cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Isolatzaile termiko
Kortxoa
Antzinatik isolatzeko erabili izan den materiala da, artelatzaren azalean du eratorria eta normalean forma aglomeratuan erabiltzen da, panelak osatuz. Panelak birrinduta eta tenperatura altuetan egosia dagoen kortxoarekin osatu ohi dira eta ez da beharrezkoa izaten aglomeratuak gehitzea hauek trinkotzeko.
Material honen ur edukia %8-a baino baxuagoa da, eta %45-ean suberina polimeroaz osatua dago. Bi baldintza hauei esker, kortxoa material ustelezina da, beraz ez dugu onddo edo mikroorganismo ez babestu behar, egurrarekin egin behar den moduan.
Aumagne
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 398 ziren, horien artean 261 aktiboak ziren eta 137 inaktiboak ziren. 261 pertsona aktiboetatik 231 lanean zeuden (129 gizon eta 102 emakume) eta 30 langabezian zeuden (15 gizon eta 15 emakume). 137 pertsona inaktiboetatik 62 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Isolatzaile termiko
Kortxoa
Beste material isolatzaile batzuen aurrean duen beste abantailetako bat, duen inertzia termiko altua da. Honi esker, oso material egokia izango da isolamendu termikoko sistemetan erabiltzeko.
Aumagne
Diru sarrerak
2009an Aumagne udalerrian 292 unitate fiskal zeuden, 699 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.615 euro zen.
Isolatzaile termiko
Kortxoa
Munduko ekoizpenari dagokionez, kortxoaren %53-a Portugalekoa da, eta %32-a Espainiakoa.
Beira hedatua
Isolatzaile termiko gehienetan ez bezala, lurrunarekiko erresisitibitate oso altua dauka. Arrazoi honengatik, eraikuntzan erabiltzen da zubi termikoak eta etxe-aurreak isolatzeko (eraikuntzan ez du beste erabilerarik). Konposizioari dagokionez, birziklatutako beiraz osatuta dago, eta bukaerako produktuaren koloreak garrantzirik ez duenez, prozesatzea oso erraza da. Beste material isolatzaile gehienak baino zurrunagoa denez, igeltsu z inguratu daiteke. Beira zelular izenez fabrikatzen da 2013. urtetik.
Aumagne
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina, 3 iturginak, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
Isolatzaile termiko
Poliestireno hedatua (EPS)
Material honen erregarritasunagatik, ignifugoak diren konposatuak gehitzen zaizkio, eta ondorioz, material ez-sukoia kontsideratzen da. Horrez gain, poliestireno hedatua oso erraz eraso daiteke erradiazio ultramorearen bitartez, beraz garrantzitsua da hau eguzki izpietatik babestua egotea. Uraren absortzioarekiko erresisentzia altua erakusten du baita, eta gainera ez du sugarra eratzeko gaitasunik, erretzean sublimatu egiten da.
Bermikulita
Bermikulita miken taldeko mineralak dira, magnesio eta burdin silikatoez osatutakoa. Sintesian, tenperatura oso azkar igotzen da, haren tamaina 30 aldiz handituz, esfoliazio deritzo prozesuan.
Philleigh
, 'Eglosros', Ingalaterrako Kornualles konderriko parrokia zibil eta herri bat da.
Isolatzaile termiko
Bermikulita
Esfoliazio-prozesuan bermikulita hedatua xafletan banatzen da, eta xafla hauek soinu-uhinak islatzeko gai direnez, isolatzaile akustiko bikaina da maiztasun-tarte oso zabalean.
Mineral honen biguntze- eta fusio-tenperaturak, hurrenez hurren, 1250 °C eta 1370 °C dira, material erregogorra eta suarekiko erresistentea izanik. Gainera, tenperatura altuetan ez du egonkortasun kimikoa galtzen, beraz, material oso egokia da tenperatura-altuko labeetan erabiltzeko.
Egonkortasun kimikoari dagokionez, egonkorra da eragile atmosferikoen aurrean. Kimikoki neutroa da (pH = 7,2), geldoa da erreaktiboen aurrean eta ez da higroskopikoa. Ez duenez burdinarekin edo altzairuarekin erreakzionatzen, konbinatuta erabili daitezke.
Zelulosa
Birrindutako eta birziklatutako egunkarietatik lortzen da, eta borax gatzak gehitzen dira propietate ignifugoak, intsektizidak eta antifungikoak lortzeko.
Isolatzaile oso egokia da udan eta neguan erabiltzeko, eta gainera, isolatzaile akustikoa ere bada. Egurraren propietate termikoak ditu: bero-ahalmen handia du, eta tenperatura-maximoak eta minimoak orekatzen ditu. Modu antiziklikoan jarduten du 12 orduz; modu honetan, uda arratsaldeetan goizeko tenperatura freskoa mantentzen da eta neguan hotzaren aurka babesten du.
Arroka-artilea
Arroka artilea isolatzailea, erregaitza eta ustelgaitza den material bat da. Beste material isolatzaileekin alderatuz, oso erresistentea da suarekiko, bere fusio tenperatura 1200 °C-tik gorakoa izanda.
Bere aplikazio nagusiak ondoko hauek dira: estalkien isolamendua, aireztatutako fatxadetan, zoru akustikoetan, forjaketen isolamenduan... arra-eme sistemen bidezko teilaz osatutako teilatuak ditugunean, estalki gabeko feltroak erabiltzen dira, edo kraft paperaz osatutako beste bat, kokapenari mesede egiten diona. Horrez gain, egitura eta instalazioen babes pasiborako erabiltzen da.
Arroka artilea xafla zurrun edo semizurrun, fieltro, manta armatu eta maskor gisa komertzializatzen da:
Beira-artilea
Arra-eme teila sistemako teilatu bat izatekotan eta beira-artilearekin isolatu nahi izatekotan dentsitate altuko panelak erabiltzen dira, hidrofugoa eta higroskopikoa.Txapazko sabai bat edukitzean, erabili behar den produktu-lerroa alde batean sendotutako aluminiozko orri bat duen trasdosatua da, erresistentzia mekanikoz jardun dezan, lurrun-hesi gisa eta material islatzaile gisa. Aurreko kasuan bezala, manta, panel aglomeratua eta hodi isolatzeko kukula moduan saltzen dira.
Ardi-artile naturala
Artileetan oinarritutako isolatzaileen bertsio natural eta ekologikoa da. Arroka- eta beira-artileak ez bezala, ardi-artilea modu naturalean eskuratzen da, eta ez du tenperatura altuko tratamendu termikorik behar. Oso erresistentea da propietate mekanikoei begira, eta hezetasuna erregulatzeko gai denez, etxebizitzetan oso erabilia da. Ez da eraikuntzan erabiltzen, aplikazio nagusia ehungintzan du (arropa, mantak…)
Zelulosa-aparra
Zelulosa aparrezko materialak ahalmen isolatzaile termiko onargarria du eta xurgatzaile akustiko ona da. Ezin hobea da galpoien behealdetik aplikatzeko, kolore zuriko material hau erabat suaren kontrakoa delako eta instalatzeko erraza delako. 45 ° C-tik gorako tenperaturetan urtzen da, eta gutxi erabiltzen da eraikuntzan.
Polietileno-aparra
Material hau oso merkea da, hidrofugoa da eta instalatzeko oso erraza. Isolamendu termikoari dagokionez, ez da oso altua. Akabaeran, zuria edo aluminio kolorekoa izaten da.
Polietilenozko film albeolarra
Polietilenozko aparra bezala, aluminiozko paperarekin estalitako burbuilen plastikoa baita ere erabiltzen da isolatzaile termiko moduan. Bere abantailak hurrengoak dira:
Poliuretano-aparra
Ahalmen handiko isolatzaile termikoa da, eta industrian zein eraikuntzan oso erabilia da, eraginkortasun energetiko oso altua duelako.
Apar-elastomerikoa
Isolatzaile honek errendimendu bikaina du tenperatura baxu eta ertainean, eta erraz instalatzen da, eskulanaren kostuak ahalik eta gehien murriztuz. Bere egituran, lurrunezko hesi bat du, eta erabat suaren kontrakoa den portaera du. Erradiazio ultramoreak erraz erasotzen du, eta, beraz, eguzkiaren argitik babestu behar da.
Aerogela
Manta malgu baten itxura dauka, 5 eta 10mm-ko lodierakoak, eta  erabilerarako tenperaturak -40 °C - 650 °C edo -270 °C - 90 °C tarteak izan daitezke. Propietate mekaniko, termiko eta kimiko onak ditu eskaintzen duen eraginkortasuna aintzat hartuz: hidrofoboa da, airearekiko eta lurrunekiko iragazkorra da, ignifugoa da, tentsioen aurrean erresistentea da eta korrosioaren aurka ere. Aerogelen instalazioa oso sinplea eta intuitiboa da, artaziak eta kuterrak erabiliz moztu daitekeelako. Honek lan-denborak eta kostuak nabarmen murrizten ditu.
Zhang Jiaqi (jauzilaria)
Zhang Jiaqi, txineraz 张 家齐, (Pekin (Txina), 2004ko maiatzaren 28a) jauzietan lehiatzen den kirolari txinatarra da.
Aumagne
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Aumagne udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.450 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Emporia city konderria (Virginia)
Emporia city konderria (Emporia city County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua (Virginia) da. 2010eko zentsuaren arabera 5,927 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Emporia city konderriak 1,805 kilometro koadro ditu. Horietatik 19 ura dira. Beste 1,785 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 328,37 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 5,927 pertsonetatik 2,110 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 262 dira. 3,685 beltzak edo afroamerikarrak. 8 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 43 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 7 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 70 pertsonek kokatzen zuten.
IG Farben
IG Farbenindustrie AG (Interessen-Gemeinschaft Farbenindustrie AG laburtua, Industria koloragarriaren enpresa taldea, I.G. Farbenfabriken ere deitua) konpainia kimikoen konglomeratu alemaniar bat izan zen. 1925eko abenduaren 25ean sortu zuten BASF, Bayer, Hoechst (Cassella eta Chemische Fabrik Kalle barne), Agfa, Chemische Fabrik Griesheim-Elektron eta Chemische Fabrik vorm. Weiler Ter Meer konpainien fusio gisa, Lehen Mundu Gerraz geroztik elkarrekin lanean aritu ziren arren.
Pseudoboodon gascae
Pseudoboodon gascae Pseudoboodon generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Eilao
Eilao (Illano) Asturiasko ipar-mendebaldean dagoen udalerria da, Eo-Naviako eskualdean kokatutakoa.
Centroscymnus owstonii
Centroscymnus owstonii Centroscymnus generoko animalia da. Arrainen barruko Somniosidae familian sailkatzen da.
Zhang Jiaqi (jauzilaria)
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), urrezko domina eskuratu zuen 10 m-ko plataforma sinkronizatuan, Chen Yuxi herrikidearekin batera, AEBko bikotearen (zilarrezkoa) eta Mexikokoaren (brontzezkoa) aurretik sailkatuz.
Rio de Janeiro
Rio de Janeiro (Rio ere deitua) Brasil eta Hego Amerikako bigarren hiririk populatuena da, Sao Pauloren atzetik, eta izen bereko estatuko hiriburua. Guanabarako badiaren mendebaldearen, eta Ozeano Atlantikoaren, ertzean. Hego-Ekialdeko Eskualdean (Região Sudeste) eta izen bereko estatuan dago. 6.000.000 biztanle inguru ditu (2000) hiriak berak, 14.000.000 hiri-inguru guztiak.
Brasilgo hiriburua izan zen, Portugaldik independentzia lortu zuenetik Brasilia hiri berria sortu zen arte.
Ospetsuena hondartzak dira: Copacabana, Ipanema, Botafogo, Flamengo eta Barra da Tijuca. Baita ere Corcovado mendi gailurreko Kristo Berreroslea (Cristo Redentor), Maracaná futbol estadio, favelak, samba eta inauteri erraldoiak. Carioca deitu ohi dira bertakoak.
Toponimia
1502ko Urteberri egunean (janeiro 'urtarrila' esan nahi du) Gaspar de Lemos nabigatzaile portugaldarra Brasilgo kostaldean bere izena Guanabara den badia batean sartu zen. Garai hartako portugesez, badiei "ibai" edo "rías" ere esaten zitzaien, eta horregatik Rio de Janeiro ("Urtarrileko ibaia") izena jarri zion.
Inguru naturala
Granitozko mendiak daude Rio-ko inguruetan (Corcovado mendia, 704 m, da garaiena) eta hondartza ikusgarriak (Copacabanakoa da ospetsuena) hedatzen dira itsasertzean, badiaren sarreran dagoen Pão de Açucar («Azukrezko ogia») mendi bitxiaren begirapean. Klima tropikal hezea da. Landaretza oparoa da guztiz.
Klima
Klima Atlantiko tropikala da, montzoia Am/Aw Koppen klima sailkapenaren arabera, uda beroekin eta negu epelekin. Tenperatura maximoak 35 gradutik gora igo daitezke eta noizean behin 40 gradutik gorakoak izan daitezke hiri barruko guneetan. Turismo gune nagusietan tenperatura ozeanotik datorren haize freskoaren arabera moderatzen da. Hilabete beroenak abendua eta urtarrila dira. Erregistratutako tenperatura altuena 43,8 gradukoa izan zen 1984ko urtarrilean. Hilabete hotzenak ekaina eta uztaila dira, normalean 18-27°C batez beste. Erregistratutako tenperatura baxuena 4,8 gradukoa izan zen 1928ko uztailean. Prezipitazioak udan eta neguan nahiko banatzen dira, baina pixka bat handiagoak dira urteko lehen seihilekoan, hego haizeak nagusi direnean.
Historia
Tupi familiako mojo eta tupinanba herriak bizi ziren Rio aldean europarrak azaldu ziren garaian. 1502ko urtarrilean sartu ziren portugesak Guanarabako badian lehenengo aldiz. Uste zuten portugesek hasieran ibai baten bokalean zeudela eta hala ezarri zioten izena, Rio de Janeiro, «Urtarrileko ibaia», aurkitu zuten hilabetea gogoan harturik.
Frantsesek jo zuten hurrena lurralde haietara, eta Guanabarako badiako uharte batean jarri zuen lehen kolonia Frantziatik iritsitako protestante talde batek, La France Antarctique («Antartikako Frantzia») bultzatzeko asmoz. Portuges militarrak nagusitu ziren, ordea; 1565ean sortu zuten São Sebastião do Rio de Janeiro hiria eta 1567an egotzi zituzten frantsesak Guanarabako badiatik eta Brasildik.
XVII. mendean areagotu zen azukre-kanaberaren ustiakuntza inguru haietan guztietan, eta 1660. urtean Brasilgo hegoaldeko kapitain lurraldeko hiriburu bihurtu zen Rio. 8.000 biztanle zituen hiriak garai hartan, indiarrak eta beltz esklaboak gehienak.
XVIII. mendearen hasieran hasi ziren Portugal Brasilgo urre eta diamante meatzeak ustiatzen, eta immigrante oldeak bertaratu ziren Europatik. 1749an 24.000 biztanle zituen Riok eta 1763tik aurrera arras aldatu zen, Brasilgo koloniako hiriburua Bahiatik hara aldatu ondoren. XVIII. mendearen bukaeran, ordea, meatzeen gainbeherak eta Amerikako erdialdeko azukregileen lehiak hondora bidean ezarri zuten ekonomia.
XIX. mendearen hasieran, ostera, oparotasuna ekarri zuten berriro hirira kafearen ustiakuntzak eta Portugalgo erregeak han finkatu izanak (1815). Kafe sailak guztiz ugaldu ziren ondorengo urteetan Rioko estatuan eta inguruetan, eta Europako merkatariak hasi ziren heltzen. XIX. mende erdialdean hiri moderno bati zegozkion hornidurak hasi ziren antolatzen. 1889an bihurtu zen Rio de Janeiro Brasilgo errepublikako hiriburu. 520.000 biztanle zituen 1890an; munduko hiri jendetsuenetako bat zen ordurako.
XX. mendearen hasieran osatu zen hiri erdialdearen modernizazioa. Brasilgo estatuetako hiri nagusi egin zuten Brasiliako hiri berria, baina, hala ere, handitzen jarraitu zuen Rio de Janeiroko hiriak.
Demografia
''Iturria: Planet Barsa Ltda. ''
Rio de Janeiroko dentsitate demografikoaren bilakaera (biz./km²) Rio de Janeiron erroldatutako hautesleak
Biztanleria sexuaren arabera
Rio de Janeiron gizonak baino emakume gehiago bizi dira 2010eko erroldaren arabera.
Talde etnikoak
amaiera eta hasiera bitartean Brasilera iritsitako etorkinen aniztasunaren ondorioz, Ukrainako eta Poloniako juduak, libanoarrak eta siriarrak, italiarrak, alemaniarrak, espainiarrak eta Brasilgo beste leku batzuetakoak ere Rio de Janeiron bizi da.
Ekonomia
Brasilgo bigarren industria eta merkataritza hiria da, São Paulo-ren ondoren. Farmazia gaiak, jantzi eta oinetakoen industria, metalgintza, tabakoa, janari industria, inprimeria eta ontziolak dira industria mota nagusiak. Oleoduktu batek Belo Horizonte-ko hiriarekin lotzen du. Zerbitzuen alorra da, halaz ere, ekonomia jarduera garrantzitsuena; Brasilgo finantza eta kulturagune garrantzitsuenetako bat da eta mundu osora zabaltzen da hango turismoaren erakarria (Inauteria ospetsua).
Favela deituriko txaboletan bizi da, nolanahi ere, Rioko hirialdeko biztanle asko eta asko, mendien mazeletako eta hegoaldeko paduretako miseriazko auzotan, erdialdeko handitasunaren kontrakarrean. Hego Amerikako portu egokienetako bat du Rio de Janeiro-k; hara bideratzen dira Brasilgo hego-ekialdeko gaiak, Minas Gerais estatuko kafea bereziki (23.850.000 tona 1986an), errepide eta burdinbide sare egokiari esker. Bi aireportu.
Ondasun nabarmenak
XX. mendeko arkitektura modernoko garrantzi handiko eraikuntzak daude (Oscar Niemeyer arkitektura eskola ospetsua) eta monumentu eta eraikin ikusgarriak daude hiriaren erdialdean (Kultura Jauregia, Oscar Niemeyerren obra; Arte Modernorako Museoa, Affonso Eduardo Reidy-rena, Maracanã estadioa, kolonia garaiko monumentuen ondoan. Aipagarria da Corcovado mendi gaineko Kristo Berreroslea, 1931eko Jesukristoren estatua erraldoia, hiriaren ikurra.
Inauteriak
Inauteriak, erromatar katolikoaren tradizioko urteroko ospakizuna da, 40 soilagoen aurretik haragi gorriak eta alaiak kontsumitzea ahalbidetzen duena. Garizumako penitentzia egunak, Aste Santu edo Pasioarekin eta Pazkoarekin amaitzen dena. Inauterietako desfileen tradizioa ziurrenik Frantziako edo Alemaniako gorteen eragina izan zuen eta ohitura frantsesa eta austriar alemaniar arbasoak zituzten portugaldar edo brasildar familia inperialek ekarri zuten. Marchinhas-en garaira arte, festa klase handiko eta Kaukasiarrek gidatutako ekitaldia zen. XX.mendearen lehen erditik aurrera nabariagoa izan zen danbor eta musika afrikar-brasildarraren eragina. Rio de Janeirok Inauterietako aukera ugari ditu, besteak beste, samba eskola ospetsua (Escolas de Samba) desfileak samdromoko erakusketa zentroan eta blokeos de carnaval ezagunak, kaleko festak, hiriko ia bazter guztietan desfilatzen direnak. Ospetsuenak hauek dira:
1840an, lehen Inauteriak ospatu ziren maskaradun pilota batekin. Urteak pasa ahala, karroza apainduak eta festazale mozorrotuak tradizio bihurtu ziren ospakizunen artean. Inauteriak Brasilgo musikaren erro historiko gisa ezagutzen dira.
Futbola
Brasilgo gainerako lurraldeetan bezala, futbola da kirolik ezagunena. Hiriko talde nagusiak Flamengo, Vasco da Gama, Fluminense eta Botafogo dira. Madureira, Bangu, Portuguesa, America eta Bonsucesso klub txikiak dira. Hirian jaiotako jokalari ospetsuen artean Ronaldo eta Romário daude.
Rio de Janeiro 1950eko eta 2014ko FIFA Munduko Kopetako hiri anfitrioietako bat izan zen, eta bi alditan Brasil izan zen anfitrioi nazioa. 1950ean, Maracanã estadioak 8 partida antolatu zituen, talde anfitrioietako bat izan ezik. Maracanã Uruguai eta Brasilen arteko txapelketa erabakigarria den partida gaiztoaren kokalekua ere izan zen, non Brasilek berdinketa bat besterik ez zuen behar taldeen azken fasea eta txapelketa osoa irabazteko. Brasilek 2-1 galdu zuen 199.000 baino gehiagoko ikusleen aurrean. 2014an, Maracanãk zazpi partida antolatu zituen, finala barne, non Alemaniak Argentina 1-0 irabazi zuen.
Olinpiar Jokoak
2009ko urriaren 2an, Nazioarteko Olinpiar Batzordeak Rio de Janeiro aukeratu zuen 2016ko Udako Olinpiar Jokoak antolatzeko. Riok 1936ko Udako Olinpiar Jokoetarako lehen eskaintza egin zuen, baina Berlinen aurka galdu zuen. Geroago 2004ko eta 2012ko Jokoetarako eskaintzak egin zituzten, baina bietan ez zuten hiri hautagai bihurtu. Joko horiek Atenas eta Londresi eman zitzaizkien.
Rio de Janeirok 2011ko Munduko Joko Militarrak ere antolatu zituen 2011ko uztailaren 15etik 24ra. 2011ko Munduko Joko Militarrak Brasilen inoiz egin den kirol ekitaldi militarrik handiena izan ziren, 108 herrialdetako 4.900 atleta gutxi gorabehera 20 kiroletan lehiatu ziren.
Rio de Janeirok 2016ko Olinpiar Jokoak eta Paraolinpiadak hartu zituen. Olinpiar Jokoak 2016ko abuztuaren 5etik 21era izan ziren. 2016ko irailaren 7tik 18ra ospatu ziren Paralinpiar Jokoak.
Beste kirolak
Hiriak historia du nazioarteko kirol ekitaldi garrantzitsuen anfitrioi gisa. Ginásio do Maracanãzinho FIBA Saskibaloi Munduko Txapelketa ofizialaren anfitrioia izan zen 1954 eta 1963ko edizioetan. Geroago, Rio de Janeiroko Jacarepaguá zirkuitua izan zen 1978tik 1989ra bitartean Brasilgo Bat Formulako Sari Nagusia ospatu zen. Rio de Janeirok Brasilgo MotoGP Sari Nagusia ere antolatu zuen 1995etik 2004ra eta Champ Car proba 1996tik 1999ra. WCT/WQS surf txapelketak jokatu ziren hondartzetan 1985etik 2001era. Rioko Champions Cup tenis txapelketa udaberrian ospatzen da. 2007ko Panamerikar Jokoak antolatzeko prestaketen barruan, Riok estadio berri bat eraiki zuen, Estádio Olímpico João Havelange, 45.000 lagunentzako. João Havelange Brasilgo FIFAko presidente ohiaren omenez jarri zioten izena. Estadioa Rio de Janeiro hiriaren jabetzakoa da, baina Botafogo de Futebol e Regatas enpresari alokatu zioten 20 urterako. urteak. Rio de Janeirok erabilera anitzeko arena ere badu, HSBC Arena.
Brasilgo dantza/kirola/ arte martzialaren capoeira oso ezaguna da. Beste kirol ezagun batzuk saskibaloia, hondartzako futbola, hondartzako boleibola, hondartzako futbol amerikarra, footbolleya, surfa, kitesurfa, ala delta, motor lasterketak, Brazilian Jiu-Jitsu, Luta Livre, bela eta arraun lehiakorra dira. Rioko hondartzetan oso ezaguna den beste kirol bat frescobol deritzo, hondartzako tenis mota bat. Rio de Janeiro eskalatzaileentzako paradisua ere bada, hirian zehar ehunka ibilbide ditu, harri errazetatik hasi eta horma handien eskalada tekniko osoetaraino, guztiak hiriaren barruan. Ospetsuena, Rioko granitozko mendia, Sugar Loaf, adibide bat da, hirugarren maila errazetik (amerikarra 5.4, frantsesa 3) bederatzigarren maila oso zaila (5.13/8b) arteko ibilbideekin, 280 metroko igoerarekin.
Zaldi lasterketak ostegun gauetan eta asteburu arratsaldeetan egiten dira Hipódromo da Gávea. Belar eta lurrezko bide bikainak dituen leku ikusgarria, nazioko zaldi onenak ibiltzen ditu. Rio de Janeiron ala-plantea 1970eko hamarkadaren erdialdean hasi zen eta azkar frogatu zen herri honetarako egokia zela, bere geografiagatik: mendi malkartsuek Ozeano Atlantikoarekin egiten dute topo, aireratze-kokapen bikainak eta hondartzan lurreratzeko gune bikainak eskaintzen dituztenak.
Hiriko itsas kirol ezagunenetako bat belaontzia da. Klub nautiko nagusiak Copacabana eta hirigunearen erdialdera hedatzen den Botafogo eremuan daude. Nahiz eta esklusiboena eta interesgarriena Rio Yacht kluba izan, non goi-gizarteak biltzen dituen puntu bat da. Klub nautiko gehienak bazkideentzat soilik daude irekita eta atea ez da erraza. Copacabana surf egiteko leku paregabea da, baita Arpoador of Ipanema " hondartza eta " Praia dos Bandeirantes ". Hondartza hauetan itsasoa zakarra eta arriskutsua da, eta Brasilgo eta munduko beste gune batzuetako surflari onenak etortzen dira hondartza hauetara euren burua frogatzera.
Herri eta hiri senidetuak
Rio de Janeiro ondorengo herri eta hiriekin senidetuta dago:
Carcharodontosauridae
Karkarodontosaurioak (Carcharodontosauridae, grezierazko καρχαροδοντόσαυρος, karkarodontósauros: "marrazo-hortzetako muskerrak"), dinosauro teropodo haragijaleen talde bat zen. 1931n, Ernst Stromerrek Carcharodontosauridae izendatu zuen familia, eta horrek, paleontologia modernoan, Carnosauria barneko klabe bat adierazten du. Inoiz ezagutu diren lur harrapari handienetako batzuk karkarodontosaurioak izan ziren: Giganotosaurus, Mapusaurus, Carcharodontosaurus eta Tyrannotitan adibidez.
Beinwil (Freiamt)
Beinwil Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Santana do Ipanema
Santana do Ipanema Brasilgo udalerri bat da, Alagoas estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Nodosarioidea
Nodosarioidea superfamilia Lagenina foraminifero azpiordena bereizten den bietariko bat da. Izaki bentonikoak dira. Triasikotik gaur egunerarte bizi izan dira.
Euren ezaugarria horman bigarren mailako laminazioa edukitzean datza, Robuloidoideak ez bezala.
Beinwil (Freiamt)
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Enyalioides microlepis
Enyalioides microlepis Enyalioides generoko animalia da. Narrastien barruko Hoplocercidae familian sailkatuta dago.
Benahadux
Benahadux Almeriako udalerria da. 2006an 3396 biztanle zituen.
Maria Ana Sanz
Maria Ana Sanz Uharte (Irañeta, - Iruñea, ) nafar irakasle eta pedagogoa izan zen, Nafarroako Maistren Eskolako zuzendaria 1906-1931 bitartean. Emakumeen eta haur baztertuen aldeko ekimen asko sustatu zituen. Haren izena darama Iruñeko ikastetxe publiko batek. Karmele Saint-Martinen eta Jose Maria Nabatzen ama izan zen.
Conostoma aemodium
Conostoma aemodium Conostoma generoko animalia da. Hegaztien barruko Sylviidae familian sailkatua dago.
Kukučínov
Kukučínov Eslovakiako udalerri bat da, Leviceko barrutian kokatuta. 11,31 km²ko azalera du eta 601 biztanle 2017ko datuen arabera.
Maria Ana Sanz
Bizitza
Maria Ana Sanz Uharte Irañetan jaio zen 1868ko apirilaren 29an. Aita, Mariano Sanz, Iruñeko Marrazketa Eskolako irakaslea zen, eta ama, Mercedes Uharte, Kale Nagusian zegoen Huarte Ikastetxeko sortzaileetako bat. Irakasle ikasketak egin zituen Iruñean eta Zaragozan. Madrilen, harremanak izan zituen Institución Libre de Enseñanzarekin. 1890ean, 22 urte zituela, Teodoro Nabatzekin ezkondu zen; hamar seme-alaba izan zituzten.
Kukučínov
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1293. urtekoa da.
Laugarren Estatua
Laugarren Estatua (italieraz Il Quarto Stato) 1901eko Giuseppe Pellizza da Volpedo italiar margolariaren margolan bat da.
Maria Ana Sanz
Bizitza
1932an alargundurik, nekatzeke eutsi zion lanari: Nafarroako Eskola-Kontseilu Probintzialeko kide, Pedagogia irakasle, Nafarroako Ateneoko Ohorezko Batzordeko kide, hizlari, artikulugile, oposizioetako epaimahaikide... Iruñean hil zen, 1936ko maiatzaren 25ean.
Laugarren Estatua
Gaia
Jatorriz Langileak lantokira doaz (Il cammino dei lavoratori) eta proletariatua gaitzat du. Margolana Italiaren bateratze garaian girotua dagoen arren, garai hartan Industria Iraultza puri-purian zen eta nekazal eta baserri giroko langileen hiri eta industria guneetarako mugimendua Europako herrialde garatu gehienetan jazo zen gertakaria da.
Zinema
1976an Bernardo Bertolucci italiar zinema zuzendariak bere Novecento filmaren hasierako kredituetan ondo gisa erabili zuen.
Agfa-Gevaert
Agfa-Gevaert N.V. (Agfa) germano-belgikar enpresa multinazionala da, 1964an sortua. Mortselen egoitza duen enpresa irudia ekoizteko produktu eta sistema analogiko eta digitalak garatu, manufakturatu eta banatzen ditu, bai eta informazioaren eta komunikazioaren teknologiarako produktuak ere. Hiru dibisio ditu: Agfa Graphics, Agfa HealthCare eta Agfa Specialty Products.
Zinebi
Zinebi Bilboko Zinema Dokumentalaren eta Film laburren Nazioarteko Zinemaldia da. 1959an izan zen lehenengo edizioa, frankismoaren garaian. Arriaga Antzokia du egoitza nagusia.
Historia
1959 an abian jarri zen eta eta eten gabe garatu da sorreratik hona. Edizioak
1.ed. Kanpo Gaien Ministerioaren menpe zegoen Kultura Hispanikoaren Euskal Institutuak antolatu zuen lehenengo edizioa, 1959. urteko urriaren 3tik 9ra bitartean Zinema Dokumental Iberoamerikar eta Filipinarraren Nazioarteko Jaialdiaren izenpean. Urte horretan Komite Exekutiboaren lehen presidentea Pedro Ybarra Mac-Mahon en asmoa Espainiako kultura Latinoamerikan zabaltzea izan zen, kulturaren mugarik gabeko hedapenaren aldekoa zelako
60. Hamarkadan
2. edizioa 1960an Blas Piñar Madrilgo Kultura Hispanikoaren Institutuko bigarren presidentea zenaren eskutik. Normal McLaren animazio arloko errealizadore kanadarraren lanak proiektatu ziren, eta Manoel de Oliveira portugaldarrak lehiaketan parte hartu zuen "O Pao" lanarekin. Carlos Saura Nazioarteko Epaimahaiko kide izan zen.Richard Lesterrek Film Labur Onenaren ZilarrezkoMikeldi saria jaso zuen "The Running Jumping & Standing Still Film" lanarengatik.
Texiguat
Texiguat Hondurasko El Paraíso departamenduko udalerri bat da. 203 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 8690 biztanle zituen.
Hypseleotris ejuncida
Hypseleotris ejuncida Hypseleotris generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Johann Wolfgang Goethe-Frankfurt am Maingo Unibertsitatea
Johann Wolfgang Goethe-Frankfurt am Maingo Unibertsitatea (Goethe-Universität Frankfurt am Main) Alemaniako hiri horretako unibertsitate publikoa da. Goethe Unibertsitatea 1914an sortu zen "herritarren unibertsitate" gisa; Alemaniako herritar aberatsek finantzatu zuten. 1932an izendatu zuten hiriko jaiotako ospetsuenetako baten izenarekin, Johann Wolfgang von Goethe. Gaur egun unibertsitateak 48.000 ikasle baino gehiago ditu. Mundu akademikoan prestigio handia du.
Etxepare Euskal Institutuarekin batera, Eduardo Chillida Katedra kudeatzen du.
Historia
Unibertsitatearen sustrai historikoak 1484koak dira, Ludwig von Marburg patrizioaren ondarea zuen udal liburutegi bat ezarri zenean. Beste bilduma batzuekin bat eginda, Hiriko Liburutegia izena hartu zuen 1668an, eta unibertsitateko liburutegi bihurtu zen 1914an. Herrialde bakoitzaren arabera, fundazio-data modu desberdinean erregistratzen da. Angloamerikarren kalkuluen arabera, Goethe Unibertsitatearen sorrera-data 1484 izango litzateke. Alemanian, ordea, doktoregoak emateko eskubidea unibertsitate baten sorrera-urtea da.
1693ko maiatzaren 22an frantziar tropek Heidelberg suntsitu ondoren, Heidelbergeko Unibertsitateko irakasleak Frankfurt am Mainera joan ziren eta han finkatu ziren 1694an, Johann Ludwig Fabricius errektorearen agindupean, erbesteko unibertsitate gisa. Hala ere, hau ez zen modu iraunkorrean Frankfurten egon, baizik eta Weinheimera joan zen 1698an, non Johann Wilhelm Palatinatuko hauteslearen aldi baterako bizilekua zegoen.
Spitz
Spitz motako txakurrak txakur-arrazen artean ezaugarri komun hauek dituzten txakur batzuk dira.
Ezaugarriak
Bi ile-geruza dauzkate txakur hauek, lehena laburra eta artile tankerakoa, eguraldi txarretik babesten dituena; eta bigarren geruza ile luzekoa, leuna eta gorputzetik askatua. Burua ile laburrez estalia dute, azeriarena gogorarazten du formaz, belarri txiki eta puntazorrotzekin, beroaren galera eta izozte-arriskua ebitatzeko. Isatsa altxatua eta bizkar gainean kurbatua eroaten dute ohikoan. Artikoko txakurren antza dutela esan daiteke.
Johann Wolfgang Goethe-Frankfurt am Maingo Unibertsitatea
Historia
Karl Theodor von Dalberg Duke Handiak unibertsitate bat sortzeko lehen ahalegin serioa egin zuen 1812an. Bere Frankfurteko Dukerri Handirako akademia bat prestatu zuen, eredu frantsesean oinarritua, eta zenbait lizeo sortu zituen Frankfurt, Aschaffenburg eta Wetzlarren: Frankfurteko Lyceum Carolinum Ducal Handiko Unibertsitateko fakultate filosofikoa hartzeko izan zen, eta ondoren ikasketa orokorren bidez espezializatutako fakultate batean ikasteko prestatu zituen ikasleak. Prestakuntza juridikorako, Wetzlarreko zuzenbide-fakultatea Reicheko Ganberaren Auzitegi zaharraren egoitzan zegoen. Fakultate teologiko, legal eta filosofiko bat zuen kokapen nagusi bat Charles de Aschaffenburg Unibertsitatea zen, non Mainzeko Unibertsitateko gainerakoak emigratu zuen, 1798an itxi zena. Eskola mediko-kirurgiko berezi bat ezarri zen Frankfurteko Senckenberg Fundazioan, 1763an sortua, eta berarekin lankidetzan aritu zen.
Spitz
Ezaugarriak
Nazioarteko Federazio Zinologikoak (NFZ) bi ataletan sailkatzen ditu spitz arrazak, gehienak 5. taldearen barruan, bi azpitaldetan, Europako spitzak eta Asiako spitzak eta antzeko arrazak.
Sailkapena eta iruditegia
Spitz izena duten arraza batzuk ere badaude, NFZk ehizako txakur nordiko izendatzen dituena, 2. atalean sailkatuak.
Johann Wolfgang Goethe-Frankfurt am Maingo Unibertsitatea
Historia
1813an Frankfurteko Dukerri Handia amaitu zenean, Dalbergek dohaintzan emandako eta bere izenarekin lotura estua zuten erakundeak berehala desagertu ziren. Frankfurt Hiri Libreko Senatuak ez zuen jarraitzeko interesik eta 1814an Lyceum Carolinum eta 1815ean medikuntza fakultatea ezeztatu zituen.
Senckenberg Fundazioa, 1763an Eschenheimer Torren sortua, Frankfurteko Hiri Libreko lehen campus akademikoa izan zen. Hala ere, Frankfurt Hiri Librearen garaian, 1815 eta 1866 bitartean, elkarte eta erakunde zientifiko berriak sortu ziren, guztiak hiritar konprometituen fundazio eta ekimenetakoak. 1817an, Frankfurteko herritarrek, Christian Ernst Neeff barne, Senckenberg Fundazioko mediku eta anatomista eta Dalbergeko medikuntza eskola bereziko patologia irakaslea zena, Senckenberg Natur Ikerketa Elkartea sortu zuten ikerketa sustatzeko eta natur historiaren kabinete publiko bat ezartzeko. Senckenberg Fundazioaren bilduma mineralogiko, paleontologiko eta botanikoez arduratu zen, Senckenberg Natur Historiaren Museoaren oinarri gisa. Elkarte Fisikoak 1824an jarraitu zuen, Frankfurteko hamaika herritarrek sortua, Neeff eta Johann Valentin Alberten gidaritzapean.
Frankfurteko Unibertsitatearen historia modernoa 1912ko irailaren 28an hasi zen, Frankfurteko Römer udalerrian "Königliche Universität zu Frankfurt am Main" (Frankfurt am Main Errege Unibertsitatea) sortzeko kontratua sinatu zenean. Unibertsitaterako errege-baimena 1914ko ekainaren 10ean eman zen, eta ikasleen lehen inskripzioa 1914ko urriaren 16an hasi zen. Frankfurteko komunitate juduko kideek, Speyer familia, Wilhelm Ralph Merton eta Leo Gans eta Arthur von Weinberg industrialek Frankfurteko Unibertsitatearen sorrerako kapitalaren bi heren eman zituzten dohaintzan.
Unibertsitatea, historikoki, Gizarte Ikerketako Institutuagatik (1924an sortua) ezagutu izan da, Frankfurteko Eskola deiturikoaren jatorria, XX. mendeko filosofia eta pentsamendu sozialeko eskola gailena. Eskola honi lotutako aditu ezagunetako batzuk Theodor Adorno, Max Horkheimer eta Jürgen Habermas dira, baita Herbert Marcuse, Erich Fromm eta Walter Benjamin ere. Frankfurteko Unibertsitateko beste akademiko ospetsu batzuk Karl Mannheim soziologoa, Hans-Georg Gadamer filosofoa, Franz Rosenzweig, Martin Buber eta Paul Tillich filosofoak, Max Wertheimer psikologoa eta Norbert Elias soziologoa dira. Frankfurteko Unibertsitatea, batzuetan, liberaltzat jo izan da, edo joera ezkertiartzat, eta erudizio judu eta marxistaren (edo are judu-marxistaren) ospea izan zuen nazien garaian, bere akademikoen ia herena eta bere ikasle asko arraza edo politika arrazoiengatik kaleratuak izan ziren, Alemaniako beste edozein unibertsitatetan baino gehiago. Unibertsitateak ere paper garrantzitsua jokatu zuen 1968ko Alemaniako ikasle-mugimenduan.
Campusak
Unibertsitatea Frankfurt am Main-en lau campus artean dago antolatuta:
Unibertsitateko egoitza, gizarte zientziak, pedagogia, psikologia, teologia, filosofia, historia, filologia, arkeologia, zuzenbidea, ekonomia eta negozio administrazioa, giza geografia.
Edo (Tokio)
Edo (江戸) Tokiok 1868ko Meiji Berrezartzearen aurretik jaso zuen izena da, eta Yedo edo Yeddo ere deitua zena.
Johann Wolfgang Goethe-Frankfurt am Maingo Unibertsitatea
Campusak
Farmazia, fisika, kimika, biokimika, biologia, geozientziak eta geografia.
Edo (Tokio)
Tokioko badian zenbait mendez finkapenak egon ziren arren, Edoren historiako lehen erreferentzia handia, Ota Dokanek 1457an Edo Gaztelua eraiki izana da. Tokugawa shogunerria 1603an ezarri zen, Edo, gobernuaren egoitza bezala zuelarik (hiriburua de facto), Enperadorearen egoitzak Kyoton jarraitzen zuen bitartean, Japoniako hiriburu ofiziala, 1868an, shogunerria amaitu zenean, hiria, Tokio bezala berrizendatua izan zen, Ekialdeko Hiriburua esan nahi duena. Berrezarkuntzan, Enperadorea Tokiora aldatu zen, eta, beraz, hiria, Japoniako hiriburu formal eta de facto bihurtu zen.
Johann Wolfgang Goethe-Frankfurt am Maingo Unibertsitatea
Campusak
Medikuntza zientzia, odontologia, unibertsitate ospitalea.
Hauekin batera bosgarren bat dago:
Kirolak.
Ocean Music
Ocean Music batez ere folk musikaz espezializatutako frantziar diskoetxe independentea da. Bere egoitz nagusia Tolosa Okzitanian dago. Zigiluak nazioarteko banaketa du.
Artistak
Ocean Musicen katalogoan artista hauek aurki daitezke:
Pseudoboodon lemniscatus
Pseudoboodon lemniscatus Pseudoboodon generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Naoto Kono
Naoto Kono (河野 直人, 1985eko irailaren 9a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus Eight eta Sanfrecce Hiroshima.
Piece (Kornualles)
Piece, Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da.
Kantabria (argipena)
Kantabria izenak adiera hauek ditu:
Cabranes
Cabranes Asturiasko ipar-ekialdean dagoen udalerria da, Oviedoko eskualdean kokatutakoa.
Dracula: Dead and Loving It
Dracula: Dead and Loving It 1995eko Mel Brooks estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako film komikoa da.
Argumentua
1893an, Thomas Renfieldek Londresko abokatu batek, Transilvaniara bidaiatu behar du Drakula kondearekin bere gazteluan bildu eta bere etxe berria izango denaren erosketa negoziatzeko. Gaztelura iritsitakoan, Drakula zalduna dela dirudi, banpiroa dela susmatu ere egin gabe. Behin hipnotizatu ondoren, Drakulak Renfield bere morroia egiten du eta Ingalaterrarantz ontziratzen dira.
Dušan Makavejev
Dušan Makavejev (Душан Макавејев, ahoskatua; Belgrad,  - ibidem, 2019ko urtarrilaren 25a) jugoslaviar zinema-zuzendaria izan zen. Belgradeko Unibertsitatean egin zituen ikasketak, eta 1955ean graduatu zen. Belgraden egin zituen, orobat, zuzendaritzako ikasketak, Antzerki, Irrati, Zinema eta Telebistako Akademian. 1955etik 1958ra, Kino-Club film esperimentala egin zuen, eta Zagreb Films eta Avala Films etxeentzat lan egin zuen gero. 1964ra arte, film laburrak eta dokumentalak egin zituen nagusiki, eta geroago hasi zen film luzeak egiten. 1960ko hamarraldian, Novi film delako zinemagintza berriaren mugimenduko kidea izan zen. 1974az gero, Estatu Batuetan lan egin zuen gehienbat. Haren zinemagintzaren ezaugarri nabarmenenak sarkasmoa, probokazioa eta pesimismoa dira; kontakizun-moldeekin saioak egin zituen, eta, gaiei dagokienez, gizarte-egituraren eta sexu-bizitzaren arteko lotura aztertu zuen.
Mingarratz txiki
Mingarratz txikia edo uztao txikia (Rumex acetosella) Polygonaceae familiako landare loreduna da. Sastraka iraunkor hau Eurasian du jatorria eta Ipar Hemisferio osora zabaldu dute.
L'Honor-de-Cos
L'Honor-de-Cos Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 664 etxebizitza zeuden, 608 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 618 etxeak ziren eta 43 apartamentuak ziren. 608 etxebizitza nagusietatik 500 bere jabearen bizilekua ziren, 93 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 10 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 68 etxek hiru zituzten, 195 etxek lau zituzten eta 312 etxek bost zituzten. 477 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 244 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 319 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 983 ziren, horien artean 711 aktiboak ziren eta 272 inaktiboak ziren. 711 pertsona aktiboetatik 661 lanean zeuden (370 gizon eta 291 emakume) eta 50 langabezian zeuden (20 gizon eta 30 emakume). 272 pertsona inaktiboetatik 107 erretiraturik zeuden, 85 ikasten zeuden eta 80 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an L'Honor-de-Cos udalerrian 620 unitate fiskal zeuden, 1.615 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.322 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 58 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean L'Honor-de-Cos udalerrian 94 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.365 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
INXS (musika bilduma)
INXS izen bereko musika taldearen lehen kantu bilduma da. 1980ko urriak 13an argitaratu zen, baina ez zen Estatu Batuetan merkaturatu 1984 arte. Deluxe Records izan zen taldearen lehen bilduma hau argitaratu zuen disketxea. Ekoizleak Duncan McGuire eta INXS taldea bera izan ziren.
Klima kontinental
Klima kontinentala, itsasbazterretik urrun daudelako edo haizeak eta prezipitazioak kontinentearen barnealdetik jasotzen dituztelako, ozeanoen eraginik ez duten latitude ertaineko eskualdeetako klima da. Honen ezaugarri nagusia urtaroen arteko tenperatura alde handia da (30 °C baino gehiago). Udak oso beroak eta neguak oso hotzak izaten dira.
Elasmosaurus
Elasmosaurus (grezierazko ελασμος elasmos 'plaka mehe' + σαυρος sauros 'musker') Elasmosauridae familiako plesiosauro genero bat izan zen, Kretazeo Berantiarrean (campaniar aroan) bizi zena. 14 metro luze eta 2.000 kg inguru zituen eta ezaugarri nagusia bere lepo luzea izan zen.
Centroscymnus plunketi
Centroscymnus plunketi Centroscymnus generoko animalia da. Arrainen barruko Somniosidae familian sailkatzen da.
Ōta Dōkan
Ōta Dōkan (太田道灌), Ōta Sukenaga (太田資長) bezala jaioa, Japoniako samurai bat izan zen. Daimyoen familia feudal batean jaio zen, Minamoto no Yorimasaren ondorengoa. Ogigayatsu adarreko basailu bezala zerbitzu zuen Uesugi familian. Ota Dokanek, estratega militar bikain bat izatearen fama du. Exekutatua izan zen, Uesugi familiarekiko desleialtasuna leporatu ondoren, familia hau, barne gatazka garai batetik pasatzen ari zenean. Ezaguna da Edoko gaztelua 1457an eraiki izanagatik.
Trukatze-matrize
Definizioa
J n×n trukatze-matrize bat bada, orduan J-ren elementuak honela definitzen dira:
Vilanova d'Ozcos
Vilanova d'Ozcos (Villanueva de Oscos) Asturiasko mendebaldean dagoen udalerria da, Eo-Naviako eskualdean kokatutakoa.
Bizkaiko eskualdeak
thumb|400px|[[Bizkaia|Bizkaiko eskualdeak Bizkaiko Foru Aldundiaren arabera.
Bizkaiko eskualdeak modu desberdinetan agertu daitezke hainbat irizpideren arabera, eskualdeek ez baitute osatzen lurralde-zatiketa administratiborik.
Bizkaiko Foru Aldundiak badauka eskualdeen banaketa administratibo bat egina ikuspuntu estatistikotik erabilia izateko. Banaketa horretan oinarrituta, Eustaten arabera, Bizkaiko eskualdeak hurrengo zazpiak dira, populazioaren kopuruaren arabera:
Enkarterri
Enkarterri herrialdearen mendebaldean kokatzen den eskualdea da, eta muga egiten du iparraldera Kantabria, hegoaldera Gaztela eta Leon eta Araba, ekialdera Bilboaldea eta mendebaldera Kantabriarekin. Balmaseda du hiriburu, eta historikoki eskualde honen barruan egon dira gaur egungo Ezkerraldeko udalerri asko. Gaur egun, ordea, 10 udalerrik osatzen dituzte Enkarterriak: Artzentales, Balmaseda, Galdames, Gordexola, Gueñes, Karrantza, Lanestosa, Sopuerta, Turtzioz eta Zalla.
Bilboaldea
Bilboaldea edo Bilbo Handia herrialdearen erdialdean dago eta lurralde osoko biztanleria handieneko eskualdea da, alde handiz, Bizkaiko hamar udalerri populatuenen artean bederatzi Bilboaldean baitaude. Bilboko metropoli eremuko zatirik garrantzitsuena da, eremua osatzen duten 35 udalerrietatik Bilboaldeko guztiak daudela. Lea-Artibai eskualdearekin izan ezik, Bizkaiko gainontzeko eskualde guztiekin egiten du muga: iparraldera Mungialdea eta Abrako golkoarekin, ekialdera Busturialdea eta Durangaldearekin, hegoaldera Arratia-Nerbioirekin eta mendebaldera Enkarterriekin. Eskualdea 26 udalerriz osatzen da, izanik Bilbo hiriburua, eta hurrengo azpieskualdeetan banatu ohi da:
Mungialdea
Mungialdea edo Plentzia-Mungia herrialdearen iparraldean dagoen eskualdea da, iparraldera Kantauri itsasoa, hegoaldera Bilboaldea, ekialdera Busturialdea eta mendebaldera Bilboaldea mugakide dituela. Mungia du hiriburu, eta Uribe banaketa administratibo historikoaren parte da. Gaur egun, bi azpieskualdetan banatu daiteke, guztira 15 udalerriz osatutako eskualdea izanik:
Busturialdea
Busturialdea, Busturialdea-Urdaibai edota Gernika-Bermeo, herrialdearen iparraldean dago, eta mugak ditu iparraldera Kantauri itsasoa, hegoaldera Durangaldea, ekialdera Lea-Artibai, eta mendebaldera Mungialdea eta Bilboaldea. Eskualde honetan bi hiriburu daude: Bermeo eta Gernika-Lumo. Urdaibai biosfera erreserba bertan kokatzen da. Hurrengo 20 udalerriek osatzen dute Busturialdea: Ajangiz, Arratzu, Bermeo, Busturia, Ea, Elantxobe, Ereño, Errigoiti, Forua, Gautegiz-Arteaga, Gernika-Lumo, Ibarrangelu, Kortezubi, Mendata, Morga, Mundaka, Murueta, Muxika, Nabarniz eta Sukarrieta.
Durangaldea
Durangaldea eskualdea herrialdearen hego-ekialdean dago, eta iparraldera Busturialdea eta Lea-Artibai, hegoaldera Araba, ekialdera Gipuzkoa eta mendebaldera Bilboaldea eta Arratia-Nerbioi eskualdeekin muga egiten du. Durango da eskualdearen hiriburua, eta hurrengo 15 udalerriek osatzen dute: Abadiño, Atxondo, Bedia, Berriz, Durango, Elorrio, Ermua, Garai, Iurreta, Izurtza, Lemoa, Mallabia, Mañaria, Zaldibar eta Zornotza.
Lea-Artibai
Lea-Artibai edo Markina-Ondarroa herrialdearen ekialdeeneko eskualdea da, eta muga egiten du iparraldera Kantauri itsasoa, hegoaldera Durangaldea, ekialdera Gipuzkoa eta mendebaldera Busturialdearekin. Lekeitio eta Ondarroa dira eskualdeko udalerri nagusiak, eta bi azpieskualdetan bana daitezke eskualdeko 12 udalerriak:
Eskualdeetako udalerri nagusiak
Jarraian agertzen dira Bizkaiko eskualdeak, bakoitzaren udalerri populatuenekin, kasu askotan mankomunitateen egoitza nagusia euren baitan dutenak direlarik:
Besenbüren
Besenbüren Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Luziânia
Luziânia Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Fairfax city konderria (Virginia)
Fairfax city konderria (Fairfax city County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua (Virginia) da. 2010eko zentsuaren arabera 22,565 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Fairfax city konderriak 1,625 kilometro koadro ditu. Horietatik 1 ura dira. Beste 1,616 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1388,62 da.