cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Le Touvet
Etxebizitza
2007an 1.265 etxebizitza zeuden, 1.186 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 72 hutsik zeuden. 793 etxeak ziren eta 458 apartamentuak ziren. 1.186 etxebizitza nagusietatik 848 bere jabearen bizilekua ziren, 303 alokairuan okupaturik zeuden eta 35 doan lagata zeuden; 18 etxek gela bat zuten, 123 etxek bi zituzten, 211 etxek hiru zituzten, 297 etxek lau zituzten eta 537 etxek bost zituzten. 946 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 478 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 578 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.781 ziren, horien artean 1.402 aktiboak ziren eta 379 inaktiboak ziren. 1.402 pertsona aktiboetatik 1.322 lanean zeuden (700 gizon eta 622 emakume) eta 80 langabezian zeuden (33 gizon eta 47 emakume). 379 pertsona inaktiboetatik 150 erretiraturik zeuden, 148 ikasten zeuden eta 81 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Touvet udalerrian 1.193 unitate fiskal zeuden, 3.075 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.682 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 194 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 26 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 13 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 26 zerbitzu enpresak ziren, 43 administrazio publikoko enpresak ziren eta 13 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 47 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 8 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 6 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 1 aldi baterako lan enpresa, 3 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 17 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 brikolaje denda handika, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 3 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 lurrin-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Neoaramear assirierazko Wikipedia
Neoaramear assirierazko Wikipedia Wikipediaren neoaramear assirierazko edizioa da. 2009ko urriaren hasieran 980 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 179.a zen.
Le Touvet
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Sharon Lockhart
Sharon Lockhart (Norwood (Massachusetts), 1961) Ameriketako Estatu Batuetako artista da.
Le Touvet
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Le Touvet udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 569 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Abuztuaren 25
Abuztuaren 25a gregoriotar egutegiaren urteko berrehun eta hogeita hamazazpigarren eguna da, 238.a bisurteetan. 128 egun falta dira urtea amaitzeko.
Zanesville (Ohio)
Zanesville Ohioko hiri bat da. Muskingum konderrian kokatua dago. 2010ean 25,487 biztanle zituen, 30.48 kilometro koadrotan banatuta.
Citroën Xsara
Citroën Xsara Citroënek 1997 eta 2006 artean ekoizturiko kotxe konpaktua izan zen. Citroën C4k ordezkatua, Rennesen (Frantzia), Villaverden eta Vigon (Espainia), Barra de Carrascon (Uruguai), Wuhanen (Txina) eta Kairon (Egipto) egin zuten.
Abuztuaren 25
Kanpo estekak
Abuztuaren 24 | Urteko egutegi | Abuztuaren 26
Armadillidiidae
Armadillidiidae Isopoda barruko krustazeo familia bat da, Oniscidea goi-familian sailkatua. Askotan kukurutx izena ematen zaie, eta bere baitan sailkatzen diren espezie batzuk hala dira. Mehatxu baten aurrean bola baten forma hartu dezakete eta biratzen joan, loturarik ez duten Oniscomorpha diplopodoekin partekatzen duten ezaugarria.
Espezierik ezagunena Armadillidium vulgare da, kukurutx arrunta. Europan duten jatorria, baina gaur egun Amerikan ere aurki daitezke.
Chéhéry
Chéhéry Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chéhéry udalerrian erroldatutako biztanleak 139 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 50 etxebizitza zeuden, 48 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 1 hutsik zegoen. 49 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 48 etxebizitza nagusietatik 42 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek hiru gela zituen, 14 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 34 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 95 ziren, horien artean 60 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 60 pertsona aktiboetatik 54 lanean zeuden (31 gizon eta 23 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 2 garraio enpresak ziren.
Ereuniidae
Ereuniidae arrain eskorpiformeen familia da, Japonia inguruko ur sakonetan bizi dena.
Chéhéry
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Chéhéry udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ereuniidae
Generoak
ITIS eta FishBaseren arabera, familiak 3 espezie ditu, 2 generotan banaturik:
Cyrtodactylus soba
Cyrtodactylus soba Cyrtodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Saint-Étienne-Roilaye
Saint-Étienne-Roilaye Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Étienne-Roilaye udalerrian erroldatutako biztanleak 325 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 153 etxebizitza zeuden, 124 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 148 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 124 etxebizitza nagusietatik 111 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 97 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 75 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 227 ziren, horien artean 179 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 179 pertsona aktiboetatik 170 lanean zeuden (92 gizon eta 78 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Étienne-Roilaye udalerrian 129 unitate fiskal zeuden, 346 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.575,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Saint-Étienne-Roilaye udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 555 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ormaza kontserba fabrika
Ormaza kontserba fabrika Bermeon dagoen eraikina da, garai batean Conservas Ormaza enpresak erabilia. 2020ko abenduaren 15an, Eusko Jaurlaritzak kultura ondasun izendatu zuen, Monumentu kategorian.
Historia
Historikoki, Bermeon, arraina eraldatzeko eta kontserbatzeko industria hiru fasetan garatu izan da: hasieran, San Pedro Kofradiaren Eskabetxeria Etxea sortu zen, eta monopolioa ezartzen saiatu zen; ondoren, bigarren fasean, aduanak kostaldeetara eraman eta sektorea liberalizatu egin zen, eta portu inguruan kontserbak egiteko guneak sortu ziren; eta azkenik, 1910etik aurrera, soilik jarduera horretan aritzen ziren higiezinak agertu ziren.
Hain zuzen ere, aipatutako azken etapan koka dezakegu Ormaza kontserba fabrika. Ruperto Ormazak sortu zuen 1923an, eta ondoren, 1941n, haren seme Antonio Ormazak hartu zuen enpresaren ardura. Hain justu, orduantxe egin zuen gaur egungo eraikina Pedro Ispizua arkitektoak. Fabrika hau eraikitzeak inflexio-puntua eragin zuen ordura arte eraikitako kontserba-fabrikekiko; izan ere, itxura tradizionaletik estilo «modernora» igaro ziren.
Aipatu bezala, Pedro Ispizua Susunaga arkitekto bermeotarra arduratu zen Ormaza kontserba fabrikaren proiektua egiteaz. Pedro Ispizua 1895eko apirilaren 29an jaio zen, eta, Elias Mas Serra-ren hitzetan, «mende honetako (XX. mendeko) Euskal Arkitekturaren panoramako pertsonarik erakargarrienetakoa» izan zen. Haren ustez, Pedro Ispizuaren arkitekturak «izaera eklektikoa» du, eta arkitektura-mota hori «nekez gaindi daitekeen obra da, denboraren eta gaien aldetik duen hedaduragatik eta bere proposamenen kalitate formalagatik». Hori dela-eta, zaila da Ispizua estilo edo mugimendu jakin batean kokatzea, bere lana hizkera erregionalista batetik abiatzen delako eta beste mugimendu batzuetarantz doalako, hala nola, Art Deco-rantz, arrazionalismorantz, espresionismorantz, eta abar. Hala ere, haren obrak izaera eklektikoa du, eta hori da «berau identifikatzeko funtsezko elementua».
Ezaugarriak
Eraikinak programa mistoa dauka (industria eta bizitokia), eta horrek ekonomia familiarraren izaera nabarmentzen du. Bizitokiaren atalak eta prestaketa-nabea zenaren (gaur egun desager- tuta dago) gelaurreari dagokion bolumen erantsiak multzo bat osatzen dute, eta multzo horrek hegoaldera ematen du, orain Askatasun Bidea deitzen den kalerantz. Nabea beste bi bolumenen atzealdeko fatxadari zegoen atxikita, eta orubearen amaieraraino heltzen zen. Gaur egun, nabea bota egin denez, leku asko geratu da hutsik orubean. Etxebizitzarako erabiltzen zen multzoa programa funtzional batean zegoen oinarritua. Beheko solairua dauka, bulego gisa erabiltzen zena, eta goiko bi solairu, etxebizitza zegoen lekuan. Bolumen horretatik, kontserba-instalazioetarako erabiltzen zen bi solairuko eranskinera sar zitekeen. Gune horrek, gainera, sarrera independentea zuen, ibilgailuak sartzeko.
Itxura bolumetrikoari eta kanpoko itxurari dagokienez, bizitokiaren inguruan izkina egiten duen atal bat dago; fatxada konkaboa dauka, eta dorre batek errematatzen du. Dorre hori ur-biltegia da, eta, aldi berean, oinplanoa artikulatzen du; horren oinarrian, berriz, sustatzailearen izena ageri da: ORMAZA. Fatxadako baoen funtzionaltasunak kontraste egiten du dorre formako errematearen monumentaltasunarekin. Bestalde, industria-eranskina bizitokiari atxikita dago, laukizuzen etzanaren formako bi solairuko bolumen zuzen baten bidez. Multzo horren fatxadan, forma zuzen eta kurbatuko balkoi jarraitua nabarmentzen da, baranda metalikoa duena, baita idi-begia ere, gainerako bao erregularretatik bereizten dena. Era berean, harlandua imitatzen duen eta multzo osoa lotzen duen zokalo baten gainean dago. Eraikinaren irudi korporatiboa, dorrean bezala, «ORMAZA» abizenaren errotulazioaren bidez ere identifikatzen da bolumen honetan.
Ormaza fabrikaren eraikina kalearen morfologiara egokitzen da, haren kokapeneko kurbadura indartuz. Izan ere, eraikin irregularra da, izkinan eraikita balego bezala, eta horrek balio erantsia eta handiagoa ematen dio obrari. Elementu urbanoa formen bidez sustatzeari eta estimulatzeari buruz, hauxe dio Amaia Apraiz historialariak: «hori da fabrika honek Euskal Herriko Arkitekturaren Historiari egindako ekarpen handienetakoa».
Bestalde, materialak modu desberdinean erabiltzen dira bi bolumenetan. Alde batetik, adreilua bolumen industrialerako dago erabilita, eta Lehen Industria Iraultzaren garaiko fabrika ingeles gehienetan erabilitako materiala gogorarazten du; bestetik, hormigoia etxebizitzarako dago erabilita, eta, material eta teknologia modernoen erabilera islatzeaz gain, eraikinaren ildo arrazionalista nabarmentzen du.
Pelousey
Pelousey Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pelousey udalerrian erroldatutako biztanleak 1.407 ziren. Familiak 444 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 240 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 470 etxebizitza zeuden, 456 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 432 etxeak ziren eta 35 apartamentuak ziren. 456 etxebizitza nagusietatik 380 bere jabearen bizilekua ziren, 71 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 101 etxek lau zituzten eta 318 etxek bost zituzten. 430 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 146 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 297 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 911 ziren, horien artean 683 aktiboak ziren eta 228 inaktiboak ziren. 683 pertsona aktiboetatik 647 lanean zeuden (338 gizon eta 309 emakume) eta 36 langabezian zeuden (19 gizon eta 17 emakume). 228 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 103 ikasten zeuden eta 79 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pelousey udalerrian 472 unitate fiskal zeuden, 1.457,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.730 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 37 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 3 zurginak, 1 iturgina eta 4 argiketariak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Pelousey udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 340 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Charles Despiau
Charles Despiau (Mont-de-Marsan, 1874ko azaroaren 4a - Paris, 1946ko urriaren 30a) eskultore eta marrazkigile frantsesa izan zen. Rodinen ikaslea 1907az geroztik. Estilo orekatua eta dotorea landu zuen. Tradizio klasikoa eta naturalismo modernoa lotu zituen. Busto ugari egin zituen: Mme. André Derain (1923), Mme. Othon Friesz (1924), María Lany (1929), André Dunoyer de Sengonzac (1946). Haren estatuen eta erliebeen artean, aipagarriak dira Emakume etzana (1919), Eva (1925), Nerabea (1929) eta Assia (1937).
NGC 5720
NGC 5720 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Europar Batasuneko agentzia
Europar Batasuneko agentzia berezko nortasun juridikoa duen irabazi-asmorik gabeko erakunde publikoa da, Europar Batasunaren egintza baten bidez sortzen dena funtzio konkretu bat betetzeko. Agentzia horiek ekarpen handia egin diote EBren funtzionamendu eraginkorrari, Erkidegoko arkitekturaren arlo jakin batzuetan duten espezializazioari esker. Agentziak lau kategoriatan banatzen dira, bi motatan: Agentzia "arautzaileak" eta "exekutiboak".
La Frontera (Txile)
Izena Txileko Kapitaiintza nagusiaren (Espainiako Inperioaren zati bat eta gero Txileko Errepublika) mugatik dator La Araucanía- rekin, maputxe nazioaren lurrak 1598an izandako matxinada handiaren ondoren.
1598ko matxinadaren ondoren eta geroko Biobíoren hegoaldean zeuden hiriak eta gotorlekuak galdu ondoren, Espainiako Inperioak gotorleku eta hiri gotortuen sistema ezarri zuen Biobío eta Itata ibaien artean eta beste batzuk Araucaniako maputxeen lurretan bertan. Sistema honek XVIII. mendean eta XIX. mendean jarraitu zuen.
South Holland (Illinois)
South Holland  Illinoiseko herri bat da. Cook konderrian kokatua dago. 2010ean 22,030 biztanle zituen, 18.82 kilometro koadrotan banatuta.
Weston-super-Mare
Weston-super-Mare Ingalaterrako hego-mendebaldean dagoen Somerset konderriko kostaldeko udalerri bat da, Bristolgo kanalaren hegoaldeko ertzean kokatua dago. 2001eko erroldaren arabera 71.758 biztanle zituen. Bristol hiritik 29 kilometro hego-mendebaldera dago, Worlebury Hill eta Bleadon Hill muinoen artean.
Abelsonita
Abelsonita nikel porfirina mineral bat da, C₃₁H₃₂N₄Ni formularekin. Utahn aurkitu zen 1969an eta 1975an deskribatu lehen aldiz. Mineralak Philip H. Abelsonen omenezko izena darama. Geoporfirina kristalino ezagun bakarra da.
Ezaugarriak
Abelsonita substantzia organiko mineralaren formula kimikoa hau da: Ni(C31H32N4). Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 3 da.
Protammodytes brachistos
Protammodytes brachistos Protammodytes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Ammodytidae familian.
Krimeako tatarerazko Wikipedia
Krimeako tatarerazko Wikipedia Wikipediaren Krimeako tatarerazko edizioa da. 2009ko urriaren hasieran 971 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 180.a zen.
3459 Bodil
3459 Bodil asteroide baten izena da. apirilaren 2an aurkitu zuen P. Jensen-ek Brorfelde Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1986 GB izena zeraman. Ondoren Bodil omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3459 Bodil asteroidearen orbitak batezbeste 2,453 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,928 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,978 distantziara. Eszentrikotasuna 0,214 da, eta makurdura orbitala 5,8ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 13.5 da.
11 istorio, broncka ta gau ero
11 istorio, broncka ta gau ero Never Surrender musika taldearen bigarren diskoa da, 2010. urtean argitaratutakoa.
Fuissé
Fuissé Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fuissé udalerrian erroldatutako biztanleak 326 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 187 etxebizitza zeuden, 131 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 175 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 131 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 101 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 62 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 206 ziren, horien artean 167 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 167 pertsona aktiboetatik 161 lanean zeuden (90 gizon eta 71 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fuissé udalerrian 139 unitate fiskal zeuden, 340 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.112,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Etta Falconer
Fisk Unibertsitatean ikasi zuen, eta 1953an lortu zuen matematikako titulua. Irakasle izan zen hainbat eskola eta unibertsitatetan. Falconerren lanetako bat lizentziadun ez diren ikasleei laguntzeko programak sortzea izan zen, gaitasun handiko ikasleak matematikaren inguruko ikasketetara erakartzeko. Matematikarien Elkartea sortu zuen ikasle beltzen eta matematikarien premiei erantzuteko.
Fuissé
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Fuissé udalerrian 59 nekazaritza-ustiategi zeuden, 360 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Merthyr Mawr
Galesko udalerri eta komunitate bat da, Bridgend konderrian dagoena. Bridgend udalerritik 2 milia eta erdira dago.
2011ko erroldaren arabera 267 biztanle zituen.
Erdi Aroko demografia
Demografia
Europako populazioa Erdi Aroan horrela estimatu da:
400. urtetik 1000. urtera
Antzinatasunaren amaieran Europako biztanleriaren beherakada nabarmena izan zen. Bere maila baxuena 542. urtean izan zen izurria iritsi zenean (Justinianoren Izurria, Europan izandako azken izurrite handia XIV. mendeko Izurri Beltzaren aurretik). Karlomagnoren garaietan Europako biztanleria osoaren kalkuluak lausoak dira, baina 25 eta 30 milioi artean kalkulatu da, 15 milioi Karolingioen Frantzian. Erdi Aroko asentamenduak basa inguruez isolatutako herrixkak ziren. Herrixka batetik bestera, basa gune zabalak besterik ez zegoen. Erdi Aroan, bakarrik egotea, komunitaterik gabe, heriotza ziurtatuta izatea zen. Ondo populatutako komunitateak uharte gisa zeuden biztanleriaren ikuspuntutik benetako basamortu zabalen erdian.
1000. urtetik 1250. urtera
Europarrak naturari lurrak irabazi zizkioten: basoak moztu zituzten, hezeguneak lehortu ziren... Geroago, Goi Erdi Aroan inguru horiek landa-lurrak izango ziren. Aldi berean, kokaguneak Inperio Karolingioaren ohiko eskualdeetatik kanpo sortu ziren, Elba ibaitik harago finkatuz eta, horrela, egungo Alemaniaren tamaina hirukoiztu zen. Iberiar Penintsulan arabiarren aurkako borrokak espazio berriak irekitzen zituzten. Gurutzadek, bestetik, Europa Ekialdeko lurraldetara zabaldu zuten. Mugimendu eta konkista horiek Europako biztanleriaren hedapen eta berrezartze indartu zuten. Hedapen eta kolonizazio hauek hainbat faktoreen ondorio izan ziren:
Beraz, biztanleria handitu egin zen lurralde berrietan hedatuz.
1250.urtetik 1350. urtera
1300. urtean Europa, iritzi batzuen arabera, jendez gainezka zegoen. Ingalaterrak, gutxi gorabehera, 1086an, milioi bat biztanle zituen, urte horretan, aldiz, 5tik eta 7ra milioi artean zituen. 1328ko Frantzia gaur egungoa baino txikiagoa zen geografikoki, baina jada 18tik 20 milioira biztanle zituen, Aro Modernoaren hasiera arte gaindituko ez zuen maila. 1300. urtean Toscanak 2 milioi biztanle zituen eta kopuru hori ez zuen berriro lortuko 1850. urtera arte. Oro har, Europako 70 eta 100 milioi biztanle artean zituen. Egungo Europar Batasuneko 28 estatu kideek, konparazioan, 507 milioi biztanle izan zituzten 2014an. Zifrak, beraz, osoa altuak ziren.
1350.urtetik 1500. urtera
XIV mendearen hasieran, mugak zabaltzeari utzi zitzaion eta barne kolonizazioa murriztu egin zen. Dena dela, biztanleriaren kopuruak oso maila altuetan mantendu ziren. Baina hainbat hondamendik milioika europar suntsitu zituzten: 1315-1317ko gosete handia, Izurri Beltza, Ehun Urteetako Gerra... benetako giza hondamendiak izan ziren.
1348tik 1420ra giza galera handienak eman ziren: Alemanian, biztanleen %40 inguru desagertu zen, Proventzak %50 galdu zuen eta Toscanako eskualde batzuek biztanleen %70 galdu zuten.
Monmouth (Kalifornia)
Monmouth Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Fresno konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Zoar (Ohio)
Zoar Ohioko herri bat da. Tuscarawas konderrian kokatua dago. 2010ean 169 biztanle zituen, 1.51 kilometro koadrotan banatuta.
Caserosko gudua
Caserosko gudua Caseros hiritik gertu izan zen, gaur egungo Caseros eta Palomar tren geltokien arteko eremuan hain zuzen, Argentinako Buenos Aires probintzian, 1852ko otsailaren 3an. Gudu horretako arerioak Buenos Airesko armada eta Ejercito Grande izan ziren, Juan Manuel de Rosas eta Justo Jose Urquiza buru zituztela, hurrenez hurren. Urquizaren indar armatuek Rosasenak garaitu zituen, zeinak Britainia Handira ihes egin zuen. Garaipen hori Argentinako historiaren zedarri bilakatu zen. Urquiza Argentinako Konfederazioko behin-behineko zuzendaria 1853ko konstituzioaren sustatzailea izan zen eta Argentinako lehen presidente konstituzional bihurtu zen 1854an.
Rosasek Brasili gerra deklaratu zion 1851. urtean. Gertaera horrek Entre Riosko, Corrientesko, Uruguaiko eta Brasilgo Inperioko gobernuen arteko hitzarmena (1851) sinatzea ekarri zuen. Hitzarmenari men eginez, Urquizak hainbat armada elkartutako gudarostea bildu eta Moron erreka gurutzatu eta Caseros mendian kokatu zuen berau. Brasileko inperioak 3.500 soldadu laga zituen, baina Brasilgo gudarostearen gehiengoa borrokalditik at mantendu zen.
Borrokaldia
Rosasen gudarostea 10.000 infanteria-soldaduk, 12.000 zalditeria-soldaduk eta 60 kanoik osatzen zuten. Bere kapitainen artean eskarmentu handidun gizonak zeuden (Jeronimo Costa, Martiniano Chilavert eta Hilario Lagos). Halere, desertzio ugari izan zituenez, Rosasek gudua hasieratik bertatik galdua zuela diote askok.
Haren arerioak ere desertzioak jasan zituen. Adierazgarriena Aquino erregimentuarena izan zen; izan ere, erregimentu horren soldaduek euren kapitaina hil eta Rosas gudarostearekin bat egin zuten.
Urquizaren armada 24.000 soldaduk eta 50 kanoik osatzen zuten. Soldadu profesional bakarrak, ordea, brasildarrak baino ez ziren. Urquiza bera ez zen guduaren gidaritzaz osotasunean arduratu; nagusi bakoitzak askatasuna zuen nahi bezala borrokatzeko, horretarako gai ikusten baldin bazuen bere burua. Urquiza zalditeriaren aurka aritu zen Entre Riosen. Brasilgo infanteriak, bien bitartean, Uruguaiko brigadari lagundu zion eta Argentinar zalditeria eskuadroi batek Palomar eraikina inguratu eta bereganatu zuen. Gudu osoak 3 ordu inguru iraun zuen eta, bertan, Rosas zauritu zen, eta Centaur britainiarrak fragatan erbestera alde egin zuen.
Ondorioak
Urquizaren garaipenak Buenos Aireseko Rosas gobernuari bukaera eman zion (garai hartan, Argentinako de facto agintaria, hain zuzen). Gudua amaitu eta egun gutxira, Urquizak Buenos Aires bereganatu zuen, erresistentzia handiegiari aurre egin gabe. Edozein modutan, konkistatzaile errukigabea izan zen; Aquino erregimentuko soldadu guztiak eta Chilavert bera ere, exekutatu egin zituzten inolako epaiketarik gabe.
Castro dei Volsci
Castro dei Volsci Italiako udalerri bat da. Frosinoneko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Castro dei Volscik honako udalerri hauekin egiten du muga:
South Jacksonville (Illinois)
South Jacksonville  Illinoiseko herri bat da. Morgan konderrian kokatua dago. 2010ean 3,331 biztanle zituen, 5.93 kilometro koadrotan banatuta.
Nantymoel
, 'Nant-y-moel', Galesko udalerri eta komunitate bat da, Bridgend konderrian. Hegoaldean Wyndham udalerria du.
Oinatz
Oinatza animalia bat ibiltzean edo lurra zapaltzean haren oinak utzitako arrastoa da. Historian, oinatzak ehiza egiteko jarraitu dira; egun, argitu gabeko gertakariei buruzko informazioa eskuratzeko eta, iknofosilen bitartez, historiaurreko animalien buruzko informazioa eskuratzeko. Aldi berean, toki askotako oinatz edo oinatzen antzeko arrastoak bertan izandako pertsonaia mitologikoenak direla azaltzen da hainbat kondairetan.
NGC 5721
NGC 5721 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. William Parsonsek aurkitu zuen n.
3460 Ashkova
3460 Ashkova asteroide baten izena da. abuztuaren 31n aurkitu zuen T. M. Smirnova-ek Nauchnij Behatokitik.
Orbitaren ezaugarriak
3460 Ashkova asteroidearen orbitak batezbeste 2,447 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,118 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,776 distantziara. Eszentrikotasuna 0,134 da, eta makurdura orbitala 3,03ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 13.3 da.
Erethistidae
Erethistidae arrain siluriformeen familia da, hegoaldeko Asiako ur gezatan bizi dena.
Generoak
FishBaseren arabera, familiak 40 espezie ditu, 7 generotan banaturik:
ITISek berriz bost genero direla dio:
Aztarna (argipena)
Aztarna hitzak, adiera arruntean, zerbaitek utzitako arrastoa adierazten du. Erabilera zenbait ditu:
Bohemia
Bohemia (Böhmen) Txekiar Errepublika osatzen duten hiru eskualde historikoetako bat da, Moravia eta Silesiarekin batera. Bertako erlijio nagusia katolizismoa da eta hizkuntza nagusia, txekiera. Praga du hiriburu, eta gainerako hiri nagusiak České Budějovice, Hradec Králové, Liberec, Pilsen, Teplice eta Ústí nad Labem dira.
Geografia
Mendiz inguraturiko erronbo-antzeko ordoki batek osatzen du Bohemia: Sudete mendiak, ipar-ekialdean eta ekialdean; Krušne hory mendiak [Kruxne hory] edo Metal Mendiak (Erzgebirge), ipar-mendebaldean; Česky les [Txesky les] eta Bohemiako Oihana ( [Xumava] deitua, Xumava mendiak), hego-mendebaldean, eta mendixka txeko-moraviarrak, hego-ekialdean. Hiru alde nagusi bereiz daitezke barnealde lauan: Česke Budejoviceko padura-lurrak, Vltava ibaiak ureztatuak; Pilsen aldea, Berunka ibaiak zeharkaturiko industrialde handia, eta Polabí izeneko eskualdea, ipar-ekialdean, Bohemiako eremu oparoena.
Antzinako Bohemia
Boio zeltak bizi izan ziren Bohemian K. a. V. mendetik aurrera, eta markoman germaniarrak (I. mendea) eta txekiar eslaviarrak ondoren.
Txabakanozko Wikipedia
Txabakanozko Wikipedia Wikipediaren zanboangako txabanako hizkuntzako edizioa da. 2009ko urriaren hasieran 836 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 185.a zen.
Bohemia
Antzinako Bohemia
VIII. mendearen bukaeran, Karlomagnoren mendeko bihurtu ziren txekiarrak. Zirilok eta Metodiok kristautu zuten 863tik aurrera, eta Moravia Handia erresumako eskualde bihurtu zen IX. mendearen bukaeran.
Premysl etxea
Premysldarren garaian, egungo Txekoslovakia osatzen duten Bohemia, Moravia eta Eslovakia koroa bakar baten mendean egon ziren. Boleslav Ankerrak (929-967) bere anaia San Wentzeslao Bohemiako dukea (923-929) hil ondoren, Bohemia germaniar erregeen agintepean geratu zen. Vratislav II.aren garaian (1061-1092), Bohemiako Dukerria erreinu bihurtu zen, heredentziazko monarkia 1198tik aurrera. Otakar II.a Premyslgoaren erreinaldian (1253-1278), konkista handiak egin zituzten bohemiarrek (Silesia, Eslovakia, Lusazia, Austria, Estiria, Karintia eta Karniola); gero, ordea, Rudolph I.a Habsburgokoaren mehatxuagatik, berriro utzi egin behar izan zituzten. Premysldarren dinastia 1306. urtean iraungi zen, Wentzeslao III.a hil ondoren.
Luxenburgo etxea
Luxenburgoko etxeak izan zuen Bohemiako agintea 1310. urtetik aurrera. Bohemiako errege eta Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadore Karlos IV.aren garaian (1346-1378) iritsi zen Bohemia gailurrera, eta Erdialdeko Europako herri nagusia izan zen urte haietan. Wentzeslao IV.a bere semearen erreinaldian (1378-1419), ordea, Jan Husek gidaturiko erreformak ondoko erreinaldian (Sigismundo Luxenburgokoa, 1436-437) gerra zibila ekarri zuen erlijio-, nazio- eta gizarte-krisia piztu zuen.
Habsburgo etxea
Garai ilunak igaro ondoren, habsburgotarrek Bohemiako koroa eskuratu zuten (FernandoI.a, 1526-1564): haiek iraun zuten agintean 1918. urtera arte. Germaniartze-politikak eta Rodolfo II.ak (1576-1611) 1609an ezagutu zuen erlijio-askatasuna ez onartzeak protestante abertzaleen matxinada ekarri zuten 1618an (Pragako defenestrazioa, 1618ko maiatzak 23). Hogeita Hamar Urteko Gerraren hasiera izan zen. Matxinatuek Fernando II.a erregetzatik egotzi eta Frederiko V.a Palatinatuko hautesle protestantea ezarri zuten errege. Bohemiako autonomiaren bukaera etorri zen habsburgotarrak Frederiko V.aren armada Bila Horako guduan (Mendi Zuria, euskaraz) birrindu ondoren. 1627. urteko Konstituzioaren arabera, Bohemiako koroa Habsburgo etxearen eskuetan geratu zen; enperadoreak bere gain hartzen zituen ordu arte Dieta edo parlamentuak izan zituen ahalmen guztiak. Protestantismoaren zapalkuntzak eta germaniartze-politikak biziagotu egin zuten bohemiarren abertzaletasuna.
Josef II.aren erreinaldian (1780-1790), Habsburgoko estatuetako zentralizazioa areagotu egin zen, erlijio-eskubideak onartu baziren ere.
XIX eta XX. mendeak
Txekiarren kultura eta abertzaletasuna 1815etik aurrera indartu zen nagusiki (J. Dobrovsky, J. Jungmann, P. J. Safarik, F. Palacky). Pragako matxinada (1848ko ekaina) gogor zapaldu zuten (Windischgrätz printzea).
Frantzisko Josef enperadorearen garaian (1848-1916), berrikuntza handiak izan zituen txekiarren abertzaletasunak: Txekiar Gazteen eslavismo berria (burujabetzaren aldekoa) sortu zen Txekiar Zaharrek bultzatu nahi zuten Austriaren aldeko eslavismoaren ondoan (Bohemiako autonomia Hasburgoko inperioaren barnean). 1870. urtean sortu zen alderdi sozialdemokrata berehala indartu zen langileen artean. Hizkuntzaren aldeko talde eta higikundeak ere izugarri zabaldu ziren.
Lehen Mundu Gerran txekiarrek beren armada osatu zuten austro-hungariar inperioaren aurka, eta, 1918an, Txekoslovakia estatu berriko partaide bihurtu zen Bohemia, Moravia txekiarrarekin eta Eslovakiarekin batera. 1939 eta 1945 urteen bitartean, Bohemiak, Sudeteak gabe, eta Moraviak, nazien mendeko eskualdea osatu zuten. 1968ko urriko Konstituzioaren ondoren, Bohemia eta Moravia txekiar lurraldeek Txekoslovakiako bi estatu federatuetako bat osatu zuten.
Banaketa administratiboa
Bohemia bost kraj edo administrazio-eskualdetan banatuta dago: erdialdea, hegoaldea, mendebaldea, iparraldea eta ekialdea.
Eliza-arkitektura
Hogeita Hamar Urteko gerraren ondoren, katolizismoaren berrikuntza handia gertatu zen Europan, eta horren adierazpenetako bat elizetako azken barrokoko arkitektura izan zen. Christoph Dientzenhofer (1655-1722) Bohemian 1700. urte inguruan egin ziren eliza zoragarrien egilea da: Oborisce komentuko eliza (1699-1712), Smirice gazteluko kapera (1700-1713), Brevnoveko komentuko eliza (1709-1715). Oborisceko elizan Borrominiren eta Guariniren eragina duten osagaiak ikusten hasten dira, eta lan horren ondoren, etengabe bilakatu ziren osagai horiek Brevnoveko komentua egin zuen arte. Dena dela, Dientzenhoferren beraren osagai bereziak ere ugariak dira.
Christophen anaia Johannek (1673-1726) Banzeko eliza beneditarrean iritsi zuen heldutasun artistikoa. Eliza horretako oina egiteko, Oborisce eta Chebeko elizak hartu zituen oinarri. Banzeko elizaren ondoren Pommerfelden jauregiaren proiektuan eta eraikuntzan eta Wiirzburgoko egoitzan parte hartu zuen. Ondoren, bi proiektu egin zituen Holzkircheneko abadiarako, zeinetan espazioaren integrazioa eta lotura nabarienak diren.
Kilian Ignaz Dientzenhoferrek (1689-1751) bere senideek hasitako arkitektura tradizioarekin segitu zuen. Denboraldi batez bere aita Christophekin aritu zen lanean.
Bohemiako arkitekto barroko nagusitzat hartu ohi da. Eliza ugari egin zituen, besteak beste, Santo Tomas (1723), San Joan haitzaren gainean (1729-1739), Pragako San Nikolas (1732), Wahlstatteko monasterioko eliza (Silesia, 1723-1731) eta Maria Magdalena (1733-1736).
Delain
Delain Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Delain udalerrian erroldatutako biztanleak 189 ziren. Familiak 78 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 29 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 106 etxebizitza zeuden, 80 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 100 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 80 etxebizitza nagusietatik 68 bere jabearen bizilekua ziren eta 12 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 43 etxek bost zituzten. 60 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 108 ziren, horien artean 74 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 74 pertsona aktiboetatik 69 lanean zeuden (38 gizon eta 31 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Delain udalerrian 92 unitate fiskal zeuden, 226 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.206 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 2 zurginak.
2000. urtean Delain udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 660 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cyrtodactylus variegatus
Cyrtodactylus variegatus Cyrtodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Hendaiako Églantins
Hendaiako Églantins (Églantins d'Hendaye) Hendaiako futbol talde amateurra da. 2012an ehungarren urteurrena bete zuen. Errealarekin ituna sinaturik dauka.
Protammodytes sarisa
Protammodytes sarisa Protammodytes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Ammodytidae familian.
Phurba Tashi
Phurba Tashi Sherpa Mendewa Nepalgo mendizalea da. Himalaiako tontor nagusietara egindako igoera ugariengatik ezaguna da.
Zortzimilako igoeren errekorra du, 30 aldiz igo bait da zortzimilako batera. Horien artean, Everest mendira hogeita bat aldiz igo da, Cho Oyu ra bost, Manaslura bi eta Shishapangma eta Lhotse ra behin.
Palauko bandera
Jakingarriak
Mikronesiako Estatu Federatuetako eta Ozeano Bareko beste uhartedi batzuetako banderekin gertatzen den bezala, kolore urdinak ozeanoa eta nazio honek bere baitan duen lekua islatzen ditu. Aldiz, banderako biribila zentratuta ez egoteak Bangladeshko edota Japoniako banderarekin hurbiltzen du; kasu honetan biribilak ilargia islatu nahi du, ez eguzkia.
Bi koloreen aukeran, bestalde, palauarren historia eta ohitura batzuk ere ikus daitezke:
Futaranosuke Nagoshi (名越二荒之助) irakasle japoniarraren iritziz Palauko banderak Japoniakoarekin zerikusia du. Bi lurraldeek harreman historikoa izan dute eta bi herrien arteko senidetzea islatuko luke. Hala uste zuen Palauko presidentea izan zen japoniar jatorriko Kuniwo Nakamurak ere.
Bandera historikoak
Hauexek dira Palau errepublika izan arte erabili diren kanpoko egitura politikoetako banderak; AEBetakoak urte ia aldi guztietan beste batekin (NBEkoa, Protektoratukoa, Palaukoa) batera erabili izan dira. Kontuan izan 1981 eta 1994 artean Palauk berezko errepublika zuela baina ez zela estatu independentea.
Tuxetia
Tuxetia edo Tuxeti (თუშეთი: Tuxeti) herrialdearen ipar-ekialdean dagoen Georgiako eskualde historikoa da. Eskualde horretan sortzen da Alazani ibaia.
Hans Vredeman de Vries
Biografia
Leeuwarden-en jaioa (Frisian), bertan zurgintza ikasi zuen. 1544an Amberesen, bertako beirateen margolari batekin, Reiner Gerritsz, ikasi zuen. 1546an Kampenen Ernst Mæler margolariarekin ibili zen. 1548an, Amberesen, bertako hiritartasuna hartu zuen. 1549an Filipe II.a Espainiakoaren eta Karlos V.aren adventus regisen antolaketan aritu zen. 1956 eta 1958 artean Rodolfo II.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoaren zerbitzuan aritu zen. 1570an, katolikoen jazarpenak zirela eta, Aix-la-Chapellen erbesteratu zen. 1575ean Liejan bizi zen eta, azkenik, Amberesera itzultzea lortu zuen. 1586, bigarren aldiz ezkondu ondoren, emaztearekin eta semearekin bizitzera Frankfurt am Mainera joan zen. Handik ere beste hirietara joango zen, beti lan eskaeren arabera: Hamburgo, Gdańsk 1952an, Praga, 1595. 1598an berriro ere Hamburgora itzuli zen. 1600. urtean Amsterdamtik deitu zioten eta 1604an Leidengo Unibertsitatean arkitektura katedra eskaini zioten. Margolariaren heriotz dataren inguruan zalantzak daude.
Obra
XVI. mendearen hasieran, margolarien artean arkitekturako grina sortu zen. Margolaritza genero berri bat sortu zen, horrela, eraikinen zein hirien irudikapen fantastikoa egiten zuena. Izan ere, perspektibako arauak erabiltzen zituen, aldi berean arrazionala eta idealizatua zen mundu bat sortzeko. Vredeman de Vries horrelako irudikapenen maisuetakoa izan zen.
Mota askotako lanak burutu zituen. Esate baterako, 1549an, Karlos V.a enperadorearen omenezko garaipen-arkua egin zuen Anberesen. 1596tik 1598ra, Pragako gortean lan egin zuen. Bertan, zenbait gela apaindu zituen, eta Rodolfo II.aren jauregi inperialerako iturriak diseinatu zituen. Vitrubioren eta Serlioren tratatuen bitartez, arkitektura klasikoa primeran ezagutzen zuenez, arkitekturari eta perspektibari buruzko testu garrantzitsuak ere prestatu zituen, eta, haren grabatuek moduan, eragin handia izan zuten arkitekturako margolarien artean, XIX. mendera arte.
Aipatu behar da gizon aldeaniztuna izan zela eta mota askotako lanak egin zituela: arteari buruz idatzi, lorategiak diseinatu, ingeniari militar gisa aritu, gorteko arkitektoa, dekorazioak...
Obra Euskal Herrian
Bilboko Arte Ederren Museoan bere margolan bat ikus daiteke: 1568ko Arkitektura fantastikoa pertsonaiekin.
NGC 5723
NGC 5723 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. William Parsonsek aurkitu zuen n.
Rhyd Ddu
Rhyd Ddu Galesko ipar-mendebaldean dagoen Gwynedd eskualdeko herri txikia da. Snowdonia Natur Parkearen barnean kokatzen da.
Marierazko Wikipedia
Marierazko Wikipedia Wikipediaren marierazko edizioa da. 2009ko urriaren hasieran 758 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 187.a zen.
Epigonidae
Epigonidae arrain pertziformeen familia da, mundu osoko ur tropikal eta epeletan bizi dena.
Generoak
FishBaseren arabera, familiak 43 espezie ditu, 7 generotan banaturik:
Generoen bilakaera
Hona hemen genero batzuen bilakaera:
Ceccano
Ceccano Italiako udalerri bat da. Frosinoneko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Ceccanok honako udalerri hauekin egiten du muga:
South Pekin (Illinois)
South Pekin  Illinoiseko herri bat da. Tazewell konderrian kokatua dago. 2010ean 1,146 biztanle zituen, 1.3 kilometro koadrotan banatuta.
Mariano Díaz
Mariano Díaz Díaz (Villarejo de Salvanés, 1939ko irailaren 17a - Madril, 2014ko apirilaren 5a), espainiar txirrindularia izan zen, profesionala 1965 eta 1971 artean.
Kirol ibilibidea
Amateurretan aipatzekoak dira Nafarroako Itzulian lortutako hiru garaipen (1963, 1964 eta 1965), baita 1965eko Etorkizuneko Tourra. 1964ko Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen errepide proban eta 100 km taldekako erlojupekoan, 32. eta 8. postuan amaituz, hurrenez hurren.
Profesionaletan, Frantziako Tourreko etapa bat eta Espainiako Vueltako bi etapa irabazi zituen, horretaz gain 1969ko Kataluniako Volta eta 1968ko Levanteko Itzulia eskuratu zituen.
Sailkapen orokorra Itzuli Handietan
—: ez zuen parte hartu
DSK: deskalifikatua
UT: utzi, ez zuen amaitu
Rhyd (Gwynedd)
Rhyd Galesko ipar-mendebaldean dagoen Gwynedd eskualdeko herria da. B4410 errepideak zeharkatzen du, eta Maentwrog eta Llanfrothen udalerrien artean dago.
Lynchburg (Mississippi)
Lynchburg Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. DeSoto konderrian dago, Mississippi estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Tamerlan
Turkiar eta mongol jatorriko noble musulman honek Eurasiaren zati handi bat konkistatu zuen bi hamarkadetan. 1382 eta 1405 artean, bere armadak Delhitik Moskurainoko lurraldeak zeharkatu eta konkistatu zituen, eta hiri asko suntsitu. Haren erasoaldien artean, aipatzekoa da Delhiko arpilaketa 1398an, eta Otomandar Inperioaren aurkako garaipena 1402an. Timurtarren Inperioa osatu zuen Asiako erdialdean (1370-1405), baita timurtarren dinastia ere, zeinek 1857 arte iraun zuen Indiako Mughal Inperioan. Hala ere, inperioaren handitasunak ez zuen fundatzailearen heriotza baino askoz gehiago iraun. Oinordekoek matxinaden aurka borrokatu behar izan zuten. Hauek izan ziren Tamerlanen lau semeak: Djahangir (1376an hila), Omar Xeikh I.a (1391an hila), Miran Xaa (1408an hila) eta Xaa Rukh. Nolanahi ere, zientziaren eta arteen garapena bultzatu zuten, eta Timurtar Pizkunde izeneko garaia eragin XV. mendean.
Timurtar mongoliar buruzagi nagusietako bat izan zen, Genghis Khanen parekoa. Haren eta haren ondorengoen garaian, munduko hiri ederrenetako bat izan zen Samarkanda, eta artea eta kultura loratu ziren Asiako erdialdeko lurretan. Indian, Persian eta Europan, ordea, musulman munduko hiri nagusietako batzuk gupida gabe suntsitu zituen mongol buruzagi ankerraren irudia zabaldu zen.