cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pimelodella rudolphi
Pimelodella rudolphi Pimelodella generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Gjerdingenita-Ca
Ezaugarriak
Gjerdingenita-Ca elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Neovespicula depressifrons
Neovespicula depressifrons Neovespicula generoko animalia da. Arrainen barruko Tetrarogidae familian sailkatzen da.
Takeshi Handa
Takeshi Handa (半田 武嗣, 1985eko ekainaren 26a - ) Japoniako futbolaria da.
Indukzio magnetiko
Indukzio magnetikoa edo fluxu magnetiko dentsitatea B ikurra duena, fluxuaren norantzan, sekzio normal baten area unitateko fluxu magnetikoa da. Egungo testuren batzuetan, eremu magnetiko dentsitatea izena jasotzen du, benetako eremua baita.
Takeshi Handa
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Blaublitz Akita.
Tour Europe
Tour Europe (euskaraz: "Europe dorrea"), Frantziako Courbevoie hiriko La Défense finantza barrutian dagoen bulego eraikin bat da. Jatorrizko etxeorratza 1969an eraiki zen eta 99 metro zituen.
Indukzio magnetiko
Dentsitatearen unitatea Nazioarteko Unitate Sisteman, tesla da.
Tour Europe
Dorre hau 2002an berritu zuten.
Indukzio magnetiko
Honek ematen du:
Tour Europe
2019ko urritik, EDFren filiala den DALKIAren egoitza nagusia da.
Indukzio magnetiko
non B, kargaren r distantzia batetara v abiaduran mugitzen den q karga batek eratutako fluxu magnetikoaren dentsitatea den, eta ur, B neurtzen den puntuarekin (r puntua) karga lotzen duen bektore bateratzailea den.
edo beste honek:
non B, r distantzia batetara I korronte bat igarotzen den gidari batek eratutako fluxu magnetiko dentsitatea den.
Definizio honen formula, Biot-Savarten legea deitzen da, eta, magnetismoari dagokionez, elektrostatikan Coulomben legearen baliokidea da, mugitzen ari diren kargetan parte hartzen duten indarrak kalkulatzeko balio baitu.
Indukzio eremua, B edo fluxu magnetiko dentsitatea (hirurak izen baliokideak), funtsezkoagoa da elektromagnetismoan H eremua baino, mugitzen ari diren kargetako indarren arduraduna baita, eta, beraz, Eren baliokide fisikoa da.
Aitor Asla
Aitor Asla, Euskal txirrindulari ohia da. Maila ona erakutzi zuen gaztetatik eta afizionatu mailan garaipenak lortu zituen Óscar Freire, Iñaki Barrenetxea edota Fernando Escartinen aurretik adibidez. Ripolin Bondex eta Kaiku taldean izan zen. Bere anaia bikia Unai txirrindulari ohia da baita ere.
1995
Madrilgo Itzuliko etapa bat
Segoviako Itzuliko etapa bat
Segoviako Itzulia
Salamankako Itzuliko etapa bat
1996
Ataungo Euskaldun Sariko proba
2. Euskadiko Txapelketan
Luperosaurus
Luperosaurus Gekkonidae familiako narrasti genero bat da. Asiako hego-ekialdean bizi dira.
Aitor Asla
1996
1997
Bizkaiko erlojupeko Txapelketa
Korronte alternoko motor
Korronte alternoko motorrak korronte alternoaren bidez eliktzatzen diren motor elektrikoak dira. Motor elektrikoa energia zehatz bat errotazio edota indar-pare energia batean bilatzen duen gailu elektriko bat da. Motor elektrikoak eremu magnetikoek elkarren artean duten eraginaren bidez energia elektrikoa bira-indarrean bilakatzen du.
Lanio fulvus
Lanio fulvus Lanio generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Saint-Gildas-des-Bois
Saint-Gildas-des-Bois bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Gildas-des-Bois udalerrian erroldatutako biztanleak 3.339 ziren. Familiak 1.223 ziren, horien artean 333 pertsona bakarrekoak ziren (159 bakarrik bizi ziren gizonak eta 174 bakarrik bizi ziren emakumeak), 383 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 422 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 85 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.380 etxebizitza zeuden, 1.251 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 81 hutsik zeuden. 1.290 etxeak ziren eta 88 apartamentuak ziren. 1.251 etxebizitza nagusietatik 968 bere jabearen bizilekua ziren, 262 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 62 etxek bi zituzten, 206 etxek hiru zituzten, 320 etxek lau zituzten eta 656 etxek bost zituzten. 1.001 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 506 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 623 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.016 ziren, horien artean 1.434 aktiboak ziren eta 582 inaktiboak ziren. 1.434 pertsona aktiboetatik 1.321 lanean zeuden (705 gizon eta 616 emakume) eta 114 langabezian zeuden (43 gizon eta 71 emakume). 582 pertsona inaktiboetatik 246 erretiraturik zeuden, 160 ikasten zeuden eta 176 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Gildas-des-Bois udalerrian 1.292 unitate fiskal zeuden, 3.212,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.434 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 135 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 5 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 40 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 7 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 15 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 34 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 5 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 2 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 3 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Gildas-des-Bois udalerrian 63 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.583 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1, botika 1  bat eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Gildas-des-Bois udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 361 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 270.
Treswithian
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Camborne herriaren mendebaldean.
Nazioarteko Brigadak
Nazioarteko Brigadak Espainiako Gerra Zibilean Espainiako Bigarren Errepublikaren alde borrokatu ziren boluntario atzerritarrak izan ziren. 54 herrialdetatik bertaratu ziren eta 1936ko hauteskundeetan sortu zen gobernuaren aurka egin zuten estatu kolpearen aldekoei aurre egin zieten.
Lincoln brigadak eta Andreu Castells historialariak AEBetan egindako ikerketen arabera, 59.380 brigadista atzerritarrek hartu zuten parte, eta horietatik 15.000 baino gehiago hil ziren. Gehienak frantsesak ziren, Paris ingurukoa batez ere, ia 10.000 gizon joan baitziren handik. Borokalari gehienak ez ziren soldaduak, III. Internazionaleko alderdiek edo I. Mundu Gerrako beteranoak baizik.
Ofizialki 1936ko urriaren 22an eratu baziren ere, Madrilgo Unibertsitate Hiriaren ingurukoa izan zen brigadek esku hartu zuteneko lehen gatazka. Garrantzizko gudu guztietan hartu zuten parte: Guadalajara, Brunete, Belchite, Teruel, Ebro.
Ponson-Debat-Pouts
Ponson-Debat-Pouts (okzitanieraz Ponçon-Devath-Lo Potz) Frantziako Pirinio Atlantikoak departamenduan dagoen udalerria da.
Nazioarteko Brigadak
Gerora sozialismoaren eta komunismoaren politikaren inguruan nabarmendu diren asko haietarikoak izan ziren: André Marty, Josip Broz (Tito), Luigi Longo, Pietro Nenni, Walter Ulbricht eta abar.
Llanoseko aerodromoan hartu zuten koartela, Albaceten, eta 1938ko irailaren 23an erretiratu zituzten, Espainiako Guduan Ez Parte Hartzearen aldeko Batzordeak hala erabakirik.
Aurrekariak
Askok horrela uste badute ere, Nazioarteko Brigadak ez ziren atzerritik Errepublikaren alde Espainian borroka egitera joan ziren lehen boluntarioak. 1936ko urria baino lehenago, bazen penintsulan hainbat atzerritar soldadu, altxamendua izan zenetik borrokan. Horietako batzuk 1936ko uztailaren 18a baino lehenagotik bizi ziren Espainian eta, gehienbat, lurralde faxistetatik zetozen, euren militantzia progresista, sozialista, komunista edo anarkisten ondorioz. Hori dela eta, lehen boluntarioak Alemania koak eta Italia koak ziren. Estatu-kolpea gertatu aurretik, Espainian bizi zen pertsonaia famatuetako bat André Malraux eleberrigilea izan zen.
Herri Olinpiadetan ere parte hartu zuten, bando errepublikazalean. Lehiaketa hura ezker alderdiek antolatu zuen eta Bartzelonan ospatzen ari ziren 1936ko udan Berlingo Joko Olinpikoei muzin eginez, horiek Adolf Hitlerren gobernuaren agindupean zeudelako. Herri Olinpiadetako partaideak mundu guztitik iritsi ziren eta horietako kirolari asko Bartzelonako kale borroketara elkartu ziren: adibidez, barrikadak altxatu zituzten eta Kolon Hotela hartu. Partaide gehienak (174 eta 300 inguru), uztailaren 24an euren herrialdeetara itzuli ziren, gerraren lehen asteko protagonistak izan ondoren. Brigadisten lehen hildakoa Mechter austriar atleta kontsideratzen da, uztailaren 19an hil zena.
El Centro (Kalifornia)
El Centro Kaliforniako hiri bat da. Imperial konderrian kokatua dago. 2010ean 42,598 biztanle zituen, 28.7 kilometro koadrotan banatuta.
Nazioarteko Brigadak
Aurrekariak
Boluntario atzerritar horiek sortutako lehen batasunak ezker militarren edo mende aurreko progresisten izenekin izenpetu zituzten, hala nola, Walery Wroblewski, Parisko komun ean hildakoa, edo Tom Mann, izen handiko ingeles sozialista. 1936ko abuztuan, Irunen, Commune de Paris batailoia sartu zen borrokan, Jules Dumonten gidaritzapean zeuden frantses eta belgiarrez osatutako taldea.
Bat-batean, boluntario talde horietako soldadu asko Nazioarteko Brigadetan sartu ziren, baina beste asko, ez, Errepublikaren armadan sartu baitziren. Brigadetan ez sartzeko arrazoi nagusietako bat antolaketari buruzko ezadostasuna izan zen, Frantziako Alderdi Komunista izan baitzen Brigaden sustatzaile eta, horregatik, atzerritar sozialista, anarkista edo komunistekin bat ez zetozen marxistek ez zuten horietan sartzeko aukera nahi eta beste unitate batzuetan jardun ziren.
Hainbat kasutan, atzerritarrak POUM edo Kominternekin ados ez zeuden beste ezkerreko antolakuntzetan sartu ziren. Bartzelonako 1937ko maiatzeko gertaeren ondoren, ekainaren 19an, errepublikar gobernuko Defentsa Ministro Indalecio Prietoren ordena martxan jarri zuen eta armadari laguntzen ari ziren atzerritar guztiak Nazioarteko Brigadetan sartu ziren. Hala ere, atzerritar askok ez zuten ordena bete eta beste unitateetan segitu zuten, brigadistetan sartu gabe.
Mérida (estatua)
Mérida Venezuelako mendebaldean dagoen estatu bat da. Bere hiriburua Mérida da. 11.300 kilometro koadro ditu eta 2018an 1.025.445 biztanle zituen.
Nazioarteko Brigadak
Sorrera eta garapena
Partaide gehienak, iragarki errepublikarrak zioen moduan, askatasunaren alde aurkeztu ziren boluntario eta diktadura baten mende zeuden herrialde askotatik joanak ziren, Alemania, Italia eta Polonia tik, esaterako, baina herrialde demokratikoetatik ere bai: Frantzia (brigadista gehienen jatorrizko herrialdea, 9.000 inguru), Erresuma Batua eta AEB etatik. Beraz, ez dago Kominternen armada zirela esaterik edo Stalinen politikaren tresna, altxatutako bandoak esaten zuen bezala.
Horrela zioen nazioarteko brigadetan borroka egin zuen ingeles langile batek Espainiara borrokara joateko arrazoiak alabari esplikatu nahian:
Errepublikako gobernuak, 1936ko irailaren 4az geroztik Francisco Largo Caballero buru, Brigadak Komintern eta PCEk sortu zituen ustean, ez zuen proposamena onartu nahi, baina iritziz aldatu beharrean izan zen altxatutakoak Madrilen ateetan jarri zirenean. Errepublika arriskuan zegoen eta ahalik eta soldadu gehien behar ziren hura babesteko.
Europa osoan eta AEBetan ere zabaldu ziren Nazioarteko Brigadetarako errekrutatzeko mobilizazioak, baina Alemania eta Italia totalitarioetako nazismo a eta faxismo a gelditzeko pausotzat identifikatu zuten. 1936ko urriaren 14an iritsi ziren Albacetera lehen brigadistak eta, lehen brigadetan (XI, XII eta XIII), boluntario frantses, belgiar, italiar eta alemaniarrak ziren nagusi. Brigaden barnean, normalean nazio bereko jendez osatutako batailoiak sortu ziren, komunikazioa errazteko xedean.
Errekrutatzeko egoitza nagusia Parisen ezarri zuten, SESBeko eta Frantziako Alderdi Komunisten zuzendaritzapean. Errepublikar gobernuak tramitatzen zuen dokumentazioa, brigadistagaia Parisera bidaltzen zuen, Europa tiko ziren boluntarioak trenez Bartzelonara bidali ahal izateko. Gero, errepublikar gobernuak Albacetera bidaltzen zituen, Kominternek koartelera.
Urriaren 23an, Francisco Largo Caballerok Albaceteko Dibisio Organikoa sortu zuen, boluntarioak era zentralizatuan antolatzeko eta André Marty, buruzagi komunista frantsesa eta III. Internazionalaren idazkari orokorra zena, Albaceteko egoitzaren buru egin zuten. Joseph Stalinen konfiantzako gizonaren ardurapean, iritsi berriak hainbat kokalekutan banatu zituzten: La Roda, Tarazona de la Mancha, Villanueva de la Jara eta Madrigueras handienak izan ziren.
Frankisten propagandak nazioarteko komunismoaren eragin beldurgarria puztu nahian 100.000 zirela esaten bazuen ere, Hugh Thomasen arabera, Espainian borroka egin zuten brigadisten kopurua 40.000 ingurukoa izan zen: sekula ez zen 20.000 baino gehiago borrokan batera aritu eta 10.000 bat hil zen lehian.
Gerra ekintzak
Brigadek (zehazki, XI, XII eta XIV.ak) parte hartu zuten lehen borroka ekintzak Madrilgo defentsan izan ziren 1936ko azaroaren 4tik 1937ko otsailera arte, estatu-kolpea egin zutenen lehen erasoaldien aurka, haiek Getafe eta Leganés hartuak zituztenean, jada.
1.550 gizon eta emakumerekin (artxibo sobietarren arabera, 1.628) ezarri zen kuartel orokorra Filosofia eta Letretako fakultatean eta unitate brigadistak oso aktiboak ziren Casa de Campo inguruan, Valentziako errepideko sarreran: hiri unibertsitarioko defentsan eta Guadarramako mendilerroan borrokatu ziren, Varela jeneralaren aurka, zenbaitetan Getafeko atarian bertan.
Errusiarrez, estatubatuarrez eta britainiarrez osaturiko XV. Brigada Madril hartu nahi zuten matxinatuen aurka borrokatu zen 1937ko otsailaren 6tik Jaramako guduan. Bertan, brigadista estatubatuarrek eta britainiarrek rol esanguratsua jokatu zuten. XV. Brigada matxinatuen erasoaldiari eusten aritu zen eta hainbat pertsona atxilo hartu zuten 27 bat eguneko borrokan.
1937ko martxoaren 9an, Corpo Truppe Volontaire tropek Guadalajarako gudua Madril iparraldetik sartzeko hasi zutenean, tropa errepublikarrek 30.000 gizoni, 80 tankeri eta 200 artilleria piezari egin behar izan zien aurre. Momentu hartan, XI. eta XII. Nazioarteko Brigadak aritu ziren borrokan eta hildako ugari izan zituzten.
1937ko Belchiteko guduan, XI. eta XV. Brigadek hartu zuten parte abuztuaren 26tik irailaren 10era arte. Ez zuten ezer asko aurreratu eta Indalecio Prietok brigadistengan zuen deskonfiantza areagotu egin zen. Horregatik, handik gutxira, errepublikar gobernuak brigadak Armada Errepublikarrean integratzeko dekretuak eman zituen, Komintern eta PCEri erabakitzeko boterea kenduz eta aginte profesionalen azpian jarriz. Saiakera horiek ez ziren Kominternen gustukoak izan eta, PCE eta SESBen (errepublikari armak eskuratzen zizkion bakarra) laguntzaz, Brigadak bere kontrolpean segitzea lortu zuen.
Teruelgo gudua
1937-1938ko neguan, altxatuek iparraldean zuten presioa uxatzeko helburuz eginiko eraso errepublikar hartan, XIV.a izan ezik, ia Nazioarteko Brigada guztiek hartu zuten parte. Partaidetzaren Aurkako Batzarraren saioei begira, gobernu errepublikanoak espainiar tropak bakarrik borrokatuko zirela esan zuen, baina berehala geratu zen argi ez zela halakorik bete, abenduaren 7an Albacetera, atseden hartzen ari ziren soldaduei Aragoi aldera joateko agindua iritsi zitzaienean.
Era berean, brigadistek garrantzia hartu zuten arerioen komunikazioak zapuzteko infiltratzen ziren gerrillari taldeen artean. Hala ere, 1938ko otsailean frankistek Teruel berreskuratu zutenean, hildako asko izan zen brigadisten artean, XI.ean bereziki.
1938ko martxoan eta apirilean egin zen Aragoiko erasoa oso proba gogorra izan zen Nazioarteko Brigadentzat, alderdi errepublikanoak galtzeaz gain, hildako asko izan baitziren brigadisten artean. Brigadista eta errepublikano indar ugari pilatuta zeuden Caspeko guduan. Brigadek paper esanguratsua izan zuten herriko defentsan. Zaila zen atzerritar borrokalarien hutsuneak betetzea eta, 1938ko apiriletik aurrera, espainiar soldaduak jardun ziren haien ordez; horrexen ondorioz, batailoi guztietan atzerritarren proportzioa jaitsi zen.
Brigaden erretiroa
Interbentzioaren Aurkako Tratatuaren Batzordeak lortu ez zuenez, 1938an, Nazioen Elkartea bezalako nazioarteko erakundeek gerra zibila amaitzeko ahaleginak egiten aritu ziren.
Aragoiko erasoan jasandako porrot itzelaren ondoren, Errepublikak bazekien ahul zela eta gobernuburu Juan Negrínek bakearen aldeko saiakerak egitera joan zen. Horrela, 1938ko maiatzaren 1ean, 13 puntutan oinarritutako balizko akordio bat eman zuen argitara nazioartearen aurrean, atzerritarrez osatutako indarren erretiroa tartean.
Aldi berean, Manuel Azañaren diplomazia lan itzela zegoen, Frantzia eta Erresuma Batuari, hegoaldean, Txekoslovakia mehatxupean zuen Hitlerren aurkari indartsu bat izatearen komenientzia erakutsi nahian. Baina Errepublikaren egoera oso beltz ikusten zen apirilaren 15ean errepublikar gunea bitan banatuta geratu zenean eta Frantzia eta Erresuma Batua hotz geratu ziren Negrínen proposamenaren aurrean, SESBeko prentsak berak ere Francoren garaipenaren aukera onartzen zuen.
Juan Negrínen gobernuak Ebroko guduan Nazioarteko Brigadek parte hartuko zutela agindu zuen eta horrela gertatu zen uztailaren 25etik aurrera. Errepublikarren erasoa erabat makalduta zegoen eta altxatutako tropen erasoek baja asko jasanarazi zien atzerritar brigadistei.
1938an, brigadisten kopurua nabarmen jaitsita zegoen (herena geratzen zen, gutxi gorabehera) eta, urte hartako irailaren 21ean, altxatutakoek ere horrela egingo zutelako itxaropenean, Juan Negrín presidenteak atzerritar borrokalarien berehala erretira zitezen iragarri zuen Genevan, Nazioen Elkartearen aurrean.
Hilabete geroago, 1938ko urriaren 28an, Nazioarteko Brigaden azken desfilea izan zen Bartzelonan eta Errepublikako presidente Manuel Azaña k eta gobernuburu Juan Negrínek lideratu zuten 250.000 partaide inguru izan zituen ekintza.
Une beretsuan, Mussolinik 10.000 bat soldadu erretiratu zituen Interbentzioraren Aurkako Tratatuaren batzordearekiko borondate oneko seinale gisan, baina hala ere, beste 30.000 bat italiarrek matxinatuen alde borrokan segitu zuten gerra amaierara arte.
Garai hartarako, brigadista berrien etorrera arras etenda zegoen, jada. Frantziako muga itxia zuten eta PCE eta POUMen arteko liskarrek ez zuten laguntzen, 1937ko maiatzeko Bartzelonako gertaeren ondoren, atzerritar boluntario ez komunistek Errepublikaren armada konbentzionalean sartzeko deia egiten baitzuten, ez brigadetan. Kominterneko alderdi komunistek, berriz, ez zuten Espainiarantz bidaltzeko moduko militanterik.
1938ko irailaren 23an izan zen brigadisten azken borroka eta urriaren 27an Valentzian bildu zituzten Erdiko eta Levanteko 1.500 gizonak. Gauza bera egin zuten hurrengo egunean Kataluniako brigadistekin, Bartzelonan.
Erretiroaren ondorengoa eta azken borrokak
Itzultzeko segurtasunik ez zuten brigadistetako batzuk Katalunian geratu ziren, etxe partikularretan, eta beste batzuek Pirinioetako muga pasatu zuten, Frantziako erbestean egoteko, zenbaitetan era klandestinoan. SESBek brigadista batzuk hartu zituen, baina garrantzizko lider komunistak bakarrik: besteei, kanpoan iraun ahal izateko laguntzak ematen zizkien.
1938ko abenduaren 23an, frankistek Kataluniari egin zioten eraso. Bazeuden oraindik brigadistak Espainiatik ateratzeko zain eta, erasoa ikustean, berriro sartu ziren batailoietan eta errepublikar bandoari laguntza eskaini zioten. Juan Negrínek ezezkoa esan behar izan zien, baina André Marty bezalako brigadista buru ohiak eta PCEko liderrek egokia jo zuten haien indarra.
Horrela, 1939ko urtarrilean, eslaviar, italiar eta latinoamerikar brigadista ohien batailoiak sortu ziren eta Errepublikaren alde borrokatu ziren, Kataluniatik atzera egin beharrean izan ziren arte. Armadatik geratzen ziren hondarrak eta milaka zibilen antzera, 1939ko otsailaren 9an utzi zuten betirako Espainia. Batzuk martxora arte ere geratu ziren baina, PCEko buruzagiak bezala, arrapaladan egin behar izan zuten ihes edo kartzela frankistetan bukatu zuten.
Gerra amaitutakoan
Jatorrizko herrialdeetara itzultzean, harrera ezberdina izan zuten brigadistek. Batzuk mertzenario xumeen kontsiderazioa izan bazuten, besteak kondekoratuak izan ziren bere herrian. II. Mundu Gerra pizteak borrokalariek Espainian egin zutenaren garrantzia erakutsi zuen, Alemania eta Italia faxistetako espantsionismoari eusten saiatzen lehenak izan baitziren.
1996ko urtarrilaren 26an, Espainiako Diputatuen Kongresuak espainiar naziotasuna eskaini zien beraienari uko egiten zien brigadistei, 57 urteko atzerapenarekin Negrínek eman zien hitza betez. Ez ziren asko izan hartu zutenak, baina aitortza izan zen haientzat.
Espainiako Oroimen Historikoaren Legeak espainiar naziotasuna eskaini zien brigadistei, baina bereari uko egin beharrik gabe. Horrela, 2009ko ekainean, Londresko espainiar enbaxadak espainiar pasaportea eman zien brigadista batzuei.
Brigaden martxa-ereserkia
Erich Weinerten letra eta Carlos Palacioren musika:
Shizhu Tujia Konderri autonomoa
Shizhu Tujia Konderri autonomoa (石柱土家族自治县 txinera sinplifikatuz; 	Shízhù Tǔjiāzú Zìzhìxiàn pinyineraz), Chongqing osatzen duten konderri autonomoetako bat da. 2006ko erroldaren arabera, 520.000 biztanle bizi ziren 3.013 kilometro koadroko azaleran, hortaz, barrutiaren dentsitatea 173 biztanle/km2 da.
Sonia Livingstone
Sonia Livingstone (1960ko apirilaren 30a) Gizarte Psikologiako irakaslea da eta London School of Economics and Political Science-ko Komunikabide eta Komunikazioetako Departamentuko zuzendaria.
Shizhu Tujia Konderri autonomoa
Inguru naturala eta kokapena
Konderriaren mugak honakoak dira: Wanzhou Barrutia iparraldean, Zhong Konderria ipar-mendebaldean, Fengdu Konderria mendebaldean, Pengshui Miao eta Tujia Konderri autonomoa hegoaldean eta Hubei probintzia ekialdean.
Sonia Livingstone
Ibilbidea
Sonia Livingstone Psikologian graduatu zen University College London-en eta Psikologian doktore Oxfordeko Unibertsitatean. Bere doktorego-tesia Ekonomia eta Gizarte Ikerketarako Kontseiluak finantzatu zuen eta "ezagutza soziala eta programa-egitura telebista pertsonaien irudikapenetan" landu zuen. 1990ean, Sonia Livingstone Psikologia Sozialeko Departamentuko London School of Economics (LSE) eskolan sartu zen irakasle laguntzaile gisa. 2003az geroztik, LSEko Komunikazio eta Komunikazio Departamentuko irakaslea da.
Irakasle bisitaria izan da Bergen, Kopenhage, Harvard, Illinois, Milan, Paris II eta Stockholmeko unibertsitateetan. Bere ikerketa-esparruetan erreferentzia diren zenbait aldizkaritako argitalpen-kontseiluetan parte hartzen du. 2007tik 2008ra, International Communication Association (ICA) elkarteko lehendakaria izan zen.
Haurtzaroa, komunikabideak eta Internet izan dira ikerketa-eremu nagusiak. Livingstonek zuzentzen du EU Kids Online nazioarteko ikerketa-sarea. Europako haurren aukerak, arriskuak eta lineako segurtasuna hobeto ezagutzea du helburu. Hainbat metodo erabiltzen ditu haurren eta haien familien Interneteko esperientzia mapatzeko, Espainiako eta Europako eragile politikoekin elkarrizketan.
Obrak
Hogei bat liburu eta ehun artikulu zientifiko eta kapitulu akademiko baino gehiago idatzi ditu. Bere liburu ezagunenetako batzuk hauek dira: "Making Sense of Television, Young People and New Media", "Children and their Changing Media Environment" edo "The Class: Living and Learning in the Digital Age".
Vyšný Žipov
Vyšný Žipov Eslovakiako udalerri bat da, Vranov nad Topľouko barrutian kokatuta. 9,33 km²ko azalera du eta 1161 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1363. urtekoa da.
El Cerrito (Kalifornia)
El Cerrito Kaliforniako hiri bat da. Contra Costa konderrian kokatua dago. 2010ean 23,549 biztanle zituen, 9.6 kilometro koadrotan banatuta.
Kane Tanaka
Kane Tanaka (田中カ子) Ota jaioa; Fukuoka, 1903ko urtarrilaren 3a - ibidem, 2022ko apirilaren 19a) 119 urterekin eta 107 egun hil zen japoniarra izan zen, Guinness Errekorrak munduan bizirik irauten zuen pertsona zaharrena bezala errekonozituta zuena.
Meiji aroan jaio zen eta beste lau arotan bizi izan zen. 1922an bere lehengusu Hideo Tanakarekin ezkondu zen eta bi seme eta bi alaba izan zituzten. Senarrarekin denda baten jabe izan zen eta 1993an alargundu zen. 2018ko uztailean planetako pertsonarik zaharrena bihurtu zen.
Tanaka sekula bizi izan den bigarren pertsona adin gehienduna zen.
Gjerdingenita-Fe
Gjerdingenita-Fe mineral bat da eta kuzmenkoite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Gjerdingenita-Fe elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Terdobbiate
Terdobbiate Italiako udalerri bat da. Novarako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Terdobbiatek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Phenacogrammus altus
Phenacogrammus altus Phenacogrammus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alestidae familian.
Notesthes robusta
Notesthes robusta Notesthes generoko animalia da. Arrainen barruko Tetrarogidae familian sailkatzen da.
Tornaco
Mugakideak
Tornacok honako udalerri hauekin egiten du muga:
San Sebastián de Garabandal
Natura
Peña Sagra ondoan, Nansa ibaiaren adar den Vendul ibaiaren ertzetan kokatuta dago. Inguru hori Batasunaren Garrantzizko Leku bezala izenduta dago. Halaber, inguruko mendiak Sajako erreserba barruan daude. Pagoak eta haritzak ugariak dira.
Birjinaren agerpenak
1961ko ekainatik 1965eko urtarrila arte herriko lau neskatxek (Conchita González, Mari Cruz González, Jacinta González eta Mari Loli Mazón) agerpen misteriotsu batzuen berri eman zuten. Hasiera batean Mikel goiaingerua omen zen eta, geroago, Ama Birjina; esaten zuten arabera, lehendabizikoak bigarrenaren agerpena prestatu zuen. Hortik aurrera jende askoren konzentrazioak sortu ziren; haietan neskak trantzean sartzen ziren eta fenomeno paranormalak gertatu ziren: indarraren erakustaldiak, lebitazioak... Trantzean sartzen zirenean, bestetik, kolpeen eta orratz-ziztakoen bidez neskak esna arazten saiatu ziren beste testiguek hori lortu gabe. Gertakizunak argazkien eta bideoen bidez jaso ziren eta gertatutakoa nahiko dokumentatuta dago. Elizak agerraldiak ez zituen onartu eta gaia ikertzeko apaiz desberdinak bidali zituen. Horietako batek, Luis Andreu jesuitak, haurrek ikusten zutena ikusi omen zuen ere bai eta baita gero santua izango zen Pio de Pietrelcina apaiza. Ondoren, etxerako bueltan, bihotzekoa emanda Andreu hil egin zen.
Agerraldietan, Birjinak nesekei mezu desberdinak eman zizkien, besteak beste, munduaren amaiera gertu zegoela, gizakiak onak izan behar zirela, elizaren hierarkian apaiz gaizto asko zegoela... Antza, gertakizunetan parte hartu zuen ikusmendun batek mundu amaieraren data zehatza daki.
Nahiz eta elizaren onarpena ez izan asko dira herrira hurbiltzen diren kristauak eta agerraldietan sinisten dutenak. Bereziki nabarmena da Estatu Batuetatik doazen pelegrinoak. Agerraldien tokian, mendi baten gailurrean, santutegi txiki bat eraiki dute Jesús Otero eskultoreak egindako birjinaren eskultura batez.
Parapsikologiaren ikuspuntua
Gai horietaz espezializaturik dauden parapsikologoek fenomeno hauei beste interpretazio desberdinak eman nahi izan dizkete. Haien ustez estralurtarrekin kontaktuak izan dituzten pertsonek antzeko fenomenoak eta mezuak azaldu ohi dituzte. Garabandalen kasuan, bestetik, zeruan hodei bitxiak ere ikusi omen dira. Haien ustez, agerraldi hauek, eta beste asko ere bai, ufologiaren ikuspuntutik interpretatu behar dira eta ez hainbeste erlijioaren ikuspuntutik.
Pimelodella serrata
Pimelodella serrata Pimelodella generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Esparron (Alpe Garaiak)
Esparron Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Ekainaren 8
Ekainaren 8a gregoriotar egutegiaren urteko ehun eta berrogeita hemeretzigarren eguna da, 160garrena bisurteetan. 206 egun falta dira urtea amaitzeko.
Esparron (Alpe Garaiak)
Biztanleria
2007an Esparron udalerrian erroldatutako biztanleak 35 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Ekainaren 8
Kanpo estekak
Ekainaren 7 | Urteko egutegi | Ekainaren 9
Esparron (Alpe Garaiak)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 28 etxebizitza zeuden, 16 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 12 bigarren erresidentzia ziren. 26 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 16 etxebizitza nagusietatik 12 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 8 etxek bost zituzten. 7 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 8 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 22 ziren, horien artean 16 aktiboak ziren eta 6 inaktiboak ziren. 16 pertsona aktiboak lanean(10 gizon eta 6 emakume) zeuden.. 6 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 2 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 garraio enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2000. urtean Esparron udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hirochika Miyoshi
Hirochika Miyoshi (三好 洋央, 1987ko maiatzaren 17a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Blaublitz Akita.
Xake (xakea)
Xakea xake-jokoko egoera da, erregeetako bat erasopean eta babesik gabe aurkitzean, partida amaiarazten duena. Hitzak persierazko jatorria du: shāh = "errege". Gurera arabieraren bidez ailegatu zen.
Mehatxua amaitzeko hiru taktika daude:
Hiru aukera horietako bat ere egin ezin bada, xake matea izango da, eta partida jokalariaren garaipenarekin amaituko da.
Ageriko jokaldi batek xake bikoitza eragiten du, hau da, xakea egiten duen aldeak pieza bat mugitzean, xakea emateaz gain, beste pieza batek ere xake ere egiten du.
Ponson-Dessus
Ponson-Dessus (okzitanieraz Ponçon-Dessús) Frantziako Pirinio Atlantikoak departamenduan dagoen udalerria da.
Skeletona 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan - Emakumezkoak
Emakumezkoen skeleton proba 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan otsailaren 10 eta otsailaren 11 bitarte egin zen Xiaohaituo Bobsleigh eta Luge pistan, Pekingo Yanqing barrutian.
Lizzy Yarnold 2014 eta 2018ko txapeldunak lehiaketetatik erretiratu zen. Zilarrezko domina, Jacqueline Lölling, eta brontzezkoa, Laura Deas, Joko Olinpikoetarako sailkatu ziren. Tina Hermann da 2021eko munduko txapelduna. Lölling eta Elena Nikitina dira zilarrezko eta brontzezko dominak, hurrenez hurren. Kimberley Bosek 2021-22ko Skeletoneko Munduko Kopa irabazi zuen, Janine Flock eta Nikitinaren atzetik.
Xiushan Tujia eta Miao Konderri autonomoa
Inguru naturala eta kokapena
Konderriaren mugak honakoak dira: Youyang Tujia eta Miao Konderri autonomoa iparraldean, Guizhou probintzia mendebalde eta hegoaldean, eta Hubei probintzia mendebaldean.
Geografia
Xiushanen Tujia eta Miao etniaren biztanleri esanguratsua bizi da.
Gonnetot
Gonnetot Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gonnetot udalerrian erroldatutako biztanleak 143 ziren. Familiak 55 ziren, horien artean 7 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 26 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 22 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 75 etxebizitza zeuden, 55 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 72etxeak ziren. 55 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 93 ziren, horien artean 73 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 73 pertsona aktiboetatik 68 lanean zeuden (38 gizon eta 30 emakume) eta 5 langabezian zeuden (4 gizon eta 1 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gonnetot udalerrian 62 unitate fiskal zeuden, 162 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.465 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Gonnetot udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Spitsbergen
Spitsbergen (lehen Mendebaldeko Spitsbergen deitua; norvegieraz: Vest Spitsbergen edo Vestspitsbergen) Norvegiako Svalbard uhartediko uharterik handien eta populatuena da. Uhartediko mendebaldeko mutur hau Ozeano Artikoa, Norvegiako itsasoa eta Groenlandiako itsasoaren muga da. Spitsbergenek 39.044 km2 azalera du, Norvegiako handiena eta munduko 36. uharterik handiena izanik. Hiriburu administratiboa Longyearbyen bada ere, badaude beste herrixka ere: Barentsburg errusiar meategia, Ny-Ålesund ikerketa-gunea eta Sveagruva meategia.
Gonnetot
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Spitsbergen
XVII. eta XVIII. mendeetan baleak harrapatzeko kokagunea izan ondoren, utzi zuten. XX. mendean ikatz-meatzaritza hasi zen. 1920ko Svalbard itunaren ondorioz, norvegiar burujabetza onartu zuten. Itun honek Svalbard eskualde aske eta desmilitarizatu bilakatu zuen. Norvegiar "Store Norske" eta errusiar "Arktikugol" bertan lan egiten zuten mea-enpresa bakarrak dira. Bertan Svalbardeko Munduko Hazien Gangaren egoitza dago.
Tour Winterthur
Tour Winterthur (euskaraz: "Winterthur dorrea"), Frantziako Puteaux hiriko La Défense finantza barrutian dagoen bulego eraikin bat da. Jatorrizko etxeorratza 1973an eraiki zen eta 119 metro zituen.
Pilotalekuko zina (margolana)
Pilotalekuko zina (frantsesez, Le Serment du jeu de paume) Jacques-Louis Davidek bukatu gabe utzitako margolana da, 1790etik 1794ra bitartean egina.
Frantziako Iraultzako gertaerak goraipatzeko asmoz, Jacques-Louis Davidi eskatu zitzaion koadro bat egin zezan. Alabaina, 1793rako, Frantziako bizitza politikoa aldaturik zegoen, eta margolan honetan agertzen diren zenbaitek protagonismoa galduta zeukaten dagoeneko, edo baten bat traidoretzat hartua ere bazen.
David ahalegindu zen protagonista bakoitza ezagut zedin, aurpegi errealistak taxutuz. Orobat, bildutakoen bozkarioa islatzen du margolanak, ia-ia erabatekoa, salbuespena baita Joseph Martin-Dauch, eskuinetako behealdean dagoena. Ia aho bateko mugimendu horrek erdiko figura (Jean Silvain Bailly) du elkargune. Haren inguruan, herri osoa, batasun nazionala irudikatuz.
Kimika kuantiko
Kimika kuantikoa, mekanika kuantikoa kimikan aplikatzea da.
Atomoei buruzko azterketa mekanokuantikoak, kimika eta fisikaren arteko mugatzat jotzen direnez, eta, orohar, kimika kuantikoaren barnean hartzen ez direnez, sarri, kimika kuantikoko lehen kalkulutzat, Walter Heitler eta Fritz London zientzialari alemaniarrek egina jotzen da (Heitler eta London fisikaritzat hartzen diren arren). Heitler eta Londonen metodoa, John C. Slater eta Linus Pauling amerikarrek hobetu zuten, balentzia lotura metodoa bihurtzeko (edo Heitler-London-Slater-Pauling (HLSP)). Metodo honetan, arreta, bereziki, atomo pareen arteko erreakzioetan jartzen da, eta, beraz, atomoen arteko loturen eskema klasikoekin asko lotzen da.
Friedrich Hund eta Robert S. Mullikenek, metodo alternatibo bat garatu zuten, non, elektroiak, molekula osotik deslokalizatutako funtzio matematikoen bidez deskribatzen ziren. Hund-Mullikenen metodoa (edo orbital molekularrena), ez da hain intuiziozkoa kimikarientzat, baina, propietateak iragartzerako orduan, balentzia lotura metodoa baino indartsuagoa dela frogatu denez, birtualki, azken urteetan erabiltzen den bakarra da.
Angélica Dass
Angélica Dass ( Rio de Janeiro, Brasil, 1979 ) argazkilari brasildarra da, eta argazkigintza, ikerketa soziologikoa eta giza eskubideen aldeko parte-hartze publikoa uztartzen ditu. Humanae argazki-proiektuaren sortzailea da. Gizakiaren aniztasuna agerian uzten duen erretratu bilduma. 2016ko martxoan, TED konferentzia bat eman zuen, "Giza azalaren edertasuna kolore guztietan" izenekoa. Bertan, gogoeta bat egin zen giza azalaren benetako koloreei buruz eta arrazari lotutako etiketa faltsuak ezabatzeko beharrari buruz: zuria, beltza, horia eta kobre-kolorekoa, giza arrazari lotuak.
Biografia
Dass Rio de Janeiron jaio zen 1979an. Aniztasun etnikoa eta kolore askoko familia batekoa da. Larruazalaren kolorea oso desberdina zen familia batean hazi zen. Bere aita, morroi baten semea zen, eta honen larru iluna jaso zuen oinordetzan. Bere amak "hurritz eta ezti artean koloreko azala" du. Larruazalaren kolorea inoiz garrantzitsua izan ez zen familia honetan hazi zen. Familiatik eta etxetik kanpo, larruazal ilunaren koloreari lotutako diskriminazioak eta isekak ohikoak zirela ikusi zuen. Aurrekari hauek sortzen zioten nahasmendua bere Humanae proiekturako inspirazio iturri izan zen.
Dassek Arte Ederrak ikasi zituen Rio de Janeiroko Unibertsitate Federalean eta Madrilen, non argazkilaritzako graduondoko bat egin zuen EFTIn (argazkigintzako eta zinemako nazioarteko zentroa). Madrilen bizi da.
Proiektuak nazio mailan izan zuen oihartzunaren ondoren Dassek Humanae Institute sortu zuen. Proiektu horrekin Espainiako hainbat hiritan parte hartu du, eta baita ere Txekiar Errepublikako eskoletan, eta UNESCOrekin eta Txileko Gobernuarekin.
Humanæ proiektua
Dassek 2012an hasi zuen Humanæ proiektua, eta laster lortu zuen eragin handia nazioartean. Humanae aurrera doan argazki-lan bat da, azalaren koloreari buruzko hausnarketa bat egiten duena eta gizateriaren benetako koloretzat jotzen dituenak dokumentatzen dituena, arrazari lotutako etiketa faltsuak ("zuria", "Gorria", "Beltza" eta "horia") baztertuz. Etengabe eboluzionatu duen proiektua da. Dassek, Pantone nazioarteko paletarekin elkartzen den pertsonaren sudurretik hartutako 11 x 11 pixeleko lagin baten koloreko hondo berdineko erretratu batekin aurkezten du. Larruazalaren tonuen aniztasuna nabarmentzen duen "giza paleta" mota bat.
Bere lagunei eta familiari argazkiak ateraz hasten du proiektua, ezezagunekin hasi aurretik. Erakusketaren helburua elkarrizketa sortzea da, nola ikusten garen eta arraza, etnia eta nortasuna nola hautematen ditugun azaltzeko. Munduko 20 herrialde eta 36 hiri baino gehiagoko boluntarioen 4000 argazki baino gehiago biltzen ditu. Boluntarioak Forbes zerrendako kideak, Mediterraneoa zeharkatu zuten errefuxiatuak, Suitzako eta Rio de Janeiroko faveletako ikasleak, jaioberriak eta gaixo terminalak dira. Kulturaren, gobernuaren eta gobernuz kanpoko erakundeen laguntza izan du. National Geographic, Time Magazine eta Foreign Affairs aldizkarietan parte hartu zuen, besteak beste. Argazkigintza, gizarte-hezkuntza, partaidetza publikoa eta giza eskubideen defentsa uztartzen ditu bere lanak.
Dassek adierazi zuenez, "Humanæ gure koloreen jarraitutasun sotila argitara emateko saiakera bat da, berdintasunetik gehiago sortzen duena ezberdintasunetik baino".
Humanæ erakusketa ibiltaria da, eta leku hauetan aurkeztu da: Daelim a Seúl museoa, Hego Korean; Uribitarte pasealekua, Bilbon, Espainian; Upho Urban Foto Festival a Málaga, Espainian; Leonardo da Vinci zientzia eta tekniken museoa, Milan, Italian; Habitat III, ostatua eta hiri-garapen iraunkorrari buruzko Nazio Batuen Konferentzia, Quito, Ekuadorren; Suitzako Lausanako Eliseoaren Museoan, Kanadako Montrealgo Arte Ederren Museoan.
Beste proiektu batzuk
280 Chibatadas (2018) herri argazkigintzako eta ikerketa soziologikoko lan bat da, Brasilgo arrazakeriaren eguneroko errealitatea eta harreman sozialak eraikitzeko "historia bakarraren" boterea agerian uzten dituena. Neskato afrikar ondorengo baten album familiarreko argazkiak tweet ezberdinekin kontrastatzen dira, 280 karakteretan bestea modu basatian deshumanizatu daitekeela frogatzen dutenak. 280 Chibatadas Africamericanos erakusketa ibiltariaren parte da, Claudí Carrerasek komisariatua eta Mexiko Hiriko Irudiaren Zentroan, Amparo de Puebla Museoan, eta Montevideoko Argazki Zentroan (Uruguai) erakutsi dena. 280 Chibatadas piezak Porto Alegreko (Brasil) Estrategias do Femenino erakusketan ere parte hartu du.
2017an, Yo Soy Somos Madrilgo dozena bat emakume buru dituen proiektua da. Istorio pertsonal eta kolektiboen bidez, beren errealitatera hurbiltzen gaituzte, askotan ikusezina. Narrazioak protagonisten artxibo pertsonalen argazkien eta Dass proiektuaren zuzendari artistikoak egindako argazkien bidez eraikitzen dira. Yo Soy Somos "Sororidades Instagramer" erakusketaren parte izan zen eta El Mirador Usera, El Centro Cultural Conde Duque edo Reina Sofia Arte Museo Nazionalean erakutsi da.
2015ean Vecinas proiektua garatu zuen Espainian dagoen Maliko Kontseilu Nagusiarekin batera. Malin jaio eta Espainiara emigratu duten emakumeen istorioak jorratzea zuen helburu. Bertako eta kanpoko piezekin egindako puzzle narratibo gisa egituratzen da, Saharaz hegoaldeko migrazioari buruz egunero komunikabideetan ikusten ditugun estereotipoak birpentsatzen saiatuz. Vecinas proiektua Paco de Lucía Auditorioan eta Matadero-Madrilen erakutsi da.
2012an, Desenredo bideo-lana burutu zuen. RAEk definitutako "desenredar" eta "enredo" kontzeptuetatik abiatzen da, norberaren identitateari aplikatzeko. Egilearen kasuan, kontzeptu hori berreraiki egin behar da, benetan den horretan onartzeko. Desenredo "Yo soy" proiektu kuratorialaren parte izan zen.
Xake bikoitz
Xake bikoitza xake-jokoko egoera da, noiz bi piezak aldi berean xake egiten duten. Notazio aljebraikoan, ia beti xake bakar bat bezala irudikatzen dute ("+"), baina batzuetan "++" bezala sinbolizatzen dute (hala ere, "++" batzuetan xake matea adierazteko ere erabiltzen dute).
Orbita
Orbita fisikan objektu batek beste baten inguruan eginiko ibilbidea da, betiere grabitate indarra bezalako indar zentripetu baten eraginpean dagoela.
Historia
Johannes Kepler izan zen orbitak matematikaren bitartez aztertu zuen lehen zientzialaria eta lortutako emaitzak bere planeten mugimenduen 3 legeetan azaldu zituen. Lehendabizi, eguzki-sistemako planeten orbitak eliptikoak zirela aurkitu zuen eta ez zirkularrak, lehen arte pentsatzen zuten bezala. Bigarrenik, orbitaren abiadura ez dela konstantea eta honek planetaren eta Eguzkiaren arteko distantziarekiko menpekotasuna duela esan zuen. Hirugarrenik eta azkenik, eguzkiaren inguruan orbitatzen duten planeten artean erlazio unibertsala aurkitu zuen. Planetak orbita osatzeko behar duen periodoaren karratua, Eguzkirako batez besteko distantziaren kuboarekiko proportzionala da.
Isaac Newtonek frogatu zuen Keplerren legeak bere grabitatearen-teoriaren ondorioak zirela.
Zlatník
Zlatník Eslovakiako udalerri bat da, Vranov nad Topľouko barrutian kokatuta. 6,28 km²ko azalera du eta 75 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1478. urtekoa da.
Lanio versicolor
Lanio versicolor Lanio generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Ospitaleko geltokia
Ospitaleko geltokia hurrengoei egin ahal dio erreferentzi:
Kultura-politika
Kultura-politika publikoa kultura edo arte izaerako ondasun eta zerbitzuen ekoizpena, hedapena edo kontsumoa sustatzea edo debekatzea helburu duen politika publikoa da.
Kulturaren eta arteen politika publikoen funtsezko oinarria ideia hau da: kultura-ondasunen eta -zerbitzuen ekoizpenak eta kontsumoak kanpo-eragin positiboak dituzte, eta gizarte osoari egiten diote mesede; horrez gain, kanpo-eragin sendoenak dituzten kultura-ondasunak aukeratzeko kontsumitzaileek duten gaitasunari buruzko zalantza ere badago. Hala, politika publikoen justifikazioa ondasun publikoaren izaera bikoitzean eta zenbait kultura-ondasunen tutoretzan oinarritzen da.
Kulturaren eta arteen politika publikoen azterketa zientzia politikoaren, kulturaren ekonomiaren eta erakundeen soziologiaren esparrua da.
Historia
XX. mendearen hasiera arte, kultura-politikek debekuaren edo mezenasgo aren formarik ohikoena hartu zuten. Helburua ez zen orduan zenbait kultura-ondasun per se kontsumitzea sustatzea edo debekatzea, helburu pertsonal, politiko edo erlijiosoak sustatzea baizik.