cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kontrolagailu proportzional-integral-diferentzial
Konstanteen esanahia
Kd deribazio-konstantea: ekintza proportzionalaren etorkizuneko errorea maneiatzen du. Horrenbestez, une jakin batean ematen den errorearen bikoizpena da deribaziokonstantearen balioa. Bestalde, une jakin hau igaro ondoren, deribazio-konstantearen eragina desagertu egiten da.
Hiru termino hauen irteera batuz, hau da, proportzionala, integrala eta diferentziala, PID kontrolagailuaren irteera kalkulatzen da. Horrenbestez, y(t) delakoa kontrolagailuaren irteera bezala definitzen da, eta horren ondorioz, PIDaren algoritmoa horrela ematen da:
Joaquin Gurrutxaga
Joaquin Gurrutxaga (Donostia, 1910 - ib., 2000ko urtarrilaren 22a ) gipuzkoar olerkari eta artista izan zen. 1930eko hamarkadan abangoardia artistikoaren aldeko apustua egin zuen artisten belaunaldiko kidea izan zen. Jorge Oteiza, Narkis Balentziaga, Nikolas Lekuona eta Gabriel Celayaren adiskide eta lankide izan arren, ez zuen jendaurrean haiek lortutako oihartzunik izan. Gaztetatik idazten zuen, nahiz eta bere zaletasun nagusia musika izan eta ogibidea, berriz, pintura. Madrilgo (Espainia) San Fernando Arte Ederren Eskolan irakasle izan zen gerra zibilaren amaieratik erretiroa hartu zuen arte. Gaztetan hasi zen idazten, baina ez zituen zahartzarora arte bere poemak argitaratu. Izan ere, 1995ean argitaratu zen haren lehen poema liburua, Últimos poemas, eta 1996an bigarrena eta azkena, El tiempo, el humo, el pasado.
Maiatzaren 26
Maiatzaren 26a gregoriotar egutegiaren urteko ehun eta berrogeita seigarren eguna da, 147garrena bisurteetan. 219 egun falta dira urtea amaitzeko.
Sam Nujoma
Samuel Daniel Shafiishuna Nujoma (Ongandjera, Omusati, Namibia, 1929ko maiatzaren 12a) namibiar politikaria da.
Biografia
1958an, SWAPO erakundea (Afrikako Hego-Mendebaldeko Herrien Erakundea) sortu zuen Herman Toivo Jatoivorekin batera, mugimendu independentzia zalea eta joera marxistakoa. 1959an, atxilotu egin zuten Nujoma, eta hurrengo urtean erbestera jo zuen. Namibiaren askapenaren alde borrokatu da beti.
1990ean Namibiak independentzia lortu zuenean, Sam Nujoma hango lehendakari izendatu zuten. 1994an eta 1999an berriz aukeratu zuten postu horretarako.
Norops utilensis
Norops utilensis Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Moncrivello
Moncrivello Italiako udalerri bat da. Vercelliko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Alfa-karoteno
α-Karotenoa karoteno mota bat da, naturan aurkitzen den bigarren ugariena, β-Karotenoaren ondoren.
Moncrivello
Mugakideak
Moncrivellok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Alfa-karoteno
Egitura
Tetraterpeno bat da eta mutur batean β-ionona eta bestean α-ionona ditu.
Iturria
Honako barazki hauetan aurkitzen da :
Gamagarita
{{mineral infotaula }} Gamagarita fosfato motako minerala da eta brackebuschite supertaldearen kidea da.
Ezaugarriak
Gamagarita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4,5 - 5 da.
George Nepia
George Nepia (Wairoa, 1905eko apirilaren 25a - Ruatoria, 1986ko abuztuaren 27a) zeelandaberritar errugbilaria izan zen. Hamabosteko errugbian eta Hamahiruko errugbian jokatu zuen. Errugbiko jokalari maoririk ospetsuena izan zen, eta Zeelanda Berriko kiroleko lehen superizarra.
1924 eta 1930 artean bederatzi partida jokatu zituen Zeelanda Berriko errugbi selekzio nazionalarekin. 1924an, "Garaitezinek" Ingalaterrara egindako biran parte hartu zuen.
1935ean Ingalaterrara joan zen hamahiruko errugbiko profesionalean jokatzera. 1937an Zeelanda Berrira itzuli zen kirol honetan jolasten jarraitzeko.
Aitor Albizua
Aitor Albizua Meabe (Arrigorriaga,1992ko urtarrilaren 8a) bizkaitar telebista aurkezlea da.
Ibilbidea
Madrilgo Complutense Unibertsitatean egin zituen kazetaritza ikasketak. SER katean bekadun hasi zen eta bertako erredakzioan 8 urtez egin zuen lan, esate baterako Hora 25 eta De buenas a primeras irratsaioetan.
2021ean telebistara salto egin eta ETB 2n hasi zen lanean eta Lingo lehiaketarekin egin zen ezagun. 2022an Televisión Españolara pasa zen El comodín de La 1 lehiaketa aurkeztera.
Polyspina piosae
Polyspina piosae Polyspina generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
Konbinatu nordikoa 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan – Taldeka malda handia/4 x 5 km
2022ko Neguko Olinpiar Jokoketako taldeka malda handia/4 x 5 km konbinatu nordikoa otsailaren 17an jokatu zen Kuyangshu Zentro Nordikoan eta Zhangjiakouko biatloi gunean. Jørgen Graabak, Jens Lurås Oftebro, Espen Bjørnstad, eta Espen Andersen norvegiarrek irabazi zuten, Alemania izan zen zilarra eta Japonia brontzea.
Aurreko txapelduna Alemania izan zen, eta Norvegiak eta Austriak eskuratu zuten zilarra eta brontzea hurrenez hurren.
Eski-jauziak
Eski jauziak 16:00etan hasi ziren.
Iraupen-eskia
Iraupen eskia 19:00etan hasi zen.
Gananita
Gananita haluro motako minerala da.
Rayo Vallecano
Rayo Vallecano de Madrid Madrilgo Vallecas auzoko futbol taldea da. 1924an sortu zen, eta gaur egun bigarren mailako taldea da. Etxeko partiduak Vallecasko futbol zelaian jokatzen ditu.
Sorrera eta hasierako urteak
Agrupación Deportiva El Rayo izenarekin jaio zen taldea Madrilgo Vallecas auzoan. Taldea sortu zenean herri askea zen Vallecas baina 1950 urtean Madril hiriak bereganatu zuen. Hasiera hartan zuria zen taldearen kolorea. 1947 urtean Agrupación Deportiva Rayo Vallecano izena hartu zuen eta udaletxeko armarria hasi zen erabiltzen.
1949/50 denboraldian Atlético de Madrid taldearekin adiskidantzazko erlazioa eratu zuen. Honek hainbat jokalari utzi zizkion baina ordainetan kolore gorria erabiz zezan eskatu zion, bestela Real Madrilen menpeko taldea zela ematen baitzuen. Rayok beraz gaur egun ezagutzen dugun kamiseta jantzi zuen. Hurrengo urtean Atletico Madrilekin zuen akordioa hautsi bazen ere kamiseta polita iruditu eta berdinarekin jarraitzea erabaki zuen.
Lehenengo mailarako igoerak
Lehenengo mailara igo zen aurreneko urtea 1976/77 denboraldian izan zen. Denboraldi bikaina egin zuen gainera lehen mailan, "matagigantes" ezizena eman baitzioten. 1978an Buenos Airesko River Plate taldearekin anaitu zen kamiseta bera zeukatela aitzaki hartuta eta urte hartan Vallecasen elkarren artean partida bat jokatu zuten. Argentinarrak nagusitu ziren 0-1. Ez zuen ordea lehen mailan asko iraun.
1982an Errege kopako finalerdietara iritsi zen. 1988/89an izan zen bigarren igoera baina urte bakarra eman zuen lehen mailan.
Ruiz-Mateos aldia
1991 urtean Elkarte Anonimo bihurtzean José María Ruiz-Mateosek klubaren akzio gehienak erosi eta taldearen nagusi bihurtu zen. Bere emazte Teresa Rivero jarri zuen presidente eta futbol zelaiak ere Teresa Rivero izena hartu zuen.
Hurrengo urteetan gora eta behera aritu zen Rayo. Orain arteko sailkapenik onena 1999/2000 urtean izan zuen 9. izan zelarik. Urte hartan lau jardunalditan sailkapeneko liderra izan zen baina denboraldia luze egin zitzaion. Hurrengo urtean UEFA Kopan aritu zen, hau izanik bere Europako txapelketa bakarra. Final laurdenetan Alavések kanporatu zuen. Lau urte jarraian lehen mailan egin ondoren 2002/03an bigarren mailara itzuli zen. Hurrengo urtean 2.B mailara jeitsi zen eta bertan lau denboraldi egin zituen.
Zaletuen presioaren eraginez Ruiz-Mateos familiak taldearen zuzendaritza utzi zuen 2011eko maiatzean.
Azken urteak
2021-22 denboraldia bikain hasi du eta Errege Kopako finalerdietara iritsi da 40 urte beranduago. Betisek utzi du finaletik kanpo
Datuak
2023-24 barne:
Espainiako txapelketak: 1
zortzigarren 2012-13 denboraldian 2017-18 finalerdiak 1982an eta 2022an.
Nazioartean: 0
final laurdenak 2000-01 denboraldian
2023/2024 Taldea
2023ko uztailaren 19an eguneratua.
The Lion in Winter
The Lion in Winter (euskaraz Lehoia Neguan) 1968ko Anthony Harvey ingeles zinema zuzendariaren historia drama filma bat da. James Goldmanen izen berdineko The Lion in Winter antzezlanean oinarritua dago. Bertan, Peter O'Toole, Katharine Hepburn, Anthony Hopkins, John Castle, Nigel Terry eta Timothy Dalton aktoreek antzeztu zuten.
2003an izen berdineko The Lion in Winter berregokitzapena izan zuen, kasu honetan Andrei Konchalovskyk zuzendu eta Patrick Stewart eta Glenn Close aktoreek antzeztua.
Argumentuak
1183. urtea. Henrike II.a Plantagenetek Eguberriak direla eta, bere familia osoa bildu eta tronuan oinordekoa zein izango den hautatuko du. Henrike erregeak, Leonor Akitaniakoa makiabelikoa, iraganean arbuiatu eta dorre batean espetxeratutako emaztea eta hiru semeak etortzeko aginduko du: Godofredo, azpijokozalea, Joan ziztrina eta Rikardo haserrekoia. Aurretik, 1173-1174 bitartean hiru semeok haien ama handigurak hala biltzarazita heuren aitaren aurka matxinatu zirela ere oroitzea komeni da.
Sariak
Filma honek zazpi Oscar Sarietarako izendapenak jaso zituen, azkenean hiru irabaziz: Emakumezko aktore onenaren Oscar Saria (Katharine Hepburn), Egokitutako gidoi onenaren Oscar Saria (James Goldman) eta Jatorrizko soinu banda onenaren Oscar Saria (John Barry). Bi BAFTA Sari (Emakumezko aktore onenaren BAFTA saria eta Filma musikaren Anthony Asquith saria), eta Film onenaren Urrezko Globo Saria - Drama eta Aktore onenaren Urrezko Globo Saria ere irabazi zituen.
Sakanako Donejakue bidea
Sakanako Donejakue bidea Sakana ibarrean kokatzen da, hau da, Aralar, Urbasa eta Andia mendiek babesten duten Nafarroa ipar-mendebaldean. Zelai berde eta antzinako haritzez eta pagoz osatutako baso ugari dituen korridore luzea dugu. Burunda-Arakil ibaiak, ibarra ekialdetik mendebaldera zeharkatzen du.
Historia
Nafarroan erregistratu zen lehenengo Donejakue bidea eta zaharrena Sakana ko Donejakue bidea izan zen. Jatorriak aurreko garaietara garamatza, gure aroko lehen mendera, erromatar legioek Bordeleko (Galias-Frantzia) galtzada ezaguna Astorgaraino (Leon) eraiki zutenean. Bere eginkizunetako bat Galiak Meduletako urre meategiekin komunikatzea zen, Astorgatik gertu. Orreagatik (Summo Pirineo) sartzen zen Nafarroan, eta Iruñera (Pompaelo) iritsi ondoren, Orkoien, Iza, Lete, Atondo (Alentone) aldera jarraitzen zuen, eta Oskiako pasabidetik sartuko zen gure bailarara. Hurrengo geltokia Zamartze (Aracaeli), Burunda, Olatzagutia (Angustina), eta Nafarroatik Ziordiatik aterata, Arabako lautada zeharkatzen du Donemiliagako San Romanetik (Alba-Albeniz) Gasteizeraino, Miranda de Ebroraino, Briviescaraino, Burgosetik Asturikaraino (Astorga). Bide honi buruzko erregistroak eta berriak daude Erromatar Inperio Garaitik.
Azken urteotan egiaztatu da erromesek I. mendean erromatarrek eraiki zuten Iter XXXIV Burdeos Astorga galtzada erromatarra erabili zutela Konpostelarantz joateko. IX. mendean Santiagora joateko biderik seguruena zen, hegoaldeko lurrak musulmanen esku zeudelako. XII. mendean, ordea, Nafarroako Antso Garces III. Nagusia erregeak hegoaldeko lurrak irabazten zituzten heinean bide ofiziala aldatu zuten, Erreniega mendia pasabide bezala ezarriz. Horrela, bidea Nafarroa hegoaldetik bideratu zen. Horren ondorioz, ibilbide nagusi hori ibilbide txiki bihurtu zen, eta, denborarekin, bide zaharra ahaztuta eta lurperatua geratu zen eta ez da Donejakue bidea egiteko erabili.
Hala ere, oinarrizko bide honen historia indartzeko eta Sakanako bailarak duen ondare historikoa berpizteko 2016. urteaz geroztik eta Sakanako Plan Estrategikoaren baitan kokatua, ibilbide hau berreskuratzeko hainbat urrats eman dira, trazadura berri bat zehaztuz (trazadura historikoa errespetatuz, Sakanako herriak lotuz eta Donejakue Bideak gure bailaran dituen toki nagusiak balioetsiz).
Bidea
Gaur egun, ibilbide hau Nafarroako bosgarren Donejakue bidetzat jotzen da, balizatua dago eta erromesarentzat beharrezkoak diren zerbitzuak ditu. 2022ko Fitur azokan Nafarroako Gobernuak hala aurkeztu zuen ere.
Irurtzunen hasi eta Ziordian bukatzen den bideak honako herri hauek zeharkatzen ditu: Irurtzun – Egiarreta (Arakil) – Hiriberri (Arakil) – Ihabar – Irañeta – Uharte Arakil – Lakuntza – Arbizu – Etxarri Aranatz – Bakaiku – Iturmendi – Urdiain – Altsasu – Olazti – Ziordia.
Seinaleak
Sakanako Donejakue bidean aurkituko ditugun jarraitu beharreko seinaleak ez ditugu lurrean ikusiko. Herrietan zehar hiri-altzarietan eta ibilbidean zehar zuhaitz edo ataketan aurkituko ditugu eta bi mota daude: Bat, fondo urdina eta gezi horia duen xafla eta bestea, Sakanako irudia den koloretako haritz hostoa duen erromes maskorra eta gezi hori bat duen pegatina.
Vers-sous-Sellières
Vers-sous-Sellières Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vers-sous-Sellières udalerrian erroldatutako biztanleak 208 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 103 etxebizitza zeuden, 88 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 97 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 88 etxebizitza nagusietatik 73 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 20 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 59 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 131 ziren, horien artean 106 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 106 pertsona aktiboetatik 100 lanean zeuden (57 gizon eta 43 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vers-sous-Sellières udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 212 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.212 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 ile apaindegia eta 1 albaitaria.
2000. urtean Vers-sous-Sellières udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 192 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Reicheltia halsteadi
Reicheltia halsteadi Reicheltia generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
La Fage-Saint-Julien
La Fage-Saint-Julien Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Fage-Saint-Julien udalerrian erroldatutako biztanleak 269 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 150 etxebizitza zeuden, 107 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 150etxeak ziren. 107 etxebizitza nagusietatik 80 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 1 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an La Fage-Saint-Julien udalerrian 105 unitate fiskal zeuden, 261 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.809 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 margolariak eta 3 zurginak.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fagot
Fagota zurezko haize instrumentua da, zehar-txirula, klarinetea, oboea eta korno ingelesa bezala. Bere altuera, 156 zentimetrokoa da, eta barneko zuloa, 250ekoa. Mihi bikoitza du.
Orkestra sinfonikoetan
Orkestra sinfonikoetan, ohi, 4 fagot erabiltzen dira, horietako batek, kontrafagot lana egin dezan halakorik behar denean. Ateratzen duen soinua, oso egokia izaten da eszena liriko edo komikoetarako.
Heckel sistema
Heckel sistema, alemaniarra da eta, XIX. mendetik hona, gailendu den sistema da. Carl Almenräder izan zen sistema hau garatu zuena, 1823. urtetik aurrera. Gottfried Weber ikertzaile akustikoak lagunduta, 4 oktaba lortzen zituen 17 giltzetako fagota eraiki zuen. Almenräderren hobekuntzak, 1823ko hitzarmen batekin hasi ziren. Bertan, intonazioa, erantzuna eta giltzen sistema gehituz eta aldatuz jotzeko erraztasun teknikoa deskribatu zituen. Schotten lantegian lan egiteak, diseinu berri hauen arabera instrumentuak eraiki eta frogatzeko ahalbidea eman zion. Hauen emaitzak "Caecilia"n, Schotten etxeko egunkarian argitaratu ziren. Instrumentuak eraikitzen jarraitu zuen 1843. urtean hil zen arte. Schotten lantegia utzi eta gero, 1831. urtean, bere lantegi propioa sortu zuen, sistemari izena emango zion Johann Adam Heckelekin batera.
Hurrengo 50 urteetan, fagotari hobekuntza gehiago egin zizkioten Heckelen ondorengoek eta hauena, fagot estandarra bihurtu zen, beste batzuk eraikitzen jarrai zezaten. Hogeigarren mendean, Heckelen fagotak izan ziren agintari merkatuan.
Buffet sistema
Honi, sistema frantsesa ere deritzo. Sistema hau, Heckelena baino lehenago garatzen hasi zen. Baina ez zen alemaniarrarena bezain iraultzailea izan. Ez ziren erabiltzeko erosoak, Heckelen fagotekin alderatuz gero. Baina, askoren ustez, askoz espresiboagoak dira. Oraindik, sistema honetako fagotak eraikitzen dira, Parisen zehazki, Buffet-Crampon eta Selmerrek.
Fagotarentzat piezak idatzi zituztenak
eta beste hainbat konposatzaile ospetsu.
Antxoa beltz
Antxoa beltza (Myctophidae) arrain mesopelagiko txikien familia da. Myctophiformes ordena osatzen duten bietako bat, Myctophidae familiak 246 espezie ditu, 33 generotan banaturik, eta mundu osoko ozeanoetan bizi dira. Biolumineszenteak dira.
Generoak
Benthosema Bolinichthys Centrobranchus Ceratoscopelus Diaphus Diogenichthys Electrona Gonichthys Gymnoscopelus Hintonia Hygophum Idiolychnus Krefftichthys Lampadena Lampanyctodes Lampanyctus Lampichthys Lepidophanes Lobianchia Loweina Metelectrona Myctophum Nannobrachium Notolychnus Notoscopelus Parvilux Protomyctophum Scopelopsis Stenobrachius Symbolophorus Taaningichthys Tarletonbeania Triphoturus
Miura 1
Miura 1 (lehen ARION 1 izenekoa) Espainiako PLD Space enpresaren azpiorbitala jaurtitzeko ibilgailu bat da. Europan errekuperatzeko lehen ibilgailua izatea aurreikusten da. Probaren hasierako irteera. 2023ko maiatzaren 31n jaurtiketa-proba bat egin zen, baina bertan behera utzi zen haize-bolada bortitzengatik.
Garapena
Hasiera batean, bi etapako kohete gisa proposatu zen, hegaldi suborbital bat lortzeko gai zena. Hasieran, 12 metro luze izatea pentsatu zen, 250 kg-ko edukierarekin. Motorrek oxigeno likidoa eta kerosenoa erabili behar zituzten propultsatzaile gisa.
2019ko abenduan, GMVk jakinarazi zuen Miura 1 hegazkin-sistemak kalifikazio-fasea gainditu zuela.
2020ko martxoan, Miura 1eko tanga presurizatuen esfortzu-proba egin da, lan-presioa (400 bar baino gehiago) jasateko gaitasuna egiaztatzeko eta emaitza arrakastatsua lortzeko. COPVak (Composite Overwrapped Pressure Vessel) propultsatzaileen tangak presurizatzeko erabiltzen dira, eta jaurtitzaile askoren funtsezko elementua dira.
2020ko uztailean, Alemaniako Teknologia Espazial Aplikatuaren eta Mikrograbitatearen Zentroak (ZARM) arrakastaz osatu zituen bere karga erabilgarriaren bibrazio-saiakuntzak, eta Miura 1eko lehen jaurtiketan (Flask-1 testa) hegan egingo du.
2022ko apirilaren 7an, enpresak jaurtitzaile osoaren lehen saiakuntza egin zuen Teruelgo instalazioetan. Erregai likido bidez propultsatutako suziri baten Europako lehen saiakuntza izan zen.
Diseinua
Miura-1ek 4 karga-konpartimentu ditu. Kargek 4 minutu baino gehiagoko mikrograbitatea izango dute, eta 5 G baino gutxiagoko azelerazio maximoa igoera fasean. Suziriaren hegaldi osoak 12,5 minutu iraunen du. Ondoren, eta jausgailu bidezko errekuperazio-sistemari esker, ibilgailua abiadura txikian itsasoratuko da ozeanoan.
Miura 1 mikrograbitate-ingurunean eta/edo goi-atmosferan ikerketa zientifikorako edo teknologia garatzeko erabiltzen da. Gainera, MIURA 1ean garatutako teknologiaren %70 inguru Miura 5 mikrolanzadorean erabiltzeko planifikatuta dago.
Jaurtiketa-egutegia
MIURA 1 probako lehen hegaldia 2020rako aurreikusita zegoen, Teknologia Espazial Aplikatuaren eta Mikrograbitate Alemanaren Zentrotik (ZARM) kargatuta. Merkataritza-hegaldien zerbitzua urte berean hasiko da geroago, hegaldi-kopurua handitzen denean, eta urtetik urtera zortzi jaurtiketa azpiorbital egiten direnean.
Hasierako irteera atzeratu egin da, lehenik 2023ko apirilerako, eta, azkenik, maiatzaren amaierarako, MIURA 1 INTAren instalazioetatik (El Arenosillo, Huelva) abiatuko da, eta 2023ko maiatzaren 31rako programatu da, 03:30etik aurrera (5:30, tokiko ordua, CEST). Haize-boladek beste atzerapen bat ekarri zuten.
Heptapterus sympterygium
Heptapterus sympterygium Heptapterus generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Thiers-Benauge (Bordeleko tranbia)
Thiers-Benauge Bordeleko tranbiaren geltoki bat da, Bordele udalerrian dago.
Agoura Hills (Kalifornia)
Agoura Hills Kaliforniako hiri bat da. Los Angeles konderrian kokatua dago. 2010ean 20,330 biztanle zituen, 20.2 kilometro koadrotan banatuta.
Atlapetes albinucha
Atlapetes albinucha Atlapetes generoko animalia da. Hegaztien barruko Emberizidae familian sailkatua dago.
Trerose
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Mawnan parrokian.
Motta de' Conti
Motta de' Conti Italiako udalerri bat da. Vercelliko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Motta de' Contik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Tatiana Lobo
Tatiana Lobo Wiehoff (Puerto Montt, Txile, 1939ko azaroaren 13a - San Jose, Costa Rica, 2023ko otsailaren 22a) Txilen jaiotako Costa Ricako idazle garrantzitsua zen. Bereziki ezagunak bere eleberriak dira. Beste artean Aquileo J. Echeverría Sari Nazionala hiru aldiz irabazi zuen.
Biografia
Puerto Montten jaio zen, Txilen. Antzerkia ikasi zuen Txileko Unibertsitatean, eta zeramika Madrilgo Zeramika Errege Eskolan. Costa Rican bizi izan zen 1966az geroztik, eta herrialde horretan argitaratu zuen bere literatur lan guztia. Bere lanek hainbat genero jorratu zituzten, fikziozko eleberriak, eleberri historikoa, kronika kolonialak, antzerkia, ipuina eta kazetaritza-artikuluak barne.
Costa Rican komunitate indigenekin lan egin zuen, eta urte batzuk eman zituen Kariben. Esperientzia horietatik eta artxibo-ikerketetatik sortu ziren bere literatura-lanak. Bere lan batzuk hizkuntza desberinetara itzuli egin dira: frantsesera, ingelesera eta alemanera.
Tatiana Lobo Costa Rican hil zen 2023ko otsailaren 22an.
Sariak
Beste artean hauek jaso zituen:
Adelanto (Kalifornia)
Adelanto Kaliforniako hiri bat da. San Bernardino konderrian kokatua dago. 2010ean 31,765 biztanle zituen, 145.1 kilometro koadrotan banatuta.
Paniegekko madjo
Paniegekko madjo Paniegekko generoko animalia da. Narrastien barruko Diplodactylidae familian sailkatuta dago.
Ganomalita
Ganomalita silikato motako minerala da.
Galin (Bordeleko tranbia)
Galin Bordeleko tranbiaren geltoki bat da, Bordele udalerrian dago.
Heptapterus tapanahoniensis
Heptapterus tapanahoniensis Heptapterus generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Cabañas del Castillo
Cabañas del Castillo Cáceresko probintziako udalerria da. Cácerestik 110 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 435 biztanle zituen 105,27 km²-ko azaleran.
Mantua
Mantua (Mantova, ahoskatua; emilieraz eta Mantua) iparraldeko Italiako hiria da, Lombardia eskualdekoa, Mantuako probintziako hiriburua. Mincio ibaiaren ezkerraldean dago. 2015eko apirilean 48.677 biztanle zituen.
2008an Unescok Mantua eta Sabbioneta Gizateriaren Ondare izendatu zituen.
Mugakideak
Mantuak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Heptapterus tenuis
Heptapterus tenuis Heptapterus generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Soya Takahashi
Soya Takahashi (高橋 壮也, 1996ko otsailaren 29a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima.
Gamma-karoteno
γ-Karotenoa karoteno mota bat da.
Egitura
Tetraterpeno bat da, mutur bakarra ziklatua duena. γ-Karotenoa likopenoa ziklatuz lortzen da.
Belarjaleetan A bitamina bihur daiteke bigarren muturra ziklatuz eta bitan banatuz, baina bide metabolikoa oraindik ez da zehatz mehatz deskribatu.
Naoki Otani
Naoki Otani (大谷 尚輝, 1995ko irailaren 24a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Machida Zelvia.
Olcenengo
Olcenengo Italiako udalerri bat da. Vercelliko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Olcenengok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Alameda (Kalifornia)
Alameda Kaliforniako hiri bat da. Alameda konderrian kokatua dago. 2010ean 73,812 biztanle zituen, 27.5 kilometro koadrotan banatuta.
Veľký Lom
Veľký Lom Eslovakiako udalerri bat da, Veľký Krtíško barrutian kokatuta. 10,64 km²ko azalera du eta 178 biztanle 2017ko datuen arabera.
Sabadel-Lauzès
Sabadel-Lauzès Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sabadel-Lauzès udalerrian erroldatutako biztanleak 97 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 97 etxebizitza zeuden, 45 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 94 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 45 etxebizitza nagusietatik 36 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra administrazio publikoko enpresa batena zen.
2000. urtean Sabadel-Lauzès udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Iván Sánchez
Iván Sánchez Díez (Gasteiz, 1975eko otsailaren 27a - ) euskal atleta ohia da, distantzia luzeetan aditua. 2005ean utzi zuen profesional moduan korrika egiteari.
Ibilbidea
Zortzi aldiz krossean (6 luzean eta 2 laburrean) Euskadiko Txapelduna izateaz gain, hona hemen bere emaitzak txapelketa ofizialetan:
Pygopus
Pygopus Pygopodidae familiako narrasti genero bat da. Australian bizi dira.
Alestes ansorgii
Alestes ansorgii Alestes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alestidae familian.
Sphoeroides andersonianus
Sphoeroides andersonianus Sphoeroides generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
Orain (Cote d'Or)
Orain Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Orain udalerrian erroldatutako biztanleak 98 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 66 etxebizitza zeuden, 47 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 66etxeak ziren. 47 etxebizitza nagusietatik 45 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 56 ziren, horien artean 37 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 37 pertsona aktiboetatik 35 lanean zeuden (19 gizon eta 16 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak zurgina ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra bitxi-denda bat zen.
2000. urtean Orain udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 938 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Champcelat
Champcelat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Champcella udalerrian erroldatutako biztanleak 164 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 162 etxebizitza zeuden, 79 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 75 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 141 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 79 etxebizitza nagusietatik 61 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 57 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Champcella udalerrian 86 unitate fiskal zeuden, 187 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.240 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 2 iturginak, 1 ile apaindegia eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Champcella udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Markel Sainz
Markel Sainz (Donostia, Gipuzkoa, 2001eko abuztuaren 10a) euskal aktorea da, Goǃazen telesailaren protagonistetako bat Goǃazen 6.0 eta Goǃazen 7.0 denboraldietan.
Bizitza
Zurriola Antzerki Eskolako ikaslea da, eskolak antolatutako antzezlanetan parte hartu du. Zurriola ikastolan ikasi zuen, eta 2014an ikastolen mendeurrenari buruzko dokumentalean parte hartu zuen. Gaur egun Ingeniaritza ikasten du Donostian.
Txipua
Txipua Artzibar udalerriko herri hustu bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
Kokalekua eta despopulazio-data ezezagunak dira.
Historia
Artozkibarreko erreferentzia aipatuetan, « Val d'Artozqui » 1268ko herrien artean aipatzen da, hots, “Artozqui, Arizcuren, Huli, Yriverri, Chipua, Sarrassu, Horay, Azpparren, Orotz, Oçotz, Munyain, y Hurdaci”. Oçotz Usotz izanik, badirudi Chipua bizileku bat dela. Espero dugu hori berresten duten dokumentu gehiago aurkitu ahal izatea, eta, agian, baita kokatu ere.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Epsilon-karoteno
ε-Karotenoa karoteno mota bat da.
Delta-karoteno
δ-Karotenoa karoteno mota bat da.
Egitura
Tetraterpeno bat da, mutur bakarra ziklatua duena. Likopenoa α-Karotenoa edo ε-Karotenoa bihurtzeko bitartekaria da.
Katu beltz
Katu beltza antzinatik magikoa bezala hartuta izan da. Dena dela, animaliaren balorazio ez da beti berdina izan: Antzinako Egipton orokorrean animalia sakratutzat hartzen zen bitartean, gaur egun, mendebaldeko herrietan zorteko txarreko eramailetzat ezagutzen da.
Antzinako Egiptoan
Katuak Bastet jainkosaren gurtzarekin lotzen zen. Sakratuak ziren.
Horiomyzon retropinnatus
Horiomyzon retropinnatus Horiomyzon generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Katu beltz
Erdi Aroan
Erdi Aroan katu beltzak sorginekin lotzen ziren. Kondaira askotan katu beltzak, berez, sorginak ziren, magiaren bidez animaliak bihurtuta. Horregatik, katuak orrokorrean eta beltzak bereziki, ehizatzen ziren eta akabatzen ziren, sarritan modu krudeletaz, bizirik erreak, buruak moztuta...
Ingalaterrako Viktoriar Aroa
Garai horretan katu beltza ikustea zantzu ona izan zitekeen, bereziki ezkonberrien kasuan. Katu beltzak prosperitatea zekarren. Arrantzaleen eta marineleen artean, bestetik, itsasontzian katu bat eramatea gauza ona zen, zorte ona erakartzen zuelako. Eta haien etxeetan ere ohikoa zen katu beltza izatea gizonen buelta ziurtatzeko.
Anarkosindikalismoaren ikurra
Orokorrean anarkismo eta bereziki anarkosindikalismoa katu beltza sinbolotzat hartu du. Katu hau ileak puntan erakusten ditu. Industrial Workers of the World (IWW) sindikatuaren Ralph Chaplinek katu horren irudiarekin greba basatiak, sabotajeak eta muturreko sindikalismoa adierazi nahi zuen.
Ganofilita
Ezaugarriak
Ganofilita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 - 4,5 da.
Jean Jaurès (Bordeleko tranbia)
Jean Jaurès Bordeleko tranbiaren geltoki bat da, Senon udalerrian dago.
Atlapetes melanocephalus
Atlapetes melanocephalus Atlapetes generoko animalia da. Hegaztien barruko Emberizidae familian sailkatua dago.
Vieska (Veľký Krtíško barrutia)
Vieska  Eslovakiako udalerri bat da, Veľký Krtíško barrutian kokatuta. 3,31 km²ko azalera du eta 215 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1447. urtekoa da.
Oldenico
Oldenico Italiako udalerri bat da. Vercelliko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Theater an der Wien
Theater an der Wien (euskaraz Wien ibaiaren ertzeko antzokia, alemanezko "Wien" izendapenak Wienfluss ibaiarekin lotura baitu) Austriako Viena hiriburuan dagoen antzoki historiko bat da. 1791. urtean bertan Mozart musikagile ospetsuaren Txirula Magikoa opera ezaguna estreinatu zen.
1786. urtean Emanuel Schikaneder musikariak eraikin berria eraikitzeko enperadorearen baimena jaso zuen baina ez zen 1801. urterarte amaitu, bere diseinatzailea Franz Jäger izan zelarik.
The Haunted Palace
The Haunted Palace (euskaraz Jauregi Sorgindua) 1963ko Roger Corman estatubatuar zinema zuzendari eta ekoizleak zuzendu eta ekoitzitako beldurrezko film bat da. 1927ko H. P. Lovecraft idazleraren The Case of Charles Dexter Ward (Charles Dexter Warden Kasua) eleberrian eta 1839ko Edgar Allan Poe idazlearen The Haunted Palace olerkian oinarritua dago. Vincent Price, Debra Paget eta Lon Chaney Jr. aktoreek antzeztu zuten.
1960-1964 artean Roger Cormanek Poeren idazlanetan oinarritutako zortzi filmez osatutako sailaren barnean dago, dena den, film hau gainintzekoak ez bezala nagusiki H. P. Lovecraften eleberrian oinarritua dago, horren erakusle, filma Lovecraften idazlan ugariren kokalekua den fikziozko Arkham udalerrian girotua egotea.
Argumentua
1875. urtea, Ingalaterra Berria, Arkham udalerria. Charles Dexter Ward (Vincent Price) eta Ann (Debra Paget) senar-emazteak herriko landa eremuan dagoen eta ondorengotzan jasotako jauretxe batera iritsi berri dira. Iraganean, 1765ean, jauretxea Charlesen birraitona Joseph Curwen zenaren jabetzakoa zen, Deabruaren jarraitzailea, aztia eta erritu satanikoak burutzearen zalea, behinola Arkhango herritarrak madarikatzeagatik sutan hila. Herritar guztiak Charlesen aurka agertzen dira, herrian dauden hainbat biztanleen deformazio fisikoen arduradun bere birraitona eta bera egiten baidute, haren ondorengoa baita. Izan ere, Charlesen ailegatzeak haren birraitonaren espirituak bere gorputzaz jabetu eta horrak berriz ere duela 110 urte berau hil zuten herritarren ondorengoen aurka egin eta mendekatzeko aukera emango dio.
Beste egokitzapenak
Rogern Corman zuzendariak burututako Edgar Allan Poe idazlearen gainontzeko egokitzapenak:
Kazuya Miyahara
Kazuya Miyahara (宮原 和也, 1996ko martxoaren 22a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima.
Mawnan
, 'Maunan', Ingalaterrako Kornualles konderriko parrokia zibil bat da.
Jorge Rey
Jorge Rey (Burgos, 2006) Cabañuelas metodoarekin eguraldia iragartzeagatik ezaguna den espainiar ikaslea da.
Biografia
Jorge Rey Burgosen jaio zen baina txikitatik herri txiki batean bizi izan da, Monasterio de Rodilla.
Kritika
2023ko apirilean, Rey Espainiako telebistako LaSexta Xplica saioan esan zuen 2023ko Espainiako lehortea laster amaituko zela eta hurrengo egunetan euria agertuko zela, bere metodo pseudozientifikoa erabiliz.
Meteorologiako Estatu Agentzia bozeramaileak, Rubén del Campok, esan zuen "meteorologoekiko errespetua ez zela hau..." txio batean.
La Voz de Galicia-n idatzita, Xavier Fonseca zientzialariak esan zuen "hedabide batzuk meteorologiaren pseudozientziarekin harpidetzen direla".
Delma desmosa
Delma desmosa Delma generoko animalia da. Narrastien barruko Pygopodidae familian sailkatuta dago.
Dom etnia
Dom etnia (دومي / ALA-LC: Dūmī, دومري / Dūmrī) indo-ariar talde etnikoa da, Ekialde Hurbilean, Iparraldeko Afrikan, Kaukason, Erdialdeko Asian eta Indian bizi dena.
Sphoeroides angusticeps
Sphoeroides angusticeps Sphoeroides generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
Rejet-de-Beaulieu
Rejet-de-Beaulieu Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rejet-de-Beaulieu udalerrian erroldatutako biztanleak 228 ziren. Familiak 91 ziren, horien artean 23 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 34 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 34 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 109 etxebizitza zeuden, 91 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 108etxeak ziren. 91 etxebizitza nagusietatik 73 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 72 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 152 ziren, horien artean 111 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 111 pertsona aktiboetatik 92 lanean zeuden (58 gizon eta 34 emakume) eta 18 langabezian zeuden (8 gizon eta 10 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rejet-de-Beaulieu udalerrian 95 unitate fiskal zeuden, 237 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.973 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra higiezinen enpresa batena zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 jatetxe zen eta 1 higiezinen agentzia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ogi
Ogia zerealen irin eta urarekin egin ohi den oinarrizko elikagaia da. Antzinarotik ezaguna da, eta legamiaren sarrerak sekulako iraultza eragin zuen.
Normalean erabiltzen diren irinak honakoak dira: garia, oloa, arroza, patata eta soja. Fruitu lehorrak ere erabil daitezke. Uraren ordez, esnea, ardoa edo garagardoa ere erabil daitezke. Gatza eta espeziak ere bota dakizkioke zapore hobea emateko.
Txinatarrek arroza jaten duten bezala, Europa, Ekialde Hurbilean, India eta Ameriketan, ogia erabiltzen da. Ogia, zalantzarik gabe, ezinbesteko laguntzailea da bazkarietan, saltsen lagungarri gisa edo pintxo eta ogitartekoetan, bakarrik ala lagunduta. Zerealen irinaz, urez eta gatzez landutako ore batean oinarritzen da, batzuetan legamiaz laguntzen dena punttu apatza emateko. Zerealik erabiliena gariz eginiko irina den arren, zekale, garagar, arto, olo, arroz eta abarrez eginiko irinak ere erabiltzen dira.
Historia
Ogia gizateriaren elikagai basikoa izan da historiaurretik. Autore batzuen arabera, hasiera batean erdi birrindutako hazi ore bat, pixka bat umeldua izan zen ogia. Eguzkitan, harri bero baten gainean edota su baten ondoan utzi ondoren egosi izango zen. 2018an argitaratutako ikerketa batek adierazi duenez, ogia gutxienez duela 14400 urtetik hona egiten da, nekazaritza garatu baino 4000 urte lehenagotik alegia.
Ogiaren bilakaera historikoaren azalpena hiru bide posibletan oinarritzen da: alde batetik, haziak ehotzen dituzten elementu mekanikoen hobekuntza eta eboluzioa (errotak etab.), beste alde batetik legamian dauden mikroorganismoen eboluzioa eta azkenik, labeen eta beroa ematen duten elementuen eboluzioa. Seguruenik, lehenengo ogiak ezkurren edo pagazien irinarekin eginak izango ziren. Arkeologoek Suitzako lakuen ondoko herrixketan egindako indusketetan ailis edo otil zatiak aurkitu dituzte. Badakigu,egiptoarrak duela urte asko hasi zirela ogia egiten, eta geroago, legamiatzea kasualitatez (hori uste da) aurkitu zela. Egiptoarrentzat ogia hain zen garrantzitsua, soldata ordaintzeko moneta gisa ere erabiltzen baitzen.
Erroman, Errepublika garaietatik, labe publikoak zeuden. Erromatar legionarioentzat ogia elikagai arrunta zen, eta haien dietaren oinarria ogia eta olibak ziren askotan. Egunean hiru libera gari ematen zitzaizkien, eta soldadu talde batek elkarbanatzen zuen eskuzko errotatxoetan bahetzen zuten. Irin horrekin bucellatum deiturikoa egiten zuten (eraztun formako ogia, gaur egungo bagel aren antzekoa), gero labean sartzeko. Inperioaren parte ez ziren zonalde batzuetan, adibidez gaur egungo Alemanian edo Suedian, erromatar armadarekin borrokatu ziren biztanle batzuek ogi kontsumoa mantentzen zuten, horrela beste herritarrengana zabalduz. Erromatar Inperioan hainbeste ogi kontsumitzeak ekarri zuen garai hartan gariaren nekazaritza eta merkataritza hain garrantzitsua izatea.
Erromatar Inperioaren erorketarekin, gari eskasia eman zen ia Europa guztian, ordurako ogi kontsumora era masiboan ohituta zegoena. Iparraldera egiten ziren esportazioak guztiz desagertu ziren. Zabalkunde handi honen adibidea da «lady» ingelesezko hitza, ingeles zaharrean “ogia oratzen duen pertsona” esan nahi duena. Eskandinavian, gari faltari aurre egiteko, herritarrak zekalez eta garagarrez egindako ogiekin konformatu behar izan ziren, askotan pinuaren azal xehatua eransten ziotelarik. Erdi Aroan, gari faltari aurre eginez, ogi mota ezberdinak egiten hasi ziren eta horren eraginez, ogiaren merkataritza hasi zen. Ogi zuria aberatsen pribilegioa zen, eta zekale, garagar edo oloz egindako ogi beltza, gainontzeko herritarrena zen. Eskuz egiten zen, etxean bertan edo labe publikoetan. Elikagai sistemaren zabalkuntza progresiboak ohitura dietetikoetan eragina izan zuen. Ogiak herritarren gehiengoaren oinarrizko dietaren elementua izateari utzi zion. Produktuen aniztasunak elikadura orekatuago bat ahalbidetu zuen, eta horren eraginez pertsonen tamaina eta altuera sendotu zen. Ogiaren sorkuntzan makinak erabiltzen hasi ziren.
Ogiak bere ehotzean eta laberatzean hobekuntzak jasan zituen, eta pixkanaka pixkanaka artisau erara egiten zen produktu batetik produktu industrial izatera pasa zen, hainbat gehigarri gehitzen zaizkiolarik. Gaur egun, makinek ogiaren produkzioa asko hobetu dute: oratzeko makinak, labe automatikoak, garraiatzaileak, hozteko eta mozteko makinak… XX. mendearen amaieran ogi integral edo beltzak hedatu ziren.