cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
William Harnett
Bere lanen ezaugarri batzuk
Haren espezialitatea Trompe-l'œil (frantsesez, "begi-amarria") teknika izan zen, ikusleari benetako gauzaki bat erliebean ikusten duelako irudipena sortzen dion margolana, alegia. Harnetten lanak oso antzeratuak izan ziren, zeren eta bera izan zen benetako aurrekari bat teknika horretan. Estatu Batuetan aitzindaria Raphaelle Peale izan zen, Filadelfian XIX. mendearen hasieran lan egin zuen ertilaria. Dena dela, teknika horren adibideak XVII. mendekoak dira: Herbehereetan margolari batzuek benetako errealismoa eman zizkioten haien lanei, adibidez, Pieter Claesz. Harnettek oso teknika zehatza lortu zuen. Bere lanaren originaltasuna eskuarki margolanetan jasotzen ez ziren gauzakiak biltzea izan zen: musika-tresnak, ehiza-garaikurrak, pitxerrak... Zenbait kasutan lanak garairako benetako zirikatzeak ziren. Adibidez, Golden Horseshoe (1886) margolanean herdoilduta dagoen ferra bat ohol batean zintzilik jaso zuen. Job Lot, Cheap (1878) margolanean liburu batzuk jaso zituen. Bere lanak ondo saldu ziren, baina batez ere dendetan, bulegoetan eta edaritegietan jartzeko. Garaian lan hauek ez ziren museoetan jartzeko egokitzat hartzen.
Ziur aski, bere lanik ezagunenak After The Hunt (Ehiza ondoren, 1885) margolanaren lau bertsioak dira. Lan horietan ehiza-jantziak, armak, tresnak eta ehiza-garikurrak ikusten dira. Trompe-l'œil oso eraginkorra da, zeren eta, nahiz eta ikusleak ikuspuntuaz aldatu, eraginkorra izaten jarraitzen baitu.
Eraginak beste margolariengan
Margolari batzuek Harnetten eragin zuzena jaso zuten:
Dinsac
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Dinsac udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.936 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jeroen Blijlevens
Jeroen Blijlevens (Rijen, 1971ko abenduak 29) herbeheretar txirrindulari ohi bat da, profesionala 1994 eta 2004 artean, denbora horretan 74 garaipen lortu zituelarik.
Blijlevens hiru Itzuli Handietan etapa garaipenak lortu zituen esprinter on bat izan zen. Italiako Giroan bi etapa irabazi zituen, Frantziako Tourrean lau eta Espainiako Vueltan bost.
Palmaresa
1994
1995
1996
1997
1999
2000
All My Children
All My Children estatubatuar telesaila da, Agnes Nixonek sortua. ABCk 41 urtez (1970-2011) eman zuen eta The Online Networken 2013tik aurrera jarraipena du.
Kantoien matxinada
Kantoien matxinada altxamendu federalista bat izan zen, zehazkiago kantonalista, Espainiako Lehen Errepublika deklaratu eta gutxira piztu zena, 1873 urteko uztailean Cartagena hiritik hasita.
Cartagenatik azkar hedatu zen Valentzia eta Andaluziara (batez ere, Granada). Espainiako barnealdean ere ezarri ziren kantoiak Salamanca eta Ávila n, eta saioak Extremadura ko zenbait herritan: Coria, Hervás eta Plasencia.
Kantonalisten helburua zen, Errepublika ezarririk aukera berriak irekitzen zirenez, estatuaren egitura behetik gora federalki osatzea, oso autonomia handiko kantoien bidez. Kantonalismoa federalismoaren interpretazio erradikal bat zen; Espainiako lurraldea 17 estatuko errepublika federal gisa antolatzea proposatzen zuten batzuek.
Pi y Margall errepublika berriko presidentea jarrera kantonalista eta federalistakoa zen neurri batean (kantonalismoaren aitzindari zen Pierre-Joseph Proudhon en lanak gaztelaniara itzuli zituen ), baina prozesuaren kontra jarri zen, eta azken batean, bere kargu galera ere eragin zuen matxinadak.
Piren ondorengo Nicolás Salmerón ek errepresioaren bidez zapaldu zituen kantoiak. 1873ko uztaila eta iraila bitartean, Pavia eta Martinez Campos jeneralek Andaluzia eta Levanteko erresistentzia kantonalista zapaltzea lortu zuten. Cartagena 1874an errenditu zen, Madril Espainiako hiriburuan Pavia generalak estatu-kolpea eman ondoren.
Piazzolo
Piazzolo Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Piazzolok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Holandarren garaipenaren alegoria espainiar ontzidiaren aurka Gibraltarren, 1607ko apirilaren 25ean
Holandarren garaipenaren alegoria espainiar ontzidiaren aurka Gibraltarren, 1607ko apirilaren 25ean (Allegorie op de overwinning van de Hollandse op de Spaanse vloot bij Gibraltar, 25 april 1607), Adam Willaerts herbeheretar margolariaren olio koadroa da, gaur egun Rijksmuseumen gordetzen dena, Amsterdamen. 1615 eta 1630 bitarte margotu zen Ultrechten.
Deskripzioa
Margolana herbeheretarrek Gibraltarreko guduan espainiarren aurka lortutako garaipenaren alegoria da, 1607ko apirilaren 25ean gertatu zena, Laurogei Urteko Gerraren barruan. Margolanaren lehen planoan ikusi daiteke herbeheretar bat eta espainiar bat makil bat bereganatzeko borrokan, ingeles bat eta veneziar bat begira ari diren bitartean. Atzean, itsasontzi-bataila ikusten da Gibraltarko haitzaren inguruan.
Piazzatorre
Piazzatorre Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Piazzatorrek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Munduko Unibertsitateen Sailkapen Akademikoa
Harvard Unibertsitatea da sailkapenaren burua, eta ondoren Stanfordeko Unibertsitatea. Hurrengo posizioak lortzeko lehian aritu dira MIT eta Cambridge azken urteotan, beste unibertsitate anglosaxoi batzuekin ere (2009ko 20. tokiraino ez zen agertzen Tokioko Unibertsitatea, Amerikako Estatu Batuetako domeinutik kanpoko lehenengoa zena eta, maila apalagoan, Ingalaterra).
Prince of Persia
Prince of Persia (Persiako printzea) 1989an hasitako plataforma-bideo-joko saila bat da. Protagonistarengan lortu zuen animazio jario nabarmenagatik lortu zuen arrakasta, ordura arte ikusi ez zena. Haren egileak, Jordan Mechnerrek, anaiaren filmaketak aztertu zituen hainbat orduz, korrika eta arropa zuriekin salto eginez. Horrela ziurtatu zen mugimendu guztiak errealistak izatea, errotoskopia deitzen den prozesu batean. Jokoak hainbat ondorengo izan zituen laugarren belaunaldiko kontsoletan. 2003an, Ubisoft konpainiak frankizia berpiztu zuen, eta, horren ondorioz, beste saga bat sortu zen, salmenten arrakasta eta mundu mailan are ospe handiagoa zuena.
Kixmiren jaiotza eta Olentzeroren jatorria
Kixmiren jaiotza eta Olentzeroren jatorria euskal mitologiako kondaira garrantzitsuenetako bat da. Bertan jentilek, Kixmik eta Olentzerok hartzen dute parte. Kondaira honek Olentzeroren jatorria azaltzen digu, baita euskal paganismoaren amaieraren hasiera eta kristautasunaren etorreraren berri eman ere.
Gibel-onddo
Gibel-onddoa (Russula mustelina) Russulaceae familiako onddo espezie bat da.
Jateko ona eta bilatua. Kozinatu ondoren oso atsegina da ahosabaian.
Deskribapena
Kapela: 5 eta 10 (12) cm bitarteko diametrokoa, subglobosoa, gero hemisferioa, azkenik ganbil-laua edo zertxobait deprimitua. Ertza leuna, inkurbatutik laura. Azala erdiraino bereizgarria, matea, koipetsu-likatsua eta belusatua; arre-gamuza koloretik okre-horixkara edo okre-hurraren kolorera doana, okre koloreko eremu mugatuekin.
Orriak: Estu, subadnatetatik emarginatuetara, eta horietako batzuk urkilatuak; zuri-krema kolorekoak eta zahartzean ertzetik abiatuta, okre antzeko kolorez zikinduaz; ertzak osoak eta kolore berekoak.
Hanka: 3 eta 9 (10) cm arteko garaierakoa eta 1,5 eta 2 (3) cm bitarteko lodierakoa, zilindrikoa, lodia, gogorra, leuna edo zimurtsu-pruinaduna, batez ere goialdean; zuria, baina okre antzeko kolorez zikinduta batez ere oinarrian.
Haragia: Trinkoa, lodia, zuria, baina okre zurbil kolorekoa ebakitzean; ia usaingabea edo gaztarena eta hurraren zapore gozokoa.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok. Mustelina epitetoa ere latinetik dator, "fuina" hitzetik. Animalia honen azalaren antzeko kolorea duelako.
Jangarritasuna
Jangarri bikaina.
Nahasketa arriskua
Duen koloreagatik biltzean, Boletus edulis eta Boletus aestivalis onddo gazteekin nahas daiteke, baina hauek himenioan tutuak dituzte.
Kixmiren jaiotza eta Olentzeroren jatorria
Kondaira
Behinola, Aralar mendilerroan dagoen Martxabaleta izeneko zelaigunean jentilak festa pagano bat ospatzen ari omen ziren dantzaka.
Bat-batean, sortaldetik laino distiratsu bat zetorrela eurengana ikusi zuten. Argi arraro hark erabat sorgortu zituenez, lasterka joan ziren aholku bila eurekin bizi zen jentil zaharrenarengana, laino eta izarren inguruko jakitun ospea baitzuen.
Gibel-onddo
Banaketa eremua
Europa, Ipar Amerika.
Kixmiren jaiotza eta Olentzeroren jatorria
Kondaira
Jentil zaharrak laino bitxi hura ikusita, jentilek ohi zuten modu atsekabez zuzendu zitzaion biltzarrari:
Torre Civica
Torre Civica Modenako katedraleko kanpandorrea da, Ghirlandina (muturrean bi ghirlande edo burdin hesi dituelako) izen herrikoia duena. 86,12 metroko altuera du eta hiriko ikurretako bat da. 1997an UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatua izan zen.
Kixmiren jaiotza eta Olentzeroren jatorria
Kondaira
—Ene seme-alabok! —esan omen zien— Kixmi jaio eta gure amaiera iritsi da. Ez dut gehiago bizi nahi. Horregatik, otoi, bota nazazue amildegitik behera.
Eta hala, jentil zaharraren nahia bete eta bertan behera amildu zuten, halako modu tragikoan heriotzarekin topo eginez.
Xabiroi zuri
Xabiroia (Trachinus draco; Linnaeus, 1758) hondarreko espezieen multzoko itsasoko arraina da. ]
Kixmiren jaiotza eta Olentzeroren jatorria
Kondaira
Bien bitartean, laino distiratsua gero eta hurbilago zegoen, babesleku bila ihesi zihoazen jentilen ikusmena bera ere itsutzeraino.
Xabiroi zuri
Euskal izendegia
Xabiroia izendatzeko modu ezberdinak daude Euskal Herriko herri ezberdinetan :
Ezaugarri fisikoak
25-30 cm luzea eta kolorez horia edo marroi argia da; batzuetan grisa edo berdeska ere izan daiteke, hondar kolorearekin mimetizatzeko kolorea aldakorra izaten baitute. Gorputz luzarana du, alboetatik zapala eta garaia, eta beheko matelezurra gora itzulia. Bizkarrean bi hegal dituzte: aurrekoa, garai samarra; atzekoa, berriz, apala, baina bular-paretik isatseraino luzatzen dena; eta sabelekoa ere oso luzea. Lehen arantza dortsala pozoitsua da, eta alboetako zakatzetako operkulu banatan ere arantza pozoitsuak dituzte.
Kixmiren jaiotza eta Olentzeroren jatorria
Kondaira
Une hartan Arraztaran izeneko inguruan dagoen pagadi batera ailegatuta, lainoa haien gainean kokatu eta jentilak harri pilo baten pean gelditu ziren lurperatuta. Gaur egun harri pila hari Jentilarri deritzote; hots, Jentilen Harria.
Halere, ez omen ziren jentil guztiak orduan hil, bakar batek biziraun izan baitzuen. Jentil hark Euskal Herri osoan Kixmiren jaiotza iragartzen du oraindik ere, eta haren izena Olentzero da.
Xabiroi zuri
Kontsumo-garaia
Urte osoan zehar harrapatzen bada ere, uda hasieran errute-garaia izaten da eta beraz, Maiatza aldera espezie honen kontsumoa mugatzen saiatu behar genuke.
Ekologia
Espezie bentonikoa da, itsasoko hondo hareatsuetan bizi dena ; normalean kostaldetik hurbil egon ohi den arren, 300 metroko sakoneratan ere bizi daiteke. Ekialdeko Ozeano Atlantikoan, Itsaso Beltzan eta Mediterraneo itsasoan bizi da.
Kixmiren jaiotza eta Olentzeroren jatorria
Kondaira
Jentilen hizkuntzan Kixmi izena Kristo izenaren parekidea zen.
Xabiroi zuri
Ekologia
Xabiroiak hondarrean erdi-estalita egon ohi dira, harrapakinek ikusi ez dezaten; horrela, arrain txikiak, izkirak edo bestelako krustazeoak haien aho paretik igarotzean, bapatean irensten dituzte. Espezie gautiarra izaten da normalean.
Bitxikeriak
Arrain hau batez ere hondartzan zapalduz gero eragiten duen minarengatik da ezaguna. Izan ere, aurreko bizkar-hegatsean ezten pozoitsuak dituzte, haien harrapakariengandik babesteko. Pozoi honek neurotoxinak izaten ditu. Xabiroiak hondarrean erdi-estalita egon ohi dira, sarritan hondarraren kolorearekin mimetizatuta.
Laket-arrantzan ere askotan arrantzatu ohi da, batez ere hondartza inguruetan, gauez.
Argitaratu gabeko erreferentziak
<references group="ArgitaratuGabe" />
Euskal Herriko Arrainen Gida
<references group="Euskal Herriko Arrainen Gida" />
Rickettsia
Rickettsia generoa bakterio Gram negatiboz osatuta dago, kokobazilo itxura dutenak. Genero honetako bakterioak oso txikiak dira, haien neurriak birus handi baten parekoak izanik. Berezko ezaugarria dute, gainontzeko bakterio gehienek ez dutena: zelula barneko parasito hertsiak dira, birusen antzera. Hots, ezin dute aske bizi, haien metabolismoa oso urria delako eta parasitatutako zelularen metabolismoaren menpe bizi behar dutelako. Prokariotoen artean Rickettsia eta Chlamydia dira zelula barneko parasito hertsien artean bakterio ezagunenak.
Aerobioak dira, ez dira mugikorrak eta ez dute esporarik sortzen.
Howard T. Ricketts mediku estatubatuarraren omenez dute bakterio hauek haien izena. Ricketts-ek 1910ean frogatu zuen kokobazilo txiki horiek "Mendi Harritsuetako sukarra" izeneko gaitza eragiten zutela. Bere ikerketak burutzen ari zela, Ricketts-ek aipatutako gaitza hartu eta hil egin zen.
Rickettsia batzuk giza-patogenoak dira, artropodoen bidez transmititzen direnak. Artropodo hauek odol-zurrupatzaileak dira (arkakusoak, zorriak, kaparrak...), eta bakterioaren bektoreak dira: gizakiari ziztada egiterakoan bakterio patogenoak inokulatzen dituzte odolean.
Zelula barneko parasito hertsiak izanik, Rickettsiak ez dira laborategiko hazkuntza-inguruetan hazten, ezta medio aberatsenetan ere. Kultibo zelularrak, oilasko-enbrioiak eta animalia biziak erabiltzen dira laborategian Rickettsiak ugaltzeko, birusekin erabiltzen diren euskarri berdinak, alegia.
Rickettsia patogenoek tifusa eragiten dute. Tifusa ez da gaitz bakarra, antzeko ezaugarriak dituen gaixotasun infekziosoen multzo bat baizik, Rickettsia desberdinez eragindakoa.
Hona hemen tifus mota ohikoenak eta bakoitzarekin lotua dagoen bakterioa:
Kenaiko penintsula
Kenaiko penintsula (dena'ina hizkuntzan: Yaghenen ) Alaskako hegoaldeko kostaldean dagoen penintsula handi bat da. Kahtnuht'ana Dena'ina etnia toki honetan bizi izan da historikoki.
Geografia
Kenai mendiak glaziarrez estalita daude eta 2.100 m-ko altuerara iristen dira. Penintsularen hego-ekialdean kokatzen dira, Alaskako golkoko kostaldean zehar, eta mendikatearen zati handi bat Kenaiko Fiordoen Parke Nazionalean dago. Ipar-mendebaldeko kostaldea, Cook badiaren inguruan, lauagoa eta zingiratsua da, eta aintzira txiki ugari daude bertan sakabanatuta. Aintzira handiagoak penintsularen erdialdean daude, Skilak eta Tustumena aintzirak, esaterako. Ibaien artean Kenai ibaia dago, izokin populazioagatik ezaguna, eta bere ibaiadarra, Errusiar ibaia, baita Kasilof eta Anchor ibaiak ere. Kachemak badia penintsularen hego-mendebaldean hedatzen da eta zati handi bat Kachemak Badiako Estatu Parkearen barruan dago.
Kenaiko penintsulak glaziar asko ditu ekialdean eta hegoaldean. Eremu hau Sargent eta Harding izotz-sailen sorlekua da, baita horietatik sortzen diren beste glaziar ugarirena ere.
Herriak
Kenaiko penintsulan Alaska hegoaldeko herririk jendetsuenak daude. Hauen artean Seward (Alaskako golkoko kostaldean), Soldotna, Kenai, Sterling eta Cooper Landing (Cook senadian), eta Homer (Kachemakeko badian) daude. Homertik Kachemakeko badiako urak gurutzatuz, penintsularen mendebaldeko muturrera heldu daiteke, non Seldovia, Nanwalek eta Port Graham herrixkak dauden.
Garraioa
Homer herri ezaguna da Ipar Amerikako errepide zolatuen sistemaren bukaera izateagatik. Horrez gain, helmuga famatua da Estatu Batu Kontinentaletatik Alaskaraino gidatu duten bidaiarientzat. Seward Alaskako Burdinbidearen hegoaldeko azken geltokia da.
Kenai eta Homerren erregulartasunez programatutako hegaldiak dituzten aireportuak daude, baita aireportu txikiagoak, hegazkintza orokorrerako, Soldotna eta Sewarden.
Seward errepideak Seward Anchoragerekin lotzen du, eta Sterling errepidea Kenai penintsularen bizkarrezurra da, herri handienak Anchoragerekin lotzen baititu.
Klima
Penintsularen kostaldeko klima epel samarra da eta euri ugari egiten du. Alaska osoan nekazaritzarako toki apropos bakarrenetako bat da. Landatzeko garaia egokia da belar ondua eta beste uzta batzuk ekoizteko.
Baliabide naturalak eta ekonomia
Penintsulak gas naturala, petrolioa eta ikatz-metaketak ditu, baita merkataritzarako eta erabilera pertsonalerako arrantza-industria ugari ere. Turismoa industria garrantzitsua da, baita ehiztarientzako eta arrantzaleentzako gida eta tresneria zerbitzuak ere.
Argizaiol
Argizaiola argizaria kiribilduz biltzeko eta hildakoen aldeko erlijio ospakizunetan zehar piztuta manten dadin erabiltzen den zurezko taula da. Laua edota apaindua izaten da, hainbat itxuratakoa ere bai, baina ohikoenek eskuz hartzeko heldulekua dute, argizari zuri edo horia (hildakoa ezkondua ala ezkongabea izatearen arabera), erdialdeko atal lauaren inguruan kiribildua. Aurreko aldea apaindu eta itxuratu egiten da.
Haren itxura apaina eta dotorea da, eta zoomorfoa edo antropomorfoa. Apainketa gaiak kutxa, zutabe, hilarri eta beste hainbat euskal objekturen antza izaten du: lauburu, errosetoi, hosto, gurutze, eta abar. Euskal Herrian ez ezik, Pirinioetan ete agertzen da, hala nola Bigorran.
Izena
Hitz konposatua da, argizai (argizari) eta ohol (taula) izenen elkarketa.
Nico Serrano
Nicolás Serrano Galdeano (Orkoien, Nafarroa Garaia, 2003ko martxoaren 5a) Euskal herritar futbolari ezkertia da. Aurrelari gisa jokatzen du.
Kirol Ibilbidea
''2023ko ekainaren 5ean eguneratua. Datu ofizialak.''
Esplantas
Esplantas Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 93 etxebizitza zeuden, 45 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 38 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 93etxeak ziren. 45 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek hitu gela zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 29 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 9 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 60 ziren, horien artean 37 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 37 pertsona aktiboetatik 32 lanean zeuden (21 gizon eta 11 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
2000. urtean Esplantas udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Txipiroi
Txipiroiak itsasoko zefalopodo dekapodo multzo bat dira, txibiaren senideak, eta Teuthida ordena osatzen dute. Beste zefalopodoek bezala, txipiroiek buru bereizia dute, aldebiko simetria, hegalak eta besoak. Txibiek bezala, txipiroiek hamar garro dituzte, pareka antolatuak, horietako bi luzeagoak. Haragijaleak dira. Luzera aldakorra dute espeziearen arabera: zentimetro batzuetatik hamar metroraino.
Espezie batzuk jateko onak dira, bereziki txipiroi arrunta (begihandia) eta euskal sukaldaritzan oso erabiliak, batez ere txipiroiak beren tintan eta txipiroiak Lohizuneko eran prestatzeko. Teuthida ordenak bi azpiordena ditu, Myopsina eta Oegopsina: bigarrenaren barnean txibia erraldoia (Architeuthis dux) eta txipiroi kolosala (Mesonychoteuthis hamiltoni) daude.
Gorputza
Suzi baten itxurako mantu honek barrunbe bat du, barrunbe paleala, erraiak aurkitzen diren tokia. Barrunbe honetan daude zakatzak (gas trukatzea egiteko) eta aparatu nagusiak (ugal, iraitz eta digestio aparatuak), bertatik produkzioak kanporatzeko (gametoak, gernua eta gorotzak).
Burua eta garroak
Txipiroien buruak ondo bereiziak daude eta sentipen organo guztiak eta harraparitzako gehienak ditu. Burmuin nahiko garatua daukate, beste ornogabeekin alderatuta. Gainera, espezie handienek axoi erraldoiak dituzte, 1 milimetroko diametroa izateraino. Nerbio zuntz horiek mantura iristen dira eta erreakzio-propultsio sisteman parte hartzen dute.
Garroak
Txipiroiak, txibien antzera, Decabrachia azpiordenakoak dira, hau da, 10 garro dituzten zefalopodoak. Ohikoena beste zortziak baino luzeagoak diren bi garro izatea da. Garro horiek bentosak dituzte, harrapakinak kontrolatzeko erabiliak. Mintz batek garroen oinarriak batzen ditu, baina ia ez da nabaritzen, olagarroetan ez bezala. Espezie batzuetan, bentosek kako txiki batzuk dituzte, harrapakina hobeto eusteko. Bentosak independenteak dira. Horiek guztiak banaka kontrolatu ahal izateko, garroek nerbio- zuntz lodia dute erdian, gihar zirkular eta erradialek inguratua.
Bi garro luzeenen muturrak zapalagoak dira eta bertan baino ez daude bentosak. Garroen bolumena konstante mantentzen da: gihar zirkularrak uzkurtzean erradioa txikitu egiten da, eta luzera handitu. Horrela, % 70 luza daitezke eta % 23 estutu. Espezierik handienek muturretan kako zorrotzezko bi errenkada dituzte. Harrapakinak ihes egiteko ahalegina egiten badu, kakook haragian barrurago sartzen dizkio.
Begiak
Zefalopodoek ikusmen binokularra dute, buruaren bi aldetan kokatutako begi handiekin. Hortik datorkio begihandi izena, txipiroi handia denean. Ornodunen begiekin alderatuta, egitura desberdina da, betsarea eta nerbio optikoa kanpoan baitaukate eta, hortaz, ez dute puntu itsurik.
Begi bakoitzak kristalino gogor bat du. Fokatzeko, kristalinoa higitu egiten da, kamera baten leiar baten antzera (gizakiarenean, aldiz, kristalinoa uzkurtu egiten da). Begiak alderantzizkoak dira, hau da, erretinako zelulak argi-iturrirantz begira daude.
Mokoa
Mokoa, ahoaren kanpoaldean, zefalopodoon ehun gogor bakarra da. Bi barailaz osatuta dago eta behekoa goikoa gaineztatzen du. Zati ebakitzailean gogor-gogorra eta elastikoa da. Mokoaren gogortasuna hainbat elementuren kontzentrazioaren araberakoa da: kitinaren, uraren, DOPA izeneko molekularen eta histidinan (aminoazido bat) aberasturiko proteinen arabera. Ertz ebakitzaileak kaltzio karbonatoa ere dauka.
Mokoen itxura eta tamaina espezie bakoitzaren araberakoa da, milimetro batzuetatik dezimetro batzuetara luze. Txipiroi kolosalak moko handiena eta sendoena du.
Sukaldaritzan
Txipiroiekin errezeta asko egiten dira: Euskal Herrian plantxan eta beren tintan prestatuak tipikoak dira, baita tipularekin ere. Txibierroak ere ezagunak dira. Madrilen txipiroiak Erromako erara prestatzen dituzte eta oso famatuak dira ogitartekoan.
Urki iletsu
Urki iletsua (Betula pubescens) 20 metro inguruko zuhaitza du, Betula generokoa. Europa osoan da nahiko ugaria eta Euskal Herrian, eragin handia izan du toponimian eta urkiekin zerikusia duten abizen ugari daude (Urkiaga, Urkidi, Urkizu, Urkiola...). Urki dilindaria ez bezala, hau beti hazten da ura dagoen ingurunetatik gertu. Duela gutxi arte, urki honen izen zientifikoa Betula alba zen.
Ezaugarriak
10-30 metroko altuera du zuhaitz honek eta itxura konikoa edo piramidala. Adakera 70 cm-ko diametrokoa da. Enborrak azal gris-arrea du, teselarik gabea. Nahiko motza izaten da eta adar gutxikoa. Adarrak enborrarekiko horizontalki hazten dira eta ez dira dilindariak. Urteko adaxkak eta ernamuinak iletsuak dira eta guruin erretxinatsuak izan ditzakete ala ez. Neguko kimuak lehorrak dira, ez dira likatsuak.
Hostoak
Urkiaren hostoak 4-6 x 3-5 cm-koak dira, erronboidalak edo obalak, oinarri moztuarekin eta ertz zorrotzarekin. Batzuetan apikulatuak, ertza irregularki horzduna edo zerraduna. 5-7 pare nerbio dituzte eta azpialdean nerbioen galtzarbean ileak ditu (hortik dator, hain zuzen ere, 'pubescens' izen espezifikoa), kolore zuri itxura emanez.
Loreak
Urkiaren loreak monoikoak dira eta zuhaitza, hostoak ateratzen aurretik loratzen da. Urkien infloreszentzia amentu motakoa da. Amentu motako infloreszentziak anemofiliara edo airearen bidezko polinizaziora moldaturik daude eta horregatik agertzen dira adarretatik zintzilik udaberri hasieran, hostoak garatzen hasi aurretik.
Urkiek hiru loretako multzoak garatzen dituzte amentuetako ertzetan. Amentu arrak terminalak dira, 3-6 cm-koak eta arre-hori kolorekoak. Hauen brakteak helduaroan erabat obalatuak dira, biribilduak, kolore marroikoak (hori edo laranjak ere izan daitezke). Perianto sinple eta murritza dute, braktea baten galtzarbean kokatutako hiru lorez eraturikoa, bi brakteolak babesturik daudenak. Lore bakoitza bi lobuluz eraturik egon ohi da eta sesilak, mintzakarak, eta kalizdunak dira. Kaliz bakoitzak bi harizpi bifido ditu.
Amentu pistilatuak zilindriko-obalatuak dira, ziliatuak, berdeak eta 1,5-3,5 cm-koak. Lore hauek, aldiz, biluziak dira eta hirunaka agertzen dira brakteen galtzarbean. Obarioa konprimitua da, bi gelaxkaz osaturik dago eta bi estilo mehez osaturiko koroa du. Obulu bakarra dute.
Fruituak
Fruituak samaren antzeko akenioak dira, amentu emetik eratortzen dira eta amentuaren itxura dilindaria mantentzen dute udazken bukaera arte, berdetik marroi bihurtu eta askatzen hasten direnean. Hauek ere haizearen bidez barreiatzen dira (anemokoria).
Amentu emeek askatzen dituzten fruitu hauek, loreek zituzten brakteak mantentzen dituzte eta fruituak honela, bi albo-hegaltxo moduko mantentzen ditu. Hegaltxo edo braktea hauek 4-5 x 3,5-4,5 mm-koak dira, ziliatuak eta hiru lobulu dituzte: bi alboko eta erdiko bat. Fruituak akenio isolatuak dira, dortsalki konprimituak, oboideak, glabroak, oso txikiak tamainaz eta lehorrak. Hegotxoen artean hazi bakarra gordetzen dute. Heltzen direnean, multzo osoa (brakteak eta fruituak) haizearen bidez zabaltzen dira.
Banaketa
Betula pubescens iparraldeko espeziea da eta populazio subartikoak tamainaz askoz txikiagoak dira elurraren pisua jasan ahal izateko. Ia Europa osoan eta Asiako erdialde eta iparraldean zehar banatzen da. Iberiar Penintsulan Kantauriar mendikatean eta Erdialdeko Sisteman da bereziki arrunta baina ia edonon aurki daiteke.
Ekologia
Zonalde hezeetan hazten da, zohikaztegietan, basoetan eta orokorrean, ura dagoen edozein lekutik hurbil. Eguzki zein itzal baldintzak ondo jasaten ditu baina tenperatura epeletan soilik hazten da. Bereziki menditarra da eta nitrogenoan txiroak diren lurzoruetan hazten da, azidoak (pH 3,5-5,5). Itsas mailatik 1800 metroko altitudera aurki daiteke.
Fenologia
Apirila-maiatza bitartean loratzen da eta fruituak uda hasieran heltzen dira.
Espezieen arteko elkarrekintzak
Epirrita autumnata tximeleta zuhaitz honen enborrean mimetizatzen da. Gainera, Formica lugubris inurria, Betula pendula-ren landare zorriez elikatzen da, nolabait ere zuhaitzari mesede eginez.
Villetritouls
Villetritouls Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villetritouls udalerrian erroldatutako biztanleak 40 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 27 etxebizitza zeuden, 17 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 26 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 17 etxebizitza nagusietatik 14 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek hitu gela zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 8 etxek bost zituzten. 12 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 4 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 23 ziren, horien artean 16 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 16 pertsona aktiboetatik 15 lanean zeuden (7 gizon eta 8 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 7 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Villetritouls udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kapitalen ihes
Kapitalen ihesa nazio bateko hiritarrek euren aurrezkiak atzerriko finantza erakundeetan eramaten dituzteneko fenomenoa da, gehienetan dibisetan. Hainbat dira kapitalen iheserako arrazoiak: nazioko finantza erakundeen kaudimen-gabezia, nazioko monetaren debaluazioa edo nazioko gobernuak ezarritako zergak ordaindu nahi izatea; azken kasu hoentan bereziki, kapitalen ihesaren helmugak paradisu fiskalak izaten dira.
Avon (Massachusetts)
Avon Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Norfolk konderrian kokatuta dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Juan Miguel Echevarría
Juan Miguel Echevarría Laflé (Camagüey, 1998ko abuztuaren 11) kubatar atleta da, luzera jauzian espezializatua. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan zilarrezko domina eskuratu zuen.
Biografia
10 urte zituela hasi zen atletismoan herriko eskolan eta 16 urterekin 8 metrotik gorako jauzia egin zuen, 8'05 hain zuzen ere. Urte hartan Calin jokaturiko 18 urtez azpiko munduko txapelketan laugarrena izan zen.
2017tik aurrera Daniel Osorio du entrenatzaile. 2018ko Birminghamgo pista estaliko munduko txapelketan ez zen faboritoa domina lortzeko. Luvo Manyonga hegoafrikarrak 8'44m-ko jauzia egin eta dena erabakita zegoela uste zenean Juan Miguel Echevarríak 8'46m-ko azken jauzia egin eta urrezko domina eskuratu zuen. Pista estaliko munduko txapelketan urrea lortu duen atleta gazteena bihurtu zen, 19 urte eta 203 egun zituelako. Urte berean 8'83 metrotako jauzia egin zuen baina ez zen ofizialtzat hartu haizeak +2'1 m/s-koa baitzen une hartan. Hala ere 23 urtean egindako marka onena izan zen. Egun batzuk beranduago Bad Langensalzan (Alemanian) 8'68m-ko jauzia egin zuen, oraingoan ofiziala.
Montricher-Albanne
Montricher-Albanne Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montricher-Albanne udalerrian erroldatutako biztanleak 709 ziren. Familiak 228 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 526 etxebizitza zeuden, 231 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 272 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 328 etxeak ziren eta 196 apartamentuak ziren. 231 etxebizitza nagusietatik 168 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 11 etxek bi zituzten, 48 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 111 etxek bost zituzten. 179 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 93 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 109 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 536 ziren, horien artean 449 aktiboak ziren eta 87 inaktiboak ziren. 449 pertsona aktiboetatik 439 lanean zeuden (265 gizon eta 174 emakume) eta 10 langabezian zeuden (2 gizon eta 8 emakume). 87 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montricher-Albanne udalerrian 224 unitate fiskal zeuden, 501 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.774 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 65 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 46 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 margolaria, 2 zurginak, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
Anolis maynardi
Anolis maynardi Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Letheobia swahilica
Letheobia swahilica Letheobia generoko animalia da. Narrastien barruko Typhlopidae familian sailkatuta dago.
Euskal Herriko quidditch selekzioa
Euskal Herriko quidditch selekzioa 2018an sortu zen, 2018ko Eskualdearteko Quidditch Kopan parte hartzeko. Euskadi Quidditch Elkarteak antolatzen du talde hau.
Deialdiak
=== 2018ko Eskualdearteko Quidditch Kopa ===
Estatistikak
Legenda: JP: Jokatutako partiduak; IP: Irabazitako Partiduak; GP: Galdutako Partiduak; Dif.: Diferentzia; SWIM: Snitch When It Matters; HS: Harrapatutako snitch-ak
Herrialdeen arabera
Nota: Estatistika guztiak Euskal Herriaren alde.
Egiptoko XXVI. dinastia
'''Egiptoko XXVI. dinastia'''k, K.a. 672tik K.a. 525 arte iraun zuen. Saitarra ere deitzen da, dinastia honek, bere hiriburua, Saisen baitzuen. Persiar konkistaren aurretik, Egipto gobernatu zuen azken bertako dinastia izan zen. Egiptoko aro berantiarraren hasieratzat hartzen da, aro honetan, XXVI., XXVII., XXVIII., XXIX., XXX. eta XXXI. dinastiak daudelarik.
Historia
Asiriar Inperioko gobernariak, tronua mantentzeko gerra zibil eta matxinadetan murgilduta zeuden bitartean, Psametikok, Lidiako errege Gigesekin aliantza bat lortu zuen, eta Karia eta Greziako mertzenarioak sartu zituen bere armadan, asiriarren erasoak kanporatzeko.
K.a. 612an Ninive arpilatu eta Neo-asiriar inperioa erori ondoren, Psametiko II.ak eta bere ondorengoek, Ekialde Hurbileko eskualdeetan egiptoar domeinua lortzen saiatu ziren, baina babiloniarrek kanporatu zituzten Nabukodonosor II.aren erregealdian. Mertzenario greziarren laguntzarekin, Apries, babiloniarren konkista saiakerak geldiarazteko gai izan zen, baina pertsiarrek hartu zuten egipto, eta hauen errege Kanbises II.ak, Psametiko III.a kateatua eraman zuen Susara.
XXVI. dinastia antzinako testuetan
Manetonen arabera Jurgi Sintzeloren bertsioan: "XXVI. dinastia, Saiseko bederatzi erregek osatu zuten... Nekaok Jerusalem hartu eta Joacaz erregea gatibu eraman zuen Egiptora... Jerusalem asiriarrek hartu zutenean, bizirik mantendu ziren judutarrak, Uafrisen ondoan babestu ziren"
Gobernari saitarren izenen transkripzioa Manetonen epitomeetan:
XXVI. dinastiaren kronologia
Kronologia estimatua:
Enneapterygius fuscoventer
Enneapterygius fuscoventer Enneapterygius generoko animalia da. Arrainen barruko Tripterygiidae familian sailkatzen da.
Peillon
Peillon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Peillon udalerrian erroldatutako biztanleak 1.336 ziren. Familiak 540 ziren, horien artean 136 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 80 bakarrik bizi ziren emakumeak), 204 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 184 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 695 etxebizitza zeuden, 559 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 90 bigarren erresidentzia ziren eta 46 hutsik zeuden. 484 etxeak ziren eta 202 apartamentuak ziren. 559 etxebizitza nagusietatik 378 bere jabearen bizilekua ziren, 131 alokairuan okupaturik zeuden eta 50 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 84 etxek bi zituzten, 174 etxek hiru zituzten, 168 etxek lau zituzten eta 122 etxek bost zituzten. 397 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 229 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 271 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 912 ziren, horien artean 685 aktiboak ziren eta 227 inaktiboak ziren. 685 pertsona aktiboetatik 637 lanean zeuden (351 gizon eta 286 emakume) eta 48 langabezian zeuden (22 gizon eta 26 emakume). 227 pertsona inaktiboetatik 71 erretiraturik zeuden, 77 ikasten zeuden eta 79 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Peillon udalerrian 541 unitate fiskal zeuden, 1.338 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.893 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 62 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 10 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 4 iturginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 4 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Peillon udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak anbulantzia ziren.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rieux (Itsas Sena)
Rieux Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rieux udalerrian erroldatutako biztanleak 618 ziren. Familiak 222 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 79 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 99 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 232 etxebizitza zeuden, 222 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 231 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 222 etxebizitza nagusietatik 187 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 71 etxek lau zituzten eta 109 etxek bost zituzten. 196 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 88 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 119 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 430 ziren, horien artean 304 aktiboak ziren eta 126 inaktiboak ziren. 304 pertsona aktiboetatik 280 lanean zeuden (159 gizon eta 121 emakume) eta 24 langabezian zeuden (10 gizon eta 14 emakume). 126 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rieux udalerrian 223 unitate fiskal zeuden, 618 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.643,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Rieux udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 1373
NGC 1373 galaxia bat da, Fornax konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Ryan Peake
Ryan Anthony Peake (Brooks, Alberta, Kanada, 1973ko martxoaren 1a) Nickelback rock taldeko gitarra-jotzaile nagusia eta korista da. Nickelbackeko taldekide zaharrenen artetik bigarrena. Treannarekin ezkonduta dago, eta bi seme-alaba dituzte: Dax eta Acadia.
Vougeot
Vougeot Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vougeot udalerrian erroldatutako biztanleak 209 ziren. Familiak 83 ziren, horien artean 22 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren gizonak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 26 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 101 etxebizitza zeuden, 88 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 87 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 88 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 44 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 135 ziren, horien artean 100 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 100 pertsona aktiboetatik 95 lanean zeuden (54 gizon eta 41 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vougeot udalerrian 81 unitate fiskal zeuden, 193 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.588 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Vougeot udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Busson (Marne Garaia)
Busson Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Busson udalerrian erroldatutako biztanleak 41 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 25 etxebizitza zeuden, 15 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 25etxeak ziren. 15 etxebizitza nagusietatik 14 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 3 etxek lau gela zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 11 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 4 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 8 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 27 ziren, horien artean 19 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 19 pertsona aktiboetatik 16 lanean zeuden (10 gizon eta 6 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 8 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Busson udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 702 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pat Cash
Patrick Hart "Pat" Cash (Melbourne, 1965eko maiatzaren 27a) australiar tenislari ohia da. ATPko hamabi txapelketa irabazi zituen eta laugarren izatera iritsi zen 1988ko maiatzean. Wimbledon txapelketa irabazi zuen 1987an Ivan Lendlen aurka. Gainera, Australiako Irekian bi aldiz finalista izan zen (1987an eta 1988an). Davis Kopako txapelduna izan zen bi aldiz (1983an eta 1986an) Australiako taldearekin.
Romans (Deux-Sèvres)
Romans Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 268 etxebizitza zeuden, 240 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 266etxeak ziren. 240 etxebizitza nagusietatik 189 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 1ek bi zituen, 15 etxek hiru zituzten, 67 etxek lau zituzten eta 155 etxek bost zituzten. 198 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 71 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 163 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
1986ko urtarrilaren 15eko Donostiako tiroketa
1986ko urtarrilaren 15eko Donostiako tiroketa egun horretan Bilbao-Behobia autobidearen parean, Pasaiatik eta Altzatik gertu, izandako tiroketa izan zen. Horren ondorioz, ETA militarreko hiru kide, Alejandro Auzmendi Ilzarbe, Satza ezizenez, Luisma Zabaleta Mendia eta Bakartxo Arzelus, hil ziren Guardia Zibilak egindako tiroen ondorioz. Espainiako Barne Ministerioaren arabera, hiru etakideek Frantziako kamioi bat metrailatu eta gero, Guardia Zibilaren patruila batek hatzeman eta tiroketa hasi zen. Hilketen aurka protesta egiteko, ezker abertzaleko hainbat erakundek greba orokorrerako deia egin zuten Donostian urtarrilaren 17rako.