cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valerie Mizrahi
Biografia
Zientzietako batxilergoan kimika eta matematikak egin zituen eta ondoren Lurmutur Hiriko Unibertsitatean egin zuen kimika doktoretza. Ondorengo ikasketak Pennsylvania Estatuko Unibertsitatean egin zituen 1983 eta 1986 artean eta Smith, Kline & French farmazia konpainian egin zuen lan. 1989an Hegoafrikako Medikuntza Ikerketako Institutuan eta Witwatersrand Unibertsitatean (Johannesburg) ikerlari sartu zen eta 2010 artean aritu zen lanean. Tuberkulosian eta botiken erresistentzian zentratu zituen ikerlanak. 2000 eta 2010 artea Howard Hughes Medical Instituteko Nazioarteko ikerlaria izan zen.
2011n Lurmutur Hiriko Unibertsitatean Gaixotasun Infekziosoen eta Medikuntza Molekularreko Institutuko zuzendari izendatu zuten.
Trachylepis betsileana
Trachylepis betsileana Trachylepis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Richard Witschge
Richard Peter Witschge ( ahoskatua; 1969ko irailaren 20a - ) Herbehereetako futbolari ohia da.
Smižany
Smižany Eslovakiako udalerri bat da, Spišská Nová Vesko barrutian kokatuta. 457,00 km²ko azalera du eta 8674 biztanle 2017ko datuen arabera.
Rudolf Abel
Ingalaterrako iparraldean jaio zen, guraso errusiarren artean. 1920ko hamarkadan Errusiara joan zen eta Sobietar Batasuneko armadan egon zen inteligentzia agente izan aurretik 1929 eta 1930eko hamarkadetan eta Bigarren Mundu Gerran. Gerra ostean KGBn hasi zen lanean eta New Yorkera bidali zuten espioitza sare bateko kide gisa.
1957an espioitzagatik atxilotu zuten eta hogeita hamar urteko espetxe-zigorra ezarri zioten. Lau urte geroago espioi truke batean aske utzi zuten. Sobietarrek Francis Gary Powers U-2ko pilotu estatubatuarra askatu dute. Abel Moskura itzuli zen eta bere esperientziari buruzko hitzaldiak eman zituen.
Kedge Business School
Kedge Business School Paris, Bordele, Marseilla, Toulon, Dakar, Suzhou eta Shanghai campusak dituen Europako enpresa eskola da. 2013an sorturik. 2019ean egunkari honek Kedge Kudeaketa masterra munduko 31 sailkatu zuen. Horrez gain, kedge doktoretza programa bat eskaintzen du, baita marketin, finantza eta negoziogintza bezalako master programa bereziak ere. Bere programek nazioarteko hiru akreditazio dituzte: AMBA, EQUIS eta AACSB. 70.000 ikasle ohi enpresa munduan eta politikagintzan aritzen dira, hala nola Daniel Carasso (Danone-eko lehendakaria) eta Sophie Cluzel.
Kensuke Sato
Kensuke Sato (佐藤 謙介, 1989ko urtarrilaren 19a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama FC.
Pica d'Estats
Pica d'Estats Ekialdeko Pirinioetako eta Kataluniako mendirik altuena da, Pallars Sobira (Lleida) eskualdea eta Ariegeko (Okzitania) departamendu frantziarraren artean kokatuta. Zehazki hegoaldean Alins eta iparraldean Ausat udalerrien artean dugu.
Hiru tontorrek osatzen dute: Altuena den erdialdekoa (3.143 m.), mendebaldekoa edo Pic Verdaguer (3.131 m.) eta ekialdekoa edo Punta Gabarró (3.115 m.).
Historia
Mendi honetara burututako lehenengo igoera 1864an izan zen, Henry Russell eta Jean-Jacques Denjean mendizaleek Frantziatik egindakoa. Urte batzuk geroago, baina bide berari jarraituz, Jacint Verdaguer olerkari eta abade kataluniarra igo zen 1883an, bere herrialdeko lehenengo pertsona izan zena horrelakorik egiten. Urte hartan bertan Maurice Gourdon igo zen lehenengo aldiz Àreu (Alins) herritik.
Bestela, 1896an, Lluís Maria Vidal ingeniari eta geologoak hegoaldeko bidea estreinatu zuen Vallferreratik abiatuta, gaur egun biderik ohikoena dena. Jada XX. mendean 1924an Lluís Estasen i Pla-k egin zuen neguko lehendabiziko igoera. Azkenik, Pere Gabarró i Garcia mediku eta txangolariak 1932an bide berri bati ekin zion, gaur egun "Vía Gabarró" izena hartu duena.
Paulistas (Minas Gerais)
Paulistas Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Antzara eguna (eleberri grafikoa)
Antzara eguna 2019an Harkaitz Canoren eta Adur Larrearen arteko kolaborazio baten ondorio da. Liburuak Espainia estatuko segurtasunaren esku Santi Brouarden hilketa narratzen du.
Argumentua
1984ko azaroaren 20an, Santi Brouard tiroz hil zuten bere pediatria kontsultan. Julian Sancristobal Espainiako estatuko Segurtasun idazkariak agindua eta dirua eman zion Rafael Masa poliziari, eta horrek Luis Morcillori eta Rafael Sanchez Ocañari ordaindu zien hilketagatik. Brouarden heriotzak zirrara handia eragin zuen Euskal Herrian. HASI alderdiko lehendakaria, HBko mahai nazionaleko kidea, Bilboko alkateordea, parlamentaria, mediku pediatra… Bere karisma eta konpromisoagatik, Euskal Herriko hainbat familia politikotan itzal handia izan zuen Brouardek. Horiekin batera, politikari lekeitiarraren beste ezaugarri ezezagunago batzuk ere jaso ditu komiki honek, adiskide eta mediku hurbila, txantxazalea, irakurle amorratua eta euskaltzale petoa ere izan baitzen. Horrela, Adur Larreak eta Harkaitz Canok fikzioaren bidez lortu dute Santi Brouarden bizitzaren eta heriotzaren hariak biltzea, ekinbide publikoa eta bizitza pribatua jostea, iragana eta oraina lotzea, garai baten kontaketa bizia marrazteko.
BirdLife International
Historia
BirdLife International erakundea 1922an sortu zen, Gilbert Pearson eta Jean Théodore Delacourren eskutik. Lehen izena hau zen: International Council for Bird Preservation(ICBP). Presio-taldea gisa antolatu zen baina Bigarren Mundu Gerrarekin batera ia desagertu zen. 1960an izen berria eman zioten, Council for Bird . 1983an aktibitatea berreskuratu zuen; 1993an, bestetik, BirdLife International izena hartu eta zuzendari profesional bat izendatu zuen.
Helburuak
BirdLife International erakundearen helburuak hauek dira:
Ohorezko izendapenak
Ohorezko izendapen asko izan ditu, besteak beste:
Erakundeko elkarte batzuk
BirdLife International erakundean 120 elkarte baino gehiago daude. Hona hemen ezagunetariko batzuk:
Aldizkaria
BirdLife Internationalek hiruhilero aldizkari bat argitaratzen du, ''BirdLife. The aldizkaria''. Azken aldian, hegaztiei eta haien habitatei eta kontserbazioari buruzko azken berriak eta artikuluak jasotzen ditu.
Zerrenda gorria
BirdLife International erakundeak, bestetik, International Union for Conservation of Naturek koordinatzen duen animalien zerrenda gorria, hegaztien atalean kolaboratzen du. 2015etatik BirdLife-k 1.375 hegazti espezie desagertzeko arriskuan daudela zehaztu du, guztien % 13a, zortzietatik bat.
Saint-Thurial
Saint-Thurial Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.814 ziren. Familiak 649 ziren, horien artean 124 pertsona bakarrekoak ziren (66 bakarrik bizi ziren gizonak eta 58 bakarrik bizi ziren emakumeak), 197 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 309 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 716 etxebizitza zeuden, 656 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 670 etxeak ziren eta 46 apartamentuak ziren. 656 etxebizitza nagusietatik 556 bere jabearen bizilekua ziren, 97 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 39 etxek bi zituzten, 88 etxek hiru zituzten, 127 etxek lau zituzten eta 399 etxek bost zituzten. 557 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 223 etxetan auto bat zegoen eta 402 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.164 ziren, horien artean 939 aktiboak ziren eta 225 inaktiboak ziren. 939 pertsona aktiboetatik 900 lanean zeuden (461 gizon eta 439 emakume) eta 38 langabezian zeuden (18 gizon eta 20 emakume). 225 pertsona inaktiboetatik 96 erretiraturik zeuden, 85 ikasten zeuden eta 44 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 45 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Saint-Thurial udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 936 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Juan Gabriel
Alberto Aguilera Valadez ( Parácuaro, Michoacán, Mexiko 1950eko urtarrilaren 7a - Santa Monica, Kalifornia, Ameriketako Estatu Batuak 2016ko abuztuaren 28a), izen artistikoz Juan Gabriel, abeslari, konpositore eta aktore mexikarra izan zen. Ezizenez Juanga edo El Divo de Juárez ere esaten zioten. Glamourrez betetako estilo eta janzkerarengatik nabarmena, Mexikoko herri musikaren eta oro har musika latindarraren arloan mugak hautsi zituen, pop eta gay ikono bihurtuz. Gaur egunean garai guztietako Mexikoko musikagile garrantzitsuenetakotzat hartzen da.
Hasierako urteak
Gurasoak Gabriel Aguilera Rodríguez eta Victoria Valadez Rojas nekazariak zituen; Alberto hamar anai-arrebetatik gazteena zen. Haurtzaroan, aita ospitale psikiatriko batean sartu zuten eta familia Ciudad Juárezera, Chihuahua, joan zen. 5 urte zituela, mantendu ezin zuela eta amak Alberto barnetegi profesional batean sartu zuen. Han izango zen 8 urtez. Bertan, Micaela Alvarado ikastetxeko zuzendaria eta Juan Contreras irakaslea ezagutu zituen. Aguilerak azken honekin harreman estua izan zuen: eskolako ikasgaiez gain, gorra izan arren musika eta gitarra jotzen erakutsi zion, eta 13 urterekin bere lehen abestia konposatu zuen ("La Muerte del Palomo"). 13 urte zituela eskolatik ihes egin zuen, eta urtebetez Contrerasekin bizi izan zen, kalean artisautza lanak salduz. 14 urterekin amarenera itzuli zen, familiakoekin burritoak saltzen arituz. Garai horretan eliza metodista batera hurbildu zen; han Leonor eta Beatriz Berúmen ahizpen bidez abesbatzan eta eliza garbitzen aritu zen.
1965ean, Aguilerak Ciudad Juarezeko telebista lokalean debutatu zuen. Bere mentore Raúl Loya-k Adán Luna izen artistikoa ezarri zion, eta José Alfredo Jiménezen "María la Bandida" abestia kantatu zuen. 1966tik 1968ra Noa-Noa tabernan kantari aritu zen, eta aretoari izen bereko abestia idatzi zion. Mexiko Hiri ko diskoetxeetara jo zuen, baina ezezkoa jasota Juarezera itzuli zen abeslari lanetan jarraitzeko. Hurrengo urtean, RCA Víctor-en kontratua lortu zuen, bigarren mailako ahots gisa aritzeko Roberto Jordan, Angelica Maria eta Estela Nuñezentzat. 1970ean kontratua eten zuen diru saria nahikoa ez zela argudiatuta; eta Juarezeko tabernetara itzuli zen.
Lagunek bultzatuta, hirugarrenez jo zuen Mexiko Hiriko diskoetxeetara. Garai horretan, diru barik, geltokietan lo egin izan zuen eta, gitarra bat ohostu izana leporatuta, urte eta erdi preso egon zen. Garai horretan zenbait abesti idatzi zituen eta Andrés Puentes Vargas kartzelako zaindariarekin harremana izan zuen; honek La Prieta Linda kantari eta aktorea aurkeztu zion. Honen laguntzarekin, eta froga faltaren aurrean, kartzelatik atera zen.
Urte arrakastatsuak
La Prieta Lindak lagunduta, Aguilera RCA Víctor-era itzuli zen, grabazio kontratua lortuz. Juan Gabriel ezizena hartu zuen, Juan Contrerasen eta Gabriel bere aitaren omenez. 1971ean, "El Alma Joven ..." estudioko lehen diskoa kaleratu zuen; gazteen artean arrakasta handia erdietsi zuena; saria ere jaso zuen horrengatik. Hortik aurrera, musikan gero eta ezagunago bihurtuko zen; bere kanturik arrakastatsuenak ingelesez, portugesez eta japoniarrez grabatu zituen eta 1974-1981 artean bost pelikula antzeztu zituen.
Juan Gabriel Mexikoko kantautore komertzial garrantzitsuena bihurtu zen, estilo anitzetan (rantxera k, mariachi ak, baladak, popa, rock a, disko...). Moldatzaile, ekoizle eta konpositore gisa ere aritu zen, eta bere abestiak musikari askok ere kantatu izan dituzte, hala nola Banda El Recodo, Vicentico, Pandora, Chayanne, Laura Pausini, Jaguares, Thalia, Angelica Maria, Aida Cuevas, Lucia Mendez, Estela Nuñez, Raphael, Vicente Fernández, Lupita D'Alessio, María Victoria, Pedro Vargas, Amalia Mendoza, Cornelio Reyna, Maná, Lucha Villa, Daniela Romo, Ana Gabriel, Luis Miguel, Rocío Dúrcal, José José, Gloria Trevi, La India, Marc Anthony, Isabel Pantoja, Lola Beltrán, Paul Anka...
1990 urtean polemika nabarmena sortu zen Mexikon, Arte Ederren Jauregian eman beharreko kontzertu baten harira. Arte jasoen (eta maskulinoen) tenplutzat hartua zen horrek Juan Gabrielen emanaldi bat hartzea iraingarria izan zen kulturako sektore handi batendako.
Mundu osoan 60 milioi disko saldu zituela kalkulatzen da, Latinoamerika ko kantautore arrakastatsuenen artean kokatuz. Estudioko bere hemeretzigarren diskoa, Recuerdos, Vol. II, Mexikoko garai guztietako disko salduena omen da (zortzi milioi kopia baino gehiago). Juan Gabrielek bere bizitzan 1.800 abesti inguru idatzi zituen; horietatik asko beste artistek interpretatuak.
Bizitza pertsonala
Bere arrakasta handiak Mexiko bezalako herrialde hain matxista n estatus bitxia lortzea ahalbidetu zion: herri-musikaren arloan, tradizio mexikarra glam erara moldatu zuen, publikoki "luma" nabarmena erakutsiz, eta hasiera-hasieratik horren kontura txutxumutxu ugari jasanez, pribatu zein publikoki. Bere aukera sexualari buruzko adierazpenik edo LGBT+ komunitatearen aldeko aldarri espliziturik sekula egin ez zituen arren kazetariei erantzun oso adierazgarriak eman izan zizkion gaiari buruz, pertsona bakoitzaren askatasunarekiko errespetua defendatuz. - Kazetaria: "Gay zarela esaten dute. Gay al zara?".
- Juan Gabriel: "Asko inporta dizu horrek?".
- JG: "Bada, nik beste galdera batekin erantzungo dizut".
- K: "Esan".
- K: "Nik abeslari bat ikusten dut, bada. Arrakasta duen norbait".
- JG: "Horixe da garrantzitsuena". Urtean 10 eta 12 emanaldi egiten zituen haurren ongintza erakundeentzat dirua biltzeko. 1987an, Semjase sortu zuen, Ciudad Juárez-en kokatutako ume behartsuendako etxea.
Ezkongabea, Juan Gabrielek sei seme-alaba izan zituen. Haietako lau Laura Salasekin ("nire bizitzako lagunik onena", bere esanetan). Bostgarrenaren berri hil zenetik hilabetera zabaldu zen; ama Guadalupe Gonzalez bere etxeko langilea zen, eta harekin distantzia luzeko harremana mantendu zuen. Seigarren umearen berri 2016an zabaldu zen, Consuelo Rosalesen semea (Juan Gabrielen etxeko langilea hau ere), Los Angeles en (Kalifornia) bizi zena.
Politika arloan, Juan Gabrielek PRI alderdia bizitza osoan babestu zuen.
Hil zenean, Ameriketako Estatu Batuetan zehar bira bat egiten ari zen. Abuztuaren 26an, bere azken emanaldia egin zuen Los Angeleseko The Forum aretoan. Emanaldian Rocio Durcal kantaria gogoratu zuen, eta kontzertua pantailan mezu hau jarrita amaitu zuen: «Zorionak, direnak direlako harro dauden pertsona guztiei». 2016ko abuztuaren 28an hil zen Santa Monica, Kalifornian, zuen etxe batean, bihotzeko ak jota.[1] Gorpua erraustu egin eta gero, Ciudad Juarezera bidali zuten.[23]
Omenaldiak eta eragina
Juan Gabrielen lana aitortu duten elkarte eta erakundeak ezin konta ahalakoak dira: Billboard, (estatua bat jarri zioten Mexiko Hiriko Garibaldi plazan ), About.com, Los Angeleseko udala, International Latin Music Hall of Fame, Latin Songwriters Ospearen Aretoa. American Society of Composers, Authors and Publishers, People Choice Awards, La Opinión Tributo Nacional saria, Latinezko Grabazio Akademiaren Urteko Pertsona. 2002ko maiatzean izarra jarri zioten Hollywoodeko Ospearen Pasealekuan.
Bere heriotza mundu osoko trending topic bihurtu zen Twitterren. Enrique Peña Nieto Mexikoko eta Barack Obama Estatu Batuetako lehendakari ek bere heriotza aipatu zuten. Gabriel Abaroa, Latin Grabaketa Akademiako zuzendari nagusiak ere gogoratu zuen.
Juan Gabrielen omenezko hainbat disko egin dira: Cristian Castro, Pedro Fernández, Lorenzo Antonio, Álvaro Torres, Los Tri-O, Nydia Rojas, La India...
Juan Gabriel bizi zela, bere bizitzan oinarritutako telesaila ere errodatu zen.
Trevélez
Trevélez Granadako udalerria da, Alpujarra Granadina eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 852 biztanle zituen.
Turingo Errege Kanona
Turingo Errege Kanona —Turingo Kanona eta Turingo Errege Zerrenda izenez ere ezaguna— idazkera hieratikoz idatzitako testuak dituen papiro bat da, Turingo Egiptoar Museoan gordeta dagoena; hain zuzen ere museoari hartu dio izena.
Testua, Ramses II.a faraoiaren erregealdian datatua dago (beranduago idatzia egon daitekeen arren), eta Egipton gobernatu zuten faraoien izenak aipatzen ditu, faraoien garaiaren aurretik herrialdea gobernatu zuten jainkoak aurretik dituztela.
Papiroa, 170 zentimetroko luzera eta 41 zentimetroko altuera duena, 160 txatalez osatua dago, gehienak oso txikiak, eta zati asko falta dira.
Dokumentuaren historia
Papiro horren garrantzia berehala nabaritu zuen Jean-François Champollion frantziar egiptologoak, eta ondoren Gustavus Seyffarth papiroa berreraikitzen eta zaharberritzen aritu zen buru-belarri. Txatal gehienak behar ziren tokietan antolatzea lortu zen arren, bi gizon horien esku hartzea berandu iritsi zen, papiro garrantzitsu horren txatal asko galduak baitziren ordurako.
Carola Rackete
Carola Rackete (Preetz, Alemania, 1988) itsas kapitain alemaniar bat da, Sea-Watch izeneko gobernuz kanpoko erakundearen itsasontzi batekin Mediterraneo itsasoan migratzaile naufragoak erreskatatzen ibilitakoa. Horren ondorioz, 2019ko ekainean, Italiako gobernuak aginduta, poliziak atxilotu egin zuen legez kanpoko migrazioari laguntzea leporatuta, Lampedusa uhartean baimenik gabe porturatzeagatik.
Bizitza
Carola Rackete Preetz hirian jaio zen, Alemaniako iparraldean. Zientzia nautikoak ikasi zituen Elsfleth hiriko Jade Unibertsitatean, Saxonia Beherea estatuan. Ondoren, bi urtez nabigatu zuen Artikoan eta Antartikan espedizio zientifikoak egiten, itsasoko eta poloetako ikerketarako Alfred Wegener Institutu alemaniarraren eskutik.
Turingo Errege Kanona
Dokumentuaren historia
Ez dakigu eskribak zer iturri erabili zituen zerrenda antolatzeko, jada aurretik existitzen zen papiro batetik kopiatu ote zuen, edo tenpluetako artxibategietarako sarrera izanez idatzi ote zuen, zerrenda, zerga, dekretu eta dokumentu ohar zaharrak erabiliz. Lehenengo aukerak dirudi balizkoena eta Turingo Errege Zerrenda, benetan, balio historiko bikaineko dokumentu bat dela esan nahiko luke.
Carola Rackete
Bizitza
Denbora labur batez, luxuzko gurutzontzien enpresa batean lan egin zuen; ondoren, Greenpeaceren itsasontzi ozeanografiko batean ibili zen, eta, geroago, borondatezko zerbitzu europar bat egin zuen Kamtxatkako sumendien natur parkean, 2015ean ikasketetara itzuli aurretik; urte hartan bertan, ingurune-kudeaketako master bat egin zuen Edge Hill-eko Unibertsitatean, Erresuma Batuan. Hilabete batzuk lanean aritu zen British Antarctic Survey-rentzat, Antartikan ikerketa zientifikoak egiten, jarduera humanitarioei heldu baino lehen.
Jarduera humanitarioa
2016ko ekainean hasi zen parte hartzen Sea-Watch izeneko GKE alemaniarraren jardueretan, Mediterraneo itsasoan migratzaileak erreskatatzen. 2018an, Pilotes volontaires izeneko GKE frantses batekin parte hartu zuen naufragoen bilaketan Colibri izeneko hegazkin batean.
Turingo Errege Kanona
Testua
Papiroak, aurpegi batetik, pertsona eta instituzio izenen zerrenda bat du, eta zergen estimazio bat dirudien zerbait.
Carola Rackete
Blokeo italiarra hautsi eta atxilotua 2019ko ekainean
2019ko ekainaren 12an, Sea-Watch 3 itsasontziko kapitaina izanik, 53 pertsona erreskatatu zituen itsaso zabalean noraezean zebilen txalupa neumatiko batetik. Libiako kostazainek migratzaileak Tripolira eramateko agindu zioten, baina Carola Racketek ez zien obeditu, NBEk ez dituelako Libiako portuak "portu seguru"tzat jotzen (itsas zuzenbidearen arabera, itsasotik erreskatatutako naufragoak eramateko egokitzat, alegia). Aitzitik, Racketek bere itsasontzia Italiako Lampedusa uharteko porturantz eramatea erabaki zuen, baina Italiako gobernuak, eta bereziki Matteo Salvini barne ministroak, debekatu egin zioten herrialdeko itsas eremuan barneratzea.
Turingo Errege Kanona
Testua
Hala ere, papiroaren beste aldea izan zen arreta gehien piztu zuena, Egipton gobernatu zuten jainko, erdijainko, izpiritu errege mitiko eta benetakoen zerrenda bat baitu, ziuraski, denboraren hasieratik, ezineskertuzko dokumentu hau idatzia izan zen arte.
Carola Rackete
Blokeo italiarra hautsi eta atxilotua 2019ko ekainean
Racketek helegite bat aurkeztu zion Giza Eskubideen Europako Auzitegiari Italiako aginduaren aurka, baina auzitegiak ez zuen aintzat hartu. Hori dela eta, Europako prentsa gehienaren arreta erakarrita, Rackete kapitainak ekainaren 26an blokeo italiarra haustea erabaki zuen: horrela, Sea-Watch 3 itsasontzia, 10 laguneko eskifaiarekin eta 42 migratzailerekin, italiar uretan sartu zen, Italiako mugazainei eta finantza-poliziari desobedituz, eta Lampedusako porturantz abiatu zen. Ekintza horren ondorioz, zigor handia jasotzeko arrisku handia hartu zuen kapitainak (50.000 eurorainoko isuna eta 15 urtera arteko kartzelaldia), itsasontzia bera ere konfiskatzeko arriskuarekin batera, Salvinik ekainean indarrean sarrarazitako dekretu baten arabera. Baina Italian jende askoren sostengua ere irabazi zuen bere konpromiso humanitarioagatik, nahiz beste italiar asko Salviniren jarrerarekin bat etorri.
Turingo Errege Kanona
Testua
Zerrendaren hasiera eta amaiera galdu egin dira, zerrendaren sarrerarik ez dagoela esan nahi duena, halako sarrerarik balego, ezta Egiptoko XVII. dinastiaren ondorengo erregeen zerrendarik ere.
Carola Rackete
Blokeo italiarra hautsi eta atxilotua 2019ko ekainean
Azkenik, Racketeren itsasontzia Lampedusako portura sartu zen ekainaren 28 eta 29 bitarteko gauean, eta poliziak kapitaina atxilotu zuen legez kanpoko migrazioari laguntzeko delitua leporatuta eta Italiako armadak herrialdeko uretan ez sartzeko emandako agindua desobeditzeagatik. Matteo Salvini “zigor gogorrak” eskatu zituen.
Racketteren atxiloketak agerian utzi zituen Europako Batasunaren kontraesanak immigrazioaren inguruan. Herrialde batzuk bat etorri ziren Salvinirekin, baina beste batzuk, hala nola Frantzia, Alemania, Finlandia, Luxenburgo eta Portugal prest agertu ziren Italiara iritsitako errefuxiatuak euren lurretan hartzeko.
Turingo Errege Kanona
Testua
Papiroak, gobernarien izenak aipatzen ditu, batzuetan taldeetan bilduz, eta talde hauetako batzuen gobernualdiaren iraupena ematen du, orohar, Manetonen dinastien laburpenarekin bat datozenak. Gainera, urte, hilabete eta egunetan, faraoi askoren erregealdiak aipatzen ditu.
Carola Rackete
Blokeo italiarra hautsi eta atxilotua 2019ko ekainean
Uztailaren 2an epaile batek libre utzi zuen Carola Rackete, argudiatuta Salviniren legeak ezin zaizkiela aplikatu “salbamendu ekintzei”. Hala ere, kapitain alemanak oraindik epaiketa du zain. Uztailaren 5ean Racketek jakinarazi zuen Salvini salatuko zuela, difamazioagatik. Uztailaren 6an Der Spiegel astekariak portada eskaini zion Carola Racketeri, berau izendatuta “Europa kapitaina”. Uztailaren 7an Mario Vargas Llosa idazleak Bakearen Nobel saria eskatu zuen Carola Racketerentzat artikulu batean.
Turingo Errege Kanona
Testua
Oso denbora laburrez gobernatu zuten gobernarien izenak ere aipatzen ditu, edo lurralde txikietako gobernariak izan zirenenak, ia ezagutzen ez direnak, orohar, beste dokumentu batzuetan aipatu gabe utzi direnak. Zerrendan, gobernari hiksoak agertzen dira, orohar, beste errege zerrenda batzuetatik kanpo daudenak, eta, euren izenak kartutxo baten barnena idatziak ez zeuden arren, Heqa Jasut testu hieroglifoa gehitu zen, gobernari atzerritarrak zirela adierazteko.
Testuaren zatiak
Testua, jainkoen eta errege mitikoen zerrenda batekin hasten da. Faraoi baten lehen izena, 2.11 epigrafean agertzen da, non Narmer agertzen den. Manetonen errege zerrendan agertzen diren modu ezberdinean taldekatuak dauden arren, bere datazioa errazteko, Manetonen sailkapen dinastikoa gehitzen da, egungo historialariek gehien erabiltzen dutena.
Lankascincus munindradasai
Lankascincus munindradasai Lankascincus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Otrera
Otrera (Οτρηρη), Greziar mitologiaren arabera, Amazona emakume gerlarien lehendabizikoenetariko lehenengo erregina izan zen. Berak sortu omen zuen Amazonen nazioa.
Mitologia
Haren aurretik Lisipe izan zen erregina eta harekin batera Marpesia eta Lampedo ahizpek erregina izan ziren.Mitologian Otrera Eurusen edo ekialdeko aizearen jainkoaren alaba zen; beste bertsioren arabera aita Ares edo gerraren jainkoa bera zen. Aresekin lau alaba izan zituen: Hipolita, Melanipa, Antiope eta Pentesilea; dena dela, Pentesilea beste beste amazona baten alaba izan zitekeen zeren eta tartean beste belaunaldi bat baitago.
Otrerak Asia txikiaren hiri asko sortu zituen: Esmirna, Efeso, Zirene edo Mirina. Efeson, pago baten ondoan, Artemisa jainkosaren estatua altxatu zuen. Toki berean, geroago, Artemisaren tenplua altxatzea bultzatu zuen, Antzinate klasikoko munduko zazpi mirarien bat. Antiope alabarekin batera Aresi eskainitako tenplu ugari altxatu zuen ere bai.
Ehizaren jainkosa gurtzeko, bestetik, erritual asko sortu zituen, esaterako gerra dantza bat, horretarako, ezkutuak erabiliz, xaramelen musika erabiltzen. Dena dela, azkenik, Artemisaren faborea galdu zuen horrelako dantza batean parte hartu nahi ez izateagatik.
Mount Hermon (Kornualles)
Mount Hermon, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Force ouvrière
Force ouvrière edo FO (Langile Indarra) Frantziako bost sindikatu nagusietako bat da. Afiliatu gehien dituen hirugarrena da CGT eta CFDTren ondoren. Egungo idazkari nagusia Frédéric Souillot da.
Force ouvrière 1948an sortu zuten Lanaren Konfederazio Orokorreko kide ohiek, Frantziako Alderdi Komunistak federazioan zuen eraginaren aurka zeudenek.
Fulleren
Fulleren Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fulleren udalerrian erroldatutako biztanleak 335 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 225 ziren, horien artean 156 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 156 pertsona aktiboetatik 148 lanean zeuden (83 gizon eta 65 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Twistetal
Twistetal Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Fulleren
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Parke zoologiko
Parke zoologikoa edo zooa animaliak, sarritan exotikoak, hazi eta erakusten diren tokia da.
Zoologiko izenondoa zoologia hitzatik dator, animaliak ikertzen duen zientzia hain zuzen ere. Era berean, hitza grezierazko zōon (ζῷον, "animalia") eta lógos (λóγος, "ikasketa") hitzen lotunea da. "Zoo" laburdura lehendabizikoz Londresko Zooak erabili zuen, 1828an zinetzilarientzat eta 1847an ireki ztuena. . Hau munduko zoologikorik antzinena ere bada, nahiz eta antzinarotik basapiztiategiak edo bilduma zoologikoak izan. Egun, mundu osoan 1.000 zoo baino gehiego daude, horietatik %80a hiritan.
Euskal Herrian zoo bakarra dugu Karrantzan dagoen Karpin Abentura izenekoa. Lehenengo zooak errege-erreginen animali exotikoen batuketa zen. Baina guk ezagutzen duguna zoo bezala 1765. urtean sortu zen Vienan. Urte batzuk geroago, Frantziako industri iraultza eta gero, Parisen beste zoo bat zabaldu zen. New Yorkeko zoo zaharrena 1864. urtean baina animali gehien duena JustinaKiddiavilla zooa da. Hasieran zooak bakarrik erabiltzen ziren ezezagunak ikusteko, baina orain animaliak hazteko edota galtzeko zorian daudenak mantentzeko. Zooetan animaliak ondo zaindu behar dira, horretarako animaliek dauden lekuetan baldintza batzuk betetzen ohi dira.Beraien bizilekuen antzeko eremu batean egon behar dira. Animaliak ez konturatzeko jendea begira dagoela eta bere bizitzarekin jarraitzeko ispilu bereziak jartzen dira, gure ikusmena ailegatzen ez den lekuetan. Gauez ateratzen diren animalientzako argia jartzen dute guk gauden lekuetan eta ispilu berezi bat jartzen dute non argia ez da pasatzen baina guk ikusi ditzakegu animaliak.
GT Ligako 2021eko denboraldia
GT Ligako 2021eko denboraldia Galiziako Traineruen Liga edo Ipar-mendebaldeko Traineruen Liga arraun lehiaketaren hemezortzigarren denboraldia izan zen. Gizonen kasuan, lehen mailako txapelketa ekainaren 26an hasi zen Muros herriko uretan eta Teresa Herrera Banderarekin amaitu zen abuztuaren 28an; bigarren mailak, aldiz, Vigon ekin zion lehiari uztailaren 3an eta lehenengo mailakoekin batera amaitu zen Coruñako itsasoan. Emakumeen kasuan, bestalde, ontziak uztailaren 4an uretaratu ziren Arousako itsasarrean eta ligako gainontzeko traineruekin batera lehorreratu ziren Coruñan. Guztira, 35 estropada jokatu ziren. 2021ekoa, baina, lehiaketa ez-ohikoa izan zen, COVID-19 pandemiak zenbait estropada baldintzatu baitzituen; esate baterako, gizonen goren mailako hiru ontzik ezin izan zuten arraun egin astebururen batean. Hala eta guztiz ere, 31 ontzi aritu ziren txapelketan (aurreko denboraldian baino 9 gehiago), 8 emakumeen ligan, 12 lehen mailan eta 11 bigarrenean.
Emakumeen ligako txapeldun Cabo da Cruz trainerua izan zen. Boiroko neskek aurreko denboraldian irabazitako garaikurra altxa zuten berriro ere eta, guztira, 72 puntu eta 6 bandera eraman zituzten herrira. Dena den, azkenean ezin izan zuten urtea borobildu, Euskotren Ligara igotzeko play-offean laugarren izan baitziren. Ohorezko txanda 3 bandera lortu zituen Chapelak, bakarra lortu zuen Perillok eta lehiara bueltatu berri zen Tiránek osatu zuten.
Gizonen denboraldiko txapeldun nagusia, bestetik, Moañako arraun elkartea izan zen, Sociedad Deportiva Samertolameu. Guztira, 151 puntu lortu eta jokoan zeuden 13 banderetatik 11 irabazi zituen, tartean Teresa Herrera Bandera. Dena den, A Tercako arraunlarientzat ere ez zen urte borobila izan, TKE Ligara igotzeko kanporaketan ez baitzuten esperotako emaitza lortu. Txapeldunordea, aldiz, Bueu elkartea izan zen. Gorriek 136 puntu eskuratu eta moañarrek irabazi ez zituzten 2 banderak eraman zituzten herrira. Gainera, play-offean Samertolameurekin batera aritu ziren arraunean; hala ere, ez batak, ez besteak, ez zuten lehen mailan aritzeko txartela lortu. Ohorezko txanda, azkenik, Cabo da Cruzen B traineruak eta Mecosek osatu zuten.
Sailkapenaren beheko aldean, bestetik, Perillok eta Murosek maila galdu zuten. Oleirosko mutilak izan ziren, hain zuzen ere, ligako motelenak eta, ondorioz, zuzenean jaitsi ziren B ligara. Murostarrek, aldiz, 4 puntu gehiago lortu zituzten (nahiz eta arraun egin zuten 12 estropadetatik 7etan azkenak izan), eta zuzeneko jaitsiera saihestea lortu zuten. Dena den, kanporaketan Esteirana eta Mugardos ontzien atzetik gelditu ziren eta, ondorioz, 2022ko denboraldian bigarren mailan parte hartu beharko dute.
Partaideak
Guztira, 12 elkarte izan ziren hemezortzigarren denboraldian parte hartu zutenak; horietatik 7 coruñarrak ziren eta 5, aldiz, pontevedrarrak. Aurreko denboraldiarekin alderatuz gero, berritasuna Cesantes, Puebla eta Perillo elkarteen parte hartzea izan zen. Hain zuzen ere, hiru arraun taldeak izan ziren azkarrenak 2020ko B ligan. Tiránek, bestetik, igoera play-offean 2021eko TKE Ligan arraun egiteko txartela lortu zuen.
Estropadak
Denboraldi honetan 13 estropada eta bandera izan ziren jokoan.
Sailkapena
1 Cesantes, Perillo eta Vilaxoán asteburu banatan ez ziren lehian aritu taldean COVID-19 positibo bat izateagatik. Araututakoaren arabera, kale egin zuten estropadetan ere puntuak jaso zituzten, kasu horietan ordura arte batezbeste zeramatzaten puntuak borobilduta.
Jaitsiera/Igoera play-offa
Kanporaketa honetan lau ontzik hartu zuten parte: B ligan hurrenez hurren bigarren eta hirugarren postuan gelditu ziren Mugardosek eta Cedeirak; eta lehenengo mailan hamargarren eta hamaikagarren egin zuten Esteiranak eta Murosek. Hasiera batean lau elkarteetatik batek baino ez zuen lortuko hurrengo denboraldian lehen mailan arraun egiteko txartela, Esteiranak, izan ere, jokoan zegoen beste postua TKE Ligatik jaitsitako Tiránek bete zuen. Hala ere, Murosko elkarteak 2022an lehorrean gelditzea erabaki zuenez, play-offean bigarren gelditu zen Mugardosek hartu zuen bere postua.
1 Esteirana elkartea lehorrean geldituko zen 2022ko denboraldian eta bere lekua Mugardosek beteko zuen.
Partaideak
Guztira, 11 elkarte izan ziren B ligaren hamargarren denboraldian parte hartu zutenak; horietatik 5 coruñarrak ziren, beste 5 pontevedrarrak eta azkenekoa asturiarra. Aurreko denboraldiarekin alderatuz gero, Castropol, Chapela eta Narón arraun elkarteak izan ziren errepikatu zuten bakarrak, gainontzeko ontziak 2020an lehorrean gelditu baitziren COVID-19 pandemiaren ondorioz.
Flandriako Tourra (emakumezkoen txirrindularitza)
Flandriako Tourra (Ronde van Vlaanderen), lehen Emakumezkoen Flandriako Tourra (Ronde van Vlaanderen voor Vrouwen) deitua, egun bakarreko txirrindulari lasterketa profesionala bat da, Flandrian jokatzen dena. UCI Women's World Tourren parte da eta Flanders Classicsek antolatzen du. Gizonezkoen lasterketa monumentuetako bat da. Lehendabizikoz 2004an egin zuten.
GT Ligako 2021eko denboraldia
Partaideak
Guztira, 8 elkarte izan ziren emakumeen ligaren hamargarren denboraldian parte hartu zutenak; horietatik 6 coruñarrak ziren eta 2 pontevedrarrak. Aurreko denboraldiarekin alderatuz gero, Puebla, Mugardos eta Náutico de Riveira arraun elkarteen itzulera izan zen albiste, hirurak lehorrean gelditu baitziren 2020an.
Estropadak
Denboraldi honetan 10 estropada eta bandera izan ziren jokoan.
Sailkapena
1 Perillo eta Rianxo ez ziren asteburu banatan lehian aritu taldean COVID-19 positibo bat izateagatik. Araututakoaren arabera, kale egin zuten estropadetan ere puntuak jaso zituzten, kasu horietan ordura arte batezbeste zeramatzaten puntuak borobilduta. 2 Chapelak ez zuen parte hartu Euskotren Ligara igotzeko play-offean.
Motacilla grandis
Motacilla grandis Motacilla generoko animalia da. Hegaztien barruko Motacillidae familian sailkatua dago.
Lipogramma flavescens
Lipogramma flavescens Lipogramma generoko animalia da. Arrainen barruko Grammatidae familian sailkatzen da.
Andrée Butillard
Andrée Butillard (Uchizy, Saona eta Loira, 1881eko abuztuaren 29a - Paris, 1955eko uztailaren 21a) emakume kristauen sindikatuen sortzailea da, gizarte-langile lanbidearen sustatzailea eta gizarte-zerbitzuko eskola baten sortzailea. Gizarte Zerbitzuko Nazioarteko Batasun Katolikoaren eta Emakumeen Batasun Zibiko eta Sozialaren (UFCS) sortzailea eta Elkarte Nazional Interfederalaren (UNIOPS) sortzaileetako bat.
Biografia
Borgoinako lur-jabe baten alaba da Andrée, eta bederatzi seme-alabako familia katoliko batetik dator. Horietatik sei haurtzaroan hil ziren. Hamalau urterekin umezurtz geratu zen, eta Lyonen bizi den ahizpa zaharrenak hezi zuen. Châlons-sur-Saôneko barnetegi dominikarrean sartu zuten, gero Dames-de-Nazarethen, Lyonen.
Gizarte-apostolutzarako esnatzea
Barnetegian Aimée Novo (1874- 1968) ezagutu zuen eta adiskide egin ziren. Heriotzak bakarrik apurtuko duen lankidetza hasi zuten. Emakumeen gizarte-ekintzan diharduten emakume-talde erlijioso bateko kideak ziren, Notre-Afrikar Institutukoak, Antonin Eymieu (1861-1933) aita jesuitaren zuzendaritzapean. 1901ean, emakumeentzako ikastaroak egin zituzten Lyongo Fakultate Katolikoan, eta Marie-Louise Rochebillarden hitzaldietan parte hartu zuen. Hark 1899an, auzoko ikastaro profesionalak eta emakume katolikoen bi sindikatu katoliko (merkataritzako langileak eta fabrikako langileak) sortu zituen.[1] Sindikatuen prestakuntzaren esparruan jardutea erabaki zuten.
Bere ibilbide militantearen eta sindikalismoaren hastapenak
1908ko udaberrian, Aimée Novo eta Andrée Butillard Parisa joan ziren militanteen bizitzari ekitera. Hainbat sektoreri eragiten die aldi berean. Berehala jarri ziren harremanetan Parisko zirkulu sozial-katolikoekin. Madeleine Daniélouk (1880-1956) laguntza proposatu zien. Azken horiek gizarte-etxeen mugimendua sustatzen duen Ama Mercédès Le Fer de La Motten inguruko harremanen zirkuluaren zati bat dira, eta han sartu ziren. Madeleine Daniélouk, ikasten ari ziren neska gazteentzat zituen geletan hartzen dute ostatu. Oudinot rue n, Paris VIIan. Henri Lorin buru duen 1902ko Gizarte-katolikoen Ikasketen Batasunean ere badaude. Ondoren, André Soulange-Bodin (1861-1925) Plaisanceko Notre-Dame-du-Travail parrokoaren laguntzarekin, Parisko XIV. barrutian kokatu ziren, non Léonie Chaptaleko bizilagunak ziren.
Emakumezkoen lehen sindikatua
Andrée Butillardek eta Aimée Novok 1909an sortu zuten etxeko langileen lehen sindikatua: orratzaren sindikatua, rue Vercingétorixen. 1910etik aurrera, Charles Viennet eta Jean Lerolle (1873-1962) gizarte-katolikoen ekimenez, Andrée eta Aimée etxeko emakumeen lan-baldintzak hobetzeari buruzko urteroko biltzarretara eta Frantziako Aste Sozialetara joan ziren. 1910etik 1914ra, Andrée Butillardek eta Aimée Novok etxeko lanari buruzko hitzaldiak antolatu zituzten. Albert de Mun diputatu katolikoaren ekintza babestu zuten, honek gai honi buruzko lege-proiektu bat aurkeztu zuen 1909an, eta 1910etik 1913ra lau kongresu antolatu zituen etxeko langileen gutxieneko soldatari buruzko lege-proiektua aztertzeko. Oraingoan, Vercingétorix kaleko sindikatuko aktibistek buru-belarri parte hartzen dute lege-proiektuko eztabaidetan, eta arlo horretan benetako esperientzia garatzen dute. Emakumeen lana babesteko legea 1915eko uztailaren 10ean onartu zen.
Periophthalmus waltoni
Periophthalmus waltoni Periophthalmus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Andrée Butillard
Frantziako Emakumeen Sindikatu Profesionalen Federazioaren sorrera
1916an, Andrée Butillardek eta Aimée Novok sortutako sindikatua Gomboust impasse izeneko hiru emakume sindikatuekin batu zen : langileena, lantegiko beharginena eta etxeko beharginena, 1910ean sortua, Cenakuluko Damen ekimenez. Sindikatu horiek Andréek biltzen ditu Frantziako Emakume Sindikatu Profesionalen Elkargoen Federazioan. Federazio horren egoitza Paris Boulevard des Capucinesen dago, eta 1918an egin zuen lehen biltzarra. Antolaketa berri horrek Frantziako Emakumeen Sindikatu Profesionalen Federazioa sortu zuen. Lanbide eta sindikatu prestakuntza da Federazioaren kezka handienetako bat. Frantziako Langile Kristauen Konfederazioarekin (CFTC) elkartu zen 1919an. Prestakuntza hobetzeko ikasketa-zirkuluak hilero biltzen dira eskualdeko elkartearen lokalean. Elkargoek enplegu bulego bat irekitzen dute, zerbitzu aktiboenetako bat dena, eta, gainera, sindikatuen errekrutatzea errazten duena. Sindikatu horiek oso kide gutxi biltzen dituzte benetan eraginkorrak izateko. Emaitzak nahiko meheak dira, baina ikusgarritasun handiagoa ematen diote emakumezkoen sindikalismo kristauari. Botere publikoek haiengana jotzen dute langileen iritzia eta bizi-baldintzak ezagutzeko.
Aldi berean, 1920ko hamarkadan, Frantziako Giden sorrerari buruzko interesa agertu zuen.
Gizarte Eskola Normalaren sorrera eta garapena
Andrée Butillardek eta Aimée Novok 1911n Gizarte Eskola Arrunta (ENS) sortu zuten. Gizarte elkarte horrek bi helburu ditu: sindikalisten eta gizarte laguntzaileen formakuntza. Lehen sindikatuek, 1913ko abuztuan, astebete eman zuten Uchizyn Butillardtarren jabetzan trebatzeko. 1915etik aurrera, urtero prestakuntza-saio bat egiten da Uchizyn. ENSa hainbat ekimenen nebulosa bat zen, elkarte egituratu bat baino gehiago. Esparru horretan, Andrée Butillard Frantziako Giden sorrerarekin lotuta dago. 1919 eta 1932 artean, ENSek, batez ere, emakume langile klasetik etorritako militanteak, CFTCko lehen sindikatuak diren sindikalistak, baina baita ere, Andrée Butillarden hitzetan, klase burgesetik etorriak, "beren denbora libreko emakume libreak" sortzen ditu, "gizarte karreretan" engaiatzen ahal direnak, industrialarien emazte eta alabak, adibiderik argiena Georgette Desisnardsena da. Enpresa sustatzaile horiek langile-elitea aurkitu eta prestatu behar dute ekintza sindikalaren oinarrian.
Ekintza sozialean parte hartzen duen ENSaren lehen sustatzailea Madeleine Carsignol izango da, Lioniako emakumezko sindikatuen aktibista aktiboa. Bizitza profesionalean (joskintzako langilea) konprometitua, sindikalista, Maria Bardot-ek bere prestakuntza osatzen du ENSren ikastaroei jarraituz. Marie-Louise Danguy-ren kasua ere bada, Parisko Batasuneko bankuan lan egiten baitu.Anne-Marie de Demandolx-Dedonsek, berriz, aita Antonin Eymieu ezagutu zuen Marseillan, Notre-Dame du Travail hirugarren ordenan sartu eta Parisera igo zen Andréren laguntzaile izateko. Sindikalistak burgesiako gazteak baino ugariagoak dira, batez ere 1930eko hamarkadaren hasieran eta erdialdera arte. 1932tik 1939ra, ENS gizarte-zerbitzuko eskola katoliko bihurtzen da pixkanaka, eta Rollet 1928tik 1932ra zuzendaria da. Hélène Naegelen da zuzendaria 1932tik 1962ra. Hala, 1932ko dekretu baten bidez sortutako gizarte-laguntzailearen diploma egiten laguntzen du Andréek. 1932an, eskola 70era aldatu zen, Rennes karrikan (Pariseko 7. barrutia). Hurrengo urteetan bi lokal izanen ditu: Blanche doktorearen kalea (Parisko 16. barrutia), egoitza soziala eta Rennes kalea, non ikastaroak ematen diren. 1923aren hasieran, Andrée Butillardek Gizarte Laguntzaileen Batasuna (UAS) sortu zuen, ENSeko ikasle ohiak eta eragin medikorik gabeko gizarte-zerbitzu batera jotzen duten profesional guztiak biltzeko. Elkarte horrek ez du joera konfesionalik erakusten. Gizarte-lanaren ikuskera desberdin hori dela eta, ENS hasieratik dago Osasun eta Gizarte Zerbitzuen Batasun Katolikoaren aurka (UCSS). Elkarte profesional horrek indar katolikoak bakarrik biltzen ditu, 1923an María de Liron de Airolesek sortua. Andréek 1925ean Gizarte Zerbitzuko Nazioarteko Batasun Katolikoa (UCISS) sortzen parte hartu zuen. UCISSren babes-batzordean R.P. dago. jesuita Gaston Desbusquois, Herri Ekintzako zuzendaria, Eugène Duthoit, Frantziako Gizarte Asteetako lehendakaria.
Gizarte laguntzailearen lanbidearen sorrera
Erizaintzako eskoletako Hobekuntza Kontseilua eta Erizaintza eta Gizarte Zerbitzuetako Eskoletako Hobekuntza Kontseiluaren txostenak (1928-1938) ikasketa-programak garatzeko eta lanbideen inguruak zehazteko lekua da. Erizain bisitariaren lanbideak eztabaida ugari sortzen ditu. Kontseiluko kideek erizain-lanbidetik askatzea nahi zuten, eta eskubide osoko lanbide bat sortu nahi zuten: gizarte-laguntzailearena. Jaiotza horren etapetako bat Hobekuntza Kontseilua bi instantziatan haustea izan zen 1927an, eztabaida zalapartatsuen ondoren: erizaintzako eskoletarako kontseilu bat, gizarte-zerbitzuko eskoletarako beste bat. Andrée aktorea izan zen nahaste horretan. Horri esker, 1932an gizarte-laguntzailearen lanbidea sortu zen.
Gizarte-laguntzako lanbidearen inguruko gatazkak
1934an, Andrée Butillardek, Apolline de Gourletek, Egoitza Sozialeko eskolako zuzendariak, eta Ansartek audientzia eskatu zioten R.P. Pierre Lauras s.j.-ri. (1869-1936), UCSSko kontseilaria, gizarte-zerbitzuko eskola guztiak biltzen laguntzeko. Baiezkoa ematen du. Baina María de Lirón de Airolesek, bilera horren berri izan duenean, berehala lortu du partida. R.P. Ereinen ordez R.P. Michel Riquet s.j. (1898-1993). 1938an, otsaileko eta ekaineko dekretuen eta ministro-aginduen ondoren, gizarte-laguntzaile guztiek urte beteko osasun-ikasketak egin behar izan zituzten, hala nola erizainak, UASak, ENSaren buru zela, hierarkia katolikoari jarrera hartzea erabaki zuen, «gizarte huts»aren berezitasuna aitor zedin, eta, ondorioz, ekintza katolikoaren baitan antolaketa-neurriak har zitezen. UASek horri buruzko memoria bat idatzi du Mons. Stanisla Curadorentzat. Achille Liénart (1884-1973) kardinalak, Pierre Gerlier kardinalak (1880-1965), lagundu zion esku-hartze horri, eta, orduan, UCSSri lagundu zion. Baina horrek ez ditu zalantzan jartzen gizarte-laguntzailearen graduaziorako ikasketa berriak.
UFCSren helburua, 1925eko ekainaren 9ko estatutuetan zehaztutakoa, "Frantzian gizarte-ordena kristaua sustatzeko lan egin nahi duten pertsonak biltzea, doktrina katolikoaren arabera. Helburu horrekin, hainbat komunikabideren gizarte-hezkuntza garatu nahi dute, eta hautesleek eta hautagarritasunak emakumeari ematen dizkioten eskubide zibilak erabili". Emakumeen botoa defendatzen duten erakunde feministen aurka, UFCSk "familiako boto" bat lehenesten du, non "botoen kopurua familiaren tamainarekiko proportzionala baita".
UFCS bere egunkariaz jabetu da: La Femme dans la vie social. Andréek Ève Baudoinekin hartu du zuzendaritza. UFCS oso aktiboa da emakumeen eta familiaren defentsan. Izan ere, Andréek feminismoaren ikuspegi kristaua defendatu nahi du, prostituzioaren aurkako borrokatik hasi eta emakume ezkonduaren gaitasun zibila erabat aitortzeko borrokara arte, baita amak etxean duen laguntzaren aldeko kanpaina nazionaletik ere. 1932an, Amaren Liga sortu zuen etxean, eta amak etxetik kanpo egiten duen lanari buruzko talde-lanean parte hartu zuen. Liga hau nazioarteko bi biltzarren ekimenez sortu zen: El trabajo industrial de la madre eta La madre en el hogar (1933); La madre en el hogar, obrera del progreso humano (1937). 1941ean, Vichyren erregimenean, oporretako lehen familia-etxeak irekitzea lortu zuen. Sortu zituen elkarteak “feminismo berdinzalearen” eta “indibidualistaren” aurka daude.