cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Genétouze
Biztanleria
2007an La Genétouze udalerrian erroldatutako biztanleak 214 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 132 etxebizitza zeuden, 99 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 131etxeak ziren. 99 etxebizitza nagusietatik 85 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 54 etxek bost zituzten. 69 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 48 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 137 ziren, horien artean 93 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 93 pertsona aktiboetatik 83 lanean zeuden (50 gizon eta 33 emakume) eta 10 langabezian zeuden (5 gizon eta 5 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Genétouze udalerrian 105 unitate fiskal zeuden, 214,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.857 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
2000. urtean La Genétouze udalerrian 35 nekazaritza-ustiategi zeuden, 760 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bidegoiango Talde Independientea
Bidegoiango Talde Independientea Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Bidania-Goiatzen sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, baina Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi eta partehartzea debekatu zion, Batasunaren ondorengoa zela argudiatuz.
Governador Eugênio Barros
Governador Eugênio Barros Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Forshaga udalerria
Forshaga Suediako udalerria da. n kokatua dago. 397,29 km² ditu eta 11,399 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Dampierre-et-Flée
Dampierre-et-Flée Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dampierre-et-Flée udalerrian erroldatutako biztanleak 109 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 73 etxebizitza zeuden, 52 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 71 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 52 etxebizitza nagusietatik 42 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Dampierre-et-Flée udalerrian 51 unitate fiskal zeuden, 110 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.576,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden2 saltokiak zerbitzu enpresenak ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vugelles-La Mothe
Vugelles-La Mothe Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mário Cesariny de Vasconcelos
Mário Cesariny de Vasconcelos (Lisboa, 1923ko abuztuaren 9a - ib., 2006ko azaroaren 26a) portugaldar idazlea eta margolaria izan zen.
Vugelles-La Mothe
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Mário Cesariny de Vasconcelos
Cesário Verderen eta Fernando Pessoaren teknika futuristen eraginpean hasi zen idazten. Pintura-ikasketak egin zituen, eta Lisboako lehen talde surrealista sortu zuen. Handik urtebetera, taldea utzi zuen, hartzen ari zen norabidearekin ados ez zegoelako, eta beste bat sortu zuen; denbora gutxian, ordea, utzi egin zuen hura ere. Cesarinyren poesiak ironiaren eta ezezagunaren arteko irudi adierazkorrak proposatzen ditu, eta surrealista da goitik behera 1950etik aurrera. Poema-liburu aipagarriena Pena Capital (1957) du. Cesarinyren testuak hitz-jokoz, sekuentzia paraleloz eta zerrendatze amaigabez josita daude. Beste zenbait lan aipagarri: Manual de Prestidigitação (1956, Prestidigitazio-eskuliburua), Planisfério e Outros Poemas (1961, Planisferio eta beste zenbait poema), Titânia e A Cidade Queimada (1977, Titania eta Hiri Errea). Poesiaz gainera, eleberriak, antzezlanak eta saiakerak ere idatzi zituen.
David Crystal
David Crystal, OBE, FBA , FLSW , FCIL (Lisburn, 1941eko uztailaren 6a) hizkuntzalari, akademiko eta idazlea, jaiotzez ipar irlandarra da. Londresen ikasi zuen eta Galesen irakasle ibili zen.
Lana
Crystalek hainbat gairi buruzko 120 liburu baino gehiago idatzi, eta editatu ditu. Erreferentzia-lanak editatzen espezializatuta, besteak beste (egile gisa) Cambridge Encyclopedia of Language (1987, 1997, 2010) eta Cambridge Encyclopedia. English Language (1995, 2003, 2019) eta (editore gisa) Cambridge Biographical Dictionary, Cambridge Factfinder, Cambridge Encyclopedia eta New Penguin Encyclopedia (2003). Antzezlan ak eta poesia ere idatzi ditu.
Hainbat liburu argitaratu ditu irakurle orokorrarentzat hizkuntzalaritzari eta ingeles hizkuntzari buruz, eta hainbat grafiko eta saiakera labur erabiltzen dituzten material teknikoak modu eskuragarrian komunikatzeko.
"What is Standard English" artikuluan, Crystal-ek hipotesia egiten du, globalki, ingelesa zatitu eta bat egingo duela, tokiko aldaerak elkarren artean ulergaitzagoak izango direla etorkizunean eta, beraz, berak World Standard Spoken English deitzen duenaren beharra ikusten du (ikus International English ).
Euskaraz bere Hizkuntzen iraultza irakur daiteke. Erein. 2007. (Amaia Lasherasek eta Xabier Sarasuak itzulita).
Karatsuko gaztelua
Karatsuko gaztelua (唐津城) Japoniako Kyushu uharteko Karatsu hirian dagoen gaztelu japoniarra da. Karatsuko badiaren ertzean dago.
Historia
Eremu honetan nagusi zen Ritsuryō leinua baina Toyotomi Hideyoshik sustaturiko Imjin gerran galtzaile atera eta Terasawa Hirotaka daymioak 1593an Karatsu domeinua eskuratu zuen. 1602an aurreko Nagoiako gaztelua eraitsi eta Karatsuko gaztelua eraiki zuen.
1637an Shimabarako matxinadari aurre egiteko gai ez izanagatik Tokugawa shogunerriak jabe berria ezarri zuen gazteluan, Ōkubo leinua. Dena dela hainbat aldaketa izan zituen jabetzak, Ōkubo (1649-1678), Matsudaira (1678-1691), Doi (1691-1762), Mizuno (1762-1817) eta Ogasawara (1817-1869).
Meiji berrezarkuntzaren ondorioz 1869an daymio tituluak debekatu egin ziren eta Karatsu domeinua Saga prefeturaren barnean sartu zen. Karatsu gaztelua bota eta 1877an Maizuru parea ezarri zen.
Turismoa bultzatu nahian 1966an donjon dorre nagusia eta hainbat albo-egitura berreraiki ziren. Bost solairutako dorrea da.
Geokichla cinerea
Geokichla cinerea Geokichla generoko animalia da. Hegaztien barruko Turdidae familian sailkatua dago.
Solarana
Solarana Burgosko udalerria da.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 110 biztanle zituen.
Palárikovo
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1248. urtekoa da.
Deiadar (Debako udal plataforma politikoa)
Deiadar Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Deban sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, baina Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi eta partehartzea debekatu zion, Batasunaren ondorengoa zela argudiatuz.
Plataformak zenbat boto lortu zituen jakitea ezinezkoa da, baliogabetu zirelako. Dena den, baliogabeko botoak zenbatuta gutxi gora-beherako kalkulua egin liteke; horrela, 2003ko hauteskundeetan 571 izan ziren boto nuluak, emandako botoen %17,25.
Plestiodon indubitus
Plestiodon indubitus Plestiodon generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Fernando Franco García
Fernando Franco García (Sevilla, 1976) zinema zuzendari eta muntatzaile espainiarra da, Goya Saria irabazi zuen 2014an, zuzendari berri gisa, La herida filmarekin, eta Goya Sarirako izendatu zuten Blancanieves filma muntatzeagatik, 2013an.
Biografia
Ikus-entzunezko Komunikazioan lizentziatu zen Sevillako Unibertsitatean, eta muntaian espezializatu zen Madrilgo Erkidegoko Zinematografia eta Ikus-entzunezko Eskolan. 2001ean, muntatzaile gisa hasi zen lanean, eta 20 film baino gehiagotan egin zuen lan, besteak beste, Pablo Berger zuzendariaren Blancanieves filmean. 2012ko muntaia onenaren Goya sarirako izendatu zuten. Laster, lan hori zuzendaritzarekin batera egin zuen, eta hainbat film labur eta bideoklip filmatu zituen. 2013an bere lehen film luzea zuzendu zuen, La herida, eta Donostia Zinemaldian parte hartzeko aukeratu zuten. Epaimahaiaren sari berezia jaso zuen, eta Francok zuzendari berri onenaren Goya saria ere eskuratu zuen.
Irakaskuntzan ere lan egiten du, Muntaia espezialitateko burua da Madrilgo ECAMen, eta Bartzelonako ESCACekin eta Kubako EICTVrekin kolaboratzen du.
Sasamón
Sasamón Burgosko udalerria da, Odra-Pisuerga eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.269 biztanle zituen.
Ondarea
Sasamonek ondare aberatsa dauka. Bertan, Mergal de Fermetel-eko eta Santa Maria la Real-eko elizak nabarmentzen dira. Bertako Villa Plazak interes kulturalekoa izendatu du Espainiako Ministerioak. Plaza txiki bat besterik ez baldin bada ere, kategoria artistiko handikoa da.
Arkitektura erlijiosoa
Santa Maria la Real Eliza: Estilo gotikokoa da eta XII-XIII. mendeetan eraiki zen. Gaur egun, Sasamon esfortzu handia egiten ari da eliza hau ezaguna bilakatzeko.
Ermita: Sasamoneko kanpoaldean dago eta oso egoera kaxkarrean dago, eta osorik dagoen pieza bakarra Kalbano gurutzea da, XV. mendekoa dena.
Gastronomia
Haragiak: Harategi bakar bat dago herrian, baina nahiko handia delako eta bertan produku tipikoenak saltzen dituztelako.
Gozogintza: Sasamonen oso tipikoak dira Gaztelar Erroskillak. Zaporea beste erroskillena bezalakoa da, baina haien itxura da bezeroak erakartzen dituena.
Salaguti
Etxe-museo hau turismo aldetik erakargarritasun handikoa da. "Carlos Gutierrez Salaguti" eskultorea da etxe honen sortzailea. Bera Sasamonen jaio zen eta bertan dauzka bere lan guztiak. Bere lan garrantzitsuena bere etxea da, bertan, bere aurpegiaren irudia egin zuelako. Edonor joan daiteke Salagutira, berak ezer ez kobratu barik bere obra guztia erakutsiko dizulako.
Katsumi Yusa
Katsumi Yusa (遊佐 克美, 1988ko abuztuaren 2a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima.
Saioa Elejabarrieta
Saioa Elejabarrieta Amorrortu (Lemoa, Bizkaia, 1983ko maiatzaren 19a) pedagogo-terapeuta eta politikaria da. Lemoako alkate bilakatu zen 2011ko udal hauteskundeen ondoren, Euskal Herria Bildu koalizioaren hautagaitza gailentzearen ondorioz. 12 urtez jardun zuen kargu horretan.
Ibilbidea
Saioa Lemoako Arantxe auzoan hazi zen eta bertan bizi da. Jaioterriko eskolara joan zen txikitan, ondoren Zornotzako Karmengo Ama ikastetxera, Arratiako Institutuan jarratu zuen ikasten eta Eskoriatzako HUHEZI fakultatean heziketa bereziko ikasketak egin zituen, Pedagogia terapeutikoa, hain zuzen. Bilbon Psikolan-en Haur Hezkuntzako ikasketak burutu zituen. Lanbidez pedagogo terapeuta da Lehen eta Haur Hezkuntzan.
Harriketarrak Gazte Asanbladako kidea da sorreratik. Herrigintzan aritutakoa gaztetxotatik. 2011an Lemoako alkate bilakatu zen, Euskal Herria Bildu koalizioaren hautagaitza gailentzearen ondorioz. Beste bi legegintzalditan jarraian hautatua izan zen, 2015ean eta 2019an, hurrenez hurren. Amatasun baja garaian ere hurbiletik jarraitu zituen herriko gora-beherak.
Lemoako Udalak historian izan duen lehen emakume alkatea da.
Quilalí
Quilalí Nikaraguako Nueva Segoviako departamenduko udalerri bat da. 2012ko estimazioen arabera 30418 biztanle zituen.
Saioa Elejabarrieta
Ibilbidea
EUDELen gobernu organo berriak 19/19/2019an Elgoibarren (Gipuzkoa) egindako Batzar Orokorrean 2019-2023 aldirako Batzorde eragile berria aukeratu zen eta Saioa Elejabarrieta bokal hautatu zuten.
Salmonelosi
Salmonelosia Salmonella bakterioak eragindako gaixotasun multzoaren izen generikoa da. Salmonelosia enteritis bat da, hots, hesteetako patologia bat, eta ur eta janari kutsatuen bidez transmititzen da (oilaskoa, arrautza eta esnekiak izanik janaririk arriskutsuenak). Euskal Herrian Salmonella bakterioa, Campylobacter-ekin batera, da enteritis bakterianoaren eragile nagusia.
Bi salmonelosi mota daude: salmonelosi tifikoak (sukar tifoidea eta paratifoidea) eta salmonelosi gastroenteritikoak. Lehenak patologia larriak dira, bigarrenak ez hainbeste.
Salmonelosi guztiak aho bidetik harrapatzen dira. Gaitza sortzeko mikrobio kopuru oso handia irentsi behar da, 10 eta 100 milioiren artekoa. Salmonella sentikorra da urdailaren azidotasunarekiko, eta kopuru hori asko jaisten da urdaileko pH-aren ondorioz.
Eragile patogenoa dosi handitan irentsi ondoren heste meharreko mukosan atxikitzen da. Bakterioak bere zelula horman duen endotoxinak hesteetako zelulak kaltetzen ditu, sabeleko mina eta beherakoak eraginez.
Salmonelosi gastroenteritikoak zoonosiak dira. Horrek esan nahi du animalien seroaldaerek, janari-intoxikazioekin lotuak, direla gaitzaren iturburua. Sukar tifoideak, berriz, giza seroaldaerek eragiten dute, eta kutsapena pertsonen artean transmititzen da, beti ere kutsatutako janarien bitartez.
Eskubide digitalen kudeaketa
Eskubide digitalen kudeaketa (DRM Digital Rights Management) jabego intelektuala duten artxiboen kopiatzea galarazten duten teknologien izena da. Audio, bideo, testu edo jabego intelektuala izan dezaken edozein artxibo baimenik gabe kopiatzea galarazten dute, kasu askotan erabiltzaileen eskubideen gainetik, eta honen artxiboetan ere DRMa ezarriz.
DRMa bera copy protection delakoarekin (kopien babesa) eta technical protection measures kontzeptuekin nahasi ohi da (babes teknikorako neurriak). Bi termino horiek honako funtzioa duten teknologiei egiten diete erreferentzia: gailu elektronikotan dagoen eduki digitalaren erabilpen eta atzipena kontrolatu edota egotzi. Horretarako teknologia jakin batzuk dituzte instalatuta, zeintzuk DRMaren diseinuko parte diren.
Egileen eskubideak
Egilearen eskubideak bermatzeak erabiltzaileei honakoak burutzeko baimena ukatzen die:
Eztabaidatsu
Digital Rights Management gai eztabaidatua da. Alde batetik DRMa copyrighterako ezinbestekoa den tresna bat dela diote, egileen eskubideak bermatzeko, eta beroien lanaren bikoiztea ekiditeko. Bestalde, teknologiaren inguruko kritiko batzuk, beren artean Software Askearen Fundazioa (Free Software Foundation), Digital Restrictions Management bezala ezagutzen dute DRMa. Egileen hitzetan, copyrighta duten materialaren erabilera mugatu nahi dute eta beren eskubideak bermatu. Beste batzuk, aldiz, adierazpen askatasunaren aurkako eraso bezala definitzen dute. Electronic Frontier Foundation delakoa dugu adibide garbia. Aipatu fundazioak, aro digitalean gertatzen diren eskubide urraketak salatzea eta bermatzea du helburu.
Aplikazio legala
DRMen ezaugarri bereizgarrietako bat, bere inplementazioa arlo teknikora soilik mugatzen ez dela da. Izan ere, legedian ere eskua sartzen dute. DRMen bultzatzaileek produkzioa debekatzea dute helburu, baita produktua zabaltzea eta DRMrik ez duten gailu elektronikoen salmenta. Halaber, DRMak ekiditeko ahalegin oro kriminalizatu egiten dute, azken horrek egileen eskubideak urratzen ez baditu ere.
DRMen kontrolak “konputazio fidagarria” (TC, ingelesez Trusted Computing) delakoari deituz exekutatzen dira. Hala ere, kontrol horiek erabiltzaileari fidagaitz zaion sistema informatiko bat sortzen dute, berorren funtzionamendua edozein unetan edonondik manipulatua izan baitaiteke, manipulazio horretarako dagoen legedia aintzat hartu gabe. DRMen aurka jotzen dutenek TC sigla horiek “Treacherous Computing” gisa ezagutzen dituzte, konputazio traidorea. Horiek guztiek botere legegile eta judizialarengan federik ez dute, beroien hitzetan ez baitute manipulazio hori kontrolatzeko gaitasun nahikorik.
Jarrera horrekin argi uzten dute benetako helburua. Erabiltzaileei beren gailuen gaineko kontrola “kendu” nahi zaie, eta hori berori beste batzuei eman: software banatzaileei, argitaratzaileei, diskoetxeei, etab. Horiek guztiak dira, ez autore ez eta publikoa ere, zerbitzari eta banaketa kateak kudeatzen eta maneiatzen dituztenak. DRM sistemen kontrola dutenak.
Beste era batean esanda, mekanismo horiekin zer entzun, irakurri, begiratu eta produzitzen dugun jakin ahal dezakete. Baita edozer gauza egitea debekatu ere. Tresna horiek ezezagunen eskutan daude, eta beraiek dira fitxategiekin egiten dugun ororen gaineko kontrola dutenak.
DRM sistemen bultzatzaileen ikuspegitik, aldiz, kontrol hori legedia bera baino zorrotzagoa izan behar da. Esate baterako, eta dokumentu honetako beste atal batean aipatu den bezala, erabilpen pribaturako kopiak egitea legeak baimentzen duen arren, DRM sistemak ekiditen ez dituen orok ezingo ditu kopiak egin. Beraz, esan daiteke sistemok erabiltzaileen eskubideetako bat urratzen dutela, DRMen bultzatzaileek ezarritako legedia urratuz gero, erabiltzaile oro kriminal bilakatzen baitute.
Ezaugarri funtzionalak
DRM hainbat mekanismo daude merkatuan, enpresa anitzek diseinatutakoak. Baina guztiek ezaugarri batzuk komunean dituzte. Honakoak:
Errezil Bizirik
Errezil Bizirik Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Errezilen sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, eta Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi ez zuen plataformetako bat izan zen. Guztira 252 pertsonek eman zioten boto (emandako boto guztien %56,25a), lau zinegotzi lortu zituen, eta Errezilgo alkatetza.
Miguel Capellán
Miguel Capellán del Val, pilota arloan Capellan deituraz ezaguna (Hervias, Errioxa, 1970eko ekainaren 29a) esku huskako pilotari profesional ohia da. Aurrelari jokatzen zuen, Aspe enpresarekin gehienbat. Estatistika ofizialen arabera, 1,78 m luze da, eta 80 kg pisatzen zuen. Profesionaletako estreinako partida 1992ko urriaren 25ean jokatu zuen, Logroñoko Adarraga pilotalekuan. Aspe enpresaren eskutik egindako azken partida ere hantxe jokatu zuen, 2010eko otsailaren 14an. Garfe enpresarekin jokatu zuen geroztik.
The Book of Urizen
Alderdi askotan, formatuan zein edukian, Hasieraren bertsio heterodoxoa dela kontuan hartuta, poema honen bidez, Blake-k epistemologiaren eta ontologiaren oinarrizko gaiak aztertzen ditu, Urizen izanik ohiko jakinduriaren gorpuztearen pertsonifikazioa eta legea.
Saint-Charles-la-Forêt
Saint-Charles-la-Forêt Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Charles-la-Forêt udalerrian erroldatutako biztanleak 213 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 113 etxebizitza zeuden, 84 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 92etxeak ziren. 84 etxebizitza nagusietatik 57 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 70 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 137 ziren, horien artean 103 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 103 pertsona aktiboetatik 98 lanean zeuden (56 gizon eta 42 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Charles-la-Forêt udalerrian 80 unitate fiskal zeuden, 210 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.720 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Saint-Charles-la-Forêt udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 712 hektarea erabiltzen.
Asel Luzarraga
Asel Luzarraga Zarrabeitia (Bilbo, Bizkaia, 1971ko urriaren 20a) euskal idazlea da. Enpresa-ikasketetan diplomatua eta euskal filologian lizentziatua da. Horrez gain, Punkamine musika taldeko kide izan zen, eta gaur egun Euskal PEN klubeko kide da. 2012 eta 2017 bitartean Argentinako Trio Ternura punk taldeko kide ere izan zen. Buenos Airesen bizi izan zen bost urtez, eta bertan telebistan ere aritu zen, Antena Negra TV kanal komunitarioan, Letras al Margen Buenos Airesko literatura undergroundari buruzko programaren ekoizle.
Atxiloketa Txilen
2009ko martxoan Txilera bizitzera joan zen, eta horri esker besteak beste maputxeen egoera bertatik bertara ezagutu zuen, baita horri buruz idatzi ere. 2009ko abenduaren 31n atxilo hartu zuten Temucon (Wallmapun), Txilen izandako atentatu saiakera batekin zerikusia zuela leporatuta. Nahiz eta anarkista ideologia eduki ETA eta FARC erakundeekin harremanetan zegoela ziurtatu zuten zenbait egunkarik.
Lau bonba eraso leporatu nahi izan zizkioten, baina berehala frogatu zen lau eraso haietako hirutan Asel ez zegoela Txilen. Hori ikusita aipaturiko karguak alde batera utzi eta "lehergailuen jabetza" leporatu zioten. Aselek irmo ukatu zuen salaketa eta muntaia hutsa zela esan du.
Babesa
Bere askatasunaren alde sortutako "Asel Askatu" plataformak bere erruduntasuna aldarrikatu zuen. Plataforma honek ekitaldi asko antolatu zituen, besteak beste Bermeoko Kafe Antzokian Ruper Ordorika, Mikel Urdangarin, Joseba Tapia, Gatibu, The Uski's, Asier Serrano, Ken Zazpi, Rafa Rueda, Petti eta Kerobiak parte hartu zuten bertan. Euskal Herrian ohiartzuna handia izan zen eta besteak beste Aralar alderdiak atxiloketa irmoki salatu zuen.
Bai Euskal Herrian bai Euskal Herritik kanpo bere aldeko sinadurak bildu ziren eta gende eta erakunde asko bere alde jarri zen besteak beste Adolfo Pérez Esquivel Bakearen aldeko Nobel sariduna, Ariel Dorfman dramaturgo txiletarra, Rodolfo Walsh agentzia edo Unai Elorriaga idazlea. Baita ere PEN Club Internazionalak, eta Txileko Hiritarren Behatokiak atxiloketa salatu zuten.
Zigorra
Hasieran 10 urteko kartzela zigorra eskatzen zuten beretzat, gero filkaltzak 5 urteko kartzela zigorra eskatu zuen. 2010eko irailaren hasieran Txilek 220 eguneko espetxe zigorra jarri zion euskal idazleari, baina urriaren 1ean Mundakan zegoen. Hala ere, ez zuten kendu Interpoleko zerrendatik.
Vendenheim
Vendenheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vendenheim udalerrian erroldatutako biztanleak 5.646 ziren. Familiak 2.129 ziren, horien artean 431 pertsona bakarrekoak ziren (187 bakarrik bizi ziren gizonak eta 244 bakarrik bizi ziren emakumeak), 672 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 839 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 187 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.250 etxebizitza zeuden, 2.154 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 88 hutsik zeuden. 1.647 etxeak ziren eta 601 apartamentuak ziren. 2.154 etxebizitza nagusietatik 1.645 bere jabearen bizilekua ziren, 482 alokairuan okupaturik zeuden eta 27 doan lagata zeuden; 18 etxek gela bat zuten, 137 etxek bi zituzten, 271 etxek hiru zituzten, 401 etxek lau zituzten eta 1.327 etxek bost zituzten. 1.895 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 938 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.062 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.820 ziren, horien artean 2.776 aktiboak ziren eta 1.044 inaktiboak ziren. 2.776 pertsona aktiboetatik 2.611 lanean zeuden (1.333 gizon eta 1.278 emakume) eta 165 langabezian zeuden (83 gizon eta 82 emakume). 1.044 pertsona inaktiboetatik 372 erretiraturik zeuden, 437 ikasten zeuden eta 235 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vendenheim udalerrian 2.096 unitate fiskal zeuden, 5.502,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.202 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 409 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 12 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 38 eraikuntza enpresak ziren, 159 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 17 garraio enpresak ziren, 21 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 19 finantziazio enpresak ziren, 19 higiezinen enpresak ziren, 54 zerbitzu enpresak ziren, 37 administrazio publikoko enpresak ziren eta 25 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 70 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 4 igeltseroak, 5 margolariak, 5 zurginak, 6 iturginak, 5 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 9 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 19 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 73 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 3 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 kongelatu-denda zen, 17 arropa dendak, 8 etxerako tresna dendak, 2 zapata-dendak, 2 elektrotresna dendak, 23 altzari dendak, 3 kirol-dendak, 3 lur eta paretak apaintzeko dendak, 2 drogeria, 2 bitxi-dendak eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Vendenheim udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 342 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen. Vendenheim udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 313 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Achalinus jinggangensis
Achalinus jinggangensis Achalinus generoko animalia da. Narrastien barruko Xenodermatidae familian sailkatuta dago.
Grums udalerria
Grums Suediako udalerria da. n kokatua dago. 478,82 km² ditu eta 8,972 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Korio
Korioa edo corium-a erreaktore nuklear baten nukleoaren atalak urtu ondoren sortutako labaren antzeko ore nahasia da. Korioa erreaktore nuklearretan gerta daitekeen istripurik larrienak diren urtze nuklearretan sortzen da.
Korio hitza ingelesez sortutako neologismo bat da, core, "bihotza", eta elementu kimiko askotan erabiltzen den -um atzizkia batuz. Ingelesez fuel containing material (FCM, "erregaia duen materiala") eta lava-like fuel containing material (LFCM, "erregaia duen labaren antzeko materiala") ere deitzen zaio.
Sordillos
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 29 biztanle zituen.
Lyon
Lyon Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdeko eta Lyongo metropoliko (69M) hiriburua da, Rodano (Rhône) eta Saona ibaien lotunean kokatua. Biztanle kopuruari dagokionez estatuko hirugarren hiria da, Paris eta Marseillaren atzetik, baina hiri ingurune guztia kontutan hartuta bigarrena, 2.118.132 biztanleriarekin.
Erromatar garaian Galiako hiriburua izan zen, Erdi Aroan hiri komertzial bilakatuko zena eta XIX. mendean lehenengo mailako finantza tokia. Zeta produkzio monopolioarekin lehenengo eta ondoren ehungintza eta industria kimikoarekin bizkortu zen ekonomia. Gaur egun industria kimikoan, farmazeutikoan eta bioteknologikoan espezializatutako hiria dugu.
Horretaz gain Frantziako bigarren hiri unibertsitarioa da, 120.000 ikasle inguru izaten ditu urtero, hiru unibertsitate eta hamaika ingeniaritza eta eskolatan banatuak. Ondare historikoa eta arkitektonikoa ere ezin dugu ahaztu, UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatua du hiriaren parte zabal bat.
Erakunde internazional batzuk ere bertan dute egoitza, Interpol, Euronews eta Minbiziaren Ikerketarako Nazioarteko Agentziak besteak beste.
Historia
K.a. 43. urtean sortua izan zen Lyon Fourviere mendixkan, Lugdunum izeneko kolonia erromatar bezala, Julio Cesarren ordezkari militarra zen Lucius Munatius Plancusen eskutik. Bertan zeltiarren gotorleku bat zegoen, Lug[o]dunon izeneko Lugus jainko zeltiarra, “argia” y dúnon “kastroa”).
Barbulifer pantherinus
Barbulifer pantherinus Barbulifer generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Lyon
Historia
Laster hiri garrantzitsua bihurtzen hasi zen. K.a. 12. urtean, Druso k, Cesar Augusto eta Erroma ri tenplu bat eraiki zien. Tenpluak 400.000 metro karratuko enparantza zuen, eta hura, Galia osotik bidalitako estatuez apaindu zen. K.o. 19. urtean, Garaipen arku bat egin zuten, baita ere.
Galia osoko hiriburua bihurtu zen. Hiri garrantzitsua bihurtu zen garai honetan eta erromaz aparte inperioko hiri ikusgarriena ere bai. Rodano ibaiko eskuin aldean, muino baten tontorretik urbil, anfiteatroa zeukan. Galtzada bat pasatzen zen handik eta akueduktu bat ere bai. Beste aldean, eskerraldean, orain erdi desagertuta dagoen zirkoa dago. Hirira 4 akueduktu handi sartzen ziren eta ur asko ekartzen zuten dozenaka kilometrotik. 40 kilometrotara dagoen tunel bat aurkitu da azken aldian. Ezagunena Gier-ko akueduktua da, eta gaur egun, zati luze batzuk ikus daitezke. Mont Dor akueduktua iparraldetik ekartzen zuen ura hirira.
Hirian, Klaudio eta Karakalla emperadoreak jaio ziren.
197. urtean, erromatar ejerzitoen arteko bataila odoltsuena bertan izan zen. Septimio Severo enperadoreak, Klodio Albino garaitu zuen.
III. mendean, hiriaren gainbera izan zen eta 297. urtean Galiako hiriburua izateari utzi zion.
437. urtean, Borgoñan errefugiatu ziren alemaniar tribuak hirira bidali zituen, Aezio-k.
Erdi Aroa
Berdungo Itunaren ondorioz, 843. urtean, hiria Lotario I.aren menpe geratu zen. Hura, Karlomagno beraren biloba zen.
XIII. mendea n istilu asko sortu ziren eta 1312. urtean, Felipe IV. erregeak kargu egin behar izan zen. Horren ondoren, hiria Frantziako koroaren menpe geratu zen. Ehun Urteetako Gerra n hiriak Frantziako erregeen aldean geratu zen.
XVI. mendetik aurrera ekonomikoki asko hobetu zen. Honen arrazoi nagusienak hauxek dira: florentinako banketxeak, urtero egiten ziren lau azokak ekartzen zituzten merkatariak, inprentak eta batez ere zeta. Horrela, europako hiri handienetakoa bihurtu zen.
Hala ere, jende arruntarentzat bizimodua zaila zen eta matxinada k sortu ziren. Honek eta Erlijio gerra k garai honen gainbeera ekarri zuten. Inprentak Ginebra ra mugitu ziren eta bankuak hiria utzi zuten.
Aro garaikidea
Frantziako Iraultza n, Girondino en aldean egon zen hiria. 1793. urtean, bi hilabetez gudan egon ostean errenditu zen. Bataila horretan hainbat eraikin suntzitu ziren eta, hamar urte geroago, Napoleon ek berreraikitu zituen.
XIX. mendean, hiri industrial garrantzitsua bihurtu zen zeta-ren industriagatik.
1827 eta 1832. urteen artean, lehenengoetariko trenbidea eraiki zen Lyon eta Saint-Etienne artean. Munduko lehen funikularra hirian egin zen, baita ere, 1862. urtean. Lumiere anai ek zinema sortu zuten hirian, 1895. urtean. Urte berean, martxoan bere lehen filma egin eta estreinatu egin zuten. Fabrikako langileen irteera Lyon Monplaisir -en zuen titulo bezala. Honengatik, museo eta zinema bat dago bertan.
Bigarren Mundu Gerra n, alemaniarrek hiria hartu zuten. 1942ko ekainean bataila bat egon zen eta bertan hildako Senegaldarrentzako hilerri bat egin zen, 1942. urtean. Urte hartako azaroan, hiria galdu zuten Frantziarrek. Bertan, Gestapo-ko bulego garrantzitsu bat jarri zuten Nazi ek. 1944ko maiatzaren 26an,aliatuek hiria bonbardatu egin zuten. Alemaniarren eskutik libre geratu ziren urte hartako irailaren 3an.
1978. urtean, metroa ireki zen. Paris eta Lyon arteko TGV-a lehena izan zen eta 1981. urtean egin zuen lehenengo bidaia.
1989. urtean, Interpol-en egoitza hirian jarri zen.
Geografia
Lyon, Frantzia ekialden dago, Rodano eta ibaiak batzen diren puntuan. Erdialdeko Mendigunea eta Alpe en artean dago kokatuta.
Mendebaldean muino bat dago, eta bertan, Notre-Dame baseliza eta Eifell dorrea bezalako dorre bat dago. Bi ibaien arteko penintsulan, merkatal kaleak aurkitzen dira eta Bellecour plaza, europako enparantzarik handienetakoa dena. Hiria, ekialdeko lautadan zehar hedatzen da, baita ere.
Yvonand
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lyon
Barrutiak
Hiriak bederatzi barrutitan (arrondissement) banaturik dago. Hona hemen auzo nagusiak:
Ekonomia
Hirian, enpresa handi asko dute bere egoitza. Hauetako batzuk hauek dira; LCL, Euronews, Renault Trucks eta Bayer CropScience Europe.
Ikerketa
P4 Jean Merieux INSERM ikerketa laboratorioa dago Lyon-en. Europako 4. taldeko laborategi handiena da. Bertan, munduko birus ik hilgarrienekin lan egiten da; Ebola, Marburgo, Nipah, Hendra, Lassa, Kongo-Krimea
Elkarteak
Olympique Lyonnais hiriko futbol talde nagusia eta Frantzia osoko garrantzitsuenetarikoa da.
Jaialdiak
Hauetaz gain, Lyonen bi bienal ere ospatzen dira, batak egungo artea uztartzen du, besteak dantza; ekainean salsa jaialdi bat, Y Salsa Festival ; martxoan literatura jaialdi bat, Quais du polar eta 2009tik hona zinema jaialdi bat ere martxan dago, Grand Lyon.
Kirola
Frantziako Tour reko lehen ekitaldiko lehen etapa Paris etik abiatu zen eta Lyon hirira ailegatu zen. Maurice Garin, Tourreko lehen etapa irabazi zuen hirian eta lehen liderra izan zen. Txirrindulari honek irabazi zuen lehen ekitaldi hura. Bigarren etapa hiritik atera zen. Lehenengo hamar ekitaldietan, ia urtero izaten zen Tourra hirian. Gero, urte askotan ez zen etaparik egin, baina, 1947ean etapa amaiera eta hurrengo etaparen hasiera izan zen. Miguel Indurain irabazi zuen lehen ekitaldia, hiritik atera zen.
Paris-Niza ko lehenengo bi ekitaldiak hiria izan zuten helmuga eta irteera bi etapetan.
Dofinerriko Kriterium-eko etapak hirian izan dira baita ere. 2000. urteko ekitaldian, Alberto Lopez de Muniain-ek liderra zela hirian egon zen.
Hiri senidetuak
Lyon honako herri senidetuak ditu:
Geokichla peronii
Geokichla peronii Geokichla generoko animalia da. Hegaztien barruko Turdidae familian sailkatua dago.
Pavlová
Pavlová Eslovakiako udalerri bat da, Nové Zámkyko barrutian kokatuta. 7,62 km²ko azalera du eta 228 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1135. urtekoa da.
San Fernando (Nikaragua)
San Fernando Nikaraguako Nueva Segoviako departamenduko udalerri bat da. 2012ko estimazioen arabera 10291 biztanle zituen.
Saint-Privat-la-Montagne
Saint-Privat-la-Montagne Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Etxebizitza
2007an 591 etxebizitza zeuden, 568 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 457 etxeak ziren eta 132 apartamentuak ziren. 568 etxebizitza nagusietatik 466 bere jabearen bizilekua ziren, 93 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 16 etxek bi zituzten, 76 etxek hiru zituzten, 131 etxek lau zituzten eta 344 etxek bost zituzten. 481 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 211 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 306 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.044 ziren, horien artean 780 aktiboak ziren eta 264 inaktiboak ziren. 780 pertsona aktiboetatik 722 lanean zeuden (390 gizon eta 332 emakume) eta 58 langabezian zeuden (25 gizon eta 33 emakume). 264 pertsona inaktiboetatik 77 erretiraturik zeuden, 93 ikasten zeuden eta 94 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Privat-la-Montagne udalerrian 577 unitate fiskal zeuden, 1.521 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.622 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 56 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 1 zurgina, 4 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Saint-Privat-la-Montagne udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Plestiodon japonicus
Plestiodon japonicus Plestiodon generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Apeltes quadracus
Apeltes quadracus Apeltes generoko animalia da. Arrainen barruko Gasterosteidae familian sailkatzen da.
Alejo Espartza
Alejo Espartza Ustarrotz (Irunberri, 1638 - Buenos Aires, c. 1712) nafar militar eta merkataria izan zen. 1660an Argentinara ailegatu zen eta bertara ezkondu zen. Armada utzi eta Río de la Platako merkatari aberatsenetariko bat bilakatu zen.
Lillian Hellman
Lillian Florence Hellman (1905eko ekainaren 20a; 1984ko ekainaren 30a) Ameriketako Estatu Batuetan jaiotako antzerkigile eta zinema gidoilaria izan zen. Ideia aurrerakoien defendatzaile sutsua, harreman luze eta estua izan zuen Dashiell Hammett idazlearekin; itxura batean honek asmatutako Nora Charles literatur pertsonaia Lillian zuen oinarri. Dorothy Parker idazlearekin ere oso hurbileko tratua izan zuen. Hellmanen antzezlan ezagunenak The Children's Hour, The Little Foxes eta Toys in the Attic dira. Hirurak ala hirurak zinemarako egokituak izan ziren arrakasta handiz. 1952an Lillian Hellman HUAC (House Un-American Activities Commnitee) delakoaren aurrean agertzeko agindua jaso zuen. Hellmanen lagun izandako Hammett Ameriketako Estatu Batuetako Alderdi Komunistako kidea izana zen, eta berori lotura nahikoa izan ei zuten aitortzera deitzeko. Erantzuna, ordea, ez zuten espero: "Ez da gizalelekoa, zikina oso eta nazkagarria baizik, aspaldi ezagutu nuen jendea salatzea neure burua aske ikusteko". Ondorioz zerrendetarako bidea (blacklist) egin zuen eta lanerako aukera sasoi luze baterako ukatu zioten.
Parada Vieja
Parada Vieja Burgosko probintzian dagoen mendia da, Obarenenes mendietan hain zuzen ere. Miranda Ebron kokaturik, 867 metro ditu.
La Rochelle Business School
La Rochelle Business School Arroxelaen campusak dituen Europako enpresa eskola da. 1988an sorturik. 2019an Financial Times egunkari britainiarrak La Rochelle BS, Europako 79 enpresa eskola hoberenen artean sailkatu zuen. Horrez gain, La Rochelle BS doktoretza programa bat eskaintzen du, baita marketin, finantza eta negoziogintza bezalako master programa bereziak ere. Bere programek nazioarteko hiru akreditazio dituzte: AMBA, EQUIS eta AACSB. 17.500 ikasle ohi enpresa munduan eta politikagintzan aritzen dira.
Itumirim
Itumirim Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Tuvaluko gastronomia
Landareak
Tuvaluko jaki tradizional ohukoenak dira pulaka, "zingirako laborantza" eran lantzen den taro moduko bat (taroa baino handiagoa izatez), bananak, ogi-zuhaitzaren fruitua eta kokoa.
Tuvaluko nekazaritzan gehien landutako landareak pulaka tuberkulua eta kokondoa dira. Pulaka da dietaren puntu nagusia, sarritan arrainarekin lagundua. Pulaka tuberkulua, bere horretan, toxikoa da; eta hortaz luze eta sakon egosi edo sukaldatu behar da jan aurretik: tradizionalki lurrezko labeetan egin ohi da hori. Niutao uhartean koko-krema (lolo) botatzen zaio pulakari eta emaitzari tulolo esaten zaio. Txikitutako pulakan oinarritutako platerak ere ohikoak dira, eta fekei delakoa uharte guztietan da ezaguna.
Proteina iturriak
Tuvaluarrek itsaski asko ere jaten dute (beraiena proteina iturri nagusia), bai ozeanoan arrantzatuak, baita ere beraien atoloietako aintziretakoak: tipiko da Birgus latro kokondoetako karramarroa, adibidez. Itsas hegazti batzuk ere kontsumitzen dira, taketake eta akiaki espezieak hain zuzen.
Haragi kontsumoa txerrian oinarritzen da. Fatele izeneko ospakizun kolektiboetan janari oinarrizkoa da txerrikia.
Kanpoko eraginak
19. mendean Britainiar kolonia bihurtu zirenean, ohitura gastronomikoak aldatzen koan ziren, eta areagotu egin zen joera hori 2. Mundu Gerraren ondoren, estatubatuar tropen okupaziotik. Harrezkero, pulaka hazteko alorrak gutxitu egin dira nekazaritzan, eta inportatutako elikagaiak asko hazi, azukre askoko janak sarritan, zeinak eragina kalterako izan duen tuvaluarren osasunean.
Moshe Dayan
Moshe Dayan (משה דיין; Degania, Otomandar Inperioa, – Tel Aviv, Israel, ) israeldar jenerala eta politikaria izan zen. Haganah erakundeko kidea zen, eta Vichyko gobernamenduko armada frantsesaren aurka borrokatu zen Sirian 1941 ean. Koronel izendatu zuten (1948) eta Siriako borrokan jardun zuen. Jerusalemgo eskualdean ere borrokatu zen arabiarren eta israeldarren arteko lehenengo liskarretan. 1953 an jeneral eta estatuburu hautatu zuten. Israelgo oste militarrak berriz eratu ondoren, Sinaiko kanpainari ekin zion Egiptoren aurka (1956). 1965 ean Ben Gurionek sorturiko Rafi alderdiari lotu zitzaion eta Nekazaritzako ministro izendatu zuten. Levi Eshkolek osaturiko gobernuak Defentsa ministroa izendatu zuen sei eguneko gerraren bezperan (1967). Dayan izan zen, Rabin jeneralarekin batera, israeldarren garaipenaren zuzendaria. Beginek Kanpo Arazoetako ministro izendatu zuen (1977-1979). Dayan jenerala israeldarrek mendean zituzten lurralde arabiarrak Israelgo estatuarekin elkartzearen aldekoa zen.
Pehmoaino
Aino Asta Marjatta Morko, izen artistikoa Pehmoaino duena (Tampere, Finlandia, 2001eko uztailaren 1a) abeslari eta aktore finlandiarra da. Pop eta indie-pop estiloak jorratzen ditu eta finlandieraz abesten du.
Biografia
13 urte zituela Finlandiako The Voice Kids talent showa irabazi zuen eta "Päästä mut irti" singlea atera zuen. Izen artistikoa Aino zuen orduan. Ouluko Madetoja musika kontserbatorioan biolontxeloa jotzen ikasi zuen. Ukelelea ere jotzen du.
2021ean Helsinkira aldatu zen eta Pehmoaino izenarekin bi single atera zituen, "Sekaisin" eta "Rakasta mua". 2022an EP bat atera zuen, Kaukana koto ("Etxetik urrun") izena duena.
Santa María (Nikaragua)
Santa María Nikaraguako Nueva Segoviako departamenduko udalerri bat da. 2012ko estimazioen arabera 4753 biztanle zituen.
Maribi Unamuno
Maribi Unamuno Garate (Aulesti, Bizkaia, 1957) bizkaitar filologoa da.
EHUko Ekonomia eta Enpresa fakultatean euskara irakasle ohia. Lea Artibaiko Jeurt! aldizkariaren sustatzailea. Bizkaiera sustatzeko Mendebalde Kultura Alkarteko kidea. Euskararen inguruko ikerketa ugariren egilea. Euskaldunon Egunkarian zutabegile izandakoa.
Lehen urratsak
Aulestin jaio zen, beti zabalik egoten zen kale-etxe batean. Kalean ordu asko ematen zituen, baina baserriko jendea ezagutzeko aukera ere izan zuen. XX. mende erdian jaio, XIX. mendekoak ezagutu, eta XXI.ean bizi. Gaztea zela joan zen kanpora ikastera, Miranda de Ebroko ikastegira, garai hartan herri txikietako haurrek ikasten jarraitzeko aukera bakarretarikoa barnetegiak baitziren. Giro erabat erdalduna zen Mirandakoa. Halere, beranduago, betiko hizkuntzekiko bere jakin-minak eraginda Euskal filologia ikasten hasi zen Deustuan.
Lanean ere hizkuntzarekin lotuta aritu izan da beti. Ikasketak amaitu ostean Aulestiko Udalean hasi zen lanean, ondoren, Begoñako Andra Mari ikastegira joan zen euskara irakastera eta gero Euskal Herriko Unibertsitatera.
Mendebalde Kultura Alkartea
Maribik Bizkaiera sustatzaile dihardu Mendebalde Kultura Alkartean. Euskalkiak eta euron erabilera indartzea helburutzat duen irabazi asmo gabeko elkarte akademikoan. Hainbat jardunaldi eta argitalpen egin ditu urte hauetan.
2012an Urrezko Luma emon zion Mendebalde elkarteari, Bizkaiko Foru Aldundiak, Bilboko Udalak eta Euskal Editoreen Elkarteak antolatzen duen Bilboko Liburu Azokak.
Jeurt aldizkaria
1990. urte inguruan Jeurt aldizkariaren sortzaileetariko bat izan zen Maribi. Bailara mailako aldizkaria atera zuten inguruko kontuak jendeari jakinarazteko baina benetako helburua jendea euskeraz irakurtzen jartzea zen. Aldizkariak 10 urte inguru iraun zuen.
Zemendia emakume elkartea
1994. urtean beste hainbat emakumerekin batzar edegi baten bildu eta Zemendia taldea sortzen jardun zuen. Harrezkero taldea herrian erreferente bihurtu zen. Emakumeen independentzia bideratzeko, besteak beste, andrazkoak kotxeko karneta aterateko ikastaroak antolatzea izan zen egitekoetariko bat.