cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pugny-Chatenod
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Pugny-Chatenod udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Givardon
Givardon Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Givardon udalerrian erroldatutako biztanleak 324 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 43 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 58 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 268 etxebizitza zeuden, 145 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 81 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 258 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 145 etxebizitza nagusietatik 105 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 100 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 argiketaria eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Givardon udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.639 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Laurent-du-Var
Saint-Laurent-du-Var Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2007an 30.290 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Laurent-du-Var udalerrian erroldatutako biztanleak 30.290 ziren. Familiak 13.625 ziren, horien artean 4.845 pertsona bakarrekoak ziren (1.815 bakarrik bizi ziren gizonak eta 3.030 bakarrik bizi ziren emakumeak), 3.724 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 3.647 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 1.409 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 19.527 ziren, horien artean 14.852 aktiboak ziren eta 4.675 inaktiboak ziren. 14.852 pertsona aktiboetatik 13.774 lanean zeuden (7.007 gizon eta 6.767 emakume) eta 1.078 langabezian zeuden (451 gizon eta 627 emakume). 4.675 pertsona inaktiboetatik 1.588 erretiraturik zeuden, 1.478 ikasten zeuden eta 1.609 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Laurent-du-Var udalerrian 13.930 unitate fiskal zeuden, 29.578 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.157 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3.003 komertzioetatik, 13 erauzte enpresak ziren, 23 janari enpresak ziren, 11 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 128 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 371 eraikuntza enpresak ziren, 752 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 123 garraio enpresak ziren, 187 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 70 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 123 finantziazio enpresak ziren, 188 higiezinen enpresak ziren, 504 zerbitzu enpresak ziren, 346 administrazio publikoko enpresak ziren eta 163 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 689 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 2 posta bulegoak, 26 banku bulegoak, 5 funerariak, 43 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 4 ibilgailuen alokairu bulegoak, 5 autoeskolak, 69 igeltseroak, 54 margolariak, 37 zurginak, 52 iturginak, 59 argiketariak, 18 eraikuntza enpresak, 44 ile apaindegiak, 9 albaitariak, 7 aldi baterako lan enpresak, 139 jatetxeak, 78 higiezinen agentziak, 9 tintoreriak eta 25 apaindegiak.
2009an zeuden 289 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 3 supermerkatuak, 3 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 16 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 20 okindegiak, 12 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 3 arraindegiak, 9 liburu dendak, 86 arropa dendak, 9 etxerako tresna dendak, 22 zapata-dendak, 11 elektrotresna dendak, 32 altzari dendak, 12 kirol-dendak, 3 lur eta paretak apaintzeko dendak, 7 drogeria, 8 lurrin-dendak, 15 bitxi-dendak eta 15 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Laurent-du-Var udalerrian 105 nekazaritza-ustiategi zeuden, 59 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 tratamendu laburretarako ospitale, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, urgentzia zentro 1 bat, osasun-zentro 1 bat, 11 botika eta 5 anbulantzia zegoen.
2009an 9 haur-eskola eta 10 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Laurent-du-Var udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 1.296 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Evips percinctus
Evips percinctus Evips generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Saint-Marc-la-Lande
Saint-Marc-la-Lande Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Marc-la-Lande udalerrian erroldatutako biztanleak 360 ziren. Familiak 122 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 146 etxebizitza zeuden, 125 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 145 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 125 etxebizitza nagusietatik 83 bere jabearen bizilekua ziren, 39 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 101 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 166 ziren, horien artean 136 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 136 pertsona aktiboetatik 130 lanean zeuden (67 gizon eta 63 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Marc-la-Lande udalerrian 129 unitate fiskal zeuden, 292 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.121 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Saint-Marc-la-Lande udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 816 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aioria Leokoa
Aioria Leokoa Europan "Zodiakoko Zaldunak" bezala ezagutzen den Saint Seiya manga eta anime saileko pertsonaietako bat da. 12 etxeetako sagan agertzen den urrezko hamabi zaldunetako bat zen. Hades eko Aieneen Harresia n hil zen, urrezko beste zaldunak bezala.
Biografia
Telesailean Aioria greziar jatorrikoa bezala agertzen da. Izatez, Grezian badago Eolia edo Eolida izeneko eskualde bat (antzinako grezierazko Αιολίς Aiolísetik). Ziur aski, Masami Kurumada eskualde honen izenean oinarrituko zen pertsonaia hau sortzeko.
G atalean
Istorio honetan Aioria pertsonaia nagusia da, eta narrazioa ohiko misio pare batekin hasten da. Lehenik, AEBetan zentral nuklear bat erasotzen ari zen errebelde bat akabatzera bidalia izan zen. Ondoren Greziara itzuli zen eta erraldoi bat hiltzeko betebeharra jaso zuen. Hau, izatez, eskulturagile baten izpirituak hartuta zuen harrizko estatua erraldoi bat zen. Aioriak estatua garaitu eta eskulturagilearen alaba zen Lithos Crysallis bere arreba bailitzan adoptatu zuen. Egun batzuk beranduago bere ezkutaria zen Galarian Steinerren aurka borrokatu zen, hura Pontosen izpirituaren mende zegoelarik. Aioriak bere besoko protesia suntsitu zuen, hor baitzegoen kontrolatzen zuen zigilua, hala, hil gabe garaitu ahal izateko. Beranduago, gainontzeko urrezko zaldunekin batera batzar batera deitua izan zen eta Death Mask Kantzerrekoaren kontra borrokatu zen Patriarka iritsi zen arte, zeinek santutegia erasotzen ari zenaren aurka borrokatzera bidali baitzuen.
Batman
Batman komikietako superheroi bat da, DC Comics komiki argitaletxeak argitaratua, lehenengo aldiz, 1939an. Pertsonaiaren sortzaileak Bob Kane eta Bill Finger izan ziren, autoretza lehenengoari bakarrik ematen zaion arren.
Pertsonaiaren oinarrizko historia
Txikia zela, Bruce Wayne —Batmanen benetako izena— bere gurasoen hilketaren lekuko izan zen. Horregatik, krimenaren aurka borrokatuko zela erabaki zuen. Horretarako, mundu osoan bidaiatu zuen, hainbat borroka teknika ikasteko eta azken teknologiako tresnez jabetzeko. Wayne enpresen jabea da eta jende gehienak enpresa horiek sortzen duten etekinetatik bizi dela uste du. Luxuzko etxe batean bizi da, Gotham City n (New York eredutzat hartu zuen, hiri haren alde ilunak nabarmentzeko); gau batean, saguzar bat sartu zen. Waynek animalia hori ikurtzat hartu eta saguzar bat izango zela erabaki zuen. Horrela, saguzar itxura emateko jantzi bat diseinatu zuen, batik bat gris eta beltza. Horregatik, Batmanek batik bat gauez lan egiten du. Haren laguntza behar duenean, hiriko poliziak Batikurra pizten du, hots, zerurantz igorritako argi bat, erdian saguzar baten irudia duena.
Aioria Leokoa
G atalean
Santutegira itzultzean, Aioriak Ruax Phoinixekoa Marin Aquilakoa hiltzeko zorian zegoela ikusi zuen. Lehioak erreakzionatu egin zuen eta zailtasun handirik gabe garaitu zuen bere etsaia. Ondoren Kretara bidalia izan zen, non Minos erregearen mamua eta Minotauroa garaitu zituen. Eta beranduago Txinara bidalia izan zen, non Retsu Linxekoari lagundu zion Euriale garaitzen, honek bere maisuaren heriotza mendeka zezan.
Jarraian Indiara bidaiatu zuen non Shaka Virgokoa zaindu behar zuen bere kosmosa handitzen zuen eta erabat babesgabe zegoen bitartean. Toki hura Ceo jainkoak eraso zuen, baina Aioriak borrokatu egin zuen Shaka salbatzeko. Aioria eta Ceoren arteko borroka jainkoaren alde jartzen da, baina hau, urrezko jainkoa kolpe guztiak nahita jasotzen ari dela ohartzen da, hala bere bitalitatearen mugara iritsi eta bere teknikarik boteretsuena zen Photon Burstekin erasotzeko. Aioriak teknika honekin erasotzea lortzen du, baina Ceo hil aurretik Hiperionek salbatzen du. Borrokaren ondoren bi erraldoik erasotzen dute, baina Shakak salbatzen du.
Batman
Haren nortasun sekretuaren berri dutenak
Denboraren poderioz, beste pertsona batzuek ere jakin izan dute Batmanen nortasun sekretua, baita haren arerioetako batzuek ere.
Aioria Leokoa
G atalean
Bere onera itzuli ondoren Aioriak Shura Kaprikorniokoari lagundu zion, hau duela gutxi Crio jainkoarekin izan zuen borrokagatik larriki zauritua geratu ondoren, Kaprikornioko zaldunak aurrera egiteko esaten dion arren, Cronos jainkoak bere arma berreskuratzeak suposatzen duen berehalako arriskuagatik. Aioriak jainko handiaren aurka borrokatzen du baina ez zuen Megas Drepanonaren trumoizko zigilua apurtzea besterik lortu bere Lightning Bolt teknikarekin.
Aioriak ez du amorerik ematen eta jainko handia erasotzen du berriki askaturiko bere gorputzean sartu aurretik. Leoko zaldunak bere Photon Burst teknika erabili zuen, baina 6 Titanideek geldiarazi zuten jainkoa hiltzea lortu aurretik. Aioria hila izateko zorian zegoen Shura Kaprikorniokoa berari laguntzera iritsi zenean. Biak hilak izateko zorian zeudenean Aldebaran Taurokoak salbatu zituen.
Honen ondoren Grevenara joan zen, non soldadu batzuk Oceano Korrontekoaren erasotik salbatu zituenean. Beranduago Camus Akuariokoa agertzen da, Titanaren aurka borrokatzeaz arduratzen dena. Baina, borroka amaitzean, Japeto Dimentsiokoa agertzen da eta Lythos bahitzen du Aioria Cronosen labirintora joanarazteko.
Batman
Haren nortasun sekretuaren berri dutenak
Bruce Wayneren zorionerako, beste batzuek erabat baztertu dute Batman Bruce bera izatea, haren izaera dela eta. Jokerrek bereziki, aukera bikainak izan zituen Batman nor zen jakiteko, baina misterioa ez galtzearren, ez zuen halakorik egin.
Aioria Leokoa
G atalean
Behin labirinto barnean Japeto eta Temis titanak garaitu zituen Shakaren laguntzarekin, azkenean, Ceo Tximista Beltzekoarekin borrokatzeko, eta hala jainkoak hiltzeko gai den Keraunosa lortzen du.
Gaidenetako zenbaitetan ere agertzen da. 03an Anubis jainkoaren aurka lortu zuen garaipen bat erakusten da. Eta agerpen txiki bat du 06 Gaidenean, non bere anaia Aioros Sagitariokoa eta Garanen arteko borroka ikusi behar duen. Jada 07 Gaidenean egoera askoz xamurragoa da, baita umoretsua ere, non Garanekin ardo garbia hartzen ez uzteagatik borrokatzen duen.
Batman
Jantzia
Superman ek bezala, oso jantzi ezaguna darama. Supermanena kolore argi eta biziekin eginda dago baina Batmanena iluna da. Kaparen kanpoaldea beltza da eta barrualdea, grisa. Aurpegiaren goiko erdia estaltzen dion maskara gris urdinxka da, eta, albo banatan, belarri bana du, saguzarrenak imitatuz. Ondoren, pieza bakarreko zati grisa du papar aldean, saguzar bat marraztua duena. Eskuetatik ukondorainoko zatia eskularru urdin ilunez estalia du. Gerritik izterren goialderaino, praka beltz laburrak ditu eta, gainean, bere azken teknologiako tresnetako asko gordetzen dituen gerriko horia. Izterren goialdetik hanketaraino, pieza bakarreko jantziaren bigarren zatia dago, hau ere gris kolorekoa, oinetatik belaunetaraino, beltz koloreko bota batzuekin estalita. Papar aldeko saguzarraren diseinua, komikietan zehar, aldatzen joan da. Hasieran, saguzarra bera baino ez zen agertzen paparralde horretan. Ondoren, saguzar hori, hori koloreko elipse baten barnean zegoen. Gainera, pertsonaia asmatu eta handik denbora batera kevlarra asmatu zenez, egileek, Batmanen jantzia balen aurkakoa izatea erabaki zuten.
Lana
Batman denean, Bruce Waynek behar duen guztiak bat- aurrizkia du. Bistakoena autoa da, batmobila: atzealdean, saguzar baten hegalak irudikatzen dituzten bi hegal ditu. Azken teknologiako tresna guztiak, bere lanerako beharrezkoak, bere borroka teknikak arerioa gainditzeko nahikoak ez direnean, Wayne Industrien dibisio militar baten bidez garatzen ditu.
Ezizenak
Ra's Al Ghulek Detektibe esaten dio. Eta Batmanek berak, bere buruari Boogey man deitzen dio. Horretaz gain, Matches Malone ezizena ere erabiltzen du, behe munduko kontuak ikertu behar dituenean. Nortasun sekretu hori darabilenean, txapela eta bibotea erabiltzen ditu eta pospolo bati hozka egiten dio.
Aioria Leokoa
Santutegiaren aurretik
Aioria agertzen den lehenengo Urrezko Zaldunetako bat da, baina bere maila ez zen askoz aurreragorarte ezagutaraziko, non Seiya eta gainontzeko brontzezko zaldunak Santutegiaren aurka matxinatzeagatik hiltzeko betebeharra duen. Leoko Zaldunak Pegasoko Zalduna zegoen ospitalea erasotzen du, eta lan horretan Shaina larriki zauritzen du.
Seiya haserretu egiten da eta inongo emaitzarik lortu gabe erasotzen du Sagitarioko armadura janzten duen arte, armaduran oraindik Aiorosen espiritu aren boterea mantentzen delarik. Seiyak Aiorosen espiritu aren laguntzarekin Aioria garaitzen du eta Leoko urrezko zaldunak Saori Kiddo benetako atenea dela ulertzen du. Honen ondoren, santutegira doa Shaina oneratu dadin.
Patriarkarekin iristean, Aioriak benetako Atenea Grezian ez dagoela kritikatzen dio, baizik eta Japonian. Une horretan agertzen da Shaka Virgokoa eta biak elkarren aurka borrokatzen hasten dira. Borroka hau Patriarkak probesten du, nork, ustekabean, bere Genrou Maoukenekin (Satan Inperiala) erasotzen duen.
Azken Egunetako Santuen Mugimendua
Azken Egunetako Santuen Mugimendua Joseph Smith profetaren ikasbidea eta errebelazioak onartzen dituzten errestaurazionista fededunek osatzen dute. Kristauak dira; Biblia eta Mormoien Liburua dira beraien liburu sakratuak.
Aioria Leokoa
12 etxeetan
Aioria Seiya hiltzen saiatzen da, Patriarkaren Genrou Maoukenaren mende baitago. Seiyak ezin du Leoko zaldunaren boterearen aurka borrokan Casios agertzen den arte, Aioriaren esku hiltzen dena. Gudariak bere burua sakrifikatzen du Aioria ordura arte jasan zuen madarikaziotik aske gera zedin eta Seiya salbatzeko. Behin aske, Aioriak barkamena eskatzen dio Seiyari eta Casiosen gorpua bere urrezko armadura ren kapa rekin estali zuen, bere heriotza alferrikakoa ez zela izango zin eginez.
Azken Egunetako Santuen Mugimendua
Joseph Smithen heriotzaren ondoren, Azken Egunetako Santuen Mugimenduak krisi bat jasan zuen. Sidney Rigdon, Brigham Young eta James Strang bezalakoek, mugimenduaren buruzagitza lortzeko borrokatzen zuten eta horren ondorioz, mormonismoa hainbat adarretan banatu zen:
Aioria Leokoa
Asgarden eta Poseidonen
Mangan, Aioriak Atenea bahitzen saiatu ziren Poseidonen soldadu batzuk erraztasunez garaitu zituen. Aurrerago, brontzezko zaldunak itsasoetako jainkoaren aurka borrokatzen ari zirenean, eurekin batera borrokatzera joaten saiatzen da, baina Mu Ariesekoa geldiarazten saiatzen da eta Dohko Librakoaren aginduz (Santutegiaren arduraduna Patriarka hil ondoren) urrezko zaldunek euren tenpluetan geratu behar dutela gogorarazten dio beste gerra santu bat gertu baitago, eta hiltzearekin mehatxatzen du, eta Aioriak ere, erronka onartuz, aurre egiten dio. Biak borrokan hasi behar zirela zirudienean, Aioros Sagitariokoaren izpirituak bere arma-jantzia Camus Akuariokoarenarekin batera bidaltzen du Poseidonen domeinuetara. Aioriak irribarre egiten du eta Dohko agure aren agindu zuzen batek ere ez zuela bere anaia Aioros geldiaraztea lortu adierazten du.
Hadesen
Aioria Santutegian sartu ziren espektroetako 5 akabatzeaz arduratzen da, eta falta zirenak akabatzera zihoanean, kontzentrazioa galtzen du kosmos ezagun batzuk nabaritzean (Saga Geminisekoa, Shura Kaprikorniokoa eta Camus Akuariokoa espektroz mozorrotuta) Raimi Gusanokoak probesten duena, nork zenbait minutuz eusten duen. Baina urrezko zaldunak ez zuen arazorik izan bere etsaia akabatzeko. Beranduago, Milo Eskorpiokoa eta Mu Ariesekoarekin batera Atena Deihadarra osatzen du. Hirukoteak Saga, Shura eta Camusen aurka borrokatzen du hauek Shaka Virgokoa hil ondoren. Borroka Atenean geldiarazten du, eta Aioria Milo eta Murekin batera Hadesen gaztelura doa. Han, ekin eta ekin aritu ondoren, Radamanthys Wyvernekoak garaitu eta Cocitora botatzen du Milo eta Murekin batera, Hadesen zegoen etsai orok soilik bere boterearen %10a baino ezin baitzezakeen erabili. Saga amaieran agertzen da, beste 11 urrezko santuekin batera sakrifikatu eta hala Aieneen Harresia suntsitzeko.
Filmetan
Aioriak parte hartze txikia du laugarren filmean, non Seima Tenshiek erraz hiltzen duten. Bosgarren filmean ere agertzen da, gainontzeko urrezko zaldunak bezala bere arima zigilatua duela.
Munduko Bandy Kopa
Munduko Bandy Kopa urtero jokatzen den taldeen arteko bandy txapelketa nagusia da. Suedia eta Errusiako taldeek irabazi dituzte ekitaldi ia guztiak.
Historia eta egitura
Gizonezkoek Koparen lehen ekitaldia 1974an izan zen eta Emakumezkoena 2003an. 2008 arte Suediako Ljusdal hirian jokatu izan zen urtero, baina aire librean izanik izotzaren egoerak Kopa jokatzea baldintzatzen zuenez Sandvikengo estadio estalira pasa zen txapelketa.
Herrialde bakoitzeko talde onenek hartzen dute parte eta udazkenean jokatzen da.
Castenedolo
Castenedolo Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Castenedolok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Cuba Gooding, Jr.
Cuba Gooding, Jr. (1968ko urtarrilaren 2a, Bronx, New York) estatubatuar aktore bat da. 1996an Jerry Maguire filman Rod Tidwell kirolariaren papera antzezteagatik Gizonezko bigarren aktore onenaren Oscar Saria irabazi zuen.
Scelotes vestigifer
Scelotes vestigifer Scelotes generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Ichthyscopus malacopterus
Ichthyscopus malacopterus Ichthyscopus generoko animalia da. Arrainen barruko Uranoscopidae familian sailkatzen da.
Buckfield (Maine)
Buckfield Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Oxford konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Casto
Casto Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Buchanan (Virginia)
Buchanan Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Botetourt konderrian dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Västerås SK Bandy
Västerås SK Bandy Suediako bandy talde arrakastatsuena da, Munduko onenetakoa ere bai. Västerås hirian du egoitza.
Counter-Strike: Global Offensive
Counter-Strike: Global Offensive (CS:GO) 2012ko Abuztuaren 21an argitaratutako lehen pertsonako tiro (FPS) generoaren barne dagoen bideo-joko bat da, Valve Corporation eta Hidden Path Entertainment sorturikoa. Counter-Strike: Global Offensive, Counter-Strike bideo-joko sagaren laugarrena da eta hainbat plataformatarako bideratuta izan zen, horien artean, Microsoft Windows, Playstation 3 eta XBOX 360.
NA-134
NA-134 edo Ebroko ardatza, Nafarroako interes orokorreko errepidea da, A-68 nafar errepidearen 98,81 kilometroan hasi eta Errioxako mugara arte doa. Errepidea 98,83 kilometro luze da.
Azy-le-Vif
Azy-le-Vif Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Azy-le-Vif udalerrian erroldatutako biztanleak 226 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 140 ziren, horien artean 106 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 106 pertsona aktiboetatik 94 lanean zeuden (59 gizon eta 35 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Azy-le-Vif udalerrian 89 unitate fiskal zeuden, 204,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.770 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Azy-le-Vif udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.275 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Glenoglossa wassi
Glenoglossa wassi Glenoglossa generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Ichthyscopus nigripinnis
Ichthyscopus nigripinnis Ichthyscopus generoko animalia da. Arrainen barruko Uranoscopidae familian sailkatzen da.
Jesús Ferrero
Jesús Ferrero (Zamora, Espainia, 1952ko abenduaren 30a -) espainiar eleberrigilea da.
Lavoûte-sur-Loire
Lavoûte-sur-Loire Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Jesús Ferrero
Biografia
Ferreroren beste lan batzuk: Opium (1986), Lady Pepa (1988), Débora Blenn (1988), El Efecto Doppler (1990, Plaza Janésen nazioarteko eleberri onenaren saria), Alis el Salvaje (1991), El secreto de los dioses (1993), Amador o la narración de un hombre afortunado (1996), El último banquete  (1998, Azorín saria), Zirze piernas largas (2002), Las Trece Rosas (2003), Ángeles del abismo (2005), Las fuentes del Pacífico (2005), ''Las experiencias del deseo. Eros y misos (2009, Anagrama saria), Balada de las noches bravas'' (2010).
Pedro Almodóvarren Matador (1986) filmeko gidoia idatzi zuen.
Saint-Aubin-Épinay
Saint-Aubin-Épinay Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Aubin-Épinay udalerrian erroldatutako biztanleak 951 ziren. Familiak 340 ziren, horien artean 49 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 119 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 143 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 29 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 363 etxebizitza zeuden, 349 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 344 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 349 etxebizitza nagusietatik 286 bere jabearen bizilekua ziren, 58 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 105 etxek lau zituzten eta 200 etxek bost zituzten. 286 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 131 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 198 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 682 ziren, horien artean 499 aktiboak ziren eta 183 inaktiboak ziren. 499 pertsona aktiboetatik 471 lanean zeuden (249 gizon eta 222 emakume) eta 28 langabezian zeuden (17 gizon eta 11 emakume). 183 pertsona inaktiboetatik 71 erretiraturik zeuden, 75 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Aubin-Épinay udalerrian 347 unitate fiskal zeuden, 960,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.965 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 10 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 zurginak, 5 iturginak, 1 argiketaria eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Saint-Aubin-Épinay udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 265 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Abraham Duquesne
Suediaren zerbitzuan alemaniarren aurkako borrokan garaile atera zen Göteborgen 1643. urtean. Frantsesekin batera, espainiarren, herbeheretarren eta berberiarren aurka borrokatu zen, eta garaipen ugari lortu zituen.
Piotr Ilitx Txaikovski
Piotr Ilitx Txaikovski —Пётр Ильич Чайкoвский— (Votkinsk, Errusiar Inperioa, 1840ko maiatzaren 7agreg. – San Petersburgo, Errusiar Inperioa, 1893ko azaroaren 6a) musikagilea izan zen, Erromantizismo garaikoa. Baleterako egin zituen lanak dira ezagunenak (Beltxargen aintzira, Loti Ederra eta Intxaur hauskailua). Halaber, opera, orkestrarako musika eta 7 sinfonia landu zituen.
Biografia
Erdi klaseko familia batean jaio zen Votkinsken, (Errusiar Inperioa), 1840an.
Jasotako heziketak mutila funtzionario bilakatzeko helburua zuen, nahiz eta txikitan musikaren munduan asko nabarmendu. Bere familiak musika ikastea nahi ez bazuen ere, Piotrek musika ikastea erabaki zuen. 1862an San Petersburgo kontserbatorio ra ikastera joan zen eta 1865ean graduatu zen. Jasotako formazioak, formala eta mendebaldeko musika estilora orientatua, bere garaiko musika nazionalistatik aldendu zuen.
Bere estiloa garatzen zuen heinean, Txaikovskik hainbat motatako musika idazten zuen, adibidez, sinfonia, opera, balleta, musika instrumentala eta ganbera-musika. Arrakasta handia izan arren, ez zuen inoiz bere buruarengan nahiko konfiantza edota segurtasuna ukan. Ondorioz, etsialdi bat izan zuen. Pentsatzen da, arazo hau bere homosexualitate agatik izan zela. Munduak bere sexu joeraz jakitea beldur zen, Nadezhda von Mec andrearekin ezkondu ta baitzegoen.
Bere heriotza 53 urterekin izan zen, koleragatik, baina batzuek pentsatzen dute suizidatu egin zela.
Nahiz eta mundu guztian famatua izan, kritika latzak jaso zituen konpositore eta kritiko batzuengandik. Hala ere, gaur egun Errusiako musikaren historian gehien nabarmendu den musikagiletzat hartzen da, eta historian zehar Errusiako kulturan figura garrantzitsuenetariko bat izan da.
Lavoûte-sur-Loire
Biztanleria
2007an Lavoûte-sur-Loire udalerrian erroldatutako biztanleak 724 ziren. Familiak 312 ziren, horien artean 104 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 72 bakarrik bizi ziren emakumeak), 96 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 434 etxebizitza zeuden, 322 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 67 bigarren erresidentzia ziren eta 45 hutsik zeuden. 386 etxeak ziren eta 47 apartamentuak ziren. 322 etxebizitza nagusietatik 235 bere jabearen bizilekua ziren, 81 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 22 etxek bi zituzten, 57 etxek hiru zituzten, 107 etxek lau zituzten eta 134 etxek bost zituzten. 257 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 147 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 141 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 490 ziren, horien artean 362 aktiboak ziren eta 128 inaktiboak ziren. 362 pertsona aktiboetatik 329 lanean zeuden (181 gizon eta 148 emakume) eta 33 langabezian zeuden (10 gizon eta 23 emakume). 128 pertsona inaktiboetatik 54 erretiraturik zeuden, 33 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lavoûte-sur-Loire udalerrian 338 unitate fiskal zeuden, 758 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.485 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Lavoûte-sur-Loire udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 328 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Botniako itsasoa
Botniako itsasoa (Bottenhavet; Selkämeri) Itsaso Baltikoko itsasoa da, Botniako badiaren hegoaldean kokaturik, Finlandiako mendebaldearen eta Suediako ekialdearen artean dagoena. Hegoaldean Åland itsasoa eta Uhartediaren itsasoa ditu. Bere 79.000 km²-ko azalean dauden portu nagusiak Finlandiako Rauma eta Pori eta Suediako Gävle eta Sundsvall dira.
PSR B1257+12
PSR B1257+12, PSR 1257+12 bezala ere laburtua, Virgo konstelazioan dagoen pultsar bat da. Lurretik 980 argi-urteko distantziara dago. Aleksander Wolszczan poloniar astronomoak aurkitu zuen 1990ean Areciboko irratiteleskopioa erabiliz. Milisegundoko pultsar bat da, neutroi izar moduko bat, eta pultsazio periodoan anomaliak zituelako aurkitua izan zen, ikertzaileak pultsu ez erregular horien jatorria bilatzera eraman zituena. Izarrak 6,22 milisegundoko errotazio periodoa du.
Planetak
1992an, Areciboko behatokian, Aleksander Wolszczan eta Dale Fraillek pultsarrak bere inguruan orbitatzen ari ziren bi planeta zituela aurkitu zuten. Hauek izan ziren pultsar bat orbitatzen zuten aurkitutako lehen exoplanetak. Aurkikuntzak planetak soilik sekuentzia nagusiko izarrak orbitatzen aurkitzea espero zuten astronomo ugari harritu zituen. Baina ziurgabetasunak inguratu zuen sistema, baina lehenago PSR 1829-10 pultsarraren inguruan orbitatzen aurkitutako planeta baten ustezko aurkikuntza kalkuluetan eginiko akatsen ondorioz baztertu behar izan baitzen. Beranduago, beste planeta bat gehiago aurkitu zen. Gainera, sistema honek asteroide gerriko bat edo Kuiper gerriko bat izan dezakeela detektatu da.
Uste denez, planetak garai batean Jupiter bezalako gasezko erraldoien nukleo harritsuak izan daitezke, edo supernoba baten hondakinen ondorioz sortutako bigarren planeta eraketa baten ondorioa. Supernobaren aurreko izarraren planeten hondakinak izanez gero, nukleo harritsu erraldoidun gasezko erraldoiak izango lirateke, horien atmosferak supernobaren talka uhinak ezabatuko zituztenak.
PSR B1257+12 A
PSR B1257+12 A barnealderen dagoen planeta da, eta pultsarrarekiko 0,19 unitate astronomikoko distantziara dago, bataz beste 25 eguneko orbita periodoarekin. 1997an planeta hau eguzki haizeak eratu zuela esan zen, baina hipotesi hau gezurtatua izan da. Gutxi gora-behera Lurra baino bi aldiz masiboagoa da, egundaino aurkitutakoen artean masarik gutxien duenetako bat delarik.
PSR B1257+12 C
PSR B1257+12 C hirugarren planeta da pultsarrarekiko distantzia orbitalaren arabera, bataz beste 0,46 unitate astronomikoko distantziara dagoelarik eta 98 eguneko orbita periodoarekin. Lurra baino ia lau aldiz masiboagoa da.
Balizko asteroide objektua (PSR B1257+12 D)
Pultsarretik 2,6 unitate astronomikoko distantziara dagoen eta 3,5 urteko orbita periodoa duen asteroide motako objektu baten existentzia susmatzen da. Objektua hain txikia da ez dagoela planetatzat hartzerik, baina beste izar batean aurkitutako gure Eguzki sistemako Kuiper gerrikoko objektuen antzeko lehen kometa edo asteroidea da. Litekeena da objektu hau pultsarraren inguruan dauden objektu txikiz osatutako gerriko bateko kiderik handiena izatea. Bere gehienezko masa 0,2 Plutoikoa da (0,0004 Lurrekoa), eta bere bataz besteko diametroa 1000 kilometrokoa da. Alabaina, objektu honen existentzia ez da baieztatu.
Xerxes II.a
Xerxes II.a (, Ξερξης eta אֲחַשְׁוֵרוֹשׁ; Persia, ? - K.a. 424) Persiako Errege Handia (Shah) izan zen.
Artaxerxesen semea eta oinordekoa, 45 egunez gobernatu eta gero Sogdiano bere anaiak erail zuen.
Lizoain (herri)
Lizoain Lizoainibar-Arriasgoiti udalerriko Lizoainibar ibarreko leku bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
Lizoainibarko eta Lizoainibar-Arriasgoitiko ibarburua da. biztanle zituen.
Bertako biztanleak lizoaindarrak dira.
Izena
Lizoain toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Geografia
Lizoain Lizoainibar ibarran dago.
Ingurune naturala eta klima
Lizoainibar Pirinioaurreko ibarra da, Eguesibar eta Longida lotzen dituen lautada da. Ibaia zeharkatzen du Erro ibaiak, Irati-Aragoi ibaiaren adarrak.
Ibarreko klima azpi-mediterraneoa da, urteko batez besteko tenperatura 12 eta 13 gradu ingurukoa, eta batez besteko prezipitazioak 800 mm eta 1 000 mm bitartekoak. Urteko egun euritsuak 90 izaten dira, batez ere udaberri eta udazkenean. Uda garaian, bi hilabete lehor izaten dira, uztaila, eta, batez ere, abuztua.
Estazio meteorologikoak
Lizoainibarren dagoen Beortegi herrian, itsasoaren mailatik 580 metrora, Nafarroako Gobernuak 1998n jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
Lizoainibarko batzarrak hemen ospatzen ziren, bertako ibarburuan. 1254an Tibalt II.a Nafarroakoa erregeak bere herritarrei agindu zien beti izango zirela errege, ibarreko beste toki batzuk bezala. 1515ean Fernando Katolikoak Iruñeko Donejakue monasterioari 34 anega eta erdi gari esleitu zizkion bertako petxaren gainean.
XVIII. mendearen amaieran bere ekonomia zerealistikoa zen eta mahatsondoa garrantzitsua zen. XIX. mendearen erdialdera artoa eta patatak ere landatzen ziren, 24 ikasleko eskola misto bat zegoen, garian 1 000 erreal zituena.
San Bernabe eta Montserrateko Andre Mariaren baselizak egon ziren, gaur egun desagertuak.
Burdinazko Ateak
Burdinazko Ateak (Ђердап, Đerdap, ahoskatua; Porţile de Fier,  ahoskatua; Vaskapu; Železné vráta; Demirkapı; Eisernes Tor; Железни врата, Železni vrata) Danubioko arroila da, Errumania eta Serbia arteko muga osatzen duena. Ibilbidea guztira 134 kilometro izan arren, askotan azken zatia izendatzeko, Orşovatik haraindikoa, erabiltzen dute izena.
Lizoain (herri)
Demografia
biztanle zituen Lizoainek.
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Lizoainibarko herri guztiak sailkatu zituen, hegoaldeko goi-nafarrera euskalkian, Pirinioaurre ibarretik Eguesibar eta Longida ibarrekin eta Pirinioaurreko Eguesibar eta Longida ibarrekin hitz egiten zena.
Koldo Zuazok, 2010ean, Lizoainibar atzerakada-eremuan sailkatu zituen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Emmochliophis fugleri
Emmochliophis fugleri Emmochliophis generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Lizoain (herri)
Euskara
Lizoaingo azpieuskalkia pirinioaurrera da.
Euskararen Foru Legea
Nafarroako Gobernuak onartutako Euskararen Foru Legeari jarraituz, Lizoainibar-Arriasgoiti eremu mistoko udalerria da. 2010eko erroldan, herritarren % 10,62ek zekien euskaraz.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Operazio (argipena)
Operazio terminoak, eta horri dagokion operatibo izenondoarekin batera, esanahi zenbait ditu:
Buckland (Massachusetts)
Buckland Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Franklin konderrian dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Weimarko Errepublikako hiperinflazioa
Weimarko Errepublikako (gerrarteko garaian Alemaniak hartutako izena) hiperinflazio-aldia 1921 eta 1923 bitartean gertatu zen. Garrantzitsua da aipatzea ez zela 1920an Europa suntsitu zuten hiperinflazio-serieko lehena ezta indartsuena izan. Hala eta guztiz ere, historiako kasurik nabarmenena da, batik bat prezioen zein interes-tasen gorakada, kanbio-tasen aldaketa eta truke-unitate gisa erabilitako moneta bertan behera uztea eragin baitzuen.
Jatorria
Lehen Mundu Gerratik, Alemaniako Inperioko moneta zenak, hau da, Goldmarkak, balio errealaren eta erosteko ahalmenaren galera larria pairatu zuen. Izan ere, gobernu germaniarrak gerratik eratorritako beharrizanei erantzun nahian, Papiermark izendatutako diru-paper jaulkipenak berriak egin zituen. Gatazkak sortutako larrialdiaren ondorioz, jaulkipen hauek urrearekiko zuten bihurgarritasuna galdu zuten. Egoera honek urrezko patroiaren eskema apurtzen zuen, herrialdeak diru-paperean egindako jaulkipen guztiak ezin baitzituen haren balioa bermatzen zuen metal preziatuarekin babestu.
1918ko azaroan Lehen Mundu Gerra amaitu ondoren, potentzia irabazleek, hala nola Frantziak eta Britainia Handiak, gerra-konponketen ordainketa ezarri zioten Alemaniari, batez ere Belgikan eta Frantziako iparraldean izandako suntsipenaren harira. Horrela, Alemaniari zegokion erantzukizuna 1919ko Versallesko Itunean ezarri zen.
Kalte-ordainen zenbatekoa handia bazen ere (milaka milioi marko alemaniar, zehazki), ez ziren Alemaniako gobernuaren diru-sarrera guztiak aintzat hartu, eta ordaintzeko epeak eta kopuruak eztabaidatu ziren. Hala ere, Weimarko Errepublikak gobernu inperialeko moneta balio-galdua jarauntsi zuen, eta ez zuen behar adinako urrezko erreserbarik. Gauzak horrela, babesik gabeko dirua bazen ere, gobernuak Papiermark jaulkipenak erabiltzen jarraitu zuen.
Kalte-ordainek suposatutako exijentziaren kontra, Papiermarken kanbio-tasa egonkor samar mantendu zen hasieran, 1921eko lehenengo erdian zehar estatubartuar dolar bakoitzeko 60 markoko trukea onartzen baitzen. Hala eta guztiz ere, Londresko ultimatumak 1921eko maiatzeko gerrako konponketengatik 2.000.000.000 urrezko marko eskatu zituen urtean, kantitatea Alemaniako esportazioen balioaren %26 baino gehiago izanik. Aurrekaririk gabeko zenbateko honen lehen ordainketa 1921ko abuztuan gauzatu zen.
Urrezko markoen ihesak (gobernu germaniarraren urrezko babesa zuen moneta-jaulkipenaren zatiak) kalte handia egin zion ekonomiari. Izan ere, Weimarko Errepublikak presaka inprimatutako papera erabili behar izan zuen gainerako beharrak asetzeko, tokiko ekonomiak sortutako aberastasunaren zati bat gerra-konponketak ordaintzeko erabili baitzen. Alabaina, konponketa horien kostu erreala Alemaniako defizit nazionalaren herena baino ez zen, eta, beraz, gobernuak haren barne-beharrei aurre egiteko diru-papera jaulkitzea erabaki zuen. Biztanleriaren artean diru zirkulatzailearen fluxua neurriz kanpo handitzean, monetaren debaluazio ekidiezina eman zen.
NGC 1589
NGC 1589 galaxia espiral bat da, Taurus konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Weimarko Errepublikako hiperinflazioa
Hiperinflazioaren garapena
1921eko abuztuan urre-markoetan egindako lehen ordainketak monetaren debaluazio esponentzialaren abiapuntu izan ziren, eta 1921eko azaroan 330 markoko kanbio-tasa ezarri zen dolar estatubatuar bakoitzeko. Kalte-ordainen zenbateko osoa 132.000.000. 000.000.000 urrezko-markokoa zen, Alemaniako urrezko erreserba guztiak erraz gainditzen zirelarik. Egeora honetan, Weimarko Errepublika nazioarteko finantza merkatuetan dibisak erosten saiatu zen.
Urrearekin bihurgarritasuna bermatzen ez zuten diru-paperaren jaulkipenek arrakasta handia izan zuten, Weimarko Errepublikak  potentzia irabazleei diru debaluatuarekin egindako konponketak ordaintzea ahalbidetu baitzioten. Aitzitik, 1922ko hasieran nazioarteko finantza-merkatuek markoak pairatutako debaluazio bizia antzeman zutenean, frantsesek, belgikarrek eta britainiarrek baliabide naturaletan oinarritutako (batik bat egurra, ikatza eta garia) ordainketa eskatu zuten.
1922ko lehen erdian, markoa egonkortu egin zen, dolar estatubatuar bakoitzeko 320 marko onartzen baitziren. Horrekin batera, gerra-konponketei buruzko nazioarteko hitzaldiak eman ziren, 1922ko ekainean J. P. Morgan, Jr. bankari estatubatuarrak antolatutako bat barne. Topaketa horietan ez zen, batetik Frantzia eta Britania Handia eta bestetik, AEB, gerra-zorren ondorioz Alemaniaren hartzekodunik handienetarikoa, gogobetetzen zituen irtenbiderik erdietsi. Ondorioz, inflazio germaniarra era nabarmenean igo zen, hiperinflazio izatera helduz, eta kanbio-tasa areagotu zen, dolar estatuar bakoitzeko 8.000 markoko bihurgarritasuna eman baitzen 1922ko abenduan. Gainera, Weimarko Errepublikako gobernuak haren diru-sarreren zatirik handiena Britania Handiari zein Frantziari egin beharreko ordainketetara bideratu zituen. Diruaren zirkulazio ugari honek balio-galera azkarra eragin zuen urte hortan, bizitza-kostua bi milloitan biderkatuz.
Horren ondorioz, kontsumo-artikuluen prezioak egun gutxiren buruan bizkor handitzen hasi ziren, eta Berlingo gobernu-agintariek emandako dirua alferrikakoa zen. Bizitzeko soldata baten menpe zegoen biztanleriak zailtasun handiak izan zituen, elikagaien eta oinarrizko zerbitzuen prezioak aste batzuen buruan igotzeaz gain, aurreztea ezinezkoa baitzen. Era berean, konponketak ordaintzeko premiaren eraginez, Estatuko bonoekin erositako ia dibisa guztiek inflazioa sustatu zuten. Horiek Estatuaren esku geratu zirenez, biztanleriak atzerriko dirua eskuratzeko ezintasuna pairatu zuen, inflaziotik babesteko zuten aukera hura deuseztatuz.