cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Natalie Imbruglia
Bizitza pertsonala
Natalie ez da familiako musikari bakarra, Laura ahizpa gaztea ere kantautorea da.
1990. hamarkadan David Schwimmer aktore estatubatuarrarekin izan zuen harremana. 1999an Daniel Johns musikari australiarra ezagutu zuen Londresen egindako kontzertu batean eta 2003an ezkondu ziren. Natalie Imbruglia ordea Londresen bizi zen eta Johns aldiz Australian eta distantziazko harreman horren inguruan idatzi zuen "Counting Down the Days" abestia. Egoerak behartuta 2008an dibortziatu egin ziren.
2013an britainiar naziotasuna eskuratu zuen Imbrugliak.
2019an semea izan zuela iragarri zuen, Max Valentine Imbruglia izena eman zion. In vitro ernalketa bidez izan zuen, emaile anonimo baten hazia erabili zuen.
Filantropia
Hainbat ongintza elkarteren laguntzaile eta partaidea da.
Madré
Madré Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 261 etxebizitza zeuden, 162 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 228 etxeak ziren eta 31 apartamentuak ziren. 162 etxebizitza nagusietatik 118 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 16 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 83 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 68 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 217 ziren, horien artean 129 aktiboak ziren eta 88 inaktiboak ziren. 129 pertsona aktiboetatik 124 lanean zeuden (76 gizon eta 48 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 88 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 44 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Madré udalerrian 153 unitate fiskal zeuden, 325 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.339 euro zen.
Hylomyscus anselli
Hylomyscus anselli Hylomyscus generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Madré
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 3 zurginak eta 1 iturgina.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Madré udalerrian 43 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.298 hektarea erabiltzen.
Grandson
Grandson Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Violeta Parra
Violeta del Carmen Parra Sandoval, Violeta Parra izenez ezagunagoa (San Fabián edo San Carlos, Txile, 1917ko urriaren 4a - Santiago, 1967ko otsailaren 5a) txiletar folk egile abeslari, margolari, eskultore, brodatzaile eta zeramikagilea izan zen. Nicanor Parra olerkariaren arreba zen. Txileko folklorean oinarrituriko kantak, eduki sozialekoak, egin zituen. Gracias a la vida (Eskerrak bizitza) da haren abestirik ezagunena.
Gaztelerazko protesta kantarien aitzindaria izan zen. Hego Amerikan ospe handia izan zuen, eta Euskal Herrira eta Mendebaldeko Europako beste hainbat aldetara ere iritsi zen haren eragina. Oskorri taldeak Violetaren martxa ondu zuen haren omenez.
Grandson
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Violeta Parra
Jaiotza eta familia
Ez dago argi non jaio zen, Violeta Parra Fundazioak San Fabián de Alicón, San Carlosen ekialdean jaio zela esaten dute. San Carlos herrikoek, ostera, euren herrian jaio zela defendatzen dute. Euren leku ofizialean eta herri sarreran ere "Violeta Parraren jaioterria" jarrita dago kartelean eta 1992tik Txileko Monumentu Historikoa den Violetaren etxea bertan dago, El Roble kalean, etxe hartan jaio omen zen eta. 2013an, Isabel Parrak, Violetaren alabak eta amaren ohorez Fundazioaren presidentea denak, San Carlosko etxea defendatu zuen, Fundazioaren sukurtsala izango zela esatean.
Caridina nilotica
Caridina nilotica ur gezako izkira da, Atyidae familiakoa. Afrikako ipar-ekialdeko ibai eta aintziretan bizi da, Egiptotik Tanzaniaraino.
Alberto Santos-Dumont
Alberto Santos-Dumont (Cabangu, Santos-Dumontetik hurbil, Minas Gerais, Brasil, 1873ko uztailaren 20a - Guarujá, São Paulo, Brasil, 1932ko uztailaren 23a) brasildar hegazkin pilotua izan zen.
Violeta Parra
Jaiotza eta familia
Violeta, Nicanor Parra Alarcón eskola-maisuaren eta musikariaren (gitarrajolea eta biolinjolea) eta Rosa Clarisa Sandoval Navarrete jostun, ehule eta nekazari-kantariaren alaba izan zen. Bi ahizpa erdi izan zituen, Marta eta Olga Sandoval (bere amaren lehen ezkontzakoak, lehengusu batekin) eta beste zortzi ahizpa-neba zituen: Nicanor (1914-2018), Hilda (1916-1975), Eduardo 'Lalo' (1918-2009), Roberto (1921-1995), Caupolicán 'Polito' (jaio eta hila 1924), Elba 'Yuca' (1926-1981), Lautaro (1928-2013) eta Óscar (1930-2016).
Haurtzaroa
Haurtzaroa landan eman zuen batez ere. 1919 eta 1921 bitartean, familia Santiagon bizi izan zen, eta gero Lautarora joan zen, hegoaldera. 1927an Chillánera joan eta "Villa Alegre" herrian kokatu ziren. Amak josteko makina erabiltzen zuen familia ugariaren mantenuarekin laguntzeko. Violetak etengabe sufritzen zituen gaixotasunak, hiru urterekin baztangak erasotzea barne. Hobetzen ari zela, neba-ahizpekin dibertitzen zen Ñuble ibaiaren uretan, sektoreko zerrategi eta barraketan.
Alberto Santos-Dumont
Biografia
1891. urtean Parisa joan zen fisikako, kimikako eta mekanikako ikasketak egitera. Ikasketak amaitu ondoren gasolinazko motorreko globo aerostatiko bat sortzeko ahaleginetan jardun zuen. Hainbat saioren ondoren, Saint-Cloudetik Eiffel dorrera eta handik Saint-Claudera arteko etenik gabeko hegaldia egin zuen (1901). 1903. urtean airea baino astunagoak ziren hegazkinak eraikitzen hasi zen. 1906. urtean munduko lehen propultsio hegaldia egin zuen. 1908. urtean Demoiselle edo Libellule bataiatutako monoplanoa aurkeztu zuen; 103 kg-ko pisua eta 30 zaldi-potentziako motorra zuen; 1909. urteko urriaren 3an bost minutuko hegaldi bat egin zuen eta 8 km egin zituen, orduko 96 km-ko lastertasunez. Hegazkingintzari buruzko obrak ere idatzi zituen: A conquista do ar (1901, "Airearen konkista"), Os meus baloes (1904, "Nire globoak") eta O que eu vi, o que nós veremos (1918, "Ikusi nuena, ikusiko duguna").
Violeta Parra
Haurtzaroa
Lehen mailako ikasketak egin zituen eta urtebete eman zuen eskola arruntean. Eskola utzi eta landan lan egin zuen, eta familiari lagundu zion, aita larri gaixotu baitzen. Familiaren seme-alabak bizirik irauteko borrokatu ziren jatetxeetan, ostatuetan, zirkoetan, trenetan, zelaietan, herrietan, kaleetan eta burdeletan ere kantatzera aterata.
Santiagora iristea
Arazo ekonomikoak areagotu egin ziren aita 1929an hil zenean, eta, 1932an, Violeta Santiagora joan zen bizitzera, neba zaharrenak gonbidatuta, Nicanor Parra etorkizuneko antipoetariak han ikasten baitzuen. Neskatoen Eskola Normalistan ekin zion ikasteari, baina ez zen gustura ibili, interesatzen zitzaiona kantua zelako eta ez eskola. Horregatik eskola utzi eta tabernetan, aisirako kintetan eta auzo gela txikietan hasi zen kantatzen, Hilda ahizparekin batera.
1935ean, bere ama eta neba-arrebak Santiagora iritsi ziren, eta elkarrekin Quinta Normal deituriko komunan jarri ziren. 1937an, Violetak bere ibilbide artistikoa hasi zuen Avenida Matucanako El Popular jatetxean boleroak, korrituak, kuekak, rantxerak eta tonadak interpretatuz, Hilda, Eduardo eta Roberto ahizpa-nebekin batera; gero, baita aurrekoaren aurrez aurre zegoen El Tordo Azul-en ere. Bietan Luis Cereceda Arenas ezagutu zuen, Yungay Estazioko tren-gidaria. Harekin ezkondu zen urtebete geroago, eta bi seme-alaba izan zituen: Isabel (1939) eta Angel (1943). Musikari ospetsu egin ziren eta amaren abizena hartu zuten giro artistikoan sartzean. Cerecedak, Alderdi Komunistan militatzen zuenak, jarduera politikoan hasi zuen Violeta, eta biek parte hartu zuten Gabriel González Videlaren lehendakaritza-kanpainan (1946). Senar-emazteak Llay-Llay, Valparaíso eta Santiagon bizi izan ziren. Leku horietan, Violetak bere izaera egonezin eta sortzailea izan zuen, portuko potoetan kantatuz, irratietan aurkeztuz eta antzerki-talde bateko kide bihurtuz. Violetaren bizitza artistikoak etengabeko tentsioa sortu zuen Cerecedarekiko harremanean, familia tradizionalagoa eta emazte otzanagoa espero baitzuen. Azkenik, 1948an banandu ziren.
1947 inguruan, Parra Ahizpak izeneko musika folklorikoko bikotea osatu zuen bere ahizpa Hildarekin batera, eta diru iturri bat izan zuen. 1949. urtean, bere alaba Carmen Luisa Arce Parra (2007an Bruselan hil zena) jaio zen. Urte hartan bertan, neskatoaren aitarekin ezkondu zen, Luis Arce Legton, altzari-langilea eta tenorea. 1952an, Rosa Clara alaba jaio zen, bi urte geroago hilko zena. Garai berean, bere lehen diskoak argitaratu zituen Hilda ahizparekin batera, RCA Víctor zigilurako. Txileko herri-kanten formatu sinpleko grabazioak ziren, hala nola "El Caleuche", "La cueca del payaso" eta "La viudita". Bikoteak etengabe funtzionatu zuen 1952ra arte.
1950eko hamarkadaren hasieran, musika-tradizioak biltzen hasi zen Santiagoko hainbat auzotan eta herrialde osoan. Ibilbide horietan, hainbat poeta ezagutu zituen, besteak beste, Pablo Neruda eta Pablo de Rokha. Bere nebak, Nicanorrek, Txileko benetako musikaren defentsa bere nortasunez onartzera bultzatu zuen, ordura arte erabiltzen ziren estereotipoen kontra. Halaxe haren errepertorioa, ordura arte boleroetan, Espainiako kantuetan, Mexikoko korridoetan eta Peruko baltseetan oinarritua, Txileko kanta tradizionalenetara igaro zen, eta, aldaketari esker, identitate nazionalaren balioak ikusi ahal izan zituen, lehen ez bezala. Bilduma lan hori hiru mila abestik baino gehiagok osatu zuten, Cantos folclóricos chilenos liburuan eta EMI Odeonek argitaratutako bakarkako lehen diskoetan.
Lehen bidaiak
1953an, "Casamiento de negros" eta "Qué pena siente el alma" arrakastatsuak grabatu zituen, eta abesti ezagunenetako bi bihurtu ziren. 1954an, Canta Violeta Parra programa izan zuen Txileko Irratian, eta urteko folkloristarentzako Cauán saria irabazi zuen, eta horrek Varsoviako (Polonia) gazteentzako jaialdi batean aurkezteko aukera eman zion. Sobietar Batasuna eta Europako hainbat leku ezagutzeko aprobetxatu zuen bidaia. Bereziki probetxugarria izan zen Parisko egonaldia, han grabatu baitzituen lehen iraupen luzeko diska "Guitare et chant: chants et danses du Chili" (1956) eta hainbat konpilaziotan geroago argitaratu ziren hainbat abesti, Txileko folkloretik bildutako abestiak soilik biltzen zituztenak. Europan lortutako arrakasta ezezaguna zen Txileko edozein artistarentzat, eta Violeta inspirazioz eta sormenez bete zen. Parisen zegoela izan zuen Rosa Clara alabaren heriotzaren berri.
Sarran (Corrèze)
Sarran Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Violeta Parra
Lehen bidaiak
1957an itzuli zen Txilera, eta azaroan Ángel eta Carmen Luisa seme-alabekin joan zen Concepciónera, bertako Unibertsitate penkistak kontratatua. Han, hurrengo urtean, Arte Folklorikoaren Museo Nazionala sortu zuen eta gero Santiagora itzuli zen.
Sarran (Corrèze)
Biztanleria
2007an Sarran udalerrian erroldatutako biztanleak 273 ziren. Familiak 133 ziren, horien artean 47 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 26 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 26 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Violeta Parra
Lehen bidaiak
Bere lau disko aldi horretan agertu ziren Canto y guitarra (1957), Compañia de guitarra (1958), La tonada eta La cueca (1959koak azken biak) EMI Odeonen etiketaren azpian, lehen konposizioetako batzuekin. Gai sozialez arduratutako abeslaria Yo canto a la diferencia, poesia-hamarren eta konposizioen eraikitzaile bikaina Verso por desengaño eta olerkien musikalizazioa Cueca larga de los Meneses, bere neba Nicanorrenak izan ziren. Zurezko gitarra batek lagunduta grabatu ziren diskoak eta, gaur egun, "deskontinuatuta" daude, baita Toda Violeta Parra (1961) eta Violeta Parra (1962) albumak ere.
Gainera, bere arte-jarduera dibertsifikatu egin zen, zeramiketan, olio-pinturetan eta arpillegietan lan egin baitzuen. Arte Plastikoen Txileko Azokaren lehen bi edizioetan aurkeztu zituen (1959 eta 1960). Denbora bat eman zuen arte herrikoi eta folklorikoko museo batean, berak Concepción Unibertsitatean sortzera bultzatu zuena, eta gero ia Txile osoan ibili zen, folklore-ikastaroak eskainiz.
Sarran (Corrèze)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Violeta Parra
Argentinako eta Frantziako sasoia
1961ean Violeta Argentinara joan zen, Joaquín Blaya gobernadorearen familiaren etxean bizi izan zen General Picon. Pampan, El Alero izeneko peñan kantatu zuen eta folklore, zeramika, pintura eta arpillera ikastaroak eman zituen. Buenos Airesera joan zen bere pinturak erakustera eta telebistan eta IFT antzokian abestera. LP bat grabatu zuen EMI Odeónentzat, debekatu eta banatu ez zena. Argentinako hiriburuan, 1962ko ekainean, Angel eta Isabel seme-alabekin eta Tita bilobarekin bildu zen. Helsinkira (Finlandia) abiatu ziren Gazteen eta Ikasleen VIII. Mundu Jaialdian parte hartzeko.
Ondoren, Sobietar Batasunean zehar ibili zen, Alemanian, Italian eta Frantzian, eta han kokatu zen, Parisen. Hantxe Barrio Latinon kantatu zuen, eta errezitaldiak eman zituen Unescoren Nazioen Antzokian; irratian eta telebistan abestu zuen bere seme-alabekin batera, arpillerak bordatu zituen eta alanbrezko eskulturak egin zituen. Era berean, 1962an Arion zigilurako hainbat abesti grabatu zituen, ondorengo bilduma batzuetan argitaratuak.
Isabel eta Ángel Parra seme-alabak Au Chili avec los Parra de Chillán diskoarekin (1963) diskografia-mundura botatzeaz gain, LP Recordando a Chile (txiletar bat Parisen) lanarekin jarraitu zuen grabazioan. 1964 eta 1965 artean grabatu zen, eta frantsesez konposatu eta abestutako bi abesti sartu zituen, baita bere ibilbideko beste gai garrantzitsu batzuk ere. Nostalgia handiko garaia izan zen, Violeta ausente bezalako abesti sentituek erakusten duten bezala.
Sarran (Corrèze)
Etxebizitza
2007an 201 etxebizitza zeuden, 132 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 50 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 191 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 132 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 86 etxek bost zituzten. 107 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Violeta Parra
Argentinako eta Frantziako sasoia
1964an, marka historiko bat lortu zuen, Louvre jauregiko Dekorazio Arteen Museoan bere arpillerak, oleoak eta alanbrezko eskulturak bakarka erakutsi zituen lehen latinoamerikarra bihurtu baitzen, Violeta Parraren tapizak izeneko erakusketan. Andeetako poesia herrikoia liburua ere idatzi zuen, eta Suitzako telebistak Violeta Parra, Txileko bordatzailea, dokumentala filmatu zuen. Garai hartan, harreman estua izan zuen Gilbert Favre antropologo eta musikologo suitzarrarekin, haren bizitzako maitasun handiarekin (harekin bizi izan zen Genevan, Frantzia eta Suitzaren artean), maitasun- eta desamodio-konposizio garrantzitsuenen hartzailea: Corazón maldito, El gavilán, Qué he sacado con quererte, besteak beste.
Garai hartan, testu borrokalariagoak sortu zituen. Besteak beste, Miren cómo sonríen, Qué dirá el Santo Padre, Arauco tiene una pena eta Según el favor del viento abestiek osatu zuten Txileko Abesti Berria deituriko korronte musikalaren oinarria. Kantak Parisen berraurkitutako Canciones saioetan jaso ziren.
Sarran (Corrèze)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 151 ziren, horien artean 109 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 109 pertsona aktiboetatik 101 lanean zeuden (59 gizon eta 42 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Violeta Parra
Azken urteak
1965eko ekainean Txilera itzuli zen. Urte horretako abenduaren 17an, La Cañada etorbideko izkinan, Mateo de Toro eta Zambranorekin batera Erreginaren komunan, karpa handi bat jarri zuen Isabel eta Ángel seme-alabekin eta Rolando Alarcón, Víctor Njara eta Patricio folklore-zentro garrantzitsu bihurtzeko asmoarekin. Karpa Txileko kulturarako erreferentzia bihurtzeko ametsa izan arren, han jarriko baitzuen Folklorearen Unibertsitate Nazionala, Txileko folklore ikastaroak egunez eta peña gauez egiteko, baina erantzuna ez zen oso motibatzailea izan eta jendeak ez zuen babestu.
Gilbert Favre-rekin zuen harremanaren amaierak,1966an Boliviara joan baitzen, bere kanta ezagunenetako bat sortu zuen: «Run Run se fue pa'l norte». Boliviara ikustera joan zen, eta ezkonduta aurkitu zuen. Kaleko mitoak esaten du Violetaren depresioa Pedro Messone kantariak Violeta ez maitatzearen ondorioz zela; Pedrok gezurtatu egin zuen hori, eta bien arteko adin-aldea nabarmendu zuen. Violetak berak eman zuen harreman horren berri irratian, Hegoalderako bira batean harekin izandako idilio ederra. Hala ere, Alberto Zapicán musikari uruguaitarra izan zen, eta ez Messone haren azken pasioa.
1966an kaleratu eta seme-alabekin eta Alberto Zapicanekin grabatua, Las últimas composiciones diskoa "bere lan gorena eta bere testamentu musikala, non era superlatiboan erakusten baitu lortu zuen maisutza eta heldutasun artistikoa". Albumak bere himno humanitarioak ditu: Gracias a la vida, besteak beste, Mercedes Sosa, Raphael eta Pedro Vargas artistek ere interpretatua (1977an, Telebista Nazionaleko agintariek bere garaipena debekatu zuten La canción de todos los tiempos programan, Gloria Simonettik interpretatua), eta Volver a los 17  Joan Manuel Serratek, Milton Nascimentok, Franco Simonek eta beste askok abestua, baita beste abesti garrantzitsu eta ezagun batzuek ere, hala nola El rin del angelito, Pupila de águila, Cantores que reflexionan eta El Albertío, azken hori Zapiani eskainia.
Sarran (Corrèze)
Diru sarrerak
2009an Sarran udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 260 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.310 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren, 1 zurgina, 1 iturgina eta 3 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Sarran udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.155 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Violeta Parra
Azken urteak
Margot Loyolaren arabera, Violeta Parrak zera esan zion: Norberak erabaki behar duela heriotzaren unea ... "Nik erabakiko dut noiz hil nahi dudan". Gutxienez hiru saialdi huts egin ondoren 1966an eta 1967an barbiturikoak irentsi eta zainak mozten saiatu zen,  bere buruaz beste egin zuen 49 urterekin buruan tiro bat emanda, Erreginaren karpan, 1967ko otsailaren 5eko 17:40an. Bere azken gutunean, Nicanorri zuzendua, hauxe idatzi zuen, besteak beste: "Ez dut neure burua hiltzen maitasunarengatik, erdipurdikoen gainezkako harrotasunagatik baino". Bere heriotzaren berri izan zuenean, Pablo Nerudak hauxe adierazi zuen: "Gizakiari eta jainkotasunari kantatzetik, boluntarioki zure isiltasuna zeure egin zuen, tristezia baino beste gaixotasunik gabe". Kapera bero bat bere karpan altxatu zen eta hileta bi egun geroago egin zen, Santiagoko Hilerri Nagusiko 31. galeriako nitxo batean lurperatu zutenean. Ondoren, gorpuzkiak Atxilotu Desagertuaren eta Betearazpen Politikoaren Memorialetik gertu eraman zituzten, hilerri berean, eta 2018an plazatxo bat eraiki zuten hilobiaren inguruan.
Askorentzat paradoxikoa da "Gracias a la vida" lanaren autoreak, existentziari himnoa idatzi eta urtebetera bere buruaz beste egitea; beste kritikari batzuek, berriz, depresio-aldartearen eta agur-kantaren isla hautematen dute hizkietan, musikalizazio-estiloan, erabilitako tonuetan eta gaien monotonian.
Hil ondoren, 1998an Gabriela Mistral domina eman zioten.
Lanak
Violetak bere bizitzan diska hauek plazaratu zituen: Violeta Parrak argitaratu gabeko musika ugari utzi zuen, gero ezagutu duguna. Haren Décimas autobiográficas, Violetaren ahotsarekin grabatuak, Alercek 1976an argitaratutako LP batean bildu ziren (gero Décimas y centésimas zabaldu ziren); Warner Music Chilek 1999an atera zuen Genevan (Violeta Parra Genevan) emandako kontzertua eta haren Gitarra konposizio bereziak.
Musikari ekarpen garrantzitsua egiten dio Violetak Txileko musika-tradizioa berreskuratzean: jainkozko kantua (El rin del angelito, Verso por una niña muerta, adibidez), maputxea (Qué sacado con quererte), gitarra-jolea, haren nortasun-abestiak, eta abar, Recquérica, Carta.
Fundación Violeta Parra
Bere seme-alaben ekimenez, artista eta kantautorearen irudia eta ondarea berreskuratzeko asmoz, 1992 Fundación Violeta Parra sortu zen. Lehen urtean, Isabel Parra alaba izan zen erakunde horren lehen lehendakaria, eta haren helburua: Bere lana bildu, antolatu eta gordetzea zen; Txilen eta kanpoan proiektatzea, ikasleek, artistek eta, oro har, ikusleek ikus dezaten.
Violeta Parra Museoa
Violeta Parra Museoa 2015eko urriaren 6an ireki zen jendearentzat, zenbait urteko atzerapenarekin (hasiera batean, inaugurazioa 2011. urtearen amaieran egin behar baitzen), artistaren lana etengabe erakusteko helburu nagusiarekin. Cristián Undurraga arkitektoak diseinatua, bere arpillerak, oleoak eta maché paperean egindako lanak biltzen ditu. Bildumak 48 lan ditu, dohaintzan eta komodatuen artean, baina 23 besterik ez, Violeta Parraren bi gai nagusietan banatuak: gizakia eta jainkoa.
Vicuña Mackenna etorbideko 37an dago, Santiagon. Museoak, Violetaren obrari eskainitako aretoez gain, beste gune batzuk ere baditu, hala nola tailerrak, kontzertuak eta hitzaldiak. Sarrera doan da.
Antzerkia, zinema eta telebista
Buenos Airesen omenaldia egin zitzaion bere bizitzari Violeta viene a nacer antzerki-lanarekin, Y ahora, la resucitada de la violenta Violeta Rodolfo Braceli idazle eta kazetari argentinarrarena eta Virginia Lago aktore argentinarrak 1993 eta 1994an interpretatua.
Borger-Odoorn
Borger-Odoorn Herbehereetako Drenthe probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 26.075 biztanle zituen.
Violeta Parra
Antzerkia, zinema eta telebista
2011n, Andrés Woodek Violeta se fue a los cielos filma estreinatu zuen, Ángel Parraren izen bereko liburuan oinarrituta, eta Francisca Gavilánek interpretatua. ​ Filmak hainbat sari irabazi ditu, besteak beste, Sundance Jaialdiko Nazioarteko Sari Nagusia (2012ko urtarrila).​
2012an, Violeta se fue a los cielos miniseriea eman zen, Andrés Woodek zuzendutako eta Francisca Gavilán protagonista duen filmaren telebistarako egokitzapena. Chilevisiónek eman zuen, eta hiru kapitulu izan zituen; horietan, filmaren metraje estratik abiatuta, Violetaren haurtzaroa, haren lehen ezkontza eta Nicanor nebarekiko lotura sakontzen dira.
Música
Era berean, Angel Parra Orrego bilobak antikuekak biltzen zituen diskoa argitaratu zuen 1994an, eta Tita Parrak 1998an Décimasen jarraipena egin zuen, Centésimas del alma izenburupean.
Aterciopelados izeneko talde kolonbiarraren Protesta kanta abestiak Violeta Parra aipatzen du (Oye diskoan, 2006). Gustavo Cerati argentinarraren Karaoke abestiak La carta abestiak sampling bat du (Siempre es hoy diskoan, 2002).
2003ko Viña del Mar jaialdian, Charly García argentinarrak Demoliendo hoteles abestiaren hitzak aldatu zituen: "Yo fui educado con Parra y odiaba a la humanidad. Un día di gracias a la vida, y tuve mucho mucho mucho más."
2018an, Nacho Vegas musikari espainiarrak Violétika izena jarri zion urte hartako diskoari, Violetaren ohorez eta "esdrújulak" tratatzeko moduaz.
Txileko hainbat musikarik Ángel eta Isabel seme-alabak, Víctor Jara, Quilapayún, Illapu, Patricio Manns, Los Jaivas, Inti Illimani (Violetaren bakarkako abesti-grabazioez gain, Luis Advis Canto para una semilla lana egin zuen, eta Décimas autobiográficas musikalizatu zituen. Álvaro Henricezek ekoitzitako rockean, besteak beste, Los Bunkers, Pettinellis, Lucybell, Javiera Parra (biloba), Chancho en Piedra eta Juanita Parra (Los Jaivas taldeko bateria) artistek hartu zuten parte, eta 2001ean argitaratu zen, Después de vivir un siglo izenburupean. Myriam Hernández, Gloria Simonetti eta Luis Jara baladistek ere Violetaren musika jarri dute beren errepertorioetan.
Txiletik kanpo, grabaketetan zein zuzenean, Violeta Parraren abestiak, artista garrantzitsuek interpretatu dituzte, besteak beste:
Calamaria muelleri
Calamaria muelleri Calamaria generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Walworth konderria (Wisconsin)
Walworth konderria (Walworth County) Wisconsinko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Elkhorn da. 2010eko zentsuaren arabera 102,228 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Walworth konderriak 149,328 kilometro koadro ditu. Horietatik 5,551 ura dira. Beste 143,777 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 68,46 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 102,228 pertsonetatik 99,268 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 10,578 dira. 904 beltzak edo afroamerikarrak. 196 amerikar natiboak ziren eta 33 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 819 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 67 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 941 pertsonek kokatzen zuten.
Thomasomys andersoni
Thomasomys andersoni Thomasomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.
Kasedako gaztelua
Kasedako gaztelua Nafarroa Garaiko Kaseda udalerrian kokatutako gaztelu bat da. Gaztelua herriaren erdian zegoen, Aragoi ibaiaren gaineko muino batean. Nafarroako Erresumaren defendatzailea Erdi Aroaz geroztik, ez dago argi noiz agindu zuten eraisteko.
Historia
Erdi Aroan gaztelu bat egon zen Kaseda menderatzen zuena, Nafarroako defentsa-sistemaren zati zena, Aragoiko balizko erasoen aurrean. 1265ean Petri Martinitz Zubitzakoaren ardurapean zegoen, eta hamaika urte geroago, Fernando Xil Saratsakoa, Joana I.a Nafarroakoa erreginari leialtasun omenaldia egin ziona. 1280an, Lüküzeko jauna agertu zen alkaide gisa, 30 liberako eta 50 kahitzeko gari-atxikipena hautematen zuena. 1291n lanak egin ziren barrutiaren atean; hiru urte geroago amaitu ziren.
1328an Esteban Kornualleskoa alkaidea zen, 8 libera eta 40 kahitzeko esleipenarekin. Karlos II.a Nafarroakoak Joanes Martinitz Nekozakoa edo Erretakoa izendatu zuen 1351n, eta behin herriko hiru bizilagunek zauritu zuten. 1362an, Eneko Bidaurretakoa alkaide zela, goarnizio indartua jarri zen, balizko erasoak saihesteko, eta gazteluaren algibea konpontzeko agindu zen. Garai horretako beste alkaide batzuk Pedro Sarria, 1365ean izendatua, Fernando Izizekoa, 1373an, Gillen Arnaut Sautekoa, 1378an, izan ziren. Karlos III.a Nafarroakoak, berriz, 1387an Pedro Sarria izendatu zuen, urtebete eskas egon zena, Martin Larramendiren oinordekoa, eta haren ondoren Peirot de Moussidan etorri zen 1390ean. 1400. urtean Raül de Panisaut zaindariaren ardura hartu zuen, eta handik gutxira, Martin Peritz mazoneroaren txostena jaso ondoren, harresia eta gotorlekua konpondu ziren, eta erregeak 300 liberako bidalketa bat egin zuen helburu horrekin. 1418an, gazteluak konponketa behar izan zuen berriro, eta erregeak beste bidalketa bat eman zuen hiribilduak ordaintzen zituen kuarteletan. 1423ko neguan jarraitu zituzten lanak.
1426tik 1430era Martin Altzate alkaide gisa agertzen da. 1431n, gaztelua, konponketak egin arren, erorita zegoen, eta ez zuen ez ate faltsurik ez sorospen-tarterik. Joan II.ak Martin Martinitz Kasedakoari, herriko alkateari, agindu zion, konpondu eta defentsa-baldintzetan jartzeko betebeharrarekin. 1450ean, erregearen morroi zen Gartzea Gordillo guardian hasi zen lanean, eta hamar urtez eduki zuen, kopuru handiak gastatuz gotortze-lanetan. 1462an, errege-graziaz, Kaseda Lope de Vegaren gaztelua eta zentsuak jaso zituen, eta, ondoren, Fernando de Alvarado. 1487ko kontu batzuen arabera, jasota dago duela gutxi eraitsi zutela.
Senador Alexandre Costa
Senador Alexandre Costa Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mahastizaintza
Jada duela 7.000 urte hasita, mahastizaintzaren historia ardoaren historiarekin lotura estua du.
Espainiako futbol ligako lehen mailako 1990/1991ko denboraldia
Espainiako futbol ligako lehen mailako 1990/1991ko denboraldiko sailkapena eta goleatzaile nagusien informazioa.
Coribe
Coribe Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Whitespace
Whitespace programazio lengoaia esoterikoa da Edwin Brady eta Chris Morris garatutako 2003 ko apirilaren 1an. Hutsuneak, tabulazioak eta lerro jauziek osatzen dute lengoaia honen sintaxia. Beste edozein karaktere ez da kontuan hartuko.
Lengoaia inperatiboa da, pila batean oinarritzen dena. Programak exekutatzen dituen makina birtualak pila bat eta heap bat ditu. Pila erabilita programatzaileak zenbaki osoak metatu ditzakete, baina oraindik ezin dira komadun zenbakirik gorde. Heap-a aldagaiak eta datu egiturak gordetzeko balio du.
Kaixo mundua adibidea
Hutsuneak margotuak izan dira ikusgarria izateko. ( hutsunea, tabulazioa )
Pseudolaguvia inornata
Pseudolaguvia inornata Pseudolaguvia generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
Klorofita
Klorofitak edo Chlorophyta alga eukariotoen arteko talde bat da.
Calomys fecundus
Calomys fecundus Calomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.
Mauborget
Mauborget Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Adrian Sutil
Adrian Sutil (Starnberg, Alemania, 1983ko urtarrilaren 11 - ) 1 Formulako gidari alemaniarra da.
Repejov
Repejov Eslovakiako udalerri bat da, Medzilaborceko barrutian kokatuta. 18,32 km²ko azalera du eta 118 biztanle 2017ko datuen arabera.
Coevorden
Coevorden Herbehereetako Drenthe probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 36.146 biztanle zituen.
Mirandópolis
Mirandópolis Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
.properties
.properties formatuko fitxategiak Javan garatutako aplikazioetan erabiltzen dira batez ere, eta aplikazio baten parametroak gordetzeko erabiltzen dira. Lokalizaziorako kateak gordetzeko ere erabiltzen dira, eta kasu horretan Property Resource Bundle izena ere erabiltzen da haiek izendatzeko. Mozillaren produktuek ere erabiltzen dituzte .properties fitxategiak.
Parametro bakoitza kate-bikote gisa gordetzen da, batean parametroaren izena gordetzen da (giltza alegia) eta bestean balioa.
Formatua
.properties fitxategi bateko lerro bakoitzak giltza=balio bikote bat gordetzen du. Hainbat formatu onartzen dira, besteak beste giltza=balioa, giltza = balioa, giltza:balioa eta giltza balioa.
.properties fitxategietan traola (#) edo harridura-marka (!) erabil daiteke lerroaren hasierako marka gisa iruzkina dela adierazteko. Alderantzizko barra (\) ihes-karaktere gisa erabil daiteke.
Adibidea
Hurrengo adibidean Vuze aplikazioaren euskararako .properties fitxategiaren zati bat ikus daiteke:
MainWindow.menu.file.open.torrent=Torrent fitxategia... MainWindow.menu.file.open.torrent.keybinding=Meta+O Main.parameter.maxUploads=Aldibereko karga-kopuru maximoa Main.parameter.maxSpeed=Karga-abiadura maximoa byte/seg-tan MainWindow.menu.file=&Fitxategia MainWindow.menu.file.open=&Ireki MainWindow.menu.file.create=&Torrent berria...
Mutrux
Mutrux Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Plourac'h
Plourac'h (bretainieraz Plourac'h) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Parnaíba
Parnaíba Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Michel Berger
Michel Berger (Michel Jean Hamburger jaioa; Paris, 1947 - Ramatuelle, 1992) Frantses musikagilea izan zen. Jean Hamburger kirurgialariaren semea. Michel Bergerrek filosofia-ikasketak egin zituen eta tesi bat idatzi zuen pop musikaren estetikari buruz. 1960ko hamarraldiaren bukaeran, musika idazteari ekin zion, Bourvilentzat lanean hasi zenean. Ondoren Véronique Sansonen lehenengo diskoak egin zituen. 1973an abestiak egin zituen Françoise Hardyrentzat. 1974an France Gallentzat La Déclaration d'amour idatzi zuen. Handik bost urtera Luc Plamondon egilearekin Starmania egin zuen, frantses opera rock onentzat hartzen dena. 1990ean biak aritu ziren berriz ere La Légende de Jimmy (Jimmyren elezaharra) lanean. Bien bitartean, Michel Berger frantses pop-musikari nagusi bihurtu zen. Ospe handien izan zuten lanak hauek izan ziren: La Groupie du pianiste (Piano-jotzailearen zalea), Il jouait du piano debout (Pianoa zutik jotzen zuen), Ella, elle l'a. 1986an Johnny Hallydayren disko baten zuzendari izan zen, eta hari eskaini zizkion bere abesti ederrenak.
Jean de Liège (eskultorea)
Jean de Liège jatorri flandiar zuen eskultore gotiko frantsesa izan zen. 1361tik bere heriotz arte, 1381an, Parisen lan egin zuen tailer propioa izanik. Bere obra nagusia ehorzte-artearekin dago lotuta. Bere estiloa gotiko flamigero barruan kokatzen da.
Egotzitako beste eskulturak
Batzuk bere tailerrean eginak dira: ...
Izen bereko arquitektoa
XIV. mendearen amaieran, Saboyako Amadeo VII.enaren gortea izen bereko arkitektoa aritu zen.
Jasokundeko Andre Mariaren eliza (Kaseda)
Eraikina
XVI. mendeko eraikin gotiko berantiarra, harriz egina, zaharragoa den beste baten lekuan; gurutze latindarreko oinplanoa du, bi ataleko habeartea, gurutzadura, transeptua eta burualde poligonala, gurutze-ganga izartuz estalia giltzarriekin. Eraikitzeko baimena 1532an eman zen; obrak hurrengo urtean hasi ziren, Migel Iriarte maisuarekin. Lanak berrogei urtez luzatu ziren, hainbat maisuren esku-hartzearekin.
Barrura sartzeko bi sarrera daude: bata oinean portada gotiko-pizkundarrekin, eta bestea epistolaren aldean, garaipen-arku formako errenazimenduko portadarekin, erliebean dauden irudiekin, bai tinpanoan –bertan Ama Birjina Haurrarekin irudikatzen da, Done Ibane Ebanjelariak eta Done Jakue nagusiak lagunduta–, gehi aingeru musikarien buru bikote bat, eta beste bat aingeru musikariekin.
Barrualdean, erretaula nagusia nabarmentzen da. Joanes Antxieta eskultoreak egin zuen lan erromanista, 1576 eta 1581 urteen artean intxaurrondo-zurez, eta 4200 dukatetan tasatu zen. Gaur egungo polikromia ez da jatorrizkoa, Iruñeko margolari eta urreztatzaile Joanes Martini Anderese egin zuena baizik, Kasedako herritarrek eskatuta, 1770ean. Bankua, hiru solairuko bost kale eta atikoa ditu, eta arkitektura-trazak Tafallako Andre Mariaren erretaula gogorarazten du, maisu berak egina. Birjina Haurrarekin, Jasokundearekin eta Koroatzearekin aurkezten du, eszena ebanjeliko eta santu ezberdinez inguratuta.
Garai eta estilo berekoak dira (ca. 1579) habeartearen alde banatan dauden bi pulpituak, presbiterioaren ondoan, Petri eta Paulo apostoluen, ebanjelisten eta Eliza Latinoaren gurasoen erliebeekin apainduta. Geroago, 1600. urtean, Done Mikel Goiaingeruaren erretaulak egin ziren, aingeru errebeldeak garaituz, eta Alexandriako Santa Katalinaren erretaulak, arkitektura-traza berekoak, gero presbiterioaren alboetan duten tokira proiektatuak. Mihise titularrak beste adingabe batzuekin osatzen dira dagozkien atikoetan, Ecce Homorekin eta Santa Katalinaren Ehorzketarekin, hurrenez hurren. Ebanjelioaren eta epistolaren alboetan dauden XVIII. mendekoArrosarioko Ama Birjinari eta Kalbarioari eskainitako erretaulez gain, bere interesagatik nabarmentzen da gurutziltzatu gotikoa (XIV. mendea), zurez zizelkatua, zuhaitz-gurutze baten gainean, inguruan dagoen ermita desagertu batetik datorrena. Oinaldeko atala hartzen duen arku beheratuaren gaineko goi-korua, kanpandorrea bezala, XVI. mendekoa da.
Organoa Manuel San Juan loroñoarrak eraiki zuen 1786an, eta interes historikoa du, nahiz eta 1862an Hermenegildo Gómez burgostarrak erreforma jasan. Kutxa ederra da, errokoko estilokoa.
Iñarratxuko geralekua
Iñarratxu Euskal Herriko Arabako tren geraleku bat da, Amurrio udalerrian kokatuta dagoena.
Geralekua 1995eko urtarrilaren 1an ireki zen.
Egoera
Geralekua honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
Geralekua 1863ko martxoaren 2an ez ireki zen, Nafarroa eta Bizkaia Errioxa eta Araba bidez lotu nahi zituen trenbidearen Miranda Ebro-Bilbo zatia ireki zuenean, Castejondik Bilborako Burdinbide Konpainia delakoak, Castejon-Bilbo burdinbidea, baina 1995eko urtarrilaren 1an.
2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadorak linea ustiatzen du, Adif trenbide-instalazioen titularra den bitartean.
Geralekua
Sarratxo industrialdetik gertu dago. Instalazio sinpleak alboetako bi nasatara mugatzen dira, eta horietatik bi trenbidera iristen dira. Bi aldeetan markesinak ditu bidaiarientzat.
Calamaria rebentischi
Calamaria rebentischi Calamaria generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Pseudolaguvia kapuri
Pseudolaguvia kapuri Pseudolaguvia generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
Washburn konderria (Wisconsin)
Washburn konderria (Washburn County) Wisconsinko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Shell Lake da. 2010eko zentsuaren arabera 15,911 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Washburn konderriak 221,008 kilometro koadro ditu. Horietatik 14,557 ura dira. Beste 206,451 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 7,2 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 15,911 pertsonetatik 15,436 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 208 dira. 26 beltzak edo afroamerikarrak. 174 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 59 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 1 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 213 pertsonek kokatzen zuten.
Toñi Salazar
Toñi Salazar, jaiotzaz Antonia Salazar Salazar (Badajoz, Extremadura, 1963ko martxoaren 14a) badajoztar abeslaria eta konpositorea da. Iijito etniako flamenko eta pop-eko abeslaria da. Ezaguna da Azúcar Moreno bikote arrakastatsua osatzen duelako Encarna Salazar ahizpa nagusarekin batera. 1990. urtean Eurovision Abesti Txapelketan parte hartu zuen ahizparekin Bandido abestiarekin, lehiaketaren historian sonatuena izan zen akats teknikoa gertatu ondoren bosgarren postua lortuta.
Bizitza pertsonala
Toñi Salazar Badajozen jaio zen, 1963ko martxoaren 14an. Bederatzi neba-ahizpetako seigarrena da. Kantari bikote duen Encarna Salazar jaio eta bi urtera jaio zen. 1985eko maiatzean,Pedro Rilorekin lehen seme bakarra izan zuen, Borja Rilo Salazar izenekoa. Bikotea banatu egin zen.
Bere gurasoak Gonzalo Salazar (1925-1987) eta Candelaria Salazar (1932-1985) izan ziren, eta 8 neba-arreba ziren (beltzez hildakoak):
1984-2007: Azúcar Moreno eta arrakasta
Toñik eta Encarnak Azúcar Moreno izeneko bikotea osatu zuten. 1984an, lehen diskoa grabatu zuten: Con la miel en los labios, eta 1986an, Estimúlame. Pixkanaka abestiaren munduan sartu ondoren, 1988an Carne de melocotón argitaratu zuten. 1990ean, Espainia ordezkatu zuten Zagrebeko (Kroazia) Eurovisión jaialdian, Bandido abestiarekin, eta bosgarren postuan amaitu zuten. Eurovisionen egindako lana oso gogoratua da, lehiaketaren historian sonatuena izan zen akats teknikoa gertatu baitzen. Aurrez grabatutako soinu-pista, oinarrizko perkusio eta erritmoekin, orkestrarekin zuzenean sinkronizatu behar zena, berandu atera zen Jugoslaviako telebistako langile baten erruz, eta, ondorioz, bikotea eszenara atera zen soinua prest ez zegoenean, eta orkestra ezin izan zen sinkronizatu jada hasita zegoen zintarekin soinua entzuten hastean. Azúcar Morenok bastidoreetara itzuliz lortu zuen estuasunetik irtetea. Segundo batzuen ondoren, musika prestatu, orkestra hasi eta eszenatokira itzuli ziren, arazorik gabe.
Bandido abestiarekin Eurovision Jaialdian bosgarren postua lortzeak ahizpak Espainiako eta nazioarteko salmenta-zerrendarik gorenera eraman zituen. 1990. urtean zehar, eta handik aurrera ere, hainbat lan argitaratzen jarraitu dute. Lan horiekin arrakasta handiak lortu zituzten, besteak beste, Sólo se vive una vez, Amén, Mambo, Moliendo café, Hazme el amor, Bésame, Divina de la muerte, Torero, El amor (Hollywoodeko El espezialista filmeko soinu-banda )", Olé. 2001ean, Tequila gai klasikoaren bertsio berria grabatu zuten Unicas diskoan. 2007ko azaroaren 27an, bikoteak musika aldi baterako utziko zuela iragarri zuen, eta Encarna Salazarrek, kimioterapia-tratamendu bat egin zuen, minbizia zela eta.
2009-2010: Desencuentro lana eta Eurovisión jaialdia
Minbizia gainditu ondoren eta denboraldi luze arrakastatsu baten ondoren, Encarnak telebista-saio batean jakinarazi zuen bikotea aldi baterako banandu egingo zela, ez bakarrik arrazoi profesionalengatik, eta Antonia bakarrik hasiko zela, ahizpa erabat sendatzen zen bitartean. 2009ko irailean, publikoki bateratu ziren Antena 3, DECen telebista-saioan. Disko berriak Desencuentro izena izan zuen eta luxuzko kolaborazioak zituen, hala nola Taino lehengusua, Jose Mercé lehengusu tomatitoak eta Celia Cruzen ahotsa. Lankidetzak Pa los pesares, La vida es un carnaval eta La canción de los gitanos abestietan islatu ziren. Lan horretan, egia jarri zuela esan zuen, eta harritzea espero zuen.
2010eko urtarrilean, Toñi Salazarrek bere hautagaitza aurkeztu zuen Espainia ordezkatzeko Eurovisión Jaialdian La caña de España abestiarekin. Bere bakarkako lan diskografikoaren aurrerapena izan zen, eta urte bereko maiatzaren 25ean argitaratu zen, Alejandro Ruizek ekoitzitako Zero Azúcar izenarekin. 2011ko udan, Toñi Salazarrek bakarka House bertsio batean kantatutako " Sólo se vive una vez (2011) bigarren ofizial singlea aurkeztu zuen. Urte horretan bertan Alexis Valdésen programara joan zen Miamira, eta Una Balada, Qué será de ti, aurkeztu zuen. 2012. urtean, Toñi Salazar Miamira joan zen hainbat programatan parte hartzeko, eta bitan kantatu zuen hirian. Arajkasta handia Amerikan Azúcar Moreno oso maitea da. Toñi Salazarrek Qué tarde se nos hizo balada erromantikoa kantatu zuen Marco Dettonirekin.
2012ko maiatzaren 15ean, Toñi Salazarrek Madrilgo San Isidro festan parte hartu zuen, Plaza Nagusian, txotis batzuk kantatuz. Encarna Salazar, gaixotasunetik oso indarberrituta eta Toñi ahizparekin posturak hurbiltzeagatik zoriontsu agertu zen. "Oraingoz ezin dut berretsi Azúcar Morenoren itzulera, ez dago ez proposiziorik, ez ezer" esan zuen kantariak, eta honela zioen: "Nire ahizparen eta nire arteko harremana ez dago gaizki. Bakoitzak bere bizitza du eta ez dugu asko ikusten elkar, baina lehen baino harreman hobea da".
Azúcar Moreno bikotearen itzulera
2013an Azúcar Moreno bikotearen itzulera publikoki egin zuten Tu cara me suena saioan, Los Chunguitos nebek Azúcar Moreno gisa imitatzen zituztela ikusteko. Zaleentzako opari gisa eta musika-industriara bikote gisa itzultzeko sinbolo gisa, nahiz eta aurrez harreman pertsonalak berriro hasi ziren. Elkarrizketak egiten hasi ziren hainbat telebista-saiotan, adiskidetzearen berri emanez, eta, 2014. urtean, berriro ekin zioten Espainian barrena "30 aniversario Tour" birarekin, "Punto de Partida" izeneko birarekin. Hurrengo urteetan, birarekin jarraitu zuten, eta Latinoamerikako zenbait tokitara ere zabaldu zuten, eta hainbat single argitaratzen jarraitu zuten: Pegaíto, Agarraíta a la Vida, Bajo del Olivo (2016 bertsioa) eta No me des Guerra.
2019an, bi ahizpek Supervivientes 2019an parte hartu zuten, Isabel Pantojarekin edo Carlos Lozanorekin batera. 17 egunetara lehiaketa borondatez utzi zuten.
2019an ere, TVEk bere Lazos de sangre programako kapitulu bat eskaini zion Salazar familiari.
Benidorm Fest
2021eko abenduan jakinarazi zen bikotea Benidorm Fest-eko hautagaietako bat zela Espainia Eurovisión 2022an Turinen "Postureo" abestiarekin ordezkatzeko. Chanel izan zen irabazlea.
Jeremoabo
Jeremoabo Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Proedromys liangshanensis
Proedromys liangshanensis Proedromys generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.
Saint-Arnoult-en-Yvelines
Biztanleria
2007an Saint-Arnoult-en-Yvelines udalerrian erroldatutako biztanleak 5.842 ziren. Familiak 2.232 ziren, horien artean 508 pertsona bakarrekoak ziren (256 bakarrik bizi ziren gizonak eta 252 bakarrik bizi ziren emakumeak), 740 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 847 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 137 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 2.429 etxebizitza zeuden, 2.256 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 109 hutsik zeuden. 1.880 etxeak ziren eta 525 apartamentuak ziren. 2.256 etxebizitza nagusietatik 1.699 bere jabearen bizilekua ziren, 485 alokairuan okupaturik zeuden eta 73 doan lagata zeuden; 72 etxek gela bat zuten, 181 etxek bi zituzten, 258 etxek hiru zituzten, 468 etxek lau zituzten eta 1.277 etxek bost zituzten. 1.775 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 946 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.160 etxetan bat baino gehiago zituzten.