cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Eagle Has Landed
Argumentua
Baina erreka batean maniobretan ari direla, heurei begira ari zaien neskato bat uretara erori eta itotzear dagoela, taldekide batek hura salbatu baina nahigabean bere alemaniar uniformearen zati bat ikusgai jarriko du, bere benetazko nortasuna herritarren aurrean agerian lagaz.
Steiner kolonelak. beren ekintzak arrakasta izan dezan, herritar guztiak bahitu eta elizan giltzaperatzea beste irtenbiderik ez du izango. Baina guztia ikussi berri duen herriko neska gazte bat Grey andrearen etxera joan eta xaloki alemaniarrek herria bereganatu dutela aipatuko dio, bera ere alemaniar espioia dela jakin gabe, hortaz Grey andreak neska gaztea tiroz hiltzen saiatuko da, halere neskak ihes egitea lortu eta herritik hurbil kokatua dagoen estatubatuar unitate militar baten kanpalekura ailegatu eta jazotakoaren berri emango die.
Honenbestez, eskarmenturik gabeko Pitts kapitainak(Larry Hagman) bere goi agintariei deus ere informatu gabe eta bera buru dela estatubatuar militar talde batekin herrira bertaratuko da, alemaniar espioiak aisa menperatuko dituelako ustetan. Baina estatubatuarrek alemaniarrak errenditzen saiatzean, baina alemaniarrek tiroz ongietorria egin eta estatubatuarrek hildako eta zauritu ugari izango dituzte. Amaiera guztiz ezustekoa eta harrigarria izango da.
La Chapelle-Anthenaise
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Grekoaren museoa
Grekoaren museoa (Museo del Greco), lehen Grekoaren Museo Etxea bezala ezaguna, Doménikos Theotokópoulos margolariari Toledo hirian (Espainia) eskainitako museo-etxea da. Grekoa bezala ezagunagoa, Kretan (Grezia) jaio baitzen, bere obraren zatirik handiena Gaztelako hiri horretan ekoitzi zuen. Erakundea 1911n inauguratu zen, artistaren ahalik eta koadro gehien biltzeko asmoarekin. Denbora luzean margolariak lan egiteko erabili zuen etxea zela pentsatu zen, baina birsorkuntza da. Kultura eta Kirol Ministerioari atxikitako museoa da, Arte Ederren Zuzendaritza Nagusiaren kudeaketa esklusibokoa. Museoan beste margolarien lanak ere badira: Luis Tristán, Raimundo Madrazo, Joaquín Sorolla.
Bilduma
Museoak gutxi gorabehera Grekok eginiko hogei bat mihise gordetzen ditu.H orien artean nabarmentzekoak dira Apostolutza multzoa, kontserbatzen diren guztien artean kalitaterik handienekotzat jotzen dena. Beste lan aipagarriak San Petriren malkoak, bertsio onenetako bat, Diego de Covarrubiasen eta bere anaia Antonioren erretratuak, San Bernardinoren Erretaula — Prado Museoak gordailuan utzitakoa — edo Toledoko bista eta planoa, agian erakundearen piezarik esanguratsuena. Era berean, 2021ean, Kultura Ministerioak Gurutziltzaketa obra erosi zuen Grecoren Museorako, kretarraren lehendabizikoa museoa sortu zenetik.
Museoak Luis Tristanen obra sorta bikaina ere badu. Tristan Grecoren dizipulurik onentzat jotzen da; bere lanetan bere maisuaren arrasto sendoa eta Erroman egindako prestakuntza-egonaldian ezagutu zuen Caravaggismoaren sustraiko naturalismoa batu zituen. Jasotako beste autore batzuk honako hauek dira: Jorge Manuel Theotocópuli, Grekoaren semea —, Alonso Sánchez Coello, Bartolomeo Passerotti, Francisco Herrera Zaharra, Juan Bautista del Mazo, Juan de Valdés Leal, Joaquín Sorolla eta Raimundo Madrazo.
Hendrik-Ido-Ambacht
Hendrik-Ido-Ambacht Herbehereetako Hego Holanda probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 26.864 biztanle zituen.
Beneuvre
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 59 ziren, horien artean 45 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 45 pertsona aktiboetatik 42 lanean zeuden (21 gizon eta 21 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Aseraggodes melanostictus
Aseraggodes melanostictus Aseraggodes generoko animalia da. Arrainen barruko Soleidae familian sailkatzen da.
Beneuvre
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
2000. urtean Beneuvre udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 590 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bom Jesus (Paraíba)
Bom Jesus Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Elisabeth Schwarzkopf
Elisabeth Schwarzkopf (Jarotschin, Prusia —gaur egun Polonia—, 1915eko abenduaren 9a - Schruns, Austria, 2006ko abuztuaren 3a) britainiar sopranoa izan zen, jatorriz alemaniarra.
Bizitza
Schwarzkopfen ahotsaren distirak eta intonazioaren edertasunak berehala eman zioten ospea. 1949an Herbert von Karajanek Mozarten Figaroren ezteiak kantatzera gonbidatu zuen Salzburgoko Jaialdira. Urte horretan bertan italiar entzuleak liluraturik utzi zituen Milango Scalan. 1953an Estatu Batuetan egin zuen debuta (New Yorkeko Carnegie Hall, San Franciscoko Opera). 1971. urtetik aurrera errezitalak besterik ez zituen eman, eta 1979an utzi zituen antzokiak, irakaskuntzan aritzeko.
Club de Remo Lodosa
Club de Remo Lodosa Lodosako arraun taldea da.
Kluba
Ebro ibaiaren ertzean Medianil inguruan dago egoitza eta bertan entrenatzen dute arraunlari lodosarrek. Hainbat Espainiako txapelketa irabazi ditu yola modalitatean.
Pietro Bacci Aretino
Pietro Bacci Aretino (Arezzo, 1492ko apirilaren 20a - Venezia, 1556ko urriaren 21a) Italiako idazlea izan zen. Hamahiru urte zituela ihes egin zuen etxetik; hemeretzirekin Erromara joan zen eta handikien zerbitzura jarri. Gero, Medicitarrek, Leon X.ak eta Klemente VII.ak eman zioten babesa. Orduan ekin zion idazteari eta Europako errege, elizgizon eta printze ahaltsuenak ezagutu zituen. Horiek guztiak haren lumaren beldur ziren, gehien ordaintzen zuenaren alde jartzen baitzen. Hainbeste etsai zituenez, Venezian gorde behar izan zuen (1527).
Bere komedietan garaiko gizartearen sogile gupidagabe bezala ageri da: La Cortigiana (1525); Il Maresciallo (1527); L´Hipocrito (1543) eta Il Filosofo (1546). Baditu poema irrigarriak ere: Pasquinate (1520). Gizartearen hipokresia salatu zuen: Dialogo delle corti (1538). Sei elkarrizketak osaturiko Ragionamenti (1536 eta 1556) izenburuko poemak gortesauen lanbidea du gaitzat eta XVI. mendeko gizarte klase nagusiaren bizitza sentsual eta ustela deskribatzen du. Gutunetan ere Lettere volanti, 1537-1557 mende hartako ohiturak jartzen ditu agerian.
Arroz urez
Arroz urez 2021ean Mikel Antzak (Mikel Albisuren izengoitia) plazaratutako saiakera da. Liburuan oroimen pertsonalak eta bizipenak, Burgosko prozesuaren gertaerekin eta epaiketa hartan egon ziren protagonistekin izandako elkarrizketekin nahasten dira. Gogoeta horietan tortura, espetxeen bizitza eta biolentzia protagonistak dira, nolabait, collage handi baten gisa: "Azkenean, collage moduko bat atera zaidala uste dut, puska autobiografiko desberdinez osatutakoa".
Izenburua
Izenburuaren esanahia liburua irakurri behar da. Hamaikagarren kapituluan Antton Karrera Mikel Antzari azaldu zion nola bidaltzen zituzten mezuak espetxe barrutik kanpora; sistema arroz urez liburuetako lerroarteetan idaztea zen. Idatzi ondoren ez da ezer irakurtzen; idatzitako letrak ateratzeko eta irakurtzeko paperaren gainean plantxa bero bat jarri behar da.
Edukia
ETA erakundearen sorrera eta amaiera azaltzen zaizkigu liburuan, hau dena autorearen bizitzari lotuak. Era pertsonal batez, Mikel Albisuk introspekzio ariketa sakona egiten du, Txabi Etxebarrietarekin hasi eta tia Luzirekin bukatuz. "Hasieraren eta bukaeraren muturrak lotzeko hari gidaria da Burgosko Auzia, mende erdi igaro den honetan autoreak auzipetuetako zenbait elkarrizketatu baititu, eta haien testigantzak kontakizunaren atzeko oihala osatzeko moduan josi. Eta, lerroartean arroz urez idatziak, gure herrian ikusezin gorde behar izan direnak agerian geratuko dira". "Tartean, nire bizipenetan oinarritutako gertakariak txertatu ditut. Ariketa pertsonal moduko bat izan da, errelatoaren batailan sartzeko inolako asmorik gabe egindakoa". "Gure baitatik idatzi behar dugula uste dut" zioen egileak liburuaren aurkezpenean.
Trilogia
Liburuak "trilogia baten parte" izan nahi du. Hasieran Burgosko auzia. Iraultza eta bizi! komikia izan zen eta testua hura argitzeko izan behar zen, azkenean gorputz propioa izan arte. Aipatu komikia Pessoak atera zuen kartzelatik Sarrionandia antzezlanarekin batera osatuko zen multzoa.
Walkabout
Walkabout (euskaraz harat-honata edota txangoa) Australiako aborigenen hastapen erritu bat da. Hau nerabetzaroan burutzen da eta errituak irauten duen sei hilabete inguruko denboraldian zehar gaztea outback edo basamortuan bizi da.
Praktikan arbasoen aztarnak jarraitu eta haien heroi heroi egite edo ezaugarriak imitatzen saiatzen dira. Basamortuko ibilaldi luze hauek euren artean urrun dauden herrien arteko hartu emanetan garrantzia dute (bai materialki zein espiritualki).
Curvelândia
Curvelândia Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Garrulax canorus
Garrulax canorus Garrulax generoko animalia da. Hegaztien barruko Leiothrichidae familian sailkatua dago.
Queer as Folk (Erresuma Batua)
Queer as Folk Erresuma Batuko komedia telesail bat da. Russell T Davies galestar gidoigileak sortu eta Aidan Gillen, Craig Kelly eta Charlie Hunnam aktoreek antzeztu zuten. 1999ko otsailaren 23tik 2000ko otsailaren 22ra Channel 4 katean aireratua izan zen.
2005ean AEBetan eta Kanadan izenburu berdineko berregokitzapen telesaila'' aireratu zen.
Argumentua
Telesailak Manchester hirian bizi diren hiru multil gazte homosexualen gora beherak azaltzen ditu: Stuart Allen Jones (Aidan Gillen) sexualki oso aktiboa eta arrakastatsua da, haren urte askotako adiskidea den Vince Tylerri (Craig Kelly) mutilagunak topatzea zailagoa egiten zaiona, eta Nathan Maloney (Charlie Hunnam) armairutik atera berria den eta beregan oraindik konfidantza askorik ez duen 15 urteko nerabea.
Acanthostega
Acanthostega (teilatu arantzatsua) tetrapodo genero iraungi bat da, argiki besoak zituen lehen ornodunetako bat. Devoniar garaiaren amaieran agertu ziren, eta Sarcopterygii eta animalia guztiz lurtarren artean erdibidean zegoen.
Sailkapena
Sailkapen hau Swartzen proposamenaren araberakoa da:.
Alcolea
Alcolea Almeriako udalerria da, Alpujarrakoa. 2006an 966 biztanle zituen.
Astrakhan (argipena)
Astrakhan Errusiako hiri bat da. Hiri honekin zerikusia duten honakoa ere izan daiteke:
Physopyxis lyra
Physopyxis lyra Physopyxis generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.
Aralarko natura parkea
Aralarko natura parkea Aralarko mendilerroan kokaturiko Euskal Autonomia Erkidegoko bigarren natura parkea da, Goierri eta Tolosaldean kokaturikoa
Deskribapena
Aralar aldea, Gipuzkoan kokaturik, paisaien edertasunagatik eta flora zein faunaren berezitasun eta aniztasunagatik nabarmentzen da. Naturgune hau babestea funtsezkoa da Euskal Autonomia Erkidegoan alde gutxitara hedatzen diren espezie askoren kontserbaziorako. Abeltzaintza oso garrantzitsua da Aralarren, eta mendikatean zehar banatzen diren monumentu megalitiko ugariek erakusten duten bezala, lurralde honetan antzinatik praktikatzen den erabilera. Gipuzkoan tradiziorik handieneko mendialdeetarikoa da, eta bertan egiten den jolas erabilera ere garrantzi handikoa da.
Aralarko Parke Naturalak 10.956 hektareako azalera biltzen du bere baitan, Gipuzkoako Abaltzisketa, Amezketa, Ataun, Lazkao, Tolosa eta Zaldibiako udal mugarteei eta Enirio-Aralar mankomunitateko lurraldeari dagozkienak.
Puerto Plata probintzia
Puerto Plata probintzia (Provincia de Puerto Plata) Dominikar Errepublikako probintzia bat da. 1.852,9 km²ko azalera du eta 2014ko estimazioen arabera 498.232 biztanle zituen. Hiriburua San Felipe Puerto Plata da.
Lainville-en-Vexin
Lainville-en-Vexin Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lainville-en-Vexin udalerrian erroldatutako biztanleak 787 ziren. Familiak 255 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 143 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 371 etxebizitza zeuden, 260 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 98 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 368 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 260 etxebizitza nagusietatik 237 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 175 etxek bost zituzten. 218 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 65 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 190 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Porto Rico do Maranhão
Porto Rico do Maranhão Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Lainville-en-Vexin
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 539 ziren, horien artean 439 aktiboak ziren eta 100 inaktiboak ziren. 439 pertsona aktiboetatik 410 lanean zeuden (218 gizon eta 192 emakume) eta 30 langabezian zeuden (15 gizon eta 15 emakume). 100 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lainville-en-Vexin udalerrian 277 unitate fiskal zeuden, 840 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.828 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Haldenstein
Haldenstein Suitzako udalerria da. Grisonia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Pirene
Pirene greziar mitologiako zenbait pertsonairen izena da
Liolaemus koslowskyi
Liolaemus koslowskyi Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Samaná probintzia
Samaná probintzia (Provincia de Samaná) Dominikar Errepublikako probintzia bat da. 853,74 km²ko azalera du eta 2014ko estimazioen arabera 139.707 biztanle zituen. Hiriburua Samaná da.
Astrakan
Astrakan karakul arkumearen larru mota da, oso estimatua larrugintzan, batez ere kapelak eta berokiak egiteko. Luxuzko produktu da, oso berogarri den ile kizkur eta leuna dela-eta.
Larru mota hau lortzeko arkume jaioberriarena (3 egun gehienez) edo hilaurrarena izan behar du. Azken hauek dira estimatuenak, ilea sarri-sarria, leun-leuna eta beltz-beltza delako. Askotan, umegaltzea berezkoa dela esaten bada ere, sarri umekia ardi-amaren sabeletik aterarazten da ernaldiaren azken egunetan larrua lortu ahal izateko. Arkume bakoitzetik lortutako larru azalera oso txikia denez, animalia ugari behar dira jantzi bakarra lortzeko (beroki bat egiteko 30 bat behar dira). Urtean lauzpabost milioi arkume hiltzen dira mundu osoan astrakan eskaerari aurre egiteko.
Izena Astrakhan hiritik datorkio (egungo Errusian dagoena), XV-XVI. mendeetan khanerri mongol baten hiriburua izan zena.
Telestes polylepis
Telestes polylepis Telestes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Azellalanda zubia
Azellalanda zubia Nafarroako Iruñea hiriburuko oinzubi bat da. Sadar ibaiaren gaineko zubirik osatuena da, eta Done Jakue Bidea Iruñetik atera eta gero bertatik pasatzen da, Zizur Txikiko udalerriaren mugaren ondoan.
Harri soilaz eraikitako zubia, adreiluzko ganga eta arku karpanela dituena. Harri soilezko petrilak. Arkuaren giltzarria 4 eta 5 metro bitarteko altueran dago uraren gainean. Arkuaren zabaldura 8 metrokoa. Bideak 3 metroko zabalera du zubian
Garrulax taewanus
Garrulax taewanus Garrulax generoko animalia da. Hegaztien barruko Leiothrichidae familian sailkatua dago.
Dahra (mendilerroa)
Dahra (جبال الظهرة) Aljeria iparraldeko mendialdea da, Xelif ibarraren eta Mediterraneo itsasoaren artean. Tell-eko Atlasa mendikatean kokaturik, Zaccar mendia (1.550 m.) du tontorrik altuena. Bere biztanleek bereber jatorria dute.
Vladislava Aleksiiva
Vladislava Antonivna Aleksiiva, ukraineraz Владислава Антонівна Алексіїва, (Kharkiv, Kharkiveko oblasta (Ukraina), 2001eko maiatzaren 29a) igeriketa sinkronizatuan aritzen den kirolari ukrainiarra da. Bera bezala igeriketa sinkronizatuan, Ukrainako taldearekin, lehiatzen den Marina Antonivna Aleksiiva-ren ahizpa bikia da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina eskuratu zuen Ukrainako taldearekin, ROCeko taldearen (urrezkoa) eta Txinakoaren (zilarrezkoa) atzetik sailkatuz. Hauek osatzen zuten Ukrainako taldea: Marina Aleksiiva, Vladislava Aleksiiva, Marta Fiedina, Katerina Reznik, Anastasia Savtxuk, Alina Shynkarenko, Ksenia Sidorenko eta Jelizaveta Jakhno-k.
Aseraggodes microlepidotus
Aseraggodes microlepidotus Aseraggodes generoko animalia da. Arrainen barruko Soleidae familian sailkatzen da.
Kepa Peñagarikano
Kepa Peñagarikano Arteaga, pilota arloan Peñagarikano deituraz ezaguna (Azpeitia, Gipuzkoa, 1981eko otsailaren 27a) esku huskako pilotari profesional ohia da. Atzelari jokatzen zuen, Asegarcerekin lehenik (2001–2011), Asperekin gero (2011–2014). Estatistika ofizialek diotenez, 1,91 metro luze da, eta 93 kilo pisatzen zuen. Profesionaletako estreinako partida 2001eko uztailaren 6an jokatu zuen, Azpeitiko Izarraitz pilotalekuan. Azken partida ere hantxe jokatu zuen, 2014ko uztailaren 31n. Joko molde klasikoa zuen, serioa, pilota bildu eta ezker paretara asko inguratzekoa, segurua, hala eskuinez nola ezkerrez behetiko postura bikainekoa; oso gutxitan sartzen zen airez.
Ahal handiko pilotaria, gorakada handia egin zuen bere ibilbideko lehen bi urtean, eta 2003a izan zuen urterik hoberena: Binakako Txapelketa Nagusian sartu zen, Mikel Unanue aurrelaria lagun, eta bigarren mailako buruz burukoa irabazi zuen. Gero, ordea, ez zuen gorago egin eta maila horri eusten ere lanak izan zituen: erregulartasunik ez zuen, partida askotan ez zuen pilota batere gozatzen, ez zuen pilota behar bezain atzeraino jotzen. Horregatik, 2011n, Asegarcerekiko kontratua bukatuta, puntako pilota enpresak utzi eta Garferekin kontratua egitekotan izan zen; Aspek, ordea, aukera eman zion, eta, barneratuak zituen hainbat akats zuzenduta, geroztik oso txukun aritu zen, erregulartasun handiz bere maila ematen, nahiz eta goren-goreneko atzelaria ez izan. Hamahiru urtez pilotalekuetan jardun eta gero, 2014ko uztailaren 31n utzi zion profesional izateari.
Limasolgo inauteriak
Limasolgo inauteriak (Καρναβάλι Λεμεσού, Karnaváli Lemesoú) Limasol hirian urtero ospatzen den jaialdi entzutetsua da, Zipreko inauteri ezagunenak ezezik mundu osoko aipagarrienetakoak ere badira.
Garizuma aldia baino 12 egun lehenago hasten da, Aste Santu ortodoxoa baino 50 egun lehenago, eta 10 egun irauten ditu. Inauteriak desfile handi batekin amaitzen dira, Inauteri igandean.
Historia
Erritual paganoek sorturiko ohitura zaharra bada ere gaur egun aisialdi jaialdi erraldoia da. Limasoldarrek diotenez ondare helenistikoa da, Dioniso ardo eta gozamenaren jainkoaren omenezko antzinako greziar jaialdian omen du jatorria.
Edozein modutan ere, aurkituriko aipamen zaharrena Nеоphitos Egklistosek idatzitakoa da eta zipretarrak idolatriaz eta atzerriko ohiturak onartzeaz salatzen ditu. Bigarren aipamena Christophor Furkher Nirenbergena da, Zipren 1566an egon zen bidaiariarena, eta hau harrituta gelditu zen Limasolgo inauteriekin. Hiriko nobleek antolatzen zituztela esan zuen eta jende andanak dantza eta abestu egiten zutela eta giro itzela egoten zela.
XV. eta XVI. mendeetan veneziarrak izan ziren Zipreko agintari eta Limasolgo inauteria haien inauteriaren antzirudiko bihurtu zen. Veneziako inauteriak serioak dira ordea eta Limasolgoetan zahar eta gazteak jaialdian sartu eta elkarri aparra botatzen diote hiriko Alde zaharreko kaleetan.
Gizartean duen garrantzia
Zipreren bilakaera politikoa eta ekonomikoa gorabeheratsua izan da XIX. mendearen amaieratik gaur egunera, baina 1890tik aurrera inauteriak beti ospatu izan dira, izan ere zipretarrek beren fedea eta baikortasuna azaltzeko aukera gisa hartzen baitute udaberriro. Hasiera batean aberatsen jaialdia zen baina XX. mendearen hasieran hiritar ororengana zabaldu zen eta inguruko kostaldeko herrietan ere ospatzen hasi ziren. 1930. hamarkadan Giordamli eta Rialto ekintza bereziak antolatzen hasi ziren euren zinemaren inguruan.
Udalak bost ekitaldi baino ez ditu antolatzen, tartean Tepak enparantzako aire libreko haurren inauteriak. Haurren desfile hau inauterien aurreneko igandean izaten da eta inauterietako ekintza aipagarrienetakoa da.
Čakanovce (Košice-okolie barrutia)
Čakanovce  Eslovakiako udalerri bat da, Košice-okolie barrutian kokatuta. 9,62 km²ko azalera du eta 678 biztanle 2017ko datuen arabera.
Limasolgo inauteriak
Gizartean duen garrantzia
Inauterietako desfile handian karrozak eta abestiek tonu satirikoa izaten dute, Zipreko eta baita ere Europako uneko egoera soziala, politikoa edo ekonomikoa adierazten dutenak. 2014ko inauterietan esate baterako Euroa izan zen protagonista, krisi egoera salatu asmoz. Inauterietako Erregea edo Erregina ere pertsonai satirikoa izan ohi da. Desfile honetan 150 karroza baino gehiago izaten dira eta 50.000 hiritar inguruk hartzen du parte. Hiriko Brass bandak eta kantadoroi mandolin eta danborjoleek laguntzen diote Erregeari edo Erreginari desfilean zehar.
Bigarren astea
Bigarren asteko protagonista gazta izaten da, horregatik Tyrini ezizena du, "gaztaren astea". Astearen amaieran aipaturiko desfile handia ospatzen da Makarios III.aren etorbidean.
Besterik
Inauteriek dirauten artean hotel, elkarte eta tabernek mozorro festak antolatzen dituzte. Pailazoak, cowboyak, piratak, dragoiak, antzinako greziarrak, gurutzatuak eta hauekin batera urte hortako pertsonai esanguratsuak eta pop eta zinema izarrak ikusten dira edonon.
Platydoras armatulus
Platydoras armatulus Platydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.
Limasolgo inauteriak
Arauak
2015ean hainbat taldek istiluak eragin zituzten kaleetan eta honen ondorioz polizia kopurua handitzeaz gain arau berriak ezarri zituen Limasolgo udalak:
Engure udalerria
Engure udalerria (Engures novads) Letoniako udalerri bat da. 396 km²ko azalera du eta 2018ko datuen arabera 7080 biztanle zituen. Udalerriko hiriburua Smārde da.
Telestes souffia
Telestes souffia Telestes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Chapadinha
Chapadinha Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Sunshine of Your Love
Sunshine of Your Love (euskaraz Zeure Maitasunaren Eguzkizpia) Cream britainiar rock musika taldearen abesti bat da. 1967ko Disraeli Gears diskoaren barnean argitaratu zuten.
Urkiolako santutegia
Urkiolako santutegia Bizkaiko Abadino udalerriko lursailetan dagoen santutegia da, hain zuzen ere izenbereko Urkiola mendatean kokatzen da. Hortaz, Urkiolako Parke Naturalaren bihotz-bihotzean dago.
Historia
Urkiola izan da eta da eliza inguruan garai desberdinetan altxatutako eraikin multzo bat. Horien artean nabarmentzen dira errektorearen etxea edo abadetxea, erietxe zaharra eta ostatua. Hilerri bat, Gurutze bidea eta Kalbarioa, baseliza bi (Santa Apolonia eta Kristo Saindua) eta hainbat iturri ere daude inguruan, misterioz eta sinbolismoz beteriko ingurune bati dagozkien osagarriak.
Urkiolan gurtza izatearen jatorria antzinakoa da, Erdi Arokoa, baina ez dago garai hartako inongo lekukotasun fisiko edo dokumentalik. Hala ere, jakin badakigu XVII. mendeko lehen erdialdean bertan beste tenplu xume bat izan zela, arkupeduna, eta erietxea erantsia zuela ere. Nahiz eta oso hondatuta, 1870era arte gorde zen. Urte horretan egungo kanpandorrea eraiki zuen Pedro Jose Astarbek, Durangoko obra maisuak.
Beraz, gaur egun Urkiolako erdigunea osatzen duena eliza neomediebal handi amaigabea da dorre neoklasiko batez lagunduta.
Eraikina
Proiektuko eliza ondo nabarmentzen da: basilika formula bat, buru alde karratu etzana eta hiru nabe, askoz zabalago eta altuago handiena albokoak baino, hauek ibilbide modukoak gelditzen direla.
Buru aldea, lehen tartea eta behe nabe tarte bat gehiago soilik eraiki ziren. Ez atarikoa, santutegietan sinbolismo handia dutenak, ez harmaila bere alboetako 40 metroko dorre poligonal biekin, ez ziren igaro zimentarrien mailatik. Oin aldea bortxatzen duen dorrea, zorionez, ez zen eraitsi.
Zaharberritze moderno batek piska bat leundu du eraikitako aldea erabili ahal izateko egin zen itxidura estalkiaren garratza. Honek ostiko eta euskarri oso latzak agertzen zituen. Alde hau da gaur egun buru aldea, koruak jatorrizko buru aldea hartzen duelarik.
Altzariak
Saindutegian kalitate eta jatorri desberdinetako objektu erlijioso eta profano biltzen joan da museo erlijioso eta etnografiko txiki bat osatzeraino. Bilduma hauek kontrastea egiten dute tenpluaren txirotasunarekin, agirietan agertzen denez hainbat sutez hondatua izan dena.
San Antonio Abadearen eta San Antonio Paduakoaren tailak nabarmentzen dira, XVIII. mendekoak eta errokoko estilokoak, beirategi moderno baten aurrean ikusgarri daudenak. Guztiz Sainduaren kaperan badago beste San Anton erromanista bat, Amabirjina Haurrarekin eder baten estilokoa.
Jaiak eta ohiturak
Dokumentaziorik ere ez dagoen garaitik, antzinatik hala ere, gurtuak dira bertan San Antonio Abadea eta San Antonio Paduakoa, bata animalien zaindaria, urtarrilaren 17an jaia duena; besteak ekainaren 13an.
Inguruko mendi eta arroetan nahasten dira, gainera, sustrai sakoneko zenbait tradizio. Besteren artean, umeen eskaintza (beren pisua gariz, olioz edo argizariz osatutako erreskate sinbolikoz), urrixena (soroen emankortasunarengatik esker ekintza) eta ezkonduen jaia. Elizaren aurrean dagoen harri bitxi baten (meteoritoa delako ustea dago) inguruan bueltak emanik bikotekidea eskatzearen tradizioa ere badago.
Urkiolara bikotekide bila joateko ohiturak honako bertso edo kopla hau sorrarazi du:
Garraioa
Araba Bus sareko lineak zerbitzua ematen dio santutegi honi:
Liolaemus kuhlmanni
Liolaemus kuhlmanni Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Redongo abadia
Redongo Saint-Sauveur abadia (Abbaye Saint-Sauveur de Redon) Bretainiako Redon herriko abadia ezaguna da. 1875ean Frantziako monumento historiko izendatu zuten.
Historia
832 urtean bertakoa zen Ratwili nobleak Conwoïon monje bretoiari lurrak eman zizkion abadia eraikitzeko Oust eta Vilaine ibaiek bat egiten zuten gunean. Nantesko Ricwin kondeak eta Vannesko Raginarius apezpikuak diruz laguntzeari uko egin zioten baina bi urte beranduago apezpikuak atzera egin eta Luis I.a Errukitsua enperadoreari proiektua bultza zezan esaktu zion. Bi eliza eraiki zituen batera, ata Kristo Salbatzaileari eskeinia (hortik izena) eta bestea Ama Birjinari eskinitakoa. San Apodème-ern erlikiak ezarri zituen aldare nagusian.
Hasierako urte haietan normandiarren eraso ugari jasan zituen. 852an Loira ibaian gora zihoazen normandiarrak ekaitzaren aurrean babesa bilatu zuten abadian. Gauean elizako ardo kutsatua edan zuten eta ia denak hil ziren. X mendearen amaierararte iraun zuten erasoek eta sarritan bertan behera utzi behar izan zuten abadia.
Moncheux
Biztanleria
2007an Moncheux udalerrian erroldatutako biztanleak 150 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 9 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren gizonak), 9 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 26 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Redongo abadia
Historia
XII mendean handitu egin zuten gotiko estiloko kupula, transeptua eta klaustroa gehituz. Koroa XIII mendean eraiki zuten. 1780 urtean suak habeartea kaltetu zuen eta berreraiki egin zuten, txikiagoa ordea, eta ondorioz dorre gotikoa elizatik banatuta gelditu zen.
1839an eudistek eskuratu zuten eraikina eta ordutik hona eskola katolikoa izan da. Hala jarraitzen du gaur egun ere. 1950an berrizte lan batzuk egin ziren eta Erdi Aroko freskoak aurkitu zituzten hormetan.
Moncheux
Etxebizitza
2007an 56 etxebizitza zeuden, 49 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 52 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 49 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren eta 2 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek hiru gela zituen, 11 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 41 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 102 ziren, horien artean 73 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 73 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (38 gizon eta 27 emakume) eta 7 langabezian zeuden (5 gizon eta 2 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Moncheux udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 372 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Cristóbal probintzia
San Cristóbal probintzia (Provincia de San Cristóbal) Dominikar Errepublikako probintzia bat da. 1265.77 km²ko azalera du eta 2014ko estimazioen arabera 640066 biztanle zituen. Hiriburua San Cristóbal da.
Layla
Filmetako soinu banda eta batez ere iragarki ugarietako doinua izan da.
Raimundo Blanco
Raimundo Blanco Camarero, pilota arloan Rai izenez ezaguna (Quintanar de la Sierra, Burgos, 1975eko urtarrilaren 25a) esku huskako pilotari profesional ohia da. Atzelari jokatzen zuen. Gaur egun, suhiltzailea da lanbidez.
Profesional garaian, Asegarce eta Aspe enpresetakoa izan zen. Profesional garaiko estatistika ofizialen arabera, 1,83 metro luze da, eta 92 kilo pisatzen du. Profesionaletako estreinako partida 1997ko ekainaren 28an jokatu zuen, Larderoko udal pilotalekuan. 1999an, Bigarren Mailako Esku Huskako Buruz Buruko Pilota Txapelketa irabazi zuen, finalean Abel Barriola 22-9 mendean hartuta; huraxe du esku huskako lorpenik handiena. 2009an utzi zion profesional izateari, eta gero Garfe enpresarekin jokatu zuen, amateur gisa.
Trimmis
Trimmis Suitzako udalerria da. Grisonia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sons of Anarchy
Argumentua
Kaliforniako San Joaquin konderriko fikziozko Charming udalerrian girotua dago. Bertan bizi den Teller-Morrow familiaren senideen eta Sons of Anarchy Motorcycle Club, Redwood Original (SAMCRO) motorzaleen eta beren familien bizitzak azaltzen dira, bai eta droga eta arma trafikatzaile talde arerioen arteko liskarrak eta beraien atzetik dabiltzen polizienak ere.
Charles City konderria (Virginia)
Geografia
Charles City konderriak 52,898 kilometro koadro ditu. Horietatik 5,549 ura dira. Beste 47,349 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 13,72 da.
Vouzan
Vouzan Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Charles City konderria (Virginia)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 7,256 pertsonetatik 3,027 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 88 dira. 3,511 beltzak edo afroamerikarrak. 495 amerikar natiboak ziren eta 5 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 24 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 18 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 176 pertsonek kokatzen zuten.
Vouzan
Biztanleria
2007an Vouzan udalerrian erroldatutako biztanleak 646 ziren. Familiak 256 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 100 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 320 etxebizitza zeuden, 269 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 317 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 269 etxebizitza nagusietatik 242 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 80 etxek lau zituzten eta 149 etxek bost zituzten. 222 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 104 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 152 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 453 ziren, horien artean 336 aktiboak ziren eta 117 inaktiboak ziren. 336 pertsona aktiboetatik 310 lanean zeuden (167 gizon eta 143 emakume) eta 26 langabezian zeuden (15 gizon eta 11 emakume). 117 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vouzan udalerrian 268 unitate fiskal zeuden, 662 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.003,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Vouzan udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 585 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gouda
Gouda Herbehereetako Hego Holanda probintziako herria da. Goudak biztanle ditu, eta famatua da Gouda gaztarengatik, stroopwafelengatik, gracht ugariengatik, erretzeko pipengatik eta XV. mendeko udaletxearengatik. Eliza historikoen kopuruak eguneko bisita turistikorako gune bilakatzen du.
Erdi Aroan herri bat sortu zen gaur egungo hiriaren lekuan. Van der Goude familiak gaztelu bat eraiki zuen, Gouwe ibaiaren inguruan babesak sortuz. Eskualdea padura bat zen, eta bi mendetan zehar garatu zen. 1225ean kanal bat lotu zen Gouwe ibaiarekin, eta bere estuarioa portuan bilakatu zen. 1272an lortu zuen hiri izaera.
Platydoras brachylecis
Platydoras brachylecis Platydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.
Leonardo Pisano
Leonardo Pisano (Pisa, Italia, 1170 - 1250), Leonardo Bonacci, Leonardo Fibonacci edo Fibonacci moduan ezaguna, Italiar matematikaria izan zen, Erdi Aroko ezagunetarikoa. Ezaguna da batez ere bi aurkikuntzengatik:
Biografia
Bere aita Bonacccio (Fi-bonaci, Bonifaccioere semea esan nahi du) merkataria zen eta joan-etorri asko egiten zituen Afrika iparraldera. Fibonacci harekin joaten zenez, maisu musulmanak izan zituen; eta haiengandik arabiarren matematika ikasi zuen (bere aitari laguntzeko asmoz) eta Europan sartzen lagundu zuen.
Erraz eta trebe erabiltzen zituen zatiki arruntak baina liburuetan zatiki unitarioak lantzen eta aztertzen jarraitzen zuten, irakurleek nahiago zituzten eta.
Palotina
Palotina Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Aseraggodes nigrocirratus
Aseraggodes nigrocirratus Aseraggodes generoko animalia da. Arrainen barruko Soleidae familian sailkatzen da.
Xylofagou
Xylofagou (Ξυλοφάγου) Zipreko Errepublikako herri bat da, Larnaka hiritik 28 kilometro ipar-ekialdera kokaturik dagoena, Dhekelia base subirano britainiarraren beste aldean.
Etimologia
Xylos "zura" da eta fagos "jan". Honetatik abiatuta bi hipotesia daude Xylofagou izena azaltzeko. Lehenengoak dio kostalde arriskutsua dela eta itsasontzi ugari urperatu zirela eta ondorioz "egurrezko itsasontziak jaten dituena" esan nahiko luke.
Bigarren hipotesiaren arabera herriaren inguruan baso handia zegoen, baina halako batean zuhaitzen kimuak jaten zituen beldar bat agertu zen eta baso guztia suntsitu zuen.
Geografia
Kostaldean dagoen muino baten iparraldeko magalean kokaturik dago, Kokkinochoria izeneko eskualdean, "lur gorriko eremua". Herriaren zati handiena Larnakako barrutian kokaturik dago, baina kostaldeko eremua mugakide duen Dhekelia base subirano britainiarrari dagokio.
Xylofagouren kostaldea arrokatsua da, batez ere Dhekeliaren barnean dagoena, eta Pyla lurmuturrean veneziarrek Erdi Aroan eraikitako dorrea dago. Harkaitzen artean leize ugari aurkitzen dira hauetan estalaktitak ere aurkitzen dira. Leize hauetako batzuetara itsasotik baino ezin da sartu eta kasuren batzutan urpean dute sarrera.
Ekialdean dagoen kostaldea ordea baxuagoa da eta hareazko hondartza zabalak daude. Udan eremu turistikoa da, eguzkia hartzeaz gain arrantza eta kirol jarduerak ere burutzen baitira.
Historia
Eremuko aurreneko biztanleak artzaiak ziren eta asentamendu jarraiturik izan ez zenez erasoen berririk ez da gaur arteraino iristi.
Ingurune hau Erdi Aroan populaturik egotearen froga nagusia zelatatzeko dorre bat eraiki izana da. Abraham Orteliusek 1573. urtean mapa bat argitaratu zuen Anberesen eta toki honetan Filofuo izeneko herria agertzen da. Xylofagou izenaren transkripzio okerra izan liteke.
Luigi Palma di Cesnola Estatu Batuetako enbaxadoreak antzinako "Tronos" hiria aurkitu nahian hainbat indusketa egin zituen Xylofagoun baina ez zuen arrakastarik izan. Erromatar garaiko gurdi arrasto batzuk baino ez ziren aurkitu.
Paquita Salas
Paquita Salas espainiar umorezko telesaila da, Javier Calvok eta Javier Ambrossik egina. Atresmediaren Flooxer plataformarentzako egin zen, 2016an estreinatu zelarik, baina lehen denboraldiak izan zuen harrera ona dela eta, Neox katean ere aireratu zuten. 2017an Netflix plataformak eskuratu zituen telesailaren eskubideak, eta bertan estreinatu dira bigarren denboraldia (2018) eta hirugarren denboraldia (2019).
Sinopsia
Paquita Salas aktoreen ordezkari onena zen 1990eko hamarkadan, eta dena aldatu den arren, bera ez da batere aldatu. Ordezkatzen duen aktore ospetsuenak uzten duenean, Paquitaren mundua hankaz gora jartzen da. Magüi laguntzaile bereizezinarekin eta Álex banatzailearekin batera, Paquita talentu berri baten bila hasiko da etsi-etsian. Lanbidean eta munduan nolako lekua daukan erakutsiko dio bilaketak Paquitari.
Elixabete Brandenburgokoa (1510-1558)
Elixabete Brandenburgokoa (1510eko abuztuaren 24 - 1558ko maiatzaren 25a) Brunswick-Göttingen-Calenbergeko dukesa ezkontidea zen, Erik I.a Brunswick-Lüneburgekoarekin ezkondu eta gero. Dukerriko erregentea izan zen Erik II.a Brunswick-Lüneburgekoa adinez txikikoa zenean, 1540tik 1545era bitarte. "Erreformaren Printzesa" bat izan zen, Antonio Corvinorekin batera Erreforma Protestantea gaur egungo Saxonia Beherean garatzea lortu baitzuen.
Seme bat eta hiru alaba izan zituzten.
Durfort-Lacapelette
Biztanleria
2007an Durfort-Lacapelette udalerrian erroldatutako biztanleak 765 ziren. Familiak 317 ziren, horien artean 87 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 51 bakarrik bizi ziren emakumeak), 95 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 99 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 383 etxebizitza zeuden, 321 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 362 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 321 etxebizitza nagusietatik 264 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 92 etxek lau zituzten eta 178 etxek bost zituzten. 245 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 145 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 150 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 479 ziren, horien artean 327 aktiboak ziren eta 152 inaktiboak ziren. 327 pertsona aktiboetatik 301 lanean zeuden (163 gizon eta 138 emakume) eta 26 langabezian zeuden (12 gizon eta 14 emakume). 152 pertsona inaktiboetatik 59 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 55 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Durfort-Lacapelette udalerrian 306 unitate fiskal zeuden, 781 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.443,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 34 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Durfort-Lacapelette udalerrian 80 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.624 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Durfort-Lacapelette udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 64 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 36.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saana
1.029 metroko Saana mendixka (iparraldeko Samieraz: Sána; finlandieraz: Saanatunturi), Finlandiako ipar-mendebaldean dago, Enontekiö udalerriko Kilpisjärvi herrixkan, Finlandia, Norvegia eta Suedia herrialdeek muga egiten duten tokitik hurbil. Eskandinaviako mendien parte da eta gainera, Finlandiako sabaitik, Halti mendixkatik 50 km-tara baino ez da aurkitzen. Kilpisjärvi aintziraren magalean dago eta 4 km-ko ibilaldi bat egin daiteke bertara igotzeko herrixkatik.
Nahiz eta garaiena ez izan, Finlandia osoko mendirik ezagunena da, eta herrialde osoko turista asko gerturatzen da Kilpisjärvi herrixkara, mendixka igotzeko asmoarekin. Lappi lurralde osoko hegazti-espezie ugarienak aurki daitezke bertan; aliotak, antzarak, elur-hontzak, kaskabeltz handiak, marikoi buztanluzeak eta txontak dira esaterako, aintzira inguruan aurki daitezkeen hegazti-espezie batzuk. Inguruko baldintza latzei probetxu ateratzea lortu duten animalia ugari dago; hala nola, azeri artikoak, elur-orein basatiak, eper zuriak, erbinude zuriak, ipar-katamotzak, jatunak, lemingak, lursagu txikiak eta tundrako satorrak.
Uda partean iristen diren beste ohiko biztanle batzuk hartz arreak eta laponiako otsoak dira.
Oberdorf-Spachbach
Oberdorf-Spachbach Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Oberdorf-Spachbach udalerrian erroldatutako biztanleak 342 ziren. Familiak 126 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 135 etxebizitza zeuden, 128 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 124 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 128 etxebizitza nagusietatik 110 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 81 etxek bost zituzten. 115 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 79 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 247 ziren, horien artean 174 aktiboak ziren eta 73 inaktiboak ziren. 174 pertsona aktiboetatik 152 lanean zeuden (87 gizon eta 65 emakume) eta 22 langabezian zeuden (8 gizon eta 14 emakume). 73 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gardata
Geografia
Gardata ondoko dolina batean, Armintxe ko kobazulo arekin bat egiten duen leize nagusietako bat dago, labar-arte aztarnategia suntsitzen ari den uholdeen arazoarekin zerikusi zuzena duena.
Oberdorf-Spachbach
Diru sarrerak
2009an Oberdorf-Spachbach udalerrian 139 unitate fiskal zeuden, 372 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.224 euro zen.
Ērgļi udalerria
Ērgļi udalerria (Ērgļu novads) Letoniako udalerri bat da. 379 km²ko azalera du eta 2018ko datuen arabera 2747 biztanle zituen. Udalerriko hiriburua Ērgļi da.
Gardata
Demografia eta biztanleria
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 93 biztanle ditu.