cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lake Mills (Wisconsin)
Lake Mills Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Jefferson konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Riva del Garda
Riva del Garda Italiako udalerri bat da. Trentoko probintzia autonomoan kokatuta dago, Trentino-Adige Garaia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Riva del Gardak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Cave Spring (Georgia)
Cave Spring  Georgiako estatuko hiri bat da. Rabun konderrian kokatua dago. 2010ean 1,200 biztanle zituen, 10.49 kilometro koadrotan banatuta.
La matanza caníbal de los garrulos lisérgicos
Argumentua
Galizian, gazte lagun talde bat heavy metal kontzertu batetan izan ondoren gaueko ordu txikietan baserri eremu bateko errepide batean etxerako itzulera bidean doa. Autoan garagardoak edanez eta kanutoak errez doazela istripu bat jasan eta laguntza eskatzera beharturik egongo dira. Etxalde bakarti batean hestebeteak eskuz eta lege zaharrean ekoizten dituzten Machado familiako senideek jatorki hartuko dituzte, zoritxarrez Machadotarrak Coruña probintziako familiarik eroena da, hortaz berehala gazteak pertsonaia xelebre horietaz mesfidatzen hasiko dira, eta haiek nahi gabe, beren buruak sekulako sarraski haragijale baten erdian topatuko dituzte...
Jagannath
Jagannath (Odia: ଜଗନ୍ନାଥ - Jagannātha, literalki " Unibertsoko jauna "; lehen Juggernaut) Indiako eta Bangladeshko eskualde batzuetako hinduismoko tradizioan gurtzen den jainkoa da, Balarama anaiarekin eta arrebarekin batera (Subhadra) hiruko baten parte gisa.
Gurtza
Jagannath Odia kulturako jainko gorena da. Vishnuismoaren barruan, hindu gehienen aburuz, Jagannath Krishnaren edo Vishnuren irudikapen abstraktua da, batzuetan Krishna edo Vishnuren avatarra bezala aurkeztua.
Jagannath jainkoa ez-sektariotzat hartzen da Indian. Eskualde mailan inportantea da Odisha, Chhattisgarh, Mendebaldeko Bengalan, Jharkhand, Bihar, Gujarat, Assam, Manipur eta Tripura estatu indiarretan. Bangladesheko hinduentzat ere garrantzitsua da. Jagannath tenplu nagusia Purin dago (Odisha), bereziki inportantea da vishnuismoan, eta Indiako erromesaldi nagusienetako baten helburua da. Jagannath tenplua izugarri handua da, 61 metro baino gehiagoko altueran Nagara Hindu tenpluen estiloan, eta Kalinga arkitekturan egina, Odishako artearen eta arkitekturaren ale ederrenetakoa bat. Hinduentzako erromesaldien helmuga nagusietako bat izan da 800. urtearen ingurutik.
Jainkoaren irudia karroza handi batean ateratzen da urtero Puri hirian, tenpluaren beraren irudikapena den egurrezko egitura erraldoia da, gurpil handiekin. Ingelesezko Juggernaut hitza (ibilgailu-tzarra, nolabait itzultzekotan) Jaganathi egindako karroza horietatik dator. Jagganath jainkoaren presentzian hilez gero paradisua ziurtatzen omen duzunez, ohitura egon zen aspaldi Puriko karrozaren gurpiletara fededun batzuek beren burua bota eta suizidatzekoa.
Bubalus murrensis
Bubalus murrensis Bubalus generoko animalia izan zen, Europan Pleistozenon bizi dena. Artiodaktiloen barruko Bovinae azpifamilia eta Bovidae familian sailkatuta, 1927an Renania-Palatinatuan aurkitu zuten fosil bat.
Gózd udalerria
Gózd Poloniako Mazoviako voivoderriko landa-udalerri bat da, Radom barrutian kokatuta. 77,95 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 8717 biztanle zituen.
Brookesia lambertoni
Brookesia lambertoni Brookesia generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Lake Pleasant (New York)
Lake Pleasant Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Hamilton konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mycteroperca bonaci
Mycteroperca bonaci Mycteroperca generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Cecil (Georgia)
Cecil  Georgiako estatuko hiri bat da. White konderrian kokatua dago. 2010ean 286 biztanle zituen, 2.47 kilometro koadrotan banatuta.
Azucarera Alavesa
Azucarera Alavesa Gasteizko Ehari-Gobeun dagoen azukre-fabrika zen, gaur egun bulego-eraikin gisa erabiltzen dena. Fausto Iñiguez de Betolaza arkitektoak diseinatu zuen 1904an.
2000ko ekainaren 27an, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Deskribapena
Gasteizko azukre fabrika 1904. urtean ireki zen, urte bat beranduago Espainiako «Sociedad General Azucarera» osatuko zuelarik. Fabrika zaharrak 1966. urtera arte jarraitu zuen produkzioan, beronen berrikuntzarekin, egungo instalakuntza biltegi bezala jarri zelarik. Produkzio pabilioi desberdinetatik soilik pabilioi nagusia eta tximinia mantendu dira jarduera garrantzitsu honen osagai erakusle eta esanguratsuen moduan.
Babestutako higiezina, produkzio konplexuaren eraikin nagusi bezala, erremolatxa pulpan eraldatzeko erabiltzen zen. Industria eraikinek berezko duten ekonomia eta funtzionaltasun betekizunei erantzunez, Manchesterko estetika gordetzen duen eraikina eraikitzen da, ageriko adreiluzko kanpoko hormekin, zeinetan arkiboltaz apaindutako leihateria zabalak eta tudor estiloko arkuz amaituak irekitzen baitira. Prisma itxurako bolumenak barne espazio bakar bati erantzuten dio, hau hiru hormartetan dagoelarik banatuta metalezko saretaz egindako zutabeen bitartez, estalkiaren Ponlanceau zertxak beren gain hartuz.
Tenplu gotikoen modura estilo historizista duen eraikina hiru nabe dituen oin basilikalean finkatzen da, kanpandorrea tximini biribilak ordezten duelarik. Bere fabrika izaeratik eratorritako muga bakarra material merkeago eta erabilgarriagoen erabilerak adierazten du, paramentuak ageriko adreiluz burutuz. Era berean argiteria era horrela konpontzen da, zentzu funtzional eta erlijiosoa nahastuz, beiradun zelosiazko lehiateria zabalen bidez, sarrera nagusian bere tenplu izaera nabarmenduz erdi puntuko tinpano bat kokatuz sarbide nagusiaren gainean.
Urte berean eraikitako tximinia liraina nabe honen atzealdean kokatzen da. Adreiluzko erakusle ederra da, goiko errematea gailentzen delarik lombardiar erako arkuekin, honen funtzioa lurrun kalderetatik irtendako gasen ihesleku eta haizebide izatea zelarik.
«Azucarera Alavesa»ren eraikina Autonomia Erkidegoko industria ondarearen erakuslerik onenetakoa dugu, bere antzinatasuna, bere balio ikonografikoa eta berezko bere arkitektura balioak kontutan hartuz.
Eraberritzea
Gaur egun bulego-eraikin modernoa dugu azukre-fabrika ohia, 1999an guztiz eraberritu baitzuten, Mikel Garbizu arkitektoaren gidaritzapean.
Burusien protesta
Burusien protesta (ingelesez Blanket protest) Ipar Irlandako gatazkan zehar Maze espetxean ("Long Kesh") zeuden Behin-behineko Irlandako Armada Errepublikarra (IRA) eta Irlandako Nazio Askapenerako Armadako (INLA) presoek bost urtez burutu zuten protesta bat da.
Aurrekariak
1972ko martxoa arte Ipar Irlandako talde armatuetako presoak preso arrunt gisa tratatuak ziren, urte honetan, Billy McKee errepublikar preso beteranoa buru zuen IRAko berrogei presok burututako gose greba baten ondoren "Kategoria Bereziko Estatusa" sortu zen (Special Category Status). Estatus "politiko" horren arabera talde armatuko presoak praktikan gerra-preso gisa tratatuak izan ziren; adibidez, preso arruntek ez bezala ez zeuden espetxeko uniformea jantzi eta bertako lanak egitera derrigortuak.
1976ean Erresuma Batuko Gobernuak bultzarazitako "kriminalizazio" zeritzon politikak Ipar Irlandako talde armatuetako presoen kategoria bereziari amaiera ipini zion. Aipatutako politika honek ez zuen ordurarte preso zeudenengan eraginik izan, bai ordea martxoaren 1etik aurrera espetxeratutako presoengan. Britainiar Gobernuak Ipar Irlandako talde armatuetako presoak politikoak zirela ukatzean, propaganda jokaldi bat izateaz gain, espetxe barnean zeuden preso taldeetako buruzagien aginteari eginiriko erronka garbia zen.
SPAL 2013
SPAL 2013 (izen osoa, Società Polisportiva Ars et Labor 2013) Italiako futbol talde bat da, Ferrara hirikoa.
Etxeko partidak Stadio Paolo Mazzan jokatzen ditu.
Burusien protesta
Protesta
1976ko irailaren 14ean espetxeratu berria zen Kieran Nugent errepublikar presoak espetxeko uniformea jantzitzeari uko egitean protestari hasiera eman zitzaion. 1975ean Nugent Long Kesh-en espetxeratua izan zen, aske gelditu ondoren, 1976ko maiatzean atxilotua, armak eduki eta auto bat bahitzeagatik erruduntzat jo, eta hiru urteko espetxealdira zigortua izan zen. 1985ean Nugentek garai hartan eraiki berriak ziren espetxe multzoko H-blokeetara bere ailegatzea deskribatzen zuen elkarrizketa bat eskeini zuen:
SPAL 2013
Historia
1907an Circolo Ars et Labor sortu zen Ferraran, 1913an Società Polisportiva Ars et Labor (S.P.A.L.) bihurtu zena. 1920 eta 1925 artean Serie A-n jokatu zuen. 1939 eta 1943 artean Bigarren Mundu Gerraren ondorioz taldearen kirol jarduerak bertan behera gelditu ziren, baina Associazione Calcio Ferrara izeneko talde bat eratu zen hainbat partida jokatzeko. Gerra ondoren taldeak bere jarduerak abiatu zituen berriz eta 1951 eta 1968 artean maila gorenean izan zen. Hau izan zen taldearen urrezko aroa, 1960an ligan bosgarren egin baitzuen eta 1962an Kopako finala jokatu baitzuen, SSC Napolik 2-1 emaitzaz garaitu zuen. 1968an maila galdu zuen eta gainbehera iritsi zitzaion, hasieran kirol mailan eta ondoren maila ekonomikoan.
2005ean taldea birsotu zen eta SPAL 1907 izena hartu zuen. Egoerak ez zuen hobera egin eta 2013an talde berria sortu behar izan zen, SPAL 2013. Serie D mailan hasi zuen ibilera eta 2017an Serie B irabazita maila gorenera iritsi zen.
Urdaneta (Aia)
Urdaneta Aiako auzoa da. 2015eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 71 biztanle ditu.
Xenophthalmichthys danae
Xenophthalmichthys danae Xenophthalmichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Microstomatidae familian sailkatzen da.
Burusien protesta
Protesta
Bigarren egunean, Nugenti burusi bat eman eta jazteko erabili zuen; uniformea behin bakarrik eta bere amak egin zion bisita batean jantzi zuen, bertan amari espetxealdi osoan zehar gehiago ez zuela ikusiko esateko, espetxezainek berriz ere uniformea jaztea derrigortu nahi zutela eta.
Urdaneta (Aia)
Txatxarromendi eta Indamendi mendietara igotzeko ohiko abiapuntuetako bat da.
Burusien protesta
Protesta
Espetxeratu berri ziren beste errepublikar preso batzu ere protesta honetara gehitu ziren; hasiera batean gimnasia jarduerak burusiak jantzita burutzea utzi zitzain, baina denborarekin kanpora ateratzen ziren orotan burusiak zeldetan uztea derrigortu zituzten. Espetxeko arauek zeldetatik ateratzeko uniformeak jaztera behartzen zituztenez, presoak euren zelden barnean behin betiko gelditu ziren. Espetxeko zuzendaria bi astero uniformea jantzi zezaten saiatu zen, baina presoeek uko egin zuten. Euren ezezkoaren ondorioz, hiru egunez beren zeldetako altzari guztiak kendu eta esnerik gabeko teaz, zopa urtuaz eta ogiz bakarrik elikatu zituzten. Gainera, espetxeko araudia ez betetzeak beste zigor bat ekarri zien, portaera ona izateak zekartzan onuren galera, hots, portaera ona izateak espetxealdia ehuneko berrogeitamarrera murriztearen aukera galtzea. Ordurarte, presoek hilabetero lagun eta senideen lau bisita izateko eskubidea zuten, hauetako hiru portaera onaren araberakoak ziren, eta azkena derrigorrezkoa. Baina protestan parte hartzen zuten presoei automatikoki hiru bisita kendu zitzaizkien, eta uniformea jaztera uko egiten zietenei baita derrigorrezko laugarren bisita ere. Guzti honek presoek kanpoko munduarekin zuten harremana gutun zentsuratu batera eta hilabetero jasotzen zuten beste batera mugatzen zuten; hilabete batzuk igaro ondoren, preso batzuk espetxetik kanpo zeuden euren buruzagiekin kontaktuan egon ahal izateko uniformea bisitetan bakarrik jazteko konpromezua hartu zuten.
Sasoi honetan IRAk espetxezainak hiltzeko kanpainia bati ekin zionez, berez mikatza zen errepublikar presoen eta espetxezainen harremana guztiz gaiztotu zen. 1978ko martxoan zenbait errepublikar preso dutxatzeko bainuetara joateari uko egin zioten, bertan espetxezainen erasoak jasaten baizituzten, hortaz, zeldetan komunak ipini zitzaizkien. Presoek zeldetan bainuak ere jar ziezaieten eskatu zuten, eta espetxe zuzendaritzak eskaera aintzat hartu ez zuenez, komunak erabiltzeari uko egin zioten.
1978. urterako jada gizonezko eta emakumezko hiruen errepublikar preso protestan parte hartzen ari ziren..
Jaujac
Jaujac Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Jaujac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.181 ziren. Familiak 556 ziren, horien artean 240 pertsona bakarrekoak ziren (88 bakarrik bizi ziren gizonak eta 152 bakarrik bizi ziren emakumeak), 156 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 92 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 68 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 965 etxebizitza zeuden, 583 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 325 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 763 etxeak ziren eta 144 apartamentuak ziren. 583 etxebizitza nagusietatik 378 bere jabearen bizilekua ziren, 180 alokairuan okupaturik zeuden eta 25 doan lagata zeuden; 56 etxek gela bat zuten, 40 etxek bi zituzten, 116 etxek hiru zituzten, 150 etxek lau zituzten eta 221 etxek bost zituzten. 359 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 281 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 171 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 601 ziren, horien artean 410 aktiboak ziren eta 191 inaktiboak ziren. 410 pertsona aktiboetatik 339 lanean zeuden (182 gizon eta 157 emakume) eta 71 langabezian zeuden (36 gizon eta 35 emakume). 191 pertsona inaktiboetatik 79 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 69 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Jaujac udalerrian 534 unitate fiskal zeuden, 1.104 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.649 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 61 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 5 ile apaindegiak eta 4 jatetxeak.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 2 harategiak eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Jaujac udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Une aventure d'amour à Venise
Une aventure d'amour à Venise Gerda Wegener margolari daniarraren 1927ko irudi bilduma bat da, Giacomo Casanovaren memorien pasarte batzuekin lagunduta 1927an argitaratu zena. Georges Briffaut argitaletxeak 500 kopiako edizioa egin zuen, zeinaren aleak apreziatuak diren harrezkero.
Jaujac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 3203
NGC 3203 galaxia bat da, Hydra konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Telebista-aktore
Telebista-aktorea telebistako saioetan eta bestelako telebistari loturiko jardueretan lan egiten duen aktorea da. Telebista-aktoreek, mota guztietako aktoreek bezala, pertsonaiak antzezten dituzte, besteak beste, aipatutakoen jarrera eta itxura kopiatuz.
Telebista-aktore ezagunen artean ditugu, Eric Christian Olsen, Mark Harmon, Abelin Linazisoro, Robert Urich eta James Purefoy.
Silvia Federici
Ibilbidea
Silvia Federici Italian sortu eta hazi zen. 1967an AEBetara joan zen, Buffalo-ko Unibertsitatean filosofiako graduondoko ikasketak egitera, eta hango borroka eta mugimendu feminista eta sozialistarekin engaiatu zen.
1970eko hamarkadan, Nazioarteko Kolektibo Feministan parte hartu zuen, eta etxeko lanetarako soldata aldarrikatzen zuen Wages For Housework (WFH, Soldatak Etxeko Lanentzat) kanpainaren sustatzaileetako bat izan zen.
1980ko hamarkadan, irakasle jarduen zuen hiru urtez Nigeriako Port Harcourt-eko Unibertsitatean. Han zegoela, Committee for Academic Freedom in Africa batzordea sortu zuen beste hainbat lagunekin batera, helburu batekin: babesa ematea Egituren Egokitzapenerako Programaren (Structural Adjustement Programme, SPA) aurkako borrokan ziharduten unibertsitate-ikasle eta -irakasleei.
Halaber, Silvia Federici ezkerreko akademiko eta ekintzaileak biltzen dituen Midnight Notes Collective sare marxistako kidea da. Beren burua borroka politikoetan engaiatutako eta aurrekari eta herritartasun ezberdineko pertsonek osatutako kolektibo gisa definitzen dute, eta 1979tik aitzina aldizkari-artikulu irakurterrazak eta panfleto politikoak argitaratu dituzte; 1999ra arte sortutako materiala sarean irakur daiteke.
1987 eta 2005 urteen bitartean, hiru ikasgaitako irakaslea izan zen Hofstra Unibertsitatean: Nazioarteko Ikasketak, Emakumeen Ikasketak eta Filosofia Politikoa. Gainera, alor horretako hainbat lan argitaratu zituen; tartean, Caliban and the Witch: Women, the Body and Primitive Accumulation [Caliban eta sorgina: emakumeak, gorputza eta metatze primitiboa] (2004) liburua. 2017an ''Soldataren patriarkatua. Marxismoari egindako kritika feministak'' liburua eta 2018an Europako milaka andrek pairatutako jazarpena lotzen dituzten faktoreak. Kapitalismoa eta emakumeen aurkako indarkeria zazpi saiakerak osatutako liburua idatzi zuen. Bere lanak hainbat hizkuntzatara itzuliak izna dira, baita euskarara ere.
Etxeko lanak
Bere ustez, sexuaren araberako lan-banaketa kapitalismoaren jatorrian dago, eta etxeko lanak "metatze kapitalistaren prozesurako gakoa dira; izan ere, etxeko lanak osoki kontuan hartuta, horiexek dira lan-indarra ekoizten dutenak". Kapitalismoaren hasiera hartan, baina, "emakumeen boteregabetze-prozesua" bultzatu zen, eta "prozesu hori ezinbestekoa izan zen emakume langilearen irudia ezereztu eta emakumea pertsona ez-langiletzat jotzeko", hau da, baliorik ez duen lana egiten duen pertsonatzat.
Arrigorriaga
Arrigorriaga Bizkaiko udalerria da, Nerbioi ibarra eskualdean dagoena. Itsasoaren mailatik 60 metro gorago dago, eta. urtean 0 biztanle zituen.
Etimologia
Izenaren jatorria ez dago argi, baina historialari batzuen ustez IX. mendeko Padurako guduan egon liteke. Bataila hartan isuritako odolak gaur egun Arrigorriaga ezartzen den lurra gorriz tindatu omen zuelako. Beste batzuek, aldiz, Ollargan auzoan izan ziren burdin meatzeei loturiko izena izan daitekeela irizten diote. Hirugarren teoria batek, berriz, dio "gorri" berba ez dagokiola koloreari, baizik eta landaretzarik gabeko lur edo haitz eremuei (Aizkorri toponimoaren kasuan bezala).
Silvia Federici
Erreprodukzioa
Umeen zaintzari dagokionez, Federicik dio etxetik kanpo lan egiten ez duten emakumeek ere denbora librea izateko eskubidea izan behar dutela, eta haurren zaintza ez litzatekeela umearen guraso eta senideen ardura izan behar bakarrik, jendarte osoarena baino. Horretarako, Federicik erreprodukzioari lotutako komunak sortzea proposatzen du, pobreziaren birbanaketaren iturri ez izateaz gain borrokarako oinarri bilakatu behar liratekeenak. Areago doa; proposatzen du etxebizitzak lantegitzat hartzea eta bizitzeko tokiaren truke emakumeek alokairurik ez ordaintzea: "Gure etxeak lantegiak badira lan-indarra han ekoizten baitugu, ez genuke alokairurik ordaindu behar lan egiten dugun tokiaren truke". Aitortzen du horrelako proposamenak probokazioak direla, baina iruditzen zaio bere horretan baliagarriak izan daitezkeela.
Arrigorriaga
Geografia
Arrigorriaga Bilboaldean dagoen herria da, Nerbioi ibaiaren joanean erdiko tartearen ertzetan zabaltzen den inguruan. 16,36 km2ko hedadura dauka. Kokatuta dagoen eremua ez da laua, muino txikikoa baino, eta itsasoaren maila baino 60 m. altuago dago. Erliebe honen punturik garaienak, ibaiaren alde bietan, Pagasarriren hegoaldeko maldako Pastorekorta (585 m.) eta Arboliko (415 m.) mendiak dira, eta eskuineko ertzean, Artanda mendia (547 m.). Orografía honen eraginez, Nerbioi ibaia mehagune batean txokotuta dago Arrigorriagatik pasatzean, eta, beraz, lur-arlo estu eta lau bana baino ez dauka ertz bietan.
Silvia Federici
NBE eta emakumeak
Ekintzaile italiarrak NBEk agenda eta politika feministetan egin izan duen esku hartzea ere salatzen du, feminismoa erabili duelako neoliberalismoa sustatzeko eta emakumeen mugimenduak zeukan iraultza-gaitasunari —esaterako, lanaren banaketa sexualaren eta esplotazio-mekanismo guztien aurkakoa— aurre egiteko. Horrela mintzatzen da NBEri buruz: "Munduan zeharreko hainbat hitzalditan munduko emakumeen eta feminismoaren izatearen eta ez-izatearen ordezkari gisa aurkezten zuen bere burua. Beste helburu bat ere bazuen: munduko gobernuei 'erakustea' zerbait aldatu behar zutela lanari buruzko legedian, hartara emakumeek ere soldatapeko lana egiteko aukera izan dezaten". NBEk globalizazioan jokatutako papera dela-eta, zera dio: "(...) hasieratik ikusi zuten emakumeen autonomia-grina bizia ustia zezaketela globalizazioa indartzeko: maquiletan [lantegi mota bat], zerbitzu publikoetan, emakumeak dira nagusi; gure ordenagailuak Txinako emakume gazteek egiten dituzte, hain lan-baldintza latzetan ezen askoren borroka-moldea dela beren buruaz beste egiteko mehatxuak egitea. Emakumeen bizkarrean berrabiarazi da ekonomia globala". Hortaz, ezin esan daiteke soldatapeko lanak emakumeak askatu dituenik.
Arrigorriaga
Geografia
Nerbioi ibaiak baturiko urak errekatxoetatik datozkio, batez ere Bentakoerreka eta Kubotik.
Silvia Federici
Soldatapeko enplegua
Horrekin lotuta, bere ustez, soldatapeko enpleguek kapitalismoaren benetako izaera ezkutatzen dute; izan ere, "klase kapitalistak jendea banatzeko erabili du soldata". Federiciren aburuz, soldatapeko lana emantzipaziorako bidea balitz, gizonak dagoeneko emantzipatuta egongo lirateke eta ez lirateke esplotatuta egongo; "Logika horren arabera, onartu beharko genuke gizonak ez daudela esplotatuta. Eta, bai, estrategikoki onartzen ditugu soldatapeko enpleguak, behar bat daukagulako, baina soldatapeko enplegua estrategia politiko bilakatzea sekulako hanka-sartzea izan da." Gainera, soldata horrek dakar erreprodukzio-arloa aintzat ez hartzea eta ez ikustea "erreprodukzio-lanari esker mantentzen dela esplotazio-sistema osoa". Soldatapeko lana eta erreprodukzio-lana aldi berean egin beharrak emakumeen osasunari dakarzkion ondorioez kezkatuta ageri da: "Emakumeek bi eta hiru lan-txanda egiten dituzte, batzuetan hiru lan behar dituzte, eta emakume horiek sandwich baten modura bizi dira, umeak zaintzen, helduak zaintzen, soldatapeko lan bat egiten. (...) Emakume pila bat ezagutzen dut fronte horietan guztietan lanean, depresioaren kontrako botikak hartu behar dituztenak".
Arrigorriaga
Ingurune naturala
Arrigorriaga Bilboaldeko eskualdean dago, itsasoaren mailatik 60 metrora dagoen eremu konkordun batean kokaturik. Ibaiaren alde bietako lur malkartsuetan honako menditxo hauek nabarmentzen dira:Pastorekorta (585 m.) eta Arboliko (415 m.), ezkerraldean, eta Artanda (547 m.), eskuinaldean.
Silvia Federici
Abortua
Abortatzeko eskubidea mugatzen duten legeei buruz, berriz, zera dio: "[Estatuek] Emakumeen gorputzak ikusten dituzte ekoizpenerako tresna bezala, eta beraiek erabaki nahi dute ea zenbat ekoizten diren, non, zer kalitaterekin eta zer baldintzatan. (...) Uste dut hori gogoan izatea oso garrantzitsua dela, kapitalismoaren historia osoan ikusi dugulako Estatuak bortizki esku hartu duela uteroaren kontrolean, gorputzaren kontrolean". Federicik emakumeen gorputza kapitalismoaren azken muga dela esaten du beti: "Emakumearen gorputza konkistatu nahi dute, kapitalismoa horren mende dagoelako".
Komunak
Komunei buruz ere luze eta sakon hausnartu, hitz egin eta idatzi du Federicik. Alde batetik, kontuan hartu behar da "gizakiaren historiako garai gehienetan jendea ez dela estatu baten bueltan edo jabetza pribatuaren inguruan antolatu, behetik sortutako lankidetza-ereduen arabera baizik". Ildo horretatik, gaur egungo komunak beste era batera sortu behar lirateke, betiere "lankidetzan eta baliabideen kudeaketa eta erabilera kolektiboan oinarrituta". Izan ere, "espazioak behar ditugu, noski, baina, batez ere, jendearen arteko elkartasuna berreskuratu behar dugu, ondasun komunala baita hori ere, eta erabakiak hartzeko egiturak sortu. Gustatuko litzaidake halakoak ikustea, asanblada komunalak maiztasun jakin batekin".
Arrigorriaga
Ingurune naturala
Kokapenari zor dio herri industrial honek duen garrantzia. Izan ere, Bizkaiko hiriburutik 9 kilometrora baino ez dago eta Bilbo eta Gasteiz eta Gaztelako meseta lotzen dituzten komunikazio-biderik nagusiak bertatik igarotzen dira.
Kokapen geografikoak, orobat, biztanle-kopuruaren gorakadan ere argi eta garbi eragin du; egun, Arrigorriaga 12.000 biztanle izatera heldu da. Kokapen geografikoa dela eta, Bilbotik gertu, Arrigorriaga "lo-leku herria" bihurtu da.
Silvia Federici
Sindikatuak
Sindikalgintza dela-eta, kapitalismoaren premiekin lotuegia dagoela dio, eta gehienetan sindikatuak oztopo bihurtzen direla langileentzat. Gaur egun, bere ustez, sindikatuak negoziazio kolektiboaren zati bat baino ez dira, eta horrek langileen boteregabetzea ekarri du, komunitatearen babesik gabe geratu direlako. Sindikatuen ordez, langile-antolakundeak hobesten ditu, lan-indarraren prezioa negoziatzeaz gain kapitalismotik haragoko ikuspegia izango dutenak.
Arrigorriaga
Mugak
Iparraldean, Bilbo eta Basauri udalerriekin; hegoaldean, Ugao-Miraballes eta Zeberiorekin; Ekialdean Zaratamorekin; eta Mendebaldean Arrankudiaga eta Alonsotegirekin.
Silvia Federici
Emakumeen aurkako estatu-indarkeria
Emakumearen kontrako indarkeriari dagokionez, ezinbestekoa ikusten du gizonezkoek ere bat egitea "Estatuak emakumeen gorputzei" egindako erasoen aurkako borrokarekin. "Egiten ez badute, borroka saboteatzen ari dira. (...) emakumeen kontrako hainbeste bortizkeria onartzen duen mugimendu batek ezin izango baitu borroka irabazi, ezin izango zaio kapitalismoari gailendu".
Arrigorriaga
Mugak
Arriagorriagako mugak oso irregularrak dira. Horren arrazoietako bat da urteetan zehar hainbatetan toki bera inguruko zenbait udalerrirena izan dela, berarekiko izan dituzten eskubideengatik, eta gero toki hori banatu izan den moduarengatik.
Auzoak
Gune nagusiari Arrigorriaga deritzo, eta horrelaxe deitu zaio udalerri osoari. Aipaturiko gune nagusi honi, orain dela gutxira arte, Argia deitu izan zaio. Bertan dago udaletxea eta udalerriko biztanleria gehiena. Bestalde, erdigune horretatik banandurik hainbat auzo daude, Bilboko La Peña auzoaren ondoan Santa Isabel, Olatxu eta Ollargan auzoak. Basauritik gertu, berriz, Agirre, Martiartu, Larrasko eta Izartza auzoak.
Historia
Erdi Aroan elizatea izendatu zuten eta Gernikako Juntetan 39. aulkia lortu zuen. Orduan pisu handia zuen elizatea hark, inguruan dituen Arrankudiaga, Basauri, Zaratamo, eta Alonsotegiren mugak batuta zeudelarik.
Demografia
Arrigorriagak 12.000 biztanle pasatxo dauzka. Euretarik 3.000 inguru Bilbo ondoko auzo bananduetan bizi dira. Historian zehar biztanleria etengabe hazi da, industrializazioak Bizkaitik eragindako migrazioek bultzatuta.
Gaur egun herria Bilbo Handian gehien hazten den udalerrietako bat da, izan ere, etxebizitza ugari eraikitzen dira urtero, beste udalerrietako etxebizitzak baino merkeagoak. Horrek, inguruko udalerrietatik hainbat pertsona erakarri ditu Arrigorriagara, bereziki ondoko Basauritik.
Hazkundean alderdi bi azpimarratu beharko lirateke: Bizkaiko industrialdearen inguruan egotea eta komunikabide-sare egokiaren ondoan izatea.
Euskarari dagokionez, egoera inguruko beste udalerrien antzekoa da: euskaldunak biztanleria osoaren %26,31 (2.854) dira, erdi-euskaldunak %24,28 (2.634) eta erdaldunak %49,41 (5.361), Eusko Jaurlaritzak 2001eko erroldan harturiko datuekin eginiko ikerketa demolinguistikoaren arabera.
Udal hauteskundeak
2019ko maiatzaren 26ko hauteskundeetako emaitzen ondorioz Maite Ibarra Goti (EH Bildu) da Arrigorriagako alkate berria. Ibarrak alkatetza lortu zuen bere taldearen eta Arrigorriaga Gararen baiezko botoei esker, boto gehien lortutako zerrenda izateagatik.
Euskara
Herriko berezko euskalkia mendebaleko euskararen aldaera bat da, sartaldeko multzoan dagoen Nerbio Ibarrekoa hain zuzen. Arrigorriagako bertso-eskola ere aipatzekoa da.
Musika
Badira hainbat musika talde herrian, esate baterako Bidebat (metal taldea) eta Fetitxe (rock taldea).
Andra Maria Magdalena eliza
Sorrera IX. mendean duela uste da, nahiz eta jatorrizko eraikuntzatik ez den ezer mantentzen. 106 oineko luzera eta 42ko altuera du eta egurrezko ganga batengatik estalia dago. Aldare nagusiko irudia kalitate handikoa da.
Ekon
Ekon Arrasaten (Gipuzkoa) sortutako musika taldea da. Azkenengo fasean zortzi taldekide ziren, metal musika eta letra aldarrikatsuak abesteko neska eta mutil ahotsak erabiltzen zituzten. Hiru diska kaleratu ostean, 2003an banandu ziren. Azken kontzertua Arrasateko Gaztetxean eman zuten, 2003ko urriaren 25ean.
2009ko urtarrilaren 8an, MySpace gunearen bitartez, eta Bilboko Kafe Antzokian egindako prentsaurrekoaren bitartez, taldeak urte bereko maiatzetik abendura bitartean bira berri bat eginez itzultzeko asmoa adierazi zuen.
3. diskoan
Shadow abeslariak taldea utzi zuela-eta, 3. diskoa ateratzerako moldatu egin behar izan zuten. J. Sangre hasi zen abeslari lanetan bere ordez:
Taldea
Joera berriak sortuz bat, 90eko hamarkadaren erdialdean metal doinu modernoak hedatu ziren mundu zabalean. Nu-metal musikaren modak sekulako oihartzuna izan zuen. Euskal Herrian, nazioarteko joera hori euskarazko musikara ekartzen lehenengoa Arrasateko (Gipuzkoa) Ekon taldea izan zen. Musika estilo ezberdinetan ibilitako hainbat musikarik osatu zuten taldea, eta, hardcore melodikoa, metal berria eta ukitu industrialak nahastuta, lehenengo erreferentzia modernoa izan ziren euskarazko metal musikan. Ibilbidean aldaketa asko izan arren, beti talde jendetsua izan zen. Denera, hiru disko argitaratu zituen eta 2003an banandu zen. 2009an berriz elkartu zen taldea, kontzertu batzuk eskaintzeko, eta 2010eko urtarrilean esan zuen agur behin betiko.
Ekon 1994an sortu zen. Urte hartako udaberrian, Juan Corral, "Juan Sangre" goitizenez ezaguna (bateria), eta Xabi Rey (gitarra) talde ezagunen bertsioak jotzen eta abesti instrumental propioak sortzen hasi ziren, Arrasateko beste bi gazterekin batera. Handik gutxira, Ekon izena jarri zioten proiektuari. Aurretik, Brutal Melody taldean aritutakoa zen Juan Sangre. Hasiera hartan, zortzi pistako mahai bat ezagutzeko aukera izan zuten, lokal berean entseatzen zuten Undrop taldeari esker -Pepsi edariaren iragarki batekin arrakasta izan zuen talde horrek-. Mahai horrekin lehenengo probak egin zituzten. Urte eta erdi pasatu ondoren, Aramaioko Amatxon heavy taldean ibilitako Yago Goronaeta gitarrista sartu zen taldean, aurrez zegoena ordezkatzeko. Makina bat entsegu egin ondoren, Iban Gonzalez "Shadow"-rekin egin zuten topo, Iskanbila (punk oi!) eta Mad Shadow (hardcore melodikoa) taldeetan ibilitako abeslariarekin, eta laurok Arrasateko Shot! estudioan lau abestiz osaturiko maketa grabatu zuten lehiaketa batera aurkezteko. Taldera azkena batzen Iñigo Bakero izan zen, hamar urtez Heriotza punk-rock taldean ibilitako baxu jotzailea, 1996an.
Taldea finkatuta, abesti berriak prestatzen hasi eta hainbat kontzertu eman zituzten. Berehala, ordea, bost abestiz osaturiko bigarren maketa prestatu zuten diskoetxeetara bidaltzeko. Era berean, Bilbo Hiria Pop Rock lehiaketan finalerdietara sartu ziren. Maketa berriak zigilu batzuen interesa piztu zuen, eta, Oihuka diskoetxearekin ados jartzeko zorian izan baziren ere, azken orduko adostasun faltagatik Mil a Gritos zigilu sortu berriarekin sinatu zuten. Grabazioa Carlos Creatorren estudioan egin zuten eta Zurrunbilo kaotikoa izenburuarekin (Mil a Gritos, 1997) argitaratu zuten. Diskoan Sorkun Rubio (Kashbad) eta Joana Star (ondoren kontzertuetan ere parte hartu zuena) abeslarien kolaborazioak izan zituzten, besteak beste. Lanak erantzun ona izan zuen gurean zein Espainian, eta Valencia Sona musika lehiaketako finalera iritsi ziren, Herrialde Katalanetan. Gero, urte eta erdiko aurkezpen bira arrakastatsua egin zuen taldeak. Arrasatekoen zuzenekoak ezusteko ugari eskaintzen zituen, emanaldietan piroteknia, disko jartzaileak eta grafitilariak tartekatzen zituztelako. Gainera, musikari gehiagoren laguntza izaten zuten taula gainean, tartean Ion Encina Ioni abeslaria.
1998. urte amaieran bigarren diskoa prestatzen hasi ziren, eta urtebete geroago Donostiako Elkar estudioan sartu ziren grabatzera. Soziedad Alkoholika taldeko Jimmy arduratu zen ekoizpenaz. Aldi berean, lan berri horri begira taldean zenbait aldaketa egin zituzten. Joanak taldea utzi, eta Ines Osinaga (Gose) eta Naiara Okina arduratu ziren emakume ahotsez. Ioni ere taldekide finko izatera pasa zen. Etnia 2000 bigarren diskoak ere (Mil a Gritos, 1999) erantzun ona izan zuen, baina bira laburragoa egin zuen taldeak. Hura bukatzean, Iban abeslariak taldea utzi zuen lan kontuengatik, eta, hura ordezkatzeko zenbait abeslarirekin proba egin ondoren, Juan Sangrek bateria utzi zuen eta taldeko kantari bihurtu. Bateriaren hutsunea betetzeko Heloy Galan (Brutal Melody, Fly Shit) sartu zen taldean. Ekon goitik behera aldatu ondoren, zenbait kontzertu eman zituzten talde berria finkatzeko, eta handik gutxira hirugarren diskoa prestatzen hasi ziren.
Berriz ere Jimmyren ekoizpenarekin, Salatzen dut (Gor, 2002) grabatu zuten, Azkarateko Katarain estudioan. Aurreko lanekin bezala, bira luze bat egin zuten Euskal Herrian zein Espainiako Estatuan. Alabaina, taldekideak beste musika proiektuetan murgiltzearekin batera, 2003ko urrian Ekonek azken zuzenekoa eskaini zuen Arrasaten. Gero, Juan Sangrek Fjord sortu zuen, Etsaiak eta Su Ta Gar taldeetan aritutako musikariekin (Keu Agirretxea, Mikel Arakistain eta Iban Zugarramurdi), eta gaur egun Governors taldean ari da. Iñigo Bakerok eta Yago Goronaetak Cool Circus rock&roll taldean jotzen dute.
Hala ere, agertokietara itzultzeko asmoa agertu zuen taldeak 2009ko urtarrilean. Zirikatzen jarraituz 9002 bira Bilboko Kafe Antzokian abiatu zuen, maiatzaren 14ean. Juan Sangre, Yago Goronaeta, Iñigo Bakero, Xabi Rey, Heloy Galan, Ion Encina eta Libe Garcia de Cortazar (Neubat, Sorkun) izan ziren Ekon-eko kideak bigarren garai honetan. 2010eko urtarrilaren 16an azken kontzertua eman zuten Durangon, behin betiko desegin aurretik.
Saint-Loup-des-Chaumes
Saint-Loup-des-Chaumes Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Loup-des-Chaumes udalerrian erroldatutako biztanleak 285 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ambrose Bierce
Ambrose Bierce (Horse Cave Creeck, Ohio, 1842ko ekainaren 24a - Mexiko, 1914) Estatu Batuetako idazlea izan zen. Estatu Batuetako Banakuntzarako gerran parte hartu ondoren, kazetaritzan jardun zuen San Franciscon, Londresen eta berriro AEBn. E. A. Poeren eta Swiften eragina izan zuen, eta hainbat eleberri labur eta saiakera fantastiko (irri garratzeko eta giro beltzekoak) idatzi zituen. Bierceren umore basa sofistikatuak The Devil´s Dictionary (1906, Gaizkiaren Hiztegia) izenburua duen lanean iritsi zuen bere maila gorena. Mexikon desagertu zen oraino argitu gabeko eran, hango iraultza bertatik ezagutzera joana zelarik.
Saint-Loup-des-Chaumes
Etxebizitza
2007an 156 etxebizitza zeuden, 120 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 156etxeak ziren. 120 etxebizitza nagusietatik 107 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 41 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 80 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 62 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 181 ziren, horien artean 128 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 128 pertsona aktiboetatik 107 lanean zeuden (57 gizon eta 50 emakume) eta 21 langabezian zeuden (8 gizon eta 13 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Loup-des-Chaumes udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 301 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.551 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Saint-Loup-des-Chaumes udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.170 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cedartown (Georgia)
Cedar Georgiako estatuko hiri bat da. Polk konderrian kokatua dago. 2010ean 9,750 biztanle zituen, 22.5 kilometro koadrotan banatuta.
Brookesia lolontany
Brookesia lolontany Brookesia generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Romallo
Romallo Italiako udalerri bat da. Trentoko probintzia autonomoan kokatuta dago, Trentino-Adige Garaia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Romallok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lake Tomahawk (Wisconsin)
Lake Tomahawk Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Oneida konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mycteroperca cidi
Mycteroperca cidi Mycteroperca generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Centerville (Georgia)
Centerville  Georgiako estatuko hiri bat da. Tattnall konderrian kokatua dago. 2010ean 7,148 biztanle zituen, 10.21 kilometro koadrotan banatuta.
Azaroaren 12
Azaroaren 12a gregoriotar egutegiaren urteko hirurehun eta hamaseigarren eguna da, 317.a bisurteetan. 49 egun falta dira urtea amaitzeko.
Kanpo estekak
Azaroaren 11 | Urteko egutegi | Azaroaren 13
Lake View (Hego Carolina)
Lake View Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Dillon konderrian dago, Hego Carolina estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
NGC 3204
NGC 3204 galaxia espiral bat da, Leo (konstelazioa) konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Nowhere Special
Nowhere Special 2020ko Uberto Pasolini zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Sinopsia
John 35 urteko kristal garbitzailea da, eta Michael lau urteko semea zaintzea du egitekorik behinena, amak umea abandonatu zuenez geroztik. Eguneroko errutina txikietan jartzen du arreta, maitasun erabatekoan oinarrituta. Zoritxarrez, oso denbora laburra geratzen zaio Johni hil aurretik. Semea adopzioan hartuko duen familia egoki baten bila dabil.
Norddjurs
Norddjurs Danimarkako udalerri bat da, Erdialdeko Jutlandia eskualdean. 21 km²-ko eremua hartzen du Djursland penintsularen iparraldean; berez izenak Iparraldeko Djurs esan nahi du. Hiriburua eta herri nagusia Grenaa da. Udalerriak 37.876 biztanle zituen 2012an.
Syydjurs udalerria 2007ko urtarrilaren 1ean sortu zen, udal-erreforma indarrean herrialde osoan sartu zenean. Hori osatzeko, Grenå, Nørre Djurs, Rougsø eta Sønderhalden ekialdea batu ziren.
Legio IV Scythica
Legio quarta Scythica (Laugarren Eszitar Legioa), batzuetan Parthica ere deitua, k.a. 42. urtean sortutako erromatar legio bat izan zen. Marko Antoniok sortu zuen Partiar Inperioa borrokatzeko. V. mendearen hasieran Sirian kuarteleratuta zegoen. Bere ikurra akerraga bat izan zen.
Morancourt
Morancourt Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Morancourt udalerrian erroldatutako biztanleak 129 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 7 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 22 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 15 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 56 etxebizitza zeuden, 49 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 55 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 49 etxebizitza nagusietatik 42 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 7 etxek hitu gela zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 35 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 26 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 68 ziren, horien artean 49 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 49 pertsona aktiboetatik 43 lanean zeuden (27 gizon eta 16 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Morancourt udalerrian 52 unitate fiskal zeuden, 139 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.576 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
2000. urtean Morancourt udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.164 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Romeno
Romeno Italiako udalerri bat da. Trentoko probintzia autonomoan kokatuta dago, Trentino-Adige Garaia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Romenok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Aurtola burdinola
Aurtola burdinola Aramaion dagoen burdinola da. Oleta elizatean dago kokaturik, herrigunetik hegoaldera.
2001eko uztailaren 18an, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Deskribapena
Aramaioko jaunak, Joan Alonso Mujikak, Aurtola burdinola eraiki zuen Goikolea burdinolaren ondoan (hori ere Aramaion dago), eta beste bi eraiki zituen Ibarran, guztiak ere XIV. mendeko azken herenean. Erdi Aroko burdinola zaharrak aldaketa asko izango zituen gaur egun ezagutzen dugun eraikina osatu arte. Egun dagoena XVIII. mendearen azken herenekoa da.
Eraikinak izan dituen aldaketak izanda ere, eta makineriako elementurik gordetzen ez bada ere, eraikinaren espazio-antolaera eta oinarrizko egiturak ia erabat aldatu gabe gordetzen dira, eta ondorioz, erraz ikus daiteke zein den burdinola osatzen duen elementu bakoitza. Elementuok ondokoak dira:
Brookesia perarmata
Brookesia perarmata Brookesia generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Joan Bosco
Joan Bosco (italieraz: Giovanni Melchiorre Bosco; I Becchi, 1815eko abuztuaren 16a - Turin, 1888ko urtarrilaren 31), Don Bosco izenez ere ezaguna, italiar apaiz, hezitzaile eta idazlea izan zen, Salestar Elkartearen eta Maria Laguntzailearen Alaben Institutuaren sortzailea. Pio XI.ak santu aitortu zuen 1934ko apirilean. Jaieguna urtarrilaren 31n ospatzen da.
Bizitza
Joan Bosco Italiako Piemonten sortu zen, 1815eko abuztuaren 16an. Gurasoak, Francesco Bosco eta Margarita Occhiena, nekazariak ziren. Bi urte besterik ez zituela aita hil zitzaion. Hamasei urte zituelarik, Chieriko apaizgaitegian sartu zen. Diakonotza harturik, Turingo seminario nagusira joan zen. Bertan, babesgabeko mutiko batzuk biltzen zituen igandero, eskola eta jolastoki zen egitura batean. Laster ikaskuntza-tailerrak eraikitzea erabaki zuen. Lehenbiziko biak 1853an inauguratu ziren. 1856an, 650 ikasle (150 barneko eta 500 kanpoko), lau tailer, inprimategi bat, latineko lau eskola eta hamar apaiz zeuden.
1859an, San Frantzisko Saleskoaren Elkartea sortu zuen, eta 1872an Maria Laguntzailearen Alaben Institutua emakume-kongregazioa, Maria Mazzarelloren laguntzaz. Italiako agintari zibil eta erlijiosoen errespetua izan zuen, eta baita ospe handia atzerrian ere. Haren obra bizkor hedatu zen, askotan agintari eklesiastikoen eta estatuburuen eskariz; Don Bosco bizi zela, Argentina, Uruguai, Brasil, Txile eta Ekuadorren kokatu ziren salestarrak.
1888an hil zen, 72 urte zituela. Andre Maria Laguntzailearen basilikan hilobiratu zuten; hil eta denbora gutxira Valsaliceko salestarren etxera eraman bazuten ere, geroago basilikara eraman zuten berriz ere, eta han dago gaur egun. Pio XI.ak santu aitortu zuen 1934ko apirilean, hil eta 46 urte geroago, eta Joan Paulo II.ak Gazteen aita, maisu eta laguna titulua eman zion. Hainbat herrik, probintziak, parkek, kalek, museok, unibertsitatek eta, batez ere, ikastetxek daramate haren izena.
Class of 1984
Class of 1984 (euskaraz 1984ko Ikasgela) 1982ko Mark L. Lester estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako akziozko thriller film bat da. Perry King, Merrie Lynn Ross, Timothy Van Patten, Stefan Arngrim, Michael J. Fox eta Roddy McDowall aktoreek antzeztu zuten.
Batzuk Blackboard Jungle (1955) filman oinarritutzat jotzen dute. Class of 1999 (1990) jarraipena izan zuen.
Argumentua
Andrew Norris (Perry King) Lincoln High School institutuko musika irakasle berria da. Bertan, Peter Stegman eta haren punk taldea ezagutuko ditu, gurasoei eta gainontzeko ikasleei bereak eta bi egin dizkieten gazte gatazkatsuez osatutako taldea. Baina ikastetxe bateko ohiko gazte talde bihurri baten inguruko arazo arrunt bat dela dirudienak borrokaldi basati eta odoltsu batean amaituko du.
2005eko Andaluziako Itzulia
2005eko Andaluziako Itzulia txirrindularitza itzuli honen 51. edizioa izan zen. 2005eko otsailak 13 eta 17 artean ospatu zen, 5 etapatan banatutako 803,8 kilometroko ibilbidea eginez. Benalmádenan hasi eta Chiclana de la Fronteran amaitu zen.
105 txirrindularik parte hartu zuten 7 txirrindulariko 15 taldetan banatuta, proba 99k amaitu zutelarik.
Garailea izan zen Francisco Cabellok proba, batez beste, 39,101 kilometro orduko abiaduran bete zuen, sailkapen konbinatua eta andaluziarrik hoberenaren sailkapena ere irabaziz. Mendiko eta tarteko helmugen sailkapenak Juanma Garaterentzat izan zen, erregulartasunarena Serge Baguetentzat, eta taldekakoa Discovery Channelentzat.