cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cecilia Patricia Flores Armenta
Erreformaren dekretuak:
DEKRETUA, Pertsonen Desagertze Behartuari, Partikularrek Egindako Desagertzeari eta Pertsonak Bilatzeko Sistema Nazionalari buruzko Lege Orokorreko zenbait xedapen aldatu eta gehitzen dituena.
DEKRETUA, Diskriminazioa Prebenitu eta Ezabatzeko Lege Federaleko zenbait xedapen, Emakumeen eta Gizonen Berdintasunerako Lege Orokorra, Biktimen Lege Orokorra, Pertsonen Desagerketa Behartuaren Arloko Lege Orokorra, Norbanakoek Egindako Desagertzea eta Pertsonak Bilatzeko Sistema Nazionala,
DEKRETUA, Errepublikaren Fiskaltza Orokorrari buruzko Legea ematen duena, Errepublikaren Fiskaltza Orokorrari buruzko Lege Organikoa zabaltzen duena eta hainbat lege-ordenamenduren xedapenak aldatu, gehitu eta indargabetzen dituena.
DEKRETUA, Prozedura Penalen Kode Nazionalaren 167. artikulua aldatu eta gehitzen duena; Lege Orokorra, Hauteskunde Delituen Arloan egindako Lege Orokorra, Pertsonen Desagertze Bortxatuaren Arloko Lege Orokorra, Partikularrek Egindako Desagertze Penala eta Materia Federala Bilatzeko Sistema Nazionala aldatu, gehitu eta indargabetzen dituena.
DEKRETUA, Pertsonen Desagertze Behartuari, Partikularrek Egindako Desagertzeari eta Pertsonak Bilatzeko Sistema Nazionalari buruzko Lege Orokorra ematen duena, eta Zigor Kode Federalaren eta Osasunari buruzko Lege Orokorraren hainbat xedapen aldatu eta indargabetzen dituena.
2018ko abenduaz geroztik, gobernu federalak pertsonen desagertze-krisia eta auzitegi-krisia onartu zituen. Errepublikako Lehendakaritzak pertsonak desagertzea bilatu zuen gobernuaren lehentasun gisa eta Estatuko gai gisa.
Bilaketa Batzorde Nazionalaren agintaldia denboraz kanpokoa zen, hau da, desagertutako pertsonen bilaketa aurreikusten zuen, desagertzeko data kontuan hartu gabe (denbura gutxikoa edo luzea), hau da, ez zen aldi historiko batera mugatzen.
Desagertutako eta lokalizatu gabeko pertsonak bilatzeko protokolo homologatua
PHB da Mexikon desagertutako pertsona guztiak bilatzeko balio duen lehen protokoloa (noiz desagertu ziren, zein egoeratan edo nortzuk ziren kontuan hartu gabe).
Definizioak, printzipioak, arauak eta betebeharrak biltzen dituen testua da. Zerbitzari publikoen jarduna gidatzeko, beren burua antolatzen eta bilaketa-jarduerak antolatzen laguntzeko, elkarrekin koordinatzeko, lanak banatzeko, lana ebaluatzeko eta, garrantzitsuena, desagertutako pertsonen eta haien familien eskubideak bilaketa-prozesuetan bermatzeko balio du.
PHB Pertsonak Bilatzeko Sistema Nazionala izeneko herritarren eta agintarien bilera batek sortu zuen. Desagertutako pertsonen, erakunde zibilen, adituen, 33 bilaketa-batzordeen, Errepublikaren Fiskaltza Nagusiaren eta beste erakunde batzuen familiakoak dira. Sistemak ere egin ditzake aldaketak, eguneratzeko eta hobetzeko
PHBk dio autoritate bakoitzari zer lan dagokion pertsonen bila aritzeko: zein jarduera egin behar dituen, nola koordinatu behar duten, nola tratatu behar dituzten familiak, eta zein kasu eta prozesu dagokion bakoitzari. PHBk bost bilaketa-mota aipatzen ditu, agintariek egin beharreko prozesu osagarriak.
Edozein tresna bezala, PHB-ak ez du berez funtzionatzen. Batetik, bilaketaz arduratzen diren agintariek ezarri behar dute, eta, bestetik, desagertutako pertsonen familiek eta haiekin batera doazen erakundeek ezagutu behar dute, eta jakin behar dute nola eskatu beren eskubideak.
2020an tresna hori sortzen parte hartu zuten familiek argi zuten tresna hori erabiltzeko trebakuntza ere eskaini behar zitzaiela eskatu zutenean, eta beharrezkoa zela bertsio laburtu hori egitea, hedapena eta ulermena errazteko.
Familiek bilaketetan parte hartzeko eskubidea dute, eta era askotara parte har dezakete. PHBren existentziak eta publizitateak, baita haren zabalkundea ere, parte hartzeko modu berezia errazten dute: agintarien lana gainbegiratzea eta beren bilaketa-eginbeharra betetzen ez dutenean exijitzea.
PHBren bilaketa-motak
Bilaketa-motak osagarriak dira, ez alternatiboak. Hau da, bat erabiltzeak ez du esan nahi gainerakoak erabiltzeari utzi behar zaionik, eta agintariek ez dute erabaki behar zein aplikatu: kasu bakoitzean, ahal diren guztiak erabili behar dira.
Segurtasun gabeko egoerak
Taldekideei etengabe egiten zaizkie mehatxuak, bai telefono-deien bidez, bai Facebookeko orrialdeetan, eta, noizean behin, bilaketa-eremuan bertan, Ama-bilatzaileen buruak, Cecilia Patricia Floresek, elkarrizketan esan zuen bezala. Jasotzen duten etengabeko jazarpen horrek, talde kriminalek diotenera mugatzen ez denak, amaiera dramatikoa izan zuen Gladys Aranza Ramos Gurrolaren hilketarekin, 2021eko uztailaren 15ean, Guaymak ama-bilatzailekidearekin.
Argitzeke dagoen Aranzaren erailketaren ondoren, talde guztietako kideak izan ziren (Guaymasko gudari bilatzaileak, Empalme, eta Cajeme; Hermosilloko bakearen aldeko bilatzaileak, Empalme, Guaymas eta Huatabampo; Ciudad Magdalobregongo bilatzaileak; Mugako bilatzaileak; Mugako Ama-bilatzaileak; Familiak Puerto Peñascoren altxorrak berreskuratzen; Hermosilloko itxaropen baten aldeko bilatzaileak; Navojoako gudari bilatzaileak; Mugako bilatzaileak, Nogales; Caborcako bilatzaileak; Magdalenako bilatzaileak) Estatuko Gobernuaren instantzien titularrekin bildu ziren, Bakerako Segurtasun Mahaia osatzen baitute, eta bertan,instantzia horrek emandako informazioaren arabera, bilaketa-ekintzetako eragiketa- eta babes-lerro batzuk.
Gladys Aranza Ramos Gurrola
Kolektiboak komunikatu batean adierazi zuenez, emakumeak askatasuna galdu zuen etxean, eta, ondoren, bilaketa-egun baten ondoren exekutatu zuten. Egun horretan, “errausketa-labe klandestinoak aurkitu zituzten, batzuk aurkitutako unean txingarrak eta kea zituztenak ”.
Sonoran bakea eraikitzeko segurtasun-mahaia
Eskaerei erantzuteko eta Sonoran bilaketa-ekintzak egiten dituztenei laguntzeko konpromisoan, Sonora Estatuko Bakerako eta Segurtasunerako Koordinazio Mahaia osatzen duten erakundeetako titularrek lan-bilera bat egin zuten Sonoran zeuden 11 kolektiboetako liderrekin.
2 ordu eta 40 minututan, esperientzia positiboa landu zen, baita lehenengo bi urte horietan bilaketa-ekintzetan hobetu beharreko aukera-eremuak ere, bai taldeentzat bai erakundeentzat.
Gizarte zibil antolatuak egiten duen lan handi hori indartzeko, hots, Sonorako familientzako itxaropena izateko, aho batez onartutako akordioak lortu ziren bertaratutako taldeekin:
Guaymas, Empalme eta Cajeme gudari bilatzaileak, Hermosilloko Bakearen aldeko bilatzaileak, Empalme, Guaymas eta Huatabampo, Ciudad Obregongo bilatzaileak, Sonorako Ama Bilatzaileak, Peñasco portuko altxorrak berreskuratzen zituzten familiak eta Hermosilloko Bilatzaileak.
Erabakiak:
1. Salaketak, mehatxuak edo bestelako delituak Sonora Estatuko Justizia Fiskaltza Nagusian (FGJE) aurkeztea, askotan sare sozialen eta komunikabideen bidez bakarrik egiten baitzituzten.
2. Sonorako Emakumearen Institutuak (ISM) laguntza psikologikoa emango die biktimen senideei, alboko biktimei eta talde kolektiboei. Era berean, Soinu Fiskaltzari arreta eskainiko dio, Estatuan dauden 10 Delituen Biktimei Laguntzeko Zentroen (CAVID) bidez. Zentro horiek laguntza psikologikoa, lege-laguntza, krisian dagoen laguntza eta abar eskaintzen dute.
3. Arrisku mailaren bat dagoela uste duten taldeetako kideekin bilera operatiboak programatzea, babes eta segurtasun mekanismoak modu bereizian emateko, beharren eta baliabideen arabera.
4. Talde kolektiboei eskatu zitzaien bide bakar batetik informazioa emateko giza identifikazioko prozesuen emaitzei buruz, baita salaketa jarri ondoko jarraipenei buruz ere.
6. Bilatzaileen laguntza-ofizioak FGJEko Hilketen eta Pertsona Desagertuen Bilaketaren Zuzendaritza Nagusiari ematea; bertan, laguntzak koordinatuko dira Gobernuaren hiru mailekin eta Soinu Egoerarako Pertsonak Bilatzeko Batzordearekin.
7. Aurkikuntzen argazkirik ez hartzea, kasuan kasuko ikerketa egiteko zantzuak gorde ahal izateko, eta giza duintasuna kaltetzen duten gorputz edo hondarren irudiak ez argitaratzea, hartara berbiktimizazioa saihesteko.
8. Laguntza eskatzeko ofizioa aurkikuntza-lekuren batean bilatzeko helaraziz gero (informazioa badute), 3-5 eguneko epean aztertuko da, lagunduko duten langileak programatuko dira eta bilaketa-kolektiboentzako segurtasun-laguntzak zehaztuko dira.
9. Segurtasun Publikoko Idazkaritzak hainbat tresna eta aplikazio jarri zituen eskura; horien artean, C5i Herritarrak Lotzeko Botoia, Mujeres Seguras App aplikazioa eta 089 zenbakia salaketa anonimoetarako.
10. Gainera, Sonorako SSPk konpromisoa hartzen du giza eskubideen arloko segurtasun eta prebentzio arloko gaikuntza emateko eta zerbitzuak tokian tokira hurbiltzeko. Aste horretan bertan kolektiboetako buruekin harremanetan jarriko zen.
Iratxetako garaia
Iratxetako garaia Nafarroa Garaiko Orbaibar ibarreko Leotz udalerriko Iratxeta kontzejuan kokatutako garai bat da. San Esteban elizaren alboan eta pilotalekuko hormaren atzean dago.
Historia
Originaltasun arkitektoniko handiko eraikin zibila da, eta erromanikoa baino lehenagoko antzinatasuna eman nahi izan zaio (IX. eta X. mendeak), nahiz eta eraikinaren arkaismoak ez duen eragozten data nahiko geroagokoa, XII. mende betekoa edo XIII. mende hasierakoa izatea. Azken mende honen erdialdean (1252), Iratxetan, parrokia-elizaz gain, erromesentzako ospitale bat eta komentu bat zeuden, komendadorea eta guzti, eta zortzi fraide, Jerusalemgo San Joanen zaldunen mandatuaren jabetzakoa, Leatxeko herrikoa, eta litekeena da hemen aipatzen den obra ere harena izatea. Bere helburuari dagokionez, Iratxetako parrokiako aletegi bezala duen zerbitzua XVII. mendetik gaur egunera arte dokumentatzen da.
Eraikina
Eraikina duela gutxi zaharberritu dute. Tamaina txikikoa da, oinplano angeluzuzenekoa eta bi isurialdeko teilatua du. Harrizkoa da, eta aparailu txikia du, izkinetan izan ezik, horietan harlandua erabili baitzen errefortzu gisa. Goiko solairua eta solairu nagusia harrizko zolatarekin, molduratu gabeko plintoen gainean kokatutako pilareetan bermatuta dago, eta inposta moduko amaiera du; hortik abiatzen dira zirkuluerdi dobelatu eta giltzarririk gabeko arkuak, bi alde motzetan eta hiru alde luzeetan, antzeko proportziokoak, gehi barruko bi pilare, gainerakoekin lerrokatuta, zurezko estalkiaren euskarri gisa. Goiko solairura harrizko eskailera landatar batetik iristen da (zurez egindako eskailera zaharraren ordez). Eskailera horrek barrualdearekin komunikatzen du, aurrealde luzeenetako batean irekitako erdi-puntuko ate batetik.
Ermuko Foroa
Ermuko Foroa (gaztelaniaz Foro de Ermua, logo ofizialean Foro Ermua) Espainiako elkarte zibikoa izan zen. 1998ko otsailaren 13an sortu zuten, ETAk Miguel Angel Blanco Ermuko zinegotzia hil ostean, euskal jatorriko hainbat unibertsitate irakaslek, politikarik eta idazlek (besteak beste: Vidal de Nicolás, Agustin Ibarrola, José Luis López de Lacalle, Carlos Totorika, Jon Juaristi, Mikel Azurmendi, Francisco Doñate, Iñaki Ezkerra, Edurne Uriarte, Fernando Savater, Cristina Cuesta, Javier Corcuera, Raúl Guerra Garrido, Hermann Tertsch eta Txema Portillo). Azken lehendakaria Inma Castilla de Cortázar du.
Helburuak
Ermuko Foroak helburu hauek izan zituen:
Foroaren bilakaera
José Luis López de Lacalle El Mundo egunkariko kazetaria eta Ermuko Foroko fundatzaileetako bat ETAk hil zuen 2000ko maiatzaren 7an. Foroko beste kide batzuek ere mehatxuak-eta pairatu dituzte.
Foroko kide batzuk Alderdi Popularreko zerrendetan agertu dira, Vidal de Nicolás, Iñaki Ezkerra, Mikel Azurmendi, Jon Juaristi edo Edurne Uriarte besteak beste. Beste batzuk PSOEko kideak dira, Carlos Totorika edo Javier Corcuera esaterako. Beste batzuek bere burua politikoki independientzat jotzen dute.
Lehenengo urteetan, Euskal Herriko gatazkari dagokionez, alderdi konstituzionalisten, PSE-EE eta PPren bat-egitearen alde agertu zen Ermuko Foroa. 2006az geroztik, ordea, Jose Luis Rodriguez Zapateroren gobernua gogor kritikatu zuten, batik bat ETArekin elkarrizketatzeagatik. Hori dela eta, zenbait kidek Foroa utzi zuten. Urte hartan bertan, Ermuko Foroak Juan Jose Ibarretxeren aurkako auzia abiarazi zuen, Euskal Autonomia Erkidegoko lehendakariak Batasuna alderdiarekin bilera egin zuela eta. Auzi hura 2010ean amaituko zen: Espainiako Auzitegi Gorenak, aho batez, auzia artxibatzea agindu zuen, bilerak egitea ez dela delitu arrazoituta.
2007an, Ermuko Udalbatzak proposamen bat onartu zuen, Ermuko Foroak udalerriaren izena gehiago erabil ez zezan eskatzeko. 2007ko irailean, Iñaki Ezkerra aukeratu zuten Foroko presidente berria. Izan ere, aurrekoak, Mikel Buesak dimisioa eman zuen Rosa Diezek eta Fernando Savaterrek bultzatutako alderdian (UPyD) arituko zela jakinarazi zuenean.
2008an, zatiketa bat gertatu zen: alde batetik, Iñaki Ezkerra buru zuen taldea, Alderdi Popularreko Antonio Basagoitiren ildoari jarraitzearen aldekoa; eta bestetik, Inma Castilla de Cortázar buru zuen taldea, Alderdi Popularreko Jaime Mayor Orejaren ildoari jarraitzearen aldekoa. Auzitegietara eraman zuten liskar gogor baten ondoren, Inma Castillaren taldea nagusitu zen, eta Foroko hainbat kide kanporatu zituzten, besteak beste Iñaki Ezkerra, Ermuko Foroko lehendakari ohia. 2008an Jon Juaristik dimisioa eman zuenetik, Foroko zuzendaritzan ez da geratzen kide fundatzaileetako bat ere.
Miguel Javier Urmeneta
Miguel Javier Urmeneta Ajarnaute (Iruñea, 1915eko azaroaren 26a - Iruñea, 1988ko ekainaren 12a) nafar militar, politikari eta euskaltzalea izan zen. 1957-1964 bitartean Iruñeko alkatea eta 1964-1971 bitartean Nafarroako Foru Diputatua izan zen.
Ramon Urmeneta arkitekto eta artistaren anaia, eta Asisko Urmeneta eta Mikel Urmeneta komikigile eta ilustratzaileen aita izan zen.
Biografia
Salamancako Unibertsitatean zuzenbidea ikasi zuen. EAJko militante abertzalea izanagatik, Espainiako Gerra Zibila hasi zenean Tercio del rey izeneko errekete erregimentuan sartu eta Somosierrako frontean borrokatu zen. Gerra amaitu zelarik infanteria kapitaina zen. Ondoren Dibisio Urdinean sartu eta Errusian gudukatu zen. Guadalajara eta Zaragozako akademietan karrera militarra egin, eta Estatu Batuetan ikasketak sakondu zituen.
1953-1982 bitartean Iruñeko Udal Aurrezki Kutxaren zuzendaria izan zen. 1957tik 1964ra Iruñeko alkatea izan zen. Urte horietan hiriak Nafarroako Unibertsitatea eraikitzeko lur sailak eman zituen eta Espainiako Armadaren eskuetan zegoen zitadela berreskuratu zuen. 1964an Foru Diputatu hautatu zuten, karlisten hautagaitzan. 1977ko hauteskundetara Frente Navarro Independienterekin aurkeztu zen, arrakastarik gabe.
Kultur eragilea
Humanista, kulturaren maitalea, bokaziozko margolaria, Urmenetak gaztetatik bere sentitu zituen Euskara (gaztetan ikasi zuen hizkuntza) baita euskal folklorea ere. Iruñeko Udal Aurrezki Kutxaren zuzendaria zelarik, Rio Arga, Navarra eta Xalbador, gaztelaniazko eta euskarazko literatura sariak sortu zituen. Aurrezki-erakundearen zuzendaritzapean, García Castañón kaleko Arte Aretoak, Rodezno kondearen plaza eta Baiona etorbidea ere inauguratu ziren. Zenbait lan pertsonalekin parte hartu zuen erakusketa ugaritan, bereziki García Castañóngo Aretoan.
1950eko hamarkadan, Estanislao Arantzadi eta Luis Arellanorekin batera, euskararen aldeko politika duina eskatu zion Nafarroa Foru Aldundiko presidenteari. Horren ondorioz, Euskeraren Aldeko saila sortu zen Vianako Printzea Erakundearen barnean. Ondoren izan zituen karguetan, Urmeneta euskara eta euskal kultura sustatzen saiatu zen beti. 1976an Rio Arga aldizkaria sustatu zuen (Iruñeko kutxarekin batera) baita Arga (gaztelaniazko poesia), Navarra (gaztelaniazko prosa) eta Xalbador (euskarazko prosa eta poesia) sariak sortu zituen 1984an Iruñeko Euskalerria irratiaren sortzaileetako bat izan zen. Euskaltzaindiak euskaltzain urgazle izendatu zuen.
Fujifilm
Fujifilm (japonieraz 富士フイルム株式会社 Fujifuirumu Kabushiki-kaisha), baita Fujifilm Holdings Corporation, Fuji, FUJiFILM ere, Japoniako optika enpresa eta argazki makina ekoizle bat da. Tokio hiriburuan egoitza du.
1934an sortua izan zen.
Matilda Hackebornekoa
Mechthild von Hackeborn, Matilda Hackebornekoa, Matilda Helftakoa eta Mectildis santua izenez ere ezaguna ( Helfta, c. 1241 - 1299 ) moja zistertarra eta mistikoa izan zen. Bere festa azaroaren 19an ospatzen da.
Jaiotza
Matilda Saxoniako Helfta gazteluan jaio zen, Turingian lurrak zituen Hackebornen familia noble eta boteretsuan. Hain ahul jaio zenez, hilda zegoela uste izan zuten, baina apaizari bataiatzeko eraman ziotenean, hark santu bihurtuko zela eta Jainkoak gauza handiak egingo zituela profetizatu zuen.
Monasterioan sartzea
1248an, zazpi urte zituela, bera eta bere ama bere ahizpa ikustera joan ziren, Gertrude Hackebornekoa (ez da nahastu behar Helftako Gertruderekin, Gertrude Handia ere deituarekin), Rodersdorf herriko monasterio zistertarrean moja zena. Inguru monastikoak erakarrita, monasterioan geratu zen. Hiru urte geroago, 1251n, Gertrude abade andrea izendatu zuten 19 urte zituela, eta 1291. urtera arte zuzendu zuen komunitatea. 1258an, ur eskasia zela eta, mojak Helftara joan ziren bizitzera. Monasterio berri hau ekonomikoki, kulturalki eta espiritualki aberats izatera iritsi zen.
Jarduera
Kantatzeko bere dohain naturalak zirela eta, abesbatzaren maistra ere izendatu zuten Matilda —"Kristoren Urretxindorra" deitzen zioten—.
Gaztetatik esperientzia mistikoak izan zituen, baina ez zuen inoiz ezer idatzi.
1291. urtean bere ahizpa Gertrude Hackeborn hil zen. Garai horretan bera ere gaixotzen hasi zen eta ohean egoten zen denboralditan. Sofia Querfurtekoak, abade andre berriak, Matildaren gainbehera fisikoa progresiboa zela ikusirik, mojei agindu zien bere magisteriotik zeuden datu guztiak eta oharrak biltzeko, bai eta ahizpari publikoki edo modu pribatuan erakutsitakoa. Lan horren arduraduna Gertrudis Helftakoa izan zen. Matildaren bizkar egin zen hori guztiori, nahiz eta geroago jakinarazi, eta liburuaren edukia baieztatu. Emaitza Grazia bereziaren liburua izan zen.
Grazia Bereziaren Liburua
Liburuak zazpi zati zituen. Lehenengo bi zatietan, jai liturgikoen inguruko Matildaren esperientzia mistikoak jaso zituzten. Hirugarren eta laugarrenean, gizakiaren salbazioari eta bertuteei buruzko irakaspenak bildu zituzten. Bosgarren zatia hildakoen arimei eskainita zegoen. Seigarrena Gertrude Hackebornen, Matildaren ahizparen, biografia laburra zen. Zazpigarren zatian Matilda eta bere heriotzaren azken egunak deskribatu zituzten.
Doktrina aldetik, liburuak bizitza espiritual monastikoa zuen ardatz: Orduen liturgia, Lectio Divina eta Eukaristia. Guztiaren erdian Jesusen Bihotza zegoen, jainkozko maitasunaren sinboloa, eta liburu hau da debozio horri buruz dagoen erreferentzia zaharrenetakoa.
Viville
Viville Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Matilda Hackebornekoa
Grazia Bereziaren Liburua
Andra Maria ren gaiak leku garrantzitsua zeukan ere liburuan. Harekin harremana zuten hiru dogma jasotzen zituen: Mariaren sortze garbia, Jainkoaren ama zela eta Jesus birjina zela izan zuena. Ama Birjinari egunero hiru agurmaria otoitz egiteko ohitura sortu zuen, hari babesa eskatzeko: «Agur Maria Aita ahalguztidunagatik; Agur Maria Semearen jakinduriagatik; eta Agur Maria Espiritu Santuaren ontasunagatik» Grazia bereziaren liburua, I. liburua, XIV. kapitulua. Bertuteei dagokionez, Kristok bere bertute eta merituz, gizakien hutsak zuzentzen eta ordezkatzen ditu, salbamena lor dezaten: «Aitaren aurrean agertzean hura goratzeko eta hari eskerrak emateko, komeni da nigan eta nigatik izaki guztien akatsak ordezkatzea. Nire ontasunak ezin du jasan, arima batek nahi duena eta berez lor ez dezakeena, lortu gabe geratzea». Grazia bereziaren liburua, I. liburua, XVI. kapitulua.
Viville
Biztanleria
2007an Viville udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 54 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 54etxeak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 35 bere jabearen bizilekua ziren eta 16 alokairuan okupaturik zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 80 ziren, horien artean 64 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 64 pertsona aktiboetatik 59 lanean zeuden (32 gizon eta 27 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Viville udalerrian 50 unitate fiskal zeuden, 116 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.312 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Viville udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Leptodoras juruensis
Leptodoras juruensis Leptodoras generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.
Turdoides squamiceps
Turdoides squamiceps Turdoides generoko animalia da. Hegaztien barruko Leiothrichidae familian sailkatua dago.
Nova Lacerda
Nova Lacerda Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Banqueting House
Banqueting House eraikina, antzinako Whitehall Jauregia izan zenetik mantentzen den eraikin bakarra da, 1698an sute batek suntsitu zuena. Whitehall kalearen amaieran dago, Trafalgar Squaretik gertu, Westminster Hiria barrutian, Londresen. I. Mailako Babesa duen eraikina da.
Historia
Mantendu diren "Banqueting House" (jai eta ospakizunetarako eraikinak) erako eraikinen artean, handi eta familiarrena da. Antzina, Whitehall Jauregiaren zati izan zen, eta Iñigo Jonesek diseinatu zuen 1619an eta 1622an amaitu John Webben laguntzarekin. 1649an, Karlos I.a Ingalaterrakoa erregea, eraikinaren parean zegoen andamio batean exekutatua izan zen.
Eraikinaren barnean, Pieter Paul Rubens margolari flandriarraren margoekin apaindutako bi solairuko gela bakarra dago. Karlos I.a Ingalaterrakoak enkargatu zituen 1635ean, eta neurrian egin ziren, sabaian sartuak izateko, fresko teknika imitatuz.
Banqueting House eraikinak, italiar pizkunde estilo fin bat sartzen du, jakoboar ingelesarekin parean joan zena, Pizkundeko irudiak, oraindik, flandriar manierismoko grabatuen bidez sartzen zirenean. Teilatua ia laua da, eta, ertzean, kalostra bat dago. Kalerantz ematen duen fatxadan, bi zutabe ordenetako elementuak, korintiarrak jonikoarren gainean, oinarri errustiko baten gainean, multzo harmoniatsu batean sartuak daude.
Banqueting House eraikina, ziuraski, Whitehall Jauregi handi berri baten zati bezala pentsatua izan zen, amaitu gabe geratu zen lana, Ingalaterrako Iraultzara eraman zuten tentsio politikoen ondorioz. 1685ean, Banqueting Housea, bere leihoetan beirazko koroak erabili zituen Ingalaterrako lehen eraikina bihurtu zen. Ondoren, Banqueting Housearen banandutako kokapenak, Whitehall Jauregia suntsitu zuen sutetik salbatu zuen.
Sotoa, jatorrian, Jakobo VI.a Eskoziakoa eta I.a Ingalaterrakoa erregearentzako edateko gela bezala, eta erregeak, bizitza publikoko tentsioetatik ihes egiteko gela bezala pentsatua izan zen. Erregea, hona, bere upategi handitik hartutako ardo kopa batetaz gozatzera etortzen zen, edo, soilik, bere denboraz gozatzera, bere gortetar gogokoenetakoren batekin.
Systomus timbiri
Systomus timbiri Systomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Champrougier
Biztanleria
2007an Champrougier udalerrian erroldatutako biztanleak 98 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 49 etxebizitza zeuden, 41 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 46 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 41 etxebizitza nagusietatik 34 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek hitu gela zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 35 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 63 ziren, horien artean 51 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 51 pertsona aktiboetatik 48 lanean zeuden (24 gizon eta 24 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Muskaria
Muskaria (Muscaria) erromatar hiria izan zen. Hiria antzinako baskoi herrixka batean sortu zuten.
Pikara Magazine
Ibilbidea
Pikara Magazine Kazetarion Berdinsarea osatzen zuten lau kazetarik sortu zuten 2010ko azaro an: Itziar Abad, Maite Asensio, June Fernández eta Lucía Martínez Odriozolak.
Bere idearioan hauxe: ikuspegi feminista, kritikoa, urratzailea eta gozazalea den kazetaritza eta iritzia eskaintzen duela. Kazetari gazteek egindako komunikazio proiektua da eta kazetaritza tradizionalaren barruan baztertzen diren gaiak ukitzen ditu feminismo erradikal, lotsagabe, intersekzionala trasmitituz.
Ez da emakumeek emakumeentzat eta emakumeen gaiei buruz aritu nahi duen hedabidea; androzentrismoa eta estereotipo sexistak bistaratuz edozeinentzako interesgarriak diren istorioak eta berriak kontatzen dituena baizik. Berdintasunaren eta aniztasunaren alde egiten du, Creative Commons lizentziapean argitaratzen da eta Eldiario.es, Diagonal eta El Salto Diario bezalako hedabideekin lankidetzan aritzen da.
Gehien bat gaztelaniaz argitaratzen badu ere, beste hizkuntza batzuetan ere egiten du: euskara z, galiziera z, katalane z ingeles ez eta espainiar keinu-hizkuntzan.
Webgunea aberastuz joan da eta transmedia izatera iritsi: bideo ak, podcast ak, komiki ak ere barne hartu ohi dituelarik.
Gainera, osagarri gisa, urtean behin hainbat eduki paperean argitaratzen ditu crowfunding bidez lorturiko diru-laguntzaren bitartez.
Errekonozimenduak
Pikara berak edo Pikararentzat zein Pikaran idazten dutenek hainbat sari eta errekonozimendu irabazi dituzte:
Muskaria
Klaudio Ptolomeok aipatu zuen baina haren kokapen zehatza ezezaguna da. Aditu batzuen arabera, egungo Tuteran zegoen (batez ere, Mosquera izeneko eremuan erromatar aztarnak topatu dituztelako) baina litekeena da Lodosa inguruan egotea. Latinezko izenak bertan eltxo asko zeudela adierazten zuen eta hiria Ebroko ertzean zegoen.
Karlota Brunswick-Lüneburgekoa
Carlota Brunswick-Lüneburgekoa (1671ko martxoaren 8a - 1710eko irailaren 29a) Alemaniako noblea izan zen. Hannover leinuan jaioa Este leinuan ezkondu zen. Brunswick-Lüneburgeko dukesa jaiotzez, Modenako dukesa izan zen ezkontzaz. Erditzean hil zen.
Jon Frederiko Brunswick-Lüneburgerkoaren eta Benedikta Henrieta Palatinatukoaren alaba nagusia zen. Bi ahizpa txikiago izan zituen, Henrieta eta Gilemina Amalia Brunswick-Lüneburgekoa, Josef I.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoarekin ezkondu zena.
Karlota Reinaldo Estekoarekin ezkondu zen 1696ko otsailaren 11n. Hau Frantzisko I.a Estekoaren semerik gazteena zen bere hirugarren emazte Lucrezia Barberinirekin. Reinaldo kardinal izendatu zuten 1685ean, baina 1694an eliza utzi zuen Frantzisko II.a Modenakoa lehengusuaren ordezko izateko Modenan. Reinaldok Modena eta Brunswicken arteko harremanak sendotu nahi zituen.
Zazpi seme-alaba izan zituzten, baina 1710an hilda jaio zen ume bat erditzen ari zela bera ere hil zen. Bere seme nagusia zen Frantzisko Karlota Aglaé Orleanskoarekin ezokndu zen, Filipe Orleanskoa alaba, Luis XV.a Frantziakoa umea zelarik Frantziako erregentea zena. Bere bigarren alaba, Enriketa, Antonio Farnesiorekin ezkondu zen 1727an eta, bere heriotzaren ostean 1731an, Leopoldo Hesse Darmstadtekoarekin.
Aparallactus nigriceps
Aparallactus nigriceps Aparallactus generoko animalia da. Narrastien barruko Aparallactinae familian sailkatuta dago.
Soazza
Soazza Suitzako udalerria da. Grisonia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Coutures (Tarn eta Garona)
Coutures Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Coutures udalerrian erroldatutako biztanleak 103 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 48 etxebizitza zeuden, 42 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 5 hutsik zeuden. 44 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 42 etxebizitza nagusietatik 36 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 5 etxek hitu gela zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 60 ziren, horien artean 43 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 43 pertsona aktiboetatik 42 lanean zeuden (26 gizon eta 16 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 17 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Coutures udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Asier Iriondo
Asier Iriondo Eguren (Beasain, Gipuzkoa, 1973ko maiatzaren 23a -) bertsolaria da. Gasteizen euskal filologia ikasketak egin zituen. Ikasketak amaitu orduko Gipuzkoara bueltatu zen.
Coutures (Tarn eta Garona)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Accomack konderria (Virginia)
Accomack konderria (Accomack County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Accomac da. 2010eko zentsuaren arabera 33,164 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Accomack konderriak 339,298 kilometro koadro ditu. Horietatik 222,879 ura dira. Beste 116,419 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 9,77 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 33,164 pertsonetatik 23,116 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,850 dira. 9,253 beltzak edo afroamerikarrak. 97 amerikar natiboak ziren eta 34 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 177 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 44 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 443 pertsonek kokatzen zuten.
Aseraggodes bahamondei
Aseraggodes bahamondei Aseraggodes generoko animalia da. Arrainen barruko Soleidae familian sailkatzen da.
Auce udalerria
Auce udalerria (Auces novads) Letoniako udalerri bat da. 517 km²ko azalera du eta 2018ko datuen arabera 6289 biztanle zituen. Udalerriko hiriburua Auce da.
Sestao River Club 2016-2017
Entrenatzailea: Jon González (2015-2016),  Pablo Turrillas (2016-Egun)
Systomus xouthos
Systomus xouthos Systomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Leptodoras linnelli
Leptodoras linnelli Leptodoras generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.
Broxeele
Broxeele Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Broxeele udalerrian erroldatutako biztanleak 305 ziren. Familiak 114 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 45 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 130 etxebizitza zeuden, 115 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 124etxeak ziren. 115 etxebizitza nagusietatik 103 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 65 etxek bost zituzten. 99 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 203 ziren, horien artean 152 aktiboak ziren eta 51 inaktiboak ziren. 152 pertsona aktiboetatik 141 lanean zeuden (88 gizon eta 53 emakume) eta 11 langabezian zeuden (4 gizon eta 7 emakume). 51 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Broxeele udalerrian 118 unitate fiskal zeuden, 303 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.490 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 margolaria.
2000. urtean Broxeele udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 270 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Wilcoxonen zeinu proba
Estatistikan, Wilcoxonen zeinu proba bi lagin dependenteri edo lagin bakarreko bi neurketa errepikaturi dagozkien populazioetako medianen berdintasuna kontrastatzeko estatistika-proba ez parametriko bat da.
Adibidez, honako egoera hauetan erabil daiteke:
Populazio baten mediana aurrez ezarritako balio bat baino handiagoa edo txikiagoa den erabakitzeko ere erabil daiteke. Adibidez, 45 urteko emakumeek egunero hartu beharreko kaloria kopurua 200 unitatekoa izatea komeni dela ezarri bada, egun batean emakume zenbaitengan neurketa eginez gero, gomendioa betetzen den erabakitzen du Wilcoxonen proba honek.
Probarako kalkuluak
Adin bereko 6 haurri matematika-azterketa bat egin zaie, Xi puntuazioak jasoz. Jarraian, matematika trebakuntzarako jolas berri batean aritu dira astebetean. Ondoren, matematika-azterketa egin zaie berriz ere eta Yi puntuazioak jaso dira. Jolasak matematika-trebetasuna hobetu duen probatu behar da.
Probarako estatistikoak zeinuzko mailen baturak dira:
Kalkuluak ongi ote diren egiaztatzeko, konprobazio hau egin daiteke:
Adibidean, kalkuluak ongi burutu dira:
Gehienetan, W+ soila da erabiltzen dena proba estatistikarako software-pakete baten bitartez burutzen denean. Probarako eskuko taulak erabiltzen badira, berriz, W+ zein W- estatistikoak erabiltzen dira.
W+/W- estatistikoetarako taulak
Proba burutzeko, proba alde bakarrekoa edo bikoa den ezarri behar da. Kasu honetan, jolasak trebetasuna hobetu ote duen (eta ez soilik trebetasuna aldatu den) erabaki behar denez, probak norabide jakina eta alde bakarrekoa da.
Adibidean, aztertu beharrekoa W+=3 balioa da, jolas ondoren trebetasuna handiagoa ote den ikertzen ari baita (Y handiagoa dela uste da eta datuek hori erakusten dute  a priori).
Kasu guztietan, W- zein W+ erabiliz, hipotesi nulua W estatistikoak txikia denean baztertuko da (adibidez, jolas ondoren trebetasuna handitu dela W+ oso txikia denean baztertuko da, gure kasuan datuek erakusten bezala).
n lagin-tamaina eta α adierazgarritasun-maila ezberdinetarako taulak zehazten dira ondoren, probaren norabide ezberdinetarako; medianen berdintasunaren hipotesi nulua baztertu egiten da ''W+/W- estatistikoa erakutsitako balioa baino txikiagoa edo berdina denean:
Adibidean, n=7 denez, eta %5eko adierazgarritasun-maila baterako, balio kritikoa 3 da. Estatistikoaren balioa bat datorrenez horrekin, hipotesi nulua baztertu eta jolas ondoren trebetasuna handitu egin dela erabakitzen da, adierazgarritasun-maila horretarako betiere.
Probarako kalkuluak R softwarean
x=c(86,75,84,61,68,71,70) y=c(90,72,92,74,66,78,85) wilcox.test(x,y,alternative=c("less"),paired=TRUE)
eta emaitza hauek lortuko lirateke:
Wilcoxon signed rank test data: x and y  V = 3, p-value = 0.03906 alternative hypothesis: true location shift is less than 0
Carolina Klüft
Carolina Evelyn Klüft (1983ko otsailaren 2a) suediar atleta ohia da, heptatloian, jauzi hirukoitzean, luzera jauzian eta pentatloian lehiatzen zena. Olinpiar txapelduna izan zen, 2004an heptatloian. Munduko hiru eta Europako bi txapelketa irabazi zituen heptatloian. Heptatloian munduko hiru titulu jarraian irabazi dituen atleta bakarra da (2003, 2005, 2007), eta 2002tik 2007ra arte 22 heptatloi eta pentatloi lehiaketetan inoren aurka galdu gabe egon zen. Txapelketa nagusietan bederatzi urrezko domin irabazi zituen jarraian.
Wilcoxonen zeinu proba
Probarako kalkuluak R softwarean
=W+ kasu guztietan. balioak estatistikoaren maila kritikoa, suertatu den W+ edo handiagoa (edo txikiagoa, probaren norabidea zein den) gertatzeko probabilitatea alegia, adierazten du eta aurrez zehazturiko adierazgarritasun-mailarekin alderatu behar da (0.05 adibidean). 0.0396>0.05 betetzen denez, hipotesi nulua baztertu eta beraz, jolasak trebetasuna hobetu duela erabaki behar da.
Carolina Klüft
Klüft-ek 2002ko Europako Txapelketan heptatloia irabazi zuen eta 5.542 punturekin munduko errekor berria ezarri zuen. 2003ko Munduko Txapelketa irabazi zuen, 7.000 puntu baino gehiago lortu dituen hirugarren atleta bihurtuz. Heptatloiaren Europako errekorra da 7.032 puntuko markarekin. Puntuazio honekin bigarren postua lortu zuen heptatloiaren historia osoko zerrendan, Jackie Joyner-Kersee-ren 7.291 puntuen munduko errekorraren atzetik.
Wilcoxonen zeinu proba
Berdinketak balioetan eta heinetan
X-Y balio-bikoteetan berdinketa gertatzen denean, X-Y kenketaren balio absolutua 0 da. 0 balio ahauei dagokien elementu edo banakoak ezabatu egin behar dira kalkulua egitkeo. Hala ber, n lagin-tamaina ezartzeko orduan ere baztertu egin behar dira.
Carolina Klüft
Klüft mundu mailako heptatleta izateaz gain, nazioarteko arrakasta izan zuen luzera jauzian ere. Brontzezko domina irabazi zuen Budapesteko 2004ko Munduko Pista Estaliko Txapelketan eta laugarren postua lortu zuen Daegu-ko 2011ko Munduko Txapelketan.
2012ko irailaren 2an Finlandia-Suedia Atletismo Txapelketan Klüft-ek bere ibilbide profesionala utzi zuen ofizialki eta kirol profesionaletik erretiratu zen.
Wilcoxonen zeinu proba
Berdinketak balioetan eta heinetan
n=10-1=9, W-=1 eta W+=7+2+6+8+4.5+9+4.5+3=44 izango dira. Alternatiboki eta datuek ere erakusten dutenez, bigarren metodoak denborak murrizten dituela uste denez, erreparatu beharreko estatistikoa W- da. Tauletan, %5eko adierazgarritasun-maila baterako, balio kritikoa 5 da. W-=1<5 betetzen denez, hipotesi nulua baztertu eta metodo berriak denborak murriztu dituela erabaki behar da.
Lagin-tamaina handiak
Lagin-tamaina txikiagoetarako ere hurbilketa egokia dela egiaztatu da. Erabil dezagun, arestiko adibiderako, non n=9 den:
W+=44 suertatu zen, arestian egindako kalkuluetan. Alternatiboki tareak denbora laburragoan egiten direla pentsatzen denez, egoera horretan X-Y kenketak positiboak izango dira eta W+ estatistikoka handia izateko joera izango du. Beraz, goiko probabilitatea kalkulatu beharko da :
Aurrez ezarritako %5eko adierazgarritasun-maila baino txikiagoa denez, Ho hipotesi nulua baztertu eta tareak metodo berriekin azkarrago egiten direla erabaki behar da, arestian kalkulu zehatzarekin bezala.
Probabilitateen kalkulua
Eskuko taulak eratu zein estatistka-paketeek eigten dituzten kalkuluetarako, hipotesi nuluaren pean W+ edo W- estatistikoek (probaren norabidea zein den) balio jakin bat edo txikiagoa hartzeko probabilitateak kalkulatu behar dira.
Probabilitate hauek nola kalkulatzen diren ikasteko, adibide bat garatzen da ondoren. Lagin-tamaina n=5 izanik, 5 heinak honako taula honetan bana daitezke positibo eta negatiboen artean, guztira 25=32 aukera ezberdin sortuz. Azken bi zutabeetan, zeinuen banaketa bakoitzari dagokion W+ estatistikoaren balioa eta estatistiko horrek balio hori edo txikiagoa suertatzeko probabilitateak (W+ estatistikoaren banaketa-funtzioa alegia) zehazten dira (eta modu berean kalkula daitezke simetria baliatuz, W- estatistikorako):
Ohizko adierazgarritasun-mailak %1, %5 eta %10 direnez, ez da beharrezkoa beste n lagin-tamaina ezberdinetarako taulak oso osorik garatzea.
Jean Borthayre
Jean Borthayre (Muskildi, Zuberoa 1901eko maiatzaren 25a - Montmorency, Val-d'Oise, Frantzia 1984ko apirilaren 25a) baritonoa izan zen. Bere ospea batez ere frantses eta italiar opera errepertorioa landuz lortu zuen.
Biografia
Abeslari autodidakta, Europan zehar bira egin zuen Euskal Herriko abesbatza batean hasi zen bakarlari. Parisko kontserbatorioan sartzeko arrakastarik izan ez zuen saiakeraren ostean frantses hiriburuko Opéra-Comiquen baxua zen Louis Azémak bere ahotsa entzuteko aukera izan zuen. Parisen bizi izateko denetarik (taxista lana...) egin izan zuen; euskal kantuak ziren bere errepertorio bakarra 1934an Parisko Casinora Tino Rossiren errezital batean parte hartzeko igo zenean. Bere izena opera giroan entzuten hasi zen eta 1936an Marie-Louise bere emaztearekin (Azémaren alaba) operaren gaineko ikasketak hasi zituen. 1937an Aljerreko Operan kantatzeko kontratatu zuten baina Bigarren Mundu Gerrak ibilbidea moztu zuen.
Bere debut profesionala 1943an egin zuen Tolosa Okzitaniako Kapitolioko Antzokian; bertan 1946 arte egin zuen lan, Jules Masseneten Hérodiade operan Herodesen papera egiten. Gerraren ostean beste zenbait hiritako opera etxetan aritu zen: Bordele, Marseilla, Lyon, Estrasburgo, Gante, Anberes eta 1951n Paris; urte horretan aldi berean Opera Nazionalean (otsailaren 25ean) eta Opéra-Comiquen (otsailaren 22an) debutatu zuen ia 50 urte zituela, Charles Gounoden Faust operan Valentinena eta Georges Bizeten Les Pêcheurs de perles delakoan Zurgarena eginez hurrenez hurren. 1968 arte bi antzoki garrantzitsu horietan kantatu zuen.
Batez ere frantses estatuan lan egin zuen; bere kantatzeko eragatik frantsesezko operaren ikurretakoa izan zen. Orduan frantsesez abesten ziren Giuseppe Verdiren opera batzuetan egindako baritono lanagatik ere ospetsu bihurtu zen: Rigolettorena izen bereko operan, Germontena (La traviata), Renatorena (Un ballo in maschera).
Zenbait grabaketa
Borthayrek parte hartu Zuen grabaketen artean hauexek daude:
Sokoľany
Sokoľany Eslovakiako udalerri bat da, Košice-okolie barrutian kokatuta. 10,57 km²ko azalera du eta 1339 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1268. urtekoa da.
Barkalun
Barkalun edo balustra zur edo harrian moldeatutako forma bat da, eta, batzuetan, metalean, balkoi edo terrazen karelaren amaiera edo eskaileren barandak eusten dituena. Balustra multzoari, balustrada deritzo.
Adibiderik antzinakoenak, asiriar jauregietako behe-erliebeetan agertzen dira, non leihoen balustrada gisa erabiltzen ziren, eta, beraz, itxura batean, joniar ordenako kapitelak dirudite. Ez dirudi Antzinako Grezian eta Antzinako Erroman erabili zirenik.