cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oihan tropikal
Hosto iraunkorreko oihan tropikalak
Oro har, oihan tropikal hauek lau osagai nagusi dituzte: zuhaitzak, igokariak, epifitoak eta, argitasuna egokia duten lekuetan, belar-landare garaiak ere bai. Oro har, zuhaitzak bi edo hiru geruzetan lerrokatzen dira, eta geruza bakoitzak bere mota jakin eta bereziak izaten ditu. Geruza garaiena zuhaitz sakabanatuz eratua egoten da eta oso nekez izaten da estalki jarraitua. Bigarren geruza adaburu jarraiez osatutako masa izaten da eskuarki. Hala beraz, hirugarren geruzako zuhaitzak itzalean hazten dira, eta enbor meheak eta adaburu txiki eta zapalak izaten dituzte. Kontuan hartu beharra dago behereneko geruzako zuhaitzak goreneko geruzara heltzeko aukeraren zain dauden aldaxka gazteak direla, eta badirela orobat argitasunezko eta hezetasunezko egoera berezi horietara moldatu diren zuhaitz helduak ere.
Oihan tropikalek ez dute latitude ertainetako urtaro ziklo bereizgarririk. Loratzea, fruituak ematea eta hostoak galtzea eta hosto berriak sortzea urteko edozein garaitan egiten dute. Zuhaitz gehienek urte osoan zehar galtzen eta berritzen dituzte hostoak; era horretan, banaka harturik, zuhaitz hori hosto iraunkorrekoa da. Beste mota batzuetakoek denbora tarte labur batean berritzen dituzte hostoak, eta, horrenbestez, zuhaitz biluzi batzuk ere aurkitzen dira tarteka, oihan hori, multzoan harturik, hosto iraunkorrekoa izan arren.
Oihan tropikaleko zuhaitzak higrofitoak dira (ingurune hezeetara moldatutakoak, hezetasun handia behar dutenak), enborrak meharrak, azala fina, hostoak zabalak eta sustraiak ondo finkatuta izaten dituzte, eta zuhaitz horietako askok oso gogorra eta oso gotorra izaten dute zura.
Oihan tropikaleko igokari zurtsu askori aihena deritze. Zuhaitzen kanpoaldeko euskarrietara heltzen dira basoaren goialdeko argitasunera iristeko. Igokariak adaburuetara igotzen dira eta zuhaitzez zuhaitz adarkatzen dira oparo, eta halako moduan lotzen dituzte elkarri, non zuhaitz horietako bat orpotik ebakiko balitz, ia segurutzat jo baitaiteke zutik geratuko litzatekeela.
Epifito batzuek ez dute inongo ondorio kaltegarririk sorrarazten ostalarietan, nahiz eta zuhaitz azalaren barruko materia organikoaz elikatzen diren. Normalean, hazkuntza forma bereziak izaten dituzte euri ura harrapatzeko, beren sustraiak ez baitira zuhaitz ostalariaren barne ehunetaraino heltzen. Epifitoen kopurua eta aniztasuna handiak dira eta, hain zuzen ere, landare horiexek dira oihan tropikalak oihan epeletatik bereizten dituen elementuetako bat. Epifito garrantzitsuenak bromeliak eta orkideak dira.
Belar-landareak nekez hazten dira oihaneko zoru ilunean. Oihan tropikal trinkoan lehia gogorra izaten da argitasuna, sustraientzat tokia, eta lurreko hezetasuna nork bereganatuko; adibidez, erabat osatzen ez diren landare batzuek argi ultramorea erabiltzera moldatutako hosto distiratsuak dituzte, goiko estalkian zehar iragazten baita, izan ere, argi ultramore hori.
Belar erraldoiak eta pentze mardulak toki libreetan hazten dira, horietan zuhaitz gutxi izaten baita, aldizkako uholdeen eraginez, beharbada. Bananen familiako era askotako basa landareak izan ohi dira oro har toki libre horietan.
Oihan tropikalaren forma, urte osoko hazkuntza, eta hostotzaren trinkotasuna klima tropikal bero eta hezearen ondorio dira. Landare epifito, bizkarroi eta beste inon bizi ezin diren belar-landare askorentzat ingurune berezia eta egokia da oihana. Irudi0 Irudi0
Hosto erorkorreko oihan tropikalak
Oihan hauek ur gutxiegiko eta gehiegiko urtaroak txandatzen diren tokietan sortzen dira. Urtaro ziklo hori hainbat oihan tropikaletan gertatzen da. Ingurune horietanzenbat eta euri gutxiago egin, honelakoxeak izaten dira hurrenez-hurren oihan motak: Amazoniako oihanak, sabanako arboladiak, eta oihan arantzadunak. Amazoniako oihanak Indiako, Asiako hego-ekialdeko eta Australiako klimari dagozkio.
Afrika, Madagaskar, Indonesia, Hego Ameriketako eta Erdiko Ameriketako oihan tropikalen ertzetan ere badira. Landaredia ez da oihan tropikaletakoa bezain oparoa; bakanago egoten da, eta ez dago geruzaka hain banatua. Oihan hauetako zuhaitz askok, tekak esaterako, urtaro lehorrean aldatzen dituzte beren hostoak, eta jausitako hosto kopurua lehortearen araberakoa izaten da. Bestalde, zuhaitz batzuek urtaro lehorrean ere izaten dituzte hostoak. Gainera, urtaro lehorra loratze garaia izaten da eskuarki. Montzoi oihana ez da erabat hosto erorkorrekoen sailean sartzen, hostoen galerak ez baitu urtaro aktibo baten eta inaktibo baten arteko muga markatzen.
Hori dela eta, batzuetan oihan hosto erabat erorkorra ez dena esaten zaio.
Hosto erabat erorkorra ez duten basoetako zuhaitzak ez dira oso garaiak, azala lodia dute eta adaburua, biribila eta zabala.
Baliteke basoa elkar ukitzen duten adaburuz osatua egotea, baina baita goi aldeko estalkia jarraipenik gabea izatea ere.
Bigarren kasu horretan, guztiz garatu gabeko landarez osatutako geruza apalago eta trinkoago bat egoten da. Zuhaitzen hostoak zabalak izaten dira normalean, eta, batez ere urtaro euritsuan izaten duten eginkizuna dela eta, nolabaiteko egokitze xerofitoa izan ohi dute. Igokariak ez dira oihan tropikal hezeetan bezain ugariak, txikiagoak izaten dira, eta gehiago dira zurtsu belarlandare baino.
Sabanako arboladiak urtaro lehorra luzeagoa duten eta urteko euri kopurua montzoi oihanean baino txikiagoa den eskualdeetan hazten dira. Brasilgo goi ordokiaren parte handi bat, Afrikaren ekialdeko eta erdialdeko eremu zabalak, Indiaren erdialdearen parte handi bat eta Karibe itsasoaren ertzak hartzen ditu.
Sabanako arboladiari baso lehorra ere esaten zaio, batzuk besteak baino sarriagoak izaten dira; hala beraz, badira parke itxurako baso irekiak, eta belardi sarri samarrak, besteak beste. Dena den, oso-oso sarria denean ere, ikusi, ikusten da beti ehun metro baino gutxiagora, baina oso bestela gertatzen da oihan hezeetan, han oso mugatua baita ikuspena. Zuhaitzak 10 edo 18 metro dira garai, lodia dute azalaeta aterki itxurakoak, berriz, adaburuak.
Hostoak txikiak izaten dira eta itzal apur bat egiten dute. Ez dira landare mota asko horrelako basoak osatzen dituztenak: akaziak, mimosak, eta lekaleen familiako beste batzuk.
Lurra belarrez estalita egoten da; zenbait aihen eta epifito ere izaten dira. Neguan zuhaitzek ez dute hostorik izaten, eta zuhaizti elkarte osoa iharturik egoten da.
Toki batzuetan basoak belardiari uztenedo dio lekua, gehienetan gizakiak eragindako suak zuhaitz kimu berriak hondatzen baititu. Beste toki batzuetan, sute handihandiak izaten diren lekuetan, ez da suari ondo eusten dioten zuhaitzik baizik.
Arboladi arantzatsuak dira oihan tropikaletako landare formazio xerofitoenak, estepako klimen inguruko sabanako ertz lehorretan eratzen baitira. Arboladi horiek Brasilgo ipar-ekialdean, Karibeko uharte apaletan, Afrikaren hego-mendebalean, Indiako ipar-ekialdearen erdi aldean eta Australiaren mendebalean eta erdialdean daude.
Lur ondo drenatuetan eta hareatsuetan edo sabana motako eremu hezeenetako lur buztintsuetan ere izaten dira. Arboladi arantzatsu horietako zuhaitz asko lekaleen familiakoak dira. Zuhaitz horiek arantzatsuak izaten dira eta xerofitoen ezaugarriak izan ohi dituzte: hosto txikiak eta sustrai sakonak. Zuhaitz mota jakin batzuek ura gordetzen dute beren enbor lodi edo puztuetan; adibidez, baobab Afrikako zuhaitz bat da, enborra lodia du, sustraiak luzeak, eta haren ehunak gai dira ura gordetzeko.
Kaktusa eta gainerako landare zukutsuak Mendebaleko Hemisferioko baso arantzatsuetan sakabanatuta egoten dira, eta esne-belar erraldoia, berriz, Ekialdeko Hemisferioan.
Chagnon
Chagnon Frantziako udalerri bat da, Loira departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chagnon udalerrian erroldatutako biztanleak 511 ziren. Familiak 165 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 89 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 203 etxebizitza zeuden, 175 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 191 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 175 etxebizitza nagusietatik 140 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 88 etxek bost zituzten. 144 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 68 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 97 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 324 ziren, horien artean 260 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 260 pertsona aktiboetatik 244 lanean zeuden (138 gizon eta 106 emakume) eta 16 langabezian zeuden (5 gizon eta 11 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chagnon udalerrian 186 unitate fiskal zeuden, 529,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.080 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 apaindegia.
2000. urtean Chagnon udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 196 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Furano
Kolorgabez gain, sukoi eta oso lurrunkorra da. Alkohol, eter eta azetonan disolbagarria da eta baita uretan ere. Toxiko izateaz gain, gizakientzat kartzinogeno ere izan daiteke.
35P/Herschel-Rigollet
35P/Herschel-Rigollet gure eguzki-sistemako aldizkako kometa bat da. Kometa hau aurkitu zuen lehena Caroline Herschel izan zen, 1788ko abenduak 21ean. 1939ko uztailak 28an Roger Rigolletek ere ikusi zuen. Nevil Maskelynek eta Charles Messierrek ere ikusi zuten. Brian Geoffrey Marsdenek kometa honen orbitaren azken kalkuluak egin zituen 1974an, eta kometaren 1788ko eta 1939-40ko agerpenen 75 posizio erabiliz eta planetek eragindako perturbazioak gehituz, perihelioa 1939ko abuztuak 9an izan zela eta 155 urteko orbita periodo bat zuela kalkulatu zuen.
Bonnebosq
Biztanleria
2007an Bonnebosq udalerrian erroldatutako biztanleak 702 ziren. Familiak 286 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 83 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 95 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 399 etxebizitza zeuden, 301 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 65 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. 379 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 301 etxebizitza nagusietatik 189 bere jabearen bizilekua ziren, 97 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 18 etxek bi zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 91 etxek lau zituzten eta 138 etxek bost zituzten. 206 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 153 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 116 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 406 ziren, horien artean 307 aktiboak ziren eta 99 inaktiboak ziren. 307 pertsona aktiboetatik 278 lanean zeuden (154 gizon eta 124 emakume) eta 29 langabezian zeuden (11 gizon eta 18 emakume). 99 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak, 2 zurginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 1 elektrotresna denda zen.
2000. urtean Bonnebosq udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.020 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Picumnus steindachneri
Picumnus steindachneri Picumnus generoko animalia da. Hegaztien barruko Picidae familian sailkatua dago.
Jane Colden
Bizitza
Colden New Yorken sortu zen. Aita Cadwallader Colden zuen, Edinburgheko Unibertsitatean hezitako medikua, 1718an Eskoziatik New Yorkera iritsi zenetik politikan aritu zena. Etxean hezi zuten Jane. Aitak botanikari buruzko irakaspenak eman zizkion, Lineoren sailkapen-sistema berria jarraituz.
1753 eta 1758 bitartean Jane Coldenek New Yorkeko flora katalogatu zuen Lineoren sistemaren arabera sailkatuz. Guztira 300 landare-espezie baino gehiago bildu zituen Hudson ibaiaren behe ibarrean eta hauen inguruko informazioa osatu zuen. Tinta erabiliz hostoen aztarnak hartzeko sistema garatu zuen. Ilustratzaile trebea izanik 340 hostoren tintazko marrazkiak egin zituen.
1759an William Farquharrekin ezkondu zen. 1766an semea izan zuen, baina umea jaio eta gutxira Jane Colden hil zen.
1850 Kohoutek
1850 Kohoutek asteroide gerrikoan aurkitutako 1850. asteroidearen izena da. 1942ko martxoak 23an aurkitu zuen Karl Wilhelm Reinmuthek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1942 EN zen. Bere izena Luboš Kohoutek astronomoagatik jasotzen du.
VI. Euskal Herria Txapela 2021-2022
'''VI. Euskal Herria Txapela 2021-2022''' Euskal Herria Txapela futbol txapelketaren seigarren ekitaldia da.
Denboraldi guztiak ikustekoː Euskal Herria Txapela.
Saint-Eugène-de-Guigues (Quebec)
Saint-Eugène-de-Guigues Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Abitibi-Témiscamingue eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Témiscamingue konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 454 biztanle zituen 110.34 kilometro koadroko azaleran.
Lepophidium zophochir
Lepophidium zophochir Lepophidium generoko animalia da. Arrainen barruko Ophidiidae familian sailkatzen da.
Kizaki aintzira
Kizaki aintzira (木崎湖) Japoniako Nagano prefekturan dagoen aintzira da. Ōmachi hiritik gertu dago. "Hiru Nishima aintziak" osatzen ditu Aoki eta Nakatsuna aintzirekin batera.
Jauntsarats
Jauntsarats Basaburuko kontzejua eta aldi berean Basaburuko herriburua da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, kontzejuak 49 biztanle ditu.
Haritz handiak
Zuhaitz aparta izendapena jaso duten bi haritz daude herrigunetik gertu: Kisulabeko haritza (10 metroko perimetroa duena), eta Behitikolandako haritza (8,40 metroko perimetroduna).
1849 Kresák
1849 Kresák asteroide gerrikoan aurkitutako 1849, asteroidearen izena da. 1942ko urtarrilak 14an aurkitu zuen Karl Wilhelm Reinmuthek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1942 AB zen. Bere izena L'ubor Kresák eslobakiar astronomoagatik jasotzen du.
Margaret Sanger
Biografia eta jarduera
Haurtzaro eta gaztaroko urte asko eman zituen etxean laguntzen eta neba-ahizpa txikiagoak zaintzen. Bere bi ahizpa nagusien laguntzari esker, goi mailako ikasketak egiteko aukera izan zuen, Claverack Collegen eta Hudson River Institutuan. 1900 urtean White Plains Hospitalean praktiketako erizain gisa hasi zen, baina 1902 urtean lana utzi zuen, William Sanger arkitektoarekin ezkontzean. Tuberkulosi errepikaria jasan bazuen ere, hiru seme-alaba izan zituen Westchester konterrian, familia New York estatuan bizi zela. Etxea su hartu ondoren, Sanger familia New York hirira aldatu zen bizitzera. Etxez etxeko erizain gisa aritu zen lanean. Bertan senar-emaztearen militantzia politikoa areagotu zen. Hango alderdi sozialistako aldizkarian, New York Call, hasi zen sexu heziketari buruzko kazetaritza artikuluen zutabeak argitaratzen "What Every Mother Should Know" eta "What Every Girl Should Know". 1913 urtean bikotea banandu zen eta handik urte betera Margaretek The Woman Rebel aldizkari feminista sortu zuen, kontrazepzioa sustatzeko.
1914 urtean Erresuma Batura erbesteratu behar izan zuen. Han Malthusen teoria berrituak jarraitzen zituzten kideekin harremanetan jarri zen eta haien eraginez jaiotza-kontrolaren beharra areagotzen zituzten argudio sozialak eta ekonomikoak bereganatu zituen. Era berean, askatasun sexualaren aldeko Havelock Ellisen teoriak han ezagutu eta erantsi zion diskurtsoari. Herbeheretan jaiotza-kontroleko klinika bat ezagutu zuen eta diafragamaren onurak ikasi. Berriz AEBtan kokatuta, bertako debekuari muzin egin eta diafragmak Europatik inportatzen hasi zen. 1916 urteko urriaren 16an zabaldu zuen AEBtako lehenengo klinika jaiotza kontrolean espezializatua, Brooklyngo Amboy kaleko 46an, Brownsville auzoan. Klinika zabaldu eta bederatzi egunetara, poliziak Sanger atxilotu zuen; fidantzapean etxera itzuli eta berriz lanari ekin zion. Berriz Margaret eta ahizpa, Ethel Byrne, atxilotu 30 egunez eta Ethelk gose grebari hasiera eman zion; hura izan zen indarrez elikatu zuten lehendabiziko andrea AEBtan.
1917 urtean hasi zen Birth Control Review hilabetekaria argitaratzen Lehenengo Mundu Gerraren ondoren bere jarrera politikoa leundu zuen eta horrekin batera erdi mailako klaseko sektoreak bereganatu zituen, 1921 urtean American Birth Control League sortuko zuen mesederako. Laster munduko gobernuz kanpoko nazioarteko familia-plangintza erakunde handiena bihurtu zen. Sanger erakundearen lehen presidentea izan zen, eta kargu horretan zerbitzatzen 80 urte arte aritu zen.
Berrogeita hamargarren hamarkadan, pilula antisorgailuaren proiektuan sartu zen buru belarri. Sangerrek Katharine McCormick biologo, sufragista eta filantropoa, bi miloi dolarren emalea, Gregory Pincus biokimikaria eta John Rock ginekologoa konbentzitu zituen pilula antisorgilua sortu eta garatzeko. Azkenean, Enovid izenarekin azaldu zen, hasieran hilerokoaren nahasketak artatzeko eta 1960 urtean antisuorgailu eginkizunak azaltzen.
Ahalegin itzela egin zuen erreprodukzio eskubideak eta metodoak zabaltzeko gizartean, mota guztietako jendeari zuzendutako hitzaldiak egiten, bai AEBtan, bai atzerrian, (Txina, Japonia). Milaka gutun jaso zituen non andre askok eskatzen zioten informazioa nahigabeko haurdunaldiak saihesteko.
Giza ernalketaren inguruko kezkak eugenesian arreta jartzera eraman zuen eta eugenesia negatiboa defendatzera; horrek are polemikoago bilakatu zuen bere jarduna, inmigrazioaren aurkako jarrerak eta arrazakeriak tokia baitzuten bere diskurtsoan.
Picumnus varzeae
Picumnus varzeae Picumnus generoko animalia da. Hegaztien barruko Picidae familian sailkatua dago.
Saint-Léger-lès-Authie
Saint-Léger-lès-Authie Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Léger-lès-Authie udalerrian erroldatutako biztanleak 90 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 52 ziren, horien artean 36 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 36 pertsona aktiboetatik 34 lanean zeuden (18 gizon eta 16 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Léger-lès-Authie udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Pseudepidalea zamdaensis
Pseudepidalea zamdaensis Pseudepidalea generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Saint-Léger-lès-Authie
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Asiar txapel koniko
Asiar txapel konikoa hegoaldeko eta ekialdeko Asian tipikoa da txapel konikoa da. Bangladeshen, Bhutanen, Txinan, Kanbodian, Indian, Indonesian, Japonian, Korean, Malaysian, Myanmarren, Filipinetan, Errusiar Mantxurian eta Vietnamen erabiltzen dute. Txapela lotzeko oihalezko (askotan zetazko) xingola erabiltzen dute.
Hordago
Hordago 1970eko hamarkada bukaerako Ipar Euskal Herrian jardun zuen talde armatu abertzale eta independentista bat izan zen. Hamabost ekintza gauzatu zituen zenbait bankentxe eta Angeluko aldi baterako lan agentzia baten aurka.
Denbora tarte horretan Iparretarrak (IK), Euskal Zuzentasuna (EZ) eta Hordago talde armatuak jardunean zebiltzan Ipar Euskal herrian, eta zenbait urtez hiru erakunde armatu horiek ekintzak egiten aritu ziren aldi berean.
Hordago deus jakinarazi gabe desagertu zen, baina 1981ean bost militanteren atxiloketak eta presondegiratzeak desagertze hori lagundu zuen. Nahiz eta militanteak bazituen, atxiloketen ondorioz, testuinguru politikoaren ondorioz eta giro nahasiaren ondorioz, haien dinamika armatuak ez zuen aitzina jarraitu.
Leptobrotula breviventralis
Leptobrotula breviventralis Leptobrotula generoko animalia da. Arrainen barruko Ophidiidae familian sailkatzen da.
Darlington (Hego Carolina)
Darlington Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Darlington konderrian dago, Hego Carolina estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
La escopeta nacional
La escopeta nacional (euskaraz Eskopeta nazionala) 1978ko Luis García Berlanga espainiar zinema zuzendariaren komedia filma bat da. Bertan, Luis Escobar, José Luis López Vázquez, Amparo Soler Leal, José Sazatornil, Antonio Ferrandis, Luis Ciges, Agustín González, Mónica Randall, Bárbara Rey, Rafael Alonso, Chus Lampreave, Félix Rotaeta, Laly Soldevila, Andrés Mejuto, Conchita Montes, Rosanna Yanni eta Mimí Muñoz aktoreek antzeztu zuten.
Patrimonio Nacional ("Ondare Nazionala", 1981) eta Nacional III ("Nazionala III") filmeekin batera Luis García Berlangak zuzendutako Espainiako Trantsizioari buruzko trilogia osatu zuen. Filma berez, frankismoaren azken urteetako maila soziala, politikari eta enpresaburuen erretratu azidoa da.
Madrilgo Erkidegoko Aldea del Fresno udalerrian filmatu zen.
Argumentua
1972ko negua. Jaume Canivell (José Sazatornil), atezain elektroniko lantegi bateko kataluniar enpresaburua bere idazkari eta maitalearekin batera (Mónica Randall) Madrilgo herri batera joan da, bertan Leginetxeko markesen jabetzakoa den "Los Tejadillos" etxaldean Jaume berak bere poltsikotik ordaindutako ehizaldi batean parte hartzeko, nahiz eta ofizialki etxaldean markesak bere adiskideei ordaindutako ehizaldia dela aipatzen den.
Canivellen helburua garai hartako espainiar goi mailarekin buruz-buru jardutea da, horren bidez bere negozioa hobetu, diru etekinak atera eta Madrilen eraikitzen ari den urbanizazioan bere atezain-elektronikoak saldu eta jar daitezen, horretarako ehizaldian parte hartzen ari den Espainiar Gobernuko Industria ministroa den Álvaroren (Antonio Ferrandis) adiskide egingo da. Baina Jaume etxaldera iritsi denetik ezustekoak eta pertsonaia absurduen agerpenak ugariak izango dira. Jaume eta bere bikotearen egonaldian zehar Leginetxeko markesaren (Luis Escobar) bilduma bitxi baten suntsipenaren lekukoak izan dira (bere ehundaka maitaleen pubiseko ile bildumaren suntsiketa), bai eta markesaren seme onanistak (José Luis López Vázquez) burututako emakumezko aktore masokista (Bárbara Rey) baten bahiketa ere, edota Espainiako gobernuaren jazotako bapateko aldaketa, ondorioz ordurarte bere kontaktua zen Industria ministroa kale gorrian gelditzen delarik, azken gertakizun honek Jaume ehizaldian dagoen eta Opus Deiekoak diren Gobernu talde berriaren adiskide izatera bultzaraziko du, guztia bere atezain-elektroniko negozioaren onura lortzearren.
Xelebrekeria askoren artean, Canivell berak zinema ekoizlearen papera antzeztu beharko du, etxaldeko kaperako mezan lagundu, ehizaldia berak ordaintzea "onartu", edota etxaldean ospatutako bingo lehiaketa bateko saria eskuzabaltasunez "itzultzera" derrigotua izango da.
Ferrocarrils de la Generalitat Valenciana
Ferrocarrils de la Generalitat Valenciana (FGV) Valentziako Generalitateak 1986ko azaroaren 10ean sortutako enpresa publikoa da, Valentziako Erkidegoko zabalera estuko trenbideak kudeatzeko. Bi marka komertzial ditu: Metrovalència, Valentziako metroa ustiatzeko; eta TRAM Alacant, Alacantiko Burdinbide Metropolitarra ustiatzeko.
FGVren sarea 285,53 kilometro luze da (metro, tranbia eta tren-tran zerbitzua gehituta) eta 208 geltoki ditu. Valentziako gune metropolitarran 9 linea eta 137 geltoki ditu; eta Alacantekoan 5 linea eta 71 geltoki.
Metrovalència
Metrovalencia marka komertzialaren bidez Valentzia hiriko eta bere ingurune metropolitarreko metroa eta tranbia ustiatzeko erabiltzen duen marka komertziala da.
TRAM Alacant
Marka komertzial honen bidez Alacanteko probintziako tren-tran, metro eta tranbia zerbitzuak ustiatzen dira.
Rotenburg (Wümme)
Rotenburg (Wümme) Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mario Frick
Mario Frick izenarekin hainbat pertsona ezagun daude:
Elizabeth Cooke
Elizabeth Russell, Lady Russell, jaiotzez Elizabeth Cooke, Elizabeth Hoby bere lehen ezkontzan (1528-1609) ingeles aitoren alaba izan zen. Elisabet I.a erreginaren gorteko kidea izan zen eta bere poesia finduagatik eta bere talentu musikalagatik ezaguna izan zen. 1596an, Londresko Blackfriars antzokiaren berreraiketaren aurkako ahotsetako bat izan zen.
Bizitza
Gidea Aretoan jaio zen, Essex-en, Eduardo VI.aren tutorea izan zen Anthony Cooke-n hirugarren alaba. Cooke-k lau alabak goi mailean hezitu zituen garai hartarako. Elizabeth-en ahizpa Anne Bacon erudito nabarmena izan zen. Elizabeth trabea izan zen latinez eta frantsesez.
Elizabeth lehen ezkontza 1558ko ekainaren 27an izan zen, Thomas Hoby-rekin, Bisham Abbey-en, Berkshire-en, Baldassare Castiglione-ren Courtier-en liburua ingelesera itzultzeagatik ospetsua zenarekin. 1566ko martxoan zaldun izan zen eta Frantzian ingeles enbaxadore bihurtu zen. Bikotea Parisera joan zen bizitzera. Thomas hil zen uztailean. Elizabeth Elisabet erreginaren dolumin gutun bat jaso zuen.
Elizabeth Thomas Hoby-rekin hiru seme-alaba izan zituen: Edward (1560-1617), 1571an haurtzaroan hil ziren bi neskatxa, eta, Thomas hil ondoren, Thomas Posthumus (1566-1640) deitutako beste mutil bat. Bisham-en, Berkshire-ko parrokia-elizan, senarrarentzako oroitzapenezko kapera bat eraiki zuen.
Polizia Danimarkan
Danimarkako segurtasunaz Danimarkako polizia nazionala edo Rigspolitiet arduratzen da. Barne Ministerioaren ardurapean diharduten du eta 12 barruti ezberdinetan banatzen da. Halaber, Faroe Uharteak eta Groenlandia ere polizia honen ardurapean daude.
Faroe Uharteak eta Groenlandia
Nahiz eta lurralde autonomoak izan eta beraien gobernua eduki, segurtasun alorretan gobernu daniarraren ardurapean daude.
Appling konderria (Georgia)
Appling konderria (Appling County) Georgiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Baxley da. 2010eko zentsuaren arabera 18,236 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Appling konderriak 132,675 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,342 ura dira. Beste 131,333 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,07 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 18,236 pertsonetatik 14,558 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,704 dira. 3,360 beltzak edo afroamerikarrak. 40 amerikar natiboak ziren eta 11 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 125 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 10 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 132 pertsonek kokatzen zuten.
Saint-Eustache (Quebec)
Saint-Eustache Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Laurentides eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Deux-Montagnes konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 44,154 biztanle zituen 69.61 kilometro koadroko azaleran.
Rosselló (Segrià)
Rosselló Kataluniako udalerria da, Segrià eskualdean eta Lleidako probintzian kokatuta dagoena. 9,9 km²-ko azalera du eta 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.912 biztanle zituen.
Poilly-lez-Gien
Biztanleria
2007an Poilly-lez-Gien udalerrian erroldatutako biztanleak 2.279 ziren. Familiak 970 ziren, horien artean 250 pertsona bakarrekoak ziren (123 bakarrik bizi ziren gizonak eta 127 bakarrik bizi ziren emakumeak), 401 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 267 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 52 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 1.126 etxebizitza zeuden, 985 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 67 bigarren erresidentzia ziren eta 75 hutsik zeuden. 1.089 etxeak ziren eta 33 apartamentuak ziren. 985 etxebizitza nagusietatik 826 bere jabearen bizilekua ziren, 136 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 46 etxek bi zituzten, 212 etxek hiru zituzten, 328 etxek lau zituzten eta 397 etxek bost zituzten. 835 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 444 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 461 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.381 ziren, horien artean 1.008 aktiboak ziren eta 373 inaktiboak ziren. 1.008 pertsona aktiboetatik 951 lanean zeuden (496 gizon eta 455 emakume) eta 57 langabezian zeuden (26 gizon eta 31 emakume). 373 pertsona inaktiboetatik 182 erretiraturik zeuden, 101 ikasten zeuden eta 90 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Poilly-lez-Gien udalerrian 1.008 unitate fiskal zeuden, 2.357 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.784 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 115 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 24 eraikuntza enpresak ziren, 20 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 16 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 37 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 igeltseroak, 3 margolariak, 4 zurginak, 4 iturginak, 3 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 5 jatetxeak, 6 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Poilly-lez-Gien udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.512 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Poilly-lez-Gien udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 445 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Eugène-de-Ladrière (Quebec)
Saint-Eugène-de-Ladrière Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Bas-Saint-Laurent eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Rimouski-Neigette konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 421 biztanle zituen 335.56 kilometro koadroko azaleran.
Picumnus cirratus
Picumnus cirratus Picumnus generoko animalia da. Hegaztien barruko Picidae familian sailkatua dago.
Saint-Eusèbe (Quebec)
Saint-Eusèbe Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Bas-Saint-Laurent eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Témiscouata konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 614 biztanle zituen 129.46 kilometro koadroko azaleran.
Jorge Burruchaga
Jorge Luis Burruchaga, ezizenez El Burru (Entre Ríosko probintzia, Gualeguay, 1962ko urriaren 9a) argentinar futbolari profesional ohi bat da. Erdilari eta aurrelari gisa jokatu zuen.
Argentinako futbol selekzio nazionalarekin 1986ko Munduko Futbol Txapelketako txapelduna eta 1990eko Munduko Futbol Txapelketako txapeldun ordea izan zen. Club Atlético Independiente taldearekin 1984ko Libertadores Kopa, 1984ko Kontinente arteko Futbol Kopa, 1995eko Hegoamerikar Superkopa eta 1995eko Hego Amerikako Errekopa irabazi zituen.
2017an Argentinako futbol selekzio nazionaleko selekzionatzailea izendatua izan zen.
Orokieta
Orokieta Basaburuko lekua da. 2020ko erroldaren arabera, lekuak 29 biztanle ditu. Orokieta, Ola eta Erbiti lekuek osatzen dute Orokieta-Erbiti kontzejua.
Historia
Historikoki herri honek bere garrantzia izan zuen Bigarren Karlistaldian. Bertan Orokietako gudua izan zen. Guda hau karlistek zeharo galdu zuten 38 hildako eta 749 preso utziz. Liberalen garaipenak, taktikoki inportantea izan ez bazen ere, karlistak adoregabetu zituen.
Girancourt
Girancourt Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Girancourt udalerrian erroldatutako biztanleak 828 ziren. Familiak 330 ziren, horien artean 66 pertsona bakarrekoak ziren (33 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 124 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 119 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 356 etxebizitza zeuden, 332 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 327 etxeak ziren eta 26 apartamentuak ziren. 332 etxebizitza nagusietatik 277 bere jabearen bizilekua ziren, 38 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 88 etxek lau zituzten eta 195 etxek bost zituzten. 282 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 119 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 185 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 564 ziren, horien artean 441 aktiboak ziren eta 123 inaktiboak ziren. 441 pertsona aktiboetatik 403 lanean zeuden (219 gizon eta 184 emakume) eta 38 langabezian zeuden (16 gizon eta 22 emakume). 123 pertsona inaktiboetatik 53 erretiraturik zeuden, 33 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Girancourt udalerrian 335 unitate fiskal zeuden, 836,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.199 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gehiagoko denda bat zen.
2000. urtean Girancourt udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 840 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Picumnus dorbignyanus
Picumnus dorbignyanus Picumnus generoko animalia da. Hegaztien barruko Picidae familian sailkatua dago.
Kenosha (Wisconsin)
Kenosha Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Kenosha konderrian dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Scheeßel
Scheeßel Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Errusiako historia
Errusiako historia ekialdeko eslaviarrekin hasten da. Ekialdeko eslaviarren lehendabiziko estatuak, Kieveko Rusa izenekoak, kristautasuna Bizantziar Inperiotik 988an bereganatu zuen. Honela, hurrengo milurtekoan Errusiako kultura osatuko zuten bizantziar eta eslaviar kulturen arteko nahasketa hasi zen. Kieveko estatu hori mongolen inbasioen aurrean desegin zen 1230eko hamarkadan. Horren ostean, botere txikiagoak, batez ere Novgorod eta Pskov, borrokatu ziren Kieveko oinordeko kultural eta politiko bilakatzeko.
XII. mendearen ondoren, Moskuk gero eta botere gehiago erdietsi zuen ezarian. XVIII. menderako, Moskuko Dukerri Handia Errusiar Inperio handia bilakaturik zegoen, zein Poloniatik Ozeano Barera zihoan. Mendebalderantz hedatu ahala, zabaltzearen lehenengo garaietako isolamendua ezeztatu zen eta errusiarrak ohartu ziren gainerako Europatik desberdinak zirela nolabait. Berdintsuago bilakatzearren, XIX. mendean errepresio latza eta bihotz samurreko erreformak tartekatu ziren. Joputza 1861ean abolitu zen, eta beste aldaketa politiko eta ekonomiko batzuk ere gertatu ziren, baina tzarrek ez zieten uko egin gobernu autokratikoari eta boterea partekatzeari.
Lehenengo Mundu Gerraren barruan, 1917an Errusiako Iraultza piztu zen ekonomiak eta gerrak ekarritako krisialdia eta tzarren gobernu autokratikoaren aurkako nahigabea zirela eta. Hastapenean, liberalek eta sozialista moderatuek hartu zuten agintea, baina, gerrari amaiera eman ezinik, urriaren 25ean, komunistek bereganatu zuten (Urriko Iraultza). Horrez geroztik 1991ra arte, Errusiako historia Sobiet Batasunekoa da. Alderdi bakarreko estatu horrek lazeria andana jasan behar izan zituen, batik bat Bigarren Mundu Gerran alemaniarren inbaditu zutenean. Azkenean, 1980ko hamarkadan erreforma ugari gorabehera, errusiar komunismoak huts egin zuen eta Sobiet Batasuna desegin zen.
Aurreneko ekialdeko eslaviarrak
Errusiarren arbasoak tribu eslaviarrak ziren. Aurreneko ekialdeko eslaviarrak bi olatutan abiatu ziren mendebaldeko Errusian, bata Kievetik egungo Suzdal eta Murom aldera, eta, bestea, Polotsk-tik Novgorod eta Rostov aldera VII. mendetik aurrera, ekialdeko eslaviarrak Errusiako mendebaldeko populazio nagusia bilakatu ziren. Ezarian jatorrizko finlandiar tribuak, merya edo muroma izenekoak besteak beste, bereganatu zituzten.
Kieveko Rus'
Eskandinaviako herriek (bikingo deituak Mendebaldeko Europan, eta varangiar Ekialdekoan), Iparraldeko Europan zehar egindako bidaietan, arpilatzeak eta salerosketak tartekatzen zituzten. IX. mendearen erdialde inguruan, Baltikoko ekialdeko ibaietan behera Itsaso Beltzerantz eta Kaspiorantz egitera ausartzen hasi ziren Errusiaren lehendabiziko kronikaren arabera, Rurik izeneko varangiar bat Novgorodeko buruzagi izendatu zuten 860 inguruan. Bere ondorengoek hegoaldera egin zuten eta lehenago khazarren esku zegoen Kieveraino hedatu zuten haien agintea.
Honela sortu zen lehendabiziko ekialdeko eslaviarren estatu, Kieveko Rus, IX. mendean, Dnieper ibaiko arroan. Ibaietako ibilbide komertziala segurtatzeko helburua komuna zeukaten estatu multzo horrek, besteak beste, larru eta esklabuen sal-erosketa kontrolatzen zuen Eskandinavia eta Bizantziar Inperioaren arten Volkhov eta Dnieper ibaietan zehar.
X. mendearen amaierarako, eskandinaviarrak eslviarrekin nahastu ziren guztiz, batik bat aristokraziaren artean. Kieveko Vladimir I.ak, 988an, Kieveko biztanleak batailatu zituzten. Honela, Eliza ortodoxoaren adar eslaviarra sortu zen, zeinek bizantziar eta eslaviar kultura batuko zituen eta Errusia hurrengo milurtekoan markatuko zuen. XI. mendean, kiptxakarrak (edo kumanoak) petxenegoak ordeztu zituzten hegoaldeko estepetan. Haien erasopean, eslaviar andanak iparraldera egin zuten, horko basoetan bakea aurkitu nahian. Kieveko estatua desegin zen agintarien familiaren barneko tirabirak zirela kausa. Gainbehera horrek Vladimir-Suzdal, Novgorod eta Halitx-Voliniaren gorakada ekarri zuen. Nolanahi ere, mongoldarren Urrezko Hordak azken kolpea eman zuen, eta Kiev bera suntsitu zuten 1240an. Mongoldarren mepeko Vladimir-Suzdalen eta Novgorod independientean egungo errusiarren nazioa jaioko zen.
Mongolen inbasioa
Mongoldar inbasioek Rus-eko gainbehera bizkortu zuten. Hegoaldeko printze eslaviar batugabeek mongolen arpilaketa bati aurre egin behar izan zioten Kalka ibaian, non egundoko porrota pairatu behar izan zuten 1223an. Vladimir hiria eta iparraldeko Errusiako beste hiri batzuk ere erre zituzten 1237-1238an, geroago Poloniara eta Hungariara joateko. Ordurako Errusiako printzerri gehienak konkistatuta zeuzkaten mongolek. Novgorodek besterik ez zuen suntsipenetik ihes egin. Honek Alexandro Nevski buru zuela, suediarrak, tartarrak eta Ordena Teutonikoa garaitu zituen. Geroago, Hansara hurbilduta, loratzen jarraitu zuen.
Kieven gaineko eragina gogorra izan zen oso. Hiriko kultura garatua ia guztiz suntsiturik geratu zen. Kiev eta Vladimir gisako hiri zaharrak ez ziren bere onera etorri erasoaren ostean. Mosku, Tver eta Nizhny Novgorod gisako hiri berriak mongolen menpeko Errusian nagusitasunagatik borrokatzen hasi ziren. Errusiar armada batek Urrezko Horda Kulikovoko guduan 1380an garaitu arren, errusiarren bizilekuek mongolen menpean segi zuten, baita errusiar printzeek ordaindu behar zituzten zergak ere.
XVIII. mendea
Errusia XVII. mendean zabaldu zen Ozeano Bareraino. XVIII. mendearen hasierarako, munduko herrialderik zabalena zen, baina 14 milioiko populazioa baino ez zuen. Petri Handiak (1672-1725), gainera, Suediari gerra egin ondoan, irteera bat eman zion Itsaso Baltikora: San Petersburgo (1703), Errusiako hiriburu berria.
Europara begira San Petersburgotik, Petri Handiak herrialdearen administrazioa eraberritu zuen (lanpostuak mailakatu zituen 1917ra arte iraun zuen sistema berri batean), eta Eliza Ortodoxoa estatuaren egituraren parte bihurtu zuen. Petrik enperadore titulua hartu zuen (tzar), 1721ean.
Leucicorus lusciosus
Leucicorus lusciosus Leucicorus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophidiidae familian sailkatzen da.
Pseudhymenochirus merlini
Pseudhymenochirus merlini Pseudhymenochirus generoko animalia da. Anfibioen barruko Pipidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Errusiako historia
XVIII. mendea
Hurrengo agintari berritzailea Katalina II.a izan zen. 1762tik 1796ra arte egon zen agintean, senarraren heriotzaren ondoren. Ilustrazioaren ideiei jarraituz, artea, zientzia eta ikasketa bultzatu zituen. Otomandar Inperioaren kontra borrokatu ondoren, Errusiako muga Itsaso Beltzera eraman zuen. Poloniaren zatiketen ondorioz, Errusia Europako erdialderaino ailegatu zen.
1851 Lacroute
1851 Lacroute asteroide gerrikoan aurkitutako 1851. asteroidearen izena da. 1950eko azaroak 9an aurkitu zuen Louis Boyerrek Aljerretik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1950 VA zen. Pierre Lacroûte frantziar astrofisikariagatik jasotzen du.
Errusiako historia
XVIII. mendea
2014ko azaroaren 13an, Errusiak Kariben aireko patruilak egingo zituela jakin zen.
Abenduaren 1ean, South Stream gasbidea bertan behera utzi zuen Errusiak, Bruselak ez zuelako horren inguruan ezer egin.
Abenduaren 3an, Putinek Krimea, Ukrainako gatazkagatik jasotako zigorra eta ekonomiaren mantsotzea izan zituen gaitzat. Zigorrek Errusiari kalte egin ziotela onartu zuen eta beren buruaren jabe izateko eta egoera zaila «akuilu gisa» erabiltzeko eskatu zien errusiarrei. Gainera, Mendebaldearen «zinismoa» kritikatu zuen.
Abenduaren 26an, Vladimir Putinek NATO eta AEB ikusten zituen mehatxu nagusi moduan Errusiarentzat.
Abenduaren 30ean, Alexei Navalni oposiziko buruzagia atxilotu zuten Moskun, protesta batean. Parlamentuz kanpoko oposizioaren buruzagia etxean itxita egotea zigortu zuten goizean, baina alde egin zuen Putinen Gobernuaren kontrako manifestazio batean parte hartzeko.
Leucicorus atlanticus
Leucicorus atlanticus Leucicorus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophidiidae familian sailkatzen da.
Saint-Fabien (Quebec)
Saint-Fabien Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Bas-Saint-Laurent eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Rimouski-Neigette konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 1,906 biztanle zituen 120.24 kilometro koadroko azaleran.
Luciobrotula bartschi
Luciobrotula bartschi Luciobrotula generoko animalia da. Arrainen barruko Ophidiidae familian sailkatzen da.
Boto zuri
Boto zuria hauteskunde edo erreferendum batean hiritarrak har dezakeen boto-erabaki bat da, aukera guztietatik bat bera ere gustatzen ez zaiola adierazten duena.
Mr. Robot
Mr. Robot Sam Esmailek sorturiko estatubatuar telesaila da, USA Networkek igorria.
Sinopsia
Elliot Anderson E-Corp enpresako langilea da egunez, hackerra gauez. Oso pertsona berezia da: bakartia, depresioan eta antsietatean murgiltzen dena; gutxi balitz bezala, errealitatea eta fikzioa desberdintzeko arazo larriak ditu.
Barisey-au-Plain
Barisey-au-Plain Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: