cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Justiniano I.a
Eslaviarren eta bulgariarren aurkakoak
Eslaviarrek presio handia jasan zuten germaniar tribuengandik eta Eurasiako estepetatik zetozen herri nomadengandik. Eslaviarrak hegoaldera migratuz joan ziren, Balkanetako penintsula erasotzen hasi ziren arte. Eslaviarrekin batera bulgariarrak iritsi ziren, hauen jatorria Errusiako estepetan legoke. Aspaldi herri germaniarrek eraso zituzten bezala oraingoan bi herri hauek ziren Balkanetan euren lekua hartu nahian zebiltzanak. Iliriko Mundo eta Germano jeneralek eslaviarren eta bulgariarren lehen erasoei aurre egin bazieten ere, 540. urte inguruan bulgariarrek greziar eskualdetaraino heldu zen inkurtsio bat egin zuten, eta Korintoko istmora iritsi ziren. Botin bila antolatutako espedizio askoren lehena izan zen, ez zuten orohar kalte handirik sortzen baina kezkagarriak ziren hala ere. Eslaviarrak, bestalde, beste eraso batean Durrëseraino iritsi ziren. Kotrigureak, aurrekoen orbitako beste herri baten, erasoak hala ere bortitzagoak izan ziren, ohizkoa baino hotzagoa izan zen negu batean izozturiko Danubioa gurutzatu zuten eta Mesia eta Eszitiako eskualdeetan sarraskiak eragin ostean Traziaraino iritsi ziren ia inork kontra egin ez zielarik. Kotrigureak Trazian zirela bi taldetan banandu ziren eskualdea hobeto sakeatzeko asmoz. Zabergan, kotrigur bulgariarren buruzagia, Konstantinoplaraino bertaraino 7.000 zaldunekin iritsi zen. Justinianok indarrez erretiraturiko Belisariori azken aldiz laguntza eskatu zion. Belisariok hainbat eta hainbat alditan bezala etsaiak garaitu zituen eta kuligureek euren lurrera itzuli behar izan zuten.
Kristautasunaz beste erlijioen jazarpena
Justiniano kristautasuna egiazko erlijio bakarra zela uste zuen eta gainontzeko sinesmenak gogorki jazarri zituen. Kristautasunaren barne doktrina eta ebanjelioen interpretazio bakarra zela uste zuen, ortodoxiak zioena, eta monofisismoa bezalako heresiak deuseztatu nahian aritu zen. Justinianok Konstantzio II.aren politika erlijiosoaren ildotik ortodoxia jarraitzen ez zutenen jazarpenarekin jarraitu zuen. Esandakoaren adibide ditugu Codex Iustinianusak biltzen zituen antzinako kultura helenistikoaren ohitura eta errituak debekatzen zituzten bi legeak (Cod., I., xi. 9 eta 10). Garai hartako testigantzen arabera (Juan Malalas, Teofanes eta Efesoko Juanenak besteak beste) gentilen, hau da kristau ez zirenen, kontrako bortizkeria salatzen dute baita klase altuetako kideen artean.
Jazarpenaren adibide gogoangarrietako bat 529. urtean inperioak Atenaseko Akademiaren kontrola hartu zuenean horrela pentsamendu helenistikoaren sustengu nagusia suntsitu zelarik. Platon filosofo klasikoak k. a. 361. urtean sorturiko akademiak eragin handia izan zuen Greziako kulturan, Bizantzioren agintean zehar instituzio dekadente batean bihurtu bazen ere filosofia klasikoaren sinboloa baitzen. Jentilak gogor jazarri zituzten: Efesoko Juanek Asia Txikian 70.000 jentil kristautu zituela dio, besteak beste. Herri pagano ugari aldatu zen kristautasunera hala nahi izan zutelako zenbaitek eta jazarpenaren beldurrez besteak: heruloak, Don ibai hertzean bizi ziren hunoak, abasgioak eta tzaniak gehientsuenak Kaukasia eskualdeko herriak. Libiako Augilan jarraitzen zuten Amonen gurtza debekatua izan zen, bai eta Fileko uhartean, Niloaren lehen urjauzitik gertu, egiten ziren Isisen ingurukoak ere. Inperioak misioak sustatu zituen, besteak beste Julian presbiteroarena, eta Longino gotzainak nabateoenera joan ziren misiolari lanetan. Justinianok Yemengo lurraldean kristautasuna sustatzearren apaiz egiptoar bat buru zuen misioa bidali zuen, eta abar.
Juduek ere jazarpena jasan zuten, beren eskubideak mugatu zituzten, erlijio askatasuna mugatu zieten, hebreera sinagogetako errituetan erabiltzea eragotzi zieten. Agintariaren aginduei muzin egin ezkero juduei zigor fisikoa, herbesteratzea edota jabetzen konfiskatzea zetorkien. Belisario bandaloen kontra aritu zenean Boriumgo, Sirte Handitik gertu, juduak Belisarioren kontra aritu ziren, jokaera horren zigorra indarrez kristau bihurtu eta heuren sinagoga eliza bihurtzea izan zen.
Samaritanoak izan ziren Justinianoren kontra erresistentzia erlijioso handiena sustatu zutenak ez baitzuten kristautasunaren inposaketa ametitzen behin eta berriz matxinatu zirelarik. Nahiz eta Justinok hauen kontrako legeak idatzi bere aginte bukaeraaldera samaritanoek Samarian bizi ziren kristauei erasotzen hasi ziren. Justinianok manikeoak ere jazarri zituen herbesteratze eta heriotz zigorraren mehatsupean. Konstantinoplan bertan behintzat behin zenbait manikeo exekutatu zituzten Justiniano beraren aurrean: batzuk erreta eta beste zenbait itorik.
Politika erlijiosoa
Erlijioaz kanpoko gaietan bezala Justinianok erlijioaren inguruko gaiei buruzko legeak idatzi zituen bere ideia erlijiosoak jarrai zitezela bermatzeko. Agintearen hasieran Hirutasun eta Enkarnazioaren inguruko bere ikuspuntua lege bihurtu zuen herejeei zigorra ezartzeko mehatxuarekin. Haren asmoa zen lege bidez ortodoxiaren kontrakoei kargu publikoen lorpena eragoztea. Nizea-Konstantinoplako kredoa elizaren ezaugarri bihurtu zuen, eta ordu arte izandako lau kontzilio ekumenikoek esana lege bihurtu zuen. 536. urtean ospatu zen Konstantinoplako Bigarren Kontziliora joandako apezpikuek elizak inperioaren nahien kontrako erabakirik hartzerik ez zuela onartu zuten; kontzesio horren truke, agintariak Elizaren pribilegioak defendatu zituen beti, eta monjeen boterea areagotu zuen.
Aikor
Aikor! Txorierriko hilabetekaria da. Hilabetekari hau Totoan federazioak argitaratzen du. Federazio horretan hartzen dute parte Txorierriko euskara elkarte guztiek: Derioko Tximintx, Zamudioko Lagatzu, Lezamako Zorrizketan eta Larrabetzuko Arrekikili.
Justiniano I.a
Ekialde eta mendebaldearen arteko harremanak
V. mende erdialdetik aurrera inperioaren eta aita santuaren harteko erlijio eta politikaren inguruko hika mikak zeharo hareagotu ziren. Kalzedoniako Kontzilioan fakzio erlijiosorik ez mintzearren ez zen inongo doktrinaren aldeko erabakirik hartu. Neutraltasun honek jarrera erradikalak zituztenak asaldatu zituen bereziki oso kontrajarriak ziren mendebaldeko ortodoxiaren aldekoak eta inperio hego-ekialdeko monofisistak. Aitasantua ordezkari zuten mendebaldekoek ez ziren hala ere gehiegi haserretu ekialdean gertatu zirenekin alderatzen baditugu. Siria eta Egiptoko probintzietan disidentzia monofisista indartsua bizi zen intelektualki oso maila gorenekoa gainera eta ez zuten erromako eliza katolikoarekin zerikusirik izan nahi. Azkenean erdibideko politikak, asmoa zintzoa bazen ere, ez zuen inperioaren batasun erlijiosorik lortu, Trinitatearen izakera bateratua defendatzen zutenek Erromako aita santua zuten bozeramaile kristoren baitan izakera bakarra zela ziotenek berriz ekialdeko patriarketan. Handik aurrerako inperioaren historian zenbait agintarik ekialdera jo zuten, besteek Erromara eta guztiek Justinianoren antzera ezin izango zituzten sekula guztiak baretu. Monofisismoaren hika-mika desagertu zenean patriarka boteretsuena zein ote zeneko eztabaida politikoa hasi zen eta gaurdaino ekialdeko Eliza Ortodoxo eta Eliza Katoliko Erromatarra bata bestearengadik aldenduz joan dira.
Aikor
Lehen zenbakia 2002ko urtarrilean argitaratu zuen eta ordutik eten barik hilero-hilero Txorierriko herri guztietan banatzen da. 2006. urtean Lan Txorierri izeneko urtekaria argitaratzen hasi da Txorierriko enpresei begira. Eta 2007an euren webgunea berritu eta blog komunitatea sortu dute, beste gauza batzuen artean. Aldizkaria izatetik orainkaria izatera pasa da.
Justiniano I.a
Ekialde eta mendebaldearen arteko harremanak
Kontrobertsia teopaskita argitu zuenean guztien atseginerako erabakia hartu zuen eta behingoz monofisistak baretu zituen, oso gogorra izan baitzen hauekin aginte hasieran monje eta gotzain monofisistak jazarri zituelarik eta orduz geroztik asaldaturik zebiltzan. Juan II.a aita santuak inperioaren ortodoxia aitortu zuen, eta halaxe inperioaren politika bermatu. Honez geroztik Justinianoren helburua monofisisten begiona irabaztea izan zen, betiere ekialdekoak kezkatu gabe. Hala ere Justinianok aginte amaiera aldera hartu zituen monofisisten aldeko erabakiak nahiko apalak izan ziren aldaketa handirik burutu ez zuelarik. Teodora enperatrizak monofisisten aldera sustantzen bazuen ere Justiniano I.a monofisista eta inperioaren arteko ezinikusiaren eragile nagusietakoa dugu, ostera ezinikusi honek Siria eta Egiptoko probintzien eta hiriburuaren arteko erlazioa hoztu zuen eta honek mesede handia egin zien hurrengo mendeetan probintzia hauek inbaditu zituzten guztiei.
Aikor
Gaur egun 5.300 aleko tirada eta 8.000 irakurle inguru dauzka (AZTIKER, 2008).
Lenina Amapola García
Lenina Amapola García (Guatemala, ) idazle, poeta eta ikasle mugimenduko lider feminista ezaguna. "Oliverio Castañeda De León" Guatemalako San Carlos Unibertsitateko Ikasleen Elkarteko (AEU) lehen emakumezko idazkari nagusia izan zen, 2017tik 2019ra bitartean.
Biografia
Gaztetan hasi zen idazteko interesa eta zortzi urterekin lehenengo fabulak argitaratu zituen. Ondoren, Literatas que dan lata edo Poesía de la Memoria bezalako antologiatan argitaratu zituen. Lehen Hezkuntzako irakasle gisa graduatu zen Erdiko Etxean. Geroago, literatura eta hezkuntzarekiko interesak eraman zuen 2011n Guatemalako San Carlos Unibertsitateko Erdi Mailako Irakasleen Prestakuntza Eskolan (Efpem) Espainiako Hizkuntza eta Literatura Irakaskuntzako Lizentziatura ikastera.
Beste ikasle batzuekin elkartu zen 2015eko manifestazioetan Jimmy Morales presidentearen eta presidenteordearen dimisioa eskatzeko. Garai hartan, La Terminaleko merkatuaren inguruko haurrei hezkuntza eskaintzen zien [https://ciprodeni.org/socias/socia-1-4/#:~:text=Programa%20Educativo%20del%20Ni%C3%B1o%2C%20Ni%C3%B1a%20y%20Adolescente%20Trabajador%20(PENNAT),-Guatemala%20julio%2012&text=Somos%20una%20organizaci%C3%B3n%20de%20educaci%C3%B3n,ni%C3%B1os%2C%20ni%C3%B1as%20y%20adolescentes%20trabajadores. Nerabe-Mutiko eta Neska Lanerako Hezkuntza Programaren] zuzendaria izan zen García.
AEU, Oliverio Castañeda De León elkarteko Lehendakari
AEUko Idazkari Nagusia hautatu zuten 2017tik 2019ra bitarteko legegintzaldirako. Bitartean, 2030. urterako Garapen Iraunkorreko Agendari lotutako NBEko jardueretan parte hartu zuen. Gartziak AEUko zuzendaritzan izan zuen helburu nagusia, adierazpen askatasuna eta herrialdeko politikan parte hartzeko beldurra galtzea izan zen. Berak, unibertsitateko karrera ezberdinetako hamalau ikaslerekin batera, bere ordezkaritza garaian zerbitzarien lidergoaren ikuspegian oinarritu zen. Bere ordezkaritzan, Idazkari Nagusi gisa egindako lanaz gain, Errealitate Nazionalaren hainbat elkarrizketa eta azterketa egin zizkion Garcíak hainbat hedabideri, tartean CNNri. 2021eko urriaren 20an Carlos Yax Medrano hautetsiaren esku utzi zuen bere kargua.
Antonio Rosmini Serbati
Antonio Rosmini Serbati (Rovereto, 1797ko martxoaren 24a - Stresa, 1855eko uztailaren 1a) italiar filosofoa eta apaiza izan zen. 1828an Karitateko Apaizen kongregazioa sortu zuen. Borboitarrek Napolitik erbesteratu zuten. 1849an bere Delle cinque piaghe della S. Chiesa (Elizaren bost izurriei buruz) Indexean edo liburu debekatuen zerrendan jarri zuten. Rosminiren filosofia-pentsaera ontologismoaren barnean dago; izadiaren ordena eta izadiaz gaindiko ordena bereizi zituen, eta enpirismoaren eta Kanten iritziak gaitzetsi zituen. Haren ideiek eragin handia izan zuten XIX. mendearen hasierako italiar pentsalari eta idazleengan. 1887an elizak Rosminiren adierazpen batzuk gaitzetsi zituen. Haren idazlan batzuk: Nuovo saggio sull´origine delle idee (1930, Ideien jatorriari buruzko saiakera berria), Principi di Scienza morale (1831, Moralaren zientziaren hastapenak).
Puerta Jerezko geltokia
Puerta Jerez (Jerez Atea edo Jerezko Atea, euskaraz) Sevillako metro eta tranbia geltokia da, Sevilla udalerrian kokatuta dagoena, Erroma hiribidea aurrean dago.
Tranbia geltokia 2007ko urriaren 28an ireki zen eta metro geltokia 2009ko irailaren 16an.
Icterus dominicensis
Icterus dominicensis Icterus generoko animalia da. Hegaztien barruko Icteridae familian sailkatua dago.
Stützengrün
Stützengrün Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Uvernet-Fours
Uvernet-Fours Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Uvernet-Fours udalerrian erroldatutako biztanleak 638 ziren. Familiak 259 ziren, horien artean 66 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 86 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 94 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 3.743 etxebizitza zeuden, 268 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3.443 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. 377 etxeak ziren eta 3.362 apartamentuak ziren. 268 etxebizitza nagusietatik 187 bere jabearen bizilekua ziren, 50 alokairuan okupaturik zeuden eta 31 doan lagata zeuden; 21 etxek gela bat zuten, 37 etxek bi zituzten, 62 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 167 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 142 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 116 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Thorogobius rofeni
Thorogobius rofeni Thorogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Uvernet-Fours
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 466 ziren, horien artean 360 aktiboak ziren eta 106 inaktiboak ziren. 360 pertsona aktiboetatik 348 lanean zeuden (197 gizon eta 151 emakume) eta 12 langabezian zeuden (2 gizon eta 10 emakume). 106 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Uvernet-Fours udalerrian 285 unitate fiskal zeuden, 626,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.437 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 198 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 15 eraikuntza enpresak ziren, 31 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 59 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 14 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 50 administrazio publikoko enpresak ziren eta 13 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Treen (Zennor)
Treen, 'Tredhin', Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Zennor parrokian.
Uvernet-Fours
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 48 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 34 jatetxeak eta 3 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 23 establezimendu komertzialetatik, 6 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen eta 12 kirol-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Karmele Goñi
Karmele Goñi Auzmendi (Tolosa, 1926ko abenduaren 21a - Bilbo, 2017ko ekainaren 7a) euskal etnografo eta antropologoa izan zen, Aranzadi Zientzia Elkartearen eremu horietako arduraduna 1947tik 1957ra arte. Bere etnografia lanak Jose Migel Barandiaranek gidatuta egin zituen, batez ere Zerain eta inguruetan zentratuta. Euskaltzalea, Bilbon euskara indartzeko hainbat lan egin zituen, beste batzuen artean Resurreccion Maria Azkue ikastolaren sorrera. 2015ean Bilboko Ilustre izendatu zuten.
Biografia
1926an Tolosan jaioa, etnografian eta antropologian interesa izan zuen. Bi familia oso ezberdintzat hartzen zituen Karmelek bere aitarena eta amarena. Aitaren familia Tolosako industriari lotutakoa zen, poxpolo fabrikaren bidez. Karmeleren aitona Zesareok Suitza n ingeniaritza ikasi eta Tolosan torloju fabrika bat sortu zuen. Familiak harreman handia zuen Euzko Alderdi Jeltzalearekin. Auzmendi familia Goierritarra zen, aitona Ataungoa, karlista eta Bigarren Karlistaldiaren ondotik Argentinara ihes eginda soldaduskara ez joateko. Bere amona, Dorotea Goia, Zerainen jaioa, Argentinara eraman zuten hotel baten kargu har zezan. Bertan ezagutu zuen aitona, ezkondu, eta Euskal Herrira itzuli ziren. Karmeleren ama, Felisa Auzmendi, Pauen ikasia, gazte ezkondu zen Eugenio aitarekin.
Espainiako Gerra Zibilak Zerainen harrapatu zuen eta familia guztiz sakabanatu zen. Aita kartzelatu zuten eta fabrika militarizatu. Amonarekin Zerainen, kantu eta kontakizun ugari jaso zituen, eta hortxe piztu zitzaion antropologia eta etnografiari buruzko interesa. Aranzadi Zientzia Elkartearen Etnografia eta Antropologia Sailaren arduradunaren idazkari izan zen 1947tik 1957ra artean. Bertan Eusko Folklore urtekariari berrekin zion. Bertan zegoela Jose Migel Barandiaranen gidaritzapean ikerketak egiten hasi zen. 1955an bere lehenengo lana argitaratu zuen, Algo sobre la Parzonería General de Guipúzcoa y Alava. Hortik aurrera beste hainbat lan argitaratu zituen Zeraingo etnografiak eginez.
Guijo de Galisteo
Guijo de Galisteo Cáceresko probintziako udalerria da. Cácerestik 90 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 1.614 biztanle zituen 62,28 km²-ko azaleran.
Karmele Goñi
Biografia
Etniker-Gipuzkoa taldeko kide izan zen 1964tik aurrera. 1966an euskararen ikaskuntza Bilbon bultzatzeko askoz Resurrección María de Azkue ikastola bultzatu eta katekuma euskaraz irakastea bultzatu zuen Bilboko parrokia ezberdinetan. 1977tik 1986ra bitartean Deia egunkariaren Administrazio Kontseiluko kide izan zen. Aldi berean, 1980tik aurrera Euskal Arkeologia, Etnografia eta Kondaira Museoaren zuzendaria izan zen, 1997ra arte. Bertan zuzendaritza administratiboa zein zientifikoa eraman zuen aurrera.
1988an Contribución al Atlas Etnográfico de Euskalerria: Investigaciones en Bizkaia y Guipúzcoa argitaratu zuen Eusko Ikaskuntzaren bidez.
Eslettes
Eslettes Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Eslettes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.507 ziren. Familiak 524 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 178 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 250 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 532 etxebizitza zeuden, 524 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 528 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 524 etxebizitza nagusietatik 447 bere jabearen bizilekua ziren, 76 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek bi gela zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 175 etxek lau zituzten eta 297 etxek bost zituzten. 458 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 174 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 335 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.037 ziren, horien artean 748 aktiboak ziren eta 289 inaktiboak ziren. 748 pertsona aktiboetatik 710 lanean zeuden (358 gizon eta 352 emakume) eta 39 langabezian zeuden (26 gizon eta 13 emakume). 289 pertsona inaktiboetatik 117 erretiraturik zeuden, 108 ikasten zeuden eta 64 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Eslettes udalerrian 525 unitate fiskal zeuden, 1.494 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.337 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 43 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 3 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 elektrotresna denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Eslettes udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Geochelone sulcata
Geochelone sulcata Geochelone generoko animalia da. Narrastien barruko Testudinidae familian sailkatuta dago.
Homare Sawa
Homare Sawa (澤 穂希) Japoniako futbolaria da.
Nemšová
Nemšová Eslovakiako udalerri bat da, Trenčíngo barrutian kokatuta. 33,45 km²ko azalera du eta 6350 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1242. urtekoa da.
47P/Ashbrook-Jackson
47P/Ashbrook-Jackson gure Eguzki-sistemako aldikako kometa bat da. 1948ko abuztuak 26an aurkitu zuten Cyril Jackson astronomo hegoafrikarrak eta Joseph Ashbrook astronomo estatubatuarrak. Kometa honen nukleoaren diametroa 5,6 kilometrotan estimatua dago.
Historia
47P/Ashbrook-Jackson kometa astronomo hegoafrikar eta estatubatuarrek aurkitu zuten 1948an.
Izena
47P zenbakia aurkitu zen 47. aldikako kometa izan zelako du. Eta Ashbrook-Jackson izena bere aurkitzaileengatik jasotzen du.
Jatetxe
Jatetxea, ordutegi zehatzetan eta saltokiaren kategoriaren (kokapen, zerbitzuaren kalitate eta erosotasunaren) araberako prezioan jaten ematen edo otorduak zerbitzatzen dituen establezimendua da. Jatetxeak parte hauek izaten ditu:
Jatetxearen kategoria estatuan estatuko legeek xedatzen dute (sardexka bakarretik bostera), eta gida espezializatuek (Gault-Millau, Michelin, Gourmetour) finkatzen laguntzen dute, zeinek bere ikurrez.
Etimologia
Euskararen jatetxe neologismoaren sorburua garbi dago: jan + etxe. Frantsesak, berriz, latinetik hartu zuen hitza: Venite ad me omnes qui stomacho laboratis et ego restaurabo vos: "Zatoz enegana tripa-zorriak amorratzen ari zaretenok, nik suspertuko zaituztet"; restaurant, suspertzen dute.
Gaurko jatetxearen jatorria
Jatetxean elikagaia aukeratzeko ohiturak 200 urte ez du oraino. Lehenago, komentu, monastegi, ostatu, benta eta antzekoetan otordu aldaezina ematen zen. Sukaldaritzan trebe zenak ahaltsuen (merkatari, militar, erlijioso, aristokrata) etxean ziharduen lanean. Frantziako Iraultza eraginiko aldakuntza sozialaren ondotik, chef haietako askok aukeratu behar izan zuten: atzerrira joan ala... XVIII. mendeko Pariseko kale gorrian, salda eta zopak prestatzen zituen Boulanger izeneko sukaldariak restaurant (bizkortzen dute) bataiatu zituen jaki haiek, gorputz-arimaren bizigarri izango zirelakoan.
Jatetxe motak gaur egun
Gurean, dela fast food izenekoa, dela aurretiaz edo unean bertan prestaturiko ohiko edo ezohiko bazkariak hamaika toki espezializatu eta orokorretan zerbitzatzen dira, hala nola taberna, txosna, erretegi, gastro-bar, pizzeria, zinema, kiroldegi, frontoi, estadio, tren, funikular, autobus, geltoki, ibai-ontzi eta itsasontzietan, hegazkin, portu eta aireportuetan, klub, zahar etxe eta elkarte gastronomikoetan, akuario eta zoologikoetan, hotel, ostatu eta landetxeetan, okindegi, gozotegi, aterpe, asilo eta komentuetan, biltegi eta fabriketan, kantina, haurtzaindegi, eskola, lizeo, institutu eta unibertsitateetan, museo eta kasinoetan, barraka edo ferietan, errepide arrunt eta autobideko gasolindegian, benta eta askaldegi edo merenderoetan, txakolin eta txikierdietan, sagardotegian, upategian, kaleko furgoneta, orga edo karrotxoetan, restop, self eta azalera handietan, berariazko instalazio behin-behinekoetan, ospitaletako eta kaleko kafetegi, kafe-antzoki eta te-aretoetan, bistrot eta kabaretetan… denak dira jatetxe, aldez edo moldez.
Egungo eskaintza
Euskal Herrian janak transformatu eta zerbitzatzen dituzten establezimenduen tipologia etengabe ugaltzen ari da, kontsumitzaileen eskakizunei (ordutegi, prezio, dieta, kalitate, konfort, azkartasun, higiene eta beste hainbatek baldintzaturik) erantzuna eman ahal izateko. Hona hemen jatetxe edo zerbitzu mota batzuen behin-behineko sailkapen bat:
Nina Bang
Biografia
Unibertsitatean, Gustav Bang senarra, historiako ikaslea, ezagutu zuen, eta harekin marxismoari eta sozialismoari buruzko kolaborazio ugari egin zituen. 1892an Danimarkako oinarri historiko-materialistari buruzko historia bat argitaratu zuten eskola-umeentzat.
Historialari
Historialari gisa egindako prestakuntzan, XVI. mendeko merkataritzan espezializatu zen, bereziki Danimarkako Artxibo Nazionalean bildutako erregistro zabaletan, 1420ko hamarkadatik 1857 urtera arte Kronborg-eko gazteluan kontserbatutako Danimarkako itsasarteetan jasotako bidesariei buruz. Bang-ek Oresundetik pasatzen ziren ontzien erregistroak ikertu zituen, baita haien karga-mota eta -balioa ere mendeetan zehar. Dokumentu horiek bakarrak ziren Ingalaterrako, Herbehereetako, Liga Hanseatikoko eta Baltikoko historia ekonomikoan. Historiaren ikuspegi marxistarekin, aduanetako kontuek argia ematen zioten ekonomiak gizartean zuen funtsezko zereginari. Proiektua ia bizitza osoko lana izan zen, eta ministro izan zen garaian baino ez zuen eten. Dokumentu ugari horiek zazpi liburuki argitaratzeko bide eman zuten. Bang izan zen lehen biak argitaratzeko arduraduna: Tabeller over Skibsfart og Varetransport gennem Øresund 1906 eta 1922an, eta, hil ondoren, Knud Korst ekonomialariak bere gain hartu zuen argitalpena, 1950eko hamarkadan.
Politikari
Nina Ellinger eta Gustav Bang 1895ean ezkondu ziren, 1871n sortutako Alderdi Sozialdemokratan sartu ziren lehen akademikoak bihurtu ziren urte berean. Bien ustez, filosofia marxista bere lan politikoaren printzipio gidaria bihurtu zen. Gustav marxismoa sakon ezagutzen zuen Danimarkako lehen politikaritzat hartu zen, Danimarkako gizartea eta haren garapen-joerak ikuspuntu marxistatik aztertuz. Nina, 1898tik, Alderdi Sozialdemokrataren aldizkarirako ere lan egin zuen. Lehen urteetan, bereziki, kapitalismoaren mendeko langileen baldintzei buruz idatzi zuen. Geroago, merkataritza-politikako arloez arduratu zen, hala nola espekulazioaz eta kanpo-politikako gaiez, bereziki Lehen Mundu Gerrari buruz. Karl Marxen lanen itzulpenak ere egin zituen, eta, Emil Wiinbladekin batera, 1915ean Langile-klasearen bizitza eta haren borroka argitaratu zuen, urte horren hasieran hil zen Gustav Bangek aukeratutako artikuluak. 1918an Karl Marxen biografia idatzi zuen.
1903an alderdiko batzorde exekutiboan sartu zen, eta 1918an Marie Nielsen etorri zen arte emakume bakarra izan zen. Aldez aurretik hiru emakume baino ez ziren kide izan: Jaquette Liljencrantz, Signe Andersen eta Nelly Hansen. Exekutiboan egon zen 1928an hil zen arte.
1913tik 1918ra Kopenhageko Udaleko zinegotzia izan zen, gai ekonomiko eta sozialez arduratuz eta nazioarteko hainbat biltzarretan parte hartuz. Bernako Nazioarteko Konferentzian parte hartu zuen eta Budapesteko Kongresu Sozialistan ordezkari daniar gisa. Hanburgon ere parte hartu zuen 1923an, Langileen Nazioarteko Sozialista sortu zen bileran.Ministro gisa zituen betebeharrengatik, ezin izan zuen parte hartu Feminismo sozialistaren eremuan eragin berezia izan zuen Marseillakoan, baina Danimarkak Emakumeen Nazioarteko Batzordean zituen bi ordezkarietako bat izan zen.
1915eko Danimarkako Konstituzioan emakumeen sufragioa onartu ondoren, Bang izan zen 1918an Parlamentuan sartu zen Danimarkako lehen hautagai sozialista, eta 1920an eta 1924an berriz hautatu zuten.
Ministro 1924an
1924an, Thovald Stauning Danimarkako lehen ministro izendatu zuten, eta Bang lehen gobernu sozialdemokrataren Hezkuntzako ministro izendatu zuten. Danimarkan ministro-postua hartu zuen lehen emakumea izan zen, eta munduko lehenengoetarikoa. Bang-ek ministro gisa zuen lehentasuna eskola-sistema demokratizatzea eta irakasleen prestakuntza hobetzea izan zen.
1924an, Bang-ek zirrara handia piztu zuen Kopenhageko Errege Antzokiaren eraikin berriaren 50. urteurrenean. Debekatuta zegoen Elvehøj-ko obertura egitea, eta, beraz, himno erreala, Kong Kristian, baina ikasle-talde batek debekuari aurre egin eta ereserkia kantatu zuen, Kristian X.a Danimarkako erregeari zuzen-zuzenean zuzenduta. Bang-ek uko egin zion zutik jartzeari, tradizioak agintzen zuen bezala eta jende guztiak egin zuen bezala. Beste ministro batzuek arazoak zituzten eseri edo zutik egon behar zuten erabakitzeko, baina Bang baino ez zen eserita egon himnoaren interpretazioak iraun zuen bitartean.
Politika gisa, zorrotz eta oldarkor kontsideratu zen, eta ezaugarri horiek "Danimarkako Ama" ezizena eta "Gobernuko benetako gizon bakarra" ezizena eman zioten.
Stauningen gobernuak 1926an dimisioa eman zuenean, gutxiengoan zegoelako, Bang-ek Landsting-eko kide izaten jarraitu zuen, baina gaixotasunarengatik presentzia mugatua izan zuen. 1928an hil zen, hirurogeita bat urte zituela. Hogei urtetik gora pasatu behar izan ziren beste emakume bat ministro izendatzeko, 1947an Fanny Jensen.
Emakumeen eskubideen gaineko jarrera
Nina Bang bereziki arduratu zen emakume langileez, eta alderdiko emakumeen egoerari buruzko politika garatzen lagundu zuen, baina harentzat klase maila funtsezkoa zen eta ez zen jarrera feministekin identifikatu. Emakumeen berariazko arazoak borroka politiko orokorraren parte zirela uste zuen, emakume asko gizarteko behartsuen artean baitzeuden. Horregatik, emakumeen erakunde independenteen aurka agertu zen, adibidez, alderdiaren barruan, baina emakumeen sindikatuak indartzeko lan egin zuen eta emakumeak profesionalki eta politikoki antolatzen lagundu zuen.
Emakumeen sufragioaren aldeko borroka babestu zuen, eta lortu zenean, emakumeak botoa ematera bultzatu zituen. Hala ere, emakume burgesen mugimendutik urrundu egin zen, emakume langileentzako onurarik ez zuela uste baitzuen, eta "emakume burgesek" beren kausari "emakumeen kausa" deitzearen aurka agertu zen, ez baitzuten guztien izenean hitz egiten.
Apirilaren 27
Apirilaren 27a gregoriotar egutegiaren urteko ehun eta hamazazpigarren eguna da, 118garrena bisurteetan. 248 egun falta dira urtea amaitzeko.
Kanpo estekak
Apirilaren 26 | Urteko egutegi | Apirilaren 28
Fuksia
Fuksia kolore gorrixka bizia edo arrosa-kolore indartsua da. Haren izena fuksia izeneko landare batetik hartuta dago; honek, halaber, horrelaxe izendatuta dago Leonhart Fuch ikerlari alemaniarraren ohorez. Jende askok pentsatzen du magenta- eta fuksia-koloreak guztiz berdinak direla; hala eta guztiz ere, bi kolore hauek oso desberdinak dira kolore-paleta batzuetan. Izan ere, magenta fuksia baino marroixeagoa adierazi ohi da. Askotan magenta-kolorea lotuagoa dago morearekin eta fuksia, berriz, gorriarekin.
Holguera
Holguera (extremadureraz Jolguera) Cáceresko probintziako udalerria da. 2008ko erroldaren arabera 762 biztanle zituen 37,19 km²-ko azaleran.
Kretinismo
Kretinismoa umeen gaixotasun larria da, hormona tiroideoen gabeziarengatik sortzen dena. Haurtzaroaren hipotiroidismo ere deitzen zaio.
Sortzetiko gaitza izan daiteke ala umetan agertu. Ondorio gaiztoak ekartzen ditu: adimen-urritasuna, hazkuntzaren etetea, gorputz atalen deformazioa, loditasuna...
Kretinismoa endemikoa da hainbat herrialdetan. Bertan, iodo gutxi dago lurrean; iodoaren gabeziak hormona tiroideoen sintesia galarazten du (tiroxina eta tri-iodotironina iodo baitute beren egitura molekularretan).
Tiroide guruinik gabe jaiotzen diren umeek ere kretinismoa pairatuko dute.
Treesmill
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, St Blazey herritik milia bat ekialdera.
Tannenberg (Saxonia)
Tannenberg Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Gantz
Gantza, batzuetan gizena ere deitua, animalia-jatorriko koipea da, eta triglizeridoz osatua dago. Sukaldaritzan zuzenean edo osagai moduan erabiltzen da, baina gehiegi jateak arazo kardiobaskularrak ekar dezakeela aipatu da. Giro tenperaturan solidoa izan ohi da, eta urtu egiten da berotuz gero.
Garoña (argipena)
Garoña izenak hainbat adiera ditu:
Irving Berlin
Irving Berlin (jaiotzako izena: Israel Beilin; ישראל ביילין; 1888ko maiatzaren 11 - 1989ko irailaren 22a) estatubatuar konpositore eta kantu-idazle bat izan zen, AEBko historiako kantagile handienetakoa, askoren ustean. Bere musikaz osatua da Great American Songbook delakoaren zati handi bat. Errusia Inperialean jaioa, Berlin bost urterekin iritsi zen Estatu Batuetara. 1907an argitaratu zuen bere lehen abestia, "Marie from Sunny Italy",eta argitalpen eskubideengatik 33 zentimo jaso zituen ; 1911an, nazioarteko lehen arrakasta handia lortu zuen, " Alexander's Ragtime Band " izeneko kantuarekin. Broadwayko Music Box antzokiaren jabeetako bat ere izan zen. Uste hedatua da Irving Berlinek ez zekiela musika partituran irakurtzen, eta pianoa jotzen ere oso gutxi zekiela, eta Fa sostenituko klabean bakarrik jotzen zuela, neurrira egindako pianoaren transposizio-palankarekin.
"Alexander's Ragtime Band" abestiak nazioarteko dantza-zaletasuna piztu zuen, are Irving Berlinen jaioterrian ere, Errusia bezalako leku urrutikoetan, zeina "ragtime erritmoan sartu zen ia mania irudi zuen atxikimenduarekin". Urteekin, ezagun bihurtu zen, musika eta hitzak amerikar hizkera arruntean idazteagatik: konplikaziorik gabe, soil eta tolesgabe, xede ageriki adierazia zuelarik "herritara arruntaren bihotzera iristea", zeina baitzeukan "herriaren zinezko arimatzat". Hala esan izan da berari buruz: "herrialde honen istorioa idazten lagundu zuen, eta atzitu egin zuen gure izatean daukagunik eta onena eta gure bizitzak moldatu dituzten ametsak".
Ehunka abesti idatzi zituen, eta haietako askok arrakasta handia bildu, eta, hala, ospetsu bihurtu zen hogeita hamar urte bete aurretik. Bere 60 urteko ibilbidean, 1.500 abesti inguru idatzi zituen, tartean Broadwayko jatorrizko 20 ikuskizunetarako eta Hollywoodeko 15 film jatorrizkotarako partiturak, eta zortzi bider izendatuak izan ziren haren kantak Oscar sarietarako. Bere lan asko kantu eta ereserki ospetsuak bihurtu izan dira, hala nola " Alexander's Ragtime Band ", " Easter Parade ", " Puttin 'on the Ritz ", " Cheek to Cheek ", " White Christmas ", " Happy Holiday ", " Anything You Can Do ( I Can Do Better) ", eta" There´s No Business like Show Business ". This is the Army Broadwayko musikal eta filmean,1943an, Ronald Reagan izan zen aktoreetako bat, eta Kate Smith- ek kantatu zuen Irving Berlinen " God Bless America " (lehenengoz 1938an izan zen kantatua).
Irving Berlinen abestiak 25 aldiz iritsi dira zerrendetan gorenera eta ugari izan dira abestiok grabatu izan dituzten artistak, hala nola, Al Jolson, Fred Astaire, Louis Armstrong, Frank Sinatra, Dean Martin, Elvis Presley, Judy Garland, Barbra Streisand, Linda Ronstadt, Cher, Diana Ross, Bing Crosby, Nat King Cole, Billie Holiday, Doris Day, Jerry Garcia, Willie Nelson, Bob Dylan, Leonard Cohen, Ella Fitzgerald, Lady Gaga eta Christina Aguilera.
Irving Berlin 1989an hil zen, 101 urte zituela. Batzuek beste kantautore garaikide guztietatik bereizten dute, eta Stephen Foster, Walt Whitman eta Carl Sandburg-ekin batera ezartzen, "amerikar koblakari handi" baten gisa, "estatubatuarrok esaten duguna, pentsatzen duguna eta sinesten duguna atzitu eta hilezkor bihurtu zuen norbaiten moduan". George Gershwin konpositoreak "inoiz bizi izan den kantagilerik handiena" deitu zion, eta Jerome Kern konpositoreak adierazi zuen Irving Berlinek ez zuela lekurik Estatu Batuetako musikan; Irving Berlin bera zela estatubatuar musika.
Abestiak idazteko metodoak
Irving Berlinen argitaletxeko kudeatzaile Saul Bornsteinen arabera, "Irving Berlinentzat erritu bat zen egunero abesti oso bat idaztea, hitzak eta musika". Berlinek esan ohi zuen "ez zuela inspirazioan sinesten", eta uste zuen ezen, dohaina izan arren gauza batzuetarako, bere konposizio arrakastatsuenak lanaren poderioz izan zirela. Lanik gehiena presiopean egin zuela esaten zuen. Arruntean, afalostean idazten jarri eta goizeko 4ak edo 5ak arte jarraitzen zuen. "Egunero joaten nintzen entseguetara", esaten zuen, "eta gauean beste abesti bat idazten nuen, eta hurrengo egunean eramaten nuen".
Ez zen beti ziur izaten bere idazteko gaitasunez, eta, behin, lagun kantagile bati eskatu zion, ea konposizioa ikasi beharko ote zuen. "Berezko dohaina duzu hitzetarako eta musikarako", erantzun zion hark. "Litekeena da teoria ikasteak apur bat laguntzea, baina oztopatu ere egin lezake zure estiloa". Iriving Berlinek jaramon egin zion aholkuari. Victor Herbert laguna, ondoren, bultzatzaile ibili zen ASCAP Amerikako Konpositoreen, Egileen eta Argitaratzaileen Elkartea sortzeko, eta, 1914an, Irving Berlinek bat egin zuen harekin, elkartearen sortzaile gisa, eta, harrezkero, elkarte horrek konpositoreen eta kantagileen egile-eskubideak babestu izan ditu. 1920an, Irving Berlin SACEM Frantziako Egile, Konposatzaile eta Argitaratzaileen Elkarteko kide bihurtu zen.
Hondarreko urteetan, Berlinek nabarmentzen zuen uste osoa zuela "hitzek bihurtu ohi dutela kantu bat arrakastatsu, nahiz eta, jakina, iraunarazi, aireak iraunarazten duen". Fa sostenituan jotzen zuen ia beti, eta, hala, nota beltzetan ibili beharra izaten zuen, eta bazituen hiru piano transposiziogile, eta gider huts batekin aldatzen zuen klabea. Azkenean, ordea, ikasi zuen musika idazten, baina ez zuen inoiz ere utzi kantuak "musika-idazkari" bati diktatzeko ohitura.
Ondorioz, Wilderrek dio ezen Jerome Kern- en, Richard Rodgers-en eta Cole Porter-en musikaren miresle askok nekez ezar zezaketela Berlinen lana beren musikaren mailan, ahaztuta zeudelako edo inoiz ere ez zirelako konturatu Irving Berlinek melodia ezagun asko idatzi zituela, hala nola "Soft Lights and Sweet Music", "Supper Time" eta "Cheek to Cheek". Batzuk are nahastuago daude, doinu erromantikoagoak ere idatzi zituelako, hala nola "What'll I Do?" eta "Always". Kritikari batzuen arabera, "hitzetan nahiz doinuetan, Irving Berlinek etengabeko oharmena erakusten du inguruan duen munduaz: garaien taupadaz, bera bizi den jendarteaz. Haren obran ez dago ezer berotegikorik, nahiz eta hiri-bizimodukoa izan. "
Musika estiloak
Jerome Kern musikagileak aitortu zuen Irving Berlinen letren funtsa zela "hark herri-hizkera estatubatuarrean zeukan fedea", eta hain sakona zela, non irudi baitu haren abesti ezagunenak ezin bereizi daitezkeela herrialdearen historiatik eta herriak bere buruaz duen iruditik". Kern-ek, George Gershwin, Richard Rodgers, Oscar Hammerstein eta Cole Porter- ekin batera, afroamerikar musika, latinoamerikar musika, laborari-giroko popa eta europar opereta elkartu zituzten.
Irving Berlinek, ordea, ez zuen metodo hori hartu. Aitzitik, kririkari batzuek diotenez, Irving Berlinen abestiak beti izaten ziren soilak, "bikain landutako kaleko abestiak, idaztankera hain naturala zutenak non nekez ohartzen baitzen bat barnean zeramaten trebetasunaz, ...irudi dute eguneroko hizketako erritmo eta doinu aldaketei dariela ber-bertatik". Hori dela-eta, George Gershwin konpositoreak esan zuen Berlinengandik ikasi zuela nola zen ragtime-a, ondoren jazz bihurtu zena, existitzen zen musika-hizkuntza bakarra AEB zer zen behar bezala adieraz zezakeena".
Irving Berlinen garaikideen artean zegoen Cole Porter, zeinaren musika estiloa, zenbait musikologoren irudiko, "asmotsuagoa, sofistikatuagoa [eta] zikinagoa" baitzen. Bost kantautore onenen artean, Porterrek eta Berlinek ez bestek idatzi zituzten musikarekin batera hitzak. Hala ere, Porter, Berlin ez bezala, Yalen hezitako aberats bat izan zen, erdialdeko mendebaldekoa, eta haren abestiek ez zuten arrakastarik izan harik eta hogeita hamar urte bete arte, eta handik aurrera. Gainera, Irving Berlinek lortu zuen Porter-entzat bere karrara abiaraziko zuen ikuskizuna.
Ondarea eta eragina
New York Times egunkariak, Irving Berlin 1989an hil ondoren, hau idatzi zuen: "Irving Berlin-ek ezarri zituen AEBk XX. mendearen zati handi batean jo eta kantatu eta dantzatutako kanten tonua eta tenpoa. Errusiako etorkina, haren bizitza ohiko "nola txiroa aberats bihurtu zen" istorioa izan zen. Bere karreran 1.500 abesti idatzi zituen, gutxi gorabehera, eta kondaira bihurtua zen 30 urte bete zituenerako. Broadwayko 20 ikuskizun jatorrizkoren eta Hollywoodeko 15 film jatorrizkoren partiturak idatzi zituen, eta zortzi aldiz izan ziren izendatuak haren kantak Oscar sarietarako.
Sei hamarkadako ibilbidean, 1907tik 1966ra bitartean, ezin konta ahala lan egin zituen, partiturak, Broadwayko ikuskizunak, grabazioak eta irrati, film eta telebistarako jotako partiturak, eta, oraindik ere, haren doinuek zirrara eragiten die milioika jenderi munduan. "
1938an, " God Bless America " Estatu Batuetako ereserki nazional ez-ofiziala bihurtu zen, eta 2001eko irailaren 11n, Ordezkarien Ganberako kideak Kapitolioko eskaileretan bildu ziren "God Bless America" abestera. Abestia 9/11ko erasoak izan eta berehala 1. postura itzuli zen, Celine Dionek grabatu zuenean 9/11ko biktimen aldeko album baterako goiburuko kanta moduan. Hurrengo urtean, Posta Zerbitzuak Irving Berlinen omenezko zigilu bat jaulki zuen.
Hainbat momentutan, hango eta hemengo kausen alde biltzeko aldarri izan ziren Irving Berlinen kantak: Al Smith eta Dwight Eisenhower presidentegainen aldeko musika editorialak ekoitzi zituen, Debekuaren aurkako abestiak idatzi zituen, edota urre estandarra defendatzeko, Depresio Handiko zauriak baretzeko, eta Hitlerren aurkako gerran laguntzeko kantak, eta, 1950ean, Israelgo estatuarentzako ereserki bat idatzi zuen.
Isaac Stern biolin-joleak, 1988ko maiatzean bere 100. urtebetetzea ospatzean, hau esan zuen: "Irving Berlinen ibilbidea eta musika amerikarra betirako lotu ziren; musika estatubatuarra bere pianoan jaio zen".
ASCAPen datuek erakusten dute Berlinen 25 abesti egon izan direla zerrendetan aurreneko lekuan, eta, urteetan zehar, behin eta berriro grabatu izan dituztela hainbat kantari ospetsuk, hala nola Al Jolson, Bing Crosby, Frank Sinatra, Barbra Streisand, Linda Ronstadt, Doris Day, Diana Ross, Nat King Cole eta Ella Fitzgerald.
Musika partiturak
Ondorengo zerrendan, gehienbat Berlinek sortutako partiturak daude. Bere abestiak erabiltzen zituzten antzezlan batzuk gerora filmetara egokitu ziren arren, zerrendan ez da filma sartu konpositore nagusia bera izan ezean.
Icterus portoricensis
Icterus portoricensis Icterus generoko animalia da. Hegaztien barruko Icteridae familian sailkatua dago.
Onddo-kapela
Onddo-kapela forma erdiesferikoa duen kapela, hegal borobilarekin. XIX. mendean asmatu zen eta XX. mendeko lehen hamarkadetara arte erabilia izan zen. Charles Chaplinen Charlot pertsonaia ospetsuaren kapela izan zen.
Vila Propício
Vila Propício Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Forno Canavese
Forno Canavese Italiako udalerri bat da. Turingo Hiri Metropolitanoan kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Forno Canavesek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Synodus binotatus
Synodus binotatus Synodus generoko animalia da. Arrainen barruko Synodontidae familian sailkatzen da.
Kaoru Kadohara
Kaoru Kadohara (門原 かおる) Japoniako futbolaria da.
Ryota Iwabuchi
Ryota Iwabuchi (岩渕 良太, 1990eko apirilaren 26a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Matsumoto Yamaga FC.
Geoclemys hamiltonii
Geoclemys hamiltonii Geoclemys generoko animalia da. Narrastien barruko Geoemydidae familian sailkatuta dago.
Esterasa
Esterasa biologian estereen eraketa eta beraien hidrolisia katalizatzen duen entzima multzoa da. Esterasa talde horretakoak dira lipasak, fosfatasak, klorofilasak, besteak beste.
Cittaslow
Cittaslow (citta italierazko hitza- "hiria"- eta slow ingelesezko hitza- "geldoa"- hitzen lotunea) 1999ko urrian Italian sortutako mugimendua da. Slow Food erakundean inspiratzen da; Cittaslowren helburuek hirietako bizi-kalitatea hobetzea barne hartzen dute, homogeneizazioari eta estandarizazioari aurre egiten dieten bitartean. Kultura-aniztasuna ospatzea eta babestea, eta hiriaren eta bere barnealdearen ezaugarriak Cittaslowen balioen muina dira.
2023ko urtarrilean sareak 287 hiri elkartzen zituen, gehienak Italian baina baita Australian, Austrian, Belgikan, Hego Korean eta beste herrialdetan ere. Euskal Herrian Balmaseda, Lekeitio eta Mungia mugimenduaren kideak dira.
Flamita
Flamita mineral bat da.
Ezaugarriak
Flamita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 - 5,5 da.
Tigrigobius macrodon
Tigrigobius macrodon Tigrigobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Junko Ozawa
Junko Ozawa (小澤 純子) Japoniako futbolaria da.
Lucena (Paraíba)
Lucena Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Yukon
Yukon Kanadako ipar-sartaldeen dagoen lurraldea da. Hiriburua Whitehorse du. Ipar-mendebaldeko Lurraldeak eta Nunavutekin, ez daukate probintziaren estatuturik.
Geografia
Mugakideak hauexek ditu: Alaska (AEB) mendebaldean, Ozeano Artikoa iparraldean, Ipar-mendebaldeko lurraldeak ekialdean eta Kolunbia Britaniarra hegoaldean.
Hiri nagusiak honakoak ditu: 1 Whitehorseko metropoliaren barnean
Lurraldearen ardatz edo gune nagusia Yukon ibaiaren goi ibilgua da, baina iparraldeko eta hego-ekialdeko lurraldeak Mackenzie ibaiaren sistemari dagozkio; goi-ordoki garaiek eta haranek osatua da, oro har, lurraldea. Artikoko klima da nagusi mendialdeetan eta artikopekoa haranetan. Baso ugari daude eta animaliak oso aintzat hartuak dira beren larruagatik.
Biztanleria
Antzina Ameriketako indiarrak eta eskimalak bizi ziren Yukonen. Gaur egun indiarrek eta eskimalek biztanleen % 14 osatzen dute, eta gainerakoak europarrak edo europar-indiar mestizoak dira, 1870 inguruan bertan urre hobiak aurkiturik, etorkin asko iritsi baitziren urre bila. Hala, biztanle kopurua asko hazi zen 1911 ingurua arte (1890 inguruan 30.000 pertsonatik gora iritsi ziren urre bila).
Ekonomia
Larruaren salerosketa, turismoa eta mea ustiaketa dira ekonomia jarduera nagusiak.
Guijo de Coria
Guijo de Coria Cáceresko probintziako udalerria da. Cácerestik 86 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 241 biztanle zituen 74,75 km²-ko azaleran.
Udalerriaren egoera
Lautadaz inguratutako muino txiki batean dago, Borboloneko urtegitik hurbil. Erreserba ornitologikoa da, eta lertxun, zikoina eta inguruko beste hegazti batzuen kolonia garrantzitsuak ditu. Erliebe alomatua da paisaiaren ezaugarri nagusia. Hegoaldeko erdialdean goragune txikiak daude, eta horien artean Marifranca (445 m) nabarmentzen da. Ur ibilguen artean Patanas eta Regueros errekak nabarmentzen dira. Mugaren hegoaldean Alagoneko ureztatze sistema handiko kanalak daude.