cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Templemars
Biztanleria
2007an Templemars udalerrian erroldatutako biztanleak 3.349 ziren. Familiak 1.351 ziren, horien artean 338 pertsona bakarrekoak ziren (124 bakarrik bizi ziren gizonak eta 214 bakarrik bizi ziren emakumeak), 412 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 464 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 137 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 1.400 etxebizitza zeuden, 1.372 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 1.235 etxeak ziren eta 141 apartamentuak ziren. 1.372 etxebizitza nagusietatik 1.090 bere jabearen bizilekua ziren, 266 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 17 etxek gela bat zuten, 80 etxek bi zituzten, 144 etxek hiru zituzten, 312 etxek lau zituzten eta 819 etxek bost zituzten. 1.014 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 608 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 567 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Vayrac
Vayrac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2007an 1.318 biztanle zituen.
Mandi barrutia
Mandi barrutia Indiako barruti bat da, Himachal Pradesh estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Templemars
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.217 ziren, horien artean 1.635 aktiboak ziren eta 582 inaktiboak ziren. 1.635 pertsona aktiboetatik 1.517 lanean zeuden (769 gizon eta 748 emakume) eta 118 langabezian zeuden (68 gizon eta 50 emakume). 582 pertsona inaktiboetatik 188 erretiraturik zeuden, 252 ikasten zeuden eta 142 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Vayrac
Biztanleria
2007an Vayrac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.318 ziren. Familiak 564 ziren, horien artean 220 pertsona bakarrekoak ziren (80 bakarrik bizi ziren gizonak eta 140 bakarrik bizi ziren emakumeak), 200 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 104 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Mandi barrutia
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Templemars
Diru sarrerak
2009an Templemars udalerrian 1.334 unitate fiskal zeuden, 3.282,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.611 euro zen.
Vayrac
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Templemars
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 263 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 6 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 21 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 27 eraikuntza enpresak ziren, 60 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 13 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 8 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 22 finantziazio enpresak ziren, 17 higiezinen enpresak ziren, 49 zerbitzu enpresak ziren, 18 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Vayrac
Etxebizitza
2007an 822 etxebizitza zeuden, 587 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 180 bigarren erresidentzia ziren eta 55 hutsik zeuden. 683 etxeak ziren eta 122 apartamentuak ziren. 587 etxebizitza nagusietatik 382 bere jabearen bizilekua ziren, 177 alokairuan okupaturik zeuden eta 28 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 38 etxek bi zituzten, 128 etxek hiru zituzten, 185 etxek lau zituzten eta 224 etxek bost zituzten. 351 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 297 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 199 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Templemars
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 43 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 6 margolariak, 2 zurginak, 11 iturginak, 4 argiketariak, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 1 aldi baterako lan enpresa, 5 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
Vayrac
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Templemars
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 okindegi zen, 1 etxerako tresna denda zen, 3 altzari dendak, 3 drogeria eta 2 lore-dendak ziren.
Argentine (Savoia)
Argentine Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Vayrac
Diru sarrerak
2009an Vayrac udalerrian 569 unitate fiskal zeuden, 1.165,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.777 euro zen.
Templemars
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Templemars udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 176 hektarea erabiltzen.
Argentine (Savoia)
Biztanleria
2007an Argentine udalerrian erroldatutako biztanleak 857 ziren. Familiak 339 ziren, horien artean 81 pertsona bakarrekoak ziren (35 bakarrik bizi ziren gizonak eta 46 bakarrik bizi ziren emakumeak), 104 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 127 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 27 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Templemars
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Vayrac
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 118 komertzioetatik, 7 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 24 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 6 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 15 zerbitzu enpresak ziren, 17 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Argentine (Savoia)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Bella Vista (Arkansas)
Bella Vista Arkansasko herri bat da. Benton konderrian kokatua dago. 2010ean 26,461 biztanle zituen, 114.6 kilometro koadrotan banatuta.
Vayrac
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 37 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 4 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 1 aldi baterako lan enpresa, 3 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 16 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 4 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 3 arropa dendak, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Vayrac udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 476 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 osasun-zentro, botika 1 bat eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Vayrac udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 199 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ziburu
Izena
Izan ere, Ziburu, Urdazuri (jakobinoentzat la Nivelle) ibaiaren ezkerral­detik Bordagain muinoraino hedatzen da. Hortaz, Zubiburun dago Donibane Lohizunera pasatzeko estriboa edo zubiaren burua; hortik zubiburu > Ziburu izena.
Toponimoak honako grafiak izan ditu:
Auzoak
Zokoa auzoa, itsaso eta badiaren artean kokatua, Urruñarekin batera administratzen du.
Ingurune naturala
Untsin eta Urdazuri ibaiak igarotzen dira udalerritik, azken honen gaineko zubiagatik datorkiola izena herriari. Udalerriak bi hondartza ditu: Zokoa eta Ziburukoa
Bestalde, Ziburu eta Hendaia udalerrien arteko kostaldean Euskal erlaitza hedatzen da.
Historia
XVI. mendean izurriak gogor jo zuen Lapurdi, eta 1598ko agerketa aipagai duten idazkiak daude herrian.
1574. urtean bihurtu zen Ziburu udalerri independente, aurretik Urruñaren zati baitzen. Hargatik, independentzia hori 1603an bakarrik gauzatu zen, eta Urtubiako jaunaren zuzeneko etsaigoa izan zuen, herri lurren jabetza eta hamarrenen kobrantza beretzat nahi baitzituen, besteak beste. Gainera, gatazka bizia zen Donibane Lohizunerekin porturatzen ziren itsasontzien gaineko zergak zirela eta.
Herria
Zigarroa etxea adibidetzat har dezakegu. Etxe batzuek etxe‑egutera handia dute. XVI. mendearen erdialdean San Bixintxo eliza eraiki zuten, Ziburu Urruñatik banandu zenean. Geroago egin zuten oktogono‑formako kanpandorrea, gainean orratza, arbelezko estal­kia, absidea eta bi kapera. XVII. mendeko bost erretaula bikain ditu eta egurrezko hiru galeria, el­karlotuta. Elizaren atzeal­dean garai batean kaskaroten­tzako atea eta lekua. Izan ere, Ziburu nomaden babesleku izan zen, mespretxatutako jendea iritsi zen, ezaugarri fisiko desberdinak zituztenak, Baztango agoten antzekoak, eta, Lapurdiko legeek agintzen zuten bananduta egon behar zutela gizarte‑ekital­dietan.
Templemars
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Argentine (Savoia)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 499 etxebizitza zeuden, 355 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 90 bigarren erresidentzia ziren eta 53 hutsik zeuden. 437 etxeak ziren eta 57 apartamentuak ziren. 355 etxebizitza nagusietatik 293 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 61 etxek hiru zituzten, 112 etxek lau zituzten eta 158 etxek bost zituzten. 276 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 129 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 197 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 558 ziren, horien artean 415 aktiboak ziren eta 143 inaktiboak ziren. 415 pertsona aktiboetatik 383 lanean zeuden (221 gizon eta 162 emakume) eta 31 langabezian zeuden (17 gizon eta 14 emakume). 143 pertsona inaktiboetatik 66 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Argentine udalerrian 352 unitate fiskal zeuden, 885,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.273 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Argentine udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 276 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Buccochromis lepturus
Buccochromis lepturus Buccochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Ziburu
Herria
XIX. mendean gizartea al­datzen hasi zen, emakume kaskarotak ezagunak egin ziren, senarrek arrantzatutako arrain freskoa sal­tzen zuten; oinez edo zal­di gainean joaten ziren Baionara, lau miliako ibilbidea eginda. Historialari zorrotzek (esate baterako Eugéne Goienetxek) Ziburuko lehenengo eliza Bordagain muinoan egin zutela pentsatzen dute, eta han dagoen dorrea, hain zuzen, eliza haren kanpandorre izan zela. Gainera, talaiariek ere erabil­tzen zuten, baleak ikusteko. Espainiarrek auzo hura erre zuten 1686an, eta Soult mariskalak basoko zuhaitzak errotik mozteko agindua eman zuen 1813an, Sokoa harresitzeko. Gaur egun, dorrearen ondoan harrizko gurutzadura zaharra eta Bordagaineko Andre Mariaren kapera daude. Bordagaindik ikusten diren bistek merezi dute haraino igotzea.
Horretarako, iturriaren ondoko eskailerak igo, Gurutze Gorriaren aurretik pasa, eta Mapau kalean gora igo behar dugu. Ugaranaren bokalean eratzen den lurmutur batean 1613an eraikitako errekoletoen komentua dago, sorginei aurre egiteko eta Donibane eta Zibururen arteko liskarrak baretzeko.
Mende erdi bat lehenago, ziburutarrek auzi larria izan zuten donibandarrekin, atzerriko ontzien trafikoari buruz. Izan ere, herri bakoitzak al­darrikatzen zuen Ugarana itsasadarraren jabe zela.
Errekoletoen zenobioak klaustro interesgarria du, eta iturri bat, Mazarinoren emaria —politikari trebea, kardinala eta diplomatikoa, Luis XIV.aren eskuineko eskua—. Agorreta kalean erromesentzako ospitalea zegoen, errekoletoen komunitatearen ardurapean.
Arrantza eta haren ondorioz sortutako beste jarduerak izan dira Ziburuko ekonomiaren ardatza. Turismoa eta ostalaritza baztertu gabe, gaur egun ere arrantza dute oinarri. Jatetxeak, hotelak eta kanpinak daude. Klub nautikoa badago eta golf‑zelaia ere bai.
Ziburu Maurice Ravelen sorterri izateaz harro dago (eta arrazoi du). Konpositore modernista 1875eko martxoaren 7an jaio zen, Ravelen izen handia daraman kaleko 12. zenbakian. Erraz ezagutzen da etxea, itxura nordikoa duen bakarra baita. Harlanduzko fatxada, gargolak eta elementu hibridoak ditu, eta kalearen lerroarekin bat egiten du. Ravelek sortutako musikaren zati bat Ziburun egina da; esate baterako Hirukotea, 1914an ondua.
Herriko idazle eta elizgizonak ere ez ditugu ahaztu behar: Argaingarats, D’Aranbillague, Gazteluzar eta Joannes Etxeberri. Etcheberrik Baleazaleen otoitza, Arpoiz jotako balearen otoitza, eta Esker ematea balea harrapatu izanagatik idatzi zituen. Horrenbestez, bale arrantzaren jarduera horrek Lapurdin zuen garrantzia begi bistan dago.
Eta, elizgizonez ari garenez, Bordeleko Pierre de Lancre frantses epaile ankerrak inkisizioaren suan erre zituen Ziburuko bi apaiz: Miguelena eta Bocale, deabru‑hitzarmenak eta meza bel­tzak egitea leporatuta. Auzitegi santuak Ziburuko herri txikian bostehun bat pertsonari jarri zien heriotz‑zigorra, sorginkeria edo ezkutuko praktikak egotzita.
Maurice Ravel moilatik Donibane Lohizuneko portuaren eta hiriaren bista ederra dugu begien aurrean. Jarrai diezaiogun ertzari, eta berehala iritsiko gara hilerrira. Haren ondoan dago Pierre Benoit (1885‑1962) idazlearen omenez jarritako monumentua. Euskal Herriko eguneroko bizitza inspirazio‑iturri izanik, hainbat liburu idatzi zituen: Atno, Le Pays Basque, Le Casino de Barbazan, Pour Don Carlos nobela historikoa, eta, batez ere, Les amours mortes, maisuki azal­du baitzuen Lapurdiko txoko horretako xehetasunak. Ziburun atseden hartu ohi zuen, Bordagaingo Alegria etxean hil zen, eta Ziburuko hilerri zurian ehortzi zuten.
Demografia
XIX. mende osoan zehar eta XX. mendearen hasieran 2.000 biztanle inguruko populazio egonkorra izan ondoren, 1920tik 1960ra biztanle kopurua hirukoiztu egin zen. XX. mendearen bukaerara arte 6.000 inguru biztanletan egonkortu zen, baina XXI. mendearen hasiera berriro hazi zen, ia 7.000 biztanleren mailaraino.
Ekonomia
Udalerriak arrantza portua partekatzen du Donibane Lohizunerekin.
Jaiak
Ziburuk uda‑garaian eta egitarau zabal batean kontzertuak eta jaial­diak antolatzen ditu (Musique á la Côte Basque), baita kulturaren, kirolaren eta festen alorreko hainbat ekitaldi ere.
Consummatum est (Gérôme)
Consummatum est  (Betea da dena) 1867an Jean-Léon Gérôme margolari frantsesak margotutako lan polemikoa da. Bertan Ebanjelioen pasarte ezaguna aurkezten du baina oso era originalean: Golgotan Jesus bi lapur gurutzatuak izan ondoren, lurrean haien itzalak besterik ez dugu ikusten. Gaur egun Pariseko Orsay museoan erakusten da.
Izenburua
Consummatum est Joanen Ebanjelioan hil aurreko uneetan Jesusen ahoan hitz horiek jartzen dira. Esaldia, berez, latinezko esapide ezaguna da, literalki "dena burutu da", "guztia bete da" esanahiez. Ebanjelioaren arabera hitz horiekin Jesusek Jainkoaren nahia erabat bete dela esan nahi du.
Azterketa
Margolan honetan Jesusen hilaraztea egin zen mendia ikus daiteke, Golgota mendia alegia. Hiru izan ziren hilaraziak, Jesus eta bi lapur, eta haien itzal luzeak eguzkiak erretako lurrean ikus daitezke. Zentzu horretan argi-ilunen garrantzia azpimarratu behar da. Baina lanaren protagonismoa paisaian dago: Jerusalem eta haren gaineko ekaitz beltza; barruan ilargia sumatzen da. Urruntzen soldadu erromatarrak haien erremintaz ikus daitezkeen; azkeneko biek hildakoei begira eta seinalatuz zerbait ari dira esaten. Ikuspuntua, hau da, hiru gurutzatuak eszenatik kanpo egotea, garairako oso originala zen eta horrek egilearen aurkako kritika larriak eragin zituen.
Isneauville
Biztanleria
2007an Isneauville udalerrian erroldatutako biztanleak 2.439 ziren. Familiak 854 ziren, horien artean 134 pertsona bakarrekoak ziren (38 bakarrik bizi ziren gizonak eta 96 bakarrik bizi ziren emakumeak), 292 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 379 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 49 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 897 etxebizitza zeuden, 876 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 834 etxeak ziren eta 54 apartamentuak ziren. 876 etxebizitza nagusietatik 759 bere jabearen bizilekua ziren, 112 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 25 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 44 etxek hiru zituzten, 152 etxek lau zituzten eta 628 etxek bost zituzten. 746 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 326 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 504 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 150 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 36 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 9 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 29 zerbitzu enpresak ziren, 20 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 autoeskola, 3 margolariak, 3 zurginak, 5 iturginak, 1 argiketaria, 2 eraikuntza enpresak, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 4 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 okindegi zen, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 altzari denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Isneauville udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 404 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Isneauville udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 561 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Lubin-en-Vergonnois
Saint-Lubin-en-Vergonnois Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Lubin-en-Vergonnois udalerrian erroldatutako biztanleak 692 ziren. Familiak 290 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 113 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 101 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 311 etxebizitza zeuden, 290 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 300 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 290 etxebizitza nagusietatik 256 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 196 etxek bost zituzten. 251 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 89 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 189 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 483 ziren, horien artean 391 aktiboak ziren eta 92 inaktiboak ziren. 391 pertsona aktiboetatik 381 lanean zeuden (192 gizon eta 189 emakume) eta 10 langabezian zeuden (3 gizon eta 7 emakume). 92 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Lubin-en-Vergonnois udalerrian 285 unitate fiskal zeuden, 716,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.848 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa eta 1 igeltseroa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Saint-Lubin-en-Vergonnois udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.010 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nazioarteko Eskubaloi Federazioa
Nazioarteko Eskubaloi Federazioa (International Handball Federation edo IHF) eskubaloiaren arauak lehiaketa mailan erregulatzen eta aldiro nazioarteko txapelketak antolatzeaz arduratzen den mundu erakundea da.
Bere egoitza Suitzako Basilea hirian du. 2007an 159 federakuntza nazional ditu afiliatuta, guztien artean 800.000 talde eta 19 milioi jokalari baino gehiago ordezkatzen dituztenak. Funtzioko presidentea 2000tik Hasan Mustafa egiptoarra da.
Historia
Nazioarteko Eskubaloi Federakuntza 1946ko uztailak 11n sortu zuten Danimarkako hiriburua den Kopenhagen zortzi federakuntza nazionalek: Danimarka, Finlandia, Frantzia, Suedia, Norvegia, Herbehereak, Polonia eta Suitza.
1954an lehen Gizonezkoen Munduko Eskubaloi txapelketa ospatu zen Nazioarteko Eskubaloi Federakuntzaren agintaritzapean, Suedian, 6 selekzio nazionalek parte hartuz.
1957an Emakumezkoen Munduko Eskubaloi txapelketaren lehen edizioa ospatu zen Jugoslavian 9 selekzio nazionalen parte hartzearekin.
Olinpiar Jokoetan eskubaloiak lehen aldiz 1972an Münichen parte hartu zuen gizonezkoen mailan eta 1976koan emakumezkoen mailan.
Antolaketa
Federakuntzaren egitura hierarkikoa Presidenteak, Idazkari Nagusiak eta Presidenteordeek, Kongresuak (bi urtez behin egiten dena), Talde Exekutiboak eta Batzorde Teknikoek osatzen dute.
Federakuntza kontinentalak
2007an IHFk 160 federakuntza nazional afiliatuta ditu bost federakuntza kontinentaletan:
Angostura
Angostura izan daiteke:
Dopi
Jon Ander González Dopico, Dopi (Erandio, Bizkaia, 1995ko martxoaren 18a) bizkaitar futbolaria da.
Kirol Ibilbidea
''2023ko ekainaren 29an eguneratua. Datu ofizialak.''
Taishuh
Taishuh, Japonieraz 対州馬, baita "Taishū-uma", "Taishū-ma" edo "Taishū-ba", Japoniako bertako zaldi arraza bat da. Bere tamaina zein gainontzeko ezaugarriengatik ponien sailkapen taldean sartzen da.
Japoniako bertako zortzi zaldi arrazetatik gehienak poniak dira, Taishuh poniaz gain: Hokkaidoko ponia, Kiso ponia, Tokara ponia, Miyako ponia, Misaki ponia, Noma poni eta Yonaguni ponia.
Taishuh poniak Tsushima uhartean du jatorria, eta egun oso gutxi geratzen dira, 25 abere inguru. Beraz desagertzeko arrisku larrian dago. Hainbat ekimen abiatu dira arraza suspertzeko.
Arrazaren historia
Taishuh antzineko arraza da. Bere aurreneko aipamenak VIII.en mendekoak dira. Taishuh zaldiaren gainbera handia izan da. 1920.en urtean arrazako 4.000 abere inguru zeuden, nahiz eta egun 25 besterik ez izan.
Ctenotus serotinus
Ctenotus serotinus Ctenotus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Gredosko paradorea
Gredos Paradorea 1928an ireki zen Espainiako lehen Turismo Paradorea da. Gaur egun irekita dago oraindik. Gredosko mendilerroan dago, Risquillo goragunean, Avilako probintziaren Navarredonda de Gredos herrian.
Historia
1911an "Comisaría Regia del Turismo" sortu zen; haren zuzendaritzan Benigno de la Vega-Inclán markesa izendatu zen. 1926an proiektu hau proposatu zen. Espainiako erregeak, Alfontso XIII.a Borboikoak, leku egokiena aurkeratu omen zuen. Aukeratutako tokia ederra zen eta horrela izan zen ere bai eragindako kalte ekologikoa. Lanak 1928ko urriaren 9an amaitu ziren. Hau zen Paradoreen sarearen lehen hotela.
Paradore hau gertaera historikoen eszenatokia izan zen. Esaterako, 1935eko ekainan, bertan bildu ziren Ofentsiba Nazional-Sindikalistako Batzordeen Espainiako Falangea alderdiaren buruak 1936ko estatu-kolpea prestatzeko. 1978an, bestetik, bertan Espainiako 1978ko Konstituzioaren oinarriak adosteko alderdi politiko nagusien buruak bildu ziren: Miguel Herrero y Rodríguez de Miñón (UCD), Gabriel Cisneros (UCD), José Pedro Pérez Llorca (UCD), Gregorio Peces-Barba (PSOE), Manuel Fraga Iribarne (AP), Jordi Solé Tura (PCE-PSUC) eta Miquel Roca (CDC)
Robin Hood (1922ko filma)
Robin Hood, berezko izenburua Douglas Fairbanks in Robin Hood (euskaraz Douglas Fairbanks Robin Hooden) 1922ko Allan Dwan kanadar zinema zuzendariak zuzendutako abenturazko film bat da. Robin Hood pertsonaia eta ingeles herri kondairan oinarritua dago. Douglas Fairbanks, Wallace Beery, Sam De Grasse, Enid Bennett eta Alan Hale aktoreek antzeztu zuten.
Douglas Fairbanksek bere akrobazietarako dohaiak erakusten dituen filma da.
Argumentua
Rikardo Lehoi Bihotz erregeak (Wallace Beery) Ingalaterrako Erresuman Joan printzeari (Sam De Grasse) erregeordetza utzi eta Gurutzadetara joan da. Berehala, John Lurgabeak bere izaera anker, zuri eta zitala erakutsiko du. Lady Marianek (Enid Bennett) bere laztana Huntingdongo dukea, ezizenez Robin Hood (Douglas Fairbanks) eta legez kanpo dauden Frai Tuck (Willard Louis), John Txiki (Alan Hale), Will Scarlett (Bud Geary) eta Alan-a-Dalek (Lloyd Talman) osatutako adiskide taldea Ingalaterrak duen arriskuaz ohartarazirik John Lurgabea, Notthinghameko sheriffa (William Lowery) eta Sir Guy Gibournekoari (Paul Dickey) aurre egingo diote.
Aulo Sempronio Atratino
Aulo Sempronio Atratino (Aulus Sempronius Atratinus), Erromatar Errepublika garaien hasierako kontsul bat izan zen, K.a. 497 eta K.a. 491n, bietan Marko Minutzio Augurinorekin. Sempronia gensekoa zen.
Tito Liviok cognomenik gabe aipatzen du, soilik Aulus Sempronius, kontsul fastoetan, bere cognomena baino agertzen ez den bitartean. Dionisio Halikarnasokoak bere izen osoarekin aipatzen du.
Bere lehen kontsulaldian, Saturno jainkoaren tenplu bat sagaratu zuen Erromatar foroan, eta, aurretik aipatutako egileek, Saturnalak izeneko jaien sorrerarekin lotzen dute. Bigarren kontsulaldian, Tito Livioren arabera, Koriolano zigortua izan zen.
Dionisiok, Sempronio Atratino Erromako prefektu izan zela dio, Regilo lakuko gudua gertatu zenean, K.a. 498 edo K.a. 496an, herniar eta volskoen aurkako gerran, K.a. 487an, berriz Erromako prefektu eta Errepublikako Interrex bezala aipatzen du K.a. 482an, baina honek ez dirudi oso litekeena.
Lituaniako historia
Lehen urteak
Lituaniar aberriari (Litua) buruzko lehenengo erreferentziak Quedlinburgo monasterioaren urtekarietan agertzen dira. Lehena 1009ko otsailaren 14koa da.
Gaur egungo lituaniar lurraldea jatorriz XII. mendeko Erdi Aroko estatuarena da. Aditu gehienen ustez lehen lituaniar estatuaren sorrera Mindaugas koroatzea gertatzean izan zen, 1253ko ekainaren 6an. 1237an zaldun germaniarrek menderatu zituzten lituaniarrak, estoniarrekin batean, eta talde lituaniar guztiak bildu ziren Mindaugas buruzagiaren inguruan germaniarrei aurre egiteko.
1241an, 1259an, 1275an eta 1277an Urrezko Hordaren mongolek erreinua inbaditu zuten.
Mindaugasen ondorengo batek, Gediminasek (1316-1341), osatu zuen Lituaniako Dukerri Handia eta, zaldun germaniarrak sartaldera uxatuaz gainera, guztiz zabaldu zuen bere lurraldea sortaldera (ia Moskuraino iritsi ziren, Bielorrusia osoa barne) eta hegoaldera (Itsaso Beltzeraino iritsi ziren, Kiev hiria eta Ukrainako sartaldea barne). Gediminasek Vilnius erresumako hiriburu egin zuen eta benetako estatu burujabea osatu zuen.
Lituaniako Dukerri Handia eta Polonia (1385/1569-1795)
Lituaniak eta Poloniak beren erakundeak gorde zituzten baina XV. mendearen bukaeratik aurrera elkarren arteko arazoak areagotu ziren. 1480an Ivan III.a Moskuko printze handiak Errusia guztietako errege izendatu zuen bere burua; Bielorrusiako alde handiena, ordea, Lituaniako lurraldearen barnean zegoen. 1501ean, bestalde, hasi ziren lituaniarren eta poloniarren arteko tirabirak, erregeak nongoa behar zuen erabaki gabeko auzia baitzen, eta erne zirauten betiere teutoi zaldunek, garai batean nagusi izan ziren lurraldeetan berriro sartzeko prest.
1568an, berriro Poloniari lotuta, Bi Nazioen Errepublika edo Polonia-Lituania mankomunitatea sortu zuen. Lotura hau dinastikoa baino ez zen, Lituaniak bere autogobernua mantendu baitzuen. 1569an desagertu zen Lituaniako Dukerri Handia, Poloniako erregearen manupean geratu baitzen Lituania (Lublingo ituna, 1569). Joan Sobieski III.a Polonia eta Lituaniako erregeak (1674-1696) garaipen handiak lortu zituen suediarren aurka, baina Errusiako erregearen aurrean amore eman behar izan zuen (Moskuko hitzarmena, 1686). Moskuko tsarraren mendean geratu zen Lituaniaren barnean zegoen Bielorrusia).
Errusia, Lehen Errepublika eta SESB
XVIII. mendean zehar iraun zuen desintegrazio-prozesu baten ostean (Poloniaren zatiketak), 1795an Lituania ia osoa Errusiaren kontrolpean erori zen, Errusiako Katalina II.a erregina zela. Suwalki izeneko lurraldea, berriz, Prusiako erresumak hartu zuen. 1815ean Errusiako lurraldeen barnean geratu zen Suwalki ere. XIX. mendean, errusiarren aurkako bi matxinada handi egin ziren Lituanian (1830-1831 eta 1863-1864 urteetan) eta Lituaniako sentimendu abertzaleak indar handia hartu zuen, Maironis poeta eta Tumas-Vaizgantas eleberrigilea buru zirela. 1864-1905 urteetan errusiartze prozesua areagotu zen: errusiera zen hizkuntza bakarra hezkuntzan, lituanieraz errusiar alfabetoz baizik ezin zen idatzi eta elizkizun katolikoak debekatu ziren.
West Memphis (Arkansas)
West Memphis Arkansasko hiri bat da. Crittenden konderrian kokatua dago. 2010ean 26,245 biztanle zituen, 77.7 kilometro koadrotan banatuta.
Lituaniako historia
Errusia, Lehen Errepublika eta SESB
1918ko otsailaren 16an, 1917ko Errusiar Iraultzaren ondoren, Errusiako Nikolas II.aren Inperiotik independentzia aldarrikatu zuen. Lehen sistema politikoa monarkia izan zen, Mindaugas II.a erregea buru zela, baina azaroan errepublika aldarrikatu zuten. 1919an Gudaroste Gorria sartu zen Vilniusen eta gobernu komunista ezarri zuen.
1919ko apirilean Poloniako gudarostea sartu zen Lituanian, Pilsudski mariskalak Poloniaren barnean nahi baitzuen Lituania berria. Guda amaitu eta gero, Lituaniak bere lurraldearen %20a galdu zuen, Vilnius hiriburua tartean. Hiriburua aldi baterako Kaunasera mugitu zuten eta horrela jarraitu zuten 1940 arte. 1920an zehaztu zen Poloniaren eta Lituaniaren arteko muga. Aldi berean Moskuko gobernuaren eta Kaunasko gobernuaren arteko harremanak hasi ziren eta 1920ko azaroan izenpetu zuten Lituaniaren burujabetasuna. 1921. urtean onartu zen Lituania Nazioen Ligan, 1926an Lituaniak eta Sobiet Batasunak elkarri ez erasotzeko hitzarmena sinatu zuten eta 1934an elkarkidetzarako ituna hitzartu zuten Baltikoko herriek Alemania naziarekin, Baltikoko naziek bultzatuta. 1935ean Klaipeda talde naziko buruzagiak atxilo hartu zituzten Lituanian, baina 1938an naziak nagusitu ziren hauteskundeetan.
1939an sartu ziren alemaniarrak Lituanian, eta errusiarrak 1940an, nazien eta sobietarren arteko hitzarmenaren ondoren. Alemaniarrek 1941ean okupatu zuten Lituania berriro eta eta 210.000 judu hil zituzten. 1944an sobietarren armada nagusitu zen. Lituaniar askok egin zuten ihes mendebaldeko herrietarantz. Sobietarrek Lituaniako Errepublika Sozialista Sobietarra eratu zuten Lituanian.
Bigarren errepublika
1985ean, Gorbatxovek abian jarritako perestroikarekin batera, lituaniarren aspaldiko independentismoa nabarmen berpiztu zen. SESBen zapalkuntza arintzearekin, sentimendu demokratikoak eta nazionalistak abaila bizian zabaldu ziren Lituaniako gizartean. 1988an, perestroikaren aldeko Sajudis mugimendua sortu zen, Vytautas Landsbergis musikologoaren ekimenez, SESBen aurkako borroka luze bati ekin baitzion hark. 1990eko otsailaren 24ko lehen hauteskunde libreetan, Landsbergis hautatu zuten legebiltzarreko lehendakari. Artean sobietarrak han zirela aldarrikatu zuen Lituaniak independentzia, 1990eko martxoaren 11n. Urtebete geroago, 1991ko abuztuko Moskuko estatu-kolpearen ondoren, SESB desegin zenean, askatu ahal izan zen, azkenik, Lituania Errusiaren uztarpetik, urte hartako irailean aitortu baitzitzaion Moskutik, ofizialki, independentzia. Burujabetasun osoaren lehenengo urtean, nahiko lan izan zuen lituaniar gizarteak antolakuntza faltari eta gauzen eskasiari aurre egiten, betiere, Landsbergisen gidaritzapean.
SESBen ondorengo lehen urte nahasi eta zalantzazko haietan, aginteak berehalaxe erretzen zuen agintean zegoen alderdia, eta 1992ko urriko legebiltzarrerako hauteskundeak Alderdi Laboristak (komunista ohiak) irabazi zituen. Alderdi horretako aitzindari eta Lituaniako alderdi komunistako idazkari nagusi ohi Algirdas Brazauskas aukeratu zuten Errepublikako lehendakari, 1993ko otsailaren 15ean. Laboristak pragmatikoak izan ziren eta ez zuten hausturarik sortu aurreko gobernuak eraman zuen politikarekiko. Lituania izan zen, Baltikoko hiru estatuen artean, errusiar gudarostetik lehenik libratu zena; 1993ko abuztuaren 31n atera ziren Lituaniako lurraldetik azkeneko errusiar soldaduak. Geroztik, ahalegin handiak egin zituen Lituaniako lehendakariak Poloniarekin harreman adiskidetsuak izateko, eta Bielorrusia eta Errusiarekin muga-harreman normalak ezartzeko. Nolanahi ere, inguruko herriekin ongi konpontzen saiatze horrek ez zuen eragotzi Europa mendebaldeko herrialdeekiko hurbiltzea (Europako Kontseiluarekin bat egin zuen, 1993ko maiatzaren 14an), eta Baltikoko estatuen arteko elkarlana sendotzea. Kanpo politikan izandako arrakastaren distira, halere, dezente itzali zen, barneko ekonomian eta politikan sobera ugaldu zen ustelkeriaren eraginez. Ekonomiaren arloan heldutasuna falta zen arren, atzerriko inbertsioak ez ziren eten eta sistema fiskalaren errentagarritasunak hobera egin zuen. Politikari dagokionez, chauvinismoak eta populismoak gora egin zuten, eta alderdi kontserbadore klasikoen gorakada ekarri zuen horrek hauteskundeetan. Bizi mailaren bilakaera positiboak, ekonomiaren dinamismoa erakusten duten hainbat faktorek (urteko %5eko hazkundea, eta %6ko langabezia tasa), eta Europar Batasunean sartzeko perspektibak iritzi publikoa etorkizunaren aurrean baikor agertzea eragin zuten.
1996ko urriaren 20ko legebiltzarrerako hauteskundeak kontserbadoreek irabazi zituzten (Alderdi Kontserbadorea, Alderdi Kristau Demokrata, Zentroko Batasuna) eta agintea hartu zuten. Lehen ministro Gediminas Vagnoriusen politika zuhur eta arrazoizkoak eta ekonomiaren bilakaerak Europar Batasunetik eskatzen zaizkien epeetara hurbiltzera eraman zuten Lituania. Brazauskas lehendakariaren bost urteko agintaldia amaitu ondoren, 1998ko urtarrileko lehendakaritzarako hauteskundeak Valdas Adamkus (lituaniar jatorriko amerikarra) hautagai kontserbadoreak irabazi zituen, oso alde txikiagatik izan bazen ere.
1999ko maiatzean lehen ministro Vagnoriusek dimititu egin zuen eta Adamkusek Rolandas Paksas kontserbadorea izendatu zuen haren posturako. 2000an hauteskundeak egin ziren eta bertan behera gelditu zen ordura arte eskuindarren eta ezkertiarren artean izandako txandaketa, zentroko koalizio bat osatu baitzen, Adamkusek sustatua. 2001ean Brazauskas lehendakari ohia izendatu zuten lehen ministro, baina hark ere dimisioa eman zuen 2006an, eta 2008an Andrius Kubiliusek hartu zuen haren kargua.
2004ko martxoaren 29an Lituania Ipar Atlantikoko Itunaren Erakundearen kide bihurtu zen eta 2004 maiatzaren 1ean, Europar Batasunaren kide.
2015eko urtarrilaren 1ean, Lituania euroguneko hemeretzigarren kidea bihurtu zen. Mario Draghi EBZko presidenteak herrialdea txalotu zuen «garai zailetan ohiz kanpoko neurriak» hartzeagatik diru batasunean sartzeko
Sloboda
Sloboda (errusieraz: слободá) Errusia, Ukraina eta Bielorrusiako historian izan den jendegune mota bat da. Valakia eta Moldavian ere antzeko kokalekuak zeuden, slobozie/slobozia deituak. Batzuk hiri-harresien kanpoaldeko auzoak ziren, baina askotan lurralde jendeztatu gabeak kolonizatzeko erabiltzen ziren. Beste lurraldeetako nekazariak eta langileak erakartzeko helburuz, Slobodako biztanleak zergak ordaintzetik salbuetsirik egoten ziren aldi luze batez (15 eta 25 urte artean). 1630 eta 1640 artean ehunka Slobody sortu ziren Moskoviako muga eskualdeetan, Sloboda Ukrainan bereziki.
XVIII. mendearen hasieran pribilegio horiek ezeztatu eta jendegune hauek herri, hirixka edo auzo bilakatu ziren arren, Sloboda hitzak askotan iraun zuen. Ukrainan, esate baterako, ehun leku inguruk sloboda edo slobidka terminoa daramate izenean.
Aller ibaia
Aller Alemaniako ibai bat da, Weser ibaiaren arroan dagoena. Azken ibai honetan du Allerrek bere ahoa. Weserren eskuinaldeko ibaiadarra da.
Iturburua
Ibai honen iturburua, Magdeburg herrian dago, itsasoaren mailatik 130 metroko garaierara, Saxonia-Anhalt estatuan.
Arroa eta luzera
Ibai honen arroak, Weser ibaiaren arro osoaren herena baino gehiago hartzen du, 15.600 kilometro karratuko azalerarekin, Weser ibaiaren ibaiadarretatik, arro handienetako bat duena izaki. Bere luzera, berriz, 263 kilometrotakoa da.
Ahoa
Ibai honen ahoa, Weser ibaian dago. Hona isurtzen ditu bere urak Verden herritik kilometro batzuk mendebalderago, Saxonia Beherea estatuan.
Arroko herri garrantzitsuak
Ibai honen arroan aurkitzen diren herririk garrantzitsuenak, honako hauek dira:
Fernando Presa González
Fernando Presa González, Nandus gisa ezaguna (Cistierna, León, Espainia, 1957 -), Euskal Herriko idazlea da.
Biografia
70eko hamarkadaren bukaeran etorri zen Euskal Herrira bizitzera, eta, euskaraz ikasi ondoren, Euskarako irakaslea da egun. Oso abenturazalea da, eta Houstonen hasi eta Buenos Airesen bukatu zuen ibilaldia egin zuen 1987. eta 1988. urteen artean. Bidaia horren inguruko burutazioak jaso zituen kaleratutako lehenengo eleberrian: Ilargia lagun beti hegoalderantz.
Aurretik bestelako lanak ere argitaratuak zituen, gaztelaniaz: Mis sueños son vuestras pesadillas (1980) eta Entre el asfalto y el miedo (1985).
Europa iparraldeko hizkuntzak eta horien literaturak aztertzen jardun du urte askoan, eta Diccionario polaco-español, español-polaco kaleratu zuen 1994an.
Jainkoen sorreraren japoniar mitoa
Jainkoen sorreraren japoniar mitoa, japonieraz 神産み, Kamiumi, Japoniar mitologian, Japoniaren sorreraren ondoren, jazotako gertaera mitologiko bat da, honetan Izanagi eta Izanamirengadik jaioteako jainko-jainkosen sorrera azalatzen da.
Corran (Lochaber)
Corran, 'An Corran', Eskoziako Highland eskualdean dagoen herrixka bat da, Lochaber barrutian. Loch Linnhe aintziraren mendebaldeko ertzean dago.
Fright Night
Fright Night (euskaraz Beldurrezko Gaua) 1985eko Tom Holland estatubatuar zinema zuzendariaren beldurrezko filma bat da. Bertan, Chris Sarandon, William Ragsdale, Amanda Bearse, Stephen Geoffreys eta Roddy McDowall aktoreek antzeztu zuten.
Jatorri (geometria)
Geometrian, jatorria edo koordenatu-jatorria puntu berezi bat da, espazio batean erreferentzia gisa finkatzen dena eta O letraz adierazi ohi dena. Puntu horretan, sistemaren koordenatu guztiek zero balio dute, (0,0) bi dimentsiotan eta (0,0,0) hirutan.
Fright Night
1988an Fright Night II jarraipena izan zuen, 2011an 3Dko izen berdineko Fright Night berregokitzapena eta 2013an Fright Night 2: New Blood jarraipena.
Argumentua
Charlie (William Ragsdale) telebistako "Beldurrezko Gaua" saioan jarri ohi dituzten beldurrezko filma zaharren zalea da, saio hau beldurrezko generoko aurkezlea den Peter Vincent aktoreak (Roddy McDowall) aurkezten du. Gau batez bere logelako lehiotik aldameneko etxera etorri berrira hilkutxa batekin etorri berria den auzokidea ikusten du. Beste gau batez, berriz ere logelako lehiotik bere auzokide Jerry Dandridge (Chris Sarandon) etxe barnean neska nerabe gazte bati lepoan kosk egiten txundituta ikusten du. Charleyk gertatutakoa amari (Dorothy Fielding) kontatu baina hark ez dio sinisten, orduan bere lagunmina "Evil" Ed Thompson (Stephen Geoffreys) eta Charlyren neskalaguna den Amy Peterson-i (Amanda Bearse) gauza bera kontatzen die, baina haiek ere ez diote sinisten. Jerry Charleyk bere sekretuaz jakitun dagoela jabetzen da, bizilagun berria banpiroa izanik Charley hiltzen saiatuko dela, baina Charleyk ihes egitea lortu eta azken aukera gisa beldurrezko telebista saio gustukoena den Peter Vincent (Roddy McDowall) aurkezleari laguntza eskatuko dio, nahiz eta hura Charleyk hasiera batean espero zuen banpiro-ehiztari profesionala zehazki ez izan.
Peter Vincent pertsonaiaren izena beldurrezko zinema generoko bi aktore ospetsuen izen-abizenen elkarketatik sortua da: Peter Cushing eta Vincent Price.
Elgaria
Elgaria Anguidae familiako narrasti genero bat da. Ipar Amerikan bizi dira.
Townsend (Montana)
Townsend Montanako hiri bat da. Broadwater konderrian kokatua dago. 2010ean 1,878 biztanle zituen, 4.08 kilometro koadrotan banatuta.
Ane Iturzaeta
Ane Iturzaeta Agirre (Donostia, 1995) Informatikaria da, Microsoften lan egiten du eta 2021ean Gladys saria irabazi zuen.
Informatikako Ingeniaritza eta Enpresen Administrazio eta Zuzendaritzako Gradu Bikoitza ikasi zuen Deustuko Unibertsitatean, teknologia berriak erabiliz garapen ekonomiko eta sozialean eragiteko asmoz. Gaur egun, hodei-konputazio eta adimen artifizialeko kontsultore gisa lan egiten du Microsoften, Data&AI taldeko Customer Engineer gisa. Estatu, Europa eta mundu mailako enpresak eta erakunde publikoak haien proiektu teknologikoak aurrera ateratzen ahalduntzen jarduten du.
Montemarzino
Montemarzino Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Ane Iturzaeta
Emakumeak zientzian sustatzeko zenbait ekinbidetan parte hartu dum besteak beste hauetan: iniziatiba, Zientziari-So Proiektuko enbaxadorea (EHU/UPV, 2016-2017), WONNOW Sariaren irabazleen mentorea (STEAM),
Montemarzino
Mugakideak
Montemarzinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ane Iturzaeta
Hainbat hacktonetan parte hartu du, baita klaseak eman irakasle gonbidatu bezala hainbat unibertsitatetako ikasketetan.
Etorkizunean Adimen Artifizialaren munduan gehiago sakontzen eta enpresei eta administrazio publikoei beren transformazio digitalean laguntzen ikusten du bere burua.
Ahmad al-Muqtadir
Abu Jafar Ahmad al-Muqtadir bi-Llah ibn Sulayman ibn Hud al-Judhami (أبو جعفر أحمد "المقتدر بالله" بن سليمان ; 1082 hila) Zaragozako taifako seigarren errege independentea (1046-1081) izan zen, Banu Hud leinuko bigarrena. Al-Muqtadir bi-llah (Allahren laguntzari esker boteretsua) titulua bereganatu zuen.
Shimla barrutia
Shimla Indiako barruti bat da, Himachal Pradesh estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Ahmad al-Muqtadir
1038an Al-Mustain I.ak agintea lortu zuenean, semeen artean zatitu zuen taifa: Lleidan Yusuf al-Mudhaffar, Huescan Lubb, Tuteran Mundhir, Calatayuden Muhammad eta Zaragozan, erregeorde moduan, Ahmad al-Muqtadir. 1047an hil zenean, semeak haien artean borrokatu zuten boterea lortzeko. Al-Muqtadir hiriburua izanik, 1051rako hegemonia lortu zuen. Hala ere, Yusufek 1078ra arte iraun zuen Lleidan.
Shimla barrutia
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Ahmad al-Muqtadir
Al-Muqtadirren agintaldian, taifak bere urrezko aroa bizi zuen eta Aljaferia jauregia orduko andalustar intelektualen egoitza bihurtu zen. Politikoki Mediterraneoraino hedatu zituen bere mugak, 1076an Tortosa eta Deniako taifak barneratzeaz gain, Valentziako erregea bere basailu ere bihurtu baitzuen.
Errege kristauekin harreman zailak izan zituen: Tutera, Soria eta Guadalajara aldean Ramiro I.a Aragoikoa, Antso V.a Ramirez eta Alfontso VI.a Gaztelakoa borrokatu zituen.
Oker (ibaia)
Iturburua
Ibai honen iturburua Harz mendietan dago, itsasoaren mailatik 900 metroko garaierara. Bertan, mendi hauetan zehar, Okertal izeneko haran estua sortzen du.
Arroa eta luzera
Ibai honen arroak, 1.800 kilometro karratuko azalera hartzen du, eta 105 kilometroko luzera du, bere urak Aller ibaian isurtzen dituen arte.
Ahoa
Ahoa, Aller ibaian dago. Brunswick edo Braunschweig herritik 30 kilometro iparraldera.
Cyanocompsa brissonii
Cyanocompsa brissonii Cyanocompsa generoko animalia da. Hegaztien barruko Cardinalidae familian sailkatua dago.
Lachnolaimus maximus
Lachnolaimus maximus Lachnolaimus generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Dalelia
edota Dalilea, 'Dàil Eileadh', Eskoziako Highland eskualdean dagoen herrixka bat da, Lochaber barrutian. Loch Shiel aintziraren iparraldeko ertzean dago.
Txapelgorri (argipena)
Txapelgorri milizia hauetako kideak izendatzeko erabiltzen ezizena da:
Hamirpur barrutia
Hamirpur barrutia Indiako barruti bat da, Himachal Pradesh estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Paragould (Arkansas)
Paragould Arkansasko hiri bat da. Greene konderrian kokatua dago. 2010ean 26,113 biztanle zituen, 80 kilometro koadrotan banatuta.
Tomohiko Ikoma
Tomohiko Ikoma (japonieraz: 生駒 友彦, 1932ko abuztuaren 25a - 2009ko apirilaren 27a) Japoniako futbolaria izan zen.
Uztailaren 20
Uztailaren 20a gregoriotar egutegiaren urteko berrehun eta batgarren eguna da, 202.a bisurteetan. 164 egun falta dira urtea amaitzeko.
Kanpo estekak
Uztailaren 19 | Urteko egutegi | Uztailaren 21
Eve of Destruction (abestia)
Eve of Destruction (euskaraz Suntsiketa Bezpera) 1965an P. F. Sloan estatubatuar kantautoreak idatzitako protesta abesti bat da. Abesti honen bertsiorik ezagunena Barry McGuire estatubatuar abeslariak abestutakoa da, 1965eko ekainaren 12a eta 15 bitartean grabatu zen.