cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miru gorri
Kontserbazioa
Europako populazioa oso ezezaguna da, 9.000 eta 25.000 bikote artekoa dela estimatzen da (Rheinwald, 1993; Mebbs, 1995; Viñuela eta Ortega, 1999). Espainiako populazioaren inguruan ere datu asko falta dira, baina 3.300-4.100 bikotetik (1994) 1.900-2.700 bikotera (2001) jaitsi omen da (Viñuela, 2004). Nafarroan 270-300 bikote eta EAEn 35-45 bikote daudela estimatzen da (Viñuela, 2004).
Esan bezala, beherakada itzela jasaten ari den espeziea da miru gorria. Hainbat ikerlariren ustez horren arrazoiak honakoak dira: pozoiaren erabilera ehiza-espezieen harrapariak kontrolatzeko, jazarpen zuzena (kolonietan daudenean tiroz), habitataren galera eta eraldaketa, elektrokuzioak… (Viñuela, 2004).
Bretteville-Saint-Laurent
Etxebizitza
2007an 77 etxebizitza zeuden, 62 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 75 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 62 etxebizitza nagusietatik 58 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 52 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 100 ziren, horien artean 74 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 74 pertsona aktiboetatik 66 lanean zeuden (43 gizon eta 23 emakume) eta 8 langabezian zeuden (1 gizon eta 7 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bretteville-Saint-Laurent udalerrian 66 unitate fiskal zeuden, 177 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.637 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Bretteville-Saint-Laurent udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kakalardo eremita
Kakalardo eremita (Osmoderma eremita) Cetoniidae familiako kakalardo saproxilikoa da, zientziarako Giovanni Antonio Scopolik 1763an deskribatu zuena.
Deskribapena
Kakalardo handia da (25-30 mm luze, 14-19 mm zabal). Bizkarralde ilegabea, gaztain kolore ilunekoa, ia beltza, distira berdekara edo gorri ilunekin. Pronotoak luzetarako bi gandor ditu, erdiko ildoa mugatzen dutenak. Dimorfismo sexuala dute: emeak arrak baino obalatuagoak dira, ez hain ganbilak; horrezaz gainera, pronotoko ildoa estutuagoa dute.
Bizilekua
Baso hostoerorkor (pagadi, harizti, gaztainadi...) zaharretan bizi da. Larbak zuhaitz zaharren zulo handietan garatzen dira.
Banaketa
Iberiar penintsularen iparraldetik Eskandinavia eta Errusiaraino banaturik dago, Euskal Herrian barne. Hala ere, herrialde guztietan populazioak txikiak eta bakanak dira. Izan ere, sakabanatzeko oso ahalmen mugatua dute, helduek ez baitituzte 200 metro baino gehiagoko hegaldiak egiten; hortaz, elkarrengandik gertu dauden zulo egokiak behar dituzte. Horiek horrela, populazio bakoitza zulo egokiak dituzten zuhaitz gutxiko masekin loturik egon ohi da.
Kontserbazioa
IUCNren Zerrenda Gorrian ia galzoriko espezietzat hartua da. Bere bizilekuen galera dela-eta, Europar Batasuneko Habitaten zuzentarauak arriskuan dauden animalien zerrendan kokatu du. Basa eta Itsas Fauna eta Landaredian Arriskuan dauden Espezieen Euskadiko Zerrendan ere sartua da, kaltebera kategorian.
Harrikatze
Harrikatzea heriotza zigorra aplikatzeko modu bat da, zeinetan jende multzo batek harrika egiten dion pertsona bati, hil arte. Gaur egun, zigor hori aplikatzen dute Arabiar Emirerri Batuetan, Iranen, Iraken, Qatarren, Mauritanian, Saudi Arabian, Somalian, Sudanen, Yemenen, Nigeria iparraldean, Indonesiako Aceh probintzian, Afganistanen eta Pakistanen. Herrialde batzuetan, hala nola Iraken eta Afganistanen, epaiz kanpoko harrikatzeak egiten dira, legez kontrakoa izan arren.
Eridano (mitologia)
Greziar mitologian, Eridano, Hadesa zeharkatzen zuen bost ibaietako bat zen. Antzinatean, Po edo Rodano ibaiekin identifikatzen zen. Ibai honetan erori eta hil zen Faeton, bere aita zen Eguzkiaren gurdia gidatzeko ezintasunaren ondorioz. Elezahar honen ondorioz, Eridano konstelazioak bere izena jaso zuen.
Monte Santo de Minas
Monte Santo de Minas Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Burdaria
Burdaria da landagune edo auzo bat Muxikako udalerriaren erdialde-hegoaldean kokatuta dagoena, Muxikak mugak zabaldu aurretik Ibarruriko parte zena.
Zazpi baserri ditu, zabalgune batzuk dituen bide baten inguruan kokatuta daudenak, eta bide hori da auzoaren esparru publikoa eratzen duen elementu biltzailea. Baserriak dira Berango, Beitia, Auzokoa, Etxebarri, Goiti edo Goitixe, Garai eta Etxetxu.
Nasofaringe
Nasofaringea, cavuma edo errinofaringea ahosabai-errezelaren gainean eta sudur-hobien atzean dagoen faringearen zatia da. Iragazkorra den hiru zatietatik bakarra da, hau da, etengabe irekita dago airera. Atzeko hormako mukosan Eustakioren tronparen irekiera dago.
Pseudotoites
Pseudotoites ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Lower Porthpean
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Filles du Calvaire (Parisko metroa)
Filles du Calvaire Parisko metroaren geltokia da, Paris udalerriko 3. barrutian eta 11. barrutian dagoena.
Thamnodynastes pallidus
Thamnodynastes pallidus Thamnodynastes generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Ruská Volová
Ruská Volová Eslovakiako udalerri bat da, Sninako barrutian kokatuta. 13,07 km²ko azalera du eta 99 biztanle 2017ko datuen arabera.
Myersina pretoriusi
Myersina pretoriusi Myersina generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Ruská Volová
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1609. urtekoa da.
Symphysanodon mona
Symphysanodon mona Symphysanodon generoko animalia da. Arrainen barruko Symphysanodontidae familian sailkatzen da.
Hohenahr
Hohenahr Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Eusko Legebiltzarreko XII. legealdia
'''Eusko Legebiltzarreko XII. legealdia''' 2020ko uztailaren 12an egin ziren 2020ko Eusko Legebiltzarrerako hauteskundeen ondotik sortutako legegintzaldia izan zen. Bakartxo Tejeriaren mahaiko lehendakaritzarekin bost talde parlamentario zituen, eta kide bat talde mistoan.
Mahaia
Honako mahaia osatu zen hauteskundeetako emaitzen ondotik
Felicitas Guerrero
Felicitas Guerrero, jaiotzaz Felicia Antonia Guadalupe Guerrero eta Cueto (Buenos Aires, Argentina, 1846ko otsailaren 26a – ib., 1872ko urtarrilaren 30a) buenosairestar dirudun dama zen, garai hartan "Argentinako emakume ederrena" zela jotzen zena, eta bizitza tragikoa izan zuena, Buenos Aireseko hainbat idazle eta herritarren irudimena piztu zuena.
Jatorria familian eta lehen urteetan
Felicitasen hamar neba-ahizpa txikiak hauexek izan ziren:
Ezkontza eta ondorengoak
Felicia Guerrero eta Cueto 1864ko ekainaren 2an ezkondu ziren Martín Gregorio de Álzaga eta Pérez Llorenterekin (Buenos Aires, 1814ko martxoaren 12a), Ángela Isauraren neba—José Gregorio de Lezama aberatsarekin bigarren aldiz elkartua urte berean—, eta Felix de Álzaga jeneralaren lehen semea, Martín Alzaga euskaldun espainiarraren biloba izateaz gain, Buenos Aireseko azken alkate errealista. Ingalaterrako inbasioen heroia izan zen, baina izen onengatik ere fusilatu egin zuten Maiatzeko Iraultzaren ondorengo gertaerak baino bi urte geroago.
Felicitasek gurasoei Alzagari ezkontzan ez emateko eskatu zien, senargaiarekin zuen adin-ezberdintasun handiagatik: berak 18 urte zituen eta Alzagak, ostera, 50. Aitak, ordea, ukatu, eta bategitea proposatu zuen, bere senarrak hainbat lur-eremu eta aberastasun handi baitzituen.
Martín Gregorio de Álzaga eta Felicitas Guerreroren arteko ezkontzatik bi seme jaio ziren:
Alargun oinordekoa eta Samuel Sáenz Valienterekiko konpromisoa
1870eko martxoaren 1ean, Martín de Álzaga, bere senarra, hil egin zen Felicitasek 24 urte zituenean, eta haurdunaldi-egoera aurreratuan, hurrengo egunean umea galdu zuela. Alargun geratu zen, eta dirutza handia izan zuen, Alzagak bere ondasun guztien oinordeko izendatu baitzuen. Bere edertasuna eta aberastasuna arrazoi aski baino gehiago ziren Buenos Aireseko hainbat erregegaik gehien eskatzen zuten emakumeetako bat izateko; izan ere, Buenos Airesen ondoan, literatura-aretoetan, gauak ematen zituzten. "Errepublikako emakumerik ederrena" izanik, gazte alargun eta diruduna gainera, bere garaiko gizon guztiak konkistatzeko helburua zen, baina abantaila handiena Enrique Ocampo Regueirak (Buenos Aires, 1839ko uztailaren 15a) zuen, —Victoria Ocampo idazlearen osaba aitona izan zena—. Askoz tratu handiagoa izaten hasi ziren, eta, horrez gain, Ocampo esaldi konprometituak egiteko eskubidearekin sentitzen hasi zen, horietako bat bikotearen patua iragartzen zuena.
1871ko azaroan, Buenos Aires probintziaren hego-ekialdean zeuden Felicitas eta lagun batzuk «Laguna de Juancho» etxaldean —itsasorako irteera zuen eta General Madariagaren eguneko partidan zegoen—, orduan erabaki zuten berarengana joatea, hura baitzen bere gogokoena, Castelliko «La Postera» etxaldera, Alzagak Ambrosio Crámerren alargunari erositakora.
Arratsaldean beren gurdiekin harantz abiatu ziren gazteek ekaitz bortitz batek harrapatu zituenean. Bat-batean zerua ilundu egin zen, eta, ondorioz, kotxetegiak bere norabidea galdu zuen. Felicitas Guerrerok, orduan, gurdia gerarazi zuen, eta bat-batean zaldizko bat hurbildu zen esanez: "Nire etxea, zurea da, andrea". Laguntza eman zien gizona Samuel Sáenz Valbente, galdu ziren lurren jabea zen. Hala, Felicitas eta bikote lagun bat etxe horretan geratu ziren. Samuelek ondo eta zaldun gisa hartu zuen. Ondorioz, alargun gaztea harekin maitemindu zen.
Handik gutxira, gazte grinatsuak Parisen jantzi bat enkargatu izanaren zurrumurrua zabaltzen hasi zen, eta bere maitale frustratuari entzundakoan, bere ahotik entzun zuen Sáenz Valienterenganako sentimenduen berrespena eta Ocamporen beraren proposamenekiko gaitzespena. Beraz, hurrengo urteko urtarrilaren 29an elkar ezagutu eta bi hilabetera, Felicitas Guerrerok lagunarteko bilera bat antolatu zuen Barracasko etxaldean, bere konpromisoa jakinarazteko.
Aurrekariak
1872ko urtarrilaren 29an, Felicitas hiriaren erdigunetik itzuli zen erosketak egitetik, orduan oso lanpetuta baitzegoen Sud Trenbideko burdinazko zubi bat inauguratzear zelako Salado ibaiaren gainean, «La Postera» etxalde ederraren ertzean, eta, gainera, han bertan antolatzen ari zen festa, ospakizun hura zela eta, eta etorkizuneko ezkontza prestatzeko. Tren-enpresa negozio-gizon aberats eta landa-jabe britainiar batena zen, Edward Lumb. Bere lehen kudeatzaile nagusia Edward Banfield zen, eta haren korporazioa britainiar eta argentinarrek osatzen zuten. Besteak beste, José Gregorio de Lezama, Ambrosio Plácido de Lezica, Federico Elortondo, Thomas Thomas, Ryk eta beste.
Bost egun bakarrik geratzen zitzaizkion dena prestatzeko, Caserosko guduaren oroitzapenezko ekitaldi nagusietako bat baitzen, hogei urte lehenago Juan Manuel de Rosas brigadier orokorra garaitu zuena. Luis Augusto Huergo ingeniariak inportatu zuen Ambrosio Crámer izena zuen zubia —Hegoaldeko Libreen aitzindari unitario iraultzailea, federal rosistek lepoa moztu zioten— Erresuma Batutik, eta ehun eta hirurogeita hamar bat metro luze zen, aurrerapenaren adierazgarri garrantzitsua izanik. Zubi hori «La Postera» etxalde hain maitearen inguruan geratuko zela eta, seguru asko, ekitaldi horretako pertsona ospetsu guztiak bertara joango zirela, lehen aipatutakoa amabitxia izendatzeaz gain eta haren senar zenaren, Martín Alzaga, parte hartu zuelako antirosista mugimendu hartan.
Felicitas Barracasko etxaldera itzuli zenean, izeba Transición Cuetok jakinarazi zion bere pretendiente batek berari buruz galdetzen zuela. Gizon hori Enrique Ocampo zen, Portadako familia tradizional aberats batekoa, ezkondu aurretik maite zuena. Aldez aurretik, «Gas gozotegian» egon zen —hamaika farol baitzituen kalean, geroko Rivadaventonia eta Esmeralda kaleetako izkinan, Roberto Arlt plazatik, eraitsi egin baitzuten—, eta hantxe tragutxoren bat hartu ostean helduko zen etxaldera. Enriquek, Alzagaren alargunak Saenz Valienterekin zuen harremanarengatik oso jeloskor zegoenez, gurdian etxetzarrera joatea erabaki zuen, hura ikusi behar zuela esanez. Horregatik, Felicitasek edozein aitzakiarekin agur esateko eskatu zion Tránsitori. Azkenean izebari esan zion bere etxe edo idazmahaiko gonbidatu-gelan zain zezala esateko, joan egingo zela eta.
Felicitas eta Enrique Ocampo
Bera bere geletara igo zen bere gauzak uzteko eta festarako aukeratutako jantzia jartzeko. Ondoren, jangelara jaitsi zen, familia eta senargaia agurtzera, eta gero gonbidatu ugariko lorategira joan zen. Gero, barkamena eskatu zuen, etxe barrura joan behar baitzuen; izan ere, jantokitik Enrique Ocampo zegoen idazgelara, korridorea eta pasillo zeuden tartean. Ocamporekin Albina Águeda Casares eta Rodríguez Seguí utzi zituen. Bere neba Antonio Guerrerok (14 urte) eta lehengusu Cristian Demariak (22 urte) ezkutuan eskoltatu egin zuten eta lorategiko leihotik entzuteko asmoa zuten Felicitas babesteko.
Hantxe zegoela, beste kontu batzuen artean, Enrique Ocampok zuzenean galdetu zion Felicitasi: "Samuelekin edo nirekin ezkonduko zara? "elkarrizketaren diskrezioa hautsiz, eta, beraz, etxeko beste leku batzuetatik, eztabaida gogor, bortitz eta labur bat entzuten zen, non Ocampok arma bat ere aterata —Lefaucheux calibre 48— poltsikotik, oihuka: "Edo nirekin ezkonduko zara edo ez zara inorekin ezkonduko!".
Epaia eta gertaeren bertsioak
Auziaren epailea, Angel Justiniano Carranza doktorea, hainbat lekukori deklarazioa hartu ondoren, "suizidio" gisa agertu zuen. Beraz, Enrique Ocampo Felicitas hiltzeko erabili zuen errebolber berarekin bere buruaz beste egin zuen.
Zenbait bertsioren artean, batek zioen Felicitas hil zuen tiroa entzutean, bikotearen eztabaidaz jabetzean, Cristián Demaría —Felicitas-en lehengusua, ustez sekretupean maitatzen zuena— eta haren aita, agertu zirela Eszena beldurgarriarekin topo egitean, Ocamporekin borrokatu ziren. Eztabaidan egon zen, halaber, Ocampo nahita hil ote zuten, edo arma horretatik ihes egindako tiro batek hil ote zuen.
Shirbuirnia
Shirbuirnia ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Felicitas Guerrero
Epaia eta gertaeren bertsioak
Beste bertsio batek dio Felicitasen nebek tiro egin ziotela Ocampori gertatutakoaren ondoren, edo bidezko defentsa egin zuela festan zegoen zaldun batek.
Heriotza eta ehorzketa Errekoleta hilerrian
Felicitas hil arte hainbat ordu pasatu ziren, 1872ko urtarrilaren 30eko goizean.
Gorpuzkiak Recoletako hilerrian daude, Buenos Aires hirian. Bitxikeria gisa, ehorzketa-egunean, Felicitas-en familia zeraman karroza Enrique Ocamporen familiarekin gurutzatu zen Errekoleta hilerriaren sarreran eta hilerri berean daude biak lurperatuta.
Santa Felicitas eliza eraikitzea bere omenez
Gertaerak garai hartako gizartea ikaratu zuen. Hain eragin handia izan zuen, ezen Felicitasek, haren oinordeko bakarrak, 1872ko urtarrilaren 30ean hil zen leku berean eliza bat eraikitzea erabaki baitzuten. Eliza hori Isabel la Católica 520 kalean dago, Brandsen eta Pinzón kaleen artean, Kolonbia plazaren parean, Barracas auzoan, Gerlarien etxea zegoen tokian. Ondoan dago San Vicente de Paul Santa Felicitas Institutua.
Santa Felicitas eliza Ernesto Bunge arkitektoak egin zuen eta ez du estilo arkitektoniko zehatzik. Barruan marmol, estuko eta xehetasun piktorikoen konbinazioak ikus daitezke. Harlangaitz polikromatuz egindako hiru aldare ditu eta Frantziatik ekarritako bitralak. Armiarmak kristalezko kairelez apainduta daude, eta erloju ingeles bat ere badago, karriloiarekin. Barrutiko organoa alemaniarra da eta 783 hodi ditu. Bada mito bat, berretsi ez dena: Felicitas Guerreroren hilketaren tragediaren eta Felix semearen heriotzaren ondorioz, inork ez du ezkondu edo seme-alabarik bataiatu nahi izan eliza horretan. Elizara sartzen denak ikusiko du ez dagoela erdiko korridorerik aurkariek gurutzatu ahal izateko, bankuek nabearen zabalera osoa hartzen baitute. Izan ere, eliza hau ez da parrokia bat, eta, beraz, ez du baimenik sakramentuak emateko, hala nola bataioak edo ezkontzak.
Inguruko lorategietan G. Kreutzer ingeniariak zuzendutako Lourdesko haitzuloaren erreprodukzioa dago.
Elizaren bitralak
Gustave Pierre Dagrant frantsesak egindako ondare-balio handiko 28 bitralek osatzen dute tenplua. Nabe nagusian eta gurutzadura osatzen duten hiru aldareen alboetan daude. Ikus daitekeenez, gurutzadura osoan santu ezagun eta ezezagunek osatutako beirak daude. San Martin de Tourseko erretaulan eta aldarean, bitral batean Santa Ludmila ikusten da eta erdiko nabean Guadalupeko Ama eta San Felix. Diotenez, denak dira Guerrero familiako kideen oroimenez eta ohorez eginak, baina inork ez du mito hori berresten.
Bitral horien originaltasuna da nitxo nagusi batek osatzen dituela, Arrosarioko Ama Birjinaren irudi batekin, egur landuan eta polikromatuan, eta bi bitral, karburo-gasezko pikez argiztatuak.
Mezak
Ostiral eta larunbatetan egiten dira, 18:00etan (tenplua 17:00etan irekitzen da), eta igandeetan 10:30ean (elizak 9:30ean irekitzen du).
Filmografia
2009an Felicitas, filma estreinatu zen, Teresa Costantinik zuzendutako filma, Felicitas-en bizitzan oinarritua.
Agrigentoko probintzia
Agrigentoko probintzia (Provincia di Agrigento italieraz eta Pruvincia di Girgenti sizilieraz) Italiako Sizilia uharteko probintzia da. Agrigento hiria da probintziaren hiriburua.
Herriak
Probintzia honako herriek osatzen dute:
1645 Waterfield
1645 Waterfield asteroide gerrikoan aurkitutako 1645. asteroidearen izena da. 1933ko uztailak 24an aurkitu zuen Karl Wilhelm Reinmuthek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1933 OJ zen.
1646 Rosseland
1646 Rosseland asteroide gerrikoan aurkitutako 1646. asteroidearen izena da. 1939ko urtarrilak 19an aurkitu zuen Yrjö Väisäläk Turkutik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1939 BG zen. Bere izena Svein Rosselandengatik jasotzen du.
Thamnophis angustirostris
Thamnophis angustirostris Thamnophis generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Enuresi
Enuresia 5 urtetik gorako haurrek eta helduek gainean pixa egiteko duten disfuntzio aldizkako eta iraunkorra da, nahi gabekoa nahiz nahita. Batzuetan, gaueko enuresi terminoa erabiltzen da, gauez lo gertatzen delako maizenik; hala ere, esna pixa gainean egiteko disfuntzioa izendatzeko gernu-inkontinentzia terminoa hobesten da, eguneko enuresi terminoaren ordez. Enuresia emozio-estualdiekin loturik agertzen da gehienetan, eta 7 urteko haurren %10a eta helduen %1-%2 erasaten du.
Bulat Okudzhava
Bulat Xalvovitx Okudzhava (Була́т Ша́лвович Окуджа́ва; ბულატ ოკუჯავა; Tbilisi, Georgia, 1924ko maiatzaren 9a - Paris, 1997ko ekainaren 12a) errusiar idazle eta kantaria izan zen.
1961ean eman zuen bere burua ezagutzera, Lehen lerroan eleberria argitaratuz. Eleberri horretan Bigarren Mundu Gerrako sarraskiak kontatzen dira, eskolatik gerra-mugara eramaten duten nerabe baten ikuspegitik. Bigarren eleberriak (1969, Avrosimov gaixoa) Sobietar Batasuneko prosalari onentsuenetako bat zela erakutsi zuen. Aurrerago, Moskuko Literatura Aldizkariko arduradun izan zen, eta Idazleen Elkarteko idazkari hautatu zuten. Beste lan batzuk: Zhor-en argazkia (1970); Tula-ko agentea (1971); ''Shipov agente sekretua 1862. urtean Leon Tolstoi kondearen atzetik zihoaneko abentura miresgarriak (1973); Diletanteen bidaia'' (1978). Bestalde, 1960 ondoko urteetako kantari frantsesen lagun eta mireslea izan zen (George Brassens, Jacques Brel), eta bera ere abeslari handia izan zen.
Hohenroda
Hohenroda Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
K.a. 40
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende)
K.a. 60ko hamarkada | K.a. 50ko hamarkada | K.a. 40ko hamarkada | K.a. 30ko hamarkada | K.a. 20ko hamarkada
K.a. 45 | K.a. 44 | K.a. 43 | K.a. 42 | K.a. 41 | K.a. 40 | K.a. 39 | K.a. 38 | K.a. 37 | K.a. 36 | K.a. 35
Akito Tachibana
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shimizu S-Pulse eta Matsumoto Yamaga FC.
Orofaringe
Orofaringea faringearen erdialdeko zatia da, ahosabai-errezelaren eta epiglotisaren goiko ertzaren artekoa, ahutzen istmoaren bitartez ahoarekin komunikatzen dena. Orofaringea janariak, likidoak eta listua irensterakoan ahotik hestegorrietarantz igarotzen diren tokia ere bada.
Saint-Marc-à-Loubaud
Saint-Marc-à-Loubaud Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Marc-à-Loubaud udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 126 etxebizitza zeuden, 60 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 64 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 123 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 60 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 49 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 81 ziren, horien artean 55 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 55 pertsona aktiboetatik 48 lanean zeuden (28 gizon eta 20 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Marc-à-Loubaud udalerrian 51 unitate fiskal zeuden, 115 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.107 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
K.a. 41
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende)
Saint-Marc-à-Loubaud
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
Olímpio Noronha
Olímpio Noronha Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Saint-Marc-à-Loubaud
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Marc-à-Loubaud udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
K.a. 41
K.a. 60ko hamarkada | K.a. 50ko hamarkada | K.a. 40ko hamarkada | K.a. 30ko hamarkada | K.a. 20ko hamarkada
Saint-Marc-à-Loubaud
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
K.a. 41
K.a. 46 | K.a. 45 | K.a. 44 | K.a. 43 | K.a. 42 | K.a. 41 | K.a. 40 | K.a. 39 | K.a. 38 | K.a. 37 | K.a. 36
Irazabal (argipena)
Irazabal izenak hainbat adiera du:
Estrilda atricapilla
Estrilda atricapilla Estrilda generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Irazabal
Irazabal (Euskaltzaindiak araututako forma) edo Izebale (forma ofiziala, eta bertako ahoskera nagusia) Muxikako auzo bat da, Muxikako hiru herriek 1966an bat egin aurretik Ibarruriko parte zena. Izebal, Izabale eta Egizabal formak ere jasoak daude Muxikako toponimoen mapa eta kale izendegian'''. '''
Auzoko baserrien artean, Eguskitze/Eguzkitza, Pozuandi, Ligorreta/Legorreta, Etxezarra/Irazabalbekoa, Etxebarri...
Saint-André-de-Lidon
Saint-André-de-Lidon Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Symphysanodon octoactinus
Symphysanodon octoactinus Symphysanodon generoko animalia da. Arrainen barruko Symphysanodontidae familian sailkatzen da.
Saint-André-de-Lidon
Biztanleria
2007an Saint-André-de-Lidon udalerrian erroldatutako biztanleak 897 ziren. Familiak 366 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 131 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 107 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 508 etxebizitza zeuden, 366 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 108 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 494 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 366 etxebizitza nagusietatik 283 bere jabearen bizilekua ziren, 73 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 51 etxek hiru zituzten, 95 etxek lau zituzten eta 199 etxek bost zituzten. 314 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 178 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 154 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 554 ziren, horien artean 382 aktiboak ziren eta 172 inaktiboak ziren. 382 pertsona aktiboetatik 351 lanean zeuden (176 gizon eta 175 emakume) eta 31 langabezian zeuden (16 gizon eta 15 emakume). 172 pertsona inaktiboetatik 64 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 70 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-André-de-Lidon udalerrian 371 unitate fiskal zeuden, 926,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.107 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 48 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 4 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Saint-André-de-Lidon udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.372 hektarea erabiltzen.
Myersina yangii
Myersina yangii Myersina generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Bouguenais
Bouguenais Bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2007an 16.698 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bouguenais udalerrian erroldatutako biztanleak 16.698 ziren. Familiak 6.176 ziren, horien artean 1.393 pertsona bakarrekoak ziren (540 bakarrik bizi ziren gizonak eta 853 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.841 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.334 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 608 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 6.468 etxebizitza zeuden, 6.280 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 149 hutsik zeuden. 5.351 etxeak ziren eta 1.099 apartamentuak ziren. 6.280 etxebizitza nagusietatik 4.513 bere jabearen bizilekua ziren, 1.679 alokairuan okupaturik zeuden eta 88 doan lagata zeuden; 55 etxek gela bat zuten, 363 etxek bi zituzten, 992 etxek hiru zituzten, 1.877 etxek lau zituzten eta 2.992 etxek bost zituzten. 4.892 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2.800 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.878 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 10.919 ziren, horien artean 7.891 aktiboak ziren eta 3.028 inaktiboak ziren. 7.891 pertsona aktiboetatik 7.221 lanean zeuden (3.692 gizon eta 3.529 emakume) eta 669 langabezian zeuden (358 gizon eta 311 emakume). 3.028 pertsona inaktiboetatik 996 erretiraturik zeuden, 1.147 ikasten zeuden eta 885 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Nantes Atlantiko aireportua udalerrian dago.
Diru sarrerak
2009an Bouguenais udalerrian 6.709 unitate fiskal zeuden, 17.124,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.808 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 814 komertzioetatik, 10 erauzte enpresak ziren, 7 janari enpresak ziren, 6 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 47 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 115 eraikuntza enpresak ziren, 165 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 73 garraio enpresak ziren, 39 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 19 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 56 finantziazio enpresak ziren, 36 higiezinen enpresak ziren, 109 zerbitzu enpresak ziren, 87 administrazio publikoko enpresak ziren eta 40 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 182 zerbitzu publikoetatik, 1 lan bilaketa bulegoa zen, 1 jendarmeria, 2 posta bulegoak, 10 banku bulegoak, 4 funerariak, 11 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 7 ibilgailuen alokairu bulegoak, 6 autoeskolak, 16 igeltseroak, 21 margolariak, 14 zurginak, 21 iturginak, 13 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 16 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 21 jatetxeak, 10 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 35 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 6 okindegiak, 4 harategiak, 2 arraindegiak, 5 liburu dendak, 2 etxerako tresna dendak, 2 altzari dendak, 5 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 5 lore-dendak ziren.
2000. urtean Bouguenais udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 272 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 5 haur-eskola eta 6 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Bouguenais udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 2 lizeo teknologiko.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 588 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 387.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mogoditshane Fighters
Mogoditshane Fighters Botswanako Mogoditshane herriko futbol talde bat da.
Klub-aren ezizena "Brazildarrak" (The Brazillians) da.
Irabazitako txapelketak
o 1999, 2000, 2001, 2003
o 1999, 2000, 2003
o 2000
Formil zianuro
Formil zianuroa molekula organiko sinple bat da HCOCN formula duena. Aldi berean nitrilo eta karbonilo talde bana ditu. Espazioan detektatu izan da SGR B2 molekula lainoan.
Lurrreran atmosferan akrilonitriloak hidroxilo erradikalarekin erreakzionatzean sortzen da.
CH2=CHCN + OH•+ 1.5 O2 → HO2 + HCOCN + CH2O
Formil zianuroak urarekin erreakzionatzen du azido formikoa eta hidrogeno zianuroa sortuaz.
Perdões
Perdões Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Xubane Garai
Xubane Garai Lazkano (Aretxabaleta, 2002ko apirilaren 12a) gipuzkoar txirrindularia da. 2021ean debutatu zuen.
Usoa Ostolaza
Usoa Ostolaza Zabala (Zarautz, 1998ko otsailaren 25a) gipuzkoar txirrindularia da. 2021ean debutatu zuen.
Estrilda kandti
Estrilda kandti Estrilda generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Symphysanodon parini
Symphysanodon parini Symphysanodon generoko animalia da. Arrainen barruko Symphysanodontidae familian sailkatzen da.
Siemiradzkia
Siemiradzkia ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Elbach
Elbach Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Elbach udalerrian erroldatutako biztanleak 269 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 116 etxebizitza zeuden, 104 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 114 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 104 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 75 etxek bost zituzten. 97 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 184 ziren, horien artean 128 aktiboak ziren eta 56 inaktiboak ziren. 128 pertsona aktiboetatik 118 lanean zeuden (65 gizon eta 53 emakume) eta 10 langabezian zeuden (7 gizon eta 3 emakume). 56 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Elbach udalerrian 106 unitate fiskal zeuden, 276,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.278 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 argiketariak eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra elektrotresna denda bat zen.
2000. urtean Elbach udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-M'Hervé
Saint-M'Hervé Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.344 ziren. Familiak 501 ziren, horien artean 106 pertsona bakarrekoak ziren (63 bakarrik bizi ziren gizonak eta 43 bakarrik bizi ziren emakumeak), 166 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 205 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 569 etxebizitza zeuden, 513 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 549 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 513 etxebizitza nagusietatik 376 bere jabearen bizilekua ziren, 130 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 100 etxek hiru zituzten, 121 etxek lau zituzten eta 261 etxek bost zituzten. 447 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 196 etxetan auto bat zegoen eta 285 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 837 ziren, horien artean 673 aktiboak ziren eta 164 inaktiboak ziren. 673 pertsona aktiboetatik 642 lanean zeuden (358 gizon eta 284 emakume) eta 33 langabezian zeuden (17 gizon eta 16 emakume). 164 pertsona inaktiboetatik 66 erretiraturik zeuden, 61 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-M'Hervé udalerrian 527 unitate fiskal zeuden, 1.400 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 16.502€ zen.
Activitats ecomòmiques
2000. urtean Saint-M'Hervé udalerrian 69 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.058 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Sheikh Mukhtar Mohamed Hussein
Sheikh Mukhtar Mohamed Hussein (Xuddur, Bakool, 1912 - Nairobi, 2012ko ekainaren 12a) somaliar politikaria izan zen.
Saint-M'Hervé
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nematogobius brachynemus
Nematogobius brachynemus Nematogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Ferra-saguzar handi
Ferra-saguzar handia (Rhinolophus ferrumequinum) rhinolophidae familiako saguzarra da. Europan dagoen handiena izateaz gain, intsektujalea da kontinente honetako saguzar guztiak bezala.
Ezaugarriak
Euskal Herriko errinolofido handiena da. Besaurrearen luzera 50,5 eta 60,2 mm bitartekoa izan ohi da eta emeak arrak baino apur bat handiagoak dira. Pisua, aldiz, 14,6 eta 31,6 gramo bitartekoa izan ohi da. Ilajea luze, leun eta dentsoa da eta ez da mintzen ertzetan zehar zabaltzen. Kolorea marroi-grisaska eta gorriaren artekoa izaten da, alde bentrala dortsala baino argiagoa. Gazteak argiagoak eta grisaxkagoak izaten dira. Zelaren ertzak ahurrak dira eta prozesu konektiboa altua da, ertz biribilduna. Laugarren hatzeko lehen falangea, bigarrenaren luzeraren erdia baino handiagoa da. Buztana tibia baino dezente luzeagoa da, eta ondorioz, uropatagioaren atze-ertzak angelu nabarmena eratzen du. Hortz-formula da eta goiko lehen aurreko hagina oso txikia da eta ezpainetarantz desplazaturik dago. Ondorioz, letagina eta atzeko aurreko hagina kontaktuan daude.
Euskal Herrian ez dago besaurrearen tamaina gainezarri daitekeen beste espezierik, eta tamainarengatik erraz bereizten da gainerako generokideetatik.
Ekokokapena
Frekuentzia konstanteko ekokokapen-pultsuak emititzen dituzte, gainerako errinolofidoek bezala. Energia maximoko frekuentzia 80 (79-84) kHz inguruan izaten da, eta pultsuen luzera 30 eta 40 ms bitartean kokatzen da. Harrapakin bila hegan doazenean segundoko 11-13 pultsu emititzen dituzte.
Taxonomia
Zazpi azpiespezie ezagutzen dira:
Banaketa
Latitudeari dagokionez estua, baina longitudeari begiratuta banaketa zabala duen espeziea da. Europako atlantiar kostatik Japoniaraino hedaturik dago, baina latitude tarte estuan. Iparraldeko muga, Europan Herbehereetan, Britainia Handiko hegoaldean eta Kaukason dago. Asian, berriz, Gobi basamortuak ezartzen du muga. Hegoaldeko muga, Sahara eta Arabiako basamortuek eta Himalaia mendikateak ezartzen dute.
Iberiar penintsula ia guztian aurkitu da, nahiz eta Aragoi eta Gaztela Mantxan zita gutxi ezagutzen diren. Euskal Herrian, berriz, espezie ugaria da eta gordeleku asko ezagutzen dira Euskal Autonomia Erkidegoan eta Nafarroa iparraldean, batik bat.
Habitata
Zuhaitz edo zuhaixka estaldura minimo bat bada, askotariko inguruneetan bizi daitekeen saguzar-espeziea da. Presentzia baldintzatzen duen faktore nagusia, gainerako saguzar gehienekin gertatu bezala, gordeleku-eskuragarritasuna da. Animalia haitzulotarra da, baina haitzuloez gain mea, tunel, upategi eta bestelako lurpeko guneetan aurki daiteke. Nekazaritza inguruko eraikuntzetako gune ilun eta lasaietan ere gorde daiteke.
Kumatze-kolonia gehienak 1.000 metroko altueratik behera aurkitu dira, baina ale bakan eta ez-ugaltzaileak 1.600 metrotik gora ere behatu izan dira.
Elikadura
Ferra-saguzar handiaren dietaren %75 lepidoptero gautarrek eta koleopteroek osatzen dute, eta gainerakoa himenoptero eta dipteroek, normalean. Ez da harrapari oportunista, nahiz eta dieta harrapakinen eskuragarritasunaren arabera alda daitekeen. Aukera den bitartean, sitsez elikatzen da, eta hauen gabezian, kakalardoak ehizatzen ditu. Harrapakinak tamaina handikoak izaten dira eta ekokokapenaren bitartez harrapakinak hautatzeko gaitasun handia du.
Ugalketa eta ontogenia
Maiatzean kumatze-kolonia sortuko den gunera iristen hasten dira aleak. Iristen lehenengoak ernari dauden emeak eta aurreko urtean jaiotako bi sexuetako gazteak izaten dira. Ondoren, gainerako eme ugaltzaileak eta ar helduak iristen dira. Guztiak elkartzean 30-100 alez osaturiko koloniak eratzen dituzte. Ar helduak kolonian mantentzen dira kumeak jaio bitartean. Gertakari hau ekaina amaiera eta uztaila hasiera bitartean ematen da.
Gazteak jaio eta 3-4 astera hasten diren hegan, eta beren kabuz bizitzeko gai direnean, 40-50 egun ingururekin, eme helduak udako gordelekua uzten hasten dira. Kumatze-kolonia hau uzten azkenak ale gazteak izaten dira.
Emeek 3-4 urterekin lortzen dute heldutasun sexuala. Espezie honen bizi-luzetasuna 30 urterainokoa izan daiteke, nahiz eta badirudien gutxi direla 15 urte baino gehiago bizitzen diren animaliak (Dietz et al. 2009)
Erymnochelys madagascariensis
Erymnochelys madagascariensis Erymnochelys generoko animalia da. Narrastien barruko Podocnemididae familian sailkatuta dago.
Ferra-saguzar handi
Bizimodua
Kumatze- eta hibernazio-gordelekuen arteko distantzia ez da dozenaka kilometro batzuk baino luzeagoa izaten. Ugalketa garaitik at, elkarren artean 15 km-ko distantzia baino gutxiagora dauden hainbat gordeleku erabil ditzakete koloniek, garai honetan mugikortasun eta habitataren erabilera handiagoa emanaz. Gauez, eguneko gordelekutik 1-3 km urruntzen dira ehizarako.
Dirudienez, ez dira animalia lurraldekoiak eta ale bakoitzak ehiza-eremu ezberdinak erabil ditzake. Ehiza-eremu berbera, bestalde, hainbat alek partekatu dezakete, baina ez momentu berean.
Hibernazio-koloniak kumatze-koloniak baino askoz ere handiagoak izaten dira; 600 aleko koloniak ezagutzen dira. Sexua eta adinaren arabera, neguko gordelekuak hautatzerako orduan aldakortasuna behatu da. Eme helduek kobazulo txiki eta hotzak hautatzen dituzte, leize handiak ar eta eme heldugabeek okupatzen dituzten bitartean. Loaldian daudela dirudien arren, neguan zehar, hibernazio-koloniek aldakortasun handiak pairatzen dituzte. Hala, neguko aktibitatea ematen dela ondoriozta daiteke, kanpoko harrapakin-eskuragarritasunaren araberakoa dena.
Nematogobius maindroni
Nematogobius maindroni Nematogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Ruský Potok
Ruský Potok Eslovakiako udalerri bat da, Sninako barrutian kokatuta. 12,88 km²ko azalera du eta 137 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1635. urtekoa da.
Ezproi (botanika)
Ezproia, botanikan, hodi itxurako luzakina da, zenbait lorek, korolaren edo kalizaren oinaldean, kanporantz dutena.
Thamnophis couchii
Thamnophis couchii Thamnophis generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
K.a. 42
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende)
K.a. 60ko hamarkada | K.a. 50ko hamarkada | K.a. 40ko hamarkada | K.a. 30ko hamarkada | K.a. 20ko hamarkada
K.a. 47 | K.a. 46 | K.a. 45 | K.a. 44 | K.a. 43 | K.a. 42 | K.a. 41 | K.a. 40 | K.a. 39 | K.a. 38 | K.a. 37
Laringofaringe
Laringofaringea edo hipofaringea faringearen parterik behekoena da, orofaringetik eta errinofaringetik ondo bereizia, epiglotisaren goiko ertzetik hestegorriraino hedatzen dena. Laringofaringearen esplorazioa laringoskopio edo esofagoskopia bidez lortzen dute.
Nazareno Nº 6
Nazareno Nº 6 lurrunezko eta zurezko oskoldun arrantzu binakakoa izan zen, Antonio Izagirre eta Justo Ibarloza ondarrutarrena. Mutrikun Pedro Manuel Egañak eraikia, Bilbora joan zen Ondarroaren ebakuazioan. Minaketari lanetan jarri zuen Eusko Itsas Gudarosteak (1937ko martxoa) eta D-21 izena jarri (1937/5/12). Bilbo ebakuatzerakoan Santanderrera pasa zen. BIAren agindutara gelditu zen (1937/8/1), minen miaketan esku hartu zuelarik Santander, Gijón eta Avilésen. Azkenik Arcachonen babestu zen (1937/10/24) eta hantxe izan zen gudatea amaitu bitartean. Bere armadoreei 1939an itzuli zitzaien.
Logradouro (Paraíba)
Logradouro Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Saint-Sébastien–Froissart (Parisko metroa)
Saint-Sébastien–Froissart Parisko metroaren geltokia da, Paris udalerriko 3. barrutian eta 11. barrutian dagoena.
Estrilda erythronotos
Estrilda erythronotos Estrilda generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Fontanes (Lot)
Fontanes Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Skirroceras
Skirroceras ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Fontanes (Lot)
Biztanleria
2007an Fontanes udalerrian erroldatutako biztanleak 456 ziren. Familiak 194 ziren, horien artean 51 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 34 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: