cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Euskal Y-a
ETAren atentatuak Euskal Y-aren aurka
2008ko maiatzaren 12an, ETAk Amenabar enpresaren aurkako sabotajea egin zuen. Hernanin bi lehergailu eztandarazi zituen enpresa horretako hondeatzaileen aurka. 2008ko ekainaren 1ean, Zarautzen, enpresa beraren aurkako atentatua egin zuen: lehergailu bat zartarazi zuen, eta hiru lagun zauritu eta kalte materialak eragin zituen. 2008ko uztailaren 28an, Orion, ETAk Fonorte eta Acciona enpresei eraso zien.
Arkelao Ktistes
Marko Antonio triunbiroak jarri zuen errege bezala, baina Arkelaok hau traditu zuen Aktiumeko guduan, K.a. 31. urtean. Oktaviok, bere erresuma, Zilizia zati batekin eta Armenia Txikiarekin handituz saritu zuen.
Saint-Julien (Côte-d'Or)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Euskal Y-a
ETAren atentatuak Euskal Y-aren aurka
2008ko abenduaren 3an, ETAk Ignacio Uria Mendizabal enpresaburua tirokatu eta erail zuen Azpeitian. Ignacio Uria Altuna y Uría enpresako nagusietako bat zen, eta Euskal Y-aren eraikuntzarekin erlazionatuta zegoen.
2009ko otsailaren 9an, Madrilen, Ferrovial Agromán enpresaren egoitza nagusiaren aurrean furgoneta-bonba eztandarazi zuen.
Remigio Mendiburu
Bizitza
1970eko hamarkadan, Nafarroa Garaiko iparraldean mendialdean dagoen Intza herri txikiko baserri batera joan zen bere familiarekin bizitzera, naturatik gertuago izateko. Geroago Hondarribira itzuli zen, eta han jarri zuen bere lantegia.
Kontsumitzaileen teoria
Eskari-kurba
pk prezioa adierazten du, a eta b zenbaki konstanteak dira.
Arkelao Ktistes
Ez zen ospetsua izan bere mendekoen artean, hauek, bere aurkako salaketa bat ere eraman zutelarik Erromara, kasu honetan, denbora asko beranduago enperadore izango zen Tiberiok defendatu zuelarik. Baina Tiberio enperadore bihurtu zenean, konspirazio bat sortzeaz salatu zuen, eta Erroman baztertua hil zen. Kapadoziaren independentziaren amaiera izan zen, Erromatar Inperioaren probintzia bihurtu zena.
Kontsumitzaileen teoria
Kontsumitzailearen arazo matematikoaren irudikapena
Mikroekonomia modu matematikoan aztertzen da. Kontsumitzailearen teoriaren garapen eta ikerketa gehienak oinarri gisa honako hurrengo arazoak irudikatzen ditu:
Eredu hau Lagrange-ren Biderkatzaileen teknika matematikoaren bidez ebazten da. Azkenik suposatzen da errenta erabilgarri osoa kontsumituko dela, eta honekin baliokidea izango da
Remigio Mendiburu
Bizitza
1980ko hamarkadaren azkenaldian, B hepatitisa diagnostikatu zioten Mendibururi, eta bere arte ekoizpena nabarmen murriztu zion horrek. Aldi hartan, marrazkiak egiten zituen paperean, errotuladoreak, bolalumak, koloretako arkatzak eta akuarelak erabiliz. 1988an gibeleko transplantea egin zioten Bartzelonako Ospitale Klinikoan, eta hiri hartan izan zen bi urtez, bere emazte Maria Carmen Inda eta bien seme Urko lagun zituela, harik eta 1990eko apirilaren 16an hil zen arte.
Kontsumitzaileen teoria
Kontsumitzailearen arazo matematikoaren irudikapena
Beste teknika matematiko bat ere erabili daiteke Karush-Kuhn Tucker-en baldintzak izenekoa. Kasu honetan murrizketa mota honetakoak izaten jarraituko dute \le.
Saint-Julien (Côte-d'Or)
Etxebizitza
2007an 511 etxebizitza zeuden, 479 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 494 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 479 etxebizitza nagusietatik 426 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 110 etxek lau zituzten eta 335 etxek bost zituzten. 414 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 150 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 309 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Remigio Mendiburu
Lanak eta sariak
Mendibururen lana adierazpen berezienetako bat da XX. mendeko bigarren erdialdeko artearen eta eskultura-esperimentazioaren baitan. Euskal artearen lengoaia plastikoak berritzeko prozesuan txertatuta zegoen Mendibururen sormen-proiektua. Horrela, 1966tik aurrera Gaur taldea osatu zuen Amable Arias, Rafael Ruiz Balerdi, Nestor Basterretxea, Eduardo Txillida, Jorge Oteiza, Jose Antonio Sistiaga eta Jose Luis Zumetarekin batera.
Kontsumitzaileen teoria
Kontsumitzailearen arazo matematikoaren irudikapena
Lortu ditugun emaitzak baliagarriak izango zaizkigu aurretik egin dugun analisirako, eta ikusteko nolako eragina izango duen eskariaren prezioak aldatzen badira. Posible da aztertzea baita ere, aldaketen bitartez oinarrizko arazoak eta zer gertatzen de ikusi errenta-zergak, zeharkako zergak eta diru-laguntzak sartzen badira. Ez da bakarrik ikusi behar nola eragiten duten kontsumitutako kantitatearen gainean baizik eta kontsumitzaileak jasotzen duen erabilgarritasunaren gainean ere nola eragiten duen ikusi behar da.
Saint-Julien (Côte-d'Or)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Steenbecque
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Steenbecque udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.375 hektarea erabiltzen.
Saint-Julien (Côte-d'Or)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 874 ziren, horien artean 647 aktiboak ziren eta 227 inaktiboak ziren. 647 pertsona aktiboetatik 610 lanean zeuden (323 gizon eta 287 emakume) eta 37 langabezian zeuden (19 gizon eta 18 emakume). 227 pertsona inaktiboetatik 106 erretiraturik zeuden, 84 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Iwamura gaztelua
Iwamura gaztelua (japonieraz 岩村城, Iwamura-jō), Japoniako Mino probintziaren hegoekialdean, egungo Gifu prefekturan kokatutako gaztelu japoniar bat da.
XII. mendetik XVI. menderarte, Toyamatar daimyoen hanekoa izan zen. 1572an, Iwamurako setioaren ondoren, Takeda Shingenek, gaztelua, Toyotomi Hideyoshiren kargu utzi zuen, honek, aldi berean, beste bati eman ziolarik, eta Tamaru Tomatadaren kargu utzi zuen. 1600ean gertatu zen Sekigaharako guduaren ondoren, Tokugawa klanak okupatu zuen 1601etik 1638 arte, Niwa klanak 1638tik 1702 arte, eta, azkenik, Ishikawa klanak 1702tik Tokugawa shogunerria 1868an bere amaierara iritsi zen arte.
Saint-Julien (Côte-d'Or)
Diru sarrerak
2009an Saint-Julien udalerrian 490 unitate fiskal zeuden, 1.370,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.507 euro zen.
Iwamura gaztelua
Gaztelua, 1873an, behin betiko utzia eta partzialki desegina izan zen, eta, 1881ean, gazteluaren zati handi batek sute bat jasan zuen.
Toki hau, publikoarentzat, 1972an ireki zen, eta 1990ean, elementuren batzuk, ate nagusia kasu, berreraiki egin ziren.
Saint-Julien (Côte-d'Or)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 48 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Steenbecque
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Saint-Julien (Côte-d'Or)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
Steenbecque
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Julien (Côte-d'Or)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Julien udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 774 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Remigio Mendiburu
Lanak eta sariak
Materialak, eraikitze-moduak eta garapen formalak modu bitxian irauli zituen hiruen arteko harreman berriak sortuz eta horrela eskulturaren esanahi-eremua zabaldu zuen.
Berak sortutako lanak eta jasotako sariak honela gertatu ziren urtez urte:
Korrikaren lekukoa
Euskarazko kulturarekin harreman sakona izan zuen Mendiburuk. Korrikaren lekukoa 1980an berak sortu zuen. Euskararen alde, bi urterik behin antolatzen den lasterketa erraldoi horretan ibilbidea beti aldatzen da, baina beti 2.300 kilometro inguru izan ohi da. Ateratzen denetik amaitu arte, lekukoa eskutik eskura, herriz herri aldatzen joaten da.
Testigua edo lekukoa, eskuz esku doan makila diseinatu eta egin zuen 1980an. 1988 arte Remigiok egindako pieza ibili zen Euskal Herrian barrena. 1988az geroztik, Juan Gorriti eskultoreak eginiko kopia da herriz herri dabilena.
1980ko Jatorrizko artelan hura Donostiako San Telmo Museoaren erakusketa iraunkorrean dago ikusgai, "modernitatearen hasiera" deritzon atalean.
Saint-Julien (Côte-d'Or)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Éric Caravaca
Éric Caravaca (Rennes, ) frantziar aktore eta zinema zuzendaria da, telebistan eta zineman aritutakoa.
Rochebrune (Alpe Garaiak)
Rochebrune Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rochebrune udalerrian erroldatutako biztanleak 150 ziren. Familiak 66 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Aietxu
Aietxu Urraulgoiti ibarreko kontzeju bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
Rochebrune (Alpe Garaiak)
Etxebizitza
2007an 137 etxebizitza zeuden, 68 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 69 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 94 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 68 etxebizitza nagusietatik 45 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 99 ziren, horien artean 72 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 72 pertsona aktiboetatik 52 lanean zeuden (28 gizon eta 24 emakume) eta 19 langabezian zeuden (11 gizon eta 8 emakume). 27 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Aietxu
biztanle zituen.
Bertako biztanleak aietxuarrak dira.
Izena
Aietxu toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Ered Engrin
Ered Engrin edo Burdinazko Mendiak, Tolkienen legendarium ospetsuan, kurba bat eginez, Erdialdeko Lurraldearen iparraldeko muga osoan zehar hedatzen den mendilerro boteretsu ea hotz bat da.
Aietxu
Armarria
Aietxuko armarria Urraulgoitiko armarria da. Armarri honek honako blasoi hau du:
Ered Engrin
Melkorrek altxa zuen mendilerro hau Lanparen Aroetan, mendilerro honen ekialdeko eskualdeetan zegoen Utumno gotorlekuari, babes hesi bat emateko. Angband ere defendatzen zuten, Iluntasunaren Aroetan eraiki zena eta mendebaldean zegoena, mendien erdian bertan. Hiru ahoko sumendia zen Thangorodrim, mendilerro honen magalean zegoen, Dorthonionetik Dod Daedelothen bidez banandua.
Rochebrune (Alpe Garaiak)
Diru sarrerak
2009an Rochebrune udalerrian 67 unitate fiskal zeuden, 150 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.386 euro zen.
Ered Engrin
Eguzkiaren Lehen Aroaren amaieran, Ered Engrin mendilerroa, Haserrearen Gerran suntsitua izan zen, eta, Angband eta sumendiarekin batera, suntsitua izan zen eta itsasoan hondoratu zen.
Etimologia
Ered Engrin, sindarinezkoa izena da, eta Ered, orot hitzaren plurala dena eta "mendiak" esan nahi duena, eta engrin, angrenen plurala eta "burdina" esan nahi duena, hitzez osatua dago.
Kanpo estekak
Minor places in Arda
Rochebrune (Alpe Garaiak)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Rochebrune udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 84 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aietxu
Geografia
Aietxu Urraulgoiti ibarran dago.
Inguru naturala eta kokapena
Urraulgoiti Zangozako merindadeko herria da eta Nafarroako hiriburutik 56 kilometrora dago. Udaletxea Irurozkin dago. Erliebe handiko ibarra da, Ugarron bezalako arroilek nabarmenduta, lurraldeko gainerako lekuetatik isolatzen baitute. Ibarraren erdialdea nekazaritzakoa da, baina zenbat eta iparralderago edo ekialderago, orduan eta lur gutxiago dago erabilgarri. Azkenik, gainerako udalerriekin muga egiten duten eremuak menditsuak dira.
Klima
Erlieberaren desberdintasunak direla eta, Urraulgoitin bi klima desberdintzen dira, batetik hegoaldeko klima azpimediterraniarra, eta bestetik iparraldeko klima azpiozeanikoa. Iparraldean izaten diren prezipitazio ugariagoak direla eta (batez beste 1 400 mm edo gehiago urtero), pagadi ugari daude. Bien bitartean, hegoaldean, urtero 900 mm jausten direlarik, pinu basatia da espezierik ohikoena. Urteko batez besteko tenperatura 8 eta 12 gradu bitartekoa da.
Zuhaitzen artean espezierik ugariena birlandaturiko (Austriatik ekarri zituzten XVIII. mendearen amaieran) pinu lariziarrak dira, guztira 591 hektarea hartuz.
Estazio meteorologikoak
Urraulgoitin dagoen Eparotz lekuan, itsasoaren mailatik 565 metrora, Nafarroako Gobernuak 1974an jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
Antzinako jaurerri-lekua, bere izeneko ibarreko garrantzitsuena (Aietxuibar), XI. mendean dokumentatua. 1802an Urraulgoiti ibarreko diputatuek eta etxeak txandakatuz aukeratutako errejidoreek gobernatzen zuten, eta, bertako mendietan, uda-garaian, irabazle ugari bazkatzen zen. 1850ean eskola zuen, urtean 512 errealeko dotazioarekin eta maisuak aldi berean sakristaua izateko zuen betebeharrarekin. XX. mendean, errota bat zegoela esaten da.
Demografia
biztanle zituen Aietxuk.
Politika
Aietxuko kontzejua kontzejuburuak osatzen dute. Egungo kontzejuburua Jesus Maria Sancha Sancha da.
Kontzejua
Aietxuko kontzejua kontzejuburuak osatzen dute, demokratikoki hautatua. Kontzejuburua Jesus Maria Sancha Sancha da.
Kontzejuburuak
2011tik, Aietxuk kontzejuburu bat izan du:
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Urraulgoiti atzerakada-eremuan sailkatu zen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Koldo Zuazok, 2010ean, Urraulgoiti ez-euskal-eremuan sailkatu zen.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Midge Ure
James "Midge" Ure (1953ko urriaren 10a), Midge Ure izenarekin ezaguna, eskoziar musikari, kantu-idazle eta musika ekoizlea da.
Hat-trick
Hat-trick edota hat trick delakoa, zenbait kiroletan tantua edo gola hiru aldiz lortzean datza.
Midge Ure
Ibilbide musikala
Urek arrakasta berezia izan zuen 1970eko eta 1980ko hamarkadetan Slik, Thin Lizzy, Rich Kids eta Visage taldeetan eta Ultravox-eko kantari eta lider gisa. 1984an, " Do They Know It's Christmas? " singlea idatzi eta ekoitzi zuen, 3.7 milioi ale saldu zituena Erresuma Batuan. Abestia Erresuma Batuko zerrendetan gehien saldu den bigarren singlea da (2012a bitartean). Bob Geldof- ekin batera antolatu zituen Band Aid, Live Aid eta Live 8. Ekimen horien ondorengo administratzaile gisa jarduten du eta Save the Children-en enbaxadore ere bada.
Ure 1980ko hamarkadako synthpop / new wave abesti arrakastatsuen ekoizle eta idazlea da, besteak beste, Visage-ren "Fade to Grey" (1980) eta Ultravox-en "Vienna" (1980) eta "Dancing with Tears in My Eyes" abestiak. (1984). Erresuma Batuko lehen 10 top bakarlari arrakasta lortu zuen 1982an "No Regrets" kantuarekin. 1985ean, bere bakarkako lehen diskoa irten zen, The Gift, eta bakarkako karreran jarraitu du harrezkero, ekoizle lanak egiteaz gain. Bakarkako lanetan, 1996ko Breathe albuma eta handik 1998an irtendako izen bereko singlea izan dira bere arrakasta nagusiak.
Hat-trick
Gaur egun nagusiki futbolean erabiltzeagatik ezaguna den esamoldea izan arren, jatorria kriketean du, alegia, kirol honetan hiru jaurtitzaile jarraian kanporatzeko balentria lortzen zuen jaurtilariari kapela batez saritzen baitzen. Izan ere, hat hitzak ingelesez "kapela" esan nahi du.
Futbolean perfect hat-trick esamoldeak jokalari berberak partidu batean hiru gol sartzean dituenean erabiltzen da: hanka banarekin gol bana eta hirugarrena buruarekin. 1984ko Europako Futbol Txapelketan Frantziako Selekzio Nazionaleko Michel Platini kapitainak, txapelketa horretan jokatu zituen bost partiduetan, bi perfect hat-trick gauzatzea lortu zuen.
Larresoro
Larresoro Lapurdiko udalerria da. 0 biztanle zituen. urtean eta Lapurdi Erdialdean dago kokatua.
Ingurune naturala
Errobi ibaia udalerritik igarotzen da, Urloko errekarekin batera.
Euskara
Larresoron Uztaritze inguruko euskara mintzatzen da, nafar-lapurtarraren aldaera.
Kirolak
Inthalatz Larressore herriko errugbi taldea da. 1974an sortu zen. Errugbi eskola bat ere badu 80 haurretik gora dituena.
Hugleville-en-Caux
Hugleville-en-Caux Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Hugleville-en-Caux udalerrian erroldatutako biztanleak 361 ziren. Familiak 121 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 62 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 141 etxebizitza zeuden, 126 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 136 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 126 etxebizitza nagusietatik 105 bere jabearen bizilekua ziren eta 20 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 121 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 248 ziren, horien artean 196 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 196 pertsona aktiboetatik 186 lanean zeuden (104 gizon eta 82 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Hugleville-en-Caux udalerrian 136 unitate fiskal zeuden, 401 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.737 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Hugleville-en-Caux udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 684 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ghazni
Ghazni (, غزني) Afganistango hiria da, Kabuleko hego-mendebalean. 157.277 biztanle (2007). Turkiar gaznitarren antzinako hiriburua izan zen; X. mendean sortu zuten. 1737an Afganistango hiri bihurtu zen. 1842an ingelesek hartu eta suntsitu egin zuten.
Bere biztanleria multikultural eta multietnikoa da, tajikak, paxtunak, hazarak eta hindu gutxi batzuk izanda.
Anticosti Parke Nazionala
Anticosti Parke Nazionala (Parc national d'Anticosti) 572 km2-ko Quebeceko parke nazionala da, Anticosti uhartean dago, iparraldeko kostaren aurrean. 133 bat hegazti-espezie daude, Virginia orein-talde batzuk, eta itsas txakur arrunt ugari, uhartearen lurralde osoan diren haitzulo eta arroila ugariak kontuan hartu gabe.
Aberedia
24 ugaztun-espezie daude parkean. Bi Cervidae mota bizi dira parkean, altzea (gutxi) eta Virginia oreina (gehiegi). Hauek ere haragijale dira: azeri gorria, hartz beltza, ibaietako igaraba (Lontra canadensis), itsas txakur arrunta, itsas txakur muturbeltza eta itsas txakur grisa.
Parkean bizi diren ugaztun txikiak hauek dira: Amerikako erbia, Kanadako kastorea (Castors canadensis), arratoi musketaduna eta sagu basatia. Parkean hiru saguzar mota ikusten dira: iparraldeko saguzarra, errauts-saguzarra, eta saguzar marroi txikia.
Azkenik, parkeko uretan 9 zetazeo-espezie bizi dira, hau da, mazopa arrunta, izurde albozuria, izurde muturzuria, orka, pilotu-izurde hegaluzea, zere txikia, balea urdina eta zere arrunta.
Iraeta
Iraeta Zestoako auzoa da, Aizarnazabalerako bidean dagoena, Urola ibaiak sortutako meandro zabal eta emankor batean. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 173 biztanle ditu.
Ingurua
Iraeta meandro zabal batean finkaturik dago (normalean Sabea izenez ezaguna), Gipuzkoan bakan gertatzen den gorabehera geografiko batean alegia, Urola ibaiak eragindakoa. Bertoko emankortasuna dela eta lautada hau laborantzako erabilerarako aprobetxatu da. Urolako urbazterretan landaredi autoktonoa aurki dezakegu, hots, haltzadia (haltza, lizarra), zenbait tokitan zurzuri eta alboen birpopulaketek ordezkatu badute ere. Ondoan, Ertxin mendia dago.
Historia
Iraeta lehen aldiz XIV. mendean dokumetatu da. Egungo auzoari hasiera eman zion etxe feudalaren izena da Iraeta baina ez da jatorrizko leinu-etxea kontserbatu. Iraetako jauna Ahaide Nagusia izan zen eta Leinu gerretan parte hartu zuen; horregatik Gaztelako erregeak bere dorretxearen goialdea moztea agindu zuen. Bazen, bestetik, XIX. mendeko etxetzar bat, jauregi izana eta ibaiaz bestaldeko auzokoek Nagusikoa deitua; egun erorkinak bakarrik gelditzen dira. Aipatu behar da ere bai Santa Ines Baseliza, Euskal Herriko XVI. mendeko ohiko elizaren erreprodukzioa XVII. mendean eraikia.
Historikoki inguruak aldaketa historikoen arabera bere industria moldatu du. Burdinolak, fanderia, zementu egiteko instalazioak... Industria horien aztarna asko daude auzoan, asko eta asko, ikertu gabe. Auzoaren egiturak berak industria historia hori adierazten du.
Demografia eta biztanleria
Poliki-poliki bizi lagunak galtzen joan da auzoa, nahiz eta azken urteetan errekuperazio bat ezagutu:
Eduardo Paolozzi
Sir Eduardo Luigi Paolozzi (Leith, Edinburgh, 1924ko martxoaren 7a - Londres, 2005eko apirilaren 22a) eskoziar eskultorea izan zen. Pop-art delakoaren aitzindarietako bat izan zen.
Arte ikasketak egin zituen Edinburghen eta Londresen, eta Parisen lan egin zuen 1947 eta 1949 artean. Han ezagutu zituen Jean Arp, Alberto Giacometti, Constantin Brâncuși, Georges Braque eta Fernand Léger. Londresera itzuli eta Chelsean ezarri zuen ikasgela. Aurkitutako material eta objektu mota guztiak erabili zituen bere lanean. 1952an Talde Independentea sortu zuen, pop-art delakoaren aitzindaria.
Eskultura eta zeramika irakatsi zituen Hanburgon, Berkeleyn eta Londresen eta sarritan lan egin zuen Alemanian. Arte grafikoetan ere lan egin zuen, estilo berritzailearekin.
Der Golem, wie er in die Welt kam
Argumentua
XVI. mendea, Praga, juduen ghettoa. Loew errabinoak hirian juduen aurka piztu den ehiza geldiarazi eta bere aberkideak salbatzeko asmoz, buztinez egindako izaki bat sortu berri du, Golema.
Uzech
Uzech Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Saint-Georges-de-Lévéjac
Saint-Georges-de-Lévéjac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Georges-de-Lévéjac udalerrian erroldatutako biztanleak 259 ziren. Familiak 97 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 33 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 255 etxebizitza zeuden, 106 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 121 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 242 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 106 etxebizitza nagusietatik 88 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 83 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 163 ziren, horien artean 108 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 108 pertsona aktiboetatik 101 lanean zeuden (56 gizon eta 45 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Georges-de-Lévéjac udalerrian 104 unitate fiskal zeuden, 253 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.081 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Uzech
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 124 etxebizitza zeuden, 91 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 120 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 91 etxebizitza nagusietatik 69 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Saint-Georges-de-Lévéjac
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Georges-de-Lévéjac udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Uzech
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saint-Georges-de-Lévéjac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Uzech
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 127 ziren, horien artean 85 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 85 pertsona aktiboetatik 74 lanean zeuden (41 gizon eta 33 emakume) eta 11 langabezian zeuden (4 gizon eta 7 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Uzech udalerrian 96 unitate fiskal zeuden, 210 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.321 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
2000. urtean Uzech udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 495 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Holdawayita
'''Holdawayita]] =
karbonato motako minerala da.
Ezaugarriak
Holdawayita karbonato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.
Brion-près-Thouet
Brion-près-Thouet Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brion-près-Thouet udalerrian erroldatutako biztanleak 762 ziren. Familiak 300 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 108 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Isabella Echeverri
Isabella Echeverri Restrepo (Medellin, 1994ko ekainaren 16a) kolonbiar futbolaria da. Erdilari postuan jokatzen du Kolonbiako futbol selekzioan eta Sevilla FC Emakumezkoen taldean.
Brion-près-Thouet
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Isabella Echeverri
Kluba
Echeverri Kolonbian hazi zen. 2012an, Estatu Batuetara joan zen Toledoko Unibertsitatean ikastera eta Toledo Rockets unibertsitateko klubean futbolean aritzera. Hala ere, National Collegiate Athletic Association-ek (NCAA) ez zion jokatzeko baimenik eman 2014ra arte. 2016az geroztik Houston Aces taldean ere jokatzen du.
Selekzio nazionala
2011n, Kolonbiako 20 urtez azpiko futbol selekziora deitu zuten, eta 2013ra arte jokatu zuen. 2014an senior talderako deitu zuten. Ekuadorren aurka 2015eko Emakumezkoen Munduko Kopako sailkatze lehiaketan, bere lehen gola sartu zuen senior taldearentzat. Munduko Txapelketan Frantziaren aurkako partida jokatu zuen hiru minutuz. Rioko 2016ko Udako Olinpiar Jokoetarako, Kolonbiako selekziorako deitu zuten berriro.
Brion-près-Thouet
Etxebizitza
2007an 345 etxebizitza zeuden, 302 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 339 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 302 etxebizitza nagusietatik 238 bere jabearen bizilekua ziren, 59 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 95 etxek lau zituzten eta 159 etxek bost zituzten. 243 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 98 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 170 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 496 ziren, horien artean 369 aktiboak ziren eta 127 inaktiboak ziren. 369 pertsona aktiboetatik 338 lanean zeuden (191 gizon eta 147 emakume) eta 31 langabezian zeuden (10 gizon eta 21 emakume). 127 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 36 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Brion-près-Thouet udalerrian 300 unitate fiskal zeuden, 785 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.259 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 4 igeltseroak ziren, 2 zurginak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Amarin
Saint-Amarin Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Amarin udalerrian erroldatutako biztanleak 2.464 ziren. Familiak 1.035 ziren, horien artean 287 pertsona bakarrekoak ziren (137 bakarrik bizi ziren gizonak eta 150 bakarrik bizi ziren emakumeak), 341 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 323 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 84 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.182 etxebizitza zeuden, 1.045 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 49 bigarren erresidentzia ziren eta 88 hutsik zeuden. 745 etxeak ziren eta 435 apartamentuak ziren. 1.045 etxebizitza nagusietatik 671 bere jabearen bizilekua ziren, 345 alokairuan okupaturik zeuden eta 29 doan lagata zeuden; 16 etxek gela bat zuten, 114 etxek bi zituzten, 207 etxek hiru zituzten, 248 etxek lau zituzten eta 460 etxek bost zituzten. 891 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 470 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 414 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.609 ziren, horien artean 1.175 aktiboak ziren eta 434 inaktiboak ziren. 1.175 pertsona aktiboetatik 1.027 lanean zeuden (568 gizon eta 459 emakume) eta 148 langabezian zeuden (60 gizon eta 88 emakume). 434 pertsona inaktiboetatik 150 erretiraturik zeuden, 125 ikasten zeuden eta 159 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Amarin udalerrian 1.016 unitate fiskal zeuden, 2.445,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.539 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 109 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 24 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 7 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 17 zerbitzu enpresak ziren, 15 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Amara Berri
Amara Berri Donostia hiriko auzoa da, Amara Zaharra izeneko auzotik hegoaldera zabaltzen dena, Urumea ibaiaren ertzetan. Biztanleria-dentsitate handiko auzoa da, hiriko eraikin altuenetakoekin, eta merkataritza eta zerbitzu-izaera nabarmena ere badu. Aldi berean, Donostiara etorri eta bertatik ateratzeko bide-sareko gurutzagune garrantzitsua da. Auzo honen hegoaldean Anoetako kirolgunea dago.
Saint-Amarin
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 4 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
Amara Berri
Auzoa
Amara Berri Amara Zaharretik hegoaldera zabaltzen da, Araba parketik abiatzen den Antso Jakituna hiribidetik hasita hain zuzen. Ekialdetik Urumea ibaiak eta mendebaldetik Euskotreneko Donostia-Hendaia trenbideak eta Aiete auzoak mugatzen dute Amara Berri. Auzoko lehenengo atala, Amara Zaharretik Antso Jakituna hiribidea ardatz harturik, Pio XII.a plazaraino luzatzen da, hiritik atera eta sartzeko biribilgune moduan baliatzen dena. Hegoalderago, Madril hiribidea da auzoaren ardatz, Anoetako kirolguneraino luzatzen dena. Inguru horretan dago Karlos I.a hiribidea, Donostiatik irteteko erabiltzen den errepidean. Errepide horrek mendebaldera Amarako beste auzune handi bat mugatzen du, hiriko etxeorratz handienetakoak izateagatik nabarmentzen dena, denak izaera erresidentzialekoak. Auzoa beste auzune batzuetan ere banatzen da: mendebaldera Morlans izeneko auzo zaharra dago, non 2000ko hamarkadan etxebizitza eta zerbitzu-eraikin berriak ere eraiki ziren; Amara Berriko ekialdean, berriz, Amara-Osinaga eta Loiolako Erriberak auzuneak daude.
Historia
Amara Berri 1950eko hamarkadan Amara auzotik burututako zabalgune bat da, XX. mendeko lehen hamarkadetan proiektatu, 1940 urtean eta hamarkada berean eraikitzen hasi zena, fase zenbaitetan. Eraikitzen hasi baino lehenago, egun Amara Berri dena, Urumea ibai ertzeko padura eta soroak ziren. Eraikuntzarako, Urumea ibaia bideratu eta betelana burutu behar izan zen paduran. Eraikuntza fase horietan, Anoeta estadiorainoko urbanizazioa egin zen eta Apéndice de Amara edo Amarako eranskina delakoan eremu hutsa geratu zen, etxebizitza-eraikin bakanen bat ezik, 1990eko hamarkadan Amara-Osinaga izeneko zabalgunea eraiki zen arte. 2000ko hamarkadan, Loiolako Erriberak izeneko auzunea eraiki zen, Amara eta Loiola auzoak lotuz.
Saint-Amarin
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 13 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Amara Berri
Kronologia historikoa
Amara Berri auzoaren kronologia historikoaren mugarri jakingarrien zerrenda zehazten da jarraian:
Gonydactylus paradoxus
Gonydactylus paradoxus Gonydactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Saint-Amarin
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Amarin udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen. Saint-Amarin udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 658 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Amara Berri
Kultura
Beste auzoekin alderaturik auzo berria izan arren, kultura bizitza sendoa duen auzoa da. Sahats plazaren inguruko auzuneak bere jaiak ospatzen ditu. Amara-Osinaga auzuneak, berriz, Karmengo jaiak ospatzen ditu uztailean. Ikasbide Kultur Elkarteak aurreko mendeko 80ko hamarkadatik ospatzen ditu auzoko festak, Sahats eta Prebostes Plazetan. Horrekin batera, hainbat elkarte daude Donostiako Danborradan parte hartzen dutenak. Auzo-elkartea ere badago. Anoetako estadioan dagoen Ernest Lluch Kultur Etxean udalak eta auzoko elkarteek antolaturiko kultura ekitaldiak ospatzen dira.
Kultura bizitzan nabarmendu behar dira orobat aldiro Anoetako estadioan ospatu ohi diren artista eta musika talde ospetsuen kontzertuak. Amara Berrin kontzertuak egin dituzten artista eta taldeen artean Pink Floyd (1994), U2 (2005), Rolling Stones (2007) eta Bruce Springsteen (2008) daude.
Gonatodes naufragus
Gonatodes naufragus Gonatodes generoko animalia da. Narrastien barruko Sphaerodactylidae familian sailkatuta dago.
NGC 300
NGC 300 galaxia espiral bat da, Sculptor konstelazioan. James Dunlopek aurkitu zuen n.
Porbandar barrutia
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Peyriac-de-Mer
Peyriac-de-Mer Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Peyriac-de-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 1.025 ziren. Familiak 432 ziren, horien artean 132 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 103 bakarrik bizi ziren emakumeak), 132 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 152 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 639 etxebizitza zeuden, 447 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 135 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 582 etxeak ziren eta 53 apartamentuak ziren. 447 etxebizitza nagusietatik 351 bere jabearen bizilekua ziren, 83 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 70 etxek hiru zituzten, 115 etxek lau zituzten eta 239 etxek bost zituzten. 307 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 195 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 188 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Peyriac-de-Mer udalerrian 449 unitate fiskal zeuden, 1.065 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.325 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 67 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 arraindegi zen, 1 liburu denda zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Grazia (kristautasuna)
Jainkoaren grazia edota grazia santua, kristau teologian Jainkoak gizakiari Hamar Aginduak bete, bere burua salbatu edo santu bilakatzeko musutruk emandako mesede edo dohai bat da, Jainkoak arimak beregana deitzeko maitasun ekintza unilateral eta merezigabea bezala ere ulertu ohi da.
Kristau teologiaren historian zehar Bibliako ezagutzen arabera zehazten joan den kontzeptua da, bai eta gizakiaren jatorrizko bekatu aurreko egoerari buruzko eztabaiden bidez ere.
Jatsu
Jatsu Lapurdiko udalerri bat da, Lapurdi Erdialdean kokatua. Nafarroa Beherean dagoen izen bereko herritik desberdindu behar denean, Jatsu Lapurdi izena erabiltzen da euskara batuan.
Izena
Frantsesez forma desberdinak sortu badituzte ere, jats edo isats zuhaixkak eman die Jatsu izeneko bi herriei adituen arabera. "Itsasu" ere lotzen dute etimologia berberarekin eta Jeztaze herri zuberotar-biarnesaren izena ere zuhaixka beretik dator baina kasu honetan okzitanierazko formatik (Gestars) euskaraz erabiltzen dena geroago sortuz.
Orografia
Udalerria 7 eta 176 metroko garaieren artean dago; baxuena Errobiko ertzetan kokatzen da eta altuena ipar-ekialdeko basoetako muinoetan, Lurmintoa etxetaldetik hurbil Faldarakon basoan, RD 22 errepidearen alboan. Herri barneak berak 64 m ditu.
Muino horiek banatzen dituzte Errobi eta Ardanabiaren arroak eta horregatik azken honen ertzetan, udalerriko ipar-ekialdean garaierak berriro jaisten dira: 28 m Jatsu-Mugerre-Hazparneren arteko bilgunean.
Hidrografia
Aturriko bi ibaiadarren arroetan daude udalerri honetako lurrak.
Historia
Frantziako Iraultzaren garaietan parrokiako buru Haltsuko Martin Mundutegi zebilen; konstituzioari zin egiteari uko egin eta erbesteratu behar izan zuen; iraultzazaleek zenbait objektu lapurtu zituzten elizatik.
Demografia
Jatxu herri txikia zen XIX. mendean, 400 biztanle ingurukoa. Beheranzko joera izan zuen biztanleak XX. mendearen erdialdera arte, baina BAB eta Lapurdiko kostaldean dagoen presio demografikoak bultzatuta, 1980ko hamarkadatik biztanleen hazkundea handia izan zen eta XXI. mendeko lehen hamarkadan 1.000 biztanleen maila gainditu zen.
Herri elkargoak
Udalerri batzuen artean sortutako zenbait elkargoren kidea da, adibidez:
Azpiegiturak
Jatsuko geltokia: herriak bere izena ematen dio Baiona-Donibane Garaziko trenbideko geltoki bati baina metro gutxirengatik Uztaritzen dago, ez Jatsun.
Euskara
Jatsun Uztaritze inguruko hizkera mintzatzen da, nafar-lapurtarraren aldaera.
Bertrand Mac Gildas Oubida
Bertrand Mac Gildas Oubida (1992ko apirilaren 30a - ) Burkina Fasoko futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Ryukyu.
Golfa 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan
Golfa kirol olinpikoa izan zen 1904ko Udako Olinpiar Jokoetara arte, eta berriro bueltatu zen 2016ko udako Olinpiar Jokoetan. 2020rako formatu bera aukeratu zen. 60 jokalari sailkatu ziren lehiaketa bakoitzerako, 72 zuloko bakarkako lehiaketa baten bidez, lau egunez.
Charlotte Bredahl
Charlotte Bredahl (Kopenhage, Danimarka, 1957ko apirilaren 21a) Estatubatuar zaldizkoa da.
Charlotte Bredahl Danimarkan hazi zen, baina Kalifornian bizi izan da bere bizitza osoan. 2014 tik 2018 ra arte Estatu Batuetako gazteen laguntzailea izan zen eta 2018 ko abenduan Estatu Batuetako garapen entrenatzaile izendatu zuten. 2019 an Charlotte Floridako biztanle bihurtu zen eta gaur egun Wellingtonen bizi da.
Ibilbidea
1992 ko Bartzelonako Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen, eta brontzezko domina lortu zuen taldekako proban (Robert Dover, Carol Lavell eta Michael Poulinekin batera). 1992 an Charlottek Bronze olinpiar domina irabazi zuten Bartzelonan. Zilarrezko domina irabazi zuen Estatu Batuetako taldean 1997an Ipar Amerikako Txapelketan Luganon. Bi zaldiak entrenatu zituen hasieratik Grand Prixeraino. 2006 an Grand Prixeko sailkapen zerrendan 6. sailkatu zen Komorekin. Charlotte Nazioarteko Dressage epailea da eta mundu osoan epaitu du. USDFko ohorezko inspektore izendatu zuten eta USEFek emandako Urrezko domina jaso zuen. Charlotte Rioko olinpiadetako selektorea zen, baita Hong Kongekoa ere.
Everest
Everest (Nepalen Sagarmāthā eta Tibeten Chomolungma izenez ere ezaguna) munduko mendi altuena da, itsas mailatik 8.848,86 metrora baitu gailurra. Himalaia mendilerroan dago, Asian, eta haren gailurrak Nepal eta Txina (eta, Txinaren barruan, Tibet) arteko muga egiten du.
Europarrek 1847 inguruan Munduko mendirik garaiena Kangchenjunga zela uste zuten baina urte hartan, Indiako topografo nagusi zen Andrew Waugh militar britainiarrak hura baino tontor altuago bat aurkitu zuen.
1852an Radhanath Sikdar matematikalari indiarrak neurtu zuen lehenengo aldiz tontorraren altuera.
Gaur egungo mendiaren izen ezagunena George Everest galestar lur-neurtzaile eta geografoaren omenezkoa da.