cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Termoelektrizitate
Termoelektrizitatearen aplikazioak
Alde batetik, bero-fluxu bat ezartzea, difusio termikoaren kontrakoa, tenperatura-gradiente baten pean dagoen material bat korronte elektriko batek zeharkatzen duenean, hozte termoelektrikoko aplikazioetan pentsatzeko aukera ematen du. Konpresio- eta hedapen-zikloak erabiltzen dituen hozte klasikoaren ordezko irtenbide horrek ez du zati mugikorrik behar, eta horrek fidagarritasuna areagotzen du eta zarata eta bibrazioak ezabatzen ditu. Ezaugarri horiek funtsezkoak dira tenperatura oso modu zehatz eta fidagarrian erregulatu behar den aplikazioetan, hala nola transplanteak egiteko organoen garraioan erabiltzen diren edukiontzietan edo bibrazioak eragozpen larria direnean, hala nola laserra erabiltzen duten gida-sistemetan edo zirkuitu integratuetan. Gainera, korronte elektriko batetik fluxu termiko bat zuzenean eratzeko aukeraren ondorioz, ez da beharrezkoa ozono geruzarentzat kaltegarriak diren freoia bezalako gasak erabiltzea.
Bestalde, bero-fluxu bat korronte elektriko bihurtzeko aukerak ahalbidetzen du efektu termoelektrikoaren bidez elektrizitatea sortzeko aplikazioak sortzea, batez ere, hondar-beroaren iturrietatik abiatuta, hala nola autoen ihes-hodiak, errauskailuen tximiniak, zentral nuklearren hozte-zirkuituak. Teknologia hori erabiltzeak sistema osoaren energia-errendimendua modu "garbian" hobetzea ekarriko luke. Hondar-beroa aprobetxatu egiten da energiaren aprobetxamendu handiagoa lortzeko. Adibidez: autoetan termoelektrizitatea erabiltzeak alternadorearen lana partzialki ordeztea ahalbidetuko luke, modu honetan erregaiaren kontsumoa %10 gutxituz.
Gainera, sistema horien fidagarritasun eta iraunkortasun handiak (zati mugikorren gabeziari esker) zunda espazialen elikadura elektrikoan erabiltzea eragin du, 1977an espaziora jaurtitako Voyager espazio zundan gertatzen den bezala. Bertan, PuO2 material fisionagarriaren (PuO2 erradioaktiboa da eta desintegratu egiten da, bero iturri bat bihurtuz) eta kanpoaldearen artean ezarritako bero-fluxua SiGe oinarriko bihurketa termoelektrikoko sistema bat zeharkatzen du (silizio eta germaniozko termopare bat), horrela, zundaren elikadura elektrikoa ahalbidetuz (espazio zundak ezin dira eguzki panelen bidez elikatu Martetik harantzago, eguzki fluxua oso ahula delako).
Ondoren ikusiko den moduan, efektu termoelektrikoa erabiltzen duten konbertsio sistemek oso eraginkortasun txikia dute, bai elektrizitatearen ekoizpenean, edota hozkailu bezala funtzionatzean. Egun, bere aplikazioak sektore komertzialei mugatuta daude, zeinetan fidagarritasuna eta iraunkortasuna prezioa baino garrantzitsuagoak diren. Adibidez, elektrosoldadura bidez sortutako produktuak, hala nola sareta elektrosoldatuak zeintzuk petrolio-plataformetako lurzoruetan edo industrian erabiltzen diren. Dena den, termoelektrizitatea oso hedatua izan zen sobietar errepublika sozialisten batasunean 1920ko hamarkadan zehar irratiak eragiteko. Ekipoak bimetalezko barrak erabiltzen zituen, zeinetako mutur bat tximinian txertatzen zen beroa lortzeko, eta beste muturra kanpoaldean jartzen zen, hotzean.
Oinarrizko printzipioak
Efektu termoelektrikoaren bidezko energia-bihurketa (beroaren zentzuan → elektrizitatea edo elektrizitatea → beroa) Seebeck, Peltier eta Thomson efektuetan oinarritzen da.
Seebeck, Peltier eta Thomson koefizienteen laburpen txikia
● Seebeck koefizientea. a eta b material desberdinen loturen arteko dT tenperaturaren diferentziak dV potentzial elektrikoaren diferentzia dakar, hurrengo ekuazioaren arabera:
Seebeck koefizientea V.K-1 moduan neurtzen da. Bi materialen Seebeck koefizienteak Seebeck koefizientearekin hurrengo moduan erlazionatzen dira:
● Thomson koefizientea. Aurreko koefizienteak ez bezala, Thomsonena material bakar batentzat defini daiteke. Aldi berean tenperatura-gradiente bat eta korronte elektriko bat daudenean, bero-sorkuntza edo -xurgapen bat dago materialaren segmentu bakoitzean. Materialaren barruko fluxu termikoaren gradientea hurrengoagatik emana dago:
non, x koordenatu espaziala eta  materialaren Thomson koefizientea den.
Seebeck, Peltier eta Thomson koefizienteen arteko erlazioak
Kelvinek frogatu zuen hiru koefizienteak ez zirela elkarren independenteak, baizik eta hurrengo ekuazioen bidez erlazionatuta daudela:
Energiaren konbertsio printzipioak efektu termometrikoaren bidez
Errefrigerazioa edo elektrizitatea eratzeko efektu termoelektrikoaren bidez, “modulu” bat “bikote” bidez osatuta dagoena modu elektrikoen bidez konektatzen dira. Bikote horietako bakoitzak P motatako (S>0) material erdi eroankor batekin eta N motatako (S<0) material batekin osatuta dago. Material hauetako bakoitza eroankorra ez den material batekin lotuta dago. Bikotearen bi adarrak (P eta N)  eta beste bikoteak nodulua osatzen dituztenak, elektrikoki seriean konektatzen dira, eta, paraleloki ikuspuntu termodinamiko batetik. Antolamendu hau modulua zeharkatzen duen fluxu termikoa eta bere erresistentzia elektrikoa optimizatzea ahalbidetzen du. Sinplifikatzeko, hedapen hau burutzen da bikote bakar baterako, sekzio konstantez osatutakoa.
Korronte elektrikoa ezarrita dago  garraiatzaileak karga elektrikoa (elektroiak eta hutsuneak) alde hotzetik berora desplazatzeko (noranzko termodinamikoan) bikotearen adarretan. Hori egitean, alde hotzetik berora pasatzea entropia transferentzian laguntzen du, beraz, fluxu termikoa eroapen termikoaren kontra jarri egiten da.
Erabiltzen diren materialak propietate termoelektriko egokiak baditu (ondoren ikusiko dira zeintzuk diren parametro egokienak), karga garraiatzaileen mugimendua sortzen duen  fluxu termikoa garrantzitsuagoa izango da eroankortasun termikoarena baino, horrek ahalbidetuko du beroa askatzea alde hotzetik berora, hau da, errefrigeratzaile moduan jokatzea.
Elektrizitatea sortzeko unean, beroaren fluxua karga garraiatzaileetan desplazamendu eragingo du, horrek korronte elektrikoaren agerpena eragiten du.
Errendimendu termoelektrikoaren kalkulua
Sistema termoelektriko baten konbertsio errendimenduaren kalkulua materialaren bero fluxua eta korronte elektrikoaren arteko erlazioa kalkulatuz. Horretarako Seebeck, Peltier eta Thomson (gorago ikusi) erlazioak erabiltzen dira, baita ere transferentzia elektrikoaren eta korronte elektrikoaren legeak erabiltzen dira.
Hurrengo adibidea erakusten du errefrigerazioaren kasurako konbertsio errendimenduaren kalkulua ( energia elektrikoaren sorkuntzako modu berdinean egingo litzateke). Bikote bakoitzaren adarretan, Peltier efektuaren bidez sortzen den fluxua konduktibitate termikoaren kontra jartzen da. Adarren fluxu totala P eta N adarretan izango da:
Beroa erauzi egiten da iturri hotz baketik Qf fluxuarekin:
Bi adarrak zeharkatzen dituen korrontea joule efektuaren ondoriozko beroaren emaitza da non I2ρ/A adarren luzera unitateko izango den. Domenicali ekuazioa erabilita eta suposatuz Thomson koefizientea nulua dela (Hau egitean suposatu daiteke S tenperaturarekin independentea dela, ikusi Thomsonen erlazioa), energiaren kontserbazioa idatzi egiten da bi adarretarako:
K eta R adar bakoitzaren konduktibitate termikoa eta erresistentzia elektriko totala izanik:
Potentzia elektrikoa W disipiatuta Joule eta Seebeck efektuaren ondorioz
Errefrigerazio sistema termoelektrikoaren errendimendua izango da iturri hotzetik erauzitako beroa zatituta disipatutako potentzia elektrikoarekin hau da:
Tenperatura aldaketa (ΔT) baten errendimendua, zirkulatzen den korronte elektrikoaren araberakoa izango da. Korronte elektrikoaren Bi balio partikular ahalbidetzen dute bai η-ren konbertsioa edo iturri hotzetik erauzitako beroaren Q_f errendimendua maximizatzea.
Arrazoiketa berdinarekin, P-N bikotearen errendimendua elektrizitatea sortzeko R karga batek kontsumitzen duen potentzial elektriko erabilgarria materialaren fluxu termikoa batekin zeharkatuz izango da:
Kasu honetan  baita ere existitzen dira I-ren bi balore partikular non konbertsioaren errendimendua maximizatzen duten edo sistemara entregatzen den potentzial elektrikoa.
Parametro garrantzitsuak
Bi konbertsio parametro hauek maximizatuz, frogatu daiteke bakarrik Tf eta Tc tenperaturen eta adimentsionala den zenbaki (unitaterik ez duen) ZpnTM baten menpean daudela, zenbaki hori “meritu faktorea” deritzo ( TM  sistemaren bataz besteko tenperatura izanik TM=(Tf+Tc)/2) bere espresioa izanik:
Azpimarratu beharra dago edozein bikote termoelektrikorako, Zpn-ren balioa ez dela materialaren propietate intrintsekoa, moduluaren dimentsio erlatiboen menpean dagoela, R eta K dimentsioen erlazioaren ondoriozkoa (erresistentzia elektrikoa eta konduktibitate termikoa). Sistemaren konbertsio errendimendua (generatzaile elektriko edo errefrigerazio dispositibo moduan funtzionatzen du) maximoa da Zpn maximoa denean, hau da, RK-ren produktua minimoa denean, hau gertatzen da:
Shun Takagi
Shun Takagi (高木 駿, 1989ko maiatzaren 22a - ) Japoniako futbolaria da.
Termoelektrizitate
Parametro garrantzitsuak
Horrela, konbertsioaren errendimendu optimoa lortzeko Zpn.parametroa maximizatzen duten materialak erabiltzen dira. Arau orokor moduan, hau ez da bakarrik material bakoitza indibidualki meritu faktorea non bikotea sortzen duen  non Z=S2/(ρλ) optimizatzea. Praktikan erabilitako tenperatura gehienetan, batez ere elektrizitatea sortzeko erabiltzen direnak, P eta N material hoberen propietate termoelektrikoak ez dira antzekoak. Kasu hauetan bikotearen meritu faktorea, gutxi gora behera meritu faktore indibidualen bataz bestekoa izango da, horregatik zentzuzkoa da material bakoitzaren meritu faktorea independienteki optimizatzea.
Orduan materialen optimizazioa energia konbertsioan erabiltzeko efektu termoelektriko bidez, beharrezkoa da kondukzio elektriko eta termiko propietateen optimizazioa, meritu faktorea maximizatzeko:
Shun Takagi
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kawasaki Frontale eta JEF United Chiba.
Termoelektrizitate
Parametro garrantzitsuak
Horrela izanda, material termoelektriko on batek  Seebeck koefiziente altua, konduktibitate elektriko ona eta konduktibitate termiko txikia izan behar du. Ondoren erakusten den irudia sistema termoelektriko baten konbertsio errendimendu eboluzioa erakusten du egoera idealetan ZT meritu koefizientearen menpean. Adibidez ZT=1 bada eta tenperatura diferentzia 300 °C, konbertsioaren errendimendua %8 izango da, hau esan nahi du kontsideratutako kasuan (elektrizitate sorrera edo errefrigerazioa) material zeharkatzen duen  beroren %8 elektrizitatean bihurtuko dela, edo elementu errefirgeratzailea erauzitako beroa erabilitako potentzial elektrikoaren %8 izango da.
Optimizazio geometrikoa
Ikusi egin da material termoelektrikoen bikoteen konbertsio propietateak osatzen duten moduluak ez dira bakarrik intrintsekoak, baita ere sistemaren geometriaren araberakoak dira ( luzera eta moduluen adarren sekzio araberakoak) zeinak erresistentzia elektrikoan R eta bai ere  K konduktibitate termikoaren adarretan eraginak dituena. Orduan, beharrezkoa da K oso txikia izatea gradiente termikoa mantendu ahal izateko, baina baita ere balio nahiko handia izan behar da beroa modulua zeharkatzeko: K nulua bada, beroa ez du modulua zeharkatuko eta orduan ez dago konbertsiorik. Modu berdinean, R aukeratu behar da konpromiso hoberena hartu dezan potentzia elektrikoa era potentzial diferentziarekin. Behin modulua osatuko duen materialak aukeratuta (ZT meritu faktoreari esker), beharrezkoa da sistemaren geometria optimizatzea konbertsioaren errendimendua lortzeko, potentzia elektrikoa edo beroaren erauzketa gehiena moduluaren aplikazioaren menpean.
Segmentaturiko modulua
Orokorrean, bihurtze termoelektriko moduluak fabrikatzeko erabiltzen diren materialak bakarrik tenperatura tarte batean eraginkorrak dira. Adibidez, SiGe aleazioa Voyager sonda sustatzeko, 1000K baino tenperatura altuagoak beharrezkoak dira. Lan tenperatura tarte handiak behar dituzten aplikazioetan interesgarria da adar bakoitzean hainbat material termoelektrikoak erabilzea, eta bakoitzak  bere errendimendua ahalik eta gehieneko tenperatura eskaintzen du. Kasu hauetan, modulu termoelektrioa segmentatu egiten dela esan ohi da.
Alboko irudian modulu termoelektriko segmntuaren kontzeptua azaltzen da. Kasu honetan tenperatura gradiente oso garrantzitsua dago (700K arteko aldea eremu beroaren eta hotzaren artean), eta ez da ezagutzen material eraginkorrik tenperatura tarte horretan. Bikotearen bi adar bakoitza hainbat materialez osatuta dago (adierazitako kasuan bi N adarrerako eta hiru P adarrerako). Material horietako bakoitzaren luzera aukeratzeko orduan, eraginkortasun altuena daukaten tenperatura-eremuan erabili ahal izateko hautatuko  dira. Hori dela eta, modu honetan eraikitako moduluak bihurketa-eraginkortasuna, energia elektrikoa edo bero erauzketa lortzea ahalbidetuko dira, adar bakoitza material bakarrez osaturik egongo balitz baino handiagoa. Hala, modulu mota honekin laborategian lortutako errendimendu onenak gaur egun %15etik gertu daude (hau da, materialak zeharkatzen duen beroaren %15 energia elektriko bihurtzen da). Hala ere, modulatutako segmentuak modulu "sinpleak" baino askoz ere garestiagoak dira, eta horrek, aukeratzeko orduan, kostua faktore erabakigarria ez den aplikazioetara mugatzen.
Aplikazioak tenperatura baxuetan
Tenperatura baxuetan gehien erabiltzen den material termoelektrikoa (150K-200K) oinarri gisa Bi1-xSbx (bismuto eta antimonio aleazioa) dauka, baina zoritxarrez N motako ezaugarri termoelektriko onak baino ez ditu (elektroien bidezko eroankortasuna), beraz, sistemaren bihurketa etekina murrizten du, P motako materialak tenperatura horietan ez baitira eraginkorrak (gogoan izan bihurketa sistema termoelektrikoa P eta N motako adarrek osatzen dutela). Interesgarria da, bere propietateak nahiko ertainak badira ere (ZT ~ 0,6), eremu magnetiko baten eraginak meritu faktorea bikoiztea ahalbidetzen du, unitatea gaindituz. Propietate honen ondorioz, material horiek iman iraunkor batekin elkarturik erabiltzen dira.
Aplikazioak giro tenperaturan
Gaur egun, gehien aztertzen ari den materiala Bi2Te3 da (bismuto eta telurio aleazioa). Inguru tenperaturatik gertu funtzionatzen duten gailuetan erabiltzen da, hozte termoelektriko tresna gehienak barne. Prestazio onenak egitura kristalino bera duen Sb2Te3 aleazioarekin lortu dira (antimonioz eta telurioz osatutako aleazioa). Bai P bai N motako laginak lor daitezke konposizioan aldaketa txikien bidez. Bi kasuetan ZT meritu faktorearen balioak unitatera hurbiltzen dira giro tenperaturatik gertu. ZT balio on hauek lortzen dira eroankortasun termiko urriari esker λ, gutxi gorabehera 1 Wm-1 .K-1 izanda material oneneta.
Aplikazioak tenperatura ertainetan
Tenperatura ertainetan (550 K - 750 K), gehien erabiltzen den materiala berun telurioa PbTe eta bere aleazioak (PbSn)Te dira. Bi konposatuek, PbTe-k eta SnTe-k disoluzio solido sendo osoa osa dezakete eta horrek aukera ematen du erdieroalearen debekatutako banda nahi den baliora optimizatzeko. Lortzen diren material onenak gutxi gora behera bat unitatea duten meritu faktoreak dira, 700 K-ko tenperaturatik hurbil. Hala ere, balio horiek N motako materialetan bakarrik lortzen dira. Beraz, gaur egun PbTe-k ezin ditu termoelementu baten adarrak bi adarrak bere kabuz eratu. P adarra TAGS motako material batez osatuta dago (Telurium-Antimony-Germanium-Silver) unitatea baino balio altuagoak lortzen ditu 700K-ko tenperaturan, baina P motakoa soilik. Horregatik, badirudi tenperatura-tarte horretan P eta N mota gisa erabil daitekeen materiala aurkitzea funtsezkoa dela; izan ere, industrialki, errazagoa da material bera erabiltzea bi adarrentzat, eta, halaber, oso toxikoa den Te erabiltzeko beharra kentzea
Aplikazioak tenperatura altuetan
Silizioan eta germanioan oinarritutako aleazioek ezaugarri termoelektriko onak dituzte tenperatura altuetan (1000 K-tik gorakoak) eta, batez ere, espazio eremuan elektrizitatea sortzeko erabiltzen dira. Mota honetakoak dira espazioko zunden energia hornidurarako erabiltzen diren aleazioak, Voyager-aren kasuan gertatzen den bezala.
Material termoelektrikoen optimizazioa
ZT = (S2T)/(ρλ) meritu-faktorearen adierazpenak material termiko elektrikoaren propietateak optimizatzeko zailtasunak laburbiltzen ditu. Intuitiboki zaila dirudi material batek aldi berean eroankortasun elektriko ona eta eroankortasun termiko eskasa edukitzea, material isolatzaileen ezaugarria baita. Kasu egokienean, material termoelektriko on batek metal baten eroankortasun elektrikoa izan behar du eta, aldi berean, beira baten eroankortasun termikoa.
ZT meritu-faktorearen zenbakitzaileari, S2σ (σ eroankortasun elektrikoa da, erresistentzia elektrikoaren alderantziz: σ = 1 / ρ) potentzia faktorea deritzo. Efektu termoelektrikoaren bidez elektrizitatea sortzeko aplikazioetan, potentzia erabilgarria handiagoa izango da. Zoritxarrez, Seebeck koefizientea eta eroankortasun elektrikoa ez dira bata bestearengandik independenteak eta aldatu egiten dira karga eramaileen kontzentrazioarekin (elektroien edo zuloen kontzentrazioa): ahalmen termoelektriko hoberenak eramaileen kontzentrazio txikia duten materialekin lortzen diren bitartean, konduktibitate elektriko onenak eramaile kontzentrazio handia duten materialekin lortzen dira. Bi faktoreen arteko konpromiso konponbideak erdieroaleak material termoelektriko gisa erabiltzea dakar.
Ikerketa bideak
Aurreko paragrafoan ikusi da gaur egun termoelektrizitatearen bihurketa gailuen eraikuntzan erabilitako materialik onenak 1 Z-ko balioa duten ZT meritu-faktoreak dituztela. Balio honek ez du "publiko zabalari" zuzenduriko aplikazio sistema errentagarriak egiteko konbertsio etekin errentagarriak lortzea ahalbidetzen.Adibidez, ZT = 3 duten materialak beharko lirateke etxeko hozkailu lehiakorra garatzeko. Elektrizitatea sortzeko sistemen kasuan, adibidez, autoen edo kamioien ihes hodietan edo mikroprozesadoreetan erabili daitezkeenak,errentagarritasuna bi modutara handitzea posible da: etekinak nabarmen handitzea (adibidez, ZT> 2 lortuz), edo bere produkzio kostuak murriztuz, labur esanda, paragrafo honen helburua gaur egun irekitako ikerketa bideak modu irekian aurkeztea da, bai laborategi industrialetan nola publikoetan.
Ikus, gainera
Ulermen hobe baterako interesgarria da hurrengo kontzeptuak irakurtzea:
Berry (Alabama)
Berry Alabamako herri bat da. Fayette konderrian kokatua dago. 2010ean 1,148 biztanle zituen, 41.2 kilometro koadrotan banatuta.
Periplomatidae
Pholadomyoida ordeneko bibalbo familia bat da.
Alcazaba
Alcazaba edo Pico de la Alcazaba Sierra Nevadako hirugarren mendirik altuena da, Granadako probintzian kokatutakoa. Halaber, Espainiako seigarren tontorrik altuena da.
Gailurrak 3.371 metro ditu.
Shoma Doi
Shoma Doi (土居 聖真) Japoniako futbolaria da.
Crotaphopeltis barotseensis
Crotaphopeltis barotseensis Crotaphopeltis generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Ur-igel arrunt
Ur-igel arrunta (Pelophylax perezi) ranidae familiako igela da, hegoaldeko Frantzian, Iberiar Penintsulan eta Erresuma Batuko bi lekutan bizi dena.
Talensac
Talensac Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Ur-igel arrunt
Ur-igel arrunta Iberiar penintsulako espezie autoktonoa da. Izenak dioen moduan, uretan ematen du bere bizitzaren gehiengoa eta bere kolore berde-arreak ur-landareekin mimetizatzea ahalbidetzen dio. Azken urteotan, Pelophylax ridibundus espezie exotikoa, gure ur-igela desplazatzen ari dela ikusi da. Gainera, Pelophylax ridibundus eta Pelophylax perezi ugaltzeko gai dira, Pelophylax esculenta hibridoa emanez, ondorioz, gure ur-igelaren populazioak arriskuan jarriz.
Talensac
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 2.333 ziren. Familiak 868 ziren, horien artean 179 pertsona bakarrekoak ziren (104 bakarrik bizi ziren gizonak eta 75 bakarrik bizi ziren emakumeak), 278 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 363 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 48 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ur-igel arrunt
Deskribapena
Ur-igel arruntaren zapaburuak 60-70 mm ingurukoak dira. Espirakulu sinistrala dute eta uzkia isatsaren oinarrian irekitzen da, eskuinalderantz. Ez dute ertz-guruinik ahoaren goialdean. Hortzak ilaretan kokatzen dira eta hilera kopurua aldakorra da, nahiz eta formularik arruntena 2(2)/3(1) den.
Hegats-kaudal txikia dute, espirakulutik aurrera zabaltzen dena, eta isats zorrotza. Kolorazio berde-marroia dute, orban txiki ilunagoekin eta orban hauek isatseko hegatsean handiagoak eta nabariagoak dira. Isatsak hiru lerro longitudinal ilun azaltzen ditu. Sabelalde zuria dute.
Talensac
Etxebizitza
2007an 937 etxebizitza zeuden, 876 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 39 hutsik zeuden. 882 etxeak ziren eta 42 apartamentuak ziren. 876 etxebizitza nagusietatik 717 bere jabearen bizilekua ziren, 151 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 10 etxek gela bat zuten, 56 etxek bi zituzten, 116 etxek hiru zituzten, 169 etxek lau zituzten eta 525 etxek bost zituzten. 712 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 305 etxetan auto bat zegoen eta 533 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ur-igel arrunt
Deskribapena
Heldua, igel ertain-handia dugu, non emeek 11 cm-rainoko luzera lor dezaketen, baina arruntena 8 cm ingurukoak izatea da. Muturretik kloakarako distantzia 40-70 mm-koa izaten da. Azal leuna dute eta kolorazio berde-arre oso aldakorra, orban beltzekin eta lerro argiago batekin erdialdean (ale batzuk ez dute ez orbanik eta ez bizkarraldeko lerrorik ere). Orbanak batu egin daitezke, bereziki atzeko hanketan, marra horizontal modukoak eratuz. Sabelaldea gris kolorekoa dute, eta hemen ere orban ilunak izan ditzakete. Oso igel liraina da, hanka luzeekin. Aurreko hanketan 4 behatz ditu eta atzekoetan, mintz interdigitalen bidez lotutako 5 behatz.
Burua luze bezain zabala da. Tinpano handia dute, begiaren diametroaren erdikoa gutxi gorabehera, eta albo gurin-tolesdurak ez daude erabat garatuta. Biak brontze kolorekoak dira. Begi handiak ditu, eta dortsalki kokaturik eta elkarrengandik nahiko hurbil daude. Begi-nini horizontala dute eta arrek aho-zaku grisak ahoaren albo bietara.
Talensac
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.573 ziren, horien artean 1.206 aktiboak ziren eta 367 inaktiboak ziren. 1.206 pertsona aktiboetatik 1.148 lanean zeuden (609 gizon eta 539 emakume) eta 58 langabezian zeuden (26 gizon eta 32 emakume). 367 pertsona inaktiboetatik 151 erretiraturik zeuden, 125 ikasten zeuden eta 91 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Talensac udalerrian 870 unitate fiskal zeuden, 2.376,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 19.051€ zen.
A Double Life
A Double Life filma George Cukor zinemagilearen lana da, 1947. urtekoa. Filmak 4 Oscar Sarietarako izendapenak jaso zituen, 2 irabaziz.
Ur-igel arrunt
Banaketa
Iberiar penintsulako eta Frantzia hegoaldeko espezie endemikoa da. Bere iparraldeko muga ez da argia eta zenbait autoreren arabera Lyoneraino iristen da ekialdetik eta Vendéeraino mendebaldetik. Gainera, Frantziako erdialdean ez da topatu baina uste da Loira ibaiaren inguruan egon daitekeela. Hegoalderantz, espezie honek ez du Gibraltarko itsasartea gainditzen, eta beraz ez da Afrika kontinentalean agertzen. Balearrean, Kanarietan, Azoreetan eta Madeiran sartua izan da. Euskal Herrian ugariagoa da isuarialde mediterraniarrean atlantikoan baino.
Senador Guiomard
Senador Guiomard Brasilgo udalerri bat da, Acre estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Talensac
Activitats ecomòmiques
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 2 zurginak, 4 iturginak, 3 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Talensac udalerrian 52 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.452 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ur-igel arrunt
Bizilekua
Zapaburuak ur sakonen hondoan bizi dira, udan mantentzen direnetan, orduan ugaltzen baita espeziea. Ur-masa txikiak izaten dira, estaldura begetal gutxiagorekin eta tenperatura altuagoekin, baina trukean oxigeno gutxiago izaten dute.
Metamorfosia burutu duten ale gazteek sakonera gutxiko aldi baterako urak nahiago izaten dituzte, heldurik gabeak eta harraparirik gabeak. Maiz ugaltzera joandako beste anfibio espezieekin bat egiten dute.
Uretako espeziea da eta ur-masa oso desberdinetan topa daiteke, baina bereziki, egonkorrak direnetan. Aldiz, ez da oso ugaria ur hotzetan, mendiko erreka maldatsuetan eta zuhaitz-dentsitate handiko erreka laiotzetan. Korronte gutxiko medio lotiko (erreka, errekasto, euri-bide eta ubideak) zein lentikoetan (putzu, urmael, istinga, zanga eta urtegietan) aurki daiteke. Azkenik, ale gutxi batzuk kobazuloen barruko iturri-termaletan aurkitu dira, 25-30 °C tenperaturatan; edota 3 °C tenperaturatan menditarren kasuan. Hala ere, espezie berozalea dela esan dezakegu.
Bere banaketan eragiten duen faktore bakarra altitudea da (2.400 metroko altitudetik aurrera ez da agertzen). Bestelakoan, ondo jasaten ditu ur erdi-kutsatuak ere, eta honek habitat berrien lehen kolonizatzaileetako bat bihurtzen du. Ur-masa handiak behar dituen arren, ondo moldatzen da ur gazietan eta beraz, duna eta kostaldeko areatzetan aurki daiteke.
Elikadura
Zapaburuek algak, detrituak, fitoplanktona, perifitona eta hondoratutako fanerogamoak jaten dituzte.
Helduek, aldiz, harrapakin lurtar zein urtarrak dituzte, baina bereziki lehenengoak. Ornogabez elikatzen dira batik bat, besteak beste dipteroak (eltxo eta euliak), koleopteroak (kakalardoak) eta himenopteroak (erle, liztor eta inurriak). Noizbehinka ornodun txikiak jaten ere ikusi izan da, hala nola arrain, txori, anfibio eta narrastiak. Azkenik, kanibalismoranzko joera ere azaldu dezake, zapaburuak eta ale txikiak janez. Bizi direneko ur-masen inguruan ehizatzen dute, baina inoiz ez dira 5 metro baino gehiago aldentzen.
Ugalketa eta ontogenia
Ur-igel arrunt arrek heldutasun sexuala 2 urterekin lortzen dute eta emeek urte beterekin. Araldia apirila-ekaina bitartean ematen da, bereziki ur-masa egonkorretan, begetazio gutxiko ibai-ertzetan. Arrek, emeak erakartzeko aho-zakuak betez kantuak egiten dituzte, bi kantu mota desberdin deskribatu direlarik. Gainera, zenbait ar euren lurraldea defendatzen ikusi izan dira. Emeak dira bikotea aukeratzen dutenak eta ernalketa anplexu axilar bidezkoa dute.
Emeek 2000-7000 arrautza bitartean erruten dituzte, baina bataz beste 2300, uretako landarediari eta substratuari itsasten zaizkionak, uretan flotatzen geldi badaitezke ere. 5-8 egun behar izaten dituzte arrautzetatik ateratzeko eta metamorfosia 8-12 asteren buruan egiten dute.
Bizimodua
Eskualderik hotzenetan iraupen aldakorreko murrizpen metabolikoa jasan dezakete, baina erabat hibernatzera iritsi gabe. Gainontzekoan, urte osoan zehar izaten dira aktiboak. Egunekoak zein gautarrak dira baina udan, intsolazio orduetan zehar, beraien aktibitatea nabarmenki murrizten dute. Harrapariren bat ikusten dutenean, uretarantz ihes egiten dute. Espezieen arteko elkarrekintzak
Priolepis limbatosquamis
Priolepis limbatosquamis Priolepis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Ur-igel arrunt
Bizimodua
Azken urteotan, Pelophylax ridibundus espezie exotikoa, gure ur-igela desplazatzen ari dela ikusi da. Gainera, Pelophylax ridibundus eta Pelophylax perezi ugaltzeko gai dira, Pelophylax esculenta hibridoa emanez, ondorioz, gure ur-igelaren populazioak arriskuan jarriz. Bere harrapari arrunten artean zikoinak, lertxunak, harrapariak, igaraba, bisoia, basurdea, lutxoa, zenbait apo eta suge (Natrix sp.) eta ur-karramarroak daude.
Kontserbazioa
Igel honen populazioak egoera onean daude eta bereziki eskualde mediterranearrean, ale ugariko populazioak aurki daitezke, altitudearekin murriztu egiten direlarik. Espezie honen gainean eragin negatiboa izan dezaken faktore nagusia produktu fitosanitarioek eragindako kutsadura da, igeltxo honentzako oso toxikoa suerta daitezkeena. Zenbait eskualdetan (Ebroren Delta, Llobregaten Delta) ale kopurua oso nabarmenki murriztu da produktu hauen erabilera dela eta. Igel honi kalte egiten dion beste faktoretako bat ur-emarien desagerpena izan da. Azkenik, aipatzekoa da P. ridibundus igelaren sartzeak daukan garrantzia, populazioen egitura genetikoa eraldatzen dutelako.
Guémar
Guémar Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 592 etxebizitza zeuden, 528 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 56 hutsik zeuden. 466 etxeak ziren eta 123 apartamentuak ziren. 528 etxebizitza nagusietatik 404 bere jabearen bizilekua ziren, 121 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 43 etxek bi zituzten, 70 etxek hiru zituzten, 111 etxek lau zituzten eta 296 etxek bost zituzten. 473 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 203 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 284 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 904 ziren, horien artean 693 aktiboak ziren eta 211 inaktiboak ziren. 693 pertsona aktiboetatik 647 lanean zeuden (352 gizon eta 295 emakume) eta 46 langabezian zeuden (17 gizon eta 29 emakume). 211 pertsona inaktiboetatik 76 erretiraturik zeuden, 83 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Guémar udalerrian 538 unitate fiskal zeuden, 1.377 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.762 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 81 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 22 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 11 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 margolariak, 6 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Guémar udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.014 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
8. linea (Parisko metroa)
'''Parisko metroaren 8. linea''' sarean aurreikustako hamasei lineetako bat da.
Koki Kazama
Koki Kazama (風間 宏希, 1991ko ekainaren 19a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kawasaki Frontale eta Giravanz Kitakyushu.
Suzukako zirkuitua
Suzukako Nazioarteko zirkuitua, Japoniako Suzuka hirian dagoen motor lasterketa kale zirkuitu bat da. Bertan, 1 Formulako Japoniako Sari Nagusiaren lasterketak burutzen dira.
Bukovce
Bukovce Eslovakiako udalerri bat da, Stopkoveko barrutian kokatuta. 11,06 km²ko azalera du eta 535 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1379. urtekoa da.
Jordi Grau
Jordi Grau Solà (Bartzelona, 1930eko urriaren 27a - Madril 2018ko abenduaren 26a) zinemagile katalan bat izan zen, bere filmografia gehiena 1960 eta 1970eko hamarkadetan garatu zuena. Gidoilari, aktore eta zuzendari, Grauk hainbat genero landu zituen bere ibilbide zinematografikoan: zinema dokumentala, sozialki konprometitutako zinema, zinema esperimentala eta fantasiazko zinema.
Biografia
Bere film batzuek mezu morala transmititzen zuten eta polemika sortarazi zuten: La trastienda (1975, Opus Deiri egindako kritika), El espontáneo (1963) eta Una historia de amor (1966). Fantasiazko filmak ere egin zituen arrakakastaz: Ceremonia sangrienta (1972) eta No profanar el sueño de los muertos (1974). Bere borondate errealista presente dago film guztietan. Carlos Grau zinemagilearen aita ere bada.
Jo Cals
Jozef Maria Laurens Theo "Jo" Cals (Roermond, 1914ko uztailaren 18a - Haga, 1971ko abenduaren 30a) herbeheretar legegizon eta politikaria izan zen. Herbehereetako lehen ministroa izan zen 1965etik 1966ra.
Zuzenbidea ikasi zuen Nimegako Unibertsitatean eta abokatu eta fiskal lanetan aritu zen 1940tik 1948ra. Herri Katolikoaren Alderdiko kide izan zen eta 1948an diputatu hautatu zuten. Hezkuntza ministroa izan zen hainbat gobernutan.
Lehen ministro izan zen 1965etik 1966ra. Gizarte erreformen, Limburgeko meategiak ixtearen eta hiri-garapena sustatzearen arduraduna izan zen.
Sotxiko autodromoa
Sotxiko Nazioarteko kale zirkuitua, Errusiako Sotxi hirian dagoen motor lasterketa kale zirkuitu bat da. Bertan, 1 Formulako Errusiako Sari Nagusiaren lasterketak burutzen dira.
Bessemer (Alabama)
Bessemer Alabamako hiri bat da. Jefferson konderrian kokatua dago. 2010ean 27,456 biztanle zituen, 266 kilometro koadrotan banatuta.
Epika
Epika (antzinako grezieratik ἐπικός, epikos, eta horren jatorria ἔπος, epos, «hitza, istorio, poema» ) gertakizun eta ekintza gogoangarriak –bortitzak edo heroikoak gehienetan– kantatzen dituen literatura generoa da. Alor honetan bi testu mota bereizten dira: epopeia (oso luzea) eta kantu epikoa (laburragoa eta berriagoa).
Antzinako gizarteek herrien ohituretan eta gertakizun historikoetan oinarritutako poemak egin eta bildu zituzten. Lan horietan herrian izandako borrokak eta heroien ekintzak goraipatzen ziren. Homerok eta Virgiliok beren poema epikoetan gai horiek jaso zituzten (Homeroren Iliada eta Odisea; Virgilioren Eneida).
Ekialdeko herrietan ere gauza bera egin zuten. Mesopotamian Gilgameshen epopeia (K.a. 3.000. urte ingurukoa) hartu izan da epikaren aitzindari, baina Homeroren poemak (K.a. 900-750) dira zalantzarik gabe epikaren hasiera adierazi zutenak, eta epikaren arauen iturri nagusia eman dutenak. Homeroren lan horien ezaugarriak, deskripzioak, adjektiboak, esaerak, bat-bateko ahozko poesia, eta poesia-mota horren arauetan oinarritzen dira.
Ezaugarriak
Gai historikoak, nazionalak, erlijiozkoak eta kondaira garrantzitsuak jasotzen dira epopeia eta olerki epikoetan. Ezaugarri hauek dituzte: heroi nagusi bat izatea protagonista, batzuetan ia jainkoen ezaugarriak dituena; borrokaldia izatea; eta erdi jainko diren izakiek parte hartzea. Gaiaren aurkezpena egin ondoren, musei dei egiten zaie, eta kontaketaren erdiraino jauzi egin ondoren, berriro ere atzera egiten da. Europan Erdi Aroan ohiturazko epikari bultzada berria eman zioten arabiarren, germaniarren eta eskandinaviarren kondairek.
Historia
Jatorri indoeuroparra duten kulturei dagokienez, azpimarratzekoak dira, lehen-lehenik, germaniar, indiar eta greziarren arteko zenbait gai eta kontakizunetan aurkitu dituzten antzekotasun harrigarriak (gudariaren hiru bekatuen gaia, esate baterako, Eskandinaviako Starkad, Indiako Sisupula eta Greziako Herakles heroien kontakizunetan agertzen da), edo Cúchulainnen gudari-hastapenei buruzko irlandar kontaerak (Nechtanen hiru semeak elkarren segidan hiltzen dira) hiru Horazioetako batek hiru Kurizioak hilez lorturiko garaipenaren kontakizun latinoarekin dituen parekotasunak, azken hau Indiako Trita Aptya eta Irango Hiruburukoa garaitu zuen Thraetaona kontakizunen berdintsua delarik.
Hasierako mitoen eta kontakizun epikoaren arteko erlazio genetiko honek argitzen du, alde batetik, zenbait kontaera arkaiko (Mesopotamiako kulturako Nergal eta Ereshkigal poema, Gilgameshen epopeia, etab., gai nagusiak erlijiosoa eta jainkoen agerpena dituztenak) genero epikoan sartu behar den edo ez erabakitzeko zailtasuna, eta, bestetik, jainkoek epopeia handietan (hala nola Indiako Mahābhārata eta Ramayana, edo Greziako Iliada eta Odisea-n) parte hartzen jarraitzea. Dena den, poesia epikoetako protagonistak ez dira jadanik jainkoak, kontakizun teogoniko edo mitikoetan bezala, heroi mailara igotako gizakiak baizik. Heroi hauek herri baten etorkizunerako garrantzitsuak diren gertaeretan esku hartzen dute; gertaera horiek gertakari historikoei dagozkienak izan daitezke batzuetan, eta elezaharretako lehenaldiari dagozkienak beste batzuetan, baina, nolanahi ere, kontakizunaren jasotzaileek benetan gertatutzat jotzen dituztenak.
Antzinako Grezia
Antzinako Grezian kantari anonimo batzuk (aedoak) eratu zuten kontakizunaren oinarrizko gaia, eta gero olerkari batek (Homero izan edo ez, K.a. VII. mende inguruan) behin-betiko moldean garatu zuen: Iliada. Parisek Helena bahitu ondoren pizturiko greziarren eta troiarren arteko gerran esku hartzen duen Akiles heroiaren gorespena da kontakizun horren gai nagusia; poetak gerra horretako funtsezko gertaera batzuk aukeratzen ditu, berrogeita hamaika eguneko segida kronologikoan kontatzeko. Akilesen eta Agamenonen arteko tirabirak, Akilesen laguna den Patrokloren heriotza, Akilesek Troiako Hektorrekin izandako borrokaldia eta protagonistek dituzten grinen (maitasuna, haserrea, gudarien harrotasuna eta mendekurako joera) nahasketa burutsua dira, jainkoek dituzten esku hartzeekin batera, interesa eta handitasun epikoa sortzeko narratzaileak erabiltzen dituen baliabideetako batzuk.
Odisea-n, berriz, Ulises heroia da kontakizunaren protagonista, eta hiru narrazio-gune daude kontakizunaren oinarrian: Troiako gerra amaitzean, aberrira itzultzeko egiten duen itsas-bidaia eta bere nahia lortzeko aurkitzen dituen oztopoak; heroiaren bila dabilen haren seme Telemakoren gorabeherak; eta, azkenik, itzulera, aitorpena (anagnorisia) eta protagonistaren mendekua, haren emazte Peneloperekin ezkondu nahi zutenen aurka. Hain zuzen ere, bi poema hauetan finkatzen dira epopeia grekolatino jasoaren oinarriak, bai egiturari eta edukiei dagokienean (gaien, historiaren eta mitoaren arteko lotura, heroi-eredua eta moral aristokratikoaren balio-eskema: indar fisikoa, trebetasun militarra, leinua, ohorea, etab.), baita formari dagokionean ere: bertso hexametroak, estilo irmoa, epiteto epikoak, solasaldien dramatikotasuna, guduak eta pertsonaiak deskribatzeko teknikak, etab. Antzinako Greziako epikak, hala ere, alde batera utzi zuen geroago kontakizunen osagai mitikoa, eta aurrerantzean soldadu greziarren adore militarra eta antzeko balioak goraipatzen zizuzten gertaera historikoak izan ziren kontakizun horien ardatza.
Antzinako Erroma
Epika latinoan, Virgilio poema homerikoen eredura itzuli zen, halako moldez itzuli ere, non Eneida Erromako Iliada-tzat hartu izan baita bere azken sei kantutan, eta Erromako Odisea-tzat hexametro latinotan idatzitako lehen seietan. Poema horretan, Ulises bezala Troiatik datorren Eneas protagonistaren gorabeherak kontatzen dira, Italiara iristean, Latino erregek harrera egin, haren alaba Laviniarekin ezkondu eta, tronua oinordetzan hartu ondoren, bere erreinua sendotzearen aurka zeuden inguruko herrien kontra borrokatu behar izan zuelarik. Virgiliok latinezko poesia arkaikotik (Ennio eta Nevio) datozen elezaharrak eta osagai mitologikoak erabiltzen ditu berriro, eta aldi berean Erromako orainaldi, lehenaldi ospetsu eta etorkizunari buruzko goraipamen-prozesu bat finkatzen du. Poema hauxe izan zen, hain zuzen, Pizkundeko epikaren erreferentzi puntua.
Geroago, Lukanok norabide berria eman zion erabilera epikoari Farsalia-n, kronika itxura duen ikuspegi errealistatik hurbileko gertaerak (Zesar eta Ponpeioren jarraitzaileen arteko gerra zibila) kontatzen dituelako. Nolanahi ere, honek guztiak epikaren barruan funtsezko aldaketak gertatu direla adierazten du: lehen ahozkoa zena orain idatzi egiten da, tradizioari loturik zegoena epika jasoa bilakatzen da, eta talde edo herri lana izatetik idazle bakar baten lana izatera bihurtzen da.
Erdi Aroa
Erdi Aroan, Europako lurralde askotan hedatu eta hainbat elezahar eta tradizio epiko original zekartzaten herri germaniarren eraginez berpiztu zen epika. Lehenaldi historiko eta mitikoan oinarritu eta ahozko tradizioaren bidez gordetako elezahar hauek Eskandinavian, Ingalaterran eta Alemanian sortutako zenbait poema epikotan kopiatu zituzten, eta bertan agertzen ziren gai, arrazoi eta pertsonaietako batzuk Frantziako eta Espainiako epika erromanikoetan ere azaltzen dira. Elezahar germaniar hauek, VI. mendean |frankoak|frankoei aurre egin eta IX.ean elezaharretako pertsonaia bilakatzen den Beowulf errege godoari buruzko poeman agertzen dira Ingalaterran, eta Mabinogion delakoetan Galesen.
Eskandinaviako herrialdeetan, germaniar epikak bi mota azaltzen ditu: Eddak (Islandian eta Norvegian sortutako narrazio poemak) eta Sagak, prosazko narrazioak, ahoz hedatu eta XIII. mendeaz geroztik transkribatuak. Azken hauetan, elezaharretako ekintzen kontakizunak daude, benetako historiatzat hartuak. Saga hauen artean aipatzekoak dira Thidrekssaga (Italia konkistatu eta elezahar germaniarretako pertsonaia mitikoa bilakatu zen Teodoriko Handia errege ostrogodoari buruzkoa) eta Volsunga saga, Sigfrid heroia agertzen dena. Elezahar germaniarretatik sortutako poema epikorik garrantzitsuena, ordea, Nibelungenlied («Nibelungoen Kanta») delakoa da, XIII. mendearen hasieran Austriako poeta batek idatzia. Bertso parekatu errimatuez osaturiko hogeita hemeretzi kanta ditu eta, poesia jaso eta gortearen gustukoari dagokionez, egitandi kanta erromanikoen antzeko ezaugarriak azaltzen ditu. Epopeia germaniarrak, bestalde, geroago zalduntza liburuek, erromantzeek, etab., bildu zituzten hainbat gai eta elezahar ere hedatu zituen, hala nola Parsifal, Tristan eta Iseo, Walter (Gaiferos eta Melisendaren erromantzea), etab.
K.a. 192
K.a. II. mendearen taula (K.a. III. mende | K.a. II. mende | K.a. I. mende)
K.a. 210ko hamarkada | K.a. 200ko hamarkada | K.a. 190ko hamarkada | K.a. 180ko hamarkada | K.a. 170ko hamarkada
K.a. 197 | K.a. 196 | K.a. 195 | K.a. 194 | K.a. 193 | K.a. 192 | K.a. 191 | K.a. 190 | K.a. 189 | K.a. 188 | K.a. 187
Crithagra frontalis
Crithagra frontalis Crithagra generoko animalia da. Hegaztien barruko Fringillidae familian sailkatua dago.
Sint-Katelijne-Waver
Sint-Katelijne-Waver (nederlanderaz ahoskatua: ; frantsesez Wavre-Sainte-Catherine) Belgikako iparraldean dagoen hiria da, Flandriako Anberesko probintzian dagoena. Udalerriaren barruan herri hauek daude: Onze-Lieve-Vrouw-Waver eta Sint-Katelijne-Waver bera. 2015eko urtarrilaren 1ean 20.349 biztanle zituen.
Pholadomyidae
Pholadomyidae Pholadomyoida ordeneko bibalbo familia bat da.
Epika
Erdi Aroa
Espainiako epikari dagokionean, Cantar de mio Cid da ia osorik gordetzen den ale bakanetako bat. Segur aski XIII. mendeko lehen urteetan Burgos inguruan idatzia, Gaztelako behe mailako nobleziako kide baten bi hamarkadetako bizitza, Rodrigo Díaz de Vivarena, kontatzen zaigu, eta poemaren oinarrizko gaiak, berriz, honako hauek dira: heroia aginpidera nola iristen den, ohorea nola berreskuratzen duen, soldadu onaren arrakasta, Ciden zintzotasun morala, eta behe mailako nobleziaren balioak goi mailakoarenak baino hobeak direlako adierazpena. Behe Erdi Aroan gainbehera joan zen jendeak egitandi kantarako zuen interesa. Zaletasun handiagoa pizten zuten poesia epikoaren molde berriek: gertuagoko gaiak (Gaztelak Granadako Erresumarekin zuen gerra), edo lirika eta nobela gaiak ukitzen zituzten erromantzeek, alegia.
Pizkundea
Epopeia burleskoak, bestalde, epika jasoaren alderdi desmitifikatzailea adierazten du: Luigi Pulciren Morgante maggiore (1481), eta Teofilo Folengoren Baldo (1517) Italian, eta Lope de Vegaren La Gatomaquia (1634) eta José de Villaviciosaren La Mosquea (1615, Eulien eta inurrien arteko gerra) dira adibide batzuk.
XVIII. mendetik aurrera
XVIII. mendeaz geroztik, egile garrantzitsu gutxi izan zuen poesia epikoak Europan (Voltaireren Henriade, esate baterako). Badirudi, ordea, Erromantizismoan halako susperraldi bat izan zuela Frantzian (Alphonse de Lamartine eta Alfred de Vigny) eta Espainian (Rivasko dukea, José Zorrilla eta José de Espronceda).
XIX. mendean, ordea, egile gutxik lantzen zuten olerki egitura anakroniko bilakatu zen epika. Victor Hugoren La legende des siecles («Mendeetako elezaharra», 1859) osatzen duten kanta epikoak eta Jacinto Verdagueren bi epopeia katalanak (L'Atlàntida, 1877, eta Canigo, 1886) dira mundu mailan oihartzun handiena lortu zutenak. Egia esan, epopeia jasoa desagertu egin zen, eta herrialde batzuetan indarrean zegoen poesia tradizionalak nabarmenki egin zuen atzera. Hala ere, halako joera epiko batek bizirik iraun zuen molde zaharkituak desagertzean; Walt Whitmanek badu, esate baterako, handitasun kutsu bat, eta talde esperientziaren mundua bereganatzeko gogo bizia, antzinako epopeiaren ezaugarriez libratu ondoren, neurri batean epopeia horren jarraipena eta eguneratzea adierazten dutena.
Jokaera honek oihartzun nabarmena izan zuen XX. mendean, eta, honela, epopeiatzat hartzerik ez badago ere, Pablo Nerudaren Canto general liburua (1950) arrazoi epikoen mosaiko bat dela esan daiteke.
Irakurketa azkar
Irakurketa azkarreko teknikak, irakurketa bizkorreko teknikak edo irakurketa lasterreko teknikak, ustez azkarrago eta ulermen hobearekin irakurtzeko teknika sorta bat izendatzeko erabiltzen den terminoak dira. Irakurlearen batez besteko irakurketa-abiadura nabarmen handitzera bideratutako metodoen bilduma batzuk dira. Teknika hauekin irakurmen-lastertasuna eta ulermena, ahalegin handiegirik egin gabe gainera, dezente hobetu omen daitezke.