cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beaumont-sur-Dême
Etxebizitza
2007an 222 etxebizitza zeuden, 158 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 214 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 158 etxebizitza nagusietatik 128 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 61 etxek bost zituzten. 126 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 70 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 210 ziren, horien artean 156 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 156 pertsona aktiboetatik 149 lanean zeuden (81 gizon eta 68 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Beaumont-sur-Dême udalerrian 156 unitate fiskal zeuden, 350 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.196 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Beaumont-sur-Dême udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.472 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Andrea Arnold
Andrea Arnold (1961eko apirilaren 5a) zine zuzendari, gidoilari eta aktore britainiarra da. Film labur onenaren Oscar saria irabazi zuen Wasp pelikularekin 2005 ean eta harrezkero hainbat film luze zuzendu ditu, Res Road, Fish Tank eta American Honey esaterako, denak Epaimai sariaren irabazle Canneseko Zine Jaialdian. Duela gutxi, Emmy saria duen Transparent telesaileko lau atal zuzendu ditu.
Bizitza
Arnold Dartforden jaio zen. Bere amak 16 eta aitak 17 urte zituztela jaio zen, eta Arnold oso gazte zelari banandu ziren. Bere amak bakarrik hezi zituen Andrea eta bere hiru neba-arrebak eta horren erreferentzia egiten du Wasp laburmetraian. Eskola bigarren hezkuntzan utzi zuen aktore hasteko, 16 urte zituela.
Alina Harnasko
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu, eta brontzezko domina eskuratu zuen gimnasia erritmikoan Bakarka aparatu guztiak kategorian, Bielorrusia ordezkatuz; Linoy Ashram israeldarraren (urrezko domina) eta Dina Averina errusiarraren (zilarrezko domina) aurretik sailkatu zen.
Andrea Arnold
Bizitza
18 urte zituenean, aurkezle eta aktore lanetan hasi zen 73. zenbakiko haurrentzako telebista saio batean. Telebistan aritu zen hurrengo 10 urteetan, etengabe idazten zuen bitartean. Arnoldek bere istorioak film bihurtu zitzakeela konturatu zen, beraz, Los Angeles-eko American Film Institute-n ikasi zuen, zinema-industrian esperientzia lortzeko. Eskola amaitu eta Britainia Handira itzuli ondoren, Coral bere alaba izan zuen eta telebistarako film laburrak egiten hasi zen.
Mouriez
Mouriez Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Rhinobatos planiceps
Rhinobatos planiceps Rhinobatos generoko animalia da. Arrainen barruko Rhinobatidae familian sailkatzen da.
Villarrubia de los Ojos
Villarrubia de los Ojos Ciudad Realgo udalerria da, Campo de Calatrava eskualdean dagoena.
Mouriez
Biztanleria
2007an Mouriez udalerrian erroldatutako biztanleak 246 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Villarrubia de los Ojos
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 11.191 biztanle zituen.
Mouriez
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Arbyrd (Missouri)
Arbyrd Missourieko hiri bat da. Dunklin konderrian kokatua dago. 2010ean 509 biztanle zituen, 2.6 kilometro koadrotan banatuta.
Mouriez
Etxebizitza
2007an 135 etxebizitza zeuden, 96 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 134etxeak ziren. 96 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 62 etxek bost zituzten. 79 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 151 ziren, horien artean 102 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 102 pertsona aktiboetatik 91 lanean zeuden (56 gizon eta 35 emakume) eta 11 langabezian zeuden (3 gizon eta 8 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mouriez udalerrian 96 unitate fiskal zeuden, 237 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.473 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Messier 26
Messier 26 izar kumulu bat da, Scutum konstelazioan. Charles Messierek aurkitu zuen n.
Los Mitos
Los Mitos, Euskal Herriko pop musika talde bat izan zen. Bilbon sortu ziren,1965ean, eta 1975 arte aktiboak ibili ziren. Ondoren, bigarren garai bat izan zuten, 2009tik 2011 arte. Hasiera batean Los Famélicos izena erabili zuten. Garaiko musika komertzialean arrakasta batzuk lortu zituzten Espainia mailan. Gaztelaniaz abesten zuten.
Lehen garaia
Los Mitoen ibilbidea laburra izan zen, baina 60ko hamarkadaren amaierako eta 70eko hamarkadaren hasierako pop musikan haien arrastoa utzi zuten. Jauzia egin zuten Bilbotik, euren jaioterritik, eta euren ospea Estatu espainiar osoan zehar zabaldu zen, baita euren abestiak Hispanoamerikan ere. 1966an hasi ziren eta 1968tik aurrera Fórmula V, Los Brincos eta Los Bravosen arteko lehia biziberritu zuten. Aurkezpen singlea "Cuando vuelvas" izan zen, 1968ko abestia. 1969an "Es muy fácil" abestiarekin, erabateko arrakasta lortu zuten. "Me conformo" eta "Todos lo saben" 1969koak dira. 1970ean, "Suena una guitarra" eta "No sé por qué" grabatu zituzten. 1971n beste single bat grabatu zuten: "Me estás volviendo loco" eta "Lejos de ti". Orokorrean, musika erraza eta pretensiorik gabekoak ziren, garaiko pop estiloan.
Bigarren garaia
1970ean eta 1973an hurrenez hurren Fernando Brosedek eta Federico Artigasek, Zaragozatik etorriak, Jose Antonio Santiesteban, ahots nagusia, eta Carlos Zubiaga, teklatu-jotzailea, ordezkatu zituzten. Santesteabanek, Tony Landa izenarekin, bakarkako ibilbideari ekin zion.
1982an eszenatokiak utzi zituzten.
Itzulera
1011n Oscar Matia Sorozabal hil zen.
Azken taldean musikari hauek aritu ziren: José Ignacio Millán, Paco García, Fernando Brosed, Federico Artigas eta Iñaki Egaña.
Diskografia
Guztiak disko txikiak izan ziren:
Vlčková
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1264 urtean egin zen.
Xenophrys parva
Xenophrys parva Xenophrys generoko animalia da. Anfibioen barruko Megophryidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Chiericati jauregia
Jauregia Girolamo Chiericati kondearen enkargu bat izan zen, Chiericati familiakoa, XVI. mendeko Vizenzako familia garrantzitsuenetako bat. Bertako orubea 1546an oinordetzan jaso zuen Giloramok, bertan zeuden etxebizitza zahar batzuekin batera.
Chiericati jauregiak eskaintzen duen handitasuna berpizkundeko etxebizitza arkitekturaren testuinguruan, Palladiok proiektua kokatzen den gunearen azterketaren maisutasunetik eratortzen da: espazio zabal eta irekia da, hiri kanpoaldean eta ibaiaren parean. Honen emaitza tipologia anbiguo bat izan zen, jauregi hiritar baten eta hiri kanpoaldeko villa baten artekoa. Ez da kasualitatea Villa Cornaro eta Villa Pisani etxeekin dituen antzekotasuna, aztertzen hari garen jauregiaren garaikideak direnak.
Naiz eta portikodun eraikin gehiago ere baditugun, Peruzzi jauregia Erroman adibidez, Palladioek egiten duen haien erabilera eraikinaren fatxadan berritzailea da guztiz, lortzen duen indar eta adierazkortasunagatik. Basilika eta Chiaricati jauregia Palladioren bi garaien arteko banaketa suposatzen dute, hasierako eklektizismotik heldutasuna duen estilo propio batera, arkitektura klasikoa eta garaikidea batzen zituena.
Proiektuaren garapena
1550eko azaroan Girolamo Chiericatik dagoeneko egin zion Palladiori jauregiaren lehen marrazkien ordainketa. Urte hartan bertan Girolamo Basilikako Loggietako obrak zuzentzeko hautatua izan zen. Hau ez zen kasualitatea izan. Izan ere, Chiericati arkitekto gaztearen alde ibilia zen administrazio publikoan.
Obrak 1551an hasi ziren. 1557 urtean Girolamoren heriotzarekin eten bat egon zen, baina eraikinak aurrera jarraitu zuen Girolamoren seme Vareliorekin. Honek barnealdea diseinatu zuen, artisten talde paregabea kontratatuz, Ridolfi, Zelotti, Fasolo, Forbicini edo Battista Franco bezalako artistekin.
Neuilly-sur-Marne
Neuilly-sur-Marne Frantziako udalerria da, Sena Saint-Denis departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 33.422 biztanle zituen.
Lichenostomus keartlandi
Lichenostomus keartlandi Lichenostomus generoko animalia da. Hegaztien barruko Meliphagidae familian sailkatua dago.
Neuilly-sur-Marne
Biztanleria
2007an Neuilly-sur-Marne udalerrian erroldatutako biztanleak 33.422 ziren. Familiak 12.627 ziren, horien artean 3.937 pertsona bakarrekoak ziren (1.550 bakarrik bizi ziren gizonak eta 2.387 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.606 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4.304 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 1.780 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 13.482 etxebizitza zeuden, 13.013 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 99 bigarren erresidentzia ziren eta 370 hutsik zeuden. 2.854 etxeak ziren eta 10.352 apartamentuak ziren. 13.013 etxebizitza nagusietatik 5.691 bere jabearen bizilekua ziren, 7.082 alokairuan okupaturik zeuden eta 240 doan lagata zeuden; 1.178 etxek gela bat zuten, 2.181 etxek bi zituzten, 3.491 etxek hiru zituzten, 4.095 etxek lau zituzten eta 2.068 etxek bost zituzten. 8.369 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7.084 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.447 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 22.795 ziren, horien artean 17.331 aktiboak ziren eta 5.464 inaktiboak ziren. 17.331 pertsona aktiboetatik 15.312 lanean zeuden (7.442 gizon eta 7.870 emakume) eta 2.020 langabezian zeuden (1.021 gizon eta 999 emakume). 5.464 pertsona inaktiboetatik 1.447 erretiraturik zeuden, 2.464 ikasten zeuden eta 1.553 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Neuilly-sur-Marne udalerrian 12.707 unitate fiskal zeuden, 33.332 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.291 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.147 komertzioetatik, 8 erauzte enpresak ziren, 13 janari enpresak ziren, 6 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 63 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 190 eraikuntza enpresak ziren, 283 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 79 garraio enpresak ziren, 51 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 45 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 34 finantziazio enpresak ziren, 37 higiezinen enpresak ziren, 165 zerbitzu enpresak ziren, 115 administrazio publikoko enpresak ziren eta 57 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 285 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 lan bilaketa bulegoa, 1 jendarmeria, 2 posta bulegoak, 10 banku bulegoak, 2 funerariak, 24 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 4 autoeskolak, 29 igeltseroak, 13 margolariak, 23 zurginak, 23 iturginak, 24 argiketariak, 34 eraikuntza enpresak, 24 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 42 jatetxeak, 8 higiezinen agentziak, 6 tintoreriak eta 8 apaindegiak.
2009an zeuden 70 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 7 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 11 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 12 okindegiak, 5 harategiak, 6 liburu dendak, 7 arropa dendak, 4 etxerako tresna dendak, 3 zapata-dendak, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen, 3 kirol-dendak, 1 lurrin-denda zen, 3 bitxi-dendak eta 4 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, 2 tratamendu luzeetarako ospitale, 3 psikiatriko, 10 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Wasserthaleben
Wasserthaleben Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Chiericati jauregia
Proiektuaren garapena
100 urtetan zehar Chiericati jauregiaren zati bat bakarrik gon zen eraikia, bidaiarien marrazkiek diotenaren arabera. Seicentoaren amaierara arte ez zen diseinua amaitu, I Quattro Libri liburuan agertzen zen diseinuaren arabera.
Neuilly-sur-Marne
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 12 haur-eskola eta 10 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Neuilly-sur-Marne udalerrian 3 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.533 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 584.
Chiericati jauregia
Proiektuaren garapena
Palladioren zenbait marrazkiei esker proiektuak jasan zuen garapena ikusi dezakegu. Lehen ebazpenean arkupeak fatxadaren erdialdean bakarrik agertzen ziren, eta hau frontoi batean amaitzen zen, Villa Cornaron egin zuen bezala. Azken emaitzen berriz frontoia kendu egin zen eta portikoa fatxada guztian zabaldu.
Jauregia Palladioren obran
1542 eta 1550 artean Palladio Vicenzako hiri jauregi espazioen diseinuan buru-belarri zebilen; Thieneko jauregia, Portoko jauregia eta Chiericatiko jauregiak diseinatu zituen, besteak beste. Venetoko hirietako familien ekonomia oinarriak landan izanda ere, euren bizi politikoa hirian zentratua zegoen eta hirietan, jauregien jabe zein eraikitzaileek ziren maiz hiriaren zinegotziak, eta ondorioz, kontrol handia izaten zuten. Burgesen boterea beraz, jauregietan islatua ikusi behar zen. Botere nahiak eta zenbait ideiek biztanleetan ezberdintasunak sortzen hasi ziren (Frantzia zein Veneziaren aldekoak, Espainiaren aldekoak,... ) eta zenbaitetan Palladiok bi alderditako bezeroen eskariak jaso zituen, bere arkitekturak erreputazioa indartzen baitzuen.
Neuilly-sur-Marne
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
Neuilly-sur-Marne udalerrian 2 osasun-formakuntzako goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko zentroak zeuden.
Barbus prionacanthus
Barbus prionacanthus Barbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Chiericati jauregia
Jauregia Palladioren obran
Villak egitean, Palladiok bigarren etxebizitza bat eraikitzen zuen, funtzionaltasun handiko eraikina izan behar zuena, ekonomia eusteko bestekoa, hain zuzen. Gastuak mugatzen zituen etxeak ziren, baina oinarrizko ezaugarriak behar zituen izan, bigarren etxebizitza bezala erosoa izan behar baitzuen. Palladiok ezaugarri hauek, garaiko eskariekin uztartzen ditu (handitasuna erakustea eskatu ohi zen), funtzio denak maisuki bateratuz. Gastuaren muga horiek fatxada zein barne espazioa apaintzeko soiltasunean azaltzen dira. Jauregietan ordea, beste ideiak uztartzen dira; jadanik ez da ekonomia bat mantentzeko funtzionatu behar duen espazio bat, eta lehen etxebizitza da, egunerokoan erabilia. Hirian kokatua dago, ez landan, eta erosotasunerako zein handitasunaren adierazpenerako inbertsioa handiagoa da. Palladiok, villetan izandako diru mugez bultzatuta, handitasuna adierazteko beste bide bat hartzen du, ohikoak ziren ornamentu klasikoen nahaspilak egin ordez, elementu konkretu bat edo bi hartzen ditu, espazio nagusietan azalduz. Inguruko espazioen soiltasunaren araberakoa da hartutako elementu honen indarra, eta inguruko espazioan garbitzen ditu kontraste hori areagotzeko, garrantzia emanik era berean ornamentu elementuari eta espazioari. Jauregietan, esan bezala, bezeroek esku askeagoa zuten gastuetan, hirian kokatua egonik, bertako kargu garrantzitsuek, burges, zinegotzi zein elizgizonek, ikusiko baitzuten. Ezin zuen soila izan, nahiz eta honek oso ondo funtzionatu landan, eta ornamentu klasikoek ematen zioten berezitasuna fatxadari. Gainera, sarrerak lur mailatik zertxobait altxatzeaz gain, atzeratu egiten ditu, estalitako arkupe batzuk kokatuz maiz. Era honetan ibiltaria jabeez bereizteaz gain, hauek ikus dezaketen kalitateko espazio pribatua azaltzen da. Ikus daiteke, villa eta jauregi arteko ezberdintasun nagusietako bat villetan ez bezala jauregiak espazio publiko bati erantzun behar diola, eta Palladiok erantzuna bilatzen dio behar honi, bere ideiak landu eta teoriak sortzen dituen bitartean.
Oinaren azterketa
Chiericati jauregia plaza baten aurrean dagoen eta oin laukizuzena duen eraikina da.Bere oina erabat simetrikoa da etxebizitzaren barne antolakuntza bi eskailera simetrikoen bitartez osatuz.
Vincenzako hiritar garrantzitsu baten etxebizitza izan arren, oso fronte publikoa du, galeriak plazarekiko zabalik dituelarik. Behe solairua kale mailatik igota dago, bost oin hain zuzen, eskailera erraldoi batzuen bitartez. Hamabi zutabeen bitartez antolatzen du plazara ematen duen galeria. Hamabi zutabeek hiru zatitan banatzen dute galeria, erdian sarrera gune bat sortuz eta bi alboetan bi gune utziz. Aipatutako logiak pilastren bitartez daude indartuak, eta hauek izango litzateke fatxada hiru zatitan antolatzen duten elementuak. Behin eraikinera sartuta galerian osatutako proportzio berdinak errespetatuz antolatzen ditu gelak. Logia, ordena joniko eta dorikoz ornamentaturik daude, hortaz gain, zenbait apaingarri gehitzen zaio adibidez zezen buruak. Kornisatik gorako figurak eta urnak XVII. mendeaz geroztik gehitu ziren.
Sarrera nagusia beheko solairuan oinarritzen da eta laukizuzen formako sala batera darama. Sala handi hau bi gela txikiagoekin lotuz, hauek alboetan kokatzen direlarik simetrikoki. Gela txiki hauek proportzio gordetzen dute beste gela nagusiarekiko baina dimentsioa txikiagotzen dute.Etxean aurrera jarraituz hall-era heltzen gara, bertan eskailera elementuak daude hauek solairu noblera ematen dute. Eskailera hauek atzeko aldean dagoen patiora irekitzen dira.
Grozești (Iași)
Grozești Errumaniako udalerri bat da, Iași konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Branko Babić
Entrenatzaile gisa Mito HollyHock, FK Čukarički, OFK Beograd, FK Budućnost Podgorica eta FK Vojvodina taldeak zuzendu zituen.
Girlanda
Girlanda, mutur batetik irekitako koroa bat da. Lore, zuhaitz adar edo hostoz egiten da. Girlanda, zirkulu bat eratzen ez duten adar eta lorez ehundutako zerrendari ere baderitzo. Gainera, guzti hauek simulatuz arkitekturan erabiltzen den apaindura ere bada.
Micoureus demerarae
Micoureus demerarae Micoureus generoko animalia da. Didelphimorphia ordenaren barruko ugaztuna da. Didelphinae azpifamilia eta Didelphidae familian sailkatuta dago.
Francisco da Costa Gomes
Francisco da Costa Gomes (Chaves, 1914ko ekainak 30 - Lisboa, 2001eko uztailak 31) portugaldar militar eta politikaria izan zen. 1974-1976 bitartean Portugalgo presidentea izan zen.
Bizitza
Ikasketa militarrak amaitu ondoren hasi zen gudarostean karrera militarra egiten, zaldunerian. Bere lehenengo zerbitzua Errepublikako Guardia Nazionaleko gudari gisa egin zuen, eta 1944. urterako, kapitain-titulua eskuratua zuen. Urte hartan, matematikako lizentzia eskuratu zuen Portoko Unibertsitatean. Hurrengo urteetan, garrantzizko zenbait zeregin bete zituen NATOren nazioarteko zenbait erakundetan, eta 1948an, Estatu Goreneko kide egin zuten. Hurrengo urteetan, beste hainbat karguren ardura izan zuen. 1970ean Angolako gudarostearen komandante izan zen, eta 1972. urtean, Portugala itzulita, Estatu Goreneko Buruzagi izendatu zuten. Baina kargu hartatik egotzi zuten handik bi urtera, diktaduraren erregimenak gudarosteaz egiten zuen erabilerarekin bat ez zetorrelako.
1974ko Krabelinen Iraultzan Kapitainen mugimendu delakoarekin bat egin zuen, eta urte hartatik 1976ra, Portugalgo Errepublikako lehendakari izan zen. Hasieran ezker muturreko indarrei eman zien nagusitasuna. 1975. urtetik aurrera, berriz, komunisten, sozialista moderatuen eta ezkertiarren arteko oreka bilatzen ahalegindu zen eta, azkenik, azaroaren 25ean larrialdi-egoera ezarri zuen, Lisboan. Neurri hari esker sendotu egin zen Indar Armatuen Mugimendu ezkertiarraren eragin moderatua, eta demokrazia egonkortzea lortu zuen.
Galapagoak
Galapagoak edo Galapago uharteak (gaztelaniaz, Islas Galápagos) Ekuadorreko kostaldetik 1.050 kilometrora dagoen uhartedia dira. Politikoki, Ekuadorreko probintzia dira eta hiriburua Puerto Baquerizo Moreno dute. Uhartediak 13 sumendi-uharte nagusi, 6 uharte txiki eta 107 uhartetxo ditu, denak ekuatore inguruan.
Galapagoak Charles Darwinen ikerketei esker famatuak dira. Ikerketa horiei esker, Charles Darwinek hautespen naturalaren bidezko bere eboluzio teoria sortu zuen.
1986an uhartediaren inguruko itsasoa Itsas Erreserba bihurtu zen. 1978an UNESCOk Galapagoak Gizateriaren Ondare izendatu zituen eta 2001ean inguruko itsasora hedatu zuen titulua.
Banaketa administratiboa
Galapagoetako probintzia hiru kantonamendutan banatuta dago:
Uharte nagusiak
Galapagoen uhartediak izen asko ditu: ofiziala Archipiélago de Colón (euskaraz Kolonen uhartedia) da, izen ingelesa Ambrose Cowley piratak asmatu zuen 1684an bere lagunen eta zenbait ingeles handikien omenez. Hauexek dira uharte nagusiak:
Historia
Historia geologikoaren parametroetan, uharte berri samarrak dira, azken 5 milioi urteetan itsasotik gora altxatutakoak. Sumendi aktiboz josita daude eta Isabela eta Fernandina gazteenak dira.
Galapagoak Tomás de Berlangak aurkitu zituen 1535eko martxoaren 10ean. Uharteek biztanlerik ez zutenez, hurrengo mendeetan zehar, piratak eta zientzialariak bisitari bakarrak izan ziren, adibidez, Richard Hawkins pirata 1593an, Woodes Rogers pirata 1708an, Alejandro Malaspina esploratzailea 1790ean, James Collnet 1793an edo Robert FitzRoy eta Charles Darwin 1835an.
Ekuadorrek 1832ko otsailaren 12an uhartediaren jabetza aldarrikatu zuen eta Archipiélago de Ecuador izena jarri zion.
Bigarren Mundu Gerran Ekuadorrek Baltra uhartean Estatu Batuei kanpamendu bat eratzeko eskubidea eman zion.
Gizateriaren Ondare Kulturala
1978 an, Unesco Galapago Uharteak Gizarteriaren Ondare Kulturala izendatuak izan ziren eta 1985 ean, Biosferaren Erreserba. 2007.urtean Unescok Gizarte Ondare Kulturala Ingurumen arriskuan zegoela izendatu zuten eta 2010 arte Arriskuan zeuden Ondare Kulturalaren zerrendan egon zen.
Itsasoko erreserba izendatu handiena da.
Demografia
Uharteak berezko 25.000 biztanle ditu, Ekuadortik joandako kolonizatzaileak dei daitezkeenak, lau uhartetan soilik: Santa Cruzen, 15.200 (Puerto Ayora uharteetako gune populatu handiena da); Isabelan, 2.200; San Cristobalen, 8.400; eta Floreanan, 100. Probintziako hiriburua Puerto Baquerizo Moreno da, San Cristobal uharteko hiri nagusia, Puerto Ayora baino txikiagoa den arren.
Turismoak 200.000 bisitari eramaten ditu urtero.
Natura
Galapagoetan bizi diren animalia eta landare asko endemikoak dira, hala nola, itsas iguana, hegan egiten ez duen ubarroia eta dortoka erraldoiak, uharteei izena ematen dietenak (gaztelaniaz, galápago "dortoka" da).
Dortoka erraldoien 15 supespezie daude, eta 150 urtean bizi daitezke. Gizakiak jateko ehizatu izan ditu, espezie babestu bihurtu ziren arte. Praktika hori desagertu zen, baina gizakiak uharteetara eramandako ahuntzek eta gainerako etxe-abereek ere dortokei ez zieten onik egin. Txakurrek eta katuek, esaterako, arrautzak jaten dituzte, eta ale gazteenak ere akabatzen dituzte. Horretaz gain, dortokek, oro har, abere belarjaleekin lehiatu behar izaten dute elikatzeko.
Hiriburu
Hiriburua administrazio (herrialde, probintzia nahiz eskualde) baten botere politikoa kokatuta dagoen hiria da.
Beste era batera definituta, sozialki, kulturalki, historikoki nahiz ekonomikoki nagusitasunari begira ezar daiteke hiriburua. Adibidez, Iruñea Euskal Herriko hiriburu historikoa da eta Milan, modaren a.
Orokorrean, hiriburua lurralde bateko hiri garrantzitsuena da baina ez da beti horrela izaten. Horren adibide New York da: Estatu Batuetako biztanle gehien dituen hiria da, baina ez da herrialdeko hiriburua, ezta New Yorkeko estatuarena ere.
Beste adibide bat Bilbo da: ekonomiari dagokionez, Euskal Autonomia Erkidegoko hiri garrantzitsuena da, baina erkidegoko hiriburua Gasteiz da.
Jatorria
Historikoki, estatu edo eskualde baten gune ekonomiko nagusia botere politikoaren gune bihurtu da maiz, eta konkistaren edo federazio aren bidez kapital bihurtu da. (Hiri modernoa, ordea, ez da beti existitu: Erdi Aro ko mendebaldeko Europa n gobernu ibiltaria komuna zen). Kapitalak erakarri egiten ditu, berez, politikoki motibatuta dauden pertsonak eta gobernu nazionalak edo inperialak eraginkortasunez administratzeko beharrezkoak diren trebetasunak dituztenak, hala nola abokatuak, zientzialari politikoak, bankariak, kazetariak eta politikariak.
Hiri horietako batzuk erlijio-zentroak dira edo ziren. Horietako adibide batzuk dira : Konstantinopla (erlijio bat baino gehiago), Erroma (Erromako eliza katolikoa), Jerusalem (erlijio bat baino gehiago), Babilonia, Mosku (Errusia ko eliza ortodoxoa), Belgrad (Serbia ko Eliza Ortodoxoa), Paris eta Pekin. Herrialde batzuetan, kapitala aldatu egin da arrazoi geopolitiko engatik; Finlandia ko lehen hiria, Turku, herrialdearen hiriburua izan zen Erdi Aro tik Suedia ko legean, eta Finlandiako Dukerri Handian galdu zuen bere eskubidea 1812an, Helsinki Finlandia ko gaur egungo hiriburu bihurtu zenean errusiarrak.
Gallargues-le-Montueux
Gallargues-le-Montueux Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gallargues-le-Montueux udalerrian erroldatutako biztanleak 3.136 ziren. Familiak 1.213 ziren, horien artean 338 pertsona bakarrekoak ziren (126 bakarrik bizi ziren gizonak eta 212 bakarrik bizi ziren emakumeak), 326 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 443 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 106 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.426 etxebizitza zeuden, 1.271 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 87 bigarren erresidentzia ziren eta 68 hutsik zeuden. 1.262 etxeak ziren eta 159 apartamentuak ziren. 1.271 etxebizitza nagusietatik 824 bere jabearen bizilekua ziren, 390 alokairuan okupaturik zeuden eta 57 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 85 etxek bi zituzten, 177 etxek hiru zituzten, 452 etxek lau zituzten eta 548 etxek bost zituzten. 898 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 590 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 560 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.030 ziren, horien artean 1.503 aktiboak ziren eta 527 inaktiboak ziren. 1.503 pertsona aktiboetatik 1.305 lanean zeuden (706 gizon eta 599 emakume) eta 199 langabezian zeuden (86 gizon eta 113 emakume). 527 pertsona inaktiboetatik 164 erretiraturik zeuden, 167 ikasten zeuden eta 196 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gallargues-le-Montueux udalerrian 1.304 unitate fiskal zeuden, 3.299 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.543 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 206 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 13 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 48 eraikuntza enpresak ziren, 40 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 10 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 30 zerbitzu enpresak ziren, 22 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 62 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 11 igeltseroak, 6 margolariak, 5 zurginak, 10 iturginak, 7 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 6 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 2 arropa dendak, 1 altzari denda zen, 1 lurrin-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Gallargues-le-Montueux udalerrian 43 nekazaritza-ustiategi zeuden, 380 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Bree
Bree izan daiteke:
Timber Bush
, Eskoziako Edinburgh hiriburuaren iparraldeko Leith auzuneko auzo edota eremu bat da. Bernard Street kalearen iparraldean dago.
Saint-Arnoult-des-Bois
Saint-Arnoult-des-Bois Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Arnoult-des-Bois udalerrian erroldatutako biztanleak 836 ziren. Familiak 290 ziren, horien artean 55 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 39 bakarrik bizi ziren emakumeak), 90 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 129 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 353 etxebizitza zeuden, 305 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 352 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 305 etxebizitza nagusietatik 275 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 47 etxek hiru zituzten, 75 etxek lau zituzten eta 167 etxek bost zituzten. 251 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 105 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 187 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 555 ziren, horien artean 442 aktiboak ziren eta 113 inaktiboak ziren. 442 pertsona aktiboetatik 427 lanean zeuden (219 gizon eta 208 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 113 pertsona inaktiboetatik 50 erretiraturik zeuden, 33 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Arnoult-des-Bois udalerrian 324 unitate fiskal zeuden, 901 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.410 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 3 iturginak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Arnoult-des-Bois udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.728 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sid Vicious
John Simon Ritchie, (Londres, 1957ko maiatzaren 10a – New York, 1979ko otsailaren 2a), Sid Vicious bezala hobeto ezagutua, punk musikari ingelesa izan zen, Sex Pistols taldeko baxu-jotzailea. Ingalaterrako punk mugimenduaren ikurretako bat izan da John Lydonekin batera (Johnny Rotten, Sex Pistolseko abeslaria). Eta 21 urterekin gaindosi batez hil egin zen.
Biografia
Sid Vicious Londresen jaio zen 1957an, baina zazpi urte zituela amarekin Kentera bizitzera joan zen, aitak familia utzi ondoren. Ama beste gizon batekin ezkondu bazen ere, hau berehala hil zen, eta gaztaroan askotan aldatu zuen Sidek etxez eta herriz.
Haurtzarotik Sidek beti jende famatua bezalakoa izan nahi zuen. “Azkar bizi, goiz hil” zen bere leloa. Dennos Morrisek, taldeko argazkilariak, behin esan zuen Vicious pertsona lotsatia zela. Lagunek “lerden eta atsegina” zela esaten zuten. Ritchiek “Sid Viciousen” izen artistikoa hartu zuen, hamsterrarekin zuen ikusiarengatik. Bere lehen izena Simon izan zen. John Lydon, John Wardle (Jah Wobble) eta John Grayrekin bizi izan zen etxe batean.
Baxu-jotzaile bezala aparteko abileziarik ez bazuen ere, punk mugimenduak eskatzen zuen itxura eta jokaera bazituen, eta konpositore bezala ere baliagarria zen. Azaroan, neskalagun bilakatuko zen Nancy Spungen ezagutu zuen, Sid heroinaren kontsumoan sartu zuena. Pixkanaka-pixkanaka taldearen eta Viciousen itxura okertzen joan ziren. Hainbat barne istilu jazo ziren eta 1978an taldea sakabanatu egin zen, San Franciscon emandako kontzertu baten ondoren.
Virgin Records diskoetxeak ordaindu zuen bermea Vicious kartzelatik irten zedin, ondoren Sex Pistolsekin beste disko bat grabatzeko eta Ateratzeko asmoarekin. 1979ko otsailaren 2an, festa bat antolatu zuten, neskalagun berriaren etxean, aske zegoela ospatzeko. Kartzela garaian drogak uztea lortu bazuen ere, gau hartako afarian amsgandik heroina lortu zuen. Kantitate txiki bat hartu bazuen ere, gaindosi suertatu zen. Nahiz eta momentuan buelta ematea lortu, hurrengo goizean ohean hilik aurkitu zuten.
Anekdota legez, 100 Club Punkeko festibalean, norbaitek garagardo pitxer bat bota zuen eta emakume bati eman zion. Emakume hark begi bat galdu zuen eta, esaten denez, Ritchiek bota zuen pitxerra.
Heriotzaren ondoren Sid Sings diskoa argitaratu zen, zuzenean grabaturiko emanaldietako abestiekin.
Nancy Spungen eta Sex Pistolsen amaiera
1977ko azaroan Sid Viciousek Nancy Spungen izeneko groupie bat ezagutu zuen, eta berehala hasi zen haien erlazioa. Nancyk heroina kontsumitzen zuen, eta Vicious, “azkar bizi, gazte hil” esaldiaren esanahian sinesten zuenez, laster hasi zen kontsumitzen. Nahiz eta oso maiteminduta egon, haien harreman bortitza laster hasi zen eragin txarra sortzen Pistolsen artean. Sex Pistolsak San Franciscon banandu ziren 1978ko urtarrilaren 14an Winterland Ballroomen kontzertua eman eta gero. Spungen managertzat izanda, Vicious solista bezala hasi zen eta zenbait musikarirekin egon zen, hala nola, The Clash taldeko Mick Jones, Sex Pistolseko Glen Matlock eta New York Dollseko Arthur Kane, Jerry Nolan eta Johnny Thundersekin.
1978ko urriaren 12an, Sid Viciousek Nancy Chelseako hoteleko komunean botata aurkitu zuen, abdomenean labankada bat zuen eta odol-hustuta hil zen. Vicious atxilotua izan zen hilketaz salatua izan zelako, baina berak ez zuen gogoratzen hil egin zuela droga asko kontsumitu zituelako. Teoria asko daude, batzuek Spungen trafikante batek hil zuela diote.
Spungenen hilketa eta gero Viciousi elkarrizketa bat egin zioten eta hau esan zuen:
30.000 $-eko bermea Virgin Recordsek ordaindu zuen, McLareneri eskatu zioten dirua. Plana hauxe zen: Sid Viciousek Pistolseko bere bi lagunekin, Paul Cook eta Steve Jonesekin, disko bat argitaratuko zuen, eta horrela dirua lortuko zuen bermea ordaintzeko.
Baina plana izorratu egin zen, Nancy hil eta hamar egun geroago, Sidek bere buruaz beste egin nahi izan zuen, hala ere, ez zuen lortu. Lagunek ospitale psikiatriko batean sartu zuten, bere depresioa eta drogazaletasuna konpondu ziezazkioten.
Egunak pasa ahala, Sid Vicious ez zen formalizatzen, drogen bila zegoen beti. Honek ondorio txarrak ekarri zizkion. 1979ko otsailaren 2an honen amak Sid aurkitu zuen gaindosi batez hil zela. Inork ez daki suizidio bat izan zen ala hilketa bat, baina punkaren irudia hilda zegoen. Gorputzaren ondoan poema bat aurkitu zuten, “Nancy” deitzen zen. Bertan Nancy hil egin zenetik ezin zela ondo bizi esaten zuen. Nancy behar zuela.
Egun batzuk pasatu ondoren, bere amak Nancyren hilobian bota zituen Siden errautsak, nahiz eta Spungen familiak bien errautsak batera egotea nahi ez izan.
Cornant
Cornant Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cornant udalerrian erroldatutako biztanleak 342 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 174 etxebizitza zeuden, 142 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 173etxeak ziren. 142 etxebizitza nagusietatik 130 bere jabearen bizilekua ziren eta 12 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 110 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 80 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 228 ziren, horien artean 174 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 174 pertsona aktiboetatik 162 lanean zeuden (90 gizon eta 72 emakume) eta 12 langabezian zeuden (7 gizon eta 5 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cornant udalerrian 143 unitate fiskal zeuden, 354 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.628,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 eraikuntza enpresa.
Vlčkovice v Podkrkonoší
Vlčkovice v Podkrkonoší Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 365 biztanle ditu eta 11,8 kilometro koadroko azalera. Trutnoveko barrutian dago.
Cornant
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Vlčkovice v Podkrkonoší
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1284 urtean egin zen.
2001eko irailaren 11ko atentatuak
2001eko irailaren 11ko atentatuak (I-11 euskaraz, 9/11 edo 11-S izenez ezagunagoak), 2001. urtean Al Kaidako 19 kidek eginiko atentatu suizidak izan ziren.
Atentatuetan lau bidaiari-hegazkin bahitu zituzten. Bahitzaileak lau taldetan banatu ziren, pilotu banarekin; pilotuok hegazkinak gidatuko zituzten, behin pilotuak eta eskifaia menderatuta. Lehen bi hegazkinek World Trade Centerko Dorre Bikien aurka egin zuten talka, hirugarrenak Pentagonoaren aurka, eta azkena Pennsylvaniako zelai batean erori zen, bidaiariek aurre egin baitzieten bahitzaileei. Hemeretzi bahitzaileez gain, beste 2973 pertsonak bizia galdu zuten eta oraindik beste 24 pertsona galduta daude.
Gertakarien denbora-lerroa
Ameriketako Estatu Batuetako Ekialdeko ordu eremuan daude denbora lerroko orduak.
Heriotzak
Hildakoak milaka zenbatu ziren, zehazki 2.973 pertsona, 246 bidaiariak kontuan hartuta. Horietatik 2.602 New Yorken hil ziren, dorreen barruan nahiz kanpoan, eta 125 Pentagonoko eraikinean. Biktimen artean 343 suhiltzaile, 23 New Yorkeko polizia eta New York eta New Jerseyko 37 portuko polizia. Gaur egun, oraindik ere 24 pertsona desagertuta daude.
Osasun Sailaren arabera, 247 hildako latinoamerikarrak ziren. Hauetatik 25 dominikar, 18 kolonbiar, 13 ekuadortar, 6 kubatar, 4 argentinar eta txiletar 1.
Bahitzaileak
19 gizon arabiar lau hegazkinetara igo ziren, bost bakoitzean United Airlinesen 93 hegaldian izan ezik, hemen 4 baitzeuden. Erasotzaileetatik 15 Arabia Saudikoak ziren, 2 Arabiar Emirerri Batuetakoak, 1 egiptoarra eta azkena Libanokoa.
Atentatuak burutu zituzten 19 gizon horiek Osama Bin Laden Al Kaidako buruzagiaren agindupean jardun zuten. Hona hemen atentatuen egileen izenak:
American Airlinesen 11 hegaldian:
United Airlinesen 175 hegaldian:
American Airlinesen 77 hegaldian:
United Airlinesen 93 hegaldia:
Antrax erasoak
9/11ko atentatuak gertatu eta aste betera, antrax bakterio hilgarria erabiliz hainbat atentatu terrorista gauzatu ziren. Terroristek antraxa erabili zuten, gutunen bidez kazetari, politikari edo funtzionarioei bidaltzeko asmoarekin; New Yorken, New Jerseyn, Washington Hirian eta Floridan hain zuzen. Guztira 22 pertsona kutsatu ziren antraxarekin eta horietatik 5 zendu ziren.
Eraso hauek herri-segurtasun falta indartu zuten eta beldurra nagusitu zen berriro, irailaren 11ko atentatuak geroztik.
Eraso hauen egileak ezin izan ziren inoiz identifikatu. Orduko AEBetako presidenteordeak, Dick Cheneyk, baieztatu zuen ez zitzaiola batere harrituko Osama Bin Laden eraso horien atzean egoteak.
Atentatuaren egiletza
FBIak Justizia Sailarekin batera 72 ordu baino gutxiagotan 19 bahitzaileak identifikatu zituen. Ondoren, FBIak 19 terroristen argazkiak argitaratu zituen, herritartasun eta ezizen datuekin batera. FBIak historiako polizia-operazio handiena gauzatu zuen 7.000 agenterekin. Operazioari PENTTBOM deitu zitzaion. Ikerketak amaitzean, Al Kaida eta Osama bin Ladeni egotzi zitzaien atentatuen egiletza. 2001eko irailaren 16ean, Bin Ladenek mezu hau eman zuen Al Jazeera telebista-katearen bidez:
Beranduago, 2001eko abenduaren 27an, Bin Ladenen bideo bat hedatu zuten honakoa esanez:
Osama bin Ladenek atentatuei buruzko azken erreferentzia 2007ko irailaren 11n egin zuen, 6 urte beranduago, "hegazkinetako pilotuak heroiak izan ziren" esanez.
1.200 atzerritar inguru isilpean atxilotu edo kartzelaratu ziren, atentatuei buruzko ikerketekin zerikusia zutelakoan, nahiz eta AEBetako gobernuak ez duen inoiz zifra zehatzik eman.
2014ko irailaren 2an, atentatuen antolatzailetzat jotzen zuten AEBek Khalid Sheikh Mohamed, eta haren abokatuak, Jason Wright komandanteak, hemendik aurrera auzian parte hartzeari uko egin eta armada uztea erabaki zuen. Epaiketa «bidegabea» salatzeko hartu zuen erabaki hori abokatuak. Bere bezeroari torturak eragin zizkiotela salatu zuen Wrightek: itotze simulatua, esaterako, 183 aldiz.
Ameriketako Estatu Batuetan
Erasoak gertatu ondorengo orduetan, bilatze eta erreskate operazioa hasi zen, erreskaterako 350 txakur baino gehiago erabiliz. Bizirik oso pertsona gutxi aurkitu zituzten, eta ondorengo asteetan begien bistakoa zen ez zutela inor gehiago bizirik aurkituko. Gorpuen berreskuratze-lanek hainbat hilabetez luzatu ziren. Piztuta zeuden sute guztiak itzaltzeko asteak behar izan ziren; obra-hondakinak ez zituzten guztiz kendu 2002ko maiatzera arte.
Irailaren 11ko atentatuek ikaragarrizko efektua izan zuten biztanleriarengan. Erreskate eta laguntza lanetan lagundu zuten segurtasun indarrak, bereziki suhiltzaileak, heroi aldarrikatu zituzten. Herrialde osoko polizia eta erreskate-taldeetako kideak New Yorken bildu ziren gorpuen berreskuratze-lanetan laguntzeko. Odol-emailetza kopurua izugarri hazi zen erasoen ostean.
Politikari dagokionez, biztanleek gogorki babestu zuten gobernuaren lana terrorismoaren aurka. Horrela, George W. Bush presidentearen onespen-indizea %86ra igo zen. 2001eko irailaren 20ean, erasoak gertatu eta 9 egunetara, George W. Bush presidentea herriari eta Ameriketako Estatu Batuetako Kongresuari zuzendu zitzaien, egun hartako gertakariak kontatu eta bere erantzun-plana azaltzeko. New Yorkeko alkateak herrialde osoan txalotu zuten erasoen aurrean edukitako jarrerarengatik.