cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ciral
Etxebizitza
2007an 222 etxebizitza zeuden, 182 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 222etxeak ziren. 182 etxebizitza nagusietatik 143 bere jabearen bizilekua ziren eta 39 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 81 etxek bost zituzten. 142 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 88 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 77 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 255 ziren, horien artean 176 aktiboak ziren eta 79 inaktiboak ziren. 176 pertsona aktiboetatik 160 lanean zeuden (88 gizon eta 72 emakume) eta 17 langabezian zeuden (10 gizon eta 7 emakume). 79 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Ciral udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.088 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sinha
Sinha Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Var departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Signes udalerrian erroldatutako biztanleak 2.771 ziren. Familiak 1.015 ziren, horien artean 237 pertsona bakarrekoak ziren (135 bakarrik bizi ziren gizonak eta 102 bakarrik bizi ziren emakumeak), 283 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 417 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 78 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.470 etxebizitza zeuden, 1.035 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 371 bigarren erresidentzia ziren eta 64 hutsik zeuden. 1.199 etxeak ziren eta 263 apartamentuak ziren. 1.035 etxebizitza nagusietatik 673 bere jabearen bizilekua ziren, 327 alokairuan okupaturik zeuden eta 35 doan lagata zeuden; 18 etxek gela bat zuten, 114 etxek bi zituzten, 230 etxek hiru zituzten, 310 etxek lau zituzten eta 363 etxek bost zituzten. 642 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 436 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 522 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.829 ziren, horien artean 1.303 aktiboak ziren eta 526 inaktiboak ziren. 1.303 pertsona aktiboetatik 1.138 lanean zeuden (645 gizon eta 493 emakume) eta 165 langabezian zeuden (62 gizon eta 103 emakume). 526 pertsona inaktiboetatik 147 erretiraturik zeuden, 156 ikasten zeuden eta 223 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Signes udalerrian 1.067 unitate fiskal zeuden, 2.783 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.977 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 52 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 8 igeltseroak, 4 margolariak, 5 zurginak, 1 iturgina, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 13 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 etxerako tresna denda zen, 2 kirol-dendak eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Signes udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 350 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Esta boca es mía
"Esta boca es mía" Joaquin Sabina abeslari espainiarrak bakarka grabatutako bederatzigarren diskoa da, 1994an argitaratua.
Sinha
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Spezia Calcio
Spezia Calcio Italiako futbol taldea da, Ligurian dagoen La Spezia hirian 1906an sortu zena.
Etxeko partidak Stadio Ezio Scida berriztuan jokatzen ditu.
Historia
1906an sortu zen taldea eta 1944an Liga irabaztea lortu zen, 2002 artean onartu ez bazitzaion ere. Bigarren Mundu Gerra garaian jokatu zen eta Iparraldeko Italiako taldeek soilik hartu zuten parte. Speziak Bolognaren aurka jokatu zuen finala bi partidatara eta biak 2-0 irabazi zituen.
Tamias striatus
Tamias striatus Tamias generoko animalia da. Karraskarien barruko Xerinae azpifamilia eta Sciuridae familian sailkatuta dago.
Spezia Calcio
Historia
2020an igo zen lehen aldiz Serie A mailara hirugarren gelditu eta play-offak jokatu ondoren.
NGC 7714
NGC 7714 galaxia espiral bat da, Pisces konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Labatut (Ariège)
Labatut Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ariège departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Ipswich (Massachusetts)
Ipswich Massachusettseko udalerri bat da. Essex konderrian kokatua dago. 2010ean 13,176 biztanle zituen, 110.1 kilometro koadrotan banatuta.
Labatut (Ariège)
Biztanleria
2007an Labatut udalerrian erroldatutako biztanleak 114 ziren. Familiak 41 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 52 etxebizitza zeuden, 44 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 51 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 44 etxebizitza nagusietatik 34 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 6 etxek hitu gela zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 38 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 77 ziren, horien artean 60 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 60 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (31 gizon eta 27 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 17 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Labatut udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bambusicola thoracicus
Bambusicola thoracicus Bambusicola generoko animalia da. Hegaztien barruko Phasianidae familian sailkatua dago.
Shub-Ad Urkoa
Puabi (akadieraz: "Aitaren hitza") edo Shubad (Sir Charles Leonard Woolleyren interpretazio oker baten ondoriozko izena) zibilizazio sumertarreko Ur hiriko erregina bezala ezaguna (nahiz eta bere maila ez dagoen argi) Ur-eko lehen dinastiaren garaian (c. K. a 2600).
Nocturama (filma)
Nocturama 2016ko Bertrand Bonello frantziar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Goiz bat Parisen. Hango eta hemengo nerabe kuadrilla bat. Haietako bakoitza dantza bitxi bat egiten hasiko da metroaren labirintoan eta hiriburuko kaleetan. Badirudi plan bat jarraitzen ari direla.
Sapri
Sapri Italiako udalerri bat da. Salernoko probintzian kokatuta dago, Campania eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Saprik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Peñaflorida kalea (Donostia)
Peñaflorida kalea  Gipuzkoako Donostia hiriburuko kale bat da. Erdialdean dago. Hernani kalean hasi eta Gipuzkoa plaza eta Elkano kalearen arteko elkargunean amaitzen da.
Izena Frantzisko Xabier Munibe, Peñafloridako kondea azkoitiar idazle, musikagile, kulturgizona eta Euskalerriaren Adiskideen Elkarte sortzailearen omenez darama.
Leku interesgarriak
Peñaflorida kalearen inguruan honako eraikin, kale, plaza eta leku nabarmen hauek daude:
Ross Brawn
Ross Brawn (Manchester, Ingalaterra, 1954ko azaroaren 23a) 1 Formulako ingeniaria eta Brawn GP Formula One Team jabea da. Eskarmentu handiko ingeniaria da, hainbat 1 Formula talderekin egin du lan eta 2009ko denboraldian, Brawn GP Formula One Team taldea punta-puntakoa bihurtu du, nahiz eta taldearen lehendabiziko denboraldia izan.
Ozeano Australa
James Cook esploratzaileak, 1770eko hamarkadan egin zituen bidaien bidez, planetaren hegoaldeko latitudeak urez osaturik zeudela frogatu zuen. Geroztik, Hego Poloko Ozeanoaren exisentzia eta honen iparraldeko muga dudan jarri dira geografo ezberdinen eskuz, beste ozeanoen (Pazifiko, Atlantiko eta Indikoaren) parte bezala identifikatuz. Halaber, John Leech-en arabera, Nazioarteko Erakunde Hidrografikoaren (NEH) komodoroa, ikerketa ozeanografiko berriaren arabera Itsaslaster Zirkunpolar Antartikoak garrantzi handia duela ezagutu da eta Hego Ozeanoa izena zirkulazio horren ipar-mugaren hegoaldera dagoen ur-masa definitzeko erabili da. 2000. urtean La Hayan egin zen Itun Antartikoaren Kontsulta Bileratik, NEHaren polizak Ozeano Astrala 60° hego-latitudeko paraleloaren hegoaldera dagoen ur masa bezala definitzen duen arren, erabakia ez zen berretsia izan. Beste batzuen ustetan, ozeanoaren muga naturala konbergentzia antartikoak osatzen du.
Ross Brawn
1978tik 1984ra Williams F1 taldean egin zuen lan. Ondoren, Team Lotus, Lola, Arrows eta azkenik Benettonen egon zen. Benettonen lehendabiziko garaipenak lortu zituen eta estatega bezala arrakasta lortu zuen, boxeetan noiz sartuko erabakiz.
La Résie-Saint-Martin
La Résie-Saint-Martin Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Ross Brawn
Ondoren, 1997tik 2006ra Ferrariren zuzendari teknikoa izan zen. Michael Schumacherren lagunik onenetakoa da. 1997an fitxatu zuen Ferrarik eta Michael Schumacherrek eta biek lasterketaren estrategia erabakitzen zuten. Elkarlan horren bitartez, segidan 5 1 Formulako Txapelketa irabazi zuten. Anekdota bezala, 2004ko Frantziako Sari Nagusian, Ross Brawnek boxeetan lau alditan gelditzeko estrategia diseinatu zuen eta horrek ez zuen Michael Schumacherrek lasterketa irabaztea eragotzi.
Ozeano Australa
Hegoaldeko lur ezezaguna
Ozeano Australeko esplorazioak Terra Australis kontinente mitikoaren sinesmenak inspiratu zituen; izan ere, Ptolomeoren garaitik ipar hemisferioko lurraldeak (Eurasia eta Ipar Afrika) "konpentsatzeko eta oreka mantentzeko" hegoalde urrunean kontinente handi bat zegoela uste zen. Antartikaren inguruneetako lehen kontaktua 1487an eman zen Bartolomeu Dias Esperantza Oneko lurmuturrerra heldu zenean, Afrikako kontinentearen eta hegoaldeko kontinente hipotetiko honen artean ozeano bat zegoela frogatuz. Fernando Magallaes-ek, 1520an Magallaes itsasartetik igarotzean, Suaren Lurraldean ikusitako irlak hegoaldeko lurralde ezezagun horren parte zirela suposatu zuen. 1564an Abraham Ortelius-ek bere lehen mapa argitaratu zuen, Typus Orbis Terrarum. Zortzi orriko mundu mapa honetan, Regio Patalis Locach gunearekin kokatzen dira, Terra Australis-en iparraldeko luzapen bezala, Ginea Berriraino heltzen direlarik.
Geografo europarrek Suaren Lurraldea Ginea Berriko kostaldearekin lotzen zuten haien lurbira-globoetan, Atlantikoko hegoaldea, eta ozeano pazifiko zein indikoen hegoaldeko gune ezezaguna Terra Australis Incognita (Hegoaldeko Lurralde Ezezaguna) bezala identifikatuz; tropikoraino luzatzen zen kontinente izugarria. XVI. eta XVII. mendeetan kontinente honen bila esploratzaile asko inspiratu ziren.
Gabriel de Castilla Antartikako kontinentea deskubritu zuen lehen esploratzailea kontsideratzen da, 1603an 64º H-tik haratago "elurrez estalitako mendiak" ikusi zituela esanez, baina bere garaian baztertu egin zuten.
1606an Pedro Fernández de Quirós-ek Australia del Espiritu Santo-n deskubritu zituen lurraldeak (Hebrida Berriak), "Polorainokoak" Espainiako erregearen izenerako harturik.
Francis Drake-k, bera baino lehenagoko esploratzaile espainiarrek bezala, Suaren Lurraldearen hegoaldera kanal bat zegoela uste zuen. Willem Schouten eta Jacob Le Maire-ek Suaren Lurraldeko hego-luzapena deskubritu eta Hornos lurmuturra izendatu zuten 1615ean, artxipielago honek tamaina txikia eta hegoaldeko lurralde mitikoarekin erlazionatu gabea zela frogatuz. Ondorioz, 1642an Abel Tasmanek azaldu zuen Holanda Berria (Australia) urez banandurik zegoela beste inolako kontinentetik.
Antartikako Konbergentziaren hegoaldean
Anthony de la Roché-k Hego Georgiara egin zuen bidaia 1675an, Konbergentzia antartikoaren, eta ondorioz Antartika zein Hegoaldeko Ozeanoaen lehen aurkipena izan zen. Gutxira, ‘Roché Irla’ irudikatzen hasi ziren, aurkilarearen ohore moduan. James Cook-ek kontuan izan zuen aurkikuntza, irla kartografiatu zuenean 1775ean.
La Résie-Saint-Martin
Biztanleria
2007an La Résie-Saint-Martin udalerrian erroldatutako biztanleak 141 ziren. Familiak 54 ziren, horien artean 11 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 18 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Boophis andohahela
Boophis andohahela Boophis generoko animalia da. Anfibioen barruko Mantellidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Michael Redgrave
Michael Redgrave (Bristol, Ingalaterra, 1908ko martxoaren 20a - Denham, Buckinghamshire, Ingalaterra, 1985eko martxoaren 21a) zinema-antzezlea izan zen. Nortasun handikoa zen: edozein rol antzezteko gaitasuna zuen. 1945ean, Cavalcantik zuzenduriko Dead of Night (1945, Gaua hiltzean) esketxean egin zuen antzezpenik onena, Fred pertsonaiaz. Bere fil apaigarrienak honako hauek dira: The Importance of Being Earnest (1952), The Loneliness of a Long Distance Runner (1962, Luzeko korrikalariaren bakardadea), The Heroes of Telemark (1965, Telemarkeko Heroiak) eta Goodbye, Mr. Chips (1969, Agur, Chips jauna).
La Résie-Saint-Martin
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 66 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 64 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 53 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 41 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 85 ziren, horien artean 69 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 69 pertsona aktiboetatik 64 lanean zeuden (33 gizon eta 31 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Ozeano Australa
Antartikako Konbergentziaren hegoaldean
Edmond Halley-ren bidaia Paramour HMS ontzian, Hego Antartikako ikerketa magnetikoaren izotzarekin topo eginez 52º H-an urtarrilean 1700an, baina latitude horretan (Hego Georgiatik iparraldera 140 mi-ra heldu zelarik) bere hego urrunena zen. Jean Baptiste Charles Bouvet de Lozier itsas-ofizial frantsesa saiatu zen partziali kondairakoa zen "sieur de Gonneyville"-k deskribatutako "Hegoaldeko Lurraldea" aurkitzen, azkenean Bouvet irla aurkituz 54º10´ H, eta 48º-ko longitude noranzkoan izotzez gaineztaturiko itsasoa ia 55ºH-an, 1730ean.
La Résie-Saint-Martin
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 zurgina.
Ozeano Australa
Antartikako Konbergentziaren hegoaldean
1771an, Yves Joseph Kerguelen Frantziatik itsasoratu zen Maurizioko hegoaldera joateko aginduarekin "kontinente oso handi baten bila". 50º H-an zegoen lurralde batekin egin zuen topo, "Hego Frantzia" deitu zuena, hegoaldeko kontinentearen masaren erdigunea zelaren ustetan. Lur berri horien esplorazioa amaitzeko berriro atera zen, biziezina zen irla bat zela konturatuz eta "Harriabar Irla" bezala berrizendatuz. Ostera, izena bere omenera Kerguelen irletara aldatu zen.
Zirkulu Antartikoaren hegoaldean
Deskubritu gabeko kontinentearen obsesioa Alexander Dalrymple hidrografoarekin gailendu zen, Royal Society-tik nominatu zutelarik Venusen trantsitoa burutzeko Tahitirako expedizio batean 1769an. Expedizioa aurrera eramateko agindua admiraldgoak James Cook kapitaiari eman zion. 1772an, kapitainak Resolution (462 tonako itsasontziarekin) komandatuz eta Tobias Furneaux kapitainak Adventure ontzia (336 tonakoa) gidatuz Bouvet uhartea bilatu zuten, inolako arrakastarik gabe. Ostera, 58° H latitudean 20 gradu jo zituzten mendebalderantz longitudean, eta gero, 30º ekialderantz, gehienbat 60º H-ren hegoaldean mantenduz. Honela, boluntarioki inoiz baino latitude hegoalderagoetan ibiltzea lortu zuten.
Klima
Itsas uraren tenperatura -2 °C eta 10 °C (28 °F eta 50 °F) artean dago. Zikloi ekaitzak ematen dira, ekialderantz mugituz, kontinentea inguratzen dutelarik, eta maiz gogor bilakatzen dira izotz eta ozeano zabalen arteko tenperatura desberdintasunaren ondorioz. Ozeanoaren azalera 40° Hego latitudearen eta Itsaslaster Zirkunpolar Antartikoaren artean zabaltzen da, bertan planetako haize bortitzenak ematen direlarik. Neguan, ozeanoa 65° hego-latituderaino (Pazifikoaren noranzkoan) eta 55° hego-latituderaino (Atlantikoaren noranzkoan) izozten da, gainazal tenperatura 0 °C (32 °F) azpiraino jaitsiz. Halaber, kontinentearen kosta batzuetan, barnealdetik datozen etengabeko haize katabatiko gogorrek itsasertza izotzik gabe mantentzen dute neguan zehar.
Baliabide naturalak
Hego ozeanoaren baliabide naturalak ez dira oraindik ustiatu, baina kontinentearen gertutasunean gas- eta petrolio-hobi handiak daudela uste da. Gainera, urrea bezalako mineral baliotsuen metaketak espero dira, alubioi sedimentuetan aurkitu daitezkeenak prozesu sedimentarioetan grabitateak eragindako banaketagatik sortuak. Baita, manganeso noduluak, itsas hondoan nukleo baten inguruko burdin eta manganeso hidroxido geruza zentrokideek osaturiko arroka kontzentrazioak; nukleoa mikroskopikoa izan daiteke eta kasu batzuetan manganesozko mineral bilakatu kristalizazio prozesu bidez.
Antartikako kontinentea estaltzen duen izotza munduan dagoen ur gez erreserba nagusia da; ia munduko ur gezaren %81a osatuz eta munduko pertsona guztiak hainbat hilabetez mantentzeko haina. Hori dela eta, hamarkada askotan zehar proposatu da Ozeano Australeko izozmendiak iparraldera, Australiara, atoitzea bertan landu daitezen, baina orain arte ez da horrelako proiekturik arrakastaz aurrera eraman.
La Résie-Saint-Martin
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ozeano Australa
Flora
Organismo autotrofo itsastarren bi ordezkari bakarrak itsas algak eta fitoplaktona dira; animalia itsastar asko, modu zuzen zein ez-zuzenean, fitoplaktonaren menpe bizi direlarik.
Arrainak
Ur hauetan bizi den arrain ezberdinen beste adibide bat Channichthyidae familia da, Hego Ozeanoan soilik (Antartika eta Hego Amerikako kostaldeetan) bizi dena. Arrain hauek hemoglobinarik ez dutenez, haien odolak ez du kolorerik eta egunean zehar itsas hondoan egoten dira, gauean zehar ur-zutabeetan gorantz eginez krustazeoz elikatu ahal izateko. Aintzinan, Champsocephalus gunnari familia honetako espezie ugariena zen (kostaldean eta gune ez oso sakonetan bizi zena), baina XX. mendearen amaieran emandako gehiegizko arrantzaren ondorioz populazioak beherakada handia jasan zuen.
Bestalde, Dissostichus generoaren barnean bi espezie daude; Antartika kostaldeko Dissostichus mawsoni eta Patagoniako ur-subantartikoetako Dissostichus eleginoides. Espezie hauek itsas hondoan, 100 eta 3.000 metro artean bizi dira eta 2 metroko luzera zein 100 kilogramorainoko pisua eskuratu ditzakete 45 urteraino biziz. Arrain hauek komertzialki arrantzatzen dira, gehiegizko arrantzaren ondorioz populazioen murrizpena eman delarik.
Espezie aipagarri eta ezohikoa Pleuragramma antarctica da, Antartika inguruko uretan bizi den arrain benetan pelagiko bakarra kontsideratua.
Hegaztiak
Ozeano hauetan endemikoak diren eta kontinenteko kostalde arrokatsuek zein inguruko irletan habiak sortzen dituzten 100 milioi baino hegazti gehiago daude; hauen artean albatrosak (Diomedea generoa), petrelak (Procellaria eta Oceanites generoak) eta fulmarrak, marikakak, ubarroiak, kaioak edo antxetak eta txenadak (Sterna generoa) aurkitzen dira. Hauez gain, Hego Georgiako uhertedian Anthus antarcticus espezie intsektiboroa aurki dezakegu, ur-gezetako ahateez gain.
Ross Brawn
2007ko azaroan Honda taldeak fitxatu zuen Honda Racing F1 Team taldearentzat. Brawnek taldearen diseinuaren, fabrikazioaren, ingeniaritzaren eta lehiaren ardura hartu zuen. Nick Fry nagusi exekutiboarekin egiten du lan.
Coryphaenoides thelestomus
Coryphaenoides thelestomus Coryphaenoides generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.
Ross Brawn
Honda Racing F1 Team taldea desagertzeko zorian zegoela, Brawnek 2009ko martxoaren 6an Hondaren akzioak erosi eta Brawn GP Formula One Team 1 Formula taldea sortu zuen. Bere lehendabiziko denboraldian punta-puntako taldea sortzea lortu zuen, 2009ko 1 Formulako denboraldiaren lehendabiziko lasterketan bere taldeko gidariek lehenengo eta bigarren postuak lortu baitzituzten. Gaur egun, Jenson Button eta Rubens Barrichello gidariek lehenengo eta bigarren postuan daude hurrenez hurren 1 Formulako txapelketan.
Ross Brawn ezkondurik dago eta bi seme-alaba ditu. Bere denbora librean arrantzan egitea eta lorezaintza gustuko ekintzak ditu.
Ozeano Australa
Hegaztiak
Bestalde, hegan ezin duten pinguinoak hego hemisferioan bizi dira, gehienbat Antartikan kontzentratuz. Pinguinoen 18 espezie kontinentean bizi eta ugaltzen dira eta beste 4 espezie ur-subantartikoetako irletan. Aurki ditzakegun pinguinoen artean pinguino enperadorea (neguan ugaltzen den Antartikako animalia bakarra, bero mantentzeko lau luma geruzaz babestua), Adelia pinguinoa, Papuako pinguinoa, pinguino papozuria, Pinguino erregea eta Eudyptes chrysolophus daude.
Ugaztunak
Ozeano Australeko uretan Pinnipedia familiako eta zetazeo ordeneko hainbat espezie bizi dira. Zetazeoen 10 espezie aurki ditzakegu ingurune hauetan, 6 bale aholatzak (Mysticeti parvordenekoak) -handiena balea urdina (Balaenoptera musculus) da, Zere arrunta (Balaenoptera physalus), Ipar-zerea (Balaenoptera borealis), Ipar Atlantikoko sardako balea edo euskal balea (Eubalaena glacialis), Xibarta (Megaptera novaeangliae), Zere txikia (Balaenoptera acutorostrata)- dira eta 4 odontozetoak -Kaxalotea edo zeroia (Physeter macrocephalus), Berardius arnuxii, Hyperoodon planifrons eta habitat honetako izurde bakarra (Lagenorhynchus cruciger)-. Espezie hauetako asko migratzaileak dira eta Antartikako negua heltzean ur tropikaletara bidaiatzen dute. Halaber, Antartikako uretan pinipedoen zazpi espezie aurki ditzakegu itsas txakur -Lobodon carcinophaga, Leptonychotes weddellii, Ommatophoca rossii eta Hydrurga leptonyx-, itsas lehoi edo otaria -Arctocephalus gazella- eta itsas elefanteen -Mirounga leonina- artean. Hauez gain, pinipedo arraro eta jarraitu bat dago, Zelanda Berriko otaria (Phocarctos hookeri); gehienbat ur-subantartikoetako Auckland uharteetan ugaltzen dena, nahiz eta aintzinan eremu zabalagoak erabiltzen zituen.
Animalia hauek Antartikako ingurune hotzetara egokitzeko gai dira ilaje geruza lodi bati edo azalari azpian loturiko gantz geruza sendo bati esker. Itsas elefanteena da espezie handiena, 4.000 Kg pisatzera heldu daitekeelarik eta itsas lehoiak txikienak dira, emeek 150 Kg pisatzen dituztelarik; bi espezie hauek bankisa edo itsas-izotzetik iparraldera bizi dira eta harem bidez ugaltzen dira hondartzetan.
Gainontzeko pinipedoak, itsas lehoien lau espezieak, bankisetan bizi dira eta ur azpian ehizatzen duten arren, lehorrean edo itsas-izotzetan ugaltzen dira. Bertan denbora asko igarotzen dute harrapari lehortarrik ez dutela aprobetxatuz eta munduko itsas txakurren biomasaren %50 osatzen dute. Lobodon carcinophagus-ek 15 milioiko populazioa osatzen dute, munduko animalia zabalduenetarikoak bilakatuz eta Leptonychotes weddellii (hegoalderantz urrunagoen bizi den itsas txakur espeziea) bezala, koloniatan bizi dira; Hydrurga leptonyx eta Ommatophoca rossii ordea, bakarka.
Krustazeoak
Krill-a ozeanoko kate trofikoaren oinarria da, plaktonaz elikatu eta gainontzeko animalien (arrain, hegazti, pinipedo eta zetazeoen) elikagaia delako. Krustazeo igerilari aske honen 5 espezie aurkitu dira Ozeano Australean. Euphausia superba munduko animalia ugarienetakoa da, eta hego hemisferioko krill espezie ugariena, 500 milioi tonako biomasarekin. Banako bakoitzak 6 zentimetro neurtzen eta 1 gramo pisatzen ditu. Neguan, janaria urria denean, krill-ak gaztedi fase txikiagora bueltatzen dira, beren gorputza elikatzeko erabiliz. Krill taldeek hainbat kilometroko hedadura lortu dezakete, metro karratuko 30.000 banakorekin eta ura kolore gorriko bilakatuz. Normalean taldeak ur sakonetan mantentzen dira egunean zehar, eta gaua heltzean planktonez elikatzeko igo. Aipatu bezala, animalia handiago asko krill-aren menpekoak dira beren biziraupenerako.
Krustazeo bentiko askok ez dute urtaroko ugaltze-zikloa eta kumeak kumaldi-poltsa batean hazten dituzte. Glyptonotus antarcticus isopodo bentiko ezohiko handia da, 20 zentimetroko luzera eta 70 gramoko pisua eskura ditzakeelarik. Amphipoda ordena, krustazeo bentikoen talde oso dibertsoa da, Konbergentzia Antartikoaren hegoaldean bizi diren 600 espezie ezagunekin eta oraindik deskribatu ez diren beste hainbat. Orden honetako banako handiek, bereziki Epimeriidae familiakoek 8 zentimetrorainoko luzera eduki dezakete.
Kelizeratuak
Pantopoda edo itsas-armiarma motelak ohikoak dira Hego Ozeanoan, pantopoda guztien artean tamaina handienekoak habitat honetan bizi direlarik, batzuetan giza eskua hainako tamainara haziz. Itsas hondoan ugaltzen diren koral, belaki eta briozoez elikatzen dira.
Moluskuak
Molusku urtar asko aurkitu daitezke Antartikan. Adamussium colbecki bezalako bibalbioak itsas hondoaren inguruan mugitzen dira; aldi berean, Laternula elliptica gordelekuetan bizi da, bere gaineko ura filtratuz.
Zefalopodoak
Hego Ozeanoan 70 zefalopodo espezie inguru daude; guztietan handiena txipiroi erraldoia edo antartikako txipiroia (Mesonychoteuthis hamiltoni) da, 14 metroko luzerara heldu daitekeena eta munduko ornodun handienen artean kokatzen dena. Onykia ingens edo Moroteuthis ingens ur-subantartikoetako harrapakin nagusia da, hainbat ornodunek ehizatua.
Ekinodermatuak
Itsas trikuen Abatus generoko banakoak sedimentua zulatzen du, bertan aurkituriko elikagaiak janez.
Tunikadunak
Salpa thompsoni eta Ihlea racovitzai Antartikako uretan ohikoak diren salpa tunikatuen espezieak dira. Salpa thompsoni izoztz gabeko guneetan aurkitzen da, Ihlea racovitzai ordea, latitude altuagoetan izotz inguruan aurkitzen da.Balio elikagarri baxua dutenez, gehienbat arrainek jaten dituzte, hegaztiak eta itsas ugaztunak bezalako animalia handiagoek soilik janari eskasiaren aurrean ehizatzen dituztelarik.
Belakiak
Antartikako belakiak luzaroan bizi dira. Ingurumen aldaketekiko sentikorrak dira, sinbiosian dituzten mikroorganismoen komunitateen espezifitateari esker. Hori dela eta, ingumen-osasunaren adierazle bezala erabiltzen dira.
Paddy's Lamentation
Paddy's Lamentation (euskaraz Paddyren Aieneak, Paddy irlandarrek jaso ohi duten ezizena da) irlandar abesti herrikoi bat da.
Formula (matematika)
Matematikan, formula edo adierazpena zenbakien, aldagaien edota ikurren (eragileak, parentesiak ...) bidezko edozein konbinazio matematikoa da, zeinaren helburua balioen edo formen egiaztatzea den.
Paddy's Lamentation
XIX. mendean egile ezezagunak konposatu eta idatzitako abestia da, bertan halabeharrez AEBra joan eta Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibilan Iparraldeko Yankeen edota Batasunaren alde parte hartu zuten irlandar etorkinen gorabeherak kontatzen da (Abraham Lincolnen alde borrokatu beharra izan zutela argi aipatzen baita), gehienak Iparraldeko edo Batasunaren aldean, Hegoaldeko edo Konfederatuen aldean irlandarra ere izan arren, irlandar etorkin gehienak Iparraldeko hiri handietan bizitzen jarri baitziren.
Formula (matematika)
Adierazpen aljebraikoa
Kasu berezia da adierazpen aljebraikoa, eskuarki polinomioekin erabiltzen dena. Adierazpen aljebraikoa zenbakien eta hizkien nahastura da. Adibidez: zuk erosten baduzu idazluma bat, 2 arkatz eta ezabagoma bat, honela adieraz daiteke: 1y+2x+1z.
Zenbakizko koefizientea
Adierazpen aljebraiko baten edozein zenbakia da.
Paddy's Lamentation
Hitzak
Well it's by the hush, me boys, and sure that's to hold your noise And listen to poor Paddy's sad narration I was by hunger pressed, and in poverty distressed So I took a thought I'd leave the Irish nation
Formula (matematika)
Zati literal
Adierazpen aljebraiko baten edozein aldagai (edo hizki) da.
Paddy's Lamentation
Hitzak
Here's to you boys, now take my advice To America I'll have ye's not be going There is nothing here but war, where the murderin' cannons roar And I wish I was at home in dear old Dublin
Well I sold me ass and cow, my little pigs and sow My little plot of land I soon did part with And me sweetheart Bid McGee, I'm afraid I'll never see For I left her there that morning broken-hearted
Well meself and a hundred more, to America sailed o'er Our fortunes to be made [sic] we were thinkin' When we got to Yankee land, they shoved a gun into our hands Saying "Paddy, you must go and fight for Lincoln"
General Meagher to us he said, if you get shot or lose your head Every murdered soul of youse will get a pension Well meself I lost me leg, they gave me a wooden peg, And by God this is the truth to you I mention
Juana Manuela Gorriti
Juana Manuela Gorriti Zuviria (Rosario de la Frontera, 1818ko ekainaren 15a - Buenos Aires, 1892ko azaroaren 6a ) idazle argentinarra izan zen, baina bere bizitzako gorabeherengatik ere ospetsu egin zen.
Biografia
Horcones-en jaio zen (Rosario de la Fronteran zegoen kanpamentu gotortua, Salta). Bertan igaro zuen bere haurtzaroa, aitona Ignacio Gorriti euskaldunaren etxaldean, eta Mirafloresko gotorleku zaharrean, Pasaje ibaiaren ertzean (Juramento ibaia ere deitua), non bere aitak estantzia bat erosi zuen. Rosario de la Fronteran ezkondutako José Ignacio Gorriti eta Feleciana Zuviríaren alaba. Zortzi anai-arreben azkenaurrekoa izan zen.
Familia
Bere aita 1816ko uztailaren 9an Independentzia aldarrikatu zuen Tucumángo Kongresuko Saltako diputatua izan zen, Salta probintziako gobernadorea eta Güemes jeneralaren laguna. Independentziaren alde egin zuen dirua eta ondasunak emanez, eta borrokalaria izan zen.
Juana Manuela Gorriti Juan Ignacio Gorriti politikari eta kalonje ospetsuaren iloba izan zen —Belgranoko bandera bedeinkatu zuena (1812) eta Saltako apaiz gobernari bakarra izan zena—, baita José Francisco Pachi Gorritirena ere, Güemesko gautxoen lehen lantza. Aitaren aldeko aitona Horconesen hil zen eta Rosario de la Fronteran lurperatu zuten 1875ean.
Izeba batek Salta hirira bidali zuen sei urterekin, eskola erlijioso batean ikas zezan, baina ez zuen onartu giltzapetuta egotea, gaixotu egin zen eta etxera itzuli behar izan zuen, ikasketa formalen amaiera izan zena. Ordutik aurrera liburu ugari irakurri zituen eta ipuinak idazten hasi zen.
1831n, bere aita unitarioa zelarik, eta Facundo Quiroga federalari armekin aurre egin ondoren, bere familiak Horcones eta Mirafloresetik emigratu eta Boliviara joan behar izan zuen. Han bizi izan zen bere aitak Horconesetik eramandako liburutegiko liburuen artean, bere obran beti gogora ekartzen duen lurraldea.
Ezkontza
Oso gazterik ezkondu zen La Paz-en, harrokeriarik gabe, Manuel Isidoro Belzú kapitainarekin, izaera sutsu eta oldartsuko gizona, ausarta zena eta arriskuek beldurtzen ez zutena. Topaketa Tarijan gertatu zen, Gorriti familia Fernando María Campero Barragán en, Yaviko azken markesaren semearen, konbidatu gisa zegoen bitartean, hiri horretako plaza nagusiaren aurreko etxean. Eraiki zuten etxea lasaia izan zen lehen garaietan. Ezkontza honetatik bi neska jaio ziren: Edelmira eta Mercedes.
Aintzatespenak
Argentinako eskola ugarik dute beren izena, hala nola Buenos Aireseko 2. Eskolak, Villa Urquiza auzoan.
Koki Kano
Koki Kano –japonieraz, 加納虹輝 Kano Koki– (Ama, Japonia, 1997ko abenduaren 19a - ) esgriman lehiatzen den kirolari japoniarra da, ezpata-modalitatean aditua. Tokio 2020ko Joko Olinpikoetan parte hartu zuen, eta urrezko domina lortu zuen taldekako proban (Kazuyasu Minobe, Masaru Yamada eta Satoru Uyamarekin batera).
NGC 7715
NGC 7715 galaxia bat da, Pisces konstelazioan. William Parsonsek aurkitu zuen n.
2862 Vavilov
2862 Vavilov asteroide baten izena da. maiatzaren 15an aurkitu zuen N. S. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1977 JP izena zeraman.
Orbitaren ezaugarriak
2862 Vavilov asteroidearen orbitak batezbeste 2,201 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,949 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,453 distantziara. Eszentrikotasuna 0,115 da, eta makurdura orbitala 3,48ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 12.7 da.
Katuen testamentua
Katuen testamentua Oskorri musika taldearen bizkaierazko haur-kanta herrikoi baten bertsioa da. Izen berea zuen 1993ko Katuen testamentua diskoaren barnean argitaratu zuten. Txantxetako hitzak dira, umore beltzezko gaia du abestiak: katu bat hil ondorengo testamentuan haur bati eta haren senideei ondorengotzan uzten dizkien ondasunak banan-banan aipatzen ditu. Amamarentzat hankak eta burua, aititarentzat abarkak egiteko larrua, eta Mantxolirentzat tripa-barrua.
Hitzak
Hona hemen abestiaren hitzak (ezkerrean) eta hitzak beste modu batera euskara batura egokituta-edo (eskuinean):
La Ceres
La Ceres Bilboko San Frantzisko auzuneko irin fabrika historikoa da. 1998an Eusko Jaurlaritzak Kultura Ondasun izendatu zuen.
La Ceres irin-fabrika zaharraren eraikina Mesedeetako kaiarekin lerrokaturik dago eta mehelindun solairuz dago osatua. 1899 eta 1900 urte artean eraiki zuten, Ramon Grotta Palacios ingeniariak egindako proiektuari jarraituz Federico Ugalde arkitektoarekin lankidetzan. Jatorriz eraikin honek beheko solairua gehi beste lau solairu zituen, eta estalki mantsardaduna. Gero, 50etako hamarkadan, estalki hori kendu eta beste bi solairu gehiago erantsi zizkioten.
Fatxada adreilu enfoskatuz eta harri artifizialezko pieza modularrez egina dago. Faktura oso zaindua dauka eta era uniformean dago banatua, zutabe eta forjatu lerrokaketak osatzen duen lauki-sarearen bidez markaturik. Sei ardatzen inguruan dago egituratua eta horiek, muturrekoak izan ezik, baho bikoitzak dituzte. Muturrekoak lerrokaketaren izkina markatzen du, txikiagoa da eta baho bakunak dauzka. Jatorrizko planten hutsuneek arku beheratua, ateburu kurbatua eta moldurazko apaingarriak dituzte. Elementu horiek tankera dotorea ematen diote eraikin industrial honi.
Eraikinaren egitura hormigoizkoa da. Hau izan zen hormigoi armatuko Hennebique patentea erabili zen lehen aldia Bilbon eta, hori dela eta, euskal eraikuntza industrialaren historiako eraikin giltzarria da.
Sanmartinita
Sanmartinita oxido motako minerala da eta wolframita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Sanmartinita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 - 4,5 da.
1217 Maximiliana
1217 Maximiliana asteroide gerrikoan aurkitutako 1217. asteroidearen izena da. 1932ko martxoak 13an aurkitu zuen Eugéne Joseph Delportek Uccletik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1932 EC izan zen. 1932an 188 asteroide aurkitu ziren.
1962ko Paris-Roubaix
1962ko Paris-Roubaix txirrindularitza lasterketa klasiko honen 60. edizioa izan zen. 1962ko apirilak 9an ospatu zen eta Rik Van Looy belgiarra izan zen garailea, aurreko urteko irabazle bera. Bakarrik iritsi zen helmugara.
Sarno
Sarno Italiako udalerri bat da. Salernoko probintzian kokatuta dago, Campania eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Hermigua
Hermigua Gomera uhartean eta Santa Cruz Tenerifeko probintzian kokatzen den udalerri kanariarra da.
Etzakit
Etzakit 1990eko hamarkadan trikiti eta pop musika uztartu zituen musika-taldea izan zen. Hernanin sortu zen (Gipuzkoa), 1995ean, eta lehen disko grabatu aurretik hainbat plaza eta erromeriatan aritu zen. Guztira, bi disko argitaratu zituen, ehunka emanaldi egin zituen urte gutxian, eta zenbait kantu oso ezagun bilakatu ziren: "Zergatik ez", "Gurekin"... Lau taldekideetatik Xabier Solano soinu jolea nabarmendu da hurrengo urteetan, besteak beste 4 Itzal, The Solanos eta Fermin Muguruzaren taldeetako kide gisa.
Historia
Xabier Solanok (ahotsa eta eskusoinua) eta Jon Mari Beasainek (panderoa) trikiti bikotea osatu zuten 90eko hamarkadaren hastapenetan. Hainbat erromeria eta lehiaketatan hartu zuten parte, eta beste zenbait garaipenen artean, Euskal Herriko txapela hiru aldiz jantzi zuten gazte mailan. Geroago batu zitzaizkien Ander Barrenetxea (bateria) eta Aitor Zabaleta (baxua), eta Etzakit sortu zen. Laukoteak 1995eko urtarrilean jo zuen lehen aldiz jendaurrean, eta urtea amaitzerako 90 ziren egindako emanaldiak. Kopuru hori gainditu egin zuten 1996an, 120 kontzertu jo baitzituzten. 1997an Estatu Batuetan aritu ziren; New Yorkeko Euskal Etxean eta New Jersey hirian, hain zuzen ere.
Etzakiten agerraldiak bat egin zuen trikitia eta pop musika ezkontzeko formula indarra hartzen ari zen garaiarekin, eta Hernaniko laukoteak lagundu zuen olatua zabaltzen. Lehendabizi, maketa grabatu zuten, eta handik bi urtera lehen diskoa kaleratu zuten. Hamazazpi urte baino ez zuen Solanok. Gisa honetako beste talde batzuek bezala (Gozategi, Maixa ta Ixiar...), pop eta rock munduko musikari batengana jo zuen laukoteak ekoizpen lanak egin zitzan. Kaki Arkarazo (M-ak, Negu Gorriak) arduratu zen Etzakit lehen diskoari (Elkar, 1998) gitarren ukitua emateaz, konposizioen freskotasuna eta bizitasuna itzali gabe. Moldaketa ugariz jantzi zituzten kantuak: mandolina, hammond organoa, alboka... Diskoak oihartzun handia izan zuen, "Gurekin" eta "Txikita" kantuei eta, batez ere, Los Tigres del Norte taldearen "Zergatik ez" kantuaren moldaketari esker. Harrera bero hori kontzertuen kopuruan nabaritu zen, 1998ko maiatzetik azarora 120 emanaldi inguru egin baitzituen; zenbait gautan bi lekutan ere jo zuten.
Xabier Solano zen taldeko konpositorea eta abeslaria. Soinu jotzaile gisa, erromerietan aritu aurretik, ezkontzetan joz trebatu zen. Ahotsa, berriz, abesbatzetan landu zuen. Lehendabizi, Hernaniko Ereñozu auzoko Ozenki abesbatzan aritu zen, eta ondoren, Irungo abesbatzan. Ahots leun eta melodikoa du, goxoa belarrirako. Solanoren arreba Kristina ere trikitilaria da; pare bat taldetan aritu da: M-n Ezten eta K.S.
Etzakiten bigarren diskoa bi urte geroago heldu zen: Goiz edo noiz? (Elkar, 2000). Aurrekoaren ildo beretik, Kaki Arkarazok egin zituen berriz ere ekoizpen lanak, eta kantuen hitz guztiak Jon Garmendia «Txuriak» idatzi zituen. Kolaboratzaile ugarien artean, Ramon Zubizarreta Landakanda pandero jolea nabarmendu zen; hain zuzen, haren omenezko pieza bat sortu zuen Solanok disko horretarako. Eta Amparanoia taldeko Amparo Sanchezek eta Muñeco perkusio joleak ere parte hartu zuten. Halaber, haize eta hari moldaketak sartu zituzten bigarren diskoan. Kantu zerrendatik "Egina"-rekin dantzatu zen gehien jendea; Espainiako Auzitegi Nazionalak Egin egunkaria eta irratia itxi ostean sortutako kantua da.
Diskoa aurkezteko emanaldiak bukatuta, taldearen aroa amaituta zegoela iritzi zion laukoteak, eta banandu egin zen. "Une batean Etzakiten bidea agortu egin zela sentitu genuen eta bukatzeko garaia zela erabaki genuen. Akaso oso gazte hasi izanak ere izan zuen eragina erabaki horretan», esan du Solanok. Taldekideak bestelako proiektuetan murgildu ziren; lauretatik, Solano mugitu da gehien. Lau Itzal rock taldea sortu zuen lehenengo, The Solanos gero, Fermin Muguruzaren diskoetan eta emanaldietan parte hartu du, eta une honetan Esne Beltza taldean dabil. Bertan Jon Mari Beasain eta Aitor Zabaleta Etzakiten taldekide izandakoekin elkartu da berriro. Beasainek gitarra jo zuen garai batean Mal de Ojo euskarazko rumba taldean, eta Zabaleta Izotz plaza taldean aritu da hainbat urtez. Ander Barrenetxeak, berriz, Morau eta Agotak eta Juan Mari Beltranen taldean jotzen du bateria.
Galloperdix spadicea
Galloperdix spadicea Galloperdix generoko animalia da. Hegaztien barruko Phasianidae familian sailkatua dago.
Rickardsville (Iowa)
Rickardsville Iowako hiri bat da. Dubuque konderrian kokatua dago. 2010ean 182 biztanle zituen, 2.33 kilometro koadrotan banatuta.
Boophis andreonei
Boophis andreonei Boophis generoko animalia da. Anfibioen barruko Mantellidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Belle Fontaine (Alabama)
Belle Fontaine Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Mobile konderrian dago, Alabama estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Erromako foroa
Erromako foroa (Forum Romanum; hala ere, erromatarrek Forum Magnum edo soilik Forum izenez aipatu ohi zuten) Erroma klasikoaren erdigune formal eta zibila zen, eta hor egiten ziren negozioak, merkataritza, prostituzioa, erlijioa eta justizia administrazioa. Bertan kokatzen zen bizileku komunala. Zoladura hondar sailek, inguruko muinoetatik higatutako sedimentuek, jada Errepublikaren lehen garaietan, foroaren maila igotzen ari zirela adierazten dute.
Jatorrian, lur zingiratsu bat izan zen, Tarkiniotarrek drainatu zutena Estolda Nagusiarekin. Bere behin betiko zoladura trabertinoa, oraindik ikus daitekeena, Augusto erromatar enperadorearen erregealdian datatua dago.
Gaur egun, bere hondakinengatik da ospetsua, argi eta garbi erakusten baitute hiri espazioak nola erabiltzen ziren Erromatar Inperioan.
Osagarriak
Prozesio bide batek, Via Sacrak, Erromako foroa zeharkatzen du, hau, Koliseoarekin lotuz. Inperioaren amaieran, bere ohiko erabilera galdu zuen, eta toki sakratutzat geratu zen.
Inperioaren gainbeheraz geroztik
Foroan eraikitako azken monumentua, Fokasen Zutabea da. Erdi Aroan, Erromako foroaren oroitzapena mantendu zen arren, monumentuak, gehienbat, hondakinpean lurperatuak izan ziren, eta bere kokapena, Kapitolio muinoa eta Koliseoaren artean Campo Vaccinio edo "behien zelaia" deitua izan zen. Urbano V.a aita santua 1367an Avignonetik bueltatzeak, antzinako monumentuekiko geroz eta interes gehiago pitzarazi zuen, neurri batean bere irakasgai moralagatik eta, beste neurri batean, denbora askoren ondoren, Erroman abiatutako eraikin berrien harrobitzat. Haitzurdin mordoa lortu zen aita santuaren eraikinetarako (Vatikanorako nagusiki), eta foroan bertan sortutako labeetan egosi eta karea egiteko. Michelangelok, askotan, hondakinen suntsipenaren aurkako bere iritzia adierazi zuen. XV. mende amaierako artistek foroaren hondakinak marraztu zituzten, antikuarioek, inskripzioak kopiatu zituzten XVI. mendetik, eta indusketa profesional bat abiatu zen XVIII. mendearen amaieran. Kardinal batek, berriz drainatzeko neurriak hartu zituen, eta bere gainean Alessandrine auzoa eraiki zuen. Baina Carlo Fearen indusketak, nor, 1803an Septimio Severoren arkuaren hondakinak kentzen hasi zen, eta napoleondar erregimeneko arkeologoek, foroaren garbiketaren hasiera adierazi zuten, eta ez zena erabat indusi XX. mendearen hasiera arte.
Bere gaur egungo egoeran, elkarrekin erakusten dira zenbait mendetako hondakinak, erromatarrek, antzinagokoak ziren hondakinen gainean eraikitzeko zuten ohituraren ondorioz.
Erromako beste foro batzuk
Hiriaren beste toki batzuetan egon ziren foroak, batzuetan, horietako gehienen hondakin mordoa kontserbatzen direlarik.
Villeneuve-le-Comte
Villeneuve-le-Comte Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Ekologia industrial
Ekologia industriala alternatiba tekniko eta sozio-ekonomiko baten proposamena da, honetan ekosistemetan oinarritutako industria-sistemaren metafora bat aurkezten da. Ekonomia lineal baten ideiatik ekonomia zirkular batera igarotzeko eredua aurkezten du; ekonomia linealean baliabideak ekosistemetatik atera, giza jardueretako erabiliak eta azkenean modu degradatuan ekosistemetatik berbidaliak dira, aldiz, ekonomia zirkularretan natur baliabideen gaineko presioa arindu, erabilitako ondareak birziklatu eta hondakinak mugatu egiten dira.
Villeneuve-le-Comte
Biztanleria
2007an Villeneuve-le-Comte udalerrian erroldatutako biztanleak 1.760 ziren. Familiak 672 ziren, horien artean 171 pertsona bakarrekoak ziren (72 bakarrik bizi ziren gizonak eta 99 bakarrik bizi ziren emakumeak), 183 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 270 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 48 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 726 etxebizitza zeuden, 685 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 591 etxeak ziren eta 133 apartamentuak ziren. 685 etxebizitza nagusietatik 508 bere jabearen bizilekua ziren, 159 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 39 etxek gela bat zuten, 72 etxek bi zituzten, 92 etxek hiru zituzten, 138 etxek lau zituzten eta 345 etxek bost zituzten. 510 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 302 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 322 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.183 ziren, horien artean 908 aktiboak ziren eta 275 inaktiboak ziren. 908 pertsona aktiboetatik 869 lanean zeuden (465 gizon eta 404 emakume) eta 39 langabezian zeuden (20 gizon eta 19 emakume). 275 pertsona inaktiboetatik 83 erretiraturik zeuden, 98 ikasten zeuden eta 94 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villeneuve-le-Comte udalerrian 691 unitate fiskal zeuden, 1.839 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.254 euro zen.