cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maylis (Landak)
Etxebizitza
2007an 122 etxebizitza zeuden, 116 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 117 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 116 etxebizitza nagusietatik 97 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 93 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Knipolegus nigerrimus
Knipolegus nigerrimus Knipolegus generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.
La Parra de las Vegas
La Parra de las Vegas Cuencako udalerria da, Serranía de Cuenca eskualdean dagoena.
Švihov (Rakovníkeko barrutia)
Švihov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 53 biztanle ditu eta 2,96 kilometro koadroko azalera. Rakovníkeko barrutian dago.
Maylis (Landak)
Diru sarrerak
2009an Maylis udalerrian 114 unitate fiskal zeuden, 327 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.070 euro zen.
Sorex jacksoni
Sorex jacksoni Sorex generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Soricinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Bertizko jaurerria
Natura parkearen barruan lorategi botanikoa dago.
Ezaugarriak
2.040 hektarea ditu parkeak, eta Bertizaranako udalerriaren zati handi bat hartzen du. Bertako zuhaitzek oihan zabalak osatzen dituzte, eta pagoak dira nagusi, haritz eta haltzekin batera. Animaliei dagokienez, orkatz, basurde eta orein ugari bizi dira ingurune hartan.
Pagadi, txilardi eta iralekuetan basurdeak, oreinak, orkatzak eta basakatuak ere bizi dira. Erreketako ur fresko eta garbietan, berriz, desman piriniotarra, hau da, ugaztun txiki intsektujalea. Erreka bazterretan, Soldanellavillosa hazten da, hots, lurrari begira dauden lore moreetako landarea.
Abeltzaintza mendeetan izan da Bertizko aprobetxamendu nagusietako bat, baina bestelakoak ere izan dira: zura, ehiza, arrantza, eta egur-ikatza nahiz karea edo kisua egitea, kareharriak erabiliz.
Sarreran berean, Libanoko zedro handi batek ematen dio ongietorria jendeari; monumentu natural izendatua dago. Naturaren Interpretazio Zentroa lorategi barneko Tenientetxea baserrian dago kokatua, Nafarroa osoko ekipamendurik osoenaz dago hornitua, erabilera publikoari, sentsibilizazioari eta ingurumeneko hezkuntzari dagokienez.
Ziga-Fernandez senar-emazteek hainbat gauza eraikiarazi zituzten, besteak beste: antzinako jaurerria berregin zuten, gaur egun Baztan ibaiaren gainetik doan sarbidea eta zubia egin zuten, eta gaur egungo lorategian iturriak, urmaelak, pergolak, otorduetarako estalpeak, behatoki bat eta basilika bat eraiki zituzten. Gerora, 11 kilometroko pista egin zuten Aizkolegiko gailurreraino, eta han jauregi modernista bat eraiki zuten, gaur egun ondo ez dagoena.
Ibilbideak
Milaka bisitari bisitatzen dituzte urtero lorategi historiko-artistikoa eta Parke Naturala. Parkea ezagutzeko 6 bidexka daude seinaleztatuta
Maylis (Landak)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria eta 1 zurgina.
Frantziako Hirugarren Errepublika
Frantziako Hirugarren Errepublika (frantsesez: La Troisième République) Frantzian izandako gobernu-sistema errepublikanoa izan zen, Frantziako Bigarren Inperioa amaitutakoan hasi eta Hirugarren Reicharen okupazioarekin bukatu zena. 1870ean sortu zen, Frantzia-Prusia Gerran jasandako porrotaren ondorioz Napoleon III.aren erregimena erori zenean, eta 1940an amaitu, naziek Frantzia okupatu eta Vichyko gobernua ezarri zenean.
Maylis (Landak)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Maylis udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 680 hektarea erabiltzen.
Frantziako Hirugarren Errepublika
Adolphe Thiersek, le Libérateur du Territoire edo Lurraldearen askatzailetzat hartua, 1870eko hamarkadaren hasieran bere izaera errepublikanoa finkatu zuen "Frantzia gutxien banatzen duen gobernu erregimena" zela esanez. Hirurogeita hamar urte iraun zuenez, Frantziako historiako erregimenik luzeena izan zen, Antzinako Erregimena alde batera utzirik.
Gobernua
Gizonezkoen sufragio unibertsalean oinarriturik, monarkikoek (Louis Adolphe Thiers, Patrice de Mac-Mahon), errepublikano oportunistek (Léon Gambetta, Jules Ferry) eta ezkerreko erradikalek (Georges Clemenceau, Aristide Briand) gobernatu zuten elkarren segidan, bai eta errejimen orekatsua moldatu ere.
Maylis (Landak)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Frantziako Hirugarren Errepublika
Gobernua
Gobernu era horrek hainbat krisitan sendotasuna erakutsi zuen.
Errepublikarrek ahalegin nagusiak Estatua laikotzearen aldekoak izan ziren; joera horrek indar eta eragin handiko Eliza baten aurrean jarri zituen. Eskola publikoa, derrigorrezkoa eta dohakoa izan zen haien lorpen handiena, hori baita frantses identitatearen eta irakaskuntza sistemaren zutabea.
Bereziki geldoak gertatu ziren Frantzian nekazaritzatik industriarako ekonomia aldaketa eta demografiaren hazkundea. Sozialismoak sustaturiko langile arazoak gizarte bizitza asaldatu zuen XIX. mendearen amaieratik, giroa jada ondo berotua izanik zenbait eskandalu zaratatsu zirela medio. Dreyfus aferak bitan zatitu zuen Frantziako iritzi publikoa.
Errepublika monarkikoa (1870-1880)
Sedan go hondamendiak matxinada bat eragin zuen Parisen 1870eko irailean. Horren ondorioz, Frantziako Bigarren Inperioa erori eta Hirugarren Errepublika aldarrikatu zen.
Gerrak aurrera jarraitu zuen, harik eta Frantziak ondoko urtean errenditu zen arte. Ondoren hauteskundeak egin ziren. Haietatik, Nazio Batzarr ean monarkikoen gehiengoa atera zen eta Louis Adolphe Thiers aginpide betearazleko buru hautatu zuten.
Frantzia eta Prusia gerrako kalte ordainak negoziatzen ari zirelarik, Komuna izeneko matxinada lehertu zen Parisen. Porrot militarrak eta Parisko gertakariek herrialdea jota utzirik, lasaitasun eskaria nagusitu zen Frantzia gehienean. Eskariari “Bakea, Ordena eta Lana” esloganaz erantzun zion Thiersen behin-behineko gobernuak. Elizaren eragina agerian uzten dute garai hartan egindako erromesaldi ugariek eta Frantzia Bihotz Santuari eskaini izanak. Guztiarekin ere, biztanleriak (nekazaritza jatorrikoa baitzen gehienbat) arras arbuiatu zuen eskuindarren arinkeria gerrazalea.
Carol-Ann Duffy
Carol Ann Duffy (Glasgow, 1955eko abenduaren 23a) britaniar poeta, poesia-kritikaria, dramagilea, abestigilea eta irakaslea, da. Poeta saritua da, hau da, Erresuma Batuko gorteko poeta 2009ko apirilaz geroztik. Duffy da bereizketa hori lortzen duen lehen emakumea, lehen eskoziarra eta LGTB lehena. Duffy Mánchesterren bizi da, eta Manchester Metropolitan Unibertsitateko poesia-katedraduna da. Argi eta garbi lesbiana gisa identifikatzen da eta alaba bat du. 1999an proposatu zuten idazlea lanposturako. Titulua, beraz, Andrew Motioni eman zitzaion, hamar urtera mugatu zuena. 1983an National Poetry Competition irabazi zuen, 1988an Somerset Maugham saria eta 1993an Costa Book Award eta Forward Poetry Prize sariak, baita 2005ean T. S. Eliot Prize ere. Scottish Arts Council Book Award saria irabazi du behin baino gehiagotan.
Frantziako Hirugarren Errepublika
Errepublika monarkikoa (1870-1880)
Langile klase urria gune jakinetan zegoen batez ere: Paris eta Lyon go industria aldeetan eta iparraldeko harrikatz arroetan.
Carol-Ann Duffy
Lehen urteak
Carol Ann Duffy Gorbals familia katoliko batean jaio zen, Glasgowko inguru pobre batean, Frank Duffy mekanikari argiketariaren eta May Black bikoteak beste lau seme izan zituen. Familia Ingalaterrako Staffordera joan zen, Duffyk sei urte zituela. Aitak English Electric-en lan egiten zuen. Sindikalista ere izan zen, eta 1983an Alderdi Laboristarako hautagai parlamentario gisa aurkeztu zen; gainera, "Stafford Rangers" futbol-kluba zuzendu zuen denbora librean. Duffy Saint Austin’s RC Primary School-en (1962-1967), St. Joseph’s Convent School-en (1967-1970) eta Stafford Girls’ High School-en (1970-1962) hezi zuten. Bere literatura-talentua ingeleseko bi irakaslek sustatu zuten: June Scriven St. Joseph’sen eta Jim Walker Stafford Girls’ High-en. Txikitatik zen irakurle sutsua, eta idazle izan nahi izan zuen beti, 11 urtetik aurrerako olerkiak sortuz. Ingeleseko irakasle bat hil zenean, berak hauxe idatzi zuen: "'Zure mahaigainean esertzen zara,/hankak mugituz, Yeats-en poema bat irakurtzen/ neska aspergarriei, nire bihotz trabatu eta gorrituari izan ezik/ hitzekin maitemindu eta zuhaitzei begira zegoen bitartean// nire eskuen azpiko idazmahai zahar eta urratuan, Txoriari entzuten nion kanpoko haritzean, airean zirriborratzen dut'. "
Lan ibilbidea
Duffyk 15 zituenean, June Scrivenek bere poemak Outpost inprimategira bidali zituen. Outpost Bernard Stone liburu-saltzaileak irakurri zuen, eta horietako bat argitaratu zuen. Berak 16 zituenean Adrian Henri ezagutu zuen, Liverpooleko poetetako bat, eta berarekin egon nahi zuela erabaki zuen, 1982 arte berarekin bizi izan zen. Bere hitzetan:"'Konfiantza eman zidan.Jeniala zen. Poesia zen guztia, oso lilluragarria, eta inoiz ez zen leiala izan. Uste zuen poetek desleialak izan behar zutela'."Berak Liverpooleko Unibertsitatean sartzea eskatu zuen, handik hurbil egoteko, eta hor hasi zuen filosofia-karrera 1974an. Liverpool Playhousen bi lan antzeztu zituen, Fifth Last Song liburuxka idatzi zuen eta filosofiako lizentziatura diploma jaso zuen 1977an. 1988-89tik poesia-kritikari gisa lan egin zuen The Guardianerako, eta 1996an Ambit izeneko poesia-aldizkaria argitaratu zuen. 2009ko maiatzaren 1ean izendatu zuten poeta laudatua, Motionen 10 urteko epea amaitu zenean.
Frantziako Hirugarren Errepublika
Errepublika monarkikoa (1870-1880)
Hirietarako exodoak hiru eragile izan zituen: nekazaritzaren krisia, laborearen prezioen beheraldia eta mahatsaren filoxera.
Monarkiaren aldeko fakzioak ados jarri ezinean, Thiers kendu eta haren ordez Patrice de Mac-Mahon mariskala ezarri zuten gobernu buru (1873). Urte horietan errepublikar errejimenaren konstituzio-oinarriak ezarri zituzten.
Carol-Ann Duffy
Poeta saritua
Bere lehen olerkian, Duffyk soneto baten formatuko Britainia Handiko Mps-en eskandaluari aurre egin zion. Bere bigarren poema, Last Post, BBCk agindu zuen Henry Allingham eta Harry Patch, Lehen Mundu Gerran borrokatu ziren azken bi soldaduen heriotza ospatzeko.
Haren hirugarren poema, “The Twelve Days of Christmas 2009”, uneko gertaerei buruzkoa da, hala nola desagertzeko zorian zeuden espezieei, Kopenhageko klima-aldaketari buruzko konferentziari (banku-panikoa) eta Afganistango gerrari buruzkoak.
Frantziako Hirugarren Errepublika
Errepublika monarkikoa (1870-1880)
Errejimen horrek ia monarkiaren aginpidea eman zion lehendakariari eta ganbera biko sistema ezarri zuen krisi politikoei aurre egin ahal izateko. Lege nahaste horren oreka dela bide, 1880an errepublikarrek boterea eskuratu zuten Léon Gambetta eta Jules Grevy rekin.
Errepublika errepublikarra (1880-1889)
Hainbat joeratako errepublikarrek sendotu egin zuten errejimen errepublikarra. Estatuaren laikotzea izan zen horien eginkizun nagusia eta, beste ezeri baino areago, eskola politikari ekin zioten. Doakotasunean eta beharrezkotasunean bermaturik zegoen errepublikar eskola hark hiru helburu zituen: pertsonen aurrerabide soziala, Errepublika sendotzea eta kontzientzia askatasuna.
Eskolatze neurrien karga ideologikoa Elizaren eraginaren aurka zihoan. Ildo horretatik, nabarmentzekoa da emakumeak eskolatzeko ardura. Gizarte bizitzaren sekularizazioa beste zenbait neurrirekin batera etorri zen: ospitalen laikotzea, dibortzioa, hilerri laikoak, uztailaren 14a bezalako jaien erritualizazioa. Prentsak eginkizun erabakiorra izan zuen ideia horien zabalkundean, baita haien kontrako ideiei dagokienean ere.
Carol-Ann Duffy
Poeta saritua
2010eko martxoan, “Achilles (For David Beckam)” idatzi zuen, Akilesen tendoiaren lesioari buruz, zeinak futbolari ingelesa utzi baitzuen 2010eko Munduko Futbol Txapelketatik kanpo; poema Daily Mirror-en argitaratu zen, eta mitifikazio mota gisa hartzen du kultura-ospea.
“Silver Lining”, 2010eko apirilean idatzia, Islandiako sumendiaren errautsak (Eyjafjallajökull) eragindako hegaldien hondoratzea aitortu zuen.
Nocrich
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Frantziako Hirugarren Errepublika
Errepublika errepublikarra (1880-1889)
Posibilismo irekia izan zen XIX. mendeko azken bi hamarraldietako gobernu errepublikarren ezaugarria. Erreformak moteldu zituzten. Agintean aldizkatu edo elkarlanean aritu ziren Jules Grevy eta Jules Ferry ren errepublikarren ezkerra eta Léon Gambetta eta Félix Faureren errepublikarren batasuna.
Oposizioan geratu zen Georges Clemenceau ren ezker erradikala eta sozialismo zatikatuaren parte handi bat beretu zuen.
Oportunistek errejimenaren liberalizazioa gobernatu zuten. Arian-arian hainbat askatasun mota aldarrikatu zuten –prentsarena, biltzekoa, alkateak hautatzekoa–, eta sindikatuak legeztatu zituzten. Sozialismo iraultzailearen goraldia zela eta –Panamako kanalaren edo Dreyfus kasuaren eskandaluen artean–, gizarte auzia lehen planora pasa zen. Ugazaben paternalismoa eta katolizismo soziala izan ziren klase nagusien erantzuna.
Carol-Ann Duffy
Poeta saritua
2010eko abuztuaren 30ean “Virgil” poema aurkeztu zuen Manchester Pride Candelight Vigilentzat, GIB/HIESak bere bizitza galdu zuen LGBT jendearen omenez.
Frantziako Hirugarren Errepublika
Errepublika errepublikarra (1880-1889)
Gudarostea errepublikar abertzaletasunaren estandartea zen eta frantses inperialismoa bideratzen zuen: harekiko adeitasunak Georges Boulanger generalaren jarduera politikoa lagundu zuen. Gerra ministro horrek ia-ia Alemaniaren aurkako beste gerra batean sartu zuen Frantzia. Boulangerismoa deituriko mugimendu populista eta nazionalista hark sortzaileak baino bizialdi luzeago izan zuen.
Errepublika erradikala (1899-1914)
XIX. mendearen amaieran bi bloke handitan biltzeko joera agertu zuen Frantziako politikak. Eskuindarrenak, alde batetik, kontserbadore, monarkiko eta katolikoak bildu zituen ordenaren balioen inguruan (militarismoa, klerikalismoa). Bestetik, ezkerreko blokeak errepublikarrak, erradikalak eta sozialistak bildu zituen, balio errepublikar demokratikoen defentsan.
Carol-Ann Duffy
Poeta saritua
Aldizkari batean, Stylist Duffy poeta saritua bilakatzeaz hitz egin zuten. “There’s no requirement. Nik asko maite ditut gauzak, eta, beraz, I've been happy to do them.". ("Ez dago errekerimendurik. Gauzak egiteko eskatu zidaten eta, azkenean, poztu egin nau") Erregina papererako hautatua izan zela ere esan zuen, "She’s lovely! ''Beste batzuek, berriz, I adinean aurrera egin ahala, I hotsa "audientzia" batean sartzen da, lehenengo momentuan, beste batekin batera. Poesiari buruzko galderak. Beste mother was friends with Ted Hughes whose poetry I aditz. Spoke about his influence on me." ("Atsegina da! Poeta saritua izan baino lehen ezagutu nuen, baina izendatu zutenean "audientzia" izan nuen harekin, eta horrek esan nahi du bakarrik geundela, jauregian, lehen aldiz. Ama Ted Hughes-en laguna izan zen, eta haren poesia asko miresten dut. Nigan duen eraginari buruz hitz egin genuen.")''
Estiloa
Duffyren lanak eguneroko esperientzia eta bere bizitzako eta besteen fantasia aberasgarria aztertzen ditu. Haurtzaroko, nerabezaroko eta helduaroko eszena dramatikoetan, kontsolamendu-uneak aurkitzen ditu maitasunaren, oroitzapenaren eta hizkuntzaren bidez. Charlotte Mendelsonek hauxe idatzi zuen The Observer-en:"Duffyren talentutik abiatzen da – bere entzumenaz gain, elokuentzia arruntagatik, haren ildo magnetiko, ahaltsu eta, bide batez, sotilokismoa da. Nobelagilerik onenak bezala... pertsonaien bizitzan eta bizitzatik kanpo mugitzen dira posesio, aspirazio,eta esaldi-bueltaka. Baina bera ere denboraren bidaiaria da, eta Mugitzaile Handia, Troytik Hollywoodera lerratuz, galaxietatik hesteetara, biltegietara urratutako azala; beste poeta batzuek, berriz, musu bat, ostiko bat, letra bat... astuna egiten dute. Aditz-ñabarduretatik burmuinean hedatzen diren irudimenezko jauzietara, haien hitzek adimenetatik atera berriak dirudite, hau da, berak errazten du."Bere idatzietan Duffyk esan zuen:"Hitz sinpleak erabili nahi ditut, baina modu korapilatsuan.Ez zaizkit interesatzen, poeta naizen aldetik, 'plash'-Seamus Heany-ren hitzak, hitz interesgarriak. Hitz sinpleak erabiltzea gustatzen zait, baina modu konplikatuan"The Observerri hauxe esan zuenn:"'Harea eta ostra bezala, astidio sortzailea da. Poema bakoitzean egia bat argitzen saiatzen da, eta, beraz, ezin du fikziozko hasiera izan'."Erresuma Batuko poesia-zirkulu aipagarrienekin bat egiten du Duffyk, “Whoever She Was” poemak 1983an Poetry Society National Poetry Competition irabazi ondoren. Lehen bilduman, Standing Female Nude lanak (1985), kanpokoen ahotsak erabiltzen ditu, adibidez, “Education for Leisure” eta “Dear Norman” poemetan. Hurrengo bilduma, Feminine Gospels (2002), bere estiloarekin jarraitu zuen, eta gero eta interes handiagoa agertu zuen poema narratibo luzeetan, stilotan eskuragarri daudenetan eta batzuetan irudimenean surrealak direnetan. 2005ean argitaratu zuen Rapture (2005) poema intimoak dira, eta maitasun-istilu baten nondik norakoak azalduta. 2007an, Eliot Prizek The Hat argitaratu zuen, haurrentzako olerkien bilduma. Ez dira ohikoak olerkien lineako kopiak, baina U A Fanthorperi eskainitako poema, Premonitions, The Guardian eta beste askoren bidez dago eskuragarri The Daily Mirror
Frantziako Hirugarren Errepublika
Errepublika erradikala (1899-1914)
Pierre Waldeck-Rousseau (1899-1902) buru zuen gobernuak ezker guztietako ministroak bildu zituen demokrazian sakontzeko asmoz. 1905 arte arian-arian alderdien aparatuak egituratu eta Estatuaren oinarri laikoak finkatu zituen Émile Combes en gobernuak.
Carol-Ann Duffy
Eskoletan
Bere olerkiak Britainia Handiko ikastetxeetan aztertzen dira, GCSEn, A mailan eta maila altuagoetan. 2008ko abuztuan, Education for Leisure biolentziari buruzko poema GCSEk antologia poetikoko azterketetatik atera zuen AQAk, arma zuriarekin egindako delituari eta komunetik botatako arrain bati buruzko kexa baten ondorioz.
The Guardian-en arabera, presakoa zen eskolentzat antologia argitaragabearen kopiak suntsitzea, eta geroago AQAk kendu zuen. Duffyk barregarri utzi zuen erabakia. "It's an anti-violence poem, ("indarkeriaren aurkako poema da") esan zuen. "Hezkuntzaren aldeko borroka da."("Hezkuntzaren aldeko eskaera bat da, indarkeriarena baino gehiago").
Frantziako Hirugarren Errepublika
Errepublika erradikala (1899-1914)
1907tik sozialistak boteretik aldendu eta, erradikalak eskuinera zabaldu ziren Clemenceau eta Aristide Briandekin.
Lurraldeen arteko desberdintasunak berdinduz joan ziren burdinbide sarea zabaldu eta zenbait portu –Bordele, Le Havre, Marseilla– ozeano arteko trafikorako zabaltzean.
Carol-Ann Duffy
Dramagile eta abestigile
Duffy dramaturgoa ere bada, eta haren lanak Londresko Liverpool Playhousen eta Almeida Theatren antzeztu dituzte. Besteak beste, Take my Husband (1982), Cavern of Dreams (1984), Little Women, Big Boys (1986), Loss (1986), Casanova (2007). Irratirako gidoietan, Rapture-ren egokitzapen bat dago. Bere haurrentzako bildumetan Meeting Midnight (1999) eta The Oldest Girl in the World (2000) sartzen dira. Sasha Johnson Manning Mánchesterreko konpositorearekin ere aritu zen lankidetzan, The Manchester Carols lanean Gabonetako hainbat kanta estreinatu ziren Mánchester Cathedralen 2007an. 2011ko Sixty Six proiektuan ere parte hartu zuen, Bush Theatre delakoan. Horretarako, pieza bat idatzi zuen, Jacobo erregearen Biblia Berriko kapitulu batean oinarritua.
Sariak eta aintzatespenak
Dundeeko Unibertsitateko, Hulleko Unibertsitateko, St Andrewseko Unibertsitateko eta Warkwick-eko Unibertsitateko ohorezko doktoregoak ditu, baita ohorezko intsignia bat ere Homerton Collegen (Cambridge). [1],[34]
Frantziako Hirugarren Errepublika
Errepublika erradikala (1899-1914)
Nekazaritzak, nazio aberastasunari egindako ekarpena apaldu bazen ere, garrantzi handia zuen artean. Zenbait asaldura gertatu ziren sektore horretan, 1911ko mahastizainena, adibidez.
Gizarte gatazkak hazi egin ziren Lehen Mundu Gerra lehertu aurreko urteetan. Klerikalen eta antiklerikalen arteko lehiari, erradikalen eta sozialisten artekoa erantsi zitzaien, botere publikoek langileen manifestazioen aurrean zuten jarrera zela eta. Meatzariak eta funtzionarioak izan ziren langile sektore eragileenak. Kanpotiko mehatxuak tentsioak areagotu zituen.
Paris: Munduko hiriburu kulturala
Parisek, Frantziaren eta Prusiaren arteko gerran Europako hiriburu politikoaren izaera galdurik, kultura hiriburuaren eginkizun eztabaidaezina beretu zuen harrezkeroztik.
Inpresionismoa deitu pintura mugimendua (Monet, Pissarro, Degas) bertan eratu zen, bai eta mende amaierako sendotu eta aniztu ere (Toulouse-Lautrec, Gauguin, Cézanne…). Mundu osoko margolariak (Modigliani, Klee, Picasso…) frantses hiriburuan finkatu ziren urte horietan.
Parisko zabalguneak Frantziako arkitektura aberasteko aukera ekarri zuen XIX.. endearen erditik. 1875-1900 bitartean eraikuntza paregabe batzuk inauguratu ziren, hala nola Parisko Opera jauregia, Montmartreko Bihotz Santuaren basilika eta Grand Palais zein Petit Palais jauregiak. Hiriburu hartan antolatu zen erakusketa unibertsalek beren aztarna tekniko-artistikoa utzi zuten (Eiffel dorrea).Literaturaren alorrean, Victor Hugo, erromantizismoaren aitaren heriotza gertatu zen 1885ean, Emile Zolaren eskutik iritsi zen naturalismoaren sorrerarekin batera. Beronek “familia baten historia natural eta soziala Bigarren Inperioan” bezala definitu zuen Les Rougon-Macquart eleberri saila.
Ethylwyn
Ethylwyn, Æthelwynn edo Ethelwynn X. mendeko emakume noble bat izan zen. Ezaguna da Dunstanekin egindako topaketa dela eta eta berak egindako brodatze lanei esker.
Frantziako Hirugarren Errepublika
Paris: Munduko hiriburu kulturala
Étienne-Jules Mareyren ekarpen teknikoei esker Frantzian argazkigintza garatu zen.
Ethylwyn
Dunstanen biografiaren arabera, Ethylwynek laguntza eskatu zion erlijio-jantzi batzuk egiteko, hainbat irudi geometriko zituena eta, ondoren, urrez eta harri bitxiz dekoratzea nahi zuena. Ethylwynek egindako jantziak, hala ere, desagertu dira.
Frantziako Hirugarren Errepublika
Paris: Munduko hiriburu kulturala
Zinematografoa, bestalde, 1895an Parisen sortu zen. Lumiére anaien lehen saioek dokumentu izaera zuten, baina laster asko fikziorako hizkuntza berezia aurkitu zuen arte berriak, Georges Méliès en eskutik (Ilargirako bidaia).
Inperio errepublikarra
Frantziak bere mende zeuzkan Iraultza aurreko lurralde kolonial batzuk (Guyana, Martinika) eta Bigarren Inperioan beste hainbat beretu zuen Mendebaldeko Afrikan, Kotxintxinan eta Ozeanian. III. Errepublikaren garaian, frantsesek eta britainiarrek lehian jardun zuten koloniengatik. Jules Ferry k antolatu zuen itsasoz haraindiko politika, hainbat eratako interesak nahasiz, nahiz eta interes ekonomikoak gutxitan izan zuen lehentasuna politika hartan. Hain zuzen ere, kolonia arazo batek –Tonkingo esku hartzeak– erorarazi zuen errepublikar buruzagi hura 1885ean.
Ethylwyn
Dunstanen biografoaren arabera, Ethylwyn bisitatu zuenean bere lira (edo arpa) eraman zuen, brodatzen zuen bitartean jo ahal izateko. Kondairaren arabera, lira paretan eskegi zuen eta, miraria gertatu zen: bakarrik jotzen hasi zen; hau entzun ostean, Dunstan, Ethylwyn eta eurekin zeuden emakume guztiek egiten zutena utzi eta "elkarri begiratu zioten harriduraz".
Frantziako Hirugarren Errepublika
Inperio errepublikarra
Ospe ona lortzearren abiaturiko programa kolonialak barne oposizio handia aurkitu zuen. Erradikalismoaren sektore batzuen iritziz (Clemenceau), dirua eta tropak xahutzea besterik ez zekarren iharduera kolonialak, bai bata bai besteak eskueran beharzituztelakoan Alemaniaz mendeku hartzeko.
Kolonietako biztanleekin egindako gehiegikeriak salatu zituen ezkerrak. Frantsesen kanpoko inbertsioak Errusia edo Txina aldera joan ziren, inperioko lurraldeetara baino areago.
Aljeria, ordea, bai, interesatu zitzaien eta frantses kolonoak ez ezik, italiarrak eta espainiarrak ere kokatu ziren han. Nolanahi den, inperioaren hedapenak iskanbilak sorrarazi zituen gainerako estatu indartsuekin.
Asian eskualdeak banatu zituzten estatu horien artean eta Frantziari Indotxinako Batasuna egokitu zitzaion (1887). Afrikan Italiarekin egin zuen topo Tunisia aldean (1881), baina batez ere Ingalaterrarekin.
Senegaletik Itsaso Gorriraino Frantziak burutu asmo zuen inperioak, izan ere, ingelesek Egiptotik Hegoaldeko Afrikaraino eratu nahi zutenan aurkitu zuen aurrez aurre. Hala, 1898an, frantziar espedizioak Fashodan (Sudanen) atzera egin behar izan zuen.
Frantziak, bere inbertsioek loturik, 1892an Errusiarekin itun bat egin zuen.
Frantziaren eta Britainia Handiaren arteko elkar aditzea ez zen iritsi 1904 arte, britainiarrek eta frantsesek, hurrenez hurren, Egiptoren eta Marokoren gaineko nagusitasuna elkarri ezagutzean.
Lehen Mundu Gerra piztu zuten itun handiak lurralde kolonialetan probatu ziren lehenbizi. Alemaniaren eta Otomandar Inperioaren arteko itunak (1903), bestalde, Errusiaren, Frantziaren eta Britainia Handiaren artekoa sendotu zuen. Gerra aurreko bi krisialditan aurrez aurre gertatu ziren Frantzia eta Alemania Marokon. 1905ekoa ondoko urtean konpondu zuten Algecirasko nazioarteko konferentzian; 1911koa, Alemaniari Kongoren zati bat emanez. Gerrarako bidea zabalik zegoen.
Sannerville
Sannerville Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sannerville udalerrian erroldatutako biztanleak 1.576 ziren. Familiak 604 ziren, horien artean 127 pertsona bakarrekoak ziren (35 bakarrik bizi ziren gizonak eta 92 bakarrik bizi ziren emakumeak), 219 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 212 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 46 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Francesc Pi de la Serra
Francesc Pi de la Serra i Valero (Bartzelona, 1942ko abuztuaren 6a), Quico Pi de la Serra izenez ezaguna, gitarrista eta kantautore katalana da, Nova Cançó - Abesti Berriaren ordezkari historikoetako bat.
Sannerville
Etxebizitza
2007an 644 etxebizitza zeuden, 619 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 591 etxeak ziren eta 48 apartamentuak ziren. 619 etxebizitza nagusietatik 470 bere jabearen bizilekua ziren, 142 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 33 etxek bi zituzten, 85 etxek hiru zituzten, 159 etxek lau zituzten eta 337 etxek bost zituzten. 511 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 243 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 325 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Mena kalearen 11. eta 17. zenbakietako eraikina
'''Mena kalearen 9. eta 17. zenbakietako eraikina''' Bizkaiko Bilbo hiriburuan dagoen etxebizitza eraikin bat da.
Sannerville
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.040 ziren, horien artean 753 aktiboak ziren eta 287 inaktiboak ziren. 753 pertsona aktiboetatik 709 lanean zeuden (349 gizon eta 360 emakume) eta 44 langabezian zeuden (29 gizon eta 15 emakume). 287 pertsona inaktiboetatik 144 erretiraturik zeuden, 75 ikasten zeuden eta 68 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sannerville udalerrian 636 unitate fiskal zeuden, 1.617 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.710 euro zen.
Mena kalearen 11. eta 17. zenbakietako eraikina
Kokalekua
Zabala auzoan dago, Mena kalearen 9. eta 17. zenbakietan, eta Zabalburuko geltokiaren alboan.
Historia
1995-1998 artean Joseba Fernández Beldarrain eta Enrique Muga arkitektoek proiektatu eta eraiki zuten.
Sannerville
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 63 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 margolariak, 3 zurginak, 5 iturginak, 2 argiketariak eta 2 ile apaindegiak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Sannerville udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dârlos
Dârlos Errumaniako udalerri bat da, Sibiu konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Sorex kozlovi
Sorex kozlovi Sorex generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Soricinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Svijany
Svijany Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 315 biztanle ditu eta 2,69 kilometro koadroko azalera. Liberec barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1325 urtean egin zen.
Gustavo Torner
Gustavo Torner (Cuenca, Espainia, 1925eko uztailaren 13a) espainiar pintore eta eskultorea da.
Biografia
Baso-ingeniaritzako ikasketak egin zituen, eta alor horretan lanean aritu zen zenbait urtez, harik eta 1965ean pintura eta eskulturatik bizitzea erabaki zuen arte. Ingeniari gisa Teruelen izan ondoren, 1951n Cuencara joan zen bizitzera. 1963-1966 bitartean, Zóbel eta Gerardo Ruedarekin batera, Espainiako Arte Abstraktuaren Museoa sortzen eta prestatzen aritu zen Cuencan.
Juan de Juanes
Juan de Juanes (Fuente la Higuera edo Valentzia, c. 1507 edo 1523 -Bocairente, 1579ko abenduak 21), Bere benetako izena Vicente Juan Macip (MaÇip) Navarro margolari Espainiar bat izan zen. Espainiako errenazimenduaren ikonografia erlijiosoko sortzaile garrantzitsuenetako bat da.
Gustavo Torner
Biografia
Obra figuratiboa egin zuen hasieran, baina 1960tik aurrera irudi kontrajarriak eta kontzeptualak agertzen hasi zen. Aldi berean, euskarri gisa, oihalaren ordez zura eta inoiz metala ere erabiltzen hasi zen. Gero, eskultura monumentalak egiten hasi zen, eta collageak, baina azkeneko urteetan berriro itzuli da pinturara, abstrakzioaren, konstruktibismoaren eta mininal art korrontearen ildotik. Bere obran sentimendua analisi formalaren mende dago, eta baita dena argitzen eta aseptikoki antolatzen duen asmamen zorrotz baten mende ere.
Juan de Juanes
Bizitza eta Obrak
Bere aitaren lantegian eratuta, 1534an San Eloyen erretaulaz arduratu zen jada bakarrik, Santa Catalinaren elizan, 1584ko sute batean kaltetu eta Francisco Ribaltak kopiatutakoa. Juanek Italiar influentzia izan zuen bere margolanetan ,batez ere Sebastiano del Piomborena,   baina ez dakite Italian ikasi egin zuen edo Valentziako erresuma heltzen ziren atzerriko obren eragina izan zen (bere aitak bezala),eta Piomboren obara asko heltzen ziren Valentziako erresuma.
La Peraleja
La Peraleja Cuencako udalerria da, La Alcarria eskualdean dagoena.
Gustavo Torner
Biografia
Pintura eta eskultura lanez gainera, aipagarria du, baita ere, antzerki-obretarako egindako lana, dekorazioa eta irudiak bereziki. Bere ardura izan da, baita ere, Madrilgo Prado Museoko zenbait aretoren berrikuntza, eta Loewe etxearen denden diseinua. 1979. urtetik aurrera berak antolatu ditu Madrilgo Juan March Fundazioaren erakusketak.
1987an Espainiako gobernuak Arte Ederretako Merituaren Urrezko Domina eman zion. Bere obra, hala eskulturak nola pinturak, munduko museo onenetan aurki daiteke, Madrilgo Reina Sofian, Londresko Tate Galleryn, Tokioko Western Art Musuemen, eta San Frantziskoko Achenbach Foundation for Graphic Artsen, besteak beste.
La Peraleja
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 134 biztanle zituen.
Juan de Juanes
Bizitza eta Obrak
Jeronima Comesekin ezkonduta egon zen, eta honekin hiru seme-alaba izan zituen. Mutil bat, Vicente Joanes ,ere margolari ospetsu bat izan zena eta bi neska, ere margolariak; Dorotea eta Margarita Joanes.
Garaiko Valentzian Juan de Juanes  oso ospetsua izan zen, eta hiriko giro humanistikoekin harremanetan, bere izen propioa latinizatu egin zuen.
Batez  ere ikonografia erlijiosoan zentratu egin zen ez zuen lan profanorik egin; Bere lanik ospetsuenak, La Santa Cena, Donostia Sinagogan, La Sagrada Familia, Iturri-Elizako erretaula Pikondoa, Asunción de Nuestra Señora, Agnesio Venerablearen Ezkontza mistikoak (errenazimentuaren adibide ona), Venerable emailearen erretratua eta La Inmaculada Concepción. Azken hori Juan de Juanesen maisulan bezala konsideratuta dago.
Waterloo (Perth eta Kinross)
Waterloo, Eskoziako etxalde bat da, Perth eta Kinross eremu administratiboan.
Monthiers
Monthiers Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 168 ziren. Familiak 58 ziren, horien artean 13 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 18 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 27 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 86 etxebizitza zeuden, 64 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 83 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 64 etxebizitza nagusietatik 57 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 11 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 52 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 34 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 104 ziren, horien artean 84 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 84 pertsona aktiboetatik 78 lanean zeuden (44 gizon eta 34 emakume) eta 7 langabezian zeuden (7 emakume eta 7 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Hörsel (Turingia)
Hörsel Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Monthiers
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra altzari denda bat zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Roscoe (Minnesota)
Roscoe Minnesotako hiri bat da. Stearns konderrian kokatua dago. 2010ean 102 biztanle zituen, 1.66 kilometro koadrotan banatuta.
Montserrat Roig
Montserrat Roig i Fransitorra (Bartzelona, 1946ko ekainaren 13a - Bartzelona, 1991ko azaroaren 10a) idazle katalan bat izan zen. Eleberriak, ipuinak, entseguak eta kazetaritza arloko lan asko idatzi zituen. Telebista saioen aurkezle eta zuzendari izan zen, non nabarmendu baitzen belaunaldi zaharreko idazleen elkarrizketagile gisa.
Biografia
Bartzelonan jaio zen, 1946ko ekainaren 13an, Eixample auzoko familia burges liberal batean; zazpi senidetan seigarrena zen bera. Aita, Tomàs Roig i Llop, abokatua eta idazlea izan zen; ama, Albina Fransitorra i Alenyà, hizkuntzalari eta idazlea. Lehen ikasketak auzoko kristau eskola batean egin ondoren, batxilergoa Sarrià-Sant Gervasi auzoko institutu batean egin zuen. Hamabost urte besterik ez zituela, 1961ean, Adrià Gual Antzerki Eskolan sartu zen eta han ezagutu zuen Maria Aurèlia Capmany; bizitza osorako adiskidetasun estu batek lotu zituen biak. Filosofia eta Letren lizentzia eskuratu zuen 1968an eta doktoretza 1970ean Bartzelonako Unibertsitatean. Hogei urte zituela, ikasle mugimenduaren lider izandako Albert Puigdomènech arkitektoarekin ezkondu zen, eta berarekin izan zuen Roger semea. Bi urteren buruan banandu ziren, eta 1972an maitasun harreman bat hasi zuen Joaquim Sempere i Carreras PSUC alderdiko Treball aldizkariko zuzendariarekin; berarekin izan zuen bere bigarren seme Jordi.
Engaiamendu politiko eta soziala
Gaztetandik parte hartu zuen ikasleen protesta ekintzetan, Bartzelonan ikasle mugimenduak indar handia izan baitzuen frankismoaren azken urteetako borrokan. Unibertsitate ikasketak egin zituen garaian Força Socialista Federal talde politikoko kide izan zen, baina alderdia desegin zenean, PSUC en sartu zen, karrera amaitu orduko. Francoren diktaduraren aurkako garrantzizko bi ekintzatan, besteak beste, parte hartu zuen. Lehena, Caputxinada izenaz ezagutu zen –Sarrià auzoko Kaputxinoen komentuan gertatu baitzen– Bartzelonako Unibertsitateko Ikasleen Sindikatu Demokratikoa (SDEUB) eratzeko biltzarra, 1966ko martxoan; poliziak inguratuta izan zuen komentua hiru egunez. Bigarrena, 250 bat intelektual katalanek Montserrateko monasterioan egindako itxialdia, 1970eko abenduan, ETAko 16 militanteren aurka egiten ari zen Burgosko prozesuaren kontrako protesta gisa. Itxialdiak arrakasta eta oihartzun zabala izan zuen, bai Katalunian bai kanpoan, eta haren ondorioz sortuko zen Intelektual Katalanen Biltzar Iraunkorra (Assemblea Permanent d'Intel·lectuals Catalans), zeinetan partaidetza aktiboa izan baitzuen Montserrak Roigek berak. Urte berean, 1970ean, senarrarengandik banandu zen, literaturgintzan sartu zen buru-belarri eta PSUC alderdia utzi zuen. Alabaina, ostera afiliatu zen alderdian terrorismoaren aurkako legeria onartu zenean, 1975ean, intelektualen bilkura eta hitzaldi ugaritan parte hartu zuen, eta PSUCeko hautagai izan zen Espainiako Gorteetarako 1977ko hauteskundeetan, Bartzelonak hautesbarrutian.
1976an, Bartzelonako Ateneoko zuzendaritza batzordean sartzea lortu zuen; garai hartan, erakunde itxi bat zen, frankistek kontrolatua, hauteskunderik eta demokraziarik onartzen ez zuena. Roigek eta bere adiskide Josep Maria Prim Serentillek eta Joan Alegret Llorensek lortu zuten egoera aldatzea eta batzordeko kide izatea.
Ibilbide literarioa
Gaztelaniako irakurle izan zen ikasturte batez, 1972-1973an, Bristoleko Unibertsitatean. Ordurako, 1971n, lehen aitorpena jasoa zuen, Victor Català saria, Molta roba i poc sabó... i tan neta que la volen narrazio bildumarekin. Ordutik aurrera, literatura hartu nahi izan zuen lanbide eta ogibidetzat; eleberri sail bati ekiten dio, besteak beste Ramona, adéu (1972), edo El temps de les cireres   (1977) lanak sortu zituena, emakumeen hiru belaunaldi dituena protagonista. Bereziki bigarren obra horrek harrera ezin hobea izan zuen irakurleen nahiz kritikarien artean; hain zuzen, Sant Jordi saria jaso zuen 1976an. Frankismoa atzean utzi eta Katalunian gizarte berri bat eraikitzeko desioaz eta itxaropenaz mintzo da Roig.
Nabarmentzekoa da kazetari gisa egin zuen lana, alderdi eta hedabide askotarikoak landu baitzituen. Gogor lan egin zuen kazetaritza landu eta jantzi bat sortzeko, azalkerietatik ihes. Esparru horretara ekarri zituen, baita ere, borroka feministaren aldeko deiadarra, batez ere El Feminisme (1984) lanarekin, eta oroimen historikoa berreskuratzeko grina, Digues que m'estimes encara que sigui mentida (1991) lanarekin. Hedabidetan argitaratutako elkarrizketa sail luzeak argitaratu zituen zenbait aldizkaritan, (Serra d'Or, Oriflama, Jano eta Destino), irakurleen artean arrakasta handikoak, gerora bilduma batean elkartu zituenak, Retrats paral·lels (1975-1976) izenburuaz.
Oihartzun handiko lan bat argitaratu zuen 1977an, Els catalans als camps nazis izenburuaz, katalanen bizi izandako lekukotza lazgarrien ikerketa bilduma; 1978an gaztelaniazko bertsio bat argitaratu zen, ''Noche y niebla. Los catalanes en los campos nazis'' izenburuaz. Liburua idazteko ideia eta proposamena Josep Benet historialari eta abokatuak eman zion 1973an Josep Benet, Parisen argitaratzeko asmoz Edicions Catalanes argitaletxean. Haren laguntza ekonomikoa izan zuen, bildu beharreko lekukotzak jasotzeko Europako leku askotan barrena ibili behar izan baitzuen lau urtez.
Espainiako Telebistaren bigarren katearen katalanezko adarrean hasi zen lanean 1977an, Personatges izeneko elkarrizketa saio baten. Ikusleen artean arrakasta ikaragarria izan zuen saioak, Mundo sari bat ere jaso zuen 1978an, eta egindako elkarrizketak bi liburukitan argitaratu zituen. baina TVErekiko beran behera gelditu zen, etengabe jarri zizkioten eragozpen, debeku eta zentsuren ondorioz.
1980an Moskuko Aurrerabide argitaletxeak proposatu zion lekukotza liburu bat idaztea, Bigarren Mundu Gerran Leningradeko hiriak jasan zuen setioaz. Roigek berehala onartu zuen lana; bi urteko ikerketa lanaren ondorio izan zen Mi viaje al bloqueo lana, gaztelaniaz argitaratua 1982an. Hiru urte geroago,1985ean, Roigek katalanez kaleratu zuen L'agulla daurada, setioaren narrazio pertsonal bat, hurrengo urtean, 1986an, Kataluniako Literatura Sari Nazionala irabazi zuena.
Bere pentsamendu eta jokabide feministaren funtsa L'hora violeta (1980) eleberrian bildu zuen. Handik aurrera, bere liburuek beste norabide bat hartzen dute: L'òpera quotidiana (1982), La veu melodiosa (1987) eta El cant de la joventut (1989) ipuin bilduma. Argitaratutako azken lana, Digues que m'estimes encara que sigui mentida (1991), bere testamentu literariotzat jotzen da. Montserrat Roig Katalanezko Idazleen Elkarteko kide izan zen, eta zuzendaritzako kide 1989-1990 bitarte. Bartzelonan hil zen, 1991ko azaroaren 10ean, bularreko minbiziaz.
Funts pertsonala
Montserrat Roigen funtsa Kataluniako Artxibo Nazionalean gordetzen da. Funtsak agiri pertsonal eta familiarrak biltzen ditu, beraren literatura nahiz kazetaritza langintzari lotutako era guztietako agiriak, bereziki eleberriei dagokienez (lanen zirriborroak, eskuizkribuak eta lanerako oharrak) eta posta harremanei buruz. Kazetaritzaren arloan, erredaktore gisa egindako lanak (hedabideetarako nahiz argitaletxeetarako idatzitako kolaborazioak) biltzen ditu, orobat kulturaren eta politikaren munduko pertsonai askorekin telebistan nahiz irratian egindako elkarrizketen gaineko agiriak (dosierretan sailkatuta). Baita ere, beraren gutun pertsonalen bilduma labur bat eta jarduera politiko nahiz sozialaren gaineko agiriak jasorik daude funts honetan.
Oroimena eta aitorpenak
Bartzelonako Udalak kazetaritzaren eta komunikazio sozialaren arloan ematen dituen sariek, 25. edizioa iritsi zirenean 2017an, Montserrat Roig izena hartu zuten.
Idazlea hil osteko urteetan, Kataluniako hiri eta herri askotan izendatu dituzte kaleak, plazak edo leku publikoak beraren izenaz: Lleida, L'Hospitalet de Llobregat, La Garriga, Porqueres, Salt, Artés, Granollers, Castelldefels, Reus, Gavà, Argentona, Torrelles de Llobregat, Cornellà, Sant Fost, Sant Quirze, Sant Celoni, Santa Coloma de Gramenet, Sabadell, Blanes, Rubí, Mataró, Sant Joan Despí, Sant Boi edo Bartzelona; Espainiako San Fernando de Henares herrian ere bai. Beste batzuetan, udal liburutegiari (Sant Feliu de Llobregat) edo ikastetxe bati (Institut Montserrat Roig, Terrassa, Sant Andreu de la Barca edo Bartzelonako Gràcia auzoan).
Hymenops perspicillatus
Hymenops perspicillatus Hymenops generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.
Le Cailar
Le Cailar Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.089 etxebizitza zeuden, 965 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 76 bigarren erresidentzia ziren eta 48 hutsik zeuden. 957 etxeak ziren eta 118 apartamentuak ziren. 965 etxebizitza nagusietatik 721 bere jabearen bizilekua ziren, 208 alokairuan okupaturik zeuden eta 37 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 48 etxek bi zituzten, 173 etxek hiru zituzten, 328 etxek lau zituzten eta 412 etxek bost zituzten. 713 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 414 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 465 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.532 ziren, horien artean 1.101 aktiboak ziren eta 431 inaktiboak ziren. 1.101 pertsona aktiboetatik 969 lanean zeuden (546 gizon eta 423 emakume) eta 132 langabezian zeuden (54 gizon eta 78 emakume). 431 pertsona inaktiboetatik 132 erretiraturik zeuden, 126 ikasten zeuden eta 173 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Cailar udalerrian 955 unitate fiskal zeuden, 2.374,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.010 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 90 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 22 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.