cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaio Ken
Teknika Ki energiaren gehitze bortitz bat da eta dizdira gorri batek inguratzen du erabiltzailea. Oso teknika boteretsua da baina badu akats bat; azkar akitzen duela erabiltzailea. Kaitok 2 aldiz biderkatua baino gehiago eta borrokan 2 aldiz baino gehiagotan ez erabiltzea gomendatzen du, bestela erabiltzailea hil baitaiteke.
Hala ere, Vegetaren aurka Son Goku Kaitoren erasoa laukoizturik erabiltzera heldu zen (Kame Hame Ha batez lagunduta) eta 20 aldiz biderkatua Freezeren aurka Nameken, grabitate indarra 100 bider gehituta egindako entrenamendu gogor baten ostean.
Super Kaiō Ken
Nahiz eta izena aldatzen den, gerlari batek Super Saiya egoeran erabilitako Kaitoren erasoa baino ez da. Hainbat gauza aldatzen dira, esate baterako, Super Kaiō Kenak izugarrizko tentsioa sortzen du gorputzean. Hori dela eta kolpe batzuk jotzeko baino ez du erabiltzen eta ez eraldaketa bezala. Super Saiyaren dizdira horia gorri bihurtzen da. Animean baizik agertu ez den eraldaketa da, konkretuki, Goku Paikuhan-en aurka borrokatzen denean.
Kanpo estekak
Techniques de Dragon Ball
Cubières (Lozère)
Cubières Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cubières udalerrian erroldatutako biztanleak 172 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Bianzè
Bianzè Italiako udalerri bat da. Vercelliko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Cubières (Lozère)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Colomesus psittacus
Colomesus psittacus Colomesus generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
Cubières (Lozère)
Etxebizitza
2007an 314 etxebizitza zeuden, 79 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 223 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 302 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 79 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bianzè
Mugakideak
Bianzèk honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sagutegi
Sagutegia, sagu artea edo satartea tranpa berezi bat da, saguak harrapatzeko erabilia.
Sagutegiaren diseinuak
Sagutegietarako urteetan zehar hainbat diseinu egin dira, hona hemen mota batzuk:
Cubières (Lozère)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 103 ziren, horien artean 57 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 57 pertsona aktiboetatik 56 lanean zeuden (35 gizon eta 21 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cubières udalerrian 95 unitate fiskal zeuden, 178 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.085,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Cubières udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.885 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Melozone cabanisi
Melozone cabanisi Melozone generoko animalia da. Hegaztien barruko Emberizidae familian sailkatua dago.
Anja Silja
Anja Silja Regina Langwagen (Berlin, Alemania, 1940 -) alemaniar sopranoa da.
Biografia
Paula Althof eta Egon van Rijn kantarien iloba da. Aitonarekin hasi zen ikasten, eta hamar urterekin egin zuen lehenengo emanaldia Berlinen. 1956an, Rossiniren Sevillako bizargina operako Rosinaren papera interpretatu zuen Berlingo Operan, eta urte berean Brunswickeko Operan sartu zen (1956-1958). Stuttgarteko Operan eta Franckfurtekoan egon ondoren, 1959an Gauaren Erreginaren papera kantatu zuen (Mozarten Txirula miragarria) Aix-en-Provenceko jaialdian. Hurrengo urtean, izugarrizko arrakasta lortu zuen Bayreutheko Jaialdian Richard Wagnerren Ontzi mamua operan. Orduz geroztik, Wagnerren lanak kantatu zituen batez ere, eta Bayreutheko Jaialdiko izar bihurtu zen. Richard Strauss, Schönberg eta Bergen lanak ere kantatu zituen.
Sagutegi
Barra-malgukiko sagutegia
Lehenengo barra-malgukiko sagutegia William C. Hookerrek asmatu zuen Illinoisen. 1984ean, Estatu Batuetako 528.671 patente-zenbakia lortu zuen bere diseinuagatik.
Mota arruntena Hiram Stevens Maximek asmatu zuen. Tranpa mota hau dispositibo erraz batean datza, non barra batek malgukiaren funtzioa egiten duen. Gazta zati bat kokatzen da jaki bezala kako batean. Gazta ez ezik beste elikagai batzuk ere erabili daitezke, adibidez: oloa, txokolatea, ogia, haragia edo gurina. Saguek kakoa ukitzean, malguki-barra azkar eta indar handiz ixten da. Kakoaren diseinuagatik saguaren lepoa, saihets-hezurrak edo garezurra apurtzen dira. Arratoiak handiagoak direnez, ihes egin dezakete, horren ondorioz, beste tranpa handiagoak erabiltzen dira.
Aho-sagutegia
Sagutegi hau plastikozko baraila-multzo batean oinarritzen da, espiral malguki batez mugituta. Jakia aktibazio-mekanismo batean kokatzen da. Katu batek barailak itxi egiten ditu. Tranpa mota honek, ordea, karraskari asko hil edo zauritu ditzakeen mekanismo bat da.
Sagutegi elektrikoa
Tranpa hau modernoagoa da. Tranparen sarreran dauden bi elektrodoak karraskariarekin kontaktuan jartzean, animaliak deskarga letala jasaten du. Elektrodoak plastikozko kaxa batean isolatuta daude, gizakiei edo abereei lesioak saihesteko. Ikusi hurrengo patenteak: patente USPTO 4250655 zenbakia eta Patente USPTO 4780985 zenbakia.
San Millán mendia
San Millán Burgosko probintziako (Espainia) mendirik altuena da, Demanda mendilerroan kokatuta, Iberiar sisteman.
Sagutegi
Sagu bizien sagutegia
Saguak bizirik harrapatzen dituzten sagutegiek bestelako diseinua dute. Ondoren, sagutegian harrapatutako saguak ingurune basati batean aske uzten dira gehienetan. Garrantzitsua da saguak azkar kanporatzea, sagutegiaren barruan estres edo deshidratatuta hil ez daitezen.
Askatu ostean, saguen biziraupena ez dago guztiz bermatua, beste tranpa hilkor batzuetan erori daitezkeelako edo harrapakariek harrapatu ditzaketelako.
San Millán mendia
Ohiko abiapuntuak Santa Cruz del Valle Urbión (3 ordu 45 min.) eta Pineda de la Sierra (3 ordu) dira.
Sagutegi
Itsasgarrizko tranpak
Kolazko tranpek itsasgarri naturala edo sintetikoa erabiltzen dute saguak harrapatzeko eta hauek hiltzeko. Jakia tranparen erdian jarri daiteke, eta usain bat gehitu ahal zaio itsasgarriari. Kola-tranpa hauen helburua, gehienetan, karraskariak kontrolatzea da. Tranpa hauek ez dira aire librean eraginkorrak, ingurumen-baldintzak direla eta (hezetasuna, hautsak..), itsasgarria azkar lehortzen baita.
Kola-tranpek batzuetan ez dituzte animaliak hiltzen, baliteke, beraz, saguak ez hiltzea, nahiz eta helburua hori den. Hala ere, gailu hauen fabrikatzaileek normalean harrapatutako animalia-biziak kanpora bota behar direla, hau da, libre utzi behar direla adierazten dute.
Treloquithack
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Sagutegi
Itsasgarrizko tranpak
Kola-tranpen bidezko heriotza mota tradizionala baino motelagoa da. Horren ondorioz, animalien ekintzaileek eta ongizate erakundeek (PETA, People for the Ethical Treatment of Animals, eta RSOCA, Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals, besteak beste) kola-tranpak ez erabiltzearen alde azaldu dira. Victorian, Australia, kola-tranpen erabilera komertziala mugatuta dago eta tranpak Nekazaritza ministroak ezarritako baldintzen arabera erabili behar dira. Beste jurisdikzio batzuek beren erabilera erabat debekatu dute. Irlandan adibidez, legez kanpokoa da kola-tranpa bat erabiltzea.
Baldezko sagu-tranpak
Balde-tranpak hilgarriak edo ez-hilgarriak izan daitezke. Bi mota hauek edukiontzi bat dute, non sagua harrapatuta geratzen den.
Ontziak likido bat eduki dezake harrapatutako sagua ito dadin. Saguak edukiontziaren goiko partean aritzen dira, eta behera erortzean ito egiten dira ura edo beste likido baten ondorioz. Batzuetan, xaboia edo pozoidun produktu kimikoak erabiltzen dira saguak hiltzeko. Bestalde, balde-tranpa ez-hilgarrian ontzia hutsik dago; horrela, sagua bizirik geratzen da ontzi barruan harrapatuta. Beste era batera esanda, sagua bizirik atera ahal izango da behin harrapatuta.
Botatzeko sagu-tranpak
Botatzeko sagu-tranpak material merkeekin eginda daude, hau da, behin saguak harrapatuta daudela, tranpa zakarrontzira botatzen da. Tranpa hauen harrapatze-mekanismoa beste animalia batzuk harrapatzeko erabiltzen den mekanismoaren antzekoa da. Halaber, tranpa mota honetan harrapatutako sagua zakarrontzira botatzerakoan ez da beharrezkoa karraskaria ikustea. Kola-tranpak, orokorrean, botatzeko tranpak bezala ere ezagutzen ohi dira.
Antzeko gailuak
Antzeko tranpak beste mota batzuetako animalia handiagoak harrapatzeko erabiltzen dira baita ere. Urtxintxa-tranpak, esate baterako, metalezko kutxa itxurako gailuak dira, eta saguak harrapatzeko erabiltzen diren tranpak baino handiagoak dira.
Tykocin
Tykocin Poloniako udalerri bat da, Bialystok konderrian kokatua, Podlaskia voivoderrian. 28,97kilometro koadroko azalera du eta 2008an 1.907 biztanle inguru izan zituen herriak. Mordechai Mark Zamenhofen jaioterria ere bada Ludovico Zamenhof doktorearen aita, esperantoaren sortzailea.
Populazio honek erdiko plaza bat du eta bere inguruan leku honi nortasuna ematen dioten hainbat leku enblematiko daude. Herrian dagoen sinagoga nabarmentzen da, gaur egun museo gisa erabiltzen dena, 1642koa eta bere eraikitzailea Branick. Plazaren erdian, Trinitate Santuaren eliza katolikoa dago, estilo barrokokoa, arkitekto italiarrek diseinatua, poloniar eliza gehienak bezala. Bere tamaina handian ikusgarria da Tykocinek inoiz 5.000 biztanle baino gehiago izan ez zituen arren, eta erdia bakarrik katolikoak ziren. Tykocin-eko beste monumentu ikoniko bat Stefan Czarnieckiren estatua da, Bi Nazioen Errepublikako noble eta jenerala.
Tesson (Itsas Charente)
Tesson Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Nukleo anbiguo
Kokapena
Enbor entzefalikoan dago kokatuta, alegia, zubiaren behealdean sortzen da eta erraboileraino zabaltzen da. Beheko olibaren atzealdean aurkitzen da eta nukleo ambiguoaren alboan, berriz, funtzio parasinpatikoa duen zentru kardiobaskularra dago.
Aferentzia eta eferentziak
Kortex-nukleo zuntzek aferentziak bidaliko dituzte nukleo ambiguora (bilateralki) eta nukleo ambiguoan laringe, faringe eta ahosabai biguneko giharren inerbazio motor ipsilaterala kontrolatzen duten nerbioen somak egongo dira. Nukleoaren mailaren arabera, bere zuntzak IX eta X gara nerbioen bitartez bideratuko dira:
Tesson (Itsas Charente)
Biztanleria
2007an Tesson udalerrian erroldatutako biztanleak 988 ziren. Familiak 392 ziren, horien artean 98 pertsona bakarrekoak ziren (55 bakarrik bizi ziren gizonak eta 43 bakarrik bizi ziren emakumeak), 110 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 133 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 51 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 465 etxebizitza zeuden, 403 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 44 hutsik zeuden. 436 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 403 etxebizitza nagusietatik 301 bere jabearen bizilekua ziren, 94 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 126 etxek lau zituzten eta 200 etxek bost zituzten. 313 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 179 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 199 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 645 ziren, horien artean 468 aktiboak ziren eta 177 inaktiboak ziren. 468 pertsona aktiboetatik 431 lanean zeuden (228 gizon eta 203 emakume) eta 37 langabezian zeuden (17 gizon eta 20 emakume). 177 pertsona inaktiboetatik 67 erretiraturik zeuden, 48 ikasten zeuden eta 62 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tesson udalerrian 413 unitate fiskal zeuden, 1.022 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.175 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 autoeskolak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Tesson udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 675 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Nukleo anbiguo
Digestio funtzioa
Bagoak eta glosofaringeoaren zati batek inerbatutako muskuluak, barruko muskulu periestafilinoa adibidez, beharrezkoak dira irensketa prozesua ondo emateko eta nukleo bakartiaren traktuan integrazioa emateko. Bagoak gainera, hestegorriaren goiko zatia, faringeare n zati batzuk eta laringea ren beste hainbat zati inerbatzen ditu.
Contusus brevicaudus
Contusus brevicaudus Contusus generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
Koroni monasterioa
Koronas edo Koroni monasterioa, Tesalian, Limni Plastira udalerrian dagoen monasterio ortodoxo bat da. Agrafa gainean 800 bat altueran eraikia dago. Monasterioa 1123an sortu zen. Ama Birjinaren Hasiera (irailak 8) eta Serafim Hieromartiri Berriaren oroitzapena (abenduak 4) ospatzen ditu.
Nukleo anbiguo
Funtzio kardiakoa
Gainera, nukleo anbiguak bere “kanpoko formazioan”, bihotzera doazen neurona parasinpatiko preganglionar kolinergikoak dauzka. Neurona hauek kardioinhibitzaileak dira eta nerbio sistema zentralean efektu kardioinhibitzaile horiek aldaketa azkarrak eragiten dituzte odol presioan, hau da, ekintza kardiakoaren jeitsiera eragingo dute, odol presioaren igoera azkarrari erantzuteko.
Larraintzar
Larraintzar Nafarroa Garaiko iparraldeko kontzejua eta Ultzamako herriburua da. 2020 hasieran 135 biztanle zituen.
Koroni monasterioa
Historia
Monasterioa 1123an fundatu zuen Joan II.a Komnenos enperadoreak, gaur egun Panagia ton Angelon ermita dagoen Panagia Koroni ikonoa aurkitu ondoren. Monasterioa patriarkal eta gurutziforme gisa aitortu zuten Joan IX. Hieromonnimos, Leontas Styppi eta Migel II Kourkouas patriarkek. Monasterio honek gainbehera egin zuen eta azkenean suntsitu egin zuten. Bizantziar monasterio honen dekorazio eskultorikoaren zati batzuk baino ez dira irauten. Mendearen hasieran berreraiki zuen monasterioa Andreas Bunosek, Elizaren barruan bizirik dagoen fundazio-inskripzioaren arabera. Badago beste inskripzio bat ere, zeinak dioen tenpluko hagiografia Daniel fraideak egin zuela munduaren konkistatik 7395. urteko abuztuan, hau da, K.a. 1587. urteari dagokiona. Kapera geroagoko gehigarri bat da eta fundazio-inskripzioaren arabera Vranianako Apostolakis-en lana da eta absidea amaitu zen (= 1735).
Larraintzar
Geografia
Nafarroako iparraldean dago, Iruñetik 24 kilometrora. Ipar-mendebaldean Auza du, ipar-ekialdean Iraizotz, ekialdean Eltso, hego-ekialdean Lizaso, eta hego-mendebaldean Beuntza.
Koroni monasterioa
Historia
Antzina Kryeras Pigi monasterioa deitzen zen monasterioa, baina geroago Koroni monasterio izena nagusitu zen, horren aipamen zaharrena 1718ko dokumentu batean egiten da. Tesaliako metropoliak 1929an iradoki zuen Koroni izenaren kokapenari zor zaiola. monasterioa, kanpotik koroa gisa agertzen baita. Bestalde, belearekin zerikusia izan dezakeela iradoki zuen Anastasios Orlandosek.
Alemaniako okupazioaren garaian, monasterioak erresistentzia indarrei laguntza eman zien, eta ondorioz, alemaniarrek monasterioko elizari su eman zioten 1943ko abenduaren 3an. Liburuak eta postuak suntsitu zituen suak, baina egurrez landutako ikonostasia, ermitak eta Andre Mariaren ikonoa ez ziren bereziki kaltetu.
Deskribapena
Monasterioa Mesenikolas eta Moschato herrien artean dago, bertatik 4 km ingurura. Monasterio-multzoa gutxi gorabehera laukizuzen formakoa da, patioan bi solairuko gelaxkekin eta patioaren erdian monasterioko katolikon dago. Zelulek zurezko balkoia dute. Monasterioko eliza kupula batekin inskribatutako gurutzeformakoa da eta gurutzearen hanken luzapenean nitxoak ditu, Athonita mota izeneko forma. Tenpluaren kupula barrutik lau zutabek eusten diote. Gurutzea barnean arkuekin dago eta izkinako atalak gurutze-arkuekin. Tenpluaren santutegiak hiru nitxo erdi-hexagonal ditu. Mendebaldean nartexa dago, erdi-zutabeetan eusten duten arkuek hiru ataletan banatuta. Barruko katolikona Athos mendiko freskoekin grabatuta dago. Tenpluaren ikonostasia XVIII. mendearen hasierakoa da eta egurrez landua da, lore eta animalia motiboz apainduta. Ezkutuetan protoplastoen dolua irudikatzen duten erliebeak ditu paradisuko jazarpenarekin, Abrahamen sakrifizioa. Ikonostasioan dauden ikonoak XVI eta XVIII.
Elizaren ipar-mendebaldeko izkinan atxikitako nabe bakarreko kapera bat dago, kupula esferikoa duena, Timios Prodromos-i eskainia. Barruan, sorrerako inskripzioa gordetzen da, ''Vraniana Apostolaki herriko Fundatzaile berria dioena. Eeti Kristoren lepotik '(= 1735)''. Jabea hankak brodatuak eta beroki gorria larru beltz batekin jantzita ageri da. Kaperaren barnealdean bertako santuak irudikatzen dira, hala nola Serafim Berria Martiria, Larisako Bissarion, Olinpoko San Dionisio, Charalambos Charitovlitis, Damianos Gaztea Martiria eta San Migel San Migel.
Merxheim
Merxheim Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Merxheim udalerrian erroldatutako biztanleak 1.276 ziren. Familiak 462 ziren, horien artean 83 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 43 bakarrik bizi ziren emakumeak), 146 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 205 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 503 etxebizitza zeuden, 476 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 460 etxeak ziren eta 39 apartamentuak ziren. 476 etxebizitza nagusietatik 413 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 61 etxek hiru zituzten, 125 etxek lau zituzten eta 267 etxek bost zituzten. 420 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 151 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 286 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 825 ziren, horien artean 622 aktiboak ziren eta 203 inaktiboak ziren. 622 pertsona aktiboetatik 584 lanean zeuden (318 gizon eta 266 emakume) eta 39 langabezian zeuden (12 gizon eta 27 emakume). 203 pertsona inaktiboetatik 82 erretiraturik zeuden, 67 ikasten zeuden eta 54 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Merxheim udalerrian 475 unitate fiskal zeuden, 1.288,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.227 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 iturginak, 2 ile apaindegiak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak 120 m2 baino gutxiagoko dendak ziren.
2000. urtean Merxheim udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 462 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Norops macrolepis
Norops macrolepis Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Gadolinita-(Nd)
Gadolinita-(Nd) mineral bat da eta gadolinite subtaldearen kidea da.
Ezaugarriak
Gadolinita-(Nd) elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 6,5 - 7 da.
Trelowia
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Trelowth
, Trelowith, Trelowthe edota Trelowthes, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Vafþrúðnir
Vafþrúðnir, eskandinaviar mitologian, Jotun edo erraldoi bat zen. Anfitrioia izan zen Odinen aurka izan zuen jakinduria leiha batean. Jainkoak, erraldoia garaitu zuen, Edda poetikoaren zati den Vafþrúðnismál olerkian agertzen den bezala.
Alemaniako emakumezkoen futbol liga
Alemaniako txapelketa
Kanporaketa erara jokatu zen.
Nová Ves (Eslovakia)
Nová Ves (Kürtösújfalu) Eslovakiako udalerri bat da, Veľký Krtíško barrutian kokatuta. 8,50 km²ko azalera du eta 408 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1473. urtekoa da.
Cetopsorhamdia molinae
Cetopsorhamdia molinae Cetopsorhamdia generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
María Vargas Fernández
María Vargas Fernández, ezaguna María Vargas izenez (Sanlucar de Barrameda, Cádiz, 1947ko apirilaren 1a) cádiztar ijito etniako flamenko kantaria da.
Diskografia
22 LP grabatu ditu. Argitaratutako diskoetako batzuk.
Jordan Lotiès
Jordan Lotiès (Clermont-Ferrand, Auvernia, 1984ko abuztuaren 5a) frantziar futbolaria da. Osasunako atzealdeko erdialdean jokatzen duen jokalaria da. Hainbat lesio larri izan ditu eta hainbat minutu eta partidu galdu ditu.
Pongo pygmaeus
Pongo pygmeaus edo Borneoko Orangutana orangutan espezieetako bat da. Borneon bizi dira. Sumatrako orangutanarekin batera Asiako tximino handi bakarrak dira.
35 eta 40 urte arteko bizi itxaropena dute, baina zoologikoetan 60 urte arte bizi daitezke. Arrek 75 kilo pisatzen dituzte, 50 eta 100 kilo artean, eta 1,2 eta 1,4 metro tamaina dute gutxi gorabehera. Emeek 38,5 kiloko batez besteko pisua dute eta 1 eta 1,2 metro artean.
Contusus richei
Contusus richei Contusus generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
Pongo
Pongo, orangutanak edo orang-utanak primate genero bat da. Gorila, Pan eta gizakiekin batera Hominidae osatzen dute.
Etimologia
Orangutan, orang-utan, orang utan, orangutang, edo ourang-outang izena malaysieratik dator, orang 'pertsona' eta hutan 'baso, ohian' hitzetatik; hots, 'basoko gizona'.
Espezieak
Hiru orangutan espezie ezagutzen dira.
Anatomia
Orangutanek beso luzeak dituzte eta ile gorria edo arrea. Bertikalki 2 metro arte luze izaten dira, baina gehienetan, 1,75 metrora iristen dira. Besoak zabalik dituztela, 3 metroko zabalera dute. Arrek 120 kiloko pisua izaten dute.
Obeckov
Obeckov Eslovakiako udalerri bat da, Veľký Krtíško barrutian kokatuta. 10,88 km²ko azalera du eta 481 biztanle 2017ko datuen arabera.
John Vanbrugh
Sir John Vanbrugh (Londres, 1664 - ibidem, ) ingeles arkitektoa eta idazlea izan zen.
Parisen Arkitektura ikasketak egin ondoren, armadan sartu zen, eta 1690. urtean atxilotu zuten espioitza-lanak egin zituelakoan. Aske geratu zenean antzerkirako obrak idazteari ekin zion. Egilearen lan aipagarrienak ohiturazko komediak dira: The Relapse (1696), Esopo (1696), The Provoqued Wife (1697, Hartaratutako emaztea). Carlisleko kondeak eskatuta Howardeko gazteluko planoak egin zituen (1714) eta Marlborougheko kondeak Blenheim jauregiaren eraikuntzaren zuzendaritza eskaini zion, Vanbrughen obra handiena izan zena (1705-1724). Halaber, Vanbrughek egin zituen Bristolgo Kings Weston eta Claremontko gazteluetako marrazkiak. Jurgi I.ak iturri eta lorategietako zaindari nagusi izendatu zuen.
Melozone leucotis
Melozone leucotis Melozone generoko animalia da. Hegaztien barruko Emberizidae familian sailkatua dago.
Boccioleto
Boccioleto Italiako udalerri bat da. Vercelliko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Boccioletok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Prinquiau
Prinquiau bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2007an 2.762 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Prinquiau udalerrian erroldatutako biztanleak 2.762 ziren. Familiak 1.031 ziren, horien artean 190 pertsona bakarrekoak ziren (81 bakarrik bizi ziren gizonak eta 109 bakarrik bizi ziren emakumeak), 337 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 454 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 50 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.107 etxebizitza zeuden, 1.036 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 46 hutsik zeuden. 1.080 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 1.036 etxebizitza nagusietatik 890 bere jabearen bizilekua ziren, 139 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 38 etxek bi zituzten, 125 etxek hiru zituzten, 271 etxek lau zituzten eta 600 etxek bost zituzten. 830 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 363 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 618 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.813 ziren, horien artean 1.396 aktiboak ziren eta 417 inaktiboak ziren. 1.396 pertsona aktiboetatik 1.303 lanean zeuden (713 gizon eta 590 emakume) eta 92 langabezian zeuden (36 gizon eta 56 emakume). 417 pertsona inaktiboetatik 176 erretiraturik zeuden, 108 ikasten zeuden eta 133 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Prinquiau udalerrian 1.105 unitate fiskal zeuden, 3.005,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.772 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 84 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 17 eraikuntza enpresak ziren, 26 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 25 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 margolariak, 4 zurginak, 5 iturginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 2 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Prinquiau udalerrian 43 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.411 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Euri izoztu
Euri izoztua izotzezko prezipitazioa da. Hasieran, hodeietatik elurra erortzen bada ere, 0 °C graduko tenperaturaz dagoen aire-geruza batek izozten du, ura gainurtzen. Ur izoztuta honek lurzoruan geruza bat sortuko du.
Juan Manuel Urbina
Juan Manuel Urbina (Gasteiz, Araba, 1715eko ekainaren 25a - ?, 1774ko martxoaren 26a) militarra izan zen.
1731. urtean Espainiako Armadan sartu zen, eta urtebete geroago Orango birkonkistan borrokatu zen. 1734. urtean Italiara joan zen eta Napoli eta Siziliako gerretan jardun zuen Karlos erregegaiaren alde (Karlos III.a erregea izan zenaren alde). 1742. urtean berriro ere itsasoratu zen Italiarantz napolitarrekin, espainiarrekin eta frantsesekin bat eginik, austriarren eta ingelesen aurka borrokatzera. Santiagoko ordenako kide egin zuen Espainiako erregeak eta 1745. urtean koronel izendatu zuten. 1747. urtean Iruñeko plazako erregearen teniente izendatu zuten eta Iruñeko eta Nafarroako erresumako gobernari eta komandante nagusi izan zen. 1759. urtean Karlos III.aren gobernuak Erregearen gudarosteetako brigadier egin zuen.
Juan José Fuertes
Juan José Fuertes Martínez (Iruñea, ) nafar igerilaria da, Paralinpiar Jokoetan zazpi domina lortu zituena.
Cetopsorhamdia nasus
Cetopsorhamdia nasus Cetopsorhamdia generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Merinhac−Arlaceko geltokia
Merinhac−Arlac (SNCF) edo Fontaine d'Arlac (Bordeleko tranbia) Société Nationale des Chemins de fer Français eta Bordeleko tranbiaren geltoki bat da, Merinhac udalerrian dago.
Borgo d'Ale
Borgo d'Ale Italiako udalerri bat da. Vercelliko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Borgo d'Alek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sofia Rotaru
Sofija Mikhailivna Jevdokimenko-Rotaru (Marshyntsi, ), Sofia Rotaru izenaz ezaguna (Софiя Михайлівна Ротару, ahoskatua; София Ротару; Sofia Rotaru), errumaniar jatorriko ukrainiar pop abeslaria da. 1966an Solovei iz sela Marshyntsi filma grabatu ondoren, izugarrizko arrakasta lortu zuen errumanierazko eta ukrainierazko eremuetan.
Gadolinita-(Y)
Gadolinita-(Y) silikato motako minerala da eta gadolinite subtaldearen kidea da.
Ezaugarriak
Gadolinita-(Y) silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 6,5 - 7 da.
Arremonops rufivirgatus
Arremonops rufivirgatus Arremonops generoko animalia da. Hegaztien barruko Emberizidae familian sailkatua dago.
La Chaux-de-Fonds barrutia
La Chaux-de-Fonds barrutia Neuchâtel kantonamenduan dagoen Suitzako barrutia da. Bere hiriburua La Chaux-de-Fonds da. 92,94 kilometro koadroko azalera du eta 39.852 biztanle.
Europako Atletismo Txapelketa
Europako Atletismo Txapelketa Europan egiten den atletismo lehiaketa nagusia da. Europako Atletismo Federazioak 1934tik aurrera antolatzen du, Commonwealth Jokoak antolatzen diren urte berean. Betidanik lehiaketak lau urtero egin badituzte ere, 2010tik aurrera, bi urtero egingo dituzte.
Peychotte (Bordeleko tranbia)
Peychotte Bordeleko tranbiaren geltoki bat da, Merinhac udalerrian dago.
Tremail
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Disoluzio-polimerizazio
Polimeroen kimikan disoluzio-polimerizazioa polimeroak sintetizatzeko industria-metodo bat da non monomeroa hasarazlea duen disolbatzaile ez-erreaktibo batean disolbatzen den. Emaitza polimero disolbagarria izan daiteke, disoluzio-polimerizazio homogeneoaz mintzatuko ginateke edo disolbaezina zein hauspeatuko litzatekeen, disoluzio-polimerizazio heterogeneoa izango genuke.
Disoluzio-polimerizazioak bi abantaila nagusi ditu: erreakzio-beroaren xahuketa errazten du eta erreakzio-ingurunearen biskositatea txikiagotzen du.
Jakutiako matxinada
Jakutiako matxinada (Якутский мятеж) Errusiako Gerra Zibilaren azken atala izan zen. Liskarrak 1921eko irailaren eta 1923ko ekainaren artean izan ziren, Khabarovsk kraia eskualdean, Ekialde Errusiarrean, Ekialde Urruneko Errepublikaren ipar-mendebaldean.
Disoluzio-polimerizazio
Halaber, erreakzio homogeneoetan polimeroa disolbaturik egotea abantaila da aplikazio batzuetako, hala nola, bernizak eta itsasgarriak fabrikatzeko.
Disoluzio-polimerizazioak baditu desabantaila batzuk. Batetik monomero- eta hasarazle-kontzentrazioak txikiagotzen dira eta ondorioz erreakzio-abiadura. Bestetik, usatzen diren disolbatzaileak toxikoak dira eta horren tratamendu egokiak prozesua garestitu egiten du. Hirugarren arazo batek erreakzioaren zinetikari dagokio nekeza izan daitekeela kate-transferentziazko erreakzioak disolbatzaileari ebitatzea eta horrek zaildu egiten du pisu molekular handiko polimeroak lortzea.
Jakutiako matxinada
Garapena
Apirilean, matxinatuek Vladivostokeko «Priamurieko behin-behineko gobernua»rekin harremanetan jarri ziren laguntza eske. 1922ko apirilaren 27an, boltxebikeek espedizio handi bat bidali zuten matxinada itotzeko: 1922ko udan, Armada Zuriak Yakutsk utzi eta Ozeano Bareko kostalderaino erretiratu behar izan zuen, Okhotsk eta Ayango portuetako hiriak okupatuz eta Vladivostoki berriro ere laguntza eskatuz.
1922ko abuztuaren 30ean, "Ozeano Bareko flotilla", Anatoli Pepeliaiev teniente nagusiaren agindupean 750 boluntario inguruk osatua, Vladivostoketik abiatu zen matxinatuei laguntzeko; hiru egun geroago Ayanen lehorreratu ziren, eta Jakutskerantz abiatu ziren. Urriaren amaieran, Pepeliaie-ek Nelkan hiria okupatu ondoren, jakin zen Armada Gorriak urriaren 22an konkistatu zuela Vladivostok, Ekialde Urruneko Errepublika berrezarriz, eta gerra zibila ofizialki bukatutzat eman zela.
Sobietar Batasuna 1922ko abenduaren 31n eratu zenean, oraindik ere zurien kontrolpean zegoen Errusiako lurralde bakarra Pepeliaievshtxina deritzonaren eskualdea zen ("пепеляевщина"), Ayan, Okhotsk eta Nelkan hiriek osatua. Ivan Strod-en agindupean zegoen unitate boltxebike bat Pepeliaieven aurka bidali zuten 1923ko otsailean: otsailaren 12an, boltxebikeek Sasyl-Sasyg hiritik hurbil garaitu zituzten pepeliaievistiak; martxoan, zuriek Amga hiritik hurbil babestu ziren.
1923ko apirilaren 24an, Stavropol eta Indigirka ontziak Vladivostoketik abiatu ziren Aianerantz, Stepan Vostretsov jeneralak agindutako Armada Gorriaren kontingente batekin. Aiandik hurbil lehorreratu ziren maiatzaren 6an. Pepeliaiev Nelkanera joan da; Armada Zuriaren gerakinen arteko azken borrokak Okhotsken (ekainaren 6an) eta Ayanen (ekainaren 16-17an) izan ziren. Bigarren guduaren ondoren, Pepeliaiev errenditu eta preso hartu zuten 103 ofizial eta 230 soldadurekin batera. Vladivostokera bidali zituzten. Han, jeneralari heriotza zigorra ezarri zioten, baina hamar urteko kartzela zigorrarengatik aldatu zioten. Hala ere, purga estalinistetan, exekutatu zuten. Korobeinikov koronelak, berriz, bizirik suertatu ziren batzuekin itsasoratzea eta Txinara ihes egitea lortu zuen, Harbinen babesa hartuta.
Norops meridionalis
Norops meridionalis Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Atia
Atia edo Atia Balba (K.a. 85 - 43) Gaio Oktavioren, Augusto enperadorearen, ama izan zen. Atia Gaio Julio Zesarren iloba ere bazen, Atiaren ama Julia Minor, Zesarren arreba baitzen. Aita berriz, Marko Atio Balbo Erromako pretorea izan zen. Segur aski bazuen izen bereko ahizpa zaharrago bat, zenbaitetan Atia Secunda izenaz ageri baita.
Normier
Normier Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Normier udalerrian erroldatutako biztanleak 47 ziren. Familiak 21 ziren, horien artean 7 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 7 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 7 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 27 etxebizitza zeuden, 20 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 26 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 20 etxebizitza nagusietatik 18 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 4 etxek hiru zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 11 etxek bost zituzten. 16 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 27 ziren, horien artean 14 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 14 pertsona aktiboetatik 13 lanean zeuden (7 gizon eta 6 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 13 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Normier udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Prosperitat
Porta Kataluniako Bartzelona hiriko Nou Barris barrutian dagoen auzo bat da. 2009an 26.848 biztanle zituen.
Komikia Galizian
Komikia Galizian (Banda Deseñada Galega) XXI. mendearen hasieran garapen handia izaten ari da. Izan ere, 2000. urtetik 50 lan baino gehiago argitaratu dituzte bertako egileek.
Halaber, 1988an antolatu zituzten Ourensen lehenengo komiki jardunaldiak, "Xornadas de Banda Deseñada" izenekoak. 1998an "Viñetas desde o Atlántico" jaialdia abiatu zuten A Coruñan eta 2001ean "BD Banda" aldizkari elebiduna eta "Polaqia" ekimena martxan hasi ziren.
2002an, oso garrantzitsua izan zen proiektua abian ipini zuten, haurrei zuzenduriko "Golfiño" izeneko argitalpena hain zuzen ere, "La Voz de Galicia" egunkariarekin batera ateratakoa.
2003an, bestela, "Barsowia" aldizkariaren lehenengo zenbakia atera zuten.
Azkenik, aipatzekoa da "Prestige" petroliontziaren hondamendiaren aurrean sortutako "Colectivo Chapapote" ekimena, "Nunca Mais" plataformaren barruan.
Egileak
Komikiaren munduan ezagunak ditugu Miguelanxo Prado eta David Rubin, besteak beste, bai eta Alberto Guitian, Kiko Dasilva, Migeul Porto eta Enma Rios ere.
Argitaletxeak
Gaur egun gero eta argitaletxe gehiago dago herrialdean, tartean "El Patito Editorial", "Factoría K", "Xerais", "BD Banda" eta "Fuck Cómics".
Casas del Castañar
Casas del Castañar Cáceresko probintziako udalerria da. Cácerestik 104 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 637 biztanle zituen 25 km²-ko azaleran.
Shunkan Ido
Shunkan Idō (瞬間移動, Bat bateko leku aldaketa) Dragoi Bola manga eta animeko teknika bat da. Yadrat Planetako biztanleek asmatutako teknika da eta erabiltzaile nagusiak Son Goku, Cell, Kibito eta Coola dira.
Egiteko, joan nahi den tokian dagoen pertsona batek Kia somatu behar da (asko laguntzen du pertsona hori ezagutzeak) eta leku aldaketa gauzatzen da. Teknika honek kontzentrazioa eskatzen du eta nahiz eta edozein posturatan egin daitekeen, normalean esku baten hatz erakuslea eta luzea kopetan, beste eskua bihotzean eta begiak itxita egiten da.
Historia laburra
Freezer garaitu ostean, Son Gokuk Freezerren Indar Berezien ontzi bat hartu eta Namek planeta lehertu aurretik ihes egitea lortu zuen. Ontzi hau Yadrat Planetara joateko zegoen programatuta. Hemen larriki zaurituta bertako biztanleek zaindu eta Polungak Lurrera eraman behar zuenean, ez zuen nahi izan, teknika misteriotsu hau ikastea nahi baitzuen.
Satan Txiki eta Kami-sama bateratu ostean, Son Gokuk Kaitoren laguntzaz Namek Berri planeta aurkitu zuen, Namektarrak bertara joan baitziren Namek lehertu ostean. Son Gokuren asmoa Ahalguztidunaren postua hartuko zuen norbait aurkitzea zen, eta Dende aurkitu zuen.
Cellen Jokoan, bioandroideak bere burua lehertzea erabaki zuen Lurrarekin batera baina Gokuk hau sahiestea lortu zuen Cell berarekin Kaitoren Mundura eramanda; zoritxarrez Cell ez zen hil eta gainera teknika ikasi zuen. Honela Lurrera itzuli ahal izan zen.
Dragoi Bola GTn, Gokuk behar bezala leku aldatzeko ahalmena galdu zuen txiki bilakatu zelako, nahiz eta Super Saiya 4 egoeran zuzen egiteko gauza zen. Honela eraman ahal izan zuen gizateriaren zati handi bat Tsufur Planetara Lurra lehertzear zela.
Shunkan Idou Kame Hame Ha
Behin bakarrik erabili zuen Son Gokuk Cellen aurka. Saiya bere gainean jarri zen Kame Hame Ha bat botatzeko prestatuta baina bat batean lekualdatu eta beherago jarri zen erasoa botaz. Gorputzaren goiko aldea desintegratzea lortu zuen baina berriz osatu zen.
Olováry
Olováry Eslovakiako udalerri bat da, Veľký Krtíško barrutian kokatuta. 18,62 km²ko azalera du eta 294 biztanle 2017ko datuen arabera.
Bernard Francis Law
1961eko maiatzaren 21ean egin zen apaiz Law. 1984tik 2002ko abenduaren 13ra bitartean Bostongo artzapezpikua izan zen. Berak gidatzen zuen artzapezpiku-barrutian egondako sexu-gehiegikeria eskandalu batengatik kargua utzi behar izan zuen. Izan ere, Bostongo artzapezpiku-barrutiaren baitan apaizen pederastia kasuak ezkutatzen zirela eta apaiz pederastei babesa ematen zitzaiela jakin zen.
Twelve Bens
Mendiak
Twelve Bens edo Twelve Pins mendilerroa osatzen duten mendi garrantzitsuenak honako hauek dira:
Gagarinita-(Ce)
Gagarinita-(Ce) haluro motako minerala da.
Irungo gudua (1936)
Irungo gudua 1936ko Gerra Zibilean Gipuzkoako kanpainako gudu erabakigarri bat izan zen; ondorioz, Emilio Molak zuzendutako eskuineko indar kolpistek hiria azpiratu zuten urte horretako irailaren 5ean.
Gagarinita-(Ce)
Ezaugarriak
Gagarinita-(Ce) haluro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 da.
Dezimetro
Dezimetro bat metro baten hamarrena da, hau da dezimetro batek 10-1 metroko balioa du. Litroa dezimetroaren arabera definitzen da gaur egun, litro bat dezimetro kubiko bat (dm³) delako definizioz.
Irungo gudua (1936)
Irunek kalte larriak izan zituen, Hondarribia ere berehala kolpisten eskuetan erori zen, eta milaka herritarrek Bidasoa zeharkatu zuten erbestera. Espainia iparraldeko Errepublikaren aldeko lur zerrendak galdu egin zuen Frantziarekiko zuen lehorreko kontaktu zuzena, errepublikazaleen morala nabarmen jaitsi zuena.
Molaren indarrak, Jose Soltxaga eta Alfonso Beorlegi buru zituztela, Donostia azpiratzeko bidean jarri ziren mendebalderantz, traba militar bakartzat San Marko eta Txoritokietako gotorlekuak zituztela.
Aurrekariak
Uztailaren 18ko altxamendua eta Loiolako kuarteleko gertaera eta gero, Gipuzkoa Errepublikaren alde mantendu zen. Hala ere, hasiera-hasieratik Molak zutabeak bidali zituen herrialdea bereganatzeko eta mugarekin errepublikazaleek zuten komunikazioa eteteko. Donostian matxinoek izandako porrota eta gero, konkista arinaren aukera desagertu zen, eta gudarosteen eskasia zela eta (bai gobernuaren aldekoenak, bai Molarenak) egoera finkatu zen. Gobernuaren alde egin zuen Espainia iparraldeko zerrenda isolaturik geratu zen geografikoki eta politikoki, eta bertoko agintari errepublikanoek beren kabuz jokatu zuten. Gainera, ezinezkoa zen errefortzuak eskuratzea, alde batetik matxinada militarrak eta bestetik Mendebaldeko demokraziek jarritako eragozpenak zirela eta.
Gipuzkoako ekialdean 2.000 defendatzaile inguru zeuden: militar errepublikanoak, asturiar meatzariz osaturiko zenbait batailoi, eta euskal miliziano anarkista, komunista eta abertzaleak. Horiek arma gutxi zituzten, apenas ez artilleriarik, eta bat ere hegazkinik ez. Lokomotor bat blindatu zuten, metrailadore bigaz hornituta, eta Irun-Endarlatsa bidea etengabe eginez jarri zuten.
Beste aldean, matxinoak 3.000 inguru ziren: legioari eta miliziano karlistak. Errepublikanoek ez bezala, karlistek, gerra baino lehen, entrenamendu militarra izan zuten. Gainera, 155 milimetroko artilleria-piezaz gain, Panzer I alemaniar tanketa batzuk eta Junkers Ju 52 hegazkinak ere bazituzten.
Bidasoko frontearen antolakuntza
Egoera egonkortu zenean, Bidasoko frontea deritzona eratu zen; abuztu hasiera hartan, borroka nagusiak Oria ibarrean gertatzen ari baitziren. Matxinatuak Oiartzungo herrian eta Arkaleko haitzetan zeuden, eta errepublikazaleak Irun babesteko defentsa lerroak prestatzen hasi ziren. Frontetik erretagoardiara, hauek ziren haien posizio nagusiak:
Lehen mugimenduak
Irungo gudua abuztuaren 4ko iluntzean hasi zela esan daiteke, milizianoek (Likinianoren agindupean) eta kolpistek (Garcia Valiño) Aiako Harrian izan zuten borrokarekin. Hiru egunen ostean posizioaz jabetuta, Iruñean, Molak indarrak berrantolatu eta Gipuzkoako kanpaina planifikatu zuen. Beorlegi teniente koronelak zuzendu zuen Irunerako bidean zegoen erreketez eta guardia zibilez osaturiko zutabea.
Eraso nagusia abuztuaren 11an hasi zen, alemaniar Junkers hegazkinek eta itsasoan zeuden zenbait itsasontzik (España korazatuak, Almirante Cervera gurutze-ontziak eta Velasco destruktoreak) gogor bonbardatu zuten. Errepresalia moduan, milizianoek zenbait militar eta eskuindar fusilatu zituzten. Lehenengo infanteria kolpea Pikoketan eman zuten. Hala ere, errepublikazaleen erantzuna gogorra izan zen, eta abuztuaren 16 arte matxinatuek ezin izan zuten menperatu lehenengo defentsa lerro hori.
Hogei eguneko borroka
Indarrak berrantolatuta, errepublikazaleak bigarren eta hirugarren lerroetako posizioak indartu zituzten: Puntta – Zubeltzu – Elatzeta, eta atzean Aldabe. Guadalupeko gotorlekua ere errepublikazaleen esku zegoen, eta bere tiro-eremuarekin posizio hauek babesten zituen. Une honetan Bidasoko frontean 6000 bat soldadu zeuden aurrez aurre, 3000 alde bakoitzean.