cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Clément Noël
2021-2022 denboraldia: Txapeldun olinpiarra
Martxoaren 9an, podiumera itzultzeko bidea aurkitu zuen Flachauko eslalomean bigarren postua lortuz; bere lehen garaipena sinatu zuen Atle Lie McGrath (21 urte) norvegiar gaztearen atzetik, eta, jokatutako 9 eslalomen artean, urteko zortzigarren irabazle ezberdina izan zen. Espezialitateko sailkapenean, Clément Noëlek 4 postu aurreratzen ditu zortzigarrena lortzeko. Meribeleko Munduko Kopako finalerdietan, lehen txanda ona egin zuen 4. postua lortuz, baina, bigarrenean, huts egin zuen. Denboraldiko 5. eslaloma da (10etik) punturik gabe, eta 9. postuan amaitu zuen Munduko Eslalom Kopa, horrela goiko-7tik kanpo geldituz.
Martxoaren 28an Auron-en, 3 aldiz Frantziako eslalom txapeldun izango da bi lasterketa bikain irabazita. Apirilaren 2an, berriz ere, La Plagneko Super Eslaloma irabazi zuen (munduko eslalom luzeenaren 4. edizioa), Julien Lizeroux-ek antolatutako jai-ekitaldian, non nazioarteko elur-izar askok parte hartzen duten. Augustin Bianchini eta Léo Ducrosen aurretik sailkatuz irabazi zuen Noëlek.
Fromentières (Marne)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 214 ziren, horien artean 171 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 171 pertsona aktiboetatik 163 lanean zeuden (84 gizon eta 79 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Metrogenes
Metrogenes Carposinidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Metrogenes deltocycla da.
Fromentières (Marne)
Diru sarrerak
2009an Fromentières udalerrian 138 unitate fiskal zeuden, 386 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.360 euro zen.
Napar Basoko Punta
Napar Basoko Punta Araban dagoen mendia da.
Fromentières (Marne)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Napar Basoko Punta
Irispideak
Arriolatik edo Narbaixatik, Beltranen baserritik eta Malabrasako zelaitik, Urkitzako lepoa izeneko lepo bikoitzera heldu daiteke. Lepo hontatik, berehala heldu daiteke mendiaren tontorrera. Zabalanegi lepora ere heldu daiteke, mendebaldeko magaletik leunki tontorrera heltzeko.
Fromentières (Marne)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
Napar Basoko Punta
Irispideak
Gipuzkoatik, Arantzazu da mendi honetara heltzeko tokirik egokiena. Urkuluko labarraren bidea hartu behar da, Gazteluaitz eskuinetara utziz. Hainbat futbol zelairen ondotik igaroz, Iturri beltza eta Iturri gorria izeneko iturrietara heltzen da. Honen amaieran, pagadi batetik doan malda gogor bat igo behar da, Zurkuntzeko pasabidera heldu arte. Gailurrak jarraituz, lehenik Zurkuntz mendira heltzen da, eta, Zabalanegi leporanzko jeitsiera txiki baten ondoren, Napar Basoko Puntaren tontorrera hel daiteke. Iturri gorriatik, Urkitzako lepora ere hel daiteke, mendiaren tontorrera honen eskuinetik heltzeko
Fromentières (Marne)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Fromentières udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Clément Noël
Europako Kopa
5 goiko-10 2 podium barne:
Fromentières (Marne)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Clément Noël
Elitea
2017an, Frantziako eliteko eslalom txapelduna izan zen Victor Muffat-Jeandet, Jean-Baptiste Grange eta Julien Lizerouxen aurretik; 2019an berritu zuen.
Fromentières (Marne)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Clément Noël
Gazteak
Frantziako 9 txapeldun titulu, 6 eslalom titulu (errekorra) eta 3 erraldoi titulu barne.
Junior U21 (21 urtez azpikoa)
2018 Châtel-en: 2017 Lélex-en: 2016 Les Menuires-en: 2015 Serre Chevalier-en:
Adingabeak (15 urtetik beherakoak)
2012 Val d'Iseren:
2011 Montgenevren:
Benjamin (13 urtez azpikoak)
2010 :
Pinotxo (gazteen nazioarteko lasterketa)
Lehiaketa honetako eslaloma irabazi duen lehen frantziarra da, 2011ko apirilaren 1ean Italiako Abetone-n adingabekoen kategorian.
Europako Gazte Olinpiar Jaialdia
2015ean, bosgarren postua lortu zuen Malbune-ko eslalomean.
Uwajima (Ehime)
Uwajima (宇和島市) Ehime prefeturako hiria da, Shikoku uhartean, Japonian. 2014ko erroldaren arabera, 79.296 biztanle ditu.
Historia
1595 arte Itajima izena zeukan gaur egungo Uwajimak, baina Tōdō Takatora Uwa eskualde guztiko daymio bihurtu zenean gaztelu zaharra berriztatu eta izena aldatu zion lurraldeari. 1614an Date Hidemunek gaztelua eskuratu eta leinuaren industria, hezkuntza eta kultur gune indartsu bihurtu zuen Uwajima gaztelua.
Meiji berrezarkuntzaren ondoren 1871ean Uwajima prefetura eratu zen baina 1873an Ishizuchi prefeturarekin bat egin eta Ehime prefetura eratu zen. 1921ean fundatu zen Uwajima hiria eta 1934an badia berriztatu zen industria ezartzeko. Honen ondorioz 1945ean hegazkin estatubatuarren bonbaketak jasan zituen eta oso kaltetua gertatu zen.
Kultura
Tara santutegia eraikin bitxia da. Bertako elementurik aipagarriena hiru metro inguruko harrizko faloa da. Ondoan sexuaren museoa dauka, mundu guztiko tresna eta margoak erakusten dituena.
The Uwajima Ushi-oni jaialdia (宇和島牛鬼祭り, Uwajima Ushi-oni matsuri): Uztailaren 22 eta 24 artean ospatzen den purifikazio jaialdi ezaguna da. Jatorrian Japoniak Korea inbaditzeko bi saiakeratan dago. Gaur agungo jaialdiko irudi aipagarriena behi-ogroa da, 5-6 metrotako tamaina duen behia da, lepo luzea, ogro aurpegia eta ezpata itxurako buztana duena. Atzetik zaldiz eta oinez doa jendea. Lehoiaren dantza eta Gaiya dantza egiten dituzte desfilean.
Zezenketak izaten dira urtarrilean, apirilean, uztailean eta abuztuan. Ez da ordea zezenik hiltzen, zezena lurrean etzanarazi baizik.
Mogánita
Mogánita oxido motako minerala da.
Ezaugarriak
Mogánita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 6 da.
Vaudevant
Vaudevant Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
NGC 4869
NGC 4869 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Vaudevant
Biztanleria
2007an Vaudevant udalerrian erroldatutako biztanleak 211 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 159 etxebizitza zeuden, 86 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 71 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 143 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 86 etxebizitza nagusietatik 58 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 53 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 139 ziren, horien artean 102 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 102 pertsona aktiboetatik 87 lanean zeuden (48 gizon eta 39 emakume) eta 15 langabezian zeuden (7 gizon eta 8 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vaudevant udalerrian 82 unitate fiskal zeuden, 184,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.238 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 jatetxe zen eta 1 apaindegia.
2000. urtean Vaudevant udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 590 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hisonotus vireo
Hisonotus vireo Hisonotus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Buradongo gaztelua
Buradongo gaztelua Nafarroako Erresumako mendebaldeko muga babesten zuen gotorlekua izan zen. Haitz batean kokaturik zegoen eta azpian antzinako Buradon hiria zuen.
Historia
Burdin aroko kastroa, Haroko San Felices kastroaren parean dagoela nabarmendu behar da. Defentsarako kokalekua du, txandakako terraza zentrokideekin.
Buradongo gaztelua Los Castillos izeneko larrean zegoen, Buradon muinoaren tontorrean. Bilibioko gazteluarekin batera, Conchas de Haro pasabidea babesten zuen. Gazteluaren barnean eliza bat zegoen, 964 urteko agiri batean azaltzen dena, eta X. mendeko nekropolia ere aurkitu da.
Egun hondakinak besterik ez dira gelditzen. Sarbideak, harresiaren zati batzuk eta balizko gela bat ikus ditzakegu muinoaren bi aldeetatik. Hala ere, zaila da bertaraino ailegatzea sastraka ugari baitago.
Kanpo estekak
🇪🇺 Buradongo gazteluaz hiru.com-en
Grenadinak (argipena)
Grenadinak hurrengo gauzak izan daitezke:
NGC 4870
NGC 4870 galaxia bat da, Canes Venatici konstelazioan. Lawrence Parsons, 4th Earl of Rosseek aurkitu zuen n.
Saint Andrew parrokia (Saint Vincent eta Grenadinak)
Saint Andrew Saint Vincent eta Grenadinetako sei parrokietako (parish) bat da. Hiriburua Layou du.
Ondorengo hiriek osatzen dute:
Palazzuolo sul Senio
Palazzuolo sul Senio Italiako udalerri bat da. Florentziako probintzian kokatuta dago, Toscana eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Palazzuolo sul Seniok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kapera-maisu
Kapera-maisua 1500-1800 urte bitartean abesbatza zuzendu nahiz musikari-talde bat zuzentzen zuen musikari bat izan zen, bereziki eta jatorrian eliza eta kapera giroan. Aurrerago, musikari bati ospea ematen zion titulu bilakatu zen, musikariak zuzentzeko aparteko musika-jakituria behar baitzen.
Kataluniako Gobernua 2021-2025
2021eko Kataluniako Gobernua Pere Aragonès (ERC) lehendakari deneko Kataluniako Gobernua da, 2021eko maiatzaren 21etik, Katalunia autonomikoaren XIII. Legegintzaldiari dagokiona.
Varanus spenceri
Varanus spenceri Varanus generoko animalia da. Narrastien barruko Varanidae familian sailkatuta dago.
Vespanthedon
Vespanthedon Sesiidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Vespanthedon cerceris da.
Fermin Imaz
Juan Fermin Imaz Etxeberria (Donostia, Gipuzkoa, 1879ko urtarrilaren 27a - Donostia, 1929ko urtarrilaren 8a). Bertsolaria eta, batez ere, bertso-jartzaile ezaguna izan zen. Bere garaiko bertsolari bikainenekin batera aritu izan zen, besteak beste Donostiako Antzoki Zaharrean egiten ziren saioetan. 1929ko urtarrilaren 8an hil zen, Donostiako ospitalean.
Bizitza
San Martin kaleko 38. zenbakian, beheko bizitzan bizi zen Ferminen familia bera jaio zenean. Gurasoak Jose Frantzisko Imaz alegiarra eta Maria Felipa Etxeberria tolosarra izan zituen. Aiton-amonak, berriz, Ataun, Alegia, Amezketa eta Altzakoak izan zituen. Senide bakarra izan zuen, Bizenta arreba, bera baino zaharragoa. Santa Mariako eliza nagusia bataiatu zuten 1879ko urtarrilaren 28an. Juana Otegirekin ezkondu zen, baina ez zuten ondorengorik izan.
Gizon lodi samarra zen, sendoa eta aurpegi ederrekoa, oso bibote sarria eramateko ohitura zeukan. Fermin Imaz itsasoan ibiltzen zen arrantzan, eta bolada ez zenean berriz ikatza deskargatzen Donostiako kaian. Lasartera eta inguruko herrietara arraina saltzera joaten zen emaztearekin batera, zalgurdi batean.
Hil zenean, Fermin Imazek bere etxea Amara auzoan zeukan, Easo plazaren atzean, Osasuniturri kaleko bigarren atariko hirugarren bizitzan. Pneumoniak jota hil zen ospitalean 1929ko urtarrilaren 8an.
Bertso jarriak
Fermin Imazek bertsoak jartzeko iaiotasun berezia zeukan; bertsoak jarri, paperean inprentaratu eta kalean saldu zituen maiz. Gorde izan diren Imazen bertso jarriak Antonio Zavala ikerlariak bildu eta argitaratu zituen. Herriko jaietara garaiko bertsolari handienekin batera deitzen zuten: Txirritarekin (Jose Manuel Lujanbio), Gaztelurekin (Juan Bautista Urkia) eta Frantzes Txikiyarekin.
Txirritarekin izandako eztabaida
Txirritaren lagun handia izan zen Fermin Imaz, baina behin sekulako sesio gordina izan zuten elkarrekin. Santo Tomas egunean Donostiako Antzoki Zaharrean urtero antolatu ohi zen saiorako, Txirritaren kontu egoten zen bertsolariei deitzea; gehienetan Fermin Imazi deitzen zion, beste batzuekin batera. 1927ko saioa prestatzeko bilerara, ordea, berandu iritsi zela-eta, deialditik kanpora utzi zuen Txirritak. Imazek, ordea, traje berria egina zuen ordurako bertso saio hartako jornalarekin ordaintzeko asmotan. Bertsoak jarri zizkion orduan Txirritari, eta jai goiz batean Errenterian saldu. Txirritaren erantzuna etorri zen gero, eta horrela bost jarrialdi egin zizkioten elkarri.
Hona, erakusgarri gisa, Ferminek jarritakoa:
Bertsuak jarri ditut
Channahon (Illinois)
Channahon  Illinoiseko herri bat da. Grundy konderrian kokatua dago. 2010ean 12,560 biztanle zituen, 38.82 kilometro koadrotan banatuta.
Fermin Imaz
Txirritarekin izandako eztabaida
ze izan deran jendiak
jakin dezala
uste nuan Txirrita
gizon fin bat zala
bi ontza bada orren
Hopliancistrus tricornis
Hopliancistrus tricornis Hopliancistrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Fermin Imaz
Txirritarekin izandako eztabaida
arpegiko azala
danen kabezala
portatzia ala
dakit gaizki dala
artu duan gala
uste det ori ainbat
gizon gerala.
Txirritaren erantzuna berehala iritsi zen:
NGC 4871
NGC 4871 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Fermin Imaz
Txirritarekin izandako eztabaida
Ankak zabaldu eta
balantzaka asi
kopeta illunduta
aurrian zein daguen
Sexto Ponpeio
Sexto Ponpeio (Sextus Pompeius Magnus Pius) Berant Errepublikako jeneral eta politikaria izan zen, Bigarren Triunbiratoko azken aurkaria. Ponpeio Handiaren seme gazteena zen, eta, beraz, Gneo Ponpeioren anaia.
Zesarren aurka
K.a. 49an, Zesarrek Rubicon ibaia zeharkatu zuenean, Gneo Ponpeio aitarekin batera ekialdera joan zen. Sexto Erroman geratu zen, Cornelia Metela amaordearen zain. Pharsalus batailaren ondoan, K.a. 48an, Mitilene uhartean biak elkartu ziren Ponpeiorekin. Egiptora iritsitakoan, Sextok aitaren hilketa ikusi zuen. Cornelia Metela Erromara itzuli zen, baina Sextok Zesarren aurkariekin egin zuen bat. Metelo Eszipion, Katon Minor eta beste senatari batzuekin bukaeraraino egin zioten aurre Zesarri.
Fermin Imaz
Txirritarekin izandako eztabaida
txandarikan eztiyo
Sexto Ponpeio
Zesarren aurka
Zesarrek Thapsus bataila irabazi zuen K.a. 46an, non Metelo Eszipionek eta Katon Minorrek bere burua hil zuten. K.a. 45ean, Zesarrek Sexto eta Gneo Ponpeio garaitu zituen Munda batailan. Gneo hil zuten, baina Sextok ihes egin ahal izan zuen. Sizilian babeste zen.
Erromara bueltatuta, K.a. 44ko martxoaren 15ean, Kasiok, Marko Brutok eta beste senatari batzuek Zesar hil zuten. Bakea ekarri ordez, hilketak beste gerra zibil bat eragin zuen, zesartarren eta hiltzaileen artekoa. Zesartarrek (Oktavianok, Marko Antoniok eta Lepidok) Bigarren Triunbiratoa osatu zuten. Sexto Ponpeiok Sizilian jarraitzen bazuen ere, zesartarren lehentasuna Marko Bruto eta Kasio ziren.
Fermin Imaz
Txirritarekin izandako eztabaida
iñori nai utzi
Sexto Ponpeio
Zesartarren aurka
Hori zela eta, Sextok indarrak berrantolatzeko astia izan zuen. Itsas-armada boteretsua eskuratu zuen. K.a. 42an, zesartarrek Philippi izeneko batailan Bruto eta Kasio garaitu zituzten. Garaitutakoek bere burua hil zuten. Orduan, triunbiroek arreta Sizilian eta Sextorengan jarri ahal izan zuten.
Sexto Ponpeiok erresistentzia gogorra eskaini zuen. Triunbiroek ezin izan zuten garaitu, eta, K.a. 39an, bakea sinatu zuten bi taldeek. Horren arrazoia partiarren aurkako kanpaina zen. Marko Antoniok legio guztiak behar zituen ekialdeko mugarako. Sextorekiko bakeak, berriz, ez zuen luze iraun. Oktaviano eta Marko Antonioren arteko ika-mikek Sextoren kontrako gerra berpiztu zuten.
Fermin Imaz
Txirritarekin izandako eztabaida
oju eta irrintzi
Sexto Ponpeio
Zesartarren aurka
Oktaviano Sizilia konkistatzen saiatu zen, baina K.a. 37an eta berriro hurrengo urtean porrota eskuratu zuen. Baina Naulochus batailarako, Oktavianok Agripa jenerala zeukan bere alde. Agripak Sextoren armada suntsitu zuen. Sextok, ekialdera ihes egin behar izan zuen, eta, honela, bere babes guztia galdu zuen.
K.a. 35ean Mileto hirian atzeman zuten Sexto. Epaiketarik gabe hil zuen Marko Antonioren laguntzaile batek. Oktaviano horretaz baliatu zen Marko Antonioren kontra egiteko, bien arteko harremana eramanezina bihurtu zenean.
Fermin Imaz
Txirritarekin izandako eztabaida
iñork ezetz autsi
orrek nai du bizi
iñon ametitzerik
eztu merezi.
Mogovidita
Mogovidita silikato motako minerala da eta eudialyte taldearen kidea da.
La Neuville-Vault
La Neuville-Vault Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Mogovidita
Ezaugarriak
Mogovidita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5,5 da.
PT-91 Twardy
PT-91 Twardy (euskaraz: gogor) borroka-tanke nagusi poloniarra da, T-72M1 modeloaren garapena eta 1995tik aurrera erabiltzen dena. PT-91a OBRUMean diseinatu (polonieraz: Oνrodek Badawczo-Rozwojowy Urzdze-Mechicznych; euskaraz: Aparatu Mekanikoen Ikerketa eta Garapenerako Zentroa) eta Bumar-Łabędy enpresak ekoitzi zuen, Bumar Taldea izeneko Poloniako partzuergo militar tekniko baten parte dena, alegia. T-72M-ren aldaketen artean ardatz anizkoitzarekin egonkorturiko tiroak kontrolatzeko sistema berri bat aurki daiteke, bai eta blindaje erreaktiboa, motor ahaltsuagoa, transmisioa eta kargagailu automatiko berria.
La Neuville-Vault
Etxebizitza
2007an 58 etxebizitza zeuden, 52 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 54 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 52 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
PT-91 Twardy
T-72aren beste hobekuntza asko ez bezala, Poloniako Armadaren PT-91en elementu ia guztiak enpresa nazionalek sortutako elementuak aurkezten ditu, motor berria, tiroak kontrolatzeko sistema eta komunikazio-sistemako elementu guztiak barne. Elementu horietako asko, gainera, Txekiar Errepublikan (T-72M4 CZ), Georgian (T-72SIM-1) eta Indian (T-72 Ajeya Mk. 2) dauden tanke-flotak hobetzeko erabili ziren ere. 232 PT-91 tanke eman zitzaizkien Poloniako Lurreko Indarrei: 92 ibilgailu berri eta 140 T-72A eta T-72M1 tanke berregokitu, PT-91M1 eta PT-91MA1 izendatuak izan zirenak, hurrenez hurren.
La Neuville-Vault
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 99 ziren, horien artean 86 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 86 pertsona aktiboetatik 85 lanean zeuden (48 gizon eta 37 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Neuville-Vault udalerrian 59 unitate fiskal zeuden, 179,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.625 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean La Neuville-Vault udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Top Gun: Maverick
Top Gun: Maverick 2022ko Joseph Kosinski estatubatuar zinema zuzendariaren ekintza-filma da, 1986ko Top Gun filmaren sekuela dena.
Argumentua
Pete Maverick Mitchel AEBetako armadako pilotua da. Hiru hamarkada joan dira armadan sartu zenetik, eta nahi duen tokian dago orain: zeruetan mugak gainditzen, garai batekoak baino aurreratuagoak diren hegazkin militarretan. Graduatu gazte batzuen mehatxua sentituko du, ordea, halako batean. Eta garai bateko lagun min baten semea topatuko du armadan: Bradley Bradshaw tenientea. Misio zail bati egin beharko diote aurre Mitchelek eta pilotu gazteek. Orduan iritsiko da espero gabeko amesgaiztoa Mitcehelentzat.
Pelago
Pelago Italiako udalerri bat da. Florentziako probintzian kokatuta dago, Toscana eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Pelagok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Galina Ulanova
Galina Sergueievna Ulanova (Галина Серге́евна Ула́нова; San Petersburgo, 1910eko urtarrilaren 8a - Mosku, 1998ko martxoaren 21a) errusiar dantzaria izan zen. 1944-1962 urteetan Moskuko Bolshoi antzokiko lehen dantzari izan zen, eta gero, hango irakasle. Ballet erromantiko ugari dantzatu zituen munduko antzoki nagusietan: Beltxargen aintzira; Basoko loti ederra; Intxaur kraskailua; eta Gisela, besteak beste. Ballet klasikoko dantzaririk onenetako bat izan zen bere mugimendu arinengatik eta antzezteko gaitasunagatik. 1951n, herriko artista izendatu zuten; sari ugari jaso zituen, Lenin Saria (1957), besteak beste.
Musen erromatar villa (Arellano)
Musen erromatar villa (gaztelaniaz Villa de Las Musas) Nafarroako Arellano herrian dagoen aztarnategi erromatarra da. Kristo ondorengo bigarren mendeko villa aberats bat zen, aristokratikoa Alberto Barandiaranen hitzetan. Euskal Herrian agertutako mosaikorik ederrenetakoa ikus daiteke villa horretan. Aztarnak I. mendetik IV. mendera doaz. Arellano herriti 6,5 kilometrotara dago. Villaren lehenbiziko izena "Aurelianum" izan zen; hortik dator herriaren izena, Arellano alegia. Alberto Barandiaranen hitzetan "Arellano da, Andelos eta Veleiarekin batera, Euskal Herriko aztarnategirik garrantzitsuenetakoa". Indusketak 1988an hasi ziren.
Historia
Aztarna aztertuta, erromatar villa hau I. eta V. mendeen artean sortua zen. Ardogintzarekin oso lotuta zegoen eta, horregatik, upeltegiak aurkitu dira; museoaren ikonoa bezala ardoa dastatzeko bertan aurkitutako zeramikazko ontzi bat da. Oso landa-etxebizitza aberatsa izan zen, Zibele eta bere semea eta maitalea zen Attis pertsonaia mitologikoen kultuari lotua.
IV. mendean eta ondoren suak hartu zuen eraikina eta sabaia erori zen. Horri esker ondo gorde zen Euskal Herriko erromatar mosaiko nagusietarikoa, "Musak" izenekoa. Zortzi musen alegoria hori XIX. mendean aurkitu zen. Berreskuratuta, Madrilgo Arkeologia Museora eraman zuten eta han dago oraindik. Arellanon kopia bat ikus daiteke eta haren ondoan Attis eta Zibeleren mitoa irudikatzen duen 90 metro koadroko beste mosaiko ederra.
Teddy Riner
Teddy Pierre-Marie Riner (Les Abymes, Guadalupe, Frantzia, 1989ko apirilaren 7a) judo borrokalari frantziarra da. Frantzian, kirolari ezagun eta oso mediatikoa da.
2,04 metroko garaiera eta 140 kg-ko pisua du. Borroketan, berebiziko indar erakustaldiak burutzeaz gain, bere gorpuzkerako gizaseme batengan ez ohikoak diren arintasun eta azkartasuna ere baditu; ezaugarri hauek bere kategoriako judokei aisa gailentzeko balio izan diote.
Munduko Txapelketa hamar aldiz irabazi du; balentria hau lortu duen gizonezko nahiz emakumezko judoka bakarra da. Europako Txapelketa bost aldiz irabazi du. Olinpiar Jokoetako bi urrezko domina ere irabazi ditu (2012, Londres, eta 2016, Rio de Janeiro), bai eta brontzezko domina bat ere (2008, Pekin), hirurak +100 kg kategorian.
Mauroux (Gers)
Mauroux Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mauroux udalerrian erroldatutako biztanleak 141 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 95 etxebizitza zeuden, 55 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 95etxeak ziren. 55 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 79 ziren, horien artean 60 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 60 pertsona aktiboetatik 56 lanean zeuden (27 gizon eta 29 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mauroux udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 138 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.296 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 informazio eta komunikazio enpresa zen.
2000. urtean Mauroux udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 380 hektarea erabiltzen.
Rantanplan
Lehen agerpena
Lucky Lukeren komikietan egin zuen lehen agerpena, 1960ko otsailaren 4an izan zen, "Daltondarren arrastoaren atzetik" izeneko abenturan.
Mauroux (Gers)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rantanplan
Telesailak
1987. urtean, Rantanplani buruzko telesail bat egiten hasi zen. Morrisek, telesail honentzako, Jean Léturgie, Bob de Groot eta Vittorio Leonardorekin lanean hasi zen. Hiru hauek gidoilariak ziren.
Jolly Jumperrekin duen harremana
Jolly Jumperrek, Rantanplan "naturaren akats" bat izan dela dio behin eta berriz.
Varanus telenesetes
Varanus telenesetes Varanus generoko animalia da. Narrastien barruko Varanidae familian sailkatuta dago.
Bosniako poni
Bosniako ponia, (Bosanski brdski konj), Bosniako antzinako bertako zaldi arraza da. Bere tamaina zein hainbat ezaugarrietatik ponien sailkapen taldean sartzen da.
Bosniako ponia Balkanetako zaldi arrazen sailkapen taldean kokatzen da. Bertan Albaniako ponia, Arravani, Aénos, Peneiako ponia, Skyros ponia, Krk-ko uharteko ponia, zein Pindoko ponia daude besteak beste.
Dirudienez Bosniako ponia garai batean Balkanetan hedatutako przewalski zaldien eta tarpanen arteko gurutzaketatik dator.
Arrazaren Historia
Bosniako ponia Hutsul eta Konick poni arrazen oso antzekoa da. Lehen esan bezala, beste hainbat arrazekin Balkanetako zaldi arrazen taldea osatzen du. Uste da lehen aipatutako tarpan eta przewalski zaldiez gain, Otomandar Inperioaren zalditeriaren abereek arrazan eragin zutela.
1900. urtetik aurrera, Bosniako ponien hautaketa eta hobekuntza programa hasi zen gobernuaren aldetik. Arrazaren kudeaketarako gune nagusia Borike Stud izenekoa izan zen.
Arrazako abereen kopurua asko murriztu zen azken 1992-1995ko Bosniako gerran, eta gerraz gero Bosniako ponien kopurua ez da emendatu. Arraza garbiko abelburuen kopurua ez da 100 baino askoz gehiegokoa.
Bosniako ponia literaturan
Ivo Andritxek, serbokroazieraz idatzi zuen idazlea bosniarra eta Literatura Nobel sariduna, Zubi bat Drinaren gainean liburu ospetsuan Bosniako ponien deskribapen ederra eta zehatza egiten du.
Arrazaren egoera
Nahastutako Bosniar poni ugari egon arren, arraza garbiko abelburuen kopurua 100 ingurukoa da. Gehienak Borike atxaldean dagoen babesgunean daude, Sarajevotik 50 kilometroetara.
Metacosmesis
Metacosmesis Carposinidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Metacosmesis barbaroglypha da.
Chapin (Illinois)
Chapin  Illinoiseko herri bat da. Morgan konderrian kokatua dago. 2010ean 512 biztanle zituen, 2.52 kilometro koadrotan banatuta.
Legorretako geralekua
Legorreta Euskal Herriko Gipuzkoako tren eta autobus geraleku bat da, Legorreta udalerrian kokatuta dagoena.
Geralekua 1863ko irailaren 1an ireki zen.
Egoera
Geralekua honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
Hasierako ustiapena Norteko Konpainiaren esku geratu zen, bere titulartasuna mantendu zuen 1941ean nazionalizatu eta sortu berria zen RENFEn integratu zuten arte.
1929an trenbide zatia zatitu eta elektrifikatu egin zen.
2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadorak linea ustiatzen du, Adif trenbide-instalazioen titularra den bitartean.
Geltokia
Bere instalazioak bi nasaz osatuta daude, bata albokoa eta bestea erdikoa eta hiru bide. Oraindik mantentzen den bidaiarientzako eraikin zaharra itxita eta abandonatuta dago. Puntu bakar batean ere estalita ez dagoen erdiko nasa estua da. Hala ere, instalazioak eraberritzeko planak daude. Geltoki horrek ez du billeteen autosalmenta-makinarik; txartela kontu-hartzaileari eskatu behar zaio trenaren barruan.
Etorkizuna
Euskal-Y-ren irekierarekin, geltoki hau aldirietako eta merkantzietako trafikoari bakarrik eskainiko zaio.
Klementzia Hungariakoa
Klementzia Hungariakoa, (1293 - Paris, 1328ko urriaren 12), Frantzia eta Nafarroako erregina ezkontidea zen.
Aita Karlos Martel, Hungariako erregea, eta ama Klementzia Habsburgokoa zituen, ahizpa Beatriz Hungariakoa eta neba Karoberto.
Margarita Borgoinakoa Château-Gaillarden hil ondoren, 1315eko abuztuaren 19an ezkondu zuen Luis I.a Nafarroakoa eta Reimsen hilabete beraren 24an erregina bihurtu zen.
1316ko ekainaren 5ean erregea hil zenean, Klementzia haurdun zegoen eta semea Joanes azaroaren 15tik azaroaren 19ra errege bihurtu zen. Nahiz eta egun gutxiko bizitza izan, Nafarroa eta Frantziako estatuek eskubide osoko erregetzat jo zuten eta Filipe II.a Nafarroakoa zuen oinordekoa.
Semea hil eta gero,Avignonera eta, 1318an, Aix-en-Provencera joan zen. Parisera itzulita, 1328ko urriaren 12an hil zen.
Clarington (Ohio)
Clarington Ohioko herri bat da. Monroe konderrian kokatua dago. 2010ean 384 biztanle zituen, 2.95 kilometro koadrotan banatuta.
Imanol Larzabal
Imanol Larzabal Goñi (Donostia, Gipuzkoa, 1947ko azaroaren 11 - Orihuela, Alacant, 2004ko ekainaren 25a), ezagunagoa Imanol ponte izen soilaz, euskal egile abeslaria izan zen.
Aurrerago, 1977ko amnistiaren ondoren, Hego Euskal Herrira itzuli zen eta kantari segitu zuen. Euskal olerkari askoren hitzak musikatu eta kantatu zituen: Jon Mirande, Mikel Arregi, Koldo Izagirre, Xabier Lete eta Juan Mari Lekuona idazleenak, besteak beste. Gaztelaniazko zenbait testu ere musikatu eta interpretatu zituen.
ETAk 1986an bere buruzagi ohi Yoyes hil zuenean, Imanolek haren omenaldian parte hartu zuen. Harez geroztik, ETAren inguruko zenbait jenderen boikota eta mehatxuak nozitu zituen. Azkenean, Euskal Herritik kanpora joan zen bizitzera. Orihuelan hil zen bat-batean, buruko odol-isuri baten ondorioz. Hil zenean, sehaska-kanten disko bat prestatzen ari zen. Handik pixka batera, kantari adiskideek diskoa osatu eta haren omenez argitaratu zuten.
Bizitza
Donostiako Antigua auzoan jaio zen, 1947ko azaroaren 11n, zortzi seme-alabatan azkena. Hamazazpi urterekin delineatzaile ikasketak bukatu zituen eta Marticorena arkitektoarekin lanean hasi. Esku huskako pilotan eta futbolean jardun zen, eta 18 urterekin, Argia dantza talde sortu berrian sartu. Argiarekin euskal dantza eta musikara hurbildu zen, eta herriz herri dantza zaharrak biltzen aritzen zen taldean parte hartu zuen. Talde hartan sartu eta berehala hasi zen kantatzen, Xabier Larrea taldekidearekin, eta dantzekin bezala, euskal kantu zaharrak biltzeari ekin zioten. Kanta eta dantza egungo egoerari erantzun bat emateko bide gisa ikusten zuten. Ordurako ETA erakundeko kideak ziren bata zein bestea, eta 1968an ezarritako salbuespen egoeran atxilotu eta kartzelan sartu zituzten. Sei hilabete geroago askatu zituzten. Kartzelak jarrera politikoa indartu egin zion.
Mikel Arregi, Xabier Larrea, Erlak bikotea eta Joxe Mari Ostolaza Xalbardinekin (Eltzegor) batera hainbat emanaldi eskaini zituen 1969tik 1971ra bitartean.
Lehen erbestealdia
1971n Ipar Euskal Herrira erbesteratu zen, eta Ziburun jarri zen bizitzen, Txori-kanta izeneko etxean. Ziburutik Bordelera (Frantzia) aldatu zen 1972an, eta han ondu zuen Askatasunaren pausoak tinkatzen ari. Grabatu, ordea, Parisen grabatu zuen, Paco Ibáñezek bilatutako estudioan. Bordelen bizi zelarik, noizean behin Parisera joaten zen Imanol, eta bidaia horietako batean Paco Ibáñezen kantaldi batera joateko eta hura ezagutzeko aukera izan zuen. Bien arteko adiskidetasun minaren hasiera izan zen. Gitarra jo zuen Ibáñezek disko hartan, eta kantagintzak izan behar zuenarekiko ikuspegia aldarazi zion Imanoli. «Pacok profesionaltasunaren inportantzia erakutsi zidan, eta poesiaren munduan sartu ninduen, bera neretzat klabea izan zen [...]. Inoiz ez zizkidan kritika zorrotzak egiten, zeren hasten ari den batentzat holako kritika zorrotzak botatzea txarra da. Orduan, hariak ematen zituen, zergatik hau ez, zergatik hura ez, eta hor konturatu nintzen nere letrak, bai borondate handikoak zirela eta beharbada egi handiak esaten nituela baina kantagintza ez zen hori, kantagintza zen lehendabizi poemagintza eta gero musika elkar lorturik». Bigarren disko txiki hura klandestinitatean argitaratu zen eta lau kantu biltzen zituen, horien artean Txabi Etxebarrieta ETAko lehen kide hilari eskainitakoa. Beste kantu bat Zuek hil zineten zen, Mikel Arregiren hitzekin, baina beste bien izenbururik ez da ezagutzen, ezta haien egileen izenik ere. Azalak Antoni Tàpies katalan artistak Gernikako bonbardaketari buruz egindako margoa erakusten zuen.
1973an Parisa joan zen bizitzera, eta artista, idazle eta intelektual ugarirekin topo egin zuen. Besteak beste, Georges Brassens, Leo Ferré, Juliette Gréco, Georges Moustaki eta Mikis Theodorakis ezagutu zituen. Halaber, katalan abeslari baten kabaretean lan egin zuen, eta han ezagutu zituen Elisa Serna, Lluís Llach, Teresa Rebull, Jean Paul Bernier okzitaniarra... Ordurako erabakita zeukan kantagintzari heltzea. Parisko Le Chant du Monde diskoetxearen eskutik, Orain borrokarenean grabatu zuen 1973an, Mikel Azurmendiren, Bertolt Brechten, Telesforo Monzonen eta Jose Mari Txato Agirreren hitzekin. Paco Ibáñezek eta François Rabbathek lagundu zuten, batek gitarran eta besteak kontrabaxuan. Urte haietako une gogoangarrienetako bat Espainiako Estatuko presoen alde Parisko Kirol Jauregian egindako Seis Horas por España jaialdia izan zen, Paco Ibañez, Alan Stivell, Mikis Teodorakis eta Georges Moustakirekin partekatu baitzuen agertokia Imanolek.
Herriak ez du barkatuko (Le Chant du Monde) heldu zen 1975ean. Frankismoak hil berriak ziren ETAko eta FRAPeko kideak zituen gogoan izenburuak. Agustin Ibarrola margolariaren azala du diskoak, eta estreinakoz gaztelaniaz abestu zuen Imanolek, Gabriel Arestik emandako bi kantu hain zuzen: Martillo pilón eta Caminito de Erandio, Somorrostro goitizeneko meatzari batek idatziak. Honela azaldu zuen Imanolek gaztelaniaz kantatzeko arrazoia:
Parisen ezagututako Gwendal folk taldearekin grabatu zuen disko hori, eta gero Frantzian, Belgikan eta Alemanian ibili zen kontzertuak ematen taldearekin.
Euskal Herrira itzulitakoan
1976an ETAn militatzeari utzi eta Euskal Herrira itzuli zen, baina hemen aurkitu zuen giroa ez zen espero zuena. Batetik, zenbait kantarirekin ez zeukan harreman onik, bazterketa ere jasan zuen haiengandik; bestetik, zentsuraren arazoa zegoen. Parisera itzultzekotan egon zen, baina geratzea erabaki zuen. Euskarazko eskolak ematen hasi zen. 1977an Lau haizetara atera zuen Madrilgo CBS diskoetxearekin, eta berriz ere Gwendalen babes musikalarekin. Aurreko diskoetan agerturiko kantuen moldaketa berriek osatzen zuten diskoaren ardatza.
Felipe Juaristik dioenez:
Talde bila ari zen Imanol, eta Karlos eta Santi Gimenez anaiekin egin zuen topo. Haiek Oskorri utzi berriak ziren, eta Michel Longaron (bateria) eta Pedro San Martinekin batera (gitarra; Sakre) Klabelin Komik taldea osatzen zuten. Imanolen eta Klabelin Komiken arteko elkarlanak bi disko utzi zituen: Sentimentuen hauspoz (IZ, 1979) eta Jo ezan (IZ, 1981). Talde lanaz egindako diskoak biak ala biak, eta Imanolen kantagintzaren rock aroaren erakusgarri. Ordurako giroa baretu egin zen, eta Imanol onartua zen beste kantarien artean. Klabelin Komikekin esperientzia ona izan zuen arren, bakarkako bidera itzuli zen, baina geroztik egingo zituen lan ia guztietan Karlos Gimenez izango zuen alboan.
1980ko hamarkada oso oparoa izan zen Imanolentzat ikuspegi musikaletik, eta oso liskartsua eta nahasia egoera pertsonalari dagokionez. 1983tik aurrera ia urtero disko bat kaleratu zuen: Iratze okre geldiak (IZ, 1983), Erromantzeak (IZ, 1984), Oroituz (Elkar, 1985), Mea kulparik ez (Elkar, 1986), Joan-etorrian (Elkar, 1987), Muga beroetan (Elkar, 1989) eta Amodioaren berri (Elkar, 1990). Gainera, 27 ordu (Montxo Armendariz) filmaren musikan parte hartu zuen. Disko haietan guztietan euskal poeta garaikideen olerkiak musikatu zituen Imanolek, besteak beste Mikel Arregi, Koldo Izagirre, Joseba Sarrionandia, Juan Mari Lekuona, Xabier Lete eta Felipe Juaristi poetenak. Halaber, urteak pasa ahala, Imanolen ahotsak berotasuna eta sakontasuna irabazi zituen.
1985ean Martuteneko espetxean kontzertu bat eskaini ondoren, Imanolen emanaldian erabilitako bafle batean ezkutaturik ihes egitea lortu zuten ETAko bi presok: Iñaki Pikabeak eta Joseba Sarrionandiak. Gertatutakoaren berri gauean izan ondoren, biharamunean bere burua polizia etxean aurkeztu zuen, eta lege antiterrorista ezarri zioten. Hortaz, Oroituz diskoa aurkezten zen egunean atxilotua zegoen. Ihesaldiarekin loturarik ez zuela erakutsi ondoren, libre geratu zen.
Yoyes zenaren senideei elkartasuna adierazi eta gero
1986an, ETAko buruzagi ohi Dolores González Katarain Yoyesen hilketaren ondoren haren senideei elkartasuna adieraztearren Ordizian kantatu zuen. Harrezkeroztik, «giro itogarria» bizi zuela adierazi zuen, eta Imanolen kantaldi kopurua murriztu egin zen. 1986an bertan, Mea kulparik ez plazaratu zuen. 1989an, Donostiako Intxaurrondo auzoan ETAren izenean Imanol traidoretzat jotzen zuen pintaketa bat agertzeak are gehiago harrotu zituen bazterrak. Kantariari babesa eta elkartasuna azaltzeko, Beldurraren kontra kontzertua egin zen Belodromoan, Imanolen adiskideen eta Euskal Herriko nahiz Espainiako hainbat kantariren parte-hartzearekin: han izan ziren, besteak beste, Urko, Gorka Knörr, Andoni Egaña, Joxe Lizaso, Xabier Euzkitze, Jon Azpillaga, Manuel Basabe, Elisa Serna, Iñaki Eizmendi, Pablo Guerrero, Enrique Morente, Amaia Uranga, Pi de la Serra, Xavier Ribalta, Rosa León, Javier Krahe, Ricardo Solfa, Joaquín Sabina, Luis Eduardo Aute, José Antonio Labordeta, Paco Ibáñez eta Luis Pastor. Elkartasunezko telegrama bidali zuenik ere izan zen: Langile Komisioak, Juan Maria Bandrés, Luis Cobos, Teddy Bautista, Jorge Oteiza, Rafael Alberti. ETAko 180 preso ohik beren burua «ETAk nahi eta nahi ez ezarritako pentsamenduaren aurkako»tzat agertzen zuten dokumentu bat bidali zuten, Imanolen alde. Azkenik, ekitaldiko aurkezleetako batek 150 orri aurkeztu zizkion, alde bietatik beteta, aldekotasuna agertzen zioten sinadurekin. Imanolek jasotako babes hori guztia eskertu zuen, eta azaldu zuen bere nahia litzatekeela ekitaldiak gogoeta eragitea, Euskal Herrian mehatxu eta eraso gehiagorik izan ez zedin. Kontzertuaren antolakuntzak polemika bizia piztu zuen euskal kulturagileen artean. Bi hilabete geroago, Jose Migel Barandiaranen omenez Ataunen antolatutako kontzertuan ere izan zen gorabeherarik: karpa batean egitekoa zen kontzertua, baina parte hartzekoak ziren sei abeslarietatik bik uko egin zioten Imanolekin abesteari, eta boikot egitera dei egin zieten gainerakoei; azkenean, elizan izan zen kontzertua, Bitoriano Gandiaga, Antton Valverde eta Imanolen partaidetzarekin.
Euskarazko eta gaztelaniazko lanak tartekatu zituen Imanolek 1990eko hamarkadan. Viajes de mar y luna (Ediciones Cúbicas, 1990) Alfonsina Storni argentinar idazleari eskainitako lana izan zen. 1994an, Barne kanta (Larrazabal) grabatu zuen, Orixek euskaratutako Joan Gurutzekoaren testuaren gainean Karlos Gimenezek sortutako musikarekin. Easo Abesbatzak eta Euskadiko Orkestrako hari atalak hartu zuten parte Imanolek egindakoetatik sakonenetakoa den lan horretan.
Hori bera da denen ixtoria (Elkar, 1996), Oroitzen (PDI, 1999), Paco Ibañezekin alboz albo egindako lana, eta Ausencia (El Europeo, 1999), gaztelaniazko poeten zenbait olerkiz osaturiko diskoa (Lope de Vega, Pablo Neruda, Gabriel Celaya, Violeta Parra, Quevedo, Pedro Salinas...), kaleratu zituen ondoren.
Bigarren eta azken erbestealdia
2000. urtean Euskal Herritik alde egin zuen. Euskal Herriko giroa jasanezina, belldurgarria eta arriskutsua egin zitzaion. Torrevellan (Alacant) jarri zen bizitzen, eta 2003an azken diskoa atera zuen, Versos encendidos (El Europeo), Gustavo Adolfo Bécquer, Pablo Neruda, Alfonsina Storni eta Xabier Leteren hitzekin, besteak beste. Hala ere, behin baino gehiagotan itzuli zen Donostiara, oso maitea baitzuen: «Donostia bihotzean dut, eta nahiz eta leku batean eta bestean egon, hori ezin da atzean utzi», zioen 2003ko otsailean Euskaldunon Egunkariari emandako elkarrizketa batean. Versos encendidos aurkezteko kontzertua eskaini zuen Donostiako Kursaalean, 2003ko otsailaren 21ean, jaioterrian eman zuen azkena.
Felipe Juaristiren arabera, Euskal Herria utzi ondoren «biziaren mugak ezabatu zitzaizkion, erbestea bere gordinean ageri zitzaion, bere bakardadean, bere mikatzean. Ez daude bi erbestaldi berdinak direnik. Parisen bere urrutian Euskal Herritik gertu zegoen; Torreviejan bere gertuan, oso urruti».
1996an, Hori bera da denen ixtoria diskoa plazaratu zuenez geroztik, diskoak gaztelaniaz grabatu zituen. Izan ere, Pablo Neruda, Alfonsina Storni eta Gustavo Adolfo Becquerren poemak musikatu zituen. «Aukeratu dudan mundu poetikoarekin askoz identifikatuago sentitzen naiz. Agian, euskaraz ez daudelako interesatzen zaizkidan testuak», zioen. Dena dela, hil aurretxoan, berriz ere euskaraz lan egiteari ekin zion: Julen Lekuonaren omenezko Itsasoan urak handi dire diskoan parte hartu zuen, eta Oiartzungo kantariaren bi abesti grabatu zituen: Portuko marinela eta Hiltzaile bat bezela. Gainera, euskarazko sehaska kantuen disko berri bat prestatzen ari zen, eta dagoeneko eginak zituen Lizardiren, Mikel Arregiren, Juan Mari Lekuonaren eta Patziku Perurenaren idatzietan oinarritutako kantu batzuk.
2004ko ekainaren 25ean hil zen, Orihuelako erietxean (Alacant), odol isuria eta bihotzekoa jasan ondoren. Prest zituen sehaska kantuak Bolona-molona: Imanol in memoriam diskoan (Elkar, 2004) grabatu zituzten Imanolen gertuko hainbat kantarik eta musikarik.
NGC 4872
NGC 4872 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Pontassieve
Pontassieve Italiako udalerri bat da. Florentziako probintzian kokatuta dago, Toscana eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Pontassievek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ponpeio Estrabon
Gneo Ponpeio Estrabon (Gnaeus Pompeius Strabo; Pizeno, K.a. 135 - Erromatik hurbil, K.a. 87) Antzinako Erromako militar eta politikaria izan zen, kontsula K.a. 89an.
Bizitza
Gneo Ponpeio Estrabon Pizenon jaio zen K.a. 135ean. Probintziarren aurkako aurreiritziak gaindituz, senatari hautatua izan zen; Pompeii familiako lehenbizikoa izan zen maila hori lortzen. Sardiniako kuestore (K.a. 103), pretore (K.a. 94) eta Siziliako propretorea (K.a. 93) izan zen.
Gaitasun militarra erakutsi baitzuen, kontsul izendatu zuten K.a. 89an, Aliatuen Gerra betean, eta Erromako armadaren burua izan zen Italiako iparraldean. Bertan, Asculum setiatu eta, K.a. 89ko azaroan, hartu zuen. Gudu horretan lagundu zioten Hispaniako 30 zalduni erromatar hiritartasuna eman zien; haien izenak Ascoliko brontzea-n jasorik daude.
Gerra amaitutakoan, Pizenora itzuli zen bere soldaduekin. K.a. 87an, Silak laguntza eskatu zion Gaio Mariori aurre egiteko. Hala ere, desadostasunak zirela eta, Silak armadaren buruzagitzatik kendu eta Kinto Ponpeio Rufo jarri zuen haren ordez. Estrabonen soldaduek, berriz, buruzagi berria hil zuten. Nolanahi ere, urte hartan bertan hil zen Estrabon, izurriteak jota. Orduan, Ponpeio Handiak, Estrabonen semeak, Pizenora eraman zituen aitaren legioak.
Bonnevent-Velloreille
Bonnevent-Velloreille Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.