cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fedro
Fedro — Gaius Iulius Phaedrus edo Phaeder— (Mazedonia, K.a. 15 - K. o. 50) latinezko alegia-idazlea izan zen. Mutiko zela, preso hartu zuten, eta Erromara eraman zuten esklabo; Augustok liberto egin zuen.
Ondoren, Vatikanon beste eskuizkribu bat aurkitu zen, eta 1831n argitaratu zen. Eta gero, beste hogeita hamar alegia berri aurkitu ziren Fedrok berak idatzitako moduan, ianbo-bertsoetan hain zuzen.
Volkswagen Touareg
Volkswagen Touareg (alemanez ahoskatua) Volkswagenek 2002an sortutako lur orotako kotxea da, jadanik hiru belaunaldi izan dituena. Lau gurpileko trakzioa baino ez duen kotxe hau Bratislavan egiten dute.
Galeoi
Galeoia belaontzi bat da, XVI. mendearen hasieran sortua. Merkataritzarako edo gerrarako erabilitako galeoiak boteretsu eta motelak ziren. XVI. mendearen erdialdetik, Europako merkataritzako ontzi nagusi bihurtu ziren. Galeoiak, Euskal Herrian maizenean "itsasontzi" soilik edo "nao" deituak, Europako askotariko puntutan eraiki ziren. Euskal ontziolek puntako aurrerabide teknikoak garatu zituzten, eta Euskal Herriko naoak Europako itsasontzi onenetakoak izan ziren XV. eta XVI. mendeetan.
Etimologia
Galeoi hitza, 'ontzi handia' zentzuan, frantses zaharreko galion hitzetik edo gaztelaniazko galeón hitzetik dator ('zamarako ontzi armatua' esanahia zuen bietan). Haietara agian italierazko galeone hitzetik heldu zen horietara ('galea edo galera handia'). Bestalde, frantses zaharreko galie hitzari -on atzizki handigarria gehitu izana ere posible da, italieratik mailegatu beharrik gabe. Azken buruan, erdi aroko grezierazko galea litzateke jatorria. Izan ere, galea Bizantziar inperioa ren gudarako ontzia izan zen eta izena greziar galeos ala gelba (Galeorhinus galeus) marrazo antzeko arrainetik etor daiteke.
Hastapenak
Badago eztabaida galeoia (galeão; galeón) portugalen ala espainian sortutako ontzi mota den; ziur aski bi nazioek, aurreko galera, nao, karraka eta karabelen ezaugarrietan oinarrituta, aurrerakuntzak eta aldaketak ezarri zituzten, eta aldi berean, bi etsaiek elkarren aldaketa eta berrikuntzak aztertuz, galeoiaren krosko eta ezaugarriak burutu zirela. Pedro Menéndez de Avilés eta Álvaro de Bazán, espainiako armadako bi kapitainak izan ziren azkenean, espainarako krosko estuzko galeoiak 1550arako diseinatu zituztenak. Espainiar Inperioaren ontzi tipikoa inperio horren beharrei erantzuteko sortua izan zen. Aldiz, terminoaren lehen aipamena zalantzazkoa da. Galeoia arrantza eta gerrarako erabiltzen zen 1567an, baina galeón hitza 1567 baino askoz lehenago agertzen zen dokumentu batzuetan.
Badirudi galeoia galeraren tamaina txikiagoko aldaera dela, eta oso daitekeena da galeoia eta galeota ontzi mota bera izatea. Gehienbat Espainiar Inperioko asmakizuna izan arren, XVI. mendearen hasieran Frantzisko I.a Frantziakoak galions direlako ontziak eginarazi zituen. Euskal Herrian, itsasontzi edo nao izendapenak erabili ziren batez ere.
Deskribapena
XIV. eta XV. mendeetako ontzien proportzioak Murtziako formula zaharretik lortzen ziren, hots, 3:2:1 proportzioak: luzera zabaleraren hirukoitza zen, eta zabalera, berriz, altueraren bikoitza. Galeoiarentzat (4:2:1) erabiltzen zen, galera bat baino pixka bat laburragoa eta zabalagoa, eta ontzi bat baino luzeagoa eta baxuagoa.
Altuera handia zen akastilajearen ondorioz. Desplazamendua aldatu egin zen denborarekin, eta 334 tona ingurutik 1556 tona ingurura bihurtu zen. Geroago, araketek tamaina handitzeko joera erakusten dute, gero eta ontzi handiagoak aipatzen baitira. Adibidez, Itsas Armada Handirako, 1588an, 1000 eta 800 tona inguruko 3 galeoi portugaldar handik parte hartu zuten, baita Miguel Okendoren agindupeko Santa Anak ere, 1.200 tonako itsasontzitzarra berau.
Aparailua
Hasierako galeoiek lau izan zitzaketen arren, azkenean hiru masta erabiltzeko ohitura finkatu zen, eta trinketa atzerantz eraman zuten. Bestalde, belak eta gabiak txikiagoak ziren.
Kroskoa
Erruna zabala zen flotazio lerroan, eta estutzeko joera zuen, amulak barrurantz etzanak egonkortasun ona emateko. Grabitate-zentroa jaisteko, ontziaren bizkarraren atzealdea beheratu zen, arrufoa konpentsatzeko. Brankako gaztelua bularraren atzerantz mugitu zen. Beste aldetik, pinzote sartu zen, lemaren luzapen bertikal bat.
Galeoien ezaugarri bat galeria zen. Galeria popa inguratzen zuen pasabide bat eta ofizialen komunak dauden lekua zen. Galeria, geroago, ofizialen ganbaretan sartu zen.
Eraikuntza
Galeoiak eraikitzen hasi zirenean, Bizkaian, Kantabrian eta Cadizen ardaztu zen eraikuntza, eta geroago Lisboan.
Galeoiak, hasieran, Europako egurrarekin eraikitzen ziren. Orokorrean, haritza erabiltzen zen gilak, izurrak eta beste elementuak egiteko. Beste aldetik, pinua mastarako eta bergarako, eta hainbat egur forrurako.
Dekorazioa
Espainian ontziolak ontzia hutsik eta aparailu gabe ematen zen koroari. Estatuaren ardura zen ontzia tresnatzea, prozesu luze eta garestia. Txopako ispilua margotzeko ohitura zuten, haren santu irudi batekin. Zatirik apainduena txopako gaztelua zen. Obra hila edo ur-gainean geratzen den kroskoaren zatia, orokorrean, pintura okre ilun batekin babesten zen.
Luzio Lizinio Murena
Luzio Lizinio Murena (latinez Lucius Licinius Murena) erromatar kontsul bat izan zen, Luzio Lizinio Murenaren semea.
Galeoi
Dekorazioa
Landutako tokiak sarritan urreztatzen ziren. Masta bakoitzean, bandera bat altxatzen zen, eta ontziaren beste alde batzuetan, beste estandarte batzuk ere zeuden.
Armamentua
Artilleriako piezak kategoria eta kalibre askotan sailkatzen dira, baina hemen daude hiru mota nagusienak:
Iñaki Soto
Iñaki Soto Nolasko (Iruñea, 1975) Gara egunkariko zuzendaria da 2011ko urtarrilaren 30etik. Ordura arte, egunkari bereko iritzi saileko arduraduna izan zen. Ikasketaz, filosofian lizentziaduna da, eta ildo horretan lan batzuk idatzi ditu, Miguel Unamunoren biografia bat, esaterako.
Galeoi
Tripulazioa
Galeoien garaian, espainiar armadak tripulatzaile bat zeukan karga tona bakoitzeko, baina hori garaiaren, egoeraren eta beharren arabera aldatzen zen. XVII. mendeko galeoi tipiko batek, 500 tona ingurukoa, 90 itsasgizon inguru zeuzkan; 15 ofizial, 25 marinel, 20 itsasmutil, 10 paje edo haur ikastun eta 20 artillari. Bestalde, gerrari ontziratuekin, 125 pertsona gehitzen zitzaizkion.
Indiako Karrera egiten zuten ontziterietan, kapitain jeneral batek agintzen zuen. Kapitain jeneralak amirala hautatzen zuen. Flota bakoitzak pilotu nagusi bat zeukan itsasbideen kargu. Maisu bat ere bazegoen, zama ikustatzen zuen pertsona. Gainera, flota bakoitzean, erregearen interesen ordezkari bat zegoen, baita eskribau bat ere, itsasontziko karga-mugimendu guztiak erregistratzen zituena.
Galeoi batzuek aginte bikoitza zuten: itsas kapitaina eta gerra kapitaina, baina maila handiagokoa itsas kapitaina zen. Maisua zen ontziaren gobernaketa, hornikuntza eta mantenuaren arduraduna. Zaindari bat eta despentsari bat ere bazeuden. Gainera, ontzi bakoitzean zirujau bat zegoen, kapitainak izendatuta, eta kapilau bat kapitain nagusiak izendatuta. Arma-lantegia marinel espezializatuez osatuta zegoen. Barne, zurgina, istinkari, errementari, itsaspekari eta korneta bat zituen. Kondestable izeneko ofizial batek artilleriei agintzen zituzten.
Luzio Lizinio Murena
Lehen Gerra Mitridatikoaren amaieran, Asiako probintzian geratu zen, aurretik, Gaio Flavio Fimbriak kontrolatutako bi legioren buruzagi bezala, Luzio Kornelio Silak Mitridates VI.ari utzi zion bere Pontoko erresumaren kontrola, baina Murenak, badaezpadako eraso bat egin zuen bere aurka, berriz armatzen ari zela argudiatuz, Ponto inbaditu, eta, honela, Bigarren Gerra Mitridatikoa abiaraziz. Mitridatesek K.a. 81ean garaitu zuenean, zuhurrena, Silaren aginduak bete eta Mitridates bakarrik uztea zela erabaki zuen. Hirugarren Gerra Mitridatikoan, Murena bera izan zen Luzio Lizinio Lukuloren legatua.
Galeoi
Abiadura
Espainiako galeoia 7 korapiloetara irits zitekeen, orduko 13 kilometro inguru.
Luzio Lizinio Murena
K.a. 65ean, pretore izan zen, eta oso ospetsu egin zen herriari eskaintzen zizkion jokoen handitasunagatik. Bere pretoretzaren ondoren, Galia Transalpinako gobernari bezala, erromatar eta probintziarren borondate onetik onura jaso zuen bere inpartzialtasunagatik.
K.a. 62an, kontsul aukeratua izan zen, Dezimo Junio Silanorekin batera, baina, kargua hartu aurretik, eroskeriagatik salatu zuen Servio Sulpizio Rufok, porrot egindako lehiakide bat. Marko Lizinio Kraso triunbiroa, Kinto Hortensio eta Marko Tulio Zizeron izan ziren Murena defenditu zutenak. Absolbitua izan zen, baina litekeena da Servio Sulpizio Ruforen salaketak funtsa izan eta Murena erruduna izatea.
Bere kontsulaldian, lege bat onartu zuen (Junia Lizinia legea), are zorroztasun gehiagoz betearazten zuena Zezilia Didia legea, lege hau, comitia delakoetan proposatua izan baino hiru nundinae lehenago aldarrikatua izan zen, eta, ordezkatu ordez, balizko faltsifikazio bat eragozteko, estatutu bakoitza kopiarazi egin zen, aerariumean utzia izan zena.
Sainte-Gemme (Gers)
Sainte-Gemme Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
3465 Trevires
3465 Trevires asteroide baten izena da. irailaren 20an aurkitu zuen H. Debehogne-ek La Silla Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1984 SQ izena zeraman. Ondoren Trevires omentzeko izena eman zitzaion.
Sainte-Gemme (Gers)
Biztanleria
2007an Sainte-Gemme udalerrian erroldatutako biztanleak 128 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
3465 Trevires
Orbitaren ezaugarriak
3465 Trevires asteroidearen orbitak batezbeste 3,02 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,773 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,268 distantziara. Eszentrikotasuna 0,082 da, eta makurdura orbitala 10,99ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 11.6 da.
Sainte-Gemme (Gers)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Galeoi
Bilakaera eta behin betiko eredua
Denboraren poderioz, galeoiaren funtzioak beste ontzi mota batzuek egiten zituzten. Ontzi mota hauek galeoiak baino espezializatuak ziren. Zamaketa funtzioetan, nederlandar filibote edo flute bezalako ontziek ordeztu zuten. Hauek gutxi armatuak zeuden baina merkeagoak eta eraginkorragoak ziren. Beste itsasontzi txikiago batzuek, bergantinek, galeoi txikienak ordezkatu zituzten. Galeoia funtzio batzuetarako erabiltzen da Espainian gaur egun.
Galeoiak munduan
Munduan zehar, galeoi mota gehiago aurki ditzakegu, espainiarrak eta portugesak alde batera utzita. Mota honetako itsasontzien adibideak, veneziar galeoia, herbeheretarra eta ingelesa dira.
Sainte-Gemme (Gers)
Etxebizitza
2007an 61 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 59 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 8 etxek hitu gela zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Galeoi
Gaur egungo berregiteak
2010ean, Espainiako Erresuman, Punta Umbrían, Andalucía galeoia eraiki zuten, XVII. mendeko galeoi generikotzat.
1986ko Pirates filmerako irudimenezko diseinuko galeoi bat eraiki zuten, gaur egun Genovako portuan ikusgai dagoena.
Sainte-Eusoye
Sainte-Eusoye Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Eusoye udalerrian erroldatutako biztanleak 240 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Sainte-Gemme (Gers)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 72 ziren, horien artean 48 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 48 pertsona aktiboetatik 46 lanean zeuden (25 gizon eta 21 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Sainte-Eusoye
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 100 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 99etxeak ziren. 87 etxebizitza nagusietatik 79 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 60 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Sainte-Gemme (Gers)
Diru sarrerak
2009an Sainte-Gemme udalerrian 46 unitate fiskal zeuden, 112 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.594,5 euro zen.
Peugeot 2008
Peugeot 2008 Peugeotek sortutako SUV motako kotxea da, 2013an sortua. Peugeot 207 ordezkatu zuen. Mulhousen (Frantzia) eta Porto Realen (Brasil) egiten zuten.
Kaledonia Berria
Kaledonia Berria (Nouvelle-Calédonie, kanakeraz: Kanaky) Frantziaren itsasoz haraindiko kolektibitatea da, Ozeano Barearen hego-ekialdean kokatua, uharte nagusi batez eta zenbait txikiz osatua.
Nouméa du hiriburua. 1853 urtetik Frantziako zatia da.
Historia
James Cook izan zen bertara iritsitako lehen europarra, 1774ko irailaren 4an. Eskozia iparraldeko Kaledonia eskualdearen omenez jarri zion "Kaledonia Berria" izena. Ondorengo urteetan, beste zenbait esploratzailek inguruko beste irlak arakatu zituzten, nahiz eta 1840ra arte ez zen europarren jomuga garrantzitsu izan. Urte horretan, sandaloaren merkataritza zela eta, merkatarien begiko izatera igaro zen.
Sandaloa urritzen joan ahala, esklaboen salerosketa handitzen joan zen; hala, Kaledonia Berriko hainbat biztanle Queenslandeko (Australia) eta Fijiko azukre-kanabera sailetan lan egitera behartu zituzten.
Lehen kristau misiolariak 1840ko hamarkadan iritsi ziren. Kristautasuna zabaltzeaz bat, bertako hainbat ohitura (kanibalismoa esaterako) ezabatzeko ahalegina egin zuten.
Sainte-Gemme (Gers)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Kaledonia Berria
Historia
1853ko irailaren 24an, Febvrier Despointes almiranteak Frantziaren esku utzi zuen, Napoleon III.aren aginduz. Ondorengo urtetan, 1897ra arte, presoen kolonia izan zen; gehienbat preso politikoak eramaten zituzten bertara.
Sainte-Gemme (Gers)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak zurgina ziren.
Kaledonia Berria
Historia
1864an nikela aurkitu zuten, eta Frantziako gobernuak inguruko uharte eta estatuetatik jendea joanarazi zuen lanera. Bertako jatorrizko biztanleak, aldiz, jarduera ekonomiko orotatik baztertu eta erreserbetan bizi izatera behartu zituzten. Baldintza gogor horien eta Europatik etorritako gaixotasun berrien ondorioz, jatorrizko biztanleen kopurua erdira jaitsi zen 40 urteko epean (1878-1921).
Sainte-Gemme (Gers)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Sainte-Gemme udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 726 hektarea erabiltzen.
Kaledonia Berria
Historia
1940an, Frantziako guduan, Kaledonia Berriko kontseilu orokorrak Frantzia Askearen alde lerratu ziren. Horregatik, Vichyko gobernuak izendatutako gobernariak alde egin eta Indotxina babes hartu behar izan zuen. Australiaren eraginez, aliatuen base garrantzitsu bihurtu zen Pazifikoko Gerran. Bertan egindako lanaren ondorioz, Frantziak Itsasoz haraindiko lurralde izendatu zuen 1946an, eta 1953an herritartasun frantziarra eman zien bertako biztanle guztiei, jatorri etnikoez gaindi.
Sainte-Gemme (Gers)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kaledonia Berria
Banaketa administratiboa
Hala nola, Kaledonia Berria 33 udalerritan banatzen da: Kasu berezi bat dago. Poya udalerria bi probintziatan banatzen da. Udalerriaren ipar zatia (eta biztanle gehien bizi diren lekua) Iparraldeko Probintziaren zati da, bestalde, udalerria hegoaldeko partea Hegoaldeko Probintziaren barnean sartzen da.
Sainte-Eusoye
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 165 ziren, horien artean 129 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 129 pertsona aktiboetatik 121 lanean zeuden (67 gizon eta 54 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainte-Eusoye udalerrian 90 unitate fiskal zeuden, 248,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.610 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 4 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 aldi baterako lan enpresa.
2000. urtean Sainte-Eusoye udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 800 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sarn Mellteyrn
Sarn Mellteyrn Galesko ipar-mendebaldea dagoen Gwynedd eskualdeko herria da. Llŷn penintsulan dago eta Pwllheli udalerriaren barnean. Pwllheli eta Aberdaron udalerriak lotzen dituen B4413 errepideak zeharkatzen du.
Josephine Clofullia
Josephine Clofullia, jaiotzaz, Josephine Boisdechêne (Versoix, Suitza, 1829ko martxoaren 25a – Suitza, 1875) suitzar emakume bizarduna izan zen, eta P. T. Barnum-en American Museum-en erakutsi zen.
Haurtzaroa
Familia aberats baten alaba, iledun jaio zen eta zortzi urte zituela bi hazbeteko bizarra zuela esaten zen. Andereñoen eskola batera joan ondoren, hamalau urterekin Suitzan eta Frantzian hasi zen erakusten, lehenbizi aitarekin eta sustatzaile batekin eta gero aitarekin baino ez. Parisen Fortune Clofullia margolaria ezagutu eta ezkondu egin ziren.
Bizitza pertsonala
Emakume izaera berretsi egin zen Clofulliak bi seme-alaba izan zituenean; lehena, 1851n jaio zen, ezkondu eta urtebetera, baina hamaika hilabeterekin gaixotu eta hil egin zen. Arreba hil eta hilabete gutxira jaio zen Albert semea, ama bezain hirtsuto edo iledun.
Bitxikerien ikuskizun-ibilbidea
Familia osoa —Clofullia, aita, senarra eta semea— Estatu Batuetara joan ziren, eta han ikuskizunetan aritzen zen P. T. Barnum ezagutu zuten. Hark kontratatu egin zuen, eta 1853. urteaz geroztik "Ginebrako emakume bizardun" gisa erakutsi zuen, eta ziurtatzen zuen bizarra 6 hazbetekoa zela (15,24 cm), Albert semeari ere bibliako izen handia jarri zion "Esaú umea", guztiz iletsua zela esanda, nahiz eta beti jantzita erakutsi. Clofullia, garai hartako emakume bizardun orok bezala, bere feminitatea nabarmentzeko, modan zegoen jantzita agertzen zen, dama setatu bat balitz bezala. Horretarako Barnumek jantzi eta bitxirik onenak erosi zizkion; Bizatrra mozu zuenean, Napoleon III.aren bizarra imitatuta, diamante bat jaso zuen haren opari.
Barnum-en epaia edo propaganda
1853ko uztailean, ustez William Charr-ek Clofulliaren aurkako demanda jarri zuen, gizon bat eta iruzurgile bat zela esanez. Hainbat medikuk aztertu eta emakume-izaera egiaztatu zuten, eta azkenean epaimahaiak baztertu egin zuen kasua. Baina susmo sendoak daude, Barnumek publizitate-trikimailu gisa eta interesa handitzeko asmatutako kontua zela.
Colle San Magno
Colle San Magno Italiako udalerri bat da. Frosinoneko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Colle San Magnok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Hiera
Greziar mitologian, Hiera Ἱέρα Teleforen emaztea da, Pergamoko hiriaren sortzaile mitikoa. Pergamoko aldareko barruko frisoan irudikatuta dago.
Bi seme izan zituen Telephusekin: Tarchon eta Tyrsenus.
Greenland (filma)
Greenland (euskaraz Groenlandia), 2020ko Ric Roman Waugh estatubatuarrak zuzendutako hondamendi film bat da. Gerard Butler, Morena Baccarin, David Denman, Hope Davis, Holt McCallany eta Scott Glenn aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Gizateria historia guztiko asteroide handienak Lurraren aurka talka egin eta edozein bizitza arrasto suntsituko duela jabetzean, mundu guztiko herrialdeetako gobernuek Groenlandian dauden babesleku sekretuetara zeintzuk joango diren zehazketo zozketa bat burutuko dute. Erabaki honek mundu mailako kaosa sortuko du. Jende asko naturaren arrisku erraldoiei aurre egin beharko dieten Groenlandiarako bidai arriskutsu bati ekingo diote, horrek bizirauteko elkartuta egotera behartuaraziko die.
3466 Ritina
3466 Ritina asteroide baten izena da. martxoaren 6an aurkitu zuen N. S. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1975 EA izena zeraman. Ondoren Ritina omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3466 Ritina asteroidearen orbitak batezbeste 3,022 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,784 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,26 distantziara. Eszentrikotasuna 0,079 da, eta makurdura orbitala 9,22ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 11.0 da.
Qanat
Qanat bat malda txikiko lurrazpiko ubide bat da, akuifero edo putzu batetik ura eramateko eraikia, ureztatzeko edo edateko. Ur-hornidura sistema zahar bat da, oraindik leku askotan dabiltzanak, batez ere klima bero, lehor eta erdi-lehorretan. Qanat teknologia antzinako persiarrek garatu zuten, noizbait K.a. I. milurtekoan, eta gutxinaka jedatuz joan zen eki eta mendebalderantz   , India eta Txinaraino, eta Maghreberaino. Akemenestar garaiko Ginabadeko qanatak, Iranen munduko zahar eta handienetakoak dira, K.a. 700 eta 500 artean eraikiak, eta oraindik erabilgarri daude.
Persiar qanatak
XX. mende erdian, 50.000 qanat zeuden erabilgarri Iranen, horietako bakoitza tokiko erabiltzaileek agindua eta mantendua. Horietatik, 37.000 bakarrik gelditzen ziren erabilgarri 2015ean.
Qanat zahar eta handienetako bat Gonabad hirian dago eta nahiz-eta eraiki zenetik 2700 urte pasa, oraindik ere 40.000 biztanleri edateko eta ureztatzeko ura horitzen du. Putzu nagusia 360 m sakon da eta ubideak 44 km luze dira. Yazd, Khorasan eta Kerman probintziak oraindik ere qanat sistemaren menpe daude.
2016an, Unescok Gizateriaren Ondare izendatu zituen persiar qanatak, eta hamaika zerrendaratu zituen :
Hipposideros sorenseni
Hipposideros sorenseni Hipposideros generoko animalia da. Chiropteraren barruko Hipposideridae familian sailkatuta dago.
Delosko Liga
Delosko Liga edo Delosko Konfederakundea atenastar hiritarrek, Egeo itsasoko uharteetako biztanleekin eta Asia Txikiko kostaldeko greziarrekin egin zuten erakunde bat da, Antzinako Greziako hiri-estatuak (200dik gora izan zirenak). Bere egoitza Delos uhartean zegoen.
Egitura
Erakunde hau, itsas konfederakuntza bat izan zen, hasiera batean, Aristides atenastar estadistak sortu eta kontrolatua (estatutuak idatzi eta abian jarri zuena), K.a. 477an, Mediar Gerrak amaitu ondoren, persiarren balizko eraso gehiagotatik babesteko asmoz. Espartak nagusitasuna galdu izanaren ondorio ere izan zen, ordutik aurrera Atenasek Espartaren lekukoa hartu zuelarik espedizioak antolatzerako orduan.
Konfederakuntzaren ekintzak
Konfederakuntzaren indar militarrek, Egeo itsasoa eta bere kostaldeak konkistatu zituzten Zimon atenastarraren agindupean. Persiar ontziteriari aurre egin eta garaitu egin zuten, eta ondoren kolonizatu zituzten lurralde asko konkistatu zituzten, itsasoz, Itsaso Beltz edo Ponto Euxinorako ibilbide seguruak irekitzeaz gain.
Atenasen nagusitasuna
Gertaera guzti hauen ondoren, Atenasek, Perikles aukeratu zuen buruzagi berri bezala. Periklesek, bere agintaldia, konkista politika bati amaiera emanez hasi zuen. Atenas, Greziako lehen hiri eta garrantzitsuena bihurtu zuen, eta Delosko Ligako gainerako hirien gaineko erabateko nagusitasuna lortu zuen, hiri aliatuak izatetik, mendeko hiriak izatera pasa zirelarik. Atenasen mende zegoen inperio baten hasiera zen, armada, ontziteria eta diplomazia zuzentzen zituena zena, eta, gainera, hirietan, bere erregimen politiko propioa ezarri nahi izan zuena. K.a. 454an, Konfederakuntzaren altxorra Atenasera eramanarazi zen. Gertaera guzti hauek, beharrezko zergen gorakadarekin batera, Konfederakuntzako hiriak matxinatzea eragin zuen, baita Atenasen etsai sentitzea ere, gainera, bere txanpona, bere pisu sistema eta baita gobernu forma ere ezarri zizkiena.
Fernando de Andrade
Fernando de Andrade Sotomayor, Barrantes eta Vistalegreko jauna, (Vilagarcía de Arousa, 1579 - Santiago de Compostela, 1655eko urtarrilaren 27a) galiziar noble eta elizgizona izan zen.
Burgos eta Santiagoko artzapezpikua, 1637 eta 1638 artean Nafarroako erregeorde bitartekaria izan zen.
Sun Valley (Nevada)
Sun Valley Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Washoe konderrian dago, Nevada estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Jean Pierre Iratxet
Jean Pierre Iratxet, izengoitiz Chilhar, Piarres Iparla eta Otto Pierres (Bidarrai, Nafarroa Beherea, 1921eko ekainaren 28a - Buglose, Frantziako Landetan, 1991ko azaroaren 10a), Behe Nafarroako idazlea izan zen.
Biografia
II. Mundu Gerraren ondoren, Herria aldizkarian hasi zen idazten. Pilota-partiden berri ematen zuen, eta 1946an eleberri bat eman zuen argitara epeka, Antton izenburuarekin, Patri Urkizuk 1990ean liburu batean argitaratu zuena.
May-en-Multien
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
NGC 5728
NGC 5728 galaxia bat da, Libra konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
May-en-Multien
Etxebizitza
2007an 342 etxebizitza zeuden, 305 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 328 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 305 etxebizitza nagusietatik 250 bere jabearen bizilekua ziren, 50 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 44 etxek hiru zituzten, 70 etxek lau zituzten eta 180 etxek bost zituzten. 220 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 106 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 176 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 589 ziren, horien artean 477 aktiboak ziren eta 112 inaktiboak ziren. 477 pertsona aktiboetatik 424 lanean zeuden (225 gizon eta 199 emakume) eta 53 langabezian zeuden (27 gizon eta 26 emakume). 112 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an May-en-Multien udalerrian 317 unitate fiskal zeuden, 882,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.232 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean May-en-Multien udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Coreno Ausonio
Coreno Ausonio Italiako udalerri bat da. Frosinoneko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
May-en-Multien
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Coreno Ausonio
Mugakideak
Coreno Ausoniok honako udalerri hauekin egiten du muga:
May-en-Multien
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eslaviar hizkuntzak
Eslaviar hizkuntzak Indoeuropar taldeko azpitalde bat da, eta ekialdeko Europan, Balkanetan eta Asiako iparraldean hitz egiten dira.
Honako hauek dira taldeko hizkuntzak:
Europako erdialde eta ekialdeko eliza ortodoxo batzuetan, elizako eslaviarra izeneko hizkuntza erabili izan da. Bulgariako Eliza Ortodoxoan, Kroaziako Greziar Eliza Katolikoan, Mazedoniako Eliza Ortodoxoan, Errusiako Eliza Ortodoxoan, Erruteniako Eliza Katolikoan, Serbiako Eliza Ortodoxoan eta beste Eliza Ortodoxo eslaviarretan. Gutxienez hiru mendeko tradizioa dauka.
Patxy Kennedy
Patxy Kennedy (Reno, Nevada, Ameriketako Estatu Batuak, 1980) euskal jatorriko surflari eta idazlea da.
Biografia
Euskal jatorriko komunitate handia dagoen Renon (Nevada) jaio zen: aita Texaskoa du eta ama, Lapurdiko Getariakoa.
Surfean, duen zaletasunik handienean aritu nahian, barnealdeko estatu horretatik abiatu eta egun San Frantziskon (Kalifornia) bizi da. Haren euskal jatorriak ere erraztu dio kirol horretan aritzea, 1995ean, 14 urte zituela, familiarekin Getariara bizi izatera joan zelako. Kalifornian musika munduan ere murgildu da.
Motibazio horiek (surfa, Euskal Herria) uztartuz, 2008an bere lehen liburua idazteari ere ekin zion, euskal diasporako idazleen lanei arreta eskaintzeko sortutako Aïtamatxi argitaletxeko Franck Salaberrik bultzatuta.
Le Dernier Trappeur
Le Dernier Trappeur (euskaraz Azken Tranpa-Jartzailea) 2004ko Nicolas Vanier frantziar zinema zuzendari eta gidoilariak zuzendu eta idatzitako abenturazko dokumental film bat da. May Loo, Norman Winther, Alex Van Bibber, Ken Bolton, Denny Denison, Robert Lafleur, Alena Lemaire eta Christopher Lewis aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
2000ko hamarkada, Kanada, Yukon lurraldea. Jada David Crockett, Jack London edota Jeremiah Johnson bezalako iraganeko benetazko tranpa-jartzaileak beste garai bateko kontua direla dirudi, gaur egun jada desagertuak daudela. Halere, bada oraindik lege zaharreko tranpa-jartzaileen filosofia eta bizimoduarekin bat bizitzen jarraitzen duen azken arima bat, naturarekin orekan biziz.
Norman, 50 urteko tranpa-artzailea Kebaskan bizi da, Nehanni emakume amerindiarrarekin batera, baldintza gogorretan biziraun ahal izateko bakarrik ehiza eta arrantza eginez. eta −55 °C tenperatura baxuetara iristen diren negu gorriak jasanez. Horretarako bi zaldi eta husky txakur bat lagun dituzte.
Cyrtopodion dattanense
Cyrtopodion dattanense Cyrtopodion generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Orti Gartzeitz Caxal
Orti Gartzeitz Caxal —Fortun Gartzez Caxal izen-deiturez ere ezaguna— XII. mendeko nafar noblea izan zen,. Alfontso I.a Borrokalariaren maiordomo eta 1113 eta 1134 artean Naiarako tenente izan zen. Didako I.a Lopitz Harokoa ordezkatu zuen Naiaran,, Didako Urraka Gaztelakoaren alde borrokatu zelako Candespinako guduan.
Toda ezkondu zuen eta seme bat izan zuen: Gartzea Caxal, musulmanen aurkako gudu batean, ziur asko Mequinenzako setioan, hil zena. Bere semearen heriotza zela eta, biek agiri bat sinatu zuten. Agirian Jerusalemera erromes joango zirela eta bere ondasunak Elizari emango zizkiotela (Zaragozakoak Ostalariei, Tudela eta Fontellaskoak Tenplukoei, Tarazonakoak Belengo Andre Mariakoei, Novillas eta Corteskoak Hilobi Santuaren kanonikoei) zioten.
Alfontso Borrokalaria 1134an hil zenean, Vadoluengoko ituna bultzatu zuen. Ramiro II.a Aragoikoaren alde egin zuen eta Gartzia V.a Ramiritzen gudarosteak harrapatu zutenenean, Leireko monasterioaren altxorrari eskatu behar izan zituen bahisaria ordaintzeko.
1141ean bere ondasunak Clunyko abadiari eman zizkion.
2014ko Donostia Klasikoa
'''XXXIV. Donostia Klasikoaren ekitaldia''' 2014ko abuztuaren 2an ospatu zuten. UCI WorldTourreko hogeita batgarren txapelketa izan zen.
19 taldek hartu zuten parte, horietatik 18 UCI WorldTour mailakoak. Kontinental mailakoa bakarra Caja Rural izan zen. 149 txirrindularitik 95ak amaitu zuten.
Péseux
Biztanleria
2007an Péseux udalerrian erroldatutako biztanleak 96 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Esperia
Esperia Italiako udalerri bat da. Frosinoneko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Esperiak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Habiba Bouhamed Chaabouni
Biografia
1975ean Tuisiako Medikuntza Fakultatean doktoratu zen. 1978an París-Descartes Unibertitatean Garapen biologiako ikerketa aurreratuen diploma lortu zuen, Tunisiako Medikuntza Fakultatean Fisiologia genetikoaren eta Pediatriaren diploma bana eta París-Descartes Unibertitatean Genetika ikasketa berezien agiria eskuratu zituen.
Péseux
Etxebizitza
2007an 47 etxebizitza zeuden, 35 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 40 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 35 etxebizitza nagusietatik 27 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek hitu gela zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Habiba Bouhamed Chaabouni
Biografia
1985ean Tunisiako Medikuntza Fakultateko Genetika departamentuko irakasle eta zuzendari bihurtu zen. 1989tik 2014ra sortzetiko eritasunen eta eritasun heredagarrien zerbitzuburua izan zen Tunisiako Charles-Nicolle ospitalean. Tunisiako Medikuntza Fakultatean giza genetikako masterraren koordinatzailea, osasun biologiaren doktioretzaren sortzailea eta giza genetikarako laborategiaren zuzendaria izan zen.
Péseux
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 58 ziren, horien artean 44 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 44 pertsona aktiboetatik 43 lanean zeuden (24 gizon eta 19 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Péseux udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Habiba Bouhamed Chaabouni
Ikerlana
Bestalde hainbat patologiatan eragina duten mutazio berriak identifikatu eta deskribatu zituen.
Aurrekontu-defizit
Defizit publikoa (edota defizit fiskala, aurrekontu-defizita) estatu baten diru sarrerekin konparatuz egiten den gehiegizko gastu publikoa da. Zero defizitaren aurkakoa da, aurrekontuen orekaren aurkakoa alegia. Defizit publikoa Barne Produktu Gordinarekin (BPG) portzentajean neurtzen da, eta adierazle ekonomikoen artean garrantzia handienekoa da, inflazioaren igoeran eragina duen lehena baita.
Defizit publikoa Europako Batasunean sartzeko zorrotz zaintzen egiten den irizpideetariko bat da. Europako Batasunaren barneko herrialdeek BPGren gaineko %3ko defizit publikoa ez gainditzeko konpromisoa dute. Gobernuek defizit publikoari aurre egiteko modu ezberdinak dituzte: zor publikoaren bidez saihestea (letrak, bonuak eta obligazioak).
Zorraren igorpenaren berehalako ondorioa diruaren prezioaren igoera da, eta beraz, inflazioarena. Diru sarrerek gora egin dezakete, baina ez da oso neurri popularra; izan ere, zergen igoera dakar eta beraz, familiak dirua inbertsio eta kontsumoan erabiltzeko duen gaitasuna lermatzen du.
Azkenik gastuak murriztu ditzakete, nahiz eta ez den baliabiderik ohikoena; izan ere, popularrak ez diren erabakiak hartzera behartzen du gobernua: funtzionarioen soldata jaistea, gizarte laguntzak murriztea edo azpiegituretan inbertsioak gutxitzea esaterako.
Defizit fiskalari buruz hitz egiten da, ekonomia itxi batean, gobernuak ez daukanean zor publikoa jaulkitzeko aukerarik, ez herrialde barnean ez kanpoan, eta bere gordailuak amaituta daudenean. Horregatik, banku zentralarekin zorretan geratzea da daukan aukera bakarra.
Txeliabinsk oblasta
Txeliabinsk oblasta (Челя́бинская о́бласть) Errusiako subjektu federal bat da, oblast bat zehazki, Uraletako Barruti Federalean kokaturik dagoena. 87.900 km²ko eremua du, eta 2010ean 3.476.217 biztanle zituen. Zentro administratiboa Txeliabinsk hiria da.
Geografia
Txeliabinsk oblasta Errusiako erdi-mendebaldean dago, Europa eta Asiaren arteko mugan. Hego-ekialdean Kazakhstanekin du muga, Orenburg oblastarekin hegoaldean, Baxkortostanekin mendebaldean, Sverdlovsk oblastarekin iparraldean eta Kurgan oblastarekin ekialdean.
Uralen ekialdeko saihetsean kokaturik dago. Ekialdeko muturra Mendebaldeko Siberiako ordokian hedatzen da. Mendietan pinu, izei eta urki basoak daude. Ekialdeko ordokian estepa dago, eta urki basotxoak iparraldean.
Ekonomia
Lur azpia mineraletan aberatsa da: burdin, titanio, nikel, urre, lignito, kobre, zink eta kromita. Enpresa ugari aritzen dira mineralak erauzten eta prozesatzen. Garrantzitsuena Magnitogorskeko Metalurgia-gune Konbinatua edo MMK (Магнитогорский металлургический комбинат) da.
Oakley (Wyoming)
Oakley Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Lincoln konderrian dago, Wyoming estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Eureka (Nevada)
Eureka Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Eureka konderrian dago, Nevada estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Chémery-sur-Bar
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 203 etxebizitza zeuden, 178 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 194 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 178 etxebizitza nagusietatik 141 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 56 etxek lau zituzten eta 104 etxek bost zituzten. 137 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 69 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 91 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 287 ziren, horien artean 213 aktiboak ziren eta 74 inaktiboak ziren. 213 pertsona aktiboetatik 197 lanean zeuden (115 gizon eta 82 emakume) eta 16 langabezian zeuden (9 gizon eta 7 emakume). 74 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chémery-sur-Bar udalerrian 171 unitate fiskal zeuden, 442 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.947 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 albaitaria, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2000. urtean Chémery-sur-Bar udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.176 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tiltil
Tiltil edo Til Til Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Santiagoko metropolitar eskualdeko Chacabuco probintzian kokatuta dago. 2002ko erroldan, 14.755 biztanle zituen.
Toponimia
Tiltil hitzak Mapudungunez itogin bizkorra esan nahi du.
NGC 5729
NGC 5729 galaxia bat da, Libra konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Tom Adams
Jon Michael Geoffrey Manningham "Tom" Adams (Barbados, 1931ko irailaren 24a - ibidem, 1985eko martxoaren 11) Barbadosko 2. lehen ministroa izan zen 1976tik 1985era. Oxfordeko Unibertsitatean ikasi zuen. Barbadosko Alderdi Laboristako kidea izan zen eta Errol Barrow garaitu zuen 1976ko hauteskundeetan, Lanaren Alderdi Demokratikoko hamar urtez gobernuan egon ondoren aldaketarako nahia aprobetxatuz. Margaret Thatcher eta Ronald Reaganen neurrietan inspiratutako neurri liberalak aplikatu zituen. Harreman onak izan zituen Estatu Batuekin eta Reagani Grenada inbaditzeko eskatu zion, Bernard Coarden erregimen marxista kentzeko. Bihotzekoak jota hil zen karguan.
Tenuidactylus fedtschenkoi
Tenuidactylus fedtschenkoi Tenuidactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Jesús Emilio Díez de Mier
Jesús Emilio Txutxi Díez de Mier (Bilbo, ) bizkaitar futbolari ohia da.
Agustina Ruiz Dupont
Agustina Ruiz Dupont (Almuñécar, Granada, 1891ko apirilaren 8a - 193?) El enigma Agustina sasidokumentalaren protagonista da, eta, beharbada, fisika eta dibulgatzaile zientifikoa izan zen, herri-kantak zientzia-kontzeptuekin "kopla zientifikoa" eginez.
Biografia
Espainiako Gerra Zibila baino lehen desagertu zen haren arrastoa. Ezagutzen den azken gutuna Pepin Bellori idatzi zion, Madrileko giro intelektual eta artistikoan sartu baitzuen. Zurrumurrua zen, agian Franco jenerala bere ikuskizunetako baten bidez nabarmendu zuela, eta agian horregatik ezabatu nahi izan zuela Francok Historiatik. Batzuek diote fusilatu egin zutela, beste batzuk, ostera, Parisera itzuli ostean, Mexikora joan zela. Edo, besterik gabe, desagertu egin zen. Agian mito bat izan zen, eta hainbeste izan zitekeen emakume bat... diktadura frankistak eta garaiko matxismoak onartu ez zuten emakumea.
Ibilbide akademikoa
Madrilgo Unibertsitate Zentralean 1923ko azaroaren 23an defendatutako doktorego-tesiaren izenburua “Materialen propietate magnetikoei buruz” zen. Hala ere, ez dago ez erregistroetan ez unibertsitateko liburutegietan. Goi-mailako ikertzaile bihurtu zen, eta 1930ean Agustinaren Solvay Konferentziaren amaierako ekitaldiak txundituta utzi zuen Albert Einsteine.
1918tik 1933ra arte mekanika kuantikoan garaiko zientzialari garrantzitsuekin korrespondentzia izan zuen (Curie, Einstein, Schödinger, Bohr, Heisenberg, Pauli). Bere sendotasun zientifikoa, ideia burutsu, berritzaile eta aitzindariak nabarmenak ziren.
1925ean, Schrödingerrek Gabonetako opor batzuk hartu zituen inspirazio-iturri; Suitzako Alpeetan igaro zen emakume ezezagun batekin, bere izena daraman eta mundu subatomikoa azaltzen duen ekuazioa garatzeko. Dupont izan zitekeen haren inspiratzailea eta Schöringerren aitorpenik jaso ez izana.
"Las Sinsombrero" izeneko mugimenduan parte hartu zuen, konpromiso sozial, artistiko eta hezitzaile handia zuten Madrilgo emakume intelektualek osatutakoa.
Ibilbide artistikoa
Une batean, goi-mailako karrera zientifikoari uko egin zion, Espainiako herrietan zientzia azaltzen hasteko. Bere dibulgazio-lana ohiz kanpokoa zen: herri-kanten letrak eduki zientifikoa izan zezaten egokitu egiten zituen.
Espainia analfabetismo zientifikotik ateratzea zuen amets. Horretarako, herriak ulertzen zuen hizkeran hitz egin nahi zuen. Herri-kantak erabili zituen (koplak, coupleak), zientzia eta kultura transmititzeko tresna gisa, eta garai hartarako oso kontzeptu zientifiko modernoekin bat egiten zuen. Bere izen artistikoa La Fotoncita de Jerez zen. Herriz herri ibili zen La Barraca Cuántica konpainiarekin, Casimiro Dupont lehengusuarekin, Enanita Blanca izeneko palmerarrarekin
Haren letrek kontzeptu zientifiko grabitazionalak edo oraindik garatu gabeko osotasunaren teoria iragartzen zituzten. 1933an, koplaren bidez iragarri zuen beharrezkoa zela mekanika kuantikoa erlatibitatearen teoriarekin bateratzeko gai zen teoria bat garatzea, "teoría del tó" lortzeko.
Agustina enigma
2018an, El enigma Agustina sasidokumentalak, Agustina Ruiz Duponten fikziozko pertsonaiaren historiaren bidez, XX. mendearen lehen hereneko europar zientziaren lorpen nabarmenenak berrantolatu zituen.  Pentsa dezagun zer izan zitekeen herrialde bat, diktadura batek emakumeak baztertu ez balitu, homosexualak mespretxatu ez balitu, kultura "kartzelaratu" ez balu, eta bere zientzia "erbestera bidali" ez balu... Espainiako Zientzia eta Teknologiarako Fundazioak (FECYT) eta Andaluziako Astrofisika Institutuak (IAA-CSIC) finantzatu zuten dokumentala.
Pirque
Pirque Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Santiagoko metropolitar eskualdeko Cordillera probintzian dago. 2002ko erroldan, 16.565 biztanle zituen.
Abuztuaren 26
Abuztuaren 26a gregoriotar egutegiaren urteko berrehun eta hogeita hamazortzigarren eguna da, 239.a bisurteetan. 127 egun falta dira urtea amaitzeko.
Kanpo estekak
Abuztuaren 25 | Urteko egutegi | Abuztuaren 27
Moslins
Moslins Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 123 etxebizitza zeuden, 104 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 123etxeak ziren. 104 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 7 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 76 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 192 ziren, horien artean 142 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 142 pertsona aktiboetatik 135 lanean zeuden (74 gizon eta 61 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Moslins udalerrian 112 unitate fiskal zeuden, 300 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.011 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.