cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rimma Kazakova
Rimma Fiodorovna Kazakova (Римма Фёдоровна Казакова; Sebastopol, Sobietar Batasuna, 1932ko urtarrilaren 27a - Perkhuxkovo, Moskuko oblasta, Errusia, 2008ko maiatzaren 19a) erruso-sobietar poeta izan zen. Sobietar garaiko hainbat herri abesti idazteagatik ezaguna zen.
Bizitza
Sebastopolen jaioa, Leningradeko Estatu Unibertsitatean graduatu zen historiako sailean. Khabarovsken egin zuen lan irakasle.
1955ean lehen bertsoak argitaratu zituen. Bere lehen poesia-bilduma Vstretimsia na Vostoke (Встретимся на Востоке) 1958an argitaratu zuen.
1959tik hil zen arte Sobietar Idazleen Batasuneko kidea izan zen. 1993ko urrian, Sobietar Batasuna desegin ondoren, "42en gutuna" izenpetu zuen. Gutun horretan eskatzen zuten Errusiako alderdi politiko komunistak eta nazionalistak debekatzeko.
2008ko maiatzaren 19an hil zen, Moskuko oblastean. 2008ko maiatzaren 22an ehortzi zuten Moskuko Vagankovoko hilerrian.
Bekea
Bekea Usansolo eta Galdakao arteko auzoa da, Kurtze eta Erletxe artean dagoena. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 171 biztanle ditu.
Edmund Hillary
Sir Edmund Hillary (Auckland (Zeelanda Berria), 1919ko uztailaren 20a - Auckland (Zeelanda Berria), 2008ko urtarrilaren 11), mendizale, pilotu eta esploratzaile zeelandaberritarra izan zen, 1953ko maiatzaren 29an, Tenzing Norgay xerpak lagundurik, Everestera igo zen lehen espedizioko partaide.
Biografia
Edmund Percival Hillary Aucklanden jaio zen, Zeelanda Berriaan, 1919ko uztailaren 20an. Gurasoak Percival Augustus Hillary eta Gertrude Hillary (jaiotzean, Gertrude Clark) izan zituen eta bikotearen bigarren umea izan zen. June izeneko arreba zaharrago bat zuen eta Rex izeneko anaia gazteago bat ere bai. Rex jaio baino lehenago, Hillarytarrak Aucklandik Tuakau izeneko herri txiki batera aldatu ziren eta aita bertako egunkariko editore izan zen lehenengo eta, gero, erlezain, semeak ere hartu zuen lanbidea.
Maider Egues
1994tik 1995era TVE2ko Frontón programako aurkezlea eta kolaboratzailea izan zen. 1997 eta 1998 bitartean Kili Kolo aurkeztu zuen ETB1en. Horrez gain, 1997tik 1999ra Jaiak programako erredaktorea eta 1999tik 2002ra Sorginen Laratza programako kazetaria izan zen. 2001 eta 2002 bitartean Chiloé aurkeztu zuen. 2002an Baietz Gogoratu! eta 2003an Kuxkuxeroak programetako erredaktorea izan zen. 2004an Vaya Semanita programako lokuzioak egin zituen.
Gaur egun Teknopolis programako aurkezlea eta zuzendaria da.
Edmund Hillary
Biografia
Edmund Hillaryk Tuakauko eskolan hasi zituen ikasketak eta Aucklanden segitu zituen gero. Bidea (bi orduko tartea zen) irakurtzen eman ohi zuen eta liburuetan gordetzeko ohitura zuen ume lotsatia zen. Hamasei urte zituen, Ruapehura irteera egin eta eskalatzeko grina piztu zitzaionean.
II. Mundu Gerra garaian, Zeelanda Berriko Aireko Errege Indarren kide izan zen. PBY Catalina ur-hegazkinean egin zuen hegan Ozeano Pazifikoan eta, 1945ean, Fiji eta Salomon Uharteetara bidali zuten, baina istripu batek erredura larriak eragin zizkion eta etxera bidali zuten.
Hillary India aldean zegoela, Ingalaterran proiektu handi bat prestatzen hasiak ziren, Everesteko gailurra jo nahi zuen espedizioa. Eric Shipton zen Ingalaterrako armadak sustatutako ekimen haren burua eta Hillary gonbidatu zuen. 1952an, Cho Oyu mendian trebatu zen talde hura. Ez ziren gailurreraino igo, baina Hillaryk goi mendian oso iaioa zela erakutsi zuen eta, Lowe herrikidearekin batera, aukeratuetako bat izan zen. Bikotea taldetik at geratzeko zorian egon zen, John Hunt espedizioburu berriak kide guztiak Londresen bildu nahi zituelako. Ezezkoa esan zuten Hillary eta Lowek.
1953ko maiatzaren 29an gailurrera iritsi ziren Hillary eta Tenzing Norgay xerpa. Tamaina horretako balentria lortzen zuten lehen bi herritarrak izan ziren. Egun ere zaila da 8.848 metroko tontorrera heltzea eta, duela 50 urte, askoz ere zailagoa. Kontuan hartu behar da Hillaryk eta Norgayk gaua 8.500 metrora pasatu behar izan zutela, 9. kanpalekuan.
Kirol arrakasta hark komunikabideen eta eskertza ekitaldien zurrunbiloan murgildu zuen Hillary. Ingalaterrako erreginak jaun titulua eman zion eta prentsak haren bizitzako azken xehetasuna ere argitaratu zuen. Egoera jasanezina bilakatu zitzaion Hillaryri. Ingalaterrako armadak antolatutako espedizio handiustean Ingalaterrakoa ez zen mendizale batek lortu zuen arrakasta, ingelesen ohitura eta tradizioekin gustura sentitzen ez zen gizasemea. Prentsak, gainera, Hillary aztoratu zuen etenik gabe, gailurrera lehena nor iritsi zen galdezka, Hillary bera edo Norgay xerpa. Hillaryk Norgay hil zen arteko erantzun berbera errepikatu zuen elkarrizketa eta erreportaje guztietan:
Ingelesa ez zenez, Ingalaterrak nahiago zuen haien kolonia izandako herri bateko mendizalea izatea Everest igo zuen lehen mendizalea, xerpa bat baino, baina lan horretan ere oztopo izan zuten Hillaryren jarrera.
Himalayan igoerak egiten segitu zuen 1956, 1960, 1961, 1963 eta 1965ean. Urtero itzultzen zen Hillary Himalaiara eta, arrakasta alpinistikoak lortzen zituen heinean, hasi zen mamitzen bere barruan Everesteko arrakastak Nepalen sortu zuen ondorio txarra: masifikazioa eta herri hartara trumilka joaten ziren espedizioek hobekuntzarik batere ez ziotela ekartzen zeharo pobretutako herriari.
Everesteko Parke Nazionalaren sortzaileetariko bat izan zen, mendilerro hura eta inguruko eremuak babesteko helburuarekin. Himalayan Trust fundazioaren bidez, xerpa herriaren garapena bultzatu zuen, eskolak eta ospitaleak eraikiz. Hasierako helburua Tenzing Norgay lagunaren herrian eskola bat sortzea izan zen, baina urteen joan-etorrian, bere proiektua nabarmen hazi zen eta 25 eskola, bi erietxe, 12 klinika, ura garraiatzeko hodi azpiegiturak, zubiak, errepideak eta beste eraiki ziren. Azken hamarkadan Nepalgo herritarren esku zegoen fundazioaren kudeaketa eta, urtero, 250.000 dolarreko dirutza biltzen zuen.
Los burladores
Los burladores (eusk.: «burlariak») Pablo Sorozabalen hiru aktoko zarzuela da, Serafín eta Joaquín Álvarez Quinteroren libretoa duena. Madrilgo Teatro Calderónen estreinatu zuten 1948ko abenduaren 10ean.
Edmund Hillary
Biografia
Gainerakoan, 1958ko urtarrilaren 3an Hego Polora iristea lortu zuen. Hirugarren espedizioa zen hara lurrez iristen zena, Roald Amundsen 1911n eta Robert Falcon Scott 1912 aurretik izan zituelarik.
1975ean, lehen emazte Louise eta alaba Belinda zeramatzan hegazkina Katmandun txikitu egin zen. 1985ean, hegazkin txiki batean, Ipar Poloan hartu zuen lurra, eta hil bitartean, bi poloetan eta Everesteko gailurrean egon den gizaseme bakarra zen Hillary.
1989an, bigarrenez ezkondu zen, oraingoan lagun baten alargun June Mulgrewekin. Haren seme Peter Hillary ere abenturazale amorratua da eta Everest era bi aldiz igo da, behintzat.
2003an, Everest lehenengo aldiz igo zeneko 50. urteurrena zenean, Nepalgo gobernuak ohorezko hiritar izendatu zuen Edmund Hillary eta ospakizun berezia eskaini zion Katmandun. Lehen atzerritarra zen hori lortzen.
2008an, berriz, Everest inguruko Lukla aireportuari izena aldatu eta Tenzing-Hillary jarri zioten.
Bihotzeko batek hil zuen Sir Edmund Hillary Aucklanden, 2008ko urtarrilaren 11n, 88 urte zituelarik.
Everest mendira nola iritsi ziren kontatzerakoan, Houston Chonicle egunkarian jakinarazi zutenez, honela utzi zuen idatzita Hillaryk:
Quintin
Quintin (bretainieraz Kintin) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Deserriko kantak
Deserriko kantak Eñaut Elorrietaren lehenengo bakarkako diskoa izan da, 2013ean Elkar diskoetxearen zigilupean argitaratutakoa.
Letrak
Lan honekin erbestearen gaiak lantzen ditu horretarako oso idazle desberdinen poemak erabiliz: Gabriel Aresti, Mario Benedetti, Joseba Sarrionandia, Joan Oliver, Harkaitz Cano eta Lander Garro.
Cilleruelo de Arriba
Cilleruelo de Arriba Burgosko udalerria da, Arlanza eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 63 biztanle zituen.
Capela de Santana
Capela de Santana Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Cinclocerthia ruficauda
Cinclocerthia ruficauda Cinclocerthia generoko animalia da. Hegaztien barruko Mimidae familian sailkatua dago.
Bhisho
Bhisho, Bisho bezala ezagutua, Lurmutur Ekialdeko hiriburua da, Hegoafrikan. Probintziako legislazio eta beste hainbat goberu departamentuk hemen daukate egoitz nagusia. Bhisho garai baten probintziako hiriburu izan zen King William´s Town -en iparraldean dago.
Bhishok Xhosa hizkuntzan bufalo esan nahi du, eta hiria zeharkatzen duen ibaiak izen bera du.
Lycophidion variegatum
Lycophidion variegatum Lycophidion generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Cypselurus naresii
Cypselurus naresii Cypselurus generoko animalia da. Arrainen barruko Exocoetidae familian sailkatzen da.
Colonia del Sacramento
Colonia del Sacramento (lehen, portugesez, Colónia do Sacramento) Uruguaiko hego-mendebaldeko hiria da. Rio de la Plataren ezkerreko (iparraldeko) ertzean dago, Buenos Airesen parean, eta Montevideotik 177 kmra. Colonia departamenduko hiriburua da. 2011n 26.231 biztanle zituen.
Portugaldarrek sortu zuten hiria 1680an, Nova Colônia do Santíssimo Sacramento izenarekin, eta gune estrategikoa izan zen haiek espainiarrekin zuten lehian. Bi inperioak mende bat baino gehiagoz borrokatu ziren hiria hartzeko. Azkenik espainiarren esku gelditu zen. Auzo historikoaren hiri paisaiak ongi iraun du, eta bertan portugaldar, espainiar eta kolonia-osteko estiloek bat egiten dute. Hori dela eta, 1995ean Unescok Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
Marcel Aymé
Marcel Aymé (Joigny, 1902ko martxoaren 29a - Paris, 1967ko urriaren 14a) frantziar idazlea izan zen.
Parisen hasi zen kazetari lanetan. Bere lehen eleberria 1926an argitaratu zuen eta 1929an Renaudot Saria irabazi zuen. 1933tik eleberriak, ipuin bildumak, haurrentzako liburuak eta antzezlanak idatzi eta argitaratu zituen.
Pikondo itotzaile
Pikondo itotzailea (Ficus aurea) Moraceae familiako landarea da, Karibe inguruan jatorria duena. Sendabelar, landare apaingarri eta bonsai moduan erabiltzen dute.
Ibitiúra de Minas
Ibitiúra de Minas Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Garestik Lizarrara (Donejakue bidea)
Donejakueren Frantses Bideko bosgarren etapa
Etapa erraza, batez ere lurrezko bideetatik doalako. Mañeru rako igoera labur baina indartsua besterik ez da aipatu behar, non 135 metro igotzen dira 1,1 km-an. Ibilbideko herri guztiek dituzte jatetxe eta aterpetxe zerbitzuak.
Garestik Lizarrara: 21,6 km.
7,5. Zirauki. Irteeran, erromatar zubi txiki eta hondatu bat zeharkatzeko pribilegioa dugu, eta benetako galtzada erromatarreko zati batean ibiltzeko. Handik gutxira, A-12 autobia zeharkatuko dugu zubi batetik, mendi-hegalaren erdian aurrera egiteko, desnibel leunekin. Ondoren, autobia hainbat aldiz gurutzatuz, eta baita Salado ibaiaren Erdi Aroko zubi bate ere, lurrezko pistetatik Lorka ra igoko gara.
13,2. Lorka. Lorka osoa zuzen zeharkatuko dugu, nekazaritzako pista erosoetan aurrera eginez, errepide nazionalaren eta autobiaren eskuinetik. Bilatorta ra iritsi baino lehentxeago, A-12 autobia azpitik gurutzatuko dugu.
17,8. Bilatorta. Irantzu ibaiaren gaineko zubi erromanikoa zeharkatu, eta Jasokunde aren elizaren ondotik pasatuko gara. Herritik ateratzean, lurrezko pista batetik jarraituko dugu. Ezkerretara desbideratze bat dago, elizaren parean, Jurramendi ko saihesbidea deritzon antzinako bide bat hasten baita, Lizarratik pasa gabe, 1,8 km laburtuz. Bide ofizialetik jarraituz, San Migel ermitaren ondotik pasatuko gara, eta ondoren N-132 errepidearen azpitik eta Ega ibaia oinezkoentzako pasabide batetik. Horrela iristen gara Lizarrara, ibai ondotik, fabrika eta baratzen artean.
21,6. Lizarra.
Aterpetxeak
Ezagunena udalarena den “Lizarrako erromesen aterpetxea” da, herriaren sarreran. Bertan 96 lagun sartzen dira bost logela partekatutan. San Migel Parrokiako aterpetxea ere estiman dago, eta 32 pertona hartzen ditu bi gela partekatutan. Gidetako beste aterpetxe batzuk honakoak dira: Rokamador kaputxinoen aterpetxea, ANFAS Fundazioaren aterpetxea, Larruginen hosteria aterpetxea, Onzineda gazten aterpetxea, Agora hotela, eta Alda Estella hotela.
Rabča
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1550. urtekoa da.
Nobuhisa Kobayashi
Nobuhisa Kobayashi (小林 庸尚, 1983ko apirilaren 11 - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Omiya Ardija.
Ameriketako Estatu Batuetako errepide txirrindularitzako txapelketa
Ameriketako Estatu Batuetetako errepide txirrindularitzako txapelketa Ameriketako Estatu Batuetako txapelduna izango den txirrindularia erabakitzeko urtero egiten den lasterketa bat da. Garaileak, Ameriketako Estatu Batuetako banderaren koloreak dituen maillota errepideko edozein probatan urte betez eramateko eskubidea du.
Txapelketa hau 1985etik etenik gabe ospatzen da. Ohi Pensilvaniako hiririk ezagunenetako bat den Filadelfian egiten zen lasterketa baten ospatzen zen. Lasterketa hori (gaur egun Philadelphia International deitua) edozein nazionalitateko txirrindularientzat irekia dagoen lasterketa da, eta beraz, Estatu Batuetako txapelduna, helmugara iristen zen lehen estatubatuarra zen.
2006tik aurrera Estatu Batuetako txapelketa gainontzeko txapelketa nazionalak modukoa izatera pasa zen, hau da, soilik estatuko txirrindularientzat, eta Hego Carolinako Greenville hirian ospatzen da.
Cypselurus oligolepis
Cypselurus oligolepis Cypselurus generoko animalia da. Arrainen barruko Exocoetidae familian sailkatzen da.
Cinclocerthia gutturalis
Cinclocerthia gutturalis Cinclocerthia generoko animalia da. Hegaztien barruko Mimidae familian sailkatua dago.
Intza Lizarazu
Intza Lizarazu Jauregi (Azkoitia, 1991ko maiatzaren 21a) euskal saskibaloi-jokalaria da, eskolta postuan jokatzen duena. Gaur egun, Espainiako Emakumezkoen Saskibaloi Ligako Bigarren Mailan aritzen den Añares Rioja ISB taldean jokatzen du.
Mirtis Antedonekoa
Mirtis Antedonekoa (K. a. VI. Mendea) poeta greziarra izan zen eta, ustez, Tebasko Pindaro eta Tanagrako Korina ren irakaslea. Beozia n sortu ziren poeta lirikoen artean goiztiarrena izan zela uste dute adituek. Antedon bertako herri txiki bat zen, Atika ipar-mendebaldearekin lotzen zuena).
Obra
Mirtisen poesia guztia galdu egin da eta Plutarko k parafraseatzen duena ezagutzen da soilik. Berak Mirtis aipatzen du kontakizun baten iturri bezala: zergatik debekatu zitzaien emakumeei tente egotea Eunosto heroiari Tanagra hirian eskainitako baso sakratu batean. Mirtisen olerkiaren arabera, Eunostok errefusatu zuen Okna izeneko emakume bat, bere lehengusina. Haserre maite ez zuelako, bere anaiei esan zien Eunostok bortxatu egin zuela, eta ondoren hil egin zuten. Oknak, anaien errukiaren eske, gezurra aitortu zien; erbesteratu zen eta bere buruaz beste egin zuen labar batetik salto egin ondoren.
Suda ren arabera, Antipaterrek Mirtisi "soinu gozoa" deitzen zion eta Korinak "ahots garbi". Antipaterrek bederatzi poetek osatutako kanonean sartu zuen. Korinak kritikatu zuen Mirtis Pindarorekin lehiatzen ausartu zelako: "Eta nik neuk Mirtis melodiatsua gaitzesten dut, emakumea izanik Pindarorekin lehian hasi baitzen. (Korina)"Polemika eta lehia hori gizarte arkaikoetan zegoen bizitasun seinale gisa interpretatu izan da, fikziozkoak edo benetakoak izan. Izan ere, Homero ren eta Hesiodo ren arteko fikziozko lehiak kontzientzia etiko eta erlijioso berri bat dokumentatzen lagundu zuen bezala, -Homeroren mundu zaharraren eta Hesiodoren berriaren arteko aurkakotza-, Mirtis eta Korinaren lehiak mundua ulertzeko modu ezberdina irudikatzen dute. Alde batetik, Korinak eta Mirtisek beren lurralde, dialekto eta tokiko mitoei lotutako beoziarren adibide dira eta Pindarok, aldiz, beoziar mundu horretatik laster urruntzen dena irudikatzen du. Tatik, erretoriko ibiltaria eta bigarren mendeko apologista kristaua, esan zuen Boïtz izeneko eskultore batek sortu zuela Mirtisen brontzezko estatua.
Photostylus pycnopterus
Photostylus pycnopterus Photostylus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.
La Roche-Derrien
La Roche-Derrien (bretainieraz Ar Roc'h-Derrien, Ar Roc'h edota Kêr ar Roc'h) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Rospez
Rospez (bretainieraz Rospezh) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Aplonis metallica
Aplonis metallica Aplonis generoko animalia da. Hegaztien barruko Sturnidae familian sailkatua dago.
Soultz-les-Bains
Soultz-les-Bains Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Soultz-les-Bains udalerrian erroldatutako biztanleak 827 ziren. Familiak 319 ziren, horien artean 69 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 98 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 130 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 22 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 368 etxebizitza zeuden, 326 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 40 hutsik zeuden. 252 etxeak ziren eta 116 apartamentuak ziren. 326 etxebizitza nagusietatik 268 bere jabearen bizilekua ziren, 54 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 62 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 169 etxek bost zituzten. 266 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 130 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 180 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 568 ziren, horien artean 446 aktiboak ziren eta 122 inaktiboak ziren. 446 pertsona aktiboetatik 421 lanean zeuden (225 gizon eta 196 emakume) eta 25 langabezian zeuden (10 gizon eta 15 emakume). 122 pertsona inaktiboetatik 44 erretiraturik zeuden, 50 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Soultz-les-Bains udalerrian 356 unitate fiskal zeuden, 919 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.902 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Ricco (kraterra)
Ricco kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ01 lau-angelukoan dago. 65,8 kilometroko diametroa du. Izena Annibale Riccòren omenez darama. Milankovic kraterrik handienaren hego-ekialdeko ertzean dago. Hego-mendebaldera diametro bat baino gutxiagora Karpinskiy dago, hego-ekialdean, berriz, Roberts.
Soultz-les-Bains
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 ile apaindegiak, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
Ricco (kraterra)
Egitura nahiko berria da, eta ez da degradatu beste inpaktu batzuen higaduraren ondorioz. Ertzeko ezponda ondo zehaztuta dago, hego-mendebaldean izan ezik. Alboko isurialde horretan, Karpinskyren material eiektatuak ahoaren gainean jartzen dira, eta barruko zoruaren ertzeraino iristen dira. Barnealdeko gainerako paretak erorketa uniformea du leku batzuetan, eta gainalde aldapatsua eta beste batzuetan askatutako materialezko terrazak ditu. Terraza handienak ipar-mendebaldean daude, eta ertzak Milankoviceko lurzoruaren laurdena hartzen du.
Riccoren barruko lurzoruak eremu nibelatuak ditu, eta erdiko puntuaren inguruan gandorrak daude. Gailur horietatik nabarmenena erdiko puntuaren ipar-ekialdean dago. Beste gandor txikiago bat du hegoaldean, eta gandor baxu bat iparraldeko sektoreko lurrean. Era berean, behe-muino batzuk kraterraren zoruan altxatzen dira.
Soultz-les-Bains
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Soultz-les-Bains udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 210 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
John Buchan (Tweedsmuireko 1. baroia)
'''John Buchan, Tweedsmuireko 1. Baroia''' (Perth, 1875eko abuztuaren 26a - Montreal, 1940ko otsailaren 11) eskoziar eleberrigile, historialari eta politikaria izan zen. Kanadako 15. Gobernadore Orokorra izan zen. Britainia Handiko administrazio kolonialeko funtzionarioa izan zen Hego Afrikan. Londresera itzuli zenean, Spectator egunkariaren editorea izan zen. 1910ean idatzi zuen bere lehen eleberria, Afrikan oinarritua. 1911n Eskoziako Alderdi Unionistaren hautagaia izan zen hauteskundeetan. Lehen Mundu Gerran The Times egunkariko berriemailea izan zen Frantzian. 1915ean The Thirty-Nine Steps argitaratu zuen, bere lanik ospetsuena. 1916an Mendebaldeko Frontera bidali zuten inteligentzia zerbitzuko kide gisa. 1927an parlamentuko kide hautatu zuten. 1935ean Kanadako Gobernadore Orokorra izendatu zuten.
Edgar Douglas Adrian
Edgar Douglas Adrian OM PRS (Londres, 1889ko azaroaren 30a - Cambridge, 1977ko abuztuaren 4a) britainiar fisiologoa izan zen.
Westminsterreko High School-en ikasi zuen Bigarren Hezkuntzan eta natur zientziak Cambridgeko Trinity College-n, medikuntzan lizentziatu zelarik 1915ean. Lehen Mundu Gerran Londresko St Bartholomew Hospital-en lan egin zuen, nerbio-nahasteak zituzten soldaduak tratatuz. Cambridgera itzuli zen 1919an eta 1925ean giza zentzumenen organoetan nerbio-bultzadak aztertzen hasi zen, nerbio-zuntzetan unekoa korrontea neurtzeko aukera frogatuz anplifikadorea aplikatuz.
Saint Ives
Saint Ives, ohikoena St Ives laburduraz, 'Porth Ia', Ingalaterrako Kornualles konderriko ipar-mendebaldeko kostaldeko udalerri bat da, Penwith eremuan.
Edgar Douglas Adrian
Royal College of Physicianseko irakaslea (Sharpey katedra, 1925) izan zen, Royal Society-koa (Foulerton katedra, 1929 - 1937) Cambridgeko Unibertsitatekoa (Fisiologia katedra, 1937 - 1951). 1951tik Trinity College-eko zuzendaria izan zen.
Saint Ives
Penzance udalerriaren iparraldean eta Camborne udalerriaren mendebaldean kokaturik dago. Antzina, Saint Ivesko ekonomiaren eragilea arrantzaren industria zen. Sektore hau gainbeheran dagoenetik, sektoreen pisuak aldatu dira eta gaur egun Saint Ivesko ekonomia turismoan sostengatzen da. 1639an, Saint Ives, erret-gutunaren bidez Ingalaterran sartu zen.
Edgar Douglas Adrian
1932an Medikuntzako Nobel Saria jaso zuen neuronen eta nerbio-zelula motorren funtzioei buruz, Sir Charles Scott Sherrington- ekin partekatu zuen saria.
1950ean Royal Societyko presidente izendatu zuten.
Lygodactylus angularis
Lygodactylus angularis Lygodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Lara van Ruijven
Lara Victoria van Ruijven (Naaldwijk, Herbehereak, 1992ko abenduaren 28a - Perpinyà, Frantzia, 2020ko uztailaren 10a) herbehereetar pista laburreko abiadura-patinatzailea izan zen.
Ibilbidea
2018ko Neguko Olinpiar Jokoetan emakumezkoen taldekako 3000 metro errelebok pista laburreko abiadura-patinajean brontzezko domina lortu zuen Herbehereerako taldearekin. Hurrengo urtean urrezko domina lortu zuen 2019ko Pista Laburreko Abiadura Patinaje Munduko Txapelketako emakumezkoen bakarkako 500 metro lasterketan.
Heriotza
Frantzian hil zen (talde nazionalaren kontzentrazioan zegoen bitartean) 2020ko uztailaren 10ean, 27 urte zituela, gaixotasun autoimmune baten konplikazioengatik, lehenago ekainaren 25ean Perpinyango ospitalean ingresatzera behartu zuena.
Rawson
Rawson Argentinako hegoaldeko hiria da, Chubuteko probintziako hiriburua. 12 km²ko eremua du eta 2010ean 31.787 biztanle zituen.
Historia
Galestar kolonoek fundatu zuten hiria 1865eko irailaren 15ean.
Hibiki Kato
Hibiki Kato (加藤 韻, 1987ko azaroaren 14a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako JEF United Chiba.
Rifter
Rifter taldea, 2006ko apirilean sortu zen Iruñean (Nafarroa) doinu indartsuak jorratzeko asmoz. Taldea osatzen duten lau taldekideak, talde ezberdinetakoak ziren, baina elkartu, eta musika gogorra jotzen hasi ziren Metal, Rock eta Funky doinuekin uztartuz.
Atsushi Ito
Atsushi Ito (伊藤 淳嗣, 1983ko irailaren 24a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako JEF United Chiba eta Tochigi SC.
Rabčice
Rabčice Eslovakiako udalerri bat da, Námestovoko barrutian kokatuta. 22,18 km²ko azalera du eta 2011 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1550. urtekoa da.
Direnzoita
Direnzoita silikato motako minerala da eta zeolite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Direnzoita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4,5 da.
Le Pas (Mayenne)
Le Pas Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Pas udalerrian erroldatutako biztanleak 538 ziren. Familiak 218 ziren, horien artean 58 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 86 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 70 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 301 etxebizitza zeuden, 215 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 49 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 295 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 215 etxebizitza nagusietatik 157 bere jabearen bizilekua ziren, 57 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 47 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 96 etxek bost zituzten. 167 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 100 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 89 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
La eterna canción
La eterna canción (eusk.: «Betiko abestia») Pablo Sorozabalen bi aktoko zarzuela da, Luis Fernández Sevillaren libretoa duena. Bartzelonako Principal Palacio antzokian estreinatu zuten 1945eko urtarrilaren 27an.
Le Pas (Mayenne)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 290 ziren, horien artean 226 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 226 pertsona aktiboetatik 210 lanean zeuden (117 gizon eta 93 emakume) eta 15 langabezian zeuden (9 gizon eta 6 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Pas udalerrian 211 unitate fiskal zeuden, 503,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.050 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Le Pas udalerrian 57 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.950 hektarea erabiltzen.
Lygodactylus blanci
Lygodactylus blanci Lygodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Le Pas (Mayenne)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Entre Sevilla y Triana
Entre Sevilla y Triana (eusk.: «Sevilla eta Triana artean») Pablo Sorozabalen bi aktoko zarzuela da, Luis Fernández Sevilla eta Luis Tejedor Pérezen libretoa duena. Madrilgo Circo Pricen estreinatu zuten 1950eko apirilaren 8an.
Cypselurus opisthopus
Cypselurus opisthopus Cypselurus generoko animalia da. Arrainen barruko Exocoetidae familian sailkatzen da.
Oier Barrado
Estatistikak
''2020ko maiatzak 18an eguneratua. Datu ofizialak.''
Corpoyer-la-Chapelle
Corpoyer-la-Chapelle Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Corpoyer-la-Chapelle udalerrian erroldatutako biztanleak 22 ziren. Familiak 8 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak) eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 25 etxebizitza zeuden, 11 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 14 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 25etxeak ziren. 11 etxebizitza nagusietatik 9 bere jabearen bizilekua ziren eta 2 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek lau gela zituzten eta 8 etxek bost zituzten. 8 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 12 ziren, horien artean 7 aktiboak ziren eta 5 inaktiboak ziren. 7 pertsona aktiboetatik 4 lanean zeuden (2 gizon eta 2 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 5 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 3 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra zerbitzu enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Txakurraren partia
Txakurraren partia edo Txuriko 1975an Txomin Artola kantautoreak kaleratutako abesti bat da.
Abestiaren gaia Txuriko izeneko txakur bat da. Hitzak Txomin Artolaren aita zen Fernando Bordari Artola bertsolariak idatzitakoak dira.
Hitzak
Gu gazte giñadela txalupa guziak txakurtxo bat ohi zuten ontzi barrenian begi-erne, abila etzan zaunkaria ihes zihoan arraia harrapatzailea.
Seewoosagur Ramgoolam
Sir Seewoosagur Ramgoolam (सर शिवसागर रामगुलाम; Belle Rive, gaur egun Kewal Nagar, 1900eko irailaren 18a - Port Louis, 1985eko abenduaren 15a) Maurizioko politikaria izan zen. Herrialdeko lehenbiziko ministro-nagusia eta lehen ministroa izan zen eta gobernadore orokorra ere izan zen. Indiar emigrante baten semea zen. Mediku ikasketak egin zituen Londresen eta Mauriziora itzultzean Alderdi Laboristan sartu zen. 1961ean britainiarren ikuskaritzapean ministro-nagusia izendatu zuten eta 1968an, independentzia aldarrikatzearekin batera, lehen ministro bihurtu zen. Boterean mantendu zen 1982ko hauteskundeetan galdu zuen arte. 1983an gobernadore orokorra izendatu zuten eta bi urte geroago hil zen, agintaldia amaitu gabe.
Txakurraren partia
Hitzak
Seme, esango dizut nola gertatzen zan punitutako arraia suelto... batzuetan legatzak, ospa! ihes... txakurra, jauzten zan ta bet-betean arraia artzen zun ortzetan.
Lana orren saria zakurren partia deitzen genion guziok ongi merezia! maitea, maitea zan zakur ehiztaria txalupa betetzen zun anima gabiak...
Unea etorri da zuri kontatzeko zer nolako txakurra zen gure "Txuriko" auin izugarriak etzun izutuko arraia utzi baiûo lenago itoko.
Goiz itsusi batean ez naiz ez aztuko bere lana beteaz jauzi zan "Txuriko" baga haundi artean ehiza...! ez utziko! legatz aundi batekin ito zan betiko.
Jiří Popper
Jiří Popper etnia juduko txekoslovakiar gazte bat zen. 1923ko uztailaren 21ean jaio zen Pragan, eta milioi bat lagunekin batera hil zuten nazien suntsitze-eremuan, Auschwitzen. 1943ko irailaren 6an Theresienstadten ghettotik eremu horretara erbesteratu zuten. 20 urte bete gabe zituen.
Jiri Popper-ek, Errealaren insignia bat zuen jantzita, Atotxa.org eta Auschwitz Memorial Twitterreko kontua Pragako eta Errealako taldearen pin eta kamiseten truke baten ondorioz, pin hori haur horren eskuetara iritsi zela diote.
John Vane
Sir John Robert Vane (Tardebigge, Worcestershire, 1927ko martxoaren 29a - Farnborough, Londres, 2004ko azaroaren 19a) britainiar farmakologoa izan zen. 1982ko Medikuntzako Nobel Saria irabazi zuen Sune Bergström eta Bengt Samuelssonekin batera prostaglandinaren fisiologiari eta biokimikari buruz egindako ikerketengatik.
Aita judu errusiarra zen. John Vanek farmakologia ikasi zuen Oxfordeko Unibertsitatean. 18 urtez irakasle izan zen Londresko Unibertsitatean. Aspirina eta haren hanturaren aurkako efektuak ikertu zituen.
Augusto Aguirre Morales
Augusto Aguirre Morales (Arequipa, 1888ko apirilaren 24a - Lima, 1957ko ekainaren 2a) Peruko kontalaria, poeta, hezitzailea eta kazetaria izan zen. Colónida mugimenduko (postmodernismoa) kidea izan zen eta El pueblo del Sol ( 1924 eta 1927 ) eleberriaren egilea, inken garaian kokatua, zeren historia eta arkeologiak emandako datuetan oinarritutako berreraikuntza goraipatua egin zuen.
Biografia
Oswaldo Agirreren eta María Moralesen semea zen. Bere jaioterrian Ameriketako Independentzia Kolegio Nazional tradizionalean ikasi zuen. Arequipako San Agustin Unibertsitate Nazionalera joan zen eta han Jurisprudentzia ikasi zuen. Txikitatik irakaskuntzara, administraziora eta kazetaritzara bideratu zuen bere bokazioa.
Arequipan tutore gisa lan egin zuen Gizonen Tingo Eskolan (1902) eta 9515. zk. Eskolan (1910 - 1914 eta 1920). Liman Arte Inka irakaslea izan zen Arte Ederretako Eskola Nazionalean (1930) eta Ameriketako Historiakoa Gizonentzako Pedagogia Institutu Nazionalean, non bere zuzendaritzan izan zen (1932 - 1933 eta 1940). Institutu honen eranskin batek egungo Alfonso Ugarte Eskola Nazionala sortu zuen.
Abraham Valdelomar idazle handiaren oso laguna, Agirrek Colónida taldearen ekintzetan bete-betean parte hartu zuen eta izen bereko aldizkariaren kolaboratzaile izan zen. Valdelomarrek eta taldeko beste kide batzuek bezala —gero "Inkaismo modernista" deitzen zena landu zutenak— Agirre liluratuta agertu zen iragan inkaikoarekin, eta gai horretara bideratu zuen bere literatur lana; hala ere, erabat aldendu zen Valdelomarren eta gainerako "kolonidoen" ikuspegi idealizatuetatik, iragan urrunekoa apaintzen tematuta, ikuspegi historikotik informazio zorrotzagorik ezean, kolore modernista biziekin birsortu nahi izan zuten, horrela, Europako eleberrigileen jarraibideak jarraituz, garai hartan antzinako beste zibilizazio batzuen distira idealizatzen zutenak, hala nola atenastarra, kartagotarra edo bizantziarra. Agirrek Inka Inperioa zintzo berreraikitzeari ekin zion eta horretarako Espainiako kronikak zehatz-mehatz aztertzen eta azken aurkikuntza arkeologikoen berri ematen hasi zen. Horrela jaio zen El pueblo del Sol (Lima, 1924 eta 1927) eleberria, irudimena eta fantasia ikerketa historikoarekin eta datu arkeologiko eta ikonografikoen bildumarekin lotzeko asmoa zuen kontakizun ederra.
Bere beste grina bat kazetaritza izan zen. La Idea (1905) eta Noticias (1912) egunkarien editorea izan zen; eta El Siglo de Puno (1904), La Bolsa, El Sur ( 1913 ), Colónida (1916), Prisma, Variedades, Mundial, La Crónica (1934 - 1953) eta bestelako argitalpenen kolaboratzailea. Bereziki aipagarria da Deán Valdiviari buruz, hil baino lehentxeago, argitaratutako artikulu sorta. Kazetaritza Sari Nazionala eman zioten 1949an.
Echinospartum horridum
Echinospartum horridum Fabaceae familiako zuhaixka da, Frantziako Erdialdeko Mendigunean eta Pirinioetan jatorria duena. Euskal Herrian Leotzen eta Erronkarin bizi da. Kareharrizko harrietan eta larretan bizi da eta bola arantzadun baten itxura du.
Veix
Veix Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Veix udalerrian erroldatutako biztanleak 71 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 31 ziren, horien artean 21 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 21 pertsona aktiboak lanean(11 gizon eta 10 emakume) zeuden.. 10 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ostalaritza eta jatetxe enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra funeraria zen.
2000. urtean Veix udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Casinhas
Casinhas Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Sheshan uhartea
Sheshan Txinako Herri Errepublikako Shanghai udaltasuneko Chongming uhartetik 35 kilometro ekialdera dagoen uhartea da. Uharte txikia da, 0,037 kilometro koadro baino ez ditu, eta Yangtze ibaiaren bokalean dago.
Itsasargia
Uhartean XX. mende amaierako itsasargia dago.
Dissakisita-(Ce)
Dissakisita-(Ce) mineral bat da eta allanite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Dissakisita-(Ce) elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 6,5 - 7 da.
Giuseppe Verdi
Giuseppe Fortunino Francesco Verdi (Le Roncole, Parma, Frantziako Lehen Inperioa, gaur egun Italia, 1813ko urriaren 10a – Milan, Italiako Erresuma, 1901eko urtarrilaren 27a) musikagilea izan zen, Erromantizismoaren garaikoa. Opera landu zuen, batik bat.
Allozko urtegia
Allozko urtegia Nafarroako Lizarrerria eskualdeko Deierri eskualdean dagoen urtegi bat da. Lizarratik 12 kilometro ipar-ekialdera, Deierri eta Gesalatz udalerrien artean dago. Urtegi honen inguruan Allotz, Lerate, Irurre, Estenotz, Muetz, Hiriberri eta Ugar herriak kokatzen dira.
Giuseppe Verdi
Lan ugariren egilea izan zen, haien artean Aida, Rigoletto, Il trovatore edo La traviata bezalako opera ospetsuak. Horrezaz gain, Macbeth eta Otelo, William Shakespearek idatzitako lanak, musikatu zituen.
Frantzisko Silva
Kirol ibilbidea
1897ko Kontxako Bandera irabazi zuen, eta hamarkada horretako beste hainbat ediziotan ere hartu zuen parte: 1892, 1894, 1896, 1898, 1899 eta 1900.
Juanjo San Sebastian
Juanjo San Sebastian Arroyo (Bilbo, 1955) euskal alpinista da, 1980ko hamarkadan eta 1990ekoan ezagunenetarikoa.
1979an lehenengo igoerak egin zituen Alpeetan Europako Erdialdean eta Andeetan Hego Amerikan. 2 urte geroago lehenengo aldiz Himalaiara joan zen Asia aldera, eta ordutik zortzimilako batzuetara igotzen lortu egin zuen.
Frantzisko Silva
Kirol ibilbidea
1895ean ez zuen parte hartu, traineru donostiarrei debekatu egin zitzaielako parte hartzea. Azken urteetan Donostiako traineruak nagusi izan ziren (7 edizio jarraian irabazi zituzten 1894 arte, jarraian irabazitako Kontxako Banderen errekorra) eta antolakuntzak inguruko herrietako traineruak parte hartzera anima zitezen nahi zuen Donostiakoei parte hartzea debekatuz. Hala ere traineru donostiar batzuentzat beste estropada bat antolatu zen beste egun batean, kontsolazio gisa-edo, eta Silvaren ontziak irabazi zuen.
Juanjo San Sebastian
Afrikan (Kilimanjaro eta Ruwenzori), Kanadan (Lotus Flower Tower, Cirque of the Unclimbables-en, Northwest Territories-en; Nahanni eta Yukon ibaien jaitsierak kanoan), AEBetan (Zodiac eta North America Wall, Yosemiteko El Capitán-en), Argentinan (Aconcagua), Brasilen (Pão de Açúcar) eta Zeelanda Berrian ere ibili izan da mendian edo bestelako kiroletan.
Ibilbidea
17 urterekin ekin zion eskaladari. 1981ean egin zuen lehendabiziko espedizioa Himalaiara eta Karakorumera. Horien artean nabarmentzen dira Everesteko hegoaldeko zutabera egindako saiakera, Makalu eta Cho Oyuko igoerak eta Shisha Pangmako erdialdeko tontorra. 1986an saiatu zen Broad Peakera igotzen, Chogolisako ipar-ekialdeko ertzean bide berri bat zabaldu ostean. Halaber, K2ko mendebaldeko aurpegian bide japoniarra egiten saiatu zen. Mendi hartara beste hiru aldiz itzuli zen, Cessen bidetik, bide normaletik eta azkenik 1994an tontorra lortu zuen iparraldetik, Atxo Apellanizekin batera. Espedizio horretan Atxo bere sokakide eta laguna hil zen, erreskatatzen saiatu arren. Bizipen garrantzitsu hauek "Cita con la cumbre" liburuan jaso zituen.
Lygodactylus bradfieldi
Lygodactylus bradfieldi Lygodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Juanjo San Sebastian
Dokumentalgilea
RTVEko lantaldekoa izan zen 1983tik 2004ra, "Al filo de lo imposible" saioan hain zuzen ere. "Bájame una estrella" dokumentala ere egin zuen 1992an, Miriam Garcia Pascual eskalatzaile aitzindariari buruzkoa eta hark idatzitako egunerokoan oinarriturik.
Sainte-Hélène (Gironda)
Sainte-Hélène Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Hélène udalerrian erroldatutako biztanleak 2.414 ziren. Familiak 878 ziren, horien artean 143 pertsona bakarrekoak ziren (81 bakarrik bizi ziren gizonak eta 62 bakarrik bizi ziren emakumeak), 259 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 383 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 93 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Juanjo San Sebastian
Idazlea
Liburuen arloan, "Cuando la luna cambie. Historia de una expedición al Karakorum" (Desnivel, 2000), "Cita con la cumbre. Una historia de tragedia y amistad en el K2" (Desnivel, 2011) eta "¿Cuánto es mucho tiempo? Retazos del camino" (Desnivel, 2020) idatzi ditu bestela.
Sainte-Hélène (Gironda)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Juanjo San Sebastian
Sariak
2018ko abenduan Bilbon, Mendi Film Festivalen WOP fundazioaren saria jaso zuen, alpinista moduan bere ibilbideagatik eta eredu moduan superazio, ausardia eta konpromisoan.
Sainte-Hélène (Gironda)
Etxebizitza
2007an 946 etxebizitza zeuden, 898 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 897 etxeak ziren eta 40 apartamentuak ziren. 898 etxebizitza nagusietatik 700 bere jabearen bizilekua ziren, 173 alokairuan okupaturik zeuden eta 25 doan lagata zeuden; 14 etxek bi gela zituzten, 125 etxek hiru zituzten, 279 etxek lau zituzten eta 481 etxek bost zituzten. 698 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 298 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 558 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.606 ziren, horien artean 1.261 aktiboak ziren eta 345 inaktiboak ziren. 1.261 pertsona aktiboetatik 1.168 lanean zeuden (622 gizon eta 546 emakume) eta 93 langabezian zeuden (37 gizon eta 56 emakume). 345 pertsona inaktiboetatik 136 erretiraturik zeuden, 96 ikasten zeuden eta 113 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainte-Hélène udalerrian 924 unitate fiskal zeuden, 2.468 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.063 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 82 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 23 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 33 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 2 margolariak, 9 zurginak, 1 iturgina, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 2 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
Giuseppe Verdi
Politikoki, Risorgimento, Italiaren batasunaren eta askatasunaren alde jardun zuen higikundearen pertsona enblematikoa izan zen. Ezaguna da Viva VERDI goiburua, Vittorio Emanuele Re D'Italia erregearen alde egiteko erabiltzen zutena.
Sainte-Hélène (Gironda)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Sainte-Hélène udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 105 hektarea erabiltzen.
Giuseppe Verdi
Bizitza
Giuseppe Verdi Le Roncolen jaio zen 1813an. Haren aita Carlo Verdi izan zen eta ama, berriz, Luigia Uttini eta Parmako Dukerrian bizi ziren.
Herri hartan jaso zituen musikako lehen lezioak Ferdinando Provesiren tutoretzapean. Konpositore artista horrek Busseton hasi zituen ikasketak, hango merkataria zen Antonio Barezziren laguntzari esker. Berehala, bere herriko elizaren organo jotzaile bilakatu zen eta, behin baino gehiagotan saiatu zen Milango kontserbatorioan sartzen, 1833an lortu zuen arte, eta Milanen osatu zituen ikasketak Vincenzo Lavignarekin. 1835-1838. urteetan, Bussetoko Elkarte Filarmonikoko eta musika eskolako zuzendari izan zen.
Sainte-Hélène (Gironda)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Giuseppe Verdi
Bizitza
Garai hartan, Barezziren alabarekin ezkondu zen, baina 1838-1840. urteetan emaztea eta bi seme-alabak hil zitzaizkion. Verdiren lehenengo emaztearen eta alabaren heriotza haren opera gustukoenekin eta ospetsuenekin bildu zituen. Opera horiek izan ziren, haren iritziz, garrantzi handienekoak, Rigoletto, La Traviata eta Il trovatore, alegia.
Skoll
Skoll edo Sköll, eskandinabiar mitologian, egunero, Sól Eguzkiaren jainkosaren atzetik zihoan otso bat zen, jainkosa irensteko asmoz.
Chavannes-des-Bois
Chavannes-des-Bois Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.