cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bidania-Goiatz
Izena
Bidania-ren bukaerako –a artikulua da. Hortaz, honela erabiltzekoa da: Bidania, Bidaniarekin, Bidanian...; baina Bidaniko, Bidanitik, Bidanira... Era berean, izen honek bere azken –a galtzen du ondoan beste determinatzaile bat edo adjektiboa daramanean; adibidez: Bidani maitea, Bidani osoan, Gure Bidani hau... Bestalde, udalaren izen osoa erabiltzean, honakoa da bidea: Bidania-Goiatz, Bidania-Goiatzekin, Bidania-Goiatzen, Bidania-Goiazko, Bidania-Goiaztik, Bidania-Goiatzera...
Historia
Frogatutakoaren arabera, Goiatzen lehen idatzizko aipamena 1027. urtekoa da, eta Bidaniarena 1399koa. Bi herriek Saiazko alkatetza sortu zuten, Errezilekin, Beizamarekin eta Aiarekin batera. 1563. urtean banatu zen alkatetza hori, eta Bidaniak eta Goiatzek udal bana eratu zuten.
1964an bi herriek bat egin zuten, eta Bidegoian izena hartu. Gero, 2014. urtean, Bidania-Goiatz izena hartu zuen udalerriak.
Geografia
Bidania eta Goiatz herriguneen artean kilometro eskasa dago. Gipuzkoako herrigunerik garaiena duen udalerria da Bidania-Goiatz (ia 500 metro). Udalerri honetan, halaber, herrialdean garaierarik handienean dagoen etxea dago, Hernio mendiaren magaleko Berazeaga baserria.
Gipuzkoako herrigunerik garaiena izateaz gain, Gipuzkoako erdi-erdian kokatua dago herria, horrela identifikatzen du Goiazko elizako sarreran dagoen plakak.
Geologia
Bidania-Goiazko lurpea osatzen duen beste elementu geologiko bat kare-harriek -aire zabaleko lenar zein lenar estali itxuran-, lutitek eta margek osatzen dute. Kare-harrien azaleratze ugariak (lenarrak) direla-eta erabili da kare-harria bertako galtzadetan eta zubi, eliza, ermita eta baserrietako egituretan eta hori dela-eta dago hainbeste kare-labe bertan.
Orografia
Ekialdean, Txinkorta eta Urkobieta (681 m.) mendiek Arrateko mendaterako esparrua osatzen dute. Hegoekialdetik, Erromara joateko, Albizturko Galtzara Zaharra Pintoi-Mendibil (639 m.) eta Intxur (740 m.) gailurren artean igarotzen da. Hegoaldean bi ate daude iparraldean bezalaxe: lehena, iparraldeen dagoena, Aizkomieta, Pintoi edo Mendibil eta Ostangala (677 m.) artean eta bigarrena, hegoaldeen dagoena, Beondegi, Intxur eta Urruztako-Gaina (679 m.) artean. Azken ate hau Usarragara Argisain eta Berostegitik, bi Santa Marinetatik alegia, sartzeko atea da.
Mendebalderantz, Urruztako-Gainak eta Ilaunek (823 m.) desagertutako Santa Ageda ermita babesten zuten. Eta azkenik, iparmendebaldean Urraki (825 m.) eta Armoi mendiek Urrakiko gaina edo mendatea biltzen dute.
Mendiak
Bidania-Goiatzen Inguruko mendien artean Hernio da aldare nagusia. Bertatik begiratzean, ezkerretara daude Txinkorta, Urkubita, Pintoia eta Aizkarro mendiak. Eskubitara, berriz, Armoia, Ilaun eta Ostingela. Gaur egun, Hernioren magala eta beste baso zati batzuk izan ezik, Bidania-Goiatz, mila esparrutan banatutako belardi handi dat dela esan dezakegu.
Mendiz inguratutako ibar honetatik kanpora ere lursail nahiko handiak dituzte bidania-goiatztarrek. Aizkonbietatik hego-sartaldera daude Txertakai, Alzola, Beondegi, Lakao, Urruztaran eta Urkiola mendiak, besteak beste.
Ibaiak
Bidania-Goiatz zeharkatzen duten ibaiek urtaroko emaria dute eta Hernio mendiko mazeletan dauden zenbait iturburutatik datoz, hala nola, Iturritxikita Erreka eta Ibiri Errekatik. Iturburu hauetako urak Hernioerrekan isurtzen dira, aurrerago Ilaun mendiko iturburuetatik datorren Goiatzerrekako urak jaso eta, Bidaniako herrigunea gurutzatu ondoren, ibai honek Bidaniko Erreka izena hartzen du, Osiondo baserriaren ondoko hobi edo dolina batean desagertzeko.
Demografia
1970eko hamarkadatik aurrera populazio galera handia izan zuen Bidania-Goiatzek. XX. mendearen lehen hamarkadan, berriz, hazkunde nabarmena izan zuen.
2019an 557 biztanle zituen. Horietatik % 16,52k 65 urte edo gehiago zituen. Eta atzerrian jaiotakoak % 7,54 ziren.
Goiatzi buruz ditudan lehen datuak 1857. urtekoak dira. Urte hartan 300 pertsona inguru bizi ziren herrian; horretaz gain 37 jaiotza eta 16 heriotz izan zituzten.
Datozen urteetan herriak ez zuen aldaketa handiegirik izan. Biztanleria (bai eskubidezkoa eta bai berezkoa) 200 eta 300 pertsona tartean mantentzen zen, eta Jaiotza zein Heriotza tasak ere egonkorrak ziren. Gutxira egiten zuen bakarra etxebizitza kopurua zen (hamarkada batean 19 etxe galdu ziren)
Aipatu bezala egonkor jarraitu zuen Goiatzek, gorakada zein beherakada nabarmenik gabe, 1970. urtean udalerria 740 biztanle izatera iritxi harte.
Kontuan izan dezagun, esan bezala, 1964an Bidania eta Goiatz elkartuz Bidegoian udalerria sortu zela, eta beraz, kopuru hori ez zela “naturalki” sortu Goiatzen, bi herrien elkarketaren ondorioz baizik.
Ordutik aurrera biztanleria jaitsi den arren (gogoratu gaur egun Bidania-Goiatzek 530 biztanle dituela)
ez du aldaketa nabarmenik izan.
Aipatzekoa da, ahalare, biztanleen %17’7 dela 65 urtetik gorakoa eta hori, beste udalerri batzuekin alderatuta (adibidez Donostia eta Hernanirekin) oso kopuru baxua dela, nahiz eta gehienetan kopuru hori handiagoa izatea espero den hain herri txikietan.
Ekonomia
2017an honela banatuta zegoen ekonomia jarduera, sektoreka: lehen sektorea, BEGaren % 6,2. Bigarren sektorea, % 40. Hirugarren sektorea, % 49,9. Eraikuntza, % 3,8.
Azpiegiturak
Herri txikia izanagatik ere, hainbat azpiegitura eta zerbitzu daude bertan. Esaterako:
Saiaz Mankomunitatea
Bidania-Goiatz Saiaz Gizarte Zerbitzu Mankomunitate ko kide da. Mankomunitateak, herritarren ongizatea eta bizi kalitateak hobetzea du helburu. Horrela, Albiztur, Beizama, Bidania-Goiatz eta Errezilgo 1600 herritarrei Gizarte Zerbitzuen inguruko informazioa, orientazioa eta aholkularitza ematen die.
Politika
2011ko maiatzaren 22ko hauteskundeetako emaitzen ondorioz Bidania-Goiazko alkatea Bilduko Joxe Erramun Goikoetxea Amiama izan zen.
2019ko udal hauteskunde etan hauek izan ziren emaitzak: EH Bilduk 169 boto. Independenteek (Garai Berriak) 110 boto. PSE-EEk 5 boto. Agurtzane Zelaia Arandia (EH Bildu) izendatu zuten alkate eta kargu hori hartzen zuen lehen emakumea bilakatu zen.
Euskara
Bidania-Goiatzeko euskara gipuzkera ren aldaera bat da, erdiguneko euskararen parte den Tolosaldeko euskara da, hain zuzen. Beterriko hizkerek eta Tolosaldekoek osatzen dute Erdiguneko azpieuskalkia. 2010 eta 2011 urteetako datuen arabera, herriko euskaldun kopurua % 86,65 zen, eta euskararen erabilera % 68,9. 2016an euskaldunak % 85,34 ziren.
Ostalaritza:
Momentu honetan Bidania-Goiatzen hiru ostalaritza gune daude:
Hotela:
Momentu honetan Bidania-Goiatzen hotel bat dago:
Ibilbideak:
Bidania-Goiatz herriaren inguruan hainbat ibilbide egin daitezke:
Liburuak
Bidania-Goiatz herriaren inguruan hiru liburu argitaratu dira:
Ikus-entzunekoak
Bidania-Goiatzen inguruko hainbat bideo egin dira azken urteetan herritarren arteko elkarlanari esker. Guztiak herriko Youtube kanalean ikusteko aukera dago baina horietako aipagarrienak ondorengoak dira:
Eskola Txikien Festa 2014
2014ko ekainaren 8an Bidania-Goiatzen egin zen XXVII. Eskola Txikien Festa. Herriarentzat eta herritarrentzat oso urte berezia izan zen, Gipuzkoako Eskola Txikien Festa sorterrira itzuli baitzen, 1988. urtean herrian egin zen lehen Eskola Txikien Festa.
Urte bateko iraupena izan zuen ibilbidea izan zen, ekintza asko, irri asko, dantza asko... eta batez ere lan asko egin baitzen. Azpimarratzekoa gainera, belaunaldi ezberdinenetako bidelagunak izan zirela bertan, izan herritar edo ez.
2014ko Bidania-Goiazko Eskola Txikien Festaren inguruko informazioa webgune batean bildu zen: Txinkorta2014
Eta webguneaz gain, ibilbide guztiaren laburpen bideo bat ere egin zen. 2014ko Bidania-Goiazko Eskola Txikietako urte guztiko ibilbidearen historia kontatzen da bertan: 'Biraka' ilusioaren ibilbidea
Xylocopa californica
Xylocopa californica erle espezie bat da, Xylocopa generoan eta Apidae familian.
Anolis chocorum
Anolis chocorum Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
NGC 2256
NGC 2256 galaxia bat da, Camelopardalis konstelazioan. Ernst Wilhelm Leberecht Tempelek aurkitu zuen n.
Beverly Sills
Beverly Sills, jaiotza-izenez Belle Miriam Silverman, izengoitia Bubbles (Brooklyn, New York, AEB, 1929ko maiatzaren 25a - 2007ko uztailaren 2a) estatubatuar sopranoa izan zen.
Biografia
Brooklyn-en jaioa, 1929ko kraxa edo Depresio Handia ren testuinguruan. Aita Errumaniako etorkina zen, ama ordea Errusiarra. Amak bultzatuta, txikitan irratian hasi zen abesten Rainbow House izeneko saio batean. Kantu ikasketak 12 urterekin hasi zituen, Estelle Liebling zuela irakasle.
1947an, Filadelfian, Georges Bizet-en Carmen-ekin bel canto-n gora egin zuen New Yorkeko Operan nagusi izan arte. 1955ean New Yorkeko Operara batu zen, Die Fledermaus-eko Rosalindaren paperean egin zuen debuta. 1980. urtetik eta 1989. urterarte New Yorkeko Operaren zuzendaria izan zen. Ondoren, 1994an, Lincoln Center-eko zuzendari izendatu zuten eta 2002an, Metropolitan Operako zuzendaritza, karguan 2005erarte egon zen. Opera entzuleei hurbiltzearren eta entzuleria zabalagoa lortzearren, zuzeneko transmisioa eta ingelesezko operen ekoizpena bultzatu zuen.
Vicente Carpintero
Vicente Carpintero Maruri (Zierbena, 1978ko urtarrilaren 1a) traineru estropadetako patroia da.
Beverly Sills
Biografia
Aniztasun funtzionala duten haurrentzako diru-bilketan ibili zen urteetan, izan ere, bere bi semeek ezgaitasunen bat zuten. Muffy gorra zen, eta Peter atzerapen kogniboa zuen.
Vicente Carpintero
Kirol ibilbidea
Bere herriko Zierbena Arraun Elkartean hasi zen 2006 urtean baina 2011 urtean egin zuen debuta traineruaren txopan. 2014an TKE Ligako patroi onenaren saria eskuratu zuen, orain arteko garaipenik handiena. 2016an Portugaletek fitxatu zuen baina ez zuen zorterik izan, taldeak maila galdu baitzuen. 2017an Urdaibairekin estropada ugari irabazi zituen eta 2018an Kaikuk fitxatu zuen eta hiru denboraldi egin zituen bertan.
Beverly Sills
Biografia
Metropolitan Opera-k bere izena daraman sari bat sortu zuen, Beverly Saills Saria, eta jaso dutenen artean, Lisette Oropesa, Angela Meade, Michale Fabiano, Jamie Barton eta Nadine Sierra daude.
Kanpo estekak
Beverly Sills (RTVE, 2018)
Vicente Carpintero
Kirol ibilbidea
2021ean ez zen arraunean aritu eta 2022an itzuli zen, oraingoan Santurtziren txopara eta 2023an Arkotera.
Chittenango (New York)
Chittenango  New York estatuko herri bat da. Madison konderrian kokatua dago. 2010ean 5,081 biztanle zituen, 6.32 kilometro koadrotan banatuta.
Placidochromis vulgaris
Placidochromis vulgaris Placidochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Creston (Washington)
Creston Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Lincoln konderrian dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Churchville (New York)
Churchville  New York estatuko herri bat da. Monroe konderrian kokatua dago. 2010ean 1,961 biztanle zituen, 2.99 kilometro koadrotan banatuta.
Linarolo
Linarolo Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Lomello
Lomello Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Lomellok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Master of the World (1961eko filma)
Master of the World (euskaraz Munduaren Jabe), 1961eko William Witney estatubatuarrak zuzendutako zientzia-fikziozko film bat da. Jules Verne frantziar idazlearen Robur Konkistatzailea (1986) eleberria eta haren izenburu berdineko jarraipenean (1904) oinarritua dago. Vincent Price, Charles Bronson, Henry Hull, Mary Webster eta Richard Harrison aktoreek antzeztu zuten.
Newport (Delaware)
Newport Delawareko herria bat da. New Castle konderrian kokatua dago. 2010ean 19,159 biztanle zituen, 1.14 kilometro koadrotan banatuta.
Gymnelopsis brashnikovi
Gymnelopsis brashnikovi Gymnelopsis generoko animalia da. Arrainen barruko Zoarcidae familian sailkatzen da.
Pailloles
Las Palhòlas Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pailloles udalerrian erroldatutako biztanleak 326 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 165 etxebizitza zeuden, 120 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 45 bigarren erresidentzia ziren. 163 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 120 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 61 etxek bost zituzten. 119 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 205 ziren, horien artean 145 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 145 pertsona aktiboetatik 136 lanean zeuden (72 gizon eta 64 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pailloles udalerrian 118 unitate fiskal zeuden, 332 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.106 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Monchique
Monchique Portugalgo herri bat da, Faro barrutia n eta Algarbe azpi-eskualdean dagoena. Herriak berak 2.300 biztanle inguru ditu.
Pailloles
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Plecodus elaviae
Plecodus elaviae Plecodus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Monchique
Udalerriak orotara 395,30 km2 ditu, eta 6 045 biztanle (2011), 3 parrokietan banatuak. Iparraldean Odemira rekin mugatzen du, ekidaldean Silves ekin, hegoaldean Portimão rekin, hego-mendebaldean Lagos ekin eta mendebaldean Aljezur rekin.
Monchique udalerria 1773an sortu zen, Silves udalerritik bereiztu ondoren.
Parrokiak
Monchique udalerria 3 parrokiatan banatuta dago:
Historia
Bi mendi handiren erdian ( Fóia eta Picota ), Monchique udalerria historian agertu zen Caldas de Monchiquen, erromatarren presentziarekin, bere uren sendatzeko ahalmenak erakarrita. Hurrengo mendeetan, mendia poliki-poliki populatu zen eta XVI. mendean Monchique jada aski kokapen garrantzitsua zen D. Sebastião erregearen bisita merezi izan zuena, hiriaren estatusa emateko asmoz. Artilea eta lihozko ohialak eta beste jarduera batzuk, hala nola, gaztainondo aren egurra rekin lotutakoak, oparotasuna eta garapena ekarri zioten Monchiqueri. Hala, 1773 hiri izendatu zuten herria.
Industrializazioaren ondorioz izandako aldaketa ekonomikoek, ehungintza eta bestelako fabrikazio jarduerak galtzea ekarri zuten. Gaur egun, Monchique mendiko herri bat da, turismoari zuzendua, eskulan aktiboa eta ekonomia dibertsifikatua dituena.
Algarveko baso aberatsenak bertan izateak, kortxoa, eukaliptoa, gaztainondo ugarirekin, Monchique leku aproposa bilakatu du naturarekin lotutako jarduerak eta oinezko txangoak egiteko.
Hauteskunde legegileak
Monchique
Hirigune historikoa
Monchiqueko hirigune historikoan etxeek Algarbeko arkitektura tradizionala dute horma zurietan, harlanduan, ate eta leihoetako kolore adabakietan, nahiz eta gona tximinia tipikoak erakusten dituzten, kostaldetik oso desberdinak direnak. Mendi malkartsuen gainetik igarota, kale estuek ikuspegi paregabeak zabaltzen dituzte urrats bakoitzean. Hala ere, nolabaiteko exotismoa ematen du, kamelia eta hortensiak, fruta arbolak, osatzen dituzten lorategiek.
NGC 2258
NGC 2258 galaxia bat da, Camelopardalis konstelazioan. Ernst Wilhelm Leberecht Tempelek aurkitu zuen n.
Auldearn
, 'Allt Èireann', Eskoziako Highland eskualdeko udalerri bat da, Nairn barrutian dago. Nairn ibaiaren ekialdeko bazterrean dago. 2006ko erroldaren arabera 540 biztanle zituen.
Narniako kronikak
Narniako kronikak (ingelesezko jatorrizko titulua: The Chronicles of Narnia) gazteentzako liburuen heptalogia bat da, C. S. Lewis idazle eta irakasle anglo-irlandarrak 1950 eta 1956 artean idatzia, eta jatorrizko bertsioan Pauline Baynes-ek irudiztatua. Narniako abenturak kontatzen ditu. Egileak sortutako fantasia eta magiako lurraldea da Narnia, eta animalia hiztunak eta beste izaki mitologiko batzuk bizi dira bertan. Ongiaren eta gaizkiaren arteko betiko borrokan murgiltzen dira. Aslan, Narniako lurraldearen lehoi sortzailea, kontakizun guztien benetako protagonista da (Pevensie lau anaiak, Peter, Susan, Lucy eta Edmund, bi titulutan zuzenki agertu ez arren, hari gidaria dira). Liburu saga gazte literaturako klasikotzat jotzen da, eta autorearen lanik ezagunena da, 100 milioi ale baino gehiago saldu ditu eta 41 hizkuntza baino gehiagotara itzuli da. Euskaraz oraindik ez daude eskuragarri. Narniako kronikak hainbat aldiz egokitu dira, osorik edo zati batean, irratiaren, telebistaren, zinemaren eta antzerkiaren bidez. Gai kristau tradizional ugariz gain, telesailak mitologia grekoaren eta mitologia erromatarraren pertsonaiak eta ideiak hartzen ditu, baita maitagarri tradizional britainiar eta irlandarren ipuinak ere.
Zazpi liburuak
Narniaren unibertsoa C.S.k sortutako fikzioa da. Gertaera biblikoetan eta Irlandako mitoetan oinarritutako Lewis. Haren ondarea 1950ean argitaratzen hasi ziren liburuetan banatzen da.
The Lion, the Witch and the Wardrobe
"Narnia: mundu izoztua; askatzeko zain dagoen lurra."
Lau haurrek armairu bat aurkitu dute Narniara sartzeko ate gisa erabiltzeko. Betiko neguan eta Eguberririk gabe izoztutako herrialdea da Narnia. Orduan, profezia zaharrak betez, haurrek (Aslan lehoiarekin batera) Sorgin Zuriaren tiraniatik (Jadis erregina) erresuma askatuko dute eta Narniako biztanle guztientzako uda, argia eta poza berreskuratuko dituzte.
1949ko udaberri borealean amaitu eta 1950ean argitaratu zen The Lion, the Witch and the Wardrobefilmak lau umeren (Peter, Susan, Edmund eta Lucy Pevensie) istorioa aurkezten du. Armairu magiko baten bidez, Narniako lur magiko, zoragarri eta garai batean baketsu izandakorako bidea aurkitu dute. Armairu magiko hau Kirke irakaslearen etxean dago.
Prince Caspian: The Return to Narnia
1949an hasi eta bukatu zuen (C.S. Lewisek 51 urte zituen). Bi urte geroago argitaratu zen, 1951n.
1949ko udazken borealean amaitua eta 1951n argitaratua, Caspian printzeak Pevensie anaiek Narniara egindako bigarren bidaiaren historia kontatzen digu. Bidaia horretan jakin dutenez, gure munduan urtebete bakarrik igaro arren, Narnian 1300 pasa dira. Itzultzean, Miraz de Telmar errege gaiztoak Narniaren kontrola hartu duela jakin dute. Bere legeak Narniako izaki magiko guztiak suntsitzea lortu duela dirudi, baina oraindik asko daude ezkutatuta. Lau haurrek Caspian gazteari lagunduko diote pizti hiztunen armada antolatzen, eta, Aslan lehoi handiaren laguntzarekin, Narnia beste behin askatuko dute. Haurrak gure mundura itzultzen direnean, aditzera ematen da anaia zaharrak (Peter eta Susan) ez direla Narniara itzuliko, ez baitira haurrak eta behar zuten guztia ikasi baitute.
The Voyage of the Dawn Treader
1950ean amaitu eta 1952an argitaratu zen liburu hau, eta bertan, Edmund eta Lucy Pevensieren itzulera kontatzen da Narniako lurraldeetara, Eustace lehengusu gogaikarriaren laguntzarekin. Han, Caspian X erregea eta Reepicheep sagu leiala lagunduko dituzte itsasoan barnako bidaian, Mirazek, Caspianen osaba gaiztoak, tronua lapurtu zuenean erbesteratu zituzten zazpi loreak aurkitzeko. Bidaia luze horrek uharte ezezagunetako kontu miresgarri eta arrisku ugari dakarzkie, hala nola Aslan herrialderanzko irteera munduaren amaieran. Azkenean, Lucy eta Edmund Pevensie konturatu dira ez direla Narniara itzuliko, bere bi anaia zaharrenekin gertatu zen bezala (Susan eta Peter); hala ere, Eustace lehengusua berriro itzuliko da, The Silver Chair libruan kontatutakoaren arabera.
The Silver Chair
1951ko udaberri borealean amaitu eta 1953an argitaratu zen liburu hau, Pevensie anairik gabeko lehenbizikoa. Oraingo honetan, Narniara itzultzeko deitu dio Aslanek Eustaceri, Jill Pole klase-lagunarekin batera. Desagertuta dagoen Rilian printzea, Caspianen semea, aurkitzeko lau gako garrantzitsu eman dizkio Aslanek Jilli. Hala ere, bidaiako abenturetan arrastoak ahaztuz doaz.' Eustacek eta Jillek arrisku askori egin behar diote aurre (erraldoiak eta lur azpiko mundua), Rilian aurkitu eta suge bihurtzeko gai den sorgin baten sorginkeriatik askatu aurretik. Narniako Ramandu Reinaren alaba hil zuen sorginak.
Crewe (Virginia)
Crewe Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Nottoway konderrian dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Narniako kronikak
The Horse and His Boy
1950eko udaberri borealean amaitua eta 1954an argitaratua, Bree zaldi hiztunaren eta Shasta Narniako hegoaldeko erresuma batean, Calormen bizi zen mutilaren istorioa kontatzen du. Elkar ezagutzen dutenean, Narniara itzuli eta askatasuna berreskuratzea erabaki dute. Bidean Aravis tarkina eta Hwin behorra ezagutu dituzte, haiekin batera joango direnak. Bidaian konturatu dira Narnia inbaditzeko asmotan dabiltzala kalorreak, eta gerra baten alarmari ekin diote. Kronika hori Pevensie anaien erregealdian gertatzen da, Narniako (Urrezko Aroa) errege eta erregina gisa, inbaditzaileak garaitzen baitituzte. Azkenean, Shasta konturatu da Archenlandeko erregearen semea dela, eta benetako izena Cor da. Aslanek kalorimoaren printzea asto bihurtu du bere idiosinkrasia eta hipokrisia direla eta, hitz-jario txarrak dituelako eta, batez ere, ez sinesteagatik.
The Magician's Nephew
1954ko negu borealean amaitu zen, eta 1955ean argitaratu zen. Liburu honek Narniaren munduaren printzipioak kontatzen ditu: bi haur, Digory eta Polly, magikoki eramaten dituzte Andrew osabak (Digoryren osaba) sortutako eraztun magiko batzuetatik, eta mago zela zioten. Eraztunen bidez, baso batera iristen dira. Han, hainbat mundutara eramaten duten ur-putzuak daude. Charnen mundu bitxiaren amaiera ezagutu ondoren, Jadis, Sorgin Zuria, esnatu dute nahi gabe, eta basora haiekin joateko asaldatu ditu. Iluntasuna besterik ez zegoen mundu batean sartzean, Narnia sortzeko prozesua ikusi dute. Aslanen, lehoiaren, abesti gozo batekin hasten da.
The Last Battle
1953ko udaberri borealean amaitu eta 1956an argitaratu zen liburu hau, Carnegie Medal dominaren irabazlea, Narniako munduaren amaierako kronika da. Digory, Polly, Jill, Eustace, Edmund, Lucy eta Peter Narniara itzuli dira inbaditzaileengandik eta Aslan faltsu batetik salbatzeko. Susan ez da itzuli, orain kosmetikoak, mutil-lagunak eta nesken gauzak bakarrik interesatzen baitzaizkio. Narniara joan dira protagonistak, hil diren istripu batean.' Baina Susan, haiekin ez joatean, ez da hiltzen, eta hori izan daiteke Narniara ez iristearen arrazoi nagusia (Aslanek esan die han edo Itzalen Herrialdera joaten direla hildako guztiak). Egia esan, Narniak ez du inoiz amore ematen, benetakotzat zeukaten Narnia egiazkoaren kopia bat besterik ez baitzen. Beraz, Narnia ez da inoiz amaitzen; aitzitik, benetako Narniaren historiaren hasiera da, "Narnia Berria" izenekoa.
Tiaret
Tiaret (تاهرت / تيارت; ⵜⴰⵀⴻⵔⵜ / ⵜⵉⵀⴻⵔⵜ) Aljeria iparraldeko hiria da. Izen bereko probintziako hiriburua, 2008an 178.915 biztanle zituen. .
Klixe (argipena)
Klixe hitzak adiera zenbait ditu:
Bombus vagans
Bombus vagans erle espezie bat da, Bombus generoan eta Apidae familian.
Vence
Vence Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2007an 19.479 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vence udalerrian erroldatutako biztanleak 19.479 ziren. Familiak 8.364 ziren, horien artean 3.019 pertsona bakarrekoak ziren (1.202 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.817 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.409 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.210 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 726 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 11.133 etxebizitza zeuden, 8.540 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1.763 bigarren erresidentzia ziren eta 829 hutsik zeuden. 4.569 etxeak ziren eta 6.534 apartamentuak ziren. 8.540 etxebizitza nagusietatik 5.026 bere jabearen bizilekua ziren, 3.021 alokairuan okupaturik zeuden eta 493 doan lagata zeuden; 780 etxek gela bat zuten, 2.105 etxek bi zituzten, 2.425 etxek hiru zituzten, 1.548 etxek lau zituzten eta 1.683 etxek bost zituzten. 6.281 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 4.207 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.869 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 11.981 ziren, horien artean 8.283 aktiboak ziren eta 3.698 inaktiboak ziren. 8.283 pertsona aktiboetatik 7.552 lanean zeuden (4.151 gizon eta 3.401 emakume) eta 730 langabezian zeuden (363 gizon eta 367 emakume). 3.698 pertsona inaktiboetatik 1.024 erretiraturik zeuden, 1.257 ikasten zeuden eta 1.417 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vence udalerrian 8.400 unitate fiskal zeuden, 19.363,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.981 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 415 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 2 posta bulegoak, 10 banku bulegoak, 2 funerariak, 18 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 6 autoeskolak, 79 igeltseroak, 39 margolariak, 23 zurginak, 31 iturginak, 29 argiketariak, 6 eraikuntza enpresak, 29 ile apaindegiak, 5 albaitariak, 61 jatetxeak, 48 higiezinen agentziak, 9 tintoreriak eta 13 apaindegiak.
2000. urtean Vence udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 153 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, 8 botika eta 5 anbulantzia zegoen.
2009an 4 haur-eskola eta 5 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Vence udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat eta hezkuntza orokorreko lizeo bat zegoen. Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 888 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 1.018.
Bean Pháidín
Bean Pháidín ("Páidínen Emaztea") irlandar abesti herrikoia da. Usadioz Sean Nós eran eta irlanderaz abestu ohi da. Bere bertsiorik ezagunena Planxty taldeak moldatutakoa da.
Vence
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bean Pháidín
Hitzak
'S é'n trua ghéar nach mise, nach mise 'S é'n trua ghéar nach mise bean Pháidín 'S é'n trua ghéar nach mise, nach mise 'S an bhean atá aige bheith caillte
Rachainn go Gallaí' go Gallaí' Is rachainn go Gallaí' le Pháidín Rachainn go Gallaí' go Gallaí' Is thiocfainn abhaile sa mbád leis
Rachainn go haonach an Chlocháin Is siar go Béal Á' na Báighe Bhreathnóinn isteach tríd an bhfuinneog A' súil is go bhfeicfinn bean Pháidín
Go mbristear do chosa, do chosa Go mbristear do chosa 'bean Pháidín Go mbristear do chosa, do chosa Go mbristear do chosa 's do chnámha
Ar mo ghabáil dom siar chun Droichead Uí Mhórdha Píce i m' dhóid is mé ag dul i meitheal Cé chasfaí orm i gcumar ceoidh Ach pocán crón is é ar buile
Alliliú puilliliu Alliliú tá an poc ar buile Alliliú puilliliu Alliliú tá an poc ar buile
Ritheamar trasna trí ruilleogach Is ghluais an comhrac ar fud na muinge Is treascairt dá bhfuair sé sna turtóga Is chuas ina ainneoin ar a dhroim le fuinneamh
Bhí garda mór i mBaile an Róistigh Is bhailigh fórsaí chun sinn a chlipeadh Bhuail sé rop dá adhairc sa tóin air Is dá bhríste nua do dhein sé giobail
Eskuzko kanpai-jotze
Eskuzko kanpai-jotzea kanpaiak jotzeko tradizioa da, mundu osoan zehar barreiatua, baina bereziki Iberiar penintsulan hedatua, ohitura erlijioso gisa. UNESCOk Gizateriaren Kultura Ondare Immaterial izendatu zuen 2022ko azaroaren 30ean, eskuz jotako kanpai joaldiak izenarekin. Espainian zein Hego Euskal Herrian tradiziozko usadioa izan da, nekazaritzari lotua. Espainiak babestua du kultura ondasun gisa.
Nafarroa Garaian bereziki lotuta egon da herri meteorologiarekin, tentenubloaren kasuan, adibidez. Kanpai jotze hau Erriberan egin ohi zen, baina Nafarroako hegoaldean, gaur egun, Los Arcosen baino ez da gordetzen. Altsasun ere mantendu da tradizio hori, Maiatzeko gurutzearen egunetik (maiatzaren 3a) Iraileko gurutzearen egunera (irailaren 14) arte eguerdian ezkilen errepika joz.
Areantzako kanpai-eskola
Euskal Autonomia Erkidegoan, berriz, aipatzekoa da Areantza auzoko kanpai-eskola, berau Aretxabaletan. Auzotarrek diotenez, Madinabeitia familiako mutil guztiek jotzen zituzten kanpaiak San Bizente ermitan, Areantzan bertan. Tradizioa eten ez zedin, 2007 an inguruko zenbait lagunek eskola bat sortu zuten, Arientzako kanpai jole eskola izenarekin.
Areantzako joaldiak
Areantzako kanpai-eskolak zerrendatu egin du zeintzuk diren Euskal Herriko kanpai-jotzaileak. Orobat batu eta sailkatu egin ditu denboran barrena auzoko elizetan jo izan diren joaldiak:
Zabalkunde lana
Sortu zenetik, Areantzako kanpai-eskolak ikus-entzunezko metodo berritzaile bat asmatu du kanpaiak jotzen ikasteko. Eta lan handia egin du ondare hori zabaltzeko: jardunaldiak eta elkarretaratzeak antolatu ditu, baita erakustaldiak ere, bisitak jaso ditu, sariketak eratu eta toki esanguratsuak bisitatu, Euskal Herrikoak eta kanpokoak. Halaber, eskatu du, Europako erakunde askorekin batera, kanpai jotzea Gizateriaren Kultura Ondare Immaterial izenda zedin. Asmo horrekin, Areantzako kanpai-eskolak blog bat sortu du, ''Kanpai-joleak. Juane, Arientzako kanpai-jole eskolako bloga,'' eta bertan eskolak egiten dituen lanen berri ematen du.
Jose Frantzisko Telleria
Jose Frantzisko Telleria Uribe (Zerain, 1774 ko urriaren 1 - Udana, Oñati, 1842ko abuztuaren 11 ), izengoitiz Petrikilo deitua, gipuzkoar sendalaria izan zen.
Bizitza
Artzaina zen lanbidez baina aita sendagilea zuen, eta haren laguntzarekin ardiak sendatzen ikasi zuen. Geroago jendea sendatzen hasi zen, hezurretako gaitzak, zaintiratuak eta hausturak batez ere, ez barne-eritasunak. Besteak beste, Madrildik deitu zioten jendea osa zezan eta Zumalakarregi artatzeko eskatu zioten; hura zaurietatik sendatzeko ezin izan zuen, ordea, ezer egin. Ospe handia izan zuen. Hil ondoren haren ospea ez zen galdu eta, geroztik, petrikilo izena ematen zaie hezur-hausturak, zaintiratuak eta gisakoak sendatzen dituzten herri sendalariei.
Herri oroimenean
Zerainen Petrikilori eskainitako eskultura bat dago.
Montjuïceko hilerria
Montjuïceko hilerria (katalanez Cementiri de Montjuïc edo Cementiri del Sud-oest, eta antzina Cementiri Nou) Kataluniako Bartzelona hiriburuan dagoen hilerri bat da. Montjuïc mendiaren hegoaldeko magalean kokatzen da, Bartzelonako portuari begira. 567.934 metro karratuko azalera eta 152.774 hilobi inguru ditu, hortaz, Bartzelona hiriko hilerririk handiena da.
BI-30
BI-30 edo Bilboko iparraldeko zentroa, 2019a arte N-637 edo Txorierriko Korridorea izenez ezaguna, Barakaldoko Gurutzeta eta Galdakaoko Erletxe auzoak lotzen dituen errepidea da. Bere 20 kilometroko ibilbideak Bilbo iparralde eta ekialdetik inguratzen du.
Montjuïceko hilerria
Gaur egun burututako arkeologia lanen arabera Erdi Aroan leku honetan bertat soilik juduentzat zen hilerri bat omen zegoen.
Historia
Hilerrian martxoaren 17ko eguna aipatzen duen plaka bat badago, hau izan baitzen hilerria bedeinkatu zen eguna. Hilerriaren planoetaz hiriko arkitektoa zen Leandre Albareda arduratu zen. Hilerriaren ezaugarri nagusiena alde batetik eklektizismoa da, eta bestetik Modernisme mugimenduari bide emango zion izaera berriztatzailea.
2004ean Bartzelonako Hilerrien Ibilbidea sortu zen, honen bidez hiriko hilerriei turismogune gisa bultzada emateko asmoz. Montjuïceko hilerria Poblenouko hilerriarekin batera ibilbide honetako zati da.
Bertan lurperatutako jende ospetsua
Hilerri honen historia luzean zehar, bertan Kataluniako gizartearen arlo ezberdinetako jende esanguratsua edo ezaguna lurperatua izan da. Hona hemen adibide nabarmenenak:
Ocean View (Delaware)
Ocean View Delawareko herria bat da. Sussex konderrian kokatua dago. 2010ean 11,162 biztanle zituen, 6.85 kilometro koadrotan banatuta.
Cawdor
, 'Caladar', Eskoziako Highland eskualdeko herrixka bat da, Nairn barrutian dago. Nairn udalerritik 5 milia hegoaldera eta hego-mendebaldera dago, eta Inverness udalerritik 12 milia ekialdera.
San Miguel del Arroyo
San Miguel del Arroyo Valladolideko (Gaztela-Leon, Espainia) udalerri eta herria da. Udalerriaren barruan Santiago del Arroyo pedania dago.
San Miguel Del Arroyo udalerria Tierra De Pinares eskualdean dago. Eskualde hau Valladolideko probintziaren ekialdean dago, Segoviako probintziarekin mugan. 55 kilometro koadroko azalera du gutxi gorabehera. Haren barrualdean Santiago Del Arroyoren pedania dago. Gaur egun, 775 biztanle ditu, batez ere, nekazaritzan eta basoko ustiaketan dihardutenak. 813 metroko altueran kokatzen da. Valladolid 35 kilometrora dago.
Historia
Herri honen jatorria Erdi Aroan ezarri behar da.
Bertan, erromatarrak bizi izan ziren. San Miguel Del Arroyon nekropoli tardo-erromatar bat aurkitu zen. 30 hatu agertu ziren hilobi mota desberdinetan, zeramika piezekin, atxabitxizko lepokoekin, gerriko krisketekin, eta abar. Historikoki, udalerria Segoviaren probintziaren menpe egon zen 1833 urtera arte, nahiz eta erlijio arrazoiengatik herria zatitu zen bi aldetan (XX. mendeko lehen erdian). Data hau arte, herriaren zati bat Segoviaren artzapezpikutzaren menpe egon zen (Goiko auzoa), eta beste erdia Valladoliden artzapezpikutzaren menpe (Beheko auzoa). Horrela, herria banatu zuen kalea (Santa Cruz kalea), alde bakoitzak probintzia desberdin baten menpe egon zen.
Gastronomia
Gastronomiari dagokionez, udalerrian pastak egiten dituzte, magdalenak eta opil zuriak. Artisau eztia han-hemenka saltzen da herrian, erlezain batzuk baitaude. Bertako beste plater tipikoa arkume-esne errea da (egur labean egina).
NGC 2260
NGC 2260 kumulu ireki bat da, Monoceros konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
San Miguel del Arroyo
Festak
Antzineko kondairen arabera, alde bakoitzak haren patroi eta festak ditu, eta gaur egun udalerriak guztiak kontserbatzen ditu:
Senderismo ibilbideak
Inguruneak nekazal turismorako potentzial oso altua du. Ekosistema dibertsitate handia auki dezakegu herrian, izan ere, koniferoak ikus daitezke Henar errekaren inguruan. Ingurune honetan “El Negal” deituriko ibilbidea dago, Senderismo Federazioak markatu duena.
Saint-Léger (Savoia)
Biztanleria
2007an Saint-Léger udalerrian erroldatutako biztanleak 219 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 131 etxebizitza zeuden, 96 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 126 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 96 etxebizitza nagusietatik 83 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 43 etxek bost zituzten. 73 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 135 ziren, horien artean 99 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 99 pertsona aktiboetatik 94 lanean zeuden (53 gizon eta 41 emakume) eta 5 langabezian zeuden (5 emakume eta 5 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Léger udalerrian 104 unitate fiskal zeuden, 231,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.766 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Léger udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Ayano Sato (patinatzailea)
Ayano Sato (佐藤 綾乃) izotz gaineko.abiadura-patinajean lehiatzen den atleta japoniarra da.
Neguko bi Olinpiar Jokotan parte hartu zuen, bi domina lortu zituen taldekako jazarpen proban, urrea Pyeongchang 2018 (Miho Takagi, Nana Takagi eta Ayaka Kikuchirekin batera) eta zilarra Pekin 2022 (Miho Takagi eta Nana Takagirekin).
Lungavilla
Lungavilla Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Lungavillak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saint-Léger (Savoia)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ayano Sato (patinatzailea)
Urrezko bi domina irabazi zituen Banakako Distantziako Abiadura patinajeko Munduko Txapelketan, 2019 eta 2020 urteetan.
Odessa (Delaware)
Odessa Delawareko herria bat da. New Castle konderrian kokatua dago. 2010ean 1,749 biztanle zituen, 1.32 kilometro koadrotan banatuta.
Mitomizina
Mitomizina Streptomyces caespitosus edo Streptomyces lavendulae bezalako espezieetatik lortzen den alkaloide aziridinikoen taldeko antibiotikoak dira. Mitomizinen artean erabiliena Mitomizina C deituriko konposatua da eta agente kimioterapeutiko bezala erabiltzen da, bere izaera antitumoral eta antibiotikoa dela eta.
Akzio Mekanismoa
Mitomizinak agente alkilante bezala jokatzen du, era monofuntzionalean edota bifuntzionalean. Zelula barruan aktibatu egiten da agente erreduktore, entzima mikrosomal edo pH azidoaren eraginez. Aktibatutako metabolitoa DNA-rekin kateaturik geratzen da, DNA-ren sintesiaren inhibizioa eraginez. Mitomizina DNA-ari lotzeko orduan, guaninaren aldameneko baseetan elkartzen da. Beraz, guanina eta zitosina portzentaia handiko genomaren eremuetan lotuko litzateke nagusiki.
Mitomizinak duen eragina ziklo zelularrean ez da fase espezifiko batean gertatzen, baina sortzen dituen efektuak, normalean, G1 edo S zikloen bukaeran ematen dira. Honek, haustura kromosomikoak eragiten ditu, aberrazio kromosomikoak sortuz. Beraz, mitomizinak kantzerigeno eta teratogeno bezala ere joka dezake.
Bakterioek Garatutako Erresistentzia
Mitomizinarekiko erresistentzia kasuak ere ematen dira, beste hainbat antibiotikoen kasuan bezala. Honen arrazoiak anitzak izan litezke. Batzuetan, andui batzuk erabiltzen diren dosi txikiekiko tolerantzia erakusten dute. Beste batzuetan, DNA erreparatzeko entzimen aldaera espezifikoek mitomizinaren efektuak neutraliza/inhibitu ditzaketela ikusi da.
Ezaugarriak
Mitomizinaren aldaera ugari dago baina, ezagunena eta erabiliena C motakoa da. Horregatik, ezaugarriak aztertzerako orduan, hau erabiltzen da erreferentzia bezala. Mitomizina C molekulari talde funtzional jakin batzuk aldatuz gero, beste aldaerak lortuko dira, propietate/ezaugarri desberdinak ere izango dituztenak.
Mitomizina C
Formula molekularra: C15H18N4O5
CAS: 50-07-7
Masa Molekularra: 334.331 g/mol
Egoera: Solidoa. Urdin/more koloreko kristalak.
Jatorria: Streptomyces caespitosus, Streptomyces purpurascens, Streptomyces verticillatus eta Streptomyces fervens.
Biosintesia
Mitomizina guztien biosintesia hiru konposatu desberdin konbinatuz ematen da, azido 3-amino-5-hidroxibentzoikoa (AHBA), D-glukosamina eta karbamilo fosfatoa, hauetatik mitosano izeneko eraztuna sortuz. Bitartekari garrantzitsuena, AHBA, beste antiobiotiko batzuen aitzindaria da, hala nola rifamizina, ansamizinen taldekoa.
Magherno
Magherno Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mitomizina
Mitosanoa
Hau AHBA sintasaren-ren bitartez aromatizatu egiten da azido 3-amino-5-hidroxibentzoikoa (AHBA) lortuz.
Ondoren, mitosanoaren nukleoa sintetizatu ahal izateko, AHBA eta D-glukosaminaren arteko kondetsazioa ematen da. Prozesu hau eman ondoren, mitosanoak talde funtzionalen transposizioak jasaten ditu.
Magherno
Mugakideak
Maghernok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Anolis cristatellus
Anolis cristatellus Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
San Tomas eliza (Estrasburgo)
Historia
VI. mendetik aipatzen da eliza hau dagoen tokian bazela Tomas apostoluaren omenezko tenplu bat. Adelochus apezpikuak IX. mendean elia handi bat eraiki zuen eta eskola ere ghitu zion baina 1007an suak erre zuen. Hurrengo eliza ere suak suntsitu zuen 1144an.
1196. urtean abiatu ziren egungo eliza eraikitzeko lanak. Gotorleku itxurako eliza bat zen kanpandorre handi bat zuena. Erromaniko estiloan eraikitzen hasi zen eta 1521ean lanak amaitu zituzten gotiko berantiar estiloa txertatuz. 1450 inguruan Kristoren nekaldiaren inguruko oliozko margoak ezarri ziren hormetan. Margolan hauen egilea ez da ezagutzen.
Gottfried von Hagenau poetaren babesean hiriko katolizismoaren ardatzetako bat izan zen baina 1524an Luteroren tesiak jarraituz protestante bihurtu zen, hiriko katedrala eta gainerako elizen antzera. Martin Bucer protestante ezaguna San Tomas elizako apaiza izan zen. 1681ean Frantzia katolikoak Alsazia anexionatu zuenean Estrasburgoko katedrala katoliko bihurtu zuen, baina San Tomas elizak protestante izaten jarraitu zuen, eta une horretatik aurrera hiriko protestanteen tenplu nagusia izan da.
Arkitektura
Bost habearte dituen areto eliza da, hau da, habearte guztiek altuera bera dute, 22 metro. Kupularen parean 30 metrotako altuera hartzen du. Elizaren neurriak 65 metroko luzera eta 30 metroko zabalera dira. Kaperaak daude absidearen ezkerretara eta eskumatara.
Hormetan apaingarri askorik ez du, XVI. mendeko ikonoklastek santuen errepresentazio gehienak suntsitu baitzituzten. Jost Hallerrena izan daitekeen Mikel Deunaren freskoa da apaingarri ezagunena. Errosetoi bat ere badu.
Organoa
San Tomas elizaren osagairik ezagunena organoa da. Silbermann-ek 1741ean egin zuen organoa eta 1778an Wolfgang Amadeus Mozartek jo zuen hirira egiindako bisitaldi batean. 1979an Alfred Kernek berriztu zuen. Louis Thiry organista frantsesak Johann Sebastian Bach konpositorearen The Art of Fugue grabatu zuen.
Bigarren organo bat ere badu, 1905ean Albert Schweitzer-en diseinuari jarraituz estilo neobarrokoan eraikia.
Hilobiak
1130 eta 1850 arteko hilobiak daude San Tomas elizan. Aipagarrienak:
Brezany
Brezany, Brežany edo Břežany izan daiteke:
Gymnelopsis brevifenestrata
Gymnelopsis brevifenestrata Gymnelopsis generoko animalia da. Arrainen barruko Zoarcidae familian sailkatzen da.
Hylaeus annulatus
Hylaeus annulatus erle espezie bat da, Hylaeus generoan eta Colletidae familian.
Clayton (New York)
Clayton  New York estatuko herri bat da. Jefferson konderrian kokatua dago. 2010ean 1,978 biztanle zituen, 4.18 kilometro koadrotan banatuta.
Scolecenchelys australis
Scolecenchelys australis Scolecenchelys generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Saint-Léonard (Itsas Sena)
Saint-Léonard Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Léonard udalerrian erroldatutako biztanleak 1.821 ziren. Familiak 676 ziren, horien artean 156 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 104 bakarrik bizi ziren emakumeak), 244 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 256 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 774 etxebizitza zeuden, 699 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 727 etxeak ziren eta 37 apartamentuak ziren. 699 etxebizitza nagusietatik 578 bere jabearen bizilekua ziren, 108 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 31 etxek bi zituzten, 93 etxek hiru zituzten, 220 etxek lau zituzten eta 349 etxek bost zituzten. 487 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 339 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 310 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.156 ziren, horien artean 784 aktiboak ziren eta 372 inaktiboak ziren. 784 pertsona aktiboetatik 706 lanean zeuden (381 gizon eta 325 emakume) eta 78 langabezian zeuden (32 gizon eta 46 emakume). 372 pertsona inaktiboetatik 162 erretiraturik zeuden, 106 ikasten zeuden eta 104 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Léonard udalerrian 697 unitate fiskal zeuden, 1.766 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.451 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 68 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.