cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gondrecourt-le-Château
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 764 ziren, horien artean 507 aktiboak ziren eta 257 inaktiboak ziren. 507 pertsona aktiboetatik 425 lanean zeuden (265 gizon eta 160 emakume) eta 83 langabezian zeuden (29 gizon eta 54 emakume). 257 pertsona inaktiboetatik 93 erretiraturik zeuden, 47 ikasten zeuden eta 117 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gondrecourt-le-Château udalerrian 499 unitate fiskal zeuden, 1.160,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.046 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 2 albaitariak, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 etxerako tresna denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Gondrecourt-le-Château udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.266 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Gondrecourt-le-Château udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 178 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
William Burroughs
William Seward Burroughs (1914ko otsailaren 5a, Saint Louis - 1997ko abuztuaren 2a, Kansas) estatubatuar eleberri- eta saiakera-idazlea eta gizarte-kritikaria izan zen. Beat belaunaldiko kide, harreman handia izan zuen Allen Ginsberg (bere maitalea), Gregory Corso, Jack Kerouac eta Herbert Huncke idazleekin. Hala ere, Burroghsen eragina mugimendu horretatik haratago joan zen, geroagoko kontrakulturaren adierazpen artistikoetan ere nabarmenduz. 1984ean Arte eta Letretako Estatubatuar Akademiako kide izendatu zuten.
Colomers
Colomers Kataluniako udalerria da, Baix Empordà eskualdean eta Gironako probintzian kokatua. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 195 biztanle zituen. 4,3 km²-ko azalera du.
Saint-Victor-sur-Rhins
Saint-Victor-sur-Rhins Frantziako udalerri bat da, Loira departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Victor-sur-Rhins udalerrian erroldatutako biztanleak 1.041 ziren. Familiak 408 ziren, horien artean 100 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 140 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 152 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 478 etxebizitza zeuden, 412 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 356 etxeak ziren eta 121 apartamentuak ziren. 412 etxebizitza nagusietatik 279 bere jabearen bizilekua ziren, 128 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 29 etxek bi zituzten, 68 etxek hiru zituzten, 108 etxek lau zituzten eta 206 etxek bost zituzten. 306 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 185 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 182 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 655 ziren, horien artean 491 aktiboak ziren eta 164 inaktiboak ziren. 491 pertsona aktiboetatik 455 lanean zeuden (260 gizon eta 195 emakume) eta 36 langabezian zeuden (11 gizon eta 25 emakume). 164 pertsona inaktiboetatik 84 erretiraturik zeuden, 36 ikasten zeuden eta 44 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Victor-sur-Rhins udalerrian 423 unitate fiskal zeuden, 1.091 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.308 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 52 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 18 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 4 margolariak, 1 zurgina, 3 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Saint-Victor-sur-Rhins udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 638 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Corbigny kantonamendua
Corbigny kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
San Pedro Jicayán (udalerria)
San Pedro Jicayán Mexikoko udalerri bat da. Oaxaca estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
La Chatte à deux têtes
La Chatte à deux têtes 2002ko Jacques Nolot frantziar zinema zuzendarien filma da.
Darnius
Darnius Kataluniako udalerria da, Alt Empordà eskualdean eta Gironako probintzian dagoena. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 536 biztanle zituen. 34,93 km²-ko azalera du.
1561 Fricke
1561 Fricke asteroide gerrikoan aurkitutako 1561. asteroidearen izena da. 1941eko otsailak 15ean aurkitu zuen Karl Wilhelm Reinmuthek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1941 CG zen.
Gattendorf
Gattendorf Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Fatal Attraction
Fatal Attraction (euskaraz Erakarpen Zorigaiztokoa) 1987ko Adrian Lyne britainiar zinema zuzendariaren thriller psikologikoa da. Michael Douglas, Glenn Close eta Anne Archer aktoreek antzeztu zuten.
Gulaphallus eximius
Gulaphallus eximius Gulaphallus generoko animalia da. Arrainen barruko Phallostethidae familian sailkatzen da.
Fatal Attraction
Filmak Oscar Sarietarako sei izendapen jaso zituen.
Argumentua
Dan Gallagherren (Michael Douglas) bizitza bikaina da: emazte zoragarria, alaba jatorra eta lan on bat ditu. Festa batetan Alex (Glenn Close) izeneko emakume erakargarri bat ezagutuko eta harekin nesketan egin ondoren oheratu egingo dira, halere hura Danentzat abentura bat besterik ez da izango. Aldiz, Alexek haien arteko harremana amaitu dela jakitean oso gaizki hartu. amorruz erantzun eta errekazio txarra izango du. Danek laga izana onartu ez eta harekiko obsesio arriskutsu eta gaiztoa bilakatuko da. Dani jazarpena eta bizia ezinezkoa eginez...
Gulaphallus bikolanus
Gulaphallus bikolanus Gulaphallus generoko animalia da. Arrainen barruko Phallostethidae familian sailkatzen da.
San Pedro Jocotipac (udalerria)
San Pedro Jocotipac Mexikoko udalerri bat da. Oaxaca estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Le Stade de Wimbledon
Le Stade de Wimbledon 2001eko Mathieu Amalric frantziar zinema zuzendarien filma da.
Sinopsia
Neska gazte batek Triestera bidaiatuko du duela zenbait denbora hildako gizon baten arrastoaren atzetik; han, gizona ezagutu zuten pertsonak aurkitu nahi ditu.
Sauville (Vosgeak)
Sauville Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sauville udalerrian erroldatutako biztanleak 202 ziren. Familiak 83 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 112 etxebizitza zeuden, 84 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 109 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 84 etxebizitza nagusietatik 72 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 121 ziren, horien artean 88 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 88 pertsona aktiboetatik 76 lanean zeuden (47 gizon eta 29 emakume) eta 11 langabezian zeuden (1 gizon eta 10 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sauville udalerrian 81 unitate fiskal zeuden, 195 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.155 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Sauville udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
1562 Gondolatsch
1562 Gondolatsch asteroide gerrikoan aurkitutako 1562. asteroidearen izena da. 1943ko martxoak 9an aurkitu zuen Karl Wilhelm Reinmuthek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1943 EE zen.
Sauville (Vosgeak)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Pedro Juchatengo (udalerria)
San Pedro Juchatengo Mexikoko udalerri bat da. Oaxaca estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Omako basoa
Omako basoa, Baso sorgindua edo Baso margotua Bizkaiko Kortezubi udalerriko Oma auzoan dagoen Agustin Ibarrola eskulturgile eta margolariaren arte lan bat da. Urdaibaiko Biosfera Erreserbaren barnean kokatzen da. Ibarrolak basoa 1983-1991 bitartean margotu zuen.
Santimamiñe leizetik hurbil dago.
Ezaugarriak
Intsinis pinuz osatutako baso bat da, honen zuhaitzetan itxura eta kolore ezberdinetako margoak daudelarik. XX. mendeko 1960ko hamarkadan sortutako Land art korronte sortzailearen adierazpena da; izan ere, korronte honen helburua lan artistikoa naturara eramatea da, paisaia artistaren marko, euskarri eta materia gisa erabiliz.
Nola iritsi
Santimamiñe leizera garamatzan errepide amaieran, eskuin aldera gora egiten duen bidea aurkituko dugu zuzen basoaren magaleraino.
Lesménils
Lesménils Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lesménils udalerrian erroldatutako biztanleak 480 ziren. Familiak 176 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 186 etxebizitza zeuden, 176 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 8 hutsik zeuden. 179 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 176 etxebizitza nagusietatik 155 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 7 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 134 etxek bost zituzten. 141 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 64 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 338 ziren, horien artean 239 aktiboak ziren eta 99 inaktiboak ziren. 239 pertsona aktiboetatik 225 lanean zeuden (130 gizon eta 95 emakume) eta 14 langabezian zeuden (5 gizon eta 9 emakume). 99 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Hansel eta Gretel
Hansel eta Gretel (Hänsel und Gretel) Haur eta Gazte Literaturaren kokaturiko fantasiazko ipuina da. Alemaniako ahozko transmisiotik jasoa, Grimm anaiek lehen aldiz 1812an argitaratu zuten. Hansel eta Gretel neba-arreba gazteak sorgin kanibal batek bahitzen ditu, goitik behera ogiz egindako (teilatua opilezkoa eta leihoak azukre-zurizkoak dituena) etxe batek erakarriak izan direlarik.
Lesménils
Diru sarrerak
2009an Lesménils udalerrian 181 unitate fiskal zeuden, 495,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.651 euro zen.
Cosne-Cours-sur-Loire kantonamendua
Cosne-Cours-sur-Loire kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Roberto Succo (filma)
Roberto Succo 2001eko Cédric Kahn frantziar zinema zuzendarien filma da, Roberto Succoren bizitzan oinarrituta.
Sinopsia
Dantzaldi bat. Neskak Léa izena du eta ikaslea da. Mutila Kurt da; hizkera berezia eta zenbait auto ditu. Oporren bukaeran ezagutu dute elkar Kosta Urdinean.
Hansel eta Gretel
Sinopsia
Sorginak Hansel jatea atzeratzea lortzen dute, oilasko hezur bat umearen hatza izango balitz bezala erabiliz, haurra gizentzen ez dela erakusteko. Hala ere, sorgina, nazkaturik, umea jatea erabakitzen du. Sorginak Greteli labera gerturatzeko eskatzen dio, barruan dagoen ogia ondo xigortua eta ondo egina dagoen begiratzeko, nahiz eta bere asmo bakarra neskatxa labean egosi eta jatea den. Baina Gretelek ez dakienarena egiten du, eta atsoa labera gerturatzen denean, nola egiten den erakusteko, neskatxak sorgina barrura bultzatzen du, burdin-hesia itxiz eta kiskalirik hiltzen delarik.
Azkenik, haurrek bertatik ihes egiten dute, sakelak sorginaren etxean topatutako urre eta harribitxiz beteta, eta etxerako bidea aurkitzea lortzen dute, bere aitarekin betirako zoriontsu biziz.
Egileak
Grimm anaiak idazle alemaniarrak ziren: zaharrena, Jacob (Hanau, 1785eko urtarrilaren 4a - Berlin, 1863ko irailaren 20a); gazteena, Wilhelm (Hanau, 1786ko otsailaren 24a - Berlin, 1859ko abenduaren 16a).
Hogei urterekin, Jacobek liburuzaintza lanak egin zituen Kassel hirian eta Wilhelm liburutegi berean idazkaria izan zen. Gotingako unibertsitatean biak irakasleak izan ziren; bertatik 1837an kaleratu zituzten, Hannoverreko Ernesto Augusto I.a erregearen aurka protesta egin zutelako. Hurrengo urtean, Berlingo Humboldt Unibertsitatean hasi ziren eskolak ematen.
1812an Alemaniako ipuinen bilduma argitaratu zuten, Kinder- und Hausmärchen izenburupean ("Haurren eta etxekoen ipuinak"). 1814an beste sorta bat kaleratu zuten. Haur-literaturaren historian idatzitako ipuin ospetsuenen artean, Grimm anaiek egindakoak daude.
Lesménils
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Lesménils udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 560 hektarea erabiltzen.
Hansel eta Gretel
Gaiak
Era berean, ipuin honek, Charles Perrault edota Grimm anaiek eskuratutako Erpurutxo ren istorioarekin antzekotasuna du gaiei dagokionean; haur-hilketa, gosea, kanibalismoa, eta gutxieneko kasuan, matxismoa. Gainera, Erdi Aroko behe-mailako biztanleen egoera gogortasun handiz aurkezten du, edo gutxienez garai hartako bizitza nola izan zitekeen erakusten digu. Hala ere, oinarritutako errealitateari begiratuz, maitagarri eta sorgindutako printzesarik gabekoa da hau. Ipuin honetan egurra, sua, gosea, hotza eta pertsonaien desesperazioa usaindu ditzakegu; izan ere, gehiengo ipuinetan bezala, idazle bakoitzak –heldua edo haurra– kontatzen duen istorioa bere errealitatean bilakatzen du.
Lesménils
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Hansel eta Gretel
Interpretazioak
Bruno Bettelheim ikerlariak bere liburuko The Uses of Enchantment: The Meaning and Importance of Fairy Tales kapituluan Hansel eta Gretel ipuina aztertzen du, ipuinak hitzez eta ekintzen bidez haur batek pentsatzen duena adieraziz.
Lesménils
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hansel eta Gretel
Interpretazioak
Hansel eta Gretelen istorioa Erdi Aroan kokatzen da, indo-europearren hasierako elementuak mantentzen direlarik. Pertsonaiak alderdi basatian barrentzen dira, ipuinaren prozesuan heldutasunerantz eraldaketak jasanez. Kontaketa honek azaltzen duen istorioak, garai hartako errealitatean bizitako gertaerak islatzen ditu; Erdi Aroan ohikoa zen haurrak abandonatzearen ekintza azaltzen da non pertsonek bizirik irauteko egiten zutena irudikatzen den. Ondorioz, ipuineko amaren papera modu askotan interpretatu daiteke, sinbolo ezberdinetara atxikituz. Ipuinaren jatorrizko bertsioetan, ama da umeak basoan uztea erabakitzen duena, biziraun nahi izatearen ondorioz. Baina horrek amaren estereotipoaren aurka egiten duenez –alegia, haurrak maitatu eta babestearen rola betetzearena–, ama izatetik amaorde izatera pasa da beste bertsio askotan; izan ere, ama gaiztoa bada, haur baten buruan ama izateari uzten dio.
Beste ipuin askotan bezala, haurrak basoan galtzeak bakoitzaren barne bidaia irudikatzen du, gurasoen etxetik, babesetik, urrundu eta barne prozesu bat egin behar dute. Beraien inpulsibitateari eta gurasoenganako menpekotasunari aurre egin behar diote, ekintza desberdinen bidez burujabetasuna eta autokontrola lortu, modu honetan heldutasunean aurrera pausu bat eginez.
Hansel eta Gretelek lortzen dituzten harribitxiak egindakoaren saria dira, beraien izaeran sortu diren gaitasun berrien sinbolo. Honela, etxera iristean ez dira hasierako gurasoen menpeko ume txikiak, beharrez beteak, baizik eta beraien kabuz moldatu ahal diren eta lagundu ahal duten haurrak.
Jatorrizko ipuinean, sorginak judu-kulturako estereotipoak ditu, sorgina Gretelengandik errausteko labean hiltzen delarik. Amaiera hau, II Mundu Gerran gertatutako ankerkeriarekin lotu daiteke. Askotan, sorginak ipuinetako antagonistak izaten dira baina istorio honetan, egiten den irakurketaren arabera, hiru antagonista egon daitezke: ama/amaordea, sorgina eta Gretel. Hiru emakume hauek egiten dituzten ekintzak, norberaren biziraupenerako egindakoak dira eta horietako bakoitza justifikatu daiteke. Hala ere, hilketa soilik Gretelek egiten du. Halaber, amaren heriotzak haurren garapen psikikoa aurrera egitea bideratzen du.
Ez dezagun ahaztu jatorrizko ipuinetan eta gainontzeko egokitzapenetan aitak beti jarrera babeslea aurkezten duela, nahiz eta azkenean bere emazteak agintzen duena egin. Istorio honetan, bi haurrak ipuinaren amaieran bere aitarekin berriro elkartu eta sorginari lapurtutako altxorrekin pozik bizitzen dira. Haurrek sorginari perlak eta diamanteak lapurtzen dizkiote (bertsioaren arabera janaria edota beste altxorrak direlarik). Hauek haurren heldutasun eta indibidualizazioren saria dira; era berean, norberaren buruarekiko konfiantza handitzea, eta pentsaera eta ekintzen independentzia adierazten dute, baita etxeko ekonomian laguntzeko nahia ere.
Protagonisten izaera –Hansel eta Gretelen izaera, alegia– ez da egokitzapenekin asko aldatu, genero rolak mantendu direlarik. Beraien izaera, egiten dituzten ekintzen bidez nolakoa den jakin dezakegu; halaber, pertsonaia dinamikoak eta biribilak dira. Bestalde, bi haurrek gezurrak esaten dizkiote sorginari bere etxea jaten hasten direnean: sorginak “Kirri-karra, karraska, zein dabil nire etxean ladraska?” esaten duenen, Hansel eta Gretelek “Haizea, haizea, zeruko umea” erantzuten diote. Haurrek entzuten duten ahotsa sorginarena edo norberaren kontzientziarena izan daitekeela interpretatu daiteke. Ipuin honetan, umeek jasandako garapeneko aldaketak, aldaketa fisikoak, psikikoak eta sozialak ikus daitezke; adibidez, egozentrismoa, bakardadea, beldurrak menperatzea eta sorginarekin bukatzea, eta gosearen asetzea, besteak beste.
Jatorrizko bertsioan hegaztiak (bukaerako ahatea izan ezik) ez dira agertzen. Hanselek basoan botatako ogi-mamiak basoko animaliek jaten dituzte, eta ez usoek, ohiko bertsioetan agertzen ohi den bezala. Egokitzapen gehienetan ere uso zuriek haurrei sorginaren etxetxora iristeko bidea erakusten die protagonistei, jatorrizko bertsioan ez bezala; Grimm anaien bertsioan, haurrek bidea bakarrik aurkitzen dute. Honek, istorioaren irakurketa ezberdinak egitera bideratu dezake. Sinbolikoki uso zuriak, erlijio, bakea, indarra eta zoriontasunarekin lotzen dira. Bestalde, ogi-mamiak jaten dituzten animaliek –aro horretan zegoen gosearen sinbolo izanik– haurrek aurkituko duten lehenengo arriskua adieraziko lukete.
Egokitzapenetan, hiru hegaztien agerpena dago: lehenengoak ogi-mamiak jaten ditu, bigarrengoak haurrei sorginaren etxerako bidea erakusten die eta hirugarrengoak etxera bueltatzeko bidea azaltzen die. Hiru hegaztiek beldurrak gainditzeko alde ona adierazten dute. Bestetik, jatorrizko ipuinaren bukaeran ahatea agertzen da, egokitzapen askotan beltxarga zuria dena. Honek, indarra, erlijioa, bakea eta zoriontasuna adierazten du; gainera, animalia agertzen den momentu horretan bi haurrak istorioan lehenengo aldiz banatzen dira, ekintza hori norberaren garapen pertsonalaren sustapena izanik. Hortik aurrera, Hansel eta Gretel bide ezberdinetatik joan eta bakarrik bizitzeko prest daude. Aditu batzuek, ahatea amaren sinboloa edo naturaren babesa dela esaten dute. Ahate hau erreka batean kokatzen da, eta erreka edota ura bataioarekin lotu daiteke. Haurrek etxera bueltatzeko erreka zeharkatu behar dute, trantsizioa eta hasiera berri bat sinbolizatuz. Urak aldaketa prozesua irudikatzen du, errekaren bi bazterrak erreferentziatzat hartuta. Honekin batera, basoan barrenatzea haurren inkontzientea adierazten du, hauen bakardadea edota isolamendua indartzearekin batera. Aldi berean, basoak sorginaren etxea eta gurasoen etxea banatzen ditu.
Nabarmena da ipuinaren gai nagusietako bat gosea dela (ogiaz irudikaturik). Honen eraginez, gurasoak haien seme-alabak basoan bakarrik uztera behartuta sentitzen dira, eurengandik edota gainontzeko herritarrenengandik janak izateari ekiditeko. Ondorioz, haurrak helduaroan goiz sartzen dira, gurasoek euren erantzukizuna alde batera utzi dutelako. Jatorrizko istorioan eta egokitzapenetan pertsonaien deskribapen fisikoa ez da ematen, ezta beraien adina zehaztu ere. Beraz, istorioa idazten duen egilearen arabera, hainbat irakurketa eta egokitzapen egin daitezke.
Aipatutakoaz gain, ipuin honek garai ezberdinetara egokitzeko gaitasuna du eta horrek, testuinguruaren arabera interpretazio ezberdinak egiteko aukera aurkezten du. Ildotik jarraituz eta Teresa Duránen artikuluari erreferentzia eginez, ipuina eta gaur egungo egoeraren arteko erlazioa honako hau izan daiteke: Hansel eta Gretel basoan barrenatzea eta zeharkatzea, munduan gosetea edota gerratearengandik aldentzeko beste herrialde batzuetara migratu beharreko haurrekin lotura egin daiteke; bestalde, ipuineko haurren gosetea munduko gosetearekin ere parekatzea lortzen da; eta azkenik, gurasoengandik abandonatuta izan diren haurrak errealitatean gertatzen den egoerarekin erlazionatzen da.
Hansel eta Gretelen istorioan, gainontzeko ipuin klasikoetan ez bezala, bitxia da protagonista femeninoak ipuinean duen lekua; gehiengo kasuetan gizonezkoa izaten da neska edo emakumea salbatzen duen heroia, eta kasu honetan, alderantzizko egoera ematen da. Kontakizunean zehar Gretelek jasandako garapena nabaria da, hasiera batean neska bati inposatutako patroia betetzen baitu (negartia, beldurtia eta ahula) eta istorioaren bukaeran kontrako jarrera eta izaera bereganatzen baititu, gizarteak berez mutil bati egokitutakoak izan daitezkeenak. Era berean, Frantziako bertsio batek patroi berbera jarraitzen du: sorginaren lekuan deabrua kokatzen da, eta honek eta bere emazteak Hansel torturatzen dute, Gretel bere neba salbatuz eta hemen ere heroia izanik. Beraz, garai haietako begirunea kontuan izanda, ipuin klasikoekiko ikuspuntu berri bat emateko lagungarria gertatzen da; Hansel eta Gretel ipuinak eredu gisa jokatzen du, neskek beti printzesen eta mutilek, ordea, heroiaren papera betetzen ez dutelarik.
Irakaspenak
Ipuin honek irakurleari -gehienbat haurrei- beharrezko konfiantza eman nahi die, gurasoek aipatutako arrisku errealei zein beldur propioei aurre egiteko gai direla sinetsarazteko. Aldi berean, liburu mota honek haurrek gurasoengan duten heldutasunik gabeko menpekotasuna gainditzeko estimulua sortu eta garapen maila handiagoa lortzea areagotzen du, kidearenganako laguntzan ere konfiantza eskuratuz (Hansel eta Gretelen arteko kooperazioa erreflexu gisa dela-eta). Haurrei konfiantza ematean datza, etorkizunean munduan aurki ditzaketen zailtasun eta arriskuak menperatzeko gai direla irakatsiz, eta ondorioz, lorpen horrekin garaile sentiaraziz.
Opera
Märchenoper -maitagarrien ipuinen operak- lehen emanaldia 1893ko abenduaren 23an izan zen Alemania n, zehazki, Hoftheater de Weimar. Zuzendaria Richard Strauss (1864-11-06/1949-08-09)eta konpositorea Engelbert Humperdinck izan ziren. Hiru ekitaldi eta 11 eszena. Bi ordu irauten du.
Opera honetatik abiatuta aurkitu dezakegu haurrentzako ipuina:
Gulaphallus falcifer
Gulaphallus falcifer Gulaphallus generoko animalia da. Arrainen barruko Phallostethidae familian sailkatzen da.
Gouraincourt
Gouraincourt Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gouraincourt udalerrian erroldatutako biztanleak 43 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
San Pedro Mártir (udalerria)
San Pedro Mártir Mexikoko udalerri bat da. Oaxaca estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Gouraincourt
Etxebizitza
2007an 29 etxebizitza zeuden, 20 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 29etxeak ziren. 20 etxebizitza nagusietatik 16 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 alokairuan okupaturik zeuden; 6 etxek lau gela zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 17 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 28 ziren, horien artean 19 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 19 pertsona aktiboetatik 16 lanean zeuden (11 gizon eta 5 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 9 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Gouraincourt udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Vie nouvelle
La Vie nouvelle 2002ko Philippe Grandrieux frantziar zinema zuzendarien filma da.
Sinopsia
Ekialdeko Europako lekuren batean Boyan proxenetak Melania erosiko du. Seymour turista estatubatuarra strip-tease klub batera joango da; han, Melaniak segituan erakarriko du eta neskarekin bakarrik egoteko ordainduko du.
Gaukönigshofen
Gaukönigshofen Alemaniako udalerria da. Bavaria estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
1563 Noël
1563 Noël asteroide gerrikoan aurkitutako 1563. asteroidearen izena da. 1943ko martxoak 7an aurkitu zuen Sylvain Arendek Uccletik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1943 EG zen.
Fourchambault kantonamendua
Fourchambault kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
16P/Brooks
16P/Brooks gure eguzki-sistemako aldikako kometa bat da. 1889ko uztailak 7an aurkitu zue William Robert Brooksek, baina huts egin zuen oharrak hartzerakoan Hurrengo goizean baieztatu zuen bere aurkikuntza, kometa iparralderantz mugitu zela ikusiz. 1889ko abuztuak 1ean kometa bilatzaile ospetsua zen Edward Emerson Barnardek kometaren bi zati aurkitu zuen, B eta C deitu zituenak, elkarrengandik 1 eta 4,5 arku minutu arteko distantziara. Brooks 2 izena ere jasotzen du.
Saint-Ours (Puy-de-Dôme)
Saint-Ours Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Ours udalerrian erroldatutako biztanleak 1.540 ziren. Familiak 606 ziren, horien artean 154 pertsona bakarrekoak ziren (79 bakarrik bizi ziren gizonak eta 75 bakarrik bizi ziren emakumeak), 182 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 230 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Trouble Every Day
Trouble Every Day 2001eko Claire Denis frantziar zinema zuzendarien filma da.
Motete
Motetea Erdi Aroko eta Berpizkundeko musika polifoniko mota nagusia izan zen. Iraun zuen bostehun urteetan (1220-1570 inguru) hainbat aldi izan zituen eta horregatik zaila da definizio zehatz eta bakarra ematea, baina korurako idatzitzako musika lana da, musika tresnaz lagundu gabea eta latineko testu sakratuetan oinarritua.
Saint-Ours (Puy-de-Dôme)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 994 ziren, horien artean 751 aktiboak ziren eta 243 inaktiboak ziren. 751 pertsona aktiboetatik 714 lanean zeuden (393 gizon eta 321 emakume) eta 38 langabezian zeuden (18 gizon eta 20 emakume). 243 pertsona inaktiboetatik 98 erretiraturik zeuden, 56 ikasten zeuden eta 89 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Ours udalerrian 621 unitate fiskal zeuden, 1.518 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.321 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 55 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 8 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 4 jatetxeak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Saint-Ours udalerrian 57 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.326 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gauting
Gauting Alemaniako udalerria da. Bavaria estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Leffard
Leffard Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Leffard udalerrian erroldatutako biztanleak 157 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 69 etxebizitza zeuden, 60 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 68etxeak ziren. 60 etxebizitza nagusietatik 51 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 105 ziren, horien artean 72 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 72 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (42 gizon eta 23 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Leffard udalerrian 62 unitate fiskal zeuden, 161 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.953 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2000. urtean Leffard udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 469 hektarea erabiltzen.
Five Minutes of Heaven
Five Minutes of Heaven (euskaraz Bost Minutuz Zeruan) 2009ko Oliver Hirschbiegel alemaniar zinema zuzendariak zuzendutako drama film bat da. Guy Hibbert britainiar gidoigileak idatzi zuen. Liam Neeson eta James Nesbitt aktoreek antzeztu zuten.
2009ko urtarrilaren 19an Sundanceko Zinemaldian estreinatu zen.
Argumentua
1975, Ipar Irlanda, Lurgan hiria. Ipar Irlandako gatazka puri-purian da, alde batetik IRA eta bestetik talde unionistak elkar borrokatzen direlarik. Ulstergo Bolountario Talde loialistak katoliko guztiak errepublikartzat jotzen ditu eta haiek hil asmoz dabil.
Alistair Little (Mark Davison), UVF loialista erakunde armatuaren talde bateko 17 urteko kideak odol isuria jazo dadin ezinegonean dago. Berak eta bere lagun taldeak beren buruzagiengandik James Griffin katoliko gaztea hiltzeko onarpena jaso berri dute. Erailketa gertatzean, biktimaren anaia den 11 urteko Joe Griffin (Kevin O' Neill) mutikoak bere anaia nola hiltzen duten ikusi eta betirako traumatizatua geldituko da, hori gutxi balitz, bere amak (Paula McFetridge) etsipenaren-etsipenez anaiaren hilketa ez eragotzi izana aurpegiratuko dio eta handik gutxira aita semearen heriotzaren atsekabearewn ondorioz bihotzeko batez hilko da.
Hogeitamar urte beranduago, Ipar Irlandan bizi den Bake Prozesua eta Elkarbizitzaren harira, Joe (James Nesbitt) eta Alistair (Liam Neeson) kameren aurrean elkar topatuko dira. Alistairrek jada bere gartzela zigorra betea du, baina Joe Griffinek beste asmo batzuk dauzka gogoan.
Aktoreak
(agerpenaren arabera)
Guérigny kantonamendua
Guérigny kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Létricourt
Létricourt Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Létricourt udalerrian erroldatutako biztanleak 223 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Saint-Vincent-de-Boisset
Saint-Vincent-de-Boisset Frantziako udalerri bat da, Loira departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Létricourt
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Vincent-de-Boisset
Biztanleria
2007an Saint-Vincent-de-Boisset udalerrian erroldatutako biztanleak 877 ziren. Familiak 336 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 136 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 132 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Létricourt
Etxebizitza
2007an 89 etxebizitza zeuden, 77 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 85 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 77 etxebizitza nagusietatik 65 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 50 etxek bost zituzten. 54 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 133 ziren, horien artean 111 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 111 pertsona aktiboetatik 108 lanean zeuden (58 gizon eta 50 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Vincent-de-Boisset
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Létricourt
Diru sarrerak
2009an Létricourt udalerrian 79 unitate fiskal zeuden, 251,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.090 euro zen.
Saint-Vincent-de-Boisset
Etxebizitza
2007an 367 etxebizitza zeuden, 339 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 349 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 339 etxebizitza nagusietatik 290 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 83 etxek lau zituzten eta 220 etxek bost zituzten. 296 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 105 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 225 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Létricourt
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Saint-Vincent-de-Boisset
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 541 ziren, horien artean 404 aktiboak ziren eta 137 inaktiboak ziren. 404 pertsona aktiboetatik 376 lanean zeuden (193 gizon eta 183 emakume) eta 28 langabezian zeuden (12 gizon eta 16 emakume). 137 pertsona inaktiboetatik 60 erretiraturik zeuden, 45 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Létricourt
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Létricourt udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lauhiraze (Ühaitza)
Lauhiraze edo Lauhiraze Ühaitza Zuberoako erreka da, Ühaitzeko ibaiadarra dena.
Geografia
Lohitzüne-Oihergian jaioa, Ozaraine-Erribareitan isurtzen ditu bere urak Ühaitzera. Guztira 15,4 kilometroko ibilbidea du.
Izena
Lauhirasse frantsesezko izena Ipar Euskal Herriko ibai bi izendatzeko erabiltzen dute: Biduzeko ibaiadarra denak eta Ühaitzeko ibaiadarra den honek. Bi hauek ezberdintzeko Lauhiraze Biduze eta Lauhirize Ühaitza erabil daitezke hurrenez hurren.
Ibaiadarrak
Lauhirazek ibaiadar bi ditu:
Saint-Vincent-de-Boisset
Diru sarrerak
2009an Saint-Vincent-de-Boisset udalerrian 344 unitate fiskal zeuden, 920,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.327 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 39 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 11 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 igeltseroak, 3 zurginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak eta 1 apaindegia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gulaphallus mirabilis
Gulaphallus mirabilis Gulaphallus generoko animalia da. Arrainen barruko Phallostethidae familian sailkatzen da.
San Pedro Mártir Quiechapa (udalerria)
San Pedro Mártir Quiechapa Mexikoko udalerri bat da. Oaxaca estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
1984ko Udako Olinpiar Jokoak
1984ko Udako Olinpiar Jokoak, bigarren aldiz, Los Angelesen ospatu ziren, 1932an bezalaxe. Udako Olinpiar Jokoen XXIII. edizioa izan zen. Bertan, 6797 kirolarik parte hartu zuten, 140 herrialde, 23 kirol eta 221 probatan ordezkatuz.
Parte hartzeari uko egin zioten herrialdeak 14 baino izan ez ziren arren, azpimarragarria izan zen domina kopuruen zerrendan goian egoten ziren herrialdeen falta, SESB bera edo Ekialdeko Alemania eta Bulgaria kasu. Izan ere, 1976ko Montrealeko jokoetan, orain boikota egiten zuten herrialdeek, urrezko dominen %58a irabazi zuten. Bere aldetik, Los Angeleseko joko hauetan, Errumaniak, bere historiako domina gehien lortu zituen.
Olinpiar Jokoen aro berria
1976ko Montrealeko Udako Olinpiar Jokoetan dirua galdu zela jakin ondoren, hiri bakar bat ere ez zen aurkeztu 1984ko jokoetako hautagai bezala. Hau, Olinpiar Jokoen etorkizunerako mehatxua bezala ikusia izan zen. Los Angelesek, 1980ko jokoetarako hautagaitza aurkeztu zuena eta 1978an, 1984koetarako hautagaitza berritu zuena, Amerikar Komitearekin batera, Olinpiar Jokoei, dirua irabazarazi zien plan bat egin zuten. Olinpiar Jokoetan etekin ekonomikoa lortu zuen lehen hiria izan zen, eta ondorengo hiri antolatzaileentzako eredua izango zen. Montrealeko modua, guztiz aurkakoa zen. Los Angelesek, jada zituen pabiloi eta estadioak erabili zituen, eta konpainien funtsak erabili zituen Jokoak antolatzeko, baita soilik bi toki berri eraikitzeko ere, bata txirrindularientzako, eta bestea, igerileku olinpiko berri bat. Hiriak, 200 milioi dolarreko etekina lortu zuen.
Loire-sur-Rhône
Loire-sur-Rhône Frantziako udalerria da, Rodano departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
1984ko Udako Olinpiar Jokoak
Igeriketa
Emakumezkoen artean, hoberena Mary T. Meagher izan zen, hiru urrezko domina irabazi zituena, 100 eta 200 metro tximeleta estiloan eta 4x100 estiloetako erreleboan.
Loire-sur-Rhône
Biztanleria
2007an Loire-sur-Rhône udalerrian erroldatutako biztanleak 2.328 ziren. Familiak 889 ziren, horien artean 216 pertsona bakarrekoak ziren (110 bakarrik bizi ziren gizonak eta 106 bakarrik bizi ziren emakumeak), 250 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 353 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 70 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
1984ko Udako Olinpiar Jokoak
Sobietar boikota
1980ko Moskuko Udako Olinpiar Jokoei AEBek egin zien boikotari erantzun bezala, Ekialdeko Blokeko herrialdeek, Errumaniak ezik, beste 8 herrialde sozialista aliaturekin batera, beste hainbeste egin zuten Los Angelesekoekin. Sobietar Batasunak, boikota sustatu zuena, bere kirolarientzako berme gehiegirik ez zegoela argudiatu zuen, eta, ez joateko bere erabakia, maiatzak 8an iragarri zuen, jokoak hasi baino bi hilabete inguru lehenago.
Loire-sur-Rhône
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 963 etxebizitza zeuden, 909 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 753 etxeak ziren eta 204 apartamentuak ziren. 909 etxebizitza nagusietatik 636 bere jabearen bizilekua ziren, 243 alokairuan okupaturik zeuden eta 30 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 43 etxek bi zituzten, 142 etxek hiru zituzten, 302 etxek lau zituzten eta 413 etxek bost zituzten. 738 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 355 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 485 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.532 ziren, horien artean 1.111 aktiboak ziren eta 421 inaktiboak ziren. 1.111 pertsona aktiboetatik 1.036 lanean zeuden (566 gizon eta 470 emakume) eta 75 langabezian zeuden (31 gizon eta 44 emakume). 421 pertsona inaktiboetatik 142 erretiraturik zeuden, 157 ikasten zeuden eta 122 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Loire-sur-Rhône udalerrian 921 unitate fiskal zeuden, 2.388,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.009 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 142 komertzioetatik, 9 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 15 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 26 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 17 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 16 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 altzari denda zen eta 1 lurrin-denda zen.
2000. urtean Loire-sur-Rhône udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 480 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.