cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Espido Freire
Obra
Unibertsitate-garaietatik, literatura-sorkuntzaren irakaskuntza interesatu zaio, eta horri buruzko eskolak eman ditu zenbait unibertsitatetan. Gainera, metodo pedagogiko bat asmatu, eta literatura-eskola bat zabaldu du Madrilen.
Espido Freireren eleberri guztiak hizkuntza askotara itzuli dira. Zutabegile gisa, El Pais, La Razon, El Mundo eta Público egunkarientzat idatzi du, besteak beste. Itzultzaile gisa ere lan egiten du, bai eta irratian —Onda Ceroko Julia en la onda saioan— eta telebistan —Noche sin tregua saioan— ere.
Itxaropenaren Andra Mariaren eliza (Arrasate)
Itxaropenaren Andra Mariaren eliza Gipuzkoako Arrasateko Uribarri auzoan dagoen XVI. mendeko eraikina da. Eliza muino baten gainean dago eta haren oinean Itxaropenaren Andra Mariaren santutxoa dago.
Historia
Eliza noiz altxatu zen datua ez da ezagutzen baina XVI. mendeko eraikina dela pentsatzen da. Dena dela, eliza dokumentuetan lehen aldiz 1353an agertu zen. Ondoko dorrea beranduago altxatu zen, XIX. mendean; jatorriz dorrea zink plakekin estalita zegoen baina gaur egun harbelezko plakak erakusten ditu.
Ploceus subaureus
Ploceus subaureus Ploceus generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
Olejníkov
Olejníkov Eslovakiako udalerri bat da, Sabinoveko barrutian kokatuta. 44,46 km²ko azalera du eta 472 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1454. urtekoa da.
Schwielowsee (udalerria)
Schwielowsee Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Juan Jose Etxeberria
Juan Jose Etxeberria Monteberria (Donostia, Gipuzkoa, 1935eko urriaren 23a) gipuzkoar ikertzailea eta ekonomista da.
Biografia
Gaur egun Luzaro erakundeko lehendakaria da (1992), Bankoako lehendakariordea (1997), ESTEko MBAren zuzendaria, Deustuko Unibertsitatearen Donostiako campusean (1994) eta enpresen estrategian aholkulari. Eusko Ikaskuntzako diruzain izan zen 1978tik 1991ra.
The Island (2005eko filma)
The Island (euskaraz Uhartea) 2005eko Michael Bay estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako zientzia fikziozko thriller film bat da. Ewan McGregor, Scarlett Johansson, Djimon Hounsou, Sean Bean, Michael Clarke Duncan eta Steve Buscemi aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
2019. urtea. Lincoln Seis-Echo (Ewan McGregor) eta Jordan Dos-Delta (Scarlett Johansson) barneratze esparru itxurako eremu batean dauden ehundaka gizakietako bi dira. Harretaz zaindua dagoen leku honetan, beren ohiko bizitza gainontzekoena bezalakoa da, zorrozki kontrolatua eta debekuz josia. Beren aterabide bakarra - eta denek elkarbanatzen duten itxaropena - "Uhartea" deritzonara joateko hautatuak suertatzean datza, está rigurosamente controlada y llena de restricciones. La única salida -y la esperanza que todos comparten- consiste en ser elegidos para ir a "La isla", dirudienez, eremu horretakoak ez beste, gainontzeko gizateria guztiarekin akabatu zuen hondamendi ekologikoaren efektu kutsakorrek eragin ez duten munduko leku bakarra. Lincoln bere azalpenik gabeko amesgaiztoez atsekabetua bizi da, gero eta ezinegon handiagoa du, bai eta sekretu ikaragarri bat topatzera bultzaraziko duen jakinmina ere.
Emily Warren Roebling
Emily Warren Roebling (Cold Spring (New York), AEB,1843ko irailaren 23a - Trenton, AEB, 1903ko otsailaren 28a), estatubatuar ingeniaria izan zen. Ezaguna da Brooklyneko zubiaren amaieran egin zituen ekarpen erabakigarriengatik. Emily izan zen, hain zuzen, obrako ingeniari nagusia, Washington Roebling senarrak, paperaren gaineko ingeniari nagusiak, deskonpresio-sindromea garatu ondoren zubia eraiki bitartean. Autodidakta izan zen matematikan.
Haurtzaroa
Sylvanus eta Phoebe Warrenen alaba zen Emily. Cold Spring-en (New York) jaio zen, 1843ko irailaren 23an. Bikotearen 12 seme-alabetatik bigarrena zen. Emilyk hezteko zuen interesa Gouverneur K. Warren neba zaharrenak babestu zuen. Harreman hurbila izan zuten beti. Emily eta Washington berehala maitemindu ziren eta 1865eko urtarrilaren 18an ezkondu ziren.
John Roebling Brooklyngo zubian lanean hasi zenean, ezkonberriak Europara joan ziren zubirako zimendatze-kaxen erabilera aztertzeko. 1867ko azaroan, Emilyk erditu zuen bikotearen seme bakarra, John A. Roebling II.
Brooklyngo zubia
Bere gaixotasunean senarra bisitatzen zuen pertsona bakarra izanik, Emilyk Washingtoneko informazioa ematen zien laguntzaileei eta zubian egindako lanaren bilakaeraren berri ematen zuen. Hala, materialen erresistentziari, tentsioen azterketari, altzairuzko kableen eraikuntzari eta katenaria-kurben kalkuluari buruzko ezagutza handia garatu zuen, Washingtonen ikasketen bidez. Emilyren ezagutza osatu egin zen aurretik zuen interesagatik eta senarra ingeniari nagusi izendatu ondoren garatutako zubien eraikuntzari buruzko azterlanagatik. Hurrengo hamalau urteetan, etengabe aritu zen Emily Brooklyneko zubia amaitzen. Ingeniari nagusiaren erantzukizun gehienen ardura hartu zuen, eguneroko ikuskapena eta proiektuen erabilera barne. Emilyk eta haren senarrak zubia etengabe eraikitzea planifikatu zuten. Emilik berak politikariekin, ingeniari aurkariekin eta zubian lan egiten zuten guztiekin egin zuen borroka, jendeak uste baitzuen berak diseinatu zuela zubia.
1882an, Washingtonen ingeniari buru titulua arriskuan egon zen, gaixotasunagatik. Horri eusteko, Emily ingeniari eta politikarien bileretara joan zen senarra defendatzeko. Bien lasaitasunerako, politikariek ondo erantzun zieten Emilyren diskurtsoei, eta Washington senarrak Brooklyngo zubiko ingeniari nagusia izaten jarraitu zuen. Washington buru zela, 1883an osatu zuten zubia. Inaugurazio ofizialaren aurretik, oilarra garaipen seinale zeramala, Emily Roebling izan zen gurdian zubia gurutzatu zuen lehena. Inaugurazio-ekitaldian, Abram Stevens Hewitt-ek emandako hitzaldi batean ohoratu zuten Emily, eta hark hauxe esan zuen:"Zubia 'emakume baten debozio sakrifikatuaren eta luzaroan baztertutak izan ziren goi-mailako hezkuntzarako gaitasunaren eredu zela.'. "Gaur egun, Brooklyneko zubiak Emilyren, senarraren eta aitaginarrebaren oroimenari buruzko plaka bat du.
Zubiaren ondoren
Zubia amaitu ondoren, Roebling familia Trentonera (New Jersey) joan zen bizitzera. Han, Emilyk Estatu Batuetako Gerra Hispaniarrean parte hartu zuen gizarte-erakundeetan, hala nola Sorospen Elkartean, eta Chicagoko Kolonbiako Mundu Erakusketan parte hartu zuen Board of Lady Managers for New Jersey (New Jerseyrako emakume administratzaileen kontseilua). Bidaia asko ere egin zituen; 1896an Victoria Erregina ren aurrean egon zen eta Errusian egon zen Nikolas II.aren koroatzeko. Bere heziketarekin ere jarraitu zuen, eta legeetan titulu bat jaso zuen New Yorkeko Unibertsitatean. 1903ko otsailaren 28an hil zen arte, familiarekin batera pasatu zuen bizitza osoa, eta aktibo egon zen gizartean eta mentalki.
Los Rábanos
Los Rábanos Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 6 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 532 biztanle zituen 101,53 km²-ko azaleran.
Geografia
Los Rabanos Soriako udalerri eta herria da. Los Rabanosen inguruan Navalcaballos, Tardajos de Duero eta Miranda de Duero kokaturik daude. Udalerriak 10.011 hektarea dauzka gutxi gorabehera. Gaur egun, 525 biztanle ditu. 1021 metroko altueran kokatzen da. Los Rabanosetik oso hurbil Duero ibaia igarotzen da. Soriako hegoaldean, Soria hiritik 6 kilometrora dago.
Historia
Erdi aroan, Los Rabanos “Comunidad de Villa y Tierra de Soria”-ren zati bat izan zen. Antzinako erregimena erortzean, Rabanos, Sinoba eta Villarejo moduan sortu zen (Gaztela zaharraren parte bezala). 1842. urtean 70 etxebizitza eta 280 biztanle zeukan.
Festak
“San Isidro Labrador” jaien patroia da. Jaiak maiatzaren 15ean ospatzen dira. Gainera, urrian, “La Virgen del Rosario” ospatzen dute biztanleek.
Gastronomia
80ko hamarkadan haren baratzeko produktuak ospetsuak eta ezagunak ziren Soria osoan.
Eustomias gibbsi
Eustomias gibbsi Eustomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Los Rábanos
Industria
Baratzeak, txerriak, hestebete-fabrika eta altzari-fabrikak.
Flora eta Fauna
Besteak beste, zuhaitzetan, karraska eta ametza; landaretan, berriz, belatxea, ezkaia eta salbia. Faunak erbia, untxia, eperra, orkatza eta basurdea eskaintzen ditu.
Plasne
Plasne Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Plasne udalerrian erroldatutako biztanleak 254 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 139 ziren, horien artean 113 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 113 pertsona aktiboetatik 107 lanean zeuden (60 gizon eta 47 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Plasne udalerrian 103 unitate fiskal zeuden, 268,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.234 euro zen.
Mastigodryas danieli
Mastigodryas danieli Mastigodryas generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Plasne
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Plasne udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Konjuntzio handi
Konjuntzio handi bat Jupiter eta Saturno planeten arteko konjuntzio bat da. Bi planetak zeruan elkarrekin agertzen direnean gertatzen da.
Konjuntzio handiak arraroenak kontsideratzen dira, eta "begi hutsezko" planeten arteko konjuntzioen artean dizdiratsuenetako eta hurbilenak (hau da, izotzezko erraldoiak barne hartzen dituzten konjuntzio are arragoagoak kontuan hartu gabe, ahulegiak baitziren teleskopioa asmatu arte aurkituak izateko). 20 urtean behin gertatzen dira, gutxi gorabehera, Jupiterrek Saturno bere orbitan "harrapatzen duenean".
Zeruko mekanika
Noizbehinka, denboraldi batean konjuntzio handi bat baino gehiago dago, oposiziotik behar bezain gertu gertatzen direnean. Honi, konjuntzio hirukoitz deritzo. Konjuntzio handirik gertukoena 2020ko abenduaren 21ean izan zen. 2020ko konjuntzio handian zehar, bi planetak, zeruan, gutxienez 6 arku-minutuz bananduta egongo ziren, 1623tik bi planeten artean gertuena.
Konjuntzio-eremu handiak planeten norabide berean biratzen dira, gutxi gora-behera lau mendetik behin bira oso baten seirena, honela, lau mende inguruko ziklo batean konjuntzio bereziki estuak sortuz. Zehazkiago, konjuntzio bakoitza serie batean zeruan kokatzeak, batez beste 16,3 gradutan handitu beharko luke luzeran, ziklo oso bat eginez, batez beste, 2.634 urtean behin. Aldiz, martxoko ekinoziotik ekialderako luzera neurtzeko konbentzioa erabiltzen badugu, kontuan izan behar dugu martxoko ekinozioa 25.772 urtetik behin zirkulatzen dela; beraz, modu horretan neurtutako luzerak pixka bat azkarrago handitzen dira eta zenbaki horiek 17,95 gradu eta 2.390 urte bihurtzen dira.
Rábano de Aliste
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 429 biztanle zituen.
Konjuntzio handi
Zeruko mekanika
Saturnoren orbitaren planoa 2,485 gradu okertua dago Lurrarenarekin alderatuta eta Jupiterrena 1,303 gradu da. Interesgarria da bi planeten goranzko nodoak antzekoak izatea, 100,6 gradu Jupiterrentzat eta 113,7 gradu Saturnorentzat, eta, beraz, Saturno Lurraren orbita planoaren gainetik edo azpitik badago, Jupiter ere hala dago (hau, neurri batean, Lurraren orbita, planeta handi guztiekiko zeiharra egotearen ondorio da). Jupiter eta Saturnoren orbitaren inklinazio norabideak zentzuz ondo lerrokatzen direnez, hurbilagoko konjuntzioetatik Saturnoren orbitaren inklinazioa (2.485°) ken Jupiterrena (1.303º) baino askoz okerragoa izatea espero da. Izan ere, 1 eta 3000 urteen artean, 1,3 graduko gehieneko distantzia egon zen 1306 eta 1940an.
K.a. 7
Johannes Keplerrek, 1603ko konjuntzio handia aztertzean, Belengo Izarra konjuntzio handi bat izan zitekeela pentsatu zuen. Jupiter eta Saturnoren konjuntzio hirukoitz bat K.a. 7an gertatu zela kalkulatu zuen (-6, urteetako zenbaketa astronomikoa erabiliz). Azken konjuntzio hirukoitza 1980 eta 1981ean gertatu zen, hurrengoa 2238 eta 2239an izango den bitartean.
1563
Krakoviako Akademiako astronomoek (Jan Muscenius, Stanisław Jakobejusz, Nicolaus Schadeck, Petrus Probosczowicze...) 1563ko konjuntzio handia ikusi zuten, Alfontsotar Taulak (eredu geozentriko batean oinarrituak) Pruteniar Taulekin (heliozentrismo kopernikarrean oinarrituak) alderatzeko. Pruteniar tauletan, astronomoek Jupiter eta Saturno elkarrengandik hain gertu aurkitu zituzten, Jupiterrek Saturno estali zuela (banaketa angeluarra 6,8 minutukoa zen 1563ko abuztuak 25ean). Alfontsotar taulek, konjuntzioa, beste egun batean ikusi behar zela iradoki zuten, baina Alfontsotar taulek adierazitako egunean, angeluen banaketa, 141 minutu osokoa izan zen. Krakoviako irakasleek, kopernikar iragarpen zehatzenak jarraitzea iradoki zuten, eta, 1578 eta 1580 artean, Valentin Fontanik, kopernikar heliozentismoari buruzko hiru hitzaldi eman zituen.
2020
2020ko konjuntzio handia 1623tik gertuen dagoena izango da, eta lehen hiru milurtekoetatik zortzigarrenik hurbilena, bi planeten artean gutxienez 6.1 arku minutuko tartea utziz. Konjuntzio handi hau, 1226tik Lurretik ikus daitezkeenetatik gertuena dagoena ere izango da. Elkartze heliozentrikotik zazpi astera gertatuko da, Jupiterrek eta Saturnok luzera heliozentriko bera partekatzen dutenean. Gertuen dagoen unea abenduaren 21ean gertatzen da, 18:22 UTC (19:22 Euskal Herrian), Jupiter Saturnoren hegoaldean eta Eguzkiaren ekialdean egongo denean. Honek, bi planetak ikuseremu teleskopiko berean ikusgai izango direla esan nahi du (euren artean laguntza optikorik gabe bereiziko diren arren). Hurbileneko gerturatzean, bi planetak, begi hutsezko objektu bitar bat direla dirudi. Iparraldeko batez besteko latitudeetatik, planetak, hego-mendebaldeko zeruertzean 15° baino gutxiagoko altueran izango dira ikusgai Capricornus konstelazioan, eguzkia sartu eta ordubetera.
7541
7541ean konjuntzio hirukoitza egongo da baina, gainera otsailaren 16an trantsito bat egongo da (Jupiterren itzalak Saturno pixka bat ilunduko du) eta okultazio bat egongo da ekainaren 17an (Jupiterrek Saturno estaliko du). Hala ere, hain luzera begira egindako kalkuluetan akatsak egon daitezke eta ez da ziurra zehaztasun horrekin gertatuko denik.
Seddiner See
Seddiner See Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ezkaratz
Ezkaratza, ataria, atartea, atondoa edo bebarrua etxe bateko sarreran dagoen gela zabala da, beste geletarako edo eskailera baterako bidea ematen duena. Gaur egun, etxe-blokeetako eraikinetan eskailera edo igogailuetara sartzeko kaleko ate nagusiaren ondoko gunea ere bada.
Knipowitschia ephesi
Knipowitschia ephesi Knipowitschia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Anadia (Alagoas)
Anadia Brasilgo udalerri bat da, Alagoas estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Bolbec
Bolbec Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2007an 11.917 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bolbec udalerrian erroldatutako biztanleak 11.917 ziren. Familiak 5.016 ziren, horien artean 1.795 pertsona bakarrekoak ziren (709 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.086 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.352 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.418 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 451 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 5.495 etxebizitza zeuden, 5.070 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 391 hutsik zeuden. 3.091 etxeak ziren eta 2.199 apartamentuak ziren. 5.070 etxebizitza nagusietatik 2.118 bere jabearen bizilekua ziren, 2.908 alokairuan okupaturik zeuden eta 44 doan lagata zeuden; 440 etxek gela bat zuten, 679 etxek bi zituzten, 1.378 etxek hiru zituzten, 1.483 etxek lau zituzten eta 1.090 etxek bost zituzten. 2.789 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2.558 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.151 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 7.431 ziren, horien artean 5.136 aktiboak ziren eta 2.295 inaktiboak ziren. 5.136 pertsona aktiboetatik 4.310 lanean zeuden (2.490 gizon eta 1.820 emakume) eta 825 langabezian zeuden (351 gizon eta 474 emakume). 2.295 pertsona inaktiboetatik 549 erretiraturik zeuden, 597 ikasten zeuden eta 1.149 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 410 komertzioetatik, 12 erauzte enpresak ziren, 14 janari enpresak ziren, 20 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 31 eraikuntza enpresak ziren, 108 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 16 garraio enpresak ziren, 29 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 32 finantziazio enpresak ziren, 15 higiezinen enpresak ziren, 32 zerbitzu enpresak ziren, 66 administrazio publikoko enpresak ziren eta 35 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 67 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 4 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 11 okindegiak, 5 harategiak, 2 arraindegiak, 3 liburu dendak, 13 arropa dendak, 6 etxerako tresna dendak, 4 zapata-dendak, 2 elektrotresna dendak, 1 kirol-denda zen, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 1 drogeria zen, 2 lurrin-dendak, 3 bitxi-dendak eta 5 lore-dendak ziren.
2000. urtean Bolbec udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 940 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 7 haur-eskola eta 7 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Bolbec udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 1hezkuntza orokorreko lizeoa eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.020 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 532 eta lizeo teknologikoetan 450.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hrast - Kroazia arrakastatsurako higikundea
Hrast - Kroazia arrakastatsurako higikundea (Hrvatski Hrast - Pokret za uspješnu Hrvatsku, Hrast) Kroaziako alderdi politikoa kontserbadorea da. Hrast Hrvatski rast (Kroaziar hazkundea) hitzen akronimoa da, era berean, haritz esan nahi duena. 2012ko azaroaren 23an sortu zuten, eta harrezkeroztik bere lehendakaria Ladislav Ilcic izan da.
Hrast Europako Kristau Higikunde Politikoaren (ECPM) kidea da, eta alderdiaren gazte-erakundea Hrast Gazteak da.
Anna Galiena
Anna Galiena (Erroma, 1954ko abenduaren 22a), italiar aktore bat da. Nagusiki Le Mari de la coiffeuse (1990), Jamón, jamón (1992), Being Human (1994) eta Senso '45 (2002) filmeak antzezteagatik ezaguna da.
Vionville
Vionville Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vionville udalerrian erroldatutako biztanleak 162 ziren. Familiak 63 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 27 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 116 ziren, horien artean 91 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 91 pertsona aktiboetatik 83 lanean zeuden (45 gizon eta 38 emakume) eta 8 langabezian zeuden (7 gizon eta 1 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vionville udalerrian 63 unitate fiskal zeuden, 166 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.943 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Vionville udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 960 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eustomias grandibulbus
Eustomias grandibulbus Eustomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Ploceus xanthops
Ploceus xanthops Ploceus generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
Fernando Urízar Garfias
Fernando Urízar Garfias (Santiago, 1804 - Santiago, 1876) joera liberaleko diplomazialari eta politikari txiletarra izan zen.
Biografia
Colegio Carolinon eta San Felipe Unibertsitatean ikasi zuen. Administrazio publikoan hasi zen Santiagoko udal idazkari, Senatuko idazkari ( 1831-1834 ) eta Barne Ministerioko goi kargudun gisa. 1836an Diego Portales ministroaren idazkari izan zen eta hurrengo urtean Aconcagua probintziako alkate izendatu zuten. Hiri hartan piztu zen iraultza itzali zuen. Estatistika Orokorra (egun Estatistika Institutu Nazionala) sortu eta antolatu zuen, herrialdeko lehen biztanleria errolda egin behar izan zuelarik. Valparaísoko Aduana administratu zuen.
Garrantzi handiko beste kargu publiko batzuk bete ondoren, Valparaísoko ordezko diputatu hautatu zuten (1834), Victorino Garridoren lekua hartuz zenbait alditan. Rancaguako jabe-diputatu hautatu zuten 1837an, baina agertu ez zenean berehala ordezkatu zuen Pedro Nolasco Mena Ramírezek.
Putaendo, San Felipe eta Los Andeetako diputatua 1846an, 1849an berriro hautatua. Caupolicán- eko jabe-diputatua ( 1867 - 1870 eta 1870 - 1873 ). Petorcak eta La Liguak hautatua 1873-1876an, karguan hil zen.
Ostrovany
Ostrovany Eslovakiako udalerri bat da, Sabinoveko barrutian kokatuta. 5,85 km²ko azalera du eta 2048 biztanle 2017ko datuen arabera.
Matilde enperatriza
Matilda enperatriza (1102ko otsailaren 7a – Rouen, 1167ko irailaren 10a) 1114-1125 bitartean Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperatriz ezkontidea eta 1141eko apiriletik azarora Ingelesen andrea izan zen.
Bizitza
Ingalaterrako Henrike I.aren alaba zen. 1114ean Henrike V.arekin ezkondu zen, eta bederatzi urtez Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperatriz ezkontidea izan zen. 1125ean alargundu eta gero, 1128an Godofredo Plantagenet Anjouko kondearekin ezkondu zen.
1120an gertatutako Itsasontzi zuriaren hondamendian Gilen anaia hil ostean, Henrike I.aren ondorengo bakar bilakatu zen, baina hura 1135ean hil zenean Eztebe Bloiskoa jabetu zen erregetzaz. Horrek gerra zibila ekarri zuen. 1141ean Eztebe preso hartu zuten, eta Matilde erregina izendatu zuten. Hala ere, Matildek ezin izan zion aginpideari eutsi; Winchester-eko setioan galtzaile atera eta Normandiara joan zen. Eztebe hil ondoan, Matilde eta Godofredoren seme Henrikek koroa lortu zuenean, erregearen eta haren etsaien arteko bitartekaria izan zen.
Sefirot
Sefirot (סְפִירוֹת, literalki isurpenak) Kabalaren 10 atributu/jarioak dira, hauen bidez Ein Sof (Infinitoa) erreinu fisikoa eta erreinu metafisikoen katea etengabe agertzen eta sortzen delarik. Terminoa batzuetan sefiroth/sephiroth gisa ere transliteratzen da, eta sefirah/sephirah erabiltzen da singularrean.
Lehen sefirah-ak, Keterrek, adimen kontzientetik haratago dagoen Jainkozko Borondate superkontzientea deskribatzen du. Hurrengo hiru sefirotek (Chokhmah, Binah eta Da'at) adimen jainkotiar kontzientearen hiru maila deskribatzen dituzte. Hurrengo zazpi sefirotek (Chesed, Gevurah, Tiferet, Netzach, Hod, Yesod eta Malkuth) lehen eta bigarren mailako Jainkozko Emozioak deskribatzen dituzte. Bi sefirot (Binah eta Malkuth) femeninoak dira, Kabalaren printzipio femeninoak kanpoko gizonezkoen argia jasotzen duen ontzi bat deskribatzen baitu, ondoren barrutik elikatzen da eta beheko sefirotak erditzen ditu. Honi dagokionez, Emakumezkoen presentzia jainkotiarra da (hebreeraz: שְׁכִינָה, Shekhinah). Kabalak, giza arima, jainkotasunaren isla bezala ikusten du ( ondoren, "Jainkoak, beraz, bere antzeko egin zuen gizakia, Jainkoaren beraren irudira egin zuen; ar eta eme egin zituen"), eta, zabalago, sorkuntza guztiak, sefirotean zuen bizi-iturriaren isla bezala. Beraz, sefirotek gizakiaren bizitza espirituala ere deskribatzen dute, eta guztia ulertzeko paradigma kontzeptuala osatzen dute Kabalan. Gizakiaren arimaren eta Jainkotasunaren arteko harreman honek, Kabalari, jainkotasuna deskribatzeko bere erdiko bi metaforetako bat ematen dio, Ohren beste metaforarekin batera (argia). Hala ere, kabalak behin eta berriz azpimarratzen du gorputz-interpretazio oro saihestu behar dela. Honen bidez, sefirotak gorputzaren egiturarekin lotzen dira eta partzufim (pertsonak) bihurtzen dira. Sefirah bakoitzaren egitura-asmoaren azpian indar motibatzaile ezkutu bat dago, hobeto ulertzen dena giza esperientzia espiritualean dagokion egoera psikologikoarekin alderatuta.
Filosofia jasidikoan, mistizismo juduaren esperientzia eguneroko inspirazioan barneratzea bilatu duena (devekut), sefiroten barne bizitza hau esploratzen da, baita mundu honetan gizakiak Jainkoari ematen dion zerbitzuan jokatzen duten papera ere.
Guaíra (São Paulo)
Guaíra Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mastigodryas pulchriceps
Mastigodryas pulchriceps Mastigodryas generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Cristóbal Errázuriz
Cristóbal Errázuriz (Cali, 1958ko otsailaren 22a) kolonbiar zinema, antzerki eta telebistako aktorea da. Kolonbiako hainbat ekoizpen antzezteagatik aitortzen da, horien artean Café, con aroma de mujer, Mascarada eta La mujer del presidente nabarmentzen dira.
CLIC6
Kloruroaren kanal intrazelularraren proteina 6 gizakiengan CLIC6 geneak kodetzen duen proteina da.
CLIC6 geneak kloruroaren kanal intrazelularraren familiako proteina bat kodetzen du. Genea 1, 6 eta 21 kromosometan dagoen eskualde handi hirukoiztu baten parte da. Zatiketa alternatiboa eskaintzen duen transkripzio bat deskribatu da ere, baina bere baliagarritasun genetikoa ez da zehaztu.
Ploceus aurantius
Ploceus aurantius Ploceus generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
CLIC6
Elkarrekintzak
CLIC6-ek dopamina D3 errezeptorearekin elkarrekintza duela ikusi da.
Lee Ho Ching
Lee Ho Ching, txineraz 李 浩晴 Ho Ching Lee, Hong Kong, 1992ko azaroaren 24a) mahai-tenisean lehiatzen den kirolari hongkongdarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina irabazi zuen Hong Kongeko taldearekin taldekako modalitatean, Txinako (urrezkoa) eta Japoniako (zilarrezkoa) hirukoteen atzetik sailkatuz. Hauek osatzen zuten Hong Kongeko hirukotea: Doo Hoi Kem, Lee Ho Ching eta Minnie Soo-k.
Ctenotus ora
Ctenotus ora Ctenotus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Eli Wallach
Eli Herschel Wallach (Brooklyn, 1915eko abenduaren 7a - New York, 2014ko ekainaren 24) estatubatuar aktorea zen.
Biografia
Texasko Unibertsitatean lizentziatu ondoren, antzerkira berandu heldu zen: 1946an hain zuzen ere. 1951n Tennessee Williamsren The Rose Tattoori esker ezagun bilakatu zen. Gero John Patricken The Teahouse of the August Moon eta Eugene Ionescoren Rinoceronte antzezlanak ere egin zituen.
Zinema munduan, 1956an hasi zen Baby Dollekin. The Magnificent Seven (1960), The Misfits (1961), The Good, the Bad and the Ugly (1966), Mackenna's Gold (1969), Nuts (1987), The Godfather: Part III (1990), The Hoax (2006) filmei esker ospea lortu zuen.
1948an Anne Jackson ekin ezkondu zen.
Requejo
Requejo Zamorako probintziako udalerria da, Sanabria eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 169 biztanle zituen.
Seeblick
Seeblick Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Aala Kaf Ifrit
Aala Kaf Ifrit 2017ko Kaouther Ben Hania tunisiar zinema zuzendariaren filma da. Filmak 2018ko Giza Eskubideen Zinemaldiaren sari nagusia irabazi zuen.
Sinopsia
Egiazko gertakizun batean oinarritua, xehetasunez ageri da Mariam protagonistak jasaten duen "urraketa fisiko eta moral larria". Bortxaketa izan ondorengo "gau luzea" nola doan ageri da, hura salatzen saiatzen denean.
Knipowitschia goerneri
Knipowitschia goerneri Knipowitschia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Pedra (Pernambuco)
Pedra Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Galiziako Itzulia
Galiziako Itzulia (Volta ciclista a Galicia) etapakako txirrindularitza itzuli bat da, espainiar egutegiko proba klasikoa eta Galiziako errepideak zeharkatzen dituena.
Bere lehen edizioa 1933an ospatu zen, lehen garailea Salvador Cardona izan zelarik. Itzuli honetan garaipen gehien lortu dituen txirrindularia Emilio Rodríguez da, hiru aldiz irabazi duena.
Lasterkari profesionalentzako azken edizioa 2000n jokatu zen eta hortik aurerra amateurrentzako lasterketa bihurtu zen.
Palmaresa
Horiz: amateurrentzako edizioak.
O Menino e o Mundo
O Menino e o Mundo (euskaraz: «Mutila eta mundua») 2013ko Alê Abreu brasildar zinema zuzendarien animaziozko abentura film bat da. 2015eko Marrazki bizidunetako film onenaren Oscar Sariaren izendapena jaso zuen, nahiz eta azkenean saria Inside Out filmak irabazi izan.
Patrizio Irlandakoa
San Patrizio edo Patrizio Irlandakoa (Patricius, Padraig; jaiotzako izenaz Maewyn Succat) kristau misiolaria izan zen V. mendean eta Irlandako patroi santua izateagatik da ezagun. Santa Brigida eta San Kolunbarekin batera, Britaniako predikari eta erlijiosoa izan zen eta, ohituraz, Irlandako uhartean kristau erlijioaren sartzailetzat hartzen da.
Maewyin Succat, etorkizunean Patrizio izen kristaua hartu zuenak, Calphurnius-en eta Conchessa-ren (britaniar-erromatar izenak) semea zen. Apostolu eta Irlandako zaindari edo patroi santu izateagatik gurtua da. San Patrizio Eguna martxoaren 17an da, haren heriotzaren egunean, eta mundu osoko irlandarrek ospatzen dute.
Ibilbidea
Uste zabalduen arabera, uhartearen hurrengo tokietan ibili izan zen santua:
Hirusta
Elezaharraren arabera, San Patriziok hirusta (hiru hostoko landarea) erabiltzen zuen Hirutasun Santuaren dotrina azaltzeko, Jaungoikoaren hiru pertsonen irakaspena alegia: Aita, Semea eta Izpiritu Santua. Istorio hau lehenengo aldiz azaldu zen 1726ko idazki batean, baina zaharragoa izan daiteke. Hala ere, ez dago ebidentziarik osagai hau mundu paganoan existitzen zanik. Edozein modutan, hirusta da San Patrizio Egunaren sinboloa da.
1980ko hamarkada
1980ko hamarkadak 1980etik 1989. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Atractaspis aterrima
Atractaspis aterrima Atractaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Sarissa
Sarissa 3 eta 7 metro arteko luzera zuen pika luze bat zen, ohi 6 metrokoa izaten zen arren, mazedoniar falangeak erabilia. Oso astuna zen, 5 kilo baino gehiagokoa. Bere altuera handia, oso egokia zen hopliten eta arma txikiagoak zeramatzaten beste soldadu batzuen aurkako borrokarako, sarissak eragotzi behar baitzituzten pezhetairoietara iristeko, ia erabat ezinezkoa zena, eta hortik dator Alexandro Handia eta bere aita Mazedoniako Filipo II.aren, lantza mota honen sortzailearen kanpainen arrakasta.
Edonola ere, falangetik kanpo ez zuen ezertarako balio, eta martxetan estorbu bat baino ez zen. Horregatik, sarissa, ohi, bi zati edo gehiagotan banatuta zegoen, guduan lotzen zirenak, bere maneiatzea erraztu eta armadaren mugikortasuna bermatzeko.
Siehdichum
Siehdichum Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Sarissa
Erabilpena
Esan bezala, arma honen sorrera Filipo II.ari ematen zaio, Alexandro handiaren aita. Filipok, bere gizonei, pika hau bi eskuekin erabiltzeko esan zien. Taktika berria geldiezina izan zen, eta, Filiporen erregealdia K. a. 336an amaitu zenean, lehenago oso hauskorra izan zen mazedoniar erresumak, jada Grezia osoa kontrolatzen zuen, baita Epiro eta Trazia ere.
Bere seme Alexandro Handiak taktika hau erabili zuen Asian, Egipto, Persia eta Punjabeko eskualdea konkistatuz, azken hau Indiako iparmendebaldean, behin ere garaitua izan gabe. Falangeak eta euren sarissak ezinbestekoak izan ziren gudu bakoitzean, bereziki Gaugamelako guduan, non Dario III.aren gurdi eszitarrak falangeak suntsituak izan ziren, lagunen zalditeria (hetairoi) eta hipaspisten erabileraren laguntza konbinatuarekin. Alexandrok, pixkana-pixkana, falangea eta sarissaren garrantzia murriztu zuen, tropa eta armamentu asiarrak bilduz.
Guzti hori gora-behera, sarissak, aro helenistikoko armadan bizkarrezurra izaten jarraitu zuen, baina entrenamendu faltak eta falangean zuten gehiegizko konfidantzak eta ez tropen erabilera konbinatuan (non Filipo eta Alexandro nabarmendu ziren), Mazedonia, Pidnako guduan, erromatarren aurka galtzera eraman zuten.
Ikus, gainera
Alexandro Handia
Zirkuitu inprimatu
Zeluloide z eta margo eroalez ere fabrikatzen dira zenbait plaka, elkarren artean mugimendua duten atalak konektatzeko material malguak erabili behar direnean. Halaxe saihesten dira kobre aren egitura kristalinoa aldatzean gertatzen diren arazoak, aldaketa horiek hauskor bihurtzen baitituzte kableetako eta plaketako eroaleak.
Eustomias hulleyi
Eustomias hulleyi Eustomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Zirkuitu inprimatu
PCBen produkzioa eta osagaien muntaketa automatizatu egin daitezke. Hala, masako ekoizpena egiten denean, muntaketa automatizatua merkeagoa eta fidagarriagoa da beste muntaketa-aukera batzuen aldean (adibidez: wire-wrap, gaur egun gutxi erabilia). Beste testuinguru batzuetan, ordea, PCBak ez dira oso aukera ona, eskuzko mihiztaketan oinarritutako prototipoak eraikitzeko adibidez. Izan ere, behin muntaketa egindakoan, oso zaila da ezer moldatzea eta, gainera, osagaiak soldatzeak ahalegin handia eskatzen du. Era berean, uharte eta barra eroaledun plakak ere fabrikatzen dira prototipoentzat, eta horietako batzuk Protoboard formatuan egiten dira.
IPC (Institute for Printed Circuits) erakundeak estandar multzo bat sortu du zirkuitu inprimatuen diseinua, mihiztadura eta kalitate-kontrola arautzeko, eta IPC-2220 familia da industria horretan ezagunenetarikoa. Beste erakunde batzuek ere sortu dituzte antzeko estandarrak, besteak beste, Amerikar Estandar Nazionalen Institutua k (ANSI, American National Standards Institute), Nazioarteko Batzorde Elektroteknikoa k (IEC, International Engineering Consortium), Industria Elektronikoen Aliantzak (EIA, Electronic Industries Alliance), eta Joint Electron Device Engineering Councilek (JEDEC).
Historia
Paul Eisler (1907-1995) ingeniari austriarra kontsideratzen da zirkuitu inprimatuaren asmatzailea, Ingalaterran lanean zebilela zirkuitu inprimatu bat fabrikatu baitzuen irrati baterako, 1936 inguruan. Gutxi gora behera 1943an, Estatu Batuetan teknologia hau eskala handian erabiltzen hasi ziren irrati sendoak fabrikatzeko, Bigarren Mundu Gerran erabiltzeko asmoz. Gerraren ondoren, 1948an, AEBk asmakizuna liberatu zuen erabilera komertzialerako. Estatu Batuetako Armadak auto-mihiztadura prozesua garatu zuenean, hasi ziren zirkuitu inprimatuak ezagun egiten kontsumo elektronikan, 1950eko hamarkada erdialdetik aurrera.
Zirkuitu inprimatuen aurretik (eta hauen asmakuntzaren ondorengo urteetan), puntuz puntuko konexioa zen erabiliena. Hala ere, prototipoetarako, edo kantitate txikiko ekoizpenerako, wire-wrap metodoa efizienteagoa zen.
Jatorriz, osagai elektroniko bakoitzak zenbait milimetroko luzera zuten kobrezko edo letoizko pinak zituzten, eta zirkuitu inprimatuak osagai bakoitzaren pin bakoitzarentzat zulo bana zituen. Osagaien pinak zuloetatik sartu eta pistetara soldatzen ziren. Mihiztadura metodo honi alderik aldeko zulo edo through-hole esaten zaio. 1949an, United States Army Signal Corps-eko Moe Abramsonek eta Stanilus F. Dankok auto-mihiztadura prozesua garatu zuten, non osagaien pinak interkonexio-patroidun kobrezko lamina batean sartu eta zirkuitu inprimatuaren pistetara soldatzen ziren. Txartelen laminazio- eta grabaketa-tekniken garapenarekin batera, prozedura honek aurrera egin zuen gaur egun zirkuitu inprimatuak fabrikatzeko prozesu estandarrean. Soldadura automatikoki egin daiteke uhin bidezko soldadura makina batean, txartela urtutako soldadura jariakinetik pasaz.
Konposizio fisikoa
Zirkuitu inprimatu gehienak batetik hamaseira bitarteko kapa eroaleez osatuta daude, haien artean ijeztutako material isolatzaile (substratu) kapen bidez bereizita eta eutsita. Normalean, PCB batek dituen kapa kopurua bideratu nahi diren seinale kopuruaren araberakoa da.
Kapak bide izeneko zuloen bidez konektatu daitezke. Zirkuituaren kapa bakoitza konektatzeko, fabrikatzaileak prozesu kimiko baten bitartez, kobre kimiko kapa fin bat jarri dezake panelaren ageriko gainazal guztietan, baita zuloaren paretetan ere, horrela kobre puruzko oinarri metaliko bat eratuz. Bestela, errematxe txikiak ere erabili daitezke. Dentsitate handiko zirkuituek "bide itsuak" izan ditzakete, zeinak, txartelaren alde batetik ikus daitezkeen bakarrik. Bestalde, txartelaren kanpoaldetik ikusezinak diren bideak egon daitezke, "lurperatutako bideak" deritzenak.
Substratuak
Kostu baxuko kontsumo elektronikan erabilitako zirkuitu inprimatuen substratuak, fenol-erretxinaz bustitako paperez egiten dira (izen komertziala, Pertinax). Kostu baxuko materiala da, mekanizatzen erraza eta indartutako beira zuntzez egindako substratuek baino higadura txikiagoa gauzatzen dute erremintetan.
Industria eta kostu altuko kontsumo elektronikan zirkuitu inprimatuetarako erabiltzen diren substratuak FR-4 izeneko material batez egiten dira normalean. Material hau, suaren kontrako erretxina epoxiko batez bustitako beira-zuntzez osatuta dago. Mekanizatu daitezke, baina beira urratzailea dela medio, tungsteno karburoz egindako erremintak erabili behar dira bolumen handiko ekoizpenetan. Beira-zuntzaren indartzeagatik, Pertinax-ak baino makurdurarekiko 5 aldiz erresistentzia handiagoa du, baina kostu altuagoan.
Potentzia altuko frekuentzietako irrati-zirkuituetako zirkuitu inprimatuak egiteko erabiltzen diren substratuak konstante dielektriko (permitibitate) baxua duten plastikoak dira. Esaterako, poliamida, poliestireno eta gurutzatutako poliestirenoa. Ezaugarri mekaniko xumeagoak dituzte, baina kasurako onargarriak dira, duten jardun elektriko bikainagatik.
Hutsean edo zero grabitatean erabiltzen diren zirkuitu inprimatuak, espazio-ontzi batean adibidez, ezin dutenez konbekzio bidezko hozketarik izan, askotan kobre edo aluminiozko nukleo mardul bat dute osagai elektronikoen beroa disipatzeko.
Txartel guztietan ez dira material zurrunak erabiltzen. Badira batzuk malgu izateko diseinatuta daudenak, poliamidazko DuPont's Kapton film eta bestelakoak erabiliz. Txartel mota hau sortzen zaila da, baina erabilera asko ditu. Batzuetan malguak dira lekua aurrezteko (kamera eta aurikularretako zirkuitu inprimatuak ia beti zirkuitu malguak dira, leku mugatuan tolesteko gai izateko). Bestetan, zirkuituaren atal malgua beste gailu baterako kable edo konexio higikor gisa erabiltzen da. Azken erabilera honen adibide bat da injekzio bidezko tinta inprimatzaile baten burua konektatzen duen kablea.
Diseinua
Normalean ingeniari (elektriko nahiz elektroniko) batek zirkuitua diseinatzen du eta espezialista batek zirkuitu inprimatua. Diseinatzaileak zirkuitu inprimatu bat diseinatzeko orduan arau mordo bati kasu egin behar dio, zuzentasunez funtzionatzeaz gain fabrikatzen merkea izan dadin.
Diseinu elektronikoaren automatizazio
Lehen etapa, eskema nodo zerrenda batean bilakatzea litzateke. Nodo zerrenda zirkuituko nodo eta pinen zerrenda bat da, non osagaien pinak konektatzen diren. Normalean, programa bera arduratzen da zerrenda osatzeaz.
Hurrengo urratsa, osagai bakoitzaren posizioa zehaztea da. Hau egiteko modurik errazena zutabe eta errenkadaz osatutako sareta bat zehaztea da, osagaiak non kokatu beharko liratekeen jakiteko. Ondoren, programak osagai bakoitzaren 1 pinari saretako posizio bat ezartzen dio. Orokorrean, operadoreak posizionamendu automatikorako errutina erabili dezake txartelaren zonalde batzuk zehazterakoan. Adibidez, elikatze-iturriaren azpi-zirkuituarekin erlazionatutako atalak elikatze konektoretik gertu jar daitezke. Bestalde, osagaiak eskuz kokatu daitezke, zirkuituaren jarduera optimizatzeko edo sistemaren diseinu mekanikoak behar dituen osagaiak jartzeko. Jarraian, programak txartelerako behar diren pin guztien zerrenda osatua egiten du, osagai bakoitzari lotutako footprint-en liburutegi baten txantiloia erabiliz. Footprint bakoitza gailu bakoitzaren pinen mapa bat da. Liburutegiekin, footprint-ak behin marrazten dira, eta ondoren mota horretako gailu guztietan txertatu daiteke.
Ondoren, programak nodoen zerrenda eta pinen zerrenda konbinatzen ditu, pinen zerrendako koordenatu fisikoak nodoen zerrendara transferituz. Nodoen zerrenda izenaren arabera ordenatzen da.
Kobrezko pisten luzera murrizteko sistema batzuek diseinua optimizatu dezakete, atal eta ate logikoen posizioak trukatuz. Gainera, sistema batzuek automatikoki antzematen dituzte gailuen elikadura pinak, eta pistak sortzen dituzte gertuen dagoen elikadura planora.
Sistema batzuek "diseinu arauen egiaztapena" deiturikoa dute, konektibitate elektrikoa eta atal ezberdinen arteko bereizketa, bateragarritasun elektromagnetikoa, manufakturarako arauak, txartelen mihiztadura eta proba, bero fluxua eta bestelako akats motak balioztatzeko.
Serigrafia, soldadura-maskara eta soldatzeko orearentzako txantiloia, askotan geruza osagarri gisa diseinatzen dira.
Patroiak
Zirkuitu inprimatuetarako txartel gehienak substratu osoari kobrezko kapa bat itsatsiz egiten dira, batzuetan bi aurpegietan. Ondoren, beharrezkoa ez den kobrea kentzen da aldi baterako maskara bat erabiliz, diseinuko kobrezko pistak agerian utziz. Zirkuitu gutxi batzuk fabrikatzen dira pistak substratura gehituz. Zirkuitu inprimatu batzuek pistadun kapak dituzte haien barnealdean. Hauei geruza askoko zirkuitu inprimatuak deritze. Modu bereizian tratatutako txartel meheak aglomeratuz egiten dira. Behin txartela fabrikatu denean, osagai elektronikoak txartelera soldatzen dira.
Santa Maria del Popolo basilika
Izena
Aurelianoren Harresietako ateetako bat zen Porta del Popoloren ondoan eraiki zenez honek eman zion izena basilikari eta azkenik enparantza guztiari.
Historia
XI. mendean Paskoal II.a Aita Santuak kapera bat eraiki zuen Neron enperadorearen hilobia zegoen tokian. 1227an Gregorio IX.ak handitu egin zuen baina gaur egungo basilikaren itxura XV mendean hartu zuen Sixto V.aren bultzadari esker. Argi ez badago ere, badirudi Andrea Bregno arkitektoa izan zela pizkunde itxurako diseinua egin eta lanak aurrera eraman zituena.
XVI. mendean Donato Bramante eta Rafael Sanziok koro absidiala egin zuten eta XVII. mendean Gian Lorenzo Berninik aurrealdean aldaketa nabarmenak egin zituen, bai eta barnealdeko dekorazio berria ere.
XIX. mendean Piazza del Popolo berrantolatzea erabaki zen eta basilikaren ondoan zegoen komentua eraitsi egin zen. Komentu hortan izan zen XV. mendean Martin Lutero, Erromara egindako bidai famatuan.
Arkitektura
Arkitektura aldetik aipagarriak dira honako elementu hauek:
Kristadelfianoak
Kristadelfianoak (Eng. Christadelphians) elkarte erlijioso kristaua da, 1848. urtean sortua. Hasiera batean Erresuma Batuan eta Ameriketako Estatu Batuetan garatu ziren. Gutxi gora-behera 60.000 kide ditu 120 herrialdetan banatuta.
Rioseco de Soria
Rioseco de Soria Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 39 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 137 biztanle zituen 50,02 km²-ko azaleran.
Corrente (Piauí)
Corrente Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Serumaren gaixotasun
Serumaren gaixotasun edo serumaren eritasuna lehen injekzio baten ondoren sentsibilizatuta geratu den pertsona bati bigarren aldiz serum heterologoa injektatzerakoan, 6-9 egun beranduago agertzen zaizkion zeinu eta sintomen multzoa da. Larruazalean erreakzio lokala agertzen da (kolore gorrikoa, erisipelaren antzekoa) eta urtikaria-erupzio orokorra, edema, giltzaduretako minak, sukarra, agujetak eta albuminuriarekin. Egun batzuen buruan desagertzen dira sintoma horiek, beharrezko neurriak hartuz gero. Clemens Von Pirquet eta Béla Schickek 1906an deskribatu zuten lehendabizikoz.
Saint-Germain-du-Pinel
Saint-Germain-du-Pinel Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 816 ziren. Familiak 301 ziren, horien artean 71 pertsona bakarrekoak ziren (54 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 75 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 130 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 25 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 343 etxebizitza zeuden, 307 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 335 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 307 etxebizitza nagusietatik 226 bere jabearen bizilekua ziren, 80 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 65 etxek hiru zituzten, 62 etxek lau zituzten eta 161 etxek bost zituzten. 267 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 112 etxetan auto bat zegoen eta 163 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: