cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eiichi Uemura
Eiichi Uemura (植村 映一, 1975eko abenduaren 1a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Alophoixus bres
Alophoixus bres Alophoixus generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Cyrtodactylus bidoupimontis
Cyrtodactylus bidoupimontis Cyrtodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Ikus, gainera
Gekkonidae
Thorigny-sur-Oreuse
Thorigny-sur-Oreuse Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Thorigny-sur-Oreuse udalerrian erroldatutako biztanleak 1.448 ziren. Familiak 622 ziren, horien artean 197 pertsona bakarrekoak ziren (79 bakarrik bizi ziren gizonak eta 118 bakarrik bizi ziren emakumeak), 209 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 173 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 43 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 876 etxebizitza zeuden, 634 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 150 bigarren erresidentzia ziren eta 92 hutsik zeuden. 780 etxeak ziren eta 73 apartamentuak ziren. 634 etxebizitza nagusietatik 515 bere jabearen bizilekua ziren, 97 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 30 etxek gela bat zuten, 74 etxek bi zituzten, 128 etxek hiru zituzten, 152 etxek lau zituzten eta 249 etxek bost zituzten. 471 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 271 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 270 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 878 ziren, horien artean 619 aktiboak ziren eta 259 inaktiboak ziren. 619 pertsona aktiboetatik 581 lanean zeuden (308 gizon eta 273 emakume) eta 38 langabezian zeuden (23 gizon eta 15 emakume). 259 pertsona inaktiboetatik 113 erretiraturik zeuden, 62 ikasten zeuden eta 84 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Thorigny-sur-Oreuse udalerrian 661 unitate fiskal zeuden, 1.533 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.323 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 71 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 7 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 5 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak eta 3 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Thorigny-sur-Oreuse udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.932 hektarea erabiltzen.
Bilboko Portuaren Agintaritza
Bilboko Portuaren Agintaritza Bilboko portuaren kudeaketaz arduratzen den erakundea da. Agintaritzak, Bilboko itsasadarraren portu jarduera duten kaien ardura dauka, horrez gain, itsasadarraren ertzetako garbiketaz eta mantentzeaz arduratzen da. Gaur egun erakundearen presidentea Jose Angel Corres da.
Thorigny-sur-Oreuse
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Bilboko Portuaren Agintaritza
Historia
Aurrekaria Bilboko Kontsulatua izan zela esan daiteke, merkataritza bultzatzeko eta kontrolatzeko sortu zena. Kontsulatua 1511n sortu zen eta 1829an desegin.
Thorigny-sur-Oreuse
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Bilboko Portuaren Agintaritza
Historia
Agintaritzak XIX. mende amaieran hasitako portuaren zabalkunde lanak zuzentzeko ardura izan zuen. Portugaleteko kai berria eta ondoren eta Galea lurmuturrekoa gero. Azken hau, ezin izan zen burutuko Getxoko burgesiaren presioak zirela eta. 1960ko hamarkadan kanpoaldeko portuaren lanak amaitu ziren. Dena den, 1980ko hamarkadaren amaieran Bilbo Handiak bizi izandako susperraldiaren ondoren, portuaren zabaltze lanetarako proiektua gauzatu zen.
Bilboko portuko agintaritzaren eginkizunak
Eginkizun ekonomikoei dagokionez, portu agintaritzak portuko zerbitzuak erabiltzeagatik ordaindu beharreko tarifak zehazten ditu, eta horiek emandako emakidek sortzen dituzten tasak jaso eta kudeatzea. Portu agintaritzaren esku dago aldi berean elkarteetan parte hartu ala ez erabakitzea.
Sarria (Zuia)
Sarria Arabako iparraldean dagoen herri bat da, Zuiako Kuadrillan kokatua. Gainera, Zuiako udalerria eratzen duten herrietariko bat da, Murgiaren ipar-mendebaldean dagoena.
2007ko urtarrilaren 1eko erroldan, Sarriak 310 biztanle zituen.
Izena
Euskarak inguru horretan izandako eragin sakonaren erakusgarri, gaztelaniaz ere herriaren izenak hiru silaba ditu eta i letra da azentu nagusia daramana.
Sarria izenaren bukaerako -a hori artikulua da. Beraz, Bizkaia izenaren antzera deklinatzekoa dugu: Sarria, Sarrian, Sarriaren... baina Sarriko, Sarritik, Sarrira...
Inguru naturala
Gorbeiako Parke Naturalaren hegoaldean dagoen sarrera nagusia da herria, bai eta Gorbeia, Usategieta edo Odoriaga mendietara igotzeko abiapuntuak ere.
Bestela, Baias ibaiak mendi aldean jaio ondoren herria zeharkatzen du.
Garraioa
Araba Bus sareko lineak zerbitzua ematen dio herri honi:
Gainera, Eskualdeko Garraioa sareak linea bat ditu herrian:
Ondarea
Herriko parrokia San Lorentzo eliza da. Karobi zahar bat eta errota zaharra auzolanean berreskuratu dira, baita Sortzez Garbiaren baseliza sarrera. Baseliza hori 1590. urtean eraiki zen Pedro Ramírez Martínez de Sarria elizgizonaren aginduz. XVIII. mendeko erretaula barrokoa du, eta bertan kokatu zen XVII. mendeko Sortzez Garbi baten eskultura barrokoa, oso kalitate onekoa eta ziur aski Italiako tailer batean egin zena.
Alec Guinness
Sir Alec Guinness (Londres, 1914ko apirilaren 2a - Sussex, 2000ko abuztuaren 5a) aktore ingelesa izan zen.
Biografia
David Leanen Great Expectations filmarekin itzuli zen antzeztera gerraren ondoren. Ealing estudioetako aktore nabarmenetakoa bilakatu zen: 1949ko Kind Hearts and Coronets komedian 8 paper desberdin, tartean emakume batena, antzeztu zituen; eta 1955eko The Ladykillers filmean Peter Sellersekin mendekua antolatu zuen.
David Leanen filmetan aurpegi ezaguna bihurtu zen, besteak beste 1948ko Oliver Twist, 1962ko Lawrence of Arabia, 1965eko Doctor Zhivago eta, batez ere, 1957ko The Bridge on the River Kwai (pelikula honek Oscar bat ekarri zion) filmei esker.
1970eko hamarkadaren amaieran, Star Warsen parte hartzeak ikusleen beste belaunaldi bati ezagutarazi zion. Hala ere, aktore klasiko honek Obi-Wan Kenobiren paper hori publikoki arbuiatzen zuen.
Typhlops hypogius
Typhlops hypogius Typhlops generoko animalia da. Narrastien barruko Typhlopidae familian sailkatuta dago.
Teuffenthal (Berna)
Teuffenthal Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Eumicrotremus schmidti
Eumicrotremus schmidti Eumicrotremus generoko animalia da. Arrainen barruko Cyclopteridae familian sailkatzen da.
Berriz zentauro
Berriz zentauro Katixa Agirreren eleberria da, 2022ko iraileaan euskaraz argitaratua (Elkar), eta urte beream jada gaztelaniazko eta katalanezko itzulpenak izan zituena. Zientzia-fikziozko kokapen batean gertatzen da, 21. mendearen erdialdeko Paris batean.
Argumentua
XXI. mendearen erdialdean, hondamendi klimatikoen ondoren, bidaiatzea ez da jada ohikoa. Hala ere, protagonista (Paula Pagaldai) proiektu pedagogiko bat egiteko Parisera doa, Mary Wollstonecraft idazle eta eragile feministaren bizitza eta lana ikertzera. Ikerketa horretan Frantziako Iraultzako historia ere tartekatuko da.
Michael E. Brown
2011raino Michael E. Brown eta bere Caltecheko taldeak Palomargo behatokian dagoen Hale teleskopioa erabiliz, 14 transneptunotar objektu aurkitu zituzten. Aurkikuntza horien artean bi planeta nanorenak dira garrantzitsuenetakoak: Makemake (2005) eta Eris (2005). 2010ean argitaratu zen How I Killed Pluto and Why It Had It Coming (Nola hil nuen Pluton eta zergatik merezi zuen) liburuaren egilea ere bada.
Aurkikuntzak
Brown astronomia munduan astronomo ezaguna da, batez ere TNO edo Transneptunotar objektuekiko duen interesarengatik. Jarraian dituzue berak egindako aurkikuntza nagusienak:
Aurelia Elkoro-Iturbe
Aurelia Elkoro-Iturbe Agirre (Eibar, Gipuzkoa, 1912ko abuztuaren 23a - Eibar, Gipuzkoa, 1977ko uztailaren 1a) erraketista profesionala izan zen. Aureli izenarekin kantxaratuta, hogei urtez Espainiar Estatuko zein Kubako hainbat pilotalekutan jokatu zuen.
Bizitza
Ignacio Elkoro-Iturbe Ibarluzea bergararra eta Teresa Agirre Zabala elorriarraren alaba, Eibarko Fermin Calbetón kalean jaio zen eta beste neskatotxo baten bikia izan zen, Emilia, erraketista ere izan zena.
Bi ahizpen ume sasoiko jolasetako bat pilota-jokoa zen: Txantxa-zelaiko Frontoi zaharrean aritzen ziren, ekin eta ekin, fruta kaja baten ipurdiari kendutako egur zatiren batekin pilota gogor astinduz. Koskonduta gero Astelena pilotalekuan hasi ziren ekinaldi serioagoetan, Salomé izeneko emakume bat entrenatzaile zutelarik.
Kirolari ibilbidea
1926 urtean,14 urteko neskatoa zela, Madrilera abiatu zen erraketista kontratu batekin. 9 hilabetera Emilia ere bertan zen eta horrekin batera beste ahizpa bikote bat, Luz eta Alegria Betolaza, eibartar bikiak hauek ere; enpresak lo lekua topatu zien lauroi beste erraketista eibartar baten ostatuan. Ordurako kapitalean kokatuta zeuden erraketista eibartarren laguntza eta babesa izan zuten, hasiera gogorra egin zitzaien-eta: neskatotxo oraindik, berba euskaraz bakarrik, gaztelaniaz irakurtzen eta idazten justuan... Erraketista lagun batek erakutsi zien. Apurka-apurka joan ziren hango bizimodura moldatzen, baina Gabonak eta San Juanak gerturatzen zirenean, ohi baino tristeago sentitzen ziren, herriminak jota eta etxekoekin batu ezinaren penaz. 1926 urte horretan debutatu zuen Aurelik Madrilgo Moderno pilotalekuan, Cortezo Doktorearen kalean kokatutako hartan. Ildefonso Anabitarte andoaindarra zen bertako enpresaburu eta, emakumeen arteko erraketa jokoaren arrakastari erreparatuta, Kuban eraikia zuen ordurako Habana-Madrid frontoia ere, beste bi bazkiderekin batera 1922an zabaldua. Aurelia eta Modernoan ari ziren beste erraketista batzuk 1928an bidaiatu zuten bertara. Arrazoi desberdinak tarteko, Kuban erraketisten jarduera motelduz joan zelako, handik gutxira Madrilera eta ezaguna zuen Modernora itzuli zen Aureli.
Denbora tarte horretan, Puerta del Soletik gertu, Anabitartek bultzatutako Madrid izeneko beste frontoi bat, Modernoaren itxiera eragin zuena, eraiki zen. Bertako azken partida 1929ko ekainaren 30ean jokatu zen eta Aurelia aritu zen arratsalde hartako lehietako baten. Erraketistak pilotaleku zabaldu berrira lekualdatu ziren.
Uda aldean, Rosales pilotalekuko kantxan aritzen zen eibartarra, estaldura gabekoa zenez, aproposa urte sasoi horretarako. Bertan jokatu zuen, esaterako, 1935 eta 1936 urteetan. Urte horretan hasitako Espainiako Gerra Zibilak iraun zuen hiru urteetan ez zion jokatzeari utzi, frontoiak martxan jarraitu baitzuen.
Madrilen ezagutu zuen Jose Piedra durangarrarekin ezkondu zen 1939an, Jai-Alaiko pilotari palista eta Miguel Piedraren anaia, Durangoko Ezkurdi pilotaleku berriaren bultzatzailea izan zena. Bilbon jaio zen hurrengo urtean bikotearen Elena alaba, 1979ko Espainiako hauteskunde demokratikoetan Eibarko udalbatzako lehen emakume zinegotzia izan zena. Erditu eta 15 egunetara Madrilera abiatu ziren, Aureliak partidua lotuta zuela-eta. Ama izan ostean ere urte batzuetan jokoan aktibo jarraitu zuen, ez ohiko erabakia emakume kirolari askoren artean.
Madriletik Bartzelonara joan zen familia osoa. Aurelia Condal eta Principal Palace frontoietako pilotari koadroan aritu zen 1942 eta 1944 urteen artean, sarritan herrikideak bikote edo aurkari zituela. Tarteko 1943 urtean, Madrilen Barbieri frontoia zabaldu zenean, inaugurazio eguneko lehietako baten ere parte hartu zuen eibartarrak.
Batzuetan atzelari gisa eta besteetan aurrelari postuan, Aurelia Elkoro-Iturbe etenik gabe hogei urtez jardun zuen kirol horri bere onenak ematen. Senarra ordurako erretiratuta zegoen eta Durangora, haren jaioterrira joan ziren bizi izatera; 1956an Eibarrera lekualdatu ziren, alaba bertan bizi zela-eta.
Aureli urtebetera alargundu zen, 1957an eta 1977an zendu.
Cyrtodactylus bintangrendah
Cyrtodactylus bintangrendah Cyrtodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Scorpaenopsis obtusa
Scorpaenopsis obtusa Scorpaenopsis generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Capelinha
Capelinha Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Claudio Rodríguez
Claudio Rodríguez García (Zamora, 1934ko urtarrilaren 30a - Madril, 1999ko uztailaren 22a) espainiar idazlea izan zen.
Biografia
Filologia Erromanikoko lizentziaduna zen, eta gaztelaniako irakasle gisa lan egin zuen Ingalaterrako zenbait unibertsitatetan. 1953an, Don de la ebriedad eman zuen argitara, eta Adonáis Olerki Saria eman zioten. Obra hori da, hain zuzen ere, Claudio Rodríguezen lan nagusietako bat. Aipagarriak ditu, orobat, Conjuros (1958), Alianza y condena (1965) eta El vuelo de la celebración (1976) olerki-liburuak, zeinak eman baitzioten Espainiako XX. mendearen bigarren erdialdeko olerkari onenaren izena. Rodríguez izan zen Luis Cernudaren eraginpean sorturiko eta hasieran batez ere konpromiso sozial nabarmena erakutsi zuen 50eko Belaunaldiko olerkari gailenetako bat, esaldien originaltasunagatik eta mundu mitiko bereziagatik. 1983an argitaratu zuen Desde mi palabra, bere obra osoa biltzen duena, eta Espainiako Literaturako Sari Nazionala eskuratu zuen hari esker. Sariei dagokienez, aipagarriak ditu Espainiako Poesia Sari Nazionala (1983) eta Letretako Asturiasko Printzearen saria (1993). 1987an, Real Academia Españolako kide hautatu zuten. 1991n, Casi una leyenda olerki-liburua eman zuen argitara.
Koichi Kidera
Koichi Kidera (木寺 浩一, 1972ko apirilaren 4a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Albirex Niigata eta Sanfrecce Hiroshima.
Arraga
Arraga Aramaioko (Araba) auzo bat da, Ibarreko elizatean barne dagoena.
Inguru naturala eta Ondarea
Auzoa San Pedro baseliza eta honen inguruko etxebizitzek batetik, eta sakabanaturiko bestelako etxeek osatzen dute. Auzoko baserrien artean, Arragazpikoa, Arragaburu, Iturrieta (sagardotegia) eta Basagoitia dira aipagai. Arragako gunea interes arkeologikoko gune izendatu zuten.
Garraioa
Eskualdeko Garraioa sareak linea bat ditu herrian:
Marija Botxkariova
Marija Leontievna Botxkariova (Мари́я Лео́нтьевна Бочкарёва; Nikolskoie, Novgorod probintzia, Errusiar Inperioa, 1889ko uztaila-Krasnoiarsk, Errusia Sobietarra, 1920ko maiatzaren 16a) errusiar militar nazionalista izan zen, Aro Garaikideko lehen emakumezko batailoi militar erregularra antolatzearren ezaguna.
Gaztaroa
Tradizio militar eta nazionalista batetako familia batean Novgorod probintzian jaiotakoa, baina Siberian hazia. Oso karakter independenteko emakumea zen, 16 urterekin etxetik joan egin zelarik (aitaren jipoiak jaso ondoren). Gaztetan bai harakin bezala eta bai eraikuntza lanetan egin zuen lan, azken lan honetan obretako arduradun izan zelarik. Bi aldiz ezkondu zen, baina bi gizonak utzi zituen tratu txar eta bortitza ematen ziotelako.
Armadan izena ematea eta ausardia-sariak.
1914an, 25 urterekin, errusiar armadan sartu zen, Tomskeko 25 Ordezkoen Batailoian. Hasiera batean, bere nagusi militarrek ez zuten bere gaitasuna estimatzen, eta Gurutze Gorrian sartzeko edo erizain moduan boluntarioa izateko konbentzitzen saiatu ziren, baina Botxkariovak armadarekin borrokatu egin nahi zuen. Beraz, guda hasi zenean, tsarrari telegrama bat bidali zion borrokarako baimena eman ziezaion, baita lortu ere: frontera bidali zuten. Bere lehen misiotako batean, Polotskeko frontean (Bielorrusian), berrogei eta hamar soldadu salbatzea lortu zuen, ausardiaren domina bat irabazi zuelarik. Hainbat aldiz zauritua izan zen, baina borrokan balentria handiak egiten zituen, ausardiaren domina asko irabazi zituelarik (tartean, Gorka Deunaren Gurutzea, Brusilov jeneralak berak emandakoa, sari hori lortzen zuen lehen emakumea izaki). Laster kaporal eta geroago azpi-ofizial (sarjentu antzerako postua) postuetara igotzea lortu zuen. Hala ere, halako balentriek ez zioten begirunerik ekarri, gizonezko soldaduen aldetik erasoak eta trufak pairatzen jarraitu baitzuen.
Emakumezkoen Batailoiaren sorrera
Otsaileko iraultzarekin bat, orduan Errusian zegoen giro berria kontuan harturik, agintariei (hain zuzen Rodzianko Dumako lehendakari eta Kerenski ministroari) emakumezko hiritar bolondresen unitate bat sortzeko proposamena egin zuen: Emakumezkoen Heriotza-Batailoia. 1917an Kerenski guda ministroak eta Brusilov armadaburuak batailoi hori sortzeko baimena eman zuten eta 1917ko ekainaren 21ean batailoiak estatus ofiziala eta Errusiar Eliza Ortodoxoaren Nikon patriarkaren eskutik bedeinkapena jaso zituen. Marija Botxkariovak eginiko deia osoa arrakastatsua izan zen eta berak uste baino emakume gehiago apuntatu ziren batailoira: 2.000 bat (nahiz eta azkenean gutxiagok borrokatu, Botxkariova diziplina eta baldintza gogorren aldekoa zenez gero, batzuek atzera egin zutelako eta beste batzuek Botxkariova berak onartu ez zituelako: Emakumezkoen Heriotza-Batailoian adibidez ez zegoen onartuta soldaduek euren ordezkarien komiteak aukeratzerik, edo alderdien propaganda egiterik: Botxkariovak biziki gorroto zuen politika, antipatriotikoa zela uste zuelako, eta soldaduak gudako eginbeharretatik distraitzen zituela uste zuelako). Gainera, Botxkariovaren unitatearen ereduak, emakumezko batailoi gehiago sortzeko iniziatiba piztu zuen emakume askorengan (Petrogradeko Emakumezkoen Lehen Batailoia, Moskuko Emakumezkoen Bigarren Batailoia eta Kubango Emakumezkoen Hirugarren Batailoia sortu ziren).
Emakumezkoen Heriotza-Batailoia ekainaren 24-25ean joan zen frontera: Kornilov jeneralaren Zortzigarren Armadara bidali zuten, 525 erregimentura. Botxkariova bera kapitain kargura igo zuten. Botxkariovak zionez, batailoia frontera iristerakoan ez zuten ondo hartu: “batzuek ez zuten onartzen errusiar emakumeek gizonezkoek baino ausardia, aberriarengatiko maitasun handiagoa eta askatasunarengatiko atxikimendu handiagoa erakusterik (…) Beste armadek ez zuten emakumezko batailoirik, errusiarrek bakarrik (…) Guk erakutsi behar ozan genien borrokan koldar horiei!” (kasu batzuetan, Botxkariovaren arabera, etsaitasuna sexista baino politikoa zen; hau da, guda uztearen aldeko soldaduek, ezker muturreko alderdien aldekoek, gudan “bolondres” joandako, beraz joera nazionalista eta Gobernuaren aldekoa zutenentzat hartutako soldaduekiko zuten etsailtasuna). Hala ere, badirudi armadako agintariek errespetu handiagoa zutela, adibidez Kornilovek bere armak eman zizkion Botxkariovari: “zuk merezi dituzu” esanez. 1917ko ekaineko “Kerenski Ofentsiban” Halitxinako Frontean borrokatu zuten, Smarhon herriaren sektorean (Belaia herrian zuten koartela), eta ofentsiba horretan emaitza onak izan zituen unitate apurrenetakoa izan zen: alemaniarren hiru defentsa-lerro gainditu zituzten. Hala ere, beste unitateek izandako emaitza kaskarren ostean, azkenean emakumeak ere erretiratu egin behar ziren; hori bai, beste unitateekin konparatuz, oso baja gutxirekin: %10 hildak, eta %20 zauritu (borroka horietan Botxkariova berriz zauritua izan zen). Armadako agintariak txundituta zeuden, baita ere hasieran unitatearekiko mesfidati izan zirenak ere (adibidez, Anton Denikin).
Hala ere, karrera laburra izan zuen batailoiak, Korniloven Estatu-kolpearen ostean batailoia, “kornilovista” fama tarteko, disolbatu egin baitzuen Gobernuak (izan ere, Kornilov izan zen Botxkariovarena bezalako bolondresen unitate zibiko-militarrak sortzearen aldeko eta bultzatzaile nagusia). Emakume gehienak Emakumezkoen Petrogradeko Lehen Batailoia unitatean berrantolatu ziren, baina ez Botxkariova bera (batailoi hau izen zen Neguko jauregian boltxebikeen kontra borrokatu zuena).
Gerra Zibila, Armada Zuria eta heriotza
Urriko Iraultzaren kontrakoa izan zen (hala ere boltxebikeak saiatu ziren Botxkariovak Armada Gorrian izena eman zezan), eta bere hitzetan, Leninekin batzartu zen behin, honi Brest-Litovskeko Ituna sina ez zezan esan ziolarik. 1918an Petrograden atxilotua izan zen Lavr Kornilovekin bat egitera zihoanaren akusaziopean. Heriotz-zigorra jarri zioten, baina boltxebikeen artean ezaguna zuen soldadu baten bitartekaritza lanari esker (soldadu hori Botxkariovaren menpekoa izandakoa zen) askatu egin zuten, bai eta atzerrira joateko baimena eman. 1918ko apirilean Vladivostoketik erbestera egin zuen, Armada Zuriaren kausaren aldeko propaganda egitera: Woodrow Wilson AEBtako lehendakaria eta George V Britainia Handiko erregea ezagutu zuten (azken honek “errusiar Jeanne d’Arc” deitu zuen Botxkariova). Erbestean bere autobiografia idatzi egin zuen. 1918an zuriek kontrolatutako Errusiako zonaldera itzuli zen, Iparraldera, Murmansk eta Arkhangelsk hirietara, Britainiar Misioarekin bat (hiri horiek, britainiar, frantziar eta AEBtako armaden interbentzioari esker lortu zituzten zuriek, eta pentsatzekoa da interbentzio hori Botxkariovaren propagandari esker erabaki zutela potentzia horiek); hala ere ez zen ondo konpondu fronte horretako Maruxevski jeneralarekin (zeinak ez zuen nahi Botxkariovak borroka zezan eta are gutxiago emakumezkoen beste unitaterik sor zezan, baizik eta soilik propagandarako erabili; Botxkariovak, ordea, behin publikoki “aliatuengatik balitz ni jeneral izango nintzateke” esan omen zuen). 1919an Aleksandr Koltxaken tropekin bat egin zuen Siberiako Tomsk hirian. Koltxakek Botxkariovari emakumezkoen medikuntza-unitate bat sortzeko egitekoa eman zion. Halere 1919ko azaroan gorriek Tomsk hiria askatzerakoan atxilotu zuten, eta 1920ko maiatzean Krasnoiarsk hirian exekutatua izan zen (antza denez, Leninek ez zuen Botxkariova exekutatu nahi, eta exekuzioa aginduen kontrakoa izan zen).
Izenari buruzko oharra
Bere abizenak ё bokal errusiarra darama, eta hori alfabeto latinora modu askotan transliteratu da. Horregatik, iturri ezberdinetan, bere abizena "Botxkariova" ("Bochkariova"; "Botchkariova"...) aldaeraz gain, “Botxkarieva” (Bochkarieva, Botchkarieva...) edo “Botxkareva” (Bochkareva, Botchkareva...) bezala ere transliteratu izan da.
Alophoixus frater
Alophoixus frater Alophoixus generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Platysmacheilus nudiventris
Platysmacheilus nudiventris Platysmacheilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Scottish Borders
Scottish Borders edota soilik Borders (The Mairches, Na Crìochan, Eskoziako Mugak) Eskozia osatzen duten 32 konderrietako bat da. 2012ko erroldaren arabera 113.710 eta hiriburua Newtown St. Boswells da baina hiri handienak Galashiels eta Hawick dira.
Mugakideak
Mendebaldetik Dumfries eta Galloway konderriarekin mugatzen du; ipar-ekialdetik Hegoaldeko Lanarkshire eta Mendebaldeko Lothian konderriekin; iparraldetik Edinburgh hiriburua, Ekialdeko Lothian eta Midlothian konderriekin, eta hegoaldetik berriz Ingalaterrako Northumberland eta Cumbria konderriekin.
Historia
Eskoziako azpibanaketa geopolitiko hau 1975an sortu zen, bertan Berwickshire, Peeblesshire, Roxburghshire eta Selkirkshire konderriak bateginik, bai eta Midlothian konderriko zati bat ere, honela bere barrutiek nolabaiteko burujabetza bat mantentzen duten unitate bat sortu zelarik. 1996an eskualde hau gune unitarioa bihurtu zen, eta barrutiak behin-betiko elkartu ziren. Bere sorrera unean, eremu honek Borders izena jaso zuen, baina 1996an ofizialki Scottish Borders izenera aldatu zen.
Maider Etxebarria
Maider Etxebarria García (Gasteiz, 1976ko uztailaren 8a) arabar politikaria da, Euskadiko Alderdi Sozialista - Euskadiko Ezkerra alderdi politikoko kidea. 2016tik Eusko Jaurlaritzako Turismoko zuzendaria da.
Scottish Borders
Politika
34 zinegotzi aukeratzen dira. Hona hemen 2012ko hauteskundetako emaitzak:
Maider Etxebarria
2019ko udal eta foru hauteskundeetan Euskadiko Alderdi Sozialista - Euskadiko Ezkerraren Gasteizko alkategaia izan zen.
Feorlig
, 'Feòirlig', Eskoziako Highland eskualdeko etxalde bat da, Skye eta Lochalsh barrutian. Skye uhartean dago, Loch Caroy aintziraren iparraldeko ertzea, eta Dungavan udalerritik hurbil. Harlosh udalerritik 2 miliatara dago.
Petrová
Petrová Eslovakiako udalerri bat da, Bardejoveko barrutian kokatuta. 14,30 km²ko azalera du eta 865 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1414. urtekoa da.
Waves (filma)
Waves 2019ko Trey Edward Shults estatubatuar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
La Vilavella
La Vilavella Valentziako Erkidegoko udalerria da, Plana Baixa eskualdean eta Castellóko probintzian kokatua. Udalerri honetako eremua Nulesekoaren barruko barrendegia da.
Buru biko arranoa
Buru biko arranoa hainbat kultura indoeuropar ren ikonografia n eta heraldika n dagoen ikur bat da. Europan, hitita arrano bikoitzarengandik dator, Bizantziotik mendebaldeko Erdi Arora iritsiz.
La Vilavella
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.397 biztanle zituen.
Buru biko arranoa
XIII. eta XIV. mendeen artean Konstantinopla n errege izan zen Bizantziar Paleologo leinuak familiako leloa izan zuen: " Basileus Basileon, Basileuon Basileuonton " ("Erregeen erregea, erreinatzen dutenen gainean erreinatzen duena " ) eta armarri bat erabili zuen. mendebaldea: lehertutako (hau da, hegoak zabalduta) bi buruko arranoa zibelean ( heraldiko beltza) urrezko zelaian zeraman. Ekialdeko eta Mendebaldeko bi ondareen nagusitasun eta integrazio sentimendua egotzi zitzaion, Erromatar Inperioa ren ondorengo gisa. Era berean, bi Erromaren existentzia sinbolizatzen zuen, Zaharra ( Urbs) eta Berria, hots, Konstantinopla, betiko elkartuko zena.
K.o  XVI.  mendea n, arrano bikoitza izan zen ordura arteko marka heraldikorik boteretsuena, Germaniar Erromatar Inperio Santuaren ( Habsburgotar inperioa ) duintasun inperiala Espainiako Monarkiarekin bat egitea sinbolizatzen baitzuen. Arrano bikoitza Madrilgo eta Vienako Habsburgotarren ikurra izango da. Madrilen, azken Habsburgokoa Karlos II.a erregea izan zen, 1700 eko azaroaren 1 ean hil zena. Viena n, arrano inperialak indarrean jarraitu zuen Saint Germain-go Ituna ( 1919 ) arte, Austriar Errepublika ezarri eta monarkia amaitu zen arte. austro-hungariara; azken enperadorea, Karlos I.a Austriakoa eta IV.a Hungariakoa, estatuburuari uko egiten dio, baina bere dinastiako buru izaten jarraitzen du.
Arrano bikoitzaren irudia Errusia n agertu zen K.o  XV. mendean Konstantino XI. Paleologo azken Bizantziar enperadorearen iloba bat, Sofia Paleologo izenekoa , Ivan III.a Errusiako tsar rarekin ezkondu zen. Errege ezkontza hark Ivan III.ari, bere antzinako ezkutuarekin batera, zaldizkoa zen, bi buruko arranoaren irudia erabiltzeko eskubidea eman zion, Paleologoen dinastiaren ezkutu adierazgarria zena. Tsarien armarriak hainbat eraldaketa eta gehikuntza jasan zituen 1917 an, iraultzak armarri inperialaren ordez igitaia eta mailua rekin ordezkatu zuen arte armarria Errusiar Federazioa , jatorri tsaristako banderarekin batera: zuria, gorria eta urdina.
Herbitzheim
Herbitzheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Herbitzheim udalerrian erroldatutako biztanleak 1.913 ziren. Familiak 713 ziren, horien artean 161 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 97 bakarrik bizi ziren emakumeak), 197 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 282 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 73 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.205 ziren, horien artean 864 aktiboak ziren eta 341 inaktiboak ziren. 864 pertsona aktiboetatik 775 lanean zeuden (451 gizon eta 324 emakume) eta 87 langabezian zeuden (40 gizon eta 47 emakume). 341 pertsona inaktiboetatik 92 erretiraturik zeuden, 99 ikasten zeuden eta 150 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Herbitzheim udalerrian 773 unitate fiskal zeuden, 1.953,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.659 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 56 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 2 ile apaindegiak, 2 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Herbitzheim udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 305 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cyrtodactylus bintangtinggi
Cyrtodactylus bintangtinggi Cyrtodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Ikus, gainera
Gekkonidae
Angus MacAskill
Angus MacAskill, gaeleraz Angus Mòr MacAskill, hots, Angus MacAskill "Handia" (Berneray uhartea, Kanpoko Hebridak, 1825 - Englishtown, Bretainiar Lurmuturra uhartea, Eskozia Berria, 1863ko abuztuaren 8a), ezizenez Giant MacAskill ("MacAskill Erraldoia") edota Black Angus ("Angus Beltza") deitua, garaiera eta indar handiko eskoziarra izan zen.
Bizi zelarik historia osoko erraldoi garaiena gisa ezaguna izan zen. 1981eko Errekorren Guinness Liburuaren arabera, inoiz bizi izan den naturalki hazi edo handitutako gizakirik handiena eta indartsuena bezala erregistratu zuen (hots, inongo erraldoitasun gaixotasunik jasan gabekoa izan zen, sarritan erraldoiek gaixotasun horren ondorioz handitzen baitira, hauetako batzuk MacAskill baino garaiagoak izan ziren, Altzoko erraldoia kasu). Berez lodia ez izanik, bular neurri handiena izan duen gizakia bezala ere erregistratuta dago, bere bular inguruak gutxi gorabehera 2.000 milimetro neurtzen zuelarik.
Bizitza
Angus Mac Askill Eskoziako ipar-mendebaldean dagoen Kanpoko Hebridak uhartediko Berneray uhartean jaio zen, beraz ama hizkuntza gaelera izan zuen. 1830an oraindik umea zela bere familiarekin Eskozia Berrira emigratu zuen. Umetan bere garaiera beste umeena bezalakoxea zen, baina gaztaro edo nerabe aroan bere handitze harrigarria hasi zen, jada 21 urte zituela 2,23 metroko garaiera zuelarik. Bere garaiera handiena 2,36 metrotakoa izan zen, 23 urte zituela. Bere pisua, aldiz, 190 kilogramotakoa zen. Bere adiskideek Angus Handia ezizenez deitzen zuten.
1849an MacAskill erraldoia zirku batean lanean hasi zen, bertan soilik 64 zentimetrotako garaiera zuen Tom Thumb jeneralarekin batera agertu ohi zelarik. Viktoria I.a Erresuma Batukoak MacAskillen balentria eta egiteen berri izan zuen eta Windsor gaztelura joateko gonbitea luzatu zion, han erreginak gaztelu hartan inoiz sartu zen gizon garai, sendo eta indartsuena ezagutzeko beta izan zuen.
Frantziar itsasgizon batzuekin burututako apustu batean zehar, Angusek bere sorbalda gainean 1225 kg-tako aingura bat jarri eta hura zeraman bitartean itsasontzian luze eta zabal ibili zen. Ezezaguna da egite hau non gertatu zen, ez eta ainguraren pisua zehazki 1270 kg edota gutxiagokoa zen, batzuen ustez beharbada 995 kg-takoa zen.
1850. urte amaiera aldera MacAskillek hainbat etxalde eta biltegi bat erosi zituen. 1863ko abuztuaren 8an 38 urte zituela hil zen. Englishtown udalerriko hilerrian bere gurasoekin batera hilobiratua izan zen, azken hauek garaiera arruntekoak ziren. Bere heriotzaren zergatia ez da inoiz garbiki azaldu, dirudienez eta sendagilearen diagnostikoaren arabera burmuineko sukar arraro bat jasan omen zuen.
1900an bere hilarria hautsi egin omen zen, ondorioz beste berri batengatik ordezkatua izan zelarik. Handik urte gutxira MacAskill gauza pertsonalak, bere ohea, arropa eta eserlekua barne, Unibertsitate Gaelikoan erakusgai jarri ziren. 1989an gauza guzti hauek Dungevan udalerriko MacAskill museora eramanak izan ziren.
Aleix Espargaró
Aleix Espargaró i Villà (Granollers, Vallès Oriental, 1989ko uztailaren 30a) kataluniar motoziklista bat da. Pol Espargaró motoziklistaren anaia da.
2011n Moto2 kategorian lasterka egiten zuen eta 2012. urteaz geroztik MotoGP kategorian lehiatzen da.
Eumicrotremus soldatovi
Eumicrotremus soldatovi Eumicrotremus generoko animalia da. Arrainen barruko Cyclopteridae familian sailkatzen da.
Carland Cross
, Ingalaterrako Kornualles konderriko kokaleku bat da.
Salgo
Salgo Aramaioko (Araba) auzo bat da, Ibarreko elizatean barne dagoena. Auzoak Errotabarrirekin egiten du muga.
Inguru naturala
Salgoko auzoa A-2620 errepidearen ondoan dago, auzoan, etxeak eta herriko kanposantua daude. Baserrien izenen artean honakoak daude: Emaldi, Zalgogarai, Etxeaurre, Okarantza, Galdosena eta Bidegaina daude.
Historia
Gaur egun kanposantua dagoen tokian eliza zegoen antzina, baina Ibarrakoa eraiki zutenean Salgoko eliza zaharra eraitsi zuten. Aramaio erdigunetik gertu dago, muino batean eta hori dela eta azken urteetan herrian eraikitako etxebizitza berriak, bertan egin dira.
Ardtalla
, Eskoziako Islay uharteko kokaleku bat da, Barruko Hebridetan eta Argyll eta Bute eremuan.
Hebesfenorrotonda triangeluar
Geometrian, hebesfenorrotonda triangeluarra Johnsonen solidoetako bat da (J92).
Johnsonen solidoak 92 dira; eta Norman Johnson-ek izendatu eta deskribatu zituen, 1966an.
Williamsburg konderria (Hego Carolina)
Williamsburg konderria (Williamsburg County) Hego Carolinako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Kingstree da. 2010eko zentsuaren arabera 34,423 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Carmo de Minas
Carmo de Minas Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Williamsburg konderria (Hego Carolina)
Geografia
Williamsburg konderriak 242,693 kilometro koadro ditu. Horietatik 747 ura dira. Beste 241,946 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 14,18 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 34,423 pertsonetatik 11,414 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 689 dira. 22,526 beltzak edo afroamerikarrak. 102 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 137 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 29 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 212 pertsonek kokatzen zuten.
City of Joy (filma)
City of Joy (euskaraz Alaitasunaren Hiria) 1992ko Roland Joffé frantziar zinema zuzendariak zuzendutako drama film bat da. 1985eko Dominique Lapierre idazlearen izenburu berdineko best-seller eleberrian oinarritua dago. Patrick Swayze, Pauline Collins, Om Puri, Shabana Azmi eta Art Malik aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Max Lowe (Patrick Swayze) estatubatuar zirujauak gaixo bat galdu, heriotz horren ondorioz erabat lurjota gelditu eta Indiara bake espiritualaren bila abiatuko da. Jada, Kalkuta hirian dagoela, jipoitua eta lapurtua izango da, orduan Hazari Pal (Om Puri) nekazariak lagundu eta hiriko gune txiroenetako bat den "Alaitasunaren Hiria" deritzon eremuko ospitalera eramango du.
Hagako Ituna (1720)
Hagako Ituna 1720ko otsailaren 17an sinatu zen. Itun horrekin Lauko Aliantzaren Gerrari amaiera eman zitzaion. Gatazka horretan Espainiako Monarkia eta Laukako Aliantza aurrez aurre jarri ziren. Aliantza horretan estatu hauek zeuden: Germaniako Erromatar Inperio Santua, Frantziako Erresuma, Britainia Handiko Erresuma eta Zazpi Herbehere Batuen Errepublika. Espainiako porrotaren adierazlea izan zen.
Aurrekariak. Gerra
Elisabet Parmakoak, Filipe V.aren emazteak, eragin handia izan zuen kanpo politikan. Bere helburu nagusia Italian galdutako lurraldeak berreskuratzea zen. 1717an Filipe V.ak Sardinia inbaditu zuen, Utrechteko Itunean Austriari eman zitzaiona. Ondoren, Sizilia inbaditu zuten. Erasoaren ondorioz Germaniako Erromatar Inperio Santuak Aliantza Hirukoitzarekin akordioa egin zuen, 1718ko Aliantza Laukoitza sortuz. Kide guztiek Espainiari eskatu zioten Sardinia eta Sizilia uzteko, eta gerran sartu ziren 1718ko abenduan. Gerrak bi urte iraun zituen, Espainiaren porrotarekin. Hagako Itunarekin amaitu ziren erasoak, eta Espainiak Italiaren gaineko aldarrikapenak egiteari uko egin zion. Hala ere, Poloniako Ondorengotza Gerran Espainiak Napoli eta Siziliako Erresumak konkistatu zituen. 1748an, Austriako Ondorengotza Gerraren ondoren, Espainiaren esku geratu ziren Parmako Dukerria, Piacenza eta Guastalla.
Ituna
Lauko Aliantzaren Gerran Espainiako Inperioak pairatutako porrota ondoren, Filipe V.a Espainiakoak Aliantzak imposatutako baldintzak onartu behar izan zituen Hagan 1720ko otsailaren 17an sinatutako itunan. Modu batez, Aliantzak Londresen 1718an sinatutako akordioa berrestu zen.
Laburbilduz, Hagan Filipe V.ak Sardiniatik eta Siziliatik armada kentzera behartua izan zen. Horrela izan bi hilabete pasa ondoren. Halaber, uko egiten zien lurralde batzuen gainean zituen eskubide historikoei: Herbehereetako gaineko eskubidea, orduan Karlos VI.aren soberaniapean, eta Frantziako Koroaren gainekoa.
Hori guztiaren truke gauza gutxi lortu zuen Espainiako erregeak, Bakarrik bere Karlos semeak Parmako Dukerria eta Toscanako Dukerri Handia ondorengoa jasoko zuenaren promesa. Akordio hauek lotzeko Cambrai Batzarra antolatu zen.
Thierachern
Thierachern Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saint-Léonard-des-Bois
Saint-Léonard-des-Bois Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Léonard-des-Bois udalerrian erroldatutako biztanleak 523 ziren. Familiak 226 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 51 bakarrik bizi ziren emakumeak), 74 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 23 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 324 ziren, horien artean 240 aktiboak ziren eta 84 inaktiboak ziren. 240 pertsona aktiboetatik 216 lanean zeuden (118 gizon eta 98 emakume) eta 25 langabezian zeuden (14 gizon eta 11 emakume). 84 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Léonard-des-Bois udalerrian 235 unitate fiskal zeuden, 521,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.550 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Françoise Héritier
Françoise Héritier (Veauche, Loira, 1933ko azaroaren 15a - Paris, 2017ko azaroaren 15a ) frantziar antropologo, etnologo eta feminista izan zen. Claude Lévi-Strauss filosofo eta antropologoaren tokia hartu zuen Collège de France ikastetxean, eta orduz geroztik han jardun zuen, katedradun irakasle.
Ikergaiak
Françoise Héritier Lévi-Straussen oinordekoa izan zen, hots, estrukturalismo antropologiko frantsesaren aitarena. Aliantzaren teorian sakondu zuen, eta, horrekin lotuta, intzestuaren debekurako arrazoiak ere aztertu zituen. Analisi antropologikoaren bi alor horiek emakumeen zirkulazioan oinarritu ohi dira.
Saint-Léonard-des-Bois
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 3 zurginak, 1 argiketaria eta 2 jatetxeak.
Françoise Héritier
Ikergaiak
Berberatasunaren ideia garatu zuen, bai eta frustrazio higuingarriaren kontzeptua ere; horretarako, Lévi-Straussen eta Alfred Reginald Radcliffe-Brown gizarte-antropologo ingelesaren ikuspegiak hartu eta zuzendu zituen. Héritierrek jorratutako ikerketa guztietan, bi oinarri aurki daitezke: natura eta ingurumena.
Saint-Léonard-des-Bois
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Saint-Léonard-des-Bois udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.148 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jean-Robert Ipoustéguy
Jean-Robert Ipoustéguy (Dun-sur-Meuse, Frantzia, 1920ko urtarrilaren 6a - Dun-sur-Meuse, Frantzia, 2006ko otsailaren 8a) frantses pintore eta eskultorea izan zen.
Biografia
Pintore izan zen 1950 bitartean, baina margolaritza utzi zuen gero, kolorea menderatzen ez zuelako. Bere kasa hasi zen eskultura egiten, eta berehala osatu zuen lan zabal eta originala, hasieran nahiko abstraktua, baina betiere giza irudiari garrantzia ematen ziona. Sexua eta heriotza dira bere obra osoan nabarmentzen diren gaiak. Material guztiak erabili ditu: burdina, zementua, zura, lurra, brontze trinkoa, plastikoa eta marmola —zuzenean zizelatua—. Teknika horretan maisutasun handia erdietsi du. Bere lanak eskultura hutsak baino gehiago, ikuskizun zirraragarriak dira, argiaren joko konplexuak dituzten jende-multzo monumentalak.
Aipagarriak dira, besteak beste, Mac Geeren omenez (1950), Roger edota hilen herria (1959), Aitaren heriotza (1968), Amaren agonia (1970), Amoranteak (1970) eta Neska gaztea (1990, brontze saila). Behin baino gehiagotan, atzera bota izan zaizkio enkarguz egindako lanak, esate baterako, Filadelfiako katedralak eskatutako Neumann gotzaiaren heriotza (1976). Izan ere, bere lanek beti sortzen dute halako ezinegon bat. 1995ean, jaioterriari oparitu zion eskultura hori, eta hango eliza gotiko batean dago.
Françoise Héritier
Erreferentziak
Artikulu hau frantsesezko eta gaztelaniazko Wikipedietatik ekarri dugu euskarara.
Scorpaenopsis orientalis
Scorpaenopsis orientalis Scorpaenopsis generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Sérgio Ricardo de Jesus Vertello
Sérgio Ricardo de Jesus Vertello (1975eko irailaren 19a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Platysmacheilus zhenjiangensis
Platysmacheilus zhenjiangensis Platysmacheilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Cyrtodactylus boreoclivus
Cyrtodactylus boreoclivus Cyrtodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Ikus, gainera
Gekkonidae
Pol Espargaró
Pol Espargaró i Villà (Granollers, Vallès Oriental, 1991ko ekainaren 10a) kataluniar motoziklista bat da. Aleix Espargaró motoziklistaren anaia da.
2013n Moto2 kategoriako munduko txapelduna bilakatu zen, eta gaur egun MotoGP kategorian lehiatzen da.
Arahael
Arahael, sindarinez "errege jakintsua" esan nahi duena, Tolkienen legendarium ospetsuko fikziozko pertsonaia bat da. Dunadan bat da, Iparraldeko Dunedainden lehen kapitaina izan zen Aranarthen semea, eta, beraz, Arthedaineko azken erregea izan zen Arveduiren biloba.
Historia
Eguzkiaren Hirugarren Aroko 2012. urtean jaio zen, Rivendelen, eta han hazia izan zen. Beragandik hasita, Kapitainen seme guztiak, Rivendelen haziak izan ziren.
Bere aita Eguzkiaren Hirugarren Aroko 2106an hil ondoren, Arahael, Iparraldeko Dunedainen bigarren Kapitain bihurtzen da. Kapitain bezala eman zuen denboran, Zaintzapeko Bakea deritzon garaia hasi zen. 2177. urtean hil zen, bere oinordekoa, bere seme Aranuir izan zelarik.
Kanpo estekak
Wodzowie Dúnedainów
Rouffiac (Tarn)
Rouffiac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rouffiac udalerrian erroldatutako biztanleak 555 ziren. Familiak 211 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 99 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 231 etxebizitza zeuden, 209 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 229 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 209 etxebizitza nagusietatik 185 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 156 etxek bost zituzten. 187 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 63 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 142 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Rouffiac udalerrian 206 unitate fiskal zeuden, 590 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.406 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Rouffiac udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 574 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.