cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Chapelle-des-Marais
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 111 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 6 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 14 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 36 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 autoeskolak, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 7 zurginak, 5 iturginak, 2 argiketariak, 6 ile apaindegiak, 5 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 13 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 3 okindegiak, 4 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean La Chapelle-des-Marais udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 426 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Juan Ramón Santiago
Juan Ramón Santiago (Erandio, - ) bizkaitar futbolari eta futbol entrenatzailea izan zen. Jeltzalea, Gerra Zibilean gudari izatea eskatu zioten baina Valentzian futbolaz aritzea aukeratu zuen.
Zoufftgen
Zoufftgen Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Zoufftgen udalerrian erroldatutako biztanleak 676 ziren. Familiak 238 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 77 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 105 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 297 etxebizitza zeuden, 255 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 250 etxeak ziren eta 48 apartamentuak ziren. 255 etxebizitza nagusietatik 208 bere jabearen bizilekua ziren, 44 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 157 etxek bost zituzten. 229 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 99 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 142 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 448 ziren, horien artean 318 aktiboak ziren eta 130 inaktiboak ziren. 318 pertsona aktiboetatik 296 lanean zeuden (169 gizon eta 127 emakume) eta 22 langabezian zeuden (10 gizon eta 12 emakume). 130 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 58 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Zoufftgen udalerrian 283 unitate fiskal zeuden, 702,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.900 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen eta 2 igeltseroak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
2000. urtean Zoufftgen udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 505 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Lonchura quinticolor
Lonchura quinticolor Lonchura generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Zoufftgen
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Txakala
Txakala (Euskaltzaindiak araututako izena ) edo Txakale (izen ofiziala), Muxika herriko auzoa da, Oka ibaiaren haranean eta Atxeli mendiaren magaletan kokatua. Landa-gunea osatzen dute baserrien artean, izen hau duten etxeak daude: Iturriaga, Kakoti/Kakotegi, Erekatxo, Uruene/Uriguenbekoa eta Urune/Uriguengoikoa.
Megaerops kusnotoi
Megaerops kusnotoi Megaerops generoko animalia da. Chiropteraren barruko Pteropodidae familian sailkatuta dago.
Izar (argipena)
Izar hitzak adiera zenbait ditu:
Padogobius nigricans
Padogobius nigricans Padogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
WOW seinalea
WOW seinalea, astronomia arloan, jatorri estralurtar bat izan lezakeen eta izaki adimentsuek igorria izan litekeen jasotako irrati igorpen ezaguna da.
Erabilitako protokoloaren arabera, seinale hau ez zen grabatua izan, baizik eta behatokiko ordenagailuak erregistratua, horretarako espreski diseinatutako jarraikako paper baten zatian. Egun batzuk beranduago, Ohio Estatuko Unibertsitateko irakasle gaztea zen Jerry R. Ehmanek, bolondres bezala SETI egitasmoan lanean ari zena ordenagailuaren erregistroak gainbegiratzen, ordurarte irratiteleskopio batek detektatu zuen ez ohiko seinalerik intentsoena ikusi zuen harriturik. Seinalea, Wow bezala ezagutua izan zen, Jerryk jarraikako paperean idatzi zuenaren ondorioz, bere sorpresa eta emozioa adieraziz. Seinale horren sekuentzia, 6EQUJ5 izan zen.
Gaur egun, irrati seinale hau, izaki estralurtar adimentsuengandik edo teleskopioaren behaketa eremuaren barnean zegoen sateliteren batengandik ote zetorren ikertzen jarraitzen da.
Norantza beretik seinale bat jasotzeko ondorengo saiakera guztiek, ez dute ezer ez ohikorik aurkitu.
Banda zabalera eta maiztasuna
Seinalearen banda zabalera, 10 kilohertzio baino txikiagoa da. Maiztasunari dagokionez, bi balio ezberdin eman dira: 1420,356 megahertzio eta 1420,456 megahertzio. Edozein kasutan, maiztasun horiek, hidrogenoaren trantsizio hiperfinaren maiztasunetik gertu daude. Maiztasun hori, nazioarteko hitzarmenengatik, igorpena debekatuta dagoen irrati espektruaren zati da.
Bi balizko ekuatore koordenatu proposatzen dira:
Bi koordenatuek -27°03´ ± 20´ deklinazioa dute. ( B1950.0 garaia).
Micrurus nigrocinctus
Micrurus nigrocinctus Micrurus generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
WOW seinalea
Balizko azalpenak
6EQUJ5 hizki eta zenbaki kodeak, esanahi zehatz bat du.
"U" balioa (30.0 eta 30.999 bitarteko intentsitatea), teleskopiak sekula erregistraturiko handiena izan zen.
Big Ear teleskopioa, tinko zegoen, eta Lurraren errotazioa erabiltzen zuen zerua aztertzeko. Lurraren errotazio abiaduragatik eta teleskopioaren behaketa tarteagatik, honek, edozein puntu, soilik 72 segundoz azter zezakeen. Horregatik, ziurtzat jotzen da seinale estralurtar bat 72 segundoz zehazki erregistratuko litzatekeela, eta seinale horren intentsitatearen grabazioak, igoera etengabe bat izango zuela lehenengo 36 segundoetan (seinalea, teleskopioaren behaketa tartearen erdira iritsi arte), ondoren, pixkanaka beherantz joango litzatekeelarik. Horregatik, WOW seinalearen iraupenak, 72 segundo, zein bere formak, jatorri estralurtar bat adieraziko lukete.
Fenomeno hau azaltzen saiatzen diren hiru hipotesi daude:
Azken honi buruz, suposaketa asko egin dira, beste zibilizazio batekin komunikatu nahi izanez gero, hidrogenoaren maiztasuna erabili beharko litzatekeela argudiatuz.
Vidayanes
Vidayanes Zamorako probintziako udalerria da, Tierra de Campos eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 95 biztanle zituen.
Panthera blytheae
Panthera blytheae Panthera generoko espezie galdua da. Fosilak aurkitu dira Himalaia mendilerroan, Tibeten, 6 milioi urte inguruko antzinatasunarekin, eta, beraz, bere hondakinak felido handiak hartzen dituen Pantherinae azpifamiliako antzinakoenak dira.
Paedogobius kimurai
Paedogobius kimurai Paedogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Hosjö
Hosjö Suedian dagoen Falun hiriko kanpo auzo bat da. Etxe eta apartamentu batzuez osatuta dago batez ere eta Falun-en zati handi bat osatzen du.
Niederaula
Niederaula Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Agustina Bazterrica
Agustina María Bazterrica (Buenos Aires, 1974) Argentinako idazlea da, eleberriak eta ipuinak idazten dituena.
São Mateus (Espírito Santo)
São Mateus Brasilgo udalerri bat da, Espírito Santo estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Agustina Bazterrica
Artean lizentziatua da Buenos Aireseko Unibertsitatean. Clarín nobela sari izentsua irabazi zuen Cadáver exquisito (2017) eleberriarekin. Terrorezko distopia futurista bat da, non gizakiak okelarako hazten diren, ganadua bezala, beste gizaki batzuk elikatzeko. 2020an, ingelesezko itzulpenarekin (Tender is the flesh), Goodreads webguneko terrorezko urteko lanen zerrendan finalista suertatu zen.
Mossiera
Mossiera (baita mõõre, moré, moshi edo mos) Burkina Fasoko bi hizkuntza ofizialetako bat da. Mossiera gur hizkuntzetako Oti-Volta adarreko parte da. Burkina Faso hegoaldean hitz egiten den frafra (farefare) hizkuntzarekin estuki ahaideturik dago, eta baita Ghana iparraldean hitz egiten den dagbani hizkuntzarekin ere.
Hiztunak
Mossi herriak erabiltzen du, eta gutxi gorabehera 5 milioi pertsonek hitz egiten dute Burkina Fason. Horrez gain, Malin eta Togon 60.000 pertsonek hitz egiten dute.
Alfabetoa
Burkina Fason erabiltzen den Mossi alfabetoa latineko alfabetotik eratorria da.
Larriak
A ʼ B D E Ɛ F G H I Ɩ K L M N O P R S T U Ʋ V W Y Z
Xeheak
a ʼ b d e ɛ f g h i ɩ k l m n o p r s t u ʋ v w y z
Balio Fonetikoak
a ʔ b d e ɛ f g h i ɪ k l m n o p r s t u ʊ v w j z
Gurupá
Gurupá Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Itzubaltzeta gaztetxea
Itzubaltzeta II gaztetxea gazteek Getxoko Itzubaltzeta edo Romo auzoan okupatutako eremua da. 2004ko irailaren 30ean izan zen okupatua, Ertzaintzak, Getxoko Udalaren aginduz, Santa Eugenia kalean zegoena hustu eta eraitsi eta hiru egunetara.
Errekagane kaleko 1-5 zenbakietan kokaturik dago gaztetxea. Bertako eraikina, antzina aroztegi zaharra izan zen baina gazteak sartu zirenerako guztiz utzita zegoen. Etxea Gobela ibaiaren ertzean dago, baita kiroldegi berria zein izen bereko metro geltokiaren artean ere. Eraikinean, gune autogestionatuaz gain Izenik ez musika taldearen entsegutarako lokala, auzokide etxe bat eta auzoko koadrilen lonjak aurki daitezke.
Gaur egun Getxoko Udalak Gobela ibaiaren bidea hobetzeko lanak egiten ari ditu Errekagane kalean. Lanek irauten duten bitartean, Udalak akordioa egin du gaztetxeko erabiltzaileekin Etxe Merkea lokala erabiltzeko baimena emanez, bitartean kontzertuak udal frontoian egiten direla. Lanak bukatuta, gaztetxeko ekimenak Udala jabedun den Errekagane kaleko eraikinera bueltatuko dira, Udalak gaztetxeko kolektiboei gestioa emango diolarik.
Izena
Gaztetxearen izena auzoarena bera da. Euskaltzaindiak onartzen duen toponimo euskalduna da. Romo izenez ezaguna bada ere, gaztelerazko abizen hori zeukan enpresaburua lantegia eta langileentzako lehenengo etxeak (etxe merkeak) eratu baino lehen itzu beltza gunea zen lurraldea.
Piroelektrizitate
Piroelektrizitatea (pyr (sua) eta electricity hitz grekoetatik eratorria) material batzuek, tenperatura-aldaketen ondorioz, behin-behineko potentzial diferentziak eratzeko duten ahalmena da . Prozesu horretan, eremu elektrikoak sortzen dira. Hain zuzen, hozte edo berotzearen ondorioz, material kristalinoko atomoen posizioak aldatu egiten dira eta translokazio horien ondorioz eraldatu egiten da materialaren polarizazioa, aipatutako potentzial aldeak agerraraziz. Geroago, tenperaturak konstante badirau, tentsio piroelektrikoa desagertuz joango da, korrontearen ihesengatik ("ihes" hauek hainbat kasua izan ditzakete: elektroiak kristalean zehar mugitzea, ioiak airean higitzea edota korrontea materialari konektaturiko voltametro batetik pasaraztea).
Azalpena
Mineraletan, karga piroelektrikoa kristal asimetrikoen kontrako aurpegietan garatzen da eta karga hori norabide berean hedatuko da beti kristalean zehar, salbuespenak salbuespen (material batzuk eremu elektriko baten eraginpean kokatzen badira, elektrizitatearen propagazioaren norabidea kontrola daiteke. Fenomeno honi ferroelektrizitate deritzo). Material piroelektriko guztiak piezoelektriko ere badira, boro eta aluminio nitruroa (BAlN) eta boro eta galio nitruroa (BGaN) izan ezik, konposizio konkretuetan. Aipatzekoa da material piezoelektrikoak ez direla beti piroelektrikoak izango, horretarako kristalen simetria saihestu beharra baitago.
Material piroelektrikoak kristalinoak eta gogorrak izan ohi dira, halere, piroelektrizitate ahula lor daiteke elektretoak (iman iraunkorren baliokide elektrikoak) erabiliz.
Baldintza normaletan, material polarrek ez dute momentu dipolar netorik erakusten. Hori gertatzen da materialaren momentu dipolar intrintsekoa gainazalean metatzen karga elektriko "askeak"deuseztatzen duelako. Fenomeno hori barne-eroankortasunak zein inguruko atmosferak era dezakete. Beraz, kristal polarren natura ikusteko, gainazalean eratutako oreka nolabait asaldatu beharra dago, esaterako, tenperatura-aldaketak erabiliz. Horiei esker, kargen-fluxua eragiten da gainazaletik eta gainazalera eta, hori da, hain zuzen ere, efektu piroelektrikoa (tenperaturaren menpeko bat-bateko polarizazioa). Kristal polar guztiak piroelektrikoak dira, hori dela eta, batzuetan "kristal piroelektriko" deritze.
Historia
Efektu piroelektrikoarentzako lehen erreferentzia historikoa Theophrastus-ek egin zuen, K.a. 314. urtean. Bere idatzietan deskribatzen da turmalina (lyngourion gisa deitua) berotzen bazen, zerrakina edota lasto-aleak erakar zitzakeela . 1707an. Johann Georg Schmidt-ek turmalinaren propietate horiek berraurkitu zituen, mineralak errauts beroak erakar zitzakeela konturatu baitzen, baina ez hotz zeudenak. Era berean, turmalinak material ez-eroaleen zatiak erakartzen zituen, baina bere gainazala ukitu bezain pronto, mineralak aldaratu egiten zituen zatiok. Efektu hau Louis Lemery-k behatu zuen 1717an. Halere, fenomeno hau ez zen 1747ra arte elektrizitatearekin lotu; urte horretan, Carl Linnaeus-ek Lapidem Electricum ("harri elektriko") deitu zion turmalinari. Linnaeus-en proposamena Franz Ulrich Theodor Aepinus-ek frogatu zuen 1756an [erreferentzia behar da].
XIX. mendean, piroelektrizitatearen inguruko ikerketak sofistikatu egin ziren. 1824an Sir David Brewster-ek gaur egun erabiltzen den "piroelektrizitate" izena eman zion fenomenoari. Gero, piroelektrizitatea azaltzeko prozesuen teoria garatu zen, William Thomsom-en (1878an) eta Woldemar Voigt-en (1897an) eskutik. Azkenik, 1880ko hamarkadan, Jacques eta Pierre Curie anaiek piroelektrizitatea ikertzen jarraitu zuten eta, hortik abiatuta, piezoelektrizitatearen hastapenak agertuko ziren. [erreferentzia behar da]
Kristal motak
Egitura kristalino guztiak 32 kristal-moten barruan daude. Sailkapen hori kristal-egitura aldatu barik uzten duten biraketa-ardatzetan eta islapen-planoetan oinarritzen diren talde puntualen araberakoa da. 32 motetatik, 21ek ez dute simetria-zentrorik eta, 21 horien artean, hogeik efektu piezoelektrikoa erakusten dute (salbuespena 432 talde kubikoa da). Piezoelektriko horien erdia polarrak dira, ondorioz, piroelektrikoak ere bai. Materialaren polartasuna bere egitura kristalinoak ezartzen du:
Erlazionatutako efektuak
Ferroelektrizitatea eta piezoelektrizitatea piroelektrizitatearekin lotura estua dute. Normalean, materialak elektrikoki neutroak dira eskala makroskopikoan, baina horrek ez du esan nahi materiala osatzen duten kargak simetrikoki banatuta daudenik. Egitura kristalinoaren gelaxka-unitateko elementu guztien kargen batura bider distantzia nulua ez bada, gelaxkak momentu dipolar elektrikoa izango du. Ostera, momentu hori bolumen-unitateko egiten bada, polarizazio dielektrikoa lortuko da. Orduan, polarizazio hori tenperaturaren, presioaren edo kanpo-eremu elektrikoaren menpekoa bada, materiala, hurrenez hurren, piroelektrikoa, piezoelektrikoa edota ferroelektrikoa izango da.
Berezko polarizazio elektrikoa duen materiala, inolako kanpo-eremu elektrikorik aplikatu gabe; eta polarizazioa eremu elektriko batekin inberti badaiteke, orduan materiala ferroelektrikoa izango da. Material hauek bat-batean polariza daitezke, ondorioz, piroelektrikoak ere badira, baina piroelektriko guztiak ez dira ferroelektriko.
Material baten gainean presioa aplikatzean potentzial-diferentzia agertzen bada, piezoelektrikoa izango da. Hauen adibide kuartzoa edo zeramika dira. Bai efektu piezoelektrikoan bai piroelektrikoan, tentsio elektrikoa agertuko da materialaren egitura asimetrikoari esker, zeinak ioien mugimendua norabide zehatzean erraztuko duen. Presioa egiten denean, kristalaren alde bakoitza kontrako zeinuko kargez metatuko dira, potentzial-diferentzia eratuz egituran zehar.
Piroelektrizitatea ez litzateke termoelektrizitatearekin nahastu behar:
Bi kasuetan, tenperatura-aldaketak eragiten du potentzial elektrikoa, baina efektu piroelektrikoan eman dadin, tenperatura-aldaketak denboran zeharrekoa izan behar du; termoelektrikoan, berriz, tenperatura-aldaketak posizioarekiko izan behar du.
Materialak
Efektu piroelektrikoa turmalina bezalako mineraletan aurkitu zen lehenengo aldiz. hezur eta tendoietan ere ematen da eta, gaur egun, material piroelektriko artifizialak eratu dira. Adibiderik esanguratsuena galio nitruroarena (GaN) da. Erdieroale honetako eremu elektriko handiak oso erabilgarriak dira transistoreetan. Bestelako material artifizialak zesio nitratoa (CsNO3), polibinil fluoruroak, fenilpiridinaren eratorriak eta litio tantalatoa (LiTaO3) dira, denak geruza meheetan. Aipatzekoa da azken horrek hala propietate piroelektrikoak nola piezoelektrikoak dituela eta eskala txikiko fusio nuklearrak ("fusio piroelektrikoa") egiteko erabili dela.
Bero-sentsoreak
Potentzial piroelektrikoa eratzeko behar diren tenperatura-aldaketak oso txikiak dira. Hori aprobetxatuz, sentsore infragorri pasiboak material piroelektrikoekin egiten dira, giza- eta animalia-beroa nahikoa baita elektrizitatea sortu eta sentsorea aktibatzeko distantzia ez oso luzeetan [erreferentzia behar da].
Energia-ekoizpena
Material piroelektrikoa etengabe berotu eta hoztu daiteke energia elektriko erabilgarria ekoizteko. Ikerketa ezberdinek aurkitu dute material piroelektrikoek Ericsson ziklo batean Carnot eraginkortasunaren %50 lor dezaketela ; eta teorikoki eraginkortasun horren %84-92 lor zitekeela . Bi kasuetan, etekinen kalkuluan prozesuan eman daitezkeen galerak ez dira kontuan hartu. Sorgailu piroelektrikoek hainbat abantaila dituzte sorgailu konbentzionalekin (bero-motorea eta sorgailu elektrikoa) konparatuz: ekipo arinagoak behar dira, tenperatura baxuagoetan lan egin daiteke eta atal mugikor gutxiago dago. Hala eta guztiz ere, zenbait patente agertu diren arren , sorgailu piezoelektrikoen merkaturatzea urrun dago oraindik.
Fusio nuklearra
Fusio nuklearrean, deuterio ioiak gidatzeko eremu elektriko handiak behar dira, bada, eremu horiek sortzeko material piroelektrikoak erabiltzen dira. Honi "fusio piroelektriko" deritzo.
Micrurus putumayensis
Micrurus putumayensis Micrurus generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Porostov
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1412. urtekoa da.
Ugartegoikoa
Ugartegoikoa Muxika herriko auzoa da, Ugarte herrigune edo elizate tradizionaletik gertu egonik (ipar-mendebaldera) haren azpi-auzo kontsideratu daitekeena.
Auzoa osatzen duten baserrien artean dira izen hau duten etxeak: Bidekurtze, Ametzabarri, Irazabalbarrena, Elizaldeburu, Madariaga eta Aurtenetxe.
New York Giants
New York Giants AEBtako New Jersey estatuko East Rutherford hirian egoitza duen amerikar futbol talde profesional bat da. NFL liga profesionalean jokatzen du. 1925an sortu zen eta etxeko partiduak MetLife Stadium estadioan jokatzen ditu.
Palmaresa
- Liga Txapelketa: 8
- Konferentziako Txapeldunak: 15
- Dibisioko Txapeldunak: 17
Greziako Aro Iluna
Aro Iluna Greziako historiaren garaia da. Mizenastar zibilizazioaren suntsitzetik (K.a. 1200-1100 urtetatik) Aro arkaiko arte (K.a. VIII. mendera arte) doa. Urte horietaz oso informazio gutxi dago eta iturriak eskasak dira. Orain arte aurkitutako aztarna guztien arabera kultura greziarraren dekadentzia eta atzeraldiko garaia da. Urte horietan ere, poliki-poliki, brontzea burdinaz ordezkatua izan zen.
Aro Ilunaren kontzeptua ere Erdi Aroaren lehenengo urteak definitzeko erabili izan da. Espezialista batzuen ustez hasierako urte horiek kultura arloko itzalketa izan ziren eta hori definitzeko "Iluna" hitza erabili izan da. Izan ere, beste iritzien arabera, itzalketa hori ez zen eman, kultura desberdin baten garapena baizik.
Kausak
Mizenastar zibilizazioaren desagerpenak Aro Ilunari eman zion hasera. Desagerpen horren arrazoiak ez daude garbi eta, gaur egun, oso fenomeno desberdinen ondorioa izan zela pentsatzen da.
Tesi tradizionala
Doriarrek Grezia menderatu zutenean, mizenastarren hiri-jauregiak desagertu ziren. Garai hartan erabat hedatu zen burdinaren erabilera. Hiribildu batzuk sortu ziren, politikari dagokionez burujabeak (polis) izan zirenak, eta lursailak landu ziren haien inguruan. Erregeek gobernatzen zituzten, aitonen semeek lagunduta, haiek baitziren, hain zuzen, artaldeetako eta lurretako jabeak eta kontseiluko kideak. Laborariek eta artisauek bazuten ordezkaririk biltzarrean, baina kontseilu nagusiak esaten zuena izenpetzea zen haien eginkizun bakarra ia. Jopuek eta esklaboek ez zuten eskubide politikorik. Polisak burujabeak baziren ere, elkarren artean bazuten alderdi komunik: hizkuntza, idazkera eta erlijioa, esaterako, bat zuten guztiek. Greziako hiriak Asia Txikiaren kostaldeetara ere hedatu ziren.
Itsasoko herrien tesia
Aro Ilunaren hasiera ere itsasoko herri batzuen inbasioekin lotu izan da. Egiptoko kostaldeko herrietan urte horietan horrelako inbasioen testigantzak daude eta, halaber, Mizenastar jauregien txikizioa, kronologikoki, antzeko urtetan dokumentatu dira. Testu batzuen interpretazioak dio, esaterako, Pilos hirian horrelako inbasioen beldur bizi zirela. Inbasio horiek Hititen Inperioaren erorketarekin lotu izan dira: inperio horren amaierak Brontze Aroa n bizi izandako oreka eta merkataritza sarea puskatu zuen. Ondorioz, nomada edo sasinomada ziren herri asko libre sentitu ziren horrelako ekintzak eta erasoak burutzeko.
Dena dela, hainbeste herriren aldi bereko erasoak martxan jartzeko azalpena izan daitekeenik inoiz ez da oso garbi egon. Bat-batean herri txiki asko zibilizazio handien aurka aritzeko gauza izatea ez da erraza ulertzeko. Egeo itsasoko uharte askotan ez da inbasio horien aztarnarik ikusi, gainera, eta barrualdeko beste batzuetan, ordea, bai.
Dirudienez, herri erasotzaile horiek arma berriak zituzten: ezpata luzeak eta xabalinak. Agian horiek hiri-estatuei aurre egiteko abantaila eman zitzaien eta horretaz baliatu ziren.
Barruko arazoak
Mizenastarren arteko gatazkak txikizio horien jatorria izan daitezke. Agian, herrien matxinadak aristokraziaren aurka eman ziren. Horren ondorioz baliabideak gutxitzea gerta zitekeen. Baina horrek ez du azaltzen zergatik gune txikiagoak utziak gelditu ziren. Agian, kultiboen gutxitzeak eta zergen handitzeak populazioaren pobretzea ekarri zuen eta, azkenean, herrixka horiek uztearen fenomenoa.
Arazo naturalak
Ezin da ezeztatu ere agian lurrikara gogor batek Mizenastar Zibilizazioaren oreka puskatuko zuela, txikizioa eraginez.
Mizenastar azpigaraia
Urte horietan dekorazio sinplea ikusten da, eskuz egindako lerro horizontalak eta uhindunak, triangeluak, zirkuluerdiak. Irudi ilunak dira atzealde argi baten gainean. Estilo horri aletegi estiloa esan zaio.
Protogeometriko azpigaraia
Zeramiketan aurrerapen handia ikusten da. Teknika eta tresna berriak agertzen dira: buztingileraren tornua, konpasen erabilera, pintzela... Bernizak eta dekantazioaren kalitatea ere hobetu ziren. Apaingarriak erabat geometrikoak dira, batez ere lerro zuzenak. Kurbak egiteko konpasak erabiltzen ziren. Apaintze nagusia ontziaren erdialdean egiten zen. Aztarna interesanteenak Atenasen aurkitu dira, Kerameikos eta Dipylon hilerrietan. azpigaraiaren bukaeran bariante bat agertu zen, Dipylon beltz estiloa.
Videmala
Videmala Zamorako probintziako udalerria da, Aliste eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 172 biztanle zituen.
Niederdorfelden
Niederdorfelden Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Azukre-beterraba
Azukre-erremolatxa edo azukre-beterraba (	Beta vulgaris subsp. vulgaris) barazki gisa landatzen den biurteko landare belarkara da. Hosto handiak dauzka. Beta vulgaris espeziearen barietate bat da, zerba bezala.
Sakarosa kontzentrazio handia duenez, merkataritzarako (azukrea lortzeko) ekoizten dute. Marggrafek aurkitu zuen 1747an erremolatxaren sakarosa, eta ordutik hona asko zabaldu da azukrea erremolatxatik ateratzea. Errusian, Frantzian, Alemanian, Polonian, Italian eta Estatu Batuetan lantzen da batez ere.
K.a. 97
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende)
K.a. 110ko hamarkada | K.a. 100ko hamarkada | K.a. 90ko hamarkada | K.a. 80ko hamarkada | K.a. 70ko hamarkada
K.a. 102 | K.a. 101 | K.a. 100 | K.a. 99 | K.a. 98 | K.a. 97 | K.a. 96 | K.a. 95 | K.a. 94 | K.a. 93 | K.a. 92
Estajanovismo
Estajanovismoa edo Stakhanovismoa (errusieraz стахановец, stajanovets) antzinako Sobietar Batasunean jaio eta Aleksei Stakhanov meatzariak sortu zuen langile mugimendu sozialista bat izan zen. Langile mugimendu hau produktibitatearen areagotzean oinarritzen zen, hau langileek euren kaxaz gauzatutako ekimenaren ondorioz etorri ohi zen.
1935eko abuztuaren 31an Donetsk hiriko ikatz meatze bateko Stakhanov meatzariak egun bakar batez 114 tona ikatz ateratzea lortu zuen, hots, ohiko langile bakar batek egun bakarrean atera zezakeen bataz besteko ikatz kopuruaren hamalau bider gehiago. Berria Moskura iritsi zenean, Stalin eta Molotov ohartu ziren industrietako langileei Stajanov imitatzeko deia egitea lagungarria izango zela, gerenteek, teknikoek eta langileek Politburoren politikarekiko zuten erresistentzia eteteko.
Stajanov langile-klaseko heroitzat aurkeztu zuten, eta gertakari honen ondorioz, lan atal guztietan produktibitatearen areagotzea helburu zuen langile mugimendu bat sortu zen, ekimen hau sobietar industria guztian ezarri zelarik.
Langile mugimendu honek sekulako eragina izan zuenez, jada 1935an bere lehenbiziko biltzarra Moskuko Kremlin jauregian ospatu zuen, Stalinen goraipamena bereganatu zuelarik. Halere, denbora laburrean estajanovismoak langileen artean soldata ezberdintasunak eta arazoak ere sortu zituen.
Bestalde, langile mugimendu honek industria eta meatzaritzan Kolkhoz izeneko kooperatiben amaiera ere eragin zuen, nekazaritza eta landa eremuetara mugatzea lortu zuelarik.
Enpresetan estajanovismoa kritikatzen zutenak atxilotu egiten zituzten, probokatzaile izatea leporatuta. Bestalde, estajanovistek emaitza onak izanda ere, badirudi guztiz motibatuta egoteaz gainera, beste langileak baino material hobeagoa zutela. Aldi berean, batzuetan emaitzak "puztu" egin ziren erregimenaren aldeko propaganda lortzeko asmoz.
Alegoria kritiko bat eginez, Abereen etxaldea delako ipuinean, estajanovista papera egiten zuena Boxer zaldia zen.
Savo uharteko gudua
Savo uharteko gudua, Savo uharteko lehenengo gudua edo —japoniarren izendapenean— Salomon itsasoko lehenengo gudua (Dai-ichi-ji Soromon Kaisen), Bigarren Mundu Gerrako Japoniar itsas armadaren eta aliatuenaren arteko itsas gudua izan zen, Guadalcanalgo kanpainako itsas borrokaldirik handiena, 1942ko abuztuaren 8tik 9ra gertatua.
Gudu hori izan zen Guadalcanal uhartearen inguruko itsasoetan jazoko ziren borroketan lehena. Hori zela eta, itsasarte horiei Ironbottom sound (ingelesez, burdinazko hondoko itsasarteak) deitu zieten. Borrokaldi hori lehenengoa izan zen itsasoko eta aire nahiz itsasoko 5 borroka handiren artean. Japoniarrek estatubatuarrak egotzi nahi zituzten itsaso horietatik, Guadalcanalgo lehorreko kanpainan gailentzeko. Itsas borrokaldi horien arteko atsedenaldiak gero eta luzeagoak izan ziren, berriz elkartu eta prestatzeko, eta ez ziren amaitu 1942ko azaroaren 30 arte.
Zilloiz
16 etxebizitza daude bertan, tartean izen hau duten baserriak: Etxebarri, Erregene, Zizperrene, Ormaetxe, Etxeandi, Bieskoetxe/Zilloizbeaskoetxea edo Aitzeta.
Momentu magnetiko nuklear
Atomo bakoitzak, momentu magnetikozko balio bat du, karga elektrikoa duen nukleoak bere ardatzaren inguruan biratzean eratua (mekanika klasikoaren interpretazio honek, kontzeptua ulertzeko balio du, mekanika kuantikoko interpretazio batek, berriz, kalkulu kuantitatiboak egiteko). Momentu magnetiko nuklearraren balioa, bektore baten bidez irudikatzen da: Momentu magnetiko nuklear bektorea.
Bektore hau, m bezala irudikatzen da, eta, bere balioa, honako hau da:
non q elektroiaren karga den, me elektroiaren masa eta L, elektroiaren momentu angeluarra.
Palatogobius grandoculus
Palatogobius grandoculus Palatogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Itsas zerba
Itsas zerba (Beta vulgaris subsp. maritima) Amaranthaceae familiako landare belarkara da. Beta vulgaris espeziearen barietate bat da, azukre-erremolatxa eta zerba bezala.
Europa, iparraldeko Afrika eta hegoaldeko Asiako kostaldean natiboa da.
Osraigeko Erresuma
Osraigeko erresuma (Ingelesez:Ossory) Irlandako erreinu independiente bat izan zen I eta IX mendeen artean, Korku Loidge, Dairine eta Munsterrer aliatuak ziren.Ulaidekin lotuta zeuden.
Paleomagnetismo
Paleomagnetismoa antzinako Lurraren eremu magnetikoa eta geologia-aldietan eremu horrek izan zuen bilakaera aztertzen dituen jakintza da. Lurreko eremu magnetikoak denboran izan dituen aldaketak zehazteko, lurpeko harri-geruza zaharrek dituzten mea ferromagnetikoak ikertzen ditu paleomagnetismoak, horiek kristaltzeko unean Lurreko eremu magnetikoaren norabidean orientatzeko joera dutenez. Hala, harri-geruzak eta jatorriz itsas hondoko bizkarretatik sortuak diren lurrazaleko materialak aztertuz, Lurrak geologia-aldietan izan duen polaritatea eta horren bilakaera ezagutu daitezke. Harri-geruzen magnetismoa aztertuz jakin dute geologoek, nola higitu diren lurrazaleko plaka tektoniko handiak denboran zehar; hortik sortu da plaken tektonikaren teoria eta kontinenteen higiduraren nondik norakoa argitu ahal izan da.
Pedro Pascal
José Pedro Balmaceda Pascal ( Santiago, Txile, 1975eko apirilaren 2a ), Pedro Pascal izenaz ezaguna, Txilen jaiotako aktorea da, Ameriketako Estatu Batuetan hezia eta profesional bihurtua. Ezaguna da Game of Thrones telesailean Oberyn Martell printzea interpretatzeagatik, Javier Peña Netflix-eko Narcos telesailean eta geroago, Disney + -eko The Mandalorian -en non protagonista nagusia interpretatzen baitu, nagusiki aurpegia estalita izan arren.
Biografia
Pedro Pascal Santiagon (Txile ) jaio zen. Ama haurren psikologoa du, eta aita, José Balmaceda, ugalkortasuneko medikua. Euskal Herrian jaiotako aitona bat dauka. Augusto Pinocheten diktadura militarra hasi zenean, oposizioko pertsona batzuei lagundu zieten gurasoek, eta Pedro jaio eta gutxira, familiak babesa hartu zuen Santiagoko Venezuelako enbaxadan, eta ondoren erbestera joan ziren, Danimarkara lehenbizi eta ondoren Estatu Batuetara.
Pascal San Antonio ( Texas) eta Orange konderrian ( Kalifornia ) hazi zen eta 1993tik New Yorken bizi da.
Tulu
Tulua edo tulu hizkera India hegoaldean hitz egiten den hizkuntza bat da. 1997ko zentsuaren arabera 1,95 milio hiztun ditu. Tulubas deituriko natibo hauek herrialdearen hego ekialdean kokatuta dagoen Tulu Nudu izeneko lurralde batean bizi dira. 2001eko zentsu baten arabera, Indian, 1,72 milio pertsonek Tulua hitz egiten dute ama-hizkuntza bezala. 1991tik %10ko igoera izan zuen.
Historia
Tuluak eskuragai dituen inzkripziorik zaharrenak K. o XIV eta XV mendeen bitartekoak dira.
Banaketa geografikoa
Barkur eta Kundapuran aurkitutako tuluaren inskripzio historikoak Tigalari idazkeran daude. Kannada idazkera gradualki garaikidea bilakatu da Tulu hizkuntzarentzat. Gaur egungo literatura lan guztiak Kannada idazkeran eginak daude.
Dialektoak
Tulu hizkuntzak lau dialekto ditu. Oso antzerakoak dira baina aldaketa txiki batzuk dituzte.
Honako hauek dira lau dialektoak:
Tuluak hainbat bariazio eta dialekto ditu. Malayalam idazkerak lagundu zuen Tulu hizkuntzaren idazkeran. Hala ere, azken ikerketa batzuek erakutsi dutenez, idazkera hau Tulu idazkera originalean oinarrituta diseinatua izan da. Bost hizkuntza drabidikoetatik, Tulua zaharrenetarikoa dela esan daiteke. Dialekto desberdinak Karnatako iparralde eta hegoaldearen arteko kokapenean oinarrituak egon daitezke.
Nossa Senhora de Lourdes (Sergipe)
Nossa Senhora de Lourdes Brasilgo udalerri bat da, Sergipe estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Eskeak (jaiak)
Jaietako eskeak, puska biltzeak edo besterik gabe biltzeak lagun-taldeek herrietan zehar etxez etxe egiten dituzten ibilaldiak dira, kantuz, dantzaz eta jai giroan, jaiak ospatzeko dirua edo jaietan oturuntzak prestatzeko janaria eskatuz. Batzuetan, haurrak izaten dira eskeak egiten dituztenak eta orduan goxokiak eta txanponak ematen zaizkie. Euskal Herrian eskeak edo biltzeak Domu Santu bezperan, Gabon egunean, Olentzero pertsonaia lagun, Santa Agata jaian, inauterietan (Txitxi-burruntzi egunean oturuntzako janariak biltzeko, esaterako) eta udako herriko jaietan izaten dira.
Marchiennes
Marchiennes Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Marchiennes udalerrian erroldatutako biztanleak 4.706 ziren. Familiak 1.709 ziren, horien artean 377 pertsona bakarrekoak ziren (151 bakarrik bizi ziren gizonak eta 226 bakarrik bizi ziren emakumeak), 460 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 698 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 174 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 1.880 etxebizitza zeuden, 1.741 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 129 hutsik zeuden. 1.693 etxeak ziren eta 180 apartamentuak ziren. 1.741 etxebizitza nagusietatik 1.266 bere jabearen bizilekua ziren, 435 alokairuan okupaturik zeuden eta 40 doan lagata zeuden; 14 etxek gela bat zuten, 76 etxek bi zituzten, 195 etxek hiru zituzten, 405 etxek lau zituzten eta 1.051 etxek bost zituzten. 1.053 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 709 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 771 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.168 ziren, horien artean 2.308 aktiboak ziren eta 860 inaktiboak ziren. 2.308 pertsona aktiboetatik 2.041 lanean zeuden (1.102 gizon eta 939 emakume) eta 267 langabezian zeuden (114 gizon eta 153 emakume). 860 pertsona inaktiboetatik 292 erretiraturik zeuden, 329 ikasten zeuden eta 239 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Marchiennes udalerrian 1.745 unitate fiskal zeuden, 4.747 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.084 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 42 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 5 zurginak, 4 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 7 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 okindegiak, 3 harategiak, 1 kirol-denda zen, 2 drogeria eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Marchiennes udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 405 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, osasun-zentro 1 bat, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Marchiennes udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 340 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Erremolatxa gorri
Erremolatxa gorria (Beta vulgaris var. rubra) Amaranthaceae familiako landare belarkara da. Beta vulgaris espeziearen barietate bat da, azukre-erremolatxa, itsas zerba eta zerba bezala.
D'Artagnan
Alexandre Dumas idazleak 1844ko Hiru Musketariak eleberriko D'Artagnan pertsonaia sortzeko oinarria izan zen.
K.a. 98
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende)
Gumersindo de Azcárate Gómez
Gumersindo de Azcárate Gómez (Ezkarai, - Derio, ) espainiar militarra izan zen.
Saint-Rémy-du-Plain
Saint-Rémy-du-Plain Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Gumersindo de Azcárate Gómez
Biografia
Espainiako Bigarren Errepublikan Manuel Azañaren gerra-bulegoaren kidea izan zen. 1936ko uztailean teniente koronel zen eta Alcalá de Henaresko txirrindulari-batailoiaren agintaria izan zen. Gerran Errepublikaren alde egin, eta zauritu zuten. Koronel izendatua, Euzko Gudarosteko operazio-inspektore izendatu zuten. Bilbo erori zenean atxilotu eta fusilatu zuten.
Saint-Rémy-du-Plain
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 704 ziren. Familiak 278 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 97 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 109 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 323 etxebizitza zeuden, 277 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 317 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 277 etxebizitza nagusietatik 190 bere jabearen bizilekua ziren, 83 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 136 etxek bost zituzten. 108 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 126 etxetan auto bat zegoen eta 127 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 439 ziren, horien artean 337 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 337 pertsona aktiboetatik 322 lanean zeuden (178 gizon eta 144 emakume) eta 15 langabezian zeuden (5 gizon eta 10 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Rémy-du-Plain udalerrian 308 unitate fiskal zeuden, 809 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 15.151€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina eta 2 argiketariak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 harategi zen, 1 altzari denda zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Saint-Rémy-du-Plain udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.140 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Alfred Kinsey
Alfred Kinsey (Hoboken, New Jersey, 1894ko ekainaren 23 - Bloomington, Indiana, 1956ko abuztuaren 25) estatu batuar biologo bat izan zen, batez ere sexologia arloan egindako lanarengatik ospetsua. 1947 urtean Institute for Sex Research izenekoa sortu zuen Indianako Unibertsitatean, egun ere lanean diharduena,  Kinsey Institute for Research in Sex, Gender, and Reproduction. Ezaguna dira berak osatutako Kinsey Reports edo txostenak, non emakumezko eta gizonezkoen sexualitatea aztertzen duen. Bere lana eztabaidatsua izan zen, besteak beste pertsonen sexu-joerak sailkatzeko homosexual/heterosexual dikotomiari jarraiki baino, bi muturren horien artean 0-6rako eskala bat sortzeagatik.
Fellering
Fellering Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fellering udalerrian erroldatutako biztanleak 1.711 ziren. Familiak 677 ziren, horien artean 166 pertsona bakarrekoak ziren (100 bakarrik bizi ziren gizonak eta 66 bakarrik bizi ziren emakumeak), 228 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 241 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 42 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 859 etxebizitza zeuden, 690 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 100 bigarren erresidentzia ziren eta 69 hutsik zeuden. 609 etxeak ziren eta 248 apartamentuak ziren. 690 etxebizitza nagusietatik 496 bere jabearen bizilekua ziren, 164 alokairuan okupaturik zeuden eta 30 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 60 etxek bi zituzten, 109 etxek hiru zituzten, 151 etxek lau zituzten eta 366 etxek bost zituzten. 611 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 306 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 316 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.105 ziren, horien artean 809 aktiboak ziren eta 296 inaktiboak ziren. 809 pertsona aktiboetatik 748 lanean zeuden (418 gizon eta 330 emakume) eta 61 langabezian zeuden (30 gizon eta 31 emakume). 296 pertsona inaktiboetatik 101 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 127 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fellering udalerrian 721 unitate fiskal zeuden, 1.754 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.407 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 84 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 25 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 23 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 2 ile apaindegiak, 6 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Fellering udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 344 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Lonchura ferruginosa
Lonchura ferruginosa Lonchura generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
La Haine
Argumentua
Hirian gertatutako liskar batzuetan, auzoko gazte arabiar bat zauritzen du poliziak. Zaurien eraginez, gaztea ospitalera bidali behar dute. Gau horretan bertan, Vinzek (protagonistetako bat) pistola bat kentzen dio jendarmeei. Gorrotoz beterik, ospitalean dagoen gaztea hiltzen bada berak polizia bat akatuko duela adierazten du.
Filmaren istorioa egun horretan bertan garatzen da. Hiru gazte protagonistak Paristik gora eta behera ibiliko dira, eta gauean gazte arabiarra (ospitalean dagoena) hil egin dela jakingo dute. Vinzek, horrela, gorrotoz beteta badago ere, inor ez hiltzea erabakiko du. Azkenean, egunsentian etxera itzuliko da hirukotea, baina haietako bat poliziak hilko du.
Sariak
Besteren artean, La Hainek César Sarietan hainbat izendapen lortu zuen 1996an, zeinetatik Muntaketarik Onena, Ekoizlerik Onena (Christophe Rossignon) eta Filmerik Onenaren (Mathieu Kassovitz) sariak eskuratu baitzituen. Halaber, Kassovitzek Zuzendari Onenaren saria jaso zuen 1996ko Canneseko Zinemaldian.
Micrurus renjifoi
Micrurus renjifoi Micrurus generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Neptuno
Neptuno Eguzki-sistemako zortzigarren planeta da. Eguzki-sistemaren barruan, Eguzkitik urrunen dagoen planeta da (30,1 unitate astronomikoko distantziara, 4.500 milioi kilometro), eta diametro handiena duten planetetatik laugarrena, baina masa handiena dutenetatik hirugarrena. Planeta erraldoien artean, dentsitaterik handiena duena da. Lurrak baino 17 aldiz masa handiagoa du. Neptunok Eguzkiaren inguruan bira bat egiteko 164,8 urte behar ditu. Antzinako Erromako itsasoetako jainkoaren omenez darama izena eta bere ikur astronomikoa ♆ da, Neptuno jainkoaren hiruhortzaren bertsio estilizatua.
Jupiter eta Saturno bezala, Neptunoren atmosfera batez ere hidrogeno eta helioz osatuta dago, hidrokarburo traza txikiekin eta, baliteke, nitrogenoarekin. Hala ere, beste planetek baino izotz gehiago du, urarena zein amoniako eta metanoarena. Bere barnealdea, Uranoren kasuan bezala, batez ere izotz eta arrokaz osaturik dago, eta horregatik esaten zaie bi planeta horiei "izotzezko erraldoiak". Kanpoaldean dagoen metanoak ematen dio planetari kolore urdina.