cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Palais-Royal (Paris)
Palais-Royal (3), Frantziako Paris hiriburuan dagoen auzo bat da, Louvre (1) barrutian. 1999ko erroldaren arabera 3.195 biztanle zituen. Auzo hau nagusiki Sena ibaiaren iparraldeko bazterrean kokatua dago, baina Île de la Cité uhartearen mendebaldeko zatia ere barne hartzen du.
Izena bertan Parisko Errege Jauregia dagoelako datorkio.
Homofilia
Homofilia (literalki "berdinen maitasuna") esaten zaio pertsonek beren homonimoekiko erakarpena izateko duten joerari. Antzekotasuna, adina, sexua, sinesmenak, hezkuntza, klase soziala eta beste hainbat ezaugarriren araberakoa izan daiteke. Terminoa Karl-Günther Heimsoth alemaniar astrologo, egile eta psikoanalistak sortu zuen Hetero- und Homophilie doktore hitzaldian, 1924an. Ordutik, soziologian eta beste eremu batzuetan oso erabilia izan den kontzeptua da.
Sare sozialen analisiaren testuinguruan, asortatibitateari erreferentzia egiteko homofilia hitza ere erabiltzen da, hau da, elkarren artean erlazionatuta dauden sare sozialeko gizabanakoen artean ezaugarri garrantzitsu batean edo gehiagotan dagoen antzekotasunak eragindako fenomenoari erreferentzia egiteko.
Homofilia sexualitatean
"Homofilia" hitza homosexualen termino alternatibo gisa ere erabiltzen da, askok nahiago dutena, sexuari buruzko maitasuna (theιλία greziarraren " philia ") nabarmentzen duelako. sexuarekiko azpimarratzean. 1950eko eta 1960ko hamarkadetan erakunde eta argitalpen homosexualek erabili zuten; izan ere, garai honetako taldeak, kolektiboki, mugimendu homofiloa bezala ezagutzen dira.
"Homofilia" terminoa testuinguru horretan desagertzen hasi zen LGBT askapen mugimenduak sortu zirenean 1960ko hamarkadaren amaieran eta 1970eko hamarkadaren hasieran, lesbiana, gay, bisexual eta transgenero hitzak barne hartzen zituen terminologia berri batekin ordezkatua izan zelarik, nahiz eta talde homofilo batzuk 80, 90 eta 2000ko hamarkadara arte iraun zuten.
Bestalde, hitza, batzuetan, lagunartean erabiltzen da LGBT komunitatean heteroaliatu bat deskribatzeko, hau da, heterosexual gisa identifikatzen den eta harreman sozialetan LGBT gizabanakoekin lotuta sentitzen den pertsona bat edo LGTB komunitate eta kulturarekin oso lotuta dagoena deskribatzeko.
Oncorhynchus gilae
Oncorhynchus gilae Oncorhynchus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Banaidja
Banaidja Araneomorphae armiarma generoa da, Dictynidae familiakoa. Taxon monotipiko Banaidjaren generoaren espezie bakarra da. Samoa uhartetako batzuetan aurkitzen dira: Upolu eta Savai'in, Samoan, eta Tutuila Samoa Amerikarrean.
Hylophilus semicinereus
Hylophilus semicinereus Hylophilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Vireonidae familian sailkatua dago.
Francis Ebejer
Francis Ebejer (Dingli, Malta, 1925eko abuztuaren 28a - Swieqi, 1993ko ekainaren 10a) Maltako eleberrigilea, poeta eta antzerkigilea da. Malteraz eta ingelesez idatzi zuen.
Irratian eta telebistan idazten hasi zen bere ibilbidea. Lan horietako batzuk Estatu Batuetako, Holandako eta Italiako hedabideetan itzuli eta hedatu ziren. Bere lanek Maltako antzerki garaikidearen produkzioa eta zuzendaritza iraultzea lortu zuten.
Eleberriak ere idatzi ditu, gehienak New Yorken eta Londresen argitaratuak.
Ebejer PEN klubeko kidea, Malti Letterarju mugimenduko ohorezko presidentea eta Akkademja tal-Malti kidea izan zen.
Hainbat sari jaso zituen, besteak beste Maltako Literatura Saria lau aldiz, Ekoizle Onenaren Cheyneh Saria (1984), Kulturako Feniziar Trofeoa (1982) Citta 'di Valletta Saria (1989). 1986an Ohorezko Domina jaso zuen Avignon hiritik frantsesera itzulitako lanetako batengatik.
Gymnocypris potanini
Gymnocypris potanini Gymnocypris generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Hideaki Kaetsu
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama Flügels.
Millarapueko gudua
Millarapueko gudua 1557ko azaroak 30an gertatu zen eta Caupolicanek zuzendutako maputxeek García Hurtado de Mendozaren espainiar armadaren aurka eginiko segada bat izan zen, espainiar armada garaile izan zelarik.
Historia
García Hurtado de Mendoza Txilera heltzean, Lautaro hil eta gutxira, espainiar armada 1000 espainiarrez, 1000 zaldi baino gehiagoz eta 4000 yanakonaz osatua zegoen, gehiena hegoalderantz bidaliz euren kanpainan, non, azkenik, maputxeak menderatzea espero zen. Maputxeek, banatuak eta soldaduetan eskasak, soilik 5.000 gerlari bidali ahal izan zituzten, horren ondorioz espainiarrak euren lurralde basotsuan sartzen utziz erasorik egin gabe, segada baterako soldadu kopuru handiagoa biltzeko esperoan.
Lagunillasko gudu ez erabakigarriaren ondoren, García lurralde etsaian barneratu zen gudu erabakigarri baten bila.
Millarapueko gudua
Espainiar armadak Millarapuen kanpatu zuen, Araukaniaren barnean, azaroak 29an. Caupolicanen agintepeko maputxeek eraso saiakera bat egin zuten azaroak 30eko goizean etsaien kanpamenduaren aurka. Baina egun horretan, espainiarren artean San Andres eguna ospatzen zen, eta tronpetazko diana alai bat jo izana araukanarrek alarma seinale bezala interpretatu zuten, eta, deskubrituak izan zirela pentsatuz, erasoa zapuztua geratu zen.
Erasotzaile kopurua 3.000 eta 10.000 artekoa zen. Horien buru Galvarino zetorren, bere beso moztuak erakusten zituena, bere herrikideen pasioak goratuz. Gudua basatia eta ankerra izan zen.
Millarapueko guduak gauerditik arratsaldeko ordu biak arte iraun zuen, eta Caupolicanek zaldi zuri baten gainean eserita zuzendu zuen. Azkenean, maputxeak alboetatik eta atzegoardiatik inguratuak eta garaituak izan ziren, 1000 maputxe hil zirelarik. Espainiarrek Cañete gotorlekua ezarri zuten, Tucapelgoa egon zen tokitik ez oso urrun.
Ekialdeko Europako ordokia
Ekialdeko Europako ordokia, batzuetan Errusiar ordokia (Русская равнина) deitua, Ekialdeko Europako zenbait ibai-arro hartzen dituen ordoki zabala da. Europako zabaldirik handiena da, 4.000.000 km²ko azalerarekin, eta batezbesteko garaiera 170 mkoa da. Ural mendietan hasten da eta Errusiako europar aldera, Baltiar herrialdetara, Bielorrusiara, ia Ukraina osora, Moldaviara, ekialdeko Poloniara eta mendebaldeko Kazakhstanera hedatzen da.
Iparraldean Itsaso Zuria eta Barentseko itsasoa ditu; ekialdean, Ural mendiak, Ural ibaia eta Kaspiar Itsasoa; hegoaldean Kaukaso mendilerroa eta Itsaso Beltza eta mendebaldean Karpatoak eta beste mendilerro txikiak.
Ordokia zenbait eskualdetan banatuta dago:
Antzinako Errusiar Inperioa eta Sobietar Batasunaren lurraldetan eskualdea Ordoki errusiarraren izenaz ere ezaguna da.
Iparraldeko Europako ordokiarekin batera Europako ordokia osatzen du.
1950eko Paris-Roubaix
1950eko Paris-Roubaix txirrindularitza lasterketa honen 48. edizioa izan zen. 1950eko apirilak 9an ospatu zen eta garailea Fausto Coppi izan zen.
Dióscoro Alonso
Dióscoro Alonso (Monforte de Lemos, 1903ko irailaren 9a - ?, 1981eko irailaren 9a), euskal txirrindulari profesionala izan zen, 1920 eta 1930 artean profesionala izan zena. Bere ibilbidean hainbat garaipen lortu zituen.
Haurtazarotik Altsasun bizi zen nahiz eta Galizian jaioa izan.
Palmaresa
1923
1924
1925
1927
Eslovakiar
Eslovakiarrak (Slováci, singularrez Slovák, emakumezko izena: Slovenka, pluralez Slovenky) mendebaldeko eslaviarren etnia bat dira, batez ere Eslovakian eta inguruko herrialdeetan bizi direnak.
Eslovakiako herritarrak, eslovakieraz egiten dute eta kristau katoliko eta protestanteak dira.
Vaxholmeko gaztelua
Vaxholmeko gaztelua (Vaxholms fästning) Suediako gotorleku historikoa da Vaxholm herrian dagoena. Stockholmgo uhartedian kokaturik dago.
Kokapena
Vaxholm herriaren parean dagoen uharte txiki batean kokaturik dago.
Historia
Gustavo I.a Vasa erregea konturatu zen Vaxholm toki estrategikoa zela Stockholm hiriburuaren defentsarako eta 1549an Vaxholmeko gaztelua eraiki zuen uharte txiki batean. 1612an daniarrek erasotu zuten eta 1719an errusiarrek baina ez zuten hartzerik lortu.
Gaur egun dakusagun eraikina gerra-preso errusiarrek altxatu zuten 1833 eta 1863 artean. Ordurako garrantzia militarra nabarmen jeitsia zegoen.
2006 arte iraun zuten militarrek bertan. Urte horretan gaztelua museo bihurtu zen.
Encantado
Encantado Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Aldaba (argipena)
Aldaba hitzak adiera zenbait ditu:
Daziar
Daziarrak (Daci; Δάκοι, Δάοι, Δάκαι ) Dazian, Karpatoak eta Itsaso Beltzaren mendebaldeko kostalde artean, bizi zen herriaren kideak izan ziren. Eskualdeak egungo Errumania eta Moldaviaz gain, Ukraina, ekialdeko Serbia, iparraldeko Bulgaria, Eslovakia, Hungaria eta hegoaldeko Polonia ere hartzen zituen.
Daziarrek dazieraz egiten zuten, egun ezezaguna dena, baina ziur asko trazierarekin loturak zituena. Edonola ere, bere auzokoak ziren Eszitiarrek eta zeltek eragina ere izan zuten bere kulturan.
Lehendabizikoz erromatar iturrietan agertu ziren eta, autore klasikoek, aho batez, daziarrak geten adar bat bezala hartu zuten. Estrabonek, daziarrak, Panoniako ordokian eta Transilvanian bizi ziren getak zirela zehaztu zuen; getak, berriz, Itsaso Beltzaren kostaldean (Eszitia Txikian) bizi ziren bitartean.
Pfedelbach
Pfedelbach Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Milango katedrala
Duomo hitza latinezko Domus Dei izenetik dator, Jainkoaren Etxea esan nahi duena) Italiako Milan hirian dagoen katedral gotiko bat da. 157 metroko luzera du eta bere barnean 40.000 pertsona sar daitezke. Koruko leiho nagusiek munduko handienak izatearen ospea dute.
Place-Vendôme (Paris)
Place-Vendôme (4), Frantziako Paris hiriburuan dagoen auzo bat da, Louvre (1) barrutian. 1999ko erroldaren arabera 3.044 biztanle zituen.
Milango katedrala
Historia
Milango hiriaren planoak Duomotik erradio eran irteten diren edo berau inguratzen duten kaleekin, hau Erromatar Inperioaren garaian jada hiriaren erdigunea zela adierazten du, garai hartan Mediolanum izena zuena. San Ambrosioren katedrala toki honetan bertan eraiki zen V. mendearen hasieran, 836an gertu basilika bat gehitu zitzaiolarik. Suak bi eraikinak 1075ean kaltetu zituenean Duomoagatik ordezkatuak izan ziren.
Eraikuntzaren hasiera
1386an Antonio da Saluzzo artzapezpikuak proiektu berria gotiko distiratsu berantiar estilo batekin hasi zuen. Eraikinean Italian ez ohikoak diren ezaugarri ugari daude, Frantziako Bourges hiriko tradizio arkitektoniko koak direnak, alboko nabe bikoitzekin eta leiho txikiz errematatutako arku multzo oso altu bat. Bere arkuek sailkatzeko oso zailak diren kapitelak dituzte.
Place-Vendôme (Paris)
Izena bertan Vendôme plaza dagoelako datorkio.
Lepidocephalichthys manipurensis
Lepidocephalichthys manipurensis Lepidocephalichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Isosorbida dinitrato
Isosorbida dinitratoa bihotz-gutxiegitasuna, espasmo esofagikoak eta bularreko mina tratatzeko eta prebenitzeko erabiltzen den sendagaia da, bihotz-odolaren fluxua nahikoa ez delako. Aurkitu da bereziki erabilgarria dela disfuntzio sistolikoak eragindako bihotz-gutxiegitasunean, hidralazinarekin batera, arraza beltzeko pertsonengan. Ahotik edo mihiaren azpian jartzen da.
Albo-ondorio arrunten artean daude buruko mina, zorabioa zutik jartzean eta ikusmen lausoa. Albo-ondorio larriek presio arterial baxua dute. Ez dago argi haurdunaldiko erabilera segurua den haurtxoarentzat. Ez da erabili behar sildenafiloaren familiako sendagaiekin batera. Isosorbida dinitratoa nitratoaren sendagaien familiakoa da, eta odol-hodiak dilatatuz jarduten du.
Isosorbida dinitratoa lehen aldiz 1939an preskribatu zuten.
Panfleto
Panfletoa kritika politiko eta sozial zorrotz eta gogorra egiten duen testua da, osagai ideologiko nabarmena duena eta propaganda egiteko argitaratua.
Williamsville (Missouri)
Williamsville Missourieko hiri bat da. Wayne konderrian kokatua dago. 2010ean 342 biztanle zituen, 0.84 kilometro koadrotan banatuta.
Júlio Borges
Júlio Borges Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Colostethus
Colostethus anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Dendrobatidae familian sailkatua.
Edorta Kortadi
Edorta Kortadi Olano (Tolosa, 1946ko apirilaren 13a) gipuzkoar arte irakasle, idazle eta kritikaria da.
Biografia
Donostiako Apaizgaitegian ikasi zituen Humanitateak, Filosofia eta Teologia (1958-1971), Irungo Maisutza Eskolan Maisutza (1968), eta Bartzelonako Unibertsitate Zentralean Filosofia eta Letrak, Artearen Historia espezialitatean, (1971-1976). Diseinatzaile grafikoa eta publizista izanik, Euskal Kartelgintza eta Arte Grafikoak (1968-1976) mugimenduan hartu zuen parte. Haur-literatura eta -poesiari buruzko hainbat liburu diseinatu eta ilustratu zituen, eta haurrentzako poesia-liburuak ere idatzi zituen (Donostiako Kantil Poesia Saria eskuratu zuen). 1968. urtetik aurrera irakaskuntza, arte-kritika eta erakusketen antolakuntza tartekatu zituen, apaiz-lana alde batera utzi gabe. 1978an Eusko Ikaskuntzako Arte Saileko lehendakari izendatu zuten, eta 1982tik 1994ra erakunde horretako idazkari nagusia izan zen. Jose Migel Barandiaran Fundazioko idazkari nagusia ere izan zen 1979tik 1997 arte. Gaur egun Donostiako Santa Maria basilikaren parrokoa da eta Donostiako Elizbarrutiko museoko zuzendaria.
Liburuak
Kaleratu dituen liburuen artean daude:
Ramón María del Valle-Inclán
Ramón María del Valle-Inclán, jaiotzez Ramón José Simón Valle Peña, (Vilanova de Arousa, Pontevedra, Galizia, 1866ko urriaren 28a - Santiago de Compostela, Galizia, 1936ko urtarrilaren 5a) gaztelaniazko idazlea izan zen eta 98ko Belaunaldiaren literatura mugimenduko gertuko kidea. Eleberria, antzerkia eta poesia landu zituen, batik bat. Esperpento estiloaren sortzaile eta erreferentea da. Hainbat itzulpen ere egin zituen.
Lehen urteak
Ramón del Valle-Inclán Bermúdez de Castro (1823-1890) idazlearen eta Dolores de la Peña y Montenegro senar-emazteeen bigarren semea zen. Galizian hezi zen, Salnes eskualdeko mendi aldean. Batxillergoa Pontevedran burutu zuen. Ondoren, Zuzenbide ikasketak egin zituen Santiagon, baina ez zituen bukatu, aita hil zenean bertan behera utzi baitzituen. Garai hartan hasi zen literaturarekin zaletzen. Mexikon ia bi urte eman ondoren (1892-1893), Madrilera joan zen bizitzera eta bulegari gisa hasi zen lanean. Madrilgo literatura hizketaldietan parte hartzen zuen eta nabarmentzen saiatzen zen; bere hitz-jarioa eta nortasun bitxia zirela eta. Oso ezaguna egin zen eta garaiko idazle asko ezagutu zituen, adibidez 1899 urtean, Ruben Dario modernismo literarioaren ikurra zena. Urte berean, uztailaren 24ean, liskar baten ondorioz, zauri txiki bat egin zuen ezkerreko eskumuturrean (makilakada bat ez jasotzeko burua babesterakoan - Manuel Bueno kazetariak emana-, jemeloa sartu zitzaion haragian) baina gerora zauria gaiztotu eta gangrenatuko zelakoan ezkerreko beso osoa moztu egin zioten. . Hainbat laguni laguntza eskatu zien mediku espezializatuen arreta jasotzeko, baina ezin izan zen anputazioa ekidin eta berehala saiatu zen egoera gainditzen eta islada literarioa ematen Bradomin pertsonaiaren zenbait pasartetan. . Antzerkian aktore izateko asmoa baztertu zuen orduan eta idazteari irmoki heldu zion. Frantses sinbolisten eraginpean idatzi zituen arrakasta izan zituzten lehen obrak, lau kontakizun, prosa ederrekoak eta dotorezia dekadentekoak: Sonatas (1902-1905).
1907 urtean Josefina Blanco Tejerina (1878-1957) arrakastadun aktorearekin ezkondu zen. Bikoteak sei seme-alaba izan zituen ondorengo 15 urteetan.
Garai horretan batu zen Karlismorekin. Sektore horren onarpena zabaldu zion bere lanak Los cuzados de la causa. Orokorrean, karlismoaren ikuspegi idiliko eta nostalgikoa aurkezten du. 1909 urtean Nafarroara bidaiatu zuen lehenengo aldiz, oinez eta zaldiz, nahiz eta ordurako bere hainbat lanen agertoki izan, (besteak beste, Voces de gesta lanean).
Hego Amerikara bidaia eta antzerkia
1910. urtean, antzerki sasoian, senar-emaztea Argentinara joan zen eta Hego Amerikan ibili ziren. Han zirela, Garcia-Ortega antzerki-konpainiarekin antzezpenak hasi eta ondoren Maria Guerrero y Fernando Mendoza Antzerki Konpaniarekin jarraitu zuten lanean. Konpainia horretan zuzendari artistiko gisa lan egin zuen, eta bere emazteak antzezle moduan. Ondoren, Guerrero-Mendoza konpainiarekin Txilera eta Paraguai a joan ziren, eta berriz ere Argentinara, Independentziaren Mendeurrenean. Hego-Amerikan antzerkiarekin lortutako arrakastak etekin ekonomikoak ekarri zizkion sendiari. Ondoren, Guerrero-Mendoza antzerki konpainiarekin, orduan nagusienetakoa zena, tira-birak izan zituen: alde batetik, bere komediak antzeztea ez omen zen oso errentagarria eta bestetik, arazoak ekartzen zituelakoan ez zuten Voces de gesta antzeztu nahi izan. Haustura 1912an gauzatu zen, konpainia Donostian zela lana antzezteari uko egin zionean eta egileak lan horren irakurketa publikoa egitea baino ez zuen lortu, Iruñeko Gayarre Antzokian karlismotik gertu zeuden ikusle askoren aurrean. Aurrerantzean, berriz antzerkia idazteari ekin zionean, lanak antzezteko presiorik gabe, generoaren berrikuntzari heldu zion batik bat, eta hasiberria zen zinemak bere arreta piztu zuen. . Alor pertsonalean, atsekabea iritsi zen sendiari, ze 1914an Joaquin bere semea zendu zen.
Gerra kronikak
Lehen mundu gerra zela eta, karlistak alemanen alde egon arren, Valle-Inclan aliatuen aldeko gisa agertu zen bere adierazpenetan. 1916ko apiriletik ekainera bitartean Frantziara bidaiatu zuen, hango Gobernuak gonbidatuta aipatu izan denez. Halere, gonbidapena ez omen dago frogatuta; bai, ordea, Prensa Latina argitaletxeak eginiko enkargua. Bidaian frontea aurrez aurrre ikusi zuen eta biziki hunkitu zen. Bere kronikak El Imparcial egunkarian eta La media noche lanean jaso ziren. Urte horretan, Arte Ederretako fakultatean Estetikako irakasle izendatu zuten. Ikusi zuen benetako gerra horrek ez zeukala zerikusirik irudikatutako lehenaldiko gerrarekin, hots, gerra karlisten inguru idatzi zuen seriearekin. Esperientzia hori egilearen bilakaera ideologikoarekin erlazionatu da. Horrela, gazte garaian ideia atzerakoiak eta karlistak defendatu bazuen ere, helduaroan, lehenengo mundu gerra gertutik ikusi ondoren batik bat, jarrera kritikoagoa eta gizatiarrago azaltzen duela antzeman da, bere idealismo estetikoa alboratzen duen bitartean. . Izan ere, Tirano Banderaseta, batez ere, amaitu gabeko El ruedo ibérico serieak garapen horren lekuko dira bere lan literarioretan. Ondorengo urte horietan nazioarteko gertaerek eta inguruko egoera politikoak bere arreta bereganatu zuten. Tertulietan egin zituen zenbait adierazpen zirela medio, Komunismoaren ingurura gerturatu zen ustea zabaldu zen bere bizitzako azken urteetan. Izan ere, ideologia baino gehiago, Lenin edo Alvaro Obregon bezalako pertsonaiak miresten zituen, buruzagi karismatikoak eta autoritarioak zirelako. Katedra utzi eta 1921. urtean Mexikora joan zen, Obregonen gobernuak gonbidatuta, non nekazal erreforma abiatua zen, jatorri espainiarra zuten lur-jabe handien interesen kontra. Ondorengo hilabeteetan, La Habana eta New York ere izan ziren bere jardunen kokaleku. . Bere azken urteetako idatzietan, ikuspegi libertario batetik estatuaren kritika sakona egiten du, eta Bakuninen ideiei ahotsa ematen dizkie. .
Primo de Riveraren diktaduran
Urte horietan bederatzi eleberriz osatutako bilduma idazten hasi zen, El ruedo Ibérico izenburupean (1926-1936), Espainiako XIX. mendeko politika eta gizarte ustelkeriari buruzkoa; nolanahi ere, hiru baino ez zituen argitaratu, La corte de los milagros (Mirarien gortea), Viva mi dueño (Gora nire nagusia) eta Baza de espadas (Ezpata jokaldia) bukatugabe geratuko zen azkena. Aipagarria da etapa honetan Tirano Banderas eleberria (1926), Mexikoko diktadore baten erretratu bizi-bizia da, arrakasta eta eragin handikoa.
Primo de Riveraren diktaduraren kontrako adierazpenak egin zituen 1926. urtetik aurrera, baina beti ere argi eta garbi utzi nahi izan zuen bera ez zela liberalzalea eta Berrezarkuntzaren kontrako jarrera zuela. Orokorrean ideia eta balio tradizionalistak defendatzen zituen. Baina bere iritziak ez ziren erosoak eta horrela, 1927. urtean, poliziak, gobernuaren aginduz, kioskoetatik eta liburudendeetatik erretiratu zuen La hija del capitán esperpentoa. Narrazioan antzeman ziteken Sanchez kapitainaren hilketa, 1913. urtean Madrilen gertatutakoa. Lan horretan armadaren ustelkeria narbarmen geratzen zen. Era berean, garaiko gizarte- eta ekonomia-azpijokoak, diktadura babesten zituztenak, agerian uzten zituen. .
1929ean atxilotua izan zen, isun bat ordaintzeko uko egin ziolako, ez zuzenean arrazoi politikoengatik; hala eta guztiz ere, horren inguruko zurrumurruak eta ahoberokeriak zabaldu ziren. .Dena den, ukaezina da idazlearen jarrera konprometitua dikataduraren aurka. Izan ere, atxiloketaren oihartzuna jaso zen garaiko nazioarteko prentsa nagusian. .
Espainiako Bigarren Errepublika eta azken urteak
Espainiako Bigarren Errepublika hasi zenean, Errepublikaren aldeko jarrera hartu zuen idazleak, eta kontuan izanda aurreragoko jarrera eta ospea, kultur alorreko kargu bat betetzeko izendatu zuten, besteak beste Tesoro Artístico Nacional delakoaren zaintzaile orokorra izan zedin. Eskumenik gabeko kargua zen, nonbait. Ondoren, Aranjuezeko Museoaren zuzendari izendatu zuten eta errege jauregiak duintzeko egitasmoa prestatu zuen, erabilera turistikoa eman ahal izateko gero, garaiko Europan egiten hasia zen bezala. Ondoren, 1933. urtean Erromako Arte Ederretako Espainiako Akademiako zuzendari postua eman zioten, eta zenbait gorabehera tarteko, ia hil arte kargua bere esku egon zen.
Literaturaren alorrean, 30. hamarkadan, sortzen baino, gehien bat, bere testuak birlantzen aritu zen.
Hylophilus pectoralis
Hylophilus pectoralis Hylophilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Vireonidae familian sailkatua dago.
Ramón María del Valle-Inclán
Espainiako Bigarren Errepublika eta azken urteak
Azkenik, 1935. urtean Santiago de Compostelara joan zen aspaldi jasaten zuen gaixotasuna artatu ziezaioten, orduan Espainian aintzindaria zen Erradioterapia tratamenduaren bidez, baina hobekuntza aldi batzuk izan ondoren, 1936ko urtarrilaren 5ean hil zen.
Pertsona eta pertsonaia
Idazleak datu kontraesankorrak eman zituen bere buruaz ia sistematikoki. Maskara ezberdinak zituen pertsonaia eraiki zuen. Hori bere izenarekin hasten da: Ramón José Simón, Valle y Peña deiturekin, bere arbasoetako baten (Francisco del Valle-Inclán) izen artistikoa hartu zuen. Bataioa ez zen ospatu erditzea konplexua izan zelako, eta ama oso ahulduta geratu zen. Horretaz baliatuta, bi herri jaioterritzat hartzen dira: Vilanova de Arousa eta A Pobra do Caramiñal. Berak esan zuen itsasadarra zeharkatzen zuen itsasontzi batean jaio zela. Izan ere, A Pobran (Bermúdezko Dorrean) haren omenezko museoa badago, idazlea A Pobran bizi izan zelako. . Halaber, literaturako pertsonaietan "alter ego" literarioa ere identifikatu da, hala nola, Bradomin markesa, hain zuzen idazlea bizi zen herrian A Pobra do Caramiñal, Torre de Xunqueiras eraikinean etxea fikzioan kokatuta. Hori dela eta, hainbat iturri ezberdinetan ikertu egin behar da Valle-Inclán nor ote zen argitzeko. Bizi zela, egindako elkarrizketek, haren inguruko arrastoak ematen dituzte, hemeroteketan jasoak, baina ezin dira bere diskurtsoaren erreprodukzio fideltzat hartu, ez generoaren mugengatik, ez eta idazleak bere elkarrizketatzaileari batzuetan adarra jotzeko borondate garbia agerian azaltzen duelako. Hizlari gisa, ez zituen bere testuak idazten, sarritan gidoi edo nota baten gainean inprobisatzen zen eta horrek zailtzen du ideien ibilbidea jarraitzea. Gutunek, berriz, datu fidagarriak ematen dituzte bere harremanei, kezkei eta pentsatzeko moduari buruz eta denborarekin argitara ekartzen dira. . Arazo bera gertatzen da bere jarrera ideologikoekin. Gaztaroan nolabaiteko harremana izan zuen Santiago de Compostelako mugimendu erregionalistarekin, Alfredo Brañas, tradizionalista zuzendu zuena bere anaia Carlosekin. Hortik karlismora eboluzionatu zuen Lehen Mundu Gerran zehar karlismo ofizialaren jarrera germanofiloagatik urrundu bazen ere (Valle-Inclanek ez ezik, Jaime Borbón y Borbón-Parma erregegai karlista ere ez zegoen ados) mugimenduarekiko lotura mantentzen jarraitu zuen. Izan ere, 1931 urtean erregegaiak sortutako kondekorazioa jaso zuen, “Baztertutako legitimitatearen ordenaren gurutzea”. Bestalde, El ruedo ibérico amaitu gabe utzi zuen lanean, Karl Marx, Friedrich Engels eta Bakuninen interpretazio askorekin bat dator bere analisietan. Era berean, Leninen alde azaltzen da, baina Stalinen aldeko adierazpenak egiten duen bitartean, Erromako Akademiako zuzendari kargua betetzen ari zela, Mussoliniren faxismo italiarra goraipatzen du ere bai. Aldi berean, Manuel Azaña Errepublikako presidentea laguna du. Azken finean, ez zen politikoa, baizik eta artista. .
Literatura ibilbidea
Valle-Inclánen hasierako testuak urrundu egiten dira garai hartan ohikoa zen literatura errealistatik. Bere estiloak aurrekariak ditu erromantizismoan. Ibilbide literarioan erabiltzen dituen teknika sinbolistek eta dekadentistek modernismoarekin lotzen dute alde batetik, baina bestetik, estilo propio bat ere garatu zuen; Esperpentoa deritzona landu zuen, hots, errealitate zentzugabearen ikuspegi desitxuratu eta mingotsa. Horren aurrekaria Goya margolariaren lanean kokatu zuen behin baino gehiagotan. .
Beraz, Modernismoa eta esperpentoa izan dira haren ibilbidea deskribatzeko erabili izan diren kontzeptuak. Valle-Inclánen geroagoko drama eta eleberri batzuek, berak esperpento deitutako ezaugarri hori zuten(«zatarra, barregarria, xanfarina»). Izan ere, ohiko hitza izatetik, 1920tik aurrera egilearen ekoizpen literarioarekin bat etortzera pasatzen da. Horrela, absurduaren bidetik abiatu eta satira gogorrak eginez, Espainiako bizimodu tragikoa - berak europar zibilizazioaren deformazio zakar gisa ikusten zuena- islatu nahi izan zuen, heroi klasikoak sistematikoki desitxuratuz.
Genero horretako antzerkien artean aipagarriak dira Luces de Bohemia (1920, Bohemiako argiak) eta Los cuernos de Don Friolera (1921, Don Frioleraren adarrak). Hala ere, antzerki-lan gehienak oso zailak edo ezinezkoak dira antzezteko, baina garrantzitsuena da karakterizazioa eta berezko literatura-unibertso bat sortzen duela.
Azpimarratzekoa da bere testuak behin ta berriz ukitu, berritu eta berreditatzeko zuen joera, beti ere perfekzioaren bila. Genero batetik bestera jauzi egiten du eta argumentuak, pertsonaiak, esaldiak eta pasarteak moldatzean lan berriak sortzen ditu. Lehenik eta behin, gaia azaltzen du, deskribatzen du, eta, gero, nolabaiteko ekintza bat eransten dio aurrez marraztutako unibertsoari. Pertsonaiak, bere aldetik, esperpentikoak direnean ere, gizatasunez jazten ditu. Bere estiloak aurreko naturalismo xehearen aurka erreakzionatzen du, lirismoz betetako esaldi laburrak oinarri hartuta. Izan ere, abanguardistatzat hartu izan da estilo berri bat garatzen baitu, Espainiako eleberri modernoari atea irekitzen diona. Erabiltzen duen lengoaia barrokoa eta aberatsa da, esan beharrekoa intentsitate handiarekin adierazten duena. Adjektiboen erabilerak intentsitate berezia ematen dio bere lanari. Bestalde, generoei dagokienez, poesia, narratiba eta antzerkia uztartzen ditu modu guztiz berritzailean. Abangoardismo estetikoa ez da, besterik gabe, errefusatzen duen narratibaren modua suntsitzeko saiakera, baizik eta adierazi nahi dituen edukietatik berez jaiotzen da, erretratatu nahi duen mundutik. Lengoaia tresna estetiko batean bihurtzen da, baina elementu ideologikoz betetakoa. .
Lanak
Narratiba, antzerkia eta poesia generoak jorratu zituen literaturan eta bere belaunaldiko idazle asko bezala, autoedizioaren bidez. Era berean, liburuaren itxura zaintzen zuen: papera, tipografia, apaingarriak, etab. Bestalde, kazetaritza artikulu asko argitaratu zituen. Itzultzaile gisa, José María Eça de Queiroz idazle portugaldarraren lan asko gaztelerara ekarri zituen, baita Paul Alexis idazle frantziarraren eta Matilde Serao italiarraren baten bat ere. Bere lan asko zatika argitaratu ziren, prentsan eta aldizkarietan. Lan egiteko moduari dagokionez, oso perfekzionista eta konpultsiboa zen aldi berean. Narratiban, testua egituratutako eraikuntza gisa ulertzen du, eta, horrela, sarritan, bere kapituluak autonomoak dira, baina egitura baten zatiak, puzzle baten parte baitira. Batzuetan, horiek erabiltzeko zatiak erreserbatzen dira, komeni denaren arabera. Hori agerian jartzen da, 2008an bilobak, Joaquin del Valle Inclán, argitaratu zituen "El ruedo Ibérico" obrako argitaragabeko testuetan. . Hil ondoren, Josefina Blancok, emazte ohiak, familiaren artxiboa mantentzeko eta senar ohiaren lana zaintzeko eginkizun bikoitzari heldu zion, oso testuinguru zailean. Alargunak, bere semea Carlosen laguntzarekin, idazlearen lana bizirik mantentzearren, lan guztiak beraien kontura argitalpen bakarrean atera zuen; gainera, horrela errazagoa zen zentsurari izkin egitea, "Rúa Nueva" argitaletxeari lan inprimatuak eman zizkioten; ondoren Espasa-Calperekin harrenmanetan hasi ziren eta denborarekin, Austral formatu herrikoian lan guztiak argitaratu ziren. .Hil ondoren, bere bilobek azken testu argitaragabeko gutxi batzuk editatu zzituzten 2008 urtean.
Poesia
Claves líricas trilogia (1930): ''La lámpara maravillosa. Ejercicios espirituales'' (1916)
Rhion
Rhion Araneomorphae armiarma generoa da, Dictynidae familiakoa. Taxon monotipiko Rhionen generoaren espezie bakarra da. Sri Lankako espeziea da.
Debbie Green-Vargas
Debbie Green-Vargas (1958ko ekainaren 25a) Ameriketako Estatu Batuak etako boleiboleko jokalari eta entrenatzaile ohia da. Ameriketako Estatu Batueta ko emakumezkoen boleibol-jokalari onena da. Green-Vargas Ameriketako Estatu Batuak Talde Nazionaleko kidea izan zen eta 1984ko Los Angelesko Olinpiadetan zilarrezko domina irabazi zuen.
Bizitza goiztiarra
Debbie Green Hego Korea n jaio zen 1958an. Kalifornia n hazi zen eta Westminster reko DBH eskolara joan zen. 16 urte zituela, Green-Vargas Amerikako Estatu Batuetako boleibol eko nazionalak ekortu zituen Adidas Junior Taldeko kide zen. All-American izendatu zuten, jokalari gazteena ohoratzeko.
Karrera Kolegiala
Bere altuera txikia izan arren, Green bi aldiz izan zen setter All-American USC n. Jauzi jokoa hobetu zuen, plano bertikalean pilota altuena ezagutzeko aukera emanez eta irainean tempo altuagoa sortuz. Hori egitean, bere borrokalarientzako aukera onuragarriak etengabe sortzeko gai izan zen. 1977an, Greenek 38 – 0eko errekorrera eraman zituen troiarrak eta AIAW Txapelketa Nazional batera. Bera izan zen unibertsitateko lehen boleibol taldea denboraldi perfektua erregistratu zuena. Greenek bere bigarren Txapelketa Nazionalera eraman zituen troiarrak 1978an. Broderick Saria irabazi zuen (orain Honda Sports Award) 1978an, nazioko emakumezko boleibol jokalari kolegiatu onena bezala.
Ibilbide olinpikoa
Green 1980ko Olinpiar Jokoetarako zerrendan zegoen, baina 1980ko Olinpiar Boikotarekin etsita zegoen. 1984an, Green-ek AEB taldeari lagundu zion zilarrezko domina lortzen, garai hartan AEBetako emakumezkoen boleibolaren historiako helmugarik onena (geroago 2008ko taldeak parekatu zuen).
Profesionala
Greenek Los Angeles Starlites -en Major League Volleyball (MLV) taldean jokatu zuen, emakumezkoen barruko liga profesionalean, eta taldeari lagundu zion ligako lehen bi txapelketak irabazten 1987an eta 1988an.
Bizitza pertsonala
Green-Vargasek 1992an Long Beach State-n komunikazioetan lizentziatua lortu zuen.
Green Joe Vargasekin ezkondu zen eta bi seme-alaba ditu, Nicole eta Dana. Nicole Long Beach State-n setter jokatu zuen, non Green-Vargas entrenatzaile laguntzaile gisa lan egin zuen. Dana UCSBko setter bat izan zen.
1986an, Estatu Batuetako Boleibol Elkartearen Ospearen Aretoan hautatu zuten, eta 1986ko udaberrian All-Time Great Bolleybal l Player saria jaso zuen. 1998ko apirilaren 30ean, Green Orange Countyko Kirol Ospearen Aretoan sartu zen lehen emakumea izan zen.
Gymnocypris przewalskii
Gymnocypris przewalskii Gymnocypris generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Regan Smith (igerilaria)
Regan Smith (Lakeville, Minnesota (AEB) ) igerilari estatubatuarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), hiru domina lortu zituen: 100 m bizkar proban, brontzezko domina (58,05) eskuratu zuen Kaylee McKeown australiarraren (urrezko domina, 57,47 (OE)) eta Kylie Masse kanadarraren (zilarrezkoa, 57,72) atzetik sailkatuz. 200 m tximeleta proban, zilarrezkoa lortu zuen (2:05.30) Zhang Yufei txinatarraren (urrezko domina, 2:03.86 (OE)) atzetik eta Hali Flickinger estatubatuarraren (brontzeko domina 2:05.65) aurretik sailkatuz. 4x100 errelebo lau-estilo proban, zilarrezkoa lortu zuen AEBko taldea ordezkatzen (3:51,73), Australiako taldearen (urrezko domina 3:51.60) atzetik eta Kanadako taldearen (brontzezkoa, 3:52,60) aurretik geratu zen. Hauek osatzen zuten taldea: Regan Smith, Lydia Jacoby, Torri Huske, Abbey Weitzeil, Rhyan White, Lilly King, Claire Curzan eta Erika Brown-ek.
Oncorhynchus gorbuscha
Oncorhynchus gorbuscha Oncorhynchus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Makoto Segawa
Makoto Segawa (瀬川 誠, 1974ko azaroaren 26a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Sharon Presley
Sharon Presley (AEB, 1943ko martxoaren 23a - AEB, 2022ko urriaren 31) estatubatuar liberal libertarioa, anarko-kapitalista, feminista indibidualista, idazlea, ekintzailea eta psikologiako irakaslea izan zen. Urteetan zehar, hitzaldi eta ekitaldi libertarioetan parte hartzeagatik nabarmendu zen.
Makoto Segawa
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama Flügels eta Vegalta Sendai.
Sharon Presley
Biografia
Hezkuntza eta lana
Aktibista
Mugimendu libertario berriaren lehen erakunde libertario nazionalaren sortzaileetako bat izan zen, Ekintzaile Libertarioen Aliantza, 1966an Berkeleyn (Kalifornia).
1972an, Laissez Faire Books liburu-denda anarkista-liberalaren sortzaileetako bat izan zen, John Mullerrekin batera. Feminista Libertarioen Elkartearen sortzaileetako bat izan zen 1976an, eta haren koordinatzaile nazionala izan zen 1976tik 1985era, eta gero 2004tik aurrera. 1992an Resources for Independent Thinking sortu zuen, pentsamendu kritiko eta independenterako hezkuntza-tresnak sustatzeko irabazi asmorik gabeko erakunde apartidista, zuzendari exekutiboa izan zela.
1981ean, bere doktoretza jaso zuen gizarte-psikologian. Gero, eskolak eman zituen East Bayko California State Universityn, emakumearen psikologia sozial eta ebolutiboari eta pentsamendu kritikoari buruzko ikastaroekin. Era berean, Presley Exquisite Rebel: The Essays of Voltairine de Cleyre-ren egilekidea izan zen. 2005ean argitaratu zuen SUNY Press-ek, eta Voltairine de Cleyre-ri buruz egindako ikerketa-lanik garrantzitsuena izan zen.
Heriotza
Presley 2022ko urriaren 31n hil zen, hainbat osasun-arazorekin borrokatu ondoren.
Fauch
Fauch Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fauch udalerrian erroldatutako biztanleak 478 ziren. Familiak 185 ziren, horien artean 38 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 59 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 67 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Charles Fort
Charles Hoy Fort (Albany, 1874ko abuztuaren 6a - Bronx, 1932ko maiatzaren 3a) ikertzaile estatubatuar bat izan zen, fenomeno bitxiak biltzeagatik batez ere ezaguna, hala nola igel-euriak, elur beltza, desagerpen misteriotsuak, itsasoan ustez ikusitako argizko arroberak, eta abar. Ingelesez Fortean erabiltzen da batzuetan halako fenomenoak izendatzeko, euskaraz Fortarra litzatekeena. Bere lanik ospetsuena The Book of the Damned dugu (Kondenatuen liburua). Lovecraft-ek maisutzat zuen eta nolabaiteko eragina izan du zientzia fikzioan. Miresle ugari ditu oraindik, beren buruari "Fortarrak" deitzen diotenak; adibidez, International Fortean Organization delakoa edo Fortean Times aldizkaria.
Fauch
Etxebizitza
2007an 221 etxebizitza zeuden, 184 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 217 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 184 etxebizitza nagusietatik 145 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 121 etxek bost zituzten. 164 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 118 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 302 ziren, horien artean 222 aktiboak ziren eta 80 inaktiboak ziren. 222 pertsona aktiboetatik 208 lanean zeuden (115 gizon eta 93 emakume) eta 13 langabezian zeuden (3 gizon eta 10 emakume). 80 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fauch udalerrian 179 unitate fiskal zeuden, 460 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.058 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Fauch udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 988 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Llanfechain
, Galesko udalerri txiki bat da, Powys konderrian. B4393 errepidean dago, Llanfyllin eta Llansantffraid-ym-Mechain udalerrien artean.
2011ko erroldaren arabera 465 biztanle zituen.
Willow Springs (Missouri)
Willow Springs Missourieko hiri bat da. Howell konderrian kokatua dago. 2010ean 2,184 biztanle zituen, 9.14 kilometro koadrotan banatuta.
Manifestu
Manifestua ideologia eta korronte politiko edo artistiko bateko ordezkari eta jarraitzaile talde batek plazaratzen duen printzipio eta asmoen bilduma bat da. Latinetik manifestus hitzetik datorren dokumentu idatzia da, zeinetan proposamen edo doktrina batzuk helarazten diren. Gehienetan, politika edo arte arloan azaltzen dira manifestuak.
Justiniano Andiarena
Palmaresa
1934
Langileen Alderdia (Brasil)
Langileen Alderdia (Partido dos Trabalhadores edo PT), Brasilgo alderdi ezkertiarra da. Herrialdeko garrantzitsuenetako bat, 1980ko hamarkadan demokrazia berrezarri ondoren gobernuen oposizioaren ordezkari nabarmenena eta 2003 eta 2016 artean agintean egon zena, lehen edo bigarren postuan geratu da herrialdea demokratizatu zenetik egin diren presidentetzarako hauteskunde guztietan.
PT 1970eko hamarkadaren amaierako São Pauloko langile sindikalismotik sortu zen. Sortu zenetik, sozialismoaren defentsa aldarrikatzen du, gizartea antolatzeko modu gisa. 2003an Luiz Inácio Lula da Silva bere agintariak herrialdeko presidentetza lortu zuen.
Haywood konderria (Ipar Carolina)
Geografia
Haywood konderriak 143,647 kilometro koadro ditu. Horietatik 242 ura dira. Beste 143,406 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 41,1 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 59,036 pertsonetatik 57,367 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,999 dira. 615 beltzak edo afroamerikarrak. 270 amerikar natiboak ziren eta 8 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 212 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 30 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 534 pertsonek kokatzen zuten.
Gaillon (Paris)
Gaillon (5), Frantziako Paris hiriburuan dagoen auzo bat da, Bourse (2) barrutian. 1999ko erroldaren arabera 1.345 biztanle zituen.
Kulturaren soziologia
Kulturaren soziologia kulturaren aztergaian zentratzen den soziologiaren alorra da.
Kulturaren barruan gizarte baten edo bertan nagusitzen diren ideia, balio, arau, artefaktu edo ikurrak sartzen dira, besteak beste. Kulturaren soziologiak, hortaz, hauen guztien esanahiei ipintzen die arreta. Halaber, kulturak gizarteetan nahiz gizarte elkarrekintzan duen eragina ere aztertzen du.
Santo Amaro das Brotas
Santo Amaro das Brotas Brasilgo udalerri bat da, Sergipe estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Joan Herrera
Joan Herrera i Torres (Bartzelona, Katalunia, 1971ko urtarrilaren 29a) politikari eta legelari bartzelonarra da. Bartzelonako Unibertsitatean zuzenbide ikasketak egin zituen hirigintza eta ingurugiro arloetan; graduondokoa Pompeu Fabra Unibertsitatean egin zuen ondoren. 1991 urtean Iniciativa per Catalunya Verds alderdi politikora gehitu zen. 2008tik alderdi hortako idazkari nagusia da.
2004tik 2010eko urriaren 28ra arte diputatua izan zen Espainiako Diputatuen Kongresuan.
Pfinztal
Pfinztal Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Cophixalus
Cophixalus anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Microhylidae familian sailkatua.
Crotonako probintzia
Crotonako probintzia Calabriako kostaldean kokatuta dagoen Italiako probintzia da, Itsaso Jonikoaren aurrean Tarentoko golkoa izeneko gunean.
Hiriburua Crotona da (italieraz Crotone).
Hylophilus sclateri
Hylophilus sclateri Hylophilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Vireonidae familian sailkatua dago.
Maleficent (filma)
Maleficent 2014ko Robert Strombergek zuzendutako fantasiazko filma da. Charles Perrault idazlearen Loti Ederra ipuinean eta 1959ko marrazkin bizidun film moldaketan oinarritua, istorioa antagonistaren ikuspuntutik kontatzen du. Angelina Jolie, Sharlto Copley, Elle Fanning, Sam Riley, Imelda Staunton, Juno Temple, eta Lesley Manville aktoreek antzeztu zuten.
2019an Maleficent: Mistress of Evil jarraipena izan zuen.
Sinopsia
Jatorriz, Maleficent hegal beltzak dituen gazte onbera da. Baso idiliko batean bizi da, naturaz inguratuta, lasaitasun osoz. Halako batean, giza armada batek erresuma inbadituko du, eta bere lurraldea defenditzen hasiko da. Erresumaren babesle nagusi bihurtuko da, eta zeregin horretan gero eta gehiago gogortuko da. Azkenean, traizio handi bat jasanen du, eta, horren ondorioz, haren bihotza betirako gaiztotuko da.
Gymnocypris scleracanthus
Gymnocypris scleracanthus Gymnocypris generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Saint-Bonnet-de-Salendrinque
Saint-Bonnet-de-Salendrinque Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Bonnet-de-Salendrinque udalerrian erroldatutako biztanleak 94 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 66 etxebizitza zeuden, 42 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 24 bigarren erresidentzia ziren. 54 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 42 etxebizitza nagusietatik 28 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak igeltseroa ziren.
Sidmar Antônio Martins
Sidmar Antônio Martins (1962ko ekainaren 13a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Saint-Bonnet-de-Salendrinque
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sidmar Antônio Martins
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shimizu S-Pulse.
Dabo
Dabo Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dabo udalerrian erroldatutako biztanleak 2.658 ziren. Familiak 1.138 ziren, horien artean 320 pertsona bakarrekoak ziren (145 bakarrik bizi ziren gizonak eta 175 bakarrik bizi ziren emakumeak), 374 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 383 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 61 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.518 etxebizitza zeuden, 1.156 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 232 bigarren erresidentzia ziren eta 130 hutsik zeuden. 1.324 etxeak ziren eta 182 apartamentuak ziren. 1.156 etxebizitza nagusietatik 943 bere jabearen bizilekua ziren, 131 alokairuan okupaturik zeuden eta 82 doan lagata zeuden; 14 etxek gela bat zuten, 72 etxek bi zituzten, 183 etxek hiru zituzten, 249 etxek lau zituzten eta 639 etxek bost zituzten. 901 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 496 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 471 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.707 ziren, horien artean 1.222 aktiboak ziren eta 485 inaktiboak ziren. 1.222 pertsona aktiboetatik 1.110 lanean zeuden (645 gizon eta 465 emakume) eta 113 langabezian zeuden (43 gizon eta 70 emakume). 485 pertsona inaktiboetatik 191 erretiraturik zeuden, 119 ikasten zeuden eta 175 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dabo udalerrian 1.144 unitate fiskal zeuden, 2.653 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.853 euro zen.