cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carennac
Etxebizitza
2007an 345 etxebizitza zeuden, 194 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 133 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 322 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 194 etxebizitza nagusietatik 160 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 69 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 142 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 94 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 78 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 237 ziren, horien artean 157 aktiboak ziren eta 80 inaktiboak ziren. 157 pertsona aktiboetatik 139 lanean zeuden (77 gizon eta 62 emakume) eta 18 langabezian zeuden (6 gizon eta 12 emakume). 80 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Carennac udalerrian 186 unitate fiskal zeuden, 390 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.450 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Carennac udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.100 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Euli-txori arre
Euli-txori arrea (Muscicapa dauurica) Muscicapa generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Pedrosa de Tobalina
Pedrosa, baita Pedrosa de Tobalina ere deitua, Burgosko probintzian kokatutako herria da (Gaztela eta León erkidego autonomoan). Pedrosa, Merindadeak eskualdean, Villarcayoko alderdi judizialean eta Valle de Tobalina udalerriaren barnean dago.
Kokapena eta geografia
Hainbat errepide gurutzatzen dira herrian, BU-550 errepidea Trespaderne eta Arabako Artziniega udalerria bitartean, eta BU-532 errepidea Valle de Tobalina udalerriko Barcina del Barcotik zehar.
Egoera administratiboa
2007ko udal hauteskundeetan herriak hautagai bakarra aukeratzen du.
Demografia
1950eko erroldan Pedrosak 105 biztanle zituen. 2004an biztanleria jaitsi eta 85 pertsona zeuden erroldatuta. 2007an etxebizitza berriak eraiki direla eta, 96ra igo da herritarren kopurua.
Historia
Antzina, Friasko Dukeak alkatea izendatzen zuen.
Jaiak eta ospakizunak
Irailaren 16an Santa Luziaren omenezko jaia ospatzen da. Jai honetara Tobalina, Losa eta Cuesta Urriako fededunak joaten dira.
Santa Luciari ofrendak egiten zaizkio ere bai, ikusmen gaixotasunak sendatzeko itxaropenaz.
Parrokia
San Andres apostolua deituriko parrokia-eliza katolikoa dago. Eliza hau Medina de Pomarren dago. Honen menpe, ondorengo herriak daude:
Leptosiaphos koutoui
Leptosiaphos koutoui Leptosiaphos generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Vilnius
Izena
Vilnia ibaitik datorkio izena hiriari, baina historian zehar, hainbat izan dira hiria izendatzeko moduak. Lituanieratik kanpo, honako izenekin ere izendatu izan da Vilnius: Polonieraz: Wilno, Bielorrusieraz: Вiльня (Vilnia), Alemanez: Wilna, Latinez: Vilna, Letonieraz: Viļņa, Errusieraz: Вильню, Yiddish: ווילנע (Vilne). Beste izen errusiarrak Вильнa / Вильно (Vilna/Vilno) ian dira, nahiz eta Вильнюс ere erabiltzen den egun. Wilno eta Vilna izenak ingeles zaharreko eta frantses dokumentuetan ere agertu dira. Vilna izena oraindik ere erabilia da finlandiera, portugesa, gaztelania, italiera, hebreera eta yiddisheraz.
Geografia
Lituaniako hego-ekialdean dago Vilnius, Neris eta Vilnia ibaien elkargunean. Itsaso Baltikotik 314 kilometrora dago hiria, eta, autobideek Lituaniako hiri nagusiekin lotzen dute: Kaunas (102 kilometro), Šiauliai (214 km) edota Panevėžys hiriekin (135 km). Arrazoi historikoak tarteko, hiria ez dago herrialdearen erdialdean. Izan ere, nazioaren mugak mendez mende aldatuak izan dira Lituanian. Hala ere, Lituaniako Dukerri Handiaren garaian herrialdearen erdigunean zegoen Vilnius. Egun, 402 metro karratuko azalera du hiriak modu honetan banatuta: %29,1 eraikinak, %68,8 gune berdeak eta %2,1 ura.
Klima
Vilniuseko klima kontinental hezea edo Hemiboreala da Köppen klima sailkapenaren arabera. Tenperaturak 1777. urtetik hona erregistratu dira. Urteko batez besteko tenperatura 6,1 °C da; urtarrilekoa -4,9 °C, eta, uztailekoa, berriz, 17 °C. Prezipitazioari dagokionez, 661 milimetrokoa da urteko batez bestekoa.
Udak beroak izan daitezke, hogeita hamar zentigradu ingurukoak egun argiz. Hala, hiriko kaleek gau-giro aparta dute urtearen sasoi honetan. Terrazadun taberna, jatetxe edota kafetegi eskaintza handia dago.
Neguak, aldiz, hotzak dira eta tenperaturak zero azpitik 25 gradu zentigradutara ere iritsi daitezke. Negu hotzetan Vilnius inguruko lakuak izoztu ohi dira, eta litekeena da ibaiak ere izoztea. Bertakoek gustuko dute izotz artean arrantza egitea. Izotzean zulo bat egin eta arrantza egin ohi dute.
Historia
1323ko agirietan agertzen da hiriaren lehendabiziko aipamena, Gediminas Duke Handiaren gutunetan, Alemaniako zenbait hiritara bidali zirenean. Bertan, Letoniako hiriburuan bizitzen jartzeko gonbitea egiten zitzaien germaniarrei, juduei eta Aita Santu Juan XXII.ari. Senieji Trakai gaztelua izan zen Lituaniako Dukerri Handiaren egoitza nagusia.
Poloniar-Lituaniar Batasuna
Hiria hedapen periodo batean sartu zen. Vilniuseko harresiak 1503 eta 1522 urte bitartean eraiki ziren, hiria babesteko. Hiru dorre eta bederatzi ate zeuden hiriaren inguruan. Sigismund Augustek bertara eraman zituen gorteak, 1544an.
Almae Academia et Universitas Vilnensis Societatis Jesu (Vilniuseko unibertsitatea) sortu zuen Stefan Bathory erregeak 1579an. Unibertsitateak bilakaera azkarra izan zuen, eta inguruetako gune zientifiko eta kultural garrantzitsuenetakoan bilakatu zen. Hiriak izandako hedapenari esker, ateak ireki zitzaizkion migrazioari. Hainbat ziren bertan mintzatzen ziren hizkuntzak: Lituaniera, poloniera, ruteniera, errusiera, eslabiar zaharra, latina, germaniera, yidisera, hebreera eta turkiera. Hiria Babiloniarekin ere alderatu zen. Talde bakoitzak ekarpen bana egin zuen hiriko bizimoduan, eta erruz garatu ziren artisautza, zientzia edota merkataritza salerosketa.
XVII. mendeak atzerapauso ugari ekarri zituen, erkidegoa gerretan sartuta aritu baitzen. Errusia eta Poloniaren arteko gerra garaian (1654 – 1667), errusiarrek eta saxoniarrek Vilnius okupatu zuten. Hiria hartu eta su eman zioten, eta biztanleria erail zuten. Iparraldeko Gerra Handia bitartean, suediar armadak hiria hartu zuen. 1710eko izurrite bubonikoak 35.000 hiritar hil zituen; 1715, 1737, 1741, 1748 eta 1749ko suteek hiria oraindik eta gehiago hondatu zuten. Vilniusek ordura arteko oparotasuna galdu bazuen ere, XIX. mendean, biztanleria hazi egin zen 20.000 izatera iritsi arte. Ipar Europako hiririk handienetako bat izan zen orduan.
Celestus duquesneyi
Celestus duquesneyi Celestus generoko animalia da. Narrastien barruko Anguidae familian sailkatuta dago.
Luigi Platé
Luigi "Gigi" Platé (1894 ko irailaren 3 a-1975 eko abenduaren 16 a) auto gidari italiarra zen.
Vilnius
Errusiarren menpe
1795eko Poloniaren Hirugarren Zatitzearen ondoren, Errusiaren parte izatera igaro zen Vilnius. Errusiarrek hiriko harresiak eraitsi zituzten, ekialdekoa izan ezik (Aušros vartai, Medininkų vartai lituanieraz, Ostra Brama polonieraz). 1812an Napoleonek hiria hartu zuen Moskurako bidean. 1831ko Azaroko Iraultzaren ondoren unibertsitatea itxi egin zuten eta errepresioak hiriaren handitzea ekidin zuten. 1863ko Urtarrileko Iraultzan gobernuaren aurkako altxamendua egin zen baina Mikhail Muravyovek indarrez geldiarazi zuen. Iraultzaren ostean hiritarren eskubideak murriztu eta lituaniera, poloniera eta bielorrusieraren erabilera debekatu ziren. Errusiera izan zen baliozko hizkuntza bakarra.
Luigi Platé
Ibilbide profesionala
Platék Sari Nagusi batean debuta egin zuen 1925eko Italiako Sari Nagusia n, voiturette motako Chiribiri 12/16 bat gidatzen. Arazo mekanikoak medio, 13.itzulian lasterketatik kanpo geratu zen. 1920 eta 1930eko hamarkadetan beste txapelketaz kanpoko lasterketa ez ofizial batzuetan ere parte hartu zuen.
Vilnius
Poloniaren menpe
Lehen Mundu Gerran alemaniarrek Vilnius okupatu zuten, 1915etik 1918ra. Lituaniak bere independentzia aldarrikatu zuen 1918ko otsailaren 16an, eta tropa alemaniarrak erretiratu ondoren, hiriko biztanleria poloniarrak defenditu zuen hiria. Handik gutxira boltxebikeek hiria hartu zuten eta Lituaniar-Bielorrusiar Sobietar Errepublika Sozialistaren hiriburu izendatu. Apirilaren 19an armada poloniarrak hiria konkistatu zuen, baina azkenik, uztailaren 14an, sobietarrek hartu zuten berriro Vilnius.
San Kristobal gotorlekuko ihesa
San Kristobal gotorlekuko ihesa 1938ko maiatzaren 22an Ezkabarteko Ezkaba mendiaren gainean zegoen espetxetik 795 presok egindako ihesaldia izan zen. Kopurua kontuan hartuta, mundu osoko inoizko preso-ihesaldi handienetarikoa da.
Vilnius
Poloniaren menpe
Varsoviako batailan Armada Gorria menderatu ostean, hiria berriro itzuli zen Lituania gaztearen eskuetara. 1920ko uztailaren 20an Lituania eta Errusia boltxebikearen arteko bake akordioa izenpetu zen. Molotov-Ribbentrop itun sekretua sinatu ondoren Armada Gorriak ekialdeko Polonia inbaditu eta Vilnius hartu zuen 1939ko irailaren 19an. Sobietarrek Bielorrusiako Sobietar Errepublika Sozialistaren hiriburu izatea nahi zuten arren, erabaki zuten Vilniusek Lituaniaren hiriburu izan behar zuela, eta trukean, sobietar tropak herrialdean egon zitezkeela. Azken finean, erabaki horrek Lituaniako komunistengan begirunea sortzea zuen helburu. Lituaniak, ordea, akordioa baztertu eta sobietarrek mehatxu egin zuten. Ultimatuma aurkeztu zuten sobietarrek, esanez, Armada Gorriak edozein unetan inbadituko zuela herrialdea. Lituaniako gobernuak pixkanaka-pixkanaka eskaintza onartu besterik ez zuen egin.
Itiúba
Itiúba Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Luigi Platé
Ibilbide profesionala
Platé 1 Formulara jauzia egiten ere saiatu zen. 1950eko Italiako Sari Nagusia n izan zen, Talbot 700 baten gainean. Ezin izan zen lasterketarako sailkatu. 1 Formulako Sari Nagusi batean parte hartu duen historiako bigarren gidari zaharrena da (53 urte eta 0 egun). Louis Chiron du bakarrik aurretik (58 urte eta 288 egun, 1958eko Monacoko Sari Nagusia n).
Vilnius
Poloniaren menpe
1939ko urriaren 10ean Vilnius eta haren inguruak Lituaniaren parte izatera igaro ziren eta indar sobietarrak herrialdean zehar barreiatzen hasi ziren bitartean. Lituaniako agintariak Vilniusen sartu ziren, eta ondoren, gobernuaren egiturak Kaunas eta Vilniusera eraman ziren.
San Kristobal gotorlekuko ihesa
Historia
1938an San Kristobal gotorlekuak 2.487 preso zituen, gehienak sindikalistak eta errepublikazaleak. Espetxearen egoera latza zen oso: jipoiak, gosea eta zorriak nonahi. Hori zela eta, 1937ko urtarrilaren 1etik 1945eko uztailaren 6an presondegia itxi arte 305 preso hil ziren.
Ihesaldia hogeita hamar presok zorrotz antolatu zuten. Operazioa afarian hasi zen, une horretan zaindariak sakabanatuta zeudelako. Taldeka banatu eta zenbait zaindariri armak kendu ondoren, guardia konpainia afaria egiten ari zen lekura joan ziren. Aurre egin zien guardia bat barra batekin jo eta hil egin zuten. Laster, garitetan zeuden soldaduak ere errenditu egin ziren. Ordu erdi bat baino ez zuten behar izan presoek gotorlekua bereganatzeko eta, handik, kanpoaldera atera ziren.
Hideyuki Ishida
Hideyuki Ishida (石田 英之, 1982ko apirilaren 15a - ) Japoniako futbolaria da.
Pravenec
Pravenec Eslovakiako udalerri bat da, Prievidzako barrutian kokatuta. 10,79 km²ko azalera du eta 1325 biztanle 2017ko datuen arabera.
San Kristobal gotorlekuko ihesa
Historia
Iruñetik bueltan zetorren soldadu bat egoeraz konturatu eta hirira jaitsi zen alarma jotzeko. Gainera, 1937ko apirileko Salamancako gertaeraren ondorioz preso zegoen Ángel Alcázar de Velasco falangistak ere mendia jaitsi zuen, abisatzeko.
Luigi Platé
Ibilbide profesionala
Luigi Platé eta Enrico Platé k (lehengusu gazteago bat) auto bilduma interesgarria daukate, urteetan zehar gordeak. Gainera auto lasterketa taldea ere badute Scuderia Platé.
Hideyuki Ishida
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kataller Toyama.
Luigi Platé
Emaitzak 1 Formulan
(gakoa) (Lodiz daudenak polea adierazi nahi dute; etzanez, bira azkarrena)
Pravenec
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1267. urtekoa da.
San Kristobal gotorlekuko ihesa
Historia
Militarren kamioiak, islagailu handiak zeramatzatela, gotorlekura ailegatu zirenean, preso batzuek ihes egiteko asmoa alde batera utzi zuten. Beraz, goizeko ordu bi eta erdietan egindako zenbaketan 1.692 preso zeuden. Hau da, 795 presok ihes egin zuten, planik gabe, gaizki jantzita, gaizki elikatuta, armarik gabe eta itsumustuan. Berehala hasi ziren presoak harrapatzeko lanak, eta ia erresistentziarik gabe harrapatu edo hil zituzten. Maiatzaren 23an 259, 24an 445, eta hurrengo egunetan gutxiago. Azkena, hiru hilabete beranduago, abuztuaren 14an, harrapatu zuten. Hainbeste denbora mendian bakarrik pasa ondoren, "Tarzan" ezizena jarri zioten.
795 iheslarietatik 585 harrapatu, hiruk muga zeharkatu eta 187 erail zituzten, horietatik 24 identifikatu gabeak. Hau da, litekeena da beste lauk ihes egin izana. Gehienak Ezkabarten, mendiaren iparraldeko aldean, hil zituzten, baita Olaibar eta Baztanen ere, eta Antsoainen. Guztira, 211 iheslari hil zituzten. Harrapatutako 16 buruzagitzat jo eta epaitu egin zituzten: bat Iruñeko zoroetxean sartu zuten, eta 14k heriotza-zigorra jaso zuten. Urte hartako irailaren 8an Iruñeko Ziudadelaren atzean dagoen Vuelta del Castillon fusilatu zituztenak hauek dira:
Ondorengo eginbideetan, Ángel Alcázar de Velasco salatzaile falangistak zigorraren murrizketa jaso zuen, baita beste 60 presok ere. Espetxearen zuzendaria, Alfonso de Rojas, kargutik kendu zuten.
Hona hemen mendian hildakoen kopurua jaioterriaren arabera:
Omenaldiak
1988an, ihesaldiaren 50. urteurrena zela eta, askatasunaren eta Errepublikaren alde eroritako iheslarien omenezko oroitarria eraiki zuten Ezkaba mendian. Oroitarriari hirutan eraso zioten, azkenekoz 2009ko abuztuan, ultraeskuindar kideek mazo-kolpez hautsi zutenean. . Alderdi guztiek ekintza gaitzetsi zuten Nafarroako Alderdi Popularrak izan ezik.
Iñaki Alforjak 2006an ihesaldiari buruzko Ezkaba izeneko dokumentala estreinatu zuen. Aurrez, Felix Sierrarekin batera, Fuerte de San Cristobal - La gran fuga de las cárceles franquistas (Pamiela, 2005) liburua argitaratua zuen.
2009ko maiatzetik aurrera, 12 plaka jarri dituzte 205 hildakoen omenez Ezkaba mendiaren inguruko zenbait hilerritan. Aitzoainen dagoenak hamar izen ditu, Antsoaingoak 20, Añezkarkoak 15; Artikakoak 17, Ballariaingoak 12, Berriobeitikoak 14, Berriogoitikoak 13, Berriozarrekoak 47, Elkartekoak 17, Larragetakoak 12, Lotzakoak 15 eta Oteitzakoak 13. Horietariko batzuek ere erasoak jasan dituzte, tartean Artikakoak eta Aitzoaingoak.
Barricada rock taldeak "La tierra está sorda" bere diskoan ihesaldiari buruzko "22 de mayo" izeneko abestia moldatu zuen.
Vilnius
Bigarren Mundu Gerra
1940ko ekainean, hiriburuaren transferentzia ez zegoen guztiz bukatuta, baina Lituania Sobietar Batasunarenren parte izatera igaro zen. Hala, Lituaniako Sobietar Errepublika Sozialistaren hiriburu bilakatu zen Vilnius. 35.000-40.000 pertsona inguru atxilotu eta gulagetara eraman ziren.
Lituaniako Sobietar Errepublika Sozialista
1944ko uztailean Armada Gorriak hiriburua konkistatu eta Lituaniako Sobietar Errepublika Sozialista berregin zuen. Bigarren Mundu Gerraren ondoren, Lituania eta Bielorrusian zeuden jatorri poloniarreko pertsonak aberriratu zituzten. Honek eta juduen hilketak hiriko demografiaren erabateko aldaketa ekarri zuen. 1960. urteaz geroztik hasi zen biztanleria suspertzen, nekazarien immigrazioa zela bide. 1990ko martxoaren 11an, Lituaniaren independentzia aldarrikatu zuen Lituaniako Sobietar Errepublika Sozialistako sobiet gorenak. 1991ko abuztura arte, Sobietar Batasunak ez zuen independentzia aldarrikapena onartu. Une hartatik aurrera, Mendebaldeko Europara hurbildu da Vilnius.
Gaur egun
Hiria bizkor aldatu da modernizazioari helduta. Eraikin asko berritu dituzte eta negozioa zein merkatua irekitzeak asko garatu dute hiria. Neris ibaiaren iparraldean negozio eta administrazioa gunea handitu da, eta hiriak Alde Berria txertatu du. Besteak beste, Europa dorrea dago bertan, 129 metroko garaiera duena.
2009an Europako kultura-hiriburua izan zen Vilnius, Austriako Linz hiriarekin batera.
Barrutiak
Hona hemen Vilniusko barrutiak:
Herri eta hiri senidetuak
Vilnius ondorengo herri eta hiriekin senidetuta dago:
Øksnes
Øksnes Norvegiako udalerria da. Nordland konderrian kokatua dago. 319.15 km² ditu eta 4,424 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lafat
Lafat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Rio Doce (Minas Gerais)
Rio Doce Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Lafat
Biztanleria
2007an Lafat udalerrian erroldatutako biztanleak 377 ziren. Familiak 188 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 43 bakarrik bizi ziren emakumeak), 75 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Hondschoote
Hondschoote Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Lafat
Etxebizitza
2007an 304 etxebizitza zeuden, 193 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 85 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 301etxeak ziren. 193 etxebizitza nagusietatik 179 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 53 etxek lau zituzten eta 104 etxek bost zituzten. 128 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 100 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 62 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Hondschoote
Biztanleria
2007an Hondschoote udalerrian erroldatutako biztanleak 3.879 ziren. Familiak 1.357 ziren, horien artean 289 pertsona bakarrekoak ziren (112 bakarrik bizi ziren gizonak eta 177 bakarrik bizi ziren emakumeak), 397 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 555 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 116 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Lafat
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Hondschoote
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Lafat
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 205 ziren, horien artean 126 aktiboak ziren eta 79 inaktiboak ziren. 126 pertsona aktiboetatik 118 lanean zeuden (66 gizon eta 52 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 79 pertsona inaktiboetatik 50 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Hondschoote
Etxebizitza
2007an 1.476 etxebizitza zeuden, 1.377 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 72 hutsik zeuden. 1.361 etxeak ziren eta 103 apartamentuak ziren. 1.377 etxebizitza nagusietatik 959 bere jabearen bizilekua ziren, 394 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 32 etxek gela bat zuten, 48 etxek bi zituzten, 121 etxek hiru zituzten, 322 etxek lau zituzten eta 854 etxek bost zituzten. 944 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 625 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 537 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Lafat
Diru sarrerak
2009an Lafat udalerrian 197 unitate fiskal zeuden, 386 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.534,5 euro zen.
Hondschoote
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.406 ziren, horien artean 1.631 aktiboak ziren eta 775 inaktiboak ziren. 1.631 pertsona aktiboetatik 1.446 lanean zeuden (810 gizon eta 636 emakume) eta 185 langabezian zeuden (95 gizon eta 90 emakume). 775 pertsona inaktiboetatik 269 erretiraturik zeuden, 226 ikasten zeuden eta 280 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Lafat
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Hondschoote
Diru sarrerak
2009an Hondschoote udalerrian 1.430 unitate fiskal zeuden, 3.996,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.989 euro zen.
Lafat
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak eta 1 iturgina.
Hondschoote
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 112 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 21 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 19 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Lafat
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lafat udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.343 hektarea erabiltzen.
Hondschoote
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 margolaria, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 4 jatetxeak eta 3 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
Lafat
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hondschoote
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Hondschoote udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.782 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Hondschoote udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 570 ikaslekin.
Ataeniobius toweri
Ataeniobius toweri Ataeniobius generoko animalia da. Arrainen barruko Goodeidae familian sailkatzen da.
San Kristobal gotorlekua
San Kristobal gotorlekua (ofizialki Alfontso XII.aren gotorlekua) Ezkabarte udalerriko (Nafarroa Garaia, Euskal Herria) Ezkaba mendiaren gailurrean dagoen gotorlekua da.
Alfontso XII.aren gotorlekua du izen ofiziala, errege haren erreinaldian eraiki baitzuten, sarrerako atean ikus daitekeen bezala. Hala ere, bertokoen artean, antzina bertan zeuden eraikinen San Kristobal izenari eutsi diote. Izen hori zuten, izan ere, XIII. mendeko baselizak eta gazteluak, baita XVI. mendeko basilikak ere, eta gaur egun ere izendapen hori ezagunagoa da eta hedatuago dago iruindar eta nafarren artean.
Eraikuntza
Hirugarren Karlistaldian, artilleria pieza modernoak mendi punta hartatik Iruñera heltzeko gai zirela konturatu zirenean, leku estrategikotzat hartuta, gotorlekua eraikitzea erabaki zuten.
Eviota masudai
Eviota masudai Eviota generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
San Kristobal gotorlekua
Eraikuntza
Miguel Ortega ingeniari koronelak diseinatu zuen eraikina, eta José de Luna ingeniari komandanteak zuzendu zituen lanak 1878 eta 1919. urteen artean. Horretarako, mendi-tontorra leherrarazi eta barnealdea hondeatu zuten, hiru solairu eraikitzeko. Harresiak babesteko bi metro lur metatu zuten, eta inguruan lubanarro bat egin zuten, infanteriaren erasoetatik babesteko. Guztira 615.000 m² ditu, eta horietatik 180.000 m² dira gotorlekuarenak.
Espetxea
1919an bukatu zutenean hegazkingintza jadanik sortua zenez, eraikinak inoiz ez zuen erabilera militarrik izan. Ostera, 1934 eta 1945 artean espetxe militar bilakatu zen. Beste asmo batekin egina zenez, harresia eraiki behar izan zuten gartzelaren eta zaindarien eraikinaren artean.
1934ko urriko iraultza eta gero, ehunka asturiar eta eibartar espetxeratu zituzten bertan. Hasiera-hasieratik, higiene eta osasungarritasun eza zela-eta, salaketak egon ziren, presoen lekualdaketa eta espetxea ixtea eskatzen zutenak.
1935eko irailean, aipaturiko egoera txarrarengatik CNTko Santanderko kide bat hil ondoren, Iruñean greba egin zen. Beste preso baten heriotzak protestak zabaldu eta matxinada sortu zuen espetxean, eta horrek greba orokorra bultzatu zuen Iruñean. Hainbat udalek presondegia ixtea eta bertan zeuden 750 presoen lekualdaketa eskatu zutenez, epeka-epeka lekualdatzeak egiteari ekin zioten.
1936ko otsailean, Fronte Popularrak hauteskundeak irabazi eta preso politikoentzako amnistia eskaini zuen. Horietatik 400 San Kristobalen zeuden. Kalera irten eta berehala, presoek espetxearen egoera salatu, eta Rafael Aizpun Justizia Ministroari egotzi zioten errua.
Espainiako Gerra Zibila
1936ko uztaileko altxamendu militarraren ondorioz, Nafarroa Garaia matxinoen eskuetan geratu eta berriro espetxea bete zuten. Hilabete gutxi barru 2.000 preso zituen gotorlekuak. Horietako asko, "askatzea"ren berri jaso ondoren, mendia jaistean erail zituzten.
1937ko urtarrilaren 1etik 1945eko uztailaren 6an presondegia itxi zuten arte, 305 presoren heriotza jasota dago. Zioak era askotakoak baziren ere, gehienetan "anorexia"gatik eta "bihotza gelditzea"gatik izan zen. Heriotza asko tuberkulosiarekin lotuta zeuden, batez ere gotorlekua "espetxe-erietxe" moduan erabili zutelako. Zerrendan "traumatismo"z hildako 25 preso ere badaude. Horiek fusilatu egin zituzten, hogeita bat 1936ko azaroaren 1ean eta besteak urte bereko azaroaren 17an. Fusilamendu edo "presoen ateratze" hauek ez daude ofizialki onartuta. Preso gehien hil zituzten urteak 1941 (51 lagun) eta 1942 (61 lagun) izan ziren.
1938ko maiatzaren 22an presondegitik 795 presok ihes egin zuten. Horietatik 3k baino ez zuten lortu muga zeharkatzea, 585 harrapatu, eta 225 hil egin zituzten.
Nafarroako fusilatu, erail eta desagertuen senitartekoen elkartearen presidente Asun Larretak dioenez, horiei guztiei 200 desagertu gehitu behar zaizkie, «artxiboetan ez daudenak, eta gehienak erailak».
Frankismoa eta hurrengo urteak
1945eko uztailaren 6an presondegia itxi zutenean, Espainiako Armadak eraikina berreskuratu zuen. Erakunde horrek 1987an utzi, eta 1991 arte laguntza-talde batek hartu zuen eraikina zaintzeko ardura. Egungo jabea Espainiako Defentsa Ministerioa da oraindik.
Memoria-gune
Arte Ederretako Zuzendaritza Orokorrak 2001ean kultura ondasun izendatu zuen.
2007ko irailean Aranzadi Zientzia Elkarteak, Txinparta Elkarteak eta Nafarroako fusilatu, erail eta desagertuen senitartekoen elkarteak gotorlekuaren ondoan zeuden hilotzak lurpetik ateratzeari ekin zioten, Jose Maria Jimeno Juriok zehazturiko leku batean. Han dauden 131 hilotzetatik 25 atera zituzten. Belaunetan, botilatxo bat zuten, barruan hilaren datuak zituena; horregatik eman zitzaion lekuari Botilen Hilerria izena. Tamalez, paperak erabat hondatuta zeuden, eta ezin ziren irakurri. 1941 eta 1944 artean arnas-gaitzengatik hildako presoak ziren, batez ere tuberkulosiak eta pneumoniak jota. 2008ko urrian Baltasar Garzón epaileak, beste 19 hilobirekin batera, lanak aurrera jarraitzeko agindua eman bazuen ere, Espainiako Auzitegi Nazionalaren Fiskaltzak azaroaren 7an agindua geldiarazi zuen, lan horiek beharrezkoak ez zirelakoan. Azaroaren 18an epaiak tokian tokiko epaitegien alde inhibitzea erabaki eta hamar egun beranduago Auzitegi Nazionalak horrelako krimenak ikertzeko eskuduntzarik ez zuela erabaki zuen.
2007ko azaroan, Nafarroa Baik hala eskatuta, Espainiako Kongresuak lekua garbitzeko eta babesteko 500.000 €ko aurrekontua onartu zuen. Lanak 2008an egin behar baziren ere, 2009ko maiatz arte ez zituzten egin. Lan haietan, espetxe bilakatzean eraikitako harresiak eta espetxeko sukaldea bota zituzten. 2009ko ekaineko asteburuetan bisita gidatuak antolatu zituzten.
Botilen hilerrian lurperatutakoak
Hauek dira botilen hilerrian lurperatutakoak :
El Lissitzky
El Lissitzky, jaiotza-izenez Lazar Markovitx Lisitski, errusieraz Ла́зарь Ма́ркович Лиси́цкий (Smolensk, Errusia, 1890eko azaroaren 23a - Mosku, Errusia, 1941eko abenduaren 30a) errusiar margolaria, tipografoa eta marrazkilaria izan zen. Arte abstraktuaren aitzindaria izan zen XX. mendearen hasieran.
Biografia
Ingeniaritza ikasketak egin zituen Alemanian eta 1919an itzuli zen Errusiara, Marc Chagallen eskutik, eta Vitebskeko Arte Eskolan aritu zen irakasle. Han ezagutu zuen Kazimir Malevitx, geometria-formen nagusigoa alor orotan eskatzen zuen artista, eta haren eraginpean hasi zen Lissitzky bere Proun geometria-sailetan. Berebiziko eragina izan zuten lan haiek konstruktibismoaren sorreran.
Celestus fowleri
Celestus fowleri Celestus generoko animalia da. Narrastien barruko Anguidae familian sailkatuta dago.
Pentaeritritol tetranitrato
Pentaeritritol tetranitrato (PETN) edo pentrita ezagutzen den lehergairik indartsuenetako bat da, 1.66ko eraginkortasun erlatiboko faktorea (E.R. faktorea) duena. TNT edo tetrila baino sentikorragoa da talka edo marruskadurarekiko. Inoiz ez dute bakarrik erabiltzen, izan ere, indartzaile gisa erabiltzen dute nagusiki: kalibre txikiko munizioaren karga leherkorretan, detonagailuen goiko kargetan, mina eta blindajeetan eta kordoi-detonagailuaren nukleo leherkor gisa.
Basodilatadore gisa ere erabiltzen dute, nitroglizerinaren antzekoa. Bihotzeko gaixotasunetarako lentonitrato sendagaia PETN hutsaz egiten dute.
Liaquat Ali Khan
Nawabzada Liaquat Ali Khan (Næʍābzādāh Liāqat Alī Khān, urduz eta ; Karnal, Punjab, Britainiar Raj, – Rawalpindi, Punjab, Pakistan ) Pakistango politikaria izan zen. Oxfordeko unibertsitatean egin zituen ikasketak. Pakistanera itzuli zen India eta Pakistan bereizi zirenean eta musulmanen buruzagi bihurtu zen berehala. Muhammad Ali Jinnah alderdikidearen lekua hartu zuen Pakistango gobernuan (1948) baina handik hiru urtera hil zuen afganiar batek.
Sortland
Sortland Norvegiako udalerria da. Nordland konderrian kokatua dago. 722.37 km² ditu eta 9,678 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lygisaurus abscondita
Lygisaurus abscondita Lygisaurus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Kenji Kageyama
Kenji Kageyama (景山 健司, 1980ko apirilaren 2a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kataller Toyama.
Muscicapa randi
Muscicapa randi Muscicapa generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Chapalichthys encaustus
Chapalichthys encaustus Chapalichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Goodeidae familian sailkatzen da.
Concórdia do Pará
Concórdia do Pará Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Prievidza
Prievidza (eslovakieraz ahoskatua; Privigye, Priwitz) Eslovakiako udalerri bat da, Prievidzako barrutian kokatuta. 43,06 km²ko azalera du eta 46830 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1113. urtekoa da.
Eviota melasma
Eviota melasma Eviota generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Celestus scansorius
Celestus scansorius Celestus generoko animalia da. Narrastien barruko Anguidae familian sailkatuta dago.
Henrike VII.a Ingalaterrakoa
Henrike VII.a Ingalaterrakoa (1457ko urtarrilaren 28a – 1509ko apirilaren 21a), Henrike Tudor (galesez: Harri Tudur) ere deitua, 1485-1509 bitarteko urteetan Ingalaterrako erregea eta Irlandako jauna izan zen, Tudor leinuaren lehendabizikoa.
Bizitza
Edmundo Tudorren eta Margarita Beaufortkoaren semea zen; Lancastertarren azkenekoa izan zen. Eduardo IV.ak Frantziara erbesteratzera behartu zuen. Rikardo III.aren aurka altxatu zen eta menderatu egin zuen 1485eko Bosworthko guduan; Bi Arrosen Gerraren amaiera izan zen hura. Horren ostean, Ingalaterrako errege bilakatu zen. Guduzelaian tronua lortu zuen Ingalaterrako azken erregea izan zen.
Elisabet Yorkekoarekin ezkonduta, Tudor dinastia sortu zuen. Irlandarren aurka borrokatu eta nagusitu zen, eta Jakobo IV.a Eskoziakoarekin ezkondu zuen Margarita alaba. Era horretan Ingalaterra Britainiar uharteetan nagusi izatea lortu zuen.
Makoto Nishino
Makoto Nishino (西野 誠, 1984ko uztailaren 3a - ) Japoniako futbolaria da.
Keisuke Kimoto
Keisuke Kimoto (木本 敬介, 1984ko abuztuaren 23a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kataller Toyama.
Lygisaurus curtus
Lygisaurus curtus Lygisaurus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Ivan Basso
Ivan Basso (Gallarate, Vareseko probintzia, 1977ko azaroak 26) italiar txirrindulari bat da.
Profesionala 1999tik, garaipen garrantzitsuak lortu ditu bere karreran zehar: 2006 eta 2010eko Italiako Giroak, Frantziako Tourrean bi aldiz podiuma zapaltzea (3. 2004ko edizioan eta 2. 2005ekoan) eta 6 etapa Giroan eta beste 1 Tourrean.
2006an, Puerto Operazioaren barnean, Guardia Zibilak Eufemiano Fuentes buru zuen doping sareko bezero bezala identifikatu zuen, número 2 eta Birillo klabezko izenpean. 2007ko maiatzean, CONIk identifikazio hori berretsi zuen, dopingagatik bi urteko zigorra ezarriz (ohikoa kasu hauetan).
Gaur egun Liquigas taldean korritzen du, UCI ProTour mailako italiar taldea.
Zaletu garaia
Italiako Lonbardia eskualdeko Vareseko probintziako Gallarate herrian jaio zen. Han hazi zen Claudio Chiapucciren bizilagun izanez, Frantziako Tourreko hiru etapa irabazi zituena eta askotan dopinga erabili zuela frogatu ondoren erretiratu zena.
Gazte mailan, Bassok zenbait garaipen lortu zituen: 1995ean bigarren izan zen San Marinon ospatutako junior mailako munduko txapelketan, eta 1998an Valkenburgen 23 urtez azpikoen munduko txapelketa irabazi zuen.
Debut profesionala
Profesionaletara 1999an pasa zen. Bere bigarren urtean bere lehen garaipena lortu zuen: etapa bat Regio-Tourrean.
1999an lehen aldiz parte hartu zuen Italiako Giroan, 9 etaparen ondoren erretiratuz. Hurrengo urtean berriz parte hartu zuen, eta 52. postuan amaitu zuen.
Mendian ekitaldi onak eginez, baina benetako eskalatzailetzat hartu gabe, ahulagoa da erlojupekoan, hurrengoetan espezialitate honetan hobetzea lortu zuen arren. Ordutik aurrera, Frantziako Tourreko bere ekitaldiak nabarmentzen dira.
Urrezko garaia
2002an hasi zen nabarmentzen, Frantziako Tourreko gazterik hoberenaren maillot zuria irabaziz, era berean 11. postuan amaitu zuelarik. Hala, amaitu zuen lehen Tourrean Parisko podiuma zapaldu zuen jokatutako sailkapenetako baten garaile bezala.
2003ko Frantziako Tourrean aurreko urteko postua hobetu zuen, 7. amaituz sailkapen nagusian. 2004an Frantziako Tourreko podiumera igo zen, sailkapen nagusian 3. postuan amaitu ondoren, tourra irabazi zuen Lance Armstrongen eta 2. izan zen Andreas Klödenen atzetik. Bassok, gainera, etapa 1 irabazi zuen, zehazki La Mongie eski estazioan (Tourmaleterako igoeraren lehen zatia) amaitu zen Pirinioetako mendiko etapa. Bassok urtea Emiliako Giroa irabaziz eta Lonbardiako Giroan sailkapen nagusiko 3. bezala podiumera igoz biribildu zuen.
2005ean Giroan eta Tourrean parte hartzea erabaki zuen. Italiako Giroan faboritoen artean zegoen. Maglia arrosa janztea lortu zuen arren, 13. etapan galdu zuen lidertza, sabeleko arazoak zituela eta, eta hurrengo egunean beste 40 minutu galdu zituen 14. etapan, Stelvioko igarobidea igarotzen zuena. Egun batzuk beranduago hobetu zen eta oso ezaugarri ezberdineko jarraikako bi etapa irabazi zituen: Mendate tontorrean amaitzen zen bat eta erlojupeko bat. Frantziako Tourrean berriz podiumera igo zen, oraingoan sailkapen nagusiko 2. bezala, urte horretan jarraikako bere zazpigarren Tourra irabazi zuen Lance Armstrongen atzetik.
2006an Italiako Giroa irabazi zuen, Armstrong erretiratu ondoren Frantziako Tourra irabazteko faboritoetako bat zelarik.
Puerto Operazioa
2006an, Puerto Operazioaren barnean, Guardia Zibilak Eufemiano Fuentes buru zuen doping sareko bezero bezala identifikatu zuen número 2 eta Birillo izenpean. Identifikazio honen ondorioz, 2006ko Frantziako Tourraren antolakuntzak kanporatu zuen (Tourra hasi aurreko egunean), ondoren, orduko bere taldea zen CSCk bota egin zuelarik. Espainiako Justiziak Guardia Zibilak eginiko identifikazioak ez berrestea erabaki ondoren, Basso 2007an Discovery Channel talde indartsuak fitxatu zuen, Johan Bruyneelek zuzentzen zuena, Lance Armstrongek bere garaipenak lortu zituen taldea, Frantziako Tourra irabazteko asmoz.
Alabaina, 2007ko udaberrian, CONIren ikerketak (espainiar autoritateen jokaera zein zen ikusita Puerto Operazioa bere kabuz ikertzea erabaki zuena) Bassori eta honek Puerto Operazioan eta honen barnean desegindako doping sarean zuen inplikazioari buruzko susmoen handitzean eratorri ziren. Egoera honetan, Bassok eta Discovery Channelek kontratua hautsi zuten, Itzuli Handi batean parte hartu aurretik.
Azkenik, 2007ko maiatzean CONIk Ivan Basso Eufemiano Fuentes buru zuen desegindako doping sarearen bezeroetako bat zela baieztatu zuen, hala, bere garaian Guardia Zibilak eginiko identifikazioa berretsiz. Basso da egundaino baieztatutako lau bezero bakarretako bat.
Baieztapen hau Bassoren beraren aitortzari esker posible izan zen arren, honek prozesuan zehar izan zuen jokaeraren ondorioz CONIk bi urtez zigortzea erabaki zuen (ohiko zigorra doping kasuetan), suspentsio hori murrizteari uko eginez. CONIko dopingaren aurkako prokuradorea den Ettore Torrik berak Bassoren jokaera negargarritzat jo zuen. Bi urteko suspentsioko zigorra 2008ko urriak 24an amaitu zen.
Itzulera zigorraren ondoren
2008ko apirilean, oraindik zigortua zegoenean, Liquigas italiar taldearekin bi urteko kontratu bat sinatu zuen (2009 eta 2010eko denboraldiak). Bassok bere talde berrian Japan Cupean debutatu zuen 2008ko urriak 26an, bere zigorra amaitu eta bi egunera, hirugarren amaituz, Damiano Cunego eta Giovanni Viscontiren atzetik.
2009an, Trentinoko Giroa irabazi ondoren, bere taldekide batzuekin batera Kanaria uharteetara joan zen entrenatzera eta Italiako Giroari begira behar bezala prestatzera. Kasualitatea badirudi ere, Eufemiano Fuentes (Puerto Operazioan desegin zen doping sareko burua, Basso honen bezeroa zelarik) kanariar jatorrikoa da, non gaur egun bizi eta lan egiten duen, gertaera hauen aurrean zuzeneko lotura baten existentziarik ezagutu ez den arren.
2010ean, Basso munduko txirrindularitzako tontorrera itzuli zen 2010eko Italiako Giroa irabaziz, etapa batez gain, Zoncolan Mendian amaitu zena, baita 4. etapako taldekako erlojupekoa ere. 2011n berriz Frantziako Tourrean zentratu zen, baina maiatzaren amaiera aldera jasan zuen erorketa baten ondorioz planak aldatu behar izan zituen. Jada Tourrean, faboritoekin batera egon zen Pirinioetan, baina ez Alpeetan, hala, sailkapen nagusian 8. postu xume batean amaituz.
Muscicapa segregata
Muscicapa segregata Muscicapa generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Troiako Olerkia
Troiako Olerkia (Roman de Troie), Benoît de Saint-Maurek idatzitako olerki narratibo frantziar bat da, 1170 inguruan idatzi zuena.
Troiako Olerkia, zortzi silabatako hitz neurtuetan idatzitako olerki bat da, 30.000 hitz neurtu baino zertxobait gehiagorekin, eta roman courtois deritzon generokoa, eta, honen barnean, erromatar tematikakoa.
Nabarmentzekoa da, olerki hori ez zela Homeroren Iliadan oinarritu, baizik eta Dares Frigiarra eta Diktis Kretarraren istorioetan, eta, beraz, bere pertsonaiek, egungo Turkian egon ziren aurkitu zituzten maitasun xehetasun eta mirariak barne hartzen ditu.
Eldorado do Carajás
Eldorado do Carajás Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Geoffroy saguzar
Geoffroy saguzarra (Myotis emarginatus) Europan, erdi eta mendebaldeko Asian eta iparraldeko Afrikan topa dezakegun saguzar espeziea da.
IUCNek arrisku gutxiko kategorian sailkatu baduen ere, Euskal Herrian mehatxaturik dago. Hori dela eta, Nafarroako Gobernuak bere onibarretan kolonia bat duenari 120 €/espezimen ematen dizkie.
Taxonomia
Geoffroy saguzarrak hiru azpiespezie ditu:
Andøy
Andøy Norvegiako udalerria da. Nordland konderrian kokatua dago. 655.62 km² ditu eta 5,078 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bailleul-Neuville
Bailleul-Neuville Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bailleul-Neuville udalerrian erroldatutako biztanleak 164 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 95 etxebizitza zeuden, 61 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 95etxeak ziren. 61 etxebizitza nagusietatik 51 bere jabearen bizilekua ziren eta 10 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 19 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 110 ziren, horien artean 76 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 76 pertsona aktiboetatik 73 lanean zeuden (43 gizon eta 30 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bailleul-Neuville udalerrian 70 unitate fiskal zeuden, 173 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.436 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Bailleul-Neuville udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.368 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chapalichthys pardalis
Chapalichthys pardalis Chapalichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Goodeidae familian sailkatzen da.
Tombeau badia
Tombeau badia (Baie du Tombeau) Maurizio uhartearen ipar-mendebaldean, Tombeau ibaian bukatzen den badia da. Port Louis hiriburutik sei kilometrotara dago.
Izena
Badia honen izena, euskaraz "Hilobien badia", inguruan dauden ur arrsikutsuen ondorioa da. Itsasontzientzako oso inguru arriskutsua da eta, ondorioz, asko dira bertan urperatu direnak. Urperatze horietako batean, ziren artean, 1615ean, Pieter Both egon zen, Ekialdeko Herbeheretar Indietako gobernadorea; Port Louisen dagoen mendi batek bere izena du haren oroimenez.
Daigo Imai
Daigo Imai (今井 大悟, 1984ko otsailaren 19a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kataller Toyama.
Antton Maiz
Antton Maiz Bergara, pilota arloan Maiz II.a deituraz ezaguna (Arantza, Nafarroa Garaia, 1951ko abuztuaren 24a) esku huskako pilotari profesional ohia da. Atzelari jokatzen zuen. Debuteko partida 1975eko ekainaren 24an jokatu zuen Tolosako Beotibar pilotalekuan. 1995ean erretiratu zen, 44 urte zituela, Bilboko Deportivo pilotalekuan. Gorputz handiko jokalaria, indartsua, ondo mugitzen zen jokalekuan, behar zuen lekuan jartzen zen, eta oso pilota gutxi galtzen zuen. Izaeraz jatorra eta apala, bere aurrelaria asko animatzen zuen beti.
Maud Mannoni
Maud van der Spoel Mannoni (Kortrijk, 1923ko urriaren 23a - Paris, 1998ko martxoaren 15a) herbeheretar jatorriko frantses psikoanalista izan zen.
Françoise Doltoren analista eta laguntzaile izan zen Trousseau ospitalean (1949). 1950ean, Jacques Lacan ezagutu zuen. 1969an, Bonneuil-sur-Marneko Eskola Esperimentala sortu zuen, B. Bettelheimek Estatu Batuetan sortu zuen eskola ortogenikoan oinarritua, eta elkarte horretako formazio- eta ikerketa-zentroa ere antolatu zuen. Lan ugari idatzi zituen: l´Enfant arriéré et sa mère (1964, Ume atzeratua eta bere ama); le Premier Rendez-vous avec le psychanalyste (1965, Lehenengo hitzordua psikoanalistarekin); l´Enfant, sa «maladie» et les autres (1967, Haurra, bere «eritasuna» eta besteak); le Psychiatre, son «fou» et la psychanalyse (1970, Psikiatra, bere «eroa» eta psikoanalisia); Amour, haine, séparation (1993, Maitasuna, gorrotoa, bereizketa); ''les Mots ont un poids. Ils sont vivants (1995, Hitzek pisua dute. Bizidunak dira'').
Antton Maiz
Retegi II.ak, Martinez de Irujok eta hirurek dute esku huskako binakako txapelketa nagusi gehien irabaztearen marka, bosna aldiz irabazi baitzuten. Maiz II.a izan zen marka hori lortu zuen lehena, 1978an, 1981ean, 1983an, 1984an eta 1993an irabazi baitzuen. Horrez gain, 1980an buruz buruko txapelketa nagusian txapeldunorde izan zen, eta 1976an bigarren mailako buruz burukoa irabazi zuen.
Erretiratu zenean Asegarcek (bere azken enpresak) intendente izateko kontratatu zuen. Hala ere, istripuz bi orno hezur hautsi zituen, eta lan egiteari utzi behar izan zion.
Marsais
Marsais Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.