cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tokio
Finantza zentrua
Tokioko metropolia munduko ekonomia erdigune handiena da. 1'479 trilioi dolarretako Barne produktu gordina (BPG) dauka hiriak (2008) eta munduko 500 konpainia indartsuenetako 51k bertan daukate beren egoitza, zerrendako bigarren hiria den Parisen bikoitza da hau. Inbertsio bankuak, aseguru konpainiak, garraio konpainiak, publizitatea eta komunikazio industriak dira nagusi.
Munduko hiru ekonomia gidarien artean sartzen da Tokio, New York eta Londresekin batera. Tokioko Burtsa munduko laugarrena da.
Lehen sektorea
Tokioren mendebaldean 8.460 hektareatako nekazal eremua dauka eta barazki eta fruita hornitzaile handia da. Ziazerba eta komatsuna dira gehien ekoizten diren produktuak. Honetaz gain Tokioko lurren %36a basoek estalia dago. Zuhaitz ohikoena Cryptomeria da eta polinizazio garaian arazo handiak sortzen ditu hirian. Japoniako altzifrea ere ugaria da.
Arrantzari dagokionez, garai batean Tokioko badia zen arrantzagune nagusia baina gaur egun badiatik kanpoko uharteak dira arrain hornitzaile nagusiak.
Issos
Issos (Ἱσσός edo Ἱσσοί; Issus), Ziliziako antzinako hiri bat da, egungo Iskenderun edo Alexandretatik gertu, Pinaro ibaiaren bi alboetan hedatzen den kostaldeko lautadan kokatua, Hatay probintzian, Siriako mugatik gertu. Bertan, antzinatea eta Goi Erdi Aroaren artean, gutxienez hiru gudu gertatu zirelako da ezaguna, horietako bakoitza, bere garaian, Issosko gudua deitu zelarik.
Tokio
Turismoa
2006an ia bost milioi turista atzerritar hartu zituen, bai eta milioi erdi japoniar turista ere. Turistek batez ere auzo berezietako eremu komertzialak bisitatzen dituzte, baina baita museo nazionala ere.
Ingurumena
Tokio Hiriko bero-uhartearen adibide garbia da. Horregatik 2020 urterako 2000n zeuden negutegi gasen %25a jeisteko helburua azaldu zuen Shintaro Ishihara gobernadoreak. Horretarako hainbat ekintza hasi dira burutzen. Esate baterako 2006an 1.000 hektarea ingurune berde gehitzea erabaki zen, bai eta 10 urteren epean kale ertzetan milioi erdi zuhaitz landatzea ere.
Kultura eta aisialdia
Tokioko biztanle gehienak budista dira. Ehunka tenplu budista daude probintzian, nahiz eta Tokioko biztanle asko tenplu horietara ezkontza eta hileta gisako zeremonia berezietan bakarrik joaten diren, eta nahiago izaten dute erlijio errituak etxean egitea. Bizitoki asko Japoniako altzari eta estilo tradizionalaz hornituta daude, baina beste batzuk mendebaldeko estiloaren arabera daude eginak. Jende gehienak mendebaldeko jantziak erabiltzen ditu eguneroko bizitzan. Adineko pertsona batzuek —bereziki emakumeek— oraindik kimonoa erabiltzen dute, japoniar jantzi tipikoa. Japoniako jantzi tradizionalak egun edo gertaera berezietan baino ez dira erabiltzen.
Antzerkia, musika eta dantza
Japoniako bi antzerki mota, nō eta kabuki, dira probintziako biztanleen entretenimendurako modu gogokoenak. Nō Antzoki Nazionala, Sendagaya tren geltokitik gertu dagoena, asteburu guztietan eskaintzen ditu ikuskizunak. Nō eskola asko daude, besteak beste Kanze nō-gakudo. Kabuki-za antzokiak kabuki funtzio bat eskaintzen du egunero. Baita ere, kabuki antzerkiaren emanaldiak eskaintzen dira Antzoki Nazionalean urtarrilean, martxoan eta urritik abendura.
Hiriko musika adierazpenik handiena izaten da Tokioko Udako Jaialdia, ekaina eta uztaila bitartean egiten dena urtero. Jaialdian musika klasikoa, folklorikoa, rock eta jazz egiten dira. Urtean zehar, zuzeneko musika eskaintzen da zenbait gunetan, hala nola, Tokioko Nazioarteko Foroan, Suntory aretoan, NHK aretoan eta Tokioko Operaren Hirian.Dantzak leku berezia du Tokioko kultur jardueretan; dantza tradizionaleko eta mendebaldeko dantzako ikuskizunak ugariak dira urte osoan. Azuma Odori dantza, musika eta antzerki ekitaldia nabarmentzen da; urtero, maiatzaren amaieran, Shinbashi Enbujo antzokian egiten da.
Museoak
Tokion museo ugari ditu, arte, historia, zientzia eta teknologia alorrekoak.
Japoniako museorik garrantzitsuena Tokioko Museo Nazionala da, Ueno parkearen ipar-ekialdean dagoena. Museo hau bertako gobernuak kudeatzen du, Kultura Gaietarako Agentziak. Irismen museografikoak Japoniaren historia biltzen du, historiaurreko garaietatik aro modernoraino.
Metropoliko Artea Museoa, 1926an sortua, bi galeriatan dago banatuta: batean, artista nazional garaikideen lanak erakusten dira; eta bestean, atzerrietako artisten lanak biltzen dira. Ueno parkearen hego-ekialdean dagoen Shitamachi museoak Edo aroko Tokioren kultura babesten du. Mingeikan museoa 1931n sortu zuen Yanagi Sōetsu filosofo eta arte kritikariak, herrialde osoko herri artisautza zaintzeko. Goto museoak arte budista erakusten du Tokyu Corporation-eko lehendakari Goto Keitaren bilduma pribatua. Museo horretan gordetzen dira XII. mendeko biribilkiak daude, Genji Monogatari izeneko legenda kontatzen dutenak, Fujiwara Takayoshiko pinturen bitartez. Japoniar Ezpataren Museoa, edo Token Hakubutsunkan, Japoniar Ezpataren Artea Kontserbatzeko Elkarteak kudeatzen duena, sei mila pieza baino gehiagoren funstaren jabe da, horietatik hogeita hamar altxor nazional gisa katalogatutakoak. Tokioko Metropolitiko Argazkigintza Museoa argazkilari nazionalen eta atzerritarren erakusketa iraunkorrak eskainzten ditu.
Zientzia eta teknologia esparruko museo garrantzitsuenen artean, bi daude Odaiba uharte artifizialean: Itsas Zientzien Museoa eta Gorabideko Zientziaren eta Berrikuntzaren Museo Nazionala.
Liburutegiak
Tokiok liburutegi ugari dauka, horietako batzuk Japoniako garrantzitsuenak. Herrialdeko liburutegirik garrantzitsuena Dieta Nazionalaren Liburutegia da (japonieraz: 国立国会図書館 Kokuritsu kokkai toshokan), Chiyoda auzoan. Bere bi milioi liburu baino gehiagoren artean, 50.000 aldizkari eta 1.500 egunkari inguru gordetzen ditu, herrialdeko testu bilduma handiena. Gainera, atzerriko hizkuntzetako testu bilduma handiena du. Garrantzitsua da, baita ere, Tokioko Metropoliko Liburtegia (japonieraz: 東京都立図書館 Tokio tōritsu toshokan; hiru liburutegik osatzen dute:
Tokioko Metropoliko Liburutegiak 12 milioi bisitari inguru ditu urtean.
Liburutegi publikoez gain, Tokioko unibertsitate zentro nagusien liburutegiak dadue:
Horrez gain, 360 bat liburutegi txiki daude Tokioko metropoli barrutian.
Arkitektura
1923ko lurrikarak eta Bigarren Mundu Gerrako bonbaketek hiria suntsitu ondoren Tokiok berriztu beharra izan zuen eta arkitektura modernoenaren erakusle diren eraikinak jaso zituen. Tokyo Nazioarteko Foruma, Asahi Beer Hall, Mode Gakuen Cocoon Tower, NTT Docomo Yoyogi Eraikina eta Rainbow Bridge dira aipagarrienak. Ezin alde batera utzi Tokioko bi dorreak, Tokioko Dorrea eta 2012an bukaturiko Tokyo Sky Tree, 634 metrotako altuera daukana.
Kirola
Japoniako kirol garrantzitsuenak beisbola eta sumoa dira, baina azken aldian futbolak ere bere tokia hartu du.
Borroka-arteak ere asko praktikatzen dira, batez ere judoa, karatea eta aikidoa.
Honetaz gain, aipatzekoa da 1964ko Udako Olinpiar Jokoak antolatu zituela eta 2020an Olinpiar Joko berriak izango direla bertan.
Erdiguneko auzoak
Hauek dira Tokio Hiriko 23 auzoen artean interesgarrienak:
Hiri senidetuak
Tokiok honako hiriekin ditu harremanak:
Txintxilla
Txintxilla Chinchilla generoko karraskarien izen arrunta da. Kinkilidoen familiako ugaztun horrek ile luze eta leuna du.
Generoa naturan Hego Amerikan baino ez da bizi. Bi espeziez, buztan laburreko Chinchilla chinchilla eta buztan luzeko Chinchilla lanigera, osatuta dago. Biek hibrido bat osatu dute, etxekoturiko Chinchilla lanigera x Chinchilla chinchilla hain zuzen ere.
Larrugintzan preziatua denez egoera larrian dago.
Sainte-Marie (Nièvre)
Sainte-Marie Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
NGC 3791
NGC 3791 galaxia bat da, Crater konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Sainte-Marie (Nièvre)
Biztanleria
2007an Sainte-Marie udalerrian erroldatutako biztanleak 96 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Itsasoan urak haundi
Itsasoan urak haundi Xabier Lete euskal kantautore eta olerkariaren abesti bat da, Kantatzera noazu albumean argitaratua 1976an. Olerkia eta musika Julen Lekuonak egindakoa dira.
Hitzak
Horrela hasten dira abestiaren hitzak:
Sainte-Marie (Nièvre)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 84 etxebizitza zeuden, 43 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 83etxeak ziren. 43 etxebizitza nagusietatik 37 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 35 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Sainte-Marie udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 742 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ossipee (New Hampshire)
Ossipee Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Carroll konderrian dago, New Hampshire estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Belfort Herrialdea
Belfort Herrialdea (frantsesez Territoire de Belfort, frankoproventzeraz Tèrritouèro de Bélfôrt) Frantziako Borgoina-Franche-Comté eskualdeko departamendua da (90).
Prefektura Belfort hirian dago.
New London (Ipar Carolina)
New London Ipar Carolinako herri bat da. Stanly konderrian kokatua dago. 2010ean 600 biztanle zituen, 5.02 kilometro koadrotan banatuta.
Urssa
1961eko maiatzaren 25ean kooperatiba hau MCC barnean dago. Bi lantegi nagusi ditu, biak Gasteizen. 1998an KBE alemaniar enpresarekin batera, "KBE-Urssa S.A." sortu zuen Gasteizen PVC leihoen profilak egiten dituena.
Ribes (Ardèche)
Ribes Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ribes udalerrian erroldatutako biztanleak 253 ziren. Familiak 120 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 319 etxebizitza zeuden, 121 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 195 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 276 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 121 etxebizitza nagusietatik 76 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 110 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 68 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ameghinita
Ameghinita borato motako minerala da.
Ribes (Ardèche)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 155 ziren, horien artean 117 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 117 pertsona aktiboetatik 96 lanean zeuden (47 gizon eta 49 emakume) eta 21 langabezian zeuden (14 gizon eta 7 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 iturginak ziren eta 1 argiketaria.
2000. urtean Ribes udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 48 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oreonectes platycephalus
Oreonectes platycephalus Oreonectes generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Leon XIII.a
Leon XII.a (Leo PP. XIII) jaiotzez Vincenzo Gioacchino Raffaele Luigi Pecci Prosperi Buzzi, (Carpineto Romano, Elizaren Estatuak, gaur egungo Italia, 1810eko martxoaren 2 - Erroma, 1903ko uztailaren 20a) Eliza Katolikoko Aita santu izan zen 1878ko otsailaren 20tik bere heriotza egunera arte.
Haurtzaroa eta lehen ikasketak
Lazioko familia aristokratiko batean jaio zen. Ludovico Pecci eta Anna Prosperi Buzzi kondeen zazpi seme-alabetatik seigarrena zen.
Viterboko jesuiten ikastetxean ikasi zuen. Vatikanoko diplomazia akademian graduatu zen 1832an eta teologian doktoratu 1836an Collegio Romano ikastetxean. 1837an zuzenbidean doktoratu eta apaiztu zen. Horrez gainera, Aita santuaren laguntzaile izan zen, hainbat kargutan.
Gotzaintza eta kardenaltza
1843an Damietako artzapezpiku izendatu zuten eta Bruselara bidali zuten Aita Santuaren nuntzio, 1846ra arte. Perugiako gotzain izendatu zuten, eta 1856an Pio IX.ak kardenal izendatu zuen.
Aita santu
Kardenal izendatu ondoren Italiaren batasuna burutu zen, eta, ondorioz Elizak bere estatua galdu zuen. Pecci kardenala nahiko moderatua zen gai horretan, eta horregatik Italia eta Eliza Katolikoaren artean bakea lortzeko pertsona aproposa zela uste izan zuten. Konklabe labur baten ondoren Aita Santu izendatu zuten, Leon XIII.a izenaz, 1878ko otsailaren 20an.
Lubraniec udalerria
Lubraniec Poloniako Kujavia-Pomeraniako voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Włocławek barrutian kokatuta. 148,03 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 9639 biztanle zituen.
Leon XIII.a
Aita santu
Leon XIII.aren garaiko egintzarik garrantzitsuena Eliza gizarte arazoez arduratzen hastea izan zen. Hasieran giro akademikoko aldaketak egitera mugatu zen arren, 1891n Rerum novarum entziklika kaleratu zuen (Gauza berrien gainean). Aberats gutxi batzuek behartsuen gainean burutzen zuten zapalkuntza ekonomikoa salatzen zuen bertan. Langileen soldata duina eta sindikatuak sortzeko eskubidea aldarrikatzen zituen, nahiz eta, aldi berean, komunismoa, sozialismoa eta anarkismoa erabat gaitzetsi. Demokraziaren aurrean jarrera nahiko itxia defendatu zuen, gizakien arteko desberdintasunak berezkoak eta beharrezkoak zirela azpimarratuz. Jabetza eskubidea eskubide ukaezina zela esan zuen, eta sozialismoa ametsezkoa, gorrotozkoa eta Jainkoaren aurkakoa iruditzen zitzaion.
.
Europako hainbat gatazkatan eskuhartze erabakiorra izan zuen, besteak beste Alemaniako inperioan katolikoek jasatzen zuten diskriminazioari amaiera eman zion, Frantziako III. Errepublika onartu zuen eta Europako herrialde guztiak batzartu zituen bake konferentzia baterako (Errusiako tsarrak eta Herbehereetako erreginak eskatuta).
Europatik kanpo, aurrerapauso garrantzitsuak egin zituen. Ameriketako Estatu Batuetako eliza indartu zuen eta misio jarduera sendotu zuen, bereziki Afrikan. Ekumenismoan, lehen pausoak eman zituen anglikano eta ortodoxoengana gerturatuz.
Bitxikeria
Leon XIII.a izan zen historian ahotsa grabatu zitzaion lehen Aita santua. Interneteko helbide honetan ikus eta entzun daiteke Aita santu hura Agur Maria otoitza esaten.
Casalserugo
Casalserugo Italiako udalerri bat da. Paduako probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Casalserugok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Gaztela plaza (Madril)
Gaztela plaza, Plaza de Castilla, Espainiako Madril hiriburuko Chamartín barrutian dagoen plaza bat da. Bere azken zatian hiriburuko hiribide garrantzitsuenetakoa den Castellana pasealekuak zeharkatzen du, eta Castilla auzoaren bihotza da.
Saint-Ciergues
Saint-Ciergues Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 131 etxebizitza zeuden, 80 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 124 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 80 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 71 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 109 ziren, horien artean 86 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 86 pertsona aktiboetatik 82 lanean zeuden (43 gizon eta 39 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Ciergues udalerrian 79 unitate fiskal zeuden, 176 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.498 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Ciergues udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
François Mitterrand
François Maurice Adrien Marie Mitterrand ( ahoskatua; Jarnac, Charente, 1916ko urriaren 26a- Paris, 1996ko urtarrilaren 8a) Frantziako presidentea izan zen 1981 eta 1995 urteen bitartean eta Europar Batasunaren bultzatzaileetako bat izan zen. Frantziako Alderdi Sozialistaren buruzagi nagusia izan zen herrialdeko presidentea izan bitartean, partiduaren batasunari luzaroan eutsiz.
Bizitza
Frantziako Erresistentzian borrokatu zen Bigarren Mundu Gerran, eta Charles de Gaulleren gobernuan parte hartu zuen gerra amaitu ondoren (1944). IV. Errepublika finkaturik, 1953an UDSR alderdi sozialistaren lehendakari izendatu zuten. Diputatu, senatari eta ministro izan zen behin baino gehiagotan. 1971. urtean Frantziako alderdi sozialistaren idazkari nagusi aukeratu zuten.
1981ean, Frantziako lehendakaritzara iritsi zen François Mitterrand, V. Errepublikako lehen lehendakari ezkertiarra bilakatuz. Besteak beste, Ipar Euskal Herrirako departamendu baten proposamena egin zuen publikoki kanpainan zehar, nahiz eta lehendakari izan zen 14 urteetan ez zuen halakorik gauzatu.
Minbiziak aspalditik jota, 1994an adierazi zuen ahalik eta luzaroan egongo zela lehendakaritzan. Bere agintaldiaren amaieran ezbehar larriak gertatu zitzaizkion: Alderdi Sozialistaren hondamena ikusi zuen; ustelkeriaz akusatuta, Pierre Bérégovoy bere Lehen Ministroak bere buruaz beste egin zuen, eta orobat bere lankide François de Grosouvrek; komunikabideak Mitterrandek nazien okupazioaren garaian izan zuen paper iluna ikertzen hasi ziren , eta argitara atera zuten ezkutuko alaba bat zuela. Minbiziak jota, 1995eko hauteskundeetara ez zen aurkeztu eta Jacques Chirac iritsi zen lehendakaritzara, Alderdi Sozialistaren hautagai zen Lionel Jospin i gailenduz. Jacques Chiraci boterea utzi ondoren, Mitterrand bizitza publikotik aldendu zen.
Otis (Maine)
Otis Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Hancock konderrian kokatuta dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Courcelles (Doubs)
Courcelles Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Hotaru no Haka
Ipurtargien hilobia (火垂るの墓) 1988ko gerra tragedia anime filma da, Isao Takahata egile ezagunak idatzia eta zuzendua, Ghibli Estudioarekin. Akiyuki Nosaka idazlearen izenburu berdineko kontakizun laburrean oinarritzen da.
Courcelles (Doubs)
Biztanleria
2007an Courcelles udalerrian erroldatutako biztanleak 74 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Hyphessobrycon igneus
Hyphessobrycon igneus Hyphessobrycon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Courcelles (Doubs)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 35 etxebizitza zeuden, 31 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 25 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 31 etxebizitza nagusietatik 24 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 28 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 45 ziren, horien artean 36 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 36 pertsona aktiboetatik 34 lanean zeuden (19 gizon eta 15 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 9 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Courcelles udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hotaru no Haka
Argumentua
Bigarren Mundu Gerra. Seita eta Setsuko Koben bizi diren japoniar itsas armadaren ofizial baten seme-alabak dira. Egun batean, bonbardaketa batean, ez dira garaiz heltzen bunkerrera, non ama dago beraien zain. Ondoren, amaren bila joaten direnean, larriki zaurituta aurkitzen dute eskolan, kanpaina-ospitale bihurtu dutena.
K.a. X. mendea
Kristo aurretiko X. mendeak K.a. 1000etik K.a. 901. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
NGC 3795
NGC 3795 galaxia bat da, Hartz Handia konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Varanus rosenbergi
Varanus rosenbergi Varanus generoko animalia da. Narrastien barruko Varanidae familian sailkatuta dago.
Pisako bataiotegia
Pisako Bataiotegia (Battistero di San Giovanni, San Joanen bataiotegia) Pisa hiriko bataiotegia da, San Joan Bataiatzaileari eskainia, Katedralaren parean dago Pisako Piazza dei Miracoli zelaian, Dorrearen eta Katedralaren mendebaldera kokatua. 1987an, Unescok Gizateriaren Ondare izendatu zuen Unescok.
Eraikuntza
Deustesalvet izenpea utzi zuen arkitekto batek eraiki zuen ondoan dituen duomo eta dorrearen estilo berean. Katedralaren ondoren eta dorrea baino lehen eraikitako plazako bigarren eraikina zen. Arkitektoaren izena barne zutabe batean aipatzen da, Diotosalvi magister izenarekin. Pisako Hilobi Santuaren elizan ere lan egin zuen artista erdi-anonimo honek,
Eraikuntza 1152an hasi zen, eta 1363an amaitu zen. Orduan amaitu ziren loggia, goiko solairua eta kupula, zeinak gotiko estiloan gehitu zituzten Nicola eta Giovanni Pisano k eta Cellino di Nesek.
Munduko bataiotegi independente (berezko eraikin propio gisa) adibiderik ezagunena da; eta Italiako handiena. 107,25 metroko perimetro du eraikinaren planta borobilak. Oinarrian hormen lodiera 2,63 m da. San Juan Bataiatzailearen estatua (Turino di Sanori egotzitakoa) kupularen goialdean kontuan hartuta, bere altuera 54,86 m-koa da, Dorre Etzana baino zentimetro batzuk altuagoa.
Barrualdea
Barrualdeko zabaltasuna ikusgarria da, baina harrigarriro sinplea eta apaindurarik gabea da. Akustika bikaina ere badu.
Ponte oktogonal bat du erdian, Guido Bigarellirena, 1246. urtekoa. Brontzezko San Joanen eskultura bat du ponteak, Italo Grisellirena.
Ryota Oshima
Ryota Oshima (japonieraz: 大島 僚太, 1993ko urtarrilaren 23a - ) Japoniako futbolaria da.
Pisako bataiotegia
Barrualdea
Pulpitu ikusgarri bat ere badago, 1255 eta 1260 artean zizelkatu zuen Nicola Pisanok, Giovanni Pisanoren aitak. Kristoren bizitzako eszenak biltzen ditu bost paneletan, zutabeak bertuteen irudikapenekin koroatuta dauden bitartean. Pulpitu eskulturak, eta bereziki Herkules biluziaren forma klasikoa, Nicola Pisanoren ezaugarri zaharren adibide ona dira antzinako irudikapenak berrezartzeko Italiako Pizkundeko eskulturaren aitzindari garrantzitsuena izanik. Hori dela eta, Italiako Pizkundearen inguruko ikerketak normalean 1260. urtearekin hasten dira, Nicola Pisanok bere pulpituarekin datatu zuen urtearekin.
Santxotena Museoa
Santxotena Nafarroako Baztan eskualdean dagoen Arizkun herriko Bozate auzoan kokatzen den museoa da.
Santxotena Museoa berez bi zatitan banatuta dago: Lehenbizikoa aire libreko parkea da. Bertan Bozateko semea den Xabier Santxotena artistaren artelanak aire libreko museo batean ikusteko aukera ederra eskeintzen da. Eremu honetan Euskal Mitologiak egurraren bidez protagonismoa beregantzen du. Santxotenak Euskal Mitologiako hainbat pertsonai tailatu ditu, hauek denak inguruan berde kolore tonu guztietan hedatzen den paisaia eta landarekin bat egiten dute.
Bigarren zatia Gorrienea etxeak osatzen du, Santxotenaren familiaren bizilekuan etnografia museoa dago. Atea zeharkatzean euskaldun baserriaren antzinako ohituretan nahiz mendeetan zehar Bozaten diskriminaturik bizi izan ziren agoteen talde etniko misteriotsuaren bizimoduan murgilduko gara.
Asto proba
Asto proba asto batek, probalariek gidatuta, probarri bat denbora jakin batean ahalik eta distantzia luzeenera eraman behar duen abere proba da. Idi-deman ez bezala, gehienetan asto bakar batek egiten du proba. Halaber, idi-deman baino askoz ere probarri arinagoak erabiltzen dira. Astoen arteko desberdintasunak kontuan hartzeagatik, batzuetan astoaren altuera batetik gora karga gehigarria gaineratu zaio probarriari. Idi-dema eta giza probaren aldean, arrakasta txikiagoa duen proba da eta bereziki Bizkaian jokatu ohi dira.
Beherako
Beherakoa edo beheitikoa egunean hainbat aldiz (hirutan edo gehiagotan) kaka egitea eta gorotz zirinak edo oso likidoak ekoiztea da. Beherakoaren zergati nagusia gastroenteritisa izan ohi da. Osasunerako arriskutsua izan daiteke, gorputzak ur asko galtzen baitu.
Manuel Quintana Sáenz de Gaona
Manuel Pedro Quintana Sáenz de Gaona ( Buenos Aires, 1835eko urriaren 19a - 1906ko martxoaren 12a) Argentinako abokatu, politikari eta estadista bat izan zen, 1904ko urriaren 12tik 1906ko martxoaren 12an hil zen arte Argentinako Nazioaren presidentea izan zena, nahiz eta urtarrilaren 25ean gaixotasunagatiko lizentzia eskatua zuen, José Figueroa Alcorta presidenteordearen esku agintea utzita.
Biografia
Eladio de la Quintana y Uzín eta Maria Manuela Bernardina Sáenz de Gaona y Alzagaren semea zen.
Takeda Nobushige
Takeda Nobushige (武田信繁) Japoniako historiako Sengoku aroan, Takeda klaneko samurai japoniar bat eta Takeda Shingenen anaia txikia izan zen.
Biografia
Nobushige, bere aitaren semerik kuttunena zen Takeda klan zein bere boterea, lurrak eta ondasunak oinordetzeko orduan, baina Shingen matxinatu egin zen, eta klaneko buruzagitza lortu zuen Nobushige beraren laguntzarekin.
Lubrza udalerria (Opoleko voivoderria)
Lubrza Poloniako Opoleko voivoderriko landa-udalerri bat da, Prudnik barrutian kokatuta. 83,11 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 4370 biztanle zituen.
Takeda Nobushige
Biografia
Nobushige, ez zen soilik bere ikuspegi estrategikoagatik errekonozitua izan (Takeda Shingenen hogeita lau jeneraletako bat bezala hartua izan zen), baizik eta baita bere jakinduriagatik ere. Beste lan batzuen artean, Kyūjūkyū Kakun deritzona idatzi zuen, Takeda klaneko kideen jokaera zuzentzen zuten 99 lege laburrek osatutako lan bat.
Nobushige, 1561ean gertatu zen Kawanakajimako laugarren guduan hil zen.
Sanada Yukimuraren hasierako izena, Sanada Nobushige, Takeda Nobushigeren omenez izan zen.
Castin
Castin Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Castin udalerrian erroldatutako biztanleak 267 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 114 etxebizitza zeuden, 106 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 112 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 106 etxebizitza nagusietatik 96 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 4 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 72 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 192 ziren, horien artean 143 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 143 pertsona aktiboetatik 135 lanean zeuden (70 gizon eta 65 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Castin udalerrian 112 unitate fiskal zeuden, 299 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.408 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Castin udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 864 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sabucina
Sabucinako parke arkeologikoa (edo Sabbucina, toponimia ofizialaren arabera), izen bereko mendian kokatua, Caltanissettatik gertu (8 kilometro ipar-ekialdera), Siziliako gune arkeologiko bat da. Lurraldean finkapenak egon ziren Antzinako Brontze Arotik (K.a. XX.-XVI. mendea), helenizazio fase batetik igaroz, erromatarren garaira arte.
Historia
Jatorrizko herriak, greziar aurrekoa da: izatez, sikanoek eraiki zuten, Salso haran osoa menderatzen duen mendiaren posizio eroso horretan kokatzean.
Eskuragarri dauden datu arkeologikoetan oinarrituta, habitatutako eremuaren faseak honela bana daitezke:
K.a. XIII.-XII. mendeen arteko fasean, lekua okupatu zen 3,5 eta 7 metro bitarteko diametroko etxola zirkularrak sortuz, zuzenean harkaitzean zulatuak maila batekin.
Bigarren fasean, harri lehorrez egindako etxolak dira, 4,9 my 7,9 metroko diametroa dutenak.
Hirugarren fasean (K.a. XI.-X. mendeak) bizitegi-guneak formaz aldatu zuen eta oinplano angeluzuzenekoak izatera pasatzen da, eta, sarritan, bi gelatan banatzen dira harrizko hormen bidez.
Greziar aldia
Greziar asentamenduaren lehen fasea K.a. VII. mendean gertatu zen. Erdialdea etxebizitza laukizuzenez osatua zegoen, euren artean mendi-tontorrerantz toki gehiago zutelarik. K.a. VI. mendean, tokia, rodio-kretar kolonoek helenizatu zuten, harresiak eraikiz, beharbada, jendea bizi zen eremu osoa mugatuz.
K.a. V. mendean, Duzetiok tokia suntsitu zuen Siziliako matxinadan greziarren aurka dela eta, baina, ondoren, berreraiki egin zen. Berreraikuntza mendearen bigarren erdian gertatu zen; kokalekuak kale eta partzela habitazionalen trazatu berri bat jaso zuen hainbat orientaziorekin, eta harresi berri bat dorre angeluzuzenekin. K.a. V. mendearen amaieran, beste suntsipen bat gertatu zen, oraingoan kartagotarrek egina greziarren aurkako gerran.
K.a. IV. mendea: hiria berreraiki zen, Timoleonek harresiak sendotu zituen baita lau angeluko dorreekin gotortu ere: erdialdea beste norabide batekoa da.
Espainiako Lurreko Armada
Espainiako Lurreko Armada, Espainiako lehorreko segurtasunaz arduratzen den indar armatuetako armada da. Egoitza nagusia, Madrilen dauka, Cibeles estatuaren pareko jauregian.
Sabucina
Arkeologia-gunea
Aztarnategi arkeologikoaren aurkikuntza nahiko berria da. Izatez, joan zen mendeko hirurogeiko hamarkadara arte ez zen lehen indusketa kanpaina egin, Piero Orlandinik gidatua, Azken Brontze Aroko kokalekua aurkitzera eraman zuena, (K.a. XIII.-X. mendekoa). Aurkikuntza oso garrantzitsua izan zen, Sizilian mota honetako lehen herria izan zelako. Mendiaren oinean, Brontze Arokoko hilobi batzuk aurkitu dira.
Espainiako Lurreko Armada
Antolaketa
Lurreko Armada, 1126/2008, 416/2006 Errege Dekretuen arabera antolatzen da. Egoitza Nagusia Madrilen du, aldiz, Akademia Militarra Zaragozako hirian.
Sabucina
Etxolak
Iparraldeko Pantalicako faziesetik toki batean, harkaitzean zulatutako etxola zirkular batzuk daude, harrizko horma batek eusten dituenak. Hauen egitura finkatzen zen lurrean egindako zulo zirkular baten bidez, non zutoin bat sartzen zen, egurrezko egitura eusteko. Txabolen erdian etxea zegoen, horietako batzuek hipogeo bat zuten azpian. Etxola bat, labe gisa erabili zen, arma metalikoak eraikitzeko harrizko matrizeak aurkitu dira. Bertan, Egeoko jatorriko tramankuluak ere badaude, Siziliara migratzen zuten pertsonen edo kontaktuen seinale.
Iparraldeko Pantalica kulturaren azken faseak oinplano angeluzuzeneko etxeak aurkitu dira, Thapsoseko etxebizitzak eta Egeoko ereduak gogorarazten dituztenak. K.a. IX. mendean, suntsipen bortitz bat gertatu zen, horren lekukoa kiskalketen aztarnak dira. Cassibile kulturaren tramankuluak eta Sant'Angelo Muxaro estiloko pitxerrak garai honetakoak dira.
Eremu sakratua
Harresiaren hegoaldean, hau da, harresietatik kanpo, antzinako eremu sakratua dago. Hemen badaude gela laukizuzenak edo zirkularrak direnak, ziuraski, jainko ktonikoen gurtzarekin erlazionatutakoak. Inguru honen garapena K.a. VIII.-V. arteko mendeetan gertatu zen. Aurkikuntzak zerikusi zuten santutegi gisa erabiltzen zen txabola batekin eta Sabucinako kaperarekin, hala nola terrakotazko irudia bat, K.a. VI. mendekoa. Nekropolitik gertu aurkitu zen in antis tenplu txiki baten pronaosa, okertutako sabai bikoitz batekin, bi zaldunen irudiekin koroatua, eta, beheko tinpanoa, gorgoniar motako bi maskarez apaindua. Eremu horretan bertan, artisau-auzoa eraiki zen, armak galdatzeko labe batekin.
Gotorlekuaren harresia
Gotorlekuaren horma, tokiko helenizazioaren garaikoa da, hau da, K.a. VI. mendekoa. Bertan, dorre biribil bat dago. Gotorlekuak mendiaren goikaldea inguratzen du. Duzetiok K.a. V. mendean suntsitua izan ondoren. Gotorlekua, dorre karratuen eraikuntzarekin indartu zen.
Kartagotarrek K.a. IV. mendearen erdialdean suntsitua izan ondoren, hormak zaharberritu egin ziren, etxebizitza berriak sortzea ahalbidetuz.
Lekua
Gaur egun, Kultura, Ingurumen eta Hezkuntza Publikoko Zinegotzigoaren Eskualdeko dekretu bati esker, 6262 zenbakiduna, 2001eko uztailaren 11koa, Sabucinako eskualdeko parke arkeologiko bihurtu zen. Kapera, beste aurkikuntza batzuekin batera, Caltanissetta Eskualdeko Arkeologia Museoan kontserbatzen da.
Otis (Massachusetts)
Otis Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Berkshire konderrian dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Arku (argipena)
Arku hitzak adiera zenbait ditu:
MotoGPko zirkuituak
Honakoa 1949-2017 arteko MotoGPko zirkuituen zerrenda da:
Zubibide
Zubibidea edo biaduktua errepide edo trenbide batek sakonune bat gainetik zeharkatzeko egiten den zubi-moduko eraikuntza edo pasabidea da. Jada antzinaroan eraikitzen zuten eta horren adibide bat hegoaldeko Frantzian dagoen Pont Serme da. Egun, oraindik egiten dituzte eta ospetsuena Tarn ibaia zeharkatzen duen Millauko biaduktua izan liteke.
NGC 3796
NGC 3796 galaxia bat da, Hartz Handia konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Eguzki-argitasun
Astrofisikan, eguzki-argitasuna izarren argitasuna adierazteko erabiltzen den argitasun unitatea da. Eguzkiak duenaren berdina da.
Balioa, wattetan adierazita (W), honako hau da:
Sistema zegesimalean, eguzki-argitasunaren zenbakizko balioa 107 aldiz biderkatzen da, watt (edo segundoko joule) segundoko ergetik ordezkatzen baita. Eguzkiaren argitasuna gutxi gorabehera honela kalkulatzen da:
Zenbaki bikoiti
Zenbaki bikoiti bat bi (2) zenbakia zatitzaile duen zenbaki oso oro da. Adibidez, 4, 8, 3468, ... Hau da, zenbaki bikoiti bat beti adierazi daiteke honako moduan:
Eguzki-argitasun
Eguzki masaren balioa gutxi gora-behera 2×1033 g. denez, unitate hauetan eguzki argitasunaren zenbaki balioa eguzki masaren bikoitza da gutxi gora-behera. Hau da, L / M ~ 2.
Newton (Ipar Carolina)
Newton Ipar Carolinako hiri bat da. Catawba konderrian kokatua dago. 2010ean 12,968 biztanle zituen, 35.66 kilometro koadrotan banatuta.
Zenbaki bikoiti
Propietateak
Zenbaki bikoitiek honako propietateak dituzte:
Zenbaki bakoiti
Zenbaki bakoitia zenbaki bikoitia ez den zenbaki osoa da, eta beraz 2ren multiploa ez dena. Adibidez, -17, 69, 123, ... Hau da, edozein zenbaki bakoitik honako ekuazioari erantzuten dio:
Zenbaki bikoiti
Parekotasuna
Zenbaki oso baten parekotasunak bakoiti edo bikoiti izatearen ezaugarria adierazten du. Hau da, bi zenbaki parekoak direla esaten da zenbaki horiek bi zenbakiaz zatituta lortuko den hondarra berdina bada. "4" eta "6" edo "11" eta "9" parekoak dira, ez berriz, "12" eta "25".
Zenbaki bakoiti
Honek esan nahi du bakoitia dela 1, 3, 5, 7 zein 9z bukatzen den edozein zenbaki.
Zenbaki bikoiti
Parekotasuna
Parekotasunetik formula hau lor daiteke:
Zenbaki bakoiti
Zenbaki bakoitiek honako propietateak dituzte:
Zenbaki bikoiti
Zeroren parekotasuna
Zeroa zenbaki bikoiti bat dela esan daiteke, zenbaki bikoitien propietateak betetzen baititu. 6 dira propietate horiek:
Biez Bat ikastola
Biez Bat ikastola Lapurdiko ikastola bat da. Basusarri herrian dago kokatuta.
Zenbaki bikoiti
Berreketen parekotasuna
a zenbakia bikoitia izango da baldin eta soilik baldin a2 bikoitia bada. Honi esker \sqrt{2} irrazionaltasuna frogatu ahal izan da. a2 bakoitia bada, aldiz, a ere bakoitia izango da.
Biez Bat ikastola
Ikastetxe pribatua da, Frantziako Hezkuntza Nazionaleko Ministerioa rekin itundua. Haur hezkuntza eta lehen mailetako ikasleak formatzen ditu, murgiltze ereduan. Seaska eta Ikastolen Elkartea federakuntzetako kide da.
Basusarri eta Arrangoitze herrietako proiektua da eta dimensio horrek dio Biez Bat izena ematen.
Ain
Prefektura Bourg-en-Bresse hirian dago.
Biez Bat ikastola
Historia
2009an sortu da, Basusarri eta Arrangoitze herrietako haurren biltzeko, 9 ikaslerekin , udal etxeko Denen etxea egoitza publikoan.
2019 ko sartzean, 41 ikasle ditu.
Vornay
Vornay Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2007an 512 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vornay udalerrian erroldatutako biztanleak 512 ziren. Familiak 194 ziren, horien artean 42 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 66 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 78 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 335 ziren, horien artean 265 aktiboak ziren eta 70 inaktiboak ziren. 265 pertsona aktiboetatik 236 lanean zeuden (135 gizon eta 101 emakume) eta 30 langabezian zeuden (11 gizon eta 19 emakume). 70 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vornay udalerrian 205 unitate fiskal zeuden, 536 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.623 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Vornay udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.208 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Otisco (New York)
Otisco Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Onondaga konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Amesita
Amesita silikato motako minerala da eta serpentine subtaldearen kidea da.
Ezaugarriak
Amesita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. ]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 - 3 da.
Castelbaldo
Castelbaldo Italiako udalerri bat da. Paduako probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Castelbaldok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Parmako bataiotegia
Parmako bataiotegia (Battistero di Parma) Parmako eraikin erlijiosoa da, Italia iparraldean. Arkitekturaz, bataiotegi honek trantsizio historiko bat markatzen du erromaniko eta gotiko estiloen artean. Erdo Aroko Europako monumentu inportanteenetakoa da.
Ezaugarriak
Veronako marmol arrosaz dago apaindua kanpoaldea, eta eraikin oktogonala da.
Barnealdean hamasei arku daude, alkobak eratuz, eta horietako margotutako eszena bana ikus liteke. Eszena horiek XIII eta XIV. mendeko freskoak eta margolanak dira. Partetik deigarriena, ordea, kupulako sabaia margotua da.
Hodenc-l'Évêque
Hodenc-l'Évêque Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Hodenc-l'Évêque udalerrian erroldatutako biztanleak 231 ziren. Familiak 78 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 23 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 89 etxebizitza zeuden, 77 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 89etxeak ziren. 77 etxebizitza nagusietatik 70 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 62 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 152 ziren, horien artean 112 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 112 pertsona aktiboetatik 108 lanean zeuden (63 gizon eta 45 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Hodenc-l'Évêque udalerrian 78 unitate fiskal zeuden, 234 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.763 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Hodenc-l'Évêque udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Antzuola Kirol Elkartea
Antzuola Kirol Elkartea Antzuolako kirol kluba da, 1981ean sortua.
Datuak
2023-24 denboraldia barne.
Gabry Ponte
Gabriele "Gabry" Ponte (Moncalieri, Italia, 1973ko apirilaren 20a - ), DJ italiarra da, 1990eko hamarkadan Eiffel 65 dantza musika taldean aritu zen, eta ondoren DJ Gundam, Bliss Team eta Sangwara bezalako taldeekin elkarlanean ibili da.
2005ean, Eiffel 65 taldea utzi eta bere kabuz ibili ondoren, arrakasta handia lortu zuen "Georgie" edo "La Danza Delle Streghe" bezalako abestiekin. 2009an "Vivi nell'aria" abestia egin zuen Miani abeslari italiarrarekin batera.
Maigret (filma)
Maigret 2022ko Patrice Leconte frantziar zinema zuzendariaren polizia-filma da, Georges Simenonen Maigret et la Jeune Morte eleberrian oinarrituta.
Sinopsia
Parisen, emakume gazte baten gorpua aurkituko dute gaueko soineko batez jantzia. Maigret inspektorea kasua argitzen saiatuko da, erruduna topatzen, eta gazteari gertatua azaltzen.
La Brea (Los Angeles)
La Brea putzu edo aintzira multzo bat dira, asfaltozko aintzirak izatez, Los Angeles hiriaren erdian daudenak, egun Hancock Park izeneko parkean integratuta, eta bere garaian Rancho La Brea izeneko arrantxo baten parte izan zirenak. Izena kolonizazio garaiko espainolengandik datorkio tokiari.
Ezaugarriak
Asfalto naturala (gaztelaniaz brea), betun, bike edo mundrun izenez ezagutzen dugun gai likitsu beltza, lur azpitik azaleratzen da goian duen hezegunera, eta tarte batzuetan likido beltza agerikoa da, baina beste batzuetan, hautsez, hostoz edo ur gardenagoz estali ohi da.
Inguru horietara milaka urtez animaliak gerturatu izan dira, eta mundrunetan harrapatuta geratu. Pleistozenoko belarjale handien kasuan, harrapatutakoek beste haragijale batzuk erakarri eta haiek ere harrapatuta geratzen ziren.
Ondorioz, kuaternarioko fosilen biltegi ikaragarria da La Brea, naturgune babestu bezala izendatua dago, eta bertan aurkitutakoak erakusten dituen museo bat dago ondoan, George C. Page museoa, non ez bakarrik dauden erakusketak, baizik eta indusketa eta hezur eta fosilen garbiketa etengabea ere erakusten dituzten.