cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San Pedro eliza (Turtzioz)
Deskribapena
Mendebaldeko fatxadan, nabe zentralaren oinaldean, dorre barrokoa dago, horma-hilobi handi baten azpian sarrera nagusiari babesa emanez. Sarrera baino lehen, eskalinata klasiko batek errepidea eta sarreraren arteko desnibela gainditzen du. Dorrearen oinplanoa karratua da, lau atalekoa eta harlanduzkoa. Goiko solairua bi gorputzeko kanpandorrea da eta teilatuaren erlaitzaren mailatik abiatzen da, portada nagusiko puntu erdiko kanoiko horma-konka handia amaitzen den lekutik, hain zuzen. Dorrearen oinaren aurreko aldea pilastradun puntu erdiko arku batek zulatzen du. Goian arkitrabea du eta gainean horma-konka duen tenpletea. Tenpleteak Pedro Deunaren harrizko irudia du eta bolekin errematatutako piramideak dituen frontoi triangeluarra.
Ekialdeko fatxadan hiru hormazaleko abside poligonala ikusten da. Ertzetan harlanduzko kontrahormak dituzte. Horietako bi deigarri gertatzen dira oinplano zirkularra dutelako. Gorputz baxuago bat du burualdearen alboan itsatsita iparraldetik, sakristia dagoen lekuan. Atariaren aldameneko kontrahormetan bao gotiko bat dago. Atariaren albo-itxiturak eta sakristiak kontrahormei eta burualdeari nagusitasuna kentzen die.
Iparraldeko fatxada, errepidearen maila berean dago eta hegoaldekoaren eskema bolumetrikoak errepikatzen ditu: ikuspegi angeluzuzena eta harlanduzko hiru kontrahorma oinaldeko bi ataletan, gorputza bi planotan bereizita, eta burualdeko atala txikiagoa. Ataririk ez duenez, kontrahormen bertikaltasuna nabarmentzen da. Harri-hormak dira, basamentuekin, ornamenturik gabe eta soilagoak dira. Kontra-hormen artean garrantzi gutxiagoko baoak agertzen dira, horietako bat, oinetatik gertuen dagoena, txaranbeldua da eta zirkularra. Burualdeko atala luzatu egiten da, sakristia baitu.
Aurretik eta barrutik begiratuta, alboko nabeak zentrala baino baxuagoak dira lehenengo atalean, eta arku zorrotzez egindako itxitura baten bidez gainerako elizarekiko desberdintasuna azpimarratzen dute. Beste bi atalek altura bera dute, eta horrek elizari areto-eliza itxura edo kolumnategi itxura ematen dio, espazio aldetik bateratua. Nabe zentralaren oinaldean arku eskartzanoz egindako koru bat du goian.
Tenpluaren barruko estaldurak hainbat gurutzeria-ganga gotiko ditu, Errenazimenduko erdiko lau zutabe lodiren gainean eta alboetan pilastren gainean. Izar-itxurako lau puntako ganga da, bederatzi aldiz beste hainbat "kaperatan" errepikatzen den tertzeletea. Nabe zentralaren lehenengo atalak ardatz-lotura bat du, nabe osoan zehar luzatzen ez den ardatz nerbioa. Nabeetan giltzarri polikromatuak ikusten dira, gehienbat gorriak, poligono-itxurakoak, gaztelu, hegal eta Pedro Deunaren giltzen irudiekin.
Hiru nabeek oso euskarri exentu desberdinak dituzte. Exentuak zutabe zilindriko lodiak dira eta bertara jotzen dute gangako nerbioek. Aurrekoek forma desberdinak dituzte, eta bost egitura-fuste txiki. Beste biak lisoak dira, aurrekoen aldeekiko aldatuz. Desberdintasunak kapiteletan ere ageri dira: oinaldean daudenak nerbio-sorta jasotzen duten uztai xaloak dira; beste biak, aldiz, baxuagoak dira eta barazki-irudiak dituzte. Basamentuko sistemak ere desberdinak dira: aurrealdeko zutabeetan, gotiko-itxura konplexukoak, sartzeetan oinarrituta; atzekoak berriz, xaloak, toru eta eskoziekin, moldura konbexu eta konkaboekin.
Itsatsitako euskarriek ere desberdintasun berdinak dituzte. Kapera nagusiko sarrerako pilastrek aurreko zutabeekin lotura dute dekorazio hostotsuaren bidez, bai kapiteletan eta bai basamentuan. Lehenengo eta bigarren atalak bereizten dituzten pilareak hormei lotuta daude, eta pilareak semioktogonalak dira, eta gangako nerbioak jasotzeko zutabe txikiak itsatsita dituzte. Lehenengo eta bigarren atala bereizten dituzten pilareak pilare exentuen sistema zaindua eta sinplifikatua kopiatzen dute: zilindro-itxurako zutabeak dira eta kapitel eta toskanar harroinak dituzte. Oinaldeko hormetan, zutabe lerroen ardatz gainean dauden nerbioen euskarriak baso-mentsulak dira.
Korua oinaren gainean dago. Kanpoko eskaileratik igotzen da bertara, dorrera doan eskailera beretik. Koruak elizaren sarreran altuera txikiko leku bat eratzen du, eta nerbio zuzeneko tertzeleteak eta jaitsitako arkua duen ganga gotiko oso laua ditu. Koruan organo bat dago, areto-eliza handiko giza eskalako protagonista.
Barruko argitasuna puntu erdiko eta pixka bat txaranbeldutako arkiboltadun baoen bidez lortzen da. Arkibolta guztietatik burualdeko trazeriaduna nabarmentzen da. Bao guztiak beiratez itxita daude. Barruko hormak harri-hormez eginda daude eta presbiteriora doan eskailera-maila granitozkoa da. Zorua bernizatu gabeko egur arrunteko oholeria da, baina horren azpian lehenagoko harrizko zola dago.
Chartèves
Chartèves Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 358 ziren. Familiak 153 ziren, horien artean 38 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 50 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 186 etxebizitza zeuden, 152 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 180 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 152 etxebizitza nagusietatik 130 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 110 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 77 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 239 ziren, horien artean 182 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 182 pertsona aktiboetatik 165 lanean zeuden (91 gizon eta 74 emakume) eta 18 langabezian zeuden (7 gizon eta 11 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chartèves udalerrian 154 unitate fiskal zeuden, 377 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.833 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Chartèves udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Makhnoren Iraultza
Makhnoren Iraultza, Makhnovstxina izenarekin ere ezagutua, mugimendu anarkokomunista bat izan zen, gerrilla bidez organizatuta zegoena. Errusiako Gerra Zibilaren esparruan sortu zen, eta 1918 eta 1921 urteen artean egon zen aktibo. Mugimenduaren helburua estaturik eta klase kapitalistarik gabeko sistema bat sortzea zen, eta gizartea batzar eta herrien federazioen bidez antolatzea.
Makhnoren Iraultzaren alderdi militarrari Armada Beltza zeritzon, eta botere handia izan zuen Ukrainako lurretan. Konkistatutako lurra Lurralde Askea edo Makhnovia izenaz ezagutzen zen, Nestor Makhno, Armada Beltzaren agintari gorenaren omenez. Lur hauetako lur-jabeei eta agintari industrialei lurrak kendu zizkieten.
Merkatu librearen sistema jarraitzen zuen eta komunitate hauen partaidetza boluntarioa zen, baina parte hartu nahi ez zutenek eskubide minimo batzuk zituzten, desabantailan egon arren. Makhnovistek konkistatutako herriak bakean uzten zituzten eta haien burua gobernatzeko eskumena zuten, baina lurrak babesteko soldaduak eta beste moduetako laguntza eskatzen zieten.
Mugimendu honen bereizgarri nagusia kontrolatutako lurraldeen neurria zen, baita mobilizaziorako gaitasun erraldoia eta eragin ideologiko handia ere. Horrek garaiko egoera zailetara moldatzeko gaitasuna eman eta denbora luzez irautea ahalbidetu zien.
Erdialdeko Inperioen inbasioa
Nestor Makhno Huliaipole herrixkan jaio zen, baserritar pobrez osatutako familia batean. Gaztea zenean sarrailagile lanbidea izan zuen baina 1906an atxilotua izan zen talde terroristekin eta anarkistekin harremanak izateagatik (hasieran boltxebikea izan bazen ere, mugimendu horrek bere interesak bermatzen ez zutela konturatu zen). Urkatua izatetik salbatu zen oso gaztea zelako, baina hogei urtera kondenatua izan zen, Moskun lan behartuak egiten pasatu zituenak. 1917an gobernu berriak amnistia orokorra ezarri zuen eta kartzelatik atera zen. Huliaipolera itzuli zen orduan, eta komuna bat antolatu zuen. Urrian Nekazarien Elkartearen lehendakari izendatu zuten eta gutxira Komite Iraultzailearen agintari aukeratu zuten. 1918ko erdialdetik aurrera gerrilla anarkisten sistema gidatu zuen, Alemaniar Inperioaren eta Austria-Hungariako Inperioaren armaden kontra, zeintzuek Ukrainako lurraldeak okupatzen zituzten, Brest-Litovskeko bakearen ondoren.
Irailerako, Makhnok Ukrainako hego-ekialdeko talde armatu ezberdinak bateratzea lortu zuen eta lurraldea boltxebikeen laguntzarekin bereganatzen hasi zuen. Horrela, Huliaipole «hainbat probintziatako milaka nekazarien Batasunaren erdigune» bihurtzen da. Erantzunez, bere etsaiek bere amaren etxeari eraso zioten eta bere anaia Emilian fusilatu zuten, gerrako elbarria. Bere aldekoek horrelako krimenei erantzun zieten presoak nahiko ongi tratatuz (egoerara egokituta), baina zibilen aurkako krudelkeriagatik ezagututako ofizialak eta soldaduak exekutatuz. Gainerakoei hitzaldiak ematen zitzaizkien Makhnoviar borrokaren arrazoiak azaltzeko, beren herrialdeetan iraultza sozialak egitera animatzen ziren eta literatura anarkista eta, noizbehinka, dirua ematen zitzaien. Antzeko zerbait saiatu zen aurrerago preso bihurtutako Don eta Kubango kosakoekin.
Urria eta azaroa bitartean, Pavel Skoropadski hetmanaren aurka borrokatu zuten. Honek, Simon Petliura buru zuen Ukrainako Herri Errepublikako Direktorio nazionalistarekin aliatzera eraman zituen. Azken hauek 60.000 nekazari errekrutatu zituzten, gerrarako prest baina gaizki armatuak, inbaditzaileen eta hetmanaren aurka lurrak babesteko. Azaroaren 21ean 40.000 gizonek Kiev setiatu zuten, eta abenduaren 14an setiatuek amore eman zuten ebakuatu eta Alemaniara itzultzearen truke (Skoropadski haiekin ihes egin zen). Egun hartan bertan Petliura garaile sartu zen Ukrainako hiriburuan. Abenduan, Makhnok Ekaterinoslav (Egungo Dnipro) hartu zuen, «hiriari zion gorrotoa» adieraziz, eta hiru hazbeteko kanoi bat bidali zuen bertako eraikinik garai eta ederrenen kontra, bere gizonek artxiboak, liburutegiak eta dendak erre, kartzelak suntsitu eta herria arpilatzen zuten bitartean. Beste hainbat herrietan errepikatu zen hau. Anarkistak nazionalistez fidatzen ez ziren, burgesiak nekazaria manipulatuz boterea luzatzeko saiakeratzat hartzen baitzituen. Ez ziren nazionalistak beren ideologia internazionalistagatik, langileen batasunaren eta klase borrokaren kontrakotzat jotzen baitzuten, baina lagundu bazuten, ukrainar kultura eta hizkuntzaren erreskatea izan zen. Berehala hasi ziren bien arteko borrokak, baina Petliuraren indarrak azkar ahuldu ziren desertzioen ondorioz.
Aipatu behar da mugimendu makhnovistak ez zituela anarkista ukrainar guztiak barne hartzen, izan ere, batzuek argi eta garbi gaitzetsi zuten. Oposizio hori gorabehera, akrata ospetsu asko Huliaipolera joan ziren, anarkisten elkarte bat eta Put k Sbodobe izeneko propaganda-egunkari bat osatu zituzten, eta harremanak ezarri zituzten Nabat Konfederazioarekin, Konfederazio Anarkista Nazionalarekin.
Saint-Philibert (Morbihan)
Saint-Philibert (Morbihan) (bretainieraz Lokfiliberzh) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Takydromus amurensis
Takydromus amurensis Takydromus generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Marcos Thiago Bernal Rodrigues
Marcos Thiago Bernal Rodrigues (1980ko uztailaren 30a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Bellmare Hiratsuka.
Sarcelles
Sarcelles Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 59.594 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sarcelles udalerrian erroldatutako biztanleak 59.594 ziren. Familiak 18.278 ziren, horien artean 4.392 pertsona bakarrekoak ziren (1.669 bakarrik bizi ziren gizonak eta 2.723 bakarrik bizi ziren emakumeak), 3.117 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 7.793 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 2.976 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 19.575 etxebizitza zeuden, 18.901 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 49 bigarren erresidentzia ziren eta 624 hutsik zeuden. 3.209 etxeak ziren eta 16.241 apartamentuak ziren. 18.901 etxebizitza nagusietatik 6.567 bere jabearen bizilekua ziren, 12.041 alokairuan okupaturik zeuden eta 294 doan lagata zeuden; 425 etxek gela bat zuten, 1.368 etxek bi zituzten, 6.293 etxek hiru zituzten, 7.038 etxek lau zituzten eta 3.777 etxek bost zituzten. 5.694 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9.421 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.976 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 38.444 ziren, horien artean 26.438 aktiboak ziren eta 12.006 inaktiboak ziren. 26.438 pertsona aktiboetatik 20.757 lanean zeuden (11.063 gizon eta 9.694 emakume) eta 5.681 langabezian zeuden (2.723 gizon eta 2.958 emakume). 12.006 pertsona inaktiboetatik 1.635 erretiraturik zeuden, 5.703 ikasten zeuden eta 4.668 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 184 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 4 supermerkatuak, 8 120 m2 baino gehiagoko dendak, 29 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 24 okindegiak, 22 harategiak, 1 arraindegi zen, 7 liburu dendak, 36 arropa dendak, 9 etxerako tresna dendak, 6 zapata-dendak, 7 elektrotresna dendak, 12 altzari dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 4 drogeria, 4 lurrin-dendak, 5 bitxi-dendak eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean Sarcelles udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 tratamendu laburretarako ospitale, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, urgentzia zentro 1 bat, amatasun-klinika 1 bat, 2 osasun-zentro, 18 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 18 haur-eskola eta 26 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Sarcelles udalerrian 10 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 6 hezkuntza orokorreko lizeo.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 4.328 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 3.575.
Sarcelles udalerrian 2 osasun-formakuntzako goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko zentroak zeuden.unibertsitate-insituto bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Grassendorf
Grassendorf Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 69 etxebizitza zeuden, 62 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 68 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 62 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 60 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 104 ziren, horien artean 83 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 83 pertsona aktiboetatik 76 lanean zeuden (43 gizon eta 33 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Grassendorf udalerrian 63 unitate fiskal zeuden, 176 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.157 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 garraio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Grassendorf udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 171 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
95eko Uda operazioa
95eko Uda Operazioa (kroazieraz: Operacija Ljeto '95) 1995eko uztailean Bosnia-Herzegovina mendebaldean Kroaziako armada eta Kroaziar Defentsa Kontseiluaren indarrek eginiko operazio militar bateratua izan zen.
Operazio aurreko egoera
Bosnia-Herzegovina mendebaldearen gehiengoa, VRSko indarren (Bosniako Serbiar Errepublikako armada) kontrolpean zegoen 1992tik. Bihać zen serbiarren kontrolpean ez zegoen lurralde bakarra, kroaziarrek harturik zuten Herzegovinarekin batera (herrialdearen hego-mendebaldean). 1994an, Kroazia eta Bosnia-Herzegovinak Washingtongo ituna lehenik eta Spliteko ituna ondoren sinatu zituzten, non zehazten zen unitate bosniar eta kroaziarrek bi estatuen arteko muga zeharka zezaketen batak bestea lagundu ahal izateko.
1995 erdian, armada kroaziarrak, Kroazian serbiar indarren pean zeuden lurretan agintaritzak sortzeko prozesuan zegoen. Maiatzean eginiko Flash Operazioaren ondoren, indar kroaziarrak Krajina lurralde osoa hartzea helburu zuen erasoa prestatzen hasi ziren. Lurralde honetako gunerik garrantzitsuena Krajina Serbiarreko Errepublikako hiriburua zen, Knin eta hala, erasoaren lehen helburua berau hartzea zen, Kroazian serbiar indarren galera osoa sinbolizatuko baitzuen.
Knin hartu ahal izateko, indar kroaziarrek hiria ekialdetik inguratzea erabaki zuten, Krajina Bosniarretik. Hau kontuan izanda hasi zen 95eko Uda operazioa. Operazio handiagoetarako prestakuntza modura, 1994/95eko neguan 94ko Negua Operazioa egin zen, Dinara mendietan posizio hobeak lortzeko.
Bowil
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
95eko Uda operazioa
Operazioa
Uztailaren 25ean, indar kroaziarrek Herzegovinatik erasotu zuten, Dinara mendietatik iparraldera eginez. Erresistentzia gutxi aurkitu eta indar kroaziarrek erraz eta arin egin zuten aurrera.
Bosansko Grahovo hiria serbiar indarren gotorleku garrantzitsua zen lurralde horretan indar serbiarrentzat eta gogor egin zuten indar kroaziarren aurka. Dena den, indar kroaziarrek serbiarrak garaitu zituzten, baja asko eraginez. Hiria uztailaren 28an hartu zuten eta Glamoč hriia hurrengo egunean.
Operazioa ofizialki uztailaren 30ean amaitu zen, serbiarrek kontrolpean zituzten Bosnia-Herzegovinako 1600 km² kroaziarrek hartu zituztelarik.
Operazio ondorena
Erasoaren ondorioz, Kroazian serbiarrek zuten hegoaldeko lurraldea hiru aldetatik inguratua eta ahul gelditu zen.
Erresistentzia txikia aurkituz, Kroaziako armada serbiarra bidalia izan zen eta Knin abuztuaren 5ean hartu zuten Bosniatik joandako indar hauek, erasoaren bigarren egunean.
Ekaitza operazioa amaitu eta gero, unitate kroaziarrek Bosnian jarraitu zuten erasotzen, Mistral operazioan, 95eko Udan harturiko lurraldeetatik iparraldera eta Bihać-en zeuden Bosnia-Herzegovinako Errepublikako Armadako indarren laguntzaz Bosnia mendebalde osoa hartu zuten berriro, Daytongo akordioa sinatuaz batera gerra amaitu zen arte.
Man Hunt
Man Hunt Fritz Langek 1941ean zuzendutako filma da, Walter Pidgeon eta Joan Bennett aktoreek antzeztua. Nazismoaren arriskuaren gaineko kontakizuna egokitu zuen Langek lan honetan, eta artean, 1941ean, AEBak Bigarren Mundu Gerran sartu barik zeuden.
Argumentua
1939ko uztaila da. Roger Thorndike (Walter Pidgeon) ehiztariak Hitler hiltzeko gai ote den jakin nahi du, eta Berchteegadengo gaztelura abiatzen da, hantxe baita diktadorea. Erriflearen miran izateaz batera atxilotu egingo dute, eta jarraian Gestapok torturatuko du. Ihes egitea lortuko du eta Londresera abiatzen da, nahiz eta bere atzetik naziak harrapatu nahian ibiliko zaizkion. Bitarte horretan Jenny (Joan Bennett) ezagutuko du, gerora alemanek hil egingo duten neskatoa. Rogerrek etsai guztiak garbitutakoan, berriro abiatuko da Hitlerren bila, oraingo honetan hutsik ez egiteko asmoarekin, mendekatze nahia erabatekoa baita.
Galerida malabarica
Galerida malabarica Galerida generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago.
Parascorpaena mcadamsi
Parascorpaena mcadamsi Parascorpaena generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Selce (Banská Bystricako barrutia)
Selce  Eslovakiako udalerri bat da, Banská Bystricako barrutian kokatuta. 19,99 km²ko azalera du eta 2152 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1222. urtekoa da.
Umetoki
Umetokia edo uteroa umea gordetzeko edo garatzeko lekua da. Madari itxurako erraia da, 7.5zm neurtu eta 100g pisatzen dituena. Bizitzan zehar eta emearen egoera reproduktiboaren arabera tamainaz aldatzen doa. Aldaketa hauek haurdunaldia ez eman arren gertatzen dira; berez neska gazte edo menopausian dagoen emakume baten uteroaren tamaina ez da berdina izango.
Ca n'Oliveresko geltokia
Geltokia 2004n inauguratu zen.
Umetoki
Uteroa sortzeko Muller hodi biak etorriko dira erdiko parte baten egituratzeko, uteroa eratuz. Posizio normala, antebertsioa izango da; aurrera jarrita, maskuriaren goikaldearen gainean apoiatuta eta heste zuzenaren eta baginaren ardatz nagusiarekin angelu bat osatuz, antebersioaren angelua deritzona. Haurdunaldian ordea, zuzen ipini eta gorantz haziko da, antebertsioa galtzen joango delarik. Beste posizio guztiak, retrobersioan (atzeraka) edo gorantza jarrita adibidez, denak patologikoak kontsidera daitezke. Antebertsioa uteroaren erretinakuluen bitartez mantentzen da.
Uteroaren atalak
Uteroaren atal nagusiak hauek dira:
Fondo uterinoa edo uteroaren hondoa
Bi alboetan zulo tubarikoak daude, falopio tronpen bukaerak, hain zuzen ere. Zulo tubarikoen funtzioa Falopioren tronpatik datorrena hartzea izango da: ez bada ernalkuntzarik eman, zulo tubarikotik obulua igaroko da zikloaren erdian. Ernalkuntza eman bada, aldiz, zulo tubarikoek morula hartuko dute.
Uteroaren gorputza
Atal zabalena izango da eta pareta uterinoek sortutako gunea da. Beherantz joan ahala, gero eta estuagoa da.
Istmoa
Gorputzaren estutze puntua da, uteroaren idun edo cervixaren hasieran amaitzen dena.
Zerbixa edo alde zerbikala
Bertan zulo zerbikala dago, uteroaren bukaera dena. Zulo zerbikala beherantz luzatu eta zerbix edo alde zerbikala deritzona eratzen du. Zerbixa baginaren goialdean dagoen uteroaren ostium edo bukaeran amaitzen da. Uteroaren eta baginaren mukosaren arteko frontera da eta beraz minbizia oso ohikoa izango da uteroaren lepoan. Zerbixaren funtzioa haurdunaldia mantentzea izango da Era berean, zabaldu egiten da erditzean, haurrari pasatzen uzteko. Umetokitik hilerokoa pasatzea ere ahalbidetzen du, eta espermak ere hemendik igaro behar du umetokira iristeko. Alde zerbikala bi ataletan bereizi daiteke:
Uteroaren geruzak
Uteroaren pareta, histologikoki, geruza desberdinez osatuta egongo da:
=== Uteroaren lotailuak === Uteroa hainbat lotailuz lotzen da:
Lotailu zabala
Peritoneoa ren estentsio bat da uteroaren 2 aurpegiak pelbisa ren zoruarekin eta paretekin lotzen dituena; obulutegia eta umetoki-tronpa uteroarekin ere lotzen ditu. Lotailu zabalaren atzealdean obulutegia dago; aurretik begiratuta lehenengo egiturak umetoki-tronpak eta uteroa dira. Lotailu zabalari esker, tronparen alderantz heltzen dira inerbazioa eta irrigazioa. Lotailu zabaleko zulo bakarra umetoki-tronpa igarotzeko zuloa da. Lotailu zabalaren bi orrien artean ireki egiten den eremuari parametrioa deitzen zaio. Bertatik uterora nerbioak eta odol-hodiak ailegatzen dira, arteria uterinoak eta arteria baginalak, hain zuzen ere.
Parametrioari, mesometrio ere deitzen zaio, uteroaren mesoa baita. Mesometrioa, bi aldeetara joaten da, eta horrela, aurrealdeko umetoki-tronpa eta atzealdean aurkitzen den obulutegia estaltzen ditu. Parametrioak, obulutegira edo tronpara joateko egiten dituen pasabide bereziek, izen propioak dituzte:
Uteroaren erretinakuluak
Uteroaren erretinakuluak egitura batzuk eusteaz arduratuko dira, batez ere uteroa (anterobertsioa mantenduz); lotailu zabalak, tronpa eta obulutegia eutsiko ditu. Peritoneo azpiko eta pelbisa ren paretatik irtetzen diren abaniko moduko egiturak dira eta hauek sortzeko zuntzak eta muskulu leuna beharrezkoak dira. Bertan apoiatzen da uteroa eta sostengu hau, haurdunaldian geroz eta beharrezkoagoa izaten da.
Lotailu suspentsorioa
Obulutegia pelbisa ren paretara lotzen du eta bertatik odol hodiak eta inerbazioa helduko dira obulutegira.
Lotailu biribila
Umetokiko lotailu biribila uterotik irten eta aurrerantz abiatzen da, barneko kanal inginalaren barneko zulotik joan eta ezpain handi etan bukatzen da.
Irrigazioa eta inerbazioa
=== Irrigazioa === Irrigazioa ezkerreko eta eskuineko arteria uterinoek burutzen dute. Hauek, aortaren adar zuzenak diren barneko arteria iliakotik etorriko dira. Arteria hauek lotailu zabalaren oinaldetik zabaltzen dira; hau da parametriotik hurbilduko dira uteroa irrigatzeko. Aipatu beharra dago bere ibilbidean ureterraren goikaldetik pasatuko direla. Zerbixaren mailan egongo da arteria hau, zerbixetik 20mm eta ureterretik 10-12 mm-ra. Adarrei dagokienez, adar zerbiko-baginala ematen du uteroaren lepo eta baginaren lehen ⅓-erako. Bestalde, adar obarikoa emango du, mesoobariotik obulutegira doana eta arteria obarikoarekin anastomizatzen dena. Azkenik, adar tubarikoa emango du, mesosalpinksetik tronpa irrigatzen duena. Odol-hodi obarikoak ere uteroaren goiko aldeko irrigazioan parte hartuko dute, batez ere haurdunaldian.
Arteria uterinoak miometrioan barneratzeko arku itxurako arteriak ematen dituzte. Hauek arteria erradialak ematen dituzte, lumen uterinora zuzentzen direnak. Endometrio-miometrio mugen artean, arteria erradialek alboko adar zuzenak ematen ditu. Jarraian, endometrio basal eta funtzionalean barneratuz, arteria erradialak arteria espiral moduan jarraitzen du. Lumen uterinoara heltzean, estutu eta adartxotan banatuz, zuzen jarraitzen dira plexu kapilarrera arte, epitelio endometrialaren azpian dagoena. Horrela, irrigazioa emango zaio endometrio eta glandula uterinoei.
Zain itzulera
Arteria uterinoaren itzulera, berriz, zain uterinoek egingo dute. Hauek ere haurdunaldian hipertrofiatu egingo dira, eta barneko bena iliakoan isuriko dute odola, beheko kaba zainean bukatzeko (zeharka helduko da).
Utero eta baginara doazen adarrak enbor sinpatikoaren L1-L2 mailetatik irteten dira eta nerbio esplakniko-lunbarra eratuko dute. Hau goiko plexu hipogastrikoan gehitu egingo da. Hemendik pasatzen diren zuntzek nerbio hipogastrikoak eratuko dituzte (arteriarekin helduko dira erraietara), eta beheko plexu hipogastrikora joango dira. Plexu honetatik irteten direnak nerbio esplakniko-sakroak izango dira, plexu utero-baginala eratuz. Gehienbat sinpatikoak (gongoil osteko zuntzak) izango dira baina zuntz parasinpatiko (gongoil aurreko  zuntzak) gutxi batzuk ere izango dituzte.
PARASINPATIKOA
Plexu pelbikoa inerbazio parasinpatikoaz arduratuko da, nerbio esplaniko-pelbikoen bidez (S2-S4) eta hau bitan banatzen da: Alde batetik, zuzenean heste zuzenera igaroko da, plexo rektala osatuz. Bestalde, behe plexu hipogastrikotik igarota plexu utero-baginala sortuko du.
Zuntz parasinpatiko zein sinpatikoak errai-dianatara heltzean plexu prebiszerala edo errai aurreko plexuak eratuko dute. Hala ere, gogoan izan behar dugu, uteroaren paretak predominio sinpatikoa duela. Beraz, ez du ia inerbazio parasinpatikorik izango, gainera, uteroak bere uzkurdura funtzioa mantenduko du denerbazioan ere.
Patologiak
Horrela, uteroan edo baginan presioa eta zerbaitek okupatzen duelako sentsazioa sortzen da. Moderatua edo larria izan daiteke. Kasu larrietan bulto antzekoa haz daiteke, uteroa eta bere inguruko erraiak oztopatuz, eta, ondorioz, heste zuzenaren edo maskuriaren okupazio sintomak agertaraziz (idorreria, mina… adibidez). Tratamenduari dagokionez, gaixotasunaren larritasunaren araberakoa izango da. Kasu larrietan kirurgia izaten da tratamendurik ohikoena. === Malformazio uterinoak edo müllerianoak === Aro enbrionarioan Müller hodiaren garapen desegokiak eragindako patologiak dira, izan ere, uteroa sortzeko Müller hodi biak etorriko dira erdiko parte bat egituratzeko (uteroa) eta prozesu honetan hainbat malformazio eman daitezke. Emakumeen %1ak malformazio müllerianoak pairatzen dituela estimatzen da, kasu huen %25ak soilik erakusten dituelarik fertilitate arazoak. Sintomatologiari buruz, bakoitzak propio duen arren, badaude hainbat sintoma komunak direnak :
Diagnostikoari dagokionez, ohiko diagnostiko tresnak ginekologia kontsultan eginiko azterketa fisikoa, ekografia, laparoskopia eta histeroskopia, erresonantzia magnetikoa eta histerosalpinografia (falopioren tronpa eta utero aren behaketa ahalbideratzen duen froga radiologikoa, fertilitate arazoak sumatzen direnean gauzatzen dena).
Huzhou
Huzhou (txinera sinplifikatuz: 湖州; pinyineraz: Húzhōu), Zhejiang probintzian kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 2.570.000 biztanle inguru dauzka 2004ko erroldaren arabera eta 5.818 kilometro koadroko azalera.
Inguru naturala eta kokapena
Prefektura mailako Huzhou hiriaren mugakideak honakoak dira: Jiaxing ekialdean, Hangzhou hegoaldean, Anhui probintzia mendebaldean, eta Jiangsu probintzia iparraldean.
Indiana konderria (Pennsylvania)
Indiana konderria (Indiana County) Pennsylvaniako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Indiana da. 2010eko zentsuaren arabera 88,880 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Indiana konderriak 216,081 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,881 ura dira. Beste 2,142 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 41,13 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 88,880 pertsonetatik 84,811 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 947 dira. 2,374 beltzak edo afroamerikarrak. 103 amerikar natiboak ziren eta 9 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 768 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 51 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 764 pertsonek kokatzen zuten.
Saint-Calais
Saint-Calais Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Calais udalerrian erroldatutako biztanleak 3.595 ziren. Familiak 1.568 ziren, horien artean 638 pertsona bakarrekoak ziren (247 bakarrik bizi ziren gizonak eta 391 bakarrik bizi ziren emakumeak), 522 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 291 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 117 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.933 etxebizitza zeuden, 1.608 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 77 bigarren erresidentzia ziren eta 248 hutsik zeuden. 1.411 etxeak ziren eta 474 apartamentuak ziren. 1.608 etxebizitza nagusietatik 905 bere jabearen bizilekua ziren, 671 alokairuan okupaturik zeuden eta 31 doan lagata zeuden; 50 etxek gela bat zuten, 190 etxek bi zituzten, 483 etxek hiru zituzten, 480 etxek lau zituzten eta 403 etxek bost zituzten. 1.008 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 806 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 407 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.978 ziren, horien artean 1.411 aktiboak ziren eta 567 inaktiboak ziren. 1.411 pertsona aktiboetatik 1.258 lanean zeuden (701 gizon eta 557 emakume) eta 152 langabezian zeuden (54 gizon eta 98 emakume). 567 pertsona inaktiboetatik 235 erretiraturik zeuden, 171 ikasten zeuden eta 161 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Calais udalerrian 1.577 unitate fiskal zeuden, 3.153 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.810 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 197 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 50 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 16 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 26 zerbitzu enpresak ziren, 22 administrazio publikoko enpresak ziren eta 17 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 50 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 9 banku bulegoak, 1 funeraria, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 4 zurginak, 4 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 6 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 5 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 tintoreria.
2009an zeuden 32 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 6 okindegiak, 2 harategiak, 1 arraindegi zen, 1 liburu denda zen, 4 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 3 elektrotresna dendak, 1 altzari denda zen, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Calais udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.635 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1  bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1  bat, urgentzia zentro 1  bat, 3 botika eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Calais udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 285 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 194.
Yuichi Mizutani
Yuichi Mizutani (水谷 雄一, 1980ko maiatzaren 26a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare, Avispa Fukuoka eta Kyoto Sanga FC.
Saint-Pierre-Quiberon
Saint-Pierre-Quiberon (bretainieraz Sant-Pêr-Kiberen) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Judith Wright
Judith Arundell Wright (Armidale, Hegoaldeko Gales Berria, Australia, 1915eko maiatzaren 31 - Canberra, 2000ko ekainaren 25a) australiar poeta, ekologista eta aborigenen lurralde eskubideen defendatzailea izan zen.
Literaturako Nobel Sarirako izendatu zuten 1964an eta 1965ean.
Biografia
Heziketa urte gehienak Brisbane eta Sydneyn eman zituen. Amaren heriotza goiztiarraren ondoren, bere izebarekin bizi izan zen eta Ingalaterra Berriko nesken eskolara joan zen. Graduatu ostean, Wrightek Filosofia, Ingelesa, Psikologia eta Historia ikasi zituen Sydneyko Unibertsitatean. Bigarren Mundu Gerraren hasieran, bere aitarengana itzuli zen gerrak eragindako eskulan eskasian laguntzeko.
Idazle ibilbidea
Wrighten lehen poesia liburua, The Moving Image, 1946an argitaratu zen Queenslandeko Unibertsitatean ikertzaile lanetan ari zela. Ondoren, Clem Christesenekin Meanjin aldizkarian lan egin zuen, 1947an argitaratu zena. 1950ean Queenslandera joan zen bizitzera Jack McKinney eleberrigile eta filosofo abstraktuarekin. Bere alaba Meredith urte berean jaio zen. 1962an ezkondu ziren, baina Jack bakarrik biziko zen 1966ra arte.
1966an, The Nature of Love argitaratu zuen, bere lehen ipuin bilduma, Melbourne, Sun Pressen bidez. 'The Ant-lion ',' The Vineyard Woman ',' Eighty Acres ',' The Dugong ',' The Weeping Fig 'eta' The Nature of Love 'dira Queenslanden girotutakoak. Wright Literaturako Nobel Sarirako izendatu zuten 1964an eta 1965ean.
David Fleay, Kathleen McArthur eta Brian Cloustonekin batera, Wright Queenslandeko Bizitza Basatia Zaintzeko Elkarteko kide fundatzailea eta, 1964tik 1976ra, presidentea izan zen.
1991n, Poesiarako Erreginaren Urrezko Domina jaso zuen bigarren australiarra izan zen.
Entzumena galtzen hasi zen, eta 1992an erabat gorra bihurtu zen.
Judith Wright Canberran hil zen 2000ko ekainaren 25ean, 85 urte zituela.
Ekologista eta gizarte-ekintzailea
Wright, Koral Hesi Handia eta Fraser uhartearen kontserbaziorako bere kanpainagatik zen ezaguna. Lagun batzuekin, natura kontserbatzeko lehen mugimenduetako bat bultzatzen parte hartu zuen. Wright aborigenen eskubideen aldeko mugimenduaren defendatzaile sutsua ere izan zen. Hil baino lehentxeago, Canberrako martxa batera joan zen, indigena ez ziren australiarrak eta aborigenak adiskidetzeko ekitaldira.
Aitorpenak
Brisbaneko Fortitude Valleyko Arte Garaikideko Zentroak Judith Wright izena darama.
2008ko urtarrilak 2an, Camberran, Molonglo haraneko barrutiko aldiri batek "Wright" izena izango zuela iragarri zen.
Canberrako Franklin auzoan ere badago bere izena daraman kale bat.
Teodoro Sampaio (São Paulo)
Teodoro Sampaio Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Keita Isozaki
Keita Isozaki (磯崎 敬太, 1980ko azaroaren 17a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare eta Sagan Tosu.
Jose Maria Carrera
Jose Maria Carrera (Arrasate, 1836-Montevideo, 1909) euskal emigrantea Uruguain, Serapio Sierrarekin batera, Laurak-Bat lehen euskal etxea ren sortzailea izan zen.
Biografia
Oso gazte Montevideora (Uruguai) joan zen. Han Fisika eta kimika ikasi zuen, beranduago Farmazia ikasketak egiteko. Uruguaiko Gobernuak Higieneko Kontseilu Nazionaleko kidea izendatu zuen eta postuan hamabost urte eman zituen. Montevideon farmazia bat ireki zuen eta, harekin lotuta, inprimategi bat. Inprimategian lan zientifikoak argitaratu zituen.
1876an, Serapio Sierrarekin batera, Laurak Bat Euskal Etorkinen Babeserako Elkartea sortu zuen. Hori izan zen munduko lehen Euskal Etxea. Elkartearen barnean Euskaro eremua sortzea bultzatu zuen. Halaber, pilotaleku bat, dantzarako plaza bat eta estropadetako pista bat eraiki ziren. 1886an inauguratu zen eremu hori. Zoritxarrez, zorrak handitzen joan ziren eta, azkenean, likidazioa egin behar izan zuten. Euskal Etxea itxi ondoren zezen-plaza izan zen. Dena dela, denborarekin, Laurak-Bat berriro ere berrantolatu zen eta egun bizirik dirau.
Militante karlista sutsua, Karlos Maria Borboi Austria-Estekoa hautagaia, 1887an Uruguaira iritsi zenean, harrera egin zion; eta hark hala eskatuta, hautagaiak Argentinara egin zuen bisitaldian ere lagundu zion.
Sierrarekin batera Uruguain Canal Zabala izeneko proiektua gauzatzen saiatu zen. Ideia Santa Luzia ibaiaren zati bat bideratzeko eta nabigagarri bihurtzea zen. Horrekin, beste helburu batzuekin batera, Montevideo hiria ura edangarriz hornitzeko eta elektrizitatea lortzeko asmoa zuten. Elkarrekin aurkeztu zuten kontzesio bat, gobernuaren oniritzia jaso zuena, baina Canal Zabala zeritzon proiektua ez zen inoiz egin.
Obra
Liburu plazaratu zituen:
Dipendra Nepalgoa
Dipendra Bir Bikram Shah (दीपेन्द्र वीर विक्रम शाह; Katmandu, 1971ko ekainaren 27a -ib., 2001eko ekainaren 4a) Nepalgo erregea izan zen 2001eko ekainean, hiru egunez. Birendra erregearen eta Ayshwaria erreginaren semea zen eta oinordeko printzea. 2001eko ekainaren 1ean armatuta sartu zen errege-jauregian eta aita, ama, Nirajan printzea anaia, Shruti printzesa arreba, eta errege familiako beste zazpi kide hil zituen. Ondoren, tiro bat bota zuen buruan, eta hiru egunez koma egoeran egon ondoren, hil egin zen. Hiru egun horietan Nepalgo errege izan zen konstituzioaren arabera. Bere oinordekoa, bere osaba Gyanendra izan zen.
Brenzikofen
Brenzikofen Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Melanocharacidium melanopteron
Melanocharacidium melanopteron Melanocharacidium generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.
Takydromus formosanus
Takydromus formosanus Takydromus generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Ph
ph terminoak erabilera zenbait ditu:
Kriseilu
Kriseilua antzinatik argiztatzeko erabiltzen den tresna da, olioz edo beste erregai batez beteriko buztin edo metalezko ontzi batean jarritako muki batean sua piztuz erabiltzen dena. Kandela eutsita izateko plater eta ontzia ere bada. Antzinako Erroman erabiltzen zen kriseiluari lucerna izena ematen zaio.
Coutures (Gironda)
Coutures Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Coutures udalerrian erroldatutako biztanleak 84 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Parascorpaena mossambica
Parascorpaena mossambica Parascorpaena generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Coutures (Gironda)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 50 ziren, horien artean 38 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 38 pertsona aktiboetatik 36 lanean zeuden (19 gizon eta 17 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 12 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
2000. urtean Coutures udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Osteochilus schlegelii
Osteochilus schlegelii Osteochilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Bekatu nagusien mahaia
Bekatu nagusien mahaia, Jeronimo Bosch flandriar magolariaren olio-pintura bat da.
1505-1510 artean margotua izan zen eta 119,5 cm × 139,8 cm-ko tamaina du. Gaur egun Pradoko Museoan ikusgai dago.
Park Place
Cox Group arkitekto taldeak diseinatu zuen. Lehen harria 2004an jarri zen.
Operazio Talde Berezia
Operazio Talde Berezia (gazteleraz Grupo Especial De Operaciones GEO), herritarrek geo-ak izenez ezagutzen dutena (taldekideak aipatuz), arrisku handiko operazioetan espezializatutako Espainiako Polizia Nazionaleko eliteko unitatea da. Guadalajaran du egoitza, eta Madrilen daude. Ekialde Ertaineko gatazka batzuetan ere badaude, dela Espainiako herritarrak eta pertsona ospetsuak babesteko, dela zibilak erreskatatzeko misioetan.
GEO, Guardia Zibilaren Unitate Bereziarekin (UEI) batera, ATLAS sarean sartuta dago, eta Europar Batasuna osatzen duten herrialdeetako unitate berezi kontraterrorista guztiak biltzen ditu. GEOk bere kideen prestakuntza eta kualifikazio handia erakutsi du historian zehar, eta Europako eta mundu osoko operazio berezien unitaterik onenen artean dago. GEOk, gainera, Espainiako eta beste herrialde batzuetako unitate bereziei irakatsi die, eta ikastaroak eta baterako prestakuntza eman ditu.
Historia
GEO orduan Barne ministro zen Rodolfo Martin Villaren erabakiz sortu zen, Alemaniako terrorismoaren aurkako unitate batek, 1977ko urriaren 18an, Mogadiscioko aireportuan, Palestina Askatzeko Fronteak 5 egun lehenago bahitutako Lufthansako hegazkin bat askatu eta ordu gutxira. Polizia Armatuaren Ikuskaritza Nagusiak aspalditik proposatu zuen horrelako unitate bat sortzea, Ministerioak onar zezan lortu gabe. Egun hartako arratsaldean, infanteriako kapitaina (D.E.M.) José Paredes Pedrosak, Ikuskaritzako Estatu Nagusiko Operazioen Ataleko buruak, ministroak egindako harrera aprobetxatu zuen lehengo proposamena gogorarazteko, eta berehala onartu zuen.
Bere sorreraz eta antolaketaz, garai hartan sortutako Polizia Armatuaren gainerako Unitateena bezala, aipatutako Operazio Atala arduratu zen, orduan Paredes kapitainaren agindupean zegoena, Operazio Talde Berezia (GEO) izena aukeratu zuen, Lurreko Armadaren Operazio Berezien Taldeen (GOE) izendapenean oinarrituta.
Espainiari dagokionez, ETAren indarkeria, 1968ra arte propaganda eta instalazioen eta eraikinen aurkako atentatuak egitera mugatzen zena, areagotu egin zen hirurogeita hamarreko hamarkadaren erdialdean, Carrero Blancoren aurkako atentatua barne. Horri gehitu behar zaio 1975ean beste talde terrorista bat agertu zela, GRAPO, zeinaren lehen ekintza lau poliziaren hilketa izan baitzen. Egoera horren aurrean, 1977ko amaieran GEO sortu zen, eta García-Quijada eta Senso kapitainak arduratu ziren haren garapenaz. Kapitainek unitatea denbora errekorrean martxan egotea lortu zuten, eta diplomak 1978ko apirilaren 5ean eman zizkieten lehenengo kideei.
GEOk Guadalajaran du basea, eta bi gune ditu, laguntza-gunea eta operatibo gunea. Talde eragileko agenteek bakarrik egin dituzte sarrera-probak eta trebakuntza-ikastaro gogorra gainditu dute; laguntza-taldekoak logistika-lanez arduratzen dira. Inoiz ez da ematen taldea osatzen duten kideen kopuruari buruzko benetako daturik.
2008ko apirilaren 5ean 30. urteurrena bete zuten, eta Polizia Nazionalaren eta Guardia Zibilaren buru ohia bertaratu zen. Ospakizunean zehar, hainbat simulazio egin zituzten, hala nola, eraikinei eraso egitea, gatazka-eremu batean segadak egitea, txakurrekin atxilotzea, etab.