cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Chaux (Orne)
Biztanleria
2007an La Chaux udalerrian erroldatutako biztanleak 58 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Berengela Bartzelonakoa
1128an Alfontso VII.a Gaztelakoarekin ezkondu zen Saldañan.
La Chaux (Orne)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 33 etxebizitza zeuden, 24 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 33etxeak ziren. 24 etxebizitza nagusietatik 18 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 10 etxek hitu gela zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 10 etxek bost zituzten. 21 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 10 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Berengela Bartzelonakoa
Seme-alabak
Hona hemen Alfontso VII.a Gaztelakoarekin izandako seme-alabak:
La Chaux (Orne)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra zerbitzu enpresa batena zen.
2000. urtean La Chaux udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lockheed Martin F-22 Raptor
Lockheed Martin F-22 Raptor edota F-22, AEBetako ehiza-hegazkin bat da. Lockheed Martin enpresak hegazkinaren zatirik handiena eraiki zuen, eta Boeing enpresak berriz hegalak, fuselajea eta avionika osagaiak.
1997ko irailaren 7an lehenbiziko hegaldia egin eta 2005eko abenduaren 15ean Ameriketako Estatu Batuetako Aire Armadaren zerbitzura igaro zen.
NGC 7685
NGC 7685 galaxia bat da, Pisces konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Huntsville (Alabama)
Huntsville Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da, Alabamako estatuaren iparraldean. Jatorriz Twickenham deitua, hiri-maila eman zioten Alabamako lehen komunitatea izan zen (1811). 180.105 biztanle zituen 2010. urtean.
Hiri horretan Wikipediaren sortzaile Jimmy Wales jaio zen.
Richard Rodgers
Richard Charles Rodgers (New York, AEB, 1902ko ekainaren 28a - New York, AEB, 1979ko abenduaren 30a) Estatu Batuetako musikagilea izan zen.
Biografia
Estatu Batuetako musika-komedia famatuak idatzi zituen, Lorenz Hart eta Oscar Hammerstein II.a testugileekin batera. Bi Pulitzer sari irabazi zituen.
Azpimarratzekoak dira, besteak beste: The Girl Friend (1926, Neskalaguna), Pal Joey (1940), Oklahoma (1943), Carousel (1945), South Pacific (1949) eta The King and I (1951, Erregea eta ni).
Princeton (Iowa)
Princeton Iowako hiri bat da. Scott konderrian kokatua dago. 2010ean 886 biztanle zituen, 6.63 kilometro koadrotan banatuta.
Arthur Streeton
Arthur Ernest Streeton (j. 1867ko apirila Mount Duneed -en, Victoria ; † 2 1943ko iraila Melbourne ondoan Olindan) gaur egungo margolari australiar ezagunenetako bat da.
Bizitza
Zazpi urte zituela Melbournera joan zen bizitzera bere familiarekin. Bere talentu artistikoa zela eta, George Troedel and Co-en establezimendu litografikoan aprendiz bihurtu zen. Aldi berean, arratsaldeko ikasketak hasi zituen han National Gallery School of Design- en eta labur-labur Pintura Eskolan ere.
William Turner eta Thomas William Roberts margolari australiarra, 1885ean Ingalaterran arte ikasketetatik itzuli ondoren Australian inpresionismoa zabaldu zuena, bere ereduen artean daude. Artista gazte talde bat osatu zuten, Heidelberg School izenez ezagutzen den Melbourneko taberna baten ostean. 1888an litografo gisa amaitu zuen bere bizitza eta arrakastaz margotzeari eskaini zion. 1897an Streeton Londresera eta Europara bidaiatu zuen lehen aldiz. Hemen ere arrakasta izan zuen. 1900ean Royal Academy of Arts- en erakusketak egin ahal izan zituen eta 1903an Chelsea Arts Clubeko kide egin zen. 1909an urrezko domina jaso zuen Parisko Erakusketan.
Ingalaterran egin zituen egonaldietan, sentimendu abertzale handiak garatu zituen, beraz, 1915ean Lehen Mundu Gerrako boluntario aritu zen. Paramediku gisa, kabo mailan aritu zen Londresko ospitale militar batean. 1917ko otsailean behin betiko erretiratu zuten osasun arazoengatik. Australiako Indar Inperialetako gerrako margolari ofizial izendatu zuten teniente mailarekin eta 1918ko maiatzetik Frantziako fronteen atzean margotu zuen. 1919an Australiara itzuli zen eta, margotzeaz gain, arte kritikan aritu zen. 1928an Streetonek Wynne saria irabazi zuen. 1937an Zaldun mailara igo zuten.
Streeton, Nora Clench biolin-jotzaile kanadarrarekin ezkondu zen 1908an, bere etxean bizi zen azkenekoz 20.000 m²-ko jabetza batean Olindan, Dandenong mendilerroetan, Melbournetik 50 kilometro ekialdera. 1943an hil ondoren, Ferntree Gully hilerrian lurperatu zuten, Melbourne hego-ekialdeko auzo batean. Garaikideek bere lan inpresionistak herrialdeko eguzkiaren eta lurraren produktu gisa ikusi zituzten. Bere lanek, betidanik arrakasta izan dutenek, milioi euroko prezioak lortzen dituzte orain.
Saliotita
Saliotita silikato motako minerala da eta smectita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Saliotita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 3 da.
Antoine Parmentier
Antoine Augustin Parmentier (Montdidier, 1737 - Paris, 1813) frantses jakituna izan zen. Patataren kimikari buruzko lan bat argitaratu zuen 1773an. Barazki-mota berriak sartu zituen Frantzian, eta patata zabaldu zuen. Janariak eta edariak kontserbatzeari buruzko ikerketak egin zituen. Napoleonen armadako lehen botikaria izan zen 1800ean, eta osasun-ikuskatzaile nagusia, 1805etik 1813ra. Baztangaren aurkako txertoa sartu zuen gudarostean.
Bere bizitza eta lana
Zazpi Urteko Gerran Frantziarako farmazialari militar gisa zerbitzatzen ari zela, prusiarrek harrapatu zuten, eta Prusiako kartzelan patata jan behar izan zuten, frantsesek zerri bazka bezala ezagutzen dutena. Patata Hego Amerikatik Europara ekarri zuten espainiarrek XVI. mendearen hasieran. 1640an aurkeztu zen, baina Espainia eta Irlandatik kanpo animalien elikadurarako bakarrik erabili ohi zen. Frederiko II.a Prusiako erregeak nekazariei eskatu zien landareak zigor gogor pean lantzeko. 1748an Frantziak patata lantzea debekatu zuen (besteak beste legenarra zela uste zelako), eta lege hori Parmentierren garaiko liburuetan geratu zen, 1772ra arte.
Parmentierren ahaleginen ondorioz, Parisko Medicine enpresak patata jangarriak deklaratu zituen 1772an. Hala ere, erresistentziak iraun egin zuen, eta Parmentierrek Invalideseko ospitalean zuen probetarako lorategia erabiltzea eragotzi zioten, Invalides-eko Parmentierren farmazialari postua bertan behera uztearen ondorioz.
1800ean Napoléon Bonaparte lehen farmazialari izendatu zuen. Pierre Bayen izan zuen oinordeko: bere borrokan jarraitu zuen farmazia medikuntzaren eta kirurgiaren maila berean jartzeko.
Patataren publizitate trikimailua
Parmentierrek, orduan, publizitate trikimailu batzuk hasi zituen, eta gaur egun ere aipagarriak izaten jarraitzen dute. Afari batzuk egin zituen, horietan Benjamin Franklin eta Antoine Lavoisier besteak beste egon ziren eta afari horietan patata platerak nabarmendu zituen. Erregeri eta erreginari patata-lore sortak ematen zizkien. Egunez Sablonsen patatak landatu zituen eta lur eremua zaindari armatuz inguratu zuen, herritarrei merkantzia baliotsua zela pentsarazteko, gauez zaindariak erretiratzen ziren jendeak patatak lapurtu ahal izateko.
Lerga
Lerga Euskal Herriko udalerri bat da, Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta. Zangozako merindadean eta Zangozerria eskualdean dago, Iruñea hiriburutik 57,8 kilometrora. Altuera 479 eta 979 metro artekoa da, eta 21,75 km²-ko azalera hartzen du. biztanle zituen.
Lerga Oibar ibarraren goialdean dago. Ibarreko herri bakanetakoa da, Bizkaia ibarreko herri txikiak izan ezik; izan ere, ez daude muino baten inguruan, haien garaiera nahikoa baita gainerako bailara ikusteko. Ipar-hego ardatz baten inguruan egituratuta dago, harrizko ertzak dituzten horma zuridun etxeen artean harriz egindako etxeak dituela. Bere mugartean, Epaitz herri hustua dago, Gurutze Sainduaren eliza oraindik zutik dagoen arren hondatuta dagoen egoera batean mantentzen dena, eta Aldea herri hustua.
Izena
Lerga beste hizkuntza batzuetan ere ezagutzen da, hala nola:
Gainera, toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Etimologia
Izena, euskal jatorrikoa, berdina da euskaraz eta hizkuntza erromantzeetan. Mikel Belaskoren ustez, "pinuen tokia" esan nahi du. (leher -"pinu"- + aga -lekua adierazten duen atzizkia-). Hala, Patxi Salaberriren proposamena onartu du, dokumentazioan eta Uxueko Lerbez izeneko parajean oinarrituta. Autore honek honako eboluzio hau proposatzen du: leherraga > leerraga > leerga > lerga, eta uste du interesgarria litzatekeela egia balitz, tinbre bereko bokalen xurgapena eta asimilazioa galtzeko azkartasuna berretsiko bailuke.
1979ko Euskal Herriko udalen izendegian, Euskaltzaindiak Leraga forma proposatzen zuen, 1990ean atzera egin eta Lerga aukeratu zuen arren.
Armarria
Lergak arazo bat du bere sinboloekin. Izan ere, elizaren fatxadan, Nafarroako armarriaren bertsio bat agertzen da, herriko armarria dela baieztatzen duena. Paradoxikoa da, udalerri guztiek eta ia herri eta abizen guztiek besteengandik bereizi eta berezko zeinu gisa erabiltzeko heraldika irudikapen propioa duten lurralde batean, Lergak Nafarroako armarria erabiltzea, gainerako lurraldearekin erkide dena. Hori Iguzkitza udalerriaren kasuan ere gertatzen da, baina kasu bakanak dira.
Gauzak are gehiago korapilatzeko, Lerga abizenaren armarria eta udalerriarena guztiz desberdinak dira, eta hori normala da. Ezohikoa da armarri hori 1841tik udal zigiluan agertzen denaren oso antzekoa izatea, eta herriko armarria dela ziurtatzen duen udaletxeko fatxadako armarriaz bestelakoa izatea.
Eta, hori gutxi balitz, ezkutu "alternatibo" hori beste hainbat udalerriren armarria ere bada, hainbat kontzejuz gain: Cabredo, Arruazu, Artazu, Ezporogi, Girgillao, Saldias, Metauten, Oloritz eta Untzue.
Bolitoglossa sombra
Bolitoglossa sombra Bolitoglossa generoko animalia da. Anfibioen barruko Plethodontidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
Lerga
Armarria
Hauek dira lehen aipatutako ezkutuak: Nafarroako Armagintza Liburuak dio Lergako armarria eta Iguzkitzakoa berdinak direla, beraz, hemen aipatutako lehena. Armarri hauek honako blasoia dute:
Coryphaenoides mediterraneus
Coryphaenoides mediterraneus Coryphaenoides generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.
Lerga
Bandera
Ondorioz, Lergarako Nafarroako armarriaren antzekoa "baliozkotzat" joz, Lergako bandera hondo gorri baten gainean dagoen Lergako armarriak osatzen du, armarriaren azpian urrezko letretan "Lerga" inskripzioa duela. Hori da, gutxienez, udaletxeko balkoian erakusten den bandera.
Geografia
Lerga Oibar ibarrean dago, Zangozerria eskualdean, Nafarroa Garaia herrialdearen ekialdean.
Ingurune naturala eta kokapena
Lerga Zangozako merindadearen hegoaldean kokatzen da, Erriberriko merindadearekin mugan. Herrira heltzeko N-121 errepidea hartu behar da Tafallara heldu arte, eta ondoren, San Martin Unxera doan ezkerreko errepidea. Lizarra eta Zangoza bitarteko NA-132 errepideak zeharkatzen du herria. Herria gune menditsu baten erdian kokatzen da, eta tontor handienen artean, Txutxu mendia (932 metro) nabarmentzen da.
Klima eta landaredia
Lergako klima tarteko mediterraneoa da, nabardura kontinentalarekin. Neguak hotzak eta euritsuak dira, eta udak beroak eta lehorrak. Urteko batez besteko prezipitazioak 500-600mm ingurukoak dira. Herrigunetik kanpo, itsasoaren mailatik 612 metrora, Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernuak 1974an jarritako estazio meteorologikoa dago.
Lerga inguratzen zuten jatorrizko hariztiak galdu egin dira gizakiaren eraginez, eta gaur egun XIX. mendetik aurrera birlandatutako larizio pinuaren (Pinus nigra) eta Austriatik ekarritako pinu beltzaren landaketak dira nagusi (guztira 150 hektarea).
Estazio meteorologikoa
Lergan dagoen, itsasoaren mailatik 612 metrora, Nafarroako Gobernuak 1974n jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
Erromatarren garaian, Lerga baskoien eremuan zegoen. Bertan Lergako hilarri ospetsua aurkitu zen, zaldun, lantzari eta beste irudi baten azpian izkribu bat dakarrena. Horri esker, II. edo III. mendean Lergan euskaraz egiten zela, garai hartako euskararen aldaera bat egiten zela, akitanieraz egiten zela, pentsa dezakegu. Hilarriko testua da: VMMESA HARFI NAR.HUN. GE. SI. A.BI. SVN. HA. RI. FI. LIO ANN. XXV. T.P.
Erdi Aroa
Leireko abadiak 1104n, dohaintza bidez, alodio bat jaso zuen bere barrutian, eta San Tomas elizak bere egoitzak. 1402an Ogerot Agramontekoa tokiko jauna zen, Ogerot Bardozekoa eta Lergaren semea, eta Elenarena, Joan Maulekoa, Arradako jaunaren alaba. Hiribilduari 1456n kuartelak bidaltzea onartu zitzaion, Nafarroako Gerra Zibilean jasandako pobrezia eta utzikeriagatik.
1456an, Nafarroa gerra zibilean zegoela, Joan II.a Aragoiko erregeak zergak ordaintzetik salbuetsi zituen lergarrak, herriak jasandako pobrezia eta utzikeria zirela eta. Dena den, zergak ordaintzeko salbuespenaren ordainetan, herritarren esku geratu zen gotorlekua defendatzeko ardura eta erantzukizuna. XV. mendearen erdialdera, San Ginese monasterioa eraiki zen (gaur egun eraikinaren hondarrak baino ez dira geratzen). Monasterioko aztarnen artean, bertan bizi ziren fraideen arrastoak dituen hilobia dago.
Aro Modernoa
Ondoren erregeordera igaro zen eta 1556an kuarteletatik askatu zuten, herriak gotorlekua bere kontura mantentzeko betebeharra zuelarik.Hesi harresitu bat eta talaia-dorre bat ziren, eta haren hondarrek aurreko mendearen erdian irauten zuten, eta Induri mendiko gailur batean daude, herriaren bistan.
Lergako armarriak kate enblematikoak ditu, Antso VII.a Nafarroakoa erregeari Lergako mesnada batean lagundu izanaren oroimenez, jaurerriko noblearen agindupean, Navas de Tolosako guduan parte hartzeko. Gotorleku-hondakinak Galipentzuko jurisdikziokoak izan zitezkeen, nahiz eta Lergatik hurbil ez egon, baina mota guztietako beste bi gotorleku erregistratu behar ditugu, Lergari modu argiagoan erasandakoak; horietako batek neguko urak udara arte atxikitzen dituzten hobiak gordetzen ditu oraindik. Bada hain garaia ez den beste bat, baina eraitsiagoa. Bien artean Erriberri, Tafalla eta Zangozarako bideak igarotzen ziren.
Aro Garaikidea
1810. urteko martxoaren hasieran, Iberiar Penintsulako gerraldian, Frantzisko Xabier Mina gerrillarien partidako gerrillariek laurehun frantseseko zutabe bat eraman zuten erretiran Lergara, eta Oibarren harrapatu zituzten. Gerrillariak neka-neka eginda zeudenez, Lergara iristean, Minak jazarpena bertan behera uzteko agindu zuen. 1811ko ekainean, bi batailoi eta Frantzisko Espotz Mina jaunaren gerrillarien dibisioko zalditeria-eskuadroia Lergan bildu ziren, banandu behar izan ondoren, Puiutik gertu zeuden frantziar tropen talde indartsuek inguratuta ikusi zituztenean, galera handiak jasanda. Lergatik Zangozara abiatu ziren gerrillariak. 1811ko apirilean, Espozen gerrillarien bidaia Lergatik igaro zen, Galipentzutik etorrita eta Gareserako norabidean.
1835-1845eko udal-erreformetara arte, alkate batek gobernatzen zuen, erregeordeak hiribilduak proposatuta izendatzen zuena, eta bi errejidorek eta bi diputatuk; azken lau horiek gobernu politikoaz arduratzen ziren, alkateak jurisdikzio zibila zuen bitartean. Elizari dagokionez, parrokiako abadea auzotarrek aurkezten zuten, eta zeuden bi onuradunak erregearen eta abadearen aurkezpenekoak ziren, etekina ateratzen zuen garaiaren araberakoak. XVIII. mendearen amaieran, San Gineseri eskainitako basilika bat ere bazegoen, tenplarioen komentu zahar baten hondarra, erregearen hornidurakoa zen priore bat.
Lergako udaletxea XIX. mendean eraiki zen, herriko enparantza nagusian. Eraikina indiano aberats baten diruaren laguntzarekin eraiki zen. 1936an udalak eraikinaren heren bat erosi eta udala harlanduzko eraikin dotore hartan ezarri zuen. XX. mendean zehar Lergak biztanleriaren bi heren galdu zituen, gehienbat Iruñera lan bila joandako biztanleak. Horrekin batera, herriko biztanleria zahartu egin zen: 1955. urtean 70 neska-mutil zituen eskola 1978. urtean itxi behar izan zuten ume falta zela eta. Ordutik, haurrek Zangozako eskoletara joan behar dute egunero. Herriak dituen 2.194 hektareetatik 335ek erabilpen komunala dute.
Demografia
biztanle zituen Lergak.
Ekonomia
Lergako jarduera ekonomiko nagusia nekazaritza da. Hau da, herriko biztanle gehienak lehen sektorean aritzen dira. Industrian eta zerbitzuetan aritzen diren biztanleek inguruko herrietan egiten dute lan. Landatzen diren laboreen artean, zerealak, larreak, olibondoak eta mahastiak aipagarri dira.
Lergako upategia 1941 ean sortu zen, 53 bazkideren eskutik. Bazkideak mahastien jabeak dira eta 150.000 pezetako kapital soziala zeukan enpresa sortu zuten. Gaur egun, 40 hektarea mahasti garnatxa daude herrian, batez beste 75 urtetik gorako adinarekin. Mahastietako batzuk XIX. mendekoak dira, eta horiek dira filoxera izurritea gainditzeko ahalmena izan dutenak.
2003. urtean upategiaren birmoldaketa eta handitzea hasi zen. ADA Upategiaren instalazio berriak 2005eko abenduaren 15ean inauguratu ziren. ADA Upategien jabetzako mahastiek 323 hektareako azalera hartzen dute gaur egun. Garnatxa mahastiaz gain, gaur egun Merlot eta Cabernet Sauvignon mahastiak ere erabiltzen dira.
Gainera, udalerriaren ipar-mendebaldean, Gerindako mendilerroan, Nafarroako Gobernuak eraikitako "Lerga" izeneko parke eolikoa dago. Haren potentzia 25,08 megawattekoa da. Parkearen jabea Acciona da gaur egun.
Politika
Lergako udaletxea herrigunean dago, eta idazkaria, era berean, Zareko eta Eslabako Udaletako idazkaria da. Udalbatza udalerriko alkateak eta bi zinegotziak osatzen dute. Egungo alkatea Marco Iriarte Ignacio da, Lergako Talde Independentea zerrendako hautagai gisa aurkeztu zena.
Foru hauteskundeak
Hauek dira Nafarroako Parlamenturako hauteskundeen azken bi deialdiak:
Udala
Udalaren egoitza eta udaletxea erdialdean dago.
Herriko plaza nagusian kokatua, XIX. mendean eraiki zuen herriko dirudun indiano batek, bere etxebizitza izan zedin. 1936an udalak etxearen heren bat erosi zuen eta bertan udal bulegoak ezarri zituen. Eraikina harrizko harlanduz egina dago eta ate eta leihoetako apaindura nabarmentzen dira.
Egungo banaketa
Lergako Udala zinegotzik eta alkateak osatzen dute, demokratikoki hautatuak. Alkatea Ignacio Iriarte Marco da, Lergako Talde Independentekoa. Zinegotziak 2 daude:
Alkateak
1979tik, Lergak 3 alkate izan ditu:
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Lerga atzerakada-eremuan sailkatu zuen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Koldo Zuazok, 2010ean, Lerga ez-euskal-eremuan sailkatu zuen.
Nafarroako Gobernuak onartutako Euskararen Foru Legearen arabera, Lerga eremu ez-euskalduneko udalerria izan zen 2017ko ekainera arte, eta hori zela eta, hizkuntza ofizial bakartzat gaztelania zuen. 2017ko ekainaren 22an Nafarroako Parlamentuak eremu mistora pasatzea erabaki zuen, beste 43 udalekin batean.
2001eko erroldaren arabera, herritarren %3,33ak zekien euskaraz hitz egiten, 2010ean % 3,95ak eta 2018an % 0,70ak.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Zanzibarko Iraultza
Zanzibarko iraultza 1964an gertatu zen eta elite arabiarraren 200 urteko dominazioaren amaiera suposatu zuen. Jamshid ben Abdullah sultana kendua izan zen eta haren tokia populazioaren multzorik txiroenak hartu zuen, hizkuntzaren aldetik Bantutik gertu zegoena. Gertakari honen ondorioz, Tanzania sortu zen, Tanganyikaren eta Zanzibarren arteko elkarketatik.
Zanzibar etnia askotako uhartedia da, Tanganyikako ekialdeko kostaldean zegoena. Nahiz eta Erresuma Batuak independentzia 1963an eman, herrialdea arabiar gutxiengo baten esku egoten jarraitzen zuen. Arabiarren dominazio hori aspaldikoa zen, Maskate eta Oman sultanerrien garaitik zetorrena. . Hauteskundeak bozen %54arekin irabazi arren parlamentuan pareko ordezkaritza ez izateagatik frustraturik, Afroshirazi alderdiak (ASP), muinean afrikarra zena, Umma ezkerreko alderdiarekin bat egin zuen.
1964ko urtarrilaren 12ko goizean, John Okellok, ASP alderdiko kideak, iraultzaren aldeko 600 eta 800 partisano mobilizatu zituen Unguja uharte nagusian. Poliziaren indarren gainetik pasa ondoren eta haien armak hartu ondoren, matxinatuok Zanzibar Cityra joan ziren eta sultana eta haren gobernu arabiarra boteretik kendu zuten. Errepresalia gogorrak gertatu ziren zibil arabiar eta asiarren aurka. Azken hauek, Persia eta India aldekoak ziren gehien bat. Hildakoen kopurua zalantza jartzen da baina estimazioek 20.000 inguru izan zirela diote. Afro-shirazi alderdiko burua, Abeid Karume, Zanzibarko gobernu iraultzailearen presidente bilakatu zen eta joera marxita-leninistako junta bat sortu zuen.
Arborophila cambodiana
Arborophila cambodiana Arborophila generoko animalia da. Hegaztien barruko Phasianidae familian sailkatua dago.
Leh
Leh (लेह; གླེ་ edo སླེ་) Indiako iparraldean dagoen hiria da, Ladakheko hiriburua. 30.870 biztanle zituen 2011an. 3.524 metroko altueran dago kokatuta.
Historikoki, Ladakheko Himalaiar Erresumako hiriburua ere izan zen.
Promise City (Iowa)
Promise City Iowako hiri bat da. Wayne konderrian kokatua dago. 2010ean 111 biztanle zituen, 0.49 kilometro koadrotan banatuta.
Lacs
Lacs Boli Kostako 19 probintzietako bat da. Bere hiriburua Yamoussoukro da. 8.920 kilometro koadroko azaleran 681.812 biztanle ditu.
Lerin
Lerin ([leɾin]) Nafarroa Garaiko hego-mendebaldeko udalerri bat da, Lizarrako merindadekoa. 0 biztanle zituen. urtean, eta hiriburu Iruñetik 55 kilometrora dago.
Inguru naturala eta kokapena
Herria Nafarroa Garai hego-mendebaldean dago, Lizarrako merindadearen hegoaldeko muturrean, NA-122 eta NA-6110 errepideen alboan.
Lerinek Allo, Larraga eta Oteitzarekin egiten du muga iparraldean; Berbintzana, Miranda Arga eta Faltzesekin ekialdean; Sesmarekin mendebaldean; eta Carcarrekin eta Andosillarekin hegoaldean.
Klima eta landaredia
Leringo klima mediterraneo kontinentala da, negu hotzekin eta uda lehor eta beroekin. Urteko batez besteko tenperatura 14-15 °C da eta urteko prezipitazioak 500mm ingurukoak. Prezipitazioak udaberri eta udazken garaian izaten dira eta haizerik ohikoena iparreko edo "zierzo" izeneko haizea da.
Leringo basoetan landaturiko pinuak eta makalak ditugu gehienbat.
Estazio meteorologikoa
Herrigunearen kanpoaldean, itsasoaren mailatik 354 metrora, Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernuak jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
Herriaren kanpoaldean historiaurreko aztarnak aurkitu dira. Horrez gain, Erromatarren garaiko aztarna ugari aurkitu dira, besteak beste, nekazaritza eta abeltzaintza ustiapenek utzitakoak. Erdi Aroan zehar, judu ugari bizi izan zen herrian, gehienak Gaztelatik etorriak. Horrela, XV. mendearen amaieran biztanleriaren herena judu jatorrikoa zen. Gaztelako erregeek 1492an juduak kanporatzeko agindua ematen dute eta Judu hauek Nafarroara pasatzen dira errefuxiatu moduan. Pentsatzekoa da Gaztelak Nafarroako erreinua menperatzean judu hauek ere joan beharra izatea.
1425. urtean Carlos III.ak Leringo konderria sortu zuen, bere alaba Juanaren mesedetan. Juana Beaumonteko Luis II.arekin ezkondu zen, eta hala, Lerin udalerria Beaumondarren familiari loturik geratu zen. XV. mendean konderria Lerinez gain, Eslaba, Zare, Sesma eta Zirauki herriek ere osatzen zuten, eta horren ondoren, Carcar, Andosilla, Mendabia, Allo eta Deikaztelu batu ziren.
XV. mendeko Nafarroako Gerra Zibilak Leringo gaztelua suntsitzea eragin zuen, eta horren ondorioz,Beaumondarrek konderria galdu zuten. Leringo bigarren konteak, Luis III.a Beaumontekoak, bere ondasun guztiak galdu zituen eta erbesteratua izan zen, gerra garaian Filipe Nafarroakoa hil zuelako. Gaztelak Nafarroako Erresuma konkistatzean, Fernando Katolikoa erregeak ondasun guztiak itzuli zizkion. 1565ean Brianda Toledoko Diegorekin ezkondu ostean, konderria Albako etxearen eskuetara igaro zen.
1808an frantsesek herriari su eman zioten, Independentzia Gerraren hasieran. Gerra karlistetan ere Lerin birrindu egin zuten, liberalen egoitza zen eta. Espoz y Minak jasandako porrotik handiena Lerinen izan zen.
2014ko azaroaren 2an, ura Nafarroako Ubidetik hartzeko aukera baztertu zuten Leringo herritarrek. Bete beharreko galdeketa egin zuten herrian, ubidetik zetorren ura erabili ala ez erabakitzeko. Herritarren %68k parte hartu zuten, eta aukeraren aurka agertu ziren %53.
Demografia
XX. mendearen lehen erdialdean hazkunde nabarmena izan zuen Lerinek, eta populazioa % 60 inguru hazi zen 1930eko hamarkadara arte. Ordutik beheranzko joera izan zuen, eta XXI. mendearen hasieran 1.800 biztanleen bueltan zegoen biztanle kopurua.
2008ko erroldaren arabera, Espainiaz kanpoko 247 etorkin bizi ziren herrian, biztanleriaren %13,56 (Nafarroako Foru Erkidegoko batezbestekoaren gainetik).
Udaletxea
Udaletxea 1927an eraiki zen, Victor Eusa arkitektoak eginiko diseinuaren arabera. Eraikina Kaputxinoen komentuaren eliza eraitsi ondoren egin zen. Beheko solairuan sei arkudun ataria, lehen solairuan balkoi korritua eta eraikinaren goiko aldean prisma itxurako dorrea ditu. Aurretik udaletxea Erregetxoaren kalean egon zen (Calle del Abadejo) 1867tik 1928ra, Kaputxinoen komentu zaharrean. Eraikin zahar horretakoa da gaur egungo udaletxearen fatxada nagusian dagoen armarria.
Udal hauteskundeak
2007an UPN alderdiko Marcelino Azkoiti Alonso aukeratu zuten alkate. Udaleko bederatzi zinegotzietatik bost lortu zituen Nafarroako Herriaren Batasunak eta hortaz, gehiengo osoa. Bigarren indarra zenbaitetan alkatetza izan duen eta ezkerreko talde batzuen babesa duen Lerín Democrático geratu zen. Baliogabeko botoak 12 izan ziren (emandako guztien %0,97) eta 14 boto zuri izan ziren (botoen %1,14). Abstentzioa %19,78koa izan zen.
2011n ordea bi zerrenda besterik ez ziren aurkeztu: UPN (6 zinegotzi, alkatetza Iriarterentzat) eta PSN (3). Abstentzioak ia 10 puntu igo zuen.
Alkateak
Hauek izan dira Leringo azken alkateak:
Salvitelle
Salvitelle Italiako udalerri bat da. Salernoko probintzian kokatuta dago, Campania eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Lerin
Garraioa
Nafarroako Hiriarteko Garraioa sareko lineak zerbitzua ematen dio udalerri honi:
Euskara
Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernuak onartutako Euskararen Foru Legearen arabera Lerin eremu ez-euskalduneko udalerria da, eta hori dela eta, hizkuntza ofizial bakarra gaztelania da. 2001eko erroldaren arabera, herritarren %0,80k zekien euskaraz hitz egiten.
Jaiak eta ospakizunak
Leringo herriko jaiak abuztuaren 14tik abuztuaren 21era ospatzen dira. Uztailaren 25ean, Donejakue egunean,berriz, herritarrak udaletxeko balkoipean bildu eta alkateari entzierrorako bigantxak eskatzen dizkiote. Abenduaren 3tik abenduaren 8ra "jai txikiak" ospatzen dira, antzerki, kontzertu eta pilota partiduekin.
NGC 7687
NGC 7687 galaxia bat da, Pisces konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Lerin
Jaiak eta ospakizunak
Katea auzoan, Leringo behealdean, Andre Maria Zuriaren jaiak ospatzen dira irailean. Herriko emakumeak prozesioan ateratzen dira parrokiatik, Kateko baselizara. Ostiral Santuan eta San Isidro egunean ere,maiatzaren 15ean, prozesioak antolatzen dira.
Kirolak
Herrian hainbat kirol ekitaldi egiten dira: abuztuaren 15ean, herriko itzulia; martxoan, Udaberriko Krosa; abenduko lehen astean, pilota partidak; eta abenduaren 31n, Club Atlético Lerinés elkarteak antolaturik, San Silvestre lasterketa. Gainera, herriko futbol taldearen, Club Deportivo Lerinésen, futbol partidak izaten dira urte osoan zehar.
Zerbitzuak
Lerin "Allo, Arellano, Arronitz, Deikaztelu eta Leringo Oinarrizko Zerbitzu Sozialen Mankomunitateko" kidea da.
Ondare erlijiosoa
Andre Maria Zuriaren baseliza Ega ibaiaren ondoan dago. Eraikina adreiluz egin zen XVII. mendearen amaieran, eta XX. mendearen hasieran berriztu egin zen. Baselizak gurutze latindarreko oinarria dauka, gurutzadura zabalaz eta gangadun estaldurako aurrealde zuzenaz gain.
Mari El
Mari El, Mari El Errepublika edo Marien Errepublika (Респу́блика Мари́й Эл, Respublika Mariy El; ekialdeko Марий Эл Республик; mendebaldeko Мары Эл Республик) Errusiako subjektu federal bat da, errepublika bat, herrialdearen mendebaldean kokatua. Volga ibaiaren erdialdetik iparraldera dago. 23.300 km²ko eremua du eta 2010ean 696.459 biztanle zituen. Hiriburua Joxkar-Ola da.
Salvitelle
Mugakideak
Salvitellek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bolitoglossa sooyorum
Bolitoglossa sooyorum Bolitoglossa generoko animalia da. Anfibioen barruko Plethodontidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
Lerin
Etxeak
Eraikin zibilei dagokienez, armarridun etxeak eta jauregiak daude Lerinen. Haien artean, parrokia-etxea nabarmentzen da. XVIII. mendeko eraikin barrokoa da, Foruen Plazan dagoena. Larramendi kalean, XVII. mendeko armarridun beste etxe garrantzitsu bat dago.
Mari El
Nekazaritza eta basoen ustiakuntza dira Mari El Errepublikako ekonomia jarduera nagusiak.
Lerin
Etxeak
Lerin udalerriaren mugetan, Erdi Aroan defentsarako erabilitako kobazuloak daude.
Pedro Castillo
José Pedro Castillo Terrones (Tacabamba, Peru, 1969ko urriaren 19a) perutar landa-eremuko irakaslea, sindikatu-buruzagia eta politikaria da. 2021eko Peruko hauteskunde orokorretan Peru Askea ezkerreko alderdi politikoak Peruko Errepublikaren presidentetzarako aurkeztu zuen presidentegaia izan zen, eta Peruko presidentea izan zen 2021eko uztailaren 28tik 2022ko abenduaren 7ra bitarte, krisi politiko larriak eragindako autokolpe saiakerak huts egin zuenean.
Eugenio Otsoa
Eugenio Otsoa Ugalde (Arrasate, Gipuzkoa, 1951 - Leintz Gatzaga, Gipuzkoa, 2023ko otsailaren 21a) euskal politikari abertzalea eta euskaltzalea izan zen. Leintz Gatzagako alkatea izan zen 1987tik 2003ra (2000 urtean kargua utzi zuen, lan kontuak zirela medio), 2011tik 2015era eta 2019tik 2023ra bitartean, beti Gatzagako Hautesle Elkartean aurkeztuta. Leintz-Gatzagak azpiegiturak berritu eta hirigintza-arazo larriak zituela eta, egitasmo bat abiatu zuen udalak, Jose Mª Idigoras Arregi "Malkorre" alkate zela (1983-1987), eta ondoko udalbatzek plan hori burutu zuten. Aspaldiko urteotan, hainbat proiektu egin ditu Leintz Gatzagako udalak: Udaletxea eta pilotalekua eraberritu, plaza egin, herri-guneko etxebizitza zaharrak eraberritu eta etxebitzita berriak egin. Horrekin guztiarekin batera, herriko lurrak egonkortzeko plana burutu zuen eta Gatz Museoa sortu.
Bizitza
Arrasateko San Andres auzoko Asubeazpi baserrian jaio zen, eta 40 urte baino gehiagoz bizi izan zen Leintz Gatzagan. Tarteka Polonian eta Mexikon bizi izan zen, lan kontuak zirela-eta. Erdi mailako ikasketak egin zituen Arrasateko Eskola Politeknikoan, eta ingeniari teknikoa da.
Lana
Arrasateko Mondragon kooperatiba-taldean eta Antzuolako Elay enpresa-taldean egin zuen lan, fabrikazio-lanetan gehienbat, bai eta enpresako zuzendaritzan ere. Erretiroa hartu aurreko urteetan Elay enpresan aritu zen lanean, Mexikoko Celaya hirian.
Recologne-lès-Rioz
Recologne-lès-Rioz Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Recologne-lès-Rioz udalerrian erroldatutako biztanleak 208 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Illier-et-Laramade
Illier-et-Laramade Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ariège departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Illier-et-Laramade udalerrian erroldatutako biztanleak 21 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak) eta 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 76 etxebizitza zeuden, 14 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 62 bigarren erresidentzia ziren. 72 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 14 Etxebizitza nagusi guztiak euren jabeen bizileku ziren;2 etxek bi gela zituzten, 1ek hiru zituen, 7 etxek lau zituzten eta 4 etxek bost zituzten. 6 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Recologne-lès-Rioz
Etxebizitza
2007an 92 etxebizitza zeuden, 82 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 88 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 82 etxebizitza nagusietatik 64 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 72 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Illier-et-Laramade
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Recologne-lès-Rioz
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Illier-et-Laramade
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 8 ziren, horien artean 3 aktiboak ziren eta 5 inaktiboak ziren. 3 pertsona aktiboetatik 2 lanean zeuden (2 emakume eta 2 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 5 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
Recologne-lès-Rioz
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 141 ziren, horien artean 117 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 117 pertsona aktiboetatik 113 lanean zeuden (64 gizon eta 49 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Recologne-lès-Rioz udalerrian 84 unitate fiskal zeuden, 226 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.783 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden2 saltokiak eraikuntza enpresenak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Recologne-lès-Rioz udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 768 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Missy Peregrym
Melissa "Missy" Peregrym (Montreal, Quebec, 1982ko ekainaren 16a) Kanadako aktorea eta modeloa da. Rookie Blue telesailean egin zen ezaguna eta 2018tik FBI telesaileko protagonista da.
Biografia
Modelo lanak egiten hasi zen Lizbell Agentzian 18 urte zituela, eta iragarkiak egitera animatu zuten. Besteak beste Mercedes-Benz, Sprint Canada eta Olinpiar Jokoen iragarkiak egin zituen.
2000. urtean aktore debuta egin zuen Dark Angel telesaileko atal btean. Ondoren hainbat telesailetan agertu zen. Zinemari dagokionez Catwoman filmean cameo bat egin zuen, kredituetan azaltzen ez bada ere.
Lehenengo papel protagonista Black Sash telesailean egin zuen. Heroiak telesailean 6 ataletan agertu zen eta Rookie Blue telesailean egin zen ezagun. Andy McNally poliziaren papera bete zuen sei denboralditan zehar. 2016an Canadian Screen Awards sarietarako izendapena jaso zuen han egindako lanarengatik.
2018tik aurrera FBI telesaileko protagonista izan da Zeeko Zakirekin batera. Maggie Bell agente bereziaren rola betetzen du.
Bizitza pertsonala
Peregrym Zachary Levi aktore amerikarrarekin ezkondu zen 2014ko ekainean baina urtebete pasa aurretik dibortziatu egin ziren. 2018an Tom Oakley aktore australiarrarekin ezkondu zen eta Otis Paradis semea eta Mela Joséphine alaba izan dituzte.
Illier-et-Laramade
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saltonseaita
Saltonseaita mineral bat da eta rinneita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Saltonseaita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Maeve Binchy
Maeve Binchy Snell (1939ko maiatzaren 28a - 2012ko uztailaren 30a) irlandar eleberrigile, antzerkigile, ipuin idazle, zutabegile eta hizlaria izan zen. Bere eleberriek Irlandako herri txiki baten bizitzaren erretratu sinpatiko eta, sarritan, umoretsua izan zuten ezaugarri, amaiera harrigarriekin. Bere eleberriek, 37 hizkuntzatara itzuliak izan zirenak, 40 milioi kopia baino gehiago saldu zituzten mundu osoan. Vincent Brownek irlandako telebistan 2012ko uztailaren 30rean iragarri zuen bere heriotza, Maeve 73 urte zituela.
AEBetako merkatura salto egin zuen, The New York Times egunkariko liburu salduenen zerrendan eta Oprah 's Book Cluben agertzen. "Maltzurkeriarik ezagatik" eta beste idazle batzuekiko eskuzabaltasunagatik aitortua, hirugarren amaitu zuen 2000ko Liburuaren Munduko Egunerako inkesta batean, Jane Austen, Charles Dickens eta Stephen King en aurretik.
Tamias merriami
Tamias merriami Tamias generoko animalia da. Karraskarien barruko Xerinae azpifamilia eta Sciuridae familian sailkatuta dago.
San Cipriano Picentino
San Cipriano Picentino Italiako udalerri bat da. Salernoko probintzian kokatuta dago, Campania eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
San Cipriano Picentinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Korneta
Jazzean, britainiar brass bandetan eta musika klasikoan erabilia, soinua interpretearen ezpainen bibrazioari esker sortzen da, ahokoa izeneko zatian, airearen zutabetik abiatuta (airearen fluxua).
Korneta alemaniar posthornetik dator, eta XIX. mendearen hasieran, Frantzian, pistoiak gehitu zitzaizkion.
Diego López Pacheco
Diego López de Pacheco Cabrera Bobadilla, Escalonako dukea, (Belmonte (Cuenca), 1599ko abuztuaren 16a - Iruñea (Nafarroa), 1653ko otsailaren 27a) espainiar noble eta diplomatikoa izan zen. Escalonako duke, Villenako VII. markesa, Moyako IX. markesa, Xiquenako VII. kondea, San Esteban de Gormazeko X. kondea, Espainiako handia lehen mailan eta Urrezko Ardi-larruaren Zaldun izan zen.
Biografia
Diego López de Pacheco Cabrera Bobadilla Belmonten jaio zen, Cuencan, 1599ko abuztuaren 16an. Iberiar penintsulako familia aristokratikoenetako batean jaio zen Diego. Aita Juan Fernández Pacheco izan zuen, Escalonako V. dukea, eta ama, berriz, Serafina Braganza eta Portugalgoa. Serafina Joan I.a Portugalgoa Pereira y Castro, Braganzako VI. Dukea, eta Katalina Portugalgoa, Portugalgo infanta zena, izan zituen. Juan Manuel Fernández Pacheco bere semea izan zen.
Salamancako Unibertsitatean ikasi zuen eta hango errektore izatera iritsi zen. Letra-gizona izan zen, baina baita arma-gizona ere, tertzioetan aritu eta koronel izan zelarik.
Erregeordetza
17. erregeorde izan zen Espainia Berrian 1640ko abuztuaren 28tik 1642ko ekainaren 10era arte. Espainia Berrira Juan Palafox euskal apezpiku eta politikariarekin batera iritsi zen, honek Cadereytako markesa zen Lope Díez de Aux y Armendáriz eta Cerralboko markesa zen Rodrigo Pacheco y Osorioren erresidentzia epaiketen ardura zuelarik.
Markesak paper zigiluduna sartu behar izan zuen eta penintsulara bidali behar ziren dirutzak gastatu.
Penintsulan, bere lehengusua zen Joanes IV.a Portugalgoaren koinadua, Medina Sidoniako dukea, altxatu zen Andaluziaren independentzia aldarrikatuz, baina ez zuen arrakastarik izan.
Joanes IV.a Portugalgoa bere lehengusuak Portugalgo independentzia aldarrikatu zuen. Ezinegona eta erregeordearenganako deskonfiantza nagusitu zen penintsulan, haren leialtasuna zalantzan jarriz.
Protivin (Iowa)
Protivin Iowako hiri bat da. Chickasaw konderrian kokatua dago. 2010ean 283 biztanle zituen, 1.25 kilometro koadrotan banatuta.
Diego López Pacheco
Erregeordetza
Olivares konde-dukeak iradokita, Juan Palafox obispoa isilean joan zen Mexiko Hirira eta, 1642ko ekainaren 9an bildurik, Diego López Pacheco atxilo hartzeko agindua eman zuen, Churubuscoko komentura lehenengo eta San Martín Texmelucanera gero eraman zuten, bere ondasuna konfiskatuta geratu zirelarik.
Tokasa Seniyasi
Tokasa Seniyasi (Fiji, 1999ko uztailaren 10a), Fijiko zazpiko errugbi jokalaria da. Hasiera batean, 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, emakumeen txapelketan lehiatzeko zen, baina, lesioengatik, erretiratu behar izan zuen.
Diego López Pacheco
Erregeordetza
Hala ere, ontziteria atera behar zuela-eta, Espainiara itzultzeko modua aurkitu zuen eta Gortera hurbildu zen, erregeari bere kexak azaltzeko. Diruaren zati bat, behintzat, itzuli zioten eta Nafarroako erresumara bidali zuten erregeorde.
Iruñean hil zen, Nafarroan, 1653ko otsailaren 27an.
Hixam II.a
Hixam II.a —أبو الوليد هشام بن الحكم— (Kordoba, 965eko ekainaren 11a - ib., 1013ko maiatzaren 18a), Kordobako bigarren omeiatar kalifa (lehendabizikoz 976 eta 1009 artean eta berriro 1010 eta 1013 artean) izan zen. al-Mu'ayyad bi-llah (المؤيد بالله), hau da, "Allahren laguntza garailea jasotzen duena" aukeratu zuen ezizen.
Al-Hakam II.a eta Subh bere kutunaren semea, 11 urte zituela, amak tronua eskuratzeko azpijokoak egin zituen. Bere erreinaldian Almanzorrek erregeorde moduan gobernatu zuen 1002an hil arte, gero bere semeak Abd al-Malik al-Muzafarrek 1009 arte ordezkatua.
Orduan Muhammad II.a al-Mahdik zuzendutako matxinadak (gero Suleiman al-Mustainek ordezkatua) tronua kendu zion, 1010eko ekainaren 23an espetxetik irten arte. Egoera horretan 1013an berbereek Kordoba arpilatu eta Hixam hil zuten bere hautagaia tronuan kokatuz.
Moores Mill (Alabama)
Moores Mill Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Madison konderrian dago, Alabama estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Notoraja sapphira
Notoraja sapphira Notoraja generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Arhynchobatidae familian.
Eguneko Hilkortasuna Monitorizatzeko Sistema
Eguneko Hilkortasuna Monitorizatzeko Sistema (Sistema de Monitorización de la Mortalidad Diaria), arruntean MoMo edo MoMo sistema gisa ere ezagutzen dena, Karlos III.a Osasun Institutuko Epidemiologia Zentro Nazionalak kudeatzen duen sistema bat da. Sistema horren helburua da kausa guztien ondoriozko eguneroko hilkortasun-desbideratzeak identifikatzea, hilkortasun-serie historikoen arabera, eta Espainiako Osasun Ministerioari ikusitako hilkortasun-desbideratze esanguratsuak jakinaraztea, espero den hilkortasunari dagokionez, espero diren neurriak hartu ahal izateko.
Behatutako hilkortasuna egunero lortzen dute Espainiako Justizia Ministerioaren 3929 erregistro zibil informatizatuetatik datozen heriotza guztietatik. MoMo sistema 2004an sortu zen, Espainiako bero-boladek osasunean duten eragina monitorizatzeko hasierako helburuarekin. MoMo EuroMOMO Europako sarearen parte da. Europako 26 herrialdetako 29 bazkidek osatzen dute sarea, eta Europako herrialdeetan gripearekin eta osasun publikorako beste mehatxu batzuekin lotutako gehiegizko hilkortasuna neurtzeko eta antzemateko sistema bat diseinatzea du helburu.
Coryphaenoides mexicanus
Coryphaenoides mexicanus Coryphaenoides generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.
Hannah Osborne
Hannah Osborne (Waikato, 1994ko martxoaren 10a) Zeelanda Berriko emakume arraunlaria da. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, esku hartu du: Tokio 2020 (Tokio), eta zilarrezko domina lortu zuen Skull bikoitzean Brooke Donoghuerekin batera.
Villemareuil
Villemareuil Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 259 ziren, horien artean 201 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 201 pertsona aktiboetatik 191 lanean zeuden (100 gizon eta 91 emakume) eta 10 langabezian zeuden (5 gizon eta 5 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villemareuil udalerrian 129 unitate fiskal zeuden, 396,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.856 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Villemareuil udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 470 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Villeneuve-Renneville-Chevigny
Villeneuve-Renneville-Chevigny Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villeneuve-Renneville-Chevigny udalerrian erroldatutako biztanleak 299 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 127 etxebizitza zeuden, 117 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 127etxeak ziren. 117 etxebizitza nagusietatik 107 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 84 etxek bost zituzten. 109 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 48 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 201 ziren, horien artean 159 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 159 pertsona aktiboetatik 148 lanean zeuden (87 gizon eta 61 emakume) eta 11 langabezian zeuden (2 gizon eta 9 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.