cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Keminmaa
Geografia
Ipar-mendebaldeko udalerri hau Zirkulu Polar Artikoa paraleloaren hegoaldean dago, 90 bat km hegoaldera, eta horrenbestez, gauerdiko eguzki fenomeno ospetsua ez da izaten bertan; hala ere, beste fenomeno bitxiago bat gertatzen da, gau zuri izeneko gertakaria. Hain zuzen, gau zuriak eguzkia behar beste jaisten edo ezkutatzen ez denean sortzen diren argitasunez beteriko gauak dira, eta gau hauek bai, oso ohikoak izaten dira ekain eta uztailean. Hiriko klima nagusia subartikoa da eta, ondorioz, tenperatura leunak izaten dira udaran, baina neguak hotzak eta luzeak izan ohi dira. Hala ere, neguak ez dira Lappi erdialdean bezain hotzak, Botniako golkora iristen diren ur-korronte beroek neguak leuntzen baitituzte. Bisitari asko erakartzen dituen ikuskizuna Botniako badiaren izoztea da; izan ere, neguko hilabete hotzenetan, urtarriletik apirilera, badiako urak izoztu egiten dira eta udalerriaren hegoaldeko muturra eta itsasadarra izotz-pista erraldoia bihurtzen dira. Samiek antzinean, eta gaur egun oraindik ere egiten dituzten egutegietan, Lappiko eta Keminmaako klima ulertzeko lagungarri diren zortzi urtaro bereizten zituzten: Giđđadálvi (udaberri-negua), Giđđa (udaberria), Giđđageassi (udaberri-uda), Geassi (uda), Čakčageassi (udazken-uda), Čakča (udazkena), Čakčadálvi (udazken-negua) eta Dálvi (negua). Ipar argiak, azkenik, nahiko ohikoak izaten dira neguko gau ilun eta oskarbietan; irailetik martxora bi gautatik batean izaten den fenomenoa da, urrian eta martxoan bereziki.
Sergeac
Diru sarrerak
2009an Sergeac udalerrian 86 unitate fiskal zeuden, 195 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.785 euro zen.
Keminmaa
Geografia
Udalerriaren ur-azalera ehunekoa Lappi eta herrialde osoko baxuenetarikoa da, %3,2a; izan ere, bertan aintzira eta urmael asko dauden arren, hauek tamaina txikikoak dira. Aintzira handienak Tervola eta Keminmaa artean dagoen Jänkäläjärvi, Kirvesjärvi, herrigunean dagoen eta bihotz itxura duen Kallijärvi eta ipar-ekialdeko mugako Sompujärvi dira. Hala ere, urmael eta aintzirez gain, 20,83 km²-ko ur-azaleran nagusiak udalerria iparraldetik hegoaldera zeharkatzen duten ibaiak dira. Ibaien zerrenda honetan aipatzekoak dira ekialdeko Akkunusjoki, mendebaldeko Kaakamajoki eta Lappi ipar-ekialdetik hego-mendebaldera bitan zatitzen duen Kemijoki edo Kemi ibai luzeak. Azken hau Errusiaren mugan dagoen Urho Kekkonen Parke Nazionalean sortu, Rovaniemi hiriburutik igaro eta Botniako golkoraino doa; guztira, 552 km-ko ibilbidea du. Historian zehar, eskualde guztia zeharkatzeagatik eta Ekialdeko Lappiko baso hostotsu, sakon eta ilunetatik enborrak garraiatzeko duen erraztasunagatik Finlandia osoko ibai garrantzitsuenetako bat izan da. Udalerriak ere, bere izena ibaiari zor dio eta ez dago Kemijoki gabeko Keminmaarik ulertzerik, ibaia herritarren biziraupenerako ezinbestekoa izan baita. Gainera, Akkunusjokirekin batera, mundu osoko ur kalitate onena duten ibaiak dira; bertako amuarrain eta lutxoek keminmaatarren gosea asetzen dute eta ertzeetan dauden zentral hidraulikoak ere, udalerria eta Kemi-Tornio Ardatza energiaz hornitzeaz arduratzen dira.
Keminmaa ordoki zabal bat da eta sabaia Keski-Penikka izeneko 170 metroko goragune edo muino bat da. Ttonttor hau da, hain zuzen ere, keminmaatarren eski-muinoa eta bertatik Kemijokiren ibar guztia ikus daiteke. Keski-Penikkako negu latzak bizirautea lortu duten landareen artean, aipatzekoak dira ur hirustak, zazporriak eta oilakaranak edo zumalakarrak. Kemi-Tornioko giza-aztarna zaharrenak ere muino honetan bertan aurkitu ziren eta, ustez, historiaurreko biztanleek hozkailu gisa erabiltzen zituzten Penikat multzoa osatzen duten mendixkak. Samien aztarna ugari ere aurkitu dira muino hauetan eta erlijio-kultuak egiten zituzten goraguneak zirela pentsatzen dute adituek. Ekialdeko Ala-Penikka, Keski-Penikka eta Ylä-Penikka (Penikat) muinoak udalerriko eremu babestu bakarrean daude, Martimoaapa eremu zingiratsuan. Tervola eta Keminmaaren artean dagoen ingurune hau Ipar Finlandiako zingira erreserba garrantzitsuenetako bat da eta bertan, natura balio handiko zohikaztegiak daude. Baso zaharrek ere beren lekua dute erreserban eta arriskuan dauden hegaztien babesleku nagusia dira. Guztira, ehunen bat hegazti espezie desberdin bizi dira bertan, hauen artean, ahate buztanluzeak, aliota arktiko eta txikiak, antzara hankahoriak, aztoreak, basahateak, basoilarrak, belatz gorri eta txikiak, eskandinaviar lagopodoak, hontz gabirai eta handiak, kurriloak, laponiar urubiak, larre buztanikarak, larreoiloak, lira-oilarrak, mirotz zuriak, negu- eta uda-txirtak, tengmain hontzak, txio horiak, zapelatz arrunt eta liztorjaleak, zertzetak, zingira-hontzak, zisne txistulariak eta zuhaitz-belatzak.
Sergeac
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Sergeac udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 185 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Keminmaa
Geografia
Batez ere udara partean ikus daitezkeen ugaztun haragijaleen taldea, bestalde, hartz arreek, erbinude zuri eta arruntek, ipar-katamotzek eta aspaldian ehizatzen ziren, baina gaur egun babes legeei esker hedatzea lortu duten jatunek osatzen dute. Ipar otsoak, aldiz, nahiko arraroak dira, baina noizbehinka ere azaldu ohi dira inguruan. Altzeak eta elur-oreinak, azkenik, udalerriko animalia belarjale handi ospetsuenak dira.
Paseko harana
Historia
Haran guztiko populaketan monasterioek paper garrantzitsua jokatu zuten, San Vicente de Fístoles eta Gurutze Santuaren kolegiata nabarmenenak direlarik. Monasterioez gain, XI.-XIII. mendeen arkitektura erromaniko estiloko tenpluak ere eraiki ziren, haietako batzuk gaur egun arte iraun dutelarik: tartean, lehen aipatutako Gurutze Santuaren kolegiata, Santa María de Cayón, San Miguel de Monte Carceña. Eraikin hauek mende haietan eskualde honek izan zuen garrantzia erakusten dute.
XI. mendean bi haran gauetako goi arroetan giza talde berezi bat osatzen joan zen, bere ekonomia transhumantziako abeltzaintzan oinarritzen zelarik. Jende honek Pasiego izena jaso zuen, Espinosa de los Monteros (Burgos) eskualdetik zetorren eta 1206an Alfontso VIII.a Gaztelakoak emandako portazgoko larre libreen baimenen bidez nagusiki Miera ibaia eta Pas ibaiaren ibarretako mendi magaletan ezarri ziren. Ezarpena sakabanatua zen, udaberri eta udan larreak onduak zeuden garaian harriz egindako etxoletan ("casas vividoras" izenekoak) bizitzen jartzen zirelarik.
Keminmaa
Geografia
Aipatzekoa da, azkenik, Finlandiako meatze handiena Keminmaan dagoela, Outokumpu Oyj erakundeak kudeatzen duen Elijärvi meatzea. Udalerriaren hegoaldean dagoen meatze hau Europa kontinentean irekirik dagoen kromita-meatze bakarra da eta Kemi-Tornio Ardatzaren diru-iturri garrantzitsuenetako bat da. Meatokia oso oparoa da eta 1966. urtean ireki zenetik zazpi milioi bat tona kromita erauzi dira bertatik.
Paseko harana
Historia
Negua iritsi aurretik behiei jaten emateko behar adina belar ondu jaso eta herrixkara jaitsi ohi ziren, pixkanaka hiru pasiego herriak bilakatuko ziren bizileku finkoetara: Vega de Pas, San Pedro del Romeral eta San Roque de Riomiera, bata bestearen jarraian ez daudelarik.
Arkitektura erlijiosoa
XVI. eta XVII. mendeetan komentu handiak sortu ziren, El Soto eta La Canal frantziskotar komentuak aidibide gisa, bai eta eskualde honetako artisau eta artistek eraikitako eliza barrokoak ere. Mende hauetan Indietara emigrazio asko egon zen. Indianoak eskualdera itzultzean elizak eraiki edota kapera eta dorre eraikuntzan diru-laguntzak eman edo artelanak erosi ohi zituzten. Aipatutakoaren adibide argiena Manuel Rodríguez indianoaren eskutik sortutako Bárcena de Carriedo herriko Obra Pía kapera eta San Miguel de Llerana herriko berreraikitzea dira, azken honi sakristia eta erretaula nagusia gehitu zitzaizkiolarik. Eliza honetako dorre garaienean Carriedo haraneko indianoei buruzko museoa jarri da (hain zuzen ere, Pas haranean dagoelarik, Pisueña haranaren goi arroan).
Keminmaa
Historia
Lappira iritsi zen lehen gizarte antolatua, Izotz Aroaren ondoren, iparraldeko klima leuntzen eta glaziarrak urtzen hasi zirenean iritsi zela uste da, k.a. 6000. urte inguruan. Mendeetan eratu zen kulturari Komsa edo Gorravárri izena ematen zaio eta Ozeano Artikoaren kostaldean ezarri zirenez batik bat, Ipar Itsasoko lehen Fonsa kulturako tribuekin harreman estua izan zuten. Nahiz eta oraindik iparraldeko jatorrizko biztanleen, samien jatorria ezezaguna den, badirudi tribu hauen eta beranduago (Harri Aroan) Eskandinaviara ekialdetik sartu ziren herri uraldarren nahasketaren ondorioa direla. Hasiera batean, hauen lurraldea Ozeano Artikoan hasi eta Finlandia, Norvegia eta Suedia erdialdean bukatzen zen eta ehizatik, fruitu-bilketatik eta arrantzatik bizi ziren gehienbat; nomadak ziren, ehizakiaren atzetik ibiltzen zirenez, sasoiaren arabera bizilekuz aldatzen baitzuten. Lehenbiziko biztanle hauen aztarnak, batik bat tresna eta hondakinak, Penikat muino-multzoan aurkitu dira; adituen ustez, historiaurreko gizakiek muino hauek hozkailu gisa erabiltzen zituzten jakiak ez usteltzeko. Keski-Penikka muinoan, gainera, samien aspaldiko arbasoen arrasto ugari aurkitu dira eta uste da muino honetan erlijio kultuak egingo zituztela. Testigantzarik ez dagoen arren, historialariek, lehen egonlekua suediarrek XIII. mende hasieran eraiki zutela uste dute. Egonleku hau Botniako golko osoaren nagusitasuna bermatzeko edo Kemijokiren itsasadarretik ipar-ekialdeko Laponiako merkataritza-bideak kontrolatzeko eraikiko zuten segur aski. Herriaren lehenbiziko idatzizko aipamena, aldiz, 1329. urteko Magnus Eriksson erregearen gutunean dago, antzinako Ostrobotnia eta Vestrobotnia probintzien arteko muga erabakitzen ari zela, "Kemi" izeneko herrixka bat aipatzen baitu erregeak. Gutun honetan, bi probintzien arteko muga Kemi ibaian ezarri zen eta, honela, herrixka, Ostrobotniaren barruan eta Turkuko artxidiozesiaren menpe gelditu zen. Hasiera batean, herri honen lurraldea itsasadarretik Rovaniemira, eta bertatik Haukipudas herriraino iristen zen, eta parrokia honen erdigunea zen eliza nagusia, gaur egungo Laurila auzoan zegoen. Moskutarrek 1473an zurezko eliza zahar hau arpilatu zuten eta ondotik, 1517an, sute handi batek erabat suntsitu zuen. Baina, hiru urte beranduago, gaur egun oraindik zutik dirauen Lappiko eliza zaharrena den Keminmaako harrizko eliza eraiki zuten.
Paseko harana
Gastronomia
Haran honek Kantabriako gastronomia ikur den sobao pasiegoa eta quesada pasiega delakoei izen eman die.
Keminmaa
Historia
Herrialdea berpizten hasi zenean, urte batzuk geldituta izandako hiriko industriak garatzeari ekin zion berriro ere. 1939. urtean, Ajos uharteko portu berria eraikitzen bukatu eta Lautiosaarin dagoen Kemi-Tornio aireportua ireki zuten; 30eko hamarkada oparotasunaren garaia izan zen. Bigarren urre-aro honetan, Bigarren Mundu Gerrak eztanda egin zuen kontinente zaharrean. Herrialdeak bere independiente estatusa mantendu nahian eta SESB bere lurraldetik urruntzeko helburuarekin, Hirugarren Reicharekin bat egin zuen. Norvegiatik iritsitako tropa alemaniarrak eta Suediar Boluntarioen Taldea eskualdean egokitu ziren eta Botniako golkoaren defentsa antolatzeari ekin zioten. Keminmaa Ipar Finlandiako okindegia zen, eta bertatik Lappi eta Oulu probintziako soldaduak hornitzen zituzten. Herritar gehienak August Mäkiniemi koronelaren agindupeko 27. Infanteria-erregimentuan zeuden. Hain zuzen, JR 27ak Neguko Gerran borrokatu eta Raateko guduko garaipenenean bete betean parte hartu zuen. Aipatzekoa da sobietarrek ez zutela ingurua behin ere bonbardatu, ez erasotu Neguko eta Jarraipenaren gerretan. Dena den, joera hau Laponiako Gerrarekin aldatu zen. Hain zuzen, Finlandiak SESBekin Moskuko armistizioa izeneko bake-akordioa sinatu zue 1944an, eta horrek, alemaniarrak Finlandiar lurretatik botatzea eskatzen zuen. Laponiako Gerra hasi zen. Lappin zeuden 200.000 soldadu alemaniarrek bizilagun den Norvegiara, Reicharen herrialde satelitera alde egitea pentsatu zuten, baina ihes egin baino lehen, Lothar Rendulic ofizialak probintzia osoa suntsitzeko agindua eman zuen. Kemi eta Tornioko portu estrategikoak ziren probintziako azpiegitura baliotsuenak eta, hain zuzen, bertan izan zen gerra osoko bataila odoltsuena, Tornioko gudua. Kemiren okupazioaren ostean, 1944ko urri hasieran izan zen Tornioko gudua eta bertan, guztira, bi mila soldadu alemaniar eta finlandiar hil ziren eta Kemi eta Tornio bizilagunak errauts-hiri bihurtu ziren. Alemaniarrak eta hiriak galtzaile nagusiak izan ziren, baina finlandiarren garaipenak, behintzat, hirien berreraiketa arindu zuen hein handi batean.
Paseko harana
Zinema
2004an Manuel Gutiérrez Aragónek zuzendutako La vida que te espera filma bertan filmatu eta girotu zen, Juan Diego, Luís Tosar, Marta Etura eta Clara Lago aktoreek antzeztu zutelarik.
Keminmaa
Historia
Bigarren Mundu Gerra osteko urteetan, Finlandiak izugarrizko hazkuntza izan zuen ekonomikoki eta gizarte eta politika egonkortasuna lortu zuen. Gerra osteko herrialde pobre bat izateari utzi, Gerra Hotzean neutral aldarrikatu, NBEk ezarritako isuna ordaindu eta 40 urtetan, teknologikoki munduko estatu garatu eta jakintsuena bihurtu zen, merkatuko izugarrizko botere ekonomikoarekin eta bizi maila altuarekin. Dena den, 40ko hamarkada oso gogorra izan zen langileriarentzat, hala nola, 1949ko uztailaren 1ean, Gizarte Gaietako Ministerioak Kemi Oy enpresa langileen %30-40 kaleratzera behartu baitzuten. Honela, 260 bat langile bidali ostean, inguruko gertaera lazgarriena bizi izan zen, Kemiko Ostegun Odoltsua. Kaleratzeen ostean, grebak bizitu egin ziren. Poliziaren eta langileen artean giroa nahastu egin zen eta SKP alderdi komunistak esku-hartu eta langile guztiak bildu zituen abuztuaren 18an ospatu zen manifestazioan. Manifestazio baketsu bat zirudien ekitaldia sarraskia bihurtu zen. Polizia armatua, ekitaldia sakabanatzeko asmoz, tiroka hasi zen eta tiroketa horretan, bi grebalari hil ziren.
Industria automatizazioak eta mekanizazioak kaleratze asko ekarri zituzten hurrengo bi hamarkadetan eta Kemik ezin izaten zuen langabe horiei lanpostua emango zien enpresa berririk erakarri. Hirian lan egiten zuten keminmaatarrak lanpostu gabe gelditu ziren. Dena den, Outokumpu Oyj enpresak 1968an udalerrian ireki zuen kromita-meatzea nahikoa izan zen keminmaatar langabezia krisiari aurre egiteko. Arazo honen konponbideari esker, landa-udalerriaren biztanleria etengabe hazten hasi zen 90eko hamarkadara arte; 1995ean, inoiz baino biztanle gehiago izan zituen udalerriak, guztira, 9.411 lagun. Gaur egun ere, meatzea udalerriren eta azpieskualdearen bihotza izaten jarraitzen du eta 132 herritarrek lan egiten dute bertan; gainera, Kemi-Tornio Ardatza Lappiko BPG per capita handiena duen azpieskualdea da, Finlandiako bosgarrena Mariehamn, Helsinki, Salo eta Loviisa ondoren.
Azpiegiturak
Keminmaa Finlandiako industria-eskualde nagusienetakoan dagoenez, iparraldeko muturretik hegoaldera salgaiak esportatzeko eta nazioartetik bertara inportatzeko garraiobideen beharra izan du betidanik; ondorioz, gaur egun, komunikazio onena duen Lappiko udalerrietako bat da. Azpiegitura hauen artean, Helsinkirekin airez egunero elkartzen duen aireportua, herrialdea zeharkatzen duen Valtatie 4 eta 29 autobideak, Kemiko eta Tornioko portuak, eta VR-Yhtymä garraio-konpainiaren trenbide-sarea daude.
Kemi-Tornio Ardatzeko eta Lappiko gainontzeko udalerriekin bat egiteko garraiobide erabiliena autoa da. Keminmaatik bi autobide igarotzen dira, Finlandia hegoaldetik iparraldera zeharkatzen duen Valtatie 4 eta Laurilatik Torniora doan Valtatie 29 autobideak. Lehenbizikoa, herrialde osoko autobide luzeena da eta, guztira, Helsinkitik Utsjokira, 1.295 km-ko luzera du. E8a eta E75a osatzen duten autobideetako bat da eta Oulu eta Rovaniemi hirietatik igarotzen denez, keminmaatarren autobide erabiliena ere bada. Valtatie 29a, bestalde, herrialdeko autobide laburrena da, 16 km baino ez baitauzka. Herrigunetik Torniorako bidea egiten du eta Suediako mugaraino iristen da. Kemi-Tornioko garraio-azpiegituren bizkarrezurra da. Lehen esan bezala, autoa garraiobide erabiliena den arren, ez da autobide hauen gainean dabilen ibilgailu bakarra. Veljekset Salmela eta ExpressBus konpainien autobusek ere, hiria suediar Haparanda, Kemi, Tornio, Kuivaniemi, Tervola, Simo, Rovaniemi eta Oulu udalerriekin lotzen dute.
Valtatie 4: Helsinki – Lahti – Jyväskylä – Oulu – Rovaniemi – Utsjoki
Valtatie 29: Keminmaa – Tornio
Seututie 923: Alaniemi (Simo) – Tervola
Seututie 926: Kemi – Rovaniemi
Bestalde, aipatzekoa da Finlandiako Gobernuaren VR-Yhtymä garraio-konpainiaren trenbide-sarea udalerritik igarotzen dela. 1903an eraiki zen Laurilako geltokitik Oulu-Tornio trenbide nagusia pasatzen da eta azpieskualdearen garapenean historikoki garrantzi izugarria izan duen Laurila-Kelloselkä trenbidea ere bertan hasten da. Lehenbiziko trenbidetik 6. eta 7. lineak igarotzen dira eta hauen bidez, herrialdeko edozein geltokira joateko aukera dago. Dena den, distantzia luzeak tren bidez egitea neketsua eta garestia denez, helmuga ohikoenak gertukoa dira; hala nola, Tornion hasten den Kolariko trenbidearen bidez, Tunturi Lappiraino eta Ylläs eski-estazioraino joan daiteke; Laurila-Kelloselkä jarraituz Rovaniemi eta Ekialdeko Lappiraino irits daiteke; eta hegoaldera joan nahi izanez gero, Ouluko geltokia 100 bat km-ra baino ez dago. Historian garrantzi handiena izan duen trenbidea, hala ere, Laurila-Kelloselkä da. Trenbide guztia 1942ra arte bukatu ez zen arren, 1909rako Rovaniemiraino iristen zen eta honen bidez, Ekialdeko Lappiko egur preziatuak garraiatzeko modu berri eta azkarrago bat lortu zuten Kemiko enpresariek eta era berean, inguruko industria garatu eta herritarren bizi-maila hobetzea lortu zuten. 2000. urtean, Keminmaako iparraldeko herriak lotzeko beste geltoki bat eraiki zuen Udalak Törmä herrixkan, Törmäko geltokia, eta Elijärvi meatzearaino iristen den desbideratze ere bada.
Itsas Lappiko aireportu txikia, Kemi-Tornio aireportua, Lautiosaari auzoaren eta Kemiren ipar muturrean dagoen Paattio auzoaren artean dago. Finavia erakundeak kudeatzen du eta 2.503 m-ko luzera eta 18-36 norabidea dituen asfaltozko pista bakarra dauka. Lappi osoko aireportu zaharrena da, bigarren urre-arroan eraiki baitzen 1939. urtean; gainera, Laponiako Gerran alemaniarrek suntsitu ez zuten Ardatzeko azpiegitura garrantzitsuena da portuarekin batera. Aireportutik Helsinki-Vantaara baino ez daude hegaldiak, egunean lau bat, eta bertatik ere beste hainbeste jasotzen ditu. Hegaldi guzti hauek Finncomm Airlines konpainiak antolatzen ditu, aireportuan lan egiten duen enpresa bakarra baita. Azkenik esan, bisitari gehien dituen Lappiko hirugarren aireportua dela eta 2010ean, esate baterako, 96.562 bidaiari igaro zirela bertatik.
Banaketa
Udalerriak, guztira, 646,25 km²-ko azalera duen arren, sei-zazpi mila keminmaatar inguru (biztanleriaren %82a) herrigunean bizi da. Herrigune hau Kemijokiren itsasadarraren bi aldetan dauden hamaika auzoek osatzen dute eta bertan daude udalerriaren azpiegitura eta erakunde nagusiak. Ekialdeko eremua biztanle asko dituen Lautiosaarik, Pölhö bizitegi-auzoak, iparraldeko muturrean dagoen Tasasenkangasek eta are ekialderago dagoen Ketolanperäk osatzen dute; mendebaldea, aldiz, itsasertzean dagoen Jokisuuk, Lassila merkatal-auzoak, Tornioko mugan dagoen Pörhöläk, izen bereko aintziraren inguruan dagoen Kallijärvik, Liedakkalarako bidean dagoen Kallinkangasek eta herrigunearen bihotza diren Kirkonmäki eta Laurila auzoek osatzen dute. Hain zuzen ere, Keminmaaren Erdialdea bi elizak eta antzinako herria zegoen gunea da, Kirkonmäki eta Laurila auzoen artean nonbait.
Gainontzeko keminmaatarrak, mila edo bi mila inguru, Kemi ibaiaren inguruan dauden bizitegi-guneetan eta Tervolarako bidean dauden herrietan bizi dira; biztanle gehien dituzten herrixkak Liedakkala, Ilmola, Hirmula, Törmä, Maula, Koseknkylä eta Viitakoski dira.
Hiri senidetuak
Keminmaaren hiri senidetu bakarra Murmansk oblast errusiarrean dagoen eta 60.000 bat biztanle dituen Apatity udalerria da. Bi hauen arteko senidetasuna, bi udalerrien ezaugarrien antzekotasunean oinarritzen da. Izan ere, biak daude hiri industrialen inguruan eta portu garrantzitsuen ondoan. Hala ere, desberdintasun ugari ere badude; oinarrizkoena Apatityk Keminmaak baino biztanle askoz gehiago dituela. Bestalde, aipatzekoa da Kemi bizilagunarekin eta Ardatz guztiarekin adostutako akordioak; hala nola, 2013rako azpieskualdea hiri-federazio moduko entitatea bihurtzeko proposamena.
Udala
Keminmaako eta Finlandiako gainontzeko udalerrietako udalbatzak eratzeko, lau urtero udal hauteskundeak antolatzen dira herrialdean. Gaur egun dagoen udalbatza 2012ko urriaren 28an ospatu ziren udal hauteskundeetan eratu zen.
Udal hauteskundeetan, Lappiko gainontzeko udalerrietan bezala, Zentroko Alderdiak irabazi zuen. Gainera, aurreko urteko emaitzak hobetu eta batzarkide bat eskuratu zuen; guztira, hamazazpi. Kemi bizilagunean ez bezala, eta Keminmaan ere langile gehienak industrian lan egiten duten arren, Zentroko Alderdiak betidanik izugarrizko boterea izan du bertan; arrakasta hau alderdiak udalerriaren baliabide ekonomikoak aurrera ateratzeko egin duen ahalegina ulertuta baino ezin da ulertu. Bigarren alderdia Ezker Elkartasuna izan zen, aurreko udalbatzan zituen hamar batzarkidetatik bi galdu zituen alderdia; guztira, botoen %22,4a eskuratu zituen. Hirugarren indarra lehenbizikoz aurkezten zen talde independente bat izan zen, Keminmaalaisten Parhaaksi izenekoa. Sei eserleku eta botoen %16,3a lortu zituen eta Ezker Elkartasunari aurreneko aldiz bigarren postua kentzeko hurbil ibili zen. Azkeneko alderdiak bina batzarkide eskuratu zituzten Alderdi Sozial-Demokrata eta Koalizio Nazionala izan ziren; azkenengo honek, gainera, ordezkari bat galdu zuen eta udal-hauteskundeetan emaitza kaskarrenak lortu zituen udalabatzko alderdia bihurtu zen. Udal hauteskundeetako parte-hartzea oso baxua izan zen, guztira, %66,6koa. Lehen esan bezala, udalbatza, Zentroko Alderdiaren esku dago eta batzarraren presidentea eta Udalaren bozeramailea, alderdi honetako kidea den Tommi Lepojärvi da. Hurrengo udal hauteskundeak 2012. urtean ospatuko dira, herrialdeko gainontzeko udalerrietan bezala.
Biztanleria
Gaur egun, udalerriak 8.582 biztanle dauzka eta Lappi osoko bosgarren udalerri jendetsuena da. Dena den, azken urteotan biztanleriak gorabehera handiak izan ditu; azken berrogeita hamar urteotan keminmaatarren kopurua ia bikoiztu egin da eta hazkunde hau bereziki bizia izan zen 80ko hamarkadan; baina, 90eko hamarkadatik aurrera biztanleria gutxinaka jaisten doala ikus daiteke. Badirudi, biztanle galera hau hirien nagusitasunagatik izan dela batik bat, herrigunearen biztanle kopurua haziz joan den moduan, udalerriko herrixken biztanleria izugarri jaitsi delako. Esan daiteke, Kemi eta Tornioren erosotasunak (eta Keminmaaren herrigunearenak berak) herritar ugari erakarri dituela eta ondorioz, euren herriak utzi dituztela; gaur egun, herrixka txikietan bizi diren keminmaatarrak, guztira, %18a baino ez dira. Aipatzekoa da Kemi ondoren Lappiko azalera txikiena duen udalerria denez, kilometro karratuko biztanle gehien dituen eskualdeko hirugarren udalerria ere badela. XVI. mendera arte, eskualde honetan nagusiak samiak ziren; hauek ehizakiaren atzetik ibiltzen ziren nomadak ziren, sasoiaren arabera bizilekuz aldatzen zutenak. Biztanle hauen aztarna eta erreferentziak garaiko dokumentu askotan aurki daitezke, baina samien iparrerako ihesa oso azkarra izan zen eta hegoaldetik etorritako finnek mende batean guzitz ordezkatu zituzten. Keski-Penikka muinoan, esate baterako, samien arrasto ugari aurkitu dira eta pentsatzen da muino honetan xamanismoarekin lotura zuten erlijio kultuak egingo zituztela. Gainera, etnia honen ikerkuntzan diharduten adituek keminmaatar samiak gaur egun desagerturik dagoen hizkuntza bat hitz egiten zutela uste dute, kemiko samiera hain zuzen ere.
Europar Batasuneko herrialdeekin eta Finlandiako gainontzeko udalerriekin alderatuta, Keminmaan, 15 urte baino gutxiagoko biztanleriaren ehunekoa nahiko altua da, %18,5ekoa, eta 65 urte baino gehiago dituztena, aldiz, %17koa. Erlijioari dagokionez, gehienak luteranoak, bereziki laestadianismo mugimendu kontserbadorekoak, edo sinesgabeak dira. Udalerrian, guztira, bi eliza luterano daude, XVI. mendean eraikitako Lappiko eliza zaharrena den eta ospakizun berezietarako baino erabiltzen ez den eliza zaharra eta aurreko espaloiean dagoen eta Carl Ludvig Engel arkitektoak XIX. mendean eraiki zuen eliza berria. Errusiar ortodoxoen eliza, aldiz, San Joan Bataiatzailearen Jaiotzaren eliza Kemi hirian dago, 5 bat km-ra.
Keminmaatar gehienek suediera eta ingelesa, eta bakan batzuk errusiera edota alemana dakiten arren, hiriko hizkuntza nagusi eta ofizial bakarra finlandiera da. Herritar gehienak bertan jaioak ez diren arren, biztanleen %97,4aren ama hizkuntza da finlandiera. Hain zuzen, herritarren %32a ez da bertan jaioa, herrialdeko gainontzeko hirietatik bertara bizitzera joandakoak dira, besteak beste, kemitarrak, oulutarrak, torniotarrak eta simotarrak. Izan ere, atzerritarren ehunekoa hutsaren parekoa da eta komunitate handienak errusiarrena eta suediarrena dira. Aipatzekoa da, Kemi-Tornio Ardatza, Lappiko BPG per capita handiena duen azpieskualdea dela; Finlandiako bosgarrena Mariehamn, Helsinki, Salo eta Loviisa ondoren. Gaur egun, Rovaniemi, Tornio, Kemi eta Sodankylä ondoren, Lappiko hiri jendetsuena da, alegia, bosgarrena Nazioartean ospetsuenak diren keminmaatarren artean, aipatzekoak dira bereziki artistak. Hauen artean, herrialde osoko aktore ospetsuenetako bat dago, Peter Franzén. Etorkizun handiko aktore honek, hala nola, Kuningasjätkä, Rukajärven tie, Mustan kissan kuja, Badding, Emmauksen tiellä, Rölli ja metsänhenki, Kuutamolla, Pahat pojat, Matti, Rööperi eta Koirankynnen leikkaaja («Txakurren azkazal-moztekoa») filmeetan parte hartu du eta azkenengo lan honengatik, aktore onenaren Jussi saria irabazi zuen 2004. urtean. Gaur egun Los Angelesen bizi da Irina Björklund emaztearekin. Artisten taldean, beste pertsonaia aipagarri batzuk ere badira: hainbat obra ezagun egin dituen Ari Koch eskultorea eta XX. mendearen hasieran finlandiar kulturan izugarrizko eragina izan zuen Otto Wallenius opera abeslari eta margolaria, besteak beste. Dena den, Peter Franzén aktorearekin batera ospetsuena den keminmaatarra Paavo Väyrynen politikaria da. Zentroko Alderdian diharduen politikari beteranoa da Väyrynen eta gobernuetan ministro eta Europar Legebiltzarreko kide izateaz gain, alderdiko presidentea izan da hainbat urtez eta bi aldiz aurkeztu da herrialdeko presidentzia hauteskundeetara (1988an eta 1994ean). Azkenik, Europa mailan ezagunena den herritarra Hannu Tihinen futbolaria da, hala nola, Viking FK, RSC Anderlecht eta FC Zürich futbol-taldeetan jokatu duena eta 2010. urtean erretiroa hartu zuena.
Hezkuntza eta Osasuna
Peruskoulu izena duten 7 eta 15 urte bitarteko bost eskola daude udalerrian, Kirkonmäki, Lassila, Laurila (nagusia) eta Pölhö auzoetan, eta Liedakkala herrian (sei gradu baino ez). Finlandiako Hezkuntzan eskolaldi hau bukatzerakoan, ikasleek azterketa bat pasa behar izaten dute hurrengo fasea zein izango den zehazteko. Bi fase hauetako bat bakarrik dago udalerrian, Keminmaan Lukio izeneko institutua; bokaziozko eskola, aldiz, Kemin dago, Lappi Bokaziozko Eskola izenekoa. Bigarren Hezkuntzako ikasketak bukatzean, ikasleek eskualdean bertan (Kemin eta Tornion) dagoen eta 1992. urtean sortu zen Kemi-Tornio Zientzia Aplikatuen Unibertsitatera (finlandieraz, Kemi-Tornion ammattikorkeakoulu edo KTAMK) joateko aukera dute. Finlandiako Hezkuntza eredu ospetsuan oinarritzen den unibertsitate honek, arte ederrak, teknologia, erizaintza eta enpresa ikasketak eskaintzen ditu eta Rovaniemikoaz gain, Lappi eskualde osoan dagoen zientzia aplikatuen unibertsitate bakarra da. Gaur egun, guztira, 2.400 ikasle ditu eta %10a Asia, Errusia eta Afrikatik iritsitako ikasle aurreratuek osatzen dute. Azkenik, aipatzekoa da ekonomiarekin lotura duten ikasketak eskaintzen dituen eta 1997. urtean sortu zen Kemiko Meri-Lappi Institutua ere.
Osasunari dagokionez, Lappi bi ospitale barrutitan banatua dago eta Keminmaa, Länsi-Pohja Ospitale Barrutia izenekoan dago. Hain zuzen, ospitale barruti honetako ospitalde nagusia, Länsi-Pohja Ospitalea edo Länskä izenekoa, Kemi bizilagunean dago. Zortziehunen bat langilek egiten du lan bertan eta barrutiko 65.000 herritarren ospitalea da. 1965. urtean eraiki zen eta sail nagusitako espezialistak bertan aurki daitezke. Udalerriko osasun-zentroa, bestalde, Keminmaan terveyspalvelut, Laurila auzoan dago.
Armarria
Armarria udalerria sortu baino beranduago onartu zuen udalbatzak, zehazki, 1955eko urtarrilaren 14an (Barne Ministerioak uztailaren 4an); ordura arte Kemiko parrokiaren ikurra izan zen izokinaren irudia ordezkatu zuen. Armarri berria Ahti Hammar artista helsinkiarrak margotu zuen lehenbizikoz eta bere helburua, bertan agertzen diren objektuekin, udalerriaren ezaugarri nagusiak adieraztea izan zen. Zelai gorri baten gainean, ezkerrera begira dagoen izokin bat azaltzen da, ahoan sarrail beltza duen zilarrezko giltzarrapo itxi bat duena. Hain zuzen ere, izokinarekin, Hammar margolariak antzinatetik udalerriak arrantzarekin eta Kemi ibaiarekin izan duen lotura adierazi nahi izan zuen; eta giltzarrapo itxiarekin, aldiz, herrigunea dagoen lekuaren garrantzia, sendotasuna eta gotortasuna irudikatu nahi izan zituen.
Ospakizun bereziak
Martxoaren erdialdean udalerriko ospakizun bereziena izaten da, Rajalta rajalle lasterketa. 1984. urtetik urtero ospatzen den lehiaketa hau Tornio, Keminmaa, Ranua, Pudasjärvi, Taivalkoski eta Kuusamoko udalek batera antolatzen dute eta eskiatzaileek Suediako mugatik Errusiako mugaraino joan behar izaten dute. Herrialdean ospatzen den iraupen eskiko txapelketa garrantzitsuenetakoa izaten da. Paavo Väyrynen politikari keminmaatarrak 2007. urtean sortu zuen Pohjantähti-opisto elkarteak (euskaraz, «Ipar izar Elkartea») ere, kultur ekintza ugari antolatzen ditu hilabetero; besteak beste, aipatzekoak dira arrantza lehiaketak, orientazio ikastaroak eta folklore-dantza erakustaldiak.
Ekonomia
Udalerria Kemi-Tornio Ardatzean dago, Lappiko erdigune ekonomiko eta industriala den azpieskualdean. Keminmaako ekonomia, zehazki, Kemiko industriari lotua dago hertsiki; hain zuzen ere, eremu industrializatuenak Keminmaaren mugan dauden Kemiko Ajos eta Karihaara auzoak dira. Bertan, Metsä-Botnia eta Stora Enso papergintzan eta zelulosa-oregintzan diharduten enpresen fabrika nagusiak eta Kemiko portua daude, Keminmaako ekonomian eragin zuzena dutenak.
50eko hamarkadan automatizazioa eta 90eko hamarkadan banku krisialdia jasan arren, eskualdearen diru-sarrera handienak papergintzari esker iristen jarraitzen dute; ez dago azpieskualdearen industria sarea papergintza gabe ulertzerik. Gainera, langile asko egunero Kemira joan behar izaten dute Metsä-Botnia eta Stora Enso enpresetan eta industria honen inguruko esparruetan lan egitera. Kemiko portuak ere izugarrizko garrantzia izan du betidanik azpieskualdearen garapenean; hain zuzen, 1869an Kemi sortu eta portua handitu zenean, ekonomiaren ezinbesteko azpiegitura bihurtu zen. Hauei esker, Kemi-Tornio Lappiko BPG per capita handiena duen azpieskualdea da; Finlandiako bosgarrena Mariehamn, Helsinki, Salo eta Loviisa ondoren. Ez da ahaztu behar Keminmaan ere, Outokumpu Oyj enpresak 1968an Elijärvi meatzea ireki zuela, Europan irekirik dagoen kromita-meatze bakarra; gaur egun, 132 lagunen lantokia da. Gainera, energiaren behar astuna Kemi ibaiak asetu zuen aspaldi, bertan baitaude Isohaara eta Taivalkoski zentral hidraulikoak, 1949. eta 1976. urteetan sortu zirenak hurrenez hurren.
Lan egiten duten herritarren, hau da, herritar aktiboen banakaeta ondokoa da lan egiten duten sektorearen arabera (2008); keminmaatarren %38,6ak bigarren sektorean egiten du lan (%32,3ak industrian eta gainontzekoa eraikuntzan), %4,2ak baino ez du lan egiten basogintzan edota nekazaritzan, eta azkenik, %57,4ak hirugarren sektorean dihardu (%15,3a merkataritzan, %8,6a garraioan eta %33,5a gainontzeko zerbitzutan). Estatistika honek aurretik sumatzen zena egiaztatu zuen, alegia, industriak lanpostuen ehuneko handiena duen herrialde osoko udalerritako bat dela; izan ere, %32,3a oso ehuneko altua ez dirudien arren, kontuan hartu behar da, Finlandia, zerbitzu sektoreak indar gehien duen Europako herrialdea dela. Dena den, biztanleen azken urteetako joera, zerbitzuen mundurantz gerturatzea izan da. Gerturatze honen erruduna turismoa eta bizi-maila hobea izan dira hein handi batean, biek izan duten hazkuntzak lanpostu berriak sortu baititu.
Ikus, gainera
{|width="25%"
Pawnee konderria
Pawnee konderria honako konderrietako baten izena izan daiteke:
La Vicogne
La Vicogne Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Vicogne udalerrian erroldatutako biztanleak 248 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 51 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 88 etxebizitza zeuden, 85 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 88etxeak ziren. 85 etxebizitza nagusietatik 65 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 6 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 65 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 47 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 173 ziren, horien artean 121 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 121 pertsona aktiboetatik 103 lanean zeuden (54 gizon eta 49 emakume) eta 17 langabezian zeuden (9 gizon eta 8 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Vicogne udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 219 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.792 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean La Vicogne udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 630 hektarea erabiltzen.
Eginoko geralekua
Egino Euskal Herriko Arabako tren geraleku bat da, Asparrena udalerrian kokatuta dagoena.
Geralekua 1862ko urtarrilaren 26an ireki zen eta 2010eko urtarrilaren 1an itxia.
Buru-hausgarri
Buru-hausgarria zati txikiez osatutako taula jokoa da, zati horiek modu egokian elkartuz irudi bat osatzean datzana. Zatiak, atal lauetan edo zati txikietan egon daitezke. Puzzle hitza buruhausgarriaren sinonimotzat hartzen den arren, azken hitz honek, orohar, atal lauei erreferentzia egiten die. 1762an asmatu zuen John Splisbury londrestarrak, baina garestiegia zen hasieran. Mende bat geroago, Milton eta McLaughlin Bradley sailean fabrikatzen hasi ziren.
Eginoko geralekua
Egoera
Geralekua honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Buru-hausgarri
Bideojokoei dagokienez, buruhausgarri bat, bere ebaztea, trebetasun proba bat ebaztean datzan aurkezten den edozein problema da. Arlo honetan bertan, buruhausgarri bat, aldi berean, joko batean zehar, jarraikako tarteko helburuak lortzea ere bada, beste kategoria ezberdin batetakoa izan daitekeena, abentura, estrategia, akzioa edo rolekoa, adibidez. Ebazteko zaila izan daitekeen igarkizun bat ere izan daiteke, eta denborapasa mota batzuk ere har daitezke buruhausgarritzat.
Eginoko geralekua
Historia
Geralekua 1862ko urtarrilaren 26an inauguratu zen Gasteiz - Olazti tartea martxan jarri zenean Madril—Hendaia burdinbidea erradialean. 2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadorak linea ustiatzen du, Adif trenbide-instalazioen titularra den bitartean.
Gaur egun, geralekua itxita dago, bidaiaririk ez dagoelako, baita Araia eta Altsasuko geltokietatik gertu dagoelako ere.
Ridgefield (Washington)
Ridgefield Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Clark konderrian kokatuta dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Eginoko geralekua
Geralekua
Geralekua Eginoko Bentetatik gertu dago, autobidearen inguruan.
Zerbitzuak
Tren batek ere ez du geralekuan geldialdirik egiten.
Etorkizuna
ArabaTran proiektuaren barruan, Euskotrenek Miranda Ebro - Altsasu lineak bide horretatik zirkulatuko du, eta, beraz, berriro ireki ahal izango da.
Scleropages jardinii
Scleropages jardinii Scleropages generoko animalia da. Arrainen barruko Osteoglossidae familian sailkatzen da.
Voltlage
Voltlage Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Galartza (Aretxabaleta)
Galartza Aretxabaletako (Gipuzkoa) auzoa da, herrigunetik mendebaldera kokatutakoa. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 57 biztanle zituen eta 2016an 49 bestela.
Gipuzkoa eta Arabaren arteko mugatik gertu dago, Untzilla (Aramaio) auzotik mendebaldean Gellaok (Eskoriatza) banatzen duelarik. Ekialdean Izurieta du mugakide, iparraldean Gesalibar eta Uribarri (Arrasate) eta hegoaldean Apotzaga-Etxebarri.
Auzoaren erdigunea, 17 baserri, Santa Luzia eliza, Galartza dorretxea edo Galartzatorre, abadetxea, bolatokia eta hilerriak osatzen dute. Santa Luzia jaiak ospatzen dira bertan abenduaren 13an.
Megaminx
Megaminx, Rubiken kuboaren antzerako buruhausgarri bat da, baina dodekaedro erregular forma du. Orotara, 50 atal mugikor ditu.
Errekorra
Megaminx ebazteko lehiaketa ofizial batean lortutako munduko marka 27,81 segundotan dago, 2018eko CubingUSA Nationals lehiaketan Juan Pablo Huanqui-k jarria. Juan Pablo Huanqui-k jarri zuen bost ebazpenen batez besteko denbora laburrenaren marka ere, 30,39 segundotan, 2019eko Wuxi Open-en lortutakoa.
Lérigneux
Lérigneux Frantziako udalerri bat da, Loira departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 112 etxebizitza zeuden, 60 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 102 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 60 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Fircrest (Washington)
Fircrest Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Pierce konderrian dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Lérigneux
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 86 ziren, horien artean 72 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 72 pertsona aktiboetatik 66 lanean zeuden (38 gizon eta 28 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lérigneux udalerrian 61 unitate fiskal zeuden, 153 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.840 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Indore
Indore (इन्दौर; इंदूर) Indiako hiria da, Madhya Pradesh estatuko hiriburu komertziala eta hiririk handiena dena. 2001ean 1.516.918 biztanle zituen. 1715ean azoka moduan sortua, bederatzi urte geroago Maratha Inperioak konkistatu zuen.
Ikonoklasmo
Ikonoklasmoa nahita egindako ikur eta irudi erlijiosoen suntsipena da, arrazoi politiko eta erlijiosoengatik. Ikonoklasmoaren defendatzaileak ikonoklastak dira, ikonoklasta hitzak hedaduraz beste esanahi batzuk ere bereganatu dituen arren. Kristautasunean, ikonoklasmoak Exodo liburuan agertzen den aginduari jarraizten dio, non irudi horiek debekatzen diren. VIII eta IX. mendeetan bi aldi ikonoklasta izan ziren Bizantziar Inperioan; halaber, XVI. mendean, Erreforma Protestantean zehar ere, garai ikonoklasta bat burutu zen. Islamean ere irudikapen erlijiosoak debekatzen dira; hala, talibanek Bamyango bi irudi suntsitu zituzten 2001 urtean.
Lérigneux
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lérigneux udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 259 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Scleropages leichardti
Scleropages leichardti Scleropages generoko animalia da. Arrainen barruko Osteoglossidae familian sailkatzen da.
Scleropages legendrei
Scleropages legendrei Scleropages generoko animalia da. Arrainen barruko Osteoglossidae familian sailkatzen da.
Bocoyna (udalerria)
Bocoyna Mexikoko udalerri bat da. Chihuahua estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
The Wild Mountain Thyme
The Wild Mountain Thyme, baita Purple Heather eta batez ere Will You Go Lassie, Go izenez deitua (euskaraz "Ezkai Mendi Basatia", "Txilar Purpura" eta "Joango al zara, neskatoa, joango") jaiotzez Belfastekoa zen Francis McPeake musikariak 1957an idatzitako irlandar abesti bat da.
Halere, nahiz eta berez Irlandan konposatua eta abestua izan, abesti hau Eskoziako ikur bilakatu diren abestietako bat da eta herrialde horrekin oso estuki lotu ohi da. Abesti honen aldaerak musikari eta abeslari ugarik burutu izan dituzte, ekitaldi ugaritan ere entzun izaten da, kirol ekitaldietatik hasi eta hiletetaraino.
Fujientomon
Fujientomon Proturaren barruko genero bat da, Sinentomata taldean, Fujientomidae familiako genero bakarra. Bi espezie daude barruan:
Areantza
Areantza Aretxabaletako (Gipuzkoa) auzoa da, herrigunetik hego-ekialderantz kokatutakoa. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera auzoak 38 biztanle zituen, 2016an 27.
Arkitektura ondarea
16 baserrik osatzen dute auzoa. "Ardantza" izenekoa aipagarria da aurrealdean duen armarri ikusgarriagatik. "Bolinaga" baserriaren ondoan, izenak iradokitzen duen moduan, 'bolu' edo errota zahar bat dago, Urkuluko uharka egin baino lehenagokoa. "Mitarte garaia", azkenik, gaur egun landetxea da.
Festak
Abuztuko 'Andramaixak' ospatzen dira Areantzan irailaren 8an.
Kanpai-eskola
Auzotarrek diotenez, Madinabeitia familiako mutil guztiek jotzen zituzten kanpaiak San Bizente ermitan, Areantzan bertan. Tradizioa eten ez zedin, 2007 an inguruko zenbait lagunek eskola bat sortu zuten, Arientzako kanpai jole eskola izenarekin.
Sortu zenetik, Areantzako kanpai-eskolak ikus-entzunezko metodo berritzaile bat asmatu du kanpaiak jotzen ikasteko. Eta lan handia egin du ondare hori zabaltzeko: jardunaldiak eta elkarretaratzeak antolatu ditu, baita erakustaldiak ere, bisitak jaso ditu, sariketak eratu eta toki esanguratsuak bisitatu, Euskal Herrikoak eta kanpokoak. Halaber, eskatu du, Europako erakunde askorekin batera, kanpai jotzea Gizateriaren Kultura Ondare Immaterial izenda zedin. Asmo horrekin, Areantzako kanpai-eskolak blog bat sortu du, ''Kanpai-joleak. Juane, Arientzako kanpai-jole eskolako bloga,'' eta bertan eskolak egiten dituen lanen berri ematen du.
Behizain-eskola
Behizain-eskola ofizialki abiatu aurretik, 2021an esperientzia pilotua egin zuten, bost ikaslerekin. Lehen ikasturte ofiziala, berriz, 2022ko urrian hasi zen, lau ikaslerekin. Ikasturtea urritik otsaila bitartean luzatzen da. Tarte horretan ikasleek formazio praktikoa eta teorikoa jasotzen dute, helburu bikoitzarekin: ikasleek baserrian laguntzen duten eran, baserritarrek ofizioa erakusten diete.
Goizeko 07:00tarako ikasleak Etxebarri baserrian egoten dira, ukuiluan lan egiteko prest. Hamar eta erdiak inguruan, aldiz, formazio teorikoa hasten da, adituen laguntzarekin: nutrizionistak, albaitariak, belar-espezialistak, etab. Astean egun batean, ostera, beste baserri batzuk eta beste esperientzia batzuk bisitatzen dituzte, ideiak-eta hartzeko. Ikasturte bukaeran, ikasleek proiektu txiki bat aurkeztu behar izaten dute.
Dettifoss
Dettifoss Islandian dagoen ur-jauzia da. Ipar-erdialdeko Islandiako Jökulsárgljúfur Parke Nazionalean kokaturik. Europako ur-jauzirik indartsuena da. . Dettifoss Jökulsá á Fjöllum ibaian dago. Ibaia Vatnajökull glaziarrean jaiotzen da eta Islandia ipar-ekialdeko ur eremu handia jasotzen du. Ur-jauziak 100 metroko zabalera du eta 45 metroko altuera.
Bakum
Bakum Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Les Aventures d'Arsène Lupin
Les Aventures d'Arsène Lupin 1960ko Jacques Becker frantziar zinema zuzendariaren polizia-filma da.
Argumentua
Arsène Lupin lapur esku-leunak Leonardoren eta Botticelliren bi maisu-lan lapurtuko ditu kontseiluburuaren etxean. Denbora baten ostean zenbait bitxi-saltzaile engainatuko ditu, bere etxera joateko, eta bitxiak lapurtuko dizkie. Hurrengo biktimak maharaja bat eta Gilen II.a Kaiserra izango ditu.
Heume-l'Église
Heume-l'Église Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Heume-l'Église udalerrian erroldatutako biztanleak 115 ziren. Familiak 49 ziren, horien artean 11 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 19 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 71 etxebizitza zeuden, 49 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 66 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 49 etxebizitza nagusietatik 35 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 43 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diru sarrerak
2009an Heume-l'Église udalerrian 46 unitate fiskal zeuden, 118 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.150,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Heume-l'Église udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.