cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Clara Peeters
Biografia
Biografia ezezaguna izan arren, Jan Peetersen alaba izan zela uste da. Anberesen jaio zen, eta 1594ko maiatzaren 15ean bataiatu zuten Santa Walpurgis elizan. Artista goiztiarra izan zen, 1607an ezagutu zen lehen lana (Galleten natura hila, La Haya, Hoogsteder galeria) pintatu baitzuten. Ikerketa berriagoek, ordea, adierazten dute Malinetan jaio zela 1587 inguruan eta artista-familia batean. Clara Lamberts izanik bere izena, Henrick Peeters II margolariarekin ezkondua. Ez da ezagutzen familia-esparruan arte-prestakuntzarik jaso zuenik, eta, dokumentazio zehatzagorik ezean, uste da Anberesen lan egin zuela, bai euskarrien markengatik, bai pinturetan agertzen diren detaileengatik. Bere lehen koadroaren data 1607a da.
Lanak
Natura hilen generoan espezializatuta zegoen, batez ere gosari eta lore-eszenen egile gisa, non itxuraz ordenarik gabe metatzen diren metalezko edo zeramikazko objektu preziatuak, loreekin, fruituekin eta arrantza edo ehiza-piezekin batera, kolore anitzeko multzo bat sortuz.
Juan Velarde Fuertes
Juan Velarde Fuertes (Salas, Asturias, 1927ko ekainaren 26a - Madril, 2023ko otsailaren 3a) espainiar ekonomista izan zen.
Clara Peeters
Lanak
Xehetasunean zorrotza, Peeters-ek miniaturazko autorretratu txikiak sartu zituen bere bodegoi batzuetako kopen erreflexuetan. Ehundurak bereizteko orduan ere oso trebea zen. Zenbait autorek sinbolismo erlijiosoak aipatzen dituzten beren pinturetan, bereziki Natura hila arrain eta katu batekin (Emakume Artisten Museo Nazionala), non arraina Kristoren sinboloa, gurutze baten posizioan egongo litzatekeen. Wendy Wasserstein-ek The Heidi Chronicles filmean aipatzen du Clara Peeters. Estatu Batuetako idazleak dio Peetersen lana gutxietsi egin zutela emakume izateagatik.
Juan Velarde Fuertes
Madrilen eta Bartzelonan egin zituen ikasketak. Revista del Trabajo eta Anales de Economía aldizkarietako zuzendari izan zen, eta Zientzia Moral eta Politikoetako Errege Akademiako kidea. Lanik aipagarrienak hauek ditu: La política económica de la dictadura (1968), Sobre la decadencia económica de España (1969), Introducción a la historia del pensamiento económico español contemporáneo (1974), Economía y sociedad de la transición (1978), Decadencia y crisis en Andalucía (1982), La Hacienda Pública en la dictadura (1986), Los años perdidos: crítica sobre la política económica española de 1982 a 1995 (1996), España en la Unión Europea: balance de un decenio (1996), Algunas cuestiones clave para el siglo XXI (2000), La economía española ante el siglo XXI (2005), España ante la socialización económica: una aproximación con complementos y sin descargo de conciencia (2005) eta Cien años de economía española (2009). Artikulu eta saiakera asko idatzi ditu, Investigaciones Económicas, Revista de Historia Económica, Papeles de Economía Española, Anales de la Real Academia de Ciencias Morales y Políticas, Revista Económica de Catalunya, Boletín de la Real Sociedad Geográfica, Pensamiento Iberoamericano, Economistas eta beste zenbait aldizkari espezializatutan argitaratuak. 1992an, Gizarte Zientzietako Asturiasko Printzea saria eman zioten ibilbide profesionala aintzatesteko.
Clara Peeters
Lanak
Pradoko Museo Nazionalak bere bodegoi onenetako lau ditu, bilduma errealekoak, eta horietako hiru 1611n sinatuak. Museo bakar batean ikus daitekeen obra-multzorik zabalena osatzen dute, artista horren ekoizpen ezaguna oso urria baita eta hainbat bildumatan sakabanatuta baitago (horietako batzuk pribatuak dira).
2016. urtean, Clara Peeters izan zen Pradoko Museoan erakusketa batean protagonista izan zen lehen emakume pintorea, Anberesko Arte Ederren Errege Museoarekin elkarlanean antolatuta. Bere erakusketarekin batera, Europa Modernoaren hasieran emakume artisten egoeran jarri zen fokua. Garai hartako emakume margolari gutxi batzuen artean, ez zegoen baimenduta marrazketa anatomikoa, gorputz maskulino biluziak naturaletik aztertzea eskatzen baitzuen. Horrek ikasteko aukerak murrizten zituen eta, horregatik, margolari asko bodegoian espezializatu ziren.
Nazioarteko Justizia Gortearen Estatutua
Nazioarteko Justizia Auzitegia1 sortu zenean, Nazio Batuen2 organo nagusi bezala, beharrezkoa zen hau mugatzeko, garatzeko, azaltzeko edo aldatzeko Estatutu bat indarrean sartzea, Nazioarteko Justizia Auzitegiari buruzko informazioz osatua.
Zerbitzu hau, bi estatuk beren mugen trazadurari buruz ados ez daudenean, uharteak edo itsas eremuak lehiatzen dituztenean, estaturen batek beste estatu baten aurka nazioarteko itun edo zuzenbideko beste arau bat urratu duela alegatzean, edota Nazio Batuen Erakundeak edo bere agentzietako batek izaera juridikoko gai bati buruzko iritzia behar duenean, Nazioarteko Justizia Auzitegira jo dezakete.
2. AURREKARIAK
Auzitegiaren sorrerak nazioarteko gatazkak modu baketsuan konpontzeko metodoak garatzeko prozesu luze baten amaiera ekarri zuen, eta prozesu horren jatorria garai klasikoetara itzul daiteke.
Nazioarteko Justizia Auzitegiaren aurrekariei begira, 1939an piztu zen gerrak ondorio larriak ekarri zituen nazioartean. Ezinbestean, Nazioarteko Justizia  Auzitegi Iraunkorrari, izan ere, azken urteetan zehar sufritu baitzuen bere efizientzian jaitsiera bat. Bere azken saio publikoa 1939an egin ondoren, eta azken agindua 1940an, Nazioarteko Justizia Auzitegi Iraunkorrak ez zituen arazo judizial gehiagorik izan, eta ez zen epailerik hautatu. 1940an, Gorteak Genevara lekualdatu zuen, eta epaile bat utzi zuen Hagan, Erregistroko funtzionario batzuekin batera. Gerraz gain, kontuan hartu behar da nazioarteko ordena politiko eta Gortearen etorkizun berri baten sorrera ematen ari zela.
Bien bitartean, 1943ko urriaren 30ean, konferentzia baten ondoren, Txinak, SESB13ek, Erresuma Batuak eta Estatu Batuek adierazpen bateratu bat egin zuten, eta bertan aitortzen zen beharrezkoa zela nazioarteko erakunde orokor bat ezartzea, ahalik eta lasterren, bakea nahi zuten estatu guztien berdintasun subiranoaren printzipioan oinarritua. Estatu horiek guztiek, handiek zein txikiek, kide izateko sarbidea irekita egongo zen, nazioarteko bakea eta segurtasuna mantentzeko xedeaz.
Adierazpen horrek Dumbarton Oakseko (Estatu Batuak) Lau Potentzien arteko trukeak eragin zituen, eta 1944ko urriaren 9an nazioarteko erakunde orokor bat sortzeko proposamenak argitaratu ziren, Nazioarteko Justizia Auzitegi bat sortzeko. Ondoren, 1945eko apirilean, 44 estatu ordezkatzen zituen legelarien batzorde bat bildu zen Washingtonen. Komite honi, G. H. Hackworthen (Estatu Batuak) lehendakaritzapean, etorkizuneko Nazioarteko Justizia Auzitegirako Estatutu proiektu bat prestatzeko ardura eman zitzaion, 1945eko apiriletik ekainera Nazio Batuen Gutuna egiteko bildu ziren.
Komiteak egindako estatutu proiektua Nazioarteko Justizia Auzitegi Iraunkorraren estatutuan oinarritzen da, eta, beraz, ez da testu guztiz berria. Hala ere, Komiteak zenbait auzi irekita utzi behar zituela uste zuen, eta Biltzarrak erabaki behar zituela uste zuen. Biltzarrak nahitaezko jurisdikzioaren aurka eta auzitegi guztiz berria sortzearen alde erabaki zuen, Nazio Batuen organo nagusia izango zena, Batzar Nagusia, Segurtasun Kontseilua, Ekonomia eta Gizarte Kontseilua, Kontseilu Fiduziarioa eta Idazkaritza bezala, eta Gutunari erantsiko zitzaion estatutua, Gutunaren parte izango zena.
Biltzarrak auzitegi berri bat sortzea erabaki zuen, arrazoi nagusiak honako hauek izan ziren:
Hala ere, San Frantziskoko Biltzarrak jarraitutasun maila bat mantendu behar zela uste zuen, batez ere Nazioarteko Justizia Auzitegi Iraunkorraren Estatutua iraganeko esperientzian oinarrituta egin zelako, eta ondo funtzionatu zuela zirudien. Gutunak, beraz, argi eta garbi adierazten zuen Nazioarteko Justizia Auzitegiaren estatutua Nazioarteko Justizia Auzitegi Iraunkorraren estatutuan oinarritzen zela. Aldi berean, beharrezko neurriak hartu ziren Nazioarteko Justizia Auzitegi Iraunkorraren jurisdikzioaren ahalik eta zatirik handiena Nazioarteko Justizia Auzitegiari helarazteko. Nolanahi ere, auzitegi berri bat sortzeko erabakiak nahitaez ekarri zuen aurrekoa desegitea. Nazioarteko Justizia Auzitegi Iraunkorra 1945eko urrian bildu zen azken aldiz, eta erabaki zuen bere artxiboak eta efektuak Nazioarteko Justizia Auzitegi berrira eramatea. Nazioarteko Justizia Auzitegi Iraunkorreko epaileek guztiek dimisioa eman zuten 1946ko urtarrilaren 31n, eta Nazioarteko Justizia Auzitegiko lehen kideen hautaketa 1946ko otsailaren 6an izan zen, Nazio Batuen Batzar Nagusiaren eta Segurtasun Kontseiluaren lehen saioan.
1946ko apirilean, Nazioarteko Justizia Auzitegi Iraunkorra formalki desegin zen, eta Nazioarteko Justizia Auzitegiak, lehen aldiz bilduta, José Gustavo Guerrero (El Salvador) aukeratu zuen lehendakari, Nazioarteko Justizia Auzitegi Iraunkorreko azken presidentea. Gorteak bere Erregistroko kideak izendatu zituen, eta inaugurazio saio publikoa egin zuen hilaren 18an.
3. EGITURA ETA/EDO EDUKIA
3.1 Estatutuaren edukia eta antolakuntza
1.go artikuluak, Kapituluetatik at dagoena, Auzitegi hau, Nazio Batuen organo judizial garrantzitsuena bezala onartzen dela dio Nazio Batuen Gutunaren arabera eta Estatutu honen arabera funtzionatuko duela adierazten da.
I.go Kapituluari begira, Auzitegiaren antolaketa aipatzen da. Magistratuen kopurua azaltzen da, hain betebeharrak hasierako artikuluetan adieraziz, eta Gorte Orokorra eta Segurtasun Kontseiluak aukeratuko dituela esanez (2, 3, 4, 5 eta 6. artikuluak).
Egiturari dagokionez, 15 magistratuz osatua dago, 9 urtetarako, Batzar Nagusia5 eta Nazio Batuen Erakundeko Segurtasun Kontseiluak6 erabakita. 3 urtero plaza berrikuntza bat egoten da, eta berriz hautatuak izan daitezkeela aipatzeko da. Magistratu hauek ez dituzte haien estatuak errepresentatzen, independenteak dira guztiz. Estatu batek ere ez du magistraturik, baina praktikan, Gorteak ia beti izaten du magistratu bat Segurtasun-Kontseiluko 5 kide iraunkorretako bakoitzetik. 3 utero lehendakaria eta lehendakariordea aukeratu, non Gorteko saio guztietako buru izango da, bere lana burutuko du administrazioa ikuskatuz eta urteko informe bat aurkeztuko du egindako jarduerak azalduz New Yorkeko Batzar Nagusian7. Gortearen egiturak oreka geografikoa du: Afrika, Amerika Latina eta Caribe, Asia, Mendebaldeko Europa eta mendebaldeko beste herrialde batzuk eta Ekialdeko Europa barnebiltzen ditu.
Betebeharren artean, aipatzekoak dira, Idazkari Orokorrari egindako aipamenak, bere betebeharrak azalduz, hauen artean aukeratuen lista prestatzea eta lehenago aipaturiko organoei aurkeztea (7. eta 8. artikuluak). Hautaketak nolakoak izango diren ere aipatzen da, gehiengo absolutu beharko dela hautagaiak aukeratzeko eta zenbat urtez egingo duten lan adierazten da baita (9-13. artikuluak). Horrez gain, bete gabeko plazei ere egiten dio errefentzia (14. artikulua) baita ordezkapenei buruz (15. artikulua), edota hautatuak izan direnek dituzten abantaila eta ezintasunei buruz (16-19. artikuluak). Adibidez ezingo dute beste funtzio publiko batean lan egin aldi berean, baina immunitate diplomatikoak izango dituztela adierazten da. 20. artikuluan haien iritziak inpartzialtasunez eta kontzientzia erabilik egikarituko dutela onartzen da. Lehendakari eta lehendakariordeari erreferentzia egiten dio 21. artikuluak eta jarraitzeko, 22. artikuluak egoitza Hagan kokatuko dela dio, baita salbuespenak adieraziz. Hurrengo artikuluen, funtzioak egikaritzeko moduak adierziko direla esaten da, nazionalitateari buruzko salbuespenak adierazten dira 31.artikuluan eta 32.artikulua ordainsariari buruzkoa da. Azken artikuluak, 33.na, Auzitegiaren gastuei egiten dio errefentzia.
3.2 Auzitegiak dituen gaitasunak
Aurretiaz esan bezala, Nazioarteko Justizia Auzitegiko Estatutuaren II. Kapituluan zehazten dira Auzitegiak dituen gaitasunak. 34. artikuluak hasiera ematen dio, esanez Estatuak bakarrik izan daitekeela alderdi Gortearen aurrean. Nazioarteko Justizia Auzitegiari lotuta dagoen Erregelamendu propioaren arabera, Gorteak nazioarteko erakunde publikoei informazioa eskatu ahal izango die auzitan dauden kasuei buruz.
Auzitegia parte diren Estatu guztiei zabalik egongo da, baina baldintza batzuekin. Baldintza horiek, 35. artikuluak xedatzen duen bezala, Segurtasun Kontseiluak ezarriko ditu. Baldintzak ezingo dute inola ere ez, aldeak ezberdintasun egoeran jarri Auzitegiaren aurrean. Nazio Batuetako kide ez den Estatu bat auzi batean parte denean, Auzitegiak finkatuko du zenbateko bat Estatu horrek ordaindu beharko duena Gortearen gastuetan laguntzeko, kontribuziorako.
Aitorpena egin daiteke baldintzarik gabe, estatu batzuen elkarrekikotasun baldintzapean edo aldi baterako. Adierazpenak, Nazio Batuetako Idazkari Nagusiari bidaliko zaizkio, gordailuan utz ditzan. Nazioarteko Justizia Auzitegi Iraunkorraren garaian egindako adierazpenak, indarrean jarraitzen badute, jurisdikzioaren onarpentzat hartuko dira, indarrean egongo ziren denboran zehar. 36. artikuluarekin amaituz, xedatzen da liskarren bat egonez gero, Auzitegiak erabakiko duela.
Auzitegiak bere funtzioa betetzeko aplikatu behar du, 38. artikuluan esaten den bezala; Estatuek egindako nazioarteko hitzarmenek ezartzen dituzten arauak; zuzenbidetzat hartutako ohiturak; zuzenbideko printzipio orokorrak, nazio zibilizatuek aitortuak; eta nazio ezberdinen doktrinak edo erabaki judizialak. Auzitegiak ez du eskumena erabakitzeko eztabaida bat justo bada ona dela kontsideratzeko (ex aequo et bono), alderdiek horrera erabaki dezaketelako.
3.3 Prozedura
III. Kapitulua prozedura arautzeaz arduratzen da. Esan bezala 39. artikuluan, hizkuntza ofizialak ingelesa eta frantsesa dira, alderdiek adosten dute bietako zein hizkuntza erabili sententzian zehar. Hizkuntza erabakitzeko ezadostasuna sortuz gero, alderdi bakoitzak nahi duen hizkuntzan aurkeztu ditzakez beren alegatuak eta Auzitegiak emango du epaia berak nahi duen hizkuntzan. Alderdiek eskatuz gero, Auzitegiak sententzia beste hizkuntza baten eman dezake, horietako bat ez dena.
Alderdiak egongo dira aurkeztuta haien agenteengatik, izan daitezkeenak abokatuak zein kontsulariak. Agenteek beren eginkizunak askatasunez betetzeko beharrezko pribilegioez eta immunitateaz gozatuko dute.
Prozedimenduak bi fase bereizten ditu 43. artikuluak; bata idatzia izango da eta bestea ahozkoa. Prozedura idatziak barne hartuko du Auzitegiari eta alderdiei memorien, kontramemorien eta errepliken berri ematea. Ahozko prozedura Auzitegiak, agenteei, aholkulariei, perituei eta abokatuei ematen dien entzunaldia da. Aurkezten diren dokumentu guztiak jakinaraziko zaizkie kopia baten bidez alderdiei. Agenteak, aholkulariak edo abokatuak ez diren hirugarrenei jakinarazi behar zaienean, Auzitegia haien Estatuko gobernuarekin jarriko da harremanean. Berdin egingo da egitateen lekuan frogak lortu behar direnean.
Auzitegiaren ikustaldiak publikoak izango dira printzipioz, salbu alderdiek edo auzitegiak kontrakoa xedatzen badu. Ikustaldi bakoitzeko akta bat zabalduko da. Ikustaldia hasi aurretik, auzitegiak eskatu dezake alderdiek dokumenturen bat aurkeztea edo edozein azalpen ematea. Alderdiek horren aurrean ezetza aurkeztu dezakete, 49. artikuluan xedatzen den bezala. Auzitegiak beharrezko probidentziak emango ditu, eta erabakiko du alderdi bakoitzak nola egokitu behar dituen bere alegatoak. Gainera, frogak egiteko beharrezkoak ikusten dituen neurriak hartuko ditu. Hala nola, 50. artikulua jarraituz, Auzitegiak, edozein erakunde edo pertsonari mandatua eman diezaioke ikerketa bat edo aditu-txosten bat egin dezan.
Behin frogak jasotzen dituenean, finkatutako terminoaren barruan, Auzitegia ukatu ditzake froga gehigarriak, ahozkoak zein idatzizkoak. Salbuespen modura dago beste alderdiak onetzia ematea, orduan onartu behar dira.
Epaitzaren berrikuspena egiteko eskaera bakarrik egin daiteke, arrazoia faktore erabakigarria izan daitekeen gertaera baten aurkikuntzan oinarritzen bada. Eta epaitza egiterakoan ezezaguna bazen, beti ere, ez jakitea zabarkeriaren ondorio ez bazen. Auzitegiak prozesua irekiko du Ebazpen baten bidez, zeinetan adieraziko da berariaz gertakari berri baten existentzia. Berrikuspenaren eskaera 6 hilabeteko epean egin beharko da, aurkitu zenetik. Ezingo da berrikuspena eskatu epaitza eman zenetik 10 urte igaro badira.
Prozeduraren xedapenekin amaitzeko, 64. artikuluak zehazten duenez, alderdi bakoitzak bere kostuak ordainduko ditu.
3.4 Kontsulta iritziak
IV. Kapituluak kontsulta-iritziak arautzen ditu. Auzitegiak kontsulta-iritziak emango ditu edozein auzi juridikoren inguruan, Nazio Batuetako Gutunak horretarako baimentzen duen edozein organismok eskatzen badu. Eskaerak Auzitegiaren aurrean aurkeztuko dira idatziz. Eskaerari lotuta joango da auzia argitu dezaketen edozein dokumentu. Auzitegiak bere kontsulta-iritziak entzunaldi publikoan aurkeztuko ditu.
3.5 Erreformak
4. ES 10/14 EBAZPENA; Nazio Batuen Batzar Nagusiak Nazioarteko Justizia Auzitegiari egindako kontsulta iritzia
2003ko abenduaren 8an, Nazio Batuen Batzar Nagusiak, ES-10/14 Ebazpenaren bidez, kontsultarako iritzia eskatu zion Nazioarteko Justizia Auzitegiari. Planteatutako galdera ondorengoa izan zen: “Zer ondorio juridiko dakartza Israelak, potentzia okupatzailea denak, palestinarren lurralde okupatuan eraikitzen ari diren harresiak, ekialdeko Jerusalem eta inguruak barne, kontuan izanda nazioarteko arau eta printzipioak, Genevako 1949ko Laugarren Hitzarmena14 eta Batzar Nagusiaren bidezko ebazpenak?”
Zazpi hilabete geroago, 2004ko uztailaren 9an, eta ia aho batez erantzun zuen Auzitegiak planteatutako auzia. Egungo gai oso polemiko bati buruz hitz egin zutela esan behar da, nazioarteko zuzenbide humanitarioari buruz eta nazioarteko praktika berriek agerian uzten du zuzenbidelariek alde honen edukia etengabe urratzen ari dela.
Emandako iritzi kontsultiboarekin jarraituz, lehen aldiz, Auzitegiak Israelek lurralde palestinar horiek okupatzeari buruzko iritzia eman zuen. Adierazpen hori bereziki esanguratsua da etorkizunera begira eta hain mediatikoa izan zen kasu bateri buruzkoa, alegia.
Iritziaren ondoren, Israelei okupatutako lurraldeetan hesiaren eraikitzea geldiarazteko iritzia eman zioten, nahiz eta iritzi bat izanean, loteslea ez izan, bai dagoeneko eraikitakoa zatiak desegin baita eta eragindako kalteak konponduz. Israelgo armadak harresia eraikitzeak ekialdeko Jerusalem eta inguruetan nazioarteko zuzenbide humanitarioa eta giza eskubideen zuzenbidea urratzen ditu eta ondorioz nazioarteko betebeharretatik at geratzen da harresia eraikitzea.
5. IKUS ERE
Parisko Euskal Etxea
Parisko Euskal Etxea, ofizialki Pariseko Eskual Etxea, Frantziako Île-de-France departamenduko Saint-Ouen udalerrian dagoen euskal etxe bat da, Paris hiriburuko iparraldeko mugatik kilometro batera.
Historia
Gaur egun Parisko eskualdean 30.000 euskaldun edo euskaldunen ondorengoak bizi dira. 1920ko hamarkadatik aurrera Ipar Euskal Herritik -multzo handitan- lehen euskaldunak Parisera abiatu ziren. 1928. urte aldean Eskualduna elkartea izan zen bertan eraturiko lehen giza-multzoa. Haren arioan hasi zen eratzen Eskual Etxea 1953. urtean.
Anartean, Hego Euskal Herriko euskal erbesteratuak eta lan bila joandakoak Euskal Diaspora osatzera pasa ziren. 1980az geroztik Paris aldatzen hasi zen, baita euskaldunen bizimodua ere.
47 urtez egoitza Parisko Passy (14) barrutian egon ondoren, 2003an gaur egungo Saint-Ouen udalerriko egoitzan ezarri zen.
Hiru euskal belaunaldi ezagutzen dira Parisen. Bigarren belaunaldiaren seme-alabek beste gisa batez begiratzen diote geroari. Eskual Etxea izan da historikoki euskaldunen bilgune eta erreferente nagusia. Oraindik ere 3.000 lagun mugitzen dira bere inguruan.
Ingenheim
Ingenheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ingenheim udalerrian erroldatutako biztanleak 372 ziren. Familiak 135 ziren, horien artean 25 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 54 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 154 etxebizitza zeuden, 134 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 140 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 134 etxebizitza nagusietatik 103 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 223 ziren, horien artean 170 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 170 pertsona aktiboetatik 158 lanean zeuden (81 gizon eta 77 emakume) eta 11 langabezian zeuden (3 gizon eta 8 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ingenheim udalerrian 124 unitate fiskal zeuden, 324 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.839 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Ingenheim udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pilar (Paraíba)
Pilar Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Kardilaun
Kardilauna, botanikan, kalizaren orri eraldatua da, forma desberdinak har ditzakeena: ile bakun edo lumakarak, zurda zurrunak, koroa edo mototsa. Fruituen edo hazien haize-bidezko sakabanatzea erraztea da haren funtzioa. Ohikoa da Asteraceae familian.
Petron
Petron (Himera, Siziliako hiria - ??) edo Himerako Petron ziurrenik K.a VI mendean bizi izan zen pitagorikoa izan zen, arazo kosmologikoek kezkatzen zuten eta honen ustez 183 mundu zeuden, hiruki ekilatero batean kokaturik. Hau pentsatzearen arrazoia ezezaguna da.
Macrosphenus kempi
Macrosphenus kempi Macrosphenus generoko animalia da. Hegaztien barruko Macrosphenidae familian sailkatua dago.
Eukoeneniidae
Eukoeneniidae familia Palpigradi Arachnida ordeneko familia bakarra da. 80 bat espezie inguru ezagutzen dira, oso txikiak, gehienez ere 3 milimetrokoak. Mundu osoan aurkitu dira, poloetan izan ezik. Schizomidaren antza dute, hauek ere opistosoma flagelo artikulatu batean bukatua dutelako. Kutikula oso fina da, kelizeroetan hiru artejo dituzte, pintzarekin bukaeran eta pedipalpoak hanken antzekoak dira. Ez dute begirik, ez arnasketa aparaturik ez Malpighiren tuturik. Sexu aparatuak eta zirkulazio aparatua oso murritzak dira. Akaroz elikatzen dira, besteak beste.
Castlebay
, 'Bàgh a' Chaisteil', Eskoziako Barra uhartean dagoen udalerri nagusiena da, Kanpoko Hebridetan. Bertan, badiako uhartetxo batean eta udalerriko portuaren parean, Kisimul gaztelua dago.
Oton Habsburgokoa
Oton Habsburgokoa (Franz Joseph Otto Robert Maria Anton Karl Max Heinrich Sixtus Xavier Felix Renatus Ludwig Gaetan Pius Ignatius von Habsburg) (Wartholz gaztelua, Reichenau an der Rax, Austria Beherea, 1912ko azaroaren 20a - Pöcking, Alemania, 2011ko uztailaren 4a) austriar artxidukea eta azken Austria-Hungariako Inperioko printze oinordekoa izan zen. Karlos I.a Austriakoa enperadorea eta Zita Borboi-Parmakoaren semea izan zen. Familia erbestera joan zen 1919an eta Lekeition bizi izan ziren denboraldi batez. Tronurako erregegaia bihurtu zen bere aita 1922an hil ondoren. 1930eko hamarkadatik Europako integrazioaren aitzindaria eta nazismoaren eta komunismoaren aurkaria izan zen. Anschlussen ondoren, naziek heriotza zigorra ezarri zioten eta herrialdetik ihes egin zuen. Nazioarteko Paneuropar Batasuneko lehendakaria eta Europako Parlamentuko diputatua 1979 eta 1999 bitartean izan zen. Paper garrantzitsua izan zuen 1989ko iraultzetan.
1951n Regina Saxen-Meiningengoa printzesarekin ezkondu zen eta zazpi seme-alaba izan zituzten:
Puntioplites falcifer
Puntioplites falcifer Puntioplites generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Joan Sala i Ferrer
Joan Sala i Ferrer, Serrallonga bezala ezaguna (Viladrau, Gironako probintzia, Katalunia, 1594ko apirilaren 21a - Bartzelona, 1634ko urtarrilaren 8a) bidelapur ezaguna izan zen. Bere izena kondairetan jaso egin zen ospe handiko heroia izanik. Les Guilleries mendilerroan aritu zen batez ere. Literaturan askotan aipatua izan da.
Biografía
Joan Sala nyerroren eta Joana Ferreren semea, Viladrauko Sala Masian jaio zen. Lau urtekin, 1598ko urtarrilaren 18an, ama hil egin zen eta aita berriro ere ezkondu zen. Sant Hilari Sacalmen Can Tarrésen lan egin zuen. Han Margarida Tallades i Serrallonga ezagutu zuen; ezkondu ziren eta bost seme-alaba izan zituzten. 1627an, errege gurdi asko lapurtu ondoren, Filipe IV.a Espainiakoaren soldaduak haren atzetik ari zirela eta, Rossellóra ihes egin zuen (oraindik ez zen Frantzia). Ekintza horiek haren ospea zabaldu zuten. Kataluniako erregeorde zen Cardonako Dukeak Santa Coloma de Farnersen harrapatu zuen. Savassonako gaztelura eraman zuten eta hilabetetan hantxe torturatu zuten. Azkenik, 1634ko urtarrilaren 8an Bartzelonan urkatu zuten.
Serrallongaren taldea
Hauek ziren bere taldearen kideak:
Kondaira
Herriaren irudimenak Serrallongaren irudia aldatu zuen erabat. Horrela, haren bizitzaren ezaugarriak ez ziren alde positiboekin jantzi zuten: aberatseei lapurtzen zieten pobreei emateko eta haren neska-laguna nyerroen eskuetatik salbatu zuen.
René Elizabide
René Elizabide (Maule-Lextarre, - ib., ) zuberotar enpresaburua izan zen, Pataugas oinetakoen sortzailea. 1945 eta 1964 artean kontseilari nagusia izan zen.
Kunie Kitamoto
Kunie Kitamoto (北本 久仁衛, 1981eko irailaren 18a - ) Japoniako futbolaria da.
Bachia didactyla
Bachia didactyla Bachia generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Kunie Kitamoto
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vissel Kobe.
Gallotia atlantica
Gallotia atlantica Gallotia generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Ea-nasirreko taulatxoa
Ea-nasir buztinezko taulatxoa Kristo aurreko 1750 urte inguruan datatua dagoen, Lehen Babiloniar Dinastiaren Inperioan, Mesopotamian aurkitutako pieza arkeologikoa da. Dirudienez ezagutzen den lehen erreklamazio idatzia da. Aurkikuntza Leonard Woolleyk egin zuen, Ea-nasirren izan zen etxean indusketa batean. British Museumen erakusten da gaur egun.
Ezaugarriak
11,6 zmko altuera, 5 zmko zabalera eta 2,6 zmko lodiera du. Idazkera kuneiformearekin grabatuta dago.
Ehorztetxe
Ehorztetxea da Hileta-zerbitzuak eskaintzen dituen enpresa. Hileta-zerbitzuen eginbideak hildakoaren gorpua jaso, hilobiraketa edo gorpu-erretzea izan bitartean gorpua senide eta lagunek beilatzeko leku egoki batean (beilatoki edo tanatorioetan) zaindu eta ehorzketari buruzko izapideak betetzea izaten dira, besteak beste.
Ehorztetxe batek kudeatu ditzake beilatoki eta krematorio desberdinak.
Podkriváň
Podkriváň Eslovakiako udalerri bat da, Detvako barrutian kokatuta. 25,89 km²ko azalera du eta 582 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1742. urtekoa da.
Mágic Andreu
Francesc Andreu Sabadell, ezizen artistikoz Mágic Andreu (Bartzelona, Katalunia, 1948), kataluniar ilusionista, aktore, telebista aurkezle eta idazle bat da. Ilusionismoa umorearekin uztartzen du, TV3, TVE eta Telecinco kateetan saioak aurkeztu eta beste batzuetan parte hartuz.
Moskoforoa
Moskoforoa (Μοσχοφόρος; eusk. 'txahal garraiatzailea'), K.a. 570ean eginiko eskultura da eta Atikako, Antzinako Grezia, tailerreko eskulturgileren batek zizelkatua. Greziar garai arkaikoko maisulantzat hartzen da.
Aurkikuntza
Eskultura Atenasko Akropoliaren hondakinen artean topatua izan zen.
Sinbologia
Artelanak gizon bat erakusten du txahal bat daramalarik sorbalda gainean, ezker hanka aurreratua duelarik eskuinarekiko, Kuros (Arkaiko garaiko gizon gazteen eskulturen moduan) deiturikoek bezala. , baina hauek ez bezala, besoen posizioa desberdina da, bizarra eta kapa eramateaz gain .Horretaz gain, eskultura hauen ezaugarri den irribarre arkaikoa erakusten du.
Eskultura Rombosek, Palesen aitak, Atena jainkosari eskainitako opari bat zen. Eskultura hau Hermes krifororen irudikapen ikonografikoarekin lotu da eta krotonako Miloni,, erreferentzia egiten diola ere iradoki da. Krootngnako Milon arkume batekin hiritik korrika entrenatzen zuen atleta bat zen, eta denbora joan ahala arkumea handitzen zihoan, beraz entrenamendua ere. Gainera garai hartan, ohikoak ziren jokoetako irabezleen edo ateta ezagunak eirudikatzen zituzten estatuak.
Kontserbazioa
Artelana modu iraunkorrean Atenasko Akropoliaren Museoan (Grezia) erakusten da, non inbentarioko 624 zenbakia duen.
Ian Paisley
Ian Richard Kyle Paisley (Armagh, 1926ko apirilaren 6a - Belfast, 2014ko irailaren 12a) Ipar Irlandako politikaria eta elizgizona izan zen. Eliza presbiteriano baten fundatzailea, DUP alderdiko burua ere izan zen. Erresuma Batuko parlamentuko kidea izan zen 1970z geroztik. Ipar Irlandako Asanbladan ere bazeukan bere eserlekua hauteskundeetan lortuta. Azken urteetan DUP unionisten artean alderdi nagusia bilakatu zen, UUPren lekukoa hartuta. Autore joria izanda, ezagunak dira Errromako Eliza Katolikoren kontrako kritikak, baita homosexualitatearen legeztatzekoaren aurkakoak ere.
Eliza presbiteriarreko ministro zen, baina Eliza horrekin bat ez zetorrela eta, Ipar Irlandako Eliza presbiteriar askea sortu zuen 1951 n. Ulster eta Britainia Handiaren arteko batasunaren alde agertu zen hasieratik eta oso prediku bortitzak egin zituen katolikoen aurka. Protestante bortizkeriazaleen buruzagi zela, Belfasteko legebiltzarrerako hautatu zuten 1970 ean eta Britainiako legebiltzarrerako handik gutxira. Europako Parlamentuko diputatua izan zen 1979 az geroztik. 1981 ean protestanteek osaturiko talde paramilitarra antolatu zuen; Liverpoolgo berritzaile protestanteen elizaren aitzindaria izan zen 1982 tik aurrera.
Irlandako bake negoziazioak hasi zirenean, Paisley elkarrizketetara gonbidatu zuten (1992); hasieratik izan ziren arazo larriak, ez bakarrik bi komunitateen artean, baina unionisten artean ere. Paisley eta bere taldea unionistetan gogorrenak ziren. Izan ere, bake prozesua erabat ukatzen zuen Paisleyk, Ulsterrari autonomia politiko handia ematea baitzuen oinarrian. 1992ko abenduan Downing Streeteko Deklarazioa, bake akordioaren aurrekoa, kaleratu zenean, Paisleyk britainiar gobernua IRAko hiltzaileekin negoziatu izanaz salatu zuen, eta irlandarren interesei traizioa agiteaz. 1995etik aurrera, bake prozesuak aurrera egin ahala, beti ahalegindu da Paisley prozesu hori oztopatzen eta geldiarazten.
São Luiz do Paraitinga
São Luiz do Paraitinga Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ian Paisley
IRAk bere armak suntsitu ondoren gutxinaka prozesuaren alde egin eta denbora batez Sinn Feinekin gobernuan egon zen Ian Paisley, Martin McGuinness lehen ministroaren ondoko zuela.
Illgau
Illgau Suitzako udalerria da. Schwyz kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Pepe Carrol
José Arsenio Franco Larraz, ezizen artistikoz Pepe Carrol (Calatayud, Zaragozako probintzia, 1957ko irailaren 19a - Zaragoza, 2004ko urtarrilaren 5a), espainiar ilusionista eta telebista aurkezle bat izan zen.
1980ko hamarkadan Por Arte de Magia, Magia Potagia (1987) eta Luna de Verano (1990) telebista saioetan parte ahrtu zuen, hamarkada horren amaieraldera Un, dos, tres... responda otra vez lehiaketa ezagunean magia ikuskizunak emateagatik ospetsu bilakatu zen. 1990eko hamarkadan ospe hori mantendu zuen, Genio y figura (1994), Encantada de la vida eta Sorpresa, sorpresa saioetan agertuz. Gainera, Vaya nochecita (1995) eta Aquí no hay quien duerma (1995-1996) saioak ere aurkeztu zituen. Ondoren, antzoki eta diskoteketan magia ikuskizunak eskeintzera itzuli zen.
Boinville-en-Mantois
Boinville-en-Mantois Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Boinville-en-Mantois udalerrian erroldatutako biztanleak 295 ziren. Familiak 102 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 41 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 33 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Baztanga
Baztanga, nafarreria edo pikota (latinez, variola) Orthopoxvirus generoaren barnean kokatzen den Variola birusak sorturiko gaixotasun infekzioso eta kutsakorra da. Haren zientzia izena latinetik dator, "zikina" edo "zikinduta" esan nahi du eta gaixoari aurpegian eta gorputzean agertutako koskorrei egiten die erreferentzia.
Boinville-en-Mantois
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 201 ziren, horien artean 155 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 155 pertsona aktiboetatik 144 lanean zeuden (80 gizon eta 64 emakume) eta 11 langabezian zeuden (6 gizon eta 5 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Baztanga
Gaur egun, biosegurtasun maila altuenetariko laborategi batzuetan gordetako erreserbak aurkitu daitezke. Hala ere, azkenaldian beldurra dago ez ote den birusa arma biologiko tzat erabiliko.
Boinville-en-Mantois
Diru sarrerak
2009an Boinville-en-Mantois udalerrian 118 unitate fiskal zeuden, 318 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 27.860 euro zen.
Baztanga
Historia
Baztangaren jatorria ezezaguna da, baina oso garai goiztiarrean haren existentziaren ebidentziak daude. Ikerketa batzuen arabera gaixotasun honek K.a. 10000 inguruan giza populazioetan sortu omen zen. Dena den, birusaren aztarnak aurrenekoz Egipton K.a. III. mendeko momietan aurkitu dira.
Boinville-en-Mantois
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Baztanga
Historia
XVIII. mendeko Europan kalkulatzen da 400 000 pertsona inguru hiltzen zirela urtero baztangaz jota, eta bizirik iraun zutenen herenak itsutasuna garatzen zuela. XX. mendean bakarrik, baztangak 300 milioi pertsona hil zituela estimatzen da, eta 500 milioi lagun inguru azken 100 urteetan.
Boinville-en-Mantois
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina eta 1 iturgina.
Baztanga
Historia
1776 an hasi zen Edward Jenner gaixotasun haren aurkako txertoa lortzeko lanean. Behiekin lan egiten zutenek nafarreria ez zutela pairatzen konturatu zen: abereok gaixotasunarekiko erresistentzia zuten eta haien zornea pertsona batzuei inokulatuz gero, ez zirela infektatzen ikusi zuen. Horrela, 1798 an, txertoa lortu zuen.
Boinville-en-Mantois
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Boinville-en-Mantois udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Baztanga
Historia
1959an Osasunaren Mundu Erakundeak baztangaren erauzketa lortzeko mundu osoko txertaketa plana abiarazi zuen, eta honi esker, 1980an baztanga betirako desagertu zen. Hala ere, Errusia k eta AEB ek birusa laborategietan gordeta daukate.
Baztanga motak
Gaixotasuna sortzen duen birusaren ara bera, bi baztanga mota daude:
1.- Variola major: baztanga mota arruntena eta arriskutsuena da. Sukar handiagoa eta erupzio hedatuagoa izaten da. Lau Variola major azpimota daude.
Boinville-en-Mantois
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Baztanga
Baztanga motak
Historikoki, Variola major-en heriotza-tasa % 30ekoa da; hala ere, Variola major lisoa eta hemorragikoa hilgarriak dira. Variola minor-raren heriotza-tasari dagokionez, % 1ekoa da.
Baztanga desagertu baino lehen, bi baztanga mota horiek ezin ziren bereizi, ezaugarri klinikoei dagokienez, baina egun bereiz daitezke. Garai batean baztanga motarik ohikoena Variola major zen. Variola minor gero agertu zen.
Transmisioa eta garapena
Baztanga kutsatzeko, gaixoarekin kontaktu zuzena izan behar da, honek erabiltzen dituen arropa edota maindireen bidez kutsa baitaiteke. Horregatik, gehienetan familiarrak eta ingurukoak jotzen ditu aurrena.
Gizakia baztangaren eramaile naturala da; beraz, animaliek ez dezakete transmititu. Hala ere, gaixotasunaren fase zehatz batzuetan bakarrik transmiti daiteke. Baztangak fase hauek ditu:
Hirugarren egunean, erupzioei koskor bat agertzen zaie. Laugarrenean, koskorrak likidoz betetzen dira eta askotan, koskorraren erdialdea beherantz joaten da. Ezaugarri hori garrantzitsua da baztanga mota bereizteko. Momentu horretan, sukarra igo egiten da eta ez da jaisten, koskorraren gainean kortika sortzen den arte.
Baztangaren ondorioz heriotza gehienak inkubazio fasean izaten ziren. Variola major-reko liso, klasiko eta modifikatuaren kasuan, 5-7 egunen buruan. Hemorragikoa zutenak, aldiz, lehenago hiltzen ziren. Variola minor-ean, azkenik, txertatugabeak soilik hitzen ziren.
Lehenago aipatu bezala, Variola major-retan erupzioaren erdialdea beherantz joaten da, Variola minor-retan ez bezala.
Variola major motak bereizteko sintoma horietaz aparte, beste batzuk ere badaude:
Tratamendua
Gure sistema immunologikoak normalean ezin dio aurre egin baztangari; gainera, gaixotasun horren aurka ez dago tratamendu zehatzik. Horregatik, norbaitek baztanga daukala pentsatzen bada, prebentzio neurri batzuk hartzen dira:
Hala ere, baztanga saihesteko, onena txertoa da. Erupzioa agertu eta lehen eta laugarren egunen artean hartu behar da txertoa: horrek sendatu egin dezake edo infekzioaren arrisku txikitu.
Txertoa
Baztangaren aurkako txertoak, besteak ez bezala, ez dauka Variolae vaccine izeneko birusa, laborategian sortutako antzeko beste birus bat baizik.
Txertoa jaso duenari txertoa jarri dioten lekuan pustula bat sortuko zaio aurrena eta, gero, orbandu eginen zaio: horrek immunizatuta dagoela esan nahi du eta 10 edo 20 urte bitartean iraun dezake. Haren arrisku larrienetakoa kontaktua da, ukituz gero, gaixotasuna transmititzeko arriskua baitago.
Nahita edo nahigabe birusa airean deskargatutakoan, gaixotu litezkeen pertsona guztiak txertatu behar dira, aurretik txertatuak izan badira ere; jarraian, gaixoekin kontaktua izango duten guztiak, medikuetatik hasi eta gaixoen gorpuak manipulatu beharko dituztenak arte. Lehenago jaso ez dutenek txertoa hartzeko lehentasuna izango dute.
Hala ere, txerto horrek alde txarrak ere baditu, honako kasuetan direnek ezin baitute hartu:
Gainera, txertoa hartu ondoren, emakumeek lau hilabete itxaron behar dute haurdun geratzeko.
Antibiralak
Cidofovir-ra eta Brincidofovir-ra eraginkorrak izan birusaren aurka in vitro ikerketetan. Bi hauek Giza Immunoeskasiaren Birusa (GIB) aurkako tratamenduak dira eta birusaren DNA polimerasa inhibitzen dituzten nukleosido analogoak daramate. Dena den, ageriko arrazoi bioetikoengatik, ez da frogatu gizakiengan baztangaren aurkako eraginkortasuna duenik.
Tecovirimat antibirala, berriz, segurua izan daiteke pertsona osasuntsuetan erabiltzeko. Botikak birusaren F13 fosfolipasa du helburu, eta birusaren hedapena blokeatzen du in vitro eta in vivo. Aurreko kasuan bezala, ez da eraginkortasun zuzenik frogatu gizakietan baztangaren aurka, baina hala eta guztiz ere, AEBko Elikagai eta Sendagaien Administrazioak onartu du baztangarako tratamendu gisa.
Arrisku biologikoa
Baztanga munduan emandako lehen arma biologiko tzat ematen da. XIV. mendean armada tartarikoak baztangaz hildakoen gorpuak katapultatzen zituen herri setiatuetara. 1754-1767 urteen artean emandako frantziarren eta indiar-amerikarren arteko gudan erabili izan zen arma gisa, non frantziar soldaduek baztangaz kutsaturiko arropak sakabanatzen zituzten indiarren artean hauek kutsatzeko asmoarekin.
Gaur egun baztanga desagerrarazita dago. Dena den, Errusian eta AEBetan dauden biosegurtasun maila altuenetariko laborategi batzuetan gordetako erreserbak aurkitu daitezke. Hainbat ikertzaileen ustetan, gerra hotza ren ondorioz Sobietar Batasune ko armadak eta AEBko defentsa zerbitzuek baztangaren birusa eraldatu izan omen zuten arma biologikotzat erabiltzeko. 1991ko Sobietar Batasunaren desegitea k tentsioa leundu egin zuen, baina azken denboraldian emandako gatazka belikoen ondorioz beldurra dago ez ote den birusa arma biologikotzat erabiliko. Izan ere, 2021-2022ko urtean Errusia-Ukrania krisia n aipatu izan da arma biologikoen erabilera eman daitekeela.
Macrosphenus concolor
Macrosphenus concolor Macrosphenus generoko animalia da. Hegaztien barruko Macrosphenidae familian sailkatua dago.
Puntioplites proctozystron
Puntioplites proctozystron Puntioplites generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Northbay
, 'Am Bàgh a Tuath', Eskoziako Barra uhartearen iparraldean dagoen udalerri eta komunitate bat da, Kanpoko Hebridetan.
1986ko Munduko Futbol Txapelketa
1986ko Munduko Futbol Txapelketa Mexikon urte hartako maiatzaren 31tik ekainaren 29ra antolatu zuten. Argentina txapeldun eta Alemania txapeldunorde gelditu ziren.
Rovaniemiko Udala
Rovaniemiko Udala (finlandieraz, Rovaniemen kaupunginvaltuusto) Lappiko hiriburua gobernatzen duen erakundea da.
Bilakaera
¹ Alternatiba Demokratikoak 2
Kazuhiro Mori
Kazuhiro Mori (森 一紘, 1981eko apirilaren 17a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vissel Kobe.
Sintzitiotrofoblasto
Sintzitiotrofoblasto enbrioiaren estalkiaren zatirik kanpokoena da, mintz interzelularrak desagertzen direnean zelula multinukleatuz osatua egoteko itxura hartzen duena. Bilo korionikoak sintzitiotrofoblastoaren ugalketatik sortzen direnez, garrantzi handia dauka karenean zehar amaren eta fetuaren artean gertatzen diren mantenugaien elkartrukeetan. Horrez gain, sintzitiotrofoblastoko zelula multinukleatuek haurdunaldiaren bigarren astetik aurrera detekta daitekeen giza gonadotropina korionikoa (GGK) sortu eta jariatzen dute. Hormona hau bigarren astetik aurrera detektagarria da.
Symphurus gilesii
Symphurus gilesii Symphurus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Alatriste
Alatriste 2006ko Agustín Díaz Yanes espainiar zinema zuzendariaren filma da, Arturo Pérez-Reverteren Las aventuras del capitán Alatriste eleberrian oinarrituta.
Argumentua
Espainiako Urrezko Mendean, Diego Alatriste Hogeita Hamar Urteko Gerran borrokatzen den espainiar soldadua da. Lope Balboa lagunak hala eskatuta, Iñigo Balboa bere semeaz arduratu da.
Caolas
, 'An Caolas', Eskoziako Barra uhartean dagoen kokaleku txiki bat da, Kanpoko Hebridetan.
Gaur egungo, Eskozia populaturiko kokaleku mendebaldekoena da, iraganean St Kilda uharteko Hirta udalerria hustuarazi zutenetik. Bai eta Erresuma Batuko kokaleku populatu mendebaldekoenetako bat ere, Ipar Irlandako Fermanagh konderrian dagoen Belleek udalerriarekin batera.
Gallotia simonyi
Gallotia simonyi Gallotia generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Maserati GranTurismo
Modeloaren lehen belaunaldia 2007ko Genevako nazioarteko automobil-azokan eta GranCabrio bertsioan aurkezttu zen hero 2009ko Frankfurteko automobil-azokan. Bigarren belaunaldia, %100 elektrikoa den GranTurismo Folgore delakoa, 2023an merkaturatuko zela iragarri zen.
Beaulon
Beaulon Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Beaulon udalerrian erroldatutako biztanleak 1.606 ziren. Familiak 690 ziren, horien artean 212 pertsona bakarrekoak ziren (108 bakarrik bizi ziren gizonak eta 104 bakarrik bizi ziren emakumeak), 223 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 191 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 64 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 845 etxebizitza zeuden, 715 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 53 bigarren erresidentzia ziren eta 77 hutsik zeuden. 815 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 715 etxebizitza nagusietatik 536 bere jabearen bizilekua ziren, 168 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 26 etxek bi gela zituzten, 120 etxek hiru zituzten, 237 etxek lau zituzten eta 333 etxek bost zituzten. 453 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 346 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 296 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 985 ziren, horien artean 697 aktiboak ziren eta 288 inaktiboak ziren. 697 pertsona aktiboetatik 653 lanean zeuden (369 gizon eta 284 emakume) eta 44 langabezian zeuden (15 gizon eta 29 emakume). 288 pertsona inaktiboetatik 122 erretiraturik zeuden, 48 ikasten zeuden eta 118 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Beaulon udalerrian 746 unitate fiskal zeuden, 1.673,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.934 euro zen.
Safran
Safran goi teknologiako multinazional frantziarra da, defentsan, ekipamendu aeronautikoan eta segurtasunean espezializatua. Taldea SNECMA (Société Nationale d 'Étude et de Construction de Moteurs d' Avion) eta SAGEM (Société d 'Applications Générales de l' Électricité et de la Mécanique) 2005ean elkartu ondoren sortu zen. Bulego nagusiak Parisen daude.