cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ortomixobirus
Ortomixobirusak tamaina ertaineko birusak dira (80-120 nm). Harizpi bakarreko eta polaritate negatiboko RNA dute material genetiko gisa, oso zatikatuta (gripearen birusak, adibidez, 8 zatitan banatuta du RNA molekula). RNAren zati bakoitza kapside helikoidal batez dago babestua, baina birioia oso pleomorfikoa izaten da (gehienetan esferikoa izan arren).
Goyaren glorieta (Sevilla)
Turista eta bertakoen ohiko geldiune bat da Citroen Tabernari esker, herriko paisaiaren zati dena 1929ko Sevillako Iberoamerikar Erakusketa ospatu zenetik, lianen zuhaitza (Ficus macrophylla) bezala, glorieta osoa apaintzen duena, eta zenbait metro karraturi itzal egiten diona, ia gune guztia hartuz.
Ortomixobirus
Ortomixobirusek kanpoko bilgarria dute kapsideraen gainetik, bi glukoproteina dituena: hemaglutinina (HA) eta neuraminidasa (NA), ezaugarri antigenikoak dituztenak.
Goyaren glorieta (Sevilla)
Glorieta honen zati dira, baita ere, modu geometrikoan jarritako heskaiak
Glorieta honetatik gertu, Arrazari Monumentua ikus daiteke.
Ortomixobirus
Aipatu den bezala, birus hauen berezko ezaugarria beren material genetikoaren antolakuntzan datza: RNA ez da zati osoa, hainbat zatitan agertzen baita banaturik (8 zatitan, zehazki, giza-gripearen birusaren kasuan). Genomaren egitura berezi horrek aldakortasun genetikoa areagotzen du, RNAren zatien arteko errekonbinaketa genetikoa errazten duelako. Esaterako, genoma desberdina duten bi andui birikok zelula bera infektatzen dutenean, haien RNA molekulak elkartu eta errekonbinatu daitezke, genoma berri bat agertuz.
Honen ondorio praktikoa egitura genetiko desberdinetako etengabeko birusen agerpena izaten da, gripearen kasuan urtero txerto berri bat sorrarazten duena.
Huntsville (Arkansas)
Huntsville Arkansasko hiri bat da. Madison konderrian kokatua dago. 2010ean 2,346 biztanle zituen, 7.8 kilometro koadrotan banatuta.
Chauray
Chauray Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2007an 5.085 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chauray udalerrian erroldatutako biztanleak 5.085 ziren. Familiak 2.097 ziren, horien artean 465 pertsona bakarrekoak ziren (142 bakarrik bizi ziren gizonak eta 323 bakarrik bizi ziren emakumeak), 791 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 703 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 138 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.223 etxebizitza zeuden, 2.128 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 89 hutsik zeuden. 2.023 etxeak ziren eta 127 apartamentuak ziren. 2.128 etxebizitza nagusietatik 1.545 bere jabearen bizilekua ziren, 549 alokairuan okupaturik zeuden eta 34 doan lagata zeuden; 67 etxek gela bat zuten, 82 etxek bi zituzten, 188 etxek hiru zituzten, 603 etxek lau zituzten eta 1.188 etxek bost zituzten. 1.727 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 797 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.208 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.480 ziren, horien artean 2.577 aktiboak ziren eta 903 inaktiboak ziren. 2.577 pertsona aktiboetatik 2.382 lanean zeuden (1.165 gizon eta 1.217 emakume) eta 195 langabezian zeuden (96 gizon eta 99 emakume). 903 pertsona inaktiboetatik 486 erretiraturik zeuden, 253 ikasten zeuden eta 164 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chauray udalerrian 2.156 unitate fiskal zeuden, 5.427 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.159 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 368 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 37 eraikuntza enpresak ziren, 132 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 18 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 15 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 35 finantziazio enpresak ziren, 10 higiezinen enpresak ziren, 48 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 22 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 69 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 banku bulegoak, 17 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 11 igeltseroak, 2 margolariak, 5 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 4 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 7 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 52 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 1 brikolaje denda handia zen, 4 okindegiak, 3 liburu dendak, 17 arropa dendak, 5 etxerako tresna dendak, 3 zapata-dendak, 1 elektrotresna denda zen, 3 altzari dendak, 3 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 2 drogeria, 2 lurrin-dendak, 2 bitxi-dendak eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Chauray udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.080 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 442
NGC 442 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Burgosko prozesua
Burgosko prozesua edo Burgosko auzia 1970eko abenduaren 3an Burgosen auzitegi militar batek ETAko hamasei kideri egindako epaiketa guztiz sumarioa izan zen. Hiru pertsona hil izana leporatzen zieten, eta epaiketaren bukaeran, akusatuetako seiri heriotza zigorra ezarri; hala ere, heriotza zigor horiek ez ziren bete, horien ordez, Francoren Ministro Kontseiluak kartzela zigorrez ordezkatu baitzituzten.
Euskal Herrian sekulako oihartzuna izan zuen auzi horrek: etengabeak izan ziren protesta ekintzak eta greba orokorra ere egin zen; era berean, mundu guztian barrena ere mobilizazioak eta elkartasun ekitaldiak antolatu ziren.
Eusko Abertzale Laguntzak ordaindu zituen prozesuak epaituei eragin zizkien gastu guztien % 90.
Burgosko prozesua izan zen Diktaduraren historian mobilizazio handienak sortarazi zituen gertaera. Protestak Espainian ez ezik, atzerrian ere ugari izan ziren. Greba eta manifestazio asko izan zen eta Gobernuak salbuespen-egoera ezarri behar izan zuen. Baina protesta-ekintza horiek guztiak gainditu egin ziren handik bost urtera ETA eta FRAPeko kideen hilketen ondorioz.
Gertakariak
Epaitutako gertakariak hauek ziren:
Auziaren garrantzia
Epaitutakoak hamasei pertsona ziren eta haientzat eskatzen ziren zigorrak ere asko ziren: 6 heriotza zigor eta 752 espetxe zigor. Auziaren oihartzuna ere ez zen makala izan. 1970eko abenduaren 1ean, ETAk Eugen Beihl Schaeffer bahitu zuen —Alemaniako Errepublika Federaleko kontsula—, eta haren patua 16 prozesatuenarekin lotuko zutela zabaldu zuten. Horrela, nazioarteko interesa erakarri zuen Burgosko prozesuak.
Beste alderdi garrantzitsu bat Elizaren presentzia izan zen. Akusatuetako bi apaizak ziren, eta Eliza Katolikoak arreta berezia eskaini zion epaiketari. Gainera, Euskal Herriko elizako kide ugari ari ziren frankismoaren kontra, eta lokalak utzi zituzten bilerak edo protestak egiteko, sermoietan aipamenak egiten zituzten, eta abar. Argitaratu zituzten testuetatik ezagunena azaroaren 22ko artzain gutuna dugu, Donostiako gotzain Jacinto Argaiak eta Bilboko gotzain Jose María Cirardak sinatua.
River Plate
Club Atlético River Plate, River Plate edo soilik River Argentinako futbol talde nagusietakoa da, Boca Juniorsekin batera. Argentinako liga gehien irabazi dituen taldea da eta nazio artean lau Libertadores kopa eta Kontinente arteko Futbol Kopa bat irabazi ditu, besteak beste.
Burgosko prozesua
Auziaren garrantzia
Abenduaren 12an, Katalunian 300 artista eta intelektualek itxialdia hasi zuten Montserrateko abadian, amnistia, askatasuna eta autodeterminazio eskubidea eskatzeko. Abenduaren 14an utzi zuten abadia, hango fraideei kalte ez egitearren.
Protestak han eta hemen ugaritu ziren, lantokietan, unibertsitatean... Abenduaren 4an Burgosko prozesuaren aurka Eibarren egindako manifestazio batean Espainiako poliziak Roberto Pérez Jauregi gaztea balaz zauritu zuen eta lau egunetara hil zen.
Zigorrak
Eguberrietan, ETAk kontsula askatu zuen eta abenduaren 28an epaia jakin zen: ez ziren fiskalak eskatutako sei heriotza zigorrak, bederatzi baizik; eta kartzela zigorrak ere fiskalak eskatutakoak baino gogorragoak ziren. Berehala hasi ziren indultua eskatzeko ahaleginak.
Abenduaren 29an Erreinuko Kontseilua bildu zen, eta hurrengo egunean, Ministro Kontseiluak azkenean indultua eman zuen: heriotza zigorren ordez, kartzela zigorrak ezarri zituen.
Ondorengoak eta ondorioak
ETAri eskarmentua emateko pentsatutako epaiketa frankismoari egindako auzi bihurtu zen.
Alemaniako Errepublika Federaleko kontsularen bahiketa erabakigarria izan zen, nazioarteko arreta lortzeko orduan. Estatu horrek harreman ekonomiko sendoak zituen Espainiarekin eta heriotza zigorrak gerarazteko presioak egin zituzten. Honek eta Eliza Katolikoak izandako inplikazioak zigor haiek bertan behera uztera behartu zituzten.
Burgosko epaiketan auziperatutako Mario Onaindia eta Eduardo Uriarte Euskadiko Ezkerrako buru izango ziren ondorenean eta PSE-EE geroago. Jokin Gorostidi eta Itziar Aizpurua, berriz, Herri Batasunako kide izango ziren eta Antton Karrera Ezker Batua Berdeak alderdian sartuko zen.
Epaiketaren emaitza Euskal Herriaren garaipentzat hartu zuen euskal gizarteak, eta luzaroan ospe handia izan zuen Telesforo Monzonek idatzitako Irabazi dugu abestiak:
Abesti horretan, ezpata eta herria jarri zituen aurrez aurre Monzonek, epaiketako uneetako bat agertuz, Mario Onaindiak «Gora Euskadi askatuta!» oihu egin zuelarik, gainerako akusatuak Eusko gudariak abesten hasi ziren, eta aretoan zeuden militarrek ezpatak atera zituztenean.
Bibliografia
Le procès de Burgos (Gallimard, 1971) - Gisèle Halimi
Cichlasoma amarum
Cichlasoma amarum Cichlasoma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Sekretu
Sekretua gehienek ez dakiten gauza da, dakienak jakinarazi behar ez duena. Sekretu bat egon dadin, lau baldintza bete behar dira: informazio bat egotea, pertsona gehienek ez ezagutzea, pertsona gutxi batzuek edukitzea, eta edukitza bakar hori zaintzea.
Sekretua, sarri, eztabaida iturri da. Pertsona askoren ustetan, egoera batzuetan behintzat, hobe da informazio jakin bat publiko egitea eta mundu guztiak horren berri izatea. Konfidentzialtasunaren eta pribatutasunaren kontzeptuak oso hurbil daude, eta askotan nahastu egiten dira.
Gomerako aireportua
Gomerako aireportua (gaztelaniaz Aeropuerto de La Gomera) Gomerako uharte kanariarra zerbitzatzen duen aireportua da. Alajeró udalerriko erremuetan kokatzen da eta uharteko hiriburutik, San Sebastián de La Gomeratik, 34 kilometrora dago. 1999 urtean ireki zuten eta Kanarietako aireporturik berriena da.
2012an 19.690 pertsonek erabili zuten.
Estatistikak
Aireportuko bidaiari kopuruaren garapena:
Tenuidactylus elongatus
Tenuidactylus elongatum Tenuidactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Aeso
Aeso erromatar hiri txikia izan zen, municipium izendapena jaso zuena. Gaur egun, Isona hiribildua dagoen tokian (Pallars Jussàko Isona i Conca Dellà udalerrian) zegoen eta Eso ibero-baskoi herrixka (iberieraz ) ordezkatu zuen. Ptolomeo eta Plinio Zaharraren lanetan agertu zen.
Erromatar Aeso
Ordutik aurrera, Aeso Pallars Jussàko erromatar dominazioaren defentsa- eta antolaketa-sistemaren gune garrantzitsua izatera pasa zen. Hiri txikia zen, baina garrantzi estrategiko handikoa, bere izaera militar indartsuagatik. Lehen erromatar kanpamenduan establimendua ezarri zutenetik, batez ere, Zesar Augustoren erregealdian finkatu eta Flaviar dinastiaren erregealdian jarraitu zuen. Garai inperiala izan zen, hain zuzen ere, urrezko aroa: Aeso civitas stipendiaria soil bat izatetik, municipium izatera igaro zen. Gaur egunera ailegaturiko hilarriek udalerri garrantzitsu bateko kargu politiko eta funtzionario-kargu guztiekin duen antolaketaren xehetasunak eman dizkigute.
K.o. 200tik aurrera, Aeso pixkanaka gainbeheran sartu zen, 260. urtetik aurrera gero eta nabarmenagoa izan zena. VI. mendera arte iraun zuen gainbehera horrek, garai hartan hiribilduari buruzko hainbeste informazio eman diguten lagin epigrafikoak desagertu baitziren. Hala ere, azken 300 urteak oso gorabeheratsuak izan ziren: behin baino gehiagotan erre zuten, eskualdea inbaditu zuten musulmanek suntsitu zuten, eta abar.
Isonako herrigune nagusiaz gain, Aeso inguruan k.o. 350 eta 450 urteen arteko hainbat villa zeudela ere badakigu. Llorískoa ezagunena da, 6.000 m²-tik gorako aztarnategia duenez.
Erromatar herentzia
Kontserbatutako material epigrafiko erromatarra kontuan hartuz gero, erromatarren garaiko Aesoaren garrantzia nabaria da. Harri horietako batek Luzio Emilio Paterno aesostar militarraren berri eman digu, Trajano enperadorearen armaden zerbitzura egon zena (98 - 117).
Aldiz, ez dago aztarna arkeologiko askorik, hein handi batean aztarnak herriko etxeen azpian daudenez, Isonan prospekzio gutxi egin direlako. 1940ko hamarkadan, indusketa hauek egiteko aukera on bat galdu zen, Gerra Zibilean bonbek suntsitutako herria berreraikitzeari ekiterakoan, eraitsitako espazio hutsak ez baitziren induskatu.
Donato
Donato Italiako udalerri bat da. Biellako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Donatok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saint-Symphorien-sur-Saône
Saint-Symphorien-sur-Saône Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Symphorien-sur-Saône udalerrian erroldatutako biztanleak 340 ziren. Familiak 132 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 175 etxebizitza zeuden, 139 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 165 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 139 etxebizitza nagusietatik 113 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 72 etxek bost zituzten. 114 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 61 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Pseudocheilinus hexataenia
Pseudocheilinus hexataenia Pseudocheilinus generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Saint-Symphorien-sur-Saône
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 233 ziren, horien artean 177 aktiboak ziren eta 56 inaktiboak ziren. 177 pertsona aktiboetatik 162 lanean zeuden (89 gizon eta 73 emakume) eta 15 langabezian zeuden (8 gizon eta 7 emakume). 56 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Symphorien-sur-Saône udalerrian 149 unitate fiskal zeuden, 363 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.420 euro zen.
Savigny-sur-Braye
Savigny-sur-Braye Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Saint-Symphorien-sur-Saône
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Savigny-sur-Braye
Biztanleria
2007an Savigny-sur-Braye udalerrian erroldatutako biztanleak 2.196 ziren. Familiak 896 ziren, horien artean 272 pertsona bakarrekoak ziren (132 bakarrik bizi ziren gizonak eta 140 bakarrik bizi ziren emakumeak), 328 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 240 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Neoxantina
Neoxantina xantofila mota bat da, hosto berdeko barazkietan ugarien aurkitzen dena, ziazerbatan esate baterako.
Savigny-sur-Braye
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Symphorien-sur-Saône
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Symphorien-sur-Saône udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 846 hektarea erabiltzen.
Savigny-sur-Braye
Etxebizitza
2007an 1.194 etxebizitza zeuden, 920 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 125 bigarren erresidentzia ziren eta 149 hutsik zeuden. 1.038 etxeak ziren eta 147 apartamentuak ziren. 920 etxebizitza nagusietatik 656 bere jabearen bizilekua ziren, 243 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 18 etxek gela bat zuten, 84 etxek bi zituzten, 205 etxek hiru zituzten, 281 etxek lau zituzten eta 331 etxek bost zituzten. 629 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 461 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 343 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Neoxantina
Garrantzi biologikoa
Azido abszisiko izeneko landareen hrmonaren sintesian bitartekaria da. Era berean neoxantina biolaxantinatik sortzen da.
Saint-Symphorien-sur-Saône
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Savigny-sur-Braye
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Neoxantina
Garrantzi biologikoa
Bestetik fotooxidazio estresa arintzen laguntzen du.
Savigny-sur-Braye
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.285 ziren, horien artean 978 aktiboak ziren eta 307 inaktiboak ziren. 978 pertsona aktiboetatik 890 lanean zeuden (483 gizon eta 407 emakume) eta 88 langabezian zeuden (49 gizon eta 39 emakume). 307 pertsona inaktiboetatik 153 erretiraturik zeuden, 84 ikasten zeuden eta 70 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Savigny-sur-Braye udalerrian 929 unitate fiskal zeuden, 2.119,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.062 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 84 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 26 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 4 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 okindegiak eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Savigny-sur-Braye udalerrian 79 nekazaritza-ustiategi zeuden, 5.355 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kareliar
Kareliarrak (karelieraz: karjalaižet) Kareliako Errepublikan eta Errusiar Federazioko ipar-mendebaldeko beste zenbait tokitan bizi den talde etniko bat dira, finougriar hizkuntza bat den kareliera hitz egiten dutenak.
XVII. mendean hasi eta XX. mendean bukatu zen asimilazio prozesu baten ondorioz, Finlandiako kareliar etnikoek bat egin zuten etnikoki oso hurbileko zituzten finlandiarrekin.
Hidrotungstita
'''Hidrotungstita]] =
oxido motako minerala da.
Ezaugarriak
Hidrotungstita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 da.
Iesso
Iesso erromatar hiri txikia izan zen. Gaur egun, Guissona udalerria dagoen tokian zegoen eta Ieso herrixka iberiarra (iberieraz ) ordezkatu zuen. Ptolomeo eta Plinio Zaharraren lanetan agertu zen eta, haien esanetan, lazetaniarren eremuan zegoen.
Hasiera batean, eskualdeko iberiarrek erresistentzia eskaini zioten erromatarren okupazioari, baina k.a. 195. urtean Katonen armadak lurraldea konkistatu zuen.
Iesso k.a. 100 inguruan sortu zen, Guissonako lautadako baliabide naturalak aprobetxatuz: Sió eta Llobregós ibaiei esker, uraren presentzia ugaria, eta inguruko lurren nekazaritza-ustiapenerako oso egokia zen lurra.
Erromatar hiria izan zen, 2,5 eta 3 metroko zabalerako harresi batez babestua, eta, egun, haren zati bat eta defentsa-dorre bat kontserbatzen dira.
Raissac-sur-Lampy
Biztanleria
2007an Raissac-sur-Lampy udalerrian erroldatutako biztanleak 291 ziren. Familiak 113 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 34 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 6 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 150 etxebizitza zeuden, 116 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 147 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 116 etxebizitza nagusietatik 92 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 81 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 175 ziren, horien artean 131 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 131 pertsona aktiboetatik 113 lanean zeuden (63 gizon eta 50 emakume) eta 17 langabezian zeuden (10 gizon eta 7 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Raissac-sur-Lampy udalerrian 140 unitate fiskal zeuden, 352,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.933 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 margolaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Raissac-sur-Lampy udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 240 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Henri Vieuxtemps
Henri Vieuxtemps (Verviers, Belgika, 1820ko otsailaren 17a - Mustapha, Aljeria, 1881eko ekainaren 6a) belgikar musikagilea eta biolin-jotzailea izan zen.
Biografia
Sei urte zituela eman zuen lehen biolin-kontzertua. 1828. urtetik aurrera Bérioten ikasle izan zen Parisko Kontserbatorioan. 1833. urtean kontzertuak eman zituen Alemanian, eta kontrapuntua ikasi zuen Sechterrekin Vienan. 1835. urtean Konposizioa ikasi zuen Reicharekin Parisen. 1838. urtean Errusian izan zen, eta 1844. urtean, berriz, Estatu Batuetan. 1846-1852. urteetan San Petersburgoko gorteko biolin-jotzaile eta irakasle izan zen. 1871. urtean biolin-irakasle izan zen Bruselan. Garai hartako biolin-jotzaile handienetakoa izan zen. Sei biolin-kontzertu, biolin-sonatak eta Beethovenen kontzerturako kadentziak idatzi zituen.
Jonathan Swift
Jonathan Swift (Dublin, 1667ko azaroaren 30a – Dublin, 1745eko urriaren 19a) Irlandako idazlea izan zen. Bere idazlan nagusia Gulliver-en bidaiak izan zen (Gulliver's Travels edo Travels Into Several Remote Nations Of The World, In Four Parts. By Lemuel Gulliver, First A Surgeon, And Then A Captain Of Several Ships), 1726an argitaratua.
Haurtzaroa
Jonathan Swift Dublinen jaio zen 1667an. Aita bera jaio baino lehen hil zitzaionez, amak Godwin osabarekin utzi zuen bere heziketaz ardura zedin. Dublineko Trinity College eskolan, emaitza kaskarrekin, ikasi eta gero Leicesterera joan zen bere amarekin (Abigail Erick) bizitzera.
Gaztaroa
Hemeretzi urte zituenean, amak bere senide urrun baten idazkari izateko aukera eman zion, William Temple politikari ingeles eta baronet, diplomatiko ohia eta idazleari, bere osaba Godwinen laguna zena, bere posta eta kontuak eramaten laguntzeko, eta, horretarako, 1689an, Ingalaterrako Farnham konderriko (Surrey konderria) Moor Parkeko bere egoitzara joan zen bizitzera. Denborak aurrera egin ahala, gero eta konfiantza handiagoa zuen Templek bere enplegatuarengan, eta, beraz, honek gero eta arazo konplexuagoetan eta are publikoetan esku hartu zuen, Templek oraindik anbizio politikoak zituelako; Swift Gilen III.a erregearengana ere aurkeztu zen, baina Templek ez zuen sustatu, orduan, baliagarritzat jotzen bazuen ere etorri berria iruditzen baitzitzaion.
1694an, Swiftek Moor Parketik alde egin zuen. Izan ere, Templek Swiften lana balioesten bazuen ere, honek ez zuen ikusten Templeren ondoan gizartean aurrera egiteko bidea. Irlandako Elizan, anglikanoan, apaiztu zen eta Belfast inguruko herri batean, Kilrooten, hasi zen lanean. 1696an, Templek berriro deitu zuen bere memoriak eta gutunak prestatzen laguntzeko, argitaratu ahal izateko eta Moor Parkera itzultzean 15 urteko gazte bihurtuta zegoen Stellarekin egin zuen topo berriro, bat-bateko maitemina sentituz. Denbora horretan, Swiftek bere lehen lana idatzi zuen,The Battle of the Books, 1704 ra arte argitaratu ez zena.
Helduaroa
Swift Templerekin egon zen, hau, 1699ko urtarrilean hil zen arte. Urte horretan bertan, Berkeley kondearen idazkari eta kapilau izateko eskaintza jaso eta onartu zuen. Hala ere, Irlandara heltzean idazkaritza beste batek hartu zuela jakin zuen. Dena den, Irlandako hainbat elizen ardura hartu zuen, Berkeley kondearen kapilautzarekin batera. Kapilau moduan denbora luze egon zen Dublinen, kondearekin 1701eko apirilean Ingalaterrara itzuli arte. Gero, urte berean, Irlandara Stellarekin bueltatu zen, ordurako 20 urteko neska gaztea zen. Misterio handia dago Stellarekiko harreman horretan. Batzuek uste dute 1716an ezkondu zirela isilpean, baina ez da froga argirik aurkitu. Dena den, ukaezina da maitasun handia egon zela bien artean, bizitza osoan iraun zuena.
Orduan argitaratu zuen anonimoki bere lehen panfleto politikoa, a Discourse on the Contests and Dissentions in Athens and Rome (1701) izenekoa, whig alderdiaren defentsan, baina hauek Swiften Elizaren aldeko interesen alde ez zutenez egiten, toryra pasa zen. 1704an A Tale of a Tub idatzi zuen, bere garaikideak kritikatzen zituen satira bat, eta Ana erregina erabat atsekabetu zuen, blasfemotzat hartzen zuena; gainera, The Windsor Prophecy Swift liburuan, ukimen falta harrigarriarekin, Erreginari norengan fidatu behar zuen aholkatzea baimendu zen, eta ordutik aurrera bereziki kontrakoa izango du. 1703 eta 1714 artean apaiz lanetan aritzeko denbora izan zuen, lan gutxi ematen ziotenak, eta 1708an lan teologiko oso garratz bat argitaratu zuen, An Argument Against Abolishing Christianity, kristautasunari, bereziki anglikanoa, egindako kritika garaikideen aurka, librepentsalari, deista, antitrinitario, ateo, soziniar eta dissenter deiturikoen aldetik.
1710 eta 1714 urteen artean gobernuaren aholkularia izan zen eta oso pertsonaia boteretsua bihurtu zen, bere umore satirikoaren kaustikotasunagatik izugarria. 1713an Dublineko St. Patrick katedralaren dekano izendatu zuten, hori izanez lortu zuen kargurik gorenena, eta Ana erregina hiltzea eta Tory gorbernuaren gainbera eman zenean bertara joan zen. 1714an Dublinen kokatu zuen bere bizilekua, eta bertan Esther Vanhomrigh gaztearekin bizi izan zen, 1723an hil zen arte, berarentzat Vanessa izena sortuz (neskaren izenaren eta abizenaren hasierako letrekin sortutako neologismoa) baina beste Estherrekin ("Stella") zuen harreman edo ezkontza sekretua ezkutatu zion, Irlandan ere bizi zena, berak bere kabuz jakin zuen arte. Garai horretakoak dira Irlandaren aldeko bere panfleto anonimoak, aldian aldiko goseteek astindua, ingelesen gehiegikeria ekonomikoen aurka. Irlandarren alde idatzi zituen hainbat liburuxka horiek gorenera iritsi ziren Proposamendu apal bat testuarekin, 1729 urtekoa; bertan modu ironikoan irlandar jendearen egoera latza eta pairatzen zituen gabeziak salatu zituen. Oro har, politikoki oso aktiboa izan zen bere bizitzan, Irlandarren alde borrokatuz eta gogor kritikatuz britainiar gobernuaren bidegabekeria.
Modu anonimoan argitaratu zituen Gulliverren bidaiak-en lau zatiak 1726an, lehen biak ziur aski 1720 inguruan idatziak izan ziren arren; satira konplexu bat da, eta bere maisulan ezagunena. Gaur egun haurrentzako obra bat bezala irakurtzen da, nahiz eta gizakiaren aurkako satira bat izan, garaiko ohiko bidaia-liburuen parodia bat eta baita ipuin bat ere.
Urte bereko irailean 1728. urtean Stella hil zenean depresio larria eduki zuen Swiftek. Bere osasuna gaixotasun misteriotsu baten eraginpean geratu zen, dirudienez neurologikoa, 1738. urteaz geroztik: absentziak, akufenoak, bertigoak, oroimen galerak eta 1742an begi batean tumore bat irakurtzea ere galarazten ziona. Bera horretaz ohartzen zen, eta "erotuta nago" esaten zuen.
1745ean hil zen, bere ondasunak pobreei utzita eta eroetxe bat eraikitzeko baliabideak bideratuta.
Gulliverren bidaiak
Gulliverren bidaiak liburuak, umeentzako abenturazko liburu gisa hartua izan bada ere, asmo politikoa duen testua da, 1726ean argitaratua.
Benjamin Motte editoreak testua aldatu zuen iraingarriegi iritzi zionean, bereziki auzi juridikoetan edo Ana erreginaren defentsan. Lanak arrakasta herrikoi handia izan zuen (urte berean hiru aldiz berrinprimatu zen, eta hurrengoan beste bat, non frantseserako, alemanerako eta holandarrerako itzulpenak ere inprimatu ziren, gainera edizio pirata ugari egin ziren), eta berehala, jarraipenak, parodiak eta "deszifratze" saiakerak eragin zituen, laster ahaztuak izan zirenak; 1728an, Georg Philipp Telemann musikagile barrokoak bost mugimenduko suite bat konposatu zuen liburuan inspiratua; baina garaiko kritikak, Samuel Johnson doktorearen arabera txundituta, "Ez zuen jakin zer esan", harik eta, azkenean, obrari neurriz gaineko misantropikoa izatea leporatu zioten arte. Jatorrizko eskuizkribua desagertu egin zen, baina 1735ean editore irlandar batek, George Faulknerrek, arketipoaren kopia baimendu bat eskuratu zuen eta, dirudienez, Swiftek berrikusi zuen Motteren zentsurarik gabe, eta inprimatu egin zuen; edizio honek A letter from Capt. Gulliver to his Cousin Sympson gutuna darama erantsita, non Motteren murrizketez, gehitzeez eta desitxurez kexatzen den. Horregatik jotzen da edizio hau testua eratzeko onena.
Swiftek ukatu egin nahi zuen gizabanakoa gizartearen aurrekoa zelako ideia; Thomas Hobbesen filosofia politiko erradikalari babes arriskutsutzat jotzen zuen hori, eta, horregatik, Gulliver behin eta berriz uharte hondatuen ordez gizarte eratuekin aurkitzen da. Swiften lehentasunezko asmoa Ilustrazioaren harrotasuna desegitea zen: hortik bere kritikak ere zientziara bideratzea.
Oro har, Jonathan Swiftek gizartearen kritika egin nahi du, europar gobernuen inguruan ikuspegi satirikoa eginez. Erlijioak ere hartzen ditu gaitzat, haien arteko ezberdintasun txikiak nola puzten diren salatuz. Liburuan zehar leku desberdinak aurkezten eta deskribatzen dira: jendearen bizimodua, dituzten arazoak... Leku horiek garaiko errealitate sozialaren karikatura moduan aurkezten dira, alde kritikagarriak azaleratuz. Hausnarketa ugari dago, gizartearen antolaketari eta boterearen erabilerari buruzkoak.
Cervantesek zalduntza liburuen parodia egin zuen bezala, Gulliverren bidaiak liburuan Jonathan Swiftek bere garaian modan zeuden bidai liburuen imitazio parodikoa egin zuen. Liburua lehen pertsonan kontatua dago, eta “Gulliver” izena soilik tituluan irakur dezakegu. Elkarrizketarik ez dago estilo zuzenean, zehar estiloa da nagusi.
Bere gizartearen eraginez bere izaera misantropikoa bihurtu zen, hau da, pertsonak gorrotatzen zituen eta bakarrik egoteko beharra zeukan.
Gulliverren bidaiak liburuak lau zati ditu, lau bidaia kontatuz eta bakoitzean lurralde berri bat aurkituz :
Gulliverrek bisitatzen dituen bi erresuma hauetan gauza noble eta zuzenak aurkitzen ditu, eta hauek dira hain zuzen ere Swiften ustez Europako herrialdeetako XVIII. mendeko gizartean faltan ikusten dituenak.
Amaieran Gulliver etxera bueltatzen da; ikasitako guztiak gizartearekiko dezepzio sakona eragin dio eta ez du gizakiekin harremanik izan nahi, misantropian eroria.
Lanak
Lan garrantzitsuenen artean:
Euskaratuak
Zerrenda honetan azaltzen ez diren Gulliverren bidaiak eta Gulliver Liliputen liburuen hainbat moldaketa argitaratu dira euskaraz; euskara ikasteko irakurketa mailakatuak, haur txikientzat, formatu digitalean eta abar.
Spin City
Spin City estatubatuar umorezko telesaila da, Gary David Goldberg eta Bill Lawrencek sortua. ABCk eman zuen 1996 eta 2002 artean eta hainbat sari lortu zituen.
Sinopsia
Mike Flaherty New Yorkeko alkateordeak Randall Winston alkatea babestu behar du, bai bere karrera zapuztu nahi dutenen kontra baita alkate beraren kontra, hau beti irrigarri geratzen ari baita.
Eduardo Bajo Ulloa
Eduardo Bajo Ulloa (Gasteiz, Araba, 1969) zinema gidoigilea da. Irudi- eta soinu-teknikaria da, eta Gasteizko Irudi eta Teknologia Berrien Zentroan egin zuen ikasketak. Zenbait film labur egin ondoren, lan nagusiak bere anaia Juanma Bajo Ulloarekin batera egin ditu. Zuzendari-laguntzaile eta muntatzaile izan zen bere anaiak zuzendutako Akixo (1988) eta El reino de Víctor (1989) film laburretan, oso sarituak biak. Elkarrekin idatzi zuten biek Alas de mariposa film arrakastatsuaren gidoia (1991), besteak beste, gidoi original hoberenaren Goya Saria jaso zuena; berriz ere elkarrekin idatzi zuten La madre muertaren gidoia (1993), nazioarteko 14 sari izan zituena. Bideoak eta bideoklipak ere ugari egin ditu, horien artean Airbag filmekoak.
Ciudad Real
Ciudad Real Espainiako hiria da, izen bereko probintziako hiriburua. Gaztela-Mantxako autonomia erkidegoaren hegoaldean kokatuta dago, Guadiana eta Jabalón ibaien artean dago. Administrazio eta merkataritza hiria da. Industria gutxi garatua dago. Apezpikutegia da.
Napoka Iria
Napoka Iria 2005 urtean Eibarren, sorturiko folk, blues eta rock musika taldea da. 2017an taldearen ibilbidearen amaiera iragarri zuen.
Cyrtopodion potoharense
Cyrtopodion potoharense Cyrtopodion generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Ciudad Real
Historia
Alfontso X.a Gaztelako erregeak sortu zuen 1225ean, eta Villa Real izena eman zion. 1420an hiri-agiria jaso zuen, Joan II.a Gaztela eta Leongo erregeak emana.
Napoka Iria
Historia
2005 urtean Miren eta Ander elkartu ziren eta 2006an maketa bat argitaratu zuten, Napoka Iria. Tarte luze samarra pasa bazen ere bi diska plazaratu zituzten ondoren Lehertarazi edifizioak (2011) eta Arnasten ikasteko berriz (2013). Kontzertuak emateko garaian bi formatu jorratu zituzten, bata Napoka Iria bera, bikoteak eskeinitakoa, eta bestea Napoka Band izena zuena, Willis Drummond eta Andrakan taldeetako kide batzuek lagunduta.
1985eko Italiako Giroa
Sailkapen nagusian Bernard Hinault izan zen edizio honen garailea, hala bere hirugarren eta azken Giroa irabaziz. Bigarren, aurreko edizioko garailea izan zen Francesco Moser izan zen, eta hirugarren, garailearen taldekidea zen Greg LeMond.
Napoka Iria
Historia
2014-15 denboraldian Euskal Telebistako Tumatxak saioko atal bakoitzean Miren eta Anderrek zegokien talde edo abeslariaren kantu ezagunenaren bertsio akustikoa egin zuten, Aitormena (Hertzainak), Arratsalde honetan (Sorotan bele), Loa Loa (Amaia Zubiria), Aitarik ez dut (Errobi)...
1985eko Italiako Giroa
Marino Lejarretak, berriz ere, ondo sailkatua amaitu zuen, edizio honetan 5. amaituz.
Napoka Iria
Historia
2017an ibilbidearen amaiera iragarri zuten. Azken kontzertua Eibarko Coliseo antzokian izan zen uztailaren 7an.
2017an bertan Miren Narbaizak MICE izenarekin bere lehen bakarkako diska atera du.
Fairfield Bay (Arkansas)
Fairfield Bay Arkansasko hiri bat da. Van Buren konderrian kokatua dago. 2010ean 2,338 biztanle zituen, 39 kilometro koadrotan banatuta.
Henry Moore
Henry Spencer Moore (Castleford, 1898ko uztailaren 30a - Much Hadham, 1986ko abuztuaren 31) Ingalaterrako eskultorea zen. XX. mendeko eskultore nagusietako bat izan zen eta bere garaiko artista britainiar ospetsuena. Arte primitiboa, Jean Arpen Surrealismoa eta Arte abstraktuaren eraginak izan zituen.
Giza gorputzaren abstrakzioa asko landu izan zuen, amatasunak batez ere. Kasko izeneko buru abstraktuak ere egin zituen. 1950. urtean hasi zen espazio publikoetarako eskultura monumentalak egiten. Haietako adibide on bat Gernikan topa dezakegu (Figura handia aterpean). Materialen izaerarekin jokatzen zuen bere lanetan, harria, zura eta brontzea landu zituen. Bere eskulturek hutsuneak zituzten askotan. Arte kritikari askok bere forma abstraktuak bere jaiolekuko paisaia eta mendixkekin erlazionatzen dituzte.
Bere ospeari esker aberastu egin zen, eta aurreztu zuen diruarekin Henry Moore Fundazioa sortu zuen 1977. urtean.
Bizitza
Ingalaterrako Yorkshire konderriko Castleforden jaio zen 1898an, meatzari familia batean. Aurrena maisu ikasketak egin zituen. Lehen Mundu Gerran ibili ondoren, eskultura ikasketak egin zituen, Leedsen lehenengo, eta Londresen gero (1919- 1924). 1928an egin zuen bere lehen erakusketa. Bigarrena 1931n egin zuen, eta sekulako eskandalua sortu zuen, hainbesteraino non Royal Londresko Royal Collegetik bota baitzuten, artean hango irakasle zela. Berehala hartu zuten Chelseako arte eskolan, eta han ari izan zen 1939 arte. Garai hartan hasi zitzaizkion lan eskariak egiten, baina Bigarren Mundu Gerraren ondoren etorri zitzaion ospea eta XX. mendeko artean izan zuen garrantzi handia. Haren lanaren gaurkotasunagatik eta arteak sortzen dituen galdera larri askori erantzuten ahalegin bizian saiatzeagatik, besteak beste, sortu zuen Mooreren lan ausart bezain soseguz beteak halako lilura handia mundu osoan.
Mooreren artegintza
Moorek eta bere gisako artista moderno batzuek badute ezaugarri komun eta garrantzi handiko bat, batetik arte primitiboei lehen mailako eta ereduzko balio estetikoa eman izana eta, bestetik, Alexander Archipenko, Constantin Brancusi, Jacob Epstein eta Henri Gaudier-Brzeska eta era horretako artisten lanak eta formaren alorrean egin zituzten bilaketa nekaezinak oso kontuan hartu izana, eskulturaren etorkizuna zeharo baldintzatzeraino. Artista horientzat gizakia ez zen jadanik unibertsoaren ardatza, munduaren mugek aspaldi egiten zioten gainezka, beraz edertasun klasikoaren arauek ez zuten inongo zentzurik.
Hala eta guztiz ere, Moorerentzat giza irudia zen bere artelanen gai nagusia, bai eskulturetan eta bai marrazkietan eta grabatuetan. Baina giza irudiaren bidez Moorek gizakiaz gaindiko energia adierazi nahi izan zuen, unibertsoak bere aniztasunean sortzen dituen tenka indarren jokoan, gizakiaren eta gauzen arteko lotura sakona. Harreman horren bizitasuna zen, bere lausoan, Moore forma trinko bezain bikainen bidez adierazten saiatu zena.
Moorek muzin egin zion arte figuratiboaren eta arte abstraktuaren arteko aldeari eta bereizkuntzari, bata nahiz bestea landu baitzituen, izadiaren eta unibertsoaren energia adierazteko une bakoitzean behar zuen irudikatze modua aukeratuz, formaren inguruko eztabaida, beretzat alferrikakoak, bazterrean utziz. Moore orobat zegoen bere garaiko egoerarekin kezkaturik, eta inguruko gertakizunen lekuko izaten saiatu zen. Mooren eskultura lana oso oparoa izan zen, bai kopuruz, bai gaiez eta bai materialez : Ama eta tuuea (1936), Bi forma (1934), A» taBirjrna eta umea (1936), Kanpo far •n tak-barne formak zut (1953- 1954) ; Ama luzatua eta bere umea (1960- 1961)... Irudi0
Ramon Labaien
Ramon Maria Labaien Santsinenea (Tolosa, Gipuzkoa, 1928ko abuztuaren 31 - Donostia, Gipuzkoa, 2013ko abenduaren 14a) euskal herritar enpresaburu, politikari eta euskaltzalea izan zen. EAJko kidea, 1980-1983 bitartean Eusko Jaurlaritzako Kulturako sailburua eta 1983-1987 bitartean Donostiako alkatea izan zen. Euskal Herriko historian aditua zen, eta hainbat hedabidetan artikuluak idatzi zituen. Antonio Maria Labaien idazle eta politikariaren semea eta Martin Labaien idazle eta margolariaren anaia zen.
Bizitza
Tolosako San Frantzisko kalean jaio zen. Laskurain ikastolan ikasi zuen, euskaraz. Han zortzi urtez bizi izan zen, Espainiako Gerra Zibila etorri zen arte. Laskurain ikastolan ikasi zuen, euskaraz. Bere aita Antonio Maria Labaien Tolosako alkatea zen, EAJ alderdikoa, eta gerran familia osoa ihesi joan behar izan zuten; Zarautzera joan ziren, eta handik Oñatira. Gero Ipar Euskal Herrira joatea lortu zuten, eta 9 urte egin zituzten bertan, Donibane Lohizunen eta Saran. Bertako ikastetxeetan ibili zen, eta bueltan, jesuitekin ikasi zuen batxilergoa, Donostian.
Gerora, Madrilen, Kimika Zientzietan lizentziatu zen. Ingalaterra nahiz Nafarroan kontserba industrian lan egin zuen. Ondoren, turismo enpresen zuzendaritzara iragan zen, 15 urtetan zehar Donostiako Londres hotelaren zuzendaria izan baitzen. 1978ko urritik aurrera Donostiako Udaleko lehenbiziko teniente alkatea eta 1978ko ekainetik aurrera Aurrezki Kutxa Munizipaleko presidentea izan zen. 1979ko Euskal Autonomia Erkidegoko Estatutuaren onartu ostean, 1980tik 1983ra Eusko Jaurlaritzako aurreneko Kultura sailburua izan zen. Honela bada, 1980an eratutako Eusko Jaurlaritzak kultura eta kirol sailetan burututako lana bere ardurapean egon zen. Euskal Telebista, Euskadi Irratia, HABE, Antzerti eskola eta Euskadiko Orkestra Sinfonikoa agintaldi hartan, sortu ziren. Beti euskararen aldeko babes politika irmoa, eta kultura arazoen aurrean zuen ikuspegi modernoa eta irekia nabarmendu zuen. Ondoren, 1983tik 1987ra Donostiako alkate izan zen.
Akhmat Kadyrov
Akhmat Abdulkhamidovitx Kadyrov, errusieraz Ахмат Абдулхамидович Кадыров, (1951ko abuztuaren 23a - 2004ko maiatzaren 9a) Ixkeriako Txetxeniar Errepublikako Mufti burua izan zen 1990ko hamarkadan, Txetxeniako lehen gerratearen ostean. Bigarren gerratea hasi zenean bandoz aldatu zen bere zerbitzuak gobernu errusiarrari eskeiniz, aurrerago Txetxeniar Errepublikako presidente bihurtuko zelarik 2003ko urriaren 5ean. 2004ko maiatzean lehergailu baten eztandan erahila izan zen Groznin, Bigarren Mundu Gerrako garaipen bateko ospakizun desfilean. Bere semea, Ramzan Kadyrov, aitaren miliziak zuzendu zituena, bere oinordekoa bihurtu zen 2007ko marxoan Txetxeniar Errepublikako Presidente bihurtu zelarik.
La Palmako aireportua
Aireportua 1970eko apirilaren 15ean ireki zuten ofizialki.
2012an 965.779 pertsonek erabili zuten.
NGC 443
NGC 443 galaxia bat da, Pisces konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Kaimur barrutia
Kaimur barrutia Indiako barruti bat da, Patna dibisioan, Bihar estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Adina meskita
Adina meskita Indiako Mendebaldeko Bengalaren Firozabaden dago, Malda barrutian. Bengalako sultana zen Sikandar Shahek 1373an eraiki zuen edo horrela dio behintzat horma batean aurkitutako idazkun batek. Indiako azpikontinentearen Erdi Aroko meskita handiena izan zen. Egun erorkinak gordetzen dira eta garrantzi nazionalaren monumentuaren izendapena dute.
Ezaugarriak
Meskitaren neurriak gutxigorabehera hauek ziren: kanpo aldetik 155 x 87 m. eta, barrutik, 122 x 46. Otoitz-gela 24 metroko zabalera ditu. Meskita holtzez egina dago, beheko aldean harriz estalita eta gainontzekoa ladreiluz eginak. Eraikinaren izkinetan zutabe ildodunak ditu. Erdiko habeartea garaiago zen eta urrutitik ikus zezakeen.
Egungo egoera
Eraikina orokorrean erortzear dago. Dena dela, zati batzuk hobeto daude: mendebaldeko murrua, atzealdeko ataria... Orniduraren elementu batzuk ere ikus daitezke: mosaikoak, idazkunak, zutabeak...
Ad Dakhiliyah
Barrutiak
Eskualde honen barnean 8 barruti (wilayat) daude:
Hidrowoodwardita
'''Hidrowoodwardita]] =
Ezaugarriak
Hidrowoodwardita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da:. trigonal*]]ren arabera sortzen ditu kristalak.
Kulturen Forum Unibertsala 2004
Kulturen Forum Unibertsala 2004 (katalanez Fòrum Universal de les Cultures 2004) edota Bartzelonako Forum 2004a, Kulturen Forum Unibertsalaren lehenengo edizioa izan zen, 2004ko maiatzaren 9a eta irailaren 26a artean ospatu zena Bartzelonan. Ekitaldi hau antolatzeko ideia 1996.urtean sortu zen, orduan Bartzelonako alkatea zen Pasqual Maragallek ekitaldi erraldoi bat ospatzeko idea proposatu zuenean. 1997.urteko azaroan, UNESCOren 29.Batzar Nagusiak unanimitatez aprobatu zuen Bartzelonako Forum-aren proiektua. Aurrekontu osoa 324 milioikoa izan zen.
Bartzelonako Forum-a hiru ardatz nagusien inguruan ospatu zen: garapen jasangarria, bakea eta aniztasun kulturala. Gai hauek esposaketa, espektakulu, biltzar internazional eta aurkezpen bidez landu ziren. Horretarako, 30 hektareako lursail batean garatu ziren ekintzak, momentu zehatz honetarako eraikitakoa.
Ekitaldia luzatu zen 141 egunetan, 3.323.123 pertsona hurbildu ziren Fòrum-a ezagutzera. Azkenengo egunetan jendetza ugari bildu arren, bisita-kopuru osoa aurreiritzitakoaren ezpitik kokatu da, 5 milio bisitari izango zirela kalkulatzen baitzuten antolatzaileek. Fòrum-aren ekintza plan osoan, bai esparruaren barruan bai kanpoan, sei milio pertsonek hartu zuten parte.
Esparrutik kanpo antolatutako ekintzarik garrantzitsuenak Carlinhos Brown abeslariaren Karnabala eta Itsas-festibala izan ziren.