cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manu Muniategiandikoetxea
1995ean egin zituen bere aurreneko bakarkako erakusketak, eta orduz geroztik, Euskal Herrian ez ezik, Espainiako zein atzerriko hainbat hiritan aurkeztu du bere lana, bakarka zein talde-erakusketetan. 2000. urtean, adibidez, Valentzian, Berlingo Art-Forum azokan, Madrilgo Arco Arte Garaikidearen Azokan, Iruñean, Bilbon, Bartzelonan eta Ourensen egon ziren bere lanak ikusgai, eta artearen merkatuan proiekzio handia lortu zuen. Sari eta ezagutza aldetik ere garrantzitsua izan zuen 2000. urtea: Caja de Madridek deitutako Generación 2000 deialdian lehenengo saria eskuratu zuen Espacio con espejos lanagatik, eta Eusko Jaurlaritzak deitzen duen Gure Artean banatzen diren hiru sari nagusietako bat lortu zuen, Palés izeneko lanarekin. Harrezkero lanean eta erakusketak egiten jarraitu du.
Bere lanetan ez zaie gai zehatz batzuei lotzen, baina azken urteotakoetan asko nabarmentzen dira hainbat objekturi buruzko sailak (aulkiak, eraikinak, kutxak...), objektu horiek ikuspuntu askotatik birsortuz, gehienetan kolorearen erabilera indartsuez eta ironia puntu batez, neurri handi zein txikitan. Teknologia berriak ere erabiltzen ditu bere lanerako.
Meoto Iwa
Meoto Iwa (夫婦岩) Japoniako Ise hiriko itsasertzean dagoen harkaitz bikote ezaguna da.
Esanahia
Izenak "harkaitz ezkonduak" esan nahi du, izan ere shimenawa batek (arroz lastoz egindako soka astuna) lotzen baititu biak, Jaoponiako irudi tipiko eta ezagunenetakoa osatuz. Ondoan dagoen Futami Okitama Jinja (二見興玉神社) santutegira datozen erromesek sakratutzat dauzkate. Xintoismoari dagokionez harkaitzek kamien sortzaile ziren Izanagi eta Izanamiren arteko lotura sinbolizatzen dute.
Egitura
Harkaitz handiena arra da eta gailurrean torii txiki bat dauka, txikiena berriz emea da. Tona bat pisatzen duen soka sarritan aldatu behar izaten da urtean eta horretarako zeremonia egiten dute.
Itsaabeheran urak atzera egin eta harkaitzen artean harea azaltzen da.
Ingurua
Meoto Iwatik gertu Ise santutegi handia dago, Japoniako santutegi xintoistarik garrantzitsuena. Meoto Iwa eta Ise santutegia Ise-Shima Parke Nazionalaren barnean daude.
Urrunean Fuji mendia ikusten da.
Anorrhinus tickelli
Anorrhinus tickelli Anorrhinus generoko animalia da. Hegaztien barruko Bucerotidae familian sailkatua dago.
Fremont konderria (Colorado)
Fremont konderria (Fremont County) Coloradoko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Cañon City da. 2010eko zentsuaren arabera 46,824 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Fremont konderriak 397,286 kilometro koadro ditu. Horietatik 224 ura dira. Beste 397,063 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,08 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 46,824 pertsonetatik 43,417 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 5,770 dira. 1,805 beltzak edo afroamerikarrak. 686 amerikar natiboak ziren eta 16 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 274 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 19 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 607 pertsonek kokatzen zuten.
Jennifer Saunders
Jennifer Jane Saunders (Sleaford, Lincolnshire, 1958ko uztailaren 6a - ), Ingalaterrako aktore, umorista eta gidoigilea da.
Verona (Drôme)
Verona Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Véronne udalerrian erroldatutako biztanleak 42 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 27 etxebizitza zeuden, 20 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 25 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 20 etxebizitza nagusietatik 15 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 10 etxek bost zituzten. 15 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 30 ziren, horien artean 20 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 20 pertsona aktiboetatik 17 lanean zeuden (8 gizon eta 9 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 10 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
Altzolako geltokia
Altzola Euskotren Trena eragilearen E1 lineari dagokion lurgaineko tren geralekua da, Elgoibar udalerriko izen bereko auzoan kokatuta dagoena. Mugi sistemaren 4. tarifa-gunean eta Bizkaiko Garraio Partzuergoaren 5. tarifa-gunearen barruan dago.
Verona (Drôme)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Altzolako geltokia
Geralekuak trenbide eta nasa bakarra du.
Sarbideak
Geralekuak sarbide bakarra du, hainbat eskailera tarte bidez hel daitekela.
Lotuneak
Geralekuaren behealdean Lurraldebus zerbitzua hornitzen duten bi autobus geraleku daude. Hurrengo lineak geralekuetatik pasatzen dira:
Hateshinaki yokubo
Sinopsia
Japonia aliatuen aurrean errenditu zela hamar urte igaro direnean, bost pertsona harategi bateko sotora jaitsiko dira. Sotoa babesleku antiaereoa izan zen gerra garaian.
A Letter to Three Wives
A Letter to Three Wives (Hiru emazterentzako gutuna) 1949ko amodiozko drama filma da, Joseph L. Mankiewicz estatubatuar zinemagileak zuzendu zuena. John Klempnerren izenburu bereko eleberrian oinarriturik dago. Jeanne Crain, Linda Darnell, Ann Sothern, Kirk Douglas, Paul Douglas eta Jeffrey Lynn izan ziren antzezle nagusiak.
Dudswell (Quebec)
Dudswell Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Estrie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Le Haut-Saint-François konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 1,771 biztanle zituen 219.08 kilometro koadroko azaleran.
A Letter to Three Wives
Zuzendari onenaren (Joseph L. Mankiewicz) eta egokitutako gidoi onenaren (Joseph L. Mankiewicz eta Vera Caspary) Oscar sariak irabazi zituen, eta film onenaren izendapena jaso zuen.
Argumentua
Afari legean ari dira Deborah Bishop (Jeanne Crain), Rita Phipps (Ann Sothern) eta Lora Mae Hollingsway (Linda Darnell). Bat-batean, taldean ez dagoen Addie Ross lagunaren eskutitza iristen da. Bertan, zor eta lor, dardarka, duda-mudatan utziko dituen berria: bera hiruretako baten senarrarekin dabil amodio jokoetan.
Gizona zein den ez du aipatuko. Hiruretako batena, besterik ez... Ondorioz, hirurak gogoetan hasiko dira beren ezkon⁠-⁠bizitzari buruz. Deborahri gogora etorri etorriko zaio, elkarrekin ateratzen hasi baino lehen, bere senarrak (Jeffrey Lynn) oso gustukoa zuela Addie. Ritaren senarra, George (Kirk Douglas), larunbatero arrantzara joan ohi da, baina azkeneko aldian oso dotore jantzirik atera zen etxetik. Azkenik, Lora Mae gaiari garrantzia kentzen saiatuko da, Porter (Paul Douglas) senarrarekin duen harremanaz gogoeta egiten duen bitartean.
Chlorocebus sabaeus
Chlorocebus sabaeus Chlorocebus generoko animalia da. Primateen barruko Cercopithecinae azpifamilia eta Cercopithecidae familian sailkatuta dago
Petxora itsasoa
Petxora itsasoa (Печо́рское мо́ре) ipar-mendebaldeko Errusiako itsasoa da, Barents itsasoaren hego-ekialdean dagoena. Mendebaldean Kolgujev uhartea du, ekialdean Vaigatx uhartea eta Jugorski penintsula, eta iparraldean Zembla Berria. Narian-Mar da Petxora itsasoko portu nagusia.
Muids (Eure)
Biztanleria
2007an Muids udalerrian erroldatutako biztanleak 894 ziren. Familiak 356 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (45 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 118 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 135 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 25 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 464 etxebizitza zeuden, 359 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 88 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 435 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 359 etxebizitza nagusietatik 300 bere jabearen bizilekua ziren, 50 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 69 etxek hiru zituzten, 90 etxek lau zituzten eta 181 etxek bost zituzten. 284 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 145 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 193 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 581 ziren, horien artean 439 aktiboak ziren eta 142 inaktiboak ziren. 439 pertsona aktiboetatik 397 lanean zeuden (215 gizon eta 182 emakume) eta 41 langabezian zeuden (21 gizon eta 20 emakume). 142 pertsona inaktiboetatik 49 erretiraturik zeuden, 47 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Muids udalerrian 355 unitate fiskal zeuden, 863,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.719 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Muids udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 396 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dalchreichart
, 'Dul Chreachaird', Eskoziako etxalde txiki bat da, Highland eskualdeko Inverness barrutian.
South Kessock
edota The Ferry, Eskoziako Inverness hiriko auzo bat da, Highland eskualdean.
Drummondville (Quebec)
Drummondville Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Centre-du-Québec eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Drummond konderriko eskualde-udalerria da. 2011ko zentsoaren arabera 71,852 biztanle zituen 246.85 kilometro koadroko azaleran.
Neodontobutis macropectoralis
Neodontobutis macropectoralis Neodontobutis generoko animalia da. Arrainen barruko Odontobutidae familian sailkatzen da.
Dianema urostriatum
Dianema urostriatum Dianema generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Kurutzeberriko Estazio Megalitikoa
Kurutzeberriko Estazio Megalitikoa. Hiru monumentu dira Gipuzkoako Eskoriatza herrian. Hirurak tumuluak dira. Ikerlari batzuen lanek Iruarrietakoa Elgea-Artiako Estazio Megalitikoaren barruan kokatzen dute baina azken urtetako lanek berezko estazioa izatea aholkatzen dute, ezaugarri bereziak baititu.
Datu geografikoak
Monumentuak Eskoriatzan daude. Hiru tumulutako multzoak hareharrizko lurrean daude, 600-700 metrotako altueran, Zaraiako mendilerroan, Kurutzeberri mendiaren inguruan.
Historiaurreko monumentuak
Periodo orokorra: Brontze Aroa, Kalkolitoa / Eneolitoa, Burdin Aroa, Neolitoa, K.a. 3000 eta 900 urte artekoak.
Sailkatutako monumentuak
Estazio honetan ondorengo monumentu megalitikoak aurkitu dira:
Tumuluak
Hiru dira:
Egoera legala
Estazio Megalitikoa Monumentu Multzoa eta Kultura Ondasun gisa deklaratu zuen Eusko Jaurlaritzak 2003an. Bertan hiru monumentu aipatzen dira.
Neodontobutis ngheanensis
Neodontobutis ngheanensis Neodontobutis generoko animalia da. Arrainen barruko Odontobutidae familian sailkatzen da.
Daviot (Highland)
Daviot, 'Deimhidh', Eskoziako herri bat da, Highland eskualdeko Inverness barrutian.
Rainneville
Rainneville Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rainneville udalerrian erroldatutako biztanleak 759 ziren. Familiak 294 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 99 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 123 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 300 etxebizitza zeuden, 296 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 4 hutsik zeuden. 296 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 296 etxebizitza nagusietatik 265 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 73 etxek lau zituzten eta 191 etxek bost zituzten. 255 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 106 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 167 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 520 ziren, horien artean 379 aktiboak ziren eta 141 inaktiboak ziren. 379 pertsona aktiboetatik 362 lanean zeuden (178 gizon eta 184 emakume) eta 17 langabezian zeuden (9 gizon eta 8 emakume). 141 pertsona inaktiboetatik 58 erretiraturik zeuden, 50 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Salvator Mundi (Leonardo)
Salvator Mundi Leonardo da Vinciren margolan bat da, 1506 eta 1513 bitartean datatua. Urte askotan galdutzat emana izan da baina 2017an horren kopian bezala sailkatuta zegoen bat jatorrizkoa zela demostratu zen; urte horretan Christie's enkatera atera zuen, 85 milioi eurotan. Margolan honen kopia eta bertsio asko daude.
Rainneville
Diru sarrerak
2009an Rainneville udalerrian 296 unitate fiskal zeuden, 782 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.487 euro zen.
Salvator Mundi (Leonardo)
Munduko margolan garestiena
Christie's enkate etxearen eskutik enkantera atera zen 2017an eta ordura arte enkante publikoan arte-lan batek lortutako prezio altuena lortu zuen: 450,3 milioi dorlar, 382 milioi euro. Christie's etxearen arabera hau da esku pribatuetan dagoen Leonardoren margolan bakarra.
Rainneville
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Rainneville udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 738 hektarea erabiltzen.
Salvator Mundi (Leonardo)
Benetakotzat egiaztatua
Oxfordeko Unibertsitatean irakaslea den Martin Kemp-ek Leonardoren ezaugarriak lanean topatu ditu:
Kopiak
Lan honen kopia asko ezagutzen dira, ezagunena agian Ganay markesarena. Azken urtetan Leonardoren zirkuluari egotzi zaio.
Rainneville
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Anorrhinus austeni
Anorrhinus austeni Anorrhinus generoko animalia da. Hegaztien barruko Bucerotidae familian sailkatua dago.
Pristimantis douglasi
Pristimantis douglasi Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Roberto Goycoolea
Roberto Goycoolea Infante (Santiago de Chile, 1928ko abuztuaren 29a - Concepción, Txile, 2018ko apirilaren 26a) arkitekto eta ingeniari zibil txiletarra izan zen.
Txileko Unibertsitate Katolikoan lizentziatu zen 1958an. 1995ean Arkitekturako Sari Nazionala eta Artearen Udal Saria jaso zituen. Bío-Bío Unibertsitateko (UBB) errektorea ere izan zen bi alditan, 1990 eta 1998 artean, eta Concepción udalerriko lehen hirigintza aholkularia. Hiri horretako lehen erregulazio planaren egilea eta UBBko Arkitektura, Eraikuntza eta Diseinu Fakultateko irakaslea eta unibertsitate horretako Arkitektura Eskolako sortzailea da.
1988ko Nafarroako Bertsolari Txapelketa
1988ko Nafarroako Bertsolari Txapelketa Nafarroako Bertsolari Txapelketaren 17. edizioa izan zen, 1988ko otsailaren 21 eta martxoaren 20 bitartean ospatu zen. Bertan, 26 bertsolarik hartu zuten parte eta guztira 5 saio ospatu ziren, horietatik 4 finalaurreko eta finala. Finala martxoaren 20an ospatu zen Iruñean.
Mixel Aire “Xalbador II”ak jantzi zuen txapela.
Pristimantis dorsopictus
Pristimantis dorsopictus Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Le Brugeron
Biztanleria
2007an Le Brugeron udalerrian erroldatutako biztanleak 267 ziren. Familiak 123 ziren, horien artean 43 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 30 bakarrik bizi ziren emakumeak), 42 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 30 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 371 etxebizitza zeuden, 125 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 209 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 356 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 125 etxebizitza nagusietatik 109 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 80 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Garfield konderria (Colorado)
Geografia
Garfield konderriak 765,558 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,143 ura dira. Beste 763,415 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,14 da.
Le Brugeron
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 141 ziren, horien artean 95 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 95 pertsona aktiboetatik 91 lanean zeuden (52 gizon eta 39 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Garfield konderria (Colorado)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 56,389 pertsonetatik 54,762 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 15,978 dira. 236 beltzak edo afroamerikarrak. 297 amerikar natiboak ziren eta 31 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 342 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 93 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 628 pertsonek kokatzen zuten.
Le Brugeron
Diru sarrerak
2009an Le Brugeron udalerrian 129 unitate fiskal zeuden, 273 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.584 euro zen.
Txingar
Txingarra, brasa, kanborra edo zirta, garrik gabe, baina gori-gori dagoen ikatz- edo egur-zatia da. Txingarrak oso bero egon daitezke, askotan eurak sortzeko erabili den sua bezain beste. Sua bukatu ostean ere bero kopuru handia jauritzen dute, eta ez badira modu egokian tratatzen sua berriro piztu dezakete horretarako material berririk aurkitzen badute. Arrisku hori kentzeko ohikoa da camping egiterakoan urarekin itzaltzea erabili ostean.
Le Brugeron
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 3 zurginak, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
Txingar
Txingarrak oso erabiliak dira sukaldaritzan, haragi, arrain edo barazkiak sutan egiteko, prestaketa luzeagoa dutelako eta, erre gabe, janaria prestatzeko aukera ematen dutelako.
Le Brugeron
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Le Brugeron udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hongan-ji
Hongan-ji (本願寺), zentsu orokorrean, Japoniako historian zehar izandako tenplu budisten saila da. Zentsu zorrotzean, berriz, Kyoton dauden bi tenplu dira, behin loturik zeudenak. UNESCOk 1994an Gizateriaren Ondare izendatu zituen, Aintzinako Kyotoko monumentu historikoak izeneko multzoaren barnean.
1321ean ezarri zuten Hongan-ji tenplua, non Shinran monjea, Jōdo Shinshū sektaren sortzailea, lurperatuta zegoen.
Varvara Stepanova
Varvara Fiodorovna Stepanova (Варва́ра Фёдоровна Степа́нова; Kaunas, Errusiar Inperioa, 1894ko azaroaren 5agreg./urriaren 23ajul. - Mosku, Sobietar Batasuna, 1958ko maiatzaren 20a) errusiar margolaria izan zen, konstruktibismo arte-mugimenduan aritu zena.
Duhamel-Ouest (Quebec)
Duhamel-Ouest Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Abitibi-Témiscamingue eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Témiscamingue konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 828 biztanle zituen 91.78 kilometro koadroko azaleran.
Dochgarroch
, 'Dabhach Gairbheach', Eskoziako etxalde bat da, Highland eskualdeko Inverness barrutian.
Calahorrako katedrala
Andre Mariaren katedrala (Catedral de Santa María) Espainiako Errioxa autonomia erkidegoko Calahorra hiriko katedrala da. Logroñoko eta Santo Domingo de la Calzadako katedralekin batera, Calahorra eta La Calzada-Logroñoko diozesiaren egoitza da. Gotiko eta barroko estiloetan 1484-1772 bitartean eraiki zuten.
Historia
Aurelius Prudentius Clemens IV. mendeko poeta calahorratarrak aipatu zuen San Emeterioren eta San Celedonioren martirioaren tokian, Cidacos ibaiaren ertzeko hareatan ("El Arenal"), haien omenezko bataiotegia bazegoela eta erromesak etorri eta sendaketak gertatzen zirela. Honek azalduko luke katedrala hiriko harresietatik kanpora eraiki izana. Hasierako tenplo txiki haren tokian katedral erromanikoa eraikitzeko lanak abiatu ziren 1443an. Elizbarruti garrantzitsu batetako katedrala izan behar zuen baina historian zehar izandako diru gabeziek eraikuntza asko atzeratu zuten eta azkenengo eraiki ziren atalek gotiko berantiarraren estiloa dute.
Arkitekto bizkaitarrak aritu ziren diseinatzen eta eraikitzen eta Karmeldarrek ere hartu zuten parte. 1724 eta 1774 artean Juan Miguel Mortela izan zen proiektuari amaiera eman ziona.
Hasierako kapera erromanikoen alboan klaustroa eraiki zen, ondoren dorrearen zati bat, gero burua, gurutzadura, habeartea, gainerako kaperak, iparraldeko atea, koroa, dorrea amaitu zen eta azkenik eliz ataria. Katedrala 1704an amaitu zen, aurrealde barrokoa eraiki zenean. Ordutik eta 1772 artean eraikina apaintzen aritu ziren.
1900. urtean sute bat jasan zuen eta berreraikitze-lanek 1904ra arte iraun zuten. 1931n monumentu izendatu zuten.
Arkitektura
Alfarotik ekarritako hareharri karetsu gorriz eraiki zen katedrala.
Kanpoaldea
Aurrealde nagusian estilo barrokoan eraikitako atea dago, Puerta del Moral izenaz ezagutzen dena. Ramón, Juan eta Santiago anaiek eraiki zuten 1680 eta 1704 artean eta aurrez zegoen ate gotiko bat ordezkatu zuen. Errioxan aurrez ikusi gabeko apaindurak ditu, kapitel korintiarreko zutabeak, landare, lore eta fruita itxurako erliebeak... Erretaula baten itxura du eta frontoi triangular batez amaiturik dago. Iparraldeko horman San Jeronimoren atea dago 1559an eraikia plateresko estiloan. Tinpanoan Amabirjina ageri da alboetan San Emeterio eta San Celedonio martiriak dituela.
Fatxada nagusiaren eskumara dorrea dago. Eraikineko alde zaharrena da eta zortzi solairu ditu. Lehenengo bostak Erdi Arokoak dira, hurrengo biak, txikiagoak, Pizkunde garaikoak eta azkenengoa XIX. mendean adreiluz eraikitako dorretxo oktogonala da. Azken hiru solairuek osatzen dute kanpandorrea.
Katedralaren aurrean enparantza aurkitzen da. Haize-arrosa baten irudia aurkitzen da zoruan.
Barnealdea
Eraikinak hiru habearte, gurutzadura, deanbulatorioa, hamasei kapera, klaustroa eta sakristia ditu, denak ala denak XV mendearen amaieran eta XVI. mendean zehar eraikiak. San Pedroren eta Ikustaldiaren kaperetan erretaula platereskoak ditu eta hesiteria gotikoa. Bataiarria ikusgarria da eta XIV. mendeko eskultura batek Cristo de la Pelota irudikatzen du.
Kaperak
Katedral barneko hamasei kaperak honela antolaturik daude:
Koroa
Oinplano errektangularra du koroak, 14 metro luze eta 7'5 metro zabal dena, eta Pizkundeko estiloan eraikita dago. Pedro de Olavek eraiki zuen 1525. urtean, baina aulki guztiak 1539 arte ez ziren ezarri. Guillén de Holanda eskultoreak egin zituen Juan de Hortega de Sosa eta Juan de Artiaga laguntzaile zituela. Pedro de Lazcano iruñearrak egin zuen 1614an koroa ixten duen hesia.
Organoa
Gaur egungo organoa Calahorrako katedralak izan duen bosgarrena da. Roqués e Hijos lantegiak eraiki zuen 1917an eta Hernaniko Usabiaga anaiak enpresak berriztu zuen 1996an.
Klaustroa
Katedralaren hegoaldeko hormaren kontra eraiki zen klaustroa. Gurutzaduraren eta azkenengo kaperaren arteko luzera hartzen du. Santa Luciaren kapera horren ondoan arkudun ate bat eraiki zen katedral barnetik klaustrora igarotzeko. Klaustroaren gangatan izar itxurako gurutzadura duten arkuak ikusten dira.
Elizbarrutiko museoa
Sakristian eta klaustroan Elizbarrutiko museoa dago. hainbat elementu aipagarri ditu ikusgai; XII. mendeko Biblia, Henrike IV.a Gaztelakoak emandako Custodia del Ciprés (XV. mendekoa), itsasbarraskiloaren oskolaz eta latazko filigranaz eginiko nabeta eta judutarren Tora bat.
Duhamel (Quebec)
Duhamel Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Outaouais eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Papineau konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 412 biztanle zituen 434.19 kilometro koadroko azaleran.
Banneville-sur-Ajon
Banneville-sur-Ajon Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Banneville-sur-Ajon udalerrian erroldatutako biztanleak 394 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 150 etxebizitza zeuden, 137 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 145 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 137 etxebizitza nagusietatik 122 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 131 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 48 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 278 ziren, horien artean 188 aktiboak ziren eta 90 inaktiboak ziren. 188 pertsona aktiboetatik 173 lanean zeuden (91 gizon eta 82 emakume) eta 15 langabezian zeuden (12 gizon eta 3 emakume). 90 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Banneville-sur-Ajon udalerrian 140 unitate fiskal zeuden, 388 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.010 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Banneville-sur-Ajon udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Pristimantis duellmani
Pristimantis duellmani Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Banneville-sur-Ajon
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Anorrhinus galeritus
Anorrhinus galeritus Anorrhinus generoko animalia da. Hegaztien barruko Bucerotidae familian sailkatua dago.
Toletxegaingo geltokia
Toletxegain Euskotren Trena eragilearen E1 lineari dagokion lurgaineko tren geralekua da, Elgoibar udalerrian kokatuta dagoena. Mugi sistemaren 4. tarifa-gunean eta Bizkaiko Garraio Partzuergoaren 5. tarifa-gunearen barruan dago.
Geralekuak trenbide eta nasa bakarra du, eta kanpoaldean doako aparkalekua dago.
Sarbideak
Geralekuak sarbide bakarra du, arrapala bidezkoa.
Aboncourt (Meurthe eta Mosela)
Aboncourt Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aboncourt udalerrian erroldatutako biztanleak 128 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Hoplosternum littorale
Hoplosternum littorale Hoplosternum generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Aboncourt (Meurthe eta Mosela)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 56 etxebizitza zeuden, 48 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 8 hutsik zeuden. 51 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 48 etxebizitza nagusietatik 38 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 34 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 75 ziren, horien artean 49 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 49 pertsona aktiboetatik 44 lanean zeuden (27 gizon eta 17 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Chaetodontidae
Chaetodontidae arrain pertziformeen familia bata da, guztira 120 espeziek, 10 generotan banaturik, osatuta. Ozeano Atlantiko, Indiako eta Bareko uharrietan bizi dira.
Aboncourt (Meurthe eta Mosela)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Chaetodontidae
Generoen bilakaera
Hona hemen genero batzuen bilakaera:
Aboncourt (Meurthe eta Mosela)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Aboncourt udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Étival-Clairefontaine
Étival-Clairefontaine Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.202 etxebizitza zeuden, 1.072 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 82 hutsik zeuden. 887 etxeak ziren eta 310 apartamentuak ziren. 1.072 etxebizitza nagusietatik 751 bere jabearen bizilekua ziren, 288 alokairuan okupaturik zeuden eta 33 doan lagata zeuden; 16 etxek gela bat zuten, 73 etxek bi zituzten, 150 etxek hiru zituzten, 254 etxek lau zituzten eta 578 etxek bost zituzten. 859 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 466 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 445 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.536 ziren, horien artean 1.175 aktiboak ziren eta 361 inaktiboak ziren. 1.175 pertsona aktiboetatik 1.054 lanean zeuden (574 gizon eta 480 emakume) eta 121 langabezian zeuden (47 gizon eta 74 emakume). 361 pertsona inaktiboetatik 130 erretiraturik zeuden, 102 ikasten zeuden eta 129 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Suthfeld
Suthfeld Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Étival-Clairefontaine
Diru sarrerak
2009an Étival-Clairefontaine udalerrian 1.116 unitate fiskal zeuden, 2.589,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.936 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 94 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 26 zerbitzu publikoetatik, 2 posta bulegoak ziren, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 7 igeltseroak, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 5 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Étival-Clairefontaine udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Siikajärvi
Siikajärvi aintzira Finlandiako Kemijärvi udalerrian dagoen aintzira bat da, Kemijoki ibaitik eta Juujärvi herrixkatik hurbil. Kemijärvi aintziren bihotzetik ateratzen diren aintzira txikitxoetako bat dugu hau, bizilagun dituen aintzirekin batera. Arrainen oparotasunagatik eta ur gardenengatik da ezaguna; izan ere, arrantzaren paradisua da eta hala nola, izokin eta perka antzeko arrain-mota ugari aurkitu daiteke bertan.
Faunari dagokionez, igarabak edo urtxakurrak dira nagusi bertako uretan eta lehen aipaturiko izokin eta perka antzeko arrainez elikatzen dira. Altzeak, elur-oreinak eta hartz arreak dira inguruetan agertu daitezkeen ugaztun handi eta esanguratsuenak. Hegaztiei dagokienez, eskinoso abeslariak eta zapelatzak dira nagusi.
Aintzirak uharte bakar bat ere ez dauka. Betebidea Siikajoki ibaitik iristen den ura da.
Valeria Luiselli
Valeria Luiselli (Mexiko Hiria, 1983ko abuztuaren 16a) idazle mexikarra da; besteak beste, Papeles Falsos (2010) saiakera liburua eta Los ingrávidos (2011) eta La historia de mis dientes (2014) eleberriak argitaratu ditu. Hainbat egunkari eta aldizkaritan kolaboratzen du, hala nola, Letras Libres, The New York Times, eta Dazed & Confused. Latinoamerikako idazle berri esanguratsutzat jo du kritika alemaniarrak. El País egunkarian iritzi zutabea idazten du hilero.
Bizitza pertsonala
Mexiko hirian jaio zen 1983ko abuztuaren 16an. Cassio Luiselli Fernández diplomatikoaren alaba da; Hegoafrikan Mexikoko lehen enbaxadore izandakoarena, alegia. Hori dela eta, haurra zela  Nelson Mandela ezagutu zuen Luisellik.
Filosofia eta letrak ikasketak burutu zituen Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoan. 2008an New Yorken literatura konparatiboa ikasi zuen Columbiako Unibertsitatean eta bertan ezarri zuen bizilekua.
Álvaro Enrigue idazle mexikarrarekin ezkonduta dago.
Miracle on 34th Street
Miracle on 34th Street (euskaraz Miraria 34. Kalean) 1947ko George Seaton estatubatuar zinema zuzendariaren fantasiazko drama eta komedia filma bat da. Maureen O'Hara, John Payne, Natalie Wood, Edmund Gwenn, Porter Hall eta Gene Lockhart aktoreek antzeztu zuten.
Filma New York hirian girotua dago eta Esker emate eguna eta Eguberri egun bitartean jazotzen da, Santa Klausen pertsonaia ardatz duelarik.
Gizonezko bigarren aktore onenaren Oscar Saria (Edmund Gwenn), Argumentu onenaren Oscar Saria (Valentine Davies) eta Egokitutako gidoi onenaren Oscar Saria (Valentine Davies) irabazi zituen. Gainera, Film onenaren Oscar Sariaren izendapena jaso zuen, baina Gentleman's Agreement filmak irabazi zuen.
Alberto Girri
Alberto Girri (Buenos Aires, 1919ko azaroaren 27a - Ib., 1991ko azaroaren 16a) argentinar olerkari, itzultzaile eta kontalaria izan zen.
Pristimantis duende
Pristimantis duende Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Tockus alboterminatus
Tockus alboterminatus Tockus generoko animalia da. Hegaztien barruko Bucerotidae familian sailkatua dago.
Neodontobutis tonkinensis
Neodontobutis tonkinensis Neodontobutis generoko animalia da. Arrainen barruko Odontobutidae familian sailkatzen da.
Alberto Girri
Bere sorterrian egin zituen letretako ikasketak, eta idazle-lanetan murgildu zen buru-belarri. Hainbat sari eta beka eskuratu zituen, eta beka bati esker joan zen, hain zuzen ere, 1963an Estatu Batuetara bizitzera. Ingeles olerkigintzan aditua zen, eta alor horretan egin zituen itzulpen aipagarrienak, bai bakarka eta bai William Shand edo Carlos Viola Sotorekin elkarlanean. T. S. Eliot, Wallace Stevens, Edgar Lee Masters, John Donne eta Rabindranath Tagoreren obren antologiak eta bildumak eman zituen argitara. Bere olerkigintzari dagokionez, berriz, gaztelaniazko literaturaren baitan egile berrizalea izan zen; hizkuntza gordina erabili ohi zuen, hitz lauaren hurbilekoa, existentzialista eta zorrotza, zorroztasun formal handikoa eta sintetikoa. Bere lanetan existentziaren harrigarriaz eta tragikotasunaz, hitz poetikoaren eraginaz eta arrazoiaren mugez gogoeta egin zuen. Ingeleseko olerkari metafisikoen eragina, T. S. Elliotena eta bere garaiko argentinar idazleena (batez ere, Jorge Luis Borgesena) nabarmentzen da bere lanetan. 1946an eman zuen argitara lehenengo olerki-bilduma, Playa sola (Hondartza bakartia), eta haren ondoren idatzi zituen, besteak beste, Trece poemas (1949, Hamahiru olerki), El tiempo que destruye (1951, Denbora suntsitzailea), Escándalo y soledades (1952, Eskandalua eta bakardadeak), El ojo (1965, Begia), Casa de la mente (1968, Adimenaren etxea), Los valores diarios (1970, Eguneroko balioak), Poesía de la observación (1973, Behaketaren olerkia). Hitz lauz idatzi zituen, Crónica del héroe (1946, Heroiaren kronika), Un brazo de Dios (1966, Jainkoaren beso bat) eta En la letra, ambigua selva (1972, Letra, oihan anbiguoa).
Gerreidae
Generoen bilakaera
Hona hemen genero batzuen bilakaera:
Buta to gunkan
Neskatxak eta gangsterrak (豚と軍艦) 1961eko Shohei Imamura japoniar zinema zuzendarien filma da.
Sinopsia
Kintak pobreziaren espiralean harrapatuta ikusten du bere burua eta horri aurre egiteko tokiko yakuza bandan sartzea erabakiko du. Zuhurkeriak jota drogarekin trafikatuko du, proxeneta bilakatuko da eta xantaia sistematikoa egingo du.
Dores
, 'Duras', Eskoziako herri bat da, Highland eskualdeko Inverness barrutian. Ness aintziraren ekialdeko ertzean dago.
Odontobutis haifengensis
Odontobutis haifengensis Odontobutis generoko animalia da. Arrainen barruko Odontobutidae familian sailkatzen da.
Miracle on 34th Street
Argumentua
Doris Walker (Maureen O'Hara) New York hiriko Macy's denda handiko buruetako bat eta 9 urteko Susan (Natalie Wood) neskatoaren ama da. Esker emate eguneko desfile aurretik dendako Santa Klaus pertsonaia antzezten duen aktorea mozkorra dagoela ikusi eta kalean zihoala Santa Klaus mozkortua ikusteaz haserre agertu den Kris Kringle (Edmund Gwenn) agurea hura ordezkatu dezan kontratatuko du. Laisterrera eta Kringle jator eta alaiak desfileko jende guztiaren arreta bereganatuko du. Desfilearen ondoren pertsonaiaren antza handia duenez behin-behinekoz kontratatua izango da, baina Kringlek benetako Santa Klaus bera dela behin eta berriz aipatzen duenean gauzak nahasten hasiko dira. Aldiz, Susan neskatoak ez du Santa Klausen sinisten, behin batez bere amak dena fantasia hutsa zela esan baitzion, hortaz ez du inongo oparirik espero. Halere, Kringle ezagutzean berriz ere Santa Klaus existitzen dela sinisten hasiko da. Kringlek jendetza erakarri eta Macy's bezeroz lepo dago, hortaz beste denda kate batek lehiatzailea zapuztu asmoz Kringle eero gisa aurkeztu eta epaitegietara eramaten amaituko du. Epaiketak ezusteko amaiera izango du: epaileak Kringle bere lanbiderako gai dela epaituko baitu, Ameriketako Estatu Batuetako Posta Zerbitzuak Santa Klausi zuzendutako gutunak berari bidaltzen badizkio, epaileak Kringle Santa Klaus dela inongo zalantzarik ez baitu izango.
Dundee (Quebec)
Dundee Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Montérégie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Le Haut-Saint-Laurent konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 408 biztanle zituen 69.76 kilometro koadroko azaleran.
Alexander Goehr
Alexander Goehr (Berlin, 1932ko abuztuaren 10a) britainiar musikagilea eta akademikoa da, jatorriz alemaniarra, Walter Goehr musikagilearen semea. 1933an Londresera aldatu zen bere familiarekin, eta Manchesterko Royal College of Music eskolan hasi zituen musika-ikasketak. Eskola hartan ikasten ari zela Manchesterko Musika Talde Berria sortu zuen bere zenbait ikaskiderekin (Davies, Birtwistle eta Ogdon). Ondoren, Parisko Kontserbatorioan ikasi zuen O. Messiaen eta Y. Loriod maisuekin. 1956an, Ingalaterrara itzuli zenean, zenbait obra idatzi zituen Bath, Aldeburgh, Cheltenham, Edinburgo eta Yorkeko musika-jaialdietarako. 1960 eta 1968 urteen artean BBCko ekoizle gisa lan egin zuen, geroago Estatu Batuetan eskolak eman zituen, eta 1971. urtean Leedseko Unibertsitateko musika-irakasle izendatu zuten. Handik bost urtera, 1976an, haren antzeko lanpostu bat bete zuen Cambridgeko Unibertsitatean 1999 arte.
Goehrrek Vienako Bigarren Eskolako musikagile erromantikoak eta espresionistak ikertu ditu bere karreran zehar. Argitara eman zuen lehen lana pianorako sonata bat izan zen, baina The Deluge (Uholdea) izeneko kantatak eman zion ospea, 1958. urtean. 1959an Sutter's Gold (Sutterreko urrea) kantata eta Hecuba's Lament (Hekubaren deitorea) orkestrarako pieza sortu zituen. Handik hiru urtera, berriz, Violin Concerto (Biolinerako kontzertua) osatu zuen, eta haren ondotik garrantzi handiko beste zenbait obra aurkeztu zituen, adibidez Little Symphony (1963, Sinfonia txikia). Lehenengo opera 1966. urtean idatzi zuen: Arden Muss Sterben (Ardenek hil egin behar du). 1970ean Shadowplay-2 antzerki musikalerako musika idatzi zuen; urte hartakoak ditu, halaber, Symphony in One Movement (Sinfonia mugimendu bakar batean), Concerto for Eleven (Hamaika musika tresnarako kontzertua) eta Sonata about Jerusalem (Jerusalemi buruzko sonata). Ganbera-musikaren alorrean, azkenik, aipagarriak dira Goehrren Piano Trio (1966, Hirukotea pianoarekin) eta bigarren Harizko Kuartetoa.
San Mikel eliza (Urdaitz)
San Mikel eliza Esteribarko Urdaitz kontzejuan XX. mendeko kristiau eliza bat da. Donejakue Bidearen baitako ondare kontsideratzen da, Nafar Bideak Nafarroan egiten duen etaparen parte.
Alexander Goehr
Hirugarren Kuartetoa izan zen Goehrrek bere serialismo-forma erabilita idatzitako azken obra. Psalm IV lanarekin serialismoa alde batera utzi zuen. «Reith Lectures» direlakoen protagonista izan zen 1987an, The Survival of the Symphony lanarekin.
San Mikel eliza (Urdaitz)
Eraikina
XX. mendeko eraikuntza modernokoa da, sute larri bat jasan zuen antzinako eliza ordezkatuz, honen arrastorik ia ez delarik geratzen malda nabarmeneko gain batean. Eliza berria San Mikel ermita zegoen tokian eraiki zen, baina ez da ezer kontserbatzen.
XVII. mendeko tipologia propioa du, gurutze latindar formako oinplanoa, hiru ataleko habeartea, gurutzadura eta burualde zuzena, bai eta bataio-kapera ere, habeartearen erdiko tartera irekia, Ebanjelioaren aldetik. Eliza luneto-gangaz estalita dago, gurutzaduran izan ezik, ertz-ganga baita eta fajoi oso lauak baititu. Korua habeartearen oinaldean dago, sarrerako arku eskartzanoa eta zeru satuzko estalkia ditu. Sakristia ertz-gangaz estalita dago eta burualdeari atxikita dago Epistolaren aldetik.
Duparquet (Quebec)
Duparquet Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Abitibi-Témiscamingue eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Abitibi-Ouest konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 657 biztanle zituen 123.63 kilometro koadroko azaleran.
Nunilo eta Alodia eliza
Nunilo eta Alodia eliza Esteribarko Sarasibar kontzejuan Erdi Aroko kristiau eliza bat da.
Eraikina
Nunilo eta Alodia Santuen eliza, harriz egindako baserri izaerako eraikuntza da, zaharberritze eta eraberritze lanen ondorioz oso aldatua. Habearte bakarra, burualde zuzena eta kanpandorrea ditu oinaldean. Sarrera epistolaren aldeko horman dago, arkupeaz babestutako erdi-puntuko arkudun atean. Ebanjelioaren aldean kapera bat eta sakristia daude atxikita, burualdearen ondoan eta presbiteriotik du sarrera. Esparru osoa, berriki eraiki den ganga beheratu batez estalita dago. Altzarien artean, Ama Birjinaren egur gotikoko tailu bat nabarmentzen da, Haurra eserita duela (ca. 1300), ebanjelioaren alboko kaperan kokatua, eta sakristian gordetzen den zilarrezko parrokia-gurutzea.
Nafar urregintza pieza garrantzitsua da hau -Iruñeko tailer posiblea- 1600 inguruan, ezaugarri gotikoak eta joera manierista dituena. Gurutze latindarra da, bi aurrealdeetan apaingarri ugarirekin aberastua, tenplete poligonal formako euskarri korapiloarekin, erliebeekin apaindua. Bere edertasunagatik, bi gurutzaduren irudiak nabarmentzen dira, Kalbarioa aurrealdean, eta Nunilo eta Alodia santuak, parrokiaren titularrak, atzealdean. XIX. mendean zaharberritutako erretaula nagusiak, erliebe nagusia, titular santuekin mantentzen du, datorren erretaula batez berraprobetxatuta. XVI. mendeko hirugarren laurdeneko erromanista kutsuko obra da, Miguel Espinal (1553-1590) irudigileari egotz dakiokeena, Sarasibartik oso urrun ez dagoen Galdurotzeko erretaula nagusiko erliebeak bezala dokumentatutako bere obrekin antz handia duelako.