cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nuaillé-sur-Boutonne
Nuaillé-sur-Boutonne Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Alkalako Ordenamendua
Aplikazioa
Nobleek, 1138an, Alfontso VII.a Leongoarekin Najeran izandako aurrekariak argudiatu zituzten, eta, azkenik, pribilegio fiskal eta judizialetaz gozatu ahal izan zuten, aurretik jaurerrikoak ziren lurrak, baldintza batzuetan mantentzea, eta, batez ere, gizonaberats bezala sendotzea, noble boteretsuak, jada, noble zaldunetatik argi ezberdintzen direnak, eta, jakina, baita gainontzeko gizon libreetatitk ere.
Nuaillé-sur-Boutonne
Biztanleria
2007an Nuaillé-sur-Boutonne udalerrian erroldatutako biztanleak 192 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Alkalako Ordenamendua
Aplikazioa
Hemendik aurrera, Gaztelako Koroan, argi ezberdinduko dira errege herriko lurrak, erregearen jurisdikziopekoak direnak, eta jaurerrikoak, jaun baten jurisdikziopean (noble laiko edo eklsesiastiko bat).
Nuaillé-sur-Boutonne
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Alkalako Ordenamendua
Aplikazioa
Alkalako Ordenamenduan aldarrikatutakoa, denbora luzez egon zen indarrean, lege horretan ezarritako ordena, ondoren Aro Modernoko bilketetan bildua, XIX. mendearen amaiera aldera Kode Zibila aldarrikatu zen arte indarrean egon zela kontutan izanda.
Nuaillé-sur-Boutonne
Etxebizitza
2007an 114 etxebizitza zeuden, 90 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 114etxeak ziren. 90 etxebizitza nagusietatik 71 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 76 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Garapenerako lankidetza
Garapenerako lankidetza edo garapenerako laguntza eragile publiko eta pribatuek egindako jardueren multzoa da, garapen ekonomiko eta sozial globala sustatzeko, jasangarria eta bidezkoa izan dadin.
Eragileei dagokienez, garapenerako lankidetzaren sistema hainbat mota eta funtziotako eragileek osatzen dute, eta hainbat herrialdetako erakunde publiko eta pribatuak, orokorrak eta espezializatuak daude, ekintza-modu eta -estrategia desberdinekin. Oro har, erakunde publikoak eta pribatuak bereizi behar dira. Lehenengoen artean daude erakunde multilateralak, herrialde emaile eta hartzaileetako gobernuak, eskualdeko eta tokiko administrazio publikoak, unibertsitateak eta abar.
Erakunde pribatuen barruan, hauek bereiz daitezke: irabazi-asmoa dutenak – enpresak, adibidez – eta irabazi-asmorik ez dutenak, hala nola garapenerako gobernuz kanpoko erakundeak (GGKE) eta beste kolektibo sozial batzuk (sindikatuak, oinarrizko erakundeak, elkartasun-batzordeak, etab.).
Garapenerako lankidetza terminoa ez da garapenerako laguntza ofizialaren sinonimoa, nahiz eta kasu askotan berdin erabili. Ekonomia Lankidetza eta Garapenerako Antolakundearen (ELGA) Garapenerako Laguntza Batzordearen (CAD) arabera, agentzia ofizialek – Estatuko eta tokiko gobernuak barne – edo agentzia exekutiboek garapen-bidean dauden herrialdeetara eta erakunde multilateraletara bideratzen dituzten fluxuek osatzen dute AOD, eta eragiketa bakoitzean honako baldintza hauek betetzen dituzte: a) garapen ekonomikoa eta garapen bidean dauden herrialdeen ongizatea sustatzea dute helburu nagusi, eta Emakida-izaerakoak dira, eta gutxienez honako dohaintza-elementu hau dute: Gainera, garapenerako lankidetzaren kategorian beste lankidetza-modalitate batzuk ere sartzen dira, hala nola hego-hegoaldeko lankidetza, lankidetza triangeluarra, lankidetza deszentralizatua eta sektore pribatuko lankidetza.
Tareg Hamedi
Tareg Hamedi arabieraz طارق علي حميدي (Jubail (Saudi Arabia), 1998ko uztailaren 26a) karatean lehiatzen den kirolari saudtarra da.
Enda Scahill
Enda Scahill (Corofin, Galway konderria), irlandar banjo-jotzaile bat da. Irlanda Osoko Banjo Txapelketa lau aldiz irabazi du, eta The Fureys, Frankie Gavin eta The Chieftains talde eta musikari goraipatuekin jo ere. The Brock McGuire Band taldeko kide ohia da. Gaur egun We Banjo 3 folk taldeko kidea da.
Banjo irakaslea ere bada, eta irlandar banjo tenorra jotzen ikasteko hainbat liburu argitaratu ditu.
Tareg Hamedi
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), zilarrezko domina irabazi zuen kumite >75 kg modalitatean, Sajjad Ganjzadeh irandarrarekin (urrezkoa) galduz eta Ryutaro Araga japoniarra eta Uğur Aktaş turkiarra (elkarbanatutako brontzezkoa) garaituz.
Nuaillé-sur-Boutonne
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Jose Maria Zabalza
José María Zabalza Errazkin (Irun, Gipuzkoa, 1928ko ekainaren 11 - Madril, 1985eko ekainaren 8a, ). Zinema zuzendaria, gidoigilea eta antzerkigilea izan zen, eta bere lanik ezagunenak Entierro de un funcionario en primavera (1958), El vendedor de ilusiones (1971) eta La furia del hombre lobo (1972) izan ziren.
Bohemioa eta polifazetikoa, 20tik gora film zuzendu eta idatzi izan zituen. José Luis López Vázquez, Tony Leblanc, Lina Morgan, Paul Naschy, Blaki, Juanjo Menéndez eta Gracita Morales zuzendu izan zituen besteak beste, garai hartako aktore espainiar ezagunak izan zirenak. Hala ere, ahaztuta eta dirurik gabe hil egin zen.
Nuaillé-sur-Boutonne
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 118 ziren, horien artean 75 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 75 pertsona aktiboetatik 69 lanean zeuden (37 gizon eta 32 emakume) eta 6 langabezian zeuden (4 gizon eta 2 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Jose Maria Zabalza
Ibilbidea
1940ko hamarkadan Madrilgo Complutense Unibertsitatean Politika eta Ekonomia Zientziak ikasi zituen, eta "Instituto de Investigaciones y Experiencias Cinematográficas"-en diplomatu zen. Hurrengo hamarkadan, Parisen Ricardo Muñoz Suay ikaskidea topatu zuen, eta lehenengo lanak egin zituen. Bere ekoiztetxea sortu zuen, "Haz Films", eta lehenengo bi film luzeak egin zituen 1955 eta 1957an. Urte batzuk geroago beste ekoiztetxe bat ipini zuen abian, "Uranzu Films", Carlos Serrano Tellrekin batera. 1960ko hamarkadan Madrilera bizitzera joan eta bertan gelditu zen, genero askotako filmak idatzi eta zuzendu zituelarik: spaguetti western, musical castizo, beldur eta fantasiazkoa, umore beltza, destape...
Nuaillé-sur-Boutonne
Diru sarrerak
2009an Nuaillé-sur-Boutonne udalerrian 89 unitate fiskal zeuden, 198 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.894 euro zen.
Jose Maria Zabalza
Ibilbidea
Euskal Herritik kanpo bizi arren, Irun eta inguruneetara itzuli zen hainbat pelikula filmatzera. Halaber, 1978an urte hartako Aberri Egunari buruz dokumental bat egin zuen Juan Antonio Bazo, Mikel Aldalur, Iñaki Aizpuru eta Rafael Eguigurenekin batera, Franco hil ostean ekitaldia lehenengo aldiz agintariek legalizatu egin zutenez. Lan hau dela eta saria eskuratu zuen Zinebin Bilbon.
Nuaillé-sur-Boutonne
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
Jose Maria Zabalza
Ibilbidea
José María Zabalza zinemagile gisa ahaztuta zegoen, baina azken urteetan liburuaren argitalpenari esker ezagutzen da: José María Zabalza: Cine, bohemia y supervivencia (Gurutz Albisu 2011). Eta dokumentala: Zabalza, Director Z: El vendedor de ilusiones (Oskar Tejedor). Zinemaldia 2018ko Sitgesko Zinemaldian estreinatuko da.
Nuaillé-sur-Boutonne
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Nuaillé-sur-Boutonne udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 702 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gino Bartali
Gino Bartali (Ponte a Ema, Florentzia, 1914ko uztailak 18- Florentzia, 2000ko maiatzak 5), Ginetaccio ezizena jaso zuena, txirrindulari italiar bat izan zen, 1935 eta 1954 artean profesionala izan zena, denbora horretan 91 garaipen lortu zituelarik.
1936an, jada Italiako Giro bat lortua zuela, Bartali txirrindularitza uzteko puntuan egon zen bere anaia Giulioren heriotzaren ondorioz. Txirrindularitzaren zale guztien zorionerako, Gino Bartalik lehiatzen jarraitu zuen.
Fausto Coppiren arerio nagusia izan zen, italiarrak banatzen zituen lehia, politikoki zein erlijiosoki (euren pentsaera politiko erlijiosoak ere aurkakoak ziren). Alabaina, elkarren arteko lehia horrez gain, Coppi eta Bartaliren artean bazegoen adiskidetasuna, talde berean egon ziren urte askoan, eta, askotan, batak bestearen laguntzaile lana egin zuen eta alderantziz. 1949ko Frantziako Tourra, Coppik irabaziko zuena Bartaliren aurretik, honen adibiderik esanguratsuena izan daiteke. Bi txirrindulari italiar hauek lasterketa Alpeetan txikitu zuten, baina beti "eskutik".
Bigarren Mundu Gerrak bere kirol karrera eten zuen. Gerra honen aurretik, 1939an ezin izan zuen 1938an lortu zuen Frantziako Tourra defendatu. Gino Bartalik, baina, mendeku hartu zuen 1948an, bere bigarren Tourra oso modu ikusgarrian lortuz, zazpi etapa garaipen lortuta. Bi garaipen hauekin, egundaino, bi Tour hamar urteko diferentziaz irabazi dituen txirrindulari bakarra da.
Bartali eskalatzaile bikaina izan zen, Italiako Giroko mendiko sailkapen nagusiko lehena zazpi aldiz izan zelarik, eta Tourrekoa bi aldiz. Aitzindaria izan zen Campagnolo martxa aldaketa sistema erabiltzen. Aurretik, bizikletek bi plato izaten zituzten eta horien artean egin beharreko aldaketa eskuz egin behar zen, horretarako gelditu egin behar zelarik. Sistema berri honekin, txirrindulariak plato aldaketa bizikleta gainetik jaitsi gabe egin zezakeen. Ekintza hau, azkar, Bartali eraso bat jotzeko prest zegoela adierazten zuen seinale bihurtu zen.
Itzuli Handietan lortu zituen garaipenez gain, Bartalik Italiako Txirrindularitza Txapelketa Nazionala bost aldiz irabazi zuen, baita zenbait klasiko ere, Milan-San Remo eta Lonbardiako Giroa kasu.
Le Pasquier
Le Pasquier Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Pasquier udalerrian erroldatutako biztanleak 249 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 120 etxebizitza zeuden, 100 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 90 etxeak ziren eta 30 apartamentuak ziren. 100 etxebizitza nagusietatik 75 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 83 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 157 ziren, horien artean 120 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 120 pertsona aktiboetatik 118 lanean zeuden (63 gizon eta 55 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 37 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 2 argiketariak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 altzari denda zen.
Neagh
Neagh (ingelesez Lough Neagh eta irlanderaz Loch nEathach) bere 392 km²-ko azalerarekin Irlanda osoko aintzirarik handiena da. Belfast hiritik 30 km mendebaldera dago. Ipar Irlandan dagoenez, Erresuma Batuko aintzirarik handiena ere bada. Luzeraz 30 km eta zabaleraz 15 km ditu. Antzira bere ertzeetan ez da oso sakona, ertzeetako batez besteko sakonera 9 metrokoa duelarik; aldiz, aintziraren sakonerarik handiena 25 metrokoa da.
Le Pasquier
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Le Pasquier udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 360 hektarea erabiltzen.
Neagh
Hidrologia
4.550 km²-ko arroa betetzen du, Ipar Irlandaren %91a hain zuzen ere. Hegoaldetik hainbat ibairen urak jasotzen ditu, garrantzitsuenak Upper Bann (Ipar Irlandako luzeena) eta Six Mile Water dira. Hustubide nagusia berriz Lower Bann da. Horregatik sarritan Bann ibaiak eraturiko aintziratzat hartzen da.
Le Pasquier
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Neagh
Konderriak eta hiriak
Neagh aintzirak Antrim, Armagh, Down, Derry eta Tyroneko konderrien kostaldeak bustitzen ditu. Bere inguruetako hiri nabarmenenak Antrim, Toomebridge, Ballyronan, Lurgan, Craigavon eta Magherafelt dira.
Erabilerak
Aisialdia garrantzitsua bada ere, egun haizetsuetan urak asko harrotzen dira eta arriskutsua izan daiteke nabigatzea.
XIX mendean hainbat ubide eraiki ziren Neagh aintzira Ipar Irlandako kaiekin elkartzeko, hala Belfast, nola Newry. Erne aintzirarekin ere lotura eratu zen eta honi esker Limerick, Waterford eta Dublineraino iristea lortu zuen.
Arrantzarako egokia ere bada, batez ere aingirak hartzen direlarik. Azkenik hegazti migratzaileek ere turista ugari erakartzen dituzte.
Shenouda III.a
Bere kargua zela eta Shenouda III.a Alexandriako Patriarkatu Kopto Ortodoxoko Sinodo Santuaren burua eta Eliza Koptoarena zen. Ofizialki Bere Gorentasun Alexandriako Aita Santua, Egipto osokoa, Nubia, Etiopia eta Pentapolisekoa eta San Markosek ebanjelizatutako lurralde guztien Patriarka zen.
1971ko azaroaren 14tik aurrera Aita Santua izan zen Koptoentzat. Bere aitasantutzan lehenengo aldiz izan ziren apezpikuak Ameriketako Estatu Batuetan. Australian ere apezpikuak izendatu zituen eta Hego Amerikako Eliza Koptoa sortu. 1993an Eritreako Patriarka kargua sortu zuen.
1970eko hamarkadatik aurrera Kristautasunaren batasunaren alde lan egin zuen eta sineste ezberdinen arteko elkarrizketa bultzatu.
Hik Hasi aldizkaria
Argiaren egoitzako bulego txikian egin zituzten lehen urteak. Hasiera hartan inork gutxik sinesten zuen euskaraz hezkuntza aldizkari bat egin zitekeenik, baina Joxe Mari Auzmendik hasiera-hasieratik transmititzen zuen grinak, pasioak, baikortasunak eta ilusioak erakarri zuen taldeak aldizkariaren 0 alea argitaratu zuen 1995ko maiatzean, eta 2020an 25 urte bete zituen aldizkariak.
Hilabetekaria da. Baita zenbait urtetan "Euskal Herriko Baliabide Pedagogikoen Gida" ere argitaratu izan dute.
Handik urtebetera, 1996ko maiatzean, formazioko adarra abiatu zuen Hik Hasik, irakurketa eta idazketa konstruktibistaren inguruko jardunaldiekin. Hasieratik euskara eta pedagogia berritzaileak
Topaketa pedagogikoak
Aldizkariaren egitasmo pedagogikoaren inguruan dabilen taldeak "Udako Topaketa Pedagogikoak" antolatu izan ditu 2000. urtetik urtero, uztailaren hasieran, Donostian eta Bilbon, hiru egunez. Topaketak euskaraz egiten dira eta bertan jorratzen diren gaiak oso desberdinak dira: metodologiak maila desberdinei begira, ikasleekin aritzeko teknikak, psikologia, esperientzien trukaketa...
Aldizkariarekin kontaktua
Helbidea: Errekalde hiribidea, 59 / Aguila eraikina, 1 · 20018 Donostia (Gipuzkoa) Telefonoa: 943 371 408 / E-posta: hikhasi@hikhasi.com
Edwin Long
Edwin Longsden Long (Bath, 1829ko uztailaren 12-Hampton, 1891ko maiatzaren 15) margolari erromantiko ingelesa izan zen. Erretratugilea, orientalismo eta Bibliaren joerako gaiak erabili zituen. Bidaiari nekaezina, 1857an Espainian egon zen, John Phillipen bidea jarraituz. 1874an Egipto eta Siria ezagutu zituen; hor hasi zen bere orientalismoaren joera. 1891an hil zen, neumoniak jota.
Laranjal (Minas Gerais)
Laranjal Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Fuentelapeña
Fuentelapeña Zamorako probintziako udalerria da.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 864 biztanle zituen.
Gymnogobius zhoushanensis
Gymnogobius zhoushanensis Gymnogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Oligosoma inconspicuum
Oligosoma inconspicuum Oligosoma generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Stavrovouni monasterioa
Helena Konstantinoplakoak sortu zuen K.o. 327-329 urteen inguruan eta Benetako Gurutzearen zatitxo bat ikus daitekeen toki bakanenetakoa da.
Kokapena eta izena
Larnakako barrutiaren barnealdean kokaturik dago Stavrovouni muinoaren gainean, 750 metrotako altueran. Muinoaren azpian Agia Varvara monasterioa dago.
Stavrovouni izenak bi atal ditu; "stravos" (Σταυρός), "gurutzea" esan nahi du, eta "vouno" (βουνό), "mendia". Honen arabera "Gurutzearen mendia" da izenaren esanahia.
Sorrera
Erlijio tradizioak dioenez Helena Konstantinoplakoa (Konstantino I.a Handiaren ama) Nizeako I. kontzilioaren ondoren (325. urtea) Lur Santura joan zen erromesaldian. Bertan Jesukristoren eta bi lapurren gurutzeak aurkitu zituen eta Konstantinoplara eraman nahi izan zituen. Itzulerako bidaian itsasontziak istripua izan zuen eta gurutzeetako bat Zipren gelditu zen.
Gauez gurutzea muino hartara aldatu zen mirariz eta argi itzela sortu zuen bertatik. Saiatu ziren menditik gurutzea jeisten baina ezinezkoa izan zenez Helenak gurutzearen alboan kapera bat eraikitzeko agindua eman zuen.
Edozein modutan Bizantziar garaiko agiri zaharrek erakusten dute IV.mendetik aurrera erlijio erdigune aipagarria izan dela.
Cinnyris coquerellii
Cinnyris coquerellii Cinnyris generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
Stavrovouni monasterioa
Bilakaera mendeetan zehar
Daniel izeneko errusiar bidaiaria 1106an Zipren izan zen eta Olinpo mendian (garai hartan horrela esaten zitzaion muinoari) Benetako Gurutzea zegoela aipatu zuen, "deabruak uxatu eta gaixotasunak sendatzen zituena".
Monasterioa sortu bezain laister Basilio Zesareakoaren arauak jarraitzen zituzten monje ortodoxoek okupatu zuten. Mendeetan zehar ordea Ziprek izandako inbasioen ondorioz Stavrovouni monasterio pobrea izan da, eta dagoeneko gurutzerik ez dago bertan. Otomandarrek Zipre konkistatu zuten 1571. urtean eta monasterioa bertan behera utzia izan zen. Ermitau batzuk ordea bertan bizitzen jarraitu zuten.
Berrezartzea
1888. urtean sute handi batek hormak, eliza, ikonostasia eta monjeen zeldak erre zituen. Gurutzearen zati txiki bat mantentzen da zilarrezko gurutze baten barnean.
1889. urtean Dionisos abadea Greziako Athos menditik etorri eta monasterioaren berreraikuntza lanak abiatu zituen. 1890. urtean Athos menditik monje gehiago etorri ziren eta komunitate berria ezarri zuten monasterioan, berriz martxan jarriz. Monasterioa hasiera hartan nabarmen hazi zen eta XX. mendearen erdialderako Zipreko erdigune izpirituala bihurtu zen.
Azken urteetan berrizte lanak burutu dira eta Fr. Kallinikos monjeak freskoak eta ikonoak margotu ditu, aipagarriena "Santa Helena gurutzeak aurkitu zituen irudia".
Erlikiak
Stavrovouni monasterioko erlikia ezagunena Benetako Gurutzearen zatitxoa da, lapur onarena hain zuzen ere, gaur egun zilarrezko gurutze baten barnean dagoena. Azkazal bat ere badago eta batzuek Jesukristoren arropa zati bat ere aipatzen dute.
Bi kate txiki ere badaude, Pafosko apezpikua zen San Panaretosek bizialdian eraman zituenak.
Saint Lawrence (Malta)
Saint Lawrence, Maltako udalerria da. Udalerriaren azalera 0 km2 da eta 2005eko erroldaren arabera, 0 biztanle zituen.
Herri senidetuak
Honako udalerri honekin dago senidetua:
Calcarea
Calcarea Poriferaren barruan sailkatzen den animalia klasea da, belaki zelularrak. Espikulak dituzte, kaltzio karbonatoz eginak, kaltzita eta aragonito gisa. Espikula gehienek hiru punta dituzte, baina espezie batzuetan bi edo lau izan daitezke.
Paraíso do Tocantins
Paraíso do Tocantins Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Petrovo (Rožňavako barrutia)
Petrovo (Pétermány) Eslovakiako udalerri bat da, Rožňavako barrutian kokatuta. 3,97 km²ko azalera du eta 110 biztanle 2017ko datuen arabera.
900eko hamarkada
900ko hamarkadak 900etik 909. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Katia Krafft
Katia Krafft, jaiotza-izenaz Katia Conrad (Soultz-Haut-Rhin, Frantzia, 1942ko apirilaren 17a - Japonia, 1991ko ekainaren 3a), bulkanologo frantsesa izan zen.
Oihanbeltz
Irunberri eta Biotzari herriek partekatzen dute partzuergo hau.
Katia Krafft
Biografia
Estrasburgon Kimikako ikasketak egin ondoren, Geokimikako tesia egin zuen Mulhouseko Kimika Eskolan. 1970ean, Maurice Krafftekin ezkondu zen. Senarrarekin batera, sumendien jarduera argazkien, filmen, liburuen eta hitzaldien bidez ezagutzera eman izateagatik da gehienbat ezaguna.
Oihanbeltz
Geografia
Oihanbeltz Urraul ibarran barruan dago geografikoki, baina, administratiboki, Irunberri eta Erromantzatua udalerri independenteetan da. Ibar hau Pirinioaurreko ibarra da, Longida, Itzagaondoa eta Ibargoiti ibarren eta Nabaskoze almiradioaren artean. Ibarra zeharkatzen du Irati eta Zaraitzu ibaiak, Aragoi ibaiaren adarrek.
Katia Krafft
Biografia
1975ean, Geografia Elkartearen Saria eta Esplorazio Saria jaso zuten senar-emazteek. Hogeita bost urtez ibili ziren munduan zehar, sumendien erupzioak aztertzen, ikertzen eta filmatzen. Erupzio horietako batean, Japoniako Unzen sumendiarenean, aurkitu zituen heriotzak.
Oihanbeltz
Inguru naturala eta kokapena
Irunberri eta Biotzari (Erromantzatua) Nafarroa Garaia mendebaldean kokatzen dira, Zangozako merindadearen muturrean. Herrietara Iruñea eta Jaka arteko errepidea hartuta ailegatzen da. Zaraitzu ibaiaren ondoan kokatzen da.
Katia Krafft
Biografia
Hainbat dibulgazio-lan argitaratu zituzten egindako ikerketei buruz: Les Volcans (1975, Sumendiak); Volcans et dérive des continents (1978, Sumendiak eta kontinenteen jitoa); Volcans du monde (1987, Munduko sumendiak); Les Feux de la Terre (1991, Lurraren suak).
Oihanbeltz
Klima
Basoak udalerrien zati handi bat dira, eta jatorrizko zuhaixkak eta hariztiak ia erabat galdu dira. Nafarroako hainbat udalerritan gertatu bezala, larizio pinu ugari birlandatu dira XIX. mendetik aurrera.
Estazio meteorologikoak
Irunberrin edo Erromantzatuan ez dago estazio meteorologikorik. Hala ere, Urraulbeiti pareko udalerrian, estazio bat dagoen Artieda kontzejuan, itsasoaren mailatik 456 metrora, Nafarroako Gobernuak 1954an jarritako estazio meteorologikoa dago.
Nennhausen
Nennhausen Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Oligosoma lineoocellatum
Oligosoma lineoocellatum Oligosoma generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Kenta Kato
Kenta Kato (加藤 健太, 1987ko ekainaren 19a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Roasso Kumamoto.
Luxenburgoko Sari Nagusia
Luxenburgoko Sari Nagusia Alemanian dagoen Nürburgring zirkuituan ospatzen zen 1 Formulako lasterketa zen, 1997 eta 1998ean egin zena.
Puy-Malsignat
Puy-Malsignat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Puy-Malsignat udalerrian erroldatutako biztanleak 168 ziren. Familiak 77 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Astronesthes nigroides
Astronesthes nigroides Astronesthes generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Puy-Malsignat
Etxebizitza
2007an 118 etxebizitza zeuden, 77 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 116 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 77 etxebizitza nagusietatik 62 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 44 etxek bost zituzten. 55 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 91 ziren, horien artean 71 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 71 pertsona aktiboetatik 67 lanean zeuden (35 gizon eta 32 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Puy-Malsignat udalerrian 72 unitate fiskal zeuden, 149 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.671 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Puy-Malsignat udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.344 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fuentesaúco
Fuentesaúco Zamorako probintziako udalerria da, La Guareña eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.967 biztanle zituen.
Ryutaro Araga
Ryutaro Araga, japonieraz 荒賀 龍太郎, Araga Ryūtarō, (Kameoka), Kyoto (Japonia), 1990eko urriaren 16a) karatean lehiatzen den kirolari japoniarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina irabazi zuen Uğur Aktaş turkiar]rarekin (elkarbanatuta), kumite >75 kg modalitatean, [[Sajjad Ganjzadeh irandarraren (urrezkoa) eta Tareg Hamedi saudiarabiarraren (zilarrezkoa) atzetik sailkatuz.
Plešivec (Eslovakia)
Plešivec (Pelsőc) Eslovakiako udalerri bat da, Rožňavako barrutian kokatuta. 62,00 km²ko azalera du eta 2298 biztanle 2017ko datuen arabera.
Courchevel
Courchevel Alpeetako neguko kirol estazio bat da, Les Trois Vallées eremuan dagoena. 1992ko Neguko Olinpiar Jokoetako egoitzetako bat izan zen.
Plešivec (Eslovakia)
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1243. urtekoa da.
Courchevel
Courchevel honela banatzen da: Courchevel 1300 (Le Praz), Courchevel 1550, Courchevel 1650 (Moriond) eta Courchevel 1850. Horien izenek itsas mailarekiko garaiera adierazten dute metrotan, Courchevel 1850 izan ezik, haren benetako altuera 1747 metrokoa baita.
Cinnyris lotenius
Cinnyris lotenius Cinnyris generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
Proablepharus naranjicaudus
Proablepharus naranjicaudus Proablepharus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
910eko hamarkada
910eko hamarkadak 910etik 919. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Anguera
Anguera Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Saint-Brice-en-Coglès
Saint-Brice-en-Coglès Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 2.692 ziren. Familiak 1.112 ziren, horien artean 343 pertsona bakarrekoak ziren (146 bakarrik bizi ziren gizonak eta 197 bakarrik bizi ziren emakumeak), 406 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 308 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 55 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.234 etxebizitza zeuden, 1.129 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 68 hutsik zeuden. 1.019 etxeak ziren eta 214 apartamentuak ziren. 1.129 etxebizitza nagusietatik 691 bere jabearen bizilekua ziren, 420 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 106 etxek bi zituzten, 205 etxek hiru zituzten, 290 etxek lau zituzten eta 516 etxek bost zituzten. 855 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 544 etxetan auto bat zegoen eta 424 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.549 ziren, horien artean 1.157 aktiboak ziren eta 392 inaktiboak ziren. 1.157 pertsona aktiboetatik 1.073 lanean zeuden (567 gizon eta 506 emakume) eta 85 langabezian zeuden (33 gizon eta 52 emakume). 392 pertsona inaktiboetatik 196 erretiraturik zeuden, 106 ikasten zeuden eta 90 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Brice-en-Coglès udalerrian 1.134 unitate fiskal zeuden, 2.612,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 16.434€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 158 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 18 eraikuntza enpresak ziren, 38 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 11 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 16 zerbitzu enpresak ziren, 24 administrazio publikoko enpresak ziren eta 12 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 44 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 4 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Saint-Brice-en-Coglès udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 989 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, 2 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Brice-en-Coglès udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 440 ikaslekin.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ṯāʼ
Arabierazko alfabetoko ط letra (ﻃﺎء) ṭāʾ hizkiari lotutakoa da. Modu ezberdinetan idazten da hitzan duen kokapenaren arabera:
soinu herskaria, hortzetakoa, gorra eta belarizatua irudikatzen du. /tˁ/. Abjad zenbakietan 9 da.
Arabiar alfabetoak feniziar alfabetoko 22 letrari gehitutako sei letretako bat da (besteak ḏāl, ḫāʾ, ḍād, ẓāʾ eta ġayn dira).
Barra do Rocha
Barra do Rocha Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Epomophorus grandis
Epomophorus grandis Epomophorus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Pteropodidae familian sailkatuta dago.
Chimbo
Chimbo Euskal Herrian ekoiztutako xaboi marka bat da, Bilboko enpresa batek egina 1863 eta 1988 artean (Antigua Jabonera Tapia y Sobrino), eta 21. mendean oraindik ekoizten dena, beste enpresa baten jabetzaren pean. Txinbo txori baten irudia zen markaren adierazgarria, eta koko-olioa zen xaboiaren osagarri nagusia.
Enpresa xaboigilea sortu zen 1863. urtean José eta Bartolomé Tapia Ugarte anaien eskutik. 1893an Bilboko Zorrotza auzoan ezarri zen, eta orduan enpresaren kontrola Víctor Tapia Buesa ilobaren eskuetan utzia zuten fundatzaileek, enpresak izen hau hartu zuelarik: “Antigua Jabonera Tapia y Sobrino”. Bertan iraun zuen produkzioak, urte batzuetan 40.000 kilo xaboi ekoitzita, 1988. urtera arte.
Aucklandeko Unibertsitatea
Aucklandeko Unibertsitatea, (ingelesez: University of Auckland, maorieraz: Te Whare Wānanga edo Tāmaki Makaurau ) Zeelanda Berriko Auckland hirian dagoen unibertsitate publiko bat da.
1883an sortu zen Zeelanda Berriko Unibertsitatea zenaren parte eta gaur egun unibertsitate independentea da, 8 campus eta 37.000 ikasle ditu 6 campusetan.
Oligosoma otagense
Oligosoma otagense Oligosoma generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Uğur Aktaş (karateka)
Uğur Aktas (Eyüpsultan (Turkia), 1995eko urriaren 10a) karatean lehiatzen den kirolari turkiarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina irabazi zuen Ryutaro Araga japoniar]rarekin (elkarbanatuta), kumite >75 kg modalitatean, [[Sajjad Ganjzadeh irandarraren (urrezkoa) eta Tareg Hamedi saudiarabiarraren (zilarrezkoa) atzetik sailkatuz.
Astronesthes oligoa
Astronesthes oligoa Astronesthes generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Durbans
Durbans Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Kick (musika bilduma)
Kick INXS musika taldearen estudioko seigarren kantu bilduma da. Egundaino, talde honen diskarik salduena da, 10 milioi ale baino gehiago soilik Ameriketako Estatu Batuetan.
Jacob David Bekenstein
Jacob David Bekenstein (Mexiko Hiria, 1947ko maiatzaren 1a - Helsinki, 2015eko abuztuaren 16a) mexikar, estatubatuar eta israeldar fisikari teorikoa izan zen. Bekensteinek  funtsezko ekarpenak egin zituen zulo beltzen termodinamikaren oinarrietan eta informazioaren eta grabitazioaren arteko loturen beste alderdi batzuetan.
Kick (musika bilduma)
"Need You Tonight", "Mediate", "Devil Inside", "New Sensation" eta "Never Tear Us Apart" bezalako kantuak Top Tenera iritsi ziren.
Jacob David Bekenstein
Biografia
Jacob Bekenstein Mexiko Hirian jaio zen, Joseph eta Esther (Vladaslavotsky ezkongabea) Mexikora emigratu zuten poloniar judutarren semea. Bere bizitzako lehen urteetan Estatu Batuetara joan zen bizitzera eta 1968an Estatu Batuetako nazionalitatea lortu zuen. Israeldarra ere bazen.
Kick (musika bilduma)
2004an remixak, demoak eta argitaratu gabeko kantuak dituen bi diskako bertsio bat argitaratu zen (Deluxe Edition).
Jacob David Bekenstein
Biografia
Bekensteinek Brooklyngo Institutu Politeknikoan ikasi zuen, gaur egungo New Yorkeko Unibertsitateko Tandon Ingeniaritza Eskolan, eta 1969an lizentziatura eta masterra lortu zituen Zientzietan. 1972an doktoratu zen Princetongo Unibertsitatean, John Archibald Wheeler-en zuzendaritzapean.
Durbans
Biztanleria
2007an Durbans udalerrian erroldatutako biztanleak 144 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Jacob David Bekenstein
Biografia
Bekensteinek hiru seme-alaba izan zituen Bilha emaztearekin. Hiru seme-alabak, Yehonadav, Uriya eta Rivka Bekenstein, zientzialari izatera iritsi ziren. Bekenstein gizon erlijioso eta fededun bezala ezagutzen zen: “Mundua Jainkoaren produktu bat bezala ikusten dut, berak oso lege zehatzak ezarri zituen eta guk lan zientifikoaren bidez deskubrituz gozatzen dugu”.
Ibilbide zientifikoa
1972an, Bekensteinek hiru artikulu garrantzitsu argitaratu zituen zulo beltzen izar fenomenoa ri buruz, non ilerik gabeko (no-hair) teorema postulatzen zuen eta zulo beltzen termodinamikari buruzko teoria bat aurkezten zuen. Hurrengo urteetan, Bekensteinek zulo beltzak arakatzen jarraitu zuen eta bere entropiari eta masa kuantikoari buruzko artikuluak argitaratu zituen.
Durbans
Etxebizitza
2007an 120 etxebizitza zeuden, 66 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 46 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 109 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 66 etxebizitza nagusietatik 52 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 56 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Jacob David Bekenstein
Ibilbide zientifikoa
Bekenstein doktoretzaondoko bekaduna izan zen Texasko Unibertsitatean, Austinen, 1972tik 1974ra. Ondoren, Israelera joan zen hitzaldiak ematera eta Beer-Xevako Ben-Gurion Unibertsitatean irakastera. 1978an katedradun eta 1983an astrofisika saileko zuzendari izendatu zuten.
1990ean Jerusalemgo Unibertsitate Hebrearreko irakasle bihurtu zen eta hiru urte geroago bere fisika teorikoko departamentuko zuzendari izendatu zuten. 1997an Israelgo Zientzia eta Humanitateen Akademiako kide aukeratu zuten. Ikasketa Aurreratuen Institutuko irakasle bisitaria izan zen 2009an eta 2010ean.
Mundu osoko hitzaldi eta egoitzez gain, Bekensteinek fisika teorikoko irakasle izaten jarraitu zuen Hebrear Unibertsitatean, hil zen arte, 68 urte zituela, Helsinkin (Finlandia). Ustekabean hil zen 2015eko abuztuaren 16ean, Amerikako Fisika Elkartearen Einstein Saria jaso eta hilabete gutxira, “zulo beltzen entropiari buruz egindako lan aitzindariagatik, zulo beltzen termodinamikaren eremua jaurti baitzuen eta mekanika kuantikoa eta grabitazioa bateratzeko ahalegin luzea eraldatu baitzuen”.
Fisikarako ekarpenak
1972an zulo beltzek ondo definitutako entropia izan behar zutela iradokitzen lehena izan zen Bekenstein. Zulo beltzen entropia zulo beltzaren beraren gertaeren mugaren proportzionala izan behar zela idatzi zuen. Termodinamikaren bigarren lege orokortua idatzi zuen, baita ere, zulo beltzen sistementzako. Bi urte berandaugo Stephen Hawking-ek (eta independenteki Zeldovich eta gainontzekoek) Hawkingen erradiazioaren existentzia proposatu zuenean Bekenstein-en bi ekarpenak baieztatu egin ziren. Hasiera batean Hawking Bekenstein-en ideien aurka zegoen zulo beltz batek energia ezin erradia zezakeelakoan, horrek entropia izatea desgaitzen baitzuen. Hala ere, 1974an, Hawking-ek berak garatutako kalkulu luze baten ostean zulo beltzek partikulak emititu ditzaketela onartu zuen. Gaur egun emisio hori Hawking erradiazio moduan ezagutzen da. Bekenstein-en doktorego tesi laguntzaileak, John Archibald Wheeler-ek, berarekin egin zuen lan ilerik gabeko teorema garatzeko, “Zulo beltzek ez dute ilerik” esaldi ezguna sorutz. Bekenstein-en soluzioa ez-egonkorra zela erakutsi zen, baina arloaren garapenean eragin handikoa izan zen.
Zulo beltzen termodinamikan burututako lanean oinarriturik Bekenstein-en lotura frogatu zuen baita ere Bekenstein-ek: Energia kantitate finitu bat daukan espazioaren eremu finitu batean potentzialki gorde daitekeen informazio kopuruak maximo bat dauka (printzipio holografikoaren antzeko ideia).
1982an, Bekensteinek marko zorrotz bat garatu zuen elektromagentismoaren legeak orokortzeko konstante fisiko ezegonkorrak maneiatu ahal izateko. Bere markoak egitura mehearen konstantea eremu eskalar batengatik ordezkatzen du. Hala ere, konstanteak aldatzeko marko honek ez zuen grabitatea barne hartzen.
2004an, Bekenstein-ek Mordehai Milgrom-en Newtonen Dinamika Eraldatua hobetu zuen bertsio erlatibista bat garatuz. Tentsore-bektore-eskalare grabitate (TeVeS) bezala ezagutzen da grabitazio-eremu bat ordezkatzeko hiru eremu ezberdin sartzen ditu espazio-denboran.
Durbans
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 89 ziren, horien artean 73 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 73 pertsona aktiboetatik 64 lanean zeuden (39 gizon eta 25 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Durbans udalerrian 59 unitate fiskal zeuden, 133 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.192 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Durbans udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.134 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pescarako Sari Nagusia
Pescarako Sari Nagusia Italiako Pescara inguruan eraikitako kasik 26 kilometroko zirkuituan ospatu zen 1 Formulako lasterketa izan zen 1957an.
Hazeus elati
Hazeus elati Hazeus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Semi Radradra
Semi Radradra Turagasoli Waqavatu (Suva, Fiji 1992ko ekainaren 13a), Fijiko 15eko errugbilari eta 13ko errugbi ligako profesionala da. Gaur egun, Bristol Bears klub ingelesean eta Fiji selekzioan jokatzen du. 'Semi Trailer' ezizenez, Radradrak, nagusiki, hegal gisa jokatu du bietan.
2011n, Fijin, 7ko errugbian jokatu zuen (15ekoaren aldaera); gero, bere ibilbide profesionalak errugbi ligan (13koa) jokatzera eraman zuen Parramatta Eels taldean, Rugby League Nazionalean. Nazioarteko errugbi ligan jokatu zuen Fijin eta Australian. Nazioartean, arraroa da bi naziotan batera ibiltzea, eta Radradrak bi nazioetako nazioarteko errugbi ligan jokatu du, baita Fijiren nazioarteko errugbian ere (15ekoa).
13ko errugbitik 15ekora aldatu zen 2017an, Frantziako Toulon klubera transferitu zenean, 2018an Bordeaux Bèglesera joan aurretik. 2018an egin zuen nazioarteko debuta Fijirekin, eta 2019ko Errugbiko Munduko Kopan jokatu zuen. 2019ko azaroaren 27an, Bristol Bears taldearekin fitxatuko zuela iragarri zen 2020/21 denboraldiaren aurretik.
Hastapenak
Radradra Taveuniko Somosomo herrikoa da. Vatukoula Rugby Union klubeko errugbi profesionalean jokatu zuen, eta, 2011ko IRB Junior World Championship-en Fiji U20 taldea ordezkatzeko hautatu zuten, erdilari bezala lau partida jokatuz. Urte berean, Radradrak Fiji Rugby Sevens talde nazionala ordezkatu zuen 2011 Dubai Sevens-en, non Parramatta Eels-ek aurkituko zuen.
Hasierako ibilbidea
Radradrak Parramatta Eels'NYC taldean jokatu zuen, 2012an Hego Gales Berriko Kopako Wentworthville Magpies taldera joan aurretik.
2013
18. txandan, Radradrak debuta egin zuen NRLn (National Rugby League), Parramatta Eels-ekin Penrith Panthers-en aurka, zeinean Parramattak 10-17 galduko zuen Parramatta Stadiumean. 20. txandan, Canterbury-Bankstown-en aurka, Radradrak NRLko bere lehen entsegua lortu zuen, Parramattak, ANZ Stadium-en, 12-40 galduko zuen partidan. Radradrak, 2013ko denboraldia, bost entsegurekin amaitu zuen zazpi partidatan. Radradra, 2013ko Munduko Kopan, Fijiko selekziorako hautatu zuten, 3 partida jokatuz, eta entsegu bat lortu zuen [[Ingalaterra|Ingalaterrarekin izandako 12-34ko porrotean.
2015
Urte hasieran, Radradrak Parramattarekin jokatu zuen 2015eko Auckland Nines-en. Lehenengo txandan, Manly Warringah Sea Eagles taldearen aurka, entsegu-trick bat lortu zuen Parramattak 42-12 irabaziko zuen partidan, Parramatta estadioan. Radradra izan zen, NRLko bi denboraldi ezberdinetako lehen itzulian, elkarren segidako hirukoak lortzen zituen lehen jokalaria. 17. txandan, West Tigers-en aurka, indarrean zegoen 61 urteko errekorra hautsi zuen, elkarren segidako bost partidetan bi entsegu edo gehiago lortu baitzuen, Parramattak, ANZ Stadiumen, 28-16 irabazi zuenean bikotea lortzen zuen lehen jokalaria bihurtuz. Aurreko errekorra, Ray Prestonek zeukan. Canberra Raiders-en aurkako denboraldiko azken txanpan, Radradrak bi entsegu lortu zituen, urrezko punturako Eels taldearen 24-28ko porrotean, eta, 18 partidatan, 24 entsegurekin amaitu zuen, denboraldiko entsegu-erdieslerik onena bihurtuz. Klubaren errekorra izan zen, Steve Ellaren aurreko 23 entseguko errekorra gaindituz. Radradra Dally M Urteko Hegaleko izendatu zuten, bigarren urtez jarraian, eta, 2015eko RLIF Team of the Year-en hegaleko izendatu zuten, Fijiko lehen jokalaria izanik.
2016
2016ko otsailaren 1ean, Radradrak berriro jokatu zuen Auckland Nines-en. Otsailaren 13an, World All Stars taldean jokatu zuen Indigenous All Stars taldearen aurka, 2016ko All Stars partidan, hegalean jokatuz eta entsegu bat lortuz bere taldeak Suncorp Stadiumen 12-8 irabazi zuenean. 2016ko denboraldiaren hasieran, bizilekua zela eta Australiarako sailkatuta zegoela jakin ostean, nazioarteko futbolean Australiarako jokatu nahi zuela adierazi zuen; beraz, Fijirekiko leialtasuna aldatu zuen: «Fijiko errugbi jokalaririk onena bezala ezagutua izan nahi dut —komentatu zuen— munduan zehar eta talde gorenetan jokatu nahi dut —esan zuen Radradrak— izen handi guztiekin batera jokatu nahi dut. Horrela hartu nuen erabakia, eta Australia talde egokia da nire talentua erakusteko». Hala eta guztiz ere, Australiarako eskubidea izan arren, ez zuen Hego Gales Berrirako hautagaitza, ez baitzuen estatuan 13 urte baino lehenago futbol juniorrean jokatu. 2016ko Anzac Testaren atarian, Australiara jokatzera pasatzeko erabakiak kritika ugari eragin zituen. 2016ko maiatzaren 6an, Radradrak Australiarako debuta egin zuen Zelanda Berriaren aurka, Anzac proban. Hegalean jokatu zuen, eta, partidaren hasieran, zigorra jaso zuen, falta profesional batengatik, Hunter Stadiumen 16-0 irabazi zuenean. 2016ko ekainean, Radradrari, bikotekide ohiaren aurka 2014 eta 2015ean jazotako etxeko indarkeria leporatu zioten, eta, Parramattan jokatzera ez zela itzuliko esan zuen. Radradrak, oso argitaratua izan zen 2016ko NRL denboraldia, 19 partida jokatuz amaitu zuen, eta 12 entsegu lortu zituen Eelsentzat. 2016ko irailaren 24an, Radradra Lehen Ministroaren XIII taldean jokatu zuen Papua Ginea Berriaren aurka, non hegalean jokatuko zuen, eta entsegu bat lortu zuen Port Moresbyn 58-0 irabazi zuenean. 2016ko urrian, Mal Meningaren 24 laguneko Australia Kangaroos 2016 Lau Nazioen taldetik baztertua izan zen Radradra, etxeko indarkeria leporatuta epaituta baitzegoen.