cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Endozitosi
Kabeolinarekin gaineztatutako besikulen bidezko endozitosia
Kabeolinarekin gaineztatutako besikulak, klatrinaz inguratutakoak bezala, mintz plasmatikoaren leku zehatzetan sortzen dira, kasu honetan, baltsa lipidikoetan, hau da, kolesteroletan, glikoesfingolipidotan eta proteinetan aberatsak diren mintz plasmatikoaren gune berezietan. Gune hauetan, mintzaren inbaginazioa gertatzen da kabeolinarekin gaineztatutako besikula bat eratu arte, kabeola deritzona (50-80 nm); besikula hauek endosoma goiztiarrera garraiatuko dira.
Pablo Sarasate
Bizitza
1880ko hamarkadan, etengabe ibili zen kontzertu-itzuliak egiten Europan zehar. Entzun-aretoak lepo betetzen zituen, eta omenaldi ugari egin zioten. 1880an, oso bira arrakastatsua egin zuen Iberiar penintsulan barna, Italian 1882an jo zuen lehenbiziko aldiz, 1888an Danimarkaraino heldu zen... Musikagile askok biolinerako lanak ondu zituzten harentzat: Max Bruchek, Camille Saint-Saënsek, Édouard Lalok, Henryk Wieniawskik, Alexander Mackenziek eta Antonín Dvořákek, besteak beste. Garai hartan, Berthe Marx pianista handiarekin hasi zen kontzertuak ematen. Beste birtuosoekin batera ere behin baino gehiagotan jo egin zuen, esaterako Louis Diémer musikagile frantziarrarekin.
Endozitosi
Makropinozitosia
Makropinozitosian, molekulak ez-selektiboki barneratzen dira besikula handietan (150-500 nm-ko diametroa), kanpo faktoreek (hazkuntza faktoreak adibidez) eraginda. Aktinazko mikropiruen berrantolaketak, luzakin zitoplasmatiko bat eragiten du, kanpoko molekulak inguratzen dituena. Luzakin hau mintz plasmatikoarekin berriro batzean, makropinosoma izeneko besikula eratzen da. Hau, zelulako endosoma goiztiar batekin fusionatuko da. Makropinozitosia mintzaren berriztapenean eta dinamikan laguntzen duen prozesua da ere, mintz gune handiak mugiaraziz.
Pablo Sarasate
Bizitza
1889ko azarotik eta 1890eko apirilera, Ameriketako bigarren itzulia egin zuen, nekagarria bezain arrakastatsua, Estatu Batuetan, Kanadan eta Mexikon barrena; Eugen d’Albert eta Berthe Marx pianistak izan zituen lagun. Hurrengo urteetan, Europa osoan jotzen segitu zuen, Erresuma Batuan, Alemanian, Frantzian, Herbehereetan, Belgikan, Errusian, Italian, Espainian... Bisitatzen zituen herrialdeetako doinuak baliatu zituen bere konposizioak ontzeko; Airs Écossais (1891), Mélodie Roumaine (1901) edota Chansons Russes (1902) horren adibide dira.
1908ko irailaren 20an hil zen Villa Navarra-n, Biarritzen zeukan etxean, biriketako gaixotasun baten ondorioz. Bost egun geroago, Iruñeko San Jose hilerrian ehortzi zuten. 1909ko abuztuaren 24an, Ramon Carmona Urrutiak egindako mausoleora eraman zituzten gorpuzkinak.
Saint-Germain-sous-Doue
Biztanleria
2007an Saint-Germain-sous-Doue udalerrian erroldatutako biztanleak 472 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 190 etxebizitza zeuden, 164 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 187etxeak ziren. 164 etxebizitza nagusietatik 154 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 106 etxek bost zituzten. 136 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 298 ziren, horien artean 234 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 234 pertsona aktiboetatik 217 lanean zeuden (120 gizon eta 97 emakume) eta 17 langabezian zeuden (9 gizon eta 8 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Arte modernoa
Arte modernoa 1860ko hamarkadatik 1970ekora bitartean ekoitzitako artelanak eta garai hartako artistak barne hartzen dituen kontzeptua da. Halaber, definizio hau iraganaldiko tradizioak albo batean utzi dituen artearekin lotuta dago, esperimentazioaren izpirituak eragindakoa. Izan ere, artista modernoek esperimentatzen zuten ikusteko bide berriekin, eta artearen funtzioei eta gaien ezaugarriei buruzko ideia berriekin. Besteak beste, abstrakziorako joera oso markatuta dago artista moderno gehienengan.
Saint-Germain-sous-Doue
Diru sarrerak
2009an Saint-Germain-sous-Doue udalerrian 160 unitate fiskal zeuden, 467 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.553 euro zen.
Arte modernoa
Bestela, Bigarren Mundu Gerratik aurrera egindako arteari garaikidea deitzen zaio.
Saint-Germain-sous-Doue
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Azaroaren 17
Azaroaren 17a gregoriotar egutegiaren urteko hirurehun eta hogeita batgarren eguna da, 322.a bisurteetan. 44 egun falta dira urtea amaitzeko.
Saint-Germain-sous-Doue
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria eta 1 iturgina.
2000. urtean Saint-Germain-sous-Doue udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 822 hektarea erabiltzen.
Azaroaren 17
Kanpo estekak
Azaroaren 16 | Urteko egutegi | Azaroaren 18
Arte modernoa
XIX. mendeko sustraiak
Eskultura eta arkitektura modernoaren sorrera XIX. mendearen bukaeran kokatzen bada ere, margolaritzarenak lehenago jar daitezke. Izan ere, margolaritza modernoaren hasiera markatzeko data ohikoena 1863koa da, urte horretan Édouard Manetek Le déjeuner sur l'herbe (Bazkaria belardian) margolana Parisko Salon des Refusés (Baztertuen Aretoa) delakoan erakutsi baitzuen. Lehenagoko datak ere proposatu dira, besteak beste, 1855 (Gustave Courbetek Artistaren langela aurkeztu zuen urtea) edo 1784 (Jacques-Louis Davidek Horazioen zina bukatu zuen urtea). Erromantikoak, errealistak eta inpresionistak arte modernoaren aitzindariak izan ziren.
Saint-Germain-sous-Doue
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Villemur
Villemur Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Silvia Cuevas Morales
Silvia Cuevas Morales (Txileko Santiago, 1962ko ekainaren 9a) txiletar-australiar idazlea, kazetaria eta itzultzailea da.
Biografia
Langile familia batean jaio zen eta Augusto Pinochet en 1973ko irailaren 11ko estatu kolpe militarraren ondoren Salvador Allende sozialistaren gobernua indargabetu ostean, bere familiak Txiletik alde egin behar izan zuen. Bi urteko itxaropen larri baten ostean, aitak, trenbide sindikalista, Kanada edo Australiara emigratzea eskatu zuen.1975ean egoitza Melbournen finkatzea lortu zuten.
Txikitatik literaturan aritu zen eta hamazazpi urte zituela bere lehen olerkiak Melbourneko Libra aldizkarian argitaratu zituen. Kontuan izan behar da literatur ibilbidea ingelesez hasi zuela, nahiz eta urteetan gaztelaniaz eta ingelesez argitaratu duen.
Bere olerkiak, ipuinak eta artikuluak hainbat hedabidetan argitaratu dira Australian eta atzerrian: El Español en Australia, Southerly, Letras Femeninas (Nebraskako Unibertsitatea), Poetry Monash, Laberint. Revista de la Red de Amazonas, The Spanish Herald, Woorilla, Nosotras, Womanspeak, Westerly, Barcelona University Australia Studies: Papers, Hares and Hyenas, Hontanar, Cuadernos Literarios, Tirra Lirra, Bolivariano Internacional, Green Left Weekly, Lanbroa, Sales, Rain eta Thunder, Power and Freedom, Maginaria, Alandar, Andra, Women of the World, ¡Viva Chile Magazine!, Público, Viva Septiembre Magazine eta Fiesta Hispánican, besteak beste.
Laurogeita hamarreko hamarkadaren amaieran Madrilen (Espainian) finkatzea erabaki zuen. Bertan kazetari independente gisa kolaboratzen jarraitu du poesia eta itzulpengintzari dedikatzeaz gain.
Lana
Poesia
Biografia
Villemur
Biztanleria
2007an Villemur udalerrian erroldatutako biztanleak 64 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Silvia Cuevas Morales
Lana
Narrazioa
Villemur
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 30 etxebizitza zeuden, 24 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 25 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 24 etxebizitza nagusietatik 17 bere jabearen bizilekua ziren eta 7 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 3 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 11 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 3 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Silvia Cuevas Morales
Lana
Itzulpenak
Villemur
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 40 ziren, horien artean 28 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 28 pertsona aktiboetatik 26 lanean zeuden (15 gizon eta 11 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 12 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Villemur udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 195 hektarea erabiltzen.
Saint-Germain-sous-Doue
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Arte modernoa
XIX. mendeko sustraiak
Mugimendu horien gaineko eraginak anitzak izan ziren: ekialde urruneko apaintzeko arteak, batik bat Japoniakoak, Europan aurkitu berriak; Turner eta Delacroix gisako margolarien berrikuntzak koloreei zegozkienez; eguneroko bizitza islatzean errealismo handiagoa lortu nahi izatea, Jean-François Millet gisako margolarien lanetan topatzen den bezala. Inpresionistek argudiatu zuten inork ez dituela "gauzak" ikusten, baizik eta gauzek islatutako argia, eta, hortaz, margolariek argi naturalean (en plein air) margotu behar zutela, eta ez haien langeletan, argiaren eraginak antzematen ez zirelako.
Mugimendu eta talde nagusiak
(Gutxi gorabeherako kronologiarekin, artista nabarmenduenak aipaturik.)
Kontzeptuaren gainditzea
Arte modernoaren kontzeptu abangoardista Estatu Batuetan sartu zen 1913ko Armory Show delakoan, eta batez ere Lehen Mundu Gerraren ondorioz Europatik ihes egin zuten artisten etorrerarekin, Francis Picabia kasu. Hala ere, Parisek artearen hiriburua izaten jarraitu zuen gerren arteko aldi osoan, eta baldintza hori ez zen New Yorkera iritsi Bigarren Mundu Gerra arte. Harrezkero, arte abangoardien zentroa AEBetara pasatzearekin, 1950-60-70 hamarkadetan, Estatu Batuetan sortutako estiloak agertu ziren jada arte modernoaren kontzeptua gainditzen dutenak. Joera berri sorta oso bat sortu zen, ordea: espresionismo abstraktu a, op art, pop art, minimalismoa, happening eta performance arteak, arte kontzeptuala, fotorrealismoa, etab.).
Aldaketa geografikoaz gain, teorikoa ere gertatu zen 20. mendearen 2. zatian. Teoria postestrukturalistak "postmoderno" terminoa sortu du originaltasunaren eta berritasunaren aginduetatik (modernitatearen berezko elementuak) sortzen jarraitzeko ezintasuna izendatzeko; horren ordez, berrinterpretazioak eta etsipenak bezalako elementuak aipatzen dira, artearen kontzeptua zabaltzeko eta komunikazio-ekintza gisa ezartzeko. Adierazpen teoriko gehigarriak Rosalind Krauss eta eskola postestrukturalistaren idatzietan gertatu ziren, besteak beste.
Artea erakunde gisa zalantzan jartzea garai hori baino lehenagokoa izan zen izatez. Horixe izan zen Marcel Duchampen jarrera, Iturria (1917) bere obran adibidetzat hartuta. Eguneroko objektu hori testuingurutik kanpo dago, eta probokazioz erakutsi zuen artelan gisa (pixatoki bat alderantziz jarrita). Probokazio estetikoa, XIX. mendeko malditismotik, dandismotik eta dekadentismotik zetorrena (épater le bourgeois, burgesa eskandalizatzeko nahia), gerren arteko aldian (dadaismoa eta surrealismoa) ohiko leku izatera igaro zen, eta XX. mendearen erdialdera luzatu zen, happeningekin, absurduaren antzerkiarekin eta gerora sortutako beste probokazio psikoestetiko eta kulturalekin.
XX. mendearen amaieran, modernitatearen eta postmodernitatearen arteko eztabaidaren testuinguru intelektualean, artearen munduan etiketa "postmodernoa" zabaltzen hasi zen (arte postmodernoa, arkitektura postmodernoa, pintura postmodernoa, eskultura postmodernoa). Abangoardien krisia aldarrikatzen zen, eta genero edo arte tradizionalak (pintura, eskultura) jada ez ziren bitarteko berritzaileagoak bilatzen zituztenentzat adierazpen artistikorako bide nagusi, Instalazio artistikoen", "Esku-hartzeen" edo multimedia sorkuntzak esperimentatzeko aukera ematen duten teknologia berrien (bideoartea, arte digitala, media art, etab.) mesedetan.
Villemur
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Paedophryne amauensis
Paedophryne amauensis Papua Ginea Berriako igel espezie bat da. 7,7 milimetro neurtzen ditu luze eta, beraz, ezagutzen den ornodunik txikiena da. 2013ko hamar espezie berri garrantzitsuenen zerrendan jarri zuten.
Ezaugarriak
P. amauensisek 7,7 milimetroko gorputz luzera du, lehenago ezagutzen zen ornodun txikiena baino 0,2 milimetro txikiago: Paedocypris progenetica arraina. Anfibio espezie hau lur lehorrean bizi da, eta bere bizitza zikloan ez du zapaburu faserik. Horren ordez arrautzatik helduen itxura duten miniatura gisa ateratzen dira. Eskeleto murriztua dute, zazpi ornorekin sakroarne aurretik. Euren gorputza baino 30 aldiz gehiago salta dezakete.
Nueva Londres
Nueva Londres Paraguaiko udalerri bat da, Caaguazúko departamenduan kokatua. 2017ko estimazioen arabera 4981 biztanle zituen.
Cavalaire-sur-Mer
Cavalaire-sur-Mer Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Var departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cavalaire-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 6.509 ziren. Familiak 3.023 ziren, horien artean 1.067 pertsona bakarrekoak ziren (465 bakarrik bizi ziren gizonak eta 602 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.125 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 601 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 230 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 10.913 etxebizitza zeuden, 3.094 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7.665 bigarren erresidentzia ziren eta 154 hutsik zeuden. 3.402 etxeak ziren eta 7.440 apartamentuak ziren. 3.094 etxebizitza nagusietatik 1.885 bere jabearen bizilekua ziren, 1.046 alokairuan okupaturik zeuden eta 163 doan lagata zeuden; 255 etxek gela bat zuten, 649 etxek bi zituzten, 888 etxek hiru zituzten, 679 etxek lau zituzten eta 623 etxek bost zituzten. 2.372 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.667 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.008 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.718 ziren, horien artean 2.560 aktiboak ziren eta 1.158 inaktiboak ziren. 2.560 pertsona aktiboetatik 2.258 lanean zeuden (1.209 gizon eta 1.049 emakume) eta 302 langabezian zeuden (129 gizon eta 173 emakume). 1.158 pertsona inaktiboetatik 514 erretiraturik zeuden, 248 ikasten zeuden eta 396 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 818 komertzioetatik, 14 janari enpresak ziren, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 23 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 123 eraikuntza enpresak ziren, 200 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 112 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 16 finantziazio enpresak ziren, 93 higiezinen enpresak ziren, 93 zerbitzu enpresak ziren, 69 administrazio publikoko enpresak ziren eta 62 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 274 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 7 banku bulegoak, 2 funerariak, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 autoeskolak, 31 igeltseroak, 19 margolariak, 9 zurginak, 18 iturginak, 22 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 18 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 80 jatetxeak, 37 higiezinen agentziak, 4 tintoreriak eta 8 apaindegiak.
2009an zeuden 124 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 3 120 m2 baino gehiagoko dendak, 10 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 13 okindegiak, 8 harategiak, 1 arraindegi zen, 6 liburu dendak, 43 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 5 zapata-dendak, 4 elektrotresna dendak, 7 altzari dendak, 9 kirol-dendak, 4 drogeria, 1 lurrin-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 5 lore-dendak ziren.
2000. urtean Cavalaire-sur-Mer udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 3 osasun-ekipamenduak botika ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Joaquín (Paraguai)
San Joaquín Paraguaiko udalerri bat da, Caaguazúko departamenduan kokatua. 2017ko estimazioen arabera 17861 biztanle zituen.
Lentella
Lentella Italiako udalerri bat da. n kokatuta dago, Abruzzo eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Lentellak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ackworth (Iowa)
Ackworth Iowako hiri bat da. Warren konderrian kokatua dago. 2010ean 83 biztanle zituen, 0.76 kilometro koadrotan banatuta.
Elektra (mitologia)
Greziar mitologian, Elektra (antzinako grezieraz: Ἠλέκτρα, Êléktra) Agamemnonen eta Klitemnestraren alaba, eta Orestesen, Ifigeniaren eta Krisotemisen arreba zen. Iliadan, Laodice bezala aipatzen da. Elektrak gurasoenganako maitasuna eta justiziazko mendekua irudikatzen ditu. Hala, Elektra konplexua izendatuz.
Eskilok, Sofoklesek eta Euripidesek pertsonaia horren inguruan antzerti-lanak idatzi zituzten. Idazle modernoen artean ere lekua izan du: Prosper Jolyot de Crébillon (1708) eta Jean Giraudoux (1937) frantsesek, Benito Pérez Galdós espainiarrak (1901), Hugo von Hofmannsthal austriarrak (1905), Marguerite Yourcenar frantsesak (1954) eta Eugene O'Neill estatubatuarrak (1932), bestak beste, erabili zuten beren lanetan.
Agamemnonen heriotza
Klitemnestrak eta haren maitale Egistok Agamemnon hil zutenean, Elektra ez zegoen Mizenasen. Zortzi urte geroago, Elektra Atenastik itzuli zen bere anaia Orestesetik. Pindaroren arabera, Orestes salbatu zuen bere inudeak edo Elektrak, eta Fanotera bidali zuten, Parnaso mendiaren atzealdera. Elektrak, Egistoren esklabo bihurturik, isilpean prestatu zuen bere mendekua.
Klitemnestraren heriotza
Orestesek 20 urte bete zituenean, Delfosko orakuluak bere sorterrira itzultzea eta aitaren hilketa mendekatzea agindu zion. Eskiloren arabera, Elektrarekin topo egin zuen Agamemnonen hilobian, hara joan baitziren hildakoei omenaldia egitera. Elkar ezagutu zuten, eta elkar hartu zuten Orestesek bere aita mendeka zezan. Orduan, Elektrak Egisto eta Klitemnestra hiltzen lagundu zion Orestesi. Ateneak deituta bildu zen Areopagoko auzitegiak heriotzara zigortu zuen Elektra, baina Apolok salbatu zuen.
NGC 6874
NGC 6874 galaxia bat da, Cygnus konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Kako
Kako metalezko pieza okertua da, zerbaiti eustekoa; bereziki, hormigoian ainguratu behar diren barren muturrean eratzen den zati okertua. Analogiaz, gauza asko izendatzeko erabiltzen dugu.
Macy (Nebraska)
Macy Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Thurston konderrian dago, Nebraska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Labrisomus gobio
Labrisomus gobio Labrisomus generoko animalia da. Arrainen barruko Labrisomidae familian sailkatzen da.
Xiaohe Barrutia
Xiaohe Barrutia (txinera sinplifikatuz: 小河区; pinyineraz: Xiǎohé Qū), Guiyang osatzen duten barrutietako bat da. 2005eko erroldaren arabera, 118.600 biztanle bizi ziren 63,13 kilometro koadroko azaleran.
2022ko Errusiako sute misteriotsuak
2022ko Errusiako sute misteriotsuak 2022ko Ukrainako errusiar inbasioaz geroztik gertatu diren ezohiko sute eta leherketa batzuk dira; egun, formalki azaldu ez direnak.
Bujesily
Bujesily Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 60 biztanle ditu eta 6,2 kilometro koadroko azalera. Rokycanyko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1347 urtean egin zen.
Amietophrynus xeros
Amietophrynus xeros Amietophrynus generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Green Valley Farms (Texas)
Green Valley Farms Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Cameron konderrian dago, Texas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Sosnówka udalerria
Sosnówka Poloniako Lublingo voivoderriko landa-udalerri bat da, Biała Podlaska barrutian kokatuta. 148,36 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 2517 biztanle zituen.
Bujanov
Bujanov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 567 biztanle ditu eta 17,45 kilometro koadroko azalera. Český Krumloveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1173 urtean egin zen.
Apogon norfolcensis
Apogon norfolcensis Apogon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.
Colocongridae
Colocongridae arrain angiliformeen familia da, Atlantikoko, Indiako eta Ozeano Bareko ur tropikaletan bizi dena. .
Generoak
FishBaseren arabera, familiak egun 9 espezie ditu, 2 generotan banaturik:
Lettopalena
Mugakideak
Lettopalenak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Adair (Iowa)
Adair Iowako hiri bat da. Adair konderrian kokatua dago. 2010ean 781 biztanle zituen, 5.69 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 6875
NGC 6875 galaxia bat da, Telescopium konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Qingzhen
Qingzhen Hiria (txinera sinplifikatuz: 清镇; pinyineraz: Qīngzhèn shi), Guiyang osatzen duten barrutietako bat da. 2005eko erroldaren arabera, 516.500 biztanle bizi ziren 1.492,0 kilometro koadroko azaleran.
Buk (Přerov barrutia)
Buk Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 377 biztanle ditu eta 3,78 kilometro koadroko azalera. Přerov barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1227 urtean egin zen.
Malandry
Malandry Frantziako udalerri bat da, Ardenak departamenduan dagoena, Champagne-Ardenne eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Malandry udalerrian erroldatutako biztanleak 65 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 34 etxebizitza zeuden, 29 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 4 hutsik zeuden. 32 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 29 etxebizitza nagusietatik 24 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek hitu gela zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 21 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 10 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 39 ziren, horien artean 29 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 29 pertsona aktiboetatik 27 lanean zeuden (18 gizon eta 9 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 10 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 3 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mentxa Krnitxeva
Melpomena Dimitrova Krnitxeva (bulgarieraz: Мелпомена Димитрова Кърничева, mazedonieraz: Мелпомена Димитрова Крничева), –Kruxevo, Manastirreko vilajet, Otomandar Inperioa (egun, Ipar Mazedoniako Errepublika), 1900ko martxoaren 16-Erroma, Italia, 1964ko irailaren 10- Mentxa (Менча) Krnitxeva izenez ezagunagoa, bulgariar-mazedoniar nazionalista bat izan zen, Mazedonia Barneko Erakunde Iraultzaileko (VMRO) kidea, bere erakundearen alde zenbait hilketa egin zituena. VMROko lider Ivan Mihailoven emaztea ere izan zen. Bigarren Mundu Gudan Ardatzaren kolaboratzaile izan zen.
Haurtzaroa eta gaztaroa
Melpomena “Mentxa” Krnitxeva Kruxevo hirian jaio zen, familia aromaniar batean, Melpomena Karnitxiu izenarekin. Etnia-jatorria beste bat izan arren, krnitxevtarrak bulgariar nazionalismoari oso lotuak zeuden; Melpomena Krnitxevaren birraitona bat Bulgariar Eliza Ortodoxoko apaiza izan zen, turkiarrek hildakoa. 1903ko Ilinden matxinadak porrot egin ostean, familia osoak –Mentxak barne- Bulgariara ihes egin zuen, Tsaribrod hirira (egun, Dimitrovgrad, Serbia). Krnitxeva 1918ko irailean Munichera joan zen ikastera, baina gutxi barru, Lehen Mundu Guda bukatuta Bulgariara itzuli behar izan zen, eta Sofian jarri zen bizitzen (Lehen Mundu Guda ostean Tsaribrod Serbia izatera pasa zen).
Mazedoniar mugimenduan militantziaren hasiera
Bulgariara itzuli zenean Krnitxeva mazedoniar mugimenduan (egungo Ipar Mazedonia 1912 ostean Serbia izatera pasa zen, eta 1918an sortu berri zen Jugoslavia) militatzen hasi zen, hasieran, gerora berak hil zuen Todor Panitsarengandik gertu –Panitsaren arreba Alemanian ezagutu zuen-. Krnitxevak dioenez, lehen aldiz 1920an elkartu zen Panitsarekin –ordurako Munichen Panitsaren koinata ezagutu zuen Krnitxevak-. Garai hartan, Krnitxevaren arabera, Panitsa bulgariar Gobernuak Mazedonian interbentzioa egitearen (anexionismoaren edo panbulgarismoaren) aurkakoa zen eta Mazedoniaren askapena mazedoniarrek egin behar zuten iritziaren aldekoa zen. Panitsa momentu horretan Stamboliskiren ezkerreko Gobernuak jazartua zen. Hala ere, ematen zuenagatik laster dezepzionatu zen Panitsak, orduko bulgariar ezkerreko Gobernuarekin lerratzerakoan (honek Jugoslaviarekin bakea egin nahi zuen, eta hau onartezina zen mazedoniar-bulgariar nazionalista gogorrenentzat).
Oilton (Texas)
Oilton Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Webb konderrian kokatuta dago, Texas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mentxa Krnitxeva
Mazedoniar mugimenduan militantziaren hasiera
Panitsaren ibilbide historikoa nazionalistenekiko haustura mazedoniar mugimenduan izandako barne-eztabaiden ondorio da: konkretuki mazedoniarren eta Mazedoniaren etorkizuneko izaerari buruzkoa  -mazedoniarrak bulgariar herriaren parte edo Mazedonia bertako etnia guztiak bilduko dituen subjektu federal gisa- zein ezker-eskuin dialektikarekin korapilatu zen, azken hau batez ere Aleksandr Stamboliskiren ezkerreko mugimendua Bulgariako Gobernuaren jabe egin ostean. Panitsa, mazedoniar mugimenduko boluntario bat zen, 1903ko Ilinden matxinadan parte hartu zuena, baina duela urte asko ezkerreko ildoan kokatutakoa –Jane Sandanski buruzagi historikoaren ildokoa-  eta VMROko nazionalistenak etsai zituena: antza denez 1907an Boris Sarafov eta Ivan Garvanov, VMROko eskuineko ildokoak, hil zituen. 1908tik aurrera, Panitsa eta Sandanski Otomandar Inperioaren erreformisten alde agertu ziren, Mazedoniako bulgariarrak “Balkanetako federazio” multietniko baten proiektuaren ildoan, Bulgariarako anexio politikoa baztertuz. Federazioaren kontzeptu hori, Panitsak eta jarraitzaileek kontzeptu internazionalista bezala ere defendatzen zuten, Otomandar Inperioaren etnia guztian arteko lankidetza gisa. Hala ere, Lehen Mundu Gudarekin bat, bulgariar nazionalismora egin zuen berriz bira Panitsak: Armadan izena eman zuen, borrokan zauritua izan zen eta 1915 eta 1918 artean Dramako (egun, Grezia) alkate bulgariar bihurtuta. 1919an, guda ostean VMRO birsortzean, Stamboliskiren Gobernuaren aurka lerratu zen honek Bulgariaren mugak handitzeko eginiko ukoagatik eta Jugoslaviara hurbiltzeko mugimenduagatik: mazedoniar nazionalista askok hau “Mazedonia lagatzea” bezala interpretatu zuten. Panitsa hasieran VMROko kide zenez, Stamboliskiren aurka paratu zen, baina 1920-21etik aurrera hau babestu zuen, batez ere ezkerreko politika zela eta. Beraz, eztabaida ideologiko hauetan Panitsa figura nagusi bat izan zen, agian honek ekarri zuen gerora Krnitxevaren eta honen kideen jomuga izatea.
VMROren zatiketa
Ordurako jada, Mentxa Krnitxeva eskuineko sektore panbulgariar honetarara biratua zen: Krnitxevak eta VMROko eskuinak Panitsaren fakzioa Nišeko Itunaren (Bulgariar-Jugoslaviar Adiskidantza Itunaren) atzean ikusten zuten. Garai hauetan atxilotu zuen jugoslaviar poliziak Krnitxeva lehen aldiz, torturatu ere egin zuen, Petar Xandanoven arabera. Atxiloalditik ateratzerakoan, 1924ko martxoaren 6an Ivan Mihailovekin elkartu zen, eta honek VMROko kide izatea proposatu zion. 1924ko martxoaren 15ean VMROko kide egin zen Krnitxeva. Bere klandestinitateko ezizena “Karmen” izan zen. Garai honetan, Krnitxevak oraindik Panitsaren familiarekin harremana mantendu zuen, nahiz eta politikoki lekutu. Honek VMROrentzat informazio oso baliotsua lortzeko aukera eman zion.
1923an Panitsa Vienara erbesteratu zen, non mugimendu federalista Bulgariako Alderdi Komunistarekin harremanean jarri zuen. 1923ko iraileko Tsankoven eskuineko Gobernuaren aurkako matxinada komunistan federalistek ere kolaboratu egin zuten, hala ere, matxinada hori porrot batean bukatu zen.
1924an mazedoniar mugimenduaren barruko sekulako anabasa eta fakzioen arteko hilketak ari gertatu ziren. Urte horretan, federalistek eta komunistek VMROrekiko hurbilketa berri bat egin zuten, eta negoziazioak hasiera batean arrakasta izatekotan izan ziren, Maiatzeko Manifestua atera zutelarik, Panitsa tartean zela. Maiatzeko Manifestuaren arabera, mazedoniar Estatu independente edo autonomo bat jarri zuten helburu moduan –mazedoniarrak Balkanetako “beste herriez” bereizten zituen-  ; eta era berean Balkanetako Gobernu guztien politika gaitzetsia zen. Manifestua VMROko hiru liderrek, Todor Aleksandrovek, Aleksandr Protogerovek eta Petar Txaulevek sinatu zuten hasiera batean. Baina behin Manifestua argitaratuta, Aleksandrovek eta Protogerovek –baina ez Petar Txaulevek- atzera egin zuten berriz ere VMROn zatiketa sortuz. Honek VMRO barruan hilketak eta purgak ekarri zituen: lehenik VMROko buru Todor Aleksandrov hil zuten, VMROko kide batek jaurti zuen bala baten bidez. Egile batzuen arabera, komunisten aldekoak izan ziren hiltzaileak, geroago VMROren buru izan zirenen arabera, Aleksandr Protogerovek zerikusiren bat izan zuen hilketarekin, baina beste batzuen arabera, Ivan Mihailoven gora-nahia izan zen hilketaren arrazoia. Gertakari hauek ezkerreko kideen purga ekarri zuen : testuinguru honetan hil zuen Krnitxevak Panitsa.
Panitsa hiltzea
Krnitxevak, Panitsarekin harremana mantentzen zuenak, jakin bazekien hau Vienara erbesteratzekotan zegoela, eta berak eman zien berria Panitsaren senideei. Krnitxevak bere osasun-arazoak aitzaki hartuta ere Vienara egin zuen eta 1925ean iritsi zen hara, non panitsatarrekin izandako harremana erabili zuen hauei gerturatzeko. Krnitxevaren arabera, Panitsa hiltzeko erabakia bere kabuz hartu zuen, VMROren zuzendaritzari galdetu gabe: “oso lasai hartu nuen erabakia, atzera bueltarik ez zuena jakitun”. Krnitxevaren arabera, Panitsaren federalismoa, “serbiarrekiko laguntza” eta komunismoarekiko gerturaketa (Krnitxevak guzti hauek bere ildo panbulgariarraren etsaitzat zituen) izan ziren Panitsa hiltzeko arrazoiak. Krnitxevaren ustez, Panitsa Serbiaren laguntzaz ezkerreko matxinada bat prestatzen ari zen Bulgarian Tsankoven eskuineko gobernuaren kontra –zeina VMROren laguntzaz iritsi zen Gobernura- Hala ere, beste egile batzuen arabera, erailketa Ivan Mihailovek agindu zuen. Alfred Rapaport Mazedonian Austria-Hungariako kontsul izandakoren arabera, Panitsak I Mundu Guda aurretik, VMROko bi militante, Boris Safarov eta Ivan Garvanov, hiltzean izandako ustezko ardura izan zen VMROk Panitsaren erailketa agintzeko arrazoia. Vida Boevak bat egin zuen arrazoi horrekin, eta Panitsaren ideologia –komunistekin lan egiten zuela- ere arrazoi gisa jarri zuen, Boevak gainera Panitsak serbiarrekin eta greziarrekin kolaboratu zuela dio. Panitsa hiltzeko misiorako Dontxo Txuparinov eta Petar Stantxev VMROko kideek entrenatu zuten Krnitxeva.
Erailketak Europa osoan zehar entzute handia izan zuen, bulgariar kazetari batek Charlotte Cordayrekin konparatu zuen Krnitxeva (gero ezizen hori VMROko beste kide bati, Mara Bunevari ere ezarri zitzaion. Krnitxevak Bunevarekiko miresmena izan zuen, bere idazkari Vida Boevaren arabera ). Austriar epaitegiak hasieran zortzi urtetako kartzela-zigorra ezarri zion Krnitxevari, baina bere osasun txarra zela eta –giltzurrunetako arazoak zituen, tuberkulosia eta erreumatismoa ere bazituen- hilabete batzuk pasata libre utzi zuten, Austriatik kanporatuta.
Antza denez, Todor Panitsa ez zen Mentxa Krnitxevak hildako pertsona bakarra izan. Italiako Corriere de la Sera egunkariaren arabera, Krnitxevak eta Vlado Txernozemskik (1934an Marseillan Jugoslaviako errege Aleksandar I hiltzearren ezagun egingo zena) beste mazedoniar gazte bat hil zuten. VMROren fakzio ezberdinen arteko hilketek jarraitu egin zuten, Vida Boeva Mihailoven laguntzailearen arabera “komunistak izan ziren VMROk gehien hildakoak”: 1925ean Panitsaren jarraitzaile Dimo Hadzhidimov ere hil zuen VMROk.
Panitsaren hilketaren ostean, 1925eko urrian, bere jarraitzaileek erakunde berri batsortu zuten: Mazedonia Barneko Erakunde Iraultzailea (Batua) –VMRO (obedinena)-, zeinak teorian eta adierazpenetan mazedonismoaren alde egin zuen. Hala ere, beste egile batzuen arabera, VMRO (ob.)-ren liderrek, indibidualki, bulgariartzat zituzten euren buruak. Hurrengo urteetan VMRO eta VMRO (ob.) erakundeen arteko hilketak ugaritu ziren.
Erbestean
Vienako erailketaren ostean, Krnitxeva ez zen Mazedoniara itzuli, Bulgariara baino. 1926ko abenduaren 25ean Ivan Mihailovekin ezkondu zen, ordurako Mihailov VMROko buru izateko bidean zegoen. 1934ko maiatzean Bulgariako Gobernu berriak VMROri babesa kendu ostean (1935an Mihailovi in absentia heriotza zigorra ezarri zion Bulgariako Gobernu berriak) Tröbsten arabera, Bulgariako Estatu-kolpea eman zutenek Mihailovek egin zuen aldaketa politikoarekiko mesfidantza zuten: “1929an Mihailovek helburua aldatu zuen: VMROk Bulgariarekin bat egitea baino, Mazedoniaren hiru parteak –Egeo, Vardar eta Pirin- Estatu independente batean batzea, Balkanetan bigarren Estatu bulgariar bat sortzeko. Estatu hori “mazedono-bulgariarra” izango zatekeen, bulgariarra hizkuntza eta etnokultura arloan eta mazedoniarra lurralde arloan. Noski, horrek zenbait pertsona haserrerazi zituen”. TRÖBST, Stefan: “Ванче Михайлов - терористът бюрократ” (“Vantxo Mihailov: terrorista burokrata”) in Kultura, 4 zkia., 2010. http://newspaper.kultura.bg/bg/article/view/16572 Victor Roudometofek esan zuen 1928an gertatu zela aldaketa hori, “1928an, guda aurreko VMROren ideietara bueltatu zen Mihailov, Mazedoniaren muga osoetan Estatu bat eraikitzearen aldeko izanez”. ROUDOMETOF, Victor: ''Collective memory, national identity and ethnic conflict. Greece, Bulgaria and the Macedonian Question''. Greenwood. AEB, 2002, 99. or. Ivan Mihailovek ere azaldu zuen bere ametsa “Mazedonia Balkanetako Suitza” bihurtzea zela –bulgariarrak etnia nagusi moduan- baina bere arabera hori ez zen mazedoniar mugimenduaren lelo ofiziala. MIHAILOV, Ivan: “I am a Bulgarian from Macedonia” (Boris Vixinskiren elkarrizketa). Demokratsia egunkaria, Sofia, 2001-I-8 [1989] https://web.archive.org/web/20111006202334/http://www.macedoniainfo.com/Independent_Macedonia.htm 1990ko elkarrizketa batean Mihailovek errepikatzen du “bi konponbideak, Mazedonia Bulgariarekin batzea, edo Suitza moduko Estatu independente bat” onargarriak direla, baina mazedoniarrak bulgariarrak direla aitortuz, beti ere. MIHAILOV, Ivan: “The conspirator rediscovered” (Antonio Pitamitzen elkarrizketa) in Storia Illustrata, 1990. https://web.archive.org/web/20060220121826/http://www.jasenovac.info/cd/biblioteka/pavelicpapers/pavelic/ap0038.html Vida Boevak ere esan zuen “Mihailovek zioen Mazedonia Bulgariarekin bat egiterik ez bazegoen, Mazedonia independente izan zedila, baina betiere bulgariar naziokoak izanez". BOEVA, Vida: “The West was backing Vancho Mihailov” (elkarrizketa) in Focus, 531. zkia., 2005 http://www.makedonskatribuna.com/VIDA_BOEVA_BROJ_26.htm, erbestera joan behar izan ziren, Turkiara, eta 1938 geroztik Poloniara . Stefan Tröbsten arabera, AEBra (non VMROk mazedoniar diasporan babesle asko zituen) egin nahi zuten, baina AEBko Gobernuak ez zien baimenik eman.
Ardatzaren zerbitzuan
Bigarren Mundu guda hasitan, Alemaniak Polonia inbaditu zuenean, Krnitxeva eta Mihailov Ardatzeko hainbat Estatutan bizi izan ziren. Biek Gestaporekin kontaktua egin zuten, Stefan Tröbsten arabera Krnitxeva izan zen kontaktu hori egin zuena, “alemanieraz ondo baitzekien”, hala ere “ez dago argi kontaktu horiek zertan geratu ziren, Alemaniako artxibategietan ez dago informaziorik”. Berlinetik uneren batean Budapestera joan ziren bizitzera, eta 1941ean Zagreben, alemaniarrek Jugoslavia suntsitu ostean sortu zuten Kroaziako Estatu Independentearen hiriburuan kokatu ziren Krnitxeva eta Mihailov, Ante Pavelić diktadore ustasharen erabateko babespean. Artean, Jugoslaviaren suntsiketa-prozesua, Hegoaldean, Mazedonia Albaniaren eta Bulgariaren artean zatituz bete zen, Mazedoniaren parterik handiena Bulgariaren esku geratu zelarik. Krnitxevak eta Mihailovek hori ondo ikusi bazuten ere, eta Mihailoven kontrako heriotza-zigorrak anulatuak izan baziren ere, ez ziren Mazedoniara itzuli. 1944 arte “kanpo politikan Pavelićek izan zuen aholkularirik garrantzitsuena Mihailov -eta zitekeenez, baita Krnitxeva- izan zen”. Pavelićekiko harremanak aspaldikoak ziren, kontuan hartu behar da ustashek eta VMROk zenbat atentatu batera egin zituztela (famatuena, 1934an Alexandro erregearen kontra). Vida Boevaren arabera, VMROren eta ustashen arteko kontaktua 1928tik zetorren.
1944an, Bulgariak ezkerrera eginda (Fronte Abertzalea talde prokomunistak boterea hartuta), Alemaniak, Mazedonian presentzia ez galtzeko, hango tropek babestuta “Estatu independente mazedoniarra” ezarri nahi izan zuen (1941-1944 artean Ardatzaren aldeko Bulgariak kontrolatu zuen Mazedoniaren gehiena), eta Ivan Mihailovi eskaini zioten Estatu horren burutza, baina Mihailovek Skopjera egindako bidai baten ostean uko egin zion, mazedoniar gehienak partisanoen aldekoak zirela konturatuta. Krnitxeva eta Mihailov SSk ebakuatu zituen Austriara. Egun horiek izan ziren erbeste-aldia hasi zuenetik Krnitxevak berriz Mazedoniaran eman zituen egun apurrak.
II Mundu Gudaren ostean
II Mundu Guda bukatuta, Vida Boevaren arabera, Krnitxeva Erroman hasi zen bizitzen, Mihailovekin batera Italiarako muga pasa ostean. Hala ere, Stefan Tröbsten arabera 1945etik 1948 arte Espainia frankistan ere bizi izan ziren. Erroman, Krnitxeva eta Mihailovekin batera, Vida Boeva idazkaria eta Anton Popov eta Asen Avramov laguntzaileak bizi ziren. Mentxa Krnitxevak “Maria” ezizena eta hungariar ustezko nortasuna zerabilen Erroman. Bertan, Mihailov eta bera mazedoniar diaspora nazionalistak ordaintzen zuen diruaz bizi ziren, euren idazkari Vida Boevak kontatzen zuenaren arabera ; hala ere, Stefan Tröbsten arabera, Angelo Roncalli gotzaiaren –eta gero Joan XXIII Aita Santua- babesa izan zuten (Roncalli Bulgarian eta Turkian nuntzioa izandakoa zen). Boevaren arabera Krnitxevak giltzurrunetatik sufritzen zuen eta Alemania eta Austriara ere joan behar izan zen sendatzera. Boevaren arabera abortu bi ere izan zituen “erbesteko bizitza ilegalean umeak arazo bat izan zitezkeelako”. 1964an hil zen, antza denez, erbestean bere bulgariar nortasuna mantendu zuen.
Belestar (Ariège)
Belestar Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ariège departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 825 etxebizitza zeuden, 545 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 217 bigarren erresidentzia ziren eta 63 hutsik zeuden. 714 etxeak ziren eta 109 apartamentuak ziren. 545 etxebizitza nagusietatik 398 bere jabearen bizilekua ziren, 131 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 28 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 126 etxek lau zituzten eta 320 etxek bost zituzten. 363 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 242 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 200 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 669 ziren, horien artean 447 aktiboak ziren eta 222 inaktiboak ziren. 447 pertsona aktiboetatik 382 lanean zeuden (212 gizon eta 170 emakume) eta 65 langabezian zeuden (30 gizon eta 35 emakume). 222 pertsona inaktiboetatik 111 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 73 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bélesta udalerrian 534 unitate fiskal zeuden, 1.083,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.248 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Bélesta udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Disorders
Disorders 2003an Zaldibarren sortu zen Punk / Rock / Hardcore taldea da.
Historia
2010an atera zuten beren bigarren lana Hitzak eta 2011eko udazkenean desegin zen taldea bi kontzertu emanez, irailaren 16an Duragoko Plateruenan Never Surrender eta Doktors Klub taldeekin batera eta hamabost egunberanduago Zaldibarko gaztetxean.
Spiczyn udalerria
Spiczyn Poloniako Lublingo voivoderriko landa-udalerri bat da, Łęczna barrutian kokatuta. 83,15 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 5650 biztanle zituen.
Juan Pablo Lojendio Irure
Juan Pablo Lojendio Irure (Donostia, 1906ko maiatzaren 17a - Erroma, 1973ko abenduaren 13a) gipuzkoar noble eta diplomazialaria izan zen.
1936ko hauteskunde orokorretan CEDAren zerrendetan aurkeztu arren, ez zuen eskainurik lortu. Gerra Zibila eta gero, Europan eta Ameriketan Espainiako enbaxadorea izan zen. Fidel Castrorekin eztabaidatu ondoren, Kubatik egotzi zuten.
Liscia
Mugakideak
Lisciak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Thomas Beecham
Sir Thomas Beecham (Saint Helens, Lancashire, gaur egun Merseyside, 1879ko apirilak 29-Londres, 1961eko martxoak 8) bere garaiko britainiar orkestra zuzendaririk garrantzitsuenetako bat eta eragin handia izan zuenetako bat izan zen. Enpresaburua ere izan zen.
Sir Joseph Beecham dirudunaren semea eta Thomas Beechamen (1820-1907) biloba, garaiezina izan zen ingeles, alemaniar, frantziar eta errusiar errepertorioan. Orkestra zuzendari tiraniko eta latzaren irudi klasikoa definitzen du, iritzi zorrotz eta ironikokoa, bere leloa "Ez zait bizitzaren gozamena eta, are gehiago bizitzaganako harrotasuna sustatzea lortzen ez duen musika edo beste arte lanik interesatzen" zen. Bere pasadizoak eta esaerak zenbait liburutan argitaratuak izan dira.
Oxfordeko Unibertsitatean ikasi zuen, baina musikaren arloan autodidakta izan zen. Zenbait britainiar orkestra sortu zituen, horien artean Beecham Simphony Orchestra, Londresko Orkestra Filarmonikoa eta Royal Philharmonic Orchestra.
1916an Britainiar Inperioko zaldun (sir) izendatua izan zen, eta bere aita hil ondoren Baronet titulua heredatu zuen.
1920ko hamarkadatik aurrera eta hil zen arte, Beecham eragin handiko pertsona izan zen Ingalaterrako bizitza musikalean.
Bere erreferentziazko grabaketen artean Handelen, Mozarten (Txirula Magikoa), Rimsky-Korsakoven (Scheherazade) lanak, Jean Sibeliusen sinfoniak, Bizeten Carmen opera Victoria de los Ángelesekin, eta Giacomo Pucciniren La Bohème, 1953koa daude.
Europa guztian eman zituen emanaldiak (1936an Berlinen Hitler desafiatuz, nazien aurkari porrokatua baitzen), AEBeetan eta Buenos Airesko Teatro Colónen 1958an.
King Kong
King Kong Garezur uhartetik datorren fikziozko simio erraldoi baten izena da, hainbat filmetako protagonista izan dena. Gainera, hainbat hedabidetan agertu da, hala nola telesailetan, liburuetan, bideo-jokoetan edo komikietan. Hori dela eta, kultura herrikoi modernoaren ikonoetako bat bihurtu da. Tximino erraldoi hau lehen aldiz agertu zen filma (King Kong, 1933) munstroen lehen filmetako eta ospetsuenetako bat da. Zinemaren historiako genero zabal eta errentagarrienetako bat bilakatuko zenerako aurrekariak markatu ditu.
RKAOk King Kong naturaren amorruaren irudikapen gisatzat sortu zuela uste dute, kultura esplotatuen erantzun gisa. 1930eko hamarkadan Estatu Batuak astindu zituen Depresio Handia alegoria sozial gisa sortuz.
Thomas Beecham
Frederick Deliusen biografia bat idatzi zuen 1959an, baita A Mingled Chime izeneko autobiografia bat ere 1944an.
Hiru aldiz ezkondu zen, Utica Celestia Wellsekin 1903 eta 1942 artean, Betty Hambyrekin 1943an eta hau 1957an hil zen arte, eta Shirley Hudsonekin 1959an.
Bere esaldirik ospetsuenen artean honakoak daude:
Ar (argipena)
Ar letrekin hainbat gauza eman daitezke aditzera:
Simon Gray
Obra
1963an bere ibilbidea hasi zuen nobela-egile gisa, eta 45 urtetan zehar, 5 nobelaz gain, 40 antzezlan, gidoi eta antzezlan original eta bere nahiz besteen lanen pantailarako moldaketak egin zituen, zela antzerkirako, filmetarako edo telebistarako.
Labrisomus guppyi
Labrisomus guppyi Labrisomus generoko animalia da. Arrainen barruko Labrisomidae familian sailkatzen da.
Simon Gray
Obra garrantzitsuena
v Dutch Uncle, Aldwych Theatre (1969)
Buenaventura Saenz de Biteri
Buenaventura Saenz de Biteri Azkunaga (Legutio, 1758 - San Salvador, Guatemalako Kapitaintza Nagusia 1819) arabar militar bat izan zen, San Salvadorreko alkate bezala eta San Salvadorreko bitarteko intendente bezala aritu zena 1803tik 1804ra.