cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Münsterreko matxinada
Matxinada
Alemaniar nekazarien gerraren (1524-25) ostean, teokrazia bat ezartzeko bigarren ahalegin sendoagoa egin zuten anabaptistek Münsterren. Hirian indar handia lortu zuten, Bernhard Rothmann, apaiz luteranoa atxiki baitzen kausa anabaptistara, zenbait hiritar garrantzitsurekin eta buruek, Jan Matthys Haarlemeko okin batek eta Jan Bockelsonek, Leidengo jostuna ez zuten zailtasun handiegirik izan hiria hartzen. Matthys, Melchior Hoffmann-en jarratzailea izan zen eta, Estrasburgon jazotako azken honen espetxeratzearekin, sona handia eta jarraitzaile irabazi zuen Holandan, tartean Bockelson. Bockelson eta Gerard Boekbinderrek Münster aurretik bisitatu zuten eta Bernhard Rothman antzeko dotrinak irakasten ari zela zioen txosten batekin bueltatu ziren.
Matthys-ek Münster Jerusalem Berria bezala identifikatu zuen eta 1534ko urtarrilaren 5ean, bere jarraitzaile batzuk hirian sartu eta helduak bataiatzen hasi ziren. Rothmann-ek bir-bataioak onartu zituen eta laster 1000 ziren bataiaturiko helduak. Prestaketa sutsuak egin ziren, ez bakarrik irabazitakoari eusteko, baizik eta Münsterretik inguruko lurren konkistan abiatzeko. Hiria Franz von Waldeck gotzain-printzearen indarrek setiatzen zuten, zeina matxinadaren ostean hiritik bota zuten. 1534ko Pazko Igandean, Matthys, zeinak Jainkoaren justizia egun horretan etorriko zen uste zuen, irteera egin zuen 30 gizonekin bakarrik. Erahila izan zen, bere burua masta batean jarri zuten, hiritik ondo ikusteko eta bere genitalak hiriko ateetara iltzatu zituzten. Matthys buruaren heriotzaren ostean, Bockelson, ezagunagoa Leidengo Jan izenaz, Münsterreko errege bihurtu zen.
Dabiden ondorengoa zela aldarrikatuz, Sion berrian ohore errealak eta botere absolutua aldarrikatu zituen. Bere ekintzak, zerutik jasotako bisioen autoritatean justifikatzen zituen. Poligamia legalizatu zuen eta berak hamasei emazte hartu zituen, gainera, ezkongabe zegoen emakume orori ezkontza eskaintza egiten zion lehen gizonaren ezkontza-proposamena onartzera behartu zuen. Ondasunen jabego komunala ere ezarri zuen. Erresistentzia sutsuaren ostean, setio-indarrek hiria 1535eko ekainaren 24ean hartu zuten eta 1536ko urtarrilean, Bockelson eta bere jarraitzaile hurbilenak merkatu plazan exekutatu zituzten, torturatu ostean. Euren gorpuak kaioletan egon ziren ikusgai, San Lanberto elizako hormatik zintzilik; kaiolak oraindik daude bertan, nahiz eta hezurrak beranduago kendu zituzten bertatik.
Somerville (Maine)
Somerville Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Lincoln konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Diploglossus ingridae
Diploglossus ingridae Diploglossus generoko animalia da. Narrastien barruko Anguidae familian sailkatuta dago.
Speetoniceras
Speetoniceras ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren, Hauteriviarrean, hau da, orain dela 136 milioi urtetik 130 milioi urtera gutxi gorabehera.
Tina Maze
Tina Maze (Slovenj Gradec, -) Esloveniako alpetar eskiatzailea arrakastatsua da. Olinpiar Joetako bi urrezko domina irabazi zituen 2014an, Sochin, eta Munduko lau txapelketa ere irabazi ditu.
Ibilbidea
Kirol bizitza Slalom erraldoia eginez hasi zuen baina dagoeneko alpetar eskiaren bost modalitateetan irabazi ditu lasterketak Munduko Kopan. Guztira 26 lasterketa irabazi ditu eta 81 aldiz egin du podiuma.
Palmaresa
Garaipenak bakarrik:
Sariak
Sarritan aukeratu dute Esloveniako emakumezko kirolari onena (2005, 2010, 2011, 2013 eta 2014) eta 2012an Asturiasko Printzesa Sarietarako hautagaia ere izan zen.
Edie Brickell
Edie Arlisa Brickell (Dallas, Texas, Ameriketako Estatu Batuak, 1966ko martxoaren 10a - ) Ameriketako Estatu Batuetako abeslari eta abesti idazlea da. 1988an eginiko Shooting Rubberbands at the Stars da bere diskarik ezagunena, Edie Brickell & New Bohemians taldearen lehenngoa. Paul Simonen emaztea da.
28 kanala
28 kanala da Tolosaldeko Telebista. Tolosaldea Garatzen garapen agentziak sortutakoa. Tolosaldean euskarazko toki telebistarik ez zela-eta, egitasmo hau bultzatu zuen. Beraz, 28 kanalak guztiz euskaraz egiten du lan. Telebista kate honen egoitza Tolosan dago, San Esteban auzoko 20. zenbakian hain zuzen ere.
2006. urtean sortu zen Tolosaldeko kate berria, edo behintzat 28 kanaleko emisioa. Lehen urrats horietan, Goierriko Telebistaren babesa izan zuen. Gaur egun ere bi kateak elkarlanean dihardute. Goierri Telebistako kideek alderdi teknikoa landu eta beharrezko baliabideak jarri zituzten Goierri Telebistakoek. Hala ere, 28 kanala Tolosaldeko jendeak egina da, Tolosaldean eta Tolosaldeako jendearentzat.
Aro Digital honetan 28 kanala ez da bidean bakarrik arituko, Goierri Telebistarekin duen elkarlanaz gain, Tokiko federazioaren (Euskarazko Toki Telebisten Elkartea) babesa du. Toki telebisten elkarte honetan dauden guztiak euren programak elkartrukatzen dituzte bakoitzaren programazioa handiagoa eta anitzagoa izan dadin.
28 kanaleko egitura juridikoa Tolosako Komunikabideak S.L. da.
Saioak
Hauek dira 28 kanalak emititzen dituen saioak, saio bereziak, albisteak, erreportajeak eta kirolak alde batera utzita: Eltze bero, Ur eta Lur, 28 Klip, Ilunpean, Teknopolis, Didjeridu, Animaliak, Gertutik, Ikusten, Kirolari, Solaskide, Jazzmina, Triki Traka Tron, Ikusmira. Bestetik marrazki bizidun eskaintza handia du: Kalimero, Horry, Popeye, Bihurkorrak, Snorkak, Kazetari Ausartak, Scherlock Holmes, etab.
Programazioa
Lehen aipatutako saio horiek eta beste hainbat lau orduko programazioan banatzen dira, eta egunean hainbat aldiz errepikatzen da. 28 kanalean garrantzi handiena Tolosaldean gertatutako berriak dute, horiek, erreportaje eta saio desberdinetan biltzen dira. Saio garrantzitsuena "Tolosaldean Gaur" eguneroko albistegia da; bertan Tolosaldean gertatzen diren berri guztiak agertzen dira. Albistegi hau 9:30, 13:30, 17:30 eta 21:30etan emititzen da.
Decauville
Decauville (Ahoskera frantsesez: /dəkovil/) Paul Decauville ingeniariak (1846–1922), trenbide industrialaren aitzindariak, tren-makinen, bagoien eta errailen fabrikatzaile frantsesa izan zen. 1875ean Frantziako Corbeil-Essonnes udalerrian (Paristik oso gertu) sortutako konpainiak Nekazaritzako lanei metalezko bide desmuntagarriak aplikatzean sortu zen. Jatorri berezi horretatik abiatuta, trenbideko material mugikorra, bizikleten eta are automobilgintzaren fabrikazioan zabaldu zen epe labur batez XX. mendearen hasieran. Gaur egun, ibilgailu astunentzako karrozeriak eta ekipamendu bereziak fabrikatzen ditu.
Bere berrikuntza nagusia prest egindako bide estuko zati aurrefabrikatuak erabiltzea izan zen, altzairuzko trabesen gainean finkatutako errailez osatua. Elementu hauek eramangarriak ziren eta oso erraz muntatzen eta desmuntatzen ziren, baita garraiatzen ere. Bere lehen trenbideak 400 mm-ko zabalera erabili zuen. Geroago, Decauvillek bere asmakizuna findu zuen eta zabalera 500 mm-ra zabaldu zuen eta 600 mm-ra ere.
Mundu osoan ezaguna, Decauville konpainia Frantziako industriako bandera-ontzi nagusietako bat izan zen 1880tik 1970era. Gaur egun, Decauville SAS Marrel eraikuntzako edukiontzien eraikuntzaren eskumendekoa da, CTELM eta FASSI enpresek elkarrekin dutena. Eskumendeko historiko zaharretako bat oraindik existitzen da, EmiDecau, prentsa hidraulikoen fabrikatzailea.
Somerville (Tennessee)
Somerville Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Fayette konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Cthulhu (rol-jokoa)
Cthulhuren deia (Call of Cthulhu) 1920ko hamarkadan eta, batez ere, Howard Phillips Lovecraft idazle estatubatuarrak hasitako Cthulhu Mythos fikziozko unibertsoan girotutako beldurrezko RPG (Role Play Game) bat da, 1926 urtean idatzia.
H.P. Lovecraften unibertsoan, mundua guk ezagutzen dugun bezalakoa da, baina guk ez dakigun misterioak daude iluntasunean ezkutatuta, hauek Cthulhu eta beste izaki higuingarriak osatzen dute hiru mailetan sailkatuak: "primigenio"ak, "jainko arketipiko"ak eta "behe-mailako" izakiak. Guzti horiek mundua suntsitzeko gura daukate edo gizakia esklabo bihurtzeko asmoa, gehienak espaziotik kanpo datoz eta lurrera heldu ziren gizakia sortu baino lehen.
Haien botereak erabiltzen dituzte euren desioak lortzeko, gizakiak jostailu bezala erabiliz eta askotan, hauek guztiz zoratuta uzten dituztela.
Jokoa
Jokoan jokalariek ikertzaile esanguratsuen azalean sartzen dira eta norbaitek agindutako misioan sartzen dira buru belarri. Hasieran gauzek nahiko normalak dirudite: norbaiten desagerpena, hilketa misteriotsu bat edo ikerketa interesgarri bat lurraren erdialdean, baina, abentura pasa ahala gauza gero eta arraroagoak gertatzen dira, eta ikertzaileek imajinatu ezin duten unibertso kaotiko eta beldurgarrian sartzen dira; orduantxe gakoa ez da misterioa ebaztea, bizirautea baizik.
Jokatzeko gauza gutxi behar dira, alde batetik, DMak (Dungeon Master-ak, alegia) jokoaren arauak jakin behar dira eta istorio interesgarria sortu haren jokalariak bertan ekiteko. Jokalariek bestalde, dadoak eta pertsonai orria behar dute soilik. Pertsonaiaren sorketa nahiko erraza da, atributu bakoitzeko dadoak botatzen dituzu bere indarra, azkartasuna edo karisma lortzeko, gero haren lanbidea aukeratu (ikerlaria, medikua, polizia....) eta azkenik bere gaitasunak definitu, zein erraztasun edo zailtasun dituen jakiteko.
Jokoa BRP (Basic Role Playing) sisteman oinarritzen da ehun aldeko dadoak erabiliz pertsonaien ekintzak zehaztu. Ekintza guztiak ezintasun “aldatzaile” bat daukate (mod deiturikoak) eta ekintza hori lortzeko jokalariak zenbaki hori edo gutxiago lortu behar du ehuneko dadoan, bestela porrot egiten du dagokion ondorioekin; adibidez: Jack Mc Kardiggan pertsonaia auto bat gidatzeko tirada egin nahi du, horretarako bere gidatzeko ahalmena bilatzen du (demagun %30 bat duela ez duelako esperientzia handirik), beraz, jokalariak 30 bat edo gutxiago atera beharko du autoa gidatzeko ezer gertatu barik, bestela istripu bat eduki dezake.
Joku erraz eta nahiko ona da, baina ez dute gomendatzen DM berrientzat bere istorio konplexu eta aberatsengatik. Beste eratan esanda, ez da jokatzeko erraza, "mata-mata" soil bat ez delako (bakarrik munstroak hiltzean datzan abentura), argumentu zehatza behar du eta izu pelikula baten argumentu-iraultza eta suspensea behar du, gainera, jokalariek buruari eragin behar diete DMak planteatzen dituen misterioak ebazteko.
Alphonse de Neuville
Alphonse-Marie-Adolphe de Neuville (Saint-Omer, 1835eko maiatzaren 31 - Paris, 1885eko maiatzaren 18a) frantziar margolaria izan zen.
NGC 4269
NGC 4269 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Alphonse de Neuville
Lorienteko itsas eskolan sartu zen, nahiz eta bere familia aurka egon, eta han hasi zen margolaritzekiko interesa pizten. Eugène Delacroixekin ikasi zuen eta margolari akademikoa izan zen. Frantzia-Prusiar Gerraren, Krimeako Gerraren eta Anglo-Zulu Gerraren gai dramatiko eta patriotikoak margotu zituen, baita soldaduen erretratuak ere. Jules Verneren eleberriak ere ilustratu zituen Pierre-Jules Hetzel argitaratzailearentzat.
Langile Abertzaleen Batzordeak
Langile Abertzaleen Batzordeak (LAB) Euskal Herriko klase sindikatu bat da, 1974an sortua, eta bere burua Ezker Abertzalea ren barnean kokatzen duena. Gaur egun Euskal Herriko hirugarren sindikatua da afiliatu kopuruaren aldetik (46.000 inguru baititu ), bai eta delegatu kopuruari dagokionez ere (2021eko urtarrilean 4.528 zituen Hego Euskal Herrian ). Euskal Herri osoan presente dagoen sindikatu bakarra da. Garbiñe Aranburu eta Igor Arroyo dira bere koordinatzaile orokorrak 2022tik.
LABek bere burua Euskal Herri «independente, sozialista, feminista eta euskalduna» eskuratzeko «euskal langileen askapen osorako tresna gisa» definitu du.
Phenacogaster megalostictus
Phenacogaster megalostictus Phenacogaster generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Langile Abertzaleen Batzordeak
Antolaketa
Hilero kuota bat ordaintzen duten afiliatuen ekarpenari esker lortu du LABek bere diru sarreren %90 berea izatea. 2006.urtean LABek 45.000 afiliatu inguru zituen, Euskal Herriko lurralde guztietan banatuta. Alabaina, krisi ekonomiko gogorra etorri zen gero eta, sindikatu guztiei gertatu zitzaien gisara, LABek milaka afiliatu batzuk galdu zituen. Hala, 2017ko maiatzean Gasteizen eginiko IX. Biltzarrean informatu zuen afiliazio galerari buelta ematea lortu zuela eta 40.500 bat afiliatu zituela. Hurrengo urteetan ere gora egin zuen bere afiliatu kopuruak eta 2021 urtearen hasieran 45.000 afiliaturen inguruan zebilen berriz ere. Goranzko joera horri jarraituz, 2022. urtea 47.742 afiliaturekin bukatu zuen.
Villa Faraldi
Villa Faraldi Italiako udalerri bat da. Imperiako probintzian kokatuta dago, Liguria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Villa Faraldik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Langile Abertzaleen Batzordeak
Antolaketa
Eskualdeka ere antolatzen da (eta ez herrialdeka), 17 eskualdetan, eta Euskal Herriaren luze zabalean 44 egoitza zituen 2020. urtean: 4 Araban, 12 Bizkaian, 16 Gipuzkoan, 2 Lapurdin eta 10 Nafarroan. Egoitza nazionala Donostian du, Igara industrialdean.
LABek hainbat zuzendaritza organo konfederal ditu: Biltzar Nagusia, Biltzar Nagusi artekoa, Nazio Biltzarra, Nazio Komitea, Komite Exekutiboa eta 17 eskualdeetako idazkaritzak. Bere azken biltzar nagusia 2017an egin zuen.
Sorrera (1974-77)
Hego Euskal Herrian, 1970eko urteetan, Francoren diktadura ren aurkako borrokaren indartzearekin batera, langileak lantokietan antolatzen hasi ziren eta paper erabakigarria izan zuten diktaduraren aurkako konfrontazioan. Testuinguru hartan, eta euskal langileen masa antolakunde bat sortzeko beharrari erantzunez, LAIA alderdi iraultzaile eta abertzale sortu berriak LAK Langile Abertzale Komiteak (COA Comisiones Obreras Abertzales, gaztelaniaz) izeneko langile taldeak sustatu zituen 1974ko udan, emantzipazio nazional eta sozialaren alde ikuspegi sozialista batetik borrokatzeko.
Triplophysa laterimaculata
Triplophysa laterimaculata Triplophysa generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Langile Abertzaleen Batzordeak
Sorrera (1974-77)
LAK haietako gehienen eboluzio azkarraz jaio zen Langile Abertzaleen Batzordeak (LAB) 1974ko udazkenean, langile abertzale eta ezkertiarrei antolakuntza eta borrokarako esparrua eskaintzeko asmoz. LABek bere lehenbiziko batzarra 1975eko otsaileko gau batean egin zuen, Miarritzeko (Lapurdi) gozotegi batean. Batzar hartan 40 ordezkari inguruk hartu zuten parte ‒gehienak gipuzkoarrak‒ eta, besteak beste, erabaki zuten egitura berria bitarteko ekonomiko eta tekniko gehiagoz hornitzea, ahal bezainbeste ekarpen teoriko egitea eta hurrengo batzarra Hegoaldean egitea.
Jon Idigoras izan zen LABeko sortzaile ezagunenetariko bat; lehenbiziko batzarretan hartu zuen parte, eta zuzendaritzako kide aukeratu zuten Iralako (Bilbo, Bizkaia) frantziskotarren komentuan eginiko batzar orokorrean, Joselu Cereceda, Martin Auzmendi edo Xabier Elorriagarekin batera. Batzarrean, LABen lehenbiziko logotipoa aukeratu zuten, fabrika baten eta argizaiol baten irudiak nahasten zituen hura. Eta batzarraren ondotik, 1975eko maiatzean, LAB sindikatua jendaurrean aurkeztu zuten eta bere oinarrizko printzipioak ezagutarazi zituzten.
Agitazio politiko handiko urtea izan zen 1975koa. Frankismoak ez zuen hil nahi izan, eta errepresio handiz erantzun zien fabriketako zein kaleko borrokari edo ezkerreko talde armatuen borrokari. Konparazio batera, 1974ko urtearen bukaeran 245 euskal preso politiko zeuden, baina 1975koaren bukaeran, 749 (gehienak ETAren bi lerroetakoak). Bada, garai hartan baziren antolakunde ezkertiar eta abertzale guztien borrokak koordinatzen saiatzeko sortu zen abuztuaren 1ean Koordinadora Abertzale Sozialista izenekoa. ETApm eta ETAm erakunde armatuek sortu zuten, eta LAIA eta EHAs alderdiek. Aurreraxeago LAB eta COA-LAK erakunde sindikalak sartuko ziren (azken hori LAIAren esku zegoen).
LABek 1976ko urriaren 17an egin zuen bere lehenbiziko Asanblea Nazionala. Edo, hobeki esanda, Biltzar Nazionalaren lehen zatia egin zuen egun hartan, bigarren zatia 1977ko urtarrilaren 23an egin baitzuen. Urrikoan, Hegoaldeko lau herrialdeetako 250 ordezkari inguruk hartu zuten parte. LABek bere izaera soziopolitikoa finkatu zuen orduko hartan. Masa antolakundetzat zuen LABek bere burua, eta mugimendu asanblearioaren defentsa sutsua egiten zuen. Era berean, afiliatuak izatea erabaki zuen.
Hasiera batean, Euskal Herriko langileen sindikatu unitarioa sortzea zuen LABek helburutzat, fabriketako batzarren erabakien zerbitzura egongo zena. Baina beste inork hartu ez zuenez LABek eginiko proposamen hori, eta ikusita sindikatu handiek oso bide ezberdinak hartuak zituztela, LAB sindikatu konbentzional bilakatzeko urratsak egin zituen. Hala, 1977ko maiatzaren 24an sindikatuaren eratze akta eta estatutuak aurkeztu zituzten beharrezko legezko erregistroan, izen honekin: "Federación de Asociaciones Obreras Sindicales (Langile Abertzaleen Batzordeak)". Hurrengo eztabaida izan zen hauteskunde sindikaletan parte hartu ala ez. Hauteskundeak egiteko modua zehazten zuen legea gogor kritikatu zuen LABek, baina parte hartzea erabaki zuen azkenean. 1978ko urtarrilean eginiko hauteskunde sindikaletan LABek emaitza eskasak erdietsi zituen.
Lehen bi biltzarrak (1978-80)
LABek 1978ko maiatzaren 25etik 28ra egin zuen bere I. Biltzarra, Leioan (Bizkaia). Biltzarkideek gehiengo handiz berretsi zituzten LABen oinarri ideologikoak (haien artean, langile batasuna fabriketako batzarren bidez bilatzen segitzea, eta ez enpresa batzordeen bidez), baina eztabaida sutsua izan zuten KASen jarraitzeari buruz. Ideologikoki LAB KASen sintonia berean zegoen arren, azkenean, autonomia sindikalaren izenean, KASetik atera zen LAB bere eguneroko jardunean. Biltzar hartan aukeratu zuten Idazkaritza Nazionaleko zortzi kideetatik bost EIA alderdikoak ziren, bi HASI koak, eta zortzigarrena Jon Idigoras zen.
LABek, sortu berria zen Herri Batasuna koalizioak bezalaxe, 1978ko Espainiako Konstituzioaren aurkako kanpaina egin zuen, besteak beste, ez zuelako Euskal Herriaren autodeterminazio eskubidea aitortzen eta kapitalismoaren eredu sozioekonomikoa finkatzen zuelako; LAB-en propaganda leloetan laburbilduta: "Konstituzio honi ez. No a una constitución antiobrera y antivasca". Bestalde, 1979an, ez ziren gutxi izan LABen barnean izandako eztabaidak Espainiako hauteskundeen aurrean eta Gernikako Estatutua ren aurrean hartu beharreko jarreraren inguruan. Azkenean, ez batean eta ez bestean ez zen argi gelditu zein zen sindikatuaren jarrera.
Modu argiagoan jo zuen LABek Espainiako Langileen Estatutua ren aurka, sindikatuaren iritziz, murriztailea, kontinuista eta zentralista baitzen. LABek, SU eta CSUT sindikatuekin batera, greba orokorra deitu zuen 1979ko azaroaren 27rako estatutu proiektuaren aurka. Deitzaileen iritziz greba arrakastatsua izan zenez, CCOO eta ELA behartu zituzten abenduaren 7an beste greba bat deitzera; UGT k ez zuen bat egin, ordurako sinatua baitzuen enpresaburuen elkarteekin Akordio Marko Interkonfederala izenekoa. Abenduko grebak Hego Euskal Herria erabat gelditu omen zuen. Dena dela, Espainiako Langileen Estatutua 1980ko martxoan sartu zen indarrean.
LABen II. Biltzarra 1980ko udaberrian zen egitekoa, baina hura egin aurreko hilabeteetan barne eztabaidetan lokaztua egon zen sindikatua, batez ere KASen berriz sartzearen ingurukoetan. Eta jarrerak hain zeuden kontrajarriak, bi biltzar ezberdin antolatu baitzituzten batzuek eta besteek. LABen ordu arteko bidea babesten zutenek mila delegatu inguru elkartu zituzten Leioan, apirilaren 11tik 13ra; ez zuten bozkatu ea KASen sartuko ziren, baina aurrera atera zen LABek KAS alternatiba bere egiten zuela zioen mozio bat. EIAren lekukoa hartua zuen Euskadiko Ezkerra k sostengaturiko sektoreak, berriz, Donostian egin zuen biltzarra; 500 delegatu inguru batu zituen; eta erabaki zuen LABeko jendea ELA sindikatuan sartzeko modua izanen zela indibiduala eta ez denak batera.
1980ko urteak
1973tik mundu kapitalista astindu zuen krisi ekonomikoak gogor jo zuen Euskal Herria 1980ko urteetan, batez ere ordu arte punta-puntako sektoreak izan ziren ontzigintzan (Euskalduna, adibidez) eta sektore siderometalurgikoan (Bizkaiko Labe Garaiak, adibidez). Sektore horietan langabeziak gora egin zuen etengabe eta 1981eko azaroaren 23rako greba deialdia egin zuten CCOOk eta UGTk Araba, Bizkai eta Gipuzkoako Metalean. LABek bat egin zuen greba harekin, baina ikuspegi zabalagoa eman zion, eta grebak Nafarroara eta beste sektore batzuetara egin zuen salto.
1982an Espainiako Gobernua PSOE k eskuratzeak industria birmoldaketa baino ez zuen indartu. Han eta hemen sortu ziren langabeen batzarrak, eta LABek Gobernuaren politika ekonomikoari aurre egiteko sentsibilizazio eta mobilizazio kanpaina bat abiatu zuen; kanpaina haren barnean, 1983ko abenduan batzarra egin zuten Gasteizen 700 delegaturekin. 1984ko otsailaren 3an Metaleko beste greba bat egon zen, ELAk, CCOOk eta UGTk deituta; LABek bat egin zuen grebarekin, nahiz eta ez zuen beste hiru sindikatuen jokabideekin bat egiten.
Bizkaiko ontzigintzaren desegiteak ere ekarri zuen greba handirik; hala nola, 1984ko uztailaren 12koa eta abenduaren 11koa. LABek parte aktiboa izan zuen Euskalduna ontziolaren enpresa batzordean, eta hark kale borroka sustatu izanak tirabirak sortu zituen LABen eta CCOOren artean. LABek eta HBk estrategikotzat jo zuten ontziolaren itxieraren aurkako borroka ‒itxierak inflexio puntua ezar baitzezakeen euskal industriaren egoera krtitikoan‒, baina baita Espainiako Gobernuak ere, eta langileek eskura zituzten borroka tresna guztiak erabili bazituzten, Gobernua ez zen atzean gelditu. Konparazio batera, 1984ko azaroaren 23an Polizia sindikatuen ontzioletako lokaletan sartu zen ‒UGTkoan izan ezik‒, hankaz gora jarri zituzten, langileen aurka benetako munizioarekin tiro egin zuten, hainbat atxilotu eta zauritu izan ziren, eta langile bat hil zen: Pablo Gonzalez Larrazabal. Euskaldunaren itxieraren balorazioa egiterakoan (Egin, 1985/01/08), LABek langileen etsaitzat jo zuen UGT, azpimarratu zuen CCOOk Madrilen terroristatzat jo zituela tiragomak erabili zituzten langileak, eta nabarmendu zuen EAJ zein ELA "ikaratu eta desagertu" zirela.
Euskalduna, Labe Garaiak, Acenor, Magefesa eta beste hamaika enpresaren itxierek edota plantilla txikitze basatiek milaka eta milaka lanposturen galera ekarri zuten euskal Industrian ‒ia 200.000 lanpostu 1973 eta 1985 urteen artean‒. 1985ean hasi zen berreskuratzea, gutxika-gutxika, langabezia altuarekin oraindik ere ‒1987an, 225.000 langabe inguru zeuden Hego Euskla Herrian‒ eta lan merkatuaren malgutasun prozesua gero eta indartsuago eginez.
1988ko abenduaren 14an Espainiako historia garaikidean ziurrenik inoiz egin den greba orokorrik arrakastatsuena egin zen (halakoxea izan zen baita hego Euskal Herrian ere), PSOEren gobernuak aurkezturiko Gazte Enplegu Planaren aurka, enpresaburuei ia dohainikako lan-eskua eskaintzen baitzien. LABek bat egin zuen greba harekin, baina ikuspegi zabalagoa eman nahi izan zion. Grebaren ondorioz-edo hobekuntza neurri batzuk lortu ziren ‒haien artea plana erretiratzea‒, baina LAB ez zen ase gelditu, neurri estrukturalak eskatzen baitzituen, eta ez koiunturalak.
1980ko urteetan, LAB pixkanaka-pixkanaka joan zen bere ordezkaritza handitzen (1980an %4,53 zuen, eta 1990ean %12,58); baina, batez ere protagonismoa hartu zuen kaleratzeen aurka edo erreforma eskubide-murriztaileen aurka erakutsitako jarrera irmoarengatik: mobilizazioak, grebak, lantegien okupazioak, ekintza zuzenak... Adibidez, 1985ean, PSOEren gobernuak Gizarte Segurantza erreformatu zuela-eta, ELAk eta CCOOk greba orokorra deitu zuten ekainaren 20rako; baina hori baino lehenago, ekainaren 5ean, LABeko hainbat delegatuk Espainiako Gizarte Segurantzaren bulegoak okupatu zituzten Bilbon, Donostian eta Gasteizen.
Hasieratik LABen ohikoak ziren barne eztabaida ideologikoen egoerari dagokionez, aipatzekoa da 1987an HASI alderdian egon zen zatiketak KASeko eragile guztiak ukitu zituela, baita sindikatua bera ere. Barne liskarrek LABen funtzionamendu nazionala oztopatu zuten hein handi batean, baina sindikatuko Idazkaritza Nazionalaren gehiengoak KASen tesiaren alde egiten jarraitu zuen, bidean militante batzuk-batzuk galduagatik ere. 1987ko apirilaren 4an Altsasun batzartu zen LABeko Batasun Nazionala. 105 kide elkartu ziren eta Idazkaritza Nazional berria hautatu zuten: Javier Elorriaga eta Eli Virumbrales Arabatik; Joselu Cereceda, Peio Elexpe eta Marian Verdes Bizkaitik; Rafa Diez, Juantxo Latasa eta Jose Maria Sasiain Gipuzkoatik; eta Patxi Erdozain, Santos Indakoetxea eta J. Landa Nafarroatik. Hurrengo urtean Gernikan eginiko Batasun Nazionalean erabaki zuten Idazkaritzan hiru kide gehiago sartzea eta koordinazio politikoa zein dinamizazio sindikala eramango zituen Iraunkor bat osatzea.
1990eko urteak
Sindikatuaren bigarren biltzarretik hamabi urtera egin zuen LABek III.a Leioan, 1992ko martxoaren 19tik 21era. 600 ordezkari elkartu ziren: 240 Bizkaitik, 237 Gipuzkoatik, 58 Nafarroatik eta 45 Arabatik. Hiru ponentziaren inguruan erabaki behar izan zuten: koiuntura azterketa (Rafa Diez Usabiaga k aurkeztua, ordurako sindikatuaren koordinatzaile nagusi lanak egiten baitzituen), ekintza sindikala eta antolakuntza. LABen estatutu berriak onartu zituzten eta, neurri zehatzagoei dagokienez, besteak beste, sindikatuan emakumeen arloa sortzea erabaki zuten, "emakumeek lan esparruan jasaten duten bazterketaren inguruko kontzientzia" sustatze aldera; emakumeek, dagoeneko, afiliatu guztien herena osatzen zuten.
Batez ere Bizkaian eta Gipuzkoan eragina izan zuen bigarren birmoldaketa industrialak dinamika eta borroka askotan bat egitera eraman zituen LAB, ELA eta CCOO. 1993ko otsailaren 12an, ekintza batasunerako akordioa sinatu zuten hiru sindikatuek, "Euskadiren etorkizuna industrializaziotik eta enplegutik pasatzen da" izenburupean. UGT eta Nafarroako CCOO akordio haren aurka agertu ziren, Nafarroa barne sartzen zuelako. Ekintza batasun haren lehenbiziko fruitua martxoaren 5ean Ezkerraldean eginiko greba orokorra izan zen. Dena dela, batasun hark, asko jota, urtebete iraun zuen eta, adibidez, ez ziren Maiatzaren Lehen bateratua egiteko gai ere izan.
PSOEk 1993ko hauteskundeak irabazi zituen berriz ‒baina ordu hartan gehiengo sinple batekin‒ eta lan merkatua erreformatzeari ekin zion; enplegu prekaritatea erraztuz, kaleratzeak merkatuz eta negoziazio kolektiboa zentralizatuz. Erreformari aurre egiteko moduek, denborek eta arrazoiek zartatu zuten LAB, ELA eta CCOOren arteko ekintza batasuna. Salaketa publiko sutsuak izan ziren alde batetik bestera eta, azken unean, ELAk eta CCOOk adostu zuten 1994ko urtarrilaren 27an greba orokorra egitea, Espainian bezala baita Hego Euskal Herrian ere. LABi ez zitzaion akordio hura gehiegi gustatu, baina grebarekin bat egin zuen.
Espainiatik zetozen erreforma eta murrizketei aurre egiteko modurik onena zelakoan, lan harremanen esparru propio baten aldeko borroka bateratua sustatzen segitzeko lanean, LABek eta ELAk manifestazio nazionala antolatu zuten 1994ko otsailaren 19an, Bilbon, Euskal langileok geure buruaren jabe lelopean. Antolatzaileez landara, honako eragile hauek babestu zuten manifestazioa: HB, EA, Euskal Ezkerra, Zutik, Eusko Abertzale Ekintza, ESK-CUIS, STEE-EILAS, eta Jarrai. LAB eta ELAko ordezkariek bazekiten alor sindikalean ari zirela dinamika bat eramaten alor politikoarentzat eredu izan zitekeena, eta halaxe adierazi zuten.
1994ko Maiatzaren Lehena elkarrekin ospatu zuten LABek eta ELAk, Hego Euskal Herriko lau hiriburuetan eta Tuteran. Bai eta 1995eko Aberri Eguna ere (Bilbon). Azken horretarako, manifestu bateratua atera zuten bi sindikatuek euskal nazioa aitortuz, autodeterminazio eskubidea aldarrikatuz, gatazka armatua gainditzeko elkarrizketa eta negoziazioa eskatuz, lan harremanetarako esparru propioa galdeginez, eta euskal langileak eraikuntza nazionalarekin bat egitera deituz. 1995eko Maiatzaren Lehena ere elkarrekin ospatu zuten bi sindikatuek, Bilbon.
Triplophysa laticeps
Triplophysa laticeps Triplophysa generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Langile Abertzaleen Batzordeak
1990eko urteak
1994ko Espainiako lan erreforma batek ABLE Aldi Baterako Lan Enpresak legeztatu zituen, eta haien aurkako borroka abiatu zuen LABek, "esklabistatzat" jotzen baitzituen. Adibidez, 1995eko azaroaren 10ean ECCO multinazional frantsesaren bulegoak okupatu zituen Gasteizen.
1996ko apirilaren 19 eta 20an IV. Biltzarra ospatu zuen LABek, Langileok gizarte aldakuntza bultzatuz egunero Euskal Herria eraiki lelopean. Biltzarra baino lehenagoko bezperan, Rafa Diezek adierazi zuen sindikatuak 23.857 afiliatu zituela eta azken hauteskundeetan 50.000 boto baino gehiago jaso izan zituela. Hain zuzen ere Rafa Diez LABeko idazkari nagusi izendatu zuten, lehenbizikoz ardura horri izen hori emanez. Emakumearen alorrari "LAB Emakumeak" izena eman zitzaion eta gazteena ere sortu zen: "LAB Gazteak" (Ainhoa Etxaide Amorrortu izan zen bere lehenbiziko arduraduna). KAS desagertua zen dagoeneko eta LABek Biltzarra baliatu zuen bere estrategia sindikala eta autonomia balioesteko, Ezker Abertzalearen erakunde sindikal gisa betiere.
1996ko Maiatzaren Lehena, berriz ere, elkarrekin ospatu zuten LABek eta ELAk. Eta Iruñean egin zuten. Manifestazioak 20.000 pertsona inguru batu zituen eta bukaerako mintzaldietan prekaritatea eta langabezia aipatu zituzten batez ere, bai eta Hego Euskal Herrian dagoeneko nahiko bereizita zeuden bi sindikalismo eredu ezberdinak ere. Baina LAB eta ELAren arteko ekintza batasuna ez zegokion bakarrik esparru sindikalari, eta, adibidez, abuztuaren bukaeran sakabanaketaren aurkako eta euskal preso politikoen eskubideen aldeko manifestu bat sinatu zuten elkarrekin, Senideak elkarteak eskatuta. Batasun horrek gorabeherak izan zituen, noski; konparazio batera, ETAk 1997ko martxoan Javier Gomez Elosegi ELAko afiliatua hil zuenean bezala. Hartara, urte hartan ez zuten Maiatzaren Lehena elkarrekin ospatu. Baina UGTk eta CCOOk CEOErekin urte hartan adosturiko lan erreformaren aurka batera borrokatu ziren, ESK eta STEE-EILAS sindikatuekin batera.
1998an 35 orduko lanastearen aldeko dinamika bateratua abiatu zuten LABek eta ELAk. Ekimen ugari egin zituzten gai horrekin lotuta, besteak beste manifestazio nazionala Iruñean martxoaren 28an, ordubeteko lanuztea apirilaren 23an, eta Maiatzaren Lehen bateratua Bilbon. Dinamika abiatu eta urte eta erdira, patronalak bere jarrera itxiarekin segitzen zuenez, LAB, ELA, ESK eta STEE-EILAS sindikatuek greba deitu zuten 1999ko maiatzaren 21erako. UGT eta CCOO sindikatuek greba babestu zuten Araba, Bizkai eta Gipuzkoan; ez ordea, Nafarroan. Greba arrakastatsua izan zen EAEn batez ere Industrian, eta ez hain arrakastatsua Nafarroan.
LABek eta ELAk praktikan jartzen zuten ezberdinen arteko akordioen kultura horrek 1998an fruitu garrantzitsua eman zuen esparru politikoan: Lizarrako Akordioa (geroago Lizarra-Garaziko akordioa deituta). Irailaren 12an sinatu zuten ‒LABek ere sinatu zuen‒ eta sei egun geroago ETAk su-etena iragarri zuen ‒1999ko azaroaren 28 arte iraun zuen‒.
2000ko urteak
2000. urteko apirilaren 7an eta 8an bere V. Biltzar Nagusia ospatu zuen LABek, Donostian. Aurreko urteetako bidea berretsi zuten biltzar hartan (alor sindikalean zein politikoan), bai eta Rafa Diez berriz idazkari nagusi izendatu ere. Biltzarraren aurreko azken datuen arabera LABek 3.348 delegatu eta 26.971 afiliatu zituen. Nazio Komitea izenekoan 39 kide sartu zituzten (horietako 10 emakumeak): Komite Exekutiboko 13, 17 eskualdeetako idazkariak eta sektoreetako 9 arduradun nazional.
VI. Biltzarra Iruñean egin zuen, eta VII.a BEC-en. Hain zuzen ere, 2008ko maiatzaren 22an eginiko hartan, Rafael Diezek idazkari nagusiaren kargua utzi, eta biltzarkideek Ainhoa Etxaide hautagai bakarra hautatu zuten hura ordezkatzeko.
2020ko urteak
2022ko maiatzaren 3an Bilboko egoitzan eginiko agerraldian LABek iragarri zuen bere X. Biltzar Nagusia Baionan eta Miarritzen (Lapurdi) eginen zuela. Garbiñe Aranburu idazkari nagusiak eta Igor Arroyo Leatxe idazkari nagusiaren ondokoak eman zuten prentsaurrekoan, azaldu zuten antolaketari dagozkien neurrien artean garrantzitsuena zela sindikatua idazkari nagusi bat izatetik bi koordinatzaile orokor izatera pasatuko zela. Hain zuzen ere, biltzarkideei proposatuko zaie Aranburu eta Arroyo izatea lehenbiziko koordinatzaile horiek. Aldaketa hori sindikatuaren esparru guztietan egiten ari diren "eraldaketa feministaren ikur" izango zela adierazi zuen LABek; izan ere, asmoa dute estatutuetan ezartzeko koordinatzaile horietako bat, gutxienez, emakumea izango dela beti. Ildo berean, maiatzaren 17an eginiko agerraldi batean LABek esplikatu zuen X. Biltzarretik aterako zen Komite Exekutibo berrian 14 kidetatik bederatzi emakumezkoak izango zirela, eta bost, gizonezkoak.
Ordezkaritza sindikala
Hona hemen Hego Euskal Herriko hauteskunde sindikaletan LABek lorturiko ordezkaritzaren bilakaera, ehunekoetan:
2014ko abenduaren 4an, lehenengoz aurkeztu zituen LAB sindikatuak Ipar Euskal Herriko funtzio publikoan zerrendak eta Kanbo, Uztaritze eta Hendaiako herriko etxeetan ordezkariak lortu zituen, botoen %20-30 bitartean jasota. Abenduaren 17an jakin zenez, LABek irabazi zuen Bizkaiko Foru Aldundian.
Zerbitzu publikoetan lehenengo indar sindikala da Hego Euskal Herri osoan; eta, 2014tik aurrera, Euskal Herri osoan gehien hazi den sindikatua da.
Ezaugarriak
LAB bere etorkizuna erabakitzeko gai den Euskal Herri burujabea nahi duen klase sindikatu bat da. Euskal Herri hori euskal gizartearen premien arabera eraikia, autodeterminazioaren bidetik, jendarte solidario eta justuaren alde gainerako herriekin batera borrokatuko den Euskal Herria aldarrikatzen du.
Feminista
LAB sindikatuak bere estatutuetan dio bere egiten dituela feminismoa ren balioak: «bizitza eta bizitzaren iraunkortasuna erdigunean jartzea; lan erreproduktiboaren aitortza eta banaketa aldarrikatzea; ezkutuko botere harremanak eta emakumeenganako indarkeria mota oro azalarazi eta borrokatzea; kolektibotasuna eta auzolana balioztatzea; berdintasun formaletik harago, parekidetasun erreala defendatzea, besteak beste».
Nazionala
LAB Euskal Herriko zazpi herrialdeetan antolatzen den sindikatua da. Bere sorreratik LABek eraldaketa soziala eta nazio askapena elkartu ditu bere estrategia sindikalean. Klase esplotazioari eta euskal langileriaren aurkako erasoei egin die aurre politika ezberdinekin eta, era berean, Euskal Herriaren nazio eraikuntzarekin duen konpromisoa eta langileriak prozesu horretan izan behar duen esku-hartze zuzena aldarrikatzen du. LABek dio «sindikatu soziopolitiko gisa» jaio zela eta «oraindik ere» eusten diola printzipio horri.
XX. mendean LABen antolakuntza esparrua Hego Euskal Herrira mugaturik egon bazen ere, 2000. urtetik aurrera, Ipar Euskal Herriko langile kopuru gero eta zabalago baten eskutik, LAB Iparraldeko lurraldeetara ere zabaldu zen. Modu horretan LABen izaera nazionala finkatu zen eta Euskal Herriko sindikatu nazional bakar bilakatu zen.
Independentista
LABek Euskal Herriaren independentzia aldarrikatzen du. «Euskal Herriak nazio moduan nazioartean eduki lezakeen adierazpide politiko gorena izan dezan, zein herriaren burujabetza bermatuko duen Estatu berri bat eraikitzeko». Era berean, internazionalistatzat jotzen du LABek bere burua.
Sozialista
LAB sindikatu sozialista da «kapitalismoa gaindituko duen alternatiba sozialista eraiki nahi duen neurrian». LABek bere estatutuetan dio egunerokotasunean praktika sozialista gauzatzea duela erronka: «injustizia eta esplotazio mota ororen salaketa aktiboa egitea; klase elkartasuna praktikan jartzea; kapitalismoaren milaka aurpegiei kritika egitea; bizi eta kontsumo ereduen bidez, kapitalismoa bera indartu beharrean, alternatibak indartzen saiatzea». Sozialista adjektiboari eko- aurrizkia jarri ohi dio LABek «krisi ekologikoaren ondorioei eta urrituz doazen baliabideak eskuratzeko gerra inperialistei aurre egiteko modu bakarra sistema kapitalista gainditzea eta bizitzaren iraunkortasuna helburu duen eredu sozialista indarrean jartzea» dela uste baitu.
Inklusiboa
LABek dio «aniztasun ororen (jatorri eta kultura aniztasun, aniztasun sexual zein aniztasun funtzionalaren) aitortza» oinarri hartzen duela eta «sindikatu plural, integral, inklusibo eta mugarik gabekoa lortzeko konpromisoa» duela.
Autonomoa
LABek dio bere autonomia aldarrikatzen duela «edozein alderdi politikoren, instituzioren eta presio-talderen aurrean», eta bere zuzendaritza organoek onetsitako ebazpenei baino ez diela men egiten.
Macphersonita
Macphersonita karbonato motako minerala da.
Ezaugarriak
Macphersonita karbonato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 - 3 da.
Subastieria
Subastieria ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren, Hauteriviarrean, hau da, orain dela 136 milioi urtetik 130 milioi urtera gutxi gorabehera.
Alassio
Alassio Italiako udalerri bat da. Savonako probintzian kokatuta dago, Liguria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Alassiok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Diploglossus microcephalus
Diploglossus microcephalus Diploglossus generoko animalia da. Narrastien barruko Anguidae familian sailkatuta dago.
Léo Kret
Léo Kret do Brasil de Souza Santos, Léo Kret edo Léo Kret do Brasil izenez ezagunagoa (Salvador da Bahia, 1983ko abenduaren 9a), politikari, dantzari, aktore eta abeslari brasildarra da. Brasilgo lehen parlamentari transexuala izateagatik egin zen ezaguna.
Bizitza
Salvador da Bahian jaio zen 1983ko abenduaren 9an. Gurasoak Francisco Assis Gomes eta Eunice Souza dos Santos izan ziren. Jaiotzez Alecsandro de Souza Santos izena jarri zioten. Lauro de Freitasen hazi zen, eta gero, Salvador da Bahiakoko Pernambués auzora joan zen bizitzera.
Saiddy Bamba taldeko dantzari gisa hasi zuen bere ibilbidea, eta zazpi urtez parte hartu zuen, 2009an taldea utzi arte.
2012ko hauteskundeak galdu ostean, ibilbide artistikora itzuli zen.
2019an, Anitta abeslariaren Bola Rebola bideoklipean parte hartu zuen. 2020an, Anittarekin lanera itzuli zen, Me Gusta bideoklipean parte hartuz.
Ibilbide politikoa
2008ko udal hauteskundeetan sartu zen politikan, Alderdi Errepublikanoko zinegotzi kargurako hautagai gisa aurkeztu zenean. 12.861 boto lortu zituen, hautatua izan zen eta Salvadorreko Udaleko 16. legegintzaldian aritu zen.
2012ko hauteskundeetan, berriz, zinegotzi gisa aurkeztu zen. 7.495 boto lortu zituen eta ez zen hautatua izan.
Castelnau-Magnoac
Castèthnau de Manhoac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Castelnau-Magnoac udalerrian erroldatutako biztanleak 763 ziren. Familiak 340 ziren, horien artean 152 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 124 bakarrik bizi ziren emakumeak), 108 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 486 etxebizitza zeuden, 350 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 76 bigarren erresidentzia ziren eta 60 hutsik zeuden. 368 etxeak ziren eta 112 apartamentuak ziren. 350 etxebizitza nagusietatik 216 bere jabearen bizilekua ziren, 118 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 34 etxek bi zituzten, 68 etxek hiru zituzten, 93 etxek lau zituzten eta 150 etxek bost zituzten. 172 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 169 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 123 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 390 ziren, horien artean 277 aktiboak ziren eta 113 inaktiboak ziren. 277 pertsona aktiboetatik 257 lanean zeuden (128 gizon eta 129 emakume) eta 20 langabezian zeuden (6 gizon eta 14 emakume). 113 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Castelnau-Magnoac udalerrian 349 unitate fiskal zeuden, 694 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.615 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 92 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 22 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 20 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 30 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 5 ile apaindegiak, 2 jatetxeak eta 3 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 zapata-denda zen, 2 drogeria eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Castelnau-Magnoac udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 852 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
La Marina-Finestrat (TRAM Alacant)
La Marina-Finestrat Alacantiko Burdinbide Metropolitarraren geltoki bat da, Finestrat udalerrian dagoena.
Phenacogaster microstictus
Phenacogaster microstictus Phenacogaster generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Diploglossus microlepis
Diploglossus microlepis Diploglossus generoko animalia da. Narrastien barruko Anguidae familian sailkatuta dago.
Sophia (Mendebaldeko Virginia)
Sophia Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Raleigh konderrian kokatuta dago, Mendebaldeko Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Sterling Hayden
Sterling Hayden, jatorrizko izenez Sterling Relyea Walter (Upper Montclair, New Jersey, 1916ko martxoaren 26a – Sausalito, Kalifornia, 1986ko maiatzaren 23a) estatubatuar aktore eta idazlea izan zen.
Agur, Euzkadi
"Agur, Euzkadi" Juan Luis Zabala idazle azkoitiarraren liburua da, 2000an "Susa" argitaletxeak kaleratua.
Haria
"Tira, heriotza oso kontu misteriotsua da, bizitzako konturik misteriotsuenetako bat, eta badagokio hainbeste inkoherentzia eta kontraesan. Ametitu egin behar zaizkio. Gogo onez gainera". 1997an gaude eta, faxistek fusilatu zutenetik 60 urte joan ondoren, Estepan Urkiaga "Lauaxeta", Euzko Gudarosteko komandante eta poeta, berpiztu da, bizion mundura bueltatu da, non eta Gernikan, Ertzaintzaren auto baten ondoan. Deus ere ulertu gabe, Lauaxetak egoera berria onartu eta bizimodu modernora egokitzeko prestatuko du bere burua. Horren asmotan, beharrezkotzat jotzen duen laguntzaren bila abiatuko da. Bilaketa honek Julenengana, Euskaldunon Egunkariako kazetari batengana, eramango du. "Ez dakit nola, ez dakit noz arte, ez dakit zertarako, baina orain bizien artean nago barriro", aitortzen dio Lauaxetak. Hasieran sinesgogor, idazle bizkaitarra ez dabilkiola gezurretan konturatuko da Julen.
Severino Canavesi
Severino Canavesi (Gorla Maggiore, 1911ko urtarrilaren 27a - ib., 1990eko urtarrilaren 30a), italiar txirrindularia izan zen. 20 urtez izan zen profesionala, 1929tik 1949ra. Italiako Giro ko podiuma bitan zapaldu zuen eta beste bi aldiz laugarren izan zen. Hau lau urte jarraian lortu zuen, 1936tik 1939ra.
Anže Kopitar
Anže Kopitar (Jesenice, -) Esloveniako izotz hockey jokalari arrakastatsua da, munduko onenetakoa kontsideraturik dagoena.
Kirol ibilbidea
Jeseniceko taldean hasi zen jokatzen eta berehala HK Kranjska Gora taldeak fitxatu zuen. 2004an Esloveniako selekzio nazionalean jokazen hasi zen.
2004an Södertälje SK talde suediarrak fitxatu zuen eta 2006 urtetik aurrera Estatu Batuetako ligan jokatzen du, Los Angeles Kings taldean. Kapitaina da bertan.
Zatitzaile komun handiena
Aritmetikan, Zenbaki arrunt batzuen Zatitzaile komun(etako) handiena (z.k.h.) zenbaki horien guztien zatitzailea den zenbaki positiborik handiena da. Adibidez, 42 eta 56 zenbakien zatitzaile komun handiena 14 da, hau da, 14 da zenbakirik handiena bi zenbakiak zatidura zehatzez zatitzen dituena.
Adierazpena
a eta b bi zenbaki oso izanik, a eta b-ren zatitzaile komun handiena, zkh(a,b) bezala adieraziko dugu.
1. metodoa
Zenbaki batzuen zatitzaile komun handiena lortzeko, lehenik, zenbakietako bakoitza zenbaki lehenetan deskonposatu behar da. hurrena, errepikatzen diren zenbakietan berretzailerik txikienekoak hartu eta elkarrekin biderkatu behar dira. Kontzeptu hau polinomioekin ere defini daiteke.
Adibidez, 48 eta 60 zenbakien z.k.h.:
3. metodoa: Euklidesen algoritmoa
Zatitu zenbaki handiena txikienarekin; hondarra zero bada, zatitzailea da bi zenbakien z.k.h. Zatiketaren hondarra zero ez bada, hondarra zatitzailea baino txikiagoa denez, hasierako bi zenbakien z.k.h. zatitzailearen eta hondarraren z.k.h. bera da; hortaz, zatitu zatitzailea hondarrarekin, eta errepikatu eragiketa behar beste bider, hondarra zero izan arte; z.k.h. zero ez den azken hondarraren balioa da. Formalki:
Aplikazioak
Alde batetik, zkh zatikiak sinplifikatzeko erabiltzen da. Esaterako zatikia sinplifikatzeko, lehenengo zkh(60, 48) = 12 kalkulatzen da, hasieran genuen zatikiaren izendatzaile eta zenbakitzailea 12gatik zatituz eta horrela sinplifikatutako zatikia lortuz:.