cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Côme-du-Mont
Etxebizitza
2007an 244 etxebizitza zeuden, 196 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 231 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 196 etxebizitza nagusietatik 163 bere jabearen bizilekua ziren eta 32 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 11 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 53 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 123 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 84 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 95 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 294 ziren, horien artean 216 aktiboak ziren eta 78 inaktiboak ziren. 216 pertsona aktiboetatik 196 lanean zeuden (111 gizon eta 85 emakume) eta 20 langabezian zeuden (9 gizon eta 11 emakume). 78 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Côme-du-Mont udalerrian 209 unitate fiskal zeuden, 536 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.494,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 3 zurginak ziren, 2 iturginak eta 3 jatetxeak.
2000. urtean Saint-Côme-du-Mont udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 696 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pristimantis paramerus
Pristimantis paramerus Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Pristimantis pardalinus
Pristimantis pardalinus Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Capito aurovirens
Capito aurovirens Capito generoko animalia da. Hegaztien barruko Capitonidae familian sailkatua dago.
Capito wallacei
Capito wallacei Capito generoko animalia da. Hegaztien barruko Capitonidae familian sailkatua dago.
Marco Antonio Sanz de Acedo
Marco Antonio Sanz de Acedo, (Iruñea, 1965eko maiatzaren 8a - Iruñea, 2003ko azaroaren 30a) euskal abeslaria izan zen, Eskroto edo Gavilán ezizenak zituena.
Musika ibilbidea
1985ean Tijuana in Blue taldean abesten hasi eta 1980ko hamarkadaren punk abeslaririk ospetsuenetariko bat bihurtu zen. Eskrotok bost disko atera zituen Tijuanarekin.
Orkatx lore-handi
Orkatx lore-handia (Hypericum calycinum) Hypericaceae familiako landarea da.
Les Îles-de-la-Madeleine (Quebec)
Les Îles-de-la-Madeleine Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Gaspésie–Îles-de-la-Madeleine eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen — konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 12,291 biztanle zituen 168.11 kilometro koadroko azaleran.
Marco Antonio Sanz de Acedo
Tijuanaren berpizkundea eta heriotza
Tijuana in Blue taldeko kide ohien arteko harremana ona zen, eta 2001 ean Nafarroako Bertsolarien Elkartearekin kolaboratu zuten “Altzairuzko hesiak” kantua grabatuz, “Hitza dantzan” bilduman argitaratua (GOR); bere kantuetako batzuk euskarara itzuli zituzten. Handik gutxira zuzenean jotzeko bildu ziren, Eguzki Irratiaren aldeko festibal baterako: kontzertua 2003 an izan zen, Iruñeko Anaitasuna kiroldegian, eta Tijuanarekin batera Gari, Selektah Kolektiboa eta Betagarri izan ziren taulagainean; arrakasta itzela izan zuten. Beste kontzertu bat ere eman zuten, Agoitzen (Itoizko urtegiaren aurkako festibalean) Barricada eta Ekon taldeekin eta hogeitamar kontzertutako bira bat hastea erabaki zuten. Azken kontzertua Artsaia Musik Club aretoan izan zen (Aitzoain), eta han bildutako lagunen artean bazeuden Drogas eta Alfredo Piedrafita (Barricada), Francis Diez (Doctor Deseo), Juankar (Boikot) edo Cesar (Marea).
Orkatx lore-handi
Mediterraneon jatorria duen espezie hau landare apaingarri ezaguna da.
Marco Antonio Sanz de Acedo
Tijuanaren berpizkundea eta heriotza
Kontzertua Marcok berak ireki zuen, Gustavo Adolfo Becquerren bertso batzuk esanaz: “''Alajaina! Nolako bakardadea hilotzena...!''”. Kontzertua gogoangarria izan omen zen, eta Francis bera zoriontzera joan zenean, Eskrotok zera esan zion: “Besarka nazazu; baina ez esan ezer”. Biharamunean, Iruñeko etxean urkatuta aurkitu zuten. Bere heriotzaren kausa ez da zehatza baina bere buruaz beste egin zuela eman zuen.
Pasarte lazgarri hau gogoratuz, Francis Diezek “Abrázame” kantua konposatu zuen, Doctor Deseoren hurrengo diskan argitaratu zena (“Rómpeme con mil caricias, cielo, rómpeme”, GOR 2004).
Lingwick (Quebec)
Lingwick Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Estrie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Le Haut-Saint-François konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 399 biztanle zituen 242.85 kilometro koadroko azaleran.
Pongo abelii
Sumatrar orangutana (Pongo abelii) Pongo generoko espeziea da. Primateen barruko Hominidae familian sailkatuta dago.
Callionymus ogilbyi
Callionymus ogilbyi Callionymus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callionymidae familian.
New Haven konderria (Connecticut)
New Haven konderria (New Haven County) Connecticutko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua (Connecticut) da. 2010eko zentsuaren arabera 862,477 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
New Haven konderriak 223,272 kilometro koadro ditu. Horietatik 66,705 ura dira. Beste 156,566 lurra dira.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 862,477 pertsonetatik 712,127 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 129,743 dira. 101,763 beltzak edo afroamerikarrak. 1,421 amerikar natiboak ziren eta 196 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 29,933 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 2,764 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 14,273 pertsonek kokatzen zuten.
Litchfield (Quebec)
Litchfield Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Outaouais eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Pontiac konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 456 biztanle zituen 202.63 kilometro koadroko azaleran.
Seevetal
Seevetal Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Kristobal Burgaris
Kristobal Burgaris Basilio Boioanesen ostean laburki Italiako katapana izan zen, 1027 eta 1029 bitartean. Lupo Protospatarioren kronikan 1029 agertzen da kargu-hartze data gisa, baina Ferdinand Chalandon historialariaren arabera 1027an izan zen. Guaimaro III.a Salernokoaren heriotzarekin batera hartu zuen kargua eta badakigu berarekin harremana duten beste ekintza batzuk 1028an gertatu zirela.
Kristobalek sarrazenoen eraso berriak jasan zituen. 1027an Obbianok kapitulatu zuen eta Barik eraso bat jasan zuen. Kristobalen ostean Pothos Argyros etorri zen boterera.
Fouchécourt (Vosgeak)
Biztanleria
2007an Fouchécourt udalerrian erroldatutako biztanleak 56 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 26 ziren, horien artean 19 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 19 pertsona aktiboetatik 17 lanean zeuden (9 gizon eta 8 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 7 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 eraikuntza enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Poto Argiro
Poto Argiro (Pothos Argyrus, Potone Argiro; ? - Cassano all'Ionio, Calabria, 1032ko ekaina) Italiako katapana izan zen 1029tik 1032ra arte. Poto Kristobal Burgarisen ostean etorri zen eta berehala erantzun behar izan zion sarrazenoen erasoei. 1032an Cassano all'Ionion emandako gudu batean hil zuten. Bere ostean Mikel Protospatario izendatu zuten katapan berria.
Urre (heraldika)
Urrea, testu heraldikoetan, beste modu hauetara ere deitzen den kolore bat da:
Lochaber (Quebec)
Lochaber Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Outaouais eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Papineau konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 409 biztanle zituen 62.04 kilometro koadroko azaleran.
Nogent-le-Sec
Nogent-le-Sec Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Nogent-le-Sec udalerrian erroldatutako biztanleak 404 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 72 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 180 etxebizitza zeuden, 156 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 176 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 156 etxebizitza nagusietatik 136 bere jabearen bizilekua ziren eta 20 alokairuan okupaturik zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 98 etxek bost zituzten. 140 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 85 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 263 ziren, horien artean 205 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 205 pertsona aktiboetatik 185 lanean zeuden (97 gizon eta 88 emakume) eta 20 langabezian zeuden (7 gizon eta 13 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Nogent-le-Sec udalerrian 158 unitate fiskal zeuden, 426 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.012 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
2000. urtean Nogent-le-Sec udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 462 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Itsas urdin
Izena Erresuma Batuko Itsas Armadatik datorkio, marinelek kolore honetako uniformea erabiltzen baitute 1748tik.
Zulu
Zuluak (amaZulu) bost milioi kideko talde etniko afrikar bat dira, Hegoafrikako KwaZulu-Natal probintzian bizi dira gehienbat. Zuluera euren hizkuntza bantutik eratorria da eta nguni azpitaldeko da.
Zulu erreinuak paper garrantzitsua jokatu zuen XIX. mendeko Hegoafrikako historian. Apartheideko erregimenpean herri hori bigarren mailako hiritar gisan sailkatua eta diskriminatua izan zen. Gaur egun, herrialdeko talde etnikorik handiena da eta eskubide berdintasuna dute. Gehienbat kristauak dira.
Nguni taldea XV. menderako finkaturik zegoen Afrikako hegoaldean. XVII. mendean zuluak klan gisa bereizirik agertzen dira, ngunien barneko beste hainbat talderen antzera. Klana gizarte antolaketaren oinarri zen; zenbait familia biltzen zuen, zein bere lur eta azienda propioekin, adineko gizonezko baten agindupean. Bizimodu tradizionalean, nekazari ibiltariak ziren —artatxikia biltzen zuten batik bat— eta behi talde handiak gobernatzen zituzten. XIX. mendearen hasieran, Dingiswayorekin (1801-1818) eta batez ere Xakaren buruzagitzapean (1816-1828), geroko Natal osoa hartu zuen inperioa osatu zuten zuluek. Hala, Xaka-k eguneroko bizitza militarizatu zuen, 50.000 gudariz osatutako gudaroste batekin inguruko lurraldeak mendean hartu zituen eta aginpide egitura tradizionalak hautsi zituen. 1824tik aurrera, kolono europarrekin harremanetan sartu ziren.
1877an britainiarrek Transvaal beretu zuten eta horren ondorioz gerra piztu zen 1879an. Britainiarrak nagusiturik, Zululandia berregituratu zuten eta zuluek kolonizatuen artean ohikoa den akulturazio prozesuan murgildu ziren. 1906-1910 bitartean Dinuzulu buruzagi zuluak britainiarren aurkako azken erresistentzia saioa egin zuen. Handik hara, zapalkuntza larria jasan zuten zuluek, batez ere Hegoafrikak arrazakeria politika areagotu zuenean, 1950-1970 urte bitartean. 1971n, Hegoafrikako gobernu zuriak bantustanak sortzeko politikari ekin zion eta Kwazuluko bantustana sortu zuen zuluentzat. Egun, zuluen lurraldea pobrea da eta jende gehiegi biltzen du; hala bada, nekazaritzan eta abeltzaintzan jarduteaz gain, gizonezko askok Hegoafrikako industria eta hiri lurraldeetara alde egin behar izan du. Sharpevilleko matxinadan (1960) eta Sowetokoan (1977), esaterako. Hegoafrikako politikan, zuluak bi alderditan bereizirik agertu ziren: alde batetik ANC delakoa, arraza anitzez osatua, apartheiden kontrako borroka zuzendu duena, Hegoafrika batuaren aldekoa eta, bestetik, Inkatha mugimendua —1978an Gotsha Buthelezik sortua—, zuluek soilki osatua, erregimen zuriarekin batera ANCren aurka borrokatu zena eta Zululandia aske baten aldekoa.
Beaumesnil (Calvados)
Biztanleria
2007an Beaumesnil udalerrian erroldatutako biztanleak 194 ziren. Familiak 66 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 93 etxebizitza zeuden, 73 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 92 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 73 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren eta 24 alokairuan okupaturik zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 49 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 121 ziren, horien artean 99 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 99 pertsona aktiboetatik 88 lanean zeuden (57 gizon eta 31 emakume) eta 11 langabezian zeuden (4 gizon eta 7 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Beaumesnil udalerrian 79 unitate fiskal zeuden, 219 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.590 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 autoeskola zen, 1 igeltseroa eta 1 argiketaria.
2000. urtean Beaumesnil udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 372 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lochaber-Partie-Ouest (Quebec)
Lochaber-Partie-Ouest Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Outaouais eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Papineau konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 646 biztanle zituen 57.41 kilometro koadroko azaleran.
Callionymus oxycephalus
Callionymus oxycephalus Callionymus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callionymidae familian.
Estazio meteorologiko automatiko
Estazio meteorologiko automatikoa bere tresnen neurketak urruneko leku batera prozedura optiko, elektriko edo irrati-elektriko bidez automatikoki bidaltzen dituen estazioa meteorologikoa da. EMA batek egurats zabaletik babesteko eguraldi-etxola bat izango du, datu-erregistragailua, bateria kargagarria, telemetria (hautazkoa) eta sentsore meteorologikoak eguzki-panel erantsiarekin edo haize-sorgailuarekin eta masta baten gainean muntatuta. Konfigurazio espezifikoa aldatu egin daiteke sistemaren xedearen arabera. Sistemak Argos sistemaren eta telekomunikazioen sistema orokorraren bidez denbora errealean bidali eta datuak gorde ditzake geroago berreskuratzeko.
Tiara
Artikulu hau aginte-ikurrari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Koroa».
Tiara hiru koroa dituen mitra garai bat da, aita santuaren ikur dena. Tiarak, arrautzerdi edo kono formako birreta batean datza, hiru koroez inguratua, eta bertatik bi zinta zintzilikatzen dira, mitran aurki daitezkeen infulak bezala. Bere izena ez da agertzen modu horretan XII. mendea arte.
Neurri hau, X. mendetik datatua dago, baina lehenago, ezagutzen zen Aita Santuak bere burua estaltzeko erabiltzen zuen apaingarri bat, camelaucum izenekoa, jada VIII. mendean aipatzen zena eta kasket zuri moduko bat zena, lihozkoa, hasieran erabilitakoa baina erabilera liturgikorik ez zuena.. XIII. mende amaiera inguruan, aipaturiko tiararen koroa, (uztai sinple bat baino ez zena), hortzkatua edo izpitua zena, ondoren, loreztua izateko. Handik gutxira, Bonifazio VIII.a aitasantualdian, bigarren koroa bat gehitzen zaio, eta, 1310ean, hirugarrena. Azken honekin, Benedikto XII.aren aitasantualditik hona mantendu da, honela, tiara hiru koroakin osatua geratuz.
Aita Santuen tiarak, aita santu guztiek erabili zituzten Klemente V.agandik Paulo VI.a arte, azken hau, 1963an koroatua izan zena. Paulo VI.ak koroaren erabilera utzi zuen Vatikanoko II. kontzilioaren ondoren, sinbolikoki, San Petri basilikaren aldarean utziz, baino ez zuen bere erabilera ezeztatu, bere ondoren egon diren hiru aita santuek koroatuak ez izatea erabaki zuten arren. 1981ean, hungariar katolikoek Joan Paulo II.a aita santuari, bere erabilera pribaturako tiara bat oparitu zioten.
Gaur egun, tiarak, aita santuaren ikur izaten jarraitzen du, Aulki Santuaren eta Vatikanoren armarrian agertzen den bezala. Tradizioarekin hautsiz, Benedikto XVI.aren armarri pertsonalak ez du tiara tradizionala bere apaingarrien artean. Hau, mitragatik aldatua izan da, mitrak, aita santuaren tiara gogorarazten duen hiru maila dituen arren. Beste berritasun bat armarrian, aita santuaren palioa jartzea izan da, lehenago, aita santuen armarrietan sekula agertu ez dena.
Egitura
Tiara, apezpiku mitra bat da, forma zurrunekoa, hiru koroa dituena, bakoitzak esangura bat duelarik.
Mikel Protospatario
Mikel Protospatario (Michele Protospata) Italiako katapan bizantziarra izan zen 1031 edo 1032tik 1033ra. Barira bidali zuten bere aurrekoa zen Poto Argiro sarrazenoen aurka Cassano allo Ionion egindako guduan hil zenean. Mikel Konstantinoplako gorteko maila altuko ofiziala zen, eta goi-mailako hainbat titulu zituen. Bere momenturik gorenean bere titulu osoa honakoa zen: ἐπὶ τῶν οἰκιακῶν, κατεπάνω Ἰταλίας, κριτὴς τοῦ βήλου καί τοῦ ἱπποδρόμου, hau da, "txanberlana, Italiako katapana, eta vēlon eta hipodromoko kritēsa". Kritēs izenarekin enperadorearen audientziak prozesatzen zuen kargu bat izendatzen zela uste da. Mikel Italiara heldu zen 1032an armada berriarekin, Asia Txikia eta Siriako elitezko tropekin. Ez dakigu zer gertatu zen armada honekin, baina 1033an Konstantino Opo jarri zuten katapan.
Voolvif Monn
Voolvif Monn Star Warseko fikziozko unibertsoko pertsonaia bat da.
Euren odolezko senideetatik bananduta, Antzinako Errepublikako Jediek gainontzeko jediak euren familia bezala ikusten zituzten eta hauekin benetako adiskidetasuna izaten zuten ondasunak izatea debekatuta zegoen arren. Voolvif Monnek ondasunen debeku hau muturreraino bete zuen distantzia mantenduz eta Jedi bezala bizitza bakarti bat izanez. Horregatik, bera Jedi misteriotsutzat hartua izan zen, enigma ebazezina.
Paouoish Rahhdool Jedi Maisuak Monn indarraren presentzia indartsu batekin aurkitu zuen. Monn Arah asteroide gerrikotik gertu zegoen mundu hondatu batean baztertutako haur bat zen. Bere Shistavanen herentziak entzumen eta usaimen zentzu zorrotzak eman zizkion, ikerlari bikain bihurtu zuena. Jedi Zaldun bezala Monnek indarra defentsarako energia bezala erabiltzea ahalbidetzen zion Jedi abilezia bitxi bat hobetu zuen.
Monnek bere abileziak Geonosiseko guduan frogatu zituen, gudu honetatik bizirik irten ziren jedi urrietako bat izan zelarik.
Handik gutxira Jedi Maisu mailara igoa izan zen eta misio berri bat eman zioten. Jedi Kontseiluak Muunilinst planetara bidali zuen Obi-Wan Kenobi eta Anakin Skywalkerrekin batera. Banketxeen Galaxiarteko Klanak amore eman ondoren, bere klonekin batera irrika eta oihuka ospatu zuen Sistema Independenteen Konfederakuntzaren aurka lortutako garaipena. Klon Gerretan Errepublika Galaktikoa nagusitzen ari zen.
Voolvif Monn bere klon soldadu propioen esku hil zen 66 agindua aktibatu ondoren.
New London konderria (Connecticut)
New London konderria (New London County) Connecticutko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua (Connecticut) da. 2010eko zentsuaren arabera 274,055 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
New London konderriak 199,869 kilometro koadro ditu. Horietatik 27,667 ura dira. Beste 172,203 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,01 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 274,055 pertsonetatik 237,819 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 23,214 dira. 14,488 beltzak edo afroamerikarrak. 2,077 amerikar natiboak ziren eta 159 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 11,248 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 586 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 7,678 pertsonek kokatzen zuten.
Santio belar
Santio belarra edo milazuloa (Hypericum perforatum) Hiperikazeoen familiako belar landare zuzen adartsua da, 30-90 cm luzea, sortako lore horiak eta elkarren aurka antolatutako hosto txiki luzaranak dituena. Asiki-belarra izenaz ere ezagutzen da. Oso iparraldeko uharteetan izan ezik Europako beste lurralde guztietan hazten da, tontor eguzkitsuetan, sasi artean eta basoetako argi guneetan batez ere. Santio egunez baserrietako ate alboetan jarri izan da Euskal Herriko zenbait eskualdetan.
Hiperforina duenez, sendabelar ezaguna da, ezaugarri antidepresibo, bakterio-kontrako eta antioxidatzaileak dituena.
Rouy-le-Grand
Rouy-le-Grand Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rouy-le-Grand udalerrian erroldatutako biztanleak 107 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 53 etxebizitza zeuden, 42 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 50 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 42 etxebizitza nagusietatik 36 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 74 ziren, horien artean 54 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 54 pertsona aktiboetatik 51 lanean zeuden (31 gizon eta 20 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa batena zen.
2000. urtean Rouy-le-Grand udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 273 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Stelle
Stelle Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Capito maculicoronatus
Capito maculicoronatus Capito generoko animalia da. Hegaztien barruko Capitonidae familian sailkatua dago.
Callionymus persicus
Callionymus persicus Callionymus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callionymidae familian.
Olyra astrifera
Olyra astrifera Olyra generoko animalia da. Arrainen barruko Olyridae familian sailkatzen da.
UEFA Emakumezkoen Txapeldunen Liga
Historia
2001-02an abiatu zen txapelketa UEFA Women's Cup izenarekin eta 2009-10 denboraldian hartu zuen gaur egungo denominazioa, gizonezkoen txapelketarekin parekatzeko asmotan. Olympique Lyonnais izan da garaipen gehien lortu dituen taldea, sei Liga hain zuzen ere, azkenengo laurak jarraian.
2019-2020 denboraldia berezia izan da COVID-19 pandemiak erabal baldintzatu baitu txapelketa. Horren ondorioz partida bakarrera jokatu dira final laurdenetatik aurrerako faseak. Partida guztiak Bilbo eta Donostian jokatu dira. Finala Anoeta estadioan izango da abuztuaren 30ean.
Pristimantis parectatus
Pristimantis parectatus Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Blagoevgrad
Blagoevgrad (bulgarieraz: Благоевград; antzina: Горна Джумая, Gorna Dzhumaya), Bulgariako hiria, Blagoevgrad probintziako hiriburua. Bulgariako hego-mendebaldeko ekonomia- eta kultura-gunea da. Struma (antzina Estrimon) ibaiaren ibarrean dago, Rila eta Pirin mendien artean, Blagoevgradska Bistritsa ibaiaren ertzean. Sofia hiriburutik 105 km ingurura dago. Besteak beste, turismorako erakargarria da.
Bi unibertsitate daude hirian, Neofit Rilski Unibertsitatea eta Bulgariako Unibertsitate Amerikarra; goi-mailako beste hezkuntza-zentro batzuk ere badaude Blagoevgraden.
Longue-Pointe-de-Mingan (Quebec)
Longue-Pointe-de-Mingan Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Côte-Nord eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Minganie konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 479 biztanle zituen 388.76 kilometro koadroko azaleran.
Arcinges
Biztanleria
2007an Arcinges udalerrian erroldatutako biztanleak 181 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 21 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 30 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 112 etxebizitza zeuden, 73 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 111 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 73 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek hitu gela zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 53 etxek bost zituzten. 60 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 41 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Longue-Rive (Quebec)
Longue-Rive Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Côte-Nord eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen La Haute-Côte-Nord konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 1,113 biztanle zituen 309.27 kilometro koadroko azaleran.
Arcinges
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Armaucourt
Armaucourt Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Arcinges
Diru sarrerak
2009an Arcinges udalerrian 75 unitate fiskal zeuden, 189 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.498 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Armaucourt
Biztanleria
2007an Armaucourt udalerrian erroldatutako biztanleak 216 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Arcinges
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Tonino Carotone
Antonio de la Cuesta, (Burgos, 1970eko urtarrilaren 9a - ), ezagunagoa Tonino Carotone ezizenaz, euskal herritar abeslaria da.
Arcinges
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Serge Gainsbourg Nº 2
Abestien zerrenda
Abesti guztiak Serge Gainsbourg-ek idatzi eta konposatu zituen, aurkakoa adierazten ez bada.
Armaucourt
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Pristimantis parvillus
Pristimantis parvillus Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Armaucourt
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 154 ziren, horien artean 114 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 114 pertsona aktiboetatik 107 lanean zeuden (63 gizon eta 44 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Armaucourt udalerrian 80 unitate fiskal zeuden, 206,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.943 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 3 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Armaucourt udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 917 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tonino Carotone
Biografia
2000ko Mondo difficile diskoaren Me cago en el amor abestiak arrakasta handia eman zion bai Italia baita Euskal Herria eta Espainian ere.
2003an Senza Ritorno albuma atera eta 2005ean Arpioniren Malacabeza diskoaren bi kantuetan hartu zuen parte. 2006an Federico Traversarekin batera "Il Maestro dell'Ora Brava" liburua atera zuen eta 2008an beste disko berria Ciao Mortali izenekoa.
Tokioko metroa
Tokioko metroa Tokio eta inguruko hiriak batzen dituen garraiobidea da. Gaur egun zerbitzua bi konpainiek kudeatzen dute Toei (都営, Toei?) eta Tokioko metroa (東京メトロ, Tōkyō Metoro?). Asian irekitako lehen metroa izan zen 1927ko abenduaren 30ean eta urtero 3.174 milioi pertsonek erabiltzen dute. Shinjukuko geltokia esaterako hiru milioi pertsonek erabiltzen dute egunero.
Maialen Beloki
Maialen Beloki Berasategi (Donostia, 1983) Donostiako Zinemaldiaren zuzendariordea da 2016tik. Elias Kerexeta Zine Eskola martxan jartzen parte hartu zuen, eta eskolako Zuzendaritza Akademikoko kide da. Komunikazioko irakaslea izan da HUHEZI Fakultatean, Mondragon Unibertsitatean.
Zinema-ikertzailea
Ikus-entzunezko Komunikazioa ikasi zuen Nafarroako Unibertsitatean 2002 eta 2005 urteen artean, Iruñean. 2010ean Zinema teoria, analisia eta dokumentazioan doktore-titulua lortu zuen Euskal Herriko Unibertsitatean, Antxon Ezeizaren lan zinematografikoa eta ibilbide profesionala aztertuta. Ezeizari egokitu zaion testuinguru historiko, politiko, industrial eta kulturalean kokatzen ditu haren ekarpena. Eta, osagarri gisa, autorearen teoriak bere zinema-produkzioan noraino eta nola gauzatzen diren aztertu zuen. Ildo horretan, 60ko hamarkadatik 90ekora bitarteko espainiar zinemako hiru mugarri garrantzitsu ikertu zituen: errealismo kritikoa edo dialektikoa, Espainiako Zinema Berria eta Euskal Zinema Nazionala. Horretan kokatuta, Ezeizaren bizi-esperientzia ere aztertu zuen, batez ere, politikarekin zuen harreman eta konpromiso estua; zinemagintzaren eta politikagintzaren artean ibili zen, eta, antza, Antonio izatetik Antxon izatera pasa zen.
Idazlanak
2010ean Euskadiko Filmategiak argitaratu zuen Antxon Eceiza, cine, existencialismo y dialéctica liburuaren egileetako bat izan zenJesús Angulo, José Luis Rebordinos,  eta Antonio Santamarina-rekin. 2015eko Euskal zinema: zinemagileen hiru belaunaldi  liburuan ere parte hartu zuen. Eusko Jaurlaritzako Kulturaren Euskal Kontseiluko kidea da.
Donsatiako Zinemaldiko zuzendariordea
Urte Osoko Zinemaldiaren kontzeptuaren koordinatzailea Donostiako zinemaldiaren barruan. Hori da, hain zuzen, erakundearen apustu estrategikoetako bat, eta Zinemaldiaren apustu estrategiko horretan funtsezko jarduera-ildo hauek landu nahi dituzte:
Saint-Laurent-des-Hommes
Saint-Laurent-des-Hommes Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Laurent-des-Hommes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.004 ziren. Familiak 421 ziren, horien artean 114 pertsona bakarrekoak ziren (43 bakarrik bizi ziren gizonak eta 71 bakarrik bizi ziren emakumeak), 162 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 106 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 39 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 519 etxebizitza zeuden, 436 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 511 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 436 etxebizitza nagusietatik 356 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 153 etxek lau zituzten eta 217 etxek bost zituzten. 329 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 175 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 214 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 618 ziren, horien artean 403 aktiboak ziren eta 215 inaktiboak ziren. 403 pertsona aktiboetatik 374 lanean zeuden (193 gizon eta 181 emakume) eta 29 langabezian zeuden (11 gizon eta 18 emakume). 215 pertsona inaktiboetatik 101 erretiraturik zeuden, 48 ikasten zeuden eta 66 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Laurent-des-Hommes udalerrian 450 unitate fiskal zeuden, 1.033 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.056 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 44 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 5 igeltseroak, 1 margolaria, 4 zurginak, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Saint-Laurent-des-Hommes udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 588 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Longueuil
Longueuil Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Montérégie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen — konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 231,409 biztanle zituen 115.59 kilometro koadroko azaleran.
Royal Opera House
Royal Opera House Londresen dagoen antzoki bat da. Covent Garden auzoan dagoelako izen berarekin ezagutzen da ere. Horrez gain, antzokia Ingalaterrako opera eta ballet konpainien egoitza da. Erresuma Batuko hiru antzoki handietako bat da, Londres bertan dagoen Royal National Theatre-rekin eta Stratford-upon-Avonen dagoen Royal Shakespeare Company-rekin batera.
Historia
Lehenengo antzokia, 1728an John Rich, aktore eta ekoizleak, The Beggar's Opera egitea eskatu zion John Gay-ri. Operaren arrakastaren ondorioz, antzoki berri bat egiteko kapital nahikoa lortu zuten.
Gaur egungo eraikina 1856 urtean eraiki zen, baina 1990 urtean egindako konponketen ondorioz, egun ikusten diren elementu batzuk ez dira guztiz orijinalak.
Marschacht
Marschacht Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Olyra burmanica
Olyra burmanica Olyra generoko animalia da. Arrainen barruko Olyridae familian sailkatzen da.
Banketxeen Galaxiarteko Klana
Galaxiako banketxe handi guztiek elkarte bakar batean batzea erabaki zuten, kontrola izango zuena eta finantza kontuak erregulatuko zituena. Egoitza Muunilinst izeneko urruneko planeta baten ezarri zen. Hemen muunak Banketxeen Galaxiarteko Klanaren kontrola hartzen joan ziren pixkanaka sistema hau domeinatzera pasa ziren arte.
Erakunde honen presidentea zen San Hillek probesgarri ikusi zuen Sistema Independenteen Konfederakuntzarekin elkartzea eta honela Errepublika Galaktikoaren gaineko probetxua hartzea erabaki zuen.
Klon Gerretan milaka hailfire androide eman zitzaizkien armada separatistei eta gudu droideak eraikitzen zituzten legez kanpoko lantegi batzuk ezarri ziren Muunilinsten. Hemen gertatu zen Klon Gerretako lehen guduetako bat, non Errepublika Galaktikoko tropen buru Obi-Wan Kenobi Jedi Jenerala zegoen.
Martxueta
Martxueta ([maʁ̞tʃueta]) Nafarroa Behereko udalerria da eta Amikuze eskualdean dago kokaturik.
Demografia
Oharra: 2004ko biztanleria INSEEk emaniko behin-behineko datua da
Neuvy-en-Sullias
Neuvy-en-Sullias Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Neuvy-en-Sullias udalerrian erroldatutako biztanleak 1.082 ziren. Familiak 400 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 122 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 170 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 30 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 475 etxebizitza zeuden, 401 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 52 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 469 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 401 etxebizitza nagusietatik 311 bere jabearen bizilekua ziren, 82 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 25 etxek bi gela zituzten, 66 etxek hiru zituzten, 128 etxek lau zituzten eta 183 etxek bost zituzten. 323 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 141 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 237 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 686 ziren, horien artean 536 aktiboak ziren eta 150 inaktiboak ziren. 536 pertsona aktiboetatik 498 lanean zeuden (263 gizon eta 235 emakume) eta 38 langabezian zeuden (15 gizon eta 23 emakume). 150 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 48 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Neuvy-en-Sullias udalerrian 425 unitate fiskal zeuden, 1.190,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.458 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Neuvy-en-Sullias udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 680 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Callionymus planus
Callionymus planus Callionymus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callionymidae familian.
Plaza Hotel
Plaza Hotel edota The Plaza, AEBetako New York hiriko Manhattan uhartean dagoen luxuzko hotel bat da. Central Parken parean dago, Bosgarren Etorbidean.
Gaur egungo eraikina 1907an Henry Janeway Hardenbergh arkitektoak eraikiarazi zuen, Pizkunde garaiko Frantziako gazteluak eredutzat hartuz. 76 metroko garaiera eta 20 solairu ditu.
1988an Donald Trumpek bere higiezinen enpresaburu garaian 407 milioi dolarren truk erosi zuen, New York Times egunkariari honakoa aipatuz: "Ez dut eraikin bat erosi, artelan bat baizik". 2004an Trumpek eraikina ElAd Properties enpresari 675 milio dolarren truk saldu zion. 2005ean zaharberritua izan zen.
Capito squamatus
Capito squamatus Capito generoko animalia da. Hegaztien barruko Capitonidae familian sailkatua dago.
Gobiidae
Gobido (Gobiidae) parkaren antzeko izen bereko familiako arrain hezurdunez esaten da. Txikiak, ezkata gabeak eta azal likatsukoak izaten dira. Sabelaldeko hegalak oso zabalak dituzte. Zenbait gobido motatan arra eta emea oso ezberdinak dira. Itsasokoak dira gehienak.
Espezie gehien dituen arrain familietako bat da, 2.000 espezie baino gehiago, 200 generotan banaturik, dituenik.
Into the Blue (2005eko filma)
Into the Blue (euskaraz Urdinean Barna), 2005eko John Stockwell estatubatuarrak zuzendutako ekintza thriller film bat da. Paul Walker, Jessica Alba, Scott Caan, Ashley Scott, Josh Brolin eta James Frain aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Bahamak, Jared Cole (Paul Walker), Samantha Nicholson (Jessica Alba), Bryce Dunn (Scott Caan) eta Amanda Collins (Ashley Scott) urpekariek kondairazko antz8nako itsasontzi hondoratu baliotsu bat dirudiena topatu berri dute, honela ezkuko altxorra aurkitzeko beren ametsa lortu dutela usteko dute. Baina itsaspean beste misterio ilunago batekin topo egingo dute. Orduan bi aurkikuntzak isilpean mantentzeko itun bat egitea erabakiko dute.
Columbus Circle
Columbus Circle, Kolonen Zirkulua, AEBetako New York hiriko Manhattan uhartean dagoen oinplano biribileko plaza bat da. Hiri honetako topagune eta turismogune garrantzitsuenetako bat da, gainera bertan Zortzigarren etorbidea, Broadway, 59. kalea eta Central Park West etorbideak bat egiten dute.
Izena Kristobal Kolon genovar itsasgizonaren omenez darama, eta plazaren erdian bere estatua bat dago. Plaza hau New York hiriko errepideen distantzia ofizialak nerutzeko abiapuntua da.
Parisko metroa
Parisko metroa (Métro de Paris, frantsesez) Frantziako Paris hiriari eta inguruko herri batzuei zerbitzua ematen dien trenbide sarea da. Lehen zatia 1900eko uztailaren 19an amaitu zen eraikitzen, munduko seigarren metro-sare zaharrena bihurtuz, Chicago, Boston, Glasgow, Budapest eta Londresen atzetik.
Hiriaren ikurretako bat da, neurri handi batean, art-nouveauaren eraginpean dagoena, eta hiri barruko geltoki eta linea dentsitate handia du, metropolian banatzen diren geltoki kopuru txikiarekin kontrastatzen duena.
Gaur egungo 308 geltokietatik 24 lur gainean daude, 43 geltokian bi linea gelditzen dira, 11 geltokian hiru eta 5 geltokian lau edo gehiago.
Aurrekarriak
1845 inguruan, Parisko Udalak salgaien garraiatzeko lurpeko tren linea bat eraikitzea erabaki zuen, hiriko geltoki ezberdinak lotuz, garai hartan Iparraldea, Ekialdea, Bastilla, Lyon, Orléans, Enfer, Montparnasse, Invalides eta Saint-Lazare zirenak. 1871ko hauteskundeen ondoren, aldiriko tren bat eraikitzea aurreikusten da, Sena departamentu osoarentzat, gaur egun "petite couronne" deitua). Bi jarrera kontrajarri sortu ziren orduan: paristarra, metro baten antzekoagoa, eta estatukoa, aldirien antzekoagoa. Hori dela eta, 1856 eta 1890 artean, zenbait proiektu egin ziren, inork argirik ikusi gabe, horien artean Girardeko ur-metroa edo Chicagoko metroaren antzeko zerbait, airekoa.
Eraikuntza
Azkenik, iritzi publikoaren nekeak, sare horiek New Yorken edo Londresen sortzeak eta jarrera politikoen aldaketak, metro-linea bat eraikitzea ahalbidetu zuten. Gainera, 1900eko Parisko Erakusketa Unibertsala eta 1900eko Parisko Olinpiar Jokoak gertu egoteak, erabaki irmo bat hartzea eragin zuen. Horregatik, 1896ko apirilaren 20an, Fulgence Bienvenüeren proiektua onartu zen, geroago Montparnasse-Bienvenüe geltokia eskaini zitzaiona. Urte bereko urriaren 4an lehen linea eraikitzeko lanak hasi ziren.
Hasierako proiektuan Nation-Étoile-Nation line zirkularra eta zeharkako bi line sartu ziren, iparraldetik hegoaldera (Porte de Clignancourt-Porte d'Orléans) eta ekialde-mendebaldera (Gambetta-Porte Maillot). Lehen linea (Porte de Vincennes-Porte Maillot) 1900eko uztailaren 19an ireki zen, Bois de Vincenneseko 1900 Joko Olinpikoei zerbitzua emateko. Geltokietako sarrerak, art-nouveau estilokoak, Hector Guimardek diseinatu zituen. Tunelak eraikitzeko, hiru teknika erabili ziren:
Linea modu nahiko diskretuan inauguratu zen, metroaren ardura zuen Compagnie du Chemin de Fer Métropolitain de Paris enpresak hazkunde progresibo bat egin nahi baitzuen. Irekierak, herritarren artean poztasun handia eragin zuen, garraiobide berriak, aurretik eskuragarri zeudenak baino bidaia baldintza hobeetan denbora asko irabaztea ahalbidetzen baitu. Horren ondorioz, trenak eta maiztasunak handitu egin ziren, aurreikusi gabe: trenak 3 autokoak izatetik 8 autokoak izatera pasa ziren. Gainera, garai hartan bi klase zeuden, lehena eta bigarrena, hurrenez hurren 25 eta 15 zentimotan finkatuak.