cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abaurregaina
Erdi Aroa
Erdi Aroko lehen mendeetako iluntasunean, Aezkoako ibarraren eta bere herrien eraketa ezkutatzen da. Iruñeko monarkia IX. mendean ezarri aurretik ere bazen Aezkoako komunitatea. Suposatzen denez, aetzak Orreagako guduan ere parte hartu zuten (778. urtea), non Karlaundi eta bere armada garaituak izan ziren, eta Europa osoan ospetsu egin zen Errolanen kantua, non Errolan enperadorearen izurde eta ilobaren heriotza kontatzen den.
Ziur asko, jatorrian Abaurrepeko borden auzoa izanen zen Abaurregaina. Idatzizko lehenbiziko aipamena 1237koa da; urte horretan, “Castel Nuevo” izeneko herria sortzeko baimena eman zuen Tibalt I.a erregeak. Herri berri hori Abaurrearen gainean ezarri beharko zen, Zazaoz alderdian. Antza denez, ordurako liskar ugari gertatuak ziren abaurretarren eta zaraitzuarren artean Zazaozen jabetza zela-eta. Beti ere, XVI. mendera arte, batera zenbatzen zen bi herrietako biztanleria. XIX. mende hasierara arte, Aezkoako alkateak eta herritarrek aukeraturiko erregidore batek gobernatzen zuten herria.
Ibarreko elizei dagokienez, ustez Antso Larrosa (1134-1135) gotzainak Orreagako ospitalera transferitu zituenak eta erromatar aita santuek (1137, 1203 eta 1218) horrela berretsi zituztenak, jasota dago Abaurregaineko, Abaurrepeko eta Garaioako elizak benetan Eugenio IV.a aita santuak 1441ean kolegiatari gehitu zizkiola. Erregearen laguntza jaso zuen 1319an, haranak urtean 600 soldata ordaintzen baitzituen afari gisa.
XV. mendearen bigarren erdian agaramondarren eta beaumondarren arteko borrokek ondorio tamalgarriak ekarri zizkioten ibarrari, agaramondarren bandoan mantendu baitzen. Beaumondarrek herriak erre, ondasunak lapurtu eta jende asko hil zuten.
Aro Modernoa
Abaurregainak aurrea hartu zion Abaurrepeari demografian. 1797an, errate baterako, Abaurregainak 272 biztanle zituen, eta Abaurrepeak 143. Aezkoak goranzko joera demografikoa izan zuen XVI-XVIII. mendeetan. XVI. mendean jazarritako sorginkeria-praktiken eszenatoki izan zen. Eremu horretan, Nafarroako konkistaren ondoren, goinabartarren eta baxenabartarren arteko harremanen historiaren ezaugarri diren mugako istiluak gertatu ziren, bereziki larreen kontuengatik. 1595ean, zehazki, berrogeita hamar garazitar banda batek Hiriberri eraso zuen, Joan Iriarte hilez zauritu eta Martin Berria eskribaua hil zuen. Abizenaz, Hiriberri, Garralda eta Garaioako kanpaiez, ibarreko alkate eta kapitain Antso Elizondoren aginduz deiturik, sarkinak preso hartu zituzten. Mugako posizio horrek aukera ematen zien, hala ere, muga-zergen legedia errazago urratzeko. 1612an erregeordeak aetzak eta mugako beste ibarra batzuetako bizilagunak indultatu behar izan zituen ogia eta ardoa esportatzeagatik jarritako isunengatik.
Frantziarekiko gerretan, beren mendiak defendatzeko obligazioa zuten, beren alkate eta kapitainaren agindupean, eta harana uztera behartu gabe. Horregatik, XVIII. mendearen hasieran, Erresumako Gorteei memoria bat aurkeztu zieten, erregeordeak Auritz eta Orreagako mendiak defendatzera eta, ondoren, Zangoza defendatzera joateko aginduen aurka. Mende honetan ibarreko bizitza markatzen duten hiru gertaera nabarmentzen dira. Lehena, 1774tik 1775era bitarteko azienda-izurritea da, Nafarroako ia behi-azienda guztia deuseztatu zuena. Bigarrena, Orbaizetako Munizio Fabrikaren eraikuntza izan zen, eta, horren ondorioz, ibarreko mendien gaineko jabetza eta eskubideak galdu ziren, 1984ra arte itzuli ez zirenak. Hirugarrena, Konbentzioaren Gerra da (1793-1795), non ibarreko herri gehienak suntsituak izan ziren, baita setioen xede nagusi izan zen munizio-fabrika ere. 1794ko udan frantziarrek 247 etxe, eliza, garai eta borda erre zituzten. Aezkoako herriek gero Nafarroako Foru Aldundira eraman zituzten memorialek ez dute, antza, handik gutxira 1802ko Historiaren Akademiaren Hiztegian irakur daitekeena puzten. Hiztegi horretan esaten denez, ibar osoan 208 etxe zeuden, eta gerran ia erabat hondatuak izan ziren; beraz, jabeak berreraikitzen saiatzen diren arren, haietako asko oraindik ere etxolatan bizi dira.
Aro Garaikidea
Aezkoa erregibar zen, baina, beharbada, bere muga-egoeragatik, erregeordea bere administrazioan sartzen zen, eta berak izendatzen zituen alkatea eta kapitaina; gainera, herri bakoitzak bere bizilagunen artean erregidore bat aukeratzen zuen. Ibarreko batzarre da, egungo Aezkoako Batzarre Nagusiaren aitzindaria.
NGC 5630
NGC 5630 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Abaurregaina
Aro Garaikidea
Iratiren gainean, XXI. mendearen hasieran, bi irin-errota eta beste hainbeste batan zeuden. Bere abeltzaintza-ekonomiaren garrantziak azaltzen du 1724an Nafarroako Gorteetara eraman zuen memoriala, Gaztelako, Aragoiko eta Frantziako azienda txikiak sartzea debekatzeko.
1807an, erregeren aginduz, Aezkoako eta beste ibar batzuetako nobleak arma-zerbitzutik kanpo utzi zituzten. Baina, hurrengo urtean, frantziarren inbasioa jasan zuen Nafarroako lehen lurraldeetako bat izan zen, Iberiar Penintsulako Gerra hasi zenean. Orbaizetako ola izan zen Aezkoako inbaditzaileen helburu nagusia, nahiz eta honek ere tropak eta Frantzisko Espotz Minako gerrillariak mantentzen lagundu behar izan.
XX. mendea mende osoan iraun zuen emigrazio geldiezin batekin hasi zen, hein batean abeltzaintza sektorearen galera ekonomiko handi eta etengabeak eraginda (ibarran inplanterik handiena duena). Biztanleria izugarri murriztu zen mendean zehar, 1 000 biztanle inguru izateraino.
Demografia
biztanle zituen Abaurregainak.
Wakeman (Ohio)
Wakeman Ohioko herri bat da. Huron konderrian kokatua dago. 2010ean 1,047 biztanle zituen, 2.14 kilometro koadrotan banatuta.
Abaurregaina
Ekonomia
Nafarroako goi Pirinioaldeko berezko laboreak. Mendiak eta larreak dira nagusi, eta horien aberastasun nagusiak abeltzaintza eta baso-ustiapena dira. XX. mendearen hasierara arte, orraziak, koilarak eta egurrezko eta zapi zakarrezko sardexkak egiten ziren tokiko janzkera tradizionalerako.
Baso asko daude oraindik, nahiz eta gehiegizko ustiapena jasan duten, batez ere azken urteetan. Pagoek eta haritzek estaliko lukete, egoera naturalean, ibarraren zatirik handiena; Abaurrean bakarrik agertzen da pinu gorria, Zaraitzu eta Erronkaribar ibarraren proprioa. Ibarraren iparraldeko eta hegoaldeko mendietan pagadi garrantzitsuak daude, Garralda, Aria eta Aribeko behealdeetan hariztiak.
Aezkoa abeltzaintza ibarra izan da beti. Hala ere, lanbide horrek atzerakada handia izan du XX. mendean, bereziki transhumantziaren galeran (lehen Errege Bardearaino joaten zen Milagro-Aezkoa errege-abelbidea zela eta). Nabarmentzekoa da idien eta behien desagerpena, nekazaritzako mekanizazioari esker. Haragitarako behi-aziendak dira nagusi, arraza piriniarra eta pardoalpinoa dutenak. Nekazaritzak garrantzi txikia du. Lehorreko lurrak behera egin du, eta belardi artifizialak, berriz, gora 1970era arte, eta behera gero. Landatutako azaleran hazitarako patataren eta bazka-landareen nolabaiteko aurrerapena egon da; gero eta gehiago esku hartzen du ukuiluko aziendaren elikadurak, mendian artzaintzarekin lortzen denaren osagarri gisa. Basoen ustiapena aberastasun potentziala da, eta batzuetan erreala, bailarako komunitatearentzat eta udalentzat, partikularrentzat baino gehiago; zura 1940-1950 urteetara arte garraiatzen zen almadien sistematik, ibaian behera zeharkatzen zutena, lehenengo Irati ibaia eta gero Aragoi eta Ebro ibaiak.
Politika
Abaurregaineko udaletxea herrigunean dago, eta idazkaria, era berean, Abaurrepeko Udalako idazkaria da. Udalbatza udalerriko alkateak eta bortz zinegotziak osatzen dute. Egungo alkatea Patxi Enkaje Arana da, Gazteluberri hautagai gisa aurkeztu zena.
Foru hauteskundeak
Hauek dira Nafarroako Parlamenturako hauteskundeen azken bi deialdiak:
Udala
Udalaren egoitza eta udaletxea herrigunean dago.
Egungo banaketa
Abaurregaineko Udala zinegotzik eta alkateak osatzen dute, demokratikoki hautatuak. Alkatea Patxi Enkaje Arana da, Gazteluberri zerrendakoa. Zinegotziak 4 daude:
Alkateak
1979tik, Abaurregainak 4 alkate izan ditu:
Garraioa
Autobuses Artieda autobus konpainiak Aezkoa Iruñekin batzen du. Autobus lineak honako ibilbidea egiten du:
Euskara
Koldo Zuazok, 2010ean, Aezkoak nafar-lapurtera euskalkian sailkatu zituen.
Ibar honetan hitz egiten den euskarak bere berezitasunak ditu. Horregatik sailkatzen da Aezkera azpieuskalkian. Euskara batuaren itzalean alfabetatutako hainbat euskaldun baden arren, Aezkoako mintzaira zaharra oso hiztun gutxik dakite. 2007ko udazkenean, hamar bat aezkerazko euskaldun behintzat baziren, baina horietako bat besterik ez zen 50 urtetik beherakoa.
Euskararen Foru Legea
Nafarroako Gobernuak onartutako Euskararen Foru Legeari jarraituz, Aezkoa eremu euskalduneko udalerria da. 2018eko erroldan, herritarren % 50,80ek zekien euskaraz.
Multizinemak (Bilbo)
Multizinemak Bilboko zinemetako bat da. Jose Maria Eskuza kaleko 13 eta 15. zenbakietan daude eta guztira sei areto daude. Deustuko Renoir Deusto zinemekin batera, film europarrak, bertsio originalak eta hain komertzialak ez direnak jartzen dituzte.
Zinema Circuito Coliseoren jabetzakoa da.
Abaurregaina
Musika
Resureccion Maria Azkuek bere Euskal Kantutegi Herrikoia argitaratu dituen narrazio, maitasun, areka, erlijioso, elegia eta erronda kantu batzuk jaso ditu. Eguberrietako kantak aipa daitezke aipagarritzat. Guztiak aezkeraz daude. Hauek dira: Eguberri, Birjiña Arantzazukoa, Ama Birjiña, Nora zoazun erran daztazu, Abu nina, Katalina, Ea Mea, Gure Jesus, Kristi on batek, Ttakur ttiki gorritto bat, Sugea dabil bularrez, Kantatzen bear det asi, Arrosaren botigak eta Sujet eder bat.
Mitologia
Hainbat pertsonaia mitologiko ezagun daude ibarran:
Jaiak
Hauek dira udalerriko xei (aezkeraz; jai) nagusiak:
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Boris Kustodiev
Boris Mikhailovitx Kustodiev (Бори́с Миха́йлович Кусто́диев; Astrakhan, 1878ko martxoaren 7aGreg./otsailaren 23aJul. - Leningrad, 1927ko maiatzaren 28a) errusiar margolaria izan zen.
Aita apaiztegi bateko irakaslea zen eta gazte hil zen eta amak hartu behar zuen familiaren ardura. Ilia Repinekin ikasi zuen San Petersburgon. Repinekin kolaboratu zuen lanen batean eta margolari garaikideen erretratuak margotu zituen. Frantzia, Espainia, Italia, Austria eta Alemania bisitatu zituen 1900eko hamarkadan. 1909an Arteen Akademia Inperialeko kide hautatu zuten. 1916tik paraplegikoa izan zen.
Forgue
, Eskoziako herri bat da, Aberdeenshire eremu administratiboan.
Rignano Flaminio
Rignano Flaminio Italiako udalerri bat da. Erromako probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Rignano Flaminiok honako udalerri hauekin egiten du muga:
2013ko Nafarroako Bertsolari Txapelketa
2013ko Nafarroako Bertsolari Txapelketa Nafarroako Bertsolari Txapelketaren 41. edizioa izan zen. 2013ko otsailaren 2 eta martxoaren 23 bitartean ospatu zen. Bertan, 31 bertsolarik hartu zuten parte eta guztira 9 saio ospatu ziren, horietatik 5 kanporaketa, 3 finalaurreko eta finala. Finala martxoaren 23an ospatu zen Iruñean.
Xabier Silveirak jantzi zuen txapela zazpigarren aldiz, eta bere atzetik, Julio Soto txapeldunorde eta Erika Lagoma hirugarren geratu ziren.
Parte-hartzaileak
31 bertsolarik hartu zuten parte.
Finala
Finala Iruñean ospatu zen, Anaitasuna kiroldegian, 2013ko martxoaren 23ko 17:00etan.
Aszidia
Aszidia edo Ascidiacea gorputza mintz batez estalia duen uretako animalia ornogabea da, tunikatuen subfilumekoa. Gorputza zaku- edo hodi-formakoa izaten dute, tunika izeneko babes-geruza lingirdatsu edo kartilaginoso lodi batez estalia. Bakarrik edo taldetan bizi dira. Aszidia-espezie gehienak itsas uretan bizi dira, eta gutxi batzuk ur gezatan. Beldarrak metamorfosi bidez garatzen dira. Gai organikoak eta planktona jaten dituzte, eta neurri askotakoak izaten dira. Gaur egun hiru ordena hartzen ditu familia honek: aplusobrankioak (Aplousobranchia), flebobrankioak (Phlebobranchia) eta estolidobrankioak (Stolidobranchia).
Ramon Saldias
Ramon Saldias (Bidarte, Lapurdi, 1938) zinema zuzendaria, argazki zuzendaria eta gidoigilea da. Kanarietan eman ditu urte asko.
Bizitza
Saldias Bidarten (Lapurdi) jaio zen, baina sendi osoa Donostiara joan zen bizi izatera Bigarren Mundu Gerraren ondorioz. Nerabe zela, 14 urterekin, marrazki bizidunak eta zinema esperimentala landu zituen, erositako lehen 9.5 mm-ko Pathé Baby kamerarekin.
Kanarietan bizi zen denboraldian bertako telebistan egin zuen lan. Aske Film ekoizpen-etxearen sortzailea da eta honen bidez egin ditu hainbat dokumental, film eta iragarkiak.
Zinemagintza
Saldiasen lanak bere kabuz probak egiten aritu zenean du hasiera. Eskuz eginiko marrazki bizidun sinple eta zinema esperimentaletik iragarkiak eta dokumentalak egitera pasa zen, gero, film muntaiak, dokumental turistikoak eta abar.
Aszidia
Siluriarreko balizko fosil bat aurkitu da, baina bere aragonitozko espikulak ez dira bat ere agertzen erregistro fosilean.
Ramon Saldias
Zinemagintza
Cinediseko korrespontsal izan zen, eta Televisión Españolarentzat zenbait lan egin zituen. Geroago, Jesús Almendros, José Luis Arza eta José Manuel Gorosperekin batera Ikastor Films ekoizpen-etxea sortu zuen Donostian. Ikastorren lehen lana Miradas (1969) izan zen. Jesús Almendrosek zuzendari eta Saldias argazki zuzendari izan zituen film labur honek Donostiako Zinemaldian Kultura Hispaniko Institutuaren Saria jaso zuen. Gerora, Tiempo de África (1969) eta Estropada Berria (1970) ekoiztu zituzten.
Tully (2018ko filma)
Tully 2018ko Jason Reitman kanadar zinema zuzendariaren komedia dramatikoa da, Diablo Codyk idatzia.
Argumentua
Hirugarren semea izan berri du Marlok. Anaiaren aholkuz, gauetan hura zaintzeko neskame bat kontratatuko du: Tully. Hasieran, Marlok errezeloz hartuko du Tullyren presentzia, baina, poliki-poliki, bien artean harreman berezia sortuko da.
Ramon Saldias
Zinemagintza
1970ean Paulino Viotaren Contactos filmean argazkilaritza zuzendaria izan zen. Hau izan zen Saldiasen lehen lana film luze komertzial batean. Bigarrena, Jesús Francoren Ópalo de fuego filma izan zen 1980an. Filma honetan argazkilaritza zuzendaria Gérard Brisseau dela dirudi baina, Saldiasek dioenez, zuzendariarekin izen zuen liskar baten ondorioz, honek, bere izena gaizki jarri zuen, "Zaldiak" izendatuz eta beste izen batzuk gehituz.
Saldiasek, 1973an, Aske Films ekoizpen-etxea sortu zuen Las Palmasen eta honen bitartez, 1979an, egiten du Saldiasek bere lehen filma luzea, El camino Dorado. Alkoholikoei buruz egin zuen dokumental batean oinarritua egin zuen filma honek ez zuen arrakasta handirik lortu, banaketak huts egin bait zuen. Urte hartan bertan, Donostiako Zinemaldian aurkeztu zen, Errealizatzaile Berrien atalean. 2019an, estreinuaren 40 urteurrena ospatzeko, 19. Festival Internacional de Cine de Las Palmas de Gran Canariako Canarias Cinema sailak homenaldia egin dio nazioarteko banaketa lortu duen lehen kanariar pelikula honi.
1980an, Kanarietan bizi zela, Kárate contra mafia filmatu zuen. Las Palmasen, astebetean filmatu zen pelikula hau Europako karatezko lehen filma izan da. Filma honek berpizkunde bat izan du CutreCon zinema festibalak saritu zuenetik. Emanaldi batean erre aurretik existitzen zen kopia bakarra kopiatu zutenez desagertzea galarazi zuten.
1998an, bere film batean oinarritzen den animazio serie bat egin zuen, El chou de Cho-Juaa. Televisión Españolak ez zuen erosi pertsonaien kanariar doinua ulertzen ez zelakoan baina Mexikon eta Hegoafrikan saldu zen, ingelesera itzulia eta beste izen batekin.
Sariak
Saldiasen izena daraman saria sortu da 2018an, "“Sah-Di-Ah" saria, zinema narratsari filmeren bat gehitu dionari.
2013ko Nafarroako Bertsolari Txapelketa
Finala
Lehenbiziko lau sailkatuek Bertsolari Txapelketa Nagusirako txartela eskuratu zuten.
Mœurs-Verdey
Mœurs-Verdey Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mœurs-Verdey udalerrian erroldatutako biztanleak 265 ziren. Familiak 102 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 115 etxebizitza zeuden, 103 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 115etxeak ziren. 103 etxebizitza nagusietatik 93 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 61 etxek bost zituzten. 90 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 60 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 187 ziren, horien artean 143 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 143 pertsona aktiboetatik 133 lanean zeuden (73 gizon eta 60 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mœurs-Verdey udalerrian 112 unitate fiskal zeuden, 311,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.049 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 1 zurgina.
2000. urtean Mœurs-Verdey udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.208 hektarea erabiltzen.
Cryptoblepharus caudatus
Cryptoblepharus caudatus Cryptoblepharus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
The Body (2001eko filma)
Argumentua
Sharon Golban (Olivia Williams) israeldar arkeologoak Jerusalemgo aztarnategi batean gurutziltzatua eta juduen errege dela dioen koroa bat daraman lurperatutako gizon baten gorpuaren hezurrak topatu berri ditu. Topatutako aztarnak Jesukristo berberarenak izan daitezkenaren aukeraren aurrean, eta bere berpizkudearen miraria ezeztatu eta Kristautasunaren dogma hankaz gora jarriko lukenaren kezkaz, Vatikanok aurkikuntza ikertzeko asmoz bertara Matt Gutierrez (Antonio Banderas) estatubatuar jesuita bidaliko du.
Saint-Aunix-Lengros
Saint-Aunix-Lengros Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Aunix-Lengros udalerrian erroldatutako biztanleak 147 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 77 etxebizitza zeuden, 65 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 76 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 65 etxebizitza nagusietatik 59 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 9 etxek hitu gela zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 54 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 93 ziren, horien artean 60 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 60 pertsona aktiboetatik 57 lanean zeuden (32 gizon eta 25 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Aunix-Lengros udalerrian 69 unitate fiskal zeuden, 158 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.800 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 2 igeltseroak.
2000. urtean Saint-Aunix-Lengros udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 406 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Victoria Anna Perea
Victoria Anna Perea Sánchez (Bartzelona, 1984ko uztailaren 12a) Espainian in vitro ernalketa bidez jaio zen lehen umea izan zen, Europako laugarrena eta munduko seigarrena.
Naim Frashëri
Naim Bey Frashëri (Frashër, 1846ko maiatzaren 25a - Konstantinopla, 1900eko urriaren 20a) albaniar abertzale, olerkari, historialari, kazetari eta itzultzailea izan zen.
Haurtzaroan kultura eta hezkuntza askoekin harremana izan zuen, eta mendebaldeko eta ekialdeko kultura literarioa ere modu berean baloratu zituen.
Victoria Anna Perea
Biografia
Perea 1984ko uztailaren 12an jaio zen zesarea bidez, 37 asteko haurdunaldian, Bartzelonako Dexeus Institutuan. 2,470 kilo pisatu zituen jaiotzean. Gurasoak María Dolores Sánchez eta Ricardo Perea dira. Bigarren izena, Anna, bere 'ama zientifikoaren', Anna Veigaren, omenez hautatu zuten.
Ernalketa taldea
Perea sortzea ahalbidetu zuen talde medikoa Anna Veiga biologoak zuzentzen zuen. Laguntza bidezko ugalketan aitzindari izan ziren Anna Veiga biologoa, Giza Ugalketaren eta Enbriologiaren Europako Elkarteko (ESHRE) lehendakaria izatera iritsi zena, eta Pere Nolasc Barri ginekologoa, Dexeus Institutuko Giza ugalketaren burua. Espainiako lehen probeta haurra ernatu eta jaiotzean, Dexeus Institutuko ugalketako 15 espezialista baino gehiagoko talde batek hartu zuen parte.
Naim Frashëri
Aita hil ondoren, Ioanninan jarri zen bizitzen, eta olerkiak idazten hasi zen estilo liriko eta erromantikoan. Biriketako infekzioa izan ondoren, Abdyi anaiarekin bat egin zuen Albaniako Pizkundeko borroka nazionalean.
3398 Stättmayer
3398 Stättmayer asteroide baten izena da. abuztuaren 10ean aurkitu zuen H.-E. Schuster-ek La Silla Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1978 PC izena zeraman. Ondoren Peter Stättmayer omentzeko izena eman zitzaion.
Jean de La Fontaine
Jean de La Fontaine ( ahoskatua; Château-Thierry, Aisne, Frantzia, 1621eko uztailaren 8a - Neuilly-sur-Seine, 1695eko apirilaren 13a) alegilaria, poeta, eleberrigilea eta antzerkigilea izan zen. Egile moralistatzat da ezaguna gaur egun, nahiz eta bere garaian ez zuen bizimodu pertsonal eredugarririk izan.
Bizitza
Champagneko burges-familia batean sortu zen; gaztetandik ezagutu zituen literatura-areto eta -inguruak eta ordutik piztu zitzaion antzinateko idazle klasikoenganako joera, berezko imitazio-lan baten bidez. Ovidioren lanetan oinarritu zen Adonis heroi-poema idazteko (1658) eta Fouquet Frantziako finantza-arduradun nagusiaren ingurukoen artean bizi izan zen Vauxen, haren gainbehera arte (1661ean, Aux nymphes de Vaux ["Vaux-ko ninfei"] eresia idatzi zuen orduan).
3398 Stättmayer
Orbitaren ezaugarriak
3398 Stättmayer asteroidearen orbitak batezbeste 1,935 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,744 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,126 distantziara. Eszentrikotasuna 0,099 da, eta makurdura orbitala 20,23ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 15.5 da.
Jean de La Fontaine
Bizitza
Orléansko dukesarenean egon zen ondoko urteetan (1664-1672) eta berealdiko arrakasta izan zuten Bocacciok eta Ariostok erabilitako gai libertinoak hartuta moldatu zituen Contes et Nouvelles (1665, Ipuin eta Istorioak) bertso-kontakizunak.
1668an plazaratu zituen La Fontainek bere Fables (Alegiak) obra handiko lehen sei liburuak, eta beste bi bilduma eskaini zituen hurrengo urteetan (1678ko eta 1694ko argitaraldiak; hamabi liburu osotara). Fables La Fontaine helduaren lana da inondik ere; Esopok eta Fedrok erabilitako etxeko gaiak eredu harturik, animalien mundua langai bihurtu zuen giza munduko gorabeherak aurkezteko, eta, bigarren bildumatik aurrera, guztiz zorroztu zen mezu filosofikoa, Madame de la Sablièreren aretora inguratu ziren filosofoen eta hinduen jakituria zaharren eraginez. Fables obrak arrakasta handia izan zuen bere garaian, eta frantses literaturako maisulantzat hartua da ordudanik.
Joan Batista Artxu zuberotar idazleak (1848, La Fontaineren alegia berheziak, neurthitzez frantzesetik uskarara itzuliak) eta Leonce Goietxe lapurtar idazleak (1852, Fableac edo aleguiak) eman zituzten euskaraz La Fontaineren obra horretako alegietatik asko.
Groupe Casino
Groupe Casino edo Casino Guichard-Perrachon frantziar jatorriko korporazio multinazionala da, deskontu saltoki handien kateak (Monoprix, Franprix, Leader Price, Cdiscount, Vival, Spar, Sherpa edota Le Petit Casino) kudeatzen dituena. Geoffroy Guichardek sortu zuen 1898an. Bere egoitza nagusia Saint-Étiennen dago.
226.606 langile ditu eta munduko txikizkari handienen artean dago.
Oxammita
Oxammita substantzia organiko motako minerala da.
Ezaugarriak
Oxammita substantzia organiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Rockwood (Illinois)
Rockwood  Illinoiseko herri bat da. Randolph konderrian kokatua dago. 2010ean 42 biztanle zituen, 0.55 kilometro koadrotan banatuta.
Mutiloabitarte
Mutiloabitarte (gaztelaniaz: Entremutilvas), Aranguren haraneko Mutiloagoiti eta Mutiloabeiti kontzejuen arteko gunea izendatzeko erabilitako izena da. Bertan auzo berria eraikitzeko egitasmoa aurkeztu zen 2008an eta eraikuntza lanak hurrengo urtean hasi ziren.
BIOS
Hau guztia betearazten duena BIOS memoria txiki bat da, barnean duen softwareari esker. Memoria txiki hau hardwarearen artean intentsitate gutxiko komunikazioa eta konfigurazioa mantendu, gutxienez ordenagailuaren teklatua erabiltzen utziko digu, (ordenagailuan akatsik balego bozgorailuetatik txistuak aterako ziren) ordenagailua pizten den bitartean.
Mutiloabitarte
Egitasmoa
Egitasmoaren arabera 1.600 etxebizitza berri eraikiko dira Mutiloagoiti eta Mutiloabeitiko kontzejuak batzeko asmoarekin. Auzo berria dentsitate txikikoa izango da eta txaleta eta 2-3 solairuko etxebizitzak izango dira. Horrez gain, Arangurengo udalak, udaletxe berria eraikiko du bateraturiko gunearen udaletxe moduan erabiltzeko.
2008ko abenduan Nafarroako gobernuak Arangurengo Mugarteako gunean 1.000 etxebizitza gehiago eraikitzeko konbenioa sinatu zuen, auzune berri hau Mutiloagoiti eta Mendillorri bitartean kokatuko da. Lehen etxebizitzak 2012. urtean amaituko dira, eta eraikiko diren bizitokien %70a babes-ofizialekoak izango dira.dira.
Garraioa
Auzo honetan Eskualdeko Hiri Garraioaren 2 linea daude:
BIOS
BIOS-ak normalki mihiztatzaile hizkuntza idatzita dago. BIOS hitza lehen aldiz agertu zen CP/M sistema eragilearekin, eta CP/M-a erabiltzen zuen hardwarea deskribatzen zuen. MS-DOS sistema gehienek badaukate artxibo bat “IBMBIO.COM!” edo “IO.SYS” deitutakoa eta CP/M BIOS bezalakoa zen.
Lehengo sistema eragileetan (DOS bezalakoak), BIOS-a ordenagailua hasi eta gero funtzionatzen jarraitzen zuen, disko gogorretara edo disketerak erabiltzeko BIOS-aren bitartez egiten zen, gaur egungo sistema eragileak funtzio hauek beraien kabuz egiten dituzte, BIOS-ari rutinako deiak egin beharrean.
Ordenagailua piztutakoan BIOS-a automatikoki kargatzen da memoria printzipaletik eta hau mikroprozesadorearen bitartez egiten da (oraindik ordenagailu batzuk BIOS-a hasteko ROM memoriatik egiten dute) berifikazio batek hasten du POST (Power On Self Test) fase hau bukatutakoan sistema eragilearen hasierako kodea bilatzen du (bootstrap) memoria sekundarioan, kargatu eta gero konputagailuaren kontrola sistema eragilera pasatzen du. Hau guztia BIOS-a firmwarea da konputagailuetan barneratuta dagoela esanez labur daiteke, instrukzio basikoek ordenagailua funtzionatzeko barnean ditu eta kontrol rutinak basi sarrera bai irteerakoak daude Chip, ROM memorian edo Flash memorian, oinarrizko plakan daudelarik fisikoki kokatuta memoria hauek chip hau BIOS-a deritzogu, izen hau memoria zehatz bati ematen diogu, eta azaldu dudan moduan BIOS-a ordenagailuaren hasierako prozezuak eragiten ditu.
Mikel Laboa (Delorean)
Ezaugarriak
Laboaren estilo abangoardista erabiliz Zarautzeko indie-rock elektroniko estiloko taldeak bariazioak eta aldaketak sortu zituen. Elementu berri asko sortuz, funtsean Laboaren lana nabarmendu nahi zuten. Orokorrean, oso disko hipnotikoa da.
Kantuen zerrenda
Guztiak Mikel Laboaren kanta ezagunen bertsioak dira:
Laura Chamorro
Humanitateak eta Komunikazioa ikasi zituen. 2008an teledonostirako proba batzuetara aurkeztu eta hautatua suertatu zen. Urte hartan praktikak egin eta 2009an kate horretako kirol sailean sartu zen. Moda saio bat ere badu.
Casalta
Casalta (korsikeraz A Casalta d'Ampugnani) Frantziako administrazioaren menpeko Korsika Garaia departamentuko udalerri bat da, Korsika eskualdean kokatua.
Émile Ollivier
Olivier Émile Ollivier (Marseilla, Frantzia, 1825eko uztailaren 2a - Saint-Gervais-les-Bains, Frantzia, 1913ko abuztuaren 20a) frantses politikaria izan zen.
Biografia
Diputatu errepublikarra izan zen 1857tik 1863ra. II. Inperioaren oposiziokoa izan zen hasieran, baina Napoleon III.arengana hurbilduz joan zen pixkanaka, eta haren gobernuko lehen ministro izatera iritsi zen. Administrazioa berritzeko ahaleginak egin zituen, eta hotz jokatu zuen Frantziaren eta Prusiaren arteko gerra piztu zuten gertakarien aurrean. 1870ean, kargua kendu zioten, gerrako lehen hondamendien ondoren.
Berna kantonamendua
Berna kantonamendua (alemanez Bern, frantsesez Berne) Suitzako kantonamendua da, herrialdearen erdialdean dagoena.
Kantonamenduaren hiriburua Berna da.
Barrutiak
2010eko urtarrilaren 1ean 26 barrutiak (Amtsbezirke) 10 barruti administratibo berritan elkartu ziren (Verwaltungskreise):
Delia
Delia leku ezberdinen izena da:
NGC 5631
NGC 5631 galaxia bat da, Hartz Handia konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Klaus Kinski
Klaus Günter Karl Nakszynski, ezagunagoa Klaus Kinski izen-deiturez (Zoppot, Danzig Hiri Askea, Alemania —gaur egun Sopot, Polonia—, 1926ko urriaren 18a - Lagunitas-Forest Knolls, Ameriketako Estatu Batuak, 1991ko azaroaren 23a) aktorea izan zen. Haren alaba Nastassja Kinski aktore ezaguna da.
Antzeztutako beste film batzuk: Die toten Augen von London (1961, Alfred Vohrer), Doctor Zhivago (1965, David Lean), Per qualche dollaro in più (1965, Sergio Leone), Quién sabe? (1966, Damiano Damiani), Il grande silenzio (1968, Sergio Corbucci) eta Un genio, due compari, un pollo (1975.
Burlesque
Burlesque gai jakin bat barregarriz erabiltzen duen obra edo ikuskizun mota da. Lan literario edo dramatikoa izan daiteke. Maiz, barietate-antzerki komikoaren ikuskizun edo antzerki-formatuari eta XIX. mendean zehar sortutako hainbat egitura artistikoren aurkezpenari erreferentzia egiteko erabiltzen den termino zabala da. Antzerkian burlesquea parodiaz eta hazpegien gehiegikeriaz baliatzen da gai bat barregarri uzteko, sozialki onartezina dena loriatuz edo sozialki duinduta dagoena degradatuz.
Aponeurosi
Aponeurosi bat lamina lautu formako tendoi barietate bat da. Bere ehun konektibozko zuntzak zuriak eta distiratsuak dira, eta histologikoki tendoi arruntenen antzekoak dira, baina nerbiotze eta odol bustitze txikiagoak dituzte.
Aponeurosiek nagusiki giharrak gorputzeko beste zati batzuetara elkartzeko balio dute, euren artean elkar daitezkeen arren euren zuntzak nahastuz.
Burlesque
Azpigenero literario gisa sortua Barroko garaian, gaur egun burlesquea barietateen antzerkiarekin lotzen da. Lan parodikoak dira, kabaretaren, music hallaren eta vaudevillearen eraginak dituztenak eta erotismoz beteta egoten direnak.
Aponeurosi
Nagusiki abdomenean, esku ahurrean, oin zolan eta bizkarrezurraren lunbar zatian daude.
Lau eratakoak izaten dira aponeurosiak:
Burlesque
Etimologia
Burlesque terminoa italiar burlesco hitzetik dator, eta termino hori, era berean, burla hitzetik dator, txantxa esan nahi baitu. Generoari, bereziki Victoriar aroko dramatikoari, extravaganza edo travesty esaten zaio (ez nahastu trabestismoarekin). Bi termino hauek desberdinak dira; komediaren bi generoak dira eta burlesquearekin ezaugarri asko partekatzen dituzte. Horregatik, erlazionatu egin dira.
Travesty terminoa burlesquearen edozein esparrutan ere aplika daiteke (literarioa, musikala edo dramatikoa). Travestya burlesquearen forma gordin bat da, gaia aldatzen duena, barregarri edo barregarri bihurtzeraino. Extravaganzak, aldiz, burlesque dramatiko eta literarioaren forma aske bat irudikatzen du, normalean ikusgarritasunarekin lotua.
Burlesque literarioa
Literatur burlesquea XVI. mendean jaio zen komediaren eratorri gisa. Bere lanak satirara bideratzen ziren, gai serioak barregarri utziz edo maila sozialean kondenatutako gaiei zilegitasuna emanez.
Burlesque hitza XVI. mendeko Francesco Berniren Opere burlesche lanaren izenburuan agertzen da lehen aldiz. Berniren lanak kontzeptu eta genero berri bat sortzen du literaturan, Burlesche izenekoa. Genero horretan, argumentua gai edo egoera jakin bat barregarri uztera edo satirizatzera bideratzen zen. Generoa garaiko hainbat idazle eta poetek hartu zuten, hala nola Miguel de Cervantesek, zeinak Erdi Aroko erromantzea eta izaera epikoa barregarri uzten zituen Novelas ejemplares eta On Kixote Mantxakoa bezalako lanetan.
Burlesqueak, genero gisa, 1600 eta 1750 urteen arteko literatur aldi barrokoa hartu zuen. Burlesquea nahita barregarria zen, komiko-heroikoa, parodia eta difamazioa bezalako teknika literarioetara jotzen baitzuen. Burlesquearen genero literarioa, gainera, bi azpigenerotan banatu zen: burlesque altua eta burlesque baxua. Burlesque altuak komikoki desegokitzat jotzen zen gai bat duintzen zuen testuinguru bat sortu nahi zuen; burlesque baxuan, aldiz, gai serio bat lotsagabeki barregarri utzi nahi zuen bitartean.
Literatura-burlesquearen jatorria Homerori egotzitako lan batean kokatu izan da, Batrachomyomachia (Igelen eta saguen bataila) obra, alegia. Eleberri komiko-epikoarekin lotzen da lan hori. Generoaren sorrerarekin lotzen den beste lan bat Aristotelesen Komediak dira, K.a. V. mendekoak. Generoaren gorakada XVI. eta XVII. mendean kokatu zen honako obra hauekin: Paul Scarronen Virgile Travesty (1648-1653), Samuel Butlerren Hudibras (1663-1678), John Gayren The Beggar's Opera (1728), Henry Fieldingen Tom Thumb (1730) eta Henry Careyren Chrononhotonthologos (1734).
Burlesque musikan
Burlesque terminoa XIX. mendeko eta XX. mendeko opereta musikalen lanak deskribatzeko ere erabiltzen da, batzuetan, literaturaren antzera, seriotasunarekin kontrastagarriak diren ohar ironikoekin animo alaia adierazten zutenak. Askotan burlesque piezak bat-batean aldatzen diren bi animotan aurkezten dira, entzuteari ironia sentsazioa emanez. Generoren musika-lanik ezagunena Richard Straussek 1885ean konposatutako Burlesque Re minorrean da.
Ragtimea askotan burlesquearekin alderatzen da, biek similitude jakin batzuk partekatzen baitituzte (tempo azkarra eta allegro ñabardura). Ragtimea, jazza eta bere azpigeneroak burlesque etxeetan aurkezten ziren showetan erabiltzen ziren, normalean aurkezten ziren abeslariei laguntzeko.
Victoriar Aroaren burlesque
Victoriar Aroaren burlesquea Erresuma Batuko barietate-antzerkiaren adierazpen desberdinekin erlazionatzen den burlesque dramatikoaren formatua izendatzen duen termino herrikoia da. Viktoriar garaiko ikuskizun komertzial bezala ospe handia izan zuen, 1830 eta 1890 urteen artean. Victoriar burlesqueak beste mota bateko ekoizpen dramatikoetatik hainbat elementu artistiko hartu zituen, hala nola, pantomima britainiarra, haurrentzako istorioen burlesqueak edo Gabonetako kontakizunak aurkezten zituen komedia musikal britainiarraren ikuskizuna.
Victoriar burlesquearen ezaugarri nagusia eszenatoki parodikoak aurkeztea da, aurretik existitzen zen artelan klasiko artistiko baten ohiko estiloari erreferentzia egiten diotenak, hau da, obra dramatiko, ballet edo opera baten parodia bat egitea, lan artistiko horien estilo konbentzionalaren nozio tradizionalekiko iseka mota bat islatzeko. Burlesquearen estilo tradizionala komedia musikalaren alderdi desberdinekin erlazionatu ohi da, zehazki, parodia musikalarekin.
Burlesque hauek gizartean oihartzun handiko lanak parodiatzen zituzten, esaterako William Shakespeareren lanak: Romeo eta Julieta zein Macbeth. Bestetan ere ipuin klasikoak, esaterako "Errauskine" edo maila handiko idazleen lanak, esaterako Daniel Defoe edo Victor Hugo.
Burlesque amerikarra
Burlesque amerikarra burleske dramatikoaren bariazio estatubatuar bat da, bere printzipioetan, 1865 inguruan, Viktoriar Aroko Europan aurkeztutako burlesque generoaren berdina izan zena. Hurrengo hamarkadetan, burlesque amerikarrak garai hartako beste ikuskizun batzuen ezaugarriak hartu zituen, hala nola vaudeville. Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibilaren garaian, bidaiari-ikuskizun ugari garatu ziren, hala nola dime museum, nickelodeons, minstrel showak, zirkoak, freak showak, medicine showak, vaudeville ikuskizunak, kabaretak, azokak eta music saloons. Entretenimendura bideratutako negozioak XIX. mende amaierako show business bihurtu ziren. Burlesquearen aldaera amerikarrak vaudeville amerikarraren eta kabaretaren hainbat elementu hartzen ditu.
Garai hartako vaudeville zelakoak erabat eraldatu zituen garaiko ikuskizunak, eszenetan eta testuinguru erotikoetan bildutako emakumeak sartu baitzituzten beren antzezpenetan, ikusle maskulinoak erakartzeko erabiliak; horrela, merkatu-teknika berri bat sortu zen, non erotismoa erabiltzen zen audientzia erakartzeko. Horrek esan nahi zuen vaudevillearen, kabaretaren eta burlesquearen arteko harremana. Burlesqueak gaiak barregarri uzteko zentzu bera zuen, baina orain gai sexualagoak sartzen zituen, Gerra Zibilaren garaitik irauten zuten klase sozio-ekonomiko desberdinetako herri-kontsumorako ikuskizunetan preziatuak.
Neo-burlesque
Neo-burlesque edo burlesque berria burlesque amerikarraren azpigenero dramatikoa da, eta XIX. mendeko burlesque amerikarren ikuskizunei buruzko erreferentzia kultural zabala du ezaugarri, erotismoarekin, sexualitatearekin eta umore beltzarekin erregularki lotutako elementuekin aldatuak. Neo-burlesquea Estatu Batuetan sortu zen, Ameriketako Burlesqueko glamourra Estatu Batuetako eta Kanadako antzokietara itzultzeko proposamen gisa. Kultua laurogeita hamarreko hamarkadan sortu zen New York hirian, New Orleans bezalako hirietan jarraituz. Neo-burlesquea hainbat espektakulu espezifikoren aurkezpenera bideratutako establezimenduen barruan agertzen da, eta horietan alkoholaren salmenta ere ematen da.
Neo-burlesqueak sexu-eduki handia du, eta, normalean, sexu-agertokietan bildutako bi generoetako aktoreek parte hartzen duten errutina erotikoak antzezten dituzte. Horren barruan, biluzia edo erdi-biluzia sartzen da, eta umore beltzeko eta slapstick-eko txiste sozialak egiten ditu. Mota honetako ikuskizunak errebista modernoan eta kabaret revivalean oinarritzen dira.
Azken hamarkadetan, burlesquearen edo neo-burlesquearen berpizkundea gertatu da Atlantikoaren bi aldeetan. Ikuskizun horiek oso probokatzaileak dira.
Waldemar Esteves da Cunha
Waldemar Esteves da Cunha (Santos, Brasil, - ) Santos hiriko Momo erregea izan zen 1950etik 1956raino, eta 1958tik 1990eraino, artean 92 urte zituela; beraz, gaurdaino, Brasil osoan inoiz izan den Momo erregerik zaharrena da.
Biografia
Waldemar Esteves da Cunha Brasilgo Santos hirian jaio zen, 1920an, eta urte askoan hortzetako salgaien salerosle izan zen. Bere senideekin batera, aitak sortutako enpresan lan egin zuen.
1997tik 2000ra bitartean Santosko inauteriek segurtasun arazo batzuk izan zituzten, udalaren nahia zelako Santosko samba eskolak bat etor zitezela São Pauloko estatuko gainerako eskolekin. 2001ean, Waldemar Momo erregea, 81 urteko Momo errege emeritua, jaitsi eta kaleetan zehar eraman zuten, herritarren artean bakea ezar zezan. Zoritxarrez, egoerak blokeatuta iraun zuen 2005 arte: urte hartan, Santos hiriak sambadromo berria izan zuen Orla da Praia auzoan.
Erretiratu arren, Waldemarrek Momo erregea izaten jarraitu zuen bizirik izan zen bitartean, Brasil osoko Momo erregerik zaharrena.
2013ko apirilaren 8an hil zen arte, Santosen bizi izan zen bere emaztearekin, lau semerekin, sei ilobarekin eta birbiloba batekin. ;
Paul Haggis
Paul Edward Haggis (London, Ontario, 1953ko martxoaren 10) Kanadako zinema gidoigilea eta zuzendaria da, Oscar sariaren irabazlea.
Hollywoodera 1975ean joan bazen ere, azken urteotan lortu du arrakasta Paul Haggisek. 2004an Clint Eastwoodek zuzendutako Million Dollar Babyren gidoia idazteagatik Oscar izendapena jaso zuen. Eastwood zuzendaritzaperako James Bradleyen Flags of Our Fathers liburua zinemarako egokitu du Haggisek.
Zuzendu ere zuzendu du Haggisek. Bere lehen filma Red Hot izan zen, zein bideo euskarrian baino ez zen argitaratu. Bigarrenarekin, Crash filmarekin hain zuzen ere, zorte handiagoa izan du, sei Oscar sarirako izendapen jaso baitzituen. Haggisek filmaren gidoia idazteagatik eskuratu zuen Oscar. Bere hirugarren filma, Honeymoon with Harry, 2006an da estreinatzekoa.
Riofreddo
Riofreddo Italiako udalerri bat da. Erromako probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Riofreddok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bihotz-erauzle
Bihotz erauslea sagarrari bihotza erraz kentzeko tresna da. Sagarraren alde batetik bestera zeharkatzen da gailuarekin eta modu honetara bihotza bailuaran barruan geratuko da.
3399 Kobzon
3399 Kobzon asteroide baten izena da. irailaren 22an aurkitu zuen N. S. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1979 SZ izena zeraman. Ondoren Kobzon omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3399 Kobzon asteroidearen orbitak batezbeste 2,368 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,516 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,22 distantziara. Eszentrikotasuna 0,36 da, eta makurdura orbitala 21,8ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 12.3 da.
Waldo (Ohio)
Waldo Ohioko herri bat da. Marion konderrian kokatua dago. 2010ean 338 biztanle zituen, 1.68 kilometro koadrotan banatuta.
Amblyceps apangi
Amblyceps apangi Amblyceps generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Amblycipitidae familian.
Rolling Meadows (Illinois)
Rolling Meadows  Illinoiseko hiri bat da. Cook konderrian kokatua dago. 2010ean 24,099 biztanle zituen, 14.59 kilometro koadrotan banatuta.
Juan Mari Mañero
Juan Mari Mañero, gipuzkoar kazetari, telebista aurkezle eta irrati esatari bat da. Gaur egun, Laura Chamorro kazetariarekin batera Teledonostin Contigo la playa magazine saioa aurkezten du. Kate berdinean Gipuzkoa a diario saioa ere aurkezten du.
Punto Radio Euskadi irratian ere Euskadi y Punto magazine saioa Iker Marín eta Ainhoa Múgica kazetariekin batera aurkeztu zuen.
Gordola
Gordola Suitzako eta Ticinoko udalerria da.
Udalerri mugakideak
Cugnasco, Lavertezzo, Locarno, Mergoscia, Tenero-Contra, Vogorno
Fresno (Texas)
Fresno Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Fort Bend konderrian dago, Texas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
NGC 5633
NGC 5633 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Maria Henriketa Austriakoa
Maria Henriketa Ana Austriakoa (Budapest, 1836ko abuztuaren 23a - Spa, 1902ko irailaren 19a) Belgikako erregina ezkontidea izan zen 1865etik hil zen arte.
1865ean Leopoldo Belgikako errege bihurtu zen Leopoldo II.a izenarekin, eta Maria Henriketa erregina ezkontide. 1872tik, bikoteak bizitza bananduak bizi izan zituen.
Diablo Cody
Brooke Busey-Maurio (Lemont, Illinois, 1978ko ekainaren 14a) estatubatuar zinema-gidoigilea eta idazlea da. 2005ean Candy Girl: A Year in the Life of an Unlikely Stripper argitaratu ondoren, Juno filmean egindako lanari esker ospetsu bilakatu zen.
Romeoville (Illinois)
Romeoville  Illinoiseko herri bat da. Will konderrian kokatua dago. 2010ean 39,680 biztanle zituen, 47.75 kilometro koadrotan banatuta.
Le Fay
Le Fay Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Munstro
Munstroa (latinez munstrum) naturaren ohiko ordenaren aurka doan izakia da. Beldurra sorrarazten duen edozein animalia mitologikoari ematen zaion izena da. Oso ohikoa da mitologian, elezaharretan eta beldurrezko ipuinetan aurkitzea.
Le Fay
Biztanleria
2007an Le Fay udalerrian erroldatutako biztanleak 600 ziren. Familiak 254 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 91 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 75 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Munstro
Munstroak historian
Fantasiazko generoak bereganatu aurretik, munstroa gizarte kontzeptu garrantzitsu bat zen. Ohi, lurralde ezezagunei lotuta zeuden. Adibide bezala, esploratu gabeko mapatako lurraldeak, herensugeak bezalako munstroak bertan bizi izan zirela adierazita agertzen dira. Ezezagunaren eta munstroen arteko lotura honek, mendebaldeko gizartea zientzia eta beste gai akademiko batzuk erabiltzera bultzatu zuen, ezezaguna ulertzeko asmoz. Honela, munstroak, buruhauste zientifikoak bihurtu ziren. Nahitaez ulertu behar ziren gauza zientifikoak.
Le Fay
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Nafarroako Gobernuko kontseilaritzak
Nafarroako Gobernuko kontseilaritzak Nafarroako Gobernuaren administrazio organo gorenak dira. Nafarroako Gobernuko lehendakaria da buru, eta Nafarroako Gobernuko kontseilariak izendatzen edo kargugabetzen ditu. Gainera, Nafarroako Gobernuko lehendakariordeak, lehendakariordeak eta kontseilariak izan ohi dira.
Le Fay
Etxebizitza
2007an 375 etxebizitza zeuden, 267 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 79 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 353 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 267 etxebizitza nagusietatik 218 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 15 etxek bi zituzten, 52 etxek hiru zituzten, 89 etxek lau zituzten eta 110 etxek bost zituzten. 236 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 96 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 140 etxetan bat baino gehiago zituzten.