cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tripleville
Biztanleria
2007an Tripleville udalerrian erroldatutako biztanleak 137 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 76 etxebizitza zeuden, 57 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 75etxeak ziren. 57 etxebizitza nagusietatik 50 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 41 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 26 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Hudson's Bay
Hudson's Bay 1941eko filma da, Paul Muni eta Gene Tierney aktoreek antzeztua. Hudsoneko badia inguruan esploratzaile baten ibileren berri ematen du, eta Hudsoneko Badiako Konpainiaren sorrera nola gauzatu zen. Irving Pichelek zuzendutako filma da.
Tripleville
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 84 ziren, horien artean 62 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 62 pertsona aktiboetatik 59 lanean zeuden (37 gizon eta 22 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tripleville udalerrian 63 unitate fiskal zeuden, 151 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.487 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.
2000. urtean Tripleville udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.184 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Patologia
Patologia eritasunak aztertzen dituen medikuntzaren atala da.
Hauek dira patologiaren adar nagusiak: patologia medikua edo barne patologia (kirurgiaren bidez sendatzerik ez dagoen gorputz barneko eritasunak aztertzen dituena); patologia kirurgikoa (kirurgiaz senda daitezkeen eritasunak); patologia erkatua (eritasunen eragina gizonarengan, animaliengan eta landaretan); patologia esperimentala (gizonarengan eta, batez ere, animaliengan txertaturiko eritasunen garapena), etab.
Zubiate (Arratzu)
Zubiate Arratzuko auzoa da, Busturialdean.
Antonella Palmisano
Antonella Palmisano (1991ko abuztuaren 6a) ibilketa atletikoan aditua den atleta italiarra da da, 2017ko Munduko Txapelketan 3.a, 2016ko Udako Olinpiar Jokoetan 4.a eta 2015eko Munduko Txapelketetan 5.a 20 km-ko lasterketan. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan urrezko.domina lortu zuen.
Titulu nazionalak
Nazio mailako 9 txapelketa irabazi zituen senior mailan.
Giovanni Battista Rosso Fiorentino
Rosso Fiorentino, jatorrizko izena: Giovanni Battista di Jacopo (Florentzia, 1494ko martxoaren 8a - Paris, 1540ko azaroaren 14a), italiar margolari manierista izan zen.
Bizitza
Florentzian egin zituen pintura ikasketak. Bere gorabehera handiko izaera erakutsi zuen lehen koadroetan, Ama Birjina lau santuekin, Jesus hila gurutzetik jaisten, toskanar manierismoaren aitzindari bihurtuko zuena. Andrea del Sartorekin ikasi zuen, eta harekin eta Pontormorekin batera lan egin zuen Annunziatako freskoetan (1517). Haiek bezalaxe, Rosso ere Dureroren irudietan oinarritu zen. Rossoren ikuspegi manieristak dinamismo bereziko bortizkeria goresten du, eta gainaldeak era geometrikoan lantzen ditu. Kubismoaren abstrakzioara eta esmaltearen koloreetara hurbiltzen da zenbaitetan. Rossoren manierismoa ondoen agertzen duen lana Moises Jetroren alabak defendatzen (Mosè difende le figlie di Jetro, 1523-1527, Uffizi Galeria, Florentzia) da, Erroman izan zen garaian pintatu zuena. Michelangeloren eragina agerian du, bestalde.
Erroman eta Arezzon lan egin ondoren (Gurutzea aldapan gora), 1530ean Frantziara joan zen Frantzisko I.ak hots eginda, eta Fontainebleauko gazteluko dekorazio-lanen zuzendari izan zen. Sasoi hartan pintatu zuen Pietatea obra (1535, Louvre, Paris) da artistaren maisulanik aipagarrienetakoa. Fontainebleauko eskolako aitzindaria izan zen. Garai horretakoa da, adibidez, Santa Ana gehiegizko espresionismo geometrikoa duena, karikaturaren hurbilekoa.
Volckerinckhove
Volckerinckhove Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Volckerinckhove udalerrian erroldatutako biztanleak 476 ziren. Familiak 188 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 209 etxebizitza zeuden, 187 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 208etxeak ziren. 187 etxebizitza nagusietatik 161 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 120 etxek bost zituzten. 155 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 86 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 84 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 307 ziren, horien artean 234 aktiboak ziren eta 73 inaktiboak ziren. 234 pertsona aktiboetatik 222 lanean zeuden (125 gizon eta 97 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 73 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Volckerinckhove udalerrian 193 unitate fiskal zeuden, 503,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.001 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 okindegiak eta 1 harategia zen.
2000. urtean Volckerinckhove udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.152 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Calopteryx virgo
Calopteryx virgo Calopterygidae familiako odonatua da.
Deskribapena
45 mm inguruko sorgin-orratza da. Arrak hegal berde ilunak eta pterostigmarik gabeak eta gorputz berde metalkara ditu. Emeak hegal arre irisatuak, pterostigma zuriarekin, eta gorputz berdea (abdomenaren muturra brontze kolorekoa) ditu. Jirabiraka hegan egiten du, tximeleten antzera
Bizilekua
Larbak ur garbi eta laster samarreko erreka eta ibaietan garatzen dira. Erreka itzaltsuetan ugaria izaten da.
Banaketa
Mendebaldeko Europatik (Portugal eta Espainiako iparraldetik, batez ere) Ekialde Hurbileraino hedaturik dago. Ekialderantz Kaukasoraino eta Iparraldeko Europan Finlandia eta Suediaraino banatua da. Marokoko iparraldean ere bizi da.
Acanthochelys radiolata
Acanthochelys radiolata Acanthochelys generoko animalia da. Narrastien barruko Chelidae familian sailkatuta dago.
La Chambre
La Chambre Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Chambre udalerrian erroldatutako biztanleak 1.149 ziren. Familiak 504 ziren, horien artean 185 pertsona bakarrekoak ziren (47 bakarrik bizi ziren gizonak eta 138 bakarrik bizi ziren emakumeak), 146 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 134 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 39 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 637 etxebizitza zeuden, 511 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 68 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 261 etxeak ziren eta 373 apartamentuak ziren. 511 etxebizitza nagusietatik 272 bere jabearen bizilekua ziren, 218 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 73 etxek bi zituzten, 121 etxek hiru zituzten, 128 etxek lau zituzten eta 181 etxek bost zituzten. 341 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 253 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 189 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 91 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 13 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 31 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 6 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 3 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 arropa denda zen, 1 zapata-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean La Chambre udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Echidna leucotaenia
Echidna leucotaenia Echidna generoko animalia da. Arrainen barruko Muraenidae familian sailkatzen da.
Mésangueville
Mésangueville Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mésangueville udalerrian erroldatutako biztanleak 154 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 88 etxebizitza zeuden, 64 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 84etxeak ziren. 64 etxebizitza nagusietatik 58 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 55 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 95 ziren, horien artean 73 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 73 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (37 gizon eta 28 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mésangueville udalerrian 66 unitate fiskal zeuden, 170,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.997 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Mésangueville udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 546 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
SS Sirio
SS Sirio italiar lurrunontzi transatlantikoa izan zen, 1906ko abuztuaren 4an hondoratu zena Palos lurmuturretik hurbil, Iberiar penintsularen hego-ekialdean. Ezbeharrean 250 pertsona baino gehiago hil ziren, gehienak Argentinara zihoazen italiar eta espainiar migratzaileak.
Ezaugarriak
1885ean, Navigazione Generale Italiana-k erosi zuen ontzia, eta Hego Amerikako linea berarekin segitu zuen. 1891n sakonki eraberritu zuten: 5.400 zaldi-potentziako motorra ezarri zioten, gurutzaldian 15 korapiloko lastertasuna erdiestea ahalbidetzen ziona, eta bidaiarientzako lekuak berrantolatu zituzten. Horren bitartez, 1.320 lagunentzako tokia edukitzea lortu zen: 40 lehen mailako geletan, 80 bigarren mailakoetan, eta 1.200 hirugarren mailako ohatzeetan. Miseriatik ihesi, Brasilen edo Argentinan kokatu nahi zuten italiar eta espainiar migratzaileak izaten ziren bidaiari gehienak. Denera, 135 aldiz egin zuen Ameriketako itzulia, 1906an hondoratu zen arte.
Hondoratzea
1906ko abuztuaren 2an, SS Sirio Genovatik abiatu zen Rio de la Platara bidean. Biharamunean 50 espainiar migratzaile hartu zituen Bartzelonan, eta berriz itsasoratu zen, Cadizerako norabidean. Abuztuaren 4ko arratsaldean, Espainiako kostaldearen parean zegoen, Cartagenako portutik milia gutxi batzuk ekialdera. Itsas tarte arriskutsua da hori, bi uhartexka (La Hormiga eta El Hormigón) eta urpeko zenbait harkaitz baitaude Palos lurmuturraren aurrean. SS Sirio-ko kapitainak, Giuseppe Picconek, bazuen arrisku horren berri, eta baita eskifaiak ere, askotan ibiliak baitziren ur haietan.
Halako batean, ontziaren gilak urpeko harkaitz bat, Bajo de Fuera delakoa, jo zuen. Bat-batean, branka goratu eta txopa urperatzen hasi zen. Talka bortitzak airean bota zituen marinelak eta bidaiariak. Pertsona ugari atera ezinik geratu zen hondoratzen ari zen krosko zatian. Gainaldean izua gailendu zen, eta migratzaile askok uretara jauzi egin zuten, igerian ez zekiten arren. Beste batzuk logeletara jaitsi ziren, bertan gelditutako senitartekoen eta lagunen bila. Izan zen labankadaka ibili zenik ere, salbatxalupetan sartu edo igeri-jaka lortu ahal izateko.
Istripua gertatu orduko, La Hormiga-ko eta Palosko itsasargizainek larrialdi seinaleak egin zituzten. Espainiar kostaldetik abiaturik, bizkor hurbildu ziren Joven Miguel goleta eta zenbait arrantzontzi; eskifaikide gehienak eta ehunka migratzaile salbatu ziren haien ahalegin heroikoari esker. Salbamenduan aritu zirenetako batzuei ohore-domina eman zitzaien. Cartagenako bizilagunek beren etxeetan hartu zituzten bizirik ateratako bidaiariak. Zifra ofizialen arabera, 293 pertsona hil ziren ezbeharraren ondorioz, baina hildako gehiago izan zirela uste da, ontzian erregistratu gabeko bidaiari klandestino ugari baitzihoazen, ehun baino gehiago agian.
Ondorengo asteetan, espainiar eta britainiar egunkariek jokabide desegokia egotzi zieten Piccone kapitainari eta ofizial batzuei. Lekuko batzuek erran zutenez, kapitainak ontzitik alde egin zuen istripua gertatu zenean, bidaiariei lagundu gabe. Italiako egunkariak, berriz, salaketa horiek gezurtatzen saiatu ziren. Italian egindako ikerketa ofizialak ondorioztatu zuen SS Sirio ontziak migratzaileen trafiko klandestinoan jarduten zuela, eta isilpeko geldialdiak egiten zituela bidaiari horiek hartzeko. Abuztuaren 4an bertan egina zuen arauz kanpoko geldialdi bat Alziran, eta galdutako denbora berreskuratzeko asmoz erabaki zuen kapitainak kostaldetik ahal bezain hurbil itsastatzea. Giusseppe Piccone 1907ko apirilean hil zen Genovan.
Sirioren hondoratzea herri kulturan
SS Sirio-ren naufragioak samin handia eragin zuen biktimen sorterrietan. Iparraldeko Italiako Il Sirio herri baladak gertaera lazgarri hura gogoratzen du.
Banda zabalera
Banda zabalera hertzetan neurtutako frekuentzia tartearen zabalera da, zeinean seinalearen potentziaren gehiengoa biltzen den. Fourierren analisiaren bidez kalkulatua izan daiteke, behin-behineko seinale bat erabiliz. Tarte honetan sartutako frekuentziek frekuentzia eraginkor izena ere hartzen dute.
Filtro baten banda zabalera frekuentziek osatutako tartea da. Frekuentzia hauek beren atenuazioa 3dB edo gutxiagotan mantentzen dute filtrotik pasatzerakoan, betiere irudiko fc frekuentzia zentral muturrekoarekin konparatuz.
Frekuentzia magnitude fisiko bat da, zeinak neurtzen duen seinale periodiko baten zikloa denbora unitateko zenbatetan errepikatzen den. Frekuentzia bakarreko seinale periodiko batek banda zabalera minimoa dauka. Eskuarki, seinale periodikoak hainbat frekuentziatan osagaiak baldin baditu, bere banda zabalera handiagoa da eta bere denborarekiko aldaketa bere frekuentziaren osagaien menpe dago.
Orokorrean, sistema elektronikoek igortzen dituzten seinaleak, adibidez datu informatikoak, ahotsa, telebista seinaleak, eta abar... denboran zehar aldaketak jasaten dituzten seinaleak dira eta ez dira periodikoak, baina frekuentzia desberdinetako seinale periodikoen batura bezala har daitezke.
Torgnon
Mugakideak
Torgnonk honako udalerri hauekin egiten du muga:
Banda zabalera
Ohiko erabilpenak
Ohikoa da denbora unitate batean transmititu daitezkeen datu kopuruari banda zabalera digital deitzea. Adibide bat jartzearren, 256 kb/s dituen ADSL linea batek, teorikoki 256000 bit segundoko bidal ditzake. Hau benetan sistemak duen transferentzia tasa maximoa da, eta aldakorra izan daiteke banda zabalera analogikoaren, seinalearen potentziaren, linearen zarataren eta kanalaren kodifikazioaren arabera.
Banda estu baten adibide garbia da konexio telefoniko batean burutzen dena eta banda zabal batena, DSL konexio batek burutzen duena. Konexio mota bakoitzak berezko banda zabalera analogikoa dauka, hala nola bere transferentzia tasa maximo bat. Banda zabalerak eta sareko saturazioak loturen kalitatean zuzenki eragiten dute.
Kanal bat pasatzen uzten duen frekuentzia tartea hertzetan adierazten da. Bw = ∆f = gbf (goi borne frekuentzia) – bbf (behe borne frekuentzia).
Banda zabalera terminoa konputagailu baten bus batean datuak zenbateko abiaduran transferitzen diren jakiteko ere erabili ohi da, normalean byte segundoko (B/s), Megabyte segundoko (MB/s) edo Gigabyte segundoko (GB/s) unitateak erabiliz. Hau kalkulatzeko busaren frekuentzia (ziklo/segundo) biderkatuko dugu ziklo bakoitzeko transmitizen den byte kopuruarekin. Adibidez, 266 MHz-tan 64 biteko datuak transmititzen dituen bus batek 2,1 GB/s-ko banda zabalera izango du.
Hua Guofeng
Su Zhu, ezagunagoa Hua Guofeng izenagatik, txineraz 华国锋 (Hunan, Txina, 1921eko otsailaren 16a - Pekin, Txina, 2008ko abuztuaren 20a) txinatar politikaria izan zen.
Biografia
Bere sorterriko probintzian alderdi- eta administrazio-postu gorenen ardura izan zuen. Gero Batzorde Zentraleko kide izendatu zuten (1969), eta Lin Piao baztertzeko esku hartu ondoren, politburoko kide izendatu zuten (1973). Segurtasun-ministroa eta lehen ministrordea (1976) zela, Mao Tse Tung hiltzean Alderdi Komunistako lehendakari bihurtu zen. Deng Xiaopingekin elkarturik, Maoren orientabide eta jarraitzaileen aurka ekin zien (Lauren Banda deitu zen Maoren alarguna eta beste hiru buruzagiren atxiloketa) eta lau modernizazioak (defentsa, teknologia, nekazaritza eta industria) bultzatu zituen. Politika ekonomikoak sorturiko tentsioek bazterturik geratu zen 1981ean.
Bosnia-Herzegovinaren banaketa administratiboa
Bosnia-Herzegovinaren banaketa administratiboa Daytongo Akordioan zehaztu zen. Herrialdea bi entitate konfederatutan dago banaturik: Bosnia-Herzegovinako Federazioa —Federazio Kroaziar-Musulmana ere deitzen diote, eta lurraldearen %51 inguru hartzen du— eta Bosniako Serbiar Errepublika —lurraldearen %49 inguru hartzen du, eta herrialdeko biztanleen %40 inguru—. Bien artean dago Brčkoko Barruti Autonomoa, estrategikoki oso garrantzitsua, Bosniako Serbiar Errepublika bitan zatitzen baitu. Entitate bakoitzak azpibanaketak ditu: Bosnia-Herzegovinako Federazioak kantoiak eta Bosniako Serbiar Errepublikak eskualdeak.
Épannes
Épannes Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Épannes udalerrian erroldatutako biztanleak 785 ziren. Familiak 303 ziren, horien artean 73 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 45 bakarrik bizi ziren emakumeak), 73 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 125 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 324 etxebizitza zeuden, 306 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 295 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 306 etxebizitza nagusietatik 234 bere jabearen bizilekua ziren eta 72 alokairuan okupaturik zeuden; 25 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 84 etxek lau zituzten eta 153 etxek bost zituzten. 236 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 110 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 161 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Beatriz Allende
Beatriz Patricia Ximena Allende Bussi, Tati izengoitiaz ezaguna, (Santiago, 1943ko irailaren 8a-Habana, 1977ko urriaren 11) Txileko mediku eta politikaria izan zen. Salvador Allenderen alaba, bere buruaz beste egin zuen. Xabier Letek 1978an abesti bat eskaini zion: "Lore bat, zauri bat".
Biografia
Jatorriz euskalduna, belgikarra eta italiarra zen. Gurasoak Salvador Allende eta Hortensia Bussi ziren, bera izan zituezten hiru alabetako bat izan zen. Medikuntza ikasi zuen Concepcioneko Unibertsitatean, eta bertan kirurgialari medikoaren titulua lortu zuen. Bere aita 1970ean Txileko lehendakaritzarako aukeratua izan zenean, Beatriz bere aholkulari eta kolaboratzaile hurbilena bihurtu zen. Allendek baino joera erradikalagoak zituen, eta haren eta BAMEk ordezkatzen duen Txileko ezker erradikalaren arteko negoziazioetan kontaktua egin zuen. Haurdun egon arren La Moneda jauregian egon zen aitarekin, azken egunera arte. Militar matxinatuen eraso eta mehatxu aurrean presidenteak Isabel arrebari, Beatrizi eta gainerako emakumeei jauregutik irteteko agindua eman zien. Ondoren, Salvador Allendek bere buruaz beste egin zuen.
Épannes
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Beatriz Allende
Biografia
Luis Fernández de Oña diplomatiko kubatarrarekin ezkondu zen, eta 1971ko irailean alaba bat izan zuen, Maya Fernández (ondoren Txilera itzuli zena). Aita erori eta hil ondoren, erbesteratu eta Kuban jarri ziren bizitzen. Habanan jaiotako semea — Alejandro Salvador Allende — Fidel Castroren dekretuz, abizenak alderantzikatuta inskribatu zuten zeren eta amarena, bigarrena jarriez gero, Txileko presidentearena galduko litzateke eta. Alejandro Zeelanda Berrira joan zen bizitzera eta, heldua izan zenean, aitaren abizena erabili zuen berriro, Fernández.
Beatriz Allendek Habanako Elkartasun Antiinperialistako Txileko Batzordean lan egin zuen, idazkari exekutibo gisa. Augusto Pinochet jeneralak kolpea eman eta lau urtera, Beatrizek bere buruaz beste egin zuen pistola batekin tiro eginda. Indar Armatu Iraultzaileen Panteoian lurperatu zuten Kubako hiriburuko Kolon hilerrian. Ondoren, Txileko Santiagoko Hilerri Nagusiko Allende familiaren panteoira eraman zituzten gorpuzkiak.
Épannes
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 488 ziren, horien artean 388 aktiboak ziren eta 100 inaktiboak ziren. 388 pertsona aktiboetatik 357 lanean zeuden (191 gizon eta 166 emakume) eta 31 langabezian zeuden (10 gizon eta 21 emakume). 100 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Épannes udalerrian 310 unitate fiskal zeuden, 797 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.808 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 40 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 12 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Épannes udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 700 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eraso-hegazkin
Lurrerako eraso-hegazkin bat hegazkin militar bat edo borroka-ehiza bat da, pisu ertainekoa, lurreko helburuei doitasunez erasotzeko diseinatua, altitude baxuan hegan eginez eta klima mota guztietan, gertuko aireko laguntza-hegazkin gisa hedatzen dena lurreko indar propioentzat.
Aireontzi-mota hori, batez ere, hurbileko aire-laguntzarako eta aireko lurrazaleko itsas misioetarako diseinatua dago, eta gainjartzen da bonbaketari taktikoaren misioan.
Gudu-zelaian lagun diren indarrak hurbil daudenez, beharrezkoa da hegazkin horien doitasun-erasoak, hegal zabalduekin eta kontrol-azalera handiekin, aleroiekin eta flapekin diseinatuak, hegaldi-prestazio hobea izateko altitude baxuan, non airea trinkoagoa, hezeagoa eta astunagoa den, eta hori ezin da egin ohiko hegazkin bonbardatzaile batekin, gezian eta deltan hegoekin diseinatua, altitude eta abiadura handiagoan hegan egiteko hodeien gainean, beste ehiza-hegazkin batzuen aurkako borroketan eta etsaien erasoetatik urrun.
Borroka-hegazkinek, askotan, eraso-funtzioa betetzen dute, baina ez lirateke "per se" eraso-hegazkintzat hartuko, nahiz eta hegazkin horietako ehiztari-bihurketak klasearen parte izan. Bonbaketari arinen kontzeptuak ordezkatu dituzten ehiztariek ere ez dute alde handirik erasorako hegazkin baten kontzeptu zabalarekin alderatuta.
Historia
Bigarren Mundu Gerraren garaian eta ondoren, klase bereizi gisa eskainitako eraso-hegazkina izan zen nagusi. Inplementazio zehatza aldatu egin zen herrialde batetik bestera, eta askotariko diseinuek maneiatu zuten. Estatu Batuetan eta Britainia Handian, eraso-hegazkinak, oro har, bonbaketari arinak edo bonbaketari ertainak izaten ziren, batzuetan arma astunagoak zeramatzatenak eta aurrera egiten zutenak, hala nola North American B-25 Mitchell, kanoigile gisa (B-25G Mitchell iparramerikarra) eta Havilland Mosquito Tsetse. Alemanian eta SESBen, non Schlachtflugzeug ("borrokarako hegazkina") edo sturmovik ("erasorako soldadua") bezala ezagutzen ziren, funtzio hau bereziki diseinatutako eta gogor blindaturiko hegazkinek burutu zuten, hala nola Henschel Hs 129 eta Ilyushin Il-2. Alemaniarrek eta sobietarrek ere funtzio honetan bonbaketari arinak erabili zituzten: Junkers Ju 87 Stukaren bertsio armatuek nabarmen gainditzen zuten Henschel Hs 129ren kopurua, eta Petlyakov Pe-2a funtzio honetarako erabili zen, horretarako berariaz diseinatuta ez egon arren.
Bigarren Mundu Gerraren azken zatian, ehiztaria eraso-rol asko hartzen hasi zen, eta trantsizio horrek gerraostean jarraitu zuen. Erreakziozko motor bidez propultsatutako adibideak nahiko arraroak ziren, baina ez ezezagunak, Blackburn Buccaneer kasu. Estatu Batuetako Itsas Armadak A seriean hegazkin berriak sartzen jarraitu zuen, baina gehienak bonbaketari arin eta ertainen antzekoak ziren. Eraso-hegazkinen kategoria bereizi baten beharra murriztu egin zen, neurri handi batean, doitasunezko munizio gidatuak sartu baitziren, eta, horiei esker, ia edozein hegazkinek funtzio hori betetzen zuen, altitude handian seguru zegoen bitartean. Erasorako helikopteroek ere gainerako rol asko hartu dituzte beren gain, baina altuera baxuagoetan bakarrik egin daitezke.
1960ko hamarkadatik, bi eraso-hegazkin baino ez dira sartu: Fairchild Republic A-10 Thunderbolt II estatubatuarra eta Sukhoi Su-25 Frogfoot sobietarra/errusiarra. Klase honetakoa den anomalia bat Lockheed AC-130 estatubatuarra da, aireko erabilerarako egokitutako kanoien artilleriako armamentu nagusia duena, 105 mm-ko M102 obusa barne.
Bigarren Mundu Gerraren ondorengo aroan ere eraso-hegazkin arin ugari sartu dira, oro har entrenatzaile egokituetan edo hegal finkoko beste hegazkin arin batzuetan oinarrituta. Kontrainsurgentzia eragiketetan erabili dira.
Nikolai Krestinski
Nikolai Nikolaievitx Krestinski (errusieraz: Никола́й Никола́евич Крести́нский; Mogilev, Errusiako Inperioa (egun, Bielorrusiako Errepublika), 1883ko urriaren 25agreg./urriaren 13ajul. - Mosku, SESB, 1938ko martxoaren 15a) Bielorrusian jaiotako militante, abokatu eta diplomazialari boltxebikea (jatorri errusiar eta ukrainarrekoa) izan zen, Sobietar Estatu-Banketxearen burua eta Sobietar Gobernuaren Finantzetarako Herri-Komisarioa. Alderdi Komunistaren Politburoko kide ere izan zen.
Iraultzaren aurretik
1903tik aurrera Errusiako Langileen Alderdi Sozialdemokratako kide, alderdi honetan bi sektoreak agertu zirenean, 1905ean boltxebikeekin lerratu zen. 1906an boltxebikeen zuzendaritzaren parte izan zen Ipar-Mendebaldeko eskualdeko (egun Lituania eta Bielorrusia zatekeena) ordezkari gisa. Vilniusen, Vitsiebsken, Kaunasen zein San Petersburgon alderdiarentzat lan egin zuen. 1907an Moskuko Unibertsitatean Zuzenbide karrera bukatu zuen. Bere abokatu lana zela eta, 1908 eta 1914 artean, sindikatuei aholkularitza legala eman zien. Alderdiaren Pravda, Zvezda (“Izarra”) eta Prosvestxenie (“Ilustrazioa”) argitalpenetan, zein Priboi argitaletxean lagundu zuen. Garai horietan bederatzi aldiz atxilotua eta horietako hirutan deportatua izan zen.
1917arekin batera, bere eragina handituz joan zen. Otsaileko Iraultzaren ostean, Jekaterinburg hiriko Komite Boltxebikearen lehendakari eta Uraletako Eskualdeko Komite Boltxebikearen buru aukeratu zuten. Bertan Uralskaia Pravda (“Uraletako Egia”) egunkaria ateratzen zuen. Hasiera batean, Krestinski Leninen alde eta Kameneven “eskuin” ildoaren kontra agertu zen. 1917ko abuztuan, boltxebikeen VI Biltzar Nagusiaren ostean, Komite Zentral Boltxebikeko kide aukeratua izan zen.
Iraultzaren ostean
Urriko Iraultzaren egunetan Jekaterinburgeko Komite Militar Iraultzailearen burua izan zen. Baina bere lana ekonomiara bideratua izan zen. Azaroan Asanblada Konstituziogilerako aukeratua izan zen. 1917ko abenduan, Estatu-Banketxearen zuzendariorde aukeratu zuten, eta 1918ko martxoan Estatu Banketxearen zuzendari (Finantzetarako Herri-Komisariotzaren zuzendaritzan ere sartu zen). Garai horietan “ezkerreko komunista” bezala ikusia zegoen, bai kanpo-politikan (Brest-Litovskeko Itunaren kontra), zein barne-politikan (neurri sozializatzaile azkar eta hertsien aldeko moduan). 1918ko uztailean, Finantzetarako Herri-Komisario izendatua izan zen, eta bere eragina hortik aurrera asko hazi zen. 1919an Alderdiaren Komite Zentralak Politburo organo berria sortu zuenean, Krestinski bertako kide izan zen (Lenin, Stalin, Trotski eta Kamenevekin batera) eta Antolaketarako Bulegoko kide aukeratu zuten. Komite Zentralean gainera idazkari lanak betetzen zituen, lan horretan Jelena Stasova ordeztuz. 1921ean Grigori Sokolnikov Herri-Komisariotza horretan sartu zenean, praktikoki hau bilakatu zen Herri-Komisariotzaren benetako arduradun, Krestinskik 1922ko abendua arte ofizialki Herri-Komisario titulua izan bazuen ere. Izan ere, Nikolai Krestinski Politika Ekonomiko Berria ezartzearen aurka azaldu zen, eta sindikatuen militarizazioaren alde (Trotskirekin bat), posizioa hori garaitua izan zelarik, beraz bere kontrako posizioak nagusitu zirenez, ekonomi postuetatik lekutu zuten. 1921an bertan Alemanian enbaxadore izendatu zuten (Krestinskiren garaian sinatu zen Rapalloko Ituna, eta horrez gain, Locarnoko Itun antisobietarraren ostean Alemaniarekin 1925ean beste merkatal-itun bat sinatu behar izan zuen). Sokolnikov eta Krestinskiren ikuspegiak oso ezberdinak ziren, eta Sokolnikoven izendapenak, praktikan Krestinskiren politikarekiko biraketa bat suposatu zuen. 1921an, ildo galtzailearen kide zelarik, Krestinskik Alderdi Boltxebikearen Komite Zentraleko, zein Politburoko, zein Antolakuntza Departamenduko kide izateari utzi zion. Nikolai Krestinskik, 1927 arte, Trotskiren fakzioaren alde egin zuen.
Alemanian enbaxadore izan zela, Krestinskik Alemaniako Errepublikarekiko hurbiltasun politikan laguntzeko eskumena izan zuen. Alemanian enbaxadore izan zen 1922tik 1930ra, eta 1930an SESBko Kanpo Arazoetarako Herri-Komisarioorde izan zen. 1937 arte postu horretan egon zen, eta urte horretan Justiziako Herri-Komisarioorde izendatu zuten; hala ere, hortik gutxira, Estatu Sobietarraren aurkako konspirazioagatik atxilotua izan zen. Purga Handiaren barneko prozesuetan 1938an exekutatua izan zen.
Eraso-hegazkin
Ezaugarriak
Eraso-hegazkin horiek, garaiera baxuko hegaldietan lehorreko helburu etsaiak, etsaien lurraldean edo borroka-eremu batean sakoneko altueran sartzeko hegaldiak, itsasoaren gaineko sestra-hegaldiak, mendien, haranen eta zuhaitzen adaburuen arteko hegaldiak direla eta iristen diren hurbiltasunak metro gutxiko garaiera eta eraso-misioak ditu 1000 metro baino gutxiagoko altueran, baita zuhaitz-adaburuen gaineko sestra-hegaldiak eta itsasotik metro gutxira ere. Horrek ere eskatzen du hegazkin horiek maniobragarriagoak, pilotuaren agintariekiko sentikorragoak eta erresistenteagoak izatea, kabina blindatua dute eta motorren estalkiak babes bereziarekin, lurretik jaurtitako arma arinen talkei aurre egiteko. Hegaldi-gaitasuna du klima mota guztietan, beste aireontzi militar mota batzuk baino handiagoa arma astunak garraiatzeko eta igotzeko gaitasun handia izateko, eta maniobragarritasun handia altuera baxuan, aireportu komertzialetan, errepideetan, bigarren mailako lurreratze-pistetan eta bat-bateko pistetan lurreratu ahal izateko, baita lurrekoetan ere.
Erasotzeko egokia den armamentuaz gain, erorketa libreko ponpa konbentzionalak eta zehaztasun handiagoko laser eta GPS satelite bidez gidatutako ponpa berriak, nolabaiteko blindajea dute aginte-kabinan, lurretik etsaiaren suari aurre egiteko, eta oro har, modulutan eraikita daude, azkar konpontzeko. Oldar kanoi bat garraiatu ahal izango dute lurrera munizio askorekin, bere diseinuan edo aronave erdiko fuselajearen azpian, armak kargatzeko piloi baten gainean, eta misil distrakzio bengalak kopuru handi batekin hornituta dago, hauek airera jaurtitzen dira lurretik jaurtitako misilen erasoa saihesteko, erabat kargatu eraso misio bat egiteko hegazkin astuna eta nahiko motela da, hegaldi performance ezberdina duen hegazkin supersonikoa, arina eta hegaldi oso arina beste ehiza hegazkin batzuen aurkako borroka maniobrak, hasieratik diseinatua abiadura handia.
Oso eraginkorra da behe-altitudeko lehorreko tropei laguntzeko, eta bere eraso-misioak helikopteroek, eraso-hegazkin arinek eta beste ehiza-hegazkin batzuek lagunduta egin ditzake, altitude eta abiadura handiagoan hegan egiten baitute, etsaien beste borroka-hegazkin batzuek airetik altitude handiagoan erasota atzeman ez ditzaten.
Lurrerako eraso-hegazkinek lurraren jarraipena egiteko radarrak dituzte, ordenagailuak, lurreko helburuak ikusteko begiradak eta hegaldiak kontrolatzeko sistemak, bereziki altitude eta abiadura baxuko eraso-misioetarako diseinatuak, etsaien lurraldearen gainetik hegan egin dezakete sakoneko sartze-misioetan, behetik hegan eginez, etsaien radarrek antzeman ez dezaten, ikuskapen-, patruila- eta merodeo-hegaldiekin, aukera-zuriak eta mota guztietako klimetan borroka-misioak bilatuz, eguneko eta gaueko misioak eginez, oihaneko, hondarreko, elurretako, itsas urdineko eta ezkutuko eraso-misioetarako kolore beltzeko kamuflaje-kolorez margotuak.
Normalean, gudu-egoera batean, eraso-hegazkinak lurreko indarren gertuko aireko laguntza gisa hedatzen dira, artillero-helikopteroekin eta UAVko tripulaziorik gabeko hegazkinekin batera. Gudu-zelai modernoan duten papera estrategikoa baino taktikoagoa da, batailaren frontean jarduten dute, eta ez etsaien atzeguardian helburu sakonagoen aurka. Horrela, eraso-aireontzi horiek, askotan, armadako unitateen zuzeneko agindupeko kontrol-egituretara gehitzen dira, etsai zuriak esleitzeko irrati bidezko aginteak, lurreko behaketa-indarren posizioaren arabera, etsaien indarren aurkako borroken une berean, aireko indarren unitateen eraso-aginduak jaso beharrean, ontziaren komando-basean, aireko base militar batean, gertuko aireportuan edo hegazkin-etxean, metraila-errondak jaurtitzeko, laser bidez bonba gidatuak jaurtitzeko, laser bidez, GPSz, erortzeko ohiko ponpak, zatikatze-bonbak, koheteak eta misilak jaurtitzeko, etsaien posizioei erasotzeko, lehorreratzeko tropei, etsaien baseei, radar-estazioei eta misilak jaurtitzeko. Pilotuen prestakuntzak eta entrenamenduak herrialde bakoitzeko Aire Armadaren zati organikoak izaten jarraitzen duten arren, eta, azken batean, pilotuak Aire Armadaren eta Itsas Armadaren agindupean dauden arren, harreman handia dute lurreko borroka-indarrekin, arrakastaz eta elkarrekin egin ahal izateko terroristen kanpamenduen aurkako zehaztasun-erasoak, droga-trafikoaren aurkako borroka, legez kanpoko hegazkinak atzematea, legez kanpoko landaketak egiten dituzten hegazkinen eskolta, erreskaterako helikopteroen eskolta lurralde etsaiaren barruan, drogen kontrabandoa harrapatzea, posizio militarren defentsa, kontrol-postuak, errepideak eta zubiak, hegazkinek lur har dezakete base militarretan, merkataritza-aireportuetan, bigarren mailako lurreratze-pistetan, errepideetan eta lur-bideetan.
Hainbat izen erabiltzen dira lurrerako eraso-hegazkinetarako: eraso-hegazkina, ehiza-ehiztaria, ehiza taktikoa, bonba-ontzi taktikoa eta abar. Eraso arineko hegazkina beste kategoria batekoa da, entrenatzaileen edo beste hegazkin arin batzuen egokitzapenean oinarritzen da, eraso-zereginetarako, hegalen azpian armak kargatzeko piloi bat egokituz, bere eraso-gaitasunean, armen eta erregaien garraioan mugatuagoa da, baina lurrerako eraso-hegazkin gisa ere jardun dezake bigarren mailako funtzio operatibo batean, hala nola Yakovlev Yak-130 borroka-hegazkin berrian.
Vietnamgo Gerran, Malvinetako Gerran, Afganistanen, Irakeko Golkoko Gerran, Libiako esku-hartzean eta munduko beste gatazka batzuetan izan zuten eraginkortasuna egiaztatuta, hainbat herrialdetako Aire Indarretan egoteko beharra mantentzen dute, lurreko operazio militarrak eta etsaien lurraldean doitasun-erasoak babesteko, hegazkin supersonikoak baino eraginkorragoak direlako, altitude eta abiadura handiagoan hegan egiteko diseinatuak, eta beste ehiza-hegazkin supersoniko batzuen aurka airean borrokatzeko.
Arriola jauregia
Arriola jauregia Elorrion dago, Durangaldean (Bizkaia). XVII. mendekoa da, eta estilo barrokoan eginda dago. Fatxada nagusiak Berrio-Otxoa kalera ematen du, antzinako Suso errebala. Bertan jaio zen San Balentin Berrio-Otxoa, Bizkaiko patroia, San Inazio Loiolakoarekin batera.
Garai batean hortxe egon zen Elorrioko Udal Liburutegia. Gaur egun, ostera, Turismo bulegoa dago eraikinaren bebarruan.
Historia
Erdi Aroko beste hiribildu hesituen antzera, Elorrion ere, behin bando-gerrak amaituta, bakealdi bat iritsi zen. Egoera hartan, leinu nagusiek auzoetako dorretxeak utzi eta herrian kokatu ziren.
Hiribilduak galdu zuenean defentsarako izaera, bertako herritarrek leku aproposagoak bilatu zituzten beren etxebizitzak-eta egiteko. Era horretara, Elorrio errebaletara hedatu zen (Suso, San Fausto, San Roke, Urarka…), eta bertako jauntxoek hantxe eraiki zituzten beraien etxandiak. Horietako dezente Suso errebalean egin ziren, Arriola hau bezala, herriaren goiko aldean, gaur egungo Berrio-Otxoa kalean.
Oparoaldi ekonomiko hartan, herriko eliza eraiki zen 1459 eta 1506 artean, Bizkaiko handiena, iturri publikoak egin ziren, eta mugak markatzeko gurutzeak, oparo landuak.
Arriola leinuaren bi adar Gipuzkoatik etorri ziren Elorriora: Itziarko oinetxetik eta Leintz-Gatzagakotik. Biek ala biek jatorria zuten Arriola oinetxean, Araian, Araban.
Ezaugarriak
Fatxada nagusiko balkoiaren gainean Arriola leinuaren armarria dago, eta Deban, Gipuzkoan, dagoen Arriola etxekoaren berdina da. Erdian hiru hosto agertzen dira, makalarenak, eta beso bat laban batekin. Kanpotik kasko bat du, lumak eta bestelako hornikuntzak. Urte batzuk geroago, Alcantarako Ordenaren gurutzea gehitu zitzaion armarriari, Juan eta Antonio Arespakotxaga Arriola anaiek horrela aginduta, berauek Alcantarako Ordenako zaldun egin baitziren.
Armarriaren azpian esaldi bat dago, gogorarazten duena 1827ko otsailaren 14an Balentin Berrio-Otxoa jaio zela etxe horretan.
Ikus, gainera
Ondare zibila ikusgarria da Elorrion, batez ere arkitekturari dagokionez. Behin XV. mendean leinuen arteko gerrak atzean utzita, Elorrio aldatu egin zen: apurtu egin zen hiribilduaren harresia, eta herria errebaletara zabaldu zen, jarduera ekonomikoa bizkortu egin zen eta, ondorioz, “aberats berriak” agertu. XVI, XVII eta XVIII. mendeetan Elorrioko zenbait familia Sevillara joan eta buru-belarri sartu ziren Mundu Berriko merkataritzan —burdin fabrikatuen salerosketan bereziki—, eta horrek dirua barra-barra ekarri zuen herrira, batez ere familia horien eskuetara. Eta familia horiek diruaren zati bat inbertitu zuten eraikin ikusgarriak egiteko.
Horrek markatzen du, dudarik gabe, Elorrioko arkitektura zibilaren urrezko aroa, zeinak hartzen baititu XVI, XVII eta XVIII. mendeak batez ere. Horra Elorrioko eraikin zibil nabarmenen zerrenda bat, mendeen arabera banatuta:
Shahjahanpur barrutia
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Albaniar Alderdi Faxista
Albaniar Alderdi Faxista (Partia Fashiste e Shqipërisλ, PFSh) Bigarren Mundu Gerran erakunde faxista aktiboa izan zen, eta Albanian  botere nominala mantendu zuen 1939tik, herrialdea Italiak konkistatu zuenetik, 1943ra arte, Italiak aliatuen aurrean kapitulatu zuen arte. Ondoren, Albania alemaniar okupazioaren pean erori zen, eta PFSh Albania Handiko Guardiak erakundeak ordezkatu zuen.
Ezartzea
1939ko martxoaren 25ean, Benito Mussolini diktadore italiarrak ultimatuma eman zion Albaniako Zog I.a erregeari, Albania italiar protektoratu militar gisa onartzeko. Zogek ez zuen onartu nahi izan. Apirilaren 7an italiarrek herrialdea inbaditu egin zuten eta erregea boteretik kendu zuten. Zogek, orduan, herrialdetik ihes egin zuen. Ondoren, italiarrek Albaniako estatua Italiako Erresumaren menpe berrezarri zuten.
Apirilaren 11n, Galeazzo Ciano k, Italiako Kanpo Arazoetako ministroak, albaniar talde bat antolatu zuen bertako alderdi faxista gisa (PFSh). Apirilaren amaieran, Italiako Gobernuak haren sorrera onartu zuen. Apirilaren 23an, Achille Starace alderdi faxistako idazkari italiarra, bi gerraontzi italiar lagun zituela, Albaniara iritsi zen, ekainaren 2an sortua zen PFSh delakoaren berri ofiziala emateko. Hala ere, ekainaren 6ra arte ez zen eratu, eta ez zitzaion zuzendaritza antolatu bat eta kontseilu nagusi bat aurkeztu 1940ko martxora arte.
Buruzagiak
Albaniar Alderdi Faxistaren idazkariak:
Albania Handiko Guardiako idazkariak:
Johnson (Nebraska)
Johnson Nebraskako herri bat da. Nemaha konderrian kokatua dago. 2010ean 328 biztanle zituen, 0.47 kilometro koadrotan banatuta.
Takayoshi Yamano
Takayoshi Yamano (山野 孝義) Japoniako futbolari ohia da.
NGC 664
NGC 664 galaxia espiral bat da, Pisces konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Crenicichla santosi
Crenicichla santosi Crenicichla generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Acanthochelys spixii
Acanthochelys spixii Acanthochelys generoko animalia da. Narrastien barruko Chelidae familian sailkatuta dago.
Karraspio atlantiko
Karraspio atlantikoa (Symphodus bailloni) Labridae familiako ur gaziko arraina da, Iberiar penintsula eta ipar-ekialdeko Afrikako kostaldeetan bizi dena.
Saint-Benoît (Aude)
Saint-Benoît (, okzitanieraz: Sant Benaset) Okzitania ko udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Benoît udalerrian erroldatutako biztanleak 112 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Turckheim
Turckheim Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Saint-Benoît (Aude)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Turckheim
Biztanleria
2007an Turckheim udalerrian erroldatutako biztanleak 3.731 ziren. Familiak 1.600 ziren, horien artean 488 pertsona bakarrekoak ziren (184 bakarrik bizi ziren gizonak eta 304 bakarrik bizi ziren emakumeak), 556 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 456 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 100 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Valgrisenche
Valgrisenche Italiako udalerri bat da. Aostako Haranean kokatuta dago. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Saint-Benoît (Aude)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Benoît udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 462 hektarea erabiltzen.