cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Telebista mugikor
1998an Japoniako Irrati-difusio Digitaleko Aditu Taldeak ISDB-T onartu zuen, akatsen aurrean sendoagoa den lurreko estandar digitala. Proba pilotuak oraindik martxan daude; adibidez, 2006an ISDB-T 1 segmentu zerbitzua hasi zen. 1999an, TV Digitala sartu zen garraiobideetan, eta Mercedesek DVB-T hargailua sartu zuen bere ibilgailuen salmentan. Baina DVB-Taren kontsumoa handiegia zen gailu mugikorretan ezartzeko. 2004an, ETSI k (European Telecommunication Standard Institute) DVB-H onartu zuen, Hego Koreako telefono edo PDA bezalako gailu mugikorretarako telebista emateko. Bata SDMB da, satelite mugikorretik funtzionatzen duena, eta bestea TDMB, oinarri-estazio batekin funtzionatzen duena. Horrela, 2006an, DVB-Hrako eskuragarri zegoen lehen UMTS mugikorra merkaturatzearekin batera, telebista mugikorrerako zerbitzuak hasi ziren.
Telebista mugikor motak
Hainbat motatako telebista mugikorrak daude. Telebista mugikor mota horiek bereizten dira jasotzen duten seinale motan edo TV seinalea zuzenean edo streaming bidez ematen den.
Etorkizunerako aukerak
Telefonia mugikorraren sartze eta moldakortasun handiak eta terminalen garapen teknologikoak, gero eta gaitasun, memoria eta bereizmen handiagoa eskaintzen dutenak, mugikorrak multigailu gisa kokatu dituzte ahotsezko komunikaziotik harago. Horren ondorioz, ikus-entzunezko eta multimediako edukien eskaera handitu egiten da erabiltzaileentzat.
Hobekuntza horien ondorioz, telebista mugikorrarekiko interesa handitu egin da, eta telefonia mugikorreko konpainiek egindako merkatu-azterketak nabarmen islatzen dira; izan ere, erabiltzaileen ehuneko handi batek (inkestatuen% 60 eta% 80 artean) uste du oso ideia interesgarria dela terminal mugikorretan telebista edukitzea.
Estatu espainiarrean, terminal mugikor guztien% 41ek bideo-erreproduzigailua du. Horietatik,% 50 inguruk 3G/UMTS teknologia erabiltzen dute bideoa edo telebista-edukia streaming moduan deskargatu ahal izateko, eta% 40k GPRS bat du ikus-entzunezko eduki laburrak deskargatzeko eta ondoren ikusteko.
Saint-Maximin (Gard)
Saint-Maximin Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Maximin udalerrian erroldatutako biztanleak 626 ziren. Familiak 272 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (30 bakarrik bizi ziren gizonak eta 38 bakarrik bizi ziren emakumeak), 113 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 83 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 397 etxebizitza zeuden, 276 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 94 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 366 etxeak ziren eta 28 apartamentuak ziren. 276 etxebizitza nagusietatik 219 bere jabearen bizilekua ziren, 43 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 49 etxek hiru zituzten, 85 etxek lau zituzten eta 128 etxek bost zituzten. 213 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 124 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 131 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Giuditta Pasta
Ospea
Londresen eta Parisen abesten zuen aldizka eta 1824an San Petersburgon egin zuen debuta Tsarraren gorteko ikusleek hamarkada luzez gogoratuko zuten emanaldian. 1829an Vienan debuta egin zuen Semiramide gisa Rossiniren operan arrakasta handiz.
Saint-Maximin (Gard)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diedendorf
Diedendorf Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Saint-Maximin (Gard)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 408 ziren, horien artean 298 aktiboak ziren eta 110 inaktiboak ziren. 298 pertsona aktiboetatik 268 lanean zeuden (131 gizon eta 137 emakume) eta 30 langabezian zeuden (16 gizon eta 14 emakume). 110 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 33 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Giuditta Pasta
Ahotsa
Giuditta Pastaren ahotsak, bere garaikide Maria Malibranena bezala, edo bel cantoko beste astro batzuena, Isabella Colbran edo Giuseppina Ronzi De Begnis kasu, kontraltoaren baxutik sopranoaren tonu altuetara zihoazen erregistro oso zabalak izateko gaitasuna zuen. Hala ere, haietako batzuek oso ahots ederrak bazituzten ere, bai Pastak bai Malibranek beti salatu zuten ahotsaren homogeneotasun eza. Giuditta Pastaren ahots tartea Sol3tik Do # 6ra eta baita Re6ra ere zen, hain erregistro luzea, non ahotsa zati ezberdinetan banatzen zuen eta erregistro bakoitzean alde handia ematen zion.
Diedendorf
Biztanleria
2007an Diedendorf udalerrian erroldatutako biztanleak 331 ziren. Familiak 120 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 146 etxebizitza zeuden, 130 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 126 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 130 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 112 etxek bost zituzten. 116 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 67 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 209 ziren, horien artean 154 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 154 pertsona aktiboetatik 146 lanean zeuden (81 gizon eta 65 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Phelsuma vanheygeni
Phelsuma vanheygeni Phelsuma generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Diedendorf
Diru sarrerak
2009an Diedendorf udalerrian 125 unitate fiskal zeuden, 336 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.608 euro zen.
Darke konderria (Ohio)
Geografia
Darke konderriak 155,336 kilometro koadro ditu. Horietatik 429 ura dira. Beste 154,907 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 34,09 da.
Giuditta Pasta
Ahotsa
Giuditta Pasta eta María Malibránekin soprano sfogatoa eta koloratura-soprano dramatikoa ere jaioko lirateke, bel cantoaren ospearekin batera eta barrokoaren amaieratik kontraltoaren bilakaeraren eta, sopranoren altutuak abesteko irrikan, Rossinik emandako "tratamendu sopranistikoaren" ondorioz sortutako kategoriak.
Zigor-kolpe
Zigor-kolpe edo zigor-ostiko falta larri bat egin ondoren talde bati ezartzen zaion penalizazioa da. Epailearen erabaki horren ondorioz, aurkako taldeak falta gertatu den leku beretik ostiko kokatu bat edo punpa-lasterreko ostiko bat egiteko aukera izango du. Falta arinetan, berriz, kolpe franko edo uztartze bat ezartzen dituzte.
Darke konderria (Ohio)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 52,959 pertsonetatik 52,011 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 646 dira. 233 beltzak edo afroamerikarrak. 71 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 159 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 28 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 453 pertsonek kokatzen zuten.
Giuditta Pasta
Ahotsa
Pastaren kasuan, ahots erregistro zabal hori ez zen naturala eta karrera laburra eta ahots gainbehera azkarra kostatu zitzaion sopranoari.
Gainbehera
Giuditta Pastaren ibilbidea nahiko laburra izan zen, 16 urte igaro ziren Parisen ospea lortu zuenetik 1821ean 1837an erretiroa hartu zuen arte. 1830eko hamarkadaren bigarren erdialdetik aurrera bere ahotsa gainbehera sintoma azkarrak erakusten hasi zen behartuta zegoen naturaz kanpoko hedapenagatik. Bere gainbehera azkarra eta entzutetsua izan zen, hala ere jendaurrean jarraitzen zuen.
Georgiako bandera
Georgiako bandera 2004ko urtarrilaren 14az geroztik ofiziala da, bostehun urtean erabili gabe egon ondoren.
Diedendorf
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 zurginak, 1 iturgina eta 1 ile apaindegia.
Giuditta Pasta
Gainbehera
1835ean behin-behinean erretiratu zen La Scalako Norma operan izandako porrot baten ondoren, baina 1837an itzuli zen Parisen eta Londresen emandako kontzertu sorta batean, eta 40 urte zituela behin betiko erretiroa hartu zuen. Bere azken kontzertuetako baten ostean, Pauline Viardotek hauxe esan zuen: "Da Vinciren azken afaria Milanen bezala... Pintura baten hondamena, baina munduko margolaririk handiena ”.
Georgiako bandera
Zuria da, erdian duen gurutze gorri batek lau zatitan banatuta. Zatiotako bakoitzean gurutze gorri txiki bat dauka. Horregatik, Bost Gurutzeko bandera izenaz ere ezaguna da.
Saint-Maximin (Gard)
Diru sarrerak
2009an Saint-Maximin udalerrian 290 unitate fiskal zeuden, 663 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.766 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 4 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 argiketariak eta 3 jatetxeak.
2000. urtean Saint-Maximin udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 224 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Diedendorf
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Diedendorf udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 345 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Automobilismo
Automobilismoa autoen kirol-erabilpena da. Lasterketetan autoek bira kopuru zehatz bat ematen dute zirkuitu iraunkor batean edo hirian zein beste edozein errepidetan behin-behinean prestatutako zirkuitu batean. Badira beste diziplina batzuk helburu desberdinak dituztenak, adibidez drifting-a, non pilotuek derrape ikusgarriak egin behar dituzten.
Kategoria bakoitzak bere araudia du, motorretarako, txasiserako, esekidurarako, pneumatikoetarako, erregaietarako eta telemetriarako baimendutako aldaketak mugatzen dituena.
Automobilaren Nazioarteko Federazioa mundu mailan automobilismoa antolatzen duen erakundea da. Bertako kideak herrialde bakoitzeko elkarte nazionalak dira, beren lurraldean lehiaketak arautzen dituztenak.
Abiadura-automobilismoa
Abiadura-automobilismoa zirkuitu zolatuetan (bereziki autodromoetan, baina baita aldi baterako zirkuituetan ere, hala nola kaleko zirkuituetan) jokatzen den modalitatea da, eta lasterketa-formatu batekin jokatzen da: helburua da itzuli kopuru jakin bat ahalik eta denbora laburrenean biratzea, edo ahalik eta bira gehien ematea denbora jakin batean. Abiadura-lasterketetan erabiltzen diren automobil mota nagusiak hauek dira: plaza bakarrekoak, turismoak, turismo handiak, sport prototipoak eta stock car-ak.
Lehiaketa-formatua
Abiadura-automobilismoaren data bat lau zati ezberdinez osa daiteke: entrenamendu-txanda, sailkapen-txanda, sailkapen-lasterketak eta azken lasterketa.
Entrenamendu- edo praktika-txandan (batzuetan bat baino gehiago), parte-hartzaileek zirkuituaren inguruan gidatzen dute, zirkuituaren ezaugarriak eta automobilaren portaera ebaluatuz. Itzulerako denborak hobetzeko, pilotuak bere makinaren doikuntza-parametroak aldatzen ditu (esekidura, pneumatikoak, balaztak, etab.).
Sailkapen-txandan edo kalifikazio-txandan, pilotuek itzuli kopuru maximoa eman behar dute, eta bakarka edo aldi berean pilotatu dezakete. Txapelketa batzuetan, gainsailkapen bat dago, eta, horren ondorioz, ondoen sailkatutako pilotuek berriro biratu behar izaten dute, normalean aurkariak pistan egon gabe.
Azken lasterketak ematen ditu puntuak txapelketarako. Pilotuek abiaburuko kilker batean jarrita egiten dute lan, sailkapen-txandako emaitzen arabera ordenatuta. Pilotuak aldi berean ibiltzen eta lehiatzen dira, aurretik ezarritako denbora edo itzuliak bete ondoren helmugara ahalik eta azkarren iristen saiatuz. Oro har, zirkuituak box-gune bat du, eta, bertan, ekipoek kaltetutako automobilak konpondu, erregaia kargatu, pneumatikoak ordezkatu eta, erresistentzia-lasterketetan, pilotuz alda ditzakete.
Txapelketa batzuetan, azken lasterketaren aurretik, txandak edo sailkapen-lasterketak egiten dira, azken lasterketak baino gutxiago irauten dutenak eta txapelketarako puntu gutxi ematen dituztenak (edo bat ere ez). Adibidez, turismo errepidean, pilotuak hiru taldetan banatzen dira sailkapenaren emaitzen arabera: 1.a, 4.a, 7.a... lehenengo txanda korritzen dute, 2.a, 5.a, 8.a... bigarrena korritzen dute, eta 3.a, 6.a, 9.a... hirugarrena korritzen dute. Azken lasterketaren irteera-parrilla pilotuen helmugako postuen arabera armatzen da hiru sailkapen-lasterketetan, modu bertsuan txandakatuta. Era berean, Daytonaren 500 milietako abiatze-kilkerra bi txandaren emaitzen arabera eratzen da, eta horien irteera-ordena sailkapen-txandaren emaitzaren arabera zehazten da. Beste kasu batzuetan, ez dago azken lasterketa bakarra, bi edo hiru txanda baizik. Ohikoa da lasterketa bakoitzari sailkapen-txanda desberdin bat egokitzea. Aldiz, Munduko Turismo Txapelketan, sailkapen txanda bakarrak lehen txandaren hasierako ordena zehazten du. Bigarren mahukako irteera-kilkerra lehen mahukaren iritsiera-ordenaren arabera eratzen da, lehen zortzi pilotuak alderantzikatuta. GP2 Serieak Munduko Turismo Txapelketaren sistema bera erabiltzen du, lehenengo lasterketa luzeagoa da eta bigarrenak baino puntu gehiago ematen ditu.
Disziplinak
Automobilgintzako diziplinek sailkapen desberdinak izan ditzakete: automobil motaren arabera (monoplaza, turismoa, stocka, ekoizpenekoa, turismo handia, klasikoak...), lehiaketa motaren arabera (asfalto, lur edo izotz zirkuitua, rallya, zeharreko eremua) eta helburuaren arabera (abiadura, erresistentzia, derrapadak). Hona hemen aurrekoaren adibide nabarmenetako batzuk:
Formula 1
Plaza bakarrekoak lehiaketarako bereziki diseinatutako ibilgailuak dira. Aleroi eta pneumatiko zabalak dituzte, zoruari ahalik eta gehien heltzeko, eta gurpilak, oro har, ez daude estalita. Oso ibilgailu baxuak dira, metro inguruko altuera baitute, eta pertsona bakar batentzako lekua dago (hortik dator plaza bakarreko izena). 1 formula da kategoriarik ezagunena, batez ere Europan. Ekipoek, oro har fabrikatzaileen dibisioek (Ferrari, Mercedes, Renault eta Red Bull) ehunka milioi euroko aurrekontuak erabiltzen dituzte pistan segundo ehunen bat irabaztea ahalbidetuko dieten azken teknologiak garatzeko.
Estatu Batuetan, 2000ko hamarkadaren hasierako bi kategoriarik garrantzitsuenak CART (gero Championship Auto Racing Teams) eta IndyCar Series ziren. Eraikitzeko eta mantentzeko kostu gutxiago duten autoak erabiltzen dituzte 1 Formula baino (taldeek 30 milioi dolar estatubatuar inguruko aurrekontuak dituzte urteko), eta, oro har, lehiakorragoak dira elkarren artean. Champ Car ia beti kale-trazaduretan eta autodromoan ibiltzen zen bitartean, IndyCar Seriesek obaloz kanpoko lasterketak egin zituen 2005. urtean. 2008an, Champ Car IndyCarrek bereganatu zuen.
Japonian, diziplina honetako kategoriarik garrantzitsuena Super Formula Japoniarra da. 2017an 7 proba izango dituen txapelketa honek 1 Formularen ondoren pistako plaza bakar azkarrenak izango ditu.
2014an, E Formularen inaugurazio-denboraldia piztu zen, Automobilaren Nazioarteko Federazioak (FIA) antolatutako plaza bakarreko lehiaketa.
Rally
Rally-lehiaketak ibilgailuentzako itxitako bide publikoetan egiten dira; parte-hartzaileek (pilotuak eta kopilotuak) aurrez zehaztutako bidea egin behar dute ahalik eta denbora laburrenean. Automobil bakoitza minutu batekin ateratzen da hurrengoarekiko, eta, beraz, ez dago kontaktu bisual edo fisikorik haien artean. Oro har, automobilak produkziokoetatik eratortzen dira; kategoriaren arabera, zati gehiago eta neurri handiagoan aldatzen dira.
Munduko Rally Txapelketak C segmentuko automobilak erabiltzen ditu prestaketa ezberdinekin. Indartsuenak eta ekipo ofizialek erabiltzen dituztenak World Rally Car dira, eta 1.6 L-ko motorrak erabiltzen dituzte, turbokonpresorea dutenak eta oso eraldatuak. Azken urteotan, marka batzuk gogor lehiatzen dira garaipena lortzeko: Citroën, Volkswagen edo Ford, besteak beste. Rallyrik ospetsuenen artean Montecarlo, Finlandia, Suedia, Akropolis, Korsika (Frantzia), RAC (Erresuma Batua) edo Katalunia-Costa Daurada (Espainia) daude.
Aldi berean, WRC2 eta WRC3 txapelketak egiten dira, Munduko Txapelketako datak txandakatuz.
Azelerazioa
Azelerazio-lasterketak edo pikadak (drag racing ingelesez) automobilismo-diziplina bat da, eta normalean bi auto biltzen dira pista zuzen batean, normalean 1/4 miliako pistan edo 1/8 miliako pistan (402 eta 201 metro, hurrenez hurren). Lasterketa horren helburua helmugara aurkakoa baino lehenago iristea da. Diziplina hau besteetatik desberdina da lasterketa bakoitzaren iraupen laburrean, hamar segundo baino gutxiago automobil indartsuenekin.
Turismoak
Kategoria hau automobilak dituzten asfaltozko zirkuitu itxietan korritzen da. Prestazioak parekatzeko eta kostuak jaisteko, automobilek elementu komun asko dituzte beren produkzio-anai-arrebekin, eta aldaketak dituzte segurtasunari, motorrari, balaztei eta esekidurei dagokienez.
Karrozeria indartsuagoa dutenez eta lasterketa laburrak direnez (normalean ordu erdi eta ordubete artekoak), turismo-automobilek kontaktu fisiko handiagoa izaten dute plaza bakarrekoek edo GTkoek baino.
2001etik 2004ra bitartean Turismoen Europako Txapelketa (ETCC) korritu zen, gaur egun mundiala sortu duena. 2001ean eta 2002an Fabrizio Giovanardi izan zen garailea Alfa Romeo 156 batekin, 2003an Gabriele Tarquinik pilotu titulua lortu zuen eta Alfa Romeok eraikitzaile titulua mantendu zuen 156a oso lehiakorra zela frogatuz. 2004an Tarquinik bigarren amaitu zuen txapelketa bere Alfarekin titulua Andy Priaulxi emanez BMW 320i batekin. Deutsche Tourenwagen Masters ("Turismoen Alemaniako Masterra") askoz ezagunagoa da, batez ere Erdialdeko Europan. BMWk, Audik eta Mercedes-Benzek D segmentuko sedanak oso aldatuta dituzte, 1050 kg-ko guztizko pisuarekin eta V8 motorrak, 500 CV-ko gehienezko potentziarekin. Atzeko trakzioarekin eta laguntza elektronikorik gabe, pilotuek autoa menderatzeko trebetasunak erakusten dituzte, beste aurkari batzuk aurreratzeko adina. Ford eta Holden (General Motorsen filiala) Ozeanian elkartu ziren V8 Supercars-en. Falcon eta Commodore taldeak, 1355 kg-ko pisua eta 650 zaldiko V8 5,0 motorrekin, Australia eta Zeelanda Berria zeharkatzen ari dira garaipenaren bila. Data bakoitzak eskema ezberdina du: Bathursteko 1000 km-ak eta Adelaidako 500 km-ak erresistentzia-lasterketak dira; beste data batzuk lasterketa labur bat eta bi luze dira, edo distantzia ertaineko bi, adibidez.
Turismo Carretera Argentinako turismo lehiaketarik garrantzitsuena da. Ford, Chevrolet, Dodge, eta Torino dira, besteak beste, Oscar eta Juan Galvez anaiak, Dante Emiliozzi, Héctor Luis Gradassi, Omar Martínez, Guillermo Ortelli eta Juan María Traverso pilotuekin.
GT eta sport prototipoak
Le Manseko 24 orduak erresistentzia-lasterketa ezagunena da, eta, ondoren, Spako 24 orduak, Nürburgring-eko 24 orduak, Daytonako 24 orduak, Sebring-eko 12 orduak eta Petit Le Mans. Horietako batzuk Munduko Erresistentzia Txapelketan parte hartu dute. Le Mans imitatuz, antzeko bi kategoria sortu ziren Ipar Amerikan: Grand-Am Rolex Sports Car Series eta American Le Mans Series. Gero, IMSA SportsCar Championship-en elkartu ziren. Europan, European Le Mans Series.
NASCAR
Anglizismoa kostu txikiko lehiaketa-ibilgailuetarako. Turismoetatik, GTetatik eta sport prototipoetatik bereizten dira, horietan teknologia "sinpleagoak" baitituzte; hala ere, horrek ez du galarazten autoek 300 km/h baino abiadura handiagoak garatzea.
Estatu Batuetan, ia beti ibiltzen dira obaloetan, miliaren 1/8tik (200 metro) 8/3ra (4.250 metro), asfaltoan zein lurrean. NASCAR erakundeak kategoria garrantzitsuenak fiskalizatzen ditu: NASCAR Kopa, Xfinity Series (lehen Nationwide Series) eta Truck Series. Azken hori, NASCAReko beste bi kategorietan ez bezala, aldatutako pickups kamionetetan egiten da. Errepideko turismoa da Argentinako kategoria ezagunena. 1970eko hamarkadako Ford, Chevrolet, Dodge eta Torino taldeak hartzen dira oinarri, eta herrialde osoko zirkuitu mistoetan lehiatzen dira, Rafaelaren obaloa eta txikanak barne. Hasiera batean, errepide publikoetan lehiatzen zen.
Mexikon NASCAR Toyota Series txapelketa dago. 2007az geroztik, NASCARen (National Association for Stock Car Auto Racing) berme ofiziala du. Serial ikusgarri hori batez ere obaloetan ibiltzen da, hala nola San Luis Potosíren milia erdia, Hermanos Rodríguez automomoaren obaloa, Guadalajarako Nazioarteko Obaloa eta Pueblako superobaloa, baita Monterreyrekiko autdromoak ere. NASCAR Toyota Series-en "Stock Cars"-ak, koestela-kategoriarekin batera (Mini Stock), 4 zilindroko autoz osatua, Mexikoko stock motako automobilismo mota ezagunena dira.
Rallycross eta autocross
Rallycross eta autocross lehiaketak 2.000 metro baino gutxiagoko zirkuituetan egiten dira. Rallycross-ek asfaltoa eta lurra konbinatzen ditu; autosross-ek, berriz, hartxintxarra bakarrik. Estatu Batuetan oso ezagunak dira lurrezko obaloetako lasterketak.
Rally raid
Rally raid edo rally bat, basamortuko lehiaketa bat da, asteak irauten duena; egunero ehunka kilometro egiten dira herri batetik bestera. Askotan ez dago bide delineaturik, zelaian barna ibili behar da. Ibilgailuek bero handia, harea eta haizea jasan behar dituzte, eta oztopo handiak gainditu behar dituzte. Horrelako lasterketa ezagunena Dakar rallya da.
Hermilio Alcalde del Río
Biografia
Hermiliok, bere aktibitate arkeologikoa, 1902an hasi zuen, Augusto González de Linaresekin Altamirako leizera joan zenean. 1903an, bere kabuz, labar-pinturadun Kantabriako leize ugariren aurkikuntza hasten du, horien artean, Hornos de la Peñako leizea, Covalanasko leizea, La Hazako leizea, Santianeko leizea, La Clotildeko leizea, La Meazako leizea eta El Pendoko leizeko labar grabatuak.
Asturias ekialdean ere lan egin zuen, non El Pindaleko leizeko, Mazaculos IIko leizeko, El Quintanaleko leizeko eta La Lojako leizeko pintura eta grabatu multzoak eta Peña Manileko Gazteluko indusketa aurkitu zituen. Hugo Obermaier eta P. Wernertekin batera, La Pasiegako leizearen mendebaldeko zatia, C galeria aurkitu zuen 1911n. Hermilioren ikerketak emandako informazio kopurua, ikaragarria da, baina, honetaz gain, 1906an, Santanderreko probintziako historiaurreko leizeetako grabatu eta pinturak: Altamirako leizea, Covalanaseko leizea, Hornos de la Peñako leizea, El Castillo leizea argitaratu zuen, eta, aurrerago, Les cavernes de la région cantabrique (Espagne) bezalako beste argitalpen batzuetan parte hartu zuen, Henri Breuil eta Lorenzo Sierrarekin batera. Azken lan honek, gaur egun, Kantauriar Eskualdeko paleolitoko labar arteari buruzko funtsezko lan bat izaten jarraitzen du.
Alcalde del Riok, Rasineseko Haraneko leizea, Hornos de la Peñako leizea eta El Castillo leizea bezalako paleolitoko aztarnategiak industu zituen, lanok, Alberto I.a Monakokoak eta Pariseko Institut de Paléontologie Humainek finantzatuak izan zirelarik.
Alcaldek, Natura Historiaren Errege Elkartearen fundazioan parte hartu zuen, Lorenzo Sierra eta Jesús Carballorekin batera.
Automobilismo
Karting
Kart automobila txikia eta lehiaketa txikikoa da, eta zirkuitu, estutasun eta bihurgune itxietan (kartodromoak) gidatzen da. Karting-a da pilotu profesional bihurtu nahi dutenen kategoria. Motelgailurik ez dagoenez eta lurrarekiko distantzia txikia denez, kart bat gidatzeak abiadura handia ematen du.
Drift
Drifting modalitatean, pilotuek autoak tolestu eta derrapeak sortu behar dituzte. Japonian sortua, modalitate honetako bi kategoria ezagunenak D1 Grand Prix, Formula Drift edo King of Europe-ren Europako txapelketa dira. Baina diziplina horren ardatza World Drift da, eta hauek dira munduko ordezkariak: Mike Procureur, King of Europe Series-eko lehendakaria eta Europako ordezkaria. Alejandro Radetic, Top Race Drifting-eko lehendakaria eta Sud Amerikaren ordezkaria. Samer Khadra, SSK Racing-eko lehendakaria eta Ekialde Ertaineko ordezkaria. Michael Munar, XDC Xtreme Drift Cirit-eko lehendakaria eta AEBko ordezkaria.
Basoilar
Euskal Herrian Larra-Belagoa aldean daude azken aleak, Zuberoa, Nafarroa eta Bearnoaren muga artean.
Oro har, espeziearen egoera munduan ez baldin bada larria, Euskal Herrian eta gure inguruan basoilarrak galtzeko arrisku larrian daude.
Deskribapena
Basoilarrak sexu dimorfismo nabaria du, bai tamainari dagokionez eta baita kolorean ere.
Arra handiagoa da, 3,3 eta 6,7 kg arteko pisua du, 74-115 cm luze da eta hego zabalera 1,2 metrokoa da. Kolore iluna du, gris iluna bizkarraldean eta sabelaldean eta arre iluna hegoetan. Bularraldeko lumetan, dizdira metaliko berdeak ditu. Arraza batzuek luma zuriak dituzte sabelaren atzealdean eta buztanaren azpialdean. Buztana haizegailu gisa irekitzen du. Burua ere iluna da eta begien gainaldean bekain gorriak ditu. Mokoa boli kolorekoa da eta azpian bizar itxurako lumak ditu.
Sexu bietako kideek orbain zuriak dituzte sorbaldetan. Hankak lumaz estalita ditzute tenperatura hotzei aurre egiteko. Hatzak laburrak eta zabalak dira eta ezkatak kanporantz orientatuak dituzte, elurretan azalera handitu eta oreka mantentzen laguntzen dietenak.
Elikadura
Urtaroaren arabera, elikadura aldatu egiten du basoilarrak, izan ere bizi den mendialdeko baso zabaletan elikagai baliabideak aldatu egiten baitira.
Ugalketa
Martxoa eta maiatzaren hasiera artean izaten da ugalketa garaia. Arra egunsenti eta ilunabarrean toki garai batean ezartzen da eta emea erakartzeko oihuak egiten ditu. Oihu horiek uro oihuen antza zutelako jaso du urogallus izen zientifikoa. Kantu leku bakoitzean hiruzpalau ar izaten dira lehia bizian. Emeak erakarrita lurrera jaisten da eta 50-100 metroko diametroko lurraldean hainbat emerekin kopulatzen du egun berean: bitartean, erakartzeko oihuak egiten segitzen du.
Emeak 5-12 arrautza erruten ditu lurreko zulo batean. Oiloen arrautzen antzekoak dira tamainaz, eta orbain marroiak dituzte. Basurdeek, zakurrek, erbinudeek eta aztoreek erraz aurkitzen dituzte eta txiten hilkortasun tasa handia izaten da bizitzako aurreneko asteetan.
Txitatzeak 24-26 egun irauten ditu eta jaiotzen direnean habiatik alde egin eta inguruko sastraketan ezkutatzen dira. Txitek bi aste eta erdi dituztenean egiten dituzte aurreneko hegaldiak eta gau epeletan zuhaitz adarretan lo egiten hasten dira. Sei aste dituztenean beren gorputzeko tenperatura konstante mantentzeko gai dira.
Urtebete dutenean, emeak ugaltzeko gai dira; arrek, adliz, bi edo hiru urte behar dituzte heldutasunera iristeko.
Taxonomia
Lineok 1758an Systema naturæ liburuan deskribatu zuen. Basoilarrak hamabi azpiespezie ditu:
Espeziearen arrisku egoera
Espainian 1979an basoilarraren ehiza debekatu zen eta 1986an, espezie babestu izendatu. Hala ere, urtetik urtera espeziearen ale kopurua jaisten ari da. Hainbat arrazoi daude :
Klima aldaketak ere eragina du haren bizi zikloan. Gero eta azkarrago epeltzen duenez, Nafarroako Pirinioetan ikusi da basoilarrek gero eta goizago kantatu behar dutela eta altuera garaiagoetara igo behar dutela kantatzera: kasu batzuetan, baso mugatik gora. Hala ere, kantu-leku horietan gero eta elur gutxiago dago. Klima aldaketak kantu garaia aurreratu dio eta txitak gero eta lehenago jaiotzen dira, garaiz kanpo, eta horrek haien biziraupena arriskuak jartzen du.
Les Gours
Les Gours Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Les Gours udalerrian erroldatutako biztanleak 128 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 65 etxebizitza zeuden, 52 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 64 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 52 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 37 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Estoniako bandera
Historia
1880an, Tartuko Unibertsitateko ikasleek bandera hori erabili zuten, harik eta 1884an, ezagun egin zen arte. Horren ondorioz, estoniar abertzaletasunari lotuta agertzen hasi zen. Hala, 1918ko otsailaren 24an, Estoniak independentzia aldarrikatu eta hiru-koloredun bandera erabili zuen ikur gisa. Banderaren balio formalak, ordea, 1918ko azaroaren 21era arte baino ez zuen iraun. Sobietar Batasunak Estonia inbaditu zuen 1940ko ekainean eta bandera haren erabilera debekatu zuen. Halere, estoniarrek Tallinngo Pikk Herman dorrean zintzilikatzen zuten, oraindik, herrialdeak independentziari eusten zion bitartean. Hurrengo egunean, berriz, berriro zintzilikatu zen estoniar ikurra, bandera gorriarekin batera. Hala, 1940ko uztailaren 27an Estoniako bandera desagertu egin zen: haren lekuan, Estoniako Sobietar Errepublika Sozialistako bandera ezarri zuten. Alemania Naziak Estonia okupatu zuenean (1941-1944), hiru kolorekoa onartu zen, baina ez bandera nazional gisan, estoniar etniako bandera gisa baizik. Alemania Nazia erretiratu zenean, berriro zintzilikatu zen Estoniako bandera, lekurik esanguratsuenetan. Irailaren 22an, ordea, berriro azaldu zen bandera gorria, eta handik gutxira hiru koloreduna berriz ere kendu zen.Perestroikaren egunak iritsi arte, debekatuta egon zen. 1989an, berriro zintzilikatu zen Tallinngo Pikk Hermann dorrean. 1990eko abuztuaren 7an, bandera nazional izendatu zen, eta handik gutxira berreskuratu zuen Estoniak independentzia.
Sinbologia
Koloreen hasierako interpretazioa honakoa izan zen:
Beste proposamen batzuk
1991n, Estoniak independentzia berreskuratu zuenean, eztabaida publikoa egon zen. Haren asmoa bandera nazionala aukeratzea zen. Estoniar askok Estonia ri herrialde eskandinaviar ra zeritzoten. Hori zela eta, hirukoloredun bandera albo batera utzi eta Eskandinaviako gurutzea erabiltzea proposatu zuten. Proposamen arrakastatsuetako bat Eskandinaviako gurutze zuria, ertz beltza, eta atzealde urdineko bandera izan zen. Alabaina, banderaren aldaketak ez zuen behar besteko onarpena izan.
Les Gours
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 72 ziren, horien artean 48 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 48 pertsona aktiboetatik 44 lanean zeuden (23 gizon eta 21 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Les Gours udalerrian 49 unitate fiskal zeuden, 130 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.679 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Les Gours udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.400 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
The Expanse
The Expanse (mugagabetasuna), estatubatuar telesaila da, Mark Fergus eta Hawk Ostbyk Amazon Prime Videorako sortua. James S. A. Coreyren eleberri sailean oinarrituta dago.
Sinopsia
Berrehun urte etorkizunean, eguzki-sistema erabat kolonizatu batean, Josephus Miller poliziaren detektibeak, Zeresen, asteroide gerrikoan jaioa, desagertutako neska gazte bat aurkitzeko eginkizuna du: Juliette «Julie» Andromeda Mao. Bien bitartean, James Holden, Canterbury izotz-zamaontziko lehen ofiziala, Lurraren, Marteren eta Gerrikoaren arteko harremanak ezegonkortu egingo direla mehatxatzen duen istripu tragiko batean murgilduko da. Zailtasun horietatik urrun, espazioan, Chrisjen Avasarala, Nazio Batuetako exekutiba bat, Lurraren eta Marteren arteko gerra saihesteko lanean ari da, kosta ahala kosta. Laster jakingo dute hirurek emakume desagertua eta izotz-zamaontziaren patu tragikoa gizateria osoa mehatxatzen duen konspirazio zabal baten parte zirela.
Zubia (argipena)
Zubi edo Zubia hitzek esanahi zenbait dituzte:
Alan Jones
Alan Stanley Jones (Melbourne, 1946ko azaroaren 2a) australiar 1 Formula auto-gidaria izan zen. Bere aita auto-pilotua zen eta Alanek oinordetzan hartu zuen zaletasuna. 1975ean debuta egin zuen 1 Formulan, Hesketh bat gidatzen. Ondoren, Embassy Hill, Shadow eta John Surtees taldeetako pilotua izan zen. 1978an Williams taldearekin fitxatu zuen eta lau denboraldi eman zituen bertan. Williamsekin 12 sari nagusi eta 1980ko munduko txapelketa irabazi zituen. Hasieran erretiroaren ondoren, 1971ean, beste lasterketan batzuetan parte hartu zuen Arrows, Haas eta Lola taldeekin, eta behin betiko erretiratu zen 1986an.
Aniztasun adierazle
Estatistikan, aldagai kualitatibo batek hartzen dituen kategorien arteko maiztasun eta banaketa eta kategoria kopurua bera neurtzen dituen ezaugarria da. Zenbat eta kategoria gehiago eta maiztasunak kategoria ezberdinen artean zenbat eta berdintsuagoak izan, orduan eta aniztasun handiagoa izango da. Aldagai kualitatiboen sakabanatzea dela esan daiteke. Biologian eta ekonomian batik bat erabiltzen den ezaugarria da.
Biologian, aniztasun adierazleak ekosistema baten bioaniztasuna neurtzen duen neurriak dira. Bioaniztasuna kontzeptu zabala, lausoa eta interpretazio ezberdinak dituena da. Hau dela eta, ez da sinplea bioaniztasunerako neurri bat ematea, zenbakizko balio batek murriztu egingo baitu bati bioaniztasun kontzeptuaren zabaltasuna.
Ekonomian ere erabiltzen dira aniztasun adierazleak, sektore ekonomiko bateko eraketa aztertzeko esaterako. Politikan ere, hauteskunde emaitzak aztertzeko erabil daitezke. Eskuarki, kontzentrazioa ez bezala, aniztasun adierazleak aldagai kualitatiboak aztertzeko erabiltzen dira.
Bioaniztasun kontzeptuaren ikuspegi ezberdinei jarraiki, aniztasun adierazle ezberdinak proposatu dira:
Świnoujście
Świnoujście ( ahoskatua; Swinemünde) Poloniako Mendebaldeko Pomeraniako voivoderrian kokatuta dagoen hiria da. 2006an 41.100 biztanle zituen.
Going My Way
Going My Way (euskaraz Nire Bidea Jarraituz), 1944ko Leo McCarey estatubatuarrak zuzendutako drama-komedia film bat da. Bing Crosby, Barry Fitzgerald eta Risë Stevens aktoreek antzeztu zuten.
Zazpi Oscar Sari irabazi zituen: Film onenaren Oscar Saria (Paramount Pictures, ekoizlea: Leo McCarey), Zuzendari onenaren Oscar Saria (Leo McCarey), Gizonezko aktore onenaren Oscar Saria (Bing Crosby ), Taldeko gizonezko aktore onenaren Oscar Saria (Barry Fitzgerald), Egokitutako gidoi onenaren Oscar Saria (Frank Butler eta Frank Cavett), Argumentu onenaren Oscar Saria (Leo McCarey), Jatorrizko abesti onenaren Oscar Saria (abestia: "Swinging on a Star", musika: Jimmy Van Heusen eta mitzak: Johnny Burke).
Gainera beste hiru izendapen ere izan zituen: Gizonezko aktore onenaren Oscar Saria (Barry Fitzgerald), Argazkigintza onenaren Oscar Saria - Zuri-beltza (Lionel Lindon) eta Muntatze onenaren Oscar Saria (Leroy Stone).
The Bells of St. Mary's (1945) jarraipena izan zuen.
Argumentua
AEB, New York, St. Dominic elizan Aita Chuck O'Malley (Bing Crosby) apaiza jatorrak parrokiaren aldeko lana egin eta bera baina zaharragoa den Aita Fitzgibbon (Barry Fitzgerald) apaiz zorrotzarekin hika-mikak izango ditu.
Mechthild von Magdeburg
Mechthild von Magdeburg edo Matilda Magdeburgokoa (Magdeburg, c. 1207 - Eisleben, Saxonia-Anhalth, 1282) Helftako komentuko moja zistertarra eta XIII. mendeko mistikoa izan zen. Bere bizitzaren hasieran begina mugimendukoa izan zen eta lagunak izan zituen Gertrudis Helftakoa eta Matilda Hackebornekoa.
Biografia
1207an jaio zela uste da.
Hamabi urterekin hasi ziren bere esperientzia mistikoak. Gaztetatik eta urte luzez Magdeburg- en begina izan zen, eta jada hirurogeita hiru urte inguru zituela, 1270 inguruan, Eisleben dik gertu zegoen Helfta-ko zistertarren komentuan sartu zen. Han beste bi mistiko garrantzitsuren lagun izan zen: Gertrudis Helftakoa eta Matilda Hackebornekoa.
1282 inguruan hil zen.
Lana
1250 inguruan, oraindik laikoa zenean, liburu bat idazten hasi zen, bere esperientzia mistikoaren eta bisioetako baten fruitua, ' Jainkoaren argiaren jarioa ' izenekoa (jatorrizko izena: "Vliessende lieht miner gotheit ", alemaniar modernoan: 'Das fließende Licht der Gottheit '). Liburua hogeita hamar urteko epean idatzi zuen eta zazpi kapitulu zituen guztira. Azken kapitulua Helftan zegoela idatzi zuen.
Xenorhina
Xenorhina anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Microhylidae familian sailkatua.
Jardim de Piranhas
Jardim de Piranhas Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Jabier Agirre
Jabier Agirre Lasarte (Donostia, 1952ko martxoaren 6a ) euskal herritar medikua da. Euskalgintzan lan oparoa egin du.
UZEIko Terminologia Saileko teknikari gisa aritu zen 1983-2017 artean, jarduera nagusia hiztegigintza espezializatua izan zuen bertan, medikuntza, osasun eta kirol arloetan bereziki, baina, horretaz haratago, ikasmaterialak prestatzen ere parte hartu zuen.
1991n Osasungoa Euskalduntzeko Erakundearen (OEE) sorreran parte hartu zuen eta 2011 arte bertako lehendakari izan zen.
2021eko apirilaren 27an Elhuyar Fundazioaren Merezimendu Saria jaso zuen    bere ibilbidean «zientzia dibulgazioan eta euskararen normalizazioan egindako lana» aitortuz.
Osasun-arloko dibulgazio zientifikoa egin du euskarazko komunikabide orokor nahiz espezializatuetan, besteak beste Argia eta Elhuyar aldizkarian, Egunkaria eta Berria, Euskadi Irratian edo ETB1eko Egonean Giro, Horrelakoa da bizitza eta Txoriene saioetan. Egun Klaudio Landak aurkeztutako Eztabaidan saioan parte hartzen du.
Lanak
42 liburu idatzi ditu (horietatik 39 hiztegiak dira), hainbat itzulpen eta dibulgaziozko artikulu ugari prentsan. Bestalde, Euskal komunitate zientifikoaren Inguma datu-baseak, guztira berak sorturiko 130 lan baino gehiago erakusten ditu.
Eskinoso urdin
Eskinoso urdina (Cyanocitta cristata) Cyanocitta generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Philochortus lhotei
Philochortus lhotei Philochortus generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Userkara
Userkara, Egiptoko VI. dinastiako bigarren faraoia izan zen, eta, Jürgen von Beckerathen arabera, K.a. 2312. urtetik K.a. 2310. urtera gobernatu zuen.
Izen honegatik bakarrik ezagutzen da eta Raren izpiritua indartsua da esan nahi du.
Bere titulua, Abidoseko Errege Zerrendan grabatua agertzen da, baina ez Saqqarakoan, ezta Manetonen epitomeetan ere. 1932an, Pepi II.aren piramidearen multzoko hilarri batean aurkitu ziren idazkun batzuk, faraoi honen existentzia baieztatu dute, eta bi eta lau urte arteko erregealdia ematen diote.
Zantzuren batzuk, Teti faraoiaren heriotzean zerikusia izan zuela diote, bere goardiak hil zuena, baita, eraildako faraoiaren semea adin txikikoa zela probestuz, tronua usurpatu zuela ere. Beste hipotesi bat, erregeordea izatea litzateke, Tetiren emazte zen Iputen onespenarekin, beranduago, Tetiren seme zen Pepi I.a tronuratzekotan.
Egiptologo batzuen arabera, Egiptoko V. dinastiako leinu nagusiko ondorengoa zen, ziuraski, aurretik ere, Tetirekin tronua leihatuko zuena, hau, bere ezkontzaren bidez legitimaturik zegoela. Egia esan, azken finean, Pepi I.ak, arrakastarekin antolatu zuen Userkara tronutik botatzea, bere eraildako aitaren oinordeko bihurtuz.
Takashi Sakurai
Takashi Sakurai (桜井 孝司, 1977ko maiatzaren 4a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama Flügels eta Consadole Sapporo.
Schilbe angolensis
Schilbe angolensis Schilbe generoko animalia da. Arrainen barruko Schilbeidae familian sailkatzen da.
Taylor Ruck
Taylor Ruck (Kelowna (Kanada), 2000ko maiatzaren 28a) igeriketan aritzen den kirolari kanadarra da.
Olinpiar Jokoak
2016ko Udako Olinpiar Jokoetan, Rio 2016an (Rio de Janeiro), bi domina lortu zituen; 4x100 errelebo librean brontzezkoa lortu zuen Kanadako taldearekin (3:32,89) Australiako (urrezko domina 3:30,65) eta AEBko (zilarrezkoa 3:31,89) taldeen atzetik sailkatuz; Hauek izan ziren taldekideak: Chantal Van Landeghem, Michelle Williams, Penny Oleksiak, Taylor Ruck eta Sandrine Mainville. 4x200 errelebo librean, berriro brontzezkoa lortu zuen Kanadak (7:45,39) AEBko (urrezko domina 7:43,03) eta Australiako (zilarrezkoa 7:44,87) taldeen atzetik; taldekideak honako hauek izan ziren: Brittany MacLean, Katerine Savard, Emily Overholt, Kennedy Goss, Penny Oleksiak eta Taylor Ruck.
Maria Untzetabarrenetxea
Maria Untzetabarrenetxea Olazar (Bilbo, 1964) arabar farmazialari eta enpresaburua da. 1992an María D'uol enpresa sortu zuen. Arabako Unibertsitate Ospitalearen laguntzarekin produktu dermatologikoak sortu ditu gaixo onkologikoentzat.
Pablo Beldarrain
Pablo Beldarrain Olalde (Abando-Bilbo, 1909ko apirilaren 19a - 1997ko urtarrilaren 1a) militar bizkaitarra, EAJren militantea, 1936ko estatu kolpearen ondoren, Errepublikaren alde gelditu zen, Eusko Gudarostean integraturik. Beldarrainen papera ezinbestekoa izan zen Bizkaiako defentsan. Martiartu Batailoiaren komandantea izan zen.
Biografia
Pablo de Beldarrain Olalde Bilboko Abando auzoan jaio zen 1909an. Hamabost urte zituelarik Euskalduna ontziolan lanean hasi zen; aldi berean, gauez, Arteak eta Lanbideen Eskolan ikasten zuen. 1930ean, 21 urterekin, Espainiako Armadan Garellano Batailoian sartu zen eta ondoren militar-karrerari ekin zion, konplementoko ofiziala bezala. Ideologikoki, baino, ELA sindikatuko eta EAJko militantea izan zen. 1931an Abandoko batzokiaren sortzaileen artean zegoen.
Errepublikaren aurkako militarren estatu kolpe ondoren, 1936an, EAJ inguruko boluntarioak prestatzen hasi zen. Halaber, ordena-zerbitzuak koordinatzen hasi zen. Abando eta Matikoko boluntarioekin Bizkaigaina Konpainia sortu zen, Beldarrain tenientea izanik; 1936ko irailean borrokan konpainiaren burua hil zen eta berak hartu zuen agindua. Azaroan, kapitain laguntzailearen karguarekin, Ibaizabal Batalloia entrenatzeko ardura eman zioten. Abenduaren 31an Martiartu Batailoiaren komandantea izendatu zuten. Batailoiaren lehenengo lana Larratzabal Batailoia Ubidean ordezkatzea izan zen.
1937ko martxoan, batailoia Elgetako frontera joan behar izan zuen. Sektore horren defentsa izango zen haien ardura, Intxorta mendiak tartean. Defentsa eskema horretan lubakien sistema komunikatua antolatu zuen. Sistema berria eraginkorra suertatuko da zeren eta hegazkinen eta tankeen erasoen aurrean, begetazioaren eta lurrarekin oso kamuflatuak gelditu baitziren. Mendigailurrak indartu zituen eta beheko aldean, tankeen aurkako minak sakabanatu zituen.
Behin Bilbo erorita, Nerbioia gurutzatzeko txalupen bi zubi antolatu zituen Retuerto aldera atzera egiteko. Ekainaren 30ean Liendora atzera egin zuen. Kantabrian, Barakaldoko lantegiak txikitzeko agindua ez betetzeagatik, kargutik kendu zuten. Uztailaren 3an, Euskal Gobernuaren aginduz, itsasontziz, Frantziara lehendabizi eta, ondoren, Lapurdira pasa zen.
Bigarren Mundu Gerraren hasierarekin, Bordelen babestu zen eta,handik, Daxen. 1945an Parisko Estatu Batuetako entrenamendu zelai batera joan zen. Han Estatu Batuen zerbitzura egongo zen Airedale euskal erakunde paramilitarra sortzeko prestakuntza jaso zuen. Urte berean Hego Euskal Herrira itzuli zen. 1955an frankistek Bilbon harrapatu eta Larrinagako espetxean sartu zuten, hogei egunetan libre gelditu zen. Emaztearekin eta hiru seme-alabeekin Frantzian bizi izan zen. Azkenik, familia Bilbora itzuli zen eta Pablo Beldarrain metalurgian aritu zen. 1997an hil zen.
Obra
Artikulu askorekin batera, bere oroimenekin Beldarrainek bi liburu plazaratu zituen:
Defiance konderria (Ohio)
Defiance konderria (Defiance County) Ohioko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Defiance da. 2010eko zentsuaren arabera 39,037 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Defiance konderriak 107,275 kilometro koadro ditu. Horietatik 707 ura dira. Beste 106,568 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 36,39 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 39,037 pertsonetatik 37,754 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 3,409 dira. 666 beltzak edo afroamerikarrak. 65 amerikar natiboak ziren eta 11 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 117 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 18 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 406 pertsonek kokatzen zuten.
Deabrua
Deabrua, txerrena, aingeru eraitsia edo antikristoa Kristautasunean jainkoaren aurka altxatu zen aingerua da, Euskal mitologi kristautuan arimak bahitzen dituena.
Termino eta hitz polisemikoa da nolabait, Demonioa bezala, gaizkiaren jaun nagusiari Deabrua esaten zaion bezala, haren agindupeko aingeru erori edo izpiritu gaizto anitzak ere deabruak edo demonioak izan baitaitezke.
Kontzeptua
Aspaldi deabrua akelarre izenarekin deitzen zuten, deabrua akerrarekin erlazionatzen baitzuten.
Deabrua gaizkiaren pertsonifikazioa da, kultura eta tradizio erlijioso askotan. Indar etsai eta suntsitzaile baten objektibazio gisa ikusten dena.