cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Starksia springeri
Starksia springeri Starksia generoko animalia da. Arrainen barruko Labrisomidae familian sailkatzen da.
Jose Juan Castillo
Biografia
Hamasei urterekin, Parisko Ostalaritza Eskolara joan zen ikasketak egitera. Lau urte eman zituen bertan, eta handik bueltan, jatetxe ospetsuenetan egin zituen praktikak, hala nola, La Tour d'Argent edo Biarritzko Jockey eta Miramar. Soldadutza egin ondoren, bere aitaren jatetxean, Olaberrian hasi zen lanean, (1967 urtean). Aitak, Jose Castillo sukaldari eta etnografoak, erretiroa hartu zuenean hartu zuen zuzendaritza, 1979 urtean. Han lanean ari zela, 1985 urtean, Mejor cocina de Hotel delako saria jaso zuen.
1912an Donostian sortutako Casa Nicolasa jatetxeko ardura hartu zuen 1996an. Castillok etxe horren kalitate eta ospeari eutsi die, 2010ean erretiratu zelako itxi zuten arte.
Radio 3
Radio 3 (3 Irratia) Espainiako musikazko irrati kate bat da. Espainia osorako emititu ohi du eta Radio Nacional de España irrati publikoaren jabegokoa da. 1979ko uztailaren 1ean emititzen hasi zen.
Kate honek uneoro musika eta musikari buruzko elkarrizketak aireratu ohi ditu, nagusiki rock eta pop musiken inguruan oinarritzen delarik. Halere, indie, rock alternatiboa, musika elektronikoa eta hip hopa ere jorratzen ditu., bai eta mundu osoko folk musika, jazza, bluesa, flamenkoa, countrya, heavy metala eta new age musikak ere.
Stonybrook-Wilshire (Pennsylvania)
Stonybrook-Wilshire Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. York konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
2400 Derevskaya
2400 Derevskaya asteroide baten izena da. maiatzaren 17an aurkitu zuen T. M. Smirnova-ek Nauchnij Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1972 KJ izena zeraman.
Orbitaren ezaugarriak
2400 Derevskaya asteroidearen orbitak batezbeste 3 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,692 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,308 distantziara. Eszentrikotasuna 0,103 da, eta makurdura orbitala 10,41ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 12.0 da.
Arles
Arles Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Rodanoren Ahoak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2007an 52.197 biztanle zituen.
Arles erromatarra
Arles greziarrek K. a. VI. mendean fundatu zuten Theline izenarekin. Salubiar zeltek konkistatu zuten K. a. 535ean. K. a. 46an, izena Arelate izenarekin aldatu ziotenak. Antzinako erromatarrek, hiria, K. a. 123an hartu zuten eta hiri garrantzitsu bihurtu zuten Mediterraneo itsasoarekin lotzen zuen kanal batekin, K. a. 104an eraikia. Hala ere, Massaliaren (Marseilla) itzala saihesten saiatu zen, azken honek kostaldean zuen egoeragatik.
K.a. 40an Julio Zesar ren laguntza jasotzeko aukera izan zuen Ponpeioren aurka laguntza militarra eman zionean. Massaliak Ponpeio ri laguntzearen akatsa egin zuen, eta, Zesar garaile atera zenean, honek, jabetzak kendu zizkion Massaliari, eta Arelateri transferitu zizkion sari bezala. Hiria formalki bertan zegoen legio VI Ferrata legioaren beteranoen erromatar kolonia bezala ezarri zen. Bere izen osoa Colonia Ivlia Paterna Arelatensivm Sextanorvm zen, hau da, "Seigarren Legioko soldaduen Arleseko antzinako kolonia juliarra. "
Arelate hiri erromatarra garrantzi handikoa zen Gallia Narbonensis probintzian. 400.000 m ² zituen eta zenbait monumentu, anfiteatroa, garaipen arkua, zirkua, erromatar antzokia eta harresiz inguratua zegoen. Antzinaroan, itsasotik hurbilago zegoen, eta portu garrantzitsua zen.
Rodano ren gaineko hegoaldereneko zubia ere izan zuen (eta oraindik ere badu). Ohi ez bezala, erromatar zubia ez zegoen finkatua, baizik eta itsasontzi zubien estiloa erabiltzen zuen, dorre eta zubi altxagarriekin muturretan. Ontziak aninguraz aseguratuta zeuden. Oso ohikoa ez den diseinu hau ibaiak eragindako uholde sarri eta bortitzengatik aplikatu zen, ohiko zubi batekin azkar amaituko zena. Ez dago erromatar zubi honen aztarnarik, modernoak ordezkatu du.
Hiria, bere gorenera iritsi zen IV. eta V. mendeetan, erromatar enperadoreentzako kuartel bezala sarri erabiltzen zenean kanpaina militarretan. Flavio Honorio ren garaian, Galiako prefekturaren egoitza izan zen, Hispania ere barnean hartzen zuena. Konstantino Handia enperadorearen hiri gogokoena bihurtu zen, bertan bainu termalak eraiki zituena, horietatik oraindik hondakin garrantzitsuak mantentzen direlarik. Bere semea, Konstantino II.a, bertan jaio zen. Konstantino III.ak (usurpatzailea) bere burua Mendebaldeko enperadore izendatu zuen (407-411) eta Arles hiriburu egin zuen 408an.
Erdi Aroko Arles
838. urtetik aurrera, inperio karolingio ko Mediterraneoko kostetan sarrazeno en agerpenek merkataritza haustea eta portuko hirien gainbehera eragin zuten. Sarrazenoek 842an eta 850ean eraso zioten Arlesi. Egoera horretan, hiriak, bere antzinako harresiekin, izaera militarra hartu zuen nagusiki, eskualde osoa babesten zuen gotorleku-lerro baten zati bihurtuz. Horrek eragin zuen ekonomia-jarduera eskasaren zama zela eta, hiriak bere udal-izaeraren zati handi bat galdu zuen. Horrela, IX. mendearen amaieran tokiko txanpon-etxe aren desagerpena ikusi zuen. Egoera horren aurrean, 912an Arlesek "greziarrengandik eta atzerriko beste merkatariengandik" jaso beharreko aduana-eskubideei erreferentzia egiten zien pribilegio bat jaso zuen.
Arles modernoa
Arlesek, urte askoan, Rodano ko portu handi bezala garrantzitsua izaten jarraitu zuen. XIX. mendean, trenbidearen etorrerarekin, ibai merkataritza gehiena kaltetu zen, hiriaren gainbehera ekonomikoa eraginez. Honek hirian eragin zuen lasaitasunak Vincent van Gogh margolaria erakarri zuen, 1888ko otsailak 21ean iritsi zena. Paisaia proventzalekiko zuen lilurak 300 margolan eta marrazki baino gehiago eragin zituen hirian egon zen bitartean. Bere margolanik ospetsuenetako asko, bertan eginak izan ziren, eta horien artean, Gau Kafea, Etxe Horia, Rodanoaren gaineko Gau Izartsua eta L 'Arlesienne. Paul Gauguin ek Van Gogh bisitatu zuen Arlesen. Hala ere, Van Goghen osasun mentala hondatu egin zen eta oso pertsona xelebrea bihurtu zen. Ez zen bera izan belarria moztu zuena, askok uste duten bezala, mutilazioa Gauguinekin gaizki-ulertu baten ondorio izan zen, Proventza tik alde egingo zuena (neurri batean herbeheretarraren nahasmenduek eragin zioten beldurragatik). Obra berri bati buruz Van Goghekin izandako eztabaida zorigaiztoko gertakariarekin amaitu zen 1888ko abenduan. Garai hartan, Arleseko herritarrek Van Gogh asilo batean sartzeko eskaera egin zuten. 1889ko maiatzean Saint-Rémy-de-Provence ko asiloan sartu zuten.
2017an, Van Goghen bizitzari buruzko film bat grabatu zen Arléseko kaleetan. Willem Dafoe aktore estatubatuarrak antzeztu zuen. Filma 2018an estreinatu zen.
Ondarea
Arlesek erromatar eta erromaniko garaiko aztarna garrantzitsuak ditu, horietatik zortzi Gizateriaren Ondare bezala sailkatuak izan ziren 1981ean:
Arlesko antzokia
K. a. I. mendearen amaieran eraiki zen. Erromatar kolonia sortu eta gutxira. K.a. 40-30 inguruan hasi zen eta K. a. 12. urtean amaitu. K. a. 46an, antzokia, erromatar laukiaren barnean dago, dekumanoaren gainean, eta Augusto ren hirigintza planaren zati da. 1651ko lehen indusketek "Arlesko Venus" ospetsua agerian utzi zuten (marmolezko estatua, gaur egun Louvre n dagoena).
Kriptoportikoa eta foroa
Kriptoportiko ak, erromatar foroa ren lurpeko eraikuntzak dira, foroarekin batera eginak. Arleseko foroa, K. a. 30-20 inguruko lehen hiri-eraikuntza handia da, K. a. 46an sortutako erromatar koloniarena, Arelateri eskerrak emateko Zesarri emandako laguntzagatik.
Konstantinoren termak
IV. mendearen hasieran eraiki ziren Rodano ibaiaren ertzean, Konstantino I.a Arlesen bizi zenean; denbora luzez, oker interpretatu ziren erromatar jauregi baten hondakinak bezala, terma batzuen ordez.
Erromatar castrumaren harresiak
Biziki seinalatzen zuen Erromatik zetorren Aurelia bidea iritsi zela hirira. Augusto ren garaiko harresiak, K. a. I. mendearen amaierakoak, defentsa baino bokazio handizaleagoa izan zezakeen, anfiteatroa eraikitzeko, I. mendearen amaieratik, edo hiriaren hegoaldeko barruti berrietara sartzeko partzialki suntsitua agertzen baita. Antzinatearen amaieran, bere perimetroa murriztu egin zen, eta bere eraikuntza aldatu eta indartu egin zen, monumentuen berrerabilpenarekin, bereziki hilobiak. Garaipen arku batetik zizelkatutako elementuak ere aurkitu dira.
Arles, Marseilla rekin batera, bisigodo en eskuetan eroriko den Galiako azken hiria izango da 476an. XIII. mendera arte itxaron beharko da hiria, handitu ondoren, harresiz erabat inguratu arte.
Geroago, sarrazeno en inbasioen aurrean, harresiok gotorleku bihurtuko dira.
Nekropolia
Les Alyscamps erromatar nekropolia distantzia txikira dago, Arles hiri zaharreko harresietatik kanpo. Antzinako munduko nekropolirik ospetsuenetako bat zen. Izena latinezko Elisii Campi esamoldearen ustelkeria bat da. Erdi Aroan ospetsuak izan ziren, eta Ariosto k Orlando Furioson eta Dante k Jainkotiar komedia ren infernuan aipatzen ditu.
Erromatar hiriek, tradizionalki, hiriaren mugen barnean lurperatzeak debekatzen zituzten. Beraz, ohikoa zen hiri baten kanpoaldean zeuden errepideak, alboetan hilobi eta mausoleoz beteta egotea; Erromaren kanpoaldean dagoen Apia bidea, adibide ona da. Alyscamps, ia 1.500 urtez Arlesen lurperaketa toki nagusia izan zen. Aurelia bidea ren azken segmentua zen, hiriko ateetaraino eramaten zuena, eta hilerri bezala erabiltzen zen posizio oneko herritarrentzat, hauen oroitzapenezko monumentuak, sarkofago soil batetik, monumentu landuetara zihoazelarik.
NGC 7030
NGC 7030 galaxia bat da, Capricornus konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
Arles
Nekropolia
Alyscampak erabiltzen jarraitu zuten, hiria IV. mendean kristautu ondoren. San Gines, 303an, kristauak jazartzeko aginduak betetzeari uko egiteagatik burua moztutako funtzionario erromatar bat, hemen lurperatua izan zen, eta, berehala, gurtza gune bihurtu zen. San Trofimo, ziuraski Arlesko lehen apezpikua, hemen lurperatua zuten handik gutxira. Elezaharrak dioenez, Jesukristo bera joan zen zeremoniara, belaunaren arrastoa sarkofago estalki batean utziz. Gunea, lurperatua izateko oso toki desiragarria bihurtu zen, eta, laster, hilobiak ugaldu egin ziren. IV. mendean jada mila hilobi zeuden, sarkofagoak hiru geruza sakonetan biltzea behar zutenak. Les Alyscampseko ehorzketa hain izan zen desiragarria, non gorpuak Europa osotik eramaten baitziren hara, horrela Rodanoko txalupari etekin handia ateraraziz hilkutxak Arlesera eramanez.
Alyscamps-ak Erdi Aroan erabiltzen jarraitu ziren, nahiz eta 1152an San Trofimoren erlikiak katedralera eramateak bere ospea murriztu zuen. Errenazimentu an, nekropolia, sistematikoki arpilatua izan zen, hiriko kontseilariekin, sarkofagoak emanez, bisitari ospetsuei opari bezala, eta tokiko jendea, hil harriak eraikuntzarako material bezala erabiliz. XIX. mendean, trenbidearen eta ubide baten etorrerak are kalte handiagoa egin zion, biak zeharkatuz. 1888ko urriaren amaieran, Vincent van Gogh eta Paul Gauguinek, euren espedizioetarako lehen toki bezala, bata bestearen ondoan margotu zuten Alyscampak aukeratu zituzten. Ordutik, aire zabaleko museo moduko zerbait zaharberritu da. Caesar 's Vast Ghost bere azken liburuan, Lawrence Durrell ek Alyscampak gomendatzen ditu bere edertasun eta atmosferagatik; "xarma bakarra du."
Geratzen diren sarkofagoen artean hoberena, gaur egun, Antzinako Arles Museoa n erakusten da, erromatar sarkofago bilduma hoberenetako bat duena, Erromatik kanpo aurki daitekeena.
San Trofimo eliza
Atari erromaniko garrantzitsua duen eliza bat da.
Biztanleria
2007an Arles udalerrian erroldatutako biztanleak 52.197 ziren. Familiak 22.606 ziren, horien artean 8.433 pertsona bakarrekoak ziren (3.211 bakarrik bizi ziren gizonak eta 5.222 bakarrik bizi ziren emakumeak), 5.881 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 5.959 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 2.333 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 26.011 etxebizitza zeuden, 23.213 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 867 bigarren erresidentzia ziren eta 1.931 hutsik zeuden. 14.357 etxeak ziren eta 11.437 apartamentuak ziren. 23.213 etxebizitza nagusietatik 11.112 bere jabearen bizilekua ziren, 11.219 alokairuan okupaturik zeuden eta 882 doan lagata zeuden; 1.204 etxek gela bat zuten, 2.864 etxek bi zituzten, 6.164 etxek hiru zituzten, 7.512 etxek lau zituzten eta 5.469 etxek bost zituzten. 11.152 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11.795 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 6.779 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Errentak eta okupazioa
2007an batez besteko errenta 11,4€/h zen. Goi karguen kasuan 21,8€/h zen (23,4€/h gizonen artean eta 18,5€/h emakumeen kasuan), erdi-mailakoak 13,2€/h (13,8€/ h gizonentzat 12,2 emakumeentzat), enpleatuentzat 9,2€/h (9,7€/h gizonen kasuan eta 9,4€/h emakumeen kasuan) eta langileentzat 9,4€/h (9,7€/h gizonek eta 8,1€/h emakumeek).
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 33.079 ziren, horien artean 22.049 aktiboak ziren eta 11.030 inaktiboak ziren. 22.049 pertsona aktiboetatik 18.399 lanean zeuden (10.010 gizon eta 8.389 emakume) eta 3.649 langabezian zeuden (1.639 gizon eta 2.010 emakume). 11.030 pertsona inaktiboetatik 2.879 erretiraturik zeuden, 3.438 ikasten zeuden eta 4.713 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Arles udalerrian 23.165 unitate fiskal zeuden, 53.961,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.331 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3.578 komertzioetatik, 33 erauzte enpresak ziren, 65 janari enpresak ziren, 9 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 149 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 404 eraikuntza enpresak ziren, 894 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 96 garraio enpresak ziren, 330 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 81 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 111 finantziazio enpresak ziren, 201 higiezinen enpresak ziren, 453 zerbitzu enpresak ziren, 510 administrazio publikoko enpresak ziren eta 239 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 867 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 4 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoak, 2 lan bilaketa bulegoak, 2 jendarmeriak, 9 posta bulegoak, 28 banku bulegoak, 4 funerariak, 62 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 7 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 5 ibilgailuen alokairu bulegoak, 9 autoeskolak, 143 igeltseroak, 64 margolariak, 36 zurginak, 62 iturginak, 57 argiketariak, 9 eraikuntza enpresak, 71 ile apaindegiak, 10 albaitariak, 17 aldi baterako lan enpresak, 190 jatetxeak, 46 higiezinen agentziak, 10 tintoreriak eta 19 apaindegiak.
2009an zeuden 351 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 9 supermerkatuak, 4 brikolaje denda handika, 6 120 m2 baino gehiagoko dendak, 17 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 52 okindegiak, 22 harategiak, 2 kongelatu-dendak, 4 arraindegiak, 34 liburu dendak, 79 arropa dendak, 22 etxerako tresna dendak, 12 zapata-dendak, 9 elektrotresna dendak, 10 altzari dendak, 16 kirol-dendak, 2 lur eta paretak apaintzeko dendak, 11 drogeria, 8 lurrin-dendak, 9 bitxi-dendak eta 22 lore-dendak ziren.
2000. urtean Arles udalerrian 465 nekazaritza-ustiategi zeuden, 42.614 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 tratamendu laburretarako ospitale, 2 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, 2 psikiatriko, urgentzia zentro 1 bat, amatasun-klinika 1 bat, 4 osasun-zentro, 27 botika eta 6 anbulantzia zegoen.
2009an 17 haur-eskola eta 25 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Arles udalerrian 5 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 3 hezkuntza orokorreko lizeo eta 3 lizeo teknologiko.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 3.043 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 2.005 eta lizeo teknologikoetan 1.036.
Arles udalerrian 3 goi-mailako hezkuntza ez-unibertsitarioko zentroak zeuden, horietatik1 osasun-formakuntzako zentroa, 1 komertziokoa eta 1 bestelako formakuntzazentroa.6 Unibertsitate zentroak zeuden, horietatik 4 Unibertsitate mailako formakuntza eta ikerketa unitateak ziren eta 2 unibertsitate-insitutoak ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
27ko Belaunaldia
27ko Belaunaldia Espainian 1920ko hamarkadan idazle eta intelektual multzo entzutetsu bat izan zen. Estetikoki joera eta mugimendu artistiko heterogeneoko artistak biltzen dituen arren, Europan garai hartan garatzen ari zen abangoardismoko korrontea eta espainiar tradizio kulturala bateratzea bilatzen zuten artistak jasotzen dituela aipatu izan da.
Partaideen zerrenda onartuena hau da: Jorge Guillén, Pedro Salinas, Rafael Alberti, Federico García Lorca, Dámaso Alonso, Gerardo Diego, Luis Cernuda, Vicente Aleixandre, Manuel Altolaguirre eta Emilio Prados. Taldearen sorrera ofizialtzat 1927 urtean Sevillan Luis de Góngora espainiar poetari eginiko omenaldia hartzen da. Carlos Hermidak, Madrilgo Complutenseko irakasleak, defendatu izan du egokiagoa izango litzatekeela Errepublikako Belaunaldia terminoa erabiltzea.
Szczebrzeszyn udalerria
Szczebrzeszyn Poloniako Lublingo voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Zamość barrutian kokatuta. 123,5 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 11434 biztanle zituen.
Dingle badia
Dingle badia edota Dinglego badia (irlanderaz Bá an Daingin eta ingelesez Dingle Bay) Irlandako hego-mendebaldeko Kerryko konderrian dagoen badia bat da. Badia ipar-ekialdetik hasi eta hego-mendebaldea norantzan Ozeano Atlantikoa arte 40 kilometro luze, banealdean 3 kilometro zabal eta sarreran 20 klometro zabal ditu. Iparraldean Dingle penintsula du, aldiz hegoaldean Iveragh penintsula, bi penintsula hauen artean kokatzen delarik. Maine ibaia badia honen barnealdean itsasoratzen da.
Fungi izurdearen bizilekua ere bada, Dingle udalerrian telebistako dokumentalei esker turisten artean aski ezaguna egin dena. Badia honetan ez dago uharte nabarmenik, baina barnealdera joan ezkero, hainbat penintsula topa daitezke, denetan nabarmenena Inch Strand delarik, penintsula hau badiaren zabaleraren bestaldean nahiko distantzia nabarmenean luzatzen da. Badia honetako udalerri garrantzitsuena Dingle da, hau badiaren iparraldeko kostaldean kokatzen da, izen bereko Dingle penintsulan hain zuzen ere.
Pietracupa
Pietracupa Italiako udalerri bat da. Campobassoko probintzian kokatuta dago, Molise eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Poliedro ahur
Geometrian, poliedro ahurra (edo poliedro konkaboa) aurpegi bat, edozein, daukan plano batek ondokoa ez duen poliedroaren beste aurpegiren bat ebakitzen duenean aplikatzen den terminoa da.
Petr Čech
Petr Čech ([ˈpɛtr̩ ˈʧɛx]) (Plzeň, Txekiar Errepublika, 1982ko maiatzaren 20a - ) atezain postuan jokatzen duen futbolari txekiarra da. 2004tik 2015era Chelsea futbol klubean jokatu zuen. 2015ean Arsenalek fitxatu zuen.
Nazioarteko selekzio txapelketak
2002a geroztik Txekiar Errepublikako futbol selekzio nazionalarekin internazionala da.
Jean-Jacques Dessalines
Jean-Jacques Dessalines (Grande-Rivière-du-Nord, Saint-Domingue, – Pont Rouge, Port-au-Princetik gertu, ) Haitiko lehen enperadorea izan zen, 1804tik 1806ra. Haitiren independentzia aldarrikatu zuen 1804an. Esklabo izan zen, eta Toussaint Louvertureren laguntzailea. Frantsesak uhartetik bota zituen. Uharteko zuriak hil ondoren, enperadore izendatu zuen bere burua, Jakue I.a izena hartuta. Pétionek eta Rigaudek zuzenduriko esklabo-altxamendu baten aurka ari zela hil zen 1806an.
Bonac
Bonac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ariège departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Ascalenia
Ascalenia Cosmopterigidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Laverna vanella da.
Bonac
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 440 ziren, horien artean 314 aktiboak ziren eta 126 inaktiboak ziren. 314 pertsona aktiboetatik 289 lanean zeuden (155 gizon eta 134 emakume) eta 26 langabezian zeuden (9 gizon eta 17 emakume). 126 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bonnac udalerrian 310 unitate fiskal zeuden, 730 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.385 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 3 argiketariak, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Bonnac udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 144 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Eulate
Inguru naturala eta kokapena
Herria Nafarroa Garaiko mendebaldean dago, Urbasa mendilerroaren hegoaldean, NA-7185 errepidean. Eulatek Urbasako mendilerroarekin egiten du muga iparraldean, Ameskoabarrenekin ekialdean, Aranaratxerekin mendebaldean, eta Lanarekin hegoaldean.
Eulatek hiru auzo ditu: Erdigunekoa elizaren inguruan, ekialdean Copalacioko auzoa, eta mendebaldean Gonea. Urbasako mendilerroaz gain, Lokizgo mendilerroa ere udalerritik gertu dago.
Klima eta landaredia
Udalerriaren iparraldean klima atlantikoa eta azpiatlantikoa nagusitzen da; herrigunean eta Eulateko gunerik beherenetan, berriz, klimak ezaugarri mediterraneoak dauzka. Urteko batez besteko tenperatura 8 eta 10 gradu bitartekoa da, eta prezipitazioak 1.000 eta 1.400 mm artekoak, betiere ugariagoak iparraldeko mendietan. Urteko egun euritsuak 120 inguru izaten dira.
Herriaren inguruko basoetan, haritz eta ametzak dira espezierik ohikoenak, guztira 652 hektarea hartzen baitute. Horrez gain, iparraldean pagoak ere badira.
Udaletxea
Eulateko udaleko idazkaria, Larragoa eta Aranaratxeko idazkari ere bada.
Parkville (Pennsylvania)
Parkville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. York konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Eulate
Udal hauteskundeak
Baliogabeko botuak 9 izan ziren (%4,46), zuriz emandako botuak (%4,46) eta abstentzioa %36,28koa.
Azpiegitura eta garraioak
Automoviles Urederra autobus konpainiak Eulate Lizarrarekin batzen du. Autobus lineak, honako ibilbidea egiten du:
Zerbitzuak
Antzin-Ameskoako Zerbitzu Sozialen Mankomunitatea, zaborra bildu, ura hornitu eta bestelako zerbitzuez arduratzen da Eulate eta eskualdeko beste hainbat herritan.
Euskara
Nafarroako gobernuak onartutako Euskararen Foru Legearen arabera Deikaztelu eremu ez-euskalduneko udalerria zen, eta hori dela eta, hizkuntza ofizial bakarra gaztelania zen.
2017ko ekainaren 22an Nafarroako Parlamentuak eremu mistora pasatzea erabaki zuen, beste 43 udalekin batean.
Villaflor
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 139 biztanle zituen.
Starksia starcki
Starksia starcki Starksia generoko animalia da. Arrainen barruko Labrisomidae familian sailkatzen da.
Geoffrey Burgon
Geoffrey Alan Burgon (Hambledon, Hampshire, 1941eko uztailaren 15a - Gloucestershire, 2010eko irailaren 21a) ingeles musikagilea izan zen, batez ere telebistarako eta zinemarako egindako lanegatik ezaguna. Brideshead Revisited sailerako eta Brianen bizitza filmerako musika konposatu zuen. Ahotsa, orkestra eta kontzertu musikarekin ere lortu zuen arrakasta. Bere estiloak Benjamin Britten eta Erdi Aroko musika eragina izan zuen.
Mario Mendoza (beisbol jokalaria)
Mario Mendoza Aizpuru (Chihuahua, Mexiko, 1950eko abenduaren 26a) Beisbol Liga Nagusiko jokalari ohia da. Pittsburgh Pirates, Seattle Mariners eta Texas Rangers taldeetan jokatu zuen 1974tik 1982ra.
Defentsarako jokalari oso ona baina jotzaile eskasa, Mario Mendoza, berez, ezaguna da beisboleko hizkuntzan maiz erabiltzen den esamoldeagatik: Mendoza Lerroa, batearen batez bestekoa .200 markatik gertu edo azpitik jaisten den jokalari bat deskribatzen duen terminoa. Terminoaren jatorria ez dago argi, baina askok George Brett-i egozten diote.
Karrera
Mario Mendoza atxiloketa-jokalaria Pittsburgheko piratek agente libre gisa sinatu zuten 1970ean. 1974tik 1978ra Liga Nazionaleko talde horrentzat jokatu zuen, eta erreserba gisa erabili zuten.
Mendoza defentsan bikain dabil, akats gutxi eginez. Izan ere, karrerako defentsako batez bestekoa ,961ekoa du. Hala ere, jotzaile kaskarra zela frogatu zuen, bere bateoen batez bestekoa, .180 eta .245 artean egon zen Liga Nagusiko 9 denboraldietan. Bere karrerako batez bestekoa .215 da 686 partidetan, 287 kolpe, 4 home run eta 101 punturekin.
1979an Seattle Mariners taldean sartu zen, eta bi urtez aldizka erakusteko lehen aukera eman zioten. Seattle-n bere lehen urtean, 29 puntu lortu zituen, baina .198ko batearen batez bestekoa lortu zuen. 1980an, bere .245 batez bestekoa izan zen Liga Nagusietan bere garaiko altuena.
Mendozak 1981ean eta 1982an amaitu zuen bere karrera, Texasko Rangersetarako partida batzuk jokatuz.
Portocannone
Portocannone Italiako udalerri bat da. Campobassoko probintzian kokatuta dago, Molise eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Portocannonek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Cheilodipterus artus
Cheilodipterus artus Cheilodipterus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.
Boone (Iowa)
Boone Iowako hiri bat da. Boone konderrian kokatua dago. 2010ean 12,661 biztanle zituen, 23.36 kilometro koadrotan banatuta.
Grantley (Pennsylvania)
Grantley Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. York konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Avernes-sous-Exmes
Avernes-sous-Exmes Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Avernes-sous-Exmes udalerrian erroldatutako biztanleak 70 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 61 etxebizitza zeuden, 35 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 61etxeak ziren. 35 etxebizitza nagusietatik 28 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek hitu gela zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 51 ziren, horien artean 28 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 28 pertsona aktiboak lanean(16 gizon eta 12 emakume) zeuden.. 23 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Avernes-sous-Exmes udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 268 hektarea erabiltzen.
Parisko 1. barrutia
'''Parisko 1. barrutia''' (1er arrondissement de Paris) Paris banatuta dagoen hogei barrutietako bat da. Sena ibaiaren eskuinaldean dago eta Île de la Cité uhartearen mendebaldea hartzen du. Arrondissement du Louvre izena ere badu, izen hau askorik erabiltzen ez den arren.
Mugakideak
Hegoaldean 7. eta 6. barrutiak ditu, mendebaldean 8.a, iparraldean 2.a eta ekialdean 3. eta 4.a.
Auzoak
Barrutia honako lau auzoetan banatua dago:
Litecoin
Litecoin (LTC ou Ł, ingelesez "moneta arin") P2P bidez sustengatzen den kriptomoneta bat da, eta MIT lizentzia pean argitaratutako kode askeko software proiektua. Bitcoin kriptomonetan oinarritua, haren antza ia berbera du. Kode irekiko protokolo kriptografiko batean oinarritua, ez dago inongo agintaritza zentralen kontrolpean.
Parisko 1. barrutia
Historia
Egungo mugak 1860koak dira, Paris 20 barrutitan banatu zituen 1859ko ekainaren 16ko legeari jarraiki.
Ondasun nabarmenak
Badira hainbat eraikin aipagarri 1. barrutian. Denetan aipagarrienak Louvre museoa, Parisko Errege Jauregia, Carrouselgo Garaipen Arkua, Comédie-Française, Sainte-Chapelle eta Pont Neuf.
Callorhinchus
Callorhinchus arrain kimeriformeen generoa da, Hego Hemisferioko itsasoetan bizi dena. Callorhinchidae familia monotipikoa osatzen duen bakarra da.
2401 Aehlita
2401 Aehlita asteroide baten izena da. azaroaren 2an aurkitu zuen T. M. Smirnova-ek Nauchnij Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1975 VM izena zeraman.
Orbitaren ezaugarriak
2401 Aehlita asteroidearen orbitak batezbeste 2,77 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,603 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,936 distantziara. Eszentrikotasuna 0,06 da, eta makurdura orbitala 4,33ºkoa da.
Szczecinek
Szczecinek Poloniako Mendebaldeko Pomeraniako voivoderriko hiri-udalerri bat da, Szczecinek barrutian kokatuta. 48,48 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 40362 biztanle zituen.
Provvidenti
Provvidenti Italiako udalerri bat da. Campobassoko probintzian kokatuta dago, Molise eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Provvidentik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Prosper Poullet
Prosper Antoine Marie Joseph, Pouller bizkondea (Lovaina, 1868ko martxoaren 5a - ibidem, 1937ko abenduaren 3a) belgikar politikaria izan zen. Belgikako lehen ministroa izan zen 1925etik 1926ra.
Zuzenbide ikasketak egin zituen Lovainako Unibertsitate Katolikoan eta gero bertako irakasle izan zen. Alderdi Katolikoko eta Diputatuen Ganberako kidea izan zen. Arte eta Zientzia ministroa (1911-1918), Trenbide eta Posta ministroa (1919-1920), Barne ministroa (1924-1925 eta 1932-1934), Ekonomia ministroa (1925), Justizia ministroa (1925-1926) eta Gerra ministroa (1926) izan zen. 1925eko ekainetik 1926ko maiatzera lehen ministro kargua bete zuen.
Larisa Latynina
Larisa Semionovna Latynina — Лари́са Семёновна Латы́нина — edo Larysa Semenivna Latynina — Лариса Семенівна Латиніна — (Kherson, Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna, 1934ko abenduaren 27a) sobietar gimnasta ohia da. 1956 eta 1964 artean 18 olinpiar domina lortu zituen, 2012an Michael Phelpsek gailendua izan arte Olinpiar Jokoetan dominarik gehien eskuratu zituen kirolaria izanik. Bere lanari esker, Sobietar Batasunak gimnastikaren eskola nagusi bilakatu zen.
Černíkovice (Plzeň-Iparraldeko barrutia)
Černíkovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 77 biztanle ditu eta 3,36 kilometro koadroko azalera. Plzeň-Iparraldeko barrutian dago.
Willy Schlobach
Willy Schlobach (Brusela, 1864ko abuztuaren 27a - Nonnenhorn, 1951) alemaniar-belgikar margolaria izan zen. 1884an, Les XX-ren sortzaileetako bat izan zen, atmosferako margo lainotsuengatik ezaguna den artista talde batekoa. 1887an Londresera joan zen eta bertan urte batzuk eman zituen. Londresko gaueko bizitza deskribatu zuen eta 1880ko hamarkadaren amaieran bere obrak gero eta eragin neoinpresionistako ezaugarriak zituen, baina 1894. urtearen ondoren lehengo estilo inpresionistara itzuli zen.
Černíkovice (Plzeň-Iparraldeko barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1521 urtean egin zen.
Willy Schlobach
Gaztaroa Belgikan igaro zuen bitartean, bere gurasoak eta emaztea alemaniarrak ziren. Bere "belgikar" garaian, James Ensor eta Willy Finch margolari belgikarrekin adiskide egin zen hirurak Bruselako Académie Royale des Beaux-Arts- era joan zirenean. Garai hori amaitu zen, Alemaniak Belgika inbaditu zuenetik gutxira, Lehen Mundu Gerra hasi zenean, Alemaniaren aldeko sinpatiak Alemaniaren aurkako sentimenduarekin talka egin baitzuen. Gero, Alemaniara joan zen, eta bertan egon zen 1951n hil zen arte.
Villafranca de la Sierra
Villafranca de la Sierra Ávilako udalerria da, El Barco de Ávila-Piedrahíta eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 155 biztanle zituen.
Wolf-Rayet izar
Wolf-Rayet izarrak, sarri WR izar bezala laburtuak, ezohiko espektroak dituzten izar multzo heterogeneo arraro bat dira, helio ionizatu eta nitrogeno edo karbono oso ionizatuen igorpen lerro handiak erakusten dituztenak. Espektroek, gainazalean elementu astunen gehikuntza oso handia, hidrogenoaren agortze bat eta izar haize indartsuak adierazten dituzte. Ezagutzen diren Wolf-Rayet izarren azaleko tenperaturak 20.000 eta 210.000 K artean daude, ia gainontzeko izar mota guztiak baino beroagoak. Aurretik, W motako izarrak deitzen ziren, euren espektro sailkapenaren arabera.
Wolf-Rayet izar klasikoak (edo I. populaziokoak) euren kanpo hidrogenoa erabat galdu duten eta helioa edo nukleoan elementu astunagoak fusionatzen ari diren eboluzionatutako izar masiboak dira. I populazioko WR izarren azpimultzo batek hidrogeno lerroak erakusten ditu bere espektroetan eta WNh izarrak bezala ezagutzen dira; nukleoan hidrogenoa fusionatzen duten izar gazte oso masiboak dira, erradiazioak bultzatutako masa galera eta nahasketa bortitzaren eraginpean dauden helio eta nitrogenoarekin. WR espektroak dituzten beste izar talde batzuk, nebulosa planetarioen (CSPNe) erdiko izarrak dira, adar post-asintotiko erraldoiko izarrak, sekuentzia nagusian zeuden bitartean Eguzkiaren antzekoak zirenak, baina, orain, fusioa eten dutenak eta euren atmosferak kendu dituztenak karbono-oxigenozko nukleo biluzi bat agerian uzteko.
Wolf-Rayet izar guztiak oso objektu argitsuak dira beren tenperatura altuengatik -milaka aldiz eguzkiaren argitasun bolometrikoa ( L ☉) CSPNe izarren kasuan, ehunka mila L ☉ I populazioko WR izarren kasuan, milioi bat L ☉ baino gehiago WNh izarren kasuan -, ikusmenaren ikuspegitik oso distiratsuak ez diren arren, euren erradiazio gehiena ultramorean igortzen baita.
Gamma Velorum eta Theta Muscae begi hutsezko izarrak, baita ezagutzen den izar masiboenetako bat ere, R136a1 30 Doradusen, Wolf-Rayet izar guztiak dira.
Behaketen historia
1867an, Parisko Behatokiko 40 cm-ko Foucault teleskopioa erabiliz, Charles Wolf eta Georges Rayet astronomoek Cygnus konstelazioko hiru izar aurkitu zituzten (HD 191765, HD 192103 eta HD 192641, gaur egun WR 134, WR 135 eta WR 137 bezala izendatuak), gainontzeko espektro batean emisio zerrenda zabalak erakusten zituztenak. Izar gehienek euren espektroetan xurgapen lerroak edo bandak baino ez dituzte erakusten, frekuentzia espezifikoetan argiaren energia xurgatzen duten azpiko elementuen ondorioz, eta, beraz, hauek argi eta garbi ezohikoak ziren.
Wolf-Rayet izar baten espektroko emisio banden izaera misterio bat izan zen zenbait hamarkadatan. Edward C. Pickeringek, lineak, hidrogenoaren ezohiko egoera batek eragiten zituela teorizatu zuen, eta, lineen "Pickering serie" honek, Balmer seriearen antzeko patroi bat jarraitzen zuela aurkitu zen, zenbaki kuantiko erdiosoak ordezkatzen zirenean. Geroago frogatu zen lerro hauek helioaren presentziaren ondorio zirela, 1868an aurkitu zen elementu kimiko bat. Pickeringek Wolf-Rayeten espektroen eta espektro nebularren arteko antzekotasunak ikusi zituen, eta antzekotasun honek Wolf-Rayeten izar batzuk edo guztiak nebulosa planetarioen erdiko izarrak zirela ondorioztatzera eraman zuen.
1929an, igorpen banden zabalera, Doppler zabalguneari egotzi zitzaion, eta, beraz, izar hauek inguratzen zituen gasa, 300-2400 kilometro segundoko abiadurarekin mugitu behar zela ikusmen lerroan zehar. Ondorioa, Wolf-Rayet izar batek etengabe espaziora gasa kanporatzen duela izan zen, hedatzen ari den gas nebuloso estalki bat sortuz. Gasa behatutako abiadura altuetan kanporatzen duen indarra erradiazioaren presioa da. Wolf-Rayet motako espektrodun izar asko, nebulosa planetarioen erdiko izarrak zirela ezagutzen zen, baina, baita ere, asko, ez zeudela nebulosa planetario ageriko batekin edo nebulositate ikusgarri batekin lotuta.
Azalera polarreko diagrama
Azalera polarreko diagrama edo arrosa-diagrama zenbakizko datuak irudikatzeko datu-diagrama bat da, sektore-diagrama angeluen eta barra-diagrametan zutabeen luzeraren bitartez, angelu bereko eta azalera ezberdineko zirkulu-sektoreak irudikatzen dituena zenbakizko balioen arabera. Izar-diagramare antzekoa ere bada itxuraz, baina horretan datuak luzera ezberdineko puntu, marra edo zutabeen bitartez irudikatzen dira.
Wolf-Rayet izar
Behaketen historia
Helioaz gain, Carlyle Smith Bealsek karbono, oxigeno eta nitrogeno igorpen lerroak identifikatu zituen Wolf-Rayet izarren espektroetan. 1938an, Nazioarteko Astronomia Elkarteak Wolf-Rayet izarren espektroak WN eta WC motetan sailkatu zituen, espektroa nitrogeno edo karbono-oxigeno lerroek menderatzen zuten arabera, hurrenez hurren.
1969an, O VI.aren emisio lerro indartsuak zituzten CSPNe batzuk "O VI.aren sekuentzia" berri baten pean bildu ziren, edo soilik OVI motakoa. Beranduago, izarrak [WO] deitu ziren. Handik gutxira, nebulosa planetarioekin lotuta ez zeuden antzeko izarrak deskribatu ziren, eta, azkenik, WO sailkapena, populazioko WR izarrentzat ere hartu zen.
Azalera polarreko diagrama
Gutxitan irudikatzen den datu-diagrama da eta soilik arrosa-diagramaren efektu grafikoa sortu nahi denean eratzen da. Florence Nightingale erizainak 1859 urtean eratu zuen coxcomb izeneko grafikoa da horren jatorria, baina grafiko hark angelu bereko sektoreetako erradioak, eta ez azalerak, luzatzen zituen datuetan oinarrituta.
Angelu bereko sektoreak nahi den eran jar daitezke, zenbakizko dautak dataren arabera ordenaturik daudenean ezik. Orduan, ordena kronologikoari jarraitu behar zaio sektoreak osatzerakoan.
Wolf-Rayet izar
Behaketen historia
WN izar berantiar batzuk, eta batzuetan ez hain berantiarrak, euren espektroetan hidrogeno lerroak dituztenak, hidrogenorik gabeko WR izarren eboluzio etapa ezberdin batean aurkitzen direla ulertzeak, WNh terminoa sartzera eraman du, izar hauek, orokorrean, beste WN izar batzuetatik bereizteko. Aurretik, WNL izarrak deitzen ziren, hidrogenorik gabeko berantiar motako WN izarrak dauden arren, baita WN5ak bezain hidrogenoak ziren WR izarrak ere.
Sailkapena
Wolf-Rayet izarrak euren espektroetan hedadura handiko igorpen lerroen arabera izendatuak izan ziren, helio, nitrogeno, karbono, silizio eta oxigenoarekin identifikatuak, baina orokorrean ahulak edo ez dauden hidrogeno lerroekin. Lehen sailkapen sistemak nitrogeno ionizatuko (N III, N IV eta N V ) eta karbono ionizatuko (C III eta C IV ) eta batzuetan oxigenoko (O III - Edo VI ) lerro dominatzaileak zituzten izarretan banatzen zituen, WN eta WC deituak, hurrenez hurren. Bi WN eta WC motak, aldi berean, WN5-WN8 eta WC6-WC8 tenperatura sekuentzietan banatu ziren, 541,1 nm-ko He II eta 587,5 nm-ko He I lerroen intentsitate erlatiboetan oinarrituta. Wolf-Rayeten igorpen-lerroek xurgapen-hegal zabaldu bat izaten dute (P Cygni profila), eta horrek material zirkunestelarra dagoela iradokitzen du. WO sekuentzia bat WC sekuentziatik ere bereizi da, oxigeno ionizatuaren igorpena karbono ionizatuarena baino handiagoa den izar beroagoentzat, baina litekeena da elementu horiek izarretan dituzten proportzio errealak konparagarriak izatea. WC eta WO espektroak formalki C IIIren emisio-presentziagatik edo emisiorik ezagatik bereizten dira. WC espektroek ere ez dute OVI lerrorik, WO espektroetan indartsuak direnak.
WN sekuentzia espektrala handitu egin zen WN2-WN9 barne hartzeko, eta definizioak N III 463,4-464,1 nm eta 531,4 nm lineen, N IV 347,9-348,4 nm eta 405,8 nm lineen eta N V 460,3 nm, 461,9 nm eta 493,3-494,4 lineen intentsitate erlatiboetan oinarrituta findu ziren. Lerro horiek He igorpen handiko eta aldakorreko eremuetatik ondo bereizita daude, eta lerroen intentsitateak tenperaturarekin ondo lotuta daude. WN eta Ofpe bitarteko espektroak dituzten izarrak WN10 eta WN11 bezala sailkatu dira, nomenklatura hau unibertsalki onartua ez dagoen arren.
WN1 mota N IV eta N V lerrorik ez duten izarrentzat proposatu zen, Brey 1 eta Brey 66 hartzeko, WN2 eta WN2.5 artean bitartekoak ziruditenak. Ondoren, WNren azpiklase bakoitzeko lerroen intentsitate eta zabalera erlatiboak kuantifikatu ziren, eta 541,1 nm-ko He II eta 587,5 m-ko He I lerroen arteko erlazioa sartu zen, ionizazio mailaren eta, beraz, espektro azpiklasearen adierazle nagusi gisa. WN1en beharra desagertu egin zen eta Brey 1 eta Brey 66 WN3b bezala sailkatzen dira. WN2.5 eta WN4.5 klaseak, ilun samarrak, ezabatu egin ziren. WC espektro sekuentzia WC4-WC11 barne hartzeko handitu zen, lan zaharrago batzuk WC1-WC3 ere erabili duten arren. WC azpimotak bereizteko erabilitako emisio-lerro nagusiak hauek dira: C II 426,7 nm, C III 569,6 nm, C III/IV 465,0 nm, C IV 580,1-581,2 nm, eta O V (eta O III) -ren nahasketa 557,2-559,8 nm. Sekuentzia handitu egin zen WC10 eta WC11 barne hartzeko, eta azpiklaseen irizpideak nagusiki karbono-lerroen intentsitate erlatiboetan oinarrituta kuantifikatu ziren, ionizazio-faktoreetan konfiantza izateko, baita karbonoaren eta oxigenoaren artean ugaritasun-aldaketak bazeuden ere. WO motako izarren kasuan, erabilitako lerro nagusiak hauek dira: C IV a 580,1 nm, O IV 340,0 nm, O V (eta O III) 557,2-559,8 nm, O VI 381,1-383,4 nm, O VII 567,0 nm eta O VIII 606,8 nm. Sekuentzia handitu egin zen WO5 gehitzeko, eta O VI/C IV eta O VI/O V lerroen intentsitate erlatiboetan oinarrituta kuantifikatu zen ondorengo eskema batean, Ondorengo eskema batean, WR izar klasikoen eta CSPNe izarren arteko koherentzia mantentzeko diseinatua, WO1 a WO4 sekuentziara itzuli zen eta zatiketak doitu ziren. Wolf-Rayet izarren azterketa moderno xehatuek ezaugarri espektral gehigarriak identifika ditzakete, sailkapen espektral nagusiaren atzizkien bidez adierazita:
WR espektro azpiklase beroenak goiztiar bezala deskribatzen dira eta hotzenak berantiar bezala, beste espektro mota batzuekin bat etorriz. WNE eta WCE espektro goiztiarrei buruzkoak dira, WNL eta WCL espektro berantiarrei buruzkoak diren bitartean, sei edo zazpi azpiklaseko banalerroarekin. Ez dago WO berantiar motako izarrik. WNE izarrak hidrogenoan pobreak izateko joera handia dago, WNL izarren espektroek, sarri, hidrogeno lerroak hartzen dituzten bitartean.
Nebulosa planetarioen erdiko izarren espektro motak, kortxetez inguratuz kalifikatzen dira (adibidez, [WC4]). Ia guztiak WC sekuentziakoak dira, eta ezagutzen diren izarrek karbonoaren sekuentziaren hedadura beroa irudikatzen dute. [WN] eta [WC/WN] moten kopuru txiki bat ere badago, berriki aurkitutakoak. Bere formakuntza mekanismoa oraindik ez dago argi.
Nebulosa planetarioen erdiko izarren tenperaturek muturretara jotzen dute I. populazioko WR izarrekin alderatzen direnean, eta, beraz, [WC2] eta [WC3] izarrak arruntak dira eta sekuentzia WC12ra hedatu da. [WC11] eta [WC12] motek espektro bereizgarriak dituzte, He II eta C IV emisio-lerro estuekin eta gabe. Bere dizdira mokoaren aurretik behatutako supernoba batzuek WR espektroak dituzte. Hau supernobaren izaeraren ondorio da: azkar hedatzen den helioan aberatsa den eiekta bat, Wolf-Rayeten muturreko haize baten antzekoa. WRaren espektro ezaugarriek ordu batzuk baino ez dute irauten, ionizazio altuko ezaugarriak ahalik eta gehien desagertzen baitira hidrogeno neutro eta helio igorpen ahul bat soilik uzteko, supernoba espektro tradizional batez ordezkatuak izan aurretik. Espektro mota hauek "X" batekin etiketatzea proposatu da, adibidez XWN5(h). Era berean, noba klasikoek espektroak garatzen dituzte, Wolf-Rayet izar baten antzeko emisio banda zabalak osatuz. Hau mekanismo fisiko beraren ondorio da: gas dentsoen hedapen azkarra erdiko iturri oso bero baten inguruan.
Barrako izarrak
Kode horiek espektro motako kalifikatzaile orokorragoekin ere konbina daitezke, adibidez P edo a. Konbinazio ohikoenak OIafpe eta OIf* eta Ofpe dira. 1970eko hamarkadan, O xurgapen purutik WR motetaraino espektro jarraitu bat zegoela onartu zen, eta ez zegoen argi tarteko izar batzuek O8Iafpe edo WN8-a espektro mota bat jaso behar zuten. Barra zeiharraren notazioa proposatu zen egoera hauek tratatzeko, eta Sk-67°22 izarrari O3If*/WN6-A espektro mota eman zitzaion. OIf*, OIf*/WN eta WN izarrak bereizteko irizpideak koherentziaren mesedetan hobetu dira. Barrako izarren sailkapenak Hβ lineak P Cygni profila duenean erabiltzen dira; O supererraldoien xurgapen lerro bat eta WN izarren igorpen lerro bat da. Barra izarren espektro mota hauetarako irizpideak betetzen dira, 463,4-464,1 nm, 405,8 nm eta 460,3-462,0 nm nitrogenoaren emisio lerroak erabiliz, mota bakoitzerako izar estandar batekin batera: Barrako izar mota espektralen beste multzo bat Ofpe/WN izarrentzat erabiltzen da. Izar hauek, supererraldoi espektroak edo nitrogeno eta helio gehiago dute, eta P Cygniren profilak. Halaber, ezohiko ionizazio eta hidrogeno maila baxuak dituzten WN izartzat har daitezke. Izar hauentzako barra notazioa eztabaidagarria izan zen, eta alternatiba bat WR nitrogeno sekuentzia WN10 eta WN11ra zabaltzea izan zen. Beste egile batzuek WNha notazioa erabiltzea nahiago izan zutelarik, WN9ha adibidez WR 108 rako. Duela gutxiko gomendio bat O8Iaf bezalako O espektro mota bat erabiltzea da 447,1 nm-ko He i lerroa xurgapenean badago, eta WN9h edo WN9ha WR mota bat lineak P Cygni profila badu. Hala ere, barra Ofpe/WN notazioa eta WN10 eta WN11 sailkapenak oso erabiliak dira oraindik ere.
O motako izarren eta WR izarren ezaugarriak dituzten espektroak dituen hirugarren izar talde bat identifikatu da. Magallanesen Laino Handiko bederatzi izarrek WN3 eta O3V ezaugarriak dituzten espektroak dituzte, baina ez dirudi bitarrak direnik. Magallanesen Hodei Txikiko WR izar askok ere WN espektroak oso goiztiarrak dituzte, kitzikapen altuko xurgapen ezaugarriez gain. Hauek, WN izar klasikoetara daramatzan katebegi galdu bat izan daitezkeela iradoki da, edo masa baxuko lagun bat marea bidez ezabatzearen emaitza.