cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antzerki
Euskal antzerkia
Euskal antzerkia, 1634an (gutxi gorabehera.) hasi zen. Euskal antzerkigintza, euskal antzertia edo euskal teatroa Euskal Herrian literatura arlo horretan egiten den jarduera da, eta, euskaraz, hizkuntza horretan egiten dena bakarrik eman dezake aditzera. Euskal antzerkigintzak fase historiko desberdinak izan ditu, pastoralen manikeismo tradizionaletik hasi eta nazioarteko ikus-entzunezkoen eragin zuzena duten joeretaraino.
Pastorala Zuberoan egiten den herri-antzerkia da, kanpoan, herriko plazan, hartarako nahita jarrita dagoen antzeztoki edo triate baten gainean ematen dena. Antzezpena, hasieratik amaiera arte bertsoz kantatzen da, Zuberoako euskaran.
Garai batean laurogei bat dantzarik parte hartzen bazuten ere, gaur egun, hogei batek osatzen dituzte maskaradak eta, lehen ez bezala, emakumeek ere parte hartzen dute. Dantzak, bertsoak eta kantuak leku berezia dute eta, pastoralean, bezala, beti errepikatzen diren pertsonaia finko batzuetan gorpuzten da ikuskizuna.
Springdale (Pennsylvania)
Springdale Pennsylvaniako borough bat da. Allegheny konderrian kokatua dago. 2010ean 3,405 biztanle zituen, 2.42 kilometro koadrotan banatuta.
Antzerki
Klasikoak
Antzinako Grezian, azpimarratzekoak dira besteak beste Aristofanes eta Sofokles moduko egile ezagunak.
Aro modernoan, William Shakespeare handia, Victor Hugo eta Jean de La Fontaine frantziarrak eta Henrik Ibsen norvegiarra aipatzekoak dira beste askoren artean.
Nazioarteko Eguna
Martxoaren 27a da mundu mailan Antzerkiaren Nazioarteko Eguna.
Euskal Herrian
Euskal Herriko aktoreak ordezkatzen duen elkartea, hala antzerkikoak nola zinemakoak, Euskal Aktoreen Batasuna sindikatua da.
Lagunarteak
Antzerki konpainia edo lagunarte ezagunak Compañía Nacional de Teatro Clasico, Els Joglars, Teatre Nacional de Catalunya eta Tricicle ditugu espainiar estatuan,
Euskal Herrikoen artean, besteak beste hauek aritzen dira: Ados Teatroa, Antzerkiola Imaginarioa, Artedrama, Atx Teatroa, Axut, Beheko Larraine, Deabru BeltzaDejabu, Ez Dok Hiru Bikoteatroa, Gilkitxaro, Hika Teatroa, Horman Poster, Kamikaz kolektiboa, Kukubiltxo, Markeliñe, Maskarada, Metrokoadroka, Pez Limbo, Rouge Elea, Tanttaka Teatroa, Tartean Teatroa, Ttak teatroa, Txalo Produkzioak, Vaiven Produkzioak, Xake Produkzioak, eta Ze Onda.
2010ean Euskal Herriko Antzerkizale Elkartea (EHAZE) sortu zen euskal eta euskarazko antzerkiari bultzada eman asmoz.
Joanna Nowicka
Joanna Nowicka (Kolobrzeg, Polonia, 1966ko uztailaren 25 - ) Poloniako kirol-arkularia izan zen. 1996ko Udako Olinpiar Jokoetan, Atlantan, brontzezko dominaren lortu zuen. Bestalde, Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen (1988, 1992, 2000) urteetan bakarkako jokoan.
Biografia
Lehen mailako eskolan hasi zen arku-tiroaz interesatzen, eta Stanislaw Stuliglow entrenatzailea izan zen lehenena bere talentua sumatu zuena, ondoren, honen ikasle bihurtu zen. Bertako hainbat talde irudikatzen hasi zen bere arku tiratzaile ibilbidea, Kotwica Kołobrzeg eta Mewa Kołobrzeg klubak konkretuki.
1983an Kobobrzeg herriko Sukaldaritza eta Garmazeriako Lanbide Eskolan graduatu zen, eta sukaldari titulatu eta profesional bihurtu zen.
Urte askotan Poloniako arkulari nagusietako bat izan zen, Poloniako banakako zazpi txapelketa irabaziz (1987-1989, 1991, 1992, 1995, 1997) eta nazioartean arrakasta lortuz. 1988ko Olinpiar Jokoetan egin zuen debuta Seulen, eta 16. postuan eta 10. postuan geratu zen bere taldearekin batera, hauek, ( Nowicka, Joanna Helbin eta Beata Iwanek-Rozwód ) izan ziren. Lau urte geroago, Bartzelonan, 10. geratu zen banakako txapelketan eta 16. taldekakoan. 1996an, Poloniako Nowicka, Katarzyna Klata eta Iwona Dzizertxobait Ziorekin batera, brontzezko domina irabazi zuen. Joko horietan bertan 11. postuan amaitu zuen bakarkako lehiaketan. Bere azken olinpiar emanaldia Sidneyn izan zen, non zortzigarren postua lortu zuen, baita hamaikagarrena ere bere taldearekin batera.
1996an, Aleksander Kwaniewski presidenteak Merezimenduaren Zilarrezko Gurutzea eman zion "bere kirol lorpen nabarmenengatik".
Trabzonita
Ezaugarriak
Trabzonita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Ipar Irlandako Aliantza Alderdia
Ipar Irlandako Aliantza Alderdia (Alliance Party of Northern Ireland) Ipar Irlandako alderdi liberala da. Zenbait unionistek 1970ean sortu zuten alde bien arteko diferentziak gutxitzeko asmotan.
Ostiral Santuko Hitzarmena bultzatu zuen lehen alderdi jatorriz protestantea izan zen. Bere jatorri hori, dena dela, atzean utzitzat jotzen du Aliantzak, eta 21. mendean bere burua ez unionista-protestante, ez katoliko-errepublikar gisa definitzen du, besteak izan daitekeen taldean, ez-sektarioa ere Ipar Irlandan sektario erabiltzen den adieraren argitan (erlijio-talde bati atxikimendua adierazten diona). Alde horretatik Ostiral Santuko Hitzarmenak ezartzen duen bi komunitateen arteko gobernua ez dute ondo ikusten, zatiketaren luzatzaile dela uste dute.
Heavenly
Heavenly, Half Foot Outside talde Nafarraren estudioko 6. diska da. Lan hau, 2008ko Urriaren 6an kaleratu zuten Limbo Starr zigiluarekin.
Diska hau, Iruñako Montreal estudioetan eta Andoaingo Garate Estudioetan grabatu zuten Hans Kruger eta Kaki Arkarazoren laguntzaz. Nahasketak, Hans Kruger eta John Agnellok burutu zituezten. Diskaren azken ukituak, New Yorkeko Sterling Sound estudioetan burutu zituzten Steve Falloneren laguntzaz.
Heavenly diska honetan, Pau Roca (La Habitacion Roja), Florent eta Banin (Los Planetas) edota Jon Aueren (The Posies) kolaborazioak daude.
Gebelein
Gebelein edo Per-Hathor, Goi Egiptoko IV. nomoko hiri bat da, Tebasetik 30 kilometro hegoaldera dagoena.
Garrantzi handiko tokia, aro aurredinastikotik (Naqada), grekoerromatar garairarte, bere kokapen estrategikoagatik, Nilo ibaiaren zati handi bat kontrolatzea ahalbidetzen baitzuen. Ekonomikoki eta kulturalki, hiri kosmopolita eta loratua, destakamendu militar garrantzitsu eta hilobi aberatsekin, Ernesto Schiaparellik industuak.
Laura Tomlinson
Laura Tomlinson (Mainz, Alemania, 1985eko urtarrilaren 31 - ) zaldiketan aritzen den alemaniar kirolari olinpikoa da.
Ibilbidea
Hiru urte zituenean hasi zen zaldi gainean. 14 urterekin Pony European Championships txapelketan zilarrezko domina irabazi zuen.
Familia
Bere gurasoak  Wilfried Bechtolsheimer eta Ursula Bechtolsheimer-Kipp dira eta bere anai-arrebak  Felix Bechtolsheimer, Till Bechtolsheimer, Goetz Bechtolsheimer. Bere aitona Karl Heinz Kipp zen.
Mark Tomlinsonekin ezkondu zen 2013an, eta lau seme-alaba ditu.
Bidelapurreria
Bidelapurreria bidelapurrek aurrera eramandako aktibitatea izan zen mendeetan eta herrialde oso desberdinetan. Bidelapur bat lapurtzeko asmotan bideetan armaturik ibiltzen zen delinkuentea zen. Askotan, mendian ezkutatu eta bizi ziren. Haren delitu mota ugariak ziren: bidaiariei eraso egitea, bahiketak, kontrabandoa. Normalean, bide bakartietan, mendietan zein basoetan, kokatzen ziren lapurtzeko asmoz. Ohikoena ez zen bakarrik ibiltzea, taldean baizik. Itsasoan bidelapurreriaren parekoa pirateria da. Biziraupena jo da gizarte-delitu horren arrazoi nagusitzat. David Zapirainen hitzetan "bidelapurreria biziraupenaren estrategia bat izan zen, errekurtso gabeko pertsonek burututa. Pertsona horiek ezin zuten emigratu, ez zuten nagusirik eta ezta ere tokia baserrian". Euskal Herrian ere bidelapur ospetsu ezagutu dira. Erromantizismoak eta literaturak pertsonaia hauek mitifikatu egin ditu.
Euskal Herriko bidelapurrak
Euskal Herrian bidelapurrak mendeetan ezagutu izan dira. Bereziki ezagutzen dira XVII. mendetik XIX.ra ibili zirenak. David Zapirainen arabera badago gure geografian puntu beltzak non urtetan ezagutu diren bidelapurrak: Elosua, Deskarga, Perurena, Urkiola. Beste puntu beltza Lizarrate zen; han, Aranzadi Zientzia Elkarteko ikertzaile Alfredo Morazak dioenez, piko edo zigorleku bat zegoen. Gaizkileak hiltzeko eta haien gorpuak luzaroan erakusgai izateko erabiltzen omen zuten, gainerako gaizkileak ohartarazteko asmoz. Nafarroako Bardea ere bidelapurren ezkutalekua izan zen. Asko izan dira Euskal Herrian ibilitakoak. Hona hemen batzuk:
Ellen Braumüller
Ellen Braumüller (Berlin, 1910eko abenduaren 24 - 1991ko abuztuaren 10) xabalina jaurtilari alemaniarra izan zen.
Los Angelesen, 1932ko Udako Olinpiar Jokoetan, zilarrezko domina lortu zuen xabalina jaurtiketan, 43,49 metrora iritsiz, Babe Didrikson eta Tilly Fleische gaindituz. 1932ko Olinpiar Jokoetan, erreleboan, diskoan eta altuera jauzian ere aritu zen.
Guardako elizbarrutia
Guardako elizbarrutia (Diocese da Guarda, Dioecesis Aegitaniensis) Erromatar Eliza Katolikoaren portugaldar elizbarrutietako bat da. Apezpikuaren egoitza Guardan dago. Egun apezpikua Manuel da Rocha Felício da.
Xabier Lizardi
Jose Maria Agirre Egaña, ezagunagoa Xabier Lizardi goitizenez (Zarautz, Gipuzkoa, 1896ko apirilaren 18a - Tolosa, 1933ko martxoaren 12a) euskal idazlea izan zen, batez ere olerkaria. Zuzenbidea ikasi zuen, eta Tolosako enpresa batean sartu zen lanean. Euskaltzaleak elkartea sortzen lagundu zuen, eta bere garaiko ekintza kultural eta politikoetan parte hartu. Gipuzkoa Buru Batzarreko kide eta buruzagi izatera iritsi zen. Esteban Urkiaga Lauaxeta (1905-1937) eta Nicolas Ormaetxea Orixerekin batera, bere aroko olerkari hoberena dugu. Biotz-begietan, 1932an argitaratuta, kritikariek oso aintzakotzat hartu zuten. Xabier Lizardi hil eta gero, Aitzolek haren Umezurtz Olerkiak argitaratu zituen.
Gerra Zibilaren aurretiko olerkari lirikorik behinena, izadiaren —izadi edertuaren— olerkaria izan zen. Lizardiren prosa haren poesia bezain originala da. Itz Lauz izeneko bilduman lehen mailako idazle, estilo pertsonal eta moderno baten jabe ageri da.
Bizitza
Hamar urte zituela, Tolosara aldatu zen familia, eta han hasi zen berreskuratzen erdi galdua zuen euskara. 1916an Bilboko Euzko-Deyan idazten hasi zen, lanak Zarauztar Sabin eta Samaiko Zulo izengoitiez izenpetuz. Urtebete geroago (1917) Zuzenbide ikasketak amaitu zituen Madrilen. Perot fabrikako kudeatzaile izateko kontratatu zuten (1923).
Arrasaten 1927an ospatu Euskeraren Egunean nabarmendu zen eta han lehen aldiz Xabier de Lizardi izengoitia erabili zuen. Euskararen aldeko ekintzaile nekagaitz agertu zen: euskarazko egunkari baten argitaratze asmoa landu zuen; Larramendiren ohoretan egin ziren literatura jaiak antolatu zituen, eta ekinaldi askotako lankidea izan zen (Errenteriko Euskeraren Eguna, Segurako Ume Euskaldunaren Eguna, Bergarako Euskeraren Eguna, Kirikiño Sariaren antolakuntza, eta abar).
Euskaltzaleak elkarteak, Lizardi bazkide zuela, sakabanatuta zeuden olerkariak bildu nahirik, Euskal Poesiaren Eguna antolatu zuen Errenterian Luis Jauregiren omenetan (1930). Bertan esku hartu zuen Lizardik, hiru poesia aurkeztuz. Hurrengo urteko ekitaldirako, Tolosan Emeterio Arreseren ohorez idatzitako Urte-giroak ondu zuen, «Lizardiren obrarik garaiena» (Aitzol). 1932an Biotz-Begietan, olerki bilduma ospetsua, eta bi antzerki lan, Laño ta izar eta Bi aizpak argitaratu zituen. Urte berean, Kirikiño Saria irabazi zuen Etxe barne bizia izeneko artikuluarengatik. 1933an 36 urte besterik ez zituela, pneumoniak jota hil zen.
Hil ondoren, Lizardiren beste liburu bat plazaratu zen: Umezurtz-Olerkiak (1934). Urte berekoa da Itz Lauz izeneko artikulu bilduma. Geroago, 1953, Ezkondu ezin zitekeen mutilla antzerki lana agertu zen.
Lizardi olerkia eta abestia
Mikel Laboak abesti bat sortu zuen Bernardo Atxagaren Lizardiren omenez idatziriko olerki baten hitzetan oinarrituta. 1985ean argitaratu zuen Sei albumean, baita geroago 1997ko Zuzenean albumean ere.
Ni ez naiz Mikel Laboa komiki-liburuko gutxienez 8 orritan irudikatzen da Laboak abestia nola sortu eta grabatu zuen. Grabatzeko estudioan sartu eta egin zuen lehenengo saioa nahikoa izan zen grabazioa borobiltzeko, estudioan grabazioa ikusten ari ziren Jean Phocas soinu-teknikaria, Iñaki Salvador musikaria, eta Marisol Bastida guztiz hunkitu zirela. Abestiaren inguruko fantasiazko irudiak.
Doinua erritmoaren aldetik tangoa denez, Laboak dantzatu ere egiten zuen abestia interpretatzen zuenean, pianoan Iñaki Salvador aritzen zela. Hau da Bernardo Atxagakren olerki ezaguna:
Lydart
, Galesko herri sakabanatu bat da, Monmouthshire konderrian.
The World in His Arms
The World in His Arms (euskaraz Mundua Bere Eskuetan) 1952ko Raoul Walsh estatubatuar zinema zuzendariaren abenturazko filma bat da. Rex Beach idazlearen izenburu berdineko eleberrian oinarritua dago. Gregory Peck, Ann Blyth eta Anthony Quinn aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1850. urtea. Jonathan Clark (Gregory Peck) kapitain kementsua, ezizenez Bostongo gizona, foka ehiztaria eta Salemgo Pilgrim edo Erromesa izeneko itssontziaren jabea da. Alaska errusiarrei erosteko asmoa ausarta du, horretarako San Frantziskoko bankari batzuekin tratua egingo du. Behin, Alaskara iritsita bere egitasmoa burutzen saiatzen ari dela, Marina Selanova (Ann Blyth) errusiar kondesaren agerpenak gauzak aldatuko ditu, Jonathanek Marina neskame arrunt bat delako ustez hartaz maiteminduko delarik.
BSC Young Boys
BSC Young Boys (izen osoa Berner Sport Club Young Boys) Suitzako Berna hiriburuko futbol taldea da. Herrialdeko talde indartsuenetako bat da.
Fulton (Kentucky)
Fulton Kentuckyko hiri bat da. Fulton konderrian kokatua dago. 2010ean 2,445 biztanle zituen, 7.42 kilometro koadrotan banatuta.
BSC Young Boys
Bernako Stade de Suisse estadioan jokatzen ditu etxeko partidak.
Historia
1898an sortu zuten Bernako Unibertsitateko lau ikaslek, Max eta Oscar Schwab anaiek eta Hermann Bauer eta Franz Kehrlik. Izenak "Mutil Gazteak" esan nahi du. 1898ko abenduaren 30ean bozketa egin uten FC Bernarekin bat egin edo ez, eta ezezkoak irabazi zuenez ordutik lehia handia izan da talde bien artean.
Hasierako urteetan emaitza bikainak lortu zituen, 1902an Suitzako txapeldunorde eta 1903an txapeldun. Bigarren Mundu Gerra aurretik 6 Liga irabazi zituen eta 7 aldiz txapeldunordea izana zen. 1925ean Bernako talde indartsuena zela erakutsi nahian hiriaren izena hartu zuen eta Berner Sport Club Young Boys bihurtu zen. Urte berean Wankdorf estadioa inauguratu zuen, 22.000 ikusle har zitzakeena.
1986an Liga eta 1987an Kopa irabazi onderen maila apalagoan ibili zen hurrengo hemerkadan.
2018an berriz irabazi zuen Suitzako Liga eta urrezko aro berri bati hasiera eman zion. 2023 artean bost Liga eta bi Kopa irabazi ditu.
Euskal taldeen aurkako partidak
Young Boysek kanporaketa bakarra jokatu du euskal taldeen aurka:
Lola Herrera
María Dolores Lola Herrera Arranz (Madril, ) espainiar aktorea da, antzerkian eta telebistan aritutakoa. Bere lan ezagunenetakoa, 40 urtetik gora antzezten aritu den Cinco horas con Mario da. 2023ko martxoan hauxek esan zituen: Emakume bakoitzak nor den jakin behar du.
Ikasketak dira bizitzari aurre egiteko tresnarik onenak.
Biografia
Dolores Herrera 1935eko ekainaren 30ean jaio zen Las Delicias auzoan, Valladoliden. Hasieran musikaletan aritu zen, baina 1950eko hamarkadaren erdialdean Madrilera joan zen eta aktore ibilbidea hasi zuen. 1953an El portal de la gloria filmean parte hartu zuen.
1960ko hamarkadan Daniel Dicenta aktorearekin ezkondu zen eta semea eta alaba, Natalia Dicenta aktorea, izan zituen.
Lan ibilbidea
Hirurogeiko hamarkadaren hasieratik, TVErentzat filmatutako antzerki-lan ugaritan hartu zuen parte: Narciso Ibáñez Serrador-ekin kolaboratu zuen Historias para no dormir (1968) lanaren bi ataletan; hogei Estudio 1 egin zituen; horien artean, Oscar Wilde-ren La importancia de ser Ernesto (1968), Álvarez Quintero anaien Puebla de las mujeres (1971), Molièren El avaro (1972). 'Teatro de siempre' lan klasikoetan parte hartu zuen: Fernando de Rojasen La Celestina (1967), Anton Txekjov-en Las tres hermanas (1967), Las Viudas (1977) lanean protagonista izan zen, eta, Ismael Merlo eta Amelia de la Torrerekin El Señor Villanueva y su gente (1979), Las Viudas (1977) antzezlanetan ere parte hartu zuen. Azkenik, Pepeta pertsonaia egin zuen Vicente Blasco Ibáñezen La Barraca obraren egokitzapenean.
Función de noche lan berritzailea, 1980ko hamarkada
Bere zine-jarduera etena da. 1978an Arriba Hazaña egin zuen. Fernando Fernán Gómez eta Héctor Alterio izan zituen protagonistakide, besteak beste. 1981ean, Función de noche filmeko protagonista izan zen. Josefina Molina zuzendariaren eta José Sámano ekoizlearen proposamen berritzailea izan zen, non bizitza errealean aktore ziren Herrera eta Daniel Dicenta senar-emazteen desbenturak eta seme-alabekiko harremanak kontatzen diren. Lola Herrera beti sentitu da harro paper horretaz, eta filma "terapia" gisa aipatzen du. 1982an, Alfredo Landarekin batera, gazteen arazoak kontatzen zituen Antonio Merceroren La próxima estación egin zuen. 1996an arrakasta komertzialeko El amor perjudica seriamente la salud/ Maitasunak kalte handia egiten dio osasunari komedian parte hartu zuen, Juanjo Puigcorbéren amaginarrebarena eginda.
Antzerkia
Zinemarekin baino askoz ere lotura handiagoa izan du beti antzerkiarekin, eta Espainiako eszenako damarik handienetakoa da kritikaren eta publikoaren iritziz, baita XX. mendearen azken erdiko antzerki-aktore handienetako bat ere. 1950eko hamarkadaren amaieran ekin zion antzerki-jarduerari Tina Gascóren konpainian.
Bere interpretazio nabarmenen artean hauexek daude: Edgar Wallaceren El campanero (1957), Monteagudo eta Aizpururen Jaque de reina (1959), Alfonso Pasoren Hay alguien detrás de la puerta (1959), Irving Shawen Lucy Crown (1960), Coletteren Chéri (1961), Alfonso Pasoren Rebelde (1962), Marceauren El huevo (1963), Jean Anouilhen Cita en Senlis (1963), Ángel Escarzagaren Una estatua para las palomas (1964), Julia Mauraren Jaque a la juventud (1965), Jaime Salomen Juegos de invierno (1967), Lauro Olmoren English Spoken (1968), José María Pemánen Pero en el centro, el amor (1969), Benito Pérez Galdósen Fortunata y Jacinta (1969), Salacrouren Amores cruzados (1970), Juan José Alonso Millánen Stratojet 991 (1971), Marc Camolettiren El amor propio (1972), Peter Nicholsen Un soplo de pasión (1977), Petra von Kanten Las amargas lágrimas, Alfonso Sastreren Los últimos días de Emmanuel Kant (1989/1990), A toda luz/Eva al desnudo (1993), Cinco horas con Mario, Miguel Delibesen 40 urtetik gora antzezten ari den bakarrizketa lana, azkenak 2020an Espainian zehar. egokitzapena. Bere azken arrakasten artean Solas dago, izen bereko filmaren antzerki-egokitzapena. 2008an Seis clases de baile en seis semanas Juanjo Artero aktorearekin eta 2011n Querida Matilde antzezlanetan aritu zen.
Eszenan izan zituen azken agerraldien artean, Miguel Delibes hil zenean izan zen, Maestro, oda a Miguel Delibes lanaren estreinaldian parte hartu zuen. Narratzaile, koru eta orkestra sinfonikorako lana da, Ernesto Monsalveren musikarekin eta Carlos Aganzo kazetariaren letrarekin. Omendutakoaren bizitza kontatzen du, haurtzarotik hil zen arte, Campo Grande filmeko espazioen eta bizipenen azterketa garaikidearen bidez...). José Luis Alonso de Santosek zuzendu zuen obra, eta Valladolideko Zorrilla antzokian estreinatu zen, 2010eko azaroaren 16an, agintari guztiak bertan zirela. Telebistaz eman zen eta geroago El Norte de Castillak banatu zuen.
Sariak eta omenaldiak
Lola Herrerak honako sari hauek jaso ditu, besteak beste:
Bizitza pertsonala
1960ko abenduaren 31n Daniel Dicenta aktorearekin, Manuel Dicentaren semearekin, ezkondu zen eta 1967tik bananduta, bi seme-alaba komunekin dibortziatu zen: Natalia eta Daniel. Nataliak behin baino gehiagotan lan egin du amarekin batera, besteak beste, Eva al desnudo, eta azken aldiz Solas, non alaba fikzioan interpretatzen baitzuen. Horregatik, Zilarrezko Fotogrametarako eta Max Sarietarako izendatu zuten.
Urte askoan bizi izan zen amarekin, Marta Dolores Arranz Pascualekin (1914-2009), 95 urte zituela hil zen, eta izeba Maríarekin, amaren ahizpa zaharrenarekin, 1911ko urtarrilean jaio eta 2016ko otsailean 105 urte zituela hil zenarekin.
Elachistocleis ovalis
Elachistocleis ovalis Elachistocleis generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Vaudebarrier
Vaudebarrier Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vaudebarrier udalerrian erroldatutako biztanleak 236 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 106 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 102 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 87 etxebizitza nagusietatik 68 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek hitu gela zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 58 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 154 ziren, horien artean 113 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 113 pertsona aktiboetatik 109 lanean zeuden (59 gizon eta 50 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 emakume eta 4 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vaudebarrier udalerrian 88 unitate fiskal zeuden, 250 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.201 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra higiezinen agentzia zen.
2000. urtean Vaudebarrier udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.386 hektarea erabiltzen.
Leatherhead
Leatherhead Mole Valleyko ez-metropolitar barrutian dagoen herria da, Surrey konderrian, Ingalaterran, Erresuma Batuan. Londresko metropoli-eremuan dago, Mole ibaiaren eskuinaldean. 2011ko erroldan 11.316 biztanle zituen.
St Pierre (Monmouthshire)
St Pierre, Galesko herri eta parrokia ohi bat da, Monmouthshire konderrian.
Molva dypterygia
Molva dypterygia Molva generoko animalia da. Arrainen barruko Lotidae familian sailkatzen da.
Saint-Moritz
Saint-Moritz (St. Moritz edo Sankt Moritz; Saint-Moritz; San Murezzan; San Maurizio), Suitzako komuna edo udalerria da, Grisonia kantonamenduan dagoena, Maloja barrutian, Engadin ibarrean. 2011. urtean 5.029 biztanle zeuden.
Inguruan eski-estazio ospetsuak daudenez, turismo-gune garrantzitsua da. Besteak beste, 1928ko Neguko Olinpiar Jokoak, 1948ko Neguko Olinpiar Jokoak eta 2003ko Munduko Eski Alpetar Txapelketa egin ziren Saint-Moritzen.
Geografia
Engandin Garaiko eskualdean dago Saint-Moritz, Eno ibaiaren ertzean. Udalerrian hainbat herri daude: St. Moritz-Dorf, St. Moritz-Bad, Suvretta eta Champfer (azken horren zati bat Silvaplana udalerrikoa da).
Mugak: iparraldera Samedan eta Celerina/Schlarigna udalerriak ditu; hego-ekialdera, Samedan udalerriko beste zati bat; hegoaldera eta hego-mendebaldera Silvaplana udalerria; eta ipar-mendebaldera Bever.
Brie (Somme)
Brie Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brie udalerrian erroldatutako biztanleak 325 ziren. Familiak 132 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Suc-et-Sentenac
Biztanleria
2007an Suc-et-Sentenac udalerrian erroldatutako biztanleak 60 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Brie (Somme)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Suc-et-Sentenac
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Brie (Somme)
Etxebizitza
2007an 149 etxebizitza zeuden, 131 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 146 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 131 etxebizitza nagusietatik 102 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 98 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Suc-et-Sentenac
Etxebizitza
2007an 258 etxebizitza zeuden, 33 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 225 bigarren erresidentzia ziren. 251 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 33 etxebizitza nagusietatik 23 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 8 etxek bost zituzten. 17 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Brie (Somme)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Suc-et-Sentenac
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Brie (Somme)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 224 ziren, horien artean 163 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 163 pertsona aktiboetatik 151 lanean zeuden (80 gizon eta 71 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Suc-et-Sentenac
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 39 ziren, horien artean 24 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 24 pertsona aktiboetatik 20 lanean zeuden (11 gizon eta 9 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Brie (Somme)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Suc-et-Sentenac
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Brie (Somme)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
Ijimaia dofleini
Ijimaia dofleini Ijimaia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Ateleopodidae familian.
Aurora Center (Hego Dakota)
Aurora Center Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Aurora konderrian dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Suc-et-Sentenac
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Brie (Somme)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Brie udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Suc-et-Sentenac
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Suc-et-Sentenac udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mendrasa
Mendrasa Nafarroako Zubieta udalerriko auzo bat da. Txitxiluko errekaren bailara "bertikalaren" gainean dago, eguteran. Txitxiluko bailarako hegoaldea ospelean dago, pago eta haritzezko baso aberatsak dituela, Olazar zubitik errekaren beste aldera pasatzen da, eta oraindik igotzen kisulabe dotorea duen Ilarregiko bordaraino heltzen da. Hortik behera jaisten da gero, eguteratik, Mendrasako hainbat borda baserri ikusiz.
Ammaia
Ammaia Portugalen aurkitutako hiri erromatar baten aztarnategia da. Alentejon dago, São Salvador da Aramenha fregesian, Marvão udalan, Portalegre barrutian. São Mamede mendilerroaren Parke Naturalaren bihotzean dago. Bere garaian, "Ammaia", Lusitania erromatar probintzian zegoen eta bere lurralde administratiboak egungo Portalegre barrutiaren zati handi bat hartzen zuen; egungo Espainiako lurraldera ere hedatzen zen. 1930eko hamarkadaren erdialdetik identifikatu eta aztertuta izan zen eta 1949tik Monumentu Nazional gisa sailkatuta dago.
Historia
Kokalekua seguruenik K. a. I. mendearen amaieran sortu zen, Augustoren garaian, eta "Civitas" titulua lortu zuen Klaudioren erregealdian. Hiria laster, Luzio Veroren agintaldian, ziur aski Vespasianoren garaian, udalaren izendapena jaso zuen ("terminus ante quien"). Hiria laster indarra hartu zuen bai kokapen estrategikoari esker baita ere lurraldean zeuden ondareiei esker, besteak beste kuartzo eta urre. Halaber, Ammaia erromatar galtzaren benetako bidegurutzean zegoen, Emerita Augustarekin (egungo Mérida) lotuta.
IV. mendean, Ammaiako espazioen berreraikitze eta zaharberritze sistematikoa egin zen. Hala ere, V. eta IX mendeen artean, Ammaia gainbehera larria ezagutu zuen eta despopulatu egin zen. Iberiar penintsulako zati hau arabiar agintepean zegoenean, hiria erabat abandonatuta zegoela ematen du; antza denez bertako biztanleak Marvão inguruko gotorlekuan babestu ziren.
Sarekoa
Sarekoa Nafarroako Zubieta udalerriko auzo bat da.
Gamaliel (Kentucky)
Gamaliel Kentuckyko hiri bat da. Monroe konderrian kokatua dago. 2010ean 376 biztanle zituen, 1.47 kilometro koadrotan banatuta.
Spring Grove (Pennsylvania)
Spring Grove Pennsylvaniako borough bat da. York konderrian kokatua dago. 2010ean 2,167 biztanle zituen, 2.01 kilometro koadrotan banatuta.
Sumo
Sumoa (相撲) lehia kirol bat da, non bi aurkari borrokatzen diren area zirkular baten barruan. Kirolak japoniar jatorria du eta antzinako ohituren zati handia da.
Jatorria
Sumoa babeserako eta erasorako erabili zen borroka artea izan zen hasieran baina denboran zehar eboluzionatu eta dueloak egiteko erabili zen. 720an idatzitako Nihon Shoki kronikek diote K.o. 23 urtean Nomi no Sukune eta Taima no Kehaya artisauen artean borroka izan zela. Sukunek irabazi zuen eta Kehaya hil egin zen jaso zituen kolpeen eraginez. Horren ondorioz, Sukune hartzen da sumoaren aitatzat.
Dena den, lehen borroka dokumentatua 642an izan zen, Kōgyoku enperatrizak Koreako enbaxadorea entretenitzeko sumo konbateak antolatu zituenean. Kanmu enperadorea sumo borrokak urtero antolatzen hasi zen eta XII mendea arte iraun zuen ohitura horrek. Saga enperadoreak orduan borroka arte itxura eman zion eta samuraiek beren borroka tekniken artean hartu zuten, jujutsu eta kenjutsurekin batera.
XVI. mendean, Oda Nobunaga shogunak txapelketa bat antolatu zuen eta ordukoa da dohyō edo borroka eremuaren sorrera. Edo Aroan gainerako arauak garatuz joan ziren. Samuraiak ziren borrokalariak eta jadanik kiroltzat hartzen zen sumoa.
Txapelketa profesionalak 1864an abiatu ziren Hachiman gerra jainkoen tenpluetan. Ryōgoku Kokugikan-en 1909tik aurrera izan dira lehiak eta Kuramae Kokugikan 1945etik 1984ra erabili zen.
Arauak
Arauak sinpleak dira:
Lehiek segundo banaka batzuk diraute, aurkarietako bat berehala bultzatzen baita zirkulutik kanpo. Hasi aurretik, erritual landu bat egiten dute: adibidez, gatza botatzen dute eta flexio jakin batzuk egiten dituzte. Borrokalariak tamainaren arabera bereizten dira, gorputz mardula faktore erabakigarria baita.
Mussomeli
Mussomeli Italiako udalerri bat da. Caltanisettako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Sumo
Mailak eta txapelketak
Japoniako Sumo Elkarteak antolatzen ditu txapelketa profesionalak. Sei maila daude:
Sei txapelketa nagusi izaten dira urtean zehar:
Mussomeli
Mugakideak
Mussomelik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Oligoryzomys chacoensis
Oligoryzomys chacoensis Oligoryzomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Sumo
Mailak eta txapelketak
Txapelketa bakoitzean, txapeldunek 15 borroka jokatzen dituzte.
Yokozuna titulua
Sumo borrokalariek eskuratzen duten titulu gorena yokozuna da (hitzez hitz, "soka horizontala"): izen horreak daramatzaten gerrikoei erreferentzia egiten die. Yokozuna titulua lortzeko, txapelketetako emaitzez gain, borrokalariaren portaera eta duintasuna hartzen dira kontuan. 1993an atzerritarrei ere maila hartara iristeko aukera ireki zitzaien. 71 yokozuna izan dira historian zehar. Gaur egun, hiru yokozuna aritzen dira, hirurak ere mongoliarrak:
Historiako yokozuna handienak hauek dira:
2004ko Kontxako Bandera
2004ko Kontxako Bandera (Banderaren 109. ekitaldia) urte honetako irailaren 5 eta 12an jokatu zen, irabazlea Sociedad Deportiva de Remo Astillero izan zen bigarren aldiz jarraian. Patroia Izortz Zabala izan zen.
Kontakizuna
Astillerok bi jardunaldiak irabazi eta bi egunetako errekor berria ezarri zuen, 1995ean Donibaneko Arraunlariak taldeak ezarritakoa 21 segundotan hobetuz. 38:53:56 izan zen denbora.
Aurten ere polemika izan zen, oraingoan hirugarren postua zela eta. Epaileen denborek Oriori eman zioten hirugarren postua ehuneneko bakarrarengatik. Hondarribiak erreklamazioa jarri zuen eta bideo-finishak arrazoia ematen bazion ere (bigarren jardunaldiko denbora 19:48:57) araudiak epaileen denborak bakarrik onartuko zirela zioenez bere horretan gelditu zen.
Donostiarren ordezkaria Ur-Kirolak izan zen, Donostia Arraun Lagunak eta Fortuna gainditu baitzituen Donostiarren arteko estropadan.
Wolf Vostell
Bere emanaldi publiko Happenings direla eta ezagun bilakatu zen. Emanaldiak gain, eskulturak, margolanak, ingurugiroak, eta marrazki ere sortu zituen.
Malaucène
Malaucène Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vaucluse departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Malaucène udalerrian erroldatutako biztanleak 2.691 ziren. Familiak 1.088 ziren, horien artean 348 pertsona bakarrekoak ziren (159 bakarrik bizi ziren gizonak eta 189 bakarrik bizi ziren emakumeak), 324 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 318 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 98 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.634 etxebizitza zeuden, 1.108 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 404 bigarren erresidentzia ziren eta 122 hutsik zeuden. 1.238 etxeak ziren eta 385 apartamentuak ziren. 1.108 etxebizitza nagusietatik 715 bere jabearen bizilekua ziren, 345 alokairuan okupaturik zeuden eta 48 doan lagata zeuden; 13 etxek gela bat zuten, 71 etxek bi zituzten, 240 etxek hiru zituzten, 356 etxek lau zituzten eta 429 etxek bost zituzten. 700 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 555 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 417 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.596 ziren, horien artean 1.119 aktiboak ziren eta 477 inaktiboak ziren. 1.119 pertsona aktiboetatik 984 lanean zeuden (563 gizon eta 421 emakume) eta 134 langabezian zeuden (48 gizon eta 86 emakume). 477 pertsona inaktiboetatik 152 erretiraturik zeuden, 115 ikasten zeuden eta 210 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Malaucène udalerrian 1.167 unitate fiskal zeuden, 2.720,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.752 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 219 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 6 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 15 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 46 eraikuntza enpresak ziren, 33 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 32 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 7 finantziazio enpresak ziren, 14 higiezinen enpresak ziren, 17 zerbitzu enpresak ziren, 22 administrazio publikoko enpresak ziren eta 18 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 78 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 1 funeraria, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 15 igeltseroak, 2 margolariak, 4 zurginak, 10 iturginak, 8 argiketariak, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 14 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 4 apaindegiak.
2009an zeuden 14 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 4 okindegiak, 1 kongelatu-denda zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 2 etxerako tresna dendak, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Malaucène udalerrian 110 nekazaritza-ustiategi zeuden, 992 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kyoko Ishida
Kyoko Ishida (1960ko uztailaren 12a - ) boleibol jokalari ohia da.
Kaoruei institutuan lan egin ondoren, Hitachi garai hartako Japoniako ligan sartu zen.
1984ko Japoniako 18. Ligan, garaipen osoa lortu zuen 21 lasterketetan, Spike saria eta 6 onenak irabaziz.
1984ko Udako Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen Japoniako selekzioarekin eta brontzezko domina irabazi zuen txapelketan, Los Angelesen.
Shinshu Unibertsitateko Hezkuntza Fakultateko Etengabeko Kirol Ikastaroan graduatu ondoren, gaur egun Nagano Unibertsitateko Gizarte Ongizate Fakultateko irakaslea da eta unibertsitateko emakumeen boleibol klubeko zuzendaria.
Mugurdiondo
Mugurdiondo (Rubus idaeus) Rubus generoaren espeziea da, Europan eta iparraldeko Asian jatorria duena. Masustak ematen dituen lahar edo sasi arrunta ere Rubus genero honetakoak da.
Ezaugarriak
Mugurdia oso erraza da landatzen eta oso erraz hedatzen da. Fruituaren zaporea, garratza eta gozoa da, burdin asko du baita C bitamina ere. Ikerketa batzuek diotenez oso onuragarria da minbiziaren kimioprebentziorako.
Gastronomia
Munduan, mugurdien %90aren produkzioa zukuak eta marmeladak egiteko erabiltzen da, berehala usteltzen direlako.
Tranquillityita
Tranquillityita silikato motako minerala da.
Ezaugarriak
Tranquillityita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak.
Mountain View (Hawaii)
Mountain View Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Hawaii konderrian dago, Hawaii estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Starrucca (Pennsylvania)
Starrucca Pennsylvaniako borough bat da. Wayne konderrian kokatua dago. 2010ean 173 biztanle zituen, 23.09 kilometro koadrotan banatuta.
Elachistocleis piauiensis
Elachistocleis piauiensis Elachistocleis generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Odei Arrieta
Odei Arrieta Etxeberria (Tolosa, Gipuzkoa, 1996ko otsailaren 2a) futbolaria da. Ezker atzelari moduan jokatzen du.
Jose Ignacio Moreno Cuñat
Nacho Moreno José Ignacio Moreno Cuñat egilearen izengoitia da (Gasteiz, 1957-Puerto de Santa María, 2021eko abuztuaren 16a) marrazkilari, idazle eta sukaldari ospetsua izan zen. Goomer komikien pertsonaia sortu zuen Ricardo Martínez Ortegarekin batera. Falsarius Chef izenarekin sukaldaritza liburu batzuk plazaratu zituen.
Biografia
Gasteizen jaioa, hasieran Zuzenbidea ikasi zuen, ondoren uzteko eta Soziologia ikasteko. Irrati munduan aritu zen eta eleberri beltz bat idatzi zuen; orduan beren benetako bokazioa ezagutu zuen: komikien gidoilaria. Haurtzaroko lagunmin batekin, Ricardo Martínez, Goomer pertsonai arrakastatsua sortu zuen 70. hamarkadan. Hasiera batean bere pertsonai kutsuna Mundo Obrero aldizkarian agertu zen. Honen ondoren beste proiektuak etorri ziren, gehienetan gizartearekiko kezkekin lotuta.
2988an Morenok eta Martínezek Goomer berreskuratu zuten, orduan El País egunkariaren El Pequeño País gehigarrian plazaratzeko. Madrilgo egunkari horretatik beste batera eman zuen saltoa ondoren, El Mundo egunkarian alegia. Azkenean, El Jueves aldizkari satirikoan agertu zen. Pertsonaiarekin ere film bat egin zen (Goomer, José Luis Feito eta Carlos Varela, 1999).
1990etik 2002 arte Moreno eta Martínez El Mundo egunkarian aritu ziren, haien biñetetan gai politikoak jorratuz. 2002an Moreno Puerto de Santa María (Cádiz) herrira bizitzera joan zen. Han, bere emaztearekin batera, argitaletxe bat sortu zuten: Compañía Oriental de la Tinta. Urte horietan ere Falsarius Chef alter egoa landu zuen, sukaldaritza errezetak egiteko baina beste ikuspuntu alaiago batetik lantzeko. Haren errezeten elementu garrantzitsua kontserba ontzien erabilera zen.
Puerto hil zen egilea 2021ean, 64 urterekin, gaixotasun azkar batek jota.
Georgetown (Kentucky)
Georgetown Kentuckyko hiri bat da. Scott konderrian kokatua dago. 2010ean 29,098 biztanle zituen, 41.04 kilometro koadrotan banatuta.
Montedoro
Montedoro Italiako udalerri bat da. Caltanissettako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. Palermotik 80 kilometro hego-ekialdera eta Caltanissettatik 20 kilometro mendebaldera dago eta 14.1 kilometro koadroko eremua da. 2004ko abenduaren 31n 1.751 biztanle zituen.
Mugakideak
Montedorok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Historia
Montedororen kokalekuan sikanoak eta ondoren sikuloak bizi izan dira. Haitzulo-hilobiak (tombe a forno) daude Monte Ottavio, Mulinello, Palombaro, Fontana Grande eta Fra Diego barrutietan. Tholoseko hilobi batek, Gruttu di li rimitu deitua, Ottavio mendian, mizenastar presentziaren testigantza ematen du. Marcello barrutian zeramika, adreiluak eta Arezzoko zeramika apaingarriak aurkitu dituzte. Berbereen eta arabiarren artean, herriak Minzar izena zuen (panorama esan nahi duena) eta bere erreka Ued dur. 1232an Frederiko II.ak Minzar Agrigentoko Ursone gotzainari eman zion. 1635eko martxoaren 29an, Diego Aragona Cortez Tagliavia printzeak, lurralde feudaletan herrixka bat ezartzeko kontzesioa lortu zuen (Licentia populandi), eta Montedoro sortu zuen Balatazza feudoan. Bi mende inguruz, eskuadeak meatzaritzan oinarritu du bere ekonomia. 1815etik 1975era Montedoroko lurraldean hainbat sufre-meategi landu ziren: Nadurello, Stazzone Sociale, Grottazze, Gibellini. 1957tik 1980ra, Montedororen inguruan, potasa-gatzak hazi ziren. 1896an sufre-merkatuaren gorabeherak Ameriketako Estatu Batuetara emigrazio-fluxuak hasi ziren, batez ere Pittston inguruan, Pennsylvanian, eta 1946tik aurrera Europako herrialdeetara eta Italia iparraldeko hiri industrialetara. Gaur egun, arlo honetako ekonomia nekazaritzan eta zerbitzuen sektorean datza batez ere. Bere labore nagusiak almendrondoak, olibondoak eta mahastiak dira. Herriko gozotegia ere ospetsua da.
Kanpo estekak
ISTAT
Sridevi
Lau urterekin hasi zen antzezten eta Bollywooden 1975ean egin zuen debuta Julie filmean. Bere lehen pertsonaia heldua tamilerazko Moondru Mudichu filmean antzeztu zuen. 1980ko hamarkadako eta 1990ko hamarkadaren hasierako aktore arrakastatsuenetako bat bihurtu zen. 1997an utzi zuen zinemaren industria alabak hazteko. Bere ibilbidean zehar bost Filmfare Sari irabazi zituen.
Ibilbidea
Sridevi haurrentzako aktore gisa hasi zen 1967ko Kandan Karunai tamilerazko filmean. Lord Muruga gaztearen papera antzeztu zuen, eta ordutik aurrera tamilera, telegu, kannada, hindi eta malabarera hizkuntzetan egindako hainbat filmetan aritu zen.
1976an, Sridevik lehen protagonista papera lortu zuen K. Balachander-ek zuzendutako Moondru Mudichu filmean. Bertan Rajinikanth eta Kamal Haasan izarrekin batera aritu zen. Gero, Haasan eta Rajinikanthekin zenbait filmetan egin zuen lan berriro. Lehenengoarekin, Gurú, Sankarlal, Sigappu Rojakkal, Thaayillamal Naan Illai, Meendum Kokila, Vazhvey Maayam, Varumayin Niram Sivappu, Neela Malargal, Moondram Piraí y 16 Vayathinile filmetan parte hartu zuen. Rajinikanthekin Gayathri, Dharma Yuddham, Priya, Johnny, Ranuva Veeran, Pokkiri Raja, Thanikattu Raja, Adutha Varisu eta Naan Adimai Illai filmetan aritu zen.
Aldi berean, Sridevi teluguzko filmetan hasi zen antzezten, eta horietako asko K. Raghavendra Rao-k zuzentzen zituen. N. T. Rama Rao-rekin Konda Veeti Simham, Vetagadu, Sardar Paparayudu eta Bobbili Puli filmetan aritu zen. A. Nageswara Rao-rekin Mudulla Koduku, Premabhishekham, Bangaru Kanku eta Premakanuka filmetan egin zuen lan. Krishna-rekin, Kanchu Kagada, Kalavari Samsaram, Krishnavatharam, Burripalem Bolludu eta Khaidi Rudrayya filmetan aritu zen.
Familia eta bizitza pertsonala
Sridevi aktorea Shree Amma Yanger Ayyapan Rajeswari izenarekin jaio zen 1963ko abuztuaren 13an Sivakasin, Tamil Nadun. Aita abokatua zuen. Ahizpa bat eta bi anaiorde zituen. Boney Kapoor-ekin ezkondu zen 1996an, zinema-ekoizlea eta Anil Kapoor eta Sanjay Kapoor aktoreen anaia zaharrena. Bi alaba izan zituzten, Jhanvi eta Khushi (Krishna). Bere ama-hizkuntza tamilera zen.
Molva macrophthalma
Molva macrophthalma Molva generoko animalia da. Arrainen barruko Lotidae familian sailkatzen da.
Voivoderri
Voivoderria (polonieraz: województwo), batzuetan voivodia, voivodina, vojvodina, vojvodstvo, vojvodovina, vajdaság edo vaivadija moduan ere ezagutua, Errumania, Hungaria, Polonia, Lituania, Letonia, Errusia eta Serbian Erdi Arotik aurrera egindako zatiketa administratiboen izena da.
Voivoderri bakoitzean voivoda batek agintzen zuen, hau hasieran komandante militar bat zelarik. Dukatu, probintzia, palatinatu edo zatiketa administratibo moduan itzul daiteke.
Gaur egun Polonian erabiltzen den izena da, bere 16 voivoderriak izendatzeko, eta Serbiako Vojvodina probintzia autonomoak ere izena gorde du.
Bonus (argipena)
Bonus hitzak adiera zenbait ditu:
Cuon
Cuon Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cuon udalerrian erroldatutako biztanleak 575 ziren. Familiak 227 ziren, horien artean 55 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 74 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 78 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: