cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ikaskuntza irakaskuntzaren bidez
Ignorantzia ikastaldiaren bide bezala lotzea
Askotan, harrotasuna ikaskuntzaren bide egoki batean gurutzatzen da. Garrantzitsua da batzuetan, ez dakit esatea eta irakasleek onartu behar dute ikasleek beraiek ez dakizkiten gauzak jakin ahal dituztela. Askotan norberaren ignorantziarekin zintzoa izatea eta gauzak egiteko bide berrietara eta pentsatzeko era berrietara zabalik egotea garrantzitsua da.
Ikaslea irakasle bihurtzen da
Ikasleek ikaskideei aurkeztu behar izatea ere positiboa izan daiteke guztien ikaskuntzarako. Aurkeztu behar dutenek aurkeztu aurretik ikasi egin behar bait dute eta gero beraien artean ematen den hartu-emana gertuagokoa izango da.
Nanclars
Nanclars Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Nanclars udalerrian erroldatutako biztanleak 206 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 136 ziren, horien artean 100 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 100 pertsona aktiboetatik 91 lanean zeuden (51 gizon eta 40 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Nanclars udalerrian 90 unitate fiskal zeuden, 203 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.356 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Nanclars udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 370 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cracidae
Cracidae hegazti familia bat da, Galliformes ordenaren barruan sailktuak. Erdialdeko Amerika eta Hego Amerikako gune tropikal eta azpitropikaletan bizi dira. Espezieetan bat Texaseraino iristen da eta bi Trinidad eta Tobagon bizi dira.
Deskribapena
Animalia handiak dira, orokorrean indioilar baten antzekoak. Batzuk zuhaitzetan bizi dira, baina txikiagoak dira gune irekietan bizi dira. Isatsa nahiko handia dute, eta nagibazioak laguntzen die. Orokorrean luma ez koloretsuak dituzte, baina batzuek aurpegiko lumetan kolore biziak dituzte. Soinu asko egiten dute euren oihuetan.
Helena Cortesina
Helena Cortesina edo  'valentziar Venusa', jaiotzaz Elena Manuela Dolores Cortés Altab (Cabanyal, Valentzia, 1903ko uztailaren 17a - Buenos Aires, 1984ko martxoaren 7a) dantzaria, kupletista, zinema- eta antzerki-aktorea eta Espainiako lehen emakume zinema-zuzendarietako bat izan zen. 1923an "Flor de España edo La historia de un torero" filma egin zuen, eta 1918an "Thais" filma zuzendu zuen Elena Jordirekin batera, Espainiako zinemaren aitzindarietako bat izan zen.
Biografia
Valentzian jaio zen 1903ko uztailaren 17an —zenbait iturriren arabera, Cabanyal-Canyamelarren jaio zen. Bi ahizpa gutxienez izan zituen, Ofelia eta Angélica, lehen film mutua egiten lagundu baitzioten. Oso ezaguna izan zen XX. mendeko bigarren hamarkadatik eta laugarrenera, "Venus valenciana" ezizenarekin; ezizen hori geroago Carmen Gimeno Presencia vedetteak ere erabili zuen.
Lan ibilbidea
Oso goiz hasi zuen bere dantzari ibilbidea: 1916an, jada iragarri zen prentsan bere emanaldia, bariete ikuskizun batean.
Lehen emakume zinemagilea
Urtebete geroago bere produkzio-etxea sortu zuen (Cortesina Films), eta 1922an José María Granada klerigo-dramaturgoaren gidoiarekin, Flor de España edo La historia de un torero film mutua egin zuen, Espainiako emakue zinemagile batek egindako lehen filma. Madrilen eta Aranjuezen filmatu zen, eta bertan Helena bera aritu zen Ofelia eta Angelica ahizpekin batera.
1922ko abenduaren 12an estreinatu zen filma lehenik Bartzelonan eta ondoren, Madrilen. 1929an artean Bartzelonako pantailetan emititu zutela jakin arren, produkzio-etxea film bakar hori egin ondoren likidatu zen. 2015. urtean, filmaren partitura —Mario Bretonek, Tomás Bretónen semeak— berreskuratu eta aztertu egin zuen, eta filma berreraikitzeko balio izan zuen.
Aktore
1930ean, Martínez Sierrarekin batera, María Lejárragak Triangulo lana interpretatu zuen, Catalina Barcenarekin batera.
1933an Buenos Airesera joan zen Manuel Fontanals lankide sentimental eta eszenografoarekin. Lola Membrives-en konpainian García Lorcaren zenbait obra interpretatuz jardun zuen, horietako batzuk Lorcak berak zuzenduak.
Espainiako Gerra zibila hastean, Kultura Defendatzeko Intelektual Antifaxisten Aliantzarekin elkartu zen. Cortesina Argentinara itzuli zen, ordukoan erbesteratu gisa, eta antzerki- eta zinema-aktore jarraitu zuen. 1938an, Edmundo Guibourg-ek zuzendutako Bodas de sangre filmean parte hartu zuen, Margarita Xirgú, Amelia de la Torre edo Enrique Diosdado bezalako erbesteratuekin batera.
1940an, Andrés Mejutorekin batera, Cortesina-Mejuto konpainia sortu zuen, eta 1950eko hamarkadan Espainiara itzuli zen noizean behin, film batzuetako bigarren mailako paperetan agertuz.
Heriotza
1984an hil zen Buenos Airesen. Gorpuzkiak Chacaritako hilerrian daude.
Barcelona (abestia)
Barcelona abesti bat da, Freddie Mercuryk eta Montserrat Caballé operako diva katalanak interpretatu zutena, eta izen bereko diskoaren lehen abestia izan zena. Letra eta musika oso-osorik Mercury eta Mike Moranek sortu zituzten. 1992an, Bartzelonako Joko Olinpikoetako ereserki gisa erabili zen.
Sorkuntza
1987ko martxoan, Mercury Bartzelonara joan zen Montserrat Caballé ezagutzeko, eta abestia kasete-zinta batean erakutsi zion. Abeslariari hainbeste gustatu zitzaion, non elkarrekin grabatuko zuten album baterako abestiarekin lanean hastea erabaki baitzuten.
Geroago, Espainiako Batzorde Olinpikoak erabaki zuen 1992an Bartzelonan egindako Joko Olinpikoetako ereserki ofiziala izatea single hura.
Hobart
Hobart Australiako hego-ekialdeko hiria da, Tasmaniako uharteko hiriburua.
Pierre-Louis Lions
Pierre-Louis Lions (Grasse, Itsas Alpeak, ) frantses matematikaria izan zen. 1975etik 1979ra, École Normale Supérieure goi-mailako irakaskuntza-zentroan ikasi zuen. Tesia —H. Brézisen zuzendaritzapean egin zuena— Pierre eta Marie Curieren Unibertsitatean aurkeztu zuen 1979an. Hurrengo bi urteetan, Parisko Ikerketa Zientifikoko Institutu Nazionalean lan egin zuen, eta, 1981ean, irakasle-postu bat hartu zuen Paris-Dauphiné Unibertsitatean. 1992an, Matematika Aplikatuko irakasle egin zuten Eskola Politeknikoan. Lionsek funtsezko aurkikuntzak egin ditu matematika huts eta aplikatuetan, eta argitalpen asko egin ditu alor horietan. Ekarpen garrantzitsuenak ekuazio partzial diferentzial ez-linealen teorian egin ditu. Bestalde, Boltzmannen ekuazioak, beste ekuazio zinetiko zenbait eta aldakuntza-problemak ere landu ditu. Fields domina jaso zuen 1994ko Zuricheko Nazioarteko Matematikarien Kongresuan. Horretaz gainera, beste sari asko jaso ditu: Doistau-Blutet Fundazioaren saria (1986) eta Ampère saria (1992) Zientzietako Akademia Frantsesaren eskutik, IBM saria (1987) eta Philip Morris saria (1991). Zientzietako Akademia Frantseseko kide, Napoliko Akademiako kide eta Europako Akademiako kide ere bada. Bestalde, Frantziako Ohorezko Legioko Zalduna da. 2002an, Collège de Franceko irakasle izendatu zuten, eta, 2009an, École Normale Supérieureko administrazio-kontseiluaren lehendakari.
Susquehanna konderria (Pennsylvania)
Susquehanna konderria (Susquehanna County) Pennsylvaniako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Montrose da. 2010eko zentsuaren arabera 43,356 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 43,356 pertsonetatik 42,681 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 564 dira. 150 beltzak edo afroamerikarrak. 52 amerikar natiboak ziren eta 9 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 121 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 18 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 325 pertsonek kokatzen zuten.
Jim Crow legeak
Jim Crow legeen adibide batzuk jatetxe, taberna, komun eta garraiobideen bereizketak izan ziren ; zuri eta beltzentzako ur edateko iturriak ere bazeuden. Ameriketako Estatu Batuetako Armada ere bereizita zegoen.
Estatuak bultzatutako eskola-segregazioa Konstituzioaren aurkakotzat jo zuen Gorte Gorenak 1954an. Jim Crow beste lege guztiak 1964ko Eskubide Zibilen Legeak eta 1965eko Boto Eskubideen Legeak indargabetu zituzten.
Etimologia
Jim Crow Law esaldia 1904an hiztegian agertu zen lehen aldiz, aurretik erabiltzen zenaren frogak dauden arren.
Jim Crow esaldiaren jatorria «Jump Jim Crow» musika ikuskizunari egotzi izan zaio, Thomas Dartmouth Rice aktore zuriak antzezten zuena, aurpegia beltzez margotuz afro-amerikar bati erreferentzia egiteko. 1832an estreinatu zen eta Andrew Jackson orduko presidentearen politika populista satirizatzeko erabili zen. Riceren pertsonaiaren ospearen ondorioz, 1838rako Jim Crow «afro-amerikarra» esan nahi zuen esamolde peioratibo bihurtu zen, eta pixkanaka arraza-segregazioaren legeak «Jim Crow legeak» bezala ezagutzen hasi ziren.
Christopher Plummer
Arthur Christopher Orne Plummer (Toronto, Ontario, 1929ko abenduaren 13a - Weston, Connecticut, 2021eko otsailaren 5a) kanadar antzerki, telebista eta zinemako aktorea izan zen. 2012an, taldeko gizonezko aktore onenaren Oscar saria irabazi zuen Beginners filmean egindako lanarengatik. Horrez gain, bi Primetime Emmy, bi Tony, Urrezko Globo bat, Antzezleen Sindikatuaren sari bat, eta BAFTA sari bat jaso zituen.
Amblin Entertainment
Izena Steven Spielbergen Amblin' filmaren izenburutik hartu zuen, eta logoa berriz, E.T. the Extra-Terrestrial filman agertzen den E.T. eta Eliot haurrak txirrinduan ilargia hondoan duten hegaldiaren eszena da.
Asier Odriozola
Asier Odriozola (Lasarte-Oria, Gipuzkoa, 1968) euskal herritar kazetari eta telebista aurkezlea da. Filologia ikasi zuen.
Bokaziozko kazetaria da. Euskadi Irratian hasi zen lanean 1989an, ordu txikietan aireratzen zen saio batean. Handik hona ibilita, beti egin du lan EiTBn. Geroago, Madrilen aritu zen 5 urtez berriemaile. Telebistan beti aritu da albistegien munduan: hasieran Gaur Egun saioarekin 5 urtez, eta egun iluntzeko Teleberri saioa aurkezten du Andrea Arrizabalagarekin.
Albistegiaz gain, Azpimarra saioa ere aurkezten zuen, Maddalen Iriarterekin, ETB1en. 2015ean telebista utzi zuen, eta Euskadi Irratiko eta Radio Euskadiko albistegietara igaro zen. 2021eko apirilean ETB2ko arratsaldeetako Qué me estás contando saioko aurkezle bilakatu zen, Itziar Alduntzin ordezkatuz.
Zaletasunak
Betidanik aritu da bizikletan. Quebrantahuesos proba entzutetsuan parte hartu izan du, bai eta zikloturismoko probetan ere.
Maitagarri
Maitagarria ipuinetako eta folkloreko asmatutako izakia da. Gehienetan emakume eder baten gisa irudikatua, usadioaren arabera naturaren babesleak dira eta sineskera, mitologia eta ohituren ondorioz sortuak. Gehienak hegalekin irudikatu ohi dira. Dena den, "maitagarri" hitzak izaki desberdinak izendatzen ditu, herrialdeen eta hizkuntza-erroen arabera.
Maitagarri-ipuinetako ohiko pertsonaia da.
Etimologia
Euskarazko maitagarria hitzaren esanahia argia da: maitekorra, estimatua, maitatua, xarmanta, maitea... eta XVII. mendean agertzen da estreinakoz idatzita, beti ere esanahi horiekin. Beste hizkuntzetan sortutako ipuinen pertsonai hauek itzultzeko aukeratu zen hitza da. Maitagarriaren pertsonaia ez zen ohikoa Euskal Herriko usadioan, beste herrialdetako ipuinak iritsi bitartean.
Maitagarriaren izenak beste hizkuntzetan dituen erroak bilatzeko, hizkuntza horietan dituen etimologiei begiratzea argigarria izan daiteke. Ingelesez, ''fairy izena, frantses zaharretik dator: faierie. Egungo frantsesean, fée da, eta gaztelaniaz, hada eta galegoz, fada.  Denen jatorria, latinezko fata da, fatum'' hitzaren aldaera bat, eta horren esanahia patua edo zoria da.
Jatorria eta historia
Maitagarri modernoak ez dira jatorri bakarrekoak, izan ere, izen hori erabiltzen baita, herri-sinesmenen iturrien elementu desberdinez osaturiko hainbat pertsonai izendatzeko. Literaturak eta zinema modernoak ere hauen irudia osatzen lagundu dute.
Erdi Arotik XIX. mendera arte
Herri-sinesmenetatik eta antzinako mitologietatik, folklorean oinarritutako literaturatik, ipuin zeltetatik eta antzinako jainkoengandik eratorriak, maitagarriak Erdi Aroko Mendebaldearen sorkuntza dira. Era askotako eginkizun mota betetzen dituzte. Batzuek lagundu, zaindu, pertsonak gidatu edo lanabes xarmatuak oparitzen badituzte ere, beste ohitura batzuk ezagunagoak dira, adibidez, biribilean dantzatzen dutelako edota pertsonak bahitzen dituztelako, batez ere, euren ume batez ordezkatzen dituztelako jaioberriak. Ahalmen magikoak dituzte, mozorrotu egiten dira eta inguruan dutenaren itxura alda dezakete. XII. mendetik aurrera, bi irudi magiko handi bereizten dira mendebaldeko Europako literaturan: "amabitxi maitagarria" eta "maitagarri amorantea". Erdi Aroko literaturan oso ezagunak izanik, maitagarriak narrazioetatik desagertu egiten dira Errenazimentua iristean, William Shakespeareren Uda-gau bateko ametsa lanean forma berrietan berragertu arte, eta gero, askotan agertu ziren idatziko obretan, haien tamaina, itxura eta sinbolismoa aldatzen zuten maitagarri-ipuinetan, hain zuzen. Maitagarri anglosaxoi txikiak ospetsu egin ziren Viktoriar aroan, batez ere pintura ipuinei buruzko pinturan eta ilustraziotetan.
XX eta XI. mendeko kultura
Maitagarriak literatura fantastikokoan eta fantasiazko zinemako ezinbesteko pertsonaiak dira egun, besteak beste, Walt Disneyri esker, AEBetan asko zabaldu baitzituen. Walt Disneyk folklorearen ipuinak pantailara eraman zituen eta maitagarrien irudia finkatu zuen egungo mendebaldeko jendartean; Loti Ederraren eta Errauskineren pelikuletan, amaponteko maitagarriak agertzen dira, Peter Panen, ostera, ingeles estiloko maitagarri txikitxoa da Txilintxo.
Ezaugarriak
Gehienetan antropomorfo eta femeninoa, edertasun handikoa, jaioberriei dohain edo gaitasun bereziak emateko gai dira. Airean hegan egiteko, aztikeriak jaurtitzeko eta etorkizunean eragin dezakete. Maitagarriez daukagun irudikapena aldatu egiten da kulturen eta herrialdeen arabera: batzuentzat itzultzen diren hildakoak dira, beste batzuentzat eroritako aingeruak, elementuen espirituak, edo gizakiak ere bai. Ñimiñoak edo erraldoiak izan, denak naturaren indarrekin eta mundu paraleloaren kontzeptuarekin lotuta egoten dira. Befana, Dama Zuria, sirenak, ninfak, Morgana, Viviane eta hainbat izaki eta izaki oro har femeninotzat har daitezke "maitagarritzat". Anglosaxoiek "fairies" izena erabiltzen dute maitagarriak izendatzeko, baina baita folklore paganoko izaki antropomorfo anitzentzat ere, hala nola iratxoak, nanoak eta elfoak. Kasu horretan, euskarazko ireluen parekoak izango lirateke. Horrexegatik ere, "fairy tale" bat izango da, horietako pertsonaiaren bat edo beste agertzen denean.
Ahaztutako sinemenak edo folklore anitzen nahasketak maitagarri eredu ezberdinak sortu dituzte; hizkuntza eta tradizio desberdinetatik datozen izen eta ezaugarri kontrajarriak dituzten izakiak aipatzeko izen bere erabili baita. Maitagarriak hain dira askotarikoak, ezen sailkapen asko egin baitira horiei buruz.
Ikuspegi frantsesa eta germaniarra
Frantses eta germaniar ikuspegiaren arabera, maitagarriak naturaz gaindiko botereak dituzten izaki femeninoak dira, gizakiengan eragiten dutenak. Laurence Harf-Lancner-ek definizio hau proposatzen du: "naturaz gaindiko emakumea, beste mundu bateko biztanlea, beren urruneko erresuma utzi duena hilkorren gaiez hurbiletik interesatzeko eta haien patua zuzentzeko". Bouillet Hiztegiak XIX. mendean, gizakiaz gaindiko boteredun gizaki gisa aurkeztu zituen, baina, batzuetan lege bitxi eta umiliagarrien mende zeudenak.
Pierre Dubois aditu frantsesak, 1996an argitaratutako La Grande Encyclopédie des fées egileak, honela deskribatzen ditu: amabitxiak, etorkizunaren iragarleak eta enkantamenduak egin ditzaketenak. Naturaren indarrak ordezkatzen dituzte eta elfoak eta iratxoen oso ezberdinak dira, horiek espiritu maskulinoak baitira eta sarritan maitagarriei iseka egiten diete.
Irlandan
Irlandako folklorean, sidhe aes mitikoak, edo "muinoetako jendea", ez ziren jatorrian maitagarriak, baina nolabait, maitagarrien izaera barneratzen dituen esanahi moderno batera iritsi dira. Eskandinaviar ipuinetako elfoek ere eragin handia izan zuten maitagarrien irudia sortzean. Folkloristek eta mitologoek era askotako maitagarriak irudikatu dituzte, positiboak eta negatiboak: duintasunik gabe hildakoak, Testamendu Zaharreko Evaren seme-alabak, deabru moduko bat, gizakiengandik independentea den espezie bat, gizakiak baino arraza zaharragoko jendea, eta aingeru eroriak. Folkloreko eta mitologiako pertsonai edo irelu honek, zelta, germaniar eta grekoerromatar osagaiek batzen ditu. Folkloristek iradoki dutenez, 'maitagarriak' aurreko zenbait sinesmenetatik sortu zirela, baina ospea edo gizartean zuten lekua galdu zutela kristautasunaren etorrerarekin. Azalpen desberdin horiek ez dira nahitaez bateraezinak, 'maitagarriak' iturri askotara bil baitaitezke.
Perrefitte
Perrefitte Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sergines
Biztanleria
2007an Sergines udalerrian erroldatutako biztanleak 1.201 ziren. Familiak 452 ziren, horien artean 108 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 152 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 168 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 560 etxebizitza zeuden, 454 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 66 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 535 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 454 etxebizitza nagusietatik 384 bere jabearen bizilekua ziren, 59 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 41 etxek bi zituzten, 92 etxek hiru zituzten, 133 etxek lau zituzten eta 185 etxek bost zituzten. 314 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 187 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 225 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 696 ziren, horien artean 523 aktiboak ziren eta 173 inaktiboak ziren. 523 pertsona aktiboetatik 487 lanean zeuden (265 gizon eta 222 emakume) eta 36 langabezian zeuden (18 gizon eta 18 emakume). 173 pertsona inaktiboetatik 65 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 54 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sergines udalerrian 456 unitate fiskal zeuden, 1.142 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.429 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 45 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 5 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Sergines udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.512 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Harreberg
Harreberg Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Harreberg udalerrian erroldatutako biztanleak 382 ziren. Familiak 150 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 63 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 184 etxebizitza zeuden, 150 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 157 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 150 etxebizitza nagusietatik 131 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 96 etxek bost zituzten. 134 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 72 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 236 ziren, horien artean 179 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 179 pertsona aktiboetatik 171 lanean zeuden (94 gizon eta 77 emakume) eta 8 langabezian zeuden (5 gizon eta 3 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Harreberg udalerrian 154 unitate fiskal zeuden, 397,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.180 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 argiketaria.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak 120 m2 baino gutxiagoko dendak ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Reconvilier
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sigismundo II.a Poloniakoa
Sigismundo II.a Augusto Jagellon (Krakovia 1520ko abuztuaren 1a - Knyszyn 1572ko uztailaren 7a), Poloniako erregea eta Lituaniako Duke Handia izan zen 1548 eta 1572 bitartean. Sigismundo I.a Poloniakoa eta Bona Sforza Milangoa printzesa milandarraren semea zen.
Dietaren erreformak onartu zituen (1562-1563), Poloniako parlamentarismoaren oinarri zirenak. Tolerantea izan zen erresumatik hedatu zen kalbinismoarekin. 1569an, Lituania eta Poloniaren bateratzea errepublika bakar batean aldarrikatu zuen, Bi Nazioen Errepublikan, hain zuzen ere. Tolerantzia erlijiosoa eta kulturaren gorakada izan ziren bere erregealdiko bereizgarri.
Hiru aldiz ezkondu zen:
Hiru hauetako bakar batekin ere ez zuen seme-alabarik izan, eta, arrazoi honegatik, bera hiltzean, erregealdia hautazkoa izatera pasa zen.
Piton des Neiges
Piton des Neiges (euskaraz: "Elurren haitza") Réunionen dagoen 3.069 metroko sumendia da. Piton des Neiges uharteko mendirik altuena da eta baita Indiako ozeano osokoa ere. Duela bi milioi urte sortua, azken 20.000 urte jarduerarik gabe izan da. Uharteko ipar-mendebaldeko bi herenak osatzen du, bestea Piton de la Fournaise sumendiak osatua izanik. Bere izena kontrakoa dioen arren, elurrak ia ez du inoiz bere tontorra zapaltzen.
Pterois radiata
Pterois radiata Pterois generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
François-René de Chateaubriand
François René Chateaubriand (Saint-Malo, Bretainia, 1768ko irailaren 4a - Paris, 1848ko uztailaren 4a) frantziar politikari, diplomazialari eta idazlea izan zen. Frantsesezko lituratura erromantikoaren aitzindaria izan zen.
Gaztaroko urteak eta lehen bidaiak
Chateaubriand Bretainiako familia noble batean jaio zen. Aita oso pertsona berezia zen, eta nobleziako kide zen arren, familiak ez zeukan diru askorik. Haurtzaroko oroitzapen aipagarrienak, Chateaubriandek bere liburuetako pasarte autobiografikoetan agertu zuenez, familiak Cambourgen zuen gazteluko paraje malenkoniatsu eta erromantikoetan arrebarekin igarotako egonaldietakoak dira. Lehenengo ikasketak amaitu ondoren zaldun izateko karrera militarra hasi zuen.
Frantziako Iraultzaren hasierako gertakariak Parisen bizi izan zituen, oso hurbiletik, baina iraultzaren hasieran ez zuen erregezaleekin bat egin nahi izan eta, horrela, 1791. urtean Ameriketara bidaiatu zen. Ipar Amerikara joatea zen bere asmoa, eta itsasgizon izan nahi zuen. Ipar Amerikan egon ondoren, ordea, Hego Amerikara jo zuen, eta hango lurraldeetan kokatu zituen, gerora, indiarrei buruzko kontakizun exotikoak. 1791. urteko ekainean Luis XVI.ak kargua utzi eta ihes egin behar izan zuela jakin zuelarik, sorterrira itzuli zen Frantziako monarkiari hainbesteko konpromisoa zor ziolakoan.
Frantziara itzuli zenean arazo ekonomiko larriak izan zituen. Arazo haiei aurre egiteko eta gudarostearekin bat egin ahal izateko, familia aberats bateko hamazazpi urteko neskatxa batekin ezkondu zen. Senar-emazteak Parisa aldatu ziren bizitzera, baina Chateaubriandek emaztea utzi eta erregezaleen gudarostearekin bat egin zuen, azkenik.
1793ko maiatzean Ingalaterrara erbesteratu zen, eta han bizi izan zen 1800. urtea arte. Urte haietan irakasle eta itzultzaile gisa atera zuen bizibidea. Londresen argitaratu zuen, hain zuzen ere, Essai historique sur les revolutions (1797, Iraultzei buruzko saiakera historikoa), bere obra aipagarrienetako bat. Munduko historiaren azterketa orokorra egin zuen lan horretan.
XVIII. mendeko izpiritu filosofikoaren eta "Argien Mendea"ren eragina erakutsi zuen, baina bestalde, erlijioarekiko kezka ere nabarmendu zuen eta kristautasunaren erakargarritasun poetikoa eta izpirituala azpimarratu zituen. Erlijioarekiko, eta batez ere, kristau fedearekiko kezka hori areagotu egin zitzaion, gainera, ama eta arreba hil zitzaizkiolarik; orduan berreskuratu zuen gaztetan galduriko kristau fedea, garai bateko arrazionalismoaren eta erlijioaren arteko gatazka alde batera utzirik, eta eragin handia izan zuen jarrera aldaketa horrek bere literatura lanetan, gero ikusiko denez.
Sorterrira itzuli ondoko urteak
1800. urtean itzuli zen Parisa eta kazetari eta idazle gisa jardun zuen lanean. Orduan idatzi zuen Atala eleberriaren lehen partea. Berebiziko arrakasta izan zuen lan horrekin. Idilio klasikoaren soiltasuna eta erromantizismoaren edertasun oparoa bateratu izana du ezaugarri nagusia.
1803an Frantziako enbaxadako idazkari izendatu zuten Erroman, baina bere kargua utzi zuen 1804. urtean, Napoleonek Enghiengo dukearen aferan izan zuen jokaeraren kontrako protesta gisa. Urteetan Napoleonen miresle izan zen Chateaubriand (1868an jaioa zela esan ordez 1869koa zela ere esan izan zuen, 1869an jaioa zelako bere idoloa), baina harreman hura eten egin zen 1804an Napoleonek Enghiengo dukea hiltzeko agindua eman zuela-eta. Dena dela, Chateaubriandek Napoleonen babesa izan zuen aurrerantzean ere.
Alemaniako Sari Nagusia
Alemaniako Sari Nagusia Hockenheimring zirkuituan ospatzen den 1 Formulako lasterketa da, lehenago Nürburgring zirkuituan ospatzen zen arren
François-René de Chateaubriand
Sorterrira itzuli ondoko urteak
Hurrengo urteetan literaturan murgildu zen Chateaubriand buru-belarri, harik eta 1814. urtean Borboiek aginpidea berreskuratu zutenean berriro politikara itzuli zen arte. Errestaurazio-garaian Frantziako bizitza politikoan parte hartu zuen, beraz, eta garrantzi handiko kargu diplomatikoak eta gobernukoak izan zituen: zenbait herrialdeetako enbaxadore izan zen, kanpo-arazoetako ministro izendatu zuten (berak bidali zituen San Luisen Ehun Mila Semeak Espainiara 1823an), etab.
1830. urtean, ordea, une hartan bere esku zuen kargu diplomatikoa, Erromako enbaxadore-kargua, bertan behera utzi zuen, eta bizitza publikoa alde batera utzita bizi izan zen aurrerantzean. Urte haietan Memories doutre-tombe (1848-1850, Hilobiko memoriak) oroitzapen liburua idazteari ekin zion, garai historiko nahasi haietan bizi izandako gorabeheren oroitzapenak biltzen dituen obra.
Azkenik, Chateaubrianden bizitza pribatuko azken urteetan aipatzekoa da Recamier andrearen adiskidetasuna. Chateaubriandek maitale ugari izan zituen, baina bere buruaz kezkatu zen nagusiki, eta ez zituen ingurukoak samurtasun handiz tratatu, Juliette Recamier izan ezik.
Literatura lan nagusiak
1800. urte inguruan kristau fedearen garrantzia azpimarratzen hasi zen Chateaubriand. Ideia horren eraginpean. idatzi zituen bere lan nagusiak. Lehen aipatu den Iraultzei buruzko saiakera historikoaz gainera, kontuan hartzekoa da Le genie du christianisme (1802, Kristautasunaren jeinua). Izan ere, hartan iragarri zuen Chateaubriandek bere dohain literario apartak kristau fedearen zerbitzura jartzeko asmoa. Voltairek kristautasunari egindako erasoei aurre egin zien eta kristautasunaren gorentasun moral eta poetikoa azpimarratu zuen.
Liburu hark harrera ona izan zuen bai erregezaleen aldetik eta baita Napoleonen aldetik ere, une hartantxe ari baitzen kristautasuna estatu-erlijio gisa berriro ezartzeko ahaleginetan.
Urte haietako obretan ikusten denez, beraz, asmo filosofikoak nagusitu ziren Chateaubrianden karreran, asmo literarioen gainetik. Garai eta joera horretakoak ditu, hain zuzen ere, bi eleberri labur, Atala izenburupean bilduak. Atala eleberrian Louisianako bi indiarren arteko maitasunaren kontakizuna egiten du. Atala neskatxa indiar bat da, eta Chactas indiarrarekin maiteminduta dago. Atala jaio zenean Jainkoari eskaini zion amak, ordea, eta horrenbestez, ez luke birjintasuna galdu behar. Azkenean, tentalditik ihes egitearren bere buruaz beste egiten du, basamortuko eremutar batek barkamena eman ondoren. Giza bihotzaren grinekin eta paraje naturalekin erlijioak duen armonia agerian uzteko asmoarekin idatzi zuen obra hura, egileak zioenez.
Liburu horretako bigarren kontakizuna Rene da. Kontakizun autobiografikoa da: Chateaubriandek bere gazte denboretako pasarteak ekarri zituen gogora, "grina zehaztugabeak" kondenatuz eta Rene protagonista bakardadezko eta etsipenezko bizitzara daramaten lilura hutsalak salatuz. "Kristautasunaren jeinuaren" lorpen nagusia garai hartan, eta Iraultzaren ondoren, fede tradizionala berreskuratzeko bidean zihoan gizartearen nahia biltzea izan zen, eta horregatik izan zuen hain harrera ona. Rene obraren lorpena, berriz, eleberri horretako protagonista melankolikoa lehenengo belaunaldi erromantikoen ereduzko pertsonaia bihurtu izana da.
1844an Vie de Runce (Ranceren bizitza) idatzi zuen. XVII. mendeko erlijioso baten bizitza kontatzen du, baina bere irudia, itxaropenak eta atsekabeak hil zituen egileak. Oso obra bitxia eta sailkatzen zaila da hau, ez baita ez eleberri, ez dokumentu, ez erlijio-liburu. Egilearen lan garrantzizkoena da, askoren ustez, Memoriak liburuarekin batera.
Azken urteetako lanetan bereziki aipatzekoak dira bere Hilobiko memoriak (1848-1850). Bestalde, obra historiko txiki ugari ere idatzi zituen, Mme. Recamierren adiskidetasunak lagundurik.
Chateaubriandek berebiziko eragina izan zuen XIX. mendeko literaturan. Liluratzailea deitua izan zen bere garaian, hitza erabiltzeko zuen modu liluragarriagatik. Bizitasun liriko bikainaz hornitu ohi zuen hitza, eta hitzaren zentzua zabaldu eta efektua areagotzen zuen horrela. Bere obraren ezaugarri nagusietako bat irudimena eta edertasunaren gorazarrea dira, eta haien bidez arte gotikoarekiko, izadi ikusgarri edo malenkoniatsuarekiko lilura iragarri zituen; erromantikoen garaian indar handiz agertu ziren gai eta joeren iragarle izan zen, beraz.
Dena dela, eta bere garaiko belaunaldi gazteengan eragina izan zuen arren, bere burua izan zuen kezka nagusia eta bere Memoriak ditu horren erakusgarri. Obra horretan, eta baita Rene eleberrian ere, nahiago du, sarritan, errealitatea ezkutatu, bere bizitza arte lan baten modura aurkeztearren, eta bertan kontatzen diren gauza liluragarriak benetan gertatu ote ziren edo ametsetakoak ote diren zalantza gelditzen zaio irakurleari. Stendhalek zioenez: "ez du idatziko, seguru asko, ez arrazoietan eta ez sentimenduetan gezurrik esaten ez duen esaldi bakar bat ere". Baina halako idazkera ederra eta adierazpen indarra zuen, ezen barkatu egiten baitzitzaion gaitzesgarri litekeen jarrera hori, Proustek zioen bezala bizpahiru orrialdez behin halako doinu bikainak entzun ahal izatearren.
Atractus macondo
Atractus maculatus Atractus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Satoshi Taira
Satoshi Taira (平 聡, 1970eko uztailaren 16a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Pycnonotus leucogenys
Pycnonotus leucogenys Pycnonotus generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Ponpa
Ponpa, zehatzago ponpa hidraulikoa, iristen zaion energia (eskuarki, energia mekanikoa) bertatik igarotzen den jariakin konprimagaitzaren energia (presio, kokapen edo abiadura eran) bihurtzen duen makina bat da. Orohar jariakina garraiatu eta jasotzeko erabiltzen da, adibidez ur-hornidurarako. Jariakin konprimagaitza likidoa zein solido-likido nahasketa izan daiteke; hormigoiaren edo paper pastaren nahasketa, kasu. Jariakinaren energia handitzerakoan, presioa, abiadura edo altuera handitzen dira, Bernoulliren printzipioaren arabera.
Ponpa terminoa anbiguoa da: batzuetan ponpa hidraulikoei buruz soilik aritzeko erabiltzen da, arestian definitu bezala; beste batzuetan, adiera zabalago batean, jariakin konprimagarriak (gasak, kasu) hartu eta horien dentsitatea aldatzen duten makinak izendatzeko ere erabiltzen da: haizagailuak, konpresoreak eta aire-ponpak (eta horien artean huts ponpak). Artikulu hau adiera hertsiari buruz ari da, ponpa hidraulikoei buruz, alegia.
Historia
Aurretik Senaquerib Asiriako erregeak erabili bazuen ere, lehen ezagutzen den ponpa Arquimidesen torlojua deritzona da, Arquimedesen eskutik K.a III. mendean sortu zena. XII. mendean, Al-Jazarik hainbat ponpa deskribatu eta ilustratu zituen, ponpa itzulgarria, akzio bikoitzeko ponpak, huts-ponpak, ur-ponpak eta desplazamendu positiboko ponpak, besteak beste.
Aspirazio-ponpa
Aspirazio-ponpa batean, hodi baten bitartez, pistoi mugikor bat duen zilindro bat ur-hornitzaile batekin konektaturik dago. Hodiaren sarrera balbula batek blokeatzen du. Balbula bisagradun ate bat bezalakoa da: ura igotzen uzten du baina ez jaisten. Pistoiaren barnean, bigarren balbula bat dago printzipio berdinarekin funtzionatzen duena. Biradera mugitzerakoan, pistoia igo egiten da. Honek pistoiaren azpiko bolumena handitzen du eta ondorioz presioa jaisten da. Uraren gainazalean dagoen aire normalaren presioa hoditik likidoa igoarazten du, irekitzen den balbulatik pasaz eta zilindrora sartuz. Pistoia jaisterakoan lehen balbula ixten da eta bigarrena ireki; horrela, ura pistoiaren goiko aldera pasatzen da eta honen gainean dagoen zilindroa okupatzen du. Hurrengo kolpeak ura kanilara igoarazten du eta honekin batera zilindrora ur gehiago sartzen da, pistoiaren azpitik. Pistoia igo eta jaisten den bitartean funtzionatzen du.
Ponpa propultsatzailea
Ponpa hau zilindro, pistoi eta ur-depositura jaisten den hodi batez osatua da. Gainera, ura zilindrora sartzen uzten dion balbula bat du, baina ez dio bueltatzen uzten. Pistoian ez dago balbularik, pistoi guztia solidoa baita. Zilindroaren azpiko partetik bigarren hodi bat ateratzen da aire-gelaxka batera konektatuz. Gelaxka horretako sarrera beste balbula batek blokeatzen du, ura sartzen uzten duena baina ez ateratzen. Aire-gelaxkako azpiko partetik beste hodi batek ura teilatuko depositu edo mangera batera eramaten du.
Ponpa rotodinamikoen zebaketa
Ponpa hauek ondo funtzionatzeko, fluido konprimagaitz batez beterik egon behar dira, hau da, likido batez; fluido hau konprimagarria balitz (airearen moduko gas bat) ez luke zuzen funtzionatuko.
Ponparen zebakuntza aspirazio-hodia eta ponparen karkasa likidoz betetzean datza likidoaren xurgatzearen erraztasunerako, ur-burbuilak barruan gelditzen ez direla ziurtatuz. Zebakuntza hau behar dutenez, autozebatzaileak ez direla esaten da. Hala ere, desplazamendu positiboko ponpek badute autozebatzaile ezaugarri hau, hau da, airez baterik badaude ere bere kabuz fluidoz bete ditzakete aspirazio-zirkuituak. Eskeman ikusten den dispositibo gehigarri gehiago gabeko zirkuituan, ponpa zentrifugoa gelditzerakoan, aspirazioan dagoen fluidoa depositura eroriko da, ponpa hustuz.
Ponpak eman dezakeen altuera H, ondorengo formulatik atera daiteke:
Bertan, P_{I} inpultso-presioa da, P_{A} aspirazio-presioa, \rho fluidoaren dentsitatea eta g azelerazioa (grabitatearena). Presio-diferentzia bakanduz:
Formula honetan ikusi daiteke ponpak lortutako presio diferentzia handiagoa izango dela likidoaren dentsitatea handiagoa denean. Modu honetan, uraren kasurako:
Hau da, ponpa airez beterik badago, aspirazio-presioa 0,00129 aldiz litzateke urez beterik balego, hau da, zebatuta. Horregatik, ponpa hutsik badago, urak lortzen duen altuera minimoa da aspirazio-zirkuituan deposituaren gainazalarekin alderatuz, eta ez da nahikoa ura ponpara iristeko.
Beste alde batetik, ponpa zentrifugoaren funtzionamenduan kalteak sor daitezke hutsik badago, uraren faltak hozketa eskasa sortzen baitu fluidoa ez baitago zirkulatzen bertan.
Ondorioz, aurreko eskema duten ponpaketa-instalazioetan gehigarrizko sistema bat beharrezkoa da deszebaketa hau ekiditeko. Orain horrelako sistema batzuk aipatuko ditugu:
Ponparen karkasaren goialdean zulo txiki bat eraiki daiteke bertatik ura isurtzeko ponpa betez. Ez da oso sistema eraginkorra.
Balbula itzulezin bat erabil daiteke. Ponparantz igarotzea ahalbidetzen du baina ez aurkako zentzuan, deszebatzea ekidinez. Arazoak ager daitezke likidoa zikina badago, eta balbulan estankotasun bat sor dezake honek; beste alde batetik, karga-galera nabarmena sortu dezake inpultso-hodian, kabitazio-arriskua handituz.
Huts-ponpa baten erabilpena. Desplazamendu positiboko ponpa bat da eta airea inpultso-hoditik ateratzen du likidoa ponpara iristeko, ponpa zebatuz.
Azkenik, beste aukera bat ponpa kargapean instalatzea litzateke, likido mailaren azpitik; baina aukera hau ez dago beti eskuragarri ur-azpian egiten ez bada, eta honek ponpa bereziak erabiltzera behartzen gaitu.
Ponpen ixtea
Ponpek zerratu hidrauliko bat behar dute bertan dagoen fluidoa makinatik atera ez dadin, transmisioa egiten duen motorrera iritsi arte.
Petrolioaren errefinamenduaren eta petrokimikaren arloan badaude ponpentzako APIk (American Petroleum Institute) estandarizatutako ixte mekanikoak. Asoziazio amerikarra bada ere, mundu mailan aplikatzen dira. Ixte mota bakoitzak PLAN API izena hartzen du. Ixte hauek sinple edo bikoitzak izan daitezke eta gainera, hozketa-sistema bat izan ditzakete.
Bada ANSIk egindako beste sailkapen mota bat ere.
Jarraian, API-ANSI baliokidetzak ikus daiteke:
Gundershoffen
Gundershoffen Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gundershoffen udalerrian erroldatutako biztanleak 3.458 ziren. Familiak 1.346 ziren, horien artean 300 pertsona bakarrekoak ziren (128 bakarrik bizi ziren gizonak eta 172 bakarrik bizi ziren emakumeak), 437 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 513 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 96 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Sacierges-Saint-Martin
Biztanleria
2007an Sacierges-Saint-Martin udalerrian erroldatutako biztanleak 329 ziren. Familiak 148 ziren, horien artean 42 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 42 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Gundershoffen
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Sacierges-Saint-Martin
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Gundershoffen
Etxebizitza
2007an 1.507 etxebizitza zeuden, 1.386 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 98 hutsik zeuden. 1.133 etxeak ziren eta 369 apartamentuak ziren. 1.386 etxebizitza nagusietatik 1.054 bere jabearen bizilekua ziren, 311 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 17 etxek gela bat zuten, 86 etxek bi zituzten, 206 etxek hiru zituzten, 280 etxek lau zituzten eta 796 etxek bost zituzten. 1.178 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 541 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 723 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Sacierges-Saint-Martin
Etxebizitza
2007an 277 etxebizitza zeuden, 154 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 82 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 276 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 154 etxebizitza nagusietatik 137 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 8 etxek bi gela zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 128 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 61 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Gundershoffen
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Sacierges-Saint-Martin
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Gundershoffen
Diru sarrerak
2009an Gundershoffen udalerrian 1.388 unitate fiskal zeuden, 3.469,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.201 euro zen.
Nikolai Bukharin
Nikolai Ivanovitx Bukharin (Николай Иванович Бухарин; Mosku, 1888ko urriaren 9agreg./irailaren 27ajul. - ib., 1938ko martxoaren 15a) errusiar boltxebike, iraultzaile eta SESBeko politikaria izan zen. Leninek Iraultzaren Urrezko Mutila izengoitia eman zion. Stalinen Purga Handiaren biktimetako bat izan zen.
Sacierges-Saint-Martin
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 195 ziren, horien artean 122 aktiboak ziren eta 73 inaktiboak ziren. 122 pertsona aktiboetatik 111 lanean zeuden (65 gizon eta 46 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 73 pertsona inaktiboetatik 44 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Jaime Lorente
Jaime Lorente López ( El Carmen, Murtzia, 1991ko abenduaren 12a )  antzerki-aktore, abeslari eta idazle espainiarra da, eta ezaguna da interpretatutako pertsonaiengaitik “Denver” La casa de papel telesaian (2017-2021) “Nano” Éliten (2018-2019) biak Netflixekoak.
Gundershoffen
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 155 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 14 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 39 eraikuntza enpresak ziren, 33 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 15 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 13 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Jaime Lorente
Biografia
Lehenengo urteak Jaime Murtzian jaio eta hazi zen, Espainiako hego-ekialdean. Ahizpa  bat du, Julia izenekoa. Murtziako Arte Dramatikoko Goi Eskolan interpretazioan trebatu zen, eta ikasketa aurreratuetan masterra du UNIR. Dantza garaikideko eskolak hartu ditu, baina beti gustatu zaio antzeztea.
Gundershoffen
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 58 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 4 igeltseroak, 9 margolariak, 13 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 4 ile apaindegiak, 7 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 4 apaindegiak.
Jaime Lorente
Karrera
Lorente Equus antzerki-ekoizpenean aritu da, eta Aktore Onenaren Saria irabazi zuen María Jesús Sirvent sarien lehen edizioan. El público, La vengadora de las mujeres, El secreto a voces eta De fuera vendrá.
Gundershoffen
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 altzari denda zen, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
Nikolai Bukharin
Bizitza
Gazte gaztetandik boltxebikeekin batera egin zuen lan. 1916. urtean Novo Mir egunkari boltxebikea argitaratu zuen New Yorken. Handik urtebetera, Pravda egunkariko argitaratzailea izan zen. 1919. urtean III. Internazionaleko batzorde eragileko kide hautatu zuten, eta 1923an Politburoko kide. Marxismoari buruzko liburu ugari idatzi zuen, hala nola Materialismo historikoaren teoria (1921) eta Inperialismoa eta kapital metatzea (1925). 1920ko hamarkadan, Politika Ekonomiko Berriaren ideologo nagusia izan zen, eta bortxazko kolektibizazioaren aurka agertu zen.
Jaime Lorente
Karrera
2016an, Lorente, Antena 3ko El secreto de Puente Viejo telesailean aritu zen, Elías Mato bezala. 2017an, La casa de papel telesaian “ Denver” lez aritu zan, garai hartan ere Antena 3 n emititua. Netflixek telesailaren eskubideak erosi ondoren, nazioarteko telesaia bihurtu zen, beste denboraldi batzuetarako berrituz, eta aktoreak, Lorente barne, nazioarteko izar bihurtuz. Fikzioa 2021eko abenduan amaitu zen bosgarren denboraldian. Bere interpretazioagatik, telebistako aktore onenaren izendapena jaso zuen 2018ko edizioan Aktoreen Batasunaren sarietan, eta telebistako bigarren mailako aktorerik onenarena 2019ko edizioan. 2018an, “Nano” antzeztu zuen Netflixeko Elite telesai originalean, bere lehen bi denboraldietan.
Ben & Jerry's
Ben & Jerry's Homemade Holdings Inc., Ben & Jerry's izenez ezagunagoa; izozkiak, jogurt izoztuak eta sorbeteak ekoizten dituen enpresa da.