cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Haga jauregia
Haga Parkea
Eremu natural zabala da eta bertan Haga jauregiaz gain Gustavo III.aren pabiloia eta Echo Temple ere badaude. Hainbat aintzira, basoak eta lorategiak ere baditu.
Belegost
Belegost (elfoerazko Hiri Handia) Tolkienen hil ondorengo lana den Silmarillion laneen, Ered Luinen ekialdeko zatian aurkitzen diren nanoen bi hirietako bat da, Dolmed mendiaren iparraldean, Beleriand eta Eriadorren arteko mugan, Eguzkiaren Lehen Aroa baino lehenago eraikia.
Hasieratik Doriatheko Elfoen aliatu tradizionalak dira, hauek, nanoak, etxalde hauetatik gertu aurkitu zituztelarik lehen aldiz. Euren bizilagunak, Nogrodeko nanoek, Lehen Aroan Doriath erasotzea erabaki zutenean, Belegostekoek, arrakastarik gabe, halakorik ez egiteko esan zieten.
Bere garaiko beste nano askok bezala, Nirnaeth Arnoediad guduan ere parte hartu zuten, non euren erregea zen Azaghâlek, Glaurung herensugea ihesean jarri zuen, herensuge guztien bat-bateko erretira eraginez, baina bere bizitzaren truke. Horrek, Belegosteko nanoak, gudutik, triste baina garaile erretiratzea eragin zuen, etsai bakar batek ere geldiarazi ez zuen hil martxa motel batean.
Haserrearen Gerra eta Beleriand urpean hartua izan ondoren, Belegosteko nano asko, Nogrodekoekin batera, ekialderantz joan ziren, Moriakoekin edo beste toki batzuetakoekin elkartuz. Belegost, oso kaltetua geratu zen halako urte nahaspilatsuen ondorioz, baina, hori gora-behera, litekeena da bertan, oraindik, nano talde bat geratu izana Eguzkiaren Bigarren Aroa eta Eguzkiaren Hirugarren Aroan, bere garairik oparoenean egon zena baino txikiagoa izango zen arren.
Zembla Berria
Zembla Berria (Новая Земля, Lur Berria) Ozeano Artikoan dauden bi uharte k (Ipar uhartea eta Hego uhartea) osaturiko errusiar uhartedia da. 90.650 km²-ko azalera du.
Monte Polizzo
Monte Polizzoko gune arkeologikoa Salemi hiritik ipar-mendebalderantz 6 kilometrora dago, Siziliako Trapaniko probintzian, Italian. Eraikita zegoen defendagarria zen muino baten gainean eta handik, Siziliako mendebaldeko eskualde zabala ikusgai zegoen. Tokia, gailur talde batekin konektaturik zegoen, hauetariko garaienak 725,9 metroko altuera zuen. Kokalekua K.a. IX.-IV menden artekoa da.
Zembla Berria
Geografia
Uhartediak Europako iparraldeko muga Ozeano Artikoan osatzen du. Era berean, Barentseko itsasoaren ekialdeko muga eta Karako itsasoaren mendebaldekoa da.
Sandro Botticelli
Alessandro di Mariano di Vanni Filipepi, Sandro Botticelli izenaz ezaguna (Florentzia, Florentziako Errepublika, 1445eko martxoaren 1a – Florentzia, Florentziako Errepublika, 1510eko maiatzaren 17a) Pizkundeko Quattrocentoko italiar margolaria izan zen, Florentziako eskolakoa.
Monte Polizzo
Monte Polizzoko proiektua nazioarteko ikerle talde batek osatu zuen, elimotar kulturan interesaturik zegoena, Burdin Aroko jatorritik kokalekua desagertu arte. Talde honen beste helburu bat zen Siziliako helenizazio prozesua eta, aro arkaikoan, greziarren eta kartagotarren bizilekuen eragina Siziliako mendebaldean.
Zembla Berria
Geografia
Uhartediak bi uharte nagusi (Ipar uhartea eta Hego uhartea) eta zenbait uharte txiki ditu; guztira, 90.650 km² zabal eta 900 km luze da. Haren iparraldeko muturra Zirkulu Polar Artikotik 470 kilometrora dago.
Sandro Botticelli
Nahiz eta haren ospea XIX. mendearen amaierara arte ez berreskuratu, gaur egun, bestek beste Udaberria edo Venusen jaiotza margolanei esker, haren marraren dohaina goraipatzen da: haren lanak Florentziako artelanen artean ezagunenetakoak dira.
Monte Polizzo
Historia
K.o. 1970ean, Vincenzo Tusak indusketa-kanpaina bat eratu zuen Siziliako mendebaldean, Monte Polizzokoa barne. Zabaldutako zangetan, Burdin Aroko aztarnak agertu ziren, K.a. VI. mendeko greziar buztingintzarekin erlazionatutakoak.
Sandro Botticelli
Bizitza eta obra
Florentzian lan egin zuen beti, Erromara egindako bidaia batean izan ezik; bidaia hartan "Moisesen bistona" margotu zuen Kapera Sixtinoan, bere garaiko maisu famatuenekin batera.
Saltsa berde
Saltsa berde munduko zenbait sulkadaritzen saltsa da, Europan belarrekin eta Amerikan tomate berdearekin egiten dutena.
Hona hemen saltsa berde ezagunenak:
Monte Polizzo
Historia
1996an, Vincenzo Tusaren semea, Sebastianok, elimoak hobeto ulertzeko, beste proiektu bat antolatu zuen, Monte Polizzo gunea izanik. Bi urte beranduago, siziliar-eskandinaviar proiektua hasi zen, Sebastiano Tusak eta Kristian Kristiansenek zuzenduta. 1998tik 2001 arte, Oslo unibertsitateko Christopher Prescottek I. etxeko indusketak (K.a. 550-525) zuzendu zituen baita beste batzuk ere, hala nola, hiriko zabortegia eta akropoliarenak, iparraldeko magalean.
Christian Mühlenbockek eta Kristian Kristiansenek, 2002an, indusketak mendebaldera zabaldu zituzten. Toki berrian zenbait etxadi agertu zen, K.a. VI. mendearen erdikoa. Indusketak 2006an amaitu ziren, baina emaitzak azkar agertuko dira bi liburukietan.
Michael Kolbek, 1998an burututako beste ikerketa arkeologikoetan Kobre Arotik eta Erdi Aroa bitarteko kokaleku aberats bat aurkitu zuen, hauetariko leku asko etengabe erabili zirenak. Kolbek indusketak egin zituen Salemiren inguruan ere eta hango aurkikuntzek adierazten dute K.a. IV.-III. mendean kokaleku bat zegoela, agian antzinako elimotar Halyciae hiria zen.
Stanford unibertsitatea Monte Polizzoko proiektuari gehitu zen 1999an, ikasle talde batekin, Michael Shanksek and Emma Blakek zuzenduta, 1998tiko aztarnak analizatzeko. 2000. urtean, Ian Morris irakaslea hasi zen akropolia induskatzen mundu osotik etorritako ikasleekin. 2002an, indusketa hauek izan ziren mendebaldeko Mediterraneoaren arkeologia-proiekturik handiena. Akropoliko indusketak 2006an bukatu ziren, nahiz eta aztarnen analisiak jarraitu. Ikertutakoaren behin-behineko txostenak ingelesez argitaratu dira Memoirs of the American Academy in Rome eta italieraz, Sicilia Archaeologica aldizkarietan.
Sandro Botticelli
Bizitza eta obra
Botticellik harreman estua izan zuen Medicitarrekin; Medici zirkulua deitu zuten taldeko margolari gogokoena izan zen, eta Lorentzo Medicirentzat margotu zituen bere lan profano ospetsuenak ("Udaberria", "Venusen jaiotza"). Baina XV. mendearen bukaeran Florentzian gertatu ziren gatazkek biziki asaldatu zuten margolaria. Hala, Lorenzo hil zenean (1492) eta haren seme Piero egotzi (1494), erabat desegin zen Botticelli maisu gogokoentzat hartu zuen mundu hura.
Lehen lanak Fra Filippo Lippiren eraginpean egin zituen: "Madonna Haurrarekin" asko egin zituen, Lippiren ereduari jarraituz. Nolanahi ere, Botticellirenak askoz arinagoak, finagoak eta bigunagoak dira. Ondorengoak dira haren lan nagusiak, "Udaberria" (1478 ing., Uffizi Galeria) eta "Venusen jaiotza" (1484 ing., Uffizi galeria). "Udaberria" margolanean antzinako mitoaren interpretazio guztiz harrigarria egin zuen: mundu klasikoaren ikusmoldeak ez du zerikusirik berrogeita hamar urte lehenago Berpizkundeko gurasoek zutenarekin: haientzat bazen gizadi berri bat, harmoniazko perspektiba batetik ikusia, eta, antzinako eraikinak aztertuz eta neurtuz, haren legeak bilatu nahi zituzten. Botticelliren unibertso klasikoa, aldiz, berriz oroitzapen nostalgikoa da, ihesbide bat. Estilo horrek "Venusen jaiotza" lanarekin jo zuen gorena, ile horailean gauzatzen dena bereziki.
Botticelli ezin zen aurrerago joan, krisian sartzeko arrisku gabe. Eta krisia gertatu egin zen. Izan ere, jende gehienak ez zituen haren obra handiak ulertu. 1494an, Girolamo Savonarola, erlijio erreformaren bultzatzaile sutsua, obra horien kontra predikatzen hasi zen, eta Florentziako hiria gobernatzen zuen zirkuluaren paganismoaren gurtzaren kontra. Botticelli bera Savonarolaren jarraitzaile egin zen, eta bere koadro pagano asko erre zuela esaten da. Azken obrak, "Jaiotza mistikoa" (1501, National Gallery, Londres) eta "Santa Zenobiaren bizitzako eszenak" (1500-05 ing., museo askotan) adibidez, aurrekoekin parekatuta, oso bestelakoak gertatzen dira, kolorearen intentsitate eta gogortasunean eta, orobat, margolanen helburu moralizatzailean.
Botticellik bere garaikideengan izan zuen eragina ez zen bere lanak merezi zuenaren parekoa gertatu. Filippino Lippi ikasle gazteak bakarrik ulertu zuen haren estilo aristokratiko eta zaila. Era berean, XVI. mende hasierako margolariak ez zituen batere erakarri, Leonardo da Vincik, Michelangelo eta Rafaelek Florentzian abiarazitako manera berrietan interesatuta zeudelako.
Medicitarren gizarte minoritarioari lotutako humanismo aristokratikoaren arte figuratiboetako interpretea izan zen Botticelli, Ghirlandaio ren arte burgesari eta Piero di Cosimo ren errealismo fantastikoari kontrajarri zitzaion idealismo poetikoaren aitzindari. Luzaroan ahaztuta egon ondoren, XIX. mendearen amaieran berraurkitu zuten. Orduan, margolari prerrafaelista eta Art Nouveau koengan bereziki, izugarrizko miresmena sortu zuen.
Irudi galeria
irudi gehiago egin zitun hauek ezagunenak dire
Zembla Berria
Geografia
Uhartedia menditsua da oso, izan ere, Uralen jarraipena da.
Historia
Errusiarrek Zembla Berria XI. mendetik ezagutzen dute, Novgorodeko merkatariek bisitatu zutelako. Hala ere, europarrek ez zuten XVI. mende arte uhartedia esploratu: 1553an Hugh Willoughbyk bisitatu zuen eta 1594tik 1597ra bitartean, Willem Barentsek esploratu zuen.
Gerra Hotzaren aldian, SESB ak bere bonba atomikoak probatzeko erabili zuen Zembla Berria.
Demografia
2002ko erroldaren arabera, uhartediak 2.716 biztanle zituen, haietatik 2.622 Belushya Guba hiriburuan. Jatorrizko biztanleak 150 inguru dira, bi herenak nenetsak.
Septmonts
Septmonts Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Arvèiras
Arvèiras Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Septmonts
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 547 ziren. Familiak 201 ziren, horien artean 53 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 38 bakarrik bizi ziren emakumeak), 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 87 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Arvèiras
Biztanleria
2007an Arveyres udalerrian erroldatutako biztanleak 1.848 ziren. Familiak 736 ziren, horien artean 182 pertsona bakarrekoak ziren (66 bakarrik bizi ziren gizonak eta 116 bakarrik bizi ziren emakumeak), 248 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 269 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 37 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Septmonts
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 233 etxebizitza zeuden, 210 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 216 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 210 etxebizitza nagusietatik 153 bere jabearen bizilekua ziren, 55 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 101 etxek bost zituzten. 165 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 75 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 102 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Arvèiras
Etxebizitza
2007an 820 etxebizitza zeuden, 747 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 61 hutsik zeuden. 745 etxeak ziren eta 58 apartamentuak ziren. 747 etxebizitza nagusietatik 545 bere jabearen bizilekua ziren, 170 alokairuan okupaturik zeuden eta 31 doan lagata zeuden; 22 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 112 etxek hiru zituzten, 181 etxek lau zituzten eta 405 etxek bost zituzten. 570 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 302 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 380 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Septmonts
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Arvèiras
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.176 ziren, horien artean 850 aktiboak ziren eta 326 inaktiboak ziren. 850 pertsona aktiboetatik 787 lanean zeuden (420 gizon eta 367 emakume) eta 63 langabezian zeuden (26 gizon eta 37 emakume). 326 pertsona inaktiboetatik 126 erretiraturik zeuden, 94 ikasten zeuden eta 106 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Arveyres udalerrian 737 unitate fiskal zeuden, 1.888 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.699,5 euro zen.
Septmonts
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 353 ziren, horien artean 261 aktiboak ziren eta 92 inaktiboak ziren. 261 pertsona aktiboetatik 244 lanean zeuden (135 gizon eta 109 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 92 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Arvèiras
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 130 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 44 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 14 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Septmonts
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
Bonneuil-en-France
Bonneuil-en-France Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Septmonts
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Arvèiras
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 29 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 5 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 4 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
Bonneuil-en-France
Biztanleria
2007an Bonneuil-en-France udalerrian erroldatutako biztanleak 711 ziren. Familiak 254 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (49 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 49 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 110 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Septmonts
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Arvèiras
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Arveyres udalerrian 42 nekazaritza-ustiategi zeuden, 558 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Arveyres udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 504 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bonneuil-en-France
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Septmonts
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bonneuil-en-France
Etxebizitza
2007an 279 etxebizitza zeuden, 258 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 189 etxeak ziren eta 85 apartamentuak ziren. 258 etxebizitza nagusietatik 165 bere jabearen bizilekua ziren, 75 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 30 etxek gela bat zuten, 30 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 91 etxek bost zituzten. 159 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 111 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 101 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 510 ziren, horien artean 379 aktiboak ziren eta 131 inaktiboak ziren. 379 pertsona aktiboetatik 323 lanean zeuden (180 gizon eta 143 emakume) eta 55 langabezian zeuden (34 gizon eta 21 emakume). 131 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 57 ikasten zeuden eta 48 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bonneuil-en-France udalerrian 245 unitate fiskal zeuden, 682 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.454 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 85 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 16 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 5 zurginak, 1 argiketaria, 4 eraikuntza enpresak, 1 aldi baterako lan enpresa, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.
2000. urtean Bonneuil-en-France udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 164 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lanius collurioides
Lanius collurioides Lanius generoko animalia da. Hegaztien barruko Laniidae familian sailkatua dago.
Gila seminuda
Gila seminuda Gila generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Neuhausen auf den Fildern
Neuhausen auf den Fildern Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mia Sarah
Mia Sarah Gustavo Ronek zuzendutako filma da, Galizian ekoiztu eta 2006ko abenduan estreinatu zena.
Aktoreak
Verónica Sánchez Daniel Guzmán Fernando Fernán Gómez Manuel Lozano Phyllida Law Diana Palazón Manuel Millán Víctor Mosqueira Maria Blanco-Fafian María Blanco Barbara Goenaga (ahotsa) Álvaro Guevara Marta Solaz
Ciutat Meridianako geltokia
Ciutat Meridiana Bartzelonako metroaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Ciutat Meridiana barrutian dago.
Geltokia 2003n inauguratu zen.
Eiji Hirata
Eiji Hirata (平田 英治, 1966ko maiatzaren 16a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima.
Gustavo III.aren pabiloia
Gustavo III.aren pabiloia (Gustav III:s paviljong) Suediako erregeen jauregietako bat da. Solna hirian dago, Stockholm erdigunetik 2 kilometrotara, Haga parkean.
Historia
Louis Masreliez arkitektoak diseinatu eta 1787an Olof Tempelman arkitektuak eraiki zuen Gustavo III.a Suediakoarentzat. 1792ko martxoaren 16an Gustavo III.a Operako maskaradara atera zen eta bertan erahil zuten. 1840 hamarkadan George Theodor Chiewitz arkitektoak birmoldatu egin zuen eta 1937 eta 1946 artean ere berriztatzen lan berriak izan zituen.
Kobrezko dendak
Louis Jean Desprez arkitektoak diseinatu eta eraiki zituen 1787 eta 1790 artean. Turkiarren estilora diseinatu zituen jauregiaren zaintzaileentzak.
Lanius gubernator
Lanius gubernator Lanius generoko animalia da. Hegaztien barruko Laniidae familian sailkatua dago.
Chassenon
Chassenon Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chassenon udalerrian erroldatutako biztanleak 902 ziren. Familiak 391 ziren, horien artean 109 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 69 bakarrik bizi ziren emakumeak), 177 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 101 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 529 etxebizitza zeuden, 398 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 74 hutsik zeuden. 515 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 398 etxebizitza nagusietatik 351 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 15 etxek bi gela zituzten, 65 etxek hiru zituzten, 134 etxek lau zituzten eta 185 etxek bost zituzten. 319 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 174 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 173 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 534 ziren, horien artean 336 aktiboak ziren eta 198 inaktiboak ziren. 336 pertsona aktiboetatik 309 lanean zeuden (188 gizon eta 121 emakume) eta 27 langabezian zeuden (12 gizon eta 15 emakume). 198 pertsona inaktiboetatik 71 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 93 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 10 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 2 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean Chassenon udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.068 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Celon
Celon Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Celon udalerrian erroldatutako biztanleak 384 ziren. Familiak 166 ziren, horien artean 46 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 62 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 46 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 216 etxebizitza zeuden, 169 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 210 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 169 etxebizitza nagusietatik 120 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 5 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 95 etxek bost zituzten. 125 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 69 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 89 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Allobates
Allobates anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Aromobatidae familian sailkatua.
Celon
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 259 ziren, horien artean 195 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 195 pertsona aktiboetatik 171 lanean zeuden (97 gizon eta 74 emakume) eta 25 langabezian zeuden (11 gizon eta 14 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Celon udalerrian 173 unitate fiskal zeuden, 409 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.984 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Celon udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 714 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lide Hernando
Lide Hernando Muñoz (Donostia, Gipuzkoa, 1991) abeslaria eta gitarra-jotzailea da, Liher rock taldeko abeslaria. Emakumezkoek osatutako Ispirit gospel taldean ere badabil.
Avery konderria (Ipar Carolina)
Avery konderria (Avery County) Ipar Carolinako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Newland da. 2010eko zentsuaren arabera 17,797 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Lide Hernando
Ibilbidea
2017an emakumeen ikusgaitasuna sustatzeko sorturiko Euskal Herriko emakume musikarien sarean parte hartzen du. Harago joz, beste sei emakume (Izaro Andres, Eneritz Dueso, Garazi Esnaola, Idoia Hernández, Olatz Salvador, Miren Narbaiza) kiderekin batera Musikari elkarteko zuzendaritzan ere ari da.
Avery konderria (Ipar Carolina)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 17,797 pertsonetatik 16,826 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 797 dira. 706 beltzak edo afroamerikarrak. 66 amerikar natiboak ziren eta 5 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 56 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 19 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 119 pertsonek kokatzen zuten.
Pozuelo del Páramo
Pozuelo del Páramo Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
Zeelanda Berriko Rallya
Zeelanda Berriko Rallya, Rally New Zealand, Argentinan burutzen den Munduko Rally Txapelketako rally lasterketa da. 1969an asortua izan zen.
Pozuelo del Páramo
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 505 biztanle zituen. biztanle zituen.
Basidiokarpo
Basidiokarpoa onddo basidiomikotoen gorputz espora-emailea (esporokarpoa) da. Perretxikoak, esate baterako, onddo mota batzuen basidiokarpoak dira.
Tarkio (Missouri)
Tarkio Missourieko hiri bat da. Atchison konderrian kokatua dago. 2010ean 1,583 biztanle zituen, 3.59 kilometro koadrotan banatuta.
Jose Maria Palacios
Jose Maria Palacios Moraza, pilota arloan Ogeta edota (gaztelaniaz) Ciclón Alavés goitizenez ezaguna, (Gasteiz, Araba, 1935eko irailaren 2a - 2002ko apirilaren 21a) esku huskako pilotaria izan zen, historiako handienetako bat. Ogetari buruz, batez ere, jokatzeko modua, kantxako dotorezia eta erasoko filosofia gogoratzen dira. Abilezia berezia zuen tantoak amaitzeko, eta jokaldi garrantzitsuena gantxoa zuen. Joera aldaketa bat eragin zuen pilota jokoa ulertzeko moduan. Pilotari profesionala izan ondoren, intendente eta material-hautatzaile gisa egin zuen lan. Azkenik, Asegarceko kolaboratzailea zela, Fronton telebista saioko komentarista gonbidatu ibili zen.
Bizitza
Ogeta 1935eko irailaren 2an jaio zen Gasteizko Arana kalean, bere aitak igeltsero lan egiten zuen lekuan. Sei urte zituela, familia Bernedora joan zen, eta han hasi zen lehen pilotakadak ematen pilotalekuan. 13 urterekin zuriz jantzi zen lehen aldiz eta 16 urterekin Espainiako txapelduna izan zen, Burgosen jokatu zen Federazioen Torneoko finalean, Esparza gainditu ondoren. 1952an afizionatu mailako buruz buruko txapeldun gazteena izan zen. Ondoren, hamazazpi urte besterik ez zituela, profesionalismora jauzi egin zuen, orduan "pilotaren historiako kasu bakarra" izan zelarik.
Pilotari profesionala
Enpresarekin sinatu zuen lehen kontratuak 1.200 pezeta ematen zizkion partiduko. Bere kalitate bikainaren eta kantxan egiten zuen ikuskizunaren ondorioz, zazpi hilabetetan 5.000 pezeta kobratu zituen partida bakoitzeko. Hilabeteak joan ziren, eta Ogetaren ospea handitu egin zen. Pilotalekuak bete egin ziren eta, lehen aldiz, emakumeen presentzia nabari zen harmailetan.
Txapelak
1958ko maiatzaren 4an, buruz buruko txapeldun izan zen, eta hurrengo urtean berriz ere. Lehenengoan Arriaran II.aren aurka jokatu zuen, Beotibarren. Ogetak 23 urte zituen eta eroso irabazi zuen finala (22-7). Urtebete geroago, 1959an, Ariño I.aren aurka errepikatu zuen Bergaran, eta (22-13) irabazi zuen. Hilario Azkaratek, 1960an kendu zion hirugarren txapela lortzeko aukera, Eibarko Astelena pilotalekuan jokatutako finalean.
Kirolari eredugarria
Gara hartako helduek jokatzeko moduagatik eta dotoreziagatik gogoratzen zuten, baina garaiko gazteenentzat Jose Mari Palacios, Ogeta, idoloa zen. Are gehiago, eredutzat aurkezten zen gazteentzat, «alkoholaren eta tabakoaren etsai» izateagatik.
“Zikloi” ezizena
Ogetaren erasoko joko ikusgarriak, ahalmen fisikoak, ezohiko indarrak eta gantxoak, harrituta utzi zituen garaiko pilotazaleak. Horrela sortu zen "zikloi" ezizena.
Ibilbide profesionala bukatuta ere, pilotari loturik
Ogetak arrakastaz betetako kirol karrera baten ondoren, intendente eta material hautatzaile lanak egin zituen. Bere pilotaren munduko azken urteetan, berriz, telebistako Fronton saioko esatari gonbidatua izan zen, gaixotasun larri batek 2002an 67 urterekin hil zuen arte. Ogetak azkar irakurtzen zituen partidak, eta berehala ematen zituen bere iruzkinak materialari, pilotalekuari eta pilotarien sasoiari buruz.
Ogeta pilotalekua
Gasteizko pilotaleku nagusia 1979an inauguratu zuten Mendizorrotzeko auzoan, eta omenaldi gisa gasteiztar pilotari handiaren izena darama.
Ama Itsaso
Ama Itsaso euskal mitologiako balizko pertsonaia da, Joseba Aurkenerenaren susmoa oinarri hartuta.
Usteak erdi ustel
Joseba Aurkenerenaren Euskal Sinesmen Zaharrak liburuan "Euskal Kosmogoniaren oinarrizko ikuskera" aurkeztu zuen. Bere ikuspegitik Euskal kosmogonia Ortziaren (osotasuna bere ustetan) barne indar bikoitiak parekatuko lirateke, dualismo baten antzekotasuna izango luken unibertso baten ikuspegi adierazgarria. Bizia eta herioa, Eki/Eguzkiren kontraria Ilazki/Ilargian daukan bezala Amalurren indar aurkaria Ama Itsaso izan beharko luke bere iritzian.
Aurkereneraren susmoa interesgarria bada ere ez du elezaharretan sustatzen duen idatzirik
Zentzuzkoa litzateke dualismoaren ikuspegitik susmo hau aldarrikatzea baina Aurkenerena ez da ohartzen Amalurren indar aurkaria Ortzia dela, bere gain dagoen zeru sabaia.
Hala eta guztiz ere susmotik hipotesi bat atera genezake zeren Ama Itsaso baten sinesmena egon zezakeela kristautasunaren sinkretismoan aurkitu dezakegu. Maria del Mar edo Santa Marina ugari topa ditzakegu Iberiar Penintsulako kostaldeko herrialdeetan (Europakoetan ere).
Venus marina
Adolf Schultenek, XX. Mendearen hasieran, Venus Marina (marinel greko eta erromatarren zaindaria) zaindariari eskainitako tenpluen aztarnak aurkitzeko aukera zegoela espekulatu zuen, gaur egungo itsas adbokazioko elizak eta ermitak dauden tokietan, batez ere gaur egun ospetsuenetan. Santa Marina, Santanderreko Santa Marinaren kasua den bezala, egileak Venus Marina-ren kristautze prozesutzat jotzen baitzuen. Suposizio horren arabera, kanpaina arkeologiko ezberdinak egin zituen Higer lurmuturraren erdialdean dagoen San Telmo ermitaren hondakinak induskatuz, "Venus lurmuturra" bezala identifikatzen baitzuen.
Venus Anadyomene
Greziako mitologiaren arabera, Afrodita (Venus erromatarra) itsasotik emakume heldu gisa jaio zen eta horrek ere bere birjintasuna etengabe berritu zuen. Jainkosaren ilearen motiboa errepikatzen da maiz. Gaia maiz errepikatzen zen Antzinean, laugarren mendeko eskultura irudikapenean, Akitaniako (Louvre) villa galo-erromatarra, antzinako azken garaian motiboaren etengabeko bideragarritasuna erakusten duena.
Apellesen pintura Koseko Asklepioren tenplurako margotu zuten eta handik Augustok Erromara eraman zuen tributuaren ordainetan,eta Zesarren tenpluan ezarri zen. Neronen garaian, margoaren egoera kaskarra zela eta, Doroteo margolariak egindako kopia batekin ordezkatu zuten. Pliniok, Apellesen margolanik onenak zerrendatuta, "Venus bat itsasotik ateratzen zen, Augusto berantiarrak memoria bedeinkatuari eskainia zuen Zesar bere aitaren [adoptatzailea] ermita ," Anadyomene "deitua. Greziar bertsoak beste lan batzuen antzera, denborak konkistatu baina ospe handirik gabea ".
Venus Anadyomeneren irudia Mendebaldeko Europan bizirik iraun zuen irudi bakarretakoa da, itxura klasikotik aldatu gabea, Antzinatetik Goi Erdi Arora arte. Jean Seznec-ek Venusen bi irudi konstelazioen artean XIV. Mendeko Bézers-eko Breviari d'amor Matfre Ermengau-ren eskuizkribu proventzalak erakusten ditu, eta Venus itsasoan biluzik irudikatzen da: "Agian azken mende paganoetako kulturak Proventzan bizirik iraun zuen beste leku batzuetan baino kontserbadurismo apartekoan ".
Isisen ordezkapena
Ekialdeko gurtzak Erromatar Inperioan agertu zirenean, Venus Marina-k atzerapen argia izan zuen Isis jainkosari eta zehazki Isis Pelagiaren aldaerari dagokionez, denbora gutxian erromatar nabigatzaileen bikaintasuneko gurtza bihurtu zelarik. Isis Pelagiaren irudia, oro har, kapa batekin eta sistrumarekin (musika instrumentu bat) irudikatzen zen. Bere irudia itsasertzeko tenpluetan eta itsasontzietan gurtzen zen, non jainkotasun apotropaikotzat jotzen zen. Zailtasun garaian itsasontzian zuen presentzia deitu zenean, bere kapa belaz erabiltzen zuela esaten zen, itsasontziaren agintea hartu eta arriskutik libratuz.
Yasutaka Yoshida
Yasutaka Yoshida (吉田 安孝, 1966ko azaroaren 22a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima.
7 Iris
7 Iris, asteroide gerrikoan aurkitutako 7. asteroidearen izena da. Asteroide gerrikoko asteroiderik handienetako bat da. Kolore oso dizdiratsuko azalera bat du, eta, ziuraski, burdina-nikel metalezko eta burdina eta magnesiozko silikatozko nahasketa batez osatua dago.
Esan bezala, aurkitu zen zazpigarren asteroidea izan zen. 1847ko abuztuak 13an aurkitu zuen John Russell Hind astronomo ingelesak Londrestik. Astronomo honek aurkitu zuen lehen asteroidea izan zen.
Ama Itsaso
Kristautasunaren bilakaera
Kristautasunak, bere sistema teologiko eta mitiko zabalarekin, sinesmen zaharrak desplazatu edo antzinako jainkoen aztarnak gordetzen dituzten adbokazio berrietara aldatu zituen. Baina aldaketa batek itsas munduaren kontzepzioan eragina izango du ordurako egin ez zuen moduan: itsasoa eskaintzekin baretzea komeni zaion jainkoen etxea izatetik, amildegien eta izuaren espazio izatera pasatuko da, judeo-kristautasunak Erdi Aroaren amaiera arte elikatuko duen ideia.
7 Iris
Bere izena, greziar mitologiako Iris izeneko pertsonaiagatik jasotzen du, ostadarraren jainkosa zena.
Ama Itsaso
Heraldikak dioena
Irudi mota hauek naturan ez dauden animalia fantastikoak dira eta mitologia paganoetatik edo poeta eta mestrelen irudimenetik datoz. Horietako bakarra, itsas lamina, itsasoarekin lotura izan dezake. Heraldikan beti aurrealdetik edo profiletik irudikatzen da, emakumearen gorputza eta arrainaren beheko aldea dituela, normalean eskuineko eskuan helduleku obalatua duen ispilua eusten du, ezkerrarekin orrazia iletik pasatzen duen bitartean. Elokuentzia eta sedukzioa sinbolizatzen ditu.
7 Iris
Iris behatu zen izar bat ezkutatzen 1995eko maiatzak 26an eta, ondoren, 1997ko uztailak 25ean. Bi behaketa hauekin, 200 kilometro inguruko diametro bat kalkulatu zitzaion.
Bere espektro ikusgarriaren behaketek, bere propietate mineralogikoengatik, Iris, meteorito kondritoen iturri izan litekeela iradokitzen dute.
Ama Itsaso
Heraldikak dioena
Irudi hau ohikoa da Nafarroako zenbait haranetan, nobleziako biztanle guztien berdintasuna beren etxeetako fatxada nagusian zegoen armarrian itsas lamina janzteko muturreraino iritsi baitzen. Badirudi esklusiboki, hori bai hiru aldiz errepikatuta, 1690az geroztik Idiazabalen eta Itsasondon kokatutako Arraiz-Conderenaren besoetan kokatua, Nafarroako Ultzama ibarreko Arraitzeko Conderena eguzki etxetik zetorrela.
Itsas laminaren izen ezkutua agerian jartzen
Bertizeko armarrian ageri diren bi argizagiak ere badute zer esanik ere, Itun zaharreko bi argizagiak Ilargia eta Eguzkia bahit dira.
Berez hemen dugu irudiaren zentzua argitu dezaken lehenengo aztarna.
Ispilua eta orrazia argizagien sinboloak dira, hau da ilargia ispilua irudikatuko luke eta orrazia berriz eguzkia, antzinako jakinduri baten ezkutuko itsas gizonen leinua, Ilargian islatzen dan argia eguzkiarena dela eta bertan agertzen den itzala lurrak eragiten duela aspalditik zekiten.
Armarriak XV eta XVI. mendeen artean agertu baziren jakinduria hori ez litzake hain harrigarria izango baina antzinagotik ere zekitenaren aztarna badugu ikusgai.
Drumdurno, Neskatxaren harria
Maiden Stone (Neskatxaren harria) inguruko baserriaren ondoren Drumdurno harria izenaz ere ezaguna, Eskoziako Aberdeenshire hiriko Inverurie inguruan dagoen harri piktoa da, ziurrenik IX. Mendekoa.
Izena tokiko kondairatik eratorria da, harrian higaduraren arrastorik nabarmenena biltzen duena: monumentuaren goiko aldera koska triangeluarra.
Elezaharra
Kondairak dioenez, Balquhain Laird-en alabak ezezagun batekin apustua egin zuen, Bennachie gailurrerainoko errepidea eraiki zezakeena baino azkarrago egosi zezakeela. Saria neskatxaren eskua izango litzateke. Hala ere, ezezaguna Deabrua zen eta bidea amaitu eta galdutakoa aldarrikatu zuen. Neskatoa Deabruarengandik ihes egin zuen eta salbatzeko otoitz egin zuen. Kondairak Jainkoak harri bihurtu zuela esanez amaitzen da, baina koska horrek deabruak sorbalda hartu ziola korrika egiten zuen bitartean egin ziola dio.
Ikerlarien esanetan harriko sinboloek piktoen eta kristauen nahasketan oinarrituta, litekeena da harriek piktoengan egindako misiolari bidaietan predikazio gune bat markatzea.
Ezaugarriak eta interpretazio batzuk
Mendebaldeko aldeak gurutze eraztuna du "bi arrain munstro" (izurdeak diruditen bi ureko kelpiak) arteko giza irudiaren azpian. Gurutzearen azpian panel karratu bat dago, erdian zelta motako espiral bat duen diskoa duena, giltza-ereduko eraztun batez inguratua, korapiloen patroiak izkinak betetzen dituena. Alderantzian, lau panel daude itxita: zentauro handi bat oso eguraldi iraunkorreko hiru irudiren azpitik (baliteke zentauroak bi txikiagoekin eta txakurrarekin borrokatzeak); "iltze laukizuzena eta Z barraka" ikurra; Piztiaren pikto ikurra, ispilua eta orrazia. Iparraldeko ertz estuan korapilo eredua dago eta hegoaldeko ertzean teklatu eredua. Iparraldeko ertzaren zati bat falta da eta ereduak asko higatuta daude, batez ere mendebaldeko aurpegian.
Ikerleen esanetan giza irudiak eta "arrain munstroak" Jonasen eta Balearen Bibliako istorioa irudika dezakete, balea bikoiztu egiten baita diseinua simetrikoa izan dadin (?).
Gunea Historic Environment Scotland ardurapean dagoen antzinako monumentu bat da eta une oro irekita dago.
Harri totemiko honi esker ispilua eta orraziaren jakinduria gutxienez IX. mendean ezaguna zela badakigu.
Itsasoa beste munduaren erresuma
Euskal elezaharretan itsasoa pertsonai bat baino eremu bat bezala azaltzen da. Itsasgorrieta munduaren mugaren adierazlea da, Eguzkiak ere ez da heltzen haraino bere amarengana doanean dio elezahar batek.
Sineskeriatzat jotzen du elezahar batek kostaldean ikusten diren olatuen artean Itsas-Jaunaren artaldeek dabiltzala sinesteak, sinesmen hori gure arbasoen artean egon zan lekuko.
Antzinako Euskal sinesmenean ura sakratua bada ere indar baikor eta ezkorrak bateratzen dituen osagaia da. Erdi Arokoa dirudien humoreen sineskerien parekoak ere topa ditzakegu iturrian jasotako uretan gar bat edo gurutzearen sinua egitearen ohiturak agerian usten duten bezala.
Urak ere izaki miragarrien etorbidea da (Basiliskoa, Laminak, Zuzidun Txakurra eta bestelakoak...).
Hemen ikusitakoaren ondoren hipotesia Ama Itsaso Amalur izango litzatekeela da. Lurrazaleko biziaren euskarri dan ama uretan urperatu gabe mantentzeko arrain isatsez horniturik egon beharko lukeela itsas gizonen artean hedatu zen sinesmena.
Ziliziar Ateak
Ziliziar Ateak edo Gülek mendatea (Gülek Boğazı) hego-ekialdeko Turkiako Taurus mendikatetik igarotzen den mendate nagusia dira. Ziliziar Ateek Ziliziako kostaldeko lautadak Anatoliako ordokiarekin lotzen dituzte. Mendatearen hegoaldeko muturra Tarsotik 44 km iparraldera dago. Antzinaroan hamar metro pasatxoko zabalera zuten.
Marmara itsasoaren eta Bagdaden arteko trenbidea eraiki zuten ingeniari alemaniarrek pasabide hori gainditu behar izan zutenean, ez zuten bide zaharra denbora guztian jarraitu, alderik haizetsuena eta maldatsuena saihestuz. Horretarako, trenbide-ingeniaritzaren mirarien artean dauden bidezubiak eta tunelak (hogeita hamazazpi) eraiki behar izan zituzten. Bide estuko linea bat ere eraiki behar izan zuten langileak, ekipamendua eta materiala garraiatzeko. Trenbidea 1918an ireki zuten, baina zerbitzuko trenbideak, bide estukoak, tropa turkiarrak eta gerrako materiala eraman zituen Mesopotamiako frontera Lehen Mundu Gerraren azken hilabeteetan.
Gaur egun, sei erreiko (E-90) autobide handi batek zeharkatzen ditu Ziliziar Ateak. Aurreikusita dago E-90 errepidea Ankara eta hegoaldeko Mediterraneo korridorearen arteko lotunea izatea, eta han O-92 autobidearekin bat egitea, Mersin eta Şanlıurfa artean, Tarsotik gertu. Iparraldean, autobidea Konya probintziaraino amaitzen da.
Unibertsitate-Hiria (Madril)
Unibertsitate-Hiria, gaztelaniaz eta ofizialki Ciudad Universitaria, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, Moncloa-Aravaca barrutian. Hiriko 93. auzoa da.
Musua (Edvard Munchen margolana)
Musua (1897) Edvard Munch norvegiar artista sinbolistaren margolan bat da. Bizitzaren frisoa serieari dagokio, non gizonen eta emakumeen arteko harremanaldiak irudikatzen diren. Musua motibo baten gauzatzea da, Munchek 1888-1889 urteen artean esperimentatu zuena: margolanak bikote bat musuka erakusten du, bien aurpegiek bat egiten dute elkartasunaren irudikapen sinboliko batean. Obra hau 1903an erakutsi zen eta gaur egun Munch Museoan (Oslon) dago ikusgai.
Deskribapena
Musua olioa oihal gainean margotuta dago, eta 81 × 99 cm neurtzen du. Bertan bikote bat irudikatzen da ilunpean, leihotik argi-izpiak sartzen direlarik, nahiz eta gortina batez estalia egon. Figurak besarkatzen diren bitartean, bien aurpegi espresiogabeek bat egiten dute. Roberta Smith kritikariak dioenez, Munchek "pintzelkada luzeak eta modu batean zakarrak" aukeratu zituen, trazu zikinak erabili zituela ematen du, margotuak erabili beharrean.
Artelana, sinplista bada ere, antzekotasun bat du Munchek denboraldi hartan gai beraren inguruan margotutako beste koadro batekin.
Pajeú do Piauí
Pajeú do Piauí Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Musua (Edvard Munchen margolana)
Oinarria
Edvard Munchek (1863-1944) gaixotasunarekin bizi behar izan zuen, buruko gaitza eta familian gertatutako heriotzak eragina izan zuen bere artelanetan; gainera, aita zorrotza eta erlijiosoa zuen oso. Bizitzan zehar, maitasunean zorigaiztokoa izan zen eta osasun ahularen menpe bizi behar izan zuen. Bestalde, tristura eta melankoliak jota gelditu zen. Munch alkoholikoa izan zen. Ez zen sekula ezkondu. Horren guztiaren ondorioz, bere margolanak emozioz beteriko ekoizpen artistikoak dira. "Munchen pertsonaia gehienak", Roberta Smithek adierazten duenez, "Ez daude eroturik, baizik eta paralizatutako sentimendu izugarriek harturik: hala nola atsekabea, inbidia, desira edo etsipenak bezalako kontzeptuek, pertsona askok iskanbilarekin erlazionatu zutelako, baliteke erotismoarengatik, bere estilo latzarengatik edo buruko ezegonkortasunarengatik izatea". Bere margolanek zintzotasun emozionala eta integritatea islatzen dute.
Munchek bikote bat musukatzearen motiboa esperimentatu zuen 1888-1889 urtean, bai pinturan, bai grabatuan egur gainean. Bikotea dagoen lekuan, kontraste bat dago logelaren barruko eta kanpoko munduarekin. Adibidez, kanpoko munduan dardarkariak eta biziak agertzen dira, eta logelaren barruan, aldiz, denboraz kanpokoak; bikotekideek beraien besarkadetan paralizaturik daudelako. Arrazoi horretan, bikotearen aurpegiek bat egiten dutenean, forma abstraktua dirudi, partaidetzaren eta elkartzearen zentzua adierazten duena. Ondorengo bertsioetan motiboa ez zen aurpegiekin bakarrik agertzen, gorputzetan ere agertzen zen. Motiboa Munchen Bizitzaren frisoa seriean kokatzen da, 30 urte baino gehiago eman zuena serie hori osatzeko. Ziklo horrek gizonen eta emakumeen arteko harremanak irudikatzen ditu, eta Maitasuna deitutako gizonen eta emakumeen batailari dagokio. Serieak honako gai hauen inguruko interpretazioak garatzen ditu: erakarpena, gorteatzea, gauzatzea eta etsipena.
Analisia
Arte Garaikidearen Museoaren (MoMa) arabera, Musuaren iluntasun-giroa Munchen anbibalentziaren irudikapena da. 1897ko pinturan, Reinhold Heller arte historialariak esaten du "birtualki ezinezkoa" dela figurak banatzea, bien aurpegiek elkartu eta bat egiten duten horretan. Bere ustez, bi maitaleen irudikapenak elkartasuna sinbolizatzen du, eta, aldi berean, mespretxua: hau da, "gizabanakoaren galtzea, identitate propioaren existentzia galtzea", heriotzari ere erreferentzia eginez.
Stanisław Przybyszewski (1868-1927) egileak aurpegien bat egitea kritikatu zuen "belarri erraldoi baten antza... odolaren estasian gor" aurkitu zuen. August Strindberg (1849-1912) idazleak antzeko iritzia izan zuen, "bi izakien arteko bat egitea" idatzi zuen, txikiena, karpa baten forma duena, handiena irensteko prest dagoela ematen du.
Musua artelanean ikusten den logelak Munchen logelaren antz ikaragarria du, Gaua Saint-Clouden irudikatu bezala, eta hortaz, Ulrich Bischoff arte-kritikariaren ustez, pinturan badira zantzu autobiografikoak.
Tarrants (Missouri)
Tarrants Missourieko herrixka bat da. Pike konderrian kokatua dago. 2010ean 22 biztanle zituen, 0.11 kilometro koadrotan banatuta.
Gnathopogon caerulescens
Gnathopogon caerulescens Gnathopogon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Coregonus gutturosus
Coregonus gutturosus Coregonus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.