cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rosas (Madril)
Rosas, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, San Blas-Canillejas barrutian. Hiriko 205. auzoa da. 2009ko erroldaren arabera 31.621 biztanle zituen.
Udligenswil
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saint-Valentin (Indre)
Saint-Valentin Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2007an 270 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Valentin udalerrian erroldatutako biztanleak 270 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 137 etxebizitza zeuden, 113 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 134etxeak ziren. 113 etxebizitza nagusietatik 96 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 66 etxek bost zituzten. 105 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 156 ziren, horien artean 121 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 121 pertsona aktiboetatik 112 lanean zeuden (57 gizon eta 55 emakume) eta 9 langabezian zeuden (2 gizon eta 7 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Valentin udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 283 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.071 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Saint-Valentin udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.002 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mýto pod Ďumbierom
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1260. urtekoa da.
Pseudocrossocheilus longibullus
Pseudocrossocheilus longibullus Pseudocrossocheilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Aedes
Aedes eltxo genero bat da, jatorriz lurralde azpitropikaletakoa, baina gaur egun Antartikara izan ezik kontinente guztietara zabaldua. Bere izen zientifikoa grezierazko aēdēs hitzetik dator, euskaraz 'gorrotagarri' esan nahi duena.
Azpigeneroak
Aedes generoak 700 espezie baino gehiago ditu, bost azpigenerotan banaturik:
Euskaltube
Euskaltube euskara hutsean diseinatutako webgunea zen, Youtube gunearen antzekoa, 2007ko irailaren 3an sortua. Erabiltzaileek beren bideoak bidaltzea eta ikustea ahalbidetzen zuen, besteak beste. Webgune hau itxi zen.
Euskaltuben sortzailea Haritz Rodriguez kazetaria izan zen, bere hitzetan, "euskal gizarteak web 2.0 tresna propioak behar dituelako eta, bereziki, euskarazkoak". Horregatik, eduki finkoa (menuak eta ohartarazpenak) euskara hutsean zeuden. Honekin interneten ere euskara bultzatzea zen.
Baina bertan jartzen ziren bideoek ez zuten zertan euskarazkoak izan. Euskal Herriarekin zerikusia zuen edozein bideok, gaztelaniaz edo frantsesez eginda badago ere, zabaltzeko aukera gehiago izango zuen Euskaltuben beste toki batzuetan baino.
Cynodon meionactis
Cynodon meionactis Cynodon generoko animalia da. Arrainen barruko Cynodontidae familian sailkatzen da.
Euskaltube
Haritz Rodriguezek zioenez, "Euskaltuben helburua ez da Youtuberekin lehian hastea. Hori ezinezkoa da Youtubek duen erabiltzaile kopurua eta potentziala ikusita. Baina hala ere, Euskaltuben uste dugu sareko tresna globalekin batera tokiko tresnek ere beren lekua izan dezaketela".
Jones konderria (Hego Dakota)
Jones konderria (Jones County) Hego Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Murdo da. 2010eko zentsuaren arabera 1,006 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Euskaltube
Tokikoa izate hori da, sortzailearen aburuz, interesgarri egiten zuena: "Hemendik aurrera, euskaldunek Youtube begiratzen jarraituko dute munduan gehien ikusten diren bideoak zein diren ezagutzeko. Baina, aldi berean, gustatuko litzaiguke Euskaltube ere begiratzea hemen zer ikusten eta sortzen den jakin nahi dutenean".
La Chapelle-Saint-Géraud
La Chapelle-Saint-Géraud Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Euskaltube
Atari berri honetan aurkitu ahal ziren bideoak erabiltzailearen gertukoak edo ingurukoak izango ziren. Sortzailearen ustez, gertutasun horrek balio erantsia ematen zieten bertako edukiei.
Bythaelurus alcockii
Bythaelurus alcockii Bythaelurus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Euskaltube
Euskal blogosferarentzat ere mesedegarri izan zitekeen atari hau. Izan ere, webgune pertsonal edo blogetan Euskaltubeko bideoak erakutsi zitezkeen.
Vilanova d'Alcolea
Vilanova d'Alcolea Valentziako Erkidegoko udalerria da, Plana Alta eskualdean eta Castellóko probintzian kokatua. Baix Maestrat eskualde historikoan ere kokatu izan da.
Jesús Galdeano
Jesús Galdeano Portillo (Iguzkitza, 1933ko urtarrilaren 6a - Lizarra, 2017ko maiatzaren 6a), nafar txirrindulari profesionala izan zen 1951tik 1963 arte. 26 garaipen lortu zituen.
Jones konderria (Hego Dakota)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 1,006 pertsonetatik 962 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 13 dira. 1 beltzak edo afroamerikarrak. 20 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 0 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 19 pertsonek kokatzen zuten.
Vilanova d'Alcolea
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 698 biztanle zituen.
La Chapelle-Saint-Géraud
Biztanleria
2007an La Chapelle-Saint-Géraud udalerrian erroldatutako biztanleak 216 ziren. Familiak 95 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Jesús Galdeano
Francisco Javier anaia txirrindularia ere bazen, nahiz eta laguntzailea izan. Miguel Indurain, Mariano Cañardo eta Hortensio Bidaurretarekin batera nafar txirrindulari onenetariko bat izan zen. Azkena, herrikidea ere bazena, orduko arerio nagusia izan zuen.
La Chapelle-Saint-Géraud
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Vitznau
Vitznau Suitzako udalerria da. Luzerna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
La Chapelle-Saint-Géraud
Etxebizitza
2007an 134 etxebizitza zeuden, 100 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 129 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 100 etxebizitza nagusietatik 81 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 54 etxek bost zituzten. 91 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Vitznau
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
La Chapelle-Saint-Géraud
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 123 ziren, horien artean 100 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 100 pertsona aktiboetatik 97 lanean zeuden (58 gizon eta 39 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Chapelle-Saint-Géraud udalerrian 95 unitate fiskal zeuden, 234 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.482 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean La Chapelle-Saint-Géraud udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 663 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montoyas y Tarantos
Montoyas y Tarantos 1989ko Vicente Escrivá espainiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da, Alfredo Mañasen Historia de los Tarantos antzezlanean oinarrituta.
Sinopsia
Bartzelonako Somorrostro txabola auzoan bi ijito familia etsai bizi dira: Tarantotarrak eta Montoyatarrak. Baina María la Taranto eta Antonio Montoya elkar maiteminduko dira.
Takashi Aizawa
Takashi Aizawa (相澤 貴志, 1982ko urtarrilaren 5a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Tiovivo c. 1950
Tiovivo c. 1950 2004ko José Luis Garci espainiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Sinopsia
1950eko hamarkadako Madrilen, gerraostea oraindik ezkutuan dago. Dozenaka lagun herrialde ilun batean aurrera egiten saiatzen ari dira. Ekitaldi txikietarako eta beste zeregin batzuetarako sarrerak saltzen dituzten txirrin-jokalariak, garaje txiki bateko mekanikariak, bankuko langileak (baita zuzendari bera eta haren emaztea ere), metroko txartel-saltzaileak, dantza-irakasleak, aretoko toreo-koadrila bat, mekanografia-irakasleak...
Alfoz de Burgos
Udalerriak
Eskualdeak 61 udalerri ditu (parentesi artean toki-erakunde txikiak)
Gramado
Gramado Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Tachycineta leucopyga
Tachycineta leucopyga Tachycineta generoko animalia da. Hegaztien barruko Hirundinidae familian sailkatua dago.
Takashi Aizawa
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kawasaki Frontale.
Pseudocrossocheilus nigrovittatus
Pseudocrossocheilus nigrovittatus Pseudocrossocheilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Cynodon septenarius
Cynodon septenarius Cynodon generoko animalia da. Arrainen barruko Cynodontidae familian sailkatzen da.
Capela (Sergipe)
Capela Brasilgo udalerri bat da, Sergipe estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Alex Sandro Santana de Oliveira
Alex Sandro Santana de Oliveira, Paulo Isidoro (1973ko urriaren 30a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Palmeiras, Internacional eta Cruzeiro.
Bythaelurus canescens
Bythaelurus canescens Bythaelurus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Cyrtodactylus tebuensis
Ikus, gainera
Gekkonidae
Weggis
Weggis Suitzako udalerria da. Luzerna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
American Pickers
American Pickers (Altxor-Ehiztariak) AEBko reality show bat da. 2010eko urtarrilaren 18tik aurrera History batean ateratzen da.
Saio honetan Mike Wolf eta Frank Fritz zaharkin-bilatzaileak AEBtako estatuaren barna garai batetako gauza eta tramankuluen bilaketa erakusten da, eurem buruak "altxor-ehiztaritzat" dituztelarik. Atal bakoitzaren hasieran honako hau diote:
Al Bateen Tower
Al Bateen Tower (arabieraz: برج البطين), Arabiar Emirerri Batuetako Dubai hirian eraikitzen ari den etxe orratz bat da. 220 metro eta 55 solairu dauzka eta 2010ean amaitzea espero da. Dorre nagusiaren ondoan 30 solairuko beste eraikin bat altxatuko da.
NEB arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Divinas palabras (1987ko filma)
Divinas palabras 1987ko José Luis García Sánchez espainiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da, Ramón María del Valle-Inclánen izen bereko antzezlanean oinarrituta.
Sinopsia
Mari Gaila Galiziako herri bateko sakristauaren emaztea da. Honek, hidrozefaliarekin jaio zen iloba bat du, bere amak azoka guztietan erakusten duena. Egun batean, haurraren ama hilda agertzen da, eta Mari Gaila eta bere koinata haurraren zaintzagatik mokoka hasiko dira, gaixotasuna bere onurako aprobetxatzeko.
Vilar de Canes
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 175 biztanle zituen.
Kingsbury konderria (Hego Dakota)
Kingsbury konderria (Kingsbury County) Hego Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua De Smet da. 2010eko zentsuaren arabera 5,148 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Kingsbury konderriak 223,714 kilometro koadro ditu. Horietatik 8,166 ura dira. Beste 215,548 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 2,3 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 5,148 pertsonetatik 5,059 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 72 dira. 7 beltzak edo afroamerikarrak. 24 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 14 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 3 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 41 pertsonek kokatzen zuten.
Pseudocrossocheilus papillolabrus
Pseudocrossocheilus papillolabrus Pseudocrossocheilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Tachycineta euchrysea
Tachycineta euchrysea Tachycineta generoko animalia da. Hegaztien barruko Hirundinidae familian sailkatua dago.
Daniel Rossi
Daniel Rossi (1981eko urtarrilaren 4a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kawasaki Frontale.
Cyrtodactylus teyniei
Cyrtodactylus teyniei Cyrtodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Ikus, gainera
Gekkonidae
Puymoyen
Puymoyen Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Puymoyen udalerrian erroldatutako biztanleak 2.401 ziren. Familiak 973 ziren, horien artean 173 pertsona bakarrekoak ziren (55 bakarrik bizi ziren gizonak eta 118 bakarrik bizi ziren emakumeak), 409 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 335 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.688 ziren, horien artean 1.217 aktiboak ziren eta 471 inaktiboak ziren. 1.217 pertsona aktiboetatik 1.138 lanean zeuden (592 gizon eta 546 emakume) eta 79 langabezian zeuden (35 gizon eta 44 emakume). 471 pertsona inaktiboetatik 189 erretiraturik zeuden, 166 ikasten zeuden eta 116 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Puymoyen udalerrian 995 unitate fiskal zeuden, 2.543 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.272 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 122 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 13 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 35 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 14 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 25 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 5 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 4 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 altzari denda zen eta 2 kirol-dendak ziren.
2000. urtean Puymoyen udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ariaferma
Ariaferma 2021eko Leonardo Di Costanzo italiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Sinopsia
Panoptikoaren metaforaren erdian Gargiulo inspektorea dago: jatorri napolitarreko eta langile klaseko guardia zuzena. Gorrotorik ez duena, justiziaren alde diharduena, baina, halaber, lelo garbi bat duena: ezin da presoekin fraternizatu. Ifrentzuan, Carmine Lagioia, mafia txiki bateko buru adeitsua, Silvio Orlando aktoreak behar bezain anbiguo haragiztatua. Bien arteko borroketako batean zera esango dio Gargiulok Lagioiari: «Zuk eta nik ez dugu deus ere amankomunean». Baina ez da egia...
Tuloma (ibaia)
Tuloma (Тулома; skolt samieraz: Tuållâmjokk; Doallánjohka; Tuulomajoki) Errusiako kostaldeko ibaia da, Kola penintsula zeharkatzen duena. 64 km luze da, eta 21500 km²-ko arroa (ia Suitzaren erdiaren parekoa) dauka. Fennoskandiako ibai nagusienetariko bat da. Notozero aintziraren hustubidea da, eta hegoaldetik iparralderantz doa Kola badian itsasoratu arte. Bere izokinak ospetsuak dira.
Rejas
Rejas, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, San Blas-Canillejas barrutian. Hiriko 206. auzoa da. 2009ko erroldaren arabera 11.990 biztanle zituen.
L'Homme qui a vendu sa peau
L'Homme qui a vendu sa peau (الرجل الذي باع ظهره; bere larrua saldu zuen gizona) 2020ko Kaouther Ben Hania tunisiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Sinopsia
Sam Ali Siriako gizon gazte eta sentibera bat da; gerratik ihesi, Libanorako bidea hartuko du. Europan zehar bidaiatzea izango du asmoa, eta bere maitearengatik gorputza tatuatuko du ia guztiz. Denborarekin ulertuko du erabaki horrek zer ondorio dauzkan, uste zuenaren kontrara...
Bythaelurus clevai
Bythaelurus clevai Bythaelurus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Vipera barani
Vipera barani Vipera generoko animalia da. Narrastien barruko Viperidae familian sailkatuta dago.
Astolfo Dutra
Astolfo Dutra Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Udane Juaristi
Udane Juaristi Ibáñez (Azkoitia, Gipuzkoa, 1985) margolaria da. Argazkietatik abiatuta, collage bidez egindako obra koloretsuak sortzen ditu, nagusiki hiri-paisaiak erakusten dituztenak. Muralak ere egiten ditu.
Ibilbidea eta lanak
Udane Juaristik EHUko Arte Ederretan ikasi zuen, eta Azkoitian daukan tailerrean lan egiten du.
One Island East
One Island East Txinako Herri Errepublikako Hong Kong hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 70 solairu dauzka eta 377 metroko altuera.
Udane Juaristi
Ibilbidea eta lanak
Bere lanak argazkietatik abiatzen ditu; izan ere, argazkien fotokopiak erabiltzen ditu collageak sortzeko. Fotokopia horiekin batera, beste material batzuk ere erabiltzen ditu: pintura akrilikoa, arkatzak, margoak, pastelak, eta abar. Bolumena emateko, egur pusketak, Lego-ko piezak edota plastiko zatiak sartzen ditu.
One Island East
Eraikuntza 2008an amaitu zuten.
Nemecká
Nemecká Eslovakiako udalerri bat da, Breznoko barrutian kokatuta. 24,00 km²ko azalera du eta 1805 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1281. urtekoa da.
Inexorable (filma)
Inexorable 2021eko Fabrice Du Welz belgikar zinema zuzendariaren thrillerra da.
Sinopsia
Marcel Bellmer idazlea da, eta 'Inexorable' bere aurreko nobela arrakastatsuari segida emango dion nobelarentzako inspirazio bila dabil. Bere emaztearen sendiaren luxuzko etxera joango da bizitzera, familiarekin. Bizitza berrira ohitzen ari den bitartean, emakume gazte baten silueta agertuko zaio etxe parean, eta misterioa areagotuko da...
Pseudocrossocheilus tridentis
Pseudocrossocheilus tridentis Pseudocrossocheilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Osvaldo Pugliese
Osvaldo Pedro Pugliese (Buenos Aires, 1905eko abenduaren 2a - Buenos Aires, 1995eko uztailaren 25a) argentinar piano jotzaile, musikagile eta orkestra-zuzendaria izan zen. Haren musika ideiengatik, teknika aberastasunarengatik, eta emozioen ñabardura ugari eskaintzeko gaitasunagatik, tangoaren estilista handienetakotzat daukate, batez ere piano-jotzaile gisa.
Bizitza
Ángel D'Agostinorekin lehenbizi, eta Vincenzo Scaramuzzarekin gero, egin zituen musika-ikasketak. 1926an Roberto Firpo taldearekin hasi zen jotzen, 1927an Pedro Maffiaren seikotearekin, eta 1929an Elvino Vardarorenarekin, Aníbal Troilo eta Alfredo Dobbirekin batera, besteak beste. 1934, 1935 eta 1936. urteetan Pedro Laurenz, Roberto Firpo eta Miguel Calóren orkestretan jo zuen, hurrenez hurren. Azkenik, 1939an, bere orkestraren buru jarri zen Nacional de Buenos Aires kafetegian.
1943an lehen diskoa grabatu zuen, "El rodeo" eta "Farol" abestiekin. Kontzertu asko eskaini zituen Argentina eta Uruguaiko kafetegi, irrati, zinema, antzoki eta telebistetan, eta bi kontzertu-bira handi egin zituen bere orkestrarekin, bata 1960an, Sobietar Batasunean eta Txinan zehar, eta bestea 1965ean, Japonian.
Luiz Renato Viana da Silva
Luiz Renato Viana da Silva (1982ko urtarrilaren 10a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Osvaldo Pugliese
Bizitza
Musikagile gisa 1940ko hamarkadan egin zituen obrarik biribilenak: La Yunba (1943), Negracha (1942), Malandraca (1948).
Luiz Renato Viana da Silva
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kawasaki Frontale.
Hydrolycus armatus
Hydrolycus armatus Hydrolycus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynodontidae familian sailkatzen da.
Lake konderria (Hego Dakota)
Geografia
Lake konderriak 148,966 kilometro koadro ditu. Horietatik 3,078 ura dira. Beste 145,888 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 7,52 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 11,200 pertsonetatik 10,883 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 175 dira. 55 beltzak edo afroamerikarrak. 70 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 79 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 1 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 109 pertsonek kokatzen zuten.
Francisco Javier Galdeano
Francisco Javier Galdeano Portillo (Iguzkitza, 1949ko abenduaren 7a - ), euskal txirrindulari profesionala izan zen 1971tik 1974 arte. Garaipen bakarra lortu zuen.
Jesús anaia txirrindularia ere bazen.
Palmaresa
1970
1971
I.O.I
I.O.I, IOI eta Ideal of Idol izenez ere ezaguna, Hego Koreako neskez osatutako musika taldea izan zen, CJ E&M entretenimendu-enpresak sortua. Hainbat musika-etxetako 101 hautagai artean, honako hamaika abeslariekin osatu zuten taldea: Yoo Yeon-jung, Lim Na-young, Kang Mina, Kim Do-yeon, Jung Chae-yeon, Zhou Jieqiong, Kim So-hye, Kim Chung-ha, Choi Yoo-jung, Kim Se-jeong eta Jeon So-mi.
2016ko maiatzaren 4an egin zuen debuta Chrysalis izenburuko EParekin. Taldea 2017ko urtarrilaren amaieran banandu zen, azken kontzertuak urtarrilaren 20a eta 22a bitartean egin ziren Time Slip – I.O.I izenekoak izanik. Taldea desegitearekin batera, abeslariak euren agentziekin lanera itzuli ziren.
Valentziar Herriko Alderdi Sozialista
Valentziar Herriko Alderdi Sozialista - PSOE Espainiako Langileen Alderdi Sozialistaren Valentziako Erkidegoko federakundea da, 1978an sortu zena.
Izena valentzieraz Partit Socialista del País Valencià da.
Notre-Dame de Fourvière basilika
Notre-Dame de Fourvière basilika, Basilique Notre-Dame de Fourvière, Frantziako Lyon hirian dagoen basilika bat da. 1872-1896 artean Pierre Bossan eta Louis Sainte-Marie Perrin arkitektoek eraikiarazi zuten.
En la ciudad sin límites
En la ciudad sin límites 2002ko Antonio Hernández espainiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Sinopsia
Victor Parisera doa Max bere aita bisitatzera, oso gaixo baitago ospitale batean eta ebakuntza baten zain. Ospitaletik ihes egin nahi duela eta botikak ez dituela hartzen konturatuko da, bere kontra konplot bat dagoela uste duelako eta arriskuan dagoen Rancel hain bati abisatu behar diolako. Eromenaren ondorio dirudi haren jokabideak, baina, hala ere, ospitaletik ateratzen laguntzen dio Rancelen bila, baina ez dute aurkitzen aitak egongo zela uste zuen iturria. Ospitalera itzultzean, familiako enpresaren salmentan murgilduta dauden anaien errezeloa piztu zuen horrek.
Beromünster
Beromünster Suitzako udalerria da. Luzerna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Archignat
Archignat Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Archignat udalerrian erroldatutako biztanleak 346 ziren. Familiak 142 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 196 etxebizitza zeuden, 140 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 191 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 140 etxebizitza nagusietatik 74 bere jabearen bizilekua ziren, 62 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 43 etxek bost zituzten. 106 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 72 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Archignat udalerrian 138 unitate fiskal zeuden, 348 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.340 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 10 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Claudia di Girolamo
Arrakastak markatu zituen telebistako lehen urteak. 1980ko hamarkadaren hasieran, Di Girolamoren erregistroek kritikak txalotutako zenbait emanaldi izan zituzten, eta Canal 13ko telenobeletan bete zituen izar-paperak; besteak beste, La madrastra eta Los Títeres. 1990eko hamarkadan, bere herrialdean demokrazia itzuli zenean, Txileko Telebista Nazionalean sartu zen, eta han hasi zen bere karrerako aldi arrakastatsuena, Txileko telebistaren historiako lehen superprodukzioetan buru zela, Teleserieen Urrezko Aroan, 1990eko eta 2000ko hamarkadetan, Estúpido cupido, La fiera, Romané, Pampa ilusion eta El circo de Montini, besteak beste. 2000ko hamarkadaren amaierara arte, kate publikoko emakumerik garrantzitsuena izan zen. Arrakasta komertziala zela eta, bi hamarkadatan telebistako aktoreen artean errentagarriena izan zen.
Archignat
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Claudia di Girolamo
Interpretazio-estiloan, aldakortasunagatik nabarmendu da, rol-sorta zabala eraiki eta interpretatu baitu, karakterizazioa zein euskalkia, eta oso preziatua da genero melodramatiko eta historikoan egindako jarduketengatik, nahiz eta bere arrakastarik handienak drama erromantikoekin lortu dituen, Francisco Reyes izarkidearekin batera. Antzerkian, idazlan eta tragedia garaikideetan izaera handiko emakume-paperak interpretatzean duen garapen zurrun eta erabakigarriagatik da ezaguna.
Archignat
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Archignat udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.856 hektarea erabiltzen.
Claudia di Girolamo
Jatorria
Di Girolamo Santiagon jaio zen 1956ko abenduaren 30ean, familia apal eta erlijioso batean, oro har, sistema italiarraren aldekoa, ingurune artistiko batean. Aita, Claudio di Girolamo Carlini (Italia, 1929-) artista plastiko nabarmena da, drama- eta antzerki-zuzendaria, eta haren ama, Carmen Quesney Besa (Txile, 1923-2020) gizarte-laguntzailea zen. Di Girolamo senar-emazteen bost seme-alabetatik bigarrena da.
Aita-familiak denbora luzea zeraman L'Aquilan finkatua —jatorriz, «Aquila degli Abruzzi» izendatua—. Bere aitona Giulio di Girolamok (1902-1998) olio-pintura zaharberritzen zuen, hain zuzen ere arte barrokoa, Erroman estilo artistiko gisa, eta amona, Elvira Carlini (1905-1983), etxe jabea izan zen, sukalderako dohainarekin. Aita Claudiok arkitektura eta eszenografia ikasi zituen Erromako Unibertsitateko Arte Ederren Akademian. Berak, bere guraso eta neba-arrebekin batera, Bigarren Mundu Gerrako izugarrikerietatik ihes egin eta Txilera emigratu zuten 1948an. Bestalde, Carmen ama eta bere ama familia Frantziatik zetozen.
Archignat
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Claudia di Girolamo
Jatorria
Aitaren familiak pintura-lan oparoa egin zuen eliza eta eraikin publikoetarako pintura erlijioso muralen zenbait proiektutan, bai Santiagon, bai Txileko hainbat hiritan. Aitonak Di Girolamo Akademia sortu zuen eta bertan pintura, marrazketa, artearen historia, anatomia artistikoa eta eszenografia eskolak eman zituen. Aitak, berriz, artea, antzerkia eta politika egiten lan egin zuen, Ictus izeneko antzerki-konpainia zuzenduz, Muturreko Pobrezia Gainditzeko Kontseilu Nazionala osatu zuen eta Hezkuntza Ministerioaren Kultura Dibisioko burua izan zen ideologia sozialistako gobernuetan 1994 eta 2009 bitartean. Ama, berriz, boluntario ibili zen eta gizarte-laguntza eman zuen hiriburuko herrietan. Era berean, aktiboki hartu zuen parte Elkartasunaren Sailburuordetzan, Augusto Pinocheten diktaduraren erdian atxilotuei eta Estatuko agenteek giza eskubideak urratzen zituztenei gizarte-laguntza ematen.
Archignat
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Claudia di Girolamo
Jatorria
Haren aitak eta aitonak Txileko nazionalitatea jaso zuten 1997an, bereziki Txileko Estatuagatik, Txileren mesedetan egindako artelan baliotsua aitortzeko.
Lehen urteak eta ikasketak
Di Girolamo Vitazuran hazi zen, eta, beraz, landa-komuna. Gaztetatik ohitura artistikoak, lanean arreta handia eta Ictus antzerki-konpainian aitak egiten zuen lanarekiko nolabaiteko interesa erakutsi zuen, bere prestakuntza artistikorako pizgarria izanik. Txikitatik, aitarekin joaten zen antzerkira, eta horrek are garbiago definitu zuen bere bokazioa, Claudiaren hitzetan: "«Antzerkiko eskailerak jaitsi eta aktoreak makillatzen ikustea ipuin-liburu bat irekitzea bezalakoa zen»."Bigarren hezkuntzako ikasketak egin zituen Trewhela's Schoolen. Garai hartan, Providentzian zegoen, familiaren hego-mendebaldean. Gero Las Condes Instituzio Teresiarra Ikastetxean sartu zen, aldi horretan ordena katolikoen bigarren mailako klaseetara joaten zen eta ingelesa eta italiera ikasi zituen. Jatorri xumea izan arren eta pribilegiatuekiko distantzia handia izan arren, beti egon zen jendetzatik urrun eta baztertu egin zuen demagogia klasista, eskolako beste ikasle kontserbadore batzuek ez bezala. Handik gutxira, hamazazpi urte besterik ez zituela, bigarren hezkuntzaren amaiera eten egin zuen 1973ko estatu-kolpeak, Salvador Allenderen gobernua suntsitu baitzuen.
Canillejas (Madril)
Canillejas, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, San Blas-Canillejas barrutian. Hiriko 207. auzoa da. 2009ko erroldaren arabera 31.384 biztanle zituen.
Claudia di Girolamo
Lehen urteak eta ikasketak
1975ean, diktadura militarraren hasieran, antzerkia ikasten hastea erabaki zuen Txileko Unibertsitateko Arte Fakultatean. Hiru urtez, Rosa Ramírez eta Alfredo Castro idazlanen saiakeretan parte hartu zuen. Unibertsitatean egindako bigarren aldian, Liliana Ros s maistratzaren eraginpean geratu zen. Unibertsitatearen egitura eta agintaritzari men egiteko sistema diktadura militarreko agenteek berrikusitako eredu sozial eta politikoa ziren. Girolamoren aburuz, autoritatearekiko errespetuak zenbait ezaugarri ematen zizkion pertsonari, ikaskuntza ondo antolatu bat prestatzeko funtsezkotzat jotzen zituenak: leialtasuna, diziplina eta ikaskuntza. Claudiaren ustez,"«Unibertsitatera iritsi nintzenean, ez zeuden maisu-maistra handi horiek, hala nola Marés González, zeinekin ikasi nahi baitzuen —Estatuko agenteen agindupean eta mehatxupean utzi zuten herrialdea—, hori izan zen lehen etsipena. (Gero konturatu zen mesfidantza-giroan zebilela, Inteligentzia Nazionaleko Zuzendaritzak (DINA) unibertsitatearen barruan parte hartu zuelako)»."Autoritateari ematen zion garrantzia gutxitu egin zen, William Shakespeareren eta beste autore unibertsal batzuen testuetan etengabeko zentsuren aurrean frustrazioa agertu zenean.
Di Girolamok ikasketak utzi zituen 1977an, Raffaella lehen alaba izateko; izan ere, jarduera-maisu batek zalantzan jarri zuen haren haurdunaldia, eta hark bere karrera edo haurdunaldia aukerarazi zion. Presio horrek larritu egin zuen, eta trebakuntza uztera behartu zuen, irakasgai teoriko eta antzerki-prestakuntzako irakasgai guztiak gainditu ondoren.
2005ean literatura eta dramaturgia ikasi zituen Bartzelonan, eta 2008an antzerki-zuzendaritzako mintegia egin zuen Alfredo Castro eta Francesca Lombardo maistra psikoanalistarekin La Memoria ikerketa-zentroan.
Hastapenak
Filmazioa amaitu eta gutxira, 1978an, José Vilar zuzendari espainiar mitikoak Girolamo antzezten ikusi zuen lehen aldiz, eta kontratu bat eskaini zion Canal 9koTeatro como en el teatro eguneroko programan parte hartzeko, antzerkian bezala. Aldi berean, Ictus konpainiarekin lanean jarraitu zuen, aitarekin eta Delfina Guzmán eta Nissim Sharim aktoreekin batera. Zenbat urte ditu egun batek? 1979an.
Gustavo Meza antzerki-zuzendariak eta Jael Unger aktoreak lortu zuten telebistan lan egiten jarraitzeko konbentzitzea. Di Girolamok Raffaella alaba zuen, ezkongabea zen eta soldata behar zuen."'Dirua ondo etortzen zitzaizkidan. Rafaella txikia zen, soldata bat izatea lasaitasuna zen. Baina agian nik matxinatu egiten ninduen. Bizitza zer paradoxikoa den ikus dezazun: inoiz ez nintzen proiektatu telesailak egiten. Antzerkian bakarrik proiektatzen nuen neure burua. Telebista denbora baterako bakarrik izango zela uste nuen, baina adin horretan, telesailak nire bizitzaren zati ziren'.                                                                                                                                                                Claudia Di Girólamo"
1980ko hamarkada
Ricardo Miranda produktoreak, Protab produktoretik bananduta zegoenak, Jael Unger eta Walter Kliche protagonista zituen Arturo Moya Grau-ren La Madrastra (1981) Canal 13ko lehen telenobela txiletarraren protagonista gaztea izatea esleitu zion Girolamori. Luna San Lucas goi-klaseko neska apetatsua interpretatu zuen, amaordea onartzen ez zuena. Paper hori gogoangarria izan zen di Girolamoren hasierarako. La Madrastraren fenomenoaren arrakastak eta Txilen izan zuen eragin sozialak eragin zuen haren irudiak, behin eta berriz, aldizkari eta egunkari nazionalen azalak hartzea. 24 urte besterik ez zituela, fama bat-batean iritsi zitzaion, eta Cristián Campos aktorearekin zuen maitasun kontuak pantaila pasatu zuen, komunikabideen eta prentsa arrosaren arreta lortuz. Óscar Rodríguez Gingins zuzendaria txundituta geratu zen Girolamorekin, eta aktore iraunkorrez osatutako bere pertsonalean deia egitea lortu zuen. Hala ere, grabazioetan, aktoreak hainbat gatazka izan zituen Moya Graurekin, Luna pertsonaiak zuen gidoi-arazoa zela eta, hauxe azaldu zuen aktoreak: "«Moya Graurekin asko borrokatzen ginen. Telesaila ikusi ondoren, azpimarratutako testuekin erreklamatzen ninduen, eta esaten zidan:'Claudia, hau aldatu duzu, hau eta hau. Zergatik?'Ondo haserre zegoen. Nik esaten nion gazteek ez zutela horrela hitz egiten eta erantzuten zidan: kanpoan saltzen badugu ez da ulertuko, inork ez du ulertuko zer esaten dugun. Eta bera joan eta Óscar Rodríguez zuzendariarekin kexatu zen. Orduan, Jaime Vadell aktoreak aholkatu zidan: Claudia, esan testuak idatzita dauden bezala. Zoragarriak dira horrela, ez zaie puntu bat ere aldatu behar. Hor hasi nintzen ikasten. Ulertu nuen nik barne-lan bat egin behar nuela, hitzak baino, hitz horiek nola esaten nituen zela garrantzitsua»."1982an, Andrew Lloyd Webberren Jesucristo Superestrella rock-operaren Txileko lehen bertsioan parte hartu zuen, Maria Magdalena papera eginez, eta kritika bikainak jaso zituen. Horri esker, elkarrizketak lortu zituen eta prentsa-artikuluetan agertu zen.
1984an, Girolamok Sergio Vodanovic dramaturgoaren telenobela protagonizatu zuen, Los títeres, Gloria Münchmeyer-ekin batera. Artemisa Mykonos izeneko hamazazpi urteko neska bat interpretatu zuen. Jatorri grekoa zuen, eta aita Txilera iritsi zen, eta porrot egiteko ehungintzan inbertitzea erabaki zuen. Beste aldean bullying-a jasotzen duen leku horretan, Adriana Godan lehengusina, Munchmeyerrek interpretatua. Handik 20 urtera, neska aberats bat balitz bezala itzuli zen, bere nerabezaroa traumatizatu zutenei mendeku hartzeko asmoz. Telenobelak arrakasta handia izan zuen Canal 13rentzat —Arturo Moya Grau-ren telenobelak bakarrik gainditu zuen, La Madrastrak—, eta ikus-entzule ugari bildu zituen herrialde osoan, eta Girolamo Txileko telebistako superizar gazte bihurtu zuen, fan askorekin, nerabeak zein emakume gazteak oro har. Txilen eta Ekuadorren grabatu zen ekoizpena. Telebistako kritikarien iritziz Txilen ekoitzitako telenobela onena da.
1988an, Girolamok eten egin zuen telebistako ibilbidea, eta Cristian Campos senarrarekin Texas, Estatu Batu etan bizitzera joan zen. Texasen, bere azken semea, Pedro, jaio zen. Urte eta erdiz utzi zion aktore izateari ama, emazte eta etxearen jabe izateko. Aukera horretaz baliatu zen pinturan eta marrazkian aritzeko, alde batera utzita zeukan zaletasuna.
Antzerkian eta telebistan sendotzea
1990eko hamarkadan, Di Girolamok telenobelen generoan sendotzen zen telebistako lasterketa bat diseinatzen hasi zen. Hamarkada horretatik aurrera, erregistro ugari daude, eta protagonismo handiagoa dute telebistan. 1990ean Bastián Bodenhöfer eta Carolina Arregui aktoreekin batera Cassiano Gabus Mendes dramaturgo brasildarraren ¿Te conté? lanaren egokitzapena egin zuen, Óscar Rodríguezek zuzendua. Kleptomania duen goi-klaseko neska gazte bat izan zen. Telenobelak kritika onak jaso zituen, eta arrakasta handia izan zuen Canal 13n. Urte berean, zinemako debuta egin zuen Amelia Lopes O'Neill filmean paper txiki batekin. Raúl Ruizek idatzi zuen filma, Valeria Sarmientok zuzendua, eta Dos mujeres en la ciudad filmeko protagonista izan zen, aitak zuzendutako azken filma.
Bertrand Pelletier
Bertrand Pelletier, okzitaniera arautuan Peletièr (1761eko uztailaren 31 Baiona - 1797ko uztailaren 21 Paris) kimikari eta farmazialari lapurtarra da.
Claudia di Girolamo
Antzerkian eta telebistan sendotzea
Aldi batean, Di Girolamo berriz, bere karrerari buruzko zalantzak izaten hasi zen, Canal 13rekin zuen kontratua haustea erabaki zuen, eta Txileko Telebista Nazionalarekin sinatu zuen, Sonia Fuchs ekoizlearen kudeaketaren pean. Hark Vicente Sabatinirekin lan egitea eta bere paperak telenobeletan dibertsifikatzea eskaini zion, aktorearentzat eta estatuaren telebistarentzat askatasuna ekarri ondoren. 1991n Di Girolamo izan zen Volver a Empezar filmaren protagonista, Jael Unger, Alfredo Castro eta Francisco Reyesekin batera, Sabatinik zuzendua. Bere pertsonaia etxezale emakume bat da. Amaginarrebak erbesteratu politikotik itzulita, bere senar kontserbadorearen aurrean errebelarazten dio. Telenobelak eztabaida piztu zuen, Augusto Pinocheten erregimen militarra 'jausi' ondoren jaioterrira itzultzen zen erbesteratu politiko baten istorioa kontatzen baitzuen, eta, gainera, Txileko hezkuntzaren monopolio neoliberala. Entzule gutxi izan zituen, baina urteen poderioz, «kultuko telenobela» izendatu zuten.
Bertrand Pelletier
Biografia
Hamazazpi urterekin, Parisera joan zen Fisika eta Kimika ikastera eta Farmazia karrera amaitu zuen. Ikasketok bukatzeko zorian zela, Jean d'Arcet landestarrak Collège de France goi mailako ikastetxean bere prestatzailea izateko aukeratu zuen; geroago farmazia baten ardura eman zion.
Hartutako ardurak: Erietxeetako Inspektorea, Bolbora eta Gesalen Komisarioa (gerra garaia zenez, munta handiko kargua zen), Osasun Militarraren Komiteko kidea eta Eskola Politeknikoan Kimika irakaslea (1767an). Zeregina hain gakoa zuen, ezen Iraultzaren unerik ilunenetan ere ez baizuen inork artegatu. 30 urte eskas zituela, 1792an Frantziako Zientzien Akademiako kide bihurtu zen. 1797an hil zen esperimentu bat egiten ari zen bitartean: antza, kloro gehiegi arnastu zuen. Haren seme Pierre Joseph Pelletier kimikariak kinina asmatu zuen.
Claudia di Girolamo
Antzerkian eta telebistan sendotzea
1992an hasi zen bere karrerako etapa arrakastatsuena, antzerkian eta telebistan zuen presentzia sendotuz, garrantzi dramatiko handiko paper nagusiekin, eta bi ekoizpen txalotutan banatu zen egunero. Telebistan, paper protagonikoetan bildu zen berriro Unger, Reyes eta Bodenhöferrekin, Trampas y Caretas (1992) filmean. . Emakume aberats xelebre batek kontratatu zuen emakume bat interpretatu zuen, eta bizimodu perfektua eskaintzea erabaki zion, bi semeetako bat beraz maitemintzeko gai bazen. Telenobela telebista publikoaren lehen arrakasta bihurtu zen hamarkadan, Canal 13ko telenobelen hegemonia arrakastatsua garatuz. Denboraldi horretan, aktoreak publizitate asko jaso zuen geroago, eta aktore ezagunenetakotzat aipatzen da maiz. Geroago, Cordeliak El rey Lear obran zuen paperarekin jarraitu zuen antzerkian, eta Héctor Noguerarekin aritu zen. Paper horrek Di Girolamori kritikaren lehen txalotze handia.eman zion antzerkian. Shakespeareren testua Nicanor Parra antipoetak itzuli zuen eta UC Antzokian muntatu zen, kritika eta finantza aldetik arrakasta handiarekin, audientzia handia lortu zuen eta, ondoren, urteko antzerki-muntaiarik onena bezala katalogatu zen. Hori zela eta, Qué Pasa aldizkariak «Claudia Di Girolamo emakume langile arrakastatsua» izenburua jarri zuen bere edizioetako batean.
Di Girolamo eta Reyes hirugarren urtez jarraian agertu ziren pantailan Jaque Maten (1993), Chico de Assis eta Walther Negrãoren Brasilgo telenobela batean oinarrituta, Brasileko arrakasta errepikatzeko asmoz. Hala ere, ez zen horrelako errepikapenik izan, eta telenobela porrot komertziala izan zen TVNrentzat, eta Sabatiniren lehen porrota eta bakarra izan zen hamarkadan. Produkzioan, aktoreak ile laburra, krespoa eta tonalitate iluna utzi behar izan zuen Isabela Qusneyren papererako bere pertsonaia emakume hilgarria zelako. Hala ere, ez zen ez kritikarien ez ikusleen gustukoa izan, aktorea heroina-roletan ikusten ohituta baitzeuden. Hala ere, urtearen erdialdean, Di Girolamok antzerkiari buruzko kritikaren txaloa aurkitu zuen El vicio absurdo lanean, Virginia Woolf idazle ingelesaren papera eginez. Haren paperak aintzatespen handia lortu zuen, eta goraipatu egin zuten lehen aipamenetan egindako lanagatik. Ondorioz, urtean muntatutako beste pieza batzuekiko erakarpen nagusia izan zuen, eta APES sarietarako antzerki-aktore onenaren izendapena jaso zuen.
Bertrand Pelletier
Baionak gogoan
Baiona Ttipi ko karrika batek Pelletier izena darama, haren omenez. Egun "Xaho-Pelletier" deitzen zaio auzo horren amaieran eta Kontseilu Orokorraren nahiz unibertsitateko eraikin berrien arteko eremu zabalari: anitz ospakizunen bilgune da.
Claudia di Girolamo
Antzerkian eta telebistan sendotzea
Juan Andrés Piñak honelaxe kalifikatu zuen bere jarduera:"«Harrigarria da, Di Girolamo gai da Virginia Woolf-en ahots anitzak sortu eta birsortzeko eta giza arimari eta emakumeen egoerari beste begirada bat unibertsoa zabaltzeko»."Las Últimas Noticias-en aipamen batek hauxe adierazi zuen:"«Claudia Di Girolamok lan bikaina egiten du pertsonaiaren ñabardura guztiak nabarmentzeko»."Jaque Matek porrot egin ondoren, Verónica Saquel produkzio-etxeak Di Girolamo sartu zuen Rompecorazón (1994), Cassiano Gabus Mendesen Brasilgo nobela batean oinarritua, Sabatinik Trampas y caretas lanaren arrakasta errepikatzeko egindako saio batean.86 Telenobelak oso ongi funtzionatu zuen eta audientzia-emaitza onak lortu zituen. Hala ere, Di Girolamo Carolina Fadic hasiberriak lekualdatu zuen eta komunikabideen arreta guztia jaso zuen. Hala eta guztiz ere, aktorea kritiken aurka agertu zen, eta antzerkian arrakasta lortu zuen berriro. Francisco Reyesekin batera, Rodrigo Pérezek zuzendutako El malconocimiento obra egin zuen.
Telebista publikoan egindako paper garrantzitsuen ondoren, Di Girolamok bere erronkarik handiena, Estúpido Cupido (1995) komedia erromantikoa, egin zuen. Angelica mojak, San Andres herrira motozikletan iristen den gazte erlijiosoak, nesken bigarren hezkuntzako eskola batean literaturako maistra gisa lan egiteko duen rola ezin hobea izan zen aktorearentzat. Haren interpretazioak erregistro metodologiko bat izan zuen, telebistaren industrian garrantzi handiagoa hartzen hasi zena. Prentsak «edozein rol egiteko prest» aktore gisa sailkatu zuen. Bere pertsonaia prestatzeko, aktorea hiru egunez Viña del Mar-eko Karmeldar Oinutsen Komentuan sartu behar izan zuten. Di Girolamok entzuleak konkistatu zituen, eta telenobelak arrakasta itzela izan zuen, TVNrentzat diru-sarrera handiak bildu zituen eta kritikariengandik kritika positiboak jaso zituen. Aktoreak denboraldiko aktorerik onenaren TV Grama eskuratu zuen, APES Sarirako izendapena aktore nagusi onenaren gisa, eta Futuro Fundazioaren inkesta publikoan agertu zen, herrialdeko aktorerik ezagunena zela esanez. Hala ere, 1960ko hamarkadan erlijioso gazte baten eta irrati-esatari limurtzaile baten arteko maitasun-istorioak hainbat kritika eragin zituen Eliza katolikoan. Urte berean, Alfredo Castrok zuzendutako La catedral de la luz antzezlanaren protagonista izan zen.
Willencourt
Willencourt Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Claudia di Girolamo
Antzerkian eta telebistan sendotzea
1996an Tatiana Gaviolak zuzendutako Mi último hombre filma egin zuen. Filma maiatzaren 10ean estreinatu zen, eta Canneseko Zinemaldiko Kritikaren Asteko 51. hautaketan txalotu zuten.