cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Espainiako Gerra Zibila Karrantza Haranean
Estatu-kolpea
Horretaz gain, Bizkaiko Gobernu Zibilak eskatuta, Karrantzan Errepublikaren behin-behineko Guardia sortu zen, haranean Errepublikaren arerioen jarduerak zelatatzeko eta asaldura- ekintzak eta legalitatearen aurkako erasoak egitea saihesteko. Horrela, hainbat pertsona, eskopetak zituztela, patruilak egiten hasi ziren herrian, eta baita eskuindarrak atxilotzen ere. Hogei atxilotu inguru eraman zituzten herriko etxera, Ambasaguas auzoan zegoena, eta ondoren, Molinarreko bainuetxera; izan ere, horren eraikinak autoritateek konfiskatu eta kartzela bihurtu zituzten. “Villarías” zutabeko milizianoek galdekatu ostean, Bilbo ko Larrinagako kartzelara bidali zituzten. Atxilotu batzuk, zuzenean, Barakaldoko Portuko nasan ainguratuta zegoen “Cabo Quilates” kartzela-ontzira eraman zituzten. Bertan, hainbat judizioz kanpo hil zituzten, 1936ko urriaren 2an. Horietako bat Karrantzako apaiz eta Ahedoko parrokiako ekonomo Andrés Ranero Múgica izan zen.
Bainuetxeko eraikinez gain, gaur egun Biañezko El Karpin jauregia dena eta horren lursaila ere konfiskatu zituzten. Hasieran, jauregia boluntarioek erabili zuten; kontzentratuta zeuden bitartean lurra landu eta patatak erein zituzten. Gerran zehar zenbait tona patata bildu eta haraneko herritar guztien artean banatu zituzten. Ondoren, haurtzaindegi bihurtu zuten, Socorro Rojo Internacional erakundeak kudeatua; eta azkenik, Enkarterriko gerrako azken hilabeteetan zehar, militarren kuartel nagusia izan zen.
Gerra
Azkenean, agindua eman zuten, frontera joan nahi zuten boluntarioak Ambasaguas auzoan elkartu ziren, eta milizianoz beteriko bi kamioi atera ziren. Gauez Bilbora heldu eta Deustuko Unibertsitatean bildu ziren, frontera joateko aginduaren zain.
Konpainiak antolatzeko orduan, “norbaiti Karrantzako laurogeirekin konpainia egitea bururatu zitzaion, baina irizpide oneko agintari batek beste konpainia batzuekin nahastea erabaki zuen; izan ere, borrokan ezbeharrik gertatuz gero, Karrantza gazterik gabe geratuko zen”. Horrela azaldu zuen Matías Ruiz Martínez de Lahidalgak, UGT 3 “González Peña” batailoiko milizianoak, “Una vida marcada por la guerra” liburu autobiografikoan idatzitako memorietan.
Geroago, 1936ko urriaren 7an sortu berria zen Euskadiko Gobernuak, urriaren 18ko Euskal Herriko Agintaritza Aldizkariaren bidez, 1932, 1933, 1934 eta 1935 urteetan gudari izandakoak deitu zituen.
Jarraian, abenduko 8an, 16an argitaratutako dekretuaren bidez, 1931 eta 1936ko gudariak ere deitu zituen. Batailoietan bildutako dozenaka boluntarioak aintzat hartu gabe, gudari izandako haiekin Karrantzan 300 pertsona inguru mobilizatu ziren.
Horietako asko norberaren ideia politikoekin bat zetozen batailoietan sartu ziren, esate baterako, Euzko Alderdi Jeltzalearen “Abellaneda” eta “Muñatones”; Gazteria Sozialista Bateratuen “Meabe 1” eta “Meabe 2”; Euskadiko Partidu Komunistaren “Perezagua” eta “Rosa Luxemburgo”; UGT ren batzuk, besteak beste UGT 3 “González Peña”, UGT 10 “Reserva”, UGT 8 “Jean Jaures”; eta gutxi batzuk Ezkerra Errepublikanoaren “Azaña-Guipúzcoa” edo “Zabalbide” batailoietan.
Ehunka karrantzarrek egin zuten borroka Bizkaia, Gipuzkoa eta Arabako fronteetan.Horietan hirurogei inguru hil ziren. Kasu dramatikoenetako bat Los Lombanos auzoko eta “Rosa Luxemburgo” batailoiko Juan Domínguez Barreras-ena izan zen. Hamabost urte baino ez zituela hil zen Legutioko guduan, 36ko abenduaren 2an. Ezbairik gabe, gudan hil den karrantzarrik gazteena da.
1937ko martxoaren amaiera aldera, Mola aginduaren ondorioz, tropa frankistek egindako bultzada zela eta, ehunka baja egon ziren Euzko Gudarostean; horietako asko karrantzarrak. José Antonio Aguirreren Gobernuak, apirilaren 8ko dekretuaren bidez, 1929, 1930 eta 1937ko gudariak deitu behar izan zituen, eta hurrengo hilean, maiatzaren 7an, 1928, 1938 eta 1939koak deitu ziren (maiatzaren 9ko EHAA).
Datu horiek aintzat hartuta, esan daiteke gure probintzian eta Enkarterri eskualdean gatazkak iraun bitartean, ehunka gazte karrantzarrek borroka egin zutela frontean. Bilbo 1937an erori zen arte, Enkarterriko mendebaldean, eta zehatzago Karrantzan, atzeguardian lasaitasun “urduria” bizi izan zen. Baina dena aldatu zen hiriburua uztailaren 19an erori zenean. Handik gutxira Ezkerraldeko herriak hartu zituzten, eta, horrela, gerraren krudeltasun guzti-guztia Karrantzara heldu zen.
Frankistek aurrera egiten jarraitu zuten gupidarik gabe, eta hilabete eskas batean Enkarterriko ekialdea hartu zuten, Galdamesko, Sopuertako eta Zallako bataila latzen ondoren. Bazirudien matxinatuek Turtzioz, Artzentales, Karrantza eta Lanestosaz jabetu behar zutela, baina frontea gelditu egin zen, Errepublikako Gobernuak Bruneteko gudua hasi zuelako, hiriburua setiatzen ari ziren frankistei eraso eginez. Ondorioz, armada frankistak beste fronte batzuetako soldaduei alde egiteko agindua eman behar izan zien, baita Bizkaiko frontekoei ere.
Ondorioz, guda latzak izan ziren Alen eta Kolitza mendien tontorretan. Hain zuzen ere, bi hilabete horietan zehar, hegazkin alemaniar eta italiarrek, hurrenez hurren 80 eta 70 hegazkinekin (ehiza-hegazkinak eta bonbaketariak), arestian aipatutako Karrantzako bonbardaketa gehienak egin zituzten. Zehazki, haraneko lehena 37ko ekainaren 17an izan zen, eta ekainaren 19an tren-geltokia, bainuetxea eta Molinar bonbardatu zituzten. Ekainaren 21ean errepidearen, geltokiaren eta bainuetxearen bidegurutzeari eraso zioten, 30ean Molinar auzoari, uztailaren 1ean Villaverde-Molinar errepideari; eta azkenik, uztailaren 2an, berriz ere Kantabriara ateratzeko errepideari eraso zioten, Molinarren parean. Bi hilabetez borroka bortitzak izan ondoren, abuztuaren 24an matxinatuek lerro leialak gurutzatu zituzten. Nafarroako Hirugarren Brigadako zutabe bat Armañon-La Escritatik jaitsi zen, eta Biáñez eta Santecilla auzoen artean borrokaldi bat gertatu zen. Gaztelako Bigarren Brigada erdiko beste zutabe bat Orduntetik jaitsi zen, eta, horrela, tropa frankistek harana hartu zuten.
Gaztelako Bigarren Brigada erdiak, Antonio Rodríguez Díez komandantea buru zuela, udaletxea hartu zuen, eta egun horretan bertan, ezohiko osoko bilkuraren bidez, udalbatza berria eratu zuten. Hasieran, nahiz eta bitarteko alkatea José Sainz Munsuri zela agertzen den, 1937ko abuztuaren 28tik aurrera Francisco Vicario Calvo izan zen alkate, egun horretan bertan izendatu baitzuten ohiko bilkura batean.
Errepresio frankista
Udalbatza berria sortzearekin batera purgak hasi eta aurreko hamasei auzo-alkateak kargugabetu zituzten. Horien ordez, 1937ko irailaren 22ko osoko bilkuran nahierara hautatu zituzten beste batzuk, erregimenaren aldekoak zirenak.
Gainera, 1937ko urriaren 7an, udaletxeko idazkari Sabino de Orueta jauna, Estainslao de las Rivas y Eguia mediku titular jauna, Francisco Pellicer Ahedo eta Pedrio Ruiz Trueba udaltzain jaunak, Domingo García Negrete udaleko igeltsero-hargin jauna eta beste asko kargugabetu zituzten, Elviro Ochoa Gómez “Txistularia” barne.
Guadalajarako Artxibo Militarreko datuen arabera, 1937 eta 1939 urteetan zehar hogeita zortzi karrantzar kondenatu zituzten sei eta 30 urte bitarteko kartzela-zigorrera.
Okerrena herriko kargu politikoen aurkako errepresioa izan zen; besteak beste, Teodoro Cisnerosen aurkakoa, haranetik alde egitera behartu baitzuten. Beste batzuk, ordea, zorigaiztokoagoak izan ziren. Adibidez, Alderdi Sozialistako presidente Valentín Blanco Bilbon fusilatu zuten eta Karrantzako “Sindicato de Oficios Varios” sindikatuko arduradun Benito Palacios Matienzo garrotez hil zuten Santanderren. Horrela, Karrantzako bederatzi pertsona hil zituzten haraneko gerra amaitu ondoren.
Bederatzi urte geroago, 1946ko ekainaren 9an, Kontxa auzoan, udaletxetik gertu, monumentua inauguratu zuten “Gurutzada Nazionalean” zehar, haraneko hildakoen omenez. Inaugurazio-ekitaldira probintziako eta herriko erregimeneko agintariak bertaratu ziren.
Monumentuan hildako soldaduen izenak idatzita agertzen ziren, batzuk frankisten alde borrokatzera behartuak izan zirenak. Horren adibide ditugu Los Lombanos auzoko Agustín eta Pedro Oquina García anaien kasua, zeintzuk MAOC 2 “Guipúzcoa” eta 58. “Lenin” batailoietan ibili ziren, hurrenez hurren; edo Santoñan atxilotu eta zortzi hilabete ondoren Teruelgo frontean hil zen Manzaneda de Sierrako Antonio Olazábal “Txontxu”rena, Meabe 2 “Stalin” batailoiko milizianoarena.
1990. urtean monumentuari sinbolo frankistak eta soldaduen izenak kendu zizkioten, eta bakearen omenezko ikurra bihurtu zuten.
Otoitz-bandera
Tibeteko otoitz-banderak zapi karratu koloretsuak dira. Askotan, Himalaiako bidexka eta tontor altuetan eskegiak. Inguruko eremua bedeinkatzeko erabiltzen dira.
Étienne Méhul
Étienne Nicolas Méhul (Givet, Ardenak, Frantzia, 1763ko ekainaren 22a - Paris, Frantzia, 1817ko urriaren 18a) frantses musikagilea izan zen. Eragin handia izan zuen frantses operaren aurrerabidean, eta XIX. mendearen hasierako musikagileen bidea ireki zuen.
Biografia
Glucken eta Cherubiniren eraginez musika dramatikoa idazten hasi zen, eta 1787-1822. urteetan berrogei operatik gora ondu zituen, gehienak Opera Komikoan antzeztuak.
Otoitz-bandera
Gaur egun, edozein kolore edo hizkuntzatako otoitz-banderak ohikoak dira, esaterako Everest mendian edo bai eta Euskal Herriko mendi gailurretan ere.
Étienne Méhul
Biografia
Hauek dira Méhulen lanik arrakastatsuenak: Le Jeune Henri (1797), Les Deux Aveugles de Tolède (1806, "Toledoko bi itsuak"), Uthal (1806) eta Joseph (1807).
Mendocino lurmuturra
Mendocino lurmuturra (Cape Mendocino) Ipar Amerikako lurmuturra da, Ozeano Barearen kostaldean dagoena, AEBetako Kalifornia estatuan. Humboldt konderrian dago, San Frantziskotik 320 kilometro iparraldera. Kaliforniako itsas bazterreko punturik mendebaldekoena da.
Historia
Juan Rodríguez Cabrilloren espedizioak begiztatu zuen lurmuturra 1543ko martxoaren 1ean. Cabrillo hila zen orduko, eta Bartolomé Ferrer espedizioburuak Mendocino izena eman zion, Espainia Berriko erregeorde Antonio de Mendozaren omenez.
Otoitz-bandera
Historia
Nepaleko Sutrak, hasiera batean oihalezko pankartetan idatziak, otoitz-bandera gisara transmitituak izan ziren munduko beste eskualde batzuetara. Kondairak otoitz-banderen jatorria Gautama Buddhari egozten dio; devek haren perpausak bataila-banderetan idatzi omen zituzten, asuren aurkako gerretan. Kondairak arrazoi bat eman diezaioke Bhiku indiarrari bandera zelestiala eramateko, ahimsarekiko konpromisoa adieraziko baitzuen. Ezagutza hori Tibetera 800 OA-rako eraman zuten, eta gaur egungo banderen aurrekariak beranduenez 1040 OA-n sartu ziren. Atisha (980–1054 OA) indiar monjeak sartu zuen Tibet eta Nepalen otoitz-banderak oihaletan inprimatzeko praktika.
Puy-Sanières
Puy-Sanières Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Andre Maria Mesedeetakoaren komentua (Tutera)
Andre Maria Mesedeetakoaren komentua Nafarroako Tutera udalerrian dagoen komentu bat da. Gaur egun bere klaustroan Salgaien Merkatua dago (gaztelaniaz Mercado de Abastos).Tuterako Alde Zaharrean dago, Mesedeetako eta Concarera kaleetan. XVII. mendean eraiki zen.
Puy-Sanières
Biztanleria
2007an Puy-Sanières udalerrian erroldatutako biztanleak 211 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Andre Maria Mesedeetakoaren komentua (Tutera)
Andre Maria Mesedeetakoari sagaratua dago.
Puy-Sanières
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Andre Maria Mesedeetakoaren komentua (Tutera)
Historia
1604an mesedeetako ordenako apaizek antzinako San Kosme eta San Damian elizaren solairuan Andre Maria Mesedeetakoaren eliza eraiki zuten. 1821ean bertako kofradia desegin zen, baina 1824ean eliza berrezarri ziren eta 1835. urterarte bertan egon ziren, azkenik eraikinetik joan ziren arte. 1840ean eraikina Merkatu Publikoa bilakatu zuten, gaur egungo Salgaien Merkatua dena. Ia komentu osoa erautsia izan zen, eliza barne, merkatuaren atari izateko zutik laga zen klaustroa salbu.
Puy-Sanières
Etxebizitza
2007an 179 etxebizitza zeuden, 89 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 86 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 143 etxeak ziren eta 35 apartamentuak ziren. 89 etxebizitza nagusietatik 69 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Andre Maria Mesedeetakoaren komentua (Tutera)
Eraikina
Komentuko kapera nagusiko erretaula nagusia XVI. mendekoa zen eta Andre Maria Nekanekoari sagaratua zegoen.
Puy-Sanières
Diru sarrerak
2009an Puy-Sanières udalerrian 100 unitate fiskal zeuden, 232,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.333 euro zen.
Kalkidan Gezahegne
Kalkidan Gezahegne (1991ko maiatzaren 8a) Etiopian jaiotako eta Bahrein ordezkatzen duen distantzia ertaineko korrikalaria da, 1500 metroetan espezializatua. Etiopia ordezkatu zuen 2013an Bahraingo herritartasuna lortu aurretik. 2010ean, oraindik Etiopia ordezkatzen zuenean, Munduko Pista Estaliko Txapelketan urrea irabazi zuen Dohan, 1500m-ko proban. 2018an Asiako Jokoetan, Jakarta–Palembang-en (Indonesia), bi urrezko domin lortu zituen, bat 1500m-ko proban eta bestea 5000m-etan. 2020ko Udako Olinpiar Joko etan zilarrezko domina lortu zuen 10.000m-ko proban,
Otoitz-bandera
Historia
Txinako Iraultza Kulturalean, otoitz-banderen erabilera desanimatu zuten, baina ez zuten erabat ezabatzea lortu. Dena dela, prozesuan tradiziozko diseinu asko galdu egin dira. Gaur egun, otoitz-banderen estilo desberdinak ikus daitezke Tibeteko eskualde osoan zehar.
Puy-Sanières
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Otoitz-bandera
Lung ta/Darchog estiloak
Bi otoitz-bandera mota daude: horizontalak, Lung ta ("Haizearen zaldia" esan nahi duena, tibeteran), eta bertikalak, Darchog.
Lung ta-k (horizontalak) otoitz-bandera karratuak dira, eta gorako ertzetan soka luze batetik lotzen dira. Oro har, bi objekturen (e.g., arroka bat eta zutoin baten goiko aldea) arteko lerro diagonalean zintzilikatzen dira, tenpluen, monasterioen, estupen eta mendiko paseen goiko aldean, esaterako.
Darchog (bertikalak), oro har, laukizuzen haundi bakarra dira, ertz bertikala poloei lotzen zaielarik. Darchogak normalean lurrean, mendietan, mugarrietan eta teilatuetan landatzen dira, eta lotura ikonografikoa eta sinbolikoa Dhvajarekin dute.
Kolorea eta ordena
Usadioz, otoitz-banderak bost koloretako multzoetan datoz. Bost koloreek bost elementuak eta bost argi puruak adierazten dituzte. Urdinak zerua eta espazioa sinbolizatzen ditu, zuriak airea eta haizea, gorriak sua, berdeak ura eta horiak lurra. Tibeteko medikuntza tradizionalaren arabera, osasuna eta harmonia bost elementuen orekaren bidez lortzen dira.
Sinbolismoa eta tradizioa
Tradizioz, otoitz-banderak bakea, errukia, indarra eta jakinduria sustatzeko erabiltzen dira. Akats arrunta da banderek jainkoei perpausak ematen dizkietela, baina aitzitik, tibetarrek uste dute haizeak perpausak eta manpostak eraman egingo dituela, borondate ona eta errukia espazio osoan zabalduz.
Vinchio
Vinchio Italiako udalerri bat da. Astiko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Vinchiok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Étienne Méhul
Biografia
Balletak, ahotserako lanak, orkestrarako lanak, ganberako musika eta pianorako lanak ere idatzi zituen. Ausart agertzen zen harmonian, eta dramagile eta orkestratzaile dohain bereziak zituen. Orkestraren zeregina azpimarratu zuen operetan.
Chapultepec
Chapultepec edo Chapultepec basoa Mexiko Hiriko Miguel Hidalgo alkatetzan dagoen parke hiritarra da. Mendebaldeko hemisferioan handiena da, 810 ha-ko azalera baitu. Mexikoko gune turistiko garrantzitsuenetako batzuk hartzen ditu, hala nola Antropologia Museo Nazionala. Hiru laku artifizial, kirolguneak eta iturri ugari ditu. Horregatik guztiagatik, hirian turistek gehien bisitatzen duten tokietako bat da. Giza okupazioaren antzinatasuna dela eta, basoa gune arkeologiko izendatu zuten, eta aztarna historiko ugari ditu; lau mila objektu arkeologiko inguru aurkitu dira, eta 2001az geroztik Mexikon Gizateriaren Ondare izateko hautagai diren ondasunen zerrendan dago.
Chapultepec leku berezia izan da beti mexikarrentzat. Aztekek 1200. hamarkadan Mexiko iparraldetik iritsi zirenean, aldi baterako inguru horretan egokitu ziren.
Etimologia
Chapultepec nahuatletik dator. Hiru zatiz osatuta dago: “chapolin”, “matxinsaltoa” euskaraz, + “tepetl”, “mendia” esan nahi duena, + “c” atzizki lokatiboa, beraz, euskaraz, “Matrinsaltoen mendia” da.
Leku interesgarriak
Parkea hiru sailetan antolatuta dago:
NGC 219
NGC 219 galaxia bat da, Cetus konstelazioan. George Phillips Bondek aurkitu zuen n.
Jacinta Marto
Jacinta de Jesus Marto  (Aljustrel, 1910eko martxoaren 5 – Lisboa, 1920ko otsailaren 20a) haur artzaina zen. Bere anaia, Francisco Marto, eta ahizparekin batera, Lucia dos Santos, Fatiman Ama Birjina ikusi zutela esan zuten haurrak izan ziren.
1911ko urtarrilaren 19n haurra bataiatua izan zen. 1918ko Espainiako gripeaz gaixotu egin zen eta Vila Nova de Ourémgo ospitalean sartu zuten. 1918an, bestetik, Lisboako Doña Estefania ospitalera eraman zuten eta han pneumoniaz hil zen. Vila Nova de Ourém herriko hilerrian lurperatu zuten. 1935ko irailaren 12an Fatimara eraman zuten. 1951ko maiatzaren 1an Fatimako santutegira eraman zuten.
Kanonizazioa
2000ko maiatzaren 13an, Francisco Marto anaiarekin batera, Joan Paulo II.ak beatifikatu zuen. 2017ko maiatzaren 13an, Frantzisko aita santuak kanonizatu zituen.
Jamala
Jamala (Susana Alimivna Jamaladinovna; Ox, Kirgizistan, 1983ko abuztuaren 27a), ukraniar abeslari, konpositore eta aktorea da. 2016ko Eurovision Abesti Leihaketa irabazteagatik ezagutzen zaio.
Historia
Jamala Kirgizistanen jaio zen, hau Sobiet Batasunaren parte zenean. Bere aita Krimear Tatariarra da, eta ama Armeniarra. Jamalaren Krimear Tartaro arbasoak Stalinen 1944ko deportazioan iritsi ziren Ox-era, eta 1989an bueltatu ziren Krimeara. Haren armeniar familia Nagorno-Karabakhekoa da. Jamalaren ama-hizkuntza errusiera da, eta ukraniera ikasi zuen nerabezaroan. Krimeako tatareran idatzi izan arren, ez du hizkuntza honetan trebetasunik.
Eurovision 2016: ospera saltoa
Jamalak Ukrania 2016ko Eurovisionean ordezkatu zuen "1944" kantarekin. Kanta ingelesez eta krimeako tatareraz zegoen idatzita, eta bigarren finalerditik klasifikatu ostean, leihaketa irabaztea lortu zuen. Finalerdian, bigarren postuan amaitu zen Australiaren atzetik, geroago finalean 2. postua lortu zuen herrialdea. Finalari dagokionez, aipatzekoa da ez zituel ez epaimahaien ez telebotoaren botoak irabazi, bietan bigarren postuan amaitu zelarik. Hala ere, orokorrean batez besteko hoberena eta puntuaketa hoberena lortu zituen, guztira 534 puntu lortuz. Honek Ukraniaren bigarren garaipena suposatu zuen. Jamalak abestiaren letra 2014an idatzi zuen, bere birramonaren deportazioaren istorioa kontatuz. Kantaren gaiarengatik, Errusian kritika handiak sortu zituen, Errusia eta Ukraniaren arteko gerrari buruzko propaganda erabiltzen zuela esanez. Irabazi ondoren, Ukraniar presidente zen Viktor Poroshenkok Ukraniako jendearen artistaren saria eman zion, eta UNICEFeko bozeramaile egin zuten.
Azken urteak
2017an, Eurovision Ukrainan ospatu zen, eta bertan Jamalak Zamanyly eta I believe in U kantak abestu zituen. Ondoren, 2018an, bere bosgarren diska argitaratu zuen, Kryla.
Bizitza pertsonala
2017ko maiatzean, Jamala Bekir Suleimanovekin ezkondu zen Kieveko Kultur Zentru Islamikoan, jantzi tradizional bat soinean zuela, Nikah-a. Suleimanov fisikari eta matematikaria da, Kieveko Schevchenko Unibertsitatean graduatutakoa, eta Krimear tatariar musulmanen aldeko aktibista da.
Astearte santu
Astearte santua (Μεγάλη Τρίτη) Aste Santuko asteartea da. Egun hartako Ebanjelioan Jesukristok Juda Iskarioteren saldukeria eta San Petriren ukazioak iragartzen ditu.
Ekarri armak
Ekarri Armak Imanol Muruaren liburu bat da 2015ean Elkar eta Berriaren artean argitaratu zutena. ETAren jardun armatuaren bukaeraren kronika da.
Muruak lehenago doktore-titulua lortu zuen 2014an Euskal Ikasketetan(UNR), eta Gizarte Komunikazioan. Lehenago Muruak bere doktorego-tesian gai horixe landu zuen ("The end of eta (2007-2011): narratives from the media and from the actors"), EHUko Txema Ramírez de la Piscina eta Renoko Unibertsitateko Joseba Zulaikaren zuzendaritzapean.
Halichoeres ornatissimus
Halichoeres ornatissimus Halichoeres generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Mtskheta
Mtskheta (მცხეთა) hiri-museo bat da, Georgiako hiririk antzinakoenetakoa eta Mtskheta-Mtianeti ekialdeko probintziako hiriburua, Tbilisitik gertu.
K.a. III. mendea eta V. mendearen artean antzinako Georgiako Erresumako hiriburu izan zen eta bertako eliza historikoen multzoa, Kaukasoko Erdi Aroko arkitekturaren adibide ona dira, eta erresuma honen garapen maila altuari buruzko lekukotza bikaina. Mtskhetan, georgiarrek, kristautasuna onartu zuten 317an eta oraindik, Georgiako Eliza Ortodoxo eta Apostolikoaren egoitza magusia da.
1996ko ekainean, Unescok Gizateriaren Ondare izendatu zuen, "Mtskhetako monumentu historikoak" izenarekin.
Monumentuak
Mtskhetan daude georgiar arkitektura kristauaren monumentu garrantzitsuenak le:
Aipatzekoak ere badira:
Stargate SG-1
Stargate SG-1 kanadar-estatubatuar zientzia-fikziozko telesaila da, Brad Wright eta Jonathan Glassnerrek sortua.
1997ko uztailaren 27an estreinatu zuten Showtime telebista katean. Bost denboraldi aurrerago, Sci Fi Channelek eman zuen eta beste hamar denboralditan grabatu zuten.
Aussungo geltokia
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Indotestudo travancorica
Indotestudo travancorica Indotestudo generoko animalia da. Narrastien barruko Testudinidae familian sailkatuta dago.
Supererraldoi hori
Supererraldoi horia (YSG) izar bat da, orokorrean F edo G espektro motakoa, supererraldoi argitasun mota bat duena (Ia edo Ib adibidez). Sekuentzia nagusitik kanpo eboluzionatu duten izarrak dira, hedatuz eta argitsuago bihurtuz.
Supererraldoi horiak gorriak baino txikiagoak dira; begi hutsezko adibideen artean Polaris dago. Horietako asko izar aldakorrak dira, batez ere δ Cephei bera bezalako zefeida pultsatzaileak.
Espektrua
Supererraldoi horiek, F eta G espektro motak izaten dituzte, batzuetan, A klase berantiarreko edo K goiztiarreko izarrak barne hartzen diren arren. Espektro mota hauek, A klasean oso indartsuak diren hidrogeno lerroengatik bereizten dira, F eta G klaseen bidez ahultzen direlarik, K. klasean oso ahulak diren edo falta diren arte, H eta k espektro berantiarretan agertzen dira, baina indartsuagoak dira F klasean, eta indartsuagoak G klasean, izar hotzenetan berriz ahuldu aurretik. Metal ionizatuen lerroak indartsuak dira A klasean, ahulagoak F eta G klaseetan, eta ez daude izar hotzenetan. G klasean, metal neutroen lerroak ere badaude, CH banda molekularrekin batera.
Supererraldoiak, Yerkesen espektro sailkapenean, Ia eta Ib argitasun motengatik identifikatzen dira, batzuetan, erdikoak Iab eta Ia/ab bezala erabiltzen direlarik. Argitasun mota hauek, argitasunarekiko sentikorrak diren espektro lerroak erabiliz esleitzen dira. Historikoki, izar horientzat, Ca H eta K-ren lerroen intentsitateak erabili dira, baita zenbait linea metalikoren intentsitateak ere. Oxigeno neutroaren lineak ere erabili dira, 777,3 nm-ko tripletea kasu, espektro mota ugaritan argitasunarekiko oso sentikorrak baitira. Eredu atmosferiko modernoek, espektro lerroen intentsitate eta profil guztiak zehatz bat etortzea eragin dezakete espektro sailkapen bat emateko, edo, baita, zuzenean, izarraren parametro fisikoetara salto egitea ere, baina, praktikan, argitasun klaseak, izar estandarrekin alderatuz esleitzen jarraitzen dira.
Izar hori supererraldoi estandar espektral batzuk:
Propietateak
Supererraldoi horiek, euren espektro motei dagozkien tenperatura tarte nahiko estua dute, 4.000 kelvinetik 7.000 kelvinera. Euren argitasunak, 1.000 L ☉-tik aurrera doaz, eta izarrik argitsuenak, 100.000 L ☉-tik gorakoak dira. Argitasun altuek, Eguzkia baino askoz handiagoak direla adierazten dute, 30 R ☉ ingurutik, ehunka R ☉ gehiagoraino.
Supererraldoi horien masak asko aldatzen dira, W Virginis bezalako izarrentzako eguzkia baino gutxiago izatetik 20 M ☉ edo gehiago izatera (adibidez, V810 Centauri). Dagozkien azaleko grabitateak (log (g) cgs) 1-2 inguruan daude masa altuko supererraldoientzat, baina 0 bezain baxuak izan daitezke masa baxuko supererraldoientzat.
Supererraldoi horiak izar arraroak dira, supererraldoi gorriak eta sekuentzia nagusiko izarrak bezain ohikoak ez direnak. M31n (Andromedaren galaxia), O klaseko izarren eboluzioarekin lotutako 16 supererraldoi hori ikusten dira, horietatik 25.000 ikus daitezkeenak.
Aldakortasuna
Supererraldoi hori asko, ezegonkortasun zerrenda bezala ezagutzen den HR diagramako eskualde batean daude, euren tenperatura eta argitasunek, dinamikoki ezegonkorrak egiten dituztelako. Ezegonkortasun-zerrendan behatutako supererraldoi hori gehienak zefeidak aldagakorrak dira, hala deituak δ Cephei-ren gaitik, ondo definitutako aldiak sakatzen dituztenak, euren argitasunarekin erlazionatuak daudenak. Honek, izarren distantzia zehazteko kandela estandar bezala erabil daitezkeela esan nahi du, soilik euren aldakortasun periodoa ezagutuz. Aldi luzeagoko zefeidak hotzagoak eta argitsuagoak dira.
Bi aldagai zefeida mota identifikatu dira, periodoaren eta argitasunaren artean erlazio ezberdinak dituztenak: aldagai zefeida klasikoak I. populazioko izar gazte eta masiboak dira; II. motako zefeidak II. populazioko masa baxuko izar zaharragoak dira, W Virginis aldagaiak, BL Herculis aldagaiak eta RV Tauri aldagaiak barne. Zefeida klasikoak aldi bereko II. motakoak baino argitsuagoak dira.
R Coronae Borealis aldagaiak supererraldoi horiak izan ohi dira, baina euren aldakortasuna zefeidena ez den mekanismo baten bidez gertatzen da. Tarte irregularretan, izarraren inguruko hauts kondentsazioaren ondorioz iluntzen dira, eta euren distira izugarri gutxitzen da.
Eboluzioa
Supererraldoiak sekuentzia nagusitik kanpo eboluzionatu duten izarrak dira, nukleoen hidrogenoa agortu ondoren. Supererraldoi horiak izar talde heterogeneo bat dira, HR diagraman izar kategoria estandarrak zeharkatzen dituztenak, euren eboluzioaren etapa ezberdinetan.
8-12 M ☉ko izar masiboenek, sekuentzia nagusian, milioi batzuk urte igarotzen dituzte O eta B klaseko izar goiztiar bezala, euren nukleoetako hidrogeno trinkoa agortzen den arte. Orduan hedatu eta hoztu egiten dira supererraldoi bihurtzeko. Milaka urte gutxi batzuk igarotzen dituzte supererraldoi horiak bezala hozten diren bitartean, eta, ondoren, urte batetik lau milioira supererraldoi gorriak bezala igarotzen dira, normalean. Supererraldoiak izarren % 1 baino gutxiago dira, baina proportzio ezberdinetan unibertsoaren lehen garai ikusgarrietan. Fase labur samarrek eta materia kontzentrazioak izar hauen bakantasuna azaltzen dute.
Supererraldoi gorri batzuek begizta urdin bat izaten dute, aldi baterako berotzen dira eta supererraldoi horiak edo urdinak bihurtzen dira berriro hoztu aurretik. Izar ereduek, begizta urdinak, konposizio kimiko jakin batzuen eta beste suposizio batzuen mende daudela erakusten dute, baina, gertagarriagoak dira supererraldoi gorri masa baxuko izarretan. Lehen aldiz hozten diren bitartean edo begizta urdin nahikoa zabal bat egiten dutenean, supererraldoi horiek ezegonkortasun-zerrenda zeharkatzen dute eta aldagai zefeida klasiko gisa sakatzen dute, hamar egun edo gehiagoko epeekin.
Masa ertaineko izarrek sekuentzia nagusia uzten dute azpierraldoien adarrean zehar hoztuz erraldoi gorrien adarrera iritsi arte. 2 M ☉ inguruko izar masiboenek, degeneratu aurretik fusioa hasteko bezain handia den helio nukleo bat dute. Izar hauek begizta urdin bat egingo dute.
5 M ☉ eta 12 M ☉ arteko masetarako, begizta urdina F eta G espektro motetara heda daiteke, 1.000 L ☉-ko argitasunarekin. Izar hauek supererraldoiaren argitasun klaseak gara ditzakete, bereziki pultsatzaileak badira. Izar hauek ezegonkortasun-zerrenda zeharkatzen dutenean, aldi laburreko zefeidak bezala sakatzen dute. Izar hauen begizta urdinek, 10 milioi urte iraun dezakete, eta, beraz, supererraldoi hori mota argitsuenak baino ohikoagoa da.
Eguzkiarenaren antzeko masa duten izarrek helio nukleo endekatuak garatzen dituzte sekuentzia nagusia utzi eta erraldoi gorrien adarraren puntaraino igo ondoren, non helioa une batean pizten duten. Ondoren, nukleoaren helioa adar horizontalean nahasten dute argitasun txikiegiekin supererraldoitzat hartzeko.
Adar horizontalaren erdi urdina utzi eta adar erraldoi asintotikoan (AGB) sailkatzen diren izarrak sailkapen horietatik pasatzen dira eta BL Herculis aldagai gisa sakatuko dute. Izar hori horiei supererraldoi argitasun mota bat eman dakieke, masa baxuak izan arren, baina argizko pultsazio batek lagunduta. AGBn, helioarekin bat egiten duten izarren oskolaren pultsu termikoek, begizta urdin bat sor dezakete ezegonkortasun zerrendaren bidez. Izar hauek W Virginis aldagai bezala sakatuko dute eta, berriz ere, argitasun erlatiboki baxuko supererraldoi hori bezala sailka daitezke. AGBren masa baxuko edo ertaineko izar baten hidrogeno fusio bilketa bere azalera hurbiltzen denean, kanpo geruza hotzak azkar galtzen dira, izarra berotzea eragiten duena, azkenean nano zuri bat bihurtuz. Izar hauek eguzkiarena baino masa txikiagoak dituzte, baina 10.000 L ☉ edo gehiagoko argitasunak izan daitezkeenak, eta, beraz, supererraldoi hori bihurtuko dira denboraldi labur batez. Uste denez, AGB ondorengo izarrek RV Tauri aldagai bezala sakatzen dute ezegonkortasun zerrenda zeharkatzen dutenean.
R Coronae Borealis aldagai supererraldoi horien eboluzio-egoera ez dago argi. AGB ondorengo izarrak izan daitezke, helio oskolaren distira berantiar batek berpiztuak, edo nano zurien fusioetatik sor daitezke.
Supererraldoi horiek supernobarik gabeko supererraldoi gorriaren etaparaino heltzea espero da. Supererraldoi hori post gorri batzuen nukleoak kolapsatu eta supernoba bat sor dezakete. Supernoba sorta bat, itxura batean, guraso supererraldoi horiekin lotu da, gorri-ondoko supererraldoi izateko bezain argitsuak ez direnak. Baieztatzen badira, heliozko nukleo bat duen masa moderatuko izar batek nukleoaren kolapso supernoba bat eragin dezakeela azaltzen duen azalpen bat aurkitu beharko da. Kasu horietan, begi-bistako hautagaia elkarrekintza bitarreko moduren bat da beti.
Hipererraldoi horiak
Supererraldoi hori bereziki argitsu eta ezegonkorrak, sarri, hipererraldoi horiak izeneko izar klase bereizi batean biltzen dira. Gehienak, izar supererraldoi post-gorriak direla uste da, oso masiboak, euren kanpo geruzen zati handi bat galdu dutenak, eta, orain, supererraldoi urdin eta Wolf-Rayet izar bihurtzeko eboluzionatzen ari direnak.
Supererraldoi hori garrantzitsuak
Izar supererraldoi horiaren adibide on bat, Wezen da, Canis Major konstelazioko delta izarra. Honetaz gain, jarraian ikus daitekeen taulan, izar supererraldoi hori ezagunenetako batzuk agertzen dira.
Edipo eta esfingea
Edipo eta esfingea 1864an Gustave Moreau margolari frantsesak margotutako lana da. Marolan honekin Moreauk Pariseko Saloiaren onespena jaso zuen. Gaur egun New Yorkeko Metropolitan Museum of Art ikus daiteke.
La Chapelle-des-Fougeretz
La Chapelle-des-Fougeretz (bretainieraz Chapel-Felgeriz) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Edipo eta esfingea
Mitoa
Margolanaren oinarrian oso mito ospetsua dago. Edipo greziar mitologiako alegiazko pertsonaia, Laios eta Jokasta Tebasko errege-erreginen semea. Jaio zenean, aita hil eta amarekin ezkonduko zela iragarri zion orakulu batek. Gurasoek utzi egin zuten hil zedin, baina artzain batek jaso zuen eta Korintoko erregeari eman zion. Handitu zenean orakulorengana jo zuen benetan nor zen jakiteko. Orakuluak amarekin ezkontzera eta aita hiltzera kondenatuta zegoela esan zion. Bere patua ez betetzeko Edipo ez zen Korintora itzuli eta Tebaserako bidea hartu zuen. Hiriaren inguruan esfingea agertu zitzaion; munstro honek bidaiari guztiei enigma bat asmatzeko desafio egiten zien; asmatzen ez bazuten heriotzera kondenatzen zituen. Edipok, aldiz, enigma asmatu zuen eta esfingeak bere buruaz beste egin behar izan zuen.
Deskribapena
Gai hau sinbolismoaren gustukoa zen zeren eta oso onirikoa baitzen. Moreauk oso modu kolorista jaso zuen gaia. Edipo bere elementu sinboliko guztiekin ikusten duguː mantu esmeralda, lantza eskuin eskuan... Esfingea −leoiharen gorputzez, hegalak era emakumearen aurpegia eta bularra− haren gainean agertzen da. Mustroak bidaiariak engainatu nahi ditu eta horregatik bere benetako izaera aurpegi eder batez ezkutatzen du. Baina lurrean ikusten diren gorpuzkinek ondo asko adierazten dute zein den bere benetako asmoa.
Bi pertsonaien atzean ikusten den paisaia irreala da.
Aslan Karatsev
Aslan Kazbekovich Karatsev (Аслан Казбекович Карацев; אסלן קראצב; 1993ko irailaren 4a) errusiako tenislari profesionala da. 2021eko azaroaren 8an munduko 15. postuan ATPren bakarkako sailkapenean, bere posurik gorena eta 2021eko azaroaren 8an 89. postua lortu zuen binakako sailkapenean.
Edipo eta esfingea
Deskribapena
Moreauk gaia beste margolanetan landu zuen, esaterako 1878ko Esfinge garaituan, Louvre museoan ikus daitekena, edo 1886ko Esfinge garailean.
Aslan Karatsev
2021eko otsailean, Karatsev-ek Australiako Irekirako kanporaketak gainditu zituen. 114. postuan sailkatu zegoelarik sailkatu zen Australiako Irekira eta, Diego Schwartzman 8. sailkatua, Félix Auger-Aliassime 20. sailkatua eta Grigor Dimitrov 18. sailkatua garaitu zituen finalerdietara iristeko. Karatsev Grand Slameko debutean finalerdietara iristen den Open Erako lehen gizona da.
Bakarka
2021eko Rolex Paris Masters-aren ondoren.
Bert Oosterbosch
Bert Oosterbosch (Eindhoven, 1957ko uztailaren 30a - Lekkerkert, 1989ko abuztuaren 18a) Herbehereetako pistako eta errepideko txirrindulari profesionala izan zen.
Tommy
Tommy Thomas izen anglosaxoiaren txikigarria da.
Masao Takada
(japonieraz: 高田 正夫) Japoniako futbolaria izan zen.
Bert Oosterbosch
Bere ibilbide profesionala 1979tik 1988ra luzatu zen. Errepideko garaipenik aipagarrienak Herbehereetako Itzulia eta Luxenburgoko Tourra izan ziren, horretaz gain Frantziako Tourreko 3 etapa eta Espainiako Vueltako etapa 1 eskuratu zituen.
Tommy
Tommy izan daiteke:
Bert Oosterbosch
Pistari dagokionez, bi domina lortu zituen Pistako txirrindularitzako munduko txapelketan, urrezkoa 1979an eta brontzezkoa 1981ean, biak bakarkako jazarpen modalitatean. Bihotz-biriketako geldialdi baten ondorioz hil zen, lo egiten ari zelarik. Ustekabeko heriotza honek hainbat zurrumurru zabaldu zuen, izan ere, 1987 eta 1990 artean, 16 txirrindulari holandar hil bait ziren. Esan izan da, heriotza hauek EPOren erabilerarekin zerikusirik bazeukatela, baina tesi hau ez dago frogatuta eta kontrako usteak ere badira.
Iñaki Aiarzaguena
Iñaki Aiarzaguena (Zaldibar, 1969ko uztailaren 30a - ) bizkaitar txirrindulari ohia da, 1992 eta 1998 artean profesionala izan zena. 2 garaipen lortu zituen.
Palmaresa
1990 1991 1996 1998
Paziols
Paziols Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Paziols udalerrian erroldatutako biztanleak 519 ziren. Familiak 233 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 49 bakarrik bizi ziren emakumeak), 94 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 53 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 312 ziren, horien artean 199 aktiboak ziren eta 113 inaktiboak ziren. 199 pertsona aktiboetatik 160 lanean zeuden (89 gizon eta 71 emakume) eta 39 langabezian zeuden (16 gizon eta 23 emakume). 113 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
La Chapelle-du-Lou
La Chapelle-du-Lou (bretainieraz Chapel-al-Loc'h) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Paziols
Diru sarrerak
2009an Paziols udalerrian 221 unitate fiskal zeuden, 444 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.710 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
Heulandita-Ba
Ezaugarriak
Heulandita-Ba silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 da.
Paziols
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Paziols udalerrian 54 nekazaritza-ustiategi zeuden, 551 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Samuel Butler
Samuel Butler izan daiteke:
Brasilgo Letren Akademia
Brasilgo Letren Akademia (Academia Brasileira de Letras, ahoskatua) irabazi-asmorik gabeko literatura-elkarte brasildarra da, [Frantses Akademia[]]k inspiratutako 40 idazlek eta poetek osatutako talde batek Rio de Janeiron XIX. mendearen amaieran sortua. Brasilgo Letren Akademia Brasilgo hizkuntza eta literatura organo gorena da.
Lehenengo presidenteak, Machado de Assisek, 1896ko abenduaren 15ean bere sorrera aldarrikatu zuen. Akademia urte horretako uztailaren 20an ezarri zuten. Brasilgo Letren Akademia, bere estatutuen arabera, autoritatea da Brasilgo "hizkuntza nazionalari" dagokionez (brasildar portugesa). Gaur egun arte 40 kidek osatzen dute, "hilezkorrak" (imortais) izenaz ezagunak, balio literario handiko lanak edo liburuak argitaratu dituzten brasildarren artean aukeratuak. "Hilezkorra" posizioa bizitza osorako ematen da. Kide berriak Akademiako kideen boto bidez onartzen dira, "aulkietako" bat hutsik geratzen denean. Aulkiak zenbakituta daude eta lehenengo "hilezkor"ren izena daramate.
Saint-Chély-d'Apcher
Saint-Chély-d'Apcher Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Chély-d'Apcher udalerrian erroldatutako biztanleak 4.468 ziren. Familiak 1.960 ziren, horien artean 852 pertsona bakarrekoak ziren (392 bakarrik bizi ziren gizonak eta 460 bakarrik bizi ziren emakumeak), 560 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 404 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 144 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.410 etxebizitza zeuden, 2.019 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 196 bigarren erresidentzia ziren eta 195 hutsik zeuden. 1.389 etxeak ziren eta 1.007 apartamentuak ziren. 2.019 etxebizitza nagusietatik 1.023 bere jabearen bizilekua ziren, 910 alokairuan okupaturik zeuden eta 86 doan lagata zeuden; 172 etxek gela bat zuten, 232 etxek bi zituzten, 398 etxek hiru zituzten, 511 etxek lau zituzten eta 706 etxek bost zituzten. 1.164 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.040 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 620 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.939 ziren, horien artean 1.952 aktiboak ziren eta 987 inaktiboak ziren. 1.952 pertsona aktiboetatik 1.823 lanean zeuden (994 gizon eta 829 emakume) eta 129 langabezian zeuden (51 gizon eta 78 emakume). 987 pertsona inaktiboetatik 244 erretiraturik zeuden, 471 ikasten zeuden eta 272 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Chély-d'Apcher udalerrian 1.832 unitate fiskal zeuden, 3.810 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.317 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 330 komertzioetatik, 8 erauzte enpresak ziren, 14 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 18 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 35 eraikuntza enpresak ziren, 90 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 10 garraio enpresak ziren, 29 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 20 finantziazio enpresak ziren, 13 higiezinen enpresak ziren, 35 zerbitzu enpresak ziren, 30 administrazio publikoko enpresak ziren eta 21 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 89 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 1 funeraria, 14 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 autoeskolak, 5 igeltseroak, 9 margolariak, 4 zurginak, 5 iturginak, 2 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 10 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 1 aldi baterako lan enpresa, 16 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 48 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 8 okindegiak, 8 harategiak, 1 arraindegi zen, 3 liburu dendak, 5 arropa dendak, 2 zapata-dendak, 2 elektrotresna dendak, 4 altzari dendak, 3 kirol-dendak, 2 drogeria, 1 lurrin-denda zen, 2 bitxi-dendak eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Chély-d'Apcher udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.694 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, 2 psikiatriko, 2 osasun-zentro, 3 botika eta 4 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Chély-d'Apcher udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 3 hezkuntza orokorreko lizeo.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 642 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 842.
Unibertsitate mailako formakuntza eta ikerketa unitate bat zegoen.
Saint-Denis-sur-Loire
Saint-Denis-sur-Loire Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Denis-sur-Loire udalerrian erroldatutako biztanleak 859 ziren. Familiak 338 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 143 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 123 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 577 ziren, horien artean 416 aktiboak ziren eta 161 inaktiboak ziren. 416 pertsona aktiboetatik 384 lanean zeuden (207 gizon eta 177 emakume) eta 32 langabezian zeuden (13 gizon eta 19 emakume). 161 pertsona inaktiboetatik 72 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Denis-sur-Loire udalerrian 341 unitate fiskal zeuden, 836,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.626 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 32 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen eta 1 altzari denda zen.