cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frantziskotar
Frantzisko Asiskoak sortu zuen, XIII. mendearen hasieran, pobretasun erabatekoan eta ebanjelioko espirituaren arabera bizitzeko helburuz. Denborarekin ordena zenbait adarretan banandu zen, 1897ko urriaren 4n Leon XIII.a aita santuak bateratu zituen arte, Felicitate quadam buldaren bidez. Hala ere, Kaputxinoak (OFM.Cap.) eta Komentualak (OFM.Conv.) bateratze horretatik at gelditu ziren.
Hezur haustura
Tratamendua
Tratamenduak barne hartu dezake:
Tratamendu egoki bat izateko, gomendio hauek jarraitzea baliagarria izango da:
Prebentzioa
Haustura gehienak istripuetan eman ohi direnez, hezurrak kalte ditzaketen egoerak edota ekintzak sahiestea da gomendagarriena (altuera handitik salto egitea, zama handiak hartzea, kolpe gogorrak hartzea...). Baina esan bezala, beste kasu batzuetan gaixotasun ezberdinek eragiten dute hezurren haustura. Kasu hauetan, jarraibide batzuk jarrai ditzakegu haustura prebenitzeko:
Osteoporosia sufritzen dutenentzat hainbat neurri gomendatzen dira :
Erreferentziak
https://web.archive.org/web/20190308080848/https://www.osakidetza.euskadi.eus/contenidos/informacion/ceki_consejos/eu_ceki/adjuntos/17.Hausturak%20-%20Fracturas.pdf
Étray
Étray Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Étray udalerrian erroldatutako biztanleak 178 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 77 etxebizitza zeuden, 71 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 61 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 71 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 113 ziren, horien artean 89 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 89 pertsona aktiboetatik 86 lanean zeuden (51 gizon eta 35 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Étray udalerrian 71 unitate fiskal zeuden, 196,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.912 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2000. urtean Étray udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 496 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kiltimagh
(irlanderaz Coillte Mach) Irlandako udalerri bat da, Mayo konderrian dagoena. 2016ko erroldaren arabera 1.427 biztanle ditu.
Errotore
Parte finkoa estatorea da.
Kalamu
Kalamu honakoa izan daiteke:
Gainera, Bizkaia eta Gipuzkoa artean dagoen Kalamua mendiarekin ere nahas daiteke.
Ameriketako Estatu Batuetako Segurtasun Nazionalerako Saila
Ameriketako Estatu Batuetako Segurtasun Nazionalerako Saila, DHS akronimoaz ezagutua, Ameriketako Estatu Batuetako gobernuaren ministerio bat da.
Honen ardura AEBak eraso terroristetatik eta hondamendi naturaletatik babestea da. Halaber, polizia agentzien ardura, immigrazioa, aduanak eta barne segurtasuna.
Suzanne (Leonard Cohen)
Jatorria
Abestia hasieran Suzanne Takes You Down izenburuaz 1966ko Parasites of Heaven poema liburuan plazaratu zuen. Songs of Leonard Cohen diskoaren abesti askok jatorri bera dute. Abestiaren lehen bertsioa Judy Collinsek egin zuen, 1966an, In my life diskoan.
Historia
1994an BBCk egin zion elkarrizketa batean Leonard Cohenek olerkia zein abestiak Armand Vaillancourt eskultorearen emaztea zen Suzanne Verdalekin izandako topaketan jatorria izan zuela azaldu zuen. Topaketa Montrealen izan zen. Abestian hiriko zenbait toki agertzen dira, San Lorentzo ibaia eta badiaren ondoan dagoen kapera txiki bat, Notre-Dame-de-Bon-Secours izenekoa, goizeko eguzkiari begira dagoena, abestian deskribatzen den bezala. Suzannek Cohen gonbidatu zuen ibai ondoko bere etxera, eta Constant Comentary izeneko tea zerbitzatu zion -laranja zatitxoz beteta-. Elementu horiek izan ziren inspirazioa -ihintza Cohesen arabera- poema eta abestia amesteko eta asmatzeko. 1994an BBCri adierazi zion topaketa oso egoera berezia izan zela, poema idazteko inspiratu zuena, baina Suzannerekin ez zuela sexu-harremanik izan. 2006an, CBC Newsek egindako elkarrizketa batean, Suzanne Verdalek gauza bera baieztatu zuen, hau da, Cohenekin ez zuela sexu-harremanik izan.
Abestiaren bertsioak
Kanta honek bertsio asko izan ditu. Hona hemen horrelako bat egiten duten abeslari eta talde batzuk:
Abestia filmetan
"Suzanne" abestia film desberdinetako soinu bandetan erabilia izan da:
Oñatiko Unibertsitatea
1542an sortu zuten Oñatin, Ávilako apezpiku Rodrigo Mercado Zuatzolaren ekimenari esker. . Rodrigo Gil de Ontañon izan zen arkitektoa eta estilo platereskoan egin zuen eraikina.
Sabinar emakumeen bahiketa
Sabinar emakumeen bahiketa gertaera mitologiko bat da, erromatarrek sabinar tribuaren emakumeei eginiko bahiketa kontatzen duena.
Oñatiko Unibertsitatea
1901 arte martxan egon zen. Gaur egun, Lege Soziologiako Nazioarteko Erakundea eta Gipuzkoako Protokoloen Artxibo Historikoaren egoitza da.
Sabinar emakumeen bahiketa
Kondaira
Kondairaren arabera, Erromaren lehenengo aroetan biztanle gehien bat gizonezkoak ziren. Arazo honi aurre egiteko, Romulok, Erromaren fundatzaileak, kirol proba batzuk antolatu zituen Neptuno jainkoaren omenez. Inguruetako herrialdeetako biztanleak ere gonbidatu zituen. Sabiniako biztanleek emakumeak eta umeak ere eraman zituzten Erromara.
Oñatiko Unibertsitatea
Ikasketak
Teologia, Zuzenbidea eta Medikuntza ikasketak egitea aukera ematen zuen unibertsitateak.
Sabinar emakumeen bahiketa
Kondaira
Jokoak hasi zirenean, erromatar gizonezko bakoitzak emakume bat bahitu zuen. Ondoren, gizonezkoak hiritik kanporatu zituzten eta bahitutako emakumeak lasaitzen saiatu ziren, haiekin ezkondu nahi zutela esanez, eta harro sentitu beharko zutela azalduz, Erroma jainkoek aukeratutako hiria baitzen. Emakume sabinarrek baldintza bat jarri zuten ezkontzeko: etxean, beraiek aginduko zuten gizonen gainetik, eta bakarrik josteaz arduratuko zirela, beste etxeko lanak alde batera utzita. Gizon sabinarrak, haserre traizio bikoitz harengatik (alde batetik, erromatarrek eginiko bahiketagatik, eta, bestetik, sabinar emakumeek erromatarrekin ezkontzeko prest egoteagatik), Erromari eraso zioten, Kapitolinoa inguratuz. Inguru hartara sartzeko, Tarpeia izeneko emakume sabinar baten laguntza izan zuten, zeinak sarrera erraztu baitzien besoetan zeramatenaren truke, hau da, besoko batzuen truke. Gizonezkoek tratua ontzat hartu zuten, baina besokoak eman beharrean, beraien ezkutuak eman zizkioten, eta Tarpeia haien azpian hil egin zen, zanpatuta. Hilketa hori gertatu zen lekuak Tarpeiaren Harroka izena hartu zuen. Bertatik, traidoreak amildegian behera botatzen ziren antzinako denboretan.
Oñatiko Unibertsitatea
Sancti Spiritus kaperako San Migelen erretaula
XVI. mende erdialdeko erretaula, "Lehen Pizkunde" izeneko estilokoa. Rodrigo Mercado Zuatzolaren babespean egin zen. Egilea, ustez, Pierre Picart eta haren eskola dira.
Sabinar emakumeen bahiketa
Kondaira
Erromatar eta sabinarren arteko azken borrokaldian, emakume sabinarrak bi taldeen artean jarri ziren, eta borrokan ez jarraitzeko eskatu zieten batzuei eta besteei, zeren eta, erromatarrek irabaziz gero, beraien guraso eta nebak galduko baitzituzten, eta sabinar gizonek irabaziz gero, berriz, beraien semeak eta senarrak galduko zituzten. Azkenean, bankete oparo bat ospatu zuten, errekontziliazioa ospatzeko. Sabiniako erregeak, Tito Taziok, Erromakoarekin batera, Romulorekin batera alegia, diarkia bat sortu zuen, Titoren heriotza egunera arte iraun zuena.
Oñatiko Unibertsitatea
Sancti Spiritus kaperako San Migelen erretaula
Nahiko erretaula handia, egitura etxetxotakoa eta fatxadakoa. Azpiko bankua, bankua, hiru atal eta atikoa ditu. Bankuan eta lehen atalean, hiru kale eta tarteko lau kale ditu, eta goiko ataletan, berriz, hiru kale eta tarteko bi kale.
Etxetxoak pilastra artean sarturik daude. Pilastra horiek hainbat elementu platereskoz apaindurik daude eta zutabe bana dute aurrean, erretaulatik aparte, oso apainduak horiek ere, eta balaustredunak bigarren ataletik aurrera. Atal arteko taulamenduak lodiak dira, tarteko kaleen gainean errezel modukoak, eta zutabeen gainean doaz aurrera. Beheko frisoetan gai paganoak ageri dira, eta goikoetan aingeru-buruak eta serafinak. Erretaula honetan eskultura besterik ez dago, erliebe handiko tailak dira nagusi, eta zenbat eta garaiera handiagoa, erliebea ere orduan eta handiagoa. Etxetxoek txirla bana dute, denak ere diferente apaindurik eta txanga goialdera dutelarik. Apainketaren aldetik gauza bera gertatzen da altzari guztian: oso aberatsa da, kalitate handikoa eta era askotakoa.
Erretaula San Mikeli eta Espiritu Santuari eskainita dago, eraikuntza osoaren titularra baita. Mukulu biribileko tailak eta kalitate artistikorik handieneko erliebeak erdiko kalean daude. Hortxe daude, bankuan, San Mikel; Espiritu Santuaren etorrera lehen atalean; eta Ama Birjinaren Jasokundea gero. Azpiko bankuan, profeten erliebe handi batzuk daude. Bankuan, erdiko hobian San Mikelen irudi hori da nagusi: adierazgarritasun bizikoa da eta apainketa platereskoa dauka. San Joan Bataiatzailea eta San Lukas alde banatara, eta bankuko gainerako lau irudiak santu fundatzaile batzuenak dira. Lehen atalean, alboko kaleetan, San Marko eta San Mateo daude. Gainerako kaleetan, San Anton eta San Agustin Ebanjelioaren aldetik, eta San Blas eta beste santu bat –ez da erraza nor den jakitea- epistolaren aldetik. Atal horrek giza irudi eta aingeru batzuk ditu amaieran, muturretan. Azken ataleko etxetxoak txikiagoak dira, eta erdian, Rodrigo apezpikuaren ezkutua bi aingeruk eutsia, eta profeta batzuen buruak alboetan. Atikoa borobila da eta han goran Aita Betikoa dago, serafinez inguraturik. Alboetan buru batzuk, eta baita aingeru biluzik zenbait ere hobi txiki batzuetan.
Polikromia ere garai berekoa da, Jeronimo Rojas eta Cristobal Bustamante pintoreek egina 1548 eta 1550 bitartean ziurrenik. Erromatar erako pinturaren ohiko ezaugarriak ditu, eta baita urrearen eta koloreen arteko ohiko kromatismoa ere.
Ezaugarri formalei begira, erretaula hau euskal Lehen Pizkundeko erretaularik interesgarrienetako bat da. Gauza batzuetan ezagun du ordurako hasia zela lan-era manieristagoetarako estilo-aldaketa. Apainketa eta polikromia aberatsagatik da bereziki aipagarria -jatorrizkoa baitu gainera-, eta baita eskulturen kalitateagatik ere. Euskadin garai hartan zen eskultore onenetako batek egin zuen itxura denez.
Josune Ariztondo
Miren Josune Ariztondo Akarregi (Ondarroa, Bizkaia, 1948ko uztailaren 7a) irakaslea, kimikaria eta politikaria da. Euzko Alderdi Jeltzaleko kidea da eta Euzkadi Buru Batzarreko idazkaria izan zen 2000tik 2008ra bitarte. Zaragozako Unibertsitateko kimikan lizentziaduna da, eta giza baliabideen kudeaketan aditua.
Formazioa
Etxean bost anai-arreba ziren; aita arrantzalea eta ama saregilea ziren, eta arrantzontzi bat zuten. Amari gerrak eten zion ikasteko bidea, baina Josune, ikasteko afizio handia zuena, batxilergoa, eta kimika ikasketak egin nituen Zaragozan.
Irakaslea
Bilboko Irakasle Eskolan zientzia atala euskaraz sortzen ere aritu zen, besteak beste. Kimikaren irakaskuntzaz liburu bat argitaratu zuen 1979an Udako Euskal Unibertsitatean Jazinto Iturberekin eta beste bi lankiderekin. Horrez gain Euskal komunitate zientifikoaren Inguma datu-baseak Ariztondoren beste 7 ekarpen jaso ditu kulturaz, hizkuntz politikaz eta hizkuntzaren irakaskuntzari buruz.
Eusko Jaurlaritzan
Mari Karmen Garmendiak deituta, 1995ean Euskara Sustatzeko zuzendari joan zen Eusko Jaurlaritzara. Hilabete gutxira HABEko (Helduen Alfabetatze eta Berreuskalduntzerako Erakundea) zuzendari izendatu zuten, eta urtebeteren ostean 1995ean sailburuorde zen Hizkuntza Politikan. Eusko Jaurlaritzaren Kultura Saileko Hizkuntza Politikako sailburuordea izan zen (1996-2000) eta EAJren Euzkadi Buru Batzarreko idazkaria (2000-2008).
Bestalde, Euskaldunon Egunkaria eta Eusko Jaurlaritzaren arteko harremanak hautsita zeuden Ariztondo sailburutzan hasi zenean. Joan Mari Torrealdai eta Martxelo Otamendirekin hainbatetan elkarrizketatu ondoren, hitzarmen konkretuak adostu zituzten. Ordura arteko deialdi bakar batean sartzen ziren euskara hutsezko argitalpen guztiak, horrela Euskaldunaren Egunkariarentzako laguntza oso txikia zen, eta azpimailak egin zituzten hedabideak tamainaren arabera sailkatzeko.
Bizkaiko Foru Aldundian
Bizkaiko Foru Aldundiko Kultura diputatua izan zen 2008tik 2015era. 2015etik Bilbao 700 Fundazioko Zuzendaria da.
Guggenheim museoarekin lortutako 20 urterako hitzarmena izan zen diputatu gisa lortu zuen mugarri garrantzitsuenetako bat. New Yorkeko funtsak kostu barik Bilbora ekartzea lortu zuten. Geroago Guggenheim Urdaibai proiektua ere garatu zuen hainbat aditurekin, baina proiektua azkenean ez zen gauzatu. 2007tik 2011ra Ondarroa kudeatu zuen batzordeko kidea izan zen, Aldundiak izendatuta. 2007ko udal hauteskundeak EAJk irabazi zituen Ondarroan 1.720 botorekin, baina boto baliogabeak 2.195 izan ziren. Ezker abertzaleak aurkeztutako zerrenda legez kanpo zegoen espainiar justiziaren aginduz, baina zerrenda horren boto paperak banatu ziren herrian, eta horren ondorioz boto baliogabeak asko hazi ziren, hauteskundeak “irabazteraino”. Ezker abertzaleko EAE-ANV alderdiak hauteskundeak irabazi zituela aldarrikatu zuen. Egoera ikusirik, Aitor Marurik alkategaiak (EAJ) kargua ez hartzea erabaki zuen, eta Bizkaiko Aldundiak kudeaketa batzorde bat izendatu zuen. Batzorde horren burua Felix Aranbarri izan zen. Erabaki horren ondoren, gatazka giroa zabaldu zen herrian.
Corpet-Louvet
Corpet-Louvet Parisko (Frantzia) Lurrunezko tren-makinen fabrikatzailea izan zen, 1868 eta 1953 artean eraikitzaile gisa jardun zuena, nahiz eta gero lizentziapean makineria fabrikatzera jo zuen.
Historia
1855ean Anjubault bezala sortua, Parisko Phillippe-Auguste etorbidean oinarrituta, Lucien Corpetek hartu zuen konpainia 1868an. Corpeten alaba, Marguerite, Lucien Louvet-ekin ezkondu zen, Compagnie Meusienne des Chemins de Fer-eko ingeniariarekin, Corpeten lokomotorrak erabiltzen zituena. 1889an hil zen Corpet, eta Louvet-ek hartu zuen enpresaren zuzendaritza. 1912an, negozioa La Corneuveko lokal berri batera joan zen, eta erantzukizun mugatuko sozietate bat sortu zuten, Corpet, Louvet et Compagnie. Azken lurrunezko tren-makina 1953an eraiki zuten, baina konpainiak martxan jarraitzen du, eta "Caterpillar" lur-mugimendurako ekipoak fabrikatzen ditu lizentziapean.
Ptychozoon horsfieldii
Ptychozoon horsfieldii Ptychozoon generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
NGC 4203
NGC 4203 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Sharon (Massachusetts)
Sharon Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Norfolk konderrian kokatuta dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Unicorn: Warriors Eternal
Unicorn: Warriors Eternal estatubatuar marrazki biziduneko telesail fantastikoa da, Genndy Tartakovskyek Cartoon Networkerako sortua. Steampunk estilokoa, HBO Maxek estreinatu zuen.
Sinopsia
Mundua indar ilunen aurka babestu behar duten antzinako heroi berpiztu batzuk dira protagonistak. Garai bateko heroiak nerabeen gorputzetan haragituko dira, eta horrek askotariko sentipen karrusela abiaraziko du.
Dolores Claiborne (filma)
Dolores Claiborne 1995eko Taylor Hackford estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Dolores Clairboneren senar astapotroa egoera bitxian hil zen. Dolores aske utzi zuten arren, herritarrek Doloresi buruzko susmoak izan zituzten.
Hizkuntzaren sorrera
Hizkuntzaren sorrera, hizkuntzalaritzaren barrenean glotogonia bezala ere ezaguna, gizakiaren bilakaeran hizkuntza erabiltzeko gaitasuna garatzea da. Terminoak berak dakar berarekin hitz egiteko gaitasunik ez zuen arbaso batetik eratorri zela Homo sapiensa.
Eboluzioa eta sena
Hizkuntzaren sorrera jorratzea, Homo sapiensen ezaugarri biologikorik onuragarrienetakoa eta gainerako espezietatik bereizten duen nabarmenetakoa izanik, zaila da oso, idatzitako hizkuntzetan ez bezala, ahozkoan ez baita hizkuntza nolakoa zen edo sikiera bazen froga zehatzik geratzen, eta, horrenbestez, zeharkako metodoak erabiltzeko beharra dago. Aztergaia hain garrantzitsua eta zaila izanda, arreta eta polemika ekarri ditu Charles Darwinek XIX. mendearen bukaeran espezieen eboluzioa lehen aldiz proposatu zuenetik.
Hizkuntzalariak bat datoz egun hizkuntza primitiborik ez dagoela eta gizaki guztiek konplexutasun pareko hizkuntzak dituztela esaterakoan. Hau da, hizkuntzen eboluzioaren eta eraldaketaren froga argiak daude, baina hizkuntzen konplexutasunean edo hizkuntza-gaitasunean eboluzionatu dugunik ez dago aztarnarik garai historikoetan, eta aurreko garaietan ere, jakina, gaitasun mentalak ez dira fosildu eta ez dugu horren frogarik.
Egungo hizkuntza guztiek komunikatzeko beharrezko gramatika eta sintaxia dauzkate, eta, haien hiztegien esparrua desberdina izan daitekeen arren, hitzak asmatu, itzuli edo mailegatzen ahal dituzte hiztunen kontzeptuen gama osoa adierazteko. Ume guztiak hizkuntza bereganatzeko ahalmena edukita jaiotzen dira, eta bakar batek ere ez dauka hizkuntza mota bat hobesten duen joera biologikorik.
Gizakien hizkuntza modernoen bilakaeran beharrezkoak izan ziren bai hitz egiteko aparatu anatomikoa garatzea bai burmuinetako aldaketa neurologikoak gertatzea. Baina beste espezie batzuek gaitasun horietako batzuk badituzte ere, mintzatzeko ahalmena ez dute guztiz garatu. Hizkuntza erabiltzea lotuta dago bilakaera horiek guztiz bereganatzearekin. Ikuspegi honi, biohizkuintzalaritza esan zaio, 1950tik aurrera garatu izan den joera bat, era ikuspegi horren arabera, hizkuntza ez da ekoizten dugun esapideen taldea, baizik eta esapide horiek sortzeko dugun gaitasuna.
Hizkuntza sortzearen inguruan eztabaidagai dago egun ere ea hizkuntza emeki-emeki garatu zen bilakaera horiek bereganatu ahala, edota bat-batean sortu zen bilakaera horiek guztiak agertuta.
Kamishibai
Kamishibai (紙芝居?) XII. mendean Japoniako budisten tenpluetan sortutako narrazioak kontatzeko modua da. Garai haietan populazio gehiena analfabetoa zelarik, monjeek, jendea erakartzeko, marrazkiak eta testuak konbinatzen zituzten emaki izeneko pergaminoak erabiltzen zituzten. Normalean, aktibitate honen atzean asmo pedagogikoa zegoen: istorioen bitartez monjek haien irakaspenak zabaldu egiten zituzten. Kamishibai bere horretan mendeetan gorde da.
XX. mendeko berpiztea
1920tik aurrera, urte horietako depresio ekonomikoarekin batera narrazio mota hauek berpiztu egin ziren. Narratzailea, gaito kamishibaiya, soka batez lotuta zeuden egurrezko bi zati jotzen zituen; tresna horrek hyoshigi izena zuen eta haren bidez narratzaileak herrietan haren presentzia jakin arazten zuen. Haurrek, narratzaileari gozokiak erosi ondoren, saioa ikusteko esertzen ziren, eszenatoki txiki baten aurrean. Saioa ipuin desberdinen inguruan antolatu egiten zuen gaito kamishibaiyak horretarako eszenatokiak jartzen zituen ilustrazioak erabiliz. Bigarren Mundu Gerra ondoren, telebistaren agerpenarekin, genero hau desagertzen joan zen. Dena dela, azkeneko hamarkadetan Japoniako liburutegietan eta eskoletan erabili da berriro ere, jatorrizko erabilera berreskuratuz, hau da, helburu pedagogikoez.
Kamishibaia Euskal Herrian
Euskal Herrian Hik Hasi elkarteak eta Galtzagorri elkarteak ikuspuntu horretatik saio jendarteratzaileak egin dituzte. Nafarroan, bestetik, irakasle talde interesgarria dago genero horren inguruan. Ixabel Millet teknika honetan espezialista da. Bere aburuz "horren bidez, edozein ipuin konta daiteke. Erraza da antzeztokia egitea, marrazkiak egitea... Ikasleek beraiek edozein ipuin presta dezakete, gelako ikasleei edo ondoko gelakoei ipuin bat horrela kontatzeko!". Eta horrela laburtu du teknikaren oinarria: "ipuinak antzeztoki txiki batean sartzen dira, eta, orriak pasatuz, ipuina kontatzen da".
Kamishibai sarean
Accursed Toys lantegiko Lepisto eta Jennifer Diane Reitz-ek ordenagailuetan erabiltzeko moldaketa prestatu dute. Aplikazio hori jaitsi daiteke narrazio berriak sortzeko zein beste egileek egindakoak ikusteko. Kamishibai klasikoek ez bezala, horrela sortutakoek musika eta manga eta anime antzeko marrazkiak erabiltzen dituzte, genero horien ezaugarriekin.
Vignory
Vignory Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vignory udalerrian erroldatutako biztanleak 301 ziren. Familiak 120 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 180 etxebizitza zeuden, 130 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 152 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 130 etxebizitza nagusietatik 86 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 56 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Knock (Mayo konderria)
(irlanderaz  Cnoc Mhuire) Irlandako udalerri bat da, Mayo konderrian dagoena. 2011ko erroldaren arabera 811 biztanle ditu.
Vignory
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 197 ziren, horien artean 154 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 154 pertsona aktiboetatik 131 lanean zeuden (76 gizon eta 55 emakume) eta 23 langabezian zeuden (8 gizon eta 15 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Calavantèr
Calavantèr Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Triplophysa aquaecaeruleae
Triplophysa aquaecaeruleae Triplophysa generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Calavantèr
Biztanleria
2007an Calavanté udalerrian erroldatutako biztanleak 228 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 13 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak), 18 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Vignory
Diru sarrerak
2009an Vignory udalerrian 120 unitate fiskal zeuden, 266 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.356 euro zen.
Estatore
Formari dagokionez, errotoreak duen itxuraren arabera bi estatore mota aurki daitezke: polo irtenekoak edo artekadunak.
Vignory
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pandemonium (Paradisu galdua)
Pandemonium John Miltonen Paradisu Galdua lanean aingeru eroriek Satanentzat eraiki duten fizkiozko jauregia eta hiriburua da. Literalki demonio guztien lekua adierazten du. Geroztik, anabasa nagusi den lekua eta egoera adierazteko erabiltzen da, adierazkera figuratuan.
Litiomarsturita
Litiomarsturita silikato motako minerala da eta rhodonita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Litiomarsturita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 6 da.
Calavantèr
Etxebizitza
2007an 92 etxebizitza zeuden, 84 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 7 hutsik zeuden. 90 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 84 etxebizitza nagusietatik 79 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Calavanté udalerrian 96 unitate fiskal zeuden, 257 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.841 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 zurgina eta 1 argiketaria.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vielmanay
Vielmanay Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vielmanay udalerrian erroldatutako biztanleak 181 ziren. Familiak 78 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 27 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 106 ziren, horien artean 78 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 78 pertsona aktiboetatik 71 lanean zeuden (39 gizon eta 32 emakume) eta 7 langabezian zeuden (5 gizon eta 2 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vielmanay udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 179 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.577 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Vielmanay udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sharon (New York)
Sharon Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Schoharie konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Triplophysa arnoldii
Triplophysa arnoldii Triplophysa generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Saint-Germain (Ardèche)
Saint-Germain Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Germain udalerrian erroldatutako biztanleak 613 ziren. Familiak 229 ziren, horien artean 47 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 30 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 101 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 310 etxebizitza zeuden, 236 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 284 etxeak ziren eta 26 apartamentuak ziren. 236 etxebizitza nagusietatik 180 bere jabearen bizilekua ziren, 47 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 73 etxek lau zituzten eta 128 etxek bost zituzten. 195 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 99 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 129 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Germain udalerrian 225 unitate fiskal zeuden, 569 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.998 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 4 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
2000. urtean Saint-Germain udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 160 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Vijayawada
Vijayawada (telugueraz విజయవాడ), Indiako hegoaldean dagoen Andhra Pradesh estatuko hiri bat da, Bezawada bezala ere ezaguna. Krishna ibaiaren ertzean dago. Andrha Pradesh estatuko bigarren hiri populatuena da, Visakhapatnamen ondoren; 1.039.518 biztanle zituen 2011n.
NGC 4205
NGC 4205 galaxia bat da, Draco konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Achille Occhetto
Achille Occhetto (Turin, Italia, 1936ko martxoaren 3a) italiar politikari komunista da.
Biografia
Hamazazpi urterekin, Gazte Federazio Komunistako eta Italiako Alderdi Komunistako kide egin zen. 1961ean, Gazte Federazioko idazkari nazional hautatu zuten, eta Italiako Alderdi Komunistako zuzendaritza nazionalean sartu zen. 1960ko hamarraldiko ikasle protestetako buruzagietako bat izan zen. Alderdiko buruek Siziliara bidali zuten zortzi urterako. Han hautatu zuten diputatu lehen aldiz, 1976an, Italiako Alderdi Komunistak botoen % 34 lortu zuen urte historikoan. Harrezkero, legebiltzarkide izan da legealdi guztietan. 2006tik, Europar Batasuneko legebiltzarkidea da Europako Alderdi Sozialistaren taldean.
Ballymacelligott
Ballymacelligott (irlanderaz Baile Mhic Eilegóid)) Irlandako hego-mendebaldeko Kerry konderriaren erdialdean dagoen udalerri bat da. Tralee udalerritik 7 kilomeetro ekialdera dago.
Triplophysa bashanensis
Triplophysa bashanensis Triplophysa generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Causeway
Causeway (irlanderaz An Tóchar / Ceann an Tóchar, historikoki Kantogher gisa ingeleseratua) Irlandako hego-mendebaldeko Kerry konderriaren iparraldean dagoen udalerri bat da. R551 errepidea jarraitu ez gero Tralee udalerritik 26 kilometrotara dago. Iparraldean Shannongo estuarioa du.
Agnes Browne
Agnes Browne 1999ko Anjelica Huston estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
1967. urtean gaude. Agnes Browne alargun geratu da eta zazpi aho ditu elikatzeko. Senarrari merezitako hileta emateko, mailegu-emaile maltzur bati dirua eskatu beharko dio. Bere familia aurrera ateratzeko Agnesek fruta eta barazkiak saltzen ditu Dublingo kale-azoka batean.
Cormicy
Cormicy Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cormicy udalerrian erroldatutako biztanleak 1.363 ziren. Familiak 483 ziren, horien artean 70 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 39 bakarrik bizi ziren emakumeak), 167 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 234 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 531 etxebizitza zeuden, 491 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. 522 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 491 etxebizitza nagusietatik 385 bere jabearen bizilekua ziren, 95 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 53 etxek hiru zituzten, 117 etxek lau zituzten eta 308 etxek bost zituzten. 408 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 175 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 284 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 870 ziren, horien artean 678 aktiboak ziren eta 192 inaktiboak ziren. 678 pertsona aktiboetatik 638 lanean zeuden (342 gizon eta 296 emakume) eta 41 langabezian zeuden (18 gizon eta 23 emakume). 192 pertsona inaktiboetatik 69 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 55 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cormicy udalerrian 513 unitate fiskal zeuden, 1.447,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.684 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 69 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 eraikuntza enpresak, 3 ile apaindegiak, 2 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 liburu denda zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Cormicy udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.378 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Okotea
Okotea laurazeoen familiako zenbait zuhaitz eta zuhaixkaren genero-izena da.
Ezaugarriak
280 bat okotea-espezie ezagutzen dira; gehienak Ameriketako tropiko aldeko lurraldeetan hazten dira, baina Afrikako iparraldean ere hazten dira batzuk.
Okotea batzuen azala eta fruituak sukarra kentzeko erabiltzen dituzte Amerikako indiarrek.
Litiofilita
Litiofilita fosfato motako minerala da eta trifylita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Litiofilita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 da.
Euptera
Euptera Lepidoptera generoko Nymphalidae familiakoa (subfamilia Limenitidinae) da. Gaur egun zientzian 32 espezie onartuta daude.
Espezieak
Hauek dira onartutakoak:
Zabaltzea
Genero honen espezieak Afrikan daude zabalduta.
Poliénas
Poliénas Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Poliénas udalerrian erroldatutako biztanleak 1.076 ziren. Familiak 381 ziren, horien artean 61 pertsona bakarrekoak ziren (53 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 123 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 181 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
NGC 4206
NGC 4206 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Poliénas
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 702 ziren, horien artean 506 aktiboak ziren eta 196 inaktiboak ziren. 506 pertsona aktiboetatik 468 lanean zeuden (267 gizon eta 201 emakume) eta 38 langabezian zeuden (17 gizon eta 21 emakume). 196 pertsona inaktiboetatik 75 erretiraturik zeuden, 67 ikasten zeuden eta 54 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Poliénas udalerrian 405 unitate fiskal zeuden, 1.104,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.525 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 4 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Poliénas udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 700 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Loconville
Loconville Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Loconville udalerrian erroldatutako biztanleak 330 ziren. Familiak 113 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 38 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 126 etxebizitza zeuden, 115 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 111 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 115 etxebizitza nagusietatik 94 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 216 ziren, horien artean 163 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 163 pertsona aktiboetatik 146 lanean zeuden (81 gizon eta 65 emakume) eta 16 langabezian zeuden (5 gizon eta 11 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Loconville udalerrian 110 unitate fiskal zeuden, 318 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.091 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Loconville udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 657 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lahardane
(irlanderaz Leathardán) Irlandako udalerri bat da, Mayo konderrian dagoena. 2011ko erroldaren arabera 156 biztanle zituen.
Bizkaiko Jolas Parkea
Bizkaiko Jolas Parkea 1970eko hamarkadaren hasieran Bizkaiko Foru Aldundiak bultzaturiko jolas-parkea izan zen. Artxandatik gertu, Galdakaon eraiki zuten. Jolas-parke bat eraikitzeko asmotan, 1972an Parque de Atracciones de Vizcaya S. A. enpresak (hiru finantza-elkartek Madrilgo Jolas-Parkearen kudeatzaileak sortua) eremua eraiki eta kudeatzeko eskubidea lortu zuen. Lanak hurrengo urtean hasi eta 1974an ireki zuten. Hamabost urte eman ondoren, 1990ean itxi zuten publikoaren gabezia zela eta. Erabiltzen ez zenez, erortzeko zorian zegoen eta botatzea erabaki zuten.
Parkearen osagarriak
10 hektareako azalera batean, piramide erako sabaia zuten zortzi pabilioi nabarmentzen ziren, etorbide nagusi baten ezker-eskuin zeudenak. 250 metro luze zen ibilbide hori, eta 20 metro zabal. Sarrerako portxeek 2.000 metro koadro hartzen zituzten. Azpiegituran, 22 kilometro kable ezarri ziren elektrizitaterako, eta 11 kilometro hodi ur hornikuntzarako.
Zoo txiki bat izan zuen, ispiluzko labirintoa, etxe sorgindua, kart zirkuitoa, jatetxe eta kafetegiak, 75 tona pisu zuen mendi errusiar bat, eta 4.800 lagunentzako anfiteatro bat.
Eraikin batzuek itxura brutalistako porlanezko arkitektura zuten, hala nola zooa eta kudeaketarako bulegoak, zeinak zutoin zentral baten gainean eraikia zegoen, perretxiko baten eran.
Itxieta eta gero
Urteetan abandonatuta egon ondoren, jolas parkea argazkilarien bisita furtiboetarako toki bihurtu zen. 2007an, antolatutako bisitak egin ziren, arte proiektu baten barruan.
Instalazioen egoera gero eta okerragora zihoanez, arriskutsuak ere bihurtu ziren kontrolik gabeko bisitak, eta azkenean, Bizkaiko Foru Aldundiak eraikuntzak eraistea erabaki zuen.
Eraisketa
2018an zutik zeuden eraikin eta egitura guztiak kendu ziren; sakonuneak eta zuloak bete ziren, eta lur guztia zero kotan utzi zen. Obra hau eginda, desagertu egin ziren egitura ezegonkorrek, zaflek, kristalek eta zuloek sor zitzaketen arriskuak. Eraisketa-lanen azken zenbatekoa 870.000 euro baino gutxiago izan zen; Aldundiak 2018. urteko aurrekontuan izendatutako kopuruaren erdia gutxi gorabehera.
Zenbait fasetan egin ziren eraisteko lanak; lehenengo, eskuz kendu ziren (gaika) eremuan zeuden hondakinak (pneumatikoak, bidoiak, ontziak, plastikoak, oholak...), ondoren tratatzeko. Eraikinen barruan, altzariak, komunak, ateak, leihoak, hormak, paperak eta kartoiak eta instalazio elektrikoak kendu ziren. Horrez gainera, lanen adjudikaziodun zen ABEEaren langileek eskuz kendu zituzten, banan-banan, anfiteatroko ia bost mila jesarlekuak.
Lanen hirugarren fasean, hondeamakinek oraindik zutik eta egoera txarrean zeuden egiturak bota zituzten: bulego-eraikinak, leihatilak, jolas-parkeko etxolak, kafetegiak, komunak eta parkearen ezaugarri ziren metalezko piramide gorriak. Eraikinen hormigoia zehatu egin da, sakonuneak eta zuloak betetzeko eta desnibelak berdintzen dituzten ezpondak egiteko.
Eraisteko lanetan, hondakinak sailka bildu ziren dagozkien edukiontzietan, hondakin mota bakoitza tratatzeko baimendutako kudeatzaileei eramateko.
Lanon helburua izan zen lur guztia zero kotan uztea; horretarako, egiturak bota ziren eta lurreko zuloak eta sakonuneak estali. Era horretara, desagertu egin dira elementu estrukturalak erortzeagatik edo landareek estalitako zuloengatik pertsonek izan zitzaketen arriskuak.
Parkea eraisteko lanek 153 egun iraun zuten, eta 2018ko uztailaren 9an amaitu ziren.
Daniar superliga
Daniar superliga Danimarkako futbol txapelketa nagusia da. 1991. urtean sortu zen aurrez zegoen Danimarkako Lehen maila ordezkatuz, honek Bigarren Mundu Gerra aurretik zeuden Danimarkako hainbat txapelketa ordezkatu zituen bezala. Aurreko ligako hamar talde onenek osatu zuten Superliga berria. Gaur egun 12 taldek hartzen dute parte. Azken bi taldeak Lehen mailara jeisten dira eta talde onenak UEFAko Txapeldunen ligan parte hartzen du.
The Eternal Daughter
The Eternal Daughter 2022ko Joanna Hogg ingeles zinema zuzendariaren misteriozko film dramatikoa da.
Daniar superliga
Hasierako Txapelketak (1912-1945)
1912-13 denboraldian txapelketa nazionalak jokatzen hasi zirenetik 1945 arte egon ziren txapelketak.
Danimarkako Lehen maila (1945-1990)
1945 eta 1990 artean Danimarkako Futbol Txapelketa nagusia izan zen. Superliga Daniarra sortzearekin batera Bigarren maila izatera pasa zen.
The Eternal Daughter
Sinopsia
Ama-alaben hoteleko egonaldia hasieratik izango da arazotsua: Juliek erreserbatutako gela ez dago libre, nahiz eta istorioak aurrera egin ahala ikusiko den hoteleko bezero bakarrak direla; wifi seinalea eraikinaren goiko solairuan bakarrik dago; gauetan Juliek kolpe soinuak entzuten ditu, eta ezinezkoa dirudi ura irakiteko teontzi bat lortzea. Horiei guztiei gehitu behar zaizkie gogo txarrez erantzuten diela harrerako neska gazteak eta hotelak etxe sorgindu kutsua duela.
Daniar superliga
Daniar superliga
1991. urtean sorturiko Liga. 1995 urterarte Udazkeneko eta Udaberriko sasoietan banatzen zen. Udazkenekoan 10 taldek hartzen zuten parte eta azkenengo biek maila galtzen zuten. Ondoren udaberriko sasoian berriz zerotik hasten ziren zortzi taldeak. 1995-96an Europako gainontzeko ligen antzeko sistema erabiltzea erabaki zen.
Sumendi-lepo
Sumendi-lepoa edo tapoi bolkanikoa (ingelesez neck) jatorri bolkanikoaren erliebeko forma bitxia da. Lepoak laba-kolada zain batean edota krater batean hoztu egiten denean sortzen dira. Berez, bloke angeludunen multzoak dira, sumendiren tximinian gogortuak, eta sumendiaren beraren konoak baino masa gehiago dute. Haren konposizioaren ondorioz, erosioari aurre egiten diote eta, kono desagertzen denean, lepoa xut gelditzen da. Erakusten duten itxura bereziaren ondorioz, sarritan, mitologiarekin eta erlijioarekin lotu izan zaie.