cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sorotapto
Sorotaptoa edo sorotaptiar hizkuntza (grezieratik, σορός sorós "hilkutxa" eta  θαπτός thaptós "lurperatua") Joan Coromines ikertzaileak proposatutako antzinako indoeuropar hizkuntza bat da, Iberiar penintsulako ekialdean hitz egin omen zena. Sorotapto terminoa Joan Corominesek sortu zuen, Iberiar penintsulako Kutxa Zelaien Kulturako ustezko hizkuntza bat izendatzeko. Aztarna toponimikoak erabilita, hizkuntza hori indoeuroparra eta zelten aurrekoa zela esaten dute.
So Many Partings
So Many Partings Silly Wizarden hirugarren diskoa da. 1979an ekoiztu zuen Highway Recordsekin Erresuma Batuan eta 1980an Shanachie diskoetxearekin AEBn.
Sorotapto
Corominasek Amélie-les-Bains herrian agertutako tauletako inskripzioak identifikatu zituen sorotaptoarekin. Taula horietan latinezko eta indoeuropar ez zeltiar hizkuntza bateko inskripzioak zeuden.
Sa-Ra izena
Neferirkara-Kakai V. dinastiako faraoiak, titulatura berri hau gehitu zuen: kartutxo baten barnean bere jaiotza izena jarriz, aurretik Sa-Ra hieroglifoa zuelarik, Raren semea esan nahi duena.
Printzeak, tronura iritsi baino lehen, jaiotza izena baino ez zuen, baina, koroatzerakoan, titulu berri batean bihurtzen zen: Sa-Ra izena, kartutxo baten barnean idatziz eta "Raren semea" epitetoa gehituz, honela bere jatorri jainkotiarra legitimatuz, faraoiak, Egipto, Raren Lurreko oinordeko legitimo bezala gobernatzen baitzuen.
V. dinastiatik aurrera Sa-Ra izena iskripzioetan gehien erabili zen tituluetako bat izan zen, Tronu izena edo Nesut-Bity izena eta Horusen izenarekin batera.
Neronek tirako nizkin
Neronek tirako nizkin Sebastian Salaberriak 1964an argiratutako eleberri autobiografikoa da. Eleberriak Agora Saria irabazi zuen 1965ean.
Sa-Ra izena
Egiptoko Inperio Ertainetik aurrera, XI. dinastia eta XII. dinastia, egipziar faraoiek bost titulu jasotzen zituzten. Jaiotza izenari beste lau gehitzen zizkioten tronura igotzen zirenean: Honako hauek ziren:
Pipa snethlageae
Pipa snethlageae Pipa generoko animalia da. Anfibioen barruko Pipidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Neronek tirako nizkin
Argumentua
Neronek tirako nizkin eleberriak Sebastian izeneko pertsonaia baten bizitza kontatzen du. Liburua bi zatitan banatzen da: gerra aurreko kontakizunak alde batetik eta gerrakoak bestetik.
Sa-Ra izena
Horusen izena, Nebtyren izena, Urrezko Horusen izena, Tronu izena edo Nesut-Bity izena eta Jaiotza izena.
Neronek tirako nizkin
Argumentua
Hogei urte bete eta gutxira gerra pizten da, eta Sebastianek Donostian geratzea erabakitzen du: bertan geratzen da lanean. Gero nazionalak Donostian sartzen direnean, ejertzitoren alde borroka egitera joatera behartzen dute.
1936ko gerra hasi zenean, bando banatan egokitu ziren Sebastian Salaberria eta haren anaia Kaximiro, eta Sebastianek beti zuen gogoan borrokatzen zituen etsaien artean anaia egon zitekeela. Borrokaldien ondoren, hildako etsaien gorpuak ikuskatzean, haietako bat anaiarena izango ote den datorkio beti burura Sebastian pertsonaiari, nobelaren egileari gerran benetan gertatzen zitzaion bezalaxe. Gerrak iraun zuen artean izan zuten lagun izu hori biek, aurretik egileak bezala pertsonaiak gero. Horrela adierazten du beldur hori Sebastianek :
"Horrelaxe, makina bat hildakori buelta eman nien. Gero jakin nuenez, gure anaia ere horrelaxe ibili omen zen, pentsaturik gu ere soldadu izango ginela noski beste aldetik.
Nire lagunek galdetzen zidaten:
–Baina zer ari haiz horrela?
Eta nik erantzuten nien:
''–Nik badiat anaia bat euskotar horiekin dabilena, eta begiratzen diat ea hilda dauden horietakoren bat ote den. Ez diat behintzat oraindik aurkitu. Jainkoak ez dezala nahi, baina ez huke harritzekoa izango horrelakorik gertatuko balitz ere, gu gabiltzan bezala gerra bizian ibilita. Hauxe izango huke munduan izan daitekeen gauzarik tristeena: sekula ezer izan ez dugun anaiek elkarri tiroka batak bestea hiltzea!"''
Kritikak
Beñat Sarasolak Sautrela saioan esandakoaren arabera, eleberriak "“ez dauka elaborazio literario berezirik, kontaketa nahiko ohikoa eta bizia da, elkarrizketa ugarirekin, baina badauka berezitasun bat (…): autofikziozko nobela da, narratzailearen eta idazlearen arteko muga lausotzen da. Ez dakigu idazlearen ala fikziozko narratzaile baten istorioa den”. Hizkuntzaren inguruan dio badituela "forma interesgarriak, ahozko hizkuntzatik dexente du”. Horrez gain, azpimarratzen du nahiz eta ez den lan ideologizatua, euskal literaturan apenas dagoela lanik Espainiako Gerra Zibila nazionalen bandotik kontatzen duenik.
Argitalpenak
Hirugarrena 2016an argitaratu zen Hauspoa Liburutegia bilduman.
Horiez gain, gaur egun eskueran ditugu eleberriaren beste hiru bertsio ere, Koldo Mitxelena kulturunean, Antonio Zavalaren artxibo edo funtsean. Sebastian Salaberriaren eskuizkribua da lehenengoa, eta Zavalak berak makinaz idatziak beste biak.
Liburua sarean
- Gipuzkoako Foru Aldundiak guztion eskura jarri du 3. argitalpena: klikatu hemen
Rosie errematxatzailea
Rosie the riveter ingelesez, Rosie errematxatzailea euskaraz, AEB ko ikono kultural bihurtu den publizitatetik datorren emakume langilea ren sinbolo bat da. Bigarren Mundu Gerra ren garaian, 1942an, gizon asko frontera joanak ziren eta emakumeak behar ziren baita fabriketan tradizionalki gizonek betetako lanpostuetan ere. Rosiek emakume haiek irudikatu zituen. Rosie emakume haiek fabriketara joaten animatzeko sortu zen publizitate ikurra izan zen.
Publizitate kanpaina handi bat sortu zen emakumeak tradizionalki gizonek erabilitako lanpostuetara erakartzeko. Publizitate kanpainari lotuta abesti batek arrakasta handia lortu zuen, Rosie the riveter abestiak. Kanpainari lotuta hainbat enpresa eta hedabidek publizitate horma-irudi handiak atera zituzten. Kartelak Estatu Batuetatik zehar egon ziren zintzilikatuta emakumeak lan egitera animatzeko asmoz. Rosie the riveter irudia publizitate kanpaina handi baten elementu inportantea izan ziren. Publizitate kanpaina hartan erabilitako elementu batzuk nazioarteko ikur bilakatu dira.
Feminismoaren eta emakumeen jabekuntzaren ikur, guda amaitzerakoan, ordea, gizon asko gerratik bueltatu egin ziren haien lanpostuak berreskuratzeko asmoarekin. Hori dela eta, emakume askok etxetik kanpo lan egiteari utzi egin behar izan zioten. Horretarako publizitate kanpaina berriak eta kartel berriak egin zituzten, oraingoan emakumeak etxean lan egitera bueltarazteko xedearekin. Gizonei lanpostuak "kentzen" baitzizkietelako. Hala eta guztiz ere, emakume batzuek lan egiten jarraitu zuten, mugimendu feminista berrituak sorraraziz.
Hill of Fearn
, 'Baile an Droma', Eskoziako herri txiki bat da, Highland eskualdeko Ross eta Cromarty barrutian.
Wild and Beautiful
Wild and Beautiful Silly Wizard taldearen laugarren diskoaren izena da. Shanachie diskoetxeak ekoiztu zuen 1981ean.
Selasphorus flammula
Selasphorus flammula Selasphorus generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Nikolai Ogariov
Nikolai Platonovitx Ogariov (Никола́й Плато́нович Огарёв; San Petersburgo, – Greenwich, ) errusiar iraultzaile, filosofo, olerkari eta kazetaria izan zen. Populismoaren sortzaileetako bat izan zen. 1856an ihes egin behar izan zuen Errusiatik, birritan kartzelatua izan ondoren. Herzenekin batera, Londresen argitaratzen ziren Errusiako iraultzaren aldeko hainbat aldizkaritan laguntzaile izan zen. Feuerbachen eragina nabaria da Ogariovengan. Hegelen filosofia landu zuen (dialektika, batez ere), Errusiako iraultzarako oinarri filosofiko bat aurkitzeko asmoz.
The Hitcher (1986ko filma)
The Hitcher (euskaraz Auto-stop egilea) 1986ko Robert Harmon estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako beldurrezko eta suspensezko film bat da. Rutger Hauer, C. Thomas Howell, Jeffrey DeMunn eta Jennifer Jason Leigh aktoreek antzeztu zuten.
2003an The Hitcher II: I've Been Waiting ("The Hitcher II: Zain Egon Naiz") izeneko jarraipena izan zuen, eta 2007an izenburu berdineko berregokitzapena burutu zen, honakoa Sean Bean, Sophia Bush eta Zachary Knighton aktoreek antzeztua.
Argumentua
Jim Hasley (C. Thomas Howell) gaztea bere autoan Chicagotik San Diegorako bidai luzean doala, Texas mendebaldeko basamortuko errepide batean John Ryder (Rutger Hauer) deitzen dela dioen auto-stop egile bat jasoko du. Biak autoan doazela, Johnek Jimi hiltzaile bat dela aitortzean, eta berau jaso eta norbait hiltzeko zain zegoela aipatzean, Jimek guztiz txunditurik errepide bazterrean laga eta bidean aurrera egingo du, inoiz ezagutu nahiko ez lukeen pertsonaia ilun hura betiko atzean utzi duelakoan. Une horretatik aurrera, biak katua eta saguaren jokoari ekingo diote. Hiltzaileak bere bidean jendea hiltzen jarraituko du eta gezurrezko aztarnak uzten, honela Jim gazte dohakabea bere hilketen errudun egin dezaten.
Bat-Ochiryn Bolortuyaa
Bat Ochiryn Bolortuyaa, (Hovd, Mongolia, 1997ko maiatzaren 15a), 53 kiloko borroka librean lehiatzen den kirolari mongoliarra da.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta brontzezko domina eskuratu zuen (Vanesa Kaladzinskaia bielorrusiarrarekin partekatua) borroka librean, Mongoliaren izenean; Tokion, Mayu Mukaida japoniarraren eta Pang Qianyu txinatarraren atzetik sailkatu zen.
Platymantis acrochordus
Platymantis acrochordus Platymantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Ceratobatrachidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Northeim
Northeim Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Callanthias legras
Callanthias legras Callanthias generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callanthiidae familian.
Denipaire
Denipaire Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 122 etxebizitza zeuden, 103 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 97 etxeak ziren eta 25 apartamentuak ziren. 103 etxebizitza nagusietatik 73 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Denipaire udalerrian 110 unitate fiskal zeuden, 275 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.791 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 1 zurgina.
2000. urtean Denipaire udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 231 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Potidea
Potidea (antzinako grezieraz: Ποτίδαια, Potidaia) antzinako greziar hiria izan zen, Kaltzidikan zegoena. Bertokoek potidear zuten izena. K.a. 479an persiarrek setiatua izan zenean, historian lehenengoz aipaturiko tsunami batek hiria salbatu zuen.
José María Ferreira de Castro
José María Ferreira de Castro (Ossela, Oliveira de Azeméis, 1898ko maiatzaren 24a - Porto, 1974ko ekainaren 29a) portugalgo idazlea izan zen. Portugalgo eleberri neoerrealistaren aitzindaritzat hartu izan da.
Bederatzi urtez bizi izan zen Brasilgo oihanetan (1911-1919), eta giro hura azaldu zuen bere lehen bi eleberrietan (1929, Emigrantes, Etorkinak; 1930, A Selva, Oihana). Azkeneko eleberrietan, Portugalgo laborarien egoera izan zen Ferreira de Castroren lanetako gaia: Terra Fria (1934, Lur hotza), A lâ e a Neve (1947, Artilea eta elurra), A Curva da Estrada (1950, Bideko bihurgunea).
Mandeville (Eure)
Mandeville Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mandeville udalerrian erroldatutako biztanleak 296 ziren. Familiak 108 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 115 etxebizitza zeuden, 109 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 113 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 109 etxebizitza nagusietatik 93 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 74 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 215 ziren, horien artean 151 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 151 pertsona aktiboetatik 136 lanean zeuden (71 gizon eta 65 emakume) eta 15 langabezian zeuden (6 gizon eta 9 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mandeville udalerrian 115 unitate fiskal zeuden, 334 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.684 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 2 argiketariak.
2000. urtean Mandeville udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hilton of Cadboll
, edota soilik 'Hilton', 'Baile a' Chnuic', Eskoziako herri eta parrokia bat da, Highland eskualdeko Ross eta Cromarty barrutian.
Platea
Platea (antzinako grezieraz: Πλάταια edo Πλαταιαί) Antzinako Greziako hiria izan zen, hego-ekialdeko Beozian Tebastik hegoaldean zegoena. Bertan K.a. 479an izen bereko gudua egin zuten, non greziar hiri-estatuen aliantzak persiarrak menderatu zituen.
Peloponesoko Gerran Tebasek eta Espartak k.a. 427an hiria suntsitu zuten, berriro K.a. 386an berreraikia izateko.
Methanomicrobium
Methanobacterium arkeobakterioen genero bat da, Methanomicrobiaceae familiakoa. Anaerobio hertsia da eta metano gasa sortzen du arnasketa anaerobioa burutzerakoan.
Jon Odriozola (txirrindularia)
Jon Odriozola Mugarza (Oñati, Gipuzkoa, 1970eko abenduaren 26a - ) euskal txirrindulari ohia eta Euskaltel-Euskadi txirrindularitza taldeko kirol zuzendaria da. 1995 eta 2004 artean profesionala izandakoa.
Guretzat (fanfarrea)
Guretzat 1983ko urtarrilean Portugaleten sorturiko fanfarrea da. Celestino López de Vergarak sortu zuen. Hasieran Lora Barri elkartearen barruan izan zen baina gero bere kabuz aritu zen. Harrezkero, hainbat ekitalditan parte hartu dute, pribatu nahiz publikoetan.
Jon Odriozola (txirrindularia)
2001ean hiru Itzuli handiak bukatu zituen, historian hori lortzeko bakarrenetariko bat izanik.
Afizionatuetan
1990 1992
Lailly-en-Val
Lailly-en-Val Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lailly-en-Val udalerrian erroldatutako biztanleak 2.434 ziren. Familiak 920 ziren, horien artean 239 pertsona bakarrekoak ziren (113 bakarrik bizi ziren gizonak eta 126 bakarrik bizi ziren emakumeak), 300 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 344 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 37 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.076 etxebizitza zeuden, 947 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 78 bigarren erresidentzia ziren eta 50 hutsik zeuden. 1.027 etxeak ziren eta 39 apartamentuak ziren. 947 etxebizitza nagusietatik 785 bere jabearen bizilekua ziren, 125 alokairuan okupaturik zeuden eta 37 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 49 etxek bi zituzten, 160 etxek hiru zituzten, 259 etxek lau zituzten eta 473 etxek bost zituzten. 751 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 373 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 508 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Lailly-en-Val udalerrian 985 unitate fiskal zeuden, 2.515,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.128 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 81 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 9 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 3 argiketariak eta 2 ile apaindegiak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Lailly-en-Val udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.128 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Inver (Highland)
Inver, 'Inbhir', Eskoziako ipar-ekialdeko kostaldeko herri bat da, Highland eskualdeko Ross eta Cromarty barrutian.
Independence konderria (Arkansas)
Independence konderria (Independence County) Arkansasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Batesville da. 2010eko zentsuaren arabera 36,647 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Independence konderriak 199,822 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,959 ura dira. Beste 197,863 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,05 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 36,647 pertsonetatik 35,053 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,139 dira. 709 beltzak edo afroamerikarrak. 142 amerikar natiboak ziren eta 19 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 276 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 16 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 432 pertsonek kokatzen zuten.
Vulaines
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 121 etxebizitza zeuden, 92 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 120 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 92 etxebizitza nagusietatik 75 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 12 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 81 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 133 ziren, horien artean 105 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 105 pertsona aktiboetatik 90 lanean zeuden (53 gizon eta 37 emakume) eta 15 langabezian zeuden (4 gizon eta 11 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vulaines udalerrian 96 unitate fiskal zeuden, 226 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.915 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua eta 2 igeltseroak.
2000. urtean Vulaines udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Selasphorus ardens
Selasphorus ardens Selasphorus generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Mateo Garralda
Mateo Garralda Larunbe (Burlata, 1969ko abenduaren 1a -) euskal herritar eskubaloi jokalaria da, egun Danimarkako Kolding taldean aritzen dena. 1,92 metroko altuera 102 kiloko pisua du.
Lau Olinpiar Jokoetan parte hartu du: Bartzelona 1992, Atlanta 1996, Sydney 2000 eta Atenas 2004.
Platymantis aculeodactylus
Platymantis aculeodactylus Platymantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Ceratobatrachidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Quetta
Quetta (کوټه; ; ; ; ahoskatua) Pakistango hiri bat da, Balutxistan probintziako hiriburua. 1998. urtean 565.137 biztanle zeuden Quettan; 2010.ean, 896.090.
Afganistango mugatik hurbil dagoenez, armadarako hiri estrategikoa da.
Historia
Ez dago garbi noizkoa den Quettako herria; edozein modutan ere, uste dute VI. mendetik aurrera herrixka bazegoela bertan. Eskualdea Persiar Inperioaren menpe zegoen, samniotarren esku, eta gerora VII. mendean islamiarrek hartu zuten. Omeiatar Kaliferrikoa izan zen gero, eta Abbastar Kaliferrikoa ondorik. XI. mendean aipatu zuten Quetta lehen aldiz agirietan. XV. menderako mongolen esku zegoen, 1556. urtera arte.
1828. urteko deskripzio baten arabera, Quettan harresiz inguratutako gotorlekua zegoen, inguruan buztinezko 300 etxe eraikita. 1876. urtetik aurrera britainiarrek eskuratu zuten hiria, nahiz eta lehenago ere, 1839. urtean, bertan izan ziren. Britainiarrek, besteak beste, base militarra, merkataritza-jarduerak eta fruta-ekoizpena sustatu zuten.
Sceaux
Sceaux Frantziako hainbat udalerriren izena da:
Plotina
Pompeia Plotina Claudia Phoebe Piso edo Pompeia Plotina (121. edo 122. urtean hila) andere erromatar bat izan zen, Trajano enperadorearen emaztea, eta beraz, enperatriz. Atenas ko Epikureoen filosofia eskolarekin harremana izan zuen, filosofian eta letretan interes zuzen berezia izan baitzuen. Historialariaren arabera Erromako herriaren alde egin zuen, zerga bidezkoagoekin, hezkuntza hobetuz, pobreei lagunduz, eta tolerantzia sustatuz.
Bizitza
Plotina jaio zen Neron enperadorearen agintaldian, batzuen arabera Hispanian, gaurko Andaluzian Escacena del Campo den herrian, eta beste batzuen arabera Nemausus izena zuen hirian, gaurko Proventzan Nimesen. Guraso aberatsak zituen, konexio askorekin, Luzio Pompeius eta Plotia, eta ezkondu zen Trajanorekin hau enperadore izan aurretik.
Plotinak eta Trajanok ez zuten seme-alabarik izan, baina nolabait adoptatu egin zituzten Hadriano eta bere arreba, gurasoak galdu zituztenean 10 edo 11 urte zeuzkatela. Ofizialki, dena den Trajano eta Publius Acilius Attianus (ofizial bat, Plotinaren maitale susmo batzuen arabera), izan ziren Hadrianoren tutore. Plotinak erraztu edo antolatu zuen geroago Hadrianoren ezkontza, Vibia Sabinarekin.
Uslar
Uslar Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Plotina
Bizitza
Trajano hil zenean Selinonte hirian (Sizilia), haren oinordeko Hadriano izango zela utzi zuen enperadore hilak gutun batean idatzia. Baina gutunak Plotinaren izenpea ere bazeraman, eta zurrumurrua zabaldu zen Attianus eta Plotina, maitaleak izanik ustez, Hadriano nahita jarri zutela oinordeko izateko postuan. Izatez, biak ziren Selinonten Trajanoren ohe ondoan enperadorea zendu zenean. Historiadore batzuek, dena dela, ez dute konspirazioetan sinesten eta oinordekotza Trajanoren nahia izan zela diote.
Plotina hil zenean jainkotua izan zen. Hadrianok tenplu bat eraikitzeko agindu zuen, nera ohoratzeko, Nîmesen, Proventzan.
Berles-Monchel
Berles-Monchel Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Berles-Monchel udalerrian erroldatutako biztanleak 457 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 175 etxebizitza zeuden, 158 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 172 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 158 etxebizitza nagusietatik 140 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 10 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 123 etxek bost zituzten. 134 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 69 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 78 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 302 ziren, horien artean 209 aktiboak ziren eta 93 inaktiboak ziren. 209 pertsona aktiboetatik 194 lanean zeuden (111 gizon eta 83 emakume) eta 15 langabezian zeuden (10 gizon eta 5 emakume). 93 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Berles-Monchel udalerrian 168 unitate fiskal zeuden, 471 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.064 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Berles-Monchel udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kalkolitoa
Kalkolitoa (antzinako grezieratik: khalkos «kobrea», eta lithos «harria»), Kobre Aroa edo Eneolitoa (latineko aeneus «kobrezko, brontzezko» + grezierako lithos «harria») giza kulturaren garapenaren aroetako bat da, non gizakia kobrezko lanabesak erabiltzen hasi zen. Hau da, Kalkolitoan hasi zen gizakia metalezko lanabesak erabiltzen. Kalkolitoa da Neolitoaren hurrengo aroa, eta Brontze Aroaren aurrekoa. Izan ere, Neolitoko azken garaietako harrizko eta hezurrezko tresneriaren eta Brontze Aroan sortzekoa zen metalezko industriaren garapenaren arteko trantsiziozko alditzat jo ohi da Kalkolitoa. Kalkolitoan, urrearen, zilarraren eta kobrearen ustiapena bigarren mailako artisauen esku zegoen, tresneriaren oinarrizko materialak harria eta hezurra baitira.
Kalkolitoa askoz lehenago izan zen Ekialde Hurbilean Europan baino. Europan kobrearen erabilera ez zen oso zabala izan, eta eztainuarekin galdatzeko ahaleginak oso goiz hasi ziren. Beraz, Kalkolitoko kultura eta aroak bereiztea zaila da.
Marcel Béalu
Marcel Béalu (Selles-sur-Cher, 1908ko urriaren 30a - Paris, 1993ko ekainaren 19a) frantziar poeta izan zen.
Kalkolitoa
Oro har, Mendebaldeko Europan, Kalkolitoak K.a. 2500tik K.a. 1800 arte iraun zuen. Hasiera batean, kobrearen eskulangintzaren hedapena Egeo Itsasotik etorri zen, Danubioko salerosketarako bideari esker. Eta prozesu hori ere mugatua izan zen. Atlantikoko kostaldean, esaterako, brontzea etorri baino lehenagoko metalezko ekoizpen zabala urrezkoa izan zen. K.a. 1800 eta K.a. 1600 bitartean, kobrea eta eztainua galdatuz brontzearen metalurgia sortu zuen, metalezko benetako lehendabiziko garaia.
Marcel Béalu
Regain aldizkarian argitaratu zituen bere lehen poemak, 1935ean, eta ondoren Réalités secrètes bultzatu zuen (1955-1971). Bizitza eta maitasuna goraipatu zituen bere poemetan. Obra nagusiak: Mémoires de l´ombre (1941, Itzalaren oroitzapenak), Journal d´un mort (1947, Hildako baten egunkaria), La mort à Benidorm (1985, Heriotza Benidormen), La vie indécise (1992, Bizitza erabakitzeke). Bere autobiografia ere idatzi zuen, hiru liburukitan.
Kalkolitoa
Kalkolitoa, Euskal Herrian
Euskal Herrian kobrea lantzen hasi zen gizakiak egungo euskaldunaren antzeko ezaugarri morfologikoak eta antropologikoak zituen, artzaintzan ziharduen oro har, eta aztarna ugari utzi zituen bizi zen leizeetan eta harpeetan, hala nola hileta oroitarrietan (trikuharrietan). Euskal Herrian K.a. 2500. urte aldera hasi bide ziren lantzen metalezko lehen tresnak, kobrezkoak guztiak: eztenak, aizkorak, sastakaiak, gezi puntak. Sail eder bat agertu zen Gobaederrako leizean (Erriberagoitia, Araba). Jaso dira, halaber, garai hartako kobrezko apaingarri batzuk (eskumuturreko batzuen zatiak, eraztunak, lepoko batzuen hondarrak).
Kalkolitoak K.a. 1200. urtearen ingururaino iraun zuen Euskal Herrian; orduan hasi zen brontzearen erabilera nagusitzen. Kalkolitoan funtsezko aldakuntzak izan zituen euskaldunen zibilizazioak: beterrietan lehen laborariak azaldu ziren (Santimamiñe, Jentiletxeta, Sorginaren Txabola, Jaizkibel, Isturitze...), hegoaldeko (Millaresko kultura) eta ipar-mendebaleko (zelta indoeuroparrak) herriekiko harremanak areagotu ziren, eta, oro har, euskal gizartearen kultura ezaugarriak eta bereizgarriak itxuratu ziren. Bestalde, kobrearekin batera, beste metal batzuk ere lantzen hasi ziren, aleazioetan batzuk (eztainua, beruna, zilarra), eta hutsik besteak (urrea, zilarra).
Alaincourt
Alaincourt honako udalerrietako bat izan daiteke:
Platymantis adiastolus
Platymantis adiastolus Platymantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Ceratobatrachidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Izard konderria (Arkansas)
Izard konderria (Izard County) Arkansasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Melbourne da. 2010eko zentsuaren arabera 13,696 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Izard konderriak 15,126 kilometro koadro ditu. Horietatik 891 ura dira. Beste 150,369 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,11 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 13,696 pertsonetatik 13,214 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 208 dira. 175 beltzak edo afroamerikarrak. 102 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 39 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 3 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 161 pertsonek kokatzen zuten.
Albas
Albas honako udalerrietako bat izan daiteke:
Fundulopanchax mirabilis
Fundulopanchax mirabilis Fundulopanchax generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Jessica Iskandar
Jessica Iskandar (Jakarta, Indonesia, ) aktorea eta modeloa da.
Donostia Klasikoa
Donostia Klasikoa, Euskal Herriko Donostia hirian eta inguruan urtero abuztuan ospatzen den txirrindularitza-lasterketa klasiko bat da. 1981an sortu zen, lehen ekitaldia Marino Lejarreta euskal txirrindulariak irabazi zuen. Marino eta Remco Evenepoel dira garaipen gehien lortu dituzten txirrindulariak, biek hirutan gailendu bait dira.
1989tik 2004ra arte Txirrindularitzako Munduko Koparen barne zegoen, baina geroztik UCI ProTourreko bigarren mailako klasikoa da.
P. V. Narasimha Rao
Pamulaparti Venkata "Narasimha Rao", teluguz పాములపర్తి వెంకట నరసింహారావు (Hyderabad, Andhra Pradesh, Britainiar Raja, 1921eko ekainaren 28a - New Delhi, India, 2004ko abenduaren 23a) indiar politikaria izan zen. Indiako bederatzigarren gobernuburua (1991-1996).
Biografia
Hyderabad, Mumbai eta Nagpurreko unibertsitateetan egin zituen ikasketak. Andhra Pradesheko parlamentuko kidea izan zen 1957an, eta zenbait kargu izan zituen estatu horretako gobernuan; buruzagitza, besteak beste, 1971-1973 urte-bitartean. Indira Gandhiren alde egin zuen Kongresuko Alderdiaren barruko taldeen arteko tirabiretan, eta alderdiko idazkari nagusi bihurtu zen 1975ean.
1980an, Indiako Parlamentuko diputatu hautatu zuten. Gobernuaren ministerio nagusietako batzuen arduraduna izan zen: Kanpo Arazoetako ministroa, Barne Arazoetako ministroa eta Defentsa ministroa, besteak beste. Indiako Parlamenturako hauteskunde-kanpainan, Rajiv Gandhiren hilketaren ondoren (1991), Kongresuko Alderdiaren lehendakari izendatu zuten. Kongresuko Alderdiak irabazi zituen hauteskundeak, eta Rao lehen ministro izendatu zuten. Indiako ekonomia-krisiari aurre egitea izan zuen lehen zeregina. Aurreko gobernuetako politika sozialista baztertuta, liberalizazio-plangintzak prestatu zituen sektore pribatua bultzatzeko, esportazioak handitzeko, atzerritar inbertsioak sustatzeko, enpresa publikoetako administrazioa hobetzeko eta beste hainbat helburu lortzeko. Arazo ekonomikoei ez ezik, arazo politiko larriei ere aurre egin behar izan zien. Oposizio-talde nagusiaren gorakada, Bharatiya Janata Alderdiarena, politika-indarkeriaren gorakadarekin batera gertatu zen. 1992ko abenduan, Ayodhyan, militante hinduek XVI. mendeko meskita bat suntsitzeak indarkeria eta krisi nazionala eragin zituen. Punjaben, Jammun eta Kaxmirren, bestalde, arazo handiak izan zituen Indiatik bereiztearen aldeko mugimenduei aurre egiten.
1996ko maiatzeko hauteskundeetan, bere alderdia galtzaile atera ondoren, lehen ministro kargua utzi zuen. Kongresuko Alderdiaren presidentetza ere utzi egin behar izan zuen, ustelkeria-kasu batengatik auzitegira deitua izan ondoren.
Rao bihotzeko krisi baten ondorioz hil zen New Delhin, 2004an; Hyderabaden erraustu zuten.
1984ko Euskal Herriko Itzulia
1984ko Euskal Herriko Itzulia txirrindularitza lasterketa honen 24. edizioa izan zen. 1984ko apirilak 2 eta 6 artean egin zuten. 867,1 kilometroko ibilbidea egin zen 5 etapatan banatuta.
Edizio honetan zazpi espainiar talde profesionalek (Reynolds, Kelme, Teka, Zor, Hueso, Orbea eta Dormilón) eta lau atzerritar taldek (Skil-Reydel, Alfa Lum-Olmo, Euroshop-Splendor eta Dromedario-Alan-Oece-SidermecC) parte hartu zuten.
Selasphorus scintilla
Selasphorus scintilla Selasphorus generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Callanthias parini
Callanthias parini Callanthias generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callanthiidae familian.
Einbeck
Einbeck Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Fundulopanchax moensis
Fundulopanchax moensis Fundulopanchax generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Inveralligin
, 'Inbhir Àiliginn', Eskoziako baserriz osatutako urruneko etxalde bat da, Highland eskualdeko Ross eta Cromarty barrutian.
Excalibur (filma)
Excalibur 1981eko John Boorman ingeles zinema zuzendariaren fantasiazko britainiar-estatubatuar film bat da. Filma Arturiar zikloa, Artur erregea, Mahai Borobila, Merlin aztia eta Exkalibur ezpataren istorioa kontatzen du, horretarako XV. mendean Thomas Malory idazleak idatzitako Le Morte d'Arthur eleberrian oinarritzen delarik nagusiki.
Argumentua
Uther Pendragon erregeak Merlin aztiarengandik Exkalibur ezpata jasotzen du, harekin Britainiako lurralde osoaren batasuna lortzeko ahalegina egingo duelarik. Baina Uther Pendragon erregeak Igraine erreginarenganako haragikeria nahia du, hau bere aurkari latzena den Kornuallesko dukearen emaztea delarik, ondorioz Merlin aztiak Uther Pendragonengan zituen itxaropenak arras suntsituz. Aztiak Utherren desioei men egin eta aztikeriaren bitartez Pendragoni Kornuallesko dukearen itxura fisikoa emango dio, honela gauaren iluntasunean gainontzeko gerlariak borrokatuz dauden bitartean Uther Pendragon Kornuallesko dukearen gazteluan sartu eta Igraine erregina engainatuz eta indarrez harekin oheratuko da. Gau hartatik haur bat jaioko da, Merlin aztiak Pendragonengan zituen itxaropen zapuztuak haur jaio berri horrengan ezarriko dituelarik, aldiz Pendragon errege handigurak bere morroien konfidantza galduko du. Pendragon erregea segada batean hiltzera doalarik, Exkalibur ezpata harkaitz batean sartzea lortuko du, horrela bere etsaiek bera hil aurretik ezpata haien eskuetan eror ez dadin lortuz. Ezpata hura harkaitzetik "Aukeratuak" bakarrik atera ahalko du.
Handik urte askotara, Artur, Uther eta Igrainen semea, bere ordezko senitartean morroi da, eta ezpata ateratzeko frogarako duina izango den txapeldun bat hautatzeko lehiaketa batean parte hartuko du. Uther erregearen sasikumeak Exkalibur ezpata harkaitzetik atera eta harritutako jende guztiaren aurrean goratzea lortuko du: honek Britainiako errege bilakazen duelarik, herrialde hura urteetan jasaten ari den gerra amaigabeei amaiera emateko arduraduna bilakatzen delarik. Baina jauntxoek ez dute nahi berehalakoan morroi soil bat beren errege bilakatzea, eta ondoren alderdi ezberdinen arteko guda hasiko da. Artur erregeak bere borondate indartsuari esker bere inguruan dituen zaldunen arteko aliantza bat gauzatzea lortuko du, Merlin aztia lagun izango duelarik, honela erresumaren batasuna berriz ere lortuz.
Urte batzuk beranduago, Artur erregea Ginebra erreginarekin ezkondu eta Mahai Borobila sortuko du, egoitza Kamelot gazteluan ezarriz. Halere, Ginebra eta gorteko zaldun guztien artean onena den Sir Lanzeloten arteko topaketak erresumaren oreka apurtuko du: Lanzelot eta Ginebra elkarrez maitemindu eta Artur erregearen aurkako haien traizioak erresuma nahasmenera eramango du. Morgana sorgina, Igraine erreginaren alaba, Merlinen aztikeria sekretuak bereganatu eta Artur erregea anaiordearekin oheratuko da, intzestu honen ondorioz haur bat jaioko delarik, Sir Mordred. Seme hau Artur erregearen aurka jarri eta matxinatu egingo da, erresuma banatu eta herrialdea galbidera eramanez. Erresuma salbatzeko azken itxaropena Artur erregeak eta bere zaldunek Graal Santua topatzea izango da.
Callanthias platei
Callanthias platei Callanthias generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callanthiidae familian.
Excalibur (filma)
Bitxikeriak
Filma John Boorman zinema zuzendariak zuzendu zuen, antzezle nagusiak honako hauek izan zirelarik: Nigel Terry (Artur erregea), Helen Mirren (Morgana), Nicol Williamson (Merlin) eta Nicholas Clay (Lancelot Lakukoa). Bestalde, film honek bildu zuen aktore taldea erakargarria da oso, gerora nazioartean ospetsu bilakatu ziren aktore ugari baitaude, tartean Patrick Stewart (Leodegrance erregea), Gabriel Byrne (Uther Pendragon) eta Liam Neeson (Sir Gawain).
Boorman zuzendariaren senitarteko batzuk ere bigarren mailako antzezpenak burutu zituzten, honek garai hartan maiz Excalibur filmari Boorman familiaren proiektua ezizenez deitu izana ekarri zuelarik. Boormanen seme-alabek honako paperak antzeztu zituzten: Igraine, Sir Mordred, Lakuko dama eta Artur erregea gaztea zelarik.
Bob Ringwoodek armadura edo babesak diseinatu zituen. Filmaren musika Trevor Jones musikagileak konposatu zuen, soinu banda hainbat musika lan ospetsutan oinarritu zuelarik: Carl Orff musikagilearen Carmina Burana, edota Richar Wagner musikagilearen Nibelungoen Eraztuna, Tristan eta Isolda, Parsifal eta Jainkoen Gainbehera (Sigfriden Hileta Martxa). Musika lan hauek guztiak filmeko irudiei eta istorioari berari ere indar eta erakarpen handia ematen diete. Gainera, Alex Thomsonen argazkilaritzak Oscar Sarietarako izendapen bat jasotzea ekarri zion.
Filma hau osoki Irlandan filmatu zen, Wicklow konderrian, bertan Boormanek etxebizitza baitu. Filmaketa burutu zen leku batzuk honako hauek izan ziren: Cahir gaztelua (Irlanda osoko gaztelu handienetako bat dena), Powerscourt ur-jauzia (Artur erregea Lancelotekin borrokatzen den lekua), eta Wicklow Mendietako Parke Nazionala, azken hau Tay aintziraren kokalekua (Exkalibur ezpataren agerlekua).
Augnat
Augnat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Augnat udalerrian erroldatutako biztanleak 143 ziren. Familiak 66 ziren, horien artean 22 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 27 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 13 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 114 etxebizitza zeuden, 68 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 109 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 68 etxebizitza nagusietatik 52 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 36 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 90 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 66 lanean zeuden (34 gizon eta 32 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Augnat udalerrian 58 unitate fiskal zeuden, 129 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.745 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Augnat udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 430 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ander Okamika
Ander Okamika Bengoetxea (Lekeitio, 1993ko apirilaren 2a - ) euskal txirrindularia da.
Ibilbidea
Triatloian hasi zen eta 2020an errepideko txirrindularitzara egin zuen salto Netllar Telecom-ALÉ taldearekin. Urte hartan Alacanteko itzuliko etapa bat irabazi zuen. 2021ean Burgos-BH taldeak fitxatu eta Espainiako Itzulia korritu zuen.
Amateurretan
2020
Bjørnstjerne Bjørnson
Bjørnstjerne Martinus Bjørnson (Kvikne, Norvegia, 1832ko abenduaren 8a - Paris, Frantzia, 1910eko apirilaren 26a) Norvegiako antzerkigilea izan zen.
Biografia
Ibsenen garaikide, lagun eta lehiakidea, Wergelanden ondoren Norvegiako nazionalismoaren buruzagi izan zen.
Haren lehen lana nekazari-giroko ipuina izan zen: Synnöve Solbaken (1857); Norvegiako izadiaren edertasuna eta laborari gazte baten gorabeherak deskribatzen ditu. Aldi bertsuan hasi zen dramak idazten: Gudu artean (1858), Halte Hulda (1858). Gisa horretan, Björnsonen lanean ipuinak, Arne (1859), Mutil alaia (1860), eta antzerkiak, Sverre erregea (1861), Sigurd Slembe (1862), txandaka azaldu ziren.
Italia, Frantzia eta Alemania bisitatu zituen, eta itzultzean Maria Estuardo (1864) drama lirikoa argitaratu zuen, eta Ezkonberriak (1865) komedia egin. 1870ean Arnljot Gelline ziklo epikoa agertu zen, eta 1872an Sigurd Jorsalfar drama, Griegek musika jarri ziona, eta baita bertso-bilduma bat ere; horien artekoa da Norvegiako himno nazionala.
Italian bi urteko egonaldia egin ondoren, 1875ean bere lanik errealistenak idatzi zituen: Porrota, mundu osoan arrakasta izan zuena, eta Erredaktorea, Oslon hogeita hamar urtez debekatua izan zena.
Erlijio-krisi batek Elizatik aldendu zuen. Erregea eta Magnhild (1877) lanetan ideia aurrerakoiak aldarrikatu zituen. 1879an beste bi drama agertu ziren: Sistema Berria eta Leonarda. Gero, bere tragedia sozial handia argitaratu zuen: Giza indarrez gaindi (1883, 1895ean berrikusia). Umore eta baikortasunez hornituak agertzen dira haren azken komediak: Amodioa eta Geografia (1885) eta Mahatsa loratzen denean (1909). Eskularrua (1884) lanean, dramaren bidez ezkontzaren moral berri bat plazaratu zuen, eztabaida piztu zuena. Jainkoaren bideak eleberria 1889koa da, eta lagun baten suizidioak inspiraturiko Paule Lange eta Tora Parsborg drama psikologikoa 1898an azaldu zen.
Björnsonen lan oparo eta ugariek ondo agerian jartzen dituzte idazlearen azkartasun baikorra, eskuzabaltasuna eta antzerkirako antzea.
1903an Literaturako Nobel saria jaso zuen.
Aizecourt
Aizecourt Sommeko bi udalerriren izena da:
32P/Comas Solá
32P/Comas Solá gure eguzki-sistemako aldikako kometa bat da, 8,8 urteko orbita periodoa duena. Josep Comas i Solà astronomo kataluniarrak aurkitu zuen Bartzelonako Fabra Behatokitik 1926ko azaroak 4an, zeruari argazkiak ateratzen ari zen bitartean 6 hazbeteko teleskopio batekin, bere asteroide bilaketa lanaren zati bezala.
Inverchoran
, 'Inbhir Chòmhrainn', Eskoziako urruneko etxalde bat da, Highland eskualdeko Ross eta Cromarty barrutian.
Supositorio
Supositorioak ondeste-bidetik hartzera zuzenduta dauden dosifikazio forma solidoak dira. Itxura eta tamaina aldakorra dute eta bere pisua 1-3 gramo artekoa da. Printzipio aktiboa eszipiente base batean formulatuta egoten da, ondestean urtu edo disolbatzeko gai dena. Eragin sistemikoak, lokalak edo mekanikoak ditu.
Motak
Helburu terapeutikoaren arabera 3 motatakoak bereizten dira.
Efektu mekanikoa
Efektu libragarrirako/laxanterako erabiltzen dira. Ez dute printzipio aktiborik eta eszipiente hidrofiloak erabiltzen dira, glizerogelatina adibidez. Gizerogelatinak ura erakartzen du supositorioa dagoen gunera, eta ur honek ondestea beteta dagoenaren sentsazioa eragiten du efektu libragarria sortuz.