cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1989ko Munduko Eskrima Txapelketa
Emakumezkoak
Taldekako ezpata
Murasson
Murasson Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Murasson udalerrian erroldatutako biztanleak 204 ziren. Familiak 85 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 168 etxebizitza zeuden, 90 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 160 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 90 etxebizitza nagusietatik 73 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 116 ziren, horien artean 84 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 84 pertsona aktiboetatik 82 lanean zeuden (49 gizon eta 33 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Murasson udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 182 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.994,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Murasson udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.311 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Phaenicophaeus viridirostris
Phaenicophaeus viridirostris Phaenicophaeus generoko animalia da. Hegaztien barruko Cuculidae familian sailkatua dago.
Reidland (Kentucky)
Reidland Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. McCracken konderrian kokatuta dago, Kentucky estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Lugaritz kultur etxea
Kokalekua
Heriz pasealekuaren 20. zenbakian dago.
Kultur Etxea
Kuktur Etxeko antzokiak, guztira, 240 ikuslerentzako jarlekuak ditu eta formatu txikiko antzerki emanaldietan dago espezializatuta. Lugaritz izena Donostiako antzinako toponimo batetik dator.
Lau solairutan banatuta dago:
Liburutegia bi solairutan banatuta dago : 0 solairuan Haur Liburutegia dago, bertan 0-14 urteko haurrak egoten dira, 1 solairuan Helduentzako Liburutegia dago, bertan 14 urtetik gorako pertsonak egon daitezke.
Donostia Kultura Enpresa Erakunde Publikoak (EEP) kudeatzen du.
Litoria disrupta
Litoria disrupta Litoria generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Flipou
Flipou Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Oakwood (Texas)
Oakwood Texasko herri bat da. Freestone konderrian kokatua dago. 2010ean 510 biztanle zituen, 2.93 kilometro koadrotan banatuta.
Flipou
Biztanleria
2007an Flipou udalerrian erroldatutako biztanleak 336 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Alvaro Sodupe
Alvaro Sodupe Santander  (Navaridas, 1843ko otsailaren 19a - Gasteiz, 1889ko urtarrilaren 11) arabar militar eta kazetari karlista izan zen.
Biografia
Gazte zelarik besarkatu zuen kausa karlista. 1870ean karlisten altxamendu saiakeran parte hartu zuen. 1872an Hirugarren Karlistaldia hasi zenean boluntario arabarrez osatutako batailoi bat antolatu zuen Fausto Elgeta eta Francisco Saenz de Ugarterekin batera. 1873an Tolosako blokeoaren ondoren kapitain gradua lortu zuen. Besteen artean Somorrostro, Lizarra, Abartzuza, Gares, Artaxoa eta Lakarko guduetan parte hartu zuen, gerra bukatzerakoan Arabako Dibisioko Lotinant Koronela gradua zuela. Frantzian erbesteratuta, 1877an itzuli eta kazetaritzan jardun zen. Propaganda politikoko liburuxkak argitaratu zituen eta 1887an El Alavés sortu zuen, hil arte zuzenduko zuen egunkaria.
Pedro Maria Lasarte
Pedro Maria Lasarte Olasagasti, Portuetxeko apaiza bezala ezaguna (Donostia, ? - Paris, 1894), gipuzkoar apaiz karlista izan zen, Karlos VII.a erregegaiaren kapilaua. Frantzian urrezko erbestea ezagutu omen zuen, Loirako Chateau d´Usseé gazteluan. Hiltzeko Parisera eraman zuten. Hil ondoren Donostiako San Bartolomeko hilerrian lurperatu zuten eta, hori itxi zutenean, haren gorpuzkinak Polloera eraman zuten. Portuetxe Donostiako Ibaeta auzunean dagoen XVI. mendeko baserri zaharra da eta bertan jaio omen zen Lasarte apaiza; hortik datorkio ezizena. Haren biografiari buruz informazio gutxi dago baina ezaguna da Santa Kruz apaizarekin izan zuen liskarraren gertaera.
Frédéric Boissonnas
François-Frédéric Boissonnas (Geneva, 1858ko ekainaren 18– Ibidem, 1946ko urriaren 17) argazkilari suitzarra izan zen. Bere lan nagusiak Grezian egin zituen, XX. mendearen hasieran. Lan horiek egiteko, 1913ko abuztuaren 2an, Daniel Baud-Bovy suitzarrarekin eta Christos Kakkalos greziarrarekin batera, Mytikas mendira igotzen lehendabizikoak izan ziren. Mytikas Olinpo mendiaren gailur garaiena da (2918,80 m).
Saiga borealis
Saiga borealis Saiga generoko animalia da. Artiodaktiloen barruko Antilopinae azpifamilia eta Bovidae familian sailkatuta dago
Benslie
, Eskoziako udalerri txiki bat da, Iparraldeko Ayrshire konderrian.
Frédéric Boissonnas
Biografia
1858ko ekainaren 18an jaio zen, Genevan. Aita Henri-Antoine (1833-1889) zen, 1864an Genevan argazkilaritza-estudio baten sortzailea eta 1865an Auguste Garcin estudioaren ardura hartu zuena. Frédéricek aitaren lana jarraitu zuen, bere estudioa 1887tik 1920 arte eramanez. 1901an, André Taponierrekin batera estudio bat sortu zuen Parisen, bestetik.
Bere lanerako paisaia bereziak nahi zituen eta, horretarako, 1907tik 1919ra, Greziara joan zen. 1913ko abuztuaren 2an, Daniel Baud-Bovy suitzarrarekin eta Christos Kakkalos greziarrarekin batera, Mytikas mendira igotzen lehendabizikoak izan ziren.
1919an, berriro ere Suitzan, "Boissonnas SA" argitaletxea sortu zuen. Gutxienez zazpi seme-alabak izan zituen, tartean Edmond-Edouard (1891-1924), Henri-Paul (1894-1966) eta Paul (1902-1983). 1920ko hamarkadan Frédéric Parisera joan zen bizitzera.
Bizitzaren azken urteak argazkilaritza irakasten eman zituen. Genevan hil zen, 1946ko urriaren 17an.
Familiako estudioa argazkilariaren seme desberdinek eraman zuten. Azkenean 1990an itxi zuten.
Flipou
Etxebizitza
2007an 141 etxebizitza zeuden, 124 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 137 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 124 etxebizitza nagusietatik 105 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 102 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 72 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Larzabale
Larzabale Larzabale-Arroze-Zibitze udalerriko herriburua da, Nafarroa Behereko Oztibarre eskualdean. Herri honek 1841 arte aparteko udalerria osatu zuen. Bere kokapen zentriko eta bidegurutze garrantzitsua izateagatik eskualdeburuaren funtzioa betetzen du.
Flipou
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 238 ziren, horien artean 175 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 175 pertsona aktiboetatik 164 lanean zeuden (89 gizon eta 75 emakume) eta 11 langabezian zeuden (4 gizon eta 7 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Larzabale
Herritarrei "larzabaldar" deitzen zaie. Donibane Garazi herrialdeburura 16 km daude.
Izenaz
Dokumentazio historikoan lekuizen hau forma desberdinetan agertzen da: Larsaval eta Larseval (1119 eta 1167an hurrenez hurren, Duchesne bilduman), Larssabau (1477an "Ohix-eko kontratuetan"), Larcabau (1513an Iruñeko idazkietan), Larsabau (1518an "Baionako kapituluan), Larçaval, Larçabal eta Larzabal (1621ean Martin Bizkaikoak jasota) eta Larcabau (1650ean); adostasunik ez badago ere, "larre"+"zabal" esanahia duela uste da.
Flipou
Diru sarrerak
2009an Flipou udalerrian 129 unitate fiskal zeuden, 353 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.889 euro zen.
GNU Lizentzia Publiko Orokorra
Ingelesez GNU General Public License, GNU GPL edo GPL; euskaraz GNU Lizentzia Publiko Orokorra edo GNU Lizentzia Orokor Publikoa Free Software Foundationek 1980ko hamarkada erdialdean sortutako lizentzia bat da, eta softwarearen erabilpen, aldaketa eta banaketa arloetara zuzenduta dago. Bere helburua, babesten duen softwarea software librea dela adieraztea da.
Flipou
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
GNU Lizentzia Publiko Orokorra
Badaude GPLren kide diren zenbait lizentzia ere:
Flipou
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 argiketaria.
GNU Lizentzia Publiko Orokorra
GNUren lizentzia orokorra, ingeleseko GPL izenez ezagunagoa dena, "Free Software Fundation" taldeak sortua 1980ko hamarkada erdialdean. Bere helburua, batez ere, banaketa askea, aldatzeko aukera eta software erabilera bultzatzea edo babestea da. Honen xedea lizentzia honengatik babestua dagoen softwarea, "software libre" dela aitortzea da eta arau hauek ekiditen eta bereganatzea nahi dituzten erabiltzaileengatik babestea.
Flipou
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Flipou udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
GNU Lizentzia Publiko Orokorra
Lizentzia honen antzekoak diren hainbat daude gaur egun, agiri askeko lizentzia (GFDL) esaterako, Wikipediako artikuluak babesten dituena; edota "Open Audio License", musikalak lantzeko, adibidez… baita beste murriztaile batzuk ere, LGPL adibidez.
Flipou
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Hypleurochilus pseudoaequipinnis
Hypleurochilus pseudoaequipinnis Hypleurochilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.
Flipou
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Larzabale
Kokapena
Nafarroa Behereko erdialdean, udalkideak diren Arroze eta Zibitze ekialdean eta hego-ekialdean ditu, hurrenez hurren. Ipar-ekialdean Azme eta hego-mendebaldean, Garazirako bidean, Utziate. Gune horiek guztiak oztibartarrak dira.
Aldiz, ipar-mendebaldean, mendien beste aldean, Landibarre dago.
Auzoak
Herri-kasko nagusiaz gain, badira etxetalde aipagarri batzuk:
Orografia
Herria bera 162 metrotan dago. Artikaiteko erreka Biduzeren ibaiadarraren iparraldean, norabide honetan segituta daude garaiera nagusiak: Gaztelu Zahar (472 m), Kurutzehegi (386), biak Landibarrerekiko mugan eta 465ko muino bat Bastida txoko gainean.
Demografia
1412-1413ko erroldan 43 etxe zituela ageri da eta 1551ekoan 72 zituen.
Berezko udalerri gisa ageri den erroldei dagokienez, 1793koan 183 biztanle zituen eta desagertu baino lehenagoko 1836koan 228. INSEEren datuak dira; fusioaren osteko udalerriaren datuak jakiteko, ikus Larzabale-Arroze-Zibitze.
Errepideak
Nafarroa Behereko ardatza den D 933 errepideak zeharkatzen du herria. Gainera, bertan Maulerantz abiatzen den D 918 ateratzen da, garai bateko RN-618 ospetsuaren zatia hain zuzen. Errepide horrexek lotzen du Zibitze hurbilarekin.
Done Jakue bideko Via Podiensis izenekoan dago, Izuratik Donibane Garazirako bidean geldialdi nagusia izanik. Bidea errepidetik iparraldera pasatzen da ia paraleloan, Xahara eta Bastida Txoko auzoetatik Utziaterako bidean.
Udalerri-historia
1790ean herri hau Ainhize, Arhantsusi, Arroze, Bunuze, Donaixti, Ibarre, Hozta, Ibarrola, Izura, Azme, Jutsi eta Zibitze herriek osatzen zuten Kantonamendu bateko burua izan zen, Donapaleuko barrutiaren menpekoa zena; geroago Iholdiko Kantonamenduaren barruan sartu zen.
Udalerriko armarrian herri honi erreferentzia egiten dien zatiak goiko ezkerrekoa (bi zerrenda beltzak la Salle de Larceveau delakoarenak) eta beheko ezkerrekoa (zuhaitza eta basurdea Dona Maria etxearenak) dira.
Ekonomia
Nekazaritza eta abeltzaintza izan dira herritar gehienen lanbideak. Ekonomia azken hamarkadetan dibertsifikatu da eta zenbait lantegi (gazta egileak...) eta artisau daude; berdin hirugarren sektorearekin: jatetxe eta hotelak, aurrezki kutxak.
Burmuin-hemisferio
Burmuin-hemisferioa burmuinaren bi erdietako bakoitza da. Hauek garunaren zatirik handiena osatzen dute. Bata bestearen alderantzizkoak dira, baina ez alderantziz simetrikoak. Hemisferioak asimetrikoak dira, norbanakoaren aurpegiaren bi aldeak bezala. Zisura batek hemisferio biak banatzen ditu, duramaterraren eta aurreko garun-arterien tolestura bat daukana. Zisuraren sakonean, gorputz kailukarak bi hemisferioak, erdiko lerroa gurutzatuz eta alde batetik bestera informazioa transmitituz, konektatzen ditu.
Broomlands
, Eskoziako barruti bat da, Iparraldeko Ayrshire konderrian.
Corbeni
Corbeni Errumaniako udalerri bat da, Argeș konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Garraxi Euskara Elkartea
Garraxi Euskara Elkartea Trapagarango (Bizkaia) euskara-elkartea da. 1995ean sortu zen, eta euskararen erabilera bultzatu eta indartzeko helburua du. Kultura-ekitaldiak antolatzen ditu, batez ere, Garraxi elkarteak: hitzaldiak, emanaldi bereziak eta abar.
Mila Beldarrain
Milagros Beldarrain Albaitero (Donostia, 1951ko urtarrilaren 7a) eleberri historikoa nagusiki landu duen idazle bat da. Batxilergoa Donostian egin zuen eta ondoren Deustuko Unibertsitatean Hizkuntza eta Filologia Erromanikoetan lizentziatu zen. Bidebieta eta Usandizaga Institutuetan Bigarren Hezkuntzako irakaslea izan da eta gaur egun erretiroa hartuta bizi da Donostian.
28 urterekin hasi zen zen idazten eta sari pare bat irabazi zituen, Cuando hablaba con Buffalo Bill eta Memorias de la inacción narrazioekin. Handik urte batzuetara, 1990eko hamarkadatik aurrera liburuak argitaratzen hasi zen. 2007an Zilarrezko Euskadi saria l ortu zuen Domenja de Oñate liburuarekin.
Inozentzio VIII.a
Inozentzio VIII.a (Genova, 1432 - † Erroma, 1492ko uztailaren 25a) Eliza Katolikoaren 213. Aita Santua izan zen 1484 eta 1492 urteen bitartean. Summis desiderantes affectibus bulda ezarri zuen, sorginkeria borrokatu zuena.
Bizimodu limuriko gizona izan zen. Beldevere delakoa eraikiarazi zuen Vatikanon, bera bertan bizitzeko. Bere ahaideak jarri zituen bere gorteko kargu guztietan, eta eliza-karguen salmenta bultzatu zuen. Politika horrek Erroman Orsinitarren matxinada eragin zuenean, gogor ekin zien matxinatuei. Heretikoen eta sorginen kontra jardun zuen. Errege-erregina Katolikoek Granada hartu zutenean, ospakizun handia antolatu zuen (1492).
Saint-Jean-de-Thurigneux
Saint-Jean-de-Thurigneux Ain departamenduko Frantziako udalerria da, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean.
Basauriko geralekua
Basauri Euskal Herriko Bizkaiko tren geraleku bat da, Basauri udalerrian kokatuta dagoena.
Geralekua 1863ko martxoaren 2an ireki zen.
Egoera
Geralekua honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
Berehala, konpainia hondatu egin zen eta Norteko Konpainiak bere gain hartu zuen. Iberiar Penintsulako Iparraldeko burdinbideen konpainiaren esku geratu zen, bere titulartasuna mantendu zuen 1941ean nazionalizatu eta sortu berria zen RENFEn integratu zuten arte.
2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadorak linea ustiatzen du, Adif trenbide-instalazioen titularra den bitartean.
Litoria dorsalis
Litoria dorsalis Litoria generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Basauriko geralekua
Geralekua
Geralekuak bi izkineko nasa ditu, nasen arteko aldaketa trenbide gaineko pasonibela gurutzatuz egiten dela.
Lunévilleko barrutia
Lunévilleko barrutia departamenduaren barruan dagoen Frantziako barruti bat da. 76.782 biztanle ditu 1.451 kilometro koadrotan. Guztira 164 udalerri ditu. Bere hiriburua Lunéville da.
Nucet
Nucet Errumaniako udalerri bat da, Dâmbovița konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Francesca Bortolozzi
Francesca Bortolozzi-Borella (Padua, 1968ko maiatzaren 4a) italiar eskrimalari bat da, florete modalitatean. Andrea Borella floretistaren emaztea da.
Kirol karrera
Italiar floretista honek taldekako florete proban parte hartu zuen Seulen ospatutako Udako Olinpiar Jokoetan, zilarrezko domina irabaziz taldekide zituen Annapia Gandolfi, Lucia Traversa, Dorina Vaccaroni eta Margherita Zalaffirekin. Bartzelonan ospatu ziren 1992ko Udako Olinpiar Jokoetan urrezko domina lortu zuen taldekako florete proban Giovanna Trillini, Diana Bianchedi, Dorina Vaccaroni eta Margherita Zalaffirekin taldea osatuz, eta hemeretzigarren amaitu zuen banakako florete proban. Atlantan ospatu ziren 1996ko Udako Olinpiar Jokoetan ere parte hartu zuen, eta, berriz ere, urrezko domina lortu zuen taldekako florete proban Valentina Vezzali eta Giovanna Trillinirekin taldea osatuz. 1989ko Munduko Eskrima Txapelketan brontzezko domina irabazi zuen taldekako florete proban Diana Bianchedi, Giovanna Trillini eta Margherita Zalaffirekin taldea osatuz.
Hilton Dorrea
Hilton dorrea Valentziako etxe orratzik garaiena da. 117 metro eta 35 solairu ditu. Norman Fosterek diseinatu zuen eta bi zatik osatzen dute. 2003an hasi eta 2006ko apirilaren 12an bukatu zen eraikitzen.
Massac (Kentucky)
Massac Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. McCracken konderrian dago, Kentucky estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Elisa Soriano Fisher
Elisa Soriano Fischer (Madril, 1891ko urriaren 22a - Madril, 1964ko abenduaren 3a) irakasle eta oftalmologo espainiarra izan zen. Madril Probintziako Ongintzako barne-ikaslea izatea eskatu zuen lehen emakumea izan zen. 1921ean, Elisa Soriano Fisher izan zen Ospitalean kargu ofizial bat izan zuen lehen emakume espainiarra.Espainiako Emakumeen Elkarte Nazionala (ANME) sortu zuen eta Unibertsitateko Emakume Gazteriaren (JUF) buru izan zen. 1920ko eta 1930eko hamarkadetan sufragio unibertsalaren eta feminismo asoziatibo eta intelektualaren irudi nabarmentzat hartzen da, Espainiako Gerra Zibila hasi arte. Garai nahasian bizi izan zen, zeinetan XX. mendeko Espainiarentzat garrantzi handia zuten zenbait aldaketa politiko gertatu baitziren, hala nola Alfontso XIII.aren monarkia, Primo de Riveraren diktadura, Bigarren Errepublika eta diktadura frankista.
Lehen urteak
Elisa Soriano Madrilen jaio zen 1891ko urriaren 22an, Enriqueta Fischer-en alaba, Elisak 5 urte bete baino lehen hil zena, eta José Soriano Surroca (1865-1938) ginekologoa eta akademikoa. 13 urte bete arte, Espainiako hiriburuko San Luis de los Franceses ikastetxean ikasi zuen, eta Guadalajarako Institutu Orokorrean eta Teknikoan jarraitu zuen ikasten. Maisu-maistren Eskola Normal Gorenean hasi zen pedagogo lanetan, eta bertan amaitu zuen Lehen Hezkuntzako Maistra Goi Maila, 1912. urtean bikain kalifikazioarekin. Urtebete geroago, Sorospen Kutxaren Erregelamendu Batzordeko idazkari lan egin zuen eta Madrilgo Herri Higieneko Emakumeen Batzordean sartu zen.
1914an, Emakumeentzako Unibertsitatean sartzeko eskubidea onartu eta gutxira, Elisa Medikuntzan matrikulatu zen, goi-mailako irakaskuntzan hasi zen Espainiako lehen emakumeetako bat izanik. Urte hartako promozioko emakume bakarra izan arren, Sebastián Recasens Medikuntzako dekano eta ginekologoaren laguntza izan zuen. Oftalmologia espezialitatea aukeratu zuen, Trinidad Arroyo doktorearen espezialitatea, hiriburuan medikuntza praktikatzen zuten hiru emakumeetako bat. 1915ean, Madrilgo eskolako medikuen ikuskapenean laguntzaile lan egin zuen; urtebete geroago, Madril Probintziako Ongintzako barne-ikaslea izatea eskatu zuen lehen emakumea izan zen. Eskola Babeseko idazkariordea ere izan zen. Medikuntzako lizentziatura 1918an lortu zuen, eta doktoretza 1919an, begietako tumoreei buruzko tesiarekin.
Doktore eta irakasle lana
Elisa Sorianok ibilbide profesional bikoitza hasi zuen, bizitza osoan iraun zuena. Ibilbide horretan, hainbat erakunde publikotan egiten zuen oftalmologia konbinatzen zuen, musu-truk Madrilgo Real Policlínica del Socorron eta kontsulta pribatu batean ere, Higienearen, Fisiologiaren eta Anatomiaren irakaskuntzarekin, Maistren Eskola Normal Zentraleko katedradun gisa. Hainbat biltzarretan parte hartu zuen, eta Administrazio Zientzien Nazioarteko Bigarren Biltzarreko kide izatera iritsi zen. Biltzarrean “Nazioarteko Gurutze Gorria bakean eta gerran” aurkeztu zuen, Blanca de los Ríos de Lampérez idazlearekin eta Sofía Casanova poetarekin batera.
1921ean, Elisa Soriano Fisher izan zen Ospitalean kargu ofizial bat izan zuen lehen emakume espainiarra. Hainbat omenaldi jaso zituen, hala nola ANMErena eta Palace hoteleko aretoetan antolatutako JUFrena (Unibertsitateko Gazteria Feministarena). María Espinosa de los Monteros eta Dolores Velasco feminista espainiarrek parte hartu zuten, besteak beste.
1927an, Elisa Soriano, Medikuen Nazioarteko Elkarteko kide zena, Kate Carnpbell Hurd-Mead mediku eta feminista ospetsuak Medical Women International Association (MWIA) elkarteko lehendakari izendatu zuen, Espainiara egindako bisita baten ostean idatzitako artikulu baten arabera. Gainera, Sorianok oposizioak gainditu zituen eta plaza bat lortu zuen Itsas Armada Zibileko mediku-taldean. Hala, bere lanbidean lehorreratu zen lehen emakumea izan zen. Han, ikuskatzaile mediko gisa aritu zen urtebetez, Hego Amerikarainoko ibilbidea egiten zuten bi bidaiari-lerrotan.
Gerra Zibilaren ondoren, Elisa Sorianok katedradun eta oftalmologo pediatra jarraitu zuen lanean, eta literatura- eta kultura-topaketak sustatu zituen modu aktiboan. 1962an, hil baino bi urte lehenago, Madrilgo Hiriaren Domina jaso zuen.
Aktibismo feminista
Elisa Soriano bizitza osoan zehar borroka egin zuen askapenaren alde, modernitaterako, emantzipaziorako eta emakumearen askatasunerako. Soriano doktoreak autokapazitatea eta autonomia zuten emakumeengan sinesten zuen, eta hori guztia batez ere hezkuntzak ematen zuen. Nabarmentzekoa izan zen emakumeei eman zien laguntza, " ez zela sexu ahula ulertarazteko, eta ez zeudela sistema patriarkalaren mende". 1920ko hamarkadatik, elkarte feminista ugaritako kide zen Elisa, eta garai hartako espainiar asoziazionismoaren arduradun nagusietako bat zen. Garai hartako Madrilgo pertsonaia garrantzitsuenetako bat izan zen, eragin handia izan baitzuen espainiar feminismoaren zenbait une garrantzitsutan emakume askorentzat. Bistan da Soriano doktorea feminista eta genero-berdintasunaren aldekoa izan zela.
Espainiako Emakumeen Elkarte Nazionalean parte hartzeaz gain, Soriano izan zen Unibertsitateko Gazteria Feministaren (JUF) sortzailea, hainbat esparru eta elkartetako emakumeen arteko batasuna helburu zuena; antolakuntzan lekua zegoen mota guztietako emakumeentzat, ideologia kontuan hartu gabe: errepublikanoak, monarkikoak eta katolikoak. Arrazoi horiengatik guztiengatik, Soriano 1919. urtean Espainiako Kontseilu Goren Feministako kide egin zen, herrialdeko elkarte sufragista batzuk elkartzearen ondorioz sortutako erakunde bat: Emakumeen Elkarte Progresiboa, Emakumearen Aurrerapenerako Espainiako Liga, Valentziako Concepción Arenal Elkartea, Bartzelonako Etorkizuneko Emakumearen Elkartea eta ANME. JUFren estatutuak Redención aldizkarian argitaratu ziren, eta elkartearen helburu nagusia jaso zuten: “karrera bat ikastean, [emakumeek] adimenagatik merezi dutenean, gizonek dituzten postu berdinak lortzea”. Izaera feministako Redención hilabetekarian agertu zen lehen aldiz Juventud Universitaria Feminista izena. Elisak unibertsitate-antolakundearen ofizialtasuna baieztatu zuen, unibertsitateko ekintza feminista zehatzetan eta biltzarretan izaera propioa izateko. Bi urte geroago, zehazki, Espainiako Emakumeen Elkarte Nazionalaren Batzar Nagusian, Soriano zuzendaritza-batzorde berriko “berezko kide” hautatu zuten.
Berdintasunaren aldeko etengabeko borrokaren ondorioz, 1920ko ekainean, Madrilgo Unibertsitateko Gazteriaren ordezkari espainiarra izan zen, Genevan Emakumeen Sufragiorako Nazioarteko Aliantzaren ekimenez egindako kongresuan. Emakumeen sufragiorako urrats handia izan zen kongresua. Hala ere, haien presentzia ez zen batere arraroa. Soriano doktorea Espainiako feminismoaren ikonoetako bat zen, eta emakumeen nahiak irudikatu behar zirela uste zuen lekuetan zegoen beti.
J.P.-k (Julia Peguero) sinatutako testu batek Soriano doktoreak, JUFko lehendakaria eta ANMEko kideak, egin zuen hitzaldia aipatu zuen, Filosofia eta Letretako Fakultateko dekanoa buru zela. Elisa erabat prest agertu zen bi sexuek lan profesional bera egiteko. Zera aipatu zuen: Genevan aurreko urtean egindako Emakumeen Sufragiorako Kongresuan Beatriz Galindo, izen handiko autorea, izan zela ordezkaria, eta Londresko Emakume Unibertsitarioen Kongresuan, María de Maeztu, Emakumezkoen Ikasleen Egoitzako zuzendaria. Diskurtso horretan, erakundearen helburu nagusia unibertsitate-ikasketetan aritzen ziren emakumeak babestea zela nabarmendu zuten, eta hori unibertsitateko emakumeei dirua emanez egiten zela. Urte hartako irabazleak María Cejudo Hervás (Zientzia Fakultatea, Natura Atala) eta Rosi Poy Martí (Medikuntza Fakultatea, Odontologia) izan ziren. Ekitaldi horretan, gai hauek landu zituen, besteak beste: bi sexuetako ikasleak bereiztea edo elkartzea; ideal profesionalak, grina politiko eta erlijiosoak alde batera uzteko beharra, “Unibertsitate barrura banderia-gorrotorik ez eramatea, bere sorreraren oinarriekin zerikusirik ez badute”. Azkenean, dei bat egin zion emakumeari, edozein misio bakezkoa izan behar duela esateko: “inoiz ez antagonismoz edo gorrotoz”. Bere hitzaldiaren azken hitzak hauexek izan ziren: erakunde bakoitzak agindutakoa egingo zuela gazteak lantzeko.
1921eko otsailean, Fisher doktoreak Kode Zibilak eta Penalak aztertzeko eta berritzeko lana egin zuen, emakumearekin eta haurrarekin zerikusia duen guztian. Urte bereko irailean, lehiaketaren saria iragarri zen. Sari hori lau fakultate-irakasgaitara mugatu zen eta ordura arte irakasgai horietan espediente onena zuen ikaslearentzat zen, eta honako hau gaineratu zuen: “Praktikak erakutsiko du lehiaketa honen oinarrietan zer erreforma egin behar den, eta esperientziak adieraziko du gure proiektua behin betikoa bihur daitekeen; Gizarte honek lehiaketa honi nahi baino karaktere gutxiago eman behar dio”.
1922an, JUFk proiektuekin eta lanekin jarraitu zuen, eta urte hartako lehena Odon de Buenoren hitzaldi bat izan zen, “Emakumeak unibertsitatean” gaiarekin, eta zera adierazi zuen, emakumeak azkar eta bat-batean sartu zirela bizitzako jarduera gehienetara, batez ere kulturakoetara, eta, beraz, “sexu-ausartak” izan ziren lehen emakumeak “heroitzat” hartu zituzten. 1922ko programaren gainerakoa, besteak beste, honako hauekin laburbiltzen da: Pilar Oñate: “Feminismoa Espainiako literaturan”; Tomás Montejo: “Emakumea Espainiako Zuzenbide positiboaren aurrean”; Micaela Díaz Rabaneda, Maistra Normaleko irakaslea: “Emakumea aldarrikapen feministetan”, [...]. Elisa Sorianok JUFren izenean parte hartu zuen María Guerrero eta Fernando Díaz de Mendozaren omenaldian. Era berean, unibertsitateko emakumearen lanaren azterketa sustatzeko lehen lehiaketa zientifiko-literariorako deialdia egin zuen, egiten ari den ikasketa edozein izanda ere. Diplomak Catalina Vivesi (Zientziak) eta Concepción Peña Pastorri (Letrak) eman zizkieten.
1926an, Madrilgo Alkazar antzokian egin zen Espainiako emakumeen lehen mitina, eta Elisak parte hartu zuen. Urtebete geroago, Instrukzio Publikoko Ministerioak Soriano Espainiaren ordezkari izendatu zuen Boloniako Kongresuan. Urte horretan, 8 urte martxan zeramatzan JUFk jarduera handia izan zuen. Laguntzari esker, International Federation of Women University-ko kide ziren unibertsitarioentzako ikasketa-poltsa bat lortu zen. Espainiako Federazioaren Batzordeak Elisa Soriano zuen presidente. Baina, hala ere, garaipen asko geratzen ziren irabazteko eta lortzeko. JUF benetako buruzagi eta laguntzaileen eskola bihurtu zen, batez ere lanbide esparruan, baina beti aldarrikatzaile. Hala ere, 1928an, JUFren eta Elisa Sorianoren bideak banandu egin ziren, Soriano Itsas Armada Zibileko mediku-taldean hautatu baitzuten. Hala ere, 1928an Trinidad Arroyo eta Concepción Aleixandre bezalako lagun talde batekin Espainiako Medikuen Elkartea (AME) sortu zuen. Emakume medikoen nazioarteko mugimenduarekin lotuta zegoen AME. Mugimendu hori Estatu Batuetan sortu zen 1919an, eta mundu osoan zabaldu zen. Hain zuzen, 1927an Soriano doktorea Medical Women International Association-eko presidentearekin elkarrizketatu zen. AMEAren eta MWIAren helburuak emakume medikoak profesionalki defendatzea eta emakumeen eta haurren osasuna hobetzea ziren. Gerra zibilaren ondoren, elkartea gelditu egin zen eta 1965ean jarri zen martxan berriro, erregimen frankistaren azken urteetan.
Eragina
Lagun artean nabarmendu ziren beste bi emakume Clara Campoamor eta Julia Peguero izan ziren, eta lagun izaten jarraitu zuten diktaduran ere. Campoamorrek erreferentetzat zuen Soriano doktorea, Elisak baino hiru urte gehiago izan arren. Biak Espainiako Abolizionismo Elkartearen eta Alderdi Erradikalaren parte ziren, Alejandro Lerrouxen proiektu politikoaren parte. Gainera, Clara Campoamor Espainiara modu klandestinoan itzuli zenean, Elisaren etxean hartu zuen ostatu. Peguerok ere miresten zuen medikua, nahiz eta bera baino hamaika urte zaharragoa izan, eta harreman handia izan zuten Elisa hil arte. Gerra aurretik, biek lan egin zuten Gobernu errepublikanoaren izendapen askeko aholkulari gisa Osasun eta Laguntza Publikoko Kontseilu Nazionalean. Elkar miresten zuten, Elisak Julia diputatuaren liburu guztiak eta argazki pertsonalak gordetzen baitzituen bere liburutegi pertsonalean. Gaur egun, Madrilgo Unibertsitate Konplutentseko Hezkuntza Fakultateko Liburutegian daude liburu horiek.
Lanak
Aldizkari espezializatuetan argitaratutako lan ugarietatik, hala nola La Medicina Social Española (1918-20) eta El Siglo Médico, artikulu hauek azpimarra daitezke:
Sant Martí d'Albars
Sant Martí d'Albars Kataluniako udalerria da, osona eskualdean eta Bartzelonako probintzian kokatua. 14,7 km²-ko azalera du eta 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 113 biztanle zituen.
Phaenicophaeus diardi
Phaenicophaeus diardi Phaenicophaeus generoko animalia da. Hegaztien barruko Cuculidae familian sailkatua dago.
Boisseaux
Boisseaux Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Boisseaux udalerrian erroldatutako biztanleak 360 ziren. Familiak 123 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 15 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 69 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 15 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 217 ziren, horien artean 175 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 175 pertsona aktiboetatik 165 lanean zeuden (88 gizon eta 77 emakume) eta 11 langabezian zeuden (6 gizon eta 5 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Boisseaux udalerrian 133 unitate fiskal zeuden, 377 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.829 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Torre de Francia
Torre de Francia Valentzian dagoen etxe orratza da. Gaur egun, hiriko bigarren etxe orratzik garaiena da (Hilton Dorrearen ondoren) eta 115 metro eta 35 solairu ditu. 2002an bukatu zituzten eraikitze-lanak eta França etorbidean kokatzen da (Turia ibaiaren eta Arte eta Zientzien Hiriaren aurrealdean).
Saint-Pierre-de-Maillé
Saint-Pierre-de-Maillé Frantziako udalerri bat da, Vienne departamenduan dagoena, Akitania Berria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Pierre-de-Maillé udalerrian erroldatutako biztanleak 920 ziren. Familiak 376 ziren, horien artean 108 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 160 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 92 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 490 ziren, horien artean 345 aktiboak ziren eta 145 inaktiboak ziren. 345 pertsona aktiboetatik 312 lanean zeuden (166 gizon eta 146 emakume) eta 33 langabezian zeuden (19 gizon eta 14 emakume). 145 pertsona inaktiboetatik 60 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Pierre-de-Maillé udalerrian 383 unitate fiskal zeuden, 839,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.289 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 34 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Saint-Pierre-de-Maillé udalerrian 57 nekazaritza-ustiategi zeuden, 4.107 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Bourtreehill
, Eskoziako Irvine udalerriko etxebizitza multzo bat da, Iparraldeko Ayrshire konderrian. 1970eko hamarkadaren amaieraldera eraikiak izan ziren.
Dardania (Troia)
Greziar mitologian, Dardania, Dardanok Ida mendian sortutako hiriaren izena da. Lurraldeak zein biztanleek Dardanorenetik hartu zuten izena.
Tros, Dardanoren bilobagandik, jendeak troiar izen gehigarria lortu zuen, eta lurraldeak, Troade. Ilok, Trosen semeak, Ilion izeneko hiri bat sortu zuen (latinez Ilium), lautadatik haratago, modu ohikoagoan, Troia deitua. Erresuma, Ilion eta Dardania artean banatua izan zen.
Harry Thurston Peckek Harper's Dictionary of Classical Antiquityan 1898an, antzera definitzen du Dardania "Troadeko barruti bat bezala, Helesponton zehar zabalduz, Abidosetik hegoekialdera eta Ilionen lurraldearen mugakide".
Euren herria, dardanoak, Troiako Gerran Eneasen agintepean agertzen dira, troiarrekin elkarkidetza itxian. Hauen izenak, sarri elkaraldatuak izaten dira, batik bat erromatar olerkarien aldetik.
Don Siegel
Donald Siegel (Chicago, Illinois, 1912ko urriaren 26a, - Nipomo, Kalifornia, 1991ko apirilaren 20a) Ameriketako Estatu Batuetako zinema zuzendari eta ekoizlea izan zen. Kredituetan Don Siegel zein Donald Siegel sinatu ohi zuen.
Chicagon jaioa, Cambridgeko Unibertsitatean graduatu zen. Warner Bros. etxean hasi zen beharrean, eta bertako muntaia saileko buru izatera ailegatu zen. Hamaika pelikula muntatu zituen, eta tartean Casablanca filmaren aurrenekoa. Film labur bi egin zituen 1945ean (Hitler Lives? eta Star in the Night), harrera ona izan zutenak, eta lan luzeetarako bidea eskaini ziotenak. Aurrekontuei gehiegi begiratu gabe, baina bai emaitzari erreparatuta, proposatzen zioten edozer egiteko prest agertu zen aurreneko urte horietan. The Twilight Zone sailerako ere bi kapitulu zuzendu zituen. Steve McQueen aktorearekin egin zuen lan Hell Is for Heroes filmean eta Lee Marvinekin ondo baloratua izan den The Killers delakoan (1964). Handik gutxira, eta urte askoan iraun zuen langintzan, Clint Eastwood lagunarekin ekin zion, eta harreman horren ondorio dira Coogan's Bluff eta Dirty Harry poliziakoak, Two Mules for Sister Sara westerna edo kartzela batetiko ihesa kontatzen duen Escape from Alcatraz. Eastwood nabarmen eragin zuen Siegelek; ez da, beraz, harritzekoa Unforgiven beroni eta Sergio Leoneri eskainia izana.
Siegelen lan interesgarrienetarikoa 1956ko Invasion of the Body Snatchers, Jack Finney idazlearen kontakizun batean oinarritua. Philip Kaufmanek istorio bera egokitu zuenean cameo txikia eskaini zion, taxi-gidariarena egiten agertu zelarik 1978ko bertsio horretan.
Viveca Lindfors aktorea Siegelen lehen emaztea izan zen (1948-1953). 78 urte zituenean, minbiziak jota, hil egin zen.
Hypleurochilus springeri
Hypleurochilus springeri Hypleurochilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.
GNU Free Documentation License
GNU Free Documentation License (GFDL) (Dokumentazio Librearen Lizentzia) eduki askerako copyleft lizentzia bat da, Free Software Foundationek GNU proiekturako sortutakoa.
Lizentzia hau softwareen dokumentazioarentzako sortu zen batez ere. Materialaren edozein kopia edo moldaketak lizentzia berbera mantendu behar duela adierazten du. Kopia hauek saltzea ere baimentzen du, beti ere moldatzeko aukera uzten duen formatu batean, kopuru handietan egiten bada behintzat. Wikipedia da lizentzia hau —Creative Commons aitortu / berdin partekatu lizentziarekin batera— erabiltzen duen proiekturik handiena.
Anton von Werner
Prusiako Arte Akademian Berlinen ikasi zuen eta gero Karlsruhen. Bertan, musikariak eta idazleak ezagutu zituen. Parisera ere joan zen eta Jean-Auguste-Dominique Ingres, Eugène Delacroix, Ernest Meissonier, eta Léon Cogniet-en margolan historikoen eragina jaso zuen.
Prusiako Erresumako gertakari politiko eta militar nabarmenen margolan historikoak egin zituen. Prusiako armadari lagundu zion Frantzia-Prusia Gerran, eta Alemaniar Inperioaren aldarrikapena margotzeko enkargua jaso zuen.
1873an Berlingo Akademiako irakasle izendatu zuten, eta 1875ean zuzendari. 1888tik aurrera Gilen II.a Alemaniakoa enperadorearen margolaritza irakaslea izan zen. 1909an Berlingo Nationalgalerieko zuzendari izendatu zuten.
Sergi Arola
Sergi Arola (Bartzelona, Katalunia, 1968ko apirilaren 3a) sukaldari katalan ezaguna da, Ferran Adrià eta Pierre Gagnaire sukaldari handien ikaslea izandakoa. Madrilgo Miguel Ángel Hoteleko "La Broche" jatetxearen arduraduna izan zen. Gaur egun, Bartzelonako Arts hoteleko sukaldearen arduraduna da. Horrez gain, Arolak eta bere emazteak, Sara Fortek, Sergi Arola-Gastro jatetxea zabaldu zuten Madrilen, 2008ko otsailaren 14an.
Gulivoire Park (Indiana)
Gulivoire Park Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. St. Joseph konderrian dago, Indiana estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Isidoro Bastarrika
Isidoro Bastarrika Munduate (Ataun, Gipuzkoa, 1931ko uztailaren 15a - ?, 1992ko martxoaren 24a) euskal idazlea izan zen.
Biografia
Lazkaoko Beneditarren monasterioan ikasi zuen. Euskaltzain urgazlea izan zen.
Idazlanak: Guazen Lourdes´a, Meza abestiak, Orixe, omenaldi (artikulu-bilduma, elkarlanean egina), Salmoak eta Aditza.
Eptatretus grouseri
Eptatretus grouseri Eptatretus generoko animalia da. Arrainen barruko Myxinidae familian sailkatzen da.
Duramater
Duramaterra edo pakimeningea garuna eta bizkarrezur-muina tapizatzen dituzten hiru mintzetatik kanpokoena, fibrosoena eta lodiena da. Bere kanpo-azalera, hezurrari erantsia, biloz josia dago eta barne-azalera, berriz, leuna, mintz endotelial batek tapizatzen du. Zilindro huts bat da, horma zunzdun eta lodi batez osatua, sendoa eta ez oso hedagarria. Piamaterrak eta araknoideak leptomeningea osatzen dute.
Valdenebro de los Valles
Valdenebro de los Valles Valladolideko udalerria da, Tierra de Campos eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 211 biztanle zituen.
Meet the Robinsons
Meet the Robinsons (euskaraz Robinsondarrak Ezagutuz), 2007ko Stephen J. Anderson estatubatuar zinema zuzendariaren komedia eta zientzia-fikziozko konputagailuzko animazio film bat da. Walt Disney Picture estudioek ekoitzi zuten. William Joyce idazlearen A Day with Wilbur Robinson (1990, Egun Bat Wilbur Robinsonekin) haur marrazki liburuan oinarritua dago. Jordan Fry, Wesley Singerman, Harland Williams, Tom Kenny, Steve Anderson, Angela Bassett, Laurie Metcalf, Adam West, Tom Selleck eta Nicole Sullivan aktoreek ahotsez bikoiztu zuten. Soinu banda Danny Elfman musikagileak konposatu zuen.
Argumentua
Lewis (Jordan Fry) mutiko umezurtz eta arras buruargia da, pertsonak laguntzeko asmoz edozein motako gailuak asmatzeko gai izateagatik nabarmentzen da. Halere, nahiz eta gailuak sortu, ez du bere ama ez ezagutzearen hutsunea bete, hortaz Lewisek bere ama kosta ala kosta topatzeko erabakia hartuko du. Horretarako txikiagoa zenean nolakoa zen oroituaraziko dion memoria eskaner bat asmatuko du, baina Onddo-Kapeladun Tipoak (Steve Anderson) gaiztoak bere Doris (Ethan Sandler) kapela robotikoaren laguntzaz Lewisen asmakuntza saboteatuko du Onddo-Kapeladun Tipoarekin izandako gertakariarekin mindurik, Lewis umerzurztegiko teilatura igo eta bertan Wilber Robinson (Wesley Singerman) izeneko mutikoa ezagutuko du. Wilberrek Lewis bere arazo guztietatik urruti inoiz bizitatu ez duen leku batera eramango du: etorkizuna. Han gainontzeko Robinson familiarekin elkartuko da, bai eta bestelako pertsona xelebre eta eroskoekin, hauek etorkizuna Onddo-Kapeladun Tipoa eta bere morroietatik salbatzeko bere abentura berrian lagunduko diote.
Ortorexia
Ortorexia elikagai osasuntsuen kontsumoarekin obsesio patologikoa da. Ortorexia osasuntsu jateko saiakera errugabe bat bezala hasten da, non ortorexikoak janariaren kalitateari eta garbitasunari adi egoten da. Gero eta obsesionatuago bihurtzen da zer eta noiz jango duen kontuekin, eta nola aurre egingo dion balizko larraldiei.
Ortorexiko baten dieta ez oso osasuntsua izan daiteke, bakoitzak jartzen den dietaren menpe dago. Askotan, ortorexikoak gizartetik aldenduta egoten dira beraien bizitza janariaren inguruan planeatzen dutelako. Ortorexikoek inoiz ez dute ikasten era natural batean jaten. Intuitiboki jateko kapazitatea galdu dute. Ez dakite ondo noiz gose diren, zenbat kantitate behar duten, noiz dauden beteta…
Santa Rita komentua (Aretxabaleta)
Santa Rita komentua Aretxabaleta (Gipuzkoa) erdigunean egon zen komentu bat da, 2016. urtean Aretxabaletako udalak erosi zuena. Monja agustindarrak bertan izan ziren 111 urtez eta eskola ere izan zuen.
Monja agustindarren kongregazioa
Arrasaten XVI. mendearen hasieran erlijioa bizi zuten emakumezkoen talde bat osatu zen. Ez ziren monjak, hala ere katekesia egiten zuten, behartsuei laguntzen zieten eta ospital lanak ere egingo zituztela pentsatzen da. Elizak erlijio ordena baten babesean jarri eta eraikin bat altxa zezaten eskatu zien. Horrela beraz 1545ean Zarugaldeko arrabalean monasterio bat eraiki zuten. Monja taldea 1550. urtean eratu zen ofizialki, Agustindarren ordenean.
XIX. mendean Napoleondar Gerren barnean soldadu frantziarrek monjak kanporatu zituzten monasteriotik eta zalditeria gordetzeko erabili zuten eraikina. Monjak Araba aldera joan ziren eta batzuk beren familietara itzuli ziren. Frantsesek alde egin zutenean monja agustindarrak itzuli egin ziren baina eraikina egoera tamalgarrian aurkitu zuten. Egoitza berri baten bila hasi ziren inguruetan eta Otalora lorategia bainuetxea aurkitu zuten.
Otalora lorategia bainuetxea
Aretxabaleta erdigunean dagoen Otalora jauregiaren lorategian bainuetxea eraiki zen 1866. urtean, lorategietan zegoen Manantial de la Heredad izeneko iturburu sulfurosoko urak aprobetxatuz. Bainuetxe honetako bezero gehienak madrildarrak ziren, nobleak edo maila altukoak bereziki. 1896. urtean itxi zituen ateak.
Santa Rita komentua
1904an Arrasateko monja agustindarrek Otalorako bainuetxeko eraikina erosi zuten eta Aretxabaletara aldatu ziren. Otsailaren 9ko 6:30tan abiatu ziren eraikin berrira 20 monjatako taldea bi zalgurditan. Jose Iriarte kapilaua eta Tiburzio Zatarainekin zetozen eta Aretxabaletan Jose Arin parrokoak eta Seberino Olaran medikuak egin zien ongietorria.
Komunitate behartsua zen eta monjak punto lanak egiten hasi ziren. 1950. hamarkadan Elizak eskola irekitzeko aukera eman zien monasterio eta komentuei eta Aretxabaletako monjek ere sortu zuten eskola 1959. urtean. Kristau eskolak zituen ardatz eta hasiera batean neskak bakarrik hartu zituen ikasle baina ondoren garai berrietara moldatuz joan zen. 16 urte arteko ikasleei eskolak ematera iritsi zen baina azkenaldian haur hezkuntzako eskola bihurtu zen. 2006an itxi zenean 80 ikasle zituen.