cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Champigné
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Central Heights-Midland City (Arizona)
Central Heights-Midland City Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Gila konderrian dago, Arizona estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Randall (Kansas)
Randall Kansasko hiri bat da. Jewell konderrian kokatua dago. 2010ean 65 biztanle zituen, 0.47 kilometro koadrotan banatuta.
Pitcairn uharteak
Pitcairn uharteak (Pitcairn Islands, ahoskatua; pitkerneraz: Pitkern Ailen) Polinesiako uhartedi bat da. Uhartediko bost uharteetatik batek baino ez du biztanlerik: Pitcairnek. Jadanik Ozeano Barean dagoen britainiar azken kolonia da, bere biztanleak HMS Bounty itsasontziko matxinatuen eta haiekin joan ziren tahitiarren ondorengoak direla famatua da. Bederatzi familietatik 46 biztanle izaki, uhartedia ezaguna da, halaber, munduko herrialde txikiena delako (burujabe izan ez arren).
Historia
Pitcairn uharteek, antzinean, polinesiar jatorrizko biztanleak zituzten, uhartedira 800. urtearen inguruan ailegatuak. Hauek Pitcairn eta Henderson uharteetan bizi ziren eta urruneko Mangareva uhartearekin harreman komertzialak izan zituen. Baina Mangarevaren arazoek merkataritza suntsitu zuten eta uharteen biztanleriarekin bukatu.
1606ko urtarrilaren 26an Henderson, Ducie eta Pitcairn uharteetara ailegatu lehendabiziko europarra Pedro Fernandes de Queirós portugaldarra izan zela uste da, baina datu hau ez da fidagarria.
1767an Pitcairn uhartea berriz aurkitu zuten, eta 1790an HMS Bounty ontziko matxinatuek zenbait menderen ostean uharteko lehendabiziko biztanle bihurtu ziren. 1791en Ducie uhartea aurkitu zuten, 1819an Henderson eta 1824an Oeno.
Pitcairn 1838an britainiar kolonia bihurtu zen, eta 1850ean uhartea biztanlerik gabe geratu zen biztanle guztiak Norfolk uhartera joan zirenean. 18 hilabete geroago, 17 pitcairniar uhartera itzuli ziren. Geroztik biztanle gehien izan duen momentuan 223 ziren, baina gehienak Zeelanda Berrira emigratu zirenez, normalean 50 biztanle baino ez dago.
1838an uhartea emakumeen bozka onartu zuen lehendabiziko lurraldea izan zen. 2004ko abenduaren 15an, eskandalua izan zen uhartean, biztanleriaren parte handi bat pedofiliari loturiko salaketa bati lotua izan zenean.
Politika
Izenez, Pitcairn uharteen gobernatzailea Zeelanda Berriko Britainiar Mandatari Gorena da, gaur egun Richard Fell. Baina uhartean bizi ez zenez, eguneroko lana Uharteko Biltzarraren (Island Council) presidenteari zegokion. Posturako hauteskundeak hiru urtero egiten ziren. Hala ere, 1998ko erreforma konstituzionala eta gero, bere betebeharrak Pitcairneko alkateari dagozkio 1999a eta gero.
Piano nobile
Piano nobile (euskaraz, solairu noblea) egoitza handi baten solairu nagusia da, normalean pizkundetar arkitektura klasikoaren estiloetako batean eraikia. Solairu horretan daude eraikinaren logela nagusiak eta harrera-gelak.
Ezaugarriak
Piano nobilea, normalean, lehen solairua izaten da, baina batzuetan bigarren solairua izan daiteke, bigarren mailako gelak eta zerbitzurako gelak dituen harrobiko harlangaitzezko beheko solairu baten gainean kokatua.
Annestown
Annestown (irlanderaz Bun Abha, "Ibai Amaiera" esan nahi du) Irlandako hegoaldeko Waterfordeko konderrian dagoen kostaldeko udalerri bat da.
Kupre Kostaldea (Copper Coast) deritzonan dago, Dungarvan eta Tramore udalerrien artean dagoen 25 baserri eta etxe inguruk osatutako herria da, surfzaleen helmuga ezaguna.
Piano nobile
Ezaugarriak
Banaketa hori emateko arrazoiak ikuspegi hobeak lortzea eta hezetasuna saihestea dira. Azken hau bereziki garrantzitsua zen Venezian, non palazzi askoren solairu noblea kanpotik ikus zitekeen, bere leihate, balkoi eta galeria handien ondorioz. Adibide nagusien artean ditugu Ca' Foscari, Ca' d'Oro eta Palazzo Barbarigo.
Eskalada
Eskalada, hankak eta eskuak edota baliabide artifizialak erabiliz, harkaitz, izotz-horma edo artifizialki prestatutako erliebe bertikaletatik igotzean datzan kirola da, edo era horretara egindako igoera.
Piano nobile
Ezaugarriak
Solairuaren ezaugarri nagusia bere leihoen dimentsio handia izaten zen. Ingalaterran eta Italian erliebe apainduko harlangaitzez apaindua zen, bere garrantzia nabarmentzen zuena. Gainera, jauregiko biztanleak ez ziren azpian zegoen zerbitzuko etxebizitzatik sartu behar. Ingalaterrako adibide bat Kedleston Hall da eta Italiakoa Villa Capra.
Eskalada
Tokio 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan kirol eskalada gehitu zitzaion olinpiar programari, beste hiru kirol berrirekin batera (karatea, skateboardinga, eta surfa).
Hasiera batean, eskalada mendizaletasunetik eratorritako jarduera gisa garatu zen, mendiko ibilaldietarako entrenamendu-baliabide bezala. XIX. mendean sortu zen jarduera Ekialdeko Alemania n (Dresde) eta Ingalaterra n ("Lake District" parke nazionalean).
Piano nobile
Ezaugarriak
Mailakako antolaketa hau Europa osoan mantendu zen estilo klasikoko etxe handien eraikuntza egon zen bitartean, XIX. mendea jada aurreratua zegoen arte.
Eskalada
Eskalada, sarritan, kirol arriskutsutzat hartzen da, komeni den arren honen baitan zenbait praktika eredu bereiztea. Normalean, praktika segurtasunez egiteko aukera ematen duen materialarekin eramaten da aurrera, baina muturreko praktika bat ere badago, integral hutsa edo "Free Solo" izenekoa, non eskalatzaileak inolako segurtasunik gabe aurrera egiten duen horma bertikalean zehar.
Piano nobile
Secondo piano nobile
Italian, bereziki hirietako palazzietan, solairu noblearen gaineko maila, batzuetan, Secondo piano nobile (euskaraz, bigarren solairu noblea) bezala identifikatzen da, batez ere, galeriek eta balkoiek bere garrantzia islatzen badute, pisu nagusia baino eskala txikiagoan bada ere. Hala ere, gela nagusiak beti daude solairu noblean bertan.
Beletage
Alemanian, Beletagea dago (bel étage termino frantsesetik dator eta 'solairu ederra' esan nahi du), solairu noblearen funtzio bera bete zuena. Biak XVII. mendekoak dira.
Eskalada
Denborarekin, gero eta zailtasun handiagoko ibilbideak agertu ziren: 1913an, 5. maila; 1917an, 6. maila; 1970an, 7. maila; 1983an, 8. maila; 1991an, 9. maila... Azkenik, eta 1960tik aurrera batez ere, rokodromo en erabilerak bultzada handia eman zion diziplinaren bilakaerari, hots, horma artifizialen erabilerari.
== Motak ==
Bestalde, ingurune-naturaletako eskalada arau idatzirik gabeko diziplina ere denez, eskalada mota desberdinak bereiz daitezke bere filosofiaren edo etikaren arabera:
Eskalatzen den ingurune bakoitzaren menpe daude erabili beharreko teknikak eta materialak. Arrokan egindako eskaladaren eta rokodromoaren artean ez dago alde handirik  oinarrizko teknikan; horregatik, rokodromoa entrenamendu gisa erabiltzen da askotan. Haitzean eskalatzeko, ordea, askoz baliabide fisiko, tekniko eta material gehiago behar dira eskalada-murrutan baino.
Eskalada librea edo askea
Eskalatzean horman laguntza artifizialik izan gabe egiten den igoera da. Eskalatzaileak, bere esku eta oinak bakarrik erabil ditzake horman gora egiteko. Soka, segurtasun neurri bezala bakarrik erabiltzen da (erorketa bat balego, arriskua saihesteko soilik), ezin da i erabili igotzeko laguntza bezala.
Eskalada libreko modalitate honetan, debekatuta dago babesleetatik (babes-ainguretatik) zintzilik atseden hartzea bileren (segurtasun-bermatze puntuak) artean. Honela, eskalatzailea erortzen bada, bide hori hasieratik errepikatu behar du.
Kontutan izan behar da, materialari dagokionez, modalitate honetan, kaskoa elementu gomendagarria dela. Katu-oinak ere erabiltzen dira, hauek oinetara oso ondo egokitzen diren oinetakoak dira, paretarekiko itsaspen hobeago bat lortze aldera. Bere zola nahikoa lodia da eta gomaz egina dago, eta horrek itsaspena ematen dio.
"Eskalada libre"-an kirol eskalada eta eskalada klasiko a sartuko lirateke, betiere, azken horretan eskalada artifizialeko tekniken bidez igotako bide-tarterik ez badago.
Eskalada klasikoa edo tradizionala (eskalada alpinoa)
Eskalada hauek mendian egiten dira eta hainbat aktibitate elkartzen dituzte: harkaitz-eskalada, izotz eskalada edota trekkinga tartekatu beharra izaten da. Meteorologia eta orientazio jakituriak edukitzea beharrezkoa da, mendian oso ohikoak baitira bat-bateko eguraldi aldaketak. Gutxitan izaten dira markatutako bideak eta norberak aurkitu behar izaten du gailurrerako biderik egokiena. Material ugari eramatea beharrezkoa da.
Modalitate honek, orokorrean eskalatzaile aditua izatea eskatzen du. Izan litezkeen arazoak direla eta gertatzen da hau, izan ere, gaitasun fisikoa, babes finkoen gabezia, arroka ez-fidagarria izateak, baldintza meteorologikoak, jaitsiera konplexua, etab.., eragin zuzena dute arriskuarekiko esposizioan.
Eskalada klasikoaren (edo tradizionalaren) helburua da igoera modu tradizional Alpetar rean egitea, hots, sokako lehenak aseguruak jartzeko bide bat igotzea, bai ainguraketa naturaletan (zuhaitzak, arroka-zubiak, arroka-puntak), bai berreskuragarriak diren ainguratze artifizialetan ere (iltzeak, korapiloak, enpotrableak, fisureroak, friendak...).
Oro har, eskalada klasikorako finkagailuak arrailetan jartzen dira (sinpleagoak direlako), hala nola, friendak, pitoiak… Noizbehinka, segurtasun maila handiagoa bermatzeko babesleak jartzen dira, batez ere norabide anitzeko trakzioa ahalbidetzen dutelako: espantsiorako tako auto-zulatzaile ak edo SPITS gisa ezagutzen direnak. Instalatzeko denbora askoz luzeagoa behar duten arren (eskuz zulatu behar da harrian 3 cm-ko sakonerako zulo bat eginez), erresistentzia handiagoa dute, eta, konektore-multzo batekin batera (ainguraketa-xafla edo -eraztuna + mosketoi a), ainguraketa artifizial bat osatzen dute, finkagailuek eragindako erorikoa geldiarazteko eraginkortasun handiagoarekin.
Takoa berez ezin da berreskuratu, pitzaduretarako finkagailuak ez bezala, baina bai mosketoiari lotzeko daraman xafla edo eraztuna. Hau kenduta (xafla edo eraztuna), paretan, takoaren zuloa baino ez da gelditzen.
Kirol eskalada
Laurogeigarren hamarkadan sortu eta gaur egun gehien praktikatzen den eskalada mota da. Horma ertainetan praktikatzen da, 10-30 metrokoetan, eta gradu teknikoen abaniko zabala eskaintzen du. Ondorioz, hasiberrik nahiz adituek erepraktika dezakete modalitate hau. Hormak ekipatuta egon ohi dira, eta behetik aseguratzen da. Ondorioz bi lagun beharrezkoak dira eskalada mota hau egin nahi denean. Eskalada tipo hau Eskalada eskoletan praktikatu ohi da, bertan egoten baitira horma egokituak eta informazio ugari aurki baitaiteke bideen inguruan.
Eskalatzeko estilo honek segurtasun-sistema gisa aurrez horman finkaturiko ainguraketak erabiltzen ditu, bidean zehar estrategikoki kokatutako sistema mekanikoen (hedapen-sistemen edo kimikoen) bidez; horri esker, harkaitz-plaketetan eskalatzeko aukerak zabal daitezke, ertzik edo pitzadurarik gabekoetan hain zuzen.
Ainguraketa horiek (“txapak") eskalatzaileei friend edo fisurero bat baino modu anitzagoan babesteko balio die, eta, horri esker,  eskalatzaileak teknikan edo urrats zailak egitean jar dezake fokua. Ondorio gisa, kirol-eskaladaren ezaugarri garrantzitsua da eskalatzailearen arriskua nabarmen murrizten dela, zailtasun-maila handitzen den heinean (bidearen maila edo gradua handituz). Azken finean, modalitate honetan eskaladak zailtasuna eta mugimenduen edertasuna bilatu ohi ditu.
Orokorrean, modalitate honek nahiko irisgarriak diren eremuak bilatzen ditu, eta hormak ez dira nahitaez oso altuak. Baita, haietan zailtasun maila desberdineko bide markatuak jartzen dira. Kirol eskaladako zailtasun maila 5,6tik (hasiberria) 5,15era (profesionala) neurtzen da.
Normalean, bide hauek babeslez hornitu aurretik, sasi eta harri solteak kentzen dira, kirol-eskalatzailearen segurtasuna hobetzeko.
Eskalada artifiziala
Normalean, luze bakarreko hormak izan ohi dira baina badaude hainbat luze exijitzen dituztenak ere. Eskalada mota hau harkaitzerako entrenamendu gisa erabili ohi da eta UIAA Nazioarteko Federazioak kirol lehiaketa modalitatetzat duen bakarra da.
Eskalada artifizialean mota guztietako materialak erabiltzen dira, hala nola, “fisureroak” eta pitoiak, igotzen laguntzeko, eta ez bakarrik babes-gailu gisa; hau da, materiala aurrera egiteko edo progresiorako ere erabil daiteke. Presa naturalik ez badago, harkaitzaren kargari eta kondizioei egokitutako finkagailuak jartzen dira, estribu mailakatuak jasateko hain zuzen, eta horiek eskalatzaileari igotzeko balioko diote.
Eskalatzeko era hau, motel eta neketsua izateaz gain, aurretik adierazi bezala, material asko erabiltzea eskatzen duen modalitateari dagokio. Leku jakin batzuetara iristeko modu bakarra denez, adibidez, espeleologoek asko erabiltzen dute haitzuloetako hormetan eta sabaietan zintzilik dauden leihoak aztertu ahal izateko.
Izotz-eskalada
Izenak berak dioen bezala, izotzezko hormetan praktikatzen den eskalada da. Material berezia erabili behar izaten da, kranpoiak eta pioletak adibidez beharrezkoak baitira. Horma hauetara iristea nahiko neketsua izan ohi da.
Horretaz gain, eskalada misto a egongo litzateke, non arroka eta izotz zatiak konbinatuz egiten den aurrera.
Banako-integrala edo integral-hutsa (Solo Integral)
Sokarik, segurtasunik edo inolako babesik gabeko eskalada denez, eskalatzailea eroriz gero, ondorio larriak izan ditzakete, baita heriotza ere. Eskalatzaileak banako-integrala egiten duen ia kasu ia guztietan, ongi ezagutzen dituen bideak burutzen ditu, baina hala ere, ez da jende askok egiten duen eskalada-estilo bat.
Gainera, horrelako igoeretarako, normalean, eskalatzailearen zailtasun maila maximoaren oso azpitik dauden ibilbideak aukeratzen dira. Horrela, erortzeko arriskua ahal den neurrian txikitzen da. Harkaitza apurtzearen edo ezusteko irristatzearen ondorioz, bideak sor dezakeen zailtasun teknikoa handia da, ingurunearekiko ziurgabetasun mailari lotuta.Beraz, eskalatzaileak erronka hauek aurre egiteko gutxieneko forma fisiko eta teknika izateaz gain, bizitzaren (gailurrera iristearen) eta heriotzaren (erorketa hilgarria) arteko dualitatezko kontzientziaren presio psikologikoa jasan behar du. Oro har, bakarrik eskalatzen duten gehienek progresioaren printzipioan oinarritzen dute beraien jarduna, arriskuak pixka bat murrizte aldera, esan den bezala soka edo bizitza-lerroarekin ahalegin batzuk eginik bakarrik igo aurretik.
Honek, eskalatzaileak eskalatuko duen ibilbidea hobeto ezagutzea eragiten du eta honetarako erabili beharko dituen mugimendu eta teknika espezifikoak ikastea. Baita, baliatu beharko dituen kontzentrazio eta esfortzu fisikoak ere. Dena den, istripuen-murrizketarako hartu ditzaken trena guztiak batzuetan ez dira nahikoak hain arriskutsua den modalitate honen aurrean.
Banako eskalada
Bakarkako eskalada deitzen zaio soka batekin baina beste inoren laguntzarik gabe bere burua babesten duen eskalatzeko erari, hots, eskalatzailea auto-babesten da. Azaltzea, nork bere burua segurtatzeko hainbat teknika daudela: korapiloen klasikoa, non eskalatzailea korapilo ezberdinez baliatuz babesten den aurrera egin ahala, bestalde,  autoaseguru-aparatu modernoen bidez ere egin daiteke (Silent Partner, Soloist, Soloaid).
Boulder-a
Bulder-a, ingelesezko terminologiaren bitartez egin zen ezaguna: “Boulder: blokeko eskaladatik etorri zelarik”. Banako-integral modu bat da, baina eskalatzailea ez da inoiz nahikoa igotzen eroriko batek arazo larriak ekar diezazkion altuera batera. Beraz, bi hauen arteko aldea, altueran eta arriskuarekiko agerpen mailan dago. Izan ere, Boulder ereduan ez dira altuera handiak hartzen eta babesle gisa “koltxonetak” erabiltzen dira; “Crash Pad” izenarekin ezagutuak.
Beraz,  metro gutxi batzuetako bloke bat igotzean datza, eroriko koltxoneta batekin (crash pad) aseguratzen den bitartean,  kolpe edo erorketari adi dagoen lagun edo kide batekin egiten delarik. Boulder-a arrokan edo eredu artifizialean burutu daiteke. Eredu artifizialetan, heldulekuei eusteko peanut izeneko erroska edo fijazioa erabiltzen da, presa alboetan mugitu ez dadin.
Psikobloka (Psicobloc)
Bulderraren azken joeretako bat psikobloka da. Hau, itsaslabarretan burutzen da, erortzekotan arroka-irtenguneren batekin ez jotzeko moduko erorikoak dituzten pareta etzanak bilatuz. Eredu honetan,  babes pasibotzat jokatzen du urak. Praktika segurua dirudien arren, itsaslabar batzuen altuerari loturik,  ez da arraroa uraren kontrako kolpearen ondorioz hautsitako eskumutur, orkatila edota saihetsak ikustea. Hori guztia, kontuan hartu gabe hainbat marmoka ikus daitezke psikoblokeko leku ohikoenetako batzuetan, hala nola Mallorca n.
Progresio teknikak
Progresio teknika, eskalada mota gehienetarako antzekoa dena, honako hau da:
Soka-burua edo sokan lehena doana igotzen doa helduleku naturalak zein "euskarri" edo bermatze naturalak erabiliz, honela, esku eta oinetarako bermatze puntuak baliatuz. Honek, hurrenez hurren egiten dio aurre natur inguruneko ziurgabetasunari eta aseguruak edo babesleak bermatzen dijoa (eskalada klasikoaren kasuan) edo horietara ainguratuz (kirol-eskaladaren kasuan).
Finkapen bakoitzean ainguratuz doa eskalatzailea,  ahal dela, gerriaren mailan jarriz beranduen(zenbat eta altuago jarri, orduan eta handiagoa izango baita erortzeko arriskua). Honela, soka igarotzen da finkapenetan zehar; erortzekotan, azken finkapenean egin den ainguraketa izango da azken babes puntua. Beraz, sokaren eta zinta bidez loturiko mosketoien arteko loturak egiten doa eskalatzailea, babes-puntu gisa balio dutelarik honek aurrera egin heinean (zinta baten bidez lotutako bi mosketoi multzoari espres zinta deritzo).
Bien bitartean, sokako bigarrenak soka-burua den kidea babesten du, horretarako soka bere arnesera ainguratuz; mosketoi baten eta frenatzeko-gailuaren (normalean “gri-gri” izenekoa) bitartez. Beraz, kidea eroriz gero, blokeatu egiten da, hau azkeneko ainguratze-puntuan geldituko delarik.
Erorketaren energia segurtasun-kateko elementuek xurgatzen dute, hala nola sokaren elastikotasunak, finkagailuekin lotzen duten zintek, frenatzeko-gailuak (dinamikoa bada), eskalatzaileen arnesek eta, azkenik, jarduleen gorputzek eta hauen pisuez.
Amaitzeko, eskaladaren amaierara iritsitakoan, hainbat teknika erabil daitezke jaisteko. Luze-anitzetako eskaladan, eta bide ordezko batetik oinez ezin bada jaitsi, “rapel” teknika erabili ohi da. Bidea luze bakarrekoa bada, eskalatzailea bileran finkatu ahalko da jaisteko honetaz baliatuz, gainera,  soka jarrita utzi ahal izango da bigarren eskalatzaileak gorantz egiteko (bigarrengo eran).
Materiala
Ekipo pertsonala:
Govilon
, 'Gofilon', Galesko udalerri txiki bat da, Monmouthshire konderrian.
Eskalada
Materiala
Sokak, zintak...:
Jaroměřice
Jaroměřice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.181 biztanle ditu eta 22,04 kilometro koadroko azalera. Svitavyko barrutian dago.
Aizburua Beteranoen Arraunketa Kluba
Aizburua Beteranoen Arraunketa Kluba Erandioko Astrabudua auzoko arraun taldea da.
Ianire de Andres
Ianire de Andres Olabarria (Markina-Xemein, 1986) euskal arkitektoa da, "Aldiri. Arkitektura eta abar" aldizkariko dinamizatzaileetako bat da eta erredakzio-kontseiluko kide. Arkitekturaz gain beste hainbat diziplina ere ukitzen ditu aldizkariak, besteak beste, hirigintza, artea, ekologia, paisaia, eraikuntza, geografia eta soziologia.
Aizburua Beteranoen Arraunketa Kluba
Historia
1956an batel estropada batean hartu zuen pate Aitz Burua Arraun Taldeak. Hurrengo urtetan hainbat estropada jokatu zituen baina ez zuen trainerurik atera.
Talde haren oroimenez 2022an beteranoen trainerua ateratzea erabaki zuten astrabuduarrek eta Aizburua Beteranoen Arraunketa Kluba sortu zuten. 2023an ABE Ligarako estropada bat antoatu zuen.
Ianire de Andres
TIPI kooperatiban ere aritzen da, komunitateetarako hirigintza lantzen, bertan bizi diren pertsonentzako hiri-inguruak hobetzearren; adibidez, artikulu hauetan idatzi du gai horri buruz:
Hezkuntza eta espazioari buruzko zenbait jardunalditan ere parte hartu izan du, Iruñean, esaterako, 2018an Ula Iruretagoienarekin eta 2019an.
Jaroměřice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1392 urtean egin zen.
Jaroměřice nad Rokytnou
Jaroměřice nad Rokytnou Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 4.175 biztanle ditu eta 51,36 kilometro koadroko azalera. Třebíčeko barrutian dago.
Eskalada
Materiala
Mosketoi ak:
Alexis Carrel
Alexis Carrel (Sainte-Foy-lès-Lyon, Frantzia, 1873ko ekainaren 28a - Paris, Frantzia, 1944ko azaroaren 5a) frantses kirurgialari eta fisiologoa izan zen.
Biografia
Ikerlan ugari egin zuen odol hodietako josturen, aldaketen eta ehun bizien inguruan. Metodo bat asmatu zuen gerran egiten ziren zauriak sendatzeko (Dakin-Carrel metodoa). Medikuntzako Nobel saria jaso zuen 1912. urtean. L´Homme, cet inconnu (1936, Gizona, ezezagun hori) liburua idatzi zuen.
Eskalada
Materiala
Materiala  eskaladako modalitatearen araberako izango da. Kirol-eskaladaren kasuan, beharrezkoak dira: arnesa, eskalatzeko zapatak (katu-oinak), mosketoiak, zinta espresak edo eraztunak, frenatzeko sistemak edo seguruak (ATC, grigri, rebertsoa, etab.), soka dinamikoa…  Baita, garrantzitsua da  eskalatzaile askok ahazten duten kaskoa.
Eskalada artifizialerako eta/edo barneko eskaladarako edo eskalada klasikorako, gainera, hainbat material behar dira, besteak beste, fisureroak, enpotradoreak, stopperak, friend-ak eta abar. ), igo nahi den ibilbidearen arabera erabiliko direnak.
Baita, eskalatzaile gehienek izerdiaren kontrako magnesioa erabiltzen dute, baina leku babestu batzuetan (parke naturalak, etab.) debekatzen hasi dira,  arroka aldi baterako zikintzen dutelako.
Eskalatzean, babeserako elementuak baliatzen dira, esaterako: arnesa, zinta espresak, mosketoiak (normalak edo segurtasunekoak), soka-dinamikoa, katu-oinak, zinta luzea, grigri-a, kaskoa…
Azken finean, oso garrantzitsua da material egokia eramatea eskalada mota bakoitzerako, harri-mota, eskolaren graduazioa edo zailtasun maila, ainguraketen egoera, oxidazio maila, kontutan izaten delarik. Gomendagarria da beti aurre-ikusitakoa baino pixka bat material gehiago eramatea, istripuak ekidite aldera.
Barneko eskaladarako berriz, hots, eskalada-murru edo murru-artifizialetarako, arnesa, soka, katu hankak, zinta espresak, frenatzeko dispositiboa (ahal dela automatikoa edo erdiautomatikoa, gri-gri motakoa, etab.), besterik ez dugu beharko.
Ainguraketa finkoa k dituzten bideetan kirol-eskalada egiteko, askoz gehiago beharko dugu: kabo bat erabiltzen da autoseguro gisa bileretan erabiltzeko, eta eskalatzaile askok ahaztu duten zerbait: kaskoa. Eskalada artifizialerako eta/edo eskalada klasikoan, gainera, hainbat material behar dira (fisureroak, friend-ak, enpotragailuak, berunak, etab.), eta asko aldatzen da aukeratutako ibilbidearen arabera (arroka mota, ainguraketetarako kokaleku mota, zonaren etika zehatza, inguruneko arautegia...).
Marietta (Pennsylvania)
Marietta Pennsylvaniako borough bat da. Lancaster konderrian kokatua dago. 2010ean 2,588 biztanle zituen, 1.93 kilometro koadrotan banatuta.
Peromyscus melanophrys
Peromyscus melanophrys Peromyscus generoko animalia da. Karraskarien barruko Neotominae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Niðavellir
Niðavellir ("Zelai Ilunak" antzinako eskandinabieraz, Nidavellir ere idatzia bere ahoskatzeagatik) eskandinaviar mitologian nanoak bizi ziren tokia zen. Mundu bakar bezala tratatu izana eskandinaviar mitologian zalantzazkoa da, Snorri Sturlusonek idatzitako Edda prosaikoaren eskuizkribu batzuetan Svartalfaheimekin lotzen baita, elfo ilunen mundua, eta, aurreko guztiaren arabera, nanoena.
Ogasawara suprefetura
Ogasawara (小笠原支庁) Tokio prefeturako hegoaldean dagoen suprefetura da, Ogasawara uharteetan. 2011ko erroldaren arabera 104'41 km²-tan 2.415 biztanle zeuden.
Geografia
Bonin uharteetako uharte gehienak hartzen ditu Ogasawara suprefeturak. Hiru multzo nagusi bereizten dira:
Historia
1830 arte uhartedia populatu gabe egon zen eta Buninjima (biztanle gabeko uharteak) izena zeukaten eta horregatik ingelesek Bonin izena eman zioten.
2011 urtean UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zituen Ogasawara uharteak.
Liparis gibbus
Liparis gibbus Liparis generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
Picture Rocks (Arizona)
Picture Rocks Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Pima konderrian dago, Arizona estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Monakoren banaketa administratiboa
Monako Europako bigarren printzerririk txikiena eta munduko bigarren estaturik txikiena da, Vatikano Hiriaren atzetik. Estatuak udalerri (commune) bakarra du eta ez dago Monako hiriaren eta estatuaren arteko bereizketa geografikorik. 1911ko konstituzioaren arabera, printzerria hiru udalerritan banatzen zen:
Hiru udalerriek bat egin zuten 1954an, gobernuari "banatu eta konkistatu" leloa egotzi ondoren, eta orduan auzo (quartier) estatusa eman zitzaien.
Gaur egun Monakoko printzerria 10 auzotan banatzen da (bakoitzak bere zenbaki ofiziala du):
Kanpo estekak
Monaco
Ubarroi txiki
Ubarroi txikia (Microcarbo pygmeus) Microcarbo generoko animalia da. Hegaztien barruko Phalacrocoracidae familian sailkatua dago.
Airbus A340
Airbus A340a Airbusek diseinatutako bidaiarientzako hegazkina da. Iritsiera haundikoa da eta lau erreakzio-motorreko hegazkina da. 261 bidaiari eta 380 bidaiari bitartean, 12.400 eta 16.000 kilometro bitartean eraman ditzake.
Amerikako espainiar kolonizazioa
Amerikako espainiar kolonizazioa Espainiar Inperioak mendebaldeko hemisferioan izandako esplorazio, konkista, okupazio eta aginte politikoa izan zen. Espainiar conquistadorrek hasi eta erregeek bidalitako funtzionario eta misiliolariek prozesua sendotu zuten. 1492 eta 1898 artean iraun zuen hedapen kolonial honen helburu nagusiak etekin ekonomikoak ateratzea eta amerindiarren artean kristautasuna zabaltzea ziren.
1492an Kristobal Kolon lehendabizikoz heldu zenetik, Inperioa egungo Erdialdeko Amerikan, Karibeko uharteetan, Mexikon, Ipar Amerikako eskualde askotan eta mendebaldeko Hego Amerikan hedatu zen. XIX. mendearen hasieran, bertoko matxinada iraultzaileek Amerikako espainiar kolonien gehienen independentzia lortu zuten, Kuba eta Puerto Rico izan ezik. Hauek 1898ko Espainiar-amerikar gerraren ondorioz galdu arren, espainiar eragin kulturalak kontinente osoan dirau.
2023ko Paris-Roubaix
2023ko Paris-Roubaix txirrindularitzako lasterketa klasiko honen 120. edizioa izan zen. 2023ko apirilaren 9an egin zuten Compiègne eta Roubaix artean, 256,6 kilometroko ibilbidearekin. Proba UCI World Tour 2023ko egutegiaren barnean zegoen. Mathieu van der Poel ek irabazi zuen, eguraldi onak markatutako edizio hau.
Eunomia familia
Eunomia familia Marte eta Jupiter planeten arteko asteroide gerriko nagusian dagoen asteroide familia bat da. Bere izena greziar mitologiako Eunomia izeneko jainkosagatik jasotzen du. Familia honetako asteroideak S motako asteroideak dira. Asteroide gerrikoko asteroideen %5a familia honetakoak dira.
Familia honetako asteroiderik handiena (eta, beraz, izena ematen diona, 15 Eunomia da. 2000n aurkitu zuen Cassini-Huygens zundak familia honetako asteroiderik txikiena dena, 2685 Masursky izenekoa. Estimatzen denez, 15 Eunomia izeneko asteroideak, familia hau osatzen duten asteroideak sortu zituen gorputzaren masaren %70-75 inguru du.
Familia honetan objektu txiki ugari daude. Objektu txikienetako hauetako asko bigarren talka batzuen, grabitate perturbazioen eta Yarkovsky efektuaren ondorio dira, Eunomia familia, eskala astronomikoan nahiko berriki sortu dela adierazten duena.
Kokapena
Jupiterrekin 3:1 eta 8:3 erresonantzietan kokatua dago Eunomia familia.
Automotores Orletti
Automotores Orletti Kondor operazioan militar kolpistek baliatutako zentro mekaniko bat izan zen, Buenos Aires en. Tokia, Condor operaziorako koordinazio zentro ez ezik, oposizioko pertsonen tortura eta hilketarako zentro garrantzitsu bat bihurtu zen, bertako giza eskubideen elkarteek erakutsi eta hainbat epaiketatan agerian geratu denez.
Torturatu eta desagerrarazi
Lekuaren erabilera hori 1976tik 1983ra izan zen indarrean, eta 200 pertsona tortura zituzten bertan. Hala ere, 1976ko azarotik torturarako erabiltzeari utzi zioten, biktima batek ihes egitea lortu zuenean.
1976an, Argentina n militarrek estatu-kolpea eman bezain laster, toki hau erabiltzen hasi ziren. Victor Visuara k Eduardo Ruffo agenteari agindu zion 'kobazulo' bat aurkitzeko, eta garaje hau ezin egokiagoa zen. Orduan, Argentina, Uruguai, Txile, Bolivia, Paraguai eta Kubako biktimak eramaten hasi ziren, herri haietako torturatzaileen esku uzteko. Guztira, bahitutako 300 pertsona pasa ziren bertatik, horietatik gehienak desagerraraziak. Egun, hildako horien omenezko museo bat da, izuaren ikur bilakatutako sinbolismo handiko tokia.
Epaiketa
Automotores Orlettin gertatutako izugarrikerien epaiketa sonatuena 2011n egin zen, biktimen senitartekoen presentziaz eta giro hunkigarrian gertatu ere. Bertan, Eduardo Cabanillas bizi guztirako kartzela zigorra jaso zuen, hilketengatik kondenatutako bakarra eta Automotores Orlettiko arduradun nagusia. Bere agindupean torturatzaile jardun zuten Honorio Martinez Ruiz, Eduardo Alfredo Ruffo, Raul Guglielminetti eta Anibal Gordon: azkenak izan ezik, hilda baitago, 25 urte banako kartzela zigorra jaso zuten. Maiatzeko Plazako Amek poz handiz hartu zituzten epaiak.
Oroimenerako gune
2003, Argentinako Uruguaiarren Giza Eskubideen Batzordeak legegintzarako kanpaina bat hasi zuen Automotores Orletti dagoen tokia desjabetzeko eta, 2009ko martxoaren 23an, Buenos Airesko udalak tokiaren jabetza eskuratu zuen. 2009an bertan ekin zioten toki hori ikerketarako eta informazioa gorde eta kudeatzeko gune bihurtzeari, baina 2014ko ekainean aurrerapauso bat gehiago eman zuten, eta talde bat bisita gidatuak, tailerrak, eztabaidak eta film-emanaldiak egiten hasi zen. Harrezkero, Oroimenerako Espazio ere bihurtu zen 2015ean, oroimena aldarrikatzeko modu gisa.
Jaroslav
Jaroslav Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 244 biztanle ditu eta 4,93 kilometro koadroko azalera. Pardubiceko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1126 urtean egin zen.
Randolph (Kansas)
Randolph Kansasko hiri bat da. Riley konderrian kokatua dago. 2010ean 163 biztanle zituen, 0.65 kilometro koadrotan banatuta.
Mariblanca Sabas Alomá
Mariblanca Sabas Alomá (Santiago, Kuba, 1901eko otsailaren 10a - ibidem 1983ko uztailaren 19a) feminista, kazetaria eta poeta izan zen. Ekintzaile gisa ere jardun zuen. Karterarik gabeko ministro izan zen Ramón Grau eta Carlos Prioren gobernu kubatarrean. Haren idazkiak emakumearen eskubideen kausari buruzkoak izan ziren, bereziki bozkatzeko eskubideari buruzkoak.
Lehen urteak
Santiagoko aborigena zen. Haren gurasoak Francisco Sabas Castillo eta Belén Alomá Ciados izan ziren. Habanako Unibertsitatean, Columbia Unibertsitatean eta Puerto Ricoko Unibertsitatean ikasi zuen. Grupo Minoristaren kide fundatzailea eta presidente ere izan zen. La Mujer argitaletxeko editorea. Zutabeak idatzi zituen ezkerreko zenbait egunkaritan, hala nola Social eta Carteles izenekoetan. Carteles egunkarirako, homofobiari buruzko zenbait artikulu egin zituen, 1928an; eta, gainera, emakumeen homosexualitateari buruz, lesbianismoa gizarte-eritasun gisa identifikatuz. Bohemia eta Avance-rako ere idatzi zuen (1920-1930 artean), eta Astral aldizkaria sortu zuen (1922). 1923an, poesia arloko urrezko bi domina irabazi zituen, Kubako Santiagoko Lore Jokoetan. 1919an, gurasoen heriotzaren ondoren, Habanara joan zen bizitzera. 1923an, Sabas Alomá Kubako Emakumeen Lehen Kongresu Nazionalean izan zen.
Azken urteak
1924tik 1927ra bitartean hainbat egunkari eta aldizkaritan lan egin ondoren, denbora librea hartu zen bere kazetaritza-karreran, literatura-ikasketak egiteko; Mexikon,  AEB ko Columbia Unibertsitatean eta Puerto Ricoko Unibertsitatean. Habanara itzuli zenean, Carteles egunkarian lan egiteko kontratatu zuten. Haren idazkera burgesiaren (gizarte-elitearen) kritika zen, eta emakume gehienen sufrimendurako ekarpen gisa hartzen zituen. Hala eman zioten epitetoa Feminista Gorria, Carteles eta Bohemian idatzitako idatziengatik, ikuspegi feminista indartsua eta ezkerreko ikuspuntua zituelako. Bere idatzietan, feministen estereotipoen aurka protesta egin zuen, biluztasuna defendatu zuen, elitismoa baztertu zuen, eta maskulinotasunaren eta feminitatearen kategoriak errotik berrikustearen alde agertu zen. 1949. urtean, karterarik gabeko gobernu-ministro izan zen.
Grosmont (Monmouthshire)
Grosmont, 'Y Grysmwnt or Rhosllwyn', Galesko udalerri eta komunitate bat da, Monmouthshire konderrian.
Liparis grebnitzkii
Liparis grebnitzkii Liparis generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
Marion Center (Pennsylvania)
Marion Center Pennsylvaniako borough bat da. Indiana konderrian kokatua dago. 2010ean 451 biztanle zituen, 1.92 kilometro koadrotan banatuta.
Ballinacourty
Ballinacourty, ofizialki Ballynacourty (irlanderaz Baile na Cúirte) Irlandako hegoaldeko Waterfordeko konderrian dagoen kostaldeko baserri giroko eremu bat da, Dungarvan udalerritik hurbil.
Tucson Estates (Arizona)
Tucson Estates Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Pima konderrian dago, Arizona estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Jacinto Romarate
Jacinto Romarate Salamanca (Sodupe, 1775eko otsailaren 12a - Madril, 1836ko abuztuaren 27) bizkaitar militarra izan zen. Argentinako Independentzia Gerran eta Lehen Karlistaldian parte hartu zuen. 1822an Itsas-Armadaren ministroa eta 1834 eta 1835 artean diputatua izan zen.
Plessis-Saint-Benoist
Plessis-Saint-Benoist Frantziako udalerria da, Essonne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Plessis-Saint-Benoist udalerrian erroldatutako biztanleak 307 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 125 etxebizitza zeuden, 115 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 125etxeak ziren. 115 etxebizitza nagusietatik 103 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 101 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Plessis-Saint-Benoist udalerrian 114 unitate fiskal zeuden, 307,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.215 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Plessis-Saint-Benoist udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 728 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Crossodactylus cyclospinus
Crossodactylus cyclospinus Crossodactylus generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylodidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Durin II.a
Durin II.a Tolkienen legendarium ospetsuko pertsonaia bat da. Morian jaio zen Eguzkiaren Lehen Aroan eta bertako erregea izan zen. Khazad-dûm erresuma nanoa oinordetu zuen. Ez da askorik ezagutzen bere erregealdiari buruz, Khazad-dûmeko nanoak Anduin ibaiaren haranetako gizakiekin konfederakuntza batean zeudela zioten adierazpenak dauden arren, non gizakiek janaria ematen zuten nanoen armen truke.
Bermesnil
Bermesnil Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bermesnil udalerrian erroldatutako biztanleak 249 ziren. Familiak 87 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 100 etxebizitza zeuden, 89 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 97 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 89 etxebizitza nagusietatik 64 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 43 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 160 ziren, horien artean 112 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 112 pertsona aktiboetatik 99 lanean zeuden (59 gizon eta 40 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bermesnil udalerrian 93 unitate fiskal zeuden, 252,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.118 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bermesnil udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 267 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jaroslavice
Jaroslavice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.249 biztanle ditu eta 15,78 kilometro koadroko azalera. Znojmoko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1381 urtean egin zen.
Cabrièras d'Avinhon
Cabrièras d'Avinhon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vaucluse departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cabrières-d'Avignon udalerrian erroldatutako biztanleak 1.744 ziren. Familiak 721 ziren, horien artean 200 pertsona bakarrekoak ziren (80 bakarrik bizi ziren gizonak eta 120 bakarrik bizi ziren emakumeak), 233 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 216 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 72 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Palmyra (Utah)
Palmyra Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Utah konderrian dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Cabrièras d'Avinhon
Etxebizitza
2007an 944 etxebizitza zeuden, 733 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 173 bigarren erresidentzia ziren eta 38 hutsik zeuden. 836 etxeak ziren eta 92 apartamentuak ziren. 733 etxebizitza nagusietatik 469 bere jabearen bizilekua ziren, 230 alokairuan okupaturik zeuden eta 34 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 52 etxek bi zituzten, 108 etxek hiru zituzten, 204 etxek lau zituzten eta 358 etxek bost zituzten. 611 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 327 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 367 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.084 ziren, horien artean 766 aktiboak ziren eta 318 inaktiboak ziren. 766 pertsona aktiboetatik 699 lanean zeuden (373 gizon eta 326 emakume) eta 67 langabezian zeuden (24 gizon eta 43 emakume). 318 pertsona inaktiboetatik 122 erretiraturik zeuden, 88 ikasten zeuden eta 108 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cabrières-d'Avignon udalerrian 712 unitate fiskal zeuden, 1.772 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.277,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 179 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 5 janari enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 23 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 21 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 18 higiezinen enpresak ziren, 31 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 52 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 10 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 4 argiketariak, 7 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 9 jatetxeak, 11 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Cabrières-d'Avignon udalerrian 42 nekazaritza-ustiategi zeuden, 357 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Cabrières-d'Avignon udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 771 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oihane Perez
Biografia
Ikus-entzunezko Komunikazioa ikasi zuen EHUn, eta 2003an hasi zen Euskadi Irratian kazetari lanetan. Zortzi urtez Madrilgo berriemailea izan zen. 2020ko irailaren erdialdean ekin zion Mezularia gidatzeari.
Peromyscus melanotis
Peromyscus melanotis Peromyscus generoko animalia da. Karraskarien barruko Neotominae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Los Suaves
"Los Suaves" musika talde galiziarra da, Ourensen eta 1980ean sortutakoa eta rock estilokoa.
"Yosi" Domínguez (ahotsa eta gitarra), Alberto Cereijo (gitarra), Fernando Calvo (gitarra), "Charly" (baxua) eta "Tino" (bateria) taldekideak dira, hasieran Domínguez anaiek taldea sortu bazuten ere (Yosi, Javier eta Charly).
gaztelania erabili izan dute euren ibilbide osoan, eta arrakasta lortu dute Galiziatik kanpo ere. Taldearen omenez, euren hiriko alde zaharrean eta katedralaren ondoan dagoen Praza das Flores enparantzari izena aldatu zioten 2003an, Praza dos Suaves bihurtuz.
Avisa Relation oder Zeitung
Avisa Relation oder Zeitung munduko lehen egunkarietako bat izan zen. Wolfenbüttel-en (Alemania) argitaratu zen 1609an. inprimatzailea / argitaratzailea Lucas Schulte zen. Lehenengo edizioak dio hainbat herrialdetako berriak urte horretako urtarrilaren 15era arte bildu zirela. Uste da data horretan edo gertuko batean inprimatu zela.
Zenbait liburutan Avisa munduko lehen egunkari gisa aipatzen da. 2005. urtea baino lehen eztabaida sortu zen Avisa ala Relation aller Fürnemmen und gedenckwürdigen Historien, Johann Carolus-ek Estrasburgon inprimatutakoa, zein lehenago argitaratua izan zenari buruz. Uste zen biek 1609an hasi zituztela beren argitalpenak. 2005ean aurkitutako froga berriek, ordea, erlazioa 1605 inguruan hasi zela iradokitzen dute. Avisaren azken edizioa 1632ko abenduaren 15ean agertu zen seguruenik.
Bestelako ikuspegia dago, Avisa eta Relation egunkari gisa zentzu formalean hartzen ez dituena. Stanley Morison bezalako historialariek albiste liburuak (astero liburu formatuan argitaratzen direnak) eta geroagoko egunkari handiak bereizten dituzte.
Marion Heights (Pennsylvania)
Marion Heights Pennsylvaniako borough bat da. Northumberland konderrian kokatua dago. 2010ean 611 biztanle zituen, 0.52 kilometro koadrotan banatuta.
Phalacrocorax gaimardi
Phalacrocorax gaimardi Phalacrocorax generoko animalia da. Hegaztien barruko Phalacrocoracidae familian sailkatua dago.
Gwehelog
, Galesko udalerri eta komunitate bat da, Monmouthshire konderrian.
Ōshima suprefetura (Tokio)
Ōshima (大島支庁) Tokio prefeturako hegoaldean dagoen suprefetura da, Izu uharteetan. 2011ko erroldaren arabera 141'82 km²-tan 13.825 biztanle zeuden.
Valencia West (Arizona)
Valencia West Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Pima konderrian dago, Arizona estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Ōshima suprefetura (Tokio)
Geografia
Honako hauek dira uharte nagusiak:
Historia
1926an eratu zen Ōshima suprefetura uharte bakoitzeko gobernuak kandu eta guztiak batzean.
Lacapelle-Viescamp
Lacapelle-Viescamp Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Cantal departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Futuna
Futuna mendebaldeko Polinesian dagoen uhartea da. Futuna bi erresumetan zatituta dago: Alo hego-ekialdean, eta Sigave ipar-mendebaldean. 1961tik Itsasoz haraindiko Frantziaren Wallis eta Futuna lurraldeko partea da.
Lacapelle-Viescamp
Biztanleria
2007an Lacapelle-Viescamp udalerrian erroldatutako biztanleak 448 ziren. Familiak 192 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 80 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Futuna
Kokapena
Ozeano Barean dago, Fiji uharte-estatuaren ipar ekialdean, Tongaren ipar-mendebaldean eta Samoa uharteakren mendebaldean. Alofi uhartearekin, artxipelagoaren hego-ekialdean, Hoorn uharteak izanik.
Lacapelle-Viescamp
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Futuna
Ezaugarriak
Uhartea 46,28 km² ditu. Jatorri bolkanikoa du eta bere puntu garaienena 524 metro ditu, Puke mendia. Bi erresuma ditu: Alo, ekialdean, eta Sigave, mendebaldean. Alofi eta Futuna, beste uharri batzuekin Hoorn uharteak dira.