cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wight
Kareharrizko mendialdea da, eta ekialdetik mendebalerantz luzatzen da. Kostaldeak malkartsuak dira, hegoaldean batez ere. Klima epela du, eta udatiarrentzako eta turistentzako jomuga bihurtu da. Nekazaritza (garia, garagarra, barazkiak, fruitu arbolak), abere hazkuntza (behi, ardi eta zerri azienda), eta industria (hegazkingintza, ontziolak, ehungintza, eraikuntzarako gaiak) dira ekonomia jarduera nagusiak.
Eri Yamada
Olinpiar Jokoak
2008ko Uako Olinpiar Jokoetan urrezko domina irabazi zuen Japoniako selekzio azionalarekin, AEBko taldearen (zilarrezkoa) eta Australiakoaren (brontzezkoa) aurretik sailkatuz.
2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan Japoniako urrezko domina irabazi zuen taldeko kide izan zen. Urrezko dominaren partidako 6. sarreran, enbrage-joko bikoitzean lagundu zuen talde amerikarraren aurka, Japoniaren 2-0eko markagailuari eusteko. AEBk (zilarrezkoa) eta Kanadak (brontzezkoa) eskuratuko zituzten. Hauek osatu zuten Japoniako taldea: Haruka Agatsuma, Mana Atsumi, Yamato Fujita, Miu Goto Nodoka Harada, Yuka Ichiguchi, Hitomi Kawabata, Nayu Kiyohara, Yukiyo Mine, Sayaka Mori, Minori Naito, Yukiko Ueno Saki Yamazaki, Eri Yamada eta Yu Yamamoto-k.
Protocobitis typhlops
Protocobitis typhlops Protocobitis generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Bagdadeko hiri borobila
Bagdadeko hiri biribila, abbastarren garaian Bakearen Hiria (مدينة السلام‎) deitua, Bagdadeko mendebaldean 767 eta 912 urteen artean eraikitako antzinako hiria da. Bertan Jakintzaren Etxe ospetsua zegoen.
Gustave de Ponton d'Amécourt
Gustave de Ponton d'Amécourt (Paris, 1825eko abuztuaren 16a-1888ko urtarrilaren 20a) asmatzaile, arkeologo eta numismatiko frantziarra izan zen. Berari egozten zaizkio helikopteroen lehen prototipoak eta asmakizunaren izena bera.
Biografia
Felix Nadar eta Jules Verneren laguna, aitzindari garrantzitsua izan zen. Akademikoa, matematika, sanskritoa, latina eta grekoa ikasi zituen. Ohorezko Legioa antolaketan lagundu zuen.
Helikopteroa
Helikoptero hitza Gustave Ponton d 'Amécourt-ek asmatu zuen, grekozko helikos (helize) eta pteron (hegala) hitzekin. Termino hori 1861eko abuztuaren 3an agertu zen lehen aldiz Ingalaterran aurkeztutako patente-eskaera batean,. Asmatzaileak, Gabriel de La Landellerekin batera, lurrun-makinaz egindako helikoptero baten prototipo txiki bat eraiki zuen, zeinaren galdara aluminioaren lehen erabileretako bat izan zen. 1863an, bere asmakizuna deskribatzeko, Amécourtek liburuxka bat plazaratu zuen eta lan horretan Jules Verne Robur Konkistatzailea eleberriaren helikopteroa deskribatzeko inspiratu zen.
Alcácer do Sal
Alcácer do Sal Portugalgo Setubalgo barrutian dagoen udalerria da. 2006ko erroldaren arabera, 13.354 biztanle zituen.
Thenailles
Thenailles Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 113 etxebizitza zeuden, 103 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 9 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 111etxeak ziren. 103 etxebizitza nagusietatik 90 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 58 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 172 ziren, horien artean 123 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 123 pertsona aktiboetatik 108 lanean zeuden (64 gizon eta 44 emakume) eta 15 langabezian zeuden (5 gizon eta 10 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Thenailles udalerrian 107 unitate fiskal zeuden, 261 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.556 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Thenailles udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.210 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eincheville
Eincheville Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Eincheville udalerrian erroldatutako biztanleak 182 ziren. Familiak 67 ziren, horien artean 14 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren gizonak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 23 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 30 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 75 etxebizitza zeuden, 67 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 73 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 67 etxebizitza nagusietatik 59 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 5 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 60 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Eincheville udalerrian 75 unitate fiskal zeuden, 203 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.310 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2000. urtean Eincheville udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 240 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gan Ying
Gan Ying (txineraz 甘英; Wade-Giles:Kan Ying) Ban Chao Txinako jeneralak Kristo ondorengo 97. urtean Erromara bidalitako txinatar militar eta enbaxadorea. Parthiaraino iritsi zen 70.000 pertsonaz osatutako espedizioaren parte izan zen.
Badirudi Gan Yingek inoiz ez zuela Erroma zapaldu, baina antzinatean mendebalderago bidaiatu zuen Txinako biztanlea da, gutxienez idatziriko dokumentuetan jasotarikoen artean.
Hou Hanshuren arabera:
Beste atal batean honakoa dio:
Gan Yingek Erromaren inguruko hainbat datu eman zituen, beharbada beste pertsona batek esanda. Itsasoaren mendebaldean kokatzen du:
Nerva erregearen aukeratzea deskribatzen du, eta Erromako produktuak eta itxura fisikoa:
Azkenik, Gan Yingek Erroma Zetaren bidearen mendebaldeko muga gisa jartzen du:
Leptophryne
Leptophryne anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Bufonidae familian sailkatua.
Valdefresno
Valdefresno Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
Saint-Gervais (Gard)
Saint-Gervais Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Gervais udalerrian erroldatutako biztanleak 678 ziren. Familiak 290 ziren, horien artean 86 pertsona bakarrekoak ziren (33 bakarrik bizi ziren gizonak eta 53 bakarrik bizi ziren emakumeak), 82 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 98 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 356 etxebizitza zeuden, 289 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 321 etxeak ziren eta 32 apartamentuak ziren. 289 etxebizitza nagusietatik 216 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 62 etxek lau zituzten eta 167 etxek bost zituzten. 228 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 119 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 146 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 443 ziren, horien artean 310 aktiboak ziren eta 133 inaktiboak ziren. 310 pertsona aktiboetatik 283 lanean zeuden (165 gizon eta 118 emakume) eta 25 langabezian zeuden (9 gizon eta 16 emakume). 133 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 53 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Gervais udalerrian 297 unitate fiskal zeuden, 700,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.515 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 argiketariak eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Saint-Gervais udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 540 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Arabako Unibertsitate Ospitalea
Arabako Unibertsitate Ospitalea Osakidetzaren sareko ospitale bat da, Gasteiz udalerrian kokatuta eta Txagorritxu Ospitalea eta Santiago Ospitalearen fusioaren ondorioz sortutakoa. Ospitalea Arabako Erakunde Sanitario Integratuaren parte da.
2012ko urtarrilaren 1.an sortu zen eta guztira 800 ohe ditu.
Esan bezala, Txagorritxu Ospitalea eta Santiago Ospitalea eraikinetan banatzen da; bata bestearengandik 3 kilometrora daude. Santiago egoitza hiriaren erdialdean dago eta Txagorritxu egoitza, aldiz, iparraldean.
Artatutako populazioa
Ospitaleak Arabako lurralde osoari ematen dio zerbitzu, Aiaraldea eskualdea izan ezik, eta zenbait espezialitaterentzat Debagoiena (Gipuzkoa) eskualdearentzako erreferentziazko zentroa ere bada, bai eta Miranda Ebro (Burgos) udalerriarentzako ere; guztira 300.000 bizilagun ingururi ematen die arreta, beraz.
Giroussens
Giroussens Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Bossendorf
Bossendorf Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Giroussens
Biztanleria
2007an Giroussens udalerrian erroldatutako biztanleak 1.296 ziren. Familiak 500 ziren, horien artean 114 pertsona bakarrekoak ziren (59 bakarrik bizi ziren gizonak eta 55 bakarrik bizi ziren emakumeak), 152 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 195 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 39 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Bossendorf
Biztanleria
2007an Bossendorf udalerrian erroldatutako biztanleak 389 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 13 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Giroussens
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Lavernat
Biztanleria
2007an Lavernat udalerrian erroldatutako biztanleak 616 ziren. Familiak 231 ziren, horien artean 50 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 84 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Bossendorf
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Giroussens
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Bossendorf
Etxebizitza
2007an 144 etxebizitza zeuden, 131 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 123 etxeak ziren eta 21 apartamentuak ziren. 131 etxebizitza nagusietatik 105 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 88 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 75 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Giroussens
Etxebizitza
2007an 582 etxebizitza zeuden, 506 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 43 hutsik zeuden. 560 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 506 etxebizitza nagusietatik 407 bere jabearen bizilekua ziren, 79 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 50 etxek hiru zituzten, 97 etxek lau zituzten eta 351 etxek bost zituzten. 387 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 176 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 303 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bossendorf
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Giroussens
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Bossendorf
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 247 ziren, horien artean 187 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 187 pertsona aktiboetatik 176 lanean zeuden (93 gizon eta 83 emakume) eta 11 langabezian zeuden (2 gizon eta 9 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Lavernat
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Bossendorf
Diru sarrerak
2009an Bossendorf udalerrian 127 unitate fiskal zeuden, 354 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.791 euro zen.
Giroussens
Diru sarrerak
2009an Giroussens udalerrian 522 unitate fiskal zeuden, 1.371,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.325 euro zen.
Bossendorf
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Lavernat
Etxebizitza
2007an 313 etxebizitza zeuden, 232 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 295 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 232 etxebizitza nagusietatik 187 bere jabearen bizilekua ziren, 39 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 102 etxek bost zituzten. 165 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 95 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 115 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bossendorf
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria eta 1 higiezinen agentzia.
Giroussens
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 4 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
Bossendorf
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bossendorf udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 392 hektarea erabiltzen.
Giroussens
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
Lavernat
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Giroussens
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Giroussens udalerrian 54 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.890 hektarea erabiltzen.
Bossendorf
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Lavernat
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 401 ziren, horien artean 290 aktiboak ziren eta 111 inaktiboak ziren. 290 pertsona aktiboetatik 255 lanean zeuden (138 gizon eta 117 emakume) eta 35 langabezian zeuden (16 gizon eta 19 emakume). 111 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Bossendorf
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Giroussens
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Lavernat
Diru sarrerak
2009an Lavernat udalerrian 230 unitate fiskal zeuden, 598 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.797,5 euro zen.
Giroussens
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Lavernat
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Giroussens
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lavernat
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
Currito
José María González Barea Currito (Mamariga, Santurtzi, 1931ko azaroaren 22a - Bilbo, 2004ko azaroaren 20a) bizkaitar sukaldaria izan zen.
Lavernat
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Lavernat udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 385 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Currito
Biografia
Juliana Sotorekin ezkondu zen eta hiru seme-alaba izan zituzten: Marta, Maria Jose eta Emilio. Curritoren amona Anselma angula saltzailea zen Bilboko merkatuan, eta haren angulak garestienetakoak omen ziren, bikainak zirelako.
Curritok bere familiarengandik jaso zuen sukaldaritzarako zaletasuna, txiki-txikitatik. Bere lehen jatetxea Santurtzin ireki zuen 19 urterekin. Currito du izena, Santurtziko erdian dago, eta gaur egun ere Santurtziko famatuena da.
Curritoren jatetxeak
Hasieratik ospetsuak ziren Curritoren sardina erreak, eta pixkanaka haren Bilboko sukaldaritzak fama handia hartu zen. 1970. urtearen inguruan beste jatetxe bat ireki zuen Madrilen. Han ere janaria parrillan egiten zuen, eta urtero udan sardina erreak egiten zituen.
Sukaldean, plater tradizionalak egiten zituen, adibidez: babarrunak txirlekin, bakailao pil-pilean, txuletoi errea, eta abar.
Bere lanaren aitortza gisa, Restaurantes de Buena Mesa elkarteko lehendakaritza lortu zuen.
Omenaldiak
2004an, Santurtziko Udalak Curritoren omenaldia antolatu zuen, eta Ramon Rubial parkean eskultura bat ipini zuen.
Mendi Alde Taldeak, bestalde, 2005ean buruhandi berriak egin zituen, Santurtziko pertsonaiak irudikatuz: La Bella Txaro, Don Boni, eta Currito.
Curritoren seme Emiliok haren biografia bildu zuen liburu batean, ''Desde Santurce... a Madrid. Una cocina al lado del mar'' izenekoan, Curritoren errezetekin batera.
Bi Fridak
Bi Fridak (Las dos Fridas) olio teknikaz Frida Kahlok 1939qn egin zuen lana da. Ziur aski bere margolan ezagunena da. Irudian bi autoerretratu ikusten dira, hau da, Frida bi aldiz agertzen da nahiz eta soineko desberdinak eraman. Nolbait, ispiluaren aurrean hartutako irudia ematen du.
Historia
1939an, Frida sei hilabete baino gehiago zeraman New York eta Paris artean, bakarkako erakusketak zirela eta, Europako garaiko artista aipagarrienen aitortza lortu ondoren. Mexikora itzuli zenean, tristurak artista inbaditu zuen, Diego Rivera margolariarekin ezkondu ondoren, dibortzioa formalizatu zuen 1939ko azaroaren 6an, urtebete geroago berriro ezkonduko ziren arren. Hori guztiari bere min fisikoen hazkundea gehitu zitzaion. Nolabait, hori guztia lan honetan islatu zuen artistak.
Margolana 1940ko urtarrilan Mexiko Hirian egin zen Nazioarteko Erakusketa Surrealistan erakutsi zen. Kahloren eskuetan 1947 arte egon zen; urte horretan Arte Ederren Insitutu Nazionala erosi zion, ondoren, 1966an, Mexikoko Arte Modernoaren museoaren eskuetan uzteko. Gaur egun museo horretan ikus daiteke.
Deskribapena
Lan honetan, Frida Mexikoko Tehuana soineko koloretsuarekin irudikatzen da, Diegok maite zuen jantzia zen. Bestean, Frida parpailazko jantzi zuri zahar bat ikusten da, Fridaren Europako bertsioan, senarrari gutxiago gustatzen zitzaiona. Arte historialari batzuek iradokitzen dute bi irudiek Fridaren ondare bikoitza sinbolizatzen dutela. Aita, Guillermo Kahlo, alemaniarra zen, eta ama, berriz, Matilde Calderón mestizoa zen (indiar baten alaba eta espainiarren ondorengoa).
Anatomia liburuetatik kopiatutako arteria edo odol hodi batek lotzen ditu bi Frida, eskuetatik bihotzetatik bistan. Ikusten da eskuineko Fridaren arteria Diego Riveraren erretratu txikian amaitzen dela; ezkerreko Fridaren arteria nahitaez ebaki egiten duela Fridak berak guraize kirurgikoekin, haren soineko zuria zipriztinduz. Atzean zeru gris bat ikus daiteke.
Inspirazioa
Fridaren laguna zen Fernando Gamboaren arabera, margolariak Louvre museoan ikusi zituen bi lanetan oinarritu zen: Theodore Chassérieauren Las dos hermanas eta Gabrielle d'Estrées eta haren ahizpa bat margolan anonimoan.
Oke Okeni
Oke Okeni 5.532 m-ko altuerako sumendia da, eta Erdialdeko Andeetan dago, Boliviako mendebaldeko mendilerroaren iparraldeko sekzioan, hain zuzen. Txile eta Boliviar en arteko mugan dago Oke Okeni sumendia. Putre (Arica eta Parinacota eskualdeak) eta Sajama (Oruro departamendua) boliviar probintziaren artean banatzen da.
Oke Okeni sumendia Pleistozenoan eratu zela iradoki da, nahiz eta azterketa berriagoek Miozenoaren eta Pliozenoaren artean eratzea ezartzen duten, inguruko beste sumendi batzuekin batera, hala nola Nevado Quimsachata, Asu Asuni edo Nevado Condoriri.
Oke Okeni sumendia dazitaz eta andesitaz osatuta dago.
Bornu
Bornu Inperioa Afrika erdialdeko antzinako inperioa zen (Erdialdeko Sudan), Txad aintziraren hegoaldean, Mediterraneotik Sudan aldera doazen bideen gurutzean (Sahara barneko merkataritza) kokatua. Kanem erreinuaren ondorengoa (XVI. mendea), armadan oinarrituriko sistema feudala izan zen eta ondoko herriak (hausak) menderatu nahi izan zuen.
Idris III.a sultanaren garaian heldu zen Bornu bere mailarik gorenera (1580-1603). Garai hartan Niger, Kamerun eta Kanem herrietara zabaldu zen. Islam herria, erlijio honek barrena jo zuen Afrika erdialdean Bornu erreinuaren bidez. XIX. mendearen hasieran Fezzandik zetozen peuleek inbaditu zuten Bornu eta berriro ere burujabetza erdietsi bazuten ere, frantsesek gidaturiko kolonialistek zapaldu eta Bornu erreinu handia estatu kolonizatzaileen artean banatu zen: Frantzia (Niger, Txad), Ingalaterra (Nigeria) eta Alemania (Kamerun).
Gaur egun, Bornu Nigeriako estatua da. 116.400 km2 eta 5.025.000 biztanle (1984) ditu. Hiriburua, berriz, Maiduguri da. Artoa, kakahueteak eta kotoia dira lehengai nagusiak.
Sibyl (2019ko filma)
Sibyl, 2019ko Justine Triet frantziarrak zuzendutako drama-komedia film bat da. Virginie Efira, Adèle Exarchopoulos eta Gaspard Ulliel aktoreek antzeztu zuten.
2019ko Cannesko Zinemaldian Urrezko Palmarengatik lehiatu zen.
Argumentua
Sibyl (Virginie Efira) bere benetazko pasioan jardutera itzultzea erabaki duen: idazketa. Horretarako, bere gaixo guztiak ikustetik lagako du, kontakizunak idazten buru-belarri jarriz. Halere, Margot Vasilis (Adèle Exarchopoulos) bizimodu gatazkatsua daraman aktore gaztearen iritsierak Sibylen bizitza hankaz-gora jarriko du, laguntza eskatzen baidio. Idazleak laguntzea onatuko du, bere gaixo berriak haren bizitzari buruzko ikuspuntua betiko alda dezakela inongo susmorik izan gabe.
Alcochete
Alcochete Portugalgo Setubalgo barrutian dagoen udalerria da. Udalerriak 129.0 km²ko azalera dauka eta 14.347 biztanle. Alcochete Setubalgo barrutian kokaturik dago eta hiru parrokia edo auzok osatzen dute.
Lan
Lan zenbait esanahi izan ditzake:
San Isidoro basilika
Leongo San Isidoro errege basilika-kolegiata (Real Basílica Colegiata de San Isidoro de León) Leóngo eliza erromanikoa da, XI. eta XII. mendeetan zehar eraikia. Isidoro Sibiliakoaren omenez egina, lehen bertan erromatar mausoleo bat eta San Pelaioren omenez egindako monasterio bat zeuden. Behealdean Leongo erregeen panteoia du.
Europako tenplu nabarmenen artean dago estilo honetan, "Kapera Sixtino" erromanikoa izena hartuta.
Erregeen Panteoia
Leongo Erresumako garaian, Fernando I.ak ("El Grande") eta Sanchak aginduta eraiki zuten panteoi hau, bertan 11 errege, 12 erregina, 10 infante, 9 konde eta hainbat noble lurperaturik daudela. Basilikaren beheko aldean dago kokatuta. Nabarmentzekoak dira kapitelak, irudikatzen dutenagatik eta estetika ederrarengatik.
Eszena nagusiak artzainen anuntziazioa, Afari Santua, gurutziltzaketa eta San Joanen apokalipsiarenak dira.
Sancha andrearen Ganbera
XI. mendean eginda, erabilera desberdinak eduki zuen areto honek historian zehar. Hormak fresko batzuekin apainduta daude, XVI. mendekoak.
Kalizaren aretoa
Bertan erakusgai dago agataz egindako kaliza, Fernando I.a erregearen alaba zen Urraca andreak eskainitako harribitxiez osatutakoa. Bertan, inskripzio bat irakur daiteke latinez: "In nomine domini Urraca Ferdinandi" (Jaunaren izenean, Urraca Fernandoren alaba).
Liburutegi pizkundetarra
Ondare oso zabala aterpetzen du bertako liburutegiak: X. mendetik XVIII.erako 2.000 liburuki inguru, 155 kodize eta 300 inkunable. Halaber, 1.050 liburu bakan daude, XVI eta XVIII. mendeen artean inprimatutakoak.
Gizakundea komentua (Bilbo)
Gizakundea komentua Bilboko Atxuri auzoan dagoen eraikin erlijiosoa da, gizakundeari eskainia. Egun Elizbarrutiko Arte Sakratuko Museoaren egoitza da.
2001eko uztailaren 24an, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Historia
Gizakundea Komentua elizak eta klaustroak osatzen dute eta Bilboko errebal historikoetako batean kokatzen da. Errebal hori, hasiera batean Ibeni izenekoa, denboraren poderioz Atxuri izenez ezagutuko da eta Gaztelarantz doan antzinako Errege Bidearen amaieran dago.
Dominikarren Komentua 1499an sortu zen eta bere lehen kokagunea Bilboko Zazpikaleetako Goienkalen izan zuen. 1515ean egungo kokaguneko eraikin berriaren eraikuntza lanak hasi ziren, behin beharrezko baimenak eta hiribilduko familia dirudunen donazioak jaso ondoren, horiek komentu berrian nahi baitzituzten izan euren hilobiak.
Ezaugarriak
Multzo honetan tamaina handia duen eliza nabarmentzen da. Laukizuzen batean lotzen den latindar gurutzedun oinaren gainean dago antolatuta. Nabeak eta gurutzeriak osatutako gurutze hori beheko kaperen gainean dago. Nabea hasiera batean bakarra zen abside laukizuzen luzanga batek errematatzen du, hori luzea izanik sei zatitan banatua, azken biak koru altu batek hartuz. Nabearen bi aldeetara behe-kaperak zeuden. Gurutzeria oinean nabarmen agertzen da nabearen beste zatiak baino zabalagoa denez. Eskema hori bat dator bere garaiko komentu tipologian erabiltzen zen arkitekturarekin, oso erabilia izan zutelarik dominikarrek. Eskema hori gaur egun 1965. urtean burututako eraberritze tamalgarria dela eta deuseztatua dago. Eraberritze horretan kaperen hesiak eraitsi eta alboetako beheko bi nabe bilakatu ziren.
Elizaren pilareek eredu nahiko uniformea agertzen dute eta aldaketa gutxi dutenez denbora epe ez oso luzean eraiki zela erakusten dute. Sekzio zirkularra dute atxikitako zutabetxoekin alboetako kaperak egiteko. Horien gainean gangak sostengatzen dira; indargarrien irtenbide bezala multzo anitz bat osatuz izarrak eratzen dituzten nerbadurak daudelarik. Era berean, gurutzeriaren alboak, sotokorua eta gangadun kaperak ere estilo gotikoz estaltzen ziren. Horietako bat, Errosarioaren kapera, linternadun kupulatxoz ordezkatua izan da. Azkenik, absidea gangaz estalia dago, esfera laurdeneko eta burualde lauzkoa nerbioduna berau eta erretikula ortogonala osatzen du.
Oinean dagoen ataria eremu zentrala duen hormakonka modukoa da, nabearekin gutxi gora-behera bat datorrena, arku zorrotz bat sostengatzen duten bi kontrahormek markatua eta kanpaiak bere barne hartzen dituen tenplete antzeko gorputz batez errematatua. Kontrahorma horien eta fatxadaren hormatalen arteko elkarketa tronpa bidez egina da. Fatxadan aurretik doan elementu horietaz inguratuta, zentratuta eta sarbide moduan erdi-puntuko garaitza-arkua dago, bigarren maila batean Deikundearen irudi batzuk dituena, hain zuzen, eta korua argitzen duen okulo bat, azkenik, ordenaren armarria.
Elizaren xede premiazkoena moja domingotarrak bere kargu hartzea zen. Klaustroa Epistolaren ondotik elkar lotuta aurkitzen da honekin, horma hau konpartituz. Klaustroa, eliza baino apalagoa, osatu gabeko elementua da, bi hegal ditu eta erdi-puntuko arkuteriaren gainean dago eraikia. Horren behe solairua atariduna eta harlanduz eginikoa da. Bi hormartedun egitura horren gainean beste bi solairu daude hegaletan hainbat zabalkuntza dituztenak. Hegal jarrai hauek egurrezkoak dira eta klaustro gainean galeria bezala eratzen dira
Montréal (Yonne)
Montréal Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montréal udalerrian erroldatutako biztanleak 197 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 148 etxebizitza zeuden, 92 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 141 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 92 etxebizitza nagusietatik 73 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Oka ibaia (Errusia)
Oka (errusieraz Ока́) mendebaldeko Errusiako ibaia da, Volgaren eskuinaldeko adar luzeena, Oriol, Tula, Kaluga, Mosku, Riazan, Vladimir eta Nizhni Novgorod oblastak zeharkatzen dituena. 1.500 km luze da eta 245.000 km2ko arroa dauka. Moskova ibaia da Okaren adar nagusia. Garrantzi handiko garraiobidea da.
Montréal (Yonne)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 107 ziren, horien artean 79 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 79 pertsona aktiboetatik 72 lanean zeuden (39 gizon eta 33 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Oka ibaia (Errusia)
Izena
Oka izena ziur asko fino-ugrikoa izan daiteke, eslaviarren eskualdeko okupazioa baino zaharragoa; mextxeraz «ibaia» izan liteke, gertuko finlandieraz joki bezala.
Montréal (Yonne)
Diru sarrerak
2009an Montréal udalerrian 68 unitate fiskal zeuden, 139 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.016 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Diors
Diors Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Montréal (Yonne)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 ile apaindegia.
Oka ibaia (Errusia)
Hidrometria
'''Oka ibaiaren batezbesteko emariak (m³/s), Gorbatoven neurtuak Datuak: 1891 eta 1985 artean '''
Thymallus brevirostris
Thymallus brevirostris Thymallus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Diors
Biztanleria
2007an Diors udalerrian erroldatutako biztanleak 761 ziren. Familiak 274 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 77 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 133 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 282 etxebizitza zeuden, 275 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 280 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 275 etxebizitza nagusietatik 190 bere jabearen bizilekua ziren, 82 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 93 etxek lau zituzten eta 142 etxek bost zituzten. 249 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 86 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 179 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 497 ziren, horien artean 401 aktiboak ziren eta 96 inaktiboak ziren. 401 pertsona aktiboetatik 375 lanean zeuden (195 gizon eta 180 emakume) eta 26 langabezian zeuden (7 gizon eta 19 emakume). 96 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Diors udalerrian 277 unitate fiskal zeuden, 743 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.075 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 argiketariak ziren eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Diors udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.262 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montréal (Yonne)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Montréal udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Antônio Prado
Antônio Prado Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Transylvania konderria (Ipar Carolina)
Transylvania konderria (Transylvania County) Ipar Carolinako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Brevard da. 2010eko zentsuaren arabera 33,090 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Transylvania konderriak 98,552 kilometro koadro ditu. Horietatik 514 ura dira. Beste 98,038 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 33,58 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 33,090 pertsonetatik 31,013 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 964 dira. 1,279 beltzak edo afroamerikarrak. 93 amerikar natiboak ziren eta 8 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 143 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 33 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 521 pertsonek kokatzen zuten.
Maya Gabeira
Maya Reis Gabeira (Brasil, 1987ko apirilaren 10a) brasildar surflaria da. Olatu handiak harrapatzeagatik da ezaguna. Nazaré-n (Portugal), 2020ko otsailean, Guinness World Recordsek inoiz emakumezko batek surfeatu duen olaturik handiena bezala erregistratu zuen 22,4 m (73,5 ft) altuerako olatu bat harrapatuta. Olatu hori, urte horretan inork harrapatu zuen olaturik handiena izan zen.
Gabeirak sari ugari jaso ditu, Best Female Action Sports Athletic saria barne, eta munduko surflari onenetariko bat da, baita emakumezko surflari erreferente bat ere.
Biografia
Gabeira 15 urterekin hasi zen surfean Rio de Janeiron eta 15 urterekin hasi zen lehian. 2004an 17 urte zituela profesional bihurtu zen Australian bizi zenean.
Berehala munduko emakumezkoen mailako surflari onena bezala izendatu zen ondorengo lekuetako munduko txapelketak irabaziz: Mavericks, Waimea, Todos Santos eta Hegoafrikako marrazoz betetako "Dungeons".
2008an Alaskan itsasoko surfa egin zuen lehen emakumea izan zen. Gabeira Kaliforniako Ghost Trees eta Tahitiren Teahupoo lekuetan surfeatu zuen lehen emakumea ere izan zen.
2009an, Gabeirak Best Female Action Sports athlete saria irabazi zuen. Urte hartan, Gabeirak emakume batek inoiz harrapatu duen olaturik handiena surfeatu zuen eta jarraian 14 metroko beste olatu bat harrapatu zuen Dungeonsen, Hego Afrikako olatu handiko surf gune batean.
2010ean, 2010eko Teen Choice saria lortu zuen Best Female Action Sports Star izenburupean.
2013ko urriaren 28an, Gabeirak istripu larria izan zuen Praia do Norte (Nazaré, Portugal) hondartzan. Olatu handi bat surfean ari zela, erori, olatuak harrapatu eta konortea galdu zuen. Ia ito zen, Carlos Burle surflari brasildarrak salbatu zuenean. Hondartzan berpiztu zuten ondoren ospitalera eraman zuten.
2016an, Red Bull Telebistarekin Nazaré-ra Itzulera (Return to Nazaré) izeneko dokumental egitera itzuli zen bere 2013 istripuaren ondoren leku berdinera nola itzultzen den dokumentatzera. Dokumentalak oztopo fisikoa zein mentalak gainditzeko borroka baten erretratua erreflejatzen du.
2018ko urtarrilean, Gabeirak 68 metroko altuera (20,8 m) zuen olatu bat harrapatu zuen Nazare hirian, eta berriz ere, Guinness World Recordsek emakume batek surfeatu zuen olaturik handiena bezala erregistratu zuen.
Gabeira bi aldiz izendatu dute Laureus World Sports Award for Action Sportsperson of the year sarian, 2014an eta 2019an.
Munduko surflaririk garrantzitsuenetako bat da, Gabeira Billabong eta Red bull dira babesleak eta gaur egun Hawaiiko North Shoren (Oahu) bizi da.
Takehiko Aoki
Takehiko Aoki (青木 武彦, 1974ko azaroaren 28a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Maya Gabeira
Biografia
2020ko otsailaren 11n, Gabeirak Guinness World Record berria ezarri zuen WSL Nazaré Tow Surfin lehiaketan harrapatu zuen  22,4 metroko (73,5 ft) olatuarekin, emakume batek harrapatu duen olaturik handiena izanik. Olatu hori, ere urte hartan edonork harrapatu zuen olaturik handiena izan zen.
Takehiko Aoki
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Bellmare Hiratsuka.
Yu Yamamoto
Yu Yamamoto, japonieraz 山本優 Yamamoto Yū, (Nishi-ku, Japonia, 1988ko abuztuaren 20a) softbol jokalari japoniarra da. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan parte hartu, eta urrezko domina irabazi zuen.
Olinpiar Jokoak
2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan Japoniako urrezko domina irabazi zuen taldeko kide izan zen. Urrezko dominaren partidako 6. sarreran, enbrage-joko bikoitzean lagundu zuen talde amerikarraren aurka, Japoniaren 2-0eko markagailuari eusteko. AEBk (zilarrezkoa) eta Kanadak (brontzezkoa) eskuratuko zituzten. Hauek osatu zuten Japoniako taldea: Haruka Agatsuma, Mana Atsumi, Yamato Fujita, Miu Goto Nodoka Harada, Yuka Ichiguchi, Hitomi Kawabata, Nayu Kiyohara, Yukiyo Mine, Sayaka Mori, Minori Naito, Yukiko Ueno Saki Yamazaki, Eri Yamada eta Yu Yamamoto-k.
Hiponimo
Hiponimiak orokorragoa den terminoaren (hiperonimoa) eta bere instantzia (hiponimoa) edo adibide partikular eta zehatzagoaren arteko erlazioa erakusten du.
Hizkuntzalaritzan, hiponimoa bere eremu semantikoa beste termino baten eremuaren barnean duen hitz bat da; hau da, hitz edo esaldi bat da zeinen eremu semantikoa bere hiperonimoa baino zehatzagoa den.
Adibidez, kolore (hiperonimoa) hitzaren hiponimoak gorri, beltz eta abar dira. Hiponimoak biltzen dituen terminoari hiperonimo deritzo.Hiperonimo baten eremu semantikoa, hiponimo batena baino zabalagoa da. Hiponimo eta hiperonimoaren arteko harremana ulertzeko modu bat hiperonimoa hiponimoz osatua ikustea da. Hau, ordea, zailagoa da abstraktuagoak diren hitzekin, hala nola, imajinatu, ulertu eta ezagutza.
Thymallus burejensis
Thymallus burejensis Thymallus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
X-Men Origins: Wolverine
X-Men Origins: Wolverine (euskaraz X-Gizonak Jatorriak: Otsokume) 2009ko Gavin Hood estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako superheroi film bat da. Roy Thomas, Len Wein eta John Romita, Sr. komikigileen Wolverine superheroiaren komikietan oinarritua dago. Hugh Jackman, Liev Schreiber, Danny Huston, Dominic Monaghan eta Ryan Reynolds aktoreek antzeztu zuten.
X-Men eta X-Men 2 filmeen jarraipena den arren, horiek baina lehenagoko garaian girotua dago.
Argumentua
Wolverine nola mutante bilakatu zen azaltzen da. Logan (Hugh Jackman) mutante bolakaturik Wolverine ezizena bereganatu eta hatzapar zorrotzak berebiziko indar eta arintasuna izateko gaitasuna du. Ondorioz, bere neskalaguna zenaren heriotzaren errudun egiten duen Victor Creeden (Liev Schreiber) aurkako mendekua prestatuko du. Bienbitartean, beste hainbat mutante ere X programara elkartu eta guztien artean indarrak batuko dituzte.
Kanpo estekak
Kategoris:1944an girotutako filmak
Kottelatia brittani
Kottelatia brittani Kottelatia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Arambaré
Arambaré Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Sabanejewia aurata
Sabanejewia aurata Sabanejewia generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Vista Alegre (Bastida)
Vista Alegre Bastidako auzoa da. 2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, 53 pertsona bizi ziren bertan.
Masahiro Ejiri
Masahiro Ejiri (江尻 雅裕, 1975eko otsailaren 10a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Bellmare Hiratsuka.
Labeo alluaudi
Labeo alluaudi Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Diguillín probintzia
Diguillín probintzia Ñuble eskualdeko probintzia bat da, Txilen. 5.229,5 km²-ko azalera du. Bere hiriburua Bulnes hiria da.
Komunak
Probintzia bederatzi komunek osatzen dute:
Labeo alticentralis
Labeo alticentralis Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Flaming Star
Flaming Star 1960ko Don Siegel estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Sam Burtonek bi seme ditu, Clint eta Pacer. Azkenaren ama, Neddy, kiowa kulturako amerindiarra da. Burtondarrak urduri daude Buffalo Horn gerlari kiowa buruzagi berria dela-eta.
Seitingen-Oberflacht
Seitingen-Oberflacht Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Échallat
Échallat Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Échallat udalerrian erroldatutako biztanleak 445 ziren. Familiak 174 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 74 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 54 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 205 etxebizitza zeuden, 176 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 201 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 176 etxebizitza nagusietatik 155 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 107 etxek bost zituzten. 137 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 85 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 80 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 282 ziren, horien artean 202 aktiboak ziren eta 80 inaktiboak ziren. 202 pertsona aktiboetatik 185 lanean zeuden (104 gizon eta 81 emakume) eta 17 langabezian zeuden (5 gizon eta 12 emakume). 80 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Greta (2018ko filma)
Greta 2018ko Neil Jordan irlandar zinema zuzendariaren thriller filma da.
Échallat
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Greta (2018ko filma)
Sinopsia
Piano jotzaile alarguna da Greta; New Yorken bizi da, eta lagunen premia handia du. Halako batean, poltsa galduko du metroan, Frances gazteak aurkituko du, eta itzultzen dioenean, bien arteko harreman korapilatsua hasiko da.
Échallat
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria eta 1 zurgina.
2000. urtean Échallat udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.110 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.