cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eduardo (Printze Beltza)
Eduardo Woodstock-ekoa (Woodstock, Oxfordshire, Ingalaterra, 1330eko ekainaren 15ean - Londres, Ingalaterra, 1376ko ekainaren 8an), mendeak geroago Printze Beltza (ingelesez: Black Prince) deitua, Galesko eta Akitaniako printzea izan zen. Eduardo III.a Ingalaterrakoaren seme zaharrena, eta Rikardo II.a Ingalaterrakoaren aita izan zen.
Aparteko agintari militarra eta oso estimatua bizitzan zehar, aita baino urtebete lehenago hil zen, eta, hortaz, ez zuen errege gisa gobernatu (Galesko printzeari horrelakoa gertatu zitzaion lehenengo aldia). Richard semearengana igaro zen koroa, artean adin txikikoa zela.
Gaur egun Printze Beltza deitzen bazaio ere, bere bizialdian honelako izenik ematen zitzaion frogarik ez dago. Horren ordez Eduardo Woodstockekoa bezala ezagutzen zitzaion, jaiotokia zela eta. Printze Beltza ezizena geroago jaio zen, lehen aldiz XVI. mendean. Ziurrenik goitizen hori armarritik etor dakioke, Canterburyko hilobian agertzen den bezala, beltza eta hiru ostruka-lumekin.
Biografia
Akitaniako printze subirano izendatu zuen bere burua 1364an. 1366. urtean, Baionan bildu zen Gaztelako errege Petri I.a Ankerrarekin eta Nafarroako errege Karlos II.a Gaiztoarekin, Libourneko ituna prestatzera. Hitzarmen haren arabera, laguntza militarraren truke, Bizkaiko jaurerria Akitaniako dukearen mendeko lurralde bihurtu zen, eta Gipuzkoa, Araba eta Errioxa Nafarroako koroaren mendean gelditu.
1367. urtean, Printze Beltzaren osteek Nafarroa igaro, eta, Naiaran, Petri I.a Gaztelako erregearen anaia eta aurkari zen Henrike Trastamarakoaren osteak garaitu zituzten, eta Bertrand du Guesclin atxilotu zuten. Printze Beltza Akitaniara itzuli zen, eta bertan Aragoiko, Nafarroako eta Portugalgo erregeek Gaztelako koroa eskaini zioten, gaztelarrek kenduriko lurralde guztien truke. Portugalgo erregeak ez zuen hitza bete eta, Petri I.aren alde jarri ondoren, hutsean geratu ziren asmo haiek guztiak.
Printze Beltza gaixotu egin zen 1370. urtean eta Joan Lancasterkoak, bere anaiak, hartu zuen haren lekua Akitaniako gobernuan.
NGC 4558
NGC 4558 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Ekintza Sozialistaren Alderdia
Ekintza Sozialistaren Alderdia (Partido de Acción Socialista (PASOC)) Espainiako alderdi politiko sozilista izan zen. Rodolfo Llopis sozialistak 1972an sortu zuen, Espainiako Langileen Alderdi Sozialista (Sektore Historikoa) (PSOE-H) izenarekin. 1977an Alderdi Sozialista (PS) izena aldatu zuen eta 1982an behin betiko izena hartu zuen.
Ezker Batuaren sortzaileetako bat izan zen eta, hori esker, zenbait diputatu eta legebiltzarkide izan zituen. 2004ko hauteskunde orokorretatik, gorteetan eta parlamentu autonomikoetan ordezkaritzarik gabe geratu zenetik, ia erabat inaktibo dago.
Maddi Etxeberria
Maddi Etxeberria Otaegi (Andoain, Gipuzkoa, 1998) gipuzkoar idazlea da. 2018an bere lehen eleberria, Zein usain dute oroitzapenek? izenburukoa, argitaratu zuen Erein argitaletxean.
Bizitza
1998an jaio zen Andoainen. Txikitatik irakurzalea da, eta horrek piztu zion idazteko grina. Ipuinak idazten hasi zen. 2015ean XIX. Martin Ugalde ipuin lehiaketan bi sari eskuratu zituen D mailan "Sentitzen zaitut" eta "Hesituttako ametsak" idazlanekin. 2018ko ekainaren 5ean Zein usain dute oroitzapenek? izenburuko bere lehen eleberria argitaratu zuen.
Gaur egun Giza Nutrizioa eta Dietetika gradua ikasten ari da Gasteizen, Euskal Herriko Unibertsitatean.
Ancistrus parecis
Ancistrus parecis Ancistrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Ines Osinaga Urizar
Ines Osinaga Urizar (Arrasate, Gipuzkoa, 1982) musikaria eta plazandrea da. Eskusoinua jotzen du eta irakaslea ere bada. Gose musika taldeko abeslaria izan zen. Lehenago, Ekon eta Bad F-Line taldeetan aritua zen. Trikitia erabiltzen zuen Gose taldean, musika elektronikoarekin batzen aitzindaria izanik.
Ibilbidea
Gaztetan trikitia jotzen ikasi zuen Maixa ta Ixiar taldeko Maixa irakasle zuela. baina Amaia, Maixa, Alaitz eta Kristina beste erreferente batzuk izan ziren berarentzat. Biokimika ikasketak egin zituen Bilbon.
15 edo 16 urte zituela hasi zen musika sortzen, baina ez zuen aurkitu halako musikarentzako zirrikiturik. Geroago rock-and-rolla landu zuen Ekon taldearekin."Gogoan daukat nerabezaroan trikitiaren zirkuituak ez ninduela asetzen, ez zidan lekurik eskaintzen. (Ines Osinaga)"Haurdun zegoela eman zuen azken kontzertu bat, baina ama izan eta gero kontzertuak utzi zituen. Noizbait agertokietara itzultzeko asmoarekin, ziur asko beste modu batera, aintzarekin bateragarria den modu batera. Musika bezala, gurasotasuna mundua eraldatzeko tresna gisa ikusten du, “Ez dira bateragarriak baina ez daude hain urruti”.
Gose utzi zuen abiadura handiko tren baten gainean jarrita sentitzen zelako, eta oso zaila egiten zitzaiolako pentsatzea, sentitzea, bizitzea eta edozer gauza egitea. Momentu batean bizitza bera eta Goseko Ines izatea ez ziren bateragarriak, eta bizitzaren aldeko apustua egin zuen.
2017an mugitzen hasi zen berriro poliki-poliki: kontzertuak, hitzaldiak, ahalduntze tailerrak, eskolak, irakasle lana, eskolako kudeaketa, espresuki haurrentzat diren saioak, familientzako kontzertuak, soinu banda bat dokumental batentzat, edo poesia emanaldi musikatu bat Uxue Alberdirekin. "Kontzientziaz egin dudan hautua da nire burua plazandre gisa definitzea. Askotan esan dut ez naizela trikitilaria, nahiz eta trikitia jotzen dudan; horrek zerikusia du genero arrakalekin eta performatzen dugunarekin, besteak beste. Bi ofizio desberdin dira musikari arena eta plazandrearena. (Ines Osinaga, 2022)" Joseba Sarrionandiarekin batera 2022an hasi zen «Olatu arteko txalupa arraroa» kontzertu ikuskizuna eskaintzen herriz-herri.
Gose
Gainera Eutsi! filmerako musika ere sortu zuten.
Onaway (Idaho)
Onaway Idahoko hiri bat da. Latah konderrian kokatua dago. 2010ean 187 biztanle zituen, 3.95 kilometro koadrotan banatuta.
Albinea
Albinea Italiako udalerri bat da. Reggio nell'Emiliako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Albineak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Villenova (New York)
Villenova Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Chautauqua konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Furcifer belalandaensis
Furcifer belalandaensis Furcifer generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Bnei Brak
Bnei Brak (בְּנֵי בְרַק, ) Israelgo hiria da, Tel Aviv barrutian dagoena. Tel Avivetik ekialderantz dagoen hiri hau herrialdeko hamargarren hiririk handiena da, 2012an 168.000 biztanle zituena. Haredi edo judaismo ultraortodoxoaren eremu nagusienetariko bat da.
Paul Natorp
Paul Natorp Alemaniar filosofoa (Düsseldorf, 1854ko urtarrilaren 24a - Marburgo, 1924ko abuztuaren 17a). Marburgoko eskola neokantistako filosofo ezagunetako bat izan zen. Kanten idealismo kritikoa onartu zuen naturalismoari aurka egiteko. Pentsamenduaren eta izatearen batasuna proposatu zuen, Platonen ideien teorian oinarri hartuta. Matematika logikan oinarritu zuen. Lan aipagarriak dira: Sozialpädagogik (1899, Gizarte pedagogia), Platos Ideenlehre (1903, Platonen ideien teoria), Die logischen Grundlagen der exakten Wissenschaften (1910, Zientzia zehatzen oinarri logikoak).
Laurehun eta laurogeita hamabost
Laurehun eta laurogeita hamabost (495) laurehun eta laurogeita hamalauaren ondoren eta laurehun eta laurogeita hamaseiaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Nombres 400 à 499 400
Baibars I.a
Baibars I.a (الملك الظاهر ركن الدين بيبرس البندقداري, al-Malik al-Ẓāhir Rukn al-Din Baibars al-Bunduqdar; Kumania, – Damasko, ) Egiptoko laugarren sultan mamelukoa izan zen. Zazpigarren Gurutzadan Luis IX.a Frantziakoa eta Ain Jaluteko guduan mongolak menderatu zituen.
NGC 4559
NGC 4559 galaxia espiral bat da, Coma Berenices konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Mayville (Ipar Dakota)
Mayville Ipar Dakotako hiri bat da. Traill konderrian kokatua dago. 2010ean 1,858 biztanle zituen, 4.97 kilometro koadrotan banatuta.
Montgérain
Montgérain Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montgérain udalerrian erroldatutako biztanleak 156 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 71 etxebizitza zeuden, 63 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 67 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 63 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 50 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 106 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 63 lanean zeuden (43 gizon eta 20 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montgérain udalerrian 64 unitate fiskal zeuden, 158 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.474 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Montgérain udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 488 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Orofino (Idaho)
Orofino Idahoko hiri bat da. Clearwater konderrian kokatua dago. 2010ean 3,142 biztanle zituen, 60.26 kilometro koadrotan banatuta.
Skehana
Bertan, Garbally gazteluaren hondakinak daude.
Musa
Homero k batzuetan Musa (singularrean) eta beste batzuetan Musak (pluralean) aipatzen ditu, baina behin bakarrik esaten du bederatzi zirela. Hala ere, ez du euren izenik aipatzen. Neopitagorikoek, neoplatonikoek bezala, Musen bederatzi zenbakian perfekzioaren zentzu gorenari buruzko aipamen argia ikusiko dute.
Berthierina
Berthierina silikato motako minerala da eta serpentine subtaldearen kidea da.
Ezaugarriak
Berthierina silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. ]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Gasteizko historia
Gasteizko historia ofiziala 1181. urtean hasi zen, Nafarroako Antso VI.a erregeak hiria Victoria izenarekin fundatu zuenean. Hala ere, lehenago bertan bizi izandako jendearen aztarna asko daude.
Historiaurrea
Antzinako geografo erromatarren arabera, karistiarren lurraldeak Gasteiz eta bere udalerria kokatuta dagoen esparrua barne hartzen zituen.
Gasteizko hainbat tokitan erromatarren aurreko biztanleen bizitzaren aztarnak daude. Olarizuko muinoan Kutzemendiko kastroa dago, Arabako herrixka zaharrenetako bat izan daitekeena (K. a. IX. mende-K. a. III. mende bitartekoa). 1926an Jose Migel Barandiaranek ikertu zuen lekua, eta ondoren ikerketa gehiago ere egin dira. Bestalde, Zadorra ibaiaren gainean dagoen Atxako muinoan aurkitutako aztarna erromatarren azpian, aurretik bertan existitu zen populatze baten hondakinak aurkitu ziren. Mendizorrotza eta Mendizabala inguruan Brontze Aroaren amaierako eta Burdin Aroaren hasierako hainbat zeramika aurkitu dira.
Ancistrus pirareta
Ancistrus pirareta Ancistrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Gasteizko historia
Historiaurrea
Nahiz eta udalerrian ez egon, gauza bera esan daiteke Iruña-Veleiari buruz, han ere erromatarrak iritsi baino lehen bizi zen komunitate baten aztarnak aurkitu baitira Arkitz izeneko muinoan.
Erromatarren garaia
Euskal Herriko gainerako eskualdeetan bezala, Kristo aurreko I. mendean zehar erromatarrek Gasteiz eta bere inguruak mendean hartu zituzten. Arabako Lautadatik, Gasteizko lurrak zeharkatuz, Burdigala (Bordele) eta Asturica Augusta (Astorga) lotzen zituen Iter XXXIV galtzada erromatarra igarotzen zen.
Gasteiz inguruetan erromatarren sasoiko aztarna asko daude, besteak beste, Veleia, Arkaiako gunea, Mariturriko aztarnategia edo Atxako muinoko asentamendua.
1181. urtea baino lehen
Erromako inperioaren krisiaren ondoren, Europa iparraldeko zenbait tribu eskualdera iritsi ziren. Testuinguru honetan, Gasteiz egun dagoen lurraldea bisigodoen (hegoaldean) eta frankoen (iparraldean) arteko ertzeko eskualde batean geratu zen.
Zenbait historialariren ustez (agian nabarmenena Armando Besga da), Leovigildo errege bisigodoak 581. urtean sortu zuen Victoriaco hiria egungo Gasteizi dagokio, gehien bat ondoko testuan oinarrituz :
Beste aditu batzuek Victoriacum Arabako beste herri batekin erlazionatu dute, alegia, Zuiako Bitorianorekin.
Hala ere, azken aldian Gasteizko arkeologian egindako lanek bisigodoen presentziaren aurka doaz, eta zaildu egiten dute pentsatzea bisigodoek hiri bat fundatu zutela Gasteizen. Ez dago garai honetako aztarna askorik, baina badirudi Gasteiz inguruko zenbait lekutan frankoen asentamendu egonkorrak sortu zirela. Aldaietako aztarnategian (Langara Ganboa), esaterako, frankoen ohiturei jarraiki apaindutako hilobiak aurkitu dira. Aztarnategi hau VI. eta VIII. mendeen artekoa dela uste da. Era berean, Gasteizko Andre Mariaren katedralaren azpian eta Goiurin egindako indusketetan aurkitutako objektuak ere kultura horretakoak direla dirudi. Are gehiago, objektu horien ezaugarriei kasu eginez gero, badirudi VIII. mendekoak edo berriagoak direla.
Erdi Arorako ez da geratzen karistiarren aipamenik inongo agiritan, eta eskualdean bizi den jendearen aipamena egitean baskoiez hitz egiten da. Badirudi Goi Erdi Aroan, V. mendetik aurrera, euskararen sendotzea gertatu zela eskualdean. Donemiliagako goldea agirian ageri den Arabako toponimian azaltzen denez, XI. menderako Gasteizko herri gehienen izenek euskal jatorria zuten edo euskaldundutako izen latinak ziren.
1181-1368
1181n Antso VI.a errege nafarrak "Nova Victoria" hiria sortu zuen Gasteiz herrixka zaharraren gainean, mende bat aurretik jada, Gasteizko harresia eraikia izan zen. Logroñokoan oinarritutako forua esleitu zion, baina birmoldatua. Fundazio honen zergatia, beste hiri batzuetan bezala (Antoñana, Bernedo, Argantzun, Guardia) Gaztelako erreinuaren aurkako defentsa lerroa eratzean izan zen. Hala ere, babes horrek ez zuen luzaro iraun eta, 1200eko urtarrilaren 25ean, Gaztelako errege Alfonso VIII.ak hiria konkistatu zuen Bizkaiko jaun Diego Lopez II.a Harokoaren laguntzaz, bederatzi hilabete inguruko setio luzearen ondoren. Erasoa bitartean, hiribilduaren "tenentea" edo gazteluzaina Martin Txipia izan zen. Gaztelar erregeak nafar forua berretsi zion hiribilduari.
1202an gertatu zen sute garrantzitsu bat aprobetxatuz, Alfontso VIII.ak jatorrizko hiriaren hedapena sustatu zuen muinoaren mendebaldean, Hedegile kalea, Zapatagile kalea eta Errementari kalea sortuz eta hiria Zapardiel errekaraino zabalduz. 1256an Gaztelako Alfontso X.ak beste aldeko malda okupatu zuen, Aiztogile kalea, Pintore kalea eta Juduen kalea (egungo Barrenkale Berria) sortuz. Hiriak osaera hau izan zuen XVIII. mendera arte.
Jatorrizko izaera militarra galduz, Gasteizek merkataritzara zuzendu zuen bere ekonomia. Foru pribilegioei esker, aduanak ez zeuden itsasoan, euskal lurraldeek Gaztelarekin bat egiten zuten tokian baizik (Balmaseda, Urduña, Gasteiz), eta Gasteizek ederki aprobetxatu zuen egoera hau.
Gasteizen hiri izaera eta indarra gero eta handiagoa zen inguruko lurraldeetako jaun feudalen aurrean. Azken hauek, Arriagako kofradian baturik, ezin izan zuten hiriaren boterea mugatu. 1258tik aurrera Gasteizek hainbat herrixkaren gaineko jurisdikzioa eskuratu zuen. 1332an Gaztelako Alfontso XI.ak auzitan zeuden berrogeita bat herrixkaren gaineko jabegoa Gasteizi ematea erabaki zuen, eta orduan Arriagako kofradiak erregeari utzi zion Arabako lurren gaineko boterea, Arriagako ituna sinatuz.
1373. urtetik aurrera
XIV. mendetik XVII. menderaino hirian egitura feudal tipikoa eratu eta sendotu zen. Arestian aipatutako landa-jauntxoak hirira joan ziren, nahiz eta ez ziren bertako nobleziarekin batu. XIV. eta XV. mendeetan hiriak ahaide nagusien gatazkak pairatu zituen, Gipuzkoan eta Bizkaian baino maila txikiagoan bada ere. Gasteizen hiriko nobleziaren interesak defenditzen zituzten callejatarren eta artisauak eta jende arrunta ordezkatzen zituzten ayalatarren multzoetan bildu ziren.
Ahaide nagusien borrokek sorturiko egoera ezegonkorrari, delituen gorakadari eta segurtasun ezari aurre egiteko, 1458an Arabako ermandadea sortu zen. Erakunde hau Arabako lehen erakunde publikoa izan zen, Biltzar Nagusien aurrekaria.
XVI. mendea: oparotasunetik krisialdira
Mende honetan, egoera ekonomikoa ona zela ikusita, hainbat hobekuntza izan zituen hiriak. Ahaide Nagusien gatazken amaierarekin batera, euskal herrietako harresiek euren defentsa-funtzioa galdu zuten, baina ez funtzio guztiak. 1521ean, Gaztelako Komunitateen Gerraren baitan, Petri Lopitz Aiarakoa, Aguraingo kondea, komuneroekin aliatu zen, eta harresiek berriro ere funtzio defentsiboa irabazi zuten. Aguraingo kondeak, egun batzuk iraun zituen setioaren ostean, 1521eko martxoaren 8an Gasteiz hartu zuen, Burgosera zihoan artilleria suntsituz. Erregezaleek Gasteiz galdu zuten, baina laster Agurain konkistatu zuten, kondearen boterea kendu eta honen aurka borrokatu zuten Duran lehenengo eta Miñaoko guduan beranduago, arabar komuneroak betirako garaituz 1521eko apirilaren 19an. Hala ere, 1523tik aurrera jada jaso ziren harresietan ateak eta leihoak irekitzeko eskaerak, eta etxe asko harresia pareta gisa erabiltzen hasi ziren. 1552ean Zapatagileen atea konpondu zen, Ama Birjinaren prozesioetan bertatik ondo atera ahal izateko, eta 1584koan Herreria kaleko atea ere konpondu zen. 1501etik hasita kaleak harriz estaltzen hasi ziren, lehenengo bakoitzak bere etxearen aurrean zegoen zatia, eta 1514tik aurrera modu antolatuan. 1509an lehen udaletxea amaitu zen, ondo ezagutzen ez den eraikina.
XVI. mendean egoera demografiko onarekin hasi zen. Bi mendez biztanleria hazi eta hazi aritu zen, harik eta 1578an egindako zentsuan 1.248 hiritar (gutxi gorabehera 4.400 biztanle) zenbatu ziren arte. Honi gehitu behar zaio hiriko harresietatik kanpo bizi zirenak zein, arrazoi anitz direla eta, herritar gisa kontatzen ez zirenak. Biztanle gehienek bigarren sektorean egiten dute lan, eta oso gutxik lehenengoan (%6,24): Gasteiz ekoizpen eta salerosketa hiri bat zen, zapatagile, larrugile eta oihalgile askorekin. Zilarraren lanketak ere bazuen lekua hirian, batez ere kleroak eurek sortzen zituzten objektuak eskatzen zituelako. Merkatari ugari zeuden Gasteizen, batez ere Hedegile kalean. Bertakoen beharrak asetzen zituzten olio, arrain, fruta eta arropa saltzaileez gain, urrunera burdina, arraina eta haragia saltzen zutenak ere bazeuden. Hau ez da harritzekoa, izan ere ostegunetan egiten zen azokara Gaztelako elikagai asko iristen ziren (garia, ardoa eta artilea nabarmen), ondoren Gipuzkoa eta Bizkaian saltzen zirenak eta probintzia horietatik burdinazko produktuak iristen ziren, gero barnealdean saltzen zirenak. Zerbitzu guzti hauei heltzeko hogeita bederatzi ostalari eta hogei tabernari zeuden zentsuan.
Egoera horretan iritsi zen Izurri Atlantikoa Gasteizera. Mendean zehar hiru aldiz jasan zuen izurria, baina 1598-1602 artekoan bere 5.000 biztanletik 2.000 inguru hil zirela kalkulatu zen. 1596an izurriaren lehen albistea iritsi zen, Kantabrian jo zuela esanez. Laster iritsi ziren albisteak kostako beste herri batzuetatik, bereziki Donostia, Pasaia eta Lekeitiotik; eta 1598an, Oñati, Aiaraldea eta Orozkon izurria bazela ere bazekiten. Gipuzkoako herriek itsasotik zein Gaztelatik heltzen zen gariaren behar handia zuten, baina izurriaren ondorioz, Gasteizek pisu handia hartu zuen, bertatik banatzen baitzen probintzien barnealdera garaua. Laster agertu ziren horrekin negozioa egin nahi zutenak, garia erosi eta gordez (Gasteiz inguruko herrietan zein harresien barnealdean ) eta prezioa nahi eran jarrita. Honek gatazka handia sortu zuen Gipuzkoarekin, bereziki Bergara, Oñati edo Segurarekin, gari hori saltzen zen azokak zituzten herriak. Gasteizen, batzuek gosearen kontura dirutza egiteko esperantza zuten bitartean, eskasia hori ere nabaritzen hasi zen. 1598ko urrian gariaz gain ardoa falta zela ere nabarmendu zuten uda agintariek. Izurria gero eta gertuago egonda, hiria gehiago itxi eta harresietatik kanpora bizi zirenak bertatik alde egitea edo harresien barrura bizitzera derrigortu zituzten; honela, baratzean lan egiten zutenek zailtasun handiagoa zuten elikagaiak hirira ekartzeko, prezioak eta eskasia gehiago areagotuz. 1598ko azaroan Gaztelak "ogiaren berzerga" (rretasa del pan) sartu zuen, Gasteizko azokari kalte handia egingo zion neurria: garia Gasteizera iritsi eta bertan Bizkaia eta Gipuzkoatik zetorren burdinagatik trukatzea zen hiriaren negoziorik handiena, eta garia zuzenean prezio finkoetan sal bazitekeen Gasteiztik pasa gabe, kaltea ekonomikoa ziurra izango zen. Garia iristen ez zenez, lehenago salmenta gelditu zen Gipuzkoak herriei eskatu zitzaien eurena erostea, emaitza onik izan ez zuen bidea. Honela iritsi zen 1599a, izurriaren urtea.
1598ak izurriak kanpoko herrietan jo zuen, baina hirian pertsona bakarra hil zuen. Hala ere, 1599an, Burgos, Trebiñu eta Errioxan gaixotasunak jo zuen eta horri ezin izan zioten aterik jarri. Maiatzaren 30ean Kale Berriko itzain bat izan zen pairatzen lehena, Trebiñutik iristerakoan. Konderriarekin komunikazio guztiak eten ziren eta aberatsek, ohikoa zen bezala, hiritik alde egitea erabaki zuten, komentuetako atzeko ateak erabilita. Urtebetez hiria itxita, oso zaila egin zitzaien elikagaiak lortzea, askotan lortuta ere itzainek ezin zutelako bidea egin, inguruko herriek gasteiztarrei sarrera ixten baitzioten. 1600eko azaroan izurria lasaitzen hasi zen, eta oso zaila egiten da kalkulatzea zenbat jende hil zen. Goian esan bezala, 2.000 inguru zirela kalkulatu zuen Lantziegoko apaizak, bereziki Gasteiz kanpoaldeko herrietan.
XIX. mendea
XIX. mendean biztanlegoa lau aldiz biderkatu zen, 7.000 biztanletik 30.000ra igaroz, Arabako gainerako herrixketatik etorritako baserritarren ondorioz gehien bat. 1813ko ekainaren 21ean frantziarrak eta espainiarrak aurrez aurre jarri zituen Gasteizko gudua gertatu zen. Gudu hau Frantziako iraultzaren ondoren Espainian sartu ziren frantziarrak kanporatzeko azken gatazketako bat izan zen. 1917an monumentu bat kokatu zen Andre Maria Zuriaren plazaren erdian gudu hau oroitzeko.
Lehen Gerra Karlistaren ondoren euskal lurraldeek zenbait eskubide galdu zituzten, eta aduanak kostaldera mugitu ziren (1841ean). Hiriarentzat kolpe latza izan zen aduana galtzea. Hala ere, Gasteizen hiriburu izaera sendotu egin zen eta indartzen ari zen Estatu espainiarraren hedatze administratiboa aprobetxatu zuen hainbat jarduera tertziario bere gain hartzeko. 1862an, trenbidea heldu zen.
Hirugarren Gerra Karlistan Gasteiz gatazkaren erdian geratu zen berriro ere. Espainiako Alfontso XII.aren aldeko soldaduen kuartel nagusia bihurtu zen, karlisten eskuetan zegoen lurralde baten erdian. Alfontso XII.aren garaipenak euskal foruen abolizioa ekarri zuen (1876ko uztailaren 21ean), eta honek, nahiz eta hiria liberalen aldekoa izan, bere gainbehera eragin zuen. XIX. mendearen amaiera bizitasunik gabe igaro zen Gasteizen.
XX. mendea
thumb|300px|Gasteizko hedapena XIX. mendetik XXI. menderaino. XX. mendean Gasteizko ekonomia suspertzen hasi zen apur bat. Lehen lantegi modernoak agertu ziren, eta Gasteiz berpizten hasi zen. Hiria 40.000 biztanle izatera iritsi zen, eta auzo berriak eraiki ziren: Judimendi, San Kristobal, etab. Pixkanaka, biztanleen ohiturak eta ideologia ere aldatu ziren, modernotasunean sartuz. Betiko joera politikoez gain (karlistak, liberalak, monarkikoak, errepublikanoak), beste batzuk agertu ziren, batez ere sozialistak eta nazionalistak.
Frankismoa eta trantsizioa
Espainiako Gerra Zibilak atzerakada eragin zuen Errepublika garaian garatutako ohitura modernoen kaltetan. Hala ere, honek ez zuen garapen ekonomikoa oztopatu. Gerraondokoa bukatu ondoren, 1950etik 1980ra Gasteizko biztanlegoa hirukoiztu egin zen, 170.000 biztanle edukitzera iritsiz. Etorkinen olde hau Espainiatik etorri zen gehien bat, eta 1975erako gasteiztarren erdia ez zen Araban jaioa. Garai hartan sortu ziren langileen auzo berriak (Adurtza, Zaramaga, Abetxuku, Errekaleor) eta klase ertainaren auzoak (Pilar, Txagorritxu, Lovaina).
Enpresa asko etorri ziren Bizkaitik eta Gipuzkoatik, bai eta Madrildik ere. Garapenkeria garaiko eraldaketek guztiz aldatu zuten Gasteizko ehun ekonomikoa, eta oihalak eta altzariak ekoizten zituen hiria izatetik automobilak, produktu kimikoak, siderometalurgia eta elementu elektrikoak ekoiztera igaro zen.
Aipatzekoak dira trantsizioaren hastapenetan —Franco hil eta bost hilabete geroago— jazotako Gasteizko martxoaren 3ko sarraskia, non Espainiako Polizia Armatuak tiroka 5 herritar hil eta 150 zauritu zituen, Zaramagako San Frantzisko elizan, greba orokor baten testuinguruan.
Gasteiz, Euskal Autonomia Erkidegoko hiriburua
1980ko maiatzaren 23an Gasteiz Euskal Autonomi Erkidegoko hiriburua bihurtu zen. 1982tik Eusko Legebiltzarraren eraikina bertan finkatu zuten. Garai haietan Jose Angel Cuerda izan zen hiriko alkatea 20 urtez, 1979tik 1999 arte, inoizko udal agintaldirik luzeena izan dena. 1989an, Europa (biltzar-jauregia) zabaldu zuten.
Kirol arloan, 1990ean Josean Kerejeta izendatu zuten Saski Baskoniaren presidente, eta hortik aurrera lortu ditu saskibaloi taldeak bere historiako titulu nagusiak. Urte bat geroago, Fernando Buesa Arena inauguratu zuten, "Araba Arena" jatorrizko izenarekin. 2000. urtean izena aldatu zioten, politikari sozialista arabarra ETAk erail zuenean. 2001ean, bestela, Deportivo Alavés futbol taldeak bere lorpenik handiena lortu zuen, UEFA Kopako finalera iritsita. Almudena Cid gimnasta gasteiztarrak, bestela, lau Olinpiar Jokoetan jarraian erdietsi zuen finalera iristea, 1996, 2000, 2004 eta 2008an. 1999an, beste alde batetik, Juanito Oiarzabal gasteiztarra bihurtu zen lehenengo euskal mendizale 14 zortzimilakoak igotzen.
2002an zabaldu zuten Artium Museoa, arte garaikidearena. Gasteizko tranbia martxan ipini zuten 2008an, eta 2010eko urriaren 21ean Gasteizek 2012. urteko Europako Hiriburu Berde saria eskuratu zuen. 2010ekoa da Baskoniaren azken titulu nagusia, ACB Ligarena hain zuzen ere.
2020ko martxoan, COVID-19aren pandemiak bereziki kolpatu zuen hiria, Euskal Herriko beste inon baino gehiago
Monodelphis reigi
Monodelphis reigi Monodelphis generoko animalia da. Didelphimorphia ordenaren barruko ugaztuna da. Didelphinae azpifamilia eta Didelphidae familian sailkatuta dago. Osvaldo Reig argentinar biologoaren omenez izendatua, Venezuelako Canaima parke nazionalean bizi da.
1 Formularen historia
1 Formularen historia edo F1en aurrekariak XIX. mende bukaerako auto lasterketetan eta XX. mendeko Gran Prix izeneko lehiaketetan bilatu daitezke. Gaur egun 1 Formulako lasterketa bakoitzari Gran Prix deitzen zaio eta Gran Prix guztiak bateratzen duenari 1 Formulako Munduko Txapelketa deritzo.
F1 lehiaketen sorrera
Dena dela, Formula 1 Bigarren Mundu Gerraren ondoren sortu zen. Hasieran lau Grand Prix lasterketa zeuden. Arauak Bigarren Mundu Gerra baino lehen ezarri ziren, baina 1947. urtean AIACRa zena birbildu egin zen eta Nazioarteko Automobilismo Federazioaren (Fédération Internationale de l'Automobile) izena hartu zuen (FIA siglaz ezagutua). Puntuazio sistema bat ezarri zen eta Munduko Lehiaketa sortu zen. Lehenengo lasterketa ofiziala 1950. urteko maiatzaren 13an izan zen Silverstonen, Ingalaterran. Irabazlea Giuseppe Farina izan zen eta baita ere urte horretako Munduko Lehiaketakoa. 1950-1960ko hamarkadan, auto-fabrikatzaileak ziren taldeak irabazi zuten (Ferrari, Mercedes-Benz, Maserati eta Alfa Romeo). 1970eko hamarkadatik aurrera, Bernie Ecclestonek 1 Formularen eskubide komertzialak berrantolatu zituen eta honela kirol hau milaka milioiko negozioa bihurtu zuen.
Vinalhaven (Maine)
Vinalhaven Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Knox konderrian kokatuta dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Albaniako historia
Albaniako historia Europako historiaren parte da. Europako hegoaldeko herrialde bat da, Balkanetako penintsularen mendebaldean kokatuta, Adriatiko eta Joniko itsasoetara irekia. Herrialdeak Montenegrorekin egiten du muga iparraldean, Kosovorekin ipar-ekialdean, Mazedoniako Errepublikarekin ekialdean eta Greziarekin hegoaldean.
Albaniak 1912ko azaroaren 28an lortu zuen independentzia. Estatu subiranoa da 1920tik gaur arte. Orain Albaniako Errepublika du izena.
Historiaurrea
Lurraren okupazioa Erdi Paleolitoan gertatu zen, Europarentzat duela 300.000 urte inguru hasi eta duela 40.000 urte amaitu zen garaian. Dozena bat aztarnategi arkeologiko baino gehiagotan aurkitu dira giza okupazio horren aztarnak, batez ere Sarandë eta Shkodër inguruetan.
Neolito garaikoak diren giza presentziaren aztarnak (K.a. 6.000-3.000). C.), berriz, aberatsagoak dira. Cakran (Fier eta Vlorë artean), Kannik eta Maliq (Korçë eskualdea) paduren indusketek artzaintza eta nekazaritza zibilizazioetako biztanleak aurkitu dituzte, baita ehun eta zeramika frogak ere. Maliqeko aztarnategian aurkitu zituzten zibilizazio baten lekuko diren objektuek hiri lakutarrez osatutako gizartea izan zela erakusten dute. Dagoeneko 6.100 eta 5.900 A. artean. K. a. Albania Zeramika_kardialaren Kulturaren parte zen.
Albania osoan aurkitutako hil tumuluek (Shkodërtik Greziako mugaraino, Vlorëtik igaroz), brontzea oso presente dagoen zibilizazio bat erakusten dute, eta badirudi trantsizio bat egin duela historiaurreko lehen herrien eta iliriar bezala deskribatutakoen artean. Horri jarraitu zion burdinaren zibilizazioa hileta-tumuluen indusketak ere egiaztatzen du. Izan ere, Ilirian kristau aroaren hasiera arte erabili zen praktika. Neolitoaren amaieran, iliriarrek abeltzaintza praktikatzen zuten eta mahatsa eta olibondoa landatzen zituzten. Politeistak ziren eta elementu naturalak gurtzen zituztela zirudien.
Antzinaroa
Antzinate klasikoan, hainbat tribu iliriar bizi ziren Albanian, hala nola ardiarrak, albaniarrak, amantiniak, enkeleiarrak, taulantiarrak eta beste asko, baina baita traziar eta greziar tribuak ere; gainera, iliriar kostaldean, baziren greziar kolonia ezberdinak ere. Adriatikoko kostaldean zeuden greziar kolonia horiekin iliriarrek etengabeko liskarrak zituzten. Barnealdean, tribuak bakartuta bizi ziren mendialdeetan. Mazedoniarrekin hainbat borroka izan zituzten,  Filipo II.ak menderatu zituen arte K.a. 358 urtean. Bere seme Alexandro Handiak albaniar tropak sartu zituen bere armadan, Asiarako espedizioetan parte hartu zutenak. Hil eta beren lurraldeak sakabanatu ondoren, iliriarrek mazedoniarrak kanporatu zituzten. Batik bat pirateria-ekintzen ondorioz, Erromatarrekin liskarrak areagotu ziren eta gerra ilirikoak hasi ziren (229, 2019, 168 K.a. urteetan). Azkenean, lurraldea erromatar probintzia bihurtu zen. K.a. III. mendean, Erromak bereganatzen hasitako eremea Dalmazia, Mazedonia eta Mesia Goikoa probintzietako erromatarren parte bihurtu zen. Garai horretakoa da, hain zuzen, Egnatia Bidearen eraikuntza, Adriatikoko kostaldea Tesalonikarekin lotzeko.
Erdi Aroa
Ekialdeko Erromatar Inperioaren barnean, Albania, bizantziarren mende egon zen VII. mendeko migrazio eslaviarretara arte. IX. mendean, Bulgariako Inperioan sartu zen. Albania ez zen Bulgaria eta etenaldiekin, Bizanzioren orbitan mantendu zen XIII. mendera arte. Aurretik Bisigodoen eta ostrogodoen inbasioak eta erasoak jasan zituen, Justinianok garaitu zituen arte; gero hungariarrak, bulgariarrak eta agaroak iritsi ziren, eta X. mendean bulgariarrak itzuli ziren. Albaniako Erresuma, edo Regnum Albaniae, Karlos Anjoukoak sortu zuen lurralde albaniarrean, 1271n Epiroko Despotatutik konkistatu zuena. "Albaniako errege" titulua hartu zuen 1272ko otsailean. Erresuma Durazzoko eskualdetik (Durrës) hegoaldera hedatzen zen kostaldetik Butintoraino. Karlos, gainera, Siziliako erregea zen. Siziliako matxinada usurpatzaile frantsesen aurka 1281 eta 1302 artean, Siziliako Bezperak deiturikoak, Siziliarekin amaitu zen Aragoiko Koroaren orbitan eta, ondorioz, Albaniako Erresumaren ahultasunean. Carlos Topiak, albaniar gerlari buruzagiak, erreinua konkistatzeko aprobetxatu zuen 1368an; erresuma hori hainbat printzerritan zatituta geratu zen: Albaniako Printzerria — Carlos Topiaren feudoa —, Dukagjini — hiriburua Lezhën zuena —, Castriota — hiriburua Eskutari —, Gjirokastër — hiriburua Gjirokastër — eta Berat — hiriburua izen bereko hirian —). Garai horretan Karlos II.a Nafarroakoaren erregealdian, 1366an, Luis Evreuxekoa, anaia, Joana Durazzorekin ezkondu zen, eta Italian bizi zen. 1368an, Joana Durazzokoak bere estatuak galdu zituen, Carlos Topia/Karl Thopia albaniarrak (1335/40-1388), serbiarren aurka Anjoutarren aliatu izandakoak, konkistatuta. Hori zela eta, ehun bat borrokalari Tuteratik Tortosara joan ziren txalupetan Ebro ibaiatik, eta handik Italiako Brindisi portura itsasoratu ziren, Apuliara. Konpainiak 1376an birkonkistatu zuen Durazzo, Luis d 'Evreuxen aginduetara, denbora gutxira Apulian hil zena, Albaniako kostaldearen parean. Alarguna Roberto d'Artoisekin ezkondu zen eta horrek nafarrak aztoratu zituen. Bizirik irauteko, Greziako hainbat jauntxoren zerbitzura jarri behar izan zuten. . Erdi Aroan, Arbër Printzerria eta Albaniako Erdi Aroko Erresuma izenez ezagutzen zen Siziliako batasuna ezarri zen. Eremu batzuk Veneziako Erresumaren eta, geroago, serbiar inperioaren parte bihurtu ziren. XIV. mendearen erdialdetik XV. mendearen amaiera arte, gaur egungo Albaniako zatirik handiena albaniar printzerriak izan ziren nagusi, albaniar printzerriak Otomandar Inperioaren inbasio azkarrean erori zirenean.
Otomandarren garaia
XIV. mendearen amaieran eta XV. mendearen hasieran, Otomandar Inperioa Albaniaren zati batez jabetu zen bere hedapen balkanikoan. Konkista zaila izan zen. Albaniako domeinu otomandarra Savrako batailaren ondoren hasi zen 1385ean, tokiko buruzagi gehienak otomandar basailu bihurtu zirenean. Otomandarrek, euren goarnizioak, 1415eko Albaniako hegoalde osoan eraiki zituzten, eta 1431ko Albania gehienaren gaineko jurisdikzio formala ezarri zuten. Albaniarrek 1444an beren lurraldeen kontrola berreskuratu zuten, urte horretan Lezhëko Liga sortu zelarik, hasiera batean Jorge Castriotaren eta, hil ondoren, Lekë Dukagjiniren gobernupean zegoena. Otomandar agintearen aurkako borrokan nabarmena izan zen Skanderbeg printzearen altxamendua 1444-1466 urteen artean. Otomandarrek harrapatutako azken herriak Shkodër 1479an eta Durrës 1501ean izan ziren. Ondorioz, goi mailako albaniar familia asko erbesteratu ziren, batik bat Italiara. Lurraldean geratu zirenak shkipetar izena hartu zuten beraien burua izendatzeko -arranoen kabia euskaraz- eta egun bertakoek Albania izendatzeko erabiltzen duten izena da hain zuzen. Guztira, lurraldea otomandarren mende egon zen XVIII. eta  XIX. mendeetan,  albaniar jaunak ezarritako eten batzuekin,   Rumelia probintziaren zati gisa, mentalitate autonomoa bazuten ere. Gaur egun Albaniako Errepublikari dagokion lurraldeak, Otomandar Inperioaren zati izaten jarraitu zuen, Balkanetako gerretan independentzia aldarrikatu zen arte 1912an.
Independentzia
Albaniako lehen estatu independentea Albaniako Independentzia Adierazpenaren bidez sortu zen Serbiako Erresumaren okupazio labur baten ondoren. Albaniako kontzientzia nazionalaren eraketa XIX. mendearen amaieratik dator, eta, Otomandar Inperioan, nazionalismoaren gorakadaren fenomeno zabalagoaren parte izan zen.
Albaniako Printzerria (1914-1925) izenez ezagutzen den iraupen laburreko estatu monarkikoari. Lehenengo Mundu Gerra amaitzean, italiarrek okupatu zuten Albania, protekturatu gisa. 1920 urtean Tiranan gobernu bat eratu zen. Horrekin Italiak hitzartu zuen Saseno uhartea bere esku geratuko zela berme gisa. Abertzale talde bat batzartuta, Ahmed Zoguk gidatuta, 1912an ezarritako forma monarkikoari eustea eta erregeordetza bat eratzea erabaki zuten. Zoguk hartu zuen Kontseiluaren lehendakaritza, eta Mustafa Kemalen kanpainan oinarritutako europeizazio-kanpaina bat garatzera bultzatu zuen. 1924ko maiatzean, berriz, matxinada bat sortuta, Zogu herrialdetik bota eta Jugoslavian babestu zen. Abenduan itzuli zen. 1925eko urtarrilaren 31n Errepublika ezarri zuen eta zazpi urterako hautatu zuten presidente. .
Are laburragoa izan zen Albaniako Lehen Errepublikak (1925-1928) hartu zion oinordekotza. Berriz monarkia ezarri zen, Albaniako Erresumak (1928-1939), Zog I.a Albaniakoa erregea izendatuta ordezkatu baitzuen errepublika, zehazki Bigarren Mundu Gerra baino lehen, Italiaren babes ekonomikoaren pean.
Ardatzeko botereak erori ondoren, Albania estatu komunista bihurtu zen, Albaniako Herri Errepublika Sozialista, eta Enver Hoxha nagusitu zen (1985ean hil zen) bere iraupen gehienean. Hoxharen oinordeko politikoak, Ramiz Aliak, estatu Hoxhaistaren desintegrazioa gainbegiratu zuen 1980ko hamarkadaren amaieran, Ekialdeko Blokearen kolapso zabalaren garaian.
Erregimen komunista 1990ean erori zen, eta Albaniako Lan Alderdi ohia garaitua izan zen hauteskundeetan, 1992ko martxoan, kolapso ekonomikoaren eta gizarte ezinegonen artean. Egoera ekonomiko ezegonkorrak diaspora albaniar bat sortu zuen, batez ere Italiara, Greziara, Suitzara, Alemaniara eta Ipar Amerikara 1990eko hamarkadan. Krisia 1997ko Albaniako istiluetan iritsi zen bere gorenera. XXI. mendearen hasierako urteetan, baldintza ekonomiko eta politikoen hobekuntzari esker, Albaniak NATOko kide osoaren estatusa lortu zuen 2009an. Herrialdea Europar Batasunean sartzeko eskaera egiten ari da. bbbbb
Furcifer campani
Furcifer campani Furcifer generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Klimax (ekologia)
Klimaxa, ekologian, landare multzo egonkorra eta orekatua da, geografia eremu jakin bati dagokiona, eta klima eta ingurumen ezaugarri jakinak eta egonkorrak dituena. Segida ekologiko baten azken fasea da.
Bagnolo in Piano
Bagnolo in Piano Italiako udalerri bat da. Reggio nell'Emiliako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Bagnolo in Pianok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Unidad Comunista
Unidad Comunista (Batasun Komunista) Espainiako Alderdi Komunista (VIII-IX Kongresuak) eta Langileen Alderdi Komunistak (handik gutxira Espainiako Alderdi Komunista Bateratua osatzeko batuko zirenak) Katalunian eta EAEn osatutako hauteskunde-koalizioa izan zen, diktadura osteko lehen hauteskunde autonomikoetan parte hartzeko, 1980an.
Bere hauteskunde-emaitzak testimonialak izan ziren eta ez zuen ordezkaritzarik lortu. Katalunian hamahirugarren indar politikoa izan zen, 8.198 botorekin (%0,30a); Euskal Autonomia Erkidegoan, berriz, hamabosgarren, 2044 botorekin (%0,22a).
Drosnay
Drosnay Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Drosnay udalerrian erroldatutako biztanleak 170 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 95 etxebizitza zeuden, 70 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 93etxeak ziren. 70 etxebizitza nagusietatik 64 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 53 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 113 ziren, horien artean 86 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 86 pertsona aktiboetatik 73 lanean zeuden (42 gizon eta 31 emakume) eta 13 langabezian zeuden (4 gizon eta 9 emakume). 27 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Drosnay udalerrian 84 unitate fiskal zeuden, 197 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.989 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Drosnay udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 300 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Osasunaren uniformearen historia
Uniformearen bilakaera
Osasuna Futbol Klubaren uniformea hasiera hasieratik elastiko gorria eta galtza urdinak izan dira, taldearen armarrian agertzen diren koloreak hain zuzen ere. Osasunako estatutu ofizialek diotenez, klubaren kolore ofizialak "elastiko gorria eta galtza urdinak dira, galtzerdi beltzekin eta buelta gorriarekin", eta "beste kolore batzuk dituzten janzkerak egon daitezke".
Beste ekipamenduak
Telebistako eskakizunen ondorioz, Osasunak elastiko laranja diseinatu behar izan zuen Bartzelonaren aurka jokatzeko, lehen eta bigarren jantziak ez zirelako bateragarriak Bartzelonaren janzkerarekin. Kamiseta laranja zen, xehetasun zuriekin eta "#Osasunak amorerik ez" leloarekin euskaraz eta gazteleraz. Hurrengo denboraldian, Osasunak ekipazio berezia jantzi zuen Cadizen aurkako partidan, Emakumearen Nazioarteko Eguna zela eta. Ekipamendua urdin iluna zen, arrosazko xehetasunekin eta bularrean "He for She" kanpainaren logoarekin. 2019-2020 denboraldian Osasunak Celtaren aurkako partida jokatu zuen San Ferminak ospatzeko kamiseta berezi batekin. Kamiseta zuria zen, zapi gorri batekin.
NGC 4561
NGC 4561 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Laurehun eta laurogeita hamasei
Laurehun eta laurogeita hamasei (496) laurehun eta laurogeita hamabostaren ondoren eta laurehun eta laurogeita hamazazpiaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Maucherita
Maucherita sulfuro motako minerala da.
Ezaugarriak
Maucherita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema tetragonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.
Boldklubben af 1893
Boldklubben af 1893 Kopenhagen 1893. urtean sorturiko futbol kluba da.
1913. urtean Liga sortu zenetik 9 aldiz irabazi du, bai eta Kopa bat ere. 35 denboralditan jokatu du Danimarkako ligarik gorenean baina orain Bigarren mailan ari da jokatzen (Danimarkako 3. kategoria), ekialdeko multzoan.
Baiso
Baiso Italiako udalerri bat da. Reggio nell'Emiliako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Baisok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ancistrus piriformis
Ancistrus piriformis Ancistrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Ezker Sindikalaren Konbergentzia
Ezker Sindikalaren Konbergentzia (ESK) Hego Euskal Herriko langile sindikatua da. "Kandidatura unitario" delakoetan ditu sustraiak sindikatuak. Horietan, CCOOetik eta ezkerreko sindikatu erradikaletatik (SU edo CSUT, adibidez) zetozen langileak batu ziren, 1985ean Ezker Sindikalaren Koordinakundea-Coordinadora Unitaria de lzquierda Sindical (ESK-CUIS) sortzeko. 1998an, ESK-CUISi CCOOeko Ezker Sindikala sektoretik etorritako militanteak batu zitzaizkion, orduan egungo izena hartuz.
2010eko ekainaren 3an Nafarroako ESKren baitan zatiketa izan zela jakinarazi zuten ESK-ko zuzendaritzak eta Nafarroako zuzendaritzak. Azken honek ESK utzi eta Solidari sindikatua sortzea erabaki zuen, eta militanteen esku utzi zuten sindikatu berrira pasa edo Nafarroako ESKn segitzea.
Vineyard (Utah)
Vineyard Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Utah konderrian kokatuta dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Coulommes
Coulommes Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Coulommes udalerrian erroldatutako biztanleak 410 ziren. Familiak 148 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 165 etxebizitza zeuden, 148 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 164 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 148 etxebizitza nagusietatik 118 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 122 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 83 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Gaitasun (zuzenbidea)
Zuzenbidean, gaitasuna edo gaitasun juridikoa eskubideak izan eta obligazioak hartzeko ahalmena da, ahalmen hori baliatuz burututako egintza juridikoak baliozkoak izateko neurriarekin batera. Pertsona fisiko nahiz juridikoen atributu nagusietako bat da.
Coulommes
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Gaitasun (zuzenbidea)
Pertsona fisikoen kasuan, bi gaitasun mota bereizi ohi dira:
Coulommes
Diru sarrerak
2009an Coulommes udalerrian 142 unitate fiskal zeuden, 389 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.737 euro zen.