cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Odontobutidae
Odontobutidae arrain pertziformeen familia da, ekialdeko Asiako ur gezatan bizi dena.
La Chapelle-Glain
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 495 ziren, horien artean 367 aktiboak ziren eta 128 inaktiboak ziren. 367 pertsona aktiboetatik 333 lanean zeuden (187 gizon eta 146 emakume) eta 35 langabezian zeuden (16 gizon eta 19 emakume). 128 pertsona inaktiboetatik 45 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 55 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Chapelle-Glain udalerrian 335 unitate fiskal zeuden, 810 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.327 euro zen.
Kalitate
Enpresa alorrean, kalitatea produktu, zerbitzu nahiz prozesu bati aurrez eskatu edo itxarondako baldintzen betetze-maila da, produktu edo zerbitzuaren akatsak ekidin, bezeroaren beharrak asebete eta bikaintasuna lortzeari begira. Kalitatezko produktu edo zerbitzu batek bete beharreko baldintzak legezko arauek jarritakoak, bezeroak berak inposaturikoak nahiz desiraturikoak, ekoizleak definitutakoak edo merkatuan dauden antzeko beste produktu eta zerbitzu onargarrien ezaugarriak izan daitezke. Egun, kalitatearen eredu garrantzizkoena EFQM europar agentziak ezartzen duena da, mikrokalitatezko adierazleak integratuz kalitatearen adierazle bateratu eta orokor bat eratzeko, efizientzia, plangintzaren garapen egokia, kontabilitatea eta administrazioa, langileekiko harremanak eta gizartearekiko konpromisoaren inguruan ardaztuta; adierazle horretan eskuratzen den puntuazioa gainditzen bada, kalitate-ziurtagiria jasoko du enpresak, horretarako baimena duten aholkularitzen eskutik.
Eskaintzen den produktu eta zerbitzu mota zein den kalitate-atributuak ezberdinak izaten dira. Adibidez, barazki, haragi eta arrainetan, freskoak eta zaporetsuak izatea dira produktua kalitatezkoa izateko baldintzak; ordenagailu baten kalitatezko atributuak, berriz, diseinuarekin eta fidagarritasunarekin loturik izaten dira. Kalitatea prezioarekin maiz lotzen den ezaugarria ere bada eta horrela kalitate-prezio erlazio terminoa maiz erabiltzen da, produktu edo zerbitzu baten egokitasuna adierazteko. Produktuaz haraindi, kalitatea ekoizpen prozesuen eta bezeroen ikuspuntuetara zabaldu den kontzeptua ere bada, kalitate kontzeptua zabaltzearren. Nolanahi ere, egun produktuaren eta zerbitzuaren berehalako ezaugarri horietaz aparte, kalitatea enpresaren barne-funtzionamenduarekin, gizarte-erantzukizunarekin eta beste alderdi zenbaitekin ere loturik dagoela irizten da gaur egun, betiere bezeroari begira. Kalitatea produktu eta zerbitzu bat beste produktu eta zerbitzuekin alderatu eta horietatik bereizteko ere erabiltzen da, kalitate-zigilu eta sor-marken bitartez esaterako eta, beraz, enpresek landu behar duten funtsezko kontzeptua da, lehiakorrak izango badira.
La Chapelle-Glain
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina eta 2 ile apaindegiak.
Kalitate
Kalitatearen kudeaketa enpresan kalitatea lortzeko antolakuntza da. Historian zehar, kalitatearen kudeaketak hiru aldi nagusi izan ditu: lehenengoan kalitate-kontrola da nagusi, produktu edo zerbitzu batek kalitaterako ezarritako estandar edo baldintzak betetzen dituen egiaztatzeko sistemak garatuz eta baldintzan bete daitezen neurriak hartuz; bigarrena kalitatearen ziurtapenaren aldia da, non akatsak eta diferentziak gertatu aurretik, horiek gerta ez daitezen neurriak hartzen diren, bereziki bezeroa asebetetzearren; egun, hirugarren aldiko erabateko kalitate edo bikaintasunaren kontzeptua nagusitzen da, zeinaren arabera kalitatea enpresako jarduera osoa eta gizartearekiko harremanak biltzen dituen kontzeptua den. Kalitatearen kudeaketaren oinarrizko erreferentzia moduan kalitate-estandarrak ezartzen dira.
Kalitatearen kontzeptua
Kalitatea kontzeptu subjektiboa da: zein eragileren ikuspuntutik aztertzen den, ezaugarri bereziak izango ditu. Phil Crosby kalitate adituak "betekizunen estaldura" da, ekoizleak berak definitzen duena; Joseph Juranek, bere aldetik, produktuaren "zereginetarako egokitasuna" aipatzen zuen, bereziki bezeroei begira. William Edwards Deming izan zen erabateko kalitatearen kontzeptua garatu zuen lehena, bezeroaren uneko eta geroko beharrei erantzunez eta ingurune ekonomikoa eta konkurrentzia kontuan hartuz kalitatearen kudeaketa global baten beharra nabarmenduz; geroztik kontzeptu hori izan da kalitatearen paradigma moduan erabili dena. Armand Vallin Feigenbaum adituak ere erabateko kalitatea nabarmentzen zuen, bezeroaren asebetetzea xedetzat harturik.
La Chapelle-Glain
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean La Chapelle-Glain udalerrian 71 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.448 hektarea erabiltzen.
Kalitate
Kalitatearen kontzeptua
Genichi Taguchi japoniar ingeniariak ikuspuntu guztiak bildu nahi izan zituen eta ikuspuntu ekonomiko batetik kalitatea "bidali ondoren, produktu batek gizarteari eragiten dizkion galera minimoa da, produktuaren berezko funtzioek eragindakoak alde batera utzirik"; azken definizio honen abantaila bere izaera operatiboa da, kalitatearen definizio zehatza eta kuantitatiboa ematen baitu.
Kalitatearen historia
Erdi Arotik aurreko gremioek lanbidea ikasten zuten gazteei trebakuntza-aldi luzea eskatzen zioten, kalitatea bermatzearren. Industria Iraultzarekin batera, ordea, ekoizpen-prozesuan lanaren zatiketa eta espezializazioa nagusitu ziren eta langileen prestakuntza eskastu egin zen. Produktu sinpleetan lanaren zatiketak produktibitate gehikuntza handiak ekarri zituen, baina industriak produktu konplexuak ekoizteari ekin zionean, produktu bukatuen akatsak ugaldu eta horiek hautemateko ekoizpen amaierako ikuskapen sistematikoa ezarri zen. Ildo horretan, Walter Shewhart ingeniaria prozesuko kalitate-kontrolerako kontrol-diagrama garatu zuen; horrela, kontrola ekoizpen-prozesura eraman zuen produktu unitate akastunak sortarazten zituen prozesuko aldakortasuna murrizteko.
La Chapelle-Glain
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Kalitate
Kalitatearen historia
Ameriketako Estatu Batuetan kalitate-kontrolaren metodoak Bigarren Mundu Gerran zehar zabaldu ziren, ekoizpen militarra segurtasunez garatzearren. Horrela, Estatu Batuak aitzindari eta liderrak bilakatu ziren kalitate arloan. Gerra amaitutakoan, estatubatuar kalitate-aditu anitz joan zen Japoniara, hala nola William Edwards Deming eta Joseph Juran, gerrak suntsitu ondoren herrialdearen industrializazioa sustatzeko helburuarekin. Japoniarrek berehala bereganatu zuten kontzeptua eta zabaldu egin zuten, produktu onak prezio merkean ekoiztuz eta, bide batez, Estatu Batuetako enpresei merkatu-kuota kenduz. Horrela, 1950eko hamarkadaren bukaerarako japoniarrak ziren kalitatean aitzindari, kalitaterako tresna berriak sortuz, hala nola kaizen eta kalitate-zirkuluak, eta erabateko kalitatearen kontzeptua garatuz. Garai horretako pertsonaia garrantzitsua da Genichi Taguchi. Estatubatuarren erantzuna protekzionismoa izan bazen ere hasiera batean, 1970eko hamarkadarako estrategia aldatu eta beraiek ere hasi ziren kalitate-estrategia zabala garatzen.
La Chapelle-Glain
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kalitate
Kalitate-sistemak
Enpresak kalitate helburuak garatu eta betetzeko, antolakuntza, prozedura, prozesu eta baliabideak behar ditu; alegia, kalitate-sistema bat osatu behar du, kalitate-eskuliburu batean zehaztuta.
Kalitate-estandarrak
Kalitate-sistema batek kalitate-estandar bat izaten du erreferentzia moduan. Lehenengo estandarrak arlo militarrean garatu ziren, Estatu Batuetan, hornitzaileei kalitate-prozedurak ezartzen zitzaizkienean Military Standard direlakoen bitartez. 1970eko hamarkadan British Standard izenekoak ezarri ziren. 1980ko hamarkadan nazioarteko lehenengo kalitate-estandarrak osatu ziren ISO erakundearen baitan, ISO 9000 izeneko saila hain zuzen.
Izon hizkuntza
Izon (Ịzọn), mendebaldean Ijo, Ijaw edota Uzo ere deitua, Ijaw hizkuntzako hizkuntz nagusia da. Nigeriako Ijaw biztanle gehienek hitz egiten duten hizkuntza da.
Gutxi gorabehera hogeita hamar dialekto ditu, elkarrekiko ulergarritasun osoa dutenak. Dialektoen artean: Gbanran, Epetiama eta Kolokuma dira garrantzitsuenak. Azken honek, hezkuntzarako erabiltzen dute.
2013ko ekainean, Izon Fie liburua eta CDa argitaratu zuten Bayelsa lurraldeko gobernuak ospatu zen zeremonia batean.
Informazio Orokorra/Historia
Ijo hizkuntzaren hiztunak 1.700.000 dira Nigeria osoan, baina pentsatzen da horietako milioi batek izonez hitz egiten duela. Izon desagertze arriskuan dago %20an, eta jakinda dago Nigeria Delta aldetik sartu zela duela 7000 urte.
Lonchura vana
Lonchura vana Lonchura generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Izon hizkuntza
Hizkuntza berreskuratzeko esfortzuak
Bayelsa lurraldeko gobernuak irtenbideak hasi da bilatzen. Izon hizkuntza lurraldeko ikastoletan irakasteko helburua jarri diote hogei irakasle baino gehiagori. Kultura eta Ijwal Nazionaleko Arriskuak neurtzen duen zinegotzia, Dr. Felix Tuodolo, salatzen du lurraldeko familien pasibotasuna, beraien seme alabei Izon hizkuntzarekin hazi ez dietelako.
Sintaxia
Izon hizkuntzak ez du bereizten pluralean edo singularrean dauden aditzak, eta generoak bereizten ditu, euskarak ez bezala.
Hona hemen adibide batzuk:
Palutrus scapulopunctatus
Palutrus scapulopunctatus Palutrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Saint-Sauveur-des-Landes
Saint-Sauveur-des-Landes Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.341 ziren. Familiak 423 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (46 bakarrik bizi ziren gizonak eta 38 bakarrik bizi ziren emakumeak), 137 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 194 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 499 etxebizitza zeuden, 431 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 49 hutsik zeuden. 495 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 431 etxebizitza nagusietatik 314 bere jabearen bizilekua ziren, 114 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 23 etxek bi zituzten, 52 etxek hiru zituzten, 86 etxek lau zituzten eta 269 etxek bost zituzten. 357 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 151 etxetan auto bat zegoen eta 263 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 845 ziren, horien artean 681 aktiboak ziren eta 164 inaktiboak ziren. 681 pertsona aktiboetatik 650 lanean zeuden (345 gizon eta 305 emakume) eta 31 langabezian zeuden (10 gizon eta 21 emakume). 164 pertsona inaktiboetatik 58 erretiraturik zeuden, 45 ikasten zeuden eta 61 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Sauveur-des-Landes udalerrian 445 unitate fiskal zeuden, 1.216,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 17.767€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 44 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 1 zurgina, 3 argiketariak eta 3 ile apaindegiak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Saint-Sauveur-des-Landes udalerrian 57 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.000 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marcoing
Marcoing Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Marcoing udalerrian erroldatutako biztanleak 1.865 ziren. Familiak 691 ziren, horien artean 149 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 113 bakarrik bizi ziren emakumeak), 197 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 261 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 84 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 779 etxebizitza zeuden, 716 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 756 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 716 etxebizitza nagusietatik 541 bere jabearen bizilekua ziren, 149 alokairuan okupaturik zeuden eta 26 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 17 etxek bi zituzten, 63 etxek hiru zituzten, 192 etxek lau zituzten eta 443 etxek bost zituzten. 529 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 347 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 287 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.242 ziren, horien artean 899 aktiboak ziren eta 343 inaktiboak ziren. 899 pertsona aktiboetatik 821 lanean zeuden (462 gizon eta 359 emakume) eta 78 langabezian zeuden (34 gizon eta 44 emakume). 343 pertsona inaktiboetatik 98 erretiraturik zeuden, 125 ikasten zeuden eta 120 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 67 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 26 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 3 zurginak, 3 iturginak, 5 ile apaindegiak eta 1 albaitaria.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak eta 1 harategia zen.
2000. urtean Marcoing udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Josua Vakurunabili
Josua Vakurunabili (Vatukarasa, Fiji, 1992ko ekainaren 10a), Fijiko errugbi jokalaria da.
2017an egin zuen senior nazioarteko debuta London Sevens-en. 2019ko Singapore Sevens txapelketan, Talde-ideal-en izendatu zuten. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), urrezko domina irabaziko du Fijiko taldearekin, Zeelanda berrikoaren (zilarrekoa) eta Argentinakoaren (brontzezkoa) aurretik  sailkatuz. Hauek osatuko dute Fijiko taldea: Napolioni Bolaca, Vilimoni Botitu, Meli Derenalagi], [[Sireli Maqala, Iosefo Masi Waisea Nacuqu, Kalione Nasoko, Semi Radradra, Aminiasi Tuimaba, Asaeli Tuivuaka, Jerry Tuwai, Josua Vakurunabili eta Jiuta Wainiqolo-k.
Emaitzak
Nadroga Navosa probintziako Vatukarasa herrikoa da.
Metano-ontzi
Gas-ontzi edo metano-ontziak gas natural likidotua (GNL) garraiatzeko jarduten duten itsasontziak dira. Ekoizle diren herrietatik GNL kontsumitzaile diren herrietara eramaten dute. Itsasontzi hauen teknologikoak bereizgarriak eta oso sofistikatuak dira. Hain zuzen ere, gasa -160 °C-tan mantendu behar da ibilbide luzeetan. Itsasontzi hauen garraio ahalmena 30.000 eta 266.000 m3  artekoa da.
Itsas terminologia nazioartekoan LNG (Liquified Natural Gas) moduan ezagutzen dira. Itsasontzi horiek espresuki eraikita daude garraio mota horietarako, eta ezin dira beste motatako karga baterako erabili. Hasieran eraikitzen LNG-ak aukera ematen zuten ere, Petrolio Gas Likidotua (PGL) garraiatzeko GNL-aren garraiatzeko ziurgabetasunaren aurrean.
Historia
Lehenengo metano- ontzia “Methane Pioneer” izan zen, nahiz eta aurretik azterketak egon. Itsasontzi hau jatorriz C1-M-AV1 motatako zamaontzi bat zen; Estatu Batuetan, Bigarren Mundu Gerrako ontzigintza programazioan eraikia. Bere jatorrizko izena “Marline Hitch” zen. GNL Itsas garraioaren ikerkuntzarako hautatua izan zenean “Normarti” izena zeukan.Aukera hau (zamaontzia eraldatzea) ikasi ahal izateko talde bat egin zen Lake Charlesen, Mississippiko estatuan (AEB). Talde hori diseinatu eta erabaki zuen aluminiozko tangak egitea, balsa-egurra islamendua dutela. Gainerako ekipamendua ere erabaki zuen. Kaian egin beharreko proba guztiak egin ostean Lake Charlesetik atera zen 1959ko urtarrilaren 25an Canvey Island-eko (Erresuma Batua) bidean; tangak beterik zituela LNG, 5000 m3. Zama txikia garraiatzen zuen gaur egungo estandarrekin konparatuz gero, baina frogatu egin zuen LNGaren itsas- garraioa posiblea zela.
Egindako zazpi bidaietan eguraldi egoera diferenteak aurkitu zituen zanbulu handiak erangin zituenak eta problemarik gabe pasatu zituen. Honekin batera, frogatuta gertatu zen GNLaren garraioa itsasoan balio zuela.
Frogak bukatuta GLParen garraioan jardun zuen. Esate baterako, bere tangak eraiki ziren posibilitate horretan oso txikiak ziren GNLaren garraio komertzialerako. Urte batzuk beranduago garraiatu zuen soilik GNL zama.
1959tik aurrera probak egiten hasi ziren tanga mota desberdinekin Frantzian. Horretarako, enpresa desberdinek hiru tanga eraiki zituzten. Ponpa eta ekipamendu desberdinak jarri ziren, Gobernu Frantsesak utzirik, “Beauvais” itsasontzia. Itsas-froga gogorrak egin ziren. Harrezkeroztik frantziar industriaren nagusitasuna nabarmendu egin da.
1964an zerbitzuan sartu ziren lehengo gas-ontzi komertzialak, “Methane Progress” eta “Methane Princess”, nahiz eta seguru ez egon arren beraien garapenean GNL garraioan GLP eramateko posibilitatearekin eraiki ziren. 27.000 metro kubikoetako edukiera zuten eta zerbitzuan egon ziren 1986 eta 1997 arte, hurrenez hurren.
1969an zerbitzuan sartu ziren  mintz-tanga zuten lehenengo bi itsasontziak. Oraindik zerbitzuan jarraitzen dute izen desberdinekin: “SFC Artic” y “SCF Polar”.
1973ean zerbitzuan sartu zen tanga esferikoa zuen lehengo itsasontzia, “Norman Lady”; zerbitzuan jarraitzen du izen berdinarekin. "SFC Artic" eta "SCF Polar" itsasontziak eta orain aipatutakoa 75.000 metro kubikoko edukiera zuten.
125.000 metro kubikoko itsasontziak eraikitzen hasi eta gutxira 140.000 metro kubikokoak eraikitzen hasi ziren. Duela gutxi arte, horiek, lehenengoak, neurri estandarrak izan dira. Berriki hasi dira eraikitzen 260.000 metro kubikorainoko itsasontziak.
Motak
Gas-ontziek bi tanga mota izan ditzakete:esferikoa k eta mintzekoak, prismatikoak.
Montlaux
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Metano-ontzi
Motak
GT-96 mintzezko tangetan bi mintz leun Invar 0,6 mm- ko oinarria du. Material horre dilatazio koefiziente termikoa ia-ia zerokoa da. Mintzen artean eta kroskoa eta bigarren mintzaren artean isolamendu kutxak ditu, eta perlita s beterik daude.
Beste biak,Mark III eta CS1, beste mintz batzuen garapenak dira. lehenengo mintza uzkurtua dauka, hau da dilatazioak uzkurdura hauek xurgatzen ditu. Bigarren mintzak beste material batez eginda dago, Mark IIIren kasuan triplex materialaz. GT-96ak baino merkeagoak dira eraikitzen, baino arazoak ekarri dituzte, galera arazoak, bigarren mintz horretan.
Montlaux
Etxebizitza
2007an 137 etxebizitza zeuden, 63 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 66 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 102 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 63 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 53 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Metano-ontzi
Motak
Orain arte itsasontzi hauek oso ondo mantendu dira beraien kontratazio kostu handia eta bi puntuen arteko garraio kontratuen iraupea luzea baitzen. Segurtasun indize onak ematen. Ugaritzen hasi dira eta pleitak gutxitu dira, hortaz armadore asko nor gehiagokoa jokoetan hasi dira kontratu baten bila, zeinetan ez dakiten eta zalantzetan dagoen indizearen mantentzea.
Garraioa
GNLa presio atmosferikoa baino handiago batean garraiatzen da zehazki eraiki diren itsasontzietan. Presio altu hauetan garraiatu ahal izateko (15kPa maximoa izanik) likidotu egiten da -160 °C-raino. Teorikoki -161 °C-taraino egon behar zen, askotan terminaletan tenperatura hori baino altuagoetan bidaltzen dute, -159 eta -159,5 °C artean.
Zamaketarako euste-sistema diseinatuta eta eraiki egiten dira kriogenizazio tenperatura jasan ahal duten materialekin. Pisu espezifikoa aldatzen da karga portuaren arabera; gas likidotuaren portzentaia aldatzen da. Bariazio hori, gas likidatuaren dentsitatea 430 eta 460 kg/m3 artean dago.
Ruská Bystrá
Ruská Bystrá Eslovakiako udalerri bat da, Sobranceko barrutian kokatuta. 11,96 km²ko azalera du eta 115 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1405. urtekoa da.
Metano-ontzi
Garraioa
GNL itsasontzietako zama tangetan mantendu behar da tenperatura bidaia osoan zehar (-159,5º eta 161ºC artean), baina likidoaren tenperatura zati batzuetan lurrunketa gertatu al da irakiteak eraginda. Lurrundutako gas hori normalean erabili egiten da ontzia higiarazteko, galdaretan edota moto r dualetan kontsumitzeko.
Montlaux
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Metano-ontzi
Garraioa
Pleitamendu hitzarmenetan erabakitzen da zein izango den zama maximoa eta zenbat lurrundu daitekeen egunero beroketak eraginda isolamendu onak izan arren. Itsasontzi berrietan galera zama totalaren bolumenaren %0,12 eta %0,15 egoten da.
Montlaux
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Metano-ontzi
Garraioa
Normalean, deskargatzen denean hondar txiki bat uzten da tangetan. Hori lasta bidaia zehar lurruntzen hasiko da eta horren ondorioz tangak tenperatura hotzetan mantenduko ditu. Modu honetan bakarrik hoztu beharko dira zama kargatzerakoan. Hori lortzen da adar zamaketa horrekin, tangetatik ateratzen, lurrunduko da tangako tenperatura hozten behar dugun tenperaturaino.
Montlaux
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Montlaux udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 784 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Metano-ontzi
Propultsioa
Duela gutxi arte propultsio sistema lurrun turbinen bidez zen itsasontzi mota hauetan. Lurrundu den gasa tangetan galdarek kontsumitzen dute lurruna sortzeko. Lurrun honek lehen mailako turbinak mugiarazten ditu, turbosorgailua k eta energia ematen eta beroa itsasontziko berogailuei.
Sistema honekin kontrola dezakezu zenbat gas kontsumitzen duzun, tangetako presioa balio egokietan mantenduz. Egoerak behar balu, utziko luke hauen tenperatura jaistea, eta modu honetan, presioa ere, lurrunketa bortxatu bat eraginda gero galdarek kontsumituko dutena. Galdara hauek kontsumitu dezakete momentu berean fuel olioa, hau gasaren osagarria izango da beharrezko lurruna lortu arte.
Sistema horrek aukera ematen du, ontzia portuan dagoen bitartean lurruntzen den gasa, ainguratuta edo atrakatuta dagoenean, eta ontzia kontsumitzeko behar ez dena. Kasu honetan, gasa galdaretan ere erretzen da, eta sortutako soberako lurruna kondentsadorera bidaltzen da zuzenean.
Gaur egun, motor dualen bidez propultsioa duten edo ohiko itsas motor motelak dituzten ontzi asko eraikitzen dira.
Motor dualen kasuan, gasa edo gasolina kontsumitu ahal dute. Tangetan lurrundutako gasa motor horietan kontsumitzen da, turbinen itsasontzien kasuaren antzera. Gas kopuru egokia kontsumitzea lortzeko, motorrak konbinatzen dira; batzuek gasa, eta besteak, gasolina kontsumitzen dute. Motor bakoitzak erregai horietako bat baino ezin du kontsumitu une bakoitzean. Ezin da aldi berean kontsumitu, galdaren kasuan bezala. Konbinazio horiek egin ahal izateko, ontzi horiek lau motor izaten dituzte normalean.
Ohiko itsas motor motelak dituzten ontziek bi motor dituzte. Motor horiek erregai likidoak, fuel olioa eta gasolioa baino ezin dituzte kontsumitu. Lurrundutako gasa propultsioa egiteko erabili ezin dutenez, likidotze planta bat dute. Lurrundutako gas guztia erlaxatu eta tangareetara itzultzen da.
Plantak huts egiten duen kasurako, gas errauskailu bat daramate.
Aurrerapen teknologikoei esker, gero eta ontzi eraginkorragoak eraikitzen dira, boil-off efektua murrizteko gai direnak (gas bihurtzen den GNL). Aurrerapen horiei esker, gutxieneko gas kopuru horiek berrerabiltzen dira ontzirako erregai gisa, eta gainerakoa berriz ere GNL bihurtzen da.
Gaur egungo ontziteria
2008an 160 metano-ontzitikgora zeuden. Aurreikuspenek seinalatzen dute itsasontzi hauen eskaera 2015ean bikoiztuko dela, meta-ontzi handiagoekin, bere edukiera 200.000m3 zamaketa nagusiagoekin.
Eskala txikiko gasontzietan (40.000 m3 baino gutxiagoko itsasontzietan), bere tamainaren zehaztasun hoberena erabakiko da bere eraikiko den helburuaren funtsioz. Eraiki den tamainaren kalkulu hoberena ezaugarri hauek jarraituz: garraiatuko den bolumena, helmuga eta itsasontziaren ezaugarriak.
Saint-Oradoux-de-Chirouze
Saint-Oradoux-de-Chirouze Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
33/01 auzia
33/01 auzia 18/98+ auziaren barruan Amnistiaren Aldeko Batzordeak eta Askatasunaren aurkako eginbide guztiak biltzen dituen Espainiako Auzitegi Nazionalaren auzia da. Auzi honetan emandako epaian 10na urteko zigorra ezarri zizkien Joan Mari Olano, Julen Zelarain eta Aitor Jugori eta 8na urte amnistiaren aldeko mugimenduko beste 18 kideri. Era berean, legez kanpokotzat jo zituen Amnistiaren Aldeko Batzordeak eta Askatasuna eta beraien desegitea agindu zuen, erakunde terorristak direlakoan. Espainiako Auzitegi Gorenak epaia berretsi zuen, baina Aitor Jugo absolbitu zuen.
Saint-Oradoux-de-Chirouze
Biztanleria
2007an Saint-Oradoux-de-Chirouze udalerrian erroldatutako biztanleak 84 ziren. Familiak 39 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 23 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
33/01 auzia
13 atxiloketa
2001eko urriaren 31n Amnistiaren Aldeko Batzordeen aurkako polizia-operazioa agindu zuen Baltasar Garzon instrukzio-epaileak. Operazio hartan 13 lagun atxilotu zituzten, AABetako bozeramaileak eta koordinatzaile publikoak guztiak ere.
Saint-Oradoux-de-Chirouze
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 90 etxebizitza zeuden, 38 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 49 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 88 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 38 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 6 etxek hitu gela zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 28 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
33/01 auzia
Abokatuen bulegoak
2001eko urriaren 30etik 31rako gauean, Poliziak Baltasar Garzonen aginduz Amnistiaren Aldeko Batzordeek erabiltzen zituzten lokal batzuk arakatu zituen. Horien artean, Gipuzkoako eta Iruñeko Abokatuen Elkargoan erregistratuta dauden bi abokatu-bulego ere arakatu zituzten. Arantza Zulueta abokatuak Garzoni jakinarazi zion abokatu batzuen bulego profesionalak miatzen ari zirela, baina Garzonek miaketarekin jarraitzea erabaki zuen, bulego horiek Amnistiaren Aldeko Batzordeen lokaletan zeudelakoetan-edo, nahiz eta Hernaniren kasuan bi solairu beherago egon. Hala ere, bulegoak zigilatu eta abokatuen ordenagailuak eta dokumentazioa eraman zituzten. Gerora zigilua kendu eta material guztia itzuli zizkieten abokatuei, disko gogorren eta dokumentazio guztiaren kopiak egin ondoren.
Saint-Oradoux-de-Chirouze
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
33/01 auzia
Garzonen iritziak
Epaile horren iritziz, frogatuta zegoen "AABetako kide diren aldetik, erakundean dagokien lana egiten dute, ETA-KAS-Ekin egituraren barruan daudela jakinik, eta guztiek ere erakunde terroristaren zerbitzura dihardute". Horrez gain, ETA "delituzko jarduera zabal, integral eta molde askotariko bati kohesioa, zentzua eta helburuak ematen dioten egitura multzo bat" dela esan zuen Garzonek, eta ETAren helburua "Konstituzioaren ordenua iraultzea" dela, "horretarako, Espainiako lurraldearen zati baten zatiketa edo "autodeterminazioa" lortuz eta bake publikoa larri urratuz". Arrazoibide hor justifikatzeko AABen jardueren laburpentxo bat agertzen da autoan, eta jarduera hauek aipatzen dira, besteak beste: "ETAko presoen kolektiboa kontrolatzea, kolektibo horretako kideak eta arduradunak beren bulegoko abokatu batzuen bidez lotuz eta harremanetan jarriz. Kolektibo horren barne kohesioa ziurtatzea eta multzo horrek antolakundearen diziplina organikoa betetzen duela egiaztatzea. Laguntza eta finantzazioa ematea presoei, iheslariei eta beste herri batzuetan bizi diren ETAko kideei. ETAk darabiltzan moldeen osagarri diren borroka moldeak koordinatu eta bultzatzea preso-kolektiboaren mobilizazioei babesa emateko. ETAko presoen eskubideen ustezko urraketak eragiten duen sentiberatasunaz baliatzea, erakunde horren egitura operatiboa osatzeko jendea kaptatuz erakundearentzat". bi abokatu-bulego ere arakatu zituzten,
Saint-Oradoux-de-Chirouze
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 53 ziren, horien artean 35 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 35 pertsona aktiboetatik 30 lanean zeuden (17 gizon eta 13 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 18 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
33/01 auzia
15 inputatu gehiago
Arrazoibide horri jarraiki, Garzon epaileak beste 15 lagun inputatu zituen 2001eko azaroaren 15eko auto baten bidez.
Saint-Oradoux-de-Chirouze
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
33/01 auzia
Beste atxiloketa bat
2001eko abenduaren 3an berriz, Juan Mari Olano Amnistiaren Aldeko Batzordeen koordinatzaile nazionala atxilotu zuten Baionan. Geroago Espainiako Estatura estraditatu zuten.
Saint-Oradoux-de-Chirouze
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
33/01 auzia
AAB legez kanpo
2001eko abenduaren 19an Baltasar Garzonek beste auto bat eman zuen aurreko autoen arrazoibide berberak erabiliz, eta Amnistiaren Aldeko Mugimendua legezkanpotu eta haren jarduerak legez kanpokotzat jo zituen.
Saint-Oradoux-de-Chirouze
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
33/01 auzia
Askatasuna legez kanpo eta bost atxiloketa
Auzi horren barruan, beste auto bat eman zuen 2002ko otsailaren 5ean, Askatasunaren jarduera ere legez kanpo utziz, Amnistiaren Aldeko Mugimenduak hasitako lanarekin jarraitzen duelakoan eta, hortaz, epailearen iritziz, "erakundeen arteko jarraipena" dagoelako bi erakundeen artean. 2003ko otsailaren 5ean beste polizia-operazio bat egon zen: Askatasunako bost kide atxilotu eta miaketan egin zituzten haien etxeetan eta Etxeraten Bilbo, Hernani eta Gasteizko egoitzetan.
Prozesatze autoa
2002ko urriaren 29an Baltasar Garzonek prozesatze-autoa eman zuen, fiskalak irailaren 25ean egindako prozesatze eskaerari jarraiki.
Eginbide guztiak bilduta
2003ko otsailaren 6an aurretiazko eginbide guztiak 33/01 sumarioan biltzeko agindu zuen 5. Instrukzio Epaitegi Zentralak
Fiskalaren behin behineko eskaera
2005eko ekainaren 17an Espainiako Auzitegi Nazinaleko fiskal Enrique Molinak egindako behin behineko kalifikazioan 10na urteko espetxe zigorra eskatu zuen 27 auzipetuentzat, ETAko kide izatea leporatuta.
Epaiketaren hasiera
Espainiako Auzitegi Nazionaleko Penal Aretoko Laugarren Sekzioak 2008ko urtarrilaren 29an zabaldu zuen auto baten bidez esan zuen epaiketa urte bereko apirilaren 21ean hasi eta uztailaren 23an amaituko zela.
Tribunala
Teresa Palacios, tribunaleko presidente eta epaiaren idazlea, Carmen Paloma Gonzalez Pastor eta Juan Francisco Martel magistratuek osatu zuten auzi honetako tribunala. Fiscala, Carlos Bautista izan zen.
Epaiketaren egutegia
Epaiketa apirilaren 21ean hasi eta ekainaren 18an amaitu zen. Hasiera batean aurreikusitako denbora laburtu zen auzipetuek defentsa juridikoari uko egin eta defentsak eskatutako lekukoak 250 izatetik 14 izatera jaitsi zituelako.
2014ko Flandriako Tourra
2014ko Flandriako Tourra txirrindularitzako lasterketa klasiko honen 98. edizioa izan zen. 2014ko apirilaren 6an egin zuten Brujas eta Oudenaarde artean, 259 kilometroko ibilbidearekin. Ibilbidean 17 mendate igo zituzten. Proba UCI World Tourren zati izan zen.
33/01 auzia
Epaiketaren egutegia
Apirilaren 21ean auzipetuen deklarazioarekin hasi zen epaiketa. Auzipetuek uko egin zioten fiskalaren eta "Asociación de Victimas del Terrosimo" elkarteko akusazio partikularreko abokatuaren letratuari erantzuteari eta euren abokatuek egindako galderak bakarrik erantzun zituzten. Deklarazio horretan defentsa juridikoari uko egiten ziotela adierazi zuten. .
Beti Galizian
Beti Galizian (jatorrizko izenburua galizieraz: Sempre en Galiza) Alfonso Daniel Rodríguez Castelaok idatzitako politika saiakera bat da, bai eta galiziar nazionalismoaren oinarrizko idazlanetako bat ere.
33/01 auzia
Epaiketaren egutegia
Apirilaren 28an, Fiskalak eta AVTk eskatutako lekukoek deklaratu zuten: Jorge Olaiz Rodrigez, Susana Atxaerandio Alesanko, Ibon Aranalde Ijurko eta R-44482-S eta S-19290-Q zenbakiko Guardia Zibilek, azken hauek babestuta. .
Beti Galizian
Liburua hau Castelao beraren hainbat artikulu, saiakera eta hitzaldiz osatua dago, bai eta idazlan honetarako bereziki prestaturiko materiala ere. Liburuaren sarrera den Adro idazlanak 1935an Badajoz hiritik A Nosa Terra aldizkarirako idatzitako artikuluez osatua dago. Liburuaren lehenbiziko zatia 1937an Valentzia eta Bartzelona hirien artean idatzia dago. Bigarren zatia New York hirian eta 1940ean Buenos Aires hirira zeraman bidaian zehar idatzi zuen. Gainontzekoa 1942-1943 bitartean Buenos Airesen idatzi zuen.
Liburua lehenbizikoz 1944ko martxoaren 14an Artes Gráficas Bartolomé U. argitaletxearen eskutik argitaratu zen, Galiziara klandestinoki iritsi zelarik.
33/01 auzia
Epaiketaren egutegia
Apirilaren 29an H-76647-P, L-28205-A, M-64905-Z eta V-92991-D zenbakiko Guardia Zibilek deklaratu zuten, babestuta. .
Pandaka bipunctata
Pandaka bipunctata Pandaka generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
33/01 auzia
Epaiketaren egutegia
Apirilaren 30ean 13 ertzainek deklaratu zuten Bilboko Auzitegi Probintzialetik, bideokonferentziaren bidez. .
Inocencia Arangoa
Inocencia Arangoa Figueroa (Altza, Gipuzkoa, 1884ko uztailaren 3a - Madril, 1935eko irailaren 25a) gipuzkoar margolaria izan zen.
33/01 auzia
Epaiketaren egutegia
Maiatzaren 6an, beste 28 ertzainek deklaratu zuten Bilboko Auzitegi Progintzialetik, bideokonferentziaren bidez. .
Lonchura caniceps
Lonchura caniceps Lonchura generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Benandanti
Benandantiak, italieraz "ibiltari onak", XVI. eta XVII. mendeen artean Friuliko lurraldean zehar zabaldutako kultu Kristau landatar baten partaideak ziren. Haien oinarria lurraren emankortasuna bermatzea zen.
Inocencia Arangoa
Vicente Arangoa Matxiandiarena eta Elisa Figueroa Villarren alaba, 12 anai-arreben arteko hirugarrena zen. Emilio García Martínez madrildar arkitekto eta margolariarekin ezkondu zen. Alejandrino Irureta tolosar irakaslearekin hasi zen bere arte-ikasketetan, eta gero Margolan, Eskultura eta Irarlanen Goi Mailako Eskolan jarraitu zuen. Madrilgo Arte Ederretako Erakusketa Nazionaletara joan zen 1901 eta 1930 urteetan. Urte batzuk bizi izan zituen Oviedon, geroago Madrila joan zen bizitzera, eta bertan irarlanetan aritu zen. Bere lan aipagarrienak honako hauek dira: Samotraziaren garaipena, Eguna, Arantzako umea eta Nadongo harana.
Benandanti
Benandantien oinarrizko helburua zorginen gaiztakerien aurka egitea zen, maiz Malandanti izena jasotzen zutenak. Honekin, Benandanti goitizenak beste zentzu bat hartzen zuen: "Ona egiten dutenak".
Inocencia Arangoa
Biografia
Haurtzaroan, 1891ko Euskal Lore Jokoetan parte hartu zuen, eta 15 urtetik beherakoen artean irakurketa-ariketetan saritua izan zen. Alejandrino Irureta margolariarekin trebatu zen eta Madrilgo Margolan, Eskultura eta Irarlanen Eskola Berezian ikasi zuen, eta hiri horretan finkatu zen gero. Francisco Pradillaren ikasle izan zen eta irartze-teknikan ere aritu zen. 1899-1900 ikasturtean teoria eta historia jakintzagaiko domina lortu zuen, eta 1901ean Diario del Comercioren arabera lehiaketara aurkeztu zen Erroman artista pentsioduna izateko, José Alea y Rodríguez margolari gaztearen heriotza zela-eta hutsik geratu zena. Lehiaketa horrek eztabaida mediatikoa sortu zuen garai hartan. Inocenciaren kontrako betoa jartzeko saiakera izan zen hura, emakumea zelako. Egunkarietako editorialen arabera badakigu 1901eko maiatzaren inguruan gertatu zela. Eztabaida horretan, José Parada y Santín margolari eta kazetariaren laguntza izan zuen, Inocenciaren aldeko kanpaina sustatu zuen Madrilgo El Liberal egunkarian argitaratutako artikulu baten bidez. Beste egunkari batek ere, La Unión Vascongadak, desadostasuna agertu zuen Inocencia Arangoaren kontrako betoarekin. Margolaria eragotzi nahi zutenen aurka artikulu bat erreproduzitu zuen, aurkezteko zuen eskubidea defendatzeko. “(...) Inocencia Arangoa andereñoak baldintzak ditu bere izena margolari ospetsuenen artean jarri ahal izateko; orduan, zergatik ukatu behar zaio besteei emandako laguntza? Zergatik ez zaizkio inspirazio eta talentua erakusteko erraztasunak eman behar? Emakumea delako. Jenioak ez du sexurik, eta artea maitasuna bezalakoa da; aurkitzen den tokitik jaso behar da, identifikazio-txartel pertsonalik eskatu gabe edo bestelako ikerketetan sartu gabe (...) "
Benandanti
Benandantien tradizioak lehenengo aldiz eta sakonen aztertu zituen historialariak Carlo Ginzburg izan zen. Italiar historialariak geratzen ziren garaiko erregistroak ikertu zituen 1960ko hamarkadaren hasieran, "Gaueko guduak: sorginkeria eta nekazari-kultuak XVI. eta XVII. mendetan" liburuan aurrerago argitaratu zituenak. Ginzburgek egindako interpretapenaren ustez, Benandantiek "lurraren emankortasunarekiko kultua" jarraitzen zuten eta "uzten zein nekazal eremuaren emankortasunaren defendatzaile" gisa identifikatzen zuten bere burua. Are gehiago, haren ustez kultu honek osatzen zuen talde txiki bat soilik, europar tradizio aurrekristauan oinarritutako sinesmen talde handiagoaren barne, garaiarako nagusiki galduta. Antzekotasunak aurkitu zituen garai berean Livonian garatu zen gizotsoen sinesmenean.
33/01 auzia
Epaiketaren egutegia
Maiatzaren 7an defentsak proposatutako lekukoak hasi ziren deklaratzen. Egun honetan Martxelo Otamendi, Unai Romano, Edurne Brouard, Arantza Lasa, Goreti Ormazabal, María José Campos eta Usoa Esteban Nietok deklaratu zuten. .
Benandanti
Kultuaren jatorri Paganoa
Kultua Ipar-Erdialdeko Europatik garraiatutako tradizio paganoetan oinarritzen zen, germaniar zein eslaviar esparruetan zabaldu egin zirenak. (Hala nola Frau Holleren pertsonaia germaniar kasuan eta krasinikien sinesmena Dalmazia aldean, "Espirituaren borrokalariak"). Sinesmena Italiako Ipar-Ekialdeko lurraldetara iritsi egin zen, garaian nagusiki Habsburgotarren zein Veneziarren kontrolpean, eta Friulitik Vicenza, Verona, Istria eta Dalmaziara zabaldu egin zen. Ginzburgek sinesten du Benandantien kultu zehatza, aldaketa txikiekin, "Alsaziatik Hessenera eta Bavariatik Suitzara" zabaltzen zela.Kultuaren jatorri paganoa ikusi dezakegu baita 1600. urtetik aurrera aipatutako "Hildakoen Prozesioak" aztertzerako orduan. Hildakoen Prozesioak, dirudienez, hasiera bateko gaueko bateratzetatik garatutako sinesmen berri bat zen, non Kristautasunaren aurreko jainkosa batek, normalean Diana ala Holda (Diana jainkosa erromatarra eta Holda jainkosa germaniarra izanda, biek funtzio bera zeukaten.) Dianaren kultu "prozesionala" ez zen Benandantiek asmatutako zerbait, jada aurretik Italian hainbat kasu aurkitzen dira antzeko gertakizunei buruz. 899. urtean aurkitzen ditugu Prümeko Reginoren idatzietan, Diana ala Herodias jainkosa jarraituz, normalean emakumeak gauetan landetara ateratzen. 1310 urterako jainkosek bat egin zuten "Herodiana" izena hartu arte. Momentu honetan apaiz Kristauek Herodiana deabruarekin lotzen hasi ziren, bien aurka aldi berean egiteko. Ikusi daitekeenez, emaitza pobreak izan zuten sinesmenen aurka egiterako orduan. Posiblea da, baita, Diana eta prozesioen arteko lotura hasiera batean Elizak berak egin izanda, aurrerago barneratuta geratu arte, Sabina Magliocco historialariak proposatzen duen bezala.
Testuinguru sozio-erlijiosoa
Benandantien sinesmena zabaldu zen garaia, XVI. eta XVII. mendeak, errepresio erlijiosoaren zabalkundeaz markatutako garai bat izan zen. 1517an Martin Luterok argitaratutako tesien ostean, aurretik Mendebaldeko Europan egondako batasun erlijiosoa kolokan jarri egin zen. Katolizismoaren banatzearen ondorioz aurreko laxotasun eklesiastikoa alde batera utzi egin zen "etsai erlijiosoa-herejea" hurbilago zegoelako mendebaldeko monarkiengan baita Aita Santuarengan ere. Honengatik, hainbat mendez existitutako eliza lokala, apezpikuengatik aldenduta eta Aita Santuarengatik are gehiago banatuta, presio berria, oso handia, jaso zuen lurralde katolikoak ziren guneetan errituak amankomunean jartzeko. Gainera, Elizak "paganoak" uste zituen praktikak amaitzeko agindua eman zuen, tradizio kristaua sortu zenetik amalgamatu egin zirenak lurraldetan zehar. Benandantien gorakada testuinguru honetan erakusten du tradizio hauek ez zirela azkar desagertuko.
Superstizio, sinesmen edo kultu hauei Martín Gelabertó Vilagran historialariak hiru jatorri ezberdin eman zizkien: "diaboliko-sorgindarra" (diabólico-brujeril), "natural-paganotarra" (natural-pagano) eta Kristaua (Cristiano). Benandantien kultua, ondorioz, bigarren jatorria zeukala baieztatu daiteke, haren oinarrizko funtzioak tradizio pagano naturalean aurkitzen ditugulako. Benandantien gorenaldiaren testuinguruan Gelabertók beste hainbat adibide ematen ditu bere idatzietan sinesmen tradizionaletan oinarritutakoak, hala nola ekaitzak (eta barnean zeramaten sorginak) uxatzeko zaratak egitea, Espainian zehar oso zabalduta. Honekin, ikusten da aurretik aipatutako elizaren deszentralizazioa Erreformara arte, sinesmen hauen kontrolgabeko zabalpena zein Kristautasunaren aurreko sinesmenen biziraupena baimendu zuena.
Ezaugarriak eta garapena
Benandantiek kongregazio txikietan antolatu egin ziren herrixken inguruan, haien babesa bermatzeko sorginen zorigaitzengan. Ginzburgek aztertutako iturrietan deskribatzen da nola "Benandantiek gauetan ateratzen ziren herrietatik hurbil kokatutako belardietara eta, emakumeak zein gizonak, mihilu adarrekin eskuetan dantzak, jolasak etab. egiten zutela, haien ustez 'sorginak' uxatzeko. Jarraian herrietara igarotzen zuten ura edo ardoa 'sorgin' haietatik babesteko." Gertakizun hauek normalean ostegunetan gertatzen ziren. Benandantiek zin egiten zuten "sorginak" existitzen zirela, eta haiek haien aurka egiten zutela haien borroka erritualen bidez. Dirudienez, bere burua "sorgin" gisa identifikatzen zutenak bazeuden ere. Hala ere, 1575. urte inguruan Friuliko inkisidoreak aipatuko zuen bezala; Benandanti hauek ez zuten "ez deabruaren alde egiten (deabrua ez da aipatuta agertzen), ez da fedearen aurka egiten, ezta sakramentuen aurka ere." eta aske utzi zituen. Hala ere, 1580an beste inkisidore batek haien aurka gogor ekiten dio, "sekta diaboliko" gisa identifikatuz sorginekin izandako erlazioagatik. Aipatu beharra dago baita preso hartutako Benandanti batek sorginen izenak eman nahi izan ez zituela "ez etsai ez aldekoen aurka egin nahi zuelako." Honek inkisidorearen begietan Kristautasunaren aurkako garapen bat zen. Gainera, galdetutako beste Benandanti batzuek "aingeru gidari" baten figura aipatzen zuten, jainkoa ez zena baizik eta gizona. Honek jada erakusten zuen kultua eboluzionatu egin zuela zabaltzen ari zen bitartean. Aipatzen da baita nola, zabalkunde honetan, inkisidoreek hainbat partaide atxilotu zituela Friul osoan zehar denbora gutxian.
Benandantiak errekrutatzeko orduan, Carlo Ginzburgek errekrutatu guztiek "alkandorarekin" jaio zirela, hau da, mintz amniotikoaz babestuta, aipatzen du. Garaian mintz amniotikoa garrantzi magikoa zeukan arlo askotan, ez soilik Benandantientzat. Mintz amniotikoak, dirudienez, hainbat botere ezberdin ematen zien parte-hartzaileei, hala nola gauean ikusteko erraztasuna eta "animali-forma" lortzeko ahalmena, gizaki gorputza alde batera utzita gauetan zehar. Aipatzen du baita nola partaide berriek, 20 urte ingurukoak, mintz hura eraman behar dutela haien borroketara eta soilik hamar urtez borrokatu egon eta gero aske geratzen zirela.