cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Montmorot
Etxebizitza
2007an 1.620 etxebizitza zeuden, 1.458 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 40 bigarren erresidentzia ziren eta 122 hutsik zeuden. 1.020 etxeak ziren eta 599 apartamentuak ziren. 1.458 etxebizitza nagusietatik 918 bere jabearen bizilekua ziren, 510 alokairuan okupaturik zeuden eta 30 doan lagata zeuden; 41 etxek gela bat zuten, 164 etxek bi zituzten, 276 etxek hiru zituzten, 397 etxek lau zituzten eta 580 etxek bost zituzten. 1.154 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 769 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 511 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.921 ziren, horien artean 1.361 aktiboak ziren eta 560 inaktiboak ziren. 1.361 pertsona aktiboetatik 1.270 lanean zeuden (646 gizon eta 624 emakume) eta 91 langabezian zeuden (41 gizon eta 50 emakume). 560 pertsona inaktiboetatik 215 erretiraturik zeuden, 216 ikasten zeuden eta 129 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montmorot udalerrian 1.392 unitate fiskal zeuden, 2.919,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.097 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 213 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 43 eraikuntza enpresak ziren, 72 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 10 finantziazio enpresak ziren, 17 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 16 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 57 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 5 igeltseroak, 6 margolariak, 9 zurginak, 7 iturginak, 3 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 5 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 34 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 2 supermerkatuak, 3 brikolaje denda handika, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 2 liburu dendak, 5 arropa dendak, 3 etxerako tresna dendak, 3 zapata-dendak, 1 elektrotresna denda zen, 6 altzari dendak, 2 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Montmorot udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 400 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, osasun-zentro 1 bat eta 2 botika zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Smurf eraso
smurf erasoa DoS moduko eraso bat da, eta spoofing bitartez ping-en mezuak Broadcast-era bidaltzean helburu bat (erasotutako sistema) inundatzean datza.
Modu honetako eraso batean, erasotzaileak ICMP (ping) motako trafiko handia bidaltzen du Broadcast helbidera, non trafikoko pakete guztiek jatorrizko helbidea aldatuta duten (spoofing) erasotu nahi den sistemarenarengatik. Router-ak trafiko guzti hau bidaltzen badu, OSIren 2. geruza erabiliko du, broadcast funtzioak egingo dituenak, eta ondorioz host gehienek ICMP motako echo request mezuak hartu eta erantzungo dituzte, azpisareko host bakoitzeko trafikoa biderkatuz. Hainbat broadcast sarbide dituen sare batean, milaka host-ek erantzun dezakete pakete bakoitzari. Erantzun guztiak jatorrizko IPra itzultzen dira (erasotu nahi den sistemarenera).
Orain dela urte batzuk, sare guztiak ziren bulnerableak smurf motako erasoei -- "smurfeableak" ziren --. Egun aldiz, administrari gehienek bere sareak babestuak dituzte mota honetako erasoak ekiditeko, baina badira oraindik hainbat sare arazo hauekin.
Cisco routerrak dauden sare batean, nahikoa da honako konfigurazio komandoa egikaritzea:
Dark City (1998ko filma)
Dark City (euskaraz Hiri Iluna) 1998ko Alex Proyas australiar zinema zuzendariaren zientzia-fikziozko neo-noire filma bat da. Bertan, Rufus Sewell, Kiefer Sutherland, Jennifer Connelly eta William Hurt aktoreek anteztu zuten.
Denborarekin, eta etxerako bideo eta DVD bertsioak hedatzearekin batera, generoaren kultuzko filma bilakatu da.
Albion
Albion Britainia Handia izendatzeko erabili izan den izendapen antzinakoena da, halere, gaur egun Erresuma Batua izendatzeko erabiltzen da, zehazkiago Ingalaterra.
Izenaren jatorria zelta hizkuntzetan dago, zehazkiago galeserazko elfydd hitzan, "lurra, mundua" esan nahi duelarik (izatez, Albiorix hitzak "munduko errege" esan nahi du) eta aitzinindoeuroperan "txuri" nahiz "mendi". Hortaz gain, baliteke Eskoziako gaeleraz Eskozia izendatzeko Alba izenarekin ere lotura izatea.
Era berean, erromatarrak Britaniako konkista burutzeko unean Galiatik Britaniara igarotzean Doverreko itsaslabar zuriak aurrez-aurre ikusi zituzten, hauen ezaugarri nagusia den kolore zuria bere igeltsu eta silex osaketari zor diolarik, guzti honek albus ("zuri") hitzarekin lotzen du.
Erdi Aroko idazleek antzinako izen hau Plinio Zaharra edo Klaudio Ptolomeo bezalako autore klasikoen testuetatik berreskuratu zuten.
Bestalde, frantses nazionalismoak eta espainiar nazionalismoak Ingalaterra mespretxu, izu edo gutxiespenez deitzeko hain maitea duten Albion Zitala izendapena ere, antzinako izen honetan oinarritzen da.
Gainera, Ingalaterrako hainbat futbol taldeetako izenan ere badago: Brighton & Hove Albion F.C., Burton Albion F.C., Plymouth Albion R.F.C., Stirling Albion F.C., Albion Rovers F.C. edota West Bromwich Albion F.C..
Giana Farouk
Giana Mohamed Farouk Lotfy, arabieraz جيانا محمد•فاروق لطفي, (Egipto) 1994ko abenduaren 10a) karatean lehiatzen den kirolari egiptoarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina irabazi zuen Merve Çoban turkiarrarekin elkarbanatuz, kumite ≤61 kg modalitatean, Jovana Preković serbiarraren (urrezkoa) eta Yin Xiaoyan txinatarraren (zilarrezkoa) atzetik sailkatuz.
Kelis
Kelis Rogers (New York, 1979ko abuztuaren 21a) edo Kelis, bere ponte-izenarekin baita ezaguna, Estatu Batuetako abeslari, kantautore eta sukaldaria da.
Kelis Rogers jaio zen Harlem auzoan (Manhattan, New York). Bere ponte-izena portmanteau bat da, aitaren izena (Kenneth) eta amarena (Eveliss) bat eginda osatutakoa. Kenneth Rogers aita izan zen jazz musikari afro-amerikarra eta apaiz mendekostearra. Ama Eveliss Puerto Ricoko erkidego txinatarrekoa zen, moda diseinatzailea lanbidez.
Sukaldaritza
Arteko 2006 eta 2010 artean, sukaldari lanbidean trebatu zen Kelis, saucier gisa berezituta, Le Cordon Bleu sukaldaritza eskolan. 2006an Laureb Pesavento-rekin batera errezeta liburu bat argitaratu zuen.
2013an komertzialki saltsa marka bat kaleratu zuen Kelisek, 'Feast' izenekoa, Los Angeles hiriko Beverly Hills Food & Wine Festival delakoan.
Musika
Nazioarteko izena lortu zuen Kelisek 1999an bere lehen diskoarekin (Kaleidoscope). Harrezkero, kolaboratu izan du hainbat artistarekin (adibidez, No Doubt, Björk, Enrique Iglesias eta Dave Sitek), eta sariak lortu ditu Brit Awards, Q Awards, NME Awards, eta Grammy Sarietan.
Alejandro Finisterre
Alexandre Finisterre (jaiotzez Alexandre Campos Ramirez, Fisterra, 1919ko maiatzaren 6a - Zamora, 2007ko otsailaren 9a), futbolinaren asmatzailea eta editorea. Frankismoaren garaian deserrian bizi izan zen, Frantzia, Ekuador, Mexiko eta Guatemalan. Mexikon León Feliperi eginiko omenaldia antolatu zuen.
Beauval-en-Caux
Beauval-en-Caux Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Beauval-en-Caux udalerrian erroldatutako biztanleak 411 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 188 etxebizitza zeuden, 164 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 186etxeak ziren. 164 etxebizitza nagusietatik 130 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 131 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 264 ziren, horien artean 202 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 202 pertsona aktiboetatik 186 lanean zeuden (100 gizon eta 86 emakume) eta 16 langabezian zeuden (11 gizon eta 5 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Beauval-en-Caux udalerrian 166 unitate fiskal zeuden, 422 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.327 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Beauval-en-Caux udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.680 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Messac (Itsas Charente)
Messac Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 68 etxebizitza zeuden, 43 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 68etxeak ziren. 43 etxebizitza nagusietatik 29 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 37 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Soledad Sevilla
Biografia
Soledad Sevilla Valentzian jaio zen 1944an. Bartzelonako Real Academia Catalana de Bellas Artes-en ikasi zuen 1960tik 1965era, eta, ondoren, Madrilen.
Messac (Itsas Charente)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 58 ziren, horien artean 41 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 41 pertsona aktiboetatik 34 lanean zeuden (19 gizon eta 15 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Barbadás
Barbadás Ourenseko udalerria da, Ourenseko eskualdean dagoena.
Soledad Sevilla
Bekak
1979an Juan March Fundazioaren beka bat jaso zuen eta 1980an beste bat Arte Plastikoak Sustatzeko eta Adierazpen Forma Berriak Ikertzeko Zentroan. 1980tik 1982ra Bostonen bizi izan zen, Ameriketako Estatu Batuetako Kultura Gaietarako Espainiako Batzorde Bateratuaren Beka jaso ondoren. Harvard Unibertsitatean beste beka bat izan zuen ikasketak egiteko. Han Las meninas seriea lantzen hasi zen, erretikulu-formako oinarrizko egitura bat aplikatuz Diego Velázquezen koadroko espazioak eta atmosferak berrinterpretatzeko.
Barbadás
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 8.890 biztanle zituen.
Barrolândia
Barrolândia Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Soledad Sevilla
Ibilbide artistikoa
Bere karrera artistikoa hirurogeiko hamarkadaren amaieran hasi zen, minimalismo piktorikotik hurbil zeuden posizioekin. Hirurogeita hamarreko hamarkadan, Madrilgo Complutense Unibertsitatean Kalkulu Zentroan garatutako Forma Plastikoen Sorkuntza Automatikoko Mintegian parte hartu ondoren, utzi egin zuen etapa hori. Mintegi horretan, artistak sustrai geometrikoko pintura sortzea erabaki zuen, non modulua eta pintura-planoan zituen aldaketa amaigabeak gai gisa azaleratzen ziren; hala ere, kontuan izan behar da bere eraikuntza geometrikoek irakurketa poetikoa dutela, eta ezaugarri hori Soledad Sevillaren lanaren ezaugarri dela, baita 2023an ere. Abstrakzio geometrikoaren bidez (Optical art ere deitzen zaio), Sevillak neofiguraziotik eta Pop Artetik ihes egin zuen, Espainian arrakasta zuten mugimenduak baiziren. Denboraren poderioz, bere kezka artistikoek beste norabide bat hartu zuten, eta artista valentziarra ikerketa kontzeptual eta espazialaren esparruan hasi zen, laurogeiko hamarkadaren hasieran bere instalazioen emaitzak ikusita.
Messac (Itsas Charente)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Messac udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 222 hektarea erabiltzen.
Soledad Sevilla
Ibilbide artistikoa
Eritasun baten ondoren, artistak formatu handien ordez mihiseak egitera pasatu zen. Autoreak berak zera esan zuen:"“Iritsi zen nire egoera fisikoarengatik formatu handiak hartzeko gai ez nintzen unea. Orduan erabaki nuen oihalari beste modu batera ekitea, etapaka, pintzelkada txikiz, eta behin eta berriz errepikatzen direnak, harik eta unitatea desagertu arte. Sistema hau erabiltzen jarraitu dut erosoa zaidalako. Nire laneko aldaketa guztiak nire egoera fisikoan gertatu diren aldaketekin bat ertorri dira, bitxia bada ere. Baina ez dut inoiz modu arrazionalean planteatu. Naturak bere erritmoa ezartzen dit eta ni, besterik gabe, egokitu egiten naiz. Geometria alde batera utzi nuen, ezin baitzuen fisikoki hartu”."Soledad Sevillaren lanak argiaren, materiaren eta espazioaren arteko erlazioak aztertzen ditu; zehaztasun analitikoa eta ordena geometrikoa konbinatzen ditu esperientzia sentsorial eta organiko baten bilaketarekin. Bere ibilbide artistikoan, pintura eta instalazioa ez dira bi eremu diferentzialtzat hartzen, batetik bestera, lan espazialari buruzko pintura-lanaren beharrezko eta logiko gisa baizik.
2018an, Espainiako Konstituzioaren 40. urteurrena ospatzeko antolatutako El poder del arte erakusketan parte hartu zuen bere pintatutako metakrilatozko Sin título izeneko eskulturak (1971-1972). Sofía Erregina Museo Nazionaleko lanak Diputatuen Kongresuko eta Senatuko egoitzetan kokatu ziren.
2023ko otsailean, Lola Durán Úcar erakusketa komisarioaren eskutik, Soledad Sevillaren Nire paisaia propioa izeneko erakusketa egon zen Donostiako Kubo Kutxa aretoan.
Sevilla margolariaren ustez, arteak egia mistikoak ezagutzeko ahalmena du: «Lanek hutsa zeharkatzen dute, airea harilkatzen dute, giro espiritual bat sortuz».
«Nire esku hartzeak sotilak dira; alderdi immaterial eta iragankorrak txunditzen nau».
Arte-estiloa
1968an, artistak bere ibilbide artistikoa hasi zuenean, mugimendu informalista eta espresionisten ordezko arte-estilo bat aurkitu nahi izan zuen. Mugimendu horiek espainiar eszenan nagusi ziren, San Jorgeren Arte Ederren Eskolatik igaro ondoren, irakaskuntza akademiko oro baztertzen baitzuen. Akademikotasunaren aurka, Sevillak bere estiloa egokitu zuen Arte Arauemailearen eraginera; mugimendu horrek forma seriatuan, purutasun kromatikoan eta atonalismoan oinarritutako artea proposatzen zuen; haren maximoetako bat subjektibotasunaren esku-hartzea ukatzea zen.
Arte Arauemailearen ezaugarria izan zen proposamen eraikitzaileak, suprematistak eta neoplastizistak bateratzea. Horrelaxe xurgatu zuen Malevichek hasitako artearen arazketa, haren helburua objektuaren presentzia deuseztatzea baitzen, sentiberatasunaren adierazpen hutsa eragingo zuen artea lortzeko. Esperientzia neoplastikotik, arte-sistema zehatz-mehatz kodetzeko eta espazioaren ikuskera bat ezartzeko ahalegina bereganatu zuen. Oinarrizko printzipioa abstrakzio osoa da, non hizkuntza geometrikoa lerroetara, angelu zuzenera, hiru kolore primarioetara (gorria, horia eta urdina) eta kolore ez diren hiru (beltza, zuria eta grisa) mugatzen baita. Beraz, 60ko hamarkadaren amaierako eta 70eko hamarkadaren hasierako obra izaera serial eta geometrikoa izateagatik nabarmendu zen, keinuz eta zehaztugabetasunez betea, helburu, piezak pertsonalizatzea zuena.
1969an, artista Madrilen finkatu zen, 1968-1969, 1969-1970 eta 1970-1971 ikasturteetan Ernesto García matematikariak Madrilgo Complutense Unibertsitateko Kalkulu Zentroan emandako Forma Plastikoen Belaunaldi Automatikoa mintegietara joateko. Hala ere, Espainiako hiriburuko artista geometrikoen taldearekin Kalkulu Zentroan harremanetan jarri aurretik, Soledad Sevillak Antes del Arte taldeko kideak eta arte makina eta arte teknologikoaren aitzindariak ziren José María Yturralde eta Jordi Teixidor ezagutu zituen. Aguilerak dioenez, artistari espiritu kontestatario eta desmitifikatzailea eman zion talde horrek, proposamen optiko, pertzepziozko eta egiturazkoen bidez.
Madrilen, Kalkulu Zentroko lehen mintegian parte hartu zuten artista-taldeko kide izan zen Sevilla. Yturralde eta Semperez gain, besteak beste, Equipo 57ko artistak, Abel Martín eta Elena Asins izan zituen ikaskide. Lehen mintegia amaitu zenean, erakusketa bat egin zen, non lanek tresna elektronikoa erabiltzen baitzuten lan plastikoen konposizio eta sorkuntzarako. Forma konputagarriak izeneko mintegiaren bigarren edizioaren ondorioz egindako erakusketan, Sevillak ere parte hartu zuen, eta, orduko horretan, Georf Nees eta Auro Lecci artista atzerritarrek ere parte hartu zuten. Garcíak dioenez, konposizio artistikoko eremua ordenagailua erabiliz laguntzen zioten lanak bildu zituen erakusketak.
Hirugarren erakusketako katalogoan, Florentino Brionesek Sevilla aipatu zuen, lanerako tresna gisa ordenagailuak erabiltzen dituzten artistak aurkezteko artikulu batean. Hauxe zioen artikuluak:"“Soledad Sevillak pintura modularrak egiten ditu (Barbadillok bezala), baina, horretarako, ez du inolako jarraipen-legerik, lege erritmikoak baizik. Modulu bakar batetik abiatzen da, eta, bere buruarekin gainjarririk, bigarren mailako hainbat unitate sortzen ditu, material plastikoetan koadroak eraikitzeko. Haren saiakerak bigarren mailako 6x6 unitate berdineko pintura-espazio bat sortzean oinarritzen dira, non, hurrenez hurren, errenkadak, zutabeak eta diagonalak unitate desberdin batez egindako beste batzuez ordezkatzen diren”."Sevillak parte hartu zuen mintegietan, lan partekatu bat baino gehiago, artistek iritziak trukatzen zituzten, eta nazioarteko beste kalkulu-zentro batzuekin harremanak antolatzen eta ezartzen ikasten zuten. Kalkulu-zentroan mintegiak amaituta, eta musika eta poesia bezalako diziplinetara zabaldu ondoren, 1972an Forma Plastikoen eta Soinu-formen Sorkuntza Automatikoa erakusketan aurkeztu zen, Iruñeko Topaketen esparruan. Villaespesak dioenez, Espainiako arte-panoraman proiektu hori funtsezkoa izan zen, 1970eko hamarkadako artista espainiarren proposamenak eta interesak ezagutzeko ezinbesteko erreferentzia baita.
Mintegiko urteetan, Soledad Sevillaren lana abstrakzio "lirikoago" baterantz bideratu zen, non alderdi emozionalaren eta arrazionalaren arteko konplizitatea bilatzen zen, non geometria espazioa aztertzeko tresna bihurtzen zen. Abstrakzioari dagokionez, interesgarria da nabarmentzea estilo horrek Soledad Sevilla erakarri zuela; izan ere, nahiz eta instalazioetan figurazioak, narrazioak eta naturalismoak ez arduratu; pinturan, benetan, traba egiten zion. Estilo horretarako lehen hurbilketa, figurazioa zerbait kontserbadore eta atzerakoitzat hartzen zuen aurreiritzitik urruntzeko egin zuen, baina, artistak bazekien, bere eguneroko lanean, irudikatzeko espazioa interesatzen zitzaiola, eta ez garatzen ziren gaiak. Hori zela eta, Las Meninas eta Los Toros serieetan, arrazoi nagusiak ezabatu egin ziren, espaziotik eta pasadizotik desagertzen ziren bitartean.
Messac (Itsas Charente)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Soledad Sevilla
Arte-estiloa
Yolanda Romerok egindako elkarrizketan adierazten duenez,"Artistak serieen bidez ulertzen du bere lana, serieek beren ideiak garatzeko aukera ematen baitiote. Soledad Sevillaren lanak apurka-apurka hartzen du itxura, artistari denbora asko kostatzen baitzaio sortzen duen irudia interesatzen zaiona izan dadin lortzea; hori dela eta, ezin ditu koadro bakar batean islatu bere nahiak eta telesailak hori lortzeko bide ezin hobea dira."Bere instalazioetan, Sevillak ikuslearen zentzumen- eta gorputz-pertzepzioarekin jokatzen du, bitartekotasunaren eta kanpoaldearen arteko tentsioarekin, ikusten denaren eta ikusi ezin denaren artean, barne-bizipenen eta esperientzia publikoaren artean; Emakumeen Begiraden Jaialdia (AHM) (2011ko azaroaren 10a), betiere, horiek egiten diren lekuen berezitasunak kontuan hartuta. Arkitektura, land art eta eskulturaren mugen arteko lanak dira.
M.I.T line (1980) artistaren lehen instalazioa pinturarekiko hausturarekin sortu zen, Sevillak koadroen eta bi dimentsioko lanen formatu mugatua utzi nahi baitzuen. Sol Lewitten lanari keinu bat eginez, paretak, zoruak eta sabaiak trama edo bilbe geometrikoz betetako paper-biribilki handiekin bete zituen. Hala ere, garrantzitsua da esatea Sevillak campuseko zelaietan eta bere lana Massachusetts Institute of Technologyko eraikin batzuen kanpoko hormetan egin zuenean, ez zuela instalazio bat sortu nahi, obra beste giro batera eraman baizik. Instalazioei dagokienez, interesgarria da azpimarratzea artistak instalaziorik egin gabe bizi zitekeela esan zuela, baina inoiz ez pintatu gabe; sorkuntza-mota horrek poetika ematen dion ezaugarria du, eta berez balio erantsia da: behin-behinekotasuna. Artistak 2000. urtean egindako elkarrizketa batean hauxe adierazi zuen:"“Zentzu iragankorra perfektua da: gertatzen da eta desagertu egiten da. Hori ez zen plastikan eman XX. mendera arte, eta izugarri interesatzen zaidan esperimentua da, askotan elementuen eta objektuen pilaketen pisua somatzen dudalako. Instalazioa denbora eta espazio batean egiten bada eta gero oroitzapena baino ez bada geratzen, iradokizunez betetako poetika eransten dio.”"Emakumezko izaera, heriotza eta denboraren bilakaera artistak bere instalazioetan lantzen dituen gaiak dira, eta beti daude poesiarekin lotuta. Artistarentzat, lanaren alderdi poetikoa lanaren beraren motorra da, eta, horregatik, gaiak beti aldatzen saiatzen da, plastikoki zirraragarria den emaitza bihurtzeko. 1969an Madrilgo Unibertsitateko Kalkulu Zentroan izandako esperientzietatik sortutako espazio mental horretatik abiatuta, 80ko hamarkadan kultura- eta bizipen-memoria baten paisaia ikertzen jardun zuen, pertzepzio-ezagutzan sakonduz, trama edo bilbe eta erretikulu sotilen bidez. Lan horren emaitza dira serieetako koadroak, hala nola, Las Meninas, La Alhambra, Los Toros Vélez Blanco.
Artistaren lanean gertatutako aldaketa formalak, arrazoi fisiologikoengatik ez ezik, artistaren bizitza pertsonalarengatik ere badira. Hala, ikusi ahal izan dugu lanak amaitzean, akrilikoaren lanaren ondorio direla, eta ez olio-pinturaren lanaren ondorio, haren teknikak mugimendu arin eta indartsuekin garatu behar baitira. Ebakuntza baten ondoren, jarduera hori ezin zuen menderatu, eta, ondorioz, pintzelkada aldatu beharra eragin zuen.
Izaera serial eta geometrikoko pintura batetik (nahiz eta beti keinu txiki eta zehaztugabez blai egon, pertsonalizatzen eta gizatiartzen laguntzen zutenak), Soledad Sevilla abstrakzio lirikoago batera eraman zuen, non emozio eta arrazionalizazioaren arteko konplizitatea bilatzen den, eta geometria espazioa aztertzeko tresna bihurtzen den. Laurogeiko hamarkadaren erdialdean hasi zen pinturaren osagarri gisa hartzen zituen lehen instalazioak egiten, eta bien artean atzeraelikatze-prozesu emankor bat ezarri zuen, artistak pintura-serieak osatu eta sorkuntza-helburua amaitzeko, hiru dimentsioko beste adierazpen batekin, hau da, instalazioarekin. Alhambra serieak gertaera horren adibide gisa balio du, Soledad Sevillak, koadroak egin ondoren, Fons et origo (1987) instalazioa egin baitzuen. Hala ere, kontuan hartu behar da beste batzuetan instalazioak bidea irekitzen diola pintura-lanari; Vélez Blanco gaztelurako instalazioa egin ondoren, horixe gertatu zitzaion artistari, eta, ondorioz, En ruinas eta Vélez Blanco pintura-seriea egin zuen.
Bere instalazioetan -eskulturaren, "land art"-aren eta arkitekturaren arteko mugan kokatzen dira-, Soledad Sevillak ikuslearen zentzumen- eta gorputz-pertzepzioarekin jolas egiten du, bitartekotasunaren eta kanpokotasunaren arteko tentsioarekin, ekusten denaren eta ikusi ezin denaren artean, barne-bizipenen eta esperientzia publikoaren artean..., betiere horiek egiten diren lekuen berezitasunak kontuan hartuta. Artistak egitura abstraktu konplexuak diseinatzen ditu, baina dimentsio organiko argia dutenak, dela elementu eta material naturalak dituztelako, dela eraldaketa ziklikoko prozesuak jasaten dituztelako, dela kanpoko eragileen eragina izan dezaketelako.
Alar
Alar, Alardo edo Alardosto Euskal Herriko mitologiaren Jainko baten izena da. Bere gurtza Akitania erromatarraren garaian Pirineo aldean zabalduta egon omen zen.
Alar izeneko jainkoa azaltzen da, esate baterako, Pirinioetan dagoen Commingesko Layrisse haraneko erromatar garaiko aldare baten inskripzioan:
''"ALAR A FVRIVS FESTVS VSLM." (CIL XIII, 47)''
Alardost eta Alardossi buruzko inskripzioak azaldu dira ere, Auch-en Cierp-Gaud-en, Luchon-en Alardostus izenarekin, Montauban de Luchon-en eta Valcabrèren, eta antza jainko berberaren aldaerak dira. Antza kasu guztietan jainko berbera da lekuz lekuko izen aldaerekin.
Bernardo Estornes Lasak Alar Jainko hau artzaintzarekin lotzen du. Alar hitzak euskaraz abereak bazkatzen diren larrea esan nahi du.
Markina aldeko Alarabi pertsonaia mitologikoak, artzaintzarekin bera ere oso lotuta, antzinako jainko honekin harremanetan egon daiteke, edo bere aldaera bat izan.
Maria Ana Bidegaray
María Ana "Marianita" Bidegaray Salaverria (Hazparne, Lapurdi, 1890 — 1974) idazlea, ekintzailea eta feminista izan zen.
Lehen urratsak
Emigratzailea. Hasparrengo Jean Baptiste Bidegaray eta Goizuetako Ramona Salaverriaren alaba izan zen. Bordelen egin zituen ikasketak. Uruguaira emigratu zuen bere gurasoekin eta 1910ean Raymond Janssenekin ezkondu zen, Uruguain, Belgikako Kontsul Orokorra zenarekin. 5 seme-alaba izan zituzten: Ana María, Margot, Armando, Betty eta Raymond.
Ekintzaile lanak
Bigarren Mundu Gerran Belgikako biztanleei laguntzeko funtsak biltzeko taldean parte hartu zuen. San Vicente de Pauleko komiteko Frantziako Andereen batzordean ere jardun zuen. Catalina P. De Beisso Erietxeko langile eta enplegatuen zuzendaritzako kidea ere izan zen. Montevideoko Euskal Erria elkarteko Emakumeen Batzordeko idazkaria eta presidentea izan zen, hurrenez hurren.
Eusko Jaurlaritzarekin kolaboratu zuen Uruguain agente faxistak eta naziak atzematen.
Idazle ekarpenak
Argentinako Buenos Aires hiriburuan Eusko Deya egunkarian idatzi zuen eta Vicente de Amezaga Arestiren ardurapean Montevideoko Unibertsitatean sortutako Euskal Ikasketak Sailean parte hartu zuen.
Argitalpenak
Gol (Norvegia)
Gol Norvegiako udalerria da. Buskerud konderrian kokatua dago. 532.51 km² ditu eta 4,439 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ficedula westermanni
Ficedula westermanni Ficedula generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Kentaro Shigematsu
Kentaro Shigematsu (重松 健太郎, 1991ko apirilaren 15a - ) Japoniako futbolaria da.
Tekneziozko izar
Tekneziozko izarrak euren espektroak teknezio elementuaren presentzia adierazten duten izarrak dira. Mota honetako lehen izarrak 1952an aurkitu ziren, izar nukleosintesiaren lehen froga zuzena emanez, hau da, elementu arinagoetatik abiatuta elementu astunagoak sortzea izarren barnean. Teknezioaren isotopo egonkorrenek soilik milioi bat urteko bataz besteko bizitza dutenez, izarren barnean elementu honen presentziarako azalpen bakarra nahiko gertuko iragan batean sortu izana da. Teknezioa M motako zenbait izarretan, MS, MC motakoetan, S motakoetan eta C motako izarretan ikusi da.
Tekneziozko izar ezagunenen artean R Hydrae, T Ceti, Ji Cygni, NO Aurigae eta OP Herculis daude.
Sphyraena guachancho
Sphyraena guachancho Sphyraena generoko animalia da. Arrainen barruko Sphyraenidae familian sailkatzen da.
Liolaemus tehuelche
Liolaemus tehuelche Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Magnezitovce
Magnezitovce Eslovakiako udalerri bat da, Revúcako barrutian kokatuta. 15,18 km²ko azalera du eta 474 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1427. urtekoa da.
Favonigobius lentiginosus
Favonigobius lentiginosus Favonigobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Seven (filma)
Seven edota Se7en (Zazpi) 1995eko suspentsezko thriller bat da, David Fincher estatubatuar zinema zuzendariarena. Generoari dagokionez, zinema beltzaren, psychothrillerraren eta buddy moviearen artean dago. Gidoigilea Andrew Kevin Walker izan zen; eta antzezleak, Brad Pitt, Morgan Freeman, Gwyneth Paltrow eta Kevin Spacey.
Wrangler (Cambridgeko Unibertsitateko aipamena)
Ingalaterrako  Cambridgeko Unibertsitatean" Wrangler" da  Unibertsitateko matematika graduaren hirugarren urtean ikasle batek irabaz dezakeen lehen mailako ohorezko aipamena.
Seven (filma)
Izenburua zazpi bekatu nagusiei lotua dago.
Argumentua
New Yorkeko Hilketa Saileko Somerset tenientea (Morgan Freeman) erretiroa hartzeko zorian dagoen polizia ikertzaile beteranoa da, bere azken kasuan handigura eta izaera sutsuko den David Mills (Brad Pitt) polizia hasiberriarekin lanean ipini dute. Biek elkarlanean zazpi bekatu nagusiak aitzakiatzat hartuta hainbat hilketa egiten ari den serieko hiltzaile psikopata bat (Kevin Spacey) atzeman beharko dute, haren hilketa bakoitzak zazpi bekatu nagusietako banarekin lotura duelarik: lizunkeria, lukurreria, jalekeria, nagikeria, haserrekeria, bekaizkeria eta harrokeria. Biktimen gorpuek hiltzaileak nahita lagatako aztarnak dituzte; hala, jolas buru-hausgarria izateaz gain, katuaren eta txakurraren arteko joko bat bilakatzen da.
Horgen barrutia
Horgen barrutia Zürich kantonamenduan dagoen Suitzako barrutia da. Bere hiriburua Horgen da. 104,16 kilometro koadroko azalera du eta 92.282 biztanle.
Baños de Molgas
Baños de Molgas Ourenseko udalerria da, Allariz - Maceda eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.902 biztanle zituen.
Maison-Feyne
Maison-Feyne Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Maison-Feyne udalerrian erroldatutako biztanleak 293 ziren. Familiak 126 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 171 etxebizitza zeuden, 125 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 167 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 125 etxebizitza nagusietatik 99 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 61 etxek bost zituzten. 83 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Beade
Beade Ourenseko (Galizia) mendebaldeko udalerri bat da, El Ribeiro eskualdekoa. 2008ko erroldan, 525 biztanle zituen.
Maison-Feyne
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 188 ziren, horien artean 135 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 135 pertsona aktiboetatik 128 lanean zeuden (79 gizon eta 49 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Maison-Feyne udalerrian 134 unitate fiskal zeuden, 312 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.699 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Maison-Feyne udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 790 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sphyraena helleri
Sphyraena helleri Sphyraena generoko animalia da. Arrainen barruko Sphyraenidae familian sailkatzen da.
Guareí
Guareí Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Wolxheim
Wolxheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Wolxheim udalerrian erroldatutako biztanleak 865 ziren. Familiak 328 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 128 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 375 etxebizitza zeuden, 333 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 322 etxeak ziren eta 53 apartamentuak ziren. 333 etxebizitza nagusietatik 285 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 65 etxek lau zituzten eta 214 etxek bost zituzten. 280 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 119 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 187 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 560 ziren, horien artean 423 aktiboak ziren eta 137 inaktiboak ziren. 423 pertsona aktiboetatik 409 lanean zeuden (210 gizon eta 199 emakume) eta 14 langabezian zeuden (5 gizon eta 9 emakume). 137 pertsona inaktiboetatik 54 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Wolxheim udalerrian 340 unitate fiskal zeuden, 863 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.395 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 44 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 argiketaria, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gehiagoko denda bat zen.
2000. urtean Wolxheim udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, 264 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Liolaemus thomasi
Liolaemus thomasi Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Wolxheim
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lier (Norvegia)
Lier Norvegiako udalerria da. Buskerud konderrian kokatua dago. 301.27 km² ditu eta 227 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Julen Huidobro
Julen Huidobro Betolaza (Bilbo, Bizkaia, 1995eko apirilaren 1a) Euskal Herriko futbolaria da. Erdilari lanetan aritzen da.
Kirol Ibilbidea
''2022ko ekainaren 29an eguneratua. Datu ofizialak.''
Ouro Verde (Santa Catarina)
Ouro Verde Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Cazillac
Cazillac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cazillac udalerrian erroldatutako biztanleak 394 ziren. Familiak 154 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 57 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 57 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 260 etxebizitza zeuden, 157 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 104 bigarren erresidentzia ziren. 256 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 157 etxebizitza nagusietatik 132 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 68 etxek bost zituzten. 88 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 83 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 66 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 229 ziren, horien artean 163 aktiboak ziren eta 66 inaktiboak ziren. 163 pertsona aktiboetatik 151 lanean zeuden (76 gizon eta 75 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 66 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cazillac udalerrian 160 unitate fiskal zeuden, 406 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.065 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 albaitaria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
2000. urtean Cazillac udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.320 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Meilen barrutia
Meilen barrutia Zürich kantonamenduan dagoen Suitzako barrutia da. Bere hiriburua Meilen da. 84,64 kilometro koadroko azalera du eta 120.967 biztanle.
Ficedula superciliaris
Ficedula superciliaris Ficedula generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Takumi Abe
Takumi Abe (阿部 巧, 1991ko maiatzaren 26a - ) Japoniako futbolaria da.
OLED
Diodo argi-igorle organikoa edo OLED (organic ligth-emitting diode), elektroluminiszente organiko izenez ere ezaguna, diodo argi-igorle (LED) mota bat da zeina geruza elektrolumineszentea konposatu organikoen film batez osatuta dagoen. Geruza organiko honek bi elektrodoen artean kokatuta dago; elektrodo hauetako bat gardena izaten da. OLEDak display digitaletan erabiltzen dira; telebisten, monitoreen edo mugikorren antzeko gailuetan.
OLED familien artean bi nabarmentzen dira: molekula txikien erabileran oinarritzen direnak eta polimeroak erabiltzen dituztenak. OLED display baten kontrol-eskema matrize pasibo (PMOLED) batekin edo matrize aktibo (AMOLED) batekin funtziona dezake. PMOLED eskeman, displayaren ilara eta lerro bakoitza sekuentzialki kontrolatzen da; AMOLED kontrol eskema, ordea, banakako pixel bakoitzarako sarbide zuzena eskaintzen du on edo off jarriz. Kontrol zuzenerako, pelikula finen transistoreen planoa erabiltzen du. AMOLED teknologiak bereizmen eta tamaina handiagoko displayentzako aukera ematen du.
OLED display batek ez du backlight beharrik, bera bakarrik baita argi ikusgaia igortzeko gai. Honen emaitza, beltz kolore-maila sakonak dira, LCD teknologia baino pantaila arinago eta meheagoekin. Giro-argi baxuko egoeretan, gela ilunetan adibidez, OLED pantailak kontraste-erlazio handiagoa lor dezake LCD pantailak baino.
Funtzionamendu-printzipioa
OLED diodoa bi elektrodoen —anodo eta katodo— artean kokatutako material organikoen geruza batez osatuta dago, guztia substratu baten gainean jarrita. Tentsio bat aplikatzen da anodoa positiboki kargatuz katodoarekiko; honek, elektroien fluxua sortuko du katodotik anodora.
Igorpen-geruza negatiboki kargatzen da gehiegizko elektroiengatik; eroapen-geruza hutsuneekin kargatzen da elektroien faltagatik. Indar elektroestatikoek elektroiak eta hutsuneak erakartzen dituzte exciton bat osatuz. Elektroi eta hutsuneen elkartzea igorpen-geruzan gertatzen da, erdieroale organikoen hutsuneek elektroiak baino mugikortasun handiagoa baitute. Honek, elektroia energia-maila altuago batetik energia-maila baxuago batera pasatzea eragiten du; hasierako eta bukaerako egoeren arteko aldearen berdina den energia askatuz, erradiazio ikusgaiaren igorpenarekin batera. Erradiazioaren frekuentzia materialaren banda-etenduraren araberakoa izango da; OLED baten kasuan HOMO eta LUMO arteko energia diferentziaren araberakoa.
Thiel (kraterra)
Thiel kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ02 lau-angelukoan dago, Ilargiaren alde ezkutuaren ipar-hemisferioan. 35,7 kilometroko diametroa du. Izena Walter Thielren omenez darama.
Krater sateliteak
Krater sateliteak krater nagusitik hurbil dauden krater txikiak dira, eta krater horren izen bera hartzen dute letra larri osagarri batekin (baita horien eraketa krater nagusiaren eraketatik independentea bada ere). Konbentzioz, egitura horiek ilargi-mapetan identifikatzen dira, eta dagokien letra krater nagusitik hurbilen dagoen ertzaren erdian kokatzen da.
James A. Garfield
James Abram Garfield (Moreland Hills, Ohio, 1831ko azaroaren 19a - Elberon, New Jersey, 1881eko irailaren 19a) Ameriketako Estatu Batuetako politikaria izan zen. Estatu Batuetako hogeigarren lehendakaria izan zen. Ikasketak bere kabuz egin zituen, eta hizkuntza zaharrak irakatsi zituen (1857-1860). Estatu Batuetako Sezesio Gerran parte hartu zuen. Ohioko ordezkari zela, Alderdi Errepublikarreko buruzagi (1876) eta lehendakari izendatu zuten 1881ean. Sei hilabete eta hamabost egun iraun zuen karguan, 1881ko irailaren 19an tiroz hil baitzuten.
Ryo Hiraide
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kataller Toyama.
Rebouças (Paraná)
Rebouças Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Chappell (kraterra)
Chappell kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ02 lau-angelukoan dago, Ilargiaren alde ezkutuaren ipar-hemisferioan. 73,92 kilometroko diametroa du. Izena James Chappellren omenez darama.
Krater sateliteak
Krater sateliteak krater nagusitik hurbil dauden krater txikiak dira, eta krater horren izen bera hartzen dute letra larri osagarri batekin (baita horien eraketa krater nagusiaren eraketatik independentea bada ere). Konbentzioz, egitura horiek ilargi-mapetan identifikatzen dira, eta dagokien letra krater nagusitik hurbilen dagoen ertzaren erdian kokatzen da.
Favonigobius melanobranchus
Favonigobius melanobranchus Favonigobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Liolaemus tregenzai
Liolaemus tregenzai Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Carnot (kraterra)
Carnot kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ02 lau-angelukoan dago, Ilargiaren alde ezkutuaren ipar-hemisferioan. 126,06 kilometroko diametroa du. Izena Nicolas Léonard Sadi Carnotren omenez darama.
Hut 8
2005ean bigarren gerra garaiko itxura berreskuratu zuen eta orain, erakusketa bat dago bertan ("HMS Petard Exhibition").
Langileak
kriptoanalista horiez gain baziren 130 inguru emakume lan egin Hut 8 taldean lan egiten zutenak.
Merve Çoban
Merve Çovan Bafra (Turkia) 1993ko urtarrilaren 25a) karatean lehiatzen den kirolari turkiarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina irabazi zuen Giana Farouk egiptoarrarekin elkarbanatuz, kumite ≤61 kg modalitatean, Jovana Preković serbiarraren (urrezkoa) eta Yin Xiaoyan txinatarraren (zilarrezkoa) atzetik sailkatuz.
Shuto Kono
Shuto Kono (幸野 志有人, 1993ko maiatzaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.
Mokrá Lúka
Mokrá Lúka Eslovakiako udalerri bat da, Revúcako barrutian kokatuta. 15,21 km²ko azalera du eta 506 biztanle 2017ko datuen arabera.
Shuto Kono
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Tokyo eta V-Varen Nagasaki.
Mokrá Lúka
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1427. urtekoa da.
Pléchâtel
Pléchâtel Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 2.574 ziren. Familiak 901 ziren, horien artean 221 pertsona bakarrekoak ziren (89 bakarrik bizi ziren gizonak eta 132 bakarrik bizi ziren emakumeak), 225 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 408 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 47 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.108 etxebizitza zeuden, 910 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 125 bigarren erresidentzia ziren eta 73 hutsik zeuden. 1.083 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 910 etxebizitza nagusietatik 782 bere jabearen bizilekua ziren, 119 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 62 etxek bi zituzten, 141 etxek hiru zituzten, 212 etxek lau zituzten eta 484 etxek bost zituzten. 753 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 310 etxetan auto bat zegoen eta 513 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: