cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salamancako katedral berria
Ama Birjinaren Jasokundearen katedral berria (gaztelaniaz Catedral Nueva de la Asunción de la Virgen) Espainiako Gaztela eta Leon autonomia erkidegoko Salamanca hirian dauden bi katedraletako bat da. Bestea Salamancako katedral zaharra da. Gotiko berantiarra eta barroko estilokoa da, eta 1513-1733 bitartean eraiki zen.
Amazona dufresniana
Amazona dufresniana Amazona generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
Janek Tombak
Palmaresa
2000
2001
2002
2003
2004
2006
2007
Olivares de Duero
Olivares de Duero Valladolideko udalerria da, Páramos de Esgueva eskualdean dagoena.
Janek Tombak
Palmaresa
2008
2009
Olivares de Duero
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 342 biztanle zituen.
Limnonectes magnus
Limnonectes magnus Limnonectes generoko animalia da. Anfibioen barruko Dicroglossidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Urrutume baserria
Urrutume Albizturreko (Gipuzkoa) baserri barrokoa da, Olateaga auzoan kokatua.
2002ko ekainaren 3ean, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Fatxadak
Maldan gora jasoa da eta horregatik, neurri desberdineko fatxadak ditu alboetan. Baserria entokatutako harri-hormaz armatua dago eta fatxada nagusiaren eskantzu eta hutsarteetan kareharri griseko harlanduak ditu. Kareharrizko harlanduak inposta segidetan ere agertzen dira bai mendebaldeko eta hegoaldeko fatxadetan bai sarrerako arku bikoitzean ere. Badira adreiluzko bilbaduradun paramentuak ere, eta bilbadura hori osatzen duten eskuineko oinak eta besoak agerian izaten dira.
Fatxada nagusia mendebaldera begira dago eta egitura simetrikokoa da; hutsarteak hiru ardatzen arabera antolatuak daude eta beheko solairuan erdi-puntuko bi arku ditu. Arkuak erdiko ardatzarekiko simetrikoki daude. Erdiko ardatza bi arku bikien bidez behetik gora antolatua dago, hauetatik eskuinekoa, gaur egun, estalita dago. Bi arkuen elkargunearen gainean JHS anagrama daukan kartela dago. Goian, lehenengo solairuan, burdinazko karela duen erdiko balkoi-leihoa dago. Balkoiaren hutsarteak plakez egindako apaingarri arrunta du, eta goialdean 1690 urtea duen idazkia dauka. Estalkipearen buruan aitoren semeen armarri laurdendua den harri armatu barrokoa dago; armarriak bi gaztelu, giltza eta alderen aldeko otsoa dauka; armarriaren gainean aireztatzeko leiho txikia dago. Alboetako ardatzak berdinak dira, eta beheko eta lehen solairuan leihoek tamaina berdineko inguratuak dituzte eta ganbara aireztatzeko hutsarteak txikiagoak dira. Hutsarte guztiek harlanduzko inguratua dute, eta zeharkako eta jarraian ezarritako inposten bidez markatzen da solairu-lerroen altuera banaketa, behekoak hegoaldeko fatxadaren azpitik paramentuaren erdiraino, gutxi gorabehera, jarraitzen du. Alboko alde horrek, desnibelagatik, garaiera handiagoa du.
Hegoaldeko fatxadak lau zati ditu: ezkerraldean estuagoak eta kareztutako adreiluez betetako zurezko bilbaduraren paramentua diren bi zati batetik, eta entonkatutako paramentuan bi hutsarte ardatz zabalagoak diren beste bi bestetik. Fatxada honetan neurri desberdinetakoak diren zortzi hutsarte daude, solairu bakoitzean lau, eta estalkipea, aldiz, partzialki zabalik gelditzen da eskuineko muturra izan ezik han hutsartea dago. Fatxada egitura erregular samarreko horma baten gainean dago, ia harlanduzkoa da eta egitura gotikoa gogoratzen du. Iparraldeko fatxadan ateburudun sarrera handi bat eta zenbait gezileiho daude, ekialdekoan, berriz, banaketa desberdineko zenbait hutsarte eta ganbara ireki bat.
Egitura
Eraikinaren egitura bitarikoa da: harri euste-fatxadetakoa eta hegoaldeko fatxadaren zati baten zurezko bilbadurazkoa. Barneko egiturari dagokionez, eremua lau hormarteetan egituratzen duten zurezko zutabe sendoetan oinarrituta dago, hormarte hori gainean finkatuta daude soliberiari eusten dioen habe handiak eta zutikoak. Zutiko horiek, aldi berean, jabaloi eta tirante sistema konplexu baten bidez zeramikazko teila estalkia eta enlatatua duen lau uretako estalkiaren habeak eta gapirioei eusten diete. Zutoinak estalkipeko erdiko eremua libre utziz, gatzarien eta zubien bidez lotzen dira, hauek, era berean, lau uretako teilatu-zurajearen gailur motza datzan petral eta zubi eta bikoitzeko bi zertxari eusten diete. Azpimarragarriak dira larako eta enara-buztan itxurako lapraneko mihiztura bidez egindako egurrezko zatien arteko junturak.
Barnealdea
Baserria banaketa erabilgarri baten arabera antolatua dago: horrela, eraikinaren behe eta lehen solairuko aurrealdea etxebizitza izango da, gainerakoa ukuilu eta lastategia, eta estalkipeko ganbara handia lehor tokia. Beheko solairuan horma batek ukuiluaren aurrealdea banatzen du. Aurrealde horretan, eskuinaldean dagoen sukaldeaz gain hainbat gela daude. Fatxadaren hormarteak, barruko aldetik, arku eskartzanoak azaltzen ditu. Bizitegi aldeak lehen solairuan, gelen eremu honetan egindako zabalkuntzengatik, beheko solairuan baino eremu gehiago hartzen du. Estalkipean, aldiz, teilatu-zuraje korapilotsua ikusten da.
Olmos de Esgueva
Olmos de Esgueva Valladolideko udalerria da, Páramos de Esgueva eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 236 biztanle zituen.
Mazama nana
Mazama nana Mazama generoko animalia da. Artiodaktiloen barruko Capreolinae azpifamilia eta Cervidae familian sailkatuta dago
Ponderosa Pines (Montana)
Ponderosa Pines Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Gallatin konderrian dago, Montana estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Râfov
Râfov Errumaniako udalerri bat da, Prahova konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Protomyctophum andriashevi
Protomyctophum andriashevi Protomyctophum generoko animalia da. Arrainen barruko Myctophidae familian sailkatzen da.
Patton Village (Kalifornia)
Patton Village Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Lassen konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Alija del Infantado
Alija del Infantado Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
biztanle zituen.
Gloria (2013ko filma)
Gloria 2013ko Sebastián Lelio txiletar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Pars-lès-Chavanges
Pars-lès-Chavanges Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Gloria (2013ko filma)
Sinopsia
Gloria 58 urteko emakume txiletar erakargarri eta bizia da, eta orain, bizitzako etapa berri batean sartzen ari da: zahartzaroan. Hizlaria eta atsegina da, eta nabarmendu egiten da. Bere lana, bizitza sozial aktiboa eta jadanik bere senarra ez den gizonarekin izandako bi semeei laguntzea dira bere bizitzaren ardatzak. Maitasunean aukera berri baten bila dabil, baina, tamalez, aurrera egiten ez duten harremanetan sartzen da. Bidaia honetan, zahartzeko erronkari aurre egiteko kemena eta bidaia hori bakarrik egiteak dituen alde onak aurkituko ditu, eta harro sentituko da, berezko duen irribarrea galdu gabe.
Pars-lès-Chavanges
Biztanleria
2007an Pars-lès-Chavanges udalerrian erroldatutako biztanleak 69 ziren. Familiak 31 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 11 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Zavalíaita
Zavalíaita mineral bat da eta sarcopside taldearen kidea da.
Pars-lès-Chavanges
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Gloria (2013ko filma)
Sinopsia
Azken eszenan Gloria protagonistak dantza egiten du jai batean Umberto Tozziren Gloria abestia entzuten delarik.
Zavalíaita
Ezaugarriak
Zavalíaita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 da.
Gloria (2013ko filma)
Remakea
2018an remake bat egin zen, zuzendari beraren eskutik, baina ingelesez eta Estatu Batuetan kokatua: Gloria Bell du izena, eta funtsean istorio bera da. Julianne Moore protagonista eta ekoizlea da beste film horretan, eta bere enpeinuagatik, Lelio zuzendaria komentzituz, egin zen bigarren bertsio hau[1].
Thomas Briels
Thomas Briels,, (Wilrijk, Belgika, 1987ko abuztuaren 23a), belar-hockeyan lehiatzen den kirolari belgikarra da.
Bi Udako Olinpiar Jokotan dominak eskuratu zituen; Rio 2016an (Rio de Janeiro), zilarrezkoa eskuratu zuen, eta, Tokio 2020an (Tokio), berriz, urrezkoa, bietan belar-hockeyan eta Belgikako taldearekin, azkena Australia eta Indiaren aurretik.
Taldea, honako hauek osatzen zuten: Gauthier Boccard, Tom Boon, Thomas Briels, Cédric Charlier, Félix Denayer, Nicolas De Kerpel, Arthur De Sloover, Sébastien Dockier, John-John Dohmen, Simon Gougnard, Alexander Hendrickx, Antoine Kina, Loïck Luypaert, Augustin Meurmans, Victor Wegnez, Vincent Vanasch, Florent Van Aubel eta Arthur Van Doren-ek.
Pars-lès-Chavanges
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 41 ziren, horien artean 28 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 28 pertsona aktiboetatik 23 lanean zeuden (13 gizon eta 10 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Pars-lès-Chavanges udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.370 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Limnonectes malesianus
Limnonectes malesianus Limnonectes generoko animalia da. Anfibioen barruko Dicroglossidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Pedro Jose Samper
Pedro Jose Samper Elizari (Jaurrieta, 1815eko apirilaren 30a - 1870eko urriaren 2a) nafar idazlea izan zen. Zaraitzun, Jaurrieta herrian egon zen apaiz. Bonaparte printzearen laguntzaileetariko bat izan zen. Haren aginduz itzuli zituen San Mateoren ebanjelioa, Asteteren dotrina eta ''50. salmoa''. Lan horiek Londresen argitaratu ziren 1869an.
Olmos de Peñafiel
Olmos de Peñafiel Valladolideko udalerria da, Campo de Peñafiel eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 74 biztanle zituen.
Ștefești
Ștefești Errumaniako udalerri bat da, Prahova konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Fakir
Fakir (فقیر, pobre, faqr; فقر, "pobrezia" hitzetik ekarria ) Indian, gauza miragarriak egiteko ahalmenak dituen gizon santua da. Gai izaten da kalte eta minik hartu gabe sutan ibiltzeko, bere buruari zauriak eragiteko, edo arnasarik hartu gabe denbora luzez egoteko. Jatorriz derbitxe eskalea zen, baina geroztik Indiako साधु (sadhu) edo gizon santua adierazteko erabili da.
Borriana (Biella)
Borriana Italiako udalerri bat da. Biellako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Borrianak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Nordic (Wyoming)
Nordic Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Lincoln konderrian dago, Wyoming estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Karen Horney
Karen Horney, Karen Danielsen jaioa, (Blankenese, Alemania, 1885eko irailaren 16a - New York, Estatu Batuak, 1952ko abenduaren 4a) alemaniar psikologo eta psikoanalista izan zen. Bere teoriek Sigmund Freud-en pentsamenduaren puntu tradizional batzuk eztabaidatu zituzten, adibidez, gizon eta emakumearen arteko ezdesberdintasun psikologikoak giza biologiaren berezko produktua ez direla, bere jatorria faktore kultural eta sozial desberdinei zor dietela baizik. Bere pentsamendua neofreudismo barruan sailkatzen da.
Lana eta ekarpen teorikoa
Karen bere bizitzan zehar eta mugimendu psikoanalitikoaren hasieretan (Abraham Maslow-ek adibidez psikologia humanistako fundatzaileen bat bezala, beste egile batzuen ondoan, ezagutu zuen) bere paperagatik ez zen soilik emakume ospetsua izatera heldu, bere ideiak 1952an bere heriotzaren ondoren samar baztertuta geratu ziren hamarkada bat baino gehiagon. Hala ere ahaztu arren, egoera honek 1967ko iraulketa jasan zuen Psikologia Femeninoko argitalpenarekin, bere pentsamenduko lehen fasean (1920ko hamarkada eta 1930) idatzitako saiakeretako bilduma batekin.
Gai femeninoa 1935ean abandonatua izan zen Horneyrengatik, psiko femeninoaren alderdiko kulturako paperak, argi eta garbi femeninoa dena zehaztea ezinezkoa izan dadila eragiten duela ondoriora iristerakoan. 60 urteen amaieran entsegu|saiakera hauen ezaguerak Karen Horney lehen feminista psikoanalista aparta bihurtu zuten azterketa|ezagutze|onarpen hazkorra egiten.
Baina gainera, modelo bat proportzionatu zuen terapietarako, bere izaera autoritarioari garai horretan uko eginez indarrekoa. 1937an La-k argitaratu zuen gure denboraren|eguraldiaren nortasun|pertsona famatu neurotikoa, benetako best-sellerra lanarekin izatera heldu zen.
Autry-le-Châtel
Biztanleria
2007an Autry-le-Châtel udalerrian erroldatutako biztanleak 1.032 ziren. Familiak 437 ziren, horien artean 118 pertsona bakarrekoak ziren (71 bakarrik bizi ziren gizonak eta 47 bakarrik bizi ziren emakumeak), 157 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 138 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 534 etxebizitza zeuden, 443 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 524 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 443 etxebizitza nagusietatik 315 bere jabearen bizilekua ziren, 109 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 31 etxek bi zituzten, 82 etxek hiru zituzten, 123 etxek lau zituzten eta 202 etxek bost zituzten. 379 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 184 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 228 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 677 ziren, horien artean 509 aktiboak ziren eta 168 inaktiboak ziren. 509 pertsona aktiboetatik 477 lanean zeuden (263 gizon eta 214 emakume) eta 32 langabezian zeuden (15 gizon eta 17 emakume). 168 pertsona inaktiboetatik 59 erretiraturik zeuden, 52 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Autry-le-Châtel udalerrian 441 unitate fiskal zeuden, 1.041 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.396,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 40 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 5 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 2 iturginak, 1 argiketaria, 2 eraikuntza enpresak eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 lurrin-denda zen.
2000. urtean Autry-le-Châtel udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.200 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
goi mailako heziketa zentru pribatu bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marietta (Texas)
Marietta Texasko herri bat da. Cass konderrian kokatua dago. 2010ean 134 biztanle zituen, 1.5 kilometro koadrotan banatuta.
Amazona rhodocorytha
Amazona rhodocorytha Amazona generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
Zavaritskita
Zavaritskita haluro motako minerala da eta matlockita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Zavaritskita haluro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema tetragonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 2,5 da.
Jaure
Jaure Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Jaure udalerrian erroldatutako biztanleak 148 ziren. Familiak 67 ziren, horien artean 25 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 97 etxebizitza zeuden, 65 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 95 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 65 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 92 ziren, horien artean 67 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 67 pertsona aktiboetatik 63 lanean zeuden (37 gizon eta 26 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Jaure udalerrian 64 unitate fiskal zeuden, 154 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.517 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Jaure udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 96 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Protomyctophum arcticum
Protomyctophum arcticum Protomyctophum generoko animalia da. Arrainen barruko Myctophidae familian sailkatzen da.
Pray
Pray bi udalerri ezberdinen izena da:
Ellen Hayes
Ellen Amanda Hayes (1851ko irailaren 23a – 1930eko urriaren 27a) estatubatuar matematikaria eta astronomoa izan zen. Pertsonaia polemikoa zen emakume eta irakaslea izateagatik eta hainbat kausa zibilen alde borrokatzeagatik.
Bizi goiztiarra
Hayes Granville-n jaio zen, Ohion. Zazpi urterekin Centerville eskolan ikasi zuen, eta hamasei urterekin irakasle bezala lan egin zuen dirua irabazteko herri-eskola batean.
1872an Oberlin College ikastetxeko prestakuntza departamentuan sartu zen eta 1875ean ikasle hasiberri bezala onartu zuten. Ikasgai nagusiak matematika eta zientzia izan zituen.
Polemikak eta militantzia
Hayes nortasun sendoko emakumea eta burugogorra zen, eta pentsamolde aurrerakoiak zituen. Horrek arazoak ekarri zizkion garai hartako aurreritziak zirela eta.
Lankide batzuek ziotenez, ikastetxeko sarrera baldintzei buruzko eztabaidak zirela eta galdu zuen matematika departamentuko burutza. Heziketari buruzko eskakizun gogorrak zituen eta lehen urteko trigonometria ikasleen erdia baino gehiago ez gainditutzat jo zituen. Janzkera erosoa zerabilen modari kasurik egin gabe, eta ikasleen aurrean bere burua fedegabetzat aurkezten zuen eta Bibliaren ustezko egiak zalantzan jartzen zituen.
Inguru profesionaletik aratago, emakumeen eskubideak eta sozialismoa defendatu zituen publikoki. Emakumeen sufragioa aldarrikatu eta janzkera ereduen kontrako kanpainetan parte hartu zuen. Massachusettseko alderdi sozialistaren hautagai izan zen 1912an eta estatu hartako lehen emakumezko hautagaia izan zen, kargua lortu ez bazuen ere. Errusiko iraultzaren alde egin zuen, Estatu Batuetan garai hartan zegoen komunismoaren aurkako jarrerari kontra eginez. 76 urterekin, Sacco eta Vanzettiren exekuzioaren kontrako protestetan atxilotua izan zen.
Azken urteak
Hayesek Wild Turkeys and Tallow Candles (1920) idatzi zuen, Granvileko bizitzari buruzko narrazio bat, eta The Sycamore Trail (1929), eleberri historiko bat.
1929an West Parkera lekualdatu zen, New Yorkera, Vineyard Shore School-ean irakasteko asmoz. Bertako langileei hezkuntza ematea zen helburua. 1930ko urriaren 27an hil zen. Bere burbuina Wilder Brain Collection Cornell unibertsitateari utzi zion, eta bere errautsak Granvillen, Ohion, lurperatu zituzten.
Diego Mazkiaran
Diego Mazkiaran Torrontegi (Sestao, Bizkaia, 1895eko otsailaren 20a - Lima, Peru, 1940ko apirilaren 29a), ezizenez Fortuna, toreatzailea izan zen.
Biografia
Gurasoak Olatzagutiko laborariak ziren. Labe Garaietan ikastun hasi bazen ere, Sevillara jo zuen non ogi-banatzailea izan zen.
Nobillero hasi zen Indautxun, 1912ko irailaren 22an. Alternatiba, berriz, Madrilen 1916ko irailaren 17an izan zuen, aitabitxiak Rafael Gómez "El Gallo" eta Alfonso Cela Villeíto "Celita" izanik.
1928ko urtarrilaren 23an, Madrilen paseatzen ari zela, ihes egindako zezena aurkitu eta berokia erabiliz toreatu zuen. Ekintza horregatik Gobernuak Ongintza Gurutzea eman zion.
1931ko ekainaren 17an Madrilgo Las Ventas zezen plaza zabaldu zuen.
Ernest Hemingwayek "Death in the Afternoon" bere liburuan "...toreatzaile handi..."tzat hartu zuen, hala ere baliabide gutxikoa zela esan zuen. Gainera, besteen korridetara joaten zen toreatzaile bakarrenetariko bat izan zela gehitu zuen.
Mazama pandora
Mazama pandora Mazama generoko animalia da. Artiodaktiloen barruko Capreolinae azpifamilia eta Cervidae familian sailkatuta dago
Augusta (Italia)
Augusta Italiako udalerri bat da. Sirakusako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Augustak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Vaudelnay
Vaudelnay Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Etxebizitza
2007an 505 etxebizitza zeuden, 451 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 490 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 451 etxebizitza nagusietatik 385 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 20 etxek bi zituzten, 41 etxek hiru zituzten, 125 etxek lau zituzten eta 264 etxek bost zituzten. 332 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 191 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 230 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 739 ziren, horien artean 569 aktiboak ziren eta 170 inaktiboak ziren. 569 pertsona aktiboetatik 525 lanean zeuden (289 gizon eta 236 emakume) eta 44 langabezian zeuden (14 gizon eta 30 emakume). 170 pertsona inaktiboetatik 59 erretiraturik zeuden, 67 ikasten zeuden eta 44 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vaudelnay udalerrian 447 unitate fiskal zeuden, 1.206 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.341 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 5 janari enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 2 ile apaindegiak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Vaudelnay udalerrian 44 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.584 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Limnonectes mawlyndipi
Limnonectes mawlyndipi Limnonectes generoko animalia da. Anfibioen barruko Dicroglossidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Palazuelo de Vedija
Palazuelo de Vedija Valladolideko udalerria da, Tierra de Campos eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 228 biztanle zituen.
HIESaren Nazioarteko Elkartea
IAS - HIESaren Nazioarteko Elkartea (International AIDS Society ingelesez ), GIB-a aztertzen duen munduko elkarte profesional handiena da, 190 herrialde baino gehiagoko kideek GIB/HIESaren arlo guztiak lantzen dituzte. Nazioarteko bi kongresu ospetsuenetariko kudeatzailea da; HIESari buruzko Nazioarteko Konferentzia eta Patogeniari buruzko Konferentzia; tratamendua eta prebentzioa.
Lehendakariak
HIESaren Nazioarteko Konferentziaren azken egunean hautatzen da Lehendakaria eta 2 urteko agintaldiaren ostean berriro hautatu daiteke.
IASko lehendakaria GIB/HIESaren aurkako ekintzaren nazioarteko lidertzat hartzen da eta helburua lortzeko politikak eratu, ebaluatu eta martxan jartzeko betebeharra du. Kolaborazio zuzena du OMErekin, ONUSIDArekin eta estatuetako osasun ministerioekin. Zein ikertzaileri diru-laguntzak eman aholkatu eta Nazioarteko Konferentzia zuzentzen du. Egungo lehendakariak 2022a arte du kargua, Malaysiako Adeeba Kamarulzaman.
HIESaren aurkako Nazioarteko Konferentzia
1985az geroztik urtero egiten dira GIB/HIESaren aurkako mundu mailako konferentziak datuak, azken ahaleginak eta gaixotasunaren aurkako borrokan egindako aurrerapenen berri emateko. 1988an sortu berria zen IASek hurrengo konferentziak antolatzeko konpromisoa hartu zuen, 1994an bi urtean behin egitea erabaki zuten. 2022ko Konferentzia Montrealen ospatuko da uztailaren 29a eta abuztuaren 2a bitartean.
Van Heflin
Emmett Evan "Van" Heflin, Jr. (Walters, Oklahoma, - Hollywood, Kalifornia, ) estatubatuar aktorea izan zen, zineman, antzokian eta irratian aritutakoa. 1942an Johnny Eager filmean egindako lanagatik esker, gizonezko bigarren aktore onenaren Oscar Saria irabazi zuen.
Olinpiar Jokoak
Olinpiar Jokoak edo Joko Olinpikoak munduko hainbat tokitako atletek parte hartzen duten diziplina anitzeko nazioarteko kirol ekitaldirik handiena dira. Olinpiar Jokoak kirol munduko lehiaketa nagusitzat hartzen dira, berrehun nazio parte-hartzaile baino gehiagorekin. Lau urtean behin antolatzen dira, bai uda partean bai eta baita neguan ere. Udako eta Neguko Olinpiar Jokoen artean bi urteko tartea dago.
Maikop kultura
Maikop kultura (K.a. 3700-K.a. 2500 urteak ingurukoa) Errusia hegoladean aurkitutako kultura arkeologiko garrantzitsu bat da. Geografikoki egungo Adigeako Errepublikan kokatzen da (hiriburua Maikop, Taman penintsulan, Kuban ibaian. Kultura honen izena Maikopen aurkitutako erre-hilobi batetik dator. 1897an Maikopeko gurdia aurkitu zen, oso altxor aberatsa.
La Haye-du-Puits
La Haye-du-Puits Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Poiana Câmpina
Poiana Câmpina Errumaniako udalerri bat da, Prahova konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
La Haye-du-Puits
Biztanleria
2007an La Haye-du-Puits udalerrian erroldatutako biztanleak 1.741 ziren. Familiak 872 ziren, horien artean 430 pertsona bakarrekoak ziren (136 bakarrik bizi ziren gizonak eta 294 bakarrik bizi ziren emakumeak), 232 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 74 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Poiana Câmpina
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Olinpiar Jokoak
Aro Modernoko Olinpiar Jokoen lehen edizioa Atenasen egin zen, Greziako hiriburuan, 1896ko apirilak 6tik aurrera. Ekitaldi hartatik, lau urtean behin egin dira munduko hainbat hiritan, eta salbuespen bakarrak 1916, 1940 eta 1944ko edizioak izan dira, Lehen eta Bigarren Mundu Gerraren leherketaren ondorioz. XX. eta XXI. mendeetan mugimendu olinpikoak izan duen bilakaerak hainbat aldaketa ekarri ditu Olinpiar Jokoetan. Egokitzapen horietako batzuen artean daude neguko kiroletarako Neguko Jokoen sorrera, ezintasunen bat duten atletentzako Paralinpiar Jokoak eta atleta nerabeentzako Gazteen Olinpiar Jokoak.
NOBk hainbat aurrerapen ekonomiko, politiko eta teknologikotara egokitu behar izan du. Horren ondorioz, Olinpiar Jokoak amateurismo hutsetik urrundu dira, Coubertinek aurreikusitakoaren arabera, atleta profesionalen parte hartzea ahalbidetzeko. Masa komunikabideen gero eta garrantzi handiagoak enpresen babesaren eta Jokoen merkaturatzearen gaiari ekin zion.
Olinpiar Mugimenduak kirol bakoitzeko nazioarteko federazioak, Olinpiar Batzorde Nazionalak eta edizio bakoitzeko Batzorde Antolatzaileak ditu. NOB da egoitza hiria aukeratzeko arduraduna. Olinpiar Gutunaren arabera, hiri anfitrioiaren ardura da Jokoak antolatzea eta finantzatzea. Hainbat ikur eta zeremonia olinpiko daude, hala nola bandera eta zuzi olinpikoak, baita irekiera eta itxiera zeremoniak ere. Ekitaldi bakoitzean lehen, bigarren eta hirugarren mailako irabazleek domina olinpikoak jasotzen dituzte: urrea, zilarra eta brontzea, hurrenez hurren.
Olinpiar Jokoei egindako kritikatzat, salatu izan da Olinpiar Jokoak antolatzen dituzten gobernuek joko hauek kirolezko zuriketarako erabiltzen dituztela. Hau da, gobernu antolatzaile horiek, kirola erabiliz, beren fama kaltetua hobetzeko helburua izan dutela. Hartara, 1936ko Udako Joko Olinpikoak, Berlinen, Alemania naziaren kirolezko zuriketa izan zirela jotzen da.
Antzinaroko Olinpiar Jokoak
Olinpiar Joko modernoen oinarria antzinako Olinpiar Jokoetan dago, honela deituak Olinpia hirian (Grezia) ospatzeagatik, Zeusen santutegian. K. a. 776an hasi ziren ospatzen eta hamabi mendetan zehar ospatu ziren, lau urtean behin, 393. urtera arte.
Lehiaketara zenbait hiri-estatuetako eta antzinako Greziako erresumetako partaideak joaten ziren. Lau urteko aldia Olinpiada bezala ezagutzen zen, greziarrek denbora neurtzeko euren unitateetako bat bezala erabili zuten. Jokoetan, parte hartzen zuten hiri-estatuen arteko gatazkak atzeratu egiten ziren kirol-lehiaketak amaitu arte. Etsaitasunen etenaldi hau bake edo su-eten olinpiko bezala ezagutzen zen. Jokoak, Joko Panhelenikoak bezala ezagutzen den ziklo baten zati izan ziren, Pitiar Jokoak, Nemeo Jokoak eta Joko Istmikoak ere barne hartzen zituena.
Jolas horietan hainbat kirol ekitaldi, borrokaldi eta lasterketa egiten ziren. Lasterketak, pentatloia (luzera jauzia, disko jaurtiketa, xabalina, oinezko lasterketa eta borroka (boxeoa, borroka librea, pankrazioa) eta zaldi-ekitaldiak izaten ziren. Hiritar greko libreek soilik har zezaketen parte; garailea bere jaioterriko heroi bilakatzen zen eta haren omenez odak eta estatuak egiten ziren.
Ofizialki amaitu zireneko datari dagokionez, adituen artean adostasunik ez badago ere, datarik onartuena 393. urtea da. Erromatar Inperioan kristautasunaren domeinuaren hasiera data, Teodosio I.a enperadoreak kultu eta praktika pagano guztiak ezabatuak izango zirela agindu zuenean. Ohi aipatzen den beste data bat 426. urtea da. Bere oinordekoak, Teodosio II.ak, greziar tenplu guztiak suntsitzeko agindu zuenean.
Olinpiar Joko Modernoak
Olinpiar jokoak berpizteko interesa Greziaren independentzia gerrarekin hasi zen, non greziarrek Otomandar Inperioaren aurka borrokatu zuten 1821ean. 1833an, Panagiotis Soutsos poeta eta editoreak Antzinateko Olinpiar Jokoak berrezartzea proposatu zuen. Evangelos Zappasek lehen Olinpiar Jokoak babestu zituen 1859an, Atenas hiriko plaza batean ospatu zirenak. Horietan parte hartu zuten atletak, jatorriz, Grezia eta Otomandar Inperiokoak ziren. Zappasek, gainera, Panathinaiko estadioaren zaharberritzea finantzatu zuen, etorkizuneko edizioak har zitzan.
Atenas 1896
Lehen Olinpiar Jokoak NOBren babespean ospatu ziren Panathinaiko estadioan, Atenasen, 1896an. Bertan 12 herrialdeetako kirolariek parte hartu zuten. Zappasek eta bere lehengusu Konstantinos Zappasek fideikomiso bat utzi zioten gobernu greziarrari etorkizuneko Olinpiar Jokoak finantzatzeko. Horiek sarreren salmentaren bidez eta oroitzapenezko lehen zigiluen salmentaren bidez berreskuratzea espero zen.
Funtzionario greziarrak eta publikoak, oro har, gogotsu zeuden Olinpiar Jokoak hartzeko esperientziarekin. Sentimendu hau, atleta askok partekatu zuten eta asko ziren Atenas ekitaldi honen egoitza iraunkorra izatea exijitu zutenak. Hala ere, NOBk egoitza mundu osoko hainbat hirietara txandakatzea bilatu zuen, honela, Paris Olinpiar Jokoen bigarren edizioaren egoitza bezala aukeratu zen.
Udako Olinpiar Jokoak
1896ko Atenasen arrakastaren ondoren, Olinpiar Jokoak, bere biziraupena mehatxatu zuen geldialdi garai batean sartu ziren. 1900ean Parisko Erakusketan eta 1904an San Luiseko Erakusketa Unibertsalean egindako Olinpiar Jokoak bigarren mailako atrakzioak izan ziren. 1900ean, Parisen, emakumea lehen aldiz agertu zen olinpiadetan. San Luis 1904an 650 atleta inguruk parte hartu zuten, baina 580 AEBetakoak ziren. Ospakizun horien izaera homogeneoa kontrako puntua izan zen Olinpiar Mugimenduarentzat.
Jokoak 1906an berreskuratu ziren, lehen Joko Interkalatu bakarrak ospatu zirenean — horrela deituak, hirugarren olinpiadan ospatu ziren bigarren Jokoak izan zirelako — Atenasen. Horiek ez ditu ofizialki aitortzen NOBk. Nazioarteko parte hartzaile eremu zabal bat erakarri zuten, eta interes publiko handia sortu zuten. Horren ondorioz, Olinpiar Jokoen ospea eta tamaina etengabe handitu ziren.
Neguko Olinpiar Jokoak
Neguko Olinpiar Jokoak neguko kirolak aurkezteko sortu ziren, logistikoki Udako Jokoetan egitea ezinezkoa zirenak. Patinaje artistikoko (1908an eta 1920an ) eta izotz hockeyko (1920an ) lehiaketak egin ziren udako edizioan, baina NOBk kirol zerrenda hau zabaltzea bilatu zuen neguko beste jarduera batzuk hartzeko. 1921eko Nazioarteko Olinpiar Batzordearen 19. bilkuran, Lausanan, Olinpiar Jokoen neguko bertsio bat egitea erabaki zen. 1924an Chamonixen (Frantzia) ospatu ziren Parisko Jokoen esparruan eta ekitaldi hau historiara pasako zen Neguko lehen Olinpiar Jokoak bezala.
1992. urtera arte udako eta neguko Olinpiar Jokoak urte berean egiten ziren, baina NOBk ondorengo neguko Olinpiar Jokoak bi urte aurreratzea eta udakoetatik bereiztea adostu zuen. Hala, 1994an neguko Olinpiar Jokoak Lillehammerren egin zituzten.
Paralinpiar Jokoak
1948an, Sir Ludwig Guttmannek Bigarren Mundu Gerraren ondoren soldaduen errehabilitazioa sustatzeko erabakia hartu zuela adierazi eta hainbat ospitaleren arteko kirol ekitaldi bat antolatu zituen, 1948ko Londresko Olinpiar Jokoekin bat eginez. Hurrengo hamabi urteetan, Guttmannek eta beste batzuek kirola sendatzeko bide gisa erabiltzeko ahaleginak egiten jarraitu zuten. 1960ko Erromako Olinpiar Jokoetarako, Guttmannek 400 atleta bildu zituen "olinpiada paraleloan" lehiatzeko, lehen Paralinpiar Jokoak bihurtuz. Ordutik, olinpiar urte bakoitzean ospatzen dira Paralinpiar Jokoak. 1988ko Seulgo Olinpiar Jokoetatik, Olinpiar Jokoen egoitza den hiria Paralinpiar Jokoen egoitza ere bada. 2001ean, Nazioarteko Olinpiar Batzordeak (NOB) eta Nazioarteko Paralinpiar Batzordeak (CPI) akordio bat sinatu zuten, non hiri anfitrioiek Olinpiar Jokoak zein Paralimikoak administratzeko konpromisoa hartzen zutela bermatzen zen.
Nazioarteko Olinpiar Batzordea
Olinpiar Mugimenduak nazioko eta nazioarteko erakunde, kirol-federazio, komunikabide, atleta, funtzionario, epaile eta Olinpiar Gutuneko arauak betetzearekin ados dagoen beste edozein pertsona eta erakunde biltzen ditu.
Maikop kultura
Ezaugarriak
Kaukason eta ekialdeko Anatoliako Kura-Araxes kulturaren garaikidea zen gutxi gorabehera (K.a. 3500-K.a. 2200) eta ziur aski horren eragina ezagutu zuen. Mendebaldean, bestetik, Yamna kultura zuen eta iparraldean Novotitorovka kultura (K.a. 3300- K.a. 2700). Maykop kultura Brontze Aroan kokatu behar da: material horrekin egindako objektu eta tresna asko eta asko aurkitu dira. Badira ere, bestetik, zilarrezko eta urrezko objektuak. Aurkintzuntzen kopurua erabat ezohikoa da urte haietarako, beste leku arkeologikoekin konparatuta.
Olinpiar Jokoak
Nazioarteko Olinpiar Batzordea
Mugimendu olinpikoak hiru elementu nagusi ditu:
Frantsesa eta ingelesa dira Olinpiar Mugimenduaren hizkuntza ofizialak. Jokoen edizio bakoitzean erabiltzen den hizkuntza egoitzako herrialdeko hizkuntza da — hizkuntzak, herrialdeak hizkuntza ofizial bat baino gehiago badu —. Aldarrikapen bakoitza hiru hizkuntza horietan — edo gehiagotan — egiten da, edo bi nagusietan, baldin eta egoitzako herrialdea ingelesa edo frantsesa bada hizkuntza ofiziala.
Kirolak
Olinpiar programak 35 kirol, 30 diziplina eta 400 lehiaketa inguru izaten ditu. Adibidez, borroka bi diziplinatan banatzen den kirol olinpiko bat da: greko-erromatarra eta librea. Udako Olinpiar Jokoetan 26 kirol daude eta Neguko Olinpiar Jokoetan, berriz, 15 kirol. Atletismoa, igeriketa, esgrima eta gimnasia artistikoa dira edizio guztietan dauden kirol olinpiko bakarrak. Bestalde, eskia, izotz gaineko patinaje artistikoa, izotz hockeya, eski konbinatua, eski jauzia eta izotz gaineko abiadura-patinajea dira 1924an ekitaldi hau sortu zenetik neguko edizio guztietan agertzen diren neguko kirolak. Badmintona, saskibaloia eta boleibola, erakustaldi kirol gisa agertu ziren lehen aldiz, geroago ordea erabateko olinpiar kirolak bihurtu ziren. Lehen Jokoetan aurkeztu ziren kirol batzuk programatik kendu zituzten.
NOBk aitortutako nazioarteko federazioek arautzen dituzte kirol olinpikoak, eta kirol horien ikuskatzaile globalen funtzioak betetzen dituzte. 35 federazio daude ordezkatuta NOBen. NOBk onartutako kirol batzuk ez daude programa olinpikoan sartuta. Kirol hauek ez dira kirol olinpikotzat hartzen, baina estatus honetara pasa daitezke NOBren berrikuspen batean, Olinpiar Joko bakoitzaren amaieran egiten dena. Berrikuspen hauetan zehar, kirolak programatik kanpo utz daitezke, baldin eta erabaki hori NOBko kideen bi herenek hartzen badute. Badira inoiz olinpiar saio batean egon ez diren kirol aitortuak, tartean xakea eta surfa.
2004ko urria eta azaroa bitartean, NOBk Programa Olinpikoaren Batzorde bat ezarri zuen, programa olinpikoan kirolen berrikuspenaz arduratu zena, baita aitortutako kirol ez-olinpikoez ere. Helburua Jokoen edizio bakoitzeko programa olinpikoa ezartzeko ikuspegi sistematikoa aplikatzea izan zen. Zazpi irizpide formulatu zituen batzordeak kirol bat olinpiar programan sartu behar zen ala ez epaitzeko. Hauek dira irizpide horiek: kirol honen historia eta tradizioa, unibertsaltasuna, kirol honen ospea, irudia, atleten osasuna, kirola zuzentzen duen Nazioarteko Federazioaren garapena eta kirol hau egitearen kostuak. Azterketa horretatik abiatuta, Londresko Olinpiar Jokoetan sartzeko hautagai gisa onartutako bost kirol sortu ziren: golfa, karatea, errugbia, patinajea eta squash-a. NOBko Batzorde Betearazleak aztertu zituen kirol horiek, eta, ondoren, gaia 2005eko uztaileko bilkura orokorrean eztabaidatu zen, Singapurren. Inklusiorako bost kirol hautagaietatik bi bakarrik aukeratu zituzten finalistatzat: karatea eta squash. 2009ko urrian NOBk 2016ko Udako Olinpiar Jokoetako olinpiar programara golfa eta errugbia gehitu zituen.
Sinbologia
Jokoen edizio bakoitza baino hilabete batzuk lehenago, sugar olinpikoa pizten da Olinpian, greziar erritu zaharrak islatzen dituen zeremonia batean. Emakumezko artista batek, apaiz baten moduan jardunez, zuzi bat pizten du, eguzkiaren izpiak biltzen dituen ispilu paraboliko baten barruan jarriz, orduan pizten da lehen zuzia, horrela, zuzi olinpikoaren ibilbide bat hasiz, Jokoen edizio horretako irekiera zeremonian (pebeteroaren piztea) amaituko dena. Sua 1928tik olinpiar ikurra izan bada ere, zuziaren ibilbidea 1936ko Berlingo Olinpiar Jokoetan sartu zen, Alemaniako gobernuak bere ideologia nazionalsozialista sustatzeko egindako saiakera baten parte gisa.
Herrialde anfitrioiaren ondare kulturala irudikatzen duen maskota olinpikoa, animalia edo giza irudi bat, 1968an sartu zen, hala ere, lehen maskota olinpikoa Waldi izan zen, 1972ko Municheko saltxitxa maskota bat. Maskota olinpikoak paper garrantzitsua jokatu du Jokoen nortasunaren sustapenean Mosku 1980tik, Misha hartz errusiarrak nazioarteko ospea lortu zuenetik. Londresko 2012ko maskotak, Wenlock eta Mandeville, "Olinpiar estadioa osatu zuten altzairu tantetatik" sortu ziren.
Irekiera
Karta Olinpikoan xedatutakoaren arabera, hainbat elementuk osatzen dute Olinpiar Jokoen irekiera ekitaldia. Elementu horietako gehienak 1920ko Anberesko Olinpiar Jokoetan ezarri ziren. Zeremonia, Jokoak egiten diren herrialdeko bandera altxatzearekin hasi ohi da, baita ereserki nazionalaren aurkezpenarekin ere. Geroago, herrialde horretako kulturaren musika, kantu, dantza, antzerki eta abarren adierazpen artistikoak aurkezten dira. Aurkezpen artistikoak tamainan eta konplexutasunean hazi dira egoitzek beren aurrekoak baino gehiago irauten duen zeremonia bat eskaini nahi izan duten heinean. Pekingo 2008ko irekiera ekitaldia 100 milioi dolar kostatu zen, segmentu artistikoan gastatutako aurrekontuaren zati handi batekin. Zeremoniaren zati artistikoaren ondoren, atletek desfilea egiten dute, herrialdeka bilduta, Estadio Olinpikoan. Greziakoa da, tradizionalki, estadiora sartzen lehena, Olinpiar Jokoen jatorriari ohore egiteko asmoz. Berehala, parte hartzen duten nazioak alfabetikoki sartzen dira estadiora, edizio horren egoitzan hitz egiten den hizkuntzaren arabera, herrialde anfitrioiaren kontingentea da sartzen azkena. 2004ko Atenasko Olinpiar Jokoetan, bandera greziarra sartu zen lehenik estadiora, baina, hala ere, Greziako ordezkaritza azkena sartu zen. Diskurtsoek formalki ematen dute Jokoen irekiera. Azkenik, zuzi olinpikoa estadiora sartu eta pebetero olinpikoa pizten da.
Maikop kultura
Ezaugarriak
Kultura honen arlo ezagunena hiletako praktikak dira. Hildakoak lurperatu egin zituzten eta zuloak harriez inguratzen zituzten, guztia kurgan edo hil-muinoz biribiltzen. Geroago kurganak harrizko cairn erabileraz trukatu zen. Espezialista batzuen ustez, esaterako Marija Gimbutas, praktika horietan estepatik etorritako herrien ohiturak ikusi dituzte. Malloryren ustez hori demostratzeko oso zaila da zeren eta indoeuroparrak ez ziren herrien aztarnetan gurdien aztarnak aurkitzen baitira.
Olinpiar Jokoak
Itxiera
Olinpiar Jokoen amaiera ekitaldia kirol ekitaldi guztiak amaitu ondoren izaten da. Parte hartzen duten herrialde bakoitzeko banderadunak sartzen dira estadiora, eta ondoren, inolako bereizketa nazionalik gabe elkarrekin sartzen diren atleta guztiak. Hiru bandera, dagozkien ereserki nazionalak erreproduzitzen diren bitartean igotzen dira: egoitzako bandera, Greziako bandera eta Olinpiar Jokoen hurrengo edizioko egoitzako bandera. Batzorde Antolatzaileko presidenteak eta NOBko presidenteak diskurtsoak egiten dituzte. Tradizioz, NOBko presidenteak Jokoak itxita deklaratzen ditu eta "munduko gazteriari" hurrengo egoitzan lau urte beranduago elkartzera deitzen dio. Itxiera zeremonian zuzi opinpikoa itzaltzen da pebeteroan. Anberesko Zeremonia bezala ezagutzen denari dagokionez, Olinpiar Jokoak antolatu zituen hiriko alkateak bandera berezi bat transferitzen dio NOBko presidenteari, honek, ondoren, hurrengo hiri anfitrioiko alkateari ematen dio. Jarraian, hurrengo egoitzak bere kulturaren erakustaldi artistiko adierazgarriak sartzen ditu.
Maikop kultura
Ezaugarriak
Maikop kultura deszifratu ez den protoidazkera garatu zuen. Idazkera hori antza hieroglifikoak erabiltzen zituen.
La Haye-du-Puits
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Amazona brasiliensis
Amazona brasiliensis Amazona generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
La Haye-du-Puits
Etxebizitza
2007an 1.029 etxebizitza zeuden, 894 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 38 bigarren erresidentzia ziren eta 97 hutsik zeuden. 727 etxeak ziren eta 295 apartamentuak ziren. 894 etxebizitza nagusietatik 367 bere jabearen bizilekua ziren, 511 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 56 etxek gela bat zuten, 110 etxek bi zituzten, 193 etxek hiru zituzten, 248 etxek lau zituzten eta 287 etxek bost zituzten. 501 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 488 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 175 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an La Haye-du-Puits udalerrian 809 unitate fiskal zeuden, 1.601 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.675 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 196 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 7 janari enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 62 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 13 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 11 finantziazio enpresak ziren, 13 higiezinen enpresak ziren, 20 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 14 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Puyi
Puyi (Pekin, 1906ko otsailaren 7a - ib. 1967ko urriaren 17a) Txinako nahiz Qing dinastiako azken enperadorea izan zen, Azken Enperadorea ezizena jaso zuelarik.
Joanes Otsalde
Joanes Otsalde Etxexuri —beste hainbat grafiarekin ere ezaguna: besteak beste, Joanes Otxalde, Oxalde eta Jan Batixt Otxalde — (Bidarrai, Nafarroa Beherea, 1814ko irailaren 28a - ib., 1897ko abenduaren 13a) bertsolaria eta euskal idazlea izan zen.
La Haye-du-Puits
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 49 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 7 banku bulegoak, 2 funerariak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 5 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 6 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 7 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 1 apaindegia.
Puyi
Bere enperadore agintaldi laburra 1908-1912 bitartean jazo zelarik, 1912an Txinako Errepublika aldarrikatu zuten arte, orduan tronua uztera beharrarazi zuten, nahiz eta Hiri Debekatuan bizitzen jarraitu zuen. 1917ko uztailaren 1a eta uztailaren 12 artean Zhang Xun jauntxoaren eskutik egun gutxi batzutan berrezarria izan zen.
Ecsenius fijiensis
Ecsenius fijiensis Ecsenius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.