cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Les Albres
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Les Albres udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 936 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Modrá
Modrá Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 732 biztanle ditu eta 1,81 kilometro koadroko azalera. Uherské Hradištěko barrutian dago.
Bright Martins
Biografia
Bright espainiarra da, nahiz eta jatorri nigeriarra izan. Zehatzago esateko, amak, berarekin haurdun zegoela, Afrikatik Fuerteventura irlarako bidaia arriskutsua egin zuen. Bright Puerto del Rosarion jaio zen. Handik denbora batera, familia kanariar batek zuzendu zuen, gurasoak ere hartzen dituena. Oso izaera adeitsu eta atseginarekin, eskolako kide guztien bihotzak bereganatu zituen, Anperen bideo eder batek erakusten duen moduan.
Montalvos
Montalvos Albaceteko udalerria da, La Roda eskualdean dagoena.
Modrá
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1364 urtean egin zen.
We Banjo 3
We Banjo 3, Irlandako Galway hiriko folk talde bat da. 2011an sortua izan zen eta bi anai bikotek osatzen dute, alde batetik, Fergal eta Enda Scahill, eta bestetik Martin eta David Howley.
Montalvos
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 134 biztanle zituen.
Donald Tapia
Donald Tapia (Detroit, Michigan, Ameriketako Estatu Batuak, - ) Ameriketako Estatu Batuetako enpresari bat da. 2019tik AEBko enbaxadorea da Jamaikan.
Baile an Truiseil
, 'Ballantrushal', Eskoziako Lewis uhartean dagoen udalerri bat da, Kanpoko Hebridetan.
Guillem Timoner Obrador
Guillem Timoner Obrador (gaztelaniaz: Guillermo Timoner) (Felanitx (Mallorca), 1926 ko martxoaren 24 - Madril, 2023 ko abuztuaren 17) pistako txirrindulari balearra izan zen, eta lehiatu zen 1941 eta 1968 urteen artean. Sei aldiz izan zen munduko txapeldun motor atzeko txirrindularitzan. Haren anaia Antoni ere txirrindulari profesionala izan zen. 1983 an, ordurako 15 urte zeramala erretiraturik, itzuli lehiaketara eta hurrengo urtean Espainiako txapelketa irabazi zuen, 58 urte zituela.
Sei aldiz munduko txapeldun
Pistan lehiatu zen batez ere, baina nabarmendu, motor atzeko txirrindularitzan nabarmendu zen. Espezialitate horretan sei aldiz irabazi zuen Munduko txapelketa —Milan (1955), Amsterdam (1959), Leipzig (1960), Milan (1962), Paris (1964) eta Donostia (1965). Urte batzuk geroago, 2006n, beste txirrindulari balear batek, Joan Llanerasek, berdindu egin zuen haren balentria. Orobat, Timoner munduko azpitxapeldun izan zen birritan —Kopenhage (1956) eta Paris (1958)—, Europako txapeldun behin eta Espainiako txapeldun 24 aldiz.
Felanitx haren jaioterrian kale bat eta kiroldegi bat daude Guillem Timoner izenarekin. Horrezaz gain, herriak kale-eskultura bat eskaini zion txirrindulari ohiari.
White Oak East (Ohio)
White Oak East Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Hamilton konderrian dago, Ohio estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Fagazeo
Fagazeoak (Fagaceae) familiak edo pagoaren familiak honako ezaugarri hauek dituzten zuhaitzek osatua da: hosto txandakatuak eta pinatuak, loreak gerbetan, fruituak hur motakoak, batetik zazpira, batzuetan guztiz inguratuta daudela ezkatadun edo arantzadun oskol batean eta beste batzuetan erdizka bakarrik. Familia honetan ezagunena den taldea haritzena da (Quercus generoa); haien fruituari ezkurra deitzen zaio. Haritz gehienen oskolek, kopa baten antzekoak izanik, ez dute inguratzen guztira ezkurrak.
Generoak
Batzuetan Nothofagus generoa beste familia batean sartzen da, Nothofagaceae.
Marugameko gaztelua
Marugameko gaztelua (丸亀城), Kameyama gaztelua eta Horai gaztelua bezala ezaguna ere, hirayama shiro (mendi baten gainean eta lautada inguratuta dagoen japoniar gaztelua) motako gaztelua da. Marugamen dago, Kagawa prefeturako, Japonian.
Flook (taldea)
Flook, anglo-irlandar zelta musika talde bat da. 1993an Erresuma Batuan sortua izan zen. Gaur egun Sarah Allen, Brian Finnegan, Ed Boyd eta John Joe Kelly kideek osatzen dute, eta iraganean baita Becky Morris, Michael McGoldrick eta Damien O'Kane musikariek ere.
Montealegre del Castillo
Montealegre del Castillo Albaceteko udalerria da, Corredor de Almansa eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 182 biztanle zituen.
Modrá Hůrka
Modrá Hůrka Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 86 biztanle ditu eta 3,95 kilometro koadroko azalera. České Budějoviceko barrutian dago.
Mus caroli
Mus caroli Mus generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Daniel Irigoyen
Daniel Irigoyen (Buenos Aires, 1950eko urtarrilaren 2a) Argentinako rock nazionaleko mugimenduaren hastapenetan parte hartu zuen musikari eta poeta liriko eta soziala da.
Hylophorbus nigrinus
Hylophorbus nigrinus Hylophorbus generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Martin Iturbe
Martin Iturbe Balda (Ikaztegieta, Gipuzkoa, 1932ko urriaren 9a - Hondarribia, Gipuzkoa, 2015eko azaroaren 25a ) euskal idazlea eta apaiza izan zen. Zazpi senidetan bigarrena Ikaztegietako Muno baserrian jaioa, bere azken 45 urtean Hondarribian bizi izan zen. Hondarribiko udalbatzak, 2008. urtean, hiriko Urrezko Intsignia eman zion. Erretiroa hartu zuenetik, apurka-apurka bere apaiz lanak gutxitzen joan zen. Hala eta guztiz ere, ia egunero, hiriko zahar etxeko kaperara gerturatzen zen meza entzutera eta meza ematen laguntzera. 2015eko azaroaren 25ean hil zen, gaixoaldi luze baten ondorioz, Hondarribian.
Hylophorbus nigrinus
Banaketa
Espezie hau Indonesiako Mendebaldeko Papuako Yapen uhartean bizi da. 630 eta 650 metroko altueren artean bizi dira bakarrik.
Web-mintegi
Webmintegi edo web-mintegi neologismoarekin ingelesezko Webinar hitza itzuli egin da. Munduko hainbat hizkuntzatara sartu den neologismoa da webinar, 'Web' eta 'mintegi' hitzak lotuz lortutako portmanteau hitza (Webinar < "web seminars"). Euskaraz webmintegi edota web-mintegi sortu egin dira. Webmintegi hitzak baliabide telematikoen bidez egiten den mintegi edo bilera interaktibo mota guztiak izendatzen ditu. Bilera horiek, osorik edo zati batean, Internet bidez aurrez aurrekoak ez diren saioak egitea barne hartzen dute, eta, oro har, elkarlanera edo urrutiko irakaskuntzara bideratzen dira.
Web 2.0 deiturikoaren garapenetako bat da, eta lineako hitzaldien edo web konferentzien aldaera posibleetako bat bezala har daiteke. Webguneak gai politikoekin, militarrekin, merkataritzakoekin, hezkuntzarekin, etengabeko prestakuntzarekin edota interes orokorreko gaiekin lotuta garatu ohi dira, eta parte-hartzaileek jarduera horretarako sarbidea doakoa edo garestia, izen emate librekoa edo baldintzapeko inskripziokoa izan daiteke.
Urrutiko elkarrekintza edota antolamendu hobea lortzeko erosotasunak ematen dituzten tresna edo sistema bereziak erabiltzea aurreikus dezakete antolatzaileek, hizlariek zein entzuleek, eta galdekatu nahi dituztenen parte-hartzea modu telematiko askotan antola daitezke.
Webinar baten baitan erabil daitezkeen tresna edo sistema berezien zerrenda ez osoa honako hau da:
Dry Run (Ohio)
Dry Run Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Hamilton konderrian dago, Ohio estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Daniel Irigoyen
Haurtzaroa eta nerabezaroa
Amaren umezurtz, 4 urterekin Buenos Aires probintziako iparraldeko herri batera eraman zuten, aitaren aiton-amonen ardurapean geratuz. Oinarrizko ikasketak egin ondoren, 14 urterekin Buenos Airesera itzuli zen aitarekin bizitzera. DBH Once auzoko frantziskotar eskola batean egin zuen ikasgelak eta asfaltoko lehen abenturak bere auzokide Alejandro Medinarekin.
Imanol Irigoien
Imanol Irigoien (Altza, Donostia, Gipuzkoa, 1940ko azaroaren 5a) euskal idazle eta margolaria da.
Joan Mariren anaia eta Romanen semea. Enpresa ikasketak egin zituen Donostian (E.S.T.E, 1961-1965).
Aurretik beste margolariekin batera hainbat erakusketetan parte hartu izan zuen, eta 1981ean egin zuen bakarka lehen pintura erakusketa, Oiartzunen. Gerora ere egin ditu erakusketa batzuk, bai bakarka (Oiartzun, Altza) bai besteekin batera (Senpere). Margolana eta poesia uztartzen saiatu izan da bere poema bilduma bakarrean: Argiaren barne-distantziak (1989, Lizardi saria; 1990, Kritika saria).
Ekidna (mitologia)
Greziar mitologian, Ekidna (grezieraz Ἔχιδνα Ekhidna, "sugegorria", latinez Echidna) munstro-ninfa bat zen, Fortzis eta Zeto edo Tartaro eta Gearen alaba, iturriaren arabera. Batzuetan, Drakaina Delphyne (Δρακαινα Δελφυνη, "herensuge sabela") deituriko herensuge bat zen, Hesiodok, Teogonia izeneko bere lanean, munstro femenino bat bezala deskribatua, Tifonekin batera, greziar mito guztietako munstro garrantzitsuen ama. Aurpegia, begi ilun eta beldurgarrizko emakume eder batena zuen, baina, gorputza, suge edo herensuge batena.
Berak, eta bere bikote Tifonek Olinpo mendia eraso zutenean, Zeusek garaitu egin zituen, baina bizitzen jarraitzen utzi zien, baita euren seme-alabei ere, beranduago iritsiko ziren heroientzako erronka bezala. Ordutik aurrera, Arimoitarren herrialdeko kobazulo batean bizi izan zen, Asia Erdialdean, segur aski Sirian kokatutako urrutiko toki mortu bat (Hesiodo, Teogonia. 304).
Bikoteak eta seme-alabak
Tifon eta Ekidnak izan zituzten seme-alabak, honako hauek izan ziren:
Herodotoren arabera, Heraklesek, Ekidnarekin hiru seme izan zituen:
Amaiurko errota
Kokalekua
Herriaren hegoaldeko sarreran dago, Jasokundeko Andre Mariaren elizaren alboan.
Historia
Erdi Aroko jatorria du eta XVI. mendean berreraiki zen.
1280. urtean jada Amaiurko errotak Nafarroako Erresumari errentak ematen zizkion, honek aspaldiko errota dela adierazten du.
Cause de Clarenç
Cause de Clarenç Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cause-de-Clérans udalerrian erroldatutako biztanleak 313 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 184 etxebizitza zeuden, 133 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 178 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 133 etxebizitza nagusietatik 109 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 105 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 60 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 203 ziren, horien artean 145 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 145 pertsona aktiboetatik 134 lanean zeuden (76 gizon eta 58 emakume) eta 11 langabezian zeuden (3 gizon eta 8 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina, 3 iturginak eta 1 argiketaria.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Cause-de-Clérans udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 216 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
María Villar Buceta
María del Carmen Villar Buceta (Pedro Betancourt, Matanzas, Kuba, 1899ko apirilaren 25a - Habana, 1977ko ekainaren 29a) poeta, kazetari eta ekintzaile kubatarra izan zen, 1920ko eta 1930eko hamarkadetako Kubako abangoardiari atxikia, eta 1927an bere Unanimismo poema-liburua nabarmendu zen. Bere herrialdeko bibliotekonomiaren arloko aitzindarietako bat izan zen, eta lehen irakaslea.
Bizitza eta lana
Froilán Villar Gonzálezen eta Petra Bucetaren alaba izan izan zen, eta Aurora Villar Buceta kontalariaren (1907) ahizpa. Gerardo Machadoren diktaduraren aurka borrokatu zen harekin. 1915ean, Desilusión sonetoa argitaratu zuen Diario de La Marinan.
Poetisa gisa egindako lanaren barruan, 1927ko Unanimismo poema-liburua nabarmentzen da, «XX. mendearen lehen hereneko lan garrantzitsuenetako bat»; gainera, hainbat argitalpenetan parte hartu zuen, besteak beste, El Heraldo de Cuba eta La Nochen, baita El Fígaro, Castalia eta Social aldizkarietan.
Grupo Minorista izenekoan parte hartu zuen, Kubako abangoardiaren kultura-erakunde bultzatzailean. 1927ko maiatzaren 6an, manifestu bat argitaratu zuen, eta Villar Buceta eta Mariblanca Sabas Alomá i zan ziren sinatzaile bakarrak. Horrez gain, Gorki taldearen sortzaileetako bat izan zen.
Milena Rodríguezen XIX. eta XX. mendeetako Antología de poetas cubanas en el XIX y del XX poetas de Milena Rodríguezen poema originalenen artean, Autorretro dago.
Habanan hil zen 1977an.
Jose Luis Orbegozo
Jose Luis Orbegozo Balzola (1929ko irailaren 2a, Donostia, Gipuzkoa - 2010eko urtarrilaren 17a, Donostia, Gipuzkoa) euskal enpresaburu bat izan zen. 1967 eta 1983 bitartean Errealako presidentea izan zen, hots, talde txuri-urdinaren urrezko aroaren presidentea izan zen.
Bizitza
Txikitatik Realeko bazkide,1966an zuzendaritzan sartu zen diruzain Antonio Vega de Seoaneren agintaldian. 1967an, Lehen Mailara igo ondoren, presidente izendatu zuten arte.
Bere agindupean, Reala lehen mailan finkatu zen, lehen aldiz Europako lehiaketetarako sailkatu zen eta bere urterik loriatsuenak Ligako bi titulu eta Superkopa batekin bizi izan zituen.
Harrobiaren aldeko apustuaren defendatzaile sendoa izan zen, eta, presidente zela, Reala Gipuzkoako lurralde osora zabaldu zen.
Felipe Juaristi
Felipe Juaristi Galdos (Azkoitia, Gipuzkoa, 1957ko ekainaren 12a - ) euskal idazlea da. Poeta gisa da batez ere ezaguna, eleberriak eta ipuinak kaleratu baditu ere. Literaturako hainbat euskal testu itzuli ditu, gaztelaniara. Hainbat sari eskuratu ditu, horien artean bi aldiz jaso du Euskadi saria: 1998an, Galderen geografia poema-liburuarekin, eta 2000. urtean, Haur eta Gazte Literaturaren alorrean, Animalien inauteria liburuarekin. Everest argitaletxearen "Bizi, Irakurri 2002" lehiaketako lehen saria ere eskuratu zuen, Haydn-en loroa lanarekin.
Jose Luis Orbegozo
Bizitza
Gipuzkoako hiriburuan hil zen, 80 urte zituela, garuneko infartu baten ondorioz, Real Sociedadeko partida bat ikusten zuen bitartean. Haren hileta Donostiako Artzain Onaren katedralean izan zen, eta bertara joan ziren 2009-2010 denboraldiko eskuadra txuriurdin guztiak, baita erakundeko azken presidente eta buruzagiak ere, baita garai guztietako jokalari mitikoak ere, hala nola Gorriz, Periko Alonso o López Ufarte.
Felipe Juaristi
Bizitza
Kazetaritza eta Soziologia ikasketak egin zituen Madrilgo Complutense Unibertsitatean eta komunikabide ugaritan aritzen da, literatura kritikari modura. Euskadi Irratiko zuzendaria ere izana da. ETBn eta Unibertsitatean lan egin izan du, irakasle eskolan hain zuzen ere. Literatura Gazeta eta Porrot aldizkarien sortzaileetako bat da eta Baroja eta Bermingham argitaletxeetan editore lanetan aritu da.
Liburuek eraman zuten literaturara idazlea eta Antonio Machado izan zen liluratuta utzi zuen egilea. Poesiaren arloan egindako lanagatik da batez ere ezaguna; arlo horretan, Lizardi saria jaso du 1992an eta Kritika Saria euskarazko poesiari hainbat aldiz. Bere poema bilduma nagusiak Denbora, nostalgia (1985), Hiriaren melankolia (1987) eta Laino artean zelatari (1993) ditu. 90eko hamarkadan haur eta gazteei zuzendutako lanak argitaratu ditu gehienbat, eta alor horretan itzultzaile bezala ere nabarmendu da, nahiz eta oso lotuta jarraitu poesiari, bai bere poesiagintza lantzen, bai poesia irakurtzen edota beste poeta batzuen lanen argitalpenak prestatzen eta itzultzen.
Jose Luis Orbegozo
Bizitza
Zubietako instalazioen eremu nagusiak (Z-1), Reala biltzen duenak, José Luis Orbegozo izena hartu du 2010az geroztik, presidente honen omenez. Eremu hau 1980an inauguratu zuen Orbegozok, eta Realaren estadio berria eraiki nahi izan zuen Zubietan. Proiektuak diru-laguntza bat jasotzen zuen 1982ko Munduko Futbol Txapelketarako egoitza gisa eremu berria erabiltzeagatik, baina hori ez zen gertatu Udalaren oposizioagatik. Donostia Munduko Futbol Txapelketarako egoitza izateari utzi ondoren, proiektua gelditu egin zen, eta eremu hori, obrak hasita zeudenez, entrenamendu-eremu eta Realaren kirol-hiri bihurtu zen.
Felipe Juaristi
Bizitza
Intzentsua lurrean bezala (1988) nobela laburraren ostean, 90eko hamarkadaren hasieran eman zuen argitara lehen nobela, Arinago duk haizea, Absalon, 1992an gaztelaniaz ere argitaratu zena (Más leve es el viento, Absalón). Genero horri lotua da, halaber, 1996an argitara eman zuen Bordelera liburua. Galderen geografia (1997) poesia liburuarekin Euskadi Literatura saria irabazi zuen 1998an (2000. urtean gaztelaniaz argitaratua, Geografía de las preguntas). Airezko emakumeak lanarekin (Mujeres de aire; Erein, 2004) 2005eko Euskadi sariko finalista izan zen gipuzkoar idazlea.
Haur eta gazte literaturari dagokionez, alde guztietatik kalitatez eta edertasunez hornituta dago Felipe Juaristiren sorkuntza lana. Publiko horri zuzendutako liburuen alorrean argitaratu ditu, besteak beste, Tristuraren teoria (1993), urte hartan Lizardi saria eskuratu zuena, Ilargi lapurra (1994), Sagitario (1995) edota Eguzkiren etxea (1998). 2000. urtean bigarren aldiz lortu zuen Euskadi Literatura saria, haur literaturaren alorrean, Animalien inauteria lanagatik.
Euskaltzain urgazle izendatua 2006ko maiatzaren 26an.
Lanak
Hainbat generotan idatzi izan du Felipe Juaristik. Narrazioa, nobela, poesia eta Haur eta Gazte Literaturan ditu lanik gehienak. Hauek dira HGL sailen argitaratutakoak:
Les invasions barbares
Les invasions barbares 2003ko pelikula franko-kanadarra da, komedia eta drama tartekatzen dituena eta Denys Arcandek idatzita eta zuzenduta. Honek egindako Le Déclin de l'empire américain eta L'Âge des ténèbres pelikulekin batera trilogia osatzen du.
Ingelesa ez den hizkuntza batean egindako film onenaren Oscar Saria irabazi zuen urte hartan, horrelakorik lortzen lehenengo pelikula kanadar bihurtuta.
Sinopsia
Rémy da pertsonaia nagusia eta minbizi terminalaren aurkako bere borroka ardatz nagusia da. Sébastien semea saiatuko da aitaren azken egun horiek izaten ahalik eta erosoenak, eta azkenean biak bidaiatuko dira Vermont-era (AEB) arreta medikoaren bila.
Hasiera batean Sébastien gogo txarrez joango da Quebec-era Londonetik, non eta finantzetan lan ibilbide arrakastatsua duen (aitaren pentsamolde sozialistaren beste muturrean), Louise aitaren emazte ohiak eskatuta. Quebec-eko osasun sistema publiko gainkargatua ikusita, arreta hobearen bila joango dira. Bitartean, Rémy-ren lagunak eta senideak topatuko dituzte, bisitan ondoan egoteko joaten direnak.
Sariak
Oscar Sariaz gain, 2004an pelikula, zuzendari eta jatorrizko gidoi onenari César Sariak irabazi zituen.
Canneseko Zinemaldian bestela bi sari eskuratu zituen aurreko urtean, gidoi eta aktoresa onenari (Marie-Josée Croze) emandakoak. 5 Jutra Sari eta 6 Genie ere irabazi zituen, baita beste nazioarteko zinemaldi batzuetako sariak ere (Bangkok, Brasil, Toronto eta Txekian).
Saint-Gilles-des-Marais
Saint-Gilles-des-Marais Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Gilles-des-Marais udalerrian erroldatutako biztanleak 94 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 52 etxebizitza zeuden, 39 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 52etxeak ziren. 39 etxebizitza nagusietatik 32 bere jabearen bizilekua ziren eta 7 alokairuan okupaturik zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 21 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 52 ziren, horien artean 41 aktiboak ziren eta 11 inaktiboak ziren. 41 pertsona aktiboetatik 40 lanean zeuden (22 gizon eta 18 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 11 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Saint-Gilles-des-Marais udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 315 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Riepsdorf
Riepsdorf Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Modrava
Modrava Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 78 biztanle ditu eta 81,63 kilometro koadroko azalera. Klatovyko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1336 urtean egin zen.
Ustarasita
Ustarasita mineral bat da eta lillianita homologous series taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Ustarasita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. ]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Nuku Hiva
Nuku Hiva Markesetan kokatzen den uhartea da.
Geografia
Uharteak, guztira, 387 kilometro karratuko azalera du, eta, gehienez, 1.224 metroko garaiera, ipar-mendebaldean dagoen Tekao mendian. Uhartearen erdialdea Tōvii izeneko lautada garai bat da. Ekialderantz eta hegoalderantz, euri ura biltzen duten haran sakon batzuetan zabaltzen da, eta kostaldeak babestutako badiak osatzen dituzte. Nabarmenenak Hakaui, Taiohae eta Taipivai dira. Iparraldea eta mendebaldea, aldiz, lehorragoak dira, ipar-mendebaldea "basamortua" izendatzeraino. Basamortu honetan dago uharteko aireportua.
Taiohaeko badia antzinako krater hondoratu bat da. Sarreraren alde banatan uhartetxo bat dago: Mata ‘Ua Puna eta Motu Nui. Badiaren hondoan, Taiohae hiribildua dago, Markesa uharteetako gune administratiboa, Hiva Oako Atuona ordezkatu zuena hiriburu bezala. Taiohaeren atzean, 864 metroko garaiera duen Muake mendia altxatzen da. Hiriaren ekialdean, Notre-Dameko katedrala nabarmentzen da.
Uhartea hiru komunatan banatua dago: Taiohae, Taipivai eta Hatiheu. 2002ko erroldan 2.652 biztanle ziren guztira. Jarduera ekonomiko nagusiak nekazaritza, artisautza eta turismoa dira.
Uharteko landaredian ugari dira fruta-arbolak (kokondoak, bananondoak, mangoak, papaiak, ananak, pomeloak, laranjondoak eta limoiondoak) eta loreak (bugainbileak, erramuak, tiareak, hibiskoak, jazminak eta arrosak). Intsektuen artean eltxoak, euliak, beltxargak, erleak, pozoigabeko eskorpioi ez pozoitsuak eta pikada desatsegineko "nono" ospetsuak daude.
Historia
Aztarna arkeologikoen arabera, lehenengo giza-kokalekuak K.a. 150. urte ingurukoak dira. XII. eta XIII. mendeen artean harrizko eraikin ugari eraiki ziren: tenpluak (meae), etxoletarako oinarri bezala plataformak (Papaepae), eta Pazko uharteko moaiekin lotutako estatua antropomorfoak (tiki). Uhartearen orografiaren ondorioz, haran isolatuak eta soilik itsasoz komunikatuak zituena, gerra tribal asko gertatzen ziren, eta biztanleak gerlari eta kanibal beldurtiak ziren. Tradizionalki, gizonek gorputza erabat tatuatzen zuten, aurpegia barne, itxura are basatiagoa emanez.
Joseph Ingraham estatubatuarra uhartea aurkitu zuen lehen nabigatzailea izan zen, 1791ko apirilean, eta Federal izena eman zion. Frantziarrek aurkikuntza aldarrikatu zuten Etienne Marchand urte bereko uztailean iritsi zelako, eta Baux deitu zioten, Pazifikoko lehen espedizio komertzialaren armadorearen izena hain zuzen ere. Ingelesek Richard Hergesten aurkikuntza egiaztatu zuten, hurrengo urtean Henry Martin bezala bataiatu zuena. Taiohaeko arradaren babes bikainak, jarraian, itsasontzi komertzial, baleazale eta abenturazale ugari bisitatzea eragin zuen.
1804an Krusenstern errusiarrak uhartearen eta bertako biztanleen lehen deskribapena egin zuen. Bertan Robarts ingelesa eta Cabry frantsesa aurkitu zituen, sei urte lehenago baleontzi bat hondoratzean uhartean geratu zirenak. Sakrifikatzeko zorian zeudela salbatu egin ziren, buruzagiaren alabak hala eskatuta, indigena frantziarrarekin ezkondu zen. Honek etsaitu egin zituen, eta, bakea lortzeko, Krusenternek frantziarra Europara itzuliko du, non bere tatuajeak zirkuetan erakutsi zituen.
Munera
Munera Albaceteko udalerria da, Campo de Montiel eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.843 biztanle zituen.
Nuku Hiva
Historia
1842an, Jules Dumont d'Urvillek Frantziaren izenean hartu zuen uhartea. Ekitaldiaren ikusle nabarmen bat izan zuen: Herman Melville estatubatuarra hain zuzen ere, jarraian bere baleontzitik desertatu eta Taipivain ezkutatu zena. Bizitza paradisu batean, baina aldi berean kanibal batzuen preso, deskribatu zuen gero Typee bere eleberrian, Hego Itsasoetako literaturaren genero erromantikoari hasiera emanez.
Ludwig van Beethoven
Ludwig van Beethoven (Bonn, Alemania, 1770eko abenduaren 16a - Viena, Austria, 1827ko martxoaren 26a) alemaniar musikagilea, orkestra zuzendaria eta piano-jotzaile birtuosoa izan zen, klasizismotik erromantizismorako aldaketaren aitzindari nagusietakoa. Haren lanen artean, nabarmentzekoa da Bederatzigarren Sinfonia, Europar Batasunak ereserkitzat hartua.
Lehenengo urteak
1770eko abenduaren 16an jaio zen, Alemaniako Bonn hirian, familia apal batean. Aitona, Ludwig, 1733 inguruan joan zen Bonnera bizitzera, eta printzearen kaperako maisua izatera heldu zen. Gurasoek, Johann van Beethovenek eta Maria Magdalena Keverichek, zazpi ume izan zituzten, baina hiruk baizik ez zuten bizirik iraun.
Beethovenen jaiotze datak eztabaida asko eragin ditu musikologo eta historialarien artean. Batzuen ustez 15ean izan zen, eta beste batzuen ustez, 16an. 16aren alde egin da bataioa 17an izan zelako, eta umeak jaio ondorengo egunean bataiatzea zen ohitura hiri hartan. Alta, Beethovenek berak 15ean jaio zela uste zuen.
Aita, Johann, izan zuen bere lehen maisua, Koloniako printze hauteslearen kantari baitzen Bonnen. Ludwig gazteak musikarako gaitasun ukaezina erakutsi zuen, eta aitak, semearen trebetasunari etekinak atera nahirik, zortzi urterekin lehenengo piano kontzertua ematera bultzatu zuen (1778) eta bira bat egin zuten Herbehereetan zehar (1781). Maximiliano Franz hautesleak, nobleziako gizon aberats eta boteretsuak, babespean hartu eta lana eman zion, ordezko organista gisa. Lanpostuak ahalegin handia eskatzen zion Ludwigi eta haurtzaro eta gaztaro osoak musikari eman zizkion, jolasik eta adiskiderik gabe, etengabeko zaintzapean eta familia giro ezin txarragoan. Horrek guztiak eragin handia izango zuen bere izaera hezigaitz eta erromantikoan.
Hamaika urte besterik ez zuela, Beethoven bazen antzerki orkestra txiki baten biolinista. Garai hartan, Christian Gottlob Neefe organo-jotzailearen eragina guztiz onuragarria gertatu zitzaion, hari esker hasi baitzen Johann Sebastian Bachen eta Carl Philipp Emanuel Bachen artea ikasten. Neeferen laguntzaile bilakaturik, 1782an —hamabi urte zituela— maisuaren lekua hartu zuen hauteslearen kaperako organoan eta urte bete geroago gorteko klabean. Orduan ezagutu zituen Beethoven gazteak Frantziako eta Italiako musika liriko, bai eta Mozart ere (1784). Argitaratu zuen lehen lana M. Dresleren martxa baten bariazioak klaberako izan zen (1782).
1787an, 17 urte zituela, familiaren presioari ihes egiteko bidea aurkitu zuen Beethovenek, bere babesleak bultzatuta Vienara, Austriako hiriburura, joateko aukera izan baitzuen. Bidaia hartan, Beethovenek kolpe gogorra jasan behar izan zuen, alde egin eta aste gutxira bere ama gosez hil zen. Bonnera itzuli behar izan zuenean, panorama ezin ilunagoa aurkitu zuen jaioterrian: aita langabezian, alkoholismoak jota, eta ez zen seme-alabak zaintzeko gauza. Ludwig gazteak bere gain hartu behar izan zuen Johann eta Karl anaia gazteen heziketaren ardura, eta familia mantendu behar izan zuen bost urtez, orkestra batean biolina joz eta piano eskolak emanez.
1789an Bonngo unibertsitatean filosofia ikastaroetan esku hartu zuen eta, bere kabuz, Homero, Platon, Plutarko, Shakespeare eta bere garaiko idazle garrantzitsuenen idazlanak ezagutu zituen.
Bere karrera Vienan finkatzea
1792an, babesleak Vienarako beste bidaia bat ordaindu zion, eta geroztik ez zen hiri hartatik aldendu, bidaia labur batzuetarako izan ezik. Ondoko urtean Joseph Haydnekin hasi zen ikasten, eta hark Londresa joan behar izan zuenean, Johann Baptist Schenkekin kontrapuntoa, Johann Albrechtsbergerrekin fuga eta Antonio Salierirekin Italiako estiloko musika konposizioa sakondu zituen. Vienako goi-mailako gizarteak azkar onartu zuen, eta piano-jotzaile eta musikagile lanari ekin zion. Garai horretakoak dira Pianorako hiru trioak, Zenbait bariazio, Minue eta dantza aleman-ak, Hari kintetoa eta Lieder-ak. 1795ean arrakasta handia lortu zuen Vienako entzuleen aurrean aurkeztean, eta urtebete geroago Nurenbergen, Pragan, Dresdenen eta Berlinen eman zituen kontzertuetan, Frederiko Gilen I.a Brandeburgokoaren aurrean jo zuelarik azken horretan.
Gorreria eta garai distiratsua
1796an gorreriaren lehen sintomak sumatu zituen. Eritasun hori areagotuz joan zitzaion, harik eta 1819an erabatekoa gertatu zen arte. Haren lagunen artean aipatzekoak dira Brunswick familia, Amenda eliz zuzendaria, Schuppanzigh biolin-jotzailea eta Schindler orkestra zuzendari eta geroago haren biografoa izango zena. Garai distiratsu hartan egin zituen bere lehen lan bikainak: Pianorako sonatak, Patetika deiturikoa horien artean dela (1799); Lehen sei hari kuartetoak (1800); Cuasi una fantasia edo Ilargi zuria sonata (1802); Piano eta biolinerako sonata edo Kreuzeri Sonata (1802). 1803an Bigarren Sinfonia argitsua egin zuen, Haydn eta Mozartengandik hain hurbil dena, eta jadanik Beethovenen izpiritua garbi erakusten duena.
Isiltasun eta gaixotasun aroa
Goetherekin elkartu zen 1812ko udan, eta topaketak etsita Maite hilezkor-ari gutun bitxia idatzi zion, eta isiltasun aldian sartu zen. Gaixorik, heriotzak kezkatua eta estutasunak pairatuz, anaia hiltzean Karl ilobaren heziketa hartu zuen bere gain (1815), eta eginbehar honek buruhausteak areagotu zizkion. Bitartean, arian-arian Vienako musikazaleen faborea Rossiniren eta, oro har, italiar musikaren alde lerratu zen. Aldizka etsipenean eroria bazirudien ere, aurrerantzean, bere lanean zuen fedea erakutsiz, etorkizuneko gizonentzat idatzi zuen musika.
Gorreria eta bakartasunaren horma bikoitzaren barnean, azken urteetan musikaren historian idatzi diren lan miresgarrienetako batzuk egin zituen, XIX. mendeko musikaren bilakaera bideratu zutenak. Beethovenen aro honi dagozkion lanik nabarmenenak: azkeneko bost sonatak, Sonata Handia op. 106, Hammerklavier (1818) tartekoa delarik; Missa Solemnis (1822); Diabelliren bals bati buruzko 33 bariazioak (1823); Bederatzigarren Sinfonia (1824) eta azken sei kuartetoak (1824-1826). Estuasunek larritua eta osasun aldetik arras eroria, azken urtea tragiko izan zen Beethovenentzat. 1827ko martxoaren 26an hil zen; Vienak hileta ikusgarriak eskaini zizkion.
Lanak
Beethoven historiako musikagile handienetakotzat hartzen da. "Hiru B-ak" taldeko partaide bezala ere aipatu ohi da, Bach eta Brahms- ekin batera, musikaren historian hirukote honek izandako garrantzia dela eta. Haren lanaren bilduma handia 137 opus zenbatuek eta zenbakirik eman gabeko beste 205 lanek osatzen dute. Ohiko estetikak darabiltzan kanonen arabera, Beethovenen lana sailkaezina da: ez da klasikoa, ez eta erromantikoa ere. Hala, interpretazio orori ihes eginik, lan horrek formen etengabeko eztabaida baten lekukotza ematen du; hizkuntzari buruzko galdera beti irekia izanik, erantzuna behin-behinekoa baizik ezin izan daiteke. Indar moral menderagaitzaren adierazpidea, aldizka borondatearen, heroismoaren eta arraitasunaren garaipena kantatzen du, askatasunaren bidean barna abiaturiko gizonaren ideia baikorra hedatzen baitu.
Hiru aldiak
Wilhelm von Lenz idazle errusiarraren arabera, Beethovenen ibilbide musikala hiru alditan bana daiteke: goiztiarra, erdia eta berantiarra. Aldi goiztiarrak gutxi gorabehera 1802. urtera arte iraun zuen; erdiak 1803 tik 1814 ra arte, eta berantiarrak 1815 tik konpositorearen beraren heriotzara arte. Lenz-ek Beethoven et ses trois styles (1852) liburuan azaltzen duen zatiketa hau zabalki erabilia izan da harrezkero hainbat musikologoren eskutik.
Beethovenen aldi goiztiarrean, bere aurrekoek (Joseph Haydn ek eta Wolfgang Amadeus Mozartek batez ere) izugarrizko eragina izan zuten haren musikan. Hala ere, norabide berriak ere esploratu zituen eta pixkanaka bere lanaren esparrua eta anbizioa zabaldu zituen. Garai honetan bere Lehenengo eta Bigarren Sinfoniak, Op. 18ko sei hari kuartetoak, pianorako lehen bi kontzertuak eta pianorako lehen hamabost sonatak (Op. 13 Sonata "Patetikoa" eta Op. 27ko 2.a "Ilargi zuri" Sonata ospetsuak barne) nabarmendu daitezke.
Erdiko aldia, heroikoa ere deitua, konpositorearen gorreriak eragindako krisi pertsonalarekin batera hasi zen. Garai honetan, Beethovenek eskala handiko obrak idatzi zituen, guda eta heroitasun kutsu handi bat zutenak (bere hirugarren sinfonia "Heroikoa" Napoleoni eskaini zion). Bere hurrengo sei sinfoniak kokatzen dira aldi honetan (3.a, 4.a, 5.a, 6.a, 7.a eta 8.a), baita pianorako azken hiru kontzertuak, kontzertu hirukoitza, biolin kontzertua, bost hari kuarteto (7.etik 11.era), pianorako hainbat sonata (Op. 53 "Waldstein" eta Op. 57 "Appassionata" ezagunak barne), bibolinerako Kreutzer Sonata eta bere opera bakarra, Fidelio, ere.
Aldi berantiarra 1815 inguruan hasi zen. Garai honetako lanek karga intelektual sakona, berrikuntza formalak eta intentsitate eta espresio sakon eta pertsonala dute ezaugarri. Honen eredu dira, besteak beste, bere 14. hari kuartetoa, zazpi mugimenduz osatua; eta bere 9. sinfonia, koru bat duen historiako lehen sinfonia. Missa Solemnis-a, azken bost soka kuartetoak ("Große fuge"-a barne) eta pianorako azken bost sonatak dira aldi honetako beste lan esanguratsu batzuk.
Joan Baptista Humet
Joan Baptista Humet i Climent (Navarrés, Valentzia, 1950eko urtarrilaren 4 - Bartzelona, Katalunia, 2008ko azaroaren 30a) Terrassan bizi zen valentziar jatorriko kantari eta musikagilea zen. Katalanez zein gaztelaniaz konposatu zuen.
Bizitza
Txikitatik Terrassan bizi zen, bere aitak ehungintzazko enpresa bat baitzuen. 1968an Bartzelonara joan zen arkitektura ikastera eta han, Joan Manuel Serrat kantaria ezagutu zuen. Honek abesten hasteko konbentzitu zuen. 1968an, 18 urterekin, Humetek bere lehendabiziko kontzertua eman zuen Terrassako antzokian. Bi urtez Lluís Llachen kontzertuetan hasierako abeslaria izan zen.
1970ean bere lehendabiziko diskoa kaleratu zuen Columbia diskoetxearekin. 1971an Gemma abestia bere lehenengo arrakasta lortu zuen. Gemma abestia, bere koinataren omenez konposatu zuen eta Enderrock aldizkariak, XX. mendeko katalanezko 100 abesti onenen artean kokatzen zuen.
1973an bere lehenengo disko luzea Fulls (hostoak) kaleratu zuen. 1975ean bere bigarren diskoa kaleratu zuen, Diálogos (elkarrizketak), oraingoan gaztelaniaz eta Movieplay diskoetxearen zigilupean.
1979an bere katalanezko bigarren eta azken diskoa kaleratu zuen Fins que el silenci ve, Movieplay diskoetxearen zigilupean. 1981ean diskoetxez aldatu zen eta RCAra pasatu zen, bertan Hay que vivir argitaratu zuen.
Amor de aficionado (RCA, 1982) eta Sólo soy un ser humano (RCA, 1984) diskoen ondoren, Ariola multinazionalak RCA diskoetxearen kontrola hartu eta arau berriak ezarri zituen, Ariolan zeuden artistei lehentasuna emanez besteak beste. Horrenbestez, Humetek musika egiteari uztea erabaki zuen. 2001. urtean musikaren mundura itzuli zen eta 2004an Sólo baje a comprar tabaco disko autoekoiztua argitaratu zuen Validance zigilupean.
2008ko abenduaren 1ean hil zen sabeleko minbiziak jota.
Juan Carlos Moreno Cabrera
Juan Carlos Moreno Cabrera (Madril, Espainia, 1956 - ) hizkuntzalaria da. Filosofia eta Letretan doktore, eta Hizkuntzalaritza Orokorreko katedraduna da Madrilgo Unibertsitate Autonomoan. Pentsamenduz marxista da, eta autodeterminazio-eskubidea gauzatzearen aldekoa. Hiztun gutxi dituzten hizkuntzen aldeko diskurtsoagatik ezaguna da. Ikasteko orduan hizkuntza guztiak berdinak direla defendatzen du, alegia, ez daudela ikasten zailagoak direnak. Espainiaren batasuna gaztelaniarekin erlazionatzen duen hizkuntza-nazionalismoa salatu du.
Urrezko araua
Urrezko Araua, termino etikoetan, honela definitzen den printzipioa da: trata itzazu besteak, haek zu tratatzea nahi zenukeen bezala. Esaldiaren formulazio ezagun bat Mateoren ebanjelioan agertzen da (Mt 12,7). Urrezko Araua ez da nahastu behar begia begi truk elkarrekiko ustezko justiziaren ideiarekin, zeinak mendekuaren justifikazioa den azken batean. Urrezko Araua ez da aplikatzen oker bat jasan ondoren, haren zigorra edo kontrakoa planteatu behar denean. Norberak nahi lukeen errespetu eta begirune berarekin besteak tratatzea da kontua.
Historia
Honela dio Mateoren ebanjelioak :
Hala ere, ez da kristautasuneko printzipio soila, aurrekoa dela uste da. Urrezko arau hori kultura eta gizarte guztietan aurki daiteke, eta, salbuespen gutxi batzuekin, moralaren eta erlijioen kode guztien izendatzaile komuna da. Aipu esplizitu zaharrenak Konfuzioren garaikoak izan daitezke.
Urrezko araua da giza eskubideen kontzeptu modernoaren oinarririk funtsezkoena, non gizabanako bakoitzak bidezko traturako eskubidea baitu, eta elkarrekiko erantzukizuna dagoen gizartean besteentzako justizia bermatzeko.
Urrezko arauaren funtsezko elementu bat da arau horrekin bizi nahi duen pertsona batek pertsona guztiak hartzen dituela kontuan, ez bakarrik bere taldeko kideak.
Mikel Artze
Mikel Artze Uhalde (Iruñea, ) nafar futbolari ohia da, aurrelari moduan aritzen zena.
2008an Tuterako Club Deportivo Lourdesen 20 gol egin ondoren, Estatu Batuetako San Jose Earthquakesera joan zen.
Estatistikak
''2015eko maiatzak 24an eguneratua. Datu ofizialak.''
Balitora jalpalli
Balitora jalpalli Balitora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
Greenhorn (Kalifornia)
Greenhorn Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Plumas konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Valentín Paniagua
2000. urtearen amaieran, Martha Hildebrandt kargugabetu ondoren, Kongresuko lehendakari izendatu zuten, Alberto Fujimoriren dimisioa eta ondorengo kargugabetzea, Peruko Errepublikako bitarteko presidente izendatu zuten 2000ko azaroaren 22tik 2001eko uztailaren 28ra arte, Alejandro Toledo Manrique-k irabazi zituen presidentetzarako hauteskundeak egiteko helburuarekin.
Portas
Portas Galiziako Pontevedrako probintzian dagoen Caldasko eskualdean kokatzen den udalerria da.
Petrolio-ontzi
Petrolio-ontziak petrolio gordina edo petrolioaren deribatuak eramateko diseinatutako ontziak dira. Hasieran petrolio-ontziak kroskobakarrak ziren, baina gaur egun krosko bikoak eraikitzen dira, seguruagoak direlako istripuetan eta ingurumena gutxiago kutsatzen dutelako.
Teknologiaren garapenarekin eta istripu larriak saihesteko, super petrolio-ontziak agertu ziren. Ontzi horiek karga-ahalmen handiagoa dute beste petrolio-ontziek baino, eta Afrikako Adarraren inguruan zehar petrolio gordina eramateko gai dira. Knock Nevis munduko super petrolio-ontzirik handiena da.
Oliobideko garraioaz gain, petrolio-ontziak petrolio gordin kantitate handia eramateko ontzi bakarrak dira, nahiz eta ontzi batzuek hondamen ekologiko nabarmenak eragin dituzten kostaldetik hurbil hondatzerakoan. Historian itsasoa gehien kutsatu duten istripu ospetsuenak petrolio-ontzienak izan dira; adibidez, Torrey Canyon, Exxon Valdez, Amoco Cadiz, Erika, Prestige, Egeo Itsasoa edo Urkiolak eragindakoak.
Modřice
Modřice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 5.246 biztanle ditu eta 10,05 kilometro koadroko azalera. Brno-Landako barrutian dago.
Petrolio-ontzi
Panamax
Panamax ontziek Panamako Kanaleko esklusa zaharren bidez igaro daitezkeen petrolio-ontzi handienak dira. Panamax ontziek izan ditzaketen dimentsio handienak 294 metro luze, 32,3 metro mahuka eta 12 metroko sakonera dira. Gaur egun, esklusa berriak eraiki ditutze, eta bide berri horietatik zeharka ditzaketen petrolio-ontziak Neopanamax dute izena. Ontzi hauek Panamaxak baino handiagoak dira, 333 metro luze eta 41 metro mahuka; adibidez, Nimitz estatubatuar gerraontzia.
Malaccamax
Malaccamax ontziak Malakako Itsasartea zeharka dezaketen petrolio-ontziak dira. Itsasarte honen sakonerak 25 metro du eta horregatik bitxia da, nahiz eta Asiako itsasarte handienetako bat den. Malaccamaxek petrolio gordin garraioak edo petrolioaren deribatutako produktuak Saudi Arabiatik Persiar Golkora eramateko diseinatutako ontziak dira.
Forster txenada
Forster txenada (Sterna forsteri) Sterna generoko animalia da. Hegaztien barruko Laridae familian sailkatua dago.
Modřice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1366 urtean egin zen.
Petrolio-ontzi
Seawaymax
Seawaymax ontziak Seaway Kanala zeharkatzeko ontzi handienak dira. Seawayeko kanal honek Aintzira Handiak eta Ozeanoa Atlantikoak batzen ditu. Kanal horren dimentsioak 225,6 metro luzerakoa, 23,8 metro mahukakoa eta 8,8 metro sakonerakoa dira. SS Edmund Fitzgerald petrolio-ontzia lehen Seawaymax ontzia izan zen, baina 1975. urtean hondoratu egin zen.
Suezmax
Suezmax petrolio-ontziak Suezko Kanala zeharka dezaketen ontziak dira. Kanal honek esklusarik ez duenez, faktore mugatzaile bakarrak sakonera eta zubia dira. Zubi horren altuera 70 metrokoa da, eta altuera hori gainditzen duten ontziek, haien karga beste ontzi batean eraman behar dute edo karga oliobide batetik kanala zeharkatu behar dute. Suezmax petrolio-ontzien pisu hila 160.000 tonakoa da eta 50 metroko mahuka dute gehienez.
VLCC eta ULCC
Beste bi petrolio-ontzi motak VLCC eta ULCC ontziak dira. Bi ontzi horien ezberdintasun nagusia haien bolumena da; VLCC (Very Large Crude Carrier) ontziek 300.000 tonako ahalmena eduki dezakete eta ULCC (Ultra Large Crude Carrier) ontziek 500.000 tonako ahalmena izan dezakete.
Navas de Jorquera
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 556 biztanle zituen.
Petrolio-ontzi
Prestige
Prestige petrolio-ontzia Liberiako ontzi kroskobakar bat zen, 243 metro luze, 34,4 metro mahuka eta 14 metro sakon. 42.820 tonako edukiera eta 81.559 kargako ahalmena zuen. Aframax taldeko petrolio-ontzia zen, Kioton uretaratu zen 1976eko martxoaren 1ean Hitachi Shipbuilding and Engineering japoniar konpainiarekin.
Nissan
Nissan Motor Company Ltd (日産自動車株式会社) edo, besterik gabe Nissan (japonieraz ahoskatua), 1933an Masujiro Hashimoto, Kenjiro Den, Rokuro Aoyama, Meitaro Takeuchi eta Yoshisuke Aikawak sortutako automobil ekoizlea da. Egoitza Yokohama hirian dago kokaturik.
Petrolio-ontzi
Exxon Valdez
Exxon Valdez petroliontzia Estatu Batuetako kroskobakar ontzi bat zen, 301 metro luze, 51 metro mahuka eta 20 metro sakon, eta 211.469 tonako desplazamenduarekin. VLCC (Very Large Crude Carrier) taldeko petrolio-ontzia zen, National Steel and Shipbuilding estatubatuar konpainiak eraki zuen1986ko urriaren 14an San Diegon.
1989ko maiatzaren 24an, Alaskako Prince William Sounden golkoan hondoratu egin zen eta 37.000 tona petrolio isuri zituen. Exxon Valdez ontziak Bligh Reef bezala ezagutzen den koral arrezife batekin jo zuen, eta marea beltz erraldoi bat sortu. 2000 kilometro karratu kutsatu zituen, eta Estatu Batuetako hondamendirik handiena bihurtu. Istripuaren ondoren, ontzia konpondu egin zen eta zerbitzuan egon zen 2012ko martxoaren 21ean.
Nissan
1999tik aurrera, Nissan eta Renault frantziar automobil enpresa aliaturik daude. 2013an, Renaultek Nissanen akzioen %43.4a zuen eta Nissanek Renaulten %15a. Carlos Ghosn konpainia bien zuzendaria da.
Nissan Motorren hurrengo markak ditu: Nissan, Infiniti, Datsun, eta NISMO.
2012an Nissan munduko seigarren automobil enpresa nagusiena da, Toyota, General Motors, Volkswagen, Hyundai eta Ford aurrean izanik. Renaultekin batera laugarrena izango litzateke.
Petrolio-ontzi
Urkiola
Urkiola Euskal Herriko petroliontzi bat izan zen, 277 metro luze, 39 metro mahuka eta 15 metro sakon, eta 111.225 tonako desplazamenduarekin. Aframax taldeko ontzia zen, eta 1973. urtean Astilleros Españoles konpainiak eraiki zuen Sestaon (Bizkaia).
Brestot
Brestot Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brestot udalerrian erroldatutako biztanleak 465 ziren. Familiak 178 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 57 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 73 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 208 etxebizitza zeuden, 184 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 207 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 184 etxebizitza nagusietatik 170 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 52 etxek lau zituzten eta 105 etxek bost zituzten. 145 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 73 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 102 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: