cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vareilles (Yonne)
Vareilles Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vareilles udalerrian erroldatutako biztanleak 207 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 23 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 34 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 122 etxebizitza zeuden, 91 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 117 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 91 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 50 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 144 ziren, horien artean 99 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 99 pertsona aktiboetatik 95 lanean zeuden (52 gizon eta 43 emakume) eta 5 langabezian zeuden (4 gizon eta 1 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vareilles udalerrian 96 unitate fiskal zeuden, 226 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.695,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Vareilles udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 472 hektarea erabiltzen.
Dragoljub
Dragoljub (serbieraz: Драгољуб) eslaviar gizonezko ponte-izen bat da, serbiar talde etnikoko kideen artean erabiltzen dena.
Esanahia
Dragoljub izena bi hitzen erroak elkartuz sortzen da. Alde batetik Drag- (драг) aurrizkiak "maitea" edo "maitatua" esan nahi du. Gramatikalki, "maitatua" edo "kuttuna" gizonezkoentzat "dragi" (драги) eta emakumezkoentzat "draga" (драга) esaten da. Serborkroazieraz badaude hitz honi erreferentzia egiten dioten izenak, adibidez gizonezko Dragan (Драган) eta Dragiša (Драгиша) eta emakumezko Dragana (Драгана) eta Dragica (Драгица) -eta baita ere antzeko edo eratorritako izen denak-.
Bestetik "-ljub" atzizkia (љуб) "maitatu" hitzaren erroa da. Serbieraz (serbokroazieraz), gramatikalki, "maitasun" "ljubav" (љубав) esaten da, eta "maitatu" "ljubiti" (љубити).
Saint-Michel (Bordele)
Saint-Michel Bordeleko auzoa da, Garonaren ezkerraldean. San Migelen basilikaren inguruan eraikia, auzo herrikoia da. 1970eko hamarkadan, bertan bizi ziren familia portuges eta espainiarrei magrebtarrak eta ekialdeko europarrak gehitu zitzaien.
Dragoljub
Esanahia
Dragoljub, beraz, pleonasmo bat da berez (hitz biren errepikapena onomastikan edo toponimian). Euskaraz "Maitasun kuttuna" edo "Maitasun laztana" izango zatekeen bere esanahia.
Antzeko izenak
Badaude anteko esanahia duten izenak. Antzekoena, Ljubodrag (Љубодраг) dugu, bi hitz-erroen ordena aldatuz. Antzeko esanahia duten ponte-izenen artean Dragoslav (Драгослав), zeinaren esanahia "Maitasun loriatsua" edo "maitasun goratua" den; Dragomir (Драгомир), zeinaren esanahia "bakea maita duena" den; esanahi bereko Ljubomir (Љубомир); Dragutin (Драгутин); Miodrag (Миодраг), zeinaren esanahia "maitasun arduratsua" zatekeen eta Predrag (Предраг) zeinak "oso maitatua" esan nahi duen.
Iturriak
Artikulu hau egiteko ingelerazko Wikipedia zien frantsesezko Wikipedia erabili izan ditugu.
Humberto de Campos (Maranhão)
Humberto de Campos Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Luzia Goñi
Luzia Goñi Olias (Aizarotz, Basaburua, 1928ko abenduaren 13a - Tirapu, 2020ko martxoaren 22a) zaletasunez bertsolaria eta lanbidez sukaldaria izan zen. Euskararen alde lan eskerga egindako emakumea.
Bizitza
Luzia Goñi Basaburuko Gartzarongo bentetan sortu zen, Aizarotzen. Zortzi urterekin hasi zen herriko eskolan, ondoren Erbitiko eskolara pasatu zituzten. Gazte zelarik Gipuzkoara joan zen lanera, zerbitzari hasieran, eta hainbat jatetxetan sukaldari gero. Han ezkondu zen, eta seme-alabak txikiak zirela Iruñera etorri zen senarra han utzita, Nafarroako eta Gipuzkoako hainbat tokitan bizi eta gero, laurogeiko hamarkadatik aurrera Iruñean bizi izan zen. Berezko estiloa duen talogile da, eta garai batean herriz herri joaten zen bere furgonetan taloak prestatzera.
Bertsolari ibilbidea
Gaztetatik izan zuen bertsotarako zaletasuna. Alargundu zelarik hasi zen bertsogintzan eta ehunka bertso idatziren egilea izan zen. Aspaldiko eta egungo gai eta gertakarien kronika ederrak dira Luziaren lanak. Bere garaiko emakume gehien-gehienen antzera, plaza publikoan jarduteko aukerarik ez zuen izan azken urteak arte. Hainbat eta hainbat herritako festa eta ekitalditan parte hartu du bertsoak prestatu eta haietan kantatzen. Iruñeko kaleetan ere ibilia da bertsoak kantatzen.
2017ko Nafarroako Bertsolari Txapelketako finalean, txapela jantzi zion Julio Sotori, Nafarroako Bertsolarien Elkarteak bertsolaritzari ekarpen isila egin dioten emakumeei omenaldia egin nahi izan zien.
2020an ETBko Hitzetik Hortzera programan parte hartu zuen bere bizitza eta bertsolari ibilbideari buruzkoak kontatzen.
Euskaltzalea
Euskalerria Irratian ere aritua da kolaboratzaile, kronikak egiten eta bertsoak abesten. Iruñeko Udalaren Euskarazko Sormen Tailerretan, irakasle jardun zuen Goñik sukaldaritza-ikastaroetan.
Heriotza
2020ko martxoaren 22an zendu zen, Tirapuko bere etxean zegoela.
Errekonozimenduak
2019an Nafarroako 14 emakumek euskararen alde eginiko lana azaleratzeko erakusketa ikusgai jarri zuten Iruñeko Kondestablearen jauregian, Iruñeko Udaleko Euskara Zerbitzuak eta Berdintasun Alorrak, haien artean Luzia Goñi.
Edinho Baiano
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kyoto Purple Sanga.
Australia
Australia, izen ofiziala Australiako Commonwealth (Commonwealth of Australia), Ozeaniako hego-mendebaldeko estatu burujabea da, Australia uharte-kontinente osoa, Tasmania eta beste uharte txiki batzuk hartzen dituena. 1901. urtean lortu zuen independentzia Britainia Handitik. 7,69 milioi kilometro koadroko eremua du, eta 2018an 25,1 milioi biztanle zituen. Canberra du hiriburua, eta Sydney hiri handiena da.
Izena
Australia izena latinezko Terra Australis-etik dator, “Hegoaldeko Lurra” esan nahi duena. Antzinako Erroman «Hegoaldeko lurralde ezezaguna» (terra australis incognita) izeneko kondaira zegoen, eta Erdi Aroko geografoek askotan jartzen zuten horrela deitutako kontinente bat mapetan.
1639an, nederlanderazko Australische hitza erabili zen hegoaldean aurkitutako lur berriak izendatzeko. 1693an erabili zen Australia izena lehen aldiz, Gabriel de Foignyk 1692an idatzitako Les Aventures de Jacques Sadeur dans la Découverte et le Voyage de la Terre Australe frantsesezko eleberria ingelesera itzuli zenean. Alexander Dalrymplek berriro erabili zuen 1771ean, Hego Pazifiko osoaren gainean hitz egitean. 1793, George Shaw eta Sir James Smithek Zoology and Botany of New Holland argitaratu zuten, eta «lurralde zabala, edo hobe kontinentea, Australia, Australasia edo Holanda Berria» idatzi zuten bertan.
1814an, Matthew Flindersek idatzitako A Voyage to Terra Australis liburuak ezagun egin zuen Australia izena. Bera izan zen Australiari bira osoa eman zion lehenbiziko pertsona. Izenburuan Terra Australis ageri bazen ere, liburu osoan Australia hitza erabili zuen. Lachlan Macquarie Hegoaldeko Gales Berriko gobernadoreak izen hori baliatu zuen Ingalaterrara bidali zituen mezuetan. 1817an izen ofizialtzat hartzea gomendatu zuen, eta 1824an onartu zen.
Mugak
Ozeaniako hego-mendebaldean dago, hego latitudeko 9° eta 44° artean, eta ekialdeko longitudeko 112° eta 154° artean. Australia uhartea, munduko handiena (7.694.208 kilometro koadro), Tasmania (68.332 kilometro koadro), eta kanpoaldeko uharte batzuk hartzen ditu. Mugak hauek dira: Indonesiatik bereizten duen Timorko itsasoa eta Ginea Berritik bereizten duen Arafura itsasoa (Torres itsasartea eta Carpentaria golkoa), iparraldean; Indiako Ozeanoa (Australiako Badia Handia), mendebalde eta hegoaldean; Tasmaniatik bereizten duen Bass itsasartea, hego-ekialdean; eta Ozeano Barea (Zeelanda Berritik bereizten duten Koralaren itsasoa eta Tasmaniako itsasoa), ekialdean.
Erliebea
Australia gehiena altitude txikiko goi-ordokia da, batez beste 340 metroko garaiera duena. Herrialdearen ekialdean, itsasertzaren paraleloan, mendilerro batzuk daude, eta sakongune zabal bat erdialdean. Ekialdean izan ezik, zabaldiak daude kostaldeetan. Hauek dira eskualde geografiko nagusiak:
Hidrografia
Lurreko kontinenterik lauena ez ezik, denetan lehorrena ere da Australia. Sare hidrografikoa eskasa da, eta lur higadura handia. Ibai iraunkor handienak Ekialdeko lur garaietan daude. Garrantzitsuena Murray da, 2.508 kilometroko luzera duena (3.490 kilometro Darling adarrarekin batera). Haren arroak herrialdearen hego-ekialde gehiena hartzen du. Mendikate Banatzaile Handiaren ekialdeko isurialdeko ibaiak laburrak eta malda handikoak dira; Burdekin, Mackenzie eta Snowy dira aipagarrienak. Iparraldeko kostaldean (Mitchell, Flinders, Gregory, McArthur, Roper, Daly, Victoria eta Ord), mendebaldean (Gascoyne, Murchison), eta Tasmanian (Macquarie, Derwent) ere daude ibai iraunkor batzuk. Mendebaldeko eta barnealdeko ibaiak ibilbide luzekoak izan arren, oso emari txikikoak dira, eurite garaian izan ezik; itsasora isuri beharrean, batzuk basamortuan desagertzen dira, eta beste batzuek sakonera txikiko aintzira gaziak eratzen dituzte. Handiena Cooper Creek da, Eyre aintzirara isurtzen dena. Izan ere, Eyre da herrialdeko aintzirarik handiena (9.500 kilometro koadro). Hura bezala, barnealdeko aintzirak gaziak dira. Hego-ekialdean eta Tasmanian ur gezako aintzirak daude.
Ura biltzeak dakartzan arazoak hil ala bizikoak dira Australian: 7.500 putzu artesiar inguru dira gaur egun indarrean. Zentral hidraulikoak Australiar Alpeetan eta Tasmanian egokitu dira nagusiki.
Klima
Klima, oro har, beroa eta guztiz kontinentala da, baina kontraste izugarriak ditu. Kontinente idorra da eta, kokalekua dela eta, Saharakoekin aldera litezkeen ezaugarriak ditu. Iparraldean, eurijasa tropikalak izaten dira udan; hegoaldean, ordea, negu aldean izaten dira euri ugarienak. Hego-mendebaldean (Perth) eta Adelaidan, klima mediterraneoa dute eta, hego-ekialdean eta Tasmanian, ozeanikoa.
Historia
Australiako lehenbiziko biztanleak duela 65.000-70.000 urte iritsi ziren, hego-ekialdeko Asiatik abiaturik. Egungo australiar aborigenen arbasoak ziren.
XVIII. mendean, europarrak bertan kokatu zirelarik, aborigen gehienak ehiztari-biltzaileak ziren. Ahozko kultura zabala zeukaten, lurra gurtzen zuten eta Ametsaren garaian sinesten zuten.
Europarren kolonizazioa 1770ean hasi zen, James Cook lotinantak Sidney Badia Ingalaterrako erregearen izenean hartu zuelarik, New South Wales (“Hegoaldeko Gales Berria”) izena emanda. 1783an Ipar Ameriketako koloniak galdu ondoren, Australian espetxe-kolonia bat ezartzea deliberatu zuen Britainia Handiko gobernuak. Beraz, ontzidi bat bidali zuen bertara, Arthur Phillip kapitainaren agindupean; 1788ko urtarrilaren 26an, Port Jacksonen jarri zuten lehenbiziko kanpamentua. Data horretan ospatzen da gaur egun nazioaren eguna (Australia Day). Tasmaniako lehenbiziko kolonia 1803an ezarri zuten, eta 1828an mendebaldeko Australiaz jabetu ziren. Hegoaldeko Gales Berritik abiaturik, zenbait kolonia fundatu zuten: Hegoaldeko Australia 1836an, Victoria 1851n, eta Queensland 1859an. Hegoaldeko Australia “probintzia askea” izan zen hasieratik, ez zen espetxe-kolonia izan. Hegoaldeko Gales Berriko kolonoen kanpaina luze baten ondoren, presoen iritsiera amaitu zen; azkenak 1848an heldu ziren.
1788an 750.000-1.000.000 aborigen zeuden Australian. Biztanleria hori izugarri murriztu zen hurrengo 150 urteetan, batez ere europarrek eramandako eritasun infekziosoak zirela medio. Kolonoen aurkako borroketan ere milaka zendu ziren. Gobernuak asimilazio politika abiarazi zuen, 1869ko Aboriginal Protection Act izeneko legearen bitartez. Horren ondorioz, herri indigena anitz bortxaz lekualdatuak izan ziren beren bizilekuetatik, eta seme-alabak kendu zizkieten guraso aborigen askori. Tradizionalki erabili dituzten lurren jabetza-eskubidea 1992 arte ez zitzaien onartu herri indigenei.
1850eko hamarkadan, urre sukarra piztu zen. 1854ko Eureka Stockade izeneko matxinada izan zen australiar abertzaletasunaren lehenbiziko adierazpena. 1855. urtetik aurrera, sei koloniek nolabaiteko autonomia lortu zuten (Australian Colonies Act), eta Australian Commonwealth ekarri zuen konbentzio federal bat osatu zuten, Britainiar Inperioaren barnean. 1901eko urtarrilaren lehenean onartu zuen erakunde hori parlamentu britainiarrak. 1911n eratu zen Australiako Hiriburuaren Lurraldea, eta bertan eraiki zen Canberra, hiriburu federala. Lehen Mundu Gerran, Britainia Handiarekin elkarturik parte hartu zuen; 416.000 australiar soldaduetatik, 60.000 inguru hil eta beste 152.000 zaurituak izan ziren. Australiako eta Zeelanda Berriko Armada Gorputzak Gallipolin pairatu zuen desagigoa aberriaren jaiotzatzat hartzen dute australiar askok.
1931ko Westminsterko Estatutuak Australia eta Britania Handiaren arteko legezko lotura gehienak askatu zituen. Bigarren Mundu Gerran, laguntza handia eskaini zien Australiak Aliatuei. Gerraondoan, gehiengo liberalak oso politika estua bideratu zuen ekonomia mailan, eta europar inmigrazioa babestu zuen. Estatu Batuen alde jokatu zuen Koreako (1950–1953) eta Vietnamgo (1955–1975) gerretan. 1970eko hamarkadatik aurrera, Australia Zuria politika alde batera utzirik, Asiako eta munduko beste tokietako inmigrazioa ongietorria izan zen.
1996an, hamahiru urtez gobernu sozialista izan ondoren, australiarrek koalizio kontserbadoreari eman zioten aginpidea, eta John Howard hautatu zuten lehen ministro. Aldaketa horren bidez, herrialdeak bide berri bati ekin zion barne politikari dagokionez, eta nazioarteko harremanek, aldiz, bere horretan jarraitu zuten. Howardek liberalismo ekonomikoan oinarritutako politika jarri zuen abian. Baina politika hori biztanle behartsuenen kontura eraman zen aurrera, bereziki aborigenen eta Asiako etorkinen bizkar. Howardek inflazioaren eta defizit publikoaren maila nabarmen apaldu zuen, ez langabezia tasa (% 8,6), ordea. 1999an nazioa errepublika bihurtzeari uko egin zioten australiarrek, erreferendumean. 2007ko hauteskundeetan alderdi laboristako Kevin Rudd gailendu zen.
Politika
Australia monarkia konstituzional parlamentario eta federala da. Elisabet II.a da estatuburua; Australiako gobernadore nagusia da haren ordezkaria herrialde osoan, eta gobernadoreak nor bere estatuan. Lehen ministroa da gobernuburua, eta hark izendatzen du gobernua. Legebiltzarrak bi ganbera ditu: Senatua (76 kide) eta Ordezkarien Ganbera (150 kide).
Banaketa administratiboa
Australia sei estatu eta bi lurralde nagusitan banaturik dago:
Banaketa etnikoa
Australiako biztanleen gehiengoa etorkin europarren ondorengoa da. Lehen Mundu Gerraren ondoren, biztanlegoa laukoiztu egin zen, immigrazio politika handinahi baten ondorioz. Garai batean Erresuma Batuko, Italiako eta Greziako etorkinak izan ziren nagusi (gobernuak kolono zuriak baino ez zituen onartzen 1972ra arte). 2016ko erroldako datuen arabera, biztanleen %26 etorkinak dira; Ingalaterra (% 14,7), Zeelanda Berria (% 8,4), Txina (% 8,3), India (% 7,4), Filipinak (% 3,8), Vietnam (% 3,6), Italia (% 2,8), Hego Afrika (%2,6), Malasia (% 2,2) eta Eskozia (% 1,9) dira jatorririk ohikoenak.
2016an 649.171 aborigen bizi ziren Australian, alegia biztanleriaren %2,8. 1985ean, Australiako Gobernuak hainbat lege proposamen egin zituen aborigenei emateko parke nazionalen gaineko titulartasuna, baita Erresuma Batuko Koroak hartu gabeko lurraldeen eta aborigenen antzinako erreserben gainekoa ere. 1988an Nazio Batuek argitaratutako txosten batean, Australiak aborigenei zegokienez nazioarteko giza eskubideak urratzen zituela salatu zen. 1993an, gobernuak Aborigenen Lurralde Eskubideen legea aldarrikatu zuen, eta epaitegi federal bat antolatu zuen lurralde tituluen baliotasuna aztertzeko. Mendebaldeko Australiak ez zuen onartu, lurralde horretan meatzaritzari loturiko interes asko baitaude eta aborigenen jabetza eskakizunek lurraldearen %40 hartuko bailukete. 1995ean, Aborigenen Lurralde Eskubideen legea baliozkoa zela eta Mendebaldeko Australiaren jarrera konstituzioaren kontrakoa zela adierazi zuen epaitegiak. Edonola ere, gizarte desberdintasunak eta indigenen gutxiagotasuna (bizi itxaropen apalagoa, hezkuntza maila kaskarragoa, hizkuntza askoren desagertzea…) artean konpondu gabeko arazo politikoa da Australian.
Euskal diasporak presentzia dauka herrialde honetan, hiru euskal etxeren bitartez nagusiki: Ipar Queensland, Melbourne eta Sydneyn.
Hizkuntzak
Ingelesa da hizkuntza nazionala. Australiako ingelesa da aldaera nagusia, eta doinu eta hiztegi bereziak ditu; Australiako ingelesaren zenbait hitz ingelesaren beste aldaeretara igaro dira. Australiako ingelesean ez daude Britainia Handian edo AEBetan adina barne aldaera (tokian tokiko ahoskera edo aldaera lexikalak gorabehera). Gramatika britainiar ingelesean dago oinarrituta hein handian. 2001eko erroldan jaso zenez, biztanleen % 80k ingelesa beste hizkuntzarik ez du etxean. Hurrengo etxeko hizkuntza mintzatuenak txinera (% 2,1), italiera (% 1,9) eta greziera (% 1,4) dira. Lehen eta bigarren belaunaldiko etorkin andana elebidunak dira.
Europarrak iritsi orduko, kalkulatzen da 200 eta 300 hizkuntza bitarte zituztela Australiako aborigenek. Gaur egun arte 70 besterik ez dira iritsi, eta gehienak jende zaharrak baino ez ditu erabiltzen. Izan ere, 18 hizkuntza aborigenek baino ez dute adina guztietako hiztunek. Hizkuntza aborigen batean 50.000 bat lagun mintzo dira (% 0,25).
Erlijioa
Ez dago estatu erlijiorik Australian. 2016ko erroldaren arabera, biztanleen % 54,6k kristautzat zeukan bere burua. Izan ere, Australiarren % 22,6 katolikoa zen, eta % 13,3 anglikanoa. Erlijiorik gabekoen sailean —horren barruan humanismoa, ateismoa, agnostizismoa eta arrazionalismoa zeudela— ziren biztanleen % 30, eta gehien hazi zen taldea izan zen. Errolda beraren arabera, Islama da Australiako bigarren erlijioa (% 2,6), eta haren atzetik datoz budismoa (% 2,4) eta hinduismoa (% 1,9). Guztira australiarren % 8k du kristaua ez den beste erlijio bat (% 9,1ek uko egin zuen erantzuteari). 2004an 1,5 milioi lagun joaten ziren astero mezatara, hots, populazioaren % 7,5.
Ekonomia
Australiak ekonomia sistema aberatsa du, eta per capita BPG (50.400 dolar 2017an) Mendebaldeko Europako ekonomia nagusien mailakoa du. Baliabide natural aberatsak ditu; nekazaritza gaiak, mineralak, metalak, eta erregai fosilak esportatzen ditu batez ere. Lehengaiek esportazioen % 57 hartzen dute, horregatik merkatuetako prezioen gorabeheren mende dago bertako ekonomia, maila handi batean behintzat. Nekazaritza eta meatzaritza dira Australiako ekonomiaren oinarria; garia, haragia, esnekiak eta artilea esportatzen ditu. Munduko artilearen % 25 Australian lortzen da. Industriak gorakada handia izan du, baina, hala ere, ez da nahikoa herrialdeko bertako beharrak asetzeko. Zerbitzuen sektorea garrantzi handikoa da: 2017an barne produktu gordinaren %71tik gora hartu zuen sektore horrek. Urte horretan langabezia %5,6koa izan zen.
Nekazaritza ez bada ere gaur egun garai batean bezain garrantzitsua, barne produktu gordinari eta enpleguari dagokionez (2017an langileen % 3,6 hartzen zuen), herrialdearen parte handi baten aberastasuna abeltzaintzaren eta nekazaritzaren mendekoa da. Abeltzaintzari dagokionez, larreek lurraldearen % 90 hartzen dute. Australia munduko artile ekoizle eta esportatzaile handiena da.
Australiako mea aberastasunak handiak dira guztiz ere: beruna, zinka, burdina, kobrea, tungstenoa, uranioa, ikatza, lignitoa, urrea eta bauxita ditu. Petrolio ekoizpenak bertako beharren 2/3 asetzen ditu (oraindik ez dira mendebaldeko Australian aurkituriko petrolio hobi handiak ekoizten hasi). Munduko urre produkzioaren % 12 Australian ustiatzen da. Biztanleriaren hazkunde lasterrak, bizi mailaren hobekuntzak eta atzerriko inbertsio ugariek, bideratu eta azkartu dute industrializazioa. 1970. urteaz geroztik, turismoak hazkunde handia izan du, Japoniako merkatuaren hazkundeak eraginda batetik, eta, bestetik, distantzia handiko hegaldien merketzeagatik. 2014–15ean langileen % 5ak turismoaren arloan lan egin zuen.
Literatura
Patrick White, Nobel sariduna, idazle ezagunen artean dugu, Henry Lawson, Banjo Paterson eta Miles Franklinekin batera, besteak beste.
Musika
Musika talde garaikideen artean AC/DC, INXS, Midnight Oil eta Airbourne daude. Abeslari famatuak dira, halaber, Bon Scott, Nick Cave, Kylie Minogue eta Natalie Imbruglia. Musikarien artean, Angus Young gitarrajolea eta David Helfgott pianojoleaditugu, beste hainbaten artean.
Esmeraldas probintzia
Esmeraldas probintzia (Provincia de Esmeraldas) Ekuadorko 24 probintzietako bat da. 14893 km²ko azalera du eta 2020ko estimazioen arabera 643654 biztanle ditu. Probintziako hiriburua Esmeraldas da.
Australia
Musika
Didgeridoo da bertako musika tresna aborigena.
Esmeraldas probintzia
Banaketa administratiboa
Probintzia 7 kantoitan banatuta dago.
Australia
Kirolak
Mundu mailan Australiako Irekia tenis txapelketarik garrantzitsuenen artean dugu. Tenislari ezagunak bestela, Margaret Court, Rodney Laver eta Ken Rosewall.
Golfari dagokionez, Jason Day, Greg Norman eta Peter Thomson
Cricketen, selekzio nazionalak 5 aldiz irabazi du Munduko Kopa, inork inoiz lortu ez duena.
Australiako errugbi selekzioak mundu mailako talde onenen artean dugu eta bi aldiz izan da Munduko txapelduna.
Surf da herrialdean hedatutako beste kirol bat.
Progne modesta
Progne modesta Progne generoko animalia da. Hegaztien barruko Hirundinidae familian sailkatua dago. Galtzeko arrisku ahulean dago.
Sauzelles
Sauzelles Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sauzelles udalerrian erroldatutako biztanleak 250 ziren. Familiak 109 ziren, horien artean 34 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 42 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 162 etxebizitza zeuden, 118 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 162etxeak ziren. 118 etxebizitza nagusietatik 100 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 56 etxek bost zituzten. 13 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 67 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 137 ziren, horien artean 100 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 100 pertsona aktiboetatik 96 lanean zeuden (54 gizon eta 42 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sauzelles udalerrian 112 unitate fiskal zeuden, 247 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.857 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.
2000. urtean Sauzelles udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 920 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hohatzenheim
Hohatzenheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Hohatzenheim udalerrian erroldatutako biztanleak 212 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 74 etxebizitza zeuden, 71 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 2 hutsik zeuden. 60 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 71 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek hitu gela zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 66 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 134 ziren, horien artean 104 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 104 pertsona aktiboetatik 102 lanean zeuden (49 gizon eta 53 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 30 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Hohatzenheim udalerrian 71 unitate fiskal zeuden, 201,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.413 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Hohatzenheim udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nikolas Segurola
Nikolas Segurola Etxaniz (Largarate baserria, Matxinbenta, Azpeitia, Gipuzkoa, 1939ko martxoaren 28a) euskal artzain, fraide eta bertsolari bat da.
Hitz jario handiko gizasemea, Arantzazuko santutegian fraide, Gomiztegiko Artzain Eskola, ardi latxa eta Idiazabalgo gaztaren alde lan handia eta oparoa egin du. 1986ko Bertsolari Txapelketa Nagusian epaile izan zen.
2020ko urtarrilaren 26an Urnietan ENBA baserritar sindikatuak "Baserritarron laguna" saria eman eta omenaldia egin zitzaion.
Cephaloscyllium silasi
Cephaloscyllium silasi Cephaloscyllium generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Saint-Paul-le-Gaultier
Saint-Paul-le-Gaultier Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Paul-le-Gaultier udalerrian erroldatutako biztanleak 279 ziren. Familiak 123 ziren, horien artean 38 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 38 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 35 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 189 etxebizitza zeuden, 121 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 189etxeak ziren. 121 etxebizitza nagusietatik 101 bere jabearen bizilekua ziren eta 20 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 92 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Rancogne
Rancogne Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Saint-Paul-le-Gaultier
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 185 ziren, horien artean 123 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 123 pertsona aktiboetatik 117 lanean zeuden (71 gizon eta 46 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Rancogne
Biztanleria
2007an Rancogne udalerrian erroldatutako biztanleak 372 ziren. Familiak 150 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 67 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 50 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saint-Paul-le-Gaultier
Diru sarrerak
2009an Saint-Paul-le-Gaultier udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 289 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.847 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra altzari denda bat zen.
Rancogne
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Paul-le-Gaultier
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Paul-le-Gaultier udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 994 hektarea erabiltzen.
Rancogne
Etxebizitza
2007an 179 etxebizitza zeuden, 149 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 174 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 149 etxebizitza nagusietatik 120 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 123 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 94 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saint-Paul-le-Gaultier
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rancogne
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 252 ziren, horien artean 191 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 191 pertsona aktiboetatik 174 lanean zeuden (93 gizon eta 81 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rancogne udalerrian 156 unitate fiskal zeuden, 396 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.101,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Rancogne udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 208 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
L'Atzúbia
L'Atzúbia (espainieraz Adsubia) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Alta eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua. Herriko izen zaharrak l'Atzúbia dels Roques eta la Vila dels Roques izan ziren.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 693 biztanle zituen.
Cynoglossus canariensis
Cynoglossus canariensis Cynoglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Monika Ertl
Monika Ertl, «Imilla» deitua, (Munich, 1937ko abuztuaren 7a - El Alto, 1973ko maiatzaren 12a), Boliviako gerrillari bat izan zen, Boliviako Armada Nazionaleko kidea (ELN). Roberto Quintanilla Pereira koronelaren hilketa egozten zaio; Che Guevararen pelotoi hiltzailearen arduradun nagusia zen koronela eta 1971n Hanburgon kontsul lanetan ari zela hil zuten.
Bizitza
Ertl 1937ko abuztuaren 7an jaio zen Munichen. Bere aita Hans Ertl zen, Leni Riefenstahl zinemagilearen eta Hirugarren Reich-aren kameralaria, Erwin Rommel jenerala laguntzen zuten kameralarietako bat izan zen ere. Bigarren Mundu Gerraren ondoren, aitak Boliviara emigratu zuen eta 1952an familiako gainerako kideak bertara bizitzera joan ziren. Aitak, denbora batez filmatzen jarraitu ondoren, bizitza berri bat hasi zuen "La Dolorida" izeneko etxaldean, han abeltzaintza lanetan aritu zen. Monikak, bere gaztaroko hasierako urteetan, aitarekin filmatzen ari zela, zinema-kamera eta su-armak erabiltzen ikasi zuen. 1958an, meatzari-ingeniari boliviar batekin ezkondu zen, eta Txiletik iparraldera joan ziren bizitzera, bere senarrak zuzentzen zuen kobre-meategietik hurbil. Ia hamar urtez ezkonduta egon ondoren, dibortziatu egin zen. 1969an, Boliviako Askapen Nazionaleko Armadan (ELN) bizirik atera zirenekin harremanetan jarri zen. Mugimendu hori Che Guevarak zuzentzen zuen. Taldean laguntzile lanetan ibili eta gero, azkenik, klandestinitatean sartu zen. Harreman sentimental bat hasi zuen Che Guevararen ondorengoa izanen zen ELNko buru Inti Peredorekin. Boliviako zerbitzu sekretuak Peredo hil zuen 1969ko irailaren 9an. Monika, orduan, haurdun zegoen eta erditzeko gutxi falta zitzaion, larriki zauritu zuten ezker besoan. Bere lagunek Italiako enbaxadara eraman zuten, eta bertan enbaxadoreak behar duen mediku laguntza eskaini zion. Monikak umea galdu zuen, baina besoa anputaziotik salbatu zuen. La Pazeko Italiako enbaxadan egon zen hainbat hilabetez.
1973ko maiatzaren 12an, egun batzuetan ELN Bolivian berrantolatzeko ezkutuko misioan egon ondoren, La Paz inguruan dagoen El Alto herrian Boliviako segurtasun-indarrek, Osvaldo Ukaski burkide argentinarrarekin zegoela, harrapatu eta hil egin zuten.
Régis Debray frantziar idazle eta saiakeragilearen arabera, Monika Ertl Klaus Barbie,Lyongo Gestapoko buruzagi ohiaren bahiketa prestatzen ari zen Txilera eramateko, eta handik Frantziara, bertako justiziaren esku jartzeko asmoz, Monika eta Régis Debray bera ekintza saiakera honengatik epaituak izan ziren. Garai hartan, Barbie Boliviako gobernuaren segurtasun-aholkulari ezaguna zen, CIA rako lanean zebilen eta armada pribatua zuen. Zenbaiten arabera, bere aitaren laguna zen Klaus Barbie, Lyongo harakina, izan zen Monikaren erahilketaren arduradun zuzena.
Schlierbach
Schlierbach Suitzako udalerria da. Luzerna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sainte-Cécile-du-Cayrou
Sainte-Cécile-du-Cayrou Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Cécile-du-Cayrou udalerrian erroldatutako biztanleak 123 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 75 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 69 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 35 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 76 ziren, horien artean 48 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 48 pertsona aktiboetatik 40 lanean zeuden (22 gizon eta 18 emakume) eta 8 langabezian zeuden (6 gizon eta 2 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainte-Cécile-du-Cayrou udalerrian 44 unitate fiskal zeuden, 118 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.742 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2000. urtean Sainte-Cécile-du-Cayrou udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Louis Etxeberri
Louis Etxeberri (Donazaharre, Nafarroa Beherea, 1853ko otsailaren 22a - 1907ko urriaren 15a) politikaria eta kazetaria izan zen. Maulen diputatu, Donazaharren auzapez eta Garazi aldean sindiko izan zen. Piarres Xarritonek dioenez, Etxeberri politikoki bonapartista zen.
1887an Eskualduna aldizkaria —euskaraz inoiz izan den lehenengo astekaria— sortu zuen. Artikulugile oparoa izan zen, eta batik bat soziologiari lotutako gaiak jorratu zituen: Amerikara migratutako euskaldunen bizitza, Lehen Mundu Gerrara joandako euskal herritarren goraipamenak, eta abar. 1944 arte argitaratu zuten aldizkaria, baina, barneko ika-mika batzuk zirela eta, Etxeberrik zuzendari kargua utzi behar izan zuen eta bere bizitzako azken hiru urteetan (1904-1907) Eskualdun Ona agerkarian aritu zen.
Mercury Blues
Mercury Blues, K. C. Douglas eta Robert Geddins estatubatuar musikariek konposatutako blues abesti bat da, gerora rock eta country abesti bilakatua, 1948an Douglasek argitaratu eta abestu zuen. Jatorriz, Mercury Boogie izena zuen, estatubatuar autoen omenez.
Geroztik, bertsio ugari izan ditu, tartean honakoek egin dituzte: Steve Miller Band (1969), David Lindley (1981 eta 2010), Finn Pave Maijanen (1987), Alan Jackson (1993), Meat Loaf (2003) eta Dwight Yoakam (2004).
Les Aubiers
Les Aubiers Bordeleko auzoa da, Garonaren ezkerraldean. Bordeaux-Lac auzoaren barnean kokaturik, bertatik tranbiaren C linea pasatzen da.
Fabrício André Pires
Fabrício André Pires (1982ko urtarrilaren 29a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kyoto Purple Sanga.
Cephaloscyllium speccum
Cephaloscyllium speccum Cephaloscyllium generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Mikel Zabaltza (argipena)
Mikel Zabaltza pertsonaia hauen izena da:
Les Courtilles (Parisko metroa)
Les Courtilles Parisko metroaren geltokia da, Asnières-sur-Seine eta Gennevilliers udalerrian kokatuta dagoena.
Chastels
Chastels Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chasteaux udalerrian erroldatutako biztanleak 536 ziren. Familiak 211 ziren, horien artean 53 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 38 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 75 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 293 etxebizitza zeuden, 223 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 284 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 223 etxebizitza nagusietatik 191 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 133 etxek bost zituzten. 191 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 82 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 129 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 354 ziren, horien artean 275 aktiboak ziren eta 79 inaktiboak ziren. 275 pertsona aktiboetatik 256 lanean zeuden (139 gizon eta 117 emakume) eta 18 langabezian zeuden (10 gizon eta 8 emakume). 79 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chasteaux udalerrian 238 unitate fiskal zeuden, 579 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.372 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina eta 3 jatetxeak.
2000. urtean Chasteaux udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 252 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Auffargis
Auffargis Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Auffargis udalerrian erroldatutako biztanleak 1.951 ziren. Familiak 702 ziren, horien artean 124 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 227 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 299 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 52 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 790 etxebizitza zeuden, 715 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. 713 etxeak ziren eta 75 apartamentuak ziren. 715 etxebizitza nagusietatik 611 bere jabearen bizilekua ziren, 79 alokairuan okupaturik zeuden eta 25 doan lagata zeuden; 15 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 67 etxek hiru zituzten, 97 etxek lau zituzten eta 514 etxek bost zituzten. 601 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 253 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 439 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.283 ziren, horien artean 928 aktiboak ziren eta 355 inaktiboak ziren. 928 pertsona aktiboetatik 894 lanean zeuden (467 gizon eta 427 emakume) eta 34 langabezian zeuden (19 gizon eta 15 emakume). 355 pertsona inaktiboetatik 111 erretiraturik zeuden, 156 ikasten zeuden eta 88 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Auffargis udalerrian 741 unitate fiskal zeuden, 1.977,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 31.417 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 88 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 12 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean Auffargis udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 290 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Roscommon gaztelua
Roscommon gaztelua, Irlandako Roscommon udalerrian dauden gaztelu baten hondakinak dira, Roscommon konderrian.
XIII. mendean normandiarrek eraikiarazi zuten.
Jucurutu
Jucurutu Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Malmasingo gotorlekua
Malmasingo gotorlekua izen bereko mendiaren gailurrean dagoen Burdin Aroko eta Erromatar garaiko herria eta Erdi Aroko gaztelua eta egungo aztarnategi arkeologikoa da.
Historia
300 metroko maila-kurbaren barnean, Burdin Aroko eta erromatarren garaikoa izan daitekeen Kastro motako gune arkeologikoa aurkitu dute.
Burdin Aroa
Aztarna hauek Bilboko lurretan aurkitutako aztarnarik zaharrenak dira. Bertan nekazaritza praktikatzen zen, horrela frogatzen baitute bertan aurkitutako errotek, garai bereko beste herrietan aurkitutakoen antzera. Brontzezko plakatxo batzuk ere aurkitu zituzten.