cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mortzwiller
Biztanleria
2007an Mortzwiller udalerrian erroldatutako biztanleak 310 ziren. Familiak 110 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 51 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 123 etxebizitza zeuden, 112 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 122 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 112 etxebizitza nagusietatik 102 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 95 etxek bost zituzten. 104 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 76 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 221 ziren, horien artean 160 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 160 pertsona aktiboetatik 151 lanean zeuden (76 gizon eta 75 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mortzwiller udalerrian 116 unitate fiskal zeuden, 339 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.223 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Voltmetro
Voltmetroa zirkuitu elektriko baten pi punturen arteko potentzial diferentzia edo tentsioa neurtzen duen gailu bat da. Izena tentsioa neurtzen duen unitatetik -Volt- datorkio.
Mortzwiller
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Voltmetro
Voltmetro analogikoek tentsioaren balioa eskala kalibratu baten gainean mugitzen den orratz baten bidez erakusten dute. Voltmetro digitalek irakurritako balioa zenbakietan erakusten dute bistaratze-pantaila baten.
Mota askotako voltmetroak egiten dira. Paneletan era iraunkorrean muntatutako neurgailuak sorgailu eta beste tresna finko batzuk monitorizatzeko erabiltzen dira. Neurgailu eramangarriak, askotan korrontea eta erresistentzia ere neurtu ditzaketen multimetroetan integratuak, elektrizitate eta elektronika lanetan test neurgailu estandarrak dira. Tentsioan bihurtu daitekeen edozein neurri era egokian kalibratutako neurgailu baten ikusi ahal izango da; adibidez, presioa, tenperatura, edo produktu kimikoen fabrika bateko maila eta emariak.
Erabilpen orokorreko voltmetro analogikoek eskala osoaren ehuneko gutxi batzuetako zehaztasuna izan dezakete, eta volt frakzio batetik hasita hainbat milaka volt neurtzeraino heldu daitezke. Voltmetro digitalek zehaztasun handiagoa izaten dute, %1eko baino zehaztasun hobeagoak ohikoak direlarik. Bereziki kalibratutako neurgailuek zehaztasun handiagoak dituzte, laborategietako neurgailu batzuk milioiko parte gutxi batzuetako zehaztasuna izan ditzaketelarik. Anplifikagailuak erabiltzen dituzten neurgailuek tentsio oso txikiak neurtu ditzakete, mikrovoltetakoak edo txikiagoak.
Voltmetro zehatzak egiteko arazo bat zehaztasuna aztertuko duen gailuaren kalibrazioa da. Laborategietan Weston Zelda erabiltzen da lan zehatzetarako tentsio estandar bezala. Zirkuitu elektronikoetan oinarritutako tentsio erreferentzia zehatzak era badaude eskuragarri.
Voltmetro analogikoa
Bobina mugikorreko galbanometro bat seriean konektatutako erresistentzia batekin voltmetro bezala erabili daiteke. Galbanometroak hari mehedun bobina bat dauka, eremu magnetiko sendo baten esekita. Korronte elektriko batek bobina zeharkatzerakoan, bobinaren eta iman egonkorraren eremu magnetikoen arteko elkarrekintzak indar momentu bat sortzen du, eta bobinak biratzeko joera agertzen du. Indar momentua bobina zeharkatzen duen korrontearekiko proportzionala da. Bobina biratu egiten da, malguki batek errotazioaren aurka egiten duen indarra gaindituta. Bobinaren deflexioa korrontearekiko proportzionala da, era berean korrontea tentsioarekiko proportzionala delarik, eta honela bobinari loturiko orratz batek tentsioaren balioa erakusten du kalibratutako eskala baten.
Honelako neurgailu baten sentsibilitatea ohm volteko-tan adierazi daiteke, neurgailuaren zirkuituko erresistentziaren ohm kopurua eskala osoaren volt kopuruagatik zatitua. Adibidez, 1000 ohm-volteko sentsibilitatea duen neurgailu batek 1 miliampere desbideratuko luke zirkuitutik eskala osoan. Eskala osoa 200 voltekoa balitz, neurgailuaren terminalen arteko erresistentzia 200.000 ohmekoa litzateke. Hainbat neurketa maila dituzten neurgailuetan, sarrerako erresistentzia aldatu egiten da neurketa maila bakoitzerako.
Bobina mugikor eta iman egonkordun neurgailuak korronte zuzena bakarrik neurtzen dute. Korronte alternoa neurtzeko zirkuituan artezgailu bat gehitu behar da, bobinaren deflexioa norantza batekoa bakarrik izan dadin. Zeroa eskala erdian duten bobina mugikorreko neurgailuak ere egiten dira; hauek polaritate biak eduki ditzakeen tentsioak neurtzeko erabilgarriak dira.
Huts-hodiko voltmetro eta FET-voltmetroak
Anplifikazio zirkuituan huts hodiak erabiltzen zituzten neurgailuak -huts-hodiko voltmetroak, VTVM- hedatuak egon ziren bere egunean. Hauek ia beti hornidura elektrikoko korronte alternoaz elikatzen ziren, eta beraz ez ziren oso eramangarriak.
Gaur egun anplifikazio zirkuituak egoera-solidoko anplifikagailuekin egiten dira, eremu-efektuko transistoreak erabiliz -FET-volmetroak, FET-VM-, eta eskuko multimetroetan zein mahaigaineko eta laborategiko neurgailuetan aurkitu daitezke. Hauen erabilpena asko hedatu da eta neurri handian anplifikatu gabeko multimetroen tokia hartu dute, modelo merkeenetan izan ezik.
Huts-hodiko voltmetro eta FET-voltmetro gehienek korronte zuzeneko tentsioak, korronte alternoko tentsioak eta erresistentziak neurtzen dituzte; FET-voltmetro modernoek korrontea ere neurtzen dute, eta askotan beste funtzio batzuk ere badituzte. Huts-hodiko voltmetro edo FET-voltmetro mota berezi bat korronte alternoko voltmetroa da. Neurgailu hau korronte alternoko tentsioak neurtzeko optimizatu da, eta funtzio anitzeko gailu batek baino banda zabalera askoz handiagoa eta sentsibilitate hobeak ditu.
Voltmetro digitalak
Volmetro digitalak tentsio balio ezezagun bat balio digitalean bihurtu eta balio hau zenbakitan erakusten du pantaila baten. Voltmetro digitalek orokorrean bihurgailu analogiko/digital integratzaile deituriko bihurgailu analogiko/digital berezi bat erabiltzen dute.
Voltmetro digitalen zehaztasuna hainbat faktoreren menpean dago, tartean tenperatura, sarrera inpedantzia, eta voltmetroaren elikatze-iturriaren tentsio aldaketak. Voltmetro merkeek askotan 10 MΩeko sarrera erresistentzia izaten dute, eta sarrera tentsio maila bakoitzerako erresistentzia desberdinak eduki ditzake. Zehaztasunezko voltmetro digitalek 1 GΩ edo gehiagoko sarrera erresistentzia izan dezakete. Voltmetro digitalaren zehaztasuna fabrikatzaileak emandako perdoi barruan dagoela ziurtatzeko, tentsio erreferentzia batekin kalibratu beharko da periodikoki, Weston zelda batekin adibidez.
Erabilpena
Hau lortzeko, korronte elektrikoak sortutako eremu magnetikoan oinarritzen diren neurgailuek hari oso mehedun eta espira ugaridun bobinak erabiltzen dituzte, honela korronte txikiarekin orratza mugitzeko beharrezko indar momentua lortzen delarik.
Gaur egungo neurgailu digitalek, isolamendu zirkuitu konplexuen bitartez, voltmetro funtzioak isolamendu ezaugarri nahiko altuekin betetzen dituzte.
Irudian voltmetro (V) bat ikusten da, potentzial diferentzia neurtu nahi den zirkuitu bateko a eta b puntuen artean konektatuta.
Kasu batzuetan, neurgailuaren bobina eta parte mekanikoek jasango lituzkeenak baino tentsio handiagoak neurtzeko, edo zirkuitu elektronikoek jasango lituzketen baino tentsio handiagoak neurtzeko voltmetro digitalak direnean, voltmetroarekin seriean balio handidun erresistentzia bat jartzen da, honela voltmetroak tentsio osoaren parte bat bakarrik jasango duelarik.
Eskala mailaren biderketa lortzeko behar den erresistentziaren balioaren kalkulua hurrengo formularekin egiten da:
non N biderketa-faktorea den (N≠1)
Rv voltmetroaren barne-erresistentzia den
Gabriel Péri (Parisko metroa)
Gabriel Péri Parisko metroaren geltokia da, Asnières-sur-Seine eta Gennevilliers udalerrian kokatuta dagoena.
Sloanen Harresi Handia
Horma erraldoi honek, gutxi gorabehera, 1370 milioi argi-urteko luzeera du, hau da, 13 000 trilioi (13x10 21) kilometro ingurukoa eta Lurretik mila milioi argi-urtera, edo, kokatuta dago. Beraz, harresi handi hau, 1989an Harvard Unibertsitateko Margaret Geller eta Juan Huchrak aurkitu zuten Harresi Handia baina hiru aldiz handiagoa da. Honek ez du esan nahi tamaina aldetik gaur egun ezagutzen den egitura kosmikorik esanguratsuena denik, izan ere, quasar-talde handi batzuk handiagoak dira, adibidez, Clowes-Campusano LQG, U1.11 eta Huge-LQG. Gainera, ezin dugu Hercules-Corona Borealiseko Harresi Handia aipatu gabe utzi, 2013an aurkitu zen horma handi honek ere erraz irabazten baitio handitasunean, izan ere, egitura kosmiko hau da gaur egun unibertso ikusgarrian ezagutzen den handiena.
Pimelodella macturki
Pimelodella macturki Pimelodella generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Enrique Angelelli
Enrique Ángel Angelelli Carletti (Córdoba, Argentina, 1923ko uztailaren 18 – La Rioja, Argentina, 1976ko abuztuaren 4a ) Argentinako apezpiku katolikoa izan zen, Argentinako azken diktadura zibiko-militarrak eraila. Erailketa horren ondorioz, Frantzisko aita santuak martiri eta beato izendatu zuen.
Vatikanoko II. kontzilioan aita adiskidetzaile izan zen, eta bitartean jarrera berritzaileak publikoki babestu zituen. 1968ko uztailaren 3an La Riojako elizbarrutian gotzain izendatu zuten (Dioecesis Rioiensis). Elizbarrutiak nabarmen handitu zituen apaizak eta parrokiak apezpiku-ministerioan. Angelelli, gizartearekiko konpromiso sendoaren ezaugarritzat hartuta, 1976an Argentinan hasitako diktadura militarrari aurre egin zion gotzain taldeko kide izan zen, Berrantolaketa Nazionalaren Prozesua deiturikoa. Urte horretan bertan hil zen, eta agintari militarrek auto-istripu gisa aurkeztu zuten. Susmoa izan zen ezkutuko hilketa bat zela, gertakariak judizialki ikertu arte, eta 2014ko uztailaren 4an, ia 38 urte igaro ondoren, justiziak erabaki zuen hilketa bat izan zela, eta betiko kartzela-zigorra ezarri ziola Luciano Benjamín Menéndezi eta Luis Fernandori.
Eliza katolikoak ofizialki jakinarazi zuen Enrique Angelelliren heriotza, Carlos de Dios Murias eta Gabriel Longueville apaizena eta Wenceslao Pedernera katoliko laikoarena bezala, «fedearen gorrotozko martirioa» izan zela, eta horrek erakarri zuen haren beatifikazioa. 2019ko apirilaren 27an, bera eta gainerako martiriak beatifikatu zituen Frantzisko Aita Santuak.
T. S. Eliot
Thomas Stearns Eliot, T. S. Eliot izenaz ezaguna, (St. Louis, 1888ko irailaren 26a - Londres, 1965eko urtarrilaren 4a) estatubatuar eta ingeles poeta, antzerkigile eta literatura-kritikari bat izan zen. XX. mendeko ingelesezko poetarik handienetariko bat izan zen eta 1948an Literaturako Nobel Saria irabazi zuen.
Ingalaterratik AEBetara joan zen familia batean jaio zen Thomas Stearns Eliot, Saint Louis hirian (Missouri), 1888an. Lehen ikasketak Harvard Unibertsitatean egin zituen, eta gero Sorbonan eta Oxforden jarraitu zituen. 25 urterekin Ingalaterrara joan zen, britainiar herritartasuna bereganatu baitzuen.
Literaturako Nobel Saria eman zioten 1948an. Gero ere, idazten jarraitu zuen, hil zen arte (1965), baina garai hartan ondu zituen lanek ez zuten oihartzun handirik izan.
Bere saiakerek New Criticism izeneko eskolan eragin handia izan zuten. Euskal literaturan ere bere eragina nabarmena izan zen: Gabriel Arestiren lehenengo poemetan edota Joseba Sarrionandiak 1983an bere lanak euskaratu zituenean.
Bere lanen bilakaera
Edward Fitzgerald eta bere Omar Khayyamen poemen itzulpenen eragin handia eduki zuen gaztetako aurreneko poemek. Ezra Pounden bidez Ingalaterrako poesigintza ezagutu zuen. Molde poetiko berria bere lehen poema liburuan ikusi zen, The Love Song of J. Alfred Prufrock delakoan (1915, J. Alfred Prufrocken amodiozko kantua). Barne bakarrizketak ageri dira. Modu askotako aipu eta erreferentziak ere agertzen dira.
The Waste Land, 1922an argitarau zuen. XX. mendeko literaturaren gailurtzat jotzen da. Collage moduan eginda, aipu eta erreferentzia heterogeneoz egina, ahots ezberdin askoren nahasketa aldakorra da The Waste Land. Poema liburu oso berritzailea izan zen beree garaian.
Hala ere, Four Quartets (1943) da askorentzat Elioten obraren gailurtzat. Aurretik argitaraturik zituen arren elkarrekin loturak zituzten lau poema luze bildu zituen liburu bertan : Burnt Norton, East Cocker, The Dry Salvages eta Little Godding. Egileak filosofiaren eta mistizismoa lantzen duten irakurketak eta ikasketak daude liburua osatzen duten poemen oinarrian.
Euskarara itzulitakoak
1983an kaleratu zen T. S. Elioten poemen itzulpenekin osatutako euskarazko aurreneko liburu bakarra: T. S. Eliot euskaraz (Hordago). Gabriel Arestik, Joseba Sarrionandiak eta Jon Juaristik egin zuten itzulpen lana. Jatorrizkoa zen Four Quartets, Lau Quartetto bilakatu zuen Arestik; The Waste Land zena, Lur eremua Sarrionandiak; eta Juaristik beste hainbat poema euskaratu zituen. Joxemari Iturraldek ere parte hartu zuen liburu hartan. Liburuko itzulpenetako batzuk Oh! Euzkadi eta Pott aldizkarietan argitaratuta zeuden lehenago.
Monoceros
Monoceros edo Adarbakarra —Monoceros— ipar hemisferioko neguko zeruko konstelazio bat da. Mendebaldean Orionekin muga egiten du, Canis Majorrekin hegoaldean, Geminirekin iparraldean eta Hydrarekin ekialdean. Canis Minor, Lepus eta Puppis dira bere beste konstelazio mugakideak.
Ezaugarri nabarmenak
β Monocerotis teleskopio txiki batekin ikus daitekeen izar anizkoitz bat da. William Herschelek aurkitu zuen bere anizkoiztasuna 1781ean eta "zeruko ikuspegirik ederrenetako bat" bezala deskribatu zuen. Konstelazio honetako izar aldakorren artean R Monocerotis aipatu behar da, nebulosa baten barnean dagoen T Tauri izarra, baita V838 Monocerotis ere, non, 2002an bere jatorria ondo ezagutzen ez den eztanda bat behatu zen.
Konstelazio honetako izarren artean, bakarrak baino ez du izen propioa, Plasketten izarra, izar masibo bat.
Konstelazioak interes handiko hainbat aldagai ditu. Horrela, S Monocerotis (15 Monocerotis) bi izar oso beroz osatutako sistema bitar masiboa da —O7V eta O9.5V espektral motakoak— 25 urteko orbita-periodoarekin. Zentzu horretan, Plaskett-en izarra (HD 47129) deritzona ezagutzen den sistema bitar masiboenetako bat da, eta osagaietako bakoitza 50 eguzki-masatik hurbil dagoen masara irits daiteke. R Monocerotis T Tauri izar masibo baina oso gaztea ere bada, NGC 2261 igorpen eta islapen nebulosa mistoaren amaieran kokatuta dagoena, "Hubble Nebulosa Aldakorra" izenez ere ezaguna. Era berean, V700 Monocerotis (MWC 147) Herbig Be izar gazte bat da, oraindik sekuentzia nagusian sartu ez dena eta akreztatze fasean dagoena. Beste aldetik, V838 Monocerotis supererraldoi gorri bat da, zeinak, 2002an, jatorria oso ezaguna ez den leherketa handi bat jasan zuen.
Monocerosek eguzkiz kanpoko planetak dituzten hainbat izar ditu: HD 52265 —Citalá izenekoa— G0V motako nano horia da, Jupiter baino masa bera edo handiagoa duen planeta duena, eta HD 46375, berriz, bitarra da, zeinaren osagai nagusiaren inguruan mugitzen den planeta batek 72,6 orduero osatzen duen bere orbita.
Canis Major-eko mugatik gertu, M50 kumulu irekia dago, 1772an Charles Messier-ek aurkitu zuena, nahiz eta ziurrenik Giovanni Cassini astronomo italiarrak lehenago behatu zuen. Lurretik 2900 argi urtera dago. NGC 2232 B2V motako 10 Monocerotis izarrean zentratutako beste kumulu ireki distiratsu bat da. Gould-en gerrikoan dago, 1060 argi-urteko distantziara.
Arroseta Nebulosa —NGC izendapen ezberdinekin, hala nola 2237, 2238, 2239 eta 2246— HII eskualde handi eta esferikoa da. NGC 2244 (Caldwell 50) kumulu irekia estuki lotuta dago nebulosa horrekin, inguruko gasetik sortu baitzen duela milioi urte gutxi batzuk. Bere bi izar nagusiak O mota espektralekoak dira. NGC 2264 izendapenak bi objektu ezberdin biltzen ditu: Gabonetako Zuhaitz Kluster izenez ezagutzen den multzo irekia eta Kono Nebulosa. Nebulosa zazpi argi-urteko luzera du, eta 2.500 argi-urtera dago. NGC 2264 barruan, beste bi objektu, elur-maluta-multzoa eta azeri-larruaren nebulosa, barne hartzen dira.
Monocerosen baitan kokatuta ere, NGC 2346 Tximeleta Nebulosa bezala ezagutzen den nebulosa planetarioa dago. Bere erdigunean, izar bitar bat dago, zeinaren orbita-periodoa 16,00 ± 0,03 egunekoa den. Era berean, Nebulosa Laukizuzen Gorria (bere forma ezaugarriengatik eta Lurretik duen itxurazko koloreagatik) izendatutako protonebulosa planetarioa da. 1973an aurkitua, bere erdian, HD 44179 izarra dago, bitarra ere. Guregandik 2.300 argi urtera dago, gutxi gorabehera.
Izar nagusiak
bat da.
Oligodon waandersi
Oligodon waandersi Oligodon generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Vanessa Miller
Vanessa Miller edo Vane Miller, jaiotzaz Vanessa Meriel Claudia Miller Brescia (Santiago, Txile, 1965eko azaroaren 2a) txiletar aktorea, idazlea eta aurkezlea da, eta bere ibilbide profesionala jatorrizko herrialdean eta Argentinan egin du.
Biografia
Liliana Ross aktore zenaren eta Hugo Miller antzerki-ekoizle zenduaren alaba da, baita Moira Miller aktore eta castingeko zuzendariaren eta Daniela Miller argazkilariaren ahizpa ere. Vanessa de Noche late show ezagunaren gidaria izan zen. Latinoamerika lurralde osoan eta Miamin Fox Life eta Utiloso kable bidez transmititu zen bi denboralditan.
El Merkurio egunkariko Wikén gehigarriaren artikulu berri batean ziotenez, aktoreak legez Vane izena izan zuen, azken aldian erabili izan zuen izengoitiari.*
Ibilbidea
Vanessa Millerren familiak judu jatorria du. Telebistan egin zuen lehen lana 1986. urtean izan zen, Txileko Telebista publikoan La villa telesailean Carla pertsonaia interpretatu zuen.
Argentinan kokatuta, El oro y el barro, Poliladron, Carola Casini eta Gasoleros bezalako fikzioetan parte hartu zuen, baina, batez ere, Rebelde sin pausa, La TV ataca, Marcelo Tinelliren VideoMatch, El palacio de la risa Antonio Gasallarekin, Sebastian Borenszteinen Viva La patria eta La cajita social show bezalako espazio komikoetan nabarmendu zen. Txilen, Canal 2 Rock & Pop-aren Z Plan mitikoan askotan egin zituen antzeko lanak.
2000ko hamarkadaren hasieran, Utilísima lanean egon zen, A la carta saioen gidari gisa. Garaiko artistek eta seinale-sukaldarien lankidetzak parte hartzen zuten, eta Inutilísimos, Hernán Chiozzaren ondoan, non emakumearen seinalearen bloopersak erakusten zituzten.
2002an, azken aldiz, telesail batean parte hartu zuen: Buen partido, Argentinako Pol-Ka produkzio-etxe ospetsuak Canal 13rentzat egin zuen telenobela, eta telebistako eremu dramatikoa itxita zegoen. Millerrez gain, Carolina Arregui, Fernando Kliche, Luz Valdivieso, Andrés Gómez, Cristián Arriagada eta Remigio Remedy zeuden, besteak beste. Gai nagusia Gonzalo Yañezen ardurapean izan zen. Ahalegin guztiak egin arren, produkzioak ez zuen lortu kateak bizi zuen fikzio-krisitik ateratzea.
Koshiro Funakawa
Koshiro Funakawa (船川 航司朗, 1994ko otsailaren 26a - ) Japoniako futbolaria da.
Vanessa Miller
Ibilbidea
Canal 13-ko Por fín el lunes saio nagusian parte hartu zuen, Antonio Vodanovic-en Argentinako umorezko Bárbara umezain pertsonaiarekin, sintonia ona lortu zuen, eta 2003ko Viña del Mar jaialdira gonbidatu zuten. Lehiaketan izandako pasarte polemikoak aurkakoak izan zituen.
Torquigener pallimaculatus
Torquigener pallimaculatus Torquigener generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
Koshiro Funakawa
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako V-Varen Nagasaki.
Vanessa Miller
Ibilbidea
2007an, Vanessa de noche izeneko show bat estreinatu zuen, Latinoamerikako emakumeei zuzendua, uneko gaiak eta umore apur bat erabiliz. Lehen denboraldia Fox Life-n eman zen eta bigarrena Utilísiman.
2010ean, Crista izeneko lehen eleberria argitaratu zuen, Fito Páez artista argentinarrak idatzitako aipamena duena.
Marano Ticino
Marano Ticino Italiako udalerri bat da. Novarako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Marano Ticinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Vanessa Miller
Ibilbidea
2010etik 2015era, arrakasta handiz aurkeztu zuen Cómo evitar enamorarse de un pelotudo, Marcelo Puglia idazle uruguaiarraren izen bereko lanaren moldaketa. Gainera, Sexytosas, Pilar Sordo psikologoaren Lecciones de seducción liburuaren antzerki-egokitzapenaren arduraduna da. Sexytosas izeneko liburua 2013. urtean estreinatu zen.
Esperientzia hori guztia eta gizartea ikusteko modu berezia astero eman zuen Sareko Mujeres primero saioan, astean behin, 2014. urtean. 2015. urtean, Show berria estreinatu zuen, "Sexo Dios y TV", eta egilekidea zela. Ciencia entretenidako denboraldi berria zuzendu zuen, Energia Nuklearreko Txileko Batzorderako (CCHEN) zientzia-dibulgazioko proiektua, Leopoldo Sotoren zuzendaritza zientifikoarekin, bertan Daniel Alcayno eta Javiera Acevedoren emanaldian parte hartu zutela.
2017az geroztik, "VanEsTita y los Merello" obraren antzezpena egin zuen jaioterrian, Txilen. Umore, kritika eta zentzu onez, Tita Merello aktore eta abeslari argentinarraren bizitza kontatzen zuen. Gitarra- eta biolin-musika ona lagun duela, artista hegoamerikar handi horren sentimendua berpiztu zuen gonbidatuekin batera. Azken aurkezpenetan, Txileko Fernando Larraín aktorearen laguntza izan zuen.
Gero, Francisco Saavedra aurkezle ezagunaren eta Bioingeniería Audiovisual produkzio-etxearen arteko lan neketsuaren ondorioz (2012an hasi zen), Cecilia Pantoja Viña del Mar-eko Nazioarteko Kanta Jaialdiaren irabazlea den kantautore txiletarraren bizitza erakutsi zuten plataforma anitzeko formatu berritzaile baten azpian (musikala, teleseriea eta antzezlana). "Cecilia la incomparable" izenez ezaguna da.
Hemispingus piurae
Hemispingus piurae Hemispingus generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Crévoux
Crévoux Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Endoia (Zestoa)
Endoia Zestoako (Gipuzkoa) auzo bat da. 2007an 23 biztanle zituen.
Crévoux
Biztanleria
2007an Crévoux udalerrian erroldatutako biztanleak 127 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 192 etxebizitza zeuden, 59 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 132 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 99 etxeak ziren eta 89 apartamentuak ziren. 59 etxebizitza nagusietatik 51 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 88 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 63 lanean zeuden (38 gizon eta 25 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Crévoux udalerrian 53 unitate fiskal zeuden, 112,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.131 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 5 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoak jatetxe ziren.
Bryconaethiops yseuxi
Bryconaethiops yseuxi Bryconaethiops generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alestidae familian.
Crévoux
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 2 kirol-dendak ziren.
2000. urtean Crévoux udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Urteko Munduko Futbolariaren Saria
Urteko Munduko Futbolariaren Saria ustezko munduko futbolaririk hoberenari FIFAk ematen dion saria da. Nazioarteko selekzioetako entrenatzaileek nahiz kapitainek hautatzen dute. Bakoitzak hiru boto dauzka, bost, hiru eta puntu batekoa. Punto horien arabera erabakitzen da irabazleen ordena. 1991n hasi zen banatzen gizonezkoengan eta 2001ean emakumezkoengan eta 2009an izan zuen azken ekitaldia, izan ere France Football aldizkariak ematen zuen Urrezko Baloia sariarekin bat egin eta FIFA Urrezko Baloia ematen hasi baitziren 2010an.
Irabazlerik gazteena Ronaldo da, 1996an 20 urte zituela jaso zuen-eta. Ronaldo eta Zinedine Zidane dira hiru aldiz irabazi duten bakarrak. Bozka sistema dela eta, kritika ugari jaso behar izan duen FIFAk. Horretaz gain, Europan jokatzen ez duen futbolariari saria inoiz ez emateak ere kritikak eragin ditu, nahiz eta hiru kontinenteetako jokalariek irabazi duten.
Covina (Kalifornia)
Covina Kaliforniako hiri bat da. Los Angeles konderrian kokatua dago. 2010ean 47,796 biztanle zituen, 18.2 kilometro koadrotan banatuta.
Pimelodella martinezi
Pimelodella martinezi Pimelodella generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
An Claidheamh Soluis
An Claidheamh Soluis (euskaraz Argiaren Ezpata) XX. mendearen hasieran argitaratu zen irlandar astekari nazionalista bat izan zen, bere argitaratzailea Conradh na Gaeilge ("Liga Gaelikoa") izan zelarik.
1899-1901 bitartean Eoin MacNeill lehenbiziko argitaratzailea izan zen. 1900. urtean bere argitaratzaileak arazo ekonomikoak izan ondoren, Conradh na Gaeilge erakundea Fáinne an Lae aztekari elebidunaren jabe bilakatu zen. Fáinne an Lae delakoa An Claidheamh Soluis astekarian bihurtu zen, bere izen osoa An Claidheamh Soluis agus Fáinne an Lae zelarik.
1903tik 1909ra astekariaren argitaratzailea Pádraig Pearse izan zen, maisu eta legegizon hau gerora jazoko zen 1916ko Pazkoko matxinada ospetsuaren buru eta antolatzaile nagusienetako bat izan zelarik. Bere zuzendaritzapean astekari honek Irlandar Berpizkunde Literarioan paper garrantzitsua jokatu zuen, bertan irlanderaz nahiz ingelesezko idazlanak argitaratu eta kultur ekitaldien berri ematen zen.
Astekariak Fáinne an Lae (1918–1919) eta Misneach 1922–1930) izenburuez aurrera jarraitu ondoren, azken denboraldi labur batez An Claidheamh Soluis izenburua berreskuratu zuen (1930-1931). 1932. urtetik aurrera etenaldi ugariekin argitaratu zen, azkenena behin betiko argitatzetik laga zelarik.
Another Brick in the Wall
Another Brick in the Wall (euskaraz Beste Adreilu Bat Horman) 1979an Pink Floyd britainiar musika taldeak The Wall diskoaren barnean kaleratutako aldaera ezberdinetako hiru abestien izenburua da. Roger Waters taldekideak sortu eta idatzi zuen.
Abesti hau talde honetako ospetsu eta entzunenen artean dago, beharbada bereziki talde honen jarraitzailea ez denarentzat ezagunena izango delarik sarritan Berlingo Harresiaren erorketarekin lotu baitzen.
Oligosoma acrinasum
Oligosoma acrinasum Oligosoma generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Dai Takeuchi
Dai Takeuchi (武内 大, 1992ko maiatzaren 31 - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako V-Varen Nagasaki.
Arkitekturaren teoria
Arkitekturaren teoria arkitekturari buruz pentsatzeko, eztabaidatzeko eta idazteko ekintza da. Teoria arkitektonikoa arkitektura-eskola gehienetan irakasten da eta munduko arkitekto nagusiek praktikatzen dute. Arkitekturaren teoriak hartzen dituen forma batzuk hitzaldia edo elkarrizketa, tratatua edo liburua eta paperaren proiektua edo lehiaketarako argudiaketa dira. Arkitekturaren teoria, askotan, didaktikoa da, eta teorialariek hurbil mantentzeko edo eskoletan lan egiteko joera dute. Arkitekturaren teoria antzinatik izan da, nolabait, eta argitalpena arruntago egin zen bezala, arkitekturaren teoriak aberastasun handiagoa lortu zuen. Liburu, aldizkari eta egunkariek XX. mendeko arkitekto eta kritikarien lan ugari argitaratu zituzten aurrekaririk gabe.
Horren ondorioz, estiloak eta mugimenduak ondorengo historiako modu iraunkorrak baino askoz azkarrago eratu eta disolbatu ziren. Espero izatekoa da Interneten erabilerak XXI. mendean arkitekturari buruzko diskurtsoa sustatuko duela.
Torquigener parcuspinus
Torquigener parcuspinus Torquigener generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
Matar a Jesús
Matar a Jesús 2017ko Laura Mora Ortega kolonbiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Sinopsia
Paula 22 urteko ikasle bat da. Aita Medellin hiriko unibertsitate publikoan Zientzia Politikoen irakaslea da, eta ikasleek asko maite dute. Paularen aurrean hilko dute aita tiroz. Neskak hiltzailea ikusiko du, hura motor batean hilketa lekutik ziztu bizian ihes egiten duen bitartean. Paula eta familia lur jota geratuko dira, eta, gainera, Poliziaren utzikeria pairatu beharko dute. Izan ere, agintariek ez dute ahaleginik egingo hilketa argitzeko. Paulak, orduan, bere kabuz ikertzea erabakiko du.
Duintasunaren Kolunbarioa
Duintasunaren Kolunbarioa hilerri eta biktimen omenezko memorial bat da, Elgoibarren kokatua, Olasoko hilerriaren ondoan. Bertan dautza 21. mendearen hasieran Eusko Jaurlaritzak eta Aranzadi Zientzia Elkarteak hobietatik ateratako gorpuak. Espainiako Gerra Zibileko errepresioak Euskal Herrian eragindako krimenen biktimak ohoratzeko tokia da; batez ere, eskumenak tarteko, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako hobietan aurkitakoak.
2017ko urtarrilean inauguratu zen, eta harrezkero 80 bat lagunen gorpuzkinak hobiratu dira bertan. Hauetarik gehienak anonimoak dira, baina bilduta daude aurkikuntzaren detaileak eta ikerketa forentseak, inoiz identifikaziorik posible egiteko. Izen-deiturekin hobiratutako biktimen artean daude Ramón Portilla, CNTko gudularia; Millán Zabala, Donostiako udal-langilea; Nicolás Obregón, Euzko Gudarosteko CNTren Sacco y Vanzetti batailoikoa, Sabino Atutxa Olabarri, Jesús Zuazua Mondragon eta Joaquin Garro Eizmendi, azken hau Kantabrian hobi batean utzia, eta iloba baten ADN-ari esker identifikatua.
Nitxoez gain, Duintasuna izeneko eskultura bat dago, Ignacio Arregi eskultorearen lana, corten altzairuz egina. Duintasunaren Kolunbarioa kudeatzen duen Gogora Institutuak lehiaketa publikoa egin zuen eskultura enkargatzeko, eta 16 lanen artean, Arregiri esleitu zitzaion enkargua, 60.000 eurotan. “Bidegabeki errepresaliatutako pertsona guztien duintasunarekin berriz elkartzea sinbolizatu nahi du” eskulturak, artistaren esanetan.
Crescent City (Kalifornia)
Crescent City Kaliforniako hiri bat da. Del Norte konderrian kokatua dago. 2010ean 7,643 biztanle zituen, 5.1 kilometro koadrotan banatuta.
Massino Visconti
Massino Visconti Italiako udalerri bat da. Novarako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Massino Viscontik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Zazpe
Zazpe Artzibar udalerriko herri hustu bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
1950ean jada despopulatu bezala agertzen zen. Bere lurrak Artzibarko Udalara pasa ziren.
Bertako biztanleak zazpearrak ziren.
Izena
Zazpe toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Geografia
Zazpe Artzibarran dago.
Inguru naturala eta kokapena
Artzibar kokatzeko ez dago aho bateko akordiorik. Egia esan, Zaraitzu eta Erronkaribar ibarretan bezala, haran horien iparraldea Pirinioetakoa da, eta hegoalde Pirinioaurreatarra, klima eta landaretza aldaketa nabariarekin. Trantsizio-eremu bat da, eta bi espazioen muga edo muga hori Larrogain, Elke-Pausaran, Peñas Baxas eta Lareki mendien arteko irudizko lerro batekin markatu daiteke.
Artzibar ibarra berezia da, bitxia beharbada, eta Erdi Arokan galtzen da bere jatorria. Ez dio jarraitzen ibai baten inguruan garatzeko zonako arauari. Bi adar bereiz ditu, Irati eta Urrobi ibaien ibilbideei jarraituz, eta hirugarren adar erdi bortxatu bat Gurpegi errekaren inguruan.
Klima
Udalerriko gunerik garaienetan izan ezik, Artzibar gehienean klima azpimediterraneoa nagusi da. Urteko batez besteko tenperatura 6 eta 12 gradu bitartekoa da (sei gradu mendietan eta hamabi herrigunean). Prezipitazioak 1 000 eta 1 600mm bitartekoak dira, betiere udaberrian eta udazkenean ugariagoak. Urteroko egun euritsuak 100-120 inguru izaten dira, eta azarotik apirilera ohikoa da elurra jaustea.
Baso-soiltze gogorra jasan dute Artzibar aldeko basoek. Pagoa, pinu basatia, haritza eta artea dira zuhaitzik ugarienak. Artea, arroilean eta ipar eta ipar-mendebaldeko mendietan hedatzen da batez ere. Birlandatutako pinuek 1 000 hektareatik gora hartzen dituzte, batez ere Austriatik ekarritako pinu lariziarrak dira.
Estazio meteorologikoak
Artzibarren dagoen Orotz-Betelu udalerrian (ibarraren parte da geografikoki, baina ez administratiboki), itsasoaren mailatik 619 metrora, Nafarroako Gobernuak 1993n jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
Demografiari dagokionez, etxeen zenbaketetan 1366ko lau etxeetatik 1646ko zazpi etxeetara igaro zen, eta 1819ko bostetara jaitsi zen. Problematikari dagokionez, 1858an izan zen maximoa, 56 biztanlerekin, eta ordutik etengabe jaitsi zen biztanleria, 1950eko hamarkadan desagertu arte. Aipatu beharra dago Nafarroako 1952ko merkataritza-gidan 1940ko biztanleriaren errolda erabiltzen dutela, 10 biztanlekoa. Gaur egun, Nafarroako Gobernuaren baso-jabetza da, 61 ha ditu jabetzan eta 246 ha kudeatzen ditu. Azken aldian, etxeren bat konpontzen ari dira.
Itoitzeko urtegiaren eraikuntzagatik saihesbide berria egiten denean, errepide berria hondakinen ondotik pasatzen da, inguruan aparkatzeko aukerarik ez dagoelako arazoarekin, eta bide zaharrak galdua dirudi.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Tente (argipena)
Tente edo TENTE hitzak adiera zenbait ditu:
Joan VI.a
Joan edo Joanes VI.a (Efeso, c. 655 - † ?, 705eko urtarrilaren 11) Eliza Katolikoaren 85. Aita Santua izan zen 701 eta 705 urteen bitartean. Bera Aita Santua zen bitartean Italiar penintsulan militarren eta politikarien altxamendu ugari izan ziren.
Xalbador
Xalbador, jaiotzako izen-deiturez Fernando Aire Etxart (Urepele, Nafarroa Beherea, 1920ko ekainaren 19a - 1976ko azaroaren 7a), bertsolaria eta artzaina izan zen. Bertsolari liriko eta poetikoa, seriostasuna eta malenkonia ordezkatu izan zituen anitzetan; bizitza, familia, baserria, fedea eta natura izan zituen bertsoetako gai. Mattinekin batera, Ipar eta Hego Euskal Herriko bertsozaleak elkartu zituen. Ezin bertzean (1969) eta Odolaren mintzoa (1976) bertso bildumak eman zituen argitara. Zorigaitzez, 1976ko azaroaren 7an Urepele bere jaioterrian eskaini zitzaion omenaldi-egunean bihotzekoak jota hil zen. Euskaltzain ohorezko izendatu zuten 1977an.
Bere garaiko bertsolari txapelketa eta sariketa gehien-gehienetan parte hartu zuen. 1946tik 1960ra bitartean, Hego Euskal Herriko bertso-saioetako asko irabazi zituen. 1960ko Bertsolari Txapelketa Nagusian hirugarren izan zen; 1962 eta 1965ekoetan, hirugarren; eta 1967koan, bigarren. Azken urte horretan, txapelketa horren historian izan den gertakari ospetsuenetako baten protagonista izan zen, gainera.
1967ko txistu, oihu eta txaloak
1967ko Bertsolari Txapelketa Nagusian parte hartu zuen, eta bigarren amaitu zuen. Hala ere, txapelketako protagonista nagusia izan zen; berak nahi gabe, baina. Bertsolari Txapelketa Nagusien historiako —baita bertsolaritzaren historia osoko ere— gertaera aipatuenetako bat da.
Behin ikus-entzuleak aulkietan eseri eta epaileak mahaian jarri ondoren, Alfonso Irigoienek epaimahaikideen erabakien emaitza irakurri zuen: Xalbador bertsolaria, Uztapiderekin batera, txapelaren atzetik lehiatzeko azken fasera iragan zela.
Une hartan, ikus-entzuleen oihu eta txistuek Anoeta pilotalekuko giroa minutu erdiz gaiztotu zuten. Jada desadostasun adierazpenak apaltzen zihoazelarik, berriz ere entzun ziren txalo zaparradekin nahasitako txistuak eta zalaparta. Uztapide eta Xalbador bertsolariak, mikrofonoen aurrean, isilik ziren. Ikuslegoa bitan banaturik zegoen: txistuek txaloak isilarazten zituztela zirudienean, Xalbadorren aldekoak zutik jarri eta beren bertsolariari txalo egin zioten. Epaimahaiko kide batek bertsolariei saioa hasteko eskatu zien, baina biek ala biek isilik iraun zuten aldi batez. Azkenean, Uztapidek, oihu eta uluen erdian, aurkezpen bertsoa bota zuen.
Ondoren Xalbadorren txanda iritsi zen, baina hark bere saioa hasterako txistu nahiz txalo ugari entzun ziren, atzera. Azkenean, ikus-entzuleen hotsa baretu zen, eta urepeldarrak bertso gogoangarri eta hunkigarri honi ekin zion:
«Zuek ezpazerate kontentu, errua ez daukat ez nik» esaldira heltzean, bat-bateko txaloaldia sekulakoa izan zen, bertsolariaren jarduna eten zuen puska batean, azken bi lerroak bota baino lehen. Bertso horrekin, Xalbadorrek ikus-entzuleen arteko bi muturrak elkartzea lortu zuen. Bere jatorrizko behe-nafarrera alde batera utzita, entzule gehienen euskalkian —gipuzkeraz— moldatu zuen bertso hori, eta horrela haien bihotzetara heltzea lortu.
Xalbadorren bertso horren ostean, entzuleek haserrea eta desadostasuna epaimahaiaren erabakiagatik izan zela ikusarazi nahi izan zuten. Gertakari hartatik aurrera, Xalbadorren aldeko maitasun erakustaldiak areagotu egin ziren. Gainera, epaileei beren haserrea erakusteko aukera ez zuten alferrik galdu: epaimahaiko kide bat zutitu zen batean, ikusleek gogor txistukatu zuten, eta txistualdi hura epaimahaiko kidea pilotalekuko pasabidetik zehar bozkagunera zihoan denbora guztian luzatu zen. Gertakari haren ondoren lehiaketa gorabeherarik gabe joan zen.
Urepeleko artzaina
Hauek dira abestiaren koroaren hitzak:
Kaleak
Donostian, haren izena daraman kale bat dago, Antiguako Benta Berri auzoan.
Gabriaç
Gabriaç Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gabrias udalerrian erroldatutako biztanleak 131 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 84 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 82 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 80 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (38 gizon eta 27 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 14 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gabrias udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 138 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.712 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ostalaritza eta jatetxe enpresa batena zen.
2000. urtean Gabrias udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.080 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bahiyyih Nakhjavani
Bahiyyih Nakhjavani (Teheran, 1948) idazle, irakasle eta itzultzaile irandarra.
Belgikan Europako eta Amerikako literatura irakatsi zuen. Gaur egun Frantzian bizi da eta bertan irakasten du.
2007an Bahiyyih Nakhjavani Honoris Causa doktore izendatu zuen Liejako Unibertsitatean. Bere liburuak hainbat hizkuntzatara itzuli dira.
Biografia
Bahiyyih Nakhjavani 1948ko otsailaren 24an jaio zen Teheranen. Haren gurasoak Alí-Yulláh Nakhjavani (Baku, Azerbaijan, 1919) eta Violette Banani (ezkondutakoan Nakhjavani), biak bahá'í-ak, idazleak eta irakasleak.
Harez geroztik, Europa ko eta Estatu Batuetako literatura ingelesa irakatsi du Europan (Lieja, Estrasburgo), Afrikan, Ekialde Hurbilean (Zipre, Israel), Kanada n eta AEB n. 2007an Bahiyyih Nakhjavani Honoris Causa doktore izendatu zuen Liejako Unibertsitateak.
Ekoizpen literarioari dagokionez, Erresuma Batuetan bi liburu argitaratu ditu (Bloomsbury), hiru AEBn (Stanford University Press) eta lau Frantzian (Actes Sud). Nakhjavaniren eleberriak zenbait hizkuntzatara itzuli izan dira, batez ere gaztelaniara (Alianza) eta italierara (Rizzoli).
Azken hogei urteetan Frantzian bizi izan da irakasle eta idazle lan eginez.
Idazlanak
Idazle honen liburu guztiek badute Iran go kultura, historia eta "izaeraren" kutsua. Guztietan erlatibotasunaren hastapena agertzen du narrazioaren ikuspuntutik – errealitatea aldatuz doa pertsonaia bakoitzaren ikuspuntuaren arabera. Halaber, badute ironia puntu bat, hitzak umorez erabiltzen ditu askotan, baita gertaera latzak edo bortitzak kontatzen dituenean ere.
She celebrated her debut as a writer in 1979 with the non-fiction book »When We Grow Up«, which was about raising children from a Baha’i perspective. After three further books also based on and inspired by the Baha’i writings, (»Response«, 1981, »Four On an Island«, 1983, »Asking Questions. A Challenge to Fundamentalism«, 1990)
The Saddlebag - Doubters and Seekers (2000)
Bere lehen eleberria The Saddlebag: A Fable for Doubters and Seekers (Zakutoa - Zalantzetan eta Bilaka dabiltzanentzako elezaharra) nazioarteko best-seller bat izan zen. Eleberri honetan deskribatzen du 1844-1845 urteen aldean, egun batean, Meka eta Medina arteko erromesen ibilbidean dagoen Najd lautadan gertatutakoak. Zakuto misteriotsu bat esku batetik bestera igarotzen da eta hartzen duen pertsona bakoitzaren bizitza aldatzen du. Nabil-i Azam-en The Dawn Breakers (Lehen Eguzki Printzak) liburuko VII. kapituluan inspiratuta dago, Atal horretan Nabil-ek kontatzen du Bab-i - Bahá'í Fedea sortuko zuenaren, Bahá'u'lláh ren, aitzindariari - zakutoa lapurtu ziotela Mekatik Medinara erromes bidaiatzen ari zela. Hauek dira pertsonaia nagusiak: lapurra, emaztegaia, zuzendaria, diru-trukatzailea, esklaboa, erromesa, apaiza, derbixe a eta Gorpua dira.
Paper - The Dreams of a Scribe (2004)
Bigarren eleberria Paper - The Dreams of a Scribe (Papera - Idazlari baten ametsak) bat zentratua alegoria da Scribe nor da perfektua bilatzen paper bere maisu idazteko. Máh-Kú- n kokatuta dago, Persiako ipar-mendebaldean, 1847ko udan eta 1848ko udaberriaren artean. Bost kapituren inguruan simetrikoki egituratuta daude. Beste pertsonaia nagusiak: Mullah (apaiza), alarguna, zaintzailea, ama eta alaba, eta presoak dira.
The Woman Who Read Too Much (2007)
Bere hirugarren eleberria Gehiegi irakurtzen zuen emakumea, halaber, XIX. mendearen erdian gertatzen da. Tahirih Qurratu'l-Ayn, poeta eta jakintsuaren inguruan antolatzen da kontakizuna. Tahirih XIX. mendeko Qazvin herrian jaio zen, emakumeen oinarrizko eskubideak onartzen ez zuen gizarte batean, Persiako Qajar dinastiaren menpe. Erlijio eta gizarte konbentzioak alde batera utzita zapia burutik kendu zuen jendaurrean. Protagonista Baha'i / Babi historiaren hasierako heroia da eta Bab-en hasierako jarraitzaileetako bat.
Eleberri hau lau zatitan banatuta dago, birak, ikuspegia, ama, arreba, alaba eta emaztearekin. Poeta misteriotsuaren harrapaketa, preskripzioa, tortura eta azkeneko exekuzioa azaltzen da, alkate, ministro, mullah eta monarka inpaktuaren azterketan, "intrigaz" eta ustelkeriaz beteriko mundu batean.
Liburua frantsesera eta italieraraz itzuli zen 2007an, eta 2009an koreerara eta gaztelaniara; 2008an Latifeh Yarshater sarirako izendatu zuten eta Stanford University Press-ek 2015ean argitaratu zuen ingelesez.
Gerville
Gerville Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Roncq
Roncq Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2007an 12.776 biztanle zituen.
Gerville
Etxebizitza
2007an 162 etxebizitza zeuden, 141 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 159 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 141 etxebizitza nagusietatik 133 bere jabearen bizilekua ziren eta 8 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 113 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 89 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Roncq
Biztanleria
2007an Roncq udalerrian erroldatutako biztanleak 12.776 ziren. Familiak 4.776 ziren, horien artean 960 pertsona bakarrekoak ziren (309 bakarrik bizi ziren gizonak eta 651 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.514 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.845 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 457 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Gerville
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 284 ziren, horien artean 210 aktiboak ziren eta 74 inaktiboak ziren. 210 pertsona aktiboetatik 195 lanean zeuden (111 gizon eta 84 emakume) eta 15 langabezian zeuden (6 gizon eta 9 emakume). 74 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.