cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Otsaileko Iraultza
Martxoaren 14a
Aldi berean, jendearen haserrea lasaitzeko, Vladimir Sukhomlinov gerra ministroa atxilotu zuten. Herritarrek uste zuten 1915eko Errusiar Poloniaren galeraren arduraduna zela.
Tsarraren trenak saiakerak egin zituen Tsarskoie Seloraino iristeko. 3:45tan trena Malaia Vixeraraino iritsi zen. Bertan trenbideen goardien ofizial baten txostena jaso zuen: bera kontrako norantzan zetorren, Luban eta Tosno geltokiak iraultzaileen esku zeudelako eta berak ere alde egin behar izan zuelako Lubanetik. Nikolas II.ak trena desbieratu eta Bologietik Pskoveko bidea hartzea eskatu zuen, Iparraldeko Fronteko kuartel orokorra zegoen hiria. Trena bertan zegoela ikusita Bublikovek jarraitu beharreko instrukzioak eskatu zizkion behin-behineko Batzordeari. Eztabaidan ari zirela Bologoieraino iritsi zen trena. Dumaren agindua trena Bologoien gelditzea zen, bertan telegrama bat jasotzeko. Bublikovek trena bera nola gelditu adierazten zuen agindu berezia bidali zuen, baina ez zen bete. Bologoien goizeko 9:00etan pasa zen trena eta, hortik, lokomotorra aldatu gabe, Vindavara joan zen, Dnotik igaroz, Pskoverantz. Bublikovek agindua eman zuen Bologoie-Dno trenbide zatiak trena geldiarazteko, Enperadoreari debekatzeko "armadarengana iristea". Hau lortzeko Dnoko trenbidean zeuden merkantzia tren guztiak geldiarazi zituen, fisikoki ezinezkoa egiteko trenaren zirkulazioa. Agindua ez zen bete.
15:00etan tren inperiala Dnoko geltokira iritsi zen, eta bertan zuen Rodziankoren telegrama bat, Errusia bera salbatzeko hartu beharreko neurriak beharrezkoak zirela errepikatuz, hantxe itxaron zezala bera iritsi arte, "minutu bakoitza garrantzitsua da" esanda. Rodziankori itxoin gabe Nikolas II.ak Pskoverako bidea hartu zuen. Gau horretan bertan Rodziankok Ruzski jeneralarekin izandako elkarrizketa batean azaldu zion ezin zuela Petrograd utzi, hiria anarkia osoan eror zitekeelako.
Arratsaldeko 19:00etan iritsi zen tren inperiala Pskovera. Ohorezko Guardia espero zuen andenean, baina gobernatzailea eta ofizial gutxi batzuk baino ez zeuden bertan. 40 ordu igaro ziren atera zenetik eta egoera asko aldatu zen denbora horretan. Nikolai Ruzski Iparraldeko Fronteko Komandantea trenbidera iritsi zen laster. Ruzskik negoziazioa hasi zuen enperadorearekin. Estatua bera erreformatu behar zela argudiatu zuen, eta "ministro arduratsuak" sortzeko beharra aipatu. Pskovera iritsi bezain pronto telegrama batean adierazi zioten Moskun ere altxamendua gertatu zela.
Nikolas IIak Ruzski jeneralarekin afaldu zuen gau horretan. Egoera politikoaren inguruko informazioa eman zion, Moskuko mugimendu iraultzailearen hazkuntzari buruz hitz egin eta berehalakoan Rodzianko eta Alekseieven proiektuak onartzea eskatu zion: Dumari erantzungo zion gobernu berria osatzea. Nikolas II.a ez zegoen ados, ez zuelako ulertzen bere burua monarkia konstituzional batean. Berak botere osoa autokrata gisa hartua zuela adierazi zion, Jaungoikoarekiko ardura gisa, eta bera zela arazo publikoak kudeatzearen arduraduna. Bereak ziren ardurak beste batzuei ematen baizkien, bera jada ez zen izango arduraduna. Rodzianko Lehen Ministro izendatzeko prest zegoela adierazi eta berak ministro batzuk aukeratzeko eskumena emateko aukera zegoela aipatu zuen.
Gaueko ordubiak pasata Ruzskik Rodziankori esan zion Tsarra prest zegoela neurri batzuk hartzeko, baina honek erantzun zion jada beranduegi zela, eta Tsarrak abdikatu beharko zuela.
Martxoaren 15a: abdikazioa
Gauean izandako elkarrizketa horren edukia zuzenean eman zitzaion Alekseievi, hainbat orduz egoera baloratu ostean, martxoaren 15eko [martxoaren 2] goizean Tsarrak bere semearengan abdikatu zezala onartuz, Mikel Duke Handiaren erregentziarekin. Horrela Armadaren kohexioa mantenduko zela pentsatu zuen. Alekseievek agintari militarren iritzi komuna eman nahi izan zion Tsarrari eta, horretarako, berehalako ekarpenak eskatu zizkien komandante guztiei. Ordubete igarota onarpen orokorra jaso zuen, eta planteatutako abdikazioarekin aurrera egitea onetsi zen.
Bitartean Ruzskik Rodziankorekin izandako konbertsazioaren transkripzioa erakutsi zion, abdikazio eskaera barne, eta Nikolasek aurrera egiteko aukera ikusi zuen. 14:30ean Alekseieven telegrama berria jaso zuen, fronteko agintari guztien iritzia berbera zela esanez eta eskatuz abdikazioa aurkez zezala. Ruzskirekin azken bilera egin ostean tsarrak abdikazioa aurkeztu zuen, gurutze santuarena eta aitarena eginez. une horretan Dumatik Pskovera bi ordezkari zetozela esan zioten (Aleksandr Gutxkov eta Vasili Xulgin), eta dudatan egon zen bere erabakia adierazi edo ez, baina azkenean Rodzianko eta Alekseievi telegrama bana bidali zizkien, abdikazioaren berri emateko.
Dumako bi delegatu gaueko 22:00etan iritsi ziren eta Tsarrarekin elkartu ziren. Gutxkoven hitzartze luze baten ostean Ruzskik adierazi zien Tsarrak abdikazioa aurkeztu zuela. Une horretan Nikolas IIak adierazi zien iritziz aldatu zuela eta ez zuela bakarrik bere izenean abdikatuko, baizik eta bere semearen izenean ere —medikuen ustez tsarevitxak aukera gutxi zituen denbora luzez bizirauteko—. Bertan zeudenek ez zekiten ekintza hori legala ote zen, baina unearen larritasuna dela eta, onartzea erabaki zuten. Gauerdian Gutxkov eta Xulginek Tsarrari esan zioten behin-behineko batzordeak bere abdikazio bikoitza onartzen zuela eta Nikolasek Alekseievek Mogilevetik bidali zion abdikazio manifestua sinatu zuen, tronua bere anaia Mikeli emateko. Gaueko ordu batean Nikolasek Pskov utzi zuen bere familiarekin biltzeko, baina helburu hori ez zuen lortuko martxoaren 22a arte [martxoaren 9a], kontseiluaren eta batzordearen gatibu gisa. Tsarrak, denbora horretan, Mogilev bisitatu zuen Estatu Nagusia agurtzeko eta Kievetik etorri zen bere amaren bisita jasotzeko.
Martxoaren 16a: Mikel Romanoven dimisioa
Nikolas IIak bere anaiaren alde abdikatu zuen, baina honek gaizki-ulertuak sortu zituen iraultzaren liderren artean. Kerenski martxoaren 16ko [martxoaren 3ko] bilerara eraman zuen gaia, Xulgin eta Gutxkoven telegrama irakurriz non esaten zen Nikolas IIak Mikel Duke Handiaren aldeko hautua hartu zuela. Kerenskiren arabera, ordea, Mikel Duke Handia ezin zen izan agintari, "inoiz ez zuelako erakutsi interesik estatuko arazoengatik, intriga politikoak egiten dituen emakume batekin ezkondua dago (...) eta egoera salbatu zezakeen unean, gogo falta osoa erakutsi duelako". Kerenskiren ustez "iraultzaren une horretan ez zen onargarria inongo erregerik".
Egoera ikusita erabaki zuten Nikolas II.aren abdikazioaren akta sekretupean mantentzea eta, bigarrenik, Mikel Duke Handiarekin bilera antolatzea, bere nahiak ezagutu eta tronuari uko egin zezan konbentzitu nahian. Horrela bi abdikazio aktak aldi berean publikatu zitezkeen. Rodziankoren ustez Duke Handia enperadore bilakatzen bazen, inork ez zuen onartuko eta gerra zibila piztuko zen.
Goizeko 10etarako behin-behineko gobernuko kideak eta Estatu Dumako behin-behineko Batzordea bildu zen Putiatin printzearen apartamentuan egoera aztertzeko. Bertan egon zen gordeta, aurreko bost egunetan, Mikel Duke Handia. Eztabaida baten ostean Duke Handiak adierazi zuen Lvov eta Rodziankorekin pribatuan hitz egin nahi zuela. Minutu batzuk pribatuan pasa ostean, Duke Handia bileratik etorri eta boterea ez zuela hartuko adierazi zuen. Rodziankoren arabera galdera bakarra egin zion: "Mikelek galdera arantzatsua egin zidan, ea bere bizitza ziurta nezakeen, tronua hartuz gero, eta erantzun negatiboa eman nion... horretarako armada solidoa behar delako".
Arratsaldeko 4etan sinatu zuen bere dimisioa:
Une horretarako Nikolas II.a Kuartel Orokorrean zegoen, eta bertan jaso zuen Mikhail Alexandrovitx anaiaren dimisioaren berri. Nikolas II.ak bere egunerokoan idatzi zuen:
Nikolas II.aren eta Mikel II.aren dimisio aktak aldi berean argitaratu ziren.
Baltikoko Flotako ofizialen erailketa
Baltikoko Flotaren ofizialen erailketa Helsingforsen hasi zen martxoaren 16an [martxoaren 3a]. Martxoaren 15ean Nikolas II.ak abdikatu zuenaren albisteak eztabaida handiak sortu zituen marinelen inguruan. G. Bubnov lotinanta izan zen lehen biktima, ez zuelako Andrei Pervozvanny itsasontziaren bandera aldatu nahi, bandera gorria jartzeko. Haserre zeuden soldaduek baionetak erabilita erail zuten lotinanta. Horrela hasi zen ofizialen aurkako sarraskia. Andrei Nebolsin amiralak bere buruaz beste egin zuen itsasontzian bertan.
Egun horretan bertan Kronstadteko portuko amiral zen Robert Nikolaevitx erail zuten, eta portuko kontratazioen arduraduna zen Aleksandr Butakov.
Martxoaren 17an [martxoaren 4a] beste hainbat komandante, lotinant-jeneral eta bestelako ofizialak erail zituzten, hala nola lehorreko beste arduradun militar batzuk.
Hilabete bukaeran Baltikoko Flotak 120 ofizial galdu zituen, horietako 76 erailak (Helsingforsen 45, Kronstadten 24, Revelen 5, Petrograden 2). Kronstadten lehorreko beste 12 ofizial erail zituzten. Lau ofizialek bere buruaz beste egin zuten eta 11 desagertu ziren. Guztira 600 ofizial baino gehiago erasotu zituzten. Lehen Mundu Gerran hildako itsas militarrak 245 ziren.
Iraultzaren hedapena Moskura eta Errusian zehar
Mosku izan zen Petrogradeko gertakarien berri izaten lehena. Martxoaren 12an [otsailaren 27a] hasi ziren mugimendu iraultzaileak hirian. Egun horretan setio-estatua adierazi eta manifestazio guztiak debekatu ziren. Aleksev Jeneralak Petrograden izandako istiluak janari eskasiarekin lotu zituenez, Iosef Mrozovski jeneralari adierazi zion garrantzitsua zela janaria garaiz iristea. Mrozovskik Petrogradetik zetozen mezuak argitaratzeko debekua ezarri eta egunkari guztien argitalpena bertan behera utzi zuen. Hala ere neurri hauek beranduegi iritsi ziren.
Egun berean Riabuxinski izeneko Moskuko merkatari batek gobernuan ez zeuden talde liberalen bilera bat deitu zuen, "Moskuko Antolakunde Publikoen Komitea" izenarekin, anarkia egon ez zedin. Komiteak martxoaren 14an egin zituen bere lehen lanak, eta bere aginduak agentzia eta norbanako guztiek betetzea zalantzarik gabe betetzeko eskaria egin zuen.
Martxoaren 13an Moskuko fabrika gehienek grebarekin bat egiten zuten. Debekuaren gainetik, manifestazioa udaletxetik bertatik hasi zen. Gauerdian Artilleriako 1. Brigadarekin talka egon zen.
Martxoaren 15ean [martxoaren 2a] iraultzaileek posta bulegoak, telegrafo eta telefono bulegoa, tren geltokiak, artsenalak eta Kremlina kontrolpean zuten. Iraultzaileek Okhranaren bulegoa okupatu zuten. Bertan polizia infiltratuen datuak eskuratu, ofizialak eta jendarmeak atxilotu eta Butirska kartzelara bidali zituzten.
Brother Isle
(Breiðare øy) Eskoziako Shetland uhartediko uharte bat da.
Montrose (Mississippi)
Montrose Mississippiko herri bat da. Jasper konderrian kokatua dago. 2010ean 140 biztanle zituen, 7 kilometro koadrotan banatuta.
Otsaileko Iraultza
Iraultzaren hedapena Moskura eta Errusian zehar
Petrograden bezala, Moskun ere Kontseilu paralelo baten sorrera eman zen. Martxoaren 12tik 13rako gauean [otsailak 27-28] "Behin-behineko Batzorde Iraultzailea" sortu zuten, eta martxoaren 14tik aurrera Moskuko Langileen Diputatuen Sobiet izena hartu zuen. Martxoaren 17an soldaduek beste sobiet bat antolatu zuten. Urriko Iraultzaren ostean bi sobiet horiek fusionatuko zituzten.
Petrograden eta Moskun bezala, beste hiri batzuetan ere altxamenduak izan ziren. Martxoaren 14an Nizhni Novgoroden gobernu iraultzailea sortu zen. Martxoaren 15ean Saratoven soldaduen altxamendua izan zen. Vologdan behin-behineko batzordea sortu zuten. Martxoaren 16an Samaran mugimendu iraultzailea hasi zen, kartzelari eraso zioten, eta Herriaren Botere Batzordea sortu zen. Martxoaren 21ean Jekaterinburgen ere batzorde berriak sortu ziren.
Behin-behineko Errusiako gobernua
Petrogradeko Sobietaren sorrerak botere bikoizketa konplexu bat sortu zuen. Bai Estatu Dumako behin-behineko Batzordeak, bai Sobietak aldarrikatzen zuten eurak zirela gobernu ardurak hartu behar zituztenak. Laster hasi ziren boterearen inguruko borroka batean, eta herrialdea kaos administratibo batera eraman zuten. Hasiera batean Sobieta, sozialista moderatuz osatua, Gobernu berriaren politika kontrolatzera mugatu zen, baita Dumak gobernu berri bat era zezala babestuz martxoaren 14an [martxoaren 1a].
Dumaren Batzordearen eta Petrogradeko Sobietaren arteko konponketa hau sozialisten lagatze ideologiko gisa interpretatu izan da: sobietaren gaineko kontrola zuten, baina liberalek zuten Batzordearen ardura. Hala ere ahultasun militarra dela eta hartu zen erabaki hau ere, politikari burgesen laguntza behar zelako mugimendua militarki eror ez zedin.
Errusia osoan zehar erregimen zaharretik egoera berria igarotzea azkarra eta odol-jariorik gabekoa izan zen. Gobernu lokalak eratu ziren, Petrogradeko Sobietaren antzera, eta manifestazio zein jaiak hedatu ziren herrialde osoan zehar.
Petrogradeko Sobieta
Martxoaren 12an [otsailaren 27a] hainbat lider sindikal eta kooperatibo kidek, diputatu sozialistek eta askatu berriak ziren Gerrako Industriarako Batzorde Zentraleko kidek, guztira 30-40 pertsona, Tauride jauregian bildu ziren sobiet bat sortzeko asmoarekin, 1905eko Petrogradeko Sobietaren ereduari jarraituz. Batzorde Exekutibo bat izendatu zuten eta gau horretan bertan egingo zen bilkurara deitu zituzten langileen ordezkariak. Hurrengo hilabetetan eredu hau herrialde osoan zehar hedatuko zen. Herritarren babesa eman zioten, modu azkarrean, sobieten antolaketari, eta botere politiko azkarra eskuratu zuten.
Altxamenduaren alde zegoen soldadu konpainia bakoitzak delegatu bat aukeratu behar zuen, eta langileek delegatu bana hautatu behar zuten mila langileko. Delegatuak arratsaldeko 7etan biltzeko beharra zuten. Azkenean gaueko 9ak aldera hasi zen lehen saioa, 250 delegatu ingururekin, baina bilerak aurrera egin ahala delegatu kopurua hazten joan zen. Bileraren puntu bakarra Sobietaren antolakuntza izan zen, eta zortzi kidez osatutako Batzorde Exekutiboa aukeratu zuten: Steklov, Petrov, Krasikov, Sokolovski, Sukhanov, Xliapnikov, Aleksandrovitx eta Kapelinski. Lehendakaria Txkheidze izango zen eta Kerenski eta Skobelev lehendakari ordeak. Zortzi kide hautez gain alderdi sozialista bakoitzak bi delegatu bidaliko zituen Batzordera. Bogdanov eta Baturski ziren Mentxebikeen ordezkariak; Stalin eta Molotov Boltxebikeen ordezkari; Rusanov eta Zenzinov sozialiraultzaileenak; Henryk Ehrlich (beranduago Mark Liberrek ordezkatu zuen) eta Rafes bundismoarenak; Leonti Bramson eta Txaikovski trudovikienak; Peshekonov eta Txarnoluski sozialista herritarrenak; Kurenev Mezhraiontsyrenak eta Pēteris Stučka eta Kozlovski Letoniako Sozialdemokratena.
Martxoaren 14an [martxoaren 1a] beste bederatzi delegatu gehitu ziren eta Sobietaren izen ofiziala aldatu zen: "Langile eta Gudarien Diputatuen Petrogradeko Sobieta". Saio berdinean erabaki zuten milizia bat sortzea hiriburuan ordena berrezartzeko eta Tsarraren poliziaren ordezko izateko. Sobietaren ostean batzorde exekutiboa bildu zen eta hamar komisario aukeratu zituzten hiriko barruti bakoitzean milizia horren arduradun izateko. Hautatutakoek, ordez, ez zuten egoera lokalaren berri eta euren guda politikoa beste bat zen; ez zuten, beraz, unitateen sorreran berebiziko eraginik izan. Langileek begi onez ikusi zuten milizia horren sorrera, eta lagundu zuten aldaketan. Sobietak Otsaileko Iraultzan Petrograden agertu zen egunkari bakarra argitaratzeari ekin zion: Izvestia.
Bere lehen aldarrian Sobietak herriaren babesa eskatu zuen eta bere helburua herritarren aldeko Gobernu bat osatzea zela aldarrikatu zuen. Batzar konstituziogile bat demokratikoki hautatzeko prozedura sendotu nahi zutela eta, bitartean, hiriburuan ordena mantentzen saiatu.
Martxoaren 15ean [martxoaren 2an] 1. agindua (Приказ_№_1) argitaratu zuten, garrantzi berezikoa Urriko Iraultzaraino doan garai politiko osoan zehar. Indar iraultzaileen gaineko agintea Petrogradeko Sobietak eta ez Behin-behineko Gobernuak zuela aldarrikatzen zuen. Organo horren askatasun politikoa bermatu zuen, eta frontera mugiezintasuna ziurtatu. Botere bikoitza sortu zuen 1. aginduak, bereziki bere 4. puntuari dagokionez:
Martxoaren 17an [martxoaren 4a] Sobietaren parte ziren 3.000 delegatu (horietatik 2.000 soldaduak) eta 39 kide zituen batzorde exekutiboak. Hala ere erabakiak gutxiengo batek hartzen zituen, mentxebikeek kontrolpean zuten batzorde batean. Arrazoi ezberdinak daude Mentxebikeen eta Sozialiraultzaileen boterearen zergatia azaltzeko. Petrogradeko proletario gehienak boltxebikeen aldekoak ziren 1912-1916 bitartean, baina gerraren eraginez oso deseginda zegoen antolakunde hori. Enpresetako langile berriek ez zuten 1905eko esperientzia bizi izan eta, ondorioz, prentsaren bitartez ezagutzen zituzten ezkertiar gehiengoak ez ziren boltxebikeak. Horrela azaldu zuen Trotskik:
Hilabete beranduago, apirilaren 16an [apirilaren 3a] Leninen itzulera baimendu zuen Alemaniak . Gertakari honek Boltxebikeen posizioa indartu zuen eta egoera politikoa erradikalizatu zuen, batez ere Apirileko Tesiak izeneko dokumentua argitaratu zuenean. Tesi honek ez zuen boltxebikeen gehiengoaren babesa, moderatuagoa zena, baina laster mugituko zuen egoera.
Neuralgia
Neuralgia nerbio-sistemaren akats batek eragindako sintoma bat da. Akats horrek nahasmendu sentsitibo edo mina eragiten du, eta ez dio eragiten funtzio motorrari. Nerbio periferikoei eragiten badie, nerbioari dagokion alde inerbatua aldatzen du.
Otsaileko Iraultza
Petrogradeko Sobieta
Behin-behineko Gobernuaren eta Sobietaren arteko diferentziak handituz joan ziren, gerrak sortutako desgastea kontuan hartuta. Iritzi publikoa gerraren bukaera eskatzen zuen bitartean, behin-behineko Gobernuak aurrera jarraitzen zuen. Boltxebikeek gerraren bukaera nahi zuten, baina gainontzeko alderdiek ez zuten nahi Errusiak amore ematea. Mentxebikeen artean ere gatazka handia zegoen: euren buruzagitza uztearen aurka zegoen, eta ezkerrerantz mugitu zitzaketen sektore internazionalistak ez zuen indarrik alderdia gerraren aurka lerrokatzeko.
Neuralgia
Neuralgiarik nabarmenenak neuralgia ziatikoa, trigeminoaren neuralgia edota nerbio glosofaringeoaren neuralgia dira.
Otsaileko Iraultza
Petrogradeko Sobieta
Egoera honetan eman ziren "Uztaileko Egunak" deitzen den gertakaria. Manifestazio handiak egin ziren kaleetan, gerra bukatzea eskatzeko eta "Botere guztiak Sobietentzat" izan zedila aldarrikatzeko. Irailean Kornilov jeneralak estatu-kolpe saiakera egin zuen, eta ezkerreko mugimenduak indartuta atera ziren, behin-behineko Gobernua ahultzen zen bitartean.
Egoera horretan eman zen Urriko Iraultza, "Errusiako Iraultza" gisa ezagutzen den gertakariaren bigarren fasea. Nikolas II.a, bere emaztea eta bere seme-alabak Jekaterinburgen hil zituzten 1918ko uztailaren 18an.
Poisvilliers
Poisvilliers Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Poisvilliers udalerrian erroldatutako biztanleak 352 ziren. Familiak 118 ziren, horien artean 17 pertsona bakarrekoak ziren (10 bakarrik bizi ziren gizonak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 63 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 10 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 140 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 139etxeak ziren. 123 etxebizitza nagusietatik 107 bere jabearen bizilekua ziren eta 17 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 84 etxek bost zituzten. 112 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 87 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 234 ziren, horien artean 187 aktiboak ziren eta 47 inaktiboak ziren. 187 pertsona aktiboetatik 178 lanean zeuden (93 gizon eta 85 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 47 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Velká nad Veličkou
Velká nad Veličkou Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 2.885 biztanle ditu eta 25,9 kilometro koadroko azalera. Hodoníngo barrutian dago.
Poisvilliers
Diru sarrerak
2009an Poisvilliers udalerrian 144 unitate fiskal zeuden, 418 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.059,5 euro zen.
Velká nad Veličkou
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1369 urtean egin zen.
Poisvilliers
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Poisvilliers udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Schönhagen (Turingia)
Schönhagen Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Tomopterna milletihorsini
Tomopterna milletihorsini Tomopterna generoko animalia da. Anfibioen barruko Pyxicephalidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Debako zentral nuklearra
Zentralaren garapena
Proiektuak 1.000 MWko potentziako bi talde aurreikusten zituen Mendata punta inguruan, Itxaspe eta Elorriaga auzoen artean, eta zentraletik kilometro batera urtegi bat eraiki behar zuten zentrala hozteko. I. erreaktorea 1981 eta 1982 urteren bitartean jarriko zen martxan, eta II.a 1983an. Guztira, zentralaren eremuak kostaldeko 700 metro eta 300.000m²ko azalera beteko zituen.
Proiektua gauzatzeko nahian arduradunak lursailak behatu eta erosten hasi ziren, eta ordurako zentral nuklearraren kontrako herritarren mugimenduak jaiota zeuden. Bestalde, 1976ko apirilaren 27an Gipuzkoako Aldundiak txosten bat ezagutarazi zuen, zeinetan azaltzen baitzen kokapena ez zela zentral nuklear bat eraikitzeko egokia.
NGC 2335
NGC 2335 izar kumulu bat da, Monoceros konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Velká Losenice
Velká Losenice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.216 biztanle ditu eta 14,91 kilometro koadroko azalera. Žďár nad Sázavouko barrutian dago.
Un, dos, tres... responda otra vez
Un, dos, tres... responda otra vez (euskaraz "Bat, bi, hiru... berriz ere erantzun") 1972an Narciso Ibáñez Serrador uruguair-espainiar ekoizleak sortutako TVE telebista katearen lehiaketa bat izan zen. Saioa beti TVE1 katean aireratu izan da, TVEko klasikotzat jo ohi delarik.
Velká Losenice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1288 urtean egin zen.
Katina Paxinou
Aikaterini Konstantopoulou, Katina Paxinou izenarekin ezagunagoa, (Κατίνα Παξινού; Pireo, 1900eko abenduaren 17a - Atenas, 1973ko otsailaren 22a) Greziako aktore tragiko ospetsua izan zen. Antzerkira bideratua zuen bere ibilbidea, baina nazioarteko ospea lortu zuen Hollywoodeko hainbat filmetan agertzeagatik. 1944an Oscar saria eta Urrezko Globoa irabazi zituen, eta izar bat jaso zuen Hollywoodeko ospearen pasealekuan.
XX. mendeko greziar aktore handia kontsideratuta, bidea ireki zien Melina Mercouri (1920-1994) eta Irene Papas (1926) aktoreen belaunaldiari.
Un, dos, tres... responda otra vez
Aurkezleak
Iraun zituen denboraldi ezberdinetan hainbat aurkezle izan zituen:
Katina Paxinou
Ibilbidea
Batez ere antzerkian ibili zen. 1928an egin zuen debuta Atenasen Henry Batailleren Emakume biluzian eta 1930ean Greziako Antzoki Nazionalaren sortzaileetako bat izan zen. Sofoklesen Electra, Ibsenen Espektroak eta beste antzerki klasiko batzuei esker bere ospea sendotu zuen. Bidaide izan zuen bere senarra, Alex Minotis aktore eta zuzendaria.
Bigarren Mundu Gerran Londresen eta Estatu Batuetan bizi izan zen. Bere lehenengo filmagatik ( For Who the Bell Tolls, Ernest Hemingway- k eleberriaren egokitzapena Gary Cooper eta Ingrid Bergman-ekin batera ) Urrezko Globoa eta Oscar aktore onenaren Oscar saria irabazi zituen 1944an. Halako saria eskuratzen zuen lehen aktore atzerritarra izan zen.
Okamejei acutispina
Okamejei acutispina Okamejei generoko animalia da. Arrainen barruko Rajidae familian sailkatzen da.
Katina Paxinou
Ibilbidea
Bertolt Brecht, Friedrich Dürrenmatt, Eugene O'Neill eta Euripidesen lanak antzeztu zituen, besteak beste.
1960-70 bitartean Europako zenbait filmetan jardun zuen, Luchino Visconti ren Rocco e i suoi fratelli lanean esaterako.
NA-6311
NA-6311 edo Lodosako tren geltokiko errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-123 nafar errepideko 4,68 kilometroan hasi eta Lodosako tren geltokira arte doa. Errepidea 0,21 kilometro luze da.
Barbus gurneyi
Barbus gurneyi Barbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Colsay
, Eskoziako Shetland uhartediko uharte bat da.
Buciumeni (Dâmbovița)
Buciumeni Errumaniako udalerri bat da, Dâmbovița konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Amnéville
Amnéville Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2007an 10.150 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Amnéville udalerrian erroldatutako biztanleak 10.150 ziren. Familiak 4.138 ziren, horien artean 1.141 pertsona bakarrekoak ziren (482 bakarrik bizi ziren gizonak eta 659 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.141 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.406 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 450 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 4.577 etxebizitza zeuden, 4.237 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 335 hutsik zeuden. 2.459 etxeak ziren eta 2.106 apartamentuak ziren. 4.237 etxebizitza nagusietatik 2.094 bere jabearen bizilekua ziren, 2.081 alokairuan okupaturik zeuden eta 61 doan lagata zeuden; 61 etxek gela bat zuten, 352 etxek bi zituzten, 1.089 etxek hiru zituzten, 1.135 etxek lau zituzten eta 1.600 etxek bost zituzten. 3.075 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.905 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.702 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.804 ziren, horien artean 5.106 aktiboak ziren eta 1.698 inaktiboak ziren. 5.106 pertsona aktiboetatik 4.520 lanean zeuden (2.364 gizon eta 2.156 emakume) eta 585 langabezian zeuden (270 gizon eta 315 emakume). 1.698 pertsona inaktiboetatik 536 erretiraturik zeuden, 554 ikasten zeuden eta 608 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Amnéville udalerrian 4.124 unitate fiskal zeuden, 10.058,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.024 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 323 komertzioetatik, 7 erauzte enpresak ziren, 9 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 18 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 52 eraikuntza enpresak ziren, 50 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 11 garraio enpresak ziren, 41 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 12 finantziazio enpresak ziren, 18 higiezinen enpresak ziren, 22 zerbitzu enpresak ziren, 49 administrazio publikoko enpresak ziren eta 29 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 93 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 funeraria, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 autoeskolak, 10 igeltseroak, 8 margolariak, 3 zurginak, 11 iturginak, 3 argiketariak, 4 eraikuntza enpresak, 8 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 23 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 28 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 8 okindegiak, 3 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 zapata-denda zen, 2 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 1 drogeria zen, 2 bitxi-dendak eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Amnéville udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 5 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Amnéville udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 538 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tuterako zentral nuklearra
Tuterako zentral nuklearra 1970eko hamarkadan Iberduero enpresak Nafarroako Tuteratik iparraldeara dagoen Arguedas udalerrian eraiki behar zuen zentral nuklear baten proiektua izan zen.
Xenopsaris albinucha
Xenopsaris albinucha Xenopsaris generoko animalia da. Hegaztien barruko Tityridae familian sailkatua dago.
Austin Powers in Goldmember
Austin Powers in Goldmember 2002ko Jay Roach estatubatuar zinema zuzendariaren umorezko film bat da. Mike Myers kanadar aktoreak gidoia idatzi eta filma anteztu zuen; harekin batera, Beyoncé Knowles, Verne Troyer, Robert Wagner eta Seth Green aktoreek ere antzeztu zuten.
James Bond nahiz 1960ko hamarkadako espioitza filmen parodia da. Sailak beste bi film ditu: Austin Powers: International Man of Mystery (1997) eta Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (1999), hurrenez hurren.
Sinopsia
2002. urtea da. Dr. Evil Hollywoodeko afixa ospetsuaren atzean duen bere gordeleku berrian plan bat prestatzen dabil: 1975erainoko denbora bidaia egin eta Johan van der Smut "Goldmember" ekarri du. Horrela, Lurrera urrezko meteorito bat ekarri nahi du, izpi magnetiko bat erabiliz.
Tuterako zentral nuklearra
Gladis del Estalen heriotza
1979ko ekainaren 3an, Tuteran, herrian eraikitzekoa zen zentral nuklearraren aurka antolatutako manifestazioan, goardia zibil batek Gladis del Estal emakume donostiarra tiroz hil zuen. Tirokatu zuen goardia zibila José Martínez Salas izan zen. Bi urte beranduago, 1981an Iruñean egindako irregulartasunez beteriko epaiketan, urtebeteko kartzela zigorrera kondenatu zuten.
Haasi barbo
Haasi barboa' (Barbus haasi) Barbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Juncal Rivero
Juncal Rivero Fadrique (Valladolid, ) espainiar top-model ohi eta aktorea da. 1984an Miss Espainia izendatua, handik urtebetera Miss Europa bilakatu zen.
Schönstedt
Schönstedt Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Zeru (apaingarria)
Zerua edo errezela ohe, tronu, aldare etab... baten gainean sabaia eratuz jartzen den apaindura da. Bertatik gortinak zintzilikatzen ohi dira.
Zerua erregeen, printzeen eta dukeen tronuetarako, XIV. mendetik erabiltzen da, eta zertxobait lehenagotik elizetan prelatuendako eta, agian, baita irudientzako ere. Azken hauentzako errezeltxoak, eskulturan, XII. mendetik agertzen dira, eta gotiko garai osoan arruntak dira, XVI. menderaino. Mende honetan eta hurrengoetan, benetako zeruaren gainaldea, lits edo zerrendaz apaindutako ehun mozketa batzuen bidez inguratzen da.
Antonio Márquez Salas
Antonio Márquez Salas (Mérida, Venezuela, 1919ko uztailaren 6a - Caracas, Venezuela, 2002ko otsailaren 12a) venezuelar ipuingilea izan zen. Bere literatura-ekoizpena kopuruz txikia den arren, Venezuelako XX. mendeko ipuingintzaren maisu handitzat hartua da, eta eragin handia izan du, Venezuelan ez ezik, baita Hego Amerika guztian ere. Márquez Salasek Venezuelako ipuinaren generoa eraberritu du, prosako generoetako gaien eta tekniken berrikuntza bilatu nahi zuen venezuelar kontalarien belaunaldi baten joerari jarraituz. Belaunaldi hura Contrapunto (1946-1949) aldizkariaren inguruan bildu zen, eta Venezuelako literaturak Europako eta Ipar Amerikako idazle modernoen joerak (Thomas Mann, Aldous Huxley eta John Dos Passos; Martin Heideggerren existentzialismoa) bereganatu zituen, baina beren sorterriko "moderno berrien" (Pocaterra, Meneses eta Uslar Pietri) proposamen estetikoak bilduz aldi berean. Horrela, Venezuelaren kontzientzia historikora hurbildu ziren, eta kanpoko joeren berrikuntzak bereganatu zituzten (batez ere existentzialismoa eta psikoanalisia). Márquez Salasek kontakizun laburrez osaturiko hiru ipuin-liburu eman ditu argitara, El hombre y su verde caballo (1947), Las hormigas viajan de noche (1956) eta Cuentos (1965). Kontakizun horietan irudi berriak erabili zituen, alde batera utzirik criollismoaren eta aurreko belaunaldien abangoardiaren eragina, eta prosa liriko hunkigarria agertzen dute. Hiru liburu haien ondoren bi antologia argitaratu zituen, Márquez Salas, El día implacable (1970) eta Sólo, en campo descubierto (1964), argitara emandako ipuin hautatuez osatuak biak.
Bragantza (barrutia)
Bragantzako barrutia (Distrito de Bragança,  ahoskatua; Çtrito de Bergáncia) Portugalgo 18 barrutietako bat da, ipar-ekialdean kokatutakoa. Trás-os-Montes Garaia azpieskualdean dago, Iparraldeko eskualdean.
6608 km²-ko azalera du eta 2001ean 148.808 biztanle zituen. Hiriburua Bragantza bera da.
Mugakideak
Mugakideak hauek ditu: iparraldean Zamorako probintzia (Leongo Herria); ekialdean Salamancako probintzia (Leon Herria); hegoaldean Guarda (barrutia) eta Viseu (barrutia); eta mendebaldean Ourenseko probintzia (Galizia) eta Vila Real (barrutia).
Kontzejuak
Ondorengo 12 kontzejuak (concelhos edo municípios) hartzen ditu barne:
Hizkuntzak
Portugesa da hizkuntza nagusia, baina Mirandesa gutxitua ere ofiziala da bertan. Mintzaira hau asturleonerarekin senidetuta dago, eta batik bat Vimioso eta Miranda do Douro kontzejuetan mintzatzen da.
Okamejei arafurensis
Okamejei arafurensis Okamejei generoko animalia da. Arrainen barruko Rajidae familian sailkatzen da.
Dallas konderria (Missouri)
Dallas konderria (Dallas County) Missouriko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Buffalo da. 2010eko zentsuaren arabera 16,777 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Dallas konderriak 140,597 kilometro koadro ditu. Horietatik 539 ura dira. Beste 140,059 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 11,93 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 16,777 pertsonetatik 16,297 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 260 dira. 29 beltzak edo afroamerikarrak. 139 amerikar natiboak ziren eta 8 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 40 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 3 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 261 pertsonek kokatzen zuten.
Tomopterna natalensis
Tomopterna natalensis Tomopterna generoko animalia da. Anfibioen barruko Pyxicephalidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Poyartin
Poyartin Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Landak departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Poyartin udalerrian erroldatutako biztanleak 670 ziren. Familiak 259 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (26 bakarrik bizi ziren gizonak eta 30 bakarrik bizi ziren emakumeak), 107 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 85 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 292 etxebizitza zeuden, 269 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 267 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 269 etxebizitza nagusietatik 220 bere jabearen bizilekua ziren, 47 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 12 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 187 etxek bost zituzten. 241 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 84 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 167 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 430 ziren, horien artean 323 aktiboak ziren eta 107 inaktiboak ziren. 323 pertsona aktiboetatik 297 lanean zeuden (155 gizon eta 142 emakume) eta 27 langabezian zeuden (12 gizon eta 15 emakume). 107 pertsona inaktiboetatik 47 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Poyartin udalerrian 284 unitate fiskal zeuden, 740 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.990 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Trigeminoaren neuralgia
Trigeminoaren neuralgia nerbio trigeminoaren eta haren adarren ibilbidean zehar kokatutako min gogorrarekin azaltzen den sindromea da. Begietan, belarrietan, ezpainetan, sudurrean, buru-azalean, bekokian, masailetan, ahoan, masailezurrean eta aurpegiaren aldean min handia eragiten du. Trigeminoaren neuralgiarako tratamendu ugari daude, bai kirurgikoak bai medikoak. Karbamazepina lehen mailako tratamendutzat hartzen da.
Poyartin
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Poyartin udalerrian 54 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.036 hektarea erabiltzen.
Sakratu
Sakratua edo santua jainkotasunezkoa den zerbaiti edo norbaiti ematen zaion izenondoa da, eta beraz erljiozko balio gorena duena. Adiera moral batean ere erabiltzen da, moralki perfektoa dena adierazteko.
Moulay Abdellah Estadioa
Prince Moulay Abdellah Estadioa (عبدالله ستاد مولاي), erabilera anitzeko estadio bat da  Rabat hirian kokatua, Marokon. 1983an inauguratu zen eta 52000 ikuslerentzako gaitasuna dauka, gaitasun nagusiarekin Marokoko bigarrena da, Casablancako  Mohammed V Estadioren azpitik.
Estadioan  FAR Rabat  eta FUS Rabat jolasten dute haren partiduak Marokoko Futbol Ligan. Batzuetan, Marokoko Futbol Selekzio Nazionala ere jolasten du
Poyartin
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Javier Azagra
Javier Azagra Labiano (Iruñea, - Murtzia, ) nafar apaiza izan zen. Salamancako Pontifize-Unibertsitatean teologia ikasi zuen. 1970ean laguntzaile izandakoa, 1978an Cartagenako apezpiku titular izendatu zuten.
Biografia
Javier 1923ko urtarrilaren 24an jaio zen, Iruñean, Nafarroa Garaia. Bere hiriko apaizgaitegian ikasi ondoren, 1950eko uztailaren 23an presbitero ordenatu zuten.
1951n Teologiako lizentziatura lortu zuen Salamancako Pontifize-Unibertsitatean. Ondoren, Zuzenbide kanonikoko titulua lortu zuen Erromako Gregoriar Unibertsitateko Pontifizioan, 1954an. Urte horretan, Nafarroara itzuli zen, eta Caparroson eta Tafallan eliza-lanak egin zituen 1958ra arte.
Iruñeko Gotzaindegiaren menpe egon ondoren, JACEren eta Landa Mugimenduaren elizbarrutiko Kontsiliarioa izan zan.
Ports (Indre eta Loira)
Ports Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
The Tree of Life
The Tree of Life (euskaraz Bizitzaren Zuhaitza) 2011ko Terrence Malick estatubatuar zinema zuzendari eta gidoigileak zuzendu eta idatzitako drama film epiko bat da. Brad Pitt, Sean Penn eta Jessica Chastain aktoreek antzeztu zuten.
Javier Azagra
Biografia
1967an Málagara joan zen, eta han apezpiku-bikario izan zen hurrengo urtera arte. Nafarroako hiriburura itzuli zen, eta han Pastoraltzako Elizbarrutiko Bikario izan zen 1970era arte.
The Tree of Life
Oscar Sarietarako hiru izendapen jaso zituen: Film onenaren Oscar Saria, Zuzendari onenaren Oscar Saria (Terrence Malick) eta Argazkigintza onenaren Oscar Saria (Emmanuel Lubezki).
Argumentua
1950eko hamarkada, AEBak. Jack (Hunter McCracken) bere anaiekin eta gurasoekin batera bizi den mutiko bat da. Bere ama (Jessica Chastain) maitasuna eta goxotasuna den bitartean, aitak (Brad Pitt) zorroztasuna irudikatzen du, mutikoari mundu zail bati aurre egiten irakasteko beharrezkoa dela uste baitu. Irakaskuntza prozesu hau haurtzarotik helduarora luzatuko da. Orduan Jackek (Sean Penn) bere haurtzaroko une garrantzitsuenak oroitu eta beregan izan zuten eraginaz gogoeta egingo du, bai eta bere bizitzaren norabidea nola zehaztun zuten ere.
Palio
Palio edo pabillua, hagen bidez eutsia, Eukaristia, erlikia edo irudiak daramatzan apaiza babesteko balio duen errezel edo olana bat da, lau helduleku izan ohi dituena, lau pertsonak eramateko modukoa. Pabiloi edo pabillu hitza ere erabili izan sa euskaraz objektu hau izendatzeko.
Bere erorketetan, banbalinetan, aberaski apaindua dago, baita sabaian ere. Efektu bererako, errege, aita santu eta beste prelatu batzuek ere erabiltzen dute funtzioren batzuetan eta hirietan sarrera publikoa egiten dutenean.
Kultura batzuetan, masaiari handien itzalerdi bezala erabiltzen da, palioan masaia ematea erritu garrantzitsutzat hartzen delarik.
Javier Azagra
Biografia
Espainiako Gotzainen Biltzarrean Migrazioen Espiskopu Batzordeetako kide izan zen 1972tik 1978ra.
Ports (Indre eta Loira)
Biztanleria
2007an Ports udalerrian erroldatutako biztanleak 355 ziren. Familiak 144 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 209 ziren, horien artean 157 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 157 pertsona aktiboetatik 145 lanean zeuden (80 gizon eta 65 emakume) eta 12 langabezian zeuden (7 gizon eta 5 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ports udalerrian 155 unitate fiskal zeuden, 363 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.822 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra eraikuntza enpresa zen.
2000. urtean Ports udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 738 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hascosay
(Hafskotsey) Eskoziako Shetland uhartediko uharte bat da.
Velká Polom
Velká Polom Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 2,067 biztanle ditu eta 11.65 kilometro koadroko azalera. Ostrava-City barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1298 urtean egin zen.
Buciumeni (Galați)
Buciumeni Errumaniako udalerri bat da, Galați konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Morgan City (Mississippi)
Morgan City Mississippiko herri bat da. Leflore konderrian kokatua dago. 2010ean 255 biztanle zituen, 1.5 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 2345
NGC 2345 izar kumulu bat da, Canis Major konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Arnage
Arnage Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Arnage udalerrian erroldatutako biztanleak 5.177 ziren. Familiak 2.152 ziren, horien artean 496 pertsona bakarrekoak ziren (164 bakarrik bizi ziren gizonak eta 332 bakarrik bizi ziren emakumeak), 844 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 640 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 172 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 2.292 etxebizitza zeuden, 2.167 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 111 hutsik zeuden. 2.021 etxeak ziren eta 232 apartamentuak ziren. 2.167 etxebizitza nagusietatik 1.653 bere jabearen bizilekua ziren, 493 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 35 etxek gela bat zuten, 82 etxek bi zituzten, 291 etxek hiru zituzten, 661 etxek lau zituzten eta 1.098 etxek bost zituzten. 1.698 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 950 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 985 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.342 ziren, horien artean 2.280 aktiboak ziren eta 1.062 inaktiboak ziren. 2.280 pertsona aktiboetatik 2.071 lanean zeuden (1.072 gizon eta 999 emakume) eta 209 langabezian zeuden (90 gizon eta 119 emakume). 1.062 pertsona inaktiboetatik 517 erretiraturik zeuden, 335 ikasten zeuden eta 210 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Arnage udalerrian 2.194 unitate fiskal zeuden, 5.291 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.337 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 335 komertzioetatik, 9 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 6 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 19 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 32 eraikuntza enpresak ziren, 88 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 17 garraio enpresak ziren, 27 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 23 finantziazio enpresak ziren, 12 higiezinen enpresak ziren, 36 zerbitzu enpresak ziren, 34 administrazio publikoko enpresak ziren eta 24 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 16 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 3 harategiak, 1 altzari denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 lurrin-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Arnage udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Arnage udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 381 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 280.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.