cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nadia Ghulam
Biografia eta lanak
1991 n, Afganistango gerra zibilaren garaian, bonba batek larri zauritu zuen Nadia umea, Ghulam familiaren etxearen zati bat suntsituta. Bi urtean zenbait ospitaletan izan zen, nozitutako zauriak osatzeko. Zortzi ebakuntza eginda, aurpegia eta gorputzaren zati handiak erreduren orbanez josita zituen. Horrek bizi guztirako markatu zuen. Gerra amaituta, talibanak nagusitu ziren ia herrialde osoan, eta Ghulam familiak ia dena galdu zuen: familiako seme zaharrena, Zelmai, hilda; aita, buruko arazoekin; eta Nadia, bere ama eta bere ahizpak lan egin ezinik, emakumeak zirelako. Hamaika urte zituela, Nadiak erabaki zuen Zelmai nebaren nortasuna hartzea eta hura moduan janztea, lan egin eta familia elikatzeko. Mutil gisa, Korana ikasi zuen eta mula baten laguntzaile bihurtu zen mezkita batean. Hamasei urte zituela, berriz, baimena eman zioten eskolara joateko.
2006 an, Afganistango Giza Eskubideen Elkarteari esker (ASDHA) Badalonara iritsi zen, Kataluniara, non kirurgia egin zioten aurpegia berreraikitzeko. Gaur egun Badalonan bertan bizi da, bere gurasotzakoekin. Katalana eta gaztelania ikasita, hainbat hedabidetan agertu da Afganistango egoeraz hitz egiten, batez ere hango emakumeen inguruan.
2010 ean, Agnès Rotger kazetariarekin batera, kaleratu zuen El secret del meu turbant (Nire turbantearen sekretua), zeinagatik irabazi baitzuen Prudenci Bertrana saria. Laster film bat egingo da liburu horretan oinarrituta. 2014 an, Joan Soler i Amigó idazlearekin batera, argitaratu zuen Contes que em van curar (Sendatu ninduten ipuinak), amak ospitalean kontatzen zizkion istorioen bilduma bat, zeinari eman zioten Mare Terra aipamen berezia. 2016 an, Javier Dièguez historialariaren laguntzarekin kaleratu zuen La primera estrella del vespre (Gaueko lehen izarra), nobela bat benetako gertaeretan oinarritua eta kontatzen dituena Afganistango emakume borrokalarien eguneroko bizipenak. 2016 an Gizarte Hezkuntzan lizentziatu zen, eta 2019 an master bat egin zuen Nazioarteko Garapenean. Orobat, Nadia izeneko dokumentalean agertzen da, Carles Fernández Giurak zuzendua.
2016 an Nadia Ghulamek sortu zuen Ponts per la pau (Bakearen aldeko zubiak), gobernuz kanpoko erakunde bat hizkuntza ikastaroak eskaintzen dituena Kataluniara iristen diren migratzaileentzat eta hornitzen dituena Afganistango eskola-umeak materialekin eta irakurgaiekin.
Madame du Barry
Jeanne Bécu, Barryko kondesa, (Vaucouleurs, 1743ko abuztuaren 19a - Paris, 1793ko abenduaren 8a) frantziar dama izan zen, Luis XV.a Frantziakoaren maitalea.
Alaba ez-legitimoa, hamabost urterekin Jean-Baptiste de Barryren burdelean sartu zen. Mademoiselle de Lange bezala ezaguna, aristokrata eta ministroen artean maitale ugari izan zituen Parisen. 1768an Luis XV.a erregea ezagutu eta bere maitale bihurtu zen. Luxuzko bizitza izan zuen eta gortean zuen eragina handitu zuen, erregea hil arte iraun zuena. Komentu batera erbesteratu zuen Maria Antonietak.
Bere esklaboetako bat, Zamor izenekoa, jakobinoekin elkartu zen eta Du Barry 1793an atxilotzea lortu zuen. Iraultzatik ihes egindako emigratuei laguntzeagatik epaitu zuten eta abenduaren 8an gillotinatu zuten.
Mediastino
Mediastinoa (Erdi Aroko latinetik: mediastinus, «erdibidea») toraxaren erdialdean dagoen espazio zabala da, bi birika pleura zakuen artean gelditzen dena.
Landscheide
Landscheide' Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Herbert Spencer
Herbert Spencer (Derby, Erresuma Batua, 1820 - Brighton, Erresuma Batua, 1903) filosofoa eta soziologoa izan zen. Saint-Simonekin eta Comterekin batera, soziologiaren aitzindaritzat hartzen da.
Bizitza eta obrak
Gaztetan burdinbide-ingeniari gisa lan egin zuen. 1848an, The Economist aldizkariko zuzendariorde izendatu zuten. 1851. urtean, Social Statics (Gizarte-estatika) liburua argitaratu zuen; obra hartan gizartearen bilakaerari buruzko bere pentsamenduaren oinarriak eman zituen aditzera.
Mediastino
Mediastino espazio hau plano horizontal batek bitan banatzen du atzetik aurrera abiatuz. Ebaketa planoa T4 eta T5 ornoen artetik, bularrezur angelura joango da. Hemendik gorakoa goiko mediastinoa izango da eta azpikoa beheko mediastinoa.
Herbert Spencer
Bizitza eta obrak
1855ean, The Principles of Psychology (Psikologiaren hastapenak) liburuaren lehen partea argitaratu zuen; bertan, Charles Darwini aurrea hartuz, gizartea etengabe garatzera eta aurrera egitera daramana iraupenaren borroka dela adierazi zuen, eta soilik hobekien moldatuak dauden gizarteak irauten dutela bizirik. Hala, bilakaeraren printzipioan oinarrituz, errealitatearen alde guztiak azaltzen saiatu zen, eta zientzia guztiak bilakaeraren printzipioaren baitan uztartu zituen.
Mediastino
Dakigunez, beheko mediastinoa aurretik atzera beste 3 zatitan banatzen da:
Herbert Spencer
Bizitza eta obrak
Darwinek bere obra argitaratu zuenean, Spencerrek bere egin zuen haren teoria; horren arabera, errealitate osoa indar edo eragile ezezagun baten bilakaera etengabearen ondorio zela uste zuen Spencerrek; hala, hasieran homogeneoa, zehaztugabea eta sinplea zena, bilakatuz joan ahala, heterogeneo, zehatz eta konplexu bihurtzen zen. Gauzak horrela direla, nebulosen bilakaeratik planetak sortu ziren, eta izaki zelulabakarren bilakaeratik organismo konplexuak. Antzeko prozesua ikusten zuen gizartean ere; hala, hasierako giza talde primitiboak bilakatuz joan ahala sortu ziren indarrean egituratutako gizarteak, eta hortik eratu ziren, halaber, industria-gizarteak, gizabanakoek beren borondatez egindako kontratu batean oinarriturik zeudenak, haren ustetan. Horren ondorioz, Spencer gizarte-eredu guztiz liberal baten aldekoa zen; hala, estatuak ez zuen batere eraginik izan behar gizarte horretan, gizarte liberala, berez egituratua, baitzen gizabanakoaren askatasuna eta gizartearen berezko antolamendua errespetatzen zuen bakarra. Morala gizonaren eta gizartearen harmonia lortzea helburu duen giza gogoaren nahia dela uste zuen, eta, beraz, izaera eta izpiritua errealitate bakarraren kanpoko eta barruko adierazpideak direla.
Mediastino
Goiko mediastinoa
Mediastinoaren goiko atala da; hau da, T1-T4 ornoen artean dagoen espazioa. Gune honek idunetik toraxera pasatu behar diren hainbat egituren pasabide bezala funtzionatzen du; ondorioz, egitura horiek goi-mediastinoaren parte dira.
Rearquhar
, Eskoziako etxalde bat da, Highland eskualdeko Sutherland barrutian.
Mediastino
Goiko mediastinoa
Edukia:
Beheko mediastinoa
Beheko mediastinoa, T4-T5 mailako zeharkako planoak eta diafragmak mugatzen duten espazioari deritzo. Bertan, hiru eremu bereizten dira perikardioaren eraginez: aurreko, erdiko eta atzeko behe mediastinoak, hain zuzen ere.
Aurreko mediastinoa
Bularrezurraren eta perikardioaren aurre aurpegiaren arteko espazioa da.
Edukia:
Erdiko mediastinoa
Azpisailik garrantzitsuena da, bihotza bertan aurkitzen da eta. Azpisail hau aurreko perikardiotik atzeko perikardiora eta hiloaren behean dagoen birika lotailuen artean dauden egiturek osatzen dute.
Atzeko mediastinoa
Azpisail hau biotzaren perikardioaren atzeko aurpegitik, birika lotailutik eta zintzurrestearen bifurkaziotik bizkarrezurrera dagoen tartean aurkitzen diren egiturek osatzen dute. Beraz, atzeko mediastinoko mugak perikardio atzeko aurpegia, birika lotailua, zintzurreste bifurkazioa eta bizkarrezurra dira. Egitura gehien dituen eremua izango da.
Edukia:
== Mediastinitis == Mediastinitisa mediastinoaren hantura da, gehienetan infekzio baten ondorioz ematen dena, eta min toraziko handia, arnasteko zailtasuna eta sukarra eragiten dituena. Mediastinitisa izan daiteke:
Etiologia
Hain ohikoak ez diren kausak tuberkulosia, histoplasmosia (onddoek eragindako infekzioa), sarkoidosia, erradioterapia edo silikosia dira. Hauen ondorioz mediastinitis kronikoa sortzeko joera handiagoa izaten da.
Diagnostikoa
Gaitz hau eragiten duen nahasmenduren bat agertzekotan, askotan sintometan oinarrituz egiten da diagnostikoa. Hau da, sintomak agertzen badira eta duela gutxi toraxeko edo hestegorriko  ebakuntza bat izan bada, edo tuberkulosia edo garapen moteleko bestelako infekzioren bat egon bada, zuzenean diagnostikatu daiteke.
Ustekabean sortzen denean, gehienetan sintomak mediastinitisa identifikatu ahal izateko bezainbesteko larriak izaten dira. Horrela, medikuek susmoak izan ditzakete baliozko kausen berri ematen ez duten pertsonengan; hala nola, horditurik egoteagatik bortizki oka egin dutela gogoratzen ez dutenengan, edo substantzia kaustiko bat irentsi duten haurrengan.
Diagnostikoa berresteko toraxeko erradiografia edo ordenagailu bidezko tomografia (OT) egiten da.
Tratamendua
Fibrosi mediastinikoarentzat ez dago tratamendurik.
= Erreferentziak =
= Kanpo estekak =
Kgalagadiera
Kgalagadiera (sheKgalagadi) hegoaldeko bantu hizkuntzetako bat da, Botswanan (Hegoafrikako mugatik gertu) hitz egiten dutena. 2015ean 65.400 hiztun inguru zituen.
Kgalagadiera lotura estua du tswanerarekin eta, duela gutxi arte, tswaneraren dialektotzat zuten. Kgalagadieraren aldaera nagusiak Shengologa, Sheshaga, Shebolaongwe, Shelala, Shekhena, Sheritjhauba eta Shekgwatheng dira.
2015 Ameriketako Estatu Batuetan
Jarraian, 2015k Ameriketako Estatu Batuetan eman duena kontatzen da.
Urtarrila
Urtarrilaren 6an, Barack Obamak Etxe Zurian bisitan hartu zuen Enrique Peña Nieto Mexikoko presidentea, Kubaz, energiaz eta immigrazioaz hitz egiteko.
Urtarrilaren 7an, AEBetako Defentsa idazkariak adierazi zuen itxi egin zituztela Europan zeuzkaten hamabost base militar.
Urtarrilaren 12an, Pentagonoaren Twitter kontua erasotu zuen Estatu Islamikoak. AEBko soldaduen aurkako mehatxuak idatzi zituzten, “bizkarrak zaindu, zuen aurka egingo dugu” modukoak eta Pentagonoko kideen datu pertsonalak ere zabaldu zituzten.
Urtarrilaren 15ean, pertsona bat atxilotu zuten Kongresuaren aurka erasoa prestatzea leporatuta. Etxean egindako lehegailuak AEBko Kongresuan lehertu eta ihes egiten saiatzen zirenei tiroatzeko asmoa omen zuen.
Urtarrilaren 21ean, Barack Obamak klase ertainari zuzendutako neurriak proposatu zituen 2015erako helburuen berri ematean eta ezberdintasunen inguruko kezka adierazi zuen. Gainera, Kubari blokeoa kentzeko urratsak eskatu zizkion.
Burtsa agente
Aurretiko eskaera baten bitartez, aholkatzeko, inbertsioak edo balore eragiketak finantza merkatuetan zuzenean egiteko baimenduta dauden pertsona fisiko edo juridikoak dira.
Formazioa Agenteak, azterketa bat gainditu beharko dute finantza kaudimena frogatuz herrialde bakoitzeko burtsa batzordeetan erregistratzeko, modu honetan euren jarduerak aurrera eraman ahal izango dituzte.
Ordainsaria Komisioen bidez kobratzen dute.
Baincthun
Baincthun Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Baincthun udalerrian erroldatutako biztanleak 1.364 ziren. Familiak 484 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 72 bakarrik bizi ziren emakumeak), 140 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 244 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 533 etxebizitza zeuden, 487 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 526 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 487 etxebizitza nagusietatik 423 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 102 etxek lau zituzten eta 349 etxek bost zituzten. 414 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 173 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 275 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Baincthun udalerrian 489 unitate fiskal zeuden, 1.411,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.329 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 49 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 3 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia, 1 aldi baterako lan enpresa, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Baincthun udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 784 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pelophylax chosenicus
Pelophylax chosenicus Pelophylax generoko animalia da. Anfibioen barruko Ranidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Razac-d'Eymet
Razac-d'Eymet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Razac-d'Eymet udalerrian erroldatutako biztanleak 281 ziren. Familiak 122 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 33 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 171 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 166 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 123 etxebizitza nagusietatik 103 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 96 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 180 ziren, horien artean 126 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 126 pertsona aktiboetatik 114 lanean zeuden (61 gizon eta 53 emakume) eta 12 langabezian zeuden (7 gizon eta 5 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Razac-d'Eymet udalerrian 134 unitate fiskal zeuden, 296 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.682 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Razac-d'Eymet udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 861 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zipi eta Zape eta kapitainaren irla
Zipi eta Zape eta kapitainaren irla (Zipi y Zape y la isla del capitán) 2016. urtean eginiko filma da, Oskar Santosek zuzenduta. José Escobarrek sortutako Zipi eta Zape marrazkietan oinarrituta, benetako irudizko filma da. Zipi & Zape eta kanikaren kluba filmaren sekuela da bigarren hau, baina istorio erabat ezberdina ardatz hartuta.
Sinopsia
Gabonak iritsi dira eta Zipik eta Zapek bihurrikeria handi bat egin dute. Oraingoan, gainera, oporrik gabe utzi dituzte euren gurasoek eta haiek kontrolpean izan nahian beraiekin itsas bidaia aspergarri batera eraman dituzte. Beren gozamenerako, ordea, helmuga, urruneko irla bat da. Ekaitz beldurgarri batek Pam andereñoaren luxuzko etxean geldialdia egitea behartuko die, zeinetan ume eta familiei araurik gabeko paradisuaz gozatzeko aukera eskaintzen dien. Pipi, Maqui eta Flequiren laguntzarekin, beraien gurasoen desagertzeak isla misteriotsuan bizi diren biztanleak gordetzen duten sekretuarekin zerikusia duela konturatuko dira.
Breakdown (1997ko filma)
Breakdown (euskaraz Matxura) 1997ko Jonathan Mostow estatubatuar zinema zuzendariaren road movie thriller filma bat da. Kurt Russell, J. T. Walsh, Kathleen Quinlan eta M. C. Gainey aktoreek antzeztu zuten.
Didymothallus nudigena
Didymothallus nudigena Didymothallus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Breakdown (1997ko filma)
Filma AEBtako Utah, Arizona eta Kalifornia estatuetan filmatu zen.
Argumentua
Jeff eta Amy Taylor senar emazteak (Kurt Russell eta Kathleen Quinlan) Bostondik San Diego hirirako bidai luzean AEBetako mendebaldeko basamortuan barna euren Jeep Grand Cherokee ibilgailu berrian doaz. Ohiko gasolidegiko bateko geldialdian Jeffek ibilgailuaren aurreko kapota irekia lagako du.
Honela bada, ilbigailuari gasolina bota eta bidaiari berrekingo diote. Bapatean, basamortuaren erdian ibilgailuak matxura bat jasango du, eta handik gutxira inor igarotzen ez den errepidean kamiolari jator bat iritsi (J. T. Walsh) eta handik kilometro gutxira dagoen jatetxe batera hurbilduko dituela esango die. Jeffek ibilgailua bertan bakarrik ez lagatzea erabakiko du, hortaz Amyk kamiolariarekin jatetxera joan eta bertan grua bati deitzea erabakiko du.
Handik gutxira, Jeff ibilgailuaren ustezko matxura kable solte bat besterik ez zela jabetu eta bere eskuz konponduko du, ondoren emaztearen bila jatetxera zuzenduko da, baina bertaratzean han bere emaztearen arrastorik ez ez dagoela jabetu eta ez zeru eta ez lur geldituko da. Beharbada emaztea eta bera elkar ulertu ez eta hurrengo herrira joango zela usteko du, hortaz ibilgailuan hurrengo herriraino gidatuko du. Han Red Barr izeneko aurreko kamiolariarekin topo egingo du, baina Jeffen harridurarako kamiolariak poliziaren aurrean hura eta bere emaztea inoiz ikusi ez dituela baieztatuko du. Erabat etxitu eta haserreturik, Jeff azpijoko arrikustsu batean barneratua dagola ohartuko da, bai eta kamiolariak bera txantaiatu nahizik Amy emaztea bahitu duela. Bidean Belle's tabernara joatean, bertako auto-garbitzaile batek bere susmoak baieztatzen dituen frogak aipatuko dizkio. Auto-garbitzaileak ibilbide bat jarrai dezan iradokiko dio eta Jeffek aholkuari kasu eginez ibilgailuz ibilbidearen amaierararte iritsiko da, orduan ezezagun bat beste ibilgailu batean bere atzetik jarraika hasiko da, une honetatik aurrera Jeffek bere bizitza salbatu nahiz emaztea topatzeko drama eta bilaketa hasiko da.
Amazilia chionogaster
Amazilia chionogaster Amazilia generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Cubiceps baxteri
Cubiceps baxteri Cubiceps generoko animalia da. Arrainen barruko Nomeidae familian sailkatzen da.
Rhelonie
, 'Ruigh an Lòin', Eskoziako baserriz osatutako etxalde bat da, Highland eskualdeko Sutherland barrutian.
Martzillako gaztelua
Martzillako gaztelu-jauregia Nafarroa Garaiko Aragoiko Erriberako Martzilla udalerrian kokatutako gaztelu bat da. XV. mendean Piarres Azkoien eta Ezpeletakoak eraikitako gotorleku gotiko bat da.
Historia
Toki defentsiboa izateaz gain, Faltzesko markesen jauregia ere izan zen, Piarres Peraltakoaren ondorengoak zirenak. Lanak ziur asko Karlos III.aren erregealdiaren amaieran hasi ziren, materialekin eta diruarekin lagundu zuena, mila libra indartsurekin.
Alonso Carrillo de Peraltaren garaian, Faltzesko lehen markesa eta Mosen Piarresen biloba izan zena, Fernando II.a Aragoikoaren mesedez arkupe pizkundetarra eraiki zen dorreen goiko zatiak erreformatzen ziren aldi berean.
Gaztelua 1516an defendatu zuen Ana de Velascok, Alonso Carrilloren emaztea zena, gaztelu hau botatzea eragotzi zuena, antzinako Nafarroako Erresumako gaztelu guztiei gertatzen zitzaiena Francisco Jiménez de Cisneros kardinalaren aginduz, Nafarroa militarki okupatua izan ondoren.
Faltzesko markesen egoitza izan zen lau mende baino gehiagoz, bere barnean Rodrigo Díaz de Vivar Cid Campeadorren Tizona izeneko ezpata kontserbatu zutenak. Hau Errege Katolikoek eman zioten Piarres Peralta eta Ezpeletakoari (Mosen Piarres Peraltakoa "gaztea" bezala ere ezaguna) Gaztelako Koroari Isabel eta Fernandoren arteko ezkontzaren ondorioz eginiko zerbitzuengatik. Ezpataren gainean zin egiten zuten markesek markeserriaren igorpena.
Deskribapena
Bere eraikinak oinplano karratuko bloke monumental bat osatzen du, ezponda eran jarritako harlanduzko idulki garai batekin eta gainontzekoa adreiluzkoa. Honek kolore eta testura ezberdina eskaintzen du, lanaren fase ezberdinetakoak direla adierazten duena. Bere gotorleku papera inguratzen zuten lubakiek indartzen dute, zati handi batean gaur egun ikus daitezkeenak.
Karratuaren lau angeluetan dorre indartsu batzuk altxatzen dira, prisma formakoak, hegoekialdekoa eskortzoan erantsiz, beste dorre lirainago batzuek harresien erdialdea eteten dute, hegoaldeko harresian izan ezik, galeria bategatik ordezkatua izan zena, 1986an Nafarroako Gobernuko Kultura Saileko teknikoek bota zutena. Hauetatik, fatxada nagusikoa nabarmentzen da, omenaldiaren dorre papera egiten duena.
Lan honen trinkotasuna denboran zehar oso aldatuak izan diren laukiluze formako zenbait baoren bidez arindua da, puntu erdiko arkuen arrastoak geratuz, gaur egun itsutuak, eta zorrotz bat mendebaldeko zatian. Gotiko berantiar garaikoak dira parametroak amaitzen dituzten arkutxo zorrotzezko apaindurak eta zuburu irtenkarietan eusten den mendebaldeko zatiko erdiko dorrea.
Hegoaldeko zatitik barrutira bi arku zorrotzen artean dagoen atari baten bidez sartzen da, ziuraski eraikin osoan dagoen zatirik primitiboena, non harlandu indartsu bat erabiltzen den. Kanpoalderantz ematen duenaren gainean bi ildo irekitzen dira zubi jasogarria eusteko eta bere erdian oso galdutako armarri bat, bigarrenaren giltzarrian aspa batzuen bidez apaindutako herensuge igokari bat agertzen den bitartean. Sarrera honen gainean oso eraldatutako adreiluzko galeria bat zegoen, zutabeen gainean jarritako lau arkurekin behekaldean eta zintzilikatutako arku bikoteekin goikaldean.
Gazteluak, bere barnean arma patio bat zuen, honen inguruan gela ezberdinak banatzen zirelarik. Garai modernoagoetan berne espazio hau murriztu zuten eraikuntza baxuagoak gehitu ziren, guzti hau gaur egun bota egin delarik.
Hagiografia
Hagiografia (grezierazko: ἅγιος, «santu», eta γραφή, «idazlan» hitzen lotunea) santuen biografia da.
Idatzizkoak
Lehen dokumentu hagiografikoak kristauen kontrako esetsaldien denborakoak dira. Konstantino enperadorearen bakeaz geroztik (313), martirien, aszeten eta fraideen gurtzak eta bizitzak oso ekoizpen hagiografiko handia eman zuten. Halako kontakizunak irakurketa liturgikoan, komentuetan, herria eskolatzeko edota meditazioan erabili ohi ziren. Erdi Aroan gero eta kontakizun miragarriagoz hornituz joan ziren kontakizun hagiografikoak, eta elezahar ugariren iturri gertatu ziren. Garai hartakoak dira Iacopo da Varazzeren Legenda aurea (Urrezko elezaharra) eta Simeon Metafrasto edo Logotetaren Synaxarion, mundu latino eta grekoko obra hagiografiko ezagunenak, hurrenez hurren. XVII. mendean Héribert Rosweydek, eta bereziki Jean Bollandek, kontakizun haien kritika egin zuten, azterbide historiko berriak erabiliz. Bollanden eta haren jarraitzaileen lanaren ondorioz, 1693. urtetik gure egunotaraino Acta sanctorum (Santuen eginak) izenburuko 70 liburuki argitaratu dira. Hagiografiari dagokion guztia haietan eta haien osagarria den Analecta bollandiana agerkarietan biltzen da.
Ikusizkoak
Zentzu zabalean, hagiografi piktorikoak edo bisualak ere esistitzen dira. Hagiografiak ohikoak izan diren erlijio eta kultura desberdinetan, ez alfabetatuentzako garatu izan dira kristauen ikonografian bezala beste kultura batzuetan.
Hortaz, santuen bizitzak artelanetan ere ikusten ahal dira, poliptiko eran, eszena desberdinak erakusten dituzten erretaula, portiko eta aldareetan, edo freskoetan, hala nola San Frantziskoren bizitza kontatzen duten Giottoren freskoak.
John Adams (musikagilea)
John Coolidge Adams (1947ko otsailaren 15a, Worcester, Massachusetts, AEB) musikagile eta zuzendari estatubatuarra da.
Harvard Unibertsitatean egin zituen ikasketak. 1979-1982 bitartean San Frantziskoko Musika Kontserbatorioko irakaslea izan zen, 1978-1985 bitartean San Frantziskoko Orkestra Sinfonikoaren musika abangoardistari buruzko aholkulari, eta musikagile titular gero. Heziketa klasikoa izan arren, Estatu Batuekin loturiko estiloek eragin handia izan dute Adamsen musikan, hala nola jazz, ragtime, swing eta rock musikak, eta baita higikunde esperimentalek –atonaltasunak eta musika elektronikoak, esate baterako–, eta Steve Reich eta Terry Rileyren erako musikagile minimalisten lanek ere.
Elur-pilota gerra
Elur-pilota gerra elur-pilotak jaurtiz beste norbait jotzean datzan jolasa da. Jolas hau brilearen antzekoa da, baina ez da antolatua izaten. Batez ere neguan jolasten da, elur nahikoa dagoen lekuetan elur-pilotak egin ahal izateko.
Lehiaketak
Elur-pilota gerra lehiaketak Japonian egin izan dira azken hamarkadatan, Yukigassen izenarekin. Helburua beste taldearen bandera eskuratzea da, norberarena babesten den bitartean. Hiru minutuko zatietan banatzen da jolasa eta, batez beste, 540 elur bola behar dira jolasteko. Beste taldearen bandera eskuratzen duen taldeak irabazten du edo, kronometro bidez baldin bada, jokalari gehien ukitu dituen taldeak. Norvegian ere antzeko lehiaketa bat egiten da Vardø herrian.
Elur-pilota gerra ezagun batzuk
1863ko urtarrilaren 29an Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibilan zehar Ipar Virginiako Rappahannock Valleyn militarren arteko elur jaurtiketarik handiena eman zen. Texaseko ehunka gizonek Arkansaseko kanpamentuko kideen aurkako gerra hasi zuten, eta laster bilakatu zen 9.000 soldadu batu zituen guda batean.
Lovainan eman zen munduko elur-pilota gerrarik handiena, 2009ko urriaren 14an. 5.768 parte-hartzaile zeudela ziurtatu zen, eta errekorra ezarri zuten.
2009ko abenduaren 9an Wisconsin-Madison Unibertsitateko 4.000 ikasle inguruk elur-pilota gerra bat abiarazi zuten Bascom Hilln. Hainbat zauritu eragin zituen, batez ere hautsitako sudurrak, eta bandalismoa ere eman zen, batez ere bazkariko elementuen lapurreta. Hainbat aste lehenago erabaki zuten gerra hori egitea, eta laguntza handikoa izan zen klaseak suspenditu izana elurte handia zela eta.
2010eko otsailaren 6an Washington D.C.ko Duponto Circlen 2.000 pertsona batu ziren izandako bisutsaren ostean. Facebook eta Twitter bidez elkartzekotan geratu ziren, eta gerra sei polizia autok begiztatu zuten. Zauritu batzuk ere egon ziren. Urte bereko urtarrilaren 22an 5.387 pertsona bildu ziren Taebaeken, Hego Korean, Lovainak ezarritako errekorra gainditu nahian.
2013ko urtarrilaren 12an 5.834 pertsona bildu ziren Seattlen, Washington, munduko errekorra hautsiz. Hala ere, errekor hau berriro hautsi zuten 2016ko urtarrilaren 31n Saskatoonen, Kanada, 8.200 pertsona bilduz elur-pilota gerra erraldoia egiteko.
Turingen testa
Turingen testa makina batek portaera adimenduna, giza portaeraren antzekoa eta parekoa, izatearen froga da. Alan Turingek 1950eko "Computing machinery and intelligence" bere saiakeran desafio bat proposatu zuen: gela batean epaile bat galderak egiten izanik, eta ondoko gelan gizaki bat eta makina bat galderak erantzuten, epaileak zein den zein ebatzi beharko du. Testa gainditzeko galdetzaile estandar batek, bost minutuko elkarrizketa batean, denboraren %70ean makinak "engainatuta" egon behar zegoen.
Testa adimen artifizialaren oinarri bilakatu zen baina oso kritikatua izan da. 1966an Joseph Weizenbaumek ELIZA sortu zuenean testa gainditzen zuela zioen baina, nahiz eta pertsona batzuk konbentzitu, ez zuen adituek asebete. 2014an Readingeko Unibertsitateak test honi buruzko lehiaketa bat antolatu zuen Royal Societyn, Eugene Goostman konbertsazio-botak irabazi zuena. Epaimahaikideen %33ri sinetsarazi zien bota gizakia zela, eta antolatzaileek testa gainditutzat eman zuten %30eko atalasea gainditu zuelako baina botari abantailaz jokatzea egotzi zitzaioan, izan ere, bere burua aurkeztean, hamahiru urteko haur ukrainarra zela eta ingelesa bigarren hizkuntza zuela esaten zuen.
Vaucogne
Vaucogne Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vaucogne udalerrian erroldatutako biztanleak 79 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 43 ziren, horien artean 35 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 35 pertsona aktiboetatik 27 lanean zeuden (16 gizon eta 11 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 8 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Vaucogne udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Zaqistan
Zaqistan, ofizialki Zaqistaneko Errepublika (Republic of Zaqistan), Box Elder konderrian (Utah, Ameriketako Estatu Batuak) dagoen mikronazioa da. 2005ean Zaq Landsbergek Utahko basamortuan sortu zuen eta bere burua presidente aldarrikatu zuen. Pasaporteak saltzen ditu bere webgunean. Lurraldean eskultura batzuk kenduta ez daude ez eraikinik ezta ere biztanlerik. Landsbergek lurraren inguruko zergak ordaintzen ditu. Zaq Landsberg New Yorkeko Brooklynen bizi den eskultorea da. Lur horiek 2005eko uztailan erosi zituen. Hiri gertuena Nevadan dago, Montello; 60 milietan dago.
Vaucogne
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bidaiariaren beherako
Bidaiariaren beherakoa turisten artean agertzen den gaitz gastrointestinal arin eta automugatua da, infekzio baten ondorioz sortua, beherakoak, sabelmina eta goragaleak sintoma nagusiak dituena. Hirugarren Munduko herrialdeak bisitatzen dituzten turista europar eta iparramerikarrak dira gaitza pairatu ohi dutenak, bertan baldintza higienikoak (edateko uraren kalitatea, adibidez) nahiko kaskarrak direlako.
Sankt Margarethen
Sankt Margarethen Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Bidaiariaren beherako
Edateko ura eta janarien bidez harrapatu ohi da bidaiariaren beherakoa. Hirugarren Munduko herrialdetara doazen turistek arau batzuk kontuan hartu behar dituzte gaitza saihesteko: botilako ura soilik edatea, esaterako, eta janari gordinak edo gutxi kozinatuak ekiditea.
Azpimarratzekoa da herrialde horietako biztanle gehienek bertako ura edatean ez direla gaixotzen, immunitatea garatu dutelako infekzioa eragiten duten mikrobioen aurrean (betidanik bizi izan baitira mikrobio horien konpainian)
Gaitzarekiko sentikorragoak dira immunogutxituak, umeak eta adineko jendea.
Infekzioaren atzean dauden mikrobioak anitzak dira, baina kasu gehienetan Escherichia coli enterotoxigenikoa da erruduna. Campylobacter jejuni, Vibrio parahaemolyticus eta hainbat birus ere (Errotabirusak, Enterobirusak...) inplikatuta egon daitezke.
Intzidentzia eta eboluzioa
Urtero, nazioarteko bidaiarien %20-%50aren artean harrapatzen du gaitza, 10 milioi pertsona gutxi gorabehera mundu osoan.
Lagunarteko izenak
Mundu osoan ezaguna, gaixotasun honek tokian tokiko izen arruntak ere baditu: esaterako, "Moctezumaren mendekua" Mexikon eta Erdi-Amerikan; "faraoiaren mendekua" Egipton; "Bombayko sabela" Indian; "oporretako urdaila" Erresuma Batuan, etab.
Badimo
Badimo Botswanako erlijio tradizionala da. Berriaren Estilo Liburua eta CIAren The World Factbooken arabera, botswanarren %6ak erlijio hau jarraitzen du baina, egia esaten, herritar gehienek modu era batean edo bestean sinesmenetako bat edo bestea jarraitzen dute.
"Badimo" tswanerazko hitza, euskaraz "arbasoak" esan nahi duena, ez da "hildakoei" buruzkoa bakarrik, baizik eta "hildako bizidunei". Afrikar ikuspegi tradizionalean arbaso hilek eguneroko bizitzan parte hartzen baitute.
Fleury-les-Aubrais
Fleury-les-Aubrais Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2007an 21.359 biztanle zituen.
Rhiconich
, 'An Ruigh Còinnich', Eskoziako urruneko etxalde bat da, Highland eskualdeko Sutherland barrutian.
Fleury-les-Aubrais
Biztanleria
2007an Fleury-les-Aubrais udalerrian erroldatutako biztanleak 21.359 ziren. Familiak 8.590 ziren, horien artean 2.685 pertsona bakarrekoak ziren (1.061 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.624 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.429 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.629 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 847 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 9.223 etxebizitza zeuden, 8.773 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 57 bigarren erresidentzia ziren eta 393 hutsik zeuden. 4.780 etxeak ziren eta 4.442 apartamentuak ziren. 8.773 etxebizitza nagusietatik 4.679 bere jabearen bizilekua ziren, 4.012 alokairuan okupaturik zeuden eta 82 doan lagata zeuden; 169 etxek gela bat zuten, 888 etxek bi zituzten, 2.335 etxek hiru zituzten, 2.893 etxek lau zituzten eta 2.487 etxek bost zituzten. 6.773 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 4.979 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.428 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 14.135 ziren, horien artean 10.289 aktiboak ziren eta 3.846 inaktiboak ziren. 10.289 pertsona aktiboetatik 9.369 lanean zeuden (4.790 gizon eta 4.579 emakume) eta 921 langabezian zeuden (449 gizon eta 472 emakume). 3.846 pertsona inaktiboetatik 1.099 erretiraturik zeuden, 1.493 ikasten zeuden eta 1.254 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fleury-les-Aubrais udalerrian 8.688 unitate fiskal zeuden, 21.025 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.840 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 769 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 21 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 31 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 80 eraikuntza enpresak ziren, 201 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 27 garraio enpresak ziren, 43 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 18 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 47 finantziazio enpresak ziren, 36 higiezinen enpresak ziren, 99 zerbitzu enpresak ziren, 114 administrazio publikoko enpresak ziren eta 44 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 180 zerbitzu publikoetatik, 2 posta bulegoak ziren, 13 banku bulegoak, 1 funeraria, 26 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 7 ibilgailuen alokairu bulegoak, 5 autoeskolak, 10 igeltseroak, 15 margolariak, 10 zurginak, 9 iturginak, 14 argiketariak, 7 eraikuntza enpresak, 16 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 26 jatetxeak, 8 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 64 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 3 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 6 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 12 okindegiak, 6 harategiak, 5 liburu dendak, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 3 elektrotresna dendak, 8 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 3 drogeria, 2 lurrin-dendak eta 9 lore-dendak ziren.
2000. urtean Fleury-les-Aubrais udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 27 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, psikiatriko 1 bat, 9 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 7 haur-eskola eta 6 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Fleury-les-Aubrais udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.289 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 427.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rodrigo Garcia (argipena)
Rodrigo García izan daiteke:
Sainte-Jalle
Sainte-Jalle Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Jalle udalerrian erroldatutako biztanleak 272 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 245 etxebizitza zeuden, 136 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 97 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 205 etxeak ziren eta 38 apartamentuak ziren. 136 etxebizitza nagusietatik 85 bere jabearen bizilekua ziren, 42 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 65 etxek bost zituzten. 83 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 66 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 172 ziren, horien artean 120 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 120 pertsona aktiboetatik 109 lanean zeuden (63 gizon eta 46 emakume) eta 11 langabezian zeuden (7 gizon eta 4 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainte-Jalle udalerrian 130 unitate fiskal zeuden, 262,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 10.938 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 argiketariak eta 2 jatetxeak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pelophylax cretensis
Pelophylax cretensis Pelophylax generoko animalia da. Anfibioen barruko Ranidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Rogart
, 'Sgìre Raoird' edota Raoghard, Eskoziako herri bat da, Highland eskualdeko Sutherland barrutian.
Westworld (telesaila)
Westworld estatubatuar zientzia fikziozko telesaila da, 1973ko izen bereko filmean oinarritua. HBOk lehenengo denboraldia 2016an estreinatu zuen eta urte horretako telesaila onenaren Urrezko Globoa izateko izendatu zuten.
Sinopsia
Westworld Mendebalde Urrunean oinarritutako parke tematikoa da, androidez beterik dagoena. Parkea bisitatzen dutenek parkearen barnean edozer egiteko ordaintzen dute, androideen mendekuen beldur izan barik.
Hugh Thomas
Hugh Swynnerton Thomas (Windsor, Ingalaterra, 1931ko urriaren 21a - Londres, 2017ko maiatzaren 6a) britainiar hispanista izan zen.
Muneville-le-Bingard
Muneville-le-Bingard Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Hugh Thomas
Biografia
Historiako ikasketak egin zituen, Britainia Handian eta Frantzian. 1954an Kanpo Arazoetako ministerioan lanean hasi zen. 1955ean Espainian izan zen lehen aldiz, eta Espainiako Gerra Zibilari buruzko ikerketak egiten hasi zen. Sei urte geroago, The Spanish Civil War (Espainiako Gerra Zibila) argitaratu zuen. Espainian 1976an argitaratu zen lehen aldiz (La Guerra Civil Española).
Muneville-le-Bingard
Biztanleria
2007an Muneville-le-Bingard udalerrian erroldatutako biztanleak 641 ziren. Familiak 252 ziren, horien artean 66 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 62 bakarrik bizi ziren emakumeak), 91 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 83 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Hugh Thomas
Biografia
Kanpo Arazoetako ministerioa utzita, 1956-1976 bitartean historia-irakasle izan zen Readingeko Unibertsitatean, eta 1979. urteaz geroztik Historiako katedraduna izan zen unibertsitate horretako Graduate School of European Studies delakoan (Europar Ikasketetako Unibertsitate Eskolan). 1957an Sandhurst-eko Errege Akademia Militarreko irakasle izan zen. Halaber, 1979. urtetik aurrera, Centre for Policy Studies (Ikasketa Politikoetako Zentroa) delakoan lehendakari izan zen.
Muneville-le-Bingard
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Hugh Thomas
Biografia
1974 arte Alderdi Laboristako kide izan zen, eta Harold Wilson lehen ministroaren laguntzaile izatera iritsi zen. 1977an Alderdi Kontserbadoreko kide egin zen, lord Carringtonen aholkulari izan zen, eta Margaret Thatcher lehen ministroaren hispaniar gaietarako aholkulari. Alberto Oliart espainiar ministro ohiarekin batera, Anglo Hispaniar Tertuliak antolatu zituen, Britainia Handiko eta Espainiako politikari, ekonomiari eta kulturari buruzko eztabaidagune gisa.
Muneville-le-Bingard
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 354 ziren, horien artean 264 aktiboak ziren eta 90 inaktiboak ziren. 264 pertsona aktiboetatik 243 lanean zeuden (126 gizon eta 117 emakume) eta 21 langabezian zeuden (8 gizon eta 13 emakume). 90 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Hugh Thomas
Biografia
1984an, bere lehen eleberri historikoa argitaratu zuen, XVIII. mendean Habana okupatzera joandako britainiar espedizio bati buruzkoa: Havannah. 1992an, Sevillan, Mendebaldearen Aurkikuntza sinposiuma antolatu zuen, eta Mediterraneoa eta Amerika liburu-katalogoaren idazketan parte hartu zuen, Amerikaren Aurkikuntzaren Bosgarren Mendeurrena ospatu zenean.
Muneville-le-Bingard
Diru sarrerak
2009an Muneville-le-Bingard udalerrian 264 unitate fiskal zeuden, 680 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.279 euro zen.
Hugh Thomas
Biografia
Haren idazlanen artean aipatzekoak dira, beste liburu askoren artean, Conquest: Montezuma, Cortés and the Fall of Old Mexico (1994, Konkista: Moctezuma, Cortés eta Mexiko Zaharraren gainbehera); eta ''La trata de esclavos. Historia del tráfico de seres hummanos de 1440 a 1870 (1998, Esklaboen salerosketa. Gizakien salerosketari buruzko historia 1440-1870 bitartean''), non Julian Zulueta euskal esklabu-tratutzailea aipatzen du, gai horiez idatzi diren libururik onenetakotzat hartuak dira.
Muneville-le-Bingard
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 3 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 2 ile apaindegiak.
Hugh Thomas
Biografia
Beste zenbait lan aipagarri: The Suez Affair (1967, Suezko auzia); Cuba, or the Pursuit of Freedom (1971, Kuba edo askatasunaren aldeko borroka); Goya's 'The Third of May': Europe: The Radical Challenge: 1808; The Cuban Revolution (1977, Kubako Iraultza); An Unfinished History of the World (1979, Munduari buruzko Historia amaitugabea); Los comienzos de la guerra fría (1945-1946) (1989, Gerra hotzaren hasiera 1945-1946); The Traveller's Companion to Madrid (1988, Madrili buruzko gida bidaiarientzat).
Muneville-le-Bingard
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Muneville-le-Bingard udalerrian 43 nekazaritza-ustiategi zeuden, 846 hektarea erabiltzen.
Hugh Thomas
Biografia
1981ean lord izendatu zuten, eta Swynnertongo baroia titulua eman zioten. Lorden Ganberako kide izan zen. 2001eko ekainean, Elisabet Katolikoaren Gurutze Handia eman zioten.
Muneville-le-Bingard
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cravanche
Cravanche Frantziako udalerri bat da, Belfort Herrialdea departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.