cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Courbes
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 16 etxebizitza zeuden, 13 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 hutsik zeuden. 15 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 13 etxebizitza nagusietatik 5 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 2 etxek lau zituzten eta 8 etxek bost zituzten. 8 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 23 ziren, horien artean 21 aktiboak ziren eta 2 inaktiboak ziren. 21 pertsona aktiboetatik 18 lanean zeuden (13 gizon eta 5 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 2 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
2000. urtean Courbes udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lišice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1371 urtean egin zen.
Paradisuko hegazti
Paradisuko hegaztiak (Paradisaeidae) Passeriformes ordenako eta Passeri subordenako hegazti-familia bat dira. Ozeanian bizi dira. 40 espezie dira, 14 generotan banatuak. Hegazti gehienak Ginea Berrian bizi dira (paradisuko hegazti bat ageri da Ginea Berriko banderan), eta espezie gutxi batzuk Moluketan eta Australiako ekialdean bizi dira. Oso ikusgarriak dira arren eztei-jantziak.
Euri-oihan trinkoetan bizi dira. Fruta jaten dute, eta artropodo batzuk. Hegazti-familia honek garrantzi kulturala du Ginea Berriko biztanleentzat. 2.000 urte baino gehiago dira paradisuko hegaztien lumen salerosketa egiten dela.
Olt (ibaia)
Olt (errumanieraz eta hungarieraz; Alt; Aluta edo Alutus; Oltu; Ἄλυτος Alytos) Errumaniako hegoaldeko ibaia da, Danubio ibaiaren ezkerraldeko adarra. 560 km luze da. Transilvaniako ekialdean jaiotzen da eta Transilvaniako Alpeak eta Valakia igarotzen ditu. 24.050 km²-ko arroa du.
Chibako kaiko dorrea
Egitura
Oso luzea bada ere lau solairu baino ez ditu.
Historia
1986ko ekainaren 15ean inauguratu zen bi urtetako lanen ondoren.
Lemmy (softwarea)
Lemmy gizarte-markatzaileei, foroei eta albiste batzaileei ostatu emateko software librea da. Esteken bilketak edo bildumak egiteko eta instantzia deszentralizatuak sortzeko balio du baita ere.
Lemmy Reddit, Lobste.rs edo Hacker News bezalako guneen antzekoa izateko sortu zen, baina erabat libre eta deszentralizatua izateko. Erabiltzaileen intereseko foroak, posta hariak eta eztabaida irekietan harpidetza egiteko aukera eskaintzen du, eta gainera iruzkinetan bozkatzeko eta iruzkin berriak gehitzeko aukera dago. Botoen arabera iruzkinak gora edo behera mugituko dira eta horrela boto gehien dauzkaten iruzkinek ikusgarritasun handiagoa lortuko dute.
Foroetan galderak, hausnarketak, iruzkinak edo esteka interesgarriak parteka daitezke. Eta besteen galderak, hausnarketak, iruzkinak eta bidalketak, oro har, gora edo behera mugi daitezke, pixkanaka-pixkanaka, botoen indarrarekin.
Hainbat sistema eragile eta web nabigatzailerekin erabil daiteke.
Izena
Garatzaileek honela azaltzen dute izena :
Euskaraz
Software librea izanik, hizkuntza paketea edozein hizkuntzatara itzultzeko aukera zabalik dauka. Boluntario batzuek mantentzen dute euskarazko lokalizazioa.
Hizkuntza paketea euskarara ekartzeaz gain, Lemmy.eus instantzia sortu dute eta komunitatearen esku, erabat irekita utzi dute.
Melanotaenia ammeri
Melanotaenia ammeri Melanotaenia generoko animalia da. Arrainen barruko Melanotaeniidae familian sailkatzen da.
Melanotaenia ajamaruensis
Melanotaenia ajamaruensis Melanotaenia generoko animalia da. Arrainen barruko Melanotaeniidae familian sailkatzen da.
Compluvium
Compluvium greziar, erromatar eta etruskoen etxeetan (domus), atariko sabaian egindako irekidura izaki, bere funtzioa jasotako euria impluvium-era eramatea zen.
Compluvium-a irekidura angeluzuzen soil bat zen; eguzkiaren argiarekin gelak argitzeaz gain, gelak aireztatzea laguntzen zuen eta jasotako euria impluvium-era eramateko erabiltzen zen.
Arvicanthis niloticus
Arvicanthis niloticus Arvicanthis generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Calvin (Louisiana)
Calvin Louisianaeko herri bat da. Winn parrokian kokatua dago. 2010ean 238 biztanle zituen, 5.94 kilometro koadrotan banatuta.
Möhnsen
Möhnsen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
1919ko El Salvadorko lehendakari hauteskundeak
El Salvadorreko 1919ko lehendakaritza-hauteskundeak 1919ko urtarrilaren 13 eta 15ean egin ziren. Jorge Meléndezek irabazi zituen, Arturo Araujo garaituta.
Paavali Ollinpoika Halonen
Paavali Ollinpoika Halonen Kemijärvi udalerrian finkatu zen lehenengo gizona izan zen. Anna Laurintytär Halonen, bere emaztearekin batera iritsi zen Oulutik Kemijärvira 1580. urte inguruan.
Bertan, lehen etxeak eraiki zituzten, Halosenranta herrixkan hain zuzen, eta gutxinaka euren ahaideak eta inguruko herrietako biztanleak bertan biltzea lortu zuten.
The Charles Bukowski Tapes
The Charles Bukowski Tapes 1987ko Barbet Schroeder frantziar zinema zuzendariaren film dokumentala da, Charles Bukowskiri buruzkoa.
Sinopsia
Hainbat urteren buruan, Barfly bere pelikularako finantziazioa lortzen saiatzen zen bitartean, Barbet Schroederrek bideoan grabatu zituen Charles Bukowskirekin izandako solasaldiak.
Hemibagrus macropterus
Hemibagrus macropterus Hemibagrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bagridae familian.
Berville-sur-Mer
Berville-sur-Mer Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Berville-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 523 ziren. Familiak 205 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 69 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 62 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 22 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Heleioporus psammophilus
Heleioporus psammophilus Heleioporus generoko animalia da. Anfibioen barruko Limnodynastidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Berville-sur-Mer
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 280 etxebizitza zeuden, 211 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 256 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 211 etxebizitza nagusietatik 176 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 48 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 192 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 92 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 331 ziren, horien artean 244 aktiboak ziren eta 87 inaktiboak ziren. 244 pertsona aktiboetatik 214 lanean zeuden (108 gizon eta 106 emakume) eta 30 langabezian zeuden (14 gizon eta 16 emakume). 87 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Berville-sur-Mer udalerrian 223 unitate fiskal zeuden, 547 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.153 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Berville-sur-Mer udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
En Bòrn
En Bòrn Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Blis-et-Born udalerrian erroldatutako biztanleak 401 ziren. Familiak 153 ziren, horien artean 31 pertsona bakarrekoak ziren (27 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 205 etxebizitza zeuden, 160 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 40 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 201 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 160 etxebizitza nagusietatik 131 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 68 etxek bost zituzten. 139 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 50 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 96 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 264 ziren, horien artean 200 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 200 pertsona aktiboetatik 183 lanean zeuden (103 gizon eta 80 emakume) eta 17 langabezian zeuden (5 gizon eta 12 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Blis-et-Born udalerrian 161 unitate fiskal zeuden, 420,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.337 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina, 2 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Blis-et-Born udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 259 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Citrus Park (Arizona)
Citrus Park Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Maricopa konderrian dago, Arizona estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
FreeCAD
FreeCAD helburu orokorreko 3Dko ordenagailuz lagundutako diseinu (CAD) parametrikoko modelatzailea eta eraikinen informazioa modelatzeko (BIM) software aplikazio bat da, elementu finituen metodoa (FEM) onartzen duena. Ingeniaritza mekanikoko produktuen diseinurako pentsatuta dago, baina ingeniaritzaren inguruko erabilera sorta zabalago batera zabaltzen da, hala nola arkitektura edo ingeniaritza elektrikoa. FreeCAD doakoa eta kode irekikoa da, LGPL-2.0 edo berriagoa den lizentzia du eta Linux, macOS eta Windows sistema eragileetarako eskuragarri dago. Erabiltzaileek softwarearen funtzionaltasuna heda dezakete Python programazio-lengoaia erabiliz.
Ezaugarriak
FreeCAD-ek CATIA, Creo, SolidWorks, Solid Edge, NX, Inventor edo Revit aplikazioen antzeko tresnak ditu eta, beraz, eraikinen informazioaren modelizazioa (BIM), ordenagailuz lagundutako diseinu mekanikoa (MCAD), PLM, CAx eta CAE kategorian sartzen da. Ezaugarrietan oinarritutako modelatzaile parametriko bat da, software-arkitektura modularra duena, eta horrek funtzionalitate gehigarriak eskuratzea errazten du oinarrizko sistema aldatu gabe.
3D CAD modelatzaile moderno askorekin gertatzen den bezala, FreeCAD-ek 2D osagai bat du 3D-tik 2Dra marrazki bihurtzea errazteko. Gaur egungo egoeran, 2D marrazketa zuzena (AutoCAD LT bezalakoa) ez da software honen ardatza, eta animazioa edo 3D ereduaren manipulazioa ere ez (Blender, Maya edo Cinema 4D bezalakoak). Hala ere, FreeCAD-en izaera modularrak erabiltzaileari bere lan-fluxua horrelako inguruneetarako egokitzeko aukera ematen dio pluginak erabiliz.
FreeCAD-ek kode irekiko liburutegiak erabiltzen ditu; horien artean Open CASCADE Technology (CAD kernel bat), Coin3D, Qt GUI frameworka eta Python, script-lengoaia ezaguna. FreeCAD bera liburutegi gisa ere erabil daiteke beste programa batzuetan.
FreeCAD arkitektura, elektrizitatea eta eraikuntzako ingeniaritza (AEC) alorretara hedatzeko mugimenduak daude eta Arch Module-arekin eraikinaren informazioa modelatzeko (BIM) funtzionaltasuna gehitzeko saiakerak ere.
Líšina
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1252 urtean egin zen.
FreeCAD
FCStd berariazko formatua
FreeCAD-en fitxategi formatu nagusia FreeCAD fitxategi formatu estandarra da (. FCStd). Fitxategiak egitura jakin batean gordetzen dituen zip fitxategi estandarra da. Dokumentua. xml fitxategiak objektu geometriko eta parametrikoen definizio guztiak ditu. GuiDocument.xml-k objektuen irudikapen bisualaren xehetasunak ditu. Beste fitxategi batzuen artean, objektuentzako brep-fitxategiak eta marrazkien miniaturak daude.
Formatu inportagarri eta esportagarriak
FreeCAD-en jatorrizko fitxategi-formatuaz gain, formatu hauek esportatu eta inportatu daitezke: DXF, SVG (Scalable Vector Graphics), STEP, IGES, STL (STEreoLithography), OBJ (Wavefront), DAE (Collada), SCAD (OpenSCAD), IV (Inventor) eta IFC.
DWG onarpena
FreeCAD-ek DWG fitxategi formatu garrantzitsurako onarpena arazotsua izan da GNU LibreDWG liburutegiarekin software-lizentzien bateragarritasun arazoengatik. GNU LibreDWG liburutegia kode irekiko OpenDWG liburutegiaren benetako alternatiba gisa hasi zen eta GPLv3 lizentziapean dago. FreeCAD-ek (eta LibreCAD-ek ere) Open Cascade-ren menpekotasunak dituenez, 6.7.0 bertsioaren aurretik GPLv2-rekin soilik bateragarria zenez, ezin zuen GNU LibreDWG liburutegia erabili GPLv2 eta GPLv3 funtsean bateraezinak baitira. Open CASCADE teknologiarekin harremanetan jarri zen Debian taldeak 2009an, eta 2012an erantzun bat jaso zuen Open CASCADE teknologiak lizentzia bikoitzeko OCCT (liburutegia) aztertzen ari zela, baina mugimendu hori atzeratu egin zuten. GNU LibreDWG GPLv2 edo LGPLv3 gisa birlizentziatzeko eskaera bat ere bidali zen FSFra, eta hori baztertua izan zen.
Lokalizazioa
FreeCAD euskarara lokalizatzea gehien bat Asier Sarasua Garmendia librezale aren lana izan da.
Arvicanthis rufinus
Arvicanthis rufinus Arvicanthis generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Herensugeak, Haritzaren Bihotza
Herensugeak, Haritzaren Bihotza marrazki bizidunetako euskal film bat da, Ricardo Ramónek eta Ángel Izquierdok 2014an egina.
Sinopsia
Gertakizun bitxi-bitxi batzuek klima aldarazi dute Herensugearen Mendian. Tenperaturaren bat-bateko jaitsierak hotzaren hotzez eta ilunpean utzi du lurraldea. Basoa hiltzear dago eta Robin elfo txikia, basoaren zaindaria, bizitza suntsitzen ari den gaitzari aurre egiteko, laguntza eske ari zaie jainkoei. Laguntza jasoko du, bai... baina ez espero zuena!.
Cernay (Vienne)
Cernay Frantziako udalerri bat da, Vienne departamenduan dagoena, Akitania Berria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cernay udalerrian erroldatutako biztanleak 425 ziren. Familiak 174 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 55 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 199 etxebizitza zeuden, 179 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 199etxeak ziren. 179 etxebizitza nagusietatik 161 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 15 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 51 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 143 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 70 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 94 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 257 ziren, horien artean 190 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 190 pertsona aktiboetatik 176 lanean zeuden (96 gizon eta 80 emakume) eta 14 langabezian zeuden (7 gizon eta 7 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cernay udalerrian 181 unitate fiskal zeuden, 442,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.374 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria eta 1 argiketaria.
2000. urtean Cernay udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Carmen Alborch
Zuzenbidea ikasi zuen Valentziako Unibertsitatean, 1970ean lizentziatuz eta 1973an cum laude ohoreekin doktoratuz. Ezkondu zen, baina gero banandu zen. Unibertsitate horretan Merkataritza Zuzenbideko irakasle egin zuen lan. Ondoren, Zuzenbide Fakultateko dekano izan zen. Bere jarduera publiko osoan zehar emakumeen eskubideen eta berdintasunaren alde egin zuen.
Valentzian hil zen minbiziak jota 2018ko urriaren 24an, 70 urte zituela.
Txema del Olmo
Txema del Olmo Zendegi (Bilbo, 1973ko apirilaren 26a - ) euskal txirrindulari ohia da.
Bielorrusiako Herri Errepublika
1915ean tropa alemaniarrek okupatu zuten mendebaldeko Bielorrusia. 1918ko martxoak 25ean, aipaturiko armadaren okupazioaren baldintzapean aldarrikatu zen Bielorrusiako Herri Errepublika edo Bielorrusiako Herri Errepublika (Белару́ская Наро́дная Рэспу́бліка), estatu burges demokratiko nazional bezala. Baina ezin izan zuen estatu bezala sendotu, ez baitzuen konstituziorik, ezta beste estatu batzuekin finkatutako mugarik, ezta armada propiorik ere, eta finantza sistema ere ez zen osatu. 1917ko otsaileko eta urriko errusiar iraultzen ondoren, tsarerria eta kapitalismoa ezabatzen dituztenak hurrenez hurren, Bielorrusia berriz okupatua izan zen: 1918ko otsailetik abendura Minsk tropa alemaniarrek okupatu zuten, eta 1918ko abendutik 1920ko uztailera arte tropa poloniarrek.
Txema del Olmo
Kirol ibilbidea
Afizionatuetan, Fortaleza taldean izan zen eta postu on batzuk lortu zituen. Profesionaleko ibilbidea Euskaltel-Euskadi taldean hasi zen. Itzuli handi batean bere jardunik onena 2000ko Espainiako Vueltakoa izan zen, non 15. postuan amaitu zuen. Bere garaipen bakarra 1998ko Etorkizuneko Tourreko zortzigarren etapan lortu zuen eta horretaz gain sailkapen nagusiko bigarren postua lortu zuen.
Vanellus chilensis
Vanellus chilensis Vanellus generoko animalia da. Hegaztien barruko Charadriidae familian sailkatua dago.
Txema del Olmo
Kirol ibilbidea
2001eko Frantziako Tourrean, Nazioarteko Txirrindularitza Elkarteko dopin kontrol batean Eritropoietinan positibo eman eta bi urteko zigorra jaso zuen.
Zigorra amaitu ostean, Milaneza-MSS taldearekin fitxatu zuen eta 2003ko Espainiako Vueltan parte hartu zuen.
Vanellus chilensis
Banaketa
Hego Amerikan aurki daiteke, oso hegazti ohikoa da Bolivia, Brasil, Txile, Kolonbia, Venezuela, Paraguai eta Perun eta Argentina zein Uruguaiko ordokietan. Uruguaiko hegazti nazionala da eta bere errugbi selekzioaren ikurra.
Txema del Olmo
Palmaresa
5. Bermeo
1993
3. Iurreta
1997
1998
2000
Emaitzak lasterketa nagusietan
-: ez zuen parte hartu DSK: dopingekin arazoak izateagatik deskalifikatua
Bendita calamidad
Bendita calamidad 2015. urtean Gaizka Urrestik zuzendutako filma da, Miguel Menaren izen bereko eleberrian oinarrituta.
Sinopsia
Moredatarrak egoera larrian dauden bi anai dira. Kezkarik gabeko abokatu batek bultzatuak, eraikitzaile baten bahiketa espresa saiatuko dira Tarazonako Cipotegato jaietan. Akatsez, apezpikua bahitu eta Moncayotik ihes egingo dute.
Mikel Pradera
Mikel Pradera Rodríguez (Mallabia, 1975eko martxoaren 6a - ) euskal txirrindulari ohia da. Bizkaiko Txapelduna izan zen jubenil mailan, 1993ean. Bere ibilbide profesionaletan, ez zuen banakako garaipenik lortu nahiz eta 2002ko Frantziako Tourrean taldekako erlojupekoa irabazi.
Amateurretan
1995 1996 1997 1998
Profesionaletan
1999 2000 2002 2003
La Rouge
La Rouge Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Rouge udalerrian erroldatutako biztanleak 637 ziren. Familiak 272 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 124 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 84 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 330 etxebizitza zeuden, 277 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 326 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 277 etxebizitza nagusietatik 224 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 41 etxek hiru zituzten, 80 etxek lau zituzten eta 147 etxek bost zituzten. 227 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 136 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 118 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 407 ziren, horien artean 303 aktiboak ziren eta 104 inaktiboak ziren. 303 pertsona aktiboetatik 280 lanean zeuden (162 gizon eta 118 emakume) eta 23 langabezian zeuden (13 gizon eta 10 emakume). 104 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Rouge udalerrian 277 unitate fiskal zeuden, 673,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.608 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean La Rouge udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 768 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Creuse (Somme)
Creuse Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Creuse udalerrian erroldatutako biztanleak 202 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 34 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 34 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 81 etxebizitza zeuden, 77 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 4 bigarren erresidentzia ziren. 79 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 77 etxebizitza nagusietatik 73 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 2 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 61 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 150 ziren, horien artean 103 aktiboak ziren eta 47 inaktiboak ziren. 103 pertsona aktiboetatik 96 lanean zeuden (47 gizon eta 49 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 47 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Creuse udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 201 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.684 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jean Ziegler
Jean Ziegler (jaiotzez, Hans Ziegler ) (Thun, Suitza, 1934ko apirilaren 19a) Suitzako politikaria, altermundialista eta soziologoa da. Genevako Unibertsitateko eta Pariseko Sorbonako irakasle ohia da.
NBEko Munduko Elikadura Eskubiderako informatzaile berezia postua bete zuen 2000 eta 2008 bitarte. NBEko Giza Eskubideetarako Batzordeko Laguntza Batzordeko kidea izan zen 2008 eta 2012 bitarte. Hainbat lanen egile da, batez ere elikaduren inguruan. Oso ezaguna egin zen esan zuen esaldi honengatik: "gaur egungo munduko nekazaritzak 12 mila miloi pertsona elika ditzake [...] ez dago, beraz, gai horren inguruan inongo halabeharrik. Gosez hiltzen den haurra hilarazitako haurra da. "
Datu-base banatu
Datu base banatua logikoki erlazionaturiko datuen datu-basea, kokapen ez zentralizatuetan edukitzea dena da.
Datu Base Banatuen Kudeaketa Sistemak
Datu base banatu bat datu base askoren multzoa da, DBBKS batek kontrolatuta, erabiltzaile batek atzipena izan dezan, dagoen tokitik edo sare bitartez beste toki batetik, datuak ordenagailu berean bilduta baleude bezala.
Ordenagailuek tamaina eta funtzio ezberdinak izan ditzakete. Halere baldintza batzuk bete behar dituzte:
Beraz, DBBKS nodo multzo bat baino ez da, sare baten bitartez konektatuta (LAN, MAN edo WAN). Egun, IP sareen garapenarekin, aukerak Internet, Intranet edo mistoak izaten dira. Sistema honetara DBBkoak ez diren ekipoak ere konekta daitezke. Erabiltzaile arruntak izango lirateke.
Nodo bakoitzak transakzio mota bi egin ditzake:
Emakumezko Epaileen Nazioarteko Eguna
Emakumezko Epaileen Nazioarteko Eguna martxoaren 10ean ospatzen da. Nazio Batuen Batzar Nagusiak Qatarren aldarrikatu zuen ofizialki 2021ean.
Historia
2021eko apirilaren 26an, Nazio Batuen Batzar Nagusiak A/75/L.81 ebazpena argitaratu zuen Qatarren, eta martxoaren 10a Emakumezko Epaileen Nazioarteko Eguna dela aldarrikatu zuen.
Adierazpen horrek 2020ko otsailean IAWJko Emakumezko Epaileen Nazioarteko Elkarteko presidentea zen Vanessa Ruizek egindako eskaerari erantzuten zion. Ebazpenaren harira, honela definitu zuen egun hori :
Zioak
Arrazoi horiez gain, bi ebazpen ahoratu ditu (53/199, 1998ko abenduaren 15ekoa, eta 61/185, 2006ko abenduaren 20koa) nazioarteko urteen aldarrikapenari dagokionez, eta beste ebazpen bat (1980/67) 1980ko uztailaren 25eko Ekonomia eta Gizarte Kontseiluarena) nazioarteko urteei eta urteurrenei buruzkoa.
Espainia
2015eko azaroaren 25ean, Espainiako Emakumezko Epaileen Elkartea sortu zen.
2021ean Espainian, 2.918 emakumezko epaile aktibo zeuden, zeinak % 54,8 ordezkatzen duten 2.402 gizonezko epaileen aldean, % 45,2Botere Judizialaren Kontseilu Nagusiaren datuen arabera. Hala ere, goi kargu judizialak gizonezkoek betetzen dituzte izendapenen diskrezio izaeragatik, beste faktore batzuen artean.
Botere Judizialaren Kontseilu Nagusian izan zen lehen emakumezko epailea Cristina Alberdi Alonso izan zen, 1985-1990 aldian izendatua.
2022an, emakume epaileen ehunekoa Kontseiluan % 43 da gizonezkoen % 57ren aldean; emakumezko epaileen kopuruan, bilakaera gero eta handiagoa ikusten da hurrengo taulan eta grafikoan ikus daitekeen bezala.
IAWJ: Emakumezko Epaileen Nazioarteko Elkartea
IAWJ, Emakumezko Epaileen Nazioarteko Elkartea, 1991n sortutako nazioarteko elkartea da, eta, gaur egun, mundu osoko elkarte nazionaletako 57 kapitulu batzen ditu.
Anacardiaceae
Zuhaitzak edo zuhaixkak dira, eta eskualde bero eta epeletan bizi dira, hala nola eskualde mediterraneoetan eta tropikaletan.
Itsasoa kulturan
Itsasoak kulturan eragin handia izan du hainbat mendeetan zehar eta gizakiak itsasoan izan duen esperientzia kontraesankorra izan da: boteretsua baina barea, ederra baina arriskutsua. Itsasoari buruzko kultura literatura, arte, poema, film eta antzerki bidez gauzatu da. Txalupak irudikatzen dituen artelanik zaharrena duela 40.000 urtekoa da. Harrezkero, hainbat herrialde eta kulturatako artistek itsasoa irudikatu dute. Sinbolikoki, izaki fantastikoz betetako ingurune etsaitzat hartu izan da itsasoa: Leviatan Biblian, Isonade japoniar mitologian, Kraken eskandinaviar mitologian edo Traganarru euskal mitologian.
Ikusizko metaforak
Mendebaldeko literatura eta plastika historian itsasoak eta itsas eremuko zenbait elementuk eragin garrantzitsua izan dute, eduki esanguratsuen ikusizko metafora gisa. Espronceda eta antzeko idazle erromantikoentzat askatasunari zegokion elementu bat zen itsasoa, haren Canción del Piratan azaltzen den moduan. Berant Erdi Aroko jakintsuek —Jorge Manriquek, esaterako— herioak dakarren handitasun eta baretasunaren isla ikusi zuten itsasoan. Errenazimentuak, iritzi humanistez eta beste poztasun batez beteriko baliabide gisa hartu zuen, gizakiaren gogo aldartea ukitzeko. Frai Luis Leongoak zioenez, harmoniazko musikak agindu behar du gogoan eta baretasuna eta oreka bilatu behar ditu, itsasoaren haserrealdiei eta ekaitzei aurka egiteko. Durandok berak XIV. menderako alderatzen zituen bizitza eta itsasoa.
Biblian ere nabarmen gelditzen da itsasoak esanahietan duen balio aniztasuna, eta batzuetan bitarteko ere bihurtzen da itsasoa: gaiztoak zigortzeko garaian (Ir 15,10) (Sal 77,53), gaiztakeriaren metafora moduan (Jb 15,10) nahiz Jainkoarekiko mendetasunean (Mt 8,27), baita sorkarien artean itsasoa harrigarria denean ere (Ps 94,4).
Itsasoa eta didaktika politiko-morala
Itsasoak eskaintzen dituen esanahiak eta enblematikak XVII. mendeko testuinguru politiko eta moralean nola azaltzen ziren aipatzen da atal honetan. Europa osoan zehar tratatu horiek sarritan kontsultatzen zituzten nola ertilariek hala erudituek.
Saavedra Fajardo, Westfaliako bake-akordioan Filipe IV.a Espainiakoaren mandataria izan zen eta Espainiako enblemagile garrantzitsuena eta munduan zehar gehien zabaldu zena. Bere lana, Idea de un Príncipe político cristiano representada en cien Empresas izenekoa, bi aldiz argitaratu zen: 1640an, Munichen eta, aldaketa txiki batzuk eginda, 1642an, Milanen. Hainbat hizkuntzatara itzuli zen lana, latinera eta frantsesera, esaterako.
Behin baino gehiagotan agertzen du idazleak itsasoa. Hala, bere XCV enpresan istmo batez bereizitako bi itsaso agertzen dira, ondare berrien jabetza eztabaidatzen duten indar politikoen adierazgarri (1. irud.). Itsasoak Printzeekin duen zerikusia Habakuk profetarekin ere azaltzen da (Hab 3,8). Nolanahi ere, hemen Espainiako eta Frantziako monarkiaren aipamena egiten da; itsaso oldarkor modura eztabaidatzen dute Savoiako dukerriko istmoa, garrantzi handiko gunea, XVII. mendean penintsula italiarrerako sarbidea baitzen. Arrazoi horregatik, Saavedrak Savoiako dukeari enblema bidez aholkatzen dio iraun dezala neutral, istmo bat bailitzan, eta bere interesak defenditzekotan baino ez egiteko itsaso baten nahiz bestearen alde.
Itsaso haserreta eta itsaso barea
Irudiaren zentzu didaktiko politikoa nabarmena da eta haren LXXXIII. enpresan jarraitzen du: itsasoak zakar eraso du gotorlekua (2. irud.). Saavedrarentzat monarkia da irudi hori; hain zuzen ere, armetan trebaturik, itsasoaren indarraren aurka gotorleku modura sendotu behar duen monarkia. Hortaz, itsasoa etengabeko baretasunean behin ere ez dagoen bezala, halaxe prestatu behar dituzte Printzeek armak. Aholku bera ikusten dute XVII. mendeko tratatugile espainiar guztiek; hain zuzen ere, nabarmena delako monarkiaren inhibizioagatik gertatzen den gainbehera militarra.
Berriro irudira etorriz, esan daiteke oso ohikoa dela gerraren laztasunak itsaso bidez adieraziz aurkeztea. Hori bera agertzen da Ruscelli italiarraren enblemetan, antzeko kontaketa baten bidez, Farnese Etxeko gotortasuna irudikatzen baitu. Etxe horretakoa izan zen kristau dogmaren defentsan Enrike VIII.a Ingalaterrakoari aurre egin zion Paulo III.a Aita Santuak.
Enblematikan zentzu moral nabarmen batez aurkeztu da olatu haserreek erasotako haitzaren irudia; horren bidez adieraziz gizakiak ongian iraun behar duela beti eta edozein egoeren aurrean, aurkakoa badu ere.
Itsasontzia antzinarotik hartu izan da Elizaren irudi. Luzón de Millaresek, XVII. mendeko enblemagileak, mundu honetatik gorrotoa eta ezinikusiak saihestuz igaro behar duen gizakiaren irudi modura aurkezten du, eta horretarako, itsaso barea hautatzen du, oztoporik gabeko espiritu baten islatzat.
Itsasoa, eskuzabaltasunaren irudi
Tratatugile politikoek Printzearen eskuzabaltasunaren ideia ere itsaso bidez azaltzen dute. Solorzanok, XVII. mendeko politikorik handienetakoak, Política Indiana idatzi zuenak eta horrez gain, bere Emblemas Regio Políticos'' osatu zituenak aipatzen duenez bere LXXXVI. enbleman.
Itsasoa, herriaren irudia
XVII. mendeko enblemagile espainiar handienetakoa zen Baños de Velascorentzat, herriaren irudia da itsasoa. Haren II. armarriak itsasoa hauskortasun eta eutsiezinezko gogorkeriaren adibide zela esaten digu Aristides greziarrarentzat, eta horregatik zela —zein, hura bezalako— herriaren irudikapena.
Baños de Belaskorentzat, Printzearen irabazien aurrean esker txarrekoa da herria, ura ematen dioten hodeiekin itsasoa den bezala, emaria jasotzean txartu egiten baita.
Itsasoa herriarekin loturik irudikatze hori lehendik egina zuen Solorzanok bere XC. enbleman, haizeak gogor jotzen duelako itsasoa ekaiztsu agertzen duen hartan.
Itsaso ekaitztsua grinen irudi
Enblema moral gehienetan ohikoa da espirituan diren grinen eremua itsaso ekaiztsu bidez adierazi nahi izatea, eta ez da harritzekoa politikak irudi hori hartzea Printzearen haserrearen islatzat: grina txar horretatik ihes egin dezan. Hala, bere hondakinak ertzera botatzen dituen itsaso haserrea aurkezten du Solorzanok bere XXXVIII. enbleman.
Luzón de Millaresek XV. sinboloan bi eratara erakusten du itsasoa, bare eta haserre, nabigaziorako baldintzarik onena beretasuna dela esanez. Gauza bera gertatzen da ekintzetan haserreak harrapatu gabe bakea bilatu behar duen gizakiarengan; alegia, ekaitzak ontzia jarri baitezake arriskuan, haserreak gizakiaren espiritua bezalaxe.
Itsasoa aberastasunaren irudi
Nazioetan aberastasunen seinale izan da itsasoaren aginpidea. XVII. mendeko botere espainiarraren zati handi bat Amerikarekiko merkataritzan oinarritu zen, eta galdu zenean horrek gainbehera argi bat eragin zion nazioari, jakina den bezala. Haren nagusitasuna holandarren eskuetara eta gerora ingelesenera aldatu zenean, Espainiak aginpidea galdu egin zuen eta herrialde haiek bereganatu, Elmer Barnesek kontatzen duenez.
Ikuspegi horiek salatuz, Saavedrak bere LXVIII. enpresan, munduaren esferari eusten dioten bi itsasontzi jartzen ditu.
Beraz, elezaharrek erakusten dute nabigazioak aberastasunak ekartzen dituela, eta lan honetako aipatutako idazleen iritziz, itsasoa agindupeko izateak goratzen du herri bat merkataritza bidez.
Itsasoaren ikuspegiak Antzinaroko literaturan eta mitologian
Ondoren, antzinaroko literaturak itsas haizeei buruz egin zituen gogoeta batzuk aurkeztuko ditugu, eta horrekin batera, baita, itsasoa karen eta bizitza sortzeko baliabide gisa, antzinako elezaharrek eskaini ziguten ikuspegia ere eta honek pentsamoldean izan zuen eragina.
Itsasoko haizeak
Antzinaroak izaera eman zion haizeari eta mitologiako irudi bilakatu zuen. Ezagunenak Zefiro eta Boreas dira. Biek Noto edo haize beroa eta hezetasunez zamaturik itsasotik sortzen denaz jardun zuten.
Noto haizea gaiztoa zen Zefiro anaiaren ustez baina udaberrian haize ona bilakatzen zen. Bestalde, Boreas zen denetan haizerik basatiena.
Haizeen irudikapena
Artean sarri samar irudikatu izan dira haize horiek. Esaterako, Botticelliren Venusen jaiotza obra sonatuan Zefiro udaberriko haizea agertzen da. Alabaina, haizeak normalean ahoaz putz egiten duten haurren buruez adierazi izan dira. Hala, lurrekoaren edo naturaren eta zerukoaren edo goikoaren arteko bereizketa egiten da. Horregatik jarri zituzten lau haize, lurraren mugetako erreferentzia gisa, eta halaxe adierazten dute.
Dureroren grabatu ugarietan Apokalipsia izeneko obra azaltzen dira haizeok, hala nola: Zefiro, Euro, Boreas eta Austro. Hor, aingeruak denetan gaiztoenari edo Boreas haizeari aurre egin dio, menderatu nahian (12. irud,).
Antzinako tradizioan Eolo da haizeen arbaso eta jauna, Homerok bere Odisea obran dioen bezala, Eoliako uhartean hartu zuen Eolok Ulises eta handik abiatzerakoan eman zion zahagi bat, barruan haize guztiak zituena, bere bidaiaren helmugara, Ithakara, eramango zuena izan ezik. Marinelen arinkeriak zahagia irekiarazi zien eta hori eginez ekaitz handi bat sortu zuten (La Odis. X, I. eta hur.).
Venusen jaiotza
Venusen jaiotzan, Uranoren espermak itsasoko urak ernaldu zituen. Beraz, Venusek ez du amarik. Platonek Urania edo Celeste deitu zion Jupiter eta Dionerengandik jaio zen Venus herrikoia edo Humanitas izenekoarengandik bereizteko. Platondarrek honela adierazten zituzten bi maitasunak: lehena, goikoa edo espirituala zen, ez baitzen haragitik jaioa eta horregatik adimenari mintzo zaio; bigarrena, aldiz, argi eta garbi dago sentsuala eta herrikoia zela.
Ficinok, XV. mendeko neoplatonikoak, bere De Amore lanean aipatzen duenez, amaren edo materiaren askapen gisa ulertu behar da Venusen itsas gaineko jaiotza, eta horregatik maitasun intelektual deritzonaren zuzeneko erreferentzia egiten zaio, izan ere, adimenak ez baitu inolako traturik gorputz materiarekin. Platonek zehaztapenetan aipatzen duenez, zeruko Venusez aipatutako maitasuna Venus herrikoi edo sentsual soilarena baino goragokoa dea, baina biak dira onak, jainkotasunaren irudia bilatzen baitute. Antzera hitz egiten du Leon Hebreo espainiarrak bere Diálogos de Amor lanean.
Feodosia
Feodosia (Феодо́сия, Feodosiya; Феодо́сія, Feodosiia; Krimeako tatareraz eta Kefe) edo Teodosia (Θεοδοσία) Krimeako portu eta hiria da, Itsaso Beltzaren kostaldean dagoena. Feodosia izen bereko udalerriko hiri burua da. XIII. mendean Genovako Errepublikak Urrezko Hordari erosi eta Kaffa (ligurieraz: Cafà) deitu zion. 1475ean otomandarren eskuetara pasa zen.
Elizabeth Taylor
Elizabeth Rosemond Taylor (Londres, 1932ko otsailaren 27a - Los Angeles, Ameriketako Estatu Batuak, 2011ko martxoaren 23a) Ingalaterrako aktorea izan zen, bitan emakumezko aktore onenaren Oscar sariaren irabazlea. Haren begi moreak zirela eta, munduko emakumerik ederrenetakotzat jo zen garai batean.
Bederatzi urte zituela lehen filmean agertu zen. Universal Studios eta Metro-Goldwyn-Mayer estudioetarako lan egin ostean, 20th Century Foxekin sinatu zeun. Haiek lehen protagonista papera eman zioten 1944ko National Velvet filmean, eta ume-izarra bihurtu zen.
1950eko hamarkadako bukaera zein 1960koa izan zen Taylorren urrezko garaia zineman. Izan ere, Oscar izendapenak garai horretan jaso zituen: Raintree County (1957), Cat on a Hot Tin Roof (1958), Suddenly, Last Summer (1959), Butterfield 8 (1960) (Oscar lehen aldiz irabazi zuen), eta Who's Afraid of Virginia Woolf? (1966) (Oscar bigarren aldiz irabazi zuen).
1999an American Film Institutek Estatu Batuetako zinemaren lehen ehun urteetako zazpigarren emakume izarrik onena izendatu zuten
Rouperroux
Biztanleria
2007an Rouperroux udalerrian erroldatutako biztanleak 176 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 101 etxebizitza zeuden, 73 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 96 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 73 etxebizitza nagusietatik 57 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 62 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 108 ziren, horien artean 80 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 80 pertsona aktiboetatik 71 lanean zeuden (42 gizon eta 29 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rouperroux udalerrian 70 unitate fiskal zeuden, 172 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.394 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Rouperroux udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 438 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Urtusaustegi dorretxea
2002ko urtarrilaren 14ean, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Kokalekua
Zaldu auzoaren hasieran dago, zehazkiago Azkarai eta Zaldu auzoen artean, Etxebarria auzunearen parean eta izen bereko Zaldu ibaiaren ertzean.
Historia
Urtusaustegi leinuaren lehen aipamenak 1485. urtekoak dira, Martin Urtusaustegi delako batenak. Bere arbasoetako batek XVI. mendearen hasieran dorretxe hau eraiki zuen, eta XVII. mendearen amaieralderarte abizen horretako leinuaren jabetzakoa izan zen, garai honetan fatxada nagusiari baserri-jauregi bat atxikitu zitzaiolarik (jada desagertua).
1983ko uholdeetan jazotako euriteen ondorioz bere fatxadetako bat erautsi edo erori zen, baina berreraikia izan zen, eta 2006aren hasiera aldera gainontzeko dorre osoa zaharberritu zen.
Poliolefina
Poliolefina oso tenperatura beroetan gertatzen diren katalisi bidezko erreakzioetan kate zuzeneko hidrokarburo aseak (olefinak) batuz eratzen diren polimeroak adierazteko erabiltzen den izena da.
Poliolefinak erretxina termoplastikoak dira; garrantzitsuenak polietilenoa, polipropilenoa, polibutenoa, poliisoprenoa eta haien kopolimeroak dira.
Urtusaustegi dorretxea
Ezaugarriak
Bere fatxada nagusiak Okondotik Soduperako bidera ematen zuen, eta bertan erantsi zitzaion, XVII. mendean, baserri bat.
Eraikin txikia da, lauki formako plantaduna eta ez oso altua. Izatez, eta jatorriz altuxeagoa izan zela badiote ere, eskualde horretako dorrerik txikiena dugu hau. Beheko solairua, bizitzekoa eta ganbara ditu, eta barneko banaketa igarotzeko solairuen egiturari jarraituz antolatu da. Solairu horiek elkarrekin lotzen dira eraikinaren erdialdean dauden egurrezko eskaileren bidez, estilo barrokoan. Teilatua lau isurkikoa da.
Hormen euskarri gisa harlanduzko zokalo txiki bat azaltzen da, eta aparejatuak nahastean agertzen ditu harlangaitza eta tamaina handiko uharria. Eraikin hauetan ohikoa den bezala, ertzak indartzeko harlanduak erabili dira.
Bizilekua lehenengo solairua zen. Haren fatxada nagusiak bidera ematen zuen, eta bertan gorputz osoko bao bat dago, arku karpanel estu-estua. Arku honek lehenagoko arku zorrotza ordezkatu zuen, XVI. mendeko eraldaketa baten ondorioz. Arku karpanel horren gainean mentsula pare batek tejaroz bati eusten zioten. Atzealdean arku zuzeneko leiho bat dago, nahiko faktura landu gabekoa, bi dobela erdizirkularrez eta giltzarri lanak egiten dituen pieza txiki batez osatua.
Lehenengo oineko argiztapena osatzeko lau gezileiho zuden zoruaren parean zulatuak, aurrealdean eta atzealdean; eta beste lau gehieago, fatxada bakoitzeko bana, oinaren zatirik altuenean. Gaur bigarren oina argiztatzeko balio dute, baina eraiki uztenean ez zegoen bigarren oinik.
Ganbara garapen gutxikoa da eta zulo dintelatu moderno batzuen bitartez aireztatzem da.
Urtusaustegi eraikuntza gotiko-errenazentista da, XVI. mendea nahiko aurreratua zela eraikia. Tipologiari dagokionez saloirik gabeko dorrearen ezaugarri guztiak ditu, eta elementu interesgarri gisa nabarmentzekoak du arku zorrotzeko sarbidea, hainbat gezileiho eta erdi-puntuko beheratutako arkua duen leihoa
Biéville
Biéville Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Biéville udalerrian erroldatutako biztanleak 165 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: