cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Donostiako Arkitektura Goi Eskola Teknikoa
Ikasketa Planak
2011-2012 ikasturtean ikasketa-plana berriz aldatu da, 2010eko uztaileko EDU/2075/2010 Agindura egokitzeko. Ikasketaren izen berria Arkitekturaren Oinarrietako Gradua da. Bi zati ditu: gradua eta masterra. Graduak 300 kreditu ditu —Gradu Amaierako Lana barne—, eta masterrak 60 kreditu. Masterra da lanbidean jarduteko gaitasuna ematen duena (arkitektura-proiektuak eta hirigintza-planak sinatzeko masterra egin beharra dago).
Pseudomystus moeschii
Pseudomystus moeschii Pseudomystus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bagridae familian.
Saint-Didier-sous-Écouves
Saint-Didier-sous-Écouves Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Didier-sous-Écouves udalerrian erroldatutako biztanleak 150 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 79 etxebizitza zeuden, 59 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 79etxeak ziren. 59 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 38 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Bréville-sur-Mer
Bréville-sur-Mer Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bréville-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 809 ziren. Familiak 314 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 133 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 109 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saint-Didier-sous-Écouves
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 95 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 66 lanean zeuden (35 gizon eta 31 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Bréville-sur-Mer
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Didier-sous-Écouves
Diru sarrerak
2009an Saint-Didier-sous-Écouves udalerrian 63 unitate fiskal zeuden, 151,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.041 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ostalaritza eta jatetxe enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
Bréville-sur-Mer
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saint-Didier-sous-Écouves
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Didier-sous-Écouves udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 567 hektarea erabiltzen.
Bréville-sur-Mer
Diru sarrerak
2009an Bréville-sur-Mer udalerrian 325 unitate fiskal zeuden, 845 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.997 euro zen.
Saint-Didier-sous-Écouves
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Bréville-sur-Mer
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 52 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 15 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 6 administrazio publikoko enpresak ziren.
Oak Ridge (Louisiana)
Oak Ridge Louisianaeko herri bat da. Morehouse parrokian kokatua dago. 2010ean 144 biztanle zituen, 2.57 kilometro koadrotan banatuta.
Bréville-sur-Mer
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 4 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak eta 4 jatetxeak.
Saint-Didier-sous-Écouves
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bréville-sur-Mer
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bréville-sur-Mer udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 186 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hydaburg (Alaska)
Hydaburg (/haɪdəbɜːrɡ/ ahoskatua) (Haida hizkuntzan: Higdáa G̱ándlaay ) Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da, Alaskako estatuan dagoena. 2020ko erroldaren arabera 380 biztanle zituen. «Hydaburg» izenak haida etniari egiten dio erreferentzia.
Arrowhead Springs (Wyoming)
Arrowhead Springs Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Sweetwater konderrian dago, Wyoming estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Markvartovice
Markvartovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.995 biztanle ditu eta 6,78 kilometro koadroko azalera. Opava barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1371 urtean egin zen.
Unai Cuadrado
Unai Cuadrado Ruiz de Gauna (Eribe, - ) arabar txirrindularia da. 2019z geroztik txirrindulari profesionala da eta ez du garaipenik lortu.
Palmaresa
2017 2018
Hylarana celebensis
Hylarana celebensis Hylarana generoko animalia da. Anfibioen barruko Ranidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Oxymetopon typus
Oxymetopon typus Oxymetopon generoko animalia da. Arrainen barruko Microdesmidae familian sailkatzen da.
San Martín y Mudrián
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 342 biztanle zituen.
Weleda
Weleda kosmetika nazioarteko enpresa bat da, 1921 urtean Rudolf Steiner filosofoak sortu eta egun ere Steinerrek berak abiarazi zuen antroposofiaren printzipioak jarraitzen dituena; hain zuzen, produktu naturalak erabili, osasuna zaindu eta ingurumenarekiko errespetua dira enpresako produktuen oinarriak. Izena Veleda izeneko germaniar apaiz emakume eta igarlearengandik dator. Sortzailea Ita Wegman izan zen, 1921an.
Weleda nazioarteko enpresa taldeak Suitzako Arlesheim herrian du bere zentral nagusia. Enpresa honek produktu kosmetikoak, farmazeutikoak eta dietetikoak egiten ditu, beti osagai naturalak erabiliz. Horretarako Rudolf Steinerrek eta Ita Wegmanek medikuntzarako garatutako kontzeptuetan oinarritzen da. Weledaren lema nagusia “Ados gizakiarekin eta naturarekin”. Frantzian produktu hauek Huninguen (Rhin Garaia departamenduan) ekoizten dira.
Izotz gaineko patinaje artistiko
Izotz gaineko patinaje artistikoa izotz-pista batean irristailu gainean ibiliz pieza musikal bat interpretatzean datzan neguko kirola da. Piruetak, jauziak eta beste hainbat elementu eta mugimendu egin behar dira, eta epaile batzuek elementu horiek guztiak puntuatzen dituzte. XIX. mendean sortua, denboraren poderioz, garapen tekniko eta estilistikoak izan zituen egungo itxura hartu arte. Nazioarteko Irristaketa Batasunak nazioarteko txapelketak antolatzen ditu eta kirol olinpikoa ere bada.
Eboluzio teknikoa
Klima hotzetako lurraldeetan hasi zen praktikatzen, neguan laku zein ibaiak izozten ziren zonaldeetan. XII. mendea n, William Stephanides ek Londres en patinatzaileen presentzia aipatzen du. Holanda n ere arrakastatsua zen, bertako kanal sare zabaletik mugitzeko erabiltzen baitzen. Garai hartan patinak hezurrez eginikoak ziren eta soken bidez lotzen ziren zapatetara. Patinatzaileek zorrozturiko punta zuten bastoiak erabiltzen zituzten izotzean zehar bultzatzeko.
Burdin azko marrazak zituzten patinen asmakuntza hobekuntza garrantzitsu bat izan zen, haien ertz zorroztuak izotzean sartzen zirelako eta irristalariak euskarririk gabe desplazatu ahal zirelako, alderik aldeko mugimendu esanguratsua erabiliz. Berrikuntza hau seguru asko Herbehereetan sortu zen XV. mendean, 1498ko Johannes Brugman en zurezko grabatu batean irristalari bat agertzen baita teknika hau erabiliz. XVI. eta XVII. mendeetako artelan ugarik irristalariak laku zein kanal izoztuetan erakusten dituzte, patinajeak garai hartan olgeta jarduera gisa zuen ospearen erakusle. XVIII. mendean lehen kluba sortu zen Edinburgon. XIX. mendean kirolaren forma berria ahalbidetu zuten zenbait aurrerapauso egon ziren: XX. mendearen hasieran patinetako diseinuan azken berrikuntza nabarmena agertu zen: marrazetako puntetako zerra, jauzien altuera eta luzera handitzea ahalbidetu zuena eta errotazio bakarreko saltoetatik gaur egungo txapelketetan ohikoak diren salto hirukoitz zein laukoitzetarako progresioan lagungarri izandakoa. Mende honen erdialdean, hozte sistemak eta eraikuntzako material isolatzaileak hobetzen hasi ziren. Pista estalien eraikuntzako handitzearekin batera, patinajeak denboraldiko kirol bat izateari utzi zion eta urte guztian zehar praktikatzen hasi zen. Era berean, klima beroagoa zutelako kirol honetan tradiziorik ez zuten herrialdeetan ere zabaltzen hasi zen.
1882tik 1969ra
Garrantzizko lehen nazioarteko lehiaketa 1882 an ospatu zen Vienan. Lehen lehiaketetan hiru parte zeuden: «nahitaezko figurak», non patinatzaile guztiek figura edo ibilbide berdina egin behar zuten, «figura bereziak», non irristalariak hark aukeratutako figura bat egiten zuen, eta «programa librea», bertan ere jauziak eta artaziak egiten zirelarik. Nahiz eta figura bereziek trebetasun handi bat eskatzen zuten, ez ziren oso gogokoak ikusleen artean, ezinezkoa zelako traza konplexuak egitea izotzaren gaineko mugimendu jarraitu batean. Nazioarteko Irristaketa Batasuna (NIB eta ingelesez ISU, International Skating Union), 1892 an sortu zen. Lehen munduko txapelketak 1896 an ospatu ziren, San Petersburgo n, Errusia n. NIBk antolatutako bakarkako irristaketa txapelketak bi segmentuz osatzen ziren: nahitaezko figurak eta programa librea. Hasieran soilik gizonak lehiatzen ziren, baina araudiak esplizituki emakumeak baztertzen ez zituenez, 1902 an Madge Syers ingelesa txapelketara aurkeztu zen eta bigarren postua lortu zuen. Gertaera hau zela eta, NIBk emakumeen parte-hartzea debekatzea erabaki zuen, baina bi urte geroago berriro onartu zuen, emakumeentzako kategoria berezi bat sortuz. 1908 an bikote kategoria sartu zen. Horrela, emakumeek maila gorenean lehiatu ahal zuten lehen kiroletako bat bihurtu zen patinajea.
Patinaje artistikoak Londres eko 1908ko Olinpiar Jokoetan debuta egin zuen  erakusketa kirol gisa. Lehiaketa izotz artifizialeko zelai batean egin zen, Jokoen bukaeran. 1920 ean, patinaje artistikoa, izotz gaineko hockey arekin batera, lehen neguko kirol olinpiar ofiziala bihurtu zen, 1924ko lehen Neguko Olinpiar jokoak Chamonix en ospatu baino lau urte lehenago. 1908ko debut olinpiarretik gizonezkoen, emakumezkoen eta bikotekako kategorietan lehiatzen da. Izotz gaineko dantza lehiaketa lehen aldiz 1952 ko Munduko Kopan sartu zen nazioarte mailako txapelketa batean, baina olinpiar jokoetan ez zen 1976 raino agertu, Innsbruck en.
1969tik gaur egunera
Nahiz eta bikoteetako eta dantzako diziplinetan ez zen figuretan lehiatzen, azken hauek banakako patinatzearen parte izan ziren 1991 eraino. 1969 raino, figurak azkeneko emaitzaren %60a ziren eta programa librea, %40a. Ordutik aurrera figuren garrantzia gutxitzen hasi zen, lehiaketak telebista tik ematearen ondorio ez-zuzen gisa: programa librea erakargarriagoa zen kirol aren jakintza teknikorik ez zuen auzitegi orokor batentzat, ez zuelako ulertzen zergatik jauzi eta artazi hoberenak egiten zituzten patinatzaile artistikoenak ia beti zati librean makurrago zebiltzan baina figuretan oso onak ziren patinatzaileen atzean geratzen ziren. Honek 1972an programa laburra sartzea bultzatu zuen, eta figuren pisua %40ra jaistea. Urteak aurrera joan ahala figuren puntuazio orokorra jaisten joan zen, soilik %20ra iritsiz. Azkenean, nazioarteko txapelketetan guztiz ezabatu ziren.
Izotz gaineko patinaje artistikoko txapelketetan eman zen azkeneko aldaketa puntuazio sistema berri baten onarpena izan zen. Gaur egun, lehiaketaren bi zatietan lortutako puntu totalak gehitzen dira azkeneko sailkapena lortzeko. Aurreko sisteman berriz, bi zatietako sailkapenaren postuen batuketa ponderatua egiten zen, «6,0» deitzen zen metodoaren bidez. Sistema zaharrak nahasmen handia eragiten zuen ikusleen artean, beste kirolari baten emaitzaren ondorioz bi (edo gehiago) patinatzaileen arteko posizioak aldatu ahal zirelako. Oso esanguratsua izan zen adibide bat 1997ko Europako Txapelketan gertatu zen, domina-zerrendaren osaketa izugarri aldatu baitzen lehiaketako azken patinatzailearen programaren ostean. Era berean, nahiz eta programa libreari pisu handiagoa eman zitzaion, programa laburrean izandako sailkapen txar batek kirolari bat domina lortzeko aukerarik gabe utz zezakeela ere kritikatzen zen, nahiz eta postu altuagoetan geratutako patinatzaileen puntuazio orokor berdina izan. 1997tik aurrera kalifikatzeko metodo ezberdinak aztertzen hasi ziren.
Gaur egungo sistema Salt Lake City ko 2002ko olinpiar jokoetako eskandaluaren ostean onartu zen. Hainbat epailek emaitzetan eragiteko akordio bat egin zutela jakin zen. Aspektu batzuetan, aldaketarekiko erreakzioa positiboa izan zen: adibidez, irristalari batzuek positibotzat jotzen dute elementu bakoitzaren kalifikazio zehaztua jasotzea. Sistema berriak ere kritikak jaso ditu: haren konplexutasunagatik; paradoxikoki, epaileen akats edo manipulazioari sentsibleagoa izateagatik eta bere behar tekniko eta pertsonalengatik, irristaketa klubek bere egitea zailtzen baitu.
Kirolari ospetsuak
Mende hasieran, irristaketan gehien nabarmendu zen patinatzailea Ulrich Salchow suediarra izan zen, izen bereko jauzia asmatu zuena eta munduko txapelketa 10 aldiz irabazi zituena. XX. mendeko 20 eta 30. hamarkadetan, Sonja Henie norvegiar ra ere nabarmendu zen, hiru urrezko domina olinpiarren irabazlea 1928 eta 1936 urteen artean eta 1927 tik hasita 10 munduko txapelketa jarraian irabazi zituena. Ulrich Salchowrekin batera, marka hori lortu duten banakako patinatzaile bakarrak dira. Sonia Heniek ere gaur egun patinatzaile emakumeek erabiltzen dituzten gona labur tipikoa eta patin zuriak jendarteratu zituen.
Azken hamarkadetan, munduko txapelketak eta olinpiar jokoak irabazi dituzten hainbat patinatzaile nabarmendu behar dira. Gizonezkoen artean Scott Hamilton, Brian Boitano, Viktor Petrenko, Brian Orser, Kurt Browning, Robin Cousins, Elvis Stojko, Aleksei Urmanov, Aleksei Jagudin, Jevgeni Pliustxenko, Stéphane Lambiel, Jeffrey Buttle, Evan Lysacek, Daisuke Takahashi, Patrick Chan, Yuzuru Hanyu eta Javier Fernández López; eta emakumeen artean Katarina Witt, Midori Ito, Kristi Yamaguchi, Dorothy Hamill, Chen Lu, Oksana Baiul, Michelle Kwan, Sarah Hughes, Tara Lipinski, Irina Slutskaia, Maria Butyrskaia, Shizuka Arakawa, Yu-na Kim, Miki Ando, Mao Asada eta Adelina Sotnikova.
Bikoteetako kategorian denbora luzez Sobietar Batasuna eta ondoren Errusia izan ziren nagusiak, Liudmila Belousova, Oleg Protopopov eta Irina Rodnina bezalako patinatzaileekin. Azken honek munduko 10 txapelketa eta hiru urrezko domina olinpiar irabazi zituen bi bikoterekin, Aleksei Ulanov eta Aleksandr Gennadievitx Zaitsev. XXI. mendean bikote txinatarrak nabarmentzen hasi ziren, Yao Bin entrenatzailearekin, 2010eko txapeldun olinpiar Xue Shen eta Hongbo Zhao bezala.
Ravelen boleroa programa, zeinarekin Jayne Torvill eta Christopher Dean irristalari britainiarrek dantzako urrezko domina irabazi zuten Sarajevo ko 1984ko Olinpiar jokoetan, izotz irristaketaren klasiko handitzat hartzen da.
Izotz pistak
Patinaje artistikoa edozein izotz azalera gainean praktikatu daiteke: naturala edo artifiziala, estalia edo estali gabea. NIB aren nazioarteko txapelketak estalitako pistetan ospatzen dira, ahal izanez gero 60x30 metrokoetan eta inoiz ez 56x25 metro baino gutxiagokoetan. Izotza ahalik eta erregular eta lauena izan behar da, artazi eta birak egitea errazten duen labaintze jarrai eta leuna lortu ahal izateko. Horregatik, izotz naturalean eta estali gabeko pistetan egiten den patinajea normalean aisiarekin lotutakoa izaten da soilik. Txapelketetan, izotza bi patinatzaile talderen ostean konpontzen da normalean. Izotzaren tenperatura ez dago araudian ezarria, eta hozte sistemaren eta pistaren erabilera ohikoenaren menpe egon ohi da: eliteko patinaje artistikorako erabili ohi diren pistak izotza tenperatura erlatibo altu batean (-5,5 °C) mantentzen dute, izotz hockey ra edo aisizko patinajera bideratutako pistekin alderatuz. Tenperatura horretan, egiten diren figura eta jauzien kontrol hobea izaten da, nahiz eta pista lehenago hondatzen den.
Patinak
Irristaketa artistikoan erabiltzen den patinak bota bat, gurpil gaineko irristaketa artistiko an erabiltzen denaren antzekoa eta torlojuekin finkatzen den marraza batez osatua dago. Kalitate hobereneko patinetan botak eta marrazak bakoitza bere aldetik eskuratu ohi dira. Horrela, marrazaren kokapen zehatza patinatzailearen nahien arabera ezarri daiteke, eta ekipoa aldatzeko malgutasun handiagoa dago, adibidez, marraza berdinak bota berri batzuetan erabiliz.
Marrazak epeldutako altzairuz egiten dira eta kromozko kapa batez estaltzen dira herdoiltzetik babesteko. Dena den, izotzarekin harremanetan dagoen azpiko partean ez da estalki hau ematen. Marrazaren parte honek profil haur bat dauka, bi aho nabarmen sortuz: kanpokoa eta barnekoa. Irristalaria kanpoko edo barneko ahoaren gainetik labaintzen da oineko kanpoko edo barruko alderantz okertzen denean. Diseinu honek arrazoi praktikoak ditu: aho mehe bat izotzean sakonago sartzen da, izotzaren kontra presioa egitean bultzatzen laguntzen du eta maniobra zailak irristatu gabe egitea ahalbidetzen du. Teknika txartzat hartzen da pisua bi ahoen gainean etengabe izanik irristatzea. Erabileraren poderioz ahoa pixkanaka higatuz doa eta marrazak erregularki zorroztea beharrezkoa da, pistatik kanpo plastikozko edo zurezko estalkien babesteaz gain.
Luzetarako profila marrazan zehar aldatzen da. Zerraren aurreko zatia jauzi eta artaziak hasteko erabiltzen da nagusiki. Hasiberrien akats tipikoa bultzatzeko zerra erabiltzea izan ohi da. Marrazako atzeko partea da arinki makurra da, 2m inguruko erradio batekin. Kurbaduraren erradioa txikiagoa da zerraren atzeko lehen zentimetroetan; marrazaren zati honek izotzarekin duen kontaktu txikiagoak artazien gauzatzea errazten du.
Concepción Sierra Ordóñez
Biografia
1951n Zuzenbidean, Politika eta Ekonomia Zientzietan graduatu zen Madrilgo Unibertsitate Autonomoan. Urte horretan bertan, Filipino Hispanoamerikako I. Emakumeen Biltzarrean parte hartu zuen eta "Emakumea lanbideetan " txostena aurkeztu zuen.
1973az geroztik, Familia Zuzenbidean espezializatuta dagoen ibilbide profesional garrantzitsuagatik, Justizia Ministerioko Kodetze Batzorde Nagusia osatu zuten lehen lau emakume juristetako bat izan zen, María Telo Núñez, Carmen Salinas Alfonso eta Belén Landábururekin batera. Lanak amaitzeko, 1975eko maiatzaren 2ko 14/75 Legea aldarrikatu zen. Lege horrek emakumeari jarduteko gaitasun osoa eman zion, senarrarekiko obedientzia, ezkontza-lizentzia eta sexuagatiko bereizkeria guztiak ezabatu baitzituen, bi izan ezik, guraso-ahalgo bateratua eta irabazpidezko ondasunen administrazio bateratua.
1981ean, Dibortzio Legea eta lasterrera, ezkontza-abokatu ezaguna izan zen, familia-eskubidearen barruan, ezkontza- edo ezkontza-kontratuen hausturak izan baitzituen lan ardatz. Orduan, haren demanda gai zibilen leihatilako hirugarren gisa erregistratu zen.
Sariak eta aintzatespenak
2001ean, Raimundo Peñaflorren Ordenako Ohorezko Gurutzea jaso zuen, Zuzenbidea garatzen egindako ekarpen nabarmenagatik. Madrilgo Erkidegoko maiatzaren biko Ordenako Gurutze Handiarekin ere kondekoratu zuten.
Itziar Mínguez
Itziar Mínguez Arnáiz (Barakaldo, Bizkaia, 1972ko irailaren 5a) poeta, narratzaile eta gidoilaria da. Bere obra poetikoengatik hainbat sari irabazi ditu.
Ibilbidea
Barakaldon jaio zen 1972an eta Deustuko Unibertsitatean lizentziatu zen. Oso gazte hasi zen narratiba idazten, hogei bat urte zituenean poesia idazten hasi zen arte. Geroago, poesia alde batera utzita, Michel Gaztambide poeta, zinema zuzendari eta gidoilariarekin, gidoia ikasi zuen eta 1999tik aurrera telebistako gidoilari profesional gisa hasi zen lanean. Hamasei urtez produktore batentzat enkarguz lan egin ondoren, 2016an, Pedro Fuentesekin batera bere istorioak lantzen hasi zen.
2006an, hogeita hamahiru urte zituela, Sevillako Nazioarteko X. Poesia Surko Sarira aurkeztu zen, "La vida me persigue" lanarekin. Irabazlea izaten amaitu zuenez, urte horretan lan hori argitaratu zuen Pizkundeko argitaletxearekin.
Ordutik aurrera, bere ekoizpena eta argitalpena etengabea izan da Espainiako hainbat argitaletxetan. Bere poemak hainbat antologiatan agertzen dira, eta bere poesia, beste egile batzuenarekin batera, "Galeria de hiperbreves" (Tusquets, 2001) lanean parte hartu du.
Gainera, 2010eko Euskadi Literatura Sariaren finalista izan da; Jaime Gil de Biedma Nazioarteko XVII. Poesia sariaren irabazlea; Moron Hiria Nazioarteko VII. Poesia sariaren eta Nicanor Parra I. Poesia sariaren irabazlea.
Narratiban hainbat sari jaso ditu bere kontakizunekin eta bere lehen eleberria Getafe Hiria XII. Literatur Lehiaketan finalista izan zen, 2008an.
Besteak beste, FIP Granada, Cosmopoética, BBK Poesia, Seis dias seis poetas, Poemaria, Perfopoesia, Poesía viva, Metáfora eta Centrifugados jaialdietan parte hartu du.
Estiloa eta erreferenteak
Mínguez irakurlearekin identifikatzen saiatzen da, eguneroko poesiara iristen saiatzea,hau da, kalera iristea.
Denboragabeko poesia baten aldekoa da, Miguel d 'Ors, Karmelo C. Iribarren, Isabel Bono, Lara López eta Olga Bernad bezalako erreferenteekin, argitasunaren alde egiten dutenak eta sare sozialen presa eta berehalakotasunetik ihes egiten dutenak. Gloria Fuertes, Tomás Segovia, Fernando Pessoa, Cesare Pavese eta Emily Dickinson; dira egilearen beste erreferente batzuk.
Bere poemak bertso librean oinarrituta daude, "Denak balio ez duen bertsoan", oinarri melodiko intuitibo baten gainean. Oso poesia pentsatua da, zuzendu egiten du paperean islatzeko gai aurkitzen duen arte, non ezer falta ez dadin saiatzen den.
Bere lehen hiru poemak pertsonaien eta istorioen inguruan daude garatuta. Geroago, planteamendu hori alde batera utzi zuen, baina beti dago hari gidari bat: maitasuna, denbora, heriotza..., betiere bere bizipenetatik abiatuta. "Poesian zaila baita zure esperientzia ez den zerbaiti buruz idaztea". Qwerty-n, letrekin zuen harremana islatzen saiatu zen, eta esperientzia magikoa poema batean biltzen saiatu zen.
Bere obra poetikoak
Itziar Minguezen obra poetikora hurbiltzen garenean, edozein aurreiritzi kendu, kortsea kendu eta poema batean idatzi ezin den ezer ez dagoela pentsatu behar dugu. Prest egon behar dugu deserosotasunerako, irakurtzeko eta harrituta geratzeko, kolpea nondik heldu zen jakin gabe.
Prest egotea bertso bakoitza biluztu eta gutxieneko esentziara iristeko, "Kaleko poesiara, zapatiletako poesiara, etxean ibiltzera", zeinarekin oso erraza baita identifikatzea. Bizitza ulertzeko beste angelu bat onartzea, bizigarriagoa izan dadin.
Itziarrek bere intuizioaren oinarri melodikoaren gainean osatzen ditu hitzak. Emozioak, musikaltasunak, erritmoak eta tonuak ezer soberan ez duen bertso libre hausnartu eta garatu bati erantzuten diote. Ez du paperean idazten "zer idatzi nahi duen argi izan arte" eta "poemak luzaroan pausatzen" uzten du. "Alde batera uztekoa baino gehiago" bada ere, idatzitakoa berrikusten duenean beti aldatzen ditu bat ez datozen hitzak.
Gure egilearen ustez, "Bertso librean denak balio duela dioen uste faltsua dago". Mugarik ez duenez, elementu eta baliabide propioak bilatu behar dira, "Poema bat poema bat dela eta poema izateari ezin diola utzi ahaztu gabe". Ez du balio esaldi luze bat idaztea eta gero zatitzea eta bertikalean jartzea. "Bertso librea hori baino askoz gehiago da".
Baliabide hori ez da geroko liburuetan agertzen, nahiz eta beti dagoen hari gidari bat, batzuetan egilearen aldartea bera dena. Denbora, maitasuna, damua edo heriotza ardatz posibleak dira beren independentzia eta nortasuna galdu gabe kohesionatzen diren olerki talde bati batasuna emateko.
"Poesian zaila da zure esperientzia ez den zerbaitez idaztea", horregatik, Minguezek bere pertsonaien eskutik eraman bagaitu ere, kezkatzen edo obsesionatzen duten gaiak jorratzen ditu. Behin eta berriz errepikatzen diren gaiak, hala nola denboraren igarotzea, suizidioa edo haurtzaroa, gure bizipenen parte direnak.
Itziarren ustez, "Irakurketa bat baino ez duen poema bat porrot egin duen poema bat da". Hitzez hitzeko interpretazioaz gain, bere letrek zerbait gehiago eskatzen dute.
Lerro argiko poeta den arren, badira askoz puntu lirikoagoa duten liburuak, bere sentitzen duen ahotsa, baina ulertzen ez den poesiara hurbiltzen ez dena. "Luz en ruinas" lanean eguneroko elementu gutxiago erabiltzen ditu bizitzaz eta heriotzaz hitz egiteko.
Itziar Minguezen poetikan oharkabean pasatzen ez den beste alderdi bat ironia da. Funtsezko osagaia da, garrantzia kentzea eta dramatismoa desmitifikatzea ahalbidetzen diona.
Generoez ari bagara, batzuek besteengandik edaten dutela aurkituko dugu, Itziarren poesiaren ezaugarri den ahots pertsonal hori destilatzeko nahasten direla. Poesia bat, une batzuetan, nahita aforistikoa eta burutaziotik salbuesten dena inguruko guztiaren lekuko izateko. Hortik sortu zen "la vuelta al mundo en 80 jaikus y una nana para despertar" liburua, non poetak, haiku japoniarra mamituz, hamazazpi silaba aukeratzen dituen arnasa hartzeko eta bere inguruan begirada bat emateko.
Itziar Mínguez Arnaizek "hitzak kenduz" idazten du, bertso bakoitza biluztera gonbidatzen gaitu, barruan irristatzeko (gurean) eta poesiari eskerrak emateko kalte-ordainik ateratzen ez uzteagatik.
Maršov
Maršov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 519 biztanle ditu eta 7,49 kilometro koadroko azalera. Brno-Landako barrutian dago.
Antonio Gabarre
Tony Gabarre (Huesca, 1990eko maiatzaren 26a) aragoiar futbolaria da, Atlético Balearesen jokatzen du.
Maršov
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1371 urtean egin zen.
Maršov u Úpice
Maršov u Úpice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 185 biztanle ditu eta 3,31 kilometro koadroko azalera. Trutnoveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1188 urtean egin zen.
Izotz gaineko irristaketa
Izotz gaineko patinaje edo izotz gaineko irristaketa izotzezko azal batean irristailu gainean ibiltzea da. Arrazoiak era askotakoak izan daitezke: bidaia, atsegina, kirola.... Azala bera ere mota askotakoa izan daiteke: izotz-pista estalia ala ez, natura, eta abar.
Hastapenak
Ikerketen arabera, izotz-patinajea Finlandia ko hegoaldean hasi zen duela 4.000 urte baino gehiago. Neguko bidaietan energia aurrezteko egiten zen. Benetako patinajea ertz zorrotzeko hortz bat erabili zenean sortu zen. Orain patinek izotza mozten dute, irristatu beharrean. Holandarrek ertzak gehitu zizkieten izotzezko patinei XIII. edo XIV. mendean. Patinak altzairuzkoak ziren, eta ertz zorrotzak zituzten behealdean, mugimendua errazteko. Izotzezko patin modernoen funtsezko eraikuntza ia berdin mantendu da ordutik, baina oso desberdina da xehetasunetan, batez ere lotzeko metodoan eta altzairuzko hortzen forma eta eraikuntzan. Herbehereetan, izotz gaineko patinajea klase sozial guztien berezkotzat jotzen zen, Herbehereetako Urrezko Aroko margolari holandarren koadro askok erakusten duten bezala.
James Town (Wyoming)
James Town Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Sweetwater konderrian dago, Wyoming estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Izotz gaineko irristaketa
Hazkundea
Antolatutako lehen irristaketa kluba Edinburgh Skating Club izan zen, 1740ko hamarkadan sortua; hala ere, batzuek diote kluba 1642an ezarri zela.
Klubari buruzko lehen erreferentzia garaikideetako bat Encyclopædia Britannica-ren bigarren edizioan (1783) agertu zen:
Eskoziako metropoliak patinatzaile dotoreen adibide gehiago sortu ditu, agian beste edozein herrialdek baino: eta duela 40 bat urte patinaje klub bat sortu izanak dibertsio dotore hori hobetzen lagundu du. Deskribapen horretatik eta beste batzuetatik ondoriozta daitekeenez, klubeko kideek egiten zuten irristatze-modua patinaje artistikoaren forma goiztiarra zen, eta ez izotz gaineko abiadura-patinajearena. Klubean onartuak izateko, hautagaiek irristatze proba bat gainditu behar zuten, non oinetako edozeinen gainean zirkulu oso bat egiten zuten (adibidez, zortzi bat).
Kontinentean, izotz gaineko patinajean klase altuetako kideek baino ez zuten parte hartzen. Rodolfo II.a enperadoreak, Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadoreak, hainbeste gozatzen zuen izotz gaineko patinajeaz, bere gortean izotzezko pista handi bat eraikitzea agindu zuela kirol hau jendarteratzeko. Frantziako Luis XVI. erregeak izotz gaineko patinajea Paris era eraman zuen bere erregealdian. Madame de Pompadour, Napoleon I.a, Napoleon III.a eta Estuardo Etxea, besteak beste, errege-erreginen eta goi-klasearen zaleak izan ziren izotz gaineko patinajean. Hurrengo irristatze-kluba Londresen ezarri zen, eta 1830 arte ez zen sortu. Kideek zilarrezko patin bat zeramaten botoi-zulotik zintzilik, eta The Serpentine, Hyde Park-en biltzen ziren 1830eko abenduaren 27an. XIX. mendearen erdialdean, izotz gaineko patinajea Erresuma Batuko goi eta erdi mailako klaseen arteko denbora-pasa herrikoia zen. Victoria erreginak bere senarra izango zena ezagutu zuen, Alberto printzea, izotz gaineko patinaje-bidaia batzuen bidez. Albertok patinatzen jarraitu zuen ezkondu ondoren, eta, izotzean, behin erreskatatu zuten Victoriak eta konpainiako dama batek, Buckingham jauregiko lurretan ur-tarte batetik.
Izotz-pista artifizialak eraikitzeko lehen saiakerak 1841-44ko "pisten manian" egin ziren. Izotz naturala mantentzeko teknologiarik ez zegoenez, lehen pista horiek ordezko bat erabiltzen zuten: txerri-gantza eta hainbat gatz nahastea. 1844ko maiatzaren 8ko "Living Age" Littell-en artikulu batek, "Glaciarium" izenekoak, hau adierazten zuen: "Establezimendu hau, Grafton Street East 'Tottenham Court Road-era lekualdatu dena, astelehen arratsaldean inauguratu zen. Izotz artifizialaren eremua oso komenigarria da patinajearen denbora-pasa dotore eta makurrean aritu nahi dutenentzat. "
Kirol bihurtzea
Patinajea aisialdi, garraiobide eta ikusleen kirol gisa egin zen ezagun The Fens-en, Ingalaterran, baldintza guztietako pertsonentzat. Karrerak langileen kontuak ziren, gehienak nekazariak. Ez dakigu noiz egin ziren lehen patinaje partidak, baina XIX. mendearen hasieran lasterketak ondo ezarrita zeuden eta partiden emaitzak prentsan argitaratzen ziren. Patinajea kirol gisa Eskoziako lakuetan eta Herbehereetako kanaletan garatu zen. XIII. eta XIV. mendeetan, zura patinen hortzetako hezurragatik ordezkatu zen, eta 1572an burdinazko lehen patinak egin ziren. Urak izozten zirenean, patinaje-partidak egiten ziren Fens osoko hiri eta herrietan. Tokiko topaketa horietan, gizonak (edo batzuetan emakumeak edo haurrak) diru, arropa edo janari sariengatik lehiatzen ziren.
Oberlin (Louisiana)
Oberlin Louisianaeko herri bat da. Allen parrokian kokatua dago. 2010ean 1,770 biztanle zituen, 11.35 kilometro koadrotan banatuta.
Izotz gaineko irristaketa
Kirol bihurtzea
Bertako partiden irabazleak partida handietan edo txapelketetan parte hartzera gonbidatzen zituzten, non Fens osoko patinatzaileak milaka lagunen aurrean eskudirutan saritan lehiatzen ziren. Txapelketako partidek Galesko lehiaketa nagusia edo "zutik zegoen azken gizonaren" itxura hartzen zuten (kanporatze bakarreko txapelketa). Lehiakideak, 16 edo batzuetan 32, serieetan parekatzen ziren eta serie bakoitzaren irabazlea hurrengo txandara pasatzen zen. Izotzean 660 yardako ibilbidea neurtzen zen eta upel bat jartzen zen mutur bakoitzean bandera batekin. Milia eta erdiko lasterketan, patinatzaileek bi bira ematen zizkioten ibilbideari, hiru upel-birarekin. Fensetan patinek pattens, fen runners edo whittlesey runners zuten izena. Atzealdean torloju bat zegoen botaren orpoan kiribilduta, eta aurrealdean hiru punta txikik eusten zioten patinari. Zuloak zeuden kanaberan, oinari eusten zioten larruzko uhalentzat. Metalezko hortzak apur bat altuagoak ziren atzealdean aurrealdean baino. 1890eko hamarkadan, haranetako patinatzaileak norvegiar estiloko patinekin lehiatzen hasi ziren. 1879ko otsailaren 1ean, larunbata, Cambridgeshire eta Huntingdonshireko patinatzaile profesional batzuk Cambridgeko Guildhall-en elkartu ziren Patinajeko Elkarte Nazionala sortzeko, munduko izotz gaineko patinajeko lehen erakunde nazionala. Hainbat lurjabe, bikario bat, Trinity College ko kide bat, magistratu bat, Parlamentuko bi kide, Cambridgeko alkatea, Cambridgeko tenientea, James Drake Digby kazetaria, Cambridgeko Unibertsitateko Patinaje Klubeko presidentea eta Neville Goodman, Peterhouseko graduatua, Cambridge (eta Potto Browneko bazkide errotariaren semea, Joseph Goodman). Sortu berri zen elkarteak Thorneyn ospatu zuen bere lehen milia eta erdiko txapelketa profesionala 1879ko abenduan.
Patinaje artistikoa
Izotz gaineko patinajeari buruzko lehen jarraibide-liburua Londresen argitaratu zen 1772an. Liburua, The Art of Figure Skating (izotz gaineko patinaje artsitikoa) izenekoa, britainiar artilleriako teniente batek idatzi zuen, Robert Jonesek, eta bertan patinaje artistikoaren oinarrizko formak deskribatzen dira, zirkuluak eta zortzikoak kasu. Liburua gizonezkoentzat bakarrik idatzi zen, emakumeek ez baitzuten izotz gainean patinatzen XVIII. mendearen amaieran. Eskuliburu hau argitaratzearekin batera, izotz gaineko patinajea bere bi diziplina nagusietan banatu zen, abiadura-patinajean eta patinaje artistikoan.
Pseudomystus myersi
Pseudomystus myersi Pseudomystus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bagridae familian.
Izotz gaineko irristaketa
Patinaje artistikoa
Gaur egun ezagutzen den bezala patinaje artistiko modernoaren sortzailea Jackson Haines estatubatuarra izan zen. Patinatzailea izan zen bere patinajeari ballet eta dantza mugimenduak gehitu zizkion lehen patinatzailea, izotzaren gainean patroiak marrazten zentratu beharrean. Hainesek eserita biratzea ere asmatu zuen, eta irristaketa artistikorako hortz motzago eta kurbatuagoa garatu zuen, biraketa errazagoak ahalbidetzen zituena. Bera izan zen, halaber, botari etengabe finkaturiko hortzak erabiltzen lehena.
Patinajeko Nazioarteko Batasuna 1892an sortu zen, Scheveningen en (Herbehereak) izotz gaineko patinajeko lehen nazioarteko erakunde gisa. Batasunak patinaje artistikoko arauen lehen multzo kodetua sortu zuen, eta abiadura eta patinaje artistikoaren nazioarteko lehiaketa gobernatu zuen. Lehenengo txapelketa, Eislauf-Vereingung Internationale Txapelketa bezala ezaguna, San Petersburgon ospatu zen 1896an. Lau lehiakide izan zituen eta Gilbert Fuchsek irabazi zuen.
Ezaugarri fisikoak
Izotzezko lurzoru batean dauden molekula guztiak ez dira berdinak. Goian, azalean dauden izotz-molekulak beherago dauden geruzetakoak baino askoz askatuago daude, egoera erdi-likido batean. Horrek labainaraztea eragiten du. Geruza irristakorra lodiera molekularra dauka -157 ºC-tan egonda, baina tenperatura igotzen joan ahala geruza loditzen doa (izan ere, tenperatura igotzean, atomoak gehiago kitzikatuz azkarrago mugitzen hasten dira, egoera fisikoa likidotzea eragiten).
Denbora luzez uste izan da irristailuen marraza izotzean irristatzean geruza bat urtzen duela, izotza irristakor bihurtzen. Hipotesi horren (XIX. mendean egina) oinarria zen marraza izotzean presioa eraginez geruza bat urtzen zuela, labainaraztea sortzen. Denborarekin hipotesia baztertu da, izotza -3,5 ºC baino beroago dagoen aldietarako bakarrik balio duelako, eta irristaketa aldiz, izotza askoz hotzago dagoenean egiten da.
XX. mendean aurreko hipotesiaren antzerako bat egin zen. Hipotesi berri horrek esaten zuen irristailua izotzetik pasatzean marruskadura bat sortzen duela, eta marruskadura horrek tenperatura igotze bat eragiten duela izotz-geruza makroskopiko bat urtzen. Ondorioz labainaraztea gertatzen da. Irristailua izotzetik mugitzean marruskadura areagotzen bada, geruza urtua (labainaraztea gauzatzen duena) handituko da marruskadura gutxitzen. Aldiz, marruskadura gutxitzen bada aurreko geruza txikituko da abiadura moteltzen. Marruskadura hazten doa abiadura handitzen den heinean, eta aitzitik, abiadura moteltzean, marruskadura gutxitzen da.
Irristaketa dirudiena baino ondorio gehiago ditu izotzean. Irristailuek arrastoak uzten dituzte izotz berrian, eta sarritan konpondu behar da. Irristailuen marrazek ertz zorrotzak dituztenez, irristatzerako orduan gertatzen den marruskadura normalari beste marruskadura mota bat gehitu behar zaio: "goldezko marruskadura". Marruskadura hau gutxitzen da abiadura dagoenean, presioa izotzean handitzen denez irristailua altxatzen delako apur bat (aquaplaning). Marruskadura normala eta goldezkoaren batuketaren emaitza oso gutxi hazten da abiadura igotzen joan ahala, horregatik egin daiteke irristaketa abiadura handietan.
Arriskuak
Irristaketaren segurtasuna izotzaren zimurtasunaren, irristailuaren diseinuaren eta irristalariaren esperientzia eta trebetasunaren arabera da. Orokorrean lesio larriak ez dira ohikoak, baina gertatu da noizbait pista laburreko abiadura-patinaje lasterketetan kolpe larri batzuengatik pertsona batzuk paralizatuta gelditzea. Hockeyan eta bikoteko irristaketan ere gertatu ohi dira lesioak, kolpeek gauzatuta gehienetan. Bestalde, eta beste hainbat kiroletan bezala, kaskoa ez bada erabiltzen lesio serioak gertatzeko arriskua dago.
Kanpoaldean izotz pistarekin lotutako arriskua dago. Adibidez, gertatu izan da irristaketa saio batean azaleko izotz-geruza apurtzea eta irristalariak ur hotzean jaustea. Horren ondorioak hidrokuzioa, hipotermia edota itotzea izan daitezke. Gehienetan oso zaila da uretan jausi eta gero azalera bueltatzea, izan ere irristailuak eta arropa lodiak asko pisatzen dute. Era berean, urpean dagoen pertsona orientazio sena galdu badu zaila izango zaio gainazalera bueltatzea. Konortea galdu badu ur azpian, ordu batzuk geroago pertsona berpiztu daiteke.
Lenomys meyeri
Lenomys meyeri Lenomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Fingalen haitzuloa
Fingalen haitzuloa (ingelesez Fingal's Cave eta Eskoziako gaeleraz An Uaimh Bhinn, hots, "Doinuaren haitzuloa") Eskoziako mendebaldeko Barruko Hebridak uhartedian dagoen Staffa uharteko itsas haitzulo bat da, itsas erreserba bateko zati delarik.
Rhinoptilus bitorquatus
Rhinoptilus bitorquatus Rhinoptilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Glareolidae familian sailkatua dago.
Westre
Westre Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Zuberoa Aznárez
Bizitza
Abeslaria eta konpositorea. 8 urte zituela hasi zen musikan solfeoa, zeharkako txirula eta ondoren kantu lirikoa ikasten Iruñean.
Alcalako Unibertsitatean (Madril) hitz egin eta abestutako ahots profesionalaren errehabilitazioan eta hobekuntzan espezialista da, eta Historian lizentziaduna eta Artean diplomaduna Nafarroako Unibertsitatean. Historialari eta abeslari gisa, kantu historikoarekiko interes berezia garatzen hasi zen, eta, ondorioz, kantu errenazentista eta barrokoari buruzko zenbait ikastaro egin zituen eta koralista zein bakarlari gisa abestu zuen antzinako musikako hainbat formazio klasiko, opera eta ensembletan. Ahotsaren aukeretan gero eta interes handiagoa duenez, rocka, metala, jazza eta ingurugiro-musikako taldeekin proiektuak abiarazten ditu. Horrez gain, beste teknika batzuetan sakontzea erabaki du eta Estill Voice Training-eko bi mailak ikasi ditu Bartzelonan. Esperientzia honek guztiak aldakortasun handia ematen dio bere ahotsari.
Gainera, euskal mitologiari buruzko diziplinarteko literatura-proiektu baterako soinu-banda sortu du, eta NUPeko Archivo del patrimonio inmaterial de Navarra Katedrarekin elkarlanean ari da haurrentzako kantutegi herrikoia oinarri hartuta material didaktikoak garatzen; horretarako, musika-laguntzak eta konponketak egiten ditu duela hiru urtetik.
Estudioko abeslaria ere bada eta hainbat generotako artistekin kolaborazioak egin ditu. Besteak beste, Graham Bonnet (Rainbow), EDU Falaschi (Angra), Jonas Hansson (Silver Mountain), Lynn Meredith (Kansas), Zack Stevens (Savatage), Dougie White (Ritchie Blite).
Duela gutxi, Diabulus in Musica taldearen laugarren diskoa argitaratu da, Europako beste bira luze batean aurkeztu dutena, eta abeslariaren lehen bakarlari lana ere argitaratu berri dute. Folk eta ingurugiro musikatik edo New Agetik gertu dagoen proiektu berri bat da, non Zuberoak hainbat instrumentu grabatu dituen (harpa, whistles, flauta eta gitarrak), soinu epiko eta aingeru ahotsezko paisaia koloretsu bat sortuz, giro- eta orkestra-musikatik melodia zeltiarretaraino doan bilduma zabal batean. Gainera, bere lehen proiektu osoa da ekoiztetxe bezala, lan hau bere estudioan grabatu, nahastu eta masterizatu baitu.
Gaur egun, abeslari gisa eta irakasle gisa dihardu, eta ahots-teknikako eskolak ematen ditu Iruñeko Eugenia Echarren Kantu Eskolan.
Musika-karrera
Zuberoako aurreko taldea, Dragon Lord, 2006an desintegratu zenean (grabatutako bere albuma ezin argitaratuz), Diabulus in Musica sortu zuen bere senarra izango zen Gorka Elsorekin (Dragon Lord ohia), beranduago bi seme-alaba izan zituelarik. Bere lehen albuma, Secrets, 2010ean argitaratu zen eta Ad Sluijterrek nahastu zuen. Ordutik, 5 disko kaleratu dituzte, Mark Jansen, Maite Itoiz, Ailyn eta Thomas Vikström bezalako gonbidatuekin.
DiMrekin batera, Zuberoak beste bi taldetan abesten du: Dryades, folk eta new age proiektuetan, eta Tragul, 2017an sortutako metal sinfonikoko proiektuan. Beyond the Threshold lehen diskoa 2017ko martxoan argitaratu zen. Dark Sarahk gonbidatu du zuzenean abesteko, eta 2018an berriz gonbidatu zuten The Golden Moth disko berrian abesteko, La Máscara de Hierroren paperean.
Paragunnellichthys seychellensis
Paragunnellichthys seychellensis Paragunnellichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Microdesmidae familian sailkatzen da.
Monumentu Nazionala (Ameriketako Estatu Batuak)
Monumentu Nazionala (ingelesez National Monument) Ameriketako Estatu Batuetan parke nazional baten antzera babestutako dagoen eremua da. Kongresuko lege baten edo herrialdeko presidentearen erabakiz hautatzen dira monumentu nazionalak. Legearen arabera "paisaia historiko, egitura historiko edo historiaurreko, eta bestelako interes historiko edo zientifikoa duten objektuak" dira monumentu nazional bezala izendatzen direnak. Hala ere, parke nazionalek baino finantzaketa txikiagoa dute eta ez dute parke nazionalen mailako natur babesa.
Monumentu nazionalak Gune Historikoen Izendegi Nazionalean zehazten dira. Monumentuak Parke Nazionalen Zerbitzuak eta Basozaintza Zerbitzuak kudeatzen dituzte.
Kongresuak 43 monumentu nazional izendatu ditu (1927an lehena eta 2000an azkena) eta presidente ezberdinek beste 124 monumentu (1906an lehena eta 2009an azkena). Monumentu guztiek ez dute bere monumentu egoera beti mantendu, batzuk parke nazional bihurtu dira. 2009ko martxoan, Ameriketako Estatu Batuetan 100 monumentu nazional zeuden.
Opistobrankio
Opistobrankioak gastropodo oso espezializatuen talde anitz batentzat erabiltzen den talde informal bat da, behinola Opisthobranchia azpiklasea osatzen zutenak. Talde hori jada ez da monofiletikotzat hartzen.
Opistobrankioen zati handi bat Euopisthobranchia taxoian batu dira, eta taxoi hori monofiletikoa dela uste da. Sacoglossa edo Acochlidiacea talde klasikoak ez dira Euopistobranchia barruan sartzen. Heterobranchia azpiklasean orain Opistobranchia taldean sartu ohi ziren espezie guztiak eta Pulmonata barruan dauden espezieak sartzen dira.
Muriel Ruiz de Larramendi
Biografia
10 urterekin, Lehen Hezkuntzako boskarren mailan zegoela, eskalada-muruan eskalatzen hasi zen Berriobeiti ko Rokopolis ean. Nagusiki eskalada-muruan trebatu zen, bere entrenatzaile Gorka Karapeto rekin. Harkaitzetara egindako irteerekin, mailaz oso azkar igo zen, 8a+ -etik 8b+ -era, Etxaur iko Trekken bidearekin.
Kirol-ibilbidea
2015. urtean, Espainiako Kopako txapelduna izan zen sub-18an eta 2015ko urrian, 16 urte zituela, Espainiako txapelduna izan zen sub-18an.
2017ko maiatzean, eskalada ko proban, Zaragoza n egindako Espainiako Kopa irabazi zuen. Urte berean, ekainean, 18 urte zituela, Zaragozan, Espainiako kategoria absolutuan eskaladako txapelduna izan zen. Aste bat beranduago, 2017ko ekainaren 17an, Euskal Herri ko Boulderreko txapelduna izan zen Iruñeko BiHatz zentroan.
2018. urtean, Espainiako Kopan hirugarren postua lortu zuen zailtasun kategoria absolutuan eta Espainiako sub-20an txapeldunorde izan zen.
Jiaohe hondarrak
Jiaohe hondarrak (uigurreraz: يارغول قەدىمكى شەهىرى; txineraz: 交河; pinyineraz: Jiāohé gùchéng yízhǐ ) Txinako ipar-mendebaldean dagoen Xinjiang probintziako antzinako hiri baten hondarrak dira, gaur egungo Turfan hiritik 10 kilometro mendebaldera daudenak. Zetaren Bidean asentamendu garrantzisua izan zen.
Jushi erresumako hiriburua
Gotorleku naturala zen eta K.a. 108 eta K.o. 450 urteen artean Jushi erresumako (txineraz: 車師; pinyineraz: Jūshī) hiriburua izan zen. Jushi edo Gushi jendea kaukasiar jatorrikoa zen, ilehoria eta begi urdinduna. Korla eta Karasahr erresumen artean kokaturik zegoen eta Zetaren Bidean egonik oparotasun handia lortu zuen.