cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Baracé
Etxebizitza
2007an 211 etxebizitza zeuden, 169 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 208 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 169 etxebizitza nagusietatik 120 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 126 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 79 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 80 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Baracé udalerrian 175 unitate fiskal zeuden, 438,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.957 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Baracé udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 702 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pterodroma hasitata
Pterodroma hasitata Pterodroma generoko animalia da. Hegaztien barruko Procellariidae familian sailkatua dago.
Steatomys bocagei
Steatomys bocagei Steatomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Dendromurinae azpifamilia eta Nesomyidae familian sailkatuta dago.
Hallasan
Hallasan edo Halla mendia (koreeraz: 한라산) Jeju uharteko eta Hego Koreako mendirik altuena da. 1.950 metroko garaiera dauka. 1970ean sortu zen parke nazional bati (Hallasan Gungnip Gongwon, 한라산국립공원/漢拏山國立公園) izena ematen dio, 2002an UNESCOren biosferaren erreserba izendatu zuten eta 2007an Gizateriaren Ondare natural. Aspaldian erupziorik izan ez duen sumendia da eta mendi sakratua da: kondaira zaharrek kontatzen dute erraldoien eta espiritu batzuk bertan bizi zirela.
Izenak
Ingelesezko iturri zaharrek Mount Auckland izena ere eman zioten.
Mendi honek koreeraz izan dituen izen eta transkripzioak:
Ezaugarriak
Sumendi honek Pliozenoan Jeju uhartea sortu zuen eta sarritan uhartearekin berarekin identifikatzen da; tokiko esaera batek hauxe dio: "Jeju Hallasan da; eta Hallasan Jeju da". Tontorrean 400 mko diametroko kraterra dago eta inguruan bigarren mailako 360 bat kono (Jejuko dialektoan oreum, 오름) daude. Azken erupzio ezagunak 1002 eta 1007an gertatu ziren.
Mendia uharteko leku guztietatik ikus badaiteke ere, bere tontorra askotan lainoek estaltzen dute. Mendi sinboliko hau Hego Koreako monumentu naturalen zerrendan 182. zenbakiduna da.
Sinesmen gunea
Baengnokdam (literalki "orein zuriaren aintzira") izeneko krater aintzira bat dago; kondaira baten arabera izen hau emateko arrazoia hauxe da: zerutik jaisten diren beste mundu batzuetako gizonak horra doaz oreinekin jolastera.
Mendian Gwaneumsa, uharteko tenplu budistarik zaharrena dago; jatorrizkoa Goryeo dinastian eraiki zuten baina Koreako beste hainbat tenplu bezala XX. mendean berreraikia da. Kanpoaldean 1948 eta 1950 arteko Jejuko altxamenduaren biktimen oroimenezko monumentua dago; uhartean gehien bisitatzen den lekuetakoa da. Apur bat beherago, hego-mendebaldeko kostaldetik hurbil Sanbangsa leize-tenplua (lehen bertako sinesmen zaharretara dedikatua, gero budista) dago; bere ingurumarian Budaren estatua zahar asko daude, azken 1.000 urteetan Ekialdeko Asiako leku askotako erromesek eramanak.
Igoerak
Mendirako igoera urtero milaka lagunek egiten dute; bost ibilbide daude :
Filipe II.a Espainiakoa
Filipe II.ren erregealdiak oso iritzi kontrajarriak sortu ditu. Espainiarrek errege zuhurra izendatu zuten; protestanteentzat, ordea, hegoaldeko deabrua (dæmon meridianus) eta tiranorik ankerrena izan zen
Haurtzaroa eta gaztaroa
Filipe II.a Gaztelakoa Valladoliden jaio zen, 1527ko maiatzaren 21an, Karlos I.a Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadorea eta Elisabet Portugalgoa guraso zituela. Baina, Armada Inperialak egindako Erromako arpilatzearen berria iritsi zenean, jaiotzaren ospakizunak bat-batean amaitu ziren. Karlos I.ak doluzko arropa jantzi zuen eta zaldun gudu zein justak bertan behera gelditu ziren. Amak hartu zuen printzearen heziketaren ardura. 1534an Juan Martínez Siliceo umearen tutore izendatu zuten, "irakurtzen eta idazten irakats ziezaion". Siliceoz gain, Pedro Ciruelo matematikaria, Juan Ginés de Sepúlveda humanista eta Salamancako Unibertsitateko errektore Fernán Pérez de Oliva, Juan de Zuñigarekin batera, Filiperen hezitzaileak izan ziren. Henry Kamenen arabera: "Printzea ez zen ikasle bikaina, ezta ereduzkoa ere. Latina hala-hola erabiltzen zuen, bere estilo literarioa, onenean ere, erdipurdikoa zen, eta bere kaligrafia eskasa. Asmo horretan hezi zuten arren, ez zen humanista izatera iritsi"
1539an ama hil zitzaion. Urte berean, aita Gantera joan zenean, erresumako erregeorde bilakatu zen. 12 urte besterik ez zuenez gero, Tavera kardenala buru zuen Erregeordetza Kontseiluaren laguntza izan zuen.
1543ko azaroaren 15ean ezkondu zen lehenbiziko aldiz. Andregaia bere lehengusina, María Manuela Portugalgoa, izan zen. Ezkontzak urte eta erdi baino ez zuen iraun, emaztea Karlos infantearen erditzearen ondoren (1545eko uztailak 12) hil baitzen. 1554ko uztailaren 25ean bigarren aldiz ezkondu zen, Londresen, Maria Tudor Ingalaterrako erreginarekin, Karlos I.ak Espainia eta Ingalaterraren arteko ituna nahi zuelako. Aitarengandik Napoliko errege eta Milango duke tituluak jaso zituen eta aldi luze batez Ingalaterran bizi izan zen.
Tronuratzea
Estatu arazoak zirela eta, Ingalaterratik Flandesera joan zen. Han, 1555eko urriaren 25ean, aitak Herbehereetako printze subirano eta Borgoinako konde izendatu zuen. 1556. urtean, berriz, Espainiako errege bihurtu zen, Karlos I.ak agintea utzi eta gero. Germaniako Erromatar Inperio Santua, aldiz, Carlosen anaia Fernandok jaso zuen. 1557ko martxoan Ingalaterrara itzuli zen, eta hilabete batzuk emaztearen ondoan igaro zituen. Uztailean Flandesera itzuli eta Saint-Quentinen bere erregealdiko garaipen militar handienetako bat erdietsi zuen.
Maria Tudor, baina, 1558ko azaroan hil zen, hainbeste desira zuten oinordekoa eduki gabe. Ondoren, Filipe Elisabet I.a Ingalaterrakoarekin ezkontzen saiatu zen, baina alferrik, eta aurrerantzean Ingalaterrako protestanteak izan zituen arerio.
Saint-Quentin (1557) eta Gravelinesko (1558) garaipenen ostean, 1559ko apirilaren 3an Espainiako Filipe II.ak Cateau-Cambresisko bakea sinatu zuen Frantziako Henrike II.arekin. Henrikeren alaba Isabelen eta Filiperen arteko ezkontzak berretsi zuen bake hitzarmena. Ezteien ondoan Filipe Herbeheretatik Espainiara itzuli zen. Handik aurrera ez zen inoiz iberiar penintsulatik atera. 1561ean Valladolidetik Madrilera eraman zuen gortea.
Barne politika
Erlijio katolikoa Espainiako Inperioko lurralde guztietan babestu eta zabaltzea izan zen Filipe II.aren politikaren helburu nagusietako bat. Horretarako Inkisizioa indartu eta dogma katolikotik kanpo zeuden erlijio eta jokaera guztiak zapaldu zituen.
Izan zuen lehen liskarra Alpujarretako altxamendua izan zen. Moriskoen integrazioa zaila zenez gero, 1567an beren erlijioari, hizkuntzari eta ohiturei uko egitera behartzen zituen dekretua eman zen (1567ko berrespen pragmatikoa). Horri erantzunez, 1568ko eguberrietan Granada eta Almeriako moriskoak matxinatu ziren. Alpujarretan tropa kristauei aurre egin zieten, baina 1570ean Flandestik iritsitako erregimentuek, Joan Austriakoa buru zutenek, altxamendua zapaldu zuten
Oso kontuzko arazoa izan zen Filipe II.aren idazkari izandako Antonio Perezena. 1579an Perez eta Eboliko printzesa atxilotuak izan ziren, Juan de Escobedo, Joan Austriakoaren konfiantzazko gizona, hil izana leporatuta. Antonio Perez 11 urtez espetxean egon zen, baina 1590eko apirilean Madrildik Aragoira ihes egitea lortu zuen. Han, Aragoiko gorteen babesa eskuratu ostean, Escobedoren hilketan Filipe II.a ere nahasirik zegoela salatu zuen. 1591ko maiatzean eta irailean Inkisizioa atxilotzen saiatu zen arren, Zaragozako herritarrak haren alde altxatu ziren. Azkenik, azaroan Frantziara egin zuen ihes
Kanpo politika
Filipe II.aren kanpo politikak bi aldi izan zituen: lehenengoa oso laburra izan zen (1556-1560), baina nahikoa Karlos I.ak konpondu gabe utzi zituen arazoak arrakastaz konpontzeko. Bigarren aldian (1560 urtetik aurrera), Filiperen politikak bi ardatz izan zituen: Mediterraneoa bata eta Atlantikoa bestea. Lehenengo hamar urteetan Mediterraneo itsasoa izan zen Filiperen politikaren muina, baina Lepantoko garaipenaren ondoren eta, bereziki, Portugalgo Inperioa bereganatu ondoren, Atlantikoa eta Atlantikoko boterea izan ziren Filiperen politikaren erdigunea.
Frantzia
Bere aitaren erregealdian bezala, Frantziak potentzia aurkaria izaten jarraitu zuen. Henrike II.a Frantziakoaren aurka Italian eta Frantzian borrokatu zen, eta azken honetan garaile suertatu zen Saint-Quentingo guduan. Frantziak, orduan, Flandrian finkatu zuen bere helburua, baina hor ere garaitua izan zen Gravelinesko guduan (1558). Azkenean, 1559an Cateau-Cambrésiseko bakea sinatu zen, eta horren bidez Espainiak hegemonia lortu zuen Europan.
1580ko hamarkadan, Frantziako erregetzarako gatazken garaian, Filipe II.ak Parisko Liga Santuaren alde hartu zuen parte, Henrike III.a Nafarroakoa eta higanoten aurka. Horrezaz gain, Henrike III.a Frantziakoaren erailketaren ondotik (1589), Frantziako tronua bere alaba Elisabet Klara Eugeniarentzat galdegin zuen. Baina Filiperen asmoek huts egin zuten: Henrike Nafarroakoa katolizismora bihurtu zen eta, Vervinsko bakean (1598), Frantziako erregetzat onartu behar izan zuen.
Mediterraneoa
Otomandar Inperioaren espansionismoari galga emateko, Pio V.a Aita santua, Genovako Errepublika, Venezia eta Espainiak Liga Santua sortu zuten. Kristauen itsasontziek 1571ko urriaren 7an, Lepantoko guduan, lortu zuten garaipenari esker, Mediterraneoko indarren arteko oreka berreskuratu zen.
Herbehereetako auzia
Matxinadak hasiak ziren eta 1566ko barkamen orokorrarekinere ezin izan zituen baretu. Gertaera haiek 1566an (Mirarien urtean) iritsi ziren gorenera: Gilen I.a Orange-Nassaukoak gidatutako protestanteek 400 eliza katoliko desegin zituzten eta Anberes, Amsterdam eta beste hiri batzuk hartu zituzten. Iskanbilak isilarazteko indarraz baliatzea eta errudunak zigortzea erabaki zuen Filipe II.ak. Fernando Álvarez de Toledo, Albako dukea, Flandesera bidali zuen osteen buru jartzeko. Orduan, Margarita Parmakoak gobernari kargua utzi, eta Albako dukeak ahalmen politikoa eta militarra bere esku izan zituen. Fernando Alvarez de Toledo dukearen politika oso gogorra izan zen: iraultzaileak garaitu zituen, baina oso neurri gogorrak ezarri zituen. Esaterako, Matxinaden Epaimahaia sortu zuen eta zerga berri bat ezarri zuen osteak ordaintzeko. Neurri haien kontra, beste matxinada handi bat izan zen 1572an.
Egoera horretan, Filipe II.ak Gorteko alderdi bakezaleari kasu egin eta Albako dukearen ordez, Luis de Requesens jarri zuen gobernari. Requesensen gobernua eta haren ondorengo Joan Austriakoarena gobernu bakezaleak izan ziren. Hala ere, erregeak erlijioari zegokionez ez zuenez amore ematen, arazo endemiko bihurtu zen hura. Nazionalismoak, bestalde, erabat korapilatu zuen egoera, bereziki Zazpi Herbehere Batuen Errepublikan.
Joan Austriakoa hil zenean, Filipek Alexandro Farnese jarri zuen Herbehereetan buru. Alexandro oso diplomatiko ona zen, eta jeneral handia. Hark izan zituen garaipen militarrek ia konpondu zuten arazoa (1585ean Anberes menderatu zuen). Alexandro gaur egungo Belgikaren sortzailetzat hartzen da. Baina lorpen haiek ez zuten behar adina arreta izan, Filipe II.ak Ingalaterra menderatzeko zuen proiektua eta Frantziarekin izan zituen gatazkak zirela eta.
Ingalaterraren kontrako borroka
Elisabet I.a Ingalaterrakoaren erreinaldiaren lehenengo hamar urteetan Espainiaren eta Ingalaterraren arteko harremanak adiskidetsuak izan ziren, oro har, Espainiak Frantziaren kontra zuen politikarekin jarraituaz. Filipe II.ak erreginaren alde egin zuen Frantziak Ingalaterran sartzeko egiten zituen saio guztietan. Saio haien oinarria Maria Estuardoren eta Frantzisko II.aren arteko ezkontza zen. Filipe II.a neutral agertu zen anglikanismoa Ingalaterran sartu zenean. Bestalde, erregina eskumikatzeko lehenengo asmoak geldiarazi zituen. Baina, ingelesek Ozeano Atlantikoan barrena zabalkundea hasi zutenean, eta Espainiari Ameriketan zuen monopolioa kentzen saiatu zirenean, arras hoztu ziren bi erresumen arteko harremanak.
Ingeles itsasgizonek espainiarren ontzidien edo lurraldeen kontra egin zituzten harrapaketez gainera, ingeles erregearen eta espainiar erregearen arteko sinesmen desberdintasunak, eta bataren eta bestearen jokabide desberdina dago aipatu beharra. Espainiaren eta Ingalaterraren arteko etsaitasunaren oinarriak hauek izan ziren: Espainiak Atlantikoan zuen nagusitasunaren sendotzea, Portugal eta herrialde horrek itsasoz haraindi zituen lurraldeak espainiarren mende gelditu zirenean; Bernardino de Mendoza espainiar enbaxadoreak Maria Estuardo erregina egiteko azpikerian parte hartzea; eta Leicesterko kondeak Herbehereetan espedizio militar bat zuzentzea matxinatuak babesteko (Leicesterko kondea gobernadore izendatu zuten han).
1583. urteaz gero, Filipe II.aren gogoan gero eta indar handiagoa zuen Álvaro de Bazán, Santa Cruzko markesarengandik, hartutako desira batek, alegia, Ingalaterra indarrez hartzeko asmoak. Izan ere, era horretan, frantziar eta herbeheretar protestanteei han zuten euskarria kenduko baitzien, eta harrapakeriaren gunea ezeztatuko baitzuen. Álvaro de Bazánen lehenengo asmoa itsas armada zuzenean Ingalaterrara bidaltzea zen, baina egitasmo hura aldatu egin zen: Lisboatik irtengo zen ontzidia Herbehereetara joango zen lehenbizi, eta han Alexandro Farneseren gudarostea ontziratuko.
1588ko uztailean Espainiako gudarostea (Armada Garaiezina) Espainiatik irten eta Herbehereetara abiatu zen. Mantxako kanalean ingeles ontzidia topatu zuen eta hainbat borrokaldi izan zituzten. Ekaitzak eta kontrako haizeak zirela eta, Espainiako Gudarostea ezin itzul zitekeen itsasartera, eta azkenean, Ingalaterra eta Irlanda inguruko bidaia neketsua egin behar izan zuen. Bidaia hartan, itsasgizon asko hil ziren eta itsasontzi asko hondatu. Urte hartako irailean Espainiara itzuli zen ontzidia bere asmoak huts eginda.
Portugal
Portugalgo erresumaren anexioa Filipe II.aren atzerri politikako lorpen handiena izan zen. Sebastian I.a Portugalgoa 1578ko abuztuaren 4an hil zen, Ksar el-Kebirko guduan (Larachetik hurbil). Haren ondorengoa Henrike kardinala (Henrike I.a) izan zen. Henrikeren erregealdian Filipe II.a (Elisabet Portugalgoaren semea baitzen), Antonio, Cratoko priorea eta Katalina Braganzakoa Portugalgo erregegai bilakatu ziren. Aristokrazia espainarraren aldekoa zen eta herri xeheak, berriz, Cratoko priorea nahiago zuen
Lisboa hartu eta gero, 1581ko apirilaren 15ean Tomarren batzartutako Portugalgo gorteek Filipe Portugalgo errege izendatu zuten, Filipe I.a Portugalgoa izenarekin. Beti ere, Filipek Madrildik erreinatu zuen, Fernando Álvarez de Toledo Portugalgo konestable eta erregeorde izendatuta.
Ameriketako zilarra eta urrea
XVI. mendean Amerikako lurraldeetako produktu eskaera handia izan zen, merkataritza izugarri hazi, eta urre eta zilar kopuru handia heldu zen Amerikako meategietatik. Egoera honek herritarren ekonomia eta gizarte baldintzak hobetu ahal izango zituen; hala ere; ez zen horrelaxe gertatu. Kantitate izugarriak sartu zirenez, prezioak igo ziren (prezioen iraultza). Horren ondorioz, behe-klaseen erosteko ahalmena eta beren bizitza maila jaitsi ziren.
Kultura eta erlijioa
Erreforma Katolikoa Trentoko kontzilioan, 1545-1563 bitartean, burutu zen. Mendebaldeko zenbait herrialdeetan, ordea, askoz ere lehenagotik hasia zen prozesu hura. Espainian aipatzekoa da Cisnerosen erreforma, Errege-erregina Katolikoek lagundua. Ondoren, Erasmoren eraginak, joera iluministak (aurrekoak baino herrikoiagoak), eta judu kristautuek egin zituzten ekarpenek erlijio joera barnerakoia ekarri zuten. Joera horrek XVI. mendeko mistikan izan zuen goreneko maila. Teresa Avilakoa (1515-1582), Joan Gurutzekoa (1542-1591), Joan Avilakoa (1500-1569) edo Luis Granadakoa (1504-1588) izan ziren erlijio higikunde hartako pertsonaia nagusiak.
San Ignazio Loiolakoak (1491–1556) protestantismoaren kontra borrokatzeko Jesusen Lagundia sortu zuen. Trentoko kontzilioan, bestalde, espainiar teologo ospetsu hauek nabarmendu ziren: Diego Laínez (1512-1565) eta Alfonso Salmerón (1515-1585) jesuitak, Domingo de Soto (1494-1560) eta Melchor Cano (1509-1560) domingotarrak, eta beste hainbat.
Baina, Espainiaren indarra ez zegokion erlijioari bakarrik, kulturak ez zuen ordu arte inoiz halako hazkunderik izan. Hazkunde hori kulturaren ia alor guztietan gertatu bazen ere, literatura sorkuntzan izan zuen garrantzi gehien. Gaztelaniazko prosak La Celestinaren mailako lanak eman zituen Errege-erregina Katolikoen garaian, eta gorantz jarraitu zuen, harik eta XVI. mendearen azken herenean eta XVII.aren hasieran gailurrera iritsi zen arte. Garai horretako literaturan gehien nabarmendu ziren gaiak mistika eta pikareska izan ziren. Poesian Joan Gurutzekoa, Luis Leongoa (1527-1591), Alonso Ertzilla (1533-1594) eta Fernando de Herrera (1534-1597) nabarmendu ziren. Antzerkian Lope de Vegak (1562–1635) bere lehenbiziko obrak idatzi zituen. Eta derrigorrezkoa da eleberri bat aipatzea: Miguel de Cervantesen (1547-1616) On Kixote Mantxakoa.
Filipe II.aren erregealdian klasizismoa nagusitu zen arkitekturan. El Escorial monasterioa garai hartako kulturaren eta Kontraerreformaren sinbolorik adierazgarriena da. Besteak beste, Leone Leoni (1509-1590), Juan Bautista de Toledo (1515-1567) eta Juan de Herrera (1530-1593), Valladolideko katedralaren proiektugilea, izan ziren arkitektorik garrantzitsuenak. 1571n Iruñeko zitadelaren eraikuntza hasi zen. Margolaritzan, berriz, aipagarriak dira Luis de Morales eta El Greco, pintore manieristak
Ezkontzak eta ondorengoak
Felipe II.a lau aldiz ezkondu zen:
Thelonne
Thelonne Frantziako udalerri bat da, Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Thelonne udalerrian erroldatutako biztanleak 346 ziren. Familiak 134 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 57 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 140 etxebizitza zeuden, 135 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 136 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 135 etxebizitza nagusietatik 121 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 71 etxek bost zituzten. 102 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Sant'Arcangelo
Mugakideak
Sant'Arcangelok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Thelonne
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 219 ziren, horien artean 164 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 164 pertsona aktiboetatik 153 lanean zeuden (82 gizon eta 71 emakume) eta 11 langabezian zeuden (5 gizon eta 6 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Karl Nehammer
Karl Nehammer (Viena, 1972ko urriaren 18a) austriar politikaria da. Austriako kantzilerra da 2021eko abendutik.
Thelonne
Diru sarrerak
2009an Thelonne udalerrian 138 unitate fiskal zeuden, 364 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.635,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 ile apaindegia.
Karl Nehammer
Armadan denbora batez egon ondoren, politikan sartu zen eta Austriako Alderdi Popularreko kidea da. 2020an Barne ministro izendatu zuten, eta 2021ean alderdiko buru eta Austriako lehen ministro hautatu zuten.
Thelonne
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Thelonne udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 369 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mari kalea (Donostia)
Mari kalea Donostiako Parte Zaharreko kale txiki bat da. Ijentea kaletik Koruko Andre Mariaren kaleraino doa, kai aldean gelditzen den harresiaren paraleloan doa. Kuriosidade bezala, kaleak bi muino hartzen dituela esan daiteke, gora eta beherako hiru aldapen bitartez.
Euskal Bilera elkartea
Kale horretan Donostiako festetan protagonismo handia izan duen Euskal Billera elkarte gastronomikoa dago.
Guibeville
Guibeville Frantziako udalerria da, Essonne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Guibeville udalerrian erroldatutako biztanleak 744 ziren. Familiak 221 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 157 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 225 etxebizitza zeuden, 223 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 2 hutsik zeuden. 212 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 223 etxebizitza nagusietatik 198 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 164 etxek bost zituzten. 211 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 64 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 155 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 495 ziren, horien artean 411 aktiboak ziren eta 84 inaktiboak ziren. 411 pertsona aktiboetatik 400 lanean zeuden (203 gizon eta 197 emakume) eta 11 langabezian zeuden (4 gizon eta 7 emakume). 84 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 51 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Guibeville udalerrian 222 unitate fiskal zeuden, 730 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.149 euro zen.
Synodontis afrofischeri
Synodontis afrofischeri Synodontis generoko animalia da. Arrainen barruko Mochokidae familian sailkatzen da.
Guibeville
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marcos Llorente
Paco Llorenteren semea da eta Ramón Grossoren biloba, berak bezala, Real Madrilen zein Atletico de Madrid defendatu zituen. Bera, jokalari ohi batzuen familia da, Julio Llorente, Paco Gento eta familiar gehiago. Bere osabak Toñín Llorente eta José Luis Llorente eta bere lehengusuak Juan Llorente eta Sergio Llorente, saskibaloia n jokatzen dutenak, ere bere familiakoak dira.
HASIERA
Las Rozas Kirol Klubean eta Roceña Futbol Eskolan hasi ondoren, Rayo Majadahonda Futbol Taldean sartu zen. Atletico Madril eko jokalari gisa haurren txapelketa batzuk jokatu ondoren, 2008an Real Madril eko beheko mailetara iritsi zen infantil mailan.5 «araztutako teknikaren antolatzailea den erdilari gisa, taldeek gora egin zuten 2013-14 denboraldian UEFA ko Gazteen Liga jokatu zuen arte, non bere taldea finalerdian ("final four") Benficak kanporatu zuen.
2014-15 denboraldian Zinedine Zidanek entrenatzen zuen Real Madrid Castilla taldean jokatu zuen. 2014ko abuztuaren 24an egin zuen debuta profesionaletan, Club Atlético de Madrid "B" taldearen aurka 2-1 galdu zuenean.7 Bi denboraldi eman zituen bigarren taldean, eta ohiko titularra izan zan.
Skorpionita
Skorpionita fosfato motako minerala da.
Marcos Llorente
HASIERA
IGOERA ETA MAILA GORENEKO MAILAN
Skorpionita
Ezaugarriak
Skorpionita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 da.
Marcos Llorente
HASIERA
Bere jarduera onei esker, 2014ean lehen taldearen denboraldi-aurrean parte hartu zuen Carlo Ancelotti ren agindupean. Urtebete geroago, 2015eko urriaren 17an, debuta egin zuen Real Madril en lehen taldean, Levanteren aurkako Ligako partida batean. Ondoren, titular gisa egin zuen debuta Errege Kopan, Cadiz Futbol Klubaren aurkako garaipenean (3-1).
Argoules
Argoules Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Underwood (Newport)
Underwood, 'Iscoed', Galesko Newport hiriko komunitate bat da.
Argoules
Biztanleria
2007an Argoules udalerrian erroldatutako biztanleak 335 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Marcos Llorente
HASIERA
2016ko abuztuaren 11n, 2016-17 denboraldirako utzita joan zen Deportivo Alaves era, bere prestakuntzarekin jarraitzeko.11 - Araba ko taldean, berreskuratzaile bikaina izan zen, eta ezinbestekoa babazorroen zelai erdian, FC Barcelona ren aurka Errege Kopa ko finalera iritsi zena. Real Madril eko taldean sartu zen behin betiko 2017-18 denboraldiari begira, Zidaneren agindupean, eta bertan 18. dortsala izango zuen. Abenduaren 6an debuta egin zuen Txapeldunen Ligan, Borussia Dortmund en aurka 3-2 irabazita. Lehen taldean jokatu zuen lehen denboraldian hogei bat partida jokatu zituen, horietatik hamaika titular gisa. Titularitate gehienak Errege Kopa n izan ziren, sei aldiz.
Hego Koreako errugbi selekzioa
Hego Koreako errugbi selekzioa Hego Korea herrialdea ordezkatzen duen errugbi selekzioa da. Asiako talde indartsuenetakoa da baina beti ere Japoniaren itzalean. Asiako Errugbi Txapelketaren 20 final jokatu ditu eta 5 aldiz izan da txapelduna. Mundu mailan 2019ko sailkapenaren arabera 30.a da.
Marcos Llorente
HASIERA
Bere euste eta elkartze joko egokiak ezaugarritzen du, Carlos Casemirorekin batera taldean partekatutako rola hura sendatu ondoren, eta Madril go bigarren taldeko kide ere izan zena, Espainia ko futbolaren proiekzio handienetakoa zuen jokalaritzat hartua izan zen. Ésta lesioen erruz zapuztua izan zen urtarrilaren 31ra arte; orduan, jokalaria protagonista izan zen berriro, 3 hilabeteren ondoren itzuli zenean, oraingoan Montilivi n, Kopako azken kanporaketa erabakita. Denboraldia hamasei partidarekin amaitu zuen, non bi gol sartu zituen, neurri batean lesioen etenaldi nabarmenarekin.
Argoules
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Marcos Llorente
HASIERA
Hala ere, 2020ko martxoaren 11n bere egoera aldatu egin zen, Txapeldunen Ligako final-zortzirenetako kanporaketako itzulerako partidan funtsezko jokalari bihurtu baitzen. Llorente Diego Costa ren ordez sartu zen bigarren zatian eta bi gol sartu zituen eta Alvaro Moratari asistentzia eman zion, bere taldearen markagailua iraultzea, garaipena eta sailkapena ziurtatuz. Hortik aurrera, eta Covid 19 aren krisiaren ondorioz munduko futbolea n gertatu zen geldialdiaren ondoren, bere entrenatzaileak bigarren aurrelaria bezala kokatu zuen, emanaldi garrantzitsuak eginez eta taldearen zati garrantzitsua izanez.
Argoules
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Marcos Llorente
JOKO ESTILOA
Hasiera batean, Marcos Llorenteren rola Atletico Madril en (2019ko udan sinatua) bere aurreko taldeetan garatu zuenaren luzapena izango zen. Deportivo Alaves en eta Real Madril en zelai erdian jokatu zuen, batez ere antolaketa- eta defentsa-eginkizunekin. Baina taldean behar batek, erasoko jokalari faltak, eta testuinguruan, Atletico behean zegoen Liverpool en aurkako final-zortzirenetako kanporaketan, 2019/2020 denboraldian, eta aldaketa horrek mesede egin dio, zalantzarik gabe.
Anfield en, Llorente izan zen bigarren aurrelaria. Bi golek eta luzapenean aurkariari egindako presioan defentsan ondo aritzeak Diego Pablo Simeoneren hamaikakoan paper berri bat eman zioten.
Argoules
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Marcos Llorente
BIZITZA PERTSONALA
Jokalaria Llorente-Gento genealogia lerrokoa da, Real Madrid Futbol Klubarekin lotura handia duten saskibaloi eta futbol jokalari profesional ugari dituena. Marcos laugarren belaunaldikoa da. Paco Llorenteren semea da, eta Julio Llorenteren iloba, Real Madrid Futbol Klubeko kide ere izan zena. Joe Llorente eta Toñin Llorente osaba-izeben antzera, baina hauek Real Madril Saskibaloian. Guztiak Paco Gento ren ilobak dira, hau ere klubeko futbolari ohia eta 2015etik ohorezko presidentea izan dena. Amaren aldetik, Ramon Grossoren biloba da, era berean futbolari madrildarra, eta Paco Gento eta bere bi anaia Julio eta Antonio futbolarien taldekidea.
Argoules
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 141 ziren, horien artean 89 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 89 pertsona aktiboetatik 80 lanean zeuden (45 gizon eta 35 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Argoules udalerrian 105 unitate fiskal zeuden, 249 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.799 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Argoules udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pissotte
Pissotte Frantziako udalerri bat da, Vendée departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pissotte udalerrian erroldatutako biztanleak 1.178 ziren. Familiak 456 ziren, horien artean 95 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 67 bakarrik bizi ziren emakumeak), 206 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 143 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 509 etxebizitza zeuden, 455 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 493 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 455 etxebizitza nagusietatik 374 bere jabearen bizilekua ziren, 74 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 120 etxek lau zituzten eta 279 etxek bost zituzten. 368 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 171 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 253 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 676 ziren, horien artean 498 aktiboak ziren eta 178 inaktiboak ziren. 498 pertsona aktiboetatik 470 lanean zeuden (248 gizon eta 222 emakume) eta 28 langabezian zeuden (12 gizon eta 16 emakume). 178 pertsona inaktiboetatik 96 erretiraturik zeuden, 48 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pissotte udalerrian 469 unitate fiskal zeuden, 1.168,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.726 euro zen.
Saint-Maurice-lès-Couches
Saint-Maurice-lès-Couches Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Pissotte
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Saint-Maurice-lès-Couches
Biztanleria
2007an Saint-Maurice-lès-Couches udalerrian erroldatutako biztanleak 193 ziren. Familiak 81 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (26 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 30 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Copeland (Kansas)
Copeland Kansasko hiri bat da. Gray konderrian kokatua dago. 2010ean 310 biztanle zituen, 0.66 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Maurice-lès-Couches
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Pissotte
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
Saint-Maurice-lès-Couches
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Pissotte
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Pissotte udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 402 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
Saint-Maurice-lès-Couches
Etxebizitza
2007an 134 etxebizitza zeuden, 81 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 132 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 81 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren eta 15 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 77 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Pissotte
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Maurice-lès-Couches
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 110 ziren, horien artean 85 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 85 pertsona aktiboetatik 78 lanean zeuden (46 gizon eta 32 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Maurice-lès-Couches udalerrian 78 unitate fiskal zeuden, 163 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.603 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alexander Selkirk
Alexander Selkirk (Largo, Fife, Eskozia, 1676 - itsasoa, 1721eko abenduaren 13a) itsasgizona izan zen. 1703an, William Dampierren espedizioan parte hartu zuen, baina Stradling kapitainarekin haserretu, eta Juan Fernandez uhartediko uharte batean (egungo Robinson Crusoen) utzi zuten. Han bizi izan zen, bakardadean, 1709 arte. Daniel Defoe idazlea Selkirken istorioan oinarritu zen Robinson Crusoe eleberria idazteko.
Lovetx probintzia
Lovetx probintzia (Област Ловеч, Oblast Lovech) erdialdeko Bulgariako oblasta da. Iparraldean Pleven probintziarekin dauka muga, ekialdean Veliko Tarnovo, Gabrovo eta Stara Zagora probintziekin, hegoaldean Plovdiv probintziarekin, eta mendebaldean Sofia eta Vratsa probintziekin. 4.132 kilometro koadroko eremua du, eta 2011n 141.422 biztanle zituen. Hiriburua Lovetx da.
Banaketa administratiboa
Lovetx probintzian zortzi udalerri daude:
Halže
Halže Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 959 biztanle ditu eta 35,56 kilometro koadroko azalera. Tachoveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1654 urtean egin zen.
Rita Pavone
Rita Pavone ( ahoskatua; Turin, ) italiar abeslaria eta aktorea da, baladak eta rock egin zuena. 1960ko hamarkadan arrakasta handia lortu zuen.
Chiasmocleis capixaba
Chiasmocleis capixaba Chiasmocleis generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Loïck Lespinasse
Loïck Lespinasse (Bergerac, Frantzia, 2000ko uztailaren 20a) Frantziar futbolaria da. Aurrelari moduan jokatzen du.
Kirol Ibilbidea
''2023ko ekainaren 5ean eguneratua. Datu ofizialak.''
.uk
.uk Erresuma Batuari dagokion herrialdeentzako goi mailako domeinua da.
Acanthaceae
Acanthaceae, landare dikotiledoneo loredunen familia.
Landare belarkarak edo zuhaixkak izan ohi dira. Hostoak bakunak, osoak, konposatuak, dekusatuak eta estipularik gabeak dira.
Loreak, berriz, pentameroak, zigomorfikoak eta hermafroditak dira; androzeoa 2-4 lorezil didinamok osatzen dute; ginezeoa, aldiz, bi karpelo elkartuk.
Fruitua bi gelaxkako kapsula dehiszente bat da. Espezie gehienetan, haziak kako-formako txorten txiki bati lotuak egon ohi dira, haziak kapsulatik ateratzen dituen txorten bati lotuak.
Leku tropikal eta subtropikaletan bizi dira. Lau bizileku nagusiak Indonesia eta Malaysia, Afrika, Brasil eta Erdialdeko Amerika dira. Ia habitat guztietan aurki ditzakegu familia honetako espezieak, oihan itxi eta irekietan, sastrakadietan, belardi eta haran hezeetan, kostaldean, zingira inguruetan eta mangladietan.
Familiako espezie batetik, Acanthus mollis edo akantotik, datorkio izena familiari. Lurralde epeletako lorategietan landatzen den espezie bat da. Antzinako Grezian, landare horren hostoak izan ziren inspirazio-iturri kapitel korintoarrak apaintzeko.
Akantoaren familiakoak 256 genero eta 2.770 bat espezie dira. Genero gehienak talde hauetan multzokatuta daude:
Genero hautatuak
Germplasm Resources Information Networkaren (GRIN) arabera 265 genero ditu.
Kimetz (argipena)
Kimetz hitzak adiera zenbait ditu.
Zilizia
Zilizia (grezieraz: Κιλικία; armenieraz: Կիլիկիա) antzinateko eskualdea da, askotan unitate administratiboa izan zena, Asia Txikiko hegoaldeko kostaldean kokatua. Egun, Turkiako Adana probintziaren barnean dago.
Geografia
Ziliziak muga hauek ditu: Taurus mendikatea iparraldean eta mendebaldean, Antitaurus mendikatea mendebaldean eta Mediterraneo itsasoa hegoaldean. Bi eskualde guztiz desberdinak bereizten dira: ekialde menditsua eta mendebalde laua. Hiri nagusiak Adana, Mersin, Tarso eta Issos dira.
Historia
K.a. XIII. mendean hititak jabetu ziren Ziliziaz. K.a. X. mendean mizenastar kolonoak kokatu ziren bertan. Gero, asiriarren, persiarren, mazedoniarren eta seleukotarren mende izan zen. K.a. I. mendeaz gero, erromatarrek hiri ugari eraiki zuten. VIII. mendean, Bizantzioren mendetik arabiarren eskuetara pasa zen. Armeniarrek erresuma bat sortu zuten eskualdean XI. mendearen amaieran. 1375ean Egiptoko mamelukoek beretu zuten, eta 1575ean otomandarrek. 1919an frantsesek eskuratu zuten, eta 1921ean Turkiari itzuli zioten.
Ekonomia
Egun, garia, kotoia eta azukre-kanabera dira nekazaritza gai nagusiak. Mea-ekoizpenak (zinka, beruna, kromoa). Petrolio-ustiaketa. Adanak industria indartsua du (zementua, ehungintza, tabakoa, elikagaiak).
2017ko Donostia Klasikoa
20 taldek hartu zuten parte, horietatik 18 UCI WorldTour mailakoak. Bi kontinental mailakoa izan ziren: Caja Rural eta Cofidis hain zuzen ere. 159 txirrindularitik 86k amaitu zuten. Michał Kwiatkowski poloniarrak irabazi eta lehenengo euskalduna Mikel Landa (5.a) izan zen.
Corning (Kansas)
Corning Kansasko hiri bat da. Nemaha konderrian kokatua dago. 2010ean 157 biztanle zituen, 0.69 kilometro koadrotan banatuta.
Synodontis alberti
Synodontis alberti Synodontis generoko animalia da. Arrainen barruko Mochokidae familian sailkatzen da.
Aralar (alderdi politikoa)
Aralar Euskal Herriko alderdi politiko abertzale, independentista eta ezkertiarra zen. Euskal Herritarroken (EH) banantze baten ondorioz sortu zen. EH Bildu koalizioaren kide izan zen.
Pterodroma caribbaea
Pterodroma caribbaea Pterodroma generoko animalia da. Hegaztien barruko Procellariidae familian sailkatua dago.
Aralar (alderdi politikoa)
Historia
2000. urtean ETAren su etena amaitzean, Euskal Herritarrokeko sektore nagusiak Batasuna alderdian birsortzea erabaki zuen. Aralar korrontearen inguruan bildutakoek, berriz, ezker abertzale ofizialari borroka armatuaren inguruan hausnarketarik ez egitea leporatu eta alderdiaren barne antolakuntza kritikatu zuten. 2000ko maiatzaren 21ean, jendaurrean argitara emandako idatzi batean, Iñaki Aldekoa, Sagrario Aleman, Jose Ramon Amoros, Iosu Gulina, Bittorio Lizarraga, Xabier Martinez Alaba, Pablo Muñoz, Pedro Romeo eta Patxi Zabaletak ezker abertzalearen ildo ofizialarekiko desadostasunak agertu zituzten. Ezker abertzalearen Batasuna prozesuan parte hartzeko prest agertu ziren, baina zioten bide politikoak erabilita ezker abertzalea «birsortu» egin nahi zutela. Handik bi urtera eratu zen Aralar alderdi gisa, Batasunatik aparte.
2002ko ekainaren 22an eta 23an egin zuen kongresu eratzailea, Gasteizen. Ehkotopia leloa erabili zuen biltzarrean, hainbat kontzeptu uztartu nahian: Euskal Herria, ekologia, lurraren defentsa, globalizazioa, immigrazioa, sexuen partekotasuna eta ezberdinen defentsa. Han onartutako txosten politikoak ezarri zituen bere ibilbidean lagun izan zituen ezaugarriak: independentismoa, sozialismoa, ekologismoa, desobedientzia zibila eta globalizazioaren aurkako jarrerak, eta abar.
Aralarren jardun eremua ere ezarri zuten orduan. Hego Euskal Herriko lau lurraldeetan egituratzeko erabakia hartu zuten, haien iritzian Iparraldean ordurako Abertzaleen Batasunak betetzen zuelako ezker abertzale «zibilaren» eginkizuna. Beste hiru oinarri finkatu zituzten sorreran. Batetik, ezker abertzale «politiko, zibil eta demokratikoa» nahi zutela esan zuten, eta, horretarako, ETAk borroka armatua erabat utzi behar zuela. Bigarrenik, Euskal Herriaren eraikuntzarako tokiko hiru erabakitze esparruak edo hiru eremu administratiboak errespetatu behar zirela: EAE, Nafarroa eta Ipar Euskal Herria. Hirugarrenik, ezker abertzaleak barne egitura demokratikoak behar zituela eskatu zuten.
Hauteskundetarako formula ugari
2002an hasitako ibilbide horren lehen geltokia 2003ko maiatzeko udal eta foru hauteskundeak izan ziren. Ordurako, Espainiako Estatuan Alderdi Politikoen Legea indarrean zen, eta ezker abertzalea ofizialaren marka ezberdinak, legez kanporatuta. Testuinguru horretan, Aralar formula desberdinak erabilita aurkeztu zen bozetara: beste alderdi batzuekin koalizioa eratuta batzuetan, eta bakarrik, besteetan. 2003ko foru hauteskundeetan lau eserleku lortu zituen Nafarroako Parlamentuan —botoen %8—, eta batzarkide bat EAEn, Gipuzkoan —botoen %3,2 hiru herrialdeetan—.
Collier Manor-Cresthaven (Florida)
Collier Manor-Cresthaven Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Broward konderrian dago, Florida estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Aralar (alderdi politikoa)
Hauteskundetarako formula ugari
2004ko azaroan Donostian ''II. Kongresua'' egin zen, eta Patxi Zabaleta berretsi zen alderdiko koordinatzaile nagusia izateko. Alderdiaren gazteria eratu zen Iratzarri izenarekin. Militanteek alderdi independente moduan jarraitzea erabaki zuten eta ezkerreko hainbat jende, lehen Batasunan ez zegoena, alderdira erakarri zuten.
2005eko Legebiltzarrerako hauteskundeetan Gipuzkoatik parlamentari bat lortu zuen.
2006ko azaroaren 18 eta 19an Bilboko Euskalduna jauregian III. Kongresua egin zuen "Ezkerraberri" lemapean, han lehenengo kongresuko ildo nagusiei eutsi eta exekutiba berritu zen. Patxi Zabaleta aukeratu zuten berriz alderdiko koordinatzaile nagusi bozen %93,03rekin.
2007tik aurrera Jon Abrilek hartu zituen alderdiaren koordinatzaile funtzioak, nahiz eta Patxi Zabaleta koordinatzaile nagusi izaten jarraitu, azken honek Nafarroa Bai hautes koalizioko Nafarroako parlamentari bezala duen kargua egoki landu zezan. 2007ko udal eta foru hauteskundeetara, Ezker Batua-Berdeak koalizioan aurkeztu zen EAEn: 56 zinegotzi eta lau batzarkide. Nafarroan, NaBai koalizioarekin, hamabi legebiltzarkide, 77.000 boto —%23,6—, bigarren indarra, lehendakarigai Patxi Zabaleta zela. 2009an bakarrik aurkeztea erabaki zuen Eusko Legebiltzarreko bozetara ezker abertzalea legez kanporatuta zegoen, eta gorakada izan zuen: 62.000 boto —%6— eta lau aulki.
2010eko abenduan Araban eszisioa izan zuen alderdiak. Hainbat militantek —%40, euren arabera— eta herrialdeko udal ordezkari guztiek Aralar utzi eta Araba Bai sortu zuten.