cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Enkarterriko billanuko
Arratoi-txakur hauek ate txakur bezala erabiltzen dituzte, ezezagunak hurbiltzerakoan oso azkarrak direlako zaunkaz etxekoak ohartarazten. Arraza honetako 50 txakur baino ez dira ezagutzen, beraz arrazaren egoera larria da. Txikiak direlako eta beraien izaeragatik oso estimatuak dira konpainia txakur bezala.
Villa del Río
Villa del Río Kordobako probintziako udalerria da Guadalquivir garaia eskualdean dagoena. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera herriak 7.425 biztanle zituen.
Martin de Azpilicueta saria
Martin de Azpilicueta saria Nafarroako Gobernuaren Nafarroako Administrazio Publikoaren Institutuak ematen duen saria da.
Sari nagusia, administrazio publikoen jarduerari, Nafarroako sektore publikoari eta foru zuzenbide zibilari buruzko ikerketak eta azterlanak sustatzeko sortu zen.
Bunocephalus verrucosus
Bunocephalus verrucosus Bunocephalus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Aspredinidae familian.
Frazzanò
Frazzanò Italiako udalerri bat da. Messinako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
San Miguel del Robledo
San Miguel del Robledo Salamancako udalerria da, Sierra de Francia eskualdean dagoena.
Frazzanò
Mugakideak
Frazzanòk honako udalerri hauekin egiten du muga:
San Miguel del Robledo
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 81 biztanle zituen.
Alex (Savoia Garaia)
Alex Frantziako udalerria da, Savoia Garaia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 626 ziren, horien artean 463 aktiboak ziren eta 163 inaktiboak ziren. 463 pertsona aktiboetatik 436 lanean zeuden (232 gizon eta 204 emakume) eta 28 langabezian zeuden (17 gizon eta 11 emakume). 163 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 62 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Alex udalerrian 350 unitate fiskal zeuden, 989 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.431 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 73 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 16 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 margolariak, 6 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 zapata-denda zen, 1 altzari denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Alex udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 380 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dermophis glandulosus
Dermophis glandulosus Dermophis generoko animalia da. Anfibioen barruko Dermophiidae familian sailkatuta dago, Gymnophiona ordenan.
Graomys centralis
Graomys centralis Graomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Tekirdağ probintzia
Tekirdağ probintzia Turkiako 81 probintzietako bat da. Bere hiruburua Tekirdağ da. 6.345 km²ko azalera du eta bertan 707.997 biztanle bizi dira.
Barrutiak
Probintziaren barnean 9 barruti daude:
Alazne Rivero
Alazne Rivero (Bilbo, Bizkaia, 1958ko martxoaren 22a - ib., 2002ko apirilaren 9a) euskal marrazkilari eta komikigilea izan zen. Ipurbeltz aldizkarian argitaratu ziren bere lanak, eta Madrilen ere lan egin zuen komikigintzan, besteren artean Chiqui de la Fuenterekin.
1979ko Ipurbeltz aldizkariko 23. zenbakian agertu zen lehen aldiz Nerea pertsonaiari buruzko bere komikia. 25. aleko aldizkariaren azala eta beste azal batzuk ere bereak izan ziren. Aldizkarian Ikas Jolas atalaz ere arduratu zen.
1985. urtean Euskarazaleak Alkarteak antolatutako ipuin bat ilustratzeko antolatutako lehiaketan 2. aipamen berezia jaso zuen.
Euskal Akuarelisten elkarteko kide izan zen. Banakako eta taldeko erakusketak egin zituen Bizkaian eta Araban. Margolaritza eskolak eman zituen zenbait urtez Bizkaiko hainbat Udaletan.
Madrilen komikigintzarako lanean ere aritu zen.
Kobylice
Kobylice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 263 biztanle ditu eta 6,17 kilometro koadroko azalera. Hradec Královéko barrutian dago.
Martin I.a Aragoikoa
Martin I.a Aragoikoa Gizatiarra edo Zaharra (Girona, 1356ko uztailaren 29a - Bartzelona, 1410eko maiatzaren 31a), Sardinia, Korsika, Aragoi eta Valentziako errege eta Bartzelonako kondea izan zen (1396 - 1410).
Urbina Basabeko dorrea
Urbina Basabeko dorrea Arabako Kuartango udalerriko Urbina Basabe herrian dagoen dorretxe bat da. Kuartango Haranean Dorrea izenez ezagutzen da. Erdi Aroan eraiki zen eta denbora igaro ahala eraikin elijioso, gotorleku militar, administrazio eraikin eta egoitza funtzioak bete izan ditu.
Martin I.a Aragoikoa
Biografia
Petri IV.a Aragoikoa eta Leonor Siziliakoa gurasoak zituen. Martin bere semeari esker Sardinia konkistatu zuen 1408an.
Bere anaia Joan I.aren lekua hartu zuen Aragoiko eta Sardiniako aginpidean. Erresuma baketu zuen. Bere seme Martin Gaztea Siziliako erregea hil zenean, aitak hartu zuen koroa 1409an. Ondorengorik gabe hil zenez gero, Caspeko Hitzarmenean erabaki zen Aragoiko eta Kataluniako koroa Fernando I.aren esku uztea.
Urbina Basabeko dorrea
Gaur egungo kontserbazio egoera
Iraganean Arabako Foru Aldundiak zaharberritutako jabetza pribatuko eraikina da, gaur egun Kuartangoko Udalaren zerbitzu bat da eta Urbina Basabeko Enbor-Etxearen Adiskideen Elkarteak kudeatzen du.
Udalean edota aurrez hitzartutako bisiten bidez Andagosteko guduaren mezan dagoen interpretazio gunea nahiz Kuartangoko Haraneko ohitura eta ondarearen etnografia erakusketa bisita daitezke.
Martin I.a Aragoikoa
Ezkontza eta seme-alabak
1372an Maria Lunakoa ezkondu eta lau seme-alabak izan zituzten:
Denak hil ziren aita baino lehen, hori zela eta 1408ko irailaren 17an Margarita Pradeskoa ezkondu zuen. Tamalez, ez zuten seme-alabarik izan.
F. Alonso Allende etxea
F. Alonso Allende Etxea Getxo udalerriko Areeta Auzoan kokatzen da. Zugazarte etorbideko 55.garren zenbakian. Getxoztarrok Kaiertza etxea bezala ezagutzen dute.
José Larrañaga
José Tomás Larrañaga Arenas (Azkoitia, 1927ko martxoaren 7a - ib., 1984ko abenduaren 31) gipuzkoar politikaria izan zen, UCD ko zinegotzi bezala Azkoitiko udaletxean aritu zena eta ETA militarra erakunde terroristak hil zuena.
Biografia
Txiki edo Jose Txiki deitua, Azkoitiko Udaleko zinegotzi eta Mugimenduko Probintzia buru izan zen. Trantsizioan, Zentro Demokratikoaren Batasunera (UCD) hurbildu zen. Erail zutenean Logroñon bizi zen, bertoko barrutiko epaitegiko funtzionario gisa lan egiten baitzuen. Ezkonduta zegoen eta hiru seme-alaba zituen.
F. Alonso Allende etxea
Juan Alonso Allendek orube bat erosi zion Coste Aguirre familiari 1910eko hamarkadan, eta Fidel Alonso Allende Arregui bere semeari eman zion 1925. ean. Honek, etxearen eraikuntza sustatu zuen. Gainera, Tomas Allende Alonsoren suhia zen, Areetako Kaitik hurbil dauden zenbait eraikinen jabea edo sustatzailea dena.
Eraikina
Manuel María Smithek eraiki zuen 1929. urtean, estilo erregionalista batez, mendiko leinu-etxeen eta euskal jauregi barrokoen arteko estiloaz. Kalitate oneko harlanduz eginda dago. Altuera desberdinetara dauden lau isurialdeko estalki berezia du, eta arkupea eskalinataren gainean dago, fatxada nagusiko zutabeak aldamenean daudela.
Zhang Dechang
Zhang Dechang ( Jining, 1978ko abuztuaren 23a) Txinako emakume arraunlaria da. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, esku hartu zuen: Tokio 2020 (Tokio), eta brontzezko domina lortu zuen zortzikoan. Taldea hauek osatzen zuten: Zhang Dechangek berak, Wang Zifengek, Guo Linlinek, Ju Ruik, Li Jingjingek, Miao Tianek, Wang Yuweik, Xu Feik eta Zhang Minek.
San Morales
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 261 biztanle zituen.
Pedro Abad
Pedro Abad Kordobako probintziako udalerria da Guadalquivir garaia eskualdean dagoena. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera herriak 2.980 biztanle zituen.
Itxasbegi etxea
Itxasbegi Etxea Getxo udalerriko Areeta Auzoan kokatzen da. Zugazarte etorbideko 27.garren zenbakian.
Etxe horren orubean, lehendabizi, Eduardo Bayok 1880ko hamarkadaren hasieran sustatu zuen etxebizitza bat eraiki zuten. Etxe hori, Fernando L. Ybarra Aranbarruk erosi zuen zenbait urte geroago. Hala ere, 1888. urteko bainuen denboraldian hil zen, eta María de la Revilla haren alargunak antzinako etxea eraitsi zuen XX. mendearen hasieran. Orubearen jabetzan zenbait aldaketa gertatuta, senar-emazteak ziren Fidel Astoreca Portuondok eta Isabel Gavaldák erosi zuten. Horrela, eraikin berria sustatu zuten 1927. urtean. Astorecak kresalaren negozioan egin zuen dirutza, Txilen.
2019 urtean guztiz erreformatua izaten hari da.
Eraikina
Rafael de Garamendik eraiki zuen 1927. urtean. Etorri neoeuskaldun herritarreko arkitekturaren adibidea da. Hortaz, baserriaren ereduan oinarrituta dago, baina modu konplexuan apainduta dago: jauregiaren itxura ematen dioten elementu noblez beterik dago.
Balio handia du euskal molde berri herrikoiaren araberako bolumeneko arkitektura ale gisa, hau da, baserriaren ereduan oinarritzen da, baina dekoraziozko programa oso konplexua aurkezten du, elementu nobleez josia dago, eta elementu horiek jauregi baten itxura ematen diote eraikinari. Agerikoa da inguruan okupatzen duen leku nagusia, izan ere, Zugazarte eta Areetako Kaiaren arteko errenkadan zutik dirauten azken etxe handienetako bat da honako hau.
Mirrormont (Washington)
Mirrormont Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. King konderrian dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mondragon (argipena)
Mondragon —edo, gaztelaniaz, Mondragón— izenak hainbat adiera ditu:
Fondanteko gaztelua
Fondateko gaztelua (château de Fondat) Saint-Justin udalerri frantseseko gaztelua da, Landetan, Akitanian, Frantzian. XVII. mendean neo-pizkundetar estiloan eraiki zuten, eta Frantziako Monumentu Historikoa izendatu zuten 1999ko martxoaren 31n.
Historia
Eraikin erantsien multzo handienetako bat da gaztelu hau, besteak beste:
Sobietar Batasuneko industrializazioa
Sobietar Batasuneko industrializazioa herrialde horren potentzial industrialaren metaketa bizkorreko prozesu bat izan zen, garatutako estatu kapitalistekiko ekonomiaren atzera-egitea murrizteko, 1929tik 1941era arte egin zena.
Industrializazioaren zeregin ofiziala Sobietar Batasuna nagusiki nekazaritzakoa zen estatu batetik industriakoa zen batera aldatzea izan zen. Industria astunaren ekoizpen-ahalmenaren eta ekoizpen-bolumenaren hazkunde azkarrak garrantzi handia izan zuen herrialde kapitalisten independentzia ekonomikoa ziurtatzeko eta herrialdearen defentsa-gaitasuna indartzeko.
1980 ko hamarkadaren amaieratik, Sobietar Batasuneko eta Errusiako industrializazioaren prezioari buruzko eztabaidak izan dira, eta horren emaitzak eta epe luzeko ondorioak zalantzan jarri zituzten Sobietar Batasuneko ekonomian eta gizartean. Hala ere, estatu postsobietar guztietako ekonomiek oraindik funtzionatzen dute garai sobietarrean sortu zen oinarri industrialaren kontu
Sobietar batasunaren historia
Sobietar Batasunaren industrializazioa ulertzen hasi aurretik, hau da, "Mirari ekonomiko" gisa ezagutzen dena, zer izan zen eta nola sortu zen azaldu behar da. Estatu hori SESB siglekin ere ezagutzen da, hau da, Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna.
Bere hastapena 1917an hasi zen, urte bereko otsaileko Iraultzarekin, boltxebike en iraultzak Nikolas II. a tsarra boteretik kendu zuen eta horrek inperio errusiarraren erorketa ekarri zuen. Horren ordez, boltxebikeek osatutako estatu sozialista bat ezarri zen, Sovnarkom izenekoa.
Ondorengo gertaera historikoa Errusiako gerra zibilaren sorrera izan zen. Gerra hau sobietarrek irabazi zuten berriro, eta 1922ko abenduaren 29an Sobietar Batasuna sortu zen. Estatu berri horren sorrera itun baten onarpenarekin eta Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna (SESB) sortzeko adierazpenarekin oinarritu zen.
Lehen liderrak Vladimir Lenin izendatu zuen. Bera izan zen 1917ko urriko iraultzaren buruzagi nagusia. Leninen ideia politikoa marxismoa zen, eta ideologia horri egindako ekarpenak leninismoa bezala ezagutzen dira. Horrela, pentsamendu sozialista horri marxismo-leninismo esaten zaio. Sobietar Batasuneko arduradun nagusia izan zen 1924ra arte, eta orduan hil zen, nahiz eta bere heriotza ez jakin zehatz-mehatz.
1924an, Iosif Stalin boterera igo zen. Nazioa antolatzen saiatu zen industrializazio gogor baten bidez. Industrializazio hori ekonomia zentralizatuarekin eta errepresio politiko handiarekin gauzatu zen. Lidergoari ekin zion, lehenengo berdinen artean, baina 1930eko hamarkadarako SESBaren diktadore bihurtu zen.
Testuinguru horretan dago Gerra Hotza. Estatu Batuen eta Sobietar Batasunaren arteko gatazka ideologikoa izan zen. 1945ean Ardatzaren indarrak garaitu bazituzten ere, gutxi iraun zuen bi superpotentzia horien arteko adiskidetasunak. Estatu Batuek sistema ekonomiko kapitalista liberala zuten, eredu komunista sobietarrarekin zuzenean kontrajartzen zuena.
1947tik 1989ra, munduak gatazka armatu ugari ikusi zituen, edonon gertatzen zirenak. Oso herrialde gutxi izan ziren benetan neutralak gerra honetan. Gerra hotza 1989ko abenduaren 3an amaitu zen, Maltako Goi Bilerarekin. George Bush Ameriketako Estatu Batuetako presidentea eta Mikhail Gorbatxov Sobietar Batasuneko buruzagia bildu ziren eta gatazka armatu luze honi amaiera eman zioten.
Ekonomia politika berria (NEP) (1921-1928)
Gerrako komunismoaren porrotaren ondorioz, Leninen gobernuak NEP izeneko politika berriari hasiera eman zioten Sobietar Batasunean.
Zehazki, NEP programa berri horren ezaugarriak honako hauek ziren:
- Ekonomia mistoa bultzatu zen. Batetik, Estatuak garrantzi handieneko sektoreak kontrolatzen ditu, hala nola garraioak, kreditua, kanpo-merkataritza eta industria handi eta baliotsuenak. Bestetik, aintzat hartu zen enpresa ertain eta txikian sektore pribatua ezartzeko komenentzia, ekimen pribatuak eraginda.
- Zergak jaisten dira eta nekazariari uzten zaio bere zergak ordaindu ondoren bere uztaren gainerakoa merkatuan libreki saltzea. Moneta indartu egiten da eta berriz ere garrantzitsua da bizitza ekonomikoan. Trukeak amaitu egiten dira, eta nekazariei bezala, artisauei beren produktuak libreki saltzen uzten zaizkie.
- Beste herrialde batzuekiko harremanak berpiztu ziren, batez ere, estatu sozialistekin. Egoera honek hainbat atzerritar teknikari erakarri zuen.
- Produktu hauen ekoizpena gorakada handia egitea zen helburua: zerealak eta merkataritzaren  eta energiaren sektoreko produktuak.
NEPen lehentasunezko helburuetako bat nekazariak gobernu boltxebike berriarekin adiskidetzea eta industria garatzea zen. Helburu horiek partzialki bete ziren; izan ere, nekazaritzako etekinak gero eta urriagoak izan ziren, eta burdingintzaren egoera ez zen hobetu. Horren ondorioz, nekazaritzaren prezioek behera egin zuten; hala ere, industriarenak igo egin ziren.
Gainera, politika honek klase aberats eta egokitua agertarazi  zuen. Ez zen soilik sozialismoa oinarritu, baizik eta Antzinako Erregimen antzeko klase egokitu horiek kapitalismoa berragertzearekin mehatxatzen zuten.
Industrializazioaren eztabaida
Lenin hil eta gero, Industrializazioaren inguruan bi estrategien artean zegoen estabaida:
Batetik, moderatuek lagunduta eta Nikolai Bukharin-ek zuzendutako estategia zegoen. Hau, Politika Ekonomiko Berria (NEP) zabaltzearen alde egin zuen. Industrializazioan oinarritua baina nekazaritzaren hasierako garapenean oinarritua ere, batez ere, nekazari independientetan. Hau da, estrategia honek nekazaritzari garrantzia ematen zion eta industrializazio ahula ezartzea zen bere nahia.
Bestetik, ezkerreko zenbait lider, hala nola León Trotsky, nahiago izan zuten Sobietar Batasunan industrializazio-bultzada azkarragoa eta gogorra esartzea: Estatuaren industria-enpresa handi eta astunetan kontzentratua, nahitaezko aurrezkiekin finantzatuak (nekazaritza kolektibizatutik eta biztanleriatik ateratakoak). Hots, helburu nagusia oinarri industrial astun autoktono eta autosufizientzia goiztiarra eraikitzea izango litzateke industria-ondasun guztietan.
Egoera hau ikusita, Josef Stalin ek industrializazioaren inguruan sortu zen eztabaida erabili zuen kontrola irabazteko. Lehenik, moderatuen alde jarri zen, Trotsky eta haren jarraitzaileak kanporatzeko, eta, ondoren, moderatuak kanporatu zuen. Hau gertatu eta gero, Stalinek eskuratu zuen boterea, eta Sobietar Batasunaren mandataria izanez 1929tik 1953ra arte. Stalin-ekin, aro ekonomiko, sozial eta politiko berria ireki zen Sobietar Batasunarentzat, eta Trostky jarratzaileek bultzatu nahi izan zuten baino industrializazio gogorragoa ezarri zuen bost urteko planen bitartez.
Industrializazioa
Industrializazioa garatzeko, Bost urteko planak erabil zituzten. Plan horien, Bost urte irauten zuten plan produktiboak eta ekonomikoak izan ziren herrialdean industria azkarra eta eraginkorra sustatzeko. Herrialde hori ia etenik gabeko plan horien bidez antolatu zen desegin zen arte. Plan horiek jomugak ezartzeko erabili ziren, hala nola, industria-garapena, nekazaritzaren kolektibizazioa eta armamentu-ekoizpena.
Lehenengo bost urteko plana (1928-1933)
Gobernu estalinistak abiarazi zuen 1928an, eta Gosplan izeneko erakunde berriak administratu zuen. Lehen plan hori ez zen izan inprobisazio hutsetik sortutako ideia bat. Izan ere, zazpi urtetan zehar sortzen joan ziren ikerketa zehatzen emaitza izan zen. Planak, oro har, ekonomia nazionala bikoiztea aurreikusten zuen. Funtsean, herrialdearen industrializaziorako eta industria astunaren garapen masiborako joera du. Sobietar industria, 1928an 8.600 milioi errublotan baloratuta zegoena, 25800 milioira igo behar zen; hau da, industria hirukoiztea zen plan honen helburua.
Helburuei dagokienez, industria energetikoak 1.000 milioitik 5.300 milioira handitu behar zuen bere balioa. Nekazaritzan, aldiz, % 36ko igoera baino ez zen aurreikusten. Ekonomiaren adar bakoitzak egin beharreko aurrerapena finkatuta zeukan: ekoizpen-bitartekoak % 330 handitu behar ziren, eta zerbitzu-ondasunen industriakoak % 200. Metalurgiak ekoizpena % 300 handitu behar zuen, eta industria kimikoak boskoiztu. Eraikuntzan % 360 hazi zen eta erregai solidoen industrian % 260. Industriako langileen kopurua ia % 50 handitu behar zen, 11 milioi langile izatetik 16 milioi izatera pasatuz. Plan horiek betetzeko behar ziren kapitalak lan nazionalaren gainbalioetatik etorri ziren eta 80.000 milioi errubloko inbertsioak behar ziren..
Industria-sektorean:
- Ekimen pribatu oro ezabatzea lortu zen, eta ekoizpena Estatuaren esku geratu zen.
-Industria astunaren hazkunde azkarra. Boltxebikek Industrializazio azkar baten beharra zuten; Izan ere, Mendebaldeko herrialdeen kontrako gerra baten beldurrak zeuden. Sobietar Batasunaren eta Mendebaldearen arteko gerra piztu izanez gero, sobietarrak munduko nazio industrializatuenetako batzuen aurka borrokatuko lirateke. Beraz, Industrializazio azkarra bultzatzeak beldur horiek ahultzea zeukan.
- Planeko inbertsio osoaren % 80 industriaren sektorera bideratu zen. Industria astunarentzat beharrezkoak ez ziren programak Sobietar Batasunaren aurrekontutik murriztu ziren; eta industria-finantzaketaren birbanaketaren ondorioz, oinarrizko ondasunak, adibidez  elikagaiak, urritu egin ziren. Sobietar Batasunak erabaki zuen orduan industrializazio handiagoa lortzeko behar ziren langileek elikagai gehienak jaso beharko zituztela.
- Langile klase berri bat sortu zen. Gizarte berri hau industria-langile klasea izango zen, eta biztanleriaren zati handia zen, industria teknologikoki aurreratua bihurtzeko helburuarekin.
- Batez ere, burdina eta elektrizitate sektoreari  eman zion garrantzi handiena.
- Atzerriko ingeniariak gonbidatu zituzten. Atzerriko enpresa ezagun askok parte hartu zuten lanean, eta ekipo modernoen entregak egin zituzten, urte horietan Sobietar Batasuneko lantegietan ekoitzitako ekipoen ereduen zati esanguratsu bat izan zirenak.
Nekazaritza-sektorean:
- Nekazaritzaren kolektibizazioa. Sobietar nekazaritzaren kolektibizazioaren arrazoietako bat lantegi berrietarako industria langileen kopurua handitzea izan zen. Funtzionario sobietarrek ere uste zuten kolektibizazioak uztaren etekinak handituko zituela eta beste programa batzuk finantzatzen lagunduko zuela.
- Sovjos delakoak garatu ziren. Estatuaren administraziopeko nekazaritza-ustiategiak ziren, ekoizpen-baliabideen, soldaten eta beste gai batzuen erabileraz erabakitzen zuen administrazio-kontseilu baten bidez. Leninen garaian aurrekariak egon arren, bere masifikazioa berehala gertatu zen 1929tik aurrera kolektibizazioarekin eta NEParen amaierarekin.
- Sortu berriak ziren “koljoseak” (baserri handiak) sartu ziren. Etxalde kolektibo handi horiek milaka hektareatan zehar hedatzen ziren, eta ehunka nekazari aritzen ziren bertan lanean. Stalinen gobernuak makina bat koljose sortzea bultzatu zuen, estatu sobietarraren esku zegoen nekazaritza-produkzioaren kopurua handitzeko, hura esportaziora bideratzeko eta, horrela, Sobietar Batasuna nazioarteko merkataritzan birtxertatzeko.
Emaitzei dagokionez, plana modu osatugabean egin zen, eta atzerapausoak eta ustekabeko zailtasunak izan zituen. Lehen urteko emaitzak aurreikusitakoa baino hobeak izan ziren, eta hori ikusita, urte bat baino gutxiago behar zela pentsatzen zen planen helburuak lortzeko. Bigarren urtean faktore ugari izan ziren, hala nola herrialde kapitalistetako Depresio Handia,  aurreikusitako esportazioak geldiarazi zituen, eta uzta txar baten ondorioz, lehen urteko baikortasuna behera etorri zen. Planaren hirugarren urteak (1931) aurreko urteko defizitak orekatzea lortu zuen funtsezko sektoreetan. Azken bi urteetan emaitzak sektore batzuetan kaskar samarrak izan ziren, baina orokorrean hirugarren urteko tendentzia mantendu zuten. Gauzak horrela, azken emaitzak, nahiz eta onak izan, desberdintasun ugari izan zituen.
Industria sektorean, emaitzak aurretik planifikaturikoak baino motelagoak izan ziren; hala ere, zenbait sektoretan igoera oso handiak izan ziren; hala nola, harrikatzean, burdingintzan, altzairugintzan eta elektrizitatean. Hala eta guztiz ere, Bost urteko lehen planaren arrakastarik handiena izan zen Sobietar Batasunak superpotentzia ekonomiko eta industrial bihurtzeko bidaia hasi zuela. Gainera, Bost urteko lehen plana erabakigarria izan zen Sobietar Batasunak Bigarren Mundu Gerra irabazteko. Plana azkar industrializatu zenez, eta etorkizuneko gerraren aurrean armagileak eraiki zirenez, Sobietar Batasuna partzialki gai izan zen 1945ean alemaniarrak garaitzeko behar zituen armak eraikitzeko.
Nekazaritza sektorean, aurrerapausuak industrian baino urriagoak izan ziren. Horren arrazoiak izan ziren bai klimatologiak kaltetutako uztak, bai baserritarrek kolektibizazioaren aurka egindako oposizio gogorra. Mendebaldeko historialari askok kolektibizazioa aipatzen dute Sobietar Batasunean 1932tik 1933ra bitartean izandako eskala handiko gosetearen kausatzat, non 3,3 eta 7,5 milioi artean hil ziren.
Bost urteko bigarren plana (1933 -1937) industria astunaren arrerapena
Bigarren plana (1933-1937) Herritarren bizi-baldintzak hobetzera bideratu zen eta autosufizientzia azpimarratu zuen. Bigarren plana lehenengo plana baino egoera hobearekin hasi zen. Nekazari gehienak borondatez kolkhozeetan bildu ziren eta 1933rako sektore sozialistak landa-ekoizpen globalaren % 80 baino gehiago lagundu zuen. Arrakasta hauek ekonomia osoaren berreraikuntza teknikoa ezinbesteko zeregin gisa planteatzea onartu zuten, gainera, garraioaren atzerapena gainditu behar izan zuten, metalurgia eta siderurgia industria bezala. Petrolio-industria ere garatu behar izan zuten, traktore eta auto eskaria azkar igo zutelako.
Orduan espero zen mekanizazioa lortzea lan astunaren prozesu guztietan, ekonomiaren adar guztiei elektrizitatea hornitzeko gai den energia-oinarri bat izatea eta industria kimikoa, argia eta elikagaiak segurtatzea. Bigarren plan honetan, arreta berezia jarri zen plangintza ekonomikoaren metodologiari, maila nabarmen hobetuz zereginen oinarri zientifikoa. SESBek Zientzien Akademiari eta beste ikerketa erakunde batzuei lotutako planak ere landu zituen.
Industria handiaz gain, plan honek barne hartzen zuen industria txikia eta mota guztietako garraioak. Oinarrizko eraikuntza-plana zehatz-mehatz landu zen, mila obra garrantzitsu baino gehiago biltzen zituena. Industriaren eta nekazaritzaren arteko lotura konplexuagoa bihurtu zen, kolkhozek (baserri kolektiboak) eta sovjosek (estatuko baserriak) traktoreak eta nekazaritza-makineria, ongarri mineralak eta beste industria-gai batzuk eskala handiagoa eskatzen hasi ziren.
Dibertsifikatu egin ziren industriaren eta garraioaren arteko harremanak, sobietar estatuaren politika ekonomikoa merkataritza antolaketa bultzatu zuen eta horrek lagundu zuen hiri eta landaren harremanetan.
Bigarren bost urteko planak % 120ko igoera lortu zuen industriaren produkzioan. Altzairuaren produkzioa % 200 igo zuen. Elektrizitateren sorkuntzan %170 igo zen. Zenbaki hauek eraman zuen Sobietar Batasuna Europako lehenengo izateraprodukzio industrialetan eta bigarrena munduan, Amerikako Estatu Bataren atzetik. Industria adar guztiek aurrera egin zuten, baina industrializazioaren zentzua bideratu zen ekipamendu-ekoizpenara. Stalinek asmatu zuen egoerak eskatzen zuena aurreratu behar zela armagintza industria. Bazekien ez zuela denbora asko plana aurrera eramateko, eta exekuzio modua ez zen hobeena eta eraginkorrena izan.
Bost urteko hirugarren plana (1938 -1942) gerra aurreko urteak
Hirugarren Bost urteko planak 3 urte bakarrik  iraun zuen eta 1942ra arte  osatzeko egina izan zen. Alemaniarekin gerra hasi baino lehen produkzioa maila orokorrean jarraitu zuen.
Lehenengo eta bigarren bost urteko planak bizi maila materiala eta kulturala igo zuten. Hirugarren plana hiritarren lan segurtasuna, artikuluak, oinarrizko produktuak eta beste oinarrizko zerbitzuak finkatu behar izan zituen. Orduan ez zen beharrezkoa nekazaritzen bizi maila igotzea, hori egin baitzen lehengo bost urteko planean, orduan langileen ongitasuna eta beraien kultura maila igo behar zen.
Hirugarren bost urteko  plana tentsio momentutan akordatu zen. Produkzio industriala handitu behar zela Proiektatzen zen eta ahaleginak jarri zituzten kimika, eraikuntza eta energia industria hobetzeko.
Lehenengo hiru urteetan, ekoizpen industriala globala %45 handitu zen. Igoera hau gelditu zen Alemaniak bere gerra Sobietar Batasunaren aurka hasi zuenean. Hainbat urte lehenago, Alemania gerrarako bere interesa azaldu zuen, zeren eta  Ural mendien dagoen lehengaien erreserba oso garrantzitsua baitzegoen. Gerran aurkitu zenean, militar eta aditu gehienak espero zuten Sobietar Batasunak gerra galtzea denbora gutxitan, zeren eta duela urte batzuk gerra bat galdu zuten Finlandiaren aurka.
Plangintza zentralizatuan oinarrituz, Sobietar Batasunaren estatua ekonomia nazional osoaren berreraikuntza egin zuten gerra egoeraren beharren arabera. Baliabide guztiak (materialak eta pertsona fisikoenak) erregimen militarra pasatu ziren. Makineria astuneko industria guztia eta garraiorako tankeak eta artilleria fabrikazioari egokitu ziren. Lehen nekazaritza makineria egiten zutenak munizioa egiten hasi ziren. Denak egokitu ziren gerra egoerara.
Alemaniako tropen aurrerapenak hirien eta herrien hondamendia eragin zuen. Alemaniaren helburua petrolioaren eta ikatzaren industriara iristea zen, zeren eta hor zegoen Sobietar Batasunaren motorra. Horregatik, Sobietar Batasunaren gobernuak industria herri barruren hiritara eramatea adostu zuten. Urtebete inguru behar izan zuen gutxi gorabehera ekonomiaren gerra berregituratzeak. Hala ere, gerran hainbat pertsona hil ziren Izan ere, jeneralak, kapitainak eta soldaduak ez baitzituzten aginduei edo beste askori obeditzen zenbait arrazoiengatik. Atxilotu askok ere parte hartu zuten gerran.
1941aren aurretik gerran sartu zen aliaturen aldetik, garrantzi handia izan zuen nazismoaren jauskeran. Gertaera horrekin kreditu morala lortu zuen eta ez zuten ustiatu, baina horrek lagundu zion beraien totalitarismoa zalantzan ez jartzen.
Hitlerr ek gerra galdu bazuen ez zen Stalinen buruzagi militarraren  nagusitasunaren ondorioz izan, faktore objektibo eta subjektiboengatik baizik. Sobietar Batasuna ez zen Frantzia eta Polonia, hau da, armada handiagoa zuen herri horiekin konparatuz eta gainera, kultur eta tradizio militarra handiagoa ere bazuen. Beste faktore garrintzitsu bat zen Stalinek ez zuela atzera egiten momentu bakar batean ere. Gerraren ondorioak hildako milioi pertsona, fabrikak hondatuak, hainbat azpiegituren eta jendeen etxeen suntsiketakizan ziren.
Laugarren bost urteko plana (1946 - 1950) Sobietar batasunaren berreraikuntza
Bigarren Mundu Gerraren ostean, Sobietar Batasunaren berreraikuntzan jarri zen arreta eta 1945 ean Stalinek agindu zuen SESB izango zela 1960ko industria potentzia nagusia. Herrialde zati handi bat gerrak suntsitu zuen aurreko fasean. Baserri kolektiboak arpilatu eta hondatuta zeuden, traktoreak, konbinatuak, zaldiak eta ganaduak galduta zeuden. Poloniaren ondoren, Sobietar Batasuna izan zen gerrak gogorren kaltetutako nazioa. Berreraikuntza lan eskasia kroniko batek oztopatu zuen gerran sobietar hildakoen ondorioz.
Sobietar Batasuna hainbat urte lehenago egoerara itzuli zen eta nabarmen jaitsi zen industria astunean. 1946an, Sobietar Batasuna laugarren bost urteko buruzko planari legea onartu zuen ekonomia leheneratzeko eta garaitzeko. Planaren zeregin nagusia 1946 – 1950ko aldiz izan zen, eta ez zen bakarrik gerra aurreko ekonomia mailara iritsi, 1940ren indizeak ere ez zituen gainditu. Herrialdeak kontsumo produktuak faltan zituen, bizileku arazoak zituen, eta lehorte bat zegoen, eta honekl  ez zuen utzi nekazaritzaren plana aurrera eramaten.
Sobietar Batasunaren parte handia hondatu zenez, herrialde berrikuntzan bost urteko planaren oinarrizko inbertsioa  % 50ean eraman zuen aurrera. Plan honetan ere metalurgia industriaren indarra garatzen jarraitu zuen.
Bosgarren urteko plana (1951 - 1955) Josef Stalinen heriotza
Gulagak nazio berreraikuntzaren oinarri izan ziren, bortxazko lan zentroak ziren, batez ere, presolekua bezala ezagutzen direnak. Garrantzai handia izan zuten urte honen planetan, horrez gain, bost urteko plan honen helburua Bigarren Mundu Gerrak suntsitutako hirien berreraikuntza finantzatzea izan zen.
Ameriketako Estatu Batue k eta Sobietar Batasunak ezin izan zuten ados jarri Sobietar Batasuneko berreraikuntzarako laguntza mailegu baten baldintzari dagokionez, eta honek Gerra Hotzaren hedapen azkarrarerako faktore bat izan zen. Hala ere, Sobietar Batasunak Alemaniaren erreparazioa irabazi zuen, eta Europako Ekialdeko herrialdeek ordainketak egin zituzten sobietarrek naziengandik askatu izanaren truke.
1949an, COMECON (Elkarrekiko Laguntza Ekonomikorako Kontseilua) sortu zen, Ekialdeko blokeko herrialdeak ekonomikoki batu zituena. Laugarren Planaren herena Ukrainan igaro zen, nekazaritzan eta industrian garrantzitsua dena, gerrak gehien suntsitutako eremuetako bat izan baitzen. 1947an, elikagaien errazionamendua amaitu zen, baina nekazaritza ekoizpena ia ez zegoen 1940ko mailatik gora 1952an. Arrazoi bat lehen aipatu dugun lehorte egoera izan zen. Hala ere, berreraikuntza industriak jarraitu zuen eta 1952ko industria-ekoizpena 1941eko mailaren ia bikoitza izan zen.
Gerra ondoren bost urteko planetan zehar Stalin gaixotu zen, garuneko odol-hodi baten lesio batengatik, eta ezin izan zen operatu. Gaixotasun horregatik 1953 hil zen SESBen lehen ministroa. Stalinen ondarea Sobietar Batasunaren eraikuntzan gelditu, helburu eta zuzentarau behartuak dituen ekonomia planifikatuan, hain zuzen ere.
Muga politiko normala autoritarismoaren esparruan eta kanpoarekiko lotura normarik ez izateak zaildu eta aldaketa sakonen beharraren kontzientzia atzeratu zuen, Stalin heriotzaren ondoren, estrategia argirik ez zegoenean.
Seigarren plana (1956-1959).
Industria hobetzeko beste plan bat izan zen. 1956an hasi zen lanean, Nikita Jrushchov buru zuela (gogora dezagun Stalin 1953an hil zela), urte horietan Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistako lehen idazkaria izan zena.
Hiru urte iraun zuen, 1956tik 1959ra arte. 1957ko irailean, SESBeko gobernuak plan horren ordez zazpigarrena jarri zuen, 1959an indarrean jarriko zena. Seigarren planaren helburu nagusia industria astuna hedatzea zen, nekazaritzaren eta kontsumo-ondasunen ekoizpena % 65 handitzeko ahalegina egiteaz gain.
Plan horren egitaterik garrantzitsuenak honako hauek izan ziren: nazionalizazioa, Lurralde Birjinen Kanpaina eta gutxieneko soldata ezartzea. Kontsumo-ondasunen ekoizpenak sobietarren bizi-maila igotzea ekarri zuen.
Zazpigarren bost urteko plana (1959-1965) eta 1957ko erreforma
Zentralizazio handia zegoen Sobietar Batasunaren jarduera ekonomikoan, sistema horren konplexutasunak nabarmen moteltzen zuen garapena. Gainera, SESBeko gobernuak mugak zituen bost urteko planak gauzatzeari zegokionez, bost urteko plan horietarako funtzioak eskuordetzen zitzaizkien departamentu desberdinak beren aldeaz bakarrik arduratzen ziren eta koordinazio falta zegoen. Koordinazio-falta horren emaitzak, adibidez, honako hauek izan ziren: sektore batzuetan fabrikak gehiegi eraikitzea, beste sektore batzuetan behar izatea eta abar.
1957ko erreforma Sobietar Batasunean egiten ari zen sistemaren akats horiek arintzen saiatu zen. Aldaketa horietako batzuk hauek izan ziren: Ministerio federalak murriztea (36tik 6ra), ministerio federal-errepublikarrak murriztea (22tik 10era), sovnarkhozeek erabakitzeko ahalmen handiagoa izatea (erreformaren puntu nagusia, erabaki ekonomikoak deszentralizatzen saiatzen zena, eskualdeko ekonomia kontseiluei botere handiagoa emanez).
1959tik 1965era bitarteko Zazpigarren Planaz hitz egiterakoan, azpimarratu behar da plan hori besteengandik bereizten dela, urteko planek osatzen baitute, bost urteko plan bakar batek baino gehiago. Urteko plan horien prozesua honako hau zen: maiatza bakoitzean hurrengo urterako plan bat taxutzen zen, hainbat sailek aztertzen zuten eta baterako plan bat egiten zuten, enpresek aurkeztutako proiektuetan egin beharreko aldaketak jasotzen zituena. Hau da, urteko plan horiek SESBeko gobernuko sailen eta enpresen jarraibideetan oinarrituta egiten ziren. Azken urrats gisa, Sobietar Batasunaren Gosplanera bidaltzen zen plana, onar zezaten.
Seihileko Plan honen emaitzek ez zituzten lortu nekazaritza-produkzioaren helburuak, ezta industriako sektore batzuetan ere. Burokrazia gehiegi zegoen, eta, horren ondorioz, fabrika berriek denbora luzea itxaron behar zuten ekoizten hasi arte. Gainera, langile bakoitzeko ekoizpena ere oso murritza zen, industria askok ez zituztelako ekipoak modernizatu, aurrerapena ez zelako fabriketara iristen.
1957ko erreforma kritikatu zen lehen aipatutakoagatik, eta beste bat egin zen, 1962koa. Erreforma horretan iragarri zen Sobietar Batasuneko ekonomiak honako neurri hauek ezarri behar zituela: Sovnarkhozes kopurua murriztea, zentralizazio-prozesua 1957ko erreforman deszentralizatu nahi izan zen horretan, eta SESBren Gosplana berrantolatu zen, baita Gosseconmoset Kontseilu Federala ere.
1962ko erreforma gauzatu aurretik, Liberman irakasleak zenbait erreforma proposatu zituen. Proposamen horiek honako hau zioten: lana suspertzeko sistema bat ezartzea, enpresetako zuzendariei botere handiagoa ematea eta pizgarri-sariak eman ahal izateko ideiak formulatzea. Neurri horiek hainbat enpresatan frogatu ziren.
Quarryville (Pennsylvania)
Quarryville Pennsylvaniako borough bat da. Lancaster konderrian kokatua dago. 2010ean 2,576 biztanle zituen, 3.34 kilometro koadrotan banatuta.
Sobietar Batasuneko industrializazioa
Zazpigarren bost urteko plana (1959-1965) eta 1957ko erreforma
Irakaslearen proposamenek eragin handia izan zuten 1965eko Gosplanaren hitzaldian, 1966tik 1970era bitarteko bost urteko planerako jarraibideak prestatzeaz arduratu zena.
1965eko erreforman, produkzio industriala planifikatzeko eta zuzentzeko metodoak hobetu nahi izan ziren, Sobietar Batasuneko sistema sozialistaren idealak errespetatuz.
Zortzigarren bost urteko plana (1966-1970)
Denbora tarte horretan, ahalegin handienak higiezinen sektorean egin ziren, familia sobietar bakoitzari apartamentu bat eman ahal izateko. Hala ere, helburu hori ez zen lortu hurrengo bi bost urteko planak amaitu arte. Nolanahi ere, eta aldi berean, Sobietar Batasuneko alokairuek munduko preziorik baxuenak zituzten, prezioak ez ziren aldatu azken 50 urteetan.
Bederatzigarrren bost urteko plana (1971-1975)
Bederatzigarren plan horren helburu nagusia herriko bizitza ekonomiko eta kulturalean hobekuntza bermatzea zen. Hori lortzeko, Sobietar Batasunak harremanak hobetu zituen Estatu Batuekin, merkataritza erraztuz. 14 milioi tona ale inportatu zituen.
Hamargarren bost urteko plana (1976-1980)
Mendebalderako esportazioak esponentzialki gehitu ziren aldi horretan, baita inportazioak ere, bederatzigarren planarekin alderatuta lau aldiz biderkatu zirenak. Plan horretan, Leonid Brézhnev Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren Batzorde Zentraleko idazkari nagusiak "piatiletka kalitatezkoa eta efizientea" leloa sortu zuen.
Hamaikagarren bost urteko plana (1981-1985)
Helburu batzuk sortu ziren herrialdeko ekonomia indartzeko. Nikolai Tikhonov Ministroen Kontseiluko presidenteak aurkeztu zuen plana Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren 26. kongresuan. Helburu nagusia ekonomia sobietarra hazkunde estentsibotik hazkunde intentsibora igarotzea zen, eta planaren amaierarako bizi-maila % 20 hobetzen saiatzea.
Gutxi gorabehera 42 milioi tona ale esportatu ziren urte bakoitzean, hamargarren planean halako bi eta bederatzigarrenean halako hiru. Esportazioak mendebalderantz bideratu ziren izan ziren, sozialistak ez ziren herrialdeetara.
Hamabigaren bost urteko plana (1986-1990)
Plan honen hasiera Uskoréniyeren lemapean markatu zen, Sobietar Batasunean krisi ekonomiko gogorra eragin zuen garapen ekonomikoaren hazkundea.
1987ko enpresa-lege estatala ezarri zen, Sobietar Batasuneko zenbait sektore ekonomikoren jozraschotari eta autofinantzaketari buruzko dekretuekin batera, ekonomia planifikatua deszentralizatzea helburu zuena.
Hamairuarren bost urteko plana (1991)
Ezer gutxi esan daiteke plan honi buruz. 1995ean bukatzeko diseinatuta zegoen, baina Belavezhako Itunarekin (1991n Errusia, Ukraina eta Bielorrusiako presidenteek sinatutako nazioarteko akordioa) Sobietar Batasunaren desegite ofiziala aldarrikatu zen. Horren ondorioz, hamahirugarren plana sortu zen urte berean amaituko da, Gerra Hotzari amaiera emateaz gain.
Sobietar batasunaren amaiera
Gerra Hotza bere lehiakideetako bat erori zenean amaitu zen. Gorbatxovek 1985ean hasitako erreformen prozesuak Leninek sortutako estatuaren existentzia bera aurretik eraman zuen dinamika bat azkartu zuen.
1990eko otsailean, Gorbatxovek aurrerapauso bat eman zuenean Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren monopolio politikoari uko eginez eta hauteskunde partzialki pluralistak deituz, eta Lituanian, Letonian, Estonian eta Moldavian indar politiko independentistek irabazten zutela ikusi zuen. Lituaniak berehala aldarrikatu zuen bere independentzia, SESB osatzen zuten gainerako errepublikentzat aurrekari bat ezarriz.
Hala ere, SESBren desegitea ez zen Baltikoko herri txikien aldarrikapenek eraginda etorri. SESB behin betiko suntsitu zuen mugimendua Errusiatik etorri zen, tsarren inperioak, estatu sobietarraren aurrekoak, eraiki zuen naziotik. 1990ean, Boris Yeltsin, 1987an Alderdi Komunistatik kanporatua izan zena, Errusiako Parlamen tuko presidente hautatu zuten. Botere posizio horretatik, Yeltsinek Sobietar Batasunaren amaiera azkartu zuten neurriak bultzatu zituen.
Erreformen prozesuan atzera egin nahi zuten indar komunista kontserbadoreen eta indar erreformista eta nazionalisten artean inguratuta, Gorbatxov Batasunaren Itun berri bat negoziatzen saiatu zen, SESB zaharra askatasun nazional handiagoko oinarri berrien gainean berreraikiko zuena.
Belovezhskaia Pushako Deklarazioa deiturikoa adostu zuten: hiru errepublika eslaviarrek SESB utzi eta Estatu Independenteen Konfederazioa izeneko bat osatzen zuten. Abenduaren 21ean, SESBeko gainerako hamabi errepubliketatik zortzik (Estonia, Letonia, Lituania eta Moldaviak independentzia garbi eta sinplearen alde egin zuten) Errusia, Ukraina eta Bielorrusiaren eredua jarraitu zuten.
Gorbatxovek 1991ko abenduaren 25ean utzi zuen SESBeko presidente kargua. Sobietar Batasuneko bandera gorria Errusiako banderak ordezkatzen zuen. Errusiak SESB ordezkatzen zuen nazioartean: enbaxadak, Segurtasun Kontseiluko postu iraunkorra, Sobietar Batasuneko armamentu nuklearraren kontrola, etab. Hala ere, Gerra Hotzaren mundu bipolarrak amaiera ukitua zuen. Bush presidenteak 1991. urtearen hasieran iragarri zuenez, "Mundu mailako ordena berria" sortu zen.
Horrela amaitu zen XIX. mendeko bi potentzia handienetako bat. Sobietar Batasuna Lenin iritsi aurreko urteetatik industrializazio-indize oso baxuekin eta pobrezia-indize altuekin zetorren, eta munduko erreferentzia bihurtu zuten. Industria astun eta armentistikora eta nekazariek lurrak kolektibizatzera bideratutako bost urteko planei esker lortu ahal izan zuten. Industriaren hazkundearekin ongizate-indizeak handituz joan ziren eta funtsezko gertaera izan zen Europako eta munduko historian, zeren eta arma industria handitzeko ahaleginari esker, Bigarren Mundu Gerra irabazi ahal izan zuten.
San Muñoz
San Muñoz Salamancako udalerria da.