cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ingrandes (Indre)
Ingrandes Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ingrandes udalerrian erroldatutako biztanleak 330 ziren. Familiak 144 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 209 etxebizitza zeuden, 152 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 36 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 200 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 152 etxebizitza nagusietatik 111 bere jabearen bizilekua ziren, 39 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 18 etxek bi zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 119 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 73 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 223 ziren, horien artean 158 aktiboak ziren eta 65 inaktiboak ziren. 158 pertsona aktiboetatik 142 lanean zeuden (78 gizon eta 64 emakume) eta 16 langabezian zeuden (10 gizon eta 6 emakume). 65 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ingrandes udalerrian 150 unitate fiskal zeuden, 330 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.291 euro zen.
Sechellophryne
Sechellophryne anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Sooglossidae familian sailkatua.
Ingrandes (Indre)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 iturgina eta 2 higiezinen agentziak.
2000. urtean Ingrandes udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Scatophagus argus
Scatophagus argus Scatophagus generoko animalia da. Arrainen barruko Scatophagidae familian sailkatzen da.
Luis Bayón
Luis Bayón Herrera (Bilbo, - Buenos Aires, ) bizkaitar zinema zuzendari eta gidoilaria izan zen. Argentinan egin zuen bere ibilbide ia osoa.
Aspergillus oryzae
Aspergillus oryzae, baita kōji izenez ezaguna ere (japonieraz: ニホンコウジカビ edo 日本麹黴, Hepburn: nihon kōji kabi, Japoniako koji-lizuna), Japoniar gastronomian asko erabiltzen den onddo mota bat da.
Miso eta soja-saltsa ekoitzitzeko soja hartzitzen du. Arrozaren hartzidurarako erabiltzen da, batez ere sake eta shōchū edariak ekoizteko.
Gnathophis habenatus
Gnathophis habenatus Gnathophis generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Vidular
, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Bárcena de Cicero udalerrian dagoen herri bat da. 2018an 20 biztanle zituen.
Koji Yoshimura
Koji Yoshimura (吉村 光示, 1976ko apirilaren 13a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima, Vissel Kobe eta Oita Trinita.
Panaspis burgeoni
Panaspis burgeoni Panaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Myiagra azureocapilla
Myiagra azureocapilla Myiagra generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Denethor I.a
Denethor I.a, Tolkienen legendarium ospetsuko pertsonaia bat da.
Denethor I.a, Gondorreko hamargarren seneskal Erregeordea izan zen, gizaki bat. Eguzkiaren Hirugarren Aroko 2375ean jaio zen. Semerik izan ez zuen Dior Gondorrekoa seneskalaren iloba, seneskal honen arreba zen Rianen semea zen. Bere osabaren oinordeko bihurtu zen Eguzkiaren Hirugarren Aroko 2435. urtean. Bere izena, sindarinezkoa da, eta "Arrano ikusmena" bezala itzul daiteke.
Zuzenhausen
Zuzenhausen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Liberia
Liberia (ingelesez ahoskatua), ofizialki Liberiako Errepublika (Republic of Liberia), Afrikako mendebaldeko estatua, Sierra Leona eta Boli Kostaren alboan. 1989-1996 eta 1999-2003 bitartean, bi gerra zibilek kalte handia egin zioten ekonomiari, eta milaka herritar deserriratu dira.
Labeobarbus macrophtalmus
Labeobarbus macrophtalmus Labeobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Liberia
Gizatalde nagusiak hauexek dira: afrikarrak, % 95 (haietatik, kpelleak, % 20; bakweak, % 25; bassak eta gereak, % 14). Erlijioak: bertakoak, % 40; kristauak, % 40; musulmanak, % 20.
Orografia eta klima
Herri zelaia da Liberia, eta halakoa da, itsasertza, laua eta luzea. Barnealdean, Gineako eta Boli Kostako estatuekiko mugan daude Liberiako bi gailur nagusiak, Nimba eta Simandou, 2.000 metrora iristen ez direnak.
Ibai asko dago, denak ibilgu laburrekoak, ipar-ekialde hego-mendebaldeko norabidea eta sorburua aipatutako mendietan dutenak (Mano, Loffa, St. Paul, St. John, Cess, Sangwin, Cavalla).
Biztanleak
Liberiako biztanle gehienak bertako arraza beltzeko etnietako kideak dira, baina XIX. mendean bertara emigraturiko afroamerikarrek ere talde handia osatzen dute. Gerra zibilaren garaia arte, biztanle gehienak herri txikietan bizi ziren, bizimodu tradizionalaren arauei jarraituz. Gerraren eraginez, emigrazio-olde handiak gertatu ziren, ordea.
Hizkuntza ofiziala ingelesa da, baina azpimarratzekoa da bertako biztanleen bostenak bakarrik erabiltzen duela; gainerakoek bertako hizkuntzak erabiltzen dituzte.
Bizi-itxaropena 51 urtekoa da, batez beste, eta analfabetismoa oso handia (% 62 ingurukoa); gobernuak ahalegin handiak egin ditu hezkuntza-sistema berrantolatzeko, baina oraindik oso eskasak dira azpiegiturak. Biztanleriaren hazkunde-tasa % 4,5 da, munduko handiena, eta langabezia % 85 ingurukoa, hori ere munduko handienetakoa.
Ekonomia
Nekazaritza da Liberiako ekonomia-jarduera nagusia, eta horretan dihardu biztanleen % 68k. Arroza, azukre-kanabera, palmondoak, bananak eta abar lantzen dituzte, baina beren beharrak asetzera bideratzen dute uzta. Liberiako ekonomia kanpotik inportatzen dituen lehengaien mende dago. Esportazioetan kautxua eta burdina dira gai nagusiak, eta gai horiei loturik dago ia erabat Liberiako industria apurra.
Lehenengo kautxu-landaketa 1904an antolatu zen, eta garrantzi handiko enpresek jardun dute han, harik eta 1983an Firestonek bertan behera utzi zituen arte Liberiako bere jarduera guztiak. Liberiak lurpeko beste aberastasun ugari ditu (burdina, urrea, diamanteak, bauxita, manganesoa, beruna, zinka, eztainua, kobrea) eta garrantzi handiko jarduera da haien ustiapena, atzerriko herriek eta, batez ere, Estatu Batuek eskainitako azpiegiturari esker egiten dena.
Aipagarria da merkataritzako itsasontzi gehien dituen munduko herrialdeetako bat dela, bertan eskaintzen diren abantaila fiskal eta arau onuragarriei esker. Liberiako gobernuak ahaleginak egin zituen herritarren heziketa eta trebakuntza sendotzeko, baina finantza-baliabideen erabilera okerrak, esportaziorako gaien prezio merkeak eta zor gero eta handiagoak krisi larria ekarri zuen, eta, krisi horren ondorioz, gerra zibila sortu zen. 1989-1997 bitarteko gerra zibilak erabat hondatu zuen Liberiako ekonomia, batez ere Monroviako eta inguruetako azpiegiturak. Liberian negozioak zituzten dirudun gehienek bertako kapitalak hartu eta ihes egin zuten gerra garaian. Batzuk itzuli egin ziren 1997an, baina ez guztiak. 1997an aukeratutako gobernuak arazo larriak izan zituen kanpo-zorrei aurre egiteko, besteak beste.
Gobernua eta administrazioa
Liberia errepublika bat da, eta gaur egun indarrean dagoen konstituzioa 1997an berridatzi zen azkenekoz. Dena dela, 1990eko gerra-egoerak errepublikaren erakundeak suntsitu eta antolaketa politikoa desegin zuen, eta gerratik demokraziarako trantsizioa gauzatzen ari dira liberiarrak. Estatu Batuen ereduaren arabera antolatuta dago, hiru adarretan, baina lehendakariak nagusitasun handiagoa du han baino; gainera, ez da federazioa, eta, bi alderdiko sistemaren ordez, alderdi anitzeko sistema ezarri dute.
Historia
Liberia Afrikako errepublikarik zaharrena da. XVI. mendean ikertu zuten lurralde hura bidaiari portugaldarrek, eta handik aurrera esklabo beltzen salerosketarako lurra izan zen.
1821-1822 urteetan, kolonia bat antolatu zuen bertan American Colonization Society izeneko elkarteak, Estatu Batuetan askatutako esklabo beltzak han bizi zitezen. Hala sortu zen Liberia (baita Sierra Leona ere), eta 1847an estatu burujabe bihurtu zen, Estatu Batuetakoaren antzeko konstituzio batez, Monrovia hiriburu zuela.
1892an zehaztu ziren Liberiaren betiko mugak, baina Frantziako kolonia-inperioarekiko muga-arazoek beren horretan iraun zuten XX. mendearen hasiera arte. 1926an lur sail handiak (400.000 ha) saldu behar izan zizkion Liberiako estatuak Firestone konpainiari 5 milioi dolarren truke, hartutako kredituei aurre egin ahal izateko. 1931n, ikerketa zabal bati ekin zion Nazioarteko Ligak Liberiako esklabotasuna zertan zen argitzeko.
Bigarren Mundu Gerran, Estatu Batuek jarduera militarretarako erabili zuten Liberia, eta errepideak, Monroviako aireportua eta Monroviako portu handia atondu zituzten urte haietan. Gerra ondoren handitu eta gorpuztu zen Liberiako merkataritzako ontziteriai handia. 1944-1971 urteetan William Tubmanek gidatu zuen Liberiako politika, diktadore baten moduan, eta bertako biztanle autoktonoak aintzat hartu gabe (50.000 afroamerikarrek osatzen dute Liberiako ekonomia eta politikako talde nagusia). 1971n W. Tolbert aukeratu zuten lehendakari, baina huts egin zuen liberalizazio-saioan. 1980an militarrek hartu zuten aginpidea, Samuel Kaneyon Doe buru zela, eta 1985ean gobernu zibil bat ezarri zuen Doek.
1989ko gerra zibilak 1993 arte iraun zuen. NPFL (Liberiako Fronte Abertzale Nazionala, Charles Ghankay Taylorren buruzagitzapean), ULIMO (Liberiako Demokraziaren Aldeko Askapen Mugimendu Batua) eta Doe diktadorearen heriotzaren ondoren ezarritako behin-behineko gobernuaren artean izan zen gerra, nagusiki, nahiz eta baziren beste zenbait talde ere. NPFL izan zen diktaduraren aurka altxatu zen lehen erakundea. 1990ean, bakea lortzeko ahaleginak egin ziren, Afrika Mendebaldeko Herrialdeen Ekonomia Erkidegoaren (ECOWAS) bitartekaritzarekin; behin-behineko gobernu bat osatu zen Charles Sawyer zuena buru, baina ULIMO (Liberiako Demokraziaren Aldeko Askapen Mugimendu Batua) erakundeak ez zuen ezagutzen behin-behineko gobernua, eta gobernuaren kontra matxinaturiko bi gerrillek administrazio alternatiboak antolatu zituzten. 1992. urtean Liberiako biztanleen laurdenak ihes egin zuen Liberiatik. Liberiako aginpidea eskuratzearren borrokan zihardutenen artean adiskidantza nazionalerako gobernu bat osatzeko hainbat ahalegin egin ondoren, 1993an sinatu zuten, azkenik, bake-hitzarmena, Nazio Batuek agindutako arma-blokeoarekin. Harrezkero, estatu-kontseilu bat osatu ahal izan zen hiru alderdietako kideen parte-hartzearekin. Kontseilu hark hartu zuen behin-behineko gobernuaren lekua. Gobernu berria aukeratzeko, 1996. urtea finkatu zen, baina berriro hasi ziren istiluak. NPFL eta ULIMOren artean hasi ziren istiluak, batetik, baina, bestetik, NPFLren barnean ere liskarrak izan ziren, eta bitan zatitu zen. Azkenerako baziren zazpi bat talde, eta guztiek guztien kontra ziharduten gerran. Egoera nahasi hura zela-eta, bertan behera gelditu zen bake-prozesua, eta are gehiago, gerra zibila piztu zen berriro hainbat eskualdetan, nahiz eta behin-behineko gobernuaren, NPFLren eta ULIMOren artean koalizioa mantendu zen. 1996an berriro sinatu zen hitzarmena, Abujan, Nigerian. Talde guztiek armak uztea eta hauteskunde orokorrak deitzea izan ziren hitzartutako erabaki nagusiak; ordurako 200.000 hildakotik gora eta ehunka mila iheslari eragin zituen gerrak.
1997ko hauteskundeetan, NPFL izan zen garaile, eta Charles Taylorrek lortu zuen Liberiako lehendakaritza. 1998an gerratik ihesi Afrikako hainbat herrialdetara alde egindako 800.000 liberiarrak itzultzeko neurriak hartu ziren, baina arazo larriak sortu ziren hasieran laguntza agindu zuten erakundeek ez zutelako diru aski. 2003an dimisioa eman zuen Taylorrek, 1999az geroko gerra zibilak behartuta eta Estatu Batuen presioak bultzatuta, eta behin-behineko gobernu batek hartu zuen agintea.
2005eko hauteskundeetan, Ellen Johnson-Sirleaf hautatu zuten lehendakari, Afrikako herrialde baten buru izatera iritsi den lehen emakumea.
Banaketa administratiboa
Liberia 15 konderritan eta hainbat udalerritan banatzen da. Hona hemen konderrien zerrenda:
Saint-Tricat
Biztanleria
2007an Saint-Tricat udalerrian erroldatutako biztanleak 653 ziren. Familiak 229 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 117 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Treto
, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Bárcena de Cicero udalerrian dagoen herri bat da. 2011n 1.054 biztanle zituen.
Saint-Tricat
Etxebizitza
2007an 240 etxebizitza zeuden, 226 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 230 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 226 etxebizitza nagusietatik 185 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 164 etxek bost zituzten. 184 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 89 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 126 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 448 ziren, horien artean 316 aktiboak ziren eta 132 inaktiboak ziren. 316 pertsona aktiboetatik 279 lanean zeuden (161 gizon eta 118 emakume) eta 36 langabezian zeuden (15 gizon eta 21 emakume). 132 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 61 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Tricat udalerrian 228 unitate fiskal zeuden, 677 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.651 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren eta 1 iturgina.
2000. urtean Saint-Tricat udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 384 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Silurana
Silurana anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Pipidae familian sailkatua.
Paul Kantner
Paul Lorin Kantner (San Frantzisko, Kalifornia, 1941eko martxoaren 17a - San Frantzisko, 2016ko urtarrilaren 28a) estatubatuar rock musikaria izan zen, Jefferson Airplane musika taldearen sortzaile eta gitarrista. 1960ko hamarkadaren amaieran kontrakulturaren eta psikodeliaren ikur nagusietakoak izan ziren taldea eta Kantner bera. 1970eko hamarkadan, Jefferson Airplanen ibilitako kide batzuekin eta beste musikari batzuekin, ibilbide arrakastatsu eta komertzialagoa abiatu zuen Jefferson Starship proiektuarekin.
Gnathophis heterognathos
Gnathophis heterognathos Gnathophis generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Anorien
Anorien ("Eguzkiaren Lurraldea" sindarinez), Tolkienen legendariumeko fikziozko toki bat da. Ered Nimraisetik iparraldera eta Anduin ibaiaren mendebaldean zegoen Gondorreko eskualde bat da. Iparraldean eta mendebaldean, Rohanekin, Meringeko Korrontea eta Onodlo ibaiarekin muga egiten du.
Anorienen, gerra garaian pizten ziren zenbait sutzar zeuden, mendien tontorrean, baita Druadaneko Basoa ere, Gizaki Basatien bizilekua. Anorienetik igaro ziren Gandalf eta Pippin, zaldiz, bizkor, Minas Tiritherantz, eta Anorienetik igaro zen Rohirrimen armada, Gondorri, Pelennorreko Zelaietako guduan laguntzeko.
Gondor Platser i Tolkiens värld
Jarraitutasun (ikus-entzunezkoak)
Ekintza
Ekintza bat plano desberdinen bidez erakustea garrantzitzua da. Hartualdien artean aktoreek hainbat migumendu egiten dituzte, geroago koherentzia izan behar dutenak. Honen adibide dira, edalontzi bat altxatzea, boligrafo bat hartzea, tiradera bat irekitzea…
Mugimendua
Plano desberdinetan aktorea mugitzen bada, muntaketa egin ondoren bi plano horiek segidan ikusterakoan, mugimendua era egokian antzeman behar da. Adibidez, plano batean ezkerretik eskuinera mugitzen bada, hurrengo planoan mugimendua norabide berdinean egin beharko du.
Begirada
Aurrez aurre dauden bi pertsonen arteko elkarrizketa bat filmatzerakoan, adibidez, kamerek 180 graduko ardatz bat errespetatu behar dute. Hau da, elkarrizketa alde berdinetik filmatu beharko da, pertsonaiek begiraden norabidea behar bezala ulertzeko. Horrez gain, begiraden angelua ere kontuan hartu behar da. Esaterako, bietako batek bestea goitik begiratzen badu, bere ikuspuntuaren planoa goitik hartu beharko da, eta beste pertsonaiarena behetik.
Myiagra ruficollis
Myiagra ruficollis Myiagra generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Jarraitutasun (ikus-entzunezkoak)
Jantziak, makillajea eta ile-apainketa
Bi plano edo gehiago eszena edo sekuentzia berdinaren parte direnean, jantziak berdinak izan beharko dira, bistan da. Hala ere, arreta jarri behar zaie ileari, makillajeari edo belarritakoak bezalako xehetasunei; izan ere, erraza da hauek oharkabean pasatzea.
Atrezzoa
Pertsonaien jadueretaz gain, eszena osatzen duten atrezzo-elementuak kontuan hartu behar dira ere. Hau da, edalontzi batek duen ur kopurua, atzealdean ikusten den margolanaren posizioa edota kuxin baten posizioa jausi ondoren arreta behar duten detaileak dira.
Argiztapena
Argiaren norabideak eta bizitasunak koherentzia izan behar dute jarraian doazen bi planoen artean. Gainera, kanpoan egiten diren grabaketetan argi naturalak aldaketa handiak jasan ditzake eguna aurrera egin ahala.
Manuel Egozkue
Manuel Egozkue Cintrón (Bilbo, 1855 - San Juan de Puerto Rico, 1906) bizkaitar enpresaburu eta politikaria izan zen. Unibertsitatea amaitu eta gero, Puerto Ricora joan zen non negozioak egin zituen. Hiriburuko alkatea izan zen Alderdi Errepublikanoaren zerrendetan.
Scatophagus tetracanthus
Scatophagus tetracanthus Scatophagus generoko animalia da. Arrainen barruko Scatophagidae familian sailkatzen da.
Labeobarbus malacanthus
Labeobarbus malacanthus Labeobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Iwao Yamane
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima, Oita Trinita, Kawasaki Frontale eta Kashiwa Reysol.
Colonia Nicolich udalerria
Colonia Nicolich Uruguaiko Canelones departamenduko udalerrietako bat da. Udalerriaren hiriburua General Líber Seregni hiria da.
Historia
Colonia Nicolich udalerria 2010eko martxoaren 15eko 18.653 Zenbakidun Legearen ondorioz sortu zen, 2.000 biztanletik gorako herriek udalerriak eratzea agintzen zuen 18.567 Zenbakidun Legea betearaziz.
Politika eta administrazioa
Alkateak eta lau zinegotzik osatzen dute udalbatza.
Herriak
Udalerria ondorengo herriek osatzen dute:
Jorge Pérez
Jorge Pérez izan daiteke:
Tretoko zubia
Tretoko zubia, Zubi Birakaria edo Burdinezko Zubia, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoan dagoen burdinezko zubi bat da. Limpias ibaia zeharkatzen du, Colindres eta Bárcena de Cicero udalerriak elkarlotuz.
1897-1904 artean Eduardo Miera ingeniariak eraikiarazi eta 1905ean inauguratu zen. 161,74 metroko luzera du.
Silverstoneia
Silverstoneia anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Dendrobatidae familian sailkatua.
Faisai
Faisaia (Phasianus colchicus) phasianidae familiako hegaztia da.
Errusian jatorria duen hegazti hau mundu osora zabaldu da ehizarako.
Azpiespezie
Faisaiak 30 azpiespezie inguru ditu, bost multzotan banatuta. Hona hemen multzoak mendebaldetik ekialdera
Ward konderria (Ipar Dakota)
Ward konderria (Ward County) Ipar Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Minot da. 2010eko zentsuaren arabera 61,675 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Berodia
Berodia, Espainiako Asturias autonomia erkidegoko Cabrales udalerrian dagoen parrokia bat da. 2011ko erroldaren arabera 194 biztanle zituen.
Ward konderria (Ipar Dakota)
Geografia
Ward konderriak 532,491 kilometro koadro ditu. Horietatik 11,054 ura dira. Beste 521,437 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 11,58 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 61,675 pertsonetatik 56,586 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,869 dira. 1,469 beltzak edo afroamerikarrak. 1,533 amerikar natiboak ziren eta 76 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 550 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 34 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,427 pertsonek kokatzen zuten.
Oiartzungo Emakumeen Taldea
Oiartzungo Emakumeen Taldea (Gerora HELTA, Helduen Tailerrak), Herri ekimenez eta ikuspuntu feministatik, herriko emakumeen garapen sozial eta pertsonala bultzatzea helburu duen taldea da.
Historia
1995eko irailean sortu zen taldea. Hasiera batean kezka feminista zuten herritar emakume pare baten ekimena izan zen. Oiartzunen zegoen hutsunea nabarmena zen. Emakumeei eskainitako espaziorik ez eta beharrezkoa ikusi zuten zer edo zer antolatzea euren ahalduntzeari begira. Auzoetako elkarte guztiekin jarri ziren harremanetan herri asanblada antolatzeko eta ondorioz zazpi lagunez osatutako talde eragilea jarri zen martxan.
Ekimenaren helburu nagusia Oiartzungo emakumeen garapen sozial eta pertsonala bultzatzea zen. Tailerren bitartez emakumeak etxetik ateratzeko aukera eskaini nahi zuten, bide batez kabi hutsaren sindromeari aurre egiten laguntzeko. Egoera ezagututa, garrantzizkoa jotzen zuten ikastaroak ahalik eta merkeenak izatea, garai hartako emakume askok ez baitzuen ekonomia autonomiarik. Sozializatzeko espazioak ireki nahi zituzten. Giro goxoan harreman sareak sortzeko aukerak eskaini eta ikasi nahi zituzten gaien bitartez, formatzeko aukera ematea bilatzen zuten
Formaziorako irakasleak bilatzen hasita, herrian zeuden emakume trebe eta prestatu mordoxka hartu zituzten kontutan eta guztiei eskaini zitzaien tailerretan parte hartzeko aukera. Eskulangintza, gimnasia, Tai Chi eta lasaitzeko teknikak, sukaldaritza, irakurketa tailerrak, informatika, edota ehoziri edo bolillogintza bezalako ikastaroak emateko irakasleak bazituzten eta lokal bila hasi ziren. Herrian libre zeuden zoko guztiak miatu ondoren lortu zituzten hainbat leku eta lehenengo ikasturte horretan 60 ikasle inskribatu ziren. Horrela abiatu zen, 1996ko otsailean, gerora Helduen Tailerrak modura ezagutuko zen ekimena.
Militantzia lana
Militantziak bultzatuta, boluntario lana izan da ekimen honen ezaugarri garrantzitsuetako bat. Lan eskerga egitea tokatu zitzaien. Antolaketak eskatzen zuen publizitatea etxez etxeko buzoiak erabiliz egiten zuten, adibidez, horrela etxe guztietara iritsiz. Lokalak ekipatzeko gauza bera, auzolanean eta musu-truk, altzari eta apaingarriak prestatzen zituzten, baita lokalak margotu eta txukundu ere. Behar zen guztia. Eta lokal askotan eman zituzten ikastaroak. Aurre prestaketaren beste lan-zama inskripzio garaia izaten zen. Beste zeregin gehigarririk hartu gabe, iraila osoa horretara dedikatzen zuen sustapen talde txikiak.
Hasiera guztiak bezala, oso modu prekarioan eraman zuten aurrera proiektua. Sustapen taldea musu-truk eta ikastaroetako monitoreak halatsu. Baina, behintzat, ederki demostratu zuten proiektuaren beharra herrian eta horrek beste bideak irekitzeko balio izan zuen. Taldeari egitura juridikoa eman zioten: Estatutuak osatuta erregistroan inskribatu ziren 2007/06/28an eta udalak emandako Karaez kaleko 2an lortu zuten lokal soziala edukitzea 2004. urtean. Udalak, halaber, bere egin zuen taldearen existentzia.
Finantziazioa
Matrikula eta udalaren laguntzarekin finantzatzen zen. Ongizate sailaren bitartez eta lan-memoriaren truke, urtero jasotzen zuen taldeak udaleko diru-laguntza.
Tailerretako gaiak eta baldintzak
18 eta 65 urte bitarteko emakume oiartzuarrei eskainitako ikastaro modura planteatu zen ekimena.Tartean gizonak ere hasi ziren apuntatzen, baina kopuru txikian eta oso tailer espezifikoetan bilduta gehienak: tailla, pilates, dantza, argazkigintza... bereziki.
Oiartzuarra izatea eskatzen zen, ikastaroen emaileentzat bezala, baina egoeraren arabera, hori aldatzen joan zen. Tailer motaren demanda asko handitu zen eta irakasle espezifikoak herritik kanpo lortzea beste biderik ez zuten izan. Ikastaroen gaiak, erabiltzaileen eskutik zetozen batik bat.
Tailer mota eta kopuruak hedapen izugarria izan du. Urtez urte joan da demanda handitzen. Hasierako 60 ikasleak, 1000 inguru izatera iritsi dira 2022-23ko ikasturtean eta tailerrak berriz, 6-7 izatetik, 21 izatera, 52 taldeetan banaturik. Pilates eta yoga dira demanda handiena duten ikastaroak.
Aurrera eramandako ekimenak
Tailerrez gain, ekimen asko eraman zituen aurrera Oiartzungo Emakumeen Taldeak. Hauetako batzuk eurak bideratuta eta beste batzuk herriko hainbat talderekin elkarlanean. Ekintzaile feministak ziren eta herri ekintzaileak. Martxoaren 8 eta Korrika bezalako ekimenak urtero presente zeuden ekitaldi eta parte-hartze egutegian.
HELTA, Helduen Tailerrak
Oiartzungo emakumeen taldea izenarekin sortu zena, ofizialki HELTA izatera pasa zen behin erregistro ofiziala egin eta gero.
Lokalak erabiltzeko hitzarmen modura, 2014ko urtarrilaren 1ean lankidetza hitzarmena sinatu zuten udalarekin.
24 urtez antzeko egiturarekin funtzionatu zuen, baina 2019. urtean Udalak baldintzak aldatu zituen zeharo. Aurrerantzean CIFa aterata, irakasleen kontratuak etab. asumitu behar izan zituen HELTA taldeak.
Aldaketa gogorra izan zen baina lortu zuten aurrera egitea. Ekimenaren sortzaileak izan zirenak taldea utzi eta beste talde berri batek hartu zuen segida, HELTA, Irabazi Asmorik Gabeko Erakundea sortuta.
Antolakuntza-taldea bost langile eta herriko beste bi boluntarioak osatzen dute. Dauden monitoreetatik, batzuk autonomoak dira baina gehienak elkarteak kontratatuak.
Ikastaroetan parte hartzeko lehentasuna 55 urtetik gorako oiartzuarrak dute, baina lekua izanda, herritik kanpoko ikasleak ere onartzen dituzte. Hauen kuota herrikoena baino handiagoa da. Monitore berriak euskaldunak izan behar dute eta klaseak, ahal den neurrian euskaraz ematen dira.
Sareak eskaintzen dituen abantailak aprobetxatuz, matrikulazioa online egiten dute, nahiz eta behar duenarentzat aurrez aurrekoa ere mantendu.
Aurretik zuen antolakuntza mantentzen saiatu dira eta herri mailan eratzen diren hainbat ekimenetan parte hartzen jarraitzen dute, hara nola: Ikasturtean egindako lanen erakusketa antolatzen, bai Xanistebanetan eta baita Martxoaren 8aren bueltan ere. Gauza bera gitarra eta kantu emanaldiarekin edo bertsolaitza tarteko, Urtezahar-gaueko koplak kantatuz ateratzea.
Bestalde badituzte kolaborazio mota berriak: Udalak bultzatutako Zaintzadi programa adibidez, edo jubilatuen gune berriko erabileraren ekarpenak eginez. Adinekoei eskainitako ekintzen dinamizatzaile modura ere badabiltza.
Zweiflingen
Zweiflingen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Dos hombres van a morir
Dos hombres van a morir, 1967an, Rafael Romero Marchent zine zuzendari espainiarrak zuzendutako film bat da. Spaghetti western generoko film bat da.
Skagengo museoa
Skagengo museoa (Skagens Museum) Skagen herrian (Danimarka) dagoen arte museo bat da. XIX. mendearen amaieran eta XX. mendearen hasieran inguru horretan bizi eta lan egin zuten Skagengo margolarien koloniako kideen lanen bilduma zabala erakusten du. Artista garrantzitsuenen artean daude Marie eta P. S. Krøyer, Anna eta Michael Ancher, Laurits Tuxen, Viggo Johansen eta Holger Drachmann daude. Erakusketa bereziak ere antolatzen ditu museoak. Bere instalazioen artean, Garden Houseko kafetegi bat dago, denbora batez Anna eta Michael Ancher-en egoitza eta estudioa izan zen eraikin zaharra. Museoa 1908an ireki zen.
Historia
Skagens Museum 1908ko urriaren 20an sortu zen Brøndums hoteleko jangelan. Sortzaileen artean Michael Ancher, P.S. Krøyer eta Laurits Tuxen, Victor Christian Klæbel bertako farmazialariarekin eta Degn Brøndum, Brøndums hoteleko jabea eta Anna Ancherren anaiarekin batera, lehen gobernu-kontseilua osatzeko hautatuak izan zirenak. Skagen Margolarien lanak biltzea eta haien erakusketarako eraikin bat eraikitzeko funtsak biltzea zen ideia. Era berean, Brøndums hoteleko jangela, bere garaian, eraikitakoan museo berrira pasatzea erabaki zen.
Lehen erakusketak bertako eskola batean antolatu zituzten. P.S. Krøyerren heriotzaren ondoren, 1909an, bere etxea museorako behin-behineko egoitza gisa erabili zen. 1919an, Degn Brøndumek bere hoteleko lorategi zaharra eman zuen museo bat eraikitzeko. Ulrik Plesner arkitektoari arduratu zitzaion bere diseinuaz. Ulrik Skagengo komunitate artistikoko kide aktiboa zen eta inguru horretako hainbat eraikin diseinatu zituen. Eraikina dohaintza pribatuen eta fundazioen konbinazio batek finantzatu zen. Eraikuntza 1926an hasi zen eta museo berria 1928ko irailaren 22an inauguratu zen ofizialki.
Brøndums Hotelaren jangela
Brøndums Hoteleko jangela gaur egungo museoan agertzen den moduan Ulrik Plesner eta Thorvald Bindesbøll-ek diseinatu zuten 1892an, hotelaren lehen handitze handiarekin lotuta. P. S. Krøyer-ek bultzatuta, Degn Brøndum-en arte bilduma bere dekorazioan sartzea erabaki zen. Urteen poderioz ohitura bihurtu zen bisitatzen ziren artistek erretratuak oparitzea hoteleko jabeari eta hauek sabaiaren azpian zegoen friso batean jartzen ziren. Jangelan ere Maria Krøyerrek 1898an diseinatu zituen altzariak daude.
Bilduma
Gaur egun Skagens Museoak 1.800 artelan baino gehiago ditu erakusten. Artista-koloniako kide garrantzitsu guztiak daude ordezkatuta lan zentralekin bildumetan, besteak beste, Maria eta P. S. Krøyer, Anna eta Michael Ancher, Laurits Tuxen, Viggo Johansen eta Holger Drachmann.
Erakusketa bereziak ere antolatzen ditu museoak.
Teleosteo
Teleosteoak (Teleostei) arrain aktinopterigioen infraklaseetako bat da. 33.200 espezie inguru ezgutzen dira 40 ordenatan banatuak. Teleosteoak arrain espezie guztien %86 eta %95 artean dira eta ornodun espezie guztien erditsua. Fosilik zaharrenak Behe Triasikokoak dira.
Ezaugarriak
Teleosteoek behe-baraila eta hezur premaxilar mugikorrak dauzkate. Isats-hegala homozerkoa (simetrikoa) da.
Sailkapena
Teleosteoak 12 goiordenatan banatzen dira. Ziur aski sailkapen hau ez da erabat zuzena eta oraindik ikertzen ari da.
Panaspis megalurus
Panaspis megalurus Panaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Rubiácea (São Paulo)
Rubiácea Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Selenotoca multifasciata
Selenotoca multifasciata Selenotoca generoko animalia da. Arrainen barruko Scatophagidae familian sailkatzen da.
Gnathophis heterolinea
Gnathophis heterolinea Gnathophis generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Labeobarbus marequensis
Labeobarbus marequensis Labeobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Zotes del Páramo
Zotes del Páramo Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 495 biztanle zituen. biztanle zituen.
William Forsyth Sharpe
William Forsyth Sharpe (Boston, ) estatubatuar ekonomista da. Kaliforniako Unibertsitatea Berkeleyn egin zituen ikasketak. 1951n medikuntza-ikasten hasi zen, baina hurrengo urtean ikasketa haiek bertan behera utzi eta enpresa-administrazioko ikasketak egiten hasi zen. 1956an Rand Corporation ikerketa-erakundean sartu zen, ekonomista gisa, eta han ezagutu zuen Markowitz, gerora berarekin batera Nobel Saria jaso zuten ikertzaileetako bat. 1961ean doktoregoa eskuratu zuen, eta Washingtongo Unibertsitateko, Kaliforniako Unibertsitateko eta Stanfordeko irakasle izan da bere karreran zehar. Sharpek garrantzi handiko teoria bat osatu zuen, CAPM edo kapital aktiboen prezioen politika eredua, zeinak azaltzen baitu inbertitzerakoan harturiko arriskuaren eta jaso uste diren etekinen arabera gertatzen dela finantza-merkatuetan inbertsioen prezio-igoera. 1990ean Ekonomiako Nobel Saria jaso zuen Markowitz eta Millerrekin batera, finantza-ekonomian eta enpresen finantzen alorrean egindako ikerketengatik. Ikertzaile gisa ez ezik, zenbait finantza-erakunde eta enpresarentzat lana egina da Sharpe, eta, besteak beste, Ekonomia Ikerketetako Nazio Bulegoko kidea eta Ameriketako Finantza Elkarteko lehendakari izan da. Bere idazlan nagusiak dira Investments (1981, Inbertsioak) eta Fundamentals of Investments (1989, Inbertsioen oinarriak).
Iragazki polarizatzaile (argazkigintza)
Iragazki polaritzailea edota polarizatzailea, argazkigintzan, argia bezalako uhin elektromagnetiko baten eremu elektrikoaren norabide oszilazio jakin bat modu hautakorrean transmititzen duen material bat da, gainontzeko "polariozazio planoak" blokeatuz. Orokorrean bi beiren artean txertatutako iodo luzatuko film polimeriko bat izaten da.
Argazkigintzan asko erabiltzen den elementua da, batez ere paisaiak irudikatzean.
Espainiako bandera
Espainiako bandera Espainia ko erresumaren bandera da, historian zehar hainbat diseinu aldaketa izan dituena.
Diseinua
Gaur indarrean dagoena 1981eko urriaren 5ean erabaki zen. Hiru errenkadak osatzen dute, bi gorri k eta horien neurri bikoitzekoa hori batek. Errenkada horiaren ezkerraldean Espainiako armarria darama.
Beste datu batzuk
Hego Euskal Herrian Piperpoto izen gaitzesgarria ematen zaio, Espainian garai batean merkaturatzen zen piper-marka bateko potoetako kolore gorri-horiak direla-eta.
Gérard Cholley
Gérard Cholley (Luxeuil-les-Bains, 1945eko ekainaren 6a) frantziar errugbilari ohia da, harroin moduan aritzen zena. Castres Olympique taldean jokatu zuen. Frantziako errugbi selekzioarekin 31 aldiz jokatu zuen, eta Bost Nazioen Txapelketako Grand Slama irabazi zuen 1977an.
Masato Tamada
Masato Tamada (玉田 真人, 1976ko abuztuaren 25a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Myiagra cyanoleuca
Myiagra cyanoleuca Myiagra generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Saint-Mamert-du-Gard
Saint-Mamert-du-Gard Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Mamert-du-Gard udalerrian erroldatutako biztanleak 1.284 ziren. Familiak 490 ziren, horien artean 97 pertsona bakarrekoak ziren (34 bakarrik bizi ziren gizonak eta 63 bakarrik bizi ziren emakumeak), 165 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 182 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 46 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 544 etxebizitza zeuden, 495 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 495 etxeak ziren eta 48 apartamentuak ziren. 495 etxebizitza nagusietatik 396 bere jabearen bizilekua ziren, 81 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 58 etxek hiru zituzten, 168 etxek lau zituzten eta 238 etxek bost zituzten. 405 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 186 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 265 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 804 ziren, horien artean 581 aktiboak ziren eta 223 inaktiboak ziren. 581 pertsona aktiboetatik 530 lanean zeuden (286 gizon eta 244 emakume) eta 51 langabezian zeuden (17 gizon eta 34 emakume). 223 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 93 ikasten zeuden eta 74 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Mamert-du-Gard udalerrian 541 unitate fiskal zeuden, 1.449 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.435 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 57 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Mamert-du-Gard udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 330 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Efecto mariposa (musika taldea)
Ibilbidea
Susana Alva (ahotsa eta gitarra), Frasco G. Ridgway (baxua), Alfredo Baón (bateria) eta Raúl Osuna (teklatua) izan ziren taldea soru zutenak. 2001. urtean bertan atera zuten aurreneko diskoa, taldearen izen bera daramana. 2003an Metamorfosis atera zuten eta pop musikari indar handiagoa eman zioten gitarra elektrikoen bidez. Bigarren disko hau rockeroagoa da. 2004n diskoa berriz editatu zuten, oraingoan lau abesti gehituz. Horregatik jarri zioten Metamorfosis II izena.
2005ean Complejidad diskoa atera zuten. Bertako "No me crees" singlea irrati nagusietako lehenengo postura iritsi zen. Bideoklipa izan zen bereziki arrakastatsua, Danza invisible taldeko Javier Ojeda abeslariarekin grabatu zutena. Arrakasta honi jarraiki 2007an zuzeneko disko bat atera zuten, Vivo en vivo izena zuena.
2009an bosgarren diskoa atera zuen taldeak, 40:04. "Por quererte" abestiarekin berriz iritsi ziren zerrendetako lehen postura. Urte hartako 40 Principales sarietan Espainiako urteko abesti onena aukeratu zuten.
Susana Alvaren haurdunaldiak etenaldi bat eragin zuen taldean eta bost urte pasa behar izan ziren hurrengo diskoa ateratzeko. 2018an atera dute orain arteko azken diskoa, Vuela izena duena.
Sua (musika taldea)
Sua Jatabeko musika talde bat da, pop rock estiloa jorratzen duena.
Ibilbidea
Bi neskak eta bi mutilek osatzen duten taldea 2018an hasi zen musika sortzen. 2019an Gaztea Maketa Lehiaketa saria irabazi zuten. 2020an, Ordu Beltzak diskoa kaleratu zuten eta, urte bereko azaroaren 26an, Gaztea Saria irabazi zuten.
Antoni Maria Badia
Antoni Maria Badia i Margarit (Bartzelona, Katalunia, - ibidem, ) kataluniar filologo eta hizkuntzalaria izan zen. 1948tik espainieraren katedraduna izan zen Bartzelonako Unibertsitatean, eta 1977az geroztik katalanaren gramatika historikoarena. Hurrengo urtean, 1978an, unibertsitate horretako errektore hautatu zuten, eta 1981 eta 1984an ere berriz hautatu zuten.
Badiaren lehen idazlanek aragoierari buruzko ikerketak biltzen zituzten: Contribución al vocabulario aragonés moderno (1948, Aragoieraren hiztegi modernoari egindako ekarpena) eta El habla del valle de Bielsa (1950, Bielsa haraneko hizkera). Katalanari buruz ere lan ugari egin ditu: Gramática histórica catalana (1950, Katalanaren gramatika historikoa); Gramática catalana (1962, Gramatika katalana); Llengua i cultura als Països Catalans (1964, Herrialde Katalanetako hizkuntza eta kultura); La lengua catalana de ayer y hoy (1973, Lehengo eta oraingo hizkuntza katalana); Veinticinco años de estudios sobre la lengua y la literatura catalanas (1950-1975) (1976, Hizkuntza eta literatura katalanari buruzko 25 urteko ikerketak (1950-1975)); Ciencia y pasión en la cultura catalana (1977, Jakintza eta grina kultura katalanean); Katalanaren gramatika historikoa liburuaren katalanezko argitalpena (1981) eta ''Lengua y sociedad. Etapas de la normalización (1982, Hizkuntza eta gizartea. Normalizazioaren aldiak'').
Estudis Romànics aldizkariaren zuzendaria da, eta katalan filologiari buruzko hainbat aldizkaritako argitaratze-batzordetan parte hartzen du. Reial Acadèmia de Bones Lletres de Barcelonako, Institut d'Estudis Catalanseko, eta Real Academia Españolako kidea da. Halaber, American Association of Teachers of Spanish and Portugueseko ohorezko kidea da. 1995. eta 1996. urteetan, Fundació Jaume Iren eta Fundació Catalana de la Recercaren ohorezko sariak jaso zituen, hurrenez hurren, eta 2003.urtean, "Premi d'Honor de les Lletres Catalanes" saria.
Lana
Bere lan zientifikoa 600 izenburu baino gehiagoz osatzen da, eta horien artean hurrengoak nabarmendu daitezke:
Lolo Jones
Lori Susan "Lolo" Jones (Des Moines, Iowa, 1982ko abuztuaren 5a) estatubatuar kirolaria da, 60 eta 100 metroko hesi-lasterketetan eta bobsleighean aritzen zena. Hiru NCAA titulu irabazi zituen eta 11 ohore amerikar lortu zituen Louisiana State Unibertsitatean. Pista estaliko titulu nazionalak irabazi zituen 2007, 2008 eta 2009an 60 metro hesietan, eta urrezko dominak lortu zituen 2008 eta 2010ean Munduko Pista Estaliko Txapelketan. Bobsleighean, 2021eko IBSF Munduko Txapelketa irabazi zuen Kaillie Humphries-en laguntzaile gisa.
2008ko Pekingo Olinpiar Jokoetan 100 metro hesiak irabazteko faboritoa zen, baina azkenaurreko hesia jo zuen eta helmugara zazpigarren postuan iritsi zen. 2008ko Munduko Atletismo Finalean, urrea lortu zuen. Jones 60 metro hesietako estatubatuar errekorduna izan zen 7,72 markarekin, 2018ra arte Kendra Harrisonek eta Sharika Nelvisek 7,70eko marka ezarri zuten arte.
Jones AEB etako bobsleigh-eko talde nazionalean arrapalari gisa ere lehiatzen da. 2013ko Munduko Txapelketan talde mistoen proban urrezko domina irabazi zuen. AEBetako ordezkaria izan zen 2014ko Neguko Olinpiar Jokoetan, eta udako zein neguko Olinpiar Jokoetan lehiatu den kirolari bakarrenetakoa bihurtu zen.
Olinpiar Jokoetatik kanpo, Jones telebistako reality show askotan ere agertu da, hala nola Dancing with the Stars, Celebrity Big Brother eta The Challenge.
Velia Procularen idazkuna
Velia Procularen estela edo hilarria, Soriako Tierras Altas eskualdean aurkitu zen erromatar garaiko heriotza-estela edo hilarria da. Tailer epigrafiko horretako ezaugarri berezigarriak ditu: hiru bandatan antolatutako idazkera eta marrazkiak, modu azkarrean landutako harria eta inskripzioak, ohiko egitura jarraitzen duen epitafioa, etab.
Hildako emakumea orein eme batez irudikatuta dago, eta alboan, orein-kumea dauka titia hartzen. marrazki hau, amatasunaren adierazletzat hartzen dira. Goiko aldean dagoen marrazki sinplea hildakoaren erretratu eskematikoa izango litzatekeela uste da. Bi marrazkien artean epitafioa dago.
Soriako San Pedro Manriquen agertu zen.
Transkripzioa
DM
VELIAEPROCUL
EHIC SEPULTA EST
ANNORUXXX CV
RAPARETNIV
Testu barruko loturak edo hizki elkartuak
AE elkarturik daude bigarren lerroan. Bigarren lerro horretako beste ezaugarri bat da hasieran agertzen den marrazkia: huntz baten hostoa, hilezkortasunaren sinboloa erromatar kulturarentzat.
Testuaren irakurketa laburdurak osatuz
D(is) M(anibus) / · Veliae Procul/e hic sepulta est / annoru(m) XXX cu/ra parentiu(m)
Itzulpena
Velia Procularen man jainkoei (eskainia), 30 urte (zituen), hemen dago ehortzirik, haren gurasoen ahaleginari esker.
Identifikatzaile epigrafikoa
HEp 2003/04, 00657
Panaspis quattuordigitata
Panaspis quattuordigitata Panaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Petar Krešimir IV.a Kroaziakoa
Petar Krešimir IV.a Kroaziakoa edo Petar Krešimir IV Handia (Petar Krešimir IV Veliki; ?-1074/5), Kroaziako azken erregea izan zen. Trpimirović dinastiako erregea zen eta ondorengorik utzi gabe hil zen.
Biografia
1054ean Elizan gertaturiko Zisma Nagusiaren aurrean Erromako Elizarekin bat egin zuen, kroaziako aristokraziak eta erlijiogizonek bizantziarrekin nahiago bazuten ere. 1063an Vuk apezpikuak gogor egin zuen zelibatuaren eta liturgia latindarraren aurka mezak eslavonieraz izan behar zirela argudiatuz, baina eskumikatua izan zen.
Kroaziaren mugak zabaltzeari ekin zion, bai Itsaso Adriatikoko kostaldean eta baita barneko lurretan ere. Hiru Banen laguntzaz antolatu zuen herria, hurrenez hurren: Dimitar Zvonimir Eslavonian (bere aholkulari pertsonala ere bazen), Gojčo kostalde adriatikoko Ban eta hirugarren Ban bat ere izan zuen Bosnian.