cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erromatar galtzada
Trazadura egitea
Eraikitzeko erabakia hartzen zenean, trazaduraren mugaketa lur-neurtzaileei (agrimensores edo gromatici) esleitzen zitzaien. Lur-neurtzaile horiek frogatutako tresna batzuk erabiltzen zituzten:
Oro har, bide erromatarrek zuzentasun handia dute ezaugarri. Eremu zingiratsuak eta ibaien inguruak ahalik eta gehien saihesten dituzte. Gurutzatu beharra zegoenean, bidea ibi batetik (erreka txikiak) edo zubi batetik igarotzen zen, egurrezkoa edo harrizkoa, eta oraindik ere ale bikainak geratzen dira, egungo bide-sareak hartuta. Erliebe-eremuan, trazadura malda ertainean hartzen dute, erosotasun eta segurtasun arrazoiengatik. Bideak bihurguneetan zabaltzen ziren, gurdiei ahalik eta hobekien biratzen uzteko.
Neurriak hartu ondoren, lur-neurgailuek zedarri en laguntzaz markatzen zuten trazadura. Trazaduraren prestaketa osatzeko, lur-erauzketa eta zuhaitz-mozketa egiten ziren.
Galtzada erromatarren eraikitzea
Oro har, eraikuntzak aldi berean egiten du aurrera distantzia aldakorreko zenbait sekzio independentetan. Eraikuntza, besteak beste, eraikuntza-enpresa espezializatuei esleitzen zitzaien, eta enpresa horien kontratuak horretarako berariaz baimendutako funtzionarioek egiten zituzten. Batzuetan, legioek laguntzen zuten, administrazio-egitura zibila oraindik lurralde horretan ezarrita ez zegoenean.
Galtzada bat eraikitzeko prozesua hainbat fasetan banatuta zegoen, eta horrek oso iraungarritasun handia ematen zien bide horiei, eta, kasu batzuetan, gaur egun arte iristea ahalbidetu du.
Hirietan, kaleak modu erregularrean jarritako harrizko lauzekin zolatzen edo estaltzen ziren. Estaldura hori, gehienez ere, hiriaren kanpoaldeko hilerrien amaieraraino iristen da.
Galtzadaren azken profila ezponda nahiko etzanak dituen trapezio baten antzekoa da. Horri esker, euri-ura erraz jariatzen da areketara edo lubetaren kanpoaldera. Galtzada bere bi aldeetako arekek mugatzen zuten zeharka, paraleloan, hogei bat metrora. Areka horiek zelaigunerako zuhaitzik ez zegoen eremua mugatzen zuten, eta hori galtzadaren jabari publikoaren baliokidea zen.
Elkarren segidako geruzek, galtzada igarotzen zen lurzoru nagusitik, 2-4 oin erromatar zuten, eta errodadura-eremuaren zabalera 4,5 eta 8 m bitartekoa zen, galtzadaren garrantziaren eta zeharkatzen zituen lekuen zailtasunaren arabera.
Galtzada erromatarren egitura
Iturri juridikoek (ULPIANO, 43.11.1.2. artikuluan, hain zuzen) adierazten dute, alderdi teknikoaren arabera, bi kale mota bereizi zirela: zoru naturaleko kaleak (viae terrenae), lur zapaldu eta berdindua besterik ez zena, eta hondo artifizialeko kaleak, era berean sailkatuak ere: viae silice stratae (harrizko baldosek zolatutakoa) eta viae glarea stratae (harez edo harritxintxar birrinduz estalia). Azken bi horietan erromatarrak gailendu ziren, eta harlauza poligonal ezagun eta berezi horrekin dotoretasun handia eman zioten, hala nola Via Appiari edo Erroma kanpoaldeko Via Sacrari.
Bide baten zoru artifiziala zoladura gainjarritako hiru edo lau geruzaz osatuta zegoen, halako moldez, non erabateko egonkortasuna ziurtatuko baitzen trafiko handiaren pean. Erreiak kontu handiz egiten ziren. Agger-a bidearen gainazalak duen goragunea da, galtzadei bere drainatze-sistema emateko. Bidearen luzerako trazadura zulatuz egiten da, lehenik eta behin oinarri sendoa ziurtatuz, ondoren lurzorua betez eta estutuz, bidearen bi aldeetan drainatze-zangak garbituz eta, ondoren, kalibratutako harri-geruza desberdinez eta legarrez estaliz. Alboetako hobiak, euri-urak drainatzeko ez ezik, soldaduek ezkutaleku gisa ere erabil zitzaketen, etsaien eraso baten azpian harrapatuz gero. Oso kasu zehatzetan izan ezik, harriztatzea hiribide en ezaugarria zen, abiadurak oso txikia izan behar baitzuen, eta garbitzeko beharrak ez ziren bateragarriak zagor-azalerekin. Oro har, ibilbide edo itinerarioko bideak ez ziren lauzatuak, eta ez zituzten lau geruzak ere, indusketa arkeologikoek erakusten diguten moduan. Harri lodien zimendatze bat zuten, eta zagor naturalen edo hartxintxarraren errodadura-geruza haren gainean zabaltzen zen. Horrela, bada, lau geruzak hiribideei dagozkie, eta horiek dira iturri idatziek bideen eraikuntza azaltzen dutenean aipatzen dituztenak. Zoritxarrez, ia beti errepikatzen da idealizatutako irudi hori, ibilbideen kasuan okerra den testuen informaziotik abiatuta.
Erromatar galtzaden garrantzi desberdina
Sikulo Flakok I. mendeko agrimensorearen idazkiek sailkapen hau ematen dute:
Viae publicae
Hauek dira Inperioko bide nagusiak, hiri garrantzitsuenen arteko bide-sareko bide nagusiak. Viae praetoriae (bide pretoriarrak), viae militares (bide militarrak) edo viae consulares (bide kontsularrak) ere deitzen zaie. Estatuak berea egin zezakeen eraikuntza finantzatzearen ardura, baina hiriek eta bide horiek zeharkatzen zituzten eremuetako jabeek laguntza eman behar izan zuten, beren mantentze-lana bermatu behar zuten.
Askotan, eraikuntza proiektua hasi zuen pertsonaren izena daramate (Via Agrippa Agripa gatik, Via Domitia Domizio Enobarbo gatik). Italian, kudeaketa curator viarumaren zaintzapean uzten zen orduan. Curator viarum estatuko funtzionarioa zen, eta aginduak ematen zituen bidean lanak egiteko eta konpontzeko.
Viae publicae garrantzitsuenen adibide batzuk: Via Agrippa (Erroma-Boulogne-sur-Me r); Via Appia (Erroma-Brindisi); Vía Domitia (Italia-Hispania) Narbonense tik; Via Egnatia (Durrës-Bizantzio)...
Viae vicinales
Bide publikoetatik abiatzen ziren, eta aukera ematen zuten eskualde bereko zenbait vici elkartzeko. Horiek ziren, noski, sareko bide gehienak. Via vicinalis baten batez besteko zabalera 4 m ingurukoa zen.
Adibide batzuk Galian: Via Regordane (Le Puy-Montpellier), edo Via Aquitania (Narbona-Bordele) ...
Viae privatae
Propietate nagusiak batzen zituzten, villaeak viae vicinales eta publicaeekin. Pribatuak ziren, osorik finantzatzen zuen jabeak bakarrik erabiltzeko erreserbatuak. Bide pribatu baten batez besteko zabalera 2,50 m eta 4 m artekoa zen.
Peristilo
Antzinako Erromatar arkitekturan
Erromatar arkitekturan, peristiloa, eraikin publiko edo etxe baten barneko patio handia da, zutabe arkupe batek inguratua eta parterre eta iturriekin apaindua dagoena. K.a. III. mendetik aurrera,lehenago atzeko patioa edo ortua zegoen lekuan, ohikoak bilakatu zen peristiloa eraikitzea domus-etan etruskoen eraginez. Atrioa ez bezala, peristiloak ez zuen sabairik eta ez zuen atrioa ordezkatu.
Peristiloaren inguruan etxeko gelarik garrantzitsuenak zeuden: exedra, jangela edo triklinioa, eta gainontzeko gelak edo alaeak. Erromatar etxeetako beste barne patioa zen ataritik, tamaina handiagokoa izateagatik, sarreratik urrutiago egoteagatik eta gizarte harrera eta aisialdirako erabiltzeagatik ezberdintzen da. Aldiz, atariak, sarrera eta harreragelaren ondoan zegoenak, gelen arteko banaketa gune funtzioa zuen.
Erromatar galtzada
Galtzada-sareen mapak
Kartografo erromatarren lan-euskarria biribilki a zen, luzera eta zabalera estandarrekoa eta erabat betea. Horrek ikuspegi orokorra desitxuratzea dakar, eskala ez da existitzen gure egungo mapetan bezala. Hala ere, itinerarium hauetan bidaiari erromatarrak jarraibide asko aurki zitzakeen etapa edo atsedenguneen gainean, etapen luzerari, oztopoei edo leku nabarmenei (hiriburuak, santutegiak) buruz, garai hartako bidaiariari gehien axola zitzaizkion datuak.
Antoninoren ibilbidea
Antoninoren ibilbidea Erromatar Inperio ko galtzaden gida bat da, eta errepide guztietan etapak eta distantziak aipatzen dira. Peutingerren taula n inspiratzen da, eta Karakala ren agintaldian idatzi zuten lehen aldiz (handik hartzen du izena, Antoninoena Karakalaren gensa baitzen), eta, seguruenik, birmoldatu egin zuten Tetrarkiar en garaian, III. mendea ren amaieran, Konstantinopla aipatzen baita. Ziurrenik hormako mapa batetik abiatuta egin zen.
Peutingerren taula
Erabili dugun dokumentu ezagunena Peutingerren taula edo taula teodosiarra da. Egia esan, Castoriusek III. mendea ren hasieran egindako agiriaren kopia da, XIII. mende ko monje alsaziar batek egina. Dokumentu hori Agripa ren Inperioaren maparen kopia ere izan liteke, aitaginarreba Augusto enperadorea ri zuzendua. Konrad Peutinger humanistari dohaintzan emanda, gaur Viena ko liburutegian dago, Austria n. 11 orritan (6,80 m 0,34 m guztira), taulak garai hartako mundu ezaguna irudikatzen du, Ingalaterra tik Ipar Afrika ra eta Atlantiko tik India ra.
Sapphirine
Sapphirine silikato motako minerala da eta sapphirina taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Sapphirina silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. ]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 7,5 da.
Erromatar galtzada
Ravenako anonimoa
Ravenako anonimoa (Ravennatis Anonymi Cosmographia) kosmografo kristau anonimo batek VII. mendea n (670. urtearen inguruan gutxi gorabehera) konpilatutako testua da, aurreko mendeetako dokumentazioa erabiliz (III. mendea edo IV. mendea), Erdi Aroko kopistek segidan-segidan egindako hondatze eta aldaerekin. Ibilbide erromatarrak deskribatzen dira bertan.
Bestelako agiriak
XIX. mende an, lau ontzi aurkitu zituzten Bracciano lakua n, Erromatik gertu. Vicarelloko basoek (aurkikuntzaren lekuaren izenetik) hainbat zutabetan grabatuta dituzte atsedenguneen izenak eta haien arteko distantziak, Erromatik Cádiz era doan bidean.
Beste dokumentu batzuk ere izan ziren, bereziki ibilbide bati buruzkoak. Horixe da, adibidez, Jerusalemgo erromesaldiaren ibilbidea: Eusebio Zesareakoa rena, Eusebio Nikomediakoa rena edo Teognis Nizeakoa rena. Berantiarragoak dira (IV. mendea), baina sistemak berdin jarraitzen du: etapak, etapa horien arteko distantziak, atsedenguneak....
Galtzada erromatarren antolaketa
Bide erromatar baten eraikuntza ez da gelditzen obraren amaieran bertan. Instalazio multzo bati esker, bidaiariak ahalik eta baldintzarik onenetan mugitu ahal izango dira.
Miliarioak
Tarte oso erregularretan, espazioan kokatzeko, ingeniari erromatarrak viae publicae eta viae vicinaeetan miliario ak kokatzen zituzten. Zutabe zilindriko altuak dira, 2-4 m-koak eta 50-80 cm-ko diametrokoak. Oinarri kubikoa dute, eta lurrean 80 cm ingurura sartuta daude. Miliarioak ez ziren jartzen, gaur egungo kilometroen mugarriak bezala, milia erromatar bakoitzeko. Aldiz, gaur egungo errepideetan hurrengo lekura arteko distantzia adierazteko erregulartasunez ezarritako bide-seinaleen parekoak lirateke. Miliario bakoitzean, altueran (milarioen erabiltzaileak goratuta baitoaz: zaldizkoak, gurdi-gidariak...), hainbat inskripzio daude: bidearen eraikuntza edo konponketa agindu zuen enperadorearen izena, haren tituluak, miliarioaren jatorria (han jarria bazen lanen edo konponketa baten ondoren) eta dauden lekuaren eta hiri handien, bidegurutze handien edo mugen arteko distantziak. Distantzia horiek miliatan adierazten dira. Milia erromatarra (milia passuum) 1,48 m-ko 1.000 oinkada zen, hau da, 1,480 km.
Ibaien igarobidea
Desbideraketak ahalik eta gehien saihesteko, ingeniari erromatarrek ibaiak zeharkatzeko egokitzapen-multzo bat egin zuten.
Pasabideak
Galtzadek, sarritan, ibaiak pasatzeko pasabideak egiten zituzten. Pasabide horiek, askotan, harrizkoak edo karezko igeltserotzazkoak izaten ziren, zurezko enborrez eutsita. Hala ere, indusketek garrantzi handiko pasabideak aurkitu dituzte, bloke handiak, eustorma, sakonunea eta ura eta zoladura pasabiderako bideratuz. Pasabide horiek batzuetan egurrezko edo harrizko pontoi bihurtzen dira.
Harrizko zubiak
Bide erromatarren konponbiderik ikusgarriena harrizko zubiak eraikitzea izan zen, zabalera ertaineko ubideen gainean. Edozein egoeratan zirkulazioarekin jarraitzea ahalbidetzen zuten, adibidez, ur-goraldie tan. Lan horiek mendeetan zehar igaro izan dira maiz, eta gaur egun ere erabiltzen dira, edo, suntsitu ondoren, asentuak ondorengo eraikuntzetarako erabili ziren.
2873 Binzel
2873 Binzel asteroide baten izena da. martxoaren 28an aurkitu zuen E. Bowell-ek Anderson Mesa Behatokitik.
Erromatar galtzada
Harrizko zubiak
Gurutzatu beharreko zabaleraren arabera, zubiek arku bakar bat izan zezaketen edo zenbait arku. Azken kasu horretan, harroin ak atzeko eta aurreko zubi-brankek babesten zituzten, objektu flotatzaileak harroinen kontra pilatu ez zitezen, eta zubiak presa bat sor zezan, bere sendotasuna arriskuan jarriko zuena. Igoera handietan uraren presioa mugatzeko, aldamio angeluzuzenak jar zitezkeen.
2873 Binzel
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1982 FR izena zeraman.
Erromatar galtzada
Zurezko zubiak
Harrizko zubiak ardatz nagusietarako gordetzen ziren, hiri handietatik hurbil. Zubi gehienak zurezkoak ziren, zutoinen gainean.
Zubi mistoak
Edo, sendotasun handiagorako, zutoinak harrizkoak ziren, baina zubiaren taulada egurrezkoa zen.
2873 Binzel
Orbitaren ezaugarriak
2873 Binzel asteroidearen orbitak batezbeste 2,252 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,895 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,608 distantziara. Eszentrikotasuna 0,158 da, eta makurdura orbitala 5,9ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 12.99 da.
Erromatar galtzada
Zubi mistoak
Tréveris eko zubia zubi misto horietakoa zen, harlangaitzezko zutoinekin eta zurezko tauladarekin. Gaur egun, zutoin erromatarrak kontserbatu egiten dira, baina taulada, berriena, harrizkoa da.
Transbordadoreak
Ordainpeko transbordadore sistema ere asko erabiltzen zen, alde batetik bestera bidaiariak eta salgaiak garraiatzen baitzituen.
Instalazio bereziak, tunelak
Bide handietan (Via Flaminiako Furloko tunelean), edo erabilera militar edo zibil berezietarako, tunel erromatar luzeak daude, eta ehunka metro edo km bat ere izan ditzakete (Campi Flegreiko hiru tunel erromatar, Napoli tik gertu).
Zenbait eraikin eta eraikuntza
Ekipajearen eta bidaiariaren erosotasunerako, administrazio erromatarrak hornitegi eta atsedenlekuak jarriko ditu galtzadetan, mutationes (sing. mutatio) eta mansiones (sing. mansio).
Atsedenlekuak eta ostatuak: mutationes eta mansiones
Mutatio geldialdi bat egiteko ostatua zen, 10 km-15 km-ro kokatua, atsedenerako eta zaldiak edo idiak aldatzeko. Euskal Herrian Gasteizko Mariturri ko mutatioa da ezaguna.
Hiru mutationes pasatzerakoan mansio bat zegoen. 50 km inguruko distantzian zeuden bata bestearengandik.
Caupo (ostalaria) zuela buru, ongi ekipatutako atsedenlekua zen, eta gaua pasatzeko aukera ematen zuen. Bazegoen otorduetarako ostatu bat, ukuiluak (stabulum) zaldien atsedenerako, errementari a eta baita ibilgailuen mantentze-lanez arduratzen zen gurdizain a ere.
Graphiurus nagtglasii
Graphiurus nagtglasii Graphiurus generoko animalia da. Karraskarien barruko Graphiurinae azpifamilia eta Gliridae familian sailkatuta dago.
Erromatar galtzada
Atsedenlekuak eta ostatuak: mutationes eta mansiones
Idatzi asko iritsi zaizkigu atsedenleku hauetako bizitzari buruz. Batzuetan, tabernae horiek oso ospe txarra zuten, eta bidaiariek nahiago izaten zuten hurbil kanpatzea, deuersoriuma erabiltzea (aberatsenentzako ostatu publikoa) edo, hobeto, sarrera-gutun bidez gonbidatzea, hospitiuma praktikatuz (abegia).
Horrea annonae
Atsedenlekuekin batera, horrea (sing. horreum) zeuden, Inperioaren garaia n zerealen banaketa, merkataritza eta garraio zerbitzua edo cura annonae zerbitzatzen zuten biltegiak.
Arintasuna eta segurtasuna
Cursus publicusa —Erromatar Inperioko posta-zerbitzu a—, armadarekin batera, galtzada erromatarraren onuradun nagusia eta erabiltzaile nagusia izanik, geldigune horiek mezuak eta albisteak azkar transmititzeko erabiltzen zituen. Sistemak hain ondo funtzionatzen zuen ezen, aldeko baldintzetan, egunean 75 km egin zitzaketela ibilgailuek (konparazio gisa, zerbitzu berak, 1550ean, gehienez 45 km egiten zituen egunero).
Bide horietako segurtasuna oso erlatiboa zen. Gotorlekuetatik eta eremu militarretatik hurbil eraiki beharra ikusi zen. Batzuk, Jublains en adibidez, Galia erromatar rean, benetako gotorlekuak dira. Gainera, goarnizioa bidea konpontzeko ere erabil zitekeen.
Monumentu zibilak, militarrak eta sakratuak
Azkenik, kontsolamendu espiritualerako eta tutoretzapeko jainko-jainkosen babespean jartzeko, bidaiariek erregularki aurkitzen zituzten erromatar bideetan zehar gurtzarako lekuak, tenpluak edo fanumak. Merkurio ri, merkataritzaren eta bidaiarien jainkoari, Diana ri, herriko bide edo jainkoen zaindariari, eskatzen zioten. Hala, diru- edo ex-voto eskaintzak, sakrifizioak... egiten ziren.
Aberatsagoak, eta, sarritan, dohaintza-emaileen loriari lotuta, bai enperadoreak bai aberats partikularrak, mausoleo ek eta trofeoek (garaipen militarra ospatzeko monumentuak) erromatarren arkitektura miresgarria erakusten dute gaur egun ere.
Sar-e Pol probintzia
Sar-e Pol, Sar-e Pul ere deitua, (Persiera-Dariz: سر پل ) Afganistango 34 probintzietako bat da, herrialdearen iparraldean dagoena. 15.999 km²-ko azalera du eta 2009ko estimazioaren arabera 505.400 biztanle zituen. Hiriburua Sar-e Pol hiria da.
Gifuko gaztelua
Gifuko gaztelua (岐阜城) Japoniako Gifu hirian dagoen japoniar gaztelua da. Kinka mendiaren tontorrean dago.
Historia
Gifuko gaztelua Nikaidō leinuak eraiki zuen 1201 eta 1204 artean, Kamakura Aroan, hasiera hartan Inabayama gatelua (稲葉山城 Inabayama-jō) izenarekin. XVI mendean Oda Nobunagak gaztelua menperatu zuenean izena aldatu zion, Gifu bihurtuz, eta gaztelua berriztu handitu eta gotortu egin zuen.
1600ko Gifuko gazteluaren borroka Sekigaharako burrokaren aurrekaria izan zen. Borroka horretan gaztelua oso kaltetua izan zen eta bertako material ugari hiriko beste gaztelua gotortzeko erabili zen, Kanō gaztelua hain zuzen ere. Gaur egun Kanō gazteluaren hondarrak baino ez daude.
Gifuko gazteluak egoera txarrean bada ere aurrera jarraitu zuen baina Bigarren Mundu Gerrako bonbaketek erabat suntsitu zuten. 1950 hamarkadan Gifu gaztelua berreraiki zen oraingoan zementuzko egitura egin zitzaiolarik.
Egitura
Hiru solairutako gztelua da eta barnean Gifuko historia azaltzen duen erakusketa zabala dago; mapak, armak, irudiak eta beste hainbat objetu ikus daitezke.
Goiko solairuan behatokia dago eta bertatik 360º-tako panoramika ederra ikus daiteke, Nagara ibaia eta hegoaldean dagoen Nagoia hiria besteak beste.
Gazteluaren ondoan Gifu gazteluaren artxibo museoa dago.
2178 Kazakhstania
2178 Kazakhstania asteroide gerrikoan aurkitutako 2178. asteroidearen izena da. 1972ko irailak 11n aurkitu zuen Nikolai Txernikhek Nauchnyjetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1972 RA2 zen. Bere izena Kazakhstan herrialdeagatik jasotzen du.
Gadomus denticulatus
Gadomus denticulatus Gadomus generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.
NGC 7728
NGC 7728 galaxia bat da, Pegasus konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Torraca
Torraca Italiako udalerri bat da. Salernoko probintzian kokatuta dago, Campania eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Torracak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Shoal Creek (Alabama)
Shoal Creek Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Shelby konderrian dago, Alabama estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Jesusen Andra Maria eliza (Ea)
Jesusen Andra Maria eliza Eako (Bizkaia) parrokia-elizetariko bat da, Ea ibaiaren eskuinaldean kokaturik dagoena, hain zuzen.
Eliza errenazentista da, barrokoari jarraituz berreraiki zena. Barruko ezaugarri nagusia 1740. urteko erretaula da, bertan Jesusen Bihotza, San Jose eta Andra Mariaren irudiak dituelarik.
Pucrasia macrolopha
Pucrasia macrolopha Pucrasia generoko animalia da. Hegaztien barruko Phasianidae familian sailkatua dago.
Jesusen Andra Maria eliza (Ea)
Erretaulaz gain, zutabe salomondarrak, ildaskatuak eta rokokoan ohikoak diren txarro itxurako zutabeak dira beste ezaugarri aipagarriak.
Kaperan, 1725. urtean eraikia, Mexikoko indianoen diruz egindako Zacatecaseko Kristoa da ezaugarri nagusia.
2874 Jim Young
2874 Jim Young asteroide baten izena da. urriaren 13an aurkitu zuen E. Bowell-ek Anderson Mesa Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1982 TH izena zeraman.
Rockwell (Iowa)
Rockwell Iowako hiri bat da. Cerro Gordo konderrian kokatua dago. 2010ean 1,039 biztanle zituen, 7.72 kilometro koadrotan banatuta.
2874 Jim Young
Orbitaren ezaugarriak
2874 Jim Young asteroidearen orbitak batezbeste 2,245 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,944 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,546 distantziara. Eszentrikotasuna 0,134 da, eta makurdura orbitala 4,89ºkoa da.
Tom Carroll
World Surf Leagueko bi txapelketa irabazi zituen, 1983an eta 1984an. Txapelketako 26 proba irabazi zituen, horien artean hiru aldiz Pipe Mastersa (1987, 1990 eta 1991).
Boophis hillenii
Boophis hillenii Boophis generoko animalia da. Anfibioen barruko Mantellidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Saint-Germain-du-Plain
Saint-Germain-du-Plain Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Germain-du-Plain udalerrian erroldatutako biztanleak 2.069 ziren. Familiak 804 ziren, horien artean 184 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 120 bakarrik bizi ziren emakumeak), 284 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 280 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 877 etxebizitza zeuden, 812 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 38 hutsik zeuden. 779 etxeak ziren eta 95 apartamentuak ziren. 812 etxebizitza nagusietatik 642 bere jabearen bizilekua ziren, 144 alokairuan okupaturik zeuden eta 26 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 41 etxek bi zituzten, 98 etxek hiru zituzten, 243 etxek lau zituzten eta 428 etxek bost zituzten. 683 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 282 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 458 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.266 ziren, horien artean 951 aktiboak ziren eta 315 inaktiboak ziren. 951 pertsona aktiboetatik 904 lanean zeuden (474 gizon eta 430 emakume) eta 47 langabezian zeuden (25 gizon eta 22 emakume). 315 pertsona inaktiboetatik 144 erretiraturik zeuden, 82 ikasten zeuden eta 89 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Germain-du-Plain udalerrian 847 unitate fiskal zeuden, 2.118,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.669 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 79 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 15 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 3 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Germain-du-Plain udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.392 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen. Saint-Germain-du-Plain udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 456 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Denis Mukwege
Denis Mukengere Mukwege (Costermansville, Kongo; 1955eko martxoaren 1a) ginekologo kongoarra da. Bukavuko Panzi Hospitala sortu eta bertan lan egiten du eta talde armatuek taldean bortxatutako emakumeak sendatzean espezialista da. Talde bortxaketa baten osteko barneko kalte fisikoak konpontzen munduko espezialista hoberena da. 2018an Bakearen Nobel saria jaso zuen Nadia Muradekin batera.
Bigarren Kongoko gerratik aurrera gerretan bortxatutako milaka emakume artatu ditu Mukwegek, 10 operazio egitera iritsiz 18 ordutako lan egunetan. 2012an bera hiltzen saiatu ziren eta Europara erbesteratu behar izan zuen hainbat hilabetez. 2013an bueltatu zen.
Gadomus dispar
Gadomus dispar Gadomus generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.
NGC 7729
NGC 7729 galaxia bat da, Pegasus konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Graphiurus ocularis
Graphiurus ocularis Graphiurus generoko animalia da. Karraskarien barruko Graphiurinae azpifamilia eta Gliridae familian sailkatuta dago.
Canton (Cardiff)
Canton, 'Treganna', Galesko Cardiff hiriburuan dagoen barruti eta komunitate bat da.
Pahlavi
Pahlavi edo pehlevi persiarrek K.a. II. mendetik Islama nagusitu zen arte (VII. mendea) erabili zuten alfabeto-mota da.
Pahlavi aramear alfabetoan oinarrituta zegoen, eta hiru molde nagusi izan zituen. Eskuinetik ezkerrera idazten zen, eta, 19-20 letra erabili bazituzten ere, berrogeita hamar letra molde berezi agertzen dira Avesta edo zoroastrismoaren erlijio-liburuetan. Zenbaitetan, jatorrizko forma aramearra gorde zuten pahlavi-idazleek adiera bereko baina hots desberdineko hitzak idazterakoan. Adibidez, arameerazko m-l-k (malka «errege») idazten zuten persierazko sha («errege») adierazteko. Ideograma moduko idazketa-forma horiek zirela eta, guztiz zaila bihurtu zitzaien arrotzei pahlavi-testuak ulertzea.
Wherever You Will Go
Wherever You Will Go (euskaraz Edonora Zoazela), The Calling estatubatuar musika taldearen rock abesti bat da. Camino Palmero (2001) diskoan argitaratu zuen.
Inaba santutegia
Inaba santutegia (伊奈波神社) Japoniako Gifu hirian dagoen santutegi xintoista da. Kinka mendiaren oinean kokaturik dago, Gifuko gazteluaren azpian.
Historia
Japoniako santutegi zaharrenetarikoa da, k.o. 85 urtean sortu baitzen. Hasiera hartan Kinka mendiaren iparraldean eraiki zen baina Saitō Dōsan samuraiak gaur egun kokatuta dagoen tokira mugitu zuen 1539an.
Bures-sur-Yvette
Biztanleria
2007an Bures-sur-Yvette udalerrian erroldatutako biztanleak 9.773 ziren. Familiak 3.764 ziren, horien artean 1.177 pertsona bakarrekoak ziren (601 bakarrik bizi ziren gizonak eta 576 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.152 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.226 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 209 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 4.062 etxebizitza zeuden, 3.850 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 78 bigarren erresidentzia ziren eta 134 hutsik zeuden. 2.573 etxeak ziren eta 1.441 apartamentuak ziren. 3.850 etxebizitza nagusietatik 2.550 bere jabearen bizilekua ziren, 1.190 alokairuan okupaturik zeuden eta 110 doan lagata zeuden; 567 etxek gela bat zuten, 340 etxek bi zituzten, 520 etxek hiru zituzten, 687 etxek lau zituzten eta 1.736 etxek bost zituzten. 2.940 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.676 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.627 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.924 ziren, horien artean 4.421 aktiboak ziren eta 2.503 inaktiboak ziren. 4.421 pertsona aktiboetatik 4.132 lanean zeuden (2.154 gizon eta 1.978 emakume) eta 289 langabezian zeuden (146 gizon eta 143 emakume). 2.503 pertsona inaktiboetatik 438 erretiraturik zeuden, 1.712 ikasten zeuden eta 353 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bures-sur-Yvette udalerrian 3.382 unitate fiskal zeuden, 8.951,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 32.010 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 298 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 26 eraikuntza enpresak ziren, 39 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 21 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 11 finantziazio enpresak ziren, 31 higiezinen enpresak ziren, 69 zerbitzu enpresak ziren, 49 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 56 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 2 autoeskolak, 6 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 5 iturginak, 2 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 6 jatetxeak, 8 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 4 apaindegiak.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 1 harategi zen, 2 liburu dendak eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1, osasun-zentro 1 bat, 3 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Bures-sur-Yvette udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 457 ikaslekin.
Bures-sur-Yvette udalerrian 2 goi-mailako hezkuntza ez-unibertsitarioko zentroak zeuden, horietatik1 formakuntza teknikoko zentroa eta 1 osasun-formakuntzakozentroa.
Sarabauita
Sarabauita sulfuro motako minerala da.
Rockwell City (Iowa)
Rockwell City Iowako hiri bat da. Calhoun konderrian kokatua dago. 2010ean 1,709 biztanle zituen, 10.92 kilometro koadrotan banatuta.
Rocknrollers
Rocknrollers 2016ko Juanma Bajo Ulloa arabar zinema zuzendariaren film dokumentala da. Donostiako Zinemaldian estreinatu zuten.
Sinopsia
Urtez urte, Gasteizko Azkena Rock Festival ezinbesteko hitzordu bihurtzen da benetako Rock and Rollaren zaleentzat. Zinemagileak musika-ekitaldi ospetsu horren 10. urtemuga erabiliko du oinarri moduan, eragin handiko musika-genero horri buruzko gogoeta entziklopedikoa egiteko.
Rigny
Rigny Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rigny udalerrian erroldatutako biztanleak 609 ziren. Familiak 270 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 95 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 75 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 306 etxebizitza zeuden, 269 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 266 etxeak ziren eta 40 apartamentuak ziren. 269 etxebizitza nagusietatik 196 bere jabearen bizilekua ziren, 67 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 67 etxek lau zituzten eta 155 etxek bost zituzten. 186 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 113 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 126 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Rigny udalerrian 268 unitate fiskal zeuden, 638 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.819 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 2 argiketariak, 1 albaitaria eta 1 jatetxe.
Meadowbrook (Alabama)
Meadowbrook Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Shelby konderrian dago, Alabama estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Rigny
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra drogeria bat zen.
2000. urtean Rigny udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 756 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
2875 Lagerkvist
2875 Lagerkvist asteroide baten izena da. otsailaren 11an aurkitu zuen E. Bowell-ek Anderson Mesa Behatokitik.
2179 Platzeck
2179 Platzeck asteroide gerrikoan aurkitutako 2179. asteroidearen izena da. 1965eko ekainak 28an aurkitu zuen Arnold Richard Klemolak Felix Aguilar Behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1965 MA zen. Bere izena Ricardo Pablo Platzeck argentinar astronomoagatik jasotzen du.
2875 Lagerkvist
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1983 CL izena zeraman.
Orbitaren ezaugarriak
2875 Lagerkvist asteroidearen orbitak batezbeste 2,795 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,504 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,086 distantziara. Eszentrikotasuna 0,104 da, eta makurdura orbitala 9,05ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 12.1 da.
Ma'ya
Ma'ya austronesiar hizkuntza da, eta 6.000 lagunek hitz egiten dute Mendebaldeko Papuan. Misool, Salawati eta Waigeo uharteetako kostaldeko herrixketan hitz egiten da, Raja Ampat uharteetan. Papuar hizkuntzak eta austronesiarrak hitz egiten diren muga ingurune bateko hizkuntza da.
Ezuagarriak
Ma'yak bost dialekto ditu, hiru Waigeo uhartean (Laganyan, Wauyai eta Kawe), bat Salawatin, eta bat (desagertua edo ia desagertua) Batanta uhartean. Waigeoko dialektoek /s/ eta /ʃ/ soinuak dituzte non Salawati eta Misool-en /t/ eta /c/ duten.
Bai tonua bai azentua bereizgarriak dira hizkuntza honetan. Tonu lexikoa bukaerako silabetan bakarrik aurkitzen da. Horrek esan nahi du azentuak zein tonuak eragina izan dezaketela esanahian. Azentua eta tonua nahiko independenteak. Hiru tonu ditu (altua, goranzkoa eta beheranzkoa). Mila hizkuntza austronesiar ezagunetan, dozena bat baino ez dago tonu lexikoarekin; kasu honetan, badirudi hizkuntza papuerretatik aldaketa linguistikoa egin zuen talde batean geratu zen ezaugarri bat litzatekeela.
Pelota (filma)
Pelota 1983ko Jørgen Leth daniar zinema zuzendariaren film dokumentala da, euskal pilotari buruzkoa. Ennio Morriconek musika moldatu zuen. Filmak hainbat sari jaso zituen nazioartean.
Roger Borsa
Roger Borsa (1060/1 - ) Apuliako eta Calabriako dukea izan zen 1085-1111 urteetan, Roberto Guiscardoren bigarren semea. Zenbait matxinadari aurre egin behar izan zien, eta Bari eta Tarento arteko eskualdea bere anaia Bohemundoren esku utzi behar izan zuen. Bohemundo 1098. urtean Antiokiako printze egin zutenean Italiako lurraldeak berreskuratu zituen Rogerek, baina lurralde batzuk Siziliako kondea zen osaba Roger I.ari utzita.
The Man with One Red Shoe
The Man with One Red Shoe (euskaraz Zapata Gorridun Gizona), 1985eko Stan Dragoti estatubatuarrak zuzendutako komedia film bat da. Le Grand Blond avec une chaussure noire (1972, Zapata Beltzadun Ileori Garaia) frantziar filmaren berregokitzapena da. Tom Hanks, Dabney Coleman, Lori Singer, Charles Durning, Jim Belushi, Carrie Fisher eta Ed Herrmann aktoreek antzeztu zuten.
Eguzki masa
Eguzki masa astronomian eta astrofisikan konparatiboki izarren eta beste objektu astronomiko oso masibo batzuen masa, galaxiak kasu, kalkulatzeko erabiltzen den neurri unitate bat da. Gure Eguzkiaren masaren baliokidea da eta Lurraren masa baino 332.950 aldiz handiagoa da. Bere ohiko ikurra eta balioa kilogramotan jarraian agertzen diren hauek dira:
The Man with One Red Shoe
Argumentua
Richard Drew (Tom Hanks) biolin-jotzaile despistatuak halabeharrez zapata gorri bat jantzia darama, horrek CIAko agenteek espiotzat hartzea ekarriko dio eta haien jazarpena jasan beharko du. Agente horietako bat den Maddyk (Lori Singer) informazioa lortzeko trikimailu guztiak erabiliko ditu. Une horretatik aurrera, Richard etengabeko zaintzapean egon eta bere bizitza amesgaiztoan bihurtuko da.
Eguzki masa
Eguzki masa jarraian agertzen den formularen bidez kalkula daiteke, non lurreko urtearen iraupena, Lurretik eguzkirako distantzia (unitate astronomikoa ua) eta grabitazio unibertsalaren konstantea (G) agertzen diren. Honela:
Duela gutxirarte grabitazio unibertsalaren konstantea eta unitate astronomikoa ez ziren zehatz ezagutzen. Hala ere, Eguzki-sistemako beste planeta baten edo izar bitar baten masa erlatiboa eguzki masa unitateetan zehaztea ez da modu ez zehatzean adierazitako konstante hauen araberakoa. Eta beraz erabilgarria zen masa hauek eguzki masetan adieraztea (ikus gaussen grabitazio konstantea). Gaur egun, unitate astronomikoa oso zehatz neurtu ahal izan da planetarteko radar teknikak erabiliz, eta G ere ondo zehaztua dago, baina eguzki masa astronomian ohituragatik eta unitate oso eroso bat delako erabiltzen jarraitzen da.
Eguzki masa eta berarekin lotutako unitateak
Eguzki masa bat lotutako honako unitate hauetako batetara bihur daiteke:
Saint-Lambert-et-Mont-de-Jeux
Biztanleria
2007an Saint-Lambert-et-Mont-de-Jeux udalerrian erroldatutako biztanleak 187 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 95 etxebizitza zeuden, 74 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 92 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 74 etxebizitza nagusietatik 58 bere jabearen bizilekua ziren eta 16 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 43 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Atrio (arkitektura)
Atrio edo aldabea, arkitekturan, eraikin baten parte den patio estali edo estaliagabea da , normalean sarrera edo atari funtzioa egiten duena, arkupeak izan ohi dituena eta eraikinaren beste horma edo egitura batzuez inguratua.
Saint-Lambert-et-Mont-de-Jeux
Diru sarrerak
2009an Saint-Lambert-et-Mont-de-Jeux udalerrian 75 unitate fiskal zeuden, 166 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.564 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Atrio (arkitektura)
Historia
Antzinako Erromako domus izeneko etxeetan eta garai hartako tenpluetan izaten zen patio nagusia zen. Hortik, arte paleokristaura pasa zen, eta, ondoren, Erdi Aroko arte kristaura. Eliza kristauei dagokienez, elizaren oinean zegoen arkupetutako patio bat zen, eta elizara bertara sartzeko balio zuena. Iturri bat eta ataripe bat izaten zuen, eta edonor sar zitekeen bertan.
Saint-Lambert-et-Mont-de-Jeux
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Atrio (arkitektura)
Historia
Aro Modernotik aurrera, ataria eraikin zibil askotako sarrerako elementu nagusia ere izan da. 20. eta 21. mendeko arkitekturan, eraikin handi askotako egitura da atrioa, sarrera igaro eta egon ohi den patio moduko bat, estalia gehienetan. Euskal Herrian adibide argiak dira Guggenheim Museoaren atrioa Bilbon eta Tabakalera eraikinean Plaza esaten diotena Donostian.
Torre Orsaia
Torre Orsaia Italiako udalerri bat da. Salernoko probintzian kokatuta dago, Campania eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Atrio (arkitektura)
Iruditegia
Klasikoak:
Torre Orsaia
Mugakideak
Torre Orsaiak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saint-Lambert-et-Mont-de-Jeux
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Lambert-et-Mont-de-Jeux udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 904 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Erraldoi laranja
Arturo (α Bootis) -0,04ko itxurazko magnitudearekin zeruko erraldoi laranjarik dizdiratsuena da. Gaueko zeruan ikus daitezkeen izarretako asko eta asko erraldoi laranjak dira, esate baterako Antlia konstelazioko hiru izarrik dizdiratsuenak (α Antliae, ε Antliae eta ι Antliae) mota honetako erraldoiak dira. Eguzki sistematik 100 argi urte baino gutxiagoko distantziara dauden berretsitako 34 izar erraldoietatik 18 erraldoi laranjak dira, erdia baino gehiago.
2002tik zenbait erraldoi laranjak planeta sistemak dituztela ezagutzen da. Edasich (ι Draconis) izan zen exoplaneta bat aurkitu zen mota honetako lehen izarra, Iota Draconis b. Beste adibide ezagun batzuk Polux (β Geminorum), 4 Ursae Majoris, 11 Ursae Minoris, 14 Andromedae eta 42 Draconis dira.
Lurretik gertuen dauden erraldoi laranjak
Jarraian ikus daitekeen taulan Lurretik gertuen dauden hamabi erraldoi laranjak agertzen dira:
7,62 x 51 NATO
7,62 x 51 NATO kartutxoa (NATOren arabera, ofizialki 7.62 NATO) 1950ko hamarkadan NATOko kideek arma luzeetan erabiltzeko diseinaturiko fusil kartutxoa da.
Kartutxo hau erabiliz uten lehengo armak M14 borroka fusil estatubatuarra eta FN FAL belgikarra izan ziren. 1960ko hamarkadan Estatu Batuetako armadak M-16 eraso fusila hartu zuen infanteriako arma nagusi bezala, era 5,56 NATO kartutxoa hartu zuelarik NATOko armada handienak arma arinentzako estandar bezala. Hala ere ez zen izan 1970ko hamarkada amaiera arte NATO arma arinentzako beste kartutxo bat hartu zuen arte.
Boophis idae
Boophis idae Boophis generoko animalia da. Anfibioen barruko Mantellidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Gadomus filamentosus
Gadomus filamentosus Gadomus generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.
Santa Katalina kalea (Donostia)
Santa Katalina kalea Gipuzkoako Donostia hiriburuko kale bat da. Erdialdean dago, Santa Katalinako parkearen alboan. Foruen pasealekua, Askatasunaren etorbidea eta Argentinar Errepublikaren pasealekuaren elkargunean hasi, Santa Katalina zubia eta Santa Katalinako parkearen parean, eta Kamino kalearen bihurgunean amaitzen da, Maria Cristina hotelaren parean. Oinezkoentzako kalea da.
Cathays
, 'Cathays' edota Y Waun Ddyfal, Galesko Cardiff hiriburuan dagoen barruti eta komunitate bat da.
Tortorella
Tortorella Italiako udalerri bat da. Salernoko probintzian kokatuta dago, Campania eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Tortorellak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Graphiurus platyops
Graphiurus platyops Graphiurus generoko animalia da. Karraskarien barruko Graphiurinae azpifamilia eta Gliridae familian sailkatuta dago.
Sterrett (Alabama)
Sterrett Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Shelby konderrian dago, Alabama estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Sao Tome, Principe eta Annobongo oihanak
Sao Tome, Principe eta Annobongo oihanak Gineako golkoan dauden Sao Tome, Príncipe eta Annobon uharteetan aurkitzen den oihan mota da. Sao Tome eta Principe herrialdeari dagozkio aurreneko bi uharteak eta Ekuatore Gineari hirugarrena.
Geografia
Uharte bolkanikoak dira hirurak. Itsasoaren erdian dauden uharte malkartsuak dira. Hiruen artean punturik garaiena Pico de São Tomé (2.024m) markatzen du.
Iparralderen Principe aurkitzen da, Afrikatik gertuen dagoena da, eta 128 km²-ko azalera du. Sao Tome da uharte handiena, 836 km²-ko azaleraduna eta hegoalderen eta Afrikatik urrunen Annobon dago. Azken hau oso txikia da, 17 km²-ko azalera baino ez. Uharte zaharrena Principe da, duela 31 milioi urte eratu baitzen. Sao Tomek 14 milioi urte eta Annobonek 4'8 milioi urte dituzte.
Klima
Batazbesteko tenperatura 27 °C ingurukoa da eta aldaketa gutxi izaten ditu. Mendialdean 20 °C-taraino jeitsi daiteke.
Flora
Espezie endemiko ugari aurkitzen dira uharteetan. Principek 37 landare espezie endemiko ditu, Sao Tomek 95 eta Annobonek 20. 16 espezie baino ez dira hiru uhartetan agertzen. Aipatzekoak dira uharteetan aurkitzen diren Begonia erraldoiak.
Sao Tome uhartean lur baxuetako oihana 800 metrotako altuerara iristen da, ondoren mendiko basoa kokatzen da eta 1.400 metroko altueratik gora baso lainotsua dago.
Fauna
143 hegazti espezie zerrendatu dira uharte hauetan eta horietatik 72 espeziek bertan kumatzen dute. 28 espezie dira uharteetako endemikoak. Aipagarrienak Sao Tomeko ibisa, Sao Tomeko usoa, Annobongo paradisuko hegaztia eta Drongo beltza dira.
Ugaztunei dagokienez Sao Tomen hiru saguzar endemiko aurkitzen dira.
The Calling
The Calling (euskaraz Deia), AEBetako post-grunge talde bat da. 1996an Los Angeles hirian sortu zen, 2005ean desegin eta 2013an berriz berrelkartu zen. Gaur egungo taldekideak Alex Band, Daniel Damico eta Daniel Thomson dira.
Beren abestirik ezagunena Wherever You Will Go (2001) da.
NGC 7730
NGC 7730 galaxia bat da, Aquarius konstelazioan. Ernst Wilhelm Leberecht Tempelek aurkitu zuen n.
Boophis jaegeri
Boophis jaegeri Boophis generoko animalia da. Anfibioen barruko Mantellidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
2876 Aeschylus
2876 Aeschylus asteroide baten izena da. irailaren 24an aurkitu zuen C. J. van Houten, I. van Houten-Groeneveld, T. Gehrels-ek Palomar Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 6558 P-L izena zeraman.