cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2008ko Miguel Indurain Sari Nagusia
X. Miguel Indurain Sari Nagusia (XL. Nafarroako Foru Erkidegoko Saria eta IV. Lizarrako Udala Saria) 2008ko apirilaren 5ean Lizarran egindako txirrindularitza lasterketa izan zen, 199,2 kilometroko luzera zuena.
400 East Ohio Street
400 East Ohio Street, Ameriketako Estatu Batuetako Chicago hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 154 metro eta 50 solairu dauzka eta 1983an amaitu zuten eraikitzen.
Gordon & Levin arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Labrit
Labrit izenak hainbat adiera ditu:
Nesvady
Nesvady Eslovakiako udalerri bat da, Komárnoko barrutian kokatuta. 57,86 km²ko azalera du eta 5096 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1269. urtekoa da.
Sibley-Monroe hegazti zerrenda 2
Sible-Monroe hegazti zerrenda Charles Sibley eta Burt Monroek hegaztiak ikertzeko sortutako dokumentu bat da. ADN-ADN hibridazioa erabili zuten ikerketa zabalbatean sailkapen filogenetikoa egiteko.
Agustín Rodríguez Sahagún
Gerra Zibilean Bilbon babestu eta Deustuko Unibertsitatean ikasi zuen. CEPYMEren sortzaileetako bat izan zen. Zentro Demokratikoaren Batasunaren zerrendetan Espainiako Diputatuen Kongresuan egon zen Bizkaia eta Ávila ordezkatuz. Industria eta Defentsa ministroa izateaz gain, Madrilgo alkatea ere izan zen.
Sibley-Monroe hegazti zerrenda 2
Sibley-Monroeren familien asignazioa eta familia bakoitzaren ordenaren sailkapenak polemika handia sortu zuen. Kritikoek diote ADN-ADN hibridazioan arreta jartzeaz gain beste ikerketa batzuetan ere jarri behar dela, eta badirela beste ebidentzia batzuk sailkapenetan lagun dezaketenak. Ez dago akordio orokorrik, baina ikerlari gehienek uste dute zerrenda %80an baliagarria dela. 9.993 espezie daude sartuta 18 sekzio ezberdinetan. Artikulu honetan 2. sekzioa agertzen da:
Vulture (Marvel Comics)
Vulture, euskaraz Sai, jaiotze izenaz Adrian Toomes, Marvel Comics komiki argitaletxearen superbilau bat da eta Spider-Man superheroiaren etsai nagusietako bat. Stan Lee eta Steve Ditkok sortu zuten eta lehenbiziko aldiz The Amazing Spider-Man komiki liburuaren 2. zenbakian agertu zen (1963ko maiatza). Sai (ingelesez "Vulture") baten antzeko hegal eta gorpuzkera ditu.
Bere ahalmenak onakoak dira: elektronika ingeniaritzan genioa; gaitasun elektromagnetikodun jantzia; hegan egitea; gizakizgaindiko indar fisikoa.
Zinema
Zineman Michael Keaton aktoreak antzeztu du.
Pomatorhinus schisticeps
Pomatorhinus schisticeps Pomatorhinus generoko animalia da. Hegaztien barruko Timaliidae familian sailkatua dago.
Lezkari arrunt
Lezkari arrunta (Acrocephalus scirpaceus) Sylviidae familiako hegazti paseriformea da, Europa eta mendebaldeko Asiako eskualde epeletan bizi dena.
Kukuak lezkariren habiak erabiltzen ohi ditu bere arrautzak uzteko.
Jussiê Ferreira Vieira
Jussiê Ferreira Vieira (1983ko irailaren 19a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashiwa Reysol.
José Antonio Sarazibar
José Antonio Sarazibar Sautua (Bilbo, ) bizkaitar sindikalista eta politikaria da.
Lanbidez argiketaria, frankismoan UGTn sartu zen. PSEren zerrendetan Espainiako Diputatuen Kongresuan egon zen bi urtez.
Transferentzia (psikoanalisia)
Transferentzia psikoanalisiaren bidezko terapian, eriak bere haurtzaroan inguruko pertsona nagusiekiko (aita, ama, etab.) zituen sentimenduak psikoanalistarengana zuzentzean datzan prozesua da. Transferentzia positiboa ala negatiboa izan daiteke, adierazitako sentimendu horiek maitasunezkoak ala etsaitasunezkoak diren neurrian. Freudentzat transferentzia terapiaren gune garrantzitsuena da, zeren eta haurtzaroko gatazka berritze eta eguneratze hori eriaren neurosiaren adierazpen zuzenena baita.
Serraria (Paraíba)
Serraria Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Cerophytum elateroides
Cerophytum elateroides Cerophytidae familiako kakalardo saproxilikoa da, zientziarako Pierre André Latreillek 1804an deskribatu zuena.
Deskribapena
6 eta 7,5 mm arteko luzera du. Beltza, marroi beltzaxka edo marroi gorrizta, pronoto zeharkakoa eta oso puntukaria; burua ere puntukaria da. Kopeta karinatua, eta hanka marroi-gorriztak. Arrak orrazi-formako antenak ditu, eta emeak zerratuak.
Bizilekua
Zuhaitz hostozabalen ustelduretan bizi da, Salix, Populus, Tilia, Acer, Quercus, Platanus, Fagus, Ulmus eta Alnus generoetako zuhaitzen zuloetan.
Banaketa
Hegoaldeko eta erdialdeko Europan dago banaturik, Iberiar penintsularen iparraldetik Polonia, Errumania, Serbia eta mendebaldeko Errusiaraino. Britainia Handian desagertu dela uste da. Euskal Herriari dagokionez, Irañetan (Nafarroa Garaia) besterik ez da atzeman, ametz ilaunduna nagusi den baso zahar batean.
Kontserbazioa
IUCNren Zerrenda Gorrian espezie kalteberatzat hartua da. Nafarroako Faunako Espezie Mehatxatuen Katalogoan ere jasorik dago, kaltebera kategorian.
1989ko Kontxako Bandera
Kontakizuna
San Pedro eta San Juanen arteko lehia izan zen, baina sanpedrotarrek jardunaldi biak eta sailkapen estropada bera ere irabazi zituen. Hirugarrena Ur-Kirolak donostiarra izan zen, oso atzeratuta hala ere, minutu bat eta hogei segundora.
Lehenengo egunean Santurtzi deskalifikatu zuten epaileek Zierbenari traba egiteagatik, laugarren denborarik onena egindakoa zen arren. Bigarren igandean beraz zazpi traineru baino ez ziren aritu lanean.
Donostiarren ordezkaria Donostiako Arraun Batzordea izan zen, Aste Nagusiko klasifikatorioan Arraun Lagunak, Ur-Kirolak eta Fortuna gainditzeagatik. Sailkapen estropadan Ur-Kirolakek bigarren egin zuen San Pedroren atzetik eta honek ere Kontxako Banderara sailkatzea lortu zuen.
Kontxako Banderarako Sailkapen estropadan 16 traineru aritu ziren lanean, bederatzi gipuzkoar, lau bizkaitar, bi kantabriar eta asturiar bakarra.
Nevados de Payachatas
Nevados de Payachatas, aimaraz payachata, "bikiak", Andeetako sumendiz multzo bat da, Parinacota eta Pomerape sumendiez osatua. Txileko Sajama Parke Nazionala eta Boliviako Lauca Parke Nazionalan daude.
Monswiller
Biztanleria
2007an Monswiller udalerrian erroldatutako biztanleak 2.111 ziren. Familiak 833 ziren, horien artean 196 pertsona bakarrekoak ziren (55 bakarrik bizi ziren gizonak eta 141 bakarrik bizi ziren emakumeak), 287 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 287 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 63 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 898 etxebizitza zeuden, 850 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 45 hutsik zeuden. 592 etxeak ziren eta 305 apartamentuak ziren. 850 etxebizitza nagusietatik 593 bere jabearen bizilekua ziren, 241 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 40 etxek bi zituzten, 154 etxek hiru zituzten, 241 etxek lau zituzten eta 414 etxek bost zituzten. 750 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 375 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 381 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.367 ziren, horien artean 1.058 aktiboak ziren eta 309 inaktiboak ziren. 1.058 pertsona aktiboetatik 989 lanean zeuden (520 gizon eta 469 emakume) eta 69 langabezian zeuden (27 gizon eta 42 emakume). 309 pertsona inaktiboetatik 121 erretiraturik zeuden, 82 ikasten zeuden eta 106 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Monswiller udalerrian 856 unitate fiskal zeuden, 2.150 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.641 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 105 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 30 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 8 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 igeltseroak, 3 zurginak, 5 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 5 jatetxeak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 drogeria zen eta 1 bitxi-denda zen.
2000. urtean Monswiller udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 63 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Thal
Thal Suitzako udalerria da. Sankt Gallen kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Glyptothorax lonah
Glyptothorax lonah Glyptothorax generoko animalia da. Arrainen barruko Sisoridae familian sailkatzen da.
Haltz berde
Haltz berdea (Alnus viridis) haltzen generoko hosto galkorreko zuhaitza da, Ipar hemisferioan jatorria duena.
Bataz beste, 15–20 metroko altuera du.
Azpiespezieak
Adituen arabera, 4-6 azpiespezie ditu (batzuk espezie ezberdintzat jotzen dute):
Thal
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Monswiller
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Marcenais
Marcenais Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Monswiller
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marcenais
Biztanleria
2007an Marcenais udalerrian erroldatutako biztanleak 668 ziren. Familiak 255 ziren, horien artean 39 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 106 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 90 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 279 etxebizitza zeuden, 256 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 278etxeak ziren. 256 etxebizitza nagusietatik 230 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 76 etxek lau zituzten eta 149 etxek bost zituzten. 228 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 83 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 164 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 438 ziren, horien artean 326 aktiboak ziren eta 112 inaktiboak ziren. 326 pertsona aktiboetatik 294 lanean zeuden (152 gizon eta 142 emakume) eta 33 langabezian zeuden (18 gizon eta 15 emakume). 112 pertsona inaktiboetatik 55 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Marcenais udalerrian 262 unitate fiskal zeuden, 695,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.622 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Marcenais udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 138 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gaindola
Gaindola Luzaide udalerriko auzo bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioak eskualdean.
Sinocyclocheilus longifinus
Sinocyclocheilus longifinus Sinocyclocheilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Gaindola
Bertako biztanleak luzaidarrak dira.
Izena
Gaindola toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Geografia
Gaindola Luzaideko ibarran dago.
Ingurune naturala eta klima
Luzaide Pirinioen iparraldeko isurialdean dago. Egoera horrek, orografia gorabeheratsu baten erdian, Ibañetaren oinean eta altuera handiko mendiz inguraturik, Iruñarekin komunikatzea zailtzen du, errepide bihurgunetsu eta korapilatsu batean barrena egiten baitira. Klima epela eta hotza da. Luzaiden prezipitazio nabarmenak daude, Nafarroako gainerako zonalde piriniar ozeanikoan bezala. Hilabeterik lehorrenean ere euri asko egiten du. Hemengo klima Cfb gisa sailkatzen da Köppen-Geiger sistemaren bidez. Urteko batez besteko tenperatura 10,7°C da. Urtebetean, prezipitazioa 1 577 milimetrokoa da.
Luzaiden dagoen itsasoaren mailatik 320 metrora Nafarroako Gobernuak 1974an jarritako estazio meteorologikoa dago.
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Luzaide sailkatu zituen, behe-nafarrera euskalkian, Baigorri, Arberoa eta Ortzaize ibarretan hitz egiten zena.
Koldo Zuazok, 2010ean, Luzaidek nafar-lapurtera euskalkian sailkatu zituen.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Transduktore
Transduktorea korronte alterno baten potentzia potentzia mekaniko edo akustiko, edo alderantziz, soinu-uhin baten edo dardara baten presioa seinale elektriko bihurtzeko gai den tresna elektromekanikoa. Transduktore ezagunak dira: mikrofonoak, bozgorailuak, eta ultrasoinuzko uhinak sortzen dituzte aparatuak. Serbomekanismoetan eta kontrol sistemetan ere oso erabiliak dira transduktoreak.
Taiwango historia
Taiwan uhartearen historia hamarnaka mila urtekoa da, gizakiaren bizilekuaren frogarik zaharrenak kontutan hartuta. K.a. 3000 inguruan nekazaritzan oinarritutako kultura bat-batean agertzeak gaur egungo Taiwango indigenen arbasoen etorrera islatzen duela uste da. Uhartea holandar rek kolonizatu zuten XVII. mendean, eta ondoren Hoklo jende ugari sartu zen, Txina kontinentaleko Fujian eta Guangdong eremuetako Hakka etorkinak barne, Taiwaneko itsasartean zehar. Espainiarrek kolonia bat eraiki zuten iparraldean aldi labur batez, baina holandarrek bota zituzten 1642an.
1662an, Koxinga erregeak, 1644an Txina kontinentalaren kontrola galdu zuen Ming dinastia ren leialak, holandarrak garaitu zituen eta uhartean operazio-base bat ezarri zuen. Haren indarrek Qing dinastia garaitu zuten 1683an, eta Taiwaneko lurralde asko gero eta gehiago integratu ziren Qing inperioan. 1895eko Lehen Sino-Japoniar Gerra ren ostean, Qing-ek uhartea Japoniar Inperioa ri laga zion. Taiwanek arroza eta azukrea ekoizten zituen Japoniako Inperiora esportatzeko, eta Bigarren Mundu Gerra n Japoniako Asiako hego-ekialdeko eta Pazifiko ko inbasioetan laguntza eman zion. Japoniako hezkuntza inperiala Taiwanen ezarri zen, eta taiwandar asko Japoniaren alde borrokatu ziren gerran.
1945ean, Bigarren Mundu Gerrako borrokak amaitu ostean, Txinako Errepublikako (ROC) gobernu nazionalistak, Kuomintang (KMT) buru zela, Taiwanen kontrola hartu zuen, nahiz eta lurralde subiranotasun transferentziarik ez izan. 1949an, Txinako Gerra Zibilea n Txina kontinentalaren kontrola galdu ondoren, KMTren menpeko ROC gobernua Taiwanera erretiratu zen, eta Chiang Kai-shek lege martziala aldarrikatu zuen. KMTk berrogei urtez gobernatu zuen Taiwan (Taiwaneko itsasartearen kontrako aldean zeuden Kinmen, Wuqiu eta Matsu uharteekin batera) alderdi bakarreko estatu bezala, 1980ko hamarkadan erreforma demokratikoak egin ziren arte. 1996an antolatu ziren presidentetzarako lehen zuzeneko hauteskundeak. Gerra ondorengo garaian, Taiwanek industrializazio azkarra eta hazkunde ekonomiko handia bizi izan zituen, "Taiwaneko Miraria" izenez ezagutzen dena, eta Asiako Lau Tigreetako bat bezala izan zen ezagutua
Kolonizazio goiztiarra
Pleistozeno berantiar rean, itsas maila gaur egungoa baino 140 m. inguru baxuagoa zen, eta Taiwango itsasartearen zorua agerian utzi zuen, kontinenteko faunak zeharkatzen zuen lurreko zubi gisa. Penghu uharteen eta Taiwanen arteko kanalean ornodun fosilen kontzentrazio bat aurkitu zen, Penghu 1 izeneko masailezur-hezur partziala barne, itxuraz orain arte ezezaguna den Homo generoko espezie batekoa. Fosil hauek K.a. 450-190 urte bitartekoak dira. Taiwanen giza presentzia modernoaren frogarik zaharrena Chouqun eta Gangzilin aurkitutako hiru garezurreko zatiek eta hortz molar batek osatzen dute, Zuojhen barrutian, Tainan. Hauek 20.000 eta 30.000 urte bitartekoak direla kalkulatzen da. Artefaktu zaharrenak, duela 15.000 eta 5.000 urte artekoak dira, eta gaur egungo Fujian-eko aztarnategien antzekoak dira Paleolito ko kultura bateko txirbil dun erremintak. Kultura bera Taiwango hegoaldeko muturrean dagoen Eluanbiko aztarnategietan aurkitzen da, duela 5.000 urte arte iraun zuena. Sun Moon Lake-ko sedimentu etako espore n eta polen-aleen analisiak iradokitzen dute, erreketa-nekazaritza aztarnak duela 11.000 urtez geroztik hasiak zirela eremuan, eta duela 4.200 urte amaitu zirela, garai horretan arroz laborantzaren aztarna ugari aurkitu direlako. Holozeno aren hasieran, duela 10.000 urte, itsasoaren mailak gora egin zuen, Taiwaneko itsasartea osatuz eta uhartea Asiako kontinentetik moztuz.
2011ko abenduan, ~ 8.000 urteko Liangdao Man hezurdura aurkitu zuten Liang uhartean. Eta 2014an, eskeletoaren DNA mitokondriala eginaz E haplotaldekoa zela jakin zen, E1 azpitaldearen ezaugarri diren lau mutazioetatik birekin. Taiwanen aurkitu den Paleolitoko ehorzketa bakarra uhartearen hego-ekialdeko Xiaoma koban izan zen, K.a. 4000 ingurukoa, Filipine tan aurkitutako Negritos-en antzeko gizakume batena. Txinako testuetan eta Taiwango ahozko tradizio aborigen etan, uhartean iraganeko garai bateko pigmeo ei buruzko erreferentziak ere badaude.
K.a. 3.000 inguruan, Neolito ko Dapenkeng kultura bat-batean agertu zen, azkar hedatuz uharteko kostaldean. Beraien guneak harizko zeramika, leundutako harrizko adzeak eta arbel puntuak dituzte. Biztanleek arroza eta artatxikia lantzen zituzten, baina itsas maskor ren eta arrainen menpekotasun handia zuten. Aditu gehienek uste dute kultura hau ez dela Changbin kulturatik eratorria, baizik eta gaur egungo Taiwango aborigenen arbasoek itsasartea zeharkatu zutela, eta lehen austronesiar hizkuntzak hitz egiten zituztela. Dapenkeng kulturaren oinordetza uharte osoan zehar hainbat kulturek hartu zuten, Tahu eta Yingpu kulturak barne. Burdina aroa ren hasieran agertu zen, Niaosung bezalako kulturetan. Metalezko artefakturik zaharrenak merkataritzako ondasunak izan ziren, baina K.o. 400. urterako burdina forjatua era lokalean ekoizten zen, labeak erabiliz, ziurrenik Filipineta tik sartutako teknologia bat.
Kublai Khan Yuan dinastiak 1292an Ryukyu Erresuma ra bidali zituen funtzionarioak Yuan dinastia rekiko leialtasuna eskatzeko, baina funtzionarioek Taiwanen amaitu zuten eta Okinawa rekin elkartu ziren. Hiru soldadu hil ostean, ordezkaritza berehala erretiratu zen Txinako Quanzhou ra.
Holandako eta Espainiako koloniak
Holandako Ekialdeko Indietako Konpainia (VOC) Asiako merkataritza eta base militar baten bila joan zen eremura. 1622an Macaoko batailan portugaldarrek garaituta, Penghu okupatzen saiatu ziren, baina Ming agintariek urrundu egin zituzten. Ondoren, Fort Zeelandia eraiki zuten Taiwaneko hego-mendebaldeko kostaldeko Tayowan uhartean. Aldameneko kontinentean, adreiluzko gotorleku txikiago bat eraiki zuten, Fort Provintia. Bertako aborigenek Pakan deitzen zioten eremuari, eta mapa zahar batzuetan Taiwan uharteak Pakan du izena.
1626an, Espainiar Inperioa, holandarren presentzia Taiwanen Filipinetako koloniarentzat mehatxu gisa ikusita, Santísima Trinidad-en finkatu zen Taiwango ipar-ekialdeko kostaldean (egungo Keelung), San Salvador gotorlekua eraikiz. Santo Domingo gotorlekua ere ipar-mendebaldean eraiki zuten (gaur egungo Tamsuin) 1629an, baina 1638rako abandonatu egin zuten. Kolonia txikia gaixotasunek jota zegoen, eta tokiko biztanleriak etsaitzat hartzeaz gain, Manila tik laguntza gutxi jasotzen zuen. Pieter Nuyts Holandako gobernadoreak Hamada Yahei japoniarrarekin gatazka batean nahastu zen, eta herbehereak Liaoluo badiako batailan garaitu zituen Zheng Zhilong-en txinatarrak 1633an.
1642an, holandarrek espainiarrak kanporatu zituzten uhartearen iparraldetik. Ondoren, jabego berrien eta Taoyuan-eko beren oinarriaren artean mendebaldeko lautaden kontrola ezarri nahi izan zuten. 1645ean kanpaina labur baina suntsitzaile baten ondoren, Pieter Boonek eremu horretako tribuak menderatu ahal izan zituen, Middag Erresuma barne. Uhartea eta bertako biztanleria, nagusiki aborigenak, administratu zituen 1662ra arte, zerga sistema bat ezarriz, hizkuntza aborigenen idazkera erromanizatua irakasteko eskolak eraikiz, eta kristautasuna ebanjelizatuz. Bere kontrola uharteko mendebaldeko lautadara mugatzen bazen ere, holandar sistema ondorengo okupatzaileek ere hartu zuten.
Tungning-eko Erresuma
Penintsulako indarrek Shanhai pasabidea hautsi zuten 1644an, eta Ming dinastia azkar gainditu zuten. 1661ean, Koxinga Ming-en leialak zuzendutako itsas flota bat Taiwanera iritsi zen, holandarrak Zeelandiatik kanporatzeko eta Taiwanen Ming-en aldeko base bat ezartzeko. Koxinga Zheng Zhilong txinatar merkatari pirata eta japoniar emakume batengandik jaio zen Tagawa Matsu 1624an Hiradon, Nagasaki prefekturan, Japonian. Han hazi zen zazpi urte arte, eta Quanzhou ra eraman zuten, Txinako Fujian probintziara. Nagasaki tik eta pirateriatik aberastutako familia batan, Koxingak bere aitaren merkataritza-sareak oinordetzan hartu zituen. Fujian-en mantxu en aurrerapenaren ondoren. Koxinga Amoy-ko gotorlekutik erretiratu, eta Taiwan setiatu zuen, bere tropak Amoy-ko basea berreskuratzeko, puntu estrategiko bat ezartzeko asmoz. 1662an, bederatzi hilabeteko setio baten ondoren, Koxingak Holandako Zeelandia gotorlekua hartu zuen, Taiwan bere oinarri bihurtuz.
1652an Guo Huaiyi Matxinadan zehar holandarrekin aliatu ziren Taiwango tribu aborigenak, Zeelandia ko gotorlekuaren setioan, eta Koxingako txinatar indarren alde eginan. Sincaneko aborigenek (Formoso ak) Koxingara alde egin zuten, hark amnistia eskaini ostean. Sincan aborigenek txinatarrentzat lan egiten hasi ziren, eta holandar jendea exekutatu zuten. Mendi eta lautadako mugako aborigenek ere errenditu egin ziren, 1661eko maiatzean txinatarren esku utziz. Holandako agintearen pean derrigorrezko hezkuntzatik askatu zirela ospatu zuten, holandar jendea ehizatuz, burua moztuz, eta kristau eskola-liburuak errez. Koxinga, setioa amaitu eta lau hilabetera hil zen. Bere semea Zheng Jing-ek Zheng erregimena hartu zuen, eta gainontzeko 7.000 Ming soldadu leialak Taiwanera eraman zituen.
Zheng Jing-en erasoei erantzunez, eta Taiwanen indarren gosea kentzeko ahaleginean, Qing-ek Zheng flotaren erasoen jomugatzat hegoaldeko kostaldeko herri eta portu guztiak hartu zituen, lekuz aldatzea aginduz erresistentziarako hornigaien faltagatik. Neurri honek atzerakada ekarri zuen, eta 1662 eta 1664 artean, sei immigrazio olatu handi gertatu ziren kostaldeko herri hauetatik Taiwanera.
Hasierako immigrazioaren murrizketa
1683an, Koxinga ren aitaren lagun fidagarrietako bat zen Shi Lang almirantearekin itsas-konpromiso baten ondoren, Koxingaren biloba Zheng Keshuang, Qing dinastiari errenditu zitzaion. Bestalde, Nahasmen handia egon zen Taiwanen, Han literatoek "Txakurren Uhartea", "Emakumeen Uhartea" eta abarreko zurrumurruak zabaltzen zituztelako, itsasoetatik haratago zeudela ziotenean. Ofizialki Kangxi enperadoreak "zibilizazioaren zurbiletik haratago lokatz bola bat" bezala hartu zuen Taiwan, eta ez zen 1683ra arte domeinu inperialaren inongo mapatan agertzen. Enperadoreari mapa bat aurkeztea, inperioko lurrak aurkeztearen parekoa zen. Hainbat urte behar izan zituen Qing auzitegiak, Taiwan Qing erreinuaren parte bezala onartu arte. Qing dinastiaren aurretik, Txina inperioa, soilik mendiek, ibaiek eta itsasoek loturiko lurraldea zela pentsatzen zuten. Uharte baten ideia Txinaren zati gisa ulertezina zen Hantarrentzat, XVII. mendean Qing muga hedatzeko ahaleginaren hasi aurretik.
Taiwan erreinu inperialera eraman zuen kanpaina militar eta diplomatikoaren gastua handia izan arren, Pekin en sentimendu orokorra anbibalentea zen. Kanpainaren helburua Zheng-familiaren erregimena suntsitzea izan zen, ez uhartea konkistatzea. Kangxi Enperadoreak Taiwan "pilotatxo baten tamainakoa" zela adierazi zuen; hura hartzean ez zegoen irabazirik; eta ez hartzean ez zegoen galerarik. " (彈丸之地. 得之無所加，不得無所損). Bere ministroek esan zioten uhartea "itsasotik haratago lokatz bola bat zela, Txinaren zabalerari ezer gehitzen ez ziona" (海外泥丸，不足為中國加廣), eta txinatar guztiak Txina kontinentalera eramatea eta uhartea abandonatzea defendatu zuten. 1682rako 7000 txinatar soilik geratzen ziren Taiwanen, emakume aborigenekin ezkondu ondoren Taiwanen jabetzak zituztelako. Koxinga erreinuak holandarren zerga sistemak jarraitu zituen, eskolak eta tenplu erlijiosoak ezarriz.
1683tik aurrera, Qing dinastia k uhartearen zati bat gobernatu zuen Taiwanen Prefektura bezala, eta 1875ean bi prefekturatan banatu zuen uhartea, iparraldea eta hegoaldea. 1887an, uhartea Fokien-Taiwan probintzia bereizi gisa izendatu zuten.
Lehen Han kolonoak
1683tik 1760ra bitartean, Qing gobernuak Taiwanerako immigrazioa mugatu zuen. Murrizketa hori 1760ko hamarkadaren ondoren lasaitu zen, eta 1811rako bi milioi txinatar etorkin baino gehiago zeuden Taiwanen. 1875ean Taipei prefektura ezarri zen, Fujian probintziako eskumenpean. Gainera, Txinako etorkinen artean hainbat gatazka egon ziren, gehienak Fujian-eko Han eta Guangdong-eko Han-en artekoak,baina baita Fujian-eko eremu ezberdinetako pertsonen artekoak, edo Han eta Hakka kolonoen artekoak edo, besterik gabe, klan liskarretan aritzen ziren abizen ezberdinetako pertsonen artekoak. Etorkin hauek zuten probintzia-leialtasun sendoa zela eta, Qing gobernuak Taiwan gobernatzea zaila zela uste zuen. Bestalde, Taiwan atzerriko inbasioek ere jo zuten.
1771n, Maurice Benyovsky zen Taiwaneko ekialdeko kostaldea bisitatu zuen lehen ontzi europarrean kapitaina (Qing-en agintepean ez zegoena), eta bertakoekin gatazka bortitz batean parte hartu zuen.
Taiwanen balio estrategiko eta komertziala kontuan hartuta, britainiar iradokizunak egon ziren 1840an eta 1841ean uharteaz jabetzeko. 1841eko irailean, Opioaren Lehen Gerran, Nerbudda garraio-ontzi britainiarra hondoratu egin zen Keelung-eko portutik gertu, tifoi baten eraginez. Ann bergantina ere 1842ko martxoan hondoratu zen. Tripulazio gehienak Indiako marinelak ziren. Bi ontzietatik bizirik atera ziren agintariek Tainan hiriburura eraman zituzten. 1841eko urrian, HMS Nimrod itsasontzia Keelungera abiatu zen, Nerbuddan bizirik atera zirenen bila, baina Joseph Pearse kapitainak agintariek hegoaldeko espetxeetara bidali zituztela jakin ondoren, portua bonbardatzea agindu zuen eta 27 kanoi-sorta suntsitu zituen Hong Kong era itzuli aurretik. Bizirik atera ziren gehienak -Nerbuddako 130etik gora eta Ann-eko 54tik gora- Tainan exekutatu zituzten 1842ko abuztuan. Aborigenek Mendebaldeko itsasontzietako naufragioen tripulazioak sarritan hiltzen zituzten. 1867an Amerika ko Rover-eko tripulazio osoa masakratu zuten aborigenek istiluetan. Estatubatuarrek Formosa ko espedizio zigortzailea abiarazi zutenean mendeku gisa, aborigenek amerikarrak garaitu eta atzera egitera behartu zituzten. Amerikako marine bat hil zuten, beraiek biktimarik izan gabe.
Sino-Frantziar Gerran, frantses ak Taiwan inbaditzen saiatu ziren 1884an Keelung Kanpainan. Taiwanen defentsa buru zen Liu Mingchuanek, aborigenak errekrutatu zituen Txinako soldaduekin batera zerbitzatzeko, frantsesen aurkako borrokan. Frantsesak Tamsuiko batailan garaitu zituzten, eta Qing-en indarrek frantsesak Keelungen harrapatu zituzten zortzi hilabeteko kanpainan, erretiratu arte. Erasoaldi hauen ondorioz, Qing gobernuak kostaldeko defentsa batzuk eraikitzen hasi ziren, 1885ean Taiwan probintzia bihurtzeko lanak hasiz. Liu Mingchuan lehen gobernadore bezala izendatu zuten. Taiwan hamaika konderritan banatu zuen, eta aborigenekin harremanak hobetzen saiatu zen. Gainera, Taipei tik Hsinchu rako trenbidea ersaiki zuen, meategi bat ezarri zuen Keelungen, eta arsenal bat eraiki zuen Taiwaneko atzerritarren aurkako defentsarako gaitasuna hobetzeko. Lehen Sino-Japoniar Gerraren bezperan, uhartearen ehuneko 45 inguru Qing-en administrazio zuzenaren menpe zegoen, gainerako lurraldea aborigenek arin populatuta zuten bitartean. 2,5 milioi biztanle ingurutik guztira, 2,3 milioi Han txinatarrak ziren, eta gainontzeko berrehun mila hainbat tribu indigenetako aborigenak.
Qing agintaldiaren amaiera
Sino-Japoniar Gerra galtzearen akordioaren baitan, Qing inperioak Taiwan eta Penghu uharteak eman zizkion Japoniari 1895eko apirilean, Shimonoseki ko Ituneko baldintzak betez. Taiwanen galera Txinako mugimendu nazionalistaren bilgune bihurtuko zen hurrengo urteetan.
Japoniako agintaldia
Japoniak Taiwanen (Takasago Koku (高砂國) izenez ezagutzen zuten) burujabetza aldarrikatu nahi izan zuen 1592tik, Toyotomi Hideyoshi k itsasoz haraindiko hedapen eta japoniar eragina hegoalderantz eta mendebalderantz hedatzeko politika egin zuenetik. Mendebaldean, Japoniak Korea inbaditu zuen denbora tarte horretan, Txinaren konkista ere erabakita. Hegoaldean Taiwan inbaditzeko hasierako saiakerak eta ondorengo hiru mendeetan zehar izandako inbasio saiakerek ez zuten arrakastarik izan, batez ere uhartean aborigenen gaixotasunengatik eta erasoengatik.
1609an, Tokugawa shogun ateak uharteko esplorazio misio batera Harunobu Arima bidali zuen. 1616an Murayama Tōan-ek zuzendutako inbasio saiakera batek porrot egin zuen, ontzitzeria tifoi batek sakabanatu zuenean, eta uhartera iristen zen ontzi bakarra egotzia izan zenean.
1871ko Mudan Gertaeran, Okinawa ko itsasontzi bat hondoratu egin zen Taiwango hegoaldeko muturrean, eta 54 marineli burua moztu zieten paiwan aborigenek. Qing gobernuak kalte-ordaina emateari uko egin ondoren, aborigenak bere kontrolpean ez zeudela argudiatuz, Japoniak zigor espedizio bat abiatu zuen eremura 1874an, baina erretiratu egin zen Qing-ek ordainduko zuela agindu ostean.
Okupazioa
1894-95eko Lehen Sino-Japoniar Gerran Txinako itsas armada garaitu zuen arte, Japoniak Taiwan jabe egin ahal izan zuen, horrekin batera Asiako nagusitasuna Txinatik Japoniara igaroz. Shimonosekiko hitzartmena 1895eko apirilean sinatu zen, Taiwan eta Penghu uharteak Japoniari lagatzen zizkiola, hark 50 urtez gobernatuko zuen uhartea Bigarren Mundu Gerra n garaitua izan arte.
Japoniako uhartearen kolonizazioa hiru fasetan garatu zen. Errepresioaren eta aginte paternalistaren garai zapaltzaile batekin hasi zen. Bigarren etapa dōka (同化) aldi bat izan zen, Woodrow Wilson ek Lehen Mundu Gerra ren ostean proposatutako Nazioen Autodeterminazioan (民族自決) inspiratuta, Taiwango nazionalistek pertsona (arraza) guztiak berdin tratatzeko helburuarekin. Azkenik, Bigarren Mundu Gerran, kōminka (皇民化) garaia egon zen, taiwandarrak japoniar enperadorearen menpe leial izatea zuen helburuaren politika.
Garapen modernoa
Hasierako azpiegituren garapena azkar egin zen. Taiwaneko Bankua 1899an sortu zen Japoniako sektore pribatuak, hala nola Mitsubishi eta Mitsui Taldea barne, Taiwanen inbertitzera bultzatzeko. 1900ean, Taiwango hirugarren gobernadore nagusiak aurrekontu bat onartu zuen, eta Taiwango trenbide sistema eraikitzen hasi zen Kīrun-etik (Keelung) Takaora (Kaohsiung). 1905erako, uharteak energia elektrikoa zuen Nichigetsu aintziratik lortua (Eguzki Ilargi aintzira), eta hurrengo urteetan Taiwan, Asia Ekialdeko bigarren eskualde aurreratuena (Japoniaren ondoren) kontsideratu zen. 1905erako, Taiwan ekonomikoki autosufizientea zen, eta Japoniako gobernu zentralak ez zion diru laguntza gehiago eman.
Montgolfier anaiak
Joseph-Michel Montgolfier (Annonay, Frantzia, 1740ko abuztuaren 26a- Balaruc les Bains, id., 1810eko ekainaren 26a) eta Jacques-Etienne Montgolfier (id., 1745eko urtarrilaren 6a- Serrières, Frantzia, 1799ko abuztuaren 2a) frantziar industriagizon eta asmatzaile ziren. Baloi aerostatikoaren sortzailetzat hartzen dira, zenbait historialarik asmakizun honen benetako sortzailea Bartolomeu Lourenço de Gusmão izan zela badiote ere.
Taiwango historia
Bigarren Mundu Gerra
Japoniako Armada Inperialak sarri jardun zuen Taiwanetik. "Hegoaldeko Taldeak" Taihoku Imperial Unibertsitatean (gaur egun Taiwango Unibertsitate Nazionalean) zuen egoitza. Taiwan-Okinawa ko aireko batailan parte hartu zuten indar japoniar asko Taiwanen zeuden. Japoniako base militar garrantzitsuak eta Taiwan osoko zentro industrialak, Takao (gaur egun Kaohsiung) bezala, estatubatuar bonbardaketa gogorren jomugan egon ziren.
Montgolfier anaiak
Bizitza
Joseph-Michel eta Jacques-Etiennen aita paper fabrika baten jabea zen eta, paperezko poltsak su gainean buruz behera jarriz jolasean zebiltzala, aire beroak poltsa gorantz igotzen zelaz ohartu ziren; puxika handiagoekin egin zuten froga eta material arinagoekin. 1782an, zeta eta lihoarekin ari ziren frogak egiten.
Taiwango historia
Taiwan lege martzialaren pean
1943ko azaroaren 22tik 26ra Kairoko Konferentzia egin zen Kairo n, Egipto n, Aliatuek Japoniaren aurkako jarrerari aurre egiteko eta gerraosteko Asiari buruzko erabakiak hartzeko. Kairoko Adierazpenaren hiru klausula nagusietako bat honakoa zen: "Japoniak txinatarrei lapurtu dizkien lurralde guztiak, hala nola Mantxuria, Formosa eta Pescadores, Txinako Errepublikari itzuliko dizkio". Hala ere, askok zalantzan jarri zuten dokumentua asmo-adierazpena edo loteslea ez zen deklarazio bat besterik ez zela, gerraosteko bake-ituna idatziko zutenentzat balizko erreferentzia egiteko eta prentsa-ohar gisa, subiranotasuna transferitzeko lege indarrik gabe zegoela Taiwanetik Txinako Errepublikara. Erreklamazio hau babesteko arrazoi gehigarria zen Errendizioaren Legeak eta SCAPeko Agindu Orokorrak kontutan hartuz, Japoniako indarrak errenditzeko baimena eman zutelako, baina ez japoniar lurraldeak.
Montgolfier anaiak
Bizitza
1782an, 18 m³-ko aire beroz betetako zetaz eginiko poltsa bat jaurti zuten eta 250 m igo zen airean.
1783ko ekainaren 4an, jendaurreko lehen erakustaldia egin zuten: lihozko poltsa esferiko bat forratu zuten paperez; 11 m-ko diametroa zuen, 800 m³ eta 226 kg pisatzen zituen. Aire beroz betea zegoen eta 2 km-ko hegaldia egin zuen 10 minututan eta 1.600 y 2.000 metroko garaierara iritsiz.
Taiwango historia
Garapen ekonomikoa
Kuomitang administrazioak, Bigarren Mundu Gerra baino lehen japoniarrek zituzten Taiwango monopolioen kontrola hartu zuen. Taiwango BPGaren % 17 nazionalizatu zuten, eta inbertitzaileek zituzten japoniarren bonoen ziurtagiriak baliogabetu zituzten. Higiezin en partaidetza hauek, eta baita Estatu Batuetako laguntzak, hala nola, Txinako Laguntza Legeak eta Landa Berreraikuntzarako Batzorde Sinoamerikar Bateratuak, Taiwan gerratik azkar berreskuratuko zela ziurtatzen lagundu zuten. Halaber, Kuomintangek Txinako urre-erreserba osoa kontinentetik Taiwanera eraman zuen, eta erreserba hori erabili zuen Taiwaneko dolarraren jaulki berria babesteko, moneta berria egonkortuz eta hiperinflazioa geldiaraziz.
Montgolfier anaiak
Bizitza
Hurrengo saiakeretan, lehen izaki bizidunak bidali zituzten lotuta zeraman saskian, ardi bat, ahatea eta oilaskoa, altuerak eragin zitzakeen ondorioak aztertu ahal izateko. Versaillesen egin zen proba hura, Luis XVI.a Frantziakoa erregearen aurrean, gizakiekin froga egiteko onespena eskatu nahi baitzioten. Urriaren 15aren inguruan izan zen eta 26 m-ko garaiera lortu zuten.
Taiwango historia
Erreforma demokratikoak
1970eko hamarkadaren hasierara arte, Txinako Errepublika Txinako gobernu legitimo bakarra bezala onartu zuten Nazio Batuek eta Mendebaldeko nazio gehienek; Txinako Herri Errepublika aitortzeari uko egin zioten Gerra Hotza ren ondorioz. KMTk lege martzialaren arabera gobernatu zuen Taiwanen 1980ko hamarkadaren amaierara arte, komunisten infiltrazioaren aurka adi egoteko eta Txina kontinentala berreskuratzeko prestatzeko helburuarekin. Horregatik, disidentzia politikoa ez zen onartzen. 1970eko hamarkadaren amaieran eta 1980ko hasieran garai nahasiak izan ziren Taiwanen jaiotako txinatarrentzat, jatorriz aldaketa ekonomikoek zapaldu eta atzean utzitako pertsona asko Taiwango klase ertain berriko kide bihurtu baitziren. Jatorrizko taiwandarrei beren oinarrizko giza eskubideak errespetatzeko eskakizunak, negoziazio libre indartsuak leundu zituen. Kaohsiun g-eko gertakaria Taiwanen demokraziaren inflexio puntu garrantzitsu bat izan zen.
Montgolfier anaiak
Bizitza
Hortik aurrera hegaldiak ugaritzen joan ziren eta, 1785eko urtarrilaren 7an, Jean Pierre Blanchard eta John Jeffriesek Mantxako kanala igaro zuten.
Taiwango historia
Erreforma demokratikoak
Hala ere, Leek ez zuen gobernuan zehar zegoen ustelkeria masiboa ezabatu, eta KMTko leialzale askok uste zuten Lee-k ROC traizionatu egin zuela erreformak urrunegi eramanez. Oposiziokoek zioten, berriz, erreformak ez zituela behar bezain urrun eraman.
Garai demokratikoa
Lee 1996an Taiwango zuzeneko presidentetzarako hauteskundeetan hautagai bezala aurkeztu zen, Peng Min-ming DPP hautagai eta disidente ohiaren aurka. Hauteskunde hauek Taiwango itsasartean misil proba batzuk egitera bultzatu zuen PRCk, Taiwango hautetsiak beldurtzeko, hautesleek Chen Li-an eta Lin Yang-kang-en bateratzearen aldeko hautagaien alde bozka zezaten. Taktika oldarkorraren ondorioz, Bill Clinton AEB etako presidenteak Taiwango Harremanen Legea aldarrikatu eta bi borroka hegazkin talde bidali zituen uhartearen hegoaldera, kostaldetik gertuko egoera kontrolatzeko. PRCk, misilen probak aurreikusi baino lehenago amaitu behar izan zituen. Gertaera hau 1996ko Taiwango itsasartearen krisia bezala ezagutzen da.
Sajama Parke Nazionala
Sajama Parke Nazioanala, Parque Nacional Sajama, Boliviako Andeetako parke nazional bat da, Oruro deparyamenduan.
Montgolfier anaiak
Bizitza
Berehala, hidrogenozko baloiek ordezkatu zituzten aire beroko baloiak eta, 1960. urte arte, ez ziren itzuli, Raven enpresak nylonez Montgolfière puxikaren diseinu klasikoaren segurtasuna hobetu eta erregai propanoa erabili zuenean.
Sajama Parke Nazionala
Bertan, Nevados de Payachatas eta Nevado Sajama seimilako mendiak daude.
Taiwango historia
Garai demokratikoa
2006ko abenduan, udal eta alkatetzarako hauteskundeak egin ziren Taipei n eta Kaohsiung en. KMTk gehiengo argia mantendu zuen hiriburuan, eta DPPk eta KMTk emaitza oso estuak lortu zituzten hegoaldeko Kaohsiung hirian. Huang Chun-yingek ehuneko 0,14ko aldearekin galdu zuen Chen Churen aurka; 378.303 boto eta 379.417 boto, Chen Chu Txinako Errepublikako udalerri berezi bateko lehen emakume alkatea bihurtuz. 2007an, ROCek Nazio Batuen Erakundean kide izateko eskatu zuen "Taiwan" izenarekin, eta Batzar Nagusiak baztertu egin zuen.
2007an, Chen presidenteak "Lau Nahi eta Bat" politika proposatu zuen, funtsean Taiwanek independentzia nahi zuela aldarrikatuz. Taiwanek bere izena zuzentzea nahi zuen, eta konstituzio berri bat ezarri. Garapena nahi zuen, politika ezkerreko edo eskuineko galderarik gabe, batasunaren edo independentziaren alde baizik. Taiwango publiko orokorrean proposatutako politika honen harrera ez zegoen argi. Hala ere, harrera hotza izan zuen bai PRCk eta bai AEBek. PRCko Atzerri ministroak nabarmendu zuen Sezesioaren Aurkako Legea ez zela bete ezinezko legeria, eta AEBetako Estatu Departamentuko bozeramaile Sean McCormack-ek, Chenen politika "lagungarri"tzat jo zuen.
KMTk 2008ko urtarrilean, Yuan Legegintzako hauteskundeetan mantendu egin zuen legebiltzarraren kontrola. 2008ko maiatzean egindako presidentetzarako hauteskundeetan, Ma Ying-jeou KMTko hautagaiak Txina kontinentalarekin eta erreforma ekonomikoekin harreman adeitsuagoak onartzen zituen plataforma batean aurkeztu zuen, eta Frank DPPko hautagaia garaitu zuen, botoen %58,48rekin. Ma berriro hautatua izan zen, eta KMTk bere gehiengoa mantendu zuen Yuan Legegilean, 2012ko urtarrileko hauteskunde bateratuetan.
Kingpin (Marvel Comics)
Kingpin, euskaraz Kapo, jaiotze izenaz Wilson Fisk, Marvel Comics komiki argitaletxearen superbilau bat da eta superheroi askoren arerioa, tartean Spider-Man eta Daredevil. Stan Lee eta John Romita Sr.ek sortu zuten eta lehenbiziko aldiz The Amazing Spider-Man komiki liburuaren 50. zenbakian agertu zen (1967ko uztaila). New York hiriko mafiaren buruzagi nagusia da, eta askotan itzalpetik lan egin ohi du, lan zikina morroiei edo superbilauei lagaz.
Zinema
Zineman John Rhys-Davies, Michael Clarke Duncan eta Vincent D'Onofrio aktoreek antzeztu dute.
Taiwango historia
Garai demokratikoa
2018ko azaroan egindako hauteskundeek DPPren gehiengoarentzat atzerakada handia eragin zuten, eta Tsai Ing-wen presidenteak alderdiko buruzagi izateari uko egin zion. DPPk bederatzi legebiltzar eserleku galdu zituen guztira, KMTri 22 eserlekuen gehiengoaren kontrola emanez. KMTko alkatetzarako hautagaiek irabazi zuten Taipei Hiri Berrian, Taichungen eta Kaohsiung-en, azken hau DPPren gotorleku politikoa izandakoa 20 urtez.
Deneuille-les-Mines
Deneuille-les-Mines Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Lepidodactylus christiani
Lepidodactylus christiani Lepidodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Deneuille-les-Mines
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Taiwango historia
Garai demokratikoa
2020ko urtarrilean, Tsai Ing-wen berriro hautatu zuten presidentetzarako hauteskundeetan. Legebiltzarrerako hauteskundeetan Tsai presidentearen Alderdi Demokratiko Progresistak (DPP) gehiengoa lortu zuen, 113 eserlekuetatik 61. Kuomintangek (KMT) 38 eserleku lortu zituen.
Deneuille-les-Mines
Etxebizitza
2007an 209 etxebizitza zeuden, 148 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 207 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 148 etxebizitza nagusietatik 120 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 114 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 67 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 208 ziren, horien artean 155 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 155 pertsona aktiboetatik 140 lanean zeuden (69 gizon eta 71 emakume) eta 15 langabezian zeuden (8 gizon eta 7 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Deneuille-les-Mines udalerrian 149 unitate fiskal zeuden, 344,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.615 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Deneuille-les-Mines udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.900 hektarea erabiltzen.
Imigrante
Imigrante Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Smith konderria (Texas)
Smith konderria (Smith County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Tyler da. 2010eko zentsuaren arabera 209,714 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Smith konderriak 245,977 kilometro koadro ditu. Horietatik 7,321 ura dira. Beste 238,656 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 85,26 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 209,714 pertsonetatik 166,334 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 36,088 dira. 37,195 beltzak edo afroamerikarrak. 734 amerikar natiboak ziren eta 63 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 2,550 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 225 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 2,613 pertsonek kokatzen zuten.
Pío Tristán
Juan Pío de Tristán y Moscoso (Arequipa, 1773ko uztailaren 11 - Lima, 1859ko abuztuaren 24a) Peruko militar eta politikari bat izan zen, Hispanoamerikako Independentzia Gerran alde errealistan borrokatu zuena, eta, aldi berean, Peruko erregeorde kargua hartu zuena, Peruko Espainiaren azken ordezkaria bihurtuz.
Touvérac
Biztanleria
2007an Touvérac udalerrian erroldatutako biztanleak 726 ziren. Familiak 242 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 91 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 75 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 267 etxebizitza zeuden, 241 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 251 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 241 etxebizitza nagusietatik 191 bere jabearen bizilekua ziren, 44 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 18 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 142 etxek bost zituzten. 195 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 107 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 119 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 362 ziren, horien artean 244 aktiboak ziren eta 118 inaktiboak ziren. 244 pertsona aktiboetatik 226 lanean zeuden (122 gizon eta 104 emakume) eta 18 langabezian zeuden (9 gizon eta 9 emakume). 118 pertsona inaktiboetatik 45 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Touvérac udalerrian 244 unitate fiskal zeuden, 582 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.521 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa, 1 albaitaria eta 2 jatetxeak.