cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Te dastaketaren ebazkizuna
Ebazkizuna
Andre batek te-esnea dastatuz katilura isuri zen lehenengo gaia tea ala esnea izan zen jakiteko gauza dela baieztatzen du. Ahalmen hori frogatzeko, esnea aurretik eta tea aurretik isuri den launa katilu prestatu eta zorizko ordena batean dastatu ditu andreak. Zortzi katiluetan asmatu badu, andreak baieztatzen duen ahalmena sinesgarria dela erabaki behar al da?
Ebazpena
Azken finean, andreak egiten duena zortzi katiluetatik tea lehenengo isuri den lau katiluak hartzea da. Beraz, ebazkizuna ontzi erako ebazkizun moduan azal daiteke, non ontzi batean bi motako launa elementu dauden eta banaka eta itzulerarik gabe lau elementu aterata, mota bateko lau elementuak suertatzen diren. Andreak baieztatzen duen ahalmenik izan ez eta, beraz, zoriz aukeratzen baditu te aurretik isuri diren lau katiluak, katilu guztiak asmatzearen probabilitatea hau da:
Probabilitate hori ikusita, zailtzat jotzen da zoriz katilu guztietan asmatzea eta beraz, andreak lehenengo tea ala esnea isuri den jakiteko ahalmena baduela erabaki behar da.
Ebazkizunak saiakuntza diseinuari buruzko galdera interesgarriak sortzen ditu, gainera. Lehenik eta behin, aurretik tea edo esnea isurtzea ez ezik, beste faktoreak (tenperatura, ...) ezin kontrola daitezkeela nabarmendu behar da. Kontrol eza horri aurre egiteko modu bat, katiluak modu nahasian dastatzera eman edo, teknikoki esaten den moduan, aleatorizatzea da, katiluen dastaketa-ordena zoriz erabakiz.
Ebazkizunaren historia
Ebazkizuna Ronald Fisherek idatzitako Statistical methods for research workers liburuan agertzen da lehen aldiz, baina errealitatean burutu zen esperimentu bat ere ba omen da: Fisherek Rothamsted ikerketa-etxean lan egiten zuen eta bertan, te hartzeko orduan, Fisherek Muriel Bristol ikertzaileari tea eskaini eta honek uko egin zion egun batean, esnea aurretik isuri den tea nahiago zuela adieraziz. Fisherek hori zentzugabea zela adierazi zuen, esnea aurretik edo ondoren isurita diferentziarik ez dagoela adierazi. Bertan zeudenen iradokizunez, saiakuntza burutu eta Bristolek espero zitekeen baino gehiagotan asmatu zuen.
Edgar Morin
Edgar Morin (Paris, Frantzia, 1921eko uztailaren 8a) frantses soziologoa eta filosofoa da.
Biografia
1950ean Centre National de la Recherce Scientifique erakundean onartu zuten. 1959an Georges Friedmann eta Roland Barthesekin Masa Komunikazioen Ikerketa Zentroa eraiki zuen, eta Communication aldizkaria argitaratzen hasi zen. Ondoren, Arguments aldizkaria sortu zuen, 1957-1963 urteen bitartean argitaratu zuena. 1973an Ikerketa Zentroko zuzendari izendatu zuten.
Edgar Morinek komunikabideek zabaltzen duten masa-kulturan errealitatearen eta irudizkoaren artean eratzen den harremana aztertu du (Garaiaren izpiritua, 1966). Esamesen fenomenoa azaltzen saiatu zen, eta horretarako antisemitismoan oinarritzen den informazio lausoa eta zehaztasunik gabea aztertu zuen. Orainaldiaren soziologiaren aldeko bihurtu zen (Kaliforniako egunkaria, 1970; Giza naturaren paradigma galdua, 1973). Hiru liburutan argitaratu zuen Metodoa lanaren bidez ikerketa-eremu berri bat osatu zuen; sistemen konplexutasuna ezagututa, zientzien batasuna bilatzetik urrun, nahasmenduaren garrantzia nabarmendu zuen. Garrantzi handia eman zion ekosistema kontzeptuari.
1987an Europako kulturaren inguruko lana idatzi zuen: Europan pentsatu. 2002. urtean, Morinek International Ethical, Scientific and Political Collegium sortzen lagundu zuen.
2009 Voloshina
2009 Voloshina asteroide gerrikoan aurkitutako 2009. asteroidearen izena da. 1968ko urriak 22an aurkitu zuen Tamara Smirnovak Nauchnyjetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1968 UL zen. Bere izena Vera Danilovna Voloshinagatik jasotzen du, Bigarren Mundu Gerrako sobietar heroia izan zena. Temis familiako asteroide bat da.
Lauren Holly
Lauren Holly (Bristol, Pennsylvania, 1963ko urriaren 28a) estatubatuar-kanadar aktorea da. Picket Fences telesailean Maxine Stewart Sheriff diputatuaren paperak egin ditu, NCISeko zuzendari Jenny Shepard NCIS seriean, Betty Rogers doktorea Motive filmean, Mary Swanson Dumb and Dumber filmean, Bruce Leeren emaztea Linda Lee Dragon: The Bruce Lee Story, Darian Smalls Beautiful Girls-en eta Gigi What Women Want-en.
Trélou-sur-Marne
Trélou-sur-Marne Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 945 ziren. Familiak 396 ziren, horien artean 105 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 73 bakarrik bizi ziren emakumeak), 142 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 121 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 504 etxebizitza zeuden, 394 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 55 hutsik zeuden. 484 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 394 etxebizitza nagusietatik 326 bere jabearen bizilekua ziren, 52 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 89 etxek lau zituzten eta 237 etxek bost zituzten. 295 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 190 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 159 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Terpsiphone atrocaudata
Terpsiphone atrocaudata Terpsiphone generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Trélou-sur-Marne
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Trélou-sur-Marne udalerrian 416 unitate fiskal zeuden, 983,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.299 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 6 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 arropa denda zen.
2000. urtean Trélou-sur-Marne udalerrian 119 nekazaritza-ustiategi zeuden, 553 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Jean-de-Ceyrargues
Saint-Jean-de-Ceyrargues Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Jean-de-Ceyrargues udalerrian erroldatutako biztanleak 162 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 92 etxebizitza zeuden, 67 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 87 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 67 etxebizitza nagusietatik 57 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 49 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 102 ziren, horien artean 76 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 76 pertsona aktiboetatik 66 lanean zeuden (38 gizon eta 28 emakume) eta 10 langabezian zeuden (5 gizon eta 5 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Jean-de-Ceyrargues udalerrian 70 unitate fiskal zeuden, 181 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.968 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria eta 2 argiketariak.
2000. urtean Saint-Jean-de-Ceyrargues udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 315 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Labarthe-Bleys
Labarthe-Bleys Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Niceforonia
Niceforonia anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Craugastoridae familian sailkatua.
Labarthe-Bleys
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 61 etxebizitza zeuden, 40 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 21 bigarren erresidentzia ziren. 59 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 40 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek hitu gela zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 21 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 48 ziren, horien artean 32 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 32 pertsona aktiboetatik 30 lanean zeuden (18 gizon eta 12 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra janari enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sava
Ibilbidea
Savak bi iturri nagusi ditu: Sava Dolinka (ezkerretik) eta Sava Bohinjka (eskuinetik). Bilgunea Esloveniako Lesce eta Radovljica artean dago. Hortik Belgradon Danubiora isuri arte 945 km-ko ibilbidea du, baina Sava Dolinkaren ibilbidea kontuan hartuta, hau da Esloveniako Alpeetatik, 990 km dira.
Hiri nagusiak
Sava ibaiak Europako hiru hiriburu lotzen ditu: Esloveniako Ljubljana, Kroaziako Zagreb eta Serbiako Belgrado.
Hiriburuak ez ezik beste hiri nagusi batzuk ere zeharkatzen ditu:
Hidrometria
Savaren emaria 1950-2013 bitartean neurtua izan da Sremska Mitrovicako estazioan (Danubiora isuri baino 139,2 km lehenago). Gune horretan, drainatutako eremuak 87.996 km² ditu, arro osoaren % 90. Emari handiena apirilean du (2.480 m³/s), eta txikiena abuztuan (638 m³/s).
Savaren batez besteko emariak (m³/s), Sremska Mitrovican neurtuak Datuak: 1950 eta 2013 artean
Saint-Laurent-Blangy
Saint-Laurent-Blangy Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Laurent-Blangy udalerrian erroldatutako biztanleak 5.531 ziren. Familiak 2.307 ziren, horien artean 669 pertsona bakarrekoak ziren (241 bakarrik bizi ziren gizonak eta 428 bakarrik bizi ziren emakumeak), 727 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 630 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 281 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.651 ziren, horien artean 2.626 aktiboak ziren eta 1.025 inaktiboak ziren. 2.626 pertsona aktiboetatik 2.339 lanean zeuden (1.187 gizon eta 1.152 emakume) eta 287 langabezian zeuden (123 gizon eta 164 emakume). 1.025 pertsona inaktiboetatik 325 erretiraturik zeuden, 349 ikasten zeuden eta 351 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Laurent-Blangy udalerrian 2.490 unitate fiskal zeuden, 5.784 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.528 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 399 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 20 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 47 eraikuntza enpresak ziren, 103 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 17 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 15 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 22 finantziazio enpresak ziren, 14 higiezinen enpresak ziren, 77 zerbitzu enpresak ziren, 38 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 68 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 banku bulegoak, 2 funerariak, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 4 margolariak, 6 zurginak, 12 iturginak, 8 argiketariak, 4 eraikuntza enpresak, 2 ile apaindegiak, 6 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 18 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Laurent-Blangy udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 434 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ézanville
Ézanville Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ézanville udalerrian erroldatutako biztanleak 9.113 ziren. Familiak 3.484 ziren, horien artean 912 pertsona bakarrekoak ziren (297 bakarrik bizi ziren gizonak eta 615 bakarrik bizi ziren emakumeak), 874 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.352 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 346 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 3.614 etxebizitza zeuden, 3.537 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 58 hutsik zeuden. 1.744 etxeak ziren eta 1.839 apartamentuak ziren. 3.537 etxebizitza nagusietatik 2.396 bere jabearen bizilekua ziren, 1.060 alokairuan okupaturik zeuden eta 81 doan lagata zeuden; 188 etxek gela bat zuten, 267 etxek bi zituzten, 908 etxek hiru zituzten, 1.091 etxek lau zituzten eta 1.084 etxek bost zituzten. 2.487 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.815 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.186 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.214 ziren, horien artean 4.681 aktiboak ziren eta 1.533 inaktiboak ziren. 4.681 pertsona aktiboetatik 4.212 lanean zeuden (2.101 gizon eta 2.111 emakume) eta 468 langabezian zeuden (220 gizon eta 248 emakume). 1.533 pertsona inaktiboetatik 478 erretiraturik zeuden, 689 ikasten zeuden eta 366 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ézanville udalerrian 3.488 unitate fiskal zeuden, 8.976,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.674 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 283 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 44 eraikuntza enpresak ziren, 64 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 14 garraio enpresak ziren, 15 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 12 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 43 zerbitzu enpresak ziren, 44 administrazio publikoko enpresak ziren eta 19 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 73 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 autoeskola, 4 igeltseroak, 3 margolariak, 9 zurginak, 10 iturginak, 7 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 13 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 30 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 1 harategi zen, 1 kongelatu-denda zen, 1 liburu denda zen, 3 arropa dendak, 5 etxerako tresna dendak, 1 elektrotresna denda zen, 10 altzari dendak, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Ézanville udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 4 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Ézanville udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 377 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Concorde plaza
Concorde Plaza (frantsesez Place de la Concorde), Parisko 8. barrutiko Champs-Élysées etorbidean dago, Frantzian. Herrialde honetako bigarren handiena da, Bordeleko Quinconces Plazaren ondoren. Hasiera batean Place Louis XV deitu izan zen, erregearen omenez.
Historia
Parisko hiriak, bere erregidore eta saltzaileek ordezkatuz, 1748an, Luis XV.a Frantziakoaren zaldizko estatua bat eraikitzea erabakitzen du, erregea, Metzen jasan zuen gaixotasun batetik sendatu ondoren. Lehiaketa bat antolatzen da kokapenik egokiena aukeratzeko. Lehiaketa honetan, hemeretzi arkitektok parte hartzen dute, horien artean, Germain Bodffrandek eta Jacques-Germain Soufflotek. Arkitektoetako batek, Ange-Jacques Gabrielek, hartxintxarrezko lautada sinple bat mantentzea proposatzen du, funtziorik gabekoa, marrazkirik gabekoa, Tuileries lorategiaren amaieran dagoena, eta "Zubiaren Lautada" deitua zena, orduan, Tuileriesen terraza inguratzen zuen lubakia gainditzen zuen zurezko zubi bati erreferentzia eginez. Eszentrikoa den arren, tokiak, hiriburuaren mendebaldera eraikitzeko joera dagoen auzo berriak urbanizatzeko balio dezake.
Erregea da, lur hauen funtsezkoaren jabe, beharrezko desjabetzeak mugatzea ahalbidetzen duena. Erabakia ofizialki hartua izan baino lehenago arte, negoziaketak enkargatu ziren John Lawren oinordekoekin, toki honetan, Rennes, Erruan, Montpellier, Nantes eta Dijongo errege plazen sarea zabalean sartutako errege plaza bat sortzeko beharrezko tokiko lurren jabeak zirenak.
Plaza hauek, Parisen oso irekia den printzipio baten arabera garatzen dira, oraindik urbanizatu gabeko toki batean aurkitzen baitira, Ange-Jacques Gabrielek marraztutako fatxadek balioztatua, Luis XV.a plaza, Tuileries jauregiaren trinkotasunaren eta Champs Élyséesen gune berdearen tarteko arkitekturaduna da.
1753an, lautada antolatzeko lehiaketa bat abiarazten da, bertan, soilik, Arkitekturako Errege Akademiako kideek parte har dezaketelarik. Gabriel, Akademiako zuzendaria dena Erregearen Lehen Arkitekto bezala, lehiakideek proposatutako ideia hoberenak hartzen dituen egitasmo bat ezartzeaz arduratzen da. Bere egitasmoa, 1755ean onartzen da. Parisko hiria, Erregearen ordezkarien eta Lawren oinordekoen arteko adostasuna, 1758an sinatzen da.
Iraultza
Frantziar Iraultzan zehar, plaza, inprobisatutako edo jaien protokoloak prestatutako segizioen ezinbesteko igarobidea da. Iraultza garaiko aliantza toki handietako bat izango da, batez ere, gillotina ospetsua han jarria egon zenean. Han exekutatu zituzten Luis XVI.a Frantziakoa eta Marie Antoinette.
1789ko uztailaren 12tik, Jacques Neckerren eta Luis Filipe Orleansekoaren soingainak han erakutsiak dira; Lambesceko printzeak eta bere herensugeek, manifestariak erasotzen dituzte. Hurrengo egunean, jendetzak, ipar-ekialdeko eraikinean dagoen Altzari-gordailutik armak hartzen ditu Bastillara joateko. Urriak 6an, Luis XVI.a, Marie Antoinette eta hauen semea, delfina, Luis XVII.a izango zena, herriak Versaillesetik Parisera itzuliak, Tuileries jauregian sartzen dira Luis XV.a plaza zeharkatuz.
1792ko abuztuak 11n, Luis XV.aren estatua, bere idulkitik bota zuten, eta, ondoren, urtzera bidali. Luis XV.a Plaza, orduan, "Iraultzaren Plaza" bezala berrizendatu zen.
Plaza, Frantziar Iraultzako agertoki odoltsu bihurtzen da, gillotina ospetsua jartzen denean.
1834. urteaz geroztik plazaren erdigunean Luxorreko obeliskoa dago.
Neuilly (Yonne)
Neuilly Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Neuilly udalerrian erroldatutako biztanleak 444 ziren. Familiak 182 ziren, horien artean 51 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 34 bakarrik bizi ziren emakumeak), 55 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 63 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 253 etxebizitza zeuden, 183 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 36 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 243 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 183 etxebizitza nagusietatik 150 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 110 etxek bost zituzten. 125 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 84 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 282 ziren, horien artean 229 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 229 pertsona aktiboetatik 208 lanean zeuden (114 gizon eta 94 emakume) eta 20 langabezian zeuden (8 gizon eta 12 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Neuilly udalerrian 177 unitate fiskal zeuden, 455 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.872 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak eta 1 zurgina.
2000. urtean Neuilly udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 999 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
2010 Chebyshev
201o Chebyshev asteroide gerrikoan aurkitutako 2010. asteroidearen izena da. 1969ko urriak 13an aurkitu zuen B. Bernashevak Nauchnyjetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1969 TL4 zen. Bere izena Pafnuty Chebyshevgatik jasotzen du.
Ariosoma bauchotae
Ariosoma bauchotae Ariosoma generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Joviânia
Joviânia Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Goran Vasilijević
Goran Vasilijević (Горан Василијевић; 1965eko abuztuaren 27a - ) Serbiako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako JEF United Ichihara.
Labeo gonius
Labeo gonius Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Saka (argipena)
Saka izenak hainbat adiera du:
Ikus, halaber:
Farroupilha
Farroupilha Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Sant Boiko geltokia
Sant Boi Bartzelonako metroa eta Kataluniako Aldirien geltoki bat da, Sant Boi de Llobregat udalerrian dago.
Geltokia 1912n inauguratu zen.
Reykjavikeko Unibertsitatea
Reykjavikeko Unibertsitatea (Háskólinn í Reykjavík) unibertsitate pribatu handiena da Islandiako hiriburuan, Reykjaviken. Merkataritza Ganberak, Islandiako Industrien Federazioak eta Islandiako Enplegatzaileen Konfederazioak babesten dute.
ReYkjavikeko Unibertsitatea 3.000 ikasle baino gehiago eta 500 langile baino gehiago dituen herrialdeko unibertsitate pribatu handiena da (bere irakasleak 26 herrialde baino gehiagotatik datoz). Unibertsitatea erabat elebiduna da (ingelesez eta islandieraz) 2010aren hasieratik, eta lau eskola akademiko ditu: Zuzenbide Fakultatea, Negozio Fakultatea, Konputazio Zientzien Fakultatea eta Ingeniaritza Fakultatea.
" Executive MBA" programa AMBA elkarteak akreditatu du. Elkarte horren zentrala Londresen dago.
Unibertsitateak lau fakultate ditu:
Villademor de la Vega
Villademor de la Vega Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 397 biztanle zituen. biztanle zituen.
Tureia (atoloia)
Tureia Tuamotu uhartearen atoloi bat da, Polinesia Frantsesan. Uhartediaren hego-ekialdean dago, Tahititik 1.100 km hego-ekialdera eta Mururoatik 115 km iparraldera. Biztanleria osoa 1.321 biztanlekoa zen 1996ko erroldan, baina zifrak alda daitezke eremua hustu duten militarrak kontuan hartuz gero.
Mila (argipena)
Mila terminoak Wikipedia honetan hainbat artikulutara eraman gaitzake.
Tureia (atoloia)
Historia
Historikoki Papahena izenez ezagutzen zen. 1791n aurkitu zuen atoloia Edward Edwards ingelesak, Bountyko matxinatuen bila zebilela, eta Carysfort deitu zion.
Deskribapena
Atoloi txikia da, 8,3 km²-ko azalera eta erronbo forma du, 13 km luze eta 7,4 km zabal, barruko aintzirarako itsas pasabiderik gabe. Hiribildu nagusia Hakamaru da. Pazifikoko Esperimentazio Zentroko hainbat eraikin ditu (aterpeak, zisternak, aireportua, meteorologia zentroa, etab.), 1996tik, Frantziako proba nuklearrak amaitu zirenetik, abandonatuak.
Mila (argipena)
Pertsona-izen gisa, ohikoan emakumezkoen izen gisa, hainbat pertsonaren izena da. Adibidez:
Ariosoma coquettei
Ariosoma coquettei Ariosoma generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Kosuke Kishimoto
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako JEF United Ichihara.
Mila (argipena)
Ikus, halaber:
Terpsiphone cyanescens
Terpsiphone cyanescens Terpsiphone generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Nimbaphrynoides
Nimbaphrynoides anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Bufonidae familian sailkatua.
Tureia (atoloia)
Deskribapena
Tureia biztanlerik gabeko Tematangi eta Vanavanako atoloi hutsak zein Mururoa eta Fangataufako proba nuklearrak egiteko utzitako atoloiekin batera komuna osatzen duten hiriburua da.
María Blázquez
Argitaratutako lanak
Poesia eta ipuin bildumetan, literatur aldizkarietan, antologietan eta Historia de una hormiga argitaratu zuen (Alcobendasko udala, 2018), “La Esfera” Irakurketa Poetikoen Ziklorako.
Santiagoko metroa
Santiagoko metroa (gaztelaniaz: Metro de Santiago), Txileko Santiago hiriko garraiobide publikoa da. 1975eko irailaren 15ean zabaldu zen eta gaur egun metro-sareak bost linea eta 103 kilometro dauzka.
2008an 642 milioi bidaiarik erabili zuten eta Hego Amerikako metrorik erabilienetakoa da.
Next of Kin (1989ko filma)
Next of Kin, 1989ko John Irvin estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako akziozko thriller film bat da. Patrick Swayze, Liam Neeson, Adam Baldwin, Helen Hunt, Bill Paxton eta Ben Stiller aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Trumanek Joey atzemateko asmoz ikerketari ekiten dionean, Brian (Liam Neeson) bere beste anaia ere Chicagora mendeku bila etorri delakoa berri izango du, horretarako Apalatxeetako metodoak erabiliz.
Egunkari-saltzailearen ebazkizuna
Izakinen kudeaketan, egunkari-saltzailearen ebazkizuna zorizko eskaria duen ondasun baten eskaera-tamaina hobezina ezartzen duen eredu matematiko bat da. Ondasunaren salmenta-prezioa eta eskuratze-kostua kontuan hartuz, saltzaileak erosi beharreko ondasunaren unitate-kopuru hobezina zehazten du. Izan ere, ebazkizunari izena emanten dion egunkariaren adibidea hartuz, kopuru txikiegia bada, irabazi gehigarriak eskuratzeko aukera galtzen du eta aukera-kostu bat sortzen da; kopuru handiegia bada, berriz, egunkari ale batzuk saldu gabe geratu, bota eta horien eskuratze-kostua galduko du. Ebazkizuna Francis Ysidro Edgeworth ekonomialariak planteatu zuen 1888ko The mathematical theory of banking artikuluan baina bereziki 1950eko hamarkadatik aztertu da sakon, problemaren hainbat aldaera garatzearekin batera.
Eskari diskretua
Mozkinak sarrerak ken kostuak izanik, q maila baterako, mozkinak maximoak diren puntuan, unitate bat gehiago erosteak dakarren mozkina unitate horrek dakarren kostuaren berdina izango da. Hau da, mozkinak maximotzen dira sarrera marjinala eta kostu marjinala berdinak direnean.
Sarrera marjinala, hau da, egunkari-saltzaileak erositako q ale-kopurutik abiaturik unitate bat gehiago erosteagatik eskuratzen den etekin gehigarria, honela kalkulatzen da, p egunkariaren salmenta-prezioa izanik:
Beraz, sarrera marjinalaren itxaropen matematikoa edo batezbestekoa (BSM) hau da:
Egunkari-ale bat gehiago erosteak dakarren kostu marjinala honela kalkulatzen da:
Batezbesteko kostu marjinala (BKM) hau izango da, orduan:
Biak berdinduz:
Tiefenbach (Biberach)
Tiefenbach (Biberach) Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Le Manseko 24 Orduak
Le Manseko 24 Orduak (frantsesez 24 Heures du Mans) iraupen auto lasterketa ospetsu bat da. 1923. urtean sortu zen eta urtero ekainean Frantziako Le Mans udalerritik hurbil dagoen Circuit de la Sarthe izeneko zirkuituan ospatu ohi da eta bere izenak ongi adierazten duen gisan, auto gidariek euren autoak 24 orduz jarraian eta etenik gabe gidatu behar dituzte. Automobile Club de L'Quest (A.C.O.) elkarteak antolatu ohi du. Denera 13.629 kilometroko luzera du.
¡¡Sin sufrimiento no hay gloria!!
¡¡Sin sufrimiento no hay gloria!! Arkada Social musika taldearen 1. diskoa da, 2003. urtean Guns of Brixton Records diskoetxearen zigilupean argitaratutakoa.
Birac (Gironda)
Birac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Birac udalerrian erroldatutako biztanleak 223 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 100 etxebizitza zeuden, 89 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 98 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 89 etxebizitza nagusietatik 69 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 15 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 54 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 53 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 140 ziren, horien artean 96 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 96 pertsona aktiboetatik 88 lanean zeuden (49 gizon eta 39 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Birac udalerrian 92 unitate fiskal zeuden, 227 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.173 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
2011 Veteraniya
2011 Veteraniya asteroide gerrikoan aurkitutako 2011. asteroidearen izena da. 1970eko abuztuak 30ean aurkitu zuen Tamara Smirnovak Nauchnyjetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1970 QBL1 zen. Bere izena bigarren mundu gerrako beteranoengatik jasotzen du.
Labeo greenii
Labeo greenii Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Pedro Fernandes de Queirós
Pedro Fernandes de Queirós (Evora, Portugal, 1560 - Panama, Espainia Berriko Erregeorderria, 1615) itsasgizona eta esploratzailea izan zen. Espainiako koroaren zerbitzura aritu zen, eta Ozeano Barean zehar egindako bidaiengatik da ezaguna.
San Millan eliza
San Millan eliza Done Miliaga gurtzen denen tenplu askoren izena da:
Atlántida udalerria
Atlántida Uruguaiko Canelones departamenduko udalerrietako bat da. Udalerriaren hiriburua izen bereko hiria da.
Historia
Atlántida udalerria 2010eko martxoaren 15eko 18.653 Zenbakidun Legearen ondorioz sortu zen, 2.000 biztanletik gorako herriek udalerriak eratzea agintzen zuen 18.567 Zenbakidun Legea betearaziz.
Politika eta administrazioa
Alkateak eta lau zinegotzik osatzen dute udalbatza.
Maria Àngels Anglada
Maria Àngels Anglada i d'Abadal (Vic, Bartzelonako probintzia, 1930eko martxoaren 9a - Figueres, Gironako probintzia, 1999ko apirilaren 23a) emakumezko idazle katalan bat da.
Ibilbidea
Filologia Klasikoan lizentziatua, literaturaren kritika landu zuen, eta arreta handia jarri zuen Kataluniako eta Italiako poetengan eta Greziako mitoetan. Bere lan kritikoan nabarmentzekoak dira Aproximació a la poesia de Salvador Espriu, Salvador Espriu en els seus millors escrits (1974) lanaren barruan, eta Viatge a Ítaca amb Josep Carner (1982).
Figueresko Canigó, El pont, Reduccions eta 9 país argitalpenen kolaboratzailea izan zen. Herri horretan luzaro aritu zen irakasle.
Senarrarekin batera, Memòries d’un pagès del segle XVIII (XVIII. mendeko nekazari baten memoriak) idatzi zuen, 1978an argitaratua. Narratzaile gisa, 1978an Josep Pla saria irabazi zuen Les closes lanarekin, eta No em dic Laura (1981) kontakizunen bilduma argitaratu zuen. Sandàlies d’escuma lanarekin Lletra d'Or saria eta Kritikaren Sari Nazionala lortu zituen 1985ean. Beste narrazio batzuk dira Artemísia (1989), L’agent del rei (1991), El violí d’Auschwitz (1994) eleberriak eta La daurada parmèlia i altres contes (1991) ipuin bilduma.
Cornellà-Rierako geltokia
Cornellà-Riera Bartzelonako metroa eta Kataluniako Aldirien geltoki bat da, Cornellà de Llobregat udalerrian dago.
Yoshikazu Nonomura
Yoshikazu Nonomura (野々村 芳和, 1972ko maiatzaren 8a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako JEF United Ichihara eta Consadole Sapporo.
Hestebete
Hestebetea haragi xehatuz eta gatz, belar eta espeziaz egiten den janaria da. Hestebeteen bereizgarria hesteak haragiz egindako orearekin betetzea da (hortik bere izena). Tradizioz, hestebeteak heste naturalarekin egiten dira, baina gaur egun mintz sintetikoak ere erabiltzen dira.
Hestebetea vs saltxitxa
Ingelesez, frantsesez eta beste hizkuntza askotan, hestebeteak izendatzeko hitza saltxitxa hitzaren parekoa da (sausage, saucisse...). Espainian, berriz, salchicha hitza hestebete mota baterako erabiltzen da, eta hestebeteak orokorrean izendatzeko, embutido erabiltzen da.
Fartura
Fartura Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Villagatón
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 665 biztanle zituen. biztanle zituen.
Noblella
Noblella anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Craugastoridae familian sailkatua.
Chlorurus cyanescens
Chlorurus cyanescens Chlorurus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Labeo gregorii
Labeo gregorii Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Tiefenbronn
Tiefenbronn Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Terpsiphone cinnamomea
Terpsiphone cinnamomea Terpsiphone generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Ariosoma fasciatum
Ariosoma fasciatum Ariosoma generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Yuji Ozaki
Yuji Ozaki (尾崎 友治, 1972ko ekainaren 30a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako JEF United Ichihara.
Gleditsia
Gleditsia Fabaceae familiako zuhaitz genero bat da, jatorriz Ipar Amerika eta Asiakoa. Izenak Johann Gottlieb Gleditsch omentzen du, Berlingo Lorategi Botanikoko zuzendaria, 1786an hil zena.
Espezieak
Generoak 12 espezie ditu: Hibridoak
2012 Guo Shou-Jing
2012 Guo Shou-Jing asteroide gerrikoan aurkitutako 2012. asteroidearen izena da. 1964ko urriak 9an aurkitua izan zen Nankineko Mendi Gorrindoleko Behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1964 TE2 zen. Bere izena Guo Shoujingatik jasotzen du.
Jons Kapel itsaslabarra
Jons Kapel itsaslabarra Danimarkako Bornholm uhartearen mendebaldeko kostaldean dagoen itsaslabar harritsua da.
Labarra
41 metrotako garaiera daukan granitozko itsaslabarra da. Hainbat leize daude labarraren hegoaldean, besteak beste Jons Sovekammer (Joanen logela), Jons Sakristi (Joanen sakristia), Jons Spisestue (Joanen jangela) eta Jons Madkælder (Joanen biltegia). Iparraldean aldiz Hvidkleven (labar zuria) horma bertikala dago.
Kondaira
Izenak euskaraz "Joanen kapera" esan nahi du. Joan Bornhlomeko biztanleei kristautasuna ekartzera etorri zen erromesa zen. Itsaslabarreko leize batean bizitzea erabaki zuen. Biztanleak kuriositatez bera bisitatzera etortzen ziren eta honek labarraren gainera igo eta pulpitutik bezala Bibliako istorioak kontatzen zizkien. Esaten denez kaioei ere hitzegiten zien.
Tetrahidrofurano
Tetrahidrofuranoa (THF; IUPAC, oxolanoa) C4H8O formulako konposatu organikoa da.Uretan eta disolbatzaile organikoetan disolbatzen den likido kolorge, sukoi eta toxikoa. Erretxinen disolbatzaile gisa, polimerizazioetan monomero gisa eta bitartekari kimiko gisa erabiltzen da, besteak beste.
Produkzioa
Industrian gehienbat usatzen den metodoa 1,4-butanodiolaren deshidratazioa da katalizatzaile azido bat erabiliz. Hiru urratsetan burutzen da prozesua. Lehenean azetilenoa eta formaldehidoa erreakzionarazten dira 2-butino-1,4-diola sintetizatzeko. Ondoren, atzen hau hidrogenatzen da 1,4-butanodiola lortuz eta azkenik deshidratazio azidoa gauzatzen da. Furanoaren hidrogenazio katalitikoaz ere presta daiteke.
Erabilera
Monomero moduan baliatzen da polimerizazio-prozesuetan. Azido sendoen presentzian THFa polimerizatu egiten da politetrahidrofuranoa eratuz.
Polimero hau poliuretano elastomerikoa fabrikatzen baliatzen da nagusiki.
Disolbatzaile moduan TFHak erabilera ugari ditu, esaterako, bernizak edo poli(binil kloruro)a disolbatzeko. Poli(azido laktiko)a estruitzen dituzten 3D inprimagailuetan ere erabiltzen da. Polimeroen disolbatzaile gisa usatzen da hainbat kromatografia-tekniketan.
Laborategian ere disolbatzaile oso erabilia da, adibidez, Grignarden erreaktiboen kasuan.
Arriskuak
THFa ez da oso toxikoa eta LD50-a azetonaren parekoa du. Hala ere, erraz permeatzen da azalean zehar horren deshidratazioa eraginez. Bestetik, kautxuzko eskularruak oso erraz disolbatzen ditu eta nitrilo kautxuzko eskularruak usatzea gomendatzen da.
Bestetik oso sukoia da eta kontuz ibili behar da garren inguruan.
Dena dela, arriskurik handiena sortzen da THFak 2-hidroperoxitetrahidrofuranora oxidatzeko joera duela airearen presentzian. Horregatik, sarri, THF komertziala dibutilhidroxitoluenorekin egonkortzen da.
Borla
Borla bat, txirikordatutako edo izurtutako hari talde baten amaiera da. Alde batean, kordoi solte bat irteten da, eta hortik zintzilik dago, eta beste aldean, berriz, litsak. Normalean, borlak elementu apaingarriak dira, eta janzteko arropen eta gortinen tolesturan egoten dira.
James W. Black
James Whyte Black (Uddingston, Hegoaldeko Lanarkshire, 1924ko ekainaren 14a - Londres, 2010eko martxoaren 22a) eskoziar sendagile eta farmakologoa izan zen. 1988ko Medikuntzako Nobel Saria jaso zuen Gertrude B. Elion eta George H. Hitchingsekin batera sendagaien garapenean egindako lanagatik.
Saint Andrewsko Unibertsitateko Medikuntza Eskolan ikasi zuen eta 1946an lizentziatu zen. 1947tik 1950era Singapurren aritu zen unibertsitateko irakasle.
1950ean Glasgowko Unibertsitatean albaitaritzako fisiologia saila ezarri zuen eta adrenalinak giza bihotzean zituen ondorioak aztertu zituen. Industria farmazeutikoan lan egin zuen eta propranolola eta zimetidina asmatu zituen. Bi asmakizun hauek Nobel Dariaren irabazle egin zuten.
University College Londonen eta King's College Londonen irakasle izan zen, baita Dundeeko Unibertsitateko errektore ere.
Maipúko gudua
Maipúko gudua, Maipoko gudua bezala ere ezaguna, Txileko Independentzia Gerra ren testuinguruan borroka armatu erabakigarria izan zen. 1818ko apirilaren 5ean gertatu zen, Cerrillos del Maipo izeneko sektorean, Santiago hiriaren mendebaldean, non Txileko Armada Batua Askatzailearen indar abertzaleek -Andeetako Armada ko Rio de la Plata ko eta txiletar tropek eta Txileko Armadak osatua- José de San Martín jeneralaren agindupean, Mariano Osorio jeneralaren agindupean zegoen Espainiar Inperioaren Txileko Errege Armada ren aurka borrokatu zuten.
Parke Nazionalen Zerbitzua
Parke Nazionalen Zerbitzua (ingelesez National Park Service edo NPS) Ameriketako Estatu Batuetako gobernu agentzia federala da. Barne Sailaren agindupean diharduten du eta agentzia honen helburua, herrialdeko parke nazionalak babestea eta zaintzea da. Guztira 58 park nazional zaintzen ditu, baina beste 333 lur-eremu ere zaintzen dituzte.
Izendatu zuten lehen parke nazionala, Yellowstoneko Parke Nazionala izan zen. Parke hau Wyoming, Montana eta Idahoko estatuen artean dago.
Izendapena
Mota honetako "parke nazionalak" ditugu, Ameriketako Estatu Batuetako gobernuaren sailkapenaren arabera:
Per Borten
Per Borten (Flå, Sør-Trøndelag, 1913ko apirilaren 3a - Trondheim, 2005eko urtarrilaren 20a) norvegiar politikaria izan zen. Norvegiako lehen ministroa izan zen 1965etil 1971ra.
Catuípe
Catuípe Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Brumath
Brumath Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brumath udalerrian erroldatutako biztanleak 9.825 ziren. Familiak 3.648 ziren, horien artean 880 pertsona bakarrekoak ziren (356 bakarrik bizi ziren gizonak eta 524 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.156 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.332 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 280 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 3.924 etxebizitza zeuden, 3.704 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 197 hutsik zeuden. 2.446 etxeak ziren eta 1.472 apartamentuak ziren. 3.704 etxebizitza nagusietatik 2.473 bere jabearen bizilekua ziren, 1.119 alokairuan okupaturik zeuden eta 112 doan lagata zeuden; 62 etxek gela bat zuten, 377 etxek bi zituzten, 747 etxek hiru zituzten, 762 etxek lau zituzten eta 1.756 etxek bost zituzten. 3.127 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.635 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.750 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diru sarrerak
2009an Brumath udalerrian 3.720 unitate fiskal zeuden, 9.245 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.700 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 531 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 11 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 20 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 78 eraikuntza enpresak ziren, 127 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 23 garraio enpresak ziren, 25 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 9 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 25 finantziazio enpresak ziren, 31 higiezinen enpresak ziren, 73 zerbitzu enpresak ziren, 69 administrazio publikoko enpresak ziren eta 34 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 144 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 8 banku bulegoak, 1 funeraria, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 3 autoeskolak, 9 igeltseroak, 23 margolariak, 10 zurginak, 11 iturginak, 7 argiketariak, 6 eraikuntza enpresak, 8 ile apaindegiak, 4 albaitariak, 3 aldi baterako lan enpresak, 22 jatetxeak, 11 higiezinen agentziak eta 5 apaindegiak.