkeologikoa
2016. urtean prospekzio magnetikoa egin zen eta aurkitu ziren materialen artean, erromatar garaikoak hauke izan ziren: zazpi clavi caligarii (oinetakoetan erabiltzen ziren tatxetak), erromatar hiritartasuna adierazten duen budinezko eraztuna, beste bi eraztunen zatiak, Ergavica txanpon-etxearen K.a. II. mendeko txanpona bat eta, zalantzekin, soldadu baten armaduraren pieza bat izan daitekeena.
Kanpamenduaren ezaugarriak
Identifikatutako esparruak gehienez 182 x 144 m ditu, eta gutxi gorabehera bi hektarea hartzen ditu. Oinarrian lauki forma du, lau angelua eta lau lerroz osatua, ipar-mendebaldekoa, hego-mendebaldekoa eta hego-ekialdekoa zuzenak edo ia zuzenak. Iparraldean kanpalekua mugatzen duen lerroa kurba bat, ordea, marrazten du. Trazadura hori lurrari egokitu zaio.
Perimetroak lurraren maldak aprobetxatzen ditu, hegoaldean izan ezik, defentsa nabarmentzeko balioko lukeen seinale orografiko ikusgarririk gabe. Hau da, hegoaldeko muga altuera horretan kanpatu zen talde militarraren behar materialen arabera ezarri zen.
Defentsa-sistema lurrez eta harriz (agger) egindako lubeta baten bidez egituratzen da, bi metro eta bost metro zabal baino zabalagoa. Ez da ikusten lubanarroa (fossa) dagoenik defentsa osatuz, segur aski lurraren sakonera txikia delako eta arroka amaren azaletik hurbil dagoelako. Sarrera gunea ez da aurkitu.
Deskribatutako kanpalekuak garai errepublikanorako ezagutzen diren ereduak hartzen ditu oinarri, eta horien ideala Polibiok deskribatzen zuen (Historia. VI, 42, 1-5). Dena den, eta kanpaleku askotan gertatu ohi denez, lurrari egokitzeko beharrak eragindako aldaketak ditu.
Alcamo
Mugakideak
Alcamok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sebekhotep III.a
Sejemra Seuadytauy Sebekhotep edo Sebekhotep III.a, Egiptoko XIII. dinastiako faraoi bat izan zen. Bere erregealdia, K.a. 1708tik K.a. 1705arte hedatu zen, Frankeren arabera.
Turineko Errege Kanonean, VI,24 erregistroan agertzen da, hiru urte eta bi hilabeteko erregealdiarekin, baina hiru zeinua ia ez dago ulertzerik eta, agian, lau urte izan daitezke.
Bere tronu izena, Sejemra Seuadytauy, Ra boteretsua da, Bi Lurrak lorarazten dituena bezala itzultzen da. Inskripzio batean, bere senideen zerrenda bat agertzen da, eta, honegatik, errege familiakoa ez zela dakigu, ziuraski militar bat zen.
Bere garaiko testigutzak
Bere erregealdiaren garaiko monumentu hondakinak eta objektu asko aurkitu dira. Adibidez:
Shkodër konderria
Shkodër konderria (Qarku i Shkodrës) Albaniako konderrietako bat da. 260.000 biztanle inguru ditu eta 3.562 km2-ko azalera du.
Konderriaren hiriburua Shkodër da.
Banaketa administratiboa
2000. urtera arte, Shkodër konderria hiru barrutitan banaturik zegoen: Malësi e Madhe, Pukë eta Shkodër. 2015etik aurrera, bost udalerri ditu barnean: Fushë-Arrëz, Malësi e Madhe, Pukë, Shkodër eta Vau i Dejës. 2015 baino lehen, hurrengo 33 udalerritan banaturik zegoen:
Jinošov
Jinošov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 226 biztanle ditu eta 5,06 kilometro koadroko azalera. Třebíčeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1279 urtean egin zen.
Dixit
Narratzaileak bere sei kartetako bat aukeratzen du eta, inork ikusi gabe, zerbait esaten du. Ondoren, jokalari bakoitzak aipatutako narrazioak iradokitako beste karta bat hautatu beharko du.
Slasher
Slasher beldurrezko eta exploitation zinemaren azpigenero bat da. Ezaugarri nagusi bi ditu:
Kritikari batzuen arabera, film hauen aurrekari nagusia Alfred Hitchcocken Psycho izan zen baina urrezko aroa 1970 eta 1980ko hamarkadetako estatubatuar zineman izan zen. Film klasikoen artean Tobe Hooperren The Texas Chain Saw Massacre (1974), John Carpenterren Halloween (1978), Victor Miller eta Sean S. Cunninghamen Friday the 13th (1980), Roger Spittswooden Terror Train (1980), Wes Cravenen A Nightmare on Elm Street (1984), Clive Barkerren Hellraiser (1987) eta Don Mancini eta Tom Hollanden Child's Play (1988) aipa ditzakegu. Cravenen Scream (1996) filmari esker, generoa berpiztu zen.
Dixit
Arauak
Jokalari bakoitzari sei karta banatzen zaizkio. Jokalariaren txanda denean, eskuetan duen karta bat aukeratu eta mahai erdian utzi beharko du. Irudi horrekin lotzen duen esaldi bat esan beharko du. Baina esaten duena zaindu beharko du. Guztiek asmatzeko moduko esaldia esaten badu ez du bere helburua beteko eta inork asmatzeko modukoa esaten badugu ere ez. Beraz, bi horien arteko oreka bilatzean datza jolasak. Gainerako jokalariek esandako esaldiarekin lotura duen karta bat aukeratu eta mahai erdian utziko dute. Guztiak nahastu, buelta eman eta esaldia esan duen jokalariaren karta zein den asmatu beharko dute. Txanda bakoitzean, esaldia pentsatzen duena aldatzen da.
Kartek marrazkiak dituzte, eta horiekin zerikusia duten hainbat istorio onar ditzakete. Zabaltzeekin karta berriak eros daitezke, partida bakoitza desberdina izan dadin. 2011n, iOSen aplikazio bat egin zen.
Puntuazioa
Jokalari guztiek narratzailearen txartela aurkitzen badute.
Jokalari batek ere ez badu aurkitzen narratzailearen txartela.
Jokalari batek behintzat narratzailearen txartela aurkitu badu (ez guztiek).
Jatorrizko arauak argitaratu ondoren berrikusi egin ziren. Jatorrizko arauetan, narratzailearen txartela aurkitu ez zuen jokalariak ezin izaten zuen hobari-puntuetarako hautatua izan. Berrikusitako arauekin, gainerako jokalariek puntu bat gehiago jasoko dute euren txartelak jasotako aukeraketa guztietan.
Jill Saulnier
Jill Saulnier (Chicago, Kanada, 1992ko martxoaren 7a) Kanadako izotz hockey jokalaria da, Les Canadiennes de Montréal taldean aritutakoa. Urrezko domina irabazten zuen eskuadroiko kide gisa hockey txartel bat zuen Upper Deck 2010 World of Sports txartelen seriean. Horrez gain, Kanadako Celebrates Eventen parte hartu zuen ekainaren 30ean Edmontonen, Albertan, zeinek Kanadako Olinpiar eta Munduko hockey txapelketak ezagutu zituen 2009-10 denboraldian. Kanadako emakumezkoen izotz hockey talde nazionalarekin egin zuen debuta 2014ko Nazioarteko Kopan.
Jokalariaren karrera
Saulnier bost Atlantic Challenge Kopetan lehiatu da. Saulnierrek hiru urre (2003, 2005, 2007) eta zilarrezko bi domina (2006, 2008) eskatu ditu. Hurrengo denboraldian, Saulnier Halifax Hawksekin batera urrezko domina irabazi zuen eta MVP taldea izendatu zuten. 2007an Esso Women 's Nationalen Nova Scotia taldean jokatu zuen eta laugarren postuan zegoen taldean.
2007an National Women 's Under-18 Championships taldean Team Atlantic taldean jokatu zuen eta laugarren amaitu zuen. 2008an, Saulnier captained Team Atlantic 2008 National Women 's Under-18 Championships jaialdian. Taldeak zortzigarren postuan amaitu zuen, baina Saulnier "Sportsmanlike Player" sariarekin ohoratu zuten.
Berriz ere Team Atlantic taldean jokatu zuen National Women 's Under-18 txapelketan eta seigarren postuan amaitu zuen. Urte horretan, Saulnierrek Ontarioko Stoney Creek junior Sabresekin ere jokatu zuen, eta OWHAko kongresuetan zilarrezko domina eskatu zuen. Stoney Creek junior Sabreseko taldekide bik, Laura Fortinok eta Jessica Wong ek, 2009ko IIHF World Women 's Under-18 txapelketan jokatu eta zilarrezko domina irabaziko zuten.
Laugarren amaitu zuen Toronto Juniorrekin puntuazioan. Torontorekin zilarrezko domina irabazi zuen PWHL txapelketan. 2010ean, Saulnierrek urrezko domina bat irabazi zuen Torontorekin OWHAko Kanarietan.
NCAA
2011ko otsailean, Cornell Big Red of the ECAC taldean parte hartzeko konpromisoa hartu zuen. NCAAko lehen hiru jardunaldietan 10 puntu erregistratu zituen (7 gol, 3 errebote), +6 rating batekin batera. Urriaren 25eko emakumezkoen izotz hockey programan lau gol sartu zituen Saulnierrek. Lau gol egin zituen Cornellen aurka Jessica Campbel l-ek lau irabazi zituenetik Robert Morrisen aurka 2010-11 denboraldiko bigarren partidan. Bere lehen helburua lortu zuen Big Red jokoko lehen potentzian zegoenean. Hurrengo jokaldian, Yale Bulldogsen aurka, gol bat eta bi laguntzaile erregistratu zituen, bere hirugarren jokaldian bi gol sartzen zituen bitartean Brown Bears emakumezkoen izotz hockeyko eskuadroiaren aurka. 2011ko urriaren 1ean, ECAC taldean lehen aldiz lotua izan zen (beste jokalaria zortzi partidatan agertzen zen bitartean). Partida batean, 2011ko azaroaren 1ean, Cornell Big Red taldeak gutxienez bederatzi gol lortu zituen jarraian jokatutako hirugarren norgehiagokarako. Chelseako Karpenko kapitain nagusia izan zen 100. Saulnierrek jokalari handi guztiak gidatu zituen. Bi gol eta hiru laguntzaile lortu zituen Siracuse Orange emakumezkoen izotz hockey programaren aurka.
Hokey Kanada
2008ko abuztuan, Saulnier Kanadako Emakume errugbi talde nazionaleko kide izan zen, hiru partidatan lehiatu zena Estatu Batuen aurka, Placid lakuan. Hurrengo urtean, Saulnier Kanadako Emakume errugbi talde Nazionaleko kide izan zen, hiru partidatan lehiatu zena Estatu Batuen aurka Calgary-n. 2009an, gainera, zilarrezko domina irabazi zuen Kanadako Emakume Nazionalen Under-18 taldearekin 2009ko IIHF World Women 's Under-18 Championships txapelketan. 2010eko martxoaren 24ko lehiaketa batean OWHA All-Stars taldearen aurka, Saulnierrek Kanadako Under 18 Women 's Team taldean jokatu zuen. Saulnierrek laguntzaile bat erregistratuko luke OWHA All-Stars taldeak 18koa garaitu zuen 3 eta 2 tallyz. 2010eko apirilean urrezko domina irabazi zuen Kanadako Emakume Nazionalen Under-18 taldearekin 2010eko IIHF World Women 's Under-18 txapelketan, Chicagon Team USA garaitu ondoren.
Kanadako Emakume Nazionalen Under-22 taldean jokatu zuen hiru partidatako serie batean, Estatu Batuak Toronton 2010eko abuztuan. Saulnier kapitain laguntzailea izan zen 2010eko IIHF 18 Emakumeen Munduko Txapelketan. Laugarren amaitu zuen txapelketan lau gol eta sei laguntzailerekin bost partidatan.
CWHL
3. CWHL All-Star Game jaialdian, Saulnier-ek eta Jess Jonesek txapel trikimailu bat asmatu zuten, CWHL All-Star Game historiako lehen lehiakideak bihurtuz.
2018ko uztailaren 12an, Saulnier eta Genevieve Lacasse taldekideak Infernok Canadiennes de Montrealera trukatu zituen, etorkizuneko kontsiderazioen truke, jokalari edo/eta pikatzaile bezala.
Sariak eta ohoreak
Cornell
2012 Recipient, Cornell Class of the year Award
Quill and Dagger Senior Honor Society
NCAA
ECAC Rookie of the Week (2011ko urriaren 31n Week)
ECAC Rookie of the Month (2011ko urriaren 10a)
ECAC Rookie of the Month (2011ko azaroa)
DefensAnimal.org
DefensAnimal.org animalien eskubideen aldeko nazioarteko GKE bat da. Espezismoa abolitzea eta beganismoa hedatzea ditu helburu nagusi.
Historia
DefensAnimal.org Valentzian sortu zen, 2004an, eta gaur egun ordezkaritzak dituzte Espainiako Estatuan nahiz Kolonbiako hiriburu Bogotan.
Hezkuntza aktibismoan oinarritzen dute beren lana. Horretarako, kaleko ekitaldiak eta informazio mahaiak, hitzaldiak, irratsaioak, telebista saioak eta berek editaturiko aldizkariak erabili ohi dituzte bitartekotzat.
Erakundearen filosofia
GKE abolizionista bat da, ez dutelarik onartzen beste animalienganako esplotazioan izan daitezkeen erreformak edo arauketak. Betiere, beste animalien interesak osorik aintzat hartzea defendatzen dute, haien esplotazioa abolitzea eskatzen duten bezala.
Beren aktibismoan, beganismoa hedatzeari ere garrantzi handia ematen diote. Beste animaliak errespetatzeko eta espezismoa gaitzesteko bide bakartzat aldezten dute beganismoa.
Cate Blanchett
Catherine Élise Blanchett, (Melbourne, 1969ko maiatzaren 14a - ), ezagunagoa Cate Blanchett izenaz, aktore australiarra da.
Akodon aliquantulus
Akodon aliquantulus Akodon generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Leagi dorretxea
Leagi dorretxea (jatorriz Leaegi ) Mendexa n kokatutako XVI. mende ko jauregi a da.
Qimant hizkuntza
Qimant hizkuntza Etiopiako Amhara eskualdeko kuxtar hizkuntza da. Oso egoera larrian dago, izan ere, Qemant herriko agureek baino ez dute hitz egiten.
Thayer (Kansas)
Thayer Kansasko hiri bat da. Neosho konderrian kokatua dago. 2010ean 497 biztanle zituen, 1.95 kilometro koadrotan banatuta.
Leagi dorretxea
Kokapena
Dorretxea Leagi auzoa n kokatua dago.
Historia
Etxea XVI. mendekoa da, XVII. mende an moldatua jauregi barroko erara.
Eraikina
Eraikinaren egitura orokorra errenazentista da, baina bao en sistema barrokoa da.
Eraikinaren oina angeluzuzen a da, eta kubo kamuts forman eraikia dago. Hormak harlangaitz ezkoak dira, eta baoak, ertzak eta aurre aldearen zati handi bat harlandu zkoa. Estalkia lau isurikoa da.
Fatxada nagusiko bao guztiek harrizko leihoburu zuzena dute. Ate nagusiaren alde banatan bi leiho borobil ditu. Goiko solairu biek launa leiho dituzte fatxada nagusi honetara, leiho-barren landuekin. Lehen solairuko erdiko leiho biek leihoburu bakarra dute, eta haren azpian armarri bat: Leagi familiarena da, eta bertan luma eta molorrikaz orlatutako kaskoa eta behealdean ume edo aingerutxo bi, gorago laurdenetan banatutako armak ageri dira, lehenengoa eta laugarrena basurdea eta bigarrena eta hirugarrena zortzi muturreko izarra.
Alboko fatxadetako baoek erregulartasun gutxiago dute, eta txikiagoak dira.
Chondrohierax uncinatus
Chondrohierax uncinatus Chondrohierax generoko animalia da. Hegaztien barruko Accipitridae familian sailkatua dago.
Gostyń
Gostyń (Gostyn, 1941-45: Gostingen ) Poloniako mendebaldeko hiria da, Polonia Handiko Voivodatuan kokatua. Gostyń konderriaren eta Gostyń udalerriaren herriburu eta egoitza da. 2004ko ekainaren 30eko datuen arabera, 20.746 biztanle zituen.
Gostyń-eko mugarri nagusia Święta Góra-ko basilika da (Mendi Santua), Poznango artzapezpikutzako gurtza marianoko santutegi nagusia, Pompeo Ferrariren maisulana.
Historia
Gostyń XIII. mendean sortutako herria da. Mikołaj Przedpełkowic bertako nobleak fundatu zuela esan ohi da, etaPrzemysł II.ak herri eskubideak eman zizkion 1278an. Gostyń inguruko herrixkaren izena hartu zuen, eta hura Stary Gostyń ("Gostyń zaharra") bilakatu zen orduan.
XVI. mendean Gostyń eskualdeko Erreforma protestanteko zentro garrantzitsua izan zen eta 1565ean Polonia Handiko hainbat protestanteren sinodo bat ospatu zen bertan.
1793an Gostyń Prusiak anexionatu zuen Poloniako Bigarren Partizioan. 1807an poloniarrek berreskuratu zuten Varsoviako dukerriaren iraupen laburrean, baina 1815ean Prusiak berriro irentsi zuen. Gostyń poloniarren erresistentziaren gune bat izan zen germanizazio politiken aurrean. 1835ean Kasyno Gostyńskie sortu zen, Poloniako tokiko erakunde esanguratsua, izaerra sozialez mozorrotuta, ekonomia, hezkuntza eta liburutegi jarduera abertzaleak burutu zituena. Prusiarrek 1846an abolitu zuten erakundea eta liburutegiaren bilduma Poznanera eraman zuten. Gostyń Polonia Handiko 1948ko altxamendua prestattu zeneko guneetako bat izan zen.
Bigarren Mundu Gerran
Bigarren Mundu Gerra n Poloniako inbasioan, Gostyń Wehrmacht- ak harrapatu zuen 1939ko irailaren 6an. 30 herritarrentzako exekuzio zerrendak prestatu zituzten alemanek berehala, haien artean Hipolit Niestrawski alkatea. Kanporatze masibo bat ere egin zuten 1939ko abenduaren 4an hasita, Gostyngo 2.000 poloniar Gobernu Orokorrera deportatuak izan ziren Ernst Damzog SS-Standartenführerrak aginduta.
Herriko erresistentzia-kideen kontrako operazioak ere izan ziren. 12 exekutatu zituzten Dresden-en, 1942ko epaiketa fartsa baten ondoren, eta dozenaka sartu zituzten kontzentrazio eremuetan, non 37 hil ziren.
Alemaniaren okupazioa 1945ean amaitu zen.
Maria Antonia Salcedo Txabarri
Biografia
Arre herrian dagoen Andra Mariaren Basilikan bataiatua, jatorri zaharreko familia baten alaba zen. Gurasoak Sorian jaiotako Antonio Ildefonso Salcedo Arbizu eta Maria Eustaquia Txabarri Biguria ziren; amak, Txabarriko oinordekotzaren jabegaia, jauregi desberdinen jabea zen: Lizarran, Aginaga, Errozen, Bigurian. Nafarroako Gortetan, bestetik, eserleku eta boto eskubidea zuen. Maria Antoniaren haurtzaroaz ez dago informazio handirik.
1682ko urriaren 25ean, Soriako San Nicolás elizan, Vicente Jose Agirre Zaraterekin ezkondu zen. Ordurako hilda zegoen bere amaren oinordetza jaso zuen. Hiru seme izan zituen: Pedro Ignacio (1684), haurra zelarik hilda, Francisco Antonio (1685) eta Manuel Antonio (1686), azken hau ere gaztetan hilda. Senara, emaztearen izenean, Lizarrako merio nagusia izan zen eta, 1686an, Gasteizko agintzailea. Senarra gazte hil zen ere bai, 25 urtez, 1690 inguruan.
Habsburgo leinuko Espainiako azken erregea Karlos II.a Espainiakoa hil zenean, tronua Borboi leinuko Filipe V.a Espainiakoaren eskuetara pasa zen. Filipe Maria Luisa Savoiakoarekin ezkonduta zegoen. Maria Antonia Salcedo lehen unetik haien aldeko jarrera hartu zuen eta, 1701an, Filipe errege bezala aitortza egiteko Madrileko bidean zihoanean, Agirretarren Gasteizko etxean lo egin zuen, otsailaren 1 eta 2an. 1701ean luze jo zuen Espainiako Ondorengotza Gerra (1701-1714) sortu zen. 1707an Madril libre gelditu zen eta, orduan, Borboiak, bere garaian jasotako laguntza eskertzeko, Maria Antonia Salcedo, Luisen, bere semearen haur-hezitzaile izendatu zuen. Izendapena garrantzi handia zuen zeren eta Luis erregearen oinordekoa baitzen. Ordutik aurrera Maria Antonia Madrilgo Errege Jauregian bizi izan zen; berarekin bere semea, Frantzisko Antonio Agirre, eta haren emaztea, María Lorenza Ayanz Arbizu. 1710ean, Habsburgo familiaren aldekoek Madril berriro ere setiatu zuten; Maria Antonia eta Luis infantea hiru hilabete Gasteizera joan ziren babesaren bila,, Agirretarren jauregira.
Maria Antonia Salcedok, 1708ko abuztuaren 15ean, erregearekiko erakutsitako bere leialtasuna saritzeko, Montehermosoko markesgoa jaso zuen. Geroztik, Gasteizko jauregiak izen hori jaso zuen. Maria Antonia bere haur-hezitzaile lana 1715 arte egin zuen; urte horretan kargua Júdice kardinalera pasa baitzen. Horren truke Maria Antonia maiordomoaren eta Elisabet Farnesioren ohorezko damaren izendapena jaso zuen. Elisabet Farnesio Filipe V.aren bigarren emaztea izan zen. Izan ere, iruindarrak Luis printzearekin oso lotuta jarraitu zuen.
Depresioak jota zegoela eta, 1724an, Filipe erregeak tronuari uko egin zion, bere semearen eskuetan uzteko. Horrela Luis semea Luis I.a Espainiakoa bihurtu zen. Ordurako gaztea Luisa Elisabet Orleanskoarekin ezkonduta zegoen. Baina urte bereko abuztuan, errege berria bat batean hil zen. Hiltzeko unean Maria Antoniaren besoetan zegoen. Horrela gauzak, Filipe V.ak berriro ere tronua onartu zuen eta 1716tik 1723ra, berriro ere Maria Antonia Karlos III.a Espainiakoa izango zenaren haurraz arduratu zen. Ondoren, haren heziketa Frantzisko Antonio Agirre bere semearen eskuetara pasa zen.
Maria Antonia 1737an hil zen. Hil aurretik Frantzisko Antonio Agirreri bere titulu eta ondare nagusiak utzi zizkion. Madrilgo Descalzas Reales monasterioan lurperatuta dago.
Volgograd oblasta
Volgograd oblasta (errusieraz: Волгогра́дская о́бласть, Volgogradskaya oblast) Errusiako subjektu federal bat da, Hegoaldeko Barruti Federalean kokaturik dagoena. 112.877 km²ko eremua du, eta 2010ean 2.610.161 biztanle zituen. Zentro administratiboa Volgograd hiria da.
Paraliparis australis
Paraliparis australis Paraliparis generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
Jiratice
Jiratice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 70 biztanle ditu eta 3,06 kilometro koadroko azalera. Třebíčeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1406 urtean egin zen.
Saint-Chéron (Essonne)
Saint-Chéron Frantziako udalerria da, Essonne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Chéron udalerrian erroldatutako biztanleak 4.796 ziren. Familiak 1.840 ziren, horien artean 444 pertsona bakarrekoak ziren (156 bakarrik bizi ziren gizonak eta 288 bakarrik bizi ziren emakumeak), 532 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 676 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 188 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Nazareth (Pennsylvania)
Nazareth Pennsylvaniako borough bat da. Northampton konderrian kokatua dago. 2010ean 5,746 biztanle zituen, 4.22 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Chéron (Essonne)
Etxebizitza
2007an 2.016 etxebizitza zeuden, 1.864 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 109 hutsik zeuden. 1.462 etxeak ziren eta 544 apartamentuak ziren. 1.864 etxebizitza nagusietatik 1.298 bere jabearen bizilekua ziren, 513 alokairuan okupaturik zeuden eta 53 doan lagata zeuden; 53 etxek gela bat zuten, 187 etxek bi zituzten, 326 etxek hiru zituzten, 437 etxek lau zituzten eta 861 etxek bost zituzten. 1.360 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 848 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 807 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.152 ziren, horien artean 2.406 aktiboak ziren eta 746 inaktiboak ziren. 2.406 pertsona aktiboetatik 2.207 lanean zeuden (1.145 gizon eta 1.062 emakume) eta 199 langabezian zeuden (100 gizon eta 99 emakume). 746 pertsona inaktiboetatik 253 erretiraturik zeuden, 311 ikasten zeuden eta 182 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Chéron udalerrian 1.819 unitate fiskal zeuden, 4.815 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.708 euro zen.