cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Europar Batasuna-Ukraina Asoziazio Akordioa
Merkataritza
Ukrainaren eta EBren arteko Merkataritza Askeko Akordio Sakon eta Integrala sinatzeko lanak 1999an hasi ziren lehen aldiz ; hala ere, Ukrainako gobernuaren eta EBko Merkataritza Komisarioaren arteko negoziazio formalak ez ziren 2008ko otsailaren 18ra arte abiarazi. 2011ko maiatzean, hiru gai gelditzen ziren merkataritza libreko akordioan konpontzeko: Ukrainako aleen esportazioen kuotak, EBko zerbitzuen merkaturako sarbidea eta Ukrainako lehengaien izen geografikoak. Gai horietaz kanpo, akordioa prest zegoen. Arazo nabarmen horiek gorabehera, Ukraina prest zegoen akordioa zegoen moduan sinatzeko. Bere kamioilariek handitze-aukerei eta EBko merkaturako sarbideari buruzko hitzak sendoagoak nahi bazituen ere, Ukrainak beste hautagai asko baino gehiago zituen prozesuaren fase baliokidean. Amaitutako akordioa 2012ko uztailaren 19an sinatu zen. ZFTAren berrespena, AA bezala, geldiarazi egin zuen EBk Ukrainako zuzenbide estatuaren inguruko kezkak zirela eta. Honek justizia selektiboaren aplikazioa barne hartzen zuen, baita hauteskunde-legeak aldatzea ere. Ondorioz, ukrainar oligarkiek akordioa zigortzeko zuten papera ere zalantzan jarri zuten.
Ukrainak akordioa aukeratu izan balu, Eurasiako Ekonomia Batzordearen Bielorrusia, Kazakhstan eta Errusiako Aduana Batasuna herrialdearekin dituen merkataritza askeko itunetatik kanpo geldituko litzateke, Sergei Glazyev Errusiako presidentetzarako aholkulariaren arabera. Hala ere, 2013ko azaroaren 28tik 29rako Vilnius-en EBko Goi bileran sinatuko zen akordioa'sinatzeko prestaketak bertan behera utzi zituen Ukrainako Gobernuaren dekretu batek 2013ko azaroaren 21ean, eta ez zen sinatu  Elkartze akordioa sinatzea atzeratzeko erabakiak 2014ko Ukrainako iraultza ekarri zuen.
Eraginak
2014ko ekainaren 27an akordioa behin betiko sinatu aurretik, Errusiako funtzionarioek esan zuten Errusiak, ziurrenik, Ukrainako inportazioen tarifak igo zitzakeela; Errusia Ukrainako esportazio-merkaturik handiena da, Ukrainako nazioarteko merkataritzaren ia laurdena hartzen duelarik. Hala ere, Ukrainaren aurkako Errusiako erasoaren ostean, EB Ukrainako merkataritza bazkide handiena bihurtu da. Gainera, Atzerriko Zuzeneko Inbertsioaren (FDI) iturri nagusia da.
BBC News-en arabera, Ukrainako EBko barne-merkaturako (munduko merkataritza libreko eremurik handiena) sarbide askea «epe luzera bultzada bat ekarriko omen dio» Ukrainako ekonomiari. Eta Ukrainak EBko arauak eta zehaztapenak ezartzea itunean adostu izanak Ukrainako negozio-giroa, oro har, hobetu behar du. "Herrialdeak erreforma zabalak sartu beharko ditu: gardentasuna areagotzea, ustelkeria murriztea eta bere ekoizpenaren kalitatea igotzea". Baina ohartarazi zuen «epe laburrean horrek min eta eten handia eragingo duela».
2016tik aurrera, nekazaritza-produktu gehienak EBra esportatzeko tarifarik gabeko kuotak oso txikiak ziren.
Ukraina EBko kide izatea
2022ko otsailaren 28an, Volodymyr Zelensky Ukrainako presidenteak EBko kide izateko eskaera-gutun bat sinatu, eta aurkeztu zuen ofizialki, Ukrainako errusiar inbasioaren erdian.
Europar Batasuna
EB: Europako Kontseiluko presidenteak, Herman Van Rompuyk, 2014ko martxoaren 21ean Elkartze Akordioaren xedapen politikoak sinatu aurretik adierazi zuen: «Akordioak erakusten duela EBk laguntza irmoa ematen diola Ukrainako herriak ausardiaz egin duen ibilbideari eta EB prest dagoela herrialdeko egonkortasun makroekonomikoa berreskuratzen laguntzeko eta Ukrainako EBrako esportazioen muga-zergak denbora batez kentzeko».
Alemania: Angela Merkel, Alemaniako kantzilerra, 2014ko martxoaren 21ean akordioaren xedapen politikoak sinatu zituen Europako buruzagietako bat izan zen, eta adierazi zuen: «Akordioa Ukrainako Gobernuari eta Ukrainako herriari laguntza integralagoa ziurtatzeko modu bat zela».
Erresuma Batua: David Cameron, Erresuma Batuko lehen ministroa, 2014ko martxoaren 21ean akordioaren xedapen politikoak sinatu zituen Europako buruzagietako bat izan zen, eta prentsaurrekoan adierazi zuen: «Ukrainaren arrakasta Errusiar erasoaren erantzun indartsuenetako bat izango da».
Mutkov
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1337 urtean egin zen.
Europar Batasuna-Ukraina Asoziazio Akordioa
Errusia
Errusia 2013ko uztailaren 29an, Errusiak Ukrainako Roshen enpresak egindako txokolate produktuak inportatzea debekatu zuen, eta Bielorrusia eta Kazakhstani gauza bera egitea eskatu zien. Errusiako osasun-funtzionario batek konpainiak ez zituela kalitate- eta segurtasun-arauak betetzen adierazi zuen, baina kritikariek debekua Ukraina EBrekin estuago lotzeko abisua izan zela salatu zuten. Garai hartan, Roshen enpresaren jabea (eta etorkizuneko Ukrainako presidentea), Petro Poroxenko, Europa zaletzat jotzen zen. 2013ko abuztuaren 14an, Errusiako Aduana Zerbitzu Federaleko funtzionarioek Ukrainatik iristen ziren salgaien ikuskapen zorrotzagoak egiten hasi ziren, normalean egiten zirenak baino. Horrek 2013ko abuztuaren 20ra arte iraun zuen, eta, ondoren, Errusiako presidentearen ekonomia aholkulari nagusi zen Sergey Glazyev-ek adierazpenak egin zuen, eta esan: «Errusiak Ukrainak akordioa sinatzeari emandako erantzunaren eraginak, tarifak eta merkataritza-kontrolak barne, ez-betetze, bizi-mailaren beherakada eta "ezintasun politiko eta soziala" ekar ditzake Ukrainan, eta Errusia eta Ukrainako lankidetza estrategiko eta adiskidetasun ituna urratuko luke. Azken horrek ―ohartarazi zuenez―, esan nahi du Ukrainaren estatutasuna ezin duela bermatu Errusiak, herrialdean esku har zezakeela errusiarren aldeko eskualdeek eskatuta».
Vladimir Putin Errusiako presidenteak ohartarazi zuen Bielorrusiako, Kazakhstango eta Errusiako Aduana Batasuneko kideek babes-neurriak deitutakoak ezar zitzaketela Ukrainaren eta EBren arteko merkataritza-liberalizazioaren kasuan. EBk Errusiaren mehatxuak gaitzetsi zituen "onartezinak" zirela esanez. Mykola Azarov Ukrainako lehen ministroak "Ukrainak EBko akordioa sinatzearen errealitatea onartzeko" eskatu zion Errusiari, eta oztopo artifizialak alferrikakoak direla gaitzetsi zuen.
Viktor Janukovitx Ukrainako presidenteak akordioarekiko konpromisoa berretsi zuen abuztuaren 24an, Ukrainako Independentzia Eguneko urteko hitzaldian, eta Ukraina Europako estatu moderno bihurtzeko pizgarritzat jo zuen. Hitzaldi berean, «...Errusiarekin, Eurasiako komunitateko herrialdeekin, munduko beste buruzagiekin eta garapen ekonomikorako gune berriekin» loturak gordetzeko eta sakontzeko deia egin zuen. Ukrainako Europaren aldeko oposizioko politikariek komentatu zutenez, Errusiako ekintzak koherenteak ziren filtratutako dokumentu batekin, zeinak Bielorrusia, Kazakhstan eta Errusiako Aduana Batasuna Ukrainara zabaltzeko eta egitura euroatlantikoekin gehiago elkartzea eragozteko Errusiar Gobernuaren estrategia azaltzen baitzuen. 14 orrialdeko dokumentuak, besteak beste, honako hauek zerrendatzen ditu: Errusiaren aurkako iritziak nagusi diren hedabideetan, errusiaren aldeko erretorika sustatzeko ahaleginak, Europaren aldeko ukrainar enpresaburuak eta telebistako magnate eta politikariak zigortzea, 2015ean Viktor Medvedchuk Errusiaren aldekoa presidente izateko aukeratzeko ahaleginak eta, gerora, Europako funtzionarioen garbiketa. Artikuluak, halaber, Bielorrusia eta Kazakhstanekiko lankidetza ere aipatzen du zentzu honetan. "Fitratutako dokumentua" iruzkintzen zuten adituek argudiatu zuten Medvedchuk ez zuela 2015eko presidentetzarako hauteskundeak irabazteko aukerarik eta ezin zuela Elkarteko Akordioaren sinadura larriki eten.
2013ko irailaren 19an, Putin presidenteak adierazi zuen EBko Elkartze Akordioa ezarri ondoren Errusiak "neurri protekzionistak" hartuko zituela Ukrainaren aurka. Biharamunean, Aleksei Pushkov, Estatuko Dumako (Errusiako parlamentu nagusia) nazioarteko gaietarako batzordeko presidenteak komentatu zuen Ukraina EBko "mendekotasun erdikolonialean" sartzen ari zela. 2013ko urriaren 8an, Putin presidenteak adierazi zuen merkataritza libreak merkataritzarako eta lankidetzarako akordioak arazo batzuk sor zitzakeela. Ekonomia arloan kalte batzuk eragin litzakete baina eremu politikoan ez dugu arazorik izango, ziur nago.
Acer griseum
Deskribapena
Lore hori txikiak korinboetan multzokatzen dira udaberrian eta samara itxurako haziak ematen dituzte. Hazek bi hegal dituzte eta haziak berak zentimetro bateko luzera duen arren, hegalak 3 cm-koak dira. Honi esker haizeak sakabanatzen ditu.
Europar Batasuna-Ukraina Asoziazio Akordioa
Errusia
2014ko ekainaren 27an, Ukraina eta Europar Batasuna Elkartze Akordioaren atal ekonomikoa sinatu ondoren (Petro Poroxenko presidente berriak), Vladimir Putin Errusiako presidenteak adierazi zuen Errusiaren eta EBren artean aukeratzeak herrialdea bitan zatitzea ekarriko ziola Ukrainari.
Pottorro mottodun
Pottorro mottodun (Aethia cristatella) Aethia generoko animalia da. Hegaztien barruko Alcidae familian sailkatua dago.
Aonach Beag
Aonach Beag Eskoziako zazpigarren mendirik garaiena da.
Geografia
Ben Nevis ezagunetik 3 kilometro ekialdera dago Fort William herrian, Highland eskualdean. Iparraldean Aonach Mòr mendia dauka.
Edgar Degas
Edgar Degas (1834ko uztailaren 19a – 1917ko irailaren 27a), ponteko izenez Hilaire-Germain-Edgar De Gas, margolari, eskultore, grabatzaile eta marrazkigile frantziarra izan zen. Inpresionismoaren sortzaileetako bat izan zen, nahiz eta izendatze hori artistak berak oso gustuko ez izan, eta nahiago zuen 'margolari errealista' dei ziezaioten. Iaioa zen marrazkigintzan eta sortu zuen lanaren erdiak baino gehiagok dantzarekin du lotura. Mugimenduaren sentsazioak agertzen trebea zen, bai aipatu dantza gaitzat duten lanetan, bai zaldien munduarenetan. Emakumeen biluziak ere sortze lan bikainak dira. Bestetik, egin zituen erretratuak nabardura psikologiko handikoak dira.
Aonach Beag
Igoera bideak
Eski estaziotik gora izaten da bide errazena, bertako igogailua hartu eta tontorretik gertu uzten baitzaitu, baina tradizionalki hegoaldean dagoen Nevis haranetik igotzen da.
Edgar Degas
Aurreneko urteak
Degas Parisen jaio zen, Célestine Musson De Gas andrearen eta Augustin De Gas jaunaren seme, eta bost nebarrebatan zaharrena izan zen. Aita bankaria izan zen, eta familiaren egoera ekonomikoa ez zen txarra. Ama gazte hil zitzaien, Edgarrek hamahiru urte zituenean, eta ordutik aurrera aita eta aitona izan ziren nerabeagan eragina izango zutenak. 'De Gas' abizena jatorriz 'Degas zen'; itxura batean aitak bestela idaztea erabaki zuen Parisera etorri zenean, nolabaiteko doinu eta handiuste ematen zizkiolakoan; gerora, Edgarrek, hogeita hamar urte beteta jatorrizko Degas hura erabiliko du bere lanetan.
Gazte ekin zion Edgarrek pintatzeari. Hamazortzi urte beteta, etxean bazuen gela bat propio pintatzen aritzekoa, eta sasoi horretan ere Louvre museoan artelanei kopiak egin ahal izateko beharrezko baimena aterata zuen. Aitak, dena den, abokatu ikasketei ekitera bultzatu zuen, eta horrela 1853an Parisko unibertsitateko zuzenbide fakultatean izena emana zuen. Hala ere ez zen larregi saiatu. 1855ean Jean Auguste Dominique Ingres ezagutu zuen eta honek emandako aholkua ez zuen sekula ahaztuko: "Marraztu lerroak, gazte, lerro asko eta asko, bizitzak zein memoriak iradokita, eta artista handia izango zara". Urte bereko apirilean Arte Ederretako Eskolan eman zuen izena eta bertan Louis Lamothe maisuarekin ikasi zuen. Aldi horretan Ingresen estiloa imitatzen jardun zuen. 1856an Italiara jo zuen, hiru urteko egonaldiaren hasiera. 1858koa da Napolin "Bellelli familia" erretraturako osatu zituen zirriborroak, eta sasoi horretan ere pizkunde garaiko margolarien lanak (Michelangelo, Raffaello, Tiziano...) erruz kopiatu zituen.
Europar Batasuna-Ukraina Asoziazio Akordioa
Beste herrialde batzuk
Kanada: John Baird Kanpo Arazoetako ministroak iragarri zuen akordioaren xedapen politikoak sinatzea «Ukrainaren etorkizun europarrerako bidean mugarri historikoa» zela eta Kanadak ongi etorria ematen ziola albisteari.
Edgar Degas
Sasoi betean
1859an Parisera bueltatu zen eta "Bellelli familia" konposizioa lantzen aritu zen bete-betean, nahiz eta aldiro alde batera laga; 1867ra arte ez du amaitutzat joko. Historia-pinturak sortzen ere jardun zuen ("Alexandro eta Buzefaloa", "Jephtéren alaba", "Sammu-ramat Babilonia eraikitzen" edo "Gazte espartarrak"). . 1861ean Normandiara jo zuen, txikitako laguna zuen Paul Valpinçon bisitatzera, eta ordukoak dira Edgarrek osatu zituen zaldien aurreneko konposizioak. 1865ean Parisko Saloian parte hartuko du, epaimahaiak "Erdi Aroko gerrako irudiak" lana onartu eta gero. Hurrengo bost urteetan ere bere lanak erakutsiko ditu ekitaldi horretan, 1866tik aurrera gaiak bestela tratatu bazituen ere. Agerikoa zen dagoeneko beste margolari batzuen eragina, Edouard Manetena esaterako). . 1870ean Frantzia eta Prusiaren arteko gerra hasi zen, eta Degas armadara deitu zuten. Orduan, erriflearekin praktikak egiten ziharduela konturatu ziren ikusmenean arazoak zituela, eta hurrengo urteetan kontu hori arazo bilakatu zitzaion.
Gerra amaituta, 1872an, Louisianara (New Orleans), joan zen Degas, senide zenbait han bizi ziren eta. Bizi bitartean museo gutxik erosi zion lanen bat; garai hartakoa da Paueko museoak erosiko ziona: Kotoi bilketa New Orleansen.
Parisera itzuli eta gutxira, 1874an, aita hil zitzaien eta diru-kontuak ez zebiltzan ondo: heredentzia banatzerakoan anaia Renék zor asko bildu izan zituela konturatu ziren eta Edgarrek etxea saltzera behartua ikusi zuen bere burua, baita aitarenetik jasotako arte-lan asko ere. Diru-premiak eraginda, artean ezagutu ez zuen estualdia, lan egiteari ekin zion bete-betean. Parisko Saloiarekin hartu-emana ez zen ona, eta non erakutsi pentsatzen ibili eta gero, 1874an, hainbat artistak bat egin zuten eta euren aldetik erakusketak antolatzea erabaki zuten, gerora Inpresionisten erakusketak izenarekin ezagunak izan zirenak. 1874tik 1886ra bitartean zazpi alditan erakutsi zituzten euren lanak. Degas bera gogo biziz aritu zen halako ekitaldiak antolatzen, eta ia denetan hartu zuen parte. Dena den, beste artistekin zeukan harremana ez zen oso ona. Batetik, kolektibo barruko kideen pentsamoldearekiko engaiamendua ahula zen oso; gizartearen antolakuntzaren gainean zeukaten ikuskera bestelakoa zen. Bestetik, prentsak ekimen honi eman zion izendatzeak ez zion inongo pozik sortu; ez zuen batere gustuko Inpresionismo berba. Azkenik, baztertua sentitu zen askotan, eta erakusketetan beste margolari batzuk parte hartzeko egin zituen proposamenak aintzat ez hartzeak mindu zuen (ez zuen lortu Jean-Louis Forain edo Jean-François Raffaëlli bezalako margolariek euren lanak erakustea).
Europar Batasuna-Ukraina Asoziazio Akordioa
Gauzatzeko egutegia
Izan ere, Errusiako ekonomian eragin negatiboei buruzko kezkak ditu Errusiak, EBko produktuak Ukrainaren bidez sartuko baitira Errusiako merkatuan. Hori dela eta, Errusiako Gobernuak tarifa berriak iragarri zituen Ukrainako produktuentzako, baldin eta, aurreikusita zegoen moduan, 2014ko azaroaren 1ean Elkartze Akordioa indarrean sartzen bazen. Ukrainan inportazio-tasak ezabatuz, Errusiako ekonomiaren kalteak 2.000 milioi dolarrekoa izango dela kalkulatzen da Errusia aldean. 2014ko irailaren 1ean, Errusiak 2.370 eskaera eta aldaketa-zerrenda aurkeztu zuen Errusiar eta Ukrainako merkataritzaren ondorioei buruz. Zerrenda Karel de Guchtek aurkeztu zuen 2014ko uztailaren 11n. Süddeutsche Zeitung  Alemaniako egunkariaren arabera, Bruselan gero eta gehiago uste zen «Mosku eta Kieven arteko lotura ekonomikoak ezin zirela alde batera utzi»; indarrean sartu aurretik, «milaka salbuespen adostu behar dira», jakinarazi zuen Süddeutsche Zeitung-ek Bruselako iturriak aipatuz.
Edgar Degas
Sasoi betean
Degasen egoera ekonomikoak hobera egin zuen eta horrek aukera eman zion miresten zituen artisten lanak erosi eta eskuratzeko, garai zaharrekoak (El Greco) zein garaikideak (Edouard Manet, Camille Pissarro, Paul Cezanne, Paul Gauguin edota Van Gogh). Hiru ziren apartekotzat jotzen zituen sortzaileak, Ingres, Delacroix, eta Daumier, eta hirurek zuten leku Degasen bilduman: Ingresen hogei pintura eta laurogeita zortzi marrazkiren jabe zen, Delacroixen hamahiru pintura eta berrehun marrazkirena, eta Daumierren makina bat litografiarena. Claude Monet zen salbuespen bakarra, izan ere artista honen aztarrenik ez da bilduma horretan.
Argazkigintzak ere erakarri zuen Degas, eta bere inguruko lagunen erretratu asko eginzituen. Hainbat lan osatzeko ere, biluzietarako eta dantza eszenetarako kasu, ataratako argazkietan oinarritzen zen.
Urteak pasatu ahala Degas isolatzen hasi zen, artistak bakartasuna behar zuen eta. Dreyfus Aferak margolariaren antisemitismoa ernatu zuen, eta lagun judutarrengandik urrundu zen. Renoirrek agerian jarri zuen Degasen jarrera hartzea: "Zelako pertsona berezia! Lagun gehienak lekutu zitzaizkion, eta azkenetakoa neroni izan banintzen ere, ezin iraun horrela".
1907ra arte pastel teknikarekin lan egin zuen, eta itxura batean 1910era arte eskulturak sortu zituen. 1912tik aurrera ez bide zuen lanik egiten. Degas ez zen ezkondu eta bizitzako azken urtean erdi itsu pasatu zituen eta ohikoa zen Parisko kaleetan noragabeko ikustea. . 1917ko irailaren 27an zendu zen.
Nortasuna eta politika
Degasek pentsatzen zuen artistak bakarrik bizi behar zuela eta bere bizitza pribatua ezezaguna izan behar zela. Lagunartean ezaguna zen bere adimenagatik, sarritan krudela izan zitekeena. George Moore eleberrigileak "ipurterre zahar" gisa ezaugarritu zuen, eta berariaz landu zuen ezkongabe misantropikoaren ospea.
1870eko hamarkadan, Degas Léon Gambettaren zirkulu errepublikanoetara joan zen. Hala ere, bere errepublikarzaletasuna ez zen osorik aterako, eta, batzuetan, zahartzaroan iritziko ziren aurreiritzi eta suminkortasuna azaleratuko ziren. Protestantea zela jakitean modelo bat kaleratu zuen. Degasek, 1865 eta 1870 bitartean, hainbat gai judu margotu bazituen ere, 1879ko bere Burtsan egindako erretratuak pintura akuilu izan zitezkeen bere iritzi politikoetan. Koadroa Ernest May bankari juduaren erretratua da —agian, obra enkargatu zuena eta lehen jabea izan zena—, eta gaur egungo adituek antisemitatzat jotzen dute pintura. Bankariaren profilezko aurpegi-ezaugarriak garai hartan Parisen pil-pilean zeuden marrazki antisemitetan agertzen zirenekin konparatu dira zuzenean, eta atzeko pertsonaiak, berriz, Degasen aurreko Fisionomia kriminalak lanarekin konparatu dituzte.
Dreyfus aferak, 1890eko hamarkadatik 1900eko hamarkadaren hasierara Parisen iritzia banatu zuenak, areagotu egin zuen bere antisemitismoa. 1890eko hamarkadaren erdialdera, harremanak hautsi zituen bere lagun juduekin ; publikoki ukatu zituen artista juduekin zituen harremanak, eta uko egin zion bere ustez juduak izan zitezkeen modeloak erabiltzeari. Antisemita eta anti-dreyfusar antisemiten kide izan zen hil zen arte.
Ascensión Nicol
María Ascensión Nicol Goñi (Tafalla, - Iruñea, ) domingotar moja izan zen. 1915ean, Ramón Zubietak gonbidatua, Perura joan zen misiolari. Bertan Arrosarioko Domingotar Misiolari Ahizpak izeneko ordena sortu zuen.
2005eko maiatzaren 14an dohatsu bilakatu zen.
Pervagor nigrolineatus
Pervagor nigrolineatus Pervagor generoko animalia da. Arrainen barruko Monacanthidae familian sailkatzen da.
Iruñeko Udal Plaza
Iruñeko Udal Plaza Iruñeko Alde Zaharraren bihotzean dagoen plaza bat da. Bere izenak ongi adierazten duen moduan bertan Iruñeko udaletxea kokatua dago. Bestalde, plaza honetan Santo Domingoko aldapa eta Merkatarien kaleak bat egiten dute.
Historia
Plaza honek jatorria Erdi Aroan du: Karlos III.ak, Iruñeko burguen arteko ika-mikak amaiarazi nahian (Nabarreria, San Nikolas eta San Zernin), 1423an Batasuneko Pribilegioa plazaratu zuen. Horren bidez, hiri jurisdikzio horiek udal batean bildu ziren, armarri eta zerga bakarren azpian. Agindu horrek, aldi berean, hiruren arteko oztopo eta muga fisikoak suntsitzeko esan zuen, nahiz eta harresiak luze arte ez ziren desagertu.
Denboraren poderioz gatazka latz horiek ahaztu ziren. Hiru burguen arteko eremuan, hots, gaur egun plaza hau dagoen gunean, Iruñeko udaletxea eraiki zen. 1585an San Nikolas eta San Zerninen artekoan, berriz, Kale Berria sortu zen.
Azpiegiturak eta garraioa
Iruñeko udaletxearen atzealdean eta hortaz plaza honetatik oso hurbil dagoen Merkatuaren kaleko Done Jakue plazan Iruñerriko Eskualdeko Hiri Garraioak honako autobus-linea hauek eskaintzen ditu:
René de Obaldia
René de Obaldia (Hong Kong, - Paris, 2022ko urtarrilaren 27a) idazle frantsesa izan zen, Txinan jaioa. Ama frantsesa zuen eta aita panamar diplomatikoa. Frantzian egin zituen ikasketak. Hainbat poema laburren ondoren, eleberri bat idatzi zuen: Tamerlan des cœurs (1955, Bihotzetako Tamerlan). Bere lehen antzerti lanak izandako arrakastak (Génousie, 1960) antzerkirantz bultzatu zuen. Abangoardiako idazle famatuenetakoa bilakaturik, obra laburrek eman zioten osperik handiena. Geroago publiko zabalaren baitan ere izan zuen arrakasta. Asmatzen dituen istorioek baino garrantzi handiagoa dute bere literaturan hitz jokoek eta ustekabeko irudiek. Kritikaren saria irabazi zuen. Génousie obraz gainera, aipatzekoak ditu Du vent dans les branches de sassafras (1965, Haizea sasafras zuhaitzaren adarretan), La Baby Sitter (1972), Monsieur Klebs et Rozalie (1975), Les Bons Bourgeois (1980, Burges zintzoak) eta Grasse Matinée (1981, Goiza alferkerian).
Startex (Hego Carolina)
Startex Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Spartanburg konderrian kokatuta dago, Hego Carolina estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Prince William Sound
Prince William Sound (Prince William Sound, Gilen printzearen badia edo itsasartea esan nahi duena), Alaskako golkoko sargune bat da, Ozeano Barean eta AEBetako Alaska estatuko hegomendebaldeko kostaldean dagoena.
Geografia
Prince William Sound, Kenaiko penintsularen ekialdeko zatian dagoen itsas sargune edo sound bat da, eta, administratiboki, Valdez-Cordovako errolda gunearen zati da. Bere porturik handiena Valdez da (2000n 4036 biztanle zituena), Trans-Alaska oliobidearen hegoaldeko muturrean. Uharte txiki ugari dituen soundeko beste finkapen batzuk Cordova 2454 biztanlerekin eta Whittier, 182 biztanlerekin dira, Chenega eta Tatitlek jatorrizko alaskar herriez gain.
Prince William Sound inguratzen duten lur gehienak, Chugach baso nazionalaren zati dira, tamainagatik, AEBetako bigarren baso nazionala dena. Prince William Sound, glaziarez eta Chugach mendi malkartsuez inguratua dago. Kostaldea, karabilkatsua da, uharte eta fiordo ugarirekin, horietakoren batzuk, Tidewater glaziarrak dituztelarik. Soundeko hesia eratzen duten uharterik garrantzitsuenak, Montague, 790,88 kilometro karratukoa, Hinchinbrook, 445,44 kilometro karratukoa eta Hawkins, 176,39 kilometro karratukoa dira.
Historia
James Cook, Prince William Sounden 1778an sartu zen, eta Sandwich Sound bezala bataiatu zuen, bere buruzagia zen Sandwicheko kondearen omenez. Cooken mapen editoreek, izena, Prince William Soundengatik aldatu zuten, William printzearen omenez, ondoren, Gilen IV.a Erresuma Batukoa erregea bihurtuko zena.
1791n, Malaspina espedizioak (1788-1794), Alejandro Malaspina buru zuela Acapulcon zegoena, Karlos IV.a Espainiakoa erregearengandik, Ipar-mendebaldeko Pasaia aurkitzeko agindua jaso zuen. Iparralderantz abiatu ziren, kostaldez kostalde Yakutat badiaraino eta Prince William Sounderaino iritsiz, amore eman eta Acapulcora itzulera bidaia abiatu aurretik.
1964an, Good Friday lurrikararen (Ostiral Santuko lurrikara) ondorio izan zen tsunami batek, zenbait chugachtar hil zituen Chenega izeneko kostaldeko herrian, baita Valdez hiria ere.
1989an, Exxon Valdez petrolio-ontzia, Bligh Reef arrezifean hondartu zen Valdezetik irten ondoren, petrolio isuri handi bat eraginez, hondamendi ekologiko handi bat eragin zuena, horien artean, 250.000 itsas hegazti inguru, ia 3000 itsas igaraba, 300 itsas-txakur, 250 arrano burusoil eta 22 orka hilez.
Hyloxalus argyrogaster
Hyloxalus argyrogaster Hyloxalus generoko animalia da. Anfibioen barruko Dendrobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
OBN
OBN, Open Broadcasting Network, Bosnia eta Herzegovinako telebista kate bat da. Hasiera batean 1996 an jarri zen abian gerra zibila amaitu ostean, OHRren (Bosnia eta Herzegovinako Ordezkari Gorenaren) ekimenez, dauden kanal abertzaleei alternatiba bat eskaintzeko. Albiste orokorretara zuzenduta zegoen, eta nazioarteko jabeek 20 milioi dolar inguru inbertitu zituzten bere garapenean telebista kate neutral gisa.
Hilandar monasterioa
Hilandar monasterioa (grezieraz: Χιλανδαρίου, serbieraz: Хиландар), baita Chelandariou monasterioa ere, Greziako lurralde autonomoa den Athos mendian dagoen Serbiako eliza ortodoxoaren monasterioa da. Mendiaren hierarkian laugarren garrantzitsuena da. Serbiako elizarentzat eta herriarentzat balio sinboliko handia du eraikuntza honek. Mariaren aurkezpenera, hau da, Mariaren gurasoek neskatxari Jeruralemgo tenplura eraman zuten unera eskainita dago.
Historia
X. mendean eraiki zen baina ondoren utzia izan zen. 1198an Alexio III.a Angelok, Bizantziar Inperioko enperadoreak, Sava Serbiakoa santuari eta haren aitari, Simeoni, eman zien haien erlijio-proietkuak aurrera eramateko; hauek monasterio berri eta handi bat sortu nahi zuten eta horretarako utzita zegoen bat aukeratu zuten. Serbiarrek sortua izanik, Monasterio Serbiarra bezala ezaguna da Athos mendian. Tradizionalki ere monje serbiarrak hemen bizi izan dira.
Athos mendiko komunitateen bizi-baldintzak hobetzeko XX. mendeko 70. hamarkadan Greziako gobernuak elektrizitatea eramatea proposatu zien. Hasieran monjeek ez zuten onartu, azken buruan argindarra energia berriztagarrien bidez eskuratzen zuten. Azkenik, 80. hamarkadan elektrifikazio prozesua aurrera eraman zen, batez ere argia eta kalefakzioa izateko. 2004ko martxoaren 3an, zoritxarrezko istripu bat gertatu zen: kalefakzioa ekoizteko labe elektriko bat itzali gabe gelditu zen eta izugarrizko sutea sortu zuen. Monasterioaren ia erdia erreta gelditu zen. 2014ean, bestetik, Athos mendian mendi-sute handi bat eragin zen eta monasteriotik oso gertu heldu zen. Serbiak haren suhiltzaileak bidaltzeko baimena eskatu zuen. Abuztuaren 12an, azkenik, euria egin zuen eta horri esker monasterioa salbatu zen.
Monasterioko arte-lanak
Asko dira monasterioan gordetzen diren erlikiak eta arte-lanak. Ziur aski garrantzitsuenak hauek dira: Monasterioaren liburutegian ere oso dokumentu zaharrak eta baliotsuak gordetzen dira, besteak beste, Bulgariako Erdi Aroko erregeen mapa batzuk: Virgino eta Oryahov izenekoak.
Voicești
Voicești Errumaniako udalerri bat da, Vâlcea konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Mydlovary
Mydlovary Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 310 biztanle ditu eta 4,13 kilometro koadroko azalera. České Budějoviceko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1368 urtean egin zen.
Doussay
Doussay Frantziako udalerri bat da, Vienne departamenduan dagoena, Akitania Berria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Doussay udalerrian erroldatutako biztanleak 598 ziren. Familiak 244 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 80 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 298 etxebizitza zeuden, 256 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 294 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 256 etxebizitza nagusietatik 202 bere jabearen bizilekua ziren, 43 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 14 etxek bi gela zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 80 etxek lau zituzten eta 106 etxek bost zituzten. 171 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 100 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 124 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 373 ziren, horien artean 277 aktiboak ziren eta 96 inaktiboak ziren. 277 pertsona aktiboetatik 245 lanean zeuden (149 gizon eta 96 emakume) eta 32 langabezian zeuden (15 gizon eta 17 emakume). 96 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Doussay udalerrian 261 unitate fiskal zeuden, 615,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.153 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
La Poitevinière
La Poitevinière Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Doussay
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 2 argiketariak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
La Poitevinière
Biztanleria
2007an La Poitevinière udalerrian erroldatutako biztanleak 1.001 ziren. Familiak 367 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (33 bakarrik bizi ziren gizonak eta 41 bakarrik bizi ziren emakumeak), 118 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 159 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Doussay
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Doussay udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.410 hektarea erabiltzen.
La Poitevinière
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
NA-2303
NA-2303 edo Mendillorri-Badoztain errepidea, Nafarroako herri errepidea da, Iruñeko Mendillorri auzoan hasi eta Iruñerriko ingurabide autobidearen azpitik igaro ondoren Eguesibargo Badoztain kontzejura arte doa. Errepidea 3,32 kilometro luze da.
La Poitevinière
Etxebizitza
2007an 404 etxebizitza zeuden, 371 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 392 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 371 etxebizitza nagusietatik 296 bere jabearen bizilekua ziren, 67 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 48 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 230 etxek bost zituzten. 307 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 164 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 182 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Doussay
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
NA-2303
Etorkizunean ibilbideak aldaketak izan ditzake, Nafarroako gobernuak eta Eguesibargo udalak Badoztain eta ingurabide autobidearen artean "Segurtasunaren Hiria" eta milaka etxebizitza eraiki nahi dituztelako.
La Poitevinière
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Doussay
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Poitevinière
Diru sarrerak
2009an La Poitevinière udalerrian 391 unitate fiskal zeuden, 1.068 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.938 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 2 ile apaindegiak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean La Poitevinière udalerrian 66 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.451 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Viveros
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 395 biztanle zituen.
Josean Díez de Quevedo
José Antonio Díez de Quevedo (Donostia, 1944) artista polifazetiko donostiarra da. Jadiku ez-izena ere erabili du bere obretan. Ekonomialari erretiratua formazioz eta bokazioz, artista aktiboa da afizioz. Urteak daramatza burdinazko eta egurrezko eskulturak egiten, margotzen eta bestelako artelanak egiten.
Bizialdia
Ekonomia-ikasketak bukatzean, hainbat lekutan lan egin zuen. Obra publikorako makinak konpontzen zituen Biurrarena enpresak kudeaketa administratiborako kontratatu zuen. Tailerrean burdinarekin lan egiten zuten, piezak soldatuz eta beste. Jadikuk langileei eskatu zien soldatzen irakasteko, eta harritu baziren ere, erakutsi zioten. Bulegoko ordutegia bukatzen zuenean, arratsaldetan tailerrera jaisten zen burdina soldatzera. Han egin zuen bere lehendabiziko eskultura, 1970eko hamarkadaren hasieran. Nahiz eta erretreta hartu zuen arte ekonomialaria izan zen, tailerean soldaduran ikasi eta urte batzuetara bere lehendabiziko eskultura esanguratsu sortu zuen. 1979ko maiatzaren 25ean Añorga Txikin jarri zuen Zergatik eskultura.
Profesionalki, Biurrarena enpresan sei hilabetez lan egin eta gero Donostiako Gipuzkoako ospitalean hiru urtez aritu zen. Burgosko Prozesuaren garaian egun batean ospitalearen inguruan zegoen manifestazio bat zela-eta polizia hara sartzen ahalegindu zen erizain batzuk atxilotzera. Baina ez zuten lortu Jadikuk larrialdietako ateak itxi bitzituen. Azkenean, salaketa bat tartean egon zela, Gobernu Zibilaren kalabozoetan sartu zuten. Garai hartako 25.000 pezetako isuna ordaindu behar izan zuen, baina hurrengo egunean sekula ahaztuko ez zuen harrera egin zioten ospitaleko langileek.
Ospitaleko ginekologia sailera mugitu zutenean, eta hango paretak hutsik zeudela ikusita, bii asteburutan 40 koadro margotu zituen paretak apaintzeko. Langileei asko gustatu zitzaizkien, eta beste sail batzuek ere nire koadroak nahi zituztela jakin nuen.
Geroago, eta hainbat urtez, Gipuzkoako Diputazioko Ekonomia sailean lan egin zuen. Demokraziako lehen aurrekontuaren prestakuntzan parte hartu zuen. Azken urteetan, berriz, argitalpenen sailean arituta, 100 bat argitalpen diseinatu eta maketatu nituen.
Eskulturak
Donostiako udalak artista honenak diren metalezko bi eskultura jarri ditu espazio publikoan:
Vielha herriak ere bigarren eskultura bat jarri zuen 2022an Blanca Fernandez Ochoa Madrilgo eskiatzaile olinpikoaren omenez. Fernandez Ochoa Madrilgoa zen, baina maiz joaten zen Vielhara eskiatzera. Josean Quevedo “Jadiku” euskal artistaren pieza bat da, eskiatzaile olinpikoaren omenez egina. Eskultura Araneko Institutuare ondoan dago, Juan March ikastetxe zaharrean, non Blancak eta bere anaia gehienek ikasi baitzuten, talde nazionalek Val d’Aranen kirol eta ikasketa epizentroa zuten garaian. Obra Tolosako tailer batean egin zuten, eta hainbat kolorezko uztai olinpikoz osatuta dago, altzairu herdoilgaitzezko hodiekin egindakoak. Uztaiak lau tonako harrizko idulki baten gainean daude. Idulkiak 1,5 metroko altuera izango du, eta eskulturak beste horrenbeste; beraz, multzoa hiru metrokoa da guztira.
Erakusketak
En Parc / Parkean eskultura Donostiako Aieteko parkean egon zen kokatuta 2020an eta 2021ean. Topaleku eraikinaren kanpoaldean Jadikuren beste hiru eskultura egon ziren ikusgai, eta eraikinaren barruan formatu txikiko beste 20 obrarekin osatzen zen erakusketa.
Bideogilea
150 bideo baino gehiago egin zituen Luis anaiarekin 1980an bion artean sortu zuten Txinpart ikus-entzunezko estudioan. Bideo guztiak gero Euskadiko Filmategiari eman zioten donazioan.
Appen
Appen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Myomyscus angolensis
Myomyscus angolensis Myomyscus generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Stephen Larkham
Stephen Larkham (Canberra, 1974ko maiatzaren 29a) australiar errugbilari ohia eta entrenatzailea da, zabaltzaile postuan aritzen zena. 1996ko ekainaren 22an egin zuen debuta Australiako errugbi selekzioarekin, Sydneyn, Galesen aurka. 102 partida jokatu zituen talde nazionalarekin eta, besteak beste, 1999ko Munduko Errugbi Kopa irabazi zuen.
Juvigny (Savoia Garaia)
Juvigny Frantziako udalerria da, Savoia Garaia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Juvigny udalerrian erroldatutako biztanleak 632 ziren. Familiak 249 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 79 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 102 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Chignik Lake (Alaska)
Chignik Lake Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Lake and Peninsula Boroughn dago, Alaska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Juvigny (Savoia Garaia)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Marl
Marl izan daiteke:
Juvigny (Savoia Garaia)
Etxebizitza
2007an 277 etxebizitza zeuden, 245 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 233 etxeak ziren eta 42 apartamentuak ziren. 245 etxebizitza nagusietatik 216 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 53 etxek lau zituzten eta 147 etxek bost zituzten. 236 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 80 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 161 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 447 ziren, horien artean 324 aktiboak ziren eta 123 inaktiboak ziren. 324 pertsona aktiboetatik 306 lanean zeuden (169 gizon eta 137 emakume) eta 18 langabezian zeuden (11 gizon eta 7 emakume). 123 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Juvigny udalerrian 239 unitate fiskal zeuden, 621 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 29.612 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 3 argiketariak eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cerorhinca monocerata
Cerorhinca monocerata Cerorhinca generoko animalia da. Hegaztien barruko Alcidae familian sailkatua dago.
Sainte-Honorine-la-Chardonne
Sainte-Honorine-la-Chardonne Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Honorine-la-Chardonne udalerrian erroldatutako biztanleak 691 ziren. Familiak 279 ziren, horien artean 58 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 35 bakarrik bizi ziren emakumeak), 109 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 89 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 23 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 347 etxebizitza zeuden, 287 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 346 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 287 etxebizitza nagusietatik 210 bere jabearen bizilekua ziren, 69 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 111 etxek lau zituzten eta 131 etxek bost zituzten. 247 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 126 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 147 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Sainte-Honorine-la-Chardonne udalerrian 295 unitate fiskal zeuden, 724,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.322 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Habost
, 'Tàbost', Eskoziako Lewis uhartean dauden baserriz osatutako bi etxaldeek jasotzen duten izena da, Kanpoko Hebridetan.
Formosania chenyiyui
Formosania chenyiyui Formosania generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
Álex Suárez
Alejandro Suárez Castro (Maó, -) espainiar saskibaloi jokalaria da, egun Bilbao Basketen aritzen dena.
Juniorra zela egin zuen debuta Endesa Ligan 2011-2012 denboraldian. 2014an 34 partida jokatu zituen Joventutekin Ligan, Errege Kopan eta play-offetan.
Selinonteko gudua (K.a. 409)
Selinonteko gudua (K.a. 409) izan zen II. Siziliar gerren lehen gerla. Hannibal Magonek (Magonida familiakoa eta kartagotar armadaren buruzagia) eta Selinonte doriar hiriaren artean gertatu zen, eta setioa eta borroka hamar egunez luzatu ziren. Selinontek Segesta hiri elimoa garaitu zuen K.a. 415ean. Gertaera horrek urte horretako Siziliako atenastar inbasioa ahalbideratu zuen, baina atenastar armada K.a. 413an hondatu zen.
Selinontek, berriro Segesta irabazi zuenean K.a. 411n, Kartagok erabaki zuen segestarrak laguntzea. Ondorioz, armada punikoak Selinonte setiatu zuen, eta hiriak negoziazio eskaerei jaramonik ez egitean, harpilatu ere bai.
Hau izan zen Hanibalen kanpainaren lehenengo urratsa, kartagotarrek Himerako guduan pairatu zuten porrotaz mendekua hartzeko. Nahiz eta Selinonte hiria berreraiki, ez zuen inoiz aurreko garrantzia hartu.
= Aurrekariak = Feniziarrak K.a. 800ean Siziliara etorri baino lehen, irlak bazituen beste komunitate batzuk, hala nola, elimoak, sikanoak eta sikuloak. Hasieran, feniziarrek merkataritza-postuak ezarri zituzten kostaren luzeran, barrualdera inoiz sartu gabe. Greziar kolonoak heldu zirenean, K.a. 750ean, irlaren mendebaldeko mendebaldera baztertu ziren erresistentziarik gabe (gehienbat Motia, Panornus eta Soluntum hirietara).
Greziarren artean, Sizilian lehen koloniak ezarri zituztenak joniar grekoak izan ziren eta Naxos kolonia sortu zuten K.a. 735ean. Geroago, iparraldetik eta mendebaldetik hedatu ziren, Himera hiria K.a. 648aren inguruan fundatu arte, Soluntum feniziar lurraldearen ondoan.
Doriar grekoek Sirakusa K.a. 734an fundatu eta gero, hegoaldera eta mendebaldera hedatu ziren Selinus fundatu arte, K.a. 654an, Motia feniziar lurraldearen mugan. Joniar grekoek, orokorrean, harreman onak zituzten bertako siziliarrekin eta feniziarrekin. Doriarrak, berriz, oldarkorragoak ziren, greziar eremuak bertako biztanleen bizkar hedatzen zituztelako. Greziar kolonien eta bertakoen arteko gatazkak agertu ziren baina erabakigarriak izan gabe, beharbada kanpoko beste indar batzuek esku hartu ez zutelako. Feniziarrek eta kartagotarrek guztiekin egiten zuten merkataritza eta honela, orokorrean, koloniak aurrera joan ziren. Oparotasun horrek bultzatuta, greziar hiriak lurralde berriez jabetu ziren eta horrek, azkenean, Siziliar gerrak sortarazi zituen.
Kartagotar nagusitasuna
Hasieran, Siziliako feniziarrek ez zioten armekin aurre egin greziar inbasioari, baina hau aldatu zen greziarrek punikoen eremuak, mendebaldeko Sizilian, indarrez inbaditu zituztenean. Feniziarrek elimoen alde jo zuten Selinonteko doriar kolonoak menperatzeko, hauek Lilibeo izango zen hiriaren ondoan kolonia bat ezarri nahi zutelako, hots, Motia feniziar koloniaren aurrean. Ezezaguna zaigu kartagotarrek partaidetza izan zutenentz gertakizun honetan, baina litekeena da feniziarrak Sizilian Kartagoar hegemoniaren parte ez izatea. Dirudienez, beranduago, Malko kartagoar erregeak, ustezko Siziliako konkistatzaileak, Tirora bidali zuen garai hartako inbasioetan arpilatutakoa. Horrek suposatzen du Kartago Motia, Panorno eta Solus koloniez jabetu zela.
Kartago hegemonia punikoaren buru bilakatu zen greziarren kontrako lehian Mediterraneoren mendebaldean, K.a. 600. urtearen ondoren. Malkoren garaian Selinonte eta Himeraren goraldiek adierazten dute kartagotarrek Sizilian ez zutela greziarrekin gatazkarik. Hala ere, Kartagok aurka egin zion espartako Dorieoren espedizioari K.a. 510ean, greziarrak Erixen menperatu arte. Geroztik, Kartago izan zen Siziliako feniziar interesen zaintzaile aktiboa. Gertaera honen ondorengo gerran, Kartagok Heraklea Minoa birrindu zuen. Data hau ez dago jakiterik baina Kartagok ez zuen berriro Sizilian parte hartu K.a. 480 arte. Kartagok fenizioen autonomia Sizilian seguratzen zuen, haien kanpo politikaz arduratuz, baina horren truke feniziarrek zergak ordaintzen zizkioten. Elimoei, Selinontez babestuta egoteko, aliatu estatusa eman zieten. Azkenean, hiri hau Kartagorekin aliatu zen Agrigentoren beldur.
Greziar tiranoak
Gelako bi greziarrek, Kleandrok eta Gelonek, parte hartu zuten Heraklea Minoa suntsitu zuen gerran. Zenbait hamarkada beranduago, Dorieo printzeak Espartako tronua galdu ondoren, Libiara abiatu zen jarraitzaileekin, baina handik kartagotarrek egotzi zuten K.a. 511n. Ondoren, Sizilian lehorreratu zen eta Erix kolonia fundatu zuen, hiru urtez borroka izan bazuen ere.