cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Custer konderria (Oklahoma)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 27,469 pertsonetatik 23,999 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 3,830 dira. 794 beltzak edo afroamerikarrak. 1,642 amerikar natiboak ziren eta 7 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 276 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 17 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 734 pertsonek kokatzen zuten.
Isaak Krakenekoa
Isaak Krakenekoa Masami Kurumadak idatzi eta marraztutako manga eta animea den Saint Seiyako pertsonaia bat da. Jatorrizko istorioan bere parte hartze bakarra Poseidonen sagan da, jainko honen Krakeneko itsas general bezala. Ozeano Artikoko zutabea babesten du.
Istorioa
Animean Kristal Zaldunaren ikaslea zen Siberian, Beltxargaren armajantzia lortzeko. Urte bete entrenatzen aritu ondoren, Hyôga iritsi zen, eta berarekin entrenatzen hasi zen Beltxargako armajantzia lortzeko. Sei urte inguru entrenatzen aritu ondoren, azkenean Siberiako izotza haustea lortu zuen. Baita Hyôgak ere, bere ama berriz ikusteko asmoaren ondorioz zaldun izan nahi duena. Lurrean zulo bat eginez, bere ama dagoen itsasontzia hondoratuta dagoen tokira iristen da, baina korronteen ondorioz, itsasontziko sareetan geratzen da, konortea galduta.
Isaak jaisten da bere bila, honek ere korronteei aurre egin behar dielarik. Isaakek Hyôga salbatzen du, baina, igoeran, korronteei aurre egin behar izaten diete. Halako baten, korronte horien ondorioz, Isaakek izotz zati baten aurka talka egin eta begi bat galtzen du. Hyôga salbatzeko zulo bat egiten du izotzean eta bere laguna kanpora bidaltzen du, salbu utziz.
Konorterik gabe, Isaak itsas korronteen mende geratzen da, Poseidonek salbatzen duen arte. Krakeneko ezkatazko armajantzia ikusten du eta honek Isaak aukeratzen du, hala Poseidonen itsas jeneral bihurtuz.
Hyôga Artiko Ozeanoko zutabea dagoen tokira iristean, Isaakek bere kaskoa kentzen du, hala bere nortasuna erakutsiz. Beltxargako zalduna poztu egiten da Siberian bere ikaskidea izan zena bizirik ikusteagatik. Siberian jasan zuenagatik, Hyôgak baimena ematen dio Isaaki begi bat ken diezaion, eta honek halaxe egiten du.
Mü Ariesekoaren ikasleak zenbait ostiko jasotzen ditu Isaaken partetik, baina, azkenean, Hyôga seneratzen da eta Kikiri lasai egoteko esaten dio, berak egingo duela Isaakena. Isaakek Aurora Borealarekin erasotzen du berriz Hyôga, honen lepoko zauria berriz irekiz. Azken aldiz erasotzen du Isaakek Hyôga Aurora Borealarekin, honek, aldi berean, Aurora Exekuzioa teknika erabiltzen duelarik, bere ikaskidea izandakoa garaituz. Bere azken minutuetan, Isaakek guztia antolatu duena nor den kontatzen dio Hyôgari, Kanon Geminisekoari erreferentzia eginez. Azkenean, Kikik eramandako Librako armajantziko arma batekin, Hyôgak Artiko Ozeanoko zutabea suntsitzen du.
Meunet-sur-Vatan
Meunet-sur-Vatan Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 115 etxebizitza zeuden, 85 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 112 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 85 etxebizitza nagusietatik 70 bere jabearen bizilekua ziren eta 15 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 123 ziren, horien artean 88 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 88 pertsona aktiboetatik 84 lanean zeuden (42 gizon eta 42 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Meunet-sur-Vatan udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 203 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.430 euro zen.
Ptychoglossus plicatus
Ptychoglossus plicatus Ptychoglossus generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Meunet-sur-Vatan
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Meunet-sur-Vatan udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 987 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cat Power
Charlyn Marie "Chan" Marshall (Atlanta, Georgia, 1972ko urtarrilaren 21a), Cat Power izen artistikoaz ezagunagoa, abeslari eta musikari estatubatuarra da.
Wil (Zürich)
Wil Suitzako udalerria da. Zürich kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ikasbide Ikastola
Ikasbide Ikastola izan daiteke:
1967ko Eretako lurrikara
1967ko Eretako lurrikara 1967ko abuztuaren 13an Ereta herritik gertu, Zuberoa eta Bearno arteko mugan dagoen Argibel mendian, epizentroa izan zuen lurrikara izan zen. Hildako bat eta hainbat zauritu eragin zituen Eretan eta bertako eraikuntzen %80ak kaltetu zituen. Eretako eliza suntsituaren erlojuak ordu zehatza eman zuen: 23:10. 1909ko Probentzako lurrikaraz geroztik Frantzia kontinentalean izandako lurrikara bortitzena izan zen. Uhin sismikoak Pauen, Tarben edo Baionan nabarmenak izan ziren. Hego Euskal Herrian ere nabaritu zen lurraren dardara: Erronkarin kalte arin batzuk sorrarazi zituen eta Donostian jendea kalera atera zen beldurrez.
Pedro Laín Entralgo
Pedro Laín Entralgo (Urrea de Gaén, Teruel, 1908ko otsailaren 15a - Madril, 2001eko ekainaren 5a) espainiar sendagile eta idazlea izan zen.
Medikuntzan doktore, medikuntzaren historiako katedradun eta errektore izan zen Madrilgo Unibertsitatean. Medikuntzako arazoak ez ezik, José Ortega y Gasset eta Xabier Zubiriren eraginpean antropologia filosofikoa ere landu zuen Laín Entralgok. Haren idazlan ugariren artean nabarmenak dira: Medicina e Historia (1941, Medikuntza eta Historia); Sobre la cultura española (1942, Espainiako kulturaz); Las generaciones en la historia (1945, Belaunaldiak historian zehar); España como problema (1949, Espainia arazo gisa); La espera y la esperanza (1957, Itxaronaldia eta itxaropena); Teoria y realidad del otro (1961, Besteari buruzko teoria eta errealitatea); La relación médico-enfermo, historia y teoría (1964, Medikuaren eta gaixoaren arteko harremanak. Historia eta teoria); Descargo de conciencia (1976, Kontzientzia garbiketa) autobiografikoa; Antropología de la esperanza (1984, Itxaropenaren antropologia) eta Cuerpo y alma (1991, Gorputz eta arima). Espainiako Medikuntza- eta Hizkuntza-akademietako kidea izan zen, eta azken horretako zuzendari izan zen 1982-1988 bitartean. Sari asko irabazi zituen, besteak beste, Komunikazio eta Humanitateetako Asturiasko Printzea saria 1989an.
1967ko Eretako lurrikara
Hurrengo egunetan Bagnères-de-Bigorreko estazioak 80 lurrikara zenbatu zituen.
Winkel
Winkel honakoa izan daiteke:
Saze
Saze Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saze udalerrian erroldatutako biztanleak 1.749 ziren. Familiak 675 ziren, horien artean 141 pertsona bakarrekoak ziren (47 bakarrik bizi ziren gizonak eta 94 bakarrik bizi ziren emakumeak), 208 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 255 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 71 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 764 etxebizitza zeuden, 703 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 682 etxeak ziren eta 72 apartamentuak ziren. 703 etxebizitza nagusietatik 544 bere jabearen bizilekua ziren, 131 alokairuan okupaturik zeuden eta 27 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 38 etxek bi zituzten, 121 etxek hiru zituzten, 181 etxek lau zituzten eta 351 etxek bost zituzten. 549 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 286 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 376 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.173 ziren, horien artean 869 aktiboak ziren eta 304 inaktiboak ziren. 869 pertsona aktiboetatik 792 lanean zeuden (407 gizon eta 385 emakume) eta 77 langabezian zeuden (31 gizon eta 46 emakume). 304 pertsona inaktiboetatik 129 erretiraturik zeuden, 93 ikasten zeuden eta 82 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saze udalerrian 713 unitate fiskal zeuden, 1.840 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.586 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 76 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 18 eraikuntza enpresak ziren, 25 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 23 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 4 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 4 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 altzari denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saze udalerrian 49 nekazaritza-ustiategi zeuden, 522 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Miracorvina angolensis
Miracorvina angolensis Miracorvina generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Suspiria (2018ko filma)
Suspiria (latinez ahoskatua, eusk: " hasperenak") 2018ko Luca Guadagnino italiar zinema zuzendariaren beldurrezko filma da, Dario Argentoren izen bereko filmean oinarrituta.
Argumentua
Susie Bannion dantza ikaslea da Berlinen. Eskolak hasi eta berehala, ikaskide ohi bat hilik agertuko da. Eskolaren gaineko susmoa izaten hasiko da Bannion, uste baitu nolabait hilketa horrekin zerikusia dutela hango arduradunek.
Daruma sagamia
Daruma sagamia Daruma generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Nouans
Nouans Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Nouans udalerrian erroldatutako biztanleak 258 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 136 etxebizitza zeuden, 106 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 134 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 106 etxebizitza nagusietatik 80 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 43 etxek bost zituzten. 79 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 160 ziren, horien artean 109 aktiboak ziren eta 51 inaktiboak ziren. 109 pertsona aktiboetatik 100 lanean zeuden (60 gizon eta 40 emakume) eta 10 langabezian zeuden (5 gizon eta 5 emakume). 51 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Nouans udalerrian 108 unitate fiskal zeuden, 278 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.302 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Nouans udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 738 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Flamingo Las Vegas
, formalki The Fabulous Flamingo eta Flamingo Hilton Las Vegas, AEBetako Nevada estatuko Las Vegas hirian dagoen luxuzko hotel eta kasino bat da.
1946an irekia izan zen.
Xalbador Madariaga
Xalbador Madariaga Elizondo, (Arantza, Nafarroa, 1930eko azaroa – ) nafar bertsolaria da. Bautista Madariaga bertsolariaren anaia da.
Tregellasia capito
Tregellasia capito Tregellasia generoko animalia da. Hegaztien barruko Petroicidae familian sailkatua dago.
Terra Roxa (São Paulo)
Terra Roxa Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Campillo de Aranda
Campillo de Aranda Espainiako Burgosko probintziako Ribera del Duero eskualdean dagoen udalerria da. 2007ko datuen arabera 196 biztanle zituen 23,92 km²-ko azaleran.
Delaware konderria (Oklahoma)
Delaware konderria (Delaware County) Oklahomako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Jay da. 2010eko zentsuaren arabera 41,487 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Delaware konderriak 205,207 kilometro koadro ditu. Horietatik 14,021 ura dira. Beste 191,187 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 20,22 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 41,487 pertsonetatik 28,576 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,248 dira. 83 beltzak edo afroamerikarrak. 9,145 amerikar natiboak ziren eta 30 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 514 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 13 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 3,126 pertsonek kokatzen zuten.
Sakura
Urtean zehar, gereziondoak, soilik hosto berdeekin estaliak egoten dira, eta, neguan, hosto horiek galtzen dituzte, baina, udaberriaren hasiera aldean, loratu egiten dira, parkeak, euren laino arrosa itxurarekin apainduz.
Enophrys bison
Enophrys bison Enophrys generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
NGC 156
NGC 156 izar bikoitz bat da, Cetus konstelazioan. Ernst Wilhelm Leberecht Tempelek aurkitu zuen 1882an.
Yuki Hara
Yuki Hara (原 裕樹, 1976ko maiatzaren 16a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kyoto Purple Sanga.
Upper West Side
Upper West Side (ipar-mendebaldea Manhattanen erabiltzen diren terminoen arabera) New Yorkeko Manhattan barrutian dagoen auzoa da, Central Park eta Hudson ibaiaren artean kokatua, 59. kalearen mendebaldean.
Kokapena
Central Parkearen eta Hudson ibaiaren artean, 59. kalearen mendebaldean.
Upper East Side bezala (ipar-ekialdea) Upper West Side bizileku eta merkataritza gunea da batez ere, non beste egoiliar askok Midtown Manhattango eta Lower Manhattango gune komertzialetan lan egiten duten.
Demografia
Langile artistikoen, kulturalen eta liberalen egoitza izateko ospea du, Upper East Side auzokoen aldean, non kontserbadoreak, salerosleak eta merkatariak baitira.
Gelucourt
Gelucourt Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 144 ziren, horien artean 98 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 98 pertsona aktiboetatik 95 lanean zeuden (54 gizon eta 41 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gelucourt udalerrian 88 unitate fiskal zeuden, 241 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.553 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Gelucourt udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montlignon
Montlignon Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montlignon udalerrian erroldatutako biztanleak 2.516 ziren. Familiak 894 ziren, horien artean 185 pertsona bakarrekoak ziren (93 bakarrik bizi ziren gizonak eta 92 bakarrik bizi ziren emakumeak), 255 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 386 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 68 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.616 ziren, horien artean 1.149 aktiboak ziren eta 467 inaktiboak ziren. 1.149 pertsona aktiboetatik 1.081 lanean zeuden (566 gizon eta 515 emakume) eta 68 langabezian zeuden (37 gizon eta 31 emakume). 467 pertsona inaktiboetatik 121 erretiraturik zeuden, 241 ikasten zeuden eta 105 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 121 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 23 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 11 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 19 zerbitzu enpresak ziren, 17 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 25 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 3 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 arropa denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Quesada
Quesada Espainiako Jaéngo probintzian jatorria duen abizena da, Andaluzian. Jatorriz Quesada herriko nobleziaren abizena izan zen. "Quezada" aldaera judu-sefardien abizena da.
Historia
Lehendabizikoz 1240ko hamarkadan aipatua izan da, Fernando III.a Gaztelakoak Sevilla birkonkistatu zuela azaltzen zuen agiri batean.
Claude Bourdet
Claude Bourdet (Paris, 1909ko urriaren 28a - ib., 1996ko martxoaren 20a) frantziar kazetari, propagandista eta aktibista izan zen.
ETH Zürichen ingeniaritza ikasi ondoren, Fronte Popularrentzako lan egin zuen. 1938an Euskaldunen Lagunen Nazioarteko Elkartearen sorreran parte hartu zuen. Bigarren Mundu Gerran Frantziako Erresistentziarekin bat egin eta 1944an Gestapok atxilotu zuen. Gerra ostean, kazetaritzari ekin eta L’Observateur egunkaria sortu zuen. Bertatik borroka antikolonialista babestu zuen.
Foucaulten pendulu
Foucaulten pendulua edozein plano bertikaletan oszilat dezakeen pendulu luze bat da, ordu asko irauteko gai dena. Coriolis indarraren eta Lurraren biraketaren frogapen modura erabiltzen da. Izena Léon Foucault asmatzailearen omenez darama.
Ekuatorean kokatutako Foucaulten pendulu batek ez du biratzen, baina polo geografiko batean badago, ordea, egunean behin biratzen du. Lurreko beste edozein tokitan baldin badago, leku horretako latitudearen arabera biraketa abiadura bat edo beste du. Egunean egingo dituen biren kopurua hurrengo formularen arabera kalkula daiteke:
\theta eguneko bira kopurua da eta \lambda, Foucaulten pendulua kokatutako tokiaren latitudea. Horrela, 45°-ko latitudean kokatutako pendulu batek 0,707 bira egingo ditu egunero; aldiz, 30°-ko latitudean badago, eguneko bira erdia emango du.
Jatorrizko esperimentua
1851ko otsailean, Foucaulten penduluaren lehen erakusketa publikoa egin zen Parisko behatokiko meridianoan.
Massaguel
Massaguel Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Massaguel udalerrian erroldatutako biztanleak 444 ziren. Familiak 183 ziren, horien artean 57 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 41 bakarrik bizi ziren emakumeak), 41 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 230 etxebizitza zeuden, 182 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 226 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 182 etxebizitza nagusietatik 129 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 96 etxek bost zituzten. 99 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 88 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 81 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 274 ziren, horien artean 182 aktiboak ziren eta 92 inaktiboak ziren. 182 pertsona aktiboetatik 158 lanean zeuden (85 gizon eta 73 emakume) eta 24 langabezian zeuden (11 gizon eta 13 emakume). 92 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Massaguel udalerrian 186 unitate fiskal zeuden, 438,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.321 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 2 margolariak eta 1 zurgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Massaguel udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 111 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Donostiako apaiztegia
Donostiako apaiztegia edota Donostiako seminarioa Donostia hiriko Antigua auzoan dagoen den eraikin bat da. Hain zuzen ere, Heriz pasealekuan eta Lugaritz mendiaren magalean kokatzen da, Serafin Baroja parkearen alboan. Bere kokapen paregabea dela eta, Kontxako badiako edozein lekutik ikus daiteke.
Historia
1945ean erabaki zuen Carmelo Ballester, Gasteizko Gotzain Jaunak –garai hartan elizbarruti bakarrean zeuden Araba, Bizkaia eta Gipuzkoa– Txikientzako Seminarioa eraiki beharra zegoela apaizgai gipuzkoarrentzat. 1947ko irailaren 6an jarri zuten lehenengo harria, orain kaperako aldare nagusia dagoen tokian. 1950ean Gasteizko elizbarrutia zatiturik, Donostiakoa eta Bilbokoa eratu zituzten. Ondorioz, Donostian eraikitzen hasia zenak Txikientzako eta Handientzako Apaizgaitegia izan beharko zuen. 1953ko urriaren 26an bedeinkatu ondoren, 27an hasi zituzten ikasaioak. Jaime Font i Andreu zen Gotzain Jauna eta Jaime Sáez Goyenechea Errektore Jauna. 1954ko abuztuaren 21ean inauguratu zuten ofizialki. Bertan ikasten zituzten apaizgaiek Giza Jakintzak, Filosofia eta Teologia, apaiztu aurretik.
Al Purdy
Alfred Wellington Purdy, edo soilik Al Purdy (Wooler, Ontario, Kanada, 1918ko abenduaren 30a - 2000ko apirilaren 21a), kanadar poeta izan zen.
Biografia
Belaunaldi gazteen bide-erakusle nagusietako bat. Ikasketak bukatuta, Vancouverrera joan zen bizitzera. Han lantegi batean lan egin zuen denboraldi batez. Bigarren Mundu Gerran aire-armadan aritu zen. Kanada, Kuba, Mexiko, Grezia, Turkia, Italia, Frantzia, Japonia eta Afrikan zehar bidaiatu zen.
Cariboo Horses (1965) lanarengatik Gouverneur Général saria irabazi zuen. Poesia-lanez gainera, irrati eta telebistarako idatzi zuen, eta bere bidaiei buruzko saiakerak Maclean's eta Weekend Magazine aldizkarietan argitaratu zituen. Gero, No other country (1977) liburuan jaso zituen guztiak. Milton Acornen I´ve tasted my blood (1969) eta Andrey Suknaskiren Wood Mountain poems (1976) poesia-liburuak argitaratu zituen, eta Fifteen winds (1969), Storm warning (1971) eta Storm warning II (1976) antologiak atondu zituen. Umore eta ironia handiz idatzi zuen beti, eta 60ko hamarraldian esperimentalismo formala saiatu zuen.
Lanik aipagarrienak: The enchanted echo (1944), Pressed on sand (1955), Emu, remember (1955), Poems for all the Annettes (1962), North of summer: poems from Baffin Island (1967), Wild grape wine (1968), In search of Owen Roblin (1974), ''Being Alive. Poems 1958-1978 (1978) eta The stone bird'' (1981).
Jacques de Rue
Jacques de Rue (?-Paris, ) frantziar noblea izan zen, Karlos II.a Nafarroakoaren txanbelana izan zena.
Ehun Urteko Gerran, Cocherelgo guduan jasandako porrotaren ostean, Karlos II.a Nafarroakoaren irrika Frantziako koroarekiko izugarri murriztu zen. Soa Iberiar penintsulan kokatuta, ingelesarekin hitzarmena bilatu zen Gaztelako erregearen aurka. Rikardo II.a Ingalaterrakoari, 1.000 soldaduko (500 arkulari eta 500 arma-gizon) armadaren truke, Karlos II.ak Cherbourg utzi zien ingelesei hiru urtetarako
Karlos V.a Frantziakoak saldukeriatzat hartu zuen hitzarmena 1378ko martxoaren 25ean Jacques de Rue atxilotu zuen. Itaunketa bi jasan zituen, bata Corbeilen bestea Châteleten. Torturapean, Nafarraoako erregearen aliantza eta Karlos V.a pozoitzeko bi saiakerak, bata 1370ean eta bestea 1378an, aitortu zituen.
Ekainaren 16an, beste lagunekin batera, tartean Pierre du Tertre, Parlamentuaren Ganbera Nagusiaren aurrean agertu zen. Jacques de Rue eta Pierre du Tertre heriotza zigorra jasan eta Hallesen burua moztu zieten. Bere buruak pika baten gainean jarri eta Montfauconen erakutsi zituzten. Besoak eta hankak, berriz, Parisko ateetan bukatu ziren.
Kremlingo harresiko nekropolia
Kremlingo harresiko nekropolia (Некрополь у Кремлёвской стены, Nekropol u Kremliovskoi steny ) Moskuko Kremlinean dagoen hobitegia da. 1917ko azaroan hasi ziren hildakoak hobiratzen, Urriko Iraultzan hildako 240 boltxebike Plaza Gorriko hobi komunetan ehortzi zituztenean. Nekropolia Leninen mausoleoaren bi alboetara hedatzen da; 1924an eraiki zuten zurez mausoleoa, eta 1929 eta 1930 bitartean granitoz berreraiki. 1921eko azken ehorzketa handiaren ondoren, Plaza Gorriko hiletak estatu ospakizun bihurtzeaz gain, ehorzketak politikari, buruzagi militar, kosmonauta eta zientzialari nabarmenentzat mugatu ziren. 1925 eta 1927 bitartean hilotzak lur-emateari utzi zioten, eta hilen errautsak hobiratzen hasi ziren. Hala ere, 1946an salbuespena egin zuten Mikhail Kalinini lur-emateko. Plaza Gorrian hobiratu zuten azken dignatarioa Konstantin Txernenko izan zen, 1985eko martxoan. Kremlingo harresiko nekropolia gune babestu izendatu zuten 1974an.
Hobi komunak
1917: Pavel Dmitrievitx Andreiev, Timofei Andreievitx Baskanov, Jan Matisovitx Valdovski, Olga Vever, Otto Karlovitx Birzemnek, Vasili Jermolaevitx Voitovitx, Grigori Lukianovitx Jelagin, Jan Jekabovitx Zveinek, Aleksandr Andrianovitx Kireiev, Liusik Artemievna Lisinova, Lev Fiodorovitx Mikhailov, Vasili Jevlampievitx Morozov, Sakharov, Nikolai Mikhailovitx Snegiriov, Illarion Grigorievitx Stepatxev, Aleksandr Artamonovitx Sukharev, Sergei Aleksandrovitx Xiriaiev, Piotr Petrovitx Stxerbakov
Kremlindarrak: Josif Antonovitx Dudinski, S. Agafoxin, S. Goriunov, Zvonov, I. Zimin, I. Ivanov, S. Kokorev, A. Kosarev, P. Kospianik, V. Kraxenilnikov, A. Lestxikov, F. Lizenko, F. Lysenkov, I. Petukhov, V. Romanov, M. Ryzhev, A. Smirnov, F. Sologudinov, Sopliakov, S. Fedorov, S. Khokhlov, S. Tsipliakov, V. Xefarievitx
Bizikletadunak: G. V. Tomski, F. Drozdov, D. Jesaulov
1918: Aleksandr Ivanovitx Vantorin, Pavel Grigorievitx Tiapkin, Ilia Sergeievitx Erov, Feliks Kazemirovitx Barasevitx, Aleksandr Vikentievitx Gadomski, Martyn Draudyn, Piotr Alekseievitx Zasukhin, Aleksandr Vasilievitx Kvardakov, Aleksandr Amvrosievitx Kutxutenkov, Semion Matveievitx Pekalov, Nikolai Nikolaievitx Priamikov, Ivan Ivanovitx Smigla, Antal Horák, Jegor Petrovitx Xvyrkov
1919: Indriķis Zvejnieks, Vladimir Mikhailovitx Zagorski, Maria Fiodorovna Volkova, Irina Matveievna Ignatova, Abram Lvovitx Kvax, Kolbin, Nikolai Nikolaievitx Kropotov, Anfisa Fiodorovna Nikolaieva, Grigori Nikititx Razorenov-Nikitin, Aleksandr Kononovitx Safonov, Grigori Vasilievitx Titov, Ana Nikolaievna Khaldina, Solomon Natanovitx Tankus, Mark Isaievitx Mokriak, Anton Vladimirovitx Stankevitx
1920: Vadim Nikolaievitx Podvelski, Jakov Ivanovitx Botxarov, Ivan Mikhailovitx Khomiakov, Mikhail Petrovitx Janyxev, Augusta Aasen, Inessa Armand, John Reed, Vitali Dmitrievitx Kovxov
1921: Lev Jakovlevitx Karpov, Ivan Vasilievitx Rusakov,
aerobagoi istripuan hildakoak: Valerian Ivanovitx Abakovski, Fiodor Andreievitx Sergeiev (Artiom kamarada), Oskar Heilbrich, Ivan Konstantinov, Otto Strupat, John Freeman, John William Hewlett
1923: Vatslav Vatslavovitx Vorovski, Dora Moiseievna Vorovskaia
1924: Viktor Pavlovitx Nogin, Vasili Matveievitx Lukhatxiov
1925: Nariman Narimanov
1927: Piotr Lazarevitx Voikov
Nebris microps
Nebris microps Nebris generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Mylopharyngodon piceus
Mylopharyngodon piceus Mylopharyngodon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Koji Yoshinari
Koji Yoshinari (吉成 浩司, 1974ko maiatzaren 19a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka.
Sainpuits
Sainpuits Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainpuits udalerrian erroldatutako biztanleak 330 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 260 etxebizitza zeuden, 139 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 83 bigarren erresidentzia ziren eta 38 hutsik zeuden. 256 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 139 etxebizitza nagusietatik 115 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 136 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 82 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 197 ziren, horien artean 136 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 136 pertsona aktiboetatik 126 lanean zeuden (75 gizon eta 51 emakume) eta 10 langabezian zeuden (3 gizon eta 7 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainpuits udalerrian 143 unitate fiskal zeuden, 327 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.519 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 2 argiketariak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 lurrin-denda zen.
2000. urtean Sainpuits udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Carbon Blanc
Carbon Blanc Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Carbon-Blanc udalerrian erroldatutako biztanleak 6.971 ziren. Familiak 2.913 ziren, horien artean 872 pertsona bakarrekoak ziren (323 bakarrik bizi ziren gizonak eta 549 bakarrik bizi ziren emakumeak), 851 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 871 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 319 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 3.042 etxebizitza zeuden, 2.971 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 64 hutsik zeuden. 2.183 etxeak ziren eta 857 apartamentuak ziren. 2.971 etxebizitza nagusietatik 1.909 bere jabearen bizilekua ziren, 995 alokairuan okupaturik zeuden eta 67 doan lagata zeuden; 17 etxek gela bat zuten, 246 etxek bi zituzten, 459 etxek hiru zituzten, 1.047 etxek lau zituzten eta 1.202 etxek bost zituzten. 2.110 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.478 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.166 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.384 ziren, horien artean 3.230 aktiboak ziren eta 1.154 inaktiboak ziren. 3.230 pertsona aktiboetatik 2.924 lanean zeuden (1.436 gizon eta 1.488 emakume) eta 305 langabezian zeuden (144 gizon eta 161 emakume). 1.154 pertsona inaktiboetatik 468 erretiraturik zeuden, 402 ikasten zeuden eta 284 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Carbon-Blanc udalerrian 2.916 unitate fiskal zeuden, 6.921,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.277 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 324 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 12 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 55 eraikuntza enpresak ziren, 75 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 21 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 9 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 14 finantziazio enpresak ziren, 15 higiezinen enpresak ziren, 34 zerbitzu enpresak ziren, 51 administrazio publikoko enpresak ziren eta 18 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 86 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 10 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 7 igeltseroak, 11 margolariak, 6 zurginak, 8 iturginak, 8 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 5 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 1 aldi baterako lan enpresa, 6 jatetxeak, 9 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 4 apaindegiak.
2000. urtean Carbon-Blanc udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Carbon-Blanc udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 523 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Excalibur Hotel and Casino
, AEBetako Nevada estatuko Las Vegas hirian dagoen hotel eta kasino bat da.
1990ean irekia izan zen.
Scolca
, Korsikako iparraldeko udalerria da,  departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, 0 biztanle ditu.
John Rogers Searle
Oxfordeko Unibertsitatean eskuratu zuen doktoregoa, eta irakaslea izan da Kaliforniako Unibertsitatean. Lan aipagarrienak hizkuntzaren ikerketaren ingurukoak ditu, hain zuzen ere, hizkeraren ingurukoak, zeinetan arau jakin batzuk zuzentzen duten jokabide-mota gisa agertzen baitu hizkera. Besteak beste, aztergai izan ditu zentzua eta erreferentzia, predikazioa etab. 1976. urteaz gero, gutxi gorabehera, bereziki kezkatu da adimenaren filosofiaz. Kezka horren ondorioa da adibidez Intentionality lana, zeinetan eskaini baitu adimen-egoeren eta gertaeren edukiari buruzko teoria bat, eta kritikatu baitu giza adimena eta ordenagailuaren funtzionamendua kidekotzat hartzen dituen joera. Etikaren alorrean, berriz, betebeharren analisian oinarritu du bere jarduera. Lan aipagarriak ditu, aurretik aipaturikoaz gainera, Speech Acts: An Essay in the Philosophy of Language (1969, Diskurtsoaren jarduna: hizkuntzaren filosofiari buruzko saiakera bat), Intentionality: An Essay in the Philosophy of Mind (1983. Intentzionalitate: adimenaren filosofiari buruzko saiakera bat) eta The Rediscovery of the Mind (1993, Adimenaren berraurkikuntza). Liburuak ez ezik, bere ikergaien inguruko hainbat artikulu ere eman ditu argitara.
Ingrid Bergman
Ingrid Bergman (suedieraz ahoskatua; 1915eko abuztuaren 29a – 1982ko abuztuaren 29a) aktore suediarra izan zen, Oscar saria hirutan (1944an Gaslight, 1956an Anastasia eta Murder on the Orient Express filmengatik), Emmy Saria bitan eta Tony Saria behin irabazi zituena.
Zbyslavice
Zbyslavice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 632 biztanle ditu eta 7.4 kilometro koadroko azalera. Ostrava-City barrutian dago.
Ingrid Bergman
Biografia
Sei aldiz jaso zuen emakumezko aktore onenaren Oscar sariaren izendapena: (1943) For Whom the Bell Tolls, (1944) Gaslight, (1945) The Bells of St. Mary's, (1948) Joan of Arc, (1956) Anastasia eta (1978) Höstsonaten filmengatik, 1944an eta 1956an irabazita. Halaber, emakumezko bigarren aktore onenaren Oscar saria ere eskuratu zuen 1974an Murder on the Orient Express filmarekin. Horretaz gain, amerikar eta italiar zinemako klasikoetan parte hartu zuen, Casablanca edo Stromboli filmetan, esaterako.
Zbyslavice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1280 urtean egin zen.
Ingrid Bergman
Biografia
1949an, Petter Lindström lehen senarrarengandik dibortziatu zen, Roberto Rossellini zuzendari italiarrarekin ezkontzeko. Horrek polemika ekarri zuen, eta, estatubatuar emakumeentzako eredu txarra izatea leporatuta, urteak eman zituen AEBetan filmik egin gabe. Roberto Rossellinirekin hiru seme-alaba zituen, tartean Isabella Rossellini aktorea.
Suspiria
Suspiria (latinez ahoskatua, eusk: " hasperenak") 1977ko Dario Argento italiar zinema zuzendariaren beldurrezko filma da, Thomas de Quinceyren Suspiria de Profundis liburuan nolabait oinarrituta.
Ingrid Bergman
Eskandalua Roberto Rossellinirekin
1949an, Ingrid Bergmanek Roberto Rossellini zuzendari italiarrari zuzendutako gutun bat idaztea erabaki zuen, bere filmetako batean lan egiteko nahia adieraziz. Rossellinik gutuna jasotzen duenean Estatu Batuetara joaten da Petter eta Ingrid ezagutzera.
Suspiria
Argumentua
Susie Bannion dantza ikaslea da Friburgon. Eskolak hasi eta berehala, ikaskide ohi bat hilik agertuko da. Eskolaren gaineko susmoa izaten hasiko da Bannion, uste baitu nolabait hilketa horrekin zerikusia dutela hango arduradunek.
Ingrid Bergman
Eskandalua Roberto Rossellinirekin
1949an Italiara joan zen 300 dolarrekin hilabete batzuk barru itzultzeko asmotan, Rosselliniren aginduetara Stromboli filma filmatzeko. Filmaketan zehar, zuzendari italiarrarekin harreman bat hasi zuen. Harreman honen ondorioz, Bergman haurdun geratu zen. Bere seme Roberto Ingmar Rossellini 1950eko otsailaren 2an jaio zen, Estatu Batuetan iskanbila handia sortu zuena. Joseph Breen presidenteorde eta Ekoizpen Kodeen zuzendariak dibortziatzeko zorian zegoela eta Rossellinirekin ezkontzeko lehen alaba utzi behar zuela zioten zurrumurruak gezurtatzeko eskatu zion.
Ptyctolaemus collicristatus
Ptyctolaemus collicristatus Ptyctolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Ingrid Bergman
Eskandalua Roberto Rossellinirekin
Suediako Eliza luteranoak eta Eliza Katolikoko apaizek kritikatua izan zen, batez ere Estatu Batuetan, sutan erre behar zela uste zuten pertsonen gutunak ere jaso zituen, ez Juana de Arco bezala, baizik eta sorgin bat bezala.
= Ingrid Bergman-en garrantzia = American Film Institutek egindako zerrendaren arabera, Ingrid Bergman zinemaren historiako laugarren emakume izarrik garrantzitsuena da, aurretik Katharine Hepburn, Bette Davis eta Audrey Hepburn dituelarik. Bestalde, aktoreak suediera, ingelesa, italiera, alemana eta frantsesa erraz hitz egiten zituenez, hizkuntza horietan filmatutako hainbat zinema lanetan parte hartu ahal izan zuen eta beste sari batzuk jaso.
Bergman, zinemaren historian Oscar sari gehien jaso dituen bigarren aktoretzat ere hartu izan da, 3 sari lortuz: 2 aktore Onena bezala eta 1 Banaketa Aktore Onena bezala.
Gero bat gaurdanik
Gero bat gaurdanik 2003an Mikel Laboak eta Ruper Ordorikak Igor Elortzaren hitzekin Korrikarako sortu zuen abestia da.
1934ko Munduko Futbol Txapelketa
1934ko Munduko Futbol Txapelketa Italian urte hartako maiatzaren 27tik ekainaren 10era antolatu zuten. Italia txapeldun eta Txekoslovakia txapeldunorde gelditu ziren.
Gero bat gaurdanik
Ez Dok Amairu taldea Korrikaren 13. edizioan
Mendebaldeko herrialde askotan 13 zenbakia zoritxarra ekartzen duen zenbakia dela, esaten da. Erreparoa izaten da batzuetan 13 zenbakiari (Triskaidekafobia).
2003koa Korrikaren hamahirugarren edizioa izan zenez, txantxetan, balizko zoritxarra horri aipamena eginez, abestian zehar lau aldiz errepikatzen den leloan Ez Dok Amairu mugimendua omendu zuten.
Malefiziorik ez dagoela azpimarratu nahi zuten AEKkoek, euskara eta euskal kultura aurrera aterako direla. Korrika hartako leloa  'AEKrekin Herri bat geroa lantzen ' izan zen. Eta abestiaren izenburua Gero bat gaurdanik.
Zazpi letren dantza ('r', 'g', 'a', 'e', 'i', 'o', eta 'u')
Abestiaren zehar 'r', eta 'g' letrak etengabe ari dira jolasean bokal guztiekin, hamaika konbinazio sortzen dituzte. Konbinazio horiek hasieran soinu hutsak dira, baina gero hitzak ere osatzen dituzte, eta bukaeran esaldiak ere bai:
Hitzak
Igor Elortzaren hitzak dira 2003ko Korrikaren. abestiarenak.
2003ko Korrika
Mauleko kioskoan abiatu zen Korrika apirilaren 4an eta Iruñean bukatu hilaren 13an. Jean Louis Davant euskaltzainak egin zuen lehenengo kilometroa.
Korrika hasi baino hilabete t'erdi lehenago gertatu zen Euskaldunon Egunkariaren itxierak markatu zuen edizio hau. Mezua Egunkariko zuzendaria zen Martxelo Otamendik idatzi eta irakurri zuen Iruñeko Foruen plazan. Korrika amaitzen ari zela Nafarroako Gobernuak debekatu egin zuen Korrika herrialde hartan sartzea baina epaitegiek atzera bota zuten Gobernuaren erabakia.
Mystacoleucus argenteus
Mystacoleucus argenteus Mystacoleucus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Irene Sánchez-Escribano
Irene Sánchez-Escribano Figueroa, (Toledo, 1992ko abuztuaren 25) lasterkari espainiarra da, oztopo lasterketatan eta krosean espezializatua. Munduko eta Europako hainbat txapelketatan hartu du parte.
Markak
Outdoor
Indoor
Euskal Gorrak
Euskal Gorrak edo Pertsona Gorren Elkarteen Euskal Federazioa, 1980.urtean sortutako irabazi-asmorik gabeko erakundea da. EAEko Pertsona Gorren Elkarteak bildu eta ordezkatzen ditu pertsona gorrek oinarrizko zerbitzuak jaso ditzaten.
Elkartearen arabera, 4.000 gor-mutu daude EAEn, eta beste 50.000 lagun inguruk entzumen-urritasuna zuten 2021ean.
1980an EAEko Pertsona Gorren Elkarteak bildu eta ordezkatzeko beharrizanetik irabazi-asmorik gabeko erakunde bat sortu zuten: Gorren Elkarteen Euskal Herriko Federazioa (FASE, Federación de Asociaciones de Sordos de Euskal Herria). 2002an izena aldatu zen eta gaur egungo Euskal Gorrak (Pertsona Gorren Elkarteen Euskal Federazioa) izena hartu zuen federazioak.
Elkartearen helburuak
Azken xedea pertsona gorren erabateko gizarteratze eta parte-hartzea lortzea da. Gorren Komunitatearen elkarte-sarea eta kultura ( Zeinu Hizkuntza (ZH), ohiturak...) defendatu eta sustatzen ditu. Horretaz gain, genero-berdintasuna, inguruarekiko begirunea zein euskararen sustapena bezalako balore garrantzitsuak ardatz dira erakundearen esku-hartze ildoan.
Zeinu Hizkuntza
Euskal Herrian Espainiako eta Frantziako keinu hizkuntzak erabiltzen dituzte bertako gor-mutuek. Ez dago, beraz, euskal keinu hizkuntza berezirik, nahiz eta Euskal Herrian elementu dialektal asko izan. Horrela Hego Euskal Herriko gor-mutuek Espainiako keinu hizkuntza erabiltzen dute, zenbait aldaerarekin. Hitz eta mugimendu batzuk desberdinak dira, eta elkarren arteko ulergarritasuna lortzen bada ere, %10-%30 aldatzen da Hego Euskal Herrian.
Hizkuntza minoritario duten beste lurralde batzuetan, aldiz, keinu hizkuntza propioa dago, esaterako Herrialde Katalanetan, baina han Kataluniak eta Valentziak zeinek bere barietatea garatu dute. Espainiako 27/2007 legeak aldaerak aitortzen ditu, eta Katalunian eta Valentzian keinu hizkuntza propioak dituzte. Areago, Generalitateak berariaz aitortzen du Kataluniako keinu hizkuntza autonomia estatutuan.