cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nantey
Biztanleria
2007an Nantey udalerrian erroldatutako biztanleak 73 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 53 etxebizitza zeuden, 32 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 21 bigarren erresidentzia ziren. 51 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 32 etxebizitza nagusietatik 25 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 46 ziren, horien artean 34 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 34 pertsona aktiboetatik 33 lanean zeuden (18 gizon eta 15 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 12 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Friedrichswalde
Friedrichswalde Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Alectrias alectrolophus
Alectrias alectrolophus Alectrias generoko animalia da. Arrainen barruko Stichaeidae familian sailkatzen da.
Negueira de Muñiz
Negueira de Muñiz Lugo udalerria da, Fonsagrada eskualdean dagoena.
Sphenomorphus praesignis
Sphenomorphus praesignis Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Negueira de Muñiz
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 221 biztanle zituen.
Moutier-d'Ahun
Moutier-d'Ahun Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Moutier-d'Ahun udalerrian erroldatutako biztanleak 173 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 38 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 154 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 59 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 145 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 87 etxebizitza nagusietatik 60 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 26 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 117 ziren, horien artean 85 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 85 pertsona aktiboetatik 70 lanean zeuden (45 gizon eta 25 emakume) eta 15 langabezian zeuden (7 gizon eta 8 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Moutier-d'Ahun udalerrian 83 unitate fiskal zeuden, 163 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.412 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Moutier-d'Ahun udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 600 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Madame Bovary
Madame Bovary Gustave Flauberten eleberri bat da. Atalka argitaratu zen La Revue de Paris aldizkarian, 1856ko urriaren 1etik abenduaren 15era arte. Liburu eran 1857an argitaratu zen.
Dunslea
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Linkinhorne parrokian.
Madame Bovary
Testuinguru historikoa
XIX. mendeko gizarte burgesa, Frantziako Iraultzaren ondorengoa, eta Napoleonek Frantzian ezarritako gobernu absolutista kritikatzen ditu nobela honek. Beraz, oso lotuta dago nobela alegorikoarekin.
Gustave Flaubertek hiru ataletan erakusten digu XIX. mende hasierako gizarte aberatsari buruzko bere ikuspuntua, zorroztasun literario harrigarriaz baliatuta. Madame Bovary nobela bat baino gehiago da: erretratu zehatza eta paradigma ezin egokiagoa literatura errealistarentzat, literatura unibertsalarentzat eta XIX. eta XX. mendeetako filosofiarentzat.
Lehenengo atala
Charles Bovaryk, probintzia-eskola batean eta Roueneko fakultatean ikasketak burutu ondoren, Tostesera bidaiatzen du, medikuntzan jardutera. Bertan, amaren agindupean, alargun geratu den emakume batekin ezkontzen da, baina harremana berehala bukatzen da, lehen emazte hori ezkondu eta gutxira hiltzen delako. Emaztea hil baino lehenago, Charles Bovary Charles Rouault jauna bisitatzera joaten da, eta haren baserrian Rouault jaunaren alaba ezagutzen du, Emma. Charles maitemindu egiten da, eta Emmarekin ezkontzeko baimena eskatzen dio Rouault jaunari. Emmak onartu, eta Bovary andrea bihurtzen da.
Alfred de Richemonten irudia, Madame Bovaryren edizio baterako Madame Bovaryk, nobela erromantikoen irakurlea delarik, ezkontzari buruzko ideia batzuk ditu, eta ideia horiek ez dira Charlesekin duen harremanera egokitzen. Vaubyessardeko markesaren etxea bisitatu ondoren, Emmak bizitza idiliko eta pribilegiatu batekin amets egiten du. Baina senarrarekin duen eguneroko bizitzara itzultzean, Madame Bovary gaixotu egiten da. Orduan, Charles eta Madame Bovary Rouenetik hurbil dagoen herri batera joaten dira, Yonvillera hain zuzen. Hala ere, bertan, haien bizitzak monotonoa eta aspergarria izaten jarraitzen du.
Bigarren atala
Yonvillera joatean, Emma haurdun dago. Berthe izeneko alaba bat jaiotzen da, baina Madame Bovaryk ez du ia inoiz amaren rola beteko. Yonvillen, Bovary familiak auzotar berriak ezagutuko ditu: Homais jauna, farmazialaria, eta haren familia; Lherheux jauna, merkatari manipulatzaile bat; Lefrançois andrea, Lion D'Oren jabea; Tuvache jauna; eta Guillaumin jauna, besteak beste.
Auzokide guztien artean, Léon Dupuis aipatu beharra dago, Emmaren laguna bihurtzen baita. Literatura mota bera irakurtzen dute, eta horrek haien arteko maitasuna suspertuko du. Egoera hau ikusita, Léon Rouanera joaten da ikasketak bukatzera. Emma, helburu pertsonalik eta interesik gabe, aspertu egiten da eta Rodolphe Boulangerrekin maite-jolasean ibiltzen hasten da. Madame Bovary eta Rodolphe maitale bihurtzen dira, eta gauero Emmak etxetik ihes egiten du, Rodolpherekin elkartzeko. Gau batean, Emmak elkarrekin Yonvilletik ihes egitea proposatzen dio, eta Rodolphek baietz esaten dio. Hala ere, ihes egiteko unean, Emmari huts egiten dio. Gutun bat idazten dio, eta horrek Bovary andrea berriro gaixotzea eragiten du. Gaixotu baino lehenagotik, Madame Bovaryk dirua zor zion Lhereux jaunari, eta gaixotu ondoren zor horiek handitu egiten dira. Madame Bovary hobetu ondoren, Rouenera joaten da operara bere senarrarekin batera. Bertan, Léon Dupuisekin elkartzen da berriro.
Hirugarren atala
Léon eta Emma maitale bihurtzen dira berriro, eta Emmak piano klaseak erabiltzen ditu aitzakia gisa elkarrekin egoteko. Zor asko izaten jarraitzen du, eta bere familia diru arazo ugarirekin uzten du. Egoera hau dela medio, Emmak, etsita, bere buruaz beste egitea erabakitzen du. Homais botikara joan, eta artseniko kantitate handia hartu, eta handik lasterrera, ohean hiltzen da. Emma hil ondoren, Charlesen egoera ere okerrera doa. Zorrak ordaindu ezin dituenez, etxea eta ondasunak galtzen ditu. Gainera, Rodolphek Emmari bidalitako agur-gutun bat aurkitzen du, eta emaztea ez zela leiala ohartzen da. Hala ere, ez dio inoiz hildako emaztea maitatzeari utziko. Denbora igaro ahala, Léonek bidalitako gutunak aurkitzen ditu, eta horrek benetan gertaturikoa ikusten laguntzen dio. Azkenean, Bovary jauna hil eta Berthe umezurtz geratzen da. Familia kiderik hurbil geratzen ez zaionez, izeko batekin bizitzera bidaltzen dute, eta kotoizko hariak egiten dituen fabrika batean lan egiten hasten da.
Balorazioak
Obra oso ondo baloratua izan da, eta maisulantzat jotzen da. Mario Vargas Llosak, adibidez, zera esan zuen: «Emmaren drama errealitatearen eta ilusioaren arteko amildegia da, desiraren eta desira hori betetzearen arteko distantzia».
Henry Jamesek idatzi zuen: «Madame Bovary perfektua da, eta horrek bakarra egiten du: ziurtasun eskuraezina dauka, eta edozein adimen kitzikatzen dituen erronka da».
Euskaraz
Patxi Apalategik euskarara ekarri eta Ibaizabal argitaletxearekin argitara atera zuen 1993. urtean, literatura unibertsalaren bilduman. Kepa Altonagak itzulpen hau garai batean egiten ziren euskaraketa kaxkarren eredutzat erabili zuen bere Back to Leizarraga entseguan. Kepa Altonaga, bere entseguan, oso kritiko agertu zen itzulpenarekin eta Patxi Apalategik erabilitako euskara Julio Cortazarren giglikoaren antza zuela adierazi zuen.
Edizio berria, orraztua eta zuzendua, atera zuen Elkar argitaletxeak 2012. urtean Urrezko biblioteka sailean.
Dicaeum celebicum
Dicaeum celebicum Dicaeum generoko animalia da. Hegaztien barruko Dicaeidae familian sailkatua dago.
Arriluce de Ybarrako markesgoa
Arriluce de Ybarrako markesgoa 1918ko maiatzaren 23ko errege dekretuaren bitartez Alfontso XIII.ak Fernando María de Ybarra eta de la Revilla, Arambarri eta Ingunzari, Gorteetako diputatu eta Kongresuko lehendakariordeari, Espainiako noblezia-titulua eman zion. Urte bereko azaroaren 6an berrestu zuen.
Arriluce de Ybarrako markesen historia
Hona hemen titularren zerrenda:
Villar del Campo
Villar del Campo Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 35 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 27 biztanle zituen 25,29 km²-ko azaleran.
Iparraldeko Ingalaterra
Iparraldeko Ingalaterra (Northern England) Ingalaterrako eskualde kulturaletako bat da. Ez da eskualde administratibo bat, baizik eta konderrien amalgama informal bat. Hegoaldeko muga, gutxi gora-behera, Trent ibaia da, iparraldekoa, berriz, Eskoziak inguratzen du. Batzuetan Man uharteko historian, gaur egun Koroaren dependentzia bat dena, geopolitikoki eskualdearekin lotu izan dute, eta zenbait alderdi kulturaletan hala izaten jarraitzen du. Ingalaterra iparraldeko konderriek 14,5 milioi biztanle dituzte, 37.331 km²-ko azalerarekin.
Leonid Andreiev
Leonid Nikolaievitx Andreiev (Orel, Errusiar Inperioa, 1871ko abuztuaren 21agreg./abuztuaren 9ajul. - Mustamäggi, Finlandia, 1919ko irailaren 12a) errusiera idazlea izan zen.
Bizitza
Lege-karrera labur baten ostean, idazteari ekin zion, Gorkik hartarako bihotz emanik. Bazen behin bere lehen eleberri laburrak ospea ekarri zion. Sexu-kontuak errealismoz tratatu zituen Lezea eta Lainopean (1902) eleberri laburretan, eta kritika gogorrak bildu zituen. Horietan eta 1906an agertuko zen Gobernaria izenburukoan, agerikoak ziren Gorkiren errealismoa eta Tolstoiren giro tragikoa, bizitzaren zentzugabetasunaren kontzientziarekin batera. Beste zenbait kontakizunetan, The Red Laugh (1904, Irri gorria), Ilunpea (1907),  The Seven Who Were Hanged (1907, Zazpi urkatuak, Jose Morales Beldak euskaratua) lanetan, esaterako, arazo sozialak tratatu zituen, iraultzaileen adorea gai harturik. Haren antzerkian, batetik, Errusiako bizitza, Anfissa (1904), ukitu zuen, modu aski errealistaz, eta bestetik, drama sinboliko ezkorrak ondu zituen: Pentsamendua (1902), Gizon baten bizitza (1907), Ozeanoa (1911), Storitsin irakaslea (1912).
Iparraldeko Ingalaterra
Historia
Antzinatean, eremuaren zatirik handiena Brigantiaren zati zen, brigantiarten aberria eta Britainia Handiko britaniar erresumarik handiena zena. Britania konkistatu ondoren, York hiria, erromatar probintziako hiriburu bihurtu zen, lehenik Behe Britania deitua, eta, ondoren, Britania Secunda. Erromatar legioak eskualdea utzi ondoren, Yr Hen Ogledd bezala ezagutua izatera pasa zen. Elite gobernari anglo batek Bernicia eta Deira erresumak sortu zituen, horietatik Northumbria sortu zelarik, eta, Lindisfarne inguruan zentratua eta Irlandako monjeen laguntzarekin, jarduera kultural, akademiko eta monastikoko urrezko aro bat. Eskandinaviar bikingoek eremuaren zati handi baten kontrola lortu zuten: Danelaw izeneko eskualdea Man Erresuma eta uharteekin, Dublin eta Norvegiarekin bat eginez.
1066an normandiar konkistaren ondoren, Iparraldeko sarraskiak hondamena eragin zuen. Hala ere, hirien eraikuntza eta fundazioa, handik gutxira sustatu zen. Iparraldeko Kontseilu bat indarrean egon zen Behe Erdi Aroatik Ingalaterrako Iraultzara arte. Anglo-eskoziar mugako eremuan Britainia Handiaren bateratzeraino borrokatu zuten Estuardotarren alde.
Encarnación
Encarnación ( ahoskatua) Paraguaiko hego-ekialdean dagoen hiria da, Itapúa departamenduko hiriburua dena. Paraná ibaiak banatzen du Posadas hiri argentinarretik.
Herrialdeko hirugarren hiririk nagusiena da Asuncion eta Ciudad del Este ondoren. 2002an 69.868 biztanle zituen.
Garzau-Garzin
Garzau-Garzin Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Durgan
, 'Dowrgeun', Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Mawnan parrokian.
Arnaldo Bertrand Zaldukoa
Arnaldo Bertrand Zalduakoa Lapurdiko eta Arberoako bizkondea izan zen (1170-1192). Aldi gogorretan bizi izan zen, Akitaniako duke ingelesak Baionan sartu nahirik zebiltzanean, hain zuzen. Lortu ere lortu zuen hori Rikardo Lehoi Bihotzak, Baionako foruarekin, nobleziari kolpe handi bat emateaz gainera, burgesiaren lagun egitea erdietsi baitzuen. Bertrand Gaskoniako eta Ipar Euskal Herriko jaunekin elkartu eta Rikardo Lehoi-bihotzaren kontra altxa zen; Baiona eskuratu zuen 1177an. Rikardo Lehoi-bihotzak, ordea, setiatu eta bereganatu egin zuen berriro, handik hamar egunera. Arnaldo Bertrandek Uztaritzen eskatu behar izan zuen babesa. Han egokitu zen, lapurtarrei bere eskubide guztiak salduta gero. Lapurdiko baile geratu zen bera. Gilen Raimundo Zalduakoa, Arnaud Bertranden iloba, izan zen Lapurdiko azken bizkondea (1192-1193). Eskubideak Akitaniako duke ingelesari saldu ondoan, Akitaniaren mendeko lurralde bihurtu zen Lapurdi.
Dicaeum monticolum
Dicaeum monticolum Dicaeum generoko animalia da. Hegaztien barruko Dicaeidae familian sailkatua dago.
Eiríksstaðir
Eiríksstaðir baserria Eiríkr Þorvaldsson-ren etxea izan zen, Erik Gorria izenez ezaguna. Islandiako Dalasýsla eskualde ko Haukadalur bailara n kokatua. Leifur Eiríkssonen, bere semearen, jaioterria izan zen; eta hau da Ameriketako lehen aurkitzaile europar ezaguna. Eraikuntza jatorriz baserria izan zela pentsatzen da, arkeologoek ikertutako IX-X mendeen bitarteko bi eraikinen arabera. Eta inguruan aire-zabaleko museo bat ezarri da.
Erregistro historikoa
Landnámabók eta Erik Gorriaren Saga ren arabera, Erik gorria Norvegiatik kanporatua izan zen hilketa batekin erlazionatu zutelako; eta Islandiara iristean lehendabizi Vestfirðir en kokatu ziren, Erik Þjóðhildur Jǫrundardóttir-rekin ezkondu zen, eta Eiríksstaðiren baserria ezarri zuten Haukadalur bailarako Vatnshorn-en ondoan. Leifur Eriksson, Leif zorteduna bezala ere ezaguna, bertan jaio zen. Baina eremua utzi behar izan zuten Erikek bi gizon hil zituelako, hauek bere bi esklabu hiltzeagatik mendeku gisa.Gerora izan zituen bere gainontzeko 4 seme alabak: Þuríður Eiríksdóttir, Thorvald Eriksson, Thorsteinn Eriksson eta Freydís Eiríksdóttir (azken hau bere bigarren emaztearekin izan zuen).
Ikerketa arkeologikoak
Hainbat ikerketa arkeologiko egin dira Eiríksstaðir (gaur egun Stóra-Vatnshorn baserriko lurretan) kokatuta zegoenaren inguruan. 1894an Brynjúlfur Jónsson ek ikusgai zeuden eraikuntza zaharren plano bat egin zuen, eta hurrengo urtean Þorsteinn Erlingsson ek indusketak hasi zituen. Daniel Bruun ek 1896ean ikerketa sakonago bat egin zuen. 1938an Matthías Þórðarson ek egindako indusketek eraikin bat agerian utzi zuten, etxeluze bat erdian su-hobi andi batekin. 1997-2002an, Eiríksstaðanefndek (Eirísstaðireko batzordeak) eskatuta, Guðmundur Ólafsson-ek beste ikerketa oraindik sakonago bat egin zuen Islandiako Museo Nazionalarentzat.
Eraikin nagusia
Eraikin nagusia etxeluze bat zen, etxe mota hau europa iparraldean oso ohikoa zen eta orokorrean barrutik gela banaketa gabeko etxebizitza komunitario handi eta luzeak izaten ziren. 1997an egindako neurketen arabera, gutxi gorabehera 50 metro karratu (540 oin karratu) neurtzen zituen, 4 mtro luze izanez azaleran. Erdian su-hobi handi bat zegoen kokatua, honek eta harri arrastoek jendea pareten inguruan esertzen zela adierazten dute.
1895eko hasierako ikerketan, Þorsteinn Erlingssonek pentsatu zuen eraikinaren atzekaldean sukalde erantsi bat zegoela, baina 1997ko indusketetan Mattías Þórðarson-ek egiaztatu zuen bertako arrokak luizi natural batengatik zeudela bertan. Hormak turbazkoak ziren eta oinarrian harrizko egitura batean finkatuta zeuden zuten, eta metro edo metro-terdiko (3.3-4.9 oin) lodiera zuten. Hegoaldeko hormako harriek hau konpondua izan zela adierazten dute. Eraikuntza sinplea zen eta hainbat zantzuk adierazten dute etzela luze erabili. C-14 ren datazioak IX. mendetik XX. mendera bitarteko emaitza eman zuen gizaki hondakinekin kontaminatu gabe zegoen aurrien aurreko zonalde batean.
Hobi-etxea
2000. urtean hobi-etxe bat induskatu zen eraikin nagusiaren ondoan. Beste aurkikuntza batzuen artean, Norvegiako fabrikazioko harrizko ehungintzarako ardatzak aurkitu zituzten lurrean. Guðmundur Ólafsson-ek eraikuntza dyngja bezala interpretatu zuen, hau da, itzaltegi edo emakumeen-lanleku gisa. Lehen, bainu-etxe edo sauna gisa interpretatua izan zen Þorsteinn Erlingssonen aldetik eta sukalde edo ketatzaile gisa Matthías Þórðarsonen aldetik.
Parnarama
Parnarama Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Eiríksstaðir
Aire-zabaleko museoa
Eiríksstaðanefndek aire-zabaleko museoa sortu zuen 1997ko ikerketa arkeologikoan oinarriturik. Erik Gorriaren etxea ahalik eta zehatzen erreproduzitzea du helburu; induskatutako etxeluze eraikina imitatuz eraiki zen, egur flotatua eta garaiko herramintez (erreprodukzioak) eta teknikez baliatuz; historikoki zuzena izatea helburutzat edukiz. Museoa 1999an sortu zen eta 2000. urtean ireki formalki, Vinlanden aurkikuntzaren mila urteko urteurrenaren ospakizunarekin lotuz. Benetako aurrietatik 100 metrora dago kokatua, eta aurriak babestutako gune arkeologikoa badira ere bertara hurbil gaitezke bisitari gisa.
Museoa uda garaian egunero irekia dago, goizeko hamarretatik arratsaldeko hirurak bitarte. Bertan su-hobi inguruan sagen inguruko kontakizunak entzuteko aukera eskaintzen dute. Sarrerak erosten diren erikuntza txikian hainbat souvenir dituzte salgai, denak tematika bikingokoak.
Madoqua
Dik-dikak (Madoqua generoa) animalia ugaztun eta hausnarkari txikia dira. Ekialdeko Afrikan bizi dira.
Ezaugarriak
Dik-dikak 30-40 zm altuera hartzen du eta 3-5 kg. ar handienen kasuan.
Espainiako Gerra Zibilaren azken partea
Gerra-partea
"Generalísimoaren Kuartel Nagusia. Estatu Nagusia" idazpurua duen folioa Espainian oso ospetsua den testu labur bat da; hitzez hitz, Francok eskuz idatzitako hitzak honako hauek dira:
Testuak dioen moduan, parte honek ofizialki gerra zibila amaitutzat jo zuen eta horren ondorioz, Espainian eta nazioartean zabaldu zuten.
Francok berak sinatutako gerra-parte bakarra izan zen. Bere edukia zehatz-mehatz berrikusi zuen eta zenbait zuzenketa egin zituen. Burgosko Isla jauregitik, gerra garaiko gobernu frankistaren egoitzatik, garai hartan gertu zegoen Espolon pasealekuko Radio Nacional de Españaren estudiora behin betiko testua presaren presaz eraman zuten. Fernando Fernández de Córdoba aktore eta irrati-esatariak, urte haietako irratigintzaren berezko intonazio eta enfasiarekin, 22:30ean irakurri zuen.
Amsterdamgo Bankua
Amsterdamgo Bankua (Amsterdamsche Wisselbank) banku aitzindaria izan zen, 1609an eratu zen Amsterdamgo hirian, lehen banku zentral modernotzat jotzen dena.
Zazpi Herbehere Batuen Errepublikaren azken hamarkadan zehar, 1790ean, Bankuaren dirua desagertu egin zen, eta urtearen amaieran bere burua kaudimengabe deklaratu zuen. Amsterdamgo udalak kontrolpean hartu zuen 1791. urtean. 1815. urtean Herbehereetako Erresuma sortu ondoren, bankua 1819an itxi egin zuten azkenean. 1814an sortutako Nederlandsche Bank-ek bete zuen, nagusiki, haren funtzioa.
Mortiers (Itsas Charente)
Mortiers Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mortiers udalerrian erroldatutako biztanleak 189 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 101 etxebizitza zeuden, 85 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 96 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 85 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 118 ziren, horien artean 82 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 82 pertsona aktiboetatik 72 lanean zeuden (45 gizon eta 27 emakume) eta 10 langabezian zeuden (3 gizon eta 7 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mortiers udalerrian 82 unitate fiskal zeuden, 184 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.678 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Mortiers udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 846 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aspach-le-Bas
Aspach-le-Bas Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 495 etxebizitza zeuden, 449 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 43 hutsik zeuden. 411 etxeak ziren eta 84 apartamentuak ziren. 449 etxebizitza nagusietatik 362 bere jabearen bizilekua ziren, 81 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 67 etxek lau zituzten eta 336 etxek bost zituzten. 396 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 131 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 298 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 890 ziren, horien artean 672 aktiboak ziren eta 218 inaktiboak ziren. 672 pertsona aktiboetatik 642 lanean zeuden (343 gizon eta 299 emakume) eta 30 langabezian zeuden (14 gizon eta 16 emakume). 218 pertsona inaktiboetatik 72 erretiraturik zeuden, 79 ikasten zeuden eta 67 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 45 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 3 iturginak, 3 argiketariak, 2 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Aspach-le-Bas udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 462 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
O Corgo
O Corgo Lugo udalerria da, Comarca de Lugo eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 4.046 biztanle zituen.
Sphenomorphus sanctus
Sphenomorphus sanctus Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Grado (Asturias)
Grado (asturieraz Grau) Asturiasko erdialdean dagoen udalerria da, Oviedoko eskualdean kokatutakoa.
Demografia
Iturria: [ Instituto Nacional de Estadística de España]
Tirant lo Blanc
Tirant lo Blanc (euskaraz: «Tirant Zuria»; katalanez ahoskatua) eleberri epikoa da, Joanot Martorell valentziar zaldunak idatzia, antza denez Martí Joan de Galbak amaitua. Lehen aldiz 1490ean Valentzian argitaratu zen, eta berriro ere Bartzelonan 1497an. Katalanez Erdi Aroan idatzitako lanik ospetsuenetakoa dugu, eta garrantzi handia izan du eleberrigintzan, Miguel de Cervantes idazle famatuarengan izandako eraginagatik.
Jatorrizko bertsioan «Tirant lo Blanch» aipatzen da, gaur egungo ortografian beste modu batez idazten dugun arren. XVI. mendean itzuli zuten gaztelaniara (1511) eta italierara (1538); geroago frantsesera (1737); eta azken hamarkadotan ingelesera (1984) eta beste hizkuntza batzuetara.
Dutson
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Launceston herriaren ipar-ekialdean.
Kyjatice
Kyjatice Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 6,15 km²ko azalera du eta 79 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1413. urtekoa da.
Torrubia de Soria
Torrubia de Soria Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 37 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 76 biztanle zituen 52,33 km²-ko azaleran.
Mariko Tamaki
Mariko Tamaki (Toronto, 1975) artista eta idazle kanadarra da eta hainbat komiki eta eleberri grafikoetan egindako lanagatik ezaguna. Bere lanek nerabe eta gazteen harremanak dute ardatz, LGBT eta Queer mugimenduei betiere etengabeko arreta eskaintzen diolarik.
Jatorri mistokoa da, japoniar-kanadarra eta judu-kanadarra. Havergal Collegen ikasi zuen, neskentzako bigarren hezkuntzako ikastetxe batean. 1994an Ingeles Literaturako gradua eskuratu zuen McGill Unibertsitatean.
Bere literatur lanaz gain, Marikok Emakumearen Ikasketak masterra du eta bi urtez Hizkuntz Antropologiako doktoretza batean lan egin zuen. Bere ikerketa akademikoa Cabaret Drag-eko emanaldietan erabilitako azentuetan oinarritu zen. Bere ikerketak jendearen hitz egiteko moduarekiko etengabeko obsesioa eragin zuen.
Damasko eskualdea
Al-Hasakah eskualdea (arabieraz: مُحافظة دمشق) Siriako 14 eskualdeetako bat da. Herrialdeko hiriburuak eta Yarmouk auzoak osatuta dago.
Mariko Tamaki
Ibilbidea
2008an,bere lehengusu Jillian Tamakiren kolaborazioan, Skim eleberri grafikoa argitaratu zuen. Nerabe batek bere irakaslearekiko dituen sentimendu erromantikoei buruzko istorioa kontatzen du; sentimendu horien elkarrekikotasuna ez da argi geratzen testuan. Beste istorio nagusia gay izan zitekeen ikaskide baten mutil-lagun ohiaren suizidioa da.
Emiko Superstar, Tamakiren bigarren eleberri grafikoak eta Steve Rolston ilustratzailearekin egindako lehenak, bere hiri inguruko bizitzan harrapatuta sentitzen den neska gazte bat du protagonista.
2014an, berriro Jillian Tamakirekin elkarlanean This One Summer eleberri grafikoa eman zuen argitara. Haurtzaroko azken txanpan dagoen neskato baten istorio eder eta hunkigarria.
2019ko maiatzean Laura Dean Keeps Breaking Up with Me (Laura Deanek nirekin apurtzen jarraitzen du) eleberri grafikoa argitaratu zuen Rosemary Valero-O 'Connell artistarekin batera. Frederica Rileyren istorioa kontatzen du. Laura Dean, institutuko neskarik ezagunenarekin erabat maitekinduta dago. Baina arazo bakarra dago: Laura Dean ez da neskalagunik onena. Eleberri grafiko horrek, hain zuzen ere, harreman toxikoak alde batera uzten ditugunean gertatzen denaz gogoeta egitera garamatza.
Beste lan batzuk: Wonder woman; Supergirl; Harley Quinn: breaking Glass, Tomb Raider, X-23; Lumberjanes eta She-Hulk, besteak beste.
Alectrias benjamini
Alectrias benjamini Alectrias generoko animalia da. Arrainen barruko Stichaeidae familian sailkatzen da.
Mariko Tamaki
Ingelesez
Lumberjanes eleberriak (guztiak Brooklyn Allen-ek ilustratuta)
She-Hulk
Lera-jaitsiera
Lera-jaitsiera lera baten gainean izotz-zirkuitu batean irristatzean datzan neguko kirola da; barnean hartzen ditu bobsleigha, lugea eta skeletona. Hareazko dunetan ere egin daiteke. Berez, oso kirol tradizionala elur asko dituen eskualde malkartsuetan.
Aldi (musika)
Aldia konpasaren zatietako bakoitza da. Konpasean dagoen aldi-kopuruaren arabera, konpasa bikoa edo bitarra (esaterako, 2/4), hirukoa edo hirutarra (esaterako, 3/4) eta laukoa edo lautarra izan daiteke (esaterako, 4/4). Bestelako aldi-kopurua badu (5, 7, 11...), konbinazio-konpasa da. Aldi bakoitza zenbatetan zatitzen den, konpasa bakuna izan daiteke (biko zatiketa: 2/4, 3/2, 4/8), edo konposatua (hiruko zatiketa: 6/4, 9/8, 12/8). Ingelesez beat diote eta terminoa asko erabiltzen dute jazz edo antzeko estiloetan.
Bermonville
Bermonville Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bermonville udalerrian erroldatutako biztanleak 458 ziren. Familiak 149 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 90 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 169 etxebizitza zeuden, 153 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 166 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 153 etxebizitza nagusietatik 125 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 288 ziren, horien artean 231 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 231 pertsona aktiboetatik 223 lanean zeuden (121 gizon eta 102 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bermonville udalerrian 158 unitate fiskal zeuden, 478 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.536 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Redon
Redon Bretainiako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Geografia
Ille-et-Vilaine departamentuaren hego-mendebaldeko mugan kokaturik dago, Oust eta Vilaine ibaiek bat egiten duten gunean.
Phaethontidae
Phaethontidae itsas-hegazti tropikal pelagikoen familia da, Phaethontiformes ordenako familia bakarra. Beste hegaztiekin dituzten harremanak zalantzazkoak dira eta, adituen ustetan, ez dute lotura esturik besteekin. Familia bakarra dago bizirik egun, eta bertan genero bakarra, Phaethon, hiru espezierekin.
Taxonomia
Phaethontidae familia
Phaethusavis eta Heliadornis genero fosilak familia barnean ere zeuden.
Redon
Etxebizitza
2007an 5.056 etxebizitza zeuden, 4.417 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 95 bigarren erresidentzia ziren eta 544 hutsik zeuden. 2.686 etxeak ziren eta 2.329 apartamentuak ziren. 4.417 etxebizitza nagusietatik 2.323 bere jabearen bizilekua ziren, 1.986 alokairuan okupaturik zeuden eta 107 doan lagata zeuden; 241 etxek gela bat zuten, 525 etxek bi zituzten, 944 etxek hiru zituzten, 982 etxek lau zituzten eta 1.725 etxek bost zituzten. 2.611 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 2.274 etxetan auto bat zegoen eta 1.187 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.126 ziren, horien artean 4.200 aktiboak ziren eta 1.926 inaktiboak ziren. 4.200 pertsona aktiboetatik 3.509 lanean zeuden (1.842 gizon eta 1.667 emakume) eta 691 langabezian zeuden (346 gizon eta 345 emakume). 1.926 pertsona inaktiboetatik 613 erretiraturik zeuden, 670 ikasten zeuden eta 643 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Redon udalerrian 4.249 unitate fiskal zeuden, 9.053 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 16.667€ zen.
Jarduera ekonomikoak
2007an zeuden 816 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 14 janari enpresak ziren, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 27 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 64 eraikuntza enpresak ziren, 251 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 14 garraio enpresak ziren, 68 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 16 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 47 finantziazio enpresak ziren, 38 higiezinen enpresak ziren, 103 zerbitzu enpresak ziren, 112 administrazio publikoko enpresak ziren eta 54 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 180 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 2 posta bulegoak, 9 banku bulegoak, 3 funerariak, 15 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 6 autoeskolak, 19 igeltseroak, 10 margolariak, 11 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 7 eraikuntza enpresak, 13 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 9 aldi baterako lan enpresak, 41 jatetxeak, 9 higiezinen agentziak, 4 tintoreriak eta 5 apaindegiak.
2009an zeuden 121 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 3 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 8 okindegiak, 5 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 2 arraindegiak, 9 liburu dendak, 38 arropa dendak, 7 etxerako tresna dendak, 6 zapata-dendak, 5 elektrotresna dendak, 10 altzari dendak, 4 kirol-dendak, 2 lur eta paretak apaintzeko dendak, 4 drogeria, 3 lurrin-dendak, 2 bitxi-dendak eta 6 lore-dendak ziren.
2000. urtean Redon udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Osasun eta hezkuntza baliabideak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, 2 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, 4 psikiatriko, urgentzia zentro 1 bat, amatasun-klinika 1 bat, 2 osasun-zentro, 5 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 7 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Redon udalerrian 3 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 3 hezkuntza orokorreko lizeo eta 2 lizeo teknologiko.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.694 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 2.425 eta lizeo teknologikoetan 644.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Plaça Espanyako geltokia
Plaça Espanya (Kataluniako Aldirietan) edo Espanya (Bartzelonako metroan) Bartzelonako metroa eta Kataluniako Aldirien geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Sants-Montjuïc barrutian dago.
Geltokia 1926n inauguratu zen.
Tuna Mascarenhas
Biografia
Kimikan graduatu zen Lovainako Unibertsitatean, eta António Mascarenhas Monteiro senarra ezagutu zuen bertan.
Tuna Mascarenha-k hiru ume izan zituen: Gamal, Marisa eta Liliana. Praian gaixotasun luze baten ondoren hil zen 2009an, 65 urte zituela.
Ospitaleko lana
Unibertsitateko ikasketak amaitu ondoren, Cabo Verdera itzuli zen eta Agostinho Neto ospitalean Osasun Ministerioko funtzionario lan egin zuen. Bera eta senarra ekintzaileak izan ziren Cabo Verdeko independentzia-mugimenduan 1960 eta 1970 urteetan. Hala ere, desadostasun ideologikoengatik utzi zuen mugimendua.
Lehen dama
1991ko martxoan, Cabo Verdeko bigarren lehen dama bihurtu zen, bere senar António presidente hautatu zutenean. Hala ere, kargu berria izan arren, Agostinho Neto ospitaleko analisi klinikoen laborategian jarraitu zuen, presidentziako jauregian egon zen bitartean. Mascarenhas lehen dama aktiboa izan zen 1991tik 2001era.
Fundação da Criança–verdiana sortu zuen, izaki pobreei gizarte-zerbitzuak ematen zizkiena. Bere fundazioak, halaber, haurtzaindegi zerbitzua eskaini zuen umeentzat jaiotzatik 3 urte izan arte. Zentro hori gabe, emakumeek, askotan, lana aurkitzen zutenean, leku gutxi izaten zituzten beren umeak eramateko.
Eastcott (Kornualles)
Eastcott, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Bude herritik 9,7 kilometro ipar-ekialdera.
Torlengua
Torlengua Soriako probintziako udalerria da. 2008ko erroldaren arabera 92 biztanle zituen 41,15 km²-ko azaleran.
Thorigné-en-Charnie
Thorigné-en-Charnie Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Thorigné-en-Charnie udalerrian erroldatutako biztanleak 168 ziren. Familiak 66 ziren, horien artean 15 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 22 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 91 etxebizitza zeuden, 66 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 90etxeak ziren. 66 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren eta 18 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 41 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 102 ziren, horien artean 74 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 74 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (31 gizon eta 34 emakume) eta 9 langabezian zeuden (6 gizon eta 3 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Thorigné-en-Charnie udalerrian 70 unitate fiskal zeuden, 181 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.506 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Thorigné-en-Charnie udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.394 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gwynfor Evans
Gwynfor Evans (Barry, Vale of Glamorgan, 1912ko irailaren 1a – 2005eko apirilaren 21a) politikari galestarra izan zen, Plaid Cymru alderdiak Westminsterren lehenengo parlamentari izan zena (1966-1970; 1974-1979).
Galesera
1980an gose greba egiteko mehatxua egin zuen, eta hauxe gakoa izan zen Margaret Thatcherren gobernuak S4C telebista kate galeserazkoa abiatzeko 1982an.
Politikatik erretiratuta, idazle emankor bilakatu zen, nagusiki galeserazko testuak idatziz.
Meurtres à...
Meurtres à... Frantziako telefilm saila da. 2013tik France 3n igorri dute. Atal bakoitzak 2 heroi ditu, atal bakoitzean aldatzen diren bi pertsonaia. Sailak sekulako arrakasta izan du Frantzian, eta France 3 kateko ikusienetako bat; batez beste, lau milioi ikusle ditu.
Sphenomorphus striolatus
Sphenomorphus striolatus Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
O Incio
O Incio Lugo udalerria da, Sarria eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.113 biztanle zituen.
Lehota nad Rimavicou
Lehota nad Rimavicou Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 30,07 km²ko azalera du eta 273 biztanle 2017ko datuen arabera.
Mulungu (Paraíba)
Mulungu Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Gergueil
Gergueil Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gergueil udalerrian erroldatutako biztanleak 136 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 67 etxebizitza zeuden, 55 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 66 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 55 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 10 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 41 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 90 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 66 lanean zeuden (36 gizon eta 30 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 emakume eta 4 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gergueil udalerrian 56 unitate fiskal zeuden, 127 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.299 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gerdshagen
Gerdshagen Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Edgcumbe (Kornualles)
Edgcumbe, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Penryn udalerritik 4,8 kilometro ekialdera.
François Fénelon
François Fénelon, jaiotza-izena: François de Salignac de la Mothe (Fénelon gaztelua, Sainte-Mondane, Périgord, 1651ko abuztuaren 6a - Cambrai, 1715ko urtarrilaren 7a) frantziar artzapezpiku eta teologoa izan zen.
Bizitza eta lanak
1678an, katoliko egindako protestanteen alabek ikasten zuten barnetegiko (Institut des Nouvelles Catholiques) zuzendari izendatu zuten, eta hamar urte egin zituen kargu horretan. Garai horretan idatzi zituen Traité de l´éducation des filles (1687, Nesken irakaskuntzarako gidaliburua), Traité du ministère des Pasteurs (1688, Apaizen egitekoei buruzko liburua) eta Réfutation du système de Malebranche (Malebrancheren sistema arbuiatuz).
1689an Luis XIV.aren bilobaren irakasle izendatu zuten, eta harentzat idatzi zituen Aventures de Télémaque (1699. Joan Piarres Duvoisin idazle euskaldunak itzuli zuen obra hori, 1830. urtetik aurrera ), Dialogues des morts (1700, Hildakoen hizketak) eta alegia-liburu bat (Fables).