cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Montalet-le-Bois
Etxebizitza
2007an 126 etxebizitza zeuden, 117 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 122 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 117 etxebizitza nagusietatik 101 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 99 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 72 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Vulkano (mitologia)
Vulkanoren sutegia
Vulkanoren sutegia Etna sumendiaren azpian aurkitzen zela uste zen, Sizilian, edo Tirreniar itsasoan dagoen Vulkano uhartearen azpian, Eoliar uharteetako bat dena.
Vulkano uhartea 21 kilometro karratuko hedadura duen uharte italiar bat da, Eoliar uharteen zati dena. Mediterraneo itsasoan kokatua, greziar mitologiak han kokatzen zuen Hefestoren fundizioa, suaren eta metalen jainkoa zena, laguntzaile bezala Ziklopeak eta Erraldoiak zituena.
Montalet-le-Bois
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 226 ziren, horien artean 167 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 167 pertsona aktiboetatik 159 lanean zeuden (86 gizon eta 73 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montalet-le-Bois udalerrian 119 unitate fiskal zeuden, 352,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.538 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 iturgina eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Montalet-le-Bois udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Meillers
Biztanleria
2007an Meillers udalerrian erroldatutako biztanleak 159 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 102 etxebizitza zeuden, 68 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 98 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 68 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 54 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 99 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 66 lanean zeuden (34 gizon eta 32 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Meillers udalerrian 67 unitate fiskal zeuden, 159,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.059 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Meillers udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 920 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bisk
Bisk (errusieraz Бийск ) Errusiako Altai Kraiko hiria da. 1989ko erroldaren arabera, 233.238 biztanle zituen; 2002an, 218.562; eta 2010ean, 210.115 ziren. Horrek adierazten du bere biztanleriaren % 10 galdu duela, gutxi gorabehera, Berlingo harresia erori zenetik, nahiz eta kraiko bigarren hiririk populatuena izaten jarraitzen duen, Barnaul hiriburuaren ondoren, hain justu. Bisken, Biya eta Katun ibaiek bat egiten dute, Ob ibai handia osatuz, Errusiako bigarren luzeena (Jenisei ibaiaren ondoren) eta munduko zazpigarren luzeena.
Geografia
Bisk Siberiako hego-mendebaldean dago, Biya ibaian, Katun ibaiarekin bat egiten duen lekutik oso gertu. Hiria Altai mendilerroen ate bezala hartzen da bere posizio geografikoa dela eta, mendi horietatik ez oso urrun. Txuiski trakt errepidea, Mongoliako mugatik oso gertu pasatzen dena, Bisken hasten da.
Historia
Hiria 1709an sortu zen gotorleku gisa, Pedro I. Handia Errusiako enperadorearen aginduz, baina urtebete inguru geroago, tribu nomada batek erre zuen, eta, 1718an, berreraiki behar izan zuten. Pixkanaka-pixkanaka, base militar gisa zuen eginkizuna galduz, merkataritza gune garrantzitsu bihurtu zen 1782an.
Ekonomia
Hiriko industria azkar hazi zen, batez ere Bigarren Mundu Gerran mendebaldeko Sobietar Batasunetik lantegi batzuk lekuz aldatu ondoren. Geroago, hiria armamentua garatzeko eta ekoizteko gune garrantzitsua izan zen, eta, oraindik ere, industriagune garrantzitsua da.
Garraioa
Biskek tren geltokia du; Biya ibaian, portua, eta Bisk-eko aireportuak zerbitzatzen du. Novosibirsk-Bisk-Taxanta autobide federalak hiria zeharkatzen du.
Hezkuntza eta kultura
Bisk hezkuntza eta kultura zentroa da; irakasleen unibertsitatea, institutu teknikoa eta beste hainbat hezkuntza erakunde ditu, besteak beste, antzerki eskola bat (1943an sortua), tokiko tradizioen museoa, etab.
Beraskita Santxitz
Beraskita Santxitz edo Beraskita Iruñekoa —Belasquita— (?, 917 inguru – ?, ?) Iruñeko Erresumako infanta izan zen.
Biografia
Aita Antso I.a Gartzeitz Iruñeko erregea eta ama Tota Aznaritz izan zituen. Gartzia II.a Santxitzen arreba izan zen. Rodako kodexaren arabera hirutan ezkondu zen:
Beste iturri batzuen arabera Bizkaiko jaun Munso edo Nunso Lopitzekin ezkondu zen, eta bi seme izan zituen: Eneko eta Lopitz.
Béjarko setioa
Béjarko setioa Texasko Independentzia ren lehen guduetako bat izan zen, non, Texaseko boluntario armada batek, arrakastaz garaitu zituen Mexikoko indarrak San Antonio n, eta, Mexikoko indarren errenditzea zela eta, Texaseko matxinoek, El Álamo misioaren jabetza lortu zuten San Antonion.
San Jeronimo idazten
San Jeronimo idazten (San Girolamo) Caravaggiok gai honi buruz margotu zuen bigarren koadroa izan zen, 1607-1608 inguru eta Vallettako San Joan katedralean gordetzen da, Maltan.
Simone Consonni
Simone Consonni (Ponte San Pietro, Bergamo, Italia, 1994ko irailaren 12a) txirrindularitzan, pistako modalitateetan, lehiatzen den italiar atleta da, taldekako jazarpen proban eta ibilbidean espezialista, Cofidis taldekoa 2020tik. Bere arreba Chiara ere, txirrindularitzan aritzen da.
Udako Olinpiar Jokoetan, bitan hartu zuen parte, urrezko domina lortuz Tokio 2020an taldekako jazarpen proban (Filippo Ganna, Francesco Lamon eta Jonathan Milanekin batera) eta Rio de Janeiro 2016an seigarren postua, proba berean.
Zazpi domina irabazi zituen Pistako Txirrindularitzako Mundu Txapelketan 2017 eta 2021 urteen artean, eta lau domina irabazi zituen Europako Pistako Txirrindularitza Txapelketan 2015 eta 2019 urteen artean.
Errepidean, zilarrezko domina lortu zuen 2015eko Errepideko Txirrindularitzako Mundu Txapelketan 23 urtez azpiko errepideko lasterketan.
Ibilbidea
2015 (afizionatu gisa)
2016
2018
Pista
2013
2014
2017
2019
2020
2021
Bira handietako emaitzak
-: ez zuen parte hartu Ut.: Utzi egin zuen
Kontsonante biezpainkari
Fonetikan, kontsonante biezpainkari bat bi ezpainen kontaktuaren bidez sortzen den soinua da. Oso ohikoa da munduan zehar; hizkuntzen % 0,7ak soilik ez du halako soinurik.
Aldaerak
Hauek dira Nazioarteko Alfabeto Fonetikoak (IPA) identifikatutako kontsonante biezpainkariak:
Préchac (Gironda)
Préchac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Préchac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.017 ziren. Familiak 455 ziren, horien artean 145 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 89 bakarrik bizi ziren emakumeak), 177 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 109 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 577 etxebizitza zeuden, 460 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 86 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 557 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 460 etxebizitza nagusietatik 302 bere jabearen bizilekua ziren, 139 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 16 etxek bi zituzten, 80 etxek hiru zituzten, 146 etxek lau zituzten eta 216 etxek bost zituzten. 282 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 196 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 185 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 578 ziren, horien artean 396 aktiboak ziren eta 182 inaktiboak ziren. 396 pertsona aktiboetatik 350 lanean zeuden (192 gizon eta 158 emakume) eta 46 langabezian zeuden (22 gizon eta 24 emakume). 182 pertsona inaktiboetatik 88 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 60 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Préchac udalerrian 469 unitate fiskal zeuden, 1.032,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.018 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 49 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Préchac udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 96 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Luisa Karlota Saxonia-Altenburgekoa
Luisa Karlota Saxonia-Altenburgekoa (Altenburg, 1873ko abuztuaren 11 - ib., 1953ko apirilaren 14a) Saxonia-Altenburgeko printzesa izan zen jaiotzez eta Anhalteko dukesa ezkontzaz. Maurizio Saxonia-Altenburgekoaren eta Augusta Saxonia-Meiningenekoaren alaba zen.
Eduardo Anhaltekoarekin ezkondu zen, Frederiko I.a Anhaltekoaren semea, 1895eko otsailaren 6an. 1918ko otsailaren 26an dibortziatu ziren, senarra duke bilakatu eta hilabete batzuetara. Sei ume izan zituzten elkarrekin,
Altenburgen hil zen, 1953an, 79 urte zituela.
Hitano
Hitanoa, hiketa, toketa eta noketa, hika edo toka eta noka hitz egitea euskaraz lagunarteko hizkerako adizkera alokutiboa da. Mendebaldeko hainbat tokitan, ez dok eta badok (gizonezkoei egindako hitanoari) eta ez dona eta badona (emakumezkoei egindako hitanoari) deitu izan zaio. Euskarak izenordain bat baino gehiago erabiltzen du, solaskideari dagozkionak: hi, zu (xu ere ekialdeko behe-nafarrera z) eta berori (Hegoaldean). Hi esanez gero, adizkera alokutibo a erabili ohi ditu hiztunak. Aditz etikoa ere esan izan zaio. Adizkera alokutiboetan, aditz jokatuak bigarren pertsonarekiko komunztadura du, bigarren pertsona hori aditzak adierazten duen prozesuan partaide izan gabe ere: Peru etorri duk eta jo naik. Hikaz gainera, ekialdeko euskalkietan zuka (züka zuberera z) eta xuka mintzatuz ere erabiltzen dira adizkera alokutiboak (Beñat hurbildu zaidazu eta jo naizu) solakideari zu tratamendua ematean. Ez, ordea, beste euskalkietan, haietan zu esanez ere eztabadaka hitz egiten baita. Euskara batuan, hitanozko adizkera zuzenak agertzen dira (hik egin duk), baita hitanozko alokutiboak ere (nik egin diat); ez, ordea, zu eta xu pertsonen alokutiboak (ni etxera joan nauzu / joan nauxu).
Literatura-tradizioaren arabera, adizkera alokutiboak adierazpenezko perpaus nagusietan erabili behar dira, ez mendekoetan.
Galapagoetako dortoka
Galapago dortoka erraldoia ( Chelonoidis nigra eta erlazionatutako espezieak) bizirik dauden dortoka espezie handienak dira. Oraingo Galapagoetako dortokek 417 kg arte pisatu daitezke. Gaur egun, dortoka erraldoiak urrutiko bi artxipelagoetan bakarrik daude: Galapago uharteak Ekuador kontinental mendebaldetik 1000 kmtara; eta Aldabrachelys gigantea Aldabra n, Tanzaniatik 700 kmtara ekialdera, Indiako Ozeanoan.
Hitano
Erabilera okerrak
Gaur egungo erabilera okerrak salatzerakoan, zenbait egilek akastzat har daitezkeen bi erabilera oker zabalduenak nabarmentzen dituzte, saihetsi beharrekoak:
Galapagoetako dortoka
Galapagoetako dortokak Ekuadorreko penintsularen mendebaldetik 1.000 kmtara dagoen Galápagos uharteetako, sumendi artxipelagoa, zazpi uharteetako jatorrikoak dira. Bizialdia naturan 100 urtetik gorakoa da, bizitza luzeko ornodunetako bat da. Itxian batek gutxienez 170 urte bizi izan zituen .16. mendean aurkitu zituzten espainiar esploratzaileek, "dortoka" esan nahi zuen, espainiar galapago hitzarekin izendatu zituzten uharteak.
Hitano
Erregistroa
Hitanoa lagunarteko erregistroan erabiltzeko dela esatea ohikoa bada ere, tradizioan egoera formaletan ere erabili izan da. Izan ere, konfiantza handiko kideen artean hika hitz egitea ohikoa zen egoera formaletan ere. Bakarrizketan toka edo noka egitea usadioa izan da nor bere buruari mintzatzeko.
Tradizioan ez da desegokitzat hartu hika hitz egitea kide bati eta aldi berean eztabadaka hitz egitea aurrean dagoen beste kide bati. Horrela egin izan da batzar formaletan eta baita hedabideetan ere. Esaterako, batzar formal batean kide batek hitanoa erabil dezake bere konfiantza handiko kideekin eta eztabadaka hitz egin diezaieke ezagutu berri dituen beste batzarkideei. Bide beretik, hedabideetan esatariek hika egin dezakete beren artean eta eztabadaka egin diezaiekete entzuleei edo elkarrizketatzen ari diren gonbidatuari.
Badaude euskal testu zaharrak non Jainkoari toka egiten zitzaion, Leizarraga esate baterako.
Hitanoa modu berritzailean erabili izan da literatura modernoan eta kazetaritza zenbait lanetan.
Ashikaga Yoshikatsu
Ashikaga Yoshikatsu (足利 義勝) Ashikaga shogunerriko zazpigarren shoguna izan zen, eta 1442 eta 1443 bitartean gobernatu zuen Japonian. Seigarren shoguna izan zen Ashikaga Yoshinoriren semea izan zen.
Hitano
XVI. mendea baino lehenago, alokutiborik ez
Dirudienez, alokutiborik gabeko hitanoa da erabilera zaharrena, Xabier Kintana euskaltzainak oinarrizko hitanoa edo hitano murriztua deritzona. Alokutibozko forma adizki guztietara XVI. mendea baino lehentxeago hasi zitzaigun hedatzen eta, hasieran, Euskal Herriko toki zehatz batzuetan baino ez. Alokutiborik gabeko hitano haren lekukotasuna jasota dago, adibidez, Lazarragaren eskuizkribuan (erabilera alokutiboarekin batera).
Galapagoetako dortoka
Maskorraren tamaina eta forma aldatu egiten dira populazioen artean. Mendialde hezea duten uharteetan, dortokak handiagoak dira, maskor kuskuak eta lepo motzak dituztenak; Lur baxu lehorrak dituzten uharteetan, dortokak txikiagoak dira, lepoa altzatzeko maskor erosoagaoak eta lepo luzeak dituztenak. Charles Darwinek 1835ean <i id="mwQg">Beagle-</i> ren bigarren bidaian izan zituen desberdintasun hauen inguruko behaketek eboluzioaren teoria garatzen lagundu zuten.
Ashikaga Yoshikatsu
Shogun, zortzi urt zituela bihurtu zen, bere aita 1441ean eraila izan eta ia urte betera. Baina 1443an hil zen, gaixoaldi baten ondoren, eta, bere oinordekoa, bere anaia txikia Ashikaga Yoshimasa izan zen. Bere agintaldiak, shogunerri honen gainbeheraren aroari hasiera ematen dio.
Hitano
XVI. mendea baino lehenago, alokutiborik ez
Euskaltzaindiak, bestalde, adizki alokutiboak arautu dituen arren, oraindik ez du arautu noiz eta nola erabili behar diren («Euskaltzaindiaren lana adizkeren formaren finkatzea izan da, eta ez da sartu erabilera arazoetan»). Beraz, euskara batuko araurik ez luke urratuko oinarrizko hitanoa erabiltzeak, nahiz eta aspalditik euskaran erabili ez den molde bat den. Horregatik, eta hitanoa izaten ari den atzerakada larria ikusirik, Xabier Kintanak proposatu du haurrei eta euskara ikasleei oinarrizko sistema hori irakastea, galbidean den hitanoa indarberritzearren, eta alokutibozko sistema konplexua errazago ikasteko oinarria izan dadin.
Hona hemen adibide batzuk, oinarrizko hitanoa (alokutibogabea) eta hitano osoa (alokutiboduna) euskara batuan aplikatuz:
Galapagoetako dortoka
Dortoka kopurua 16. mendean 250.000tik gora izatetik 1970eko hamarkadan 3.000 inguru izatera arte jaitsi zen. Beherakada honen zergatiak haragia eta olioa lortzeko espeziearen gehiegizko ustiapenena, nekazaritzarako habitaten garbizea eta bertakoak ez diren animaliak uhartetan sartzea izan ziren, besteak beste arratoiak, ahuntzak eta txerriak. Dortoka leinu erraldoi gehienen desagertzea gizakiek edo giza arbasoek ere harrapakinek eragin dutela uste da, dortokek berez ez baitute harrapari naturalik. Gutxienez hiru uharteetako dortoka populazioak desagertu egin dira garai historikoetan giza jarduerak direla eta. Desagertutako taxoi horien espezieak hainbat museotan existitzen dira eta ADN azterketak ere egiten ari dira. Jatorrizko 15 espezieko 10 espezie bizirik daude; 11garren espezieak ( Chelonoidis abingdonii ) ale bakar bat ezagutu izan da, itxian mantendu eta Lonesome George goitizena zuena 2012ko ekainean hil zen arte. XX. Mendean hasitako kontserbazio ahaleginek itxian hazitako milaka dortoka gazte euren arbasoen uharteetara askatu dituzte eta espezieen kopurua 21. mendearen hasieran 19.000 gainditu zela uste da. Hazkunde hori gorabehera, espeziea "ahultasun" egoera gisan sailkatu du Natura Kontserbatzeko Nazioarteko Batasunak.
Hitano
XVI. mendea baino lehenago, alokutiborik ez
Berriz ere Lazarragaren eskuizkribura etorrita, hona hemen erabilera alokutibodunaren adibide bat (letra lodiz nabarmendu ditugu hikako lau adizkiak; erdiko biak dira alokutiboak):
Eta hemen, erabilera alokutibogabea (hau da, oinarrizko hitanoa; letra lodiz nabarmendu ditugu hikako adizki bakarra —lehenengoa— eta hitano osoan alokutiboak liratekeen hiru adizkiak):
Galapagoetako dortoka
Hasierako sailkapena
Galápagos uharteak 1535. urtean aurkitu ziren, baina mapetan lehenengo aldiz agertu ziren 1570 inguruan, Gerardus Mercator eta Abraham Orteliusi ezker. Uharteak "Insulae de los Galopegos" (Dortoken Uharteak) izendatu zituzten bertan topatutako dortoka erraldoiei erreferentzia eginez.
Hasieran, Indiako ozeanoko dortoka erraldoiak eta Galápagos-ekoak espezie beretzat hartzen ziren. Naturalistek uste zuten marinelak bertara garraiatu zituztela. 1676an, Claude Perraultek, Linnaeako aurreko adituak, bi espezieak Tortue des Indes beala izendatu zituen. 1783an, Johann Gottlob Schneiderrek dortoka erraldoi guztiak Testudo indica ("dortoka indiarra") gisa sailkatu zituen. 1812an, August Friedrich Schweiggerrek Testudo gigantea ("dortoka erraldoia") izendatu zituen. 1834an, André Marie Constant Dumérilek eta Gabriel Bibronek Galapagoetako dortokak espezie bereizi gisa sailkatu zituzten, Testudo nigrita ("dortoka beltza") izendatu zutenak.
Ander Blanco
Ander Blanco Gimon (Salamanca, Espainia, 2000ko martxoaren 6a) Bizkaitar futbolaria da. Erdiko atzelari moduan aritzen da. Danok Bateko harrobian ibili da.
Ibilbidea
''2022eko ekainaren 29an eguneratua. Datu ofizialak.''
San Blas haitzaren babeslekua
San Blas haitzaren babeslekua Badajozko probintziaren ipar mendebaldean dagoen Alburquerque herrian dago. Bertan, klimatologia gogorratik babestuta haitzuloetako pintura batzuk ikus daitezke. 1942an multzoa Espainiako Monumentu Nazionala izendatu zen eta kultura-ondasunaren izendapena du ere bai. Margolanen datazioa ez da zehatza baina Neolito eta Brontze Aroaz kokatuak izan dira.
Margoak
1916an Cabrera eta Hernández Pacheco margolan eskematiko hauek deskribatu zituzten, estilo honetakoak lehendabizikoak. 1933an H. Breuil apaizak ere haien garrantzia azaldu zuen. Horma honetan bi garai ikus daiteke. Lehenengoan marrak lodiak dira, denborarekin lausotu den laranja kolorekoak. Lehenengo fase horretan irudien interpretazioa zailagoa da zeren eta lerro horizontalak zein bertikalak baitira; kasu batean marrazki zirkular bat dago eta, beste batean, orrazi itxurako margoa. Bigarrenean irudiak figuratiboagoak dira, aberatsagoak bai zehaztasunez bai marreen koloreez.
Saint-Étienne-aux-Clos
Saint-Étienne-aux-Clos Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Étienne-aux-Clos udalerrian erroldatutako biztanleak 235 ziren. Familiak 111 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 186 etxebizitza zeuden, 108 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 76 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 178 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 108 etxebizitza nagusietatik 84 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 98 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 47 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 151 ziren, horien artean 108 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 108 pertsona aktiboetatik 101 lanean zeuden (58 gizon eta 43 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Étienne-aux-Clos udalerrian 100 unitate fiskal zeuden, 229 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.409 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Étienne-aux-Clos udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 546 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Mailuix Legorburu
Marie-Louise Legorburu, ezagunagoa Mailuix Legorburu izenez, (Hendaia, Lapurdi, 1965) lapurtar idazlea da.
Radford city konderria (Virginia)
Radford city konderria (Radford city County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua (Virginia) da. 2010eko zentsuaren arabera 16,408 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Radford city konderriak 2,644 kilometro koadro ditu. Horietatik 87 ura dira. Beste 2,557 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 620,57 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 16,408 pertsonetatik 14,460 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 385 dira. 1,262 beltzak edo afroamerikarrak. 30 amerikar natiboak ziren eta 5 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 251 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 23 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 377 pertsonek kokatzen zuten.
Coudekerque-Village
Coudekerque-Village Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Coudekerque-Village udalerrian erroldatutako biztanleak 1.114 ziren. Familiak 387 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 113 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 194 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 467 etxebizitza zeuden, 390 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 68 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 381 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 390 etxebizitza nagusietatik 325 bere jabearen bizilekua ziren, 56 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 66 etxek lau zituzten eta 294 etxek bost zituzten. 344 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 121 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 246 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 772 ziren, horien artean 558 aktiboak ziren eta 214 inaktiboak ziren. 558 pertsona aktiboetatik 513 lanean zeuden (272 gizon eta 241 emakume) eta 45 langabezian zeuden (23 gizon eta 22 emakume). 214 pertsona inaktiboetatik 58 erretiraturik zeuden, 110 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Coudekerque-Village udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 504 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Fruktuoso kapera (Braga)
San Fruktuoso kapera (Capela de São Frutuoso de Montélios) eliza bisigotiko bat da, Bragan kokatua. Fruktuoso gotzainak sustatu zuen hil aurretik eta eliza pribatu bezala zeukan berak ematen baitzituen mezak. 665an hil ondoren bere mausoleo bihurtu zen. Bere hilobia absidetik gertu baina kanpoaldea kokatzen da eta ez gurutzaduran, honela bere umiltasuna azpimarratuz.
Maracaí
Maracaí Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Necydalis ulmi
Necydalis ulmi Cerambycidae familiako kakalardoa da, zientziarako Auguste Chevrolatek 1838an deskribatu zuena. Babes Bereziko Basa Espezieen Nafarroako Zerrendan jasorik dago.
San Fruktuoso kapera (Braga)
Kanpotik hormak lau eta zuzenak dira eta harlanduzko murruek osatzen dute. Estalkia, barnetik kupulak izanagatik, kanpotik bi isurialdeko teilatua da.
Anders Hald
Anders Hjorth Hald (1913ko uztailaren 3 - 2007 azaroaren 11) daniar estatistikari bat izan zen, estatistikaren historian egindako ikerketengatik ezaguna. Kopenhageko Unibertsitateko irakasle izan zen 1960-1982 urte bitartean.
San Fruktuoso kapera (Braga)
Nahiz eta ezin den den baieztatu, esan genezake ekialdeko eragina ikus dezakegula eraikin honetan. Ravennako Gala Placidiaren mausoleoa edo Konstantinoplako Apostoleionen zehazki.
Beauvais-sur-Matha
Biztanleria
2007an Beauvais-sur-Matha udalerrian erroldatutako biztanleak 693 ziren. Familiak 302 ziren, horien artean 106 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 65 bakarrik bizi ziren emakumeak), 94 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 82 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 380 etxebizitza zeuden, 310 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 328 etxeak ziren eta 49 apartamentuak ziren. 310 etxebizitza nagusietatik 213 bere jabearen bizilekua ziren, 92 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 30 etxek bi zituzten, 61 etxek hiru zituzten, 75 etxek lau zituzten eta 143 etxek bost zituzten. 220 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 161 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 108 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Cymatoceps nasutus
Cymatoceps nasutus Cymatoceps generoko animalia da. Arrainen barruko Sparidae familian sailkatzen da.
Beauvais-sur-Matha
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 421 ziren, horien artean 282 aktiboak ziren eta 139 inaktiboak ziren. 282 pertsona aktiboetatik 237 lanean zeuden (122 gizon eta 115 emakume) eta 43 langabezian zeuden (20 gizon eta 23 emakume). 139 pertsona inaktiboetatik 59 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 59 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Beauvais-sur-Matha udalerrian 298 unitate fiskal zeuden, 658 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.846,5 euro zen.
San Juan Guarita
San Juan Guarita Hondurasko Lempira departamenduko udalerri bat da. 43 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 2618 biztanle zituen.
Beauvais-sur-Matha
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 liburu denda zen, 1 elektrotresna denda zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Beauvais-sur-Matha udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.640 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Rangen
Rangen Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Beauvais-sur-Matha
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rangen
Biztanleria
2007an Rangen udalerrian erroldatutako biztanleak 167 ziren. Familiak 66 ziren, horien artean 11 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 22 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 29 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 64 etxebizitza zeuden, 59 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 64etxeak ziren. 59 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 4 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 43 etxek bost zituzten. 54 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 98 ziren, horien artean 77 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 77 pertsona aktiboetatik 75 lanean zeuden (41 gizon eta 34 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rangen udalerrian 65 unitate fiskal zeuden, 183 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.464 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 informazio eta komunikazio enpresa zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ruthvoes
, 'Rudhfos', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da.
Filomena Baldezate
Filomena Baldezate (Canalejas de Peñafiel, Valladolid, 1895eko azaroaren 4a - Miranda de Ebro, 1980ko abuztuaren 10a) erizaina eta emagina izan zen. Doña Filo izenarekin zen ezaguna.
Biografia
1914an iritsi zen Bilbora, neskame gisa. Ezkondu ondoren, Errekaldera joan zen bizitzera, bere neba-arreba txikiekin batera. Ezkonduta egon zen lehen urteetan Irakasle ikasketak egin zituen, baina inoiz ez zuen lanbide horretan jardun. Gero, urte gutxiren buruan, bi alaba eta seme bat izan zituen. 31 urterekin alargun geratu zen. Bere ezkontzako azken urteetan eta alarguntzako lehen urteetan, bere etxean apopiloak izan behar izan zituen familiaren gastuei aurre egiteko.
Heriotza
Miranda Ebron trafiko istripu batean hil zen 1980an.
Pirapora do Bom Jesus
Pirapora do Bom Jesus Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Chisséria
Chisséria Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chisséria udalerrian erroldatutako biztanleak 86 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 52 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 46 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 36 etxebizitza nagusietatik 27 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 19 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 49 ziren, horien artean 30 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 30 pertsona aktiboak lanean(19 gizon eta 11 emakume) zeuden.. 19 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 eraikuntza enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
188 Menippo
188 Menippo, asteroide gerrikoan aurkitutako 188. asteroidearen izena da. 1878ko ekainak 16an aurkitu zuen Christian Heinrich Friedrich Petersek Clintonetik.
Chisséria
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Chisséria udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
188 Menippo
Bere izena, greziar mitologian, Orionen alabetako bat zen Menippogatik jasotzen du.
Up Against the Buachalawns
Up Against the Buachalawns (euskaraz Gora Buachalawntarren Aurka) antzinako irlandar abesti herrikoia da. The Chieftains talde ezagunak 1992an argitaratutako The Best Of The Chieftains diskoaren barnean kaleratu zuen.
Belarri (osagarria)
Belarria metalezko, plastikozko, hezurrezko eta beste material batzuez eginiko pieza bat da, itxigailu edo euskarri gisa funtzionatzen duena. Ohiko osagarria da gerrikoetan, uhaletan, burdinerietan, zingiletan eta abarretan. Kremailera asmatu aurretik, oinetakoak eta arropak lotzeko erabiltzen zuten.
Zosterops melanocephalus
Zosterops melanocephalus Zosterops generoko animalia da. Hegaztien barruko Zosteropidae familian sailkatua dago.
Levy Mwanawasa
Levy Patrick Mwanawasa (Mufulira, Ipar Rhodesia, 1948ko irailaren 3a - Paris, 2008ko abuztuaren 19a) Zambiako 3. presidentea izan zen.
Zambiako Unibertsitateko eskubidean lizentziatu zen eta abokatu gisa lan egin zuen. 1991n Frederick Chilubak presidenteordea izendatu zion baina 1994an dimititu zen. 1996ko presidentearen aukera galdu zuen eta 2001ean irabazi zuen. 2006an Michael Satari irabaziz berrautatu zen. Infartuaz hil zen Parisen eta Rupiah Banda presidenteordeak ordezkatu zuen.
Oxyeleotris urophthalmoides
Oxyeleotris urophthalmoides Oxyeleotris generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Tokelauera
Tokelauera Tokelau eta Samoa Estatubatuarreko Olohega uhartean hitz egiten den polinesiar hizkuntza da. Tuvaluera du hizkuntzarik gertukoena, samoera ets beste polinesiar hizkuntzak ere gertukoak izanik. Tokelauerak hizkuntza koofizial estatusa du Tokelaun ingelesarekin batera.
Tokelauera galtzeko arrisku larrian dago, 5.000 hiztun baino gutxiago ditu eta.
St Agnes (Kornualles)
St Agnes, 'Breanek', Ingalaterrako Kornualles konderriko parrokia zibil eta herri bat da.
Arturo Armando Molina
Arturo Armando Molina (San Salvador, 1927ko abuztuaren 6a - Kalifornia, 2021eko uztailaren 19a) El Salvadorko militar eta politikaria izan zen. 1972tik 1977ra herrialdeko presidentea izan zen.
Anolis terueli
Anolis terueli Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Busturialdea
Busturialdea —ofizialki, Busturialdea-Urdaibai— Bizkaiko iparraldean eta erdialdean dagoen eskualdea da, Bermeo eta Gernika udalerri nagusiak dituena.
Romanshorn
Romanshorn Suitzako udalerria da. Turgovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Busturialdea
Urdaibai eremu naturalarekin bat egiten du geografikoki.Bizkaiko lurraldearen % 12,7 hartzen du eta eginkizun garrantzitsua bete izan du Bizkaiaren dinamizazioa eta antolamenduan, Gernikako Arbola bertan kokatzen baita.
Mugakideak
Busturialdeak mugakide hauek ditu: iparraldean, Kantauri itsasoa; mendebaldean, Mungialdea; hegoaldean, Durangaldea; eta ekialdean, Lea-Artibai.
Herriak
Honako herri hauek eta 2011ko biztanleria biltzen ditu:
Ptyas nigromarginatus
Ptyas nigromarginatus Ptyas generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Busturialdea
Inguru naturala
Urdaibai biosferako natura erreserba Busturialdean dago, Bizkaiko kostaldean. Natura erreserbaren ardatza Oka ibaiak sortutako Gernikako itsasadarra da.
Sollube (686 m) da eskualdeko mendirik altuena.
Euskara
Busturialdean euskal hiztunen kopuru esanguratsua dago. Izan ere, UEMAko kidea da Bermeo, mankomunitatearen herririk handienetakoa. Bai eta Ajangiz, Arratzu, Busturia eta Muxika herriak ere. Eskualdeko bertako hizkera mendebaleko euskararen aldaera bat da. Euskaldunen kopurua nahiko altua da eta Bermeo herrigune garrantzitsuan esate baterako, euskaldunen kopurua % 73koa da, nahiz eta erabilera % 36koa izan (2012).
Nafarroako Etnologia Museoa
Nafarroako Julio Caro Baroja Etnologia Museoa Nafarroako Lizarra udalerrian dagoen etnologia museo bat da.
Gaur egun, museoa itxita dago jendearentzat. Bildumak eta dokumentazio zentroa Lizarrako biltegi batean daude, behin betiko egoitza non jarri erabaki arte. Urteko zenbait egunetan bisitatu daitezke instalazioak, eta liburutegia jendearentzat zabalik dago.
Historia
1994an Aiegiko Iratxeko monasterioan sortua izan zen. 1995an Julio Caro Baroja euskalherritar antropologoaren omenezko izena ipini zitzaion.
Buglovce
Buglovce Eslovakiako udalerri bat da, Levočako barrutian kokatuta. 3,03 km²ko azalera du eta 263 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1280. urtekoa da.
Maurice Thorez
Maurice Thorez frantses politikaria izan zen (Noyelles-Godault, Pas-de-Calaisetik hurbil, 1900eko apirilaren 28 - Itsaso Beltza, 1964ko uztailaren 11). Meatzaria zen, baina lanetik bota zuten politikan aritzeagatik. 1919an alderdi sozialistako kide eta 1930. urtean alderdi komunistako idazkari nagusia izan zen. 1932. urtean diputatu hautatu zuten. Maroko eta Aljeriako kanpainen aurka agertu zen eta 1939. urtean gudarostera joateari uko egin zion; frantses herritartasuna kentzeaz gainera, kartzela zigorra ezarri zioten baina Sobietar Batasunera erbesteratu zen. 1943an Komiterna deuseztatzeko eztabaidetan parte hartu zuen. 1944an, amnistia eman ziotelarik, Frantziara itzuli zen eta diputatu hautatu zuten berriro, de Gaulleren agintaldian. 1947. urtean, Ramadierrek komunistak aginpidetik baztertu zituenean, alderdiko barne arazoetan murgildu zen. 1952. urtean alderdiko idazkari nagusi hautatu zuten berriz, eta kargu horretan egon zen 1964. urtea arte. Fils du peuple (1937, Herriko semea) eta Une politique de grandeur française (1949, Frantziaren handitasunaren politika) saiakerak idatzi zituen.
São Pedro do Turvo
São Pedro do Turvo Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Biezpainkari sudurkari ahoskabe
Biezpainkari sudurkari ahoskabea kontsonante-soinu mota bat da, ahozko hizkuntza batzuetan erabiltzen dena. Soinu hori adierazten duen Nazioarteko Alfabeto Fonetikoko sinboloa ⟨m̥⟩ da: biezpainkari sudurkari ahostuna ren ⟨m⟩ eta ahoskabetasuna adierazteko marka diakritiko bat elkartzen ditu.
Ezaugarriak
Hauek dira biezpainkari sudurkari ahoskabearen ezaugarriak:
Mercy (Allier)
Mercy Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mercy udalerrian erroldatutako biztanleak 292 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 151 etxebizitza zeuden, 121 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 149 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 121 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 81 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 178 ziren, horien artean 129 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 129 pertsona aktiboetatik 117 lanean zeuden (73 gizon eta 44 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mercy udalerrian 119 unitate fiskal zeuden, 269 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.872 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa batena zen.
2000. urtean Mercy udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.064 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Salmsach
Salmsach Suitzako udalerria da. Turgovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lunardelli
Lunardelli Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Tahiti
Tahiti (frantsesez ahoskatua; lehen Otaheite deitua) Polinesia Frantseseko uharterik handiena da. Ozeano Barean dago eta hiriburua Papeete da. Uharteak guztira 1.042 km²-ko azalera du eta gune altuena Orohena mendia da. 1998an 131.000 biztanle inguru zituen, gehienek turismoaren inguruan lan egiten dute.
Orografia
Sumendi jatorriko bi penintsulek osatua da: Tahiti Nui eta Tahiti Iti edo Taiarapu penintsulak, biak Taravao istmoak lotuta. Lurralde menditsua da: Orohena (2.322 m) eta Roniu (1.323 m) sumendiak. Koralezko itsas hautsiek inguratzen dute uhartea.
Udalerriak
Hona hemen uharteko udalerriak:
Ekonomia
Laborantza (kokondoak, azukre kanabera, bainila eta kafea), arrantza eta turismoa dira ekonomia jarduera nagusiak.