cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Edith Cavell
Edith Louisa Cavell (Swardeston, Norfolk, 1865eko abenduaren 4a - Brusela, 1915eko urriaren 12a) britainiar erizaina izan zen. Lehen Mundu Gerran bi aldeetako soldaduen bizitzak salbatzeagatik nabarmendu zen. Honela, Alemaniako tribunal militar batek heriotzera kondenatu zuen epaiketa sumarisimo batean goi mailako traizioz akusaturik, Bruselako bere ospitalean soldadu belgiar, frantses eta ingelesei aterpe eman eta Belgikara ihes egiten lagundu izanagatik. Nazioarte mailan presio handia egin zen heriotz zigorra bete ez zedin, baina ez zen hala izan; Cavellek 49 urte zituen exekutatu zutenean. Haren heriotzak gaitzespen jarrera ugari eragin zuen munduan zehar, eta jarraipen handia izan zuen prentsan.
Saint-Germain-et-Mons
Diru sarrerak
2009an Saint-Germain-et-Mons udalerrian 285 unitate fiskal zeuden, 722 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.273 euro zen.
Edith Cavell
"Abertzaletasuna ez da nahikoa, ez dut gorrotorik izan behar nire bihotzean", bere esaldi ezagunenetarikoa da. Anglikanismoan oinarritutako sinesmen sendoak zituen eta horregatik laguntzen zien bi aldeetako soldaduei. "Ezin naiz gelditu salbatu behar diren bizitzak dauden artean ", esaten zuen.
Saint-Germain-et-Mons
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Edith Cavell
Erizaintza modernoaren aintzindari izan zen Belgikan.
Saint-Germain-et-Mons
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 argiketariak eta 1 ile apaindegia.
Edith Cavell
Bizitza
Cavell 1865eko abenduaren 4an jaio zen Swardestonen, Norwich-etik gertu dagoen herri batean. Frederick Cavell Reberendoaren eta Louisa Sophiaren alaba zen, lau seme-alabetan zaharrena. Bere aita bikario izan zen bertan 45 urtez.
Saint-Germain-et-Mons
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 harategi zen eta 1 kirol-denda zen.
Edith Cavell
Bizitza
Hezkuntza etapa amaitu zuenean etxe-irakasle moduan lan egin zuen hainbat familiarentzat, besteak beste Bruselako familia batetan egon zen 1890etik 1895era arte. Etxera itzuli zen gaixo zegoen bere aita zaintzera eta hobera egin zuenean erizaintza ikastea erabaki zuen. 1896an, 30 urte zituela, erizain moduan praktikak hasi zituen Royal London Hospital-ean.1907an Antoine Depage medikuak Berkendael Institutuko erizain buru izendatu zuen. Urte bereko urrian, Depagek L'École Belge d'Infirmières Diplômées ireki zuen eta honen zuzendaritza Cavellen esku utzi zuen.
Saint-Germain-et-Mons
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Germain-et-Mons udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 414 hektarea erabiltzen.
Edith Cavell
Bizitza
I Mundu Gerra hasi zenean Institutua eta eskola Depage presidente zuen Gurutze Gorriaren esku geratu ziren. Cavell Erresuma Batuko gobernuaren inteligentzia zerbitzuko kide egin zen. Alemanek Belgika hartu zutenean "zauritu arriskutsu edo susmagarriak" ospitaletik ateratzeko agindu zen. Cavellek espioitza lanak utzi zituen eta soldaduei neutrala zen Herbehereetara ihes egiten lagundu zien, belgiarrek eta frantsesek eraikitako iheserako sare bati esker, okupatzaileek ezarritako legea urratuz. Infiltratutako espia aleman batek sare hau aurkitu eta desegin zuen eta pertsona asko atxilotu zituzten honen ondorioz, horien artean Edith Cavell, abestuaren 3an atxilotu zuten eta Saint-Gilles-eko kartzelan sartu zuten.
Saint-Germain-et-Mons
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Edith Cavell
Bizitza
Sareko kideen aurkako epaiketak 1915eko urriaren 7 eta 8an egin ziren. Cavellek ez zuen bere burua defendatzeko saiakerarik egin, kargu guztiak onartu zituen eta urriaren 11ean heriotzera kondenatu zuten. Nazioarte mailan presio handia egin zen heriotz zigorra bete ez zedin, baina ez zen hala izan eta urriaren 12an fusilatu zuten.
Fahd Saudi Arabiakoa
Fahd bin Abdelaziz al-Saud (فهد بن عبد العزيز السعود Fahd ibn ‘Abd al-‘Azīz Āl Sa‘ūd; Riad, 1921 - ibidem, 2005eko abuztuaren 1a) Saudi Arabiako errege eta Lehen ministro, eta Saud etxearen buru.
1995ean bihotzekoa izan zuen, eta lan ofiziala alde batera utzi zuen; bere anaiak, Abdullah bin Abdelazizek, ordezkatu zuen.
Ibn Sauden 36 seme-alabetako bat zen, eta semeen artean, gobernatu dutenen bosten artean laugarrena (Saud, Faisal, Khalid, Fahd, Abdullah eta Salman). Fahdek tronua oinordetu zuen Khalid hil ondoren, 1982ko ekainaren 13an.
2005eko maiatzaren 27an, gobernuak aditzera eman zuen Fahd erregea ospitalizatua izan zela. Beste iturri batzuen arabera, erregea oso larri zegoen. Are gehiago, The Washington Timesek jakinarazi zuen erregea hil zela. Baina, erregea ospitalean igaro zituen hilabeteak, eta abuztuaren 1ean 84 urterekin zendu zen.
Corydoras sterbai
Corydoras sterbai Corydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Berrehun eta hemeretzi
Berrehun eta hemeretzi (219) berrehun eta hemezortziaren ondoren eta berrehun eta hogeiaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Edith Wharton
Edith Wharton, Edith Newbold Jones ezkongabeko izena (1862ko urtarrilaren 24a - 1937ko abuztuaren 11), idazle eta diseinatzaile estatubatuar bat izan zen.
Bizitza
Edith Wharton Edith Newbold Jones izenarekin jaio zen, kalitatezko hezkuntza pribatua eman zion familia dirudun batean. George Frederic Jones eta Lucretia Stevens Rhinelander ziren bere gurasoak eta bera baino zaharragoak ziren bi neba zituen. Wharton Gerra Zibilean jaio zen; hiru urte zituenean amaitu zen. Gerraren ondoren bere familiak Europan zehar bidaiatu zuen. 1866 tik 1872 ra Frantzia, Italia, Alemania eta Espainian izan ziren. Bidaia hauen ondorioz, Edith gazteak frantsesa, alemaniera eta italiera ikasi zituen. Hala ere, jasotzen zuena baino jakintza gehiago eskuratu nahi zuen eta, horregatik, aitaren eta honen lagunen liburutegietatik irakurtzen zuen.
Wharton oso gaztetatik hasi zen poesia eta fikzioa idazten, hamaika urte zituela bere lehen eleberria idazteko saiakera egin zuen. Hamabost urte zituela argitaratu zuen bere lehen idatzizko lana, alemanierazko poema baten ingelerazko itzulpena. "Was die Steine Erzählen" ("What the Stones Tell") zen poema, Heinrich Karl Brugsch autorearena eta 50$ ordaindu zizkioten lan honen truke. Edithen familiak ez zuen nahi bere izena agertzea argitaratutako lanean, idaztea ez zelako konsideratzen bere garai eta kategoriako emakume batentzako moduko jarduera bat. Ondorioz, poema bere aitaren lagun baten izenean argitaratu zen, E. A. Washburn, emakumeen hezkuntza babesten zuen Ralph Waldo Emersonen lehengusu bat.
Merops viridis
Merops viridis Merops generoko animalia da. Hegaztien barruko Meropidae familian sailkatua dago.
Roh Tae-woo
Roh Tae-woo (노태우; ahoskatua; Taikyu, Keisho-hokudo, Japoniaren menpeko Korea, gaur egun Hego Korea, 1932ko abenduaren 4a - Seul, 2021eko urriaren 26a) hegokorear politikaria izan zen. Herrialdeko presidentea izan zen 1988-1993 bitartean.
Bizitza
Familia apal batean sortu zen. Koreako Akademia Militarrean ikasketak egin ondoren, Vietnamgo Gerran jardun zuen 1960ko hamarkadan. Chun Doo-hwan jeneralaren adiskidea zen, eta haren alde agertu zen lehendakaria eraisteko matxinadan; horrela, Chun Doo-hwanek lehendakaritza eskuratu zuelarik, Rohk armada utzi eta gobernuko zenbait kargu eskuratu zituen. Agintean zen Justizia Demokratikoaren Alderdia (DJP) alderdiko lehendakari izendatu zuten 1985ean.
Chunen diktadura zapaltzailearen aurkako matxinada lehertu zelarik, sistema demokratikoa ezartzeko lehen urratsak egin behar izan zituzten. 1987an Chunek bere kargua Rohren esku utzi zuenean, herritarrek diktaduraren jarraipena etorriko zela uste izan bazuten ere, lehendakaritzarako hauteskundeak prestatzeko aukera emango zuten aldaketak egin ziren konstituzioan, eta Rohk oposizioaren eskaera gehienak onartu zituen.
1988an, Hego Koreako lehendakaritzarako lehenengo hauteskunde demokratikoetan, Roh Tae-woo bihurtu zen Korea herrialde zatituaren buruzagi. Beste zenbait ekimenez gainera, haren agintaldian, 1991n, Hego eta Ipar Korearen adiskidantzarako hitzarmena sinatu zuen. Bere alderdiaren eta beste zenbaiten bategitetik sorturiko Alderdi Demokrata Liberaleko buruzagitza bertan behera utzi zuen 1992an, eta 1993an bertan behera utzi behar izan zuen lehendakaritza, konstituzioak agintzen zuenez.
The North Star (1943ko filma)
The North Star (Ameriketako Estatu Batuetan Armored Attack izenburua ere izan zuen) 1943ko filma da, RKO etxeak ekoiztu eta banatua. Lewis Milestonek zuzendua, Lillian Hellman idazlearen istorio bat du abiapuntu; idazleak berak sortu zuen gidoia. Anne Baxter, Dana Andrews, Walter Huston, Walter Brennan eta Erich von Stroheim izan ziren antzezle nagusiak. Musika Aaron Coplandek sortu zuen, eta abestiak Ira Gershwinenak ziren; argazkia James Wong Howerena. Film hau Farley Granger aktorearen lehena izan zen.
Roh Tae-woo
Bizitza
1996an, Roh epaitu eta espetxeratu egin zuten, eta Chun Doo-hwani heriotza zigorrra ezarri zioten, ustelkeriaz eta hainbat hilketaz eta estatu-kolpea eman izanaz salatu zituztelarik; baina 1997an, Kim Young-sam lehendakariak eta haren ondorengo izendaturiko Kim Dae-jungek aske utzi zituzten, nazio-adiskidantzarako urrats gisa.
The North Star (1943ko filma)
Hainbat kontu
Filma aurkeztu zenean harrera ona izan zuen, kontuan hartuta Sobiet Batasunaren defentsa sutsua egiten zuela, eta Oscar sarietarako sei izendapen lortu zituen. Une horretan komunismoaren mamua ernaldu barik bide zetzan amerikarren kontzientzian. Urte nahikotxo pasatu ziren propaganda filmtzat hartua izan arte. Esaterako, alemaniarrek bonbardatutako herrian eragindako txikizioa girotzeko filmaren soinu bandak Internazionala darabil.
Landesbergen
Landesbergen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Limasol
Limasol (Λεμεσός, Lemesos; Leymosun) Zipreko bigarren hiri handiena, Limasolgo barrutiko hiriburua. Zipreko hegoaldeko kostaldean dago, Akrotiri badian. 2011ko erroldaren arabera, 235.056 biztanle zituen.
Historia
Limasol, Amathus eta Kourion antzinako hirien artean eraiki zen, eta horregatik, Bizantziar Inperioaren garaian Neapolis ("Hiri berria") izenarekin ezagutu zen.
Antzinaroa
Limasol Amathus suntsitu ondoren sortua izan litekeela pentsatzen da, antzinako idazkietan ez baitago haren aipamenik. Ingurunea ordea antzinagotik populatua izan da, izan ere K.a. 2000 urteko hilobiak aurkitu baitira, baita K.a. VIII eta K.a. IV mendeen arteko hilobiak ere. Kolonizazio apal bat izango zela esan nahi du, hiria izatera iritsi ez zena.
K.a. 85 urtean Tigranes II.a Handia Armeniako erregea Limasol dagoen eremura iritsi zen Siria, Libano eta Anatolia konkistatu ondoren. Aliatu greziarrak erromatarrengandik babestea zuen helburu.
Zipreko Erresuma
1228an Zipreko tenplarioek eskatuta Frederik II.a Germaniakoa Limasolera iritsi zen. Tenplarioak Jhon Ibelen erregearen aurka egin zezan eskatzen zioten. Musulmanen aurka elkarrekin borrokatzeko aitzakiaz Frederik II.ak Ibelen Limasolera deitu zuen. ez ziren akordio batetara iritsi eta Frederik II.ak Zipreko hainbat hiri eskuratu zituen, tartean Limasol. Zipretik alde egin zuenean gobernadore germaniarrak utzi zituen hirien arduradun. 1229an Agirtako borrokan Ibelenen armada frankoak soldadu germaniarrak garaitu zituen eta uharte guztia berreskuratu zuen.
1373an genovarrek Limasolgo gaztelua eskuratu zuten eta hiriari su eman zioten. Gazteluak ere kalte handiak jaso zituen eta berreraiki beharra izan zen. 1402 eta 1408an ere genovarrek eraso egin zioten hiriari baina ez zuten Limasol konkistatzea lortu. 1413an Egiptoko mamelukoen erasoari aurre egin zion baina 1425ean mamelukoek hiria hartzea lortu zuten eta suntsitu eta harpilatu egin zuten. Zipreko Janus erregea bahitu eta Kairora eraman zuten.
1489an veneziarrek erosi zuten uhartea eta otomandarren mehatxua gertu ikusita hiriak gotortzea erabaki zuten. Limasolgo gaztelu zaharra ere handitu egin zuten. 1538an otomandarrek Limasol konkistatzea lortu zuten. Veneziarrek hiria berreskuratu zutenean gaztelua eraistea erabaki zuten, otomandarrek berriz eskura zezaten ekiditeko.
Otomandar Inperioaren barnean
1570eko uztailean otomandarrek Zipre hegoaldeko hiriak konkistatu zituzten eta aurrera jarraitu zuten uharte guztia eskuratu arte. Limasol erresistentziarik jaso gabe hartu zuten. Hiriaren gainbehera etorri zen, konkistatzaileen interes faltagatik eta ezarri ziren zerga handien erruz. Hiriko komunitate biak ere banandu egin ziren; gazteluaren ekialdean turkiarren auzoa sortu zen eta mendebaldean greziar jatorriko zipretarrak gelditu ziren.
Britainiar kolonia
Britainiarrek 1878an Zipre hartu zuten. Limasolgo aurreneko gobernadore ingelesa Warren koronela izan zen eta haren ekimenez hiriak aldaketa handiak izan zituen. Bideak garbitu ziren, animaliak erdigunetik atera zituen, zuhaitzak landatu ziren eta kaian nasak eraiki ziren itsasontziak karga eta deskarga hobeto egin ahal izateko. Posta eta telegrafo bulegoak eta ospitalea eraiki ziren eta egunkari bat jarri zen martxan 1880an. Urte berean linternak ezarri ziren hiria argitzeko, argi indarra 1912an iritsi zen. XIX. mendearen amaieran hotelak eraiki ziren.
Aldaketa moderno guzti hauek hiriaren bizitza artistiko eta intelektuala bultzatu zuten. Eskolak, antzokiak, arte galeriak, musika aretoak eta kirol elkarteak agertu ziren hurrengo urteetan.
REC (filma)
[•REC] 2007ko Jaume Balagueró kataluniar zinema zuzendarien filma da.
Sinopsia
Erreportari bat eta harekin doan kamera erreportaje bat egiten ari dira suhiltzaile-etxe batean, haien lanbidea, bizimodua eta arrisku-egoerak erretratatzeko helburuarekin. Gaueko irtenaldi batean suhiltzaileekin joango dira, baina ohiko erreskate-irteera zirudiena infernu bilakatuko da.
Limasol
Ekonomia
Mediterraneo itsasoko merkataritza-portu garrantzitsuenetakoa da; eta arrazoi horregatik, Limasol bihurtu da eskualdeko turismo-, merkataritza- eta zerbitzu-hornitzaile gune nagusiena.
Limasolgo portu berria 1973an eraiki zen eta 1974ko Turkiaren inbasioaren ondoren uharteko itsas-portu nagusia bihurtu zen. 2000 urtean 3.589.000 tona karga jaso zuen eta milioi bat bidaiari jaso eta atera zen bertatik. Gaur egun 50 gurutzaontzi linea hartzen ditu. Limasolgo portura ehunka mila errefuxiatu iristi dira azken urteotan, gehienak Libano aldetik datozenak. Portuaren mendebaldean Erresuma Batuko Akrotiri eta Dhekelia base subirano burujabeak daude.
Pilastra
Pilastra, harresi edo horma batean itsatsitako pilare edo zutabe bat da. Bere funtzioa egiturazkoa izan daiteke, sabaia, teilatua, taulamendua, moldura edo arkitrabea sostengatuz edo soilik apaingarria. Pilastra (pilare hitzetik eratorritako hitza), zutabeak edo pilareak osatuta dauden eraikuntza elementu berberez osatua dago: harroina, fustea eta kapitela, arkitektura ordena klasikoen arabera.
Limasol
Ekonomia
1974ko Turkiarren inbasioaren beste albo-ondorio bat turismoaren garapenaren hasiera izan zen. Limasolgo turismo-eremua ekialdetik hasita Amathuseraino iristen da. Hiraren erdiguneko turismoaz gain Limasolek hainbat hondartza ere baditu. Troodos mendien hegoaldeko magalak ardo eta brandy ekoizle oparoak dira. Limasoleko ardoak Europa guztira exportatzen dira gaur egun.
Pilastra
Jatorria
Orokorrean, apaintzeko elementu gisa, egitura bat eusteko baino gehiago. Horregatik, arkitektura klasikoan, pilastra adibide gutxi dago, egitura elementuak ezinbestekoak baitziren eraikin hauentzako. Arkitekturaren eboluzioarekin eta bere sostengatzerako indarren bultzadei buruzko ezagutza hobearekin, zutabe edo pilareen erabilera hain beharrezkoa izateari uzten dio, baina apaingarri bezala zuten erabilera oraindik oso preziatua zen, eta, horregatik, bere posizioa endekatzen doa, harresian itsasteraino, edo baita horman ahokatzeraino. Inflexio puntu hau, orokorrean, arkitektura pizkundetarrean emana izan zen, bereziki Cinquecentoan eta Manierismoan eta oso erabilia izan zen Barrokoan, bereziki fatxada eta aldareetan. Barrokoan hauen ugaritzeak, pilastra soilaren aldaerak sorrarazi zituen, estipitea bezala, pilastra edo pilarea, enborra edo fustea piramide enbor alderantzikatu forman dagoena, bereziki ugariak espainiar barrokoan.
Pilastraren erabileraren kasu oso berezi bat, arkitektura gotikoan ematen da, non gurutz gangak zituzten sostengatze elementuak gurutze formako pilareak ziren (hau da, sekzioan begiratuz forma hori zutenak), eta pilare hauek halako forma dute, bere lau aurpegietako bakoitzean pilastra bat itsatsi zaion pilare bat delako da, egitura osoak, Gotikoko ezaugarri den pilare forma hau osatuz.
Lagothrix poeppigii
Lagothrix poeppigii Lagothrix generoko animalia da. Primateen barruko Atelinae azpifamilia eta Atelidae familian sailkatuta dago
Limasol
Ekonomia
Limasol Zipreko bigarren hiria izanik industriagune garrantzitsua ere bada. 350 lantegi inguru ditu eta ehungintza, altzarigintza, zapatagintza, elikagaien industria, metalgintza eta elektronika gaiak ekoizten dituzte besteak beste.
Demografia
Historikoki Limasolgo komunitate nagusiak greziarrak, turkiarrak eta armeniarrak izan dira. 1960tik aurrera eta bereziki Turkiak uhartearen iparraldea konkistatu zuenean handik ihes egin zuten greziar jatorriko zipretar ugari iritsi zen Limasolera. Era berean Limasolen zeuden turkiar zipretar askok ere iparralderako bidea hartu zuten. 1960ko erroldan hiriaren populazioa 43.593 biztanletakoa zen, hauetatik 37.478 greziar jatorrikoak eta 6.115 turkiar jatorrikoak.
The Aird
, 'An Àird', Eskoziako Inverness hiriko auzo bat da, Highland eskualdean.
Limasol
Demografia
Sobietar Batasuna amaitu zenean Pontoko greziar ugarik Ziprera jo zuten eta gaur egun Limasolgo populazioaren %17a errusiera hiztuna da.
Jaialdiak
Zipre guztian oso ezagunak dira Limasolgo bi jaialdi, inauteriak eta ardoaren jaialdia.
Limasolgo inauteriek hamar egun irauten dute. Jaialdia Inauterietako erregearen desfilearekin hasten da eta hiriko kale nagusietan jendetza mozorroturik biltzen da.
Irailaren hasieran Zipreko Ardoaren Jaialdia ospatzen da Limasolgo lorategi publikoan. Hiritarren Zipreko ardo anitzak dastatzeko aukera izaten dute eta musika eta dantzaldiak izaten dira. 2003an Garagardo festa ere abiatu zen.
Kirolak
Hiriko kirol talde nagusiak Apollon Limassol eta AEL Limassol dira. Futbola nagusi de herrialde honetan AEL-ek Zipreko 6 Liga eta 6 Kopa irabazi ditu eta Apollonek 3 Liga eta 9 Kopa.
Limasolgo maratoia ere kirol ekintza popularra da. 2006an abiatu zen eta 2016an 13.000 partaide izan zituen.
Odax cyanoallix
Odax cyanoallix Odax generoko animalia da. Arrainen barruko Odacidae familian sailkatzen da.
Shamsia Hassani
Ommolbahni Hassani, Shamsia izenez ezagunagoa (Teheran, Iran; 1988) Afganistango grafigilea da eta Kabulgo Unibertsitateko eskultura-irakaslea. Kabulgo kaleetan zabaldu du hiriko artea. Bere arte digitala eta hiri-artea erakutsi ditu Indian, Iranen, Alemanian, Italian, Suitzan eta Kabulgo misio diplomatikoetan. 2014. urtean, 100 Public Intellectual Poll izendatu zuten.
Hassanik grafitiak margotu izan ditu Kabulen, jendea gerra-urteen inguruan sentsibilizatzeko.
Biografia
Shamsia Hassani 1988an jaio zen, Teheranen (Iran). Han, bere senideek, Kandahartik migratu zuten gerra garaian. Hassanik pinturarekiko interesa agertu zuen gaztetatik. Ez zitzaion baimenik eman Arte Ederrak ikasteko, Afganistango ikasleentzat debekatutako ikasketa esparrua baitzen. 2005ean Kabulera itzuli zenetik, arte tradizionala ikasi zuen Kabulgo unibertsitatean. Geroago, unibertsitatean sartu zen, irakasgaiaren irakasle arduradun gisa, eta ondoren Eskulturako irakasle elkartu gisa. Rosht arte garaikideko kolektiboaren sortzailea da. Hassani grafitiaren artera Kabulen abiatu zen 2010eko abenduan Erresuma Batuko grafitigile batek antolatutako ikastaro batean. Lantegi horren ondorioz, Hassanik Kabulgo kaleetako etxe-hormen gaineko hiri-artearen praktikari ekin zion. Aerosolak eta txantiloiak arte-material tradizionalak baino askoz garestiagoak direlako hartu zuen arte-forma hori. Hiriburuko Kultur Etxeko hormetan ikusgai dagoen obretako batean emakume bat dago, eskailera baten azpian eserita dagoen burka batez jantzita. Beheko inskripzioak honela dio: Ura ibai lehortu batean itzul daiteke, baina zer gertatzen zaio hil zen arrainari? Berehala egiten ditu lanak, 15 minutuan, jazarpen oro saihesteko, eta esaten du bere lana ez dela islamiarra. Hassanik formatu digitalean ere aurkeztu du bere lana, Grafitia amets. izeneko proiektuaren bidez. Proiektu honetan artistak irudiak lantzen ditu konputagailuan, eta segurtasun pertsonaleko eta nazionaleko gaiak aztertzen ditu.
2014ko irailean, Hassani finalista izan zen Artraker sarian, Artearen magia bizitzaren magia da proiektuarekin. 2013ko ekainaren 14an, horma-irudi bat egin zuen Genevako Langile Batasunean, larrialdi-etxeetan indarkeria jasan zuten emakume migratzaileekin. Ekainaren 14a egun sinbolikoa da Suitzan, egun horretan 1991ko ekainaren 14ko Emakumeen Greba ospatzen baita. Shamsia Zurichen ere egon zen 2013ko ekainean, Rote Fabrik ren esparruan.
2014ko irailean, Hassani finalista izan zen Artraker sarian, Artearen magia bizitzaren magia da proiektuarekin.
Bromont-Lamothe
Bromont-Lamothe Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bromont-Lamothe udalerrian erroldatutako biztanleak 924 ziren. Familiak 372 ziren, horien artean 110 pertsona bakarrekoak ziren (59 bakarrik bizi ziren gizonak eta 51 bakarrik bizi ziren emakumeak), 94 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 125 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 43 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 510 etxebizitza zeuden, 386 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 78 bigarren erresidentzia ziren eta 47 hutsik zeuden. 454 etxeak ziren eta 52 apartamentuak ziren. 386 etxebizitza nagusietatik 284 bere jabearen bizilekua ziren, 62 alokairuan okupaturik zeuden eta 40 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 41 etxek hiru zituzten, 117 etxek lau zituzten eta 193 etxek bost zituzten. 304 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 154 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 200 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 614 ziren, horien artean 446 aktiboak ziren eta 168 inaktiboak ziren. 446 pertsona aktiboetatik 415 lanean zeuden (237 gizon eta 178 emakume) eta 31 langabezian zeuden (15 gizon eta 16 emakume). 168 pertsona inaktiboetatik 76 erretiraturik zeuden, 46 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bromont-Lamothe udalerrian 388 unitate fiskal zeuden, 950 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.658 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Bromont-Lamothe udalerrian 78 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.376 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Essegney
Essegney Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Essegney udalerrian erroldatutako biztanleak 670 ziren. Familiak 242 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 91 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 75 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 271 etxebizitza zeuden, 257 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 259 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 257 etxebizitza nagusietatik 223 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 176 etxek bost zituzten. 196 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 123 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 382 ziren, horien artean 265 aktiboak ziren eta 117 inaktiboak ziren. 265 pertsona aktiboetatik 247 lanean zeuden (135 gizon eta 112 emakume) eta 18 langabezian zeuden (10 gizon eta 8 emakume). 117 pertsona inaktiboetatik 58 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Günter Kunert
1948an hasi zen bere lehenengo literatura-testuak (poema satirikoak eta kontakizun laburrak) argitaratzen. 1949an Alderdi Sozialistako kide egin zen, eta 1951n Bertolt Brecht ezagutu zuen. 1960ko hamarraldiaren hasieran, Kunertek zuen literatura-jarrera oso kritikatua izan zen, Alderdiak ezarritako ildotik irteten zelako. 1976an Alderditik bota egin zuten, W. Biermannen desnaturalizazioaren aurkako manifestua sinatzeagatik. Sorterritik irteteko baimena onartu zioten, eta harrezkero Errepublika Federalean (gaur egun, Alemaniako Errepublika Federala edo Alemania soilik) bizi izan da. Bere poema gehienetan faxismoa edozein unetan itzultzeko arriskuaz hitz egiten du: Wegschilder und Mauerinschriften (1950, Afixak eta pintadak horman). Aurrerago, eszeptizismo-kutsua hartu zuen: Unterwegs nach Utopia (1977, Utopiara bidean). Bere lehen eleberria, Im Namen der Hüte (1968, Kapeluen izenean), A. Döblinek hasitako tradizioarekin lotzen da: Henry pikaroak maitagarri baten oparia jasotzen du Alemaniako Zero Orduan, eta kapelua janzten duen bakoitzean, haren jabearen pentsamendua irakurtzeko gauza izango da; laguntza horri esker, bere aita judua hil zuen hiltzailearen bila hasten da. Antzeko fantasiak agertzen dira bere hitz lauzko obra laburretan ere: Tagträume in Berlin und andernorts (1972, Egunargiko ametsak Berlinen eta beste zenbait lekutan) eta Kamera iluna (1978). Jaso zituen sari ugarien artean, Heinrich Heine saria (1985) eta Hölderlin saria (1991) dira aipagarrienak. Azken urte horretan, bere borondatez, Berlingo Arte Akademia utzi zuen. Beste lan aipagarri batzuk: Verspätete Monologe (1981, Bakarrizketa atzeratuak), Zurück ins Paradies (1984, Paradisura bueltan), Fremd daheim (1990, Arrotza etxean) eta Baum, Stein, Beton (1994, Zuhaitza, harria, asfaltoa) saiakera-bilduma.
Kunertek era askotako lanak idatzi zituen, eta gaur egungo idazle garrantzitsuenen artean dago. Poesia lirikoaz gain, istorio laburrak, saiakerak, lan autobiografikoak, aforismoak, satirak, maitagarrien ipuinak, zientzia-fikziozkoak, gidoiak eta abar idatzi zituen. Horrez gain, margolaria eta artista grafikoa zen. Literaturako aldizkari askotan argitaratu zituen bere artikuluak, besteak beste, Muschelhaufen delakoan.
1997ko Kataluniako Volta
1997ko Kataluniako Volta, itzuli honetako 77. edizioa izan zen. Itzulia Vic-eko erlojupekoa eta Pal mendateko helmuga zituen zailtasun gisa.
Pristimantis croceoinguinis
Pristimantis croceoinguinis Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
1997ko Kataluniako Volta
Bertan, ONCE taldeko bi txirrindulari bizkaitar nabarmendu ziren. Batetik, Alberto Leanizbarrutia, 8. egin zuen Bartzelona ko helmugan eta 3. Vic-eko erlojupekoan. Bestaldetik, Mikel Zarrabeitia Pal mendateko helmugan hirugarren izan zen eta egun guztietako esfortzua eta gero, hirugarren bukatu zuen sailkapen nagusian, irabazlearengandik 26 segundora bakarrik.
Leese
Leese Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Corydoras surinamensis
Corydoras surinamensis Corydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Dalneigh
, 'Dail an Eich', Eskoziako Inverness hiriko auzo bat da, Highland eskualdean.
Quiry-le-Sec
Quiry-le-Sec Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Quiry-le-Sec udalerrian erroldatutako biztanleak 301 ziren. Familiak 107 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 139 etxebizitza zeuden, 110 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 137 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 110 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Berrehun eta hogei
Berrehun eta hogei (220) berrehun eta hemeretziaren ondoren eta berrehun eta hogeita bataren aurretik doan zenbaki osoa da.
Quiry-le-Sec
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Bely Basarte
María de Belén Basarte Mena (Madril, Espainia, 1991ko abenduaren 14a), ezagunagoa Bely Basarte izen artistikoz, espainiar abeslari eta musikagilea da.
Quiry-le-Sec
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 167 ziren, horien artean 126 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 126 pertsona aktiboetatik 117 lanean zeuden (64 gizon eta 53 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Bely Basarte
2018an bere lehen albuma argitaratu zuen, Desde Mi Otro Cuarto izenburukoa, Universal Music disko-etxearekin.
Quiry-le-Sec
Diru sarrerak
2009an Quiry-le-Sec udalerrian 116 unitate fiskal zeuden, 321 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.101 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Rouffigny
Biztanleria
2007an Rouffigny udalerrian erroldatutako biztanleak 310 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Clermont (Capitale-Nationale, Quebec)
Clermont Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Capitale-Nationale eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Charlevoix-Est konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 3,118 biztanle zituen 49.65 kilometro koadroko azaleran.
Quiry-le-Sec
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 iturginak ziren, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
Rouffigny
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 145 etxebizitza zeuden, 128 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 144 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 128 etxebizitza nagusietatik 88 bere jabearen bizilekua ziren, 38 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 102 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Quiry-le-Sec
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Quiry-le-Sec udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 819 hektarea erabiltzen.
Rouffigny
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Quiry-le-Sec
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Rouffigny
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 200 ziren, horien artean 158 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 158 pertsona aktiboetatik 151 lanean zeuden (81 gizon eta 70 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rouffigny udalerrian 126 unitate fiskal zeuden, 308 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.610 euro zen.
Quiry-le-Sec
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rouffigny
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Rouffigny udalerrian 46 nekazaritza-ustiategi zeuden, 480 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Merops leschenaulti
Merops leschenaulti Merops generoko animalia da. Hegaztien barruko Meropidae familian sailkatua dago.
Maloklusio
Maloklusioa hortzen lerrokatze okerra da. Pertsona gehienek maloklusio gradu bat dute, baina normalean ez da tratamendua jasotzeko nahikoa. Maloklusio zorrotza dutenek ortodontzia tratamendua izan dezakete hau sendatzeko. Zuzenketa hauek pieza baten erorketa txikiagotzen du eta gehiegizko presioak artikulazio temporomandibularean arintzen lagun dezake.
Oreonax flavicauda
Oreonax flavicauda Oreonax generoko animalia da. Primateen barruko Atelinae azpifamilia eta Atelidae familian sailkatuta dago
Berrehun eta hogeita bat
Berrehun eta hogeita bat (221) berrehun eta hogeiaren ondoren eta berrehun eta hogeita biaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Mouettes
Mouettes Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mouettes udalerrian erroldatutako biztanleak 700 ziren. Familiak 232 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 57 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 123 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 336 etxebizitza zeuden, 252 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 77 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 328etxeak ziren. 252 etxebizitza nagusietatik 232 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 71 etxek lau zituzten eta 135 etxek bost zituzten. 187 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 103 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 135 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 463 ziren, horien artean 373 aktiboak ziren eta 90 inaktiboak ziren. 373 pertsona aktiboetatik 337 lanean zeuden (188 gizon eta 149 emakume) eta 36 langabezian zeuden (22 gizon eta 14 emakume). 90 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mouettes udalerrian 259 unitate fiskal zeuden, 714 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.221 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren eta 5 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina eta 3 iturginak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Mouettes udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 411 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aia-Orioko geltokia
Aia-Orio Euskotren Trena eragilearen E1 eta 1K lineei dagokien lurgaineko geltokia da, Orio udalerrian kokatuta dagoena. Gaur egungo geltokia 2010eko urriaren 18an ireki zen, Aia-Orioko trenbide saihesbidea martxan jartzearekin batera, eta Mugi sistemaren 3. tarifa-gunearen barruan dago.
Geltokia trenbideen azpian dagoen bestibuludun eraikinez eta nasa zentral batez hornituta dago.
Sarbideak
Geltokiak bi sarbide ditu, eskailera zein igogailu bidezkoak.
Geltoki berria
Geltoki berria Aia-Orioko trenbide saihesbidea martxan jartzearekin batera ireki zen 2010ean. Saihesbidea gauzatzeko lanen barruan 1.635 metro trenbide bikoiztu ziren, pasonibel bat ezabatu eta geltoki berria eraiki ziren.
Geltokia biaduktu baten gainean dago, Euskal Autonomia Erkidegoan luzeena metro bateko zabaleradun trenbide sareari dagokionez. Biaduktuaren behean autobus geltokia, doako aparkalekua eta komun publikoak daude, eta geltokirako bi sarbide, bata igogailu eta bestea eskailera bidez.
Aparkalekuaren gainean eta trenbidearen azpitik geltokiaren eraikina dago, pasabide baten bitartez errepidea salba daitekela. Errepidearen kontrako aldean beste bi sarbide daude, igogailuz eta eskaileraz hornituta.
Geltokiaren eraikinaren gainean trenbideak eta 80 metro luze den nasa zentrala daude.
Lotuneak
Geltokiaren kanpoaldean Lurraldebus zerbitzua hornitzen duen autobus geralekua dago. Hurrengo lineak geralekutik pasatzen dira:
Delta konderria (Colorado)
Delta konderria (Delta County) Coloradoko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Delta da. 2010eko zentsuaren arabera 30,952 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Delta konderriak 297,486 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,696 ura dira. Beste 29,579 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,1 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 30,952 pertsonetatik 30,030 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 4,345 dira. 137 beltzak edo afroamerikarrak. 190 amerikar natiboak ziren eta 12 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 146 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 41 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 396 pertsonek kokatzen zuten.
Meritxell Relaño
Meritxell Relaño Arana (Durango, Bizkaia, 1972ko irailaren 27a) bizkaitar soziologoa da. UNICEF erakundearen arduradun nagusia izana da Yemenen. Orain UNICEFeko zuzendari lanetan ari da Afrika Erdiko Errepublikan. Nazioarteko gatazketan eskarmentu handiko profesionala. Kolonbian, Gambian, Mozambiken, Djibutin eta Hego Amerikako hainbat herrialdetan ere jardun du lanean.
UNICEF erakundeko larrialdi programetako zuzendari ondoko izan zan Genevan (Suitzan)
Lehen urratsak
Umetatik erakartzen zuen premian zeudenei laguntzeko ideiak, hortaz, 1993an Durangoko Bateginez (GKE) gobernuz kanpoko erakundean parte hartzen hasi zen. Urte berean Guatemalara joan zen, Pochuta herrian erakundeak abian zituen proiektuak bertatik bertara ezagutzera. Proiektuok ezagutu ahala, interesa gehitzen joan zitzaion neurrian, profesionalki dedikatzea erabaki zuen. Hegoa (elkartea) Nazioarteko Lankidetza eta Garapenari Buruzko Ikasketa Institutuan ikastaro batzuk egin ondoren, soziologia eta zientzia politikoak ikasi zituen. Doktoretza ere egin zuen.
Lana
Ikasketak amaituta, urte betez Bilbon jardun zuen gobernuz kanpoko erakundeak koordinatzen. Horretan zebilela, Eusko Jaurlaritzak UNIFECek Kolonbian zuen bulegorako beka atera zuen, aurkeztu, eta lortu egin zuen. Bekari esker urte betez egon zen boluntario gisa. 2001ean ordea, zuzenean kontratatu eta Ekialdeko Timor-era bidali zuten. Harrezkero etengabe lan egin du Panaman, Mozambiken (5 urtez), Gambian, Djibutin, Genevan, Afrika Erdiko Errepublikan edo Yemenen.
Yemen
2015ean heldu zen Yemenera, UNICEFen bulegoa zuzentzera. Bulego hura erakunde honen munduko egoitzarik handiena zen, 260 enplegatu zituen. Herrialdeko arduradun nagusi izendatu zuten Meritxell. Bere lana, besteren artean, herrialdera iritsitako giza laguntza bideratzea. Yemen goitik behera ezagutu eta munduko krisi humanitario larriena ikusi du. 22 milioi herritar baino gehiago oinarrizko laguntzaren beharrean eta 2 milioi desplazatu. Milioika lagun hurrengo elikagaia noiz helduko zain.
Río Grande de Matagalpa
Río Grande de Matagalpa (miskitoeraz: Awaltara) Nikaraguako erdialde eta ekialdea zeharkatu eta Karibe itsasora isurtzen den ibaia da. 430 km luze da eta 18.445 km²ko arroa drainatzen du. Herrialdeko bigarren ibairik luzeena da, Cocoren ondotik. Behealdea nabigagarria da.
Geografia
Iturburuak Jinotegako Selva Negran dituzten Molino Norte eta San Francisco ibaien elkargunea hartzen da Río Grande de Matagalparen hasieratzat. Handik aurrera Darién eta Huapí mendiguneen artetik igarotzen da. Ekialdeko Nikaraguako lur behereak ekialderanzko norabidean zeharkatzen ditu, meandroak eratuz. Han batzen zaio Tuma, ibaiadar nagusia. Desembocadura de Río Grande udalerrian Karibean itsasoratzen da.
Clerval (Quebec)
Clerval Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Abitibi-Témiscamingue eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Abitibi-Ouest konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 364 biztanle zituen 98.60 kilometro koadroko azaleran.
Meritxell Relaño
Geneva
Herrialde askotan egon da Relaño lanean, azken aldian baina, UNICEFeko larrialdi Programetako zuzendari ondoko gisa dihardu Genevan. Munduan 64 larrialdi daude gatazka armatuen eta natura hondamendien ondorioz, eta horiei aurre egitea da erakundeak daukan erronka. 2020.urterako UNICEFek «bere historiako deialdirik handiena» egin du, larrialdian dauden haurrentzako baliabideak lortze aldera. Erakundearen helburua da 4.200 milioi dolar lortzea [3.800 milioi euro inguru], horrekin, 95 milioi pertsonari lagundu nahi diete, horien artean 59 milioi haurri.
Corydoras sychri
Corydoras sychri Corydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Stolzenau
Stolzenau Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Manolo Cardona
Manuel Julián Cardona Molano (Popayán, Kolombia, 1977ko apirilaren 25a), Manolo Cardona izenarekin ezaguna, filmen aktore bat da eta kolonbiako telebistan debut bat egin zuen Padre e hijos-en Nicolás Francoren papela eginez. Gainera, Una chihuahua de Beverly Hills, El cartel de los sapos eta beste filmetan ere parte hartu du. Manuelek beste aktore famatuekin filmak egin ditu eta gaur egungo aktore famatuenetariko bat nazional eta nazioartekoa Colombian.
Hallstatt kultura
Hedapena
Kultura hura mendebaldera eta ekialdera zabaldu zen batez ere. Zehazkiago esateko, mendebaldetik, Alemaniako hegoaldera, Austriako mendebaldera, Suitzara eta Frantzia iritsi zen, Ekialdetik, Austria ekialdea, Bohemia, eta Balkanetako zati batzuetan barrena hedatu zen. Kultura horretako mendebaldean batez ere agertu dira geroago idazle klasikoek zelta gisa identifikatu zituztenak.
Bestalde, salerosketak eragiten dituen mugimenduek Hallstatt kulturako tresneria mendebaldera hedatu zuen, Iberiar penintsulara, Britainia Handira eta Irlandara hain zuzen ere. Batzuetan, hedapen hori herri zelten edo aitzinzelten migrazioekin lotzen da.
Hallstatt kulturaren hedapena modua ez da ziurra. Migrazioa izan zela pentsatu izan da orain gutxi arte, baina historialari modernoenek nahiago dute ñabardurez beteriko azalpen konplexuago bat, eta tartean, merkataritza, aliantza tribalak, ezkontzak, imitazioa eta beste jarduera askotariko eragingo zutela uste dute, eta hori guztia erregistro arkeologikoan arakatzea zaila izan daiteke.
Faseak
Hallstatt kulturaren data orokorrak K.a. 1200-K.a. 500 dira eta garai oparoena VIII. mendetik VI. mendara. Arkeologoek lau fasetan sailkatzen dute: Hallstatt A eta B Goi edo Azken Brontze Arokoak dira, K.a. 1200dik K.a. 800 arte. Hallstatt C (K.a. 800-K.a. 600) garaian Burdin Aroaren agerpena da, eta brontzezko zein burdinazko ezpatak agertzen dira batera. Hallstatt D (K.a. 600-K.a. 500) garaian burdinazko zein zeramikazko tresnerian aldaketa batzuk sumatzen dira. K.a. VI. menderako, lurralde zabaletan hedatuta zegon, eta bi eremutan banatu zen, ekialdean eta mendebaldean, eta bien artean, besteak beste, mendebaldeko eta erdiko Europaren zati handi hartzen zuten, Alpeetaraino, eta Italiako iparralderaino iritsi arte. Britainia Handiko eta Iberiako zatiak kultura honen azken hedapenarekin identifikatzen ohi dira.