cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vincent d'Indy
Bizitza
C. Francken ikasle izan zen. Kontrapuntua, harmonia, konposizioa eta organoa landu zituen harekin. Le chant de la cloche (1879-1883, Kanpaiaren kantua) izeneko lanarekin Paris Hiria saria irabazi zuen, eta 1885 inguruan, frantses musika-eskolako kide nagusietakoa zen. 1886ko udan bere lanik adierazgarrienetako bat plazaratu zuen: Symphonie sur un chant montagnard français (Frantziako menditar kantu bati buruzko sinfonia).
Musika sortzeaz gainera, beste alor batzuk ere landu zituen. Piano-jotzailea izan zen, hizlaria, polemista, musikologoa, transkribatzailea, koru- eta orkestra-zuzendaria. 1896an, arrakasta handia izan zuen, ballet baten musika ziren Istar izeneko orkestrarako bariazioekin. 1894an, Schola Cantorum delakoa sortu zuen, eta bera jarri zen zuzendari.
Eucinostomus gula
Eucinostomus gula Eucinostomus generoko animalia da. Arrainen barruko Gerreidae familian sailkatzen da.
Arvidsjaur udalerria
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Turdus albocinctus
Turdus albocinctus Turdus generoko animalia da. Hegaztien barruko Turdidae familian sailkatua dago.
Shunki Takahashi
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Urawa Reds eta Vissel Kobe.
Juan Cruz de Urquiza
Biografia
Argentinako Buenos Airesen jaio zen 1965eko apirilaren 13an. Gauzak ikasi zituen Argentinako Unibertsitate Katolikoan (1983-1985) eta gero Berklee College of Music-en (1991-1993) eta bertan Major of Profesional Music-an lizentziatu zen.
Wilfredo Cardoso, Roberto Fernández, Américo Belloto eta Lou Mucci-rekin tronpeta ikasi zuen, eta harmonia eta inprobisazioa Jerry Bergonzi saxofonista estatubatuarrarekin.
Arnie Lawrence, Paquito D'Rivera, "Chucho" Valdés (Colón Antzokian Buenos Airesko Orkestra Filarmonikoarekin batera), Fred Hersch boskotea, Jhonny Coles, Mike Longo, Marc Copland, Claudio Roditi, Conrad Herwig, Osvaldo Fattoruso musikariekin jo zuen, eta Argentinako jazz musikari garrantzitsuenekin (Luis Salinas, Javier Malosetti, Horacio Larumbe, Jorge Navarro, B. López Furst, R. Fernández, Mono Fontana, etab.).
Beste batzuen artean hauekin grabatu zuen: "The Big Van" eta Guillermo Kleinen "Los Guachos" (Bill McHenry, Chris Cheek, Miguel Zenon, Taylor Haskins, Sandro Tomasi, Ben Monder, Richard Nant, Jeff Ballard eta Fernando Huergo), Conrad Herwig, Quinteto Urbano, Mariano Otero Orquesta, Javier Malosetti eta Arida Conta Taldea, non Tom Harrell, David Kikosky eta Donny McCaslin ere parte hartu zuten.
1994an, jada Argentinan kokatuta, bere taldea sortu zuen Jazz areto garrantzitsuenetan jotzen.
1996ko urtarrilean Bernardo Sasseti piano-jotzaile portugaldarrak gonbidatu zuen "Mundos" proiektuan parte hartzera Jordy Rossi, Perico Sambeat eta Javier Colinarekin batera, Lisboako hirian kontzertua eskainiz eta VERVE diskoetxearentzako grabazioa eginez.
Urte horretan bertan Paquito D'Rivera saxofoi jotzaile kubatarraren boskotean sartu zen, Uruguaiko Punta del Este-n ospatutako Nazioarteko Jazzaldian. 1997an Txilen ospatu zen V. Nazioarteko Jazzaldian parte hartzera gonbidatu zuten eta bertan James Moody, Iván Lins eta beste musikari garrantzitsu batzuekin batera jo zuen.
2007an Chano Dominguez piano-jotzaile espainiar ospetsuaren taldean sartu zen, Mexikon, Espainian eta Frantzian zehar. 2008an Ligia Pirorekin batera "Strange Fruit" orkestra sortu zuen 2010ean argitaratuko den disko lana eginez.
Nafarroa, orain ala inoiz ez
Nafarroa, orain ala inoiz ez, 2016an Berria egunkariko Ion Orzaiz eta Joxerra Senar kazetariek argitaratutako kazetaritza liburu bat da. Liburuak 2015ean Nafarroako Foru Erkidegoan jazotako botere aldaketa aztertzen du, bai eta ordurarte erkidego honetan nagusi zen errejimen politikoaren aginte kudeaketaren kritika zorrotza egin ere.
UPN alderdiak liburuaren hedapena gaizki hartu eta beraren aurkako erasotzat jo zuen. 2018ko apirilaren 18an, UPNren Iruñeko Udal taldearen arabera liburuak "karga politiko erradikala" omen zuen. Gainera, Aranzadi alderdi politikoari era honetako liburuak erosiz liburutegi "populistak eta muturreraino ideologizatuak" eratu nahi izatea ere leporatu zion.
Edorta Murua
Edorta Murua Zenarruzabeitia (Burtzeña, Barakaldo, 1963ko otsailaren 22a) bizkaitar futbolari ohi eta entrenatzailea da, atzelari moduan aritu zena. Andoni Murua anaia zaharra futbolaria ere izan zen.
Biografia
Edorta Athletic Clubeko beheko mailetan hasi zen, 1981-82 denboraldian Bilbao Athleticen (filiala) jokatuz. Hurrengo denboraldian igotzea lortu zuen. 83-84 denboraldian eta Javier Clementeren eskutik lehen taldera igotzea lortu zuen, urte hartako Superkopan debuta egin zuen 0-1 irabaziz. Orduko taldean Andoni Zubizarreta, Manu Sarabia edota Julio Salinas bezalako jokalariak aritzen ziren.
Joachim Wtewael
Joachim Anthoniszoon Wtewael , "Uytewael" gisa ezaguna, (Utrecht, 1566 inguru-Utrecht, 1638ko abuztuaren 1a) manierismoaren margolari nederlandarra izan zen; bere heldutasunean Caravaggioren eraginpean naturalismora zertxobait hurbildu zen.
Biografia
Beira margotuak egiten zituen artisau baten semea, 1566 inguruan jaio zen Utrechten, garai hartan Espainiako Koroaren tutoretzapean zeuden Herbehereetako herrian. Horregatik, Wtewael berdin sartzen da XVI. mendeko Eskola Flandestarrean eta XVII. mende hasierako Holandako Eskolan.
Garai hartan nagusi zen manierismoaren korrontearen ikaspenak jaso zituen, Hendrick Goltzius bere babesle nagusietako bat izanik. Estilo hau italiar jatorrikoa zen, eta Herbehereetan gehienbat zeharkako iturrien bidez ezagutu zen, hala nola Italiako grabatuen bidez eta Bartholomeus Spranger Pragan lan egiten zuen artistaren lanen bidez. Horrek benetako manierismo italiarrarekin alderatuta, estetikoki, kalitate desberdinekoa izatea azaltzen laguntzen du.
1586 inguruan, Wtewael Italiara joan zen, eta Venezian Tintorettoren lana ezagutu behar izan zuen; bi urte geroago Frantziara igaro zen eta 1592an bere lurraldera itzuli zen.
Artistaren ekoizpena, une horretan, manierismo nabarmenekoa da: Parmigianino eta Tintorettoren tankerako irudi luzeak, buru txikiak eta hatz luzeen eskuak keinu amaneratuetan. Kolorea antinaturala, subjektiboa eta apetatsua da, askotariko tonuak ditu, eta pintzelkada metodikoekin aplikatzen da, akabera esmaltatua bilatuz. Wtewael nobleziarako eta bildumagintzarako formatu txikietan espezializatu zen, elizetarako formatu handiak apur bat alde batera utziz. Horren adibide dira Thyssen-Bornemisza Museoko Familia Santua aingeruekin eta santuekin (1606-10 artekoa) eta Louvre museoan dagoen Andromeda eta Perseo (1611). 1606an hamahiru grabatuko sail bat argitaratu zen, Thronum Iustitiae, Wtewaelek diseinatua eta Willem van Swanenburgek egina.
Neurri batean, bere helduaroan, Abraham Bloemaertek bezala, maila txikiagoan bada ere, Wtewael adi egon zitzaion naturalismo tenebristari. Manierismo erradikaletik apur bat urrundu zen eta, Caravaggioren atzetik zihoazen artista gazte batzuei esker, tenebrismo berrira hurbildu zen. Horren adibide da Prado Museoko Artzainen gurtzea (1625), urte asko Rembrandtena zela uste izan zena.
Vinosady
Vinosady Eslovakiako udalerri bat da, Pezinokeko barrutian kokatuta. 5,15 km²ko azalera du eta 1359 biztanle 2017ko datuen arabera.
Bussiére Sent Jòrge
Bussiére Sent Jòrge Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bussière-Saint-Georges udalerrian erroldatutako biztanleak 211 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 207 etxebizitza zeuden, 106 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 70 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 202 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 106 etxebizitza nagusietatik 89 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 75 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 63 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ahaetulla prasina
Ahaetulla prasina Ahaetulla generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Bussiére Sent Jòrge
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 125 ziren, horien artean 74 aktiboak ziren eta 51 inaktiboak ziren. 74 pertsona aktiboetatik 59 lanean zeuden (35 gizon eta 24 emakume) eta 15 langabezian zeuden (9 gizon eta 6 emakume). 51 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bussière-Saint-Georges udalerrian 105 unitate fiskal zeuden, 224 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.134,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak iturgina ziren.
2000. urtean Bussière-Saint-Georges udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.111 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Theclini
Theclini Lycaenidae familiako tximeleta leinu bat da. Theclinae azpifamiliaren barruan dago, baina genero guztiak ez dira leinu batean sartu oraindik. Hori dela eta, hemen azaltzen diren generoak behin-behinekoak dira.
Guitinières
Guitinières Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Guitinières udalerrian erroldatutako biztanleak 409 ziren. Familiak 163 ziren, horien artean 42 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 54 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 54 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 204 etxebizitza zeuden, 173 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 198 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 173 etxebizitza nagusietatik 133 bere jabearen bizilekua ziren, 34 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 16 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 85 etxek bost zituzten. 135 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 78 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 269 ziren, horien artean 197 aktiboak ziren eta 72 inaktiboak ziren. 197 pertsona aktiboetatik 177 lanean zeuden (93 gizon eta 84 emakume) eta 19 langabezian zeuden (8 gizon eta 11 emakume). 72 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Guitinières udalerrian 170 unitate fiskal zeuden, 414,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.718 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 2 iturginak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alistair Mackay
Alistair Forbes Mackay (Argyllshire, Eskozia, 1878ko otsailaren 22a - Ozeano Artikoa, 1914ko otsailean) mediku eta esploratzaile polar eskoziarra izan zen, Hego polo magnetikora iritsi ziren hiru esploratzailetako bat izateagatik —Douglas Mawson eta Edgeworth David irakaslearekin batera— ezaguna.
Biografia
Gordon Highlanders-en 92. erregimentuko Forbes Mackay koronelaren semea, Edinburgon ikasi zuen eta gero Dundee-ra joan zen, non Patrick Geddes eta D'Arcy Wentworth Thompson irakasleekin zoologia eskolak jaso zituen.
Hego Afrikan soldadu eta Robert Baden-Powell-en poliziaren partaide izan ondoren, medikuntzako azken azterketa gainditu zuen zirujau titulua lortzeko.
Ezkongabea izanik, lau urte eman zituen Royal Navyn erretiratu aurretik, eta hogeita bederatzi urte zituela zirujau laguntzaile gisa Ernest Shackleton-ek zuzendutako Nimrod espedizioan sartu zen. Espedizio horretan, Edgeworth David-ekin eta Douglas Mawson-ekin Hegoburura iritsi zen.
1913an Mackay Karluk itsasontzian Vilhjalmur Stefansson-en espedizioan parte hartu zuen, kanadiar gobernuak antolatua Elisabet Erreginaren uharteetako mendebaldeko eskualdea aztertzeko. Robert Bartlett kapitainak zuzendutako Karluk itsasontzia izotzak blokeatu eta gero suntsitu eta hondoratu egin zen izotz blokeen mugimenduen ondorioz, Mackay eta beste hiru tripulatzaile hipotermiaz hil ziren Artikoko Wrangel uhartera edo Herald uhartera iristen saiatu ziren bitartean.
Vernayaz
Vernayaz Suitzako udalerria da. Valais kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Gozogintza
Gozogintza jaki gozoak prestatzen diren jarduera da, bereziki azkenburu edo postre moduan. Pastel, gozoki, izozki eta bestelako jakiak egiten dira gozogintzan, gehienetan irina, azukrea, eztia, arrautza, esnea, gurina edo bestelako gai koipetsu bat, arrautza eta, sarri, txokolatea eta fruitu lehorrak erabiliz. Gozogintza lanbidetzat duten pertsonei gozogile deritze.
Erreferentziak
Carrero Casarrubios Armendariz Sanz, Pilar José Luis. (2017). Elaboraziones de pastelería y repostería en cocina. Paraninfo ISBN 9788497324472.
Kanpo estekak
https://www.gastronomiavasca.net/eu/gastro
Taishi Tsukamoto
Taishi Tsukamoto (塚本 泰史, 1985eko uztailaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Omiya Ardija.
Đồng Hới
Đồng Hới Vietnamgo Quang Binh probintziako hiriburua da. 2006an 103.998 biztanle zituen 155,54 kilometro koadrotan. Hanoitik 500 bat kilometrotara dago eta Ho Chi Minhetik 1.200 kilometrotara iparraldean.
General Motors
General Motors Company, laburtuta General Motors edo GM Ameriketako Estatu Batuetako kotxe enpresa bat da, munduko handiena. Buick, Cadillac, Chevrolet, GMC, Holden, Hummer, Opel, Pontiac, Saturn, Saab Automobile eta Vauxhall Motors kotxe markak egiten dituzte. AC Delco eta Allison Transmisioak ere egiten dituzte. Isuzu, suzuki, Delta kotxeak, Daewoo eta AvtoVAZ enpresetan parte-hartzea ere badu.
1908an sortu zen Flinten, Michigan. Enpresa hazi eta hazi baino ez du egin. Gaur eugn 340.000 langile ditu eta 2001ean 8.500.000 ibilgailu saldu zituen. 2002an munduko ibilgailu guztien %15a saldu zituen.
Westhouse-Marmoutier
Biztanleria
2007an Westhouse-Marmoutier udalerrian erroldatutako biztanleak 250 ziren. Familiak 87 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 88 etxebizitza zeuden, 86 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 2 hutsik zeuden. 85 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 86 etxebizitza nagusietatik 81 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 62 etxek bost zituzten. 65 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 53 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 158 ziren, horien artean 123 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 123 pertsona aktiboetatik 114 lanean zeuden (68 gizon eta 46 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Westhouse-Marmoutier udalerrian 93 unitate fiskal zeuden, 257 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.471 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2000. urtean Westhouse-Marmoutier udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 440 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Villoruebo
Villoruebo Burgosko udalerria da, Sierra de la Demanda eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 59 biztanle zituen.
Arjeplog udalerria
Arjeplog Suediako udalerria da. n kokatua dago. 14494,16 km² ditu eta 2,893 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Prolaktina
Prolaktina (PRL) adenohipofisiko zelula laktotropoek sintetizatu eta jariatzen duten hormona da.
Jariaketaren erregulazioa
Hormona honen jariaketa murrizketa gutxitan gertatzen da, gehikuntza aldiz askotan. Jariaketaren kontrola atzeraelikadura negatiboz gertatzen da eta estres fisiko eta psikologikoak eragin handia dute.
Funtzioa
Prolaktinaren funtzio nagusia bular-guruinen garapena haurdunaldian izaten da, eta esnearen ekoizpena sustatzea erditzearen ondoren
Bryaninops amplus
Bryaninops amplus Bryaninops generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Secret of the Incas
Secret of the Incas (euskaraz Inken Sekretua) 1954ko Jerry Hopper estatubatuar zinema zuzendariaren abenturazko filma bat da.
Askorentzat filma hau gerorra 1980ko hamarkadaren hasieran agertutako Indiana Jones pertsonaia eta bere filmen aurrekaria eta oinarria izan zen, filma honetako protagonista abenturazaleak daramatzan kapela eta jaka, nahi itxura eta izaera zinikoa Indiana Jonesen berdinak baidira.
Ephel Duath
Ephel Duath, Tolkienen legendariumean eta Eraztunen Jauna eleberrian, Mordorren hegoaldeko eta mendebaldeko muga adierazten zuen mendilerro bat zen, 1500 kilometro baino gehiagoko luzera zuena. Mordorren defentsa nagusia ziren perra erako mendi multzoen bi alde hartzen zituen.
Bere izena, sindarinezkoa da eta Itzal Ilunaren Defentsa bezala itzul daiteke. Gizakiek, Itzalaren Mendiak bezala ezagutzen zituzten.
Dirudienez, Ephel Duath mendiak, ia zeharkaezinak ziren, eta bertan, bi sarbide baino ez zeuden: Cirith Gorgor eta Cirith Ungol. Lehenak, Mordorreko beste mendikatea zen Ered Lithui edo Errautsaren Mendietatik banatzen zuen.
Bere ekialdeko magalak, modu malkartsuan erortzen ziren mendi artean sartutako haran batetarantz, Morgai barne mendilerrotik banatzen zuena, eta Cirith Ungoleko dorrearen inguruan, mendiarte hori beheko kateko haran garaietara, eta handik, Sauronen bidetik, Orodruin eta Barad-Dûrrera zeharkatzen zuen harrizko zubi batetarantz jaisten zen. Mendebaldeko magaletan, berriz, altu eta malda handikoak zirenak, baso bat jaisten zen bertatik eta amildegiz jositako gune batekin elkartzen zen; Haradeko Bideak, mendien bidea jarraitzen zuen. Hegoaldeko adarrak, Nurn herrialdea, Harad Hurbiletik eta ondoko Khandetik banatzen zuen.
Zenbait ibaik zuten euren iturburua mendikate honetan, eta, ezagunenetako batzuk, Ilunabarreko Eguzkiaren Leihoko Ibaia, Morgulduin eta Poros ibaia ziren, mendebaldeko magaletan jaiotzen zirenen artean. Hegoaldekoetan, Harnen jaiotzen zen, eta Nurnen Itsasoan itsasoratzen ziren izen gabeko bi ibai jaiotzen ziren iparraldekoetan.
Mordor Lista gór i wzgórz Śródziemia
Siberia Berriko uharteak
Siberia Berriko uharteak (errusieraz: Новосиби́рские острова) iparraldeko Siberiako kostaldearen aurrean kokaturiko uhartedia da, Laptev eta Ekialdeko Siberiako itsasoen artean dagoena Sakhako Errepublikaren iparraldean.
Geografia
Siberia Berriko uharte propioak, edo Anzhu uharteak, 29.000 km² azalera dutenak, honako hauek dira:
Hegoaldean eta Siberia kontinentalatik gertuago Liakhovskie uharteak (6.100 km²) daude:
De Long uharte txikiak (228 km²) Novaya Sibirretik ipar-ekialderantz daudenak:
Klima
Eskualdeko klima artikoa da. Elurrak uhartedia betetzen du urteko bederatzi hilabetetan zehar.
Permafrost oso ohikoa da, uharteetan tundra da nagusi eta laku asko daude.
Historia
Siberia Berriko uharteetako lehenengo berriak Yakov Permiakov kosakoak ekarri zituen XVIII. mendeko hasieran. 1712an, kosakoen konpainia batek, M. Vagin buru zela, Liakhovski Uharte Handia esploratu zuen. XIX. mendeko hasieran, Yakov Sanikov, Matvei Gedenschtrom eta besteek eskualdea esploratu zuten.
1886 eta 1892an, Eduard Von Toll esploratzaile polarrak eskualdea bisitatu zuen.
Vieure
Vieure Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vieure udalerrian erroldatutako biztanleak 250 ziren. Familiak 117 ziren, horien artean 35 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 176 etxebizitza zeuden, 112 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 46 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 169 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 112 etxebizitza nagusietatik 79 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 79 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 137 ziren, horien artean 107 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 107 pertsona aktiboetatik 97 lanean zeuden (57 gizon eta 40 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vieure udalerrian 120 unitate fiskal zeuden, 281 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.241 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra drogeria bat zen.
2000. urtean Vieure udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.020 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
José Monleón
José Monleón Bennácer (Tavernes de la Valldigna, 1927ko urtarrilaren 31-Madril, 2016ko uztailaren 15) idazle, antzerki-zuzendari, argitaratzaile eta kritikari ospetsua izan zen. Primer Acto aldizkariaren sortzailea izan zen, 1957an.
Joane Somarriba
Joane Somarriba Arrola (Gernika, Bizkaia, 1972ko abuztuaren 11 - ) euskal txirrindulari profesional ohia. Emakumezkoen txirrindularitzako zirkuitoetan nabarmendu zen lehen emakume euskalduna. Bi Giro eta hiru Tour irabazi ditu eta 2004 ko Atenasko Olinpiar Joko etan parte hartu zuen.
Bizitza
Bere lorpen nagusien artean hauek: Emakumezkoen Frantziako Tourra irabazten lehenengo euskalduna izan da, eta guztira hiru aldiz lortu du (2000, 2001 eta 2003). Milurteko lehen Frantziako Tourrean, 2001ean, lehen zenbakia zeraman dortsala eraman zuen eta bere ohorean Bilbon hasi zen lehen etapa. Edizio horretan Tourra berriro irabazi zuenean podium-era ikurriñarekin igo zen eta hedabideek hedatu zuten irudia mundu osora zabaldu zen. Gainera, Emakumezkoen Italiako Giroa (1999 eta 2000) eta Munduko Erlojupeko Txapelketa ere bi aldiz eskuratu ditu.
Txirrindulari profesional izandako Ramón González Arrieta izan zuen entrenatzaile baita ezkontidea ere.
2005eko Munduko Txapelketa burutu ondoren (bigarren postuan) txirrindularitza profesionaletik erretiratu zen.
Sariak eta errekonozimenduak
2004ko urriaren 14an "Euskal Herritar Unibertsala" saria jaso zuen Juan Jose Ibarretxe Lehendakariaren eskutik bere arrakastengatik ez ezik, gizonezkoen eta emakumezkoen arteko berdintasuna lortzeko egindakoagatik, baita Euskal Herria ren izen ona zabaltzeagatik ere.
Vérossaz
Vérossaz Suitzako udalerria da. Valais kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Jaime Arrese
Jaime Arrese Arizmendiarrieta (Elgoibar, Gipuzkoa, 1936ko martxoaren 8a - 1980ko urriaren 23a) politikaria izan zen, UCD taldekoa, Elgoibarko alkate eta zinegotzi izan zena. Tiroz erail zuten bere herrian, 44 urte zituela. Jaime Arrese ezkondua zen, eta bi semeren aita, 14 eta 17 urtetakoak.
Eguerdi hartan, egunero bezala betiko tabernan kafea hartzen ari zen, lanera itzuli aurretik. 14:30 inguruan gizon bat tabernan sartu zen, eta atzetik buruan tiro egin zion. Jaime lurrera erori eta bertan hil zen. Komando Autonomo Antikapitalistek beren gain hartu zuten hilketa. Epaiketaren sententziak zehaztu zuen Juan Carlos Arruti Azpitarte izan zela Jaime Arreseren hilketa eragin zuen atentatuaren arduraduna.
Biografia
Jaime Arrese Elgoibarko alkate izan zen 1974. eta 1977. urteen artean, eta aurrez zinegotzi, 1971tik. 1977ko maiatzaren 13an utzi zuen alkate kargua. Horrez gain, Gipuzkoako Batzar Nagusietako hautetsi izan zen. Ikurrina legeztatu zenean, 1975ean, berak ezarri zuen lehenengo aldiz Elgoibarko udaletxean.
Alkate zela, 1976ko maiatzak 26an, Elgoibarko udalean mozioa aurkeztu zuen Espainiako presidenteari zuzenduta, non foru erregimenaren itzulera eskatzen zion. Mozioa aho batez onartu zen, eta gobernuko presidenteari eta erregeari bidali zitzaien.
Jaime Arrese, Arriola y Cía enpresako langile izan zen, administrazio lanak egiten zituelarik. Kirolerako afizioa zuen eta CD Elgoibarko eta Ondarroako Aurrerako atezain izan zen. Elgoibarko Institutuko gurasoen elkarteko lehendakari ere izan zen, eta alkate izan zenean Elgoibarren Batxilergo Institutua ezartzeko lanak egin zituen. Musika asko maite zuen eta Elgoibarko musika banda, txaranga eta gaiteroen alde ere egin zuen.
Patataren historia
Patata gaur egungo hegoaldeko Perun eta Boliviako ipar-ekialdean hezi zen lehenengo aldiz, K. a. 8000 eta 5000 bitartean. Mundu osotik zehar hedatu da, eta herrialde askotako laborantza lokala bihurtu da tuberkulua.
Hego Amerika
Pataten laborantza Hego Amerikan duela 10.000 urte dituela esan daiteke, hala ere, tuberkuluen fosil erregistroak ez dira ondo kontserbatzen eta arazoak daude aurkitzen direnak identifikatzerakoan.
Egiaztatu diren patata tuberkuluen aztarna arkeologikorik zaharrenak Ancón-eko (Peruko erdialdea) kostaldeko guneetan aurkitu dira, K. a. 2500 urtekoak. K. a. 2000ko patatak Huaynuman aurkitu dira, Peruko Casma haranan, eta K. a. 800-500 bitartekoak topatu dira Chiripako Altiplanoan, Titikaka aintziraren ekialdean.
Altiplanoan, patatak Inca Inperioaren, haien aurrekarien eta ondorengo espainiarren oinarrizko energia-iturria ziren. Andeetako Indiarrek era askotan prestatzen zituzten patatak, esate baterako, pure gisa, labean egosita eta gaur egungo europarrek sukaldatzen duten antzeko moduetan. Andeetako biztanleek papas secas izeneko plater bat prestatzen zuten, pataten zuritzea, moztea eta irakitea ekarri zuen prozesuaren aurrekari. Ondoren patata hauek hartzitu egin ziren togosh sortzeko; patatak ehotu mamia lortzeko, uretan jarri eta almidón de papa izeneko almidoi batetik filtratu. Hala ere, Andeetako herrien uzta komertziala chuñoa zen, patata gauen izoztuz eta goizean desizoztu. Prozesu horrek patatak biguntzen zituen. Nekazariek patatei ura ateratzen zioten, tuberkulua askoz txikiagoa eta arinagoa utziz. Sorkuntza hori gisatuetan prestatu zen, eta gisatuen gehigarri gisa bukatu zuen. Chuñoak onura asko ditu. Onurarik nagusiena urteetan zehar kontserbatu daitekeela izoztu gabe da, gosetearen urteentzako edo uzta txarrak zeudenerako. Bigarrenik, elikagai honen bizitza luzeak Inka Ejerzitoak lagundu zituen, bidai luzeetan ondo mantentzen zelako. Espainolek zilarrezko meatzariak (Espainiako gobernuaren aberastasunaren iturri handiena, 16. mendean) elikatu zituzten chuño bitartez.
Patatak aurrekolonbiako mapucheen oinarrizko elikagaia zen, "batez ere hego eta kostako [mapuche] lurraldeetan, non artoak ez zuen heldutasuna lortzen".
Europa
Andeetatik Espainiari itzuli ziren marinelek zilarra eramateaz gain, artoa eta patatak eraman zituzten bidaian bertan jateko. Historialariek hausnartu dute soberan geratu ziren tuberkuluak (eta artoa) lurrera eraman zirela eta landatu zirela: "Uste dugu patata 16. mendearen bukaera baino urte batzuk lehenago ailegatu zela, bi sarrera iturri ezberdinetatik: lehenengoa, logikoena, Espainian 1570a inguru, eta bigarren sarrera Britainiar uharteetatik, 1588 eta 1593 artean... pataten bidaien aztarnak topatu ditugu Kanaria uharteetatik Anberesera 1567. urtean... esan dezakegu patata bertara sartu zela [Kanaria uharteak] Hego Amerikatik 1562 bitartean... idatzita dagoen patataren lehenengo aipamena entrega ordainagiri bat da, 1567ko azaroaren 28tzat jotzen dena, Las Palmasetik (Gran Kanaria) Anberesera."
Africa
Orokorrean, Afrikan kolonoek patatak sartu zituztela uste da, barazkiak bezala kontsumitu zituztenak oinarrizko almidoia ordez. 1567ko bidalketa erregistroek erakusten dute Erdialdeko Amerika eta Hegoaldeko Amerikaz aparte Kanariar Uharteak izan zirela patatak ekoiztu ziren lehenengo lurraldea. Gainontzeko kontinenteetan bezala, Afrikako nekazariek uste zuten posoitsuak zirela. Kolonoek kostu baxuko elikagai gisa saldu zuten tuberkulua, beraz, dominazio sinboloa bihurtu zen. Antzinako Afrikako europar kolonietan, patatak oso gutxitan kontsumitzen ziren, baina produkzioaren hazkundeek oinarrizko elikagai bihurtu zuten leku askotan. Gerra garaietan patatak ospetsuak izan ziren, lur azpian gorde ahal zirelako. XX. mendearen erdialdean uzta gisa finkatu zen patata kontinentean zehar eta gaur egun barazki laborantza bihurtu da.
Ruandako eskualderik altuenetan, patatak oinarrizko elikagai berri bihurtu dira. 1944ko Ruandako genozidioa aurretik, kontsumoa urtean 153 eta 200 kg bitartekoa zen, Mendebaldeko Europako edozein herrialdeetakoa baino handiagoa. Berriki nekazariek patata uzta komertzial gisa garatu dute Ugandako langile migratzaileek sartutako motengatik eta Keniatik sartutakoengatik.
Asia
Boomgaard-ek (2003) Indonesia kolonizazio osoan zehar aztertzen ditu erro eta tuberkulu laborantzak garai kolonial bitartean. Kronologia aztertzeaz gain, atzerriko laborantzen adopzio progresiboa ere aztertzen du: batata, patata irlandarra, bengkuang (yam babarrunak) eta manioka.
Ipar Amerika
= Erreferentziak =
Pimenteiras
Pimenteiras Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Alinea
Alinea Scincidae familiaren barruan sailkatutako narrasti genero bat da.
Iparraldeko Matabeleland
Iparraldeko Matabeleland Zimbabweko mendebaldeko probintzia bat da. Ekialde eta iparraldean Midlands eta Mendebaldeko Mashonaland probintziekin mugatzen du, eta Hegoaldeko Matabeleland eta Bulawayo hiriarekin hegoaldera. Iparraldeko muga Zambezi ibaiak finkatzen du, eta mendebaldeko muga berriz Botswanaak. 75.025 km² azalera dauka eta 700.000 (2002ko datuak) pertsona bizi dira bertan. Lupane da probintziako hiriburua. Hwange eta Victoria Falls dira probintzia honetako herri bakarrak.
Iparraldeko Matabeleland probintzia Matabeleland, Iparraldeko Matabeleland eta Hegoaldeko Matabeleland-etan banatu zenean sortu zen, 1974ean. 1997an probintziak beste aldaketa bat jasan zuen bere hiriburua (Bulawayo) probintziatik atera zenean.
Barrutiak
Iparraldeko Matabeleland 7 barrutitan banatzen da:
Viloria de Rioja
Viloria de Rioja Burgosko udalerria da, Montes de Oca eskualdean dagoena.
Sceloporus arenicolus
Sceloporus arenicolus Sceloporus generoko animalia da. Narrastien barruko Phrynosomatidae familian sailkatuta dago.
Jokkmokk udalerria
Jokkmokk Suediako udalerria da. n kokatua dago. 19334,4 km² ditu eta 5,055 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sertão (Rio Grande do Sul)
Sertão Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Saint-Jean-sur-Erve
Saint-Jean-sur-Erve Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Jean-sur-Erve udalerrian erroldatutako biztanleak 489 ziren. Familiak 184 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 231 etxebizitza zeuden, 190 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 223 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 190 etxebizitza nagusietatik 150 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 57 etxek lau zituzten eta 82 etxek bost zituzten. 123 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 95 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 81 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
The Delta Force (filma)
The Delta Force (euskaraz Delta Indarra) 1986ko Menahem Golan israeldar-estatubatuar zinema zuzendari, ekoizle eta gidoilariak zuzendu, ekoitzi eta idatzitako ekintza film bat da. Chuck Norris, Lee Marvin, Martin Balsam, Joey Bishop, Robert Vaughn, Steve James, Robert Forster, Shelley Winters eta George Kennedy aktoreek antzeztu zuten, gainera, nahiz eta kredituetan ez agertu, Liam Neeson aktoreak ere agerpen bat burutu zuen. Izena Delta Force eliteko estatubatuar eraso talde bereziari zor dio.
Saint-Jean-sur-Erve
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 304 ziren, horien artean 222 aktiboak ziren eta 82 inaktiboak ziren. 222 pertsona aktiboetatik 204 lanean zeuden (116 gizon eta 88 emakume) eta 18 langabezian zeuden (9 gizon eta 9 emakume). 82 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
The Delta Force (filma)
Izandako arrakastari esker, beste bi jarraipen izan zituen: Delta Force 2: The Colombian Connection (1986, "Delta Force 2: Kolonbiar Lotura") eta Delta Force 3: The Killing Game (1991, "Delta Force: Joko Hilgarria").
Saint-Jean-sur-Erve
Diru sarrerak
2009an Saint-Jean-sur-Erve udalerrian 178 unitate fiskal zeuden, 453 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.060 euro zen.
The Delta Force (filma)
Argumentua
"Mundu Berriaren Iraultza" deritzon libandar talde armatu batek New York hiria helmuga duen eta estatubatuar bidaiariak daramatzan American Travelways airelineako Boeing 707 hegazkin bat bahitu eta Beirut hirian lurrartzera derrigortu du. Behin lurrartuta, eliteko estatubatuar soldaduez osatutako Delta Force taldeko kideek bahitutako bidaiariak bizirik askatzeko ardura jasoko dute.
Saint-Jean-sur-Erve
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Saint-Jean-sur-Erve udalerrian 57 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.972 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lombardiarren Erresuma
Lombardiarren Erresuma (regnum Langobardorum), geroago Italia osoko Erresuma (regnum totius Italiae), germaniar jatorrikoak ziren lombardiarrek Goi Erdi Aroan (568-569. urteetan) Italiar penintsulan sortutako erresuma bat izan zen. Erregea maila goreneko aristokratak ziren dukeek hautatzen zuten, eta oinordetza bidez luzatzen zen dinastia bat sortzeko ahalegin guztiek huts egin zuten. Erresuma autonomoak ziren hainbat dukerritan zegoen zatituta, eta haiek gastalderri izeneko lurraldetan, gutxi gorabehera hirien mailakoak zirenak. Erresumaren hiriburua Pavia izan zen.
Vištuk
Vištuk Eslovakiako udalerri bat da, Pezinokeko barrutian kokatuta. 20,04 km²ko azalera du eta 1314 biztanle 2017ko datuen arabera.
Saskia van Uylenburgh
Saskia van Uylenburgh (1612ko abuztuaren 2a - 1642ko ekainaren 14a) Rembrandt van Rijnen margolari nederlandarren emaztea izan zen eta artista handi honen margo eta marrazki askotarako modeloa izan zen.
Bizitza
Leeuwardenen jaioa, Saskia zortzi neba-arreben arteko gazteena izan zen. Bere aita, Rombertus van Uylenburgh, goi-mailako legegizona, hiriko burgumaisua eta Franekerreko Unibertsitatearen sortzaileetako bat izan zen. Umezurtz geratu zen hamabi urterekin, bere ama eta, bost urte geroago, bere aita hil zirenean.
Saskia eta Rembrandt 1634ko ekainaren 22an ezkondu ziren Het Bildt (Friesland) herrian. Saskia herri honetan bizi izan zen, bere ahizpa Hiskje eta bere koinatu Gerard van Looren zainzapean. Saskiak teologia irakatsi zuen Franekerren bere beste koinatu bati, Johannes Maccovius irakasle poloniarrari, lagunduz.
Rembrandtek bere artelanen bidez dirua irabazten hasi zenean, bera eta Saskia Jodenbreestraateko (Amsterdam) etxe nabarmen batera aldatu ziren, 1639an. Hiru seme-alaba jaio eta berehala hil zitzaizkion. 1641ean seme bat izatea lortu zuen, eta Titus van Rijn izena jarri zion. Saskia hurrengo urtean hil zen, seguru asko tuberkulosiagatik, eta Amsterdamen lurperatu zuten.
Kohei Tokita
Kohei Tokita (土岐田 洸平, 1986ko martxoaren 16a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Omiya Ardija eta Oita Trinita.
Masahiko Ichikawa
Masahiko Ichikawa (市川 雅彦, 1985eko irailaren 17a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Omiya Ardija eta Tokyo Verdy.
Écutigny
Écutigny Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Écutigny udalerrian erroldatutako biztanleak 100 ziren. Familiak 38 ziren, horien artean 13 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 47 etxebizitza zeuden, 37 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 44 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 37 etxebizitza nagusietatik 31 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 60 ziren, horien artean 47 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 47 pertsona aktiboetatik 42 lanean zeuden (20 gizon eta 22 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2000. urtean Écutigny udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Hegoaldeko Matabeleland
Hegoaldeko Matabeleland Zimbabweko probintzia bat da. 54.172 km² ditu eta 650.000 biztanle (2002an). Probintziako hiriburua Gwanda da.
Écutigny
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chalais
Chalais honako lekuetako bat izan daiteke:
Hegoaldeko Matabeleland
Hegoaldeko Matabeleland-eko barrutiak
Probintzia 6 barrutitan banatuta dago
Aeneas Mackintosh
Aeneas Lionel Acton Mackintosh (Tirhut, 1879ko uztailaren 1a - Antartika, 1916ko maiatzaren 8a) esploratzaile eta nabigatzaile britainiarra izan zen.
Biografia
Eguraldi baldintza txarrak agortuta, Ross izotz hesia n zeharreko itzulerako bidaia hiltzeko zorian dago. Bere ltaldekideek lagunduta, Victor Hayward-ekin desagertu egin zen Hut Point penintsularen eta Evans lurmuturraren itsasartean, 1916ko maiatzaren 8an.
Schweyen
Schweyen Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Schweyen udalerrian erroldatutako biztanleak 311 ziren. Familiak 126 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 137 etxebizitza zeuden, 128 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 9 hutsik zeuden. 119 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 128 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 72 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 224 ziren, horien artean 166 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 166 pertsona aktiboetatik 138 lanean zeuden (85 gizon eta 53 emakume) eta 29 langabezian zeuden (12 gizon eta 17 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Schweyen udalerrian 131 unitate fiskal zeuden, 334 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.043 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2000. urtean Schweyen udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bryaninops dianneae
Bryaninops dianneae Bryaninops generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Turdus maximus
Turdus maximus Turdus generoko animalia da. Hegaztien barruko Turdidae familian sailkatua dago.
George W. Snedecor
George Waddel Snedecor (Memphis, Tennessee, 1881eko urriaren 20a - Amherst, Massachusetts, 1974ko otsailaren 15a) estatubatuar estatistikari bat izan zen, nabarmena bariantza analisian eta saiakuntza diseinuan egin zituen ekarpenengatik. Bere lanik ezagunena Statistical Methods Applied to Experiemtns in Agriculture and Biology izan zen, estatistikari eta ikertzaileen artean oso ezaguna dena. Iowako unibertsitatean urte askotan lan egin zuen irakasle moduan eta bertako estatistika-ikerketa zentro bateko zuzendari moduan, harik eta 1958 urtean erretiroa hartu zuenera arte. Gertrude Cox estatistikaria izan zuen ikasle.
María Obelleiro
María Obelleiro Hermida (Arcade, Soutomaior, Galizia, 1985eko apirilaren 4a ) galiziar kazetaria da. Sermos Galiza desagertutako astekariaren zuzendaria 2017tik 2020ra bitartean izandakoa, 2020ko urtarriletik Nós Diario egunkariko zuzendaria da.
Kazetaritzan lizentziaduna da Santiago de Compostelako Unibertsitatean, ikus-entzunezko kazetaritzan espezializatuz. Bartzelonako Unibertsitatean Protokolo masterra eta Derrigorrezko Bigarren Hezkuntzako eta Batxilergoko, Lanbide Heziketako eta Hizkuntza Irakaskuntza masterra ikasi zuen.
Genero-berdintasunean aditua da.
2016-2017ko Johán Carballeira kazetaritza saria irabazi zuen O aparheit sanitario na Galiza (euskaraz: Osasun-aparheita Galizian) izenburuko erreportajeagatik.
Igandero zutabe bat idazten du berria egunkarian Vicent Partal eta Martxelo Otamendirekin Zuzendarien Galeusca atalean. Hiru zutabe horiek Vilaweb-en eta Nos Diario-n ere argitaratzen dira, katalanez (Galeusca de directors) eta galizieraz, hurrenez hurren.