cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marsais
Biztanleria
2007an Marsais udalerrian erroldatutako biztanleak 868 ziren. Familiak 338 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 119 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 119 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Moskenes
Moskenes Norvegiako udalerria da. Nordland konderrian kokatua dago. 118.59 km² ditu eta 1,128 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Marsais
Etxebizitza
2007an 425 etxebizitza zeuden, 338 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 60 hutsik zeuden. 420 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 338 etxebizitza nagusietatik 270 bere jabearen bizilekua ziren, 61 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 91 etxek lau zituzten eta 210 etxek bost zituzten. 278 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 152 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 161 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 517 ziren, horien artean 363 aktiboak ziren eta 154 inaktiboak ziren. 363 pertsona aktiboetatik 317 lanean zeuden (175 gizon eta 142 emakume) eta 46 langabezian zeuden (23 gizon eta 23 emakume). 154 pertsona inaktiboetatik 58 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 61 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Marsais udalerrian 350 unitate fiskal zeuden, 869 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.271 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 6 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 3 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Marsais udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.887 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eviota mikiae
Eviota mikiae Eviota generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Flavigny-sur-Ozerain
Biztanleria
2007an Flavigny-sur-Ozerain udalerrian erroldatutako biztanleak 332 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 220 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 84 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 209 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 123 etxebizitza nagusietatik 103 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 55 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 206 ziren, horien artean 135 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 135 pertsona aktiboetatik 129 lanean zeuden (87 gizon eta 42 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina eta 2 iturginak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Flavigny-sur-Ozerain udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.152 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Radobica
Radobica Eslovakiako udalerri bat da, Prievidzako barrutian kokatuta. 11,45 km²ko azalera du eta 541 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1324. urtekoa da.
Nilssonia formosa
Nilssonia formosa Nilssonia generoko animalia da. Narrastien barruko Trionychidae familian sailkatuta dago.
Veronica Ferres
Veronica Maria Cäcilia Ferres, ezagunagoa Veronica Ferres izenez (Solingen, Alemania, 1965eko ekainaren 10a) alemaniar aktorea eta ekoizlea da. Crisis (2021), Cada respiro que das (2021) eta Salt and Fire (2016) lanengatik ezaguna.
Biografia
Ferres 1965eko ekainaren 10ean jaio zen Solingenen, Ipar Westfaliako Renanian, Alemanian. Peter Ferres ikatz- eta patata-merkatariaren eta haren emazte Katirinen alaba gazteena eta bakarra bezala hazi zen.
Ikasketak Solingengo Gymnasium Schwertstrasse-n osatu zuen,[3], eta, ondoren, alemanez, antzerkiz eta psikologiaz [4] lizentziatura egin zuen Municheko Ludwig Maximiliano Unibertsitatean.
Carsten Maschmeyer-ekin ezkonduta dago 2014ko irailaren 27tik, aurretik Martin Krug-ekin ezkonduta egon zen.
Lan ibilbidea
2007an, Paul Schraderrek zuzendutako Adam Resurrected nazioarteko zinemaren ekoizpenean lan egin zuen Willem Dafoe eta Jeff Goldblumekin batera.
Regio-Tour
Regio Tourra Frantzia, Alemania eta Suitzan, hiru herrialdeen arteko mugetako tokietan ospatzen zen etapakako txirrindularitza lasterketa profesional bat izan zen. Lasterketa honen amaiera Alemaniako Vogtsburg herrian egoten ohi zen.
Abuztuan ospatzen zen, 1985etik etenik gabe. 2002tik aurrera bere izena Rothaus-Regio Tour izan zen, babesle bezala Rothaus garagardo enpresa sartu baitzen.
Proba honek bost etapa zituen, horietako laugarrena erlojupekoa. Txirrindulari handiek irabazi dute proba hau: Jan Ullrich, Alexander Vinokourov, Andreas Klöden edo Mario Cipollini horien artean.
Soilik txirrindulari batek lortu zuen proba hau behin baino gehiagotan irabaztea: Laurent Brochardek.
2008an desagertu ondoren, junior mailako txirrindularientzako proba bihurtu zen.
Benoît de Saint-Maure
Benoît de Saint-Maure edo Benoît de Sainte-More, XII. mendeko idazle frantziar bat izan zen, Toursen jatorria zuena.
Bere lanik ezagunena, Troiako Olerkia edo Roman de Troie da, 1160 eta 1170 bitartean idatzitakoa, Leonor Akitaniakoari eskeinia, eta, ziuraski, beronek eskatua. Troiako Gerrari buruz, Erdi Aroan idatzi zen lanik garrantzitsuena da, eta III. eta IV. mendeetan idatzitako Iliadaren latinerako itzulpenetan oinarritua dago.
Estoire des Ducs de Normandie ("Normandiako dukeen historia") izeneko lan bat ere idatzi zuen, 1175 inguruan, garai horretan Ingalaterrako errege zen Henrike II.a Ingalaterrakoaren aginduz, iturri bezala, Gilen Jumiègesekoa, Gilen Poitiersekoa, Dudon Saint-Quentingoa eta Robert Wacen kronikak erabiliz.
Kakalardo sakratu
Kakalardo sakratua (Scarabaeus sacer) intsektu barailaduna da, Scarabaeus genoroko espezie nabarienetakoa. Batzuetan Kakalardo pilotagilea izena ematen zaio, gorotz pilotak egiten baititu, gero elikatzeko.
Kakalardoa, Khepri jainkoarekin lotua zegoen, Raren forma goizeko eguzki bezala eta existentziaren geldiezinezko aldaketaren ikurra zen.
Kakalardoak Antzinako Egipton
Kakalardo sakratua bizitza eta botere kuttun bat izan zen, goizeko Eguzkia irudikatzen zuena, eta berpizte ikurra zen egiptoar mitologian. Bizitzan zehar, ikusten zen edo ikusezina zen gaizkiaren aurkako babesa ematen zuen, egunero, indarra eta boterea emanez. Heriotzan, zuenak, berpiztu eta betiereko bizitzara iristeko aukera zuen.
Bere izen hieroglifikoa ḫpr edo xpr bezala transliteratzen da eta "bihurtu" edo "aldatu" bezala itzultzen. ḫpru edo xprw hitz eratorria "forma", "aldaketa", "gertaera", "izaera" edo "autosortua" bezala itzultzen da, testuinguruaren arabera. Esangura existentziala, fikziozkoa edo ontologikoa izan dezake.
Kakalardoa, Khepri jainkoarekin lotua izan zen, autosortua, goizeko eguzkiarekin lotutako jainkoa. Antzina, kakalardoak, arrak baino ez zirela uste zen eta bere hazia, simaur pilota batean utzita ugaltzen zela. Kakalardoaren ustezko autougalketak Khepriren antza ematen dio, bere burua ezerezetik sortu zuena. Beste alde batetik, kakalardo pilotagileak daraman pilotak, eguzkiaren antza du. Plutarkok honako hau idatzi zuen:
Egiptoarrek, Kheprik Eguzkia egunero berritzen zuela uste zuten, ostertzean desagertu ondoren, lurrazpiko mundutik eramanez, Duatetik, iluntzearen ondoren hurrengo egunean berriz berritzeko. Egiptoko Inperio Berriko errege hilobi batzuek, eguzkiaren jainkoaren irudi hirukoitz bat dute, kakalardoa, goizeko eguzkiaren ikur bezala. Ramses VI.aren hilobiko sabai astronomikoak, Eguzkiaren gaueroko heriotza eta hurrengo eguneko "berpiztea" kontatzen du, zeruko jainkosa zen Nutek irentsia balitz bezala eta bere umetokitik Khepri bezala berragertuz. Kakalardoaren irudia, aldaketa, berriztatze eta berpizte ideiei lotua, alde guztietan agertzen da Antzinako Egiptoko hil arte eta arte erlijiosoan.
Kakalardo kuttunak hainbat materialetan tailatzen ziren: esteatita, basaltoa, granitoa edo harribitxietan, lapis lazulia, ametista, kaltzedonia edo kornalina eta baita urrea bezalako metaletan ere. Egipton eginiko indusketa arkeologikoek, argitara atera dituzte hezurrean, bolian, harrian, faientza egiptoarrean eta metal preziatuetan eginiko kakalardoen irudiak, VI. dinastiatik erromatar garai arte datatuak.
Orokorrean txikiak dira eta zulatuak daude, lepokoan sartzea ahalbidetzeko, eta, oinarrian, inskripzio labur bat edo kartutxo bat daramate. Orokorrean, kuttun bezala erabiltzen ziren, eta atzealdean irudi edo testuak eramaten zituzten. Batzuk, euren jabearen izena idatzia zuten, eta zigilu gisa erabili izan dira, ardodun anforetan hedatutako erabilera, luxuzko gaia baitzen. Faraoiek, batzuetan, ale handiagoak egitea eskatu zuten, inskripzio luzeekin, Tiy erreginaren ezkontzaren kakalardo oroitarri bezala. Kakalardoen eskultura handiak Tebaseko tenpluetan, Alexandriako Serapeumean eta Egiptoko beste toki batzuetan aurki daitezke. Normalean,berde kolorez apainduta egoten ziren.
Hil gurtza
Beharbada, "bihotzeko kakalardo" horien adibiderik ezagunena, Tutankamonen hilobiko horniduren artean aurkitutako berde-horixka da, libiar basamortuko mineral kristalino zati handi batean tailatua.
Beste erabilera batzuk
Hil testuetan emandako erabilerarekin kontrastean, Egiptoko eta inguruko herrietako merkatariek, kakalardoa zigilu gisa hartu zuten. Ezagunenak LMLK zigiluetan grabatutakoak dira.
Errege kakalardoak
Gehienak esteatita beiraztatuz eginak, 4,7 eta 11 zentimetro artean neurtzen zuten, behealdean testu bat zutelarik. Erregea, bere familia eta handiki batzuen ordezkatze zigilu gisa erabiliak ziren Egiptoko bigarren tarteko aroan. XIV eta XV. dinastietako informazio iturri nagusienetako bat dira. Egipton ez ezik, Kanaan eta Kushen ere aurkitu dira.
XVIII. dinastian oso erabilia izan zen, Tutmosis III.ak errege zigilu erabilera eman ziolarik. Amenofis III.ak etengabe erabili zituen, bere agindupeko lurretan, berari eta erregeren familiari buruzko berriak zabaltzeko forma bezala. Ugarienek, bere gezi propioekin hildako lehoiez hitz egiten dute, baita zezen basatien ehizaldiei buruz ere. Beste ale batzuk, Tiyrekin bere ezkontzari buruz hitz egiten dute, Malkatako jauregian laku artifizial baten eraikuntzari buruz edo erregeren haremera Kilughepa mitanniar printzesaren iristeari buruz beste 317 emakumerekin batera. Propaganda kakalardo hauek tamaina handiagokoak ziren eta gortetarren edo goi funtzionarioen artean banatzen ziren edo herrialde aliatuetako erregeei opari gisa bidaltzen zitzaizkien.
Kakalardoak, artikulu ezaguna izaten jarraitzen du, Antzinako Egiptoko sinesmen eta arteari buruzko gaur egungo interes eta lilurari esker. Harri erdi-preziatuetan edo esmaltaturiko zeramikan eginiko kakalardoak, denda gehienetan eros daitezke, Karnakeko tenpluan, antzinako kakalardo handi bat babestu egin behar izan den bitartean, Khepri irudikatzen zuena, bisitariak, estatuaren harroina zortea lortzeko igurztean datzan sineskeriazko praktika egitea zapuzteko, orain, askok, bere inguruan hiru itzuli ematen dituzte, besterik ez.
Banon (Proventza Garaiko Alpeak)
Biztanleria
2007an Banon udalerrian erroldatutako biztanleak 1.077 ziren. Familiak 442 ziren, horien artean 147 pertsona bakarrekoak ziren (84 bakarrik bizi ziren gizonak eta 63 bakarrik bizi ziren emakumeak), 131 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 118 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 46 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Tomohisa Ishiguro
Tomohisa Ishiguro (石黒 智久, 1981eko apirilaren 27a - ) Japoniako futbolaria da.
Banon (Proventza Garaiko Alpeak)
Etxebizitza
2007an 748 etxebizitza zeuden, 467 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 226 bigarren erresidentzia ziren eta 54 hutsik zeuden. 590 etxeak ziren eta 107 apartamentuak ziren. 467 etxebizitza nagusietatik 276 bere jabearen bizilekua ziren, 168 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 43 etxek bi zituzten, 132 etxek hiru zituzten, 145 etxek lau zituzten eta 141 etxek bost zituzten. 260 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 211 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 183 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Tomohisa Ishiguro
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kataller Toyama.
Banon (Proventza Garaiko Alpeak)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 636 ziren, horien artean 449 aktiboak ziren eta 187 inaktiboak ziren. 449 pertsona aktiboetatik 396 lanean zeuden (223 gizon eta 173 emakume) eta 52 langabezian zeuden (24 gizon eta 28 emakume). 187 pertsona inaktiboetatik 62 erretiraturik zeuden, 56 ikasten zeuden eta 69 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Banon udalerrian 420 unitate fiskal zeuden, 884,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.579 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 97 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 5 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 20 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 18 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 24 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 1 zurgina, 3 iturginak, 3 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 3 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 3 harategiak, 2 liburu dendak, 1 arropa denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Banon udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.937 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, botika 1 bat eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Banon udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 176 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pacé (Ille eta Vilaine)
Pacé Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 8.651 ziren. Familiak 3.344 ziren, horien artean 911 pertsona bakarrekoak ziren (407 bakarrik bizi ziren gizonak eta 504 bakarrik bizi ziren emakumeak), 932 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.262 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 239 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 3.512 etxebizitza zeuden, 3.385 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 47 bigarren erresidentzia ziren eta 80 hutsik zeuden. 2.470 etxeak ziren eta 952 apartamentuak ziren. 3.385 etxebizitza nagusietatik 2.205 bere jabearen bizilekua ziren, 1.143 alokairuan okupaturik zeuden eta 37 doan lagata zeuden; 160 etxek gela bat zuten, 467 etxek bi zituzten, 396 etxek hiru zituzten, 476 etxek lau zituzten eta 1.886 etxek bost zituzten. 2.821 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 1.441 etxetan auto bat zegoen eta 1.697 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 5.694 ziren, horien artean 4.199 aktiboak ziren eta 1.495 inaktiboak ziren. 4.199 pertsona aktiboetatik 3.994 lanean zeuden (2.084 gizon eta 1.910 emakume) eta 205 langabezian zeuden (105 gizon eta 100 emakume). 1.495 pertsona inaktiboetatik 470 erretiraturik zeuden, 738 ikasten zeuden eta 287 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pacé udalerrian 3.621 unitate fiskal zeuden, 9.619,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 23.342€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 573 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 11 janari enpresak ziren, 6 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 26 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 65 eraikuntza enpresak ziren, 145 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 19 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 27 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 44 finantziazio enpresak ziren, 32 higiezinen enpresak ziren, 87 zerbitzu enpresak ziren, 77 administrazio publikoko enpresak ziren eta 23 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 112 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 6 banku bulegoak, 11 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 2 autoeskolak, 5 igeltseroak, 9 margolariak, 8 zurginak, 11 iturginak, 12 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 7 ile apaindegiak, 5 albaitariak, 15 jatetxeak, 13 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 52 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 2 brikolaje denda handika, 8 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 18 arropa dendak, 3 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 3 altzari dendak, 2 kirol-dendak, 2 lurrin-dendak, 3 bitxi-dendak eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Pacé udalerrian 79 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.400 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an 3 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Pacé udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 1.327 ikaslekin.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Canudos
Canudos Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Muscicapa muttui
Muscicapa muttui Muscicapa generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Sabine von Steinbach
Sabine von Steinbach edo Sabina Steinbachekoa edo Sabine Pierrefonds XIII. mendeko eskultore maisua izan zen: Estrasburgoko katedraleko hegoaldeko eskultura talde baten egilea, eta Magdeburgeko katedraleko eta Parisko Notre Dame-ko zenbait estatua ere egin zituen. Hala ere, bere existentzia kondaira dela ere esan izan da.
Biografia
Zenbait iturriren arabera, bere pertsonaren lehen aipamen idatzia 1617koa da: Schadeus-ek egin zuen Estrasburgoko katedrala deskribatzerakoan (1275ean amaitu zen katedral haren eraikuntza). Dorrea 1277an hasi ziren eraikitzen, Erwin von Steinbach arkitekto eta eraikitzaile zela, eta bere alaba Sabinek lagundu zion (eskultore trebea zena).
Erdi Aroan emakumeak gremio gehienetan kide izan ahal ziren, baina hala ere, horrek esan nahi zuen emakumeek kofradia kideen abantaila erlijioso eta ekonomiko guztiak izan zitzaketeenik. Maisu-artisau bat hiltzen bazen, bere emaztearen esku gera zitekeen tailerra eta lanarekin jarrai zezakeen, batzuetan beste artisau batekin ezkonduta edo semeekin batera (nahiz bazegoen salbuespenik).
Harginek urrun bidaiatzen zuten askotan lanagatik eta eraikuntza lanek hamarkadak iraun zitzaketen; horregatik, familia beraiekin eramaten zuten.
Erwin Von Steinbach-ek bere alaba kontratatu izana Sabine Estrasburgo ko eskultoreen artean, irregulartasuna izan zen, probintzia bateko kofradiaren arau bigunagoengatik beharbada. 1681ean Frantziak hiria anexionatu zuen arte, eskultore alemaniarren kofradiaren egoitza zen Estrasburgo (areago, 1760ra arte, Alemaniako anaidiek Estrasburgokoa haien artekotzat zuten). Albert Mackey-ren arabera, bere Encyclopédie de la Franc-maçonnerie liburuan dioenez, Estrasburgoko katedralaren eraikuntza 1275ean masoneriaren sorrerako gertaera izan zen.
Ezkaba (mendia)
Ezkaba edo San Kristobal Iruñeko iparraldean dagoen mendia da, 895 metroko garaiera duena. Bere kokapena dela eta Iruñerriaren iparraldeko atea kontrolatu du.
Dyacopterus brooksi
Dyacopterus brooksi Dyacopterus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Pteropodidae familian sailkatuta dago.
Guangdong probintziaren banaketa administratiboa
Guangdong probintzia honako banaketa administratiboek osatzen dute:
Prefektura mailan
Prefektura mailako 21 banaketa:
Sabine von Steinbach
Biografia
Aita hil ondoren, 1318an, Estrasburgoko katedralean lan egiten jarraitu zuen anaia batekin, nahiz eta kofradiaren barruan zuen egiazko paperaz zalantzak egon. Zenbait iturriren arabera, Sabinek bere aitaren lana jarraitu eta amaitu zuen Estrasburgon, maisua hil ondoren. Beste batzuen arabera, berriz, bere aitari lagundu baino ez zion egin. Katedralaren hegoaldeko ateetan dauden Eliza eta Sinagoga (biak XIII. mendekoak) adierazten duten estatuen egilea zela Sabine uste da. Estrasburgon ere, bere sinadura utzi zuen San Juan Ebanjelariaren estatua batean; eskulturak pergamino bat dauka eskuan latinezko idazkun hau duena: «Eskerrak harri gogor horren gainean moldatu ninduen Sabine emakumearen pietate handiari.»
Ezkaba (mendia)
Izena
Mendiak bi izen ditu. Antzinena Ezkaba da, agirietan era hauetara ageri baita: 1291n Ezquaba 1294an Escava, 1321ean Eçquava eta 1340an Ezcuaba zena. Herrikoia, eta baita modernoagoa ere San Kristobal da, jadanik XIII. mendean bere tontorrean zegoen baseliza batetik datorkiona. Hagionimo honek denboraren poderioz indarra lortu eta XIX. menderako Ezkaba mendiaren hego-ekialdeko zatia besterik ez zen. XX. mendean aldiz, izen tradizionala berreskuratua izan zen.
Historia
Mendiak Iruñeko historiarekin lotura estua izan du. Gutxienez XIII. mendean eraikitako San Kristobal baselizak zefalalgiaren aurkako ospea zuen. 1599an Nafarroan zehar zabaldu zen izurri epidemian ospitale moduan erabili zuten.
Bere kokapen estrategikoa zela eta, tontorrean zenbait gotorleku eraiki zituzten. Lehendabiziko gaztelua 1276an, Nabarreriako Gerran hain zuzen ere, Beaujeuko jauna hondoratu zuen.
1878an Alfontso XII.aren gotorlekua, San Kristobal gotorlekua izenaz ezagunagoa, eraiki zuten. Militarrentzako zaharkitu eta espetxe bilakatu zuten, non 1938an ihesa ospetsua izan zuten.
Bere hegaletan zenbait harrobi izan dira, batez ere hego-ekialdeko Ezkaba iruindar auzoan ustiatuak.
Sabine von Steinbach
Biografia
Kondairaren arabera, Erwin maisuak, hil aurretik, bere alabari eskatzen dio hasitako lana amaitzeko. Alabak zin egin zion eta, gau hartan, katedralean egin beharrekoaren irudia agertu zitzaion ametsetan: fatxada nagusia. Esnatzean, bere ametsa jainkozko inspirazioaren emaitza zela uste izan zuen, diseinua marraztu eta eraikuntzaren arduradunei aurkeztu zien. Haiek onartu egin zuten eta horrela eraiki zuten. Tradizio beraren arabera, Sabine von Steinbachek bere buruaren erretratua egin zuen Elizako eta Sinagogako figuretan.
Guangdong probintziaren banaketa administratiboa
Konderri mailan
Konderri mailako 86 banaketa:
Sabine von Steinbach
Biografia
Aurrerago Parisen egon zen, Notre Dame eraikitzen zutenak bizi ziren auzoan.
Guangdong probintziaren banaketa administratiboa
Herri mailan
Herri mailako 1585 banaketa:
Sabine von Steinbach
Bere existentziaren aurka
Estrasburgoko katedraleko eskulturetan lan egin zuela pentsatu arren, bere obraren lehen aipamenak 300 urte geroagokoak dira, eta eztabaidagarriak.
Leslie Ross artearen historialariak dio, Artists of the Middle Ages bere lanean, Sabineren istorioa Erwin von Steinbach-en bizitza nobelatzeko sortu zela. Bere ustez, ez dago zalantzarik benetan existitu zela, baina egin zuenaz oso gutxi dakigu: "Erwin-en alaba, Sabine von Steinbach, XIX. mendean 'deskubritu' zuten .  Estrasburgoko katedralaren kanpoaldeko eskultura batean (zoritxarrez desagertuta dagoen) idazki baten arabera ( Savinae  izenarekin ), XIX. mendeko jakintsu batek hainbat eskultura aipagarri egotzi zizkion, bai katedralaren barruan, bai kanpoan, talentu handiko eskultore emakume ezezagun bati: Sabine von Steinbachi, Erwinen alabari. Garai hartan ez zekiten, aipatutako eskulturak Erwin-ek katedralean egindako lana baino lau hamarkada lehenagokoak zirenik, beraz, ez zuen arazo berezirik sortu. Sabine von Steinbach izenak Erdi Aroko emakume artisten ikerketetan agertzen jarraitzen du."Natalie Harris Bluestone arte historialariak, Double Vision: Perspectives on Gender and the Visual Arts liburuan, datu osagarriak eskaintzen ditu: "Sabineren kondaira oinarrituta dago elizaren atariko idazki baten irakurketa txarrean eta itzulpen okerragoan, zeinetan «Sabina» izeneko norbait aipatzen den, baina emaile gisa, zeini esker, eskulturak harrian, material garestian, eginak izatea ahalbidetu duen emaile gisa. 'Steinbach' hitzaren itzulpen literala besterik ez da,'harri gogorra'; agian, Erwin-en inguruan (hau bai dokumentatuta dagoena) sortutako kondaira erromantikoa osatu nahian. Izan ere, Sabinek egin ei zituen Ecclesia et Synagogue erretratuen estiloak diosku eskulturak 1225. urte inguruan egin zirela, Erwinen dokumentatutako jarduerak baino berrogeita hamar urte lehenago eta hil baino askoz lehenago, hau da, kondairan Sabineren existentzia txertatzeko aukera eman zuena."Egile berak honakoa ere dio:"Hala ere, kondaira honen berezko egia Mendebaldeko Erdi Aroko tradizioaren adibidea izatea da: bere artea aita artistarengandik ikasi zuen emakumezko artisaua da (edo beste gizonezko senideren batengandik: senarra, anaia edo osaba). Egoera horietan, eskulangile klase bateko kide baten emazteak prestakuntza hori eskuratzeko aukera izango zuen. Gizonezko artisaua hilko balitz, alabak / emazteak / ahizpak / ilobak amaitu beharreko lana oinordetzan har lezake eta, horrela, tailerrak funtzionatzen jarrai lezake. Erdi Aroaren bukaerako kofradien zerrendek erregulartasunez aipatzen zituzten emakumeak, negozioetako bazkide gisa, eta baimentzen zaie, horiei bakar-bakarrik, hildako senarraren artisau edo merkataritza oinordetzan jasotzen eta merkataritzan aritzea."Nolanahi ere, Sabine von Steinbach bihurtu da Erdi Aroan artisau gisa era anonimoan lan egin zuten emakumeen sinboloa. Ferrer Valerok hitz hauekin ixten du berari eskainitako kapitulua: "Ez dago Sabineren existentziaren froga guztiz ziurrik eta maistra-eraikitzaile, masoi eta eskultore gisa. Baina bere istorioa egia izan zitekeen eta Erdi Aroan Europako katedralen eraikuntzan ustez gizonen ofizioetan lan egin zuten emakume guztien sinboloa da."
Beste kondaira batzuk
Kondaira gehiago sortu ziren bere inguruan, ez solik bere existentziaz eta bere lanbideaz.
Historia y Vida aldizkarian hau jaso zuten: Kondairak dio urte bakoitzeko ekainaren 24ko gauean, San Juan gauean, Estrasburgoko katedralean lurperatutako arkitekto maisu guztiak hilobietatik ateratzen direla beraien laneko tresnekin hornituta (konpasa, makila, erregela, eskoadra eta plomada). Nabe nagusiaren erdialdera joaten dira, eta han beren ofizioaz eztabaidatzeko biltzen dira. Haien artean emakume bakarra dago: katedraleko itzalean nabarmentzen dena soineko zuri orbangea jantzita, bere birjintasunaren seinale.
Sabine von Steinbach irakaslea eta eskultorea da, mailua eskuineko eskuan eta zizela ezkerrean dituena, bere espezialitateko tresnak.
Bileraren ostean, maisuak ilaran jarri ziren katedraleko gangen azpian prozesioa egiteko. Sabina du buru, tenpluaren eraikuntzan bizitza osoa ematen duen birjina langilea eta nekaezina gorpuzten duena. Kondairaren beste bertsio batean, emakumezkoen irudia Andre Maria da, maisuak gidatzen dituena beren ofizioaren praktika onerako.
Hirotaku Hagiwara
Hirotaku Hagiwara (萩原 洪拓, 1986ko uztailaren 11 - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kataller Toyama.
Chapalichthys peraticus
Chapalichthys peraticus Chapalichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Goodeidae familian sailkatzen da.
Nilssonia leithii
Nilssonia leithii Nilssonia generoko animalia da. Narrastien barruko Trionychidae familian sailkatuta dago.
Harstad
Harstad Norvegiako udalerria da. Troms konderrian kokatua dago. 371.84 km² ditu eta 23,108 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Elisiário
Elisiário Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Rifat Rastoder
Bosniako etniakoa eta musulmana izan zen. Kazetaria izan zen eta irratian, egunkarietan eta aldizkarietan lan egin zuen.
Bere jarduera politikoa 1990ean hasi zen Montenegroko Bosniakoen Foroaren sorrerarekin. Foro Zibikoko kide eta Montenegroko Alderdi Sozial Demokrataren sortzaileetako bat ere izan zen. Lau aldiz hautatu zuten diputatu eta legebiltzarreko presidenteorde izan zen. 2003ko maiatzaren 19tik 22ra bitartean, herrialdeko lehendakaria izan zen behin-behinean.
Robert Wace
Bere gaztaroa Caenen pasa zuen, eta Chartresen eta Parisen ikasi zuen. Bere bizitzaren amaiera aldera, Bayeuxen kanonigoa zen. Bere hiru lan nagusiengatik ezagutzen da:
Roman de Brut, non, beste batzuen artean, Chrétien de Troyes inspiratu zen, zabalki, Godofredo Monmouthekoaren Historia Regum Britanniae lanean inspiratua dago. Wacek Artur erregearen elezaharra kontatzen du frantziar-normandiar elementuak sartuz, Mahai Biribilaren papera nabarmenduta. Exkalibur izena ere eman zion Arturren ezpatari, eta kristau zaldunak zelta ohitura batzuekin elkartzen ditu; elkarte honetatik sortu ziren Mahai Biribileko Zaldunak.
Lygisaurus novaeguineae
Lygisaurus novaeguineae Lygisaurus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Joshua Reynolds
Sir Joshua Reynolds (Plympton, Devonshire, Ingalaterra, 1723ko uztailaren 16a - Londres, Ingalaterra, 1792ko otsailaren 23a) ingeles pintorea izan zen.
Ingeles pintore onenetakotzat eta Grand Style izeneko estiloaren aitzindaritzat hartua da.
Biografia
Dotoretasuna, koloreen hautaketa eta pertsonaien alderdi psikologikoa agertzeko maisutasuna dira Reynoldsen ezaugarri nagusiak. Holandara eta Flandriara egindako bidaiaren ondorengo lanetan, Rubens eta Frans Halsen eragina nabari da; errealismo eta bizitasun gehiagoko lanak dira garai hartakoak.
Lan nagusiak: Eliot familia (1746), Ugolino (1773), Marlborough-eko dukearen familia (1777), Duchess of Devonshire (1775-1776, Devonshireko dukesa).
Rudnianska Lehota
Rudnianska Lehota Eslovakiako udalerri bat da, Prievidzako barrutian kokatuta. 12,23 km²ko azalera du eta 760 biztanle 2017ko datuen arabera.
Ninia psephota
Ninia psephota Ninia generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Rudnianska Lehota
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1477. urtekoa da.
Eviota monostigma
Eviota monostigma Eviota generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Bjarkøy
Bjarkøy Norvegiako udalerria da. Troms konderrian kokatua dago. 73.61 km² ditu eta 455 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lisimako Traziakoa
Lisimako Traziakoa, Alexandro Handiaren jeneraletako bat izan zen, eta honek sortutako inperioaren oinordekoetako bat, oinordeko hauei, diadoko deritzelarik. Traziako errege izan zen (bere garaian, Itsaso Beltzetik ekialdean, Mazedoniaraino mendebaldean hedatzen zen lurralde bat), 20 urtez. Gainontzeko diadokoak bezala, batzuekin eta besteekin aliatuz eta borrokatuz pasa zituen urteak. K.a. 301ean, Kasandro Mazedoniakoarekin eta Seleuko I.a Nikatorrekin aliatu zen Antigono Monoftalmosen aurka, hau, Ipsoko guduan garaitu zutelarik. K.a. 288an, Mazedonia inbaditu zuen, eta, Pirro Epirokoarekin aliatuz, Demetrio I.a Mazedoniakoa preso hartu zuen, ondoren, kanporatu egin zuena. Demetrio, orduan, Seleuko I.a Nikatorrekin babestu zen, jada Babilonia eta Siriako errege zena.
Delfim Moreira (Minas Gerais)
Delfim Moreira Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Lisimako Traziakoa
Antzinako general Ptolomeo I.a Soterrekin aliatu zen, garai horretan Egiptoko errege zena, eta bigarren aldiz ezkondu zen honen alaba batekin, Arsinoe II.arekin. Lisimakok, jada bazuen Agatokles izeneko seme bat. Arsinoe, Lisimakoren seme honen aurka azpijokoan aritu zen, tronuarekin geratzeko bere aita hil nahi zuela adieraziz. Lisimako erabat konbentzitu zuen bere emazteak esandako honek, eta, orduan, bere seme Agatokles hiltzea agindu zuen. Ekintza honek, batere mesederik egin ez zion altxamendu handi bat sorrarazi zuen. Gertakari hauen ondoren, Lisandra, Agatoklesen alarguna, Seleuko I.aren gortera joan zen, hau, Lisimakoren aurka borrokatzeko konbentzituz.
Pastafarismo
Pastafarismoa (pasta eta rastafarismo hitzetatik eratorria) edo Espagetien Munstro Hegalariaren Eliza (ingelesez, Church of the Flying Spaghetti Monster) erlijio parodikoa da, protesta sozial gisa sortua AEBetan diseinu adimentsua salatzeko eta haren hedapenari kontra egiteko, bai eta hura eboluzio biologikoarekin parekatu nahi zuten iritziei ere. Pastafarianismoaren jarraitzaileei pastafarista edo pastafari deritze.
Lisimako Traziakoa
Pergamo hiriak (Misian, egungo Turkiaren ipar-mendebaldean), garrantzi handia hartu zuen, Lisimako jeneralak, akropolia, bere altxorrak gordetzeko gotorleku bihurtu zuenean. Esmirna hiria handitu eta gotortu ere egin zuen, egungo Turkiaren mendebaldean.
Pastafarismo
Bobby Henderson fisikan lizentziatuak taxutu zituen pastafarismoaren printzipioak, salatu nahi baitzuen Kansasko Hezkuntza Kontseiluak (Kansas State Board of Education) 2005ean baimena eman zuela diseinu adimentsua eboluzioarekin batera eskola publikoetan irakasteko (baimen hori 2006ko abuztuan gelditu zen bertan behera). Hendersonek gutun ireki bat igorri zion Kontseiluari, non, diseinu adimentsuaren parodia eginez, adierazi baitzuen bere fedean jainko sortzailea espageti haragi-boladuna zela (Espagetien Munstro Hegalaria), eta, horrenbestez, eskatzen zuen pastafarismoaren diseinu adimentsuaren teoria ere irakats zezatela zientzia klaseetan. Parodiak arrakasta erdietsi zuen komunikabideek zabaldu ondoren.
Lisimako Traziakoa
K.a. 281ean hil zen, Seleukok garaitua. Alexandrok, Lisimako eta odrisiar emakume baten semea, eta, beraz, Agatoklesen anaia zena, Agatoklesen alarguna zen Lisandra, honen senarraren gorpua berreskuratzeko konbentzitu zuen. Kardia eta Paktia hirien artean lurperatu zuen, Kersoneso Traziarrean.
Pastafarismo
Espagetien Munstro Hegalariaren argudio hau Russellen teontziaren egokitzapen bat da.
Lisimako Traziakoa
Lisimako hil ondoren, Traziaren zati bat, Mazedoniako Erresumara pasa zen, eta, bestea, Asia Txikikoa, Seleuzidar Inperiora.
Pastafarismo
Espagetientzako iragazki-txanoa buruan jartzea da erlijio horren jarraitzaileen sinbolo nagusia. Hain zuzen, Austrian gidabaimenen eta identifikazioen argazkietarako baimenduta dago, Niko Alm austriar politikariak egindako kanpainaren ondorioz; izan ere, Alm-ek ikusi zuen berari ez zitzaiola uzten bere jantzi berezia erabiltzea, baina bai beste erlijio batzuetako pertsonei, hala nola emakume musulmanei eta mojei.
Sinesmenak
Hendersonek adierazi badu ere Espagetien Munstro Hegalariaren Elizan dogma bakarra dela dogmarik ez izatea, pastafaristek sinesmen orokor batzuk dauzkate. Hendersonek pastafari printzipio ugari proposatu ditu diseinu adimentsuaren aldeko argudioei erantzuteko.
Piratak eta berotze globala
Sinesmen pastafarien arabera, piratak jainkoen pareko izakiak dira, jatorrizko pastafariak. Egun, piratak lapurtzat eta gaizkiletzat hartzen dira Erdi Aroan teologo kristauek eta Hare Krishnek zabaldutako manipulazioengatik.
Espageti Hegalariaren munstroaren argumentu kosmologikoa
Kalam teologiaren estiloa imitatzen:
FAITH (eleberria)
FAITH liburua 2021ean kaleratu zuen Lander Garrok, haren hirugarren eleberria izanik. Antza denez eleberri honek elementu autobiografikoak ditu, hau da, egileak liburuaren protagonista bezala, euskal errefuxiatuen semea izan zen gerra zikinaren garaietan. Modu batez, egilea, aurreko eleberrian bezala, Xabier protagonistarekin identifikatu egiten da. Ziur aski 2021eko euskal eleberri onenetarikoa da hau. Eleberriak XX. edizioaren Augustin Zubikarai beka jaso zuen 2020an.
Izenburua
Ingelesez dago, "Fede" esan nahian. Eleberrian egileak horren zergatia azaltzen du eta baita ere letra larriz idazteko beharraz. Protagonista zinema ikasten ari da Bartzelonan eta bere lehen filmetaz pentsatzen ari da. "Zergatik izenburua ingelesez? Fe, gaztelaniaz, formula kimiko bat dela ematen duelako. Faith izena zuen Lars Von Trierren Breaking the Waves filmaren seigarren atalak ere. Orduan: Faith, edo hobe hizki larritan: FAITH.
Trilogia
Eleberri honek aurreko biekin, nolabait, trilogia bat osatzen du: Kontrarioa (2010) eta Gerra txikia (2014).
Lygisaurus parrhasius
Lygisaurus parrhasius Lygisaurus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Ryo Nojima
Ryo Nojima (野嶋 良, 1979ko urriaren 5a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kataller Toyama.
Shūji Nakamura
Shuji Nakamura (中村 修二) Japoniako irakaslea da Santa Barbarako Kaliforniako Unibertsitatean (UCSB). 2014an, Fisikako Nobel Saria jaso zuen, Isamu Akasaki eta Hiroshi Amanorekin batera, "Argi urdinak igortzen dituzten diodo eraginkorrak asmatzeagatik, argi-iturri zuri distiratsuak eta kontsumo txikikoak ahalbidetu dituztenak".
Biografia
Nakamura Tokushimako Unibertsitatean lizentziatu zen 1977an Ingeniaritza Elektronikoan, bi urte geroago master bereko titulua lortuz. Geroago Nichia korporazioan sartu zen. Etapa horretan distira handiko GaN LED diodoa asmatu zuen.
Characodon audax
Characodon audax Characodon generoko animalia da. Arrainen barruko Goodeidae familian sailkatzen da.
Shūji Nakamura
Biografia
Argi urdinak igortzen dituzten diodoen asmatzailea ere bada (LED zurien garapenari bide emanez), argiztapen iturri bezala erabiltzea ahalbidetu duena. Era berean, LED ultramorea garatu zuen, edateko uraren esterilizazioa ahalbidetzen duena, Hirugarren Munduko dozenaka milioi pertsonaren bizi eta osasun baldintzak asko hobetu ditzakeena. Bere beste lorpen handietako bat laser urdina da, optoelektronikan eta datuen biltegiratzean aplikazio garrantzitsuak dituena. Laser horrek blu-ray teknologia sortu du, eta, horren bidez, DVDa bezalako gailuetan biltegiratutako informazio-bolumena boskoiztu daiteke. 390 artikulu argitaratu ditu ospe handieneko aldizkari zientifikoetan, eta 18.936 aldiz aipatu dituzte bere lankideek, 108ko h indize bikaina lortuz. Era berean, 448 patente ditu onartuta edo izapidetzeko bidean.
Kvæfjord
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Eviota natalis
Eviota natalis Eviota generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Richard Dreyfuss
Richard Stephen Dreyfuss (Brooklyn, 1947ko urriaren 29 - ), Estatu Batuetako antzezlea da, Oscar sariaren irabazlea.
Tabanac
Tabanac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tabanac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.061 ziren. Familiak 398 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 153 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 149 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 446 etxebizitza zeuden, 413 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 430 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 413 etxebizitza nagusietatik 356 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 53 etxek hiru zituzten, 134 etxek lau zituzten eta 213 etxek bost zituzten. 334 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 165 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 232 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 681 ziren, horien artean 478 aktiboak ziren eta 203 inaktiboak ziren. 478 pertsona aktiboetatik 441 lanean zeuden (240 gizon eta 201 emakume) eta 37 langabezian zeuden (23 gizon eta 14 emakume). 203 pertsona inaktiboetatik 77 erretiraturik zeuden, 66 ikasten zeuden eta 60 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tabanac udalerrian 410 unitate fiskal zeuden, 1.082 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.736,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 48 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 13 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 4 zurginak, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Tabanac udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 176 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Russellen teontzia
Russellen teontzia (ingelesez Russell's teapot) Bertrand Russell filosofoak egindako analogia bat da, ilustratzen duena hipotesi bat egiten duen pertsonak daukala hura frogatzeko ardura, eta ez besteek.
Horrekin, Russellek adierazi nahi zuen Jainkoan sinesten dutenek frogatu behar dutela Jainkoa existitzen dela. Horrenbestez, ezin da Jainkoaren existentzia defendatu esanez ezin dela frogatu Jainkoa existitzen ez dela.
Niveoscincus coventryi
Niveoscincus coventryi Niveoscincus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Yohei Nakada
Yohei Nakada (中田 洋平, 1983ko azaroaren 11 - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kataller Toyama.
Hiperion (argipena)
Hiperion izenak adiera zenbait ditu:
Aliron
Aliron edo, gazteleraz, Alirón, Espainiako futbolean talde batek lehiaketa bat irabazten duela adierazteko esamoldea da, bereziki Athletic Club-en historiari lotua. Era berean, Bilboko futbol taldearen ereserki ez ofizialek 1950ean izan zuten lelo nagusia izan zen, nahiz eta Athleticek ez zuen ofizialki ereserkirik izan 1983a arte, eta orduan aukeratutako ereserkiak ez du alironik bere euskarazko hitzetan.
Carlucet
Carlucet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Aliron
All iron meatzeetakoa
Alegia urbano hedatua da terminoak jatorria duela Bizkaiko meatzaritzan, bereziki hartan ingenieritza britainarrak izan zuen eraginean (eragin kultural bera lotu da futbolaren hasierarekin). Nonbait, 1870ko hamarkadaren inguruan, meatze batean burdinazko zain onak aurkitzean, all iron (ingelesez, dena burdina) esanez irteten ziren meatzariak.
Edorta Jimenezek zalantzan jartzen zuen bertsio hori. Alegia urbano "zitala" zela zioen, "...sinesten gaitza ez ezik horretan iradokitzen dena historiari barre egitea ere badelako. Zera meatzariak larrua zain artean ixten eta, hara!, «All iron!» aldarri egiten omen zuten, horra beste omen bat, ugazaba haien hitz bi haiek bere egiten. Gizajo halakoak! Esplotatzaileek olairon esan eta, esplotatuek aliron ulertu. Bada gero tartea."
1913ko kupleak
All iron delakoaren istorioa hori hedatua egon arren, Athletic-en lehen ereserkiaren autoretza 20. mende hasierako Espainiako kuple konposizioekin dago lotua. 1913an, Madrilen, Marietina izeneko kupletistak modan jarri zuen kuple bat, zeinaren musikao Gaspar de Aquinok egin zuen, eta hitzak Álvaro Retanak :
''“En Madrid se ha puesto de moda, La canción del ¡Alirón!, Y no hay nadie en los Madriles, Que no sepa esta canción. Y las niñas ya no entregan, A un galán su corazón, Si no sabe enamorarlas, Entonando el ¡Alirón!, ¡Alirón, pon, pon, pon!”.''