cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sokal afera
Artikuluaren edukia
Era eszeptikoan metodo zientifikoari erreferentzia egin ostean artikuluak esaten zuen gero eta nabariagoa zela “errealitate” fisikoa, fundamentalki “eraikuntza sozial eta linguistiko bat zela”. Are gehiago, ikerketa zientifikoa “nahitaez auto-erreferentziala eta teoriaz josia” zenez, “ezin zuela estatus epistemologiko pribilegiatu bat aldarrikatu komunitate marginalizatu edo disidenteetatik zetozen narratiba kontra-hegemonikoen aurrean”. Honen ondorioa zen “zientzia askatzaile” eta “matematika emantzipatzaile” bat  egin behar zirela, “goi zientziaren kanon elitistari” bizkarra emanez, “zientzia postmoderno” bat ezartzeko, “mugimendu politiko aurrerakoiarentzako babes intelektual boteretsua” izango dena.
Sokal eta editoreen hartu emana
1996an, Lingua Franca aldizkariaren maiatzeko alean, Sokalek “Transgressing the Boundaries” artikulua iruzur bat zela adierazi zuen “Fisikari batek ikerketa kulturalekin esperimentatzen du” izeneko sarrera batean. Bertan ondorioztatzen zuen Social Text prest egon zela fisika kuantukoari buruzko artikulu bat argitaratzeko gaiari buruz zerbait zekien inorekin alderatu gabe, aldizkariaren joera ideologiko eta aurreiritzi editorialaren ondorioz.
Beraien burua defendatzeko, Social Texteko editoreek adierazi zuten haiek pentsatu zutela Sokalen idatzia “saiakera zintzo bat izan zela, zientzialari profesional baten partetik, baieztapen moduko bat lortzeko filosofia postmodernoarengandik, bere alorrean garatzeko” eta “bere parodia izaerak ez duela substantzialki aldatzen haien interesa bere artikuluan”, zeina “dokumentu sintomatiko”  gisa ikusten zuten. Bere idazkeraren estiloa kritikatzeaz gain, Social Texteko editoreek portaera ez etikoa leporatu zioten Sokali bere engainua zela eta.
Social Texten erantzunak agerian utzi zuen editoreek ez zutela susmatu Sokalen artikulua parodia bat izan zitekeenik. Horren ordez, espekulatu zuten Sokalen lan honek “iritzi aldaketa bat erakusten zuela, edo bere asmo intelektualen malgutze bat”. Sokalek era umoretsuan erantzun zion artikuluaren izaera absurdoa identifikatzea zaila izatearen ideiari:
Jacques Derrida
Iruzurra publikoa egin zenean Jaques Derrida filosofo frantsesa izan zen hasieran deskalifikazioen jomuga, batez ere Estatu Batuetako eta Frantziako egunkarien aldetik. US Weekly Magazine aldizkariak Sokal aferari buruzko informe bat ilustratzeko Derridaren argazki eta karikatura bat erabili zituen. Berak adierazi zuen honen funtsa errua atzerritar bati botatzea zela, eta "Sokal et Bricmont ne sont pas sérieux"  (Sokal eta Bricmont ez dira serioak) izeneko artikulu bat idatzi zuen gaiaren inguruan, Le Monde egunkarian argitaratu zena 1997ko azaroaren 20ean. Sokalen ekintza “tristea” zela esan zuen, bere lan matematikoa tribializatzen zuelako eta zientziaren objektibitatearen inguruko eztabaidak ondo aztertzeko aukera hondatu zuelako.
Alexei Jawlensky
Alexei Jawlensky, errusieraz Aleksei Georgievich Javlenski (Алексей Георгиевич Явленский) (Torzhok, Errusia, 1864ko martxoaren 13a - Wiesbaden, Alemania, 1941eko martxoaren 15a) errusiar margolaria izan zen. Erretratu espresionistak landu zituen hasieran eta molde abstraktuak azken urteetan.
Biografia
Moskun eta San Petersburgon egin zituen ikasketak. Joera errealistetatik aldendu ondoren, Munichera joan zen 1896. urtean eta Wassily Kandinskyrekin hasi zen lanean. Eragin handia jaso zuen Kandinskyrengandik.
1905ean Parisera joan eta Henri Matisse pintorearekin jardun zuen lanean, fauve moldeen inguruan. Berriro Munichera itzulirik, Neue Künstlervereinigung (1909, NVK, "Artisten Elkarte Berria") giro espresionistako taldea sortu zuen eta harremanak izan zituen Der Blaue Reiter ("Zaldun urdina") taldeko pintoreekin. Madame Turandot kolore biziz eginiko fauve estiloko lana da garai honetako lanik aipagarriena (1912).
Lehen Mundu Gerraren garaian, estetika molde berri bati ekin zion eta joera abstraktua hasi zen nabarmentzen bere lanetan, 1917tik aurrera. Erlijio sineste sakoneko gizona zen, eta ikono ortodoxoekin aldera zitezkeen obra mistikoak ere egin zituen ("Gauean barrena begira", 1923). 1924an, berriro elkartu zen Kandinskyrekin eta, Paul Klee eta Lyonel Feiningerrekin batera, Der Blau Vier ("Lauko urdina") taldea eratu zuen. Pintura utzi behar izan zuen 1929an, eritasun batek eraginda.
Poço Fundo
Poço Fundo Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Bahus
Bahus Gaskoiniako ibaia da, Aturriren ibaiadarra dena. .
Malaysiako Sari Nagusia
Malaysiako Sari Nagusia Malaysiako Sepang International Circuitean ospatzen den 1 Formulako lasterketa da, lehenengoz 1999an egin zena.
Pulp (literatura)
Pulp literatura (ingelesez pulp magazines, literalki pulpazko aldizkaria) 1920ko hamarkadaren amaieraldetik 1950eko hamarkadara AEBetan salgai zeuden fikziozko literaturazko aldizkari batzuk ziren. Pulpa pareraz eginiriko formatu sotilekoak ziren, hortik beren izena. Salneurriz merkeak eta kontsumo herrikoiarentzako eginak zeuden, komikien antzera aldizkari hauen argumentu eta kontakizunak erakargarriak baina sotilak eta nahasmen gutxikoak ziren, jendeak arin irakurri eta gehiago eros zitzan.
XIX. mendearen amaiera eta XX. mendearen hasierako penny dreadfuls edo "10 zentimoko eleberrien" ondorengo zuzenak ziren, hauetan ere kontsumo herrikoierako ziren gerra balentrien eta bidelapurren istorioak azaltzen ziren.
Aldizkari hauetako ohiko gaien artean zientzia-fikzioa, beldurra, suspentsea, akzioa, amodioa eta fantasia zeuden.
AEBetan sekulako irakurle andana zuen generoa izan zen, gaur egun ere zaletu ugari ditu, bildumatzaile askok aldizkari hauetako ale berezi edo arraroengatik dirutzak ordaintzen dituzte.
Geure artean jende gehienak jakin ez arren ere, 1994an Quentin Tarantinok zuzendutako Pulp Fiction filmak izenburua genero edo aldizkari hauetatik hartu zuen, bere argumentua aldizkari hauetako fikziozko istorioak kontatzeko moduan oinarritu baitzen.
Le Pêchereau
Le Pêchereau Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2007an 2.002 biztanle zituen.
Onychostoma barbatulum
Onychostoma barbatulum Onychostoma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Le Pêchereau
Biztanleria
2007an Le Pêchereau udalerrian erroldatutako biztanleak 2.002 ziren. Familiak 832 ziren, horien artean 216 pertsona bakarrekoak ziren (72 bakarrik bizi ziren gizonak eta 144 bakarrik bizi ziren emakumeak), 320 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 244 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 52 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 980 etxebizitza zeuden, 846 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 88 bigarren erresidentzia ziren eta 46 hutsik zeuden. 942 etxeak ziren eta 36 apartamentuak ziren. 846 etxebizitza nagusietatik 617 bere jabearen bizilekua ziren, 219 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 59 etxek bi zituzten, 111 etxek hiru zituzten, 275 etxek lau zituzten eta 394 etxek bost zituzten. 679 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 363 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 392 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.188 ziren, horien artean 847 aktiboak ziren eta 341 inaktiboak ziren. 847 pertsona aktiboetatik 793 lanean zeuden (406 gizon eta 387 emakume) eta 54 langabezian zeuden (25 gizon eta 29 emakume). 341 pertsona inaktiboetatik 154 erretiraturik zeuden, 83 ikasten zeuden eta 104 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Thérèse Desqueyroux (1962ko filma)
Thérèse Desqueyroux ( ahoskatua) 1962ko Georges Franju frantziar zinema zuzendariaren filma da, François Mauriacen izen bereko eleberrian oinarrituta.
Le Pêchereau
Diru sarrerak
2009an Le Pêchereau udalerrian 854 unitate fiskal zeuden, 1.978 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.492 euro zen.
Thérèse Desqueyroux (1962ko filma)
Argumentua
Probintziako hiri txiki batean bizi den Thérèse Desqueyroux gazteak epailearen aurrean aurkeztu beharko du bere senar Bernard pozoitzen saiatu izanaren akusaziopean. Horrek erabaki gogorra hartzera eraman zuten gertaerak gogoraraziko dizkio.
Le Pêchereau
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 53 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Le Pêchereau udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 936 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Paracottus knerii
Paracottus knerii Paracottus generoko animalia da. Arrainen barruko Cottocomephoridae familian sailkatzen da.
Rastrelliger faughni
Rastrelliger faughni Rastrelliger generoko animalia da. Arrainen barruko Scombridae familian sailkatzen da.
Le Pêchereau
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Auriparus flaviceps
Auriparus flaviceps Auriparus generoko animalia da. Hegaztien barruko Remizidae familian sailkatua dago.
Ben 10
Ben 10 Estatu Batuetan ekoiztutako marrazki bizidun telesaila bat da, Man of Actionek sortutakoa. 4 denboraldi eta 52 atal ditu guztira. Telesaila lehen aldiz eman zen Cartoon Network-en 2005eko abenduaren 27an, aurrerapen bat bezala. Geroago, programa 2006ko urtarrilaren 13an hasi eta 2008ko apirilaren 15ean bukatu zen.
Ben Tennyson izeneko 10 urteko mutiko bati buruzkoa da telesaila. Omnitrix izeneko gailu estralurtarra lortu du, erloju formakoa. Bere panpinarekin lotuta, erlojua 10 estralurtar desberdinetan bihurtzea uzten dio, hainbat gaitasunekin. Horri esker, gaizkiaren aurka borroka egin dezake bere udako oporretan, Gwen lehengusuarekin eta Max aitonarekin batera.
Telesaila pixkanaka egin zen ezagun eta bi Emmy saritarako izendatua izan zen, bat irabaziz "animazioko banakako lorpen bikainagatik". Programak frankizia bat sortzen jarraituko luke. Ben 10 ordezkatu zuen: Ben 10: Alien Force, Ben 10: Ultimate Alien eta Ben 10: Omniverse. Telesailaren berrabiatze bat 2016an estreinatu zen.
Premisa
Ben Tennyson (Tara Strong) izeneko 10 urteko mutikoari buruz doa telesaila. Mutila bere udako oporretan dago, bere aitonaren furgonetan bidaiatzen, Gwen lehengusuarekin (Meagan Smith) eta Max aitonarekin (Paul Eiding). Aitonaren furgonetan egindako lehen kanpamentu gauean, Benek kapsula estralurtar bat aurkitzen du, Omnitrix izeneko erloju-itxurako gailu misteriotsu batekin. Gailua bere eskumuturrari atxikitzen zaio, eta horrek hamar bizimodu estralurtar bihurtzeko gaitasuna ematen dio, bakoitza bere trebetasun eta ahalmenekin. Bere botere berriekin, heroi izatearen erantzukizunak ikasi beharko ditu Benek. Oporretan hainbat etsaik eraso egin diete Tennysonei: estralurtarrek, naturaz gaindiko erakundeek...
TV filmak
Ben 10en lehen filma Secret of the Omnitrix da. Telebistarako marrazki bizidun filma bat da, non Omnitrix-a ustekabean konfiguratu da bere burua suntsitzeko, eta Benek gailuaren sortzaileari arrastoa eman behar dio hura geldiarazteko. 2007ko abuztuaren 10ean eman zen. Michael Ouweleenek filmeko gaizto nagusia, Vilgax zena, "umorerik gabeko Darth Vader bezala" deskribatu zuen. Alien Forceren estreinaldian esan zen Secret of the Omnitrix Ben 10en amaiera kronologikoa izateko pentsatuta zegoela, nahiz eta sailaren azken atala (kanona ez zena) baino askoz lehenago eman zen.
CGI film bat, Ben 10: Destroy All Aliens izenekoa, 2012ko martxoaren 11n Asian estreinatu zen, eta 2012ko martxoaren 23an Estatu Batuetan. Uda ondoren eskolara itzultzen den 10 urteko Ben bati buruzkoa da filma.
Live Action filmak
Ben 10: Race Against Time serieko lehen filma da. Ben, Gwen eta Max aitona bere jaioterrira Bellwooden itzuli eta "normalak" izatera egokitzen saiatzen dira. Zoritxarrez, Eon izeneko estralurtar misteriotsu batek bere bizitzetan agertzen da, Omnitrixekin ustekabeko lotura duenak ere.
Jarraipen sailak
Ben 10: Alien Force da jatorrizko telesaila baino bost urte geroago girotutako programaren jarraipena. Zeharkako emaitza gisa, aurrekoak baino tonu ilunagoa du serie honek. Telesaila Cartoon Network-en estreinatu zen 2008ko apirilaren 18an, eta 2010eko martxoaren 26an amaitu zen.
Beste serie bat, Ben 10: Ultimate Alien, 2010eko apirilaren 23an estreinatu zen, eta Alien Force amaitu eta 3-4 aste pasa ondoren hasten da.
Protector of Earth
Ben 10: Protector of Earth Ben 10en lehen bideo-jokoa da, 2007ko udazkenean estreinatua.
FusionFall
Ben 10-ek Cartoon Network-en lineako MMOn FusionFall agertzen da. Ben Tennyson-en pertsonaiaren diseinua aldatu egin zen jatorrizko Ben 10 seriea amaitu eta Ben 10ek (Alien Force) ordeztu zuenean. Jolasean, gidetan eta elementu berezietan oinarritutako misioak eskaintzen dituen "Jokalariaren gida" gisa balio du, zenbait gidarekin bakarrik erabil daitezkeenak.
Luís Carlos de Oliveira Preto
Luís Carlos de Oliveira Preto, Pintado (1965eko irailaren 17a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Eleberri labur
Eleberri laburra, Noveleta, Novelette edo Nouvelle izen desberdinekin ezagutzen da Frantzian garapen handia izan duen narrazio mota da. Eleberri arruntekin konparatuta luzera txikiago du eta argumentua zein pertsonaiak gutxiagoak dira, baina ipuina baino dezente luzeagoa da. Hitzen zenbakiaz 15. 000 eta 40 000 mila artean egon daiteke. Euskal literaturan ere genero hau nahiko jorratua izan da.
Siphlophis worontzowi
Siphlophis worontzowi Siphlophis generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Eleberri labur
Jatorria
Eleberri laburraren sustraiak Erdi Aroko bukaeraren literaturan aurki daitezke; mende ohietan ohikoak ziren ipuin bat baino luzeagoak ziren narrazioak, eleberri arruntaren luzera izan gabe. Giovanni Boccaccioren (1313-1375) Dekamerona adibide egokia izan daiteke. XVI. mendean novella kontzeptua zabaldu zen; lan mota hori Italiatik zabaldu zen narrazio laburraren esanahiarekin. Luzeagoa baldin bazen romanzo (italieraz) edo roman (frantsesez) ziren. Miguel de Cervantesek bere Novelas ejemplares liburuan (1590-1612) kontzeptua erabili zuen, esaterako.
Definizioa
Ez da honena definizio erraza. Mari Jose Olaziregi horrela dio: "E. M. Forster kritikari ingelesak, esaterako, eleberriaren definizio zehatzak eragiten dituen zailtasunak izan zituen hizpide. Testuaren hitz kopuruaz gain (50.000 hitzez mintzo da E. M. Forster), malgutasuna eta aldakortasuna jo zituen eleberriaren ezaugarri berezkoentzat". Dena dela, hitz kopuruen gainetik egilearen borondatea dago, berak erabakitzen baitu bere testua eleberria, ipuina edo eleberri laburra ote den.
Eleberri laburraren ezaugarri batzuk hauek dira:
Dawson's Creek
Dawson's Creek estatubatuar nerabeentzako telesail dramatikoa izan zen, Kevin Williamsonek WB Television Networkerako sortua.
Sinopsia
Dawson Leery 15 urteko mutikoa da, Capeside herrixkan bizi dena. Amets bakarra du: zinema zuzendari izatea, baina nola jarraitu helburu horrekin, bere adinaren eta lagunen arazoak beren bizitza txikiak nahasten direnean. Sei denboraldietan, gizarte gaiak jorratu zituzten (homofobia, drogak, minbizia, heriotza).
Daisuke Miyakawa
Daisuke Miyakawa (宮川 大輔, 1979ko urriaren 6a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Cerezo Osaka, Thespa Kusatsu eta Giravanz Kitakyushu.
Hellsau
Hellsau Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Pochabany
Pochabany Eslovakiako udalerri bat da, Bánovce nad Bebravouko barrutian kokatuta. 4,31 km²ko azalera du eta 245 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1329. urtekoa da.
Hondarribiko harresiak
Hondarribiko harresiak Euskal Herriko Hondarribia udalerriko Alde Zaharra inguratzen duten harresiak dira. Gipuzkoa osoan hobekien mantendu izan diren harresiak dira.
Deskribapena
Bidasoa ibaiaren ertzean dago Hondarribia, eta Bidasoa ibaia muga zen garai batean, eta pasabide garrantzitsua. Hori kontrolatzea zen Hondarribiko hiribilduaren zeregina, eta, horregatik, erabat gotortu zuten (inguruetan ez zen halako gotorleku garrantzitsu eta ongi horniturik).
Jaizkibelgo hareharriz egina dago, eta hiribildu guztia inguratzen du. Sei gotorleku ditu, eta bi kubo kanpoaldean, guztiak ere defentsarako eraikiak. Gainera, babes erreten zabala zeukan iparraldean, mendebaldean eta ekialdean (egun lorategiak daude); ekialdean, berriz, Bidasoa ibaia zeukan.
Cranoglanis bouderius
Cranoglanis bouderius Cranoglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Cranoglanididae familian sailkatzen da.
Hondarribiko harresiak
Deskribapena
Bi ate ditu hiribildura sartzeko. Nagusia hegoaldean dago, Santa Maria atea, eta, bestea, mendebaldean, San Nikolas. Egun, harresia guztiz hondatua dago gotorlekuetan (bat edo beste lorategi bihurtu dute), eta zertxobait hobeto dago hormarik luzeenak zeuden lekuetan, baina, beste zenbaitetan, guztiz desagertu da. Bolborategi izan ziren bi eraikinen arrastoak badaude; bat Josefina-enea etxearen azpian dago, Karlos V.a gazteluaren ondoan, eta bestea, berriz, eraikin guztiz hondatu baten ukuilu bihurtua dago, Jabier Ugarte kalean. Babes erretenen arrastorik ere ez da geratzen ia, urmael bat edo beste.
Errege-Erregina katolikoen garaian egin zituzten lanik handienak harresia gotortzeko, eta Karlos V.a Espainiakoaren garaian ere lan handiak egin zituzten. Hiribildua berehala gotortu zezatela agindu zuen Karlos V.ak, eta bi gotorleku eraiki zituzten (erreginarena eta Leiba izenekoak), eta Magdalenaren kuboa. Gainerako inguru guztian, berriz, harresi sendoak eginarazi zituen. 1574tik 1642ra aritu ziren harresia sendotzeko lanetan. XVII. mendean, Hondarribiak garrantzi estrategikoa galdu zuen, eta Irun eta Donostiak indarra hartu zuten. 1794an, Konbentzio Gerran, Frantziako armadak bereganatu zuen Hondarribia, eta guztiz desegin zituen defentsarako egitura gehienak. Ondorioz, Hondarribiak gotorleku izateari utzi zion. Jarduera militar guztiak ez ziren hor bukatu, ordea: Karlistaldietan berriz ere hartu zuen garrantzia alor horretan. 1854an, antzinako egitura gotortuak desegin egin zituzten.
Pericles de Oliveira Ramos
Pericles de Oliveira Ramos (1975eko urtarrilaren 2a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Cerezo Osaka eta Sagan Tosu.
Onychostoma breve
Onychostoma breve Onychostoma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Chamadelle
Chamadelle Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chamadelle udalerrian erroldatutako biztanleak 644 ziren. Familiak 246 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (30 bakarrik bizi ziren gizonak eta 30 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 97 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 291 etxebizitza zeuden, 253 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 288 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 253 etxebizitza nagusietatik 207 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 79 etxek lau zituzten eta 147 etxek bost zituzten. 176 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 107 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 122 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 382 ziren, horien artean 289 aktiboak ziren eta 93 inaktiboak ziren. 289 pertsona aktiboetatik 261 lanean zeuden (144 gizon eta 117 emakume) eta 28 langabezian zeuden (17 gizon eta 11 emakume). 93 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 39 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 garraio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Chamadelle udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bucy-lès-Cerny
Bucy-lès-Cerny Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 181 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 36 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 82 etxebizitza zeuden, 68 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 82etxeak ziren. 68 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren eta 2 alokairuan okupaturik zeuden; 5 etxek hitu gela zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 122 ziren, horien artean 95 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 95 pertsona aktiboetatik 87 lanean zeuden (44 gizon eta 43 emakume) eta 8 langabezian zeuden (5 gizon eta 3 emakume). 27 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bucy-lès-Cerny udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 191 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.810 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 finantziazio enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rastrelliger kanagurta
Rastrelliger kanagurta Rastrelliger generoko animalia da. Arrainen barruko Scombridae familian sailkatzen da.
Karl Münchinger
Karl Münchinger (Stuttgart, – ) alemaniar orkestra-zuzendaria izan zen. Jaioterriko musika-eskolan egin zituen ikasketak, eta orkestra-zuzendaritza landu zuen Carl Leonhardtekin. Konposizioa ere ikasi zuen. Stuttgarteko organista eta abesbatzako zuzendari izan zen 1937-1941 urteen artean.
Sosifanes
Sosifanes (Σωσιϕάνης, latinez Sosiphanes, Sirakusa, K. a. 357 – Atenas, K. a. 313) Antzinako Greziako poeta eta antzerkigilea izan zen. Alexandriako Pleiadearen partaidea izan zen, horien arteko zaharrena.
Biografia
Oso albiste nahasiak daude garai helenistikoaren poeta honetaz. Hefestionek aipatu zuen eta, X. mendeko Suda, Bizantzioko entziklopedia historikoaren arabera, Sosiklesen semea, Sirakusan jaioa eta Atenasen Filipo II.a Mazedoniakoaren eta Alexandro Handiaren erregealditan bizi izandakoa zen. Ikerlari batzuen arabera, beste bi Sosiphanes izan ziren ere bai, bat lerro hauen protagonistaren denbora gutxi pasa ondoren. Sosifanese heritoz data Parosko Kronika jaso zen. Alexandriako Pleiadearen zerrenda batzuetan bere izena Eantidesenarekin ordezkatua izan da.
Peter Tosh
Peter Tosh, Winston Hubert McIntosh jaioa (Grange Hill, Westmoreland, 1944ko urriaren 19a - Kingston, 1987ko irailaren 11) jamaikar reggae musikaria izan zen. The Wailers musika taldeko sortzaileetako bat izan zen Bob Marley eta Bunny Wailerrekin batera. The Wailerseko etaparen (1963-1976) ondoren, bakarka jotzen eta rastafarismoa sustatzen jarraitu zuen. 1987an hil zuten, bere etxean egindako lapurreta batean.
Jon Errasti
Jon Errasti Zabaleta (Eibar 1988ko ekainaren 6a- ) gipuzkoar futbolari ohia da Eibar taldearekin lehen mailan jokatu duena. Erdilari laentan aritzen zen.
Errelaren gazte taldean jokatu zuen 2007-2008 denboraldian bigarren taldean debuta egin arte. Gazte taldeetan jokatu baino lehen Aitzgorrin jokatzen zuen. 2012an herriko taldera etorri zen eta 2013-14 denboraldian lehen mailarako igoera lortu zuen.
Bere anai gaztea Andoni futbolaria da ere.
Ibilbidea
''2022ko maiatzak 24an eguneratua. Datu ofizialak.''
Marion konderria (Oregon)
Marion konderria (Marion County) Oregonko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Salem da. 2010eko zentsuaren arabera 315,335 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 315,335 pertsonetatik 293,352 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 76,594 dira. 2,906 beltzak edo afroamerikarrak. 3,290 amerikar natiboak ziren eta 2,254 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 5,790 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 411 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 7,332 pertsonek kokatzen zuten.
Pottoko (liburua)
Pottoko, Pello Añorga idazle oiartzuarrak idatzitako liburua da. Liburuaren ilustratzailea Jokin Mitxelena da. 1984 an argitaratu zen liburua Elkarlanean argitaletxearen bidez.
Argumentua
Pottoko potoko da, eta oso gustora bizi da baserrian bere behi txuri-beltzekin. Hasieran herritarrek iseka egiten zioten Pottokori kalera jeisten zenean, baina orain txalo egiten diote denok. Pertsona maitagarria da Pottoko, bere behi eta traktorearekin beti prest dago jendeari laguntzeko.
Peñako gaztelua
Peñako gaztelua Nafarroa Garaiko Peña udalerri-ohian kokatutako gaztelu bat da. Herrigunetik oso urruti dago, izen berdineko Peña herri hustuan.
Cabo San Lucas
Historia
Kalkulatzen da lehen giza taldeak duela 15.000 urte inguru iritsi zirela penintsularen hegoaldera. Lehen europarrak iritsi zirenean, pericú tribuko talde nomadak bizi ziren eskualdean, hondartzetan bilatzen zituzten fruituak, haziak, sustraiak, moluskuak biltzean oinarritutako ekonomia sinplean. Europarrak iritsi aurreko beste bi tribu ere baziren: guaycurak, penintsularen erdialdean eta cochimiak, iparraldean.
Pottoko (liburua)
Pertsonai nagusiak
Pottoko, pertsonai nagusia, baserritarra
Peñako gaztelua
Historia
Jada XI. mendean gaztelu honi buruzko berri eta aipamenak badaude, eta XVI. mendean Nafarroako konkistaren ondoren Fernando II.a Aragoi eta Gaztelakoak suntsitzea agindu zuen.
Cabo San Lucas
Lehen europearrak
Kalifornia Behera penintsulan lur hartzen lehen europarra Fortun Ximenez pilotu eta nabigatzaile euskalduna izan zen, Concepción itsasontziaren agintean. 1534. urtean heldu zen penintsulara, uharte bat zela pentsatuz. La Paz-eko portura iritsi zenean, bertakoek badiako molusku maskorretatik ateratzen zituzten perla ugariak aurkitzen zirela konturatu zen, beraz, aise batean garbitu zuten lekua.
Pottoko (liburua)
Pertsonai nagusiak
Pottokoren ama eta aita
Peñako gaztelua
Eraikina
Ia ez da gazteluaren inolako aztarnarik gelditu, bere zimentuak dauden harkaitza baizik. Ez dago bertaratzeko eragozpen do debekurik. 1997ko irailaren 1an Nafarroako kultura ondasuna izendatua izan zen eta babestuta dago.
Cabo San Lucas
Lehen europearrak
Hala ere, Hernán Cortés hartzen da toki honen aurkitzailetzat (jada jatorrizko biztanleek duela mende batzuk aurkitu zuten arren).
Pottoko (liburua)
Pertsonai nagusiak
Xordo, Xurdo, Arrio, Errape eta Beltxa behiak
Peñako gaztelua
Eraikina
Peña herri historiko lehenbizi musulmanen aurkako defentsa eta eraso postu gisa sortua izan zen, ondoren Aragoiko Erresumako mugako zaintza gotorleku izatera igarotzeko. Herrixka 842 metroko garaieran dago, bere defentsa betekizunetarako bertako harkaitz naturalez baliatuz.
Cabo San Lucas
Lehen europearrak
1602 ko martxoan, Gaspar Zúñiga y Acevedo erregeordetzako konderriak, Sebastián Vizcaíno jenerala izendatu zuen Manilako galeoientzako portuen bila abiatzeko.
Pottoko (liburua)
Pertsonai nagusiak
On Luis apaiza
Cabo San Lucas
Biztanleriaren oinarria
1925 ean, Carlos eta Luis Bernstein anaiek, merkataritzan eskarmentu handia zutenak, "Calmex" ontzi-fabrika Cedrosko uhartetik Cabo San Lucas badiara mugitu zuten, bertako atunaren tratamendurako. "Calmex" ontzi-fabrikak hogeita hamar tona baino gutxiagoko egurrezko lau ontzi zituen. Ez zuten hozteko sistemarik, ez baitzen beharrezkoa, harrapaketak oso distantzia txikian egiten zirenez, ordu batzuetako arrantza-bidaiek ontziratze prozesurako produktu freskoa entregatzea ahalbidetzen zuten.
1979 an, itsas produktuen konpainiak ezin izan zuen turismoaren garapenaren presio eta bultzadari eutsi eta makineria itxi zuen; Cabo San Lucasen ateak itxi eta San Carlos portura joan ziren. Portuko biztanleei zorrotz eragin zien antzeko beste enplegu iturririk ez izateagatik. Nahiz eta langile batzuk geratu egin ziren beste askok emigratu egin zuten.
Erakargarritasuna
Handik urte batzuetara, tokiaren edertasunaz jabetzen hasi ziren: uren berotasunak, hondartzen edertasunak eta kirol arrantza. Honek, Mexikoko eta atzerriko inbertsore ugari bultzatu zituen turismo garapen honetara. Bisitarien etorrera masiboak, gobernuari hotel eskaintza zabalagoa eta luxuzkoagoa sortzeko beharra sorrarazi zion, 1968 an Mexikoko Bankuak, Turismo Sustatzeko Funtsa Nazionala (FONATUR) sortu zuen, turismo helmuga berriak sortzeko.
Demografia
Urteen eta famaren poderioz, Cabo San Lucaseko biztanleriak bilakaera handia izan du, batez ere 80ko hamarkadako %279.4ko gorakada esanguratsuarekin. Turismoaren etorrera masiboak eta enpleguaren gorakadak biztanleriaren hazkunde esponentzial bat markatu dute kostaldeko hiri honetan.
Xehetasunak
Datu esanguratsu bezela, Guillermo del Toro zuzendari mexikarrak bere film ospetsuenetako baten eszena batzuk Cabo San Lucasen filmatu zituen; Pacific Rim filmekoak hain zuzen ere.
Stan Wawrinka
Stanislas Wawrinka (Lausana, 1985eko martxoaren 28a) suitzar tenis jokalaria da.
Grand Slamaren hiru txapelketa irabazi ditu (Australiako Irekia 2014an, Roland Garros 2015ean eta AEBetako Irekia 2016an). 2008ko Udako Olinpiar Jokoaken bikoitz txapelketako urre domina irabazi zuen ere Roger Federerekin.
Cephalopyrus flammiceps
Cephalopyrus flammiceps Cephalopyrus generoko animalia da. Hegaztien barruko Remizidae familian sailkatua dago.
San Antonio (itsasontzia)
La San Antonio edo San Antón Magallaes-Elkano espedizioan parte hartu zuten bost itsasontzietako bat izan zen, tamaina handiena zuena alegia. Falkland uharteen (Malvinak) aurkikuntzarekin zerikusia dauka, bertsio ezagunenak dioenez, uharte hauek aurkitu zituenak Esteban Gómez izan baitzen, itsasontziaren kapitaina.
Itsasontziak ez zuen bidaia bukatu; Gómezen agindupean desertatu zuen eta besteak baino lehen itzuli zen Espainiara.
Aurrekariak
Bere garaian, espedizioa «Espezieriaren Armada» edo «Magallaesen Armada» deitua izan zen. Singladurak lehen mundu birarekin burutu ziren (1519-1522); Victoria itsasontzia izan zelarik, Juan Sebastian Elkano buru zuena, bidaia hori osatu zuen ontzi bakarra.
Itsasontzia
San Antonio 1505 ean aipatu zuten lehen aldiz. Garai honetan, Espainiako erregeak esploratzaile eta marinel gehiago bidali nahi zituen bidaia luzeetara. Orduan, itsasontzia soto handia zuen tramankulua besterik ez zen eta, garaiko itsasontzi gehienak bezala, hiru mastako itsasontzia bilakatu nahi zuten.
Ezaugarriak
1506 eta 1510 urteen bitartean, San Antonio planeatutakoaren arabera eraiki zen; hau da, hiru mastekin, sei bizkarrekin eta popazko lema batekin. Gainerako itsasontziek bezala, azaleko geruza mundrunez erabat estalita zuen. Itsasontziak 35 metroko luzera, 10-12 metroko zabalera eta 144 tona inguru zituen; edukiera handiena zuen itsasontzia zen eta 330 000 marabedi kostatu zuen.
Sant Andreu Arenalgo geltokia
Sant Andreu Arenal (Kataluniako Aldirietan) edo Fabra i Puig (Bartzelonako metroan) Bartzelonako metroa eta Kataluniako Aldirien geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Sant Andreu barrutian dago.
San Antonio (itsasontzia)
Historia
Espedizioa 234 gizonek eta bost itsasontziek osatzen zuten. Sanlucar de Barramedan (Cádiz) itsasoratu zen, 1519ko irailaren 29an. San Antonio itsasontziak 57 gizoneko tripulazioa zuen. Magallaesek Juan de Cartagena izendatu zuen itsasontzi honen kapitain, baina hauen bien artean liskarrak sortuko ziren aurrerago.
Sant Andreu Arenalgo geltokia
Geltokia 1954n inauguratu zen.
Mendi Faltsuak
Mendi Faltsuak edo Fake Hills (txineraz: 假山), Txinako Herri Errepublikako Beihai hirian eraikitzen ari den 200 metro eta 55 solairuko etxebizitza dorrea da.
Ezaugarriak
Sustatzaileek, mendien itxura irudikatu nahi izan dute, elkarri lotutako eta altuera desberdineko hainbat eraikin diseinatuz.
Egitasmoa MAD arkitekto taldeak diseinatua da.
San Antonio (itsasontzia)
Historia
Afrikako kostaldean, Magallaesek Juan de Cartagena atxilotu zuen honek lotsa galdu ziolako; Sánchez de Reina apaizarekin matxinatu egin zen. Orduan Alvaro de Mezquitak hartu zuen itsasontziaren kapitaintza. San Juliango badian, orain argetinakoa (Santa Cruzko probintzia), Magallaesen aurkako altxamendua gauzatu zen espedizioaren hainbat ofizialen eskutik; besteak beste, Juan de Cartagena, Gaspar de Quesada (Concepción itsasontziaren kapitaina) eta Luis de Mendoza (Victoria itsasontziaren kapitaina). Juan Cartagena traizioagatik erbesteratu zuten hemen.
Gertaera honen ondorioz, 1520an, Mezquitak San Antonioren burua izateari utzi zion eta itsasontzia matxinatuen esku geratu zen, haren kapitain berria Juan Sebastián Elkano izendatu zuten. Matxinatuek bost itsasontzietatik hiru kontrolatu arren, Magallaesen alde egin zuen egoerak Victoria itsatsontzia ustekabean eskuratu zuenean, eta matxinadak huts egin zuen. Azkenik, Mezquita berrezarri zen San Antonioren buru.
Urriaren 21ean, ontzidia Virgenes lurmuturreara heldu zen, eta kostaldearen egitura ikusita, San Antonio eta Concepción itsasontziak bidali zituzten pasabide biozeanikoa ote zen egiaztatzeko. Ur-gurutzaketa egiaztatuta (Magallaes itsasartea), Esteban Gomezek, San Antoniokoa, proposatu zuen Espainiara bueltatzea aurkikuntzaren berri emateko; baina Magallaesek ideia hau baztertu zuen, Gómezek, aldiz, ez. Gómezen egitasmoetan itzulera zegoen, orduan Magallaesen kontra altxatu zen azaroaren 1ean. Álvaro de Mezquita kargutik kendu zuen, San Antonioren buru jarri zen eta kurtsoa birarazi zuen kanal nagusitik irten eta Espainiara joateko.
San Antonio hornidura gehien zuen ontzia zen. Hori dela eta, gainerako itsasontzien tripulazioan kezkak sortu ziren, ez zekitelako haien ontzietan denentzako hornidura nahikoa egongo ote zen Ozeano Barea zeharkatzeko.
Magallaesen kontra altxatu ondoren, Gómez Magallaes itsasartean desertatu eta Espainiara itzuli zen Gineako ibilbidetik. Itzultzeko bidean, Malvinak ikuskatu zituztela esaten da. Hauek, itsasontziaren omenez, «San Antoneko uharteak» izendatu zituzten. Itsasontzia Sevillara heldu zen 1521eko maiatzaren 6an. Epaiketa batera eraman zuten, non ez dagoen Malvinei egotz daitekeen aipamenik. Haren tripulazioko kideek epaiketan Magallaesen despotismo krudela eta 'traizioa' argudiatuz justifikatu zuten haien burua eta onik ateratzea lortu zuten.
Esteban Gomezek Diego Ribero kartografoari Hego Amerikan harrapatutako indigena bat eman zion 1529an, beraz, honek Sanson uharteei buruzko zuzeneko kontakizun bat lortu ahal izan zuen.
Espedizioarekin lotutako bertsioak
Aurkikuntzari buruzko bertsio batek dioenez, espedizioa negua Puerto San Juliánen igarotzen zegoela, Magallaesek eskualdea esploratzera bidali zuen San Antonio ontzia, Jeronimo Guerra eta Gómezen agindupean. Orduan uharteak aurkitu zituzten. Beste bertsio batek dioenez, Magallaesen aurka matxinatu ondoren, 55 desertoreak, lehenik, erbesteratuak jasotzeko Patagoniako kostaldera itzuli ziren, eta ondoren, Esperantza Oneko lurmuturrerantz (Afrika) joan ziren. Bertan lurralde ezezagun batzuk ikuskatu zituzten, Falkland uharteak izango zirenak.
Dena delarik, uharteak aurkitzean Sanson deitu zituzten, Tehueltxeko erraldoi mitologikoagatik edo egun hori San Sanson eguna zelako. Bernard Calmette frantsesak, San Antonioko kapilauak, uhartea egungo santuagatik izendatu zuela diote. Hori dela eta, Rolando Laguarda Trias ikerlari uruguaitarraren arabera, aurkikuntza 1520ko uztailaren amaieran gauzatu behar izan zen, 28a San Sanson eguna baita. Uhartedia San Antonio izenaz ezagutzen da ere.
Antzeko beste bertsio batek aurkikuntza Victoria itsasontziari egozten dio, Magallaesek itsasontzi hau San Anton itsasontzia Ozeano Atlantikoko uretan miatzera bidali zuenean. Bi itsasontzi hauek izan ziren Espainiara itzuli ziren bakarrak. Dom Pernetyk Historia de un viaje a las Islas Malvinas liburuan, 1770 ean argitaratua, kontatzen du Magallaesek berak begiztatu zituela uharteak, baina ez zela lehorreratu. Beste batzuen arabera, Magallaes uharteak ikuskatu baino lehen hil zuten. Magallaesen espedizioaren ondoren, uharteak garaiko kartografian agertzen hasi ziren, 1522ko mapa batean lehen aldiz. Bertan, Pedro Reinelek Hego Atlantikoan Sanson izeneko uharte multzo garrantzitsu bat marraztu zuen. Diego de Riberoren kartografian,1527 eta 1529ko Carta universal en que se contiene todo lo que del mundo se ha descubierto fasta agora, bi uharte multzo bereizi daitezke: "Sanson" izeneko zortzi edo bederatzi uharteak, 49 ° hegoaldera eta Malvinak baino kostaldetik gertuago, eta "Ahateetako" uharteak (ahate asko ikusi zituztelako), kostaldetik oso gertu. Azken hauek ez dira 1533ko egunerapenean agertzen. Denbora pasa ahala, Sanson uharteak hurrengo kartografoen mapetan agertzen jarraitu zuten: Alonso de Santa Cruz (1541), Bautista Agnese (1536-1545), Sebastián Caboto (1547), Darinel (1555), Diego Gutiérrez (1562), Bartolomé Olives (1562), Jorge Sideri (1563), Martínez (1577), José Rosacio (1580), etab.; Malvinak baino iparralderago eta kostaldetik hurbilago daude beti.
Karta hauetan uharteak hurrengo grafiekin agertzen dira: «San Antón», «S. Antón», «Sansón», «Sanson» edo «San Son». 1590erako, uharteak jada agertzen dira espainiar eta italiar nabigazio planoetan.
Sanson uharteak 1541 ko munduko yslario orokorrean agertzen dira ere. Uharteak («Sansonenak» edo «Erraldoienak») 1586ko Le grand insulaire et pilotage mapan ere agertzen dira, iruzkinduta gainera: "«Uharte hauetan sartu ziren lehenak portugaldarrak izan ziren, Hernando de Magallaesekin batera bidaiatzen zutenak.»"Ez da aurkitu begiztapenari buruzko aipamenik bidaiatik gordetzen diren kontakizunetan. Magallaesen idazki asko galdu diren arren, eta Juan Serranoren ontziaren dokumentazioa eta hegoaldeko San Julianen deskribapenak osorik falta diren arren, ontziko liburuetan erreferentziarik ez egoteak hipotesi honen egiazkotasunari buruzko zalantzak sortu zituen. Hala ere, 1983an Rolando Laguarda Trias historialariak dokumentu bat aurkitu zuen Frantziako Liburutegi Nazionalean, Andre Thevet fraideak Le Gran Insulaire Vol I ean idatzia, 1586koa, hau da, britainiar lehen aurrekaria baino sei urte lehenago. Dokumentuak, 229. orrialdean, «Les isles de Sansón ou des Geants» («Sansonen uharteak» edo «Erraldoien uharteak») agertzen diren mapa bat du; Hau, era harrigarrian, geografikoki Falkland uharteekin bat dator.
Thevetek testuan adierazten du Magallaesen espedizioko kide zen pilotu portugaldar batek azaldu zizkiola uhartediko kokapena eta deskribapena. Hau ziuraski Alvaro de Mezquita izan zen, begiztapenaren lekuko zuzena; honekin elkarrizketa bat izan zuen Lisboan.
Vergèze
Vergèze Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vergèze udalerrian erroldatutako biztanleak 3.958 ziren. Familiak 1.542 ziren, horien artean 375 pertsona bakarrekoak ziren (136 bakarrik bizi ziren gizonak eta 239 bakarrik bizi ziren emakumeak), 510 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 511 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 146 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.696 etxebizitza zeuden, 1.565 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 53 bigarren erresidentzia ziren eta 78 hutsik zeuden. 1.450 etxeak ziren eta 243 apartamentuak ziren. 1.565 etxebizitza nagusietatik 1.101 bere jabearen bizilekua ziren, 416 alokairuan okupaturik zeuden eta 49 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 84 etxek bi zituzten, 246 etxek hiru zituzten, 533 etxek lau zituzten eta 697 etxek bost zituzten. 1.159 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 719 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 668 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.480 ziren, horien artean 1.733 aktiboak ziren eta 747 inaktiboak ziren. 1.733 pertsona aktiboetatik 1.527 lanean zeuden (799 gizon eta 728 emakume) eta 206 langabezian zeuden (85 gizon eta 121 emakume). 747 pertsona inaktiboetatik 245 erretiraturik zeuden, 241 ikasten zeuden eta 261 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vergèze udalerrian 1.686 unitate fiskal zeuden, 4.197 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.613 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 199 komertzioetatik, 6 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 37 eraikuntza enpresak ziren, 35 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 10 higiezinen enpresak ziren, 21 zerbitzu enpresak ziren, 39 administrazio publikoko enpresak ziren eta 16 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 63 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 12 igeltseroak, 7 margolariak, 6 zurginak, 1 iturgina, 4 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 5 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 5 apaindegiak.
2009an zeuden 16 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 5 okindegiak, 1 harategi zen, 2 liburu dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Vergèze udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 477 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Vergèze udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 820 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sagittarius A*
Sagittarius A* Esne Bidearen erdialdean dagoen zulo beltz supermasibo bat da. Dibulgazio artikulu eta zientzia jendarteratzeko dokumental askotan Sagittarius A* zulo beltz supermasiboari "Esne Bideko munstroa" deitzen diote.
Zulo beltz supermasibo hau gure eguzki sistemarekin konparatu egin ohi da dauzkan neurriak irudikatzeko. Azken kalkuluen arabera, tamaina gure eguzkiarena baino nabarmen handiagoa, baina Merkurioren orbita baino txikiagoa. Masa, ordea, gure eguzkiaren baino askoz handiagoa. 4.310.000 M☉ eta 4.020.000 M☉ arteko masa kalkulatu da (non M☉ eguzkiaren masa adierazten duen).
Hindelbank
Hindelbank Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ekaitz Molina
Ibilbidea
''2022ko maiatzak 18an eguneratua. Datu ofizialak.''
Bélgica Adela Mirabal
Bélgica Adela Mirabal Reyes edo Dedé Mirabal (Dominikar Errepublika, 1925eko martxoaren 1a - 2014ko otsailaren 1a) ekintzaile politikoa, bere ahizpen oroimena bizirik mantentzeko jardun zuen, besteak beste, Hermanas Mirabal Museo Etxea sortu edota Vivas en su jardín (2009) liburua idatziz.
Biografia
Mercedes Reyes Camilo eta Enrique Mirabalen bigarren alaba zen. Haren ahizpak Patria, Minerva eta María Teresa izan ziren, 1960an Rafael Leónidas Trujillo tiranoaren aginduz erailak.
Ekainaren 14ko Mugimendu Iraultzailean ez zuen bere ahizpek izan zuten paper aktiboa izan. Bere ahizpen sei seme-alaben ardura hartu zuen eta bere hiru seme-alabekin batera hezi zituen. Gerora, bere seme txikia Jaime David Fernández Mirabal izan zen Dominikar Errepublikako lehendakariordea (1996-2000).
Mirabal ahizpen oroimena
1992an Hermanas Mirabal Fundazioa sortu zuen eta 1994an Hermanas Mirabal Museoa, ahizpen azken egoitza izan zen etxean.
Museoan ahizpen gauzak gordetzen dira eta lorategian Patria, Minerva, María Teresa eta Manolo Tavárez Justoren (Minervaren senarra) gorpuzkiak daude. Gorpuzkiak 2000. urteko azaroaren 25ean eraikitako panteoira eraman zituzten.
2009an, Vivas en su jardín izeneko autobiografia argitaratu zuen, hiru ahizpen borroka eta erailketa kontatzen dituena. Eduardo León Jimenes 2010 Liburu Azokaren Sari Nazionala jaso zuen liburuak.
Bere pasadizoekin Julia Álvarezen En el tiempo de las mariposas liburua zinemara egokitzen lagundu zuen, Trujillok hildako hiru emakumeen bizitza kontatzen du eleberria.
Belgika Adela "Dedé" Mirabal 88 urte zituela hil zen, arnas arazoak zirela medio.
Fortune Plaza
Fortune Plaza Txinako Herri Errepublikako hainbat hirietako eraikinen izena izan daiteke: