cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emilia Boneva
Biografia
2006an, Las Niña de Oro dokumentalean parte hartu zuen Bonevak, telefono bidez Bulgariatik. Bertan, berriro ere Atlantako irabazle olinpikoekin hitz egin ahal izan zuen, eta dokumentalaren azken muntaian elkarrizketa horixe ere sartu zen. Madrilera itzuli zen 2008ko urrian, Espainiako hautatzaile berri herrikideari, Ekfrolinossina Angelovari, lagundu zion aurkezpenean. 2015eko uztailean, Almudena Cid berriro elkartu zen Emiliarekin Bulgarian, eta gimnastak une horixe partekatu zuen bere webgunean."«Ez dut inoiz gure azken ariketa ahaztuko, jendea, pabiloia beteta, txalotzeko jaiki zenean. Une ahaztezina izan zen! Hala izan zen, halaber, sei neskak podiumera igo zirenean, dominak bularrean zituztela, eguzkiak bailira distira eginez. Hau ez da oroitzapena, beti gogoan dudan errealitatea da. Une horixe izan zen entrenatzaile egin nuen ibilbidearen gailurra. Munduko eta Europako beste hiru Joko Olinpikoren arrakasta eta domina askoren gailurra izan zen»."2016ko uztailaren 23an, 20. galan parte hartu zuen, Bulgariako etxean grabatutako mezu baten bidez. Atlanta 96ko Urrezko Dominaren urteurrenean. Badajozko Biltzar Jauregian izan zen eta bertan elkartu ziren Urrezko Neskatoak.
2018ko irailean, Espainiako selekzioko gimnasta ohi batzuk Sofiako Gimnasia Erritmikoko Munduko Txapelketara joan ziren Emiliarekin elkartzeko, eta, gainera, omenaldia antolatu zuten haren omenez. Hona hemen Bonevaren omenaldian izan ziren gimnastak: Natalia Marín, Vanesa Muñiz, Lorea Elso, Bito Fuster, Montse Martín, Gemma Royo, Nuria Cabanillas, Estíbaliz Martínez, Maider Esparza, Ana Bautista, Carmen Acedo, Carolina Pascual, Rosabel Espinosa eta Mónica Fernández. Haren heriotza zela eta, 2019ko irailaren 20an gertatua, 70 gimnasta nazional inguru elkartu ziren tapizean, Euskalgym ekitaldian, 2019ko azaroaren 16an. Ekitaldia Barakaldoko Bilbao Exhibition Centren izan zen, 8.500 parte-hartzaileren aurrean, eta, ondoren, omenaldi-afaria egin zen.
2022ko maiatzaren 20tik 22ra Slavia Cup Nazioarteko I. Txapelketa egin zen Sofian. Emilia Bonevaren ohorez sortu zen Slavia Klubak, eta 1968tik 1982ra entrenatu zuen bertan.
Ondarea eta eragina
Emiliak entrenatu zituen gimnasia erritmikoko taldeek, haien lorpenek eta muntaketek gimnasta- eta teknikari-belaunaldiei eragin diete. Vienako Europako brontzezko domina, 1984an, Espainiako talderako lehena izan zen 1975etik, eta nazioarteko helburuak lortzeko aldi zabal bati ekin zion. 2016. urtean egindako elkarrizketa batean, talde horretako kapitainak, María Fernández Ostolazak, Europako domina horrek Espainiako gimnasia erritmikorako izan zuen garrantzia nabarmendu zuen: ''«Garai hartan, guk ekialdeko herrialdeetakoei irabazi nahi genien[...] Dominak beti Errusia, Bulgaria eta Txekoslovakia zirenez, gurea oso mugarri handia izan zen eta Europako brontzea taldearentzat balentria izan zen. Zerbaiten hasiera izan zen».''
—María Fernández, 2016ko aitorpenetan, Corner-erritmikoa.15 Las Niña de Oro dokumentalaren estreinaldiaren ondoren (2013), haren zuzendari zen Carlos Beltránek film horren harrerari buruzko elkarrizketa batean zera esan zuen:"«Harrigarria da gertaera honen eta maite dituen jendearen arteko lotura. Emakume hauek eta Emilia Bonevak gure herrialdeko kirolaren historia ederrenetako bat idatzi zuten. Eliteko eta epikako kide guztiekin eta haurren arteko adiskidetasuneko kide guztiekin. Gure sistemak neska horiek ahaztea aztertu behar da, ez baitago inolako eskubiderik'."
Munduko Atenasen Urrezko Lehen Neskak (1991), Carolina Pascualen zilar olinpikoa (1992), Carmen Acedoren munduko urrea (1993) eta Urrezko Nesken titulu olinpikoa (1996) ere izan ziren gertaera garrantzitsuak. Ana María Pelaz espainiar multzoko kapitain ohiak, erretiratu ondoren, 2009an egindako elkarrizketa batean adierazi zuenez, «Atlanta '96an selekzioa ikusi nuenean, esan nuen: nik haiek bezalakoa izan nahi dut».
Carolina Rodríguez gimnastak, behin erritmoarekiko grinaren jatorriaz galdetuta, hauxe adierazi zuen: "«1996an, Atlantan Espainiari 10 urterekin urrea irabazten ikusi ondoren, jakin nuen egunen batean han egon nahi zuela, olinpikoa izan nahi zuela»."
Alejandra Queredak, Espainiako taldeko kapitainak (Equipaso deitzen diote), 2014. urtean gimnastikan gertatu den harrigarriena galdetuta hauxe erantzun zuen: "«Atlantako Espainakoen urrea. Gure gimnasiaren historia markatu zuen. Hortik aurrera dena aldatu zen»."Las Niña de Oro dokumentalaren estreinaldiaren ondoren (2013), haren zuzendari zen Carlos Beltránek film horren harrerari buruzko elkarrizketa batean zera esan zuen: "«Harrigarria da gertaera honen eta maite dituen jendearen arteko lotura. Emakume hauek eta Emilia Bonevak gure herrialdeko kirolaren historia ederrenetako bat idatzi zuten. Eliteko eta epikako kide guztiekin eta haurren arteko adiskidetasuneko kide guztiekin. Gure sistemak neska horiek ahaztea aztertu behar da, ez baitago inolako eskubiderik'."
1996ko 5 uztaien muntaketa hura beste gimnasta batzuek omendu dute, hala nola Euskalgym 2012n Espainiako junior taldearen erakustaldian (Paula Gómez, Sara González, Miriam Guerra, Claudia Heredia, Carmen Martínez, Victoria Plaza eta Pilar Villanuevak osatu zuten), 1996ko ekitaldian bezala, Leonard Bernsteinen Amerika abestia, eta beste West Side Storyren beste bi : «Dance at the Gym» eta«Overture». 2016ko 20. galan Espainiako junior taldeak ere (Mónica Alonso, Victoria Cuadrillero, Clara Esquerdo, Ana Gayán, Alba Polo, Lía Rovira eta Sara Salarrullana) omenaldia egin zion ekitaldi horri. Atlanta 96ko Urrezko Dominaren 20. urteurrenean, musika bera erabiliz eta jatorrizko muntaia originalaren mugimendu batzuk emulatuz. 2018ko Euskalgym-ean, Saioa Agirre, Teresa Gorospe, Izaro Martín eta Salma Solaun gimnastak ere izan ziren ekitaldian, euskal gimnasta erritmiko olinpikoen omenaldian.
Herri-kulturan
Herri-kulturan, besteak beste, Emilia izan da Maya pertsonaiaren oinarria. Olympia (2014) ipuin-seriean agertzen da, Almudena Cid-ek idatzi eta Montse Martínek irudiztatutako ipuinetan. Halaber, Emiliaren eta Urrezko Neskatoen bizitzaren kontakizuna, nazio-kontzentrazioan, Tania Lamarcak eta Cristina Gallok idatzitako Lágrimas por una medalla (2008) autobiografia nobelatuan dago. Bonevaren ibilbideko une garrantzitsuen aipamenak zenbait liburutan ageri dira, hala nola 1991ko Espainiako mundu-titulua edo 1996ko domina olinpikoa, Aurora Fernández del Valorren Gimnasia rítmica deportiva: aspectos y evolución (1995) Fernando Olmedaren Españoles de oro (1999) eta Juan Manuel Gozalo, Paloma del Ríoren Enredando en la memoria (2015) edo Montse eta Manel Martín neba-arreben Pinceladas de rítmica (2017) lanean.
Bizitza pertsonala
Bnevaren biloba, Emilia Luboslavova Boneva, igeriketa sinkronizatuko Espainiako junior taldekoa izan zen.
Dominak lehiaketa ofizialetan
Gimnasia erritmikoko talde espainiarreko selekzio nazionaleko hautatzailea izan zen garaian, 63 domina lortu ziren nazioarteko lehiaketa ofizialetan (FIG, UEG edo COIk antolatuak), besteak beste 24 (4 urre, 9 plater eta 11 brontze) Munduko Txapelketetan edo 2 (urre eta zilar 1) Olinpiar Jokoetan. Hona hemen Emilia Bonevaren domina zerrenda osoa nazioarteko lehiaketa ofizialetan. Lortutako posizio guztiak kontsultatzeko, ikus gimnasta bakoitzaren artikuluak.
Banakakoa
1989
1990
1991
1992
1993
Taldea
1984
1986
1987
1988
1989
1990
1992
1994
1995
1996
Dobrotești
Dobrotești honakoa izan daiteke:
Jean Moulin
Jean Moulin (Béziers, Frantzia, 1899ko ekainaren 20a - Metz, 1943ko uztailaren 8a) Frantziako erresistentziako buruzagia izan zen.
Biografia
Bigarren Mundu Gerran Erresistentziako mugimenduen koordinatzaile izan zen, Charles de Gaulleren agintaritzapean. 1943an Erresistentziaren lehen Nazio Kontseiluko lehendakari izendatu zuten, baina urte berean alemaniarrek preso hartu eta Alemaniarako bidean hil zen.
Dimăcheni
Dimăcheni Errumaniako udalerri bat da, Botoșani konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Le Puy-Notre-Dame
Le Puy-Notre-Dame Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Puy-Notre-Dame udalerrian erroldatutako biztanleak 1.310 ziren. Familiak 543 ziren, horien artean 149 pertsona bakarrekoak ziren (73 bakarrik bizi ziren gizonak eta 76 bakarrik bizi ziren emakumeak), 197 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 141 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 661 etxebizitza zeuden, 554 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 48 hutsik zeuden. 617 etxeak ziren eta 43 apartamentuak ziren. 554 etxebizitza nagusietatik 392 bere jabearen bizilekua ziren, 155 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 23 etxek bi gela zituzten, 87 etxek hiru zituzten, 146 etxek lau zituzten eta 299 etxek bost zituzten. 385 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 256 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 224 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 770 ziren, horien artean 576 aktiboak ziren eta 194 inaktiboak ziren. 576 pertsona aktiboetatik 489 lanean zeuden (282 gizon eta 207 emakume) eta 86 langabezian zeuden (31 gizon eta 55 emakume). 194 pertsona inaktiboetatik 75 erretiraturik zeuden, 52 ikasten zeuden eta 67 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Puy-Notre-Dame udalerrian 539 unitate fiskal zeuden, 1.287,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.979 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 55 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 3 iturginak, 1 ile apaindegia eta 4 jatetxeak.
2000. urtean Le Puy-Notre-Dame udalerrian 45 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.656 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Neubuz
Neubuz Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 459 biztanle ditu eta 5,42 kilometro koadroko azalera. Zlín barrutian dago.
Marion (Montana)
Marion Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Flathead konderrian dago, Montana estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Neubuz
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1358 urtean egin zen.
Angeluko basoa
Historia
XIX. mendean zehar gizakiaren eskuek landatutako pinudia da, bertako jatorrizko padurak idortzeko asmoz, eta Atturri ibaiaren bestaldean dagoen Landetako basoaren zatitzat har liteke.
2020ko uztailak 30eko arratsaldean, sute bat piztu zen Xibertako basoan, Atturri ibaiaren bokaletik gertu. Suteak basoaren zati handi bat kiskali zuen: 165 hektarea. Blancpignon auzoko 24 etxebizitza ere kaltetu zituen; hamasei lagun ospitaleratu behar izan zituzten kea arnasteagatik, baina denak etxera itzuli ziren biharamunean. Pirinio Atlantikoetako Departamenduko eta inguruko departamenduetako 208 suhiltzaile eta bi sute hegazkin aritu ziren Angelun sua itzaltzen. Abuztuaren 8an, adingabe bat espetxean sartu zuten sutearekin lotura zuelakoan.
Basoa
Gaskoniako Landen zatitzat har liteke, hura bezala gizakiaren eskuz landutako basoa da eta Atturriz bestaldera hedatzen den Landetako baso erraldoiaren hedapena litzateke, gaskoieraz baso mota honi pignade deitzen zaio, horregatik bertakoek Angeluko basoa maiz Pignade de Lazaret edo Pignade izenaz soilik deitu ohi dute.
Biarritz-Angelu-Baiona hirigunearen bihotzean dagoen eremu berde zabala da. Aldamenean, mendebalde edo itsasaldera Xibertako aintzira du.
Aglabtar leinua
Aglabtarrak edo Banu al-Aglab (الأغالبة‎) Ipar Afrikako emirerri islamiar sunita leinuaren kideak izan ziren, gunea Ifrikijan (Tunisian) zegoen. Han Ibrahim I ibn Aglabek emirerri bat fundatu zuen 800. urtean, teorikoki Abbastar kaliferriaren menpekoa, eta Mediterraneo zentralean potentzia bat izan zena; ipar Algeria, Tripolitania (Libia), Sizilia, Sardinia eta Italiako hegoaldea kontrolatu zituen. Haren hiriburua Kairuan zen. Leinu honen boterea 909an bukatu zen, Egiptoko fatimatarrak Ipar Afrikan hedatu zirenean. Dinastia hau Banu Tamin arabiar tributik zetorren, Mahoma profetaren leinukoak, zeinak Iran konkistatu ondoren, Khorasanen ezarri eta Iparraldeko Afrikatik hedatu baitziren.
Historia
Ibrahim I ibn Aglab, 787. urtetik M'Zab (Algeria) haraneko gobernadorea, Harun al-Rashid abbastar kalifak oinorde-emirra izendatu zuen 800. urtean. Arrazoia zen, Muhallabidar leinua erori ondoren, Bagdadeko probintzia horretan zegoen anarkia. Beste arrazoi bat izan zen berbereen erasoak, islamizatzeko prozesuan zeudenak. Ibrahimek Algeria, Tunisia eta Tripolitaniako eskualdea kontrolatu zuen, nahiz eta birtualki independentea izan, dinastiak beti abbastar kaliferria onartu zuen. Jauregia El Abasijan, Kairuanen kanpoko aldean, ezarri zuen, gehienbat jurista eta teologoen malikien oposiziotik urruntzeko, izan ere, aglabtarren bekatari bizimodua eta berbere musulmanei emandako tratu txarrak gaitzetsi zituzten. Aglabtarrek berbereen erasoetatik lurraldea defendatzeko Ekialde Hurbileko emigrante arabiarren etorrera erraztu zuten, anitz mugako defentsak (ribatak) ezarriz Susan eta Monastirren. Honetaz gain, Zanzibar zonaldeko 5.000 esklabo beltz ekarri zituzten Saharako merkataritza-bidetik. Ziyadat Allah I.ren (817-838) erregealdian, arabiar tropak matxinatu egin ziren (824an) eta 836a arte kontrolaezinak izan ziren berbereen laguntza izan arte.
Siziliako konkista
Aglabtar emirerrien agindupean, Ifrikijatik itsas espedizioak bultzatu zituzten Mediterraneoko itsas-bazter kristauak arpilatzeko eta konkistatzeko. Sizilia bizantziarraren konkista 827tik aurrera gauzatu zen Asad ibn al-Furaten gidaritzapean. Egia esan, saio bat izan zen tropa erreboltariak kontrolatzeko.
Bizantziarren norgehiagokaz baliatuz, Eufemio Messinako komandantea laguntzera joan ziren eta Mazara (827) menperatu zuten.
Siziliako konkistan Kordobako emirerri ak aglabtarrak lagundu zituen ontziteri bat bidaliz, Asbag' ibn Walkileren esanetara. Ibn Kathiren ustez, guztira 300 omeiatar eta aglabtar itsasontzi ziren. Mineoko aglabtar goarnizioak, Teodoto bizantziarrak setiatuta zegoelarik, lortu zuen Al Andaluseko omeiatarrekin harremanetan jartzen. Hauek laguntzeko prest zeuden, baldin eta Asbag buruzagi orokorra bazen. Akordio batera heldu orduko, Ifrikijatik tropa freskoak Mineora abiatu ziren hiri honetako setioa apurtuz 830ean. Teodoto Ennara erretiratu eta gero, konbinatutako indarrek beste hiri bat setiatu zuten, Calloniana, beharbada egungo Barrafranca. Hala ere, aglabtarren kanpalekuan hedatu zen izurriak anitz heriotza ekarri zituen. Hiria konkistatu bazuten ere, arabiar indarren murrizketa zela eta, gotorlekua utzi behar izan zuten eta mendebaldera erretiratu ziren. Teodotok, egoeraz baliatuz, musulmanak eraso zituen hildako asko eraginez. Borroka hauen ondoren aldaluziar gehienek Sizilia utzi zuten, baina Teodoto ere hil egin zen gatazka haietan. Mendebaldean, aglabtarrek Palermo (831) konkistatu zuten eta poliki-poliki uharteaz jabetu ziren. Azkenean, Sirakusa hartu zuten 878. urtean. Siziliako islamiar konkistak urte asko iraun zuen bizantziar garnizioaren erresistentziarengatik eta arabiarren arteko lehiengatik. Aglabtarrek 902an konkistatu zuten azken gotorleku bizantziarra. Hala ere, ezin izan zuten Siziliako konkistaz gozatu pixkanaka-pixkanaka Kalbidar dinastia aglabtarren kontra matxinatu zelako eta Sizilia Ifrikija eraginetik aldendu zuen.
Aglabtar leinuaren goren aldia
Aglabtarren goreneko momentua Ahmed Abú Ibrahimen gobernuan (856-863) izan zen. Honek 2.000 ribat edo gotorleku eraiki zituen, bai eta jauregi batzuk ere, hala nola, El Abbasiyya eta Raqqada. Izan ere, Ifrikija potentzia ekonomikoa bilakatu zen nekazaritzari esker, oso emankorra, erromatar ureztatze sistemaz baliatuz (Afrikako probintzia Erromako biltegia izan zen bandaloak Kartagora heldu arte). Ifrikija, herrialde islamiarren, Bizantzio eta Italiaren arteko merkataritza-gunea bilakatu zen, batez ere esklaboen merkataritzan. Kairuan Magrebeko islameko gune garrantzitsu bat izan zen, bereziki teologia eta zuzenbide arloetan. Poetak eta beste artista batzuk hara zihoazen. Aglabtar emirrek eraikuntza finantzatu zuten, hala nola, Uqba meskita. Erresumak estilo arkitektoniko bat garatu zuen abbastar eta bizantziar arkitektura konbinatuz.
Aglabtarren gainbehera
Dinastiaren gainbeherra Ibrahim II Abú Ishaqaren erregealdian (875-902) heldu zen. Calabriako kontrola galdu zuen Bizantzioren esku, Egiptoko tulunidarren erasoa egotzi zuen eta berebereen matxinada bat bortizki zapaldu zuen. IX. mendearen amaieran, Siriako ismaeliarrek, Kutama berbere tribuaren matxinadak aglabtar erregimenak ezegonkortu zuten. Ubaydalla Saidek Kairuan eta Raqqada hiriak konkistatu zituen eta herriari fideltasuna zin eragin zion. 893an, fatimitarrak, xiitak zirenak, matxinatu ziren. Abdalá al-Mahdi Billahek, bere burua Mahdi “jainkotiar gidaritzat” hartu eta Algeriako ekialdea aldarrikatu zuen eta kalifa bilakatu zen. Aldarrikapena oinarritzen zuen Mahomaren oinordeko zelako. Adarra profetaren alabarengandik, Fatima az-Zahra, zetorren Ali ibn Abi Talibekin, Mahomaren lehengusuarekin ezkondu zenean. Jazoera hau Kairuanen gertatu zen eta aglabtarrek fatimiarren hedapenari oztoporik ez ziotenez jarri, 909an absorbaturik izan ziren. Aglabtarrek 1048 arte Maltan gobernatu zuten.
Ganguren
Ganguren Enekurin hasi eta Erletxeraino doan mendilerroa da. Tartean Artxanda, Iturritxualde eta Elorriaga mendiak daude. Mendilerro honek Bilbo, Hego Uribe eta Txorierri banatzen du.
Dena den, Ganguren menditzat hartu ohi da, Gangurengana deitutakoa (474 m garai). Mendi hau Galdakao eta Lezama artean dago.
Aglabtar leinua
Gizartea
Kairuango Meskita Handia eta Tunisko Olibondoaren Mezkita, hezkuntzako goi mailako guneak bilakatu ziren, oso balioetsiak islamiar zuzenbideko doktoreengatik. Arabiarren inbasioaren ostean, kristauek eta juduek yizia zerga ordaindu behar zuten haien erlijioa eta gurtza-lekuak mantentzeko zenbait murrizketa sozial bazuten ere. Une honetan, kristau komunitate nabarmenak zeuden Tunisen eta Kairuanen. Artzapezpikutzak batzituzten Tozeur, Mahdia eta Kartagoko hirietan. 893ko zisma batek Afrikako apezpikuak banatu zituen. Hauek Erromara ordezkariak bidali zituzten eztabaida Aita Santuaren eskuetan uzteko.
Hemimyzon yaotanensis
Hemimyzon yaotanensis Hemimyzon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
Klein Barkau
Klein Barkau Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Galtzerdiak sandaliekin
Galtzerdiak sandaliekin janztea moda ez-ohiko bat da, eta hainbat herrialde eta kulturatan eztabaidak sortzen dituen fenomeno soziala. Leku batzuetan, modaren guztiz aurkako janzkeratzat hartzen da.
Historia
Galtzerdiak sandaliekin eramatea Antzinaroan ere gertatzen zen. North Yorkshireko (Ingalaterra) Dishforth eta Leeming arteko gune arkeologiko batean orain dela 2.000 urteko aurkikuntza baten erakutsi du Antzinako Erromatarrek jada erabiltzen zituztela.
Gaur egun
Saurabh Bhatia Indian Corporate Etiquette liburuaren egileak honako aholku hau eman die irakurleei: "Arrazoi batengatik sandaliak daramatzazun galtzerdiak ez badaramatzazu, ziurtatu behatzak garbi dituzula eta azkazalak ondo moztuta dituzula". Joshua Belter, The Right Way to Do Everything arau-liburuaren egileak dioenez, sandaliak dituzten galtzerdiak erabiltzeak oinak hozteko esperientzia murrizten du. Hala ere, energia aurrezteko eskuliburuetan galtzerdiak eta sandalia arinak sartzen dira, fluxu termiko handiko jantzi tropikal baten zati gisa.
Eskualdeko fenomenoa
"The Evening Sun"eko Brian Shearen arabera, galtzerdiak eta sandaliak eramatea ohikoa da alemaniar nagusien artean. The China Post egunkariaren arabera, britainiarrak "ospetsuak dira modako akatsengatik, hala nola galtzerdiak sandaliekin erabiltzea".
Galtzerdiak eta sandaliak erabiltzea antiestetikotzat jotzen da Txekiar Errepublikan; hala ere, pertsona batzuek nahiago dituzte galtzerdiak eta sandaliak, eta biztanleriaren zati batek nahiago ditu bi aukerak (sandaliak galtzerdiekin eta galtzerdirik gabe).
Galtzerdiak eta sandaliak Ozeano Bareko ipar-mendebaldeko ohiko fenomenoa dira. Seattlen egoitza duen PEMCO aseguru-etxeak "sandaliak eta galtzerdiak" pertsonaia erabili zuen 2007ko publizitate-kanpaina batean, eta Ozeano Bareko ipar-mendebaldeko moda tipikotzat hartu zuen. Daily Dot egunkariak "sandaliak eta galtzerdiak" nabarmendu zituen washingtoniarrek beste edozein estatutako biztanleek baino sarriago erabiltzen zuten termino gisa.
Azpikulturak
Galtzerdi eta sandalien erabilera geek kulturarekin lotuta dago. Galtzerdiak eta sandaliak "modaren krimen altu" gisa seinalatu ziren 2009an Xbox Liveko osagarrietatik deskarga daitekeen eduki gisa sartu zirenean.
2010eko hamarkadako modaren joera
2010ean, Daily Telegraph egunkariak jakinarazi zuen galtzerdiak eta sandaliak eramatea arrakastatsua izan zela urte horretako udaberri/udarako. 2010etik aurrera, eta berriro ere 2014an, hainbat iturrik jakinarazi zuten galtzerdiak eta sandaliak modaren joera bihurtu zirela Ameriketako Estatu Batuetan eta Erresuma Batuan, eta hainbat desfiletan agertu zirela, Miu Miu (2010) eta Vivienne Tam eta Mary-Kate eta Ashley Olsen moda diseinatzaileenak barne (2014).
Patagioenas araucana
Patagioenas araucana Patagioenas generoko animalia da. Hegaztien barruko Columbidae familian sailkatua dago.
Pogonomys fergussoniensis
Pogonomys fergussoniensis Pogonomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Neuměř
Neuměř Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 150 biztanle ditu eta 4,66 kilometro koadroko azalera. Domažliceko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1186 urtean egin zen.
Carousel
Carousel 1956ko Henry King estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Antirretrobiral
Antirretrobirala edo erretrobirus-kontrakoa erretrobirusen ugalketa edo eragina eragozteko gaitasuna duen botika da. Erretrobirusek hainbat gaitz infekzioso eragiten dute, ezagunena HIESa izanik. Zidobudina, azidotimidina (AZT) ere deitua, izan zen lehenengo antirretrobirala; 1980ko hamarkadaren bukaeran hasi zen baliatzen HIESaren tratamenduan. Gaur egun, erretrobirusen kontrako eraginkortasun handiko tratamenduak (HAART) erabiltzen dira, bi antirretrobiral edo gehiago konbinatzen dituztenak.
Jarduera-mekanismoa
Lau maila ezberdinetan jarduten dute antirretrobiralek:
Dobrun
Dobrun Errumaniako udalerri bat da, Olt konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Agnès Soureten hilobia
Agnès Soureten hilobia Ezpeletako hilerrian dagoen hilobia da eta gaur egun monumentu historikotzat jotzen da. Monumentu historiko izendatu zuten 2006ko irailaren 18n. Gaur egun etxearen jaberza pribatua da.
1920an, 18 urte zituela, Agnès Souretek "Frantziako emakumerik ederrena" sariaren lehenengo lehiaketa irabazi zuen. 1928an zendu zen eta Art Déco estiloko hilobi batean lurperatu zuten. Hilobiaren egilea Lucien Danglade eskultorea izan zen, Charles Despiauren ikaslea izandakoa. Eraikin txiki bat da, marmol arrosazkoa, kristalez apaindua dagoena.
Veszelyita
Veszelyita fosfato motako minerala da.
Arabiar
Arabiarrak (arabieraz: عربي, ʿarabi) Arabiako penintsulan bizi diren etnia bateko kideak dira, eta, hedaduraz, Ekialde Hurbileko (Irak, Siria, Libano, Jordania) eta Ipar Afrikako (Egipto, Sudan, Libia, Tunisia, Aljeria, Maroko, Mendebaldeko Sahara, Mauritania) biztanleria arabieradunetakoak. Bere burua linguistikoki, kulturalki, politikoki edo genealogikoki horrela aurkezten duen etnia da. Eskuarki, arabiar nortasuna ez ezik, tokian tokiko beste nortasunen bat ere izaten dute: beren Estatukoa (egiptoarrak, libanoarrak, palestinarrak...), tribukoa, herrikoa edota klanekoa.
Etnia honen ezaugarri nagusia arabiera da, eta dialekto ugaritan banatuta dago. Islama hedatzearekin batera, herri askoren akulturazio prozesua zabaldu zen: arabiartzea kulturan, eta islamiartzea erlijioan. Hala ere, arabiarren artean bada gutxiengo kristau handi bat, egun % 7,1 eta % 10 bitartekoa dena.
Historia
K.a. X. mendetik ezagutzen dira arabiarrei buruzko lekukotasunak, Arabiako penintsulan. Siria eta Palestina alderako migrazioak aspaldian hasi baziren ere, islama nagusitu arte (VII. m.) ez ziren arabiarrak hasi hurbileko eta harantzagoko lurrak konkistatzen. Ordutik hona, herri asko islamiartu eta arabiartu da. Hizkuntza asko desagertu da, aginpide arabiarraren eraginaz, VIII. eta XIV. mendeen artean (arameera, koptoa, asiriera, berberiar dialekto zenbait). Arabiera nagusitu zen hasiera-hasieratik liturgia, administrazio eta jakintza hizkuntza gisa. Kultura arabiar-musulmanaren garapenean berebiziko garrantzia izan zuten persiarrek ere neke handiak izan dituzte berezko hizkuntzari eusteko, unean uneko egoera politikoen gorabeheran.
Arabiarrek (300 bat milioi, egun) ez dute arraza bakarra, besteetatik bereizia, osatzen: ezaugarri etnografiko eta soziologiko komunak dituzte beste etnia askorekin. Egungo batasun kontzientzia turkiarren nagusitasunaren aurkako borroka urte luzeetan mamitu bazen ere (XVI-XIX. mendeak), egungo kultura eta politika XIX-XX. mendeetako kolonialismoaren kontrako jardun etengabean sustraitu da.
Éparcy
Éparcy Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an ÉparcyÉparcy udalerrian erroldatutako biztanleak 45 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 19 etxebizitza zeuden, 15 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 3 hutsik zeuden. 17 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 15 etxebizitza nagusietatik 13 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 1ek lau zituen eta 13 etxek bost zituzten. 14 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 8 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 27 ziren, horien artean 17 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 17 pertsona aktiboak lanean(12 gizon eta 5 emakume) zeuden.. 10 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Éparcy udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 535 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Magnolia (Kentucky)
Magnolia Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Larue konderrian dago, Kentucky estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Lindisfarne (Montana)
Lindisfarne Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Lake konderrian dago, Montana estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Bellecombe-Tarendol
Bellecombe-Tarendol Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bellecombe-Tarendol udalerrian erroldatutako biztanleak 94 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 70 etxebizitza zeuden, 40 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 30 bigarren erresidentzia ziren. 65 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 40 etxebizitza nagusietatik 29 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 25 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Bellecombe-Tarendol udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hynobius nebulosus
Hynobius nebulosus Hynobius generoko animalia da. Anfibioen barruko Hynobiidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
Toñi Moreno
María Antonia Moreno Morales (El Prat de Llobregat, Katalunia, 1973ko ekainaren 7a), ezagunagoa​ Toñi Moreno izenez, espainiar telebista aurkezlea da.
Luxenburgo (Valonia)
Luxenburgo edo Luxemburg (Luxembourg; Luxemburg; Luxemburg; Lëtzebuerg; Lussimbork) Belgikako Valonia lurraldeko probintzia da, hego-ekialdean kokatzen dena. 4443 km²-ko azalera dauka, eta 270 mila biztanle inguru ditu.
Chanteloup (Mantxa)
Chanteloup Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 184 ziren, horien artean 146 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 146 pertsona aktiboetatik 140 lanean zeuden (70 gizon eta 70 emakume) eta 7 langabezian zeuden (5 gizon eta 2 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Chūgoku eskualdea
Chūgoku eskualdea (中国地方) edo San'in-San'yō eskualdea (山陰山陽地方) Japoniako Honshu uharteko eskualderik mendebaldekoena da. 2010ean, Japoniako Estatistika Bulegoaren arabera, 7.563.428 pertsona bizi ziren eskualdean.
Chanteloup (Mantxa)
Diru sarrerak
2009an Chanteloup udalerrian 120 unitate fiskal zeuden, 325 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.452 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Chūgoku eskualdea
Hiroshima hiria da Chūgoku eskualdeko hiri nagusia. 1945ean, Bigarren Mundu Gerran, Estatu Batuek jaurti zuten bonba atomiko batek hiria suntsitu zuen, baina berreraikia izan zen, eta gaur egun metropoli industrial garrantzitsu bat da.
Inozentzio Olea
Biografia
Olea bertsolaria Zeraingo Mendarte baserrian (Gipuzkoa) jaio zen 1921eko abenduaren 28an. Txikitatik jaso zuen etxean bertsozaletasuna amak kantatzen zituen bertso zaharren bitartez. Anaien artean ere zaletasuna zabalduta zegoen eta iturri horietatik edan zuen bertsolari ezaguna izango zenak. Patrizio Etxeberriaren lantegian lana aurkitu eta Legazpira joan zen bizitzera; han Floren Agirre zegamarrarekin ezkondu eta bi seme-alaba izan zituen. 60.go bukaeran eta 70.hamarkadan bere bertsoak ezagun egin ziren eta Inozentzio bertsolari txapelketen ohiko pertsonaia bihurtu zen baina ez bertsolariaren paperean, gai jartzaile eta epaile gisa baizik. Garai berean bere bertsoak ohikoak bihurtu ziren Diario Vasco egunkarian Basarrik zeraman sailean. Aldi berean bere kolaborazioak komunikabi desberdinetan agertu ziren: Olertin, La Voz de España, Segura Irratian, Loiola Irratian, Zeruko Argian, e.a. 1966an Euskaltzaindiaren Xenpelar Saria eskuratu zuten "Nere jaiotetxea" bertsoekin; 1965, 1975 eta 1976an bigarren saria eskuratu zuen eta 1972an hirugarrena. 1970.urtean, Antonio Zavalaren eskaerari erantzunez, Goierriko lorak bertso-liburua argitaratu zuen Auspoa bilduman. 1984an esperientzia errepikatu zuen, orduan Otemotxeko arnasa izenburupean. 1994an Bertsolari Egunaren barruan bertzozaleen omenaldia jaso zuen. 1997an eta 2002an bere lan periodistikoen antologiak argitaratu ziren. 2010eko azaroaren 12an Legazpin hil zen; bere errautsak Mendarte baserrian zabaldu ziren horrela idazlearen gogoa betez.
Chūgoku eskualdea
Geografia
Chūgoku eskualdeak 31.922,26 km²-ko azalera du, eta 240 bizt./km²-ko dentsitatea. Eskualde mugakide hauek ditu: Kyushu, Shikoku, and Kansai.
Chanteloup (Mantxa)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 argiketaria.
Inozentzio Olea
Biografia
2021eko abenduaren 28an, Zerainen, ZerainLabek elkarteak antolatuta eta Iñaki Murua zein Aitor Furundarenaren eskutik, haren ehun urtemuga ospatu zuten heren bertsoen irakurketa batekin.
Chūgoku eskualdea
Izenaren jatorria
Chūgoku hitzak "erdiko herrialdea" esan nahi du, baina izenaren jatorria ez dago argi. Historikoki, Japonia koku izeneko probintziatan banatuta zegoen, eta bakoitzaren boterearen eta Kansai administrazio-erdigunerainoko distantziaren arabera sailkatuta zeuden. Hala, “hurbileko herrialdeak” (近国 kingoku), “erdiko herrialdeak” (中国 chūgoku), eta “urruneko herrialdeak” (遠国, ongoku) zeuden. Hala ere, gaur egun Chūgoku eskualdearen barnean dauden antzinako probintzia gehienak ez zeuden sailkatuta erdiko herrialde gisa. Beste azalpen baten arabera, Chūgoku hitzak Kansai eta Kyūshū arteko probintziak izendatzeko erabiliko zen, lurralde hori historikoki garrantzitsua izan baitzen Japoniaren eta Asiako kontinentearen arteko lotune gisa.
Chanteloup (Mantxa)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Chanteloup udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 232 hektarea erabiltzen.
Inozentzio Olea
Estiloa
Olearen bertso-paperak eta artikuluak gipuzkeraz idatziak izan ziren, idazlearen jarrera, belaunaldi bereko beste kasu askotan bezala, Euskaltzaindiak bultzatutako Euskara Batuaren aurkako baitzen. Ideologikoki Euskerazaintza akademiaren aldekoa zen, nahiko tradizionala. Pentsamendu hori ondo asko islatu zen bere lanetan non ohikoak diren erlijioaren eta betiko bizimoduaren laudorioak; sarritan baserritarren mundua eta izadia nostalgikoki jaso zituen. Estiloa ez zen oso garbizalea, nahiz eta garairako nahiko kultoa izan. Olea komunikatzaile ona izanik, garbi zuen irakurleari lana erraztu behar zitzaiola; ondorioz, estilo landua, aberatsa baina aldi berean herrikoia Modu batez Olearekin bertsoak asmatzeko modu berri bat sortu zen, landuago eta literarioago.
Chūgoku eskualdea
Banaketa administratiboa
Prefetura hauek osatzen dute eskualdea:
Chanteloup (Mantxa)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Inozentzio Olea
Iritzi kritikoa
Paulo Iztueta idazlearen iritziz Olea bertso jartzaile eskolatuen artean kokatu behar da. Kategoria horretan, besteak beste, Basarri, Uztapide, Xalbador, Lasarte, Manuel Matxain, Etxahun idazleak kokatu zituen. Juan Mari Lekuonak, bestetik, Inozentzio Olearen bertso-paperak bertsolaritzaren historian egindako onenetarioak bezala konsideratu zituen, Xalbadorrekin batera.
Neumětely
Neumětely Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 572 biztanle ditu eta 9,36 kilometro koadroko azalera. Beroungo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1205 urtean egin zen.
Neuměřice
Neuměřice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 440 biztanle ditu eta 5,65 kilometro koadroko azalera. Kladno barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1192 urtean egin zen.
Homaloptera batek
Homaloptera batek Homaloptera generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
Marshall (Virginia)
Marshall Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Fauquier konderrian kokatuta dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Manis
Manis folidotoen ordenako eta manidoen familiako zenbait ugaztunen izena da.
Ezkata handiz estalia dute gorputza. Muturra eta isatsa luzeak izaten dituzte. Isats eta guzti, 75-150 cm luze izan daiteke. Trikua bezala kuzkurtu ohi dira, beren burua erasoetatik babesteko. Afrikako eta Asiako tropiko aldeko lurraldeetan bizi dira.
Xibertako aintzira
Xibertako aintzira Lapurdiko Angelu udalerriko Xiberta eremuan dagoen aintzira bat da. Xibertako basoaren aldamenean dago, Atturri ibaia itsasoratzen den bokalean eta Ipar Euskal Herriaren ipar-mendebaldeko muturrean.
Dobârceni
Dobârceni Errumaniako udalerri bat da, Botoșani konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Xibertako aintzira
Antzira honetan bertan Izadia parke ekologikoa dago.
Dobârceni
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Kühren
Kühren Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ottaviano Petrucci
Ottaviano Petrucci (Fossombrone, Urbino, 1466ko ekainaren 18a - Venezia, 1539ko maiatzaren 7a) italiar inprimatzailea izan zen. Musika inprimatzea bururatu zitzaion lehena izan zen. Hiru fasetan banatzen zen Petrucciren sistema: pauta inprimatzen zen lehenengoan, notak bigarrenean eta testua hirugarrenean. Berak inprimatu zuen Venezian Harmonice Musices Odhecaton (1501) abesti-bilduma.
Pogonomys loriae
Pogonomys loriae Pogonomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Bittor Alkiza
Bittor Alkiza Fernández, (Donostia, 1970eko urriaren 26a - ) euskal herritar futbolari ohia da. Herrera auzokoa, aita Iñaki Alkiza Laskibar zuen, Real Sociedadeko presidentea izandakoa.
Euskal Herriko futbol selekzioarekin bederatzi partida jokatu zituen.
Estatistikak
''2015eko Maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
ONCE
Organización Nacional de Ciegos de España (ONCE) edo Espainiako Itsuen Erakunde Nazionala. Irabazteko asmorik gabeko erakundea da, Espainia osoko itsuen eta ikusmen arazoak dituzten pertsonen bizi-kalitatea hobetzea du egiteko nagusi.
ONCE 1938ko abenduaren 13an sortu zen, beren etorkizuna eraiki nahi zuten herrialde osoko itsu askoren nahiak betetzeko. Erakunde honek izaera sozial eta demokratikoa du, guztientzako irekita ditu ateak, itsutasuna ez den beste ezintasunak dituzten pertsonekin ere solidarioa da, berdintasunaren aldekoa eta parte-hartzailea, egunero-egunero demokrazian jarduten duena.
Urte asko daramate oztopoak gainditzen, lorpenak -batzuetan, apalak; besteetan, handiak- apurka-apurka eta irmotasunez egin baitituzte Espainiako itsuok. Lehenengo, batasuna izan zen; gero, kupoia -helburuen alde borrokatzeko baliabideak eman zizkien-; ondoren, eskolak eta lanerako zentroak sortu zituzten, gizarte-aurreikuspena, osasun-laguntza, etab. Hainbat helburu lortu zuten gure historiako gertaera gogoangarrietara iritsi arte; ONCE Fundazioa sortu arte.
Historia
ONCE 1938ko abenduaren 13an ofizialki sortu zen. Baina hamar urte aurrerago Luis del Rosal y Carok (Loja-n 1881ko Ekainaren 20a) "Reglamentos de la Sociedad de Socorro y Defensa del Ciego" idatzi zuen. Bere herrian itsuen kupoia ezarri zuen, gero Jerez de la Fronterara zabaldu zen, 1938an Andaluzian osoa saltzen zen eta 1942an Espainia osoan. 1980tik salmentak igoera handia izan zituzten.
Elmira Alembekova
Elmira Xamilievna Alembekova (Эльмира Шамильевна Алембекова; Saransk, Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna, 1990eko ekainaren 30a) errusiar kirol-ibiltaria da. Urrezko domina irabazi zuen 2014ko Europako Atletismo Txapelketan 20 kilometroko ibilketa modalitatean.
Neurazy
Neurazy Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 872 biztanle ditu eta 25,84 kilometro koadroko azalera. Plzeň-Hegoaldea barrutian dago.
Patagioenas caribaea
Patagioenas caribaea Patagioenas generoko animalia da. Hegaztien barruko Columbidae familian sailkatua dago.
Neurazy
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1373 urtean egin zen.
Itsasarteko Parke Naturala
Itsasarteko Parke Naturala Iberiar penintsularen hegoaldeko muturrean dago eta Algeciraseko Getaresen badiatik Tarifako Gracia lurmuturreraino doan ur-lurgunea babesten du. Parke natural bezala 2003an izendatu zen eta babesten duen eremua 18.910 hektareakoa da. Europa osoan hegoalderen dagoen gune babestua da eta ezaugarri bereziko balio ekologiko, paisajistiko, historiko eta kulturalak batzen ditu. Mediterraneoko Kontinentearteko Biosferaren Erreserbaren zati da.
Andaluziako parke guztiek bezala, organo aholku-emaile bat, Batzar Errektorea dena, eta zuzendaritza organo bat ditu. Parke hau sortu zenetik, parkearen zuzendari kontserbatzailea Jesús Cabello Medina da, basoetako ingeniari teknikoa, Ingurugiro kontseilaritzako karrerazko funtzionarioa. Batzar Errektoreko presidentea Ildefonso Sena Rodríguez da, kazetaria eta irakaslea, 2008ko otsailean bere bigarren agintaldirako aukeratua.
Geologia
Parkea Mendilerro Betikoen inguruan dago, geologikoki Algecirasko Batasun geologikoarekin bat dator, Maroko iparraldetik ere hedatzen dena, baita orogenia ondorengo lurraldeetatik ere. Algecirasko Batasuna oligozeno-behe miozenoko harea-mika-margazko flyschez osatua dago. Orogenia ondorengo lurraldeak parkearen mendebaldeko zatian daude, eta guztiak Laugarren Arokoak dira. Nagusiki metaketa alubialak dira.
Parkeko eraketa geologiko garrantzitsuenak Sierra de El Bujeo eta Sierra del Cabrito dira. Kostaldeari dagokionez urazpiko eraketa karstikoak nabarmentzen dira.
Euskerazaintza
Euskerazaintza (Euskeraren Erri Akademia) euskara aztertzen duen elkarte bat da, euskara batua onartzen ez duena, 1978an sortua. Helburu nagusitzat erri-euskerak (euskalkiak) lantzea eta sendotzea du, eta bere buruari Euskeraren Erri Akademia deritzo. Elkarteak argitaratutako aldizkariak izen bera du, Euskerazaintza.
Euskerazaintzaren lehen presidentea Lino Akesolo izan zen. Zuzendaria Augustin Zubikarai izan zen sorreratik 2004 arte, eta ordutik aurrera Martin Olazarrek hartu zuen lekukoa.
Neustupov
Neustupov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 518 biztanle ditu eta 28,69 kilometro koadroko azalera. Benešoveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1542 urtean egin zen.
Domnești
Domnești honakoa izan daiteke:
Errusiako Inperioko armarria
Errusiar Inperioko armarriak hiru aldaera ditu: Handia, Tartekoa eta Txikia. Errusiar Inperioaren ikur nazionala zen zigiluarekin batera.
Egungo Errusiako armarria Erdi Aroko armarriaren eguneratzea da.
Armarri handia
Errusiar Inperioko armarri handia 1882ko azaroaren 3an ezarria izan zen. Hiru koroa inperialek inguratutako urrezko armarri baten barruan dagoen bi buruko arrano bat da. Moskuko armarri bat dago arranoaren bularrean. Armarria, Gabriel eta Mikel goiaingeruek eutsitako Aleksandr Nevskiren kaskoak koroatzen du, eta leloak honela dio: Съ нами Богъ! (S námi Bog! (Jainkoa gurekin dago!). Tontorrean, beste armarri bat dago. Armarri nagusia, hamabost erresuma eta printzerri nagusien armarriez inguratua dago. Honako hauek.
Sei armarri tontorrean
La Bastide-l'Évêque
La Bastide-l'Évêque Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
The Bravados
The Bravados 1958ko Henry King estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Jim Douglass herrira heldu da ustez bere emaztea bortxatu eta hil zuten lau gaizkileak urkatu aurreko gauean. Laurek ihes egingo dute eta Douglass atzetik segika doakie, denak banan banan akabatuz, eurek errugabeak direla dioten arren.
La Bastide-l'Évêque
Biztanleria
2007an La Bastide-l'Évêque udalerrian erroldatutako biztanleak 822 ziren. Familiak 330 ziren, horien artean 67 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 35 bakarrik bizi ziren emakumeak), 122 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 106 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 35 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Errusiako Inperioko armarria
Eboluzio historikoa
Burubiko arranoa Errusiako armarrira 1452an iritsi zen Bizantziar Inperiotik etorria. Garai hartan kristau munduak garai zailak bizi zituen berriki gertatu zen Konstantinoplaren Erorketarekin, turkiarren esku gertatu zena, hauek lurraldeak okupatzen jarraitu zutelarik, Grezian eta Mediterranioan sartuz eta Italiaren subirautza eta Vatikanoren existentzia mehatxatuz.
La Bastide-l'Évêque
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Errusiako Inperioko armarria
Eboluzio historikoa
Paulo II.a aita santuak, defendatzeko baliabide bakar bezala, Bizantziar Inperioko azken enperadorea izan zen eta Konstantinoplaren hartzean hila gertatu zen Konstantino XI.a Paleologoren anaia zen Tomas Paleologoren familiari laguntza eskatzea izan zuen, Erroman erbesteratua zegoena. Tomasek bazuen alaba bat, Sofia printzesa. Aitak eragin handiko pertsona batekin ezkondu nahi zuen bere alaba, garai zail horretan Erromaren papera indartuko zuen norbaitekin.
La Bastide-l'Évêque
Etxebizitza
2007an 448 etxebizitza zeuden, 342 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 80 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 440 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 342 etxebizitza nagusietatik 303 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 103 etxek lau zituzten eta 189 etxek bost zituzten. 314 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 171 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 139 etxetan bat baino gehiago zituzten.