cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frontball Planet
Frontball-a ez da kirol berria: 2008. urtean sortu zen. Daniel Sanchez Play Station Talents eta Frontball Planet programaren koordinatzailea da, eta Gammera Nest estudioaren zuzendaria. Azaldu du urteak daramatzatela bideo-jokoa mamitzen, 2017an hasi zirela Nazioarteko Euskal Pilota Federazioarekin eta Play Station Espainiarekin lanean, kirolaren ohitura osasungarriak eta gamming arduratsua sustatzeko.
Hygrocybe persistens
Nahasketa arriskua
Hygrocybe crocea delakoarekin, likatsu-lirdingatsua da eta kolore argiagokoa.
Sasoia eta lekua
Udazkenean, larreetan, belardietan, koniferoen baso ireki eta belartsuetan.
Banaketa eremua
Europa osoa, Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Australia eta Kenya.
Frontball Planet
Planet hitzarekin mundu osoko zazpi kokapeni erreferentzia egin nahi izan diote, zazpi pilotalekuri: Bilbo, Dubai, Madril, Miami, Mexiko Hiria, New York eta Tokio. Horretaz gain, bi agertoki berezi izango dituzte: barneko kantxa bat entrenamenduetarako eta espazioko estazio bat.
Play Stationek produktua ahalik eta jokalari gehienengana iristea nahi du. Horregatik, bideo-jokoa PlayStation 4 eta 5 kontsoletan eta PCetan lehenetsiko da, baina, ondoren, beste edozein kontsolatara eta sakelakoetara eraman nahi dute.
Mª Nieves Elizalde Matxikote
13 urte zituela Lesakako Ama Doloretakoaren Karmeldar Oinutsen komentuan sartu zen eta 1910ean jantzi zuen karmeldar abitua Mª Nieves del Niño Jesús de Praga erlijio-izena hartuz. Elizondoko Juan Berekotxea organistarekin ikasi zuen pianoa jotzen eta ondotik organoa jotzen ere ikasi zuen. 73 urte eman zituen Lesakako komentuko klausuran, bere zeregin nagusia meza eta ordu kanonikoetan organoa jotzea izan zelarik, lan hau bizitza kontenplatiboaren bertze zereginekin uztartuz. Komentuko azken organista izan zen. 1983an hil eta komentuan bertan ehortzia izan zen. Zenbait lan idatzi zituela jakina bada ere ez zaigu ezer iritsi.
W. G. Grace
Kriket jokalari gisa garatzea
Henry Grace-k Mangotsfield Cricket Club sortu zuen 1845ean ondoko herri batzuk ordezkatzeko, Downend barne. 1846an, klub hori West Gloucestershire Cricket Klubarekin bat egin zuen, zeinaren izena 1867ra arte hartu zuten. Grace familiak West Gloucestershire "ia klub pribatu bat bezala" zuzentzen zuela esan da. Henry Gracek partidak antolatzea lortu zuen Bath-eko Lansdown Cricket Club-en aurka, West Country-ko klub nagusiena baitzen. West Gloucestershire-k gaizki jokatu zuen joko horietan eta 1850eko hamarkadan Henry eta Alfred Pocock-ek Lansdown-ekin bat egitea erabaki zuten, nahiz eta West Gloucestershire kudeatzen jarraitu eta hori euren klub nagusia izaten jarraitu zen.
Hygrocybe citrina
Deskribapena
Kapela: 1 eta 2 cm arteko diametrokoa, hasieran hemisferikoa edo kanpai itxurakoa, gero ganbila, ondoren ganbil-laua eta batzuetan erdia hondoratuta. Ertza zorrotza, okertutik laura, uhindu-krenulatua, eta gardentasunagatik ildaskatua ia kapelaren ¾ ak arte. Azal distiratsua, likatsua eta hori-limoi kolorekoa eguraldi hezearekin, matea eta hori-laranja kolorekoa lehorrarekin.
W. G. Grace
Kriket jokalari gisa garatzea
Alfred Pocockek funtsezko zeregina izan zuen Grace anaien prestakuntzan eta ordu luzeak eman zituen haiekin Downend-eko praktiketan. EM, WG baino zazpi urte zaharragoa zena, beti tamaina handiko batearekin jokatu zuen eta, horrela, inoiz galdu ez zuen joera bat sortu zuen: lerroaren beste aldean jotzea, batea handiegia baitzen berarentzat "zuzen jotzeko". Pocockek arazo hau aitortu zuen eta WG eta bere anaia gazteak Fredek ez zuela adibide hori jarraitu behar erabaki zuen. Hori dela eta, bate txikiagoak diseinatu zituen beraien neurrira egokitzeko, eta zuzen jokatzen irakatsi zien eta "defendatzen ikasi, ezker sorbalda ondo aurreratuta", jotzen saiatu aurretik.
Hygrocybe citrina
Deskribapena
Orriak: Zabal, argizari-itxurakoak, lodiak, adnata-subdekurrenteak, eta tartean orritxoekin, hori zurbil kolorekoak edo kapelaren kolorekoak,
W. G. Grace
Kriket jokalari gisa garatzea
Grace-k bere Reminiscences-en idatzi zuen 1854an ikusi zuela bere lehen kriket partida garrantzitsua sei urte besterik ez zituela, William Clarkeren All-England Eleven (ESA) eta West Gloucestershire Twenty Tworen arteko partida bat izan zelarik. Berak 1857an, bederatzi urte zituela, West Gloucestershire klubean jokatu zuela dio, eta 1859an 11 sarrera jokatu zituen. CricketArchive-n Gracek parte hartu zuen lehen partida 1859an izan zen, hamaika urte bete eta egun gutxira, Clifton Cricket Club-en jokatu zuen South Wales Cricket Club-en aurka Durdham Down-en, bere taldeak 114 lasterketa irabazita. Grace familiako hainbat kidek, bere anaia nagusi EM barne, parte hartu zuten partidan. Gracek 11. zenbakian bateatu zuen eta 0 tanto eta 0 atera gabe. Puntuazio nabarmena egin zuen lehen aldia 1860ko uztailean izan zen, West Gloucestershirerentzat Clifton-en aurka 51 egin zuenean; idatzi zuen bere sarrera handietako batek ere ez ziola plazer gehiago eman. EMren bidez egin zen abizena lehen aldiz famatua. Bere amak, Marthak, honako hau idatzi zuen William Clarkeren ondorengo George Parr-i gutun batean 1860 edo 1861ean:
Hygrocybe murinacea
Hygrocybe murinacea Hygrophoraceae familiako onddo espezie bat da.
W. G. Grace
Kriket jokalari gisa garatzea
Gracek hamahiru urte beteko zituela, 1861eko uztailaren 5ean, bere debuta egin zuen Lansdown taldean, hilabete horretan bi partida jokatuz. EMk 1857an egin zuen debuta, hamasei urte zituela. 1862ko abuztuan, 14 urte zituela, Gracek West Gloucestershiren jokatu zuen Devonshireko talde baten aurka. Urte bat beranduago, hainbat astez ohean utzi zuen pneumonia baten ostean, 52 ez-kanpo lortu zituen eta 5 wicket hartu zituen Somerset XI-ren aurka. Handik gutxira, Bristol eta Didcot XVIII taldean jokatu zuten familiako lau kideetako bat izan zen All-England Eleven taldearen aurka. Ondo jokatu zuen eta 32 bowling lortu zituen John Jackson, George Tarrant eta Cris Tinleyren aurka. EM-k hamar wicket hartu zituen partidan, Bristolek eta Didcotek sarrera bakarrean irabazi zituzten, eta, ondorioz, EM Australiara bira egitera gonbidatu zuten hilabete batzuk geroago George Parr-en Ingalaterrako taldearekin.
Hygrocybe citrina
Deskribapena
Haragia: Mehea, hauskorra, urtsua eta kapelaren kolorekoa; zapore gozo-sosoa eta usain hautemanezinekoa.
Hygrocybe murinacea
Sinonimoak: Tricholoma murinaceum, Hygrophorus murinaceus, ''Agaricus nitratus var. murinaceus, Gyrophila murinacea''.
W. G. Grace
Kriket jokalari gisa garatzea
EM ez zen Australiatik itzuli 1864ko uztailera arte eta bere absentzia Graceri kriketaren eszenatoki onenetan agertzeko aukera eman zion. Bera eta bere anaia nagusia Henry South Wales Club taldean jokatzera gonbidatu zituzten, Londresen eta Sussexen hainbat partida antolatu baitzituen, nahiz eta Gracek umorez galdetu zuen nola sailkatu ziren Hego Gales ordezkatzeko. Gracek West Countrytik irten eta The Oval eta Lord's-en debuta egin zuen lehen aldia izan zen.
Hygrocybe murinacea
Deskribapena
Kapela: 3 eta 7 cm arteko diametrokoa, lehenik ganbila, gero laua, gris-marroi kolorekoa edo marroi zikina. Higrofanoa denbora hezean. Azala pitzatu eta hautsi egiten da eguraldi lehorrean. Ertz mehea, gardentasunez ildaskatua.
Hygrocybe citrina
Deskribapena
Etimologia: Hygrocybe terminoa grekotik dator eta kapela hezearekin esan nahi du. Citrina epitetoa berriz latinetik dator, limoiaren kolorea esan nahi duen "citrinus" hitzetik.
Hygrocybe murinacea
Deskribapena
Orriak: Gris-oliba kolorekoak edo zuri grisaxkak. Lodiak, zabal, sabeldunak, untziforme-itsatsiak.
Hygrocybe citrina
Jangarritasuna
Sukaldaritzarako baliorik gabea.
Peter Fraser
Peter Fraser (Hill of Fearn, Eskozia, 1884ko abuztuaren 28a - Wellington, 1950eko abenduaren 12a) zeelandaberritar politikaria izan zen. Zeelanda Berriko lehen ministroa izan zen 1940 eta 1949 artean.
Hygrocybe citrina
Nahasketa arriskua
Hygrocybe vitelilla oso antzeko espeziea da, baina bere orri dekurrenteengatik bereizten dugu. Hygrocybe glutinipes lirdingatsua da, aingira bat balitz bezala behatzetatik ihes egiten du.
Hygrocybe murinacea
Deskribapena
Haragia: Mehea eta hauskorra. Kolore zuri-grisaxkakoa; amoniakoaren usainarekin.
Peter Fraser
Zeelanda Berrira emigratu zuen 1910ean. Aucklanden zamaketari lanetan aritu zen eta Zeelanda Berriko Alderdi Sozialistarekin bat egin zuen. 1916an Alderdi Laboristaren sorreran parte hartu zuen eta urtebete eman zuen kartzelan sedizioa egotzita, Lehen Mundu Gerrako konskripzioa salatu ondoren. 1918an Legebiltzarreko kide hautatu zuten.
Hygrocybe citrina
Sasoia eta lekua
Udan eta udazkenean, bakarrik edo talde txikitan. Ongarri kimikoekin tratatu gabeko belardi eta larre hezeetan hazten da.
Hygrocybe murinacea
Deskribapena
Etimologia: Hygrocybe terminoa grekotik dator eta kapela hezearekin esan nahi du.
Peter Fraser
Hezkuntza, Osasun eta Polizia ministro izan zen Michael Joseph Savageren gobernuan. 1940an lehen ministro izendatu zuten eta Bigarren Mundu Gerran herrialdea zuzendu zuen. Oposizioko kideekin gerra-kabinete bat osatu zuen, herrialdearen moralari eutsi zion eta ekonomia bultzatu zuen. 1943ko eta 1946ko hauteskundeak irabazi zituen, baina 1949an garaitua izan zen.
Ezko gorri-koniko
Ezko gorri-konikoa (Hygrocybe conica) Hygrophoraceae familiako onddo espezie bat da.
Toxikotasunari buruzko adostasunik ez badago ere, Hygrocybe nigrescens susmagarriaren oso antzekoa da, eta honek esteetako nahasmenduak eragin baititzake.
Hygrocybe murinacea
Jangarritasuna
Ezin da jan amoniakoaren usain desatseginagatik.
Zipuru
Zipuru, Artxamana edo Gurutzeko gaina Nafarroako ipar-mendebaldean dagoen mendia da. 724 metroko garaiera du eta Malerreka eta Bortzirietako eskualdeen artean kokatzen da.
Hygrocybe murinacea
Nahasketa arriskua
Hygrocybe unguinosa delakoarekin, hau oso likatsua da, eskuetatik ihes egiten du. Honek ez du usain txarrik
Freedom Writers
Freedom Writers (euskaraz Askatasun Idazleak), 2007ko Richard LaGravenese estatubatuarrak zuzendutako drama film bat da. Erin Gruwell irakasleak bere irakaskuntza bizipenei buruz idatzitako The Freedom Writers Diary (1999, Askatasun Idazleen Egunkaria) liburuan oinarritua dago. Hilary Swank, Scott Glenn, Imelda Staunton, Patrick Dempsey eta Mario aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1994, AEB, Los Angeles, Erin Gruwell (Hilary Swank) irakasle gazte lizentziatu berria da, bere lehen lanpostua Long Beacheko institu batean hizkuntza irakaslea izatea izango da. Bere ikasleak auzo gatazkatsu eta arriskutsuetan bizi dira, egunerokotasunean kale banden bortizkeriarekin elkarbizitzen ohituak eta etorkizun iluna dutenak, eta horregatik etorkizun ilun eta oso zaila ditenak. Hasiera txar baten ondoren, ikasleen errespetua eta konfidantza bereganatzea lortu eta beren bizitak nola aldatu ditzaketen irakasten saiatuko da: Ana Franki buruz mintzatuko zaie, bai eta beraiek baina zoritxarreko bizitzak izan zituzten beste nerabe batzuei buruz ere, tragedia handiak bizi eta haiei buruz idatzi zutenak.
Hygrocybe murinacea
Sasoia eta lekua
Udazken aurreratuan, lur siliziodunetan eta belartsuetan.
Banaketa eremua
Europa eta Quebec.
Hygrocybe ovina
Sukaldaritzan ez da erabiltzen. Ongarritu gabeko belardietan eta goroldiotan. Babestu beharreko espeziea.
Deskribapena
Kapela: 3 eta 8 cm arteko diametrokoa, hasieran globo itxurakoa edo hemisferikoa, gero ganbila edo kanpai formakoa, eta azkenean ia laua. Ertza zorrotza, uhindua, koskak ditu, pitzadura erradialekin eta, askotan, igurtziaren ondorioz, tonu gorrixkekin. Azala ez du likatsua, lehorra, erradialki fibrilosoa eta flokoso ezkataduna; arre ilun kolorekoa edo beltzaxka.
Orriak: Zabal, sabeldunak, argizari-itxurakoak, bihurgunetsu-itsatsiak, lodiak, tarteka orritxoekin; zuriak, gero grisaxkak, eta azkenik beltzaranak, marruskaduretan eta hausturetan gorriz tindatzen da.
Hanka: 4 - 7 (10) x 0,6 - 1,5 cm artean, zilindrikoa, baina oinarrirantz lodituta, zuzena edo okerra, luzetara fibrilatua eta askotan ildaskatua, kapelaren kolorekoa, ukitzean berehala gorritzen da.
Ezko gorri-koniko
Deskribapena
Kapela: 3 eta 5 cm arteko diametrokoa, kanpai formarekin aurkezten da beti, koniko zorrotza (izenak adierazten duen bezala) gutxi edo asko itxita, adinaren arabera, inoiz ez irekia edo zabaldua; azal fibrilosoa, leuna baina likatsua ez. Hori-laranja kolorekoa edo gorria, belzteko joerarekin, eguraldi lehorrarekin distiratsua.
Hygrocybe ovina
Deskribapena
Haragia: Mehea, haritsua oinean, grisa, baina ebakitzean gorritu egiten da; zapore gozoa du eta usain hautemanezina.
Ezko gorri-koniko
Deskribapena
Orriak: Itsatsitik libreetara. Zabal, zabalak. Zurixkak edo hori zurbilak.
Hygrocybe ovina
Deskribapena
Etimologia: Hygrocybe terminoa grekotik dator eta kapela hezearekin, esan nahi du. Ovina epitetoa berriz latinetik dator, “ovinus” hitzetik; ardiei dagokiena esan nahi du.
Ezko gorri-koniko
Deskribapena
Hanka: Horitik hori-laranja kolorekora, gero belztu egiten da, zilindrikoa, leuna, zuntzezkoa, ildaskatua, barnehutsa.
Hygrocybe ovina
Jangarritasuna
Sukaldaritzarako interesik gabea.
Nicollet uhartea
Nicollet uhartea (Nicollet Island ) Ameriketako Estatu Batuetako Mississippi ibaian Minneapolis erdigunetik iparraldean dagoen ibai-uhartea da. Hennepin ibilbidearen zubiak lotzen du hiriaren erdigunearekin. 19,44 hektarea ditu.
Ezko gorri-koniko
Deskribapena
Etimologia: Hygrocybe terminoa grekotik dator eta kapela hezearekin esan nahi du. Conica epitetoa berriz latinetik dator, koniko esan nahi duen "conicus" hitzetik. Bere kapelaren formagatik.
Hygrocybe ovina
Nahasketa arriskua
Hygrocybe nitiosa delakoarekin nahastu daiteke, honek kapelan ezkata triangeluarrak ditu. Hygrocybe ingrata espeziearekin ere bai, orri zuri- krema kolorekoak ditu eta hau ere gorritu egiten da. Hygrocybe nitrata perretxikoarekin ere bai, honek usain nitroso bereizgarria du. Hygrocybe murinacea delakoarekin ere bai.
Nicollet uhartea
Eraikinak
Uhartean eraikin desberdin daude:
Hygrocybe ovina
Sasoia eta lekua
Mendiko belardi eta larreetan hazten da.
Ezko gorri-koniko
Jangarritasuna
Zalantzazkoa, Hygrocybe nigrescens delakoaren antza duelako, autore batzuentzat susmagarria da.
Hygrocybe ovina
Banaketa eremua
Oso zabaldua dago Europa osoan, baina oro har, urria da.
Ezko gorri-koniko
Nahasketa arriskua
Hygrocybe nigrescens delakoarekin, honek kapela handiagoa du eta haragitsuagoa da, gorri kolorekoa eta fibrila gorriz estalita, ale helduetan, denean beltzez zikintzeko joera du; batzuetan, heldua izan gabe ere, erabat beltza aurkitzen dugu. Hygrocybe conicoides, hareazko dunetan agertzen da, gerezi-gorri kolore bizikoa.
Sasoia eta lekua
Udazkenean, larre-zelaietan. Ohikoa.
Cornelis Berkhouwer
Cornelis "Cees" Berkhouwer (Alkmaar, 1919ko martxoaren 19a - ibidem, 1992ko urriaren 5a) herbeheretar politikaria izan zen. Europako Legebiltzarreko lehendakaria izan zen 1973tik 1975era.
Askatasunaren eta Demokraziaren aldeko Alderdi Popularreko kide izan zen. 1964 eta 1984 urteen artean eurodiputatua izan zen, eta 1973tik 1975era Legebiltzarreko buru izan zen.
Ezko gorri-handi
Ezko gorri-handia (Hygrocybe punicea) Hygrophoraceae familiako onddo espezie bat da.
Batzuek kontsumitzen dute, baina balio gastronomiko txikia du.
Deskribapena
Kapela: 5 eta 11 cm arteko diametrokoa, gorrimin kolorekoa, zahartzean koloregabetutako eremuekin; lehenengo kamuts kanpai itxurakoa, gero ganbila edo ia laua; azal lehorra, ilegabea eta distiratsua; eguraldi euritsuan hezea eta likatsua.
Orriak: Zabal, sabeldunak, libreak, horixkak edo erabat horiak, ondoren gorriak edo laranja kolorekoak.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak, baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: Lodia, sendoa, hori laranja kolorekoa edo gerezi-gorri kolorez tindatua, barnehutsa, fibrilosoa, ildaskatua, zilindrikoa, oinarrian mehetua, zuria izaten da.
Haragia: Zuria edo azalaren azpian laranja kolorekoa, nahiko mehea, usain gabea eta zapore leunekoa.
Etimologia: Hygrocybe terminoa grekotik dator eta kapela hezearekin esan nahi du. Punicea epitetoa latinetik dator, gorri bizia esan nahi duen "puniceus" hitzetik. Bere koloreagatik
Jangarritasuna
Zapore gutxiko jangarria da, baina batzuentzat nahiko ona da.
Nahasketa arriskua
Badira kolore gorrixkako beste Hygrocybe batzuk ere, Hygrocybe coccinea, esaterako, antz handikoa, baina Hygrocybe punicea handiagoa eta haragitsuagoa da. Badira beste txikiago batzuk ere, Hygrocybe miniata, Hygrocybe intermedia, Hygrocybe marchii eta Hygrocybe turunda, antzekoak direnak, baina ez dago arriskurik, guztiak jangarriak baitira.
Sasoia eta lekua
Udazken aurreratuan, zelai eta larreetan.
Banaketa eremua
Ipar Amerika, Erdialdeko Amerika, Europa eta Kanaria uharteak.
Ty Cobb
Tyrus Raymond "Ty" Cobb (1886ko abenduaren 18a - 1961eko uztailaren 17a), "The Georgia Peach" ezizenarekin (Georgiako mertxika ), estatubatuar beisbol jokalaria izan zen, Detroit Tigers eta Philadelphia Athletics taldeetan kanpoaldeko postuetan jokatu zuena. Erretiroa hartu zuenean, 1928an, Liga Handietako laurogeita hamar errekorra zuen. Cobbek ere beste edozein jokalarik baino boto gehiago jaso zituen Ospearen Aretorako hasierako bozketan, 1936an jaso zuen ohorea.
Ezko orriarrosa
Ezko orriarrosa (Gliophorus laetus edo Hygrocybe laeta) Hygrophoraceae familiako onddo espezie bat da.
Ty Cobb
Gaur egun, MLBko bateoen batez besteko handienaren errekorra du .367-rekin eta jotze gehienen errekorra izan zuen hamarkadetan, gaur egun Pete Rosek duen.
Cobb bere garaiko beisboleko izarrik handiena kontsideratzen bazen ere, kirolari gisa utzitako ondarea izaera txarraren eta oldarkortasunaren ospeagatik eklipsatua izan da batzuetan, eta horregatik deskribatu zuen bere garaian Detroit Free Pressek «dementziaren puntura ausarta» zela.
Ezko orriarrosa
Jangarria da, baina ez du balio gastronomikorik.
Hygrocybe unguinosa
Hygrocybe unguinosa Hygrophoraceae familiako onddo espezie bat da.
Hygrocybe gehienek bezala, ez du balio gastronomikorik.
Ezko orriarrosa
Deskribapena
Kapela: 2 eta 4 cm arteko diametrokoa, arrosa-haragi koloretik arrexkara, ganbila, gero laua edo hondoratu samarra erdian; azala denbora hezean, muzilago grisaxka batez estalita du.
Hygrocybe unguinosa
Deskribapena
Kapela: 2 eta 5 cm arteko diametrokoa, lehenik kono edo kanpai formakoa, gero apur bat zabaldu egiten da, batzuetan erdigunean titi batekin, ertza zuzena, nahiko erregularra, mehea. Gris-marroixka kolore samarrekoa. Oso likatsua (behatzen artetik ihes egiten du), leuna, gaztetan gardentasunak asko ildaskatuen du, lehortzean zurbildu eta distiratsu egiten da.
Ezko orriarrosa
Deskribapena
Orriak: Grisaxkak, erreflexu arrosa-haragi kolorekoekin edo gorri-moreekin; lodiak, zabal, dekurrenteak, ertz antzuarekin.
Hygrocybe unguinosa
Deskribapena
Orriak: Zuriak edo zurixkak. Lodiak, zabal, sabeldunak, orritxo batzuekin. Itsatsiak, bihurgunetsuak ez.
Hanka: 5 - 8 x 0,5 - 0,8 cm-koa, zilindrikoa edo apur bat estutua goialdean. Sarritan irregularra eta konprimitua, batzuetan luzetarako arraildura batengatik. Barnehutsa eta hauskorra. Grisa edo gris-marroixka kolorekoa. Likatsua, distiratsua.
Ezko orriarrosa
Deskribapena
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hygrocybe unguinosa
Deskribapena
Haragia: Mehea, oso hauskorra; gris zurbil kolorekoa, usain eta zapore nabarmenik gabea.
Ezko orriarrosa
Deskribapena
Hanka: 3 - 6 x 0,4 - 0,6 cm-koa, luzea, liraina, muzilagoduna, gris-morea, gris-arrosa-oliba edo arre-gorrizta argia.
Hygrocybe unguinosa
Deskribapena
Etimologia: Hygrocybe terminoa grekotik dator eta kapela hezearekin, esan nahi
Jangarritasuna
Jangarria. Sukaldaritzarako baliorik gabea.
Ezko orriarrosa
Deskribapena
Haragia: Gorri samarra, mehea, elastiko samarra eta kartilaginosoa, usain eta zapore nabarmenik gabea.
Hygrocybe unguinosa
Nahasketa arriskua
Hygrocybe murinacea delakoarekin, honek, amoniakoaren usain bizia du eta orri grisaxkak ditu. Hygrocybe ingrata espeziarekin, honek ere usain nitrosoa du eta orriek gorritzeko joera dute.
Ezko orriarrosa
Deskribapena
Etimologia: Hygrocybe terminoa grekotik dator eta kapela hezearekin esan nahi du. Laeta epitetoa latinetik dator, "laetus" hitzetik, alaia esan nahi du. Bere kolore ederragatik.
Jangarritasuna
Ez du sukaldaritzarako baliorik.
Hygrocybe quieta
Hygrocybe quieta Hygrophoraceae familiako onddo espezie bat da.
Ezko orriarrosa
Nahasketa arriskua
Hygrocybe txiki hau oso ondo ezagutzen da, bere kolore arre-gorrixkagatik eta denbora hezean  bere muzilagoagatik, bai kapelan eta bai oinean; nekez nahas liteke beste batekin.
Sasoia eta lekua
Udazkenean, basoen mugetako belarretan, edo bide ertzean dauden txilarren azpian. Urria.
Banaketa eremua
Mundu osoan Afrika, Ekialde Hurbila, Hego-ekialdeko Asia eta Hegoaldeko Asia izan ezik.
Hygrocybe unguinosa
Banaketa eremua
Eskualde epeletan hedatuta dago eta Europan, Ipar-ekialdeko Amerikan eta beste leku batzuetan agertzen da.
Hygrocybe quieta
Jangarri kaskartzat hartzen den espeziea da, eta ez du inolako erakargarritasunik sukaldaritzarako.
Deskribapena
Kapela: 2 eta 7 cm arteko diametrokoa, gaztetan kanpai itxurakoa, ondoren laua titi kamuts batekin, ilegabea edo fibrila fin batzuekin, hori-urre kolorekoa edo hori-laranjakoa.
Orriak: Lodiak, zabal, zabalak, izurtuak, sabeldunak eta itsatsiak. Kolore horixkakoak edo arrosa-laranjakoak.
Hanka: 2 - 6 x 0,5 - 1,5 cm-koa, barnehutsa, leuna, baina ez likatsua, konprimitua, hori-arrautza kolorekoa.
Haragia: Mehea, hori-limoi edo hori-laranja kolorekoa, zimitzen usain desatsegina du, Lactarius quietus gogorarazten du.
Etimologia: Hygrocybe terminoa grekotik dator eta kapela hezearekin, esan nahi du.
Nahasketa arriskua
Hygrocybe flavescens delakoarekin, baina honek ez du Lactarius quietus espeziearen usainik. Badira beste Hygrocybe horixka batzuk, eta horiekin nahas daiteke: Hygrocybe chlorophana, Hygrocybe constans, Hygrocybe aurantiosplendens, etab.
Sasoia eta lekua
Udazkeneko espeziea da, eta basoetako leku belartsuetan, belardietan eta larreetan ateratzen da.
Banaketa eremua
Europa, Australia, Papua Ginea Berria, Kenya, Errusia, Kanada eta Ameriketako Estatu Batuak.
Fundación Club Baloncesto Granada
Fundación Club Baloncesto Granada ACB Ligan jokatzen duen saskibaloi talde profesional andaluziarra da. 2006an sortu zuten Club Baloncesto Granada ordezkatzeko.
Vera Kolesnikova
1985
Montrealgo 1985eko Munduko Txapelketan, urrea eskuratu zuen taldekako lehiaketan, Errumaniaren (zilarra) eta Ekialdeko Alemaniaren (brontzea) aurretik, taldekideak: Irina Baraksanova, Olga Mostepanova, Oksana Omelianchik, Yelena Shushunova eta Natalia Yurchenko izan ziren
Emakumezkoen Traineru Ligako 2022ko denboraldia
Emakumezkoen Traineru Ligako 2022ko denboraldia Euskotren Ligaren hamalaugarren denboraldia izan zen. Orio izan zen txapelduna hirugarren aldiz.
Historia
Lau traineruz osaturiko azkenengo Liga izan zen, 2023an zortzi izango baitzira. Tolosaldea izan zen debutaria. Oriok lortu zuen hirugarrenez liga irabaztea, bandera guztiak irabaziz bat ezik. Liga oriotarren eta donostiarren arteko lehia gogorraz hasi zen, laugarren jardunaldirako Arraun Lagunak zen liderra, baina ondoren Orio nagusitu zen.
Lehiarik handiena Tolosaldea eta Donostiarraren artean izan zen azken postuari ihes egiteko. Azken estropadetan hobeto ibili izanagatik libratu ziren donostiarrak eta Tolosaldeak jokatu zituen play-offak.
Play-offak
Lau trainerutako Ligatik zortzi trainerutako Ligara pasatu behar zenez ETE Ligako lehenengo biak zuzenean igo ziren Euskotren Ligara, Hondarribiak eta Hibaikak. Galiziako Ligako aurreneko biek ere lortu zuten zuzeneko igoera, Cabo da Cruzek eta Chapelak. Chapelak uko egin zion ordea eta hirugarren izan zen Mugardosek ere bai, ondorioz Tirán (laugarrena) sartu zen zuzenean Euskotren Ligara.
Gauzak horrela play offak jokatzeko bi traineru baino ez ziren izan, Tolosaldea eta ETE Ligako hirugarrena zen Deustu. Tolosarrek alde handiaz irabazi zituzten jardunaldi biak.
Patroirik onena
Nadeth Agirrek hirugarrenez lortu zuen patroi onenaren saria
Udo Bölts
Udo Bolts (1966ko abuztuaren 10a), alemaniako txirrindulari ohia da. Telekom taldean lana egiten zuen bere liderrentzat.
Palmaresa
1990
1992
1993
1994
1995
1996
1997
1998
1999
Jaume Ponsarnau
Jaume Ponsarnau Goenaga (Tàrrega, -) kataluniar saskibaloi entrenatzailea da. Egun Bilbao Basket taldean dabil. Harrobi lana egin zuen eta laguntzailea izan zen, 2007an Ricoh Manresa entrenatu arte.
Zoja Grancharova
Zoja Grancharova (Bulgaria, 1966ko maiatzaren 6a) bulgariar gimnasta artistikoa da lurzoru-proban aditua, eta 1981ean munduko brontzezko domina lortu zuen.
1981
Moskuko Munduko Txapelketan, 1981ean, brontzea eskuratu zuen lurzoruko ariketan, eta Natalia Ilienko (urrea) eta Elena Davidova (zilarra) sobietarren atzetik geratu zen podiumean.
Txitxardin hori
Txitxardin horia (Clavulinopsis fusiformis) Clavariaceae familiako onddo espezie bat da.
Oso jangai kaskarra, zapore mingotsa. Nahiko ohikoa da gure zelaietan.
Deskribapena
Karpoforoa: Elementu ugari, bakoitzak, 5 eta 10 cm arteko altuera eta 0,2 eta 0,6 cm arteko zabalera dutenak. Bakunak, adarrik gabe, hori distiratsua edo sufre bizi kolorekoa, ardatz luzanga moduan, barnehutsak, zilindrikoak edo apur bat estutuak.
Himenioa: Karpoforoaren gainazala estaltzen du, Clavaria generoan bezala.
Hanka: Ez dauka, lurretik jaiotzen dira, banakako ale asko estu, sortak osatuz, adarrik gabe, edo oso adar gutxirekin eta zatituta goian.
Haragia: Zurixka edo horixka, irmoa, elastikoa, zapore garratz samarra eta usainik gabea.
Etimologia:
Jangarritasuna
Jangarri erdipurdikoa, nahiz eta ia ez duen sukaldaritzako baliorik.
Nahasketa arriskua
Clavulinopsis helvola eta bere aldaera geoglossoides delakoekin, hauek 2 eta 6 aleko taldeetan ateratzen dira eta elastikoagoak dira.
Sasoia eta lekua
Oso arrunta eta oso ugaria ez den arren, udazkenean ia urtero ikusten dira, goroldiotan eta belarretan, basoetako soilguneetan, edo txilarrak dituzten zelaietan.
Banaketa eremua
Europa, Asia, Ipar Amerika.
Bàsquet Girona
Club Bàsquet Girona 2014 ACB Ligan jokatzen duen saskibaloi talde profesional kataluniarra da. Marc Gasolek 2014an sortu zuen CB Girona ordezkatzeko.
Mario Aerts
Mario Aerts (Herentals, 1974ko abenduaren 31), belgikako txirrindulari ohia da. Erretiratu ostean Lotto taldeko zuzendaria bilakatu zen.
Thierry Marichal
Palmaresa
1997 1998 1999 2000
Gordie Howe
Gordon "Gordie" Howe (Floral, Kanada, 1928ko martxoaren 31 - Toledo, Estatu Batuak, 2016ko ekainaren 10a) Kanadako izotz hockey jokalari profesionala izan zen. 1946tik 1980ra Hockey Liga Nazionaleko (NHL) 26 edizio eta Munduko Hockey Elkartearen (WHA) beste sei edizio jokatu zituen, bereziki gogoan ditugu Detroit Red Wings taldearekin egindako 25 denboraldiak. Garai guztietako hockey jokalari onenetakotzat hartzen da, horregatik ezizena jarri diote "Mr. Hockey".
Howe Detroiten debutatu zuen 1946an eta hegaleko eskuinean nabarmendu zen. Profesional mailan, lau Stanley Kopa irabazi ditu (1950, 1952, 1954 eta 1955), sei Hart Trofeo jokalari onenarentzat eta beste sei Art Ross Trofeo puntu gehienez (golak eta asistentziak). NHLko goleatzailerik onena ere izan da 5 denboraldiz.
1971n, 43 urte zituela, kirola utzi zuen Red Wings taldean zuzendaritza kargu bat hartzeko. Hala ere, hurrengo urtean Houston Eros-en elastikoa jantzita itzuli zen hockey profesionalera, sortu berri zen liga batean (WHA), non Mark eta Marty semeekin aldagela partekatuko zuen. Adinak eta eskumuturreko lesio batek ez zion eragotzi 100 puntu gainditzea 1974 eta 1976an. Urtebete beranduago New England Whalers taldearekin sinatu zuen, 1979-80 denboraldiaren amaieran behin betiko erretiratuko zen taldean, 52 urte zituela.
2008an, NHLk ohorezko sari bat eman zion.
Bobby Orr
Robert Gordon Orr, Bobby Orr, Oc izenez ere ezaguna, Kanadako izotz-hockey jokalari profesional ohia da, garai guztietako handienetako bat bezala ezaguna. Orrek izotz patinajearen abiadura, gola eta trebetasunak erabili zituen defentsa posizioa irauli zuten jokaldiak sortzeko. National Hockey League-n (NHL) jokatu zuen 12 denboraldiz, lehenengo 10ak Boston Bruins taldearekin, eta bi Chicago Blackhawks taldearekin. Art Rossen bi garaikurrekin ligako goleatzaile titulua irabazi duen atzelari bakarra izaten jarraitzen du. Denboraldi bakarrean, puntu eta asistentzia gehien lortu dituen atzelaria da. Zortzi Norris Trofeo jarraian irabazi zituen NHLko defentsarik onena gisa eta hiru Hart Trofeo jarraian Ligako jokalaririk baliotsuena (MVP) gisa. Orr Hockey Ospearen Aretoan sartu zen 1979an 31 urte zituela, garai hartan gazteena. 2017an, Hockey Liga Nazionalak historiako "100 NHL jokalaririk handienetako" bat izendatu zuen. Hockeyko ibilbidearen ostean, talde profesional askotako bilatzaile ezaguna bihurtu zen. Patinatzaile gazteekin hitz egiten eta tutoretza ematen ere ematen du denbora.
Biografia
Orr 1948ko martxoaren 20an jaio zen Parry Sound herrian, Kanadako Ontarioko Georgiar badiaren ertzean. Aitona, Robert Orr, goi mailako futbol jokalari profesional bat izan zen, Ipar Irlandako Ballymenatik Parry Soundera emigratu zuena XX. mendearen hasieran. Aita, Doug Orr, hockeyko aukera izan zen behin eta Atlantic City Gulls taldean sartzera gonbidatu zuten 1942an, baina eskaintzari uko egin zion. Horren ordez, Doug Kanadako Errege Itsas Armadan sartu zen, Bigarren Mundu Gerran zerbitzatuz. Gerra ostean Parry Soundera itzuli zen, alde egin aurretik ezkondu zen Arva Steelerekin batera, eta CIL dinamita fabrikako lan batera. Bikoteak bost seme-alaba izan zituen elkarrekin: Patricia, Ronnie, Bobby, Penny eta Doug Jr.
Karrera
Orrek txikitatik erakutsi zuen hockeyrako bere talentua. Txikia eta ahul samarra izan arren, laster gai izan zen bere adineko inor baino azkarrago patinatzeko, pista inguruko lasterketetan eta jokoetan erakusten zuen abiadura. Hamar urte bete arte, aurrelari gisa jokatu zuen. Bere entrenatzaileak, Bucko McDonald NHLko jokalari ohiak, defentsara aldatu zuen eta bere dohainak makil-kudeatzaile, patinatzaile eta goleatzaile gisa erabiltzera bultzatu zuen erasoko lasterketak egiteko. McDonald-en arabera: "Doug-i esaten nion umea bere posizio naturalean zegoela defentsan jokatzen zuenean. Ez zen jenioa izan behar hori ikusteko, egia esan. Ez dut uste Doug ados egongo zenik, baina nire erabakia onartu zuen». Orrek gero McDonald-i aitortuko zion: "Buckok ia dakidan guztia irakatsi zidan".
Boston Bruins-ek aurkitu zuen 1961eko udaberrian, Gananoquen (Ontario) junior hockey txapelketa batean jokatzen. The Bruins-eko Wren Blairrek aldizka bisitak egiten zituen Orrtarren etxera, "Doug Harvey eta Eddie Shoreren konbinazio bat" gisa deskribatuz. 1961eko udazkenean, Bruins-ek 1.000 CA$ inbertitu zituzten (2020ko 8.726 dolar) beren hockey talde txikia babesteko. NHLko beste hiru taldek (Toronto Maple Leafs, Detroit Red Wings eta Montreal Canadiens) Orr-engan interesa zuten arren, 1962an Bruinsekin sinatu zuen.
Orrek junior mailako debuta egin zuen 1962–63 denboraldian Metro Junior A Liga berriko General berrietan. Hamalau urte zituen eta hemezortzi, hemeretzi eta hogei urteko gazteen aurka lehiatzen zen. 1963-64 denboraldiak aldaketa gehiago ekarri zituen Metro League erretiratu eta Oshawa Ontarioko Hockey Elkartean (OHA) sartu zenean. Orr Oshawa-ra joan zen bizitzera, non RS McLaughlin High School-era joaten hasi zen eta bertako familia batean sartu zen. 29 touchdown lortu zituen defentsa gisa junior errekorra ezartzeko eta OHA-ko All-Star lehen taldean sartu zuten.
Bere erregistroak urtero handitu ziren bere junior karreran, eta First-All Star taldean sartu zuten OHAn egon zen denboraldi bakoitzean. Orrek bere denboraldi onena egin zuen 1965–66an, bere laugarren denboraldia junior gisa. 38 puntu lortu zituen bere errekorra gehitzeko eta 94 punturekin amaitu zuen partidako bi punturen batez bestekoarekin Generals-entzat. Generals ligan laugarren sailkatu zen, baina OHA txapelketa irabazi zuen, J. Ross Robertson Cup, St. Catharines Black Hawks, Montreal Junior Canadiens eta Kitchener Rangers garaituz. Taldeak Ontarioko iparraldeko txapelduna, North Bay Trappers, eta Quebeceko txapelduna, Shawinigan Bruins garaitu zituen, Kanadako junior mailako txapelketarako Memorial Cup finalean postu bat irabazteko.
Albina Shishova
Albina Shishova (Zaporiyia, Ukraina, 1966ko urriaren 16a) gimnasta artistikoa da, eta 1983an munduko txapelduna izan zen taldekako lehiaketan.
1983
1983ko Budapesteko Munduko Txapelketan, urrea eskuratu zuen taldeen arteko lehiaketan, Errumaniaren eta Ekialdeko Alemaniaren aurretik, Natalia Yurchenko, Olga Bicherova, Olga Mostepanova, Natalia Ilienko eta Tatiana Frolova lankide zirela.
Natalia Jurtxenko
Natalia Vladimirovna Jurtxenko — Наталья Владимировна Юрченко — (Norilsk, Sobietar Batasuna, 1965eko urtarrilaren 26a) errusiar gimnasta artistikoa da, hiru aldiz munduko txapelduna 1983tik 1985era bitartean, taldekako lehiaketan, eta jeneral indibidualean, Sobietar Batasunarekin.
1985
Montrealgo 1985eko Munduko Txapelketan, urrea lortu zuen taldekakoan, Errumaniaren (zilarra) eta Ekialdeko Alemaniaren (brontzea) aurretik, eta taldekideak: Irina Baraksanova, Olga Mostepanova, Oksana Omeliantxik, Jelena Xuxunova eta Vera Kolesnikova izan ziren.
María Herreros
María Herreros (Valentzia, 1983) historialaria, muralista, ilustratzailea eta komiki egilea da.
Bere proiektuek ilustrazioa, komikia eta lan pertsonala hartzen dituzte. Coca-Cola eta Reebok bezalako markekin lan egin du eta bere lanak Bartzelona, Madril, Porto, Berlin, Txileko Santiago eta Quebeceko galerietan erakutsi ditu. Besteak beste, Fabricación eta Negro viuda, rojo puta liburuen egilea da.
Biografia
Valentzian jaio zen. Txikitan, marrazten eta asmatzen ematen zuen denbora. Zortzi urterekin, ahizpak eta berak erakusketak egiten zituzten etxean, eta koadroak saltzen zizkioten aitari. Umetan ez zioten komikirik oparitzen, mutilentzako oparitzat hartzen baitzuten komikia. Beraz, nebari hartzen zizkion komikiak. Amari 50eko eta 60ko hamarkadetako neskentzako aldizkari batzuk hartzen zizkion, paper horixka batean yéyé nesken argazki-erreportajeekin. Lehen plano asko eta mundu bukoliko bat zeuden, amestua, denboraren poderioz ideia estetikoetan eragin handia izan zuena.
Arte Ederretan lizentziatua eta Ilustrazioan graduatua San Karloseko Unibertsitatean. Ilustrazioko graduondokoa egin zuen Carlos Ortínen ESAT eskolan, eta hark lagundu zion ikusten berak beti egin nahi izan zuena eta eskaini nahi zuena aukera profesionala izan zitekeela.
Ibilbide profesionala
2009tik, freelance ilustratzaile gisa lan egiten du. Bere proiektuak ilustraziotik komikira doaz, eta bere obra pertsonalean gizakiaren sena adierazten du, edertasunaren eta groteskoaren arteko estiloarekin.
2014. urtean Illustration Now proiektuan parte hartu zuen. 2021 urtean Illustration Now 5 zerrendan Munduko 150 ilustratzaile onenak agertu ziren. Horietako 9 espainiarrak ziren, tartean Valentziako hiru: Carla Fuentes ( Littleisdrawing izenez ezagunagoa), María Herreros eta Londresen lan egiten duen Cachetejack bikotea (Nuria Bellver eta Raquel Fanjulek osatua).
Bere lanak argitaratu dituzten argitaletxeen artean daude Taschen, Lunwberg, Astiberri, Diminuta Editorial, Ultraadio, Norma edo Dibbuks. Aldizkari eta egunkarietarako lanak egin ditu, hala nola, Vogue, La Vanguardia, El País, Yo Dona edo Público; eta Mango, Uniqlo, Kenzo, Reebok, Coca-Cola, etab.
Bere lana Bartzelonako, Seuleko SLPicture Institute of Arts edo San Frantziskoko SOMA rts museoetan erakutsi du. Besteak beste, AEBko, Espainiako, Kanadako, Mexikoko, Poloniako, Txinako, Txileko eta Portugalgo galerietan erakutsi du.
Hainbat egoitza artistiko egin ditu Seulen, New Yorken Chandelier Creativerentzat eta Nepalen eskola batean horma-irudi bat egiteko (2016).
Arte-estiloa
Bere ikonografia hirurogeiko urte zoriontsuen, poparen eta antropologia garaikidearen artean mugitzen da. Ikusten duena margotzen du, apaindu gabe. Inperfektuaren edertasuna gustatzen zaio. Artifizioetatik urruntzen da, inperfekzioan, zimurrean, xehetasunean eta abarretan birsortzen du. Edertasunaren eta groteskoaren arteko oreka bilatzen du gizarte eta genero gaiez hitz egiteko.
Lanak
2011. urtetik fanzinetan lan egin du (Arròs Negre, Negro Viuda, Rojo Puta), eta hainbat proiektu kolektibotan parte hartu du, hala nola Enjamben, Necronautasen eta Todas putasen. Autore gisa egin zuen lehen lana Fenomeno (De Ponent, 2012) izan zen, ondoren Tea (Diminuta Ed., 2015), eta zenbait partaidetza Fosfatina, Mong eta Lunwerg taldeetako komikietan.
Ilustratzaile gisa, Lunwerg-en argitaratu zuen: Marilyn tenía once dedos en los pies (2016), Paris sera toujours Paris (2018), Máximo Huertaren testuekin, eta Viva la dolce vita (2019), Máximo Huertarekin testuak. También ha Rosa Monteroren Nosotras (Alfaguara, 2018), eta Javier Garcíaren Mi vida es un poema (SM, 2018) ere ilustratu ditu.
Taschen Illustration Now! 5 (2014) eta The Illustrator. 100 Best from Around the World (2019) antologietan parte hartu du.
Georgia O’Keeffe-ren komiki-biografia, Thyssen-Bornemisza Museoak enkargatua eta Astiberrik argitaratua, 2021eko bere lana izan zen.
2022an, A las mujeres de España María Lejárraga filmaren kartela egin zuen.
2021-2022ko abuztuan María Herrerosek AEBko Judith Joy Ross argazkilariaren lana ilustratu eta azalpen bideoak ere grabatu ditu.
Wayne Gretzky
Wayne Douglas Gretzky (Brantford, Ontario, Kanada, 1961eko urtarrilaren 26a) Kanadako izotz hockey jokalari profesional ohia da. Garai guztietako izotz hockey jokalari onenatzat hartzen da.
Haur prodigioa, 1978an profesional bihurtu zen 17 urte zituela Munduko Hockey Elkartean (WHA), eta gero NHLko ibilbide luzea egin zuen. Denboraldi erregularreko 40 errekor, 15 kanporaketa errekor izan zituen, 4 Stanley Kopa irabazi zituen Edmonton Oilers-ekin, 9 Hart trofeo eta 10 Art Ross trofeo irabazi zituen. Denboraldi batean 200 puntutik gora dituen jokalari bakarra da.
1999an jokatzeari utzi eta Kanadako izotz hockey taldeko zuzendari exekutiboa izan zen 2002ko Salt Lake Cityko Olinpiar Jokoetan. Phoenix Coyotes-en jabea ere bihurtu zen 2000an eta 2004-05 denboraldian NHL itxi ondoren haien entrenatzaile bihurtu zen.
Antonio Díaz-Miguel
Antonio Díaz-Miguel Sanz (Alcázar de San Juan, 1934ko uztailaren 2a - Madril, 2000ko otsailaren 21a) espainiar saskibaloi jokalari eta entrenatzaile ohia da. 1,86ko altuera izanda, pibot moduan aritzen zen.
Estudiantes, Real Madril eta Águilasko jokalaria izan zen, eta Espainiako saskibaloi selekzioarekin internazionala izatera iritsi zen hainbat aldiz. Baina bere ibilbideko arrakastarik handienak entrenatzaile gisa lortu zituen, zehazki Espainiako saskibaloi selekzioko teknikari gisa, 1965 eta 1992 artean 27 urtez zuzendu zuena. Madrilen ikasi zuen eta Ingeniaritza Industrialean lizentziatu zen Bilboko Ingeniaritza Eskolan.
Igor Turtxin
Igor Ievdokimovitx Turtxin, ukraineraz Ігор Євдокимович Турчин; ( 1936ko azaroaren 16a - 1993ko azaroaren 7a) ukrainar eskubaloi entrenatzailea izan zen, 1973tik 1993ra bitartean sobietar eta gero ukrainar selekzioak zuzendu zituena, herrialde hauekin hiru domina olinpiko eta bost munduko txapelketa lortuz.
SESBko Ohorezko Prestatzailea izan zen (1971). Pedagogia Zientzietako hautagaia. Eskubaloiaren historiako entrenatzaile arrakastatsuena. Kiroletan lorpen nabarmenak direla eta, Turtxin eta bere taldea "Spartak" (kyiv) Guinness Errekorren Liburuan ageri dira. Haren gidaritzapean, taldea SESBko 20 aldiz txapeldun izan zen (1969-1988), Europako Txapeldunen Kopa 13 aldiz irabazi zuen (1970-1973, 1975, 1977, 1979, 1981, 1983, 1985-1988), baita Ukraina independenteko lehen txapelduna ere (1992). Zinaida Turchinarekin ezkonduta zegoen, eta 2000. urtean Eskubaloiko Nazioarteko Federazioak egindako inkesta baten arabera, XX. mendean planetako eskubaloi jokalari onena izendatu zuten.
Mouvement de libération des femmes
Mouvement de libération des femmes (MLF) (euskara z Emakumeen Askapenerako Mugimendua) Frantziako mugimendu feminista autonomo eta ez-mistoa da, emakumeen gorputzaren autodeterminazio askea aldarrikatzen duena, gizarte patriarkala zalantzan jarriz. Women 's Lib (Women's Liberation Movementen edo WLMren laburdura) amerikarraren ildotik jaio zen, eta baita 1968ko maiatzeko gertaeren, Frantzian Planning familial elkarteak bultzatutako kontrazepzio eta abortatzeko eskubidea ren aldeko borroken , zapalkuntza eta misoginia mota ezberdinen aurkako borroka guztien, eta eskubide guztien, moralen, sexualen, juridikoen, ekonomikoen eta sinbolikoen aldarrikapenenen ildotik ere. Militantzia tradizionalaren formak planteatzen ditu: batzar orokorren bidez funtzionatzen du, talde txiki deszentralizatuen bidez, eta parlamentuz kanpoko ekintzak antolatzen ditu, hala nola manifestazioak, eskaerak sortzea eta sinatzea, batzar publikoak egitea, etab.
Historiografia
1970eko hamarkadaren amaieratik aurrera, hainbat liburu ageri dira gai honen gainean, gehienak mugimenduko militanteek idatziak: Annie Sugier eta Anne Zelensky k 1977an (izengoitiz), Naty Garcia Guadilla k 1981ean edo Monique Rémy k 1990n. Ikerlariek ere, Claire Duchen ek adibidez 1986an, gai horri buruz ere hitz egin zuten.
2010ean, "feministen oroimenari buruz hausnartzeko urte aproposa, batez ere MLFren berrogei urteengatik", argitalpen gehiago egiteko aukera dago: "Artxiboak atera dira tiraderetatik, argitaratu edo sarean jarri dira. Liburu batzuk berridatzi dira. Korronte ezberdinek mahai-inguruak antolatu dituzte. Argazkien, kartelen, lanen erakusketak izan dira; film edo bideoen proiekzioak, jaiak, elkarretaratzeak".
Hala ere, historiaren eskala nazionala da, eta MLFri buruzko ikerketek batez ere Paris eta bere eskualdea hartzen dute. 2012an Christine Bardek feminismoaren bigarren olatuari eskainitako lan bat koordinatu zuen. "Gainikusgarritasun paristar" horretaz jabeturik, azaltzen du "historia egin beharko litzatekeela, feminismo erreala eta hautemandako feminismoa bereiziz — sozialagoa, ez hain burgesa, ez hain paristarra, lehenaren aldean ez hain intelektuala —". Gaur egun zenbait lan hasi dira aztertzen mugimenduaren garapena, analizatzeko eskala desberdinetan oinarrituz.
Bere "fundazioaren" historiak arazo historiografiko bat sortzen du batzuetan, baina bere kronologia historialarien eta aktoreen ahozko eta idatzizko testigantzetan oinarritzen da, baina batzuetan kontraesankorrak eta polemikoak dira.
1971 aurreko garaia
1967 eta 1970 bitartean, hainbat lan-talde osatu ziren. Elkarte misto batek, Féminin, Masculin, Avenir (FMA), Ana Zelenskyk eta Jacqueline Feldmanek  sortua Mouvement démocratique féminin barruan, 1967tik aurrera gizonen eta emakumeen arteko harremanei buruzko bilerak antolatzen ditu. Elkarte horrek bilera handia izan zuen 68ko maiatzean Sorbonan, emakumeen gaiari buruz. Gerora, independentizatu zen, ez zen mistoa izan, eta 1970eko apirilean Feminism, Marxism, Action izena hartu zuen. Historia frantses garaikideko espezialista den Michelle Zancar-Fourel en aburuz, FMA taldea "MLFren oinarri genealogikoa da".
1968ko urritik aurrera, emakumeek soilik osatutako bilerak egin ziren, Monique Wittig, Antoinette Fouque, Josiane Chanel, Suzanne Fenn, Gille Wittig, Margaret Stephenson, Marcia Rothenberg eta abarren inguruan, emakumeen sexualitatearen eta emakumeen borrokak kolonialismoaren aurkako borrokekin eta klase-borrokekin artikulatzen lan egiten duten hamar bat emakume. Monique Wittig en arabera,1968ko urriko lehen bilera berak deitu zuen. 1970eko maiatzean, Gille Wittig, Marcia Rothenberg eta Margaret Stephenson ekin batera (Namascar Shaktini bihurtuko zena) aldi horretako lehen testu feminista frantsesa, «Combat pour la libération de la Femme» (Emakumeen askapenerako borrokaldia", sinatu zuen, L'Idiot international aldizkariak argitaratua, eta Estatu Batuetako eta Ingalaterrako emakumeen mugimenduak aurkezten ditu. Aldi berean, beste talde batzuk, batzuetan iragankorrak, eratzen dira: Oreilles vertes (Belarri berdeak), Polymorphes perverses (Polimorfo gaiztoak), Petites Marguerites (Margarita Txikiak)  eta beste asko.
Café Fortaleza (txirrindularitza taldea)
Cafe Fortaleza (txirrindularitza taldea), talde amateurra izan zen. 1990eko hamarkadan aritu zen eta besteak beste, Roberto Laiseka txirrindulari profesionala bertan izan zen. Empresa Enkarterri elkarteko txirrindularitza taldea babestu zuen 1993 eta 1994. urteetan.
Mouvement de libération des femmes
1971 aurreko garaia
Geroago MLFa deituko denaren lehen topaketa publikoa Vincenneseko Unibertsitatea n izan zen, 1970eko udaberrian, mugimenduaren lehen irteera mediatikoa baino lehentxeago, izan ere, 1970eko abuztuaren 26an, hamar bat emakumeko talde bat Parisen, Garaipen Arkua ren azpian, lore-sorta jartzen saiatu zen "soldadu ezezaguna ren emazteari" zioena (Estatu Batuetan emakumeen sufragioaren berrogeita hamargarren urteurrena ospatzen zuten emakume estatubatuarren grebarekin elkartasunean). Bere pankartetan hauxe irakur zitekeen: "Soldadu ezezaguna baino ezezagunagoa da, bere emaztea" edo "Bietatik bat emakumea da".
Lehenengo batzar orokorrak Paris ko Arte Ederren Eskola n egin ziren 1970eko udazkenetik aurrera, asteazken gauetan hamabostero. Le Torchon brûle mugimenduaren egunkariko zero zenbakia 1970eko abenduan agertu zen Jean-Edern Hallier rek zuzentzen zuen L'Idiot Liberté egunkariaren barruan.
1971. urtea: auzoetako ekintzak eta Le Torchon brûle
Lehenengo ekintzetako bat Plessis-Robinson eko 13 eta 17 urte bitarteko nerabe haurdunen etxeko matxinadan laguntzea da. 1971aren amaieran, MLFren laguntzarekin, barnekoek gose-greba hasi zuten ezartzen zitzaien patua ekiditeko: beren eskolelatik baztertuak, familiek baztertuak, tratu txarrak jasoak. MLFk ohartarazita, Simone de Beauvoir bertaratu zen kazetariek lagunduta.
Issy-les-Moulineaux en, Emakumearen Askapenerako Mugimenduak, aldi berean, 1977ko otsailean, ama ezkongabeen etxe batean matxinada bat bultzatu zuen: haietatik 19k gose greba hasi zuten , haurtzaindegi basati bat sortu zuten, eta Secours Rouge ren laguntzarekin antzerki-lan bat idatzi zuten.
Homosexualitatearen auzia
Mugimendua mistoa ez bazen ere, homosexualitatearen gaia ez zen inola ere lehentasun politikoa MLFrentzat. Abortuaren eta kontrazepzio aske eta doakoaren aldeko borrokak bultzatzen zituzten, eta "feminista heterosexual" ziren gehienak, nahiz eta kanpotik "denak lesbianak" eta "gaizki txortatuak" zirela entzun, beldur ziren aldarrikapen homosexualak aurrerago jartzeak mugimendua desakreditatuko ote zuen. MLFko zenbait militante, Françoise d'Eaubonne ren laguntzarekin, 1971ko martxoan Front homosexuel d'action révolutionnaireren (F.H.A.R. edo FHAR) (euskaraz Ekintza Iraultzaileko Fronte Homosexuala)  sorreran parte hartuko dute, gerora Gouines rouges izango dena, frantziar mugimendu feminista erradikal lesbikoa.