cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Argarai mendilerroa
Bere punturik altuena Argarai mendia da, 1.228 metrorekin. Mendilerroan dagoen Argarai mendiak ematen dio izena mendilerroari.
Mendiak
Bost mendik osatzen dute mendilerro hau. Honako hauek dira:
Broni
Broni Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Bronik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Colmar Manor (Maryland)
Colmar Manor Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Prince George's konderrian dago, Maryland estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Colonial Beach (Virginia)
Colonial Beach Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Westmoreland konderrian kokatuta dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Sparrenberg gaztelua
Sparrenberg gaztelua eta gotorlekua (alemanez Burg und Festung Sparrenberg) Bielefelden eraikitako gaztelua da, gerora gotorleku bihurtu zena.
Historia
Ravensberg Kondeek dagoeneko 1250rako bazuten eraikia Sparrenberg gaztelua. Funtzio bikoitza zuen, alde batetik Teutoburg basotik zetoren bidea kontrolatzea eta bestetik Bielefeld bera babestea.
Jon Gilen, Jülich-Cleves-Bergeko Dukea ondorengorik utzi gabe hil zen 1609an eta bere oinordekotzarako borroka hasi zen. Azkenean 1612an Brandenburgo eta Prusia jabetu ziren eta hauek Herbehereetako beren aliatuak jarri zituzten gazteluaren nagusi. XVII mendean, Hogeita Hamar Urteko Gerran eta Frantziar-Holandar Gerran hainbat setio ezagutu zituen, espainiarrena (1618), brandenburgotarrena (1625), suediarrena (1636), Münsterreko apezpikuarena (1673) eta azkenik frantsesena (1679).
Istilu guzti hauek gaztelua jota utzi zuten eta hurrengo urteetan presondegi bihurtu zen. XIX mendeko Erromatizismo garaiek eraginda gaztelua berreskuratzeko lanetan hasi ziren Bielefeldarrak. 1842an dorrea berriztea lortu zuten eta 1879an gaztelua erosi zioten Prusiari.
Bigarren Mundu Gerran ere kaltetua izan zen 1955 eta 1983 artean berriztatzen egon izan da.
Erdi Aroko jaialdia
Uztailero Sparrenburgfest egiten da. Gaztelu barruan izaten den Erdi Aroko jaialdia da.
Chaïm Soutine
Chaim Soutine (jaiotzez: Хаим Соломонович Сутин; Smilovitxi, Lituania, Errusiar Inperioa, 1893ko urtarrilaren 13a - Paris, Frantzia, 1943ko abuztuaren 9a) lituaniar margolaria izan zen.
Biografia
Soutine familia apal batean sortu zen, baina oso gaztetan hasi zen Arte ikasketak egiten, 1910ean, Vilnako Arte Ederretako Eskolan. 1911n Parisa aldatu zen, eta han ezagutu zituen bere garaiko zenbait artista, esaterako, Marc Chagall eta Amedeo Modigliani margolariak. Cormon Akademian hasi zen ikasten, baina berehala utzi zituen ikasketak, eta Parisko Eskolako taldearekin hasi zen lanean. Modiglianik laguntza handia eman zion Parisen bizi izan zituen urte larrietan. Batez ere, arreta bereziz aztertu zituen Louvreko obrak, eta Rembrandt, Courbet, Cézanne hartu zituen eredu. Geroago eragin handia izan zuten bere obran, goian aipaturiko maisuez gainera, Greco, Munch eta Kokoschka margolariek eta espresionistek.
1919an bidaia bat egin zuen Frantziako hegoaldera. Bidaia hartan Céret eta Cagnes hiriak ezagutu zituen, eta hango paisaiek eragin handia izan zuten harrezkero bere margolaritzan. Atsekabezko emozioak eragin zizkioten bidaia hartako ikuspenek, baina aldi berean lirismo handiko emaitzak sorrarazi zizkioten. Garai hartakoak ditu, halaber, Cagnesko ikuspegia (1923), Arbres couchés (1923) eta Gladioloak (Louvre, Paris), kromatismo bikaina eta adierazpen-indar handia dutenak.
1922. urtean Parisa itzuli zen Soutine. Harrezkero animaliak odoletan eta hezurdura erdi ustelak hasi zen margotzen Rembrandten eragina nabarmen erakusten duten koadroetan. Garai horretako koadro nagusiak hauek ditu: Idia (1925; Pintura eta Eskultura Museoa, Grenoble), Oilar hila (1926; Arte Institutua, Chicago).
Animaliei eskainitako sail haren ondoren, 1923-1930 urteen artean, gozogileak (Patissiers saila), zerbitzariak, elizgizonak eta abar agertu zituen bere lanetan, errealismo psikologiko ikaragarriaz (Elizgizona, 1928; Louvre, Paris). Koloreen erabilera oso kontuan hartzen zuen: zuria erabili zuen, oro har, gozogileen koadroentzat, gorria ehiztarientzat, zuria eta gorria haurrentzat, urdina eta berdea izadi hilentzat, eta abar.
1930. urtetik hil zen arte atsekabeturik eta kezkaturik bizi izan zen, nahiz eta ordurako bazuen margolari gisa osperik. Existentziari eta formari buruzko gogoeta eta azterketa sakonetan murgildu zen, eta lirismo handiko paisaiak eta erretratuak margotu zituen: Castaign-eren andrea (1928), Le Bain de Pieds (1931), Chartresko katedrala (1933), Kale zuhaizduna (1936; Colin bilduma, New York), Auxerreko azoka (1939; Phillips bilduma, Washington).
Brusnica
Brusnica (eslaviar toponimoa, euskaraz "ahabia" dena) izan daiteke:
Ekialdeko Eliza katolikoak
Ekialdeko Eliza katolikoak Erromako aita santuaren autoritatea onartzen duten eta, beraz, katolikoak diren baina euren antolakuntza eta erritu bereziak mantentzen dituzten ekialdeko eliza kristauak dira.
Montignac-Toupinerie
Montignac-Toupinerie Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Ekialdeko Eliza katolikoak
Iraganean uniata ere deitu izan ziren, baina izendapen hau gaur egun ez zehatz eta iraingarritzat hartzen da, Erromako elizarekin elkarketa partzialei aplikatzen baitzaie, baina ez betidanik aita santuarekin batera egon direnei. Gaur egun, uniata izendapen hau ortodoxoen artean mantentzen da eta ekialdeko katolikoek eurek arbuiatzen dute.
Montignac-Toupinerie
Biztanleria
2007an Montignac-Toupinerie udalerrian erroldatutako biztanleak 129 ziren. Familiak 46 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 30 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Ekialdeko Eliza katolikoak
Jatorria
Vatikanoko II. kontzilioaren arabera Elizari buruzko konstituzio dogmatikoa dokumentuan honako hau irakur daiteke :
Montignac-Toupinerie
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 71 etxebizitza zeuden, 55 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 70etxeak ziren. 55 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek hitu gela zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 37 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 82 ziren, horien artean 62 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 62 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (32 gizon eta 26 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekialdeko Eliza katolikoak
Jatorria
Ekialdeko eliza katolikoak Ekialdeko Elizentzako Kongregazioaren (latinez Congregatio pro Ecclesiis Orientalibus) bidez gainbegiratuak dira. Hau 1862an sortu zuen Pio IX.a aita santuak misiolaritza ekintzak ikuskatzen zituen Fedea Zabalarazteko Kongregazioaren zati bezala, 1917an kongregazio independente bihurtu zen arren.
James Purefoy
James Brian Mark Purefoy (Taunton, Somerset, 1964ko ekainaren 3a) ingeles zinema eta telebista aktore, ekoizle eta zuzendari bat da. Lan ezagunenetako bat Joe Carroll irakasle-hiltzailearen papera izan zen, The Following seriean.
Ekialdeko Eliza katolikoak
Jatorria
Ekialde eta mendebaldeko elizen arteko banaketak Erromarekin erabat elkartu edo mantendu ziren ekialdeko errituzko elkarteak sorrarazi zituen, euren liturgia mantenduz, kasuren batzuetan mailaren batean latinizatu egin diren arren. Batzuk sekula ez dira egon zisma egoeran Erromako Elizarekin (maroniar eliza eta italiar-albaniar eliza kasu, eta beste batzuk eliza ortodoxoen edo antzinako ekialdeko eliza nazionalen banaketatik sortu dira.
Gutxiengoak osatzen dituzte kristautasun ortodoxoa nagusi den tokietan (Grezia, Serbia, Bulgaria, Errusia edo Armenia kasu), beste batzuk, ortodoxoekin batera, gutxiengoa dira beste erlijio bat nagusi den tokietan (melkitak Sirian eta kaldearrak Iraken horien artean). Eta beste batzuk ez dute Erromarekin zisman dauden kontrako alderdiak (maronitak eta italiar-albaniarrak). Migrazioaren ondorioz ere, gaur egun ekialdeko katoliko asko mendebaldeko herrialdeetan bizi dira (Australia, Kanada, AEB, Argentina, Frantzia...)
Montignac-Toupinerie
Diru sarrerak
2009an Montignac-Toupinerie udalerrian 57 unitate fiskal zeuden, 135,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.311 euro zen.
James Purefoy
Biografia
James Brian Mark Purefoy Tauntonen jaio zen, Somerset, 1964ko ekainaren 3an. Gurasoak Anthony Chetwynd eta Shirley Purefoy izan zituen eta seme zaharrena izan zen.
Montignac-Toupinerie
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.
James Purefoy
Biografia
Berehala utzi zituen ikasketak eta Europako hainbat tokitan pasatu zuen nerabezaroa. 18 urterekin aurkitu zuen bere bokazioa izango zena eta Interpretazioa ikasten hasi zen.
Chalaux
Chalaux Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chalaux udalerrian erroldatutako biztanleak 69 ziren. Familiak 45 ziren, horien artean 22 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 97 etxebizitza zeuden, 44 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 95 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 44 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 42 ziren, horien artean 25 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 25 pertsona aktiboetatik 23 lanean zeuden (13 gizon eta 10 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 17 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ostalaritza eta jatetxe enpresa batena zen.
2000. urtean Chalaux udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montignac-Toupinerie
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Montignac-Toupinerie udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 630 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
James Purefoy
Biografia
Aktore lan zabalean, Vanity Fair edo Resident Evil aipa ditzakegu beste batzuen artean eta telebistarako egin zuen Roma drama, Marco Antonioren papera egin zuelarik.
Hasiera batean berak egin behar zuen V-ren papera V for Vendetta filman, baina, grabatzen hasi eta astetara, bertan behera utzi zuen proiektua, ez baitzuen denbora guztia maskarakin egon beharra aguantatzen, Hugo Weavingek bere ordea hartuko zuelarik.
Holly Aird ingeles aktorearekin seme bat du.
Binghamton (New York)
Binghamton  New York estatuko hiri bat da. Broome konderrian kokatua dago. 2010ean 47,376 biztanle zituen, 27.17 kilometro koadrotan banatuta.
Sainte-Hélène-sur-Isère
Biztanleria
2007an Sainte-Hélène-sur-Isère udalerrian erroldatutako biztanleak 1.094 ziren. Familiak 450 ziren, horien artean 130 pertsona bakarrekoak ziren (51 bakarrik bizi ziren gizonak eta 79 bakarrik bizi ziren emakumeak), 146 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 146 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 540 etxebizitza zeuden, 465 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 38 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 398 etxeak ziren eta 133 apartamentuak ziren. 465 etxebizitza nagusietatik 300 bere jabearen bizilekua ziren, 153 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 15 etxek gela bat zuten, 46 etxek bi zituzten, 89 etxek hiru zituzten, 124 etxek lau zituzten eta 192 etxek bost zituzten. 384 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 196 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 239 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 731 ziren, horien artean 576 aktiboak ziren eta 155 inaktiboak ziren. 576 pertsona aktiboetatik 552 lanean zeuden (306 gizon eta 246 emakume) eta 24 langabezian zeuden (9 gizon eta 15 emakume). 155 pertsona inaktiboetatik 55 erretiraturik zeuden, 48 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainte-Hélène-sur-Isère udalerrian 445 unitate fiskal zeuden, 1.100 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.393 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 79 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 24 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 8 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 30 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 autoeskolak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 12 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 2 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Sainte-Hélène-sur-Isère udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 185 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Luis Carlos Santiago
Luis Carlos Santiago Zabaleta (Errenteria, 1946ko irailaren 5a - ) 1960 eta 1970eko hamarkadetako Euskal saskibaloi jokalaria izan zen.
Petrotilapia tridentiger
Petrotilapia tridentiger Petrotilapia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Luis Carlos Santiago
1968an Olinpiar Jokoetan Espainiako selekzioarekin aritu zuen non 7.a izan zen.
Anthidium florentinum
Anthidium florentinum erle espezie bat da, Anthidium generoan eta Megachilidae familian.
Zenion japonicum
Zenion japonicum Zenion generoko animalia da. Arrainen barruko Zenionidae familian sailkatzen da.
Firestarter (2022ko filma)
Firestarter 2022ko Keith Thomas estatubatuar zinema zuzendarien beldurrezko filma da. Stephen Kingen izen bereko eleberrian oinarrituta, 1984ko filma berregin zuten.
Westbrook (Connecticut)
Westbrook Connecticuteko herri bat da. Middlesex konderrian kokatua dago. 2010ean 6,938 biztanle zituen, 40.71 kilometro koadrotan banatuta.
Kobylnice
Kobylnice izan daiteke:
GT Ligako 2019ko denboraldia
GT Ligako 2019ko denboraldia Galiziako Traineruen Liga edo Ipar-mendebaldeko Traineruen Liga arraun lehiaketaren hamaseigarren denboraldia da. Lehen mailako txapelketa ekainaren 29an hasi zen Oleiros hiriko uretan eta abuztuaren 25ean bukatuko da Coruñan; bigarren mailako denboraldiari, aldiz, Cesantesen (Redondela) eta egun bat beranduago ekin zitzaion, ekainaren 30ean, eta lehen mailako txapelketa bezala, Teresa Herrera Banderarekin amaituko da.
Lehia nagusia 2018ko denboraldian TKE Ligatik jaitsitako Tirán arraun elkartearen eta aurreko denboraldian GT Ligako banderak lortu zituzten Samertolameu, Ares eta Mecos elkarteen artekoa izango da.
Alma Mahler
Alma Maria Mahler Gropius Werfel (jaiotza izenez, Alma Maria Schindler; 1879ko abuztuaren 31 - 1964ko abenduaren 11) austriar musikagile eta socialité bat izan zen. Gustav Mahler musikagilearen, Walter Gropius arkitektoaren eta Franz Werfel idazlearen emazte izan zen, hurrenez hurren. Era berean beste pertsona ezagun askoren kontsortea izan zen, adibidez Oskar Kokoschka margolariarena. Musikalki aktiboa nerabezarotik, hamabost abestiren konpositorea izan zen, gutxienez. Bere bizitzaren azken urtetan bere egongela arte eszenaren bilgune bilakatu zen, lehenengo Vienan, Los Angelesen ondoren.
Miribillako geltokia
Miribilla Euskal Herriko Bizkaiko tren eta autobus geltoki bat da, Bilbo udalerrian kokatuta dagoena.
Geltokia 2008ko abenduaren 18an ireki zen.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Irisgarritasuna
Nahiz eta sarbidea irisgarria izan eta geltokiak irisgarritasun neurriak betetzen dituen arren, nasa eta trenaren arteko maila ezberdintasuna dela eta geltokiaren erabilera ez da irisgarria.
Arartekoak argitaratutako irisgarritasuna eta garrioaren ikerketa-diagnosiaren arabera, «Mugikortasun Urriko Pertsona erabiltzaileak ezin du modu autonomoan nasa eta unitate mugikorraren plataformaren arteko desnibela libratu», eta «Burdinbide zerbitzuen eragileak ez dio Mugikortasun Urriko Pertsona erabiltzaileari bermatzen ibilgailutik igo edota jaistea.»
Etorkizunean Bilboko Renfeko Aldirien sarean mugikortasun urriko pertsonei egokitutako trenak ezartzea espero da. Bitartean, 2018ko udan zehar plataforma irisgarri mota ezberdinekin hainbat froga egin ziren.
Historia
Geltokia 1863ko martxoaren 2an ez ireki zen, Nafarroa eta Bizkaia Errioxa eta Araba bidez lotu nahi zituen trenbidearen Miranda Ebro-Bilbo zatia ireki zuenean, Castejondik Bilborako Burdinbide Konpainia delakoak, Castejon-Bilbo burdinbidea, baina 2008ko abenduaren 18an.
2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadorak linea ustiatzen du, Adif trenbide-instalazioen titularra den bitartean.
Geltokia
Hiru urte eta erdiko iraupena izan zuten lanen ondoren, geltokia 2008ko abenduaren 18an inauguratu zen. Eraikuntzak, Bilbao Ría 2000 erakundeak bultzatuta, 17,5 milioi euroko kostua izan zuen.
Geltokia lurpean kokatzen da, 50 metroko sakoneran. Horrek ADIFen sare osoko geltokirik sakonena bihurtzen du. Eraikuntza gauzatzeko hiru putzu egin behar izan ziren, igogailuak, aireztapena eta larrialdietarako hustubideak kokatzeko. Igogailuen putzuak 50 metroko sakonera eta 15 metroko diametroa dauka. Gainera, gaur egun geltokia kokatzen den trenbide tunela handitu behar izan zen, bitartean ibiltzen zen tren zerbitzua gelditu gabe.
Nasetara sarbidea bestibulu nagusi batetik egiten da, Miribilla eraikinaren aurrean dagoen plazan kokatzen dena. Bestibulua, 0 solairuan dagoena, beiradun eraikuntza bat da, 300 metro koadroko azaleraduna eta txartel salmenta, balioztatze makinak eta leihatila batez hornituta dagoena. Nasetara jaisteko sei igogailu panoramiko daude, horietariko bakoitzak 21 pertsona jaso ditzake eta 30 segundotan ibilbidea egiten du. Igogailuetatik artifizialki argiztaturiko putzua ikus daiteke.
-1 solairua 42 metroko sakoneran dago, eta bertan dago Urduña zentzuan ibiltzen diren trenen nasarako sarbidea. -2 solairuan, 47 metroko sakoneran, Abandoko geltokira doazen trenen nasarako sarbidea dago. 0 eta -1 solairuen artean S1, S2, S3 eta S4 solairuak daude, solairu iristezinak direnak.
Geltokia igogailu, txarteldegi, balioztatze makina eta 2017tik desfibrilagailuz ere hornituta dago.
Amphisbaena vermicularis
Amphisbaena vermicularis Amphisbaena generoko animalia da. Narrastien barruko Amphisbaenidae familian sailkatuta dago.
Black River (New York)
Black River  New York estatuko herri bat da. Jefferson konderrian kokatua dago. 2010ean 1,348 biztanle zituen, 4.64 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 2127
NGC 2127 kumulu ireki bat da, Dorado konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Calvignano
Calvignano Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Liubov Aksionova
Liubov Pavlovna Aksionova (Любовь Павловна Аксёнова) jaiotzez Liubov Novikova (Mosku, Errusia, 1990eko martxoaren 15a) errusiar aktorea da. Errusiatik kanpora Beyond the Edge eta Coma filmeengatik da ezaguna.
Calvignano
Mugakideak
Calvignanok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Liubov Aksionova
Biografia
Errusiako Antzerki Arteen Akademian graduatu zen 2010ean. 2011n egin zuen aktore debuta Dogrose film laburrean eta ondoren The Boarding School telesaileko 60 ataletan Kristina Panfilovaren papera bete zuen.
Jevgeni Berzin
Jevgeni Berzin (errusieraz Евгений Берзин: 1970eko ekainaren 3a, Vyborg, Sobietar Batasuna) errusiar txirrindulari profesional ohi bat da. Sobietar eskolako disziplina zorrotzatik sortutako txirrindularia zen, estilo hotzeko txirrindularia, sasoiez noiz ongi edo nekatua zen atzemateko nekeza. Gaztaroan amateur gisa sari eta lasterketa ugari irabazia, bere ibilbide profesionala 1993-2001 artean burutu zuen.
1994ko Italiako Giroan ordurarte garaitezina zirudien Miguel Indurain euskal txirrindulariari nagusitu eta lehen postuan amaitzea lortu zuen, eta Lieja-Bastogne-Lieja klasikoa ere irabazi zuen.
Palmaresa
1995
Colrain (Massachusetts)
Colrain Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Franklin konderrian dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Jevgeni Berzin
Palmaresa
1996
1997
1998
Les choristes
Abesbatzako mutilak (jatorrizko izenburua, Les Choristes'') Frantziako film dramatiko bat da, 2004. urtean egina. Christophe Barratier eta Philippe Lopes-Curval gizonek zuzendua eta idatzia, 1945. urtean egindako A cage of Nightingales] filmaren egokitze bat da, Noel-Noel eta René Wheeleren eskutik moldatua eta Wheeler eta Georges Chaperoten istorio batetik eratorria.
Orkestra zuzendari arrakastatsu bat, Pierre Morhange (Jackques Perrin), Frantziara bueltatzen da, bere amaren heriotzaren ondoren. Bere haurtzaroko oroitzapen goxoak gogoratzen ditu, bere eguneroko orrien bitartez, bere antzinako musika irakasleak Clément Mathieu (Gérard Jugnot) gordea izan zena.
Cacophis
Cacophis Elapidae familiako narrasti genero bat da. Australiako Queensland eta Hegoaldeko Gales Berrian bizi dira.
From Russia with Love (filma)
From Russia with Love (euskaraz Errusiatik Maitasunez) Terence Young ingeles zinema zuzendariaren 1963ko espioitza filma da. Ian Fleming idazlearen From Russia, with Love eleberrian oinarrituta dago eta James Bond protagonista du. Bertan, Sean Connery, Pedro Armendáriz, Lotte Lenya, Robert Shaw, Bernard Lee eta Daniela Bianchi aktoreek antzeztu zuten.
Les choristes
Sinopsia
Istorio hau gertatu eta 50 urte geroago, gizon bat ikus daiteke, abesbatza baten zuzendari. Zuzentzen dagoen bitartean, bere amaren ezusteko heriotzaren berri izaten du. Jardunaldiaren ondoren, etxera itzultzen da, bere amaren hiletara joan ahal izateko. Denbora gutxiren buruan, Pépinot izeneko lagun zahar bat agertzen da bere etxeko atarian, eguneroko bat eskuan daukala. Beren irakasle izan zen Mathieuren egunerokoa da, azkenean elkarrekin irakurri egingo dutena.
From Russia with Love (filma)
Argumentua
Britainia Handiko MI6 zerbitzu sekretuak Istanbuleko sobietar kontsularen idazkari Tatiana Romanovaren (Daniela Bianchi) mezu bat jaso berri du, bertan Lektor sobietar dekodifikagailu sekretua ematearen truk mendebaldera igarotzeko laguntza eskatzen du. Halere, zinez, idazkariak jakin gabe SPECTRE erakundeko kidea eta KGBko kide ohi Rosa Klebb kolonelak (Lotte Lenya) azpijokoa egin dio, James Bond (Sean Connery) britainiar agente sekretua hiltzeko helburuz, azken horrek SPECTRE erakundeko kide garrantzitsu No doktorearen hondamendia ekarri baitzuen (ikus Dr. No filma).
Les choristes
Sinopsia
1949an Frantzian, Clément Mathieu, langabezian dagoen musika irakaslea, gazteen heziketa zentro batean, Fond de l’Etang izenekoan hasten da lanean, zaindari moduan. Sarrerako hesian, Pépinot izeneko gazte bat ikuskatzen du, itxaroten, larunbatero bezala, bere aita agertzeko zain etxera berarekin eramateko. Nahiz eta, aurrez aldetik jakinarazi zioten beren gurasoak Bigarren Mundu Gerran hilak izan zirela, berak beti pentsatu izan zuen bere aita egunen batean ate aurrean agertuko zela bere bila.
Gau batean, bere irakaslea zirikatu eta gogaitzekotan, mutil guztiak abesten hasten dira; egun batzuen ondoren, Mathieu konturatu egiten da, musikak bere ikasleen arreta guztiz erakartzen duela, hori dela eta, irakasleak bere ikasleei musika arloarekin harreman sakonago bat izatera gonbidatzen ditu.
Mutilak ahots ezberdinetan banatzeko ahaleginetan, Morhangek, eskolako mutil batek abesteari uko egiten dio. Hala ere, Mathieu, mutil honek duen musika zaletasun ikaragarriaz konturatzen da, ezustean kantatzen aurkitzen duen bitartean, orduan irakasleak, bere abesbatzan ahots bakar moduan abesteko aukera ezin hobea eskaintzen dio.
Egun batean, Morhangen ama, Violette, eskolara heltzen da bere semea bisitatzera. Baina Mathieuk esaten dio, zoritzarrez, momentuz ezin izango duela bere semea ikusi. Baina, Morhange portaera txarra izateagatik zigortuta dagoela esan ordez, dentistarengana joan dela esaten dio, irakasleak amarengatik errukia sentitzen baidu.
Bitartean, Mondain izeneko mutil gaiztoa ailegatzen da eskolara, eta bere heldueraren momentu beretik, arazoak sortzen hasten da; bere eskola kideak zirikatzen eta haiekin sartzen hasiko da, hauei dirua eskatzen, pasilloetan eta klase barruan erretzen eta orokorrean irakasleak zirikatzen. Hala ere,erloju preziatu bat lapurtu eta gero, bi asteetan zehar ixten dute, gela ilun batean, zigor modura.
Mathieu irakaslea, konturatu egiten da, eskola modu egokian aurrera doala; abesbatza modu arinean hobetuz doa, Pierre Morhange abeslari printzipal izanda, gainerako ikasleak oso pozik daude, irakasleak lasaituago daude, Rachin zuzendaria baita ere, zeren eta bere ikasleekin harreman estuagoa izatera ausartzen da.
Mondaini, bi aste pasa ondoren, bere zigorra altxatzen diote, gela ilun horretatik irteten usteaz batera, eta ez da asko pasatzen, eskolatik alde egiten duen arte. Aldi berean, eskolako diru guztia desagertu egiten da. Zuzendariak, Mondaini aurre egiten dio, honek zuzendaria itotzen saiatzen dela. Rachin, zuzendariak, Mondain poliziari ematen dio, nahiz eta desagertutako diruaren berri ez jakin.
Gainera, egun horietan, mutilei hari buruzko abesti ergelak abesten entzuten die. Guztiz Haserreturik, zuzendariak abesbatza taldearekin amaitzeko erabakia hartzen du, baina haiek, abesten jarraitzen dute, ezkutuan. Hortik gutxira, jakin egiten da, beste mutil bat, Corbin izan zela dirua desagertzearen errudun eta erantzulea. Hala eta guztiz ere, zuzendariak uko egiten dio Mondain berriz ere eskolan sartzearen ideiari. Mathieu, hala ere, oso triste sentitzen da berri honen ondorioz, Mondain baitzen zeukan baritono bakarra.
Mathieu, Morhangen amarekin geratzen jarraitzen du, bere semea, Morhange Lyongo musika eskolara sartzeko diru-laguntza jasotzeko planak eraikitzen dituzten bitartean. Morhangen amak Mathieu erakartzen duela, argi geratzen da filma ikusten duten guztientzat, baina ez Morhangen amarentzat. Egun batean, berak, Mathieuk zorte ona ekarri diola esaten dio, ezkontzeko planak dituen ingeniari bat ezagutu baitu.
Rachin zuzendaria konturatu egiten da, eskolako sustatzaile nagusiak, kondesak, eskola honetan sortutako abesbatzaren berri duela eta gainera honek uste du, musika talde hau sortzearen idea, zuzendari sor diola. Abesbatzak kondesarentzat abestu egiten du, Morhangek ikus-entzule guztiak zur eta lur utziz, bere ahots zoragarria dela eta. Egun batzuk geroago, zuzendaria, sari baten bila joaten da, eskolako ikasleen suspertze eta hobekuntzaren erantzule izateagatik. Mathieu, honekin guztiz haserreturik, basora eramaten ditu, eguzkiaz eta aire garbiaz goza dezaten. Baina, kanpoan daudela, Mondain eskolara itzuli eta sua pizten du teilatuan.
Mathieu zigortu egiten ditu, eskolako arauak apurtu izanagatik, nahiz eta mutilak heriotzatik salbatu dituen arren. Eskolatik alde egitean, mutilak, agurtzea debekatuta dutenak, abio formako mezuak botatzen dizkiote Mathieuri leihotik.
Orainera bueltatuz, film honetako zuzendariak, flash back-a erabiltzen du, filmaren lehen momentura igarotzeko, Morhange bere lagun zaharrarekin, bere irakaslearen egunerokoa irakurtzen ari diren momentura. Azkenik, Morhangek egunerokoa irakurtzen amaitzen du eta kontatu egiten du zer gertatzen den Morhangek eskola usten duen momentutik aurrera. Morhangek Lyongo musika eskolan ikasteko diru-laguntza lortzen du, eta Rachin, zuzendaria zigortua da bere diziplina bortitza dela eta.
Gaia
Abesbatzako mutilak edertasun handiko eta intentzio goxoko filma da. Horrez gain, bizi-ikasgai hauek ditu ikus-entzuleentzat: karitatearen balioa, batetik; eta, bestetik, errukia, legearen diziplina gogorraren aurrean. Era berean, film honek erakusten digu nola, gertakizun ñimiño batek, hainbesteren bizitzan eragin dezakeen, mutilak kriminalak balira legez tratatzetik, pertsonak bezala tratatzera.
Filmaren mezurik garrantzitsuena zera da: «la musique peut changer les gens» (musikak pertsonak alda ditzakeela.) Hala ere, ia ezinezkoa dirudi irakasle berri heldu batek, pixkanaka-pixkanaka ikasleen bizimodua aldatu izana, hauek inspiratzen eta falta zitzaien itxaropena emanez. Hasieran, denok jada dakigunez, mutiletako batzuek, ez diote kasu handirik eskaintzen maisuari, ezezpen jarrera hartuz,hortaz, zigortuak izaten dira,zeren argi ikusten da, ez dakitela barkamenaren benetako balioa zein den, ezta barkatuak izatearena ere ez. Horregatik, ikuskatzaile berriak, Clément Mathieuk, abesbatza bat osatzearen helburua erabakita duenean, mutil guztiak elkartzea lortzeko, haiek guztiak, lasaituak eta animatuak sentitzen dira, eta batez ere aitortuak.
Hortik dator, filmaren beste gai garrantzitsuetako bat, arrakastaren balioa. ¿Zer da hori lortzeagatik ordaindu behar dena? Filmaren amaieran, Rachin, eskolako zuzendariak, Mathiuri erreplika egiten dio: "Musikari akatua zara". Baina, zuzendari buruhandiak inoiz imajina ez zukeena da, "musikari akatu" hau izango dela, mutilak musika munduan murgiltzea lortuko duena, haien bizitzak betiko aldatzea lortzeaz batera.
Produkzioa
Abesbatzako mutilak Christophe Barratier Frantsesak zuzenduriko lehen film luzea da, Château de Ravel gazteluan grabatua, Puy-de-Dôme hirian.
Gidoia
Les Choristesen gidoia Christophe Barratierrek idatzi zuen, Philippe Lopes-Curvalen laguntzarekin, eta oinarritzat du oso ezaguna ez den La Cage aux Rossignols frantziar filma, Jean Drévillek 1945. urtean zuzendua.
Film honen zuzendaria, bere haurtzaroarekin lau eta zortzi urte zituen garaiarekin zerikusirik zuen gaia baten bila zegoen luzemetraia egin ahal izateko, baita musikarekin loturiko gai batekin ere,bera musika arloan ondo moldatzen baitzen. Gai bi hauen elkarlotzea izan zen, zuzendaria film honetan interesaturik egotea eragin zuena, eta ondorioz filmaren egile-eskubideak erostea eragin zuena.
Horrela, film honi omenaldia egitea erabaki zuen Christophe Barratierren hitzetan:
Musika
Nabarmentzekoa da filmeko soinu banda ere, sari ugari jaso baitu, eta mundu osoan arrakasta handia izan baitu. Hori dela eta, filmean agertzen diren mutilak ez dira errealitatean abestiak abesten dituzten pertsona berak. Azken horiek Les Petits Chanteurs de Saint Marc abesbatzako kide dira.
Gazte abesbatza hori 1984. urtean sortu zen, Nicolas Porte arkitektura ikaslea, piano-jotzailea eta abeslaria aukeratu zutenean hilabete batzuetan zehar abesbatza batzuk sortzeko. Bi urte geroago, abesbatza guztiz finkatuta zegoen.
Pare bat urte pasa ondoren, Les choristes filmaren zuzendariak, Christophe Barratierrek, galdeketa moduko bat antolatu zuen,bere filmaren soinu banda zein izango zen aukeratu ahal izateko. Casting honetan, Frantziako koral ia guztiak bildu ziren, azkenean, Nicolas Portek zuzendurikoa irabaziz.
Momentu hartatik,lortu duten arrakastak, Espainian,50.000 kopia baino gehiago saltzera eraman ditu, eta beren agenda pertsonala beteta izatera ere, zeren hurrengo urteetan, kontzertuak antolatu dituzte mundu osotik.
Orainaldian,abesbatza,10 eta 15 urte bitartean dituzten 75-80 neska-mutilek osatzen dute, momentu guztietan, Lamoreux orkestraren (Frantziako orkestrarik zaharrenetako bat). 35 musikarirengatik lagunduak.
Osmia bicolor
Osmia bicolor erle espezie bat da, Osmia generoan eta Megachilidae familian.
Aulkiaren jokoa
Aulkiaren jokoa adin guztietako pertsonek parte-hartu dezaketen joko bat da. Animazio soziokulturala edo talde-dinamika eta ezagutza-joko gisa erabiltzen da, non musikak erritmoa eta emozioa markatzen baititu. Jokoaren helburuetako bat erreakzio-abiadura eta erritmoaren zentzua garatzea da.
Deskribapena
Joko hau egiteko, aulki gogorrak behar dira, parte-hartzaile kopurua baino bat gutxiago, eta nahieran hasi eta gelditu daitekeen musika. Aulki guztiak zirkulu bat osatuz jartzen dira, bizkarraldeak barrurantz dituztela. Jokalariak zutik daude haien aurrean, musika kontrolatuko duen pertsona bat izan ezik. Beti jarriko da jolasten edo birak ematen ari diren pertsonen kopurua baino aulki bat gutxiago. Musika jotzen hasten denean, jokalariek aulkien inguruan biratu behar dute, erritmoari jarraituz. Musika gelditzean, pertsona bakoitza aulki batean esertzen saiatuko da. Aulki batean eseri gabe geratzen denak galdu egiten du. Orduan, aulki bat kendu, zirkulua birmoldatu eta musika berriz jotzen du. Jokoa errepikatu egiten da, azken txanda aulki bakar batekin eta bi jokalarirekin egin arte. Azken aulkian eserita geratzen denak irabaziko du.
Bada joko honen aldaera ez-lehiakor bat, jolas moduan, non inor ez den kanporatzen, aulkiak ere txanda bakoitzean kentzen dira, eta guztiek lagundu behar diote elkarri aulkiren batean bilatzen, musika gelditzen denean.
Sautrela (softwarea)
Izena Bernat Etxepareren Linguae vasconum primitiae azken kapituluaren olerkitik dator.
Zenion leptolepis
Zenion leptolepis Zenion generoko animalia da. Arrainen barruko Zenionidae familian sailkatzen da.
Valentín Rocandio
Valentín Rocandio Cilveti (Donostia, 1963ko ekainaren 29a - ) euskal atleta ohia da, distantzia motzetan aditua.
Ibilbidea
Euskal errekor asko izan ditu, 60, 100 eta 200 metrotan.
Behin izan zen Olinpiar Jokoetan, 1988an hain zuzen ere. Hona hemen bere emaitzak:
Pébrac
Pébrac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pébrac udalerrian erroldatutako biztanleak 126 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 134 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 133 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 54 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 75 ziren, horien artean 44 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 44 pertsona aktiboetatik 43 lanean zeuden (25 gizon eta 18 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 31 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Pébrac udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 595 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Douglas Engelbart
Douglas Carl Engelbart (Portland, Oregon, 1925eko urtarrilak 30 - Atherton, Kalifornia, 2013ko uztailak 2) Estatu Batuetako asmatzaile bat zen, guraso norvegiarrak zituena. Ordenagailuetako sagua asmatu zuen, besteak beste, eta aitzindaria da gizakion eta ordenagailuen arteko elkar-eraginaren esparruan, hipertestua eta ordenagailu sareak barne.
Engelbartek Oregongo Estatu Unibertsitatearen ingeniaritza elektrikoko gradua jaso zuen 1948an, Berkeleyko Unibertsitateko ingeniaritza gradua 1952an eta Berkeleyko doktoretza 1955ean.
1968ko udazkenean, informatika adituen bilkura batean, Engelbartek 90 minutuko aurkezpena egin zuen. Saguaren lehen erakustaldi publikoa egin zuen bertan, eta gainera zuzeneko konexioa egin zuen bere ikerketa zentroarekin, hots: historiako lehenengo bideokonferentzia. Hori dela eta, erakustaldi hari "demo guztien ama" esaten zaio.
Eels: Royal Albert Hall
Eels: Royal Albert Hall Eels taldearen zuzeneko diskoa da, 2015ean ekoiztua. Grabazioa Londreseko Royal Albert Hallen egin zen, bertan 2014ko ekainaren 30ean eskainitako kontzertua jasota. Emaitza CD eta DVD euskarrietan eskaini da.
Abestien zerrenda: CDa
Lehenengo bisa
Bigarren bisa
Lankideak
Grabazioa egin zuen ingeniaria: Kevin Vanbergen
Colton (Washington)
Colton Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Whitman konderrian dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Weston (Connecticut)
Weston Connecticuteko herri bat da. Fairfield konderrian kokatua dago. 2010ean 10,179 biztanle zituen, 51.28 kilometro koadrotan banatuta.
Blasdell (New York)
Blasdell  New York estatuko herri bat da. Erie konderrian kokatua dago. 2010ean 2,553 biztanle zituen, 2.91 kilometro koadrotan banatuta.
Alfreda Markowska
Biografia
Markowska Poloniako Bigarren Errepublikako Kresy eskualdeko Stanisławów eremu batean ibiltzen zen ijito talde batean jaio zen. 1939an Alemaniak Polonia inbaditu zuenean bera Lviven zegoen. Ondoren, Sobietar Batasunak Polonia ere inbaditu zuenean, Joseph Stalinen eta Adolf Hitlerren arteko Molotov-Ribbentrop itunaren baitan, Markowska eta bere taldea alemaniarrek okupatutako Poloniara joan zen. 1941ean, Biała Podlaska inguruko sarraski batean alemaniarrek bere familiako kide guztiak (65 eta 85 pertsona artean) erail zituzten, gurasoak eta anai-arrebak barne, bera izan zen bizirik atera zen bakarra.
Hainbat egun eman zituen bertako basoan bere familiaren hobi komunaren bila. Ondoren, Rozwadów aldera egin zuen eta 1942an, 16 urte zituela, ezkondu zen. Senarrarekin Stanisławów-en zegoela Ukrainako Poliziak kaleko sarekada batean harrapatu zituen, eta alemaniarren esku utzi zituen, baina bikoteak ihes egitea lortu zuen. Ondoren, Lublin, Łódź eta Bełżec-eko ijitoen ghettoetara joan behar izan zuten, baina haietatik ere ihes egin zuten, Rozwadów-en kokatuz, non alemaniarrek ijitoentzako lan-esparru bat antolatu zuten.
Rozwadów-eko burdinbidean kontratatu zuten eta lan-baimenari (Kennkarte) esker, atxiloketa gehiagoren aurkako babesa lortu zuen. Juduak eta ijitoak, batez ere haurrak, nazien esku hiltzetik salbatzera dedikatu zen. Juduen edo ijitoen kontrako sarraskiak egiten ari ziren tokietara bidaiatu eta bizirik ateratakoak bilatu, bere etxera eraman, ezkutatu eta dokumentu faltsuak lortzen laguntzen zien. Horrela, 50 bat haur salbatu zituela kalkulatzen da. Urte batzuk geroago, itaun zioten hori egitearen beldur ez ote zen, eta berak gerra bera gainditzea espero ez zuela erantzun zuen, beraz, beldurra ez zela arazorik izan.
1944an, sobietarrek eremua askatu zuten. Armada Gorriak ijitoak indarrez erreklutatzeko politika dela eta, Markowskak bere senarrarekin eta salbatu zituen haur batzuekin batera (sobietar soldaduetatik ihes egiten saiatu ziren alemaniar haur batzuek barne) mendebaldera ihes egin zuen, lehenik Polonia erdialdera eta gero, gaur egungo mendebaldeko Poloniako " Berreskuratutako Lurraldeak" deiturikoetara.
Sariak eta Aitortzak
2006ko urrian, Alfreda Markowska-k Berrezarritako Poloniaren Ordenaren Izarra duen Komandantearen Gurutzea eman zioten Bigarren Mundu Gerran haur judu eta ijitoak salbatzeagatik. Garai hartan, orduko Poloniako presidenteak, Lech Kaczyńskik, goraipatu zuen "bere ezohiko heroismoagatik eta ausardiagatik, giza bizitzak salbatzeko bere aparteko merituagatik".
Father Stu
Father Stu 2022ko Rosalind Ross estatubatuar zinema zuzendarien film dramatikoa da.
Sinopsia
Stuart Long bere garaian boxeolari profesionala izan zen. Kirol horretatik erretiratu zen, eta apaiz egin zen gero. Autosuntsiketaren bidea albo batera utzi eta berrerospena lortu zuten herritar askorentzat inspirazio iturria izan zen Longen bidea.
Tetragonisca angustula
Tetragonisca angustula erle espezie bat da, Tetragonisca generoan eta Apidae familian.
Irene Ogiza
Irene Ogiza Martínez (Durango, 2000ko urtarrilaren 5a) bizkaitar futbolaria da, erdilari postuan aritzen dena. 2020az geroztik Athletic-en lehenengo taldean jokatzen du.
Durangoko Ezkurdi K.T. n eta Athletic futbol taldeko beheko mailetan hazi zen. 2020ko urtarrilaren 19an lehen taldearekin debuta egin zuen.
2021eko otsailean Irene gol birekin bueltatu zen Athleticen lehenengo taldera, lesionatu zenetik urtebetera.
Rovné
Rovné Eslovakiako toponimoa izan daiteke:
Campospinoso
Campospinoso Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Campospinosok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Krško
Krško (, Gurkfeld), Esloveniako zazpigarren hiria da, Sava Beherea eskualdeko hiri handiena. 2014ko erroldaren arabera 25.986 biztanle ditu.
Historia
Indusketa arkeologikoek erakusti dute Brontze eta Burdin Aroetan eremu hau populatua izan zela. Erromatarren asentamenduaren aztarnak ere atera izan dira Sava ibaiaren ertzean.
Krško lehen aldiz 895ean aipatzen da. Bogen Etxeak gaztelua eraiki zuen XII mendearen hasieran. 1189an Castrum Gurkeuelt izenarekin aipatzen da gaztelua.
Erdi Aroaren ondoren Habsburgotarren menpe gelditu zen. XV eta XVII mendeetan Otomandarren erasoak jasan zituen. 1689an Johann Weichard von Valvasor historiagileak hiria marraztu zuen eta ikusten da gaztelua oraindik bertan zegoela.
Bigarren Mundu Gerran naziek okupatu zuten kroaziar alemaniazaleen laguntzarekin. Gerra amaitzean 100 kroaziar hilotz dauden hobi komuna aurkitu zen ibaiaren eskumako ertzean.
Ekonomia
Esloveniako zentral nuklear bakarra bertan dago, hiriaren hego-ekialdean.
Atropoides picadoi
Atropoides picadoi Atropoides generoko animalia da. Narrastien barruko Viperidae familian sailkatuta dago.
Gaskoiniako Landak
Gaskoiniako Landak (okzitanieraz las Lanas de Gasconha, frantsesez Landes de Gascogne) Okzitaniako eskualde natural bat da, Gaskoinian dagoena. Okupatzen duen lur eremuak triangelu baten itxura hartzen du eta Frantziako hiru departamendutan banatuta dago: Gironda, Landak (gehiena baina ez osorik) eta Lot-eta-Garona.
Ezaugarri orokorrak
Eskualdea oro har oso laua den goi-ordoki sedimentario inklinatu baten gaineko hondarrezko lurzoruek osatuta dago. Lau izate horrek eta bere urak erraz itsasoratzea ekiditen duen kostaldeko duna-lerroak hezegune bihurtu zuten, beti ere XVIII. mendearen amaieran hasi eta XIX. mendean zehar saneamendu-lanak, dunen finkapena eta pinuen landaketa garatu baino lehen.
Turismoaren garapenarekin kostaldeak garrantzia hartu du; XIX. mendearen erdialdean hasita, trena 1841ean La Tèsta de Bugera (Arcaishon aldea) eta geroago Baiona eta La Canaura (Medoc) heltzeak bultzada eman zion eta gaur egun udarako lanpostuak sortzeko elementu gakoa da.
Kokapena
Gaskoiniako Landetako triangeluaren ertzak hauek dira:
Turismo guneak
Turismoa butzatzeko Côte d'Argent ("Zilarrezko kostaldea") izena hartu duen itsasaldeko herri nagusiak:
Landetako basoa
Landetako basoak milioi bat hektarea ditu. Pinuek 200.000 ha besterik ez zituzten okupatzen duna eta lautadetan zuhaitz mota hori masiboki landatu zen arte. Gaur egun itsas pinuak baso honetako zuhaitzen % 80 dira; beste % 20 haritz, zumar, ezki, gaztainondo, haltz, ereinotz, gurbitz, aranondo, sagarrondo, gereziondoak eta abar dira.
Geologia
Akitaniako arro sedimentarioko kareharrizko substratu tertziarioak mugimendu tektonikoen eragina pairatu zuen; horien ondorioz Tertziarioan Biscarròssa inguruan zabalgune bat sortu zen plataforma atlantikoan.
Miozenoaren amaieran ozeanotik zetozen sedimentuak eta Pirinioetatik etorritako arroka detritikoak pilatu ziren. Ondoren suertatutako bilakaerarekin "Landetako hondarrak" deitu direnak sortu ziren:
Nekazaritza eta abeltzaintza historikoa
XIX. mendearen erdialdean Landetako biztanleek lurzoruetako kalitate eskasari aurre egin behar zioten; lautada itzeletan zingira osasungaitz ugari zeuden. Airial izeneko auzo txikietan barreiatuta bizi ziren, beren elikaduraren oinarria ziren zekale eta artatxikia landatzen zituzten eta lurrak emankorrago bihurtzeko zioaz ardiak hazten zituzten. Aldi horretan sortu zen trikimakoen gainean ibiltzen zen Landetako artzainaren irudia, zingiretako oteen gainetik mugitzeko tresna aproposa zelako.