cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Curie tenperatura
Paramagnetikoak
Paramagnetismorako, eremu magnetiko aplikatuarekiko erantzun hau positiboa da, eta suszeptibilitate magnetiko bezala ezagutzen da. Suszeptibilitate magnetikoa egoera desordenatuetan, Curieren tenperaturaren gainetik baino ez da aplikatzen.
Curieren tenperaturaren gainetik, atomoak kitzikatu ta daude, eta biratzeko orientazioak ausazkoak bihurtzen dira, baina eremu aplikatu baten bidez berlerrokatu daitezke, hau da, materiala paramagnetikoa bihurtu daiteke. Curieren tenperaturaren azpitik, egitura intrintsekoak trantsizio fase bat izan du, atomoak ordenatuta daude eta materiala ferromagnetikoa da. Material paramagnetikoek eragindako eremu magnetiko oso ahulak dira material ferromagnetikoen eremu magnetikoekin alderatuta.
Ferromagnetikoak
Artikulu printzipala: Ferromagnetismoa
Materialak dagozkien Curie tenperaturen azpitik baino ez dira ferromagnetikoak. Material ferromagnetikoak magnetikoak dira eremu magnetiko aplikaturik ez dagoenean.
Eremu magnetiko bat falta denean, materialak berezko magnetizazio a du, une magnetiko ordenatuen ondorioz; hau da, ferromagnetismorako, atomoak simetrikoak dira eta norabide berean lerrokatuta daude eremu magnetiko iraunkor bat sortuz.
Elkarrekintza magnetikoak elkarrekin mantentzen dira truke-interakzioen bidez; bestela, gorabehera termikoek une magnetikoen interakzio ahulak gaindituko lituzke.
Curieren tenperaturaren azpitik, atomoak lerrokatuta eta paraleloan daude, berezko magnetismoa eraginez; materiala ferromagnetiko a da. Curieren tenperaturaren gainetik, materiala paramagnetikoa da, atomoek beren une magnetiko ordenatuak galtzen baitituzte materialak fase trantsizio bat esperimentatzen duenean.
Ferrimagnetikoak
Artikulu printzipala: Ferrimagnetismoa
Materialak ferrimagnetikoak dira beraien Curie tenperaturaren azpitik daudenean bakarrik. Material ferrimagnetikoak magnetikoak dira aplikatutako eremu magnetikorik ez dagoenean, eta bi ioi ezberdinez osatuta daude.
Eremu magnetiko bat falta denean, materialak, momentu magnetiko ordenatuen emaitza den magnetismo espontaneoa du; beste era batean esanda, ioi baten momentu magnetikoak norabide batean lerrokatuta daude magnitude batean, beste ioiarenak ordea, kontrako norabidean daude lerrokatuta magnitude ezberdin batekin. Momentu magnetikoak balio ezberdinekoak direnez eta lerrokatze ezberdinak dituztenez, oraindik magnetismo espontaneo bat eta eremu magnetiko bat dago.
Material ferromagnetikoen antzera, interakzio magnetikoak elkartrukeen bidez atxikita mantentzen dira. Hala ere, momentuen orientazioak antiparaleloak dira, eta batak besteari bulkada kentzen dionez, bulkada garbia da.
Curieren tenperaturaren gainetik, materiala paramagnetikoa da, atomoek euren une magnetiko ordenatuak galtzen baitituzte materialak fase trantsizio bat jasaten duen heinean.
Antiferromagnetikoak edo Néel tenperatura
Materialak antiferrimagnetikoak beren Néel tenperatura ren azpitik baino ez dira antiferromagnetikoak. Hori Curieren tenperaturaren antzekoa da, non Néelen tenperaturaren gainetik, fase-trantsizio bat jasan eta paramagnetiko bihurtzen den.
Honelako materialek, Néel-en tenperaturatik beherako tenperatura guztietan, kontrako norabideetan lerrokatutako une magnetiko berdinak dituzte, emaitza bezala une magnetiko nulua eta magnetismo garbi nulua ematen dute. Material antiferromagnetikoak oso magnetikoak dira eremu magnetiko aplikaturik dagoenean edo ez dagoenean.
Curie tenperaturan material ferroelektrikoetan
Material ferromagnetikoak eta paramagnetikoak konparatuz, Curie tenperatura (TC) terminoa material ferroelektriko bat paraelektriko bihurtzen den tenperaturari ere aplikatzen zaio. Beraz, TC material ferroelektrikoek beren polarizazio espontaneoa galtzen duten tenperatura da, lehen edo bigarren mailako fase-aldaketa gertatzen delarik. Bigarren mailako trantsizio baten kasuan, konstante dielektrikoaren maximoa definitzen duen Curie Weissen (T0) tenperatura Curieren tenperaturaren berdina da. Hala ere, Curieren tenperatura T0 baino 10 k altuagoa izan daiteke lehen mailako trantsizio baten kasuan.
Ferroelektriko eta dielektrikoak
Materialak ferroelektrikoak dira, dagokion T0 trantsizio-tenperaturaren azpitik badaude. Material ferroelektrikoak denak piroelektrikoak dira, eta, beraz, berezko polarizazio elektrikoa dute, egiturak asimetrikoak baitira.
Material ferroelektrikoen polarizazioa histeresiari lotuta dago (4. irudia); hau da, iraganeko egoeraren eta gaur egungo egoeraren araberakoak dira. Eremu elektriko bat aplikatzen den heinean, dipoloak lerrokatu eta polarizazioa sortzen da eta eremu elektrikoa ezabatzen denean polarizazioak irauten du. Histeresi zikloa tenperaturaren araberakoa da eta, ondorioz, tenperatura igo eta T0 iritsi ahala, bi kurbak polarizazio dielektrikoan erakusten den bezala bihurgune bihurtzen dira (5. irudia).
Permitibitate erlatiboa
Curie-Weissen legearen aldatutako bertsio bat konstante dielektrikoari aplikatzen zaio, erlatibitate permitibo bezala ere ezagutua:
Aplikazioak
Beroak induzitutako trantsizio ferromagnetiko-paramagnetikoa, biltegiratze magneto-optikoetan erabiltzen da, datuak ezabatu eta berriak idazteko. Sony Minidisc eta CD-MO formatuak dira hauen adibide entzutetsuenak. Curie tenperaturaren beste erabilera batzuk soldatzaile en tenperatura kontrola eta takometro-sorgailuen tenperatura aldaeren aurka kanpo magnetikoa egonkortzea dira.
Halamanning
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Calzadilla de Tera
Calzadilla de Tera Zamorako probintziako udalerria da, Benavente y Los Valles eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 414 biztanle zituen.
Leandro Domingues
Leandro Domingues Barbosa (1983ko abuztuaren 24a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashiwa Reysol eta Nagoya Grampus.
Vlkyňa
Vlkyňa Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 11,71 km²ko azalera du eta 403 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1216. urtekoa da.
Santa Cruz (Pernambuco)
Santa Cruz Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ogigia
Ogigia Homeroren Odisean aipatutako uharte bat da. Bertan Kalipso bizi zen, Atlas titanaren alaba, nork bertan gelarazi zuen Odiseo zazpi urtez, uhartean berarekin geratuz gero, hilezkortasuna eta betiereko gaztetasuna emango zizkiola aginduz. Baina, Atenearen borondatez, Odiseoren babeslea zena, Zeusek, Kalipsori, heroiari joaten uzteko agindu zion. Hermesek, Kalipsori jainkoen erregearen agindua eraman zion, eta Odiseok baltsa txiki batean utzi zuen uhartea.
Calhavèl
Calhavèl Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Ogigia
Uharte honen kokapen geografikoa, Odisean aipaturiko beste toki batzuk bezala, ez da zehaztasunez ezagutzen. Estrabon geografialariak, Ogigia zein Eskeria, Ogigia utzi ondoren Odiseo heldu zen feaziarren lurraldea, Ozeano Atlantikoan aurkitzen zirela uste zuen. Plutarkok ere Atlantikoan kokatu zuen.
Interpretazio berantiarragoek, Ogigia eta Eskeria Atlantidarekin lotu dute. 1865ean argitaratutako bere Irlandaren historian, Roderic O'Flahertyk, Irlandari erreferentzia egin zion Ogigia bezala. Beste tradizio batzuk, homeroar uharte hau Maltako Gozo uhartearekin edo Perrexil uhartearekin lotu dute.
Zaldi-potentzia
Zaldi-potentzia (ZP) edo Zaldi-indarra potentzia neurtzeko erabiltzen den unitatea da, Nazioarteko Unitate Sistemakoa ez dena.
Sistema metrikoan
Definizioz 75 kilopondio pisatzen duen zerbait m/s 1eko abiaduraz bertikalki igotzeko behar den potentzia da:
Honela:
Horsepower
Horsepower (HP) potentzia unitate anglosaxoia da. Horse Power bat bertikalki 33.000 Librako masa duen objektu bat oin/minutuko abiaduran altxatzeko behar den potentzia da. Honela kalkulatzen da:
Laburdura « hp » da.
Palatino
Palatino muinoa (Collis Palatium edo Mons Palatinus; Palatino) Erromako zazpi muinoetako bat da, erdialderen dagoena da, eta hiriko tokirik antzinakoenetakoa da. Erromatar foroarekiko 40 metro altxatzen da, hau alde batean duela, eta, bestean, berriz, Zirku Nagusia edo Circus Maximus.
Mitologia
Erromatar mitologiaren arabera, Palatinoa zen kobazulo bat zegoena, Lupercal bezala ezaguna. Bertan Romulo eta Remo aurkituak izan ziren. Luperkaren bizitokia ere bazen, haiei titia eman zien otsoa. Erromaren sorreraren elezahar honen arabera, Faustulus artzainak aurkitu zituen umeak eta, bere emaztea zen Acca Larentiarekin hazi zituen. Romulo eta Remo hazi zirenean, hauek, euren aitona hil zuten, euren aitari tronua kendu baitzion, eta, bien artean, Tiber ibaiaren ertzean hiri berri propio bat eraikitzea erabaki zuten. Halako batean, eztabaida gogor bat izan zuten eta Romulok bere anaia hil zuen. Hortik sortu zen Roma Erroma izena (Romulogandik).
Historia
Erromak, bere jatorria, Palatino muinoan du. Izan ere, inguruan berriki eginiko indusketek, jendea toki honetan, gutxi gora-behera K.a. 1000. urtetik bizi dela adierazten dute.
Errepublika garaiko (K.a. 510-44) erromatar aberatsek, hemen zituzten euren bizitokiak. Oraindik ere, Augustoren (K.a. 63-14) jauregien hondakinak ikus daitezke, Tiberiorenak (K.a. 42-37) eta Domizianorenak (51-96). Augustok hemen, Apolo Palatinarraren Tenplua ere eraiki zuen, bere etxearen ondoan.
Palatino muinoa, bazen, baita ere, Luperkalak izeneko jaialdia ospatzen zen tokia.
Kokapena
Severoren jauregiari erantsia, Domizianoren Hipodromoa dago. Hau, erromatar zirku baten itxura duen egitura bat da, eta, grezieraz, bere izenak zirkua esan nahi du, baina gurdi lasterketak egiteko txikiegia da. Hobe deskriba daiteke greziar estadio bat bezala, hau da, oinezko lasterketentzako toki bat. Edonola ere, asmo zehatza, eztabaidagai da. Egia da Severoar leinuko enperadoreen garaian kirolerako erabili izan zela, baina, ziurrena, jatorrian, estadio formako lorategi bezala eraiki izana da. Sopraintendenza Archeologica di Romako gida baten arabera, gertu dagoen Palatino Museoko estatuarik gehienak Hipodromotik datoz. (Domizianok estadio handiago bat ere eraiki zuen, benetan oinezko lasterketetarako erabili izan zena, eta, gaur egun, Navona Enparantza bezala ezagutzen dena).
Palatinoa, gaur egun, aire libreko museo bat da, eta egunean zehar bisita daiteke, gainordain baten truke, Koliseoaren txartel berarekin. Bi sarrera daude: Bata, Titoren Arkua dagoen tokitik gertu, erromatar foruan, eta, bestea, Via di San Gregorion, Konstantinoren Arkuaren justu atzean geratzen den kalea, Koliseotik urrunduz.
Leptocoma sperata
Leptocoma sperata Leptocoma generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
Trioceros schubotzi
Chamaeleo schubotzi Trioceros generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
John Ray
John Ray, (Black Notley, Ingalaterra, 1627ko azaroaren 29a - ibidem, 1705eko urtarrilaren 17a), naturista britainiarra izan zen. Bere lanik nagusia Historia generalis plantarum liburua da.
1664an Francis Willughbyrekin batera 391 sarrera dituen latina-okzitaniera-gaztelania-arabiera-mendebaleko euskara ("Latine", "Provencel", "Hispanice", "African" eta "Biscay") hiztegia idazti zuen, Europan barna bidaian ibili ondoren.
Biologia modernoaren aitzindaria izan zen. Biologia sistematikoaren oinarriak jarri zituen; animalien eta landareen sailkapen zehatza egin zuen. Landare kotiledoi-bakarrak eta kotiledoi-bikoak desberdindu zituen lehena izan zen, baita mota kontzeptua ere, gaur egun erabiltzen den zentzuan, definitu eta azaldu zuena ere. Obra nagusiak: Ornithologia (1676), Methodus plantarum nova (1682), Historia generalis plantarum (1686-1704), The Wisdom of God Manifested in the Works of the Creation (1691) eta Historia insectorum (1710. urtean argitaratua).
Roz-Landrieux
Roz-Landrieux Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.173 ziren. Familiak 432 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 132 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 156 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 52 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 511 etxebizitza zeuden, 445 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 507etxeak ziren. 445 etxebizitza nagusietatik 378 bere jabearen bizilekua ziren, 57 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 89 etxek hiru zituzten, 143 etxek lau zituzten eta 180 etxek bost zituzten. 262 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 165 etxetan auto bat zegoen eta 241 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 762 ziren, horien artean 550 aktiboak ziren eta 212 inaktiboak ziren. 550 pertsona aktiboetatik 518 lanean zeuden (286 gizon eta 232 emakume) eta 32 langabezian zeuden (16 gizon eta 16 emakume). 212 pertsona inaktiboetatik 76 erretiraturik zeuden, 65 ikasten zeuden eta 71 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 59 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 22 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 3 margolariak, 1 zurgina, 8 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Roz-Landrieux udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.311 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bjarni Herjólfsson
Bjarni Herjólfsson (X. mendea) esploratzaile bikingo bat izan zen eta Amerikara iritsi zen lehen europarra izan zela uste da, 986. urtean.
Biografia
986an, Norvegian, Bjarni Herjólfsson esploratzaile bikingoa Islandiara abiatu zen negua amaitu zenean, han gurasoekin bat egiteko. Eyraren lehorreratu zenean jakin zuen gurasoek etxaldea saldu zutela eta Erik Gorriarekin batera irla utzia zutela, Groenlandiara bizitzera joateko. Orduan Bjarni ere hara abiatu zen, mendebaldera, bide zehatzik jakin gabe. Horixe da behintzat groenlandiarren sagak dioena. Saga hori Erik Gorriak hasitako Groenlandiako kolonizazioaren kontakizuna da eta, hain zuzen, Bjarniren aita Herjulf Bårdsson izan zen lurralde haietako lehen kolonoetako bat.
Groenlandiara abiatu eta hiru egunera haizea iparraldera aldatu eta laino itxia sartu zen; ontzia jitoan ibili zen hainbat egunez. Eguraldia argitu eta eskifaiak kostaldea begiztatu zuen, baina Bjarniren ustez muino txikiz osatutako erliebe basotsu leun hori ezin zen Groenlandia izan. Lehorreratu gabe, iparraldera jo zuten berak eta bere marinelek.
Handik bi egunera berriro ere lehorra ikusi zuten. Baina horrek ere ez zeukan Groenlandiaren antzik, Groenlandian egundoko glaziarrak zeudela esan baitzioten. Kostaldera hurbildu eta han ez zegoen glaziarrik, zuhaitzez estalitako lautadak baizik. Haizea baretu zen eta eskifaiak pentsatu zuen une egokia zela lehorreratzeko, eta urez nahiz egurrez hornitzeko. Baina Bjarnik ezetz, ez zutela ezeren beharrik eta aurrera egingo zutela.
Hiru egunez hego-mendebaldeko haizeak bultzatu zituen eta, hirugarrenez, lur idorra azaldu zitzaien zerumugan. Lurralde menditsua zen, eta glaziar bat ere ikus zitekeen ontzitik. Kosta ertzetik ibili ziren uharte bat zela ikusi zuten arte. Baina hura ere ez omen zen Groenlandia. Aldeko haizea aprobetxatuz, itsas zabalera jo zuten berriro.
Lau egun eta ekaitz gogor bat pasa ziren, laugarrenez lehorra ikusi zuten arte. Eta azkenean Bjarnik lehorreratzeko agindua eman zuen, eskifaia-kideen pozerako. Lurmutur estu bat aukeratu zuten horretarako eta, ezustean, Bjarnik hantxe topatu zituen gurasoak. Bertan geratu zen, aita hil artean.
Baina bere bidaian ikusitako –eta zapaldu gabeko– lurren berri berehala zabaldu zen bikingoen lurraldean. Erik Gorriaren seme Leif Eriksonek Bjarniren drakkarra erosi omen zuen eta 35 lagun bilduta hark egindako bidea berriro egin zuen. Adituen esanetan, Vinland izeneko kolonia Eriksonek sortu zuen Ternuan eta horren lekuko da L'Anse aux Meadows aztarnategi arkeologikoa.
Santa Inês (Maranhão)
Santa Inês Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Jamlitz
Jamlitz Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Goro Kawanami
Goro Kawanami (川浪 吾郎, 1991ko apirilaren 30a - ) Japoniako futbolaria da.
Le Canard enchaîné
Izenaren jatorria
Jatorria beste aldizkari baten izena bilatu behar da. XX.mende hasieran Georges Clemenceauk L'Homme libre argitaratzen zuen, gobernuarekin oso kritikoa zen aldizkaria; Frantzian, bestetik, egunkariei familiarki "canard" (ahate) izena ematen zaie. Aldizkari hori zentsuratuta izan zen eta, ondorioz, izena aldatu behar izan zuen, L’Homme enchaîné. Mauricek eta Jeanne Maréchalek horretan oinarritu ziren haiena izendatzeko, "Le Canard enchaîné". Baita bi urtetan izena aldatu zioten ere: 1918ko urriaren 15tik 1920ko apirilaren 28 arte "Le Canard déchaîné" izan zen.
Mantxetaren eta ahatearen diseinatzailea Henri Guilac izan zen.
Kolaboratzaileak
Historia luzeko aldizkaria izanik kolaboratzaileen zerrenda ikaragarria da. Askotan, hauek izengoiti baten azpian ezkutatu egiten dira. Artikulu eta lan asko Jérôme Canardek izenpetzen ditu. Beste gezurrezko izenak hauexek dira: Maréchal à Treno, Georges de la Fouchardière, Jeanson, Breffort, Lebesque, Audouard... Hona hemen benetako izen batzuk:
Ilustratzaileak
...
Badaezpada: El vecino afectuoso
Badaezpada: El vecino afectuoso Azorín idazlearen ipuin batean oinarritutako euskal filma da, Pello Varelak zuzenduta, Rafa Martin eta Txema Blasco aktoreek parte hartzen dutelarik.
Gasteizko Udalaren babesa izan zuen eta New Yorkeko Nazioarteko Zinemaldi Independenterako hautatu zuten.
Sinopsia
1590. Inkisizioaren mehatxupean iheska dabilen artisau batek Toledotik Gasteiza abiatzen da. Hilabete batzuk ondoren, Toledotik ihes egiteko izan zituen zailtasunak gogoratzen ditu, eta bere auzokidearekin izan zituen arazoak, Inkisizioko partaide baitzen.
Leptocoma brasiliana
Leptocoma brasiliana Leptocoma generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
130eko hamarkada
130eko hamarkadak 130etik 139. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Camarzana de Tera
Camarzana de Tera Zamorako probintziako udalerria da, Benavente y Los Valles eskualdean dagoena.
In Plain Sight (britainiar telesaila)
In Plain Sight 2016ko eskoziar telesaila da, Nick Stevensek ITVrako idatzia.
Sinopsia
1950eko hamarkadan, Ingalaterra eta Eskozia artean aritu zen hiltzaile psikopata baten benetako istorioa kontatzen du lanak. Zehazki, 9 pertsona hil eta 5 bortxatzea leporatu zioten hiltzaile horri
Trioceros sternfeldi
Chamaeleo sternfeldi Trioceros generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Óscar Carmona
António Óscar de Fragoso Carmona (Lisboa, 1869ko azaroaren 24a - ibidem, 1951ko apirilaren 18a) portugaldar militar eta politikaria izan zen. Portugalgo 11. presidentea izan zen 1926tik hil zen arte. Lehen ministro ere izan zen 1923an eta 1926an.
Errepublikaren aldekoa eta hargin beltza izan zen, eta berehala atxiki zitzaion Portugalgo Errepublikaren aldarrikapenari, 1910eko urriaren 5ean. Hala ere, inoiz ez zuen demokrazia begiko izan.
Santa Terezinha (Pernambuco)
Santa Terezinha Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Óscar Carmona
Lehen Errepublika eraitsi zuen 1926ko maiatzaren 29ko estatu-kolpean parte-hartze aktiboa izan zuen. Erregimen militarreko alderdi autoritario eta kontserbadoreenaren ordezkaria izan zen. Uztailaren 9an beste kolpe bat zuzendu zuen, bere burua lehendakari izendatu zuen eta diktadura-botereak hartu zituen.
1928an António de Oliveira Salazar Finantza ministro izendatu zuen eta 1932an lehen ministro. 1932an konstituzio batek Estado Novo ezarri zuen. Presidente kargua hil arte mantendu zuen arren, benetako boterea Salazarrek erabili zuen.
Plagiogrammus hopkinsii
Plagiogrammus hopkinsii Plagiogrammus generoko animalia da. Arrainen barruko Stichaeidae familian sailkatzen da.
Vyšné Valice
Vyšné Valice Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 15,14 km²ko azalera du eta 270 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1332. urtekoa da.
Sagu lepahori
Sagu lepahoria (Apodemus flavicollis) muridae familiako karraskaria da, basasaguarekin lotura estua duena. Hegoaldeko Europako eskualde menditsuetan, Eskandinavian eta Bretainia Handian bizi da.
140ko hamarkada
140ko hamarkadak 140etik 149. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Efrain Rintaro
Efrain Rintaro da Silva (1991ko uztailaren 23a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Gifu.
Braqueurs (2015eko filma)
Braqueurs 2015eko Julien Leclercq frantziar zinema zuzendarien thrillerra da. Filma euren bizitzetako kolperik handiena emango duen lapur talde baten istorioa da.
Nazca kultura
Nazca Antzinako Peruko kultura bat zen, Nazca probintzian sortua (Ica departamenduan) I. mende inguruan eta VI. mende arte iraun zuena. Antzekotasun nabarmena du Paracas kulturarekin, Nazcako oihaletako irudietan edo zeramikazko ontzietan esaterako, eta Nazca Paracasko kulturaren eratorria zela esan daiteke horrenbestez.
Artea
Dena dela, Paracasen adierazpide nagusi gisa oihalgintza erabili zen bezala, Nazca kulturan aldaketa bat egon zen, eta zeramikak hartu zuen oihalgintzaren lekua. Arkitektura aski apala zuten. Ez da pezozko edo harrizko eraikin handirik aurkitu; etxeak txikiak ziren, adobezko hormekikoak, eta herrixketan bezala antolatuta bide zeuden. Nazca kulturako hiri nagusia Cahuachi izan zen; hango aztarna aipagarrienak hilobiak dira: ganbera batera iristen den putzu modukoak dira eta, Paracas kulturako joerari jarraituz, oihalez estalita agertu dira gorpuak. Piramide txikiak eta terrazak ere aurkitu dira.
Baina hilobietako zeramika aberatsak dira kultura honetako arte lan bitxienak.
Adituen ustez, zeramika lantzeko artista espezializatuak zituzten, eta teknikak maila gorena iritsi zuen haien eskuetan. Moldeei dagokienez ez dira oso bereziak -esfera formako ontziak egiten ziren batez ere-, baina bikainak dituzte kolorea eta marrazkiak. Hasieran Paracasko artearen eragina nabarmendu zen, baina denborarekin gero eta elementu sinboliko eta izadiko moldeetatik urrunagokoak agertu ziren. Ale meheko buztina erabili zen, maskor xehetuarekin nahasturik edo mikarekin nahastutako harea bestela. Buztina egosi aurretik margotzen zuten, hamar kolore oinarrizko erabiliz; irudiak beltzez marrazten ziren lehenik, hondo zuriaren gainean, oro har, eta ondoren kolore lauez betetzen ziren. Gaiei dagokienez, errepertorio abstraktua eta sinbolikoa zuten, esan bezala; sarritan agertzen dira, esaterako, uretako katua, katu deabrua, eta ugariak dira, halaber, irudi geometrikoak, azkenaldian batez ere.
C. S. Lewis
Clive Staples Lewis ( Belfast, Ipar Irlanda, 1898 ko azaroak 29, Oxford, Ingalaterra, 1963 ko azaroak 22), C.S. Lewis bezala ezaguna,  bere lagunentzat Jack, mediebalista, kristau apologista, literatur kritikoa, nobelagile, akademiko, irratiko esatari eta saiakera-idazle britaniarra da. Batez ere bere fikziozko nobelengatik ezaguna, The Screwtape letters, The Chronicles of Narnia eta Cosmic Trilogy,  baita bere saiakera apologetikoengatik ere: Mere Christianity, The Problem of Pain eta Miracles besteak beste.
Lewis J.R.R. Tolkien-en lagun mina izan zen. Egile biak Oxford Unibertsitateko  kide ospetsuak izan ziren eta “Inklings” literatura taldeko parte hartzaile gogotsuak. Bere oroitzapenetan idazten duenez, Irlandako Elizan bataiatu zuten, baina nerabezaroan fedea galdu zuen. J.R.R. Tolkien eta beste lagun batzuen eraginez, 30 urte zituenean gutxi gorabehera,  Lewis kristautasunera itzuli zen. Kristautasunera bihurtzeak eragin handia izan zuen bere lanetan, eta kristautasunari buruzko bere irratsaioak  gerra garaian oso txalotuak izan ziren.
1956 an Joy Gresham (jaiotzez Joy Davidman) idazle estatubatuarrarekin ezkondu zen, bera baino 17 urte gazteagoa. Hezurretako minbiziarekin hil zen emaztea lau urte geroago, 45 urterekin. Lewis hiru urte geroago hil zen, 1963 an, giltzurruneko gaitz batengatik
Lewisen lanak 30 hizkuntza baino gehiagora itzuli dira eta milioika kopia saldu urteetan zehar. The Chronicles of Narnia dira gehien salduak,  teatroan, telebistan eta zineman ezagutarazi  eta ospetsu eginik. Horren adibide, 1988 an BBC ko telesaila, eta zineman The Lion, the Witch and the Wardrobe ( 2005 ), Prince Caspian ( 2008) eta The voyage of the Dawn Treader ( 2010 ). Azken hauen arrakastaren ondorioz The Silver Chair eta The Screwtape letter-en egokitzapenekin hasi dira.
Zineman
1993 an, Richard Attenborough-k Shadowlands zuzendu zuen, C.S. Lewis-ek bere emazte Joy Gresham-ekin zuen harremanari buruzkoa. Aurretik, William Nicholson gidoilariak telebistara eraman zuen istorioa, bi BAFTA sari irabaziz.
The Chronicles of Narnia  nobelak zinemara eraman ziren, Walt Disney Pictures eta 20th Century Fox-en eskutik. Orain arte hiru pelikula egin dira : The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch, and the Wardrobe ( 2005 ), The Chronicles of Narnia: Prince Caspian ( 2008 ) eta The Chronicles of Narnia : The Voyage of the Dawn Treader ( 2010 ).
Virelade
Virelade Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Virelade udalerrian erroldatutako biztanleak 875 ziren. Familiak 352 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (27 bakarrik bizi ziren gizonak eta 53 bakarrik bizi ziren emakumeak), 111 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 134 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 27 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 376 etxebizitza zeuden, 352 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 362 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 352 etxebizitza nagusietatik 264 bere jabearen bizilekua ziren, 78 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 123 etxek lau zituzten eta 186 etxek bost zituzten. 262 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 136 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 192 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 570 ziren, horien artean 429 aktiboak ziren eta 141 inaktiboak ziren. 429 pertsona aktiboetatik 393 lanean zeuden (200 gizon eta 193 emakume) eta 35 langabezian zeuden (13 gizon eta 22 emakume). 141 pertsona inaktiboetatik 60 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 39 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Virelade udalerrian 366 unitate fiskal zeuden, 930,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.666 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 5 iturginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Catuji
Catuji Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Virelade
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Virelade udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 105 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Cañizal
Cañizal Zamorako probintziako udalerria da, La Guareña eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 552 biztanle zituen.
Tokugawa Iemitsu
Tokugawa Iemitsu (徳川 家光) Tokugawa shogunerriko hirugarren shoguna izan zen, eta 1623 eta 1651 bitartean gobernatu zuen. Tokugawa Hidetadaren seme nagusia eta Tokugawa Ieyasuren biloba izan zen.
Bere agintaldian hil zen Tokugawa shogunerriko lehen shoguna izan zen, kargua utzi beharrean.
150eko hamarkada
150eko hamarkadak 150etik 159. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Kirsty MacColl
Kirsty MacColl (Croydon, Surrey, 1959ko urriaren 10a - Cozumel, Quintana Roo, Mexiko, 2000ko abenduaren 18a) pop abeslari eta egile-abeslari ingelesa izan zen. Ewan MacColl ingeles folk kantautore eta olerkariaren alaba zen.
Arrakasta handiko zenbait abesti grabatu zituen 1980ko eta 1990eko hamarkadetan, hala nola “There's a Guy Works Down the Chip Shop Swears He's Elvis”, Billy Braggen “A New England” eta The Kinksen “Days”. Talking Heads, Simple Minds, The Pogues, The Smiths, Robert Plant eta Evan Dandorekin lan egin zuen. Txalupa motordun batek kolpaturik hil zen, semeekin murgil egiten ari zenean.
Mundu mailan, The Pogues taldeko Shane MacGowan abeslariarekin batera Fairytale of New York abestia abesteagatik ezaguna egin zen.
Belemnitida
Belemnitida edo zentzu zabalean belemniteak Cephalopoda klaseko molusku desagertuen ordena da. Coleoidea azpiklasearen barnean kokatzen dira, txibiekin eta olagarroekin batera.
Vyšný Skálnik
Vyšný Skálnik Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 5,05 km²ko azalera du eta 144 biztanle 2017ko datuen arabera.
Belemnitida
Genero honetako animalien fosil asko aurkitu dira; makila itxurakoa dute oskola eta pentsatzen da kakodun 10 garro zituztela eta hegats pare bat oskolean. Jurasiko garaian azaldu dira horien aztarnak eta Kretazeo-Tertziarioko iraungipen masiboan desagertu ziren, Kretazeoaren amaieran, duela 66 milioi urte.
Polemonium
Polemonium (grezieraz Polemonion), Ponto eskualdeko kostaldeko hiri bat izan zen, Sidenos ibaiaren itsasoratzetik gertu zegoena. Ziuraski, antzinako Side hiriaren ondoan eraiki zen, eta Polemon I.a Pontokoa erregearen izena jaso zuen, Marko Antoniok K.a. 36an izendatua, edo, litekeenagoa dena, Polemon I.aren seme eta oinordekoa izan zen Polemon II.agatik. Pontoko zati honek, Ponto Polemoniar izena jaso zuen.
Belemnitida
Aurkikuntzen historia
Belemniteen aurreneko aipamena Teofrasto filosofo greziarrak egin zuen K.a. IV. mendean. De Animalibus Quæ Dicuntur Invider liburuan Lyngurium izena eman zion, katamotzaren (Lynx sp.) gernu solidifikatua zela uste baitzuen. "Harribitxi mitologiko" bihurtu zen eta XVII. menderarte harribitxien taldean sartu izan zen. Plinio Zaharrak k.o. I. mendean ez zuen katamotzaren gernua zenik ontzat hartu eta "belemnite" izena eman zion harribitziari. Antzinako grezierazko βέλεμνον (bélemnon) hitza hartu zuen oinarri, "gezipunta" izena eman zion oskolaren forma zela eta. Ez zuen ordea fosila zenik esan. Hurrengo mendeetako autoreek lyngurium edo anbar izena eman izan zioten.
Polemonium
Egungo Ponleman hiriaren ondoan zegoen.
Belemnitida
Aurkikuntzen historia
Georgius Agricola mineralogista alemaniarra izan zen 1546an fosila zela aipatu zuen aurreneko zientzilaria. De Natura Fossilium liburuan idatzi zuen. 1823an John Samuel Miller naturalista ingelesak zefalopodoen taldean sartu zituen, fragmokonoak nautiloideen antza zuela ikusita. Belemnites generoa sortu zuen eta 11 espezie kokatu zituen barnean. 1844an Richard Owen paleontologo ingelesak atal bigun fosilizatuak deskribatu zituenean baieztatu zen zefalopodoa zela. Karl Alfred von Zittel alemaniarrak Belemnoidea kladoa berrantolatu zuen Belemnitidae, Asteroconites eta Xiphoteuthis familiak sortuz.
Oskola
Belemnitearen oskola kono itxurako egitura bat da hiru atal dituena. Gorputza kokatuko litzatekeen alde zabalenean mihi itxurako pro-ostracuma dago eta muturrera joan ahala arpoi itxura hartzen du. Estalki honen barrunbeari albeolo izena ematen zaio eta hor kokatzen da fragmokonoa septo izeneko hormek gelaxka ugaritan zatikatzen dutena, hortik "fragmokono" izena, "kono zatikatua". Fragmokonoko gelaxkak urez bete eta hustu egiten zituen animaliak eta flotagarritasuna kontrolatzen zuen horrela. Gelaxka guztiak konektatzen zituen sifunkulo bat zuen ura sartu eta ateratzeko. Era berean tinta zorrotada jaurtiko zutela ere pentsatzen da.
Belemnitea bizi zela kono hau muskulu-ehunez eta ehun konektiboz estalia egongo zela pentsatzen da. Oskola aragonitoz eta kaltzitaz egina zegoenez dentsitate handikoa zen eta gorputz biziaren pisuarekin parekatu eta orekatzeko balio zion. Horrela modu horizontalean egin zezakeen igeri.
Atal bigunak
Belemnitearen atal bigunak pro-ostracumaren barnean kokatzen ziren, mantuan. Buruan begi sendoak zituen, gaur egungo zefalopodoak baino ahurragoak. Oreka garrantzitsua izanik estatozisto handiak zituen, gauer egungo zefalopodoen antzekoak. Moluskua izanik erradula ere bazuen. Zazpi hortzeko lerroak dituen mihia da, moluskuen digestio aparatuaren aurreneko zatia kontsideratzen dena.
Oskolaren mantuari itsatsita erraiak zeuden; brankiak, gonadak eta beste bizi organo batzuk. Ur zorrotada jaurtitzeko hiponomoa oso garatua zegoen belemniteetan. Oskolaren alde banatan erronbo itxurako bi hegats zituztela pentsatzen da igeri egiteko balioko ziotenak. Fosil gutxi batzutan aurkitu dira eta tamaina desberdinetakoak izan dira jasotakoak. Sexu dimorfismoaren ondorio izan daiteke, adinaren araberakoa edo fosilizazioaren kalitatearen araberakoa.
Garroak eta kakoak
Tamaina antzerakoa zuten hamar garro zituzten. Garroetan bentosa eta kako ugari zeuden. Garro bakoitzak kakoen bi lerro zituen luzera guztian eta belemnite batek guztira 100 eta 800 artean izan zitzakeen. Kako hauek 5 mm-ko luzera zuten gehienez eta handienak garroen erdialdean zeuden, izan ere bertan egiten baita indarrik handiena harrapakinari eusterakoan. Kakoak kitinaz eginda zeuden.
Kako mota desberdinak aurkitu dira, funtzioaren arabera edota espeziearen araberakoak. Kako batzuk harrapakina eusteko erabiliko ziren, beste batzuk arren arteko borroketan eta beste batzuk kopulazioan animaliak elkarrekin mantentzen lagunduko zuten.
Arrek bi ektokotilo izango zituzten gaur egungo txibien antzera. Hauek garro modifikatuak dira, geinerakoak baino estuagoak eta luzeagoan eta espermatoforoa emearen mantuan sartzeko erabiltzen dira.
Filogenia
Belemniteak zefalopodoak dira eta Coleoidea azpiklasean sarturik daude. Zefalopodoen taldeak hainbat berrantolaketa izan ditu, bai eta coleoideen taldeak ere. Peter Doyle geologo estatubatuarrak Coleoideen sailkapen hau egin zuen :
Ordutik izandako aurkikuntzak kontutan hartuta honako beste sailkapen hau osatu zen :
Elikadura eta erlazio trofikoak
Belemniteen fosilak kostaldean eta plataforma kontinentalean aurkitu izan dira. pentsatzen da beren habitat naturala hori izango zela eta krustazeo eta moluskuak harrapatuko zituztela. Gordeta egongo ziren eta eraso azkarrak egingo zituzten garroekin harrapakinak hartuz. Ondoren kakoekin ondo eutsi eta ur sakonagoetara jaitsiko ziren harrapakina hil eta jatera. Oskol finena zuten belemnite espezieak igerilari hobeak izango ziren eta ozeano zabaleko harrapakariak izango zirela uste da. Ondoren harrapakina lasai jateko kostaldera itzuliko ziren.
Belemniteak harrapariak baziren ere ozeanotako animalia handiagoen harrapanik ere baziren. Belemnite kakoak krokodiloen, plesiosauroen eta iktiosauroen urdailetan eta koprolitoetan aurkitu dira. Normalean atal bigunak jan eta oskola bertan utziko zuten harrapariek baina Hybodus marrazo baten fosilean Acrocoelites generoko 250 belemniteren oskolak aurkitu dira.
Ugalketa eta larbaren garapena
Gaur egungo zefalopodoen antzera emeek arrautza multzo handiak jartzen zituzten ur azalean flotatzen. 100 eta 1000 arrautza artean jar zezakeen eme bakoitzak. Larbek helduen antza izaten zuten, txikiagoak eta kitinazko aurreoskol bat zutenak. Belemnite larbek, amonite larbekin batera, ur azaletako zooplanktona osatzen zuten eta ozeanotako sare trofikoen oinarria ziren. Larba helduz joan ahala aurreoskol hori barneko oskola bihurtzen zen eta estalkia garatuz joaten zen oskol guztia estali arte. Aldi berean garroak eratuz joaten ziren fragmokonoa sortu aurretik. Honi esker ur sakonagoetara migratzeko aukera izaten zuten eta bide batez habitat berriak kolonizatzeko posibilitatea.
Belemnitearen bizialdian zehar fragmokonoa handitu egiten zen gelaxka berriak sortuz. Amoniteetan ez bezala, belemniteetan fragmokonoko gelaxka guztiek tamaina bera zuten.
Tamaina
Aurkitu den belemnita oskol handienak Megateuthis elliptica espeziearenak dira, 60-70 cm-ko luzera eta 50 mm-ko diametroa hartzen dutenak. Txikienak Neohibolitas generoari dagozkio, 3 cm-ko luzera baino ez. Zeelanda Berrian aurkituriko Belemnopsis generoko fosilei lau garapen fasetako fosilak aurkitu zaizkio eta horrek iradokitzen du belemniteek hiruzpalau urte hartzen zitzutela.
Hilkortasunerako faktore batzuk
Belemniteak 12-25 °C arteko tenperaturatan biziko ziren. Urik beroenek metabolismoa azkartuko zuten jaiotza eta hazkuntza ratioak areagotuz baina era berean bizialdia laburtuz. Bestalde iradoki da belemniteak estenotermikoak izan zitezkeela, hau da, espezie bakoitza tenperatura tarte oso estuan biziko zela eta aldaketa klimatiko azkarrek eragin nabarmena izango zutela.
Iraungipena
Duela 66 milioi urte Kretazeo-Tertziarioko iraungipen masiboan iritsi zen belemniteen amaiera beste hainbat animalia esanguratsurekin batera, hala nola dinosauroak eta amoniteak. Ordurako ordea coleidoeen taldea asko dibertsifikatu zen eta belemniteen gainbeheran zegoen. Maastrichtiar garairako eskualde polarretan baino ez ziren aurkitzen.
Duela 66 milioi urte gertaturiko meteoritoaren talkak eta bulkanismo handiak itsasoko ura asko azidotu zuten eta belemniteek ezin izan zioten aurre egin.
Belemniteen fosilak Euskal Herrian
Mesozoiko garaian ur azpian zegoen gaur egungo Euskal Herriaren eremua eta ugariak dira amoniteen eta belemniteen fosilak. Urdaibaien, Eibarren , Euskal kostaldeko geoparkeko flyschean, eta barnealdeko eremuetan Urizaharran eta Aralar mendilerroko kareharrietan ere.
Neulles
Neulles Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Neulles udalerrian erroldatutako biztanleak 138 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 60 etxebizitza zeuden, 57 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 2 hutsik zeuden. 58 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 57 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 48 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Neulles udalerrian 67 unitate fiskal zeuden, 169,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.482 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra higiezinen enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Basasagu
Basasagua (Apodemus sylvaticus) muridae familiako karraskaria da, Europa osoan eta ipar-mendebaldeko Afrikan bizi dena Bizkar-arrea eta sabel-zuria ditu.
Polemon II.a
Polemon II.a (Μάρκος Αντώνιος Πολέμων Πυθόδωρος; c. K.a. 12-k .o. 74), Pontoko Erresumako eta Bosforoko Erresumako errege bat izan zen.
K.a. 1 inguruan, bere aita Polemon I.aren oinordeko bihurtu zen, bere ama Pitodorisen erregeordetzapean, azken batean, boterea honek erabili zuelarik, Polemon II.a izenezko errege soil bezala utziz.
39an, Kaligula erromatar enperadoreak, Pontoko eta Bosforoko errege bezala errege intsigniak eman zizkion. 41ean, Klaudiok, Bosforoko Erresuma, Mitridates Armeniakoari eman zion, baina, Polemoni, Ziliziaren zati bat eman zion.
48an, judutar bihurtu zen, Kaltzisko errege Herodesen alarguna zen Berenizeren eraginpean, honekin ezkondu zelarik, baina, Berenizeren aldetik, hitzarmenezko ezkontza zenez, desegin egin zen eta Polemonek judutar izateari utzi zion.
Euxinoko Polemonium hiria sortu zuen.
62an, Neronek, Pontoko errege kargua uztera behartu zuen, erromatar probintzia bezala erantsia izan zena.
Demi Lovato
Demetria Devonne "Demi" Lovato (1992ko abuztuaren 20a), Demi Lovato izenez ezaguna, aktorea eta abeslaria da. Ezagun egin zen Camp Rock izeneko Disney Channeleko pelikulan Mitchieren papera egin zuenean, Jonas Brothers taldearekin. Ezaguna da, halaber, Sonny With a Chance deitzen den telesailean ateratzen delako, non Sunny Munroe baita. Gainera, Estatu Batuetan 24 milioi disko saldu ditu.
26ko martxoan atera zuen "Dancing with the Devil" abestiak eragin handia izan du bere karreran, gai zailez hitz egiten duelako. Adibidez, drogen kontsumoa edo bere antsietatea aipatzen ditu abestiaren letran, baita bere droga "gamelu"-tik jasotako bortxaketa ere. Datu gehiago jakiteko, Demik gai hauei buruzko dokumental bat argitaratu zuen YouTube plataforman.
Karreraren hasiera
Demi Lovato sei urterekin hasi zen antzezten. 2002an Barney & Friends izeneko programan agertzeko aukeratu zuten. Garai hartan, Demik bere abesteko gaitasuna erakutsi zuen eta Prison Break, Split Ends eta Just Jordan izeneko telebistako programetan parte hartu zuen. 2007ko urtarrilean mini-serie izeneko bost minutuko programan agertu zen. Baina Demi famatu egin duena Disney Channeleko Camp Rock izeneko pelikula originala izan da. Pelikula 2008ko ekainaren 20an estreinatu zen Estatu Batuetan. Demi abeslaria ere bada, 10 urterekin hasi zen gitarra jotzen. Gaur egun Sonny With a Chance izeneko telesailean ari da lanean. Bera da protagonista.
Gozo uhartea
Gozo (Għawdex, ahoskatua) Maltako uhartediko uharte bat da, Mediterraneo itsasoan. Tamainaz, herrialdeko bigarren handiena da.
Geografia
Gozok, 67 km²ko hedadura du, eta bere biztanleria 30.000 pertsonakoa da, horietatik 6.000, uhartearen hiriburu den Victorian bizi direlarik.
Maltako uhartetik 6 kilometro ipar-mendebaldera dago, eta arrautza forma du, 14 kilometroko luzerarekin eta 7,25 kilometroko zabalerarekin bere punturik zabalenean.
Historia
Jendea, uharte honetan bizi izan da K.a. 5000. urtetik, Ġgantijan egitura megalitiko batzuk utzi zituztenak. Neolitoko lehen biztanleak, beharbada, Siziliatik joandakoak ziren.
1551. urtean, otomandarrek eta pirata barbaroek, uhartea konkistatu zuten eta 5.000 eta 6.000 pertsona artean esklabo bihurtu zituzten, Tarhuna Wa Msalatara bidaliz, Libian Mġarr ix-Xiniko portutik bidaliak izan ziren.
Leptocoma sericea
Leptocoma sericea Leptocoma generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
Plectobranchus evides
Plectobranchus evides Plectobranchus generoko animalia da. Arrainen barruko Stichaeidae familian sailkatzen da.
Cañizo
Cañizo Zamorako probintziako udalerria da, Tierra de Campos eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 288 biztanle zituen.
Halgabron
, 'Halgigbran', Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Tintagel parrokian.
Onoz (Jura)
Onoz Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Onoz udalerrian erroldatutako biztanleak 82 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 61 etxebizitza zeuden, 39 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 54 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 39 etxebizitza nagusietatik 30 bere jabearen bizilekua ziren eta 9 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 36 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 41 ziren, horien artean 33 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 33 pertsona aktiboetatik 30 lanean zeuden (19 gizon eta 11 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 8 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alemaniako Rallya
Alemaniako Rallya, Rallye Deutschland, Alemanian burutzen den Munduko Rally Txapelketako rally lasterketa da. 1982an sortu zen, eta ibillbidea nagusiki Treveris eskualdeko zoladura bideetan barna doa.
Roger Rodrigues da Silva
Roger Rodrigues da Silva (1985eko urtarrilaren 7a - ) Brasilgo futbolaria da.
Poroclinus rothrocki
Poroclinus rothrocki Poroclinus generoko animalia da. Arrainen barruko Stichaeidae familian sailkatzen da.
Roger Rodrigues da Silva
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashiwa Reysol.
Savonia
Gaur egun, probintzia, Ekialdeko Finlandian dago kokaturik eta hiriburua Kuopio hiria dauka. Savonlinna hirian dagoen Olavinlinna gaztelua Finlandiako ikusgarriena da, urez inguratutako mutur batean kokatuta dagoelako.