cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Le Mesnil-Saint-Denis
Etxebizitza
2007an 2.642 etxebizitza zeuden, 2.510 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 47 bigarren erresidentzia ziren eta 85 hutsik zeuden. 2.170 etxeak ziren eta 466 apartamentuak ziren. 2.510 etxebizitza nagusietatik 2.095 bere jabearen bizilekua ziren, 355 alokairuan okupaturik zeuden eta 60 doan lagata zeuden; 64 etxek gela bat zuten, 148 etxek bi zituzten, 275 etxek hiru zituzten, 408 etxek lau zituzten eta 1.615 etxek bost zituzten. 2.243 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 984 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.382 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.200 ziren, horien artean 3.017 aktiboak ziren eta 1.183 inaktiboak ziren. 3.017 pertsona aktiboetatik 2.853 lanean zeuden (1.465 gizon eta 1.388 emakume) eta 164 langabezian zeuden (89 gizon eta 75 emakume). 1.183 pertsona inaktiboetatik 398 erretiraturik zeuden, 470 ikasten zeuden eta 315 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Mesnil-Saint-Denis udalerrian 2.491 unitate fiskal zeuden, 6.578,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 31.308 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 56 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 2 margolariak, 4 zurginak, 5 iturginak, 4 eraikuntza enpresak, 8 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 6 jatetxeak, 9 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 15 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 2 liburu dendak, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean Le Mesnil-Saint-Denis udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 eta 2 botika zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Le Mesnil-Saint-Denis udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 832 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Elgetako mendatea
Elgetako mendatea Gipuzkoako hego-mendebaldean dago eta Elgeta eta Elorrio (Bizkaia) udalerriak lotzen ditu.
Kaukasoko bisonte
Kaukasoko bisontea (Bison bonasus caucasicus) Europako bisontearen azpiespezie bat izan zen. Kaukasoko mendietan bizi omen zen eta garai historikoetan bere banaketa eremuak 5.000 kilometro karratu hartzen zituen.
Ikusitako azken ale librea 1925. urtean izan zen, (1930. urtean ordea beste zenbait iturrien arabera), Kouban Ibaiaren haranean, Georgian; Soilik bost ale puroak geratzen ziren Askania Novan 1920. urtean; Lituaniako bisonteekin (Bison bonasus bonasus) nahastu zituzten 1946-51. urtean, eta 1966.en urterako 181 ale zeuden jada.
Habitat eta zabalpena
Kaukasoko bisontea mendi eta basoko bisontea zen. Altuerari dagokionez, mendietan gora 2400 metroetaraino heltzen zen.
XVII. mendean Kaukasoko bisontea iparraldeko ingurune menditsuetan mantentzen zen. Pshish ibaitik mendebaldean, Terekibaira ekiladean eta Inguri ibaitik hegoaldean Kuban ibaira Iparraldean. Bisonte mota hau Georgian, Azerbaijan, eta egungo Errusiar Federazioko menpeko Adigesia, Karatxai-Txerkesia, Kabardino-Balkaria, Ipar Osetia, Ingushetia eta Txetxeniako errepubliken lurretan aurkitzen zen.
Ezaugarriak
Kaukasoko bisontea Lituaniako bisontea baino txikiagoa zen, eta gorputzera meheagoa zeukan. Buruhezur aurreko zapala, eta ilaje motz eta kiskurra zeukan. Isatsean erraskoaren antzekoa agertzen zuen. Kaukasoko bisontearen egokipen guztiak ingurune menditsuan bizitzeko omen ziren. Bisonte honen "bizarraren" ileak 25 zentimetro baino motzagoak ziren.
Bisontea berriro libre Kaukasoan
1946. eta 1951. urteren artean Sobietar Gobernuak 17 Lituaniako Bisonte erosi zizkioten Poloniako gobernuari, espeziea Kaukasoan berreskuratzeko asmoz. 1950. urtean, Poloniako gobernuaren baimenarekin Białowieża basoan 11 bisonte poloniar eta Kaukasoko azken bisontearen ondorengoa zen alea askatu zituzten elkarrekin. Animali honen izena, jakina, "Kaukasus" zen. Horregatik, nahiz eta azpiespezie hau galdu, esaten omen da bere geneak egungo Europako bisontearen baitan mantentzen direla. 1966. en urtean 250 abere zeuden Sobietar Batasunean.
Bison bonasus montanus, azpiespezie berri bat?
Harez gain, beste 500 bisonte daude Teberdako babesgunean zein Kaukasoko Parke Nazionalean. Azken hauek Amerikako bisonteren, Kaukasoko bisontearen eta Lituaniako bisontearen arteko nahasketaren ondorengoak. 1960.en urtean askatu zituzten bisonte hauek. 2000. urtean zenbait adituek bisonte hauek bisonte hau azpiespezie berritzat jo zuten eta Bison bonasus montanus izena eman zioten. Hala ere aditu guztiak ez datoz bat bisonte azpiespezie berri honen ezaguerarekin.
Beraz, agintari errusiarrek Kaukason berriro askatutako bisonteak, Amerikako bisonte eta Europako bisonteen arteko nahasketa dira gehien bat eta Kaukasoko bisonte eta Lituaniako bisontearen arteko nahasketa kopuru txikiagoan. Populazioak, dena den, haien artean banatuta daude eta biak ondo moldatu dira garai bateko hango bisonteen bizilekuetan.
Banaketa historikoa
XVII. mendean Kaukasoko bisontea Kaukasoko ipar aldeko mendietan bizi omen zen, Pshish ibaitik mendebaldean Terek ibaiaraino ekialdean, eta Inguri ibatik hegoaldean Kuban ibaiaraino iparrean.
Stéphane Hessel
Stéphane Frédéric Hessel (Berlin, 1917ko urriaren 20a - Paris, Frantzia, 2013ko otsailaren 27a) frantziar politikari, diplomazialari, idazle eta olerkaria izan zen. Bigarren Mundu Gerran Frantziako Erresistentziako kide izan zen. Ondoren Buchenwald kontzentrazio-esparrura deportatu zuten. Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsala idatzi zuen Nazio Batuen Erakundeko batzordearen idazkaria izan zen.
Barra do Turvo
Barra do Turvo Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Naia Leonet
Naia Leonet Irureta (Errenteria, Gipuzkoa, 1997ko abenduaren 20a) gipuzkoar txirrindulari profesionala da. Gaur egun Bizkaia-Durango taldearekin lehiatzen da.
Alginet
Alginet Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Alta eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
24,1 km²-ko azalera du eta 2006an 12.499 biztanle zituen.
Zitkala-Ša
Zitkala-Ša (1876ko otsailaren 22a–1938ko urtarrilaren 26a), baita Gertrude Simmons Bonnin gisa ezaguna ere, siux herriko emakume idazle, argitaratzaile, biolinista eta ekintzailea izan zen.
Biografia
1876ko otsailaren 22an jaio zen Yankton amerindiar erreserban, Hego Dakotan. Ellen Simmons amak hazi zuen. Richmond-eko Earlham Collegen sartu zen, Indianan, eta, 1895ean, graduatu zen. Une horretatik aurrera, letrek eta musikarekiko interes handia erakusten hasi zen. 1897tik 1899ra bitartean biolina jo zuen Boston Conservatory of Musicen. Aldizkari eta egunkarietarako testu eta artikulu ugari idatzi zituen eta bertan indiar amerikarren tribuei atxikimendua erakutsi zien. William F. Hansonekin lan eginez, Zitkala-Šak The Sun Dance Opera (1913), Amerikako jatorrizko lehen operarako, abestiak idatzi zituen.
1926an Amerindiarren Kontseiluko sortzaileetako bat izan zen, tribuen herritartasunaren eta eskubide zibilen alde borrokatzeko. Kontseiluko presidente izan zen 1938an hil zen arte. Gertrude Simmons Bonnin izenarekin lurperatuta dago Arlingtongo Hilerri Nazionalean. Hil ondoren, Nebraskako Unibertsitateak amerikar natiboei buruzko bere testu asko berrargitaratu zituen.
Oneka Gartzeitz Iruñekoa
Oneka Garzeitz edo Oneka Iruñekoa (?, 860 inguru – ?, X. mendea) Iruñeko Erresumako infanta eta Aragoiko kondesa ezkontidea izan zen.
Aita Gartzia Enekoitz eta ama Urraka Ximenitz izan zituen. Orti Gartzeitzen arreba izan zen. Aznar II.a Garindoitz Aragoiko kondea ezkondu eta hiru seme-alaba izan zituzten:
Biografia
Lacarra ren “Textos Navarros” argitalpenari so egiten badiogu, zeina Rodako Genealogi etan oinarritzen den, Gartzia Enekoitz en seme-alaben artean Oneka Gartzeitz izeneko alaba bat ageri dela ikus daiteke. Gartzia Enekoitzen semea ere izango zen Antso Gartzeitz ek ezezaguna dugun emakume batekin izan zuen Aznar Santxitz Larrungoa, zeina Oneka Fortunitz ekin ezkondu zen:
Ryota Miki
Ryota Miki (三木 良太, 1985eko apirilaren 12a - ) Japoniako futbolaria da.
Oneka Gartzeitz Iruñekoa
Biografia
“''Asnari Sanzionis accepit uxor domna Onneca, Furtuni Garseanis filia, et genuit Santio Asnari, et domna Tota regina, et domna Sanzia. Ista Onneca postea accepit uirum regi Abdella, et genuit Mahomat Iben Abdella''”.
Ryota Miki
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ehime FC eta Fagiano Okayama.
Oneka Gartzeitz Iruñekoa
Biografia
“Aznar Santxitzek emazte bezala jaso zuen Oneka anderea, Fortun Gartzeitzen alaba, eta Antso Aznar, Tota erregina anderea eta Antsa anderea erditu zituen. Oneka honek gero ˤAbd Allāh erregea senartzat onartu zuen, eta Muḥammad ibn ˤAbd Allāh erditu zuen.”
Parrafo honetan Oneka anderea Kordoba ko omeyatar ren gortean zegoela ikus dezakegu. Oneka Fortún, antzinako testu hauen arabera, Aznar Sánchezekin ezkondu zen, Toda andrea ren eta Sancha andrea ren ama izan zen. Gainera, haren senarra zen ˤAbd Allāh ibn Muḥammadekin batera (gerora emir) Muḥammad ibn ˤAbd Allāh ren ama eta ˤAbd al-Raḥmān ibn Muḥammad en amona izan zen. Ondorioz, ˤAbd al-Raḥmān III.aren aita zena eta Toda andrea, Iruñea ko erregina, neba-arreba izango ziren (behintzat erdizka). Honetan historialari ia gehienak ados daudela dirudi, nahiz eta gaiak zenbait zailtasun aurkezten dituela onartu behar den.
Horretaz gain, esan beharra dago Onekaren inguruan gertatzen dela dokumentatutako lehenengo harreman endogamiko a Iruñeako erregetzan. Iñigotarren dinastia ren hasieran kokatu beharko genuke, IX. mende aren erdialdean. Assona, Iñigo Arista ren alaba, eta Musa ibn Musa, Musa ibn Fortún eta Onekaren semearen arteko lotura izan zen. Osaba eta ilobaren arteko lotura litzateke, Oneka Iñigo Aristaren eta Musa ibn Musaren ama eta, aldi berean, Assonaren amona litzatekeelako.
Somniosus longus
Somniosus longus Somniosus generoko animalia da. Arrainen barruko Somniosidae familian sailkatzen da.
Maasdonk
Maasdonk Herbehereetako Ipar Brabante probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 11.219 biztanle zituen.
El Porvenir (Francisco Morazán)
El Porvenir Hondurasko Francisco Morazán departamenduko udalerri bat da. 400 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 19007 biztanle zituen.
Pergamino
Pergaminoa idazteko edo liburuak josteko prestatu den abere-larrua larru-papera da. Pergaminoa K.a. II. mende inguruan asmatu zen; aurretik ere erabili zen larrua idazteko, baina orduan hasi ziren teknika eta trataera berriak erabiltzen, orriaren bi aldeetan idazten eta bildukinak egin beharrean pergaminozko kodizeak edo liburuak egiten. X. mendetik mendebalean papera erabiltzen hasi zen arte, XIV. mende ingurua arte, idazteko gehien erabili zen gaia izan zen.
Pergaminoak egiteko ardi, ahuntz edo bigantxa larrua erabiltzen da batez ere; larrua urez bustitzen da eta gero karea ematen zaio ilea aska dadin eta ondoren garbitu, tenkatu eta leundu egiten da. Animalia jaioberrien larruz egindako pergamino leunei vellum izena eman ohi zaie; halakoak ziren antzinakoenak, baina geroago, eskaera handia zela eta, pergamino zabarragoak egiten hasi ziren. XII. mendean pergamino malgu leuna hasi zen erabiltzen berriro. Konstantinoplan purpuraz tindaturiko eta urrez eta zilarrez apaindutako pergaminoak egin ziren; ohitura hori Erdi Arora arte gorde zen.
Château-l'Abbaye
Château-l'Abbaye Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Château-l'Abbaye udalerrian erroldatutako biztanleak 852 ziren. Familiak 285 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 71 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 150 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 315 etxebizitza zeuden, 291 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 309 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 291 etxebizitza nagusietatik 241 bere jabearen bizilekua ziren, 43 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 206 etxek bost zituzten. 248 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 113 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 158 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 565 ziren, horien artean 409 aktiboak ziren eta 156 inaktiboak ziren. 409 pertsona aktiboetatik 370 lanean zeuden (199 gizon eta 171 emakume) eta 40 langabezian zeuden (21 gizon eta 19 emakume). 156 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 60 ikasten zeuden eta 59 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Château-l'Abbaye udalerrian 287 unitate fiskal zeuden, 838,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.911 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 iturginak eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Château-l'Abbaye udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 183 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Munduko Osasun Erakundea
Munduko Osasun Erakundea edo MOE (Organisation mondiale de la santé edo OMS; World Health Organization edo WHO) Nazio Batuen Erakundearen osasun-agentzia da, munduan osasunaren arloko prebentzio-, sustapen- eta esku-hartze politikak kudeatzen espezializatuta dagoena. 1948ko apirilaren 7an eratu zen eta gaur egun, munduko 196 estatu dira MOEko kide eta Osasunaren Mundu Biltzarra ren bidez gobernatzen dute Erakundea.
Sinosuthora przewalskii
Sinosuthora przewalskii Sinosuthora generoko animalia da. Hegaztien barruko Sylviidae familian sailkatua dago.
Munduko Osasun Erakundea
Erakundearen helburuak nazioartean osasun baldintzak hobetzea eta eritasunen kontra borrokatzea dira. Horretarako, ikerketak, garatu gabeko herrialdeetako gaixotasun endemikoen kontrako kanpainak eta sendagaien hedapena bultzatzen ditu, besteak beste. Bi alor nagusi bereizten dira MOEren lanean: teknika eta ikerketak, batetik, eta prestakuntza eta laguntza, bestetik. Genevan du egoitza.
Historia
Nazioarteko Osasun Konferentziak, 1851 ko ekainaren 23an egin zirenak, OMEren lehen aurrekoak izan ziren. 1851 tik 1938 ra iraun zuten 14 hitzalditan, Nazioarteko Osasun Konferentziek gaixotasun askori aurre egiteko lan egin zuten, batez ere kolera, sukar horia eta izurri bubonikoa. Hitzaldiak, neurri handi batean, ez ziren eraginkorrak izan zazpigarrenera arte, 1892 an, koleraz arduratzen zen Nazioarteko Osasun Konbentzio bat onartu zen arte. Handik bost urtera, izurriterako konbentzio bat sinatu zuten.
1920 an Nazioen Elkartea sortu zenean, Nazioen Elkartearen Osasunaren Erakundea ezarri zuten. Bigarren Mundu Gerra ren ondoren, Nazio Batuek gainontzeko osasun erakunde guztiak xurgatu zituzten, MOE osatzeko.
Nazio Batuetako 51 herrialdeek eta beste 10 herrialdek Osasunerako Mundu Erakundearen eraketa sinatu zuten, 1946ko uztailaren 22an. Horrela, Nazio Batuen lehen erakunde espezializatu bihurtu zen, kide guztiak atxiki zitzaizkiona. Haren eraketa 1948ko apirilaren 7an sartu zen indarrean formalki, Osasunaren Mundu Mailako lehen Egunean, 26. estatu kideak berretsi zutenean.
Osasunaren Mundu Batzarraren lehen bilera 1948ko uztailaren 24an amaitu zen: 5 milioi dolar reko (artean, 1.250.000 libera esterlina) aurrekontua ziurtatu zen 1949rako. Andrija Stampar Batzarreko lehen presidentea izan zen, eta G. Brock Chisholm izendatu zuten OMEko zuzendari nagusi, plangintza-etapetan idazkari exekutibo gisa jardun ondoren. Hasierako lehentasunak paludismoaren, tuberkulosia ren eta sexu-transmisiozko infekzioen hedapena kontrolatzea eta amaren eta haurren osasuna, nutrizioa eta ingurumen-higienea hobetzea izan ziren.
Helburua eta funtzioak
MOEren Konstituzio ak dio bere helburua "pertsona guztiek ahalik eta osasun maila gorena lortzea" dela. Hain zuzen, bere Konstituzioan zehaztutako funtzioen bidez betetzen du helburu hori:
2012 tik aurrera, MOEk honela definitu du osasun publikoan duen eginkizuna:
1591 Baize
1591 Baize asteroide gerrikoan aurkitutako asteroide bat da. 1951ko maiatzak 31n aurkitu zuen Sylvain Arendek Uccletik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1951 KA zen. Bere izena Paul Baizegatik jasotzen du.
Labarthe (Tarn eta Garona)
Biztanleria
2007an Labarthe udalerrian erroldatutako biztanleak 366 ziren. Familiak 148 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Polbathic
, 'Polbarthek', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri txiki bat da.
Labarthe (Tarn eta Garona)
Etxebizitza
2007an 184 etxebizitza zeuden, 150 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 177 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 150 etxebizitza nagusietatik 128 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 85 etxek bost zituzten. 107 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 66 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 203 ziren, horien artean 147 aktiboak ziren eta 56 inaktiboak ziren. 147 pertsona aktiboetatik 139 lanean zeuden (76 gizon eta 63 emakume) eta 8 langabezian zeuden (5 gizon eta 3 emakume). 56 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Labarthe udalerrian 148 unitate fiskal zeuden, 371,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.537 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 2 igeltseroak, 1 zurgina eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Labarthe udalerrian 53 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.462 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Victoria Basamortu Handia
Victoria Basamortu Handia (ingelesez: Great Victoria Desert) Australiako hego-mendebaleko basamortua da, Gibson basamortuaren eta Nullarbor ordokiaren artean, Kalgoorlie mendialdetik Stuart mendialderaino hedatzen dena. 424.400 km² inguru hartzen ditu.
1875ean, Ernest Giles britainiar esploratzaileak basamortua zeharkatzeko lehenengo europarra bilakatu eta orduan tronuan zegoen Viktoria erreginaren izena eman zion.
Anolis agueroi
Anolis agueroi Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Civita (Bagnoregio)
Civita Bagnoregio udalerriko 11 biztanleko herri bat da, Viterbo probintzian, Lazio eskualdean dagoena. Italiako herri ederren zerrendan dago. Bonaventura Tecchi idazleak Hilzorian dagoen hiria izendatzeagatik da ezaguna, izan ere, idazleak bertan igaro baitzuen haren gaztaroa.
Hypseleotris regalis
Hypseleotris regalis Hypseleotris generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Geltwil
Geltwil Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Dysphania
Dysphania landare genero bat da, Quenopodiaceae familiakoa.
Generoa Neobotrydium bezala ezagunagoa da (Moldenke), edo Roubieva (Moq.).
Dactyloidae
Dactyloidae narrasti genero bat da, normalki anole izena hartzen duena. Oraindik ere sailkapenaren inguruan eztabaida handiak daude. NCBIk guztiak Iguanidae familiaren barruko Polychrotinae azpifamilian sailkatzen ditu, adibidez. Beste sailkapen askotan genero bakarra onartzen da, Anolis, hain zuzen ere, 400 bat espezierkin bere barnean. Hala ere ikerketa genetiko batzuek Anolisen barruko animaliak genero ezberdinetan sailkatu dituzte.
Gaur egun proposatu diren kladoak Dactyloa, Deiroptyx, Ctenonotus, Xiphosurus, Norops, Chamaelinorops, Anolis (klado monofiletiko gisa, besteak kendu ostean) eta Audantia.
Polychrus generoa lehen hauekin batera sailkatzen zen, baina ez du harreman genetikorik Anolisekin, eta gertuago dago Hoplocercidae familiatik. Hori dela eta Polychrotidae familian bakarrik sartzen da genero hau.
Gaitasuna dute kolorea aldatzeko, eta horregatik Ameriketako kamaleoi gisa izendatzen dituzte batzuk. Paretetan gora egin dezakete erraz, gekkoen antzera. Hala ere ez dute harreman sendorik bi talde horiekin eta gertuago daude iguanengandik.
Galiziako Portuak
Galiziako Portuak (Portos de Galicia) Espainiako Galizia autonomia erkidegoko portuak kudeatzen eta administratzen dituen erakunde publiko bat da. Galiziako Xuntaren Itsas Kontseilaritzaren menpe dago.
Bere jarduera 1996an hasi zuen, eta Galiziako 122 portu eta itsas instalazioak kudeatzeaz, mantentzeaz eta ustiatzeaz arduratzen da. Instalazio horietan arrantzako, itsaskitegietako, merkataritzako eta itsas kiroletako jarduerak egiten dira. Galiziako portuen administraritza kontseiluko gaur egungo lehendakaria José Manuel Álvarez-Campana da.
Mýtne Ludany
Mýtne Ludany Eslovakiako udalerri bat da, Leviceko barrutian kokatuta. 17,65 km²ko azalera du eta 964 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1075. urtekoa da.
Pontevedrako kirol-portua
Pontevedra kirol-portua Espainiako Galizia autonomia erkidegoko Pontevedra hiriko kirol-portu bat da. Lérez ibaia itsasoratzen den lekuan dago, Pontevedrako itsasadarran.
Hypseleotris tohizonae
Hypseleotris tohizonae Hypseleotris generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Kaliforniak
Kaliforniak edo Kalifornietako probintzia (gaztelaniaz: Las Californias) Ipar Amerikako kontinenteko hego-mendebaleko lurraldea da. Geografiari dagokionez bi partetan banatzen da:
Historia
Mexikoren konkistaren ondoren, Hernán Cortések talde batzuk bidali zituen Ozeano Barearen kostaldea esploratzera. Haietako batek, Diego Becerra de Mendozak gidatzen zuenak, Kaliforniako ekialdeko kostaldea aurkitu zuen, eta uhartea zela uste izan zuen.
1539an Francisco de Ulloak mendebaldeko kostaldea eta kontinentearekiko lotura aurkitu zituen. Lurraldea idorra zen, oso pobrea, eta indiarren zibilizazio maila oso apala; horregatik irrizko izena eman zioten (California), Las sergas de Esplandián zalduneria liburuko alegiazko herrialdearen izenetik hartua. 1542an Pedro de Alvaradoren espedizioak, Juan Rodríguez Cabrilloren agindupean, Kalifornia Garaia aurkitu zuen. 1596an Sebastián Vizcaínok penintsulako aurreneko kolonia sortu zuen, perla arrantzarako, eta 1602an Monterreyko badia aurkitu zuen. Bidaia horietatik sortu zen Kaliforniako aberastasunen ospea.
XVII. mendean zehar zenbait bidaia egin ziren Kalifornia Beherea kolonizatzeko eta kristautzeko helburuarekin, baina ez zuten onik izan jesuita batzuek, Salvatierra, Juan de Ugarte eta Piccolok lehen misioa (Loreto) eraiki zuten arte. XVIII. mendearen hasieran Juan de Ugarte nekazaritza irakasten hasi zitzaien indiarrei, eta 1721ean golkoa aztertu zuen. 1743an Keller eta Sildermayr jesuitek Colorado ibaia esploratu zuten. Jesuitak kolono zuriak eramatearen aurkako ziren, baina 1768an handik egotzi zituztenean militarrek misioak hartu zituzten.
Kalifornia Garaia frantziskotarrek kolonizatu zuten, Junípero Serraren gidaritzapean. 1769an San Diegoko misioa eraiki zuten eta 1770ean San Carlosekoa, militarrentzako gotorlekuekin batera. 1776an sortu zen San Franciscoko misioa, hiriaren jatorri izan zena, eta 1781ean Los Angelesko herria. Frantziskotarrek eraman zituzten hara Mediterraneoko landareak, Kaliforniako nekazaritzako gaur egungo aberastasunaren oinarri direnak. 1819an Estatu Batuekin egin zen itunak Kaliforniaren iparraldeko muga finkatu zuen, 42°-tan. Mexikok burujabetza lortu ondoren Kaliforniak Espainiako koroari leial jarraitu zuen 1822 arte. 1834an Mexikoko errepublikak koloniak suntsitu zituen, eta geroago emigrante anglo-saxoiek geratzen ziren indiarrak hil zituzten. 1846an Mexikok Estatu Batuei eman zien Kalifornia Garaia.
Kallern
Kallern Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Osasungoa Euskalduntzeko Erakundea
Osasungoa Euskalduntzeko Erakundea (OEE) osasungintzan euskara sustatzea xede duen elkartea da. Usurbilen (Gipuzkoa) dauka egoitza ofiziala, idazkaritza Bilbon dagoen arren. Jabier Agirre lehendakaria izan da 20 urtez sorreratik bertatik 2011 arte. Ordutik aurrera Karlos Ibargurenek ordezkatu zuen.
Osasun jardunaldiak antolatzea eta Osagaiz euskarazko aldizkari akademikoa argitaratzea dira erakundearen jarduera publiko nagusiak.
Osagaiz aldizkaria
2017an Osagaiz euskarazko aldizkari akademikoa sortu zuten lankidetzan Udako Euskal Unibertsitatea rekin (UEU). Osasunarekin erlazionaturiko ikerkuntza mota guztiei buruz artikulu zientifikoak argitaratzen ditu, ikerketa taldeen lanak ezagutzera emateko helburuarekin. Euskal komunitate zientifikoak egiten dituen aurkikuntza zientifikoetarako transferentzia-tresna izan nahi du.
Zuzendaria Jose Ramon Furundarena mediku usurbildarra da. Hematologia eta hemoterapian espezializatuta dago Donostia Unibertsitate Ospitalea n, eta EHUko irakaslea ere bada.
Batzarrak/Jardunaldiak
Urtero kongresu modukoa, batzarrak edo jardunaldiak antolatzen dituzte 1991tik, gai desberdinei buruzkoak. Hauek dira orain arte egindakoak:
São José do Mantimento
São José do Mantimento Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Atractaspis battersbyi
Atractaspis battersbyi Atractaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Mill en Sint Hubert
Mill en Sint Hubert Herbehereetako Ipar Brabante probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 11.036 biztanle zituen.
Konstantinos Tsatsos
Konstantinos Tsatsos (Κωνσταντίνος Τσάτσος; Atenas, 1899ko uztailaren 1a - ib., 1987ko urriaren 8a) Greziako presidentea izan zen 1975etik 1980ra. Zuzenbidea irakaslea eta diplomazialari izan zen. Bigarren Mundu Gerran Greziar Erresistentziako kide izan zen eta ondoren Ekialde Ertainera ihes egin zuen 1945ean Greziara itzuli zen eta ministro izendatu zuten. Konstantinos Karamanlisen aliatu eta bere gobernuetako ministroa izan zen. 1975ean parlamentuak errepublikako presidente aukeratu zuen.
Saint-Bonnet-la-Rivière
Biztanleria
2007an Saint-Bonnet-la-Rivière udalerrian erroldatutako biztanleak 343 ziren. Familiak 146 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 186 etxebizitza zeuden, 143 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 181 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 143 etxebizitza nagusietatik 128 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 82 etxek bost zituzten. 101 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 63 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 69 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 209 ziren, horien artean 141 aktiboak ziren eta 68 inaktiboak ziren. 141 pertsona aktiboetatik 134 lanean zeuden (67 gizon eta 67 emakume) eta 7 langabezian zeuden (5 gizon eta 2 emakume). 68 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Bonnet-la-Rivière udalerrian 144 unitate fiskal zeuden, 350 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.324 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Saint-Bonnet-la-Rivière udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 494 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Doitasun (teknologia)
Doitasuna metodo batek hainbat saiotan sortutako emaitzen arteko sakabanatzearen neurria da. Emaitzak zenbateraino datozen bat adierazten du, eta ez da zehaztasunarekin nahastu behar, hori emaitzen egiazkotasunari baitagokio, alegia, zenbateraino diren benetako balioarekiko hurbilak.
Parametro garrantzitsua da, batez ere fenomeno fisikoen ikerketarako, eremua non emaitzak zenbaki batekin adierazten diren gehi magnituderako balioztatutako gehienezko errorearen oharpenarekin. Hau da, magnitudearen benetako balioa barne hartzen duen tarte bat adierazten da.
Informatikan, doitasuna ere deitzen zaio balioa irudikatzeko erabiltzen diren bit-en kopuruari.
Moerdijk
Moerdijk Herbehereetako Ipar Brabante probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 36.556 biztanle zituen.
Zacarias (São Paulo)
Zacarias Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Suthora fulvifrons
Suthora fulvifrons Suthora generoko animalia da. Hegaztien barruko Sylviidae familian sailkatua dago.
Groenlandiako marrazo
Somniosus microcephalus Somniosus generoko animalia da. Arrainen barruko Somniosidae familian sailkatzen da. Uste da Somniosus microcephalus espezieko marrazoak 200 urte baino gehiago bizi daitezkeela, eta berriki egindako ikerketa batek 5,02 metroko espezimen bat aurkitu zuen, 392 ± 120 urte bizi zituena (hau da, gutxienez, 272 urte), ezagutzen den ornodunik zaharrena.
La Libertad (Francisco Morazán)
La Libertad Hondurasko Francisco Morazán departamenduko udalerri bat da. 42 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 2770 biztanle zituen.
Merenschwand
Merenschwand Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Zehaztasun (teknologia)
Ingeniaritzan, zientzietan, industrian eta estatistikan, magnitudearen benetako baliora hurbiltzeko neurgailuak duen gaitasunari zehaztasuna deitzen zaio. Zehaztasuna doitasunetik ezberdina da.
Beraz, zehaztasuna metodo baten emaitzen batezbestekoak benetako balioarekiko duen aldea da. Ez da doitasunarekin nahastu behar, hura emaitzen errepikagarritasunari baitagokio (metodoak hainbat saiotan sortutako emaitzak zenbateraino bat datozen, hau da, zein den emaitzen arteko sakabanatzea).
Canillo
Canillo ( ahoskatua) Andorrako ipar-ekialdeko muturrean dagoen parrokia da, azaleraz handiena. Estatuko gune erlijioso nagusia da, bertan dagoen Meritxellgo santutegia dela-eta.
Incara multisquamatus
Incara multisquamatus Incara generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Davorin Kablar
Davorin Kablar (1977ko abenduaren 6a - ) Esloveniako futbolaria da.
Nová Dedina
Nová Dedina Eslovakiako udalerri bat da, Leviceko barrutian kokatuta. 29,17 km²ko azalera du eta 1514 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1075. urtekoa da.
Arburu (Bizkargi)
Arburu mendia Bizkargi mendilerroko bigarren tontor garaiena da (550 m.), Bizkargik berak baino ikusmira hobeak eskaintzen dituena bere ikuspegiagatik. Muxikako udalerriaren mugetan kokatzen da, Gorozikatik gertu.
Ugatz (hegaztia)
Ugatza (Gypaetus barbatus) aegypiinae azpifamiliako hegazti harraparia da, Gypaetus generoko bakarra. Hegoaldeko Europako, Afrikako, Indiako eta Tibeteko mendi altuenetan bizi da. Arrautza bi erruten dituzte negu erdian. Beste saiak bezala, sarraskijalea da, gehienetan haratustelak baino ez jaten dituena.
Itxura eder bezain misteriotsukoa, ugatza elezahar ugariren protagonista izan da. Garai batean arrunta izan bazen ere, gaur egun hegazti harrapari urrienetariko bat da Europan; Alpeetan birsartuak izan dira. Gizakiak eragindako biodibertsitatearen atzerakadaren islatzat har daiteke. Euskal Herrian, Iparraldearen eta Nafarroa Garaiaren ekialdean baino ez da umatzen, baina haren hegaldi luzeetan beste eskualde batzuetan ere ikus daiteke, Gipuzkoako Aralarren, esate baterako.
Deskribapena
Lehendabizikoz, Linnaeusek deskribatu zuen 1758ko Systema naturae bere liburuan, Vultur barbatus izen binomiala emanik.
Ugatza saien artean handiena da (3 metroko hego-zabalera eta 6 kilogramoko pisua dute batzuek). Hego luze zorrotzei eta erronbo itxurako isatsari erreparatuz gero, hegan egiten duenean erraz identifika daiteke. Bi ezaugarriok poliki eta maniobratzeko gaitasun handiz hegan egitea ahalbidetzen diote, eta horrek ugatzari bizi den haitz labarretan mugitzea errazten dio.
Gainerako saiek ez bezala, ugatzek gorputz osoa lumaz estalita dute: hegoak eta isatsa beltzak, eta burua eta sabelaldea, laranjak. Izan ere, burdin eta kareharrietan aberatsak diren erreketan bustitzean lumetan oxidazio prozesua gertatzen da, eta hainbat autorek portaera hori estrategia kriptikotzat hartzen dute. Gainera, espezie barneko lehian ezaugarri gainartzailetzat ere uler daiteke eta, horrela, status desberdineko aleen arteko elkarrekintza saihesten da.
Mokoa oso garatuta dauka, estua eta oso gogorra, eta bertatik begietaraino antifaz beltza luzatzen da. Hain zuzen ere, antifaz horretan, belarri inguruan ager daitezkeen filoluma beltzak barbatus eta meridionalis azpiespezieak bereizteko baliagarriak dira. Halaber, oso begi bereizgarria dauka, iris horia eta esklerotika gorria duena. Gazte, azpiheldu eta helduen arteko lumadiaren sekuentzia nabaria du eta horrek gazteek heldutasun sexuala lortzen duten artean (6 urte), euren adina identifikatzea baliatzen du:
Ugatzaren dimorfismo sexuala ez da oso nabaria, baina emeek gorputz eta moko handiagoak dituzte. Gainera, emeak 400 eta 1000 g gehiago pisatzen ohi dutela ikusi da.
Banaketa
Azpiespezie bi ezagutzen dira:
Ugatzaren banaketa potentzialak iparraldeko Asiako, Europako eta iparraldeko Afrikako mendiak hartzen ditu bere baitan. Horietan barbatus subespeziea batik bat Eurasian agertzen da, eta meridionalis, Afrika iparraldean. Europako banaketari dagokionez, atzerakada nabaria gertatu da azken hamarkadetan eta lehen agertzen zen mendikate nagusietan populazio bakan isolatuetara mugatua geratu da (Alpeak, Balkanak, Karpatoak…). Iberiar penintsulan ere, antzeko bilakaera izan du: garai batean, mendikate nagusietan agertzen zen (Pirinioak, Kantauriar mendikatea, Mendikate Betikoak…) baina, egun, Pirinioetara eta inguruko mendikateetara mugatuta dago. Edonola ere, azken ikerketek Europako populazioaren % 86 Iberiar Penintsulan ugaltzen dela jaso dute. Euskal Herrian, ugatzak Nafarroa Garaian baino ez ditu habiak egiten (7 bikote 1999an), baina bikoteok berriki sortutakoak direla uste da eta, horren ondorioz, oraindik ez omen dira ugalduko. Gipuzkoan ere sarri ikusi izan da baina badirudi Aralar mendikateko Nafarroa Garaiko aldean habia duen ale bat dela. . Bizkaian, noiz edo noiz, ikusi egin omen da ugatzik Urkiolako natura parkeko mendietan.
Elikadura
Ugatzaren elikadura hezurrez osatuta dago batik bat (% 75), baina zenbaitetan haragi soila ere bazkatzen dute. Ale bakoitzak eguneko 300-500 gramo elikagai behar du, eta beharrizanok handitzen dira ugalketa sasoian. Elikagaiak ungulatu ertainetatik (ahuntzak, ardiak, sarrioak…), ugaztun txikietatik eta baztertuta utzitako abelburu hiletatik lortzen dituzte. Hanketako hezur luzeak nahiago dituzte eta 255 mm luze direnak ere irents ditzakete, baina luzeagoak direnean, beren portaera ezaguna aurkezten dute: hezurrok hartu eta malda handiko zona harritsuetara botatzen dituzte, apur daitezen. Gainera, askotan botatako hezur horiek gordailu modura uzten dituzte.
Ugalketa
Ugatzak bikoteak edota hirukote poliandrikoak (bi ar eta eme bakarra) osatzen ditu eta, taldeok osatu ondoren, hainbat urte behar ditu lehenbiziko errunaldirako. Gero, ostera, 8-9 hilabeteko ugal zikloa daukate, errutea baino dezente lehenago hasten dena, habia eratzearekin batera. Kopulak azaroaren erdialdean hasten dira, baina elikagai urritasunak asko mugatu ditzake. Errunaldia abendua eta otsaila bitartean gertatzen da eta, eme bakoitzak bi arrautza jartzen dituen arren, bakar batek baino ez du aurrera egiten. Inkubazioak 53-55 egun irauten ditu; bai emeak, bai arrak, biek ere parte hartzen dute. Egunean lauzpabost aldaketa egiten dituzte eta, horrela, tenperatura oso konstante mantentzea lortzen dute.
Ontogenia
Txitak otsaila eta apirila artean jaiotzen dira. Normalean jarritako bi arrautzetatik txito bakarra jaiotzen bada ere, bi txitak jaioz gero bietako bat gosez hiltzen uzten dela behatu da. Ostera, gatibutzan hazitako aleetan emeak edo anaiak hiltzen du. Jaio ondoren, helduek hilabete batez zaintzen dute txita, baina hortik aurrera zaintza asko murrizten da. Garai horretan arrak nahiz emeak elikatzen dute txita (larru, zurda eta hezur zati txikiak ematen dizkiote goizeko lehen orduetan), eta 75 egunetik aurrera txita gai da bere kabuz hezurrez bazkatzeko. Dena dela, gazteak luzaroan izaten dira helduen zaintzapean eta, hegan egiteko gaitasuna lortzen dutenean ere, ez dira habiatik asko urruntzen 96-240 egun igaro arte.
Espezieen arteko elkarrekintzak
Ugatzak ez du harraparirik, baina bizi den haitz-labarretan lehia handia gertatzen da ugatzaren eta gainontzeko saien artean habiak eraikitzeko txokoak direla eta. Horrek hegaztia beste ingurune batzuetara mugitzera behartu du eta, zenbaitetan, beste harrapari batzuen habiak betetzen ditu, arrano beltzenak (Aquila chrysaetos) kasu.
Kontserbazio egoera
Ugatzaren mehatxuen artean honakoak aipa daitezke: argindar kableak, legez kanpoko ehiza, ehizarako erabiltzen den pozoia, elikagaien urritzea, ugal garaian lasaitasunik eza, habitataren eraldaketa… Hori dela eta, atzerakada nabaria jasan du azken mendean eta egun Galtzeko Arriskuan izendatuta dago Espainian, bai eta Nafarroa Garaian eta Euskal Autonomia Erkidegoan ere. Nazioartean, ordean, ikerketa gutxi egin dira eta IUCN erakundeak Arrisku Baxuko kategorian sailkatzen du, baina itun askok babesten dute: 79/409/CEE Hegaztien Zuzentarauak eta Berna, Bonn nahiz CITES Hitzarmenek.
Kondairak
K. a. 456 edo 455ean dortoka bat bota zuen arrano batek Eskilo greziar antzerkigilea hil zuen, haren burusoila harritzat hartu zuenean. Egia izan ala ez izan, litekeena da "arrano" hori ugatza izatea.
1945ean, Shimon Peresek (artean Shimon Persky izena zuena) eta David Ben-Gurionek ugatzen habia aurkitu zuten Negev basamortuan. Hainbeste gustatu zitzaion ezen, hegaztiaren hebreerazko izena peres denez, Shimon Perskyk izen hori bere abizenatzat hartu baitzuen
Iranen (han galtzeko zorian dago), bere mitologiak zoriontasunaren ikurtzat hartzen du ugatza. Hegazti mitologiko horrek huma du izena eta, noizbait, haren lumaren bat norbaiti eroriko balitzaio, subirano bilakatuko litzateke.
Atractaspis boulengeri
Atractaspis boulengeri Atractaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Norops alvarezdeltoroi
Norops alvarezdeltoroi Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Petersbach
Petersbach Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Petersbach udalerrian erroldatutako biztanleak 699 ziren. Familiak 284 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 107 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 82 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 325 etxebizitza zeuden, 286 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 296 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 286 etxebizitza nagusietatik 250 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 202 etxek bost zituzten. 246 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 129 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 137 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 438 ziren, horien artean 334 aktiboak ziren eta 104 inaktiboak ziren. 334 pertsona aktiboetatik 307 lanean zeuden (171 gizon eta 136 emakume) eta 27 langabezian zeuden (11 gizon eta 16 emakume). 104 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Petersbach udalerrian 279 unitate fiskal zeuden, 700,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.446 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 11 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 6 zurginak, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Petersbach udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 339 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Harrisonburg city konderria (Virginia)
Harrisonburg city konderria (Harrisonburg city County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua (Virginia) da. 2010eko zentsuaren arabera 48,914 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Harrisonburg city konderriak 4,526 kilometro koadro ditu. Horietatik 15 ura dira. Beste 4,511 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1080,73 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 48,914 pertsonetatik 43,056 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 7,665 dira. 2,911 beltzak edo afroamerikarrak. 67 amerikar natiboak ziren eta 54 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,705 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 112 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,009 pertsonek kokatzen zuten.
Fūun! Takeshi Jō
'''Fūun! Takeshi Jō', japonieraz 風雲!たけし城, euskaraz literalki "Zurrunbiloa! Takeshiren Gaztelua" esan nahi du, ingelesz Takeshi's Castle'', Japoniako telebistako umorezko oztopo lehiaketa bat da, 1986-1989 artean Tokyo Broadcasting System (TBS) katean aireratu zen.
Harrisonburg city konderria (Virginia)
Demografia
QQQQ
Fūun! Takeshi Jō
Takeshi Kitano umorista, aktore eta zinema zuzendariak aurkezten zuen, hortik izenburua, eta helburu nagusia lehiakideek oztopoz beteriko trebezia fisikozko probak gainditzea zen, gehienak kolpe ta erorketez osatuak, horiek gaindituz Takeshiren morroi xelebreek defendatutako gaztelura iritsi beharra zuten. Gaztelura iristen zenak milioi bat yeneko saria bereganatuz.
1990eko hamarkadako lehen erdian Hego Euskal Herrian Telecinco katean Humor Amarillo izenpean aireratu zen, eta 2006an Ipar Euskal Herrian Takeshi's Castle izenpean W6, M9 eta Comedy Central kateetan.
Allan Simonsen
Allan Rodenkam Simonsen (Vejle, 1952ko abenduaren 15a - ) futbol jokalari daniarra izan zen. 1977an Urrezko Baloia eman zioten Borussia Mönchengladbach talde alemaniarrean ari zela.
Ibilbidea
Bederatzi urte zituela sartu zen bere herriko futbol taldean eta Vejle BKren talde handiarekin 1971ean egin zuen debuta, taldearen garai onenetako batean, izan ere 1971ean bertan Liga irabazi baitzuen eta 1972an Liga eta Kopa eskuratu baitzituen.
1972an Alemaniako Bundesligako talde onenetako batek fitxatu zuen aurrelari txikia. Borussia Mönchengladbach taldean sei denboraldi egin zituen Alemaniako hiru Liga eta Kopa bat irabaziz eta Europa mailan bi aldiz UEFA Kopa eta Europako Kopan finala jokatuz 1977an. Urte honetan bertan Allan Simonsenek Urrezko Baloia jaso zuen.
Alemaniatik Kataluniara etorri zen Futbol Club Barcelonan jokatzera. Taldea trantsizio garaian zegoen arren Errege Kopa bat eta Europako Errekopa bat irabazi zituen. 1982 denboraldiaren bukaeran Barcelonak Diego Armando Maradona fitxatu zuen eta atzerritarren kupoak zirela eta Simonsenek alde egin behar izan zuen.
Ingalaterrara joan zen Premier Leagueko Charlton Athletic F.C. taldera, baina ordaintzen ez ziotenez denboraldi erdian taldea utzi zuen bere herriko Vejle BK-ra itzultzeko. Bertan jokatu zituen azken denboraldiak.
Danimarkako selekzioarekin 55 partida jokatu zituen, tartean 1972ko Udako Olinpiar Jokoetan, 1984ko Europako Futbol Txapelketan eta 1986ko Munduko Futbol Txapelketa. 20 gol sartu zituen guztira.