cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erromatar Inperioa
Arkitektura eta ingeniaritza
Erromatarrek akueduktu ugari eraiki zituzten. Frontinus, Nervaren agintaldiaren lan egin zuen curator aquarum-a (Uraren komisarioa), gure garaietaraino iritsi zaigun tratatu bateko protagonista izan zen. Testu horri esker ikus dezakegu uraren hornidura bermatzeari ematen zaion garrantzi administratiboa. Har landuez egindako edo harrietan zulatutako kanaleek urruneko iturrietako eta gordailuetako ura garraiatzen zuten gradiente jakin batean, grabitatea bakarrik erabiliz. Ura ubidetik pasatu ondoren, ur-andeletan bildu eta iturri publikoetara, termetara, komunetara edo industriaguneetara hodi bidez garraiatzen zen. Erromako akueduktu nagusiak Aqua Claudia eta Aqua Marcia izan ziren. Konstantinopla hornitzeko eraikitako sistema konplexuak 120 km-tik gorako distantzia zuen 336 km-tik gorako bide bihurgunetsuan zehar. Akueduktu erromatarrak tolerantzia (edo perdoi) handiz eraiki ziren, eta garai modernoetara arte parekorik ez duen estandar teknologiko batekin. Erromatarrek, halaber, akueduktuak erabili zituzten inperioko meatze-eragiketa zabaletan, Gales Hegoaldeko Dolaucothi ko urre meatzetan edo Las Médulas bezalako lekuetan.
Bainuetxe publikoak eraikitzeko, beira isolatzailea erabili zen ("azal bikoitzekoa"). Klima hotzetako elitearen etxebizitzak hipokausto izan zezakeen, berokuntza zentralaren forma bat. Erromatarrak izan ziren lurrun-makinaren funtsezko osagai guztiak bildu zituen lehen kultura, Herok aeolipila eraiki zuenean. Biradera-hagatxoaren eta konexio-hagatxoaren sistemarekin, lurrun-motor bat eraikitzeko elementu guztiak (1712an asmatua) —Heroren aeolipila (lurrun-energia sortzen duena), zilindroa eta pistoia (indar metalikoko ponpetan), itzulerarik gabeko balbulak (ur-ponpetan), engranajea (ur-errotetan eta erlojuetan)— erromatarren garaian ezagutzen ziren.
Osasuna eta gaixotasunak
Epidemiak ohikoak ziren antzinako munduan, eta Erromatar Inperioko noizbehinkako pandemiek milioika pertsona hil zituzten. Biztanleria erromatarra ez zen osasuntsua. Biztanleriaren % 20 inguru – ehuneko handi bat antzinatasunaren estandarrentzat – ehunka hirietako batean bizi zen, eta Erroma zen, milioi bat biztanleko populazio estimatuarekin, handiena. Hiriak "hustubide demografikoa" ziren, baita garairik onenetan ere. Heriotza-tasak jaiotza-tasa gainditzen zuen, eta biztanle berrien etengabeko immigrazioa behar zen hiri-biztanleriari eusteko. Bataz besteko bizi-itxaropena hogei urte ingurukoa zen, eta agian haurren erdia baino gehiago helduarora iritsi aurretik hiltzen zen. Hiri-populazio trinkoak eta osasun-baldintza eskasek gaixotasunak izateko arriskua eragiten zuten. Erromatar Inperioko lurralde zabalen arteko lehorreko eta itsasoko konektibitatearen ondorioz, gaixotasun infekziosoak eskualde batetik bestera erraz eta azkar transferitzen ziren, gizarte txikiagoetan eta geografikoki mugatuagoetan baino. Aberatsak ez ziren gaitzeekiko immuneak. Badakigu Marko Aurelio enperadorearen hamalau semeetatik bi iritsi zirela helduarora.
Biztanleriaren batez besteko garaiera elikaduraren eta gaixotasunen eraginaren adierazle ona da. Milaka hezurduren azterketek ondorioztatu dute erromatar ertaina Italiako erromatar aurreko gizabanakoa baino baxuagoa zela, bai eta Erdi Aroko biztanlea baino. Kyle Harper historialariaren ondorioa "garapen sozialean jauzi goiztiar batek atzerapauso biologikoak ekarri zituela" da.
Hiria eta landa-eremua
Antzinako munduan, hiri bat zibilizazioa sustatzen zuen lekutzat hartzen zen, "behar bezala diseinatuta, ordenatuta eta apainduta" zegoelako. Augustok eraikuntza-programa zabal bati ekin zion Erroman, ideologia inperial berria adierazten zuten arte-erakusketa publikoak babestu zituen, eta hiria berrantolatu zuen tokiko mailan administratutako auzotan (vici), polizia-zerbitzuekin eta suhiltzaileekin. Arkitektura monumental ospetsuaren guneetako bat Campus Martius izan zen, hiriaren erdigunetik kanpo irekitako gunea, lehenago zaldi-kiroletarako eta gazteen entrenamendu fisikorako erabili zena. Augustoren Bakearen aldarea (Ara Pacis Augustae) han zegoen, Egiptotik ekarritako obelisko bat bezala, horologium (erloju astronomikoa) baten orratza (gnomon) osatzen zuena. Bere lorategi publikoekin, Campusa hiriko lekurik erakargarrienetako bat bihurtu zen bisitatzeko.
Bonavila e Sent Avit de Fumadièras
Bonavila e Sent Avit de Fumadièras Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Erromatar Inperioa
Hiria eta landa-eremua
Augustoren hiri-berrikuntzarako programarekin eta erromatarren populazioaren hazkundearekin batera, arteetan adierazitako landa-bizitzaren nostalgia bat gertatu zen. Poesiak nekazari eta artzainen bizitza idealizatua goraipatzen zuen. Etxe barruak sarritan lorategi margotuz, iturriz, paisaiaz, landarez eta animaliez apaintzen ziren, batez ere hegaztiez eta itsas bizitzaz, hain zehatz irudikaturik non aditu modernoek, batzuetan, espezieen arabera identifika baititzakete. Horazio poetak satirizatu zuen hiri- eta landa-balioen dikotomia hiri-saguari eta landa-saguari buruzko bere fabulan, sarritan haur-ipuin gisa berriro kontatu izan dena.
Hirigintzak eta hiriko bizimoduek greziarren eragina izan zuten hasieratik, eta, Ekialdeko Inperioan, erromatarren nagusitasunak izaera helenistiko handia zuten hirien tokiko garapena azkartu eta modelatu zuen. Atenas, Afrodisias, Efeso eta Gerasa bezalako hiriek hirigintzaren eta arkitekturaren zenbait alderdi aldatu zituzten, ideal inperialetara egokitzeko, eta, aldi berean, beren nortasun indibiduala eta eskualde-nagusitasuna adierazten zuten. Zelta hizkuntzako herriak bizi ziren Mendebaldeko Inperioko eremuetan, Erromak, harrizko tenpluak, foroak, iturri monumentalak eta anfiteatroak zituzten hiriguneen garapena sustatu zuen, askotan, aurretik zeuden oppida izena zuten edo haietatik gertu zeuden kokaleku harresituetan. Afrika erromatarreko urbanizazioa kostaldeko hiri greziar eta punikoetara hedatu zen.
Bonavila e Sent Avit de Fumadièras
Biztanleria
2007an Bonneville-et-Saint-Avit-de-Fumadières udalerrian erroldatutako biztanleak 301 ziren. Familiak 102 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 45 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erromatar Inperioa
Hiria eta landa-eremua
Inperio osoko hirien sarea (coloniae, municipia, civitates edo, grezieraz, polis) funtsezko kohesio-indarra izan zen Pax Romanaren garaian. Propaganda inperialak I. eta II. mendeko erromatarrak animatzen zituen "bake-garaietako ohiturak ezartzera". Clifford Ando klasizistak adierazi duen bezala:
Tertuliano polemista kristauak berak ere adierazi zuen II. mendearen amaierako mundua aurreko garaietan baino ordenatuagoa eta kultuagoa izan zela: "Nonahi daude etxeak, nonahi jendea, nonahi res publica, komunitatea, nonahi bizitza". Hirien eta gizalegezko bizitzaren gainbehera, IV. mendean, klase aberatsek obra publikoak babestu ezin izan zituztenean edo nahi izan ez zituztenean, Inperioaren berehalako desegitearen adierazgarri izan zen.
Elikagaien ekoizpena
Ikuspegi praktikoago batean, gobernu zentralak nekazaritza babesteko interes aktiboa izan zuen. Elikagaiak ekoiztea zen lurraren erabileraren lehentasun nagusia. Nekazaritza-ustiategi handiek (latifundium) eskala-ekonomia bat lortzen zuten, hiri-bizitzari eta lanaren banaketa espezializatuari eusten ziona. Nekazari txikiek tokiko merkatuak garatu zituzten hirietan eta merkataritza-guneetan. Nekazaritza-teknikak, laboreen errotazioa eta hazkuntza selektiboa kasu, Inperio osoan zehar hedatu ziren, eta labore berriak sartu ziren probintzia batetik bestera, ilarrak eta aza Britanian sartu ziren bezala.
Erromako hirirako elikagai-hornidura eskuragarria mantentzea arazo politiko garrantzitsua bihurtu zen Errepublikaren amaieran, Estatua zereal-sorospen bat ematen hasi zenean (Cura Annonae) hura jasotzeko izena ematen zuten herritarrek. Erromako 200.000-250.000 gizon heldu inguruk jasotzen zuten sorospena, hau da, hilean 33 kg inguru, eta urtean 100.000 tona gari inguru, batez ere Siziliatik, Afrika iparraldetik eta Egiptotik ekarriak. Sorospenak Estatuko diru-sarreren % 15 balio zuen gutxienez, baina beheko klaseetako bizi-baldintzak eta familia-bizitza hobetzen zituen, eta aberatsei dirulaguntzak ematen zizkien, langileei aukera ematen baitzien lurjabeen lursailetan ekoitzitako ardoan eta oliba-olioan diru-sarrera gehiago gastatzeko. Bandaloek Tunisia konkistatu eta garia iristeko bideak moztu zituztenean, Inperioaren gainbehera nabarmen areagotu zen.
Bonavila e Sent Avit de Fumadièras
Etxebizitza
2007an 124 etxebizitza zeuden, 107 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 123etxeak ziren. 107 etxebizitza nagusietatik 93 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 58 etxek bost zituzten. 19 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Erromatar Inperioa
Elikagaien ekoizpena
Zerealen oparia balio sinbolikoa zuen ere: enperadorearen posizioa, ongile unibertsal gisa, eta herritar guztiek "konkistaren fruituak" partekatzeko duten eskubidea berresten zituen. Annonak, instalazio publikoek eta entretenimendu ikusgarriek klase baxuko erromatarren bizi-baldintza negargarriak arintzen zituzten eta gizartearen ezinegona apaltzen zuten. Juvenal satirikoak, ordea, "ogia eta zirkua" (panem et circenses) ideian errepublikaren askatasun politikoaren galeraren ikurra ikusten zuen:
Etxebizitza
Erroman, jende gehiena hainbat pisutako apartamentu-eraikinetan (insulae) bizi zen, eta sarritan suzko tranpa txikiak izaten ziren. Instalazio publikoak –hala nola termak, ur korrontedun komunak, behar bezala kokatutako konketak edo ur freskoa ematen zuten iturri landuak – eta eskala handiko ikuskizunak, hala nola kuadriga-lasterketak eta gladiadore-borrokak, batez ere insulaeetan bizi zen herri xehearentzat ziren. Antzeko instalazioak eraiki ziren Inperio osoko hirietan, eta hobekien kontserbatutako egitura erromatarretako batzuk Espainian, Frantziako hegoaldean eta Afrikako iparraldean daude.
Erromako familia aberatsek bi etxe edo gehiago izan ohi zituzten, etxe txiki bat (domus) eta gutxienez luxuzko etxe bat (villa) hiritik kanpo. Domusa familia bakarreko etxea zen, jabetza pribatukoa, eta bainu pribatu batez (balneum) hornituta egon zitekeen, baina ez zen bizitza publikotik erretiratzeko leku bat. Erromako auzo batzuek etxe aberatsen kontzentrazio handiagoa erakusten duten arren, aberatsak ez ziren bereizitako enklabetan bizi. Haien etxeek ikusgarriak eta irisgarriak izan behar zuten. Atondoa harrera-gela bat zen, non paterfamilia (familiaburua) bisitekin biltzen ziren goizero, lagun aberatsetatik hasi eta karitatea jasotzen zuten mendeko pobreenetaraino. Familiako erritu erlijiosoen erdigunea ere bazen, santutegi batekin eta arbasoen irudiekin. Etxeak jende asko zebilen bide publikoetan zeuden, eta kalera ematen zuten beheko solairuko espazioak denda (tabernae) gisa alokatzen ziren askotan. Baratze batez gain -baratze horren ordez lorategiak jar zitezkeen-, hormen artean mugatuta zegon naturaren zati ordenatu bat eskaintzen zuen lorategi bat (peristiloa) izaten zuten etxeek.
Bonavila e Sent Avit de Fumadièras
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 176 ziren, horien artean 131 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 131 pertsona aktiboetatik 117 lanean zeuden (60 gizon eta 57 emakume) eta 14 langabezian zeuden (6 gizon eta 8 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Erromatar Inperioa
Etxebizitza
Villa, aldiz, hiriko zalapartaren ihesa zen, eta literaturan, interes intelektual eta artistikoen (otium) bilaketa zibilizatua eta naturaren eta nekazaritza-zikloaren estimazioa orekatzen dituen bizimodua irudikatzen du. Idealki, villa batek ikuspegi panoramiko bat menderatzen zuen, diseinu arkitektonikoak arreta handiz markaturik. Nekazaritza lursail batean edo kostaldeko "bainuetxe hiri" batean egon zitekeen, Ponpeia eta Herkulano bezala.
Ura, bainuak eta komunak
Akueduktuen garapenari esker, lurralde inperial osoan ura eskuragarri zegoen hirietan. Bainuetxe termalak, konplexu termal publiko handiak eta bainuetxe txiki publiko edo pribatuak eraiki ziren. Akueduktuek grabitazio bidez funtzionatzen zuten, eta gehienetan tunelen bidez egiten ziren. Berunezko hoditeria eta sifoiak ere bazituzten. Hainbat lekutan, zubi moduko akueduktu ikusgarriak eraikitzen ziren. Ehunka akueduktu eraiki ziren Erromatar Inperio osoan. Horietako asko erori edo suntsitu egin dira, baina zati asko osorik daude. Zaghouan akueduktuak 92,5 km-ko luzera du. II. mendean eraiki zen Kartago hornitzeko (egungo Tunisian). Bizirik dirauten uretako zubiek Galiako Gard zubia eta Hispaniako Segoviako akueduktua hartzen dituzte. Hodi bakar luzeena, 240 km-z gaindi, Konstantinoplako Valente Akueduktuarekin lotuta dago. Luzerari dagokionez, Aqua Alsietina probintziala da lehiakidea, kostuaren eta konplexutasunaren berdina edo handiagoa, eta gutxienez zortzi hiri hartzen ditu, Napoliko eta Misenoko portu nagusiak barne; merkatarien itsas bidaiek eta erromatar itsas armadak ur gezako hornidura oso handia behar zuten.
Bainu publikoek funtzio higienikoa, soziala eta kulturala zuten. Termak eguneroko sozializazioaren erdigunea ziren lanaldiaren ondoren, afalaurreko gauean, eta gizonentzat zein emakumeentzat irekita zeuden. Tradizio termala, Higia (edo Salus, bere baliokide erromatarra) eta Panazea jainkosa greziarraren gurtzarekin lotuta dago, Eskulapioren alabak, osasunaren eta garbitasunaren jainkosak, eta medikuntza hipokratikoaren gomendioekin. Ezagutzen diren erromatar bainu zaharrenak K. a. V. mendekoak dira Delos eta Olinpian, baina ezagunenak Karakalaren termak dira.
Terma erromatarrek gorputzaren higienea eta hidroterapia zerbitzuak ematen zituzten. Aretoek bainu komunitarioak eskaintzen zituzten hiru tenperaturatan, eta zerbitzu ezberdinekin osa zitezkeen: ariketa eta entrenamendu gelak, saunak, esfoliazio gela (non azala olioekin masajeatzen zen eta ondoren, strigil bat erabiltzen zen olioa zikinkeriarekin batera kentzeko), jolas gunea edo aire zabaleko igerileku bat. Bainu termalak hipokausto beroa zuten, lurra aire beroa zerien hodiekin berotzen zuena. Bainuetxe batzuek gizonentzako eta emakumeentzako instalazio bereiziak eskaintzen bazituzten ere, sexuen arteko bainu biluzi mistoa nahiko ohikoa zen. Bainu publikoak hiri kulturaren parte izan ziren probintzia guztietan, nahiz eta IV. mendearen amaieratik aurrera bainu komunitarioak bainu pribatuetara pasatzen hasi ziren. Termetara higiene eta osasun arrazoiengatik joateko aholkatu zitzaien kristauei, eta ez plazeragatik, baina joko publikoetara ez joateko ere aholkatu zitzaien, "paganotzat" jotzen zituzten jai erlijiosoen parte baitziren.
Erromatar Inperioan komun edo letrina publikoak ohikoak ziren. Akueduktuetatik zetorren ura erabiltzen zuten, eta gorotza zuzenean eramaten zuten estolderiara. Erroman Cloaca Maxima izeneko eraikuntza egin zen, Inperioaren garaian ondo mantentzen zena eta gaur egun arte iruan duena. Akueduktuetatik zetorren soberan zegoen urak kaleak ureztatu eta estolderiatik ere zikinkeria eramaten zuen, gaixotasunak ekiditeko modu bat. Zaborraren metaketa, hala ere, arazo handi bat zen Erroma bezalako hiri handietan.
Janaria eta edaria
Erromako apartamentu gehienek ez zuten sukalderik, nahiz eta berogailuak maiz erabiltzen ziren. Tabernae-k, cauponae-k, poninae-k eta thermopolia-k janari prestatuak saltzen zituzten, eta han jatea edo janaria etxera eramatea oso ohikoa zen beheko klaseen artean. Klaserik aberatsenek nahiago izaten zituzten beren egoitzan erreserbatutako otorduak, normalean sukaldari bat eta sukaldeko laguntzaileak izaten zituztenak, edo klub pribatuetan antolatutako oturuntzetan.
Bonavila e Sent Avit de Fumadièras
Diru sarrerak
2009an Bonneville-et-Saint-Avit-de-Fumadières udalerrian 108 unitate fiskal zeuden, 288 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.071,5 euro zen.
Erromatar Inperioa
Aisialdia eta espektakuluak
Augustoren agintaldian, urtean 77 egunetan egiten ziren ikuskizun publikoak, Marko Aurelioren erregealdirako 135ekoa zen kopurua. Erromatar jai erlijiosoetako ekitaldi nagusietako bat jokoak egitea zen (ludi, "ludiko" hitzaren jatorria), bereziki zaldi eta gurdi lasterketak. Latinezko testu kladikoena, plurala erabiltzen zutenean, ludi, ikuselak zituen espektakulu handi bati aritzeko da. Singularra erabiltzean, ludus, (jolasa, kirola, entrenamendua) esanahi ugari zituen, hala nola hitz-jokoak, antzerki-emanaldiak, mahai-jokoak, lehen hezkuntzako eskola eta gladiadoreen entrenamendu-eskolak, hala nola Ludus Magnus, Erromako kanpamendu horietako handiena.
Litohoř
Litohoř Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 542 biztanle ditu eta 7,5 kilometro koadroko azalera. Třebíčeko barrutian dago.
Erromatar Inperioa
Harea-jolasak
Zirku jokoak (ludi circensis) zirkuetan egotien ziren, greziar hipodromoetan inspiratutako egitura luzeak. Zirkuak erromatar munduko eraikuntza erregularreko egiturarik handiena ziren. Jokoen aurretik oso desfile landua egiten zen, pompa circense. Lehia-ekitaldiak leku txikiagoetan ere egin ziren, hala nola anfiteatroetan eta estadioetan. Kirol modalitateen artean, greziar ereduetan oinarrituak, estadioa (lasterketa), boxeoa, borroka librea eta pancracioa zeuden. Hainbat modalitate egin ziren anfiteatroaren urmael artifizailean, hala nola naumakiak eta ur-balletaren modalitate bat. Antzerki-ekitaldiak (ludi scaenici) tenpluetako eskaileretan, harrizko antzoki handietan edo odeon izeneko antzoki txikietan egiten ziren. Jokoak erlijio-ospakizun gisa sortu baziren ere, denborarekin erlijio-esanahia galdu egin zen, jokoaren mesedetan. Hareetako ekitaldi eta ikuskizunen mezenasgoa tokiko eliteen esku egon zen. Kostu ekonomiko handiak izan arren, bere antolaketa prestigio eta estatus sozialaren iturri izan zen.
Bonavila e Sent Avit de Fumadièras
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
Litohoř
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1369 urtean egin zen.
Erromatar Inperioa
Harea-jolasak
Circus Maximus-a Erromako estadiorik handiena izan zen, 150.000 ikusle inguruko audientzia potentzialarekin. K.o. 80. urtean inauguratua, Koliseoa, bestetik, hiriko kirol bortitzetarako ohiko eszenatoki bihurtu zen, 50.000 eserleku eta 10.000 zutikako edukierarekin.
Anfiteatroaren banaketa fisikoak erromatar gizartearen hierarkia irudikatzen zuen: enperadorea zen haren pulpitu oparoaren buru; senatariek eta goi mailako ofizial militarrek eserlekurik onenak zituzten erreserbatuta; emakumeak ekintzatik babestuta esertzen ziren; esklaboak lekurik txarrenetan esertzen ziren, eta gainerakoak bi taldeen artean zegoen eremuan esertzen ziren. Jendetzak emaitza bat eska zezakeen txistuka edo txaloka, nahiz eta enperadoreak izan azken hitza. Ikuskizunak berehala protesta politiko eta sozialen gune bihur zitezkeen, eta, batzuetan, enperadoreek indarra erabili zuten herritarrak menderatzeko. Kasurik nabarmenetako bat 532ko Nikako Istiluak izan ziren, Justiniano I.aren armadaren esku-hartzearekin eta milaka herritarren sarraskiarekin amaitu zirenak.
Zirkuko lehiaketa arriskutsua zen, baina gidariak antzinako atleta ospetsu eta sarituenen artean zeuden. Kiroleko izarretako bat Kaio Apuleio Diokles izan zen, Lusitaniakoa (egungo Portugal), 24 urtez gurdiak gidatu zituena eta 35 milioi sestertzioren irabaziak pilatu zituena. Zaldiak ere nahiko ezagunak ziren, artean ospatuak eta inskripzioetan gogoratuak, askotan izenez. Erromatar zirkuen diseinuak eboluzionatu egin zuen talde bakar batek ere abantailarik ez zuela ziurtatzeko eta talken kopurua minimizatzeko, nahiz eta ohikoak izaten jarraitu, jendetzaren gozamenerako. Gurdi-lasterketak misteriozko aura batean bilduta zeuden, erritual ktonikoekin zuten loturagatik: zirkuko irudiak babesgarritzat edo zorte onekotzat hartzen ziren, eta gidariak sorginkeria praktikatzeaz susmagarriak izaten ziren askotan. Gurdi lasterketek bizantziar garaian jarraitu zuten, oraindik babes inperialarekin, nahiz eta IV. eta V. mendeetan hirien gainbeheraren ondorioz desagertu egin ziren.
Bonavila e Sent Avit de Fumadièras
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
Karl May
Karl Friedrich May ( ahoskatua; Ernstthal, Saxoniako Erresuma, Germaniar Konfederazioa, 1842ko otsailaren 25a - Radebeul, Saxoniako Erresuma, Alemaniar Inperioa, 1912ko martxoaren 30a) alemaniar idazlea izan zen. Leku exotikoetan kokatutako abentura-eleberriak idatzi zituen. "Winnetou"" eta "Old Shatterhand" dira bere eleberrietako protagonistak Mendebalde Urrunean. Baita Ekialdean, Ekialde Ertainean eta Latinoamerikan ere badira. 200.000.000 ale baino gehiago saldu dira.
Machrihanish
, 'Machaire Shanais', Eskoziako udalerri bat da, Kintyre penintsulan eta Argyll eta Bute konderrian.
Bonavila e Sent Avit de Fumadièras
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bonneville-et-Saint-Avit-de-Fumadières udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 184 hektarea erabiltzen.
Erromatar Inperioa
Gladiatore borrokak
Erromatarrek uste zuten Gladiatoreen arteko borroken jatorria hileta-jokoetan eta antzinako sakrifizioetan zegoela. Joko horietan, gerrako presoak aukeratzen omen ziren eta euren artean borrokatzera behartu, erromatar nobleen heriotzak garbitzeko. Gladiatoreen lehen borroka estilo batzuek izendapen etnikoak izan zituzten, hala nola, traziarra edo galiarra. Borroka mota horiek munus gisa klasifikatzen ziren (zerbitzuak, eskaintzak, hobekuntzak), hau da, ez iren ludi (joko erakustaldiak) gisa hartuak. Bere berrogeigarren urteko erregealdian, Augustok gladiatoreen zortzi ikuskizun finantzatu zituen, non guztira hamar mila gizon borrokatu ziren, eta 26 ehiza-ikuskizun, non 3.500 animalia hil ziren. Koliseoaren irekiera markatzeko, Tito enperadoreak 100 eguneko ekitaldiak eskaini zituen hondarretan, eta horietan zehar 3.000 gladiatore lehiatu ziren egun bakar batean. Gladiatoreekiko lilura erromatarra askotan mosaiko, mural eta lanabesetan (lucernatan adibidez) egin zituzten irudietan islatzen da.
Anton Schrödl
Anton Schrödl (Schwechat, 1820ko otsailaren 19a - Viena, 1906ko uztailaren 5a) animalien eta genero eszenen margolari austriar bat izan zen.
Emma Goldman
Emma Goldman (Kaunas, Lituania, Errusiar Inperioa, 1869 ko ekainaren 27a – Toronto, Kanada, 1940ko maiatzaren 14a) anarko-komunista izan zen, Emma Gorria bezala ere ezagutzen zuten. Oso ezagun bihurtu zen hainbat idazki eta manifestu feminista, libertario eta erradikal egin zituelako. Emakumeen emantzipazioaren aldeko borrokan aritu ziren aitzindarietako bat izan zen.
Erromatar Inperioa
Gladiatore borrokak
Historialari modernoek ondorioztatu dute erromatarrek «bizitzaren eta heriotzaren antzerkiarekiko» plazerra zutela, zibilizazio honetan azaltzen zen ezaugarria eta ulertzen zailenetako bat dela. Plinio Gazteak argudiatu zuen gladiadoreen ikuskizunak onuragarriak zirela jendearentzat, eta horiek inspiratzeko modu bat zela heriotza mespretxatzea, loriarekiko eta garaipenarekiko maitasuna adieraztean, baita esklaboen eta kriminalen gorputzean ere. Seneka bezalako erromatar batzuek ikuskizun basati hauek kritikatu zituzten, borrokalari garaituaren adore eta duintasunean bertutea ikusi zuten arren, eta ez garailearengan-hondarretan martirizatutako kristauengan aurkitzen baitu bere adierazpenik gorena-. Hala ere, martiriei buruzko literaturak berak gorputzaren sufrimenduaren deskribapen zehatzak eta luxuzkoak eskaintzen ditu, batzuetan fikziotik bereizi ezin den genero herrikoia bihurtuz.
Anton Schrödl
Biografia
Haren arbasoak 1428an aurki daitezke; Hans Schrötel von Schröttenstein Ybbs-eko Bidesari biltzaile Inperialean. Bere aita, Joseph Schrödl, burdin merkataria zen. Bere anaia nagusia, Norbert Michael Schrödl (1816–1890), bolizko tailagile eta eskultorea izan zen, bere semeak, Norbert Schrödl. eta Leopold Schrödl artista ere bihurtu ziren (margolari eta eskultore, hurrenez hurren).
Emma Goldman
Biografia
Emma Goldman Kaunasen jaio zen, Lituanian, hoteltxo bat zuzentzen zuen judutar familia batean. Alexandro II.aren erailketaren ondoren izan zen errepresio politikoaren garaian eta 13 urte besterik ez zituenean, San Petersburgora joan zen bere familiarekin.
Erromatar Inperioa
Kirola eta jolasa
Haur eta gazteen artean gehien egin ziren jarduerak uztaia eta tortolosak izan ziren. Haurren sarkofagoek sarritan jolasean irudikatzen zituzten. Neskek panpinekin jolasten zuten, normalean 15 eta 16 cm bitarteko luzerakoak eta zurez, terrakotaz, hezurrez edo boliz eginak. Pilota jokoen artean, trigona zen faboritoetako bat, harpastumarekin batera, kirol bortitzagoa; biek trebezia eskatzen zuten. Monumentuetan eta haur literaturan, maskoten aipamena oso ohikoa zen, txoriak, katuak, ahuntzak, ardiak, untxiak eta antzarak barne. Nerabezaroaren ondoren, gizonen ariketa fisikoaren zati handi bat militarra zen. Marteko zelaia, jatorrian, entrenamendu-eremu bat izan zen, non gazteek beren gerra- eta zaldi-teknikak hobetu zitzaketen. Ehiza ere denbora-pasa egokitzat jotzen zen. Plutarkoren arabera, erromatar kontserbadoreek atletismoa greziar estiloan gutxiesten zuten, gorputzaren perfekzioa dohainik sustatzen zuena, Neronen greziar estiloko gimnastikaren sustapena kondenatuz. Emakume batzuk gimnastikan eta dantzan entrenatu ziren. «Neskak bikinian» mosaiko ospetsuak gimnasia erritmikoarekin aldera daitezkeen jarrerak erakusten ditu.
Anton Schrödl
Biografia
1860 eta 1870 artean, lorategi diseinatzaile gisa lan egin zuen. Bere proiektu nagusia "Tiergarten am Schüttel" izan zen, Prater-eko zooa, 1901ean itxi zena.
Emma Goldman
Ameriketan
16 urte zituela, ahizpaorde batekin Ameriketako Estatu Batuetara emigratu zuen aitarekin izan zuen eztabaida baten ondorioz. Izan ere, aitak alabak ezkondu nahi zituen hauek 15 urte besterik ez zituztenean.
Erromatar Inperioa
Kirola eta jolasa
Bi aurkariren arteko mahai-jokoak adin guztietako pertsonek jokatu zituzten. Ezagunenen artean ludus latrunculorum delakoa zegoen, aurkariek jokaldiak koordinatu eta hainbat pieza harrapatzen zituzten estrategia jokoa, eta ludus duodecim scriptorum delakoa (hamabi puntukoa), dadoekin jokatua piezak letra edo hitz lauki batean antolatzeko. Ohikoa zen, halaber, backgammonaren antzekoa izan zitekeen dado-joko bat.
Emma Goldman
Ameriketan
Ehun fabrika batean hasi zen lanean. Garai hartan, Haymarketeko erreboltak lau anarkistaren urkatzea ekarri zuen. Bidegabekeria horrek bultzatu zuen Goldman mugimendu libertarioari lotzera, eta 20 urteko gaztea iraultzaile sutsu bihurtu zen.
Anton Schrödl
Biografia
Ezkonduta zegoen, baina ez zuen seme-alabarik. Laurogeita sei urte zituela, Vienako Leopoldstadt auzoan hil zen eta Wiener Zentralfriedhof-en lurperatu zuten. Haren ondarea enkantean atera zen 1907an, Vienako Künstlerhausen.
Emma Goldman
Ameriketan
Errusiar emigrante batekin ezkondu zen, baina bikoteak ez zituen 10 hilabete ere iraun. Emma banandu eta New Yorkera joan zen bizitzera. Ez zuten ezkontza deuseztatu, amerikar hiritartasuna galtzeko zorian izango baitziren.
Erromatar Inperioa
Sexualitatea
Erromatar Inperioan sexu-libertimendu neurrigabearen ideia, funtsean, ondorengo interpretazio kristaua da. Egia esan, mundu greko-erromatarreko sexua neurritasuank eta gozamena kudeatzeko arteak zuzentzen zuten. Sexualitatea mos maiorum delakoaren gaietako bat zen, bizitza publiko, pribatu eta militarra gidatzen zuten arau sozialen multzoa, eta sexu-jokabidea lotsaren eta ahalkearen nozioek moderatzen zuten. Zentsore erromatarrek, pertsona bakoitzaren klase soziala zehazten zuten magistratuek, hiritartasuna kendu ahal zioten jokabide sexual desegokian parte hartzen zuten zaldizko- edo senatu-ordeneko pertsonei. Augustoren erregealdian sartutako legedi morala emakumearen jokabidea familia-balioak sustatzeko modu gisa arautzen saiatu zen. Adulterioa, errepublikan gai pribatua izan zena, delitu gisa tipifikatu zen, eta gizon baten eta emakume ezkondu baten artean gertatzen den legez kontrako sexu-ekintza (stuprum) gisa definitu.
Emma Goldman
Ameriketan
New Yorken Alexander Berkman ezagutu zuen eta berarekin bizi ere bai. Jada, AEBetako mugimendu anarkistaren lider nagusia zen. Berkmanek Henry Clay Frick hiltzeko egin zuen saiakera sostengatu izanak amerikar autoritateek bereganako sentitzen zuten mespretxua areagotzea baino ez zuen ekarri. Laguna urtetan izan zuten atxilo eta Emma bera ere kartzelan egon zen Blackwell uharteetan 1893an.
Erromatar Inperioa
Sexualitatea
Erromatar gizartea patriarkala zen. Maskulinotasuna bertutearen (virtus) eta autodiziplinaren idealarekin lotu zen, eta emakumeak berriz, apaltasunarekin (puductia). Erromatar erlijioak sexualitatea sustatzen zuen oparotasunaren adierazgarri gisa, praktika erlijioso edo komunekin, bizitza erotikoa edo ugalketa-osasuna indartzeko. Prostituzioa legezkoa, publikoa eta nahiko arrunta zen hirietan. Pintura edo mosaiko pornografikoak arte-bildumen artean nabarmentzen ziren, baita etxe aberats eta errespetagarrienetan ere. Homosexualitatea ez zen gaitzesgarria, eta naturaltzat jotzen zen gizonak bi sexuetako nerabeek erakartzen zituztela sentitzea, betiere gizarte-estatus apalagokoak baziren. Hala ere, hipersexualitatea gaitzesgarria zen bai gizonen artean, bai emakumeen artean.
Emma Goldman
Ameriketan
Langileak gidatu zituen:
Erromatar Inperioa
Arropa eta moda
Estatus sozialaz hain kontziente zen gizarte batean, erromatarren arropek eta osagarri pertsonalek berehala adierazten zuten zere mailakoa zen eta bere kideek zein etiketa erabili behar zuten pertson ahorrekin. Behar bezala janztea gizarte ordenatu baten islatzat hartzen zen. Toga, astuna eta ez oso praktikoa izanik ere, gizon erromatarraren janzkera nazionala zen, eta batez ere gai politikoak, erritu erlijiosoak eta gortean egoteko beharrezkoa zen. Hala ere, erromatarren janzkera informala iluna edo koloretsua zen, eta probintzietan egunerkoan gehin ikusten ziren gizonezkoen jantziak tunika, kapa ziren eta galtzak zenbait eskualdetan. Zaila da erromatarrek eguneroko bizitzan janzten zuten modua aztertzea, zuzeneko ebidentziarik ez dagoelako; izan ere, erretratuak jantzi sinbolikoekin aurkezten du pertsonaia, eta garai horretan bizirik iraun zuten oihalak bakanak dira.
Emma Goldman
Ameriketan
Gerora, aipu hau goraipatua izan zen Piotr Kropotkin bezalako anarko-komunistek egiten zuten desjabetzearen justifikazioan. Atzematearen ondoren Voltairine de Cleyre bere defentsan atera zen, konferentzia batean (In defense of Emma Goldman); kartzelan egon zen bitartean, itzalean, Goldmani haurren hezkuntzarekiko interesa piztu zitzaion eta gerora urteak jardungo zituen arlo horretan.
Erromatar Inperioa
Arropa eta moda
Erromatar guztientzako oinarrizko jantzia, beren izaera edo maila soziala edozein izanik ere, mahukadun tunika soil bat zen. Luzera erabiltzailearen arabera bereizten zen: gizonezkoek altueraren erdia zuten belaunaren eta orkatilaren artean, baina soldaduenak laburragoak ziren; emakumezkoek orkatilaraino zituzten tunikak, eta neskek belauneraino. Pobreentzako eta esklaboentzako tunikak artile kardatuzkoak ziren, eta luzera lan motaren arabera zehazten zen. Tunikarik onenak artile edo lihoz eginak zeuden. Senatore edo zaldunen ordena bateko gizon batek tunika purpura bat janzten zuen nahi edo behar bazuen, bi zintarekin (clavi), eta zenbat eta dimentsio handiagoa izan, orduan eta estatus handiagoa zuen eramaileak.
Emma Goldman
Ameriketan
Kartzelatik irten eta gutxira, atxilotua izan zen beste 9 lagunekin, 1901eko irailaren 10ean, eta William McKinley presidentearen erailketaren konplotean parte hartu izana egotzi zioten.
Erromatar Inperioa
Arropa eta moda
Toga inperiala artile zuriz egina zegoen, eta, bere pisuagatik, ezin zen behar bezala jantzi laguntzarik gabe. Hizlariari buruzko bere lanean, Kintilianok xehetasunez deskribatzen du nola antolatu behar dituen bere keinuak hizlari publiko batek bere tunikari dagokionez. Artean, toga honela irudikatzen da askotan: puntarik luzeena oinen artean zintzilik, tolestura kurbatu bat aurrealdean (sinus-a) eta zirdin erraboiltsu bat (umbo-a) erdian. Mendeek aurrera egin ahala, togaren tolesdurak korapilatuagoak eta egituratuagoak bihurtu ziren, eta inperioaren amaieran, oihalak tolestura sendo bat sortu zuen bularraren inguruan. Toga praetexta, bortxaezintasuna irudikatzen zuen zerrenda bioleta batekin; hamar urte bete arteko haurrek, magistratu exekutiboek eta Estatuko apaizek erabili zuten. Enperadoreari bakarrik utzi zitzaion toga purpura bat (picga toga) erabiltzen.
II. mendean, enperadoreak eta estatusdun gizonak palliumarekin irudikatzen ziren sarritan, gorputzaren inguruan tolestutako greziar jatorriko kapa bat, noizean behin emakumeetan ere irudikatzen zena. Tertulianok kristauen jantzi egokitzat jotzen zuen, toga ez bezala, baita alfabetatutako pertsonentzat ere, filosofoekin zuen loturagatik. IV. mendearen erdialdean, toga palioak ordezkatu zuen, gizarte-batasunaren jantzi sinboliko gisa.
Emma Goldman
Ameriketan
Ez zen kartzelaratua izan, bere hitzen gaizki ulertzeen errudun ez zela esan zuen eta. Leon Czolgosz zen atxilotuetako bat eta Emmak aste batzuk lehenago ezagutu zuen hau. Egun batzuk lehenago, bera izan zen tiro egin zuena. Emma atxilo hartu zutenean hau esan omen zuen: "Nire errua ote da ero batek nire hitzak gaizki interpretatu baditu?" 1916ko otsailaren 11n berriro ere atxilotua eta espetxeratua izan zen kontrazepzioaren aldeko manifestu bat banatu izanagatik. Konferentzia bat ematen zuen bakoitzean atxilotua izango zen beldur izaten zen eta beti zeraman liburu on bat gainean.
1917an, hirugarrenez eraman zuten itzalera Alexander Berkmanekin zerbitzu militarra behartzen zuen legearen aurkako konspirazioa egin izanagatik. Bere konbikzio bakezaleak publiko egin zituen I. Mundu Gerran, gatazka inperialista bat baino ez zela salatuz.
Erromatar Inperioa
Arteak
Erroma zein Inperioko beste hirietan bizi zirenek estilo eta euskarri desberdinetako artelanak ikusten zituzten egunero. Arte publikoa edo ofiziala – eskultura, garaipen-zutabeak edo garaipen-arkuak bezalako monumentuak eta moneten ikonografia barne – askotan bere esanahi historikoagatik edo ideologia inperialaren adierazpen gisa aztertzen da. Bainu publiko inperialetan, baliabide apaleko pertsona batek horma-pinturak, mosaikoak, estatuak eta barne-dekorazioa ikus zitzakeen, askotan kalitate handikoak. Eremu pribatuan, erlijio-eskaintzetarako, hileta-ospakizunetarako, etxeko erabilerarako eta merkataritzarako egindako objektuek hainbat kalitate-maila estetiko eta trebetasun artistiko erakuts zitzaketen. Pertsona dirudun batek kulturarekiko estimua erakuts zezakeen bere etxeko pintura, eskultura eta dekorazio-arteen bidez, nahiz eta gaur egungo ikusle batentzat egiten zen esfortzua errepikakorra eta aspergarria iruditu ahal zaion. Greziar arteak eragin handia izan zuen erromatar tradizioan, eta greziar estatuen adibide ospetsuenetako batzuk erromatar bertsio inperialengatik eta greziar edo latindar literatur iturri baten deskribapen noizbehinkakoagatik bakarrik ezagutzen dira.
Artelanei ematen zitzaien balio handia gorabehera, artista ospetsuek ere estatus sozial baxua zuten greziarren eta erromatarren artean, artista zein artisauak eskulangiletzat hartzen baitzituzten. Aldi berean, kalitatezko lanak ekoizteko behar zen trebetasun maila aitortzen zen, eta jainkozko dohaintzat ere hartzen zen.
Emma Goldman
Errusian
1919an, Errusiara deportatu zuten, J. Edgar Hooverrek Ameriketako emakume arriskutsuenetarikoa zela ebatzi zuelako.
Erromatar Inperioa
Erretratuak
Erretratua, nagusiki eskulturaren bidez adierazten zena, arte inperialaren formarik oparoena izan zen. Garai hartako erretratuek gazteen eta klasikoen proportzioak erabiltzen dituzte, eta geroago errealismo eta idealismo nahasketa baterantz eboluzionatzen dute. Erretratu errepublikarrek verismo nabarmena izan zuten ezaugarri, baina K.a. II. mendean heroi biluziaren konbentzio grekoa hartu zen jeneral konkistatzaileak erretratatzeko. Erretratu inperialen eskulturek buru heldu edo zahar bat egin zezaketen, gorputz biluzi edo erdi biluzi leun eta gazte baten gainean, muskulatura perfektuarekin; erretratu-buru bat beste helburu batekin sortutako gorputz bati ere gehi zekiokeen. Toga edo jantzi militarra jantzita, gorputzak jarduera-maila edo -eremua komunikatzen zuen, ez gizabanakoaren ezaugarriak.
Berdabioko semea
Berdabioko semea —baita ere Goizuetan, Berdabioren bertsoak, Goizuetan bada gizon bat edo Trabukoren kanta deitua— egile ezezaguneko kopla sorta bat da, seiko handia edo hiru puntuko handia ere esaten zaion neurrikoa.
Emma Goldman
Errusian
Berkmanekin SESBen bizi izan zen 1920tik 1922ra eta Kronstadteko matxinada anarkistan parte hartu zuen. Boltxebikeen alde egin zuen eta anarkista eta komunisten arteko banaketaren aurka egin zuen. Errusiar iraultzaren ondoren jarraitu zuten errepresio politikoak, burokraziak eta lan behartuek indarkeria erabiltzeko zentzua aldatu zioten Goldmani, autodefentsarako soilik utziz.
Erromatar Inperioa
Erretratuak
Enperadorearen familiako emakumeak askotan jainkosak edo Pax bezalako pertsonifikazio jainkotiarrak bezala jantzita irudikatzen ziren. Pinturan egindako erretratuak ere baziren, adibidez Fayumgo momien erretratuak, Egiptoko eta Erromako tradizioak gogora ekartzen dituztenak, Inperioko teknika piktoriko errealistekin hildakoak oroitzeko. Marmolean zizelkatutako erretratuak margotu egiten ziren, eta, mendeetan zehar pintura-aztarnarik oso gutxitan iraun duten arren, Fayumen erretratuek adierazten dute zergatik harritzen ziren antzinako literatura-iturriak arte-errepresentazioen errealismoaz.
Emma Goldman
Errusian
Garai honetakoak dira My Disillusionment in Russia eta My Further Disillusionment in Russia.
Berdabioko semea
Kokalekua eta istorioa
Kontatzen dituen gertakizunak Goizueta, Lesaka eta Arantzako (Aranaz) herrietan kokatuak daude. Goizuetako Artikutzatik gertu, Elama auzoan, Berdabioko bordan bizi zen gizon baten ahotik mintzo da narratzailea. Ahozko tradizioaren arabera, bertsoak Berdabioko gizon hark berak egin omen zituen, Iruñeko kartzelan zegoela. Besteak beste, Patziku Perurena bezalako ikerlarien dokumentazio-lanari esker frogatu da kanta XVIII. mende bukaerako egiazko gertakizunetan oinarritua dagoela.
Kopletan Trabuko izeneko gizon bat erdeinatzen da, gizon gaiztoa eta gezurtia dela salatuz (hitzak ederrak, bihotza paltso). Nahiz eta kantuan istorioaren alde gehienak nahiko ilunak izan, Goizueta eta inguruko ahozko tradizioari esker alderdi asko argitzen dira, aldaera eta ñabardura askorekin izanda ere.
Aldaera guztiak bat datoz honako kontakizunean: Berdabiok bere bordaren inguruko meatze batetik ateratako metalarekin (Goizueta meatzaritza eta oletatik bizi izan da mendeetan, duela ez asko arte) diru faltsua egiten zuen (ontzako urreak), gero, kontrabandoz, mugaz beste aldera igarotzeko. Iturri batzuen arabera, meatzeko metala ezezik, lapurturiko urre eta bestelakoak ere baliatzen zituen dirua egiteko, eta hain zuzen lapurretagatik atxilotu zuten hasieran Berdabio.
Emma Goldman
Azken urteak
Sobietar autoritarismoarekin ezados, Kanadan kokatu zuen bere bizilekua. 1936an, Emmak espainiar gobernu errepublikarrarekin lan egin zuen Londres eta Madrilen Espainiako Gerra Zibilaren garaian.
Erromatar Inperioa
Eskultura
Erromatar eskulturaren adibide ugari kontserbatzen dira, askotan hondatuta edo zatikatuta egon arren, marmolezko, brontzezko eta terrakotazko estatua eta estatuatxo independenteak barne, eta eraikin publikoen erliebeak, Ara Pacis, Trajanoren Zutabea eta Titoren Arkua bezalako tenplu eta monumentuak. Koliseoa bezalako anfiteatroen nitxoak, jatorriz, estatuez betetzen ziren, eta lorategi formalik ez zegoen estatuarik gabe.
Tenpluetan jainkoen kultu-irudiak zeuden, askotan eskultore ospetsuen lanak. Erromatarren erlijiotasunak aldare apainduen ekoizpena, santutegirako jainkoen irudikapen txikiak edo eskaintza botiboak, eta tenpluetan erabiltzeko beste pieza batzuk sustatu zituen.
Erromatar sarkofagoak antzinako Erromako hiletetan erabiltzen ziren eta, beraz, erromatarren hileten artelanetan. II. mendetik IV. mendera ohikoak ziren marmolezko eta kareharrrizko erliebean egindako sarkofagoak goi mailako ehorzketak egiteko. Gutxi gorabehera 10.000 erromatar sarkofago iraun dute gaurdaino eta zatiak kontuan izanik 20.000 inguru. Eszena mitologikoak oso erabiliak izan arren, sarkofagoen erliebea "erromatarren ikonografiaren iturri aberatsena»" izendatua izan da ; hildakoaren bizitza, eszena militarrak eta beste hainbat gai ere irudikatzen ziren.
Berdabioko semea
Kokalekua eta istorioa
Trabukok bazuen Berdabioren negozioen berri; Berdabio, aldi berean, Trabukok egindako delitu batzuren jakitun zen, tartean, gizon bat hil zuela ("ongi oroitu hadi, zer egin huen Elaman"). Istorioaren aldaera batzuetan esaten denez, Trabukok azkenean salatu egin zuen; beste aldaeren arabera, aldiz, Berdabioko alaba gaztearen erruz jakin zen haien etxean diru faltsua egiten zutela: alaba joan omen zen, behin, herrira erosketak egitera. Dendariak, txanponei zerbait berezia nabaritu eta, esan omen zion: "Hara! Hau bai diru berria!", eta neskatoak erantzun: "Bai, gure aitak etxean egiten du". Horrela harrapatu omen zuten.
Ezkutuko meatokia non zuen galdetzen ziotelarik, Berdabiok beti erantzuten omen zuen: "nire ahuntzak egunero pasatzen dira minaren gainetik". Non dagoen, ipuinetako misterioa da.
Kontatzen denez, Berdabio kartzelan hil zen, eta bertsook han kantatu omen zituen, bere salatariari mendeku hartzeko. Patziku Perurenaren arabera, ordea, Berdabio kartzelatik irten zenaren frogak daude, eta badirudi ia erabateko pobrezian hil zela.
Kantaren aldaerak
Bertsoen bertsiorik ezagunena Mikel Laboak kantatutakoa da, Resurreccion Maria Azkuek Errenterian jasotakotik moldatua. Besteak beste, Oskorrik The Pub Ibiltaria bildumaren bosgarren diskoan jaso zuen. Anje Duhaldek ere, Aita Donostiak Arantzan jasotako aldaera moldatu zuen, Pinpirin Florian diskorako.
Hitzak
(Resurreccion Maria Azkuek Errenterian Luis del Puerto izeneko bati jaso eta 1922ko bere kantutegian argitaratu zen bezala).
(Aita Donostiak Aranazen jaso eta 1929ko bere kantutegian jasotako aldaera)
Emma Goldman
Azken urteak
Artikulu ezaguna idatzi zuen Buenaventura Durruti anarkistari buruz: Durruti is Dead, Yet Living.
Angel Galindez
Angel Galindez Zelaieta (Abadiño, Bizkaia, 1918ko azaroaren 4a – Algorta, Bizkaia, 2003ko abuztuaren 8a) ingeniari agronomoa izan zen. Ibilbide profesionala Iberdueron hasi zuen, Dueroko jauziak eraikitzen. Funtsezko papera izan zuen Bilboko eta Bilboaldeko ur-horniduran, bai eta bertoko Ur Partzuergoaren eraikuntzan ere. 1967an, Banco de Vizcaya [Bizkaiko Bankua] bankuko Administrazio Kontseiluko kide izendatu zuten, eta 1975ean lehendakari, 1987a arte.
Biografia
Angel Galindez Abadiñon jaio zen. Bertokoa zuen ama, Maria Soledad Zelaieta Bengoetxea, eta bilbotarra aita, Pablo Galindez Eguillor (1892-1937). Jaiotza-etxea, Zelatabe izenekoa, bere amaren abizenen akronimoa da (Zelaieta ta Bengoetxea), 1913an eraikia. Abadiñoko jauregirik ospetxuenetakoa, Galindezena bezala ezaguna da gaur egun.
Galindezen haurtzaroari buruz argitaratua dagoen datu bitxiena, bederatzi urterekin eskarlatinak jo zuela da. Orduan hasi zen gaixotasunaren kontra borrokan, bizitza osoa iraun ziona. Bere bizitzako azken urteetan bihotz gaitzek ere gogor jo zuten, 84 urterekin Algortan zendu arte.
Ikasketak
Batxilergoa Jesuiten Begoñako Andra Maria Eskolan egin zuen, Bilbon. 1935ean Madrilera joan zen Ingeniari Agronomoen Eskolan sartzeko. Behin Gerra Zibila amaituta Espainiako hiriburura bueltan zen bere ikasketak amaitzeko, 1945ean bikainki lortu omen zuena.
Emma Goldman
Azken urteak
Toronton hil zen 1940ko maiatzaren 14an eta Chicagon dago ehortzita.
Erromatar Inperioa
Margolaritza
Erromatarrek margolaritza etruriarraren zati bat eta grekoaren beste zati bat xurgatu zituzten beren hasierako ereduak eta teknika piktorikoak lantzeko. Erromatar pinturaren adibideak aurki daitezke zenbait jauregitan (gehienak Erroman eta inguruetan), katakonba askotan eta zenbait hiribildutan, hala nola Livia villan.
Emma Goldman
Pentsaera feminista
Goldmanek, anarkista izanik, jendarte ez autoritario batetan sinesten zuen eta iraultza garaian, aldi berean, emakumeen ahalduntzea defendatzen zuen. Bere ustez emakumeek gizonekin parekidetasunean aritu behar zuten. Anarkismoa eta feminismoa batera bildu zituen, 1915ean New Yorken 600 lagunen aurrean preserbatiboa nola jartzen zen azaldu zuen. Horren ondorioz atxilotu zuten. Bere ustetan boto-eskubidea bezalako erreformek ez liekete emakumeei erabateko aldaketa suposatuko, aurreiritzi, ohiturak eta tradizioak alde batera uzteak bai, ordea.
Erromatar Inperioa
Margolaritza
Erromatar pinturari buruz ezagutzen denaren zati handi bat etxe partikularren barne-dekorazioan oinarritzen da, batez ere Ponpeian, Herculanon eta Estabian kontserbatutakoak, 79. urtean Vesuvio sumendiaren erupzioaren ondorioz. Dekoratzeko margotzen ziren ertz eta zutabe faltsuak eta irudi geometriko edo begetalak dituzten panelez gain, horma-pinturak mitologiako eta antzerkiko eszenak, paisaiak eta lorategiak, birsorkuntza eta ikuskizunak, lana eta eguneroko bizitza, eta arte erotikoa irudikatzen ditu.
Angel Galindez
Iberduero
Iberdueron sartu zen 1946an, Pedro Martinez Artolak zuzentzen zuen Ikerketa eta Proiektu Sailean.
Emma Goldman
Pentsaera feminista
Bizipoza eta bizitzaren aldekoa, Goldmanek dantzatzea gustuko zuen. Behin batean dantzan zegoela kide batek doktrina iraultzailearekin bat ez zetorrela leporatu zionean, mugimendu feministan oso ezaguna bihurtu zen esaldi honekin erantzun zion:"Dantzatu ezin banaiz, hau ez da nire iraultza."
Erromatar Inperioa
Margolaritza
Dura-Europos sinagoga, "Siriako basamortuko Ponpeia" ezizenez ezaguna, juduen pintura figuratiboaren iturri paregabea da Inperioaren pean.
Mosaikoak
Mosaikoak erromatar arte apaingarririk iraunkorrenetako bat dira, eta zoruen eta beste elementu arkitektoniko batzuen gainazalean daude, hala nola hormak, sabai gangatuak eta zutabeak. Forma ohikoena mosaiko teselatua da, harria eta beira bezalako materialen pieza uniformez (teselak) osatua. Mosaikoak in situ egiten ziren, baina batzuetan tailerrean muntatzen ziren eta bidali egiten ziren, panel aurrefabrikatuak bailiran. Mosaikoen tailer bat maisuak (pictor) zuzentzen zuen, eta bi kategoria ezberdinetako lagutnzailerekin lan egiten zuen.
Angel Galindez
Iberduero
Bere lehen proiektua Burtzeñako zentral nuklearra izan zen, Nerbioiko ibaia aldean, bere lagun eta koinatu izandako Luis Maria Ybarrak lagunduta onartu zuena, orduan Iberduero eta Banco de Vizcayako kontseilari zena. Ordea, handik hilabete gutxira, eta bide ingeniari baten baja betetzeko, Villalcampoko (Zamora, Espainia) presako aprobetxamendu hidraulikoaren ikerketa orokorra agindu zioten Galindezi, Duero ibaian. Proiektugile eta obra zibilaren gauzatzerako arduradun goren bezala zuzenean aritu zen presa handietako bat izan zen Villalcampokoa.