cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hannover
Erdi Aroa
Hanover hasiera hartan herri txikia zen, arrantzaleak eta ferriak izanik bertako adierazgarriak, baina iparreko ordokiaren eta erdialdeko mendien artean egonik, XIII mendean bidegurutze eta merkataritzagune nagusi bihurtu zen. Alde batetik Leine ibaiak Hansa Ligako hiria zen Bremenekin lotzen zuen eta bestetik Harz mendiak ekialde-mendebalde zeharkatzen zituen trafiko guztia bertatik pasatzen zen. Era berean Rhin, Ruhr eta Saar ibarretarako ate nagusia ere bihurtu zen. Harz mendietatik zilarra eta burdina etortzen hasi ahala hiria nabarmen aberastu zen eta eliza eta harresiak eraiki ziren XIV mendean.
Aro modernoa
Brunswick-Lüneburgeko dukeak bere egoitza Brunswicketik Hannoverrera aldatu zuen. Dukeak 1692an Germaniako Erromatar Inperio Santuaren Printze-hautesle titulua eskuratu zuen eta dukerriak aurreko izena mantendu bazuen ere "Hannoverko hauteserri" gisa ezagutzen zen. Horrela, 1708ko Dieta Hannoverren izan zen. Hannoverko Etxea sortu zen eta bertako Jurgi I.a Britainia Handiko errege bihurtu zen, Hannoverko hautesle nagusi ere bazelarik. Dinastia berria hasi zuen Britainia Handian eta bere ondorengoak 1801etik aurrera Erresuma Batua eta Irlandako enperadore bihurtu ziren. Hala ere aipatu beharra dago Hannover eta Erresuma Batuko koroak elkartu zirenetik errege-erreginak ez zirela Hannoverren egon izan.
XIX mendea
Elbako Itunari esker, Napoleonen 30.000 soldadu frantziarrek okupatu zuten hiria. Hannoverko soldaduek Erresuma Batura egin zuten ihes baina 1815ean Waterlooko guduan izan ziren. Vienako Batzarrean Hannoverko Erresuma eratu zen. Une horretatik aurrera Hannoverrek hazkunde handia izan zuen, Leine ibaiaren beste ertza ere populatzera iristeraino. Britainiar eta Hannoverko koroaren arteko batasuna 1837an amaitu zen, Gilen IV.a Erresuma Batukoak alaba bakarra izan baitzuen (Viktoria Erregina), eta Hannoverko koroan Lege Salikoa izanik Viktoriak ezin baitzuen bertan gobernatu.
Prusiak eskuratu zuen Hannover 1866an, hannovertarrek agintari berriak onartu ez bazituzten ere. Baina Prusiak eragin ona izan zuen negozioetan, izan ere merkatu librea ezarri baitzuen, bai eta zaldizko tranbiak (1872) eta tranbia elektrikoak (1893) ekarri ere. Guzti honi esker Hannoverren populazioa 1871 eta 1912 artean 87.600 biztanletik 313.400ra igo zen.
XX mendea
1937an Naziak nagusitu ziren Hannoverren. 1938an bertako juduak (poloniar jatorrikoak) Poloniara bidali zituzten, tartean Grynszpan familia, baina Poloniako Gobernuak ez zituen onartu. Mugan gelditu ziren beraz, Poloniako Gurutze Gorriaren laguntza baino ez zutela. Grynszpan familiako semea Parisen zegoen gertatutakoa jakin zuenean, Alemaniara itzuli eta mendekuz Ernst vom Rath diplomatikoa erail zuen. Hilketa hau aitzaki hartuta naziek Kristal hautsien gaua (Kristallnacht) bultzatu zuten, herrialde osoan ehundaka sinagoga erre zituztelarik.
Oraindik hirian zeuden juduak ghettotan sartu zituzten 1941ean eta batzuk Rigara bidali ere bai. 1945ean Estatu Batuetako armadak Hannover hartu zuenean 1938an hirian zeuden 4.800 juduetatik ehun baino ez zituzten aurkitu. Bigarren Mundu Gerra bukatzean britainiarren okupazio eremuan gelditu zen eta hauek Saxonia Beherea estatuaren hiriburu izendatu zuten.
Ekonomia
Hirian ekonomia jarduera garrantzitsuak dira kimika industriak (pneumatikoak, petrolio findegia), oihalgintza (kotoia), mekanika industriak (automobilak, kamioiak) eta elikadura alorrekoak.
Kirolak
Hiriko futbol talde nagusia Hannover 96 da. Bi aldiz irabazi du Bundesliga (1938 eta 1954) eta behin Alemaniako Kopa (1992). Alemanian sorturiko lehenengo rugby taldea ere bertakoa da, DRC Hannover, eta Alemaniako talde onenetakoa da, zazpi liga eta hiru kopa irabazi baititu.
Hannoverko kirol ekintza handiena Hannoverko marathoia da, 11.000 parte hartzaile inguru izaten ditu eta 200.000 ikusle inguru.
Erakusketak
Hannover munduko erakusketa hiri handienetakoa da. Urtean zehar 60 nazioarteko erakusketa izaten ditu. Denetan famatuena CeBIT da, teknologia berrien erakusketa erraldoia.
Bertan ospatu zen 2000ko Erakusketa Unibertsala (EXPOa) ere.
Hiri senidetuak
Hannover ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Llombai
Llombai Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Alta eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Eguen (jainkoa)
Eguen edo Egu zeru eta argiaren jainkoa, nahiz eta hau, Jose Migel Barandiaranen arabera erabat baieztatu gabe egon.
Llombai
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.811 biztanle zituen.
Eguen (jainkoa)
Antza egu sustraiak argia esan nahi du, baina baita zeru edo ortzi urdina, ortz eta ost bezalaxe. Hauekin lotuta azltzen da baita ere. Horrela eguen ortziko argiari edota argi berari eskainitako eguna litzateke.
Dirudienez, eguen indoeuropar hizkuntzetan erabiltzen den osteguneko izenaren itzulpen fidela da. Hizkuntz hauetan osteguna zeruko eguna edota ortziko argitasunaren eguna da, jainkotuta.
Horregatik Barandiaranek berak esaten du balitekela Egu ortzi urdin edota disdiratsuaren Jainkoa izatea.
Bizkaieraz, Egu jainkoari eskainitako egunek hartzen duten izena: eguen (ostegun), eguazten (asteazkena).
Halaber, egu izenarekin loturik euskararen lexiko ugaria dago: eguantza (egunsentia), eguerdi (goiza eta arratsaldearen artea), eguargi (egun argi), eguarte (egun-argia dagoen bitartea, bereziki arratsaldea), egubakoizt (ostiral), eguberri (negu solstizioa), egunabar (egunsentia), egunaldi (eguraldi), egunari (egutegia) etab.
Ekaitza hitza sortzeko, Egu eta gaitz hitzak lotzen dira.(aitzineuskaraz: *egu-gaitz ).
Coalburn
, Eskoziako udalerri bat da, Hegoaldeko Lanarkshire konderrian.
Pterotolithus lateoides
Pterotolithus lateoides Pterotolithus generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Quijingue
Quijingue Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Roger Mills konderria (Oklahoma)
Roger Mills konderria (Roger Mills County) Oklahomako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Cheyenne da. 2010eko zentsuaren arabera 3,647 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Roger Mills konderriak 296,922 kilometro koadro ditu. Horietatik 137 ura dira. Beste 295,553 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1,23 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 3,647 pertsonetatik 3,349 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 165 dira. 13 beltzak edo afroamerikarrak. 199 amerikar natiboak ziren eta 1 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 11 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 1 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 73 pertsonek kokatzen zuten.
Aberastasunaren banaketa
Birbanatze-politikak aberastasuna eta errenta pertsona batzuen eskuetatik beste batzuengana bideratzeko politika ekonomikoak dira, hala nola zerga, lur-erreforma, desjabetze eta ongizate-politiken bitartez. Zergei dagokienean, birbanatze-politikak zerga progresiboen bitartez gara daitezke, gehien daukatenen edo irabazten dutenen gainean, zerga-tipo altuagoak ezarriz.
Historia
Nabarmena da antzinako ziblizazio antolatu guztiek (egiptoarrak, erromatarrak, maiak...) zergak zituztela, baina armada, tenpluak, jauregiak edota justiziara bideratzen ziren. Diru asko dutenei dirua kentzea gutxiago dutenei banatzeko ideia erlatiboki nahiko modernoa da beraz. Birbanatzea 1690 an eman zen lehen aldiz Frantzian, baina bere artikulazio politikoa ez da XIX. mendera arte ematen.
Aberastasunaren banaketa
Aberastasunaren banaketari dagokionez, aberastasun ekonomikoa edota errenta zein proportzioan dagoen  banatatuta herrialde bateko klase sozialaren artean dela esan dezakegu .Normalean, banaketa hau desarokatuta dago eta klase sozialen arteko desberdintasuna nahiko nabaritsua izaten da. Gaur egun, hiru klase mota daudela esan dezakegu: behe klasea, klase erdia eta goi klasea.
Herrialde bateko aberastasuna neurtzeko BPGa (Barne produktu gordina) erabiltzen da. Neurtzaile hau, herrialde batean sortutako produkzioa adierazten du eta horrek lagunduko digu zer-nolako aberastasunaren banaketa dagoen herrialde horren barruan aztertzeko.
Hala ere, gaur egungo mundu globalizatuan badaude enpresa batzuk, zehazki multinazionalak, herrialde bat baino aberatsagoak direnak. Horretaz, multinazionalak gutxi batzuen eskuetan daude eta indar politikoa zein ekonomikoa dute.
Aberastasun ekonomiakoaz gaina, aberastasun soziala, fisikoa, morala, epekoa eta intelektuala ere existitzen dira. Aberastasun ekonomikoa hobeto ulertzeko, aberastasun gordina zein aberastasun garbia bereizi behar ditugu:
Aberastasuna, ekonomiaren alorrean, pertsona fisiko edo juridikoak, pribatuak edo publikoak, dituen ondasunen multzoa da, baina baita eskubide eta betebeharrak ere.
Hori dela eta, aberastasunak, aktiboa hartzen duen moduan, pasiboa rekin eskuratutako aktiboak ere hartzen ditu barne.
Beraz, aberastasun gordinaz ari garela, elementu guztien batuketaz ari gara, horien artean, baita pasiboz eskuratu direnak ere.
Hala ere, pertsona batek duen aberastasuna ezagutu nahi dugunean, negatiboki konputatutako zorrak kontuan hartu gabe, aberastasun garbiaren bidez kalkulatzen da. Hau da, aberastasun gordina, hirugarrenekiko zor eta obligazioek adierazten duten pasiboak kenduta kalkulatzen da. Horrela, pertsona horrek zer aberastasun garbia duen jakin dezakegu.
Zentzu honetan, imajina dezagun milioi bat dolar balio duen etxebizitza baten jabe den pertsona bat dugula, etxebizitza horren balioarekin batutako ondare batekin batera, 25.000 $-ko balioa duen ibilgailu amortizatu batekin batera.
Bere aberastasun gordina milioi bat eta hogeita bost mila dolar da.
Dena den, pentsa dezagun halako etxebizitza bat hipoteka-kreditu baten bidez amortizatzen ari dela. Mailegu bat 200.000 dolarren baliokidea den kapitala itzultzeko geratuko litzateke. Zentzu honetan, aberastasun garbiaren bidez, pertsonak 825.000 dolarreko aberastasun garbia izango luke; aipatu aberastasuna kentzen duten zorrak deskontatuta.
Aberastasunaren historia
Aberastasunaren banaketa hausnarketarako arrazoia izan da antzinako pentsalari batzuentzat. Platon entzat aberastasuna berdin banatu behar da, Aristoteles en ikaslearentzat, berriz, bakoitzaren ahaleginaren proportzioan.
Erdi Aroa n, dirua interesekin mailegatzea zikoizkeria edo zikoizkeriaren bekatu mortala egitea zela pentsaera garatu zen, zazpi bekatu hilgarrietako bat (Hamar Mandamentuetatik zazpigarrenak eta hamargarrenak bi aldiz kondenatzen dute zikokeria), beraz, okupazio honek. beste sinesmenetako pertsonei utzi zitzaien, batez ere juduei.
XVI.mendetik XVIII. mendearen erdialdera arte, doktrina ekonomiko nagusiena Merkantilismoa rena izan zen, eta, horretarako, nazio-estatuen aberastea printzipioz merkataritzatik eta industrializazio tik edo manufakturatik etorri zen, eta ez urretik, zilarretik, perletatik, esmeraldetatik eta bestelakoetatik. 1776an Adam Smith ek, ekonomia edo liberalismo eskola klasikoaren sortzaileak, Nazioen aberastasuna argitaratu zuenez, merkantilismoaren eta bereziki bullionismoaren kritika egin zen. Urreari eta zilarrari aberastasunaren neurri nagusi gisa duten balioa ukatuz eta printzipioz aberastasun primitibo mota bat dela azpimarratuz. Nazioen aberastasunaren jatorria giza lanetik (lanaren banaketaren kontzeptua), kapitalaren metaketatik eta merkatuen baloraziotik datorrela azaldu zuen. Orduan, ez zuen kontuan hartzen lana guztiz gizagabea edo makinen bidez egin zitekeenik.
Geroago, aberastasunaren ekoizpena ekoizpen-faktoreen nozioarekin lotu zen, funtsean kapitala eta lana baitira.
Lehenengo industrializaziotik aurrera, beste korronte mota batzuk sortu ziren. Adibidez, kapitalismoa eta komunismoa. Bi korronte hauek izugarrizko desberdintasunak dituzte. Kapitalismoak estatuak ekonomian parte hartzearen kontra dagoen korrontea da, eta aldiz, komunismoa estatuak ekonomia kontrolatu behar duela esaten du. Kapitalismoa aberastasunaren banaketa desorekatua sustatzen du eta komunismo ak, berriz, denok baliabide ekonomiko berdinak eduki behar ditugula azpimarratzen du.
Gaur egun, neokapitalismoan oinarritutako sistema ekonomiko batean bizitzen gara. Horrek aberastasunaren banaketa desorekatua sustatzen du. Mundu globalizatu baten barruan gaude eta inflazioari ezser gero eta diru gehiago behar izango da eguneroko gastuei aurre egiteko
Herrialdeak
Munduko aberastasuna modu irregularrean banatuta dago, Credit Suisseko azken datuen arabera. Suitzako bankuak Global Wealth Report-en 2017ko edizioan (Global Wealth Report 2017) aztertzen du nola banatzen den dirua munduan. Haien datuen arabera, etxeko aberastasunaren  erdiak munduko biztanleriaren % 1 baino gutxiagoren esku dago. Honek izugarrizko desoreka adierazten du.
2017an, aberastasun globala % 6,4 hazi zen, Credit Suisse-ren Global Wealth Report-en zortzigarren edizioko datuen arabera. Ehuneko horrek 2012az geroztik hazkunde-tasarik azkarrena adierazten du eta mundu mailako aberastasuna 280 bilioi dolarra iristea ahalbidetu du Estatu Batuetan.
Munduko aberastasunaren % 45,9 munduko biztanleriaren % 0,7ren esku dago. 36 milioi pertsonak (% 0,7) 128,7 bilioi dolarreko aberastasuna kontrolatzen dute (aberastasun osoaren % 45,9).
100.000 dolar baino gehiago heldu bakoitzeko batez besteko aberastasuna duten nazioak Ipar Amerikan, Ekialdeko Europan eta Asia-Pazifiko eta Ekialde Hurbileko herrialde aberatsen artean daude.
Suitza k (537.600 $), Australia k (402.600 $) eta Estatu Batuek (388.600 $) heldu bakoitzeko aberastasunaren sailkapeneko lehen hiru postuetan jarraitzen dute. Ezustekoa Zelanda Berri tik dator (337.400 $), Norvegia (320.500 $) eta Danimarka (281.500 $) gainditzen baititu.
Espainaren kasuan, errenta altuko herrialdeen taldekoa da, Europa, Ipar Amerika, Australia eta Zelanda Berriarekin batera.
Espainia k 37 milioi heldu inguru ditu 2019an, hau da, munduko biztanleria heldu osoaren % 0,7. 7.772 bilioi dolar amerikarren aberastasuna pilatzen du, edo kopuruz: 7.772.000.000.000 dolar, hau da, munduko aberastasunaren % 2,2aren baliokidea.
Espainian heldu bakoitzeko BPGa 38 mila dolarrekoa da, eta heldu bakoitzeko batez besteko aberastasuna 207.531 dolarrekoa da, 2000. urtean estimatutako 77.500 dolar baino ia 3 aldiz gehiago.
Pertsonak
Forbes Zerrenda munduko pertsona aberatsenen  izenak argitaratzen ditu urtero.
Enpresak
Gaur egungo mundu globalizatuanenpresak edo multinazionalak munduaren norabidean eragin dezakere eta herrialde batzuek baino diru sarrera gehiago ere eduki ditzeteka. Multinazionala edo nazioarteko enpresa da herrialde batean sortu eta erregistratuta dagoena, baina munduko herrialde ezberdinetan filialak dituena, eta toki horietan lan eskaintzak sortzen dituen arren, irabazi gehienak enpresaren jatorrizko herrialdera itzultzen dira.
Estrategia global batekin jarduten dute irabazi-marjina handiena lortzeko; merkeago  dagoen  tokian erosten dituzte lehengaiak; tokirik onuragarrienetan instalatzen dituzte lantegiak; eta, beren produktuak Lurreko ia edozein tokitan saltzen dituzte.
Hona hemen multinazionalak diren enpresen adibide batzuk:
Aberastasunares banaketa Europan Gini erabiliz
Espainian dagoen aberastasunaren banaketa aztertzeko gini indizea erabiliko dugu, hurrengo grafikoan Espainian gini indizea Europako beste herrialdeekin alderatuz txikienetariko bat da. Grezia Europako banaketa txikiena duen herrialdea da aberastasunaren arloan, Europako iparraldean dauden herrialdeetanbanaketa handiagoa dago haien errentengatik eta beste herrialdekin alderatuz, herrialde hauen errentak txikiagoak direlako ;per capita BPGmItalian 27.810€ da eta aldiz,Norvegian 59.180€.
Grafikoan ikusten den moduan, Suezian desberdintasun handia dago aberastasunez hitz egiten denean, baina Suediako birbanaketa-ereduak errenta berdintasunez banatzea errazten du, eta munduko txikienetako bat da. Grafikoak kontrakoa esan arren, antzeko zerbait gertatzen da Europako beste herrialde eskandinaviarrekin.
Espainiako aberastasun-desberdintasunari buruzko datuei dagokionez, Espainiako etxebizitzei balio handiagoaematen zaie beste europar herrialdeekin alderatuz, eta Espainiako familien ehuneko handi batek etxebizitza baitu.
Espainian aberastasunaren desberdintasun txikia egoteko beste arrazoi bat herentzia bat jasotzean zerga-karga handia dagoela da. Kontuan izan behar da ikerketak, gure iturriak oso fidagarriak izan arren, ez direla egia absolutuak, desberdintasun-adierazleak definitzeko moduaren araberakoak direlako eta hauen erabilera desberdina izan daiteke.
Aberastasunaren ondorioak
Munduak aurrerapauso handiak eman ditu pobrezia murrizteko: azken hogeita hamar urteotan, 1.000 mila milioi pertsona baino gehiago atera dira muturreko pobreziatik. Hala ere, gizateriaren erdi pobreenari dagokion diru-sarreren kuota ia ez da aldatu epe horretan, 1990etik mundu mailako ekoizpen ekonomikoa hirukoiztu baino gehiago egin den arren. Desberdintasunek aurrerapen ekonomikoa ahuldu egiten dute, eta, aldi berean, sortzen diren desberdintasun sozialak areagotzen ditu.
Bai herrialde barruan, bai herrialdeen artean ere, diru-sarreren, kokapen geografikoaren, generoaren, adinaren, jatorri etnikoaren, ezintasunaren, sexu-joeraren, klase sozialaren eta erlijioaren ondoriozko desberdintasunek, aukerak eta emaitzak zehazten jarraitzen dute. Munduko leku batzuetan, desberdintasun horiek gero eta nabarmenagoak dira. Bien bitartean, hutsuneak sortzen ari dira beste arlo batzuetan, hala nola, mugikorretarako eta sareko teknologietarako sarbidean.
Azken hogeita hamar urteotan desberdintasuna handitu bada ere herrialde askotan, beste batzuetan gutxitu egin da. Latinoamerikan eta Kariben altua izaten jarraitzen du, dezente jaitsi den arren. Industria-ekonomia aurreratu askotan, desberdintasuna apur bat handitu zen, nahiz eta dagoeneko nahiko baxua izan. Europako Ekialdeko hainbat herrialdek desberdintasunen gorakada izugarria izan zuten trantsizio politikoan. Aldeak gutxitu egin dira Ekialde Hurbileko zenbait tokitan, baina handitu egin dira talde batzuetan.
Afrika n eta Asia n joerak nahastuagoak izan dira: antzekotasun gehiago daude goraka ari diren ekonomien edo lurrik gabeko garapen bidean dauden herrialdeen artean, eta landa edo hiriguneen artean, eskualdeen barruan baino. Oro har, munduko biztanleriaren bi heren baino gehiago diru-sarreren eta aberastasunaren desberdintasun handiagoaren menpe daude, eta horrek garapen jasangarrirako aukerak nabarmen ahultzen ditu.
Žiželice (Lounyko barrutia)
Žiželice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 391 biztanle ditu eta 14.76 kilometro koadroko azalera. Lounyko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1318 urtean egin zen.
Zell (Zürich)
Zell Suitzako udalerria da. Zürich kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Tortefontaine
Tortefontaine Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tortefontaine udalerrian erroldatutako biztanleak 231 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 190 etxebizitza zeuden, 94 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 84 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 127 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 94 etxebizitza nagusietatik 62 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 80 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 48 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 145 ziren, horien artean 95 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 95 pertsona aktiboetatik 76 lanean zeuden (45 gizon eta 31 emakume) eta 19 langabezian zeuden (6 gizon eta 13 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tortefontaine udalerrian 92 unitate fiskal zeuden, 219 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.837 euro zen.
Anberesko udaletxea
Anberesko udaletxea (Hôtel de ville d'Anvers, Stadhuis van Antwerpen) Belgikako hiri horretako udaletxea da, Grote Markt edo plaza nagusian dagoena. Eraikitze lanak 1561 eta 1565 egin zituzten, Cornelis Floris de Vriendt arkitektoak egindako diseinua jarraituz.
UNESCOk 1999. urtean bere kanpandorrea Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
Tortefontaine
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
Pterotolithus maculatus
Pterotolithus maculatus Pterotolithus generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Notropis candidus
Notropis candidus Notropis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
La Llosa de Ranes
La Llosa de Ranes ([laˈ ʎoˈza deˈ raˈnes]) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Costera eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Tortefontaine
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Tortefontaine udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
La Llosa de Ranes
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.968 biztanle zituen.
Mainxe
Mainxe Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Tortefontaine
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Mainxe
Biztanleria
2007an Mainxe udalerrian erroldatutako biztanleak 613 ziren. Familiak 221 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 35 bakarrik bizi ziren emakumeak), 78 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 78 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 9 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Domeka (argipena)
Domeka izenak adiera zenbait ditu:
Itsas aski
Gariren senidea da, gatza duten lurzoruetan haz daiteke. Gariarekin hibridatuz gero, ingurune gazietan haz daitekeen gari barietate bat sortzen da.
Mainxe
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 294 etxebizitza zeuden, 240 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. 287 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 240 etxebizitza nagusietatik 191 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 68 etxek lau zituzten eta 137 etxek bost zituzten. 220 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 83 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 141 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 378 ziren, horien artean 271 aktiboak ziren eta 107 inaktiboak ziren. 271 pertsona aktiboetatik 258 lanean zeuden (153 gizon eta 105 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 107 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mainxe udalerrian 263 unitate fiskal zeuden, 678 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.678 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Mainxe udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 630 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tortefontaine
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Pascual (Madril)
San Pascual, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, Ciudad Lineal barrutian. Hiriko 155. auzoa da. 2009ko erroldaren arabera 19.782 biztanle zituen.
Serra Preta
Serra Preta Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Laponiako kaskabeltz
Laponiako kaskabeltza (Poecile cinctus) Poecile generoko animalia da. Hegaztien barruko Paridae familian sailkatua dago.
David Baltimore
David Baltimore (New York, 1938ko martxoaren 7a) estatubatuar biologoa da.
Pennsylvaniako Swarthmore Collegen, Massachusettseko Teknologia Institutuan (MIT) eta New Yorkeko Rockefeller Unibertsitatean egin zituen ikasketak. 1968-1972 bitartean mikrobiologiako irakasle-laguntzailea izan zen Massachusettseko Teknologia Institutuan, eta geroago biologiako irakasle egin zen. Minbiziaren zeluletako geneei eragiten dieten zenbait birusi buruzko ikerketak egin ditu, eta alor horretan egindako lanei esker Medikuntzako Nobel saria irabazi zuen 1975. urtean, Howard Temin eta Renato Dulbecco zientzialariekin batera. Zenbait birusek tumoreak sor ditzaketela gauza jakina zen, baina Baltimorek eta bere lankideek aurkitu zuten birus horietan azido erribonukleikozko geneek animalien zeluletako azido desoxirribonukleikoarekin bat egin zezaketela, eta zelula horiek eraldatuz minbizia eragin zezaketela. 1970. urtean, bestalde, Baltimorek eta Teminek entzima bat aurkitu zuten minbizia eragiteko gaitasuna duen RNAren birus-partikuletan; birus-partikula horiek birusak kutsaturiko zeluletan birusaren material genetikoaren DNAren bertsioak sor ditzakete. Horrela ikusi zen, ordu arte zientzialariek uste ez bezala, RNAren gai genetikotik DNA sor zitekeela, eta ez alderantziz soilik. California Institute of Technologyko (Caltech) lehendakaria izan zen 1997tik 2006ra, eta gaur egun, biologiako Robert A. Millikan Professor Caltechen. 1990-1991 urte bitartean, Rockefeller unibertsitateko lehendakaria izan zen, eta 2007an American Association for the Advancement of Sciencekoa.
Saarbrücken
Saarbrücken Alemaniako udalerria da. Sarre estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Kostalde lerroaren paradoxa
Kostalde lerroaren paradoxa, lur-masen kostaldearen perimetroaren ikuskaketa anti-intuitibo baten bidez ongi zehaztutako luzeera ez duela ondorioztatuz agertzen da. Hau kostalde lerroen izaera fraktalaren ondorioz da. Fenomeno honen lehenbiziko ikuskapena Lewis Fry Richardsonek egin zuen eta ondoren Benoît Mandelbrotek garatu.
Zehazkiago, kostalde lerroaren luzera berau neurtzeko metodoaren araberakoa da. Lur-masa baten azalerak neurri erabat ezberdinetako elementuak dituztenez (ehundaka kilometroetakoak hasi eta milimetro bat edo gutxiagokoak arte), ez dago neurtu beharreko objektu txikienaren tamainaren neurri jakinik; hortaz, ez da posible lur-masaren ongi definitutako perimetro bakar bat finkatzea.
Hilda Gaxiola
Hilda Gaxiola Álvarez (Guamúchil, Sinaloa, 1972ko uztailaren 14a) Mexikoko hondartza-bolei jokalaria da, 2003ko Santo Domingoko (Dominikar Errepublika) Joko Panamerikarretan emakumezkoen hondartzako taldeen lehiaketan zilarrezko domina irabazi zuena, Mayra García bikotearekin. Bere jaioterria ordezkatu zuen udako bi Olinpiar Jokoetan jarraian, 2000. urtean Sydney-n (Australia) hasita.
Margarita Alexandre
Margarita Alexandre Labarga (Leon, 1923ko uztailaren 3a - Madril, 2015eko abenduaren 23a) aktore, film-zuzendari eta film-ekoizlea izan zen Espainiako diktadura frankistaren eta Kuba iraultzailearen lehen garaian. Espainiako zinemako zuzendari aitzindarietako bat da, Elena Jordi, Helena Cortesina, Ana Mariscal eta Rosario Pi-rekin batera. Ana Mariscalekin batera frankismo garaian fim bat zuzendu zuen lehenengo emakumea izan zen.
Biografia
Aita frantsesa zuen eta ama Puerto Ricokoa. Haurtzaroa Madrilen igaro zuen, 1938an, gerra zibila zela eta, ama eta ahizpekin batera Valentziara eraman zuten arte, bertan igaro zuen gerra. Madrilera itzuli eta gutxira bere lehenengo aktore papera lortu zuen Tierra y cielo filmean (Eusebio F. Ardavín, 1941). Juan José Melgar y Rojas, Villamonteko XII. Kondearekin ezkondu zen eta harremana amaitu bazen ere, ezkonduta jarraitu zuten, bakoitzak bere bizitza eginez modu adiskidetsuan.
Puebla de las mujeres (Antonio del Amo) filmean Rafael Torrecilla zinema-kritikaria ezagutu zuen, gero urte askotan bikote sentimental eta profesionala izan zena. Altamira Films ekoiztetxea sortu zuten batera. Geroago, Nervion Films izena hartu zuen, eta Juan Mariné argazki-zuzendariak ere parte hartu zuen. 1950eko hamarkadan, Alexandrek eta Torrecillak Cristo (1953), La ciudad perdida (1954) eta La Gata (1955) filmak zuzendu eta ekoitzi zituzten. Horrez gain, Un hecho violento (José María Fortan, 1958) eta Nada menos que un Arkángel (Antonio del Amo, 1958) ekoitzi zituzten ere.
1959an, Margarita Alexandrek eta Rafael Torrecillak Mexikora joatea erabaki zuten. Han, Luis Buñuel eta beste erbesteratu errepublikanoen zinema-koloniaren artean aritu ziren. Hala ere, New Yorken bisatuen zain zeuden bitartean, Manuel Barbachanorekin topo egin eta harekin Kubara joatea erabaki zuten non hamaika urtez bizi izan ziren. Kuban, Alexandrek, Tomás Gutiérrez Alearekin elkarlanean aritu zen, Kubako Arte eta Industria Zinematografikoen Institutuan (ICAIC), baita Habanako Antzerki Musikalean ere.
1971n, Alexandre Torrecillarekin elkartu zen Italian, Kubak Erroman zuen enbaxadako kontseilari komertzial gisa lan egin baitzuen. Toskanako etxean Espainiatik erbesteratutako idazle eta intelektualak hartu zituzten. Italian jarraitu zuten diktadura amaitu arte, orduan Espainiara itzultzea erabaki zuten. Margarita Alexandre 2015eko abenduaren 23an hil zen Madrilgo etxean, 92 urte zituela.
Ibilbide zinematografikoa
1953an, Alexandrek eta Torrecillak Cristo dokumentala filmatu zuten; Juan Marinék XVI., XVII. eta XVIII. mendeetako mila eta bostehun pintura erlijiosoren gainean egindako lan esperimentala, Jesusen bizitza kontatzen duena. Filma, bitxia bada ere, Francoren txalo-zaparrada izan zuen. Hark interes nazionalekotzat jo zuen eta bere autoreak El Pardon jaso zituen.
Rogers konderria (Oklahoma)
Rogers konderria (Rogers County) Oklahomako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Claremore da. 2010eko zentsuaren arabera 86,905 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Flexbourg
Flexbourg Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Flexbourg udalerrian erroldatutako biztanleak 463 ziren. Familiak 167 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 78 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 192 etxebizitza zeuden, 171 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 187 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 171 etxebizitza nagusietatik 155 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 115 etxek bost zituzten. 139 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 97 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 309 ziren, horien artean 233 aktiboak ziren eta 76 inaktiboak ziren. 233 pertsona aktiboetatik 220 lanean zeuden (123 gizon eta 97 emakume) eta 13 langabezian zeuden (7 gizon eta 6 emakume). 76 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Flexbourg udalerrian 178 unitate fiskal zeuden, 475,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.812 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 5 zerbitzu enpresak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tresques
Tresques Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tresques udalerrian erroldatutako biztanleak 1.812 ziren. Familiak 726 ziren, horien artean 150 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 93 bakarrik bizi ziren emakumeak), 304 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 219 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 53 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 830 etxebizitza zeuden, 746 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 45 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 734 etxeak ziren eta 93 apartamentuak ziren. 746 etxebizitza nagusietatik 594 bere jabearen bizilekua ziren, 119 alokairuan okupaturik zeuden eta 32 doan lagata zeuden; 14 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 78 etxek hiru zituzten, 240 etxek lau zituzten eta 391 etxek bost zituzten. 600 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 313 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 396 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.181 ziren, horien artean 791 aktiboak ziren eta 390 inaktiboak ziren. 791 pertsona aktiboetatik 719 lanean zeuden (397 gizon eta 322 emakume) eta 73 langabezian zeuden (21 gizon eta 52 emakume). 390 pertsona inaktiboetatik 152 erretiraturik zeuden, 95 ikasten zeuden eta 143 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tresques udalerrian 748 unitate fiskal zeuden, 1.873,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.845 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 26 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 6 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 7 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 arropa denda zen.
2000. urtean Tresques udalerrian 73 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.280 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Léger-Vauban
Saint-Léger-Vauban Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Léger-Vauban udalerrian erroldatutako biztanleak 424 ziren. Familiak 164 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 291 etxebizitza zeuden, 165 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 115 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 286 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 165 etxebizitza nagusietatik 142 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 96 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 216 ziren, horien artean 156 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 156 pertsona aktiboetatik 142 lanean zeuden (95 gizon eta 47 emakume) eta 14 langabezian zeuden (8 gizon eta 6 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Léger-Vauban udalerrian 161 unitate fiskal zeuden, 363 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.286 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Saint-Léger-Vauban udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 833 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alizia Borboi Parmakoa
Alizia Borboi Parmakoa edo Alizia Borboi Parma eta Habsburgo Lorenakoa (Viena, Austria; 1917ko irailaren 13a - †Madril, Espainia; 2017ko martxoaren 28a) Borboi leinuko partaide bat zen. Roberto I.a Parmako dukearen hiloba zenez jaiotzatik Parmako printzesa titulua zuen, eta Alfontso Borboi eta Borboi Espainiako infantearekin ezkontzean bera ere grazia eskubidez infantan bilakatu zen. Era berean 1960tik aurrera baita ustezko Bi Sizilietako printzesa, Calabriako dukesa, Casertako kondesa eta Bi Sizilietako Errege-leinuko buruaren ezkontidea. Eta azkenik, 1994tik aurrera Nafarroako Erresumaren erreginahia.
Familia
2016ko ekainaren 7an historian izandako Borboi-leinuko partaiderik adintsuena izatera iritsi zen.
Alizia printzesa Elias Borboi Parmakoaren seme-alabetatik ezkondutako eta ondorengoak izan zituen bakarra izan zen.
Nahiz eta publikoki legokion koroa ez aldarrikatu, nafar legitimista batzuentzat erresuma horretako zilegizko erregina zen 1994.eko otsailak 20 geroztik Nafarroako errege-erreginen oinordetzarako ohiko legeen arabera.
Ondorengotza
1916ko apirilaren 16an Vienan ezkondu zen Alfontso Borboi eta Borboikoarekin (1960an Bi Sizilietako Erresumaren erregenahiaren aldarrikapenekin batera Alfontsok bere lehenengo "Borboi" abizena bere kabuz aldatu zuen "Borboi Bi Sizilietakoa" berea eginez). Bikoteak hiru seme-alaba izan zituen:
Crawford (Hegoaldeko Lanarkshire)
Crawford, Eskoziako udalerri bat da, Hegoaldeko Lanarkshire konderrian.
Atira asteroideak
Atira asteroideak edo Lurra baino barneragoko asteroideak (LBA) orbita osoa Lurraren orbitatik barnealdera kokatua duten asteroideak dira, hau da, haien afelioa Lurraren perihelioa baino txikiagoa da kasu guztietan. Lurraren perihelioa 0.983 UA da eta hortaz, asteroide hauek Eguzkitik aipatutako distantzia baino hurbilago kokatzen dira beti. Atira Lurretik gertuko objektuen talde bat da, baina beste hiru taldeek (Aton, Apolo eta Amor) baino askoz gorputz gutxiago ditu.
Asteroideak
1998 DK36 izan zen lehen susmoak piztu zituen asteroidea, baina lehen Atira egiaztatua 163693 Atira asteroidea izan zen, 2003an aurkitua. 2020ko urtarrilean, hogeita bat Atira ezagutzen ziren; horien artetik hemezortzik orbita kalkulu zehatzak dituzte eta multzo horretako seiren orbitak zenbaki iraunkor baten bidez izendatzeko moduko zehaztasunarekin kalkulatu dira. Beste hirurogeita hemezortzi gorputzek Lurraren afelioa baino afelio txikiagoa dute (Q < 1.017 UA). Lurretik Gertuko Objektuen Jagoletza Satelitea arduratzen da halako gorputzak aurkitzeaz.
2020ko urtarrilaren 4an, Zwicky Instalazio Iragankorrak 2020 AV2 asteroidea aurkitu zuen, zeinaren afelioa 0.656 UAko baino ez den, hau da, bere osotasunean Artizarraren orbitatik barnealdera kokatzen da. Artizarraren afelioa 0.718 UAkoa dela gogoratu beharra dago. Alabaina, orbita osoa Merkuriorenaren barnealdera duen asteroiderik ez da atzeman gaur arte, lehen planetaren afelioa 0.467 UAkoa da. 2020ko urtarrilera arte aurkitutako afelio txikieneko gorputza arestian aipatutako 2020 AV 2 da, haren atzetik ditugu 2019 AQ3 (Q = 0.774 UA) eta 2019 LF6 (Q = 0.794 UA).
Žižice
Žižice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 668 biztanle ditu eta 12.06 kilometro koadroko azalera. Kladno barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1303 urtean egin zen.
Kuopio
Kuopio Finlandiako hiria eta udalerria da. Ipar Savonia eskualdean dago. 120.248 biztanle ditu eta Finlandiako zortzigarren hiri populatuena da.
Roncador stearnsii
Roncador stearnsii Roncador generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Saphenophis sneiderni
Saphenophis sneiderni Saphenophis generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Quiksilver
Quiksilver Inc. Estatu Batuetako moda etxe bat da, 1969an Australian sortua. Markak kirolezko artikuluak diseinatzen eta egiten ditu, batez ere, surf eta snowboard egiteko. Bere logoa Kanagawako olatu handia margolanean oinarrituta dago.
Serranópolis
Serranópolis Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Itsas esne-belar
Itsas esne-belarra (Euphorbia segetalis) Euphorbiaceae familiako landare bizikorra da, hegoaldeko Europan eta Makaronesian jatorria duena. Bere esne edo latex toxikoa da oso eta hainbat erabilera ditu herri sendagintzan.
Grostenquin
Biztanleria
2007an Grostenquin udalerrian erroldatutako biztanleak 539 ziren. Familiak 228 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 254 etxebizitza zeuden, 223 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 30 hutsik zeuden. 209 etxeak ziren eta 45 apartamentuak ziren. 223 etxebizitza nagusietatik 177 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 153 etxek bost zituzten. 197 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 100 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 102 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 353 ziren, horien artean 255 aktiboak ziren eta 98 inaktiboak ziren. 255 pertsona aktiboetatik 233 lanean zeuden (134 gizon eta 99 emakume) eta 22 langabezian zeuden (10 gizon eta 12 emakume). 98 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Grostenquin udalerrian 228 unitate fiskal zeuden, 571,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.696 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 zurgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Grostenquin udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.846 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Héctor Scotta
Héctor Horacio Leonel Scotta Guigo, ezizenez "Gringo" Scotta (San Justo, Santa Fe, 1950eko irailaren 27a-) futbolari ohi argentinarra da, bere herrialdeko 11 taldetan eta Espainiako Sevillan aritu zena.
1975ean 60 gol sartu zituen Argentinako Ligan, oraindik gainditu ez den errekorra.
Ibilbidea
Errekor honi esker Argentinako selekzioaren deia jaso zuen eta 1976an Brasilgo Grêmiora joan zen baina berehala Sevillak fitxatu zuen. Lau denboraldi egin zituen Espainian eta Ligako 101 partidatan 53 gol sartu zituen eta beste 13 Kopan (19 partidatan).