cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Christophorus Clavius
Astronomia
Claviusek, astronomo bezala, eguzki sistemaren eredu geokentrikoari zorrotz egin zion, zeinean zeru guztiak Lurraren inguruan biratzen diren. Kopernikoren eredu heliozentrikoari aurre egin arren, arazoak onartu zituen eredu Ptolemaikoarekin. Galileok errespetu handiz tratatu zuen, 1611an bisitatu zuen eta teleskopioarekin egindako behaketa berriak eztabaidatu zituen. Garai hartan Claviusk aurkikuntza berriak benetakotzat onartu zituen, nahiz eta Ilargiaren mendien errealitateari buruzko zalantzak eduki. Geroago, Ilargian krater handi bat bere omenez izendatu zuten.
Hautatutako lanak
Claviusen lan matematiko osoa (5 liburuki, Mainz, 1612) online eskuragarriak dira.
Eskuin (argipena)
Eskubi ''hitzak artikulu honetara dakar, norabidearen eta aldearen adieran. Izen propio moduan dituen adieretarako, ikus: Eskubi (argipena).''
Konposatu organikoen nomenklatura
Nomenklatura honek IUPAC-ek (International Union of Pure and Applied Chemistry) ezarritako arauak (IUPAC nomenklatura) jarraitzen ditu eta izen bakoitzak konposatu organiko bakarra izendatzeko balio du. Aitzitik, kasu batzuetan izen kimikoa konplexuegia denean, molekula handietan kasu, izen arrunta erabiltzen da.
Historia
Araurik gabeko izendatze libre honen aurrean, eta denboraren eraginez aurkitutako konposatuen kopurua izugarri handitu zela ikusirik, kimikariak nomenklatura sistematiko baten alde lanean hasi ziren. Nomenklatura sistematiko hau 1892. urtean IUPAC-ek sortu zuen eta hainbat aldiz izan da berrikusia eta egokitua. IUPAC nomenklaturaren helburua bikoitza da. Alde batetik, konposatu desberdinek izen desberdina izatea, hau da, konposatu bati izen bakarra eta izen bat konposatu bakarrari egokitzea. Bestetik, arautegia ezagutzen duen edozein kimikarik izena irakurrita egitura irudikatu ahal izatea eta alderantziz, egitura ikusita izena jakitea da.
Irizpide hauek gogoan, funtzio talde guztientzat prestatu dira IUPAC arauak eta berauek erabiliz, egitura konplexuenei ere zalantzagarritasunik gabeko izen sistemikoak ematen zaizkie.
Gaur egun munduko kimikari guztiek erabiltzen dute hizkuntza kimiko hau, baina batzuetan, sendagaiak izendatzerakoan esaterako, izen luze eta konplexuak sortzen direnez, nomenklatura ez-sistemikoak erabiltzen dira. Azido azetilsalizilikoa beharrean aspirina adibidez.
Oinarria
IUPAC sistemaren arabera konposatu organiko baten izena hiru zatitan banatzen da: aurrizkia, erroa edo oinarrizko zatia eta atzizkia. Atal hauetako bakoitzak konposatuari buruzko informazio desberdina emango digu.
(*) "R"-k edozein karbono kate adierazten du.
Oinarriarekin amaitzeko, molekulak irudikatzeko moduari buruzko ohar bat. Molekulak karbono eta hidrogeno guztiak adieraziz irudikatu daitezke, karbono bakoitzaren ondoan dagokion zenbakia jarriz ondoko irudian ikus daitekeen bezala.
Baina kasu gehienetan irudia sinplifikatu asmoz, katearen tarteko hidrogenoak kendu eta karbonoak zenbakiengatik ordezkatzen dira jarraian datorren irudian bezala.
Alkanoak
Alkanoak izendatzeko sistema sinpleena denez eta bere oinarriak beste konposatu motak izendatzeko erabilgarriak direnez, alkanoen nomenklaturarekin hasiko gara.
Alkanoak lotura bakunez elkartutako karbono eta hidrogeno atomoz osatutako hidrokarburoak dira. Kate linealeko (adarkadurarik gabe) alkanoak -ano atzizkiarekin izendatzen dira. Beraz, bost karbono atomo (pent-) eta adarkadurarik ez duen alkano (-ano) bat izendatzeko pentanoa erabiliko genuke.
Alkano ez osoak izendatzeko aldiz, hots, alkano zati edo alkilak -ano atzizkiaren ordez -il atzizkia erabiltzen da. Alkano ez oso hauek kate nagusiaren adarkadurak izan ohi dira eta aurrizki moduan adierazten dira lehenago aipatu bezala.
Taulako lehen lau ordezkatzaileak nahiko sinpleak dira, karbono kopuruaren erroak eta -il atzizkiak osatzen dituzte. Gainerakoak zertxobait konplexuagoak dira, ordezkatzailearen barruan beste ordezkatzaile edo adarkadura gehiago baitaude. Adarkadura berri hauek albo katearen zein karbonotara lotuta dauden adierazi behar da. Adibidez, 1-metiletil albo katea bi karbonotakoa da baina etil honen lehen karbonoak beste ordezkatzaile bat du, metil bat. Bigarren adarkadura hau lehen adarkaduraren lehen karbonoan aurkitzen da, horregatik metil horren posizioa adierazi behar da.
Adibide honetan kate nagusia ondo aukeratzea garrantzitsua da. Lehen irudian kate nagusia hexano bat da, sei karbonoz osatuta, eta honek bi ordezkatzaile desberdin ditu (etil eta metil) katearen gune desberdinetan. Bigarren irudian kate nagusia pentano bat da bi ordezkatzaile (etil) berdinekin. Izendatzeko modu zuzena lehenengoa da, kate nagusia luzeagoa delako. Beraz, 3-etil-4-metilhexanoa izango da eta ez 2,3-dietilpentanoa. Ordezkatzaileak zenbakitzerako garaian alde batetik edo bestetik zenbatzen hastean muturretik distantzia berera daudenez, ordena alfabetikoa erabiltzen da (etil metilen aurretik).
Zikloalkanoak
Zikloalkanoak izenak dioen bezala, alkano ziklikoak dira. Hauek izendatzeko kate nagusiaren karbono kopuruaren araberako izen egokiaren aurrean ziklo- aurrizkia jarri behar da. Eta ordezkatzaileren bat izanez gero, aurretik jartzen da alkil moduan.
Alkano arrunten kasuan bezala, ordezkatzaile bat baino gehiago dagoen kasuetan ordena alfabetikoaren arabera ahalik eta zenbaki txikiena ematen zaie, horretarako norabide egokia aukeratuz.
Batzuetan albo kate irekiak zikloak baino atomo gehiego dituenean edo molekula batek ziklo bat baino gehiago baditu, zikloalkanoa konposatu aziklikoaren ordezkatzailetzat hartzen da eta zikloalkil moduan izendatzen da.
Alkano poliziklikoak
Alkano poliziklikoen artean bi mota bereizten dira: zubia duten bizikloak eta espiranoak.
Espiranoak karbono bat amankomunean duten bi zikloz osatutako konposatuak dira. Izendatzeko, lehendabizi espirano- aurrizkia eta ondoren kortxete artean karbono espiranikoaren bi aldeetan dauden karbono kopurua adierazten da txikienetik handienera eta puntu batez bananduta. Kasu honetan karbono espiranikoa ez da adierazten kortxete artean. Azkenik, alkanoaren izena jartzen da karbono guztiak zenbatuta.
Alkenoak
Alkenoak edo olefinak karbonoen artean lotura bikoitz bat duten hidrokarburoak dira. Alkanoak bezala izendatzen dira, baina -ano atzizkiaren ordez, -eno izaten dute. Lotura bikoitz bat baino gehiago dituenean molekuletan aldatu egiten da hau, bi lotura bikoitzentzat -adieno, hirurentzat -atrieno...
Lotura bikoitzaren posizioa adierazi egin behar da, kate nagusiaren karbonoak zenbatuz eta beroni ahalik eta zenbaki baxuena emanez. Lotura bikoitz bat baino gehiago dagoenean, posizioa adierazten duten zenbakien konbinazioa ahalik eta baxuena izan behar da. Molekularen izen osoa lortzeko, beti bezala kate nagusiaren karbono kopurua zenbatu eta dagokion erroa jarri behar zaio aurretik -enori.
Lehenengo molekulak sei karbono ditu eta lotura bikoitz bat. Albo katerik ez duenez, hex-1-enoa deritzo. Hurrengoa, aurrekoaren berdina da baina laugarren karbonoan metil talde batekin. Horregatik, 4-metilhex-1-enoa esaten zaio. Eta azkenak bi ordezkatzaile ditu, etil talde bat eta metil talde bat. Molekula hori 4-etil-2-metilhex-1-enoa da.
Kateak adarkadurak baditu, kate nagusia lotura bikoitzak dituenen artean luzeena izango da eta zenbaketa egiterako orduan lehentasuna lotura bikoitzari emango zaio albo kateen aurrean. Kate nagusia lotura bikoitz gehien dituena izango da gainera, nahiz eta ez izan luzeena.
Alkinoak
Lotura hirukoitzaren posizioa adierazteko katearen karbonoak mutur batetik hasita zenbatzen dira, lotura hirukoitzei ahalik eta zenbaki baxuena emanez. Lotura hirukoitz bat baino gehiago baditu molekulak, posizioa adierazten duten zenbakien konbinazioa ahalik eta txikiena izan behar da. Izena osatzeko -ino atzizkiaren aurretik karbono kopurua adierazten duen erroa jarri behar da.
Ondoko irudian ordezkatzailerik gabeko bi alkino ikus ditzakegu. Bata etinoa da, bi karbono eta lotura hirukoitz bat dituelako eta bestea propinoa, hiru karbono eta lotura hirukoitz batekin. Bi kasu hauetan ez da beharrezkoa lotura hirukoitzaren posizioa adieraztea, lehenengoan bi karbono bakarrik daudenez badakigulako horien artean dagoela eta bestean aldiz, hiru karbono eta ordezkatzailerik gabe, alde batean edo bestean jarri molekula bera izango delako.
Alkenoen kasuan bezala, kateak adarkadurak baditu, kate nagusia lotura hirukoitza dutenen artean luzeena izango da eta zenbaketa egiterakoan lehentasuna izango du lotura hirukoitzak albo katearen aurrean.
Lotura anizkoitzen lehentasunak
Lotura anizkoitzak dituzten hidrokarburoekin (alkeno eta alkinoak) amaitzeko, kate nagusia lotura anizkoitz gehien dituena izango dela esan behar da. Lotura anizkoitz kopuru berdina duten kate bat baino gehiago egonez gero, luzeena izango da nagusia, hau da, karbono atomo gehien dituena. Aitzitik, karbono kopuruan ere bat badatoz, lotura bikoitz gehien dituenak izango du lehentasuna lotura bakun eta hirukoitzen aurrean.
Kateko karbonoen zenbaketa beti bezala mutur batetik hasiko da, lotura anizkoitzei ahalik eta zenbaki baxuena emanez eta lotura bikoitzen lehentasuna mantenduz.
Molekula berean lotura bikoitzak eta hirukoitzak agertzen badira, izendatzerako orduan lotura bikoitzaren atzizkia (-en) eta ondoren lotura hirukoitzarena (-in) jartzen dira, aurretik posizioa adierazten duen zenbakiarekin batera.
Hidrokarburo aromatikoak
Hidrokarburo aromatikoak egitura ziklikoa eta lotura bikoitz konjokatu edo txandakatu gehien dituzten konposatuak dira. Beren izen generikoa areno da eta taldeko konposatu adierazgarriena bentzenoa.
Bentzeno ordezkatuak zikloalkanoen moduan izendatzen dira, lehenengo ordezkatzaileak alkil moduan izendatuz eta jarraian bentzeno hitzarekin.
Ordezkatzaile bat edo gehiago dagoenean, ordezkatzailea duen karbonotik hasten da zenbaketa eta ondoren gainerako karbonoak zenbatzen dira, beti ere beste ordezkatzaileei ahalik eta zenbaki txikiena emanez. Aukera bat baino gehiago dagoenean, ordena alfabetikoaren arabera erabakitzen da.
Bi ordezkatzaile daudenean, hauen kokapena bentzenoan hiru aurrizki hauen bidez azaltzen da: o- (orto), m- (meta) eta p- (para).
Goiko irudian kokapen desberdinak dituzten bi metil talde dituzten bentzenoak ageri dira. Lehenak bi ordezkatzaileak elkarren ondoan ditu, hau da, 1 eta 2 karbonoetan eta 1,2-dimetilbentzenoa edota orto-dimetilbentzenoa esaten zaio. Bigarrenak, ordezkatzaileak karbono bateko tartearekin bananduta ditu, 1,3-dimetilbentzenoa edo meta-dimetilbentzenoa da. Eta azkena, ordezkatzaileak aldenduen dituena da, 1,4-dimetilbentzenoa edo para-dimetilbentzenoa.
Bentzenoa ordezkatzaile gisa agertzen denean beste molekula batean, fenil izena hartzen du.
Mota honetako eraztun edo ziklo bat baino gehiago konbinatzean, hidrokarburo aromatiko poliziklikoez mintzatzen gara (naftalenoa, antrazenoa, tetrazenoa, fenantrenoa...).
Deribatu halogenatuak
Halogenoak (Br, F, Cl eta I) dituzten konposatu organikoak dira.
Halogenoen posizioa adierazteko, kate nagusiaren karbonoak mutur batetik bestera zenbatzen dira ordezkatzaileak dituzten karbonoei ahalik eta zenbaki baxuena emanez. Aukera bat baino gehiago daudenean, ordena alfabetikoaren irizpidea aplikatzen da. Halogenoak alkil taldeen pare kontsideratzen dira.
Haloalkeno edo haloalkinoen kasuan, lotura bikoitz eta hirukoitzek lehentasuna dute zenbatzerako garaian.
Ondoko irudian bi adibide daude. Lehen konposatuak karbono bat eta hiru kloro atomo ditu eta beraz, bere izena triklorometanoa da (kloroformo bazala ere ezaguna). Bigarrenak, bi karbono ditu eta halogeno ordezkatzaile desberdinak hauetan, zehatzagoak izateko hiru fluor batean eta bromo eta kloro bat bestean. Molekularen izena 2-bromo-2-kloro-1,1,1-trifluoroetanoa da.
Molekula batean hidrogeno guztiak halogenoz ordezkatuta badaude, ondoko aurrizkiak erabili daitezke: perfluoro-, perkloro- edo periodo- hidrokarburoaren izenaren aurretik. Adibide honetan ikus dezakegu sei karbonoko konposatu bat non hidrogeno guztiak fluoroz ordezkatuak izan diren. Sei karbono dituenez alkanoak, perfluorohexanoa izango da bere izena.
Funtzio taldeak
Orain konposatu organikoen nomenklatura konplikatzen joango da, funtzio taldearen arabera desberdina izango baita. Jada ez ditugu karbono eta hidrogenoak soilik izango. Oxigenoa, nitrogenoa, sufrea eta fosforoa ere azalduko zaizkigu.
Oinarrian azaldu bezala, funtzio taldea nagusia denean molekularen izenaren atzizkian agertuko da, baina bigarren mailakoa bada, hau da, lehentasuna duen beste funtzio talde batekin batera agertzen bada, aurrizkian adieraziko da.
Nomenklatura funtzio talde bakoitzaren arabera ikusiko dugu jarraian.
Alkoholak
Alkoholak hidroxi (OH) funtzio taldea duten konposatu organikoak dira. Izendapena oinarrizko egitura osatzen duen alkanoari (alkeno edo alkinoa ere izan daiteke) amaierako -oren ordez -ol atzizkia jartzean datza.
OH taldearen posizioa adierazteko katearen karbonoak mutur batetik bestera zenbatzen dira, hidroxi taldeari ahalik eta zenbaki baxuena egokituz. Ordezkatzaile bat baino gehiago dituenean molekulak, posizioa adierazten duten zenbakien konbinazioa ahalik eta txikiena izan behar da. OH taldeak lehentasuna du alkeno, alkino, halogeno eta alkil taldeen aurrean.
Izena osatzerako garaian kate karbonatuari dagokion erroa, ondoren hidroxi taldearen posizioa adierazten duen zenbakia eta azkenik, -ol atzizkia jartzen dira. Alkohol talde bat baino gehiago dagoenean, -diol, -triol... Hala ere, alkohol batzuen kasuan izen arruntak erabiltzen dira.
Hona hemen funtzio talde gisa alkohola duten hiru adibide. Lehenak lotura bakunarekin elkartzen diren bi karbono eta OH talde bakarra ditu. Karbono katearen izena etano izango da eta alkohola duenez -ol atzizkia gehituko diogu, beraz, etanola deituko diogu. Hurrengoak hidroxi talde bakarra duen arren hiru karbono ditu eta alkoholaren posizioa adieraztea beharrezkoa gertatzen da, propan-1-ola. Azkenak bi karbono eta bi alkohol ditu eta bertan ere alkohol hauen posizioa adierazi behar dugu, etan-1,2-diola. Alkoholen posizioa adierazi ezean, ez baitugu jakingo biak karbono berean dauden hala bakoitza karbono batean.
Kateak adarkadurak baditu, kate nagusia OH taldea duen kate luzena izango da. Luzera berdineko kateen kasuan, albo kate gehien dituena izango da nagusia. OH talde bat baino gehiago daudenean, talde gehien dituena izango da nagusia nahiz eta ez izan luzeena. Eta OH talde kopuru berdineko bi kate edo gehiago badaude, nagusia luzeena izango da, luzera ere berdina badute aldiz, alkohol taldeei zenbaki konbinazio baxuena egokitzen zaiona izango da.
Hidroxi taldea funtzio talde nagusia ez denean, hau da, molekulan beste talde garrantzitsuago bat badago, alkohola ordezkatzaile moduan izendatzen da hidroxi- aurrizkia erabiliz. Alboko irudian ikusten dugunez, alkoholaz gain beste funtzio talde bat ere badu molekulak, azido karboxiliko bat hain zuzen ere. Azken honek alkoholaren aurrean lehentasuna du eta horregatik alkohola aurrizki moduan adierazten da. Aurrerago ikusiko dugu nola nomenklatzen diren azido karboxilikoak eta baita funtzio talde desberdinen lehentasunak ere beraiekiko.
Fenolak
Fenolak OH taldea ziklo aromatikoari lotuta duten konposatu organikoak dira. Bentzenoaren deribatuak dira ugarienak eta bentzenol gisa izendatzen dira.
Ordezkatzaile bat baino gehiago daudenean, posizioa adierazten duten zenbakien konbinazioa ahalik eta baxuena izan behar da. OH taldeak lehentasuna du halogeno eta alkilen aurrean.
Eterrak
R - O - R´ egitura orokorra duten konposatu organikoak dira eterrak, R eta R´ alkil erradikalak edo hidrokarburo zatiak izanik.
Eterrak izendatzeko hiru sistema daude: Egitura konplexuagoak izendatzeko erabiltzen da. Eter funtzioari baino gehiago, alkanoari edo hidrokarburoari ematen zaio lehentasuna. Oxigenoarekin loturiko egitura konplexuena duen R taldea hartzen da nagusitzat, eta gainontzeko R - O egitura ordezkatzaile gisa hartzen da, aurrizki moduan adieraziz. Eter konplexuak aurreko bi metodoen bidez izendatzeko zailak direnean, hirugarren metodo hau erabili daiteke. Bereziki gomendagarria da polieter eta eter ziklikoen izendapenean. Hirugarren kasu honetan, eterra hidrokarburo baten deribatu bezala hartzen da, CH2 talde batzuk O atomoengatik ordezkatuak izan balira bezala. Ordezkapena gertatu den posizio hauek oxa- aurrizkiarekin adierazten dira.
Alboko irudian agertzen diren hiru adibideak lehenengo bi sistemak erabiliz izendatuko ditugu, eterra molekularen funtzio talde nagusia delako hiru kasuetan.
Bi molekula hauetan hirugarren sistema erabiltzen da. Ezkerrekoa oxaziklopropanoa da. Hau ziklopropano arrunt bat bezala izendatzen da, bertan karbono bat oxigeno batekin ordezkatua izan delarik. Ez da beharrezkoa oxigenoaren posizioa adieraztea. Eskuinekoa aldiz, 1,2,4-trioxanoa da. Kasu honetan ez da molekula zikliko bat bezala izendatzen. Hiru karbono eta hiru oxigeno ditu eta azken hauen posizioa adierazi behar da.
Aminak
Aminak amino (NH2, NHR edo NRR´) funtzio taldea duten konposatu organikoak dira.
Aminak izendatzeko ere hiru sistema daude:
Kate nagusia aukeratu eta zenbatzeko, alkoholen kasuan erabiltzen diren irizpide berdinak aplikatzen dira. Kateko karbonoak mutur batetik zenbatzen hasi, aminari ahalik eta zenbaki txikiena egokituz. Ordezkatzaile bat baino gehiago dagoenean, zenbakien konbinazioa ahalik eta baxuena izan behar da. Amino taldeak lehentasuna du alkeno, alkino, halogeno eta alkil taldeen aurrean.
Amino sekundario eta tertziarioak (RR´ - NH edo RR´R´´ - N) amina primario (RNH2) baten N-deribatu gisa izendatzen dira. Oinarrizko amina primario hori aukeratzeko, R kate nagusia zein den hartu behar da kontuan eta gainontzeko R taldeak "N-alkil" erradikal bezala izendatzen dira aurrizki moduan.
Ondoko irudian hainbat amina agertzen dira. Lehen lerroan amina primarioak dituzten molekulak daude eta bigarrenean, amina sekundario eta tertziario bana daude. Hauen izendapenak lehen bi sistemekin ikusiko ditugu eterren kasuan bezala.
Amina primarioen izendapena oso erraza da, lehen sistema erabiliz alkanoaren izena eta -amina atzizkia erabiliko ditugu eta bigarrenean, alkanoa alkil moduan izendatu eta ondoren -amina jarriz.
Adibide hau poliamina zikliko baten izendapena nola egiten den ikusteko da. Lehen aipatu bezala hirugarren sistema erabiliko dugu, hau da, karbonoak nitrogenoaren ordez ordezkatuak izan balira bezala izendatuko dugu molekula.
Sei karbono eta hiru nitrogenoz osatuta dago konposatu zikliko hau. Nitrogenoei ahalik eta zenbaki baxuena emanez kokatuko ditugu molekulan eta honela, bere izena 1,4,7-triazaziklononanoa izango da.
Zetonak
Zetonak karbonilo talde bat (CO) bi karbonori lotuta duten konposatu organikoak dira. Beren formula orokorra R - CO - R´ da, R eta R´ alkil taldeak izanik. Zetona batzuen kasuan hala ere, izen arruntak erabiltzen dira, hala nola, azetona, azetofenona, bentzofenona...
Zetonak izendatzeko bi sistema erabil daitezke:
Alboko irudian bi molekula daude. Lehenengoa bi sistemak erabiliz izenda daiteke, nahiz eta normalean izen arruntarekin izendatzen den, hau da, azetona bezala. IUPAC-ek gomendatutakoaren arabera bere izenak propan-2-ona edo dimetil zetona (bi ordezkatzaileak metil taldeak direlako) izango lirateke.
Bigarren molekulan zetona bat izateaz gain, aldehido bat ere badugu eta azken hau gainera, funtzio talde nagusia izango da zetonaren aurrean. Beraz, zetona adierazteko oxo- aurrizkia erabili beharko dugu eta aldehidoa -al atzizkiarekin adieraziko da hurrengo puntuan ikusiko dugun bezala. Bere izena 3-oxohexanala da.
Aldehidoak
Aldehidoak karbonilo taldea (CO) hidrogeno eta karbono bati lotuta duten konposatu organikoak dira. Karbono hori alkil bat izango da eta beraz, aldehidoen formula R - CHO izango da.
Alkoholen moduan izendatuko dira aldehidoak, baina -ol bukaeraren ordez -al bukaerarekin. Karboniloa beti katearen muturrean aurkituko denez, ez da beharrezkoa bere posizioa adieraztea. Dena den, aldehido batzuk izen arrunten bidez izendatzen dira, esaterako formaldehidoa edo azetaldehidoa.
Kate berean bi aldehido talde baino gehiago badaude edo aldehidoa ziklo baten barne aurkitzen bada, -karbaldehido atzizkia erabiltzen da. Aldehidoa talde nagusia ez denean berriz, ordezkatzaile moduan izendatzen da formil- aurrizkia erabiliz. Kasu hauetan aldehidoaren karbonoa egitura nagusiaren barnean ez balego bezala onartzen da.
Hiru molekula izendatuko ditugu arau hauek nola aplikatzen diren ikusteko.
Azido karboxilikoak
Karboxilo taldea (COOH) duten konposatuak dira azido karboxilikoak. Azidoak aldehidoak bezala izendatzen dira baina -al atzizkiaren ordez -oiko erabiltzen da eta izenaren aurretik azido hitza jarriz. COOH taldea beti katearen muturrean egongo da eta beraz, ez da posizioaren berri eman behar. Azido batzuk halaber, izen arruntak izango dituzte (azido formiko, azido azetiko, azido maloniko, azido sukziniko...).
Kate nagusia aukeratu eta zenbatzeko, beti bezala karboxilo talde gehien dituen kate luzeena hartu eta zenbaketa karboxiloa dagoen muturretik hasten da. Katean lotura anizkoitz bat edo garrantzi baxuagoko beste funtzio talde bat badago, kate nagusia karboxilo taldea eta lotura anizkoitza edo beste funtzio taldea barne dituena izango da nahiz eta ez izan luzeena.
Kate berean bi karboxilo daudenean, biak hartu behar ditu barne kate nagusiak nahiz eta ez izan luzeena eta zenbaketa egiterako orduan katean egon daitezkeen ordezkatzaileei ahalik eta zenbaki baxuena doitzea kontuan izan behar da. Azido taldeak lehentasuna du aldehido, zetona, alkohol, alkeno, alkino, halogeno eta alkil taldeen aurrean. Kate berean bi azido talde baino gehiago badaude edo karboxilo taldea ziklo bati lotuta badago, -karboxiliko atzizkia erabiltzen da. Kasu hauetan karboxilo taldeko karbonoak ez dira egitura nagusiaren parte gisa hartzen. Azido taldea funtzio talde nagusia ez denean, hots, beste talde garrantzitsuago bat dagoenezn, ordezkatzaile moduan hartzen da karboxi- aurrizkiarekin adieraziz.
Azil haluroak
Azil haluroak azido karboxilikoen deribatuak dira. Karboxiloak alkoholaren ordez halogenoa izango du. Izendatzeko, -oiko atzizkiaren ordez -oil erabiltzen da eta ondoren haluroa izendatzen da, hau da, alkanokarbonil haluroak dira.
Azil haluroa talde nagusia ez denean, ordezkatzaile moduan izendatzen da halokarbonil- aurrizkiarekin.
Anhidridoak
Anhidridoak ere azido karboxilikoen deribatuak dira. Bi azido karboxilikoren kondentsazioaren ondorio dira eta beren egitura orokorra R - CO - O - CO - R´ da. R eta R´ taldeak berdinak badira, molekula simetrikoa izango da. Azido karboxilikoak bezala izendatzen dira baina aurretik azido hitzaren ordez anhidrido jarrita. Asimetrikoa denean anhidrido hitza jarri, eta ondoren bi alkil taldeak izendatu ordena alfabetikoan bata bestearen atzetik hutsune bat utziz eta -oiko atzizkiarekin.
Esterrak
Ondoko irudian hiru ester sinple ageri dira.
Konposatu honetan R taldea hiru karbonotakoa izateaz gain, oxigenoari lotutako katearen karbonoaren posizioa adierazi behar da. izan ere, esterraren oxigenoa butil erradikalaren bigarren karbonoari lotuta dago. Horregatik, bere izena but-2-il propanoatoa da.
Esterra funtzio talde nagusia ez denean, ordezkatzaile moduan izendatzen da alkoxikarbonil- edo aziloxi- aurrizkien bidez. Bere formula R - CO - OR´ dela kontuan izanik, funtzio talde nagusia R taldean badago esterra alkoxikarbonil- moduan izendatuko da eta R´ zatian badago berriz, aziloxi- moduan.
Ester ziklikoak berriz laktona izena hartzen dute. Laktona hauek izendatzeko zikloaren parte diren oxigenoa eta karboniloaren karbonoa kontuan hartu gabe, gainerako karbonoen arabera egiten dira. Horrela, karbono bakarra dagoenean, α izango da, bi daudenean β, hiru γ, lau δ... eta ondoren -laktona atzizkia jartzen da. Beraz, α-laktona, β-laktona, γ-laktona eta δ-laktona lirateke ondoko konposatu ziklikoak.
Amidak
Azido karboxilikoaren deribatuak dira amidak, azidoaren OH taldearen ordez, nitrogenoa dutenak. Nitrogeno honek halaber, beste bi ordezkatzaile izan ditzake. Biak hidrogenoak direnean amida primarioa edo ordezkatu gabea dela esaten da, bata bakarrik bada hidrogenoa amida sekundarioa edo N-monordezkatua da eta bietako inor ez bada hidrogenoa amida tertziarioa edo N,N-diordezkatua.
Amidak izendatzeko azidoaren -oiko bukaeraren orde -amida atzizkia jartzen da. Konposatu zikliko batean agertzen denean amida, -karboxamida atzizkia erabiltzen da.
Ondoko irudian bi molekula agertzen dira.
Nitrogenoak ordezkatzaileak dituenean, berari loturiko taldeak izendatzen dira lehendabizi alkil erradikal moduan eta jarraian egitura nagusia -amida atzizkiarekin hutsunerik utzi gabe.
Amida funtzio talde nagusia ez denean karbamoil- edo azilamino- aurrizkiak erabiltzen dira amida ordezkatzaile moduan izendatzeko. Bere formula R - CO - NR´R´´ izanik, funtzio talde nagusia R zatian badago karbamoil- erabiltzen da eta bestela, amido-, karboxamido- edo azilamino- aurrizkiak erabil daitezke.
Amida ziklikoak laktama izena hartzen dute eta ester ziklikoak bezala izendatzen dira.
Nitriloak
Nitriloak R - C ≡ N egitura orokorra duten konposatu organikoak dira. Alkanonitrilo bezala izendatzen dira, hots, oinarrizko hidrokarburaren izenari -nitrilo atzizkia gehituz. Kate nagusia aukeratu eta karbonoen zenbaketa egiteko aldehidoen kasuan bezala egiten da, hau da, nitriloa beti katearen muturrean aurkituko denez bertatik hasi beharko da zenbatzen. Gainera, katean egon daitezkeen lotura anizkoitz eta ordezkatzaileei ahalik eta zenbaki baxuena eman behar zaie.
Nitriloa funtzio talde nagusia ez denean ziano- aurrizkiaren bidez ordezkatzaile gisa izendatzen da.
Funtzio taldeen lehentasuna
Molekula batean funtzio talde bat baino gehiago daudenean, orain artean aipatutako arauak jarraituz egiten da izendapena baina aurretik funtzio talde nagusia zein den aukeratu behar da.
Horrela, kate nagusia eta zenbaketa egokiak zehazten dira eta beste talde guztiak ordezkatzaile bezala hartzen dira. Beraz, funtzio talde nagusia atzizki moduan adieraziko da eta gainerako funtzio talde eta ordekatzaileak aurrizki moduan jarriko dira. Salbuespena lotura anizkoitzak lirateke, hauek beti atzizki moduan adierazten direlako.
Aurretik aipatu bezala, aurrizki moduan adierazten diren taldeak ordena alfabetikoa jarraituz izendatzen dira, baina talde hori behin baino gehiagotan agertzen denean erabiltzen diren di-, tri-, tetra-... aurrizkiak kontuan hartu gabe.
Jarraian datorren taulan funtzio talde hauen lehentasun ordena ageri da.
Nine Mile Burn
, Eskoziako herri bat da, Midlothian konderrian.
Cirrisalarias bunares
Cirrisalarias bunares Cirrisalarias generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.
Seaca
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Lucas (Texas)
Lucas Texasko hiri bat da. Collin konderrian kokatua dago. 2010ean 5,166 biztanle zituen, 32.64 kilometro koadrotan banatuta.
Antibiotikoekiko erresistentzia
Antibiotikoekiko erresistentzia bakterio batzuek antibiotikoei aurre egiteko garatu duten gaitasuna da. Bakterio sentikorren aldean bakterio erresistenteak ez dira deusestatzen antibiotikoen jardueraren ondorioz, eta hori egundoko arazo bihurtu da osasungintzarako.
Antibiotiko batekiko sentikorra den bakterioa erresistente bihur daiteke bi bide hauetatik: mutazioaren bidez edo beste bakterio batetik hartutako gene berezi baten bidez (erresistentzia ematen duen gene baten bidez, hain zuzen ere). Gaur egun ohikoa da hainbat bakterio erresistenteak izatea antibiotiko askorekiko: aipatu dira zortzi antibiotikorekiko erresistenteak diren bakterio batzuk, superbakterio edo erresistentzia anitzeko bakterio deritzonak.
Erresistentziako mekanismoak
Mutazioaren bidez edo hartutako gene bereziren bidez agertzen den erresistentziak hainbat mekanismotatik indargabetu dezake antibiotiko baten jarduera:
Transformazioa
Bakterio batek bere ingurunean aske (zelula baten apurketarengatik adibidez) dagoen DNA zati bat bakterio baten barnean sartzea da. DNA zati hauek bakterio hartzailearen DNA-arekin birkonbinatzen da, bere informazioa genetikoan eraldakuntzak sortuz eta horrela ezaugarri berriak jasoz (gene berrien ekarpena gerta daiteke eta).
Moschus anhuiensis
Moschus anhuiensis Moschus generoko animalia da. Artiodaktiloen barruko Moschidae familian sailkatuta dago.
Antibiotikoekiko erresistentzia
Transdukzioa
Birus bakteriofago (bakterioak bakarrik kutsatzen dituzten birusak) batek zelula bakteriano bat erasotzen duenean gertatzen da, bakterioak DNA birikoaren, hau da birusaren DNA, kopia berriak egiten ditu. Muntai fasean bakterioaren DNA zatiak sar daitezke birusaren kapside proteinikoan. Birus berriek beste bakterio batzuk infektatuko dituzte.
Eskubi (argipena)
Eskubi hitzak adiera zenbait ditu:
Antibiotikoekiko erresistentzia
Transdukzioa
Mekanismo honen bitartez, zelula bakteriano batek beste bakterio baten geneak jaso ditzake eta bere informazio geniko berritzen da.
Konjugazioa
Bi bakterioen arteko trukaketa genetikoa da, zeinean bakterio emaile batek DNA zati bat ematen dio bakterio hartzaile bati, plasmidoa dena.
F plasmidoa duten zelulek egin dezakete, plasmido honek erresistentzia ematen duten geneak eramateaz gain, pili izeneko egitura eratzeko informazio genetikoa du. Plasmidoa duen zelula F+ deitzen da eta ez duena, berriz F-.
F+ bakterioak (emailea) bere plasmidoa bikoiztu ondoren F- bakterio batekin (hartzailea) lotzen da pili baten bidez eta honetan zehar plasmidoaren kopia pasatzen dio bakterio hartzaileari, azken hau F+ bakteria bihurtuz.
Mekanismo desberdinen arabera lortutako erresistentziak
Mikroorganismoek 2 bide nagusi dituzte antibiotikoen aurrean bizirauteko, hau da, erresistenteak bihurtzeko, batetik mutazio bidezkoa eta bestetik gene berrien transferentzia horizontala, alegia, ADN zatiak beste organismoetatik hartzea.
Mutazio bidezko erresistentzia
Mutazioak material genetikoan gertatzen diren aldaketa heredagarriak dira. Gerta daiteke ausazko mutazio batek erresistentzia ematea bakterio bati; honek erresistentzia hori pasatuko die bere ondorengo guztiei. Bakterioen sortze-denbora oso txikia denez (20 minutuoro erdibiditzen baitira gehienak), mutazioak azkar zabaltzen dira bakteriar populazio batean, eta egun gutxitan erresistentzia ematen duen mutazioak egundoko zabalkundea lor dezake.
Mutazio bidezko erresistentzia bakterioaren genomaren sekuentzian emandako aldaketa baten ondorio da. Mutazio horrek antibiotikoak erasotuko lukeen proteina eta honekin zerikusia duen beste proteina bat kodifikatzen duen generen batengan eragingo luke, dagokion proteinen egitura aldatuz. Bakterio zelulak etengabe eta oso azkar bikoizten direnez eta mutazioa heredagarria denez berehala zabaltzen da mutazioa bakterio populazioaren artean. Hautespen naturalaren bidez mutaziorik ez duten bakteriak desagertzen joango lirateke, mutazioa jasan duten bakterioei antibiotikoak eragin egiteari utziko liekeen bitartean.
Erresistentzia mota honek arrakasta handia lortzen du hautespen naturalaren ondorioz. Antibiotiko baten aurrean, bizirik iraungo dute bakterio eraginkorrenak, hots, erresistentzia hartu dutenak. Hauek izango dira, gainera, ugalduko diren bakarrak. Hautespen prozesu horretan antibiotikoak dira presio hautakorra egiten dutenak, hauek hautatzen baitituzte bizirik iraungo duten bakterioak. Zenbat eta handiagoa izan presio hautakorra, orduan eta gehiago hautatuko dira bakterio mutanteak.
Mutazioa agertuko balitz baina presio hautakorrik (antibiotikoa) ez balego, jatorrizko andui sentikorrek gehiengoa izaten jaraituko lukete. Baina antibiotikoen erabilera masiboak mutante erresistenteak aukeratzen ditu, bakterioen artean azkar eta zabal nagusitzen direnak.
Antibiotiko batek eraginkor izateari uzten dio barra-barra erabiltzen den une beretik, presio hautakorra egiten baitu sortze-denbora oso txikia duten bakterioen gain. Osasungintzan ez ezik, albaitaritzan ere (eta abereak gizentzeko pentsuetan erabiltzen diren antibiotiko pila ere) antibiotikoen gehiegizko erabilerak bakterio erresistenteen kopurua etengabe igotzen du. Labur esanda, antibiotikoen erabilera desegokiak erresistentzia maila handiko bakterioen agerpena errazten du.
Plasmido baten bideko erresistentzia
Plasmidoak, agente patogeno moduan ere ezagunak, bakterioek trukatzen dituzten material genetikoaren zatiak dira, kromosoma nagusitik kanpo daudenak. Plasmido askok erresistentzia ematen duten gene ostalariak eramaten dituzte eta horri esker erresistentzia eragiten dute jasotako ezaugarri berrien eraginez. Gene ostalaria duten plasmidoei R plasmido deritze, plasmido normaletatik bereizteko.
Konjugazioa izeneko prozesuan R plasmidoak bakterio batetik beste batera pasatu daitezke. Hedapen horizontal honen bidez antibiotikoekiko erresistentzia zabaldu daiteke espezie bereko bakterioen artean, arazo larria sortzen duena infekzioak tratatzeko orduan. Konjugazioaren bidez ez ezik, transdukzioaren bidez ere zabal daiteke erresistentzia ematen duten geneak bakterioen artean.
Ohikoa da plasmido askok betalaktamasa entzima sortzen duten geneak eramatea. Goian aipatu den bezala, betalaktamasa horrek antibiotiko betalaktamikoen egitura molekularra desegiten du, antibiotiko horiekiko erresistentzia eraginez.
Honek orokorrean arazo larriak sor ditzake infekzioak tratatzeko orduan, antibiotikoekiko erresistentzia zabaldu dezakeelako espezie bereko bakterien artean eta horrez gain, aukera gehiago daude erresistentzia-geneak bakterio erresistente batetik erresistentziarik gabeko bakterio batera igarotzeko.
Erresistentzia duten patogenoak
Staphylococcus aureus da antibiotiko askorekiko erresistentzia garatu duen patogenoetako bat. Patogeno izan arren, mikrobio hau sarritan sudurreko mukosetan zein larruazalean egon daiteke pertsona askorengan gaixotasunik sortu gabe (mikrobioaren eramaile osasuntsuak dira). Erresistentzia garatu zuen lehen mikrobioa izan zen, 1947an -penizilina plazaratu eta lau urte geroago- penizilinarekiko erresistenteak ziren andui batzuk agertu baitziren. Penizilinaren ordez metizilina eta oxazilina erabili ziren bakterio honen andui erresistenteen aurka, baina urte batzuk geroago bi antibiotiko horiek ere ez ziren kaltegarriak patogeno horrentzat. Egun, bankomizina da Staphylococcus aureusen aurka erabiltzen den antibiotikorik eraginkorrena, 2002. urtean erresistente berriak agertu baziren ere.
Streptococcus pneumoniae, neumonia bakteriarraren eragilea, penizilinaren aurkako erresistentzia garatu du 1967az geroztik. Proteus generoaren espezie batzuek ere hainbat antibiotikoekiko lortu dute erresistentzia.
Pseudomonas aeruginosa, azkenik, ez da arazo makala klinika eta ospitaleetan. Mikrobio hau patogeno oportunista da, eta infekzio nosokomial askoren atzean dago. Mutazioen bidez eta plasmidoen bidez andui asko antibiotikoekiko erresistenteak bihurtu dira. Mikrobio honek sortutako infekzioak tratatzeko antibiograma bat egin behar da beti.
Vera T. Sós
Vera T. Sós (Budapest, 1930eko irailaren 11 - 2023ko martxoaren 22a) hungariar emakume matematikaria izan zen, zenbakien teorian eta konbinatorian espezializatua. Paul Erdősen eta Alfred Rényiren Ikaslea eta kolaboratzailea izan zen, eta Pál Turánen emaztea zen.
Lueders (Texas)
Lueders Texasko hiri bat da. Jones konderrian kokatua dago. 2010ean 346 biztanle zituen, 1.53 kilometro koadrotan banatuta.
Pionus maximiliani
Pionus maximiliani Pionus generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
Partiar Inperioa
Partiar Inperioa, Artsazestar Inperioa (persieraz: اشکانیان, Ashkāniān) ere deitua, Antzinaroko estatu boteretsua izan zen, erdigunea Persiako ipar-ekialdean zeukana. K.a. III. mendean sortua, hedadura handiko estatu-egitura izan zen garairik gorenean, egungo Iran guztia eta inguruetako eskualdeak hartzen zituena: Armenia, Irak, Georgia, Turkia ekialdea, Siria ekialdea, Turkmenistan, Afganistan, Tajikistan, Pakistan, Kuwait, Saudi Arabiaren kostaldea, Bahrain, Qatar, Libano, Israel, Palestina eta Arabiar Emirerri Batuak. Partiar Inperioaren buru artsazesar dinastia izan zen, Irango goi-ordokiko kulturak batu eta agindu zituena, Seleukotar Inperio helenistikoa garaitu eta ordeztu ostean. Gerra ugari izan zituen Erromatar Inperioarekin.
Inperioaren hasiera eta sendotzea
Akemenestar Inperioa erori ostean, Partia, Kaspiar itsasoaren hego-ekialdean kokatutako eskualdea, seleukotar errege helenistikoen mende egon zen. K.a. III. mendearen lehen erdian, parni izeneko eszitiar tribua finkatu zen Partian. K.a. 245an, Andragoras izeneko satrapa matxinatu zen seleukotar erregearen aurka. Egoera nahasiaz baliaturik, parniek independentzia erdietsi zuten. Partiar izena hartu zuten handik aurrera, eta Artsazes I.a izan zen lehenbiziko erregea. Seleuko II.a (K.a. 228 aldean) eta Antioko III.a (K.a. 209 aldean) eskualdea berreskuratzen saiatu ziren arren, artsazestarrek Partia eta Hirkania atxikitzea erdietsi zuten. Beti ere, Antioko III.aren kanpainaren ondoren, partiar erregeek seleukotarraren nagusitasuna onartu zuten, eta zerga ordaindu behar izan zioten.
K.a. 188tik aurerra, Antioko III.a hil eta gero, Partiar Inperioak beste hedatze-aldi bat hasi zuen. Mitridates I.ak (K.a. 171-138) ekialdeko Greko-Baktriar Erresumari eraso zion lehenik. Ondoren mendebalderantz jo eta Media konkistatu zuen, Seleukotar Inperioko lurralde garrantzitsuenetako bat. K.a. 141eko uztailean Seleuzia, seleukotar hiriburua, hartu zuen, eta urrian Mesopotamiaren hegoaldeko Uruk hirira iritsi zen. Demetrio II.a ahalegindu zen galdutako lurraldeak birkonkistatzen, baina partiarrek garaitu eta gatibu hartu zuten. Bi urte geroago, Partiak Elam beretu zuen.
Mendebaldeko gerrak
Partiak Ponpeiorekin egin zuen bat Julio Zesarren aurkako gerra zibilean (K.a. 49–K.a. 45). Zesar nagusitu bazen ere, senatari batzuek hil zuten. Kinto Labieno jenerala, hiltzaileen aldekoa, partiarrekin elkartu zen Bigarren Triunbiratuaren aurka, eta Pakorus I.a erregearen armadaburu onenetakoa izan zen. K.a. 41ean Siria, Zilizia eta Karia eraso zuten, eta beste gudaroste batek Judeako errege Hirkano II.a hartu zuen preso. Harrapakin eskergak eraman zituzten, Ktesifonen eraikuntzan erabili zituztenak. K.a. 39an, Marko Antoniok errepresalia hartu zuen; Kinto Labieno eta Pakorus hil ziren borroketan, eta Eufrates bihurtu zen, berriz ere, bi estatuen arteko muga. K.a. 36an, Marko Antoniok Mesopotamia inbadutu zuen, baina galera gaitzak izan zituen. K.a. 20. urtean, Zesar Augusto eta Praates IV.ak bakea hitzartu zuten.
Erroma eta Partiaren arteko gerra I. mendeko 60ko hamarkadan lehertu zen berriro. Garai hartan, Armeniako erregea Erromaren basailua zen, baina partiar erregeak, Vologeso I.ak, bere anaia Tiridates jarri zuen trunuan. Orduan, Gneo Domizio Korbulonek Armenia inbaditu zuen. Azkenean, bi inperioek hautsi-mautsi bat egin zuten: handik hara, Armeniako erregea partiarra izango zen, baina Erromaren onarpena beharko zuen.
Inperioaren gainbehera eta amaiera
I. eta II. mendeetatik aurrera, Partiar Inperioa ahuduz joan zen, gerra zibilen eraginez. 110eko hamarkadaren hasieran, Osroes I.ak Partamasiris izendatu zuen Armeniako errege. Trajano enperadoreak ez zuen errege berria onartu eta Armenia inbaditzea erabaki zuen. Gerra 114an hasi zen, eta partiarrak garaituak izan ziren; Armenia erromatar probintzia bilakatu zen. Ondoko urtean, Trajanok hegoalderantz egin zuen aurrera, Asiria eta Babiloniaraino, eta Ktesifon bereganatu zuen. Konkistatutako lurraldeetan matxinadak piztu ziren, ordea, eta 117an Hadrianok Eufrateseraino egin behar izan zuen atzera.
161ean Vologeso IV.ak gerra deklaratu zion Erromari, eta Armenia inbaditu zuen. Marko Aurelio eta Luzio Verok kontraerasoa jo, eta Ktesifon hiriburua hartu zuten 165ean. Baina ez ziren gauza izan Mesopotamia erabat menderatzeko. 193an, Vologeso V.a, Erromako gerra zibilaz baliaturik, Mesopotamia berreskuratzen saiatu zen; baina, enperadore bilakatu zenean, Septimio Severok Partia eraso zuen. Erromatarrek Seleuzia eta Ktesifon harpilatu zituzten, herrialdea ahul eta pobreturik utziz. Karakalak ere egin zuen partiarren aurkako kanpaina bat, 216an.
224. urtean, Asdaxir I.a, Persisko gobernadorea, partiarren aurka matxinatu zen. Artaban IV.a, azken partiar erregea, hil zuen eta Ktesifonez jabetu zen. Hori izan zen Partiar Inperioaren amaiera, eta Sasandar Inperioaren hasiera.
Indo-Partiarrak
Partiar Inperioa desageru ondoren, haien oinordekotza aldarrikatu zuen buruzagi batuek, Gondofarida dinastiakoek, gaur egungo Afganistan, Pakistan eta iparraldeko Indiako eskualde batzuetan hedatu zen erresuma bat osatu zuten, Indo-Partiar esan ohi dena, K.a. 1. mendea -
Gobernua eta administrazioa
Media, Asiria, Babilonia eta Elam konkistatu ondoren, partiarrek beren inperioa antolatu behar izan zuten. Herrialde horietako elitea grekoa zenez gero, agintari berriak egokitu behar izan ziren haien usadioetara. Hiriek eutsi zieten lehengo eskubideei, eta ez zen aldaketa handirik izan administrazio zibilean. Bitxia da txanpon egitean gertatutakoa: idazkunak alfabeto grekoan egiten ziren, eta horrela segitu zuten II. mendera arte, ordurako letra grekoak idazten edo irakurtzen inor gutxik zekien arren. Akemenestar Inperioa izan zen artsazestarren beste jarraibidea. Erregeek persieraz hitz egiten zuten, pahlavi alfabetoan idazten zuten eta, Ziro Handiak bezala, xahanxah («erregeen errege») titulua erabiltzen zuten. Arras titulu egokia zen, Partiako erregeak 18 bat errege basailu baitzituen.
Partiar armadak bi talde nagusi zituen: arku eta geziz armatutako zalditeria arina, eta katafraktoak, gogorki armatutako eta blindatutako zaldunak. Zaldi gaineko arkulariek edozein norabidetara jaurtitzen ahal zituzten geziak, beren burua gehiegi arriskatu gabe. Ihesi zihoazela ere, jiratu eta geziak desarratzeko gai ziren. Ez zen armada iraunkorrik, errege guardia eta muga postuetako garnizoiak izan ezik, baina larrialdietan laster biltzen ahal zituzten oste handiak.
Tokian tokiko eliteek garrantzi handia zuten, eta erregeek errespetatu behar izan zituzten haien pribilegioak. Zenbait familia noblek boto eskubidea zuten errege kontseiluan; Sûrên klanak partiar erregea koroatzeko eskubidea zuen; eta aristokrata bakoitzak bere armada izan zezakeen. Baina, tronuan errege ahula zegoenean, nobleen arteko zatiketak arriskutsuak izan zitezkeen. Inperioa osatzen zuten zatiek independentzia handia zeukaten eta, esate baterako, beren txanponak egiten utzi zitzaien. Bertako ahaldunek zergak ordaintzeaz landa, partiar erregeek ez zuten besterik eskatzen. Administrazio sistema horrek ondorio onak izan zituen, eta hiriek, hala nola Ktesifon, Seleucia, Ekbatana, Rages, Hekatonfilo, Mithridatkird-Nisa eta Susak, gora egin zuten.
Hizkuntza
Partiar inperioko hizkuntza, partiera, ipar-mendebaldeko irandar hizkuntzen artean ekialdekoena zen. Gertaera honek, ekialdeko irandar hizkuntzetako arkaismo asko atxikitzea eragin zuen Persiako hizkuntzan. Sasandarrek ordezkatu zituztenean partiarrak, Irango mesetako berezko orduko persiera gailendu zen, pehleviera. Hala ere, partiera ez zen berehalakoan desagertu, eta sasandar aroko idazkun batzuetan elebidunak izaten jarraitu ziren.
Ekonomia
Partiako ekonomian nekazaritzak garrantzi handia izan zuela zalantzarik ez da, baina horren gaineko xehetasun gutxi ezagutzen da. Gauza bera gertatzen da eskulangintzarekin. Merkataritzari buruzko informazio gehiago dago. Salgaiak garraiatzeko bide ugari zegoen Ekialde eta Mendebaldearen artean, ospetsuena Zetaren Bidea bada ere. Mitridates II.a Partiakoaren erregealdian sendotu zen, txinatar enbaxada baten bisita jaso ondoren. Txinatik mendebalderantz joan zen karabana baten lehen berria K.a. 114koa da. Beste bide batzuk Antiokiatik abiatu eta Seleucia eta Ktesifonera iristen ziren, Dura-Europos edo Palmiraren barrena.
2026
2026a ostegunez hasitako urte arrunta izango da.