cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muñatoizko San Martin gaztelua
Ezaugarriak
Oraingo monumentua lehenago egon ziren eraikinetatik eratorritakoa da eta mende bat baino gehiagoan eraikitakoa. Juan Lopez de Salazar hasi zen, 1339 aldera, garai hartako San Martin gotorlekua eraikitzen. Haren dorrea eraikin solido eta hermetikoa zen, lauangeluko oinplanokoa, zabalera sakonera baino zertxobait nabarmenagoa zuela. Gaur egun hogei metroko altxaera dauka. Bi solairuei eta hirugarrenaren abiaburuari dagozkio eta, horrenbestez, hortik eratortzen den bolumena nahiko bertikala da. Hormak nahiko lodiak dira (1,10 m) eta ongi ordenatutako harlanduxkoan eta harlanduzkoan prestatuta daude, gune noblearen adierazgarri.
Roquefort-des-Corbières
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen eta 2 harategiak ziren.
Muñatoizko San Martin gaztelua
Barnealdea
Lehenengo solairua bizilekua da, oso garaia, gehiegizkoa, ia eraikinaren altxaeraren bi heren hartzen ditu-eta. Bertan zegoen dorrerako sarrera bakarra, arku zorrotz estua, kanoi eskartzano aldebateratu samarra orduko alde nagusian (orain ezkerreko aldea). Jatorrizko multzotik hainbat saietera geratzen dira, aurrekoen antzeko ezaugarriak dituztela.
Solairu honen gehiegizko garaierak argitasuneko arazo batzuk eragingo zituen eta horregatik izango zen beharrezkoa solairuaren gunerik garaienean, goiko solairuko zorutik hurbil, argi-zulo zabalak irekitzea. Bizilekurako zen solairu horren gainean terraza almenatu bat baino ez zen egongo.
Eraldaketa
Lope Gartzia Salazarrek 1439an hartu zuen dorrea oinordetzan eta aldaketak egiten hasi zen, baina obrak 1454 arte atzeratu ziren. Lopek lehendik zegoen dorretxoa kimatu egin zuen eta dezente loditu zuen, lau garaiera egin zizkion eta terraza batekin eman zion errematea. Terrazak defentsarako pretila eta angeluetan bi dorretxo zeuzkan. Gainera, hainbat jauregi eraiki zituen dorrearen inguruan eta multzo osoa bi harresiz inguratu zuten, bat oso handia eta bestea txikixeagoa. Muñatoiz gaztelu berriak alde nabarmenak zituen hasierako eraikinaren ondoan. Dorre nagusiak oinplano laukizuzena zeukan oraindik ere, baina fatxada nagusia hasiera batean albo-fatxada izan zenera aldatzean, gelditu zen bolumena zabala baino gehixeago sakona izan zen. Hori normala zen hiriko dorreetan baina bitxi samarra mendialdeko dorreetan. Gaur egun hogei eta bost metroko altuera dauka, baina garaiagoa ere izan zen. Hala ere, Bizkaiko dorreen artean altuenetakoa da. Obra hauekin hormek, kare-harlanduxkoan aparejatuta, 2.80 metroko lodiera lortu zuten.
Hasierako dorrearen behealdea hermetikoa baldin bazen, are itsuagoa geratu zen: hiru gezi leiho estali zituzten eta horien lekuan dinteldutako irekidura eraiki zuten. Bizilekurako oinean ere argi-sistema aldatu zuten. Hasierako sarrera itxi egin zuten eta haren ordez beste bat ipini, ordura arte eskuineko aldea izandakoa. Sarrera berria arku zorrotz handi bat zen, oso aldebateratua, eta desagertu egin zen eraikina suntsitzean; hala ere, kanoi eskartzanoa gorde zen.
Lopek beste bi solairu erantsi zizkion. Lehenengoa hasierako terrazaren gainean, leiho zorroztuen erdibanatutako bikoteen bidez argiztatzen da, asentuak eta gezileiho garaiak dituztela. Bigarrena, bizitzeko beste solairu bat izango da, bigarren gela handia.
Roquefort-des-Corbières
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Roquefort-des-Corbières udalerrian 70 nekazaritza-ustiategi zeuden, 784 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Muñatoizko San Martin gaztelua
Eraldaketa
Dorrearen gorputz estuak ez zeukan ia bizitzeko gutxieneko baldintzarik; horrenbestez, lau bizigunez inguratu zuten eraikina. Jauregi horiek harlangaitzezko hormatxo batzuetan zeukaten euskarria eta hiru maila zeuzkaten, lehenengo biak gutxi garatuta -zerbitzuaren erabilerarako edo logelak- eta hirugarrena zabalxeagoa -etxeko teilatupearen luzapena.
Dorrearen eta jauregien inguruan harlangaitz irregularrean prestatutako hesi handi bat eraiki zuten. Gaur egun 7,5 metro dauzka baina hasieran 10 m izan zituen. Hesiak bao bat besterik ez dauka, kanoi eskartzano oso aldebateratua duen sarrera zorrotza fatxada nagusiaren ezkerraldean. Oraindik ere tranga bikoitzerako gontzak eta zuloak gordetzen ditu. Bigarren hesia ere eraiki zuten. Hasieran horma txiki bat baino ez zen, baina geroago dorre zilindrikoak eta kuboak zeuzkan harresi ikusgarri bat egiteko erabili zen. Pezoi batekin sendotu zuten, gainera.
Roquefort-des-Corbières
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Muñatoizko San Martin gaztelua
Eraldaketa
Lopek "dorretxo" bat jaso zuen eta gaztelu konplexu bihurtu zuen.
Azkeneko esku hartzea gazteluan ez zen aurrekoak bezain garrantzitsua izan. Loperen oinordekoak, Juan Salazarrek, hirugarren bizitza-solairua berritu zuen, terrazaren ordez egurrezko ganbara eta lau isurkiko teilatua ipini zituen, hainbat eraikin eraiki zituen patioan eta kanpoko horma sendotu zuen, kubo eta dorre zirkularrak ipiniz eta pezoia zabalduz.
Obra hauekin bizileku itxura eman nahi zitzaion San Martin Muñatoizi, biltegirako eta artisautzako instalazioekin. Gainera, gazteluak bizilekutarako ematen zuen espazioa handitzen ahalegindu ziren, eta, horretarako, eraikinaren azken oina zaharberritu zuten, barruko konpartimentazioa hobetu eta elementu apaingarriak erantsi. Lortu zuten benetan etxeari irudi txundigarria ematea.
Vladimir Propp
Vladimir Jakovlevitx Propp (San Petersburgo, 1895ko apirilaren 29agreg. /apirilaren 17ajul. - Leningrado, 1970eko abuztuaren 22a) eruditu sobietarra izan zen eta ipuin errusiar ospetsuen oinarrizko osagaiak identifikatu eta analizatu egin zituen, besteak beste.
Bere Ipuinen morfologia 1928an argitaratu zen errusieraz, baina Literaturaren teoriaren historian bere biziko garrantzia izan zuen liburu hori nahiko ezezaguna izan zen, Mendebaldean ingelesez itzulpen Morphology of the Folktale 1928an argitaratu zen arte.
Vladimir Proppek Errusiako hainbat herri ipuin analizatu zituen, maitagarrien ipuinak batez ere, eta ipuinetan behin eta berriro errepikatzen ziren hainbat elementu aurkitu. Elementu horiek egitura jakin bat ematen zieten herri narrazio guztiei. Behin eta berriro tradiziozko ipuinetan ageri diren elementuei “Vladimir Proppen funtzioak” izena ematen zaie gaur egun.
Proppen teoria ipuinen morfologiaren egituraren analisian oinarritzen da. Bere ikasketaren aurreko sailkapenak kritikatzen du. Proppek, bere sailkapena egitean, gutxi gorabehera ehun ipuin aztertu zituen eta bertan behin eta berriro agertzen ziren elementuen multzo bat aurkitu. Horiexek dira Proppen funtzioak.
Proppen funtzioak
31 osagai antzeman zituen Proppek Errusiako tradiziozko ipuinetan. 31 osagaiok Errusiako tradiziozko maitagarrien istorioetan antzeman zituen. Nahiz eta ipuin guztietan osagai guztiak agertu ez, oinarrizko funtzio batzuk beti aurki daitezke: kasu askotan, elementuen ordena bera edo oso antzekoa izaten da.
Errusiatik kanpo antzeko azterketak egin denean osagai batzuk nazioartekoak direla ikusi da.
Tradiziozko errusiar ipuinetan antzematen diren zazpi esferak
Funtzio edo osagai horietan 7 aktante agertzen dira:
Lanak
Vladimir Jakovlevitx Proppen lana, jatorriz errusieraz idatzita, batez ere ingelesezko itzulpen etan iritsi zaigu. Hona ezagunenak:
Argitaratutako artiluluen artean, hauek itzal handiena lortu zuten (jatorriz errusieraz):
Vladimir Propp hil eta gero, bi liburu hauek argitaratu ziren:
Cobaron
Cobaron Muskizko auzoa da. Castro Urdialesko Ontón auzoarekin muga egiten du mendebaldean.
Taiping matxinada
Taiping (Bake Handia) Txinan 1851tik 1864ra bitarteko urteetan izan zen erlijio eta politika mugimendua izan zen, gainbehera zihoan herrialdea salbatzearren Qing dinastiaren aurka matxinatzera deitu zuen Hong Xiuquanek gidatu zuena. Bere burua Jesukristoren anaia txikitzat zuen Hong Xiuquanek. Matxinadak inoiz izan den gerra zibil odoltsuena ekarri zuen: 20 milioi hildako. Hong Xiuquanen gudarosteak Yangzi ibaiaren behe-aldeko arroa hartu eta Nankinen hiriburua ezarri zuen. 1864an Txinako enperadorearen gudarosteak, europarren laguntzarekin, Nankinen sartu eta matxinatuak menderatu zituen. Handik aurrera, Qing dinastia sartaldeko estatu indartsuen mendean geratu zen, guztiz ahulduta.
Cobaron
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 138 biztanle ditu.
Historia
1860 inguru, auzoan meategi asko sortu ziren. 1871an, Joseph Mac Lenan eskoziarrak "Amalia Vizcaína" izeneko meategia erosi zuen eta Kobarongo Zamatokiaren bidez meak Ingalaterrara eraman zituen. Meategi hartan muskiztar askok lan egin zuten itxiera arte.
Gaur egun, antzinako meatzaritza-paisaia pasealeku bihurtu da, administrazioak Itsas-Lur izeneko parkea sortu baitu auzoan.
Zalditeria
Zalditeria zaldi baten gainean borrokatzen duen indar armatua da. Gameluak edo mandoak erabiltzen zituzten gudarosteek ez zuten izen hori. Zalditeriaren kideak zaldunak ziren.
Historikok borrokarako hirugarren zaharrena den arma da, infanteria eta gerra zalgurdiak eta gero, eta mugikorrena aldi berean.
Glaziar ildo
Glaziar ildoak harkaitz baten gainean glaziar batek igarotzean egindako marra paralelo eta luzangak dira. Zehazki, glaziar baten zati basaleko izotzetan harrapatutako harriek gainazal harritsuaren kontra egiten duten urraduraren ondorio dira glaziar ildoak. Glaziazioak pairatu dituzten sektore batzuetan (Fennoskandia, Alpeak eta Andeetako zenbait sektoretan) ildoak ohikoak badira ere, glaziarrek ez dituzte beti arroka ildaskatuak atzean uzten. Glaziar ildoek antzinako glaziarren aurrerapenaren nondik norakoa adierazten dute, nahiz eta egoera zaildu daitekeen zein norabidetan aurreratu ziren ikusteko zailtasunagatik (ildoen orientazioa norabidea baino askoz errazagoa baita irakurtzea) edo bi egoteagatik, edo ildoen norabide gehiago.
Cobaron
Jaiak eta ospakizunak
Auzoko jaiak maiatzaren 1 ospatzen dira.
San Vicente (Urraulbeiti)
San Vicente (eguesibarreraz: Donebikendi) Urraulbeiti ibarreko kontzeju bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
Bertako biztanleak san vicentearrak (eguesibarreraz: donebikenditarrak) dira.
Izena
San Vicente edo Donebikendi toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Armarria
San Vicenteko armarria Urraulbeitiko armarria da. Armarri honek honako blasoi hau du:
Savilly
Savilly Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
San Vicente (Urraulbeiti)
Geografia
San Vicente Urraulbeiti ibarran dago.
Savilly
Biztanleria
2007an Savilly udalerrian erroldatutako biztanleak 76 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
San Vicente (Urraulbeiti)
Inguru naturala eta kokapena
Urraulbeiti Zangozako merindadeko herria da eta Nafarroako hiriburutik 36 kilometrora dago. Udaletxea Artiedan dago. Erliebe txikiko ibarra da. Lautada bat osatzen du, Longida, Erromantzatua eta Urraulgoiti ibarretatik jarraitzen duena, nahiz eta azken kasu horretan Ugarrongo arroilak eten egiten duen.
Savilly
Etxebizitza
2007an 61 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 60etxeak ziren. 36 etxebizitza nagusietatik 32 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 18 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
San Vicente (Urraulbeiti)
Klima
Basoa nahiko urria da, eta zuhaitz gehienak pinuak dira, Austriatik birlandaturiko zuhaitzak. Horrez gain, ameztiak eta zumeak ageri dira ibarreko gunerik lehor eta eguzkitsuenetan.
Estazio meteorologikoak
Urraulbeitin dagoen Artieda kontzejuan, itsasoaren mailatik 456 metrora, Nafarroako Gobernuak 1954an jarritako estazio meteorologikoa dago.
Savilly
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Savilly udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Vicente (Urraulbeiti)
Historia
Leireko monasterioak Antso II.a Gartzeitz erregearen eta Tota Azearitz erreginaren hiribildua jaso zuen 918an. Abadiaren domeinua pixkanaka-pixkanaka handituz joan zen, ondoz ondoko dohaintzengatik, hala nola Fortun Enekointz (1097), Jerusalemera joatean, Tota Zedoinetz post obitum (1103), edo Antso Enekoiztiak eman zituztenena.
1268ko errekorteari bi kahize gari eta sei diru eman zizkion. 1366an sei kapare-su zituen, eta Longida ibarran inskribatuta dago. García Ferrándiz, Pero Périz, Martín Ferrero, Miguel d «Acuatáin» eta María Périz dira aurtengo bizilagunak. Biztanleriak gora egin zuenez, 1427an bederatzi su izan ziren, guztiak kapareak.
1835-1845eko udal-erreformetara arte, ibarreko diputatuek eta herriko bertako errejidoreek gobernatzen zuten, 1802an hamabost etxeen artean txandaka izendatzen zirenak, 1847an hemezortzi. Azken data horretan, erretorearen aurkezpen-eskubidea bizilagunek gauzatzen zuten; herriz herriko bideak baino ez zeuden, egoera txarrean.
Demografia
biztanle zituen San Vicentek.
Politika
San Vicenteko kontzejua kontzejuburuak osatzen dute. Egungo kontzejuburua Francisco Javier Iriarte Garcia da.
Kontzejua
San Vicenteko kontzejua kontzejuburuak osatzen dute, demokratikoki hautatua. Kontzejuburua Francisco Javier Iriarte Garcia da.
Kontzejuburuak
2011tik, San Vicentek kontzejuburu bat izan du:
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Urraulbeiti atzerakada-eremuan sailkatu zen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Koldo Zuazok, 2010ean, Urraulbeiti ez-euskal-eremuan sailkatu zen.
Udalerri honetan hitz egiten den euskarak bere berezitasunak du. Horregatik sailkatzen da eguesibarrera azpieuskalkian. Euskara batuaren itzalean alfabetatutako hainbat euskaldun baden arren, Urrozko mintzaira zaharrak hiztun gaberik dakite.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Varroa destructor
Varroa destructor barroa mota bat da, hots, akaro bizkarroi bat, Apis cerana eta Apis mellifera erleez elikatzen dena. Akaro horrek eragindako gaixotasunari barroasi esaten zaio, eta erle eztigileak gaur egun duen gaixotasun nagusia da. Mundu osoko erlezaintzari eragiten dio.
Barroa ohiko parasitoa izan da Asian dagoen erle mota batentzat (Apis cerana). XX. mendearen erdialdean, ordea, Errusiako ekialdean, erlezaintzan erabili ohi diren erleak (Apis mellifera) Asiakoarekin kontaktua izaten hasi ziren, eta parasitoa espezie batetik bestera pasatu zen. Hala, mundu osora zabalduta dago orain.
Barroa erle-kolonietan baino ezin da ugaldu. Erlearen gorputzari erasotzen dio, eta gantzak xurgatuta ahuldu egiten du. Prozesu horretan, akaroak ARN birusak zabaltzen ditu erlearengan, hala nola hegal motxen birusa. Barroa erlauntzan asko zabaltzen bada erle-kolonia osoa hil dezake. Erlezaintzan kalte ekonomiko handiena eragiten duen parasitoa da barroa.
María Vázquez Suárez
Ibilbidea
Joaquín Vázquez Fernándezen alaba. Coruñako Eskola Normalean ikasi zuen, eta 1913an graduatu zen. 1918an, plaza lortu zuen A Pobra do Caramiñaleko nesken eskolan, eta 12 urtez jardun zuen bertan. 1929an Miñoko 2. eskolan lortu zuen lanpostua. Garai hartan, giro errepublikanoetan ibili zen, eta Errepublika iristean, erreforma pedagogikoarekin bat egin zuen, Coruñan hobekuntza-ikastaroetara joan zen eta eskola-txangoak antolatu zituen lantegi eta monumentuetara. Jarduera politiko eta sindikala ere egin zuen, Miñoko talde sozialistan integratuz, eta lehen hitzaldia egin zuen 1932an mitin politiko batean. Hezkuntza-politiketan eta emakumeen eskubideen defentsan oinarritutako diskurtsoen kanpaina eta mitinetan parte hartuz. Emakume Iberiko eta Hispaniar Amerikarren Nazioarteko Ligan eta Emakumezkoen Talde Errepublikanoan parte hartu zuen. 1933an FETE-UGT en afiliatu zen eta 1935ean diruzainorde kargua hartu zuen.
Varroa destructor
Deskribapen fisikoa
Varroa destructor heldua gorri iluna da, eta forma zapala du; 1 eta 1,8 mm luze eta 1,5 eta 2 mm arteko zabalera du; zortzi hanka ditu.
María Vázquez Suárez
Ibilbidea
1936ko uztailaren 18ko estatu-kolpearen ondorioz, Coruñan atxilotu zuten eskola laikoa eta maitasun librea defendatzeagatik. Pontedeumeko eraman zuten eta abuztuaren 19an Miñoko hondartza batean fusilatu zuten. Etxea arpilatu eta liburuak erre egin zituzten.
Varroa destructor
Ugalketa, infekzioa eta erlauntzaren heriotza
Barroa hamar eguneko zikloetan ugaltzen da. Emea erle larba dagoen gelaxkan sartzen da. Erleek gelaxka estaltzen duten bezain laster, barroak arrautzak jartzen ditu (lehenbizikoa arra eta ondorengoak emeak). Arrautza horietatik barroa gazteak ateratzen dira, eta arrak arrebak estaltzen ditu. Tarte horretan, gelaxkatik jaio egiten da erlea, eta barroa eme gazteak beste gelaxka baten bila hasten dira; hala, zikloa berriz abiatzen da. Barroa helduak erlearen gantzak xurgatzen ditu elikatzeko, eta zauriak eragiten dizkio erleari. Erasotako erleek infekziorako joera handiagoa dute. Erleen lerro genetiko batzuk izan ezik (Errusiakoak edo Magrebekoak, adibidez), munduko erlezaintzan nagusi den espezieko erleak, Apis mellifera-k, ia ez du zereginik parasito horien aurka (Errusiako erlearen kasuan, seguru asko joan deneko berrehun urtean parasitoarekin kontaktuan denez, akaroei zailagoa zaie erle mota horretan ugaltzea). Asiako Apis cerana erlea milaka urtean bizi da barroarekin, eta parasitoaren aurkako garbiketa-estrategiak garatu ditu. Horiei esker, koloniaren bizitza ez dago arriskuan.
María Vázquez Suárez
Ibilbidea
Bera eta Mercedes Romero Abeja dira errepresio faxistan exekutatutako bi maistra.
Varroa destructor
Ugalketa, infekzioa eta erlauntzaren heriotza
Astez aste, barroaren kopurua biderkatu egiten da, eta, udazkena iristen denerako, erle kolonia guztia garbitu dezake.
Identifikazioa
Orain dela gutxi arte uste zuten Varroa destructor estu lotuta zegoela Varroa jacobsoni delakoarekin. Bi espezieak dira A. cerana Asiako erlearen bizkarroiak. Hala ere, Anthonie Cornelis Oudemansek 1904an V. jacobsoni gisa deskribaturiko espeziea ez da erle eztigileari erasotzen dion espezie bera. Erle eztigilera, ziurrenik, Filipinetan egin zuen jauzi lehen aldiz 1960ko hamarkadaren hasieran, non A. mellifera inportatua A. cerana kolonia infektatuekin kontaktuan jarriko baitzen. 2000. urtera arte, zientzialariek ez zuten V. destructor espezie bereizi gisa identifikatu. Urte horretan, Andersonek eta Truemanek identifikazio hori egin, eta aurrez zegoen nahasmena zuzendu zuten literatura zientifikoan.
Kontrola eta prebentzio neurriak
Borroka kimikoa, mekanikoa eta genetikoa erabiltzen dira barroari aurre egiteko, baina oraingoz ez dago erabat eraginkorra den metodorik.
Borroka kimikoak bi arazo nagusi ditu: hondakinak uzten ditu eztian, eta parasitoa erresistentziak garatzen ari da, eta, ondorioz, gero eta eraginkortasun txikiagoa du. Badira kimiko naturalak; besteak beste, azido oxalikoa eta timola.
Borroka mekanikoan, besteak beste, erlamando habien maneiua dago. Barroak maiteago ditu erlamando gelaxkak, eta horiek sakrifikatuta infestazioaren ehunekoa apaldu egin daiteke.
Borroka genetikoan, berriz, barroari gogor egiten dioten erleak hautatzen dira. Adibidez, barroari hankekin eta ahoarekin ekiten dioten erleak, hau da, barroari jazartzen zaizkionak (ingelesez, grooming egiten dutenak).
Enterococcus faecalis
Enterococcus faecalis Enterococcus generoko bakterioa da, gure mikrobiotaren partaidea dena (heste-floraren partaidea, hain zuzen). Eskuarki komentsal ez-kaltegarria bada ere, batzuetan patogenoa izan daiteke, hesteak ez diren gorputzeko beste atal batzuk kolonizatzen dituenean (puxika, bihotza, odola, etab).
Garai batean bakterio hau Streptococcus faecalis deitzen zen, baina 1984an Streptococcus generotik atera zuten mikrobiologoek, Enterococcus generoa sortuz eta bertan sailkatuz (Streptococcusekin zituen desberdintasun genetikoak oso handiak baitziren).
Gizakiaren hesteetan ez ezik, ugaztun eta hegaztien heste-floran ere ugaria da bakterio hau.
Ezaugarriak
Koko itxurako bakterio Gram positiboa da, anaerobio fakultatiboa. Glukosa hartzitzen du gasik sortu gabe. Katalasa, oxidasa eta gelatinaren hidrolisia (-). Ez da mugikorra eta ez du esporarik sortzen.
Enterococcus faecalis oso erresistentea da ingurugiro gazietan, alkalinoetan eta hotzetan. Era berean, behazunak ez du bere hazkuntza inhibitzen.
Patogenia
Esan bezala, normalean patogenoa ez izan arren kasu batzuetan bakterio honek infekzio larriak eragiten ditu, batez ere klinika eta ospitaleetan (infekzio nosokomialak). Mikrobio oportunista da, aurretik antibiotikoekin tratatutakoei edota immunitate-sistema ahula dutenei, batik bat, eraso egiten diena
Patogenoa denean gernu-infekzioak, endokarditisa, zaurien infekzioak eta bakteriemia eragin ditzake.
Antibiotiko askorekiko erresistentzia garatu du, eta horrek arazo potoloak dakartza ospitaleetan. Orain dela gutxi arte bankomizina zen aukerako antibiotikoa mikrobio honen aurka, baina andui erresistenteak agertu dira azken boladan. Bakterio honek sortutako infekzio baten aurrean antibiograma egin behar da aukera terapeutiko egokiena ezagutzeko
Kutsadura fekalaren adierazlea
Kutsadura fekala ez da berez larria, baino patogeno garrantzitsu batzuen balizko agerpena (Salmonella, Shigella, Vibrio...) adierazten du. Gogoratu behar da gorozki-aho bidetik kutsatzen direla kolera, disenteria edo sukar tifoide bezalako gaixotasunak. Hondar fekalek, beraz, arrisku horren berri ematen dute laborategian aztertutako laginetan.
Enterokokoek erresistentzia handia dute ingurugiro gogorretan bizirauteko (tenperatura hotzetan zein beroetan, ingurugiro gazi eta alkalinoetan, detergenteen aurrean, etab.). Horregatik, koliformeak baino denbora gehiago irauten dute kutsatutako ur edo elikagaietan eta, horrenbestez, adierazle mikrobiologiko hobeak dira.
Eréndira Derbez
Eréndira Derbez Campos (Mexico Hiria, 1991ko abuztuaren 7a) mexikar ilustratzailea, idazlea eta arte historialaria da. 2020an García Cubas saria irabazi zuen.
Biografia
Artearen Historia ikasi zuen Unibertsitate Iberoamerikarrean. Generoari, arteari eta politikari buruzko gaiak jorratzen ditu, eta, aldi berean, ilustrazioa egiten du Plumbago diseinuaren azterketarako, non hainbat argitaletxe, enpresa, eta bitarteko inprimaturekin lan egin baitu.
Diseinu eta ilustrazioko Plumbago Estudioaren sortzaileetako bat da. Giza eskubideen, kulturaren eta zientziaren dibulgazioan jartzen da, diseinuko tresnen bidez. Nazioarteko eta nazioko erakundeentzat lan egin dute, eta manifestazio desberdinetarako kartelak jarri dituzte, adibidez, Gurutzada Arrosa: gurutze arrosak dituzten kartelak, #NiUnaMenos mezuarekin, 2019ko azaroan jarri ziren Mexikoko zenbait hiritan, feminizioei stop eskatzeko.
Hainbat komunikabidetarako eta argitaletxetarako kolaborazioak egin ditu, hala nola Paraíso Perdido, Penguin Random House, Kultura Idazkaritza. Besteak beste, artikulugile eta laguntzaile da Este País, Animal Política, Ibero 90.9, Más 131, Sopitas.
Ángela López Jiménez
Ángela López Jiménez (Iruñea, Nafarroa, 1945 - Zaragoza, 2007ko martxoaren 23a) soziologoa eta feminista nafarra izan zen, Zaragozako Unibertsitateko Soziologiako irakasle titularra.
Biografia
Hiri- eta garapen-soziologia lizentziatura Lovainako Unibertsitate Katolikoan eta Soziologiako doktoretza Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean osatu zuen.
1979an, eratze-ekitaldiaren anfitrioia izan zen, eta fundatzaileetako bat, Andaluziako, Kataluniako eta Aragoiko soziologia-elkarteetako ordezkariekin batera, Zaragozako Ekonomia Zientzien Fakultatean bildu zen, Espainiako Soziologia Federazioa (FES) sortzeko. Soziologiako Espainiako Lehen Biltzarra egiteaz arduratu zen, Zaragozan, FES eratu eta bi urtera, 1981eko irailaren amaieran.
1990. urtean, Zaragoza La Sabina Emakumeen Iritzi Klubaren sortzaile eta lehen lehendakaria izan zen.
2000tik 2007ra, Aragoiko Ekonomia eta Gizarte Kontseiluko lehendakaria izan zen.
2005ean GSIC (Ikerketa Zientifikoko Talde Soziologikoa) sortu zuen.
Zaragozako Unibertsitaterako Soziologiako doktorego-programa lortu zuen eta hurrengo edizioetan zuzendu egin zuen. Zaragozako Unibertsitateko Hirigintza Masterreko irakaslea ere izan zen, eta irakasle gonbidatua Espainiako eta nazioarteko unibertsitateetan, hala nola Guatemalako Rafael Landívar Unibertsitatean, Peruko Unibertsitate Katoliko Pontifizioan edo Suediako Upsalako Unibertsitatean.
Hainbat lan argitaratu zituen aldizkari espezializatuetan. Aragoiko erakundeak ordezkatu zituen hainbat forotan, hiri-berrikuntzaren eta informazio-gizartearen garapenaren arloan. Zaragozako Unibertsitatea ordezkatu zuen Pro Expo Zaragoza 2008 Partzuergoko Soziologia Batzordean.
Lanak
Hona hemen bere obra nagusietako batzuk:
Vantaa
Vantaa (Finlandieraz ahoskatua: [ˈʋɑntɑː]; Suedieraz: Vanda) Finlandiako hiri bat da. Helsinki, Vantaa, Espoo eta Kauniainenekin batera Helsinkiko zonalde meltropolitarra osatzen dute.
Vantaa, 196.963 biztanlerekin (2009ko ekainaren 30ean), Finlandiako laugarren hiri biztanletsuena da. Finlandiako aireporturik handiena, Helsikin-Vantaa Aireportua, hemen kokatzen da.
Hemidactylus newtoni
Hemidactylus newtoni Hemidactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Lazare Hoche
Louis Lazare Hoche (Versailles, 1768ko ekainaren 24a - Wetzlar, 1797ko irailaren 29a) frantziar militarra izan zen, Frantziako Lehen Errepublikako jenerala.
Antzinako Erregimena
Errege zalditegiko zaldizain baten semea, gurasoen pobreziak bere kabuz bizimodua irabaztera behartu zuen oso goiz. Hamalau urte zituela, supernumerario baten laguntzaile gisa lan egin zuen errege zalditegietan. Umezurtz gelditu zenean, Versaillesen fruta saltzaile lan egiten zuen izeba batek bere heziketa hasteko liburu batzuk erosteko eman zion laguntzaz baliatu zen, handik aurrera bere adimen gaitasunak garatuz. Eguna lanari eskaintzen zion eta gaua ikasteari. 16 urterekin, 1784ko urriaren 19an, karrera militarrean sartu zen eta Frantziako Guardia Nazionalean fusilari soil gisa sartu zuten, eta handik gutxira bere nagusien arreta erakarri zuen. 1789an sarjentu izendatu zuten.
Frantziako Iraultzako soldadua
1792ko urtarrilean erroldatu zen 104. infanteria erregimentuan. Handik gutxira ofizial izendatu zuten eta Rouergue erregimentuko ordezkaritza bat eman zioten. 58. infanteriako erregimentuaren barruan Thionville-ren defentsan parte hartu zuen teniente gisa eta Ardenetako armadako intendentziako arduraduna izan zen. Bere aholkulari bihurtu zen Leveneur jeneralaren aholkuak baliatu zituen. Thionvillen eta Neerwindengo guduan (1793) bere gaitasunaren eta balioaren erakusgarri ezin hobeak eman zituen.
Handik gutxira Parisera deituta, Salbamen Publikorako Batzordeari aurkeztu zion hain ondo pentsatutako kanpaina-plan bat, non Lazare Carnotek oihu egin baitzuen: "Hemen merezimendu handiko ofizial bat dago". Batzorde osoak bat egin zuen Carnotekin mirespenean, eta berehala jarri zuen merezi zuen postu batean.
Dunkerque
Hochek jeneral laguntzaile titulua hartuz, Dunkerque hiriko garnizonaren agindua jaso zuen, ingelesen aurka bikain defendatu zuena.
1793an Dunkerqueko gotorlekuaren defentsa antolatu zuen: intendentzia arazoak konpondu eta bere inguruko onenak aukeratu ondoren, hiria inguratzen zuen zelaia urez bete zuen. Yorkeko dukeak gidatutako setioan hainbat gertakari izan zituen tropa britainiarrentzat neketsuegia bihurtu zirenak, zeren bertan behera uztea erabaki zuten.
Arrakasta horrek azkar hierarkia militarraren hainbat postu igo arazi zuen. Eskuadrilako jeneral izendatu zuten, gero dibisioko jenerala 1793ko urrian eta, azkenean, Moselako Armadako buruzagi nagusia. Hala ere, porrota izan zuen bere lidergoaren hasieran, Landau hiriaren aurkako erasoan, Salbamen Publikorako Batzordeak aginduta.
Veurne hartu eta Weissembourg lineetan Wurmser garaitu ondoren, Landau berreskuratu eta Germersheim, Speyer eta Worms hartu ondoren, 1794ko martxoaren 20an, Moselako Armadaren agintea kendu eta Parisen espetxeratu zuten traizioa zela eta, Carnot, Collot d'Herbois, Billaud-Varenne, Robespierre eta Barère-k sinatutako ordenantza bat heldu ondoren, eta handik atera zen abuztuan Robespierre erori eta gero.
Mendebaldeko baketzea
1794ko abuztuan Brest eta Cherbourgeko armaden agintepean jarri zen Frantzia mendebaldea (Vendeea eta Bretainia) baketzeko. Ordena berreskuratu zuen, Chouannerie gerrillarien aurkako taktika eraginkorra hartu zuen eta La Jaunaye Hitzarmena sinatu zuen 1795eko otsailaren 15ean Vendée-rekin.
Uste osorik gabe sinatu zituen Mabilais hitzarmenak 1795eko apirilaren 20an. Hainbat buruzagi iraultzaileek dokumentua sinatu ez zutenez, akordioak ez zuen hilabete baino gehiago iraun. Hochek, Quiberoneko lehorreratzea bezala ezagutzen den Carnaceko "émigrés" talde handi baten lehorreratzeaz oharturik, ingelesek, Chouannerieen matxinada berrabiarazteko egin zutena, matxinatuak posizio defentsibo bat hartzera behartu zituen, eta, euren errenditzea lortu ondoren, sarraski handi bat egin zuen. Arrakasta honen ondoren, Mendebaldeko Armadaren agintea eman zioten.
Bigarren saiakera bat aurreikusita, soldaduak antolatu zituen Vendée-ko indarren kontzentrazioa ekiditeko eta britainiarrak L'Île-d'Yeu-n lehorreratzea eragotzi zuen. Matxinatuak sistematikoki desarmatu zituen eta eskualde osoa presiopean mantendu zuen. Parisekin zuen harremana onartu zen eta ozeano-kostaldeko armadaren agintea lortu zuen. Travot bere bigarren komandanteak Charette matxinoen burua harrapatu zuen 1796ko martxoaren 23an. Hochek, beraz, Anjou eskualdeko armagabetzea lortu zuen. Bakegintza uztailaren 15ean aldarrikatu zen ofizialki.
1796ko uztailaren 16an, Direktorioaren mezu batek Kontseilu Iraultzaileari Vendée baketzea iragarri zion. Gobernuko ordezkariek dekretu bidez adierazi zuten Hochek eta bere armadak nazioaren meritua lortu zutela. Bi atentatu saiakerak ia amaitu zituen bere garaipenak modu horretan: behin pozoitzen saiatu ziren eta, handik gutxira, Rennes antzokiaren kanpoaldean eraso egin zion buruan pistola batekin arrakastarik gabe tiro egin zion pertsona batek.
Saiakerak Irlandan
Saint-James-eko gobernua Frantzian gerra zibila elikatzen ari zen. Mendebaldeko "askatzaileak" Irlandan lehorreratzeko proiektu ausarta asmatu zuen orduan. Brestera joan zen eta bertan prestaketak egin zituen eta misio horri ekin zion 1796 amaieran.
Bazirudien dena ondo zihoakiola, baina, itsaso zabalera irten bezain laster, elementuek eztanda egin zuten, eta Ingalaterra salbatu zuten eginkizun horrek sortuko zizkion arazoetatik. Frantziako flota potentzia handiko urakan batek sakabanatu zuen, eta Hoche bere aberrira itzuli zen.
Sambre-et-Meuse-ko Armada
1797ko otsailaren 23an Sambre-et-Meuse-ko armadako buruzagi nagusi izendatu zuten, 80.000 gizonek osatua. Buruan, 1797ko kanpaina hasi zuen, Rhin zeharkatuz Neuwied-en etsaien kainoien mehatxupean. Neuwied, Ukerath, Altenkirchen, Dierdorf eta Heddesdorf batailetan jarraian bost garaipen lortu zituen eta Wetzlar-en sartu zen bere aurkariak oraindik oso urrun zegoela uste zuen bitartean. Behin betikoz etsaien armada paretik kentzeko maniobrak egiten ari zen, Leobenen armistizioa, Napoleon Bonapartek eta Karlos Austria-Teschengoak sinatua, Gießen-en gerarazi zuenean, Nidda-ren ondoan, une horretan, bere arrakasten gailurrean zegoelarik, eta garaile, Alemaniako lurraldera zihoala.
Uko egin zion gerra ministerioa eskaini zioten, baina Paris inguruan kokatutako armada kidego baten agindua jaso zuen Clichy Klubak Direktorioaren aurka trazatu zituen azpijokoak ekiditeko helburuarekin.
Etsaien kalumniazko salaketek ez zuten denbora asko behar izan Augereau-ren esku utzi zuten aginte hori galtzeko. magistraturak epai zezala eskatu zuen, baina ez zen halakorik gertatu. Egoera honek nahigabeturik, Wetzlarreko bere kuartel nagusira itzuli zen.
Heriotza
29 urte besterik ez zituen. Gorpuaren autopsiak, Direktorioak aginduta, bere hesteetan heriotza bortitza adierazten zuten orban beltz ugari zeudela erakutsi zuen. Egia esan, tuberkulosia zen. Jendaurreko ohore handiak jaso zituen, armadan zein herrialde barruan. Chénier poeta ospetsuak ospatu zuen, bertso nobleetan, hain gaztetan jaioterria galdu zuen heroiaren aintza.
Hoche lizeoa eta Versaillesko plaza bere omenez eskainiak daude.
Suèvres
Suèvres Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Suèvres udalerrian erroldatutako biztanleak 1.447 ziren. Familiak 592 ziren, horien artean 156 pertsona bakarrekoak ziren (68 bakarrik bizi ziren gizonak eta 88 bakarrik bizi ziren emakumeak), 196 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 208 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
City Lights
Chaplin 1928an hasi zen gidoia garatzen, eta soinu-filmen kopurua gorantz ari ziren arren, ekoizpenean film isila egiten jarraitzea erabaki zuen. Filmaketa 1928ko abenduan hasi eta 1930eko irailean amaitu zen. City Lightsen Chaplinek lehen aldiz aritu zen filmaren partituran lanean, eta sei astetan idatzi zuen Arthur Johnstonekin. José Padilla konpositore espainiarraren La Violetera kanta da gai nagusia, neskato lore sailtzaile itsuarentzat leitmotiv gisa erabilia. Chaplinek demanda bat galdu zion Padilla kredituetan ez sartzeagatik.
Suèvres
Etxebizitza
2007an 686 etxebizitza zeuden, 597 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 57 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. 645 etxeak ziren eta 36 apartamentuak ziren. 597 etxebizitza nagusietatik 473 bere jabearen bizilekua ziren, 109 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 51 etxek bi zituzten, 114 etxek hiru zituzten, 148 etxek lau zituzten eta 277 etxek bost zituzten. 455 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 256 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 274 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Boston Dynamics
Boston Dynamics robotika arloan lan egiten duen enpresa estatubatuarra da. Konpainia Marc Raibert ingeniariak 1992an sortu zuen. Hasieran Massachusetts Institute of Technologyko spin-off izan zen.
Suèvres
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 882 ziren, horien artean 689 aktiboak ziren eta 193 inaktiboak ziren. 689 pertsona aktiboetatik 645 lanean zeuden (338 gizon eta 307 emakume) eta 44 langabezian zeuden (30 gizon eta 14 emakume). 193 pertsona inaktiboetatik 69 erretiraturik zeuden, 79 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Suèvres udalerrian 607 unitate fiskal zeuden, 1.511 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.835 euro zen.
Boston Dynamics
Konpainiaren historiaren hasieran, American Systems Corporation-ekin lan egin zuen Naval Air Warfare Center Training Systems Division (NAWCTSD) kontratu baten arabera, hegazkinak jaurtitzeko operazioetarako itsas entrenamendurako bideoak simulazio interaktiboekin ordezkatzeko.3Dn DI Guy pertsonaiekin.
City Lights
City Lightsek arrakasta izan zuen estreinatu eta berehala, 1931ko urtarrilaren 30ean, kritika positiboekin eta munduko salmentekin, $4 milioi baino gehiagokoak. Gaur egun, kritikari askoren ustez, Chaplinen karreraren lorpen handiena ez ezik, inoiz izan den filmik handienetakoa ere bada. Jeffrey Vance Chaplinen biografoak uste du "City Lights ez dela Charles Chaplinen maisulana soilik; desafio-ekintza bat da", lau urte lehenago estreinatu zen The Jazz Singer filmaren streinaldiarekin (1927) hasi baitzen soinu-filmen aroan.
Boston Dynamics
2013ko abenduaren 13an, konpainia Google X-k (Alphabet Inc.-en filiala) erosi zuen prezio ezezagun baten truke, non Andy Rubin-ek kudeatu zuen 2014an Google-tik irten zen arte. Erosketa baino berehala, Boston Dynamics transferitu zen. bere DI-Guy software produktu-lerroa MAK Technologies Inc.-i (lehen VT MAK, Inc.), Cambridge-n (Massachusetts) egoitza duen simulazio-softwarearen hornitzaileari.
2016ko martxoaren 17an, Bloomberg News-ek jakinarazi zuen Alphabet Inc. konpainia Toyota eta Amazonekin saltzeko asmoa zuela.
BigDog
BigDog tripulaziorik gabeko lurreko ibilgailua edo robot ibiltaria da, laukoitza, dinamikoki egonkorra, erabilera militarrerako. 2005ean sortu zuten Boston Dynamics eta Foster-Miller konpainiek, Nasa ontziko propultsio-laborategia eta Harvardeko Unibertsitateko Concord Field Station. 0,91 m-ko luzera du, 0,76 m-ko altuera eta 110 kg-ko pisua. Gai da lurzoru konplexuak 6,4 km/h-ko abiaduran zeharkatzeko, 150 kg-raino kargatuz, eta 35°-ko maldak igotzeko. Ontziko ordenagailu batek trakzioa kontrolatzen du, robotak dituen sentsore ugarietatik jasotzen dituen sarreretan oinarrituta, baita nabigazioa eta oreka ere.
CHEETAH-Robot korrikalaria
CHEETAH 28 mph (orduko milia) heltzeko gai den robot bat da.
Atlas
Agile Anthropomorphic Robot "Atlas" 6 oineko (183 cm) bipedoko robot humanoide bat da, Boston Dynamics-eko PETMAN humanoide robotean oinarritutakoa eta hainbat bilaketa eta erreskate lanetarako diseinatua.
Atlas oso mugikorra den robot humanoide bat da, lur malkartsuan eta kanpoaldean nabigatzeko diseinatua. Bi gorputz-adarretan ibil daiteke, goiko gorputz-adarrak libre utziz ingurunea altxatzeko, eramateko eta manipulatzeko. Oso zaila den lurzoruan, nahikoa sendoa eta koordinatua da eskuak eta oinak erabiliz eskalatzeko, betetako espazioetan zehar egiteko. Esku artikulatu eta sentikorrei esker Atlasek gizakiak erabiltzeko diseinatutako tresnak erabil ditzake. Atlasak 28 askatasun-gradu hidrauliko ditu, bi esku, besoak, hankak, oinak eta enborra. Sentsore buru artikulatu batek kamera estereoa eta laser telemetroa ditu. Atlasaren lehen bertsioak kanpoko elikadura elektrikotik elikatzen ziren, lokarri malgu baten bidez. Atlas robotaren hainbat kopia gobernuak hornitutako ekipamendu gisa hornitzen dira DARPA Robotics Challenge programarako, 2013ko udan entregatzeko aurreikusita.
2016ko otsailean, Boston Dynamics-ek Atlas, The Next Generation izeneko YouTube-ko bideo bat argitaratu zuen, gutxi gorabehera 5' 9"-ko altuera (175 cm, DRC Atlasa baino buru bat txikiagoa den robot humanoide berri bat erakusten duena). Bideoan, robota da. aurreko belaunaldiko robot humanoideentzat zailak edo ezinezkoak izango ziren zenbait zeregin
City Lights
1991n, Kongresuko Liburutegiak City Lights aukeratu zuen Estatu Batuetako Zinemaren Erregistro Nazionalean "kultural, historiko edo estetikoki esanguratsua" den ondare gisa gordetzeko. 2007an, American Film Instituteren arabera Estatu Batuetan inoiz egin diren film onenen zerrendako 11. postuan dago. 1949an, James Agee kritikariak filmeko azken eszenaren inguruan zera esan zuen: "zeluloidean inoiz jarri den banako antzezpen pieza handiena da".
Argumentua
Charlot, Chaplinek interpretatutako pertsonaia, etxerik gabeko ibiltari pobrea da, eta Lore saltzaile itsu bat ezagutu eta maiteminduko da. Handik gutxira, mozkor aberats batek bere buruaz beste egitea eragotziko du, eta betiko adiskidetasuna izateko promesak egingo dizkio. Baina soberan dagoenean, aberatsak baztertu egingo du. Lore saltzailearekin maitemintzen hasiko da, eta gizon diruduntzat hartuko du. Zortea noizbehinkako lanetan probatu ondoren -tartean boxeo-lehiaketa bat-, bere lagun aberatsarengandik mila dolar lortuko ditu hura mozkortuta dagoenean. Mozkorraldia pasa ondoren Charlot ezagutu izana ukatu eta polizia jartzen haren atzetik. Charlotek dirua Lore saltzaileari emango dio etxetik bota ez dezaten eta ikusmena itzuliko dion ebakuntza egin dezan.
Boston Dynamics
Atlas
egiten erakusten du: elur-estaldura irregularrean eta traidoreetan ibiltzea eta eraitsitakoan azkar altxatzea. Bertsioa, Atlas-ek elikadura-iturri integratu bat erabili zuen. jada ez zuen lokarririk behar.
2017ko azaroan, YouTube-ko bideo batek jauziak, 180 graduko jauziak eta alderantzizko jauziak barne hartzen zituen Atlaserako gaitasun berri ugari erakutsi zituen.
SpotMini
2018ko otsailean, SpotMini-ren sustapen-bideo batek aurreko atzaparra erabiliz beste robot bati atea irekitzeko 1. postua lortu zuen YouTube-n, 2 milioi ikustaldi baino gehiagorekin. Hilabete bereko geroagoko bideo batek SpotMini gizakien interferentziaren aurrean atea irekitzen saiatzen ari zela erakusten zuen. Ikusleek robota "izugarria" dela eta "bere bilaketa eta suntsipen misioetan amore emango ez zuten zientzia-fikziozko robot mota guztiak gogorarazten zituen".
2018ko maiatzaren 11n, Marc Raibert Boston Dynamicseko zuzendari nagusiak iragarri zuen, TechCrunch Robotics Session 2018-n, SpotMini robota aurre-produkzioan eta banaketa komertziala prestatzen ari zela 2019an. Bere webgunean, Boston Dynamics-ek adierazi zuen SpotMini dela " "Inoiz eraiki duten robotik isilena". Konpainiak kontratudun fabrikatzaileekin urte horren amaierarako lehen 100 SpotMini eraikitzeko asmoa adierazi zien helburu komertzialetarako, 2019an SpotMini saltzeko helburuarekin produkzioa handitzen hasiz.
2020ko ekainaren 16an, Spot modeloa 74.600 $-ko prezioan jarriko zela iragarri zen. Zaintza jardueretarako, babesteko eta elementuak ateratzeko garatzen da. Ordezko bi bateria eta babes-estalkia ditu.
SandFlea
SandFlea gurpildun robot txiki bat da, 30 oin (9,1 m) zuzenean jauzi egiteko gai dena. 11 kilo (5 kg) pisatzen ditu eta urrutiko aginte-auto bat bezala gidatzen du gainazal lauetan.
Robotak giroskopioaren egonkortzea erabiltzen du hegaldian zehar berdin egoteko, ontziko kameraren ikuspegi garbia emateko eta lurreratzea leun bat bermatzeko. Hare-arkakusoak 25 bat aldiz jauzi egin dezake karga batekin. Boston Dynamics Sand Flea garatzen ari da AEBetako Armadako Rapid Equip Force (REF) finantzaketarekin. Sand Flea-ren aurreko bertsioak Sandia National Laboratory-k garatu zituen, DARPA eta JIEDDOren finantzaketarekin.
Handle
Heldulekuak (2016) bi beso ditu eta, berritasun gisa, gurpilen gainean ibiltzen diren bi hanka. Besoak 45 kilogramo arteko zamak orekatzeko eta altxatzeko erabiltzen dira. Heldulekuak bi metroko altuera du eta orduko 15 kilometro baino gehiago ibil daiteke. Gainazal zakarren gainean ere zapaldu daiteke. Eskaileretatik jaitsi zaitezke biribiltzean. 1,20 metro baino gehiagoko altuera egin dezake. Bere bateriek 25 kilometro inguruko autonomia ematen diote. Bere gurpilak direla eta, oin mugikorrak dituen robot humanoide batek baino askatasun gradu gutxiago ditu, baina fabrikatzea nabarmen merkeagoa da.
Suèvres
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 68 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 5 igeltseroak, 2 margolariak, 7 zurginak, 4 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Suèvres udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bikaner
Bikaner (hindiz बीकानेर) Indiaren mendebaldeko Rajastan estatuko hiria da. Japiur hiriburutik 330 kilometrora dago eta 723.982 biztanle ditu (2008). Thar basamortuaren erdian dagoenez basamortuko klima du.
Historia
Marwarreko erregearen seigarren semea zen Rao Bikak iparraldeko lurrak konkistatzeari ekin zion eta 1485an gotorleku bat eraiki zuen, Bikaren asentamendua izena emanez (Bikaner), eta urtebetera hiria sortu zen. Basamortuaren erdian zegoenez Erdialdeko Asiaren eta Gujaraten arteko oasia kontsideratu zen eta honek aberastasun handia ekarri zion hiriari, baita berehala mogolen menpe geratu izana ere. XVIII. mendean mogolen boterearen gainbeheraren ondorioz istilu handiak izan zituen Marwar erresumarekin.
1815ean Surat Singh maharaja tiranoaren aurka altxatu ziren thakurak eta honek britainiarrei laguntza eskatu zien aurre egiteko. 1818ko itunak Bikaner printzerria Britainiar Raj bihurtu zuen. Bikaner printzerria Indiako seigarren lurralde handiena zen baina 1949an Rajasthanen barnean sartzerakoan bere lurrak hiru barrutitan banatu ziren.
Sambalpur barrutia
Sambalpur barrutia Indiako barruti bat da, Northern dibisioan, Orissa estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Espainiako futbol ligako bigarren B maila
Espainiako futbol ligako bigarren B maila 1977an abiatu zen futbol txapelketa da eta 2020-21 denboraldian amaitu zen. Espainiako futbol ligaren barruan hierarkiaren aldetik hirugarrena izan zen bigarren mailaren eta hirugarren mailaren arteko kategoria zuena.
Antolaketa
1987 arte bi multzotan jokatzen zuten taldeek, baina urte hartatik aurrera lau multzotan banaturik egon ziren, hogeina talderekin.
Igoerak eta jeitsierak
Multzo bakoitzeko lau talde onenek Bigarren mailarako igoera play-offa jokatzen dute. Multzo bakoitzeko txapeldunek beren artean eta gainontzekoek hiru kanporaketa jokatzen dituzte. Txapeldunen arteko kanporaketan irabazle direnek igoera lortzen dute eta beren artean jokatzen dute Bigarren B mailaren titulua. Galtzaileak berriz besteen kanporaketatan sartzen dira. Kanporaketa horietatik beste bi talde igoko dira Bigarren mailara.