cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Privat-de-Champclos
Etxebizitza
2007an 225 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 94 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 195 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 123 etxebizitza nagusietatik 93 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 115 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 183 ziren, horien artean 117 aktiboak ziren eta 66 inaktiboak ziren. 117 pertsona aktiboetatik 103 lanean zeuden (58 gizon eta 45 emakume) eta 14 langabezian zeuden (4 gizon eta 10 emakume). 66 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Privat-de-Champclos udalerrian 115 unitate fiskal zeuden, 266 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.474 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 argiketariak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Saint-Privat-de-Champclos udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 396 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vendières
Vendières Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 137 ziren. Familiak 58 ziren, horien artean 18 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 22 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 18 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Diru sarrerak
2009an Vendières udalerrian 60 unitate fiskal zeuden, 142 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.057,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Vendières udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 960 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vulkanoren sutegia
Vulkanoren sutegia (gaztelaniaz, La fragua de Vulcano) Diego Velázquezen margolana da, 1629an egina, Italiarako lehen bidaian. Egun El Prado museoan dago, Madrilen.
Apolok Vulkanori egindako bisita ageri da koadroan. Apolok kontatu dio bere emazteak, Venusek, afera bat izan duela Marte gerraren jainkoarekin. Hori dela eta, gelako besteak harriturik daude, baten batek ahoa zabalik duela.
Victoria (2015eko filma)
Victoria 2015. urtean Sebastian Schipper alemaniar zinema zuzendariak eginiko film dramatikoa da. Plano sekuentzia bakar batean grabatuta dago.
Sinopsia
Victoria Berlinera lan egitera joan den neska espainiarra da. Gau batean, Berlingo Kreuzberg auzoko techno musika klub batetik irteten denean, lau mutilez osatutako talde bat ezagutzen du, eta konbentzitzen dute hiriko gaueko benetako berlindarrek nola gozatzen duten erakusteko. Kamera Victoriak gau hartan bi orduz, goizeko lauretatik seiak arte, gertatzen zaion guztiaren lekukoa da, eta nola horiek guztiek bere bizitza erabat aldatuko duten hain denbora-muga txikian.
Mézières-sous-Lavardin
Mézières-sous-Lavardin Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mézières-sous-Lavardin udalerrian erroldatutako biztanleak 581 ziren. Familiak 216 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 96 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Viaña (Cabuérniga)
Viaña, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Cabuérniga udalerrian dagoen herri bat da. 2013an 55 biztanle zituen.
Mézières-sous-Lavardin
Etxebizitza
2007an 258 etxebizitza zeuden, 215 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 257etxeak ziren. 215 etxebizitza nagusietatik 177 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 69 etxek lau zituzten eta 108 etxek bost zituzten. 162 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 129 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 367 ziren, horien artean 290 aktiboak ziren eta 77 inaktiboak ziren. 290 pertsona aktiboetatik 274 lanean zeuden (156 gizon eta 118 emakume) eta 16 langabezian zeuden (4 gizon eta 12 emakume). 77 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mézières-sous-Lavardin udalerrian 238 unitate fiskal zeuden, 652,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.882 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 zurginak eta 1 iturgina.
2000. urtean Mézières-sous-Lavardin udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 546 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
2012ko Frantziako Tourra
2012ko Frantziako Tourra Itzuli Handi honen 99. edizioa izan zen. Belgikako Lieja hirian hasi zen ekainak 30ean eta, ohi bezala, Parisen amaitu zen, uztailak 22an. 3442 kilometroko ibilbidea bete zen.
Ibilbidea
Tourra bigarren aldiz hasiko da Liejan, 2004ko edizioan bezala. Orduan bezala, 6 kilometroko sarrerako etapa batekin hasi zen hiri erdialdetik. Edizio honetan, Tourrak hiru etapa egin zituen Belgikan. 2012ko Tourra, azken urteetan ohi zen bezala, amaiera Parisko Eliseo Zelaien hiribidean izan zuen etapa batekin amaitu zen. Edizio honetako ibilbidea 2011ko urriaren hasieran filtratu zen Tourraren webgunearen akats informatiko baten ondorioz.
Eratostenesen bahea
Eratostenes-en bahea zenbaki lehenak aurkitzeko algoritmo bat da, emandako n zenbaki arrunt bat baino txikiagoak direnen artean. Lehendabizi, taula bat egiten da 2 eta n arteko zenbaki arruntekin, jarraian multiploak markatzen dira hurrengo ordena jarraituz: 2tik hasita, haren multiplo guztiak markatzen dira, ostean, 3 zenbakiarekin prozedura bera burutzen da eta prozedura errepikatzen da markatuta ez dagoen zenbaki oso guztiekin ere. Markatu gabe geratzen diren zenbakiak lehenak dira. Prozedura hori behin eta berriz errepikatzen da, aurkitutako azken zenbaki lehenaren hurrengo zenbakiaren karratua n baino handiagoa den arte.
Bahetze-prozesua
Honako adibidearen bidez, 20 baino txikiagoak diren zenbaki lehenak aurkitzeko eman beharreko urratsak azaltzen dira. Algoritmoan zehar zenbakiak bereiztuko dira: lehenak, markatutakoak, markatu gabekoak.
2. Bigarren urratsa: Markatu gabe dagoen lehenengo zenbakia lehentzat hartzen da.
3. Hirugarren urratsa: Aurreko urratsean aipatutako zenbakiaren multiploak markatzen dira. Markatuak izan diren zenbakiak ez dira zenbaki lehen.
4. Laugarren urratsa: Markatu gabeko zenbaki txikienaren karratua 20 baino txikiagoa den bitartean, bigarren urratsera bueltatu. Bestela, algoritmoa amaitzen da. Markatu gabeko zenbaki guztiak zenbaki lehenak dira.
Adibideari dagokionez, 3^2<20 denez, bigarren urratsera bueltatu behar da. Hurrengo iterazioan 5 zenbakia izango da markatu gabeko zenbakirik txikiena, eta 5aren karratua 20 baino handiagoa denez, algoritmoa amaitu eta markatu gabeko zenbaki guztiak lehenak direla esaten da.
Hortaz, aukeratutako tarte horretan algoritmoa aplikatu ostean, 2 eta 20 arteko zenbaki lehenak lortzen dira: 2,3,5,7,11,13,17,19.
Finketa
Bahetze-prozesuaren finketa egiteko hainbat modu daude. Izan ere, hainbat zenbaki bi aldiz markatzen dira, urrats bat baino gehiagotan zenbaki bera markatzea erabakitzen delako. Aurreko adibidean, 2aren multiploak markatu direnean 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18 eta 20 zenbakiak markatu dira. Algoritmoaren hurrengo iterazioan 3aren multiploak markatu dira, hau da, 6, 9, 12, 15 eta 18. Ikusten den bezala, 6 eta 12 zenbakiak bi aldiz markatuak izan dira. Behin baino gehiagotan markatuak izango diren zenbakiak murrizteko modu bat, markatze-prozesua aldiero p_k^2 zenbakitik hastea da, p_k izanik k-garren zenbaki lehena. Modu horretan, ez dira bi aldiz markatuko p_k^2ra arteko multiploak:. Adibidean 3aren multiploak markatzea 3^2 balioan hasiko genuke; 6 zenbakia bi aldiz markatua izatea ekidingo genuke. Algoritmoa amaituko da p_k^2>n denean, hortik aurrera ez dagoelako markatua izan daitekeen zenbakirik.
Finketa egiteko beste modu bat, algoritmoaren lehen urratsean zenbaki bikoiti guztiak markatzea da, 2 baino handiagoak diren zenbaki bikoitiak ez baitira inoiz zenbaki lehen izango (2 zenbakiak zatitzen dituelako). Behin hori eginda, algoritmoarekin jarraituko litzateke.
Sasikodea
Sarrera: n zenbaki arrunt bat.
Irteera: Sarrerako zenbakia baino txikiagoak edo berdinak diren zenbaki lehenen multzoa.
Notazioa:
Algoritmoaren inplementaziorako, normalean n elementuz osatutako bektore bat erabiltzen dira, datu-mota logikoa izanik. Horrela, i posizioan Egiazkoa agertzen bada i markatua izan dela esan nahiko du eta Faltsua izango da kontrako kasuan.
Koma (puntuazio-zeinua)
Koma erranaldiko etenaldi txikiak adierazteko erabiltzen da, eta azken helburua testua ulerkorrago egitea da. Komaren erabilera estilistikoa da askotan, eta erabilera zehatz batzuen kasuak aztertuak eta finkatuak badira ere, hizkuntza gehienetan arau orokorrak ez dira finkatuak.
Bistan dena, komaren erabilera ohiturak ezberdinak dira hizkuntza batetik bestera. Bestalde, Hizkuntza eta idazkera ren arabera, itxura ezberdinak har ditzake etenaldia adierazteko zeinu honek.
Koma izena greziera zko κόμμα hitzetik dator, literalki "zatia" edo "pieza", hutsunea edo etenaldia adierazten zuena.
Erabilera nagusiak
Euskararen kasuan, euskaltzaindiak ez du komaren erabilerari buruzko arau zabalik eman. Euskaraz, koma honako kasuetan erabili ohi da, batez ere :
Horrez gain, anglosaxoniarrek ez beste guztiek (euskarak barne ) zenbaki osoak dezimaletatik banatzeko ere erabiltzen dute. Adib: 3,141592
Anglosaxoniarrek, ordea, milatik gorako zenbakietan zifrak hiruko taldeetan banatzeko erabiltzen dituzte komak, eta puntua dezimalak banatzeko. Adib: 2,310,256. (Zenbait hizkuntzatan milakoak adierazteko puntu a zein apostrofo a erabiltzen diren arren, euskaltzaindiak, nazioarteko ISO araudia ri jarraiki, zuriunea erabiltzea hobesten du ).
Nova Canaã do Norte
Nova Canaã do Norte Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
ENE saria
ENE saria (Euskararen Nazioarteko Eguna) mundu zabalean euskararen alde lanean diharduten erakundeen lana nabarmentzeko sortu zuen Eusko Ikaskuntzak 2006an. Abenduaren 3an banatu ohi da.
Lourdoueix-Saint-Michel
Lourdoueix-Saint-Michel Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lourdoueix-Saint-Michel udalerrian erroldatutako biztanleak 380 ziren. Familiak 195 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (38 bakarrik bizi ziren gizonak eta 38 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 34 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 331 etxebizitza zeuden, 198 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 83 bigarren erresidentzia ziren eta 50 hutsik zeuden. 326 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 198 etxebizitza nagusietatik 174 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 16 etxek bi zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 112 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 66 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 201 ziren, horien artean 123 aktiboak ziren eta 78 inaktiboak ziren. 123 pertsona aktiboetatik 117 lanean zeuden (67 gizon eta 50 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 78 pertsona inaktiboetatik 51 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lourdoueix-Saint-Michel udalerrian 177 unitate fiskal zeuden, 351,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.651 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Areños (Camaleño)
Areño, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Camaleño udalerrian dagoen herri bat da. 2008an 52 biztanle zituen.
Lasfaillades
Lasfaillades Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 71 etxebizitza zeuden, 32 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 63 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 32 etxebizitza nagusietatik 23 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 7 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 45 ziren, horien artean 30 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 30 pertsona aktiboetatik 28 lanean zeuden (15 gizon eta 13 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Llangynllo
, baita Llangunllo ere, Galesko udalerri bat da, Powys konderrian. Knighton udalerritik 5 milia mendebaldera dago.
Lasfaillades
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Llangynllo
2011ko erroldaren arabera 369 biztanle zituen.
Lasfaillades
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
Saulchoy
Saulchoy Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Lasfaillades
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lasfaillades udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Saulchoy
Biztanleria
2007an Saulchoy udalerrian erroldatutako biztanleak 349 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 37 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 58 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 199 etxebizitza zeuden, 130 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 149 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 130 etxebizitza nagusietatik 84 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 90 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 214 ziren, horien artean 141 aktiboak ziren eta 73 inaktiboak ziren. 141 pertsona aktiboetatik 115 lanean zeuden (65 gizon eta 50 emakume) eta 26 langabezian zeuden (17 gizon eta 9 emakume). 73 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saulchoy udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 297 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.386 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saulchoy udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Atrobucca adusta
Atrobucca adusta Atrobucca generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Lobocheilos ixocheilos
Lobocheilos ixocheilos Lobocheilos generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Neopitagorismo
Eskola neopitagorikoa Aro helenistikoko eskola filosofikoa izan zen, pitagorismoa berpiztu zuena. K.a. I. mendean sortu eta I. eta II. mendeetan zehar garatu zen. Neoplatonismoan eragina izan zuen.
Zanussi
Zanussi (italieraz ahoskatua) italiar etxetresna ekoizlea da, 1984an Electroluxek erosia. 1916an Antonio Zanussik sortua, 1946tik aurrera bere produktuak esportatu ditu.
Harrotasuna eta aurreiritzia - Jane Austen
Biografia
Jane Austenek bizimodu lasaia omen zuen. Eskuizkribu batzuk besterik ez dira geratzen, eta Cassandra ahizpak, hil baino lehentxeago, erre edo asko edanarazi zion gutunen gehiengoa. Ondorioz, berari buruz ezagutzen diren xehetasunak bakanak eta bateraezinak dira. Geratzen zaizkion gutunen eta ezagun pertsonalen arabera, emakume gogorra, umorea askotakoa eta adimen zorrotza zuen. Austenen oroitzapenek halako argi saindu batez irudikatzen dute, baina bere liburuak eta gutunen hondarrak aztertu dituzten kritikariek uste dute bere familiak nahi zuena baino zorrotzagoa zela.
Jane Austen Steventonen jaio zen, Hampshiren, 1775 eko abenduaren 16an, eta familia estu batean hazi zen. Zortzi seme-alabetatik zazpigarrena zen, sei anai-arrebekin. Bere gurasoak, George Austen eta Cassandra Leigh, 1764 an ezkondu ziren. Aita umezurtza zuen, baina osaba aberats baten laguntzaz eskolara joan zen eta Ingalaterrako Elizak ordenatu zuen. Ondoren, gizarte mailan aski goratua izan zen Cassandrari ezkontza duin bat eskaintzeko, haren familia gizarte-maila altuagokoa baitzen. 1765 ean, Steventonera joan ziren bizitzera, Hampshire iparraldeko herrixka batera, Londres etik 60 milia hego-mendebaldera, non bere aita errektore izendatu zuten.
Aita bezala, Austenen anaia zaharrenetako bi, James eta Henry, ordenatu zituzten eta bizitza gehiena Ingalaterrako elizan eman zuten. Bere anaia guztien artean, Austen zen Henrygandik hurbilen zegoena; haren agentea zen, eta haren heriotzaren ondoren, haren biografoa. George, bigarren seme zaharrena, mentalki kaskarra jaio zen eta bere bizitzako gehiengoa erakundeetan eman zuen. Hirugarren semea, Edorta, aitaren lehengusu aberatsak adoptatu zuen, Thomas Knight, eta Chawtongo Zaldun etxaldea heredatu zuen, non Austenek geroago bere eleberri gehienak osatuko zituen. Cassandra, Austenen ahizpa bakarra, 1773 an jaio zen. Austen eta Cassandra lagun minak izan ziren bizitza osoan. Cassandrarako geratzen diren gutunen bidez banatzen dute biografoek Austenen bizitza. Bi Austen gazteenak, Francis eta Charles, biak Itsas Armadan almirante apainduak izan ziren.
Austenek 7 urte zituela, Cassandra eta biak Oxford era bidali zituzten eskolara baina, handik gutxira, neskak tifusarekin jaitsi ziren eta Steventonera eraman zituzten. Austenek 9 urte zituenean Reading-eko Abbey School-era joan ziren. Handik gutxira, ordea, neskatilak erretiratu egin zituzten, aitak ezin zuelako tutoretza ordaindu. Eskola formala amaitu zuten arren, neskek etxean jarraitu zuten, anai-arreben laguntzarekin.
Austria rrek maiz irakurtzen diote elkarri. Honek, Austenek konposatu zituen antzerki lan laburretan eboluzionatu zuen. Austen familiaren antzezlanak aletegian egiten ziren, eta familiako kideak eta gertuko bizilagun batzuk izaten zituzten lagun. 12 urte zituela, Austen bere buruarentzat eta bere familiarentzat idazten ari zen. Garai hartan ezaguna zen fikzio dramatikoko olerkiak eta hainbat parodia idatzi zituen, hala nola History of England eta Love and Freindship. Lehen liburukia, bigarren zatia eta hirugarrena.
Austenek bere anaia Henryren antza omen zuen, ile kizkurreko begi distiratsuekin, eta haren gainean beti zeraman boneta bat. Tom Lefroy izeneko irlandar gazte baten arreta bereganatu zuen. Zoritxarrez, Lefroy diruz ezkontzeko egoeran zegoen. Gerora oinordeko batekin ezkondu zen eta Irlandan figura politiko nabarmena izan zen.
1795 ean, 20 urte zituela, Austen fase emankor batean sartu zen, eta geroago "lehen Trilogia" izena jarri zioten. Gizarte-konpromiso eta flirmazioak areagotuz, Elinor eta Marianne idazten hasi zen, letra larriz idatzitako eleberri bat, azken finean zentzuak eta sentimenduak berrlandu eta baztertuko zituena. Hurrengo urtean, lehen inpresioak idatzi zituen, 1797 an argitaratzaile batek baztertu zuena. Pride eta Prejudice ren lehen bertsioa izan zen. 1798 an beste eleberri bat hasi zuen, Susan, Northanger abadian garatu zena.
Austens senar-emazteak pozik bizi izan ziren Steventonen 1801 era arte, aitak, bat-batean, familia Bathera aldatuko zuela iragarri zuenean. Austen zoritxarrekoa zen albisteekin. Garai hartan, Bath ia aberatsentzako hiri bat zen, zurrumurru eta eskalatzaile sozial askorekin. Uda hartan, ordea, elizgizon gazte batez maitemindu zen, zeinak bidaiaren amaieran haiekin topo egingo zuela agindu baitzien. Hilabete batzuk geroago gaixotu eta hil egin zen.
Zaila zen Austenentzat. Ikaratu egin zen, baina ez zituen The Watsons bukatu eta kosta egin zitzaion eskakizun sozialetara egokitzea. Harris Bigg-Wharden ezkontza-proposamena onartu zuen, familiako lagun zahar baten semea, baina hurrengo egunean iritziz aldatu zuen. Urte batzuk geroago, 1805 ean, bere aita hil egin zen, Jane, Cassandra eta ama eroso bizitzeko dirurik gabe utziz. Ondorioz, Austengo emakumeak lagun eta familiaren abegi onaz fidatu ziren, harik eta bere anaia Edward Austen-Knight izeneko Chawtoneko (Hampshire) etxola batera behin betiko itzuli ziren arte. Bertan, Austenek bere bizitzako garairik emankorrena hasi zuen, hainbat liburu argitaratuz eta bere bigarren "Trilogia" osatuz.
Austenek 1811 n amaitu zituen azken edizioak, zentzuz eta senaz eta Pride and Prejudice. Handik gutxira argitaratu zituzten eta Mansfield Parken hasi zen lanean. 1814 an Mansfield Park argitaratu zuten eta Emma hasi zen. Austenek, ordurako, bere idazkera ezagutzen zuen, nahiz eta bere izenpean ez ziren argitaratu ez zentzutasuna, ez sentimendua, ez harrokeria, ez Prejudice.
Austen gaixotasunaren sintomak erakusten hasi zen Persuasio-n lan egiten zuen bitartean, bere azken nobela osaturik. Northanger abadiarekin argitaratu zen hil ondoren. Garai hartan ezezaguna zen Austenek Addisonen gaixotasuna jasan zuen, eta haren sintomak sukarra, bizkarreko mina, goragalea eta azal irregularreko pigmentazioa dira. Bere hil-ohean, Cassandra ahizpak galdetzen zionean ea zerbait behar zuen, "Heriotza bera" besterik ez zuen eskatzen. 41 urterekin hil zen 1817 ko uztailaren 18an, ahizpa alboan zuela.
Jane Austenen obrak zergatik diren hain ezagunak galdetu ziotenean, Richard Jenkynsek, A Fine Brush on Ivory liburuaren egileak: Jane Austen eta Austenen anaia zaharrenaren ondokoak, honela esan zuen: "Ez dut uste iraganeko nostalgia denik, ez enpirikoko soineko guzti horiek, eta izterrean estu-estu sartuak.
Nahiz eta denboran eta tokian urrun dirudien mundu batean bizi, Jane Austenen pertsonaiek ezagunak ditugun bizipenak eta emozioak dituzte. Itxuran oinarritutako jendea gaizki epaitzen dute, gurasoek lotsatzen dituzte, flirt egiten dute eta maitemindu egiten dira. Bere pertsonaiek murrizketa sozialei aurre egiten diete, edonora itzul daitezkeenak, Kaliforniako institutu batetik Bride eta Prejudiceko erromantze interarrazional batera. Jane Austen nobelen film eta telebistako egokitzapen ugarien arrakasta kritiko eta komertziala, Pride eta Prejudiceko bederatziak barne, bere apelazio denboragabe eta unibertsalaren lekuko da. Baina ez dute erabat harrapatzen haren idazkeraren jeinua. Idazle bikaina zen, adimen zorrotza eta satirista zoragarria.
The Eye of the Story liburuan Eudora Weltyk idatzi zuen Austenen nobelek aurre egiten diotela denborari, zeren "ez baitagozkio kanpoko munduari, barnekoari baizik, izpirituan eta bihotzean etengabe gertatzen denari". Agian, arrazoi hauengatik, Austenen lanak gu liluratzen, entretenitzen eta inspiratzen jarraitzen du.
1812-1821 erantzun indibidualak eta aipamen kontenporaneoak:[aldatu | aldatu iturburu kodea]
1821 an Sir Walter Scottek idazle famatuak anonimoki argitaratu zuen Emmaren erreseina bat, garaian izen txarrekoa zen estilo errelista defendatzeko. Urte berean Quaterly Review aldizkarian Richar Whately idazle eta teologoak erreseina serioena eta gogotsuena egin zuen, geroago honen egile izatea ezeztu bazuen ere. Austen Homero eta Shakespeare rekin konparatu zuen, idazlearen narrazioaren gaitasun dramatikoak goraipatuz. Bi iritzi hauek XIX. mendean zehar idatziko ziren hurrengo ia-ia kritika guztien tonua zehaztu zuten.
XIX. Mendea
Austenen berri eman zuen lehen kritikaria Philarète Chasles izan zen, 1842 ko saiakera batean, bi esalditan, idazle aspergarri, imitatzaile eta substantziarik gabeko bat bezala kaleratu zuena.
Britainia Handian, Austen pixkanaka hazi zen literatoaren estimazioan. George Henry Lewes filosofo eta literatur kritikariak 1840 ko eta 1850 eko hamarkadetan artikulu sutsuak argitaratu zituen. Later mendean, Henry James nobelagileak Austen aipatu zuen behin baino gehiagotan, eta Shakespeare, Cervantes eta Henry Fieldinge kin batera "bizitzaren margolari finen artean" bezala sailkatu zuen.
James Edward Austen - Leigh's a Memory of Jane Austen 1869 an argitaratzeak publiko zabalago bati "Jane izeba maitea" bezala aurkeztu zion. Memoirren argitalpenak Austenen eleberrien berridazketa bultzatu zuen — lehen edizio herrikoiak 1883 an argitaratu ziren eta argitalpen ilustratuak eta bildumagileak azkar jarraitu ziren. XX. mendea ren hasieran, Janeites leinu intelektual batek Austenen popularizazioaren aurka erreakzionatu zuen, euren estimazio sakonagoa masen berotasun arruntetik bereiziz.
Saltsa tartariar
Saltsa tartariarra (sauce tartare) ozpinetako pepinoak, arrautza gogorra, kaparra, tipula eta perrexila txiki­-txiki egin eta maionesari gehituz egiten den saltsa da. Frantzian jada XIX. mendean ezagutzen zuten.
Harrotasuna eta aurreiritzia - Jane Austen
XIX. Mendea
Erantzun gisa, Henry Jamesek Austenekin "infatuazio eskerga bat" egin zuen, interes publikoko marea goraka joan zena Austenen "meritu eta interes intrintsekoak" gainditu zituena.
Saltsa tartariar
Saltsa tartariarra, espeziekin apaindutako edo espeziarik gabeko maionesa oinarri duela, tipulin xehatua eta, kasuan kasuko autoreek emaniko formulak gorabehera, perrexila, perraitza, estragoia, kaparrak eta kornixonak (ozpinetako luzokertxoak) ere onartzen ditu; Hego Euskal Herrian olibaran edo azeitunak ere gehitu izan zaizkio inoiz. Erabakitzeko auzia: ziapea bai edo ez, errezetetan maiz agertzen bada ere. Ohituraz, remoulade saltsari ziapea jartzen zaio; tartariarrari, ez.
Harrotasuna eta aurreiritzia - Jane Austen
Modernitatea
Eztabaida moderno tipiko batean, Gene Koppel irakasle kontserbadore estatubatuarrak, bere literatura liberaleko ikasleen sumindurarako, Austen eta bere familia "tindu sakonenaren bidaideak" zirela aipatu zuen, hau da, kontserbadoreak whigs liberalen aurka. Claudia Johnson eta Mollie Sandock bezalako egile feministek Austen aldarrikatu zuten arren, Koppelek hainbat pertsonak literatur lan bati modu subjektibo ezberdinetan erantzuten diotela argudiatu zuen, Hans-Georg Gadamer filosofoak azaldu zuen bezala. Beraz, Austenen obraren interpretazio kontrajarriak ere baliozkoak izan daitezke, betiere testu-analisian eta analisi historikoan oinarrituta badaude: era berean, Austen erregeordetzaren gizartea kritikatzen duen feminista gisa eta bere balioak defendatzen dituen kontserbadore gisa ikus daiteke.
1939 an Mary Lascellesen Jane Austen and Her Art argitaratu zenean, Austenen ikasketa akademikoa sendotu egin zen. Lascellesek Austenek irakurri zituen liburuak eta bere obran izan zuen eragina aztertu zituen, eta Austenen "arte narratiboa" eta estiloa gertutik aztertu zituen. Akademikoek Austenen estimazioa gero eta teoria esoterikoagoekin iluntzen ari zelako kezka sortu zen, eta eztabaida horrek aurrera jarraitu du ordutik.
Saltsa tartariar
Hotz edo beroa (epela) zerbitzatzen da, gelatina edo gantzen astuna orekatzea du helburu eta, dudarik gabe, Frantziako sukaldaritzari dagokio, tradizioz.
Harrotasuna eta aurreiritzia - Jane Austen
Modernitatea
Bigarren Mundu Gerra ren ondorengo aldiak Austenekiko ikuspegi kritiko ugari ikusi ditu, teoria feminista barne, eta agian eztabaidagarriena, teoria postkoloniala. Dibisioa zabaldu egin da Austenen herri estimazioaren, bereziki janeitar modernoen, eta judizio akademikoen artean. 1994 an Harold Bloom literatur kritikariak Austen mendebaldeko idazle handienen artean kokatu zuen.
Saltsa tartariar
Izenaren jatorria
Autore batzuen iritziz, "tartariar" terminoak Antzinate eta Erdi Aroko iparraldeko barbaroekin izan zezaken loturarik; ziapez alaituriko saltsa min batez lagunduta, ogi birrinduan bildu eta erretako prestakinei aplikatuko zitzaiekeen. Artean (XIX. m), Frantziako sukaldaritzan, horrelako prestakinei "poloniar erara" zerizten. Geroztik, “tartariar” espezia mukuru dauzkan saltsa bati esan izan zaio, orokorki.
Harrotasuna eta aurreiritzia - Jane Austen
Modernitatea
Txinako Herri Errepublikan, 1949 az geroztik, agintariek Mendebaldea modu negatiboan ordezkatzen zuten mendebaldeko itzulpenak bakarrik baimendu zituzten, eta Austen friboloegi kontsideratua izan zen. 1966-1969 ko Txinako Iraultza Kulturalean Austen "britainiar inperialista burgesa" bezala debekatua izan zen. 1970 eko hamarkadaren amaieran, Austen azkenean Txinan argitaratu zenean, irakurleen artean zuen ospeak agintariak nahastu zituen, arazoak baitzituzten ulertzeko jendeak normalean liburuak irakurtzen dituela gozatzeko, ez politikoki eraikitzeko. Eztabaida moderno tipiko batean, Gene Koppel irakasle kontserbadore estatubatuarrak, bere literatura liberaleko ikasleen sumindurarako, Austen eta bere familia "tindu sakonenaren bidaideak" zirela aipatu zuen, hau da, kontserbadoreak whigs liberalen aurka. Claudia Johnson eta Mollie Sandock bezalako egile feministek Austen aldarrikatu zuten arren, Koppelek hainbat pertsonak literatur lan bati modu subjektibo ezberdinetan erantzuten diotela argudiatu zuen, Hans-Georg Gadamer filosofoak azaldu zuen bezala. Beraz, Austenen obraren interpretazio kontrajarriak ere baliozkoak izan daitezke, betiere testu-analisian eta analisi historikoan oinarrituta badaude: era berean, Austen erregeordetzaren gizartea kritikatzen duen feminista gisa eta bere balioak defendatzen dituen kontserbadore gisa ikus daiteke.
Adaptazioak (Artikulu nagusia: Jane Austen herri-kulturan)
Austenen eleberriek ia era guztietako ondorioak, prekuelak eta moldaketak ekarri dituzte, pornografia leunetik hasi eta fantasiaraino. XIX. mendetik aurrera, bere familiako kideek bere eleberri osatugabeen ondorioak argitaratu zituzten, eta 2000. urterako 100 moldaketa inprimatu baino gehiago zeuden. Austenen lehen egokitzapen dramatikoa 1895 ean argitaratu zen, Jane Austenen eleberrien Duologoak eta eszenak: Rosina Filippiren Arranged and Adapted for Drawing-Room performance, eta Filippi ere lehen antzerki-egokitzapen profesionalaren arduraduna izan zen, The Bennets (1901). Lehen zinema-egokitzapena Pride and Prejudiceren 1940ko MGM ekoizpena izan zen, Laurence Olivier eta Greer Garson protagonista zituena. BBCren telebista-dramatizazioak, 1970 eko hamarkadatik, Austenen bilbe, karakterizazio eta agertokiei zehatz-mehatz atxikitzen saiatu dira. Robert Irvine britainiar kritikariak, Austenen eleberrien iparramerikar moldaketa zinematografikoetan, Harrotasuna eta aurreiritzia 1940ko bertsioarekin hasiz, klasea sotilki minimizatzen dela adierazi zuen, eta Austenek ordezkatutako Ingalaterrako erregeordetzako gizartea, lurraren jabetzan eta familiaren abizenaren antzinatasunean oinarritutako hierarkia batean oinarritua, estatubatuarrek bere osotasunean onartu ezin duten zerbait da.
Saltsa tartariar
Historia
Italieraz, Dominico Romolik bere Antipasti Tartare di carne (1560) idazlanean eman zuen “txahal solomoa zidro eta kaparrekin” errezeta. Louis Le Royk (1592), bere aldetik, gozopilak zerrendatu zituen: kremak, tartara, pastelak, hostopilak.
Harrotasuna eta aurreiritzia - Jane Austen
Adaptazioak (Artikulu nagusia: Jane Austen herri-kulturan)
1995 etik aurrera Austenen egokitzapen asko agertu ziren Ang Lee Sense and Sensibility filmarekin, honen bidez Emma Thompson gidoilari eta izarrak Akademiaren sari bat irabazi zuelarik, baita BBCko Pride and Prejudice mini-telesail ezagunak ere, Jennifer Ehle eta Colin Firth protagonista zituena. Pride and Prejudiceren 2005 eko ekoizpen britainiar bat, Joe Wrightek zuzendua eta Keira Knightley eta Matthew Macfadyen protagonista zituena, 2007 an Mansfield Park, Northanger Abbey eta Persuasion de ITV, eta 2016 an Love & Friendship-ek jarraitu zuten.
Saltsa tartariar
Historia
Errege-sukaldari berria (1729) liburuak tartariar eran prestatzeko modukoak diren jaki batzuk aipatzen ditu, eta “piperbeltz, perrexil, udaberriko tipula eta belar fin xehatuekin onduz gero, ogi birrindutik pasatu eta apailatu” behar direla dio, beren saltsarekin zerbitzatzeko.
Jourdan Lecointe (1790) sukaldariak sortu zuen “tartariar erako saltsa” estreinakoz: hotz edo beroa, tipulak, txahal eta urdaiazpiko pusketak, baratxuria, piperbeltza, koriandroa eta limoia erregosirik, salda estraktu on bat eta basokada ozpin gehituko dizkie. Sukaldariak honela dio: “Saltsa biziki min atsegina da, baina berotu egiten zaituenez, arriskutsua izan zenezake egunero kontsumitzea”. Geroago (1877) idatzirik utzi zuenez, maionesari ziapea gehiturik saltsa tartaro bat egiten zuten. Konposizioaren bilakaera azkar joan zen gaurko formularantz. 1827an ospe handiko chef batek honela azaldu zuen: “Saltsa hotz hori egiten dugu tipulatx, estragoi eta perraitza xerra mehetan ebakita, ziapea, espeziak, zorrotada bat ozpin eta olioa gehitzen zaizkio”.
Ziapearen auzia
Escoffierrek, saltsa ziaperik gabe egiten zuelarik, osakera hau eman zuen (1903): “Litro bakoitzeko, zortzi arrautza gorringo egosirekin harrotutako maionesa, piperbeltz min-minez suspertua. Ongarri berezia hauxe da: dela tipula berdea, dela tipulina, 10 gramo litroko, koilarakada bat edo bi maionesarekin xehe-xehe ebakita eta gazta-oihaletik iragazita.” Garaikideen artean, Hervé This, maionesaren eta bere aldaeren inguruko erreferentziazko egilea: “Maionesari ziapea gehituz, saltsa tartariarra edo remoulade bat osatuko da”. Gero, Raymond Oliverrek, bere iritziz, " (tartariarra) maionesa bat da, ozpinetako kornixonak kaparrak eta belar finak erantzita". 2020an, Mélanie Martinek ziapea jartzen zuen, Alain Ducassek (2013) ez zuen jartzen baina tipulatxo berri zuriak txiki-txiki eginda eransten zizkion…
Marie-Claude Bisson-ek (2012) egungo formula eman zuen: maionesa, arrautza gorringo egosi xehatua, ziapea, tipulatxa, kornixonak, kaparrak eta perrexila; remouladeren osaera, aldiz, ziapedun maionesa  baizik ez zen.
Erabilerak
Saltsa hau ez da zernahiri gehitzeko modukoa, bere osaera konplexuagatik, bai zapore, bai usainen aldetik. Gutxi-asko, jangai hauek lagundu izan ditu, dena den:
Saltsa Tartariarra errezeta
Honela prestatzen da Tartara saltsa:
São Pedro da Cipa
São Pedro da Cipa Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Phyllodactylus inaequalis
Phyllodactylus inaequalis Phyllodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Phyllodactylidae familian sailkatuta dago.
Rhynchoconger trewavasae
Rhynchoconger trewavasae Rhynchoconger generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Llangurig
, Galesko udalerri bat da, Wye ibaiaren ertzean dago.
2011ko erroldaren arabera 723 biztanle zituen.
Domfessel
Domfessel Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Domfessel udalerrian erroldatutako biztanleak 297 ziren. Familiak 108 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 116 etxebizitza zeuden, 106 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 108 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 106 etxebizitza nagusietatik 87 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 86 etxek bost zituzten. 95 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 47 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 184 ziren, horien artean 134 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 134 pertsona aktiboetatik 123 lanean zeuden (70 gizon eta 53 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 iturginak ziren, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Domfessel udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.215 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Glasnevin hilerria
Glasnevine hilerria (ingelesez Glasnevin Cemetery), Prospecteko Hilerria bezala ere ezagutzen da, Irlandako Dublin hiriko hilerri katoliko bat da. Glasnevinen kokatzen da, hiriaren iparraldean. Bere ateak lehendabiziko aldiz 1832 urtean ireki zituen eta bertan irlandar pertsonaia garrantzitsu askok atseden hartzen dute, adibidez Éamon de Valera, Daniel O'Connell, Peadar Kearney‎ edo Constance Markievicz.
Hamlet Gonashvili
Hamlet Dimitri Gonashvili ( 1928ko ekainaren 20a, Anaga - 1985eko uztailaren 25a, ibid.) - georgiar abeslari a eta irakasle a izan zen. Tenor errejistrokoa, Ekialdeko Europa n oso ezaguna bihurtu zen "Georgia ko ahotsa" ezizen arekin. Azken urteetan Kaukasia inguruan musika herrikoi ak izan duen gorakadaren pizgarri nagusietako bat izan zen.
Datu biografikoak
Hamlet Gonashvili Anaga herrian jaio zen. Institutuan zenbait kantaldi publiko egin zituen, eta antzerki an aritu zen; Mikheil Kveselava errektoreak kantugintzara bideratu zuen. Biologia ikasi zuen. Tbilisi ko Turismo Bulegoan lan egin zuen, berarentzat atsegina zen ogibidean. 1985 urtean ezbeharrez hil zen: sorterrira ama bisitatzera joanda, sagar-uzta lanetan ari zela zuhaitzetik erorita. Saburtalo hilerrian ehortzi zuten.
Chacabucoko gudua
Chacabucoko gudua Txileko Independentzia ren gudu erabakigarria izan zen, non borrokatu zuten Andeetako Armada k, Rio de la Platako Probintzia Batuetako tropek eta Mendozan erbesteratutako txiletarrek osatua, eta Armada Errealistak. José de San Martín jeneralak zuzendutako alderdi independentistarentzako garaipen sendo bat lortu zuen. Gudua 1817ko otsailaren 12an gertatu zen, Chacabucoko (Colina) etxaldean, Santiago hiritik 55 kilometro iparraldera.
Hamlet Gonashvili
Kantugintza
Ekialdeko Europatik kanpo ez da oso ezaguna; baina hark interpretatutako abestiak zenbait filmetan eta ikuskizun jendetsuetan erabili izan dira, gertaera mistiko ikusgarriak irudikatzeko.
Ohoreak
1980 urtean Georgiako "Herriaren Artista" izendapena jaso zuen.
2001ean Idazleen eta Irudi Publikoen Didube Panteoi ra eraman zuten.
Temnurus temnurus
Temnurus temnurus Temnurus generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Jouy-le-Moutier
Jouy-le-Moutier Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 16.923 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Jouy-le-Moutier udalerrian erroldatutako biztanleak 16.923 ziren. Familiak 5.397 ziren, horien artean 812 pertsona bakarrekoak ziren (367 bakarrik bizi ziren gizonak eta 445 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.079 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.774 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 732 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 5.672 etxebizitza zeuden, 5.508 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 131 hutsik zeuden. 4.269 etxeak ziren eta 1.392 apartamentuak ziren. 5.508 etxebizitza nagusietatik 3.354 bere jabearen bizilekua ziren, 2.058 alokairuan okupaturik zeuden eta 97 doan lagata zeuden; 70 etxek gela bat zuten, 439 etxek bi zituzten, 770 etxek hiru zituzten, 1.740 etxek lau zituzten eta 2.490 etxek bost zituzten. 4.600 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2.694 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.310 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 12.540 ziren, horien artean 9.421 aktiboak ziren eta 3.119 inaktiboak ziren. 9.421 pertsona aktiboetatik 8.365 lanean zeuden (4.229 gizon eta 4.136 emakume) eta 1.056 langabezian zeuden (559 gizon eta 497 emakume). 3.119 pertsona inaktiboetatik 662 erretiraturik zeuden, 1.619 ikasten zeuden eta 838 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Jouy-le-Moutier udalerrian 5.474 unitate fiskal zeuden, 16.936,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.932 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 403 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 22 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 58 eraikuntza enpresak ziren, 91 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 25 garraio enpresak ziren, 15 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 19 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 14 finantziazio enpresak ziren, 14 higiezinen enpresak ziren, 54 zerbitzu enpresak ziren, 61 administrazio publikoko enpresak ziren eta 23 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 92 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 5 igeltseroak, 10 margolariak, 12 zurginak, 9 iturginak, 6 argiketariak, 7 eraikuntza enpresak, 6 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 7 jatetxeak, 8 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 15 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen, 2 drogeria, 1 lurrin-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.