cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pandilleros (abestia)
«Pandilleros» Dinamita pa' los Pollos taldearen abesti bat da, 1989an sortua.
Deloneita
Deloneita fosfato motako minerala da eta belovite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Deloneita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. trigonal*]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.
Priestess
Priestess Mikey Heppnerek, Mike Dyballek, Vince Nudok eta Dan Watchornek 2003. urtean Montrealen (Quebec) sortutako hard rock musika talde kanadarra da.
Neuilly-le-Vendin
Neuilly-le-Vendin Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Sao Pauloko biurtekoa
Sao Paulo Biurtekoa (edo Sao Pauloko bienala) nazioarteko erakusketa bat da arte modernozkoa. 1951n sortu zen eta bi urtez behin antolatzen da Ciccillo Matarazzo Pabiloian Sao Paulo hirian kokatutako Ibirapuera Parkean. Sao Pauloko Arte Modernoko Museoaren zuzendariaren ekimena izan zen, Ciccillo Matarazzo Veneziako Bienala erakusketan inspiratuta, Brasilgo arte modernoa zabaltzeko helburuarekin. Veneziako Bienalaren ondoan Sao Paolokoa da mundu mailako bigarren arte bienal garrantzitsuena. Latinoamerikako arte modernoaren erakusketa nagusietako bat da. 2002ko ekitaldian (25garrena) seiehun eta hirurogeita hamar mila bisitari izan zituen.
Neuilly-le-Vendin
Biztanleria
2007an Neuilly-le-Vendin udalerrian erroldatutako biztanleak 372 ziren. Familiak 177 ziren, horien artean 58 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 35 bakarrik bizi ziren emakumeak), 73 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 42 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Sao Pauloko biurtekoa
Jorge Oteizak 1957ko edizioan 29 eskultura aurkeztu zituen, hamar familiatan banatuta, Nazioarteko Eskultura Sari nagusia lortu zuen. Sari Nagusia Georgio Morandi Italiarrak jaso zuen eta pinturako saria Ben Nicholson ingelesak.
Neuilly-le-Vendin
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 221 ziren, horien artean 171 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 171 pertsona aktiboetatik 160 lanean zeuden (82 gizon eta 78 emakume) eta 13 langabezian zeuden (4 gizon eta 9 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Neuilly-le-Vendin udalerrian 185 unitate fiskal zeuden, 399 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.249 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 zurginak eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Neuilly-le-Vendin udalerrian 35 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.170 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Ellesse Andrews
Ellesse Andrews (Christchurch, Zeelanda Berria, 1999ko abenduaren 31) Zeelanda Berriko atleta da, pistako txirrindularitzan parte hartzen duena.
Zeelanda Berria ordezkatu zuen 2018ko Commonwealth Jokoetan, eta, 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, zilarrezko domina lortu zuen keirinen.
Hastapenak
Andrews Wanakan hazi zen, eta, 11 urte arte, Mount Aspiring College-ra joan zen, azken bi urteetan bigarren hezkuntzako Cambridgeko St Peter's Schoolera joan aurretik.
Txirrindulari ibilbidea
Andrewsek lau domina irabazi zituen, tartean bi urrezko, UCI Junior pistako txirrindularitzako munduko txapelketan. Izu Belodromoan lehian, zilarrezko domina irabazi zuen 2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan emakumezkoen keirinean. Final laurdenetara eta finalerdietara pasatzeko, 2. aukera gainditu behar izan zuen. Finalean, bigarren postuan sartu zen bi itzuliren faltan, eta postu horri eutsi zion.
Sariak
Andrewsek, 2018ko otsailean, Waikato Regional Sports Awards sarietan, Bigarren Hezkuntzako Kirolarien Saria irabazi zuen. Astebete geroago, Emerging Talent Saria irabazi zuen Halberg sarietan.
Passagem Franca do Piauí
Passagem Franca do Piauí Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Erythrolamprus ornatus
Erythrolamprus ornatus Erythrolamprus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Ameniscomys selenoides
Ameniscomys selenoides Ameniscomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Aplodontiidae familian sailkatuta dago.
Cai Lun (kraterra)
Cai Lun kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ01 lau-angelukoan dago, ipar-polotik gertu, Ilargiaren alde ezkutuan. 44,9 kilometroko diametroa du. Izena Ts'ai Lunren omenez darama. Haskin eta Nansen kraterren artean dago. Bere posizioa dela eta, ezin da ikusi Lurretik, ez bada librazioko une zehatz batzuetan.
Rafael Frühbeck
Rafael Frühbeck Frühbeck —izengoitiz Rafael Frühbeck de Burgos— (Burgos, Espainia, 1933ko irailaren 15a - Iruñea, Nafarroa Garaia, 2014ko ekainaren 11) orkestra-zuzendaria eta musikagilea izan zen. Besteak beste, Bilboko Orkestra Sinfonikoa, Yomiuri Nippon orkestra sinfonikoa, Espainiako Orkestra Nazionala, RAIren Orkestra Sinfoniko Nazionala eta Danimarkako Orkestra Nazionala zuzentzeko lanetan jardun zuen.
Bizitza
Alemaniar gurasoak zituen. Madrilgo eta Bilboko kontserbatorioetan egin zituen ikasketak, biolinekoak, besteak beste. Zarzuela-konpainien zuzendari gisa jardun zuen, eta, gero, Berlina aldatu zen, orkestra zuzendaritzako ikasketak egitera, Lessing eta Eichhorn irakasleekin.
Espainiara itzuli ondoren, itsas armadako banden zuzendari izan zen Santanderren 1953tik aurrera. 1958an, Bilboko Orkestra Sinfonikoaren zuzendari egin zuten, eta 1962etik 1978ra Espainiako Sinfonikoan bete zuen kargu hori bera. Lan horretan ari zen bitartean, Dusseldorfeko Zuzendaritza Musikal Orokorraren ardura ere izan zuen (1966-1971), eta harrezkero karrera bikaina osatu du nazioartean. Zuzendari nagusi gonbidatua izan da New Philharmonic Orchestran, Montrealgo Orkestra Sinfonikoan, Yomiuri Nippon orkestra sinfonikoan eta Washingtongo Sinfonikoan. 1989an, Vienako Orkestra Sinfonikoaren zuzendari titular izendatu zuten. Hainbat disko grabatu ditu. 2001az geroztik, RAIko Orkestra Sinfoniko Nazionaleko zuzendari nagusia da, eta 2004-05 denboraldiaz geroztik Dresdengo Filarmonikoko musika-zuzendaria.
Valparaíso
Valparaíso Txileko erdialdeko komuna eta hiria da, izen bereko eskualdean dagoena, Hego Ozeano Barearen kostaldean. Txileko seigarren hiririk handiena da, ia 265.000 biztanlerekin (2002). Dena den, metropoli-barrutiak 800.000 biztanle hartzen dituenez, herrialdeko bigarren handiena da, Santiago ondoren. Barrutiak Viña del Mar udalerri turistikoa barne hartzen du. Hiriburutik 120 km-ra dago, ipar-mendebalderantz.
Hedabideak
"El Mercurio" hiriko egunkari nagusia da.
Herri eta hiri senidetuak
Valparaiso ondorengo herri eta hiriekin senidetuta dago:
Toro mecánico
«Toro mecánico» Dinamita pa' los Pollos taldearen abesti bat da, 1989an sortua.
Pandilleros eta Billy Joerekin batera, taldearen abesti ezagun eta komertzialenetako bat izan zen; hillbilly estilokoa, estudioko gainerako albumean bezala, eta country rock eraginarekin.
1989ko urriaren 28an Los 40 Principales Espainiako irrati-katearen zerrendako 1. postuan sailkatu zen.
UniDibertsitatea
UniDibertsitatea film laburren lehiaketa EHU-ko Berdintasun Zuzendaritzak bultzatzen duen film laburren lehiaketa da, LGTB+ ikuspegia zabaltzeko asmoarekin sortu dena. I. edizioa 2020-2021 kurtsokoa izan zen.
Sarituak
Hau da sarituen zerrenda:
Santa Cruz do Piauí
Santa Cruz do Piauí Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Erdialdeko Ostrobotnia
Erdialdeko Ostrobotnia (finlandieraz: Keski-Pohjanmaa; suedieraz: Mellersta Österbotten) Finlandiako mendebaldean dagoen eskualde bat da.
Rodalbe
Rodalbe Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rodalbe udalerrian erroldatutako biztanleak 186 ziren. Familiak 82 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 27 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 129 ziren, horien artean 88 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 88 pertsona aktiboetatik 78 lanean zeuden (49 gizon eta 29 emakume) eta 10 langabezian zeuden (1 gizon eta 9 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rodalbe udalerrian 82 unitate fiskal zeuden, 206 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.646,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Rodalbe udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Paradisuko melia
Paradisuko melia (Melia azedarach) meliazeoen familiako zuhaitza da, Indotxinan eta Australasian bizi dena. 7 eta 12 metro arteko altuera du, baina 45 metroko espezimenak ere topatu dituzte. Bere zura preziatua da eta gizakientzat landare toxikoa da.
Erythrolamprus problematicus
Erythrolamprus problematicus Erythrolamprus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Basalapatx
Basalapatxa (Xanthium strumarium) Asteraceae familiako landarea da, Ipar Amerikan jatorria duena. Europan landare inbaditzailea da eta 120 zentimetroko altuera ere izan dezake.
Megadeth
Megadeth Dave Mustainek, Metallica taldetik kanporatua izan ondoren, 1983. urtean Los Angelesen sortu zuen heavy metal musika talde estatubatuarra da.
Šamudovce
Šamudovce Eslovakiako udalerri bat da, Michalovceko barrutian kokatuta. 4,84 km²ko azalera du eta 660 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1315. urtekoa da.
Mientras dure la guerra
Mientras dure la guerra 2019ko Alejandro Amenábar espainiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Nagoyako gaztelua
Nagoyako gaztelua (名古屋城) Japoniako Aichi prefeturan dagoen japoniar gaztelua da. Nagoia hiriko erdialdeko Naka-ku auzoan dago.
Mientras dure la guerra
Sinopsia
Espainia. 1936ko uda. Miguel Unamuno idazle ezaguna altxamendu militarraren alde agertuko da publikoki, herrialdearen egoera gatazkatsua konpontzen lagunduko duela sinetsita. Horren ondorioz, Errepublikako gobernuak berehala kenduko du Salamancako Unibertsitateko errektore kargutik. Franco jeneralak bere tropak matxinatuen frontera ekartzea eta arrakastaz aurrera egitea lortuko du, gerraren agintari bakar izateko isilpeko esperantza duen bitartean. Gatazkaren norabide odoltsuagatik eta zenbait lankideren espetxeratzeagatik, Unamunok zalantzan jarriko ditu bere jarrera eta printzipioak. Francok kuartela Salamancara eramaten duenean eta inguru nazionalaren Estatuburu izendatzen dutenean, Unamuno bere jauregira joango da erruki bila.
Nagoyako gaztelua
Historia
Imagawa Ujichikak eraiki zuen jatorrizko gaztelua 1525 inguruan. Oda Nobuhidek kendu zion Imagawa Ujitoyori 1532an, eta beretzako hartu zuen, baina, beranduago, utzi egin zuen.
1610ean, Tokugawa Ieyasuk, daimyō ezberdinei, toki hartan gaztelu berri bat eraikitzen laguntzeko agindu zien. Gazteluaren eraikuntza, 1612an amaitu zen.
Foncine-le-Haut
Foncine-le-Haut Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Nagoyako gaztelua
Historia
Edo aroan, Nagoiako gaztelua, Japoniako hiri-gaztelurik garrantzitsuenetako bat zen, Tokaido eta Nakasendo elkartzen zituen Minoji bideko derrigorrezko geltoki batez gain.
Bajacalifornia calcarata
Bajacalifornia calcarata Bajacalifornia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.
Nagoyako gaztelua
Historia
Meiji arorarte, Tokugawa familiako Owari klanaren bizilekua izan zen.
Foncine-le-Haut
Biztanleria
2007an Foncine-le-Haut udalerrian erroldatutako biztanleak 1.024 ziren. Familiak 436 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (84 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 643 etxebizitza zeuden, 437 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 193 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 425 etxeak ziren eta 213 apartamentuak ziren. 437 etxebizitza nagusietatik 294 bere jabearen bizilekua ziren, 124 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 35 etxek bi zituzten, 76 etxek hiru zituzten, 111 etxek lau zituzten eta 208 etxek bost zituzten. 311 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 215 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 180 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Nagoyako gaztelua
Historia
Bigarren Mundu Gerran, 1945eko maiatzak 14an, aireko bonbardaketaren ondorioz, gaztelua eta bere baliozko objektu gehienak erabat erreak izan ziren. Hala ere, margolanen batzuk, sutetik salbatu ziren, eta egundaino mantendu dira. Gaztelua, 1959an amaitu zen berreraikitzen.
Foncine-le-Haut
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Nagoyako gaztelua
Historia
Gaur egun, antzinako gaztelutik geratzen dena, hormigoizko berreraikitze bat da, aire girotu eta igogailuekin. Gainera, Hommaru Jauregia berreraikitzeko ideia ere badago, hau ere gerran erre zena.
Foncine-le-Haut
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 623 ziren, horien artean 478 aktiboak ziren eta 145 inaktiboak ziren. 478 pertsona aktiboetatik 454 lanean zeuden (239 gizon eta 215 emakume) eta 24 langabezian zeuden (9 gizon eta 15 emakume). 145 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 58 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Nagoyako gaztelua
Gazteluaren ezaugarriak
Gazteluaren kupula gainean, tigre burudun bi urrezko arrain daude, kinshachi (金鯱) deituak, suteak ekiditeko kuttun bezala erabiltzen dena. Esaten denez, kinsachiak, jaun feudalaren autoritatearen ikur bezala ere balio zuten.
Foncine-le-Haut
Diru sarrerak
2009an Foncine-le-Haut udalerrian 410 unitate fiskal zeuden, 988,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.907 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 55 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 zurginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Foncine-le-Haut udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Deloryita
Deloryita oxido motako minerala da.
Ezaugarriak
Deloryita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 da.
Combertault
Combertault Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Santa Rita (Paraíba)
Santa Rita Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Combertault
Biztanleria
2007an Combertault udalerrian erroldatutako biztanleak 461 ziren. Familiak 147 ziren, horien artean 15 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 38 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 83 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 152 etxebizitza zeuden, 146 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 151 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 146 etxebizitza nagusietatik 129 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 106 etxek bost zituzten. 123 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 105 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 294 ziren, horien artean 236 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 236 pertsona aktiboetatik 223 lanean zeuden (113 gizon eta 110 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Combertault udalerrian 156 unitate fiskal zeuden, 490 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.958 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Nicolas-des-Biefs
Etxebizitza
2007an 298 etxebizitza zeuden, 81 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 202 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 282 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 81 etxebizitza nagusietatik 64 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 53 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 109 ziren, horien artean 51 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 51 pertsona aktiboetatik 45 lanean zeuden (29 gizon eta 16 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Nicolas-des-Biefs udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 165 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.743 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Saint-Nicolas-des-Biefs udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dickin domina
Dickin domina animaliei ematen zaien kondekorazioa da, 1943an eratu zuen Erresuma Batuan Maria Dickinek, Bigarren Mundu Gerran animalien lana ohoratzeko, eta Commonwealth eko Indar Armatuetako kide diren militarrei ematen zaien Espainiako Cruz Victoria dominaren baliokidetzat har daiteke. Brontzezko medailoi bat da, "For Gallantry" (ausardiagatik) eta "We Also Serve" (guk ere zerbitzatzen dugu) hitzak dituena ereinotzezko koroa baten barruan, xingola berde, marroi ilun eta urdin arraiadun batekin. Maria Dickin PDSA erakundearen sortzailea izan zen (People's Dispensy for Sick Animals, euskaraz: animalia gaixoentzako sendategi herrikoia). Saria ezarri zuen edozein animaliari galaitasun eta leialtasun nabarmena emateagatik Britainiar Inperioko indar armatuekin edo larrialdi zibilekin zerbitzatzen zuen bitartean.
Londreseko alkateak aurkeztu eta entregatzen du. 54 aldiz eman zen 1943 eta 1949 artean, 32 uso, 18 txakur, 3 zaldi eta katu bati, Bigarren Mundu Gerran ausardia edo debozio ekintzak eta ondorengo gatazkak aitortzeko. Hau emateko ohitura 2000 urtean berreskuratu zen.
Sarituak
2022ko otsailera arte, Dickin domina 74 aldiz eman da, baita 2014an Lehen Mundu Gerran izan ziren animalia guztiei egindako ohorezko sari bat ere.
Amstrad GX4000
Amstrad GX4000, Amstrad enpresaren bideokontsola bat izan zen.
1990-1991 artean ekoitzia, Amstradek bideokontsolen arloan sartzeko saiakera izan zen. Denera 15.000 unitate saldu ziren. 16 bitetako Mega Drive eta Super Nintendo bideokontsola arrakastatsuen aurrean porrot egin zuen.
Valtellina
Valtellina (lombardieraz: Valtulina, Valtellina, Veltlin, erretorromanieraz: Vuclina) Italia iparraldeko Lonbardia eskualdeko ibarra da, Rhetiako eta Bergamoko Alpeen artean, eta Adda ibaiaren sorburuaren eta horrek ura isurtzen duen Comoko aintziraren artean hedatzen dena. 112 kmko luzera eta 2.640 km²ko azalera ditu. Hiriburua Sondrio da.
Italia eta Suitzaren arteko igarobidea da (Stelvio, Bernina, Aprica eta Umbrailgo mendateak). Ekonomian nekazaritza (mahastizaintza), basogintza, turismoa eta zentral hidroelektrikoak nabarmentzen dira.
Historia
XV. mendearen bukaeran grisoniarrek hartu zuten. Horiek protestantismoa sartu zuten, ibarrean nagusi ziren katolikoen gogoz kontra. Horrek eta lurraldearen kokapenak Europako herrialde ahaltsuen esku-hartzea ekarri zuen. Hala, 1620tik aurrera espainiarren eta frantsesen arteko guduak izan ziren. Richelieu kardinalak espainiarrek ibarra mendera zezaten galarazi zuen. 1639. urtean Bake Iraunkorra egin zenean, ibarra grisoniarren mendean geratu zen berriro, eta Espainiak ibarretik igarotzeko eskubidea gorde zuen. Zuricheko hitzarmenaz gero (1859), Italiaren barnean dago.
Bajacalifornia erimoensis
Bajacalifornia erimoensis Bajacalifornia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.
Anti (film laburra)
Anti (2019) Josu Martinez bilbotar zuzendariak egindako euskal film laburra da. I. Mundu Gerraren testuinguruan, Behe Nafarroako haurren frantseste prozesua kontatutzen du filmak.
Sinopsia
1921eko negua. Frantziaren alde lau urtez fronteetan borrokatu ondotik, soldadu joandako herritarrak Baxenafarroako Bizkarsoro herrixkara itzuli dira. Eskolan euskaraz mintzo diren haurrak ANTI izeneko ziri mutur batekin seinalatuak eta zigortuak dira. Zigor eta prestigio sozial eskasaren ondorioz, euskararen autogorrotoak indarra hartzen doa eta erabilera gero eta txikiagoa da.
Sariak
Bi sari eskuratu zituen Argentinako Claypoleko Zinema Independentearen jaialdian: Epaimahaikide Gazteen Saria eta Ikusleen Saria.
Mikelats eta Atarrabi (eskultura)
Mikelats eta Atarrabi Jorge Oteizaren eskultura bat da. 1935an egin zuen, Amerikan zela, eta bere lehen lanetako bat da. Arte figuratiboan sartzen da, oraindik ez baitzuen bere arte abstraktorako bidea hasita.
Azalpena
Mikelats eta Atarrabirekin, Mari jainkosaren semeak, pieza bikoitza osatzen du, non bi pertsonai mitologikoka besarkatuta dauden euren gorputzak masa konpaktu batean batuz. Lehendabizikoak Ongia irudikatzen du eta bigarrenak Gaizkia, baina biak batuta agertzen dira forma kubiko bakar batean. Bakarrik aurpegietan topatzen dugu mugimenduaren zantzu txiki bat, lehendabizikoa aurrealdekoa eta bigarrena pixka bat alderatua. Politikoki ulertzen ari den irudia piezan bezala, aurpegiak ere eskematizatu egin dira eta funtsezko lerroez marraztua daude, begiak eta sudurra bereizten ahalbidetzen dutenak. Obra hau aurrekoa bezain estatikoa ez den arren, hemen ere piezaren proportzioak ebaki dira bloke kubiko bat sortu arte.
Loteria
Loteria ausazko joko bat da zeinean parte-hartzaileek zenbaki inprimatu bat duen txartel bat erosten duten ausaz, ontzi batetik zenbakiak dituzten bolak ateratzen dira, eta txartelaren zenbakia bonbotik ateratakoarekin bat badator, diruzko sari bat jasotzen da. Bestalde, egia da beste zenbaki batzuek ere saria dutela, modalitatearen arabera. Gainera, gaur egun loteria mota ezberdin asko daude, eta munduan zehar aldatu egiten dira.
Hitz honen jatorriari dagokionez, italieratik datorrela suposatzen da, lotta substantibotik, gaztelaniaz borroka esan nahi duena. Izan ere, borroka bat ezartzen da jokalariaren, zortearen eta lehiakideen artean. Bestetik, uste da, baita ere, alemanetik datorrela, lot hitzetik, zortea esan nahi duena loterian eta gainerako ausazko jokoetan. Eta azkenik, beste batzuek diote, latinetik datorrela, loterus hitzetik. Gizakion zoriari erreferentzia eginez erabiltzen zen garai batean.
Historia
Zorizko jolas hau, hain da zaharra non erromatar enperadoreek entretenimendu gisa erabiltzen zuten, eta sariak, diruaren ordez, esklaboen jabetza edo askatasuna ziren. Garai feudalean, nobleek ere gustuko zuten, eta piratek ere esaten dute buruak mozten zituztela, azken zozketaren arabera. Esan bezala, Antzinako Erromako saturnaleko deskribapenean erromatarrek jada erabiltzen zuten, eta susmatzen da horiek izan zirela asmatzaileak festa horiek zorizko jokoen bidez atseginago bihurtzeko. Lehenik eta behin, gonbidatuei billeteak doan banatzen zitzaizkien, eta haiek garrantzizko artikuluren bat irabazten zuten zorteak lagunduz gero. Billete horietan idazten zenari apophaneta deitzen zitzaion. Augusto Erromako lehen enperadorea zenean, balio gutxiko sariak atera zituzten, eta ondoren, Neron agintean zegoenean, egunero mila txartel saridun banatzeko agindu zuen. Ondoren, Heliogabalok oso loteria originala asmatu zuen eta oso balio gutxiko loteekin konbinatutako prezio handiko loteak ziren. Dirudienez, Celestino Galiano monjeari zor zaio joko hau Europa modernoan berriro agertzea. Monje hori XVIII. mendean loratu zen, eta loteria izeneko beste joko bat asmatu omen zuen, loteriaren antzekoa zena. Erdi Aroan, Europan bereziki, Herbehereetako lehen loteria-erregistroak zeuden. Utrecht, Gante eta Brujaseko udaletako agintariek herri-lanak finantzatzen zituzten jendaurreko txartelak salduz eta zozketetan parte har zezaten. Bestalde, aipatu beharra dago, dokumentatu den loterien lehen zozketa publikoa Milanen egin zen 1449. urtean. Izan ere, Veneziaren aurkako hiriko kanpaina militarrak finantzatzeko egin zen. Genovako senatua laurogeita hamar kidez osatua zegoen, eta zozketarako kutxa batean berrogeita hamar bola sartzen ziren, horietako bost markatuta, hutsik zeuden karguekin. Jendeak, laurogeita hamar senatarien izenak ezagutzen ez zituenez, apustuak egiten zituen saridunak izan zitezkeenekin. Hainbat bankariri eragiketa erregularrak egiaztatzeko baimena eman zitzaien, eta, horregatik, loteria bat sortu zen lehen aldiz 1629an, urte gutxitan Italiako gainerako herrialdeetan zabaltzen hasi zena, eta apurka-apurka gehiago sortzen hasi ziren.
Honekin jarraituz, Espainian, loteria sartu zen Estatuaren monopolio gisa 1763an, eta, aldiz, Frantzian, loteria ez zen 1776.urtera arte jaio. Gerora, Europako alderdi askotara hedatu egin zen, eta, gero, Amerika osoan. XX. mendetik aurrera, loteria eskala handiko industria bihurtu da.
Funtzionamendua
Loteriaren funtzionamendua nahiko sinplea da. Hasteko, aipatu beharra dago loterian jokatzeko beharrezkoa dela zenbaki bat edo gehiago izatea, eta horrela, txartel edo billeteetan banatzen dira. Zenbaki horiek, jokalariak zozketa egin aurretik erosten ditu eta dagokion jokaldian zenbaki horiek ateratzen badira, sari bat lortzen du. Zozketari dagokionez, zenbakiak ontzi batetik edo tonbola moduko batetik ateratzen dira erabat ausaz, ezin dira aukeratu.
Azken finean, loteria irabazteko zenbakiren bat erosi besterik  ezin da egin. Hau da, aukera gehiago nahi baditu jokalariak saria lortzeko, modu bakarra zenbaki gehiago erostea da.
Bilete bidezko loteria
Lehen aipatu bezala, loteria, hasiera batean, estatuaren monopolioa izan zen, baina herrialde askotan ezaugarri hori galdu du. Hori dela eta, debekatua dago partikularrek estatuko arauek arautu edo baimendu gabeko loteria-jokoak antolatzea.
Edonola ere, loteria-txartelen salmentagatik bildutakoaren zati bat, oro har, gizarte-ongintzara bideratzen da, edo zuzenean Estatuaren esku geratzen da, eta Estatuaren gastu arruntetara bideratzen da.
Kartoi eta karta-sorta bidezko loteria
Loteria mota nau bereziki, irudi jakin batzuez osatutako karta-sorta batzuekin eta irudi horietako kopuru jakin bat ausaz ordenatuta duten kartoi batzuekin jokatzen da. Jokalariek kartoiak hartzen dituzte, eta horietako batek, karta-sorta ondo nahastu aurretik, kartak banan-banan ateratzen ditu karten izenak ozenki esaten. Ondoren, jokalariek kartoietan apuntatzen dute zer duten eta lehenak kartoi bat betetzen duenak irabazten du. Oso ohikoa izaten da loteria mota hau diruarekin jokatzea.
Loteria nazionalak
Loteria nazionala deritzo Estatuak bultzatzen duen loteriari. Estatuko erakunde batek, txartelak salgai jartzen ditu, gero zozketa batean ateratzen diren zenbakiekin. Eta orain aipatu bezala, loteria nazionalean txartelen bidez bildutako dirua gizarte-laguntzarako erabiltzen da. Horrela, zenbakiak erosten dituzten herritar behartsuenei laguntzen diete.
Europa
Europan zenbait loteria nazional daude, horien artean Europako hainbat herrialdetan jokatzen den EuroMilioiak eta Eskandinaviar Herrialdeetan jokatzen den Viking Lotto.
Espainiako loteria Nazionala
Espainiako ausazko jokorik ezagunenetakoa da Loteria Nazionala. Loteriak ehun urteko tradizioa du eta oso errotuta dago Espainiako gizartean. Loteria Nazionala Estatuko Loteria eta apustuen mende dago, eta, aldi berean, Ekonomia eta Ogasun Ministerioaren mende. Zozketan parte hartzeko gutxieneko adina 18 urtekoa da.
Loteria hau, Cadizen sortu zen 1811n, Karlos III.aren eskutik iritsi zena, Napoliko tradizio batetik inportatu zuen eta gaur egungo Loteria Primitiboa bezalakoa zen. Lehen zozketa 1763ko abenduaren 10ean izan zen. Hasiera batean, Cadizen eta bere inguruetan jokatzen hasi zen eta, pixkanaka Andaluzian zehar hedatzen joan zen 1814an Madrilera iritsi arte. Momentu horretan, Loteria Nazionala moduan ezagutzen hasi zen.
Esan beharra dago, denbora aurrera joan hala, aldatzen joan direla bai ezaugarriak bai izena apurka apurka. Adibidez, Fernando VII.arekin Loteria Modernoa berriro nagusitu zen eta ondoren Loteria Nazionalera itzuli zen.
Zortea eta probabilitatea
Matematika eta zoria oso desberdinak dira. Alde batetik, matematika zientzia zehatza da, eta gure unibertsoa nola mugitzen den azaltzen du kalkulu zehatzekin. Zortea guztiz kontrakoa da; zortea izan dezakezu edo ez izan, eta hainbeste faktorek esku har dezakete, non ez dagoen formularik azaltzen duenik.
=== Zortea === Lehen Gabonetako Loteria zozketa egin zenetik, belaunaldiz belaunaldi, erritual eta sineskeria ugari metatu eta transmititu dira piskanaka, zortea jokoan ari direnen alde egon dadin. Egia da, azterketa eta estatistika asko egin direla adierazi da 10 parte-hartzailetik seik onartzen dutela mota horretako praktikak egiten dituztela, sarituak izateko helburuarekin. Baina azkenean, estatistikak urtero gogorarazten dutenen arren zozketa zorizko jokoa dela eta Gabonetako Loteria irabazteko probabilitatea 100.000 tik 1 ekoa dela, batzuek etengabe sinesten dute beren mitoetan.
Ohitura, erritu edo sineskeria hauek erabili izan dituzte urtero belaunaldi desberdinetako espainiar askok gabonetakoa egokitu dakien:
Probabilitatea
Behin eta berriz aipatu dugun eran, loteria irabazteko probabilitatea oso oso txikia da. Badago gutxi gorabeherako kalkulu bat non zozketaren ezaugarrien arabera sari potoloa tokatzeko aukera gehiago edo gutxiago izan ditzakegula erakusten diguna. Jarraian, Espainiako loteria ezberdinetako datuak emango dira.
Hasteko, Haurraren Loteria irabazteko esaten da probabilitatea handiagoa dela. Hain zuzen ere, %37,92koa da. Zozketa honetan 100.000 zenbaki banatzen dira eta 37.812 sari (2021eko zozketaren datuak). Gainera, sarien kopuruak kontuan hartzea komeni da. Egia da, Gabonetako Loteriak sari gutxiago banatzen dituela, baina zenbatekoak handiagoak izaten direla.
Bestetik, zozketa arruntetan (bai nazio mailan, bai Europa mailan), eta hauexek dira horietako bakoitzean lehen saria irabazteko aukerak:
Loterian mugitzen den diru kopurua
Espainiaren kasuan, badakigu diru gehien irabazteko aukera Gabonetako Loterian izaten dela. Izan ere, urtero negozio bakoitzak 9.000 milioi euro baino gehiagoko fakturazioa  izaten dute urtean eta, guztira, 2.400 milioi euro inguruko mozkinak mugitzen dituzte. Normalean diru hori honela banatzen da: Estatuak merkatu horien % 35 inguru hartzen du, eta indartsu hazten joan da. Sektoreko bigarren enpresa handiena ONCE da, beraz, ia % 15eko kuota izaten du, eta gainerakoa beste operadore pribatu batzuen zerrenda handi batean banatzen da.
Balio handieneko saria Gabonetako Loteriako sari potoloa da, dezimoko 400.000 euroko irabaziak ematen dizkio irabazleari, eta horietatik, Espainiako zerga-erregimenen arabera, % 50 inguruko zergak ordaintzen dira.
Jarraian, bigarren sariagatik 125.000 dezimoko irabazten dira, hirugarrena (50.000), laugarrena eta bosgarrena (20.000 eta 6.000, hurrenez hurren) daude.
Ondorio negatiboak
==== 1. Ekonomikoak: ==== Arazo hau handitzen doanean, loteriak jokalariaren baliabide ekonomiko guztiak bereganatzeko joera du eta beste iturri batzuetatik dirua bilatu behar du, hala nola, lagunei edo senideei mailegua eskatu, aurrezkiak gastatu, txartelen gehiegikeriak egin besteak beste. Horrekin lotuta, esango genuke, bere aurrezkiak gastatzeko joera areagotu egiten dela eta horren ondorioz, ordaindu beharreko zergak, ordaindu gabe geratzen dira. Hori dela eta, zorrak asko handitzen dira. Eta batzuetan, beraien etxeetatik botatzera irits daiteke.
2. Psikologikoak:
Jokoa gehiegizkoa bihurtzen hasten denean, depresioa, antsietatea, oldarkortasuna, agresibitatea, isolamendua eta egoera larrietan suizidio-ideiak ager daitezke.
3. Legalak:
Behin jokalariak dirurik gabe geratzen denean, jolasten jarraitzeko delituzko ekintzak egitera eraman dezake (lapurretak, etxean egindako ebasketak, iruzur informatikoak, drogen txikizioa), batez ere diru-sarrerarik gabeko gazteen kasuan.
4. Sozialak:
Egoera larriagotzen den heinean, gizarte harremanak pobretzen dira, aisialdiko beste jarduera batzuekiko interesa galtzen dute eta lagunekin kontaktua saihesten dute, gizarte-zirkulua jokoarekin zerikusia duten pertsonetara mugatzen den arte.
Franco Balmamion
Franco Balmamion (Nole Cavanese, Turin, 1940ko urtarrilak 11) italiar txirrindulari ohi bat da, profesionala 1960ko hamarkadan zehar.
Loteria
5. Familiarrak:
Isolamenduak, gehiegizko gastuak, gezurrek, etxean egindako lapurretek, etxean izandako jokabide oldarkorrek eta komunikazio ezak familia-nukleoari eragiten diote, bizikidetza zailduz.
Franco Balmamion
Bere kirol karrerako lorpenik handiena 1962ko Italiako Giroa irabaztea izan zen, hurrengo urtean berriz Giroa irabazi zuelarik. Bitxikeria bat, bi Giroak etapa garaipenik lortu gabe irabazi zituela da.
Bere garaipenez gain, beste emaitza on batzuk 1962ko Suitzako Itzulian lortutako 2. postua, 1965eko Milan-San Remon lortutako 3. postua, 1967ko Frantziako Tourreko mendiko sailkapenean lortutako 2. postua eta 1970eko Piamonteko Giroan lortutako 3. postua dira.
Palmaresa
1962
1963
1964
Loteria
6. Akademikoak:
Jokoak edo horren ondorioek etengabeko kezka sortzen dutenean, kontzentrazio-arazoak agertzen dira, errendimendua jaisten da ikasgelan eta eskola-absentismoa areagotzen da.
Franco Balmamion
Palmaresa
1965
Loteria
7. Fisikoak:
Zorrek eta beren egoera ezkutatzeko etengabeko estresak eragiten duten tentsioak alterazio fisikoak eragiten ditu: loezina, zorabioak, buruko minak, tentsioa edo giharretako mina.
Challis (kraterra)
Challis kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ01 lau-angelukoan dago, Ipar polotik gertu. 53,21 kilometroko diametroa du. Izena James Challisren omenez darama. Main kraterrari gainjarrita dago iparraldeko ertzaren haustura baten bidez, eta Scoresbytik gertu dago hego-ekialdean zehar.
Loteria
8. Drogen kontsumoa:
Alkohola kontsumitzea ohikoa da eta erakargarria izaten da joko-aretoetan. Beste substantzia batzuen kontsumoa ager daiteke, bai jokatzen jarraitzeko aktibo mantentzeko modu gisa, bai legez kanpoko drogak eskuratzea jokatzeko dirua lortzeko erabiltzen delako.
Franco Balmamion
Palmaresa
1966
Loteria
Ondorio positiboak
Guztiok dakigu azken batean, loteria irabaztea ezinezkoa dela baina hala eta guztiz ere jokatzen dugu. Eta azkenean, ondorio negatiboak gehiago dira baina egia da, loteriako jokalariek emozio positiboak sentitzen dituztela zozketaren aurretik eta ondoren. Eta jokalariek, jokatzen dutenean beti dute itxaropen puntu bat loteria tokatuko zaielakoan. Eta ez dago zalantzarik, loteria tokatzen denean, saria ikaragarria dela eta sentitzen diren emozioak baita ere.
Challis (kraterra)
Kraterraren ertza kaltetua eta higatua izan da inpaktu-historiaren ondorioz, zatirik osoena hego-ekialdearen erdian kokaturik. Krater txiki bat dago hegoaldeko ertzaren beste aldean, eta gainerako ertza irregularra da, koskekin. Challisen eta Mainen barruko lurrak, biak berdinak, bigarren formazio bat izan zuen, eta, beraz, nahiko nibelatuta dago. Gainazal hau krater txiki ugariz markatua dago.
Krater sateliteak
Krater sateliteak krater nagusitik hurbil dauden krater txikiak dira, eta krater horren izen bera hartzen dute letra larri osagarri batekin (baita horien eraketa krater nagusiaren eraketatik independentea bada ere). Konbentzioz, egitura horiek ilargi-mapetan identifikatzen dira, eta dagokien letra krater nagusitik hurbilen dagoen ertzaren erdian kokatzen da.
Franco Balmamion
Palmaresa
1967
1970
Sailkapen orokorra Itzuli Handietan
-: ez zuen parte hartu
UT.: utzi, ez zuen amaitu
Butiá (Rio Grande do Sul)
Butiá Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Maite Toledo
Maite Toledo Saralegi (Zaldibia, Gipuzkoa, 1966) idazlea, gida turistikoa eta kultur ekitaldietako aurkezlea da.
Zetana (budismoa)
Zetana edo Cetanā (Sanskritoz: चेतना, Cetanā; Palieraz: चेतना, Cetanā; Tibeteraz: སེམས་པ།, Sems pa) intentzio, borondate, nahimen edo norabidezkoa adierazten duen termino budista da. Gogoa objektu edo helburu jakin baten noranzkoan bideratzen duen faktore mentala bezala definitu daiteke. Irakaskuntza budistetan hurrengo faktoreen arabera definitzen da:
Maite Toledo
Biografia
Maite Toledo Zaldibian jaiotako antzuolarra da. Formazioz, Turismoko unibertsitate ikasketak ditu UNEDen eginak. Master Exekutiboa Enpresa Logistikako Zuzendaritzan (Marketing & Finantzak Negozio Eskola, Bilbo). Administrazio eta merkataritza alorretako ikasketa teknikoak ikasia Migel Altuna Institutuan, Bergaran. Formazioz eta zaletasunez, ekonomialari eta idazle; lanbidez, berriz, administraria. Gidari turistiko ere ibilia da. Bergarako Udalean dihardu lanean.
Idazle ibilbidea
Arlo desberdinak jorratu ditu literaturan nahiz kazetaritzan: poesia, bidaia-kronika, ipuina, narrazioa, gidoiak edota zutabeak. Kolaborazioak egin ditu Arrasate Pressen, Berrigaran, Goienkarian, Berrian, Ortzadarren, Hatsan, Linterna gorrian edota Nontzeberri kultur atarian.
Haur, gazte eta helduen literaturako hainbat epaimahaitan parte hartu eta hartzen du; hala nola Euskadi Literatura Sarietan (2009). Solasaldi eta irakurraldietan aritua. Hainbat sari jaso ditu.
Bozoo
Bozoó edo Bozoo Burgosko udalerria da, Ebro eskualdean dagoena, Miranda Ebroren inguruko eremuan alegia.
Eospalax baileyi
Eospalax baileyi Eospalax generoko animalia da. Karraskarien barruko Spalacidae familian sailkatuta dago.
Bozoo
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 110 biztanle zituen.
Herriak
Hiru herri daude udalerri honetan:
Kurlandiako istmoa
Kurlandiako istmoa (Kuršių nerija; Ку́ршская коса́, Kurshskaya kosa; Kurische Nehrung; Kuršu kāpas) Baltikoa eta Kurlandiako urmaela banatzen dituen 98 kilometro bitarteko lur zati estu bat da. Iparraldeko aldea Lituaniako Klaipėdako konderrikoa eta hegoaldekoa Errusiako Kaliningradeko oblastekoa da. 2000. urtean UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
Tielt-Winge
Tielt-Winge (nederlanderazko ahoskera: ) Belgikako iparraldeko udalerri bat da, Flandriako Brabante probintziakoa. Udalerriak herri hauek hartzen ditu barnean: Houwaart, Meensel-Kiezegem, Sint-Joris-Winge eta Tielt. 2013ko urtarrilaren 1ean 10.539 biztanle zituen.
Berberana
Berberana Burgosko udalerria da, Merindadeetako eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 73 biztanle zituen. Bi herriz osaturik dago: Berberana herriburua eta Valpuesta hain zuzen ere.
Jaiak
Urtero irailaren 16an San Kornelioren omenezko jaiak ospatzen dituzte.
Apple Bandai
Apple Bandai Pippin, estilizatua PiP P!N, Apple Computer enpresak diseinatutako bideokontsola bat da. Apple Macintosh plataforman oinarritua dago, Mac OS sistema eragilea erabiltzen zuen.
1996-1997 artean ekoitzia izan zen eta Apple enpresak bideokontsolen merkatuan sartzeko saiakera izan zen. Denera 42.000 bideokontsola saldu ziren.
Bideokontsola honen helburua CDak erabiltzen zituen ordenagailu merke bat izatea izan zen, bereziki bideo-jokoentzat, baina merkaturatu zen garaian nagusi ziren Sony PlayStation, Nintendo 64 eta Sega Saturn ahalmen askoz gehiago zuten bideokontsolen aurrean porrot egin zuen.
Coatbridge
Coatbridge, 'Drochaid a' Chòta' eta 'Cotbrig', Eskozia erdialdeko udalerria da, Iparraldeko Lanarkshiren dagoena, Glasgow erdigunetik 16 kilometro ekialdera. Glasgow Handiaren parte da beraz. 2011ko erroldaren arabera 43.841 biztanle ditu.
Etimologia
1750ko mapa batean Cottbrig izena aipatzen da, eskozieraz "txabolako zubia" esan nahi du. Beszte hipotesi baten arabera bertako lurren jabe zen Colt familiaren zubia izan liteke.
Historia
3.000 urte dituzten aztarnak aurkitu dira bai eta Brontze zein Burdin Arokoak ere.
XII mendetik aurrera Monklands lurraldean egon zen, Newbattle abadiako monjeen esku baitzegoen eremu hau. Hauek ikatz meategiak ireki zituzten eta nekazaritza ere bultzatu zuten. 1641ean bitan banatu zen lurra, New Monkland (gaur egungo Airdrie) eta Old Monkland (Coatbridge bera). 1799an Coatbridge "lorategi zabala" zela esaten zen, "fruitarbola sail handiekin, zekale aberatsekin eta izokin ugaridun ibaiekin".
XVIII mendearen bukeran Monkland ubidea ireki zen eta Coatbridgeko burdin harria ustiatzen hasi ziren. Ola ugari ireki ziren eta inmigranteak ekarri zituzten lanerako, irlandarrak gehienbat Donegal konderrikoak bereziki. Hurrengo urteetan Coatbridgeko populazioak %600 egin zuen gora. 1885erako meategiak hustu egin ziren eta Ingalaterrarako emigrazioa hasi zen. Orduan burdingintzari ekin zioten eta 1936rako Eskoziako dentsitate handiena zuen herria bihurtu zen. Summerlee Eskoziako Industria Ondarearen museoak ongi erakusten du Coatbridgeren historia.
La trinchera infinita
La trinchera infinita (euskaraz, Lubaki amaigabea) 2019ko Aitor Arregi, Jon Garaño eta Jose Mari Goenaga gipuzkoar zinema zuzendarien film dramatikoa da.
2019ko Donostiako Zinemaldian estreinatu zen, eta Zuzendari Onenaren Zilarrezko Maskorra eta Gidoi Onenaren Epaimahaiaren Saria eskuratu zituen. Eta gerora ere zerrenda luzatuz joan dira. Urte berean, hamabost izendapen lortu zituzten Goya sarietarako. Izendapen horietatik guztietatik, emakumezko antzezle onenaren saria lortu zuen. . 2021eko Oscar Sarietarako Espainiak bidalitako filma izan zen.
Sinopsia
Higiniok eta Rosak hilabete gutxi daramatzate ezkonduta, Gerra Zibila piztearen ondorioz, gizonaren bizitza arrisku larrian jarriko denean. Emaztearen laguntzaz, Higiniok etxean zulo bat egin eta denbora batez bertan ezkutatzea erabakiko du. Errepresaliak jasotzeko beldurrak eta elkarrenganako maitasunak 30 urtetik gora iraungo duen itxialdira kondenatuko dute bikotea.
Erythrolamprus viridis
Erythrolamprus viridis Erythrolamprus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Leônidas da Silva
Leônidas da Silva (Rio de Janeiro, Brasil, 1913ko irailaren 6a - Cotia, São Paulo, 2004ko urtarrilaren 24a) brasildar futbolaria izan zen.
Biografia
Futbolari ikusgarria zen, chilena erako erremateetan espezialista. Diamante beltza deitzen zioten. 1932an egin zuen debuta Brasilgo selekzioarekin, eta berehalaxe kontratatu zuen Montevideoko Nacional-ek. 1934an, Brasilera itzuli zen eta Vasco da Gaman jokatu zuen. Urte hartan jokatu zuen Lehenengo Munduko Txapelketa, Italian, baina ez zuen suerte handirik izan, lehen itzulian galdu baitzuen Brasilek Espainiaren aurka (2-1). Da Silvak sartu zuen brasildarren gola.
1938ko Frantziako Munduko Txapelketan distira bereziko izarra izan zen Da Silva; txapelketako golegile emankorrena izan zen, zortzi tantorekin, eta jokatu zuen partida guztietan sartu zuen golen bat. Zoritxarrez, Ademir Pimientak, Brasilgo hautatzaileak, ez zuen Italiaren aurkako finalerdian zelairatu, eta Brasilek galdu egin zuen (2-1).
1942an, São Paulok fitxatu zuen, eta bost titulu irabazi zituen talde hartan. 1953an, talde bereko entrenatzaile bilakatu zen.
Bajacalifornia megalops
Bajacalifornia megalops Bajacalifornia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.