cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Magdeburg
Erreforma protestantea
Martin Lutherrek hitzaldia eman zuen Magdeburgen eta herriak erreforma onartu zuen 1524 urtean eta Karlos V.aren aurkako borrokan murgildu zen. 1550-51. urtean enperadorearen soldaduen setioa gainditu zuen eta protestantismoaren gotorleku nagusi bihurtu zen. Lutherren idatziak inprimatu zituen lehenengo hiri handia bihurtu zen gainera. Matthias Flacius istriarrak ere bertan argitaratu zuen katolizismoaren aurkako panfleto famatua, zeinetan Erromatar Eliza Katolikoa "anti-kristoaren erresuma" zela esaten zuen.
XX mendea
Bigarren Mundu Gerran britainiar aire armadak gogor bonbakatu zuen 1994ko urtarrilaren 16an. Gerra bukatzerakoan hiriak 340.000 biztanle zituen eta sobietarren okupazio eremuan gelditu zen, Ekialdeko Alemanian. Gerra aurreko eraikin gehienak eraitsi ziren, katedralaren inguruko hainbat etxe baino mantendu ez zirelarik. Alemania biak bateratzean Saxonia-Anhalt estatuaren hiriburu bihurtu zen.
Ekonomia
Garrantzi handiko ibai-portua da, Elba ibaian, Alemania barneko ubide sarearekin loturik. Meatzaritzako gune aberats baten erdian dago, eta ondorioz industriak indar handia du, metalurgiak batez ere. Horrez gainera, industrian garrantzia dute kimikak, ehungintzak (kotoia), oinetakogintzak eta garagardogintzak. Erregaiak ere egiten dira.
Kirolak
Magdeburgeko kirol nagusia eskubaloia da. SC Magdeburgek Ekialdeko Alemaniako Eskubaloi Liga hamar aldiz eta beste behin Bundesliga irabazteaz gain Europako Txapelketan hiru aldiz izan da txapeldun.
Futbolean berriz 1. FC Magdeburgek 1974ean Europako Futbol Errekopa irabazi zuen.
Magdeburgeko esperientzia
Otto von Guericke alemaniar fisikariak 1654an, garai hartan Alemaniako enperadorea zen Fernando III.a Habsburgokoaren eta Ratisbonako dietaren aurrean, Magdeburgeko Hemisferioak erabiliz eginiko hutsari buruzko esperimentu ospetsu bat burutu zuen. 1993an sortu zen Unibertsitateak Otto von Guerickeren izena darama.
Hiri senidetuak
Magdeburg ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Urtasungo jauregia
Urtasungo Armagintzako Kaporalgo jauregia Esteribarko Urtasun kontzejuan Erdi Aroko jauregi bat da.
Eraikina
1647an, Diego Peredakoa eta Urtasungoa jaunari gorteak egiteko deia egin zioten. Jauregi horrek berak, 1650ean, dekretu bat lortu zuen, kuartelak ez ordaintzeagatik bere aurka hasitako exekuzioa bertan behera uzteko aginduz, bere etxea salbuetsita zegoela egiaztatu baitzuen. 1723an Jazinta Peredarenakoa zen. Bonifazio Gaztelu eta Peredakoak, garai hartan Indietan bizi zen bere oinordekoak, boterez eskatu zuen 1747an ohiko liskarra. 1759 eta 1766an Pedro Jose Gaztelu eta Pered0akoak eskatu zuen. Armarri Liburuan agertzen denez, XVI. mendean, jauregiko armarria zilarrezkoa zen eta bi sable-makila zituen.
Forstfeld
Forstfeld Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Francisco Rico Manrique
Francisco Rico Manrique (Bartzelona, 1942ko apirilaren 28a) filologo katalana da.
Forstfeld
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Francisco Rico Manrique
Bizitza
Aditua da Elio Antonio de Nebrijaren obran: Nebrija contra los bárbaros (1978, Nebrija barbaroen kontra). 1998an On Kixoteren testuaren bertsio bat argitaratu zuen, oharrez josia, argitaratu den onena, adituen ustez. 1998. urtean Menéndez Pelayo saria irabazi zuen, eta 2004an Ramón Menéndez Pidal ikerketa-saria.
Forstfeld
Etxebizitza
2007an 310 etxebizitza zeuden, 297 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 13 hutsik zeuden. 268 etxeak ziren eta 40 apartamentuak ziren. 297 etxebizitza nagusietatik 238 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 51 etxek hiru zituzten, 81 etxek lau zituzten eta 144 etxek bost zituzten. 277 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 92 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 174 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra arropa denda bat zen.
2000. urtean Forstfeld udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 270 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Monterufolino poni
Monterufolinoa, (italieraz: "Cavallino di Monterufoli"), Italiako Toskana eskualdeko bertako zaldi arraza bat da. Zehazki Pisa hiriaren inguruan du jatorria. Bere tamainagatik ponien sailkapen taldean sartzen da.
Antza Monterufolino zaldia Esloveniako ponien ondorengoa da. Arrazak beraz Balkanetako zaldi arrazekin zer ikusirik handia dauka.
Ezaugarriak
Arraza hau da beste 15 artean Italiako Bertako Arrazen Erakundeak, (AIA), onartzen duen gutxienetariko "Eremu urriko arraza".
Arrazaren egoera
Equus Survival Trust elkartean zaldi arrazak sailkatzeko erabiltzen duen estimazioen arabera, lautzako zaldia desagertzeko oso egoera larrian dago arraza garbiko 300 abere baino gutxiago daudelako. 2008. urtean arraza garbiko 38 zaldi eta 125 behor besterik ez zeuden, 9 uztiapen ezberdinetan banaturik.
JFK (argipena)
JFK siglak zenbait artikulutara bideratzen gaitu Wikipedia honetan:
Poecile varius
Poecile varius Poecile generoko animalia da. Hegaztien barruko Paridae familian sailkatua dago.
Zlatá Olešnice (Trutnoveko barrutia)
Zlatá Olešnice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 202 biztanle ditu eta 9.42 kilometro koadroko azalera. Trutnoveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1352 urtean egin zen.
Dunetako esne-belar
Dunetako esne-belarra (Euphorbia paralias) Euphorbiaceae familiako landare bizikorra da, Europan, iparraldeko Afrikan eta mendebaldeko Asian jatorria duena. 75 cm-ko altuera ere duen landare hau kostaldeko dunak ditu bizitoki.
Atalaya (Madril)
Atalaya, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, Ciudad Lineal barrutian. Hiriko 158. auzoa da. 2009ko erroldaren arabera 1.691 biztanle zituen.
Schwerin
Schwerin Alemaniako Mecklenburg-Aurrepomerania estatu federaleko hiriburua da, Itsaso Baltikotik 80 kilometrora hegoaldean kokaturik. 100.000 biztanle apenas dituenez, Alemaniako populazio gutxien duen hiriburua da. Hirian, alde zaharra eta duken jauregia, Schwerin lakuaren irla batean eraikia eta XIX. mendean eraberritua, nabarmentzen dira.
Geografia
Schwerin aintziraren (Schweriner See) hego-mendebaldeko ertzean kokaturik dago, hiri barnea hamabi aintzira txikiren artean zabaltzen delarik. Aubach errekak hainbat aintzira konektatzen ditu. Hiriaren %29a lakuek osatzen dute eta %18'5a basoek. 18 barrutik osatzen dute Schwerin.
Historia
1918ko Alemaniako iraultzan monarkia desagertzean Schweringo Dukeek ere abdikatu beharra izan zuten eta hiria Mecklenburg-Aurrepomerania Estatu Libreko hiriburu bihurtu zen. Bigarren Mundu Gerran Estatu Batuetako tropek konkistatu bazuten ere, Sobiet Batasunaren okupazio eremuan gelditu zen eta beraz Alemaniako Errepublika Demokratikoaren barnean sartua izan zen.
1990an Alemaniaren batasuna iristerakoan Mecklenburg-Aurrepomeraniako hiriburu izateko bi hautagai zeuden, Schwerin historikoa eta Rostock handiagoa dena. Azkenean Schwerinen alde egin zuten.
Ferra orbita
Ferra orbita gorputz txiki batek gorputz handiago batekiko duen orbitakidetasun mota bat da. Gorputz txikiaren orbita-periodoa gorputz handiarenaren ia berdina da, eta gorputz handitik behatuz gero, erreferentzia sistema birakari bat erabiliz, gorputz txikiaren ibilbideak ferra baten antza hartzen du.
Ibilbidea ez da ixten, atzera eta aurrera mugitzen da denbora-tarte jakin bat igaro ostean, hala, gorputzak orbitatzen diharduen puntuak Lurraren orbitan zehar xumeki mugitzen diharduela dirudi, denbora-tarte luze batez. Behatzen dugun objektua Lurrera hurbiltzen denean, bere itxurazko norabidea aldatu egiten da. Ziklo oso bat bete ostean, erdiguneak ferra itxurako forma bat margotzen du, hortik jasotzen du mugimenduak izena.
Zenbait asteroideek, 3753 Cruithne, 419624 2010 SO16, 54509 YORP, 85770 1998 UP1, 2002 AA29 eta 2003 YN107 asteroideek kasu, itxura honetako orbita dute. Gainera, Saturnoren Epimeteo eta Jano sateliteek ere halako orbitak dituztela ematen du.
Bestalde, zapaburu orbitak ferra orbitadun gorputza erreferentzia gorputzaren Lagrangeren L4 eta L5 puntuetatik haraindi doanean jazotzen dira. Aztertzen den gorputza objektu behatzailetik urrundu edo hurbiltzen den heinean, behatzailearen grabitateak beste gorputza azeleratzea edo desazeleratzea eragiten du, hala, librazio izenarekin ezagutzen den orbita-aldaketa bat eraginez.
Phasmatocottus ctenopterygius
Phasmatocottus ctenopterygius Phasmatocottus generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Manuel
Manuel Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Alta eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.670 biztanle zituen.
Olkozko dorrea
Olkozko dorrea edo Olkotzeko dorrea −dorretxe, jauregi-etxe eta jauregi-dorre ere deitua− estilo gotikoko Erdi Aroko defentsa-eraikuntza da, Izarbeibarreko Olkotz kontzejuan kokatua, Biurrun-Olkotz udalerrian, Izarbeibar-Novenera eskualdean, Nafarroa Garaian. XXI. mendean zaharberritu zen.
Kokapena
Olkotz kontzejuaren hirigunean dago, Biurrun-Olkotz udalerriaren barruan, eta estrategikoki bi ardatz nagusiren bidegurutzean dago kokatuta: bata, Iruñea eta Tutera artean, iparraldetik hegoaldera, eta bestea, Lizarra eta Zangoza artean, mendebaldetik ekialdera. Bigarren kasu hori Donejakue bidearen trazatuarekin gainjartzen da. Bidearen Somportetik datorren zatia Garesen amaitzen da, Eunateko Andre Maria utzi eta gutxira. Iruñeko merindadearen hegoaldean dago, Erriberriko merindadearen mugan.
Historia
Olkotz herria, iraganean, Izarbeibarreko zati izan zen administratiboki. Horregatik, Karlos III.a Nafarroakoak 1407an bere aitaren anaia Leon Nafarroakoari eman zion Muruzabalgo Bizkonderriaren eraketan sartu zen. Handik gutxira, Leon hil zenean, bidezko ondorengorik gabe, Errege Nobleak ondare eta titulu hori berriro utzi zion Filipe Nafarroakoari, Leonen semeari, Muruzabalgo Bizkondea eta Izarbeibar deituko zitzaionari. Filipe Nafarroako Mariskal izendatuko dute handik urte gutxira, eta Joanarekin ezkonduko da, Piarres Azkoiengoa alabarekin, 1416tik aurrera Nafarroako errikogizona izan zenarekin.
Nafarroako Konkistaren ondoren Nafarroako Erresumako gotorleku asko eraistea agindu zuen Cisneros kardinalaren begiraden gotorlekua salbatuta, XV-XVI. mendeaz geroztik Ozta familiaren ondarearen zati zen. Eta 1766an Fernando Bakedaokoa Oztarena, Fuerte Gollanoko markesa, zen.
Sequoyah konderria (Oklahoma)
Sequoyah konderria (Sequoyah County) Oklahomako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Sallisaw da. 2010eko zentsuaren arabera 42,391 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Olkozko dorrea
Historia
1802an Historiaren Akademiaren Hiztegian izena eman zuen: «jauregi bat dago dorre oso altu eta indartsu batekin, jauregiak beti egoera onean mantentzeko betebeharra duena».
Sequoyah konderria (Oklahoma)
Geografia
Sequoyah konderriak 184,965 kilometro koadro ditu. Horietatik 10,588 ura dira. Beste 174,376 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 22,92 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 42,391 pertsonetatik 29,072 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,438 dira. 718 beltzak edo afroamerikarrak. 8,657 amerikar natiboak ziren eta 9 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 199 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 16 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 3,720 pertsonek kokatzen zuten.
Olkozko dorrea
Historia
Iberiar Penintsulako Gerran (1811-1813) suntsitua izan zen, Espotz Minaren aldeko tropek eraikinari su eman zioten unean, barruan Napoleonen tropak zituenean. Barrualdea hondakin bihurtu zen, eta lau pareta baino ez zituen.
2007an, Olkotzeko kontzejuak eta Biurrun-Olkotzeko Udalak ados jarri ondoren, herriaren izenean erosi zuten, bertako kaleen urbanizazioa aprobetxatuz. Zaharberritze-proiektua hasita, laguntza eskatu zioten Vianako Printzea Erakundeari, Nafarroako Gobernuaren mendekoa, une hartan Martzillako gaztelua zaharberritzeko lan handia egiten ari baitzen. Horrela, 2010 eta 2011 urteen artean, dorrea 619 083 €-ko aurrekontuarekin zaharberritu zen.
Eraikina
Eraikina XIV. mendearen amaieran edo XV. mendearen hasieran eraiki zuten, eta Nafarroako gotiko berantiarreko estilokoa da.
Oinplanoa ia karratua da, eta hormen multzoa inguruko harlanduxkaz eginda dago. Bi gorputzetan egituratuta dago, behealdean erdi-puntuko baoak eta zazpi dobela handiz osatutako sarrerako arku karpanel bat duten gezileihoak dituela. Erdikoak armarri bat du zizelkatuta. Goikaldean, ojiba-arku lobulatuak dituzten leiho bikiak irekitzen dira. Dorrea, biribilki modiloi eta matakan ilara batez errematatuta dago.
Barnealdea, gaur egun, guztiz zaharberrituta dago, XIX. mendearen hasieran aipatutako gertakarian suntsituta geratu ondoren. Sutearen ondoren, jatorrizko egituraren horma-bularrak eta harrizko euskarriak baino ez dira geratzen.
Arte Erromanikoaren interpretazio-zentro bihurtuta, banaketa hainbat mailatan banatzen da: atondoa, lehen solairua erabilera anitzeko areto batekin eta bigarren solairua kontzejuaren egoitza eta Jesus Zuleten marrazki-erakusketa gisa, eta hirugarren solairua erakusketa-gune ere bada.
Tortequesne
Tortequesne Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tortequesne udalerrian erroldatutako biztanleak 716 ziren. Familiak 268 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 116 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 366 etxebizitza zeuden, 269 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 93 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 273etxeak ziren. 269 etxebizitza nagusietatik 234 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 178 etxek bost zituzten. 229 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 94 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 137 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 490 ziren, horien artean 347 aktiboak ziren eta 143 inaktiboak ziren. 347 pertsona aktiboetatik 318 lanean zeuden (182 gizon eta 136 emakume) eta 29 langabezian zeuden (11 gizon eta 18 emakume). 143 pertsona inaktiboetatik 44 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 56 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tortequesne udalerrian 275 unitate fiskal zeuden, 733 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.375 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
2000. urtean Tortequesne udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sandra Mozarowsky
Alexandra Elena Mozarowsky Ruiz de Frías, ezagunagoa Sandra Mozarowsky izenez, (Tanger, Maroko, 1958ko urriaren 17a - Madril, Espainia, 1977ko irailaren 14a) espainiar aktorea izan zen. 1970eko hamarkadan zehar destape sailkapeneko hogei bat filmetan antzeztu zuen.
Bizitza
Hamar urte zituela, Pedro Lazagaren El otro árbol de Guernica filmean egin zuen debuta. Hortaz geroztik, eduki erotiko handiko filmetan egin zuen bere ibilbide artistikoa: El mariscal del infierno (1974an Espainian estreinatua), La noche de las gaviotas (1975), El hombre de los hongos (Mexikon filmatua 1976an), Hasta que el matrimonio nos separe(1976), Abortar en Londres (1977) edo Ángel negro (1977), besteak beste.
Horrez gain, Cuentos y leyendas (El estudiante de Salamanca atala) eta Curro Jiménez (El retorno al hogar atala) telesailen atal banatan parte hartu zuen, 1975eko abenduaren 19an eta 1977ko ekainaren 5ean, hurrenez hurren.
1977ko irailaren 14an hil zen Madrilen 18 urte zituela, bere etxeko terrazatik erori ondoren, Álvarez de Baena kaleko 3. zenbakiko laugarren solairutik. Haurdun zegoen, bost hilabetez.
Hil baino hilabete lehenago Luis Milla kazetariak Semana aldizkarirako egin zion elkarrizketan, eta Sandra hil ondoren argitaratu zena, agertokietatik eta zinematik behin-behineko erretiro hartuko zuela iragarri zuen. Hainbat asmo zituen, horien artean, batxilergo ikasketak amaitzea, Londresen aktore lanetan trebatzea eta ganora handiagoko zinema-ibilbidea egitea objektu bat bezala sentitzeari uzteko. Izan ere, nekatuta zegoen biluzik agertu behar zen rolak soilik eskaintzen zizkiotelako.
Mendexako Ospitale Zaharra
Mendexako Ospitale Zaharra Lea Ibilbidearen ondoan dagoen hondatutako eraikina da, Mendexa ko Leagi auzoan (Bizkaia).
Kokapena
Lekeitio eta Amoroto lotzen dituen errepidearen ondoan dago, Lea ibaia ren beste aldean. Inguruan Leagi zubia dago, errepidea ospitalearekin lotzeko eraiki zena. Haren ondotik Lea Ibilbidea igarotzen da.
Eraikina
Barroko estilokoa da. Harlangaitz ezko hormaz eraikitako eraikin handia da, maila bikoa. Oin lauangeluarra du, eta estalkia lau isuri aldekoa izango zuen seguraski. Inposta-lerro batez banatutako maila bi ditu, eta sasoian (edo barroko estiloan) tipikoak ziren belarridun moldurez inguratutako leiho-zuloak.
Historia
Ospitale honen jatorria Domingo Leaegik 1602an eginiko testamentua da: "Yten mando que en la villa de Lequeitio de la banda de Mendexa se funde dote y establesca un ospital en el qual se puedan socorrer amparar y curar hasta cantidad de cincuenta enfermos naturales de la anteiglesia de Mendexa y a falta de ellos lo sean de la villa de Lequeitio y de las demas Anteiglesias circunbezinas...“. Jatorriz mendexarra, Leaegi Sevilla n negozioetan aritu eta aberastutakoa zen; berak emandako diruarekin lurrak erosi, etxea egin eta zerbitzurako prestatu zen. Gainera, urteko 600 dukat en errenta izateko adina diru ipini zuen. Ospitaleko patroiak bere gurasoak eta gero haren ondorengoak izango ziren, edo haien faltan Lekeitioko Eliza eta Kontzejua, eta ospitaleko arduraduna beti abade bat izango zen, "bizitza zintzo eta ospe onekoa". 1608 uztailaren 12an ospitaleko arduraduna izendatu zen, Martin Lariz Lekeitioko bikarioa. Beste iturri batzuen arabera 1632an eraiki zen, lurraldeko (Lekeitio, Amoroto, Gizaburuaga, Ispaster eta Mendexa) osasun arretarako:
Sigtuna udalerria
Sigtuna udalerria (Sigtuna kommun), Suediako udalerria da, Stockholmgo konderriaren dagoena, Stockholm hiriburutik 37 kilometro iparraldera. 2016ko erroldaren arabera 45.227 biztanle ditu, erdia baino gehiago alkatetza daukan Märsta herrian. Izena ematen dion Sigtuna herria Suediako lehen hiriburua izan zen.
Pablo Uranga
Pablo Uranga Diaz de Arkaia (Gasteiz, Araba, 1861ko ekainaren 26a - Donostia, Gipuzkoa, 1934ko azaroaren 7a) margolaria izan zen.
Suzanne Valadon
Suzanne Valandon, Marie-Clémentine Valade izenez jaioa (Besines, Haute Vienne, 1865eko irailaren 23a- Paris, 1938ko apirilaren 7a) margolari frantsesa izan zen.
Pablo Uranga
Bizitza
Jaioterrian, Jerez de la Fronteran eta Madrilen egin zituen pintura-ikasketak. Maiz joaten zen Pradoko Museora, eta han eginiko kopiak saltzen zituen. Ignacio Zuloaga eta Rusiñol pintoreekin Parisen bizi ondoren, Elgetan hartu zuen bizilekua, eta paisaia eta gai historikoak jorratu zituen. Izan ere, herrian bere hainbat margolan gorde ziren. Bertako parrokiarako bi margolan egin zituen, batean, Joanes Bataiatzailea irudikatzen da eta bestean Roke Montpellierkoa bere zakurrarekin; Iturbeko nesken eskolan, olion Domingo Iturberen erretratua. Ongile beraren beste erretratu bat egin zuela dokumentatu da baina egun desagertua dago, Salbatzailearen izandako baselizan zegoen beste margolan bat bezala, Kristoren Antzaldatzea irudikatzen zuena. . 1894. urtean, Bermeoko Kasinoko muralak egin zituen, Ignacio Zuloagarekin batera. Estatu Batuetan eta Kuban izan zen 1924-1925 urteetan, eta han jarri zituen ikusgai bere pinturak, Zuloagaren lanekin batera. 1897. urtean, arrakasta handia izan zuen erakusketa egin zuen Parisen. Erretratuak ere egin zituen 1930-1933 urteetan, Karl Marxi eginikoa, besteak beste.
Sigtuna udalerria
Ekonomia
Suediako lantoki handiena dago bertan, izan ere Stockholm Arlanda aireportuak 13.000 langile baititu. Hau da noski udalerriak daukan jarduera ekonomiko garrantzitsuena.
Honetaz gain turismoa ere kontutan hartzeko jarduera da, Sigtunan oinarritzen dena.
Suzanne Valadon
Bizitza
Garbitzaile alargun baten alaba izan zen Suzanne. 16 urterekin akrobata egin zen, baina erorketa batek amaiera jarri zion horri. Bere amarekin eta bere semearekin (Maurice Utrillo margolaria) bizi izan zen Montmartreko auzoan.
Hojas Libres
Hojas Libres (Orri askeak) Primo de Riveraren diktaduraren garaian, 1927ko apiriletik 1929ko abendura arte, Lapurdin oposizio espainiarrak argitaratu zuen aldizkaria izan zen. Espainian klandestinoki zabaltzen zen.
Historia
Hojas Libres baino lehen, Alfontso XIII.a Espainiakoaren eta Miguel Primo de Rivera diktadorearen aurkariek Parisen España con honra argitaratu zuten, besteak beste, Carlos Esplá eta Eduardo Ortega y Gasset. 1927an Hojas Libresek ordezkatu zuen. Aldizkari berria, Ortega y Gassetek zuzenduta, Hendaian (Lapurdi) egiten zen eta kolaboratzaileen artean, urte horietan Ipar Euskal Herrian erbesteratua zegoen Miguel Unamuno agertzen zen. Formato txikikoa zen eta gutxienez hiru zenbaki plazaratu ziren. Bi zenbaki, lehenengoa (1927ko apirila) eta hirugarrena (1929ko abendua), Espainiako Liburutegi Nazionalean gordetzen dira.
Suzanne Valadon
Bizitza
Bere edertasunak margolari asko erakartzen zituen, modelo gisa hartzen zuten eta horrela hainbat margotze teknika ikasi zituen. Edgar Degas, Henri de Toulouse-Lautrec, Pierre-Auguste Renoir eta Pierre Puvis de Chavannes-es modeloa izan zen; hauetako batzuekin erlazio bat ere izan zuen. Harreman nabarmen bat ere izan zuen Erik Satie musikagilearekin eta haren erretratu ezaguna egin zuen 1893 urtean. .Harremana hautsi zenean, Satiek Vexations eta Danses Gothiques sortu zituen.
Valandonek natura hila, erramuak eta paisaiak margotu zituen. Bere biluziengatik ere famatua da. 1894an, Société Nationale des Beaux-Arts administratzen zuen lehen emakumea izan zen. Oso perfekzionista zen, urteak pasa zitzakeen bere koadroak konpontzen, hauek erakutsi aurretik.
Espiritu aske eta apetatsua zuen. Azenario sorta bat eramateagatik zen ezaguna, ahuntz bat omen zuen "bere marrazki txarrak jaten zituena" eta kabiarrarekin elikatzen omen zituen bere estudioko katuak ostiraletan.
1896an ezkondu zen Paul Moussis, burtsako agentearekin. 1909an banandu egin ziren eta André Utter-ekin joan zen bizitzera. Utter, bere semea Maurice Utrilloren laguna zen, hogeitahiru urte gazteago eta biak azaltzen dira Adan eta Eva margolanean. Aitindaria izan zen gizon eta emakumeen gorputz biluziak elkarrekin margotzen eta lan hau zen horen erakusle. .
1938ko apirilaren 7<an hil zen Valandon, bere lagun margolariez inguratuta, André Derain, Pablo Picasso eta Georges Braque. Cimentière de Saint-Ouen-en lurperatua izan zen.
Bere obrak Parisko Georges-Pompidou Zentroan eta New Yorkeko Metropolitan Museum of Arten daude ikusgai.
Praxila
Praxila (Πράξιλλα) K.a. V. mendeko olerkari greko bat izan zen, Siziongoa.
Obra
Gutxi kontserbatzen da bere obratik, 8 atal soilik. Hainbat bertso mota idatzi zituen, eskolioi, ereserki eta ditiranboak. Adonisi ereserkia idatzi zion, beste munduko arima bati hau galdetuz: "Zer da atzean uzten den hoberena?". Arimak honakoa erantzuten du:
Atal hau kontserbatzearen arrazoia, Zenobiok "Praxilaren Adonis baino tuntunagoa" esamoldea azaltzeko aipatzea da. Izan ere, pepinoen aipamena, eguzkia eta ilargiarekin batera egitea ez zen oso zentzuduna. Hala ere, hitz-joko bat egiten duela uste da pepino (grezieraz sicyos) eta bere jaioterriaren artean. Praxilak neurri unitate bat asmatu zuen praxilio edo metro daktiliko izenez ezagututa.
Errepideko txirrindularitza emakumezkoen elite munduko txapelketa
Munduko Errepideko Txirrindularitza Txapelketa emakumezkoen elite lehiaketa 1958tik aurrera egiten dute.
Montgey
Montgey Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montgey udalerrian erroldatutako biztanleak 255 ziren. Familiak 95 ziren, horien artean 21 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Grundviller
Grundviller Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Montgey
Etxebizitza
2007an 126 etxebizitza zeuden, 99 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 125 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 99 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren eta 16 alokairuan okupaturik zeuden; 7 etxek hitu gela zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Grundviller
Biztanleria
2007an Grundviller udalerrian erroldatutako biztanleak 653 ziren. Familiak 244 ziren, horien artean 46 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 74 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 105 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Montgey
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 154 ziren, horien artean 109 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 109 pertsona aktiboetatik 101 lanean zeuden (61 gizon eta 40 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montgey udalerrian 107 unitate fiskal zeuden, 271 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.164 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Grundviller
Etxebizitza
2007an 254 etxebizitza zeuden, 249 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 4 hutsik zeuden. 199 etxeak ziren eta 55 apartamentuak ziren. 249 etxebizitza nagusietatik 189 bere jabearen bizilekua ziren, 51 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 162 etxek bost zituzten. 234 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 93 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 143 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Montgey
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Montgey udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 585 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Grundviller
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 432 ziren, horien artean 315 aktiboak ziren eta 117 inaktiboak ziren. 315 pertsona aktiboetatik 293 lanean zeuden (161 gizon eta 132 emakume) eta 22 langabezian zeuden (7 gizon eta 15 emakume). 117 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 58 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Grundviller udalerrian 253 unitate fiskal zeuden, 681,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.888 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Grundviller udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 345 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Club Deportivo Eldense
Historia
Taldea 1921. urtean sortu zen. 1956. urtean Bigarren mailara igo zen eta hiru denboraldi egin zituen bertan. 1962 eta 1964 artean ere Bigarren mailan egon zen.
2023-24an Bigarren mailara itzuli da.
Datuak
2023-24 barne:
Costillares (Madril)
Costillares, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, Ciudad Lineal barrutian. Hiriko 159. auzoa da. 2009ko erroldaren arabera 23.028 biztanle zituen.
Auzoan Pinar de Chamartín deritzon eremua dago, Madril hiriko punturik garaiena dena, itsas mailatik 742 metrora. Leku honetan 21 solairu eta 80 metroko eraikin bat dago, hortaz, eraikinaren gainaldea 820 metrotara dago. Halere, ez da Madrilen garaiena handienera dagoen eraikina, hori Picasso Dorrea baita.
Vivières
Vivières Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 393 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 194 etxebizitza zeuden, 146 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 188 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 146 etxebizitza nagusietatik 115 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 98 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 73 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Vivières udalerrian 139 unitate fiskal zeuden, 399 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.636 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Vivières udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 836 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Loup-d'Ordon
Saint-Loup-d'Ordon Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Loup-d'Ordon udalerrian erroldatutako biztanleak 229 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 161 etxebizitza zeuden, 97 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 51 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 158 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 97 etxebizitza nagusietatik 83 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 77 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 138 ziren, horien artean 104 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 104 pertsona aktiboetatik 93 lanean zeuden (48 gizon eta 45 emakume) eta 11 langabezian zeuden (8 gizon eta 3 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Loup-d'Ordon udalerrian 105 unitate fiskal zeuden, 245 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.826 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 albaitaria eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Stephania Haralabidis
Stephania Haralabidis, grezieraz Στεφανία Χαραλαμπίδη (Atenas, Grezia, 1995eko maiatzaren 19a) Grezian jaiotako waterpolo jokalari estatubatuarra da; gaur egun, NC Vouliagmeni eta AEBko selekzioan jokatzen du.
Unibertsitateko karrera
Haralabidis Kaliforniako Hegoaldeko Unibertsitatera joan zen, eta, 2014tik 2017ra, emakumezkoen waterpolo taldean jokatu zuen. 2016an, NCAA txapelketara zuzendu zuen taldea.
Peter J. Cutino saria irabazi zuen. Urteko Jokalari Nazional eta Urteko MPSF Jokalari izendatu zuten. Lehen Taldeko All-American eta All-MPSF Lehen Talderako izendatua izan zen. NCAA Txapelketako MVP (Jokalaririk baliotsuena) izendatuko dute NCAA Txapelketako jokoan bost gol sartu ostean, segundo gutxi falta zirela joko-irabazlea barne.
Nazioarteko ibilbidea
Haralabidis jubenil eta senior selekzioetan lehiatu izan da Greziarekin. Urrezko domina irabazi zuen 2011ko Europako Junior Txapelketan, Madrilen, Espainia. Beste urre bat irabazi zuen 2012ko Gazteen Munduko Txapelketan, Perth-en, Australia. Urrezko domina irabazi zuen 2014ko 19 urtez azpiko Europako Txapelketan, Ostian, Italia. Brontzezko domina ere irabaziko zuen senior taldearekin, 2012ko FINA Munduko Ligan, Changshu-n, Txina.
2017az geroztik, AEBko selekzioa ordezkatzen du 2018ko FINA World League-n, urrezko domina irabaziz Kunshan-en, Txina; eta beste urre bat 2018ko FINA Munduko Kopan Surgut-en, Errusia.
Bizitza pertsonala
Haralabidis bi ahizpa ditu, bere bikia den Ioanna eta ahizpa nagusia Anastasia. Haralabidis Corona Del Mar Lizeoan ikasi zuen.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), berriro, urrezko domina irabaziko du AEBko taldearekin, Espainiako (zilarrezkoa) eta Hungariakoaren (brontzezkoa) aurretik sailkatuz. Hauek osatuko dute AEBko taldea: Rachel Fattal, Aria Fischer, Makenzie Fischer, Kaleigh Gilchrist, Stephania Haralabidis, Paige Hauschild, Ashleigh Johnson, Amanda Longan, Maddie Musselman, Jamie Neushul, Melissa Seidemann, Maggie Steffens eta Alys Williams-ek.
Sciaenops ocellatus
Sciaenops ocellatus Sciaenops generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Canápolis (Minas Gerais)
Canápolis Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Trèves (Gard)
Trèves Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Higher Town (Scilly uharteak)
Higher Town, Ingalaterrako Kornualles konderriko udalerri bat da, Scilly uharteetan.
Trèves (Gard)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Notropis chlorocephalus
Notropis chlorocephalus Notropis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Trèves (Gard)
Etxebizitza
2007an 146 etxebizitza zeuden, 52 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 79 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 121 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 52 etxebizitza nagusietatik 36 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 10 etxek bost zituzten. 14 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 66 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 43 lanean zeuden (28 gizon eta 15 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Trèves udalerrian 40 unitate fiskal zeuden, 80 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.634 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren eta 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 igeltseroa, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Miran
Miran (txineraz: 米兰遗址; pinyineraz: Mǐlán yízhǐ) Txinako ipar-mendebaldean dagoen Xinjiang probintziako antzinako oasi-hiri bat izan zen, Zetaren Bidean pausaleku garrantzisua izan zena. Gaur egun hondarrak baino ez daude eta basamortuak ia erabat estali du.
Historia
IV. mendean inguruan Tarim ibaiaren ibilbidea aldatu egin zen eta ur eskasiak hiriaren gainbehera ekarri zuen. Shanshan erresuma hainbat talde nomadek inbaditu zuten (Tuyuhun, Rouran, Dingling...) eta V. menderako Miran hiria hustu bertan behera gelditu zen. Tang dinastiaren garairako (VII. mendea) hondarrak baino ez ziren gelditzen.
Deskribapena
Mirango gotorlekuak oinarri errektangularra zuen eta inguruan monasterio budista bat eta hainbat estupa zituen. Bertan aurkituriko tresna eta objetuek argi uzten dute Zetaren Bidean geltoki garrantzitsa izan zela. Budismoaren arte objetu ugari aurkitu dira, eskulturak, margoak eta abar. Estilo erromanikoaren zantzuak ere aurkitu dira, Tita (Titus) izeneko margolari batetaz ere hitzegiten da, Erromatik Zetaren Bidean zehar Miranera iritsiko zena.
Saproscincus rosei
Saproscincus rosei Saproscincus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Massalavés
Massalavés Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Alta eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Zlatá Olešnice (Jablonec nad Nisouko barrutia)
Zlatá Olešnice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 497 biztanle ditu eta 15.94 kilometro koadroko azalera. Jablonec nad Nisouko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1222 urtean egin zen.
Haustura hidrauliko
Haustura hidraulikoak kezka eragin du munduan, jardunbide horrek lurpeko eta lur gaineko urak kutsatu ahal dituenez ingurumenaren, osasunaren eta segurtasunaren gainean eragin potentzial handia duelako, eta zenbait herrialdetan bertan behera utzi da edo debekatu egin da.
Euskal Herrian, Eusko Jaurlaritzaren jabetzakoa den SHESA enpresak bultzatzen du haustura hidraulikoa. Izan ere, Eusko Jaurlaritza da Euskal Herrian teknika hori bultzatzen duen administrazio publiko bakarra, hala Patxi Lopezen agintaldian nola Iñigo Urkullurenean, nahiz eta Urkulluk, hauteskunde kanpainan, haustura hidraulikoari buruzko bere jarrera honela azaldu zuen: «ez ustiapenik, ez esploraziorik».
Historia
Lehendabizi, haustura hidraulikoak nitroglizerinarekin egin ziren gutxi gorabehera 1860. urtean, Ipar Amerikako kostetan. Ondoren, 1930an nitroglizerina alde batera utzita azidoak baliatu zituzten haustura hidraulikoa egiteko. Baina Bigarren Mundu Gerraz geroztik, urarekin hasi ziren egiten haustura hidraulikoa, eta aldi berean dinamita ere erabiltzen zuten, urarekin batera. Azkenean, Stanolind Oil enpresa metodo hori 1949an industrialki erabiltzen hasi zen. Harea erabiltzen da pitzadurak ez apurtzeko edo ez estutzeko, urarekin batera. 1980an Estatu Batuetan arbel-gasa hasi ziren hartzen, metanoz osatua. Gehienetan hori erabiltzen da gaur egun.
Gas hori 400 metro eta 5000 metro artean izan ohi da, eta zulaketa handiak egin behar dira gas mota hori aurkitzeko. Gas hori hasi zen ateratzen Coloradon, Wyomingen, Utahn nahiz Texasen. Leku horiek fabrika handiak dituzte, metodo horrekin ateratako gasa kontsumitzen dutenak. Estatu Batuetan 2008 eta 2012 artean, haustura hidraulikoaren erabilera %40 gehitu da. Hausturaren metodoa hasi zenetik 2011 arte, 2,5 milioi haustura egin dira mundu osoan. Aurrerantzean arazo larria sortuko dela uste da, hurrengo 20 urteetan gasaren eskaria %30 igoko dela aurreikusi delako, eta, beraz, haustura hidraulikoa egiten duten instalazio gehiago beharko delako munduan.
Ekologisten ikuspuntua
Orokorrean ekologismoa teknika honen aurkako jarrera erakutsi du mundu osoan. Euskal Herrian ere horrela gertatzen ari da. Hauek dira aipatzen dituzten arrisku nagusiak: Ekologismoaren ikuspuntutik teknika hauen zabalera erregai fosilen akitzearekin dator bat. Orain urte batzuk horrelako ustipenak ez ziren errentableak izaten.
Tartiku
Tartikua (Euphorbia lathyris) Euphorbiaceae familiako landare bizikorra da, hegoaldeko Europan, ipar-mendebaldeko Afrikan eta mendebaldeko Txinaraino hego-mendebaldeko Asian jatorria duena. Hazietatik olio heste-aringarri bat ateratzen da.
Coromandel (Minas Gerais)
Coromandel Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Haustura hidrauliko
Haustura hidraulikoa Euskal Herrian
Ipar Euskal Herrian debekatuta dago haustura hidraulikoaren teknika erabiltzea, Frantziako legeak debeku hori ezarri baitu. Hego Euskal Herrian, berriz, denbora laburrean haustura hidraulikoaren proiektu asko plazaratu dira. Handiena, Arabako iparraldean kokatu nahi den Enara Handia proiektua; hori aurrera eramateko 2000 putzutik gora egin beharko lukete. Ekologisten informazioak dioenez, oraintxe mahai gainean dauden ikerketa baimenek eta eskatutako zundaketek lurraldeen eremu hauek hartzen dituzte:
Zenbait kasutan proiektuak Euskal Herriko mugetatik harago zabaldu nahi dituzte, Kantabrian, Burgosen eta Zaragozan.
Proiektu horien atzean hainbat enpresa daude: SHESA, Petrichor Euskadi Coöperatief, Cambria, Trofagás Hidrocarburos, Frontera Energy Co, Union Fenosa, Oil and Gas Skills...
2014ko azaroaren 18an jakin zenez, Eusko Jaurlaritzak ez zuen oztopatuko haustura hidraulikoari buruzko herri ekimena. Jaurlaritzaren ustez, eztabaida Eusko Legebiltzarrera eramatea «egokia» zen, baina arlo horretako eskuduntza Estatuarena zela adierazi zuen.
Osteritzeko jauregia
Osteritzeko Armagintzako Kaporalgo jauregia Esteribarko Osteritz kontzejuan Erdi Aroko jauregi bat da.
Haustura hidrauliko
Haustura hidraulikoa Euskal Herrian
Abenduaren 3an jakin zenez, Bizkaiko kostaldean, Gernikatik Gorlizera bitartean gas naturalaren hobirik baden ikertzen hasiko dira. Bestalde, haustura hidraulikoa debekatzeko lege proposamena eztabaidatzen hasiko ziren Eusko Legebiltzarrean abenduaren 4an.
Osteritzeko jauregia
Eraikina
1656an Errege Zedula bat bidali zen, eta kalitate horretako jauregi bihurtu zen Motiluarena izeneko etxea, Filipe IV.aren tropen landa-maisua zen Pedro Fermin Osteritzekoaren etxea, Bredako errendizioan egon zena. Erregeak jauregi berrirako nahiago zuen arrazoi heraldikoa aukeratzeko ahalmena eman zionean, bere seme Martinek « armarri gisa suge batekin, urrezko zelaian, bere zeladarekin heldutako lehoi bat » aukeratu zuen. 1723an, Kontuen Ganberaren zerrendan, Martin Osteritz jauna agertzen da jauregitar gisa, ziur aski lehen saridunaren biloba. 1744an, Francisca Osteritzekoa andreak kuarteletako liskarra izan zuen.
Haustura hidrauliko
Haustura hidraulikoa Euskal Herrian
Abenduaren 16an, Gorenak erabaki zuen udalerriek ezin zutela haustura hidraulikoari buruzko galdeketarik egin.
Abenduaren 17an, proiektuen ingurumen eragina batera neurtzea baztertu zuen Eusko Legebiltzarrak, EH Bildu eta PSE-EE alde eta EAJ, PP eta UPD aurka agertuta.
Pierrelaye
Pierrelaye Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.