cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Montord
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rœschwoog
Rœschwoog Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rœschwoog udalerrian erroldatutako biztanleak 2.103 ziren. Familiak 830 ziren, horien artean 190 pertsona bakarrekoak ziren (115 bakarrik bizi ziren gizonak eta 75 bakarrik bizi ziren emakumeak), 253 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 324 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 63 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 909 etxebizitza zeuden, 845 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 58 hutsik zeuden. 700 etxeak ziren eta 207 apartamentuak ziren. 845 etxebizitza nagusietatik 695 bere jabearen bizilekua ziren, 136 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 45 etxek bi zituzten, 126 etxek hiru zituzten, 156 etxek lau zituzten eta 514 etxek bost zituzten. 778 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 323 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 460 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.429 ziren, horien artean 1.141 aktiboak ziren eta 288 inaktiboak ziren. 1.141 pertsona aktiboetatik 1.094 lanean zeuden (613 gizon eta 481 emakume) eta 48 langabezian zeuden (22 gizon eta 26 emakume). 288 pertsona inaktiboetatik 94 erretiraturik zeuden, 97 ikasten zeuden eta 97 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Mato Grosso do Suleko lehen dama
Mato Grosso do Suleko lehen dama Mato Grosso do Sulgo gobernadorearen emazteari emandako titulua da.
Kargua izan zuen lehenengoa Amélia Santana izan zen, Harry Amorim Costa lehen gobernadorearen emaztea, gaur egun Fátima Azambujak, Reinaldo Azambujaren emazteak. 2023ko urtarrilaren 1etik aurrera, Mônica Riedel ek okupatuko du, Eduardo Riedelen emazteak.
Rœschwoog
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 104 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 24 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 10 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Mato Grosso do Suleko lehen dama
Orokorrean, Mato Grosso do Sul-eko lehen dameek dute euren lana, estatuko azafata izateaz eta gobernadoreak ekitaldietan laguntzeaz gain, euren lana aktibismoa da, biztanleria eta estatuko zenbait estatutan bezala. Brasil lehena -Andereñoek lan hau dute.
Rœschwoog
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 24 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 2 ile apaindegiak eta 5 jatetxeak.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 2 arropa dendak, 1 elektrotresna denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Rœschwoog udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 584 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sandoy
Sandoy eskualdea eta barrutia (faroeeraz Sandoyar sýsla og valdømi) Faroetako bosgarren uhartea den Sandoyk osatzen du Skúvoy eta Stóra Dímun uharte txikiekin batera. Eskualdeak 138 km²-ko azalera du eta 1.551 biztanle bizi dira bertan.
Geografia
Sandoy uhartea (125 km²) Streymoy uharte handiaren hegoaldean dago eta hiriburua Sandur da 558 biztanlerekin. Izenak "areazko irla" esan nahi du, kostaldean dituen hondartza luzeengatik jarritako izena da. Faroetako gainontzeko uharteak ez bezala, Sandoy nahiko laua da.
Skúvoy eta Stóra Dímun uharteak txikiak dira, lehenengoak 57 biztanle ditu eta bigarrenak 4.
Garraioa
Ferri batek lotzen du Tórshavn hiriburuarekin eta tunel batek Streymoy uhartearekin.
São José das Missões
São José das Missões Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Maurolicus inventionis
Maurolicus inventionis Maurolicus generoko animalia da. Arrainen barruko Sternoptychidae familian sailkatzen da.
Pontiac Firebird
Pontiac Firebird, Pontiac markako automobil bat da. 1967-2002 artean ekoitzi zen.
Bitxikeria gisa, Knight Rider (1982-1986) telesaila ospetsuan agertzen den auto beltz hiztun adimenduna modelo honen Pontiac Trans Am aldaera zen.
Smrečany
Smrečany Eslovakiako udalerri bat da, Liptovský Mikuláško barrutian kokatuta. 8,05 km²ko azalera du eta 640 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1299. urtekoa da.
Real Sociedad 1975-1976
1975-1976 denboraldian Real Sociedad
UEFA Kopan bi kanporaketa jokatu ahal izan zuten, lehenengoan Grasshopersen aurka garailea ateraz, eta bigarrenean Liverpoolek irabaziz.
José María Preciado
José María Preciado Nieva (Cadreita, - ) nafar apaiza izan zen, klaretarra. Panamára misiolari joan zen. 1934an Pio XI.ak Dariéngo bikario apostoliko eta Tegeako apezpiku izendatu zuen.
Garagardoaren historia
Garagardoa garagarrez egindako alkoholdun edaria da. Munduko edari alkoholdunik kontsumituena eta zaharrena da, eta edaririk kontsumituena ura eta tearen ostean. Garagardoa, teknikoki, zereal ezberdinetatik abiatuz egin da historian zehar, baina bere garapena garagarraren domestikazioari loturik egon da. Artikulu honetan, beraz, bi gaiei buruzko datuak ematen dira. Gizateriaren historiako idazkunik zaharrenetako batzuetan garagardoaren sorrera eta banaketari buruz hitz egiten da: Hammurabiren Kodean garagardoa eta garagardotegiak arautzen dira, eta Ninkasiren Ereserkian, Mesopotamiako garagardoaren jainkosari egindako abestian, errezoa zein garagardoa egiteko errezeta aipatzen dira, herriak gogoratzeko moduan.
Historiaren zatirik handienean garagardoa prozesu artisaua izan da, baina industria iraultzatik aurrera masiboki sortu eta banatzeko aukera egon da. Gaur egun botila eta latatan banatzen da, eta taberna zein pubetan presiopean atera daiteke zuzenean. Garagardoaren industria mundu mailako negozio bat da, enpresa multinazional gutxi batzuekin eta milaka produktore txiki eta ertainekin.
Antzinaroa
Garagardoa da munduko edari prestaturik zaharrenetako bat, agian Paleolitoan jada egiten zena. Sumerren, Antzinako Egipton, Mesopotamia eta iberiarren artean K. a. 7. milurtekoan ezagutzen zen.
Neolitoko Iraultza
Nekazaritza Mesopotamian agertu zen Neolitoko Iraultza eta Metalen Aroaren tarteko denboran, eta berarekin batera ogia eta garagardoa agertu zirela pentsatzen da. Azken finean, azukrea duen ia edozein elikagaik jasan dezake hartzidura alkoholiko naturala eta, beraz, baliteke kultura askok modu independentean aurkitu izana zerealekin egin zitekeela edari gozo bat eta denborarekin edari alkoholdun bat. Baliteke garagardoaren asmakuntza zerealen etxekotzearekin batera etorri izana, K. a. 10.000. urtearen inguru horretan. Garagardoaren inguruko historia dokumentatua Iraken eta Antzinako Egipton agertu da, eta arkeologoek espekulatzen dute zibilizazioaren sorreran garrantzitsua izan zenaren ideiarekin. Ogiak eta garagardoak ongizatea handitu zuten, oparotasuna handitu eta zibilizazioak eraikitzeko ahalmena eskaini zuten beste teknologia batzuk garatzeko denbora eskaintzen baitzuten.
Garagardoaren lehen ebidentzia posiblea Göbekli Tepekoa da, Zeramika aurreko Neolitikoan egina, K. a. 8500 eta 5500 artekoa. Dudarik gabeko garagarrarekin egindako garagardoaren lehen ebidentzia kimikoa K. a. 3500-3100 urtekoa da, Godin Tepe arkeologia eremukoa, Irango mendebaldeko Zagros mendietan. Orain dela 5000 urte inguru Uruk hiriko langileei garagardoarekin ordaintzen zitzaien.
Babilonia
Sumeriar idazki zaharrenen artean garagardoari buruz hitz egiten da; adibidez, Ninkasi jainkosari egindako otoitzan, "Ninkasiren Ereserkia" izenarekin ezagutzen dena, garagardoa egiteko errezeta aipatzen da ; hau garrantzitsua izango zen errezeta gogoratzeko modu gisa alfabetizatu gabeko herriarentzat. Gilgamexen epopeian ere agertzen da garagardoari buruzko gomendio bat (Zure tripa bete. Egun eta gauez poza izan.) Siduri emakumezko garagardo-ekoizlearen ahotan. Sirian aurkitutako Eblako oholtxoetan aipatzen da K. a. 2500. urtean garagardoa ekoizten zela hirian. Hammurabiren Kodean agertzen da jada garagardoa sortu eta saltzeko legea. K. a. 1760an idatzitako legedi honek heriotza zigorra ezartzen zuen garagardoa egiteko modua errespetatzen ez zuenarentzat; garagardoa urarekin nahastea eta baimenik gabeko salmenta lokal bat zigortzen zuen legeak. Antzinako Babilonian garagardogile gehienak emakumezkoak zirela uste da, eta hiru jainkosaren babesa zuten euren lanerako: Ninkasi, garagardoa egiteko prozesua babesten zuena, Siris, garagardoa bera zela eta Siduri, garagardoa edatearen plazera babesten zuena.
Antzinako Egipto
Antzinako Egipton, faraoiek garagardoa zuten euren dietan, orain dela 5.000 urte inguru. Garai hartan garagar-ogiarekin egiten zen, eta erlijio-praktiketan ere erabiltzen zen. Egiptoko piramideak eraikitzeko ere nahitaezkoa zen garagardoa: Gizako nekropolia eraikitzen ari zela, langile bakoitzak egunero lau eta bost litro garagardo artean jasotzen zuen, aldi berean elikagai eta freskagarri zena.
Antzinako Txina
Antzinako Txinan ere arroza eta fruituak hartzituz sortutako edari bat kontsumitzen zen K. a. 7000. urtean.Sakean ez bezala, ez zen erabiltzen lizunik arroza sakarifikatzeko. Arroza murtxikatzen edo malteatzen zen hartzidura egin ahal izateko.
Grezia klasikoa
Garai klasikoan ardoa eta garagardoa ekoizten ziren. Pentsamendu klasikoan, ardoa goi-klasearen edaria zen eta garagardoa herri xehearena eta herri barbaroena. K. a. VII. mendeko Grezian traziarrekin lotzen zen garagardoaren kontsumoa, brūtos izeneko edari batekin. Frigian ere edaten zela aipatzen zuten garaiko greziarrek. Antzinako grezieraz ez dago garagardo esateko hitzik, baina egiptoar zythos hitza edo traziarren brūtos erabili izan ziren garagardo mota ezberdinak izendatzeko, azken hau zekalearekin egina.
Xenofontek bere Anabasia lanean aipatzen du Armenian garagardoa egiten zutela garai hartan.
Sofoklesek ere idatzi zuen garagardoak dietan zuen paperari buruz, eta moderazioz edatzea proposatu zuen. Antzinako Grezian "Barley wine" motako garagardoa egiten zuten (literalki, "garagar-ardoa"), eta feniziarrek urrezko eta zilarrezko krateran gordetzen zutela idatzi zuen Polibiok bere Historiak lanean. Garagardoak ezaugarri feminizanteak zituela esaten zen, Galeno medikuak zythosa odol-presioarentzat txarra zela esaten zuen eta Dioskoridesek zioen giltzurrun eta nerbioentzat txarra zela, burmuinari eragiten ziolako. Garagardoak, gainera, fama txarra zuen greziarren artean, nahiz eta Aristotelesek edo Herodotok bazekiten garagardoa edo ardoa sortzea klimaren ondorioa zela.
Antzinako Erroma
Antzinako Erroman pentsamendu bera garatu zen, ardoa mundu zibilizatuarekin eta garagardoa barbaro zein herri xehearekin lotuz. Belar eta eztiaren hartziduraz sortutako edari alkoholdunak edaten zituzten Europako iparraldean, gaur egungo ezti-urraren antzekoa. Herri zeltek garagardoa zein fruituak eta zerealak nahasten zituzten edariak edaten zituzten. Ardoa sortzeko errazagoa bazen ere, klima beroetan garagardoa sortzea zailagoa zen, baita bere kontserbazioa ere. K. a. 400. urtean galoek Italia inbaditu zutenean, ez zuten garagardoa bertan ezarri, baizik eta ardoa edatera ohitu. Dionisio Halikarnasokoaren esanetan garai hartako zeltek "ez zuten ezagutzen mahatsarekin egindako ardoa edo olibondoek sortutako olioa, baizik eta garagardoarekin egindako ardoa edaten dute, uretan usteldua, usain txarra duen zuku bat". Herri zeltek bi izen zituzten garagardoa izendatzeko: korma eta cervesia. Litekeena da lehenengoa garagarrez egindako garagardoa izatea, eta bigarrena gariz egindakoa.
Edari berdinari izen ezberdinak ematea arrunta zen, ulertuta erromatarrek ez zutela garagardorik hartzen. Honela, korma, cervesia eta šīkrā izenetara gehitu behar dira Panoniako sabaia , Peoniako camum, edo celia hainbat herri zeltentzat. Izen ezberdinak erabiltzeak ez du esan nahi edaria ezberdina zela; baina kontrakoa ere ez da egina: baliteke edariak ezberdinak izatea eta "nolabaiteko" garagardoa izatea. Hau gertatzen da asturrek sortzen zuten zythos edariarekin, seguruena ez zela izango Egiptoko edariaren berdina, eta antza gehiago izango zuela sagardoarekin. Estrabonek aipatzen zuen edari hau Kantauri isurialdean egiten zen, baina espreski esaten zuen garaiko baskoiek ez zutela edari hau egiten:
Erdi Aroa
Erromako Inperioa erori zenean herri germaniarrek hartu zuten agintea Europa osoan zehar. Germaniarrek garagardoa zein ezti-ura kontsumitzen zuten, eta eurekin batera edari honen berpiztea eman zen eremu guztietan. VI. mendean garagardoaren ikuspegi klasikoaren ordez germaniarren ikuspegia gailentzen hasi zen. Lehen monasterioak sortu ziren, non garagardoa ez zen zehazki debekatzen, eta batzuetan garagardoa egiten hasi ziren. 736an Hallertau herrian lupulua lantzen zela dakigu, nahiz eta lehenengo aldiz garagardo batean sartu zela ez zen adierazi 1079. urtea arte, Hildegarda Bingengoak aipatu zuenean. Lehenago ere, lupulua landatzen eta erosten zen monasterioetan, batez ere Normandia inguruan. Lupuluaren erabilerak lehenago baliatzen ziren landareen nahasketa (gruit izenekoa) arriskuan jarri zuen. Gainera, lupulu landatzeak ez zuen zergarik Eliza Katolikoarentzat, eta horregatik herri protestanteek nahiago izan zuten lupulua Erreformaren ostean. Zergak ez ordaintzeagatik, hainbat herrialdetan debekatuta egon zen lupulua jartzea garagardoan, eta Erresuma Batuan ez zen sartu Ehun Urteetako Gerra amaitu arte. Bertan jatorrizko "ale" izena gruit erabiltzen zuten garagardoentzat gorde zen, eta "beer" terminoa sartu zen lupulua zuen garagardoarentzat.
Monasterioek egindako garagardoak arrakasta handia zuen Erdi Aroan. Eztabaida handia egon zen, hala ere, baraua apurtzen ote zen erabakitzeko garaian. XVII. mendera arte eztabaidak jarraitu zuen, ahalik eta Liquidum non frangit jejunum araua ezarri zen arte: likidoek ez dute baraualdia hausten.
Aro Modernoa
Aro Modernoarekin garagardoaren kontsumoak gora egin zuen. XV. mendean Hanburgon 300 litro edaten ziren pertsonako, eta XVII. mendean 700 litro ziren. Emakumeek garagardogintzan jarduten zuten, baina Aro Modernoarekin batera produkzioa etxeetatik atera eta artisautzan oinarritzen hasi zen, fabrika txikiak sortuz.
1516an Gilen IV.a Bavariakoak Reinheitsgebot (purutasun legea) ezarri zuen, ziurrenik historiako elikagaien gaineko legerik zaharrena. Lege hau formalki onartu zen Alemaniako lege orokor gisa 1987an. Gebot honetan esaten zen garagardoaren osagai bakarrak ura, garagarra eta lupulua izan zitezkeela; 1857n Louis Pasteurrek legami a zer zen aurkitu zuenean, zerrendara gehitu zen. Bavariako lege hau Alemania osoan zehar hedatu zen 1871ean Otto von Bismarckek Alemaniako Inperioa batu zuenean, eta garagardogintzan egon diren berrikuntzak islatzeko aldaketak izan ditu.
XV. mendean jada lager motako garagardoa lortu zen hainbat monasteriotan, hotzean egindako hartzidurari esker. 500 urte itxoin behar izan ziren honen arrazoia ezagutzeko: Saccharomyces pastorianus legamia jada ezaguna zen Saccharomyces cerevisiae eta Patagoniako Saccharomyces eubayanusen arteko hibrido bat zen.
Industria Iraultza
Garagardoa izan zen industrializatu zen lehen elikagaietako bat. Horretarako garrantzia handikoak izan ziren lurrun-makina, termometroa eta hidrometroaren asmakuntzak. Egurraren ordez kokea erabiltzeak ke usaina kendu zion garagardoari. XVIII. mendearen amaieran garagardo industrialak hiru gune nagusi zituen Europan: Burton-on-Trent Ingalaterran, Munich Alemanian eta Pilsen Bohemian. Azken hau zen, bere pilsner garagardoarekin, garapen tekniko eta zientifiko gehien izan zituena.
1863tik aurrera filoxerak Europako mahastiak suntsitu zituen, hainbat urtez ardoaren produkzioa ezinezko eginez. 30 urte behar izan ziren lehengo produkzioa berreskuratzeko. Garagardoaren industriak gorakada nabarmena izan zuen urte horietan.
Bestetik, garapen industrialak hainbat asmakizun ekarri zituen, lehen aipatutakoaz gain. Lurrun-makinarekin batera hozkailua asmatu zen, garagardoa urte osoan zehar egitea baimendu zuena. 1891ean William Painterrek botilak ixteko txapa asmatu zuen. Sakarometroak muztioko azukre kopurua neurtzeko aukera ematen zuen, garagardoaren etorkizuneko alkohol bolumena egonkortuz. Garagardo botila marroi eta berdeak garagardoa Eguzkiaren izpietatik babesten zuen.
XX. mendetik aurrera
XX. mendean zehar hainbat garagardo-ekoizle enpresa multinazional bilakatu ziren, prozesuak mundu osoan zehar estandarizatuz eta tradiziozko garagardogintza batzuk baztertuz. Fenomeno honi buelta eman zaio XX. mendearen amaieran eta XXI. mendearen hasieran, modu industrialean sortuz garagardo tradizional batzuk. Garagardo berriak ere asmatu dira, double indian pale ale bezala. Gaur egun mundu mailako produktore handi gutxi batzuk daude, eta ehunka garagardogile erregional. Gainera, mikrogaragardotegien fenomenoak gorakada izan du XXI. mendean zehar, produkzio txikiaren aldeko merkatu berriak irekiz. Munduko garagardo enpresarik handiena Anheuser-Busch InBev belgiarra da, 500 marka ezberdinekin munduko 100 herrialdetan.
1935eko urtarrilaren 24an Richmondeko Gottfried Krueger Brewing Companyk lehen garagardo lata saldu zuen. 1959an Ermal C. Frazek irekiera bertan zuen lehen lata aurkeztu zuen. Mende bukaerarako latak botilei gailendu zitzaien. Garagardo txorrota, kañero gisa ezagutzen dena, 1797an asmatu zen, baina XX. mendean hasi zen orokortzen, garagardo kupelarekin batera tabernei eskaini zitzaienean. Garagardo kupela 1936tik aurrera orokortu zen, karbonatazio sistema asmatu zenean. Asmakizun hauekin batera, garagardoa beste esparru batzuetara heldu zen, garagardo azokak sortuz, eta futbol-estadioetan garagardoa eskaintzeko aukera eman zenean.
XX. mendearen amaieran alkoholik gabeko garagardoa eta light garagardoa asmatu ziren. Garagardoa, horrela, publiko ezberdinengana heldu zen. Adibidez, alkohola eta erlijioaren arteko gatazka bat dagoen lekuetan merkatu handiko produktua da alkoholik gabeko garagardoa.
Anchoviella alleni
Anchoviella alleni Anchoviella generoko animalia da. Arrainen barruko Engraulidae familian sailkatzen da.
Laren
Laren Herbehereetako Ipar Holanda probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 11.342 biztanle zituen.
Pontiac GTO
Pontiac GTO, Pontiac markako automobil bat da. Nagusiki 1964-1974 artean AEBetan ekoitzi zen, eta muscle car motako autoen antzidaritzat jotzen da. 2004-2006 artea General Motors multinazionalaren jabetzako Australiako Holden ekoizleak ekoitzi zuen.
Clay konderria (Mendebaldeko Virginia)
Clay konderria (Clay County) Mendebaldeko Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Clay da. 2010eko zentsuaren arabera 9,386 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 9,386 pertsonetatik 9,276 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 33 dira. 6 beltzak edo afroamerikarrak. 19 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 7 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 3 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 73 pertsonek kokatzen zuten.
Real Sociedad 1976-1977
1976-1977 denboraldian Real Sociedad
La Rivière (Gironda)
La Rivière Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Rivière udalerrian erroldatutako biztanleak 324 ziren. Familiak 132 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 208 ziren, horien artean 166 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 166 pertsona aktiboetatik 151 lanean zeuden (84 gizon eta 67 emakume) eta 16 langabezian zeuden (3 gizon eta 13 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Rivière udalerrian 143 unitate fiskal zeuden, 342 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.662 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean La Rivière udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 195 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
San Lorenzo (Ahuachapán)
San Lorenzo El Salvadorko Ahuachapán departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 9194 biztanle zituen.
Charles Philippe Leblond
Charles Philippe Leblond (Lille, 1910eko otsailaren 5a - Montreal, 2007ko apirilaren 10a) Kanadako biologoa izan zen.
Parisko Sorbona eta Kanadako McGill unibertsitateetan ikasi zuen. 1946an erradioautografia bereizmena hobetu zuen L.F. Bélangerrekin batera. Argazki-emultsioa urtu eta ehun zati batera isuri zituzten, era horretan estalki mehe bat eratuz; estalki hura gogortu egiten zen hozterakoan eta argazki-xaflaren lana egiten zuen ehun hartako zati erradioaktiboentzat. Metodo hau oso erabilia izan zen zelulen ikerketetan gorputzean barna gaien arrastoak jarraitu ahal izateko, eta gaur egun elektroi mikroskopioan erabiltzen da. Leblonden saioek zalantzan ipini zuten garai hartan ziurtzat jotzen zen zelulei buruzko teoria asko. Zelulen jarduera, esate baterako, etengabea zela frogatu zuen, ez zuela geldialdirik izaten, orduan uste zen bezala. Nobel sarirako proposatua izatez gainera, ohorezko sari eta domina ugari bereganatu zituen, besteak beste Gairdner Fundazioaren Meritu saria eta Kanadako Errege Elkartearen Flavelle domina. 1948az geroztik Anatomiako irakaslea izan da McGill Unibertsitatean.
Muralto
Muralto Suitzako udalerria da. Ticino kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Antonio Carlos da Silva Neto
Antonio Carlos da Silva Neto (1985eko urriaren 29a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Albirex Niigata.
Grez-en-Bouère
Grez-en-Bouère Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Grez-en-Bouère udalerrian erroldatutako biztanleak 997 ziren. Familiak 392 ziren, horien artean 116 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 455 etxebizitza zeuden, 404 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 417 etxeak ziren eta 37 apartamentuak ziren. 404 etxebizitza nagusietatik 272 bere jabearen bizilekua ziren, 123 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 66 etxek hiru zituzten, 125 etxek lau zituzten eta 187 etxek bost zituzten. 269 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 169 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 177 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 596 ziren, horien artean 471 aktiboak ziren eta 125 inaktiboak ziren. 471 pertsona aktiboetatik 432 lanean zeuden (233 gizon eta 199 emakume) eta 39 langabezian zeuden (19 gizon eta 20 emakume). 125 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 44 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Zakilu
Zakilu (, Z̄akīlū) Irango herri bat da, Ardabil probintziako Mexginxahr xahrerriko Arxaq-e Markazi landa-barrutian kokatua. 2006ko erroldaren arabera 103 biztanle zituen 18 familiatan banatuta.
Grez-en-Bouère
Diru sarrerak
2009an Grez-en-Bouère udalerrian 404 unitate fiskal zeuden, 1.010,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.015 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 56 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Grez-en-Bouère udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 258 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Maurolicus japonicus
Maurolicus japonicus Maurolicus generoko animalia da. Arrainen barruko Sternoptychidae familian sailkatzen da.
Juan Carlos Indart
1960ko hamarkadan soziologian lizentziatuak hainbat ikerketa eta irakaskuntzan parte hartu zuen Di Tella Institutuan, non Oscar Masotta eta Eliseo Verón bezalako intelektualekin batera, semiotika, Levi-Strauss-en estrukturalismoa eta Lacaniaren psikoanalisia Argentinan aurkeztu zituzten.
1974an, Oscar Traversa, Oscar Steimberg eta Eliseo Verónekin batera, LENGUAjes aldizkaria sortu zuen, hizkuntzalaritza eta semiologia aldizkaria, diziplina horretako aitzindaria Latinoamerikan.
"Zientziaren Metodologia eta Gizarte Ikerketako-ren '' eta "Semiotika Arkitektoniko-ren" irakaslea izan zen Buenos Airesko Unibertsitatean eta Buenos Aireseko Udaleko Masa Komunikazio, Arte eta Teknologia Zentroko zuzendaria
Argentinako Lacaniar Orientazio Eskola eta Freudiar Eremuko Fundazioko presidentea ere izan zen.
Rhabdophis swinhonis
Rhabdophis swinhonis Rhabdophis generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Anchoviella balboae
Anchoviella balboae Anchoviella generoko animalia da. Arrainen barruko Engraulidae familian sailkatzen da.
Zosterops mouroniensis
Zosterops mouroniensis Zosterops generoko animalia da. Hegaztien barruko Zosteropidae familian sailkatua dago.
St Tudy
, 'Eglostudi', Ingalaterrako Kornualles konderriko parrokia zibil eta herri bat da.
Jardines de la Reina
Jardines de la Reina (euskaraz: "erreginaren lorategiak") Kubako hegoaldeko koralezko uhartedia da, laurehun eta berrogeita hamar bat cayo edo uharte txikik osatua.
Egun parke nazional bat osatzen dute.
Santa Gertrudes (São Paulo)
Santa Gertrudes Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Medemblik
Medemblik Herbehereetako Ipar Holanda probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 27.366 biztanle zituen.
Bézouten identitate
Bézouten identitateak (edo Bézouten lemak) zera dio: zeroren ezberdinak diren a eta b bi zenbaki oso elkarrekiko lehenak badira, orduan existitzen dira x eta y bi zenbaki oso non 1=ax+by=d den.
Era berean, d=zkh(a,b)izanik. Bezouten identitateagatik ondokoa ondorioztatu daiteke.:
Identitateari izena Étienne Bézout (1730-1783) matematikari frantsesaren omenez jarri zitzaion. Zenbaki teoriako beste teorema batzuk (Euklidesen lema edo Hondarraren teorema txinatarra, adibidez) Bézouten identitatean oinarritzen dira.
Soluzioen egitura
Bézouten identitateko (x, y) zenbakiak (a, b)-rako Bézouten koefizienteak direla esaten da. Koefiziente horiek eta d=zkh(a,b) haien zatitzaile komun handiena Euklidesen algoritmo hedatuaren bitartez kalkula daitezke eta lortuko diren balioek honakoa beteko dute:
a eta b bata bestearen multiplo badira, goiko erlazioan berdintza beteko da.
Bézouten koefizienteak ez dira bakarrak. Izan ere,
Adibidea
Izan bitez a=502 eta b=110 bi zenbaki oso. Euklidesen algoritmo hedatuaren bidez (x, y) Bézouten koefizienteak eta haien zatitzaile komun handiena den d=zkh(a,b) kalkulatuko ditugu. Zatiketa euklidearrak eginek eta hondarrak askatuz, zera lortuko dugu:
Hortaz, da. Hondarrak atzera ordezkatuz, (x, y) Bézouten koefizienteak kalkulatuko ditugu:
Beraz, lortu ditugu Bézouten koefizienteak: x=16 eta y=-73.
Egiazta daiteke Bézouten identitatea (ax+by=d) betetzen dela:
Esan dugunez, Bézouten koefizienteak ez dira bakarrak. k=1 baliorako, adibidez, honako beste (x', y') koefiziente-parea lortuko dugu:
Egiazta daiteke Bézouten identitatea betetzen dela:
Gilbert eta Ellice uharteak
Gilbert eta Ellice uharteak (ingelesez: Gilbert and Ellice Islands) antzinako kolonia britainiarra izan zen, Ozeano Bareko mendebalean, erdian, ekuatorearen bi aldeetara. Hogeita hamazazpi atoloiz eta uhartez osatua da. Zati batean gaurko Kiribati errepublika (hiriburua: Tarawa) hartzen zuen, eta Tuvalu uharteak (hiriburua: Fongafale). Koral eta fosfato multzo bat den Ozeano uhartea izan ezik, garaiera txikiko uhartez osaturik dago uhartedia. Uharte gehienak oihanez estaliak daude (kokoa). Esportazio nagusiak kopra eta Ozeano uharteko fosfatoak dira.
Historia
Lehen uhartea, Nikunau, 1765ean aurkitu zuen J. Byron-ek; gainerako uharteak Gilbert eta J. Marshall kapitainek aurkitu zituzten 1788an. Lehenago, beharbada, espainiarrek ikusiak zituzten uharte haiek. Britainia Handiak bere babespeko uhartedi egin zuen 1892an, eta 1915ean bereganatu zuen kolonia moduan. Ellice Uharteak 1975ean banatu eta 1978an erabat independizatu ziren Tuvalu izenaz; Gilbert Uharteek 1979an lortu zuten askatasuna, Kiribati izena harturik.
Svätý Kríž
Svätý Kríž Eslovakiako udalerri bat da, Liptovský Mikuláško barrutian kokatuta. 9,41 km²ko azalera du eta 811 biztanle 2017ko datuen arabera.
Bran (Itsas Charente)
Bran Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bran udalerrian erroldatutako biztanleak 122 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 73 etxebizitza zeuden, 58 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 73etxeak ziren. 58 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren eta 9 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 69 ziren, horien artean 43 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 43 pertsona aktiboetatik 42 lanean zeuden (27 gizon eta 15 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bran udalerrian 57 unitate fiskal zeuden, 122 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.804 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Bran udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 330 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Francisco de Paula Escudero
Francisco de Paula Escudero Ramírez de Arellano Luna Olondritz (Corella, - Madril, ) nafar militar eta politikaria izan zen. Liberala, Nafarroa ordezkatu zuen 1812ko Espainiako Konstituzioaren idazketan. 1821ean Eusebio Bardajík ogasun ministro izendatu zuen.
Diamantino
Diamantino Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Pereire (Parisko metroa)
Pereire, Parisko metroaren geltokia da, Paris udalerriko 17. barrutian kokatuta dagoena.
Johann Ludwig Tieck
Johann Ludwig Tieck (Berlin, 1773ko maiatzaren 31 - 1853ko apirilaren 28a) alemaniar idazlea izan zen. Erlangengo unibertsitatean egin zituen ikasketak, eta harreman estuak izan zituen garai haietan Wackenroder kritikari eta saiakera egilearekin. Friedrich eta Wilhelm von Schlegel anaien inguruan sortu zen idazle erromantiko multzoko kide egin zen, eta eleberriak idazteari ekin zion. XVIII. mendearen bukaeran argitaratu zituen Die Geschichte des Herrn William Lovell (1795-1796, William Lovell jaunaren historia) eta Franz Sternbalds Wanderungen (1798, Franz Sternbaldsen erromesaldiak) eleberriak, baina antzerkiak eta kontakizunak biltzen zituen Volksmärchen (1797, Lamien ipuinak) bildumagatik egin zen ezaguna. Leben und Tod der heiligen Genoveva (1800, Santa Genobebaren bizitza eta heriotza) eta Kaiser Octavianus (1804, Octaviano enperadorea) poesia dramatikoak idatzi zituen ondoren. 1825. urtean Dresdengo antzeztokiko aholkulari eta kritikari izendatu zuten, eta han jardun zuen 1842an Berlina joan zen arte. Azken urteetan erromantizismotik kontakizun errealistara lerratu zen.
Mato Grosso do Sulgo gobernadore
Mato Grosso do Sulgo gobernadorea Mato Grosso do Sul estatuko buruak betetzen duen kargua da.'''
Mato Grosso do Sulgo egungo gobernadorea Reinaldo Azambuja da, 2014ko urriaren 26an hautatua eta 2015eko urtarrilaren 1ean zin egin zuena. 2023ko urtarrilaren 1ean Eduardo Riedelek hartuko du kargua.
gobernadoreen zerrenda
1982az geroztik, Mato Grosso do Sulek gobernadore izateko hauteskunde zuzenak egin ditu.
Jardines del Rey
Jardines del Rey (euskaraz: "erregearen lorategiak") Kubako uhartedia da, Turiguano, Cayo Coco, Cayo Romano, Guajaba, Sabinal eta beste laurehun bat uharte txikik osatua.
Uharte garrantzitsuenak:
Orselina
Orselina Suitzako udalerria da. Ticino kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Reel Big Fish
Reel Big Fish 1992an Ameriketako Estatu Batuetan sortutako ska musika taldea da.
Marcel Sacramento
Marcel Sacramento (1987ko abuztuaren 24a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kalmar FF.
Rhabdops olivaceus
Rhabdops olivaceus Rhabdops generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Xahrerri
Xahrerria, xahrestan edo xahristan Irango lurralde administrazio azpiunitate bat da, konderriaren edo departamenduaren antzekoa baita. Pehlevierazko xahrestan hitzetik dator, beharbada antzinako persierazko xahrsaça/xahrstana hitzetatik eratorria (xahr = hiri eta stana = leku). Alabaina, xahrestan xah (errege) hitzetik eratorria da eta horrenbestez, errege lekua esan nahi du.
Graellsia isabellae
Graellsia isabellae (Isabel-tximeleta) Saturniidae familiako lepidopteroen espezie bat da. Izatez sitsa da, gautarra beraz. Europako hego-mendebaldean aurkitzen da altuera handiko eremuetan, Euskal Herriari dagokionez Piriniotan baino ez.
Imagoa
Gorputz sendo eta iletsua du eta lau hego berde ditu marra marroiez apainduak. Hego bakoitzean ozeloa azaltzen du. Atzeko hegoek luzakin deigarri bat dute, hala ar nola emeetan.
Denbora laburrez irauten dute eta ernalketa burutu ostean emeek 100 eta 150 arrautza artean jartzen dituzte, banaka edo binaka, pinuen adaxka eta azikuletan. Arrautzek kolore marroia dute.
Beldarra
Beldarren kolorea aldatuz doa muda bakoitzea. Jaioberritan beltzak dira, dero gris-marroiak eta azken mudaren ondoren berdeak izaten dira eta puntu zuriak izaten dituzte. Horretaz gain ile luze gutxi batzuk izaten dituzte. Ekainetik abuztura bizi dira eta ondoren pupa bihurtzen dira orbel artean edo goroldiotan. Krisalidak zetazko estalki gogorra sortzen du eta orbel edo goroldiotan mantentzen da negu guztian zehar.
Historia
Mariano de la Paz Graells naturalista espainiarrak aurkitu zuen 1849. urtean eta Saturnia isabellae izena eman zion. Saturnia sitsen generoa da eta isabellae Elisabet II.a (Isabel II) erreginaren omenez ezarri zion. 1896. urtean Augustus Radcliffe Grote entomologo ingelesak saturnia generotik atera eta genero berria sostu zuen, Graellsia, aurkitzailearen omenez. Frantziarrek oraindik Actias isabellae izena erabiltzen dute sinonimoak direla kontsideratzen baitute.
Maurolicus javanicus
Maurolicus javanicus Maurolicus generoko animalia da. Arrainen barruko Sternoptychidae familian sailkatzen da.
Anne Frank
Anne Frank, jaiotzez Annelies Marie Frank, (Frankfurt, Alemania, 1929ko ekainaren 12a - Bergen-Belsen, 1945eko martxoa) alemaniar judua zen, idatzi zuen egunkaria dela-eta ezaguna Bigarren Mundu Gerran naziengandik ihesi ezkutuan zela.
Gerra garaian Amsterdameraino iritsi zen familiarekin batera, naziengandik ihes egin nahian. Familiarekin ezkutatzen zen zuloan egunkaria idatzi zuen. Hilabete batzuen ondoren ordea, familia osoa atxilotu zuten eta alemaniar kontzentrazio esparrutan banatu. 1944ko irailaren 2an bidali zuten Anne Auschwitzera eta geroxeago Bergen-Belsenera. 1945eko otsaila edo martxoan tifusak harrapatu eta neska hil zen. Handik egun batzuetara liberatu zuten kontzentrazio esparru hau, baina Annerentzat berandu izan zen. Familiako guztiak hil ziren, aita izan ezik.
Urte batzuk geroago, Annaren aita, Otto Heinrich Frank, arduratu zen bere alabak bi urte eta erdi idazten eman zuen egunkari intimoa argitaratzeaz: Anne Franken egunkaria (55 hizkuntzatan irakur litekeena).
Haurtzaroa Alemanian
Annelies Marie Frank Francfort del Menon (Frankfurt) hirian jaio zen, judu alemaniarren familia batean. Otto Heinrich Frank (1889ko maiatzaren 12a – 1980ko abuztuaren 19a) eta Edith Hollander (1900eko urtarrilaren 16a – 1945eko urtarrilaren 6a) zituen gurasoak. Margot Frank (1926ko otsailaren 16a – 1945eko martxoa) zen ahizpa zaharrena. Familia herritar juduen komunitate parekatu batean bizi zen; haurrak lagun katolikoekin, protestanteekin eta juduekin hazten ziren. Frank-ak judu erreformistak ziren (progresistak ere esaten zitzaien); juduen fedearen tradizio askori eusten zieten, baina ez ziren arauetara gehiegi mugatzen. Bere gurasoetatik, Edith zen sinestuna. Otto Alemaniako armadako teniente izan zen Lehen Mundu Gerran, eta gero enpresaburua zen, eta bere bi alaben prestakuntzaz arduratzen zen. Liburutegi pribatu zabala zuen eta neskak irakurtzera animatzen zituen. Anne etengabe konparatzen zuten bere ahizpa Margotekin, bera baino hiru urte zaharragoarekin, eta haren ustez zintzoa, eredugarria eta zuhurra zen; Annek, berriz, interes asko zituen, eta kanporakoa eta oldarkorra zen; desabantailan sentitzen zen Margoten aurrean. Anne Frankfurten bizi zen, familiarekin eta lagunekin, nazionalismo sozialistaren aurkako politikak bere bizitza hondatu baino lehen. Basileako Alice Frank aitaren aldeko amona bisitatzeko aukera izan zuen. Bernhard lehengusuaren kontakizunaren arabera, barre egiten zuen etengabe.
1933ko martxoaren 13an, Hitlerrek boterea hartu baino aste batzuk lehenago, NSDAPek gehiengoa lortu zuen Frankfurteko udal-hauteskundeetan, eta berehala agertu ziren antisemitak. Otto Frank ohartu zen zer arazo larria zutela gainean. Urte berean, Edith Aquisgranera joan zen neskekin, amaren etxera. Hasieran, Otto Frankfurten geratu zen, baina, gero, Amsterdamen Opektaren sukurtsala jartzeko eskaini zioten, enpresa alemaniarra, eta Herbehereetara joan zen negozioak martxan jartzera eta bere familia iristen zenerako dena prestatzera. Frankek alemaniar herritartasuna galdu zuten han, Reicheko herritarrei buruzko Legea aplikatuta.
Erbesteratzea Amsterdamen
1934an, Annek lau urte eta erdi zituela, ama Amsterdamera joan zen bi alabekin. Han, Otto senarrak hilabete batzuk zeramatzan, naziengandik ihesi, negozioak prestatzen eta familiaren etorkizuneko bizitza prestatzen.Hiritik hegoaldera, Rivierenbuurtera, joan ziren bizitzera. Alemaniatik zetozen familia judu asko zeuden han, eta seguruago sentitzen ziren Herbehereetan, haien aberrian baino.
Tacuba (El Salvador)
Tacuba El Salvadorko Ahuachapán departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 29858 biztanle zituen.
Anne Frank
Erbesteratzea Amsterdamen
1933tik aurrera, Otto Frank Alemaniako Opekta enpresaren sukurtsal holandarraren ardurapean egon zen. 1938an, Hermann van Pels lagunarekin batera, bere familia juduarekin ihes egin zuen harakinarekin, espeziak saltzen zituen enpresa bat bat sortu zuen. Ottok ahalegin handia egin zuen diru-sarrera batzuk ziurtatzeko, nazionalistek aitaren bankua —1929ko mundu-krisi ekonomikotik ahul atera baitzen jada—nola desjabetu zuten ikusi baitzuen.
1939an, Anaren amona (Edith amaren ama) Amsterdamera joan zen Frankekin, eta haiekin geratu zen 1942an hil zen arte. Bere familiak lehen eskutik jakin zuen Edithen nebak, Walter Holländer-ek, nazionalistek nola jokatzen zuten hain modu gupidagabean. Walter Holländer "kristal hautsien gauean" atxilotu zuten, eta Sachsenhausen kontzentrazio-eremura eraman zuten, Herbehereetara joateko baimen berezi batekin. Hala ere, Otto Frankek baikortasunari eusten zion, baita sututako sinagogen berri izan ondoren ere. Gertaera hori 'sukarraren' erasotzat jo zuen, eta parte-hartzaile guztiei eragin zien. Baina haren itxaropena beldur bihurtu zen, 1939ko irailean, Poloniari egindako erasoak Bigarren Mundu Gerra piztu zuen.
Hitlerren hedatze-grinak Herbehereentzat ekar zezakeen mehatxuak kezkatzen zituen judu erbesteratuak, haiek neutralak izaten saiatzen baitziren. 1940ko maiatzaren 10ean, alemaniar Wehrmachtek herrialdea eraso eta okupatua izan zen. Herbeheretako tropak errenditu egin ziren eta Gilemina I.a Herbehereetako erreginak Londresera ihes egin zuen, han erbesteratu baitzen. Berehala argi geratu zen Herbehereetan bizi ziren juduek beste lurralde okupatuetakoek zuten destino bera espero zutela. Otto eta Edith Frankek ikusi zuten ezin zietela alabei egoera politikoa ezkutatu. Ordura arte, gurasoak saiatu ziren alaben aurrean arazoak alde batera uzten eta nolabaiteko normaltasuna simulatzen, baina Ana nahastuta zegoen. Borroka-izaeraren ondorioz, ez zen tolesten; ohituta zegoen bere ikuspuntuak inposatzen. Otto behin baino gehiagotan saiatu zen Estatu Batuetan edo Kuban asiloa lortzen, besteak beste, Nathan Straus lagunaren laguntzarekin. Hark lehen dama Eleanor Rooseveltekin harremanak zituen, baina ez zuen zorterik izan.
Gero eta "juduen aurkako" lege gehiago zeuden; beren eskubideak kentzen zizkieten, gizarte-bizitzatik eta erakunde publiko guztietatik kanpo uzten ziren. Anarentzat, Hollywoodeko izarren argazkiak gogo biziz biltzen zituelako, oso gogorra izan zen zinemara joatea debekatzea. Eskola berezi batera joan behar izan zuen, Lizeora, eta horrek lagun askorengandik bereiztea ekarri zuen. Judu guztiak behartuta zeuden haiek erregistratzera, baita haiek eta gero haien bizikletak erregistratzera ere. Juduen gurutzea eraman zietenean, herberear asko haiekin elkartu ziren. Baina, bestalde, Herbeheretako alderdi nazionalista eratu zen. Bere enpresa ikuskapen zorrotzetatik babesteko, Otto Frankek bere bi lankideri, jatorri arioa zutenei, eman zien zuzendaritza, paperean.
Hamahiru urte betetzean, 1942ko ekainaren 12an, Anak egunkari txiki bat jaso zuen opari, koadro gorri eta zuriko koaderno bat, egun batzuk lehenago adierazi zion aitari erakusleiho batean. Egun horretan bertan, Ana neerlanderaz idazten hasi zen, bere burua eta bere familia deskribatuz, baita etxeko eta ikastetxeko eguneroko bizitza ere. .
Petit-Réderching
Petit-Réderching Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Anne Frank
Atzeko etxeko ezkutalekua
Otto Frankek ezkutaleku bat prestatu zuen enpresaren atzeko aldean, Prinsengrachten 263. zenbakian, kolaboratzaile batek iradoki bezala. Eraikin nagusia, Westerkerk elizatik hurbil, ez zen deigarria; Amsterdam auzorako zaharra eta tipikoa zen. Atzeko etxea hiru solairuko eraikina zen, eraikin nagusiaren atzeko fatxadari lotua. Lehen solairuan bi gela txiki zeuden, bainugelarekin eta komunarekin, eta, gainean, logela handi bat eta beste txiki bat; azken horretan, esku-eskailera bat zegoen, ganbarara eramaten zuena.
Guztira 50 metro karratu inguru ziren. Bulegoen aurrean pasillo bat zegoen, eta bertan, liburu-apal baten atzean, ate bat irekitzen zen atzeko etxera zeraman eskailera aldapatsu baterantz.
Petit-Réderching
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: