cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stolephorus multibranchus
Stolephorus multibranchus Stolephorus generoko animalia da. Arrainen barruko Engraulidae familian sailkatzen da.
Thryophilus sinaloa
Thryophilus sinaloa Thryophilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Troglodytidae familian sailkatua dago.
Empar Pineda Saria
Empar Pineda Saria LGTB ikuspegia Gradu Amaierako Lanetan eta Master Amaierako Lanetan sustatzeko EHUren Berdintasun Zuzendaritzak bultzatutako saria.
Historia
2019an sortu zuen EHUk sari hau, Empar Pineda gipuzkoak ekintzaileari aitortza egin eta LGTB ikuspegia txertatzen duten lanak saritzeko.
Saridunak
Saridunen zerrenda:
Latsübi
Latsübi Zuberoa eta Bearnoko erreka da, Ühaitzaren ibaiadarra dena.
Geografia
Ibarbuen izeneko lekuan jaiotzen da, Ürrüstoi-Larrabileko (Zuberoa) lurretan, 306 metrotako garaieran. 11,3 kilometrotako ibilbidea egin ondoren, Nabarzin (Bearno) isurtzen da Ühaitzara.
San Luis La Herradura
San Luis La Herradura El Salvadorko La Paz departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 20405 biztanle zituen.
Hayato Sasaki
Hayato Sasaki (佐々木 勇人, 1982ko azaroaren 29a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Montedio Yamagata eta Gamba Osaka.
La Malhoure
La Malhoure (bretainieraz Lanvelor) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Eduardo Barinaga
Migel Eduardo Barinaga Erezuma (1956, Bilbo), euskal ekoizle bat da.
Brachymeles samarensis
Brachymeles samarensis Brachymeles generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Eduardo Barinaga
Euskal Herriko Unibertsitatean Magisteritza eta Informazio-zientzietan lizentziatua da. 1977-1984 artean Durangoko Kurutziaga Ikastolan Ikus-entzunezko irakaslea izan zen. eta 1984-2014 artean Baleuke ekoiztetxeko gerentea.
1997an Megasonikoak filmarengatik marrazki bizidunetako film onenaren Goya Saria irabazi zuen.
2014an Euskal Irrati Telebistako zuzendari nagusia izendatua izan zen, Pello Sarasola ordezkatuz.
Joxe Mari Aizega
Joxe Mari Aizega Zubillaga (Hernani, ) Mondragon Unibertsitateko Basque Culinary Centerreko zuzendaria da.
Biografia
Joxe Mari Aizega, Basque Culinary Centerreko zuzendaria da. 1988an Ikasketak Euskal Herriko Unibertsitatean hasi zituen, Enpresen Administrazioa eta Zuzendaritza hain zuzen ere. Bitartean, 1989tik 1994ra, Zuzenbidean lizentziatu zen, Euskal Herriko Unibertsitatean ere. 1995ean irakasle bezala hasi zen lanean Euskal Herriko Unibertsitatean, urte bete zehar aritu zen, ostean “Banco Guipuzcoano” bankuan Finantza Aholkularitza Arduradun bezala. 2000tik aurrera Mondragon Unibertsitaterako hasi zen lanean. Enpresagintzako Fakultateko Zuzenbide eta Enpresako irakasle bezala hasi zen lanean, bitartean Mondragon Taldeko Aholkularitza Juridiko Arduradun postua okupatuz. 2004tik 2011ra Mondragon Unibertsitateko errektoreorde postua hartu zuen, ostean, Basque Culinary Centerreko zuzendari postua okupatu zuen gaur egunera arte mantentzen duena.
Squatina oculata
Squatina oculata Squatina generoko animalia da. Arrainen barruko Squatinidae familian sailkatzen da.
Or Sasson
Or Sasson (Jerusalem (Israel), 1990eko abuztuaren 18a) judo borrokalari israeldarra da.
Olinpiar Jokoak
2016ko Udako Olinpiar Jokoetan, Rio 2016an (Rio de Janeiro), brontzezko domina eskuratu zuen (Rafael Silva brasildarrarekin elkarbanatuta) >100 kg-ko gizonezkoen kategorian, Teddy Riner frantziarraren (urrezkoa) eta Hisayoshi Harasawa japoniarraren (zilarrezkoa) atzetik. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), Israel ordezkatuz, brontzezko domina lortu zuen talde mistoko kategorian (Alemaniako taldearekin elkarbanatuz), Frantziako taldearen (urrezkoa) eta Japoniakoaren (zilarrezkoa) atzetik. Honako hauek osatzen zuten Israelgo taldea: Peter Paltchik, Timna Nelson Levy, Tohar Butbul, Gili Sharir, Li Kochman, Raz Hershko, Or Sasson, Sagi Muki, Shira Rishony, Inbar Lanir, eta Baruch Shmailov-ek.
Snowcross
Ekipamendua
Elurretako motorrak aldetzen dira beraien modalitatearekin batera, gidariek erabiltzen duten ekipamendua hoanako hau da: kaskoa, betaurrekoak, botak, lepokoa, eskularruak, belaunetakoak eta ukondokoak. Gidariei bere arropa eta kaskoa naranja disdiratsu kolorekoak izatea eskatzen zaie.
Maila-kurba
Matematikan, maila kurbak bi aldagai askeko funtzioak grafikoki irudikatzeko modu bat da. Bi aldagai askeko funtzioak hiru kartesiar ardatzetan irudikatzen dira, bi aldagai askeetarako eta beste bat mendeko aldagairako. Halatan, funtzio hauek hiru dimentsiotako irudi baten bitartez irudikatzen dira: irudi hauek eskuz eta paperean (bi dimentsioetan, alegia) marraztea zaila denez, maila-kurbak, kartografiako sestra-kurba izenekoen antzera, erabiltzen dira irudi horiek azaltzeko.
Cantorchilus modestus
Cantorchilus modestus Cantorchilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Troglodytidae familian sailkatua dago.
Johann Bernhard Fischer von Erlach
Johann Bernhard Fischer von Erlach (Graz, Austria, 1656ko uztailaren 20a - Viena, Austria, 1723ko apirilaren 5a) austriar arkitekto, dekoratzaile, eskultore eta arte historialaria izan zen.
Biografia
Gian Lorenzo Berniniren lantegian ikasi zuen Erroman, eta Vienan hasi zuen bere arkitekto-ibilbide ospetsua. Italiako barrokoaren ikaskizunak bereganatu ondoren bere estilo berezia landu zuen, arranditsua, enperadorearen indarra eta Eliza Katolikoa goraipatzeko. Era horretan, Austriako arte barrokoaren sortzaile nagusietako bat bilakatu zen.
Lehen obretan Francesco Borrominiren eragina nabari zaio (Hirutasun Santuaren eliza, Salzburgon, 1694-1702; Michael II.a Althan kondearen gaztelua, Frain, Moravia); ondoren Versailles hartu zuen eredu Schönbrunn jauregia egiteko. Zenbait jauregi eta jauregitxo ere eraiki zituen, Schwarzenberg jauregia adibidez (1697-1715). Antzinako arkitektura ere aztertu zuen eta Vienako San Karlos Borromeo elizan (Viena, 1716-1732) ausardia handiz erabili zituen erromatarren arkitekturatik hartutako gaiak (Trajano eta Antoninoren zutabeak). "Arkitektura historikoa" (1721) liburua argitaratu zuen, arkitekturaren historiari buruzkoa.
Rowan Atkinson
Rowan Sebastian Atkinson (1955eko urtarrilaren 6a) komediagile, aktore eta idazle ingelesa da. Gure artean batez ere Blackadder eta Mister Bean telesailetako antzezle nagusia izateagatik ezaguna da.
Alan Rickman
Alan Sidney Patrick Rickman (Acton, Londres, - Londres, ) aktore eta zinema zuzendari britainiarra izan zen.
Rickman Londresen jaio zen, eta zinemarako jauzia egin aurretik oholtza gainean aritu zen zenbait urtez. Hain zuzen ere, Christopher Hamptonen aginduetara Les Liaisons Dangereuses antzezlanean egindako lanak aktore ospetsu bihurtu zuten 1980ko hamarkadaren erdialdean.
Osogna
Osogna Suitzako udalerria da. Ticino kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ezkaba (argipena)
Ezkaba zenbait lekuren izena da, denak elkarri lotuak:
Stará Halič
Stará Halič Eslovakiako udalerri bat da, Lučeneceko barrutian kokatuta. 17,60 km²ko azalera du eta 676 biztanle 2017ko datuen arabera.
José Fábio Santos de Oliveira
José Fábio Santos de Oliveira (1987ko apirilaren 21a - ) Brasilgo futbolaria da.
San Luis Talpa
San Luis Talpa El Salvadorko La Paz departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 21675 biztanle zituen.
José Fábio Santos de Oliveira
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock, Shonan Bellmare eta Tokushima Vortis.
Ognina (uhartea)
Ognina Italiako uharte bat da, Sizilian, Jonikoan. Ognina toponimoak, ordea, kostaldeko herri osoa adierazten du. Honen ekialdeko muturrean, izen bereko lurmuturraren iparraldean, uharte txikia dago, jatorrian kontinenteari lotua, Gerhard Kapitän arkeologo alemaniarrak egindako ikerketek frogatu dutenez. Administratiboki, Sirakusakoa da. Ognina uhartea Sirakusatik 15 kilometro hegoaldera dago, Ognina lurmuturra eta Punta Asparano artean. Kostaldetik 150 metrora dago, gutxi gora-behera triangelu-forma du, erpina ekialderantz, itsaso zabalera, eta 168 metro E-O norabidean eta 110 metro N-S norabidean.
Historia
Pleistozeno berantiarrean eta Holozenoko lehen milurtekoetan, uhartea, Siziliarekin, oraindik itsas hondoan ikus daitekeen istmo harritsu baten bidez lotua zegoen. Gero, kanalean portu bat egin zen. Erdi Neolitoan, uhartean Stentinello kulturako komunitate egoiliar bat bizi zen, bere kokapen geografiko berezia eta kanaleko portua aprobetxatu behar izan zituena. Garai honetatik aurrera, harkaitzezko bankuan zulo lerro ugari egin ziren, berrogeita hamar metro baino gehiagokoak, ziur asko,palafitoak jasateko hauen gainean, antzerako beste asentamendu batzuekin analogiagatik, "Etxe luze" motakoak izan behar zuten etxeak eraiki ziren. Denbora luze baten ondoren, non ziurrenik ez zen inor bizi, K.a. bigarren milurtekoaren lehen mendeetan uhartea berriz bizi izan zen, bertan, Tarxieneko Brontze Aroko antzinako hilerriko kulturaren jatorri maltarra zuen kolonia bat ezarri zenean. Grabatutako apaindura geometriko konplexuak dituzten loreontzi zati ugari, eta, ziur asko, istmo zaharra menderatzen duen horma harritsuan zulatutako hilobi artifizial bakar bat, fase honetakoak dira. Azken honetan, orain erabat urperatua, antzinako Brontze Aroan uharterako sarbidea babesteko harri lehorreko aggerea zuen gotorleku baten aztarnak aurkitu ziren. Orain arte, Siziliako historiaurrean bakarra izan den leku horretan, Maltako komunitate bat egoteak, oraindik ere, ezin daiteke ulertu.
Fase honen ondoren, uhartea hutsik egon da gaur egun arte. Salbuespen bakarra hiru habearteko basilika txiki baten aztarnak dira, bizantziar garaikoak, mendebaldeko kostaldean gutxi eraikiak.
Squatina pseudocellata
Squatina pseudocellata Squatina generoko animalia da. Arrainen barruko Squatinidae familian sailkatzen da.
Bosco/Gurin
Bosco/Gurin Suitzako udalerria da. Ticino kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Laguna (Santa Catarina)
Laguna Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Masateru Akita
Masateru Akita (秋田 政輝, 1982ko irailaren 25a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock.
Joan Borboikoa eta Battenbergekoa
Joan Borboikoa eta Battenbergekoa (San Ildefonso, Segovia, Espainia, 1913ko urtarrilaren 20a - Iruñea, Nafarroa Garaia, 1993ko apirilaren 1a) Joan Karlos I.a Espainiako erregearen aita izan zen.
Biografia
Espainiako Errege Etxeko burua izan zen 1941. urtetik 1977. urtera arte. Espainiako Koroarako hautagaia izan zen, baina 1977an erregetza eskubideei uko egin zien bere seme Joan Karlos I.aren mesedetan. Alfontso XIII.a erregearen hirugarren semea izan zen. Alfontso eta Jakue anaia zaharrek dinastia-eskubideei uko egin zieten, eta bera bihurtu zen printze oinordea.
Maria de las Mercedes Borboikoarekin ezkondu zen 1935ean. Espainiako Gerra Zibila 1936an hasi zenean, matxinatuen taldean sartu nahi izan zuen, baina ez zuten onartu. Alfontso XIII.a hil zenean (1941) Bartzelonako konde titulua hartu zuen. 1946tik aurrera Estorilen (Portugal) bizi izan zen. Monarkia demokratikoaren alde egin zuen, eta horregatik Espainiako lurretan sartzea debekatu zioten. Francisco Franco hil zenean (1975), bere seme Joan Karlos I.a erregetzara igo zen. 1997an ondorengotza-eskubideei uko egin zien, historiaren arabera berari zegokiona semearen eskuetan jarriz.
Cantorchilus leucotis
Cantorchilus leucotis Cantorchilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Troglodytidae familian sailkatua dago.
San Miguel Tepezontes
San Miguel Tepezontes El Salvadorko La Paz departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 5084 biztanle zituen.
Brachymeles tridactylus
Brachymeles tridactylus Brachymeles generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Sceloporus
Sceloporus Phrynosomatidae familiaren barruan sailkatutako narrasti genero bat da. Ipar Amerika eta Erdialdeko Amerikan bizi dira.
Issyk-Kul eskualdea
Issyk-Kul (Ысык-Көл облусу, ىسىق كۅل وبلۇسۇ; Иссык-Кульская область) Kirgizistango zazpi eskualde edo oblastetako bat da. 43.144 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2021ean 501.933 biztanle zituen. Hiriburua Karakol da.
La Méaugon
La Méaugon (bretainieraz Lanvealgon) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Matignon (Côtes-d'Armor)
Matignon (bretainieraz Matignon, galoz Mateinyon) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Danyang-Kunshan Zubi Handia
Danyang-Kunshan zubi handia munduko zubirik luzeena zen 2012ko ekainaren 1ean inauguraru zuen. 164,8 kilometroko bidezubia da, eta haren gainean dago Abiadura Handiko Pekin - Shanghai trenbidea dago, Txinako azpiegitura inportante bat.
San Pedro Nonualco
San Pedro Nonualco El Salvadorko La Paz departamenduko udalerri bat da. 27.5 km²ko azalera du eta 2007ko erroldaren arabera 9252 biztanle zituen.
Xavier Rodríguez Baixeras
Xavier Rodríguez Baixeras (Tarragona, Katalunia, 1945 -) galiziar olerkaria da.
Biografia
Tarragonan jaio zen arren, Ribadeon (Galizian) igaro zuen haurtzaroa, eta Vigora joan zen ondoren.
Olerkigintzako lehen urratsak La ciudad sumergida (1971) lanarekin egin zituen. Geroago argitaratu zituen Fentos no mar (1981) eta Lembranzas do areal (1985) olerki-liburuak.
Hurrengo lan aipagarriak Os visitantes (González Garcés saria 1991n) eta Nadador (1995) izan ziren, eta Beira norte olerki-liburua argitaratu zuen 1998an.
Rodríguez Baixerasek estilo berezia darabil, eta bere bizipenak eta familiaren oroitzapenak sakontzen ditu, espazio eta denbora intimoa osatzen duten olerkiak idazteko.
Stolephorus pacificus
Stolephorus pacificus Stolephorus generoko animalia da. Arrainen barruko Engraulidae familian sailkatzen da.
Acará (Pará)
Acará Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Herioa Venezian
Herioa Venezian (Der Tod in Venedig) Thomas Mann idazle alemaniarrak 1912an idatzitako eleberri laburra da.
Eleberriak bi pertsonaia bakarrik garatzen ditu: Gustav von Aschenbach, idazle alemaniar adinekoa, eta Tadzio, hotel berean dagoen gazte poloniar eder bat. Idazlea Veneziara joan zen bere etorri literarioa berreskuratzeko eta han gazteaz maitemindu zen. Liburuaren akzioa minimoa da. Hotelean eta ondoan dagoen hondartzan pasatzen da ia guztia.
Thomas Mannek onartu zuen liburuaren zati bat autobiografikoa zela. 1911ko maiatzaren 26tik urte bereko uztailaren 11ra arte bidaia bat egin zuelako Veneziara.
Liburua Luchino Viscontik zinemaratu zuen 1971n. Dirk Bogardek jokatu zuen Gustav von Aschenbachen papera.
Bestela, euskarazko itzulpena Xabier Mendigurenek egin zuen "Ibaizabal" argitaletxearekin 1992an.
Aristofanes
Aristofanes (Antzinako Grezia, K.a. 448 – K.a. 385) antzinako grezierazko antzerkigile klasikoa izan zen.
Sofoklesen eta Euripidesen tragedien garai berean, Aristofanesen komediak sortu ziren Greziako antzerkian. Atenastar burutsu horrek berrogeita lau lan inguru osatu zituen, eta horietatik hamaika iritsi dira gaur egun arte. Lan horiek osatzen dute, hain zuzen, Antzinako Komedia esaten denetik gorde den lan hilduma guztia. Hala ere, komedia idazle askoren izenak ezagutzen dira, eta horien lanen atalak ere iritsi dira gaur egun arte.
Tragediaren seriotasun eta transzendentzia moralaren aurrez aurre komediaren izpiritu isekari eta satirikoa dago. Dena dela, izpiritu hori ez zen berria Greziako poesian, yambo-aren mamia horixe bera baitzen, eta ez zen berria, orobat, Atenasko antzerkian, idazle tragikoek drama satirikoekin amaitzen baitzituzten beren trilogiak. Hala ere, drama horiek, gai mitologikoak ozarkeriaz eta umore handiz lantzen dituztenak, komediaren oso bestelako lanak dira.
Tragediak mitoetatik eta tradiziotik hartzen zituen gaiak, eta ikusleak oso ondo zekien, antzezpena hasten zenetik bertatik, arazoaren sorrera eta zein izango zen arazoaren bilakaera eta amaiera. Komedian, aldiz, ikusleak ez zuen argumentua ezagutzen, aurretik ezin antzeman zitezkeen gertaerak eta gorabeherak aurkituko zituen, eta pertsonaiak ere berriak ziren beretzat.
Komedia idazleak gai bat eta bilbe bat asmatzen zituen eta pertsonaia batzuk sortzen, eta ondoren, gertaera baten aurrean jartzen zituen osagai horiek guztiak. Horregatik ikus daiteke Aristofanesen komedietan nolabaiteko originaltasuna, sorkuntza lana, ez bakarrik gaiei dagokienez, baita pertsonaiei dagokienez ere. Hala ere, horiek ez dira erabat asmatuak, gehienetan inguruko errealitatetik hartuak baitira.
Gurin
Gurina esne, esne-gain edo esne hartzituaren gantzetan ur ttanttek eraginiko emultsioa da, kolore horixkako eta esneki gozoaren gustuko solido samur gisa gorpuztu eta beroarekin urtzen den esnekia. Guri, samur edo biguntasunarekin loturiko izena du produktu honek. Gurina egiteko, esnea irabiatu edo astindu egin behar da, esku-malatsez edo aparatu konplexuez. Koipea, batetik, eta gazura, bestetik, banandu ondoren geratzen den gantza dugu gurina. Euskal Herrian, gehienetan behi-esnez egiten bada ere, beste ugaztun batzuen esnea ere erabil daiteke (ardia, ahuntza, bufaloa...), berdin-berdin. Kilo bat gurin lortzeko, 20 litro inguru esne landu behar dira.
Aristofanes
Tragediak jainkoen eta heroien mundua aurkezten du, eta ekintzak antzinakoak izaten dira; Aristofanesek, aldiz, ikusleen beren Atenasko kaleetan kokatzen du lana, eta pertsonaia handinahi, erne, irrigarri, zorigaitz eta abarrez betetzen ditu kale horiek. Eguneroko bizitza barrea eragiten duen ikuskizun bihurtzen du. Atenastarrek gerra edo bakea nahi duten, biltzarretan haserretzen diren, lapurretan aritzen diren, elkarren artean eztabaidatzen duten edo gogoeta filosofikoetan aritzen diren. Aristofanesek egoera horiek guztiak bildu, areagotu eta, azkenik, satirizatu egiten ditu era zuzen, gordin eta atseginean. Horren guztiaren azken helburua barrea eragitea da, eta ez pertsonaia edo egoera horien bitxikeriak zuzentzea.
Squatina punctata
Squatina punctata Squatina generoko animalia da. Arrainen barruko Squatinidae familian sailkatzen da.
Manabu Watanabe
Manabu Watanabe (渡部 学, 1986ko urriaren 5a - ) Japoniako futbolaria da.
Aristofanes
Pertsonaiak eta arazoak errealistak dira, haina arazoei ematen dien konponbidea, behin baino gehiagotan, sinesgaitza da, zentzugabea eta absurduaren antzerkiaren oso hurbilekoa. Pertsonaia erreal eta hurbileko horiek ametsezko eta fantasiazko gauzak egiteko gauza dira. Aristofanesen lana fantasiaz beterik dago, eta lirikotasun maila handikoa da zenbaitetan. Aristofanesek, bestalde, jendearen ahotan zebiltzan kritikak jasotzen ditu, hasi jeneralen eta politikarien jarrerei buruzko kritiketatik eta herriaren ahulezietaraino. Bere pertsonaia guztiek pentsatzen dutena esaten dute, eta gobernariak, demokrazia herriko nagusiak eta demokraziaren oinarriak kritikatzen ditu. Aristofanes ideia kontserbadoreak zituen gizona zen, antzinako garai handi eta heroikoetara iristeko gogo bizia zuen, eta hezkuntzan eta arrazoitzeko artean egin ziren berrikuntzen kontrakoa zen guztiz.
Peña Mujika
Peña Mujika Real Sociedad futbol taldearen jarraitzaileen lagunartea da. 1981 urtean sortu zen Errealak bere lehenengo liga titulua eskuratu eta gutxira. Izena Atotxako futbol zelaiaren hegoaldean, non lagunartearen jarraitzaileak egoten diren, estadioa eraiki aurretik Mujika izeneko zur-lantegitik hartutakoa da. Kutsu abertzale eta antifaxistako taldea da.
Manabu Watanabe
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock.
Aristofanes
Baina Aristofanesek ez zuen politika erabiltzen barrea eragiteko gai gisa bakarrik. Garai hartan Atenasen nagusitzen ari ziren berrikuntzak ere barregarri jartzen zituen Aristofanesek. Berrikuntza horien artean aipatzekoak dira hezkuntza sistema herria eta sofistika, eta berritzaileen eredu gisa Sokrates azaltzen zuen. Sokrates barregarri uzten zuen lan bat, adoratzen zuten ikasleek inguratuta, beti izaten zen arrakastatsu. Euripides izan zen Aristofanesen satira literarioaren heste helburuetako har Euripidesen hizkuntza harro eta erretorikoa elkarrizketa arrunt eta irrigarrietan erabiltzen zuen Aristofanesek, kutsu komikoa emanez. Eta ikusleak, bestalde, berehala ohartzen ziren hitz-joko haietaz, izan ere, egun batzuk lehenago bertso haiek herak zegokien testuinguru tragikoan entzunak baitzituzten. Aristofanesen lanen helburu nagusia barrea zen, eta barrea eragin zezakeen edozer gauza sartzen zuen bere antzerki lanetan: ugariak dira txisteak, hitz jokoak eta ateraldi barregarriak.
Hogei urte bete gabe zituen Aristofanesek bere lehenengo arrakasta lortu zuenean (K.a. 425). Urte horretan Atenasko lehiaketan lehenengo saria eman zioten "Akarnestarrak" lanari esker. Garai hartan, une latzak bizi ziren Atenasek Espartarekin zuen gerraren ondorioz, eta izurrite batek are larriago bihurtu zuen egoera. "Akarnestarrak" laneko protagonista nekazari bat da: nekazaria eta bere familia babesean bizi ahal izateko, hitzarmen bat izenpetzen du Espartarekin, gerrarekin erabat gogaiturik.
Gurin
Zenbaitetan, gehigarriak eransten zaizkio gurinari: gatza (kontserbatzeko), azukrea, aromak, kontserbagarriak, etab. Maiz, erakargarriago bihurtzeko, koloratzaileak eransten zaizkio prozesu industrialean: anatoa edo karotenoa, batik bat.
Goiko definizioaren aurkakoek diotenez, gurina emultsioa dela esatea ez da erabat egokia: giro-tenperaturan (20 °C inguru), gurina gantz-fase solido batean barreiatutako gantz-fase likido batez osatuta dago, eta ura ere badago sistema horretan. Hori, nazioartean onartutako "gelen" definizioari dagokio.
Ezaugarriak
Urte sasoiak, eskualdeak, arrazak… baina, batez ere, animaliaren elikadurak determinatuko ditu gurinaren zaporea, testura eta kolorea: belar ondua hartzen badu, janak ur gutxiago duenez, gogorrago eta zurbilagoa da eta usain-zapore sakonagoak izaten ditu; uda partean belar freskoa bazkatzen duelarik, gurin hori bigun eta suabeagoa da, gustu arinagokoa. Normalean, boli kolorea du, baina urrekaratik hasi eta, limoi, laru eta beilegian barna, krema edo ia zuri koloreraino irits daiteke.
Hoztutakoan, gurina trinkoa da, baina giro-tenperaturara ekarrita bigundu egiten da eta, krema gantzatsu egoeratik igarota, likido arinaren loditasuna agertu arte urtzen da, 32–35 °C-etara. Bere dentsitatea 911 kg/m3-koa da. Hori, esnea ekoitzi duen animaliak hartutako elikaduraren araberakoa da, batik bat.
Bi eratakoa izan daiteke gurina:
Motak
Maila denetako sukaldeetan hainbat motatako gurin ezagunak prestatu izan direnez, hamaika gurin barietate daude gaur, gatz edukiaren, tratamendu termikoaren, behien elikaduraren eta besteren arabera sailkatzen direnak. Bereizketa horiek ez dira zertan izendapen ofizial edo komertzialen elementua izan.
Gurinaren ezaugarri komertzialak
Europar Batasunean merkaturatzen den gurinak ezaugarri hauek, gutxienez, agertuko ditu:
Oinarrizko osaketa: gantzak guztira, 83,3 g/100g; ura, 15,6 g/100g; kolesterola, 240 mg/100g; A bitamina, 0,6 mg/100g; E bitamina, 2 mg/100g; energia balioa, 753 Kcal. 100 gramoko.
Ezaugarri orokor batzuk:
Osaketa eta ezaugarri fisikoak
Gurinak A bitamina asko badu ere, D eta E3 bitaminak ere baditu. Energia-eduki handikoa da: 730 kcal baino gehiago 100 gramoko. Gantz azido aseen edukia % 63koa da, gantz azido monoaseena % 26 eta gantz azido poliasegabeena % 3,74. Horiek ez ezik, kolesterola, proteina gutxi eta ur asko du.
Gurinaren osaketa (gramotan, 100 gramoko):
Erabilera, kontsumoa
Gurina kontsumitzen da:
Eta hamaika eratan baliatzen da gurina sukaldaritzan:
Etxeko gurina
Ez da zaila etxean gurina egitea. Aski da esne-krema malats edo hagaxka batez edo zurezko espatularekin gora eta behera irabiatzea, harrotu arte, eta gero eragiten jarraitu, ura galduin doan heinean. Irabiagailu mekaniko edo, areago, elektrikoarekin are errazago eta azkarragoa da. Azken forma, berariazko molde batean eman ohi zaio produktuari, kontsumitzailearen aurrean itxura erakargarriagoa agertzeko. Gurina etxean ekoiztearen abantaila gazur edo seruma alferrik ez galtzea da.
Gurin araztua, Indiako ghee edo ghi adibidez, gurin urtua dekantatuz lortzen da. Luzaroago irauten du kontsumigarri eta tenperatura altuak hobeto jasaten ditu; horregatik baliatzen da sukaldaritza-prestaketa ugaritan.
Fabrikazio tradizionala
Gurina esne-krema irabiatuz gauzatzen da. Kilo bat gurin lortzeko, 20 litro inguru esne oso erabili behar dira. Eragiketa egin ohi da krema bi egunez heldu ondoren (hartzidura arina). Horrela usaina garatzen zaio.
Hoztu gabeko krema nahasteak suspentsioan dauden gantz-ttanttak biltzen ditu; eragiketa honek 45 minutu inguru irauten du. Ondoren, gurina eta seruma bereiziko dira. Hurrena, ur gezaz baliatuz oratuko da, kontserbazioa hobetzeko, ahalik eta gazur gehien ateraz. Gurinontzi modernoetan gurina garbitu, ikuzi, biratu eta oratu egin daiteke. Prozedura horietan gatza eman dakioke. Gurinontziak horrelakoak egiteko aukerarik ematen ez badu, gurina irabiagailutik pasarazi behar da.
Gatzatua izan edo ez izan, gurina hoztu egingo da berehala. Egokitzea, halakorik beharrezkoa balitz, hoztu aurretik egingo litzateke. Altzairu herdoilgaitzezko gurinontziko fabrikazioa luxuzko ekoizpenetan bakarrik egiten da: gurin gordina (pasteurizatu gabea), sor-markakoa, ekologikoa. Egurrezko gurinontzien erabilera bakana bihurtu da.
Guringintza industriala
Egun, industriak etengabeko fabrikazio-makinak darabiltza (gurin-kanoi edo “Fritz prozesua”) ia bakarrik, azkarragoak direlako: 10 tona inguru, orduko. Fabrikazio-funtzio guztiak etengabe egiten dituzte eta erabilerrazagoak dira: gurinontzi tradizionala aldiro-aldiro gelditu eta garbitu egin behar izaten zen; bestetik, ontziratzea ere errazten da, gurina zinta jarraitu batetik ateratzen delako. Lehengaia, parte bat gutxienez, krema izoztua izan daiteke.
Hautatutako hartziak (pasteurizatutako kremekin, beharrezkoak) baliatzea sistematikoa da Europako industrian, gurin zaporetsuak lortuko badira. Ez da horrela gertatzen gurin neutroak (sweet cream butter) erdiestea helburu duten herrialde anglosaxoietan. Prozesu batzuek fabrikazio-denbora areago murrizteko aukera ematen dute, hala nola Herbehereetan hasitako Nizo metodoak: aurretiazko heltze biologikorik gabeko kremak lantzen dituzte eta hartzidurak gurinetan zuzenean txertatzen dira. Metodo honek merkatuaren % 90 betetzen du egun.
Kolorea merkatuko zaletasunen arabera egokitzen da, beta-karotenoa gehituz. Herrialde askotan horixe da koloratzaile gehigarri bakarra gurin estandarrentzat.
Campo (Vallemaggia)
Campo Suitzako udalerria da. Ticino kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Gurin
Gordetzea
Gurinak iraunaldi mugatua du: pasteurizatutako gurin estandarrak, hozkailuan, 2 - 3 hilabete; gurin gordinak, 2 - 3 aste. Aireko oxigenoaren oxidazio-erreakzioen aurrean oso sentikorra da: horrek gurinaren osagaiak degrada ditzake. Oxidazioa are azkarragoa da izpi ultramoreek edo berotasunak gurina zaharmintzen dutelako. Zaporea eta usain horiek, Mendebaldean orokorki, desatsegintzat jotzen badira ere, hemendik kanpora estimazio handia dute: Tibeten, teari gehitzen zaio, Afrikako iparraldean, smen produktu tradizional preziatua da, etab.
Historia
Oso litekeena da esnearen krema ustekabeko astintze baten ondorioz estreinako gurina sortzea. Horregatik, agian, gurina egin eta erabili izan zen esnekiak osatzeko lehenengo saiakeretan, Mesopotamiako eremuan agian, K.a. 9000 eta 8000 bitartean. Baliteke estreinako gurina ardi- edo ahuntz-esnez egina izatea, garai hartan ganadu horiek jada etxekotuak zeudelako. Gurina egiteko antzina-antzinako metodoa gaur erabiltzen da egun Afrikako eta Ekialde Hurbileko leku zenbaitetan.
Javron-les-Chapelles
Javron-les-Chapelles Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Gurin
Historia
Erdi Aroaz geroztik Europan gurina herri askotxotan egiten zen: Normandian,  Bretainian, Holandan eta Irlandan eskuz batez ere prestatzen zen produkzio gehiena. Gurina garai eta herrialde haietan produktu garestitzat jotzen zenez, klase aberatsenentzat edota merkaturatzen zutenentzat bakarrik zebilen eskuragarri. Europa hegoaldean, berriz, oliba olioa eta txerri gantza hobesten ziren. Erlijio musulman edo judua zuten herrialdeetan bakarrik, Mediterraneoan, behi-gantza erabili izan zuten, txerri-koipea ordezkatzeko, adibidez, Erdi Aroan, eta gozogintzazko formula jakin batzuetan bakarrik. Portugal, Italia hegoaldean eta Espainia hegoalde eta ekialdean, koipearen kontsumoa jaisten joan zen, oliba olioak ordezkatu zuelako, ez gurinak.
Javron-les-Chapelles
Biztanleria
2007an Javron-les-Chapelles udalerrian erroldatutako biztanleak 1.467 ziren. Familiak 622 ziren, horien artean 212 pertsona bakarrekoak ziren (88 bakarrik bizi ziren gizonak eta 124 bakarrik bizi ziren emakumeak), 205 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 181 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Stolephorus nelsoni
Stolephorus nelsoni Stolephorus generoko animalia da. Arrainen barruko Engraulidae familian sailkatzen da.
Gurin
Historia
1870ean, Hippolyte Mège-Mouriès kimikariak asmatu zuen margarina izeneko gantz berria agertzean, herritarren artean gurinaren ordezko merkeago bat banatzea ahalbidetu zen. Mendebaldeko nazio gehienetan gurinaren per capita kontsumoa jaitsi egin da XX. mendean zehar, hein batean margarinaren izenagatik, gurina baino merkeagoa delako eta biztanleriak, osasun alorretik, egokiagotzat jo duelako trans azidoen azterketak hasi aurretik. Estatu Batuetan 1950eko hamarkadan margarina gurina baino gehiago kontsumitzen zen; gaur, horixe gertatzen da beste herrialde batzuetan. Venezuela, Kolonbia eta antzeko herrialde batzuetan gurina deitzen zaio margarinari. Hego Euskal Herrian, orain dela 30 urte, margarina batzuen bilgarriak gurinarenak bezalakoak ziren, kontsumitzailea nahasteko.
Mediterraneo aldeko herrialdeetan, oro har, oliba-olioa hobesten zaio gurinari oraindik; gaur egun, nutrizio alorreko bertuteek (bihotz-osasungarri izateak, batik bat) sendotu dute joera hori, baina oliba-olioaren prezioa medio, jendeak hazi-olioetara jo du, ezinbestean: koltza, ekilore, arto eta antzekoetara.
Javron-les-Chapelles
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 820 ziren, horien artean 596 aktiboak ziren eta 224 inaktiboak ziren. 596 pertsona aktiboetatik 563 lanean zeuden (319 gizon eta 244 emakume) eta 33 langabezian zeuden (16 gizon eta 17 emakume). 224 pertsona inaktiboetatik 112 erretiraturik zeuden, 60 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Javron-les-Chapelles udalerrian 635 unitate fiskal zeuden, 1.409 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.087 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 65 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 2 albaitariak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Javron-les-Chapelles udalerrian 74 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.765 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Ruth glaziarra
Ruth glaziarra, AEBetako Alaska estatuan dagoen glaziar bat da, Denali Parke Nazionala eta Babesgunean. 64 kilometro luze du.
Favignana (uhartea)
Favignana (Faugnana) Siziliako Egada uhartediko uharte bat da. Egadetako uharte nagusia, Siziliako mendebaldeko kostaldetik 7 kilometrora dago, Trapani eta Marsala artean, eta Favignana udalerriaren zati bat da.
Favignana izena, latinezko favonius (favonio) hitzetik dator, erromatarrek, mendebaldetik zetorren haize beroaren erorketa adierazteko erabiltzen zuten hitza. Herria, sarrera natural baten inguruan dago, non portua, bere ertzetan, eta Florio atunaren antzinako tranpen eraikinak dauden. Uharteko arkitektura tradizional mediterraneoa, igeltsu zuria eta leiho urdin edo berdeak ezaugarri dituena, azken urteotan hobetu egin da, superintendentziak kultura-ondarearen gisa babestuz.
Lurraldea
Favignana uharteak, gutxi gora-behera, 19 kilometro karratuko azalera du, eta, kostaldearen luzerak 33 Km ditu, aberatsa izanik kobazuloetan. Antzinaroan, Favignanaren izena, Egusa zen (Aegusa latinez), grezieraz Aigousa (Αἰγοῦσα), "Ahuntzak dituena", kontuan hartuz uhartean zegoen animalia hauen ugaritasuna. Aponiana, Katria, eta Gilia izenekin ezagutzen zen ere, Plinio, Polibio, Nepoziano eta Ravennate idazleek aipatzen zuten moduan.
Geografo arabiarrek Djazirat 'ar Rahib ("fraidearen uhartea" edo "ermitauaren uhartea") izenarekin ezagutu zuten, uharte honetan normandiar aroko gaztelu bat baitago, Santa Caterina gaztelua deitua, non Solon monje bat bizi izan zen. Salvatore Fiume margolariak itsasoko tximeleta deitu zion bere forma bereziagatik. Gaur egungo izena (lehen Favognana) Favoniotik dator, bere klima oso epela zehazten duen mendebaldeko haize bero bat.
Uhartea, iparraldetik hegoaldera, 314 metroko garaiera duen Santa Caterina mendiak izeneko mendilerro batek zeharkatzen du. Beste bi tontor Punta della Campana (296 metroko altuera) eta Punta Grossa (252 metroko altuera) dira.
Antzinaroan landaredian aberatsa bazen ere, gaur egun pobrea da baso-soiltzearen ondorioz.
Flora eta fauna
Favignana 1991n ezarritako Egadak uharteen erreserba naturalaren zati bat da.
Uhartea nahiko idorra da eta ohiko maki mediterraneoa eta garriga ditu. Beraz, landaredia olibondo, legeltxor, algarrobo, euphorbia dendroide eta zumakez osatuta dago. Badira endemismo interesgarri batzuk, hala nola itsas aza (brassica macrocarpa), itsas fiorrantzioa (calendula maritima), Boccone hinojoa (seseli bocconi). Egadetako landarediari buruzko hirurogeiko hamarkadako ikerketa batek 570 espezieri buruzko informazioa ematen dio Favignanari. Uhartearen ekialdean, hipogeo izeneko lorategi asko daude, zainduak eta orain erabiltzen ez diren toba harrobietan landuak. Siziliar apo esmeralda (Bufotes boulengeri siculus) populazioa duen uharte txikienetako bat da.
Harrobiak
Uhartearen lurraldearen bi zatiek, helmuga ezberdina jasan zuten, sarrazenoek, herrialdeko lehen nukleoa Santa Caterina mendiaren ekialdeko hegaletatik gertu sortzea erabaki zutelako, eta bietan dagoen harriaren osaera mineralogiko ezberdinagatik; konposaketan dagoen alde horrek uhartetarren arreta ekialderantz mugitu du, harria ateratzeko jarduera luzeari bide emanez. Beraz, tobako harrobiak Pianako eremu osoan zehar sakabanatuta daude, mendeetan zehar uharteko paisaia artifizialaren ezaugarri nagusia bihurtuz.
Aitzitik, barruko metodoari esker, harrobirako sarbidea haitzulo naturaletan zehar zegoen, kostaldean zehar bakarrik kokatuta, edo tunel bat ireki zen putzu ireki bateko horma bertikal batean. Tunel bat eraikitzeak, euskarri bertikal bezala erabili ziren arroka-zati batzuk bere horretan uztea ekarri zuen.
Historia
Favignanako giza presentzia Goi Paleolitokoa da; antzinako giza kokalekuen aztarnak, nagusiki, Faraglione eta Pozzoko kobazuloetan daude, San Nicola inguruan. Antzinako greziarrek Aegusa izenarekin ezagutzen zuten (ahuntzen uhartea). Feniziarrak, Favignanan ezarri ziren K.a. VIII. mendetik aurrera K.a. 241. urtera arte. K.a. IV. mendean, erromatar armadak, Gaio Lutatio Katulok gidatua, kartagotar flota garaitu zuenean Lehen Gerra Punikoaren azken guduan, Egada uharteetako gudua deitua, honen ondoren, Sizilia, behin betiko Erromarekin batu zen. Erromatar Inperioaren kolapsoaren ondoren, uharteak, bandaloen, godoen eta, beranduago, sarrazenoen eskuetan erori ziren.
Tomášovce (Lučeneceko barrutia)
Tomášovce  Eslovakiako udalerri bat da, Lučeneceko barrutian kokatuta. 14,10 km²ko azalera du eta 1374 biztanle 2017ko datuen arabera.
Favignana (uhartea)
Historia
1081ean, normandiarrek, Roger I.a Siziliakoa ren gobernupean, herri bat eta gotorleku boteretsuak eraiki zituzten: San Giacomo gotorlekua (antzinako presondegiaren barruan, herrian) eta Santa Caterina gotorlekua (mendi tontorrean). Siziliak jarraitu zuen XVI. mendera arte, baronia moduan, Karissima eta Riccio familiena izanez; XVII. mendearen erdialdean, uhartedi osoarekin batera, Genoako Pallavicini-Rusconi familiaren jabetza bihurtu zen, markes tituluarekin, eta, ondoren, 1874an, Florio familiarena, atun tranpak indartu zituena.
Borboi garaitik faxismora arte, uhartea, nagusiki, presondegi eta konfinamendu toki gisa erabili zen oposiziogile politikoentzat. Borboi garaian, Mazzinian Giovanni Nicotera, S. Caterinako putzuan kartzelatua izan zen, ondoren, Garibaldik askatu zuen Milakoak lehorreratu ondoren.
Tomášovce (Lučeneceko barrutia)
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1247. urtekoa da.
Favignana (uhartea)
Historia
Bigarren Mundu Gerran zehar, uhartearen kostaldea, haren kokapen estrategikoagatik, kasamata eta gotorleku militar sare handi batekin hornitua izan zen, neurri handitan, gaur egun irauten dutenak.
Ekonomia
Behin, atun arrantzan eta toba meatzaritzan oinarritu zen, gaur, berriz, turismoan. Beraz, hotel-ostatu bat garatu da, baita hotelak ez diren ostatuak hirian eta inguruetan, hala nola, herrixka turistikoak, hotelak, etxaldeak eta opor-etxeak.
San Rafael Obrajuelo
San Rafael Obrajuelo El Salvadorko La Paz departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 9820 biztanle zituen.
Mantra
Mantra (तन्त्र devanagariz), jatorri sanskritoko hitz bat da, manaḥ eta trāyate hitzez osatua dagoena, lehenak burua eta bigarrenak askapena esan nahi dutelarik, hortik mantra, burua, berau nahasten duten etengabeko pentsamenduetatik askatzeko tresna bat dela esan izatea.
Erabilera
Budismo tibetarrean, mantra bakoitza, argiztapenaren arlo bakoitzari dagokion soinutzat hartzen da, eta argiztaturiko buruaren arlo horrekin identifikatzeko erabiltzen da.
Adibidez, om mani padme hum ezaguna, errukiari dagokio. "O, lotoko bitxia!" bezala itzultzen da, om mantra ezaguna, jatorrian, Brahmanari dagokion soinuzko ikurra delarik, mantra hau, esaldi budista ezagun baten zati izatera pasa zen arren.
Tradizio budista pollivetarraren arabera, mantra batek ez du erabateko eraginik bere errezitazioaren praktika maisu egoki batek gainbegiratu eta baimentzen ez badu (lama tibeteraz eta guru sanskritoz), aldi berean, budismoaren kasuan, Budagainano (ez derrigorrez buda historikoa) atzera dihoan maisu leinu batek babestua. Budismoaren arabera, errezitatzeaz gain, mantra bat tokiren batzuetan idaz daiteke, bere eragin izpiritualarekin onura jasotzeko.
Kinyongia carpenteri
Kinyongia carpenteri Kinyongia generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Nahasketa (audioa)
Audio-nahasketa edo audio-nahastea soinua grabatzeko eta editatzeko erabiltzen den prozesu bat da, soinu-gertaera batean dauden soinu-iturrien bolumen erlatiboa eta ekualizazioa kulunkatu eta orekatzeko. Normalean soinu-iturri horiek banda bateko musika-tresna edo orkestra bateko atalak dira. Modu berean, bolumen eta kokapen parametroak maneiatzen dira soinu-gertakariari berezitasun bat emateko, eta horrela lekuak eta giroak simulatzen dira efektuen eta bestelako parametroen manipulazioaren bitartez, publikoa musika-lanaren interpretearekin erabateko harremanean ipintzeko. Era berean, beharrezkoak ez diren maiztasunak eta nahi ez diren zaratak kentzeko erabiltzen da, elementu bakoitzari nahasketan espazioa emateko. Metodo hau Disk jockey ekoizleek ere erabiltzen dute.
Audio- nahastea oso erlatiboa da, soinu-multzo bera hainbat soinu-ingeniarik nahas dezaketelako, eta horrek nahaste nahiko desberdinak sortzen ditu. Hala ere, audio-nahasketetan erabiltzen diren tresnak berdinak dira beti, baina soinu-ingeniari bakoitzak modu ezberdinean erabiltzen ditu.
Nahasketaren beste esanahi bat klubeko Disk jockeyek egiten dutena da taberna, klub edo diskoteka bezalako lekuetako kabinetan, grabatutako musika propioak edo beste musikagile eta artista batzuenak hautatuz eta nahastuz, entzuleek entzun eta/edo dantzatu ahal izateko, eta horretarako, nahasketa leunak egin behar dituzte, diskoen artean nabaritu gabe..
Boa Vista da Aparecida
Boa Vista da Aparecida Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Cerentino
Cerentino Suitzako udalerria da. Ticino kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Antonio Nabarro Larreategi
Antonio Nabarro Larreategi (Beasain, Gipuzkoa, 1554 – Trapani, Italia, 1624ko uztailaren 31) Filipe III.a Espainiakoaren idazkaria zen, eta zeregin garrantzitsuak egin zituen gortean.
Uste da Antonio Nabarroren eraginez gertatu zirela Beasaingo herrian 1615. urteko bi gertaera garrantzitsu:
Kale bat ere badu bere omenez Beasainen.
Bizitza
1586-1590 urteetan, erregeren kontulari gisa, Txilera bidali zuten.
1594ean Aitoren semeen Anaidiko alkate izendatu zuten. Handik gutxira, Valladolidera joan zen Filipe III.aren idazkari gisa.
1602. urtean, Magdalenarekin —Adan Igartzakoaren alabarekin— ezkondu eta haren deiturak hartu zituen, horrela Zubieta eta Igartzako oinetxeen jaun bilakatuz. Orduan, gortea utzi eta Lekeition kokatu zen. Garai hartan, Bizkaiko Busturia merindadeko probestu eta alkate karguak izan zituen.
1614ean Simancasko Errege Artxiboen idazkari izendatu zuten. Gero, erregeren hainbat mandatu egin zituen, haietako batzuk oso garrantzitsuak.
Italian, Napoliko erregeorde zen Filiberto Savoiakoa printzearen aholkulari eta idazkari izan zen. Italiako Trapani herrian hil zen, 70 urte zituela, 1624ko uztailaren 31an.
Idazlanak
Bizkaiko Jaunen Laburpen baten egilea dugu. Italiara joan zenean argitaratu zuen, Turinen, 1620an.
Era berean, Espainiako nobleziaren oinarritzat gotikotasunaren tesia aldarrikatzen zutenen aurrean, euskaldunen aitonen semetasuna defendatu zuen, gizona gizonaren nagusi bilakatzen duen edozein sistemaren aurrekoa zelako. Lan honen bigarren argitalpen bat ere egin zen Madrilen, 1702an.
Wetzel konderria (Mendebaldeko Virginia)
Wetzel konderria (Wetzel County) Mendebaldeko Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua New Martinsville da. 2010eko zentsuaren arabera 16,583 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Cantorchilus superciliaris
Cantorchilus superciliaris Cantorchilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Troglodytidae familian sailkatua dago.
Wetzel konderria (Mendebaldeko Virginia)
Geografia
Wetzel konderriak 93,584 kilometro koadro ditu. Horietatik 846 ura dira. Beste 92,738 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 17,72 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 16,583 pertsonetatik 16,402 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 83 dira. 24 beltzak edo afroamerikarrak. 12 amerikar natiboak ziren eta 1 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 40 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 3 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 101 pertsonek kokatzen zuten.
Sceloporus albiventris
Sceloporus albiventris Sceloporus generoko animalia da. Narrastien barruko Phrynosomatidae familian sailkatuta dago.
Sagi Muki
Sagi Aharon Muki (Netanya (Israel), 1992ko maiatzaren 17a) judo borrokalari israeldarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), Israel ordezkatuz, brontzezko domina lortu zuen talde mistoko kategorian (Alemaniako taldearekin elkarbanatuz), Frantziako taldearen (urrezkoa) eta Japoniakoaren (zilarrezkoa) atzetik. Honako hauek osatzen zuten Israelgo taldea: Peter Paltchik, Timna Nelson Levy, Tohar Butbul, Gili Sharir, Li Kochman, Raz Hershko, Or Sasson, Sagi Muki, Shira Rishony, Inbar Lanir, eta Baruch Shmailov-ek.
Yoshinobu Harada
Yoshinobu Harada (原田 欽庸, 1986ko maiatzaren 17a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock eta Zweigen Kanazawa.
Winnibigoshish aintzira
Winnibigoshish aintzira, AEBetako Minnesota estatuan dagoen aintzira bat da, Mississippi ibaiaren ibilbidean. 22.853,2 hektareako azalera eta bataz besteko 21,3 metroko sakonera du.
Coprinellus domesticus
Coprinellus domesticus Psathyrellaceae familiako onddo espezie bat da. Ez du kalitate gastronomikorik.
Sinonimoa: Coprinus domesticus.
Deskribapena
Kapela: Hasieran haritzen ezkur gisa, 1 eta 2 cm bitarteko diametroa du orduan, gero erabat irekia, laua; okre argi kolorekoa, erraz bereiz daitekeen malutetan edo pikorretan sakabanatzen den  errezel fin batez estalia.
Orriak: Estu, hasieran zurixkak, gero arre-txokolate kolorekoak, amaieran beltzaxkak. Pruinadun ertza.
Hanka: Zuria, pruinaduna, oinarrira zabaldu egiten da, eta hor erraboil alboratu nabaria agertzen da. Askotan, hazten den substratuaren zati bat estaltzen duen azaleko mizelio gorrixka samarra ikus daiteke.
Gordon setter
Gordon setterra edo eskoziar setterra txakur mota bat da, setter familiaren barnekoa. Talde honetakoak dira, orobat, irlandar setterra eta ingeles setterra.
Coprinellus domesticus
Deskribapena
Haragia: Usain eta zapore berezirik gabea.
Gordon setter
Historia
Gordon setterra jatorriz Eskozian garatu zen, XVII. mendean. Gero arraza Alexander IV.a Gordonekoak zabaldu zuen, XVIII. mendean. 1770 eta 1820.urteen artean, Alxander IV, Gordoneko dukea, ezaguna izan zen txakur mota hau hazteagatik, garai horretan "Gordoneko gazteluko Setterra" deitzen zena. Kondairak dioenez, Setter mota hau beltz koloreko Collie baten eta beste Setter (irlandarra) mota bateko elkarketaren artean zortu zen. Geroago, Bloodhounden aportazioari esker, txakur pisutsuagoak eta usaimen hobegagokoak lortu ziren. 1827.urtean, Gordoneko dukea hiltzerakoan, tronua Richmon eta Gordoneko 6.dukeak hartu zuen. Dukearen txakurrek arrakasta lortzen hasi ziren haien gaitasunengatik eta zelaiko frogen lehiaketak irabazten ere hasi ziren. 1873.urtean Kennel Club britaniarrak "Setter beltz eta suzkoa" moduan onartu zuen eta 50 urte geroago eta arrazoi argirik gabe "Setter Gordon" izena jarri zion. Urte horretan bertan "Gordon Seter Club of America" sortzen da, gaur egun mila bazkide baino gehiago dituena Estau Batuetan eta 20 herri gehiagotan.
Coprinellus domesticus
Deskribapena
Etimologia: Coprinus hitza grezieratik dator "coprinus" hitzetik, eta, simaurrari dagokiona, esan nahi du, simaurretan hasten dena. Domesticus epitetoa berriz latinetik dator, etxea, esan nahi duen "domus, us" hitzetik.