cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sekularismo
Espainia
Konstituzio hau indarrean sartu eta gutxira, Elizaren eta Estatuaren arteko bereizketa berresten du, 1979ko urtarrilaren 3an lau akordio sinatu ziren Egoitza Santuaren eta Espainiaren artean, 1953ko hitzarmena berrikusteko. Esaten denez, “erlijio-askatasunaren printzipioaren argitan, hezkuntza-ekintzak errespetatu egingo du gurasoek eskola-ingurunean duten hezkuntza moral eta erlijiosoaren funtsezko eskubidea. Nolanahi ere, ikastetxe publikoetan zabaltzen den hezkuntzak etika kristauaren balioak errespetatuko ditu”. Akordio horren arabera, Eliza Katolikoak prestakuntza zentroak ezar ditzake, eskola, ikastetxe eta lizeo gisa tratatuak, betiere eskola irakaskuntzaren lege araubidea errespetatzen badute. Gainera, Estatuak onartzen ditu Eliza Katolikoak ezarritako unibertsitateak eta unibertsitateko beste prestakuntza-zentro batzuk. Bestalde, 1979ko finantza-akordioek aurreikusten dute Elizak ez duela leialen eskaintza eta dohaintzak jasotzeko eta herri-bilketak antolatzeko aukerarik, eta Espainiako Estatuak ere zuzeneko finantza-laguntza ematea onartzen du. 1988 arte, Espainiako Eliza Katolikoa Estatuaren aurrekontu orokorraren kontura finantzatzen da, dotazio berezi baten bidez. 2020an, Eliza Katolikoak Espainiako zergadunen errentaren gaineko zergaren %0,7 jasotzen du.
Antonio María Rouco kardinalak eskatuta, 2002ko otsailaren 26an, José María Aznarren gobernuak diktaduratik datorren xedapen bat berrezarri zuen, 1953ko Konkordatukoa. Xedapen horrekin bat, hitzarmen honen 27. artikuluak 2003ko abenduan hartuko du indarra hein batean. Honela dio: “Estatuak erlijio katolikoaren irakaskuntza bermatzen du, ohiko eta derrigorrezko irakasgai gisa, ikastetxe guztietan, publikoak zein pribatuak izan, izaera eta maila edozein izanda ere”. Katolizismoa, beraz, azterketekin bat zetorren ikasgai bihurtu zen, eta gainerako erlijioek gizalegezko moralaren irakaskuntzarako eskubidea baino ez dute, non katolikoak ez diren erlijioak heresiak baitira. Xedapen hori 2004an indargabetu zen, hauteskundeetatik. 2005eko uztailaren 22an, gobernu sozialistak lege-proiektu bat argitaratu zuen, eskola publikoan erlijio katolikoko ikastaroak egiteko aukera emango zuena. José María Aznarrek ezarritako xedapenetara itzuliz, proiektuak aurreikusten du ikasleek arlo horretan lortutako notak ez direla kontuan hartuko bekak lortzeko, unibertsitatera joateko edo goi-mailako klasera pasatzeko. Hezkuntzari buruzko Lege Organikoa aldarrikatu zenetik, “erlijio-irakaskuntza” Espainiako ikasleei proposatutako aukerako irakasgaia da. Horiek aukeraren bertsio konfesional bat (katolikoa, ebanjelikoa, musulmana edo judua) edo bertsio ez-konfesional bat aukeratu dezakete; aukera horri uko egin besterik ez dute egin behar. Espainiarren %82,4 katolikotzat eta %47,7 mezetara joaten diren arren, badirudi neurri berriak biztanleen gehiengoak babesten dituela.
Gainerako gutxiengoen aitorpenekiko harremanak 1980ko lege organiko batek sartutako aldebiko lankidetza-akordioen ondorio dira, eta bat datorren ereduan oinarritzen dira. Gutxiengoen hiru konfesiok 1992an Espainiako Parlamentuak Estatuarekiko lankidetza-hitzarmenak onartu zituen: Federazio Ebanjeliko Protestantea, Israelgo Erkidegoen Federazioa eta Batzorde Islamikoa. Hiru akordio horiek lehen eta bigarren mailako eskolak, unibertsitateak eta prestakuntza-zentro konfesionalak ezarri eta administratzeko aukera onartzen diete komunitateei. Legegileak, halaber, 2007. urtean Espainiako Gobernuari agindu zion teologia- eta kultu-ministroen tituluak onartzeko modalitateak zehazteko. Titulu horiek Estatuarekiko aldebiko hitzarmen baten parte diren aitorpenen mendeko goi-mailako ikastetxeetan emango ziren.
Estatu Batuak
Gaur egun, Estatu Batuak balio kristauek gogor bustitako errepublika gisa agertzen dira (tradizio puritanoa Ingalaterra Berrirako, baina baita bataiatzailea, metodiista eta katolikoa ere). Hala ere, Amerikako Iraultzaren garaitik, laikotasunaren ideia ezinbestekoa da Amerikan, Argietatik jasoa, eta, zehatzago, John Locke filosofo ingelesetik.
Hala, amerikar independentziaren deklarazioa deistek idatzi zuten; guraso fundatzaileak ere laikoak ziren, Eliza eta Estatua bereizteari lotuak. Hala, Thomas Jeffersonek, 1776an, giza eskubideak legitimatzen dituen Jainko sortzaileari dagokionez, ideia horri oso lotuta zegoen, bere idazkiek frogatzen duten moduan: J’ai toujours considéré qu’il s’agissait d’une affaire entre l’homme et son créateur, dans laquelle personne d’autre, et surtout pas le public, n’avait le droit d’intervenir Bere gutun batean, Jeffersonek Estatuaren eta Elizen arteko “bereizte-horma” baten premia larria gogorarazten du.
Hala ere, Jainkoari buruzko aipamenak nonahi ageri dira praktika politikoan: George Washingtonek, lehen presidenteak, 1789an Bibliari buruzko zina sartu zuen, 1787ko konstituzioak zin bat besterik ez zuen aurreikusten. In In God we trust ere ikus daiteke txanpon eta billeteen gainean (En Dios tenemos fiantza), 1956ko uztailaren 30ean Estatu Batuetako dibisa ofizial bihurtu zena, Floridako diputatu baten ekimenez (Charles E. Bennett). Epaiketa bat dela eta (edo gobernadore baten edo sheriff baten jabetza hartzea dela eta, adibidez), lekukoek gezurra esan behar dute “dokumentu sakratu” bati buruz [erref. , eskuragarri dauden "dokumentu" guztien artean aukera daiteke: apokriferik gabeko biblia kristaua, testamentuen arteko idazkiak dituen Biblia kristaua, Torá, Corán, Avesta,.
Frantzian ez bezala, Estatu Batuetako hezkuntza-sisteman, Estatu federalak ez du erlijio-eskolarik diruz laguntzen [erref.: beharra] 2022ko ekainean, Estatu Batuetako Auzitegi Gorenak eskola erlijiosoen finantziazio publikoaren alde egin zuen. Azkenik, ez da ahaztu behar lehenengo zuzenketa lehen Konstituzioaren zati dela, Estatuak erlijioetan ez sartzea eta kultu-askatasuna bermatzen baitu. 1875ean, James Blaine Ordezkarien Ganberako lehendakariak zuzenketa konstituzionala proposatu zuen, erlijio arloko edozein proiektutarako dirulaguntza publikoak debekatzen zituena. Blaine zuzenketa hori, Senatuak baztertu arren, 37 estatu amerikarrek onartu zuten, eta, beraz, ez dute eskola pribaturik diruz laguntzen. Hezkuntza-txekea iristeak zalantzan jarri zuen erabaki hori [erref.: beharra]
Printzipioa
Frantzian, laikotasunaren kontzeptua gatazka-istorio bat da, XIX. zehar Frantziaren bi ikuspegi kontrajartzen dituena. Katolikoek zeregin erabakigarria izan zuten 1789ko iraultzan kleroak hirugarren estatura emandako arnasarekin, eta etengabe traumatizatuta daude izuaren erregimenaren pean kolpatzen zituen jazarpenagatik. Gehienek XIX. kanpaleku kontserbadorea babesten dute, gizarte zibilaren zati aurrerakoiago baten aurka, Ilustrazioaren ideiekin konprometituagoa. Laikotasunaren ikuskera frantsesa, hasiera batean, laikotasunaren ikuskera erradikalena da (konparatiboki), erabatekoa ez bada ere. Printzipio horren justifikazioa da Estatuak sineste guztiak berdin errespeta ditzan, ez duela bakar bat ere onartu behar. Horregatik, Estatuak ez du parte hartzen herritarren erlijioan, eta erlijioak ez du parte hartzen Estatuaren funtzionamenduan. Kultuen antolaketa kolektiboa elkarteen esparruan egin behar da. Frantsesaren laikotasunak Estatuaren neutraltasun erlijiosoa du oinarri. Estatuak ez du parte hartzen erlijioaren funtzionamenduan, erlijioa jazartzen ez bada behintzat (1905eko abenduaren 9ko Legearen 1. artikulua: “Estatuak bermatzen du gurtzen erabilera”).
Errepublikaren Kultura Zentroa
Errepublikaren Kultura Zentroa (Centro Cultural de la República), Asuncióngo Kabildoa (El Cabildo de Asunción) izenez ere ezaguna, Paraguaiko Asunción hiriburuan dagoen eraikina da, behiala Asuncióngo Kabildoaren egoitza izan zena. 2004ko maiatzaren 14az geroztik Paraguaiko Errepublikaren kontzientzia eta oroimen historikoa indartzea helburu duen kultura zentroa da.
Sekularismo
Printzipioa
Printzipio hori bi etapatan azaldu zen funtsean:
Errepublikaren Kultura Zentroa
Kabildoa 1541eko irailaren 16an eraiki zen Domingo Martínez de Irala gobernadorearen aginduz. Kabildoa udal ordezkarien ganbera izan ohi zen. Herritarrek gaitasun handieneko ordezkariak hautatzen zituzten herria ordezka zezaten.
Ksenia Sidorenko
Ksenia Volodimirivna Sidorenko ukraineraz Ксенія Володимирівна Сидоренко, (Kharkiv, Kharkiveko oblasta (Ukraina), 1986ko uztailaren 2a) igeriketa sinkronizatuan aritzen den kirolari ukrainiarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina eskuratu zuen Ukrainako taldearekin, ROCeko taldearen (urrezkoa) eta Txinakoaren (zilarrezkoa) atzetik sailkatuz. Hauek osatzen zuten Ukrainako taldea: Marina Aleksiiva, Vladislava Aleksiiva, Marta Fiedina, Katerina Reznik, Anastasia Savtxuk, Alina Xinkarenko, Ksenia Sidorenko eta Jelizaveta Jakhno-k.
Sekularismo
Printzipioa
Laikotasuna frantziar erara funtsean, hiru zutabetan oinarritzen da, Stasi txostenean gogoratuak: Estatuaren neutraltasuna, kontzientzia-askatasuna eta aniztasuna.
Laikotasunaren printzipioa herritarrei eta Frantzia metropolitarrari bakarrik aplikatzen da. Kokalekuetan, baita Aljerian ere (txikituta), jatorri indigenako biztanleek ez zuten erabateko herritartasuna eta aplikatzen zen eskubidea tokiko ohiturak azpimarratzen zituen, batez ere gurtzen, erlijio-egituren eta ministroen lekua. Egoera horretatik datoz, bestalde, 60ko hamarkadatik aurrera Frantzian izandako integrazio-arazoak, ordura arte beren erlijioa publikoki erabil zezaketen kolonia horietako etorkinak Frantziara iritsi zirenean, non isilpean erabiltzen baitzen populazioa nahastea.
Errepublikaren Kultura Zentroa
1844an, ordea, eraikina berreraikitzeari ekin zioten, gaur egungo eraikinaren berreraikitze eta diseinu-lanak Pascual Urdapilleta bizkaitar arkitektoak egin zituela, Carlos Antonio López Paraguaiko presidentearen agintaldian (1844-1862).
Jaboticaba
Jaboticaba Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Errepublikaren Kultura Zentroa
Errepublikaren Kultura Zentroa - Kabildoaren Museoa (Centro Cultural de la República – Museo Cabildo) 2004ko maiatzaren 14an inauguratu zen Carlos Mateo Balmelli Kongresu Nazionalaren presidentearen ekimenez.
Sekularismo
Printzipioa
1905ean enuntziatua, laikotasunaren printzipioa ez da aplikatzen Alsace-Moselan (Frantzian 1918an baino ez zena itzuli) hezkuntzari dagokionez, eta konkordatuaren erregimena gailentzen da, ez Mayotten, baizik eta soilik zuzenbidearen printzipioengatik (lege islamikoa, xaria, jurisprudentziaren arabera aplikatzen baita).
Kritikak
Jean Baubérot-ek laikotasun garaikidea hiru alderditan definitzen du: Estatua sekularizatua da, sinesmen- eta kultu-askatasuna bermatuta dago, eta sinesmenak berdinak dira. Hala ere, bakoitzak hiru alderdi horietako bat edo bestea azpimarratzen du: laizista sekularizazioari buruz, sinestuna kontzientzia-askatasunari buruz, eta sineste guztien arteko berdintasunari buruzko gutxiengoen sinesmenei atxikitzen zaiena. Beste alde batetik, Estatu laikoa eta Estatu ateoa nahasten dituzten erakunde batzuen nahastea kritikatzen du: “Gaur egun, laidotasuna eta sekularizazioa nahasten dira, eta Integraziorako Goi Kontseiluak, bestalde, harrotasunez aldarrikatzen du, esaten baitu “gizarte sekularizatu batean ezin dela hori edo hori egin”. Cela est totalement anormal, ce n’est plus de la laïcité mais quelque chose qui comporte des éléments d’un athéisme d’État. » Printzipio horrek Frantzian duen lehen itzulpen konkretu garrantzitsuena egoera zibilari dagokio. Lehen, parrokiako parrokoak mantentzen zuen egoera hori, jaiotza, bataioa, ezkontza eta pertsonen hilobia erregistratzen zituen. 1792. urteaz geroztik, udalerriko erregistro zibileko ofizialak (alkateak) eramaten du eta egintza guztiak bertan erregistratu behar dira.
Ezkontza erlijiosoa ezkontza zibil baten ondoren baino ezin da egin. Arau hori errespetatzen ez duen kultu-ministroa zigorgarria da penalki (Zigor Kodea ren art 433-21 artikulua). Arau praktiko hori salbuespena da sakramentuei dagokienez neutraltasun printzipioari dagokionez, ezkontza erlijiosoaren eskubidea aldez aurretik erregistro zibileko egintza bat egitera behartzen baitu. Arrazoi historiko batengatik azaltzen da Frantzian: ezkontza zibila ezartzeko unean, legegilea beldur zen bikote askok ezkontza erlijiosoak soilik kontratatuko zituztela eta, maila zibilean, kologela egoeran zeudela, moralgabetzat jotzen zena.
Nahiz eta bataio zibila ematen den, legalki baliorik ez daukana, ez da inposatzen bataio erlijiosoaren aurretik.
Gainera, erlijioa erlijioen ezaugarriak (dogmak, egiturak, historia, .) deskribatzen dituen irakaskuntza izateko proposamenak daude. programetan izena emanda egotea. Debray (2002), Stasi (2003) txostenek eta Laikotasunaren Behatokiaren (2014 eta 2015) azken iritziek erlijio-gertaerak gertakari soziologiko gisa hartzea gomendatzen dute. Azken irizpen horien ildotik, Hezkuntza Nazionaleko Ministerioak iragarri du irakaskuntza laikoa indartu egingo dela, gertakari erlijiosoen diziplinaz haraindi.
1833an, Valentín Gómez Farías presidenteak erlijio-komunitateen eskubideak murriztu nahi izan zituen, batez ere Eliza katoliko erromatarrarenak. Ondoren, Benito Juárez presidenteak Erreforma Legeak (1859-1863) izeneko xedapenak ezarri zituen Erreforma Gerraren funts gisa. Lege horiek "Elizaren eta Estatuaren bereizketa" ezarri zuten, ezkontza zibila baimendu eta erregistro zibilak ezarri zituzten, eta Elizaren ondasunak konfiskatu zituzten. Egungo Konstituzioaren 40. artikuluaren arabera.
Thule
Thule, baita Thula, Thyle, Thile, Thila, Tile, Tila, Tilla, Tyle edo Tylen, (grezieraz Θούλη) uharte klasikoa da. Antzinako Europan kokatzen dute mapa eta deskripzioak, iparraldean, Eskandinaviako uharte bat, Islandia, Groenlandia, Faroe Uharteak edo Shetland uharte dela uste da. Gaur egun Piteas, itsas-gizona, haratago joana zela uste da eta aditu batzuk Saaremaa (Estonia) dela diote, Itsaso Baltikoan.
Antzinako Geografia
Piteas greziar esploratzailea izan zen Thule uharteari buruz idatzi zuen lehenengoa, Ozeanoan izeneko bere liburu galduan, K.a. 330-320 urte bitartean egindako itsas-bidaien ondorioz. hule. Pytheasek dio Thule nekazaria zela, fruituz josia, eta eztia ekoizten zutela honen biztanleek, esnea edan eta abeltzaintzan ibiltzeaz gain.
Estrabonek, K.a. 30ean aldiz, Geografia izeneko liburuan Piteas oker zegoela idatzi zuen. Piteasek Thule uharte britainiarretik 6 egun iparraldera zegoela zihoen, izotzezko itsasoaren mugan. Baina Estrabon Ierne (Irlanda) eta Britaniara iritsi zen eta ez zuen Thule uhartea ikusi izanaren idatzizkorik egin, baina bere liburuan testu hau itsatsi zuen:
77. urtean Plinio Zaharrak bere Historia Naturalean Pytheasen uhartea bitan izendatzen du ere:
Azkenik Zesareako Propiziok Thule uhartearen datu asko ematen dizkigu. Hain zuzen 25 tribuk osatzen zutela uhartea, hala nola samiak eta gautak. Ondorioz Eskandinaviako lurralde bat dela uste dute. Gainera pasadizo bat kontatzen du:
Gaur egun
Gaur egun Thule izena Ozeano Bareko hainbat uhartek hartu dute, eta Hego Sandwich uharteetako batek izen hori jasotzen du ere.
Château-Gontier
Biztanleria
2007an Château-Gontier udalerrian erroldatutako biztanleak 11.181 ziren. Familiak 5.214 ziren, horien artean 2.132 pertsona bakarrekoak ziren (812 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.320 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.645 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.074 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 363 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 5.835 etxebizitza zeuden, 5.272 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 83 bigarren erresidentzia ziren eta 480 hutsik zeuden. 3.850 etxeak ziren eta 1.955 apartamentuak ziren. 5.272 etxebizitza nagusietatik 2.842 bere jabearen bizilekua ziren, 2.355 alokairuan okupaturik zeuden eta 75 doan lagata zeuden; 185 etxek gela bat zuten, 592 etxek bi zituzten, 1.200 etxek hiru zituzten, 1.352 etxek lau zituzten eta 1.942 etxek bost zituzten. 3.233 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2.718 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.540 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.565 ziren, horien artean 4.941 aktiboak ziren eta 1.624 inaktiboak ziren. 4.941 pertsona aktiboetatik 4.474 lanean zeuden (2.322 gizon eta 2.152 emakume) eta 467 langabezian zeuden (208 gizon eta 259 emakume). 1.624 pertsona inaktiboetatik 624 erretiraturik zeuden, 544 ikasten zeuden eta 456 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Château-Gontier udalerrian 5.040 unitate fiskal zeuden, 10.714 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.345 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 647 komertzioetatik, 17 erauzte enpresak ziren, 18 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 28 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 48 eraikuntza enpresak ziren, 153 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 12 garraio enpresak ziren, 50 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 11 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 49 finantziazio enpresak ziren, 31 higiezinen enpresak ziren, 87 zerbitzu enpresak ziren, 82 administrazio publikoko enpresak ziren eta 58 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 162 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 2 posta bulegoak, 13 banku bulegoak, 3 funerariak, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 7 autoeskolak, 8 igeltseroak, 12 margolariak, 7 zurginak, 4 iturginak, 5 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 26 ile apaindegiak, 7 albaitariak, 6 aldi baterako lan enpresak, 28 jatetxeak, 11 higiezinen agentziak, 4 tintoreriak eta 5 apaindegiak.
2009an zeuden 82 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 3 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 14 okindegiak, 5 harategiak, 1 arraindegi zen, 2 liburu dendak, 26 arropa dendak, 3 etxerako tresna dendak, 4 zapata-dendak, 2 elektrotresna dendak, 2 altzari dendak, 3 kirol-dendak, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen, 4 bitxi-dendak eta 6 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 tratamendu laburretarako ospitale, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, 2 psikiatriko, urgentzia zentro 1 bat, amatasun-klinika 1 bat, 2 osasun-zentro, 6 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 7 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Château-Gontier udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 2 hezkuntza orokorreko lizeo eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.029 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 852 eta lizeo teknologikoetan 259.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gambit (Marvel Comics)
Iceman, euskaraz Ganbito, jaiotzez izenez Remy Etienne LeBeau, Marvel Comics komiki argitaletxearen superheroi bat da eta X-Men superheroi taldeko kideetako bat. Chris Claremont eta Jim Leek sortu zuten eta lehenbiziko aldiz X-Men komiki aldizkariaren 14. zenbakian agertu zen (1990ko uztaila). New Orleans hirian jaiotako cajun superheroia da, hortik bere frantses izena.
Bere ahalmenak honakoak dira: objektu bizigabeak energia zenetiko lehergarriaz kargatzeko gaitasuna; objektuen energia potentziala energia zinetikoan bilaka dezake, beren molekulak azeleratuz ondorio lehergarriak lortuz; xarma hipnotikoa; gizakiazgaindiko arintasuna; aurrez-aurreko borrokan eta estretegian trebea; lapur aditua; gainera bera babesten duen indar eremu ikustezin txiki batek inguratzen du eta zaurietatik osatzen laguntzen dio. Lanbidez lapurra da.
Zinema
Zineman Taylor Kitsch aktoreak antzeztu du.
Centrodraco rubellus
Centrodraco rubellus Centrodraco generoko animalia da. Arrainen barruko Draconettidae familian sailkatzen da.
Liotyphlops anops
Liotyphlops anops Liotyphlops generoko animalia da. Narrastien barruko Anomalepididae familian sailkatuta dago.
Muhen
Muhen Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Tesem
Tesem txakurra Antzinako Egiptoko ikonografian sarri agertzen den ehiza-txakurraren izen generikoa da. Belarriak puntan eta isatsa kurbatua zerabilten txakurrak ziren, tankeran gaurko Mediterraneo aldeko podenkoen antzekoa (eta haien arbaso, agian); bereziki Maltako faraoi txakurra eta Siziliako Cirneco dell'Etna delakoa aipatu izan dira tesemen ondorengo gisa.
Antzinako Egiptoko txakurrak
Antzinako Egipton zituzten txakurren artean, erbi txakurrak bazirela uste da ikonografiatik, batzuk Saluki eta Sloughi arrazen antzekoak ziren xarlango modukoak, eta besteak tesem hauek. .
Tesemak monumentuetan eta horma-pinturetan nabarmen ageri ziren; haien gorputz mehea belarri punta-zorrotzekin apaindua identifikagarria da oso. Kolorezko margoetan azal gris horixka zutela ikusten da, hanka luzeak eta bekoki zabal irtena. Haren eskeletoaren egitura gertuago zegoen terrier modernoetatik, xarlango modernoarenatik baino. Egipotar mitologian Abutiu txakurrak eta Anubis jainkoak zuten itxura ere tesem txakurrei lotua dago.
Centrodraco pseudoxenicus
Centrodraco pseudoxenicus Centrodraco generoko animalia da. Arrainen barruko Draconettidae familian sailkatzen da.
Galesko Eisteddfod Nazionala
Galesko Eisteddfod Nazionala (galesez: Yr Eisteddfod Genedlaethol) urtero ospatzen diren eisteddfodik edo kultur jaialdirik garrantzitsuena da. Nagusiki Galesen egiten da: Europa osoko olerki eta musika lehiaketen artean ospakizun handiena da.
Eisteddfoda arteen eta hizkuntzaren jaialdia da: hainbat egun dirauten lehiaketa eta zuzeneko musika emanaldiz osatuta dago, beti ere eta osoki galesez. Ohituraz, abuztuko lehenengo astean da, eta txandaka lekuz aldatzen da, Galesko ipar eta hegoaldeko kokalekuen artean (artikulu honen behe aldean urteroko kokalekuen zerrenda eman da). Lehiaketetan 6.000 pertsonak hartzen dute parte eta 150.000 ikusle baino gehiago bertaratzen dira.
Canna (uhartea)
Canna (Eskoziako gaeleraz Canaigh edota Eilean Chanaigh) Eskoziako ipar-mendebaldean dagoen Barruko Hebridak uhartediko uharte bat da.
Bobbie Rosenfeld
Fanny "Bobbie" Rosenfeld ( Dnipro, Ukraina, 1904ko abenduaren 28a - Toronto, Kanada, 1969ko azaroaren 14a) Kanadako atleta izan zen, 4x100 metroko proban espezialista, 1928an txapeldun olinpikoa izatera iritsi zen.
Jean-René Bernaudeau
Jean-René Bernaudeau, (Saint-Maurice-le-Girard, Vendée, 1956ko uztailaren 8a - ), txirrindulari ohi frantziarra da, profesionala 1978 eta 1988 artean. Bere kirol lorpenen artean nabarmentzekoak dira Midi Libre lasterketan lortutako lau garaipenak, 1978ko Espainiako Vueltako 3. postua eta 1979ko Frantziako Tourreko 5. postua eta maillot horia egun batez jantzi izana.
Erretiratu ondoren, Team Total Direct Énergie taldeko arduradun nagusia izendatua izan zen. Bere semea Giovanni Bernaudeau ere txirrindulari profesionala izan zen eta Jean-Renék zuzenduriko taldean 11 denboraldiz aritu zen, 2015era arte.
Bobbie Rosenfeld
Kirol ibilbidea
Amsterdam 1928-ko Olinpiar Jokoetan urrezko domina irabazi zuen 4x100 metroko erreleboetan, munduko errekorra gaindituz 48.4 segundoko denborarekin, helmugara Estatu Batuen (zilarra 48.8 segundorekin) eta Alemaniaren (brontzea 49.0 segundorekin) aurretik iritsiz, bere taldekideak, Ethel Smith, Myrtle Cook eta Jane Bell zirelarik. 100 metrokoan ere zilarrezko domina irabazi zuen, 12.3 segundoko denborarekin, Elizabeth Robinson estatubatuarraren atzetik eta Ethel Smith bere herrikidearen aurretik (brontzea).
Grayson konderria (Virginia)
Grayson konderria (Grayson County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Independence da. 2010eko zentsuaren arabera 15,533 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Grayson konderriak 115,502 kilometro koadro ditu. Horietatik 979 ura dira. Beste 114,523 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 13,45 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 15,533 pertsonetatik 15,043 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 416 dira. 317 beltzak edo afroamerikarrak. 30 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 15 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 7 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 121 pertsonek kokatzen zuten.
Francisco de Orellana
Peruko konkistan ibili zen Pizarrorekin batera. Pizarrok Quitotik ekialdera zeuden lurraldeak aurkitzeko asmoz prestatu zuen espedizioko kide izan zen. Espedizioak hirurogei egun egin zituen noraezean, eta atzera egin behar izan zuen; orduan Pizarro eta haren gizonak iparralderantz abiatu ziren, Coca eta Napu ibaietan gora, eta Aguarico eta Curaray ibaiek bat egiten duten lekuan zer jan ez zutela geratu ziren. Pizarrok jatekoaren bila joan zedila agindu zion Orellanari. 1542ko otsailean abiatu zen, ez ordea jatekoaren bila, Ipar Itsasoaren bila baizik, Pizarro eta espediziokideak han utzita. Zazpi hilabeteren buruan Amazonasen bokalera iritsi eta Venezuelara jo zuen. Espainiara joan zen, eta agintariek Amazonas inguruan aurkitutako lurraldearen gobernari izendatu zuten.
1545ean itsasoratu zen Sanlúcar de Barramedan Amazonastik Quitora joatekoa zen espedizioa, Orellana buru zuela. Amazonasa iritsi zirenean gizon eta ontzi ugari galdu zituen, eta bera ere hil zen, manaos indiarren lurraldean.
Maria Ximildegi
Maria Ximildegi (1588 – ?) zugarramurdiar emakumea izan zen, herriko sorginkeria prozesua eragin zuena.
Iparraldeko gurasoen alaba zen eta Zugarramurdin hazi zen. 1604an, hamasei urte zituela, aitarekin Ziburura joan zen. Han, neskame bezala lan egiten zuen eta Kattalin izeneko beste emakume gazte bat ezagutu zuen, norekin sorginkerian hasi eta harreman estua zuena. Akelarretara joan ahal izateko, Ximildegik Jainkoa eta Ama Birjina uko egin behar izan zituen. Sorginkeriari buruzko ezagutzak urte eta erdiz garatu zituen, eta azkenean Zugarramurdira itzuli zen 1608an, hogei urte zituenean.
Ximildeguik Lapurdin igarotako denboran sorgin-maistra bihurtu zela kontatu zuen, erratzetan hegan eta deabruarentzat dantzan aritutakoa. Orduan, akelarretara joan zen, kobazuloetan edabeak eginez eta substantzia psikotropikoak hartuz. Hala ere, azkenean damutu egin zen eta beste sorgin batzuk salatu zituen Urdazubiko abadearen aurrean. Horrek Logroñoko inkisizioaren etorrera eragin zuen 1609ko abenduaren hasieran, Alonso Salazar Frías prozesuaren inkisidore nagusienetako bat izanik.
Ximildegik sorginkeriaz akusatu zituen pertsonen artean, 22 urteko Maria Jauretegia eta Estebania Nabarkorena daude, baita beste hamar lagun ere; guztira, lau emakume, sei gizon eta bi haur.
Brachirus aspilos
Brachirus aspilos Brachirus generoko animalia da. Arrainen barruko Soleidae familian sailkatzen da.
Cophotis dumbara
Cophotis dumbara Cophotis generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Fallon Fox
Fallon Fox (Toledo, Ohio, Ameriketako Estatu Batuak, 1975eko azaroaren 29a) estatubatuar emakumezko askotariko borroka-arteetako (MMA) borrokalari transgeneroa da. Lehenengo pertsona transgeneroa izan zen askotariko borroka-arteetan lehiatzen.
Un, dos, tres, al escondite inglés
Un, dos, tres, al escondite inglés (Bat, bi, hiru, ingeles ezkutaketara) 1969ko Ivan Zulueta donostiar zinema zuzendariak zuzendutako komedia psikodeliko musikal film bat da. Gidoia Jaime Chávarri madrildar eta José María Iñigo bilbotar gidoilariekin elkarlanean idatzi zuen. José Luis Borau, Antonio Drove, Carlos Garrido, Antonio Gasset, José María Iñigo, María Isbert, Mercedes Juste, Ramón Pons, Tina Sáinz, Patty Shepard eta Judy Stephen aktoreek antzeztu zuten.
1970eko Canneseko Zinemaldian proiektatu zen.
Sinopsia
Pop anglosaxoi onenaren zaletuak eta beren gustuko gauzak bakarrik saltzen dituzten musika denda baten jabeak diren diren lagun talde gazte batek Mundocanal (Eurovision bezalako lehiaketen parodia) abesti lehiaketarako Espainiar estatuaren hautagaia den abestia boikoteatzea erabako dute. Horretarako, ofizialki aukeratua izan den "Mentira mentira" abestia abestuko duten taldeak nola edo hala lehiaketara bertaratu ez daitezen saiatuko dira.
Willard Van Orman Quine
Willard Van Orman Quine (Akron, Ohio, 1908ko ekainaren 25a - Boston, Massachusetts, 2000eko abenduaren 25a) estatubatuar filosofoa izan zen.
Logika matematikoan egindako lanagatik eta ezagutzaren teoria gisa pragmatismoari egindako ekarpenengatik da ezaguna. Oberlin Collegen eta Harvardeko Unibertsitatean egin zituen ikasketak. Harvarden irakasle izan zen. Quinek dio hizkuntza erabiltzeko moduak zehazten duela zer motatako gauzak existitzen diren esan beharra. Era batera eta ez bestera hitz egiteko justifikazioa, ideia-sistema bat eta ez beste bat hartzeko justifikazioa bezala, agerpen erabat pragmatikoa da Quinerentzat. Halaber, Quine ezaguna da baieztapen sintetikoen (proposizio enpirikoak edo gertaeretan oinarrituak) eta baieztapen analitikoen (proposizio nahitaez egiazkoak) arteko banaketa tradizionala kritikatzeagatik. Quinek multzoen teoriari, klaseen arteko harremanarekin zerikusia duen matematika logikoaren adar bati, egin dizkio ekarpen nagusiak. Lan aipagarrienak hauek ditu: Logika matematikoa (1940), Ikuspegi logiko batetik (1953), Hitza eta objektua (1960), Multzoen teoria eta haren logika (1963) eta Esentziak: filosofia hiztegi bat tarteka (1987).
Longnes (Yvelines)
Longnes Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Longnes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.473 ziren. Familiak 514 ziren, horien artean 88 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 63 bakarrik bizi ziren emakumeak), 142 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 255 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 29 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 599 etxebizitza zeuden, 519 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 566 etxeak ziren eta 29 apartamentuak ziren. 519 etxebizitza nagusietatik 454 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 122 etxek lau zituzten eta 332 etxek bost zituzten. 422 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 186 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 303 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.019 ziren, horien artean 806 aktiboak ziren eta 213 inaktiboak ziren. 806 pertsona aktiboetatik 758 lanean zeuden (414 gizon eta 344 emakume) eta 48 langabezian zeuden (23 gizon eta 25 emakume). 213 pertsona inaktiboetatik 50 erretiraturik zeuden, 107 ikasten zeuden eta 56 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Longnes udalerrian 534 unitate fiskal zeuden, 1.491,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.498 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 65 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 ile apaindegia, 4 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Longnes udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pescara jauregia
Pescara edo Pescara familiaren jauregia Valentzian, 1893an eraikitako jauregia da. Estilo ikuspuntutik neobarroko eklektiko batean sailkatu daiteke. Gaur egun banketxe baten egoitza da.
Historia
Peregrín Mustieles Cano arkitekto valentziarrak eraiki zuen, neobarroko estilo eklektikoan. Ángeles Grau Tamariten enkargua izan zen, bere familiaren etxea izateko. 1906an, atzealdean, kristalezko galeria egin zen, modernismo valentziarrean ohikoa zena; galeria horien jatorria Ameriketatik etorritako indianoen eraginan bilatu behar da. 1931 arte jendea bizi izan zen jauregian. Espainiako Gerra Zibilan Errepublikaren zerbitzuek erabili zuten. 1974an Bankinter banketxeak erosi zuen, zaharberrituz, banketxe horren Valentziako Erkidegoaren haien egoitza nagusia izateko. Berrikuntzen proiektua Rafael Moneo eta Ramón Bescós arkitektoek eraman zuten.
Tindhólmur
Etimologia
Izena bertan dauden bost gailurretatik dator: Ytsti, Arni, Lítli, Breiði, Bogdi (Urrutiena, Arranoa, Txikia, Zabala, Okerra).
Ezaugarriak
650.000 m²ko zabalera du. Gailur altuena itsas gaineko 262 metrotan dago. Inor ez da bertan bizi.
Historia
Bertan aurkitu diren aztarna batzuen ondorioz garai batean jendea bizi zela pentsa daiteke. Horrekin lotuta kondaira tragikoa ezagutzen da: bikote bat bere semearekin bertan bizi zen baina arrano batek umea harrapatu zuen eta haitz batean zegoen bere kabira eraman zuen. Ama haraino igo zuen eta haurra bizirik aurkitu zuen baina bere begiak aterata larriki zauritua. Berarekin eraman zuen baina, azkenik, hil egin zen. Ondorioz, bikoteak uhartetik alde egin zuen eta geroztik inor ez da bertan bizi. Modu batez kondaira eta aztarnak lotzen dira.
Gremlins
Gremlins (euskaraz Gremlinak) 1984ko Joe Dante estatubatuar zinema zuzendariaren umore eta beldurrezko filma bat da. Europar mitologiako gremlin direlako izakietan oinarritua dago. Zach Galligan, Phoebe Cates, Hoyt Axton, Polly Holliday eta Frances Lee McCain aktoreek antzetu zuten.
Teorikoki beldurrezko filma bat izan arren, bertan agertzen diren umorezko eszena ugariei esker berehala mundu osoko haur eta gazteen gustuko filma bilakatu zen, ondorioz haurren artean Mogwai izakiaren panpina ugari saldu ziren.
Argumentua
New York, Chinatown auzoa. Rand komertzialak (Hoyt Axton) bere seme Billyri (Zach Galligan) eguberritako oparia egiteko asmoz txinatar denda batean sartu eta Mogwai deritzon izaki bitxi eta onbera bat erosiko du.
Baina Rand hiritik herrira itzuli eta semeari izakia oparitzean, itxuraz opari xalo eta maitagarriena dirudienaren zaintzak berarekin batera ardura handia dakar, gaizki zaindu ezkero herri osoa beteko luketen Gremlin izeneko izaki txiki, bihurri eta zakar andanaren sorrera iturri izan bailiteke, gremlin maltzur eta zital talde hauen buruzagia Stripe da, hain zuzen ere, Mogwai zintzo eta xaloaren antitesia. Arazoa Billyk istripuz Mogwai zaintzeko ezinbestekoak diren hiru arauak banan-banan hausten dituenean hasiko da:
Greene konderria (Virginia)
Greene konderria (Greene County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Stanardsville da. 2010eko zentsuaren arabera 18,403 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Greene konderriak 40,638 kilometro koadro ditu. Horietatik 171 ura dira. Beste 40,468 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 45,29 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 18,403 pertsonetatik 16,566 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 781 dira. 1,160 beltzak edo afroamerikarrak. 38 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 247 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 46 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 344 pertsonek kokatzen zuten.
Arthur Guinness
Sir Arthur Guinness (Celbridge, Irlanda, 1725 - 1803) garagardogile garrantzitsu bat izan zen, Guinness Konpainiaren sortzailea, hasieran Arthur Guinness's St. James's Gate Brewery izena zuena. Guinness markaren istorioa mundu osoan ospetsu den Guinness World Records (Errekorren Guinness Liburua) liburuaren istorioa ere bada.
Guinnessek garagardo lantegi bat sortu zuen Leixlipen, Kildareko konderrian, 1755an. Bost urte geroago, fabrika bere anaiaren kargu utzi eta fabrika berrira joan zen, Dublingo St. James's Gate Brewery-era, 1759. urteko amaiera aldera.
1797 eta 1799 urteen bitartean, negozioak zabalkunde nabaria izan zuen. Ordutik aurrera, Porter motako garagardoa bakarrik ekoiztu zuen eta Purser familiako kideak bakarrik hartu zituen langile, hauek 1770eko hamarkadan, era honetako garagardotegietan lan eginak zeudela eta, Londresen. XIX. mendean, Purser familia garagardotegiaren kide edo sozio bilakatuko zen.
Biografia
Guinness Celbridgen jaio zen 1725ean. Aita Casheleko artzapezpikua zen Arthur Price doktorearen etxezaina zen eta etxaldeko langileek garagardoa ekoizten zuten. 1752an, Price hil egin zen eta 100 £ utzi zituen bi Guinnessentzat, aita eta semearentzat alegia (garai hartan diru dezente zen hori) eta, 1756an, Guinness gazteak Leixlipen, Co Kildare, garagardo fabrika bat alokatzeko aukera izan zuen. Hiru urte geroago, lantegia anaia gaztearen esku utzi eta beste baten ardura hartu zuen, Dublinen, St. Jamesen. Garagardoa ekoizten hasi zen eta, 8 urteren buruan, Dublingo garagardo ekoizleen maixu izan zen.
1761ean Arthur Guinness Olivia Whitmorekin ezkondu zen St. Mary elizan. Bikoteak 21 seme-alaba izan zituen, horietatik 10 bakarrik lortu bazuten ere heldutasunera iristea.
1778an, Guinness Porter garagardoa deritzona ekoizten hasi zen, garagar tostatua duen garagardo iluna. Londresko zamalariak izan ziren lehen kontsumitzaileak eta Irlandara zabaldu zen gero. 1799an, ekoizpena aldatu eta Napoleondar gerren garaian, garagardo beltzaren salmenta hirukoiztu egin zen eta St. James's Gate Breweryk gero eta arrakasta gehiago zuen.
Pixkanaka, 3 semeek hartu zuten enpresaren kontrola eta gaur Dublingo auzoa den Drumcondrako Beaumont etxean eman zituen azken urteak. 1803ko urtarrilaren 23an, 78 urte zituenean, Arthur Guinnes hil egin zen. 20.000 kupeleko ekoizpenera iritsita zegoen, jada, eta 25.000 £-ko ondarea utzi zien seme-alabei (gaur egun, 865.000 £ izan daitezkeenak).
Alokairu kontratu xelebrea
Garai hartan, Irlandan whiskya eta gina edateko ohitura zabalduta bazegoen ere, ez zen hori gertatzen garagardoarekin. Hori horrela bazen ere, garagardotegiak Irlandako industria emankorrenetakoak izan ziren. Gainera, Arthur Guinnessek atera zuen garagardoa berria zen eta garagar tostatu hark emanten zion iluntasunak edari ezberdina bilakatzen zuen. Londrestik zetorren Porter motako garagardoa eta Dublinera inportatu zuten bertako garagardoei aurrea hartuz.
1881n, urteko ekoizpena milioi barrika baino handiagoa zen eta, 1914an, munduko garagardotegi handienaren jabe ziren.
Guinness fabrikak munduko 35 herrialdeetan zehar zabaltzen dira, baina St. Jamesen ekoiztutako hasierako zapore hura mantentzen dute oraindik.
Podenko
Podenko esaten zaie antzinako jatorria duen ehiza-txakur batzuei. Gaur egun, hainbat arraza daude Mediterraneoko herrialdeetan (eta Kanariar uharteetan), eta haien artean dokumentaturiko zaharrena tesem delakoa da, Antzinako Egiptoko txakur bat. Uste da Mediterraneoko kostaldean feniziarrek zabaldu zituztela txakur hauek. NFZren sailkapenean txakur primitiboen kategorian sartzen dira, 5. taldean.
Ezaugarriak
Podenkoa bere zentzumenen garapenagatik nabarmentzen da. Ikusmena, usaimena eta entzumena direla eta, ehiza-txakurrik eraginkorrenetakoa da harrapakina bilatzeko orduan. Oso zintzoak dira, eta oso zaila egiten zaie ingurune berri batera edo familia berri batera egokitzea abandonatzen badituzte. Txakur lasaiak dira, ez dira batere oldarkorrak, etengabe maitasuna eta maitasuna emateko prest daude. Beldurtzen errazak dira, eta oso zaila egiten zaie fidatzea, baina, azkar ohituta, munduko txakurrik atseginenak eta dibertigarrienak bihurtzen dira.
Fisikoki, estilizatuak eta indartsuak dira, eta mutur luze nahiko bereizgarria dute. Ariketa eta atseden asko behar dute, txakur oso aktiboak baitira. Edozein familia motarentzat dira aproposak, bereziki haurrak dituzten familientzat.
Shirley Fry
Shirley June Fry Irvin (Akron, Ohio, 1927ko ekainaren 30a - Naples, Florida, 2021eko uztailaren 13a) estatubatuar tenislaria izan zen.
Bere ibilbidean, 1940ko hamarkadaren hasieratik 1950eko hamarkadaren erdialdera arte iraun zuena, Grand Slameko lau txapelketak irabazi zituen (Roland Garros txapelketa 1951n, Wimbledongo txapelketa 1956an, AEBetako Irekia 1956an eta Australiako Irekia 1957an), baita 12 txapelketa ere binakako mailan. Grand Slam txapelketa bakoitza irabazi duen hamar emakumeetako bat da. Gainera, Grand Slameko txapelketa bakoitza binakako mailan irabazi duen zazpi emakumeetako bat da.
Ķekava udalerria
Ķekava udalerria (Ķekavas novads) Letoniako udalerri bat da. 275 km²ko azalera du eta 2018ko datuen arabera 23042 biztanle zituen. Udalerriko hiriburua Ķekava da.
Lokomotiv Jaroslavl
Lokomotiv Jaroslavl (errusieraz: Локомотив Яросла́вль) Errusiako izotz-hockey taldea da. Kontinental Hockey Ligan jarduten du. Taldea bere jabe den Errusiar Trenbideengandik hartzen du.
Lajeado do Bugre
Lajeado do Bugre Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Lokomotiv Jaroslavl
2011ko irailaren 7an Minskera jolastera zihoazela hegazkinak istripua izan zuen aireratu bezain pronto, talde guztia hilez Alexander Galimov izan ezik. Entrenatzaileak eta Loko MHL taldeko lau jokalarik ere bizia galdu zuten.
Gai kimiko
Kimikan, gai kimikoa edo substantzia kimikoa konposizio kimiko konstantea eta propietate bereizgarriak dituen materia forma bat da. Ezin da osagaietan banatu banatze fisikoko metodoen bitartez, hau da, lotura kimikoak hautsi gabe. Gai kimikoak izan daitezke substantzia sinpleak, molekulak, konposatu kimikoak edo aleazioak.
Gai kimikoei, batzuetan "puru" deitzen zaie, nahasturengandik bereizteko. Gai kimiko baten adibide sinple bat ura izango litzateke; propietate berdinak ditu eta hidrogeno eta oxigenoaren arteko harreman berdina du erreka batetik hartuta zein laborategian sintetizatzen badugu. Beste substantzia kimiko sinple batzuk diamantea, urrea, gatz arrunta edo sakarosa izan daitezke. Hala ere, mundu errealean, gai kimiko gehienak ez dira guztiz puruak eta nahastura kopuru bat dute.
Solidoa, likidoa, gasa edo plasma izan daitezke, eta faseen artean alda daitezke presioa edo tenperatura aldatzen baldin bada.
Centrodraco striatus
Centrodraco striatus Centrodraco generoko animalia da. Arrainen barruko Draconettidae familian sailkatzen da.
Oberentfelden
Oberentfelden Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Arrebato
Arrebato (euskaraz Asaldura) 1979ko Ivan Zulueta euskalherritar zinema zuzendari eta gidoigileak zuzendu eta idatzitako drama, fantasia eta beldurrezko film bat da. Eusebio Poncela, Cecilia Roth, Will More, Marta Fernández Muro, Carmen Giralt, Helena Fernán Gómez, Antonio Gasset, Luis Ciges, Javier Ulacia, Max Madera eta Rosa Crespo aktoreek antzeztu zuten.
Juliana Maria Brunswick-Wolfenbüttelekoa
Juliana Maria Brunswick-Wolfenbüttelekoa (Juliane Marie von Braunschweig-Wolfenbüttel; Wolfenbüttel, 1729ko irailaren 4 - Fredensborg, 1796ko urriaren 10). Fernando Alberto II.a Brunswick-Lüneburgekoaren eta Antonieta Amaliaren alaba zen.
Biografia
1752eko uztailaren 8an Frederiko V.a Danimarkakoarekin ezkondu zen, Kristian VI.a eta Sofia Magdalena Brandenburg-Kulmbachekoaren semea. Frederiko urtebete lehenago alargundu zen, Luisa Erresuma Batukoaren heriotzaren ostean. Ezkontza honekin Danimarka eta Norvegiako erregina ezkontidean bilakatu zen. Bizitza politikoan gehiegi sartu gabe seme bat izan zuten, Frederiko.
BAP!!
BAP!! (Babarruna ta aza popularra!!) 1984. urtean Andoainen (Gipuzkoa) sortutako euskal musika taldea da. Taldea 1996an desegin zen.
Juliana Maria Brunswick-Wolfenbüttelekoa
Biografia
Juliana Mariaren seme Frederiko, hemezortzi urtekoa, izendatu zuten gobernu berriko erregente, baina Juliana Maria zen benetan gidatzen zuena herrialdea, Ove Høegh-Guldberg ministroarekin batera. Gobernu berriak neurri oso kontserbadoreak hartu zituen eta Juliana Maria nobleziaren heroi berria zen: euren tituluak mantentzeaz gain titulu berriak eman zituen boterean gehiago mantentzeko.
BAP!!
Historia
Andoainen (Gipuzkoa, Euskal Herria) sortu zen 1984an. Eneko Abregok, Andreuk, Drakek eta Txanpik musika taldea sortu zuten, instrumentuak jotzen abilidade gutxi zutela. Euskal Herrian, Hardcore punk-a lantzen hasi zen lehen taldeetako bat izan zen BAP!!. Bad Brains taldearen influentzia izan zuten beren ibilbidean.
Juliana Maria Brunswick-Wolfenbüttelekoa
Biografia
1784ko apirilaren 14an Kristian VII.aren semearen aldekoek beste estatu-kolpe bat eman zuten eta Frederiko VI.a Danimarkakoa jarri zuten erregente, Struenseeren neurrietako batzuk berrezarriz.
Juliaana Maria, politikatik kanpo, Fredensborgen hil zen 1796an. Bere semea tronoan jartzea lortu ez bazuen ere bere biloba Kristian VIII.a Danimarkakoa izan zen, 1839tik aurrera errege.
BAP!!
Historia
1988an, lehen diskoa kaleratu zuten (Bidehuts eta Etxehuts) Basati Diskak-en laguntzarekin. Diskoa grabatu ostean, Txanpik eta Andreuk taldea utzi eta beraien ordez Mikel Abrego (Enekoren anaia) eta Jomes sartu ziren. Honek, taldekideek elkarren artean instrumentuak aldatzea ekarri zuen. Drake, gitarra jotzetik, baxura pasako zen eta Jomes berriz, gitarra doinuez arduratuko zen. Formazio berriarekin, Zuria beltzez diskoa kaleratu zuten. Disko hori inflexio puntua izan zen taldearentzat, abestien soinua eta erritmoak nabarmen aldatu baitziren.
Taldearen hirugarren lana 1994an kaleratu zen, Lehertzeko garaia izenarekin. Diskoetxez aldatu zuten eta Esan Ozenki diskoetxeak kaleratu zuen. Kritiko askoren ustez, BAP!!-en diskorik onena da, bai letra aldetik eta baita doinu eta erritmo aldetik ere, musikariek gero eta hobeto jotzen baitzuten.
1996an, taldea desegin zen, bere ibilbidea laburbiltzen duen ...ta bestela ondo? bideoarekin. Bertan, bideoklipak, elkarrizketak eta zuzeneko kontzertuen irudiak azaltzen dira. Taldearen azken kontzertua Andoaingo Gaztetxe zaharrean izan zen. BAP!!-eko kideak beti egon ziren gaztetxe horri lotuak. Kontzertu hura CD eta DVD formatuetan kaleratu zuen Metak ek.
Gaur egun, BAP!!-eko kideek Anari edo Inoren Ero Ni taldeetan jarraitzen dute jotzen.
Diskoak
Zuria beltzez eta Bidehuts eta Etxehuts diskoak, Esan Ozenkik berrargitaratu zituen CD formatoan (1996.