cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Haye-du-Puits
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 38 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 4 okindegiak, 5 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 2 liburu dendak, 10 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 4 zapata-dendak, 1 elektrotresna denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen, 2 bitxi-dendak eta 3 lore-dendak ziren.
Puyi
1934 eta 1945 bitartean Japoniaren kontrolpean zegoen Mantxukuo lurraldeko enperadorea izan zen. Txinako Herri Errepublikan Puyi Aixinjueluo izena jaso zuen, eta komunismora bilakatzeko derrigorrezko ikastaroak jaso ondoren, 1964 eta bere heriotza artean Txinatar Herri Politika Aholkularitzaren Biltzarreko kide izan zen.
Zinema
1987an Bernardo Bertolucci zinema zuzendariak Puyiren bizitzan oinarritutako The Last Emperor ("Azken Enperadorea") filma zuzendu zuen.
Ahazteko eskubide
Ahazteko eskubidea habeas datarekin eta datu pertsonalen babesarekin, ohorerako, intimitaterako eta irudirako eskubidearekin eta sekretuen eskubidearekin lotutako kontzeptua da. Kontzeptu hori aplikatuz, informazioa ezabatu, blokeatu edo indexatzeko eskaerak egiten dira. Eskubide hau praktikan jarri da munduko hainbat lekutan, Europar Batasuna barne.
Informazio hori egiazkotzat jotzen da, baina zaharkitutzat edo garrantzirik gabekotzat, denborak aurrera egin ahala. Kontzeptu horrek, batzuetan, talka egin dezake adierazpen- eta informazio-askatasunarekin.
Ahazteko-eskubidea edo ezabatze-eskubidea da herritarrek beren datu pertsonalak ezabatzeko eska dezaketenean, baldin eta datu horiek ez badira beharrezkoak jaso ziren xederako, baimena kentzen denean edo legez kanpo jaso direnean. Gainera, bilatzaileetan informazioa lortzeko estekak blokeatzeko eska dezakezu.
Cédric Charlier
Cédric Daniel André Charlier,, (Anderlecht, Belgika, 1987ko azaroaren 27a), belar-hockeyan lehiatzen den kirolari belgikarra da.
Bi Udako Olinpiar Jokotan dominak eskuratu zituen; Rio 2016an (Rio de Janeiro), zilarrezkoa eskuratu zuen, eta, Tokio 2020an (Tokio), berriz, urrezkoa, bietan belar-hockeyan eta Belgikako taldearekin, azkena Australia eta Indiaren aurretik.
Taldea, honako hauek osatzen zuten: Gauthier Boccard, Tom Boon, Thomas Briels, Cédric Charlier, Félix Denayer, Nicolas De Kerpel, Arthur De Sloover, Sébastien Dockier, John-John Dohmen, Simon Gougnard, Alexander Hendrickx, Antoine Kina, Loïck Luypaert, Augustin Meurmans, Victor Wegnez, Vincent Vanasch, Florent Van Aubel eta Arthur Van Doren-ek.
La Haye-du-Puits
Ekonomia jarduerak
2000. urtean La Haye-du-Puits udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 340 hektarea erabiltzen.
Olinpiar Jokoak
Sari zeremonia
Ekitaldi olinpiko bakoitzaren ondoren egiten da sariketa zeremonia bat. Lehen, bigarren eta hirugarren mailako irabazleak hiru mailako podiumera igotzen dira, eta bertan ematen dizkiete dominak. Dominak NOBko kide batek eman ondoren, hiru dominadunen bandera nazionalak igotzen dira, urrezko dominaren irabazlearen ereserki nazionala entzuten den bitartean.
Millau
Millau Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2007an 22.041 biztanle zituen.
Joanes Otsalde
Biografia
Bidarraiko Mangia etxean jaio zen. Gurasoak Joanes eta Joana zituen. Hamazortzi urterekin Aiherrara joan zen bizi izatera, eta 1836an ezkondu zen, hogeita bi urte zituelarik.
Olinpiar Jokoak
Boikotak
1896an Olinpiar Joko modernoak sortu zirenetik, soilik Grezia, Australia, Frantzia eta Erresuma Batuako kontingenteak agertu dira edizio guztietan. Nahiz eta herrialde batzuek ez duten parte hartzerik lortzen sailkatutako atletak falta direlako, edo NOBean afiliatuta ez daudelako, batzuek, hainbat arrazoirengatik, Jokoak boikotatzea aukeratzen dute. Irlandako Olinpiar Kontseiluak 1936ko Berlin boikotatu zuen, NOBk bere kontingenteak Irlandako Estatu Librearekin bat egin behar zuela azpimarratu baitzuen, Irlanda uharte osoa bakar batean ordezkatzeko.
Hainbat herrialdek 1956ko Melbourneko Olinpiar Jokoak boikotatu zituzten: Herbehereek, Espainiak eta Suitzak uko egin zioten joateari 1956ko Hungariako iraultzaren errepresio sobietarra argudiatuta. Bestalde, Kanbodiak, Egiptok, Irakek eta Libanok Sinaiko Gerraren ondorioz boikota egin zuten; Txinak (Txinako Herri Errepublika) gauza bera egin zuen, Taiwani (Txinako Errepublika) lehiatzeko aukera eman zitzaiolako.
Joanes Otsalde
Biografia
1838an urte luzeetan lanbide izango zuen guardia eta mugazain lanerako onartu zuten. Lana dela medio hainbeste herritara bidali zuten. Lehena Zibitze izan zen, non zenbait hilabete eman zuen; geroago Legarre (hiru urte eta bederatzi hilabetez), Bidarrai (bost urtez), gero behartuta Heletara eta hortik Sarara. Hurrengo helmuga Lekorne izan zen; han zazpi urte eman zuen (denborarik luzeena) eta hamaikagarren seme-alaba izan zuen; hainbeste umeren aita izateak bere bizitza baldintzatu zuen, erretiratu eta gero ekonomikoki une latzak pasatu zituelako. Lekorneko Atizane auzoko etxea utzi eta Makeara joan eta gero bere lanbidean azken herria izango zenera, Beskoitzeko Urgazieta auzora hain zuzen. 1866an berrogeita hamaika urterekin zaintzaile lana egiteari utzi zion.
Ola (Hego Dakota)
Ola Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Brule konderrian dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Saint-Gaudent
Saint-Gaudent Frantziako udalerri bat da, Vienne departamenduan dagoena, Akitania Berria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
La Haye-du-Puits
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1 eta 2 botika zegoen.
Joanes Otsalde
Lanak
Bertsolari gisa Ipar Euskal Herriko bere garaiko onenekin lehiatu zen eta ospe handikoa izan zen: berrogei bat urtez Ipar Euskal Herriko hiru herrialdeetan zehar ibili zen. Manex Hiriart-Urrutik berari buruz idatzi zuen eta esapide bat ere sortu zen bere ospeagatik:
Emak hor Oxalde,
Eskualdunen alde.
Lore Jokoetan
Bere olerki eta bertso asko Lore Jokoen karietara idatziak dira. 1851n lehen saria irabazi zuen Urruñan Kantu berriak Urruñako pilota partidaren sujeten gainean emanak gaiari buruz.
La Haye-du-Puits
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. La Haye-du-Puits udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 336 ikaslekin.
Saint-Gaudent
Biztanleria
2007an Saint-Gaudent udalerrian erroldatutako biztanleak 290 ziren. Familiak 131 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
La Haye-du-Puits
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Joanes Otsalde
Bere omenez
Jaioterria baino, Beskoitzek izan du gogoan; aipatu den oroitarriaz gain, Aturri ertzeko herrian Otxalde folk taldea sortu zen 1976an, "mugazain kontrabandista" honen omenez.
Olinpiar Jokoak
Boikotak
1976an, Afrikako 24 herrialdek Montrealgo Jokoak protesta moduan boikotatu zituzten, Zeelanda Berria kanporatzea eskatu baitzuten, arrakastarik gabe, Hegoafrikako taldeen aurka errugbi partidak egiteagatik, euren politika arrazistengatik baztertua izan zena. Euren mehatxua betez, Afrikako herrialdeek Guyana eta Irak batu zituzten Tanzaniak zuzendutako erretiroan. Taiwanek ere Jokoak boikotatzea erabaki zuen, Txinako Herri Errepublikak Txinako Errepublikaren izenaren inguruan Batzorde Antolatzaileari egindako presioaren ondorioz. Txinako Errepublikak Taiwango bandera eta ereserkia erabiltzea ahalbidetuko zion proposamen bat baztertu zuen, betiere parte hartuko zuen izena aldatuko bazen. Taiwanek ez zuen berriro Olinpiar Jokoetan parte hartu 1984ra arte, Txina Taipei izenarekin eta bandera eta ereserki berezi batekin itzuli zenean.
Josune Zabala
Josune Zabala Alberdi (Donostia, 1978ko abuztuaren 28 a) euskal hizkuntzalaria eta ikertzailea da.
Hizkuntza Ikerketa eta Koordinaziorako zuzendaria da Hizkuntza Politikarako Sailburuordetzan (Eusko Jaurlaritza, 2017).
Formakuntza
Euskal Herriko Unibertsitatean Euskal Filologian lizentziatua (2002), Hizkuntzen aditu titulua eskuratua (Mondragon Unibertsitatea, 2005) eta Euskal ikasketetan doktorego programa eta ikerketa gaitasuna burutua (EHU, 2008). Ikerketa proiektuak: a) Kortesia estrategia pragmatikoak. Teoriaren garapena; b) ''Kortesiaren azterketa euskarazko bi debateetan. Dimentsio enuntziatibora jauzia''.
Lan ibilbidea
Euskara eta bere irakaskuntza-ikerkuntzaren (H1/H2) alorra landu du: helduen euskalduntzean euskara irakasle eta trebatzaile (AEK eta Udal euskaltegiak, 1999-2004); Euskara Biziberritzeko Planetan aholkulari (Azpeitiko euskara patronatua, 2004-2005), Mondragon Unibertsitatean irakasle (HUHEZI fakultatea, 2004-2008 eta 2012-2016) eta Mintzola Fundazioan zuzendari (2009-2012).
Ikerketari dagokionez, HIJE taldeko (Hizkuntzaren jabekuntza eta erabilera, EHU) eta Eusko Ikaskuntzako Hezkuntza saileko partaide, eta Soziolinguistika Klusterrean ahozkotasunari buruzko ikerketa eta formazio ezberdinetan jardun du.
Olinpiar Jokoak
Boikotak
1980an eta 1984an, Gerra Hotzaren aurkariek boikot handiak egin zituzten. 65 herrialdek uko egin zioten 1980ko Moskuko Olinpiar Jokoetan lehiatzeari. Boikot horrek 81 herrialdetara murriztu zuen parte-hartzaileen kopurua, 1956tik izandako kopururik txikiena. Sobietar Batasunak eta Ekialdeko blokeko 14 aliatuk (Errumania izan ezik) hurrengo edizioa boikotatu zuten: 1984ko Los Angelesko Olinpiar Jokoak, euren atleten segurtasuna bermatu ezin zutela argudiatuz.
Politika
Olinpiar Jokoak ideologiak sustatzeko plataforma gisa erabili izan dira. Alemania naziak Alderdi Nazional Sozialista onbera eta bakearen maitale bezala erretratatu nahi izan zuen, Berlin 1936ko Jokoen egoitza izan zenean, nagusitasuna erakusteko erabili zituzten arren. Alemania izan zen herrialde arrakastatsuena edizio horretan, eta horrek asko egin zuen aria nagusitasunaren bere alegazioak babesteko, baina Jesse Owens bezalako afroamerikarren garaipen nabarmenek, urrezko lau domina irabazi zituena, eta Ibolya Csák hungariarra bezalako juduek, mezua zapuztu zuten.
1928tik aurrera sobietarrek nazioarteko kirol ekitaldi bat antolatu zuten, Eskribaua izenekoa. 1920 eta 1930eko gerren arteko aldian, hainbat herrialdetako erakunde komunista eta sozialistak "burgesen olinpiadak" deitu zutena indargabetzen saiatu ziren, Langile olinpiadak sortuz. 1952ko Helsinkiko Olinpiar Jokoetan, Sobietar Batasunak lehen aldiz parte hartu zuen Olinpiar Joko batzuetan. Melbournen 1956an Alemania Federalak eta Ekialdeko Alemaniak bandera berarekin parte hartu zuten irekiera ekitaldian, baina bakoitza bere aldetik lehiatu ziren.
Australiako berrogeialdiko eta animalien babeserako legeen ondorioz, Melbournen 1956an zaldi-kirolak Stockholmen egin behar izan ziren, Olinpiar Jokoak bi herrialde ezberdinetan (bi kontinente ezberdinetan) egiten diren lehen aldia izanik.
Saint-Gaudent
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Millau
Biztanleria
2007an Millau udalerrian erroldatutako biztanleak 22.041 ziren. Familiak 10.235 ziren, horien artean 4.024 pertsona bakarrekoak ziren (1.512 bakarrik bizi ziren gizonak eta 2.512 bakarrik bizi ziren emakumeak), 3.046 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.295 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 870 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saint-Gaudent
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Millau
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Gaudent
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 181 ziren, horien artean 129 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 129 pertsona aktiboetatik 119 lanean zeuden (63 gizon eta 56 emakume) eta 10 langabezian zeuden (3 gizon eta 7 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Millau
Etxebizitza
2007an 12.386 etxebizitza zeuden, 10.436 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 660 bigarren erresidentzia ziren eta 1.291 hutsik zeuden. 5.200 etxeak ziren eta 7.093 apartamentuak ziren. 10.436 etxebizitza nagusietatik 6.065 bere jabearen bizilekua ziren, 4.119 alokairuan okupaturik zeuden eta 251 doan lagata zeuden; 359 etxek gela bat zuten, 1.397 etxek bi zituzten, 2.369 etxek hiru zituzten, 3.166 etxek lau zituzten eta 3.145 etxek bost zituzten. 5.990 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5.102 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 3.041 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saint-Gaudent
Diru sarrerak
2009an Saint-Gaudent udalerrian 132 unitate fiskal zeuden, 300 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.621 euro zen.
Carlos Pera
Carlos Pera Tambo (Barakaldo, - Calp, ) bizkaitar mediku eta politikaria izan zen.
Medikuntzan lizentziaduna, bere arlo profesionalean jardun zuen 1981 eta 1988 artean; 1987an, ordea, PSE-EEn sartu zen, eta lau urte geroago lortu zuen alkatetza aurreneko aldiz, Jesus Maria Rodriguez Orrantia alderdikideak utzitako lekua hartuta.
Hiru legealdi igaro zituen zeregin horretan, 2003ra arte. EAJrekin koalizioa osatuta gobernatu zuen lehen bi legealdietan. Laugarrenez ere aurkeztekoa zen, baina azkenean Tontxu Rodriguezek ordezkatu zuen, Perak ez baitzuen onartu alderdiak prestatutako zerrenda. Hiru urte lehenago, 2000an, alderdiko Bizkaiko idazkari nagusi izateko lehian sartu zen Patxi Lopezekin, baina Lopez nagusitu zitzaion. Udala utzita, Osakidetzan egin zuen lan, Barakaldon bertan.
Saint-Gaudent
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 5 zerbitzu enpresak ziren.
Marion (Texas)
Marion Texasko hiri bat da. Guadalupe konderrian kokatua dago. 2010ean 1,066 biztanle zituen, 2.02 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Gaudent
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra higiezinen agentzia zen.
2000. urtean Saint-Gaudent udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 981 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Millau
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 13.113 ziren, horien artean 9.460 aktiboak ziren eta 3.653 inaktiboak ziren. 9.460 pertsona aktiboetatik 8.317 lanean zeuden (4.319 gizon eta 3.998 emakume) eta 1.142 langabezian zeuden (505 gizon eta 637 emakume). 3.653 pertsona inaktiboetatik 1.248 erretiraturik zeuden, 1.092 ikasten zeuden eta 1.313 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Millau udalerrian 10.544 unitate fiskal zeuden, 22.432 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.439 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.588 komertzioetatik, 19 erauzte enpresak ziren, 27 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 78 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 157 eraikuntza enpresak ziren, 427 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 36 garraio enpresak ziren, 122 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 27 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 74 finantziazio enpresak ziren, 65 higiezinen enpresak ziren, 197 zerbitzu enpresak ziren, 220 administrazio publikoko enpresak ziren eta 134 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 353 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 2 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoak, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 11 banku bulegoak, 8 funerariak, 28 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 5 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 3 ibilgailuen alokairu bulegoak, 10 autoeskolak, 17 igeltseroak, 29 margolariak, 26 zurginak, 24 iturginak, 14 argiketariak, 13 eraikuntza enpresak, 47 ile apaindegiak, 4 albaitariak, 7 aldi baterako lan enpresak, 71 jatetxeak, 15 higiezinen agentziak, 6 tintoreriak eta 8 apaindegiak.
2009an zeuden 204 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 7 supermerkatuak, 7 brikolaje denda handika, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 7 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 27 okindegiak, 19 harategiak, 3 arraindegiak, 17 liburu dendak, 43 arropa dendak, 10 etxerako tresna dendak, 10 zapata-dendak, 3 elektrotresna dendak, 9 altzari dendak, 12 kirol-dendak, 7 drogeria, 5 lurrin-dendak, 6 bitxi-dendak eta 9 lore-dendak ziren.
2000. urtean Millau udalerrian 56 nekazaritza-ustiategi zeuden, 7.040 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 tratamendu laburretarako ospitale, 3 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, 3 psikiatriko, 2 urgentzia zentro, 2 amatasun-klinika, 3 osasun-zentro, 12 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 5 haur-eskola eta 13 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Millau udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 2 hezkuntza orokorreko lizeo eta 2 lizeo teknologiko.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.537 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 714 eta lizeo teknologikoetan 541.
Millau udalerrian 2 goi-mailako hezkuntza ez-unibertsitarioko zentroak zeuden, horietatik1 formakuntza teknikoko zentroa eta 1 osasun-formakuntzakozentroa.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Olinpiar Jokoak
Politika
Banaka ere politika sustatzea bilatu izan da. Mexikon, 1968an, bi atleta estatubatuarrek, Tommie Smithek eta John Carlosek, 200 metrokoan lehen eta hirugarren, Botere Beltzaren agurra egin zuten sariketa ekitaldian. Bigarren lekuan, Peter Norman australiarrak onartu zuen Giza Eskubideetarako Olinpiar Proiektuaren intsignia eramateko gonbidapena, Smith eta Carlosi laguntzeko. Protestari erantzunez, Avery Brundage NOBko presidenteak bi aukera eman zizkion Estatu Batuetako Olinpiar Batzordeari: bi atletak etxera bidaltzea edo atletismo talde osoa erretiratzea. Erakundeak Smith eta Carlos erretiratzea erabaki zuen.
Sydney 2000n eta Atenas 2004an, Ipar eta Hego Koreak bandera bakarrarekin desfilatu zuten bi edizioen irekiera ekitaldietan. Hala ere, bi herrialdeak bakoitza bere aldetik lehiatu ziren.
Arrazakeria
San Luis 1904an, kirolaren historian orban arrazistarik handiena izan zena gauzatu zen; arrazismoa Olinpiar Jokoetan agertzen zen lehen aldia ere izan zen. Edizio honetan arraza ezberdinetako kirolariek parte hartu zuten, eta arraza beltzeko kirolariek Olinpiar Jokoetan parte hartzen zuten lehen aldia ere bazen. George Poage atleta estatubatuarra domin olinpiko bat irabazi zuen lehen kirolari beltza bilakatu zen. Hala ere, joko horietan arrazismoak benetan eragin zuena, paraleloki egin ziren "egun Antropologikoak" izan ziren, eta, berez, Olinpiar Jokoen parodia bat izan ziren, beste arraza batzuen aurrean nagusitasun zuria erakusteko.
1936ko Berlinen, zenbait mito eta kondairatan, Adolf Hitler arrazaren nagusitasuna frogatzeko jokoak erabiltzen saiatu zela uste da. Esaten denez, Hitlerrek uko egin zion Jesse Owensi (urrezko domina irabazi zuena) eskua emateari, arraza beltzekoa izateagatik, eta Owensen beraren arabera, Alemaniako gobernuaren aldetik idatzizko zoriona soilik jaso zuen. Joko horiek nazientzat umiliazioa izan zirela ere esaten da, kirolari beltz askok urrezko dominak irabaztea lortu zutelako; baina, egia esan, Alemania izan zen domina gehien irabazi zituena, eta horrekin gustura agertu omen zen Hitler. Halaber, Gretel Bergmann atleta, jokoak hasi baino hilabete lehenago altuera jauzian marka nazionala berdindu arren, Alemaniako taldetik kanpo utzi zuten, judua izateagatik.
Hegoafrikak Olinpiar Jokoetan debutatu zuen 1908an eta normaltasun osoz parte hartu zuen hurrengo edizioetan, 1960ra arte. Hala ere, Hegoafrikan apartheid politika zegoenez, arraza beltzeko pertsonak erabat diskriminatzen zituena, NOBk Hegoafrika modu iraunkorrean Olinpiar Jokoetatik kanporatzea erabaki zuen bere politika aldatzen ez zuen bitartean. Hegoafrikak, azkenik, 1990ean apartheid politika desagerrarazi zuenean, berriro Olinpiar Jokoetan parte hartzeko baimena eman zitzaion; eta horrela, 1992an, Bartzelonan, Hegoafrikak berriz ere Olinpiar Jokoen edizio batean parte hartu zuen.
Gatazkak
Gaur egun arte munduko bi gerrek gelditu dituzte Olinpiar Joko Garaikideak. Aurrena Lehen Mundu Gerra izan zen, gerra honek 1916ko Berlingo Olinpiar Jokoak bertan behera uztera behartu zuen. Beste guda Bigarren Mundu Gerra izan zen. Gerrate honek 1940ko Tokiokoak eta 1944ko Londreskoak bertan behera uztera behartu zuen.
Terrorismoak ere hainbat Olinpiar Jokori eragin die, tartean, Munich 1972ri. Udako Olinpiar Jokoak Munichen egin zirenean, Israelgo olinpiar taldeko hamaika kide bahitu zituen Irail Beltza talde palestinarrak. Gaur egun Municheko sarraskia bezala ezagutzen den honetan, terroristek bi atleta bahitu eta gutxira hil zituzten, eta gainerakoak askapen saiakera huts baten ondoren hil zituzten. Alemaniako poliziako ofizial bat eta 5 terrorista ere hil ziren. Avery Brundage NOBko presidenteak uko egin zion Jokoak eteteari, eta sarraskia gertatu eta 34 ordura, esaldi polemiko batekin ekin zien berriro: "Jokoek jarraitu egin behar dute".
Atlantan, 1996an, bonba bat leherrarazi zuten Centennial Olympic Parken, eta bi pertsona hil eta 111 zauritu ziren. Eric Rudolph terrorista estatubatuarra izan zen atentatuaren egilea, eta gaur egun biziarteko zigorra betetzen ari da. Gatazka hauek, beste batzuen artean, Olinpiar Jokoetako segurtasuna indartzea eragin dute.
Dopina
XX. mendean, olinpiar atleta asko drogak erabiltzen hasi ziren euren trebetasun atletikoak hobetzeko eta areagotzeko. San Luis 1904an, Thomas Hicksi, maratoian urrezko domina lortu zuena, bere entrenatzaileak estriknina eman zion. 1908an, Dorando Pietri italiar atletak estriknina injektatu zuen errendimendua hobetzeko eta hau erabiltzeagatik eta deskalifikatua izan zen. Dopinak eragindako eta Olinpiar Jokoekin lotutako heriotza bakarra 1960an gertatu zen, Knud Jensen Enemark txirrindulari daniarra bere bizikletatik erori zen, eta handik denbora batera hil zen. Auzitegiko ikerketa batek anfetaminen arrastoak aurkitu zituen bere gorputzean. 1960ko hamarkadaren erdialdean, kirol federazioak errendimendua hobetzen zuten drogen erabilera debekatzen hasi ziren; 1967an, NOBek gauza bera egin zuen.
1990 amaieran, NOBk dopinaren aurkako borroka antolatuago batean hartu zuen ekimena, 1999an Dopinaren Aurkako Munduko Agentzia eratuz. 2000ko eta 2002ko Sydneyko Olinpiar Jokoetan dopin proba positiboek gorakada handia izan zuten. Halterofiliako eta sakoneko eskiko hainbat medailista dopinagatik deskalifikatu zituzten. 2006ko neguko Olinpiar Jokoetan, atleta batek bakarrik eman zuen positibo dopin azterketa batean. NOBk sortutako dopinaren aurkako proben erregimenak mundu mailako erreferentzia-puntu bat ezarri du, eta mundu osoko beste kirol-federazio batzuk hori emulatzen saiatzen ari dira. 2008ko Pekingo Jokoetan, NOBk 3667 atleta ebaluatu zituzten, Dopinaren Aurkako Munduko Agentziaren babespean. Gernu eta odol probak egin zituzten, debekatutako substantziak atzemateko. Hainbat atleta baztertu zituen Olinpiar Batzorde Nazionalak Jokoen aurreko lehietatik; soilik hiru atletak eman zuten positibo dopin probetan.
Sexismoa
Emakumea 1900ean agertu zen lehen aldiz Joko Olinpikoetan, Parisen, baina 1992ko Bartzelonarako oraindik 35 herrialdek soilik gizonezkoekin parte hartzen zuten. Kopuru hau azkar murriztu zen ondorengo urteetan. 2000. urtean, Bareinek bi emakume bidali zituen lehen aldiz Olinpiar Jokoetara: Fatema Hameed Gerashi eta Mariam Mohamed Hadi Al Hilli. 2004an, Robina Muqimyar eta Rezayee Fariba Afganistanek Olinpiar Jokoetan zuen ordezkaritzako lehen emakumeak bihurtu ziren. 2008an, Arabiar Emirerri Batuek emakumezko atletak, Maitha Al Maktoum eta Latifa Al Maktoum bidali zituzten lehen aldiz olinpiadetara, biak Dubaiko gobernadorearen senitartekoak.
2010 urterako hiru herrialdek bakarrik ez zuten emakumezko atletarik bidali Jokoetara: Brunei, Saudi Arabia eta Qatar. Urte horretan bertan, Nazioarteko Olinpiar Batzordeak jakinarazi zien herrialde horiei 2012ko Londresko Olinpiar Jokoetan emakumeen parte-hartzea ahalbidetu eta erraztu behar zutela; bestela, baztertuak izango ziren beren jarrera aldatu arte. Anita DeFrantz NOBko Emakumearen eta Kirolaren Batzordeko presidenteak iradoki zuen herrialde horiei Olinpiar Jokoetan parte hartzea ukatu behar zitzaiela, emakumeen parte-hartzea galarazten bazuten. Handik gutxira, Qatarreko Olinpiar Batzordeak Londresera "lau tiro eta esgrima atleta bidaltzeko itxaropena" zuela iragarri zuen.
1968an Mexikon Enriqueta Basilio atleta mexikarra izan zen zuzi olinpikoa bere ibilbidean zehar eraman zuen lehen emakumea, eta sugar olinpikoarekin pebetero olinpikoa piztu zuen lehen emakumea ere izan zen.
Olinpiar Jokoen Egoitzak
Olinpiar Jokoen egoitza den hiria ospakizuna baino zazpi urte lehenago aukeratu ohi dute. Hautaketa-prozesua bi fasetan egiten da, eta fase horiek bi urteko aldia hartzen dute. Hautagaitzaren bila dabilen hiriak bere Batzorde Olinpiko Nazionalari eskatzen dio hautagaitza, baina herrialde bereko hiri batek baino gehiagok bere hautagaitza aurkezten badu, honek, eskuarki, barne hautaketa prozesu bat du, bere aldeko hiri bakar bat aurkeztu baitaiteke Nazioarteko Batzorde Olinpikoaren ebaluaziora. Proposamenak aurkezteko epea amaitzen denean, lehenengo fasea (eskaera) eskatu zuten hiri hautagaiek Olinpiar Jokoen antolaketarekin lotutako funtsezko hainbat irizpideri buruzko galdetegia aplikatzen zaie.
Horrela, gutun olinpikoa eta NOBko Batzorde Betearazleak ezarritako gainerako arauak beteko dituztela bermatu behar dute eskatzaileek. Erantzundako galdetegien ebaluazioa NOBko talde espezializatu batek egiten du. Galdetegiek eskatzaile bakoitzaren proiektuen ikuspegi orokorra eta Jokoak hartzeko potentziala eskaintzen dute. Ebaluazio tekniko hori oinarri hartuta, NOBko Batzorde Betearazleak hautagaitza fasera igaroko diren hautagaiak aukeratzen ditu. Hiri hautagaiak hautatutakoan, beren proiektuaren aurkezpen handiagoa eta zehatzagoa egin beharko dute, hautagaitza-espediente baten zati gisa. Hiri bakoitza ebaluazio-batzorde batek aztertzen du.
Batzorde horrek hiri hautagaiak ere bisitatuko ditu, tokiko funtzionarioak elkarrizketatuz eta instalazio potentzialak ikuskatuz, eta, azkenik, ondorioei buruzko txosten bat aurkeztuko du NOBren azken erabakia hartu baino hilabete lehenago. Elkarrizketa prozesuak iraun bitartean, hiri hautagaiak ere bermatu behar du Jokoak finantzatzeko gai izango dela. Batzorde ebaluatzailearen lanaren ondoren, hautagaien zerrenda NOBren bilkura orokorrean aurkezten da, eta hiri hautagairik ez duen herrialde batean bildu behar da. Bileran bildutako NOBko kideek egoitza hiri bat aukeratu behar dute. Behin hiria aukeratuta, hiri horretako hautagaitza-batzordeak (dagokion herrialdeko hautagaiarekin batera) Egoitza Hiriaren Kontratu bat sinatzen NOBkin, ofizialki Olinpiar Jokoen egoitza bihurtuz.
Negukoak
Hasiera batean, Neguko Olinpiar Jokoetako oraingo kiroletako batzuk, izotz gaineko hockeya eta patinaje artistikoa kasu, Udako Olinpiar Jokoetako kirol bezala hasi ziren agertzen. Baina, halako batean, izotzetan eta elurretan egiten ziren kirolentzako Olinpiar Joko propioak sortu ziren. Horrela Neguko Olinpiar Jokoak 1924tik 1992ra Udako Olinpiar Jokoen urte berean ospatzen ziren, baina, 1992ko jokoen ondoren, Udako Olinpiar Jokoen bi edizioren artean sartzea erabaki zen.
Eustaquio Ilundain
Eustaquio Ilundain Esteban (Iruñea, - Sevilla, ) nafar elizgizona izan zen. Ourenseko apezpikua izan zen 1905-1920 urteetan. Eusko Ikaskuntza elkartearen sortzaileetako bat izan zen. Sevillako artzapezpikua izan zen 1930-1937 urteetan. Erlijio-gaiak landu zituen bere idatzietan.
Amazona festiva
Amazona festiva Amazona generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
Overland (Nebraska)
Overland Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Hamilton konderrian kokatuta dago, Nebraska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mormopterus doriae
Mormopterus doriae Mormopterus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Molossinae azpifamilia eta Molossidae familian sailkatuta dago
Limnonectes micrixalus
Limnonectes micrixalus Limnonectes generoko animalia da. Anfibioen barruko Dicroglossidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Frantziako Urrezko Bizikleta
Frantziako Urrezko Bizikleta (frantsesez Velo d'or français) urtero Velo Magazine aldizkariak zenbait kazetarik urteko garrantzitsuenatzat hartzen duen diziplina orotako frantziar txirrindulari bati ematen dion sari bat da. Mundu mailako Urrezko Bizikletaren baliokidea da.
Saria 1992an sortua izan zen. Bere lehen garailea Laurent Jalabert izan zen. Garailea, aldizkariak berak aukeratutako mundu osoko hamazortzi kazetarik bozkatzen dute.
Sari hau aldi gehiagotan irabazi duen txirrindularia Julien Absalon mendi txirrindularia da, lau aldiz irabaziz, lauak jarraian.
Ézy-sur-Eure
Ézy-sur-Eure Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ézy-sur-Eure udalerrian erroldatutako biztanleak 3.134 ziren. Familiak 1.344 ziren, horien artean 430 pertsona bakarrekoak ziren (153 bakarrik bizi ziren gizonak eta 277 bakarrik bizi ziren emakumeak), 412 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 392 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 110 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.558 etxebizitza zeuden, 1.353 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 94 bigarren erresidentzia ziren eta 111 hutsik zeuden. 1.274 etxeak ziren eta 278 apartamentuak ziren. 1.353 etxebizitza nagusietatik 936 bere jabearen bizilekua ziren, 381 alokairuan okupaturik zeuden eta 36 doan lagata zeuden; 39 etxek gela bat zuten, 137 etxek bi zituzten, 308 etxek hiru zituzten, 376 etxek lau zituzten eta 493 etxek bost zituzten. 988 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 707 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 452 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.955 ziren, horien artean 1.446 aktiboak ziren eta 509 inaktiboak ziren. 1.446 pertsona aktiboetatik 1.307 lanean zeuden (703 gizon eta 604 emakume) eta 140 langabezian zeuden (74 gizon eta 66 emakume). 509 pertsona inaktiboetatik 189 erretiraturik zeuden, 156 ikasten zeuden eta 164 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ézy-sur-Eure udalerrian 1.421 unitate fiskal zeuden, 3.379,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.590 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 163 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 16 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 22 eraikuntza enpresak ziren, 45 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 13 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 16 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 51 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 4 margolariak, 4 zurginak, 4 iturginak, 7 ile apaindegiak, 9 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 18 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 3 okindegiak, 4 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 2 elektrotresna dendak, 2 drogeria, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Ézy-sur-Eure udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 150 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Ézy-sur-Eure udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 469 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mazama rufina
Mazama rufina Mazama generoko animalia da. Artiodaktiloen barruko Capreolinae azpifamilia eta Cervidae familian sailkatuta dago
Rossillon
Rossillon Ain departamenduko udalerria da, Frantziako Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean.
Jesús María Rodríguez Orrantia
Jesús María Rodríguez Orrantia (Galdames, ) bizkaitar politikaria da.
Lanbidez Laba Garaietako argiketaria 1966an PSE-EEn sartu zen. Zortzi urtez Barakaldoko alkatea izan zen. Gero legebiltzarkide eta Espainiako senatari hautatu zuten.
Pedrajas de San Esteban
Pedrajas de San Esteban Valladolideko udalerria da, Tierra de Pinares eskualdean dagoena.
Puchenii Mari
Puchenii Mari Errumaniako udalerri bat da, Prahova konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Pedrajas de San Esteban
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.649 biztanle zituen.
Puchenii Mari
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Pray (Biella)
Pray Italiako udalerri bat da. Biellako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Prayk honako udalerri hauekin egiten du muga:
Zdenĕkita
Zdenĕkita fosfato motako minerala da eta lavendulan taldearen kidea da.
Sillingy
Sillingy Frantziako udalerria da, Savoia Garaia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sillingy udalerrian erroldatutako biztanleak 3.511 ziren. Familiak 1.280 ziren, horien artean 259 pertsona bakarrekoak ziren (153 bakarrik bizi ziren gizonak eta 106 bakarrik bizi ziren emakumeak), 344 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 591 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 86 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.374 etxebizitza zeuden, 1.286 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 63 hutsik zeuden. 1.069 etxeak ziren eta 302 apartamentuak ziren. 1.286 etxebizitza nagusietatik 1.036 bere jabearen bizilekua ziren, 216 alokairuan okupaturik zeuden eta 34 doan lagata zeuden; 24 etxek gela bat zuten, 97 etxek bi zituzten, 161 etxek hiru zituzten, 337 etxek lau zituzten eta 666 etxek bost zituzten. 1.178 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 457 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 782 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.367 ziren, horien artean 1.887 aktiboak ziren eta 480 inaktiboak ziren. 1.887 pertsona aktiboetatik 1.801 lanean zeuden (983 gizon eta 818 emakume) eta 87 langabezian zeuden (31 gizon eta 56 emakume). 480 pertsona inaktiboetatik 172 erretiraturik zeuden, 189 ikasten zeuden eta 119 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sillingy udalerrian 1.369 unitate fiskal zeuden, 3.822 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.660 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 300 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 14 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 68 eraikuntza enpresak ziren, 78 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 7 finantziazio enpresak ziren, 19 higiezinen enpresak ziren, 38 zerbitzu enpresak ziren, 29 administrazio publikoko enpresak ziren eta 14 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 89 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 16 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 6 igeltseroak, 10 margolariak, 15 zurginak, 10 iturginak, 8 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 2 ile apaindegiak, 8 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 28 establezimendu komertzialetatik, 4 brikolaje denda handika, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 2 harategiak, 2 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 7 altzari dendak, 4 drogeria, 1 bitxi-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Sillingy udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 715 hektarea erabiltzen.
Artearen Museo Nazionala (Osaka)
Historia
Expo'70 erakusketa ferian sortu zen "Expo Arte Galeria" pabiloian, garai hartan Osaka kanpoaldean, Suita barrutian. Museoari jarraitasuna eman nahian eraikin berria altxatu eta 1977an ireki zituen ateak. Arata Isozaki izan zen arkitektua.
Sillingy
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Artearen Museo Nazionala (Osaka)
Historia
2004 urterako eraikina zaharkitua zegoen eta espazioa ere mugatua zenez behera bota eta Osaka erdiguneko Nakanoshima uhartean eraikin berria altxatu zuten. César Pelli arkitektuak diseinatu zuen eraikin berria.
Union Catalog
Japoniako lau museo elkartu dira materialak elkarbanatzeko:
Sillingy
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Sillingy udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 645 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Le Monastère
Le Monastère Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Monastère udalerrian erroldatutako biztanleak 2.095 ziren. Familiak 832 ziren, horien artean 204 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 140 bakarrik bizi ziren emakumeak), 260 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 296 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 72 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 894 etxebizitza zeuden, 841 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 671 etxeak ziren eta 219 apartamentuak ziren. 841 etxebizitza nagusietatik 673 bere jabearen bizilekua ziren, 165 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 13 etxek gela bat zuten, 66 etxek bi zituzten, 122 etxek hiru zituzten, 268 etxek lau zituzten eta 372 etxek bost zituzten. 704 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 330 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 466 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.392 ziren, horien artean 1.088 aktiboak ziren eta 304 inaktiboak ziren. 1.088 pertsona aktiboetatik 1.053 lanean zeuden (541 gizon eta 512 emakume) eta 35 langabezian zeuden (9 gizon eta 26 emakume). 304 pertsona inaktiboetatik 115 erretiraturik zeuden, 132 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Monastère udalerrian 842 unitate fiskal zeuden, 2.127,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.733 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 70 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 4 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 liburu denda zen eta 1 lurrin-denda zen.
Ecsenius fourmanoiri
Ecsenius fourmanoiri Ecsenius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.
Le Monastère
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Amazona barbadensis
Amazona barbadensis Amazona generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
Auvilliers-en-Gâtinais
Auvilliers-en-Gâtinais Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Auvilliers-en-Gâtinais udalerrian erroldatutako biztanleak 335 ziren. Familiak 145 ziren, horien artean 34 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 65 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 42 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 201 etxebizitza zeuden, 150 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 193 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 150 etxebizitza nagusietatik 118 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 65 etxek bost zituzten. 126 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 69 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 209 ziren, horien artean 161 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 161 pertsona aktiboetatik 141 lanean zeuden (83 gizon eta 58 emakume) eta 19 langabezian zeuden (8 gizon eta 11 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Auvilliers-en-Gâtinais udalerrian 158 unitate fiskal zeuden, 362 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.102 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak zurgina ziren.
2000. urtean Auvilliers-en-Gâtinais udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Blastocladiales
Blastocladiomycota Fungi erreinuko onddo zoosporikoen filum bat da.
Hallu
Hallu Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 68 etxebizitza zeuden, 61 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 68etxeak ziren. 61 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek hitu gela zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 109 ziren, horien artean 84 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 84 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (45 gizon eta 34 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Hallu udalerrian 61 unitate fiskal zeuden, 178 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.052 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Hallu udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 276 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Agustin Kardaberaz
Agustin Kardaberaz Elgorriaga (Hernani, Gipuzkoa, 1703ko abenduaren 29a - Castelo de San Giovanni, Bolonia, Italia, 1770eko urriaren 18a) euskal idazlea eta teologoa zen. Bilboko eta Oñatiko unibertsitateetako irakaslea izan zen.
Biografia
Hernanin jaio zen 1703an. Iruñean eta Valladoliden filosofia eta lege ikasketak egin ondoren, Jesusen Lagundian sartu zen 1721ean. 26 urte zituela apaiz egin zen. Bilboko Jesusen Lagundiaren eskolako gramatika irakasle izendatu zuten, eta garai hartan hasi zen hizlari gisa ospe handia hartzen. 1736an Loiolan jarri zen bizitzen eta bertatik Gipuzkoako eta Bizkaiko herrietara abiatzen zen predikari.
Kardaberazen santu fama Euskal Herri guztira zabaldu zen. 1767. urtean Karlos III.ak jesuitak Espainiatik bota zituenean Italiara jo zuen beste jesuitekin batera eta han hil zen hirurogeita zazpi urte zituela.
Obra
Gipuzkeraz batez ere, eta bizkaieraz zertxobait, idazle gisa Manuel Larramendiren eskolakoen artean sartua izan da Kardaberaz. “También en labortano se publicó un arreglo o adaptación de una obra de Cardaberaz, hecho por Duvoisin. Se titula Liburu Ederra, Aita Cardaberaz jesuistac eguina, Lapurdico escarara itzulia” (Villasante 1979, 148. or.).
Aita Asteteren Catecismo obraren itzulpena eman zuen argitara 1760an. Handik hamalau urtera (hil ondoren) Aita Jeronimo Dutariren Vida Christiana (1710), bitartean itzulia, argitaratu zen Cristauaren Vicitza edo orretarako Vide erreza bere amabi Pausoaquin izenburupean.
Loiolako Ignaziori buruzko hiru obra plazaratu zituen 1761ean: Aita San Ignacioren Egercicioen Gañean Afectoac bere Egemplo, ta Doctrinaquin: edo Egercicioen IIen partea, Aita San Ignacioren Egercicioen III garren Partea eta Aita San Ignacioren Egercicioen Gañean, orien lau asteetako Meditacio laburrac, edo Egercicioen laugarren partea.