cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sport Vlaanderen- Baloise
Historia
Hurrengo Urtean, 2006ean, taldeko Niko Eeckhout Europako txirrindulariek honenaren daría irabazi zuen. 2008. Urtean, txokolate empresa babesa kendu zion eta Vlanderen izan zen babesle nagusia berriro. 2014. urteko denboraldia historiako denboraldia honena izan zen Taldeka zein bakarkako lehen postua eskuratuz. 2017tik aurrera Sport Vlaanderen-Baloise izena dauka.
Flavio Biondo
Flavio Biondo (Forlì, 1392, Erroma, 1463ko ekainaren 4a) italiar Puzkundeko humanista, arkeologo eta historialaria izan zen.
Bizitza
Historia hiru alditan (Antzinakoa, Erdi Arokoa eta Modernoa) banatu zuen lehen historialarietako bat izan zen, baita lehen arkeologoetako bat ere. Milango egonaldi labur batean, Brutus, Zizeronen eskuizkribu ezagun bakarra, aurkitu eta transkribatu zuen. 1433an iritsi zen Erromara eta 1444an Eugenio IV.aren kantzelaritzako idazkari izendatu zuten. Aita Santuarekin batera erbestera joan zen Ferrara eta Florentzian, eta, ondoren, Nikolas V.a, Kalisto III.a eta Pio II.a Aita Santuek enplegatu zuten.
Arkeologia-lanak
Antzinako Erromako hondakinen eta topografiaren hiru gida entziklopediko, sistematiko eta dokumentatu argitaratu zituen. Lehenengo lana De Roma instaurata (3 liburuki, 1444–1448) izan zen. Bigarren lana De Roma triumphante (1479) izan zen. Garai hartako erreforma militar eta gobernuetarako eredutzat aurkeztu zuen Erroma paganoa. Aita Santua Erromatar Inperioaren jarraipen gisa ere definitu zuen.
Historia-lanak
Italia illustrata (1474) egilearen bidaietan oinarritutako geografia da, eta Italiako hamalau eskualderen historia. Estrabon eredu zela, Italiaren kontzeptua penintsularen osotasun gisa berpiztu zuen. Topologiaren bidez, antzinaroa bere garaiarekin lotu zuen, Errepublika eta Erromatar Inperiotik, barbaroen inbasioetaraino, Karlomagnoraino eta germaniar erromatar enperadoreetaraino.
Beste lan garrantzitsu bat Historiarum ab inclinatione Romanorum imperii decades izan zen, 1483an argitaratua.
Bere lan nagusia Historiarum ab Inclinatione Romanorum Imperii (Venezia, 1483) izan zen, Europaren historia 32 liburukitan, 410ean bisigodoek Erroma arpilatu zutenetik Italia garaikideraino (1442).
Bertan, hiru aldien kontzeptua erabili zuen, Italiak Biondoren garaian biziz eta lehen bi etapetako askatzaileak.
Le Chemin d'Ernoa
Le Chemin d'Ernoa, L'américain bezala ere ezaguna, 1921. urtean Louis Delluc-ek dordoinarrak zuzendutako film mutua da. Frantzian agertoki naturaletan egindako lehenengo filma da eta horretarako Delluc-ek Azkaine herria aukeratu zuen. Fikziozko dokumentala da eta kontrabandoa da filmaren ardatza. Aipatzekoa da filmean argiari ematen zaion garrantzia, izan ere, zuzendaria hainbat tokiren bila ibili zen Azkaineko ingurua zuen argitasunagatik aukeratu arte.
Argumentua
Herritar aberats bat neska amerikar gazte batekin maitemintzen da. Neskaren senarra erromantzea errazten du alibi bat behar baitu.
Ardendrain
, Eskoziako Highland eskualdeko etxalde bat da. Kiltarlity udalerritik 4 kilometro hegoaldera eta Inverness udalerritik 18 kilometro mendebaldera dago.
Apple Valley (Utah)
Apple Valley Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Washington konderrian kokatuta dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kriskitin-suge
Kriskitin-sugeak (Crotalus durissus) oso pozoitsuak diren Amerikako Crotalinae azpifamilia osatzen dute. Bi generokoak dira, Crotalus eta Sistrurus. Suge hauek bereizgarria den ezaugarri bat dute, begi bakoitzaren aurrean beroari sentsitiboa den sakonune bat du, sakonune horrek odol beroko animaliak bai egunez, bai gauez, aurkitzeko ahalmena ematen diote.
Andromèda-Licèu (Tolosa Okzitaniako tranbia)
Andròmeda-Licèu (Andromède-Lycée, frantsesez) Tolosa Okzitaniako tranbiaren geltokia da, Blanhac udalerrian kokatuta dagoena, boulevard Alain Savary eta boulevard de l'Europe artean hain zuzen.
Geltokia 2010ko abenduaren 11an ireki zen, Tolosa Okzitaniako tranbiaren linea Arenas eta Aeroconstellacion arteko luzapenarekin.
Historia
2010ko abenduaren 11an ireki zen Andromèda-Licèu geltokia.
Hiriko busa
Geltokia eta linearekin konekta da.
Hiriarteko busa
Geltokia Arc-en-Ciel sarearen 362, 369 eta 373 linearekin konekta da.
Kriskitin-suge
Elikatzeko karraskari eta beste animalia txiki ehizatzen dituzte. Harrapatzeko bere letagin pozoitsuak erabiltzen dituzte hozka egiten dutenean. Pozoiak oso azkar zorabiatu eta/edo akabatu egiten du ehizakia.Batzuetan, eta animalia handiagoak direnean, agudo hitzen ez direnez, bere atzetik ibiliko dira heldu arte.
Germaniko
Germaniko oso militar ospetsua izan zen. Augustok ere oso atsegin zuen, eta haren oinordekogai izan zen. Nolanahi ere, Tiberio aukeratu zuen azkenean. Soldaduek maite zuten, eta haien buruan kanpaina arrakastatsuak izan zituen Panonian eta Dalmazian. K. o. 12an, kontsul izendatuz zen, bost urte jarraian kuestore izan ondoren.
Augustoren hilotzaren ostean (K. o. 14an), Senatuak Germaniko Germaniako legioen buruan kokatu zuen. Oinordekoa ospe txarreko Tiberio zela jakinda, soldaduak matxinatu ziren, Germaniko hobesten zuten eta. Honek, halere, matxinada deuseztatu zuen. Hurrengo bi urteetan, Rhin ibaitik ekialdeko tribuak menderatu zituen, eta K.a. 9an Teutoburgoko oihaneko guduan galdutako ikurrak berreskuratu zituen. Asia aldean ere Kapadozia eta Komagene erresumen kontrako garaipenak lortu zituen.
K. o. 19an, halere, Germaniko hil zen. Zurrumurruz beterik, iturri batzuen arabera, Siriako gobernariak, Gneo Kalpurnio Pisok, pozoitu zuen. Pisok hil zigorra jaso zuen epaiketan. Suetoniok dioenez, Tiberioren jelosiak bultzatu zuen hilketa hori.
Martinengo
Martinengo Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Martinengok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Puihardy
Puihardy Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Puihardy udalerrian erroldatutako biztanleak 39 ziren. Familiak 10 ziren, horien artean 5 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 5 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 21 etxebizitza zeuden, 14 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 21etxeak ziren. 14 etxebizitza nagusietatik 12 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 5 etxek lau zituzten eta 7 etxek bost zituzten. 12 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 4 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 20 ziren, horien artean 10 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 10 pertsona aktiboetatik 9 lanean zeuden (4 gizon eta 5 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 10 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Musika gradu
Gaur egun, gradu izena, musikan, musika eskala batean, bi musika nota ezberdinen artean dagoen altueraren arteko ezberdintasunari ematen zaio. Zazpi gradu daude:
Do musika notaren eskalan, graduen ordena honako hau da: do, re, mi, fa, sol, la eta si
Do Nagusiaren eskalan, III. eta IV. graduaren artean eta VII. eta VIII.aren artean, tonuerdi bat dago. Gainontzekoetan, tonu bat.
Aldi berean, gradu bakoitzak izen bat du:
Gradu bateratu
Erreferentzia bezala hartzen den notaren aurreko edo atzeko nota izendatzeko erabiltzen da. 2. edo 7.eko tartea esan nahi du.
Gradu banandu
Erreferentzia bezala hartzen den notak, ondoan ez duen gradua da.
Plauer See
Plauer See (eusk: 'Plauer aintzira') Alemaniako aintzira handia da, Mecklenburg-Aurrepomeranian dagoena. 38,4 km²-ko azalera du eta herrialdeko zazpigarren aintzarik handiena da.
G20
G20 (Group of Twenty) nazioarteko foro bat da, 19 estatu burujabek eta Europar Batasunak osatua. Munduko eztabaida politiko eta ekonomikorako esparru nagusietako bat da, munduko biztanleen % 66 eta aberastasunen % 85 biltzen baititu.
Estatu kideak hauek dira (alfabetoaren hurrenkeran): Alemania, Ameriketako Estatu Batuak, Argentina, Australia, Brasil, Erresuma Batua, Errusia, Frantzia, [[Hego Afrika, [[Hego Korea, [[India, Indonesia, Italia, Japonia, [[Kanada, Mexiko, Saudi Arabia, Txina eta Turkia. Horiez gain, Europar Batasunak ordezkari bat du.
G20a bi fasetan sortu zen: lehenengoan, 1999. urtean bigarren mailako talde ekonomiko eta finantzariotzat eratu zen; geroago, 2008. urtean, gaur egun ezagutzen dugun egiturarekin.
2009ko G20aren goi-bilkuran erabaki zuten euren burua izendatzea munduko lankidetza ekonomiko eta finantzarioaren gune nagusia. Ondorioz, taldearen garrantzi ekonomiko eta politikoa hazten joan da hurrengo hamarkadan zehar, eta gaur egun munduan eragin globala duen gunetzat hartzen dute analistek ; bere kidegoaren mugengatik, erabakitako politika aurrera eramateko planifikazio ezaren ondorioz eta dagoeneko martxan dauden nazioarteko erakundeen alboratzeagatik kritikak jaso ditu. G20aren bilerek protestak izan ohi dituzte aurrean, batez ere globalizazioaren aurkako mugimenduen aldetik.
NGC 1336
NGC 1336 galaxia bat da, Fornax konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Ardnagrask
, 'Àird nan Crasg', Eskoziako Highland eskualdeko landa eremu bat da, Muir of Ord udalerritik hurbil.
Nuevo Cuyo eskualdea
Nuevo Cuyo eskualdea Argentinako Errepublikako lau eskualde integratuetako bat da. Cuyo, Mendoza, San Juan eta San Luis probintziek eratua; 1988 eta 2012 artean Errioxako probintziak ere ofizialki integratu zuen eskualde hau.
Herrialdearen mendebaldean dago, iparraldetik Norte Grande Argentinok, ekialdetik Centro-k, hegoaldetik Argentinako Patagoniak eta mendebaldetik Txilek mugatuta.
2.937.504 biztanle ditu. 2010ean, eta horrek hirugarren postuan kokatzen du lau eskualdeen artean - Norte Grande Argentino eta Centro eskualdeen atzean, eta Argentinako Patagoniaren aurretik.
315 226 km²-ko azalera du, eta horrek hirugarren posizioan kokatzen du berriro - oraingoan Patagonia eta Norte Grande Argentinoren atzetik eta Centro-ren aurretik - eta 9,3 biztanle/km²-ko biztanleriaren dentsitatea, berriro ere hirugarren postuan, oraingoan Centro eta Norte Grande Argentinoren atzetik, eta Patagoniaren aurretik.
Aberllefenni
Aberllefenni Galesko Gwynedd eskualdeko hegoaldean dagoen udalerria da. Afon Dulas haranean dago.
Chezal-Benoît
Chezal-Benoît Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Kummeroweko aintzira
Kummeroweko aintzira (Kummerower See) Alemaniako aintzira handia da, Mecklenburg-Aurrepomeranian dagoena. 32,9 km²-ko azalera du eta herrialdeko zortzigarren aintzarik handiena da.
Chezal-Benoît
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Myomyrus macrodon
Myomyrus macrodon Myomyrus generoko animalia da. Arrainen barruko Mormyridae familian sailkatzen da.
Chezal-Benoît
Etxebizitza
2007an 427 etxebizitza zeuden, 333 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 36 bigarren erresidentzia ziren eta 58 hutsik zeuden. 367 etxeak ziren eta 59 apartamentuak ziren. 333 etxebizitza nagusietatik 231 bere jabearen bizilekua ziren, 94 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 23 etxek bi zituzten, 75 etxek hiru zituzten, 115 etxek lau zituzten eta 119 etxek bost zituzten. 260 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 195 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 477 ziren, horien artean 303 aktiboak ziren eta 174 inaktiboak ziren. 303 pertsona aktiboetatik 278 lanean zeuden (137 gizon eta 141 emakume) eta 25 langabezian zeuden (14 gizon eta 11 emakume). 174 pertsona inaktiboetatik 103 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 51 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chezal-Benoît udalerrian 338 unitate fiskal zeuden, 709 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.588 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 iturgina eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
2000. urtean Chezal-Benoît udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.536 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu luzeetarako ospitale 1, psikiatriko 1 bat eta botika 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Moulinet (Itsas Alpeak)
Moulinet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Moulinet udalerrian erroldatutako biztanleak 223 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (51 bakarrik bizi ziren gizonak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 34 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 13 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 9 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 390 etxebizitza zeuden, 126 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 236 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 103 etxeak ziren eta 283 apartamentuak ziren. 126 etxebizitza nagusietatik 90 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 41 etxek bi zituzten, 52 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 10 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 65 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Giza Eskubideen Europako Auzitegia
Giza Eskubideen Europako Auzitegia (frantsesez Cour européenne des droits de l’homme), Estrasburgoko Auzitegia ere deitua, giza eskubideak babesteko erakunde bat da, Europako Kontseiluak 1959an sortua. 1998ko azaroaren 1etik, Estrasburgon (Frantzia) du egoitza, Richard Rogers arkitektoak diseinatutako eraikin batean.
Giza Eskubideen Europako Hitzarmenaren bidez ezarria da Giza Eskubideen Europako Auzitegia. Hitzarmenak Europar Batasunak baino kide gehiago ditu, eta Batasuneko kide guztiek izenpetu dute. Auzitegia herrialde izenpetzaile bakoitzeko epaile banaz osatuta dago. Hitzarmenak oinarrizko eskubideak babesten ditu, hala nola adierazpen eskubidea, bilera eskubidea, pentsamendu, kontzientzia eta erlijio askatasunak, etxearen eta familiaren bortxaezintasuna, eta zuzentasunez epaitua izateko eskubidea. Eskubide bakoitza termino orokorretan adierazita dago, eta salbuespen batzuk ditu: adibidez, gobernuek adierazpen eskubidea murriztea onartzen da, gizabanakoen entzutea edo ohiturak babesteko.
Moulinet (Itsas Alpeak)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Giza Eskubideen Europako Auzitegia
Eginkizuna
Haren eginkizuna da zaintzea Giza Eskubideen Europako Hitzarmena bete dadin. Giza Eskubideen Europako Auzitegiak eskumena du Europako Kontseiluko estatu kide baten aurka aurkeztutako errekurtsoak ebazteko, baldin eta estatu horrek aipatutako hitzarmena eta haren protokolo osagarriak berretsi ondoren haietan aitortzen diren eskubideak eta askatasunak errespetatzen ez baditu.
Giza Eskubideen Europako Auzitegiak adierazitako doktrinaren arabera, gobernu nazional bakoitzak "irizpen-tarte" bat du oinarrizko eskubideak defendatzeko, hartu beharreko neurriak zehazteko eta salbuespenak erabakitzeko. Gobernuek lege-kontu bakoitzari dagozkion interesak orekatzeko betebeharra dute: adierazpen-eskubidea eta adierazpen eskubidea erabiltzen ari direnek inoren izena ez zikintzeko eskubidea berriro ere. Izan ere, auzitegian plazaratzen diren gai askok konplexutasun handiko gai moralak dakartzate berekin, eta auzitegiaren iritzian hobe da erabaki horiek gobernu demokratikoen esku uztea. Hala, estatuek legez dagozkien funtzioak gainditzen dituztenean edo eskubide horiek behar bezala babesteko gai ez direnean bakarrik hartzen du parte auzitegiak.
Moulinet (Itsas Alpeak)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 139 ziren, horien artean 98 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 98 pertsona aktiboetatik 88 lanean zeuden (55 gizon eta 33 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Giza Eskubideen Europako Auzitegia
Eginkizuna
Organismo horren lanaren parte handi bat auzi jakin baten aurrean gobernuak duen jarrera "irizpen-tarte" horretan sartzen den ala ez erabakitzea da. Neurritasun-politika hori gorabehera, auzitegia gai eztabaidagarrietan nahasten da sarritan, gobernu baten kontra jotzen duenean batez ere. 1995ean, adibidez, auzitegiak erabaki zuen Erresuma Batuko gobernuak bere irizpen-tartea gainditu zuela eta arriskuan jarri zuela terrorismoaren aurka jotzeko dagoen legezko auzibidea, Gibraltarren IRAko hiru kide atxilotzeko agindu eta hirurak hil zirenean.
Auzitegiak Giza Eskubideen Europako Batzordearen laguntza jasotzen du; auziek auzitegiraino iritsi beharko luketen erabakitzen du batzorde horrek, adibidez. Izan ere, askotan, herrialdeetako auzitegiek auzilarien kontrako erabakia hartzen dutenean, auzilariek oinarrizko eskubideak urratu direla argudiatzen dute, beren herrialdeko auzitegien erabakia deuseztatzeko asmo hutsez, baina hori ez da Europako Auzitegiaren zeregina.
Historia
1950ean Giza Eskubideen Europako Hitzarmena izenpetu zuten Europako hainbat herrialdek, gobernuen zapalketa-ekintzak eragozteko sortutako auzitegia. Bigarren Mundu Gerraren ondorengo urteetan, Alemaniako erregimen nazionalsozialistak egindako sarraskien ondoren batez ere, Europako agintari gehienak bat etorri ziren nazioarteko erakunderen bat antolatu beharraz, herritarrek beren estatuetan hartzen zuten tratua gainbegiratzeko. Gerra-krimenengatik Nürenbergen egin ziren epaiketetan argi geratu zen nazioarteko auzitegiaren ideia egingarria zela. Hala, estatuek herritarren izenean beste nazio batzuk salatu ahal izango zituzten organismo bat eratzea erabaki zen. Egun, hitzarmen hura izenpetu zuten ia herrialde guztiek auzitara zuzenean jotzeko eskubidea utzi diete herritarrei, eta epaitzen diren auzi gehienak herritarrek beren gobernuen kontra jarritakoak dira.
Moulinet (Itsas Alpeak)
Diru sarrerak
2009an Moulinet udalerrian 107 unitate fiskal zeuden, 178 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.748 euro zen.
Balbeg (Highland)
Balbeg, 'Am Baile Beag', Eskoziako Highland eskualdeko herrixka bat da. Balnain udalerritik 0,5 milia iparraldera dago, eta Drumnadrochit udalerritik hurbil.
Giza Eskubideen Europako Auzitegia
Ikusi ere
Amerikarteko Giza Eskubideen Auzitegia
Moulinet (Itsas Alpeak)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 3 jatetxeak.
2000. urtean Moulinet udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 417 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ramphotyphlops acuticaudus
Ramphotyphlops acuticaudus Ramphotyphlops generoko animalia da. Narrastien barruko Typhlopidae familian sailkatuta dago.
Typhlops tycherus
Typhlops tycherus Typhlops generoko animalia da. Narrastien barruko Typhlopidae familian sailkatuta dago.
Appleton (Maine)
Appleton Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Knox konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mezzoldo
Mugakideak
Mezzoldok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kenzō Tange
Kenzō Tange (丹下 健三) arkitekto eta hirigile japoniarra zen.
Tokyoko unibertsitatean arkitektura eta ingeniaritza ikasi ondoren, 1941 arte Le Corbusier-en dizipulua zen Kunio Maekawa arkitektoarekin egin zuen lan. 1949an Bakearen Parkea eta Bonba Atomikoaren Museoa egiteko lehiaketa irabazi zuen, Hiroshima hiri berreraikiaren erdian gauzatuko zirenak. Lan handi eta esanguratsu honek bere nazioarteko ezagutza ahalbidetu zuen. Arkitektura agentzia bat sortu zuen, Studio Kenzo Tange 1981 urtea arte, gero Kenzo Tange Associates.
Bere estiloaren bereizgarriak dira eraikin biluzak, ageriko hormigoizkoak hasieran, beiraz eta harriz estalitakoak geroago.
1987an Pritzker Saria irabazi zuen.
Belle-Église
Biztanleria
2007an Belle-Église udalerrian erroldatutako biztanleak 571 ziren. Familiak 200 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 236 etxebizitza zeuden, 212 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 209 etxeak ziren eta 26 apartamentuak ziren. 212 etxebizitza nagusietatik 167 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 103 etxek bost zituzten. 174 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 81 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 122 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Belle-Église udalerrian 209 unitate fiskal zeuden, 564,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.226 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 zurginak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Belle-Église udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Misano di Gera d'Adda
Misano di Gera d'Adda Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Belle-Église
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Misano di Gera d'Adda
Mugakideak
Misano di Gera d'Addak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Creepshow 2
Creepshow 2 1987ko Michael Gornick estatubatuar zinema zuzendariaren beldurrezko antologia film bat da. Gidoia George Romero zuzendari eta gidoigileak idatzi zuen. Lois Chiles, George Kennedy, Dorothy Lamour eta Tom Savini aktoreek antzeztu zuten.
Sarrera
Banaketa kamioi bat herri txiki bateko kiosko baten aurrean gelditu da, bertan Billy (Domenick John) izeneko mutiko bat ezinegon handiz zain dago. Kamioatik zorigaiztoko izaki bat atera eta espaloiaren gainean Creepshow beldurrezko istorioen aldizkariaren azken alea utziko du, Billyren poztasunerako. Billy aldizkaria irakurtzen hasten denean, aldizkari banatzaileak bere benetazko nortasuna erakutsiko du, alegia, Creepshow Creep dela (Tom Savini/Joe Silver).
Egurburu Indiar Buruzagi Zaharra
AEBtako Erdi-Mendebaldean, ekonomikoki jada hila dagoen Dead River herri txikian, Ray eta Martha Spruce (George Kennedy eta Dorothy Lamour) senar-emazte adinduak diru irabazirik ematen ez dien denda mantentzen saiatzen dira. Rayren konpainia bakarra Martha emaztea eta egurrezko indiar baten irudia dira. Egun batez, eskualdeko indiar tribuko buruzagia den Benjamin Ilargizuri (Frank S. Salsedo) Rayrekin aldi baterako zorretan gelditu eta berarekin zintzoa izateagatik maileguan indiar komunitatearen ondarea diren altxo batzuk lagako dizkio, Rayk indiarrei kobratu gabe beharrezkoak zituzten elikagai eta gauzak eman baidizkie. Baina egun horretan bertan, hiru gaizkileek Sam Ilargizuri (Holt McCallany) buru dutela, dendan lapurreta egin eta indiarren altxorrak eman nahi izan ez dizkieten senar-emazteak erailko dituzte, hain zuzen ere, Sam Ilargizuri indiar gaztea Benjamin Ilargizuri indiar buruzagi zaharraren hiloba da. Hilketa eta injustizia odoltsu horren lekuko bakarra Egurburu Indiar Buruzagiaren irudia izango da, baina izaki bizi bilakatu eta dendako jabeak mendekatuko ditu.
1. pausaldia
Egurburu Indiar Buruzagi Zaharraren istorioa irakurri ondoren, Billy herriko postabulegoko harreralekuan dago, Creepshow aldizkariaren bitartez erosi duen produktua postaz jasoko du. Posta bulegoko langile eszeptikoak komikietako jostailu batek 9,99 dolar balio izatea garestiegia dela aipatu diolako Billy haserretu egingo da, eta jaso berri duen paketeak barnean Venus eulijale landare baten bulba bat duela ikusiko da. Langileak pakete hartan horrelako edukirik dagoenik zalantza egingo du eta Billy bere etxeruntz joango da. Bitartean, Creepek hurrengo atala aurkeztuko du.
Zingira
Randy, Laverne, Deke eta Rachel (Daniel Beer, Jeremy Green, Paul Satterfield eta Page Hannah) basoaren erdian eta abandonatua dagoen zingira batean egun pasa egitea erabaki duten lau nerabe dira. Ailegatu eta berehala, eta birritan pentsatu gabe, uretara jauzi egin eta aurreko astean zingiraren erdian ikusi zuten baltsa batera igeri egiten hasiko dira. Baina uretan daudela, neska-mutilek euregana doan mantxa bitxi bat dagoela ohartuko dira. Petrolio mantxa bat agian? Laster, nerabeak mantxa misteriotsu hark gose asekaitza duela eta hurbilduz doan einean beraiek jan nahi dituela jabetuko dira...
2. pausaldia
Posta bulegotik bere etxerako bidean eta behin bigarren istorioa irakurri ondoren, Billyk mutiko morrosko batzuen erasoa jasan eta bere paketea kenduko diote. Taldeko burua den Rhinok paketea apurtu eta ireki egingo du, Venus eulijaleren bulba topatu eta lurrera botako du, oinarekin zapalduz. Mendekuz, Billyk iztartean jo eta ihes egingo du. Rhino eta bere taldekideek atzetik jarraituko dute. Orduan Creep agertu eta hirugarren istorioa kontatzen hasiko da.
Autoestopista
Emakume bat (Lois Chiles) bere maitalearekin egon ondoren etxera autoz doa. Gidatzen ari dela, distrazio batean errepidean zegoen autoestopista bat joko du (Tom Wright). Gertatutakoarekin guztiz urduriturik, ez gelditzea erabaki eta bideari jarraituko dio. Baina hildakoaren gorpuak emakumeari ibilbidea ikaragarria izan dakion saiatuko da, etengabe esaldi berbera errepikatuz: “eskerrik asko paseoarengatik, andrea...”. Gorpuaz desegiteko hainbat saiakera egin ondoren, emakumea bere etxeko garajera autoa guztiz txikitua duela iritsiko da eta guztia istripuaren ondorioz sortutako bere irudimenaren sorkuntza bat besterik ez dela izan...
Amaiera
Creep bere kamioia gidatuz doan bitartean, Billyk oraindik Rhino eta bere taldekideak jarraika dauzka, baina haiek ohartu gabe landareak kontrolik gabe hazten diren lursail abandonatu batera eramando ditu. Jada Billyk ihesbiderik ez duela dirudienean eta morroskoek jipoitu egin behar dutenean, aurrez hautsi duten landarearen bulba ez zela Billyk postaz eskatu zuen lehenbizikoa izan ohartuko dira, eta lurzorutik bost Venus eulijale erraldoi aterako dira, eta morroskoak banan-bana jango dituzte, Rhino barne. Creep ikuskizun honen lekuko da, ikusitakoaz postu eta bere kamioira itzuliko da, Creepshow aldizkariaren azken alea beste herri batean banatzera.
Filmaren amaierako kredituen ondoren honako testua agertzen da:
Gnieznoko artxidiozesia
Gnieznoko artxidiozesia (Archidiecezja gnieźnieńska, Archidioecesis Gnesnensis) Erromatar Eliza Katolikoaren poloniar artxidiozesia da. 1000. urtean ezarri zen, 1821eko uztailaren 16an Poznańgo elizbarrutiarekin batu zen eta 1948ko azaroaren 12an berriro banandu zen azken honetatik. Artzapezpikuaren egoitza Gnieznon dago. Egun artzapezpikua Wojciech Polak da.
Honest Thief
Honest Thief (euskaraz Lapur Zintzoa), 2020ko Mark Williams estatubatuarrak zuzendutako ekintza thriller bat da. Liam Neeson, Kate Walsh, Jai Courtney, Jeffrey Donovan, Anthony Ramos and Robert Patrick aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
AEB, Boston, Tom Dolan (Liam Neeson) banku lapurra Annie Wilkinsetaz maitemindu berri denez bere burua poliziak atxilotzeki eskeiniko du, honela bizimodu zintzo bati ekiteko asmoz. Baina FBIko agente batzuk bera baina ustelagoak direla jabetzean bere ospea garbitzeko asmoz bere marine ohi trikimailu guztiak erabili beharko ditu.
Vonges
Biztanleria
2007an Vonges udalerrian erroldatutako biztanleak 335 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 205 ziren, horien artean 159 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 159 pertsona aktiboetatik 146 lanean zeuden (79 gizon eta 67 emakume) eta 13 langabezian zeuden (3 gizon eta 10 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vonges udalerrian 133 unitate fiskal zeuden, 325 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.804 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Leeds United Football Club
Leeds United Football Club Ingalaterrako West Yorkshire konderrian dagoen Leeds hiriko futbol taldea da. Ingalaterrako 3 Liga eta Kopa bat izateaz gain Europa mailan hainbat titulu lortu ditu eta Europako Kopako finala ere jokatu zuen 1975ean.
Don Rovie: urrezko aroa (1961-1975)
Bigarren mailan ari zela 1961ean Don Rovie entrenatzailea fitxatu zuten. Hasiera ez zen samurra izan, azken partidan hirugarren maila jeistetik salbatu baitzen. Reviek gazteen aldeko apustua egin zuen eta garai hartan modan zegoen Real Madrid taldea eredu hartu nahian kamisetaren kolore hori-urdina alde batera utzi eta kamiseta zuria ezarri zuen.
Garai bikain hauen ndoren taldeak gainbehera jasan zuen eta 1982an bigarren mailara jeitsi zen.
90. hamarkada
1988an bigarren mailako 21 postuan zela Howard Wilkinsonek taldearen ardura hartu zuen eta 1990an lehen mailara igo zuen taldea. Hori gutxi balitz 1992an hirugarren Liga eskuratu zuen, Premier League eratu aurretiko azkena. Hurrengo urteetan maila oneko taldea izan zen eta ohikoa bihurtu zen Europako txapelketetan, emaitza aipagarririk izan ez zuen arren.
2000ko UEFA Kopan final aurrekoetara iritsi zen. Galatasarayren aurka jokatzea tokatu zitzaion. Istanbulen ordea tragedia latza gertatu zen, partida hasi aurretik Leedseko bi zale erail baitzituzten. Partida 2-0 galdu eta itzulerakoan 2-2 egin zutenez ez zen finalerako sailkatu.
Lethrinops altus
Lethrinops altus Lethrinops generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Leeds United Football Club
XXI mendea
2001ean diru arazoak izan zituen eta buelta eman ezinda 2004 urtean bigarren mailara itzuli zen. Arazoek ordea bere horretan jarraitzen zuten eta 2007an 15 puntutako zigorra izan zuen eta hirugarren mailara jeitsi zen. 2010an bigarren maila berreskuratu eta ordutik erdialdeko postuetan aritu zen urte batzuetan.
Hala ere, 2018an Marcelo Bielsa entrenatzailearekin proiektu berri bat egiten hasi ziren, eta bigarren urtean, denboraldi zoragarri baten ondoren lehen postua lortu eta Premier League-ra itzultzea lortu zuten. 2022 arte iraun zuen aulkian argentinarrak eta emaitza txukunak lortu zituen.
Sabium
Sabium, Babiloniako I. dinastiako hirugarren erregea izan zen. K.a. 1844 eta K.a. 1831 bitartean gobernatu zuen Antzinako Ekialde Ertaineko kronologiaren arabera eta K.a. 1781 eta K.a. 1767 bitartean kronologia laburraren arabera.
Lacépède
Lacépède Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lacépède udalerrian erroldatutako biztanleak 283 ziren. Familiak 111 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 157 etxebizitza zeuden, 124 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 154 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 124 etxebizitza nagusietatik 102 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 80 etxek bost zituzten. 109 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 66 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Lacépède udalerrian 115 unitate fiskal zeuden, 266 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.347 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 autoeskola zen, 1 margolaria, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
Esteibar-Arauna jauregia
Esteibar-Arauna jauregia Elorrion dago, Durangaldean (Bizkaia). 1750ean eraiki zen Urarka errebalean, Esteibar dorretxea zegoen lurretan, eta egin, rococo estiloan egin zen, barroko oparoan. 1653a arte dorretxe hartan egiten ziren kaparetasun-frogak Elorrion, harik eta urte hartatik aurrera elizaren koruko artxibategira eraman ziren arte. Gaur egun Maria Bitarteko ikastetxea dago Esteibar-Arauna jauregian, haur hezkuntzakoa, moja misiolariek kudeatuta.
1998ko Valentziako Erkidegoko Itzulia
Lehenengo etapan, ihesaldi bat egon zen German Nieto eta beste txirrindulari batzuekin, baina azkenean esprintean amaitu zen etapa. Lehen lidererra Erik Zabel izan zen. Bigarren etapan,
Lacépède
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lacépède udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 901 hektarea erabiltzen.
Esteibar-Arauna jauregia
Jauregi hau barroko estiloan egin zen, baina apaingarri gehiago ditu Elorrion mende haietan eraiki ziren jauregi gehienek baino, rococo estiloan eraiki zen-eta.
Lacépède
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1998ko Valentziako Erkidegoko Itzulia
Javier Otxoa bizkaitarra ihesi egin zuen 93. Kilometroan eta Mendiko Sailkapeneko puntu asko bildu zituen. Honegatik, azkenean hirugarren izan zen Mendiko Sailkapenean. Etapa honetan hartu zuen lidertza Pascal Chanteur eta lehenengo bost poztuak ez ziren berriz aldatu. Hirugarren etapan, Federico Colonna esprinterra garaipena lortu zuen. Laugarren etapa garrantzitsuan, Dimitri Konitsef-ek Jose Luis Arrieta garaitu zuen. azken etapa Máximo Strazzer irabazi zuen esprina eta sailkapen orokorra ez zuen aldaketarik izan.
Esteibar-Arauna jauregia
Esteibar eta Arauna leinuen jatorria Gazeta eta Arauna auzoetan dago, hantxe zituzten-eta euren oinetxeak. Eskoriatzan ere, Gipuzkoan, badago beste etxe bat Esteibar izenarekin.
Historia
Erdi Aroan beste hiribildu hesituen antzera, Elorrion ere, behin bando-gerrak amaituta, bakealdi bat iritsi zen. Egoera hartan, leinu nagusiek auzoetako dorretxeak utzi eta herrian kokatu ziren. Horixe egin zuen Esteibar familiak, zeina Gazeta auzotik etorri baitzen hiribildura.
XVI, XVII eta XVIII. mendeetan Elorrioko zenbait familia buru-belarri sartu ziren Mundu Berriko merkataritzan, eta horrek dirua barra-barra ekarri zuen herrira, batez ere familia horien eskuetara. Eta familia horiek diruaren zati bat inbertitu zuten eraikin ikusgarriak egiteko.
Hori izan zen Esteibar-Arauna familiaren kasua. Berez bi familia ziren, Esteibar eta Arauna, Gazeta eta Arauna auzoetan jatorria zutenak, baina 1575ean bat egin zuten Tomas Arauna eta Maria Martinez Esteibar ezkondu zirenean. 1635eko testamentu batek jakinarazten digu Pedro Esteibar eta beronen emaztea, María de Ávila, berau Sevillakoa, hiri hartan bizi zirela merkatari gisa Ameriketarako komertzioan.
Breuvannes-en-Bassigny
Breuvannes-en-Bassigny Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Breuvannes-en-Bassigny udalerrian erroldatutako biztanleak 722 ziren. Familiak 295 ziren, horien artean 97 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 101 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 73 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Esteibar-Arauna jauregia
Historia
Esteibar-Arauna jauregia Urarka errebalean eraiki zen, rococo estiloan. Gaur egun Maria Bitarteko ikastetxea dago bertan, haur hezkuntzakoa.
Ezaugarriak
Esteibar-Arauna jauregia barroko estiloan egin zen, baina apaingarri gehiago ditu Elorrion mende haietan eraiki ziren jauregi gehienek baino, rococo estiloan eraiki zen-eta. Atzeko aldean, gainera, lorategi ederra dauka.
Jauregiak Esteibar familiaren bi armarri dauzka, bat fatxada nagusian, eta bestea atzeko horman, antzinako dorretik atera zena. Jauregiko ortuan zutabe bat dago, eta bertan armarri moduko bat atxikita, gaztelu batekin, hiru dorre dituena, gezileihoak eta ojiba-leiho bat. Guztiaren gainean, San Jose eta Jesus haurraren irudi bat.
Breuvannes-en-Bassigny
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Esteibar-Arauna jauregia
Ikus, gainera
Ondare zibila ikusgarria da Elorrion, batez ere arkitekturari dagokionez. Behin XV. mendean leinuen arteko gerrak atzean utzita, Elorrio aldatu egin zen: apurtu egin zen hiribilduaren harresia, eta herria errebaletara zabaldu zen, jarduera ekonomikoa bizkortu egin zen eta, ondorioz, “aberats berriak” agertu. XVI, XVII eta XVIII. mendeetan Elorrioko zenbait familia Sevillara joan eta buru-belarri sartu ziren Mundu Berriko merkataritzan —burdin fabrikatuen salerosketan bereziki—, eta horrek dirua barra-barra ekarri zuen herrira, batez ere familia horien eskuetara. Eta familia horiek diruaren zati bat inbertitu zuten eraikin ikusgarriak egiteko.
Breuvannes-en-Bassigny
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 461 ziren, horien artean 334 aktiboak ziren eta 127 inaktiboak ziren. 334 pertsona aktiboetatik 306 lanean zeuden (180 gizon eta 126 emakume) eta 28 langabezian zeuden (16 gizon eta 12 emakume). 127 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 51 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Breuvannes-en-Bassigny udalerrian 296 unitate fiskal zeuden, 705 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.322 euro zen.
Esteibar-Arauna jauregia
Ikus, gainera
Horrek markatzen du, dudarik gabe, Elorrioko arkitektura zibilaren urrezko aroa, zeinak hartzen baititu XVI, XVII eta XVIII. mendeak batez ere. Horra Elorrioko eraikin zibil nabarmenen zerrenda bat, mendeen arabera banatuta:
Breuvannes-en-Bassigny
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 elektrotresna denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Montgellafrey
Montgellafrey Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montgellafrey udalerrian erroldatutako biztanleak 67 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Georgios Papandreu (1888)
Georgios Papandreu (Γεώργιος Παπανδρέου, Patras, 1888ko otsailaren 13a - Atenas, 1968ko azaroaren 1a) greziar politikaria izan zen.
Montgellafrey
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Georgios Papandreu (1888)
Bizitza
1961. urtean Erdiko Batasuna sortu zuen; 1963ko hauteskundeetan gehiengoa lortu zuen alderdi horrek, eta 1963-1965 urteetan Lehen Ministroa izan zen. 1965. urtean agintea utzi behar izan zuen, Konstantino II.a erregearen garaian.
Azkenik, 1967ko apirileko kolpe militarraren ondoren, preso hartu zuten (1967ko apirila-urria).
Montgellafrey
Etxebizitza
2007an 853 etxebizitza zeuden, 37 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 806 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 173 etxeak ziren eta 677 apartamentuak ziren. 37 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 5 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Arkupea (Gasteiz)
Arkupea Gasteizko Alde Zaharra eta Zabalgunea lotzen dituen eraikin bat da, XVIII. mendean Justo Antonio Olagibel eta Eustaquio Díez de Güemes arkitektoek diseinatua eta balio arkitektoniko handia duena. Eraikin horrek, hegoaldean, Arkupeko ibilbidea du, eta arkupe horretatik datorkio izena.
Montgellafrey
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 39 ziren, horien artean 30 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 30 pertsona aktiboak lanean(20 gizon eta 10 emakume) zeuden.. 9 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Arkupea (Gasteiz)
Gasteizko Alde Zaharra mendixka baten gainean dagoenez, Zabalgunea diseinatzerakoan arazo bat izan zen leku horretan zegoen malda handia nola gainditu; horrela, aipatutako arkitektoek lau mailatan banatutako irtenbide arkitektoniko bat asmatu zuten: lehenengoa, Landatxo eta San Bizente elizaren mailakoa da; bigarrena Aihotz plazakoa; hirugarrena Arkupea deitzen den etxebizitzen azpiko ibilbidea eta San Migel elizaren pareko balkoia, eskailera batzuen bitartez Andre Maria Zuriaren plazara ematen duena; eta azkena Mateo Benigno Moraza kalekoa. San Frantzisko kalean, aldiz, Arkupearen mutur batetik jaisten den aldaparen bitartez erdi aroko kaleak Olagibelek berak diseinatutako Plaza Berrira irits daiteke.
Montgellafrey
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 4 jatetxeak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 liburu denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Montgellafrey udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ballifeary
, 'Baile na Faire', Eskoziako Highland eskualdeko barruti bat da. Inverness udalerritik kilometro bat hego-mendebaldera dago.
Rétonval
Rétonval Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rétonval udalerrian erroldatutako biztanleak 193 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 98 etxebizitza zeuden, 77 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 96 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 77 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 57 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 128 ziren, horien artean 86 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 86 pertsona aktiboetatik 75 lanean zeuden (40 gizon eta 35 emakume) eta 11 langabezian zeuden (5 gizon eta 6 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rétonval udalerrian 75 unitate fiskal zeuden, 173 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.992 euro zen.