cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bernardo Atxaga
Obaba zikloa (1980ko hamarkada)
1980ko hamarkadaren hasieran, Atxagak haur eta gazte literaturari ekin zion. 1983 urtean, Sugeak txoriari begiratzen dionean, 1984an Bi letter jaso nituen oso denbora gutxian eta Bi anai 1985ean. Hiru lan horiek Obaba ziklo delakoaren baitan kokatu dira, 1982an Irun Hiria saria irabazi zuen Camilo Lizardi erretore jaunaren etxean aurkitutako gutunaren azalpena ipuinarekin batera. Obaba zikloa nazioarteko ospea emango zion 1988an plazaratu zuen Obabakoak istorio-bildumarekin gailenduko zen. Obaba zikloaren ezaugarri nabarmenenak animalien presentzia, pentsamendu magikoa eta elementu fantastikoak dira, landako herri txiki batean kokaturik, Atxagaren beraren haurtzaroko Asteasuko herriak eta inguruak inspiratuta. Obaba unibertso oso eta mundu sekretu moduan eratzen da idazlan hauetan, Faulkneren Yoknapatawtan eta Gabriel García Márquezen Macondon bezalaxe, eta antigoaleko geografia eta gizarte bat islatzen du, non naturak eta zibilizazioak talka egiten duten, aurreko aldi abangoardistatik Atxagak atxikitzen duen monismoaren aurkako jarrerarakin jarraituz. Obabakoak lanari dagokionean, berriz, testuartekotasuna da beste ezaugarri nabarmena, literatura unibertsalaren lanei buruzko aipu, itzulpen, perifrasi, laburpen eta imitazioekin. Obaba fikziozko geografia eratzen laguntzen duen beste baliabide bat Obabakoak elkar loturiko ipuin-bilduma moduan eratzea da, modu polifonikoan, euskal literaturan ahozkotasunak izan duen garrantziaren islada moduan interpretatu dena.
Aurreko aldiko abangoardismoa gainditu nahiak ekarri zuen Obaba zikloaren aldi berria, publiko zabalagoa eskuratu eta idazlearen autonomia ekonomikoa ziurtatzearren, aurreko zikloan jorratutako literaturaren autonomia betez. Horretarako, 1980ko hamarkadaren hasieran zabaltzen ari zen haur literatura baliatu zuen hasiera batean Atxagak, Obaba zikloko lehen idazlanekin.
Errealismozko aldia (1990- )
1993 an argitaraturiko Gizona bere bakardadean eleberriarekin Atxagak literaturaren esparru tradizionaletara jotzen du, errealismo psikologikora bereziki, eta joera horri atxikiko zaio ondorengo lanetan ere. Errealismorako itzulera euskal literaturak 1950eko hamarkadaz geroztik literatura tradizionalarekin apurtzeko garatu zuen joera sinboliko eta lirikoari amaiera emateko pauso moduan interpretatu da, Gizona bere bakardadean euskal gatazkaren inguruan girotuz, ikuspuntu pertsonal eta intimista batetik bada ere. Eleberri hori baino lehenago, gazteei begira idatzitako Behi euskaldun baten memoriak eleberrian (1991) errealismorako joera antzematen da dagoeneko. Obabako munduaren zehaztugabetasun geografiko eta kronologikoa albo batera utziz, Atxagak denbora eta leku jakinetan (baserri konkretu batean 1936 urtean) kokatzen du behiak protagonistatzat dituen kontakizun hori, Obaba zikloko elementu zenbait (animalien presentzia, esaterako) lantzen jarraitzen badu ere. Euskal gatazkako problematika lantzen du jarraituko du Zeru horiek lanean (1995), presoen birgizarteratzearen gaia landuz. Obaba aldi honetako Soinujolearen semea (2003) lanaren erreferentzia geografiko bat izango da, baina errealitateak jan duen mundu idiliko galdu moduan, euskal gizarte tradizionalaren desagerpen errealaren erkaketa moduan hain zuzen.
Atxagaren olerkigintza
Olerkigintza ez da Atxaga gehien landu duen generoa; berak adierazi duenez, kosta egiten zaio poesia idaztea. Etiopia (1978) izan zen bere lehen poema lana. Lan horretan, poesia sozialari eta existentzialistari bizkar ematen die, ez baitzuen uste poesia mundua aldatzeko tresna zenik. Bizitzaren patua naturaltasunez onartuz, sentimenduak arrazionalizatuz eta hirugarren pertsonan idatziz eta distantzia atxikiz, sentimentalismorik ez dago bere poemetan, baina aldi berean sufritzen dutenekiko elkartasuna adierazten du horietan. Ondorengo lanetan, berriz, apropos bilatzen zuen distantzia horren aurrean Atxagak ironia samurra darabil. Etiopia lanean nabari den barrokotasunetik urrun, xumetasuna bilatzen du bere azken aldiko poemetan. Horren adibide da Trikuarena poema ospetsua. Oro har, ezaugarri nabarmenena irudien pilaketa da bere obran. Lotura logikoei ihes egin eta iradokizunen bidez helarazi nahi dio irakurleari errealitatearen konplexutasuna. Horretan publizitatearen eta zinemaren eragina ikus daiteke, mezuak metatu eta subliminalki erabiltzen baititu.
Haur eta gazte literatura
Atxagaren hastapenak haur eta gazte literatura Juan Carlos Egillor ilustratzailearen eskutik izan ziren. Berak proposatu zion 1980ko hamarkadaren hasieran haurrentzako liburu bat egitea bion artean. Ilustratzaile horrekin hiru lan egin ondoren, jarraitu egin zuen haur literaturaren bidean, haur eta gazteentzat euskarazko liburuak plazaratzeko beharra zegoen garaia profitatuz eta idazle gisa autonomia ekonomikoa bermatzeko. Haur literaturan eginiko lehen bide zati horretan, Nikolasaren abenturak eta kalenturak (1980), Ramontxu detektibea (1980) eta Chuck Aranberri dentista baten etxean (1982) nabarmendu daitezke. Haur eta gazteentzako ondorengo lanetan, irakurlego helduago batentzako lanak plazaratu zituen, helduen literaturako elementuak barneratuz, hala nola Bi letter jaso nituen oso denbora gutxian eta Bi anai (1985). Obabakoak (1988) famatuaren ondoren geldiune bat izan zuen idazleak arlo horretan, publiko heldu batentzako lan gisa ere har daitekeen Behi euskaldun baten memoriak (1991) lanaren salbuespenarekin. 1995ean Holaxe bizi da Xola saileko lehengo liburua argitaratu zen, 1997an, Euskadi Literatura Saria irabazi zuen Xola eta basurdeak liburuarekin. 1998 urtean argitaratzen hasi zen Bambulo saila. Azkeneko urteetan Xola saileko beste liburu batzuk argitaratu ditu. Haur literatura baino beste lanak nahiago dituela esan du inoiz idazleak, haur literatura literatura moduan eta ez haurrentzako produktu moduan landu behar dela ere adierazi badu ere. Literatura arlo horretan maiz erabili dituen baliabideak eta elementuak esajerazioak, hizkera eta esaldi bereziak izan dira, umorez eta askotan animaliak protagonista izanik. Maisutasunez eraikitako testuotan, fantasia eta errealitatearen arteko mugak apurtu egiten dira eta literatur tradizio unibertsaletik nahiz euskal tradiziotik edaten duten istorioak aurkezten dizkigu.
Natura eta kultura
Atxagak maiz lantzen duen gaietako bat natura eta kultura kontrajartzea da, maiz modu tragikoan ebatzia. Esaterako, Bi anai lanean Daniel mutil atzeratuaren gogo sexual kontrolaezina izango da kultura arauak hautsi, gizartetik baztertu eta azkenean bere anaiarekin batera herritik kanpora ihes egitera bultzatu duena.
Antiheroia
Bere lehenengo idazlanetatik, antiheroiak —pertsonaia patetikoak, patuak kolpatutakoak— ezarri zituen Atxagak narrazioaren bilbean. Pertsonaia horiek galtzaileak izaten dira eta askotan estigma bat dute, hala nola Ziutateaz eleberriko Theo eta Bilintx pertsonaiak edo Bi anai eleberriko Daniel. Egoera horren aurrean eta guztiz aurkako duten ingurune batean (Etiopia lanean basamortu bat eta Ziutateaz lanean, hiri pairaezin batean), pertsonaiek ezintasunez jokatzen dute gainera. Antiheroiaren presentzia horiek Atxagarekin berarekin identifikatzen dira, euskal literatura konprometitu eta militantearen aurka dagoen olerkari eta idazle madarikatu moduan.
Euskal Herritik mundura
Bereziki Obaba zikloko lanak landa munduan kokatu arren, bukolismotik ihes egiten duen idazlea da, partikularra unibertsalera heltzeko erabiliz. Haren hitzetan, "mundua leku guztietan dago eta Euskal Herria ia ez da soilik Euskal Herria, munduak Euskal Herria izena hartzen duen tokia baizik".
Kritikak
Atxagaren figura eta lana literatura kritika eta ikerketarako gaia izan da askoren aldetik. Euskal Herrian, Atxagaren lana aztertu eta modu aktibo batez zabaldu dutenen artean Mari Jose Olaziregi nabaria da, Atxagaren kronista ofiziala bihurtzeraino: haren lana goraipatu du. Jon Kortazar da Atxagaren lana aztertu duen beste kritikarietako bat da. Literatura kritika soziologikoaren ikuspegitik, bere lana aztertu dutenen artean Joseba Gabilondo eta Ur Apalategi daude. Apalategik adierazi du, besteak beste, bere idazle hastapenetan autonomia aldarrikatzen zuen idazlea 1990eko hamarkadatik aurrera merkatuaren morrontzan jausi dela, bereziki bere irakurlegoan nagusitzen ari den espainiar merkatuan.
Mikel Hernández Abaituak, berriz, Atxagak egindako guztia euskara eta euskal literaturarako oso mesedegarri izan dela uste du. Hernández Abaituaren iritziz, Atxagak landutako gaien garrantzia ukatu gabe, garrantzitsuagoa da bera finkatzen ari den literatur hizkuntza: «Atxagak erakutsi digu, Arestik eta Mirandek bezala, baino osokiago, nola probetxa zitezkeen euskal klasikoak eta "ahozko literatur egileak", hala nola gaurko hizkera bizia (bizia den lekuetatik hartuz) goi mailako literatur hizkuntza dotore bat lortzeko. Ez da nahikoa hizkuntza literario batentzat linguistek bakarrik egin dezaten, Idazleek moldatu behar dute izpiritu estetiko batez.»
Literatura kritikaz harago ere, erakunde eta hedabide nagusien aldetik Atxagaren lana goraipatua izan da gehienetan. Salbuespen gisa, Ignacio Echevarría literatura kritikoak 2004ko irailaren 4an El País egunkarian Soinujolearen semea eleberriari egin zion kritika arrunt negatiboa dago, berehala kritikoaren kaleratzea ekarri zuena. Euskal Herrian, kritika negatiboak idazlearen ospeari loturikoak izan dira askotan. Horrela, Pako Aristi idazleak Atxagaren ospeari buruz beste euskal idazleei lekurik ez ziela uzten adierazi zuen, berari buruz antena paraboliko metafora erabiliz. Bere ospea eta irudi publikoa irakurleak liluratu eta bereganatzeko erabili dituela baieztatu zuen Patziku Perurenak.
Politikaren arloan, ezker abertzalearen kritikak jaso ditu. Txillardegirekin eztabaida bizia izan zuen 1985. urtean euskal idazlearen zereginari buruz: Txillardegik aldezten zuen idazleak herriarekiko konpromisoa izan behar lukeela; aitzitik, Atxagak adierazi zuen idazlearen eginkizun nagusia dela alienazioen kontra borrokatzea. 1989an, Obabakoak lanarengatik Espainiako Narratiba Sari Nazionala eman ziotenean, ezker abertzaletik kritikak egin zitzaizkion, sari hori jaso eta onartu zuelako; hamahiru urte geroago, ordea, sektore politiko horretatik Unai Elorriagari ez zioten kritikarik egin, sari bera jaso zuela eta. 2009az geroztik ere Atxagari kritikak egin dizkiote ezker abertzaletik, hala nola Zeru horiek eleberrian euskal presoen birgizarteratzearen gaia landu zuen moduagatik.
Kultura eragina
Ikerketa eta kultura lan ugari egin dira Atxagaren ospearen itzaletik. Atxagak kultura eragin hori onartu du, eta ugari izan dira berak emandako hitzaldiak eta hedabideekin izandako elkarrizketak. 2012 urtean Joxeanjel Arbelaitz zinemagileak Leku hutsak, hitz beteak dokumentala plazaratu zuen, Atxagaren bizitza eta lanari buruz Atxagarekin izandako elkarrizketekin. Euskal pilota: larrua harriaren kontra dokumentalean ere esku hartzea izan zuen, Euskal Hiriaren aldeko aldarrikapena eginez. Zenbait artistekin ekimen eta ikuskizun kulturaletan ere parte hartu du, Euskal Herrian nahiz atzerrian. Horrela, nabarmenak dira Pott Banda literatura taldean (1978-1980) eta Emak Bakia Baita argitaletxean (1992) izandako lankidetzak. Musikari eta abeslariekin ere errezital ugarietan esku hartu du, hala nola Paradisua eta katuak ikuskizunean Jabier Muguruzarekin; eta Mikel Laboarekin eta Ruper Ordorikarekin (Olomouc, Txekia, 2004) egindako kontzertuan. Nabarmena izan da, halaber, ilustratzaile eta margolariekin izan duen harremana, bereziki haurrentzat idatzi dituen liburuetan, hala nola Juan Carlos Egillorrekin. Aldizkari zenbaiten sustatzailea izan da: Pott (1978-80), Garziarena (1992-97), Luxia (1993). 2009az geroztik, Euskaltzaindiak sustatutako Erlea aldizkariaren zuzendaria da. Bestalde, Atxagaren lan batzuen antzerki eta zinema-egokitzapenak eta bere olerkien musikatzeak egin dira.
Alonso Pérez de Guzmán y Osorio
Alonso Pérez de Guzmán y Osorio (?-1365), Sanlucarreko III. Jauna izan zen, Medina-Sidoniako Etxeko noble espainiarra, Juan Alonso Pérez de Guzmán eta honen bigarren emazte izan zen Urraca Osorioren semea eta Juan Alonso Pérez de Guzmán y Osorio, bere oinordekoa eta Nieblako I. kontea izan zenaren anaia.
KwaZulu-Natal
Banaketa administratiboa
KwaZulu-Natal probintzia hamar barruti udalerri eta metropoli udalerri batean (eThekwini) banaturik dago. Barruti udalerriak 43 udalerri lokaletan azpibanaturik daude.
Greer Lankton
Greer Lankton (Flint, 1958ko apirilaren 21a – Chicago, 1996ko azaroaren 18a) artista estatubatuarra izan zen, panpina artistikoak sortzeagatik ezaguna. Panpinak, askotan, lagunen edo ospetsuen arabera modelatzen zituen, eta ingurune prestatu treataletan kokatzen zituen. 1980ko hamarkadako East Villageko New Yorkeko eszena artistikoan funtsezko emakumezkoa izan zen.
Biografia
Greer Lankton Flinten (Michigan) jaio zen, apaiz presbiteriano bat zuelarik aita. Haurtzaroan, "neska itxurako mutiltza" hartzen zutelarik, panpinak sortzen hasi zen. Bullying eta erasoak jasan izan zituen. Panpina-gintza serio hartzen hasi zen 17 urterekin unibertsitatera joan nintzenean".
Lanktonek Chicagoko Arte Institutuan ikasi zuen eta ondoren New Yorkeko Pratt Institutuan. Pertsona trans-genero gisa, izena aldatu zuen 21 urterekin eta generoa berresleitzeko kirurgia izan zuen, Pratten ikasle zela. Lanktonen aitak, bere elizako osasun-aseguruarekin ordaindu ahal izan zuen kirurgia.
Lanktonek elkarrizketetan esan izan du kirurgiak "gorputzetan arreta" jartzera eraman zuela, arterako gai gisa. "Beti ari nintzen gorputzean pentsatzen, eta uste baduzu gorputza oker duzula, horretan pentsatuko duzu beti".
New Yorkeko eszena artistikoan
Generoa eta sexualitatea etengabe agertzen dira dira Lanktonen artegintzan. Bere panpinak "freak" deitu genezakeen gizarte estereotipoetan sailka daitezke, eta Hans Bellmerren lan surrealistekin konparatu izan dituzte, Bellmerrek pieza trukagarriekin osatutako panpina surrealistak egin baitzituen. Lanktonen kopinak, aldi berean dira deserosoak eta glamourrezkoak, kritikarien arabera.
1981ean, Lankton "New York/New Wave" erakusketa aitzindarian egon zen. East Village delakoan, Civilian Warfare aretoan erakutsi zituen bere lanak bakarkako erakusketetan, 1983an, 1984an eta 1985ean. East Villageko bizilagunen artean ia kultuzko estatusa irabazi zuen, eta ospea izan zuten batez ere Einstein's dendan egindako erakustaldi teatralengatik. Lanktonen senarrak, Paul Monroek, zuzentzen zuen boutique hori, Einstein's.
Emozionalki kargaturiko panpinez gain, Lanktonek erretratu-panpinak ere sortu zituen. Besteak beste, 1989ko Diana Vreelanden panpina bat, eta bereziki maite zituen ikono batzuentzat, hala nola Candy Darling, santutegi erako tenpleteak ere egin zituen. Whitneyko Biurteko ospetsuan eta Veneziako Biurtekoan ere erakusketa inportaneak izan zituen 1995ean, non Candy Darlingen bustoak, zirkuko dama lodiak eta zatikaturiko buruak nabarmendu ziren iruditerian.
Lankton drogazaletasunarekin eta anorexiarekin borrokatu zen urte askoan. 1996ko azaroaren 18an, droga gaindosi batek hil zuen Chicagoko bere etxean. Hilabetea zen bere lan handiena amaitu zuela: It's All About Me, Not You, zeina 21, mendean instalazio iraunkor bihurtu den Pittsburgheko Mattress Factory aretoan.
Hil ondorengo errekonozimenduak
Roberta Smith kritikariak honela deskribatu zituen bere lanak New York Times-en: "Ederki josita, arropa bitxiekin, makillajearekin eta orrazkerekin, glamourrezkoak eta barregarriak dira aldi berean, eta Egon Schielek margo zitzakeen pertsonaia espresionistak gogorarazi dizkigute. 1990eko hamarkadako artearen kezka asko aurreikusten ahal ziren lan haietan: gorputza, sexualitatea, moda, txotxongiloekin antzekotasuna, performance gogoa.
Haren lagun mina izan zen Nan Goldin argazkilariak esana: "Greer izan zen folk artearen eta arte eder edo jasoagoen arteko lerroa desegin zuen aitzindarietako bat".
2014ko azaroan, "LOVE ME", Lanktonen lanaren erakusketa garrantzitsu bat egin zen, autorea hil eta urteetara. 90 panpina, dokumentazioa eta elementu miszelanoak bildu ziren New Yorkeko areto batean. Lia Gangitanok antolatu zuen, Greer Lankton Archives Museum-ekin (G.L.A.M.) lankidetzan, zeina Paul Monroe alargunak sortu zuen Lankton hil ondoren.
Bizkaiko historiaren kronologia
Erdi Aroan Bizkaiko jaurerriko historia Iñigo Lopez "Ezquerra" lehen jaunarekin hasten da 1040. urtean.
Aro modernoan, Karlistadak eta Espainiako Gerra Zibila gertaerarik garrantzitsuenetarikoak izan ziren, Euskal Herriko beste toki batzuetan bezala.
Limones de oro
Limones de oro Izaro Andres kantariaren laugarren diska luzea da. Izenak iradokitzen duen bezala Limones en invierno diskoaren jarraipen gisa har daiteke, izan ere aurrez argitaraturiko kantuekin egindako kolaborazioekin osatu den diskoa baita.
Musikariak
Izaroren taldea honako musikari hauek osatzen dute:
Grabaketa
Gaztain Estudioetan grabatu ziren kantak eta egin ziren nahasketak, Zestoan. Lehenengo aldiz ez zuen ingelesezko abestirik sartu diskoan. Hamar abesti gazteleraz kantaturik daude eta sei euskaraz. Bi abesti dira berriak, gainerakoak aurreko diskoetan argitarautikoak dira. "Oso blanco (plata)" abestia izan ezik, beste guztietan Euskal Herriko, estatuko edo nazioarteko kolaborazioa izan zuen.
Kolaborazio batzuekin bideoklipa osatu zuen eta diskoa argitaratu aurretik single gisa kaleratu zituen. Honako hauek izan ziren:
Azala
Petalo hori handiak dituen lore bat agertzen da erdian eta haren atzean limoiondoak limoiez beteta. Argazkiak ispiluarena egiten du ardatz horizontalean.
Eristain
biztanle zituen.
Bertako biztanleak eristaindarrak (hegoaldeko goi-nafarreraz: iristaindarrak) dira.
Izena
Eristain edo Iristain beste hizkuntza batzuetan ere ezagutzen da, hala nola:
Gainera, toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Geografia
Eristain Erdialdea eskualdean dago, Orbaibar ibarrean eta Oloritz udalerrian.
Inguru naturala eta kokapena
Oloritz udalerria Nafarroa erdialdean dago Erriberriko merindadean eta Nafarroako hiriburutik 24 kilometrora.
Klima eta landaredia
Udalerriko baso bakanetan, birlandaturiko pinuak, haritzak eta arteak daude, eta horrez gain, nahiko ondo kontserbatu diren 23 hektarea pago.
Estazio meteorologikoa
Oloritzen ez dago estazio meteorologikorik. Hala ere, Barasoain pareko udalerrian, estazio bat dagoen, itsasoaren mailatik 524 metrora, Nafarroako Gobernuak 1975ean jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
Badirudi 1268ko Rediezmoko Liburuan Solchaga dagoela, baina, gero, beti izan zuen lehentasuna azken leku horrek. Iruñeko katedralak XI. mendearen amaieratik izan zituen ondasunak.
Demografia
biztanle zituen Eristainek.
Garraioa
Nafarroako Hiriarteko Garraioa sareko linea zerbitzua ematen dio kontzeju honi. Herriak autobus geldialdi bakarra du herrian, Tafallarantz.
Saint-Martin-l'Hortier
Biztanleria
2007an Saint-Martin-l'Hortier udalerrian erroldatutako biztanleak 239 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Eristain
Garraioa
Autobus zerbitzuak lan egin dezan, linea eskariaren araberako linea baita, bidaia aurreko eguneko 19:00ak baino lehen erreserbatu behar da.
Saint-Martin-l'Hortier
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Eristain
Euskara
Koldo Zuazok, 2010ean, Oloritz udalerria ez-euskal-eremuan sailkatu zen.
Saint-Martin-l'Hortier
Etxebizitza
2007an 100 etxebizitza zeuden, 90 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 98 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 90 etxebizitza nagusietatik 81 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 53 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 47 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Eristain
Euskara
Nafarroako Gobernuak onartutako Euskararen Foru Legearen arabera, Oloritz eremu ez-euskalduneko udalerria da, eta hori dela eta, hizkuntza ofizial bakarra gaztelania da. 2001eko erroldaren arabera, herritarren %6,10k zekien euskaraz hitz egiten, 2010ean % 6,22k eta 2018n % 9,60k.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Saint-Martin-l'Hortier
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Saint-Martin-l'Hortier udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 486 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Pierre-de-Curtille
Biztanleria
2007an Saint-Pierre-de-Curtille udalerrian erroldatutako biztanleak 424 ziren. Familiak 109 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren gizonak eta 26 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 7 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 177 etxebizitza zeuden, 115 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 52 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 169 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 115 etxebizitza nagusietatik 96 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 109 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 63 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 277 ziren, horien artean 134 aktiboak ziren eta 143 inaktiboak ziren. 134 pertsona aktiboetatik 122 lanean zeuden (73 gizon eta 49 emakume) eta 11 langabezian zeuden (5 gizon eta 6 emakume). 143 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 102 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Pierre-de-Curtille udalerrian 131 unitate fiskal zeuden, 312,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.077 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 2 zurginak, 2 argiketariak eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Saint-Pierre-de-Curtille udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eugene Biscailuz
Eugene Warren Biscailuz edo Eugene W. Biscailuz (1883 – 1969) Los Angeles hiriko euskal jatorriko polizia eta sheriff ezaguna izan zen. California Highway Patrol izeneko polizia gorputza sortu zuen, Los Angeles konderriko sheriff izan zen 26 urtez, 1958.
Biografia
Boyle Heights izeneko komunitatean jaio zen 1883an. Aita Martin Biscailuz baxenabartarra zuen, Kaliforniako euskal komunitateko aitzindarietako bat, abokatu gisa lan egin zuena. Ama, Ida Rose Warren, Kalifornia hegoaldeko misio espainoletako pionero baten ondorengoa zen. Amaren aldetiko aitona, tiroketa batean 1870an hil zen polizia bat izan zen, William Warren.
Eugene Biscailuzek zuzenbide ikasketak egin zituen, eta lehen lanak itsas-merkataritzako bulego batean egin zituen. Zuzenbideaz zekienak lagundu zion polizian karrera egiten.
Zenbait kasu ospetsutan parte hartu zuen. Clara Phillips hiltzaile kondenatuak ihes egin zuenean espetxetik, Hondurasen harrapatu zuten, eta hara joan zen Biscailuz bere emaztearekin (Willette Harrison), pertsonalki iheslaria Los Angelesera ekartzeko. Bidaia haren ondorioz Biscailuzen emaztea Willette gaixotu egin zen, eta bizitza osorako osasun ondorioak izan zituen harrezkero. Haurren bahitzaile eta hiltzaile William Edward Hickmanen kasuan eta atxiloketan ere parte hartu zuen.
1929an errepideetako polizia zaintza berrantolatzeko enkargua jaso zuen Kaliforniako gobenadorearengandik, eta California Highway Patrol (CHP) delakoa sortu zuen. 1932an, Los Angelesko konderriko sheriff hautatu zuten, eta ondoren sei urtez berrautatu ere bai, 1958. urtean erretiroa hartu zuen arte. Erretiroarekin, bizi osorako sheriff postu ohorezkoa eman zioten.
Zinean
2013ko Gangster Squad filmean, bigarren mailako pertsonaietako bat da Biscailuz sheriffa. Filmaren argumentuan Mickey Cohen mafioso gaizkileak erosita duen polizia da sheriffa. Biscailuz bera Cohenen lagun gisa ageri da eszena batzuetan, eta beste batzuetan bere nahiak ez betetzeagatik mesprezatzen duen panpin gisa ageri da. Eugene Biscailuzen biografian ez dago puntu honen egiazkotasunerako zantzurik. Sheriff karguan urte asko zeramatzen filma kokatua dagoen urterako (1949), eta ondoren ere ohorez zerbitzatu zuen. Aldiz, Los Angelesko 1920eko hamarkadako mafioso handienetako baten taldea desegin zuen Biscailuzek, Tony Corneroren taldea.
Charvieu-Chavagneux
Charvieu-Chavagneux Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Charvieu-Chavagneux udalerrian erroldatutako biztanleak 7.733 ziren. Familiak 2.622 ziren, horien artean 478 pertsona bakarrekoak ziren (229 bakarrik bizi ziren gizonak eta 249 bakarrik bizi ziren emakumeak), 727 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 281 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.852 etxebizitza zeuden, 2.705 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 134 hutsik zeuden. 1.856 etxeak ziren eta 987 apartamentuak ziren. 2.705 etxebizitza nagusietatik 1.719 bere jabearen bizilekua ziren, 961 alokairuan okupaturik zeuden eta 25 doan lagata zeuden; 21 etxek gela bat zuten, 184 etxek bi zituzten, 380 etxek hiru zituzten, 829 etxek lau zituzten eta 1.290 etxek bost zituzten. 1.788 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.161 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.255 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 5.109 ziren, horien artean 3.641 aktiboak ziren eta 1.468 inaktiboak ziren. 3.641 pertsona aktiboetatik 3.287 lanean zeuden (1.807 gizon eta 1.480 emakume) eta 354 langabezian zeuden (142 gizon eta 212 emakume). 1.468 pertsona inaktiboetatik 416 erretiraturik zeuden, 475 ikasten zeuden eta 577 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 237 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 6 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 19 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 39 eraikuntza enpresak ziren, 57 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 11 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 9 finantziazio enpresak ziren, 14 higiezinen enpresak ziren, 19 zerbitzu enpresak ziren, 24 administrazio publikoko enpresak ziren eta 18 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 13 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 4 okindegiak, 2 harategiak, 2 liburu dendak, 1 lurrin-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Charvieu-Chavagneux udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 250 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Charvieu-Chavagneux udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 369 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Bazile (Vienne Garaia)
Saint-Bazile Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vienne Garaia departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Bazile udalerrian erroldatutako biztanleak 136 ziren. Familiak 65 ziren, horien artean 19 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 27 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 15 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 109 etxebizitza zeuden, 68 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 105 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 68 etxebizitza nagusietatik 58 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 54 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 81 ziren, horien artean 51 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 51 pertsona aktiboetatik 45 lanean zeuden (27 gizon eta 18 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Bazile udalerrian 64 unitate fiskal zeuden, 140 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.035 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Deportivo Alavés 2015-2016
Entrenatzailea: José Bordalás (2015-Egun)
Hamaikakoak
Hamaikakoetan geheien agertu diren jokalariak.
Kirk Cameron
Kirk Thomas Cameron (1970eko urriaren 12a, Panorama City, Kalifornia) estatubatuar telebista eta zinemako aktore bat da. Mundu mailan nagusiki Growing Pains (1985–92) telesailan Seaver familiako Mike Seaver seme bihurri eta karismatikoa antzezteagatik ezaguna da. 1980ko hamarkadan sekulako ospea izan zuen, batez ere nerabeen artean.
Bestelako antzezpen nagusienen artean honakoak daude: Like Father Like Son (1987) and Listen to Me (1989), Left Behind film saila, Fireproof (2008) eta Saving Christmas (2014).
Arras-sur-Rhône
Arras-sur-Rhône Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Arras-sur-Rhône udalerrian erroldatutako biztanleak 487 ziren. Familiak 178 ziren, horien artean 45 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 26 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 74 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 7 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 217 etxebizitza zeuden, 185 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 197 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 185 etxebizitza nagusietatik 134 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 134 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 70 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 101 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 296 ziren, horien artean 234 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 234 pertsona aktiboetatik 212 lanean zeuden (118 gizon eta 94 emakume) eta 22 langabezian zeuden (8 gizon eta 14 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Arras-sur-Rhône udalerrian 195 unitate fiskal zeuden, 505,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.570 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Arras-sur-Rhône udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 180 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Salburua
Salburua Gasteizko ekialdean XXI. mendearen hasieran eraikitako auzoetako bat da, 2000. urteko Gasteizko Hiri Antolamenduko Plan Nagusian Salburua deitu zen hiri-hedapenaren barrukoa. Plan Nagusi horretan zehaztutako auzo berrien artetik eraikitako lehena izan zen.
Auzoa Joan Karlos I.aren hiribideak osatzen duen ardatzaren inguruan eraikita dago. Mendebaldean Arantzabela eta Aranbizkarra auzoak ditu, hegoaldean Santo Tomas eta Ibaialde auzoak, eta iparralde eta ekialdetik Salburuko parkea osatzen duten hezeguneekin egiten du muga.
Salburuko hezegunea
Bizitegi-auzo bat izateaz gain, Salburua hainbat urmaelez osatutako hezegune garrantzitsu bat da ere, aipatutako auzoaren ipar-ekialdean dagoena. Hauetako urmael nagusiak Arkautikoa eta Betoñukoa dira. Hauen artean Durantzarreko urmaela dago. Espazio honi Salburuko parkea deritzo, eta Gasteizko Eraztun Berdearen atal garrantzitsua da.
Salburuko parkeak hainbat behatoki dauzka hegaztiak behatzeko. Urmael hauek Euskal Herriko hezegune kontinental baliotsuenetako bat osatzen dute.
Cutler Bay (Florida)
Cutler Bay Floridako herri bat da. Miami-Dade konderrian kokatua dago. 2010ean 43,328 biztanle zituen, 12.6 kilometro koadrotan banatuta.
Lycodes brunneofasciatus
Lycodes brunneofasciatus Lycodes generoko animalia da. Arrainen barruko Zoarcidae familian sailkatzen da.
Sebastes matsubarai
Sebastes matsubarai Sebastes generoko animalia da. Arrainen barruko Sebastidae familian sailkatzen da.
Errinitis
Errinitisa sudur-barrunbeetako mukosaren hantura da, gehiegizko muki-jarioarekin batera agertzen dena. Bilakaeran arabera, akutu edo kronikoa eta, etiologiaren arabera, alergiko, ez alergiko edo atrofikoa izan daiteke.
Marseilles-lès-Aubigny
Marseilles-lès-Aubigny Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Etxebizitza
2007an 386 etxebizitza zeuden, 329 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 330 etxeak ziren eta 56 apartamentuak ziren. 329 etxebizitza nagusietatik 240 bere jabearen bizilekua ziren, 77 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 48 etxek bi zituzten, 93 etxek hiru zituzten, 116 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 224 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 153 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 126 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 408 ziren, horien artean 296 aktiboak ziren eta 112 inaktiboak ziren. 296 pertsona aktiboetatik 250 lanean zeuden (145 gizon eta 105 emakume) eta 46 langabezian zeuden (23 gizon eta 23 emakume). 112 pertsona inaktiboetatik 45 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Marseilles-lès-Aubigny udalerrian 324 unitate fiskal zeuden, 639 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.977 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 harategi zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Marseilles-lès-Aubigny udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 2471
NGC 2471 izar bat da, Lynx konstelazioan. William Parsonsek aurkitu zuen n.
Foulain
Foulain Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Foulain udalerrian erroldatutako biztanleak 746 ziren. Familiak 308 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 104 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 343 etxebizitza zeuden, 306 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 307 etxeak ziren eta 36 apartamentuak ziren. 306 etxebizitza nagusietatik 249 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 70 etxek lau zituzten eta 188 etxek bost zituzten. 248 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 132 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 150 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 489 ziren, horien artean 365 aktiboak ziren eta 124 inaktiboak ziren. 365 pertsona aktiboetatik 338 lanean zeuden (191 gizon eta 147 emakume) eta 27 langabezian zeuden (8 gizon eta 19 emakume). 124 pertsona inaktiboetatik 55 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Foulain udalerrian 300 unitate fiskal zeuden, 732,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.096 euro zen.
Tiësto
Tijs Michiel Verwest edo DJ Tiësto edo Tiësto (Breda, 1969ko urtarrilaren 17a) herbeheretar DJ, musikagile eta musika-ekoizlea da.
Puysserampion
Puysserampion Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
American Graffiti
American Graffiti 1973ko George Lucas estatubatuar zinema zuzendariaren komedia-drama filma bat da. Richard Dreyfuss, Ron Howard, Paul Le Mat, Charles Martin Smith, Candy Clark, Mackenzie Phillips, Cindy Williams, Harrison Ford eta Wolfman Jack aktoreek antzeztu zuten.
Puysserampion
Biztanleria
2007an Puysserampion udalerrian erroldatutako biztanleak 232 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
American Graffiti
Garai hartan zuzendari gazte ezezaguna zen eta gaur egun aski ezaguna den George Lucas zinema zuzendari, ekoizle eta gidoigilearen bigarren filma luzea da (lehena 1971ko THX 1138 filma izan zen), aktoreen artean handik lau urte eskaera zuzenduko zuen Star Wars IV. Atala: Itxaropen Berria filma antzezteko hautatuko zuen Harrison Ford aktorea ere badagoelarik.
Puysserampion
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 126 etxebizitza zeuden, 99 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 123 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 99 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 8 etxek hitu gela zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 86 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 62 etxetan bat baino gehiago zituzten.
American Graffiti
1979an More American Graffiti izeneko jarraipena izan zuen.
Eagle (Wisconsin)
Eagle Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Waukesha konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
American Graffiti
Argumentua
1962ko uda, AEBak, Rock musika puri-purian dagoen garaia. Kaliforniako udalerri txiki batean Curt Henderson (Richard Dreyfuss), Terry Fields (Charles Martin Smith), Steve Bolander (Ron Howard) eta John Milner (Paul Le Mat) institutuko ikasleak lagun koadrila osatzen dute, unibertsitatea hasi aurretik, udako oporretako azken gaua garai hartako heuren autoetan (Cadillac, General Motors, Chevrolet, Buick, Pontiac, etab.) herriko kale nagusian zehar adiskideekin lasterketak burutuz eta nesketan eginez igaroko dute, tartean autoetako irratietan 1950eko hamarkadako Rock'n Roll mitikoa entzunez: The Platters, Chuck Berry, Fatus Dòmino, Buddy Holly, Bill Haley, The Beach Boys, etab.
Sariak
Filmak Oscar Sarietarako bost izendapen jaso zituen, nahiz eta bat bera ere irabazi ez izan. Bestalde, bi Urrezko Globo Sari irabazi zituen, filma onena eta aktore hasiberri onenaren saria (Paul Le Mat).
Aparallactus turneri
Aparallactus turneri Aparallactus generoko animalia da. Narrastien barruko Aparallactinae familian sailkatuta dago.
Foulain
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Foulain udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.065 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Tiroa 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan - Emakumezkoak 25 metro pistola
25 metroko pistola 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan Asaka Tiro Gunean egin zen 2021eko uztailaren 29an eta 30ean, Japonian. Proba hau emakumezkoak soilik egiten dute.
Foulain
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Puysserampion
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 161 ziren, horien artean 112 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 112 pertsona aktiboetatik 103 lanean zeuden (52 gizon eta 51 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Puysserampion udalerrian 105 unitate fiskal zeuden, 255 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.559 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria eta 1 argiketaria.
2000. urtean Puysserampion udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 492 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Katalanaren dialektoak
Katalanaren dialektoak gaur onartzen den 1861an Manuel Milà i Fontanalsek egindako katalanaren banaketa dialektologikoaren arabera sailkatzen dituzte, hizkuntza bitan banatuz, mendebaldekoa (kataluniera beraren mendebaldeko hizkerak eta valentziera) eta ekialdekoa (katalunieraren ekialdeko hizkerak, mallorkera, menorkera ta eivissera).
Dade City (Florida)
Dade City Floridako hiri bat da. Pasco konderrian kokatua dago. 2010ean 6,590 biztanle zituen, 8.8 kilometro koadrotan banatuta.
Lycodes caudimaculatus
Lycodes caudimaculatus Lycodes generoko animalia da. Arrainen barruko Zoarcidae familian sailkatzen da.
Katalanaren dialektoak
Dialektoak ezin dira beti zehaztasunez banatu, biren artean beti zubi hizkera txiki edo handiago bat izaten delako (uharteetan izan ezik, jakina). Gainera, hizkuntzaren gune batzuetan badaude alboko hizkuntzekiko zubi hizkerak, esaterako Benasqueko hizkera aragoierareiko edota capcinès izeneko hizkera okzitanierarekiko. Honetaz gain, dialekto bakoitzaren izaera ez da monolitikoa, eta azpidialektotan bana daiteke. Esan bezala, katalana bi bloke dialektaletan banatu daiteke, baita dialektotan ere. Dena den, katalanaren aldakortasun dialektal eskasa dela eta, eta hiztunen kontzientzian gertakari nagusia azentugabeko "a"ren ebakera denez, bada dialekto bi baino ez daudela esan duenik.
Badira desagertu diren dialektoak, esaterako "patuet" zeritzona, Fort-de-l´Eaun (Aljeria) egiten zena eta Menorkakoarekin lotzen zena; eta Sardinia, Sizilia eta Napoleseko burgesia eta goi klaseek egiten zituztenak, euren arrastoak sardinieran, sizilieran eta Napoleseko hizkeran daudela, hizkuntzalari batzuk ukatu arren.
Katalanaren "erdi dialektotzat" jo daiteke, edo gaztelaniarako zubi hizkeratzat murtziera edo "panotxoa", azpiestratu katalan sendoa daukana, Jaume Iak Murtziako Erresuma konkistatu zuen garaitik datorrena.
Muga egiten ez duten dialektoen arteko interferentzia kasu berezia da, mallorcatarren Valentziako berpopulazioari zor zaiona eta "parlar salat" izenekoa sortu zuena.
Clamecy (Nièvre)
Clamecy Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.