cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jelizaveta Andrejević
Gazte aroa
Jelizaveta Andrejević Belgraden jaio zen eta han egin zituen lehen hezkuntzako ikasketan. Bukatzerakoan Niš udalerrira joan zen bizitzera. Han Jugoslaviako Gazteria Komunistaren kide egin zen. Bere zelulak Merkataritza-Eskolako ikasleen artean egin zuen lan, nahiz eta bera ez zen eskola horretako ikaslea, irakaskuntza-eskolako ikaslea baitzen. Garai horietan Niš eta inguruetan Gazteria Komunistaren kidetzaren artean neska asko ziren, adibidez; Stanimirka “Caca” Protić, Dušica Mučalica, Branka Ljubičić, Dara Nestorović, Olga “Olja” Džuverović, Stola Radisavljević, Mira Pantović, Julijana Ristić, Marija Pavlović, Dragica Marković, Danica Stanisavljević, Ljubica Dragićević “Nataša”, Miroslava Stanimirović, Miroslava “Mirka” Savić, Vera Tomić, Draginja Simonović-Kumnovec, Radmila Nikolić, Miroslava Popović, Ruža Davidović, Stana Rajčević, Mira Antolković, Nina Antolković, Danica “Lala” Nikolić, Bosanka Stanković-Vuković, Živka Janković, Zagorka Petrović eta abar.
Partisanoa
Alemaniak Jugoslavia 1941ko apirilean inbaditu ostean, Alderdi Komunista matxinada prestatzen hasi zen. Matxinada ofizialki, uztailaren 7an hasi zen Bela Crkva herrian gertatutako tiroketa baten ostean eta herriaren parte handi batek bat egin zuen ; Serbiako hanbat herri askatzea lortu zuten hasiera batean, baita ere 1941 urtea bukatu artean “Drina ibaitik bulgariar tropen mugara arteko lur handi bat askatzea”. Andrejevićen lana armak batzea izan zen. Egia bazen ere matxinoek ez zutela lortu Niš kontrolatzea –bai ordea honen inguruko landagunea- komunistak ez ziren izan hiri honetatik aparte; adibidez, hiri honetan, azaro bukaeran, partisanoek kolaborazionisten kontrako atentatu bat egin zuten.
1941ko irailean mendira joan zen Toplicako Destakamendu Partisanoaren kide izanik, hain zuzen Pasjačako konpainiaren parte. Destakamendu hau hilabete bat lehenago, 1941ko abuztuan sortu zen, Veliki Jastrebac mendian, Alderdi Komunistaren Nišeko Barruti-Komitearen iniziatibaz. Hasiera batean 30 borrokalari zituen, baina urtea bukatzerako 250 bat borrokalari zituen, zazpi konpainietan banatuta (horietako bat Pasjačako konpainia, Andrejevićena). Destakamendu honen operazio-gunea Jastrebac, Kopaonik, Sokolovica, Vidojevica eta Pasjača mendien artean kokatzen zen. Toplicako Destakamendu Partisanoa emakumeak kopuru handian izan zituen lehenengo destakamenduetako bat izan zen. Egia baldin bazen jugoslaviar partisanoen armadan, gudan zehar, emakumeen kopurua oso altua zela, borrokalarien %13 inguru, Europako altuenetakoa, altuena ez bazen; emakumezko masa-errekrutamendua eta bolondres gisa aurkezten ziren emakume guztiak onartzeko ordena 1942an eman zuen Alderdi Komunistak ; aurretik, 1941an, emakumeak borrokalari bezala onartzeko jarrera edo errekrutatzeko deia egiteko ekimena brigada bakoitzaren edo tokiko zelulen araberakoa zen, irregulartasun handia zegoelarik. Toplicako destakamendua 1941 horretan emakumeak kopuru altuenetakobatean onartzen zituenen artean zegoen.
Destakamendu honen leheneko ekintza abuztuaren 13an egin zuen Velika Planako polizia-komisaldegiaren kontra, geroago Žitoradjako eta irailean (hain zuen ere Andrejević destakamenduaren parte sartu zenean), Aleksandrovoko polizia-komisaldegiak eraso zituzten, eta alemaniarren kontra Bulatovacen lehen bataila borrokatu zuten. Eskualde honetako baserrigune ia osoa jada konpainia honen eskuatan zegoen urrirako, eta urriaren 9an Prokuplje ere hartu zuten. Urriaren 12 eta 15 artean beste bataila handi bat borrokatu behar izan zuen destakamendu honek, 3.000 bat kolaborazionisten kontra, Pasjača mendian.
Toplicako Destakamendu Partisanoa, 1941ko porrotaren ostean (alemaniarrek Serbian matxinada zapaltzea lortu zuten) Serbia barruan geratu zen konpainia apurrenetako bat izan zen. Urtarrilaren 9an, eskualde horretara bulgariar okupazio indarrak iritsi ziren eta Prokupljen sartu ziren, partisanoek mendira egin behar zutelarik. Otsail bukaeraan bulgariar okupzio-indarrek eta txetnikek egindako ofentsiba batek destakamendua ia-ia fisikoki akabatu zuen. Hala ere, destakamenduak nahiko indar zuen oraindik: otsailaren 22an Kursumlija herria hartzeko gai izan ziren, eta otsailaren 28an Svarce herrian txetniken kontrako bataila bat irabazi zuten. Martxoan, etsaiek egindako presioaren ostean, destakamendua desgastatu egin zuten, eta ia-ia konpainia guztiak suntsitu zituzten. Hala ere, destakamenduaren hondarrek bazuten oraindik nahiko indar herrixka batuetako instituzioak edo trenbide batzuk erasotzeko. Destakamendu honek, praktikoki 1942ko udan hartu zuen berriz indarra, borrokalari berriak errekrutatu ostean.
Jelizaveta Andrejevićen lana destakamendu honen eta Nišeko Komite Komunistaren arteko mezulari lana egitea zen, eta bestetik Destakamendu honetako Gazteria Komunistaren idazkaria ere izan zen. Hala ere, Andrejevićek armak ere hartu zituen, txetniken zein bulgariar okupazio indarren aurka, adibidez 1942ko otsailaren 17an bulgariarrek (txetnken eta serbiar kolaborazionisten laguntzarekin) hasi zuten erasoaldiari kontra eginez. Andrejevićek ausardia handiz borrokatu zuen; adbidiez konpainiak Vidojevača herrian txetnik batzuk preso hartzea lortu zuen ; edo beste behin, Pasjačan, 1942 hasieran, bere konpainiako ametrailatzailea zauritua izan ostean, berak erabili behar izan zuen ametrailagailua.
1942ko martxoan edo apirilean, Pasjača eta Jastrebac mendien artean mezu bat eramaten ari zela, txetnikek preso hartu zuten (iturri batzuen arabera, baserritarrez jantzita joan zen eta txetnikak tronpatzea lortu zuen, baina baten batek salatu egin zuen ). Hiru egunez preso izan eta torturatu ostean, bulgariarren esku utzi zuten. Bulgariarrek torturatzeaz gain bortxatu ere egin zuten, eta gero alemaniarren esku utzi zuten. Alemaniarrek Crveni Krst (Gurutze Gorria) kontzentrazio eremuan sartu zuten.
1943ko urtarrilaren 9an, 20 urte egin eta biharamunean, alemaniarrek Bubanj herrian, Niš ondoan, exekutatu zuten Andrejević, beste bost kiderekin batera: Nišeko Mihailo Ignatović, Draginja Ignatović, Radomir Ignatović eta Uroš Dinić eta Mramorreko Ivan Rakić. Andrejevićek moral handia erakutsi zuen, “egun on burkideok!” bezalako agurrak eginez kontzentrazio-eremutik ateratzean eta exekuzio-tropen aurrean “Padaj silo i nepravdo” (“Bortxa eta injustiziaren aurrean”) abesti partisanoa abestuz.
Oroimena
Jugoslaviako Herri-Errepublika Federalaren lehendakari Titoren dekretu baten bidez Jugoslaviako Herriaren Heroi izendatu zuten 1953ko urriaren 9an.
Županovice (Příbramgo barrutia)
Županovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 83 biztanle ditu eta 4.86 kilometro koadroko azalera. Příbramgo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1353 urtean egin zen.
San Gilabad eliza
San Gilabad eliza edo San Gil Abad eliza Esteribarko Agorreta lekuan Erdi Aroko kristiau eliza zaharra bat da. Gaur egun, horma itxurako aztarna batzuk geratzen dira.
Eraikina
Eliza harlangaitzez egindako eraikuntza txikia da, landa-izaera duena. Habearte bakarra du, burualdea burualde zuzenekoa eta sarrera epistolaren aldetik. Oinaldean dorrea dago, gorputz bakarrekoa eta kanpaientzako bao bikoitza duena. Barrualdea kanoi-gangaz estalita dago, arku fajoiekin. Erretaula nagusia egur polikromatuzko altzari xume bat da, herriz herri egina, eta kronologia desberdineko tailuz apainduta dago. Horien artean, atikoko Gurutziltzatuaren irudia nabarmentzen da (XVII. mendea), multzoko piezarik zaharrena eta zainduena.
Mont-Roc
Mont-Roc Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mont-Roc udalerrian erroldatutako biztanleak 182 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 121 etxebizitza zeuden, 89 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 110 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 89 etxebizitza nagusietatik 73 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 72 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 122 ziren, horien artean 84 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 84 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (44 gizon eta 35 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mont-Roc udalerrian 88 unitate fiskal zeuden, 194 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.645 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
Stellifer pizarroensis
Stellifer pizarroensis Stellifer generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Mont-Roc
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Mont-Roc udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kenji Kikawada
Kenji Kikawada (黄川田 賢司, 1974ko urriaren 28a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Consadole Sapporo eta Kawasaki Frontale.
Sceloporus mucronatus
Sceloporus mucronatus Sceloporus generoko animalia da. Narrastien barruko Phrynosomatidae familian sailkatuta dago.
Vera Radosavljević
Vera Radosavljević (serbieraz zirilikoz: Вера Радосављевић) goitizenez Nada (Нада) –Brusnik, Zaječar udalerria, Jugoslaviako Erresuma (egun, Serbiako Errepublika); 1922ko irailaren 22-Zaječar, Okupaziopeko Serbia, 1943ko irailaren 8- serbiar eta jugoslaviar partisano bat izan zen, guda ostean Jugoslaviako Herriaren Heroi izendatua izan zena.
Lehen urteak
Vera Radosavljević irakasleen familia batean jaio zen Brusnik herrian. Gazte zela, Negotin hiriaren ondoko herrixketan bizi izan zen, aitak lan egiten zuenaren arabera aldatzen zen familia herriz. Bigarren Hezkuntza Skopjen ikasi zuen eta zazpigarren mailan zela ikasle mugimenduaren kide egin zen. 1940an, hamazortzi urte zituela, zortizgarren mailan ari zela, Jugoslaviako Gazteria Komunistaren kide egin zen, eta burkide batzuekin batera monarkiaren kontrako eskuorri batzuk banatzearren eskolatik bota zuten. Hori zela eta Bigarren Hezkuntza Negotinen bukatu behar izan zuen, 1941 urtean.
Martxoaren 25ean Jugoslaviak Ardatzarekin bat egiteko ituna sinatu zuen; itunaren kontrako manifestazio handiak izan zirelarik. Manifestazio horiek batez ere zirkulu nazionalistek edota Eliza Ortodoxoaren ingurukoek antolatu zituzten, britainiar agenteak ere bizkor zirelarik, eta manifestarien aldeko militarrek, kolpea emanez, aliatuen aldeko Gobernu berri bat jarri zuten boterean. Titok azkar Belgradera egin zuen manifestazioak jarraitzeko, eta “alemaniar eta italiar erasoaren aurkako herri altxamendua” proposatu zuen, “baina britainiarren inplikazioaren aurka”. Antza denez Internazional Komunistak “oraindik ez da garaia iritsi” eta “abangoardia errepresioaren aurrean agerian ez uzteko” eskatu zion Titori. Hala ere, oinarriko militante komunista batzuek manifestazioetan parte hartu zuten. Radosavljevićek Negotinen manifestazio horiek antolatzen jardun zuen.
Partisanoa
Hala ere, Negotin eta Serbia Ekialdea (Bulgariarekin mugan) ez zen izan matxinada horren zentrua ezta eragin-gunerik nagusiena; tartean lehen destakamendu armatuak 1941ko irailean zapalduak izan ziren eta. Abuztuaren 21 eta 22 arteko gauean, partisano armatuek Rajac, Tamnič eta Brusnik herrietako tren-geltokiak eraso zituzten eta geroago Salaš herria askatu zuten. Irailaren 22an Crnajka herrian txetnik batzuei bataila bat irabazi zieten, baina irailaren 29an alemaniarrek eskualdeko batailoi partisanoa, Zaječarko Krajinako (muga-eskualdea) Destakamendu Partisanoa, suntsitu egin zuten, borrokalari denak hilez edo preso hartuz (antza denez 6 borrokalari soilik geratu ziren aske). Negotineko Alderdi Komunistak hainbat atxiloketa pairatu zituen, eta zenbait kasutan Zaječarko Alderdi Komunistarekiko komunikazioa ere eten egin zen. 1941-1942 artean, Negotingo komunistak isolatuta geratu ziren.
1942ko hasieran Veraren bi urteko neba, Borivoje Radosavljević, hil egin zen. Honen ostean, familia osoa, bai Vera, zein ama Dobrila zein neba Nikola erabat engaiatu ziren borroka politikoarekin, adibidez, tokiko Alderdi Komunistaren bilerak radosavljevićtarren etxean egiten hasi ziren. 1942ko udan Zaječarko Alderdi Komunistarekin komunikazioa berriz martxan hasi zen, eta beraz Alderdiaren jarduera askoz ere efektiboagoa bihurtu zen. 1942ko irailean Vera Radosavljević Jugoslaviako Alderdi Komunistaren kide onartua izan zen, eta 1943ko apirilean Negotingo Alderdi Komunistaren Tokiko Komiteko kide aukeratu zuten.
Parus fringillinus
Parus fringillinus Parus generoko animalia da. Hegaztien barruko Paridae familian sailkatua dago.
Vera Radosavljević
Partisanoa
1943ko apirilean, atxilotzeko arriskua zela eta, Alderdiak mendira bidali zituen radosavljevićtarrak, Zaječarko Krajinako Destakamendu Partisanora. Destakamendu hau 1941ko abuztuaren 1ean sortu zen Zaječar udalerriko Metriš herrian, baina praktikoki irailean suntsitua izan zen. 1942ko udan, Zaječarko Alderdi Komunistaren barruti-komiteak destakamendua birsortzea erabaki zuen, 40 partisanorekin. Talde honek Bor hiriaren inguruan borrokatu zuen batez ere, txetniken kontra. 1943ko ekainean, Timok inguruko beste destakamendu batzuekin bat egin zuen indar honek.
Impostor
Impostor izeneko filmea, Philip K. Dickek, 1953an idatzitako izen bereko kontakizun laburrean oinarrituta dago. Gary Flederrek zuzendua eta Gary Sinise, Madeleine Stowe eta Vincent D'Onofriok protagonizatua da.
Vera Radosavljević
Partisanoa
Vera Radosavljevićen lana komisario politikoarena izan zen; eta herrietan Nazio Askapenarako Komiteak (partisanoen dministrazioaren oinarrizko unitatea, hau da “Udal-talde” partisanoen funtzioa zutenak herria askatzerakoan) sortzea izan zen. Honekin batera, Radosavljevićek Emakumeen Fronte Antifaxistaren komiteak ere sortu zituen, adibidez Trnavac herrian , Smedovac herrian , edo Negotin hirian, mendira joan beino lehen –azken lan hau ez zitzaion, arrotz, emakumeen arteko propaganda 1941tik bertatik egiten baitzuen, Emakumeen Frontea sortu baino lehen-.
Impostor
Istorioa
Spence Olhamek (Gary Sinise), lankide bati aurre egiten dio, eta gobernuko erakunde sekretu batetako liderrak salatzen du (Vicent D'Onofrio), androide iruzurti bat izateaz, Lurreko defentsak saboteatzeko diseinatua. Iruzurtiaren ontzia, kaltetu egin da, eta hiriaren kanpoaldean istripua izan du. Androideak, suposatzen denez, bonba bat lehertu behar du, planeta suntsituz, kode bat den esaldi bat erabiliz. Olhamek, ihes egin eta bere errugabetasuna frogatu behar du, benetako Spence Olham dela. Horretarako, istripua izan zuen ontzi espaziala aurkitzen saiatzen da, eta androidearen gorpua berreskuratzen, bere emaztearekin batera (Madeleine Stowe)
Vera Radosavljević
Atxiloketa, tortura eta hilketa
1943ko ekainean, serbiar Estatu kolaborazionistaren indarrek, Serbiako Estatu-Guardiak (Srpska Državna Straža) atxilotu zuen Trnavac herrian, eta Zaječarreko Gestaporen eskuetan utzi zuen. Gestaporen aldetik tortura latzak pairatu zituen Radosavljevićek, baina ez zuen izenik bota.
1943ko irailaren 8an, beste bederatzi burkiderekin batera (Negotingo Vladimir Ružić, Antonije Marković eta Dušan Stefanović; Trnavaceko Tihomir Gačić eta Svetislav Milić; Rgotinako Aleksandar Cvetić; Sikoleko Milorad Miloradović; Štubikeko Sofronije Pantić; eta Dobrako Aleksandar Dražić ) alemaniarrek Zaječarreko erdigunean exekutatu zuten, eta bere exekuzioa publiko egin. Exekutatutako guztiak mutilatuta edo oinez ibiltzeko zailtasunekin iritsi ziren plazara. Radosavljević bidean abesti partisanoak abestuz eta kideak animatuz iritsi zen. Negotingo Alderdi Komunistaren Tokiko Komitearen arabera exekuzio gunean berriz torturatu eta belarriak eta sudurra moztu zioten exekutatu aurretik. Berriz uko egin zion izenik botatzeari.
Oroimena
1951ko uztailaren 5ean, Jugoslaviako Herri-Errepublika Federalaren parlamentuak onartutako dekretu baten eraginez, Radosavljević Jugoslaviako Herriaren Heroi izendatua izan zen.
Vera Radosavljevićen oroimenari gorazarre egiten dioten bi monumentu daude Negotinen. Bata, hiriko parke nagusian, bere busto bat da (beste hiru partisanoren, Branko Perić, Ljubo Nešić eta Stanko Paunovićen bustoak ere badaude), Radosavljevićen bustoa Milovan Krstić eskultora famatuaren lana da. Bigarrena, Negotingo hilerrian aurkitzen den hezur-memorial kolektibo bat da, Negotingo lehen partisanoei eskainia: 14 pertsonen izenak agertzen dira, zerrendako lehen izena Radosavljevićena da. Horrez gain, familiaren etxea zenaren horman bere ohorez plaka bat dago.
Bere izena daramatzaten kale bana dago Serbiako hainbat hiritan: adibidez, Negotinen (hain justu familiaren etxea zegoen kalea), Mokranjen edo Samarinovacen. Negotinen eskola batek bere izena ere badarama.
Novetlè
Novetlè Valentziako Erkidegoko udalerria da, Costera eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Pedra do Anta
Pedra do Anta Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Notropis mekistocholas
Notropis mekistocholas Notropis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Estoki etxeko garaia
Estoki etxeko garaia Nafarroako Urraulgoiti udalerriko Zabaltza herrian dagoen garai bat da.
Le Val-de-Guéblange
Le Val-de-Guéblange Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Estoki etxeko garaia
Nekazari edo baserritarrak aletegi izateko funtzioaz eraiki eta erabili ohi zuen. Bere oinplano laukizuzena metro bat inguruko zutarrietan exekitzen da eta eskailera baten bidez sartzen da.
Hegoaldeko Gales Berria
Hegoaldeko Gales Berria Australiako estatua da, herrialdeko hego-ekialdean dagoena eta Sydney hiriburu duena.
Ia 6.900.000 biztanle zituen 2007an eta ia 810.000 km²-ko azalera dauka.
Le Val-de-Guéblange
Biztanleria
2007an Le Val-de-Guéblange udalerrian erroldatutako biztanleak 876 ziren. Familiak 338 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 97 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 129 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 384 etxebizitza zeuden, 348 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 359 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 348 etxebizitza nagusietatik 308 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 259 etxek bost zituzten. 312 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 138 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 176 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Hegoaldeko Gales Berria
Aborigenak
Estatu horretan australiar aborigenen komunitaterik handiena bizi da: 2006an, 138.505 pertsona ziren.
Le Val-de-Guéblange
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 561 ziren, horien artean 364 aktiboak ziren eta 197 inaktiboak ziren. 364 pertsona aktiboetatik 330 lanean zeuden (196 gizon eta 134 emakume) eta 34 langabezian zeuden (15 gizon eta 19 emakume). 197 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 101 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 funeraria, 1 margolaria eta 2 argiketariak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
2000. urtean Le Val-de-Guéblange udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 954 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gar-Goik
Gar-Goik Euskal Herriko esneki enpresa bat da. 1970ean sortua izan zen eta egoitza Nafarroako Betelu udalerrian du. Bere produktuen artean jogurta, gurina, esnegaina eta ardi nahiz behi gaztak daude.
Nagusiki Gipuzkoa eta Nafarroako merkatua du.
Hiromasa Suguri
Hiromasa Suguri (村主 博正, 1976ko uztailaren 29a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Consadole Sapporo eta Verdy Kawasaki.
Aarwangen
Aarwangen Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Malleus Maleficarum
Malleus Maleficarum (euskaraz Sorginen Mailua, alemanez Der Hexenhammer) ziurrenik Pizkundean garaian sorginkeriari buruz idatzitako tratatu garrantzitsuena izan zen. Inozentzio VIII.a aita santuak 1485. urtean Inkisizioari emandako eskumen zabalen pean, 1486an idatzia eta 1487an lehenbizikoz Alemanian argitaratua izan zen.
Gerora Europa osora hedatu eta argitalpen berri ugari izan zituen, baita Inkisizioaren eskuliburu nagusia bilakatu ere. Hurrengo 200 urtean baino gehiago iraun zuen sorgin ehizan sekulako eragina izan zuen. Aldirik gorenean, XVI-XVII. mendeetan jazo zen sorgin ehiza hori.
Gaur egun idazlanaren egilea orain arte uste zen Heinrich Kramer dominikar apaiza edota Jacob Sprenger apaiza ote zen eztabaidan dago, biak ere alemaniarrak ziren.
Alber Vázquez
Alber Vazquez (Errenteria, Gipuzkoa, 1969ko martxoaren 22a) gaztelaniaz idazten duen nobelagilea, poeta, blogaria, kazetaria eta editorea da. Poesia, eleberriak eta narrazio laburrak idatzi ditu batez ere.
Baker konderria (Oregon)
Baker konderria (Baker County) Oregonko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Baker City da. 2010eko zentsuaren arabera 16,134 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Baker konderriak 799,884 kilometro koadro ditu. Horietatik 5,183 ura dira. Beste 794,701 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 2,02 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 16,134 pertsonetatik 15,472 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 528 dira. 52 beltzak edo afroamerikarrak. 170 amerikar natiboak ziren eta 9 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 78 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 7 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 346 pertsonek kokatzen zuten.
Županovice (Jindřichův Hradeceko barrutia)
Županovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 65 biztanle ditu eta 4.46 kilometro koadroko azalera. Jindřichův Hradeceko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1235 urtean egin zen.
Ricuzenius nudithorax
Ricuzenius nudithorax Ricuzenius generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Francesco Borromini
Francesco Borromini, benetako izena, Francesco Castelli (Bissone, 1599ko irailaren 25a - Erroma, 1667ko abuztuaren 3a) suitzar-italiar arkitekto barrokoa izan zen. Bere garaiko aurkari nagusiak Gian Lorenzo Bernini eta Pietro da Cortona izan zituen.
Bizitza
Bederatzi urte zituela hasi zen eskultura lantzen Milanen. Laster joan zen Erromara, eta han ikasi zituen arkitekturaren hastapenak Carlo Madernorekin. San Petri basilikaren eraikuntzan hargina izan zen. 1631-1633 bitartean, Gian Lorenzo Berninirekin egin zuen lan, Barberini jauregia eta Done Petriko baldakina eraikitzen.
Magnesitas Navarras
Magnesitas Navarras (MAGNA S. A.) Esteribar udalerriko Zubiri kontzejuan dagoen meatzaritza enpresa bat da. 1945. urteaz geroztik, Magnak magnesitazko aztarnategia ustiatu du Eugi kontzejuan (Europako garrantzitsuenetako bat), Kintoa inguruan meategiak ustiatzeko hainbat kontzesioren ondorioz. 1951 eta 1953 artean eraiki zen gaur egungo ola Zubirin. Hainbat enpresa nagusitatik igaro zen 2018ra arte, orduan Roullier Taldeak Magnesitas Navarraren akzioen % 100 erosi baitzuen.
Francesco Borromini
Bizitza
Berak bakarrik egindako lehen eraikuntza San Carlo alle Quattro Fontane eliza izan zen (1634-1639). Aldi hartakoak dira Spada jauregia (1634-1636) eta San Filipe Neri (1637-1642). San Yvo alla Sapienza eliza (1642-1650) Borrominiren obra ausartenetakoa da.
Borrominiren eragina
Borromini Italiako barrokoaren irudi gailenetakoa izan zen. Erromako barroko handi, simetriko eta egonkorrari mugimendua eta ustekabeko efektuak ekarri zizkion, indarra baino gehiago graziaren bilaketa hobetsiz. Arkitekturan ezarritako adierazpen-berrikuntzak rokokoaren ezaugarriak iragartzen ditu. Haren eragina Europara hedatu zen, Austrian eta Alemanian, bereziki.
Huckleberry Finn-en abenturak
Huckleberry Finn-en abenturak (1884) liburua Mark Twain idatzi zuen. . Liburu hau lehen eleberri estatubatuar garrantzitsua izan zen. Estatu Batuetan erabiltzen zen ingelesa erabili zuen lehenengotariko eleberria izan zen. Ingeles hau narratzaileak eta Huckleberryk zerabilten. Huckleberry Finn nobelaren protagonista Tom Sawyer-en lagunik onena zen. Tom Sawyeren abenturak zeritzon beste eleberri bat ere idatzi zuen Mark Twainek. .
Montgomery (Alabama)
Montgomery Ameriketako Estatu Batuetako Alabama estatuko hiriburua da. 2006. urteko estatistiken arabera, 201.998 biztanle dauzka, eta estatu horretako bigarren hiririk populatuena da.
Zenbatesle
Estatistikan, zenbateslea edo estimatzailea laginketaz jasotako datuen funtzio edo estatistiko bat da, parametro baten balio ezezaguna kuantifikatzeko erabiltzen dena. Adibidez, populazio bateko batez besteko ezezaguna (parametroa) zenbatesteko, lagin-batez bestekoa erabil daiteke.
Huckleberry Finn-en abenturak
Bertsio originala
Nobela hau egilearen zortzigarren lan literarioa da.
Zenbatesle
Parametroak eta zenbatesleak notazio honi jarraiki izendatzen dira:
Huckleberry Finn-en abenturak
Bertsio originala
1984ko abenduaren 10ean argitaratu zen Kanadan eta Britainia Handian. Ameriketako Estatu Batuetan lehenengo edizioa 1985ean izan zen, egilearen autoedizioa berak sortutako Charles L. Webster And Company argitaletxean. .
Zenbatesle
Adibidez, populazio batez bestekoaren zenbatesle gisa lagin-batez bestekoa erabiltzen bada honela idatziko da:
Road Trip
Road Trip 2000ko Todd Phillips estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Huckleberry Finn-en abenturak
Bertsio originala
Abentura-nobela hau, XIX.mendean argitaratutako beste klasikoak bezala (Alice, Robinson Crusoe, Gullliver) ilustratua da jatorrizko ediziotik. Ilustrazioen egilea E. W. Kamble ilustratzaile amerikarra da. . 2006tik aurrera Gutenberg Proiektuaren eskutik, jatorrizko bertsioaren edizio digitala eskuragarri dago
Zenbatesle
Parametro baterako hainbat zenbatesle asma daiteke. Inferentziaren helburua, besteak beste, parametro baterako zenbatesle egoki bat aukeratzea da. Zenbatesle egokia aukeratzeko, zenbatesleen propietateak eta hobezintasun-irizpideak erabiltzen dira.
Road Trip
Argumentua
Unibertsitatera iritsi arte, Josh ez zen inoiz Tiffany neska-lagunarengandik banandu. Orain, hiri ezberdinetan ikasten dute, baina egunero hitz egiten dute telefonoz. Egun batean, Tiffanyk ez du Joshen deia erantzungo, eta neska-lagunari bere maitasuna adierazteko, bideo bat grabatzea eta postaz bidaltzea erabakiko du Joshek.
Huckleberry Finn-en abenturak
Argumentua
Gazteentzako abentura-eleberria da. Teresa Colomer haur literaturaren ikertzailearen esanetan «abentura» hitza (berez dakarren arriskuaren aipamen ezberdinak eginez) sarri bezain ageri- agerian agertzen da XIX. mendearen bigarren erdiko egileek haurrei eskainitako izenburuetan.
Electromecanicas Consonni
Deustuko Erriberan edo Zorrotzaurren kokatzen den Electromecanicas Consonni Sozietate Anonimoa, 1953.urtean sortu zen italiar ingeniari baten izenetik Conssoni. Hasieran, Consonni enpresa multzoaren barruan zegoen, baina 1973an, banaketa bat gertatu zen eta Consonni ekipo elektrikoko enpresa eraiki zen, hau da, gaur egungo Electromecanicas Consonni.
Huckleberry Finn-en abenturak
Argumentua
Nobela honen testuingurua esklabotzaren garaian kokatzen da, Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibila gertatu baino lehen. Huckleberry Finn nerabearen istorioa kontatzen du, eta berak Misssissipi ibaia behera egindako bidaiaren ibilbidea, Jim izeneko esklabo iheslariarekin batera ean. Ibilbide arriskutsu honetan abenturak, pertsonaiak eta eta egoera komikoak eta dramatikoak ezagutuko dituzte.
Electromecanicas Consonni
Bilboko garai industriala ezagutu duen enpresa da eta, bere sorreratik, Deustuko Erriberan kokatuak ziren enpresa guztien artean, Electromecanicas Consonni bakarra da oraindik zonalde horretan kokatua dagoena; Bilboko garai industrialeko beste enpresa guztiek lekuz aldatu edo desagertu direlako.
Huckleberry Finn-en abenturak
Argumentua
Abentura nobela honetan generoaren bi ezaugarri agerian daude. Alde batetik ihes egiteko beharra, Teresa Colomer ikertzailearen esanetan. Bestetik heroiaren bidaia, haziketa prozesua, bizitza beraren eredu gisa, kultur guztietan agertzen den Pasabidearen Erritoaren adierazpena.
Electromecanicas Consonni
Zorrotzaurre lehen mailako industrializazio-zonaldea zenez 50.hamarkadan, Consonni enpresa hasieratik SA (Sozietate Anonimoa) bilakatu zen. Bertan, tentsio baxuko eta ertaineko koadro elektrikoak ekoizten zituzten, baina baita tranbientzako balaztak egiten zituzten ere.
Huckleberry Finn-en abenturak
Pertsonaiak
Huckleberry Finn: bere lagunek "Huck" deitua, "Hamahiru edo hamalau urteko" mutil bat da (17. kapitulua). Bere aitak, herriko mozkorrak, hazia, gizartean integratzeko zailtasunak ditu.
Electromecanicas Consonni
Enpresaren garapena
Zorrotzaurre, lehen mailako industrializazio-zonaldea izan zen XIX.mendean zehar. Consonni enpresa multzoa han garatu egin zen eta 1973 an Consonni Electromecanicas-eko eraikina han bertan plantatu zuten.
Huckleberry Finn-en abenturak
Pertsonaiak
Douglas alarguna: Huck hartzen duen emakume atsegina, Huckek bere etxea erasotzetik salbatu ondoren. Mutila zibilizatzen ahalegintzen zen, betebehar kristautzat hartzen zuena.
Watson andrea: Douglas alargunaren ahizpa da, ezkongabe zahar eta gogorra. Bereziki gogorra da Huckekin, eta horrek gorroto handia dio. Jim: Watson andrearen esklaboa da. Huck eta Jim elkarrengana hurbilduko dira Jimek Watson andrearen etxetik ihes egin ondoren. Huck eta Jim bidaide bihurtu ziren Mississippi ibaian.
Tom Sawyer: Hucken lehengusua. Mark Twainen beste eleberri batzuetako protagonista eta herriko mutilen liderra ere bada.
“Pap” Finn: Hucken aita, arlote mozkor eta krudela da. Ez du nahi bere semeak inolako heziketarik jasotzea, baizik eta eskean ibiltzea edo dirua lapurtzea, berak alkohol gehiago gastatzeko.
Judith Loftus: paper txiki bat du eleberrian, Huck Jimen bilaketa zertan den jakiteko joaten den emakume atsegin eta intuitiboa izatea. Kritikari askok, ordea, eleberriko emakumezko pertsonaiarik onena dela uste dute.
Grangerfordtarrak: Kentuckyko familia aristokratiko bat dira, Saul Grangeford koronela buru duena. Huck hartzen dute Mississippiko Jimengandik banandu ondoren. Huck eta Buck Grangerford, Hucken adineko mutil bat eta familiako gazteena, lagun min egiten dira. Huckek ezagutzen dituenerako, Grangefordtarrek, denbora bat zeramaten antzinako odol gatazka batean, beste familia batekin, Shepherdsondarrak.
Dukea eta erregea: izenik gabeko bi iruzurgile, eta Huckek eta Jimek euren almadian jasoko dituzte Arkansaseko abenturak hasi baino lehen. Bridgewater dukea eta Luis XVII.a Frantziakoa direla esaten dute Huck eta Jim harritzeko. Hauek berehala ohartzen dira beren gezurrez, baina sinestearen itxurak egiten dituzte gatazka saihesteko.
Robinson doktorea: erregea eta dukea iruzurgileak direla onartzen duen bakarra. Herriko jendeari ohartarazten dio, baina ez diote jaramonik egiten.
Mary Jane, Joanna eta Susan Wilks: Peter Wilks euren tutore aberatsaren hiru iloba gazteak. Dukea eta erregea herentzia lapurtzen saiatzen dira, Peterren anaia urrunduen itxura emanez.
Izeba Sally eta osaba Silas Phelps: Jim erosten diote duke eta erregeari. Sally emazte maitekorra eta urduria da. Silas baserritarra eta predikaria da. Huckek Tom Sawyer haien ilobaren itxurak egingo ditu iruzurgileengandik banandu ondoren.
literarioak
Edizio ugari daude hitzkuntz anitzetan
Oliva
Oliva Valentziako Erkidegoko udalerria da, Safor eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 28.400 biztanle zituen.
Electromecanicas Consonni
Enpresaren garapena
90eko hamarkadaren amaieran enpresaren kapitala asko garatu zen. Hamarkada honen aurretik, eraikitze prozesua osorik egiten zuten hasieratik bukaerara, hau da: galderagintzak, diseinatu, ekipoak garbitu.... Denboran zehar, produkzio atal batzuk kendu zituzten eta tenstio baxu zein ertaineko koadro elektrikoen fabrikazioan eta ingeniaritzaren garapenean jarri zieten fokua. Baina, 96an berriz, kapitalizazio arazoak pairatu zituzten.
Huckleberry Finn-en abenturak
Itzulpenak euskarara
Argitaratzailea: Ibaizabal, 1990. ISBN 9788486399252
by Mark; Aintzane Ibartzabal itzultzailea. Argitaletxea : [Vitoria-Gasteiz] : eLiburutegia, Euskadiko Liburutegi Digitala, 2016 ISBN ELIB201600103
Electromecanicas Consonni
Enpresako kolaborazioak eta harremanak
Enpresan goi mailako graduak eta lanbide heziketako jendearekin kolaboratzen dute. Horrez gain,  praktikak bertan egiteko aukera ematen dute ikasle ezberdinei.
Munduan dauden multinazionalekin lehiatzeko Consonni Electromecanicas enpresak adoptatu duen estrategia, ingeniaritza poloan inbertitzea da. Komertzio mundialean garatzeko ateak ireki dizkio eta gaur egun 70 herrialdeetan presente dago enpresa. Proiektuak Tajikistan, Errusia, Latinoamerikako herrialde gehienetan du.
Genero Ikuspuntua
Enpresaren langileei dagokienez gizon gehiago daude, batez ere ekoizpenaren sekzioan. Langileen ¼ emakumeak dira Arandako produkzio partean. Bilbon aldiz, ez dago emakumerik.
Konpetentziak eta Abaintailak
Electromecanica Consonni enpresa, oso erakunde malgua da. Batez ere ingeniaritza, enpresak bezeroaren eskakizun bereziak betetzeko gaitasuna duelako. Abantailen aldetik, ondo moldatzen dira aldaketei, bereziki bezeroek eskatzen dituzten produktuei. Ahuleziari dagokienez, mugatuak daude haien tamaina txikiagatik, beraz, ezin dituzte proiektu handiak garatu.
Enpresaren Xedea eta Ikuspegia
== Proiektu Berria == Iberdrolak, Elecnor eta Consonni enpresa elkarrekin sartu dira Europako gaur egungo hidrogeno berdearen proiekturik handienean. Proiektu horrek ongarrien fabrikazio industrialeko prozesua deskarbonizatzen lagunduko du Fertiberiaren instalazioan, Puertollanon (Ciudad Realen). Esleipen horren bidez, beste helburu bat ere badu: hidrogeno berdearen inguruan balio-kate bat garatzea, herrialdea Europako teknologia- eta industria-erreferente gisa kokatzeko industria eta garraio astuna elektrifikatzeko funtsezko energia-bektoreetako batean.
Puertollanoko instalazioaren muntaketa elektrikoa egingo du Elecnor-ek, eta materialak hornituko ditu, hala nola koadro eta armairu elektrikoak, euskarriak, hodiak eta luminariak. Consonn i, berriz, erdi-tentsioko ekipoak fabrikatuko ditu Bilboko  plantan. Azken enpresa horrek Iberdrolaren hidrogeno berdearen beste proiektu batean lan egiten du. Proiektu horrek behe-tentsioko azpiestazio elektriko bat hornituko dio lehen hidrogeno-enpresa publikorako, Bartzelonako Udal Garraioetako (TMB) autobusak hidrogeno berdez hornituko dituena.
Puertollanoko hidrogeno berdeko instalazioa martxan egongo da aurten bertan, 150 milioi euroko inbertsioa egin ondoren: Europan industrian erabiltzeko izango den hidrogeno berdeko konplexurik handiena izango da, orain arte, 20 mw-eko elektrolisi bidezko hidrogeno-ekoizpeneko sistema duena, 100 mw-eko energia fotovoltaikoa eta ion-litiozko bateria-sistema (20 MWh) dituena.
Zenbatesle
Zenbatesleen bitartez bi motako zenbatespenak egin daitezke:
Cook itsasartea
Cook itsasarteak, Zeelanda Berriko bi uharte nagusiak banatzen ditu, bere kokapen geografikoagatik, Ipar Uhartea eta Hego Uhartea deitzen direnak. Cook itsasartea, ipar-mendebaldetik hego-ekialderako norantzan doa. Soilik 25 kilometroko gutxienezko zabalera eta batez besteko 128 metroko sakonera du.
Mendebaldean duen Tasmaniako itsasoa, ekialdean duen Ozeano Barearen hegoaldetik banatzen du.
Bere ertzean dago Zeelanda Berriko hiriburua den Wellington.
Immunoezabatzaile
Immunoezabatzailea edo immunosupresorea immunitate-sistemaren jarduera modulatzeko edo gutxitzeko erabilitako sendagai-mota oro da.
Bi arlo nagusitan erabiltzen dira gaur egun, alde batetik, autoimmunitatearekin lotutako gaixotasunak (Lupus, Crohn eta abar) tratatzeko eta, bestetik, organo baten transplantea egin ondoren horren arbuioaren aurreneurri gisa.
Motak
Kortikosteroideak immunoezabatzailerik zabalduenak dira, baina ez ahalmen handiena dutenak. Indar handiagorekin ondorengo sendagaiak ditugu: Antigorputz monoklonalak, Azatioprina, Interferoiak, Metotrexato, Mikofenolato, Tacrolimus, Ziklofosfamida eta Ziklosporina.
Pedra Dourada
Pedra Dourada Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Flapper
Flapperrak Lehen Mundu Gerra ostean emakume gazteen mugimendu berria izan zen.
Argazkiak
Flapper 1920
Animazioak
Flapper 1920
Sceloporus orcutti
Sceloporus orcutti Sceloporus generoko animalia da. Narrastien barruko Phrynosomatidae familian sailkatuta dago.
Casau Gitat
Casau Gitat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Zvánovice
Zvánovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 531 biztanle ditu eta 6.5 kilometro koadroko azalera. Praga-Ekialdeko barrutian dago.
Casau Gitat
Biztanleria
2007an Cazaugitat udalerrian erroldatutako biztanleak 249 ziren. Familiak 99 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Zvánovice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1320 urtean egin zen.
Casau Gitat
Etxebizitza
2007an 126 etxebizitza zeuden, 100 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 122 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 100 etxebizitza nagusietatik 74 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 86 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 156 ziren, horien artean 115 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 115 pertsona aktiboetatik 107 lanean zeuden (57 gizon eta 50 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Cazaugitat udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 629 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Yoshifumi Ono
Yoshifumi Ono (大野 貴史, 1978ko maiatzaren 22a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Consadole Sapporo eta Montedio Yamagata.
Stellifer rastrifer
Stellifer rastrifer Stellifer generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Victoria (Australia)
Victoria Australiako estatua da, herrialdeko hego-ekialdean dagoena eta Melbourne hiriburu duena. Herrialde osoko bigarren estaturik populatuena da, baita tamainari dagokionez txikiena ere (uharteak kontuan hartu barik). 5.200.000 biztanle inguru zituen 2007an eta ia 238.000 km²-ko azalera dauka.
Kirolak
Rip Curl Pro Bells Beach surf txapelketa ezaguna urtero egiten dute Torquay udalerrian.
Ruscarius creaseri
Ruscarius creaseri Ruscarius generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Olocau
Olocau edo Olocau de Carraixet Valentziako Erkidegoko udalerria da, Camp de Túria eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Catalina Bárcena
Catalina Bárcena (Cienfuegos, Kuba, 1888ko abenduaren 10a - Madril, 1978ko abuztuaren 3a) Espainiako antzerki eta zinemako aktorea izan zen. Margarita Xirgu eta María Guerrerorekin batera, garai hartako hiru aktore handietako bat dela esan izan da. Beste enpresa batzuez gain, Gregorio Martínez Sierrarekin batera Arte Antzokia sortzen lan egin zuen.
Olocau
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.517 biztanle zituen.
Catalina Bárcena
Biografia
Kuba uhartean jaioa eta "Catalina de la Cotera eta París de Bárcena" izenarekin bataiatua, espainiarren alaba zen eta, haurra zela, 1900ean, gurasoen jaioterrian bizitzeko joan zen Espainiara, Santa María de Lebeñara (Liebana, Kantabria).
Handik gutxira, bere konpainia sortu zuen. Jacinto Benaventeren Ametsetako lauza (1911) eta Linares Rivasen Pazoetako lorea (1912) lanen arrakastaren ondoren, 1916tik aurrera batez ere Madrilgo Eslava Antzokian izan zuen arrakasta. Bertan, besteak beste, Carlos Arnichesen Ez zaitez mindu, Beatriz (1920) eta Katudun neska (1921) estreinatu zituen.
Eszenatokietara Benito Pérez Galdos, Jacinto Benavente eta Catalinaren aholkulari eta maitale zen Gregorio Martínez Sierraren lanak ere eraman zituen. Azken horrekin alaba bat izan zuen, Katia, 1922an. Ibsenen antzekian (Panpinen etxea, 1917) eta George Bernard Shawen (Pigmalión, 1920) antzerkia ere antzeztu zituen, eta Tximeletaren begizkoa estreinatu zuen, Federico García Lorcaren lehen lana, Rafael Barradasen jantziekin eta Mignoniren dekoratuekin.
Beste lan aipagarri batzuk ere interpretatu zituen: Martínez Sierraren Ama, Udaberria udazkenean (1911), Jaungoikoaren erreinua (1916) eta Haur-kanta (1928); Luis Fernández Ardavínen Justinaren izarra (1925); Alvarez Quintero anaien Azken loreak (1908), Emakumeen herrixka (1912) eta Mariquilla Terremotoa (1930). Pantomima bezalako generoa ere probatu zuen, urte haietan oso modan baitzegoen, 1916an Gabonak lana antzeztuz, Gregorio Martínez Sierraren konpainiarentzat. Haren lehen bi ekitaldiak pantomima gisa idatzita zeuden, Joaquín Turinaren musikarekin eta azken ekitaldia ahozko antzerkiarekin.
Carolinaren josla zen Antonia Garcíarekin batera, Hispanoamerikan barrena bira handia egin zuen. Bira luze horrek, hiru urtez Espainiatik urrun eduki ondoren, bere herrialdera itzuli zen. Momentu horretan antzerki-krisia bere intentsitate osoan nabaritzen zen, zinemagintza mututik ahots mundurako transizioaren eragin traumatikoak zirela eta.
1927an estreinatu zen zineman, eta urte batzuetan Fox konpainia estatubatuarrarekin Hollywooden filmatu zituen gaztelaniazko filmak, besteak beste, Haur-kanta eta Alargun alaia. Federico García Lorcak Catalina Bárcenari poema eskaini zion.
Espainiako Gerra Zibilean, itsasoz erbesteratu zen Espainiatik Maria Luisa de la Cotera ahizparekin, Bartzelonako Juan Antonio Molinas Soler ingeniariaren semea zen merkataritza-ontzidiko kapitain batekin ezkonduta zegoenarekin. Koinatua, Ontzigintzako Merituaren Gurutzearekin kondekoratu zuten urte berean, Bartzelonako Portuko, Nuevo Vulcano ontziolako, Bureau Veritas España sozietateko eta Bartzelonako Ingeniarien Elkarteko presidentea zen.
Koinatuaren kontaktuei esker, Coteraren familia Oranen lehorreratu eta Tetuanera joan zen 1936an, gerraren arriskuetatik salbu, baina Catalina ez zen denbora luzean egon han, laster, 1937an hain zuzen ere, Marseillara, Parisera eta, azkenik, Buenos Airesera joan baitzen. 1947an itzuli zen Madrilera..
1948an, Catalinak Compañía Cómico-Dramática Española sortu zuen lehen aktore gisa, eta Madrilgo Teatro de la Comedian egin zuen debuta, George Bernard Shaw-en Pigmalión lanarekin, eta, ondoren, Berrogeita hamar urte zoriontsu (1949). 1954an, Madrilgo Infanta Isabel antzokiko Bizitza baten leienda antzeztu zuen. 1961ean ¡Agur, Mimí Pompon! filmatu zuen. Fernando Fernán Gómez eta José Luis López Vázquezekin batera. 1972an Antzerki Sari Nazionala jaso zuen.
Bakanteak
Bakanteak (Βάκχαι) Bako (baita ere Dioniso edo Bromio) jainkoaren emakume jarraitzaileak ziren. Batzutan Bakoren zerbitzura zeuden menade ninfekin nahastuak izan dira.
Bakori eskainitako kultua
Gaur egun kultu horren ezaugarriak sinplifikatu izan dira eta mozkortasunarekin zuzenean lotzen da. Baina Antzinako Grezian garrantzi handia izan zuen eta greziarren pentsamendu filosofikoan eragin handia izan zuen. Jatorriz, Bako Traziako jainkoa zen baina poliki-poliki beste errituekin joan zen aberasten. Garagardoaren aurkikuntzarekin eta, geroago, ardoarekin nekazariek edariok «jainkoen zoramenekin» lotu zuten Bakoren irudia.