cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Junts per Catalunya
2019ko Hauteskunde Europarrak
JxC Lliures per Europa (Junts) modura aurkeztu zen Europar Parlamentuko hauteskundeetara, PDeCAT eta CDCrekin batera. Hautagaitza honek Kataluniako Lehendakari ohi den Carles Puigdemont aurkeztu zuen zerrendaburu modura, bai eta ERCko sailburu ohi den Toni Comín eta Junts pel Sí-ko sailburu ohi eta independente den Clara Ponsatí.
Hala ere, 2019ko apirilaren 29an Hauteskunde Batzorde Zentralak hiru zerrendakideak zerrendatik kanporatu zituen, Alderdi Popularrak eta Herritarrak aurkeztutako errekurtsoei erantzunez, errebeldian prozesatuak zeudenaren testuinguruan, Kataluniako prozesu independentistaren zati. Hala, Gonzalo Boye, Xavier Trias eta Beatriz Talegónek ordezkatu zituzten hiru kideak, behin-behinean. Urte bereko maiatzaren 6ean, Madrilgo Administrazioarekiko Auzien Epaitegiek zerrendatik ezabatzearen erabakiaren aurkako sententzia kaleratu zuten, aurreko egunean Auzitegi Gorenak ebatzitzako autoari erreparatuz, zeinean ez zen hautaezintasun zantzurik ikusten. Auzitegi Gorenaren eta Administrazioarekiko Auzien Epaitegiaren erabakiei erantzunez, PP-k zein C's-ek babes-errekurtso bat aurkeztu zituen Konstituzio Auzitegian, izarpidetzeko onartu ez zuena.
Hala, amaieran, maiatzaren 9an, hauteskunde-kanpaina hasi baino egun bat lehenago, Hauteskunde Batzorde Zentralak zerrendakide modura izendatu zituen Puigdemont, Comín eta Ponsatí.
Kenta Mukuhara
Kenta Mukuhara (椋原 健太, 1989ko uztailaren 6a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Tokyo eta Cerezo Osaka.
Mariss Jansons
Mariss Ivars Georgs Jansons (Riga, 1943ko urtarrilaren 14a - San Petersburgo, 2019ko azaroaren 30a) letoniar orkestra-zuzendaria izan zen.
Arvīds Jansons orkestra-zuzendariaren eta Iraida Jansonen abeslariaren semea izan zen. Bere ama judu jatorrikoa izan zen. Leningradeko Kontserbatorian ikasi zuen 1956an. 1969an Vienan bere ikasketekin jarraitu zuen Hans Swarowskirekin eta Herbert von Karajanekin Salzburgon.
Oslo-Filharmonien, London Philarmonic Orchestra, Pittsburgh Symphony Orchestra eta Koninklijk Concertgebouworkest, beste batzuen artean, zuzendu zituen. Vienako Urteberri eguneko kontzertua zuzendu zuen hiru aldiz (2006, 2012 eta 2016).
Sceloporus parvus
Sceloporus parvus Sceloporus generoko animalia da. Narrastien barruko Phrynosomatidae familian sailkatuta dago.
Cabillus lacertops
Cabillus lacertops Cabillus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Alejandro Valverde
2010eko maiatzaren 31n bi urtez zigortu zuten, Puerto Operazioan zerikusia zuelako. Zigorra 2010eko urtarrilaren 1ean hasi eta 2012ko urtarrilaren 1ean amaitu zuen.
2004
2004an zilarrezko domina lortu zuen Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketan, helmugara bere taldekide Francisco Manceborekin batera helduz. Urte horretako abuztuan Atenasko Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen, arrakastarik gabe. Óscar Freire eta Igor Astarloarekin batera espainiar selekzioko liderretako bat zen, domina lortzeko faboritoetako bat. Hilabete beranduago 2004ko Espainiako Itzulian parte hartu zuen, sailkapen nagusian laugarren amaituz.
2005
Urte haren hasieran Illes Balears-Caisse d'Epargne taldearekin fitxatu zuen. Talde hartan, beste batzuen artean, Frantziako Tourraren irabazle Pedro Delgadok, Miguel Indurainek eta Óscar Pereirok korritu zuten.
2005eko Frantziako Tourrari begira —Valverderen lehen parte hartzea Itzuli Handi hartan— asko espero zen murtziarragandik, eta ez zuen huts egin. Mendiko lehen etapan, Alpeetan, zehazkiago Courchevelen, mendatearen tontorrean zegoen eski estaziora igo zen. 20 kilometro baino gehiagoko luzera zuen igoeran, Discovery Channel taldeak lehen maldetatik bizkortu zuen erritmoa, eta taldeko azken txirrindulari laguntzailea zen Yaroslav Popovitx izan zen Lance Armstrong aurrera eramatearen arduraduna. Sei aldiz Tourra irabazi zuenak bakarrik joatea nahi zuen, baina Paco Mancebok, Michael Rasmussenek, Ivan Bassok eta Valverdek jarraitu zuten. Bassok ez zuen erritmoa jasan eta laster geratu zen atzean. Jada azken kilometroan, Rasmussenek eraso egin zuen, Valverde beragana joan zen Armstrong ondoan zuela, eta, harrapatu bezain pronto, Armstrongek eraso gogor bat jo zuen. Bazirudien estatubatuarra bakarrik joango zela, baina ahal izan zuen tokitik Valverdek indarra atera zuen eta Armstrongen gurpilean jarri zen, eta, azken 200 metroetan, Las Lumbrerasko txirrindulariak erraz gainditu zuen estatubatuarra esprintean, etapa irabaziz. Helmuga lerroa igarotzean, egoera sinesgaitza iruditzen zitzaion Armstrongek Valverde zoriondu zuen eskua emanez. Murtziarrak gazterik onenaren maillot zuria lortu zuen. Bi egun geroago, taldekako erlojupean jasandako kolpea berriz min ematen hasi zitzaion; eta, Tourra utzi behar izan zuen arren, Munduko Txirrindularitza Txapelketa arte lehiatu gabe eman behar izan zuen.
2005eko Munduko Txirrindularitza Txapelketa, Madrilen ospatu zena, ez zen batere egokia espainiako selekzioarentzat, zirkuitu erabat laua baitzen eta selekzioak Freireren baja baitzuen, baina Valverdek, lasterketaren azken unean, agertu, esprintatu, eta bigarren amaitu zuen. Irabazlea Tom Boonen belgikarra izan zen.
2006
2006an etaparen batzuk irabazi zituen itzuli txiki batzuetan, baita bi klasiko ere: Liège-Bastogne-Liège (klasiko hau irabazten zuen lehen espainiarra bihurtuz) eta Flèche Wallone, Ardenatako bikotea lortuz, hala, 2006ko UCI ProTourreko lider bihurtuz. Ondoren, 2006ko Espainiako Itzulian etapa bat irabazi zuen, non Alexandre Vinokouroven atzetik bigarren sailkatu zen. Egun batzuk beranduago, 2006ko Munduko Txirrindularitza Txapelketan, Salzburgon ospatu zena, brontzezko domina lortu zuen hirugarren sailkatu ondoren, Paolo Bettini eta Erik Zabelen atzetik esprint txiki batean, helmugara laugarren postuan iritsiko zen Samuel Sánchezek jaurti ondoren. Valverdek, denboraldia, UCI ProTourraren banakako sailkapena irabaziz amaitu zuen.
2007
2007 oso ondo hasi zen murtziarrarentzat, Valentziako Erkidegoko Itzulia eta Murtziako Itzulia irabaziz, baita Alcobendasko Klasikan etapa 1 lortuz ere. Alabaina, bere arerioek geroz eta gehiago zaintzen zuten; horren ondorioz, bigarren eta hirugarren postuekin konformatu behar izan zuem. Denboraldiaren lehen zati honetan T-Mobile Team taldearen Valverdeganako ustezko interesaren zurrumurrua zabaldu zen. Ondoren, Espainiako txapelketan berriz ere zilarrezko domina lortu zuen, Cuencako helmugara bigarren iritsi ondoren, Joaquim Rodríguezen atzetik.
2007ko Frantziako Tourrean seigarren amaituz eta hain proba gogor bateko hiru asteak eta Tourreko mendate luze eta etzanak jasateko hauspo apur bat falta zaiola frogatuz, hirugarren amaitu zuen urte bereko Donostiako klasikoa, eta bigarren amaitu zuen 2007ko Burgosko Itzulia. Mendateetako Klasikoan ere bigarren amaitu zuen, urte horretan Espainiako Vueltan parte hartu ez zuen bitartean.
Danakil basamortua
Danakil basamortua Afrikako basamortu bat da, bere muturreko berotasun eta gogortasunagatik ezaguna. Afrikako Adarrean dago, Afarreko sakonunean, Itsaso Gorritik oso gertu. Administratiboki, Etiopiako ipar-ekialdeko zati bat, Eritreako hegoaldekoa eta Djibutiko zati handi bat hartzen ditu. Herri afarraren aberria da, bero handia jasateko duten gaitasunagatik ezagunak direnak (batez besteko tenperatura 34 °C-koa da Dallolen), inguruan duela ehunka urtetik bizi izan direla egiaztatu duten bezala.
Danakil basamortuko industria nagusia gatz ustiaketa da, oraindik lauzetan eskuz mozten dena eta gameluetan kargatzen dena garraiatzeko. Oraindik ohikoa da gamelu-karabanak basamortuan zehar bidaia motela egiten ikustea. Flora eta fauna askotarikoa du, desagertzear dauden Somaliako basa astoak barne.
Eskualdean sumendi asko daude, Erta Ale (613 m.) eta Dabbahu (1442 m.) barne. Basamortuko punturik sakonena Danakilgo depresioan dago, itsasoaren mailatik behera 100 metrora iristen baita.
Eritreako hegoaldean, ikertzaile talde batek Homo erectus espezieko espezimenekin identifikatu dituzten arrasto batzuk aurkitu ditu, eta 800.000 urte inguru izango lituzkete. Xehetasunez aztertuz gero, gure espeziera iritsi arteko bipedestazioaren bilakaerari buruzko funtsezko informazioa lortzea espero dute.
National Geographicek "lurreko tokirik krudelena" (cruelest place on Earth) izendatu zuen. Kate Humblek egindako BBCren dokumental baten argumentua izan zen gunea.
Iñaki Iriarte López
Iñaki Iriarte López (Iruñea, Nafarroa, 1971ko uztailaren 22a) nafar politikaria da, UPN alderdiari lotua. Zientzia Politikoak eta Filosofian lizentziatu zen Madrilgo Complutense Unibertsitatean, Filosofia diplomatura atera zuen UNEDen eta Soziologian doktorea da Nafarroako Unibertsitate Publikoan. EHUko irakasle titularra da Pentsamentu Politikoaren Historia irakasgaian. 2015 eta 2018 bitartean Nafarroako Parlamentuko parlamentaria izan zen, UPNren zerrendan independente gisa aurkeztu ondoren. Parlamentari izateari utzi zion arrazoi pertsonalak zirela eta. 2019ko hauteskundeetan Navarra Sumaren zerrendan aurkeztu zen eta parlamentari bilakatu zen berriz.
Bizitza
Familia karlista batean jaio zen. Madrilen euskaldundu zen, unibertsitate garaian. Gaztea zela euskal abertzaletasunetik gertu kokatu zen, hizkuntzak bultzatuta. Ez zegoen ezker abertzaletik urruti, eta indarkeriaren aurkako jarrera zela eta Aralar alderdiaren proposamenengatik interesa piztu zitzaion, nahiz eta ez zen militantziara pasa. Doktorego tesia egiten ari zela haren ideiak moldatzen joan ziren, eta UPNko erregionalismoan amaitu zuen. Haren burua nafar, euskaldun eta espainol gisa definitzen du.
Emaztea palestinarra du, eta zenbait bidaia egin izan ditu Palestinara. Jesusen hilobi santuko giltza gordetzen dute bere senideek eta oso familia ezaguna dira Jerusalemen.
2015eko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeetan UPNren zerrendan zazpigarren postuan aurkeztu zen, independente gisa. Parlamentari hautatua izan zen, eta legealdian zehar Hezkuntza Batzordeko lehendakariordea izan zen, Herritarrekiko eta Erakundeekiko Harremanetarako Batzordeko bozeramailea izan zen, baita Presidentzia, Funtzio Publiko, Barne arazoak eta Justizia Batzordeko zein Nazioarteko Elkarbizitza eta Elkartasunaren Batzordeko kidea ere. Parlamentari lana irakasle jardunarekin uztartu zuen, eta hori zela eta ezin izan zen zenbait bilkuratara joan. Oihartzun handia izan zuen 2017ko urrian gertatutako bozketakː EH Bilduk zonifikaziorik gabeko Euskaren Legearen aldeko proposamena aurkeztu zuen, eta boto batengatik soilik izan zen onartua, Iñaki Iriartek lana zela eta ez baitzuen bertaratzeko aukerarik izan. 2018ko ekainean arrazoi pertsonalak zirela eta parlamentari izateari utzi zion, irakasle jardunean zentratzeko.
2019ko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeetan Navarra Suma koalizioaren zerrendan aurkeztu zen, bederatzigarren postuan. Parlamentari hautatua izan zen, eta ekainaren 19an egindako eratze-bilkuran koalizioak Nafarroako Parlamentuko lehendakari izateko hautagai gisa aurkeztu zuen. Lehen itzulian bere koalizioaren 20 botoak eskuratu zituen, eta bigarren itzulian Geroa Baiko Unai Hualderekin lehiatu zen, baina ez zuen kargua lortu, 20 botoak mantendu baitzituen Hualdek gainerako 30 botoak eskuratu zituen bitartean.
Turdus fuscater
Turdus fuscater Turdus generoko animalia da. Hegaztien barruko Turdidae familian sailkatua dago.
Savièse
Savièse Suitzako udalerria da. Valais kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Augusto Orrego Luco
Augusto Antonio Orrego Luco (Valparaíso, 1849ko maiatzaren 2a - ibid., 1933ko abuztuaren 26a) txiletar psikiatra izan zen, joera liberal, aurrerakoi eta laikoen belaunaldi ilustratuan parte hartu zuena, eta aro liberaleko gobernuetan aktiboki parte hartu zuena. eta 1891ko Gerra Zibilean. Bi gobernuetako ministro izendatu eta diputatu hautatu zuten.
Haurtzaroa eta ikasketak
Antonio Lucas Orrego Garmendiaren bigarren semea zen, Txilen argizariaren erabilera zabaldu zuen enpresaburua, eta ama Rosalía Luco León de la Barra zen; eta Alberto eta Luis Orrego Lucoren anaia nagusia. Bere heziketa El Almendral ikastetxean (1856), Linacre eta Mathius Ingeles Kolegioan (1857-1861), Valparaísoko bi establezimendu hauetan eta Institutu Nazionalean egin zuen, Santiagon. 1866an Txileko Unibertsitatean zuzenbide ikasketak egin zituen, eta hurrengo urtean medikuntza ikasketak hasi zituen ikasketa etxe berean.
1874ko urtarrilaren 14an mediku-zirujau titulua lortu zuen, "Buruko aluzinazioen zeharkako kausak" tesiarekin, Frantziako Akademian sartzea ekarri zion teoria. Bere ibilbide profesionalak espektro zabalenak hartu zituen. 1871 eta 1872an, Txileko Unibertsitateko Medikuntza Eskolaren zuzendaritza hartu zuen, eta han ere gaixotasun mentalak irakatsi zituen 1907ra arte. 1874an, Martina Barros Borgoñorekin ezkondu zen urtean, Giza Anatomiako katedradun izan zen eta Astronomia irakasle eta protomedicatoko fiskal ere izendatu zuten. 1879an, Pazifikoko Gerran, hiritar komandante izan zen. Santiagon garatu zuen bere mediku lanbidea 1906an erretiroa hartu zuen arte eta 1918an bere jarduera akademikoa Txileko Hizkuntzaren Akademiara ere hedatu zen, 17. katedra hartu zuen hil arte.
Ibilbide politikoa
Lan profesionalarekin batera, Orrego Lucok 1876an hasi zuen bere ibilbide politikoa, Santiagoko diputatu ordezko hautatu zutenean 1879ra arte; gero, Lontuén (1882-1885), Cauquenesen (1885-1888) eta Quillotan (1888-1891) diputatu izendatu zuten. 1886an Ganberako presidente izendatu zuten. Domingo Santa María Gonzálezen (1886-1891) gobernupean alderdi liberaleko kidea izan zen, eta erlijio-erreformak burutu zituen Aliantza Liberala antolatu zuen. Horrez gain, diputatu gisa, José Manuel Balmaceda y Fernández (1886-1891) presidentearen gobernuaren aurkako lehia politikoan parte hartu zuen.
Kongresuak 1891ko urtarrilean aurrekontu nazionalak onartzeari ukoaren aurrean, Balmacedak aurreko urteko aurrekontu beraren indarraldia dekretatu zuen, Konstituzioaren aurkako ekintza batean eroriz. Hori ikusita, Orrego Luco izan zen agintariaren deposizio akta sinatu zuten parlamentarietako bat, Kongresu iraultzaileak diktadore izatea leporatuta. Horrekin “91ko Iraultza” delakoaren borroka armatua hasi zen. Federico Errázuriz Echaurrenen (1896-1901) gobernutik hasi eta Juan Luis Sanfuentes Andonaeguiren (1915-1920) gobernura, politika utzi zuen.
Ministerioak
Federico Errázuriz Echaurren presidentearen gobernuan (1896-1901), Orrego Luco Barne Ministerioan (1897) eta Justizia eta Instrukzio Publikoan (1898) aritu zen. Juan Luis Sanfuentes Andonaeguiren gobernuan (1915-1920), Justizia eta Instrukzio Publikoko ministro kargura itzuli zen 1915-1916 bitartean. Gainera, Argentinarekiko mugen auziaren inguruko eztabaidaren erdian, Orrego Lucok La Tarde egunkarian artikulu bat idatzi zuen, non Txileko Atacamako Punarako eskubideak defendatzen zituen.
Orrego Luco kazetaritza politikoan
Orrego Luco ere nabarmendu zen bere argitalpen oparoengatik, zeinen gaiak zientifikotik literaturara, kazetaritza politikoa barne. 1867an Vicente Grezekin batera El Chiroasi sortu zuen, garai hartako politikaren kritika satirikorako egunkaria. 1868an hasi zen idazle gisa La Patria egunkarian, eta 1872an sortu zuen, Fanor Velascorekin batera, Revista de Santiago, non, besteak beste, Lord Byronen "La Juventud" eta Francisco Bilbaoren "La Vida y Obras" artikuluak argitaratu zituen. 1884an, Santiagoko La Época egunkariko zuzendaria izan zen. 1885ean, Valparaísoko La Patria egunkariko erredakzioaz arduratu zen, eta bi urte geroago El Mercurio-ko erredakzioaz arduratu zen.
Ikasketak
Ekoizpen zabalaren artean, aipatzekoa da Miguel Luis Amunátegui y Aldunate eta Domingo Faustino Sarmientori buruzko azterlanak La Patria eta La Época egunkarietan argitaratu izana. Revista Chilenan ere kolaboratu zuen, non hainbat artikulu argitaratu zituen, eta haren zuzendaria izango zen 1876 eta 1880 artean. El Ferrocarril egunkarian, besteak beste, "Un periodista militar" eta "La centinela invisible" argitaratu zituen. Bere liburuen artean, 1890ean Imprenta Nacional aldizkarian argitaratutako eta Iraultza dela-eta amaitu gabe utzi zuen El movimiento intelectual en Chile aipa daitezke, eta "La cuestión social en Chile" izeneko liburuxka.
Orrego Luco zientzian
Atzerriko hainbat unibertsitatetan kolaboratu zuen, Limako San Markos Unibertsitateko Ohorezko kidea izanik (1879), Sorbonan nabarmendu zen eta Iconographie de la Salpetriére-n (1912-1915) kolaboratu zuen. Bere ekoizpen zientifikoen artean, "Los Asilos de Alienados" (1875), "Un Experimento sobre el Cerebro Humano" (1878) eta "Estudio sobre las Circunvoluciones y Surcos del Cerebro Humano" (1879).
Kidetzak eta sariak
Lazaretoseko Batzar Nagusiak urrezko domina eman zion 1872an, Santiago suntsitu zuen baztanga epidemian emandako zerbitzuengatik. 1885ean Instrukzio Publikoaren Kontseiluko kide izendatu zuten. 1893an Txileko Unibertsitateko Medikuntza Fakultateko kide akademiko hautatu zuten; hurrengo urtean Santiagoko Mediku Elkarteko presidente izendatu zuten eta 1896an Prentsa Elkarteko presidente.
Geroago, Carlos Ibáñez del Camporen gobernuak jazarria izan zuen. 1930ean Frantziara bidaiatu eta hurrengo urtean Txilera itzuli zen; gero jaioterrira joan zen bizitzera, eta han hil zen 1933ko abuztuaren 26an.
Software bertsio
Software bertsiotzea, software bati izen, kode edo zenbakia bat esleitzen duen prozesua da, garapen maila adierazteko. Gehienetan bi zenbaki esleitzen dira, handia.txikia (major.minor), softwarearen garapena aurrera joanez gero, balorea handituko dutenak. Ohikoa ez bada ere, beste zenbaki bat ere erabil daiteke, mikro, eta softwarea zein garapen mailan dagoen.
Zenbakiak handitu egiten dira:
Bagara
Bagara Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Arantzan sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, baina Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi eta partehartzea debekatu zion, Batasunaren ondorengoa zela argudiatuz.
Plataformak zenbat boto lortu zituen jakitea ezinezkoa da, baliogabetu zirelako. Dena den, baliogabeko botoak zenbatuta gutxi gora-beherako kalkulua egin liteke; horrela, 2003ko hauteskundeetan 232 izan ziren boto nuluak, emandako botoen %48,23.
L'Houmeau
L'Houmeau Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an L'Houmeau udalerrian erroldatutako biztanleak 2.107 ziren. Familiak 852 ziren, horien artean 164 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 120 bakarrik bizi ziren emakumeak), 400 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 212 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 76 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 959 etxebizitza zeuden, 874 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 42 hutsik zeuden. 926 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 874 etxebizitza nagusietatik 767 bere jabearen bizilekua ziren, 94 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 63 etxek hiru zituzten, 257 etxek lau zituzten eta 542 etxek bost zituzten. 738 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 395 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 434 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.317 ziren, horien artean 831 aktiboak ziren eta 486 inaktiboak ziren. 831 pertsona aktiboetatik 749 lanean zeuden (390 gizon eta 359 emakume) eta 82 langabezian zeuden (30 gizon eta 52 emakume). 486 pertsona inaktiboetatik 264 erretiraturik zeuden, 118 ikasten zeuden eta 104 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an L'Houmeau udalerrian 898 unitate fiskal zeuden, 2.158 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.793 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 94 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 31 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 autoeskolak, 3 margolariak, 6 zurginak, 4 iturginak, 2 eraikuntza enpresak, 2 ile apaindegiak, 5 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean L'Houmeau udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gerres baconensis
Gerres baconensis Gerres generoko animalia da. Arrainen barruko Gerreidae familian sailkatzen da.
Semécourt
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 342 etxebizitza zeuden, 327 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 15 hutsik zeuden. 301 etxeak ziren eta 36 apartamentuak ziren. 327 etxebizitza nagusietatik 275 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 253 etxek bost zituzten. 291 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 94 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 207 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 579 ziren, horien artean 390 aktiboak ziren eta 189 inaktiboak ziren. 390 pertsona aktiboetatik 361 lanean zeuden (201 gizon eta 160 emakume) eta 29 langabezian zeuden (5 gizon eta 24 emakume). 189 pertsona inaktiboetatik 70 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 65 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Semécourt udalerrian 343 unitate fiskal zeuden, 897,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.069 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 115 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 61 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Jauziak 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan
Jauziak 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan Tokion 2021eko uztailaren 25etik abuztuaren 7ra bitarte ospatu zen olinpiar kirola izan zen. Igeriketa, water polo eta igeriketa sinkronizatuarekin batera, lau ur-kiroletako bat izan zen, eta Tokioko Ur Zentroan ospatu ziren.
Semécourt
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 29 zerbitzu publikoetatik, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 5 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak eta 5 jatetxeak.
Jauziak 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan
Kirolean gizonezko eta emakumezko bertsioak izan ziren, 3 metrotik, sinkronizatutako 3 metrokoa, 10 metrotik eta sinkronizatutako 10 metrokoa.
Semécourt
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Semécourt udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Yohan Blake
Yohan Blake (Saint James parrokia, 1989ko abenduaren 26a,) atleta jamaikarra da. Yohan, atleta lasterketa laburren korrikalarien taldearen barruan sartzen da. Jamaikar honek 100 metroko, 200 metroko eta 400 metroko erreleboetan parte hartzen du. 2011 munduko txapelduna izan zen 100 metroko lasterketan eta Joko Olinpikoetan bi urrezko dominak ditu 4x100 metroko erreleboetan eta bi zilarrezko dominak, bat 100 metrotan eta bestea 200 metrotan.
Jules Bianchi
Jules Bianchi (Niza, Frantzia, 1989ko abuztuaren 3a- ib., 2015eko uztailaren 17a) auto gidari frantziarra zen. Ferrari taldearen gidari gazteen programan zegoen eta 2013 eta 2014 denboraldietan 1 Formula ko Marussia taldean ibili zen.
Yohan Blake
Munduko bigarren markarik onena ere badu 200 metrotan (19,26 s) eta historiako hirugarren markarik azkarrena 100 metrotan (9,69 s) bietan bakar-bakarrik Usain Bolten atzetik (200 metrotan 19,19 segundorekin eta 100 metrotan 9,58 s eta 9,63 segundotan).
Jules Bianchi
Kartingean hasi zen lehiatzen eta 2007an Formula Renault irabazi zuen. 2008 eta 2009an Formula 3 Euroseries ean parte hartu zuen, bigarrenean irabaziz. Hurrengo bi urteetan GP2 Series en parte hartu zuen, garaipen batekin. 2011an 1 Formulara jauzia eman zuen Ferrariko ordezko gidari gisa, 2012an postu berdina izan zuen baina Force India n.
Gainera, Jules 1 Formulako gidari ohi baten iloba txikia zen, Lucien Bianchi rena. Baita GT mailako erresistentzian munduko txapeldun izan zen Mauro Bianchi ren iloba ere.
Yohan Blake
Biografia
15 urterekin Yohan Blake Green Park All-Age eskolara joan zen eta han Danny Hawthorne Yohanen entrenatzaile jarri zioten. Eta 2005an munduko gazte txapelketan parte hartu zuen non 10,56 s egin zituen 100 metrotan.
2006rako marka hori jaitsi egin zuen 10,33 s Amerika zentroko txapelketa batean irabaziz. Eta Jamaikako gazteen txapelketan urrezko bi domina irabazi zituen, bat 100 metrotan eta bestea 200 metrotan.
Jules Bianchi
Formula 3
Euroseries 3000 n parte hartzeko fitxatu zuen ART Gran Prix taldeak, 2007 amaierarantz. Bianchiren managerra Nicolas Todt zen, ARTko burua eta baita Felipe Massa ren managerra ere.
2008an, Bianchik Formula 3 Master irabazi zuen Zolder ren eta hirugarren bukatu zuen denboraldia Formula 3 Euroseries en.
Yohan Blake
Biografia
Bere bidea geldiarazi egin zen Yohanek metilxantina hartu eta harrapatua izan ostean 2009an. Munduko Dopingaren Aurkako Agentziak substantzia hori ez zuen aurretik debekatu baina Jamaikak zehapen bat jarri zion.
Jules Bianchi
Formula 3
Bianchik bertan jarraitu zuen hurrengo urtean ere, Valtteri Bottas, Esteban Gutierrez eta Adrien Tambay rekin batera. Zortzi garaipenekin, Bianchik titulua irabazi zuen lasterketa baten faltan, Dijon-Prenoisen. Gero, bederatzigarren garaipena gehitu zion Hockenheimring en. Formula Renault 3.5 Series ean ere egin zuen lasterketa bat, Monaco n.
Yohan Blake
Irabazitako lehenengo munduko tituluak
2011an munduko jokoetara sailkatu egin zen bere herrialdeko bigarren markarik hoberena eginez: 10,09 s. Munduko joko haietan irabazlerik harrigarriena Usain Bolt izan zen. Yohanekin finalera heldu ziren biak. Baina Usainek irteeran bi nulu eginez eliminatu egin zen eta horregatik Blakek irabazi egin zuen. Eta munduko txapelketa irabazlerik gazteena bihurtu zen.
Jules Bianchi
GP2 eta Formula Renault 3.5
Bianchi ART Gran Prix en hasi zuen 2010 urtea, GP2 Asia Series en. Lehen lasterketan hirugarren geratu zen, polea lortu ostean. GP2 ko denboraldi europarrean lau podium eta txapelketako hirugarren postua lortu zituen, Pastor Maldonado eta Sergio Perez en atzetik. 2011.denboraldian GP3 an parte hartu zuen, berriz hirugarren postua lortuz. Luca Filippi rengandik (bigarrena) puntu bakar batera geratu zen, baina Romain Grosjean txapeldunarengandik oso urrun.
Juan Manuel Arza Muñuzuri
Lizarra jaioterriko alkate izan zen. 1979ko apirilaren 3ko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeetan UCD alderdiko hautagai izanik Lizarrako Merindadearen ordezkaztuz diputatu aukeratua izan zen. Adinez, Nafarroako Foru Aldundiaren ahaldun nagusiordea izendatua izan zen.
Jules Bianchi
GP2 eta Formula Renault 3.5
2012an, atzera pausua egin zuen Formula Renault 3.5 era, Tech 1 taldearekin. Bi garaipen eta 8 podium 17 lasterketetan. Txapeldunorde izan den Robin Frijns en atzetik.
Juan Manuel Arza Muñuzuri
1980ean Aldundiko ahaldun nagusia izatera igaro zen, aurreko Jaime Ignacio del Burgoren ordezkatzea onartu baitzen. 1980ean UCDek proposatutako hautagai bezala Nafarroako Foru Aldundiaren ahaldun nagusia aukeratua izan zen.
Jules Bianchi
Emaitzak Formula 3 Euroseriesen
(Gakoa) (Emaitza lodian dagoenean pole posizioa adierazi nahi du) (Emaitza etzanez dagoenean itzuli azkarrena adierazi nahi du)
Yohan Blake
Joko Olinpikoetako debuta
2012. urterako Joko Olinpikoetarako klasifikazioa bilatzen ari zen. Eta sailkapena lortu egin zuen Jamaikako markarik onena eginez, Usain Bolten aurretik 9,75 s 100 metrotan. Eta eginiko marka hori historiako munduko laugarren markarik hoberena bilakatu zen. Joko haietan finalera heltzea lortu zuen eta bigarren postuan gelditu zen zilarrezko domina irabaziz 100 metrotan. Baita ere irabazi zuen 200 metroko zilarrezko domina berriz ere Usain Bolten atzetik, baina ez omen zitzaion axola, Yohan zilarrezkoarekin oso pozik omen zegoen eta.
Juan Manuel Arza Muñuzuri
Bere agintaldian zehar, zehazkiago 1980-1982 artean, Nafar Ordezkaritzak Espainiar Estatuarekin Nafarroako Foru Hobekuntza eta Nafarroako Foru Erregimenaren Berrezartzea, eta ordurarte Nafarroako Foru Aldundia zena Nafarroako Gobernuan bilakatzea negoziatu zuen.
1984an Nafarroako Foru Aldundian Jaime Ignacio del Burgo berrezarria izan zenean, Arza bere aurreko egoerara itzuli zen.
Emilia Elias Herrando
Emilia Elías Herrando (Madril, 1898ko urriaren 2a - Ciudad de México, 1976), maistra eta pedagogoa izan zen.
Ibilbidea
Antonio Ballesteros Usanorekin ezkonduta, bi alaba izan zituzten, Encarnación eta Emilia, eta seme bat, Antonio. Gerraren ondoren, Mexikora erbesteratu ziren, Espainiako errepublikanoen lehen espedizioan parte hartuta. Maisu-maistrak espedizioaren parte izan ziren, Sinaia izeneko ontzian.
Bere karrera profesionalaren hasieran Gironako Eskola Normaleko zuzendaria izan zen. Antonio Ballesteros Usano mutil-lagunarekin batera, Segoviako plaza lortu zuen, eta horri esker ezkondu eta familia izan zuen.
Madrilen lan egin ahal izateko oposizioa egin zuen eta 2. zenbakiko Eskola Normaleko zuzendari izandako zuten