cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Noblezia titulu
Nobleziak emandako pribilegioka, gaur egun, ia erabat protokolarioak dira, baina Erdi Aroan sistema feudalaren oinarria izan ziren, lurraren jabetza eta basailutza harremanak antolatuz. Gaur egun, ia herrialde monarkikoetan baino ez dira mantentzen, Espainia, Erresuma Batua, Herbehereak, Belgika, Suedia eta beste hainbat, baita Aulki Santuan eta errepublika gutxi batzuetan ere, San Marinon bezala, Alemaniako Errepublika Federala bezalako estatuek, bere erabilera, antzinako bere etxe subiranoen partaideen aldetik onartzen duten arren. Noblezia tituluak, nagusiki, herentziazkoak dira, oinordekotza, aurrekoaren lehen seme edo alabari dagokio, eta bere erabilera ezkontide legitimoei hedatzen da. Oraindik indarrean duten noblezia legedia duten herrialde gehienetan, Espainia eta Erresuma Batua bezala, tituluak ezin dira salerosi eta bere usurpazioa edo behar ez den moduko erabilera, Legeak zigortzen ditu.
Gli angeli di Borsellino
Gli angeli di Borsellino (Borsellinoren aingeruak) Rocco Cesareo italiar zinema zuzendariaren komedia dramatiko bat da, 2003koa.
Argumentua
Emanuela Paolo Borsellino epaileak eskolatu eta babesten duen arduraduna da. Bere lana, bere beldurra eta tentsio profesionala kontatzen ditu 57 egunetan (uztailaren 13tik uztailaren 19tik 1992ra bitartean) Giovanni Falcone eta Paolo Borsellino epaileekiko erasoen artean.
Plaza hotela (Habana)
Plaza hotela Habanako hotel ospetsua da. Habana Zaharrean dago kokatuta, Zulueta kalean 267. zenbakian.
Historia
XIX. mendearen amaieran, 1895ean, lehen Las Murallas auzoan zegoen inguruan, Pedroso familiak etxebizitzak bezala sortu zuen lehen eraikina. Ondoren, bertan, Diario de la Marinaren bulegoak egokitu ziren. XX. mendean, 1901an, Fletcher Smith-ek eraikina berritu eta handitu egin zuen eta hotela bezala hasi zen funtzionatzen. 1906an Leopoldo Carvajal espainiarrak erosi zuen eta 1909an Plaza Hotela inauguratu zen; beraz hotelak ehun urte baino gehiago ditu. Nahiz eta berritua izan, neurri handi batean jatorrizko eklektizismo gorde zuen bai orniduran baita fatxadan ere.
Teresa Solana
Biografia
Filosofian eta Filologia Klasikoan lizentziaduna da Bartzelonako Unibertsitatean. Bere ibilbide profesionala itzulpengintza izan da, gehienbat frantsesetik eta ingelesetik. Arlo horretan, espainiar estatuko itzulpen-etxe bakarraren zuzendaria izan da, Tarazonan, 1998 eta 2004 artean. Itzulpengintzari buruzko zenbait artikulu eta saiakeren egilea ere bada.
2006an argitaratu zuen bere lehen eleberria, Un crim imperfecte, eta lan horrekin ''21. Brigada Saria'' irabazi zuen. Eduard eta Borja Masdéu ikertzaile bikiak agertzen diren lehen istorioa da. Ondoren, Drecera al paradís argitaratu zuen, protagonista berberekin. 2010ean argitaratu zuen bere lehen eta, orain arte, ipuin bilduma bakarra, Set casos de sang i fetge i una història d 'amor. 2013an Edgar Allan Poe Sarian parte hartu zuen Natura quasi morta 41 ipuinarekin. Negres tempestes eleberria ere argitaratu du. Bertan agertzen da lehen aldiz Norma Forester ikertzailea, eta harekin irabazi zuen ''III. Crims Tinta Saria''. 2011n L´hora del zen argitaratu zuen, berriz ere Ediciones 62 argitaletxearekin eta Eduard eta Borja Masdéurekin. 2014. urtearen hasieran bere zazpigarren eleberria argitaratu zen, La casa de les papallones, Norma Forester protagonista zuena. Campanades de boda (2016) ikertzaile bikiak ditu protagonista. Matèria grisa-k, hau ere genero beltzean sartua, ''Roc Boronat 19. saria'' irabazi zuen. Bere azken eleberria Octubre da eta 2019ko urriaren 12an argitaratu zen, berriz ere protagonista Norma Forester ikertzailea delarik.
Marilac
Marilac Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
L'Auditori
L'Auditori edo Bartzelonako Auditorioa Kataluniako Bartzelona hiriburuan dagoen auditorio bat da. Plaça de les Glòries Catalanes plazan dago, Kataluniako Antzoki Nazionalaren alboan, eta Rafael Moneo nafar arkitektoaren lana da. 1990an eraikitzen hasi eta 1999ko martxoaren 22an inauguratu zen.
Eraikinaren barnean lau areto daude: 1. Pau Casals aretoa (2.200 eserleku), 2. Oriol Martorell aretoa (600 eserleku), 3. Tete Montoliu aretoa (400 eserleku) eta 4. Alicia de Larrocha aretoa (152 eserleku)
Amute-Kosta
Amute-Kosta Hondarribiko auzoa da. 2001eko ekainaren 13an eman zion ofizialtasuna Hondarribiko Udalak auzoari Amute-Kosta izenarekin. 938.830 m2 ditu, eta 5.872 metroko perimetroa.
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 1.599 biztanle ditu.
Historia
Hasieran baserri auzoa zen Kaputxinoen komentuaren inguruan sortua, baina XX. mende hasieratik kaleko etxeak eraiki ziren eta mende bukaeran etxebizitza asko sortu dira biztanleria igoz.
Bidasoa Ibaiari kendutako lurretan baratze emankorrak egin zituzten, eta lur horietan, 1952. urtean, Hondarribiko Aireportua eraiki zuten.
Martxoaren 3
Martxoaren 3a gregoriotar egutegiaren urteko hirurogeita bigarren eguna da, 63.a bisurteetan. 303 egun falta dira urtea amaitzeko.
Kanpo estekak
Martxoaren 2 | Urteko egutegi | Martxoaren 4
Juan Román Riquelme
Juan Román Riquelme (San Fernando, Buenos Airesko probintzia, Argentina, 1978ko ekainaren 24a - ) futbolari argentinarra da. Erdilaria da eta bere oraingo taldea Argentinako ligako lehen mailan dagoen talde da, Boca Juniors.
Saint-Sulpice-des-Landes (Ille eta Vilaine)
Saint-Sulpice-des-Landes Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Juan Román Riquelme
Argentinos Juniors
1996eko udan, Argentinan sortu zen 18 urte baino gutxiagokoentzako futbol talde nazionalean jolasten hasi zen, Jose Pekermanek zuzentzen zuen talde hura. Uruguain jolastu zen Kopa baten parte hartu zuen eta Argentina, txapeldun bihurtu zen. Riquelmek sekulako txapelketa burutu zuenez Argentinako futbol talde askoren begiradapean zegoen.
Saint-Sulpice-des-Landes (Ille eta Vilaine)
Biztanleria
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 342 etxebizitza zeuden, 292 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 316 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 292 etxebizitza nagusietatik 214 bere jabearen bizilekua ziren, 72 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 27 etxek bi zituzten, 66 etxek hiru zituzten, 90 etxek lau zituzten eta 108 etxek bost zituzten. 254 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 132 etxetan auto bat zegoen eta 132 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 470 ziren, horien artean 338 aktiboak ziren eta 132 inaktiboak ziren. 338 pertsona aktiboetatik 308 lanean zeuden (168 gizon eta 140 emakume) eta 30 langabezian zeuden (10 gizon eta 20 emakume). 132 pertsona inaktiboetatik 54 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Sulpice-des-Landes udalerrian 320 unitate fiskal zeuden, 771 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 14.749,5€ zen.
Juan Román Riquelme
Boca Juniors (1996-2002)
Carlos Bilardo entrenatzailearen eskutik heldu zen Riquelme Argentinako talde handi batera. Entrenatzaile horrek bere presidenteari, Mauricio Macri, jokalaria kontratatzeko agindua eman zion eta horrela 800.000 dolar ordaindu ondoren, bere taldekide berriekin entrenatzen hasi zen nahiz eta lehenengo mailan debutatu gabe egon. Argentinos Juniors taldea krisi batean murgilduta zegoen eta fitxaje honi esker, arnas pixka bat hartu zuten.
Saint-Sulpice-des-Landes (Ille eta Vilaine)
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 8 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Saint-Sulpice-des-Landes udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 832 hektarea erabiltzen.
Balda dorretxea
Balda dorretxea Gipuzkoako Urola Garaian dagoen Azkoitia udalerrian kokatzen den dorretxea da.
Historia
XII. mendearen hondarrean edo XIII. mendearen hasieran eraiki zuten, herria sortu baino lehenagokoa da beraz. Hasieran gotorlekua izan zen. Baina, 1456an, Henrique IV.ak dorretxe guztiak eraisteko agindua eman zuen, eta eraikuntza zibil bihurtu zuten.
Juan Román Riquelme
Boca Juniors (1996-2002)
Hasieran, pare bat partida Boca Juniorseko bigarren taldean jolastu zuen, baina 1996eko azaroaren 10ean Bilardo entrenatzaileak konbokatu zuen eta sekulako partida jolastu zuen La Bombonera futbol zelaian Unión de Santa Fe taldearen aurka. Bere lehen gola hamalau egun geroago heldu zen, Huracan taldearen aurka 6-0 irabazi ondoren.
Saint-Sulpice-des-Landes (Ille eta Vilaine)
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Balda dorretxea
Historia
Erdi Aroan, ahaide nagusien gerren garaian, ganboatarren alde egin zuten baldatarrek. Garai hartakoa da etxearen aurrealdean ikus daitekeen armarria.
Gerlari handiez gain, bertan jaio zen Marina Saez de Licona eta Balda andrea ere, San Inazio Loiolakoaren ama. Hori dela eta, zenbait urte geroago, San Inazioren ohorezko kapera eraiki zuten bertan.
Juan Román Riquelme
Boca Juniors (1996-2002)
Bizitza profesionaleko gauzarik garrantzitsuenak:
FC Barcelona (2002-2003)
Urte honetan Riquelmek Europako talde handi batera salto egin eban, Bartzelonara. Hasieratik Bartzelonako entrenatzaileak gauzak argi esan arren, berak eban guztia emongo ebala esan eban, hau da, Van Gaalek beragaz ez ebala asko kontatuko esan eutson. Bartzelonagaz jolasu eban lehenengo partidan gol bi egin ebazan Parmaren kontra hain zuzen.
Hasieran erdi kanpoan ezker hegaletik jarri eban, hor ez eban ondo jolasten eta horregaitik azkenean ez eban ezta jolasten ere.
2003ko Urtarrilean Van Gaalek alde egin eban eta Radomir Antic etorri zan entrenatzaile bezala. Urte gogorra izan zan Bartzelona taldearentzako, halan da be Riquelmek maila ona eman eban Ligan 30 partida jolastuz eta 3 gol eginez. Txapeldunen ligan ostera, final laurdenetan agur esan eutson Juventusek eliminatu ondore. Txapelketa horretan Riquelmek 11 partida jolastu ebazan bi gol eginez.
Balda dorretxea
Eraikina
Eraikin librea da, oin irregularrekoa, denboran zehar erantsi zaizkion gorputzen ondorioz, eta hiru isurkiko estalkia du. Beheko oina, bi bizitza eta ganbara ditu. Lehen bizitzaraino, harri hormazko murru lodiz egina dago, eta harlandua du eskantza, hutsarte eta ateetan. Gainerakoa adreilu gorrikoa da.
Juan Román Riquelme
Villarreal FC (2003-2006)
2003ko udan, Bartzelonan presidente eta entrenatzaile aldaketa etorri zan. Presidente Joan Laporta izendatu eben sozioek eta Rijkaard entrenatzailea izan zan. Ronaldinhoren fitxajeak atzerritarren kupoa bete eban eta horregaitik Riquelmek Villarrealera alde egin eban utzita bi urtetarako.
Balda dorretxea
Eraikina
Alboetako gorputzek bao ardatz bana dute: sarbide, leiho edo balkoi karelduna. Eskuineko gorputzeko sarbideak egun abandonatuta dagoen kapera batera ematen zuen. Ezkerreko gorputzak armarri gotiko bat du. Fatxada honetako gorputz nagusiak bebarrura ematen duen arku zorrotz handi bat du, eskailera eta burdinsarez itxitako baoarekin. Fatxada errematatzen, taila ederrez apaindutako eta irten handiko teilategala ageri da.
Juan Román Riquelme
Villarreal FC (2003-2006)
Hurrengo denboraldian (2005/2006) taldeak bere lehendabiziko txapeldunen liga jokatu eban. Arrakasta handia hartu eban Riquelmek bere joko ona demostratu egin ebalako. Final erdietara heldu ziran, bidean Manchester United, Benfica, Inter de Milan bezalako taldeei irabazi eta gero. Txapeldunen ligako azken partidan Riquelmek penalti bat huts egin eban, hor bukatu zan dana.
Boca Juniorsera itzuli zan (2007)
2007 urtean berriz be joan zan Riquelme Argentinara jolasten Villarrealeko presidente eta entrenatzaileagaz arazo asko eukin ebazalako. Urte honetan utzita joan zan eta bocak bere soldata ordaindu behar eban (2.000.000U$D).
Hirugarren aldia Boca Juniorsen (2008)
Aurtengo udan, 2008ko abuztuan Pekingo Joku Olinpikoetan urrea eskuratu eban. Bost partida jokatu ebazan eta gol bat bakarrik egin eban.
Saint-Félix (Itsas Charente)
Saint-Félix Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Félix udalerrian erroldatutako biztanleak 289 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 155 etxebizitza zeuden, 129 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 153etxeak ziren. 129 etxebizitza nagusietatik 99 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 65 etxek bost zituzten. 121 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 166 ziren, horien artean 126 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 126 pertsona aktiboetatik 110 lanean zeuden (63 gizon eta 47 emakume) eta 16 langabezian zeuden (8 gizon eta 8 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Félix udalerrian 133 unitate fiskal zeuden, 293 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.829 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean Saint-Félix udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 854 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Autainville
Autainville Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Autainville udalerrian erroldatutako biztanleak 357 ziren. Familiak 152 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 223 etxebizitza zeuden, 154 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 218 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 154 etxebizitza nagusietatik 139 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 11 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 80 etxek bost zituzten. 110 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 61 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 212 ziren, horien artean 167 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 167 pertsona aktiboetatik 161 lanean zeuden (88 gizon eta 73 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Autainville udalerrian 163 unitate fiskal zeuden, 397 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.643 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak zurgina ziren.
2000. urtean Autainville udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sandra Fernandez-Agirre
Sandra Fernandez-Agirre (Barakaldo, - ) bizkaitar aktorea da. Bilboko Juan Antxieta zentroan arte eszenikoak ikasi zituen.
Antzerkian eta txotxongiloen munduan batez ere egiten du lan aktore gisa. Bilboko Juan Antxieta Zentroan arte dramatikoa ikasi zuen. Deabru Beltzak antzerki-konpainiarekin hasi zen lanean kale-antzerkian. Ondoren, Bilboko "Laressistens" antzerki-taldean sartu zen. Gainera, txotxongilo lan batzuetan ere parte hartu du, horien arteko berriena "Inmundo" izan da, euskaraz zein gazteleraz.
Ikus-entzunezkoen alorrean hainbat film laburretan parte hartu du (Entre dos aguas, Sábado noche, Toro, Encorbatado hasta las cejas), eta Zeppelin/HegazTVk ekoitzitako Campus telesailean aktore nagusia izan zen.
Azken urteetan, zinemako aktore gisa egin duen ibilbidea nabarmendu egin da, Karlos Alastruey-ren Lodo film luze fantastikoaren protagonista izan baita (film luze onenaren bigarren saria Festival of Fantastic Films, Manchester, Erresuma Batua; “Golden Aphrodite” saria, 2010eko Cyprus International Film Machayfestival; film surrealista onenaren saria New York City International Film Festival jaialdian, 2010.
El ángel entre la niebla film luzean lan egin zuen 2010ean, eta Mariren papera egin zuen.
Infernuko Atea
Infernuko Atea (frantsesez La Porte de l'Enfer) Camille Claudel artista frantziarrak sortutako eskultura multzo monumental bat da. 6 metro garai, 4 metro zabal eta 1 metro sakon da. 180 eskultura ditu, hauen neurriak 15 zentimetro eta metro 1 baino gehiago bitartean.
Historia
1880an, inpresionistatzat hartua izan zen Auguste Rodini enkargatu zitzaion, Parisko Apaindura Arteen Museoa izango zenerako, bere hasierako harrera txarra zela eta konpentsatzeko, baina proiektua bertan behera utzia izan zen, eta eskulturgilearen lantegian geratu zen, honek, gehikuntzak egin zizkiolarik 1917an hil zen arte. Gaur egun, Parisko Rodin Museoan ikus daiteke, baina ez daude osorik: Rodinen laguna zen Octave Mirbeau idazleari zor diogu 1885ean zuen hasierako egoeraren deskribapena. Materiala brontzea da, soilik artista hil ondoren urtu zen arren.
Ikonografia
Irudikatutako berrehun irudi baino gehiagoetako batzuk, egileak, geroago, modu independentean irudikatu zituen, bere estatuarik ospetsuenetako bat den Pentsalaria kasu, ate honen ateburuan ikus daitekeena, teilatupean agertzen diren hiru itzalak bezala. Goi-erliebea nagusi da, gabetasunera ere iritsiz, aipaturiko adibideetan bezala. Multzoak, egileak miresten zuen Michelangeloren Epaiketa Unibertsala gogorarazten du, baita Gustave Doréren lanak ere Danteren lana ilustratzeko edo William Blaken lanak.
Erreferentzia klasikoak, argiak dira: ateburua tinpano edo teilatupe eran, atezangoetan dauden pilastrak bezala, Florentziako Katedraleko Bataiategiko ateei eginiko erreferentzia ere argia delarik. Beste alde batetik, argiaren papera, argilunak eta bere irudien ez oso definituriko lerroa, amaitu gabe diruditenak (Michelangeloren lanetan bezala), elementu moderno argiak dira, inpresionistengana hurbiltzea ahalbidetzen duena eta bere modernotasuna argi adierazten dutenak.
Kokapenak
Jatorrizko igeltsua, 1917an zaharberritua izan zen, eta Orsay Museoan dago, Parisen. Lanen garapena ilustratzen duen igeltsuzko sail bat, Meudoneko Rodin Museoan ikus daiteke. 1917an, eredu bat, brontzezko hiru jatorrizkoak egiteko ere erabili zen:
Geroago, Rodin Museoak beste brontze batzuk banatu ditu beste toki batzuetara, horien artean:
Longvic
Longvic Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Longvic udalerrian erroldatutako biztanleak 9.358 ziren. Familiak 3.846 ziren, horien artean 1.267 pertsona bakarrekoak ziren (602 bakarrik bizi ziren gizonak eta 665 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.024 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.172 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 383 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 4.131 etxebizitza zeuden, 3.945 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 169 hutsik zeuden. 1.650 etxeak ziren eta 2.466 apartamentuak ziren. 3.945 etxebizitza nagusietatik 1.853 bere jabearen bizilekua ziren, 2.035 alokairuan okupaturik zeuden eta 57 doan lagata zeuden; 141 etxek gela bat zuten, 574 etxek bi zituzten, 938 etxek hiru zituzten, 1.101 etxek lau zituzten eta 1.190 etxek bost zituzten. 2.268 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2.108 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.264 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.365 ziren, horien artean 4.733 aktiboak ziren eta 1.632 inaktiboak ziren. 4.733 pertsona aktiboetatik 4.271 lanean zeuden (2.213 gizon eta 2.058 emakume) eta 462 langabezian zeuden (221 gizon eta 241 emakume). 1.632 pertsona inaktiboetatik 535 erretiraturik zeuden, 646 ikasten zeuden eta 451 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Longvic udalerrian 3.922 unitate fiskal zeuden, 9.257,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.388 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 516 komertzioetatik, 8 erauzte enpresak ziren, 11 janari enpresak ziren, 14 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 6 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 50 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 65 eraikuntza enpresak ziren, 104 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 43 garraio enpresak ziren, 20 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 11 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 36 finantziazio enpresak ziren, 16 higiezinen enpresak ziren, 63 zerbitzu enpresak ziren, 45 administrazio publikoko enpresak ziren eta 24 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 96 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 6 banku bulegoak, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 5 autoeskolak, 8 igeltseroak, 7 margolariak, 9 zurginak, 12 iturginak, 13 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 6 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 8 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 18 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 6 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 etxerako tresna dendak eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Longvic udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 246 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1, 3 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 4 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Longvic udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 608 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ander Janín
Ander Janín Ardanatz (Iruñea, - ) nafar aktorea da.
Monte Perdido
Monte Perdido edo Mont Perdito mendia (aragoieraz Mont Perdito, frantsesez Mont Perdu) Erdialdeko Pirinioetako hirugarren gailurrik garaiena da, 3.355 metrorekin. Mont Perdito Tres Serols mendigunean kokaturik dago, Cilindro (3.328 m) eta Pico Añisclo (3.254 m) mendiekin batera.
Ordesako haranean, Huescako probintzian (Aragoi), kokaturiko mendi hau, Europako mendigune kalkareo garaiena da. Monte Perdidoko mendigunearen bi aldeak (bai espainiarra, eta bai frantsesa) babesturiko eremuak dira, Espainiako aldea Ordesako parke nazionalean dago, eta Frantziako aldea Parc National des Pyrénéeseko parke nazionalean.
Lehen igoera erregistratuta 1802an izan zen, Louis Ramond de Carbonièresen eskutik.
Mendizaleen artean, oso gailur ezaguna da, bai gailur nahiko erraza delako, eta bai igotzeko zeharkatu behar diren haranen ikusgarritasunarengatik.
Monte Perdidoko Glaziarra
Monte Perdidoko ipar aldean kokatzen da Pirinioetako azken glaziarretako bat. Bi mailatan banaturik dago eta 2700 eta 3200 metrotako garaieran kokatzen da.
Pirinioetako beste glaziarrak bezala, desagertzeko bidean dago, glaziarraren bolumen eta azalera urtez urte murriztuz doaz eta.
Milltown (Kornualles)
Milltown, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Cardinham parrokian.
Trachemys terrapen
Trachemys terrapen Trachemys generoko animalia da. Narrastien barruko Emydidae familian sailkatuta dago.
Gramat
Gramat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.002 etxebizitza zeuden, 1.641 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 175 bigarren erresidentzia ziren eta 186 hutsik zeuden. 1.569 etxeak ziren eta 362 apartamentuak ziren. 1.641 etxebizitza nagusietatik 925 bere jabearen bizilekua ziren, 621 alokairuan okupaturik zeuden eta 94 doan lagata zeuden; 100 etxek gela bat zuten, 142 etxek bi zituzten, 269 etxek hiru zituzten, 502 etxek lau zituzten eta 627 etxek bost zituzten. 1.122 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 813 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 572 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.019 ziren, horien artean 1.433 aktiboak ziren eta 586 inaktiboak ziren. 1.433 pertsona aktiboetatik 1.349 lanean zeuden (729 gizon eta 620 emakume) eta 84 langabezian zeuden (35 gizon eta 49 emakume). 586 pertsona inaktiboetatik 232 erretiraturik zeuden, 129 ikasten zeuden eta 225 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gramat udalerrian 1.455 unitate fiskal zeuden, 2.999 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.134 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 296 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 17 janari enpresak ziren, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 33 eraikuntza enpresak ziren, 80 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 23 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 15 finantziazio enpresak ziren, 21 higiezinen enpresak ziren, 31 zerbitzu enpresak ziren, 33 administrazio publikoko enpresak ziren eta 22 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 87 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 1 funeraria, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 autoeskolak, 4 igeltseroak, 4 margolariak, 10 zurginak, 6 iturginak, 6 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 11 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 8 jatetxeak, 8 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 2 apaindegiak.
2000. urtean Gramat udalerrian 65 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.736 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, osasun-zentro 1 bat, 3 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Gramat udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 427 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Morada Nova de Minas
Morada Nova de Minas Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Kolinovce
Kolinovce Eslovakiako udalerri bat da, Spišská Nová Vesko barrutian kokatuta. 4,68 km²ko azalera du eta 571 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1312. urtekoa da.
Château-Thébaud
Château-Thébaud bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Château-Thébaud udalerrian erroldatutako biztanleak 2.771 ziren. Familiak 1.015 ziren, horien artean 196 pertsona bakarrekoak ziren (71 bakarrik bizi ziren gizonak eta 125 bakarrik bizi ziren emakumeak), 346 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 411 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 62 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.102 etxebizitza zeuden, 1.024 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 54 hutsik zeuden. 1.064 etxeak ziren eta 33 apartamentuak ziren. 1.024 etxebizitza nagusietatik 838 bere jabearen bizilekua ziren, 179 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 59 etxek bi zituzten, 144 etxek hiru zituzten, 259 etxek lau zituzten eta 559 etxek bost zituzten. 832 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 395 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 571 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.741 ziren, horien artean 1.347 aktiboak ziren eta 394 inaktiboak ziren. 1.347 pertsona aktiboetatik 1.275 lanean zeuden (689 gizon eta 586 emakume) eta 73 langabezian zeuden (28 gizon eta 45 emakume). 394 pertsona inaktiboetatik 147 erretiraturik zeuden, 132 ikasten zeuden eta 115 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Château-Thébaud udalerrian 1.073 unitate fiskal zeuden, 2.799,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.971 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 111 komertzioetatik, 5 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 25 eraikuntza enpresak ziren, 21 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 18 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 39 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 4 margolariak, 12 zurginak, 2 iturginak, 3 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 6 jatetxeak eta 3 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 liburu denda zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu luzeetarako ospitale 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hwarang: The Poet Warrior Youth
Hwarang: The Poet Warrior Youth Park Seo-joon, Go A-ra eta Park Hyung-sik aktoreek antzezten duten Hego Koreako telesaila da.
Prunella fulvescens
Prunella fulvescens Prunella generoko animalia da. Hegaztien barruko Prunellidae familian sailkatua dago.
Barão de Cocais
Barão de Cocais Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ipar-mendebaldea (Botswana)
Ipar-mendebaldea edo Ngamiland Botswanako barrutietako bat da. Barrutiko hiri haundiena Maun da, 43.776 biztanlerekin (2001ean), eta bigarrena Kasane, 7.638 biztanlerekin.
Periophthalmodon schlosseri
Periophthalmodon schlosseri Periophthalmodon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Nafarroako Parlamentuko VIII. legealdia
'''Nafarroako Parlamentuko VIII. Legealdia''' Nafarroako Parlamentuko ziklo parlamentario bat da, 2011ko ekainaren 15ean hasi zena, 2011ko maiatzaren 22ko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeak egin ondoren.
Hauteskundeen ostean, Nafar Herriaren Batasuna alderdia jarri zen lehen postuan 19 eserlekurekin, Nafarroako Gobernuko lehendakari izatea lortuz Nafarroako Alderdi Sozialistaren 9 eserlekuen babesarekin. Bestalde, Bildu, Nafarroa Bai, Nafarroako Alderdi Popularra eta Izquierda-Ezkerra alderdietako 22 diputatuek oposizioa osatu zuten.
Aurreko akordioak
Hauteskundeen ostean, Nafar Herriaren Batasunak, hauteskundeak irabazi zituen, eta Nafarroako Alderdi Sozialistak, hauteskundeetan bigarren izan zen, baina ezker abertzalearen babesa izan zezakeen, izan zituzten lehendakaritzarako hautagaitzak. Yolanda Barcinak, Nafar Herriaren Batasunaren garaipenaren hitzaldian, gobernua osatzeko Nafarroako Alderdi Sozialistarekin ituna egiteko asmoa azaldu zuen eta Bilduren babes "pozoituaren" berri eman zion alderdiari.
Azkenean, Nafar Herriaren Batasuna eta Nafarroako Alderdi Sozialistak gobernu akordioa lortu zuten, gobernuko postuak banatuz eta legealdi osorako gehiengoko gobernua izatea espero zuten.
Gorteak eratzea
2011ko ekainaren 15ean, 11: 00etan, hasi zen ofizialki Nafarroako Parlamentuko IX. legegintzaldia. Inaugurazio ekitaldia egiteko, adinez nagusiena den diputatua aukeratu zuten, kasu honetan Geroa Baiko Koldo Martinez, "Adin Mahaia" delakoaren presidente izateko, hau da, osatu arte Parlamenturako mahaia ordezkatuko duen mahaiaren presidente izateko. Berarekin batera, Jokin Castiella (Geroa Bai) eta Javier Garcia (Nafarroako Alderdi Popularra) diputatuek hartu zuten idazkaritza, gazteenek, eta horrela osatu zuten Adineko mahaia. Parlamentariak hemizikloan sartu ondoren, Koldo Martinez presidenteak bilkura irekia izan zela adierazi zuen, eta, ondoren, Aurelio Sagasetak zuzendutako Katedraleko Musika kaperak Nafarroako Gorteen ereserkia interpretatu zuen. Ondoren, legelari nagusiak deialdiari buruzko Foru Dekretua, hautatutako foru parlamentarien zerrenda eta ebazteke dauden hauteskunde auzietako errekurtsoak irakurri zituen, horien ebazpenak uki zitzakeen parlamentariak aipatuz. Adineko mahaiko presidenteak, idazkarien eta, ondoren, hautatutako gainerako parlamentarien ondoren, Nafarroako foru-erregimena uneoro errespetatzeko, legeei men egiteko eta karguari dagozkion betebeharrak zintzoki betetzeko zin edo promesa egin eta eskatu zuen, eta horretarako deialdia alfabeto-hurrenkeran egingo da. Onartutako zin-egite edo hitzemate formulak honako hauek ziren: "bai, zin dagit" edo "bai, hitz ematen dut", euskaraz eta "sí, juro" edo "sí, prometo", gaztelaniaz. Ondoren, Parlamentuko Mahaia osatzen duten kideak aukeratu ziren. Mahaia presidente batek, bi presidenteordek eta bi idazkarik osatzen dute.
Parlamentuko mahaia aukeratzea
Ekitaldien ondoren, Parlamentuko saioan, legegintzaldiko lehen bozketa egin zen: mahaia hautatzea. Lehenik eta behin, presidentea hautatu zuten. Hautaketa horren aurretik, bilkura eten egin zen, eta foru parlamentariek hautagaiak aurkeztu zituzten, Adineko Mahaiari zuzendutako idazki baten bidez. Bilkurari berrekin ondoren, Adineko Mahaiko lehendakariak hautagaiak aldarrikatu zituen, eta horiek aurkeztu zituzten foru parlamentariak adierazi zituen. Lehendakaria boto-txartelen bidezko bozketa sekretuaren bidez aukeratu behar da. Parlamentukide bakoitzak eskubidea du aldarrikatutako hautagai bakar baten izena idazteko boto-paperean, eta boto zuriak ere baliozkoak izango dira. Gainerako botoak deusezak dira. Parlamentukideei, boto-papera bete ondoren, alfabeto-ordenaren arabera deitzen zaie mahaira, eta boto-txartela lehendakariari ematen diote, hautestontzian sar dezan. Azkenik, Adineko Mahaiko kideek eman dute botoa, eta, azkenik, mahaiko presidenteak eman du, eta bozketa amaitutzat eman da. Ondoren, zenbaketa egingo da. Horretarako, presidenteak boto-paperak aterako ditu hautestontzitik, eta idazkarietako batek ozenki irakurriko ditu. Zenbaketa amaitutakoan, presidenteak parlamentukideei emango die bozketaren emaitzaren berri.
Ganberaren araudiaren arabera, hautatutakoparlamentukideen gehiengo osoaren aldeko botoa lortzen duen hautagaia izango da presidente. Gehiengo hori lortzen ez bada, bigarren bozketa bat egingo da, eta lehen bozketan bi boto kopuru handienak lortu dituztenak bakarrik izango dira hautagai. Bigarren bozketan, boto gehien lortzen dituen hautagaia izango da presidente. Bigarren bozketan berdinketa gertatzen bada, berdindutako hautagaien artean hirugarren bat egingo da, eta boto gehien lortzen dituena aukeratuko da. Hirugarren bozketan berdinketak jarraitzen badu, adinez nagusiena den hautagaiaren alde ebatziko da, eta hura izendatuko da presidente.
Saioan, Alberto Catalan (Nafar Herriaren Batasuna) aukeratu zuten Nafarroako Parlamentuko lehendakari, gobernuko lau alderdien aldeko botoekin. Samuel Caro (Nafarroako Alderdi Sozialista) eta Txentxo Jimenez (Nafarroa Bai) Nafarroako Parlamentuko Mahaiko lehendakariorde aukeratu zituzten, hurrenez hurren. Maite Esporrin eta Koldo Amezketa Nafarroako Alderdi Sozialistako eta Bilduko parlamentariak Parlamentuko Mahaiko lehen eta bigarren idazkari hautatu zituzten Ganberaren eratze saioan.
UPN-PSN gobernu ituna haustea
Nafar Herriaren Batasunako Yolanda Barcinaren eta Nafarroako Alderdi Sozialistako Roberto Jimenezaren arteko gobernu itun ezegonkorrak lehen eztabaida publikoa izan zuen, gobernu ituna iragarri zuten egun berean. 11 hilabeteko itunaren ondoren, amaiera iritsi zen, 2012ko ekainean, Yolanda Barcina lehendakarik Roberto Jimenez lehendakariorde eta gobernuko kontseilari kargutik kendu zuenean, Jimenezen jokabidea gobernuaren kontuetan 132 milioi euroko ustezko zuloa izan zela iritzita. Horrela, otsailetik aurrera Nafar Herriaren Batasuna eta Nafarroako Alderdi Sozialistaren artean izandako aurrekontuen inguruko eztabaiden amaierara iritsi ziren.
Kargugabetze horren ostean, Ane Astiz eta Elena Torres Sustapen eta Gizarte Politikako kontseilariek dimisioa eman zuten kargugabetutako kidearen alde. Jarduera horren ostean, Nafarroako Alderdi Sozialistak bere markako gainerako politikariei jakinarazi zien gobernuan zituzten postuak uzteko, eta Juan Jose Lizarbe bozeramaileak esan zuen Nafarroako Alderdi Sozialistak amaitutzat ematen zuela gobernu-ituna, eta berehala oposiziora pasatzen zirela.
Alvaro Miranda Ekonomia kontseilari eta lehendakariordeak eman zuen dimisioa, 2012ko ekainaren 21ean. Dimisioa eman ostean, Yolanda Barcinaren gobernuak Nafarroako Alderdi Sozialistak ordura arte bete zituen hainbat kargu ordezkatzeari aurre egin behar izan zion: bi presidenteordetza eta Lehendakaritza, Justizia eta Barne Saila, Ekonomia eta Ogasun Saila; Sustapen eta Etxebizitza sailburua; eta Gizarte Politika, Kirol eta Gazteria sailburua.
Nafarroako Kutxako dieten kasua
2013ko urtarrilaren 18an, Kontuz! Elkarteak Nafarroako Kutxako zuzendari ohia Enrique Goñi enpresari nafarra, Miguel Sanz Nafarroako lehendakari ohia eta Yolanda Barcina orduko lehendakaria zigortu zituen, ustezko delitu sozietarioengatik eta prebarikazioagatik. Gainera, presidenteari informazio pribilegiatua erabiltzea ere leporatu zioten.
Martxoan, Nafarroako Kutxaren bilera bikoitzengatik eta pertsona politikoen bilera mamuengatik dieten kobrantza ikertzen ari zirela, hainbat inputatu eta akusatuk modu alegalean kobratutako dirua itzultzea erabaki zuten: Miguel Sanzek 39 000 € itzuli zituen, Yolanda Barcinak 68 500 €, Enrique Mayak 12 000 €, Jose Iribasek 29 000 €, eta azkenik Ana Elizaldek 5 000 €.
Urte bereko apirilean inputatu zituzten Enrique Goñi, Miguel Sanz Sesma lehendakari ohia, Enrique Maya Iruñeko alkate ohia eta Alvaro Miranda Ekonomia kontseilari ohia. Hori dela eta, auziaren zenbait zati Espainiako Auzitegi Nazionalera eraman dituzte.
Lehen zentsura mozioa Yolanda Barcinari
Kasu horren harira, ezker abertzaleko indar politikoek zentsura-mozioa proposatu zioten Yolanda Barcinari 2013ko martxoan, bere taldeak herritarrak engainatu zituela eta akusazioen erruduna zela argudiatuta. Nafarroako Parlamentuan inoiz ez zen zentsura-moziorik aurkeztu.
Nafarroa Bai: Aralar eta EAJ-Zabaltzen arteko haustura
2013ko irailean, Iruñeko Udalean, Aralarreko zinegotziak Nafarroa Baitik kendu zituzten Geroa Baikoek, ideologikoki Bildurengana hurbiltzen ari zirela argudiatuz. Erantzun gisa, urrian Aralarrek presentzia handiena zuen Nafarroa Bai parlamentu-taldeak Patxi Leuza (Zabaltzen) eta Manu Aierdi (Euzko Alderdi Jeltzalea) parlamentariak kanporatu zituen, Geroa Bairen Foru parlamentu-elkartea osatu baitzuten Parlamentuan, Nafarroako Parlamentuan gutxienez hiru diputatu behar baitira parlamentu-talde bat osatzeko.
Bigarren zentsura mozioa Yolanda Barcinari
2014ko otsailean, Idoia Nieves sozialistak (Nafarroako Zerga Ogasuneko zuzendari ohia) Parlamentuan agerraldia egin ondoren, Lourdes Goicoechea orduko Ekonomia Kontseilariari (Alvaro Miranda ordezkatu zuena) pertsona jakin batzuen alde egitea leporatu zion.
Parlamentuan ordezkaritza duen ezker abertzalearentzat (Bildu, Aralar-Nafarroa Bai eta Izquierda-Ezkerra), gai hori eta Nafarroako Kutxaren afera (oraindik irekita zegoela uste zuten, nahiz eta judizialki itxita egon) onartezina zen, eta Yolanda Barcinaren gobernuari zentsura mozioa egiteko mehatxua egin zuen. Nafarroako Alderdi Sozialistak mehatxuarekin bat egin du Nafarroako lehendakaria hauteskundeak aurreratzera behartzeko.
Martxoan zehar, Nafarroako sozialistek Yolanda Barcinaren aurkako zentsura mozioa gidatu zuten, Nafar Herriaren Batasunak uko egin baitzion hauteskundeak aurreratzeari. Azkenik, Espainiako Langile Alderdi Sozialistaren Batzorde Exekutibo Federalak espresuki debekatu zion Nafarroako Alderdi Sozialistari zentsura mozioa aurkeztea edo babestea, horrek Bildurekin aliatzea zekarrelako eta zuzendaritza nazionalak ez zuelako irudi hori eman nahi.
Azkenik, 2014ko martxoaren 7an, Roberto Jimenez Allik iragarri zuen bere talde parlamentarioak uko egiten ziola Yolanda Barcina Nafarroako Gobernuko lehendakariaren aurkako edozein zentsura-mozio aurkezteari edo babesteari. Hori horrela izan zen Alfredo Perez Rubalcaba Espainiako Langile Alderdi Sozialistako presidenteak Nafarroako sozialistei horrela egitea agindu zielako.
Volkswagen Nafarroako BEZa
2012tik, Espainiako administrazioa, zehazki Cristobal Montoro buru duen Ogasun eta Administrazio Publikoen Ministerioa, Nafarroako Zerga Ogasunarekin ika-mikan ari zen, Yolanda Barcina buru duen foru gobernuak defendatua, gobernu zentralak Volkswagen enpresari Nafarroako plantan egiten zituen jarduerengatik egiten zizkion BEZaren itzulketengatik.
Izan ere, Volkswagen Nafarroa filial alemaniarrak, matrize alemaniarrari zuzenean saldu beharrean, VAESA filialari saltzen zion, Bartzelonan jarduten zuena, autoak Bartzelonako portutik Alemaniako matrizeari ateratzeko, eta, beraz, lehia Nafarroako jurisprudentziatik Espainiakora aldatuko zen. Horrek esan nahi zuen Nafarroak dirua kobratzen zuela (Iruñetik Bartzelonara) eta Espainiak BEZa itzultzen ziola (Bartzelonak Alemaniari), hori guztia 2012ko BEZari buruzko akordioan jasota.
2015eko urtarrilean, bi administrazioek Montoro ministroak eta Barcina lehendakariak sinatutako akordio batera iritsi ziren, eta akordio horren arabera, Nafarroa aske geratu zen EEIren itzulketen gaineko ordainketak estatuko diru-kutxetara itzultzetik.
Eserlekuen banaketa
Legeak 50 ordezkari baino ez ditu onartzen, eta jasotako boto kopuruaren arabera banatzen dira. Herritarren botoaren ondorioz, alderdi politikoek eserleku kopuru jakin bat jasotzen dute lortutako boto kopuruaren arabera. Ondoren, eserleku horiek kanpainaren hasieran aurkeztutako zerrendaren ordenaren arabera esleitzen dira. Hauek dira Nafarroako Parlamentuko VIII. legealdiko 50 parlamentariak:
Parlamentu-taldeak
Legealdi honetan, guztira, 6 legebiltzar-talde egon ziren; horietatik bost parlamentu-taldea formaziokoak eta bat foru parlamentu-eklartean.
Bozeramaileen Batzordea
Bozeramaileen batzordean talde parlamentario guztiek lortzen dute ordezkaritza, osoko bilkuran duten bozeramailearen bidez. Beraz, 6 parlamentu-talde daudenez, 6 kide daude batzorde honetan.
Parlamentuko Mahaia
Parlamentuko Mahaia isilpeko bozketa bidez aukeratzen da Gorteen inaugurazio saioan. Nafarroako Parlamenturako hauteskundeak egin eta hilabetera izango da.
Batzorde Iraunkorra
Batzorde Iraunkorra Parlamentuko Mahaiko kideek eta Parlamentuaren ordezkaritza duten alderdi bakoitzeko bozeramaile batek zuzentzen dute.