cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Camille Corot
1825ean Erromara joan zen. Han eman zituen bere bizitzako hiru urte garrantzitsuenak. Adiskide bati garai hartan aitortu zionez, "Bizitza honetan egin nahi dudan gauza bakarra... paisaiak margotzea da. Erabaki tinkoa da, eta horrek bestelako lotura sendoak eragotziko dizkit. Alegia, ez naizela ezkonduko". Eta horixe egin zuen: bizitza oso-osorik pinturari eskaini.
Frantziara itzuli zenean, betiko gordeko zituen ohitura batzuk hartu zituen. Udaberria eta uda kanpoan margotzen ematen zituen, oliozko zirriborro txikiak eta marrazkiak eginez. Maisutasunez erabiltzen zuen tonuen arteko erlazioa -horixe izan zen Coroten antzearen oinarria-, zeren, kolorearen aukera baino gehiago inporta baitzitzaizkion tonu argi eta ilunen mailaketa eta oreka. Neguan, Parisko estudiora erretiratzen zen margolan handiak egitera, eta obrak Parisko urteroko Erakusketarako bukatzen saiatzen zen. Lehen lan garrantzitsua, Narniko zubia (Louvre), 1827an aurkeztu zuen Parisko Erakusketan. 1833an Fontainebleauko paisaia handi bat aurkeztu zuen, eta domina bat eman zioten. Domina harekin, bere margolanak Erakusketetan epaimahaiaren onespenaren beharrik gabe aurkezteko eskubidea irabazi zuen.
Coroten lana bi sailetan berezi izan da beti: izaditik zuzenean egindako zirriborroak -txikiak, bizi-biziak-, eta Erakusketetarako egin ohi zituen lan handi ondo bukatuak.
XIX. mendearen hasieran zirriborroa ez zen jendaurrean erakusten, eta aditu gutxi batzuek bakarrik erosten zituzten halako lanak (Coroten kasuan, estatubatuarrek). Nahiago ziren paisaia bukatuak. Are duinago eta larriagotzat hartzen ziren elezaharretatik, literaturatik edo Bibliatik harturiko irudi txiki batzuk ere ageri baziren. Eta Corotek erakutsi zituen koadroen artean, badira horrelakoak: Agar basamortuan (1835eko Erakusketa), Homero eta artzainak (1835eko Erakusketa), etab.
Corot bera, ordea, ez zen halakoen oso zalea, eta, gustuak aldatzen joan ahala, alde batera utzi zituen irudi haiek. 1860tik aurrera, bestelako paisaia bat asmatu zuen, Oroitzapenak, zeinean usadiozko osagaiak konposizio jakin batean ipintzen baitzituen -normalean aintzira eta zuhaitzak, tonu zilarkara nagusi zela-, halako malenkonia gozo bat adierazteko. Azken urteetan, erretratuak eta estudioko irudiak ere egin zituen, emakumeenak gehienak, lore batekin, musika-tresna batekin-edo. Horiek, ordea, ez zituen ia inoiz erakusgai jarri.
Nolanahi ere, arrakasta ez zitzaion askorik inporta Coroti. Beti bezala jarraitu zuen lanean, margotzea gustatzen baitzitzaion beste edozer baino gehiago. Inguratzen zuen mundua ere ez zitzaion interesatzen, salbuespen hakar batekin: musika. Hain zuzen ere, musikaren nolakotasunak adierazi nahi izan zituen, azken lanetan bereziki, harmonian oinarriturik. Gainerakoan, bere pinturatik kanpo utzi zuen beti bere garaiko mundu modernoa. Une hartan bertan Frantzian zabaltzen ari zen industrializazioa, Frantzia osoko herriak lotu zuen burdinbidea, ez da inondik inora ageri Coroten lanetan.
Corotek bere lankide margolariekin egotea maite zuen, eta Barbizongo eskolako artista askoren adiskidea izan zen. Dirua eman ohi zien, erdi ezkutuan, arrakasta gutxi zutenei. Eskolak eman zizkien Camille Pissarro eta Berthe Morisot inpresionistei, eta ikasle eta jarraitzaile asko zituen. Azken urteetan, denek maite zuten "Papa Corot" hura, bere adeitasun eta bihotz zabalagatik.
Corotek, maisu handia izan gahe, leku garrantzitsua du XIX. mendeko margolaritzan, haren ekarriak pisu handia izan baitzuen. Margotzen hasi zenean, paisaia-zirriborroari ez zitzaion berezko baliorik ematen. Hil zenean, berriz, estimu handitan hartua zen, eta begi txarrez ikusten ziren paisaiei erantsitako gauza artifizialak edo gauza asmatuak. Corotek asko lagundu zuen paisajista inpresionisten bidea zabaltzen, inpresionistek asko ikasi baitzuten harengandik, eta errespetuz eta miresmenez ikusten baitzuten.
Connellsville (Pennsylvania)
Connellsville Pennsylvaniako hiri bat da. Fayette konderrian kokatua dago. 2010ean 7,637 biztanle zituen, 5.65 kilometro koadrotan banatuta.
Hormona folikulu-estimulatzaile
Hormona folikulu-estimulatzailea edo FSH hormona bi hormona gonadotropikoetako bat da (bestea hormona luteinizatzailea edo LH izanik). Hormona gonadotropikoek gonadetan jarduten dute, lotura estua izanik hormona sexualekin.
Gizakiarengan eta beste animalia batzuengan hipofisiak (adenohipofisiak, zehazki) jariatzen du hormona folikulu estimulatzailea. Era berean, hipotalamoak hipofisiaren jarduera eragiten du; esan daiteke, beraz, hipotalamoak hipofisia aktibatzen duela FSH (eta beste hormona batzuk ere) jaria ditzan.
Egitura kimikoari dagokionez hormona folikulu estimulatzailea glikoproteina bat da.
Funtzioak
Hormona honek funtzio desberdinak burutzen ditu:
Odoleko estrogenoen kontzentrazioa handitzen denean hipofisiak FSH hormona jariatzeari uzten dio, eta hormona luteinizatzailea (LH) sortzen hasten da. FSH hormonaren jaitsierak eta LH hormonaren igoerak obulazioa eragiten du: folikulua hautsi egiten da, obulua askatu eta horren ondorioz estrogenoak ez dira sortzen.
Saint-Martin ubidea
Saint-Martin ubidea (Canal Saint-Martin) Parisen dagoen 4,55 kilometroko (horietatik 2 lurpean) luzera duen kanala da. 10. eta 11. barrutiak zeharkatzen ditu. Jatorrian hiriburura edateko ura ekartzeko eraiki zuten. 1825ean inauguratu zuten. Bederatzi esklusa eta bi zubi birakariz osatua dago, bere erabateko desnibela 25 metrokoa da, eta 1993ko otsailean monumentu historiko izendatu zuten.
Historia
Antzinako Erregimenaren garaian, hiriburuko edateko uraren hornidura urria zen, eta, askotan, kalitate txarrekoa, putzuak eta akueduktuak egon arren. 1802an, Napoleon Bonaparteren gobernuak egoera hori konpondu eta Ourcq ibaiaren kanalizazio proiektu zaharrari berriro ekitea erabaki zuen. 23 urteko indusketen ondoren eta ardoaren gaineko zerga berri baten sorrerarekin finantzatua, kanala 1825ean jarri zuten martxan. Nabigaziorako saneamendu eta mekanizazioaren abantailez gain, Parisko latsarien jarduera sustatu zuen kanalak.
XIX. mendean urrezko aroa izan ondoren, XX. mendearen erdialdera arte, hirira edateko ura ekartzeaz gain, bere nabigazioak salgaiak Pariseko bihotzeraino garraiatzea ahalbidetzen zuenean, 1960ko hamarkadatik aurrera trafikoa jaisten hasi zen, errepide bidezko garraioaren eta trenbidearen mesedetan. Horrek, pixkanaka, eraikuntza inguratzen zuten industria eta lantegien itxiera ekarri zuen. 1970eko hamarkadaren hasieran, kanala desagertzeko zorian egon zen, Parisko Udalak, bere tokian, lau erreiko hiri-autobia bat sortzeko asmoa zuen proiektu baten ondorioz. Ideia ezetsi egin zuten azkenean.
2000ko hamarkadatik aurrera funtzio turistiko bat betetzen hasi zen. Batzuetan, salgaiak garraiatzeko erabiltzen jarraitzen da. Urtean 363 egunez dago zabalik eta Pariseko biztanleek paseatzeko erabiltzen dute.
Eliurus ellermani
Eliurus ellermani Eliurus generoko animalia da. Karraskarien barruko Nesomyinae azpifamilia eta Nesomyidae familian sailkatuta dago.
Mikel Navarro
Industriaren lehiakortasunari eta berrikuntza sistemei lotutako gaietan espezializatuta dago. Gai horietan, hamabost liburu inguru eta berrogeita hamar artikulu eta lankidetza zientifiko baino gehiago argitaratu ditu, nazioko eta nazioarteko aldizkarietan.
Eredu (morala)
Etika edo moralaren alorrean eredua edo eredugarria da bertute bikainak izateagatik jarraitu edo imitatu beharko litzatekeena.
Horrela, esate baterako, moral kristauan Jesukristo eta santuak eredugarritzat jotzen dira. Moral marxista batean, berriz, Lenin, Ché Guevara edo Rosa Luxenburg jo izan dira eredutzat.
Aritz Elustondo
Aritz Elustondo Irribarria (Beasain, 1994ko martxoaren 28a) euskal herritar futbolaria da, Realean erdiko edo alboko atzelari moduan jokatzen duena. 2014-2015 denboraldian eskuin atzelari gisa hasi zen lehen taldearekin, baina denborarekin erdi-atzelari postuan finkatzen joan da. 2024. urterarteko kontratua du.
Iker Irribarria pilotari profesionalaren lehengusua da.
Hejná
Hejná Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 164 biztanle ditu eta 6,69 kilometro koadroko azalera. Klatovyko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1281 urtean egin zen.
Ruth (Nevada)
Ruth Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. White Pine konderrian kokatuta dago, Nevada estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
San Martzialgo gudua (1813)
San Martzialgo gudua Espainiako Independentzia Gerra garaian gertatutako gudua izan zen, 1813ko abuztuaren 31an, hain zuzen ere. Bertan, Freire jeneralak zuzendutako Laugarren Armada Espainiarrak (Galiziako Armada ere deituak) mendean hartu zuen Soultek zuzendutako armada frantsesa.
Aurrekariak
Wellington, Gasteizko guduan garaipena lortu ondoren, Donostiara hurbildu eta frantziarren eskuetan zen hiria setiatu zuen 1813ko uztailean. Aldi berean, napoleondar armadak ekialderantz jo zuen berrantolatzeko eta Gasteizen izandako zaurituak senda zitezen. Bai Donostia, bai Iruñea, Wellingtonen indarren hegalean (saihetsetan) geratu ziren, Frantziarako sarbideak babesten eta, horrexegatik, Ipar Euskal Herrian sartu baino lehen konkistatu behar zituzten. Donostiari setioa jartzear zela, Wellington konturatu zen Rey jeneralak zuzendutako frantziar garnizioa ondo gotortuta zegoela, eta britainiarrek galera handiak tartean izan zituzten:uztailaren 21eko erasoaldian 600 hildako jasan zituzten. Wellingtonek, bere kanpaina birmoldatu baino lehen, jakin zuen Soultek bere indarrak berrantolatu zituela, eta ekialdean zegoela. Hori zela eta, aliatuek setioa utzi eta frantses mariskala erasotzeari ekin zioten.
Wellingtonek Pirinioetako guduan Soult borrokatzen zuen bitartean, Graham jeneralak Donostiako blokeoa mantendu zuen, eta abuztuaren 26an berriro setiatzeko prestatu zen. Horretarako, gotorleku arinen bigarren lerroa eraiki zuen Soulten erasoez babesteko, Bidasoan lehendabiziko lerroa eraikitzen ari ziren bitartean. Beran, Lesakan eta, batez ere, Irunen zeuden anglo-portugaldar dibisioak sendotzeko, San Martzial mendian kokatu zituzten espainiar 4. Armadan zeuden 3., 5. eta 7. dibisioak eta 4. dibisioaren brigada bi, Freire jeneralaren zuzendaritzapean.
Lau aste hiribildua mendean hartzen saiatu ondoren, Soultek Donostia atzemateko erasoaldia hasi zuen, Ainhoan bederatzi dibisio bilduz. Frantziarrak, ezta espainiarrak ere, ez zeuden bere onenean: frantsesak adorea galduta zebiltzan egindako erretretengatik, eta Freireren gudarosteak gaizki hornituta zeuden, hainbat egunez beren anoa osoa eskuratu gabe. Beren atzealdean, armada aliatuak Donostian borrokaldi odoltsuak izaten ari zen, abuztuaren 31n 2.376 erori izanik.
Gudua
Frantziar plana oso erraza zen : hiru dibisiok San Martzial erasotu behar zuten, beste lauak Bera aldera joan eta espainiarrak Irunen hartu. Handik Oiartzunera joango ziratekeen Donostiako goarnizioa babesteko.
Goizeko laino aprobetxatuz, zazpi dibisioak abuztuaren 31n Bidasoaraino joan ziren bere artilleriaren suak lagunduak. Aliatuek Beran eta Irunen zituzten kokaguneak ustekabean harrapatu eta gainditu zituzten baina Freireri abisatzeko aukera izan zutenez, honek mendian lerro bat osatu zuen bere gudarosteekin. Inguru menditsu hartan zutabe inperialek ordena galdu eta Freireren lerroraino ailegatzean nahaspilatuta zeuden. Laugarren espainiar ejertzitoa edo Galiziakoak, bere herria askatu ez ezik Gaztelan ere borrokatu zuena, tiro egin ondoren baionetaz bota zituen maldan behera Soulten soldaduak.
Neoarius berneyi
Neoarius berneyi Neoarius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Ariidae familian.
Chiasmocleis ventrimaculata
Chiasmocleis ventrimaculata Chiasmocleis generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Delia (Kansas)
Delia Kansasko hiri bat da. Jackson konderrian kokatua dago. 2010ean 169 biztanle zituen, 0.29 kilometro koadrotan banatuta.
San Martzialgo gudua (1813)
Gudua
Soultek gau erdian lerroak berrantolatu eta tropa berriak ekarri zituen bigarren erasoaldia egiteko. Hala ere, espainiar lerroa zutik iraun eta berriro erasoaldia atzera bota zuen. Bidasoan ezin eta Soultek Irun aldera erretiratzeko agindua eman zuen. Donostia egun hartan bertan erori eta anglo-portugaldar armadak erre eta arpilatu zuen hiriburua. Soult Lapurdira joan zen.
Ondorioak
San Martzialgo gudua latza izan zen oso. Zaurituak eta hildakoak 1.658 izan ziren espainiar armadan, frantziar armadan are gehiago. Anglo-portugaldar armadak, berriz, ia ez zuen hildakorik izan borrokan gutxi parte hartu zuelako. Gudua eta gero, frantziarrak Hego Euskal Herritik atera ziren, eta Soult-ek "berriro ez zituen izandako abilezia eta arreta erakutsiko borrokan".
Hejnice (Ústí nad Orlicíko barrutia)
Hejnice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 203 biztanle ditu eta 4,82 kilometro koadroko azalera. Ústí nad Orlicíko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1269 urtean egin zen.
Rüdiger Selig
Rudiger Selig (1989ko otsailaren 19a) alemaniar txirrindulari ohia da.
Demaratos
Demaratos, printze etruriar bat izan zen, Baquiadetar tribukoa, Korinton jaioa, K.a. VII. mende erdialdean bizi izan zena eta merkatari bezala lanean aritu zena, bere tribua, Zipselosek K.a. 657an kanporatu zuen arte, ordutik, Etruriako Tarkinia hirian bizitzen jarriz, non, bere aberastasunen ondorioz, ondo hartua izan zena, errege duintasuna emanez.
Brunswick (Maine)
Brunswick Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Cumberland konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Henri Labrouste
Henri Labrouste (Paris, 1801eko maiatzaren 11 - Fontainebleau, 1875eko ekainaren 24a) frantses arkitektoa izan zen.
Ivanka Khristova
Ivanka Marinova Khristova (Иванка Маринова Христова; Osikovitsa, 1941eko azaroaren 19a - 2022ko otsailaren 24a) bulgariar pisu jaurtitzailea izan zen.
Brontzezko domina lortu zuen 1972ko Udako Olinpiar Jokoetan eta olinpiar txapelduna izan zen 1976ko Udako Olinpiar Jokoetan.
Munduko bi errekor lortu zituen proba honetan: 1976ko uztailaren 3an 21,87 metroko jaurtiketa egin zuen, eta 1976ko uztailaren 5ean 21,89 metroko jaurtziketa egin zuen.
Pterodroma cervicalis
Pterodroma cervicalis Pterodroma generoko animalia da. Hegaztien barruko Procellariidae familian sailkatua dago.
Accettura
Accettura Italiako udalerri bat da. Materako probintzian kokatuta dago, Basilicata eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Accetturak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Synodontis budgetti
Synodontis budgetti Synodontis generoko animalia da. Arrainen barruko Mochokidae familian sailkatzen da.
Canadia (fosila)
Canadia Kanbriar garaian bizi izan zen animalia genero bat da, gaur egun iraungita dagoena. Duela 505 milioi urte bizi izan zen. Espezie bakarra ezagutzen da, Canadia spinosa .
Deskribapena
Aurkitu diren Canadia fosilak 5 eta 20 cm arteko luzera duten zizareak dira. Gaur egungo poliketoen antzera eraztunez segmentaturiko gorputza zuten eta segmentuetatik notoseta izeneko luzakinak ateratzen zitzaizkion. Difrakzio sareen teknika erabiliz notoseta hauek irisatuak zirela ikusi da. Anelidoen lehenengo segmentua den prostomiumean hainbat luzatik ageri zituen, organo sentsorialak izango zirenak eta elikatzeko erabiliko zituenak. Proboszide bat ere bazuen.
Taxonomia
Canadia zalantza handirik izan gabe anelidoen filumean sartu zuten hasieratik, baina gaur egungo anelidoekin erlazionatzea ez da lan erraza. Notoseta hauek poliketoen parapodioen antza dutenez poliketoen klasean sartzen dituzte paleontologo gehienek.
Burgess Shalen aurkituriko Wiwaxia-rekin ere erlazionatu izan da bien artean Canadiacea superfamilia eratuz, baina Wiwaxia moluskua zela ebatzi zenean proposamena baztertua izan zen.
Aliano
Aliano Italiako udalerri bat da. Materako probintzian kokatuta dago, Basilicata eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Alianok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Hejnice (Liberec barrutia)
Hejnice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 2.738 biztanle ditu eta 38,19 kilometro koadroko azalera. Liberec barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1224 urtean egin zen.
Shohreh Aghdashloo
Shohreh Aghdashloo (, jaiotzez Shohreh Vaziri-Tabar <bdi class="arabic spanAr" dir="rtl" lang="fa" style="unicode-bidi:isolate;font-size:120%;">شهره وزیری‌, Teheran, 1952ko maiatzaren 11) Irango zinema eta antzerki aktorea da.
1976an egin zuen debuta zineman, Mohammad Reza Aslaniren Shatranje bad filmarekin. 1979an bere herrialdea utzi zuen arrazoi politikoengatik eta Londresera joan zen bizitzera. Han zientzia politikoak ikasi zituen. 1987an Los Angelesera joan zen bizitzera, non, bigarren mailako hainbat rol eta antzerki-agerraldiaren ostean, 2003an House of Sand and Fog filmarekin aurrerapausoa eman zuen. 2009an, Emmy bat jaso zuen House of Saddam (2008) telesailean egindako lanagatik. 2013an bere memoriak argitaratu zituen.
Connoquenessing (Pennsylvania)
Connoquenessing Pennsylvaniako borough bat da. Butler konderrian kokatua dago. 2010ean 528 biztanle zituen, 3.53 kilometro koadrotan banatuta.
Amerika plaza (Donostia)
Amerika plaza, hizkera herrikoian Errotaburuko biribilgunea deitua, Gipuzkoako Donostia hiriburuan dagoen plaza bat da. Ibaeta auzoko Errotaburu auzunearen alboan dago. Bertatik Tolosa hiribidea igarotzen da.
Leku interesgarriak
Amerika plazaren inguruan honako eraikin eta leku interesgarri hauek daude:
Kaudimengabezia
Kaudimengabezia edo kaudimen-eza enpresa batek zorrei egiteko ezintasuna da, enpresaren aktiboak bere zorrak kitatzeko nahiko ez direnean. Kaudimengabezia ematen denean prozesu judizial bat hasi ohi da, enpresak dituen zorrak kitatzeko moduak bilatzeko izan ditzakeen aktibo guztiak salduz edo zordunei emanez.
Desapalankamendu
Desapalankamendua besteren baliabideak/baliabide propioak zorpetze-ratioaren gutxitzea da. Apalankamenduaren aurkakoa da eta enpresaren zorpetzea gutxitzea du helburua, kaudimengabeziaren arriskua saihesteko.
Kabhi Khushi Kabhie Gham...
Kabhi Khushi Kabhie Gham... (Inoiz zoriontsu, inoiz triste...), K3G izenez ere ezaguna, Karan Johari indiar zuzendariaren bigarren filma da, 2001 eko abenduaren 14 an plazaratua. Bollywood estiloko pelikulatzat sailkatzen da, eta Bollywoodeko aktore hauek ditu protagonista: Amitabh Bachchan, Jaya Bachchan, Shahrukh Khan, Kajol, Hrithik Roshan eta Kareena Kapoor. Filmak arrakasta handia izan du.
Sobolevita
Sobolevita silikato motako minerala da eta murmanita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Sobolevita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4,5 - 5 da.
Coaldale (Bedford, Pennsylvania)
Coaldale Pennsylvaniako borough bat da. Bedford konderrian kokatua dago. 2010ean 161 biztanle zituen, 0.09 kilometro koadrotan banatuta.
Haribo
Haribo mundu osoan ezaguna den gozokien lantegi alemaniarra da. Marka akronimo bat da, 1920ko abenduaren 13an sortzaileak asmatutakoa: Hans Riegel. Ha eta Ri, egilearen izen-abizenak eta Bo lehen lantegia jarri zuen hiriarena, Bonn. Lantegiaren produktu nagusia gomazko hartzatxoak dira.
Historia
Haribo sortu eta bi urtera, haren sortzaile Hans Riegelek gomazko hartzak sortu zituen, garai hartan Tanzbären (hartz dantzariak) deitzen zirenak. Haien formula ez da publikoa. Gaur egun, Haribok mota guztietako gozokiak egiten ditu, gomazko hartzez gain, hala nola gozokiak, erregaliza eta abar. Hans Riegel hil ondoren, enpresa Hans eta Paul semeen esku geratu zen eta Hans Riegel semeak zuzendu zuen negozioa. Paul Riegel, berriz, bilaketaz eta garapenaz arduratu zen eta ez zen inoiz jendaurrean agertzen.
Chikila fulleri
Chikila fulleri Chikila generoko animalia da. Anfibioen barruko Chikilidae familian sailkatuta dago, Gymnophiona ordenan.
Haribo
Enpresa
Enpresaren eslogana, 1962. urteaz geroztik, Haribo macht Kinder froh und Erwachsene ebenso (Haribok zoriontsu egiten ditu haurrak eta baita helduak ere) da. Kabel telebista-katearen inkesta baten arabera, Alemaniako esloganik ezagunena da. Egileak 20 marko zahar (Reichsmark) kobratu zituen 1935ean sortutako eslogan honengatik, hizkuntza askotara itzuli dena.
Eslogana herrialdez herrialde moldatua izan da. Gaztelaniaz, errima zaintzeko, "Haribo, dulces sabores / para pequeños y mayores" bihurtzen da; frantsesez, berriz, "Haribo, c 'est beau la vie/pour les grands et les petits" esloganera itzultzen da, eta italieraz, "Haribo è la bontà/ogetà ni gusta. Ingelesez "Kids and grown-ups love it so/the happy world of Haribo" da eta nederlanderaz "haribo maakt kinderen blij/volwassenen horen ook daarbij".
1991tik, Thomas Gottschalk telebistako aurkezlea da enpresaren irudi publizitarioa. 2006ko urtarrilean, publizitate-lankidetza luze hori Errekorren Guinness Liburuan sartu zen.
Haribo taldea sektoreko beste enpresa batzuen jabea ere bada, hala nola Maoam, BärenSchmidt eta Dulcia.
Eraikuntza kode
Eraikuntza legea estatu, herrialde edo nazioz gaindiko erakunde baten araudi-multzoa da, eraikinak edo edozein egitura artifizial eraikitzeko gutxieneko segurtasun- eta kalitate-baldintzak arautzen ditu, bereziki etxebizitzak. Eraikuntza-legeak helburuaren arabera banatzen dira: egitura-segurtasuna arautzea, erabiltzaileen erosotasuna eta ongizatea arautzea (isolamendu akustikoa, berokuntza) eta eraikuntza batek izan behar dituen gutxieneko segurtasun-baldintzak arautzea (suteen edo lurrikaren aurkako segurtasuna). Herrialde bakoitzak bere eraikuntza-legedia du, eta, kasu batzuetan, nazioz gaindiko erakundeek gomendioak ezartzen dituzte, adibidez Europar Batasunak.
Oro har, eraikuntza-legeak arkitektoek, ingeniariek eta obrako maisu nagusiek aplikatzeko idazten dira. Erresuma Batuan, eraikuntza-legea gobernuak onartutako ikuskatzaileek aplikatzen dute. Oro har, segurtasun-ikuskatzaileek, ingurumen-adituek, obra-kontratistek, eraikuntzaren industria laguntzaileko ingeniariek, tasatzaileek edo eraikinaren eraikuntzaren ezaugarriren bat baloratu behar duen edozein espezialistak ere egiten dute.
Eraikuntza-legeek izan zuten arrakastaren ondorioz, araudia handitu egin zen beste eraikuntza-alderdi batzuetarako, hala nola, espaloiak, seinaleak, pasealekuak, aparkalekuak edo irrati eta telebistako antenak eraikitzeko.
John McEnroe
John Patrick McEnroe Jr. (New York, 1959ko otsailaren 16a) Estatu Batuetako tenis-jokalari ohia da, 1980ko hamarkadako tenis-jokalari handienetarikoa. Lau bider irabazi zuen Flushing Meadows-eko lehiaketa (1979, 1980, 1981 eta 1984), hiru bider Winbledon-ekoa (1981, 1982, 1984),  hiru aldiz Masters-a (1978, 1983, 1984) eta lau aldiz Davis Kopa (1978, 1979, 1981 eta 1982), maila apalagoko beste lehiaketa askorekin batera.
Eskide
Eskide gaur egungo Ekora udalerrian kokaturik dagoen antzinako herri despopulatua da.
Toponimia
Hainbat modutan idatzita aurkitzen da agiri zaharretan; Eschidia, Esquibi, Esquidi, Esquini, Hisquidia, Ischidia.
Kokapena
Gaur egungo Ekora udalerriaren iparraldean kokaturik zegoen. Eremu hark Eskide toponimoa mantendu du.
Historia
1140 urteko agiri batean aipatzen da aurreneko aldiz. San Millán de Esquide monastegia izan zen bertan. Guardiaren menpe zegoen. 1670 urtean izurriak jota bertan behera gelditu zen herria. .
Karbanioi
Egitura eta ezaugarriak
Karbanioiek egitura piramidala dute. Karbono-atomoek sp3 hibridazioa dute. Halaber, karga negatiboa zenbat eta sakabanatuagoa egon orduan eta egonkorragoa izango da karbanioia. Karbono-atomoak partekatu gabeko bi elektroi ditu eta ondorioz 8 balentzia-elektroi.
Karbanioia nukleozalea da eta karbono elektroizaleekin erreakzionatzen du C-C lotura berriak eratuz. Hortaz, erreakzio-bitarteko inportanteak dira sintesi organikoan.
Bernalda
Bernalda Italiako udalerri bat da. Materako probintzian kokatuta dago, Basilicata eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Bernaldak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Julio Ruiz de Alda kalea (Iruñea)
Julio Ruiz de Alda kalea Nafarroako hiriburua den Iruñeko Bigarren Zabalgunean dagoen kale labur bat da.
Izena
Izena Julio Ruiz de Alda (1897-1937), lizarrar hegazkinlari, militar eta politikari falangistaren omenez darama.
Kokapena
Media Luna kalean hasi eta Aralar kalean amaitzen da.
Iturralde Suit kalea eta Pascual Madoz kalearekiko paraleloki doa.
Scrophulariaceae
Eskrofulariazeoak (Scrophulariaceae) Magnoliopsida klaseko landare loredunen familia bat da. Genero asko ditu, 275 inguru, eta 5.000 espezie inguru. Dena den, filogenia molekularrak erakutsi du sailkapen tradizional hori aski polifiletikoa dela. Horregatik, genero asko beste familia batzuetara eraman dira azken sailkapenetan.
Kanpoan utzitako generoak
Genero hauek, tradizionalki Scrophulariaceae familian sartuta zeudenak, beste familia batzuetara eraman dira sailkapen taxonomiko berrian:
Sobolevskita
Sobolevskita sulfuro motako minerala da eta nickelina taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Sobolevskita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 da.
Shattuara II.a
Shattuara II.a, Mitanniko azken erregea izan zen, K.a. XIII. mendearen lehen erdian errege izan zena, K.a. 1280tik K.a. 1270 arte.
Celebration (Florida)
Celebration Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Osceola konderrian dago, Florida estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Shattuara II.a
Uste denez, Wasashattaren seme edo iloba zen, historialari batzuek, Shattuara I.a izenarekin gobernatu zuen pertsona bera dela uste duten arren. Bere titulua, Khanigalbateko erregea zen, Asiriaren mendeko bezala. Bere erregealdian amaitu zen mitanniar dinastia, Salmanasar I.ak garaitu zuenean.
Neoarius coatesi
Neoarius coatesi Neoarius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Ariidae familian.
11. linea (Araba Bus)
'''Araba Buseko 11. linea''' (estilitzatua) hiriarteko autobus linea bat da, Logroñoko geltokia Eskuernagarekin Eltziegotik lotzen duena. Guztira 13 geltoki ditu, 35,8 kilometrotan banatuta, eta 45 minutu inguru behar dira horiek egiteko.
Linea 2015ko ekainaren 29an inauguratu zen eta ordutik Líneas Regulares de Álava enpresak ustiatzen dute.
Zonaldeak
Linea horrek, guztira, 3 zonalde zeharkatzen ditu, eta honela banatzen dira:
Txartelak
Txartelak eta prezioak Araba Bus sarekoak dira. Zonalde-jauzirik gabeko joan-etorriek 1,45 € balio dute; zonalde-jauzia eginez gero, berriz, 1,90 € jauzi baterako eta 2,90 € bi jauzirako. Hobariak daude BAT, BARIK eta MUGI txartelen erabiltzaileentzat, bai eta familia ugarientzat ere.
Etruriar arte
Etruriar artea Italiako iparraldean sortu zen, zibilizazio etruriarraren eskutik. Zibilizazio hau K.a. IX eta II. mendeen artean garatu zen. Gaur egun gordetzen den artea hileta-izaerakoa da, bai pintura aldetik eta bai eskulturari dagokionez. Artisautzan ere trebeak ziren oso, zeramikazko ontzietan pintatzen baitzuten, greziarren antzera, eta bitxigintza eta metalurgian ere lan ederrak egin zituzten, adibidez brontzezko ispilu grabatuak.
Etruriarren zibilizazioaren aztarnak Italiako zenbait eskualdetan daude: Toskana, Lazio eta Umbria. Italiako museo handienetan ere ikusgai daude etruriarren zenbait artelan, batez ere Erromako Museo Nazionale Etrusco-n eta Vatikanoko Museo Gregoriarrean; Museo Archeologico de Firenze, Museo Archeologico Nazionale Etrusco della Città di Chiusi-n eta Volterrako Museo Etrusco Guarnacci-n. Etruriarren artea ikus daitekeen beste museo batzuk Artiminoko Archeologico Etrusco, Pitiglianoko Civico Archeologico'' eta Todiko museo Etruriar-Erromatarra.
Historia
Etruriarren zibilizazioa, izenak dioen bezala, Etruria eskualdean kokatzen zen, iparraldean Arno, hegoaldean Tiber eta mendebaldean Tirreno itsasoa zuelarik.
Herri honek Brontze Aroan eta Burdin Aroan Asia Txikitik kanporatutako herri ugariren eraginak jaso zituen, nahiz eta beste kultura batzuek ere izan zuten zer ikusia etruriarren arte-estiloan, hurbil zeudelako edo harreman komertziala zutelako. Haien artean aipatzekoak dira greziarrak, feniziarrak, egiptoarrak, asiriarrak eta Ekialde Hurbileko kulturak. Itxuraz beren estiloa beste herrietakoaren kopia den arren, ukitu berritzailea antzeman daiteke. Estilo horren garai distiratsuena greziarren aro arkaikoaren antzekoa da. Honek eragin izugarria izan zuen arte erromatarrean.
Bost garaitan bana dezakegu arte etruriarraren garapena:
Artea eta erlijioa
Arte etruriarrak gehienetan izaera erlijiosoa du, horregatik erlijio etruriarraren baldintzak betetzen ditu. Hil ondorengo bizitza negatibotzat hartzen zuten, egiptoarrek ez bezala, hauentzat lurreko bizitzaren jarraipen bat baitzen; edota greziarrek ez bezala, jainkoengan konfiantzazko harremanak baitzituzten hauek. Etruriarrentzat jainkoak etsaiak ziren, zoritxarrak eragiten zituztenak, horrela erlijio etruriarra jainkoen nahia betetzean itsututa zegoen, haiek ez haserrarazteko. Arte honen aztarna gehienak hilerrietan aurkitu dira, adibidez Cerveterin, Tarkinian, Populonian, Orvieton, Vetulonian eta Norchian. Beraz, arte honetan erlijiozko elementuek gailentzen dute, eta batez ere heriotzari lotutakoak, hori izan edo ez benetako arte etruriarra.
Etruriarren hiria
Lehen herrixkak oinplano karratua, laukizuzena edo borobila zuten etxetxoek osatzen zituzten, teilatu oso aldapatsuarekin, gehienetan lasto edo buztinezkoak. Italiako gainerako herrien antzekoak ziren, etxeen kokapen logikoan izan ezik. Etruriarren herrixkak ez zeuden hala-nola kokatuta, logika ekonomiko edo estrategiko jakin bat jarraituz baizik. Horietako asko meseta edo goi-lautaden gainean eraikitzen ziren, inguruko lurrak edo itsasoak errazago ikusi ahal izateko. Volterra horrelako herria da, irudian ikus daitekeen bezala. Beste herri forma batzuk, Veyes edo Tarkinia adibidez, lursail emankorretan sortu ziren, nekazaritzarako oso egokiak.
Hiria eraikitzen hasteko, goldearekin bi ardatz nagusi markatzen ziren: kardoa (iparraldetik hegoaldera) eta dekumanoa (ekialdetik mendebaldera). Ondoren gelditzen ziren lau sektoreak “insulae”tan zatitzen ziren, eta kardoarekiko eta dekumanoarekiko kale paraleloak sortu. Hiri-plano hau oraindik ikusgai dago Etruria zaharreko hainbat hiritan. Hala ere, kaleak zatitzeko modu hau ez zen hauen ideia izan, greziarrek ere sistema bera erabili baitzuten, eta erromatarrek ere hartu zuten hainbat hiri sortzeko, adibidez Augusta Praetoria eta Augusta Taurinorum, gaur egungo Aosta eta Turin.
Hiria harresi batek inguratzen zuen, gehienetan ziklopeoa, hilobi eta tenpluen oinarriekin batera arte etruriarraren testigantza bakarra errepresentatzen dutenak. Eraikuntzan erabiltzen ziren materialak buztina, toba eta kareharria ziren, marmola ia ezagutu ere ez baitzuten egiten.
Faedon Gizikis
Faedon Gizikis (Φαίδων Γκιζίκης; Volos, 1917ko ekainaren 16a - Atenas, 1999ko uztailaren 26a) greziar militar eta politikaria izan zen. Greziako presidentea izan zen 1973tik 1974ra.
Thilay
Thilay Frantziako udalerri bat da, Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Faedon Gizikis
1939an Akademia Militarrean graduatu zen eta Grezia-Italia Gerran eta Greziako Gerra Zibilean esku hartu zuen.
Etruriar arte
Etruriarren hiria
Hirietan sartzeko erdi-puntuko arkudun ateak zeuden, bi dorreren artean. Honek modelo erromatarretan eragin zuen beranduago. Ateak zazpi edo lau izan ohi ziren, nahiz eta hiri batzuetan bost edo sei sarrera egon zitezkeen. Hauetatik garrantzitsuenak kardoaren eta dekumanoaren muturretan zeuden. Hasieran ateak arkitrabedunak ziren, baina K.a. V. mendetik aurrera arku itxura hartzen hasi ziren, tobazko bloke handiekin eraikiak. Garai berantiarreko ateak, Volterrako Porta all’Arco esaterako, freskoz eta behe-erliebez apainduta zeuden.
Arkitektura
Izaera ziklopeoko eraikuntza ugariez gain, etruriarrek Ekialdetik erdi-puntuko ganga eta ganga perfektua ekarri zituzten. Elementu hauek erromatarrengana etruriarrei esker iritsi ziren. Gainera haien eraikuntzek zutabeak euskarri gainean dituzte, ordena toskanarra eratuz, dorikoaren antzekotasunak dituena.
K.a. VIII. mendean etxeak lauangeluarrak izatera igaro ziren. Zurezkoak eta adobezkoak egiten ziren, eta beranduago tobazko konkorrez. Bi pisu ere izaten zituzten batzuetan. Etxerik aberatsenetan, egurrezko estrukturak margotutako terrakota plakekin babesten ziren hezetasunagandik. Hasieran, aristokrazia hiru zatitan egindako etxeetan bizi zen, batzuetan patioa zuena; geroago greziar estiloko patioaren inguruko etxebizitza handietan (domus).
Thilay
Biztanleria
2007an Thilay udalerrian erroldatutako biztanleak 1.064 ziren. Familiak 444 ziren, horien artean 124 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 100 bakarrik bizi ziren emakumeak), 168 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 128 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Faedon Gizikis
1967ko estatu-kolpe militarra eta diktadura zuzendu zuen Junta militarra babestu zituen. 1973ko azaroaren 25ean presidente izendatu zuten Georgios Papadopulos kargutik kendu ondoren. 1974an ez zien turkiarrei aurre egin Zipren, eta Juntaren kolapsoaren ondoren, Konstantinos Karamanlis izendatu zuen lehen ministro. Beste lau hilabete eman zituen presidente, Konstituzio berria onartu arte, eta agintaldia amaitzean, armadatik erretiratu zen.
Etruriar arte
Tenpluak
Material iragankorrez egin zirenez, tenplu etruriar gutxi batzuk baino ez dute iraun gaur egun arte. Vitruviok idatzi zuen haietaz, eta ordena toskanarraren barruan izendatu zituen.
Tenpluak eraikin handi eta karratuak ziren. Harrizko oinarri baten gainean altxatzen ziren, eta aurretik begiratzeko bakarrik pentsatuta zeuden. Sarrera ere aurrealdean bakarrik zuten, eskaileratxo baten bidez. Tenpluen azalera bi eremutan banatzen zen:
Frontoia eta sabaia terrakota margotuekin apaintzen ziren. Horren adibide bat Veyesko Portonaccio tenpluko Gorgonaren burua da. Batzuetan teilatuaren gainean mukulu biribileko eskultura handiak ezartzen ziren, hauek ere margotuta.
Tenplu greziarrak eta egiptoarrak ez bezala, zeinak zibilizazioekin batera aldatzen joan ziren, tenplu etruriarrek beti berdin jarraitu zuten mendeetan zehar. Hori pentsaera etruriarraren ondorioz zen, bertan tenpluak otoitz egiteko eta jainkoek entzuteko lekua besterik ez baitziren, ez jainkoen lurreko bizilekuak beste kulturetan bezala.
Ohikoa zen tenpluetara eskaintzak eramatea, normalean terrakotazko edo brontzezko iruditxoak izaten ziren, edo sakrifikatzeko animaliak, hala nola ahuntzak edo arkumeak.
Hilobi-arkitektura (nekropoliak)
Hilobi etruriarrak oso ondo gorde dira, harrizkoak izateagatik. Orokorrean hirien kanpoaldean kokatzen ziren, baina kardoarekiko eta dekumanoarekiko paraleloan. Hiru motatako nekropoliak edo katakonbak daude arte etruriarrean: hipogeoak, edikuluak eta tumuluak.
Erlijio etruriarrean gizakia izaki ahula eta garrantzi gabekoa da, horregatik hil ondorengo bizitza igarotzeko familia-giroa behar du, eta bere ondasun materialen ondoan egon behar du. Honek azaltzen du zergatik eraikitzen ziren hain kontu handiz nekropoliak, eta etruriarren pintura ia guztiz hileta-izaerakoa izatea, baita hilobietan arreo aberatsak aurkitu izana ere, haietako batzuk Italia hegoaldeko greziar kolonietakoak jatorriz. Nekropolietako hormak kolore ugariz pintatzen ziren, heriotzaren kolore beltzarekin kontrastatuz. Honela, informazio iturri esanguratsu bilakatzen dira, eguneroko bizitzaren alderdi asko ezagutzea ahalbidetzen dutenak, eta etruriarren sinesmen eta errituen berri ematen dizkigutenak. Hau ezingo litzateke testuetatik soilik jakin.
Eskultura
Eskultore etruriarrak trebezia handiko artisauak ziren. Kalitate handiko piezak egiten zituzten (estatuak, zeramika, ispiluak, kutxak...) terrakotaz, tobaz, buztinez, brontzez eta metalez. Bitxigintzako lanak ere egin zituzten urre, zilar, boli eta bucchero deituriko zeramika beltzean. Chiusi hiriko “Museo Archeologico Nazionale Etrusco”n hainbat errautsontzi, bucchero zeramikazko pitxerrak eta brontzezko iruditxoak ikus daitezke. Era berean, Volterrako Guarnacci museoan seiehun bat errautsontzi, terrakota eta harzurizkoak, ikus daitezke.
Etruriarren eskulturan eragin handia izan zuten greziarrek, baina ez zuten inoiz lortu Atenas edo Tebasko eskulturen armonia eta perfekzioa. Hala ere aurpegien irudikapenetan ikus daitekeen naturalismoa jaso zuten haiengandik, eta erromatarrei igaro.
Etruriar eskulturaren adibide ezagunenak hauek dira:
sortua.
Kapitolioko otsemea denbora askoan eskultura etruriartzat hartu da, baina orain Erdi Arokoa dela uste da.
Hilobi etruriarretan metalezko eta zeramikazko objektu asko bilatu zituzten, Mediterraneo Ekialdeko eragina nabarmentzen dutenak. Produktu guzti horiek Europa Iparralderako eta Ekialderako esportazioaren oinarri izan ziren.
Etruriarrek brontzezko iruditxo ugari egin zituzten, baita argimutilak ere, eta tresnak ere bai. Ispilu grabatuak ere ugariak dira, “pater” deituak. Urteetan zehar urrezko kopak eta bestelako lanak aurkitu dira grabatuekin, kardamekin, filigranekin eta bozelketekin. Lehengaia meategietatik ateratzen zuten. Kobrezko meategiei esker lortu zituzten armak eta itsasontzien piezak. Brontzearekin tamaina handiko txanponak egin zituzten.
Pintura
Gaur egun dirauten pintura etruriar gehienak hilobien hormetako freskoak dira, gehien bat Tarkiniakoak. Garrantzi handia du, ez maila artistikoagatik, baizik eta erromatarren aurreko Italiako arte figuratibo adibiderik esanguratsuena delako baizik. Mediterraneo ekialdeko kulturekin erlazionatu izan da pintura etruriarra.
Hilobiek gela baten barruko itxura bera zuten. Sabaia gangatua zuten, edo kupula izunekoa, eta hormak fresko teknikaren bidez pintatzen ziren. Teknika honi esker irauten du margoak mendeetan zehar, izan ere, margotutako azalera lehortzean pinturak bat egiten du hormarekin.
Eszena mitologiko eta hiletakoak irudikatzen zituzten. Batzuetan eguneroko bizitzako pasarteak ere margotzen zituzten, dantzari, musikari edo zaldunekin. Estiloa argi eta garbi bi dimentsioduna zen, estilizatua (lerro beltzak irudiak markatzeko), kolore argitsuduna eta giro alaiekoa.
K.a. IV. mendearen erdialdetik aurrera argi-iluna erabiltzen hasi zen irudiei sakontasuna eta bolumena emateko. Proportzio kontzeptua ez da fresko bakarrean ere agertzen, eta askotan ikus daitezke pertsona edo animalien gorputzeko zati desproportzionatuak. Fresko garrantzitsu bat Leonaren hilobia da, Tarkiniakoa.
Garai berantiarrean, heriotzarekiko jarrera alaia aldatu egin zen, ziurrenik arte greziarreko aro klasikoaren eraginez, eta irudiek umore aldaketa jasaten dute, pentsakor eta zalantzati agertzen dira heriotzaren aurrean.
Bestelako arteak
Ez da arrastorik geratzen etruriar literaturatik, baina horrek ez du esan nahi ez zenik existitu, zatiren bat edo beste aurki baitezakegu idazle erromatarren lanetan.
Thilay
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Eliurus grandidieri
Eliurus grandidieri Eliurus generoko animalia da. Karraskarien barruko Nesomyinae azpifamilia eta Nesomyidae familian sailkatuta dago.
Thilay
Etxebizitza
2007an 636 etxebizitza zeuden, 462 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 116 bigarren erresidentzia ziren eta 58 hutsik zeuden. 593 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 462 etxebizitza nagusietatik 387 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 143 etxek lau zituzten eta 266 etxek bost zituzten. 317 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 221 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 171 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 689 ziren, horien artean 476 aktiboak ziren eta 213 inaktiboak ziren. 476 pertsona aktiboetatik 425 lanean zeuden (241 gizon eta 184 emakume) eta 51 langabezian zeuden (14 gizon eta 37 emakume). 213 pertsona inaktiboetatik 75 erretiraturik zeuden, 61 ikasten zeuden eta 77 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Thilay udalerrian 479 unitate fiskal zeuden, 1.106,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.088 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 55 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 22 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 5 igeltseroak, 1 margolaria, 4 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Etruriar arte
Bestelako arteak
Musikari dagokionez, argi dago bazutela beren kultura musikala, pintura freskoetan eta behe-erliebeetan ikus daitekeen bezala. Bertan txirula mota desberdinak agertzen dira, adibidez plagiaulos, pan-txirula, alabastro-txirula eta txirula bikoitza. Perkusio instrumentuez laguntzen zuten musika hori, esaterako tintinanbuloa, tinpanoa eta krotaloak. Azkenik, lira eta zitara moduko sokazko instrumentuak ere ikus daitezke.
Floris Gerts
Floris Gerts (Maastricht, 1992ko maiatzaren 3a) herbehereetako txirrindulari ohia da.
2015
2. Saboyako Tourreko etapa batean
Hejtmánkovice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1045 urtean egin zen.
Floris Gerts
2016
Volta Limburg Classic
KDE
KDE, batez ere Unix-moduko sistemetarako mahaigain ingurunean oinarritutako proiektu librea da. Mahaigainaz gain KDE proiektuak hainbat programa eta azpiproiektu garatzen du, hala nola, KDevelop, software garapen tresna eta KOffice, bulego programa. Qt liburutegian oinarritzen da. Hasieran liburutegi hau X11 plataformarako zen GPL soilik, baina Qt 4 plataforma guztietarako argitaratu zen GPL. Honek KDE programak Mac OS X eta Microsoft Windows-era egokitzeko aukera ematen du.
"K" hasieran "Kool" esan nahi zuen, CDE-rekin hitz jokoa eginez, CDE Common Desktop Environment esan nahi baitu. Dena den, laster esanahia aldatu egin zen bakarrik "K" izateko, L-ren aurretik lehen hizkia alfabeto latinoan (L Linux-engatik). 2009an KDE ezin zela akronimorik izan erabaki zen, Windows eta OS X-era egokitzearekin, eta Amarok bezalako hainbat programa ezagunekin, KDE ez zen harrezkero mahagain soila.
Proiektuaren maskota Konqi izeneko dragoi berde bat da. Konqi hainbat aplikazioetan aurki daiteke, adibidez "KDE-ri buruz" leihoan.
Historia
Proiektua 1996eko urrian hasi zuen Matthias Ettrich programadore alemaniarrak, Unix motako sistementzat mahaigain ingurune grafikoa bateratu baten bila. Data horietan GNUren GPL lizentziarekin bat ez zetorren Qt liburutegia hautatu izanak (nahiz eta QPL askea izan) eta garatzeko C++ hizkuntza erabili izanak, 1997an GNOME mahaigain ingurunearen proiektu aurkariaren etorrera ekarri zuen. Egun, bi proiektuen norgehiagoka positibotzat jotzen da, garatzaile taldeek elkar inspiratzen eta elkarlan iraunkorraz jarduten dutelarik.
1998an, KDE 1.0 argitaratu zen. Bertsio horrek ataza barra, aplikazioa eragile bat, ikonoak izan zezakeen mahaigaina, fitxategi kudeatzaile bat (Kfm) eta beste hainbat aplikazio zekarren. 2000. urtean argitaratu KDE 2.0ak, ia osorik berridatzia izan zen. Bertsio horrek, une berean web arakatzaile eta fitxategi kudeatzaile den konqueror zekarren, aplikazioen arteko integrazioa helburu zuten beste teknologia berri askoren artean. KDE 3.0 2002.ean argitaratu zen, KDE 2aren eboluzioa izan zelarik. KDE 4.0 bertsioa, 2008ko urtarrilak 11n argitaratu zen.
Filosofia
KDE egokieraren printzipioan datza. Erabiltzaileak KDEren osagai guztiak bere beharretara egokitu ditzake. Aukerarik aurreratuenak ere, menu eta ezarpen doiketen bitartez alda daitezke. Erabiltzaile aurreratuek, eskuz alda ditzakete ezarpen fitxategiak, sistemaren portaeran kontrol zehatzagoa eskuratzeko.
KDEren itsura maila ezberdinetan alda daiteke. Bai leiho kudeatzailea (Kwin deritzona), baita kontroletan (botoiak, menuak, etab.) ere. Itxura hobetzen duten mahaigain gai aldagarriak ere badaude. Horregatik, KDEren bertsioek hainbat itxura dituzte. Erabiltzaileen artean, unean-uneko itxurarik zabalduena, aukeratzen delarik argitarapen bakoitzeko itxura leheneratua.
Modu leheneratu batez lan egin beharrean, behar eta nahietara egokitu daitekeen mahaigain ingurune grafikoa lortzea da KDEren helburua. Ahala ere, KDE erabilerraza da erabiltzaile berrientzat.
Proiektutik kanpoko hainbat pertsonek Microsoft Windows mahaigainarekiko antza eta berrikuntza eza leporatzen diote. Ohar hau ordea, sistemaren egokiera leheneratuan datza, Windows ingurunean lan egitera ohituta den jendeari integrazioa errazteko pentsatuta baitago.
Boli Kosta operazioa
Boli Kosta Operazioa, Kingpin Operazioa edo Son Tayko Oldarraldia ere deitua, Ameriketako Estatu Batuetako Armadak eta Aire Indarrak Vietnamgo gerran egindako operazio bat izan zen, Sơn Tâytik gertuko esparru batean zeuden estatubatuar gerra preso batzuk askatzeko helburuarekin, Hanoitik gertu. Operazioa 1970eko azaroaren 21ean egin zen, eta ondo gauzatu zen, baina ez zen presoen askapenarekin amaitu, hilabete batzuk lehenago beste eremu batera eraman baitzituzten.
Erasoaren helburu nagusia lortu ezin izan zen arren, operazioa arrakastatsua izan zen ikuspuntu militarretik (ez inteligentziaren ikuspegitik), izan zen moduagatik, estatubatuarrentzat oso onuragarria izan zen galera kopuruagatik eta Vietnamen zeuden estatubatuar gerrako presoentzat ondorengo zeharkako ondorioengatik. Estatu Batuetako aldean bi zauritu eta bi aireontzi (hegazkin bat eta helikoptero bat) galdu ziren. Ipar Vietnamgo aldean, Ameriketako Estatu Batuetako iturrien arabera, 40 hildako baino gehiago egon ziren, guztiak militarrak, baina lokalen arabera, militarren baja gutxiago eta zibilen heriotza gehiago izan ziren.
Inteligentziak egindako akatsak kritika ugari izan zituen bai Richard Nixonen administrazioko kideen artetik, zein iritzi publikoan. Ondorioz, Estatu Batuetako inteligentzia-komunitatearen berrantolaketa garrantzitsu batera egin zen, urtebete geroago.
Maitane Arnoso
Maitane Arnoso Martínez (Donostia, 1981) Zientzia Politikoetan doktorea da, eta irakaslea eta ikerlaria EHUren Psikologia Sozialeko departamenduan. Gipuzkoako SOS Arrazakeria elkarteko presidentea ere bada.
Psikologia sozialean espezializatuta dago. Gai honetan, hainbat artikulu eta lankidetza zientifiko argitaratu ditu, nazioko eta nazioarteko aldizkarietan.