cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lawrence Lessig
Ekintzaile politiko gisa, erreforma sakonak eskatu ditu konstituzioan. 2015eko abuztuan, Lessig-ek iragarri zuen Estatu Batuetako presidente izateko balizko hautagaitza bat aztertzen ari zela, bere aldeko batzordeak Lanaren Egunean milioi bat dolar biltzen bazituen aurkeztuko zela agindu zuen. Hori bete ondoren, 2015eko irailaren 6an, Lessig-ek iragarri zuen 2016ko Alderdi Demokrataren presidentegai izateko lasterketan pare hartuko zuela. Lessigek bere hautagaitza kanpaina-finantzaketari eta hauteskunde-erreformei buruz erreferendum moduko zerbait zela adierazi zuen. Esan zuen, aukeratuz gero, agintaldi oso bat beteko zuela presidente bezala, eta proposatutako erreformak lehentasun legegile gisa zituela.
Porte de Vincennes (Parisko metroa)
Porte de Vincennes (Vincennesko Atea, euskaraz) Parisko metro eta Île-de-Franceko tranbiaren geltokia da, Paris udalerriko XII. eta XX. barrutian kokatuta dagoena, cours de Vincennes eta rue des Pyrénées artean hain zuzen.
Geltokia 1900eko uztailaren 19an ireki zen, Parisko metroaren paris 1linea inauguratzearekin batera.
Historia
1934ko martxoaren 24an Château de Vincennesen egindako luzapenean, estazioa sakon berregituratu zen. Begizta kendu eta bi tunelak ekialdera elkartzen dira Porte-de-Vincennes etorbidearen azpian. Nasak hormigoi armatuzko sabai berri baten azpian luzatuta daude, jatorrizko ganga luzatuz eta geltoki erdiko bi trenbideetako bat utzita. Korridoreak eta sarbideak aldatu egiten dira, bidaiarien sarrera nahiz irteera noranzko bakoitzean ahalbidetzeko.
Tranbiako geltokia 2012ko abenduaren 15ean ireki zen.
Ernst Jünger
Ernst Jünger (Heidelberg, Alemania, 1895eko martxoaren 29a - Wiflingen, 1998ko otsailaren 17a) alemaniar eleberrigilea izan zen.
Biografia
Hamazazpi urte zituela sortetxea utzi ondoren, Atzerriko Legioan Afrikan barrena ibili eta Lehen Mundu Gerran aritu zen.
Ideologia nihilista baten ildotik abiatu zen orduan eta gerra, odolaren eta izpirituaren batasun magikoa bideratzen duen estetika helburutzat jo zuen hasierako obretan: In Stahlgewittern (1920, Altzairuzko ekaitza), Der Kampf als inneres Erlebnis (1922, Gerra, gure ama), Feuer und Blut (1926, Sua eta odola).
Hitlerren aldekoa ez zen arren, makinismoaren eta nazio-iraultzaren alde argitara eman zituen idatziez baliatu ziren naziak propaganda egiteko; hala ere Jüngerrek nazismoa obra batzuetan kondenatu egin zuen: Auf den Marmorklippen (1939, Marmorezko amildegien gainean), Der Friede (1943, Bakea, autobigrafia oharren bilduma) eta Heliopolis (1949). Eztabaidagai izan da beti Jünger eta askok leporatu diote joera garbirik agertu ez izana.
Azken obretan, gizabanakoaren papera nabarmendu zuen, diktadura eta masa guztien aurrean: Gläserne Bienen (1957), Aladins Problem (1983).
Eva Celada
Eva Celada Rodríguez (Palentzia, 1958) kazetari, idazle eta gastronomo a da.
Biografia
Zuzenbide-karrera ikasten hasi zen eta laster utzi zuen kazetaritzan aritzeko.
Ibilbidea
Laurogeiko hamarkadan hasi zuen kazetaritza-karrera, News Press prentsa-agentzian parte hartuz, eta, ondoren, haren azpieditore bihurtu zen. Dona aldizkariko erredaktore-burua ere izan zen, Hydra agentziako zuzendaria, eta Con Mucha Gula aldizkari gastronomiko digitaleko zuzendaria.
Laurogeita hamarreko hamarkadan Espainiako eta nazioarteko hainbat komunikabidetan parte hartu zuen, hala nola El Semanal, El Magazine de El Mundo, Hola, Lecturas, Le Figaro, Gala (Frantzia, Alemania, Espainia), Oggi edo Telvan kazetaritza-erreportajeak egiten. Hainbat pertsona garrantzitsuri elkarrizketa sozialak egindakoa da, besteak beste, Calcutako Ama Teresa de Calcuta, Dalai Lama, Greziako Irene printzesa, Antonio Banderas, Cindy Crawford, Rigoberta Menchú, Vicente Ferrer, Arancha Sánchez Vicario, Judit Mascó, Alba Dukesa.
Idazle gisa, gastronomian duen espezializazioa aipatu behar da. Hainbat liburu idatzi ditu, eta bere azken lanetako bat En la mesa con Leonardo da Vinci (2019) izan da.  Autoreak Leonardoren beraren idatzien 17 000 orrialdeetan eta Errenazimentuko errezeta-liburuetan bilatu zuen informazioa. Bere etxean Leonardo, munduan ezagutu duen jenio handienaren irudia, oso gustuko izan dute, beraz gastronomia-lan hau Florentziako pertsonaia polimata handi horren omenez egin zuen.
Madrilgo Unibertsitate Konplutentseko Aditu Ikastaroko literatur tailer gastronomikoak egin ditu, baita hitzaldiak, mahai-inguruak eta gastronomia arloko sari eta sariketetan epaimahai gisa parte hartu ere.
2020az geroztik, literatura-ahaleginak fikzioan zentratzea erabaki du.
Liburuak
Bere obra batzuk:
Irratia eta telebista
Zerrenda hau:
Fikzioa
Lan hauek:
Ballon (Itsas Charente)
Ballon Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ballon udalerrian erroldatutako biztanleak 647 ziren. Familiak 266 ziren, horien artean 58 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 90 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 98 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 305 etxebizitza zeuden, 262 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 277 etxeak ziren eta 25 apartamentuak ziren. 262 etxebizitza nagusietatik 202 bere jabearen bizilekua ziren, 53 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 47 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 133 etxek bost zituzten. 204 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 107 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 138 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 433 ziren, horien artean 333 aktiboak ziren eta 100 inaktiboak ziren. 333 pertsona aktiboetatik 288 lanean zeuden (157 gizon eta 131 emakume) eta 45 langabezian zeuden (24 gizon eta 21 emakume). 100 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ballon udalerrian 293 unitate fiskal zeuden, 761 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.719 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 12 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Don Carlos
Don Carlos (eusk: 'On Karlos'; Don Carlo) bost aktotan banatutako grand opera bat da, Giuseppe Verdiren musika eta Joseph Méry eta Camille du Locleren libretoa duena. Friedrich Schillerren Dom Karlos, Infant von Spanien antzezlanean oinarrituta dago. 1867ko martxoaren 11n estreinatu zuten Parisko Opera antzokian.
Operak Karslos Austriakoaren (1545–1568) bizitza eta arazoak azaltzen ditu: Elisabet Valoiskoaren senargai izan arren, azken Italiako Gerraren bake-itunean Filipe II.a Espainiakoarekin ezkondu zen.
Newport News city konderria (Virginia)
Newport News city konderria (Newport News city County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua (Virginia) da. 2010eko zentsuaren arabera 180,719 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Newport News city konderriak 30,944 kilometro koadro ditu. Horietatik 13,148 ura dira. Beste 17,797 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 584,02 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 180,719 pertsonetatik 96,743 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 13,590 dira. 71,727 beltzak edo afroamerikarrak. 682 amerikar natiboak ziren eta 284 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 4,858 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 308 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 6,117 pertsonek kokatzen zuten.
Cobrieux
Biztanleria
2007an Cobrieux udalerrian erroldatutako biztanleak 529 ziren. Familiak 172 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 49 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 86 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 196 etxebizitza zeuden, 182 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 194 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 182 etxebizitza nagusietatik 165 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 146 etxek bost zituzten. 165 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 114 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 364 ziren, horien artean 270 aktiboak ziren eta 94 inaktiboak ziren. 270 pertsona aktiboetatik 251 lanean zeuden (139 gizon eta 112 emakume) eta 19 langabezian zeuden (6 gizon eta 13 emakume). 94 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 55 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cobrieux udalerrian 187 unitate fiskal zeuden, 522,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.658 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Cobrieux udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 231 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Frantziako errugbi txapelketako 2006-2007 denboraldia
Frantziako txapelketa edo Top 14 da Frantzia mailan errugbian egiten den kluben arteko lehiaketa nagusia.
Parte hartzaileak
14 talde dira, tartean 2 Euskal Herrikoak
Sailkatze fasea
Sailkapena azken jardunaldiaren ondotik
Euskal derbyak
Bi euskal taldeen arteko derbyak denboraldiko partidu garrantzitsuenetarikoak dira beti.
Biarritz, orduko txapelduna, 2 aldiz atera da garaile.
Fase finala
Sailkatze faseko lehen 4 taldeen artean erabakitzen da titulua.
''Stade Français Paris: 22. finala, 13. txapela.''
''A.S. Clermont-Ferrand: 8. finala, 8. porrota.''
Andrei Bubnov
Andrei Sergeievitx Bubnov (Андре́й Серге́евич Бу́бнов; 1883ko apirilaren 4agreg./martxoaren 22ajul. – 1938ko abuztuaren 1a) errusiar militante boltxebikea izan zen, 1903tik alderdikide.
Hastapenak eta Urriko Iraultza
Urrian bertan, Urriko Iraultzaren prestaketan garrantzia handia izan zuen Petrogradeko Sobietak eratu zuen Komite Militar Iraultzailearen kide aukeratu zuten; eta baita ere Alderdi Boltxebikeak Komite Militar Iraultzaile horrekin koordinatzeko organo zen Zentro Militar Iraultzailearen kide (Stalin, Dzerzhinski, Sverdolv eta Uritskirekin batera). Urriko Iraultzaren garaian, posta eta telegrafo bidezko komunikazioez arduratu zen ..
Ukrainako egoeran parte hartzea
1918an, “ezkerreko komunistekin” egin zuen bat, Brest-Litovskeko itunaren kontra (gainera, Kommunist egunkariaren parte izan zen). Hala ere, antolatzaile militar bikaina zenez, Errusiako Gerra Zibila zegoela paper garrantzitsua izan zuen, batez ere Ukrainako frontean, non fakzio askok borrokatzen zuten. Bubnovek Ukrainan, 1918ko urte kaotikoan zehar paper handia izan zuen: 1918ko martxo eta apiril artean Ukrainako Errepublika Sobietarreko Ekonomiarako Herri Komisario izan zen, 1918ko uztailean Ukrainako Alderdi Boltxebikearen Lehen Kongresuan alderdi horren Komite Zentraleko kide eta aldi berean, 1918ko Ukrainako Biltzar Militar Iraultzaileko lehendakaria izan zen (bi karguak klandestinitatean) ..
1919an, Ukraina berriz sobietarra izatearekin bat, Ukrainako Barne Aferetarako Herri Komisarioa izan zen (Ukrainako Biltzar Miliar Iraultzailean postua ere mantentzen zuen). Hala ere, ukrainar afera nazionalaren inguruan ez zela izan ukrainar askapen nazionalaren aldekoa, eta Jevgenija Box eta Juri Piatakoven ildo luxemburgistarretik gertu ibili baitzen (adibidez beste alderdi sozialista ukrainar batekin, borotbistiekin aliantza egitearen kontrakoa izan zen, eta funtzionarioek ukraineraz hitz egiteko derrigortasuna “gehiegizkotzat” jo zuen). Bubnovek Ukrainar Alderdi Komunista bereizi bat sortzearen aldeko botoa eman izana, historiagile batzuentzat, hain zuzen Leninen kontrako “ultraezkerreko” ildoarentzat babes-gune bat eraikitzeko nahiarekin lotu nahi izan dute. Errusiako trenbideen zuzendaritzaren parte ere izan zen (kontuan izanik, Errusiako Gerra Zibilaren garaian horniketak eta garraioak garrantzia handia izan zuela). Horrez gain, 1921an, Kronstadteko matxinadaren kontrako borrokan parte hartu zuen ..
Jarduera politikoa eta militarra
1920. urtean, Alderdi Komunistaren ultraezkerreko adarrean kokatu zen, eta 1923ean Trotskiren aldekoen “46 kideren adierazpena” sinatu zuen, geroago ildo trotskista utzi bazuen ere. Antolaketa militarra eta politikoa uztartzen zituzten karguetan egin zuen lan bereziki: 1921an Zalditeriaren departamendu Politiko Iraultzailearen burua izan zen eta 1924an, Armada Gorriaren Zuzendaritza Politikoaren buru aukeratu zuten, beraz Armada Gorriaren Krasnaia Zvezda (“Izar Gorria”) egunkariaren zuzendaria izan zen. Politikari zegokionez, 1922 eta 1924 artean, Alderdi Boltxebikearen Agitprop departamenduaren burua izan zen. Txinan, Internazional Komunistaren ordezkaria izan zen. 1925ean Alderdi Komunistaren Komite Zentralaren idazkari aukeratu zuten. 1929 eta 1937 artean, SESBeko Hezkuntzarako Herri-Komisarioa izan zen.
Purga Handiaren biktima
1937an, Purga Handiaren biktima bat izan zen. Izan ere alderdiaren eta Estatuaren aurkako sabotajea egotzita, alderditik kanporatu, epaitu eta 1938an exekutatu egin zuten. 1956an, bere aurkako epaiketa eta salaketak bertan behera geratu ziren eta Sobietar Batasunaren gobernuak (hil eta gero bada ere) birgaitu egin zuen.
Chevreaux
Chevreaux Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chevreaux udalerrian erroldatutako biztanleak 147 ziren. Familiak 57 ziren, horien artean 23 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 15 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 75 etxebizitza zeuden, 61 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 75 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 61 etxebizitza nagusietatik 51 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 56 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 80 ziren, horien artean 55 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 55 pertsona aktiboetatik 54 lanean zeuden (31 gizon eta 23 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chevreaux udalerrian 63 unitate fiskal zeuden, 138 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.838 euro zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lotta Continua
Lotta Continua Italian ezker iraultzailearen erakunde militantea izan zen. 1969ko udazkenean sortu zen Turingo ikasle-langile mugimendutik berezituta, eta unibertsitateetan eta Fiat bezalako lantegietan indartzen joan zen. Lotta Continua izen bereko egunkariaren lehen zenbakia 1969an azaroan argitaratu zen, eta argitaratzen jarraitu zen 1982 arte, erakundea 1976an desegin zen arren.
Ibilbidea
Lotta Continua ikasle eta gazteengatik hasita langileengana joan zen hedatzen, eratzen zituen gizarte zentroak gune garrantzitsuak izanik. Eragina izan zuen batez ere fabrika handietako langile etorkin berri, lehenagoko etorkin, gazte eta prestakuntza handirik gabeko langileen artean, langile-klase "tradizionalak" Italiako Alderdi Komunistarekiko eta mugimendu sindikalekiko atxikimendua mantendu baitzuen.
Taldearen lidergoan Adriano Sofri, Mauro Rostagno, Guido Viale, Giorgio Pietrostefani, Erri De Luca, Paolo Brogi eta Marco Boato ibili ziren. Ekarpenak egin zituztenen artean Gad Lerner eta Alexander Langer aipatu daitezke. Italiako legediak egunkari guztiek zuzendari nagusi gisa kazetari profesional bat behar zutela agindu zuenean, denbora batez Pier Paolo Pasolinik bere izena eman zuen Lotta Continua-ren argitalpena baimentzeko.
Pieter-Steph du Toit
Pieter-Steph du Toit (Lurmutur Hiria, 1992ko abuztuaren 20a) hegoafrikar errugbi jokalaria da, bigarren lerroko eta hirugarren lerroko hegal postuetan aritzen dena. Super Rugbyko Stormers taldean sei denboraldi jokatu ostean, Japoniako Toyota Verblitzek kontratatu zuen 2022an. 2013tik da Hegoafrikako errugbi selekzioko kidea. 2019an, World Rugbyren urteko jokalari onena hautatu zuten.
Lotta Continua
Ibilbidea
Hasieran ekintza espontaneoa ardatz zuen talde txiki bat zen, baina 1972 eta 1974 artean zentralizatu zen eta ekintzak areagotu zituen. 1976an erakundea sakabanatu egin zen, kongresu nazionalean gizonezko eta emakumezko militanteen arteko talka ideologiko larria izan ondoren. Garai hartan, Sofrik eta beste batzuek hauteskundeetan parte hartzeko politikaren alde egin zuten, baina beste militante batzuk erakunde armatuetan sartu ziren Prima Linea eta Brigada Gorrietan besteak beste.
1980ko hamarkadan, Lotta Continuaren ordezkari askok jatorrizko ideologia alde batera utzi zuten. Marco Boato eta Mimmo Pinto Alderdi Erradikalera joan ziren, beste batzuk telebistan (RAI edo Fininvest) edo hainbat egunkaritan aritu ziren. Asko Italiako Alderdi Sozialistara (PSI) batu ziren, Bettino Craxiren jarrerak sostengatuz. Erri De Luca bera idazle ospetsu bihurtu zen hainbat GKEtan militatu ondoren. Gutxi batzuk, hala nola Marco Revelli eta Fulvio Grimaldi, sartu ziren Rifondazione Comunistara bildu ziren.
Norops muralla
Norops muralla Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Kolon plaza (Madril)
Artikulu hau Madrilgo plazari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Kolon».
Kolon plaza (gaztelaniaz Plaza de Colón) Espainiako Madril hiriburuaren erdigunean dagoen plaza bat da. Hiriko plaza garrantzitsuenetako bat da.
Kokalekua
Serrano, Goya eta Jorge Juan kaleek mugatzen dute, bai eta Recoletos eta Castellana pasealekuek ere, azken bi pasealeku hauek plaza honetan Genova kalearekin elkartzen dira.
Izena
Izena ustez genovarra zen Kristobal Kolon itsasgizon eta esploratzailearen omenez darama.
Plaza
Plaza honetan Fernán Gómez antzokia dago, bai eta 1981-1985 artean eraikitako Kristobal Kolonen monumentu neogotikoa ere. 1977an plazaren lorategietan Joaquín Vaquero Turciosek egindako Amerikaren Aurkikuntzaren monumentua ezarri zen, Iragarpenak, Genesia eta Aurkikuntza deritzoten makroeskulturez osatutako multzo, bakoitza bere erliebe eta idazkiekin.
Plaza honen eta Genova kalearen izkinan Kolon dorreak daude, 1967-1976 artean Antonio Lamela Martínez arkitektoak eraikiak.
Portscatho
, 'Porthskathow', Ingalaterrako Kornualles konderriko kostaldeko herri bat da.
Moncloako Itunak
Moncloako Itunak 1977an Espainiako alderdi politiko eta sindikatu nagusiek egindako akordioak izan ziren.
Espainiako krisi ekonomikoari aurre egitea, gizarte-tentsioak baretzea eta terrorismoaren nahiz saio inboluzionisten ondorioak leuntzea zuten xede.
Mazerier
Mazerier Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mazerier udalerrian erroldatutako biztanleak 273 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 27 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 35 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 160 etxebizitza zeuden, 117 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 152 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 117 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 41 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 96 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 66 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 189 ziren, horien artean 139 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 139 pertsona aktiboetatik 128 lanean zeuden (68 gizon eta 60 emakume) eta 12 langabezian zeuden (3 gizon eta 9 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mazerier udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 291 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.765 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra funeraria zen.
2000. urtean Mazerier udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 640 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cane
Cane Hondurasko La Paz departamenduko udalerri bat da. 45 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 2953 biztanle zituen.
Pseudonaja ingrami
Pseudonaja ingrami Pseudonaja generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Arrano beltz
Arrano beltza (Aquila chrysaetos) Accipitridae azpifamiliako hegazti harraparia da, Ipar Hemisferioan ezagunenetariko bat dena. Ar eta eme, bikoteka bizi ohi dira, Europako eskualde batzuetan, Asian eta Ipar Amerikan, batez ere. Iberiar penintsulan oso bikote gutxi geratzen da; eta Euskal Herrian bat edo bi besterik ez, Irunberri inguruan.
Euskal Herriako hegazti harrapari eder eta lirainenetako bat da. Euskal Herriko arranorik handiena den arren, ez dago oso hedatuta gure lurraldean eta Arabako Mendietan eta Pirinioetan bizi diren bikote gutxi batzuek osatzen dute gure inguruko populazioa.
Deskribapena
Hegazti harrapari handia, luma arreak, isats biribila, eta moko eta atzapar sendoak ditu. Beltza esaten zaion arren, marroi iluna da, buruan lepoan baina argiagoa. Arrano beltzaren hegoen luzera 2 metro baino gehiagokoa izan daiteke. Pisuz, emeak 6 kg pisatu dezake, arra txikiagoa da, hegazti harrapari guztietan gertatzen den moduan.
Europa kontinentean tamaina aldetik bigarrena da, soilik itsas arrano buztanzuriaren atzetik dago. Euskal Herriko arranorik handiena da. Burualde oso sendoa, hego handiak eta buztan nahiko luzea ditu. Helduak marroixkak izan ohi dira eta aurpegi eta kokote aldean urre-koloreko tonalitateak izaten dituzte. Buztana beltza da, muturrean apur bat argiago. Azpialdea marroia da, gune argiago batzuekin. Gazteak ilunagoak izaten dira. Hegoen erdialdean eta buztanaren behealdean orban zuri bereizgarriak beha daitezke. Orban horiek joaten dira gaztea heldutan izango duen lumajea hartuz doan heinean.
Orokorrean, espezie isila da, baina batzuetan txistu apal bat egiten du, bai hegan, bai pausatuta dagoenean ere.
Abiadura
Oso arrano handia da (Europako bigarrena eta Euskal Herriko handiena) eta oso bizkorra ere bai. 250 km/h-ko abiadura hartzen du airetik amiltzen denean. Abiadura hori hegazti bakar batek gainditzen du: belatz handia k (350 km/h gaindi dezake), munduko animaliarik bizkorrena. Beraz, arrano beltza munduko bigarren animaliarik azkarrena da: meritu handiko gauza da, haren tamaina eta pisua kontuan hartuta.
Indarra
Europako bigarrena izanda ere, indarrari dagokionez, Europako arranorik indartsuena da. Erpe luze eta zorrotzak ditu, hanka lodiak eta trinkoak estutze ahalmen handia emanez. Azeri heldua eta basakatu heldua hiltzeko gai da, normalean haren dietan sartzen ez badira ere (oso arriskutsuak baitira, batez ere basakatua).
Haren harrapakinen artean, 15 kg-ko animaliak sartzen dira, orkatz kumeak barne. Animalia hain handiak hil eta airean eramateko gaitasunak haren indarra argi erakusten du.
Munduko hainbat inperio eta herritan arrano beltzaren irudia erabilia izan da indarra erakusteko, betidanik ezaguna izan da beraz arrano beltzaren indarra: besteak beste, Erromako inperioa eta Euskal Herria ditugu, Nafarroako armarrian zigilu propiotzat erabiltzen baitzuen Antso VII.ak.
Banaketa eremua
Ia mundu guztian hedaturik dago. Ipar Amerikan, Eurasian eta iparraldeko Afrikan bizi da, baita Britainia Handia, Japonia eta Mediterraneoko uharteetan ere.
Erdialdeko Europako populazioa asko gutxitu da azken hamarkadetan gizakiaren eraginez eta garai batean ugari zeuden lekuan ez dago alerik. Egun, mendebaldeko Europan Eskozia, Norvegia, Alpeak, Italia eta Iberiar penintsulan soilik dira, nahiz eta 2001ean 35 ale askatu ziren Irlandan.
Euskal Herrian
Euskal Herrian Arabako mendietan eta Pirinioetan bizi da. Araban, Izki aldean eta Errioxa eta Nafarroarekin muga egiten duen inguruan ikus daitezke, eta Pirinioetan, Nafarroa, Nafarroa Beherean eta Zuberoan. Araban zortzi bikote daudela jotzen da eta Pirinioetan, hamahiru baino ez.
Boninal
Boninal Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Arrano beltz
Habitata
Baso eta zelaiak ugari diren ingurune menditsuetan bizi ohi da hegazti hau. Kumeak gurasoengandik gertu gelditzen dira bizitzen, lurraldetik kanpora egin gabe.
Urtez urte txandakatzen dituzten hainbat habia eratzen dituzte beren lurraldean. Batez ere kareharrizko harkaitzetako kobazulo eta erlaitzetan eratzen dituzte habiak, baina badira zuhaitzen adaburuetan habia eraikitzen dutenak ere. Nahiko sinpleak izan ohi dira. Pinu eta arteen adarrekin eratzen dute oinarria eta pinu-hostoez estaltzen dute. Umatze-garai bakoitzeko pisu berriak gehitzen zaizkio eta ohikoa da hainbat urteren ostean metro bateko altuera eta bi metroko zabalera izatera iristea.
Elikadura
Tamaina ertain eta txikiko ugaztunez elikatzen dira, batez ere. Hegaztiak (usoak, usapalak, eskinosoa k, basoilarrak) eta narrastiak ere ehizatzen dituzte eta noizbehinka sarraskiez ere elikatzen dira. Ehizarako behe-hegaldiak egiten ditu eta harrapakinarengandik gertu dagoenean, haren gainera amiltzen da, abiadura handiz. Gazteak gurasoek elikatzen dituzte independizatzen diren arte eta, normalean, ugaztunen ordez, hegaztiak ematen dizkiete, ziurrenik, gazteek hobeto digeritzen dituztelako.
Ugalketa eta ontogenia
Ugal garaia martxoa inguruan hasten da eta normalean, beren lurraldean bertan ugaltzen dira. Ugalketaren ostean, emeak 1 eta 3 arrautza bitartean erruten ditu eta 45 egunez txitatzen ditu. Zuriak izaten dira eta 77 x 59 mm-ko tamaina eta 140 g-ko pisua izaten dute. Kumeek lumajea guztiz zuria izaten dute. Txito bat baino gehiago jaiotzen badira, lehenengoak lehen hegalaldia 50 egun ingurura egiten du. Gainerakoak, normalean, hil egiten dira, gurasoek ez baitituzte zaintzen eta lehen kumeak, indar nahikoa duenean, habiatik botatzen baititu.
Bizimodua
Hegazti monogamoak dira. Ez dute harrapari naturalik. Beren ekosistemetako super-harrapariak dira, elikadura katean goian baitaude.
Kontserbazioa
Munduan mehatxurik gabe sailkatu du arrano beltza IUCN erakundeak, banaketa eremu zabala (20.000 km baino gehiago) duelako, batez ere. Halaber, populazioa oso handia da (10.000 heldu baino gehiago) eta azken hiru belaunaldietan kopurua ez da % 30 baino gehiago murriztu (populazioa egonkorra da, beraz).
Europan arrarotzat jotzen bada ere (hau da, mehatxurik gabea oraindik ere) Hegaztien Zuzentarauan eta CITES eta Bonn hitzarmenetan jasota dago. Espainiako Espezie Mehatxatuen Katalogoak zaurgarritzat jotzen du.
Zenbait lekutan, elektrokuzioek eragina dute, eta beste batzuetan pozoiengatik edota tiroz ere hiltzen direla ikusi da. Bestalde, untxien beherakadak (pneumonia birikoagatik) elikagaiak murriztu dizkio. Gainera, habiatik gertu egiten diren kirolek (eskalada, xendazaletasuna, etab.) ere ez diote mesederik egiten.
Kulturan
Arranoetan handienetakoa eta sendoenetakoa da, elezahar askoren iturri, eta lurralde askotan indarraren iruditzat hartua.
Vught
Vught Herbehereetako Ipar Brabante probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 25.449 biztanle zituen.
Dasycrotapha plateni
Dasycrotapha plateni Dasycrotapha generoko animalia da. Hegaztien barruko Zosteropidae familian sailkatua dago.
Mogurnda variegata
Mogurnda variegata Mogurnda generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Mendaurreko baseliza
Mendaurreko Trinitatearen baseliza Mendaur mendiko gailurrean kokatzen da, 1.136 metroko garaieran. Nafarroako Ituren eta Arantza udalerrien artean, hots, Malerreka eta Bortziriak eskualdeen mugan-mugan. Baseliza hau dagoen kokalekutik bi eskualde horien ikuspegi zoragarria dago, baita behealdean hurbil dauden Mendaurreko urtegia, Mendieder, Loitzate, Makilipurdi eta Ekaitza mendiak ere. Urrutira berriz, Baztan eskualdea nahiz Gipuzkoako ipar-ekialdea, Aiako Harriak, Larrun mendia nahiz Igeldoko itsasargia ere ikus daitezke. Egun garbi eta oskarbiarekin Kantauri Itsasoa nahiz Pirinioak ikus daitezke.
Jaiak
Corpus Christi egunaren ondorengo igandean eta Pentekostes eguna aurretik dagoen Trinitate egunean baseliza honen jai eguna ospatu ohi da. Berez Ituren herriko jaia da, baina haran eta inguru guztiko herrietako jendeak ospatu ohi du: Ituren, Zubieta, Arantza, Elgorriaga, Doneztebe, Goizueta... hauetako askok baselizara igotzen direlarik, mendizaleak barne.
Chinacla
Chinacla Hondurasko La Paz departamenduko udalerri bat da. 62 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 7805 biztanle zituen.
Full-Reuenthal
Full-Reuenthal Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Portwrinkle
, 'Porthwykkel', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da.
Enrique Simonet
Enrique Simonet Lombardo (Valentzia, 1866 - Madril, 1927) margolari espainiarra, artista, San Fernandoko Arte Ederren Errege Akademiako partaidea. Bere estiloa Errealismo barruan kokatzen da.
Biografía
Enrique Simonet Valentzian, 1866ko otsailaren 2an jaio zen. Haurtzaroan haren lehenengo bokazioa elizarena izan zen baina gero margolaritzaren alde bestea baztertu zuen. Valentziako San Carlos Arte Ederren Eskolan ikasi zuen. Bernardo Ferrándiz artista valentziarrak Málaga tailer bat zuen eta han jarraitu zituen ikasketak. Andaluziako hiri berean bertako artisten zirkuluetan integratu zen, Malagako margolaritza eskolan alegia.
Vyškovce nad Ipľom
Vyškovce nad Ipľom Eslovakiako udalerri bat da, Leviceko barrutian kokatuta. 19,30 km²ko azalera du eta 677 biztanle 2017ko datuen arabera.
Enrique Simonet
Biografía
1893an eta 1894an, Madrilgo La Ilustración Española y Americana aldizkariaren gerra berriemale bezala, Marokon egon zen. 1901an San Jorgeko Arte Ederren Errege Akademian katedra bat eskuratu zuen, Artearen eta Izadiaren Formen Ikerketarena, alegia. Geroztik Bartzelonara bizi izatera joan zen nahiz eta udak Vigon igaro.
Vyškovce nad Ipľom
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1256. urtekoa da.
Enrique Simonet
Biografía
1911n, Madrilgo San Fernandoko Arte Ederren Errege Akademiako partaidea izan zen eta 1921-1922an El Paular erresidentziaren zuzendaria izan zen; erresidentzia hori paisaia margolarientzat zen. Azken urte horietan hiru ohial handiak egin zituen: Zuzenbidearen Alegoriak, gaur egun Bartzelonako Zuzenbide Jauregirako, eta Probintzien Alegoriak, Madrilgo Zuzenbide Jauregirako. 1927ko apirilaren 20an hil zen margolari valentziarra.
Galeria
Hemen haren lan ezagunetarikoak biltzen digugu:
Pseudonaja nuchalis
Pseudonaja nuchalis Pseudonaja generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Waalre
Waalre Herbehereetako Ipar Brabante probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 16.538 biztanle zituen.
Sumidouro (Rio de Janeiro)
Sumidouro Brasilgo udalerri bat da, Rio de Janeiroko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Zenbat lur behar ditu gizon batek?
Zenbat lur behar ditu gizon batek? (errusieraz: Много ли человеку земли нужно?, Mnogo li cheloveku zemli nuzhno) Lev Tolstoi 1886 urtean plazaraturiko ipuin alegoriko bat da, zikoizkeriaren aurkako xede moralista duena. Lurrak bereganatu nahian edozer gauza prest egiteko dagoen gizon zikoitz baten istorioa kontatzen du, azkenean diruzalekeriagatik dena galtzen duena, baita bizitza ere.
Haria
I: Bi ahizpa, bata hirikoa eta bestea landakoa, eztabaidan ari dira, bizimodu onena non den, hirian ala landan. Hiritarrak hiriaren dotorezia eta aberastasunak goraipatzen ditu, landatarrak hiriko ondasun horiek guztiak galtzeko beldurra argudiatzen duen bitartean, landako lasaitasunaren eta segurtasunaren alde. Pahom mujik edo nekazaria emakume landatarraren senarra da eta eztabaida aditzean, lur gutxi edukitzea soilik deitoratzen du. Deabrua atzean du eta bere nahia asetuko duela dio bere baitarako, barre eginez.
II: Herriko lur jabe batek nekazariei isunak jartzen dizkie beraien abereak bere lur sailetan sartzeagatik. Nekazariei lur horiek erosteko aukera sortzen zaie eta Pahomek bere ondasunak salduz ahal duen diru guztia biltzen du lur zati bat erosi ahal izateko. Lurrak eskuratu ondoren, uzta ona jasotzen du eta zorrak kitatzeko moduan dago.
III: Lur berrien jabe, Pahomek aurreko lur jabeak zituen arazo berdinak ditu orain: abeltzainak beren abereekin sartzen dira lursailetan eta haiekin liskarrak ditu. Gizon batek beste lurralde bateko lur emankorrak oso merke saltzen ari direla, eta zati bat doan ere ematen dutela, adierazten dio. Dena saldu eta hara abiatzen da.
IV: Lurralde berrian ere arazoak ditu. Eskuratu dituen lurrak urte batean edo bietan bakarrik dira uzta ona emateko gai, ondoren lugorri uzti behar direlako. Bizimodua aurrera ateratzeko, lurrak errentan hartu behar ditu. Uzta onak eskuratzen dituen arren, ez dago pozik errenta ordaindu behar duelako. Gizon baten ahotik baxkirren lurraldean lurrak are eta merkeago eta nahi adina eros daitezkeela jakingo du. Horretarako nahikoa omen da bertakoen konfiantza irabaztea, opariak eta eginez.
V: Pahom baxkirren estepara abiatzen da morroi batekin. Han kibit izeneko txaboletan bizi dira eta kumis eta bildoskia jan eta tea edaten dute. Ez dute errusieraz egiten eta Pahom itzultzaile baten bitartez hitz egin behar du beraiekin. Pahomek opariak dakarzkie eta baxkiriarrek oso harrera ona egiten diote. Lurrak erosi nahi dituela adierazten dienean, buruzagiarekin hitz egin behar dutela esaten diote.
VI: Buruzagiak onartu egiten du Pahomek lurrak erosteko nahia eta nahi duen guztia hartzeko esaten dio. Pahomek, hango ohitura ez bada ere, erosketa idatziz jasotzea eskatzen du. Buruzagiak prezioa esaten dio: egun bakoitzeko, mila errublo. Pahom harrituta geratzen da eta azaldu egiten diote tratua: egun batean ibiltzen duen lurralde guztia izan da berea, mila errubloren trukean, betiere abiapuntura itzultzen bada eguzkia ortzemugatik sartu baino lehen. Garaiz itzultzen ez bada, dena galduko du.
VII: Lotara joaten dira eta Pahomek eskuratu behar dituen lurrekin planak egiten hasten da. Lo hartzen duenean, amesgaiztoa du, non deabrua ikusten duen, eta baita bere burua hilik ere.
VIII: Pahom eta baxkiriarrak muino batera igotzen dira, nondik egun batean ibiliko duen lur guztia hartu ahal izango duen, betiere abiapuntura itzultzen bada. Jakiteko nondik ibili den tarteka zuloak eta belar pilak egin jarri behar ditu. Bidea markatzen hasten da, orduak eta egindako verstak kontatzen.
IX: Hara eta hona lursail emankorrak hartzen ibili da eta konturatzerako, berandutzen ari dela konturatzen da. Presaz ekiten dio itzultzeko bideari, baina eguzkiak gogor jotzen du eta nekatu egiten da. Korrika egiten badu ere, luze egiten zaio bidea eta dena galduko duelako beldurtzen hasten da. Eguzkia sartzen ari denean, muinoa ikusten du urrutitik eta hango baxkiarrek animatu egiten dute, baina guztiz abailduta dago garaiz iristeko. Azkenean, eguzkia sartu dela ikusten du, baina muinoaren gainera eguzkiaren izpiak heltzen dira oraindik eta azken ahalegin bat egiten du hara iristeko. Azkenean iristen denean, zoriondu egiten badute, baina morroiak hilda dagoela konturatzen da.
Ipuinaren ingurumaria: Lev Tolstoi eta garaiko literatura
Lev Tolstoi (1828-1910) historiako idazle handienetakoa da. Anna Karenina eta Gerra eta bakea eleberri luzeak literatura unibertsaleko lanik garrantzitsuenetakoak dira. Bere pertsonaiak sakontasunez eta bizi izan zuen Errusiako garaia guztizko zehaztasunez deskribatu zituen bere lan guztietan, garai hartan literaturan indarrean zegoen errealismoa perfekziora eramanez. Aldi berean, gizakiari eta gizarteari buruzko kezka biziak azaltzen dira bere liburuetan, idazleaz gainera pentsalari eta gizarte-ekintzailea izan baitzen. Alderdi horiek garbi irudikatzen dira ipuinean, non garaiko laborantzako gizarte-harremanak sinpletasunez, baina aldi berean indarrez, adieraztearekin batera, xede morala, diruzalekeriaren aurkakoa, ere agerian geratzen den.
Diruzalekeria
Idazlearen asmoa dena nahi, dena galdu eta sobera sakatu, zorroa lehertu atsotitzek laburtzen dute. Pahomek gero eta ondasun gehiago metatzeko joerak gero eta arazo eta beldur handiagoak baino ez dizkio ekarriko. Apaltasunaren moralaren aldeko mezua zabaltzen du Tolstoik, bere bizitzako azken urteetan bereziki berak erakutsi zuen bezala, ondasun orori uko eginez.
Lurjabetza
Lurjabe handien eta lurjabetza pribatuaren aurka ere agertzen da Tolstoi: lurjabe handiek lurrik gabeko mujik nekazariak nola zanpatzen duten azaltzen du, armadatik etorritako kudeatzaile baten eskutik hain zuzen (Tolstoi armaden aurkakoa ere izan zen). Nekazariek elkarrekin bildu eta lurra erosteko aukera izan arren, ados jarri ez eta bakoitzak bere aldetik erosi behar du bere zatia. Horixe izango da Pahomen arazoen hasiera, gero eta lur gehiago eskuratzera bultzatuko duena. Azkenean, amarruz lurjabe handia bilakatu nahi duen Pahom eta estepako baxkiriar aske eta xumeak kontrajartzen ditu.
Egitura
Ipuina bederatzi ataletan banatzen da. Horietan zehar, Pahom mujik xume bat izatetik, lehenengo atalean, lurjabe handi bilakatu nahian azken jardunaren porrotera, azken kapituluan, iraganen da. Pahom espiral moduko oztopo-lasterketa batean murgiltzen da, bere hasierako egoeratik gero eta jauzi handiagoak eginez. Egitura hori espazioan ere islatzen da: Pahom bere emaztearekin abiatzen da bere herritik lur hobe baten bila doan lehen bidaian; azkenean, ordea, morroi batekin soilik joango da urrutiko estepara. Espazioaren urruntasunak Pahomen alienazioa azaltzeko beste modu bat da: zenbat eta urrunago bere jatorriko bizilekutik, gero eta arrotzagoa da eta eta gero eta gutxiago izango da bere buruaren jabe.
Beste alde batetik, ipuina hasierako rolak trukatuz bukatzen da: mujik arrunta zena, are eta gehiago aberastu nahi duen lurjabea da, baxkiriarrak engainatu nahi dituena. Denborari dagokionez, ipuina modu diakronikoan kontatzen da beti, irasganeko une batetik aurrera, narratzaile orojakile baten ikuspuntutik. Hala ere, elipsiak ere badaude, kontakizuna azeleratu egiten dutenak, narratzaileak Pahom bizitokiz aldatu edo lur gehiago erosi behar duelako uneak soilik kontatzen baitira.
Mittainville
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 262 etxebizitza zeuden, 217 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 255 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 217 etxebizitza nagusietatik 199 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 160 etxek bost zituzten. 179 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 60 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 146 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diru sarrerak
2009an Mittainville udalerrian 217 unitate fiskal zeuden, 642 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.956 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 9 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 9 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 margolariak, 2 zurginak eta 2 iturginak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak altzari dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Poughill
, 'Fentenbogha', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da.
Videira (Santa Catarina)
Videira Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Porchères
Porchères Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Porchères udalerrian erroldatutako biztanleak 865 ziren. Familiak 339 ziren, horien artean 75 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 51 bakarrik bizi ziren emakumeak), 122 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 118 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 552 ziren, horien artean 402 aktiboak ziren eta 150 inaktiboak ziren. 402 pertsona aktiboetatik 357 lanean zeuden (192 gizon eta 165 emakume) eta 45 langabezian zeuden (19 gizon eta 26 emakume). 150 pertsona inaktiboetatik 57 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 59 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Porchères udalerrian 359 unitate fiskal zeuden, 905 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.466 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.
2000. urtean Porchères udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 230 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Klingnau
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Guajiquiro
Guajiquiro Hondurasko La Paz departamenduko udalerri bat da. 275 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 14167 biztanle zituen.
Norops naufragus
Norops naufragus Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Waalwijk
Waalwijk Herbehereetako Ipar Brabante probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 45.756 biztanle zituen.
Anolis neblininus
Anolis neblininus Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Espainiako keinu hizkuntza
Espainiako keinu hizkuntza Espainian gor-mutuek erabilitako keinu hizkuntza da. Hego Euskal Herriko gor eta mutuek Espainiako keinu hizkuntza ikasi eta erabiltzen dute, nahiz eta aldaera dialektala izan: hitz eta mugimendu batzuk desberdinak dira. Madrilen bere epizentro du eta handik kanpo aldatuz doa (%10-30 artean, batez ere substantiboekin) baina elkarrekiko ulergarritasuna mantentzen da. Katalunian eta Valentzian berezko keinu hizkuntzak dituzte.
Estatu libre elkartu
Estatu libre elkartua edo mankomunitatea (Commonwealth, ingelesez) AEBetako Puerto Rico eta Ipar Mariana uharteetako gobernu mota da. Bere independentzia lortu aurretik, Filipinetako Mankomunitateak Ameriketako Estatu Batuetako Estatu libre elkartu bat ere osatu zuen.
Sterrhoptilus dennistouni
Sterrhoptilus dennistouni Sterrhoptilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Zosteropidae familian sailkatua dago.