cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Farlède
Biztanleria
2007an La Farlède udalerrian erroldatutako biztanleak 7.851 ziren. Familiak 2.919 ziren, horien artean 772 pertsona bakarrekoak ziren (238 bakarrik bizi ziren gizonak eta 534 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.029 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 891 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 227 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 3.172 etxebizitza zeuden, 2.973 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 62 bigarren erresidentzia ziren eta 137 hutsik zeuden. 2.260 etxeak ziren eta 843 apartamentuak ziren. 2.973 etxebizitza nagusietatik 2.114 bere jabearen bizilekua ziren, 732 alokairuan okupaturik zeuden eta 128 doan lagata zeuden; 78 etxek gela bat zuten, 307 etxek bi zituzten, 520 etxek hiru zituzten, 984 etxek lau zituzten eta 1.083 etxek bost zituzten. 2.147 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.285 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.409 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 5.307 ziren, horien artean 3.230 aktiboak ziren eta 2.077 inaktiboak ziren. 3.230 pertsona aktiboetatik 2.910 lanean zeuden (1.546 gizon eta 1.364 emakume) eta 321 langabezian zeuden (148 gizon eta 173 emakume). 2.077 pertsona inaktiboetatik 504 erretiraturik zeuden, 420 ikasten zeuden eta 1.153 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 683 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 15 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 52 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 111 eraikuntza enpresak ziren, 165 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 40 garraio enpresak ziren, 23 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 12 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 25 finantziazio enpresak ziren, 42 higiezinen enpresak ziren, 100 zerbitzu enpresak ziren, 53 administrazio publikoko enpresak ziren eta 36 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 174 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 2 funerariak, 21 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 3 autoeskolak, 31 igeltseroak, 10 margolariak, 12 zurginak, 18 iturginak, 17 argiketariak, 5 eraikuntza enpresak, 8 ile apaindegiak, 1 aldi baterako lan enpresa, 17 jatetxeak, 10 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 6 apaindegiak.
2009an zeuden 40 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 3 brikolaje denda handika, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 9 okindegiak, 2 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 2 liburu dendak, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 2 elektrotresna dendak, 3 altzari dendak, 4 kirol-dendak, 6 drogeria eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean La Farlède udalerrian 50 nekazaritza-ustiategi zeuden, 72 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 3 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. La Farlède udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 497 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Szydłowo udalerria (Mazoviako voivoderria)
Szydłowo Poloniako Mazoviako voivoderriko landa-udalerri bat da, Mława barrutian kokatuta. 122,5 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 4638 biztanle zituen.
Trantsizio-denbora
Trantsizio-denbora sistema dinamiko bati sarrerako seinale egonkor bat ezartzen zaionean, bi egoera egonkorren artean kommutatzeko behar duen denborari deritzo. Horrexegatik, bi trantsizio-denbora daude:
Wenjiang Barrutia
Wenjiang Barrutia (txinera sinplifikatuz: 温江区; pinyineraz: Wēnjiāng Qū), Chengdu osatzen duten barrutietako bat da. 2003ko erroldaren arabera 310.000 pertsona bizi ziren 277,04 kilometro koadroko azaleran.
2117 Danmark
2117 Danmark asteroide gerrikoan aurkitutako 2117. asteroidearen izena da. 1978ko urtarrilak 9an aurkitu zuen Richard Martin Westek La Sillako Behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1978 AC zen. Bere izena Danimarka herrialdeagatik jasotzen du.
Paso de Patria
Paso de Patria Paraguaiko udalerri bat da, Ñeembucúko departamenduan kokatua. 2017ko estimazioen arabera 2102 biztanle zituen.
Henri Namphy
Henri Namphy (Cap Haïtien, 1932ko azaroaren 2 – Dominikar Errepublika, 2018ko ekainaren 26a) Haitiko hogeita hamabostagarren presidentea izan zen. Jean-Claude Duvalieren erregimenako amaieraren eta bere herriaren ihesaren ondoren Gobernu Nazio Batzordearen buru izan zuen 1986ko otsailaren 7tik 1988ko otsailaren 7ra. Leslie Manigatek hauteskundeak irabazi zituen 1988ko urtarrileko iruzurrezko eran eta Namphyek estatu-kolpe bat zuzendu zuen ekainaren 20an. Irailaren 17an hura bera Prosper Avrilek zuzendutako beste estatu-kolpe batean bota zen.
Cynthia Watros
Cynthia Watros (Lake Orion, Michigan, Ameriketako Estatu Batuak, 1968ko irailaren 2a) aktore estatubatuarra da.
Chevrolet Corvette
Chevrolet Corvette, maiz Vette edota Chevy Corvette deitua, Chevrolet markako kirol auto bat da. 1953. urtetik Kentucky estatuko Bowling Green hirian ekoizten da, bertan Corvette Museo Nazionala ere badago.
Gaur egun arte zazpi belaunaldi merkaturatu izan dira: C1 (1953-1962), C2 (1963-1967), C3 (1968-1982), C4 (1983-1996), C5 (1996-2004), C6 (2003-2013) eta C7 (2013-gaur egun).
Cynthia Watros
Biografia
Ikasketak Bostongo unibertsitatean amaitu ondoren New Yorkera joan zen lanera. Bertan Broadway antzoki famatuan lan egin zuen eta baita telebistarako hainbat paperetan. Emmy sari bat irabazi zuen "The guiding light" telesaileko paperari esker.
The Good Lord Bird
The Good Lord Bird 2020ko Ethan Hawkeek eta Mark Richardek sortutako estatubatuar minisaila da.
Sinopsia
Onion izengoitiko esklaboaren begietatik garatzen da istorioa; Brownen familiako kide izatera igaro da mutila.
N'Golo Kanté
N'Golo Kanté ( Paris, Frantzia, 1991ko martxoaren 29a ) erdilari postua betetzen duen futbolari frantziarra da eta gaur egun bere taldea Chelsea FC da Ingalaterrako Lehen Mailan.
Ibilbidea
N'Golo Parisen jaio zen, bere gurasoak Malitik emigratu zuten, herrialde horren nazionalitatea ere du. Bere izen osoa N'Golo Diarra da, XVIII. Mendean Ségouko errege bihurtu zen esklabo ohi baten izena duena. . Haurtzaroa 8 anai-arrebekin batera igaro zuen Hautes-de-Seine departamenduko Rueil-Malmaison auzoan, ama garbiketako langilea zen eta aita N'Golok 11 urte zituela hil zen zabor biltzailea.
AEBetako Boulogne-k, Ligue 2ko klubak, aurkitu zuen afizionatu kontratua 2010ean sinatu zuen haiekin eta gero B taldean jokatu zuen, Frantziako laugarren mailan. 2012an lehen taldea Liga Nazionalera jaitsi eta hainbat jokalari eta zuzendarik utzi ondoren, lehen taldean sartu zen eta berehala gailendu zen zelai erdian. Bere emanaldiei esker, denboraldi amaieran France Football aldizkariak ligako jokalari garrantzitsuenetako bat bezala sailkatu zuen.
U.S. Boulogne
Kanté 8 urterekin hasi zuen bere ibilbidea. Pierre Ville bere zuzendari laguntzailearen arabera, Kanté talde handien radarretik kanpo gelditu zen bere maila txikia zela eta. 2010ean presidentearen kontaktuen bidez, AEBetako Boulogne erreserbetan sartu zen. Ligue 2ko azken partidan egin zuen debuta, 2012ko maiatzaren 18an, jada jaitsitako bere taldeak Monakoren aurka 1-2 gaindituta, ordezko gisa sartuz.
SM Caen
2013an Caen fitxatu zuen eta 38 denboraldi guztiak jokatu zituen bere lehen denboraldian. Ligue 2ko hirugarren izan zen, Ligue 1era igotzen. Abuztuaren 9an bere lehen gola sartu zuen Lavalen aurka.
Hurrengo denboraldian, Kanté-k 37 partida jokatu zituen, etenaldiagatik bakarra galdu zuenean, abuztuaren 30ean Rennesen aurka kanporatua izan ondoren. N'Golo Kanté izan zen baloia Europa gehien aldiz berreskuratu zuen jokalaria.
Leicester City
2015eko abuztuaren 3an, Kanté Leicester City Ingalaterrako Premier Ligara eraman zuten Claudio Ranieri taldeko zuzendari berriaren eskaera berariaz. Operazioa 5,6 milioi libera ingurukoa dela kalkulatu da (8 milioi euro inguru) eta jokalariak lau urteko kontratua sinatu du.
Leicesterreko kamisetarekin jokatu zuen lehen partida, abuztuaren 8an, Premiereko lehen egunean, eta Jamie Vardy ordezkatu zuen minutu gutxiren faltan bere taldea Sunderlandekin izan zuen talka amaitzeko. Azken emaitza 4-2 izan zen Leicestershire taldearen alde. Foxes du bere lehen helburua azaroaren 7an iritsi zen, at King Power Stadium, in Leicester City 2-1 irabazi Watford. Frantziarra denboraldiko jokalaririk garrantzitsuenetakoa izan zen zelai erdikoa orekatu zuena izan baitzen Leicesterreko ligako lehen titulua irabazteko.
Chelsea
2016ko uztailaren 25ean sinatu zuen Premier League taldeko Chelsea Football Club- ek 30 milioi euroren truke, bost denboraldirako sinatuta. Klub honetara aurreko kanpainan lortutako lanengatik etorri zen, Leicester Cityrekin Premier League titulua irabazita.
2016ko abuztuaren 15ean Kanté-k debuta egin zuen lehiaketan denboraldiko lehen partidan West Ham United-en aurka. Partidako lehen hiru minutuetan txartel horia jaso arren, partida aurrera joan ahala distira egin zuen, Chelsea-ri 2-1 irabazten lagunduz. Londresera joan eta hiru hilabeteren buruan, aurreko taldearekin, Leicester Cityrekin, egin zuen aurrez aurre, eta Partidako gizona izan zen 3-0 irabazita. Urriaren 23an, Chelsea-ren lehen gola sartu zuen Manchester United-en aurka 4-0 irabazita.
2016ko abenduan, L'Équipek Kante munduko seigarren futbolari onena izendatu zuten.
2017ko martxoaren 13an, Kanté partidako gizon izendatu zuten eta gol bakarra lortu zuen 51. minutuan, FA Cup final laurdenetako garaipena lortu zuen Manchester Uniteden aurka Stamford Bridge-n.
Apirilaren 20an, Kanté urteko PFA taldeko kide izendatu zuten bigarren denboraldi jarraian. Geroago PFA urteko jokalaria ere izendatu zuten, urteko FWA jokalaria, eta denboraldiko Premier League jokalaria. Kanté Eric Cantonak, 1993an, jarraian bi titulu irabazi zituen Ingalaterran bi jokalari desberdinekin lehenengo jokalaria izan zen. 2017ko urrian, Kanté Urrezko Baloia izendatu zuten, futbol munduko jokalari onenari ematen zaiona.
Paper ona jokatu zuen klub ingelesarekin 2020-2021 denboraldian 2020-21 UEFA Champions League irabazi zuen taldeko pertsonaia bikainen artean, Club Atletico de Madrid eta FC Porto kanporatu zituen bigarren itzulitik finalera. Madrid Club de Futbol eta Manchester City Futbol Kluba. Edizio horretako azken partidan errendimendu onena izan zuen jokalarietako bat izan zen, UEFAk emandako Partidaren Gizona saria jaso zuen eta horrek kirol prentsaren goraipamena gehitu zuen.
Aukeraketa nazionala
Nazioartekoa da selección de Francia. 2016ko martxoaren 25ean debuta egin zuen Amsterdam Arenan Países Bajos aurka jokatutako lagunarteko partidan, eta bere herrialdearentzako 2-3 garaipenarekin amaitu zen. Kanté joko zelaian sartu da atsedenaldiaren ostean Lass Diarra ordezkatuz. Hasiberri gisa eta nazioarteko goleatzaile gisa egin zuen debuta lau egun geroago, hogeita bosgarren urtebetetzean, Frantziako Rusia Frantziako Stadian 4-2 irabazi zuen garaipenean. Hilabete batzuk geroago, 2016ko Eurokopan parte hartu zuen, eta bigarren izan zen.
Nazioarteko tituluak
(*) Aukeraketa barne.
Parisko 5. barrutia
'''Parisko 5. barrutia' (frantsesez 5e arrondissement de Paris'') Paris banatuta dagoen hogei barrutietako bat da. Sena ibaiaren ezkerraldean dago. Arrondissement du Panthéon izena ere badu, izen hau askorik erabiltzen ez den arren.
Mugakideak
Hegoaldean 14. eta 13. barrutiak ditu, mendebaldean 6.a eta iparraldean Sena eta 4.a.
Auzoak
Barrutia honako lau auzoek osatzen dute:
Historia
Egungo mugak 1860koak dira, Paris 20 barrutitan banatu zuen 1859ko ekainaren 16ko legeari jarraikiz ezarriak.
Administrazioa
Barruti hau, lau auzotan banatua dago:
Belmonte del Sannio
Belmonte del Sannio Italiako udalerri bat da. Iserniako probintzian kokatuta dago, Molise eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Piramide pentagonal
Geometrian, piramide pentagonala oinarritzat pentagono bat eta beste aurpegiak triangeluarrak dituen poliedroa da. Alde triangeluarrek erpin komuna dute, goierpin deiturikoa, eta ez dago oinarriaren plano berean.
Johnsonen solidoak (J2)
Piramidearen alboko alde guztiak hiruki aldeberdinak badira, piramidea Johnsonen solidoetako bat da (J2). Johnsonen solidoak 92 dira; eta Norman Johnson-ek izendatu eta deskribatu zituen, 1966an.
Johnsonen piramide pentagonalaren alboko ertza a bada, garaiera (H) (oinarriaren erdigunetik kuspiderainoko distantzia), gainazalaren azalera (A) (sei aurpegiak barne) eta bolumena (V) formula hauen bidez kalkula daitezke:
Belmonte del Sannio
Mugakideak
Belmonte del Sanniok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Piramide pentagonal
Poliedro duala
Piramide pentagonala topologikoki poliedro autoduala da.
Zion (Pennsylvania)
Zion Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Centre konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Banvou
Banvou Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Banvou udalerrian erroldatutako biztanleak 601 ziren. Familiak 223 ziren, horien artean 46 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 70 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 99 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 265 etxebizitza zeuden, 225 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 261 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 225 etxebizitza nagusietatik 172 bere jabearen bizilekua ziren, 51 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 97 etxek bost zituzten. 182 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 130 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ansonia latidisca
Ansonia latidisca Ansonia generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Červené Poříčí
Červené Poříčí Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 233 biztanle ditu eta 4,83 kilometro koadroko azalera. Klatovyko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1333 urtean egin zen.
Qingsongita
Qingsongita mineral bat da.
Ezaugarriak
Qingsongita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 9 - 10 da.
Saint-Pathus
Saint-Pathus Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Villalbín
Villalbín Paraguaiko udalerri bat da, Ñeembucúko departamenduan kokatua. 2017ko estimazioen arabera 2453 biztanle zituen.
Banvou
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 377 ziren, horien artean 306 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 306 pertsona aktiboetatik 283 lanean zeuden (163 gizon eta 120 emakume) eta 23 langabezian zeuden (12 gizon eta 11 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Clara Adams
Clara Adams (Cincinnati – Estatu Batuak 1884 – 1971) hegazkinlari aitzindaria izan zen.
Ibilbidea
Clarak zenbait hegaldi-erregistro ezarri zituen. Batez ere, Zeppelin Graf ontzian Atlantikoa bidaiari gisa gurutzatzen zuen lehen emakumea izan zelako gogoratzen da. Bera izan zen, halaber, Dornier DO-X ontzian hegan egin zuen lehenengo emakumea, eta 11 emakumeetako bat izan zen Hindenburg hegazkinaren lehen hegaldian. Aireontziek interes publikoa piztu arren, Hindenburg ontziaren hondamendia zela eta, aeronautikatik apur bat ihes egin zuen, baina Adams beti egon zen aireontzietan hegan egiteko irrikaz.
Hypopterus macropterus
Hypopterus macropterus Hypopterus generoko animalia da. Arrainen barruko Latidae familian sailkatzen da.
Banvou
Diru sarrerak
2009an Banvou udalerrian 229 unitate fiskal zeuden, 607 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.205 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2118 Flagstaff
2118 Flagstaff asteroide gerrikoan aurkitutako 2118. asteroidearen izena da. 1978ko abuztuak 5ean aurkitu zuen Henry Lee Giclasek Lowell Behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1978 PB zen. Bere izena Flagstaff hiriagatik jasotzen du.
Marga Gil Roësset
Marga Gil Roësset (Las Rozas de Madrid, Madril, 1908ko martxoaren 3a - ib., 1932ko uztailaren 28a) 27ko Belaunaldiko eskultorea, ilustratzailea eta poeta izan zen. Bere garaian intelektualek neska miresgarritzat hartu zuten. Oso gazte hil zen eta bere lan polifazetikoa urria da. Haren ilustrazioek, Espainiara egin ohi zituen bisitengatik ezagutzen baitzituen, Antoine de Saint-Exupéry idazle eta ilustratzailearen El principito lana inspiratu zuten.
Emakume artisten familia-sagan parte hartzen du: ahizpa Consuelo Gil Roësset idazlea izan zen (1905-1995), izeba María Roësset Mosquera margolaria izan zen (1882-1921), lehengusua Marisa Roesset Velasco margolaria eta iloba Marga Clark poeta eta argazkilaria.
Bizitza
Gil Roësset Madrilgo Las Rozasen jaio zen, Madrilgo metropoli-barrutian, 1908an. Erditzea zaila izan zen eta medikuek garaiz aurreko heriotza iragarri zioten, baina amak aurrera ateratzea lortu zuen. Geroago Pedro (1910) eta Julian (1915) nebak jaio ziren.
Bera eta, bera baino hiru urte zaharragoa zen ahizpa Consuelo, giro ilustratuan hazi ziren, eta etxean hezi zituzten Margot Roësset amaren babespean. Amak artearekiko zaletasuna irakatsi zien, ipuinak sortzera bultzatu zituen eta hezi egin zituen kultuak izateko lau hizkuntza hitz egiteko, bidaiatzeko, museoak bisitatzeko eta musika klasikoko kontzertuetara joateko.
Artista ibilbidea
Gil Roësset haur prodijioa izan zen. Zazpi urte zituela, marrazketarako gaitasun izugarria zuen. Adin horretakoa da bere lanik goiztiarrena, amarentzat idatzi eta ilustratu zuen ipuina. Baina talentu hori nabarmen geratu zen 1920an El niño de oro izeneko ahizparen ipuin bat argitaratu zuenean.
1923an, Parisen, bi ahizpek beste ipuin bat argitaratu zuten: Rose des Bois. Margak 15 urte zituen une hartan eta maisutza lortuta zuen. Orduan eman zuen erabateko aldaketa eta eskulturan hasi zen lanean. Amak beti nahi izan zuen alabak artista onenez inguratu, eta, ildo horri jarraituz, Victorio Macho eskultorearengana jo zuen. Eskultore espainiarrak, eskultura garaikide espainiarraren aitzindariak, ez zion Marga Gili klaserik eman nahi izan, bere talentua hondatzeko beldurragatik. Beraz, erabat autodidakta izan zen. José Francesek dioenez, eskultore gisa “Marga DA”.
1929an, José Francés arte-kritikariak bere eskulturei buruzko artikulu bat idatzi zuen La Esferan, non bere lana defendatzen baitzuen. 1930ean, 22 urte zituela, Adan y Eva aurkeztu zuen, Ivan Meνtrovimodera bideratuta, eta Europako espresionismoa Arte Ederren Erakusketa Nazionalean. Arrakasta handia lortu zuen, eta horrexegatik elkarrizketatu zuen Rosa Arciniega idazleak Crónica aldizkarian. 1931n, Arte Ederren Zirkuluaren urteroko erakusketan, Eskulturako Lehiaketa Nazionalean eta haren liburu eta marrazkiekin parte hartu zuen Arte Liburuaren Nazioarteko Erakusketan, Arte Liburuaren Nazioarteko Elkarteak antolatuta, Parisko Petit Palais-en.
NGC 7066
NGC 7066 galaxia bat da, Pegasus konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Marga Gil Roësset
Juan Ramón Jiménezekiko harremana eta heriotza
Margak eta bere ahizpa Consuelok Zenobia Camprubí idazlea miresten zuten. Rabindranath Tagore poeta bengaliarraren itzultzailea izateagatik ezagutzen zuten Canprubí, baita Juan Ramón Jiménezekin ezkondua egoteagatik ere. 1932an, opera-emanaldi batean, Olga Bauer-Pileck austriarrak Margari bikotea aurkeztu zionean, poetaz maitemindu zen. Gainera, Camprubiren busto bat egitea erabaki zuen berehala.
Hainbat faktore elkartu ziren (konfiantzarik eza, gaztetasuna eta Juan Ramón Jiménezekiko ezinezko maitasun lotsagabea), desleial bihurtu eta bere buruaz beste egitea erabaki zuen. Uztailaren 28an, osteguna, arratsaldeko seietan, tiro bat eman zion bere buruari, 24 urte zituela. Lehenago, Juan Ramón Jiménezi karpeta hori bat eman zion, eta une horretan ez irakurtzeko eskatu zion. Karpetaren barruan, Juan Ramónek irudigile eta eskultore goiztiar horren egunkaria aurkitu zuen, eta harekiko maitasuna adierazita.
Egunkariaren azken oharrak honelaxe zioen:"«.. Izan ere,.. Dagoeneko ez dut zu gabe bizi nahi... ez... ezin naiz bizi zu gabe... zu, ni gabe bizi zaitezkeenez... ni gabe bizi behar duzu...», «Nire maitasuna infinitua da...... Heriotza... infinitua da... itsasoa.. infinitua da... bakardade infinitua... .... ni haiekin.... zurekin!... Bihar zuk badakizu... nik.. infinituarekin... astelehena, gaua», «Baina heriotzan, ezerk ez nau bereizten zugandik... heriotza baino ez...... bakarrik... eta, dagoeneko... bizitza.. zenbat eta zugandik hurbilago.... heriotza.... nola maite zaitudan»." Ahizpari, gurasoei eta Zenobia Camprubiri ere gutunak utzi zizkien. Haren heriotzak familiaren hiru belaunaldi suntsitu zituen (gurasoak, neba-ahizpak eta ilobak). 1933an, hil ondoko abesti-liburu bat argitaratu zen, Consuelo ahizparen testua frantsesez eta gaztelaniaz, José María Franco koinatuaren musika, eta Margaritaren hiru ilustrazio. Horietako bat, ustez, Antoine de Saint-Exupéryren Le petit prince-n imitatu zuten. Juan Ramón Jiménez txundituta geratu zen egitatearekin, hainbat poema eskaini baitzizkion, eta autoreari Españoles de tres mundos lanean jasotako literatura aitortu zion.
Lana
Nuria Capdevila-Argüellesen arabera, «haren ibilbideak harritu egiten du genero artistikoa (paperetik, akuarelatik eta tintatik zurera, eskaiolara eta granitora) edo estiloa (modernismotik abangoardiara) oso denbora laburrean aldatzean baitu. Hamar urte eskasean, bizitza laburraren erdia baino gutxiagoan, ilustratzaile gisa trebea zen, tinta txinatarra eta paper gainean akuarela erabiliz. Gero, eskaiolaz eta brontzez husteko teknika menderatzen zuen, eta, ondoren, zura zizelkatzeko maisutza harrigarria lortu zuen, bere bizitzaren amaieran mailua eta zizela harriari eta granitoari aplikatuz». Bere eskulturari esker, Marga Gil, bere kabuz trebatu zena, 1930eko eta 1932ko Arte Ederren Erakusketa Nazionaletan onartu zuten. Bere eskulturarik onena Zenobia Camprubí bustoa izan zen. Ilustrazioaren esparruan, modernismoa eta sinbolismoa konbinatu zituen, eta Francoren Consuelo Gil Roësset de Franco ahizpak idatzitako ipuinak ilustratzen zituen. Espainiako espresionismoaren adibiderik gogor eta berezienetako bat da, seguruenik.
1930eko ekainean Adan eta Eva eskulturak Arte Ederren Erakusketa Nazionalean zuen protagonismoari esker elkarrizketatua izan zen. Marga Gil Roësset-ek bere lan egiteko moduari buruz argudiatzen zuen:"“Ni beti saiatzen naiz nire eskulturetan barrutik kanpora eragiketak egiten. Hau da, ideiak pertsonek baino gehiago zizelkatzen saiatzen naiz. Nire lanak, formari dagokionez, ez dira oso klasikoak izango; baina, beren barrualdea adierazteko ahalegina egiten dute behintzat”."Bere buruaz beste egin baino lehen, Marga Gil bere lan guztia suntsitzen saiatu zen, baina 2001. urtean, Madrilgo Arte Ederren Zirkuluak, erakusketa baten eta hainbat prentsa-artikuluren bidez (ABC Cultural 1997), bere eskulturetatik geratzen zena berreskuratzea lortu zuen (bere asmo suntsitzailean kaltetuena), akuarelak eta tinta txinatarrez egindako marrazkiak.
Aintzatespenak
Juan Ramón Jiménez Fundazioak ere lagundu du lanak babesten, Margaren eskulturari buruzko erakusketa bat inauguratuz Moguerreko Museo Etxean.
Saint-Pathus
Biztanleria
2007an Saint-Pathus udalerrian erroldatutako biztanleak 5.258 ziren. Familiak 1.690 ziren, horien artean 198 pertsona bakarrekoak ziren (103 bakarrik bizi ziren gizonak eta 95 bakarrik bizi ziren emakumeak), 411 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 952 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 129 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Jintang konderria
Jintang konderria (txinera sinplifikatuz: 金堂县; pinyineraz: Jīntáng Xiàn), Chengdu osatzen duten konderrietako bat da. 2003ko erroldaren arabera 840.000 pertsona bizi ziren 1.156,0 kilometro koadroko azaleran.
Saint-Pathus
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.757 etxebizitza zeuden, 1.712 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 1.618 etxeak ziren eta 137 apartamentuak ziren. 1.712 etxebizitza nagusietatik 1.560 bere jabearen bizilekua ziren, 140 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 14 etxek gela bat zuten, 72 etxek bi zituzten, 85 etxek hiru zituzten, 415 etxek lau zituzten eta 1.125 etxek bost zituzten. 1.546 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 599 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.053 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.792 ziren, horien artean 2.956 aktiboak ziren eta 836 inaktiboak ziren. 2.956 pertsona aktiboetatik 2.771 lanean zeuden (1.464 gizon eta 1.307 emakume) eta 186 langabezian zeuden (92 gizon eta 94 emakume). 836 pertsona inaktiboetatik 232 erretiraturik zeuden, 410 ikasten zeuden eta 194 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 140 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 22 eraikuntza enpresak ziren, 31 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 14 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 19 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Banvou
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Banvou udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 935 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Pathus
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 43 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak, 4 iturginak, 9 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 8 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 6 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cantalupo nel Sannio
Cantalupo nel Sannio Italiako udalerri bat da. Iserniako probintzian kokatuta dago, Molise eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Ano Doliana
Ano Doliana (Ano "goiko" esan nahi du, Άνω Δολιανά) edo, besterik gabe, Doliana, Ipar Kynouria udalerrian ( Greziako Arcadia ekialdean) dagoen harriz eraikitako menditsua da. 2011n 90 biztanle zituen. Babestutako asentamendu tradizionala da.
Biztanleen bizileku nagusia zen, baina gaur egun gutxi batzuk baino ez dira geratzen urtean zehar, gehienek udako egoitza gisa erabiltzen dute eta ordez Kato Dolianan egiten dute gainetik, klima epela delako. Azken urteetan nahiko ezaguna den helmuga turistiko gisa sortu da, bisitari asko izan baititu, batez ere neguko denboraldiko asteburuetan.
Kokapena
Ezarpena lautada Tripoli hegoaldeko kanpoaldean dago. 950 eta 1.050 metroko altueran hedatzen da, anfiteatroan eraikia Parnon mendiaren iparraldeko maldetan, izeia, gaztainak, platano eta gereza zuhaitzak, errekak eta ur ur-jauzia inguratuta. Bi auzotan dago hedatuta herria, eta Tripoli lautada begira dago, horizonte bisuala Mainalo, Artemisio, Helmos eta Erymanthos mendietara.
Greziako iraultza
Gudu honetan, Nikitarasek 300 gizonekin lortu zuen artilleriaz herria eraso zuten 2.000 turkiar uxatzea. Egun horretan Turkophagos goitizena hartu zuen eta gero lagundu egin zuen, izan ere, tradizioaren arabera aurkari asko bere eskuetatik hil ziren. Doliana sarreran eta, zehazki, Tsakonas errekan izenarekin egindako borroka nagusia, puntuan, Nikitarasen ohorezko bustoa altxatu da.
Jarduerak
Distantzia luzeko E4 Europako bidea Dolianatik zeharkatzen da eta horrela mendi-ibiliak egiteko leku aproposa da.
Parnon mendiaren iparraldeko muturrean kokatuta, Dolnon Parnon Trail abiapuntu ere izan ohi da, eskualdeko bide zaharretan oinarritzen den 200 kilometroko ibilbidea, tokian tokiko boluntarioen lanak berritzen ari baita. Parnon barruti osoa zeharkatzen du Zinuriako eremu zabal osoan zehar, eta mendia eta itsasoa uztartzen ditu bere bidearekin batera.
Duarte Fernando Álvarez de Toledo
Duarte Fernando Álvarez de Toledo, Frechilla y Villarramielko markesa, (Madril, 1620 - ?, 1671ko uztailaren 25a) espainiar noble eta militarra izan zen.
1643 eta 1645 artean Nafarroako erregeordea izan zen. Gero Valentzia eta Sardiniakoa ere izan zen.
Venise (Doubs)
Venise Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Chevrolet Impala
Chevrolet Impala, Chevrolet markako automobil bat da. 1957. urtetik aurrera ekoizten da.
Venise (Doubs)
Biztanleria
2007an Venise udalerrian erroldatutako biztanleak 426 ziren. Familiak 147 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 18 bakarrik bizi ziren emakumeak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 22 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 267 ziren, horien artean 206 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 206 pertsona aktiboetatik 194 lanean zeuden (107 gizon eta 87 emakume) eta 13 langabezian zeuden (8 gizon eta 5 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Venise udalerrian 164 unitate fiskal zeuden, 469,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.235 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria eta 1 iturgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Venise udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Boan
Boan Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ariège departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bouan udalerrian erroldatutako biztanleak 34 ziren. Familiak 23 ziren, horien artean 19 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak) eta 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 41 etxebizitza zeuden, 22 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 36 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 22 etxebizitza nagusietatik 16 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 7 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 8 etxek bost zituzten. 17 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 20 ziren, horien artean 16 aktiboak ziren eta 4 inaktiboak ziren. 16 pertsona aktiboetatik 14 lanean zeuden (7 gizon eta 7 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 4 Pertona inaktibo guztiak erretiraturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra administrazio publikoko enpresa batena zen.
Madisonburg (Pennsylvania)
Madisonburg Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Centre konderrian dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Boan
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Carbon (Iowa)
Carbon Iowako hiri bat da. Adams konderrian kokatua dago. 2010ean 34 biztanle zituen, 1.83 kilometro koadrotan banatuta.
Étienne Maurice Gérard
Étienne Maurice Gérard, I. Gérard kondea (Damvillers, 1773ko apirilaren 4a - Paris, 1852ko apirilaren 17a) frantziar militar eta politikaria izan zen. Frantziako lehen ministroa izan zen 1834ko uztailetik azarora.
1792-1793an Frantziako Irault,ako Gerretan parte hartu zuen eta 1795ean Jean-Baptiste Bernadotte jeneralaren landa-laguntza izendatu zuten.
Napoleodar Gerretan Austerlitz, Jena eta Wagramgo guduetan borrokatu zen. Iberiar Penintsulako Gerran eta Errusiako frantziar inbasioaren ere parte hartu zuen, bereziki Borodinoko batailan eta Moskuko erretiratzean nabarmenduz. Inperioko baroi izendatu zuten.
1813ko eta 1814ko kanpainetan ere parte hartu zuen, bereziki Lützen eta Leipzigeko guduetan. Napoleonek inperioko konde izendatu zuen.
Luis XVIII.ak Ohorezko Legioaren gurutze handi eta San Luisko Zaldun izendatu zuen. Gérardek Napoleonen alde egin zuen Ehun Egunetan eta Ligny eta Wavreko guduetan parte hartu zuen. 1817an itzuli zen Frantziara, eta diputatuen ganberako kide izan zen berrezarkuntzan.
Uztaileko Iraultzan Orleanstarren alde egon zen eta Gerra ministro eta Frantziako mariskal izendatu zuten. Iparraldeko Armada zuzendu zuen 1830eko Belgikako Iraultzan eta herbeheretarrak kanporatzea lortu zuen.
1834an Uztaileko monarkiako lehen ministro izan zen.
La Moncelle
La Moncelle Frantziako udalerri bat da, Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Moncelle udalerrian erroldatutako biztanleak 131 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 66 etxebizitza zeuden, 58 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 57 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 58 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 95 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 61 lanean zeuden (34 gizon eta 27 emakume) eta 10 langabezian zeuden (5 gizon eta 5 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Moncelle udalerrian 60 unitate fiskal zeuden, 132 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.960,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 1 finantziazio enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Shuangliu konderria
Shuangliu konderria (txinera sinplifikatuz: 双流县; pinyineraz: Shuāngliú Xiàn), Chengdu osatzen duten konderrietako bat da. 2003ko erroldaren arabera 880.000 pertsona bizi ziren 1.067,0 kilometro koadroko azaleran.
Fuerte Olimpo
Fuerte Olimpo Paraguaiko udalerri bat da, Paraguai Garaiko departamenduan kokatua. 24271 km²ko azalera du eta 2017ko estimazioen arabera 4295 biztanle zituen.
Koniferoen baso epel
Koniferoen baso epelak munduan existitzen den biometako bati ematen zaion izena da. Multzo honetan daude sartuta Hego Amerika hego-mendebaldeko euri oihan epelak, Zeelanda Berriko eta Tasmaniako euri basoak eta Europa iparraldeko, Japonia hegoaldeko eta Asia erdialdeko hainbat baso.
Ozichthys albimaculosus
Ozichthys albimaculosus Ozichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian. Australiako uharri tropikaletan eta Ginea Berrian bizi da.
2014an deskribatu zuten Ozichthys genero monotipikoaren espezie tipoa da.
Koniferoen baso epel
Baso mota hauetako hezeenek ekosistema lehortar guztien artetik biomasa gehien dutenak dira, eta hainbat kasutan, bere zuhaitzen neurria errraldoia da.
Bilboko Arte Ederren Museoa
Bilboko Arte Ederren Museoa Bizkaiko hiriburuan dagoen arte museo zaharrena da, margolaritza eta eskultura bilduma nabarmena duena. Fernando Urrutia arkitekto bilbotarrak diseinatu zuen eraikin klasikoa. Ordutik hainbat areto eta eraikin berri gehitu zaizkio museoari. Azken zabalpena 2001. urtean egin zuten, eta 2022an berriro hedatzeko lanetan ari dira.
Arte erakusketak egiteaz gain, Bilbon egingo diren hainbat proiektuen erakusketak ere antolatzen dira noizbehinka. Horrez gain, "Zinemateka" delako programaren barnean garai ezberdinetako zinema emanaldiak eskaintzen dituzte.
Casilda Iturrizar Parkearen barruan dago kokatuta, Abandoko auzoan. Alboan Farolen basoa eta Arriagaren monumentua ditu.
Historia
1908an sortuta, sei urte geroago inauguratu zuten, Laureano Jado eta bestelako ongileei esker. 1939an bat egin zuen arte modernoaren museoarekin, eta 1962an "monumentu nazional" izendatu zuten.
Azken urteotan, azkenik, berriztatze lanak egin izan dituzte, Luis Maria Uriarte arkitektoaren gidaritzapean. 2013ko urtarrilak 20ra arte Fernando Boteroren erakusketa egongo da ikusgai Museoko BBK aretoan.
Arte Ederren Museoa
Bilboko Arte Ederren Museoa 1908 an sortu zen eta 1914 ean ireki zituen ateak, hiria bizitzen ari zen gorakada ekonomiko eta urbanistikoa kontuan izanik banakoen zein bertako instituzioen borondateak gidatua. Bere helburuak garai hartan hiria edozein gizarte modernotan ezinbestekoak ziren espazioez hornitzea eta komunitate artistikoari ereduzko modelo historikoak ematea zen beraien formakuntza osatzen lagundu ahal izateko.Honetarako ezinbestekoa izan zen proiektuaren gauzatzerako Laureano Jado enpresari eta filantropoak utzitako balio handiko funts artistikoa. Jadoren ekarpenari segituan beste dohaintza garrantzitsu batzuek jarraitu zioten, hala nola, Antonio Plasecia, jabeen korporazioak, Gernikako Batzarretxeak edo Bilboko Kontsulatuak. Manuel Losada margolari bilbotarra museoaren sustatzaile nagusietako bat izan zen, Atxuriko ospitale zibil zaharreko Arte eta Lanbideen Eskolan kokaturiko museoaren lehen egoitzako lehendakaria izateaz gain.
Arte Modernoaren Museoa
Gazte artistek beste zentro artistikoekin hartu-emanen bidez eta baita Euskal Artisten Elkarteak antolaturiko geroz eta ohikoagoak ziren gaur egungo artearen erakusketen progarmazioari esker, “arte modernoa” deiturikoarengatik jakin nahi geroz eta handiagoa nabarmentzen zen hiriko inguru sozial eta kulturalean. Horrek Arte Ederren Museoa sortu zutenengan arte garaikiderako beste zentro bat irekitzeko giro bikaina sortu zuen. Horrela, 1924ko urriak 25ean Arte Modernoaren Museoak bere ateak irekiko ditu Musika Kontserbatorioak kokatu zegoen Aldundiarena zen leku berean. Museo berria bere garairako oso berritzailea zen izpirituarekin jaio zen, izan ere, Estatuko gainontzeko ekimen museistikoekin alderatuz desberdintasun handia zegoen irizpideen eguneratzeei eta hartutako arriskuari zegokionez. 1919ko Nazioarteko Erakusketa, Berastegi Eskoletan antolatua, izan zen, zalantza izpirik gabe ekimen honen sorkuntza piztuko zuena. Ez bakarrik bertan parte hartu zuten nazioarteko eta bertako artistengatik, baizik eta antolatzaileek arte garaikidearekin hartu zuten konpromezuarengatik. Bertan Aldundiak Cassat, Gauguin, Sidaner, Cottet, Sérusier eta Anglada, Camarasa, Nonell edo Canalls espainiarren pieza multzo bat erosi zituelarik bere konpromezua erakutsiz. Hauek denak museoaren funtsaren parte izango dira. Zuzendari-artisten tradizioari jarraiki Aurelio Arteta margolari euskalduana izendatuko dute zuzendaria, hau 1936an Gerra Zibila lehertzen den momenturaino mantenduko delarik bertan.
Eraikuntza berria
Gerrak modu ezberdinean eragin zuen bi museoetan. Arte Ederreko Museoaren bilduma Bilboko Uribitarteko gordailura eraman zen bitartean, Arte Modernoaren Museoko lanak erbesteratuak izan ziren. Lanen berreskurapena botere berriaren premiazko erabakia izan zen, behin hauek berreskuraturik eta garai hartararte gordetzen ziren lokalak erabilgarritasunik gabe, espazio berri baten premiaz ausnartu zen. 1939an, gerra amaitu zen urtea, Aldundia eta Udala garai hartan hiriko zabalgunean kokaturiko hiru nazioen lorategia deiturikoan (gaur egungo Casilda Parkea) eraikiko zen eraikin berria bien artean ordaintzea hitzartu zuten.
Eraikina, Fernando Urria eta Gonzalo Cárdenas arkitekto gazteek diseinatu zuten, eta museo historiko handietan inspiratu zen seguruenik, bereziki Prado Museoan. Forma Neoklasikoetan oinarritu zen, harria eta adreilu gorria nahasiz. Lanak 1945ean amaitu ziren eta 1962an Monumentu Nazionala izendatu zuten.
Bilboko Arte Ederren eta Arte Modernoaren Museoa brrizendaturiko espazio berri honen zuzendari Manuel Losada hautatua izan zen, Arte Ederren Museoaren zuzendari izandakoa hau sortu zenetik. Karguan 1949an hiltzen denerarte egongo da. Nahiz eta luzez bi museoek bere izen propioa izan, biak leku berean ezartzearen ondorioz bi instituzioak batean elkartzea ekarriko du.
Zabalkuntzak
Manuel Losadaren ondoren Cristiano Lasterra egon zen zuzendari moduan, zeinak bere aurrekarien politikarekin jarraitu zuen 1973an hil zen arte. Bere zuzendaritzapean korporazioek eraikinari hegal bat gehituz museo neoklasikoa zabaltzea erabaki zuten. Álvaro Líbano eta Ricardo de Beascoa Jauregui, proiektatu zuten, Mies van der Rohen arkitekturak eragindako material moderno, lerro minimalista eta modu ausartagoan eginiko eraikuntza da. Eraikin honek erakusketaren espazioaren beharrari eta arte joera berriek zekarzkiten erakusketa ezaugarri berriei erantzuten zien. Arkitektura berri hau 1970ean inauguratuko da, ordudanik arte garaikidearen saila hartuz.
Basterraren heriotzaren ondoren, Javier Bengoechea eta Jorge Barandiaránek hartuko dute kargua, zeintzuek zabalpen eta hobekuntza lanak egingo dituzten, besteak beste, espacio eta instalazio berrien antolaketa (erakusketa aretoa, areto nagusia, lan grafikoen kabinetea) eta zerbitzu berrien hornidura (Errestaurazio, Katalogazioa, Dokumentazio eta Hezkuntza sialak, baita liburutegi,  zinematika, liburu denda eta kafetegia).
Laurogeita hamargarren hamarkadan jabeak ziren instituzioak, Bilboko Udala, Bizkaiko Foru Aldundia eta Eusko Jaurlaritza, ekipamentu kulturalek hirian zuten protagonismo geroz eta handiagoaz jabeturik Museoaren “Erreforma eta Zabalpena Plaza” sustatu zuten.
1996an, Miguel Zugazaren zuzendaritzapean, plan horren esleipenerako lehiaketa iragarri zen. Aukeratu zen proiektua Luis Mª Uriartek egindakoa izan zen, zeinak instalakuntza eta zerbitzuen hobekuntza bilatzen zuen bi eraikinak (neoklasikoa eta zabalkuntza) lotuz eta galeria baten bidez elkartuz eta ,aldi berean, bi eraikuntzak errespetatuz. Gainera, hainbat espazio libre uzten zituen bisitariei ematen zitzaizkien zerbitzuak eta  erakusketa guneak handitzeko. Museoko sarrerak aldatzen zituen Arriagaren Monumentua eta Chillida plazan birkokatuz, eta irisgarritasun plan bat proposatzen zuen. Lanak 2001eko azaroan amaitu ziren.
Gaur egungo egoera
2000. urtean instituzioek Bilboko Arte Ederren Museoa Fundazioa sortzea erabaki zuten. Patronatua da gobernu organoa, bertan daude instituzioetako ordezkariak, pertsona fisiko edo juridikoekin batera, zeintzuek beraien jarduera museistikoaren  ekarpenengatik edo ezagutzagatik sorkuntzaren helburuak lortzen laguntzen duten. 2008an Bilboko Arte Ederren Museoak “100 urte historia 10 mendeko artea” lelopean bere lehen mendeurrena ospatu zuen.
2009ko maiatzean Iñaki Azkuna Bilboko alkateak beste zabalkuntza bat egiteko aukera aipatu zuen publikoki. Eraikuntzak zabaltzeko dituen muga urbanistikoak direla eta, beste behin, bigarren egoitza bat egiteko aukera proposatzen da, Bertara lekualdatuko liratekelarik funts berrienak, zeintzuek biltegiratuak dirauten hein handi batean.
Guar egun museoak 13.914m² -ko gainazala du, horietatik 5089 erakusketa iraunkorrari eskainitako  33 aretoetan banatuak eta 1142 aldi baterako erakusketara bideratuak. Gainerakoa  bisitarien harretarako eta langileen zerbitzuetarako erabilia.
Miguel Zugaza da 2017. urtetik eta gaur egun arte, museoaren zuzendaria.