cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hernikoak
Historia
Denbora luzez independienteak izan ziren eta K. a. 486an hain ziren boteretsuak ezen latinoekin akordioak egin ahal zituztela.
Volsko eta ekuoengatik babesteko Latindar Ligan sartu ziren, baina K. a. 362an erromatarrek lurralde asko kendu zizkieten.
Hernikoen izena, volskoena bezala, ez da agertzen Italiako tropen suministroen zerrendan, honek Lazioan elkartuta eta asimilatuta zeudela esan nahi du.
Ez du ezerk frogatzen hernikoek benetan latinetik ezberdin den dialekto bat hitz egin zutenik inoiz, baina pare bat hitzek adierazten digute euren hiztegiak ezaugarri propioak bazituela.
Bibliografia
Conway, Italic Dialects (Cambridge University Press, 1897), p. 306 eta hurrengoak, glosa, leku-izenak eta pertsona izenak biltzen dituen liburua.
Greziar dortoka
Greziar dortoka (Testudo graeca) Testudo generoko animalia da. Narrastien barruko Testudinidae familian sailkatuta dago.
Egun 20 azpiespezie inguru ditu, hona hemen nagusiak:
Patos de Minas
Patos de Minas Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Charenton–Écoles (Parisko metroa)
Charenton–Écoles —Place Aristide Briand azpititulua duena— Parisko metroaren geltokia da, Charenton-le-Pont udalerrian kokatuta dagoena.
Andre Mariaren eliza (Zihiga)
Andre Mariaren eliza, baita Andre Mariaren Jasokundearen eliza Zihiga herriko parrokia-eliza da, Gamere-Zihiga udalerrian, Zuberoan. Haren jatorria Erdi Aroan dago baina XIX. eta XX. mendeetan zehar zenbait konponketa eta berriztapen izan ditu. Euskal Herriko iparraldean ohikoa denez, hilerria eraikinaren ondoan dago. Hilerrian interes handiko estelak ikus daitezke.
Loaren nahasmendu
Loaren nahasmendua loaren eta esnatzearen arteko zikloaren ohiko garapenari eragiten dioten nahasmendu asko dira. Loaren nahasmendu batzuk oso larriak izan daitezke, eta gizabanakoaren funtzionamendu fisiko, mental eta emozionala oztopatu dezakete. Nahasmendu ohikoenak honako hauek dira:
Bruce Cork
Bruce Cork (1916 – 1994ko urriaren 7a) estatubatuar fisikaria izan zen. 1956an, Lawrence Berkeley National Laboratoryn lan egiten ari zela, antineutroi aurkitu zuen. Lantegitik erretiroa 1986an hartu zuen. 78 urte zituelarik hil zen gaixotasun luze baten ondoren.
Lagonosticta landanae
Lagonosticta landanae Lagonosticta generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Roberto Saviano
Roberto Saviano (Napoli, 1979 ko irailaren 22a) italiar idazle, saiakeragile eta gidoigilea da. Bere idazkietan, artikuluak eta Gomorra liburua barne (ospea eman zion bere debuta), lurraldeko errealitate ekonomikoa eta Camorrako krimenaren eta, oro har, krimen antolatuaren sindikatuaren negozioak kontatzeko literatura eta ikerketa txostenak erabiltzen ditu.
Camorraren Casalesi klanak 2006 an egindako lehen heriotza-mehatxuen ondoren, Casal di Principe plazan legearen aldeko manifestazio bat antolatu zuen. Geroztik, segurtasun protokolo zorrotz bat ezarri zioten eta 2006ko urriaren 13tik poliziaren babespean bizi izan da.
Italiako eta nazioarteko hainbat egunkari garrantzitsurekin lan egin du. Gaur egun, L 'Espresso, la Repubblica eta The Post Internazionale italiar argitalpenetarako idazten du. Nazioartean, Estatu Batuetan The Washington Post, The New York Times, eta Time; Espainian El País, Alemanian Die Zeit eta Der Spiegel; Suedian Expressen; eta Erresuma Batuan The Times eta The Guardian.
Bere jarrera ausartek idazle garrantzitsu askoren eta beste kultura figura batzuen laudorioak jasotzea ekarri dio, horien artean oso famatu bat, Umberto Eco.
Biografia
2006ko martxoan Gomorra argitaratu zuen, benetako egoeretan oinarritutako eleberria. Mario Gelardirekin batera, izen bereko antzezlan bat idatzi zuen, eta Gomorra eleberritik ateratako filmaren gidoilaria da. 2009ko abenduaren 10ean, Dario Fo Nobel Sariaren irabazlearen aurrean, Savianok Brerako Arte Ederren Akademiako Ohorezko Kide titulua eta Komunikazio eta Hezkuntza Artistikoko Bigarren Mailako Diploma akademikoa jaso zituen, unibertsitateak ematen duen titulu gorena dena. Savianok hegoaldekoei eskaini zizkien sariak Milanen. 2011ko urtarrilaren 22an, Genoako Unibertsitateak Honoris causa lizentziatura eman zion zuzenbidean, "Gure herrialdean krimenaren aurkako borrokan eta legezkotasunaren defentsan egindako ekarpen garrantzitsuagatik". Savianok Milango barrutiko fiskalaren bulegoko epaileei eskaini zien ohorea, Rubygate ikertzen ari zirenak. Honek Marina Berlusconi Silvio Berlusconiren alaba eta Arnoldo Mondadori Editore argitaletxeko presidentearekin eztabaidara eraman zuen.
Savianok, nagusiki, Italia hegoaldeko intelektualen eragina du, Giustino Fortunato, Gaetano Salvemini, Errico Malatesta eta Mikhail Bakunin anarkistek eta Rocco Scotellaro poetak adibidez. Gainera, bere heziketa akademikoak "kultura tradizional eta kontserbadorean ezagunak diren egile asko" biltzen dituela esan du: Ernst Jünger, Ezra Pound, Louis Ferdinand Celine, Carl Schmitt eta Julius Evola. Azken baieztapen horren ondorioz, Vincenzo Consolok haserre hartu zuen La parola contro la camorra obrarako sarrera planifikatua.
2015ean, Roberto Savianok Mimmo Borrelli antzerkigile napolitarrarekin kolaboratu zuen Sanghenapule - Vita straordinaria di San Gennaro antzezlanean, Milango Piccolo Teatroko 2015/2016 denboraldian.
2006an, Gomorra ez fikzioaren arrakastaren ondoren, Camorraren jarduerak salatzen dituena, Savianok mehatxu larriak jaso zituen. Poliziaren informatzaileek eta Casalesi klanak Savianoren bizitzaren aurkako atentatuak egingo zituztela baieztatu zuten. Ikertzaileek adierazi dutenez, Camorrak Giuseppe Setola Casalesi klaneko burua aukeratu zuen Saviano hiltzeko, baina ustezko kolpea ez zen inoiz gertatu.
Polizia napolitarraren ikerketen ondoren, Giuliano Amato Italiako Barne Gaietarako ministroak bizkartzain pertsonala esleitu eta Napoliko Saviano eskualdatu zuen. 2008ko udazkenean, Carmine Schiavone informatzaileak, Francesco Schiavone kartzelatutako Casalesi klaneko buruzagiaren lehengusuak, agintariei esan zien klanak Saviano eta bere eskolta poliziala desagerrarazteko asmoa zuela Gabonetan, Erroma eta Napoli arteko autobidean, bonba batekin; aldi berean, Savianok Italiatik alde egiteko asmoa iragarri zuen, konbiktu gisa bizi eta berreskuratu behar izateari uzteko.
Nosaltres, els valencians
Nosaltres, els valencians, euskaraz Geu, valentziarrok, Joan Fuster valentziarraren saiakera bat da. 1962an argitaratu zen eta idazlan honen agerpenak historiografia nahiz valentziar nazionalismoaren zaharberritzea eragin zuen.
Roberto Saviano
Biografia
Savianok iritzi artikulu bat idatzi zuen New York Times-en 2010eko urtarrilaren 24ko alean, "Heroes africanos de Italia". 2010eko urtarrilean etorkin afrikar eta italiarren artean izandako istiluei buruz idatzi zuen Rosarnon, Calabriako hiri batean. Savianok, afrikarren istiluak, italiarren etsaitasunari baino gehiago, 'Ndrangheta edo Calabriako mafiaren ustiapenaren erantzun bat izan zirela iradokitzen du.
Nosaltres, els valencians
Egitura
Liburua hiru atal handitan banatua dago:
Roberto Saviano
Biografia
2010eko azaroan, Fabio Faziorekin batera, Vieni via conmigo telebista saio italiarra aurkeztu zuen, Rai 3k lau astez transmititu zuena. ZeroZeroZero liburua argitaratu zuen 2013an, eta ingelesezko itzulpena Penguin Random Housek argitaratu zuen 2015eko uztailean. Liburu hau kokainaren inguruko negozioaren ikerketa bat da, bere mugimendua kontinenteetan zehar eta drogen diruak nazioarteko finantzetan duen papera estaltzen duena.
Gomorra
2006ko martxoan, bere lehen liburua, Gomorra: un viaje personal al sistema de crimen organizada del imperio internacional violento de Napoles, Mondadoriren Strade Blu seriearen zati bezala argitaratu zen. Camorrako eta erakundea jaio eta bizi den lekuetako enpresa eta kriminal mundura egindako bidaia da: Campania eskualdea, Napoli hiria, Casal di Principe, San Cipriano d 'Aversa eta Aversa inguruko lurraldea. Han hazita, idazleak arrotzek ezagutzen ez duten errealitatera sartzen du irakurlea. Liburuak Hollywoodeko filmetatik kopiatutako buruzagi kriminalen hiribildu dotoreei buruz hitz egiten du; Europako erdialdeko hondakin toxikoz betetako landa-lurraldeei buruz; krimen antolatu horrekin batera bizi ez den biztanleriari buruz, baita krimen hori babestu eta bere ekintzak onartzeari buruz ere.
Beraz, egileak Sistema bati buruz idazten du (hau da Camorra izendatzeko erabiltzen den benetako izena), nerabezaroaren aurretik errekruta berriak erakartzen dituena, berea bizitzeko aukera bakarra dela sinetsaraziz; benetako gizon bat bezala hiltzeko modu bakarra hiltzen ari dela sinetsita dauden haur-buruzagiei buruz; eta ikuskizun mediatikoaren eragina duen fenomeno kriminal bati buruz, zeinetan nagusiek Arropa eta mugimenduak izarretan.
2009ko abuztura arte, liburuak 2.5 milioi kopia saldu zituen Italian bakarrik eta 52 herrialdetara itzuli zuten. Mundu osoan Gomorraren 2 milioi kopia inguru saldu ziren. Alemanian, Herbehereetan, Belgikan, Frantzian, Suedian, Finlandian, Lituanian, Albanian, Israelen, Libanon eta Austrian salduenen zerrendetan egon zen. Gomorran oinarritu zen antzerki ikuskizun bat, Savianori, 2008ko Olimpici/Antzerki Joko Olinpikoetako italiar lan berri bateko aktorerik onena eman ziona. Izen bereko film bat, Gomorra, Matteo Garronek zuzendua, ere liburuan oinarritu zen; 2008an Cannesko Zinemaldian Sari Nagusia irabazi zuen. 2009an, filmak gidoi onenaren Tonino Guerra Saria irabazi zuen Bari International Film Festival (BIF & St) jaialdian.
Geroago, Gomorra izeneko telebista saio bat ekoitzi zuten Sky Italia, Fandango, Cattleya, Beta Film eta La7 ekoizleek, Saviano Sollima (lehen Romanzo criminale telesail ospetsuaren zuzendaria zena), Francesca Comencini eta Claudio Cupelliniren zuzendaritzapean. Telesaila, hamabi atalez osatua, Sky Atlantica katean eman zen 2014ko maiatzaren 6tik aurrera, eta, ondoren, Rai 3n transmititu zen larunbatetan, 2015eko urtarrileko eta otsaileko arratsaldeko azken orduan. Lehen denboraldiaren arrakastaren ondoren, bigarrenerako ekoizpena iragarri zen; filmaketa 2015eko apirilean hasi zen.
2016an, zuzendari eta ekoizle berberek ZeroZeroZero egokitzapena filmatzen hasi ziren, 2013an italieraz argitaratutako Savianoren beste monografia bat.
Nobela entsegua
Fikziozko saiakeraren egitura (edo eleberri saiakera edo ikerketa eleberria edo ez fikziozko eleberria) ez da ezer berria, eta XIX. mendean salaketa narratibetan erabili zen. Testuinguru napolitarraren adibide bat emateko, Francesco Mastrianik, erromantizismo baxu deritzonaren narratzaile napolitar emankorrak, egitura arrakastaz esperimentatu zuen bere serieko nobeletan. Gero eta arrakasta handiagoa, irakurleekin gero eta harreman zuzenagoa eta gobernuaren amaiera eta zentsura borboiek narratiba objektiboagoa erabiltzera eraman zuten, pertsonaia zital eta kriminalen inguruetatik hartutako albisteen estiloan. Zehazki, Mastrianik metodikoki deskribatu eta sailkatu zuen bere garaiko gizarte kriminala, baita Napoli eta Hegoaldeko arazoak ere, Hegoaldeko Gaia sortuz. Idazleak Europako metropolietako nobeletan Alpeetan eta Kanalean zehar modan zegoen hari narratibo berean definitu zituen obren azterketa hauek. Irakurleen jakin-min morbidoa eta benetako egarri kronikoa zirela eta, eleberri horiek salmenta-arrakasta bihurtu ziren. I vermi (edo The Worms) filmean, Mastrianik, besteak beste, The Elegant Camorra, The Vagabonds eta The Forced Labor aztertzen ditu. Benedetto Crocek esan zuen bezala, napolitarrek "jakintsu eta kultuetatik" kanpo irakurtzen zuten Mastriani.
XX. mendearen bigarren erdian, Leonardo Sciascia eta Italo Calvinoren lanak kutsadura eta hibridazio adibideak eskaintzen ditu, narratiba eta ez fikzioa nahastuz. Sciasciaren literatur ekoizpena kasu enblematiko bat da, batez ere The Knight and Death filmarekin, non elementu alegorikoak, satirikoak eta ez fikziozkoak nahasten diren detektibeen historian. Italo Calvinoren La giornata di uno scrutatore filmak saiakera kritikoa eta ipuina nahasten ditu.
Mehatxuak eta bizitza poliziaren babespean
Bere liburuaren arrakastak, arazo ugari sortu zituen Savianorentzat, mehatxuzko gutunekin, telefono dei isilekin eta, batez ere, ingurumenarekiko isolamenduarekin.
2006ko irailaren 23an Casal di Principen egindako manifestazio batean, idazleak Casalese klaneko buruzagien negozioak salatu zituen: Francesco Bidognetti, Francesco Schiavone (gaur egun espetxean dago) eta Antonio Iovine eta Michele Zagaria agintean zeuden bi buruzagien negozioak. Sutan zuzendu zitzaien ("ez zara lur honetakoa! Utzi lur honen zati izateari!) Eta egoiliarrak matxinatzera gonbidatu zituen. Savianok jasan zituen mehatxu eta larderien ondorioz, Giuliano Amato orduko Barne ministroak 2006ko urriaren 13tik aurrera idazleari poliziaren babesa ematea erabaki zuen. (Saviano Pordenonetik itzuli zen, Gomorra promozionatzen aritu zena).
2008ko martxoaren 14an, Spartacusen epaiketan, Casaleseko buruzagien abokatu zen Francesco Bidognettik eta Antonio Iovinek, Michele Santonastasok (Carmine d 'Aniellok lagundua), Bidognettik eta Iovinek (biak kartzelan zeuden bitartean) batera idatzitako gutun bat irakurri zion Assizesko Apelazio Gortearen Lehen Ataleko presidenteari. Roberto Saviano, Rosaria Capacchione eta Federico Cafiero de Raho eta Raffaele Cantone barrutiko fiskalek epaileengan izandako ustezko eraginaren ondorioz, epaiketa mugiarazteko eskaera egin zuten gutunean. Gutunaren ondoren, Barne ministroak idazlearentzako segurtasun neurriak indartzea erabaki zuen, bere eskolta poliziala hirutik bostera handituz. Francesco Bidognetti eta Antonio Iovine buruzagiak eta Michele Santonastaso eta Carmine d 'Aniello abokatuak larderiaz akusatu zituzten Saviano eta Capacchioneren "helburu mafiosoengatik" (magistratuen ustezko mehatxuen aurkako kasua Erroman egin zen). Napoliko Auzitegiko hirugarren atal penalaren aurretik, Antonello Ardituro Barrutiko Antimafia Zuzendaritzako fiskal laguntzaileak zigorra eskatu zuen: urtebete eta sei hilabeteko kartzela-zigorra, zigorrik handiena, Francesco Bidognetti buruzagiarentzat eta Michele Santonastaso eta Carmine d 'Aniello abokatuentzat. (Absoluzioa eskatu zen, Antonio Iovine beste buruzagiarentzat nahikoak ez ziren frogen ondorioz). Federico Cafiero de Raho Reggio Calabriako fiskal nagusiak Saviano "klanaren etsai hilgarria" zela esan zuen epaiketan, eta Saviano Spartacusen epaiketarako fiskalaren 52 hitzaldietako kazetari artean zegoela gogoratu zuen.
2008ko urriaren 14an, Roberto Savianoren balizko hilketa saiakera baten berri izan zen. Milango Antimafia Ikerketa Departamentuko (DIA) polizia-inspektore batek DDAri jakinarazi zionez, pentitoak, Carmine Schiavonek (Francesco Schiavone buruzagiaren lehengusua, Sandokan izenez ere ezaguna), idazlea eta bere bizkartzainak Gabonen aurretik hiltzeko plan baten berri eman zion, Erroma eta Napoli arteko errepidean. Hala ere, magistratuek galdekatu zutenean, Carmine Schiavonek ukatu egin zuen Casalesiek Saviano hiltzeko asmatutako plan bati buruz jakin izana, idazlearen berehalako erantzuna eraginez: "Argi dago hau esango lukeela; planari buruz hitz egingo balu, inplizituki onartu beharko luke krimen antolatuarekin lotura duela oraindik". Azkenean, ikerketaren buru izan zen barrutiko fiskalak kasuaren kaleratzea eskatu eta lortu zuen, albisteak funtsik gabeak zirela jakin ondoren. Carmine Schiavonek erasoari buruz ezer ez zekiela esan zuen, baina Casalese klanak Saviano heriotza zigorrera kondenatu zuela baieztatu zuen.
2008ko urrian, Savianok Italiatik alde egitea erabaki zuen "gutxienez denbora batez eta gero ikusiko dugu", mehatxuen ondorioz, informatzaileen adierazpen eta txostenen bidez baieztatu zirenak, Casalese klanaren plana ezagutaraziz.
Nobel saridunen errekurtsoa
2008ko urriaren 20an, nazioarteko Nobel Sariaren sei irabazlek Roberto Savianoren alde egin zuten, Italiako gobernuari hura babesteko eta Camorra garaitzeko zerbait egiteko eskatuz, eta krimen antolatua poliziarentzat arazo hutsa ez dela azpimarratuz. Hori idazleari bakarrik dagokio, baina demokraziarentzat herritar aske guztiei dagokien arazoa da. Sei Nobel saridunen erakargarritasunak ondorioztatzen du herritar horiek ezin dutela onartu Savianoren liburuan deskribatutako ekitaldiak 2008an Europan egitea, eta, era berean, ezin dutela onartu ekitaldi horiek salatzeagatik ordaintzen duten prezioak askatasuna eta segurtasuna galtzea esan nahi duenik. Dario Fo, Mikhail Gorbatxev, Günter Grass, Rita Levi-Montalcini, Orhan Pamuk eta Desmond Tutu dira Nobel Sariaren irabazleak.
Jonathan Franzen, Javier Marías, Jonathan Safran Foer, Jonathan Lethem, Martin Amis, Chuck Palahniuk, Nathan Englander, Ian McEwan, Hans Magnus Enzensberger, José Saramago, Elfriede Jelinek, Wislawa Szymborska, Betty Williams, Lech Waizeneko idazleek sinatu zuten apelazioa. Atzerriko komunikabideek, El Pais eta Le Nouvel Observateur egunkarietatik eta Courrier Internationaletik Al Arabiya eta CNN raino ere zabaldu zuten ekimena.
Thysanactis dentex
Thysanactis dentex Thysanactis generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Roberto Saviano
Nobel saridunen errekurtsoa
Ekimenaren ondoren, hainbat irrati-estaziok mikrofonoak ireki zituzten gaiaren inguruko eztabaida eta komentarioetara. Fahrenheit saioak Gomorrako irakurketa maratoniko bat antolatu zuen Italiako Rai 3 irratian, eta bertan kultura, albiste, antzerki eta gizarte zibilaren munduko ospetsuek parte hartu zuten. Italiako hiri askok ere ohorezko herritartasuna eskaini zioten idazleari, eta eskola askok apelazioa sinatu zuten. Erromako "memoriaren eta Historiaren Etxea" della Memoria e della Storia etxean Gomorraren zortzi orduko irakurketa korala egin zen.
Sei pertsona ospetsuen sinadurez gain, herritar arruntek apelazioa sinatu ahal izan zuten La Repubblica egunkariak sortutako orrialde berezi batean. 250.000 sinadura baino gehiago bildu ziren.
K.a. 15
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende)
Roberto Saviano
Bizkarzainaren beharra
2009ko urrian, Napoliko Erantzun Azkarreko Taldeko buruak, Vittorio Pisanik, Roberto Saviano babesteko segurtasun xehetasun baten beharra zalantzan jarri zuen, heriotza mehatxuak ez zirela baieztatu mantenduz. 2008an, Pasquale Squitieri zuzendariak segurtasun xehetasunen egokitasuna zalantzan jarri zuen. Haren esanetan, Saviano Cannesko Zinemaldira joan zen "ziurrenik ikuskizun pixka bat egitera", eta "benetan objektiboak direnek bizkarzainak dituzte, noski, baina debekatuta dute hegazkinetan (komertzialetan) hegan egitea eta leku publikoetan ibiltzea, beren burua eta beste batzuk arriskuan jar ditzaketelako". Squitieriren adierazpenek eztabaida piztu zuten euren artean, eta Gomorra filmaren ekoizlea zen Domenico Procaccik parte hartu zuen, Squitieriren adierazpenak "mespretxagarriak" bezala kalifikatuz.
K.a. 15
K.a. 30ko hamarkada | K.a. 20ko hamarkada | K.a. 10ko hamarkada | K.a. 0ko hamarkada | 0ko hamarkada
K.a. 20 | K.a. 19 | K.a. 18 | K.a. 17 | K.a. 16 | K.a. 15 | K.a. 14 | K.a. 13 | K.a. 12 | K.a. 11 | K.a. 10
Roberto Saviano
Bizkarzainaren beharra
Antonio Manganelli poliziaburuak bizkarzainaren beharra berretsi zuen. Gainera, Napoliko Bulego Antimafiako buruak, Federico Cafiero de Rahok, Saviano arrisku handian dagoela eta, beraz, babesa behar duela adierazi zuen. Raffaele Cantone eta Franco Roberti barrutiko fiskalek Savianoren egoera arriskutsua berretsi zuten, biak ere klanen aurka borrokatzen arituak. Giuseppe d 'Avanzo kazetariak artikulu bat idatzi zuen La Repubblicarako, Erantzun azkarreko Taldeko buruaren dimisioa eskatuz.
Savianok artikulu batean La Repubblicari erantzun zion, isolatzeko saiakera salatuz eta publikoarekiko elkartasuna "desintegratzea" eraginez, bere kasua Peppino Impastato, Giuseppe Fava eta Giancarlo Sianirenekin alderatuz. Pisaniren ekimenei jarraituz, Savianok eskatutakoaren arabera, mehatxuen benetako arrazoia erakutsi behar izan zuen.
Großenlüder
Großenlüder Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Roberto Saviano
Bizkarzainaren beharra
2014ko maiatzaren 19an, Pisanik, Casalesiko buruzagien eta euren abokatuen epaiketan lekukotasuna emanez, Saviano eta beste batzuk auzitegiko aretoan mehatxatzeko istanza di remissione bat erabili zutenak, 2009an Corriere della Sera egunkariari emandako elkarrizketaren titularrari uko egin zion: Savianok ez luke bizkarzainik izan behar. "Ez nago ados artikulu horren titularrarekin", esan die Pisanik epaileei. Savianori egindako mehatxuen inguruan bere taldeak egindako ikerketaren edukia ere argitu zuen: "Savianori egindako zenbait argazki ikertu eta erakutsi genituen, baina honek ez zituen mehatxatu zuten pertsonak bezala identifikatu. Segurtasun bat esleitzeko erabakia, jakina, ez zegoen gure esku. Pisanik, beraz, artikuluan esandako hitzak ez zituela esan azaldu zuen, Carabinieriek (Italiako polizia militar nazionala) hartu behar izan baitzuten Savianoren segurtasun xehetasunen inguruko erabakia.
Cesare Battisti
2004an, Carmilla Online Interneteko guneak sinadurak bildu zituen Cesare Battisti KPAeko (Komunismorako Proletario Armatuak) kide ohi terroristaren alde, zeina idazle bihurtu zen eta gero Frantzian eta Brasilen ezkutatzen zen. Frantziako eta Italiako harea politiko-kulturalen 1,500 sinadura baino gehiago bildu zituzten. Roberto Savianoren sinadura ere agirian agertu zen, baina 2009ko urtarrilean, biktimen sinadura kendu zuen. Eskaera horrek hedabideen arreta erakarri zuen Panorama astekariaren interesari esker.
Israeli buruzko adierazpenak
For Truth manifestaldian, Israelentzat, PdLko Fiamma Nirenstein ordezkariak antolatua eta Erroman 2010eko urriaren 7an egina, Savianok bideo mezu baten bidez parte hartu zuen, hebrear estatua askatasun eta zibilizazio leku bezala goraipatuz. Bere hitzaldian, idazleak bere judutar sustraiez hitz egin zuen eta Israel "setiatutako demokrazia" bat dela adierazi zuen, Tel Aviv "inoiz lorik egiten ez duen, bizitzaz eta, batez ere, tolerantziaz beteta dagoen, beste inork baino arrakasta handiagoa duen hiria, gay komunitateari ongietorria emateko" eta "Darfurko errefuxiatuak, adibidez, Israelen ongi etorriak" direla esan zuen.
Hauek, beste adierazpen batzuekin batera, eztabaida sortu zuten eta kritikatu egin zituzten palestinarrek jasandako bidegabekeriak aintzat hartu ez zituztelako. Vittorio Arrigoni ekintzaileak Savianoren adierazpenei erantzun zien bideo baten bidez, bere iritziak berrikustera eta Shimon Peres, Savianok gomendatua, "Gerra kriminal" gisa definitzera gonbidatuz.
Caterina Donattinik, palestinar errefuxiatu gune batean lan egiten duen ekintzaile batek, antzeko kritikak egin zituen, Savianori idatzitako gutun batean, Israelen eta Palestinaren arteko auziak "Hegoafrikako Apartheidaren antzekotasun handiak dituen proiektu kolonial baten" eta "herrialde bat Suitzako gazta bihurtu duen proiektu baten" alderdiak barne hartzen dituela idatziz. Ilan Pappe, Avi Shlaim eta Benny Morris bezalako historialari judu batzuek ere gertaera hau dokumentatu dutela gaineratu zuen.
Dlhé nad Cirochou
Dlhé nad Cirochou Eslovakiako udalerri bat da, Sninako barrutian kokatuta. 26,30 km²ko azalera du eta 1958 biztanle 2017ko datuen arabera.
Roberto Saviano
Israeli buruzko adierazpenak
Savianok objekzioei honela erantzun zien: "Hezurretara mugatutako bideoan, ez nuen inoiz gerra babestu, ez nuen inoiz berun galdua Operazioa edo Israelgo Eskuina babestu, inoiz ez Netanyahu. Beste Israel bati buruz hitz egin dut, bakea lortzeko norberak erabil dezakeen Israeli buruz ". Arrigoni idazleari buruz honakoa erantzun zuen: "Palestinarrekin edo israeldarrekin zauden galderari erantzunez, desengainua har dezaket, baina beti erantzungo dut nire lagun David Grossmanek nola irakatsi zidan: 'Bakean nago'.
Benedetto Croce-ri buruzko artikulua
Saviano, Benedetto Croceren biloba zen Marta Herlingek, Abruzzese filosofoari buruz artikulu bat idatzi izana leporatu zion. Idazleak 1883an Casamicciolako lurrikaran bere gurasoak eta arreba galdu zituenean, ustez Crocek hilzorian zegoen bere aitaren aholkua jarraitu zuela esan zuen, eta 100,000 lira eskaini zizkiola (oso kopuru handia oraingoz) hondakinen azpitik ateratzen lagundu zionari. 2010ean Vieni via conmigo (Etorri zaitez nirekin) ikuskizunean Savianok jasotako testigantza, Herlingek ukatu egin zuen Corriere del Mezzogiorno-n argitaratutako gutun batean eta TG1-i emandako bi elkarrizketetan, non esplizituki mantendu zuen idazleak pasartea asmatu zuela.
Leptosphinctes
Leptosphinctes ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Roberto Saviano
Benedetto Croce-ri buruzko artikulua
Eta Casamicciolan, Com. Croce bizirik atera zuten lurpetik. Foggia familia aberatsetik bizirik atera den bakarra da, Napolin denbora luzez ezarri dena. Bere ama eta arreba hondakinen artean aurkitu zituztela esan zuen eta hil egin zen. Bere aita, lurrikara gertatu zenean bere semearekin mahaian idazten ari zena, hondakinez erabat estalita zegoen, bere burua izan ezik, eta esan zion: eskain itzazu 100 mila lira salba gaitzakeenari. Eta orduan, beharbada, ahotsa ez zitzaion entzun, eta erabat lurperatuta geratu zen. Croce gazteak beso bat eta hanka bat hautsita zituen ".
Roberto Saviano eta TG1ren arteko legezko kexa bat gai honetatik atera zen, TG1ek Marta Herling elkarrizketatu baitzuen, idazleak 100.000 liren pasartea "asmatu" zuela esan zuena, Savianori erantzuteko eskubiderik eman gabe. Difamatua izan zela sentituz, Savianok RAI salatu zuen 4.700.000 euroko kalteengatik.
Plagio lehia
2013an, Saviano eta Arnoldo Mondadori Editore argitaletxea plagio bidez zigortu zituzten apelazioan. Napoliko Apelazio Auzitegiak onartu zuen Gomorrako orrialde batzuk (liburu osoaren %0,6) Cronache di Napoli eta Corriere di Caserta tokiko egunkarien bi artikuluren lerro batzuk legez kanpo erreproduzitzearen emaitza izan zirela. Beraz, lehen graduko auzitegiaren epaia partzialki aldatu zuen, non auzitegiak bi egunkariek egindako akusazioak errefusatu zituen eta, aldiz, kalte-galerak ordaintzera kondenatu zituen, Savianoren bi artikulu "gehiegikeriaz errepikatzeagatik" (otoitz hori apelazioan berretsi zen). Apelazioan, idazleak eta Mondadorik jabetzagatik eta beste kalte batzuengatik 60 mila euro gehi legezko kostuen zati bat ordaintzeko agindua jaso zuten. Idazleak epaiari helegitea jarri zion Kasazio Auzitegian, eta Auzitegi Gorenak Apelazio Auzitegiaren epaia partzialki berretsi zuen, baina kalteak berriz aztertzea eskatu zuen, 60 mila euro irakurle kopuru oso mugatua duten kazetaritza-artikuluetarako gehiegi izango liratekeela ebaluatuz. Auzitegi Gorena ez zen ados egon Savianoren apelazioarekin, ia ondorio guztiak baztertu zituen eta Apelazio Auzitegiaren epaiaren oinarrizko egitura berretsi zuen.
2015eko irailean, Michael C. Moynihan kazetariak artikulu bat idatzi zuen The Daily Beast egunkariarentzat, ZeroZeroZero kritikatuz eta Savianori Wikipediako testu atalak erabili izana leporatuz, bere iturriak aipatu gabe. Italiako La Repubblica egunkariarentzako artikulu batean, Savianok ZeroZeroZeroren pasarteak eta Moynihanek identifikatutako ustezko iturriak antzeko itxura emateko manipulatu zituztela frogatu zuen. The Guardian egunkari ingelesak eztabaidaren berri eman zuen "Roberto Savianok azken liburuari buruzko plagiozko baieztapenak ezesten ditu" izeneko artikulu batekin, non Savianok esaten duen: "Ez naiz kazetaria (edo erreportaria), idazlea baizik, eta benetako gertaerak kontatzen ditut". Savianok gaineratzen duenez, "Interpretazioek eta teoriek jatorri bat dute, ez egitate soilak: guztienak dira, kontatzen dituztenenak eta irakurtzen dituztenenak, eurenak eginez". Roberto Saviano (Fabio Fazio, Chiara Valerio, Francesca Borri, Stefano Piedimonte), garai hartan La Repubblicako editore nagusia zen Ezio Mauro, egunkariaren webgunean agertu zen bideo batean, irailaren 28an (2015), "Saviano kasuari" bere ekarpena egiteko. "Albisteetako gertaerak denontzat eskuragarri daude", errepikatu zuen, eta "arrakasta eta ikusgarritasuna beren lanean eta azterlanetan oinarrituta eraiki duten pertsona ospetsuen ikonoklasia tipikoaz" hitz egin zuen. Honela jarraitu zuen: "Saviano ordaintzen ari da jarraitzaile asko izateagatik eta, batez ere, kultur iluntasunean eroso ez egoteagatik".
Saviano Palmesanoko gertakarian
Roberto Saviano izan zen Italian lehena Enzo Palmesanoren kasua aztertzen, Corriere di Casertako kazetari bat (gaur egun Cronache di Caserta deitua), Vincenzo Lubrano Camorrako buruzagiaren aginduz kaleratu zutena. Kasua gortean egiaztatu zen Francesco Cascellaren aurkako epai batekin, klanaren eta Gianluigi Guarino egunkariko zuzendariaren artean bitartekari lanak egin zituen buruzagiaren ezkontzagatik, kazetaria bere postutik ateratzeko asmoz.
Epaiak dioenez, klanak eragina izan zuen egunkariaren politika editorialean, Gruppo Labrak argitaratua, Saviano plagioaz akusatu zuen konpainia bera (ikusi "plagio eztabaida" gorago), bere tokiko egunkari batzuen politika editoriala behin baino gehiagotan kritikatu ondoren: Mantova Festivaletteraturan, 2008an, Che tempo che fa telebista-programarako saio berezi batean, martxoaren 25ean.
Nadia Toffa kazetari eta telebista aurkezleak Palmesano kasua aztertu zuen OpenSpace telebista saioan, Enzo Palmesano, Giovanni Conzo (ikerketa ikuskatu zuen epailea) eta Saviano elkarrizketatuz.
Telebista
2010eko azaroaren 8tik 29ra, Roberto Savianok Vieni via conmigo (Come Away with Me) programa kulturala antolatu zuen Fabio Faziorekin. Rai ko 3. Saioak arrakasta handia izan zuen: hirugarren atala 9.671.000 ikuslek ikusi zuten, edo telebistako audientziaren %31,6k. Besteak beste, krimen antolatua (ez Camorra bakarrik), immigrazioa, emakumeen emantzipazioa, politika eta Italiako gizarteko arazo larriak izan zituzten hizpide. Programak, oro har, "Zerrendak" irakurtzen ditu, datu batzuen bidez landutako arazoak nabarmentzeko. Gonbidatu berezi ugari agertu ziren saioaren lau ataletan.
2012ko maiatzaren 14tik aurrera, Savianok Quello che (non) programa antolatu zuen, beste behin Fabio Faziorekin. La7n emititu zen eta Youtuben ere zuzenean transmititu zen. Lehen atala errekorra izan zen La7rentzat ikusleen %12.65ekin edo 3,036,000 ikuslerekin, eta gaueko hirugarren saiorik ikusiena izan zen. Errekor hau bi egun geroago gainditu zen saioaren hirugarren eta azken atalarekin.
Lau astez, 2017ko urriaren 4tik aurrera, Savianok Kings of Crime saioa aurkeztu zuen Nove telebista katean, non krimen antolatuaren sistemaren italiar eta nazioarteko buruzagi nagusiei buruz hitz egin zuen.
Monografiak
Itzulpena: Gomorra: un viaje personal al sistema de crimen organizada del violento imperio internacional de Napoles, Picador (2008) ISBN 978-0312427795
Itzulpena: pirañak: Napoli, Farrar, Strauss eta Girouxeko nagusiak, (2018)
Myron Scholes
Myron Samuel Scholes (Timmins, Ontario, Kanada, 1941eko uztailaren 1a) kanadar ekonomista da. Ekonomiako Nobel saria (1997).
Biografia
Hamiltongo McMaster Unibertsitatean egin zituen ikasketak. Gero, Chicagora joan zen ikasketak sakontzera eta finantza-ikasketak egitera, eta informatikan espezializatu zen, baina, azkenean, ekonomia-ikerkuntzako doktoregoa egin zuen. 1968an, finantzei buruzko eskolak ematen hasi zen, eta Chicagoko Unibertsitateko Ikerkuntza Zentroan lan egin zuen (1973-1980). 1981ean, Stanfordeko Unibertsitateko Ekonomia Eskolako kide izendatu zuten, eta, 1983an, Zuzenbide Eskolakoa.
1990etik aurrera, finantza-teknologia praktikara eramaten ahalegindu zen, eta horrek finantza-erakundeen eta -merkatuen bilakaera hobeto ulertzen lagundu zion. Mundu osoko aldizkari espezializatuetan argitaratu ditu bere artikuluak.
Iñaki Guridi Ormazabal
Iñaki Guridi Ormazabal (Legazpi, Gipuzkoa, 1979ko otsailaren 4a) euskal kazetaria da. Irratian aritu da batik bat, nahiz eta idatzizko prentsan edo telebistako erredakzioan ere lan egin duen. Egin Irratian hasi zen praktiketan, eta ondoren Segura Irratian aritu zen. 2003az geroztik Euskadi Irratiko langilea da. 2013 eta 2017 bitartean EITB Irratietako zuzendariordea izan zen. Gaur egun Euskadi Irratiko albistegietan egiten du lan. 2020ko irailetik aurrera Faktoria goizeko albistegi erreferentea aurkezten du.
Ibilbidea
Legazpiko Haztegi Ikastolan burutu zituen lehen ikasketak. 1997an Kazetaritza ikasten hasi zen Euskal Herriko Unibertsitatean, eta 2002an lizentziatu zen. Hala ere, lehenago hasi zen irratigintzan, praktiken bidez. 1998ko udan Kiribilketa arratsaldeko magazine saioa aurkeztu zuen Egin Irratian. Urte berean Segura Irratian hasi zen lanean, eta esataria zein soinu teknikaria izan zen hainbat musika saio eta magazinetan, 2003ra arte.
1999 eta 2003 bitartean Euskal Telebistako albistegietan erredaktore gisa aritu zen. 2003an Euskadi Irratiko albistegietara igaro zen, eta erredaktore, editore zein esatari lanak egin zituen 10 urtez, 2013ra arte. Bi ikasturtez Irratigintza I ikasgaiko irakaslea izan zen Mondragon Unibertsitateak eskainitako Ikus-entzunezko Komunikazio graduan, 2007tik 2009ra. 2009an eszedentzia hartu zuen irratian, eta goi-mailako sukaldaritza ikastaro bat gauzatu zuen Sevillako Ostalaritza Eskolan.
Idatzizko prentsan, erreportajeak idatzi ditu Argia aldizkarian (2001-2005, 2011). Eszedentzian zegoela bidaiatu ere egin zuen; 2009an bost hilabeteko egonaldia egin zuen AEBn. 2011n Afrikara bidaiatu zuen, eta Etiopiako zein Ghanako bizimoduari buruzko erreportajeak gauzatu zituen Berria egunkariarentzat nahiz Euskadi Irratiarentzat.
2013ko martxoan EITB Irratietako zuzendariorde izendatu zuten. 2017an Urko Aristik ordezkatu zuen postu horretan, eta Euskadi Irratiko albistegietara itzuli zen. Faktoria goizeko albistegi erreferentearen lantaldera batu zen, eta zenbaitetan Maite Artolaren ordezko gisa jardun zuen. Albistegi saio bereziak gidatzea ere egokitu zaio, tartean hauteskunde gauak. 2020an, Artolak saioa utzi eta 2020-2021 denboralditik aurrera Guridik gidatuko zuela iragarri zuen.
2020ko irailean Faktoria albistegia gidatzen hasi zen.
2022an 10garrena fikziozko podcastean ahotsa jarri zuen, cameo gisa bere burua antzeztuz.
Spencer (filma)
Spencer 2021eko Pablo Larraín txiletar zinema zuzendariaren biopic dramatikoa da.
Argumentua
Lady Dik Charles printzearekin zuen harremana etetea erabaki zuen, eta beste bide bat hartzea. Filmak kontatzen du nolakoak izan ziren Sandringham House etxean igaro zituen azken Gabonetako oporraldiko hiru egun.
Mugilogobius myxodermus
Mugilogobius myxodermus Mugilogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Delbert Mann
Delbert Martin Mann Jr. (Lawrence, Kansas, - Los Angeles, Kalifornia, ) estatubatuar telebista eta zinema zuzendaria izan zen.
Lissoceras
Lissoceras ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Varnia
Varnia neuropteroko Ithonidae familiaren intsektu genero txikia da. Bakarrik Australian aurkitu da. Bi espezie sailkatu dira.
Saint-Maugan
Saint-Maugan Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 515 ziren. Familiak 178 ziren, horien artean 35 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 54 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 77 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 211 etxebizitza zeuden, 180 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 208 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 180 etxebizitza nagusietatik 141 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 12 etxek bi gela zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 114 etxek bost zituzten. 161 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 64 etxetan auto bat zegoen eta 99 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 325 ziren, horien artean 249 aktiboak ziren eta 76 inaktiboak ziren. 249 pertsona aktiboetatik 235 lanean zeuden (137 gizon eta 98 emakume) eta 14 langabezian zeuden (4 gizon eta 10 emakume). 76 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Maugan udalerrian 197 unitate fiskal zeuden, 557 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 15.867€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
2000. urtean Saint-Maugan udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gatsby Handia
Gatsby Handia (ingelesezko jatorrizko izenburua The Great Gatsby) 1925ean F. Scott Fitzgerald estatubatuar idazleak argitaratutako eleberri bat da. Kontakizuna 1920ko hamarkadan New York eta Long Island kokalekuetan girotua dago.Ameriketako Estatu Batuetako literaturan Jazzaren aroak izandako islada bezala deskribatua izan da. Ondo islatzen du 1920ko Hamarkada Zoriontsua delako garaia.
Pats
Patsa edo lapa fruituak zanpatu eta zukua atera ondoren geratzen den hondarra da, fruituen azal eta haziek osaturikoa, bereziki mahats, sagar eta olibaren kasuan. Hainbat erabilpen izan ditzake, hala nola destilatuz pattarak eta bioerregaiak ekoizteko.
Gatsby Handia
Lehenbizikoz argitaratu zenean irakurleek ez zioten Fitzgeralden eleberriari harrera onik eman, idazlea hil zenerako denera 24.000 ale baino gutxiago saldu zirelarik. Atzerakada Handia eta Bigarren Mundu Gerra garaian ahaztua izan zen. Aldiz, 1950eko hamarkadan berrargitaratu eta berehala irakurle andana handiak irakurri ostean sekulako arrakasta bereganatu zuen. Ondorengo hamarkadetan zehar mundu osoko eta bereziki EEBBko institutu eta unibertsitateetan ohiko irakurketa testu estandarra bilakatu zen. Zenbait erreferentziek XX. mendeko estatubatuar literaturako eleberri garrantztsuenen artean sailkatu ohi dute.
1990an Xabier Olarra itzultzaileak euskaratu eta Igela argitaletxean argitaratu zuen.
Filmografia
Orain arte Gatsby Handia eleberriaren zinemarako sei egokitzapen burutu izan dira:
Ondarroa (itsasontzia)
Ondarroa lurrunezko eta zurezko oskoldun arrantzu binakakoa izan zen, Tomás Lertxundi Semerena donostiarrarena. Motrikoren bikia izan zen. Bilbora joan zen Pasaiaren ebakuazioan. Minaketari lanetan jarri zuen Eusko Itsas Gudarosteak (1937ko apirila) eta D-14 izena jarri (1937/5/12). Bilbo ebakuatzerakoan Santanderrera pasa zen eta ondoren La Pallicera (1937/8/25), azkenik gerra amaitu arte Rocheforten gelditu zelarik. Bere armadoreei 1939an itzuli zitzaien. Itsasoan 1946ean hondoratu zen.
Pirajuí
Pirajuí Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Testudo graeca nabeulensis
Testudo graeca nabeulensis Testudo generoko greziar dortokaren azpiespeziea da. Narrastien barruko Testudinidae familian sailkatuta dago. Tunisian bizi da.
Flaujac-Poujols
Flaujac-Poujols Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Flaujac-Poujols udalerrian erroldatutako biztanleak 672 ziren. Familiak 268 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 104 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 104 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 308 etxebizitza zeuden, 275 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 306 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 275 etxebizitza nagusietatik 254 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 100 etxek lau zituzten eta 151 etxek bost zituzten. 248 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 86 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 180 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 474 ziren, horien artean 339 aktiboak ziren eta 135 inaktiboak ziren. 339 pertsona aktiboetatik 320 lanean zeuden (178 gizon eta 142 emakume) eta 19 langabezian zeuden (5 gizon eta 14 emakume). 135 pertsona inaktiboetatik 66 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Flaujac-Poujols udalerrian 280 unitate fiskal zeuden, 672 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.667 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 10 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 margolariak, 4 zurginak, 1 iturgina eta 1 apaindegia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vigan
Vigan (City of Vigan; Ciudad de Vigan; Siyudad ti Vigan) Ilocos eskualdeko hiria da, Filipinetan. Luzon uhartearen ipar-mendebaldean kokatua dago, Hegoaldeko Txinako Itsasoaren ertzean.
2000ko erroldan, hiriak 43.143 biztanle zituen, 9.193 etxetan. Hiru ibaik inguratzen dute hiria: Abra, Mestizo eta Govantes.
UNESCO erakundeak Gizateriaren Ondare izendatu zuen 1999an, Asiako espainiar hiri kolonial hoberen gorde dena delako. Bertan, bizimodu eta arkitektura asiarra, batez ere txinatarra, Espainia eta Mexikoko arkitektura eta hirigintzarekin nahastuta agertzen dira.
Izena
Juan de Salcedo konkistatzaileak, Ilocosera iristean, base militar bat ezarri zuen egungo Vigan hiritik hurbil. Landaredi oparoa ikusi zuen leku hartan, ugariena biga'a delakoa, bertakoen hitzetan. hortik omen dator hiriaren izena.
Banaketa
Vigan 39 barrio eta barangay delakoetan banatua dago.
'''
Lapa (argipena)
Lapa hitzak esanahi zenbait ditu:
Jorge Moneo
Jorge Moneo Quintana (Gasteiz, Araba, 1988) arabar zinemagilea da.
Arte Ederretan lizentziaduna da Euskal Herriko Unibertsitatean. Horrez gain, Sormenezko Dokumentalaren Teoriari eta Praktikari buruzko masterra burutu zuen Bartzelonako Unibertsitate Autonomoan.
Gremlin
Gremlin bat izaera gaiztoko saxoi mitologiako izaki herrikoia da. Gremlin hitza grëmian antzinako ingeleseko hitzetik dator, honek "gogaitu" edota "haserrarazi" esan nahi du. Grim izakiarekin ere lotu izan ohi da, honek "ebaki" esan nahi du eta alemanezko grämen ("atsekabetu") hitzetik eratorria da.
Beti "panpintxo iletsu" polit gisara ikusi izan dira, hauek gauerdia ailegatzean sentimendurik gabeko munstro bilakatu eta beren jabeak izorratu eta gogaitzeko asmoz bihurrikeriak gauzatzen dituzte.
Gremlin bat norberaren "alter ego maltzurra" ere badela esan ohi da.
Zinema
1980ko hamarkadan izaki hauetan oinarrituta bi filma burutu ziren: Gremlins (Joe Dante, 1984) eta Gremlins 2: The New Batch (Joe Dante, 1990).
Woippy
Woippy Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2007an 13.150 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Woippy udalerrian erroldatutako biztanleak 13.150 ziren. Familiak 4.760 ziren, horien artean 1.327 pertsona bakarrekoak ziren (564 bakarrik bizi ziren gizonak eta 763 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.052 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.627 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 754 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 5.040 etxebizitza zeuden, 4.859 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 169 hutsik zeuden. 1.611 etxeak ziren eta 3.389 apartamentuak ziren. 4.859 etxebizitza nagusietatik 1.406 bere jabearen bizilekua ziren, 3.401 alokairuan okupaturik zeuden eta 52 doan lagata zeuden; 89 etxek gela bat zuten, 522 etxek bi zituzten, 1.175 etxek hiru zituzten, 1.450 etxek lau zituzten eta 1.623 etxek bost zituzten. 2.600 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2.453 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.279 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Woippy udalerrian 4.688 unitate fiskal zeuden, 12.368 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.813 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 623 komertzioetatik, 7 erauzte enpresak ziren, 9 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 35 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 96 eraikuntza enpresak ziren, 177 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 28 garraio enpresak ziren, 28 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 12 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 20 finantziazio enpresak ziren, 33 higiezinen enpresak ziren, 87 zerbitzu enpresak ziren, 59 administrazio publikoko enpresak ziren eta 27 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 162 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 2 posta bulegoak, 5 banku bulegoak, 1 funeraria, 22 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 12 ibilgailuen alokairu bulegoak, 3 autoeskolak, 19 igeltseroak, 16 margolariak, 10 zurginak, 15 iturginak, 11 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 6 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 21 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 4 apaindegiak.