cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Larrinaga (Ispaster)
Geografia
Larrinaga auzoan hasten da Ogella ko hondartzara joateko bidea.
Historia
Dolaraga Goikoa etxean teileria bat izan zen, garai batean 30 langile izatera ailegatu zena. Bertako ekoizpena itsasoz ateratzen zuten Ogellako hondartzatik.
Arana etxean jaio zen Jacinto Arana, Zamora ko gotzain eta inkisidore izan zena, 1738an hil zena.
Martyhilda
#martyhilda (#martyisdead) txekiar websail dramatikoa da, Pavel Soukupek MALL.TVrako zuzendua. Ziberjazarpenari buruzko telesail honek 2021ean telesail labur onenaren Emmy International saria jaso zuen.
Istorioa
Ustekabean hil den 15 urteko Marty gaztearen istorioa da "#martyhilda". Zendu aurretik grabatutako bideo beldurgarri sorta bat besterik ez du utzi atzean. Minak atsekabetuta, Martyren aita semearen online bizitzaren zati ikaragarriak berreraikitzen saiatuko da, bere amaiera tragikoaren nondik norakoak argitzeko. Semearen Facebook kontuan sartzea lortu ondoren, "Good-looking girls" profilarekin mezuak eta bideoak trukatzen denbora luzea zeramala jakingo du.
Griggs konderria (Ipar Dakota)
Griggs konderria (Griggs County) Ipar Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Cooperstown da. 2010eko zentsuaren arabera 2,420 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 2,420 pertsonetatik 2,396 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 9 dira. 7 beltzak edo afroamerikarrak. 8 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 4 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 4 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1 pertsonek kokatzen zuten.
Parvicaecilia
Parvicaecilia anfibio genero bat da, Gymnophiona ordenaren barruko Siphonopidae familian sailkatua.
Mel Powell
Mel Powell (New York, Ameriketako Estatu Batuak, 1923 - 1998) musikaria izan zen, musikagilea, piano-jotzailea eta musika-irakaslea. 1990eko Pulitzer saria irabazi zuen Duplicates bi piano eta orkestrarentzako kontzertuko musikarengatik. Bere konposizioetako askotan hamabi tonuko teknika modernoak erabiltzen zituen. Halaber, musika elektronikoko aitzindarietako bat izan zen. Powellen konposizio nagusiak Filigree Setting (1959) eta Haiku Setting (1960) dira, lau hari-tresnatarakoa aurrenekoa, eta ahots eta pianorako bigarrena.
Bizitza
Piano-jotzaile eta musika-moldatzaile gisa hasi zuen bere musika karrera, Benny Goodmanen orkestran, 1942tik 1944ra bitartean. Gero, aire-armadako Gleen Miller Army Air Force Banden jo zuen. 1940ko hamarraldiaren bukaeran, jazz-jotzaile onenetako bat zen. Dena dela, jazz-ikasketak alde batera utzita, musika klasikoko ikasketak egin zituen (1952), Yale Unibertsitatean, Paul Hindemith musikagilea irakasle zuela. 1950eko hamarraldiaren erdialdean eskolak eman zituen Mannes Collegen, New Yorkeko unibertsitate-hirian. Yalera itzulita, eskolak eman zituen 1957tik 1969ra; gero konposizio-fakultateko zuzendari izan zen, bai eta Estatu Batuetako musika elektronikoko lehen estudioetako batekoa ere. 1969an eskolak ematen hasi zen Kaliforniako Arte Institutuko musika-eskolan, eta eskolako dekanoa izan zen 1970eko hamarraldian.
Pedro Massacessi
Pedro Massacessi (1966ko urtarrilaren 9a - ) Argentinako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama Marinos.
Bathycongrus bleekeri
Bathycongrus bleekeri Bathycongrus generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
John Pritchard
John Pritchard (Londres, 1921eko otsailaren 5a - San Frantzisko, 1989ko abenduaren 5a) britainiar orkestra zuzendaria izan zen.
Debuta Londresen egin zuen, Derby String orkestrako zuzendari gisa, 1943tik 1945ra. 1948an Glyndebourneko jaialdiko abesbatzeko zuzendari izendatu zuten. 1951n Fritz Buschen ordez aritu zen Don Giovanni operan, eta harrezkero Mozarten hainbat opera zuzentzeko enkargua izan zuen. Liverpooleko Errege Orkestra Filarmonikoko musika zuzendari izendatu zuten, eta Pitchardek orkestra horretako egitura eta errepertorioa berritu, eta bere garaiko musika-ziklo bat sortu zuen, Musika bizia. 1962tik 1966ra Londresko Orkestra Filarmonikoko zuzendari izan zen, eta orkestra horrekin Ekialde Hurbila, Estatu Batuak eta Txina ezagutu zituen.
Izan ere, atzerrian ere lan ugari egin zituen Pitchardek: 1963an Estatu Batuetan izan zen, Pittsburgheko Orkestra Sinfonikoan; Aix-en Provenceko jaialdian, 1963an; Salzburgoko jaialdian eta Buenos Airesko Colón antzokian, 1966an; New Yorkeko Metropolitan Operan, 1971n; Parisko Operan, 1981ean. 1975ean Shakespearen saria irabazi zuen Hanburgon. Koloniako Operako zuzendari izan zen 1978tik 1989ra, Bruselako Monnaie Errege Antzokiko musika-zuzendaria 1982tik 1989ra, Londresko BBCko Orkestra Sinfonikoko buru 1982tik 1989ra, eta San Franciscoko Operako zuzendari 1986an.
Scarus falcipinnis
Scarus falcipinnis Scarus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Labeo nunensis
Labeo nunensis Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Volkertshausen
Volkertshausen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
La Tête ailleurs
La Tête ailleurs 2010eko Frédéric Pelle lapurtar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Patrick Perrin karta-banatzailea da kostaldeko kasino txiki batean. Amets bakarra du: bere bizitza atzean utzi eta helmuga ezezagun batera alde egitea. Baina horrelako bidaia bat ezin da egun batetik bestera antolatu.
Hego (anatomia)
Hegoak edo hegalak, gaur egun, soilik hiru animalia taldek dituzten gorputz-adarrak dira: intsektuek, hegaztiek eta kiroptero edo saguzarrek. Aldi berean, antzina, pterosauro erako dinosauroek ere izan zituzten. Ohi, hegoak hegan egiteko erabiltzen dira, hegoak dituzten animalia guztiak hegan egiteko gai ez diren arren.
Animaliaren batzuek mintzak dituzte hanken eta gorputzaren artean (kolugoek kasu), edo behatzen artean (igel hegalariaren kasuan bezala) edo saihets mugikorren artean (Dracon volans narrastia), baina ez dira hegan egiteko nahikoa, eta ez dira hego deitzen; horiekin, planeatu baino ezin daiteke egin.
Intsektuak
Intsektuetan, hegoak, bat edo bi pare, toraxaren hedapenak dira. Intsektu helduen ezaugarria dira, baina gerta daiteke ale guztietan ez agertzea. Normalean nerbiodun mintzak dira intsektuen hegoak. Ohikoena bi pare izatea den arren, intsektu batzuetan hego pareetako bat gogortu eta babesgarri bihurtu da (elitroak), hegan egiteko funtzioa galduz eta horretarako beste hego parea erabiliz. Zenbait intsektutan hegoak elkarren artean edo hanken kontra igurtziz soinu deigarria egiten dute, ugaketa helburuekin baliatzen dutena.
Intsektu familia definitzen ez duen ezaugarria izanik, aptero, paleoptero eta beste termino batzuk ez dira sailkatzeko erabiltzen, baina deskribatzeko baliagarriak dira.
Hegaztiak
Hegaztietan, aurrealdeko gorputzadarrak dira hegaldia ahalbidetzen dutenak eta azalera euslea eratzen duten lumak daramatzatenak. Hegaztiek luma mota ezberdinak konbinatzen dituzte, eta mota bakoitzak bakoitza luzera, forma, malgutasun eta tinkotasun berezia du, funtzioaren arabera, eta guztiak ez dira hegaldira bideratuak. Hegaldian, luma mota garrantzitsuenak arraunlariak (arraun-lumak ere deituak) eta estalkiak dira. Lehenek hegaldia burutzeko sustengu indarra sortzen dute, eta hegaldiaren norabidea kontrolatzea ahalbidetu. Bigarrenek besteak babesten dituzte.
Kiropteroak
Animalia kiropteroetan (saguzarrak), aurrealdeko gorputzadarrek eta behatzek, hegan egitea ahalbidetzen dien mintz batentzako euskarria eratzen dute.
2019 van Albada
2019 van Albada asteroide gerrikoan aurkitutako 2019. asteroidearen izena da. 1935eko irailak 28an aurkitu zuen Hendrik van Gentek Johannesburgotik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1935 SX1 zen. Bere izena Gale Bruno van Albadagatik jasotzen du.
Promissão
Promissão Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Jöns Jakob Berzelius
Gaztaroa eta hezkuntza
Suediako Väversunda herrian jaio eta berehala hil ziren bere gurasoak. Sendikoek Linköpingen hezi zuten eta bertan joan zen eskolara. Gero, 1791 eta 1801 artean Uppsalako unibertsitatean medikuntza ikasi zuen, doktore titulua eskuratuz. Kimika ikasten Anders Gutaf Ekeberg-ekin hasi zen. Aldi berean, ur-iturri desberdinen analisiak egiten jardun zen eta baita ere korronte elektrikoak zenbait gaixotasunen gain zuen eragina aztertzen. Medevi Brunn bainuetxean bekadun aritu zen, eta 1799 urteko elektrizitate makina bat gordetzen da.
1807an Stockholmeko Karolinska Institutoko irakasle bihurtu zen.
Ekarpen zientifikoak
Gaur ezagutzen ditugun nomenklatura eta formulazio kimikoak Berzeliusek proposatu zituen lehenengo aldiz. Bere ikasleei Kimikako esperimentuak egiten laguntzeko elementu kimikoen ikur zaharrak (alkimiakoak) baztertu egin zituen. Bere ordez, hizki latinoak erabili zituen – H hidrogenoarentzan, O oxigenoarentzat etab. – eta elementuen arteko proportzioak zenbakiz adierazi zituen – H2O –. Kontzeptu eta hizkuntza kimikoan ere ekarpen garrantzitsuak egin zituen Berzeliusek. Adibidez, katalisia, isomero, polimero, proteina edo alotropo bezalako kontzeptuak berak sortu zituen. Esate baterako, 1833an "polimero" hitza erabili zuen formula enpiriko berdineko baina formula molekular desberdineko konposatuen arteko erlazioa adierazteko – bentzenoa (C6H6) azetilenoaren (C2H2) "polimeroa" izango litzateke.
Berzeliusek elementu kimiko hauek bakartu zituen lehen aldiz: silizioa, selenioa, torioa eta zerioa. Gainera, bere ikasleek litioa eta banadioa aurkitu zituzten.
Clytorhynchus nigrogularis
Clytorhynchus nigrogularis Clytorhynchus generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Etting
Etting Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Etting udalerrian erroldatutako biztanleak 770 ziren. Familiak 284 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 124 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 309 etxebizitza zeuden, 292 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 16 hutsik zeuden. 282 etxeak ziren eta 25 apartamentuak ziren. 292 etxebizitza nagusietatik 253 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 231 etxek bost zituzten. 277 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 109 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 153 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 504 ziren, horien artean 326 aktiboak ziren eta 178 inaktiboak ziren. 326 pertsona aktiboetatik 297 lanean zeuden (177 gizon eta 120 emakume) eta 29 langabezian zeuden (10 gizon eta 19 emakume). 178 pertsona inaktiboetatik 53 erretiraturik zeuden, 47 ikasten zeuden eta 78 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Etting udalerrian 286 unitate fiskal zeuden, 755 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.613 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Etting udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 525 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jeriquara
Jeriquara Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Le Luart
Le Luart Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Luart udalerrian erroldatutako biztanleak 1.271 ziren. Familiak 532 ziren, horien artean 148 pertsona bakarrekoak ziren (72 bakarrik bizi ziren gizonak eta 76 bakarrik bizi ziren emakumeak), 192 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 160 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 592 etxebizitza zeuden, 531 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 38 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 550 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 531 etxebizitza nagusietatik 356 bere jabearen bizilekua ziren, 164 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 17 etxek gela bat zuten, 46 etxek bi zituzten, 106 etxek hiru zituzten, 169 etxek lau zituzten eta 193 etxek bost zituzten. 472 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 234 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 234 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 770 ziren, horien artean 541 aktiboak ziren eta 229 inaktiboak ziren. 541 pertsona aktiboetatik 502 lanean zeuden (267 gizon eta 235 emakume) eta 39 langabezian zeuden (12 gizon eta 27 emakume). 229 pertsona inaktiboetatik 93 erretiraturik zeuden, 47 ikasten zeuden eta 89 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Luart udalerrian 563 unitate fiskal zeuden, 1.326,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.358 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 38 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 14 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina, 6 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 arraindegi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Le Luart udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 711 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Swinging London
Swinging London 1960ko hamarkadan Londresen sortu zen moda eta kulturaren eszenari aplikatzen zaion termino orokor bat da.
Gaztarora bideratutako fenomenoa izan zen, eta berria eta modernoa azpimarratzen zituen. Baikortasun eta hedonismo garaia izan zen, eta iraultza kulturala. Bigarren Mundu Gerra ondorengo austeritatearen ondoren, 1950eko hamarkadaren zati handi batean luzatu zen britainiar ekonomiaren susperraldia katalizatzaile bat izan zen.
Time aldizkariak 1962ko apirilaren 15ean "Swinging London" terminoa definitu zuen, eta handik gutxira hasi zen Swinging Radio England irrati piratak zabaldu zuen. Hala ere, "Swinging" (modakoa) jargoia 1960ko hamarkadaren hasieratik erabiltzen zuten. 1965ean, Diana Vreeland Vogue aldizkariko editoreak "une honetan Londres munduko hiririk modakoena ("swinging") da" esan zuen. Urte horretan, Roger Miller abeslariak single arrakastatsu bat kaleratu zuen. "England Swings" abestia zuen singleak Ingalaterraren irudi estereotipatua aurkezten zuen, "Bobbiak bizikletan, binaka".
Vörstetten
Vörstetten Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Nain I.a
Nain I.a, Tolkienen legendariumean, Durin I.aren herriko nano bat izan zen. Moria edo Khazad-dûmeko azkenaurreko erregea izan zen, Durin VI.aren semea eta Thrain I.aren aita.
Morian jaio zen Eguzkiaren Hirugarren Aroko 1832an. 1980an, Karadhrasen, mithrila lortzeko zulatzen ari ziren nanoek, sakoneko balroga itzartu zuten, eta honek, Nainen aita hil zuen. Nain izan zen bere aitaren oinordekoa. Eguzkiaren Hirugarren Aroko 1981ean hil zen, balrog beraren esku, bere oinordekoa, bere seme Thrain I.a izan zelarik.
Kanpo estekak
List of Middle-earth Dwarves
Hettinger konderria (Ipar Dakota)
Hettinger konderria (Hettinger County) Ipar Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Mott da. 2010eko zentsuaren arabera 2,477 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Hettinger konderriak 293,648 kilometro koadro ditu. Horietatik 404 ura dira. Beste 293,244 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,84 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 2,477 pertsonetatik 2,384 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 12 dira. 6 beltzak edo afroamerikarrak. 51 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 32 pertsonek kokatzen zuten.
Óscar Pereiro
Óscar Pereiro Sio (Mos, Pontevedrako probintzia, 1977ko abuztuak 3) txirrindulari ohi galiziar bat da, profesionala 2000 eta 2010 artean. Erretiratu ondoren futbolean aritu da, Coruxo FC taldearen filialean. Rallyetan ere aritu da. Txirrindulari bezala, bere lorpenik handiena 2006ko Frantziako Tourra irabazi izana da.
2005eko uztailean Galego do Mes (Hilabeteko Galiziarra) bezala aukeratu zuen El Correo Gallego egunkariak.
2010eko abuztuan COPE irrati kateak kontratatu zuen, Espainiako Vueltako komentarista izan zedin. Gaur egun, COPEn txirrindularitza itzuli handiak komentatzen jarraitzen du. 2010eko abenduan futbolari bezala debutatu zuen Coruxo FC taldearen filialean, eta, ondoren, gidari eta kogidari bezala estreinatu zen rallyetan.
Biografia
Txirrindulari bezala, profesionaletan 2000n debutatu zuen Porta da Ravessa talde portugaldarrean. Bi urte beranduago, Alvaro Pino galiziarrak zuzentzen zuen Phonak talde suitzarrerako kontratatu zuen. Etapa honetan oso lehiakorra zela frogatu zuen, esparru guztietan ondo moldatzen zena. 11. amaitu zuen Italiako Giroa eta bi aldiz jarraian amaitu zuen 10. Frantziako Tourra (2004 eta 2005eko edizioetan), azken honetan etapa garaipen bat lortuz, lehiakortasunaren sailkapenaren garailea izatea ere lortu zuelarik. 2006ko denboraldian Caisse d'Epargne taldera pasatu zen, Eusebio Unzuék eta José Miguel Echávarrik zuzentzen zutena.
2006koa bere denboraldirik hoberena izan zen, Frantziako Tourra irabaztea lortu baitzuen, ordurarte liderra zen Floyd Landisen positiboa testosteronagatik baieztatu zenean. Kontu hau Tourra amaitu eta egun gutxira argitara eman zen arren, Óscar Pereiro ez zen ofizialki 2006ko Tourrarren garailetzat jo 2007ko irailak 20 arte, Estatu Batuetako doping kontuetarako auzitegiak Landis erruduntzat jo zuenean.
Frantziako Tourraren garailea
2007ko urriak 15ean, Madrilen egindako zeremonia baten bidez, Frantziako Tourraren zuzendaria den Christian Prudhommek ofizialki izendatu zuen 2006ko Tourraren garaile maillot horia emanez.
2008ko maiatzak 27an Kirol Merituaren Errege Ordena jaso zuen, une horretan Heziketa, Gizarte Politika eta Kirolaren Ministerioko ministroa zen Mercedes Cabrerak eta Kirolarentzako Estatu Idazkaria zen Jaime Lissavetzkyk presiditutako ekitaldi batean.
Urte horretako uztailak 20an, 2008ko Frantziako Tourraren 15. etapa korritzen ari zela Col d'Agnelo mendatea jeisten lubeta batetik erori zen errepideko babes hesia gainditu ondoren. Erorketa larri honen ondorioz ezkerreko humeroaren luxazio eta haustura bat jasan zuen, hala itzulia utzi behar izan zuelarik.
Mendian edo erlojupeko probetan espezialista bikain bat izan ez arren emaitza handiak lortu dituen txirrindulari bat da, batez ere parte hartu zuen ihesaldien ondorioz, horietako bitan Frantziako Tourrean bi etapa garaipen lortu zituelarik.
2009ko Frantziako Tourrean 8. etapan utzi behar izan zuen "baldintza horietan jarraitzea ezinezkoa zela" argudiatuz. Pereirok Monakon ospatu zen lehen etapatik ondo ez zegoela esan zuen.
2009ko denboraldia amaitzean, Óscar Pereirok txirrindularitza profesionaletik erretiratzeko eta Astana taldea salatzeko asmoa zuela iragarri zuen. Mahainguruan Astana taldearekin sinatu zuen kontratua erakutsi ondoren, talde honek kontratua betetzeari uko egiten ziola esan zuen. Azkenean, galiziarra Astana taldearekin akordio batera iritsi zen, ondorioz, bere azken denboraldia Alberto Contadorrekin korritu zuelarik.
Beste kirol batzuk
2010eko irailean txirrindularitzatik erretiratzen zela iragarri zuen. Urte bereko abenduak 10ean Vigoko Coruxo FC taldeko futbolari izateko akordio bat lortu zuen, talde honen lehen taldea Espainiako Bigarren B Mailako I. taldeak jokatzen zuelarik, talde honen filialean jokatzeko, Galiziako Bigarren Mailan jokatzen zuena.
Frémécourt
Frémécourt Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Óscar Pereiro
Beste kirol batzuk
2011ko irailean Pereirok rallyetako kogidari bezala debutatu zuen Luis Penido gidari galiziarrarekin San Froilaneko rallyan, galiziar egutegiko data. Beranduago, Pereiro bera jarri zen gidari bezala Mitsubishi Lancer Evolution autoarekin, Madrilgo Erkidegoa Rally Race rallyan, Espainiako rally txapelketako proba zena, hamalaugarren postuan amaituz.
Palmaresa txirrindulari bezala
2001
2002
Frémécourt
Biztanleria
2007an Frémécourt udalerrian erroldatutako biztanleak 544 ziren. Familiak 173 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 95 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Óscar Pereiro
Palmaresa txirrindulari bezala
2003
2004
Frémécourt
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Óscar Pereiro
Palmaresa txirrindulari bezala
2005
Frémécourt
Etxebizitza
2007an 189 etxebizitza zeuden, 181 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 181 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 181 etxebizitza nagusietatik 161 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 109 etxek bost zituzten. 151 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 122 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Óscar Pereiro
Palmaresa txirrindulari bezala
2006
Frémécourt
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Óscar Pereiro
Palmaresa txirrindulari bezala
2008
Frémécourt
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 379 ziren, horien artean 315 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 315 pertsona aktiboetatik 293 lanean zeuden (162 gizon eta 131 emakume) eta 20 langabezian zeuden (9 gizon eta 11 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Frémécourt udalerrian 185 unitate fiskal zeuden, 545,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.176 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina eta 2 argiketariak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra elektrotresna denda bat zen.
2000. urtean Frémécourt udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eduardo Souto de Moura
Eduardo Elísio Machado Souto de Moura (Porto, ) portugaldar arkitektoa da. Jaioterrian bertan egin zituen ikasketak. Ikasketak egin bitartean Álvaro Siza arkitektoaren estudioan laguntzaile izan zen, 1974-1979 bitartean. Lehenengo lanak zenbait eraikuntzaren zaharberritzeak izan ziren, eta Bragako Udal Azoka (1980) eraikitzea. Bere lehenengo obra horietan Mies van der Roheren eragina nabari da, Portugalgo tradizioari buruzko errespetu bereziaz gainera. 1980an Egenheiro Antonio de Almeida Fundazioaren lehen saria irabazi zuen, eta 1981ean Kulturako Estatu Idazkaritzaren kulturgunerako arkitektura lehiaketa irabazi zuen. Proiektu horretan material eta kolore mota asko eta asko erabili zituen, elementu hausle gisa, barne espazioen autonomia gordez. Urte horretan bertan eskolak ematen hasi zen Oportoko Unibertsitateko arkitektura-fakultatean, 1990. urtea arte. Bere hurrengo lanetan abstrakzioaren indarra gailenduz joan zen, Mies van der Rohe eta Aldo Rossiren eragina ahuldu ahala. Lanik aipagarrienak: Hortzetako klinika Oporton (1981); Etxebizitza 1 (1982) eta Etxebizitza 2 (1983) Nevogilden, Oporto; Etxebizitza Fozen (1983), Oporto; Etxebizitza Quinta do Lagon (1984), Algarven; Rua da Vilarinhako eranskinak (1986); Etxebizitza Foz-Velhan (1986), Oporto; Etxebizitza Alcanenan (1992), Torres Novas; Etxebizitza Miramarren (1987), Gaian; Oportoko metroa (Casa do Música geltokia) (1997 – 2004); Bragako udal-estadioa (2000 – 2003); Cortriqueko errausketa-labea (2010-2011).
Arkitektoak Pritzker Saria irabazi du, arkitekturako Nobel Sari gisa jotzen dena.
Pedostibes
Pedostibes anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Bufonidae familian sailkatua.
Labastide-Saint-Georges
Labastide-Saint-Georges Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Labastide-Saint-Georges udalerrian erroldatutako biztanleak 1.627 ziren. Familiak 612 ziren, horien artean 108 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 84 bakarrik bizi ziren emakumeak), 248 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 220 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Petillako gaztelua
Petillako gaztelua Nafarroa Garaiko Petilla Aragoi udalerrian kokatutako gaztelu bat da. Hasiera batean Aragoiko Erresuma Nafarroako Erresumatik babesteko eraiki zen gaztelua da, baina bi erresumetako erregeen arteko itun baten ondorioz nafarren eskuetara pasa zen, eta Nafarroako Erresuma Aragoiko Erresumatik defendatzera pasa zen. Gaur egun hondatuta dago.
Historia
Erdi Aroan, Petillako harkaitzetan kokatutako batek babestu zuen. Herria eta bere gotorlekua jatorriz Aragoikoak izan ziren, harik eta 1209an Petri II.a erregeak Antso VII.a Nafarroakoari bahituran eman zizkion arte, Peñakoa, Escokoa eta besteren batekin batera. Geroago, 1232an, Jakue I.a Aragoikoak behin betiko utzi zizkion errege nafarrari, eta uko egin zion geroago haien gaineko edozein demandari. 1277an Petilla Ferran Ramiritz Iriberrikoa gazteluko gobernadorea zen, eta Joana I.a Nafarroakoa erreginari omenaldia egin zion. XIII. mendeko azken urteetan, Ferran Gil Saratsakoa agertu zen alkaide gisa, urtean 24 liberako atxikipenarekin eta 120 kahitzeko garirekin, gaztelu aurreratu gisa.
1300 eta 1305 urteen artean obra garrantzitsuak egin ziren. 1315ean, gotorlekua Martin Fernanditz Saratsakoaren ardurapean zegoen, eta 1321ean haren buru izaten jarraitzen zuen, 12 libera eta 60 kahitzeko esleipenarekin. 1345ean dorre nagusia eta algibea konpondu ziren. 1355 inguruan, Karlos II.a Nafarroakoaren erregealdian, Martin Semenetz Oibarkoa agertu zen alkaide gisa, zazpi urte geroago 31 gizon oinez zituela agintean, Aragoik eraso egin zezakeelakoan. Esan beharra dago aragoiarrek 1312an setiatu zutela hiribildua. 1366an Fernando Alduatekoa izan zuen oinordeko, denbora gutxian egon behar izan zuena, 1372an bere ordez Petru Martinitz Leatxekoa agertzen delako. Garai hartan, soldata 8 libera eta 40 kahitzekoa zen.
Karlos III.a Nobleak 1387an Martin Semenetz Oibarkoari eman zion zaintza, ziurrenik 1355ean kastroa izan zuenaren semeari. 1402an postuan jarraitzen zuen, urte horretan erregeak kontzejuari 200 florin ordaintzera behartu baitzuen garai hartan egindako bi hilketengatik, gotorlekua konpontzen inbertitzeko. Aldi berean, bizilagunek harria, egurra, harea eta karea eta beste material batzuk eraman beharko lituzkete obretara. 1420an Petri Galarkoa alkaide honen oinordekoa izan zen, bi modutara kontuetan agertzen dena. 1423an hil zen, Albar Eulateren ordez. 1426an, Johan Urizkoa izendatu zuen errege Johan Urizkoa, Zuria II.a Nafarroakoa erreginaren maestrehostala, 1443an postuan jarraitzen zuena.
1446an Menaut Donamarikoa alkatetza hartu zuen, Bianako Printzearen maisu-maestrehostala. Agaramondarren eta beaumontarren arteko liskarren garaian, 1452an, Johan Agaramont sartu zen haren ordez, eta 1459an Leon Garrozeren agindupean zegoen. Geroago, 1482-1487 urteetan, Per Arnaut Garroze, eta 1494an Johanot de la Rocha, 40 liberako esleipenarekin.
Fernando Katolikoak Nafarroa konkistatu ondoren, gaztelua osorik eraisteko agindu zen. Hala ere, 1513an, erregeak Juan Ramirez Sibranako jaunari egin zion alkaidearen lanbideari esker.
Labastide-Saint-Georges
Etxebizitza
2007an 656 etxebizitza zeuden, 620 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 634 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 620 etxebizitza nagusietatik 515 bere jabearen bizilekua ziren, 95 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 193 etxek lau zituzten eta 380 etxek bost zituzten. 508 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 235 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 357 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.037 ziren, horien artean 756 aktiboak ziren eta 281 inaktiboak ziren. 756 pertsona aktiboetatik 716 lanean zeuden (378 gizon eta 338 emakume) eta 40 langabezian zeuden (13 gizon eta 27 emakume). 281 pertsona inaktiboetatik 115 erretiraturik zeuden, 93 ikasten zeuden eta 73 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Labastide-Saint-Georges udalerrian 633 unitate fiskal zeuden, 1.736 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.191 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 66 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 13 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 6 margolariak, 2 zurginak, 4 iturginak, 3 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 2 drogeria ziren.
2000. urtean Labastide-Saint-Georges udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 198 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Scarus ferrugineus
Scarus ferrugineus Scarus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
The Road to Glory
The Road to Glory (euskaraz Loriarako Bidea), 1936ko Howard Hawks estatubatuarrak zuzendutako gerra drama film bat da. Fredric March, Warner Baxter, Lionel Barrymore eta June Lang aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Lehen Mundu Gerra (1914-1918), Frantziako Armadaren gerra fronteko luebakiak, gatazka denboran luzatzen den heinean soldaduak hiltzen jarraitu eta beste batzuek ordezkatzen dituzte, ondorioz Michel Denet (Fredric March) teniente arduragabea gero eta gizaseme ilunagoa bihurtuz doa. Gainera, Monique (June Lang) erizainaz maitemindua dago eta haren amodioarengatik Paul La Roche (Warner Baxter) kapitainarekin lehiatu beharko da.
Mycena corticola
Mycena corticola Mycenaceae familiako onddo espezie bat da. Ez du nahikoa haragi, sukaldean erabiltzeko.
Domingo Alzugaray
Domingo Cecílio Alzugaray (Victoria, Entre Ríos, 1932ko azaroaren 22a - São Paulo 2017ko uztailaren 24a) aktore, kazetari eta enpresaburu argentinarra izan zen, brasildar naturalizatua.
Mycena corticola
Deskribapena
Kapela: Erradialki ildaskatua, 0,3 eta 1 cm bitarteko diametrokoa. Gehienetan, hasieran, erdiesferikoa, gero ganbila. Purpura-more koloretik arrosa-lila kolorera doana.
Domingo Alzugaray
Domingo Alzugaray Victoria hirian jaio zen, Argentinako Entre Ríos probintzian, eta merkataritza ezagutzan lizentziatu zen baina aktore lanetan hasi zen, antzerkian eta zineman lanean eta bere emanaldiak Bendita seas (1956) eta Pobres habrá siempre (1958) izan ziren. Mis amores en Río (1958), Sábado a la noche, cine (1960) eta Con el más puro amor (1966) lanetan ere aritu zen.
1966an brasildar naturalizatu zen eta Grupo Abril-eko zuzendari lanetan aritu ondoren, Editora Três sortu zuen, Brasilgo argitaletxe handienetako bat.
Mycena corticola
Deskribapena
Hanka: Gorantz kurbatua, kapelaren ia kolore berekoa; pruinaduna, tomentoduna oinarrian.
Domingo Alzugaray
Alzugaray 2017ko uztailaren 24an hil zen, 84 urte zituela.
Mycena corticola
Deskribapena
Haragia: Oso gutxi; usain ahulekoa eta zapore gozokoa.
Etimologia: Mycena terminoa latinetik dator, "vitis" hitzetik, xirmendu, esan nahi du. Oin oso luze, mehe eta malguari egiten dio erreferentzia.
Jangarritasuna
Ez du balio sukaldaritzarako.
Nahasketa arriskua
Mycena pseudocorticola delakoarekin nahas daiteke, ale helduen kapela grisaxkagoa da eta orri grisak edo zuri-grisaxkak.
Sasoia eta lekua
Udazkenean eta neguan ugaria, hostozabalen gainean.
Banaketa eremua
Europa, Ipar Amerika, Erdialdeko Amerika.
Jean Hamburger
Jean Hamburger (Paris, 1909ko uztailaren 15a - 1992ko otsailaren 1a) frantses medikua izan zen.
Nefrologiaren aitzindaria, eta Nefrologiako Nazioarteko Elkartearen sortzailea eta lehendakaria, 1960-1963 bitartean. Natura-zientzietako ikasketak egin zituen, Sorbonan, eta medikuntzakoak gero. 1930tik 1940ra, zenbait azterketa kliniko egin zituen Parisko erietxeetan: zaintza-metodo berriak saiatu zituen, elektrolito-gorabeheren eta giltzurrunetako gaitzen arteko loturak aztertu zituen, eta giltzurrun artifiziala asmatzeko lanak gainbegiratu zituen. 1952an Hamburgerren taldeak giltzurrun bat txertatu zuen, eta hartzailea bizi izan zen denbora garrantzi handikoa gertatu zen histobateragarritasuna aztertzeko. Aurrerago, giltzurrunaren histologia eta immunologiari buruzko azterketa sakonak egin zituen, eta artikulu eta liburu asko idatzi zituen horren gainean. 1962an Hamburgerren taldeak giltzurruna arrakastaz txertatzea lortu zuen. Frantzian egiten zen lehen organo-txertaketa zen. Hurrengo urtean, hildako baten gorputzeko organoaren txertaketa arrakastaz amaitzea lortu zuten. Hamburgerrek Ohorezko Legioaren saria jaso zuen, eta Merituaren Ordenarena. Txertaketarako Nazioarteko Elkartearen lehendakari izan zen 1968tik 1970ra, eta Medikuntza Akademia Nazionaleko kide, besteak beste. 1991n Frantziako Zientzien Akademiako lehendakari izendatu zuten.
Bathycongrus bullisi
Bathycongrus bullisi Bathycongrus generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Clytorhynchus sanctaecrucis
Clytorhynchus sanctaecrucis Clytorhynchus generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Karlberg jauregia
Karlberg jauregia Solnan (Suedia) dago, Karlberg kanalaren ondoan, Stockholm eko Kungsholmen uhartearen mendebaldea, hegoaldean.
Gaur egun Suediako Armadaren Akademiaren egoitza da ( Militärhögskolan Karlberg ). Jauregiaren parkea irekia da: Stockholmeko eta Solnako biztanleek kirolerako eta aisialdirako erabiltzen dute, eta AIK Fotboll kirol klubak entrenamendu eremua du bertan.
Historia
1620ko hamarkadan, Gustav II.a Adolfo erregearen anaiaorde Carl Carlsson Gyllenhielm almiranteak Solnako hiru herrixka erosi zituen, propietateari Karlberg izena emanez. 1634an, harrizko jauregi bat eraiki zuen (egungo konplexuaren eraikin nagusia). Gyllenhielm 1650ean hil ondoren hutsik egon zen, 1669an Magnus Gabriel De la Gardie kondeak erosi zuen arte.
De La Gardie-k gaztelua handitu zuen, barruko dekorazioak berrituz (gaur egun mantentzen direnak). Arrazoi ekonomikoengatik De La Gardiek gaztelua utzi zuen, eta Johan Gabriel Stenbock-en jabetza bihurtu zen.
1688an gaztelua Suediako erregeen eskura igaro zen; erret-familiaren egoitza izan zen askotan, batez ere uda garaian. Karlos XI.aren emazte Ulrika Eleonora erreginak umezurztegia ezarri zuen bertan, puntu-tailer batekin; bere seme Karlos XII.a Karlbeg gazteluan hazi zen.
1795ean, jauregiari eraikin luze bi erantsi zitzaizkion, Carl Christoffer Gjörwell arkitektoaren diseinuaren arabera. Adreiluak Gustav III.ak amaitu gabe utzitako Haga gaztelua ren obretatik ekarri ziren.
Gazteluak Monumentu Arkitektoniko eta Garrantzi Nazionaleko Monumentu Kultural izendapenak ditu.
Alnwick gaztelua
Alnwick gaztelua (ingelesez Alnwick Castle) Ingalaterrako ipar-ekialdeko Northumberland konderriko Alnwick udalerrian dagoen gaztelu bat da.
Zatirik antzinakoenak 1096an, Yves de Vescy, Alnwickeko baroiak normandiar konkistaren garaian eraikitakoak dira. Luzaroan, Ingalaterrako Erresuma eskoziarren erasoaldietatik babesteko Eskoziako Erresumaren mugatik hurbil zeuden defentsa gotorlekutako bat izan zen.
Zinema
Filma ospetsu ugari bertan girotu izan dira, tartean, Becket (1964), Robin Hood: Prince of Thieves (1991), Elizabeth (1998), Harry Potter and the Philosopher's Stone (2001), Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002), Robin Hood (2010).
Telesaila ezagun ugari ere girotu izan dira: The Black Adder (1983) eta Robin of Sherwood (1984–1986).
Frédéric Pelle
Frédéric Pelle (Biarritz, 1965eko otsailaren 24a - ), euskal zinema zuzendari eta gidoigilea da.
Bordeleko Merkataritza Goi Eskolan eta Conservatoire Libre du Cinéma Français izenekoan ikasi zuen. 1997 eta 2007 artean La carte aux trésors programa egin zuen France 3 katearentzat.
Eiichiro Yamada
Eiichiro Yamada (山田 栄一郎, 1971ko ekainaren 15a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama Marinos.
Metropolitar Frantzia
Metropolitar Frantzia (France métropolitaine) Frantziak Europan dituen lurrek osatutako eremua da. Kontinenteko lurrak dira gehienak, baina baita Mantxako kanaleko uharte anitz, Atlantikoko uharte batzuk eta Mediterraneoko uharte batzuk ere. Uharte horietatik handiena Korsika da. Metropolitar Frantziakoak ez diren Frantziaren lurrak, Itsasoz haraindiko Frantzia dira.
Zenbaitetan, Metropolia (Métropole) esaten diote; edo, duen formagatik, Hexagonoa (l'Hexagone) ere.
Labeo pangusia
Labeo pangusia Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Wain (Württemberg)
Wain Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Céline Sallette
Céline Sallette (Bordele, 1980ko apirilaren 25a) frantziar aktorea da, antzerkian, zineman eta telebistan aritutakoa.
Biografia
1999an Unibertsitate Ikasketa Zientifiko eta Teknikoen Diploma lortu zuen ikuskizunaren arteetan, eta 2000. urtean Antzerki Ikasketetan Lizentziatura. Geroago, 2002an, Ariane Mnouchkineren Théâtre du Soleilen praktikak egin zituen. 2003 eta 2006 bitartean, Parisko Arte Dramatikoen Goi Mailako Kontserbatorio Nazionalean amaitu zituen ikasketak.
Les Aventures extraordinaires d'Adèle Blanc-Sec
Les Aventures extraordinaires d'Adèle Blanc-Sec (Adèle Blanc-Secen Abentura Harrigarriak), 2010eko Luc Besson frantziarrak zuzendutako abenturazko film bat da. Jacques Tardiren Les Aventures extraordinaires d'Adèle Blanc-Sec (1976) komikian oinarritua dago. Louise Bourgoin, Mathieu Amalric, Philippe Nahon, Gilles Lellouche eta Jean-Paul Rouve aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1912, Adèle Blanc-Sec (Louise Bourgoin) kazetari ausarta Egiptora bidaiatu eta momia talde bati aurre egin beharko dio, une berean Paris hiriak duela 136 milioi urteko pterodaktilo misteriotsu baten erasoa jasaten ari da.
Fléac
Fléac Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fléac udalerrian erroldatutako biztanleak 3.518 ziren. Familiak 1.341 ziren, horien artean 245 pertsona bakarrekoak ziren (55 bakarrik bizi ziren gizonak eta 190 bakarrik bizi ziren emakumeak), 518 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 528 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 50 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Sul Brasil
Sul Brasil Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Fléac
Etxebizitza
2007an 1.448 etxebizitza zeuden, 1.357 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 78 hutsik zeuden. 1.374 etxeak ziren eta 59 apartamentuak ziren. 1.357 etxebizitza nagusietatik 1.086 bere jabearen bizilekua ziren, 247 alokairuan okupaturik zeuden eta 24 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 54 etxek bi zituzten, 166 etxek hiru zituzten, 464 etxek lau zituzten eta 668 etxek bost zituzten. 1.118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 534 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 741 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.311 ziren, horien artean 1.645 aktiboak ziren eta 666 inaktiboak ziren. 1.645 pertsona aktiboetatik 1.518 lanean zeuden (786 gizon eta 732 emakume) eta 127 langabezian zeuden (64 gizon eta 63 emakume). 666 pertsona inaktiboetatik 258 erretiraturik zeuden, 224 ikasten zeuden eta 184 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fléac udalerrian 1.480 unitate fiskal zeuden, 3.674 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.847 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 151 komertzioetatik, 8 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 32 eraikuntza enpresak ziren, 41 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 16 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen eta 2 altzari dendak ziren.
2000. urtean Fléac udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 344 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Autonepiofilia
Autonepiofilia edo infantilismo parafilikoa filia bat da, pixoihalak eta haurtxoen beste arropa batzuk eramateko, biberoitik edateko eta, oro har, haur txiki bat bezala tratatzeko nahia duena.
Deskribapena
Haur portaera hau aurkezten duenari haurtxo heldua (adult baby) esaten zaio. Fetitxe hori duten hiru haurtxo heldutik bat, gutxi gorabehera, diaperismo edo pixoihalekiko fetitxismo ditu. Gehienak gizon heterosexualak dira.
Infantilismo parafilikoa eta pixoihalen fetitxismoa autoestimu eta arreta-ikuspegiagatik aldatu egiten dira. Hala ere, biak gizabanako bakar batean ager daitezke eta antzekotasun batzuk dituzte. Bietako batek ere ez du haurrenganako sexu-joerarik adierazten. Ez dago infantilismoaren arketipo bakar bat, sorta oso bat baizik. Batzuek errurik, erantzukizunik edo kontrolik gabekoak direla pentsatzen dute; beste batzuek, berriz, baliteke ez izatea. Batzuek haur baten antzera jokatzen dute egunero; beste batzuek, berriz, modu pribatuan edo pixoihalak edo haur-arropak janztea baino ez dute atsegin, baina ez dute haur baten moduan jokatzen. Infantilisten nahiak eta gustuak haur-oihalen eta haurtzaroaren gai komunetan aldatu egiten dira.
BDSMko dominatrix batzuek gizonezkoari bere jantziarekiko, elikadurarekiko eta haurtxoen beharrizanekiko pixoihaletan arreta eskaintzen diote, ama-maitasunez edo mespretxuz, bezeroaren gustuaren arabera.
Bernard Garnier
Bernard Garnier (c. 1370 - 1430eko hamarkada) frantziar elizgizona izan zen, Benedikto XIV.a izenaz antipapa 1424 eta 1429 bitartean. Antipapa aukeratu zuten Peñíscolan Klemente VIII.aren aurka.
Scarus festivus
Scarus festivus Scarus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Mikel Ilundain
Mikel Ilundain Tirapu (Barañain, 1986ko otsailaren 14a - ) euskal txirrindulari ohia da, 2009tik 2011ra profesionala izandakoa. Bere ibilbidean ez zuen garaipenik lortu.
Afizionatuetan
2007 2008
Profesionaletan
2010
Lisboako metroa
Lisboako metroa (portugesez: Metropolitano de Lisboa), Portugalgo Lisboa hiriko garraiobide publikoa da. 1959ko abenduaren 29an zabaldu zen, Portugalgo lehenbiziko metro sistema izanik. Gaur egun metro-sareak lau linea eta 44,5 kilometro dauzka.
2007an 180 milioi bidaiarik erabili zuten.