cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jesusen Antzaldatzea
Jesusen Antzaldatzea Mateoren, Markoren eta Lukasen ebanjelioetan (ebanjelio sinoptikoetan, alegia) azaltzen den gertaera miragarria da. Galileako Tabor mendian, Jesus bere hiru apostolurekin zela (Pedro, Santiago eta Joan), bat-batean argiz inguratu zen eta Moises eta Elias albo banatan agertu zitzaizkion, berarekin hizketan. Apostoluek, gainera, Zerutiko ahots bat entzun zuten (Jainkoaren ahotsa, ebanjelioen arabera) esanez: "Hau da nire Seme maitea, berarengan dut nire atsegina. Entzun iezaiozue" (Mt 17, 5).
Gertaera honek garai hartako judaismoarentzat pertsonaiarik garrantzitsuenak ziren Moises eta Eliasen gainetik jarri zuen Jesus apostoluen aurrean. Hala ere, Jesusek inori ezer ez esateko agindu zien, harik eta hil ondorengo hirugarren egunean berpiztu arte.
Eliza Katolikoak abuztuaren 6an eta garizumako bigarren igandean ospatzen du Jesusen Antzaldatzearen jaia.
Rasbora paucisqualis
Rasbora paucisqualis Rasbora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Cyprinodon pachycephalus
Cyprinodon pachycephalus Cyprinodon generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Arditurriko erromatar meatzeak
Arditurriko erromatar meatzeak goi inperio garaitik 1984 arte ustiatu dira. Ustiaketak Aiako harriko granitozko mendigunearen aureola metamorfikoarekin lotuta daude; Arditurrikoekin batera, Gipuzkoako Irun eta Oiartzungo udalerrietan eta Nafarroa Garaiko Bera eta Lesakan, meatze-esparru asko ezagutzen dira mendigunean. Aiako harriko meategiek Oiasso erromatar civitas-ak meatze-eremu bat zuela pentsatzearen aukera ematen dute.
Lehen aipamenak
Aiako harri ko erromatar meatzaritza 1804an ezagutarazi zen; Johann Wilhelm Thalacker ingeniari alemaniarrak, Karlos IV.a erregearen mandatuz, Oiartzun go Jose Antonio Sein en Arditurriko meategiak bisitatu zituenean, haiei buruzko txosten zabal bat idatzi zuen. Txosten hartan mende luzeetan ia aldatu gabe egon ziren 40 galeria eta 82 putzu deskribatu zituen, eta, meategiaren garrantziari zegokionez, Cartagenakoen, Rio Tintokoen edo Las Medulas-ekoen parean jartzen zituen Arditurrikoak.
Geroko meatzaritza lanekin erromatarrek egindako pasabideetako asko hondatu egin ziren, zabaldu egin zituzten lana errazteko, eta, meatzaritza-teknikak aldatu ahala, aire zabaleko ustiaketa ere izan zen.
Esku-hartze arkeologikoak
1983-87 artean izan ziren lehen esku-hartze arkeologikoak Arditurrin. 1983an 9 erromatar galeria katalogatu zituzten, 1984an hiru galeria galdu baziren ere itxierarekin batera; 1987rako Arditurri eta inguruko beste ustiaketa batzuk aztertuta (Altamira, Zubeltzu, Oiakineta eta Belbio) erromatar meatzaritzako 22 unitate aurkitu zituzten.
1996an zundaketa arkeologiko txikiak egin ziren, 1 m x 1 m-ko katak, galerien barruan metaturiko betegarrietan. Laginen bidez, analisi tipologikotik lortutako kalkulu kronologikoak baieztatzeko informazioa lortu nahi zen. Egindako zundaketek emaitza positiboak eman zituzten, eta, ondoren, garrantzi handiagoko esku-hartze arkeologikoak egiteko bidea prestatu zuten.
2000-2004 aldian Aiako harriaren natura parkea ren deklarazioan jasotako eremuko meatze-baliabide guztiak aztertu ziren, eta elementu arkeologikoak ondare-balorazioaren ikuspegitik aztertu ziren, bai babesteko, bai epe luzeko ekintzetan balioa emateko.
Emaitzen alderdirik garrantzitsuena Aiako harriko mendiguneko ustiapenak bilduko lituzkeen erromatarren garaiko meatze-esparrua izan zen. Gipuzkoako Irun eta Oiartzungo udalerrietatik hasi eta Nafarroako Bera eta Lesakara, bertan behera utzitako meatze-barruti asko ezagutzen dira. Erromatarren garairako, meatze-esparruaren egoitza Oiasso izango zela pentsatu da.
Laugarren eta azken fasearen eszenatoki nagusia Arditurriko meatze-barrutia da. Bertan sozializazio-plan bat jarri da abian, besteak beste, meategi nagusia jendearengana iristeko gaitzea, interpretazio-zentro bat jartzea eta jarduera-programan integratutako ikerketa arkeologikoen plana egitea. Honen emaitza [http://www.arditurri.com/ Arditurri. Meazuloetan barrena] izango da.
Arditurriko meatze-barrutiko esku-hartze arkeologikoak hasi zirenetik adibideak gehituz joan dira eta 70 erromatar meatze-unitate baino gehiago dituen katalogo bat osatu da.
Meatzen testuinguru kronologikoa
Orain arte berreskuratutako informazioek erakusten dutenez, Aiako harri ko meatzetan K.a. 10. urtearen inguruan hasi zen okupazio bat, Kantabriar Gerrak amaitu ondoren; I. mendean zehar iraun zuen, eta ez dirudi II. mendea baino haratago hedatu zenik. Jardueraren bi mende horietatik, adierazle garrantzitsuenak K.o. 50. eta 150. urteen arteko aldiari dagozkio.
Ustiatutako materiala
Erromatarrek galena zilarduna ateratzen zuten Arditurrin. Galena berun sulfuro zko (PbS) minerala da, eta askotan zilar ra izaten du nahastuta. Zilarr az gain, zink, burdina, kobre eta fluor espato mineralak erauzi zituzten.
Aiako harri ko erromatar meatzaritza Pirinio etako meatzaritzarekin lotu behar da. Bertan, Kanbo inguruko urre ustiaketak nabarmentzen dira, besteak beste, Zesarren zelaia (Camp de César), alubioi-urrea lortzeko adibidea ruina montium prozeduraren bidez.
Deskribapena
Erromatarren meategien erara, galeriek ganga dute, kanoi-erdikoak zein lauak. Sekzioak estandarizatuak dira, 1,80 m inguruko altuerakoak eta 0,90 m-ko zabalerakoak, pikotxarekin egindako arrastoekin hormetan. Metro gutxi batzuetan, hormetan zulo txiki batzuk tartekatuta daude, argi-kriseiluak uzteko balio zutenak. Horrela argitzen zuten bidea eta lanerako gunea. Beheranzko korridoreak direnean, lurzorua mailaz mailakatzen da. Putzuak, hamarnaka metroko jauziekin, gutxi gorabehera 1,10 m-ko diametro eta aldeak zituzten. Beste lan mota batzuk ere badaude: gela txikiak, hozkadurak, tximiniak, gozamenerako hutsune handiak, etab.
Gipuzkoan erromatar meatzaritzaren 24 adibide ezagutu dira. Denak, bi izan ezik, Aiako harriaren inguruan daude, eta Arditurri aldea nabarmentzen da hamar adibiderekin.
1. Arditurri 1
60 m-ko galeria horizontala. Marra erromatarrak galeriaren amaieran eta plano inklinatuan ikusten dira sarreratik 20 m-ra. Kanoi erdiko ganga du eta sekzio biribildua.
2. Arditurri 2
3. Arditurri 3
Beheranzko galeria batez osatutako multzo erromatarra, oinarrian mailak dituena, eta galeria horizontal batetik sartzen da. Lehenengoak 19 m-ko luzera du eta bigarrenak 80 m. Sekzio biribilduak eta kanoi erdiko gangak.
5. Arditurri 5
25 m-ko luzera duen galeria horizontala, ustiapen modernoek asko aldatzen dutena, azken tartea izan ezik, hor aztarna erromatarrak ikusten baitira. 1983tik 1986ra suntsituta, Santa Barbara harrobiagatik..
6. Arditurri 6
13 m-ko galeria horizontala, sekzio biribildua eta kanoi erdiko ganga. Santa Barbara harrobiaren aurrerapenean suntsitua.
7. Arditurri, 7
33 m-ko galeria horizontala, azken 3 metroetan beheranzko inklinazioa duena. Sarreratik 7 m-ra 8 m-ko luzera duen beste galeria bat dago. Sekzio biribilduak eta kanoi erdiko ganga. 1983tik 1986ra suntsitu zuten, Otsamantegi harrobiak aurrera egin zuelako.
8. Arditurri 8
Galeria horizontala, 20 m-ko ibilbidekoa. Bukaeran bakarrik gordetzen ditu ezaugarri erromatarrak. Ukondo egiten duen galeria batean daude, sarreratik 8 m-ra, eta beherantz doan galeria batean, oinarrian mailak dituela, eta ustiategiaren amaieran dagoela, zeharka. Otsamantegi harrobiaren aurrerapenak suntsitu zuen.
15 m-ko beheranzko galeria, oinarrian koskak eta ganga dituena kanoi erdia. Santa Barbarako harrobiaren aurrerapenak suntsitua.
10. Arditurri 10
Beheranzko galeria, 38.5 metroko tartea duena. Ganga laua nabarmentzen da. 22 m eta 14 m-ko galerietan adarkatzen da. Ibilbide osoan eskailera-mailak daude oinarrian, jaitsiera errazteko. Kriseilu-disko bi zati eta mineralizatutako zurezko kirten bat jaso dira, meatze-pikatxoi batena ziurrenik.
Mineralak tratatzeko prozesuak
Mineralari ezpurutasunak kendu eta partikula puruenak hautatzeko xehatu egiten zen; ondoren, askako uretan dekantatzen zen. Mea urtzea meatzetik hurbil egiten zuten, oraindik ere beruna eta zilarra nahasian zituen produktu bat ateratzen zuten. Galena berun-mineral zilarduna denez gero, lehen galdaketa k nahasirik ematen zituen bi metalok: zilarra eta beruna. Bigarren galdaketa n, kupelatzean, zilarra berunetik bereizten zen, oxidazio z bereizten zituzten. Izan ere, berun ak eta zilarr ak oxigeno arekiko afinitate desberdina daukate (beruna errazago oxidatzen da zilarra baino)
Torrefakzio metodoa
Zuloak edo pasabideak irekitzeko erabiltzen zuten metodoa; egurrekin sua egiten zuten arrokaren kontra, eta berotzen zenean, arroka puskatu egiten zen. Ondoren pikotxa erabiltzen zuten hormak leuntzeko eta forma emateko.
Cuniculus teknika
Arditurriko cuniculus-a ingeniaritza hidrauliko erromatarraren lan garrantzitsua da. Lanean jarraitzen du gainera, esparruaren antzinako ustiapen handien goiko mailak lehorrean mantenduz.
Geary (Skye)
Geary, Eskoziako Highland eskualdeko etxalde bat da, Skye eta Lochalsh barrutian. Skye uhartean dago, Kanpoko Hebridetan. Waternish penintsulan dago, Loch Snizort aintziraren gain.
Arditurriko erromatar meatzeak
Cuniculus teknika
Ingeniari erromatarrek 425 m-ko ibilbideko lurpeko akueduktu bat egin eta eraiki zuten. Gaur egun, oraindik ere, errekaren ezkerraldeko iragazpenak jasotzen eta husten jarraitzen du, ustiatze-eremutik igarotzean ur-laminatik -15 m-ra dagoen kotan. Zuinketa topografia-lan konplexua izan behar zuen, eta cuniculi sistemarekin egin zen, hau da, putzu bertikalak eta lerrokatuak irekiz. Putzu horietatik, kontraminatze-lanetan, drainatze-galeria ireki zen.
Rodrigues Alves (Acre)
Rodrigues Alves Brasilgo udalerri bat da, Acre estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Villars-sur-Glâne
Villars-sur-Glâne Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ballad of a White Cow
Ballad of a White Cow 2020ko Behtash Sanaeeha eta Maryam Moqadam irandar zinema zuzendarien film dramatikoa da.
Sinopsia
Iran. Gaur egun. Minaren bizitza irauli egingo da senarrari heriotza zigorra ezarri diotela jakitean. Bakarrik geratuko da, eta alaba du zaintzeko eta hezteko. Urtebete geroago, agintariek deituko dute, eta esango diote senarra ez zela errudun; bien bitartean gizon misteriotsu bat azalduko da haren bizitzan. Hildakoaren laguna dela dio, eta harekin zor bat duela...
Sengaku-ji
Sengaku-ji (泉岳寺), Japoniako Tokio hiriburuan dagoen Sōtō Zen tenplu budista bat da, Minato barrutiko Takanawa auzoan, Tokiko Metroko Sengakuji geltokitik eta Shinagawa geltokitik hurbil.
Tenplua XVIII. mendean jazotako 47 rōnin edo Akō gertakariaren kondairaren kokalekua izateagatik ospetsua da, bereziki Japonian.
Vydrany
Vydrany Eslovakiako udalerri bat da, Dunajská Stredako barrutian kokatuta. 16,05 km²ko azalera du eta 1703 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1245. urtekoa da.
Hydrophis cyanocinctus
Hydrophis cyanocinctus Hydrophis generoko animalia da. Narrastien barruko Hydrophiidae familian sailkatuta dago.
Eloko urtegia
Eloko urtegia Nafarroako Agoitzaldeko Elo udalerrian dagoen urtegi bat da. Nafarroako Ubidearekin batera eraiki zen, hartaz gain, Uneta ibaiak ere betetzen du.
Berenize Sira
Berenize Sira (Alexandria, K.a. 280 - Antiokia, K.a. 246, Egiptoko printzesa eta antzinako Siriako erregina ezkontidea izan zen, Antioko II.a Theos seleuzidar erregearen emaztea. Ptolomeo II.a Filadelfoa eta honen lehen emaztea izan zen Arsinoe I.a traziar printzesaren alaba izan zen.
Ezkontza
Ptolomeotar dinastia eta seleuzidarren artean, K.a. 249an sinatutako bake itun baten zati bezala, Bigarren gerra Siriarrarekin amaitzeko, Berenize, K.a. 261ean, Antioko II.a Theos erregearekin ezkondu zen, itunean hitzartutako baldintzen arabera, bere aurreko emaztea izan zen Laodize I.ataz dibortziatu zena eta oinordekotza eskubideak, Berenizeren semeari eman zizkiona, Siria hegoaldearen jabetzaren truke. Horregatik, "Ezkon ordainaren eramalea" ezizena jaso zuen. Ptolomeok, pertsonalki lagundu zuen bere alaba Pelusiora, eta Apoloniok, Antiokoren ministroak, Sidonera eraman zuen, non Siriako erregeak hartu zuen.
Oinordekotza gerra
Ptolomeo K.a. 246an hil zenean, Antioko II.a, berriz, bere lehen emaztea izan zen Laodize I.arekin ezkondu zen. Siriako erregea, handik gutxira hil zen, Efeson, pozoitua, uste denez. Laodizek eta bere aldekoek, Berenizeren semea oinordekotzatik kendu eta, oinordeko bezala, Seleuko II.a izendatu zuen. Lekuko batzuen arabera, testamentua benetakoa zen, baina erregea mozkortuta zegoenean sinatutakoa. Berenize erreginak, Antiokian zegoena, bere semearen eskubideak defendatzea erabaki zuen (hau ere Seleuko deitua), eta Laodizeren aurkako gerra aldarrikatu zuen Soloia (Zilizia) konkistatuz bere armadarekin, bere anaia Ptolomeo III.ari laguntza eskatuz, baina biak, Berenize eta bere semea, Laodizeren aldekoak ziren Gennaios eta Ikadionek pozoituak izan ziren, Laodizek, honela, eskubide dinastikoak bere semearengana itzultzen zirela bermatuz. Ptolomeo III.ak, bere arrebaren hilketa mendekatu zuen Siria inbadituz, Laodize hilez eta lurraldea okupatuz K.a. 246 eta K.a. 244 bitartean, Hirugarren gerra Siriarra deritzonean.
Ukapen
Logikan eta matematikan, ukapena edo ezeztapena enuntziatuen arteko operaketa da, P enuntziatu bat "ez P" enuntziatu batera ( \lnot P, edo irakurtzen dena) eramaten duena. Logika klasikoan ukapena normalean egiazko funtzioekin erlazionatzen da, zeinak bere balioa egiatik gezurrera aldatzen duen eta alderantziz. Intuitiboki, enuntziatu baten ukapena egia da baldin eta proposizio hori gezurra bada eta alderantziz.
Borden konderria (Texas)
Borden konderria (Borden County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Gail da. 2010eko zentsuaren arabera 641 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Ukapen
Definizioa
Izatez, ez dago adostasunik ukapena defintzeko garaian, ez bere estatus logikoaren inguruan, ez funtzioan, ezta esanahiean ere.
Logika klasikoan, ukapena lokailu logiko bat da (orokorrean proposizio bati aplikatzen zaiona) baldin eta P enuntziatu bat bada, P-ren ukapena edo ezeztapena, beste enuntziatu bat da \lnot P adierazten dena eta "P gezurra da" dioena, eta alderantziz. Hau da, P egia bada, \lnot P gezurra da eta Pgezurra bada, \lnot P egia da.
Ukapenaren egia taula honako hau da: Ukapena beste modu batzuetara ere defini daiteke beste lokailu logiko batzuekin. Adibidez, \lnot P,  bezala defini daiteke (non \rightarrow ondorio logiko a den eta \bot gezur absolutua den). Bestalde, \bot definitzeko modu bat izango litzateke, P edozein proposizio izanik (eta \landkonjuntzio logikoa den). Azken horren oinarria edozein kontraesan gezurra dela da, baina, nahiz eta logika horrek logika klasiko eta intuitiboan balio, ez du funtzionatzen logika parakontsistentean, non kontraesanek ez duten zertan gezur izan.
Borden konderria (Texas)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 641 pertsonetatik 634 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 95 dira. 0 beltzak edo afroamerikarrak. 2 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 4 pertsonek kokatzen zuten.
Ukapen
Ukapen bikoitza
Enuntziatu baten ukapen bikoitza, hau da, enuntziatuaren ukapenaren ukapena, enuntziatu beraren baliokidea da.
Banakortasun propietatea
De Morganen legeak disjuntzio eta konjuntzio baten gainean ukapena banatzea ahalbidetzen du:
Zenbakitzaileen ukapena
Lehen mailako logika n bi zenbakitzaile daude, zenbakitzaile unibertsala \forall ("edozein" esan nahi duena) eta zenbakitzaile existentziala \exists ("existitzen da" esan nahi duena). Zenbakitzaile unibertsalaren ukapena zenbakitzaile existentzialaren baliokidea da eta alderantziz. Hau da,
eta
Inferentzia arauak
Ukapena arautzeko hainbat modu baliokide daude. Ukapen klasikoa formulatzeko modu ohiko bat ondorengo arauak aintzat hartuz da:
Ukapen intuizionistarako arauak modu berean lortzen dira, baina ukapen bikoitzaren ezabapenaren araua baztertuz.
Ukapenaren sarrerak ezartzen du P absurdoa bada, P-k ez duela kasua izan behar (P gezurra da (klasikoa) edo gezurtagarria (intuizionista), etab.). Ukapenaren ezabapenak ezartzen du edozer absurdutik ondorioztatzen dela. Batzuetan ukapenaren ezabapena \bot absurdoaren zeinua erabiliz formulatzen da. Kasu horretan arauak dioena da -tik absurdoa ondorioztatzen dela.
Feyt
Feyt Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Feyt udalerrian erroldatutako biztanleak 100 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 85 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 81 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 28 etxek bost zituzten. 36 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 64 ziren, horien artean 52 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 52 pertsona aktiboetatik 49 lanean zeuden (30 gizon eta 19 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Feyt udalerrian 52 unitate fiskal zeuden, 113 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.128 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Feyt udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pokémon Emerald
Pokémon Emerald Version 2004ko Game Freaken bideo-joko bat da, Game Boy Advancerako espresuki egina. Garai guztietako bideo-jokorik salduenetariko bat da.
Rasbora paviana
Rasbora paviana Rasbora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
47 samuraien kondaira
47 samuraien kondaira edo 47 rōninen kondaira (japonieraz: 四十七士, Shi-ju Shichi-shi, Yon-ju Nana-shi), Akō-ko gertakaria (赤穂事件 Akō jiken), edo Genroku aroko ezbeharra (元禄赤穂事件, Genroku ako jikeno) Japoniako kontakizun klasiko bat da, aditu batzuen arabera herrialde horretako kondaira nazionala. Gertaera hau 1701-1703 artean jazo omen zen eta samuraien ohorezko kodea goraipatzen duen kondairarik ospetsuena da: Bushidō delakoa. Dena den, kode hori deskribatua dagoen Hagakure liburuan ez zen handik urte batzuetara baino idatzia izan.
Gertaerak
Kondairak rōnin (浪人, "jaunik gabeko samuraia") bilakatzera derrigortuak izandako samurai talde baten istorioa azaltzen du, beren daimyōa (jauntxo feudala) seppukua egitera behartuarazia izan ondoren (erritual suizida), aurrez Shōgunaren Gaztelu Handian Kira Kozukenosuke izeneko gobernuaren goi funtzionari bat eraso egiteagatik.
Kira ustez laidotu zuena Asano jauna izan zen, eta Asano etxeko menpekoek, behin beren jauna zendu ondoren, haren ohrea mendakatzeko plan bat gauzatu zuten, nagusiki Kira jauna hiltzean oinarritzen zena. Baina Kirak berau hiltzeko asmoa zutela susmatuta, zaindariak kontratatu zituen. Honela, Kira ustekabean harratzeko asmoz, samuraiek urte eta erdi itxaron zuten. Ekintza prestatzeko, zuhurtzia politikoa eta disimulu handia behar izan zituzten samuraiek, eta hori burutzeko sekulako lanak hartu zituen samuraien buruak, Oishi txanbelanak.
Adostutako eguna eta ordua iristean, klaneko kide guztietatik 47 bakarrik elkartu ziren. Baina horrek ez zituen atzera bota, Kiraren etxea erasotu eta hil egin zuten. Haren burua Sengakuko tenplura eraman zuten, beren jauna lurperatua zegoen lekura. Eta haren hilobian burua aurkeztu eta otoi egin ostean, 47 samuraiek beren buruak agintarien menpe jarri zituzten, hauek seppuku egitera zigortu zituzten.
Kondaira Japoniako txoko guztietara hedatu zen, eta leku guztietan samuraiek beren jaunari erakutsitako leialtasuna, sakrifizioa eta menpeko leialen borondate irmoa mirestua izan zen, jada gerrak eta ekintza bortitzak iraganeko gertaerak bezala ikusten ziren garaian. Meiji Aroa eta herrialdearen modernizazio azkarraren garaian kondairak japoniarren artean oraindik eta ospe gehiago bereganatu zuen, beren jatorrizko kulturaren sustraietara itzultzeko gura baizuten.
Orio Arraunketa Elkartea
CRO Orio Arraunketa Elkartea Orioko kirol talde historikoa da. Kontxako Bandera gehien lortu duen arraunketa taldea da, 35 hain zuzen ere, 32 gizonezkoek eta hiru emakumezkoek. Aulki mugikorrean zein tostako arraunean aritzen da.
Uniformea
Orioko arraunlarien kolore bereizgarria horia da, elastikoetan beltzarekin konbinatuta. Traineruaren kolorea ere horia da, hala ere traineru berdearekin, urdinarekin edo beltzarekin ere aritu dira oriotarrak.
Historia
Orioren historia oso luzea da benetan, izan ere XX mendea hasi zenetik hamarkada guztietan irabazi baititu Kontxako Bandera eta Espainiako Txapelketa.
XIX mendea
Orioko traineruaren lehenengo erreferentzia ofizial idatzia 1879. urtekoa da, Donostiako Kontxako Estropadetan izan zen eta bigarren postua lortu zuen Donostiako traineruaren atzetik.
Urte haietan sarritan hartu zuen parte Kontxan eta hirugarren ere gelditu zen 1890 eta 1895ean. Hala ere Getaria eta Donostia ziren garai hartako trainerurik onenak.
Gerra aurreko urteak
Mende berria bikain hasi zuen, izan ere 1901ean lortu baitzuen Oriok Kontxako Estropadatan lehen garaipena. 1909 eta 1910an ere txapeldun gelditu zen eta 1911ean bigarren. Urte haietan ez zen urtero jokatzen Kontxa, eta beraz izandako ekitaldien erdietan nagusitu zela esan daiteke. Patroia Manuel Olaizola zuen Oriok, eta beronekin 1916 eta 1919ko ekitaldiak ere irabazi zituen. 1909ko Miarritzeko bandera bat ere badago klubean.
Urte hauetan Bizkaian ere estropadak jokatu zituzten eta lau garaipen eskuratu zituzten.
Gerra osteko urteak
1939an Donostian eta Bilbon gailendu ziren. Donostian Uranga zen patroi eta inprobisaturiko estropada leku berezian jokatu zen, Bilbon aldiz Ramon Solabarrieta izan zuten gidari.
40. hamarkada bikain hasi zuten baina 1944tik aurrera traineru berria azaldu zen, Pedreña, eta borroka latzak izan zituzten kantabriarrekin eta baita Hondarribia eta Kaikurekin ere. 1943an Kantauriko Txapelketa eratu zen. Donostia, Bilbo eta Santanderko estropadetako denborak batu eta Orio gailendu zen. Hurrengo urtean Espainiako txapelketa hasi zen jokatzen eta hau Pedreñak irabazi zuen. Hamarkada honetan Oriok 3 Kontxa eta Espainiako txapelketa bat irabazi zituen.
1949an Espainiako Txapelketa irabazi zuen Zierbena faborito zen Kontxako Bandera 1950ean irabazteko. Gipuzkoarrek aurre egin nahian selekzio bat egin eta traineru indartsu bat osatu zuten, bertan oriotarrak ere izan ziren noski. Azkenean Donostiaren izenean joan zen Esperanza traineruak aurre hartu zien bizkaitarrei.
Hamarkada berriarekin talde aldaketa handiak izan ziren. Kantabriar eta bizkaitarren traineruak ia desagertu egin ziren. Kontxako Banderan gipuzkoarrak baino ez ziren aritzen, 1954 eta 1959ko sestaotarren agerpenak eta garaipenak salbu, eta Kontxaz gain A Koruñako estropadak baino ez zen jokatu, urte batzutan Espainiako Txapelketarako ere balio izan zuena.
Orio hamarkadaren lehenengo zatian nagusitu zen Inazio Sarasua patroi zuela. Kontxa 5 aldiz eta Espainiako Txapelketa beste hirutan irabazi zuen. Aipatzekoa da Aginaga izenean beste bi Kontxa irabazi zirela, Oriotarren palmaresean agertzen ez direnak hala ere.
Orio Arraunketa Elkartea
1964ean Klaudio Etxeberria "Gorria"rekin Kontxako Bandera irabazi ondoren 1965ean aulki mugikorrean aritzeko asmoz Club de Remo Olímpico de Orio sortu zen. 1967an aulki mugikor eta tostako arraunlariak erabiliz Kontxan bigarren gelditu ziren eta 1970tik aurrera arraunketa olinpikoaren teknikak aplikatzean Orioren "urrezko aro" handiena iritsi zen, sei urtetan 5 Kontxa eta 5 Espainiako Txapelketa irabazi baitzituen. Juan Lizarralde "Altxerri" zen traineruaren gidaria.
Ordutik aurrera arraun klubek Orioren bidea jarraitu zuten eta teknika eta entrenamenduetan aldaketa handiak izan ziren. "Altxerri" handiaren azken garaipena 1983ko Kontxa izan zen. Hamarkada istilutsua izan zen oriotarrentzat, 1983an Kontxako sailkapen estropadan klub indartsuek boikota egin zioten Oriori, eta beraz bost traineruren artean jokaturiko banderaz jabetu zen. 1986an ere istilu berriak izan ziren Euskadiko Federazio sortu berriarekin, ondorioz ezin izan zuen Euskal Herrian jokaturiko estropadetan parte hartu, eta hiru estropada bakarrik jokatu zituen, Espainiako Txapelketa eta Conde de Fenosa Bandera irabaziz.
Istilu hauek eragina izan zuten taldean eta hurrengo urteetan emaitza kaskarrak eskuratu zituen Oriok.
Jose Luis Kortaren itzulera
1990 urtean Kontxan sartu ez izanak min handia egin zuen herrian eta hurrengo urterako Jose Luis Korta fitxatzea erabaki zuen zuzendaritzak. Jose Luisen lehen garaipenak Oriorekin izan ziren 70. hamarkadan eta ondoren Lasarte, Kaiku eta Zierbenarekin emaitza bikainak izandakoa zen. Berehala igo zuen trainerua San Juan eta San Pedroren mailara eta aurreko mendeko azken hamarkadan 4 Kontxa berri, 3 Euskal Liga eta 4 Espainiako Txapelketa eskuratu zituen besteak beste.
Gainontzeko arraun modalitatetan ere nagusi izan zen, hala batel eta trainerillatan, eta baita aulki mugikorrean ere.
XXI mendea
Kantabriar klubak diruz indartu eta Kantauri osoko klubek parte hartzen duten TKE Ligaren sorrerak baldintzatu du azken garaia. Oriok etxeko jendearen aldeko apustua egin du eta emaitza onak izan ditu, tartean 2000, 2007 eta 2017ko Kontxako Banderak. 2019an azkenean lortu zuen bere aurreneko TKE Liga irabaztea ere.
2011 denboraldian deskalabru handia gertatu zen Oriok goren maila galdu eta KAE Ligara jaitsi baitzen. Are eta mingarriagoa izan zen jakitea TKE Ligan mantendu ziren elkarteen artean 14 arraunlari oriotar zeudela. Entrenatzaile posturako Igor Makazaga fitxatu zuen eta Oriok 2012ko KAE Ligan jokaturiko hamabi estropadak irabazi zituen eta TKE Ligara itzuli zen, oso maila onean gainera. 2013an denboraldi bikaina osatu zuen Ligan hirugarren eginez eta honetaz gain bi urtez kanpoan egon ondoren berriz lortu zuen Kontxako Banderarako sailkapena eta bigarren postuan gelditu zen Hondarribiarengandik segundu eta erdira. 2014 denboraldian TKE Liga irabazteko lehian aritu zen eta lau bandera irabazita bigarren postuarekin konformatu behar izan zuen. Kontxako Banderan 4. postuan gelditu zen. 2015ean ez zen Ligarako lehian egon baina hirugarren egin zuen eta bi bandera eskuratu zituen. Kontxako banderan ere hirugarren egin zuen.
Zikloa amaitua zela eta, 2016an entrenatzaile aldaketa egin zuen eta gazteekin lan egiteko asmoarekin ekin zion denboraldiari, baina espero baino maila baxuagoa eman zuen eta Ligan ohorezko txandatik kanpora ibili zen.
2017an ziklo berri bati eman zion hasiera. Urdaibaitik Jon Salsamendi entrenatzaile oriotarra eta Gorka Aranberri patroi zarauztarra fitxatu zituen. Ligan hirugarren egin bazuen ere Kontxako Bandera irabazi zuen, bai eta Zarauzko Ikurrina ere. Esan liteke urte honetan Kontxako bi bandera eskuratu zituela, bata bulegotan berreskuratu zuena (1939koa) eta bestea urteari zegokiona uretan irabazitakoa. Lehenengo aldia izan zen gainera bigarren jardunaldian erremontatuz Kontxako Bandera irabazten zuena. 2019ko denboraldia bikaina izan zen, aurreneko TKE Liga irabazi zuen eta Kontxako Banderan bigarren egin zuen. 2020 denboraldia ongi hasi zuen baina amaieran 4. postuarekin konformatu behar izan zuen Kontxan eta Ligan. 2021ean eskifaiaren berrikuntza izan zen eta bigarren txandak jokatzen hasi bazen ere amaiera aldera emaitzak hobetu eta azken estropadan Ligako hirugarren postua lortu zuen. 2022an Ligako lehenengom estropada irabazi zuen, denboraldian ordea laugarren trainerua izan zen Ligan eta Kontxan.
Izenak
1890etik 1932ra Orioko arraunlariak herriaren izenean aritzen ziren, ORIO. Udaleko batzordea edota Arrantzale kofradia arduratzen zen garai hartan Orioko trainerua antolatzeaz. 1933tik 1964ra Emen-Gatoxtik-ORIO izenarekin lehiatu ziren.
1965eko ekainean sortu zen Arraun Kluba. Club de Remo Olímpico de Orio izena hartu zuen. Urte hartan bertan hasi ziren aulki mugikorra edota arraunketa olinpikoarekin (Outriggers-ak).
1986an Euskal Autonomia Erkidegoko Kirol Elkarteen Erregistroan eman zuen izena Arraun Klubak, eta izen ofizialari “Arraunketa Elkartea” izena erantsi zitzaion. Horrela, gaur egun Arraun Klubaren izen ofiziala hau da: Club de Remo Olímpico ORIO Arraunketa Elkartea. Laburtuta: C.R.O. ORIO A.E.
Arraun munduak enpresen babesa jasotzen hasi zenetik Orioko arraun klubak hainbat laguntzaileren babesa jaso du. Babesle nagusien izenak taldearen izenetean aipatu dit klubak, besteak beste: Camping-Orio, Orio-Cinzano, Orio-Cepsa, Hondartza?-Orio, Orio-La Gula del Norte, Otsein-Orio, Candy-Orio, Candy-Orio-Isabel, Candy-Orio-Grupo Eibar, Babyauto-Orio...
Tradizioz Orioko Traineruaren izena San Nikolas izan da, udalerriko Patroiaren izenean. Azken urte hauetan, ordea, Orioko traineruak beste izen batzuk hartu izan ditu, Kanpa eta Txiki hain zuzen ere, Asier Gaztañazpiren eta Juanmari Larrañagaren izenean, istripuz hildako arraunlariaren eta patroiaren omenez, eta Mirotza, oriotarren ezizena dela eta. 2013an berreskuratu zuen San Nikolas izena.
Patroi historikoak
Hona hemen Kontxako Banderak irabazi dituzten patroien izenak:
Aipatzekoak dira era berean Kontxa irabazi ez arren Espainiako Txapelketa irabazi duten Juan Angel Garmendia (1986) eta Joseba Ostolaza (1999).
B trainerua
Sarritan izan du plantila handia Oriok eta ondorioz bi traineru uretaratu izan ditu. 90. hamarkadan Itxaso Arraun Elkartea izena erabili izan zuen eta garaipen batzuk lortu izan zituen, hala nola:
Ligak eratzearekin batera Orio-B taldea sortu da eta KAE Ligan aritu da. 2008an hasi zuen ibilbidea KAE 2. mailan. Urte hartan estropada guztietan bigarren egin zuen Astilleroren atzetik eta KAE 1. mailara igo zen. 2011an 2. mailara jaitsiarazi zuten Oriok TKE maila galdu zuelako, hala ere bigarren egin eta play-offa jokatu ondoren mailaz igo zen. 2013an hainbat arraunlarik Orioren talde haundian egin zuten arraun eta sufritu ondoren mantentzea lortu zuen. Hurrengo urteetan arazo handirik gabe eutsi zion mailari baina 2017an jeitsiera play-offak jokatu zituen eta KAE 2 Ligara jeitsi zen. 2019an KAE 2 Ligako txapelduna izan zen eta mailaz igo zen. Hiru urte egin zituen KAE 1 Ligan. 2023an KAE 2 Ligan nagusitasun osoaa erakusten ari da.
Ligak
47 samuraien kondaira
Egokitzapenak
Japonieraz kontaezinak dira istorio honek utzi dituen idazki, antzezpen eta ikus-entzunezko ekoizpenak.
Bixente Ameztoi
Bixente Ameztoi Olasagasti (Donostia, 1946ko urtarrilaren 30a - Villabona-Amasa, 2001eko azaroaren 6a) euskal herritar margolari surrealista izan zen.
Bere lanak urriak dira, batzuk Bilboko Arte Eder Museoan daudela. Zinemarako ere lan egin zuen.
47 samuraien kondaira
Egokitzapenak
Zinearen alorrean, 21. mendean, nazioarteko ekoizpen batek (47 ronin) ospea lortu zuen, baina magia elementu fantastikoak sartzen dituen istorio bat da, oso urrun dagoena kondaira jatorrizkotik.
Bixente Ameztoi
Biografia
Jesus Olasagasti margolariaren iloba. Ascensio Martiarenarekin eta Madrilgo San Fernando Arte Ederretako Akademian ikasi zuen, eta hasiera-hasieratik lotu zitzaion euskal abangoardia historikoari; hamalau urte besterik ez zituenean 1960ko Hamarren Erakusketa deituan parte hartu zuen; 1967. urtean izan zuen bere lanen erakusketa bat antolatzeko aukera, Donostiako Barandiaran arte-galerian hain zuzen ere. Ameztoiren margolan bikainek gure garaiko Euskadi industrializatua, urbanoa, eta kaosaren eta irudi mitologikoaren arteko sintesia islatzen dute; hiri eta industria ikuspegi batetik aztertzen du izadia: paisaia kezkagarriak dira, denborarik gabeak, organikoak, eta ezin zehaztu daitezkeen izakiak bizi dira bertan. Ameztoiren pinturak –motelak, xeheak eta birtuosismoz beteak– aro industrialeko naturaren eta kulturaren arteko bateratzearen eta bereiztearen paradigma islatzen du: alderdi biek bizkar ematen diote elkarri, eta aurrez aurre egokitzen dira eguneroko bizitzan, baina artean elkartu egiten dira amets estetiko honi esker.
47 samuraien kondaira
Egokitzapenak
Fidelagoak dira, kritikak goraipatutako lanen artean, 20. mendeko bi ekoizpen japoniar:
Bixente Ameztoi
Biografia
Magritte pintore belgikarraren lan ospetsuak zituen gogoan Ameztoik bere lanak itxuratzeko orduan. Haren koadroetan bezala, anbiguotasuna eta paradoxa dira Ameztoiren margolaritzaren osagarri funtsezkoenak.
47 samuraien kondaira
Egokitzapenak
Inagakiren lanean hobeto kontatzen dira Kiraren laidoaren gorabeherak, istorioaren hasierakoak, eta baita 47 samuraiek Kiraren etxera egindako erasoa. Mizoguchirenean, ordea, Oishi txanbelanaren maniobra politikoak eta zalantza etikoak deskribatzen dira detailez, eta baita amaierako seppuku ekintza.
Bixente Ameztoi
Biografia
Haren lanak ez dira munduaren lekukotza, aitzitik, zalantzan jartzen du munduaren ordena eta mundu desberdin baten irudia islatzen saiatzen da, mundu ezinezkoa agian, baina artearen bidez ikusgai bihurtu duena. Gai naturalen pusketak eta irudi familiarrak –landareak, harriak, animaliak, paisaia eta giza atalak– nahasten ditu, gai horien ordena naturala hautsiz, gai eta irudi sinesgaitzak, anbiguoak eta kezkagarriak sortzeko, atzematen dugun baino zehazten lortzen ez dugun zerbaiten sinbolo gisa.
Bestalde, arrunkeria kutsua dario Ameztoiren pinturari, guztiz oinarri egokia erabiltzen baitu irudi asaldagarri horiek indar handiagoz aurkezteko. Ameztoiren koadroetan aldi berean marko eta protagonista gisa aurkezten da izadi oparo eta fantasiazkoa, baina izadi horren barnean pertsonaia androginoak eta landare-gizakiak azaltzen dira, Arcimboldo pintore italiarraren margolanetan bezalatsu.
Ameztoiren pinturarik garrantzitsuenak, bere izaera eta ideologia surrealista berezia –belaunaldi oso batek bizi izan zuena, frankismoaren azken urteetan–, era askotan laburbiltzen duena, 1976 ondoko urteetan lortu zuen goren maila. Irudien arteko harremana, harridura pertsonala eta ideologikoa iradokitzen duen testuinguru batean, argi eta garbi ikus daiteke 1977an pintatu zuen Virginia y Blancanieves comen un bote de amanitas mientras el mundo se les viene encima izenburuko koadroan.
1979ko Sin título obra da garai hartako margolanik garrantzitsu eta esanguratsuenetakoa; bi androgino simetriko aurkezten ditu lan horretan, poxpolinaz jantzita daude aldatutako pinuak dituen soro batean, eta soroaren hondoan zehaztasun osoz marrazturiko birfindegi handi bat azaltzen da. Horra hor belaunaldi oso batek biziriko giza baldintza irudikatzen duen marrazkia: nortasun banandua, mundu zentzugabe batean aldatua, non mozorroturik baino ez daitekeen biziraun.
1981. urtean, lurperatzaile baten laguntzarekin eta Juan Kruz Unzurrunzaga lagunarekin batera, Joxe Arregiren gorpu torturatuaren argazkiak egin zituzten eta prentsara igorri zituzten.
Bere burua ere «haragizko eta klorofilazko» pertsonaia balitz bezala pintatu zuen hainbatetan, eta horixe bera izan zen 1990. urtean egin zuen erakusketa antologikoaren leloa, fronte bi dituen bere kosmoseko izaera bikoitzaren erakusgarri.
Oskar Estanga
Oskar Estanga Ezkurdia (Gaintza (Araitz), Nafarroa Garaia, 1978) bertsolaria, dantzaria eta DJ da. Nafarroako Bertsolari Txapelketako hainbat finaletan egon da. Euskal Herriko Kontakt Inprobisazio Elkartearen (EHKIE) sortzaileetako bat da.
Bixente Ameztoi
Biografia
Ameztoi margolari surrealista berezia izan zen, 1960az gero euskal abangoardiari lotua ibili zena, pintore surrealistetan garrantzitsuena eta eraginkorrena.
Oskar Estanga
Biografia
Gaztetan hasi zen bertsolaritzan eta Nafarroako Eskolartekoa 1995ean irabazi ondoren 1996an eta 1997an Nafarroako helduen txapelketako finalean izan zen. 2010. hamarkadan ere hainbat final jokatu zituen eta laugarrena izan zen 2015ean.
Dantza librean eta kontakt inprobisazioan sartu zen. EHKIE elkartea sortu zuen beste hainbat kiderekin batera eta elkarteko presidentea ere izan da.
Herdringen gaztelua
Herdringen gaztelua, Alemaniako Arnsberg udalerrian dagoen gaztelu bat da, Ipar Renania-Westfalian.
1844-1853 artean Ernst Friedrich Zwirner arkitektoak diseinatu eta eraikiarazi zuen.
Klang (Frantzia)
Klang Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Klang udalerrian erroldatutako biztanleak 246 ziren. Familiak 86 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 41 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 97 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 88 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 87 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek hitu gela zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 47 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 155 ziren, horien artean 110 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 110 pertsona aktiboetatik 102 lanean zeuden (57 gizon eta 45 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Klang udalerrian 94 unitate fiskal zeuden, 244 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.012 euro zen.
Orio Arraunketa Elkartea
B trainerua
Banderak (Itxaso + Orio B)
Klang (Frantzia)
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
Orio Arraunketa Elkartea
Ibilbidea
2010ean Oriok emakumezkoen trainerua atera zuen. Nadeth Agirre da patroia eta 2013 denboraldian Euskotren Ligarako sailkatu zen eta laugarren amaitu zuen. 2014an sailkapen estropadan 5. egin eta ez zuen Ligan sartzea lortu. Gipuzkoako Ligan laugarrena izan zen.
Klang (Frantzia)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Klang udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Orio Arraunketa Elkartea
Ibilbidea
Lehenengo denboraldian Kontxako Banderara sailkatzear egon zen, bosgarren egin baitzuen sailkatze estropadan. 2011an eta 2012an aldiz seigarrena izan zen. Azkenean 2014an lortu zuen Kontxako Banderarako sailkatzea.
Klang (Frantzia)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Orio Arraunketa Elkartea
Ibilbidea
2015ean berriz ere Euskotren Ligan sartu zen eta Euskadiko Txapelketa irabaztear egon zen, Zumaiak bi segundoko aldea baino ez baitzion atera. 2016an mailaz igotzen jarraitu nahian entrenatzaile berria eta traineru berria ekarri zituzten. Kontxako Banderan eta Euskotren Ligan hirugarren egin zuen, aurrenekoetatik gertu zegoela erakutsiz, Gipuzkoako Ligan bigarren postu batzuk ere lortu baitzituen eta Kontxako lehenengo jardunaldian ere hiru segundutara gelditu baitzen. 2017an hirugarren postuan egonkortu zen baina Kontxako itsaso txarrean ez zen moldatu eta 5. postuan gelditu zen. 2018an San Juani aurre egiteko moduko taldea osatu zuen. Pasaitarrengandik oso gertu ibili bazen ere Euskotren Ligako banderarik ez zuen lortu. Hala ere Ligako eta Kontxako bigarren postuak eskuratu zituen.
Bosque konderria (Texas)
Bosque konderria (Bosque County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Meridian da. 2010eko zentsuaren arabera 18,212 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Orio Arraunketa Elkartea
Orioko estropadak
Orio Arraunketa Elkarteak Orioko Bandera antolatzen du eta B traineruaren bandera ere bai Orio Estilora Bandera izenekoa. Beste estropada batzuk dira Orioko test estropada eta denboraldi aurreko Oriako Jaitsiera. Bestetik aipatu behar emakumezkoen arraun estropadak ere izan direla, Gipuzkoako Ligari dagozkionak.
Bosque konderria (Texas)
Geografia
Bosque konderriak 259,657 kilometro koadro ditu. Horietatik 5,067 ura dira. Beste 25,459 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 7,01 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 18,212 pertsonetatik 17,627 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,926 dira. 277 beltzak edo afroamerikarrak. 74 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 38 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 9 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 185 pertsonek kokatzen zuten.
Orio Arraunketa Elkartea
Arraunetxea
2013ko martxoaren 1ean Arraunetxea inauguratu zuten. Arraunketaren eta piraguismoaren teknifikazio zentru modernoa da. Hiru solairu ditu, eta guztira 6.000 m²-ko azalera dauka. Gimnasio erraldoia du, 1.000 m²-koa 38 ergometrorekin eta 242 metro luzerako fosoarekin. Honetaz gain aipatzekoak dira fisioterapia, balorazio eta errekuperazio gelak, mediku kontsulta eta hipoxia zerbitzua.
Lermako dukearen zaldizko erretratua
Lermako dukearen zaldizko erretratua, 1603an Peter Paul Rubens flandriarrak margotutako olio-pintura bat da. 290,5 × 207,5 cm-ko neurriak ditu.
Margolanak Francisco Gómez de Sandoval y Rojas, Lermako Lehen Dukea eta Filipe III.a Espainiakoaren konfidantzazko karguduna zen, zaldi gainean eta eskortzoan, atzealdean gudu bat duela.
Gaur egun, Madrilgo Pradoko Museoan erakusgai dago.
Cyprinodon pecosensis
Cyprinodon pecosensis Cyprinodon generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Flor de Torres Porras
Flor de Torres Porras (Almeria ,1961) genero-indarkeriaren aurkako almeriar fiskala eta ikertzailea da, gizon eta emakumeen arteko aukera-berdintasunean erreferentea.
Hydrophis fasciatus
Hydrophis fasciatus Hydrophis generoko animalia da. Narrastien barruko Hydrophiidae familian sailkatuta dago.
Flor de Torres Porras
Biografia
De Torres Zuzenbideko lizentziaduna da Granadako Unibertsitatean, eta bere ibilbide profesional osoan emakumearen eskubideen alde lan egin du.
Lan ibilbidea
1984an abokatu lanetan aritu zen, baina hiru urtez baino ez, 1987an Malagako Fiskaltza Probintzialean fiskal-lanpostua lortu zuen arte. Geroago, 2004an, Emakumearen aurkako Indarkeriaren Fiskal Delegatu hautatu zuten, eta 2010etik aurrera Andaluziako fiskal delegatua, emakumearen aurkako indarkeriari eta genero-bereizkeriari buruzkoa.
Emakumearen aurkako indarkeriarekin zerikusia duten ikerketa proiektuetan parte hartzen du, Malagako Unibertsitateko Zuzenbide Publikoko Departamentuko irakasle ohorezko gisa. Emakumearen aurkako eta berdintasunaren aldeko nazioarteko hainbat proiekturekin ere lankidetzan aritu da. Haren lana aintzatetsi egiten da, halaber, arlo horretan eta genero-indarkeriaren biktima diren emakumeei ematen zaien laguntzan zenbait aipamen eginez.
Flor De Torres gainerako profesionalak ez bezalako fiskala da, jendaurrean jartzen delako. Justizia emateaz gain, bere eginkizunen artean gizartea eta profesionalak sentsibilizatzea ere garrantzitsua dela uste du. Era berean, 2021eko martxoaren 8ko ospakizun-ekitaldien barruan eta webinar baten bidez, Auzitegi Gorenaren epaiei buruzko azterketa bat egin zuen. Epai horiek emakumearen aurkako indarkeriari buruzko antzeko arazo juridikoak konpontzeko jarraibideak sortzen dituzte, eta emakumearen aurkako indarkeria-delituetan irizpideak ezarri eta finkatzen dituzte. 2022an, Emakumeen Mutilazio Genitala erauzteko osasun arloko langileentzako protokoloa prestatzen parte hartu zuen. eta Andaluziako osasun-protokoloak, 2012tik.
Idatziak
Hainbat artikulu idatzi ditu liburuetarako, aldizkarietarakoedo egunkarietarako. Komunikabidetako Iritzi artikulugilea El País, Diario Sur, Miramar aldizkaria, La voz de Almería komunikabideetan. Aditu gisa parte hartu dutelebistako eta irratiko komunikabideetan, hala nola, Ser, Canal Sur, RNE...
Besteak beste:
Hitzaldi eta ikastaroak
Hitzaldiak eta ikastaroak ematen dizkie hainbat talderi: guardia zibila, abokatuak, medikuak, psikologoak, polizia nazionala, gizarte-lana, fiskaltza, botere judiziala, genero-indarkeriaren aurkako prestakuntzaren arloan.
Diputatuen Kongresuko eta Senatuko Batzordeetan aditu gisa parte hartu du, Genero Indarkeriaren aurkako Estatuko Ituna egiteko (2017), Fiskaltzaren ordezkari gisa eta genero-indarkerian aditu gisa, baita Andaluziako Parlamentuan ere, Emakumearen aurkako indarkeriari buruzko Andaluziako Memoriak aurkezteko.
São Sebastião do Alto
São Sebastião do Alto Brasilgo udalerri bat da, Rio de Janeiroko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.