cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ophthalmotilapia nasuta
Ophthalmotilapia nasuta Ophthalmotilapia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Gilberto Carlos Nascimento
Gilberto Carlos Nascimento (1966ko ekainaren 14a - ), Betinho ezizenaz ezaguna, Brasilgo futbolari ohi eta entrenatzailea da.
Jean Larrieu
Jean Larrieu (Donibane Lohizune, – Vincennes, Île-de-France, ) lapurtar militarra izan zen, teniente-koronel izandakoa. Jedburgh izeneko indar berezien kidea, Bigarren Mundu Gerran, Indotxinako Gerran eta Aljeriako Independentzia Gerran aritu zen.
Lola de Avila
Lola de Avila (Sacedón, Guadalajara, 1949) guadalajarar dantzaria, koreografoa, irakaslea eta zuzendari artistikoa da.
Biografia
Ama Bartzelonan jaiotako eta gerra ere herri horrekin lotura handia izan zuen María Dolores Gómez de Ávila izan zen, Maria de Avila (1920-2014) izenez ezagunagoa zena dantzari, koreografoa, zuzendaria eta balet klasiko eta neoklasikoko irakaslea izan zen. Bi alaba ditu eta batek, Claudia Facik, amaren eta amamaren bidea jarraitu du.
Beste dantzari asko legez, 1954an amak Zaragozan sortu zuen eskolan hezi zen. Ondoren, Europako beste leku batzuetan (Cannes, Paris, Kolonia eta Brusela) zabaldu zuen bere prestakuntza. Ballet klasikoan amaz gain, Anton Dolin, Karen Taft, Leon Woizkowsk, Nora Kiss, Rosella Hightower eta Victor Gsovskyrekin ikasi zuen.
NGC 1625
NGC 1625 galaxia espiral bat da, Eridanus konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Lola de Avila
Biografia
Hamabost urterekin egin zuen bakarlari gisa debuta, Claude Giraud-en baletean. Dantzari karrera luze baten ondoren, dantza-maistra, koreografia-laguntzaile edo nazioartean ospe handia duten konpainietako zuzendari artistiko gisa garatu du bere talentua, hala nola San Francisco Baleta, Genevako Antzoki Handia. Gaur egun, San Francisco Ballet Schooleko eta María de Ávila Dantza Eskolako zuzendari elkartua da.
Dantzari gisa duen errepertorioak koreografia klasikoak ditu, hala nola "La Sylphide", "El lago de los cisnes", "Giselle", "Raymonda", "La bella durmiente" edo "Suite en Blanc". Rudolf Nureyev, Erik Bruhn eta Antonio Ruiz Soler (el Bailarín) bezalako artistekin batera dantzatu du.
Jarduera eszenikoetan Lanbide esperientzia du entzute handiko dantza-konpainietako kide izan baita, hala nola aipatutako Claude Girouko Baletak, Madrilgo Ganbera Baletak, Antonioren Baletak eta Madrilgo Baletak.
Maria Avila dantza eskola
Lola de Avilaren amak, Maria de Avilak 1954an bere dantza klasikoko eskola ireki zuen Zaragozan. Irakasleen irakasle izan zen, besteak beste bertan, Trinidad Sevillano, Ana Laguna, Arantxa Argüelles edo Víctor Ullatek ikasi zuten. Amaren eskolaren ardura hartu, kudeatu eta zuzntzen du.
Uranoscopus crassiceps
Uranoscopus crassiceps Uranoscopus generoko animalia da. Arrainen barruko Uranoscopidae familian sailkatzen da.
Saint-Aubin-sur-Mer (Itsas Sena)
Saint-Aubin-sur-Mer Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Aubin-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 265 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 235 etxebizitza zeuden, 114 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 113 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 227 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 114 etxebizitza nagusietatik 75 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 53 etxek bost zituzten. 103 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Aubin-sur-Mer udalerrian 115 unitate fiskal zeuden, 273 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.305 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak jatetxe ziren.
2000. urtean Saint-Aubin-sur-Mer udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 225 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cirey-sur-Blaise
Cirey-sur-Blaise Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cirey-sur-Blaise udalerrian erroldatutako biztanleak 120 ziren. Familiak 51 ziren, horien artean 17 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 13 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 17 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 101 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 40 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 100etxeak ziren. 53 etxebizitza nagusietatik 42 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 9 etxek hitu gela zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 35 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
2000. urtean Cirey-sur-Blaise udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jean-Michel Ezponda
Jean-Michel Ezponda (Hendaia, ) lapurtar errugbilari ohia da, harroin moduan ibilitakoa.
Brasseuse
Brasseuse Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brasseuse udalerrian erroldatutako biztanleak 120 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 55 etxebizitza zeuden, 41 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 13 hutsik zeuden. 49 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 41 etxebizitza nagusietatik 24 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 80 ziren, horien artean 51 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 51 pertsona aktiboetatik 50 lanean zeuden (31 gizon eta 19 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 29 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra brikolaje denda handi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Emydura australis
Emydura australis Emydura generoko animalia da. Narrastien barruko Chelidae familian sailkatuta dago.
Eranafarroa
Eranafarroa webgune elebiduna da, euskaraz ikasten duten haurren gurasoei laguntza eta baliabideak eskaintzeko eta seme-alaben ikas-prozesua osatzeko sortua.
Sorrera
Webgunea Nafarroan euskaraz ikasten duten haurren familiei laguntzeko eta baliabideak eskaintzeko sortu zen.
Eragin-esparrua
Euskararen biziberritzean kokatzen da Eranafarroaren lana, baina bereziki 0 eta 12 urte arteko haur eta euren familiengana bideratzen du bere jarduna.
Erreferentziak
Webgunearen sorreraren albisteak:
Jolasean Blai mahai-jokoaNafarroako Hitza, 2020-07-17
Kanpo estekak
Eranafarroaren webgunea
San Kosme eta San Damian eliza (Astrain)
San Kosme eta San Damian eliza tenplu katolikoa da, Astrain herrian dagoena, Nafarroa Garaiko Zizur Zendean.
Eraikina
Jatorrizko tenplua, XIII. mendearen hasierakoa, estilo protogotikoan egina zegoen, baina horretatik nabeko bi tarte baino ez da gelditzen. Kanoi erdiko ganga dute, gangako arkuak punta pixka bat duela. Elizari eraberritze handiak egin zizkioeten XVI. mendetik XVIII.era bitarte.
Elizaren barnealdean, iparraldeko kaperan, zehazki, Erreniegako Ama Birjinaren irudia dago, XIII. mendekoa baina oso berrituta dagoena, izen bereko ermitatik hara ekarria. Haurra Mariaren ezkerreko belaunean dago. Pareko kaperan, Pizkundeko bataiarri bat dago, XVI. mendekoa.
Erretaula nagusia XVII. mendekoa da, baina geroagoko aldaketak ditu. Lau ebangelistak eta Elizaren bi guraso ageri dira azpialdean. Lehenengo solairuan bi irudi daude, Jesusen Bihotz Guztiz Santuarena bata eta Andre Maria Birjinaren Sortze Garbiarena bestea. Goiko solairuan, besteak beste, Kosme eta Damian santuak ageri dira, tenpluaren eta erretaularen titularrak.
Five Easy Pieces
Five Easy Pieces (euskaraz Bost Pieza Erraz) 1970eko Bob Rafelson estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako drama film bat da. Jack Nicholson, Karen Black, Susan Anspach, Ralph Waite eta Sally Struthers aktoreek antzeztu zuten.
Lau Oscar Sarietarako izendapena jaso zitue: Film onenaren Oscar Saria (Bob Rafelson eta Richard Wechsler), Gizonezko aktore onenaren Oscar Saria (Jack Nicholson), Taldeko emakumezko aktore onenaren Oscar Saria (Karen Black) eta Jatorrizko gidoi onenaren Oscar Saria (Carole Eastman eta Bob Rafelson).
Argumentua
Bobby Dupea (Jack Nicholson) petrolio plataforma batean lan egin eta bere aisialdia garagardoa edanez eta pokerrean jokatzen igarotzen duen gizasemea da. Atsekabetua, gonazalea eta zakarra, Rayette (Karen Black) ederra baina inozoa den neskalaguna mespretxatu eta bere haur pianojole dohaitsua zeneko iraganetik ihesi. Hiltzorian dagoen Nicholas (William Challee) aita bisitatzera jaiotetxera itzultzen denean, Carl (Ralph Waite) anaiaren emaztea den Catherine (Susan Anspach) ezagutu, eta hartaz maiteminduko da.
NGC 1627
NGC 1627 galaxia espiral bat da, Eridanus konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Edu Marangon
Carlos Eduardo Edu Marangon (1963ko otsailaren 2a - ) Brasilgo futbolari ohi eta entrenatzailea da.
Béard
Béard Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 104 ziren, horien artean 76 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 76 pertsona aktiboetatik 66 lanean zeuden (41 gizon eta 25 emakume) eta 10 langabezian zeuden (6 gizon eta 4 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Béard udalerrian 70 unitate fiskal zeuden, 156 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.758,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
Flero
Flero Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Béard
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Béard udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Flero
Mugakideak
Flerok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Durance
Durance (Durance; Durença), Frantziako ibaia da, Rodanoren adarra.
La Bâtie-Divisin
Biztanleria
2007an La Bâtie-Divisin udalerrian erroldatutako biztanleak 852 ziren. Familiak 338 ziren, horien artean 88 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 103 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 127 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 405 etxebizitza zeuden, 345 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 363 etxeak ziren eta 41 apartamentuak ziren. 345 etxebizitza nagusietatik 268 bere jabearen bizilekua ziren, 61 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 78 etxek lau zituzten eta 222 etxek bost zituzten. 277 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 137 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 184 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 539 ziren, horien artean 408 aktiboak ziren eta 131 inaktiboak ziren. 408 pertsona aktiboetatik 386 lanean zeuden (209 gizon eta 177 emakume) eta 23 langabezian zeuden (7 gizon eta 16 emakume). 131 pertsona inaktiboetatik 49 erretiraturik zeuden, 46 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Bâtie-Divisin udalerrian 345 unitate fiskal zeuden, 879,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.202 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 8 zurginak, 3 iturginak eta 2 jatetxeak.
2000. urtean La Bâtie-Divisin udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 477 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Leiuranus semicinctus
Leiuranus semicinctus Leiuranus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Floridako bandera
Floridako bandera 1900ko irailaren 24an ezarri zena da.
465 Alekto
Bere izena, greziar mitologiako Alekto izeneko pertsonaiagatik jasotzen du.
Ballymena United F.C.
Ballymena United F.C. (izen osoa Ballymena United Football Club) Ipar Irlandako futbol taldea da, Ballymena hirikoa. Ez du inoiz Ligarik irabazi baina sei aldiz eskuratu du Kopa.
Ophthalmotilapia ventralis
Ophthalmotilapia ventralis Ophthalmotilapia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Arthrosaura guianensis
Arthrosaura guianensis Arthrosaura generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
La Ravoire
La Ravoire Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Ravoire udalerrian erroldatutako biztanleak 7.010 ziren. Familiak 2.990 ziren, horien artean 987 pertsona bakarrekoak ziren (321 bakarrik bizi ziren gizonak eta 666 bakarrik bizi ziren emakumeak), 896 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 843 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 264 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 3.170 etxebizitza zeuden, 3.060 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 88 hutsik zeuden. 1.263 etxeak ziren eta 1.870 apartamentuak ziren. 3.060 etxebizitza nagusietatik 1.875 bere jabearen bizilekua ziren, 1.120 alokairuan okupaturik zeuden eta 65 doan lagata zeuden; 74 etxek gela bat zuten, 381 etxek bi zituzten, 668 etxek hiru zituzten, 976 etxek lau zituzten eta 960 etxek bost zituzten. 2.409 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.580 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.201 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.590 ziren, horien artean 3.406 aktiboak ziren eta 1.184 inaktiboak ziren. 3.406 pertsona aktiboetatik 3.115 lanean zeuden (1.557 gizon eta 1.558 emakume) eta 291 langabezian zeuden (139 gizon eta 152 emakume). 1.184 pertsona inaktiboetatik 417 erretiraturik zeuden, 461 ikasten zeuden eta 306 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Ravoire udalerrian 3.202 unitate fiskal zeuden, 7.524,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.698 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 512 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 40 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 103 eraikuntza enpresak ziren, 135 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 24 garraio enpresak ziren, 22 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 11 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 20 finantziazio enpresak ziren, 23 higiezinen enpresak ziren, 57 zerbitzu enpresak ziren, 41 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 29 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 2 okindegiak, 3 liburu dendak, 1 arropa denda zen, 2 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 7 altzari dendak, 2 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 3 drogeria eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean La Ravoire udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 108 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 4 osasun-ekipamenduak botika ziren.
Lázaro Cárdenas
Biografia
Iraultzan parte hartu ondoren, Pancho Villaren agintepean, karrera militarrari ekin zion eta jeneral izatera iritsi zen. Michoacán estatuko gobernadorea izan zen 1928-1929 urteetan, eta laborarien egoera hobetu zuen.
La Ravoire
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. La Ravoire udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 1hezkuntza orokorreko lizeoa eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 772 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 1.470 eta lizeo teknologikoetan 560.
Lázaro Cárdenas
Biografia
Errepublikako lehendakaria izan zen 1934. urtetik 1940. urtera arte: gizarte-erreformak abiarazi zituen eta atzerriko enpresen nazionalizazioa bideratu zuen (petrolioa, 1938). Geroago Mexikoko Defentsa ministroa izan zen, eta ondoren Mexikoko armadako komandantea. Alderdi Iraultzaile Instituzionaleko (PRI) ezker joerako burua izan zen. Bakearen Stalin saria jaso zuen 1955ean.
La Ravoire
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Uranoscopus dahlakensis
Uranoscopus dahlakensis Uranoscopus generoko animalia da. Arrainen barruko Uranoscopidae familian sailkatzen da.
Renault 4
Hego Euskal Herrian gaztelaniaz Renault Cuatrolatas ezizenaz aipatzen da, autoaren itxura sinplea baina sendoa dela eta.
Georgiako (AEB) bandera
Georgiako bandera 2003ko maiatzaren 8an ezarri zena da.
Kirovohradeko oblasta
Kirovohradeko oblasta (ukraineraz: Кіровоградська область, translit. Kirovohrads’ka oblast), Kirovogradeko oblasta (errusieraz: Кировоградская область) ere deitua, Ukrainako erdialdeko oblasta da. Iparraldean Txerkasi eta Poltavako oblastekin du muga, ekialdean Dnipropetrovskeko oblastarekin, hegoaldean Mykolaiveko oblastarekin eta mendebaldean Vinnytsiako oblastarekin. 24.588 km²ko azalera du eta 2008an 1.041.987 biztanle zituen. Hiriburua Kirovohrad da.
Hiri nagusiak
Kirovohradeko oblasteko hiri handienak hauek dira (2005eko biztanleria ):
Jorginho Putinatti
Jorginho Putinatti (1959ko abuztuaren 23a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
NGC 1628
NGC 1628 galaxia espiral bat da, Eridanus konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Arthrosaura kockii
Arthrosaura kockii Arthrosaura generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Sagardia Goñi familiaren sarraskia
Sagardia Goñi familiaren sarraskia 1936 ko abuztuaren 30ean gertatu zen Gaztelun (Nafarroa Garaiko Donamaria herriko auzoa). Juana Josefa eta haren zazpi seme-alabetatik sei Legarreako leizera bota zituzten. Juana Josefak 38 urte zituen, haren senar eta seme zaharrenak Eugi mendian lan egiten zuten. Honako hauek ziren beste seme-alabak: Asunción, urte eta erdikoa; José María, hirukoa; Martina, seikoa; Pedro Julián, bederatzikoa; Antonio, hamabikoa eta Joaquín, hamaseikoa. Desagertu ziren gauean lau tiro entzun ziren.
Kontestu historikoa Euskal Herrian
Sagardia Goñi familiaren sarraskia 1936ko abuztuaren 30ean gertatu zen, Espainiako Gerra Zibila Euskal Herrian hasi berri zenean (1936 ko uztaila). Estatu kolpea eman zen eta tropa frankistak Bilbora sartu eta mendebaldeko Bizkaiko muga okupatu zuten. Espainian gerra amaitu arte (1939 ko apirila), Hego Euskal Herria atzegoardian geratu zen, elikagaien eskasia eta errepresio gogor bat pairatuz.
Sarraskiaren lekua
Legarreako leizerako sarrera harkaitzean dagoen zulo txiki bat da. Gazteluko (Donamaria) baso-eremu batean dago kokatua, eta hainbat urtez zabortegi bihurtu zen. Era guztietako objektu, altzari, etxetresna elektriko eta hondakin ugari bota ziren bertara. Horregatik, indusketa lanak hasterakoan, zaborra izan zen Paco Etxeberria Bilboko Mediku Zientzien Akademiako auzitegiko medikuak eta Aranzadi Zientzia Elkarte ko taldeak gailendu behar izan zuten lehen oztopoa.
Sarraskia
Espainiako Gerra Zibilean, Gaztelun krimenik bortitzenetako bat gertatu zen, Nafarroako pertsona errugabeen aurka piztu zen indarkeriaren erakusgarri ugarien artean. Familia bati eragin zion, Pedro Antonio Sagardia eta haren emazte Juana Josefa Goñi, zortzi seme-alaba zituztenak: José Martín, Joaquín, Francisco Javier, Antonio, Pedro Julián, Martina, José María eta Asunción. Pedro Sagardia ikazkin gisa agertzen zen lanbidez, eta jasota dago Santiagoko zortzikotearekin, errekete ekin, erroldatu zela, eta gerra frontera eraman zuela. Alabaina, urtebete geroago, 1937ko abuztuan, etxera itzultzeko eskatu zuen, bere familia non zegoen jakiteko. Urte oso bat zeraman berririk gabe. 1936ko abuztuaren 30ean emaztea eta zazpi seme-alabetako sei desagertu zirenean, herritarrek batzarra egin zuten, eta familia herritik kanporatzea erabaki zuten, herriko baratzeetan lapurreta txikiak egin izana egotzita. Baina Pedro Sagardia Gaztelura itzuli zenean, ez zekien ezer horretaz. Bizilagunek ere ez zioten gertatutakoa kontatu. Ez dakigu zergatik joan ziren aita eta seme zaharrena frontera, baina behartuak izan zirela dioten testigantzak daude. 38 urteko ama etxean geratu zen beste sei seme-alabekin. Hasieran bizilagunek familiari lagundu zioten, baina gerrak beharrak areagotu ahala, baratzeetan ebasketa txikiak egitea leporatzen hasi zitzaizkien. Doneztebe ko Guardia Zibilaren postuan salatu zituzten, baina han aditzera eman zitzaien beren erara konpontzeko. Hurrengo egunean, bizilagun batzuek etxea uztera eta mendiko txabola batera joatera behartu zituzten, eta han desagertu ziren, arrastorik utzi gabe.
Bizirik bota zituzten Gazteluko leize sakonera, eta haien hezurrak 2016. urtera arte ez zituzten berreskatatu. Mendiko txabola erre egin zuten. Pedro Sagardiak bere familia desagertzeagatik jarri zuen salaketaren laburpen ofizial batean, familiaren eta gainerako bizilagunen artean gertatzen ziren desadostasunak jasotzen dira: “1936an, abuztuaren hasieran, salatzailea, Pedro Sagardiak Eugiko mendietan lanean ari zela, emaztearen abisua jaso zuen, bere bizilekuko herrira, Gaztelura, joateko, Agintaritzak etxea eta herria uzteko eskatu baitzion. Salatzaileak ez zekien zein agintarik agindu zion bere familiari etxetik eta herritik irteteko. Horrez gain, ezin izan ziren kausak zehaztu.”
Gaur egun
Familia desagertu ostean, ikerketak hasi ziren eta ezinezkoa izan zen krimena baieztatzea, baina historia ezaguna zen inguru osoan. Gorpuen deshobiratzeak, 2016ko irailean, azkenean baieztatu zuen kontakizuna egia zela. Familiaren historia neurri batean konponduta geratzen da, baina oraindik ez dago zergatiaren azalpenik, ez dakigu zergatik 1936an Gazteluko bizilagunek familia oso bat leize horretara bota zuten. Paco Etxeberria medikuak seme-alaba guztien aldaketako hezurrak aurkitu zituen, txikienetik zaharrenera. Aldakako hezurrak, femur batenak, bi besoetako hezurrenak, Juana Josefaren sorbalda eta lepauztaiarenak eta Antonioren besoko hezur batenak ere bai. Gainera, espartinen kautxuzko hiru zola aurkitu omen zituen. Etxeberriak adierazi zuen, halaber, ez zutela fetuaren arrastorik aurkitu eta, beraz, ez zela benetakoa 80 urtean zehar kontatu izan zen bertsioa, Juana Josefa 7 hilabetez haurdun zegoela, alegia.
Urtebete geroago, 2017ko irailean, Sagardia familia omentzeko ekitaldi bat egin zen leizean bertan. Gazteluko Udalak familiaren hilerriko nitxo bat utzi die Sagardia familiaren senideei, gehienak Gipuzkoan bizi baitira, Juana Josefaren eta haren seme-alaben gorpuzkiak bertan lurperatu ahal izateko. Hala ere, 80 urte geroago, auzotarren artean oraindik ere isiltasuna nagusitu da.
Hipotesiak
Jose Mari Esparzak defendatutako tesiaren arabera, Sagardia familiaren krimena ez zen ideologikoa izan. Behintzat, ez zen garai hartan erabiltzeko motibazio politikorik izan, koinatu gorri bat zuten arren. Krimen politikoaren teoria baztertuta, zaildu egiten da sarraskiaren arrazoiak aurkitzea. Senarrari ere ez zioten argitu. Salaketaren arabera, Pedro Sagardia Gaztelura itzuli zenean, ez zioten utzi herrira sartzen, eta guardian zeuden herritarrek, tartean alkateak, atxilotuta eraman zuten Doneztebeko Guardia Zibilaren kuartelera. Astebetez kartzelan egon ondoren, ez zioten deklaraziorik hartu eta ez zioten deliturik leporatu. Askatu zutenean, Gaztelura ez itzultzeko eta handik alde egiteko ohartarazi zioten.
Garaiko apaizaren, bizilagunen, Guardia Zibilaren... arabera, bitxikeriak egiten zituen familia bat zen, herritik bota behar izan zuten familia bat. Alabaina, inork ez zituela leizetik behera bota. Familiarekiko etsaitasun-giroa zegoen. Apaizak berak, Justo Ariztia jaunak, honela erantzun zion Guardia Zibilari: «Oraindik gai horrekin zabiltzate? Hortik joango ziren». Herri oso katoliko batean, apaizak dena zekien aitorpenaren sekretuarekin.
Bekaizkeria, lizunkeria, gerraren testuingurua eta nahi gabekoen garbiketaren tesiez gain, kontuan hartu behar da abuztuaren 30ean ilargi betea zegoela, eta psikiatra batzuek zenbait portaeratan eragin kaltegarriez hitz egiten dute.
Horrez gain, sorginkeri kontuak ere aipatu ziren. Esaten zen Juana Josefaren amak txingar-pertza bat erabiltzen zuela, eta guraize ireki bat hartuz, gurutze itxurako oihal batez estaltzen zuela. Sutara botatzen zuen, gatza botatzen zion eta otoizlaburra bat esaten zuen euskaraz. Bere senarra nahiko alferra zen, eta beste emakume batzuekin joan ez zedin egiten zuen. Gainera, Juana Josefaren ahizpa tximistak jo zuelako hil zen. Nahiko bitxia izan zen, eta garai erlijioso hartan jainkoaren zigorraren seinale garbia zen.
Memoria historikoa
2020ko irailaren 30ean Nafarroako Gobernuak Legarreako Leizea Nafarroako Memoria Historikoaren Leku izendatzeko erabakia hartu zuen.
Sermon joyeux
Sermon joyeux (Sermoi alaia) Erdi Aroko antzerki komikoaren antzerki formula bat da. Historikoki Frantzian XV. mendean agertu zen eta hurrengo mendean ere garatu zen. Berez, kristau mezaren parodia da. Aktore bakar batek, predikatzailea, antzezten zuen. Itxuraz sermoi tradizionala zen, Bibliaren aipamenekin eta guztiz, baina gaia momentuero erreferentzia komikoekin nahasten zen; erreferentzi horiek askotan sexuarekin lotura zuen: bikotea, ezkongaiak... Beste gaiak janaria eta santuen biografiak ziren. Helburua beti publikoari barre eragitea zen. 30 testu inguru gordetzen dira.
Adibidea euskaraz
Irri-itzaldia izenburuaz eta "Joyeux sermon de mariage batetik itzulita" azpitituluaz, Antzerti aldizkarian, 1934ko 31.zenbakian, Antonio Maria Labaien idazleak baten itzulpena plazaratu zuen.
Pilar Cibreiro
Pilar Cibreiro Santalla (Vilaboa, Valdoviño, Coruña, 1952) galiziar idazlea da.
Biografia
Pilar Cibreiro Santalla Galizian jaio zen, baina Madrilen igaro zuen bere gaztaroa eta idazle gisa hasi zuen bere ibilbidea, Londresera eta Bartzelonara ihesaldiren bat eginez.
Bere ipuinetako batzuk antologien parte dira, Carmen Laforet, Marina Mayoral, Carmen Martín Gaite eta Josefina Aldecoa idazleekin batera, gaztelaniaren azterketarako hautatuak, Días de lluvia Erresuma Batuan eta Santalla él escapado Alemanian, kasu. Días de lluvia ipuina Ángeles Encinarrek aukeratu zuen Cuentos de este siglo (Lumen, 1995) antologian parte hartzeko.
Bere poemetako bat Ramón Buenaventurak aukeratu zuen ''Las diosas blancas. Antología de la joven poesía española escrita por mujeres (Hiperión, 1985, 2.ª ed. en 1986)'' antologiarako. Frantsesezko itzulpena ere izan zuen, Les Déesses Blanches (Noël Blandin, 1989).
1998an Galiziara itzuli zen, berak esan zuenez «ez zen gustuagatik izan, ezinbesteko arrazoiengatik baizik», eta idazteari utzi ez bazion ere, bere izenak kritikaren agendetan agertzeari utzi zion.
Cairo (Mendebaldeko Virginia)
Cairo Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Ritchie konderrian dago, Mendebaldeko Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Pilar Cibreiro
Biografia
Galiziako hizkuntza eta kulturako irakurleek eta Euskal Herriko Unibertsitateko Galego Ikasketen Zentroak galiziar eta euskal kulturak hurbiltzeko proiektu bat sustatu zuten 2006an. Hortik Pensando nelas izeneko CD bat argitaratu zen, hainbat belaunalditako egileen 20 poema biltzen dituena, eta horien artean Pilar Cibreiroren A miña lingua izeneko bat dago.
Alexandre Benois
Aleksandr Nikolayevitx Benois (errusiera zirilikoz Александр Николаевич Бенуа, Aleksandr Nikoláyevich Benuá; San Petersburgo, 1870eko maiatzaren 3agreg./apirilaren 21ajul. - Paris, 1960ko otsailaren 9a), ziuraski familia artistikoko kiderik garrantzitsuena izan zen. Egungo balletean eta eskena diseinuan izan zuen eragina oinarrizkoa izan zen.
Aleksandren aita, Nicholas Benois eta anaia, Léon Benois, errusiar arkitekto garrantzitsuak izan ziren. Aleksandrek ez zuen pentsatu bere bizitza artera dedikatzea eta San Petersburgoko Estatu Unibertsitatean Zuzenbide Fakultatean graduatu zen 1894an. Hiru urte beranduago, Versaillesen zegoen bitartean Luis XIV.aren Azken Ibilaldiak irudikatzen zituzten akuarela batzuk margotu zituen. Pável Tretiakovek 1897an erakutsi zituenean, Serghei Diagilev eta Léon Baksten arreta erakarri zuten. Elkarrekin Mir iskusstva arte aldizkaria sortu zuten, helburu bezala modernismoa Errusian bultzatzea zuena.
Mende berriko lehen hamarkadan, Benoisk Mir iskusstva editatzen jarraitu zuen, baina bere ikerketa interesak ere jarraitu zituen. XIX. mendeko errusiar arteari eta Tsárskoye Selóari buruzko zenbait monografia prestatu eta inprimatu zituen. 1918 eta 1926 artean Hermitage Museoko maisu zaharren galeria abiarazi zuen, non bere anaiaren heredentzia ziurtatu zuen, Leonardo Da Vinciren La Madonna Benois. 1903an Puxkinen Brontzezko zaldunarentzako bere marrazkiak inprimatu zituen, ordutik, generoko maisulanetako bat bezala errekonozituak izan direnak.
1901ean Benois Mariinsky Antzokiko eskena zuzendari izendatua izan zen. Ordutik, bere denbora gehiena eskena diseinura eta apaindurara dedikatu zuen. Les Sylphides (1909, Giselle (1910) eta Petrushka (1911) bere lorpenik handienen artean daude. Batez ere Sergei Diagilevekin Errusiar Balletentzat lan egin zuen arren, aldi berean Moskuko Arte Antzokiarekin eta Europako beste antzoki nabarmengarri batzuekin ere lan egin zuen. Bere Memoriak bi liburukitan argitaratu ziren 1955ean. Eugene Lanceray eta Zinaida Serebriakova errusiar artistak bere ilobak izan ziren, eta Sir Peter Ustinov britainiar aktorea bere iloba-biloba.
Oreochromis amphimelas
Oreochromis amphimelas Oreochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Lorlanges
Lorlanges Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lorlanges udalerrian erroldatutako biztanleak 270 ziren. Familiak 107 ziren, horien artean 37 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 41 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 160 etxebizitza zeuden, 113 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 154 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 113 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 83 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 171 ziren, horien artean 137 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 137 pertsona aktiboetatik 123 lanean zeuden (71 gizon eta 52 emakume) eta 13 langabezian zeuden (3 gizon eta 10 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lorlanges udalerrian 134 unitate fiskal zeuden, 326,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.314 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra drogeria bat zen.
2000. urtean Lorlanges udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 869 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Uranoscopus dollfusi
Uranoscopus dollfusi Uranoscopus generoko animalia da. Arrainen barruko Uranoscopidae familian sailkatzen da.
466 Tisiphone
466 Tisiphone, asteroide gerrikoan aurkitutako 466. asteroidearen izena da. 1901eko urtarrilak 17an aurkitu zuten Max Wolf eta Luigi Carnera astronomoek Heidelbergeko behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa, 1901 FX zen. Tisiphone, C motako asteroide bat da, ziuraski karbonoz osatua dagoena.
Bere izena, greziar mitologiako Tisifone izeneko pertsonaiagatik jasotzen du.
The Book of Negroes (telesaila)
The Book of Negroes telesail bat da, Lawrence Hillen izen bereko liburuan oinarrituta. 2015ean estreinatu zuten CBC Televisionen.
Sinopsia
Ameriketako Estatu Batuetako Independentzia Gerraren garaian Book of Negroes izeneko liburua idatzi zuten. Britainiarren alde borrokatu ziren esklabo beltzen izenen zerrenda bildu zituzten bertan. Gerra amaitu ostean askatasuna lortuko zutela eta Kanadako lurraldeetako kolono berriak bihurtuko zirela agindu zieten gerran parte hartu zuten esklaboei.
Hego Carolinako bandera
Hego Carolinako bandera 1861eko urtarrilaren 28an ezarri zena da.
Peru Abarka
Peru Abarka Joan Antonio Mogel eibartarrak 1802an idatzitako lana da. Euskarazko lehen eleberritzat jo ohi da.
Lana 1802an idatzi zen arren, 1881 arte ez zen lehendabizikoz argitaratu. XIX. mende hasierako korregidoreak ez zuen argitaratzeko baimenik eman, eta argitaratu zen arte izkribuaren kopiak eskuz esku igaro ziren, Euskal Pizkundean berreskuratu zen arte.
Ez da erraz sailkatzeko lana: euskal eleberrien aitzindaria dela idatzi izan da, baina ezin da esan eleberrien ohiko arauetara makurtzen denik. Alde batetik, obrak oso bilbe edo trama eskasa du; horren ondorioz, pertsonaiek ia ez dute hasiera, garapena eta amaiera duen istoriorik osatzen; eta bestetik, leku eta denbora-aipu minimoek ere ez dute adierazgarritasun narratiborik. Elkarrizketa bizi-bizien inguruan eraturiko kontaketa-jarduera dela esanez defini daiteke.
Gaiaren aldetik, Mogelek euskal baserritarren bizimodua laudatzen du, batez ere haien jakintza, ohitura, hizkuntza eta erlijioari dagokionez. Peru Abarka pertsonaiak gorpuzten du baserritarraren ideal hori, eta harekin konparatzeko, Maisu Juan kaletarra darabil, ikasketak egin arren, hizkuntza traketsa, erlijio ohitura zabarrak eta munduaren ezagutza eskasa duena.
Egitura eta kutsua
XVIII. mendean Frantzian maiz erabili ziren elkarrizketa didaktikoak izan bide ziren Mogelen ereduak. Ikertzeko dago noraino izan zuen Mogelek Rousseauren lanaren berri, esate baterako.
Jatorrizko obraren edukia honako hau zen:
Orain arte egin diren edizio askotan ez dira agertzen ez gaztelaniazko sarrera, ez zazpigarren elkarrizketa, ezta bukaerako hiztegia ere.
Baserritar bizimoduaren idealizazio nabaria da. Baserritarrek sakoneko jakituria daukatela euren bizibideko gauzez frogatu nahi du Mogelek, eta euskara beste edozein hizkuntza bezain gai eta erabilgarria dela.
Atalak
Atalen izenburuak ere gaztelaniaz datoz, eta Peru «baserritar jantzia»ren eta Maisu Juan «bizargin ezjakina»ren arteko sei elkarrizketa dira. Resurreccion Maria Azkuek izenburuak euskaratu zituen 1899ko ediziorako eta hemen horrela jaso egin dugu.
Euskal bertute guztien jabe den baserritarra eta bizargile harroputz bezain ezjakina aurkezten dizkigu Mogelek, biek ostatu batean topo egiten dutenean. Hauen arteko elkarrizketak eta bizipenak darabiltza lan etnografiko bat osatzeko. Baserri munduko lanbideak, lanabesak, animaliak eta hauen gorputz-atalak, landare-zuhaitzak, kanta eta ipuinak, ohitura zaharrak... horiek denak azalduko dizkio Peru Abarkak Maisu Juan lagunari, eta haren jakinduriarekin Maisu Juan kaletarra txundituta geldituko da. Eta horixe bera da idazlearen helburua: Euskal hizkuntza eta kulturaren apologia egitea.
Lehen elkarrizketa
''Maisu Juan bizargin-osagille-euskaldun lantzaka ta Peru baserritar landuaren artean. Uste uste barik aurkitu zirean ardanetxe baten asten da autua''. Lehenengo elkarrizketa horretan, Peru Abarkak eta Maisu Juanek taberna batean elkar ezagutu dute. Hasiera batean, haien arteko harremanak ez dirudi etorkizun handirik izango duenik: bakoitzak bere lanbidea defenditzen du eta inoiz irainetara ere iritsi dira: "O zikin zantarrak! Ori epailla baten zer-egiña da." dio Peruk bizarginaren zereginaz eta Maisu Juanek une batean Peruri "Asto andi bat zara" diotso. Elkarrizketaren bitartez, garaiko tabernen giroa eta antolaketa ikus daiteke. Bukaeran, Peruk bizarginari hauxe diotsa: "Eroango zaitut egun batzuetarako neure etxera. An ta bideetan erakutsiko deutsudaz gauza asko". Elkarrizketa tartean, kopla batzuk sartu ditu egileak, hasieran "Aita-semeak edanda dagoz" dutenak.
Bigarren elkarrizketa
''Bigarren autua lengo Maisu Juan da Peru-ren artean. Arteko autugiñak ardandrea ta otseina''. Bigarren elkarrizketa hori goizez hasi da eta lau pertsonaiok esku hartu dute: protagonistekin batera, ardandegiaren jabea eta berarekin lan egiten duen neskatxa. Juan eta Peru gosaldu eta alde egiteko prestatzen ari dira baina, kontua eskatzen dutenean, ardandreak diru gehiegi eskatu die. Bizarginak emakumeari istripu txiki bat prestatu dio, erori eta min har dezan eta horrela, bere zerbitzuak eskaintzeko. Gertaerak kutsu pikareskoa du. Elkarrizketa tartean, liburu osoan ohikoa denez, hiztegi tekniko sartu du egileak, zerriaren inguruko euskara-erdara hiztegia. Bukaeran, zerriaren eta azeriaren ipuina jaso da.
Hirugarren elkarrizketa
Irugarren autua lengo Maisu Juan da Peru-ren artean. Lagun berriak Peruren baserrira joan dira. Peruk ez du denbora galdu eta uneoro, aukera guztiez baliatuz, Maisu Juani baserriaren ezaugarriak eta baserritarren ohiturak azaldu dizkio: janzkerak, lanen banaketa, gurasoekiko jarrera, gurasoen betebeharrak... Maisu Juanek Peruren familia ezagutu du. Seme batek, Txomin, "Bi sagu" ipuina (hiriko eta baserriko saguen ipuin klasikoa) kontatu du. Baserritarren afaria dastatu eta gero, azkenik, familia eta lagun berria oheratu dira. Ordurako Perurekiko bizarginaren laudorioak ugariak dira.
Laugarren elkarrizketa
''Laugarren autua. Peru Maisu Juan argituteari darraio.'' Goizean Peruk Maisu Juan esnatu du; horrek, aspaldiko partez, oso lo sakonaz gozatu du. Peruren asmoa bisitaria lantegira eramatea da eta, horregatik, baserritar janzteko gomendatu du. Maisu Juanek onartzen du eta horri esker, geroago, seigarren elkarrizketan, atxilotua izatetik libratuko da. Baserritarren janzkera deskribatu ondoren, gosaldu dute. Lantegiko bidean, haien arteko elkarrizketan "esaereak" edo atsotitzak aipatu dituzte eta horren harira Peruk Maisu Juani zerrenda luze bat irakatsi dio. Behin burdinolan, Peruk bertako lanak eta tresneria erakutsi dizkio. Kapituluaren amaieran Peruk burdinolarekin lotutako hiztegitxoa azaldu dio. Ondoren, bazkaltzeko, baserrira itzuli dira.
Bosgarren elkarrizketa
Boskarren autua lengo Maisu Juan da Peru-ren artean. Berriz baserrian, bazkaldu eta siesta egindakoan, zarata batzuek Maisu Juan esnatu dute: "lino-ezpatek", Peruren alabek bertan lihoa z lan egiten baitute; aitzakia horrekin, Peruk lihoaren prozesua azaldu dio, landatze lanetatik alkandorak egin arte. Horri lotuta, liburuak "Ezpatarien kantea liño gietako aldietan" kanta luzea ere jasota dauka. Ondoren, baserriko beste lanak erakutsi dizkio: arotzarena, irina egiteko prozesua... Horretaz ari direnean, baserrian Peruren bi adiskide agertu dira: Juanis "Prantzesa", Iparraldeko euskalduna, eta Txorgori "kiputza", gipuzkoarra. Hasieran Maisu Juanek mesfidati hartu ditu, baina Peruren bitartez, poliki-poliki, fidatzeko modukoak direla onartu du. Hortik kapitulua bukatu arte, Juanisek eta Txorgorik beren euskalkien berezitasunak azaldu dizkiote, zenbait otoitz en bidez.
Seigarren elkarrizketa
Seigarren autua Maisu Juan, Peru, Frantsesa, Gipuzkoarra, Abade bat eta txinela. Azken kapitulu horretan Maisu Juanek onartu du Iparraldekoa eta gipuzkoarra hasieran susmo txarrez eta gaizki hartzen okertu dela. Ondoren, baigorritarrak besteei gerraren aurrean Iparraldeko euskaldunen jarrera azaldu die. Hitz egiten ari direla apaiz-ehiztari bat agertu da eta beste hirurekin solasean geratu da. Hurrengo orrialdeetan hirurek apaizari hitz askoren inguruko azalpenak eman dizkiote, haien jatorriaz eta esanahiez. Elkarrizketa bukatu da apaizaren gogoeta luze batez: hor, euskararen garrantzia eta jatorria (tubalismoa) azaldu die. Behin apaizak alde eginda, hirurak bazkaltzera joan dira eta une horretan herrizaina (txinela) agertu da. Txinela, liburu hasieran ostatuan gertatuaren ondorioz, Maisu Juanen atzetik dabil. Maisu Juan beldurrez jota egon arren, txinelak ez du ezagutu, baserritar jantzita dagoelako, eta horri esker libratuko da. Kapitulua Maisu Juanen damua eta agurrarekin bukatu da.
Peru Abarkaren gehigarriak
Autua Frai Pedro de Urlia ta Don Juan de Sandia elizgizon adiskide biren artean. Gehigarri honetan bi atal daude:
Arthrosaura versteegii
Arthrosaura versteegii Arthrosaura generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Leiuranus versicolor
Leiuranus versicolor Leiuranus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Elivélton
Elivélton (1971ko uztailaren 31 - ) Brasilgo futbolari ohia da.
NGC 1630-1
NGC 1630-1 galaxia bat da, Eridanus konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
NGC 1631
NGC 1631 galaxia bat da, Eridanus konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Jeronimo Estridongoa
Jeronimo Estridongoa (Eusebius Sophronius Hieronymus Stridonensis; c. 340 - 420ko irailaren 30a) Bibliaren itzultzaile izan zen, greziera zaharretik eta hebreeratik latinera bihurtu baitzuen, geroztik Vulgata izenaz (latinezko «vulgata editio», herriarentzako edizioa) ezagutzen den bertsioa eginez. Eliza Katolikoak Elizaren Aitatzat jotzen du, eta ortodoxoekin batera santutzat gurtzen du. Bonifazio VIII.a aita santuak 1928an emandako erabakiaren ondotik, Elizaren doktore izendapena du.
Jeronimok latinera itzulitako Bibliaren bertsioa Eliza Katolikoaren testu ofiziala izan zen mende luzetan, 1979an Neovulgata onartu zen bitartean. Jeronimok sakonki aztertu zuen latina, baina garai hartan horrek nahitaez zekarren grezieraz ongi jakitea. Bere itzulpen lanari ekin zionerako, bazekien zerbait hebreeraz, baina Bibliaren muinaz jabetzeko hizkuntza hori askoz ere gehiago ikasi beharra zeukala oharturik, Betleemera aldatu zen bizi izatera. Itzulpen lanak 382an hasi zituen, Itun Berriaaz ordu arte latinez egindako bertsioak goitik behera zuzenduta, lehenik. Jarraian. 390. urtean Itun Zaharra hebreeratik itzultzeari heldu zion. Bibliaren latinezko itzulpen lana 405ean azkendu zuen.
Joanes Leizarragak Vulgatatik eta frantsesezko itzulpenetatik abiatuta egin zuen Bibliaren euskarazko itzulpena.
Biografia
Estridon herrian jaio zen, Dalmazia (gaur egun Kroazia) eta Panonia (gaur egun Eslovenia) eskualdeen arteko mugan, 331 eta 347 urteen artean. Jeronimok bizitza osoa eman zuen Eskritura Santuak aztertzen eta ikasten.