cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Meyze
Biztanleria
2007an La Meyze udalerrian erroldatutako biztanleak 833 ziren. Familiak 358 ziren, horien artean 110 pertsona bakarrekoak ziren (59 bakarrik bizi ziren gizonak eta 51 bakarrik bizi ziren emakumeak), 134 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 86 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 493 etxebizitza zeuden, 369 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 70 bigarren erresidentzia ziren eta 53 hutsik zeuden. 479 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 369 etxebizitza nagusietatik 294 bere jabearen bizilekua ziren, 65 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 12 etxek bi zituzten, 63 etxek hiru zituzten, 106 etxek lau zituzten eta 188 etxek bost zituzten. 302 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 137 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 186 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 502 ziren, horien artean 395 aktiboak ziren eta 107 inaktiboak ziren. 395 pertsona aktiboetatik 354 lanean zeuden (196 gizon eta 158 emakume) eta 41 langabezian zeuden (22 gizon eta 19 emakume). 107 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Meyze udalerrian 389 unitate fiskal zeuden, 866 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.126 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 41 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 4 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean La Meyze udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.664 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oncle Archibald
Abestiak
Beste zerbait ez bada aipatzen, hitzak eta musika Georges Brassensenak dira.
Diporiphora nobbi
Diporiphora nobbi Amphibolurus generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago. Australian bizi dira.
NGC 1738
NGC 1738 galaxia espiral bat da, Lepus konstelazioan. Ormond Stoneek aurkitu zuen n.
East Haven (Connecticut)
East Haven Connecticuteko herri bat da. New Haven konderrian kokatua dago. 2010ean 29,257 biztanle zituen, 31.75 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Pompain
Saint-Pompain Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Pompain udalerrian erroldatutako biztanleak 882 ziren. Familiak 342 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (33 bakarrik bizi ziren gizonak eta 41 bakarrik bizi ziren emakumeak), 138 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 126 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 405 etxebizitza zeuden, 357 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 402 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 357 etxebizitza nagusietatik 289 bere jabearen bizilekua ziren, 62 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 109 etxek lau zituzten eta 187 etxek bost zituzten. 290 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 153 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 182 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 543 ziren, horien artean 411 aktiboak ziren eta 132 inaktiboak ziren. 411 pertsona aktiboetatik 385 lanean zeuden (207 gizon eta 178 emakume) eta 26 langabezian zeuden (14 gizon eta 12 emakume). 132 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 44 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Pompain udalerrian 377 unitate fiskal zeuden, 974,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.825 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 arraindegia zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1939ko Home Nations Txapelketa
1939ko Home Nations Txapelketa Errugbi txapelketa honen hogeita hamabosgarren ekitaldia izan zen (guztira 52.a). 1939ko urtarrilaren 21ean hasi eta martxoaren 18an bukatu zen. Galesek, Irlandak eta Ingalaterrak garaipen partekatua lortu zuten.
Bigarren Mundu Gerrak eragindako etenaren aurretik jokatu zen azken ekitaldia izan zen eta "Home Nations Txapelketaren" azkena ere bai, 1947an lehiaketari berrekin zitzaionean Frantzia berriz txapelketan onartua izan baitzen.
Puntuazio sistema
Entseguak hiru puntu balio zituen eta gauzatzeak beste bi. Dropak lau puntu balio zituen eta zigor kolpeak hiru.
Txapelketako sailkapenari dagokionez irabazitako partidak bi puntu balio zituen, berdindutakoak bat eta galdutakoak zero.
Palmaresa
1939 arteko bakarkako garaipenak. (*) 1889ko garaipena kontuan hartuta
Henri de Toulouse-Lautrec
Henri de Toulouse-Lautrec (Albi, Tarn, 1864ko azaroaren 24a - Malromé gaztelua, Gironda, 1901eko irailaren 9a) frantziar margolari eta ilustratzailea izan zen. Pariseko gaueko bizitza, bereziki ikuskizun-girokoa, margotzeagatik nabarmendu zen.
Ernst Öpik
Ernst Öpik (Kunda, Estonia, 1893ko urriaren 22a - Bangor, Ipar Irlanda, 1985eko irailaren 10a) estoniar astronomoa izan zen.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografia eta obra
Toulouse-Lautrecen biografia ezagutu gabe ezin da haren artea ulertu. Izan ere, bizimodu guztiz berezia egin zuen, gaztetan izandako bi istripuk erabat baldintzaturik. Bi izterrezurrak hautsi, eta hezurretako gaitz ezin sendatuzkoa sortu zitzaion, eta, hala, betiko desitxuraturik, bere arazoak gainditu nahian, buru-belarri jardun zuen beti margolaritzan, baita krisialdi larrienetan ere. Gurasoak elkarren lehengusu-lehengusinak izanik, odolkidetasun horrek hezurretako gaixotasun larria eragin zion, eta ezin izan zen normal hazi; 1,52 metro altu besterik ez zen.
Ernst Öpik
Biografia
Moskuko Unibertsitatean egin zituen ikasketak, eta han bertan egin zituen bere lehenengo ikerketak. Lehen Mundu Gerran Turkestango Unibertsitatea sortzen lagundu zuen Tashkenten. Gero, Estoniara itzuli zen doktore-ikasketak egitera, eta astronomiako sailaren ardura izan zuen Tartuko Unibertsitatean, Bigarren Mundu Gerrara arte. Gerraz geroztik, Armagh Behatokian aritu zen lanean, Ipar Irlandan.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografia eta obra
Gainerakoan, Toulouse-Lautrecen joera gaur egungo poeta eta artista handien joera bera da, gizarte burges guztiz mailakatu batean sorturik, gizarte zurrun horrekiko desadostasuna adierazi duten haiena. Izan ere, XIX. mendeko azken hogei urteetan, haustura bat izan zen formen eta ideien alorrean, zenbait jeniori esker, eta Toulouse-Lautrec izan zen jenio haietako bat. Bere drama pertsonalak adierazpen behar bortitz bat sortu zion, eta Toulouse-Lautrec izan zen gero espresionismo deitu zen joeraren oinarrietako bat.
Ernst Öpik
Biografia
Meteoroak, kometak eta asteroideak aztertu zituen, eta Marteko kraterrak iragarri zituen. Halaber, garrantzi handiko ekarpenak egin zituen izarren egituraren eta bilakaeraren teorian.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografia eta obra
Henri de Toulouse-Lautrec goi-mailako aristokraziako familia aberats batean jaio zen, Frantziako Albi hirian, eta, hala, aristokraziaren usadioetan hazi zen, kirol eta arterako zaletasunean. Henri gazteak, aitak eta osabak bezala, biziki maite zuen marraztea. 1878tik aurrera hasi zen marrazten buru-belarri, istripuek eragindako eritasuna ezin sendatuko zela ikusi zuenean.
Maneten eta inpresionisten eraginpean lan egin zuen Toulouse-Lautrecek hasieran. Hala, estilo horri jarraituz egin zuen 1883an bere amaren erretratu bat (Toulouse-Lautreceko kondesa, Albiko museoa). Baina, geroxeago, eta asko ibiltzen baitzen Van Goghekin (1886-1888 urteetan, batez ere), teknika puntillistaren aldera egin zuen hark hezala. Hain zuzen ere, Van Goghen erretratu zoragarri bat egin zuen pastel-margoez, Van Goghen beraren moduko margokera erabiliz (1887, M. N. V. Van Gogh, Amsterdam).
1890 aldera, betiko aldendu zen inpresionismotik, eta margolari independenteei lotu zitzaien (Renoir, Les Nabis). Izan ere, Toulouse-Lautrec beti izan zen teoria eta taldeen kontrakoa. Alabaina, margolari batek, Edgar Degasek, eragin erabakigarria izan zuen haren obran. Hark bezala, Toulouse-Lautrecek ere marrazkiaren adierazpen-indarrari ematen zion nagusitasuna, eta orobat hark bezala, modeloari eta giroari egokitzen zion beti teknika. Era berean, hari jarraituz egin zuen Toulouse-Lautrecek Parisko ohituren azterketa, eta gai "modernoen" aukera (La blanchisseuse, 1889, Paris, bilduma pribatua). Degasek bezala, kabareten eta prostituzio-etxeen mundua margotzen zuen, baina ez zen inoiz izan hura berain krudela eta gupidagabea. Bera ere bitxia eta barregarria izaki, Degasek baino hobeto ulertzen zuen gizakiaren zoritxarra, eta argi antzematen da hori haren koadroetan.
Montmartren urte asko egin ondoren, Champs-Elyséesetara joan zen bizitzera, baina gauero-gauero itzultzen zen tabernetan, kaberetetan eta putetxeetan edatera eta marraztera, lekua gordea izaten baitzuen beti haietan. Kabaret famatuenetan (Moulin-Rouge, Rat-Mort, Moulin de la galette...) gaueko ikuskarietako izarrak aurkitzen zituen, eta haiek margotzen zituen, duintasuna ematen dien bihozberatasun batez. Ikusle lizunak, proxeneta makurrak, halakoak bakarrik tratatu zituen gogorkeriaz bere koadroetan. Haiekin ez zuen errukirik.
Kankan dantzariak miresten zituen, batez ere Goulue deitzen zutena. Etengabe aztertzen zuen dantzaren erritmo bizia, gora egiten duten zangoena, hegan doan arroparena. Sarritan margotu zituen halaber, beste askoren artean, Chocolat dantzari beltza eta Jane Avril, Mélinite ospetsua (Jane Avril dantzaria, 1891-92 ing., Orsayko museoa). Prostituten eta haien munduaren inguruan ere zenbait maisulan egin zuen, likitsak eta aldi berean ironikoak eta ederrak.
Abeslari ospetsuak ere sarritan margotu zituen, eta baita zirkoko artistak ere. Antzerkiko premiereetara ez zuen inoiz huts egiten, eta, hala, modako antzezleak izan ziren haren litografietako gaietako bat, Sarah Bernhardt frantses antzezle famatua horien artean.
Toulouse-Lautrec, beti ere, marrazkilari guztiz trebea izan zen: lerro zorrotzak, lasterrak, adierazkorrak egiten zituen, siluetak iradokitzeko (Ohean, 1896 ing., Courtauld Inst., Londres). 1884an ilustrazioak egiten hasi zen, Victor Hugoren liburuetarako.
Boyneko gudua
Boyneko gudua (ingelesaz Battle of the Boyne, eta irlanderaz Cath na Bóinne) Irlandako Jakobiten matxinadaren barnean 1690eko uztailaren 1an jazotako gudu erabakigarria izan zen.
Boyneko gudua Jakobiten gudaren esparruan erabakigarri bat izan zen. Gillen III.a Ingalaterrakoak Jakue II.a Ingalaterrakoa eta honen jarraitzaile Jakobitak garaitu zituen. Parlamentu ingelesaren gonbidaketan Guillermo Jacobo II bere tronutik kendu zuten 1688 urtean. Bi erregeak haien armadaren komandante bezala aritu ziren. gudua 1690ko uztailaren 1an izan zen. Armada bakoitza Boyne ibaiaren ertz banatan kokatu zen. Gillenen armadak Jakobitarren Armada oso erraz garaitu zuen. Jacobiten armadak gerlari errekrutatu berriak eta gutxi prestatuak zituen. Gudu hau Irlanda eta Britainia Handiaren historiarako oso garrantzizkoa izan zen. Horrez gain gudu hau funtsezkoa izan zen folklorerako, batez ere irlandar protestante eta unionistentzat, urtero garaipen hau ospatu ohi dutelarik.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografia eta obra
Etengabe marrazten zuen, edozein lekutan, edozein paper-puskatan. Haren marrazkiak pertsonaia definitzen zuen, beti ere modeloaren psikologia agertuz. Autoerretratuak berak ere karikatura lotsagabeak dira. Denborarekin, marrazki ausartek, konposizioaren zentzuak, japoniar estiloko soiltasunak, kartelaren maisu bihurtu zuten. Inprenta mekanikoa lau koloreko kartela egiten hasi zenean, iragarki-kartelen estilo iraultzaile bat sortu zuen Toulouse-Lautrecek. Moulin Rouge – La Goulue (1891) eta Aristide Bruant bere kabaretean (1891) kartelek izugarrizko ospea izan zuten, eta haien ondoren kartel-sail bikain bat etorri zen. Kartel horien planoen eta keinuen dinamismoari, laranja eta urdina, gorria eta beltza kontrajarririk osaturiko koloreen joko bikaina erantsi behar zaio.
Antzeko ausardia erabili zuen 1892tik aurrera egin zituen litografia ugarietan (Elles, 1896). Oso agerikoa du horietan japoniar estanpen eragina. Eskola eta taldeetan sartu gabe ere, Art Nouveauren ikerketen bidea ari zen Toulouse-Lautrec zabaltzen, eta orobat ari zen Sezesio estiloa iragartzen. 1892tik 1899ra, 300 litografia baino gehiago egin zuen. Osorik zaintzen zuen litografien prozesua: harriaren alea, paperaren kalitatea, probak. Bere gai gogokoenak erabili zituen haietan: antzerkia, zirkoa, lehiaketak, txirrindua. Egunkarietarako ere egiten zituen marrazkiak. Era berean, antzerkirako ere lan egin zuen, antzerkiko dekorazioen eta egitarauen maketak eginez.
Teresa Saez Barrao
Teresa Saez Barrao (Binefar, Huesca, 1957ko apirilaren 20a) aktibista feminista da eta Nafarroako Indarkeria Sexistaren aurkako Emakumeen Plataformaren eta Nafarroako eta Espainiako Emakumearen Arretarako Zentroaren eta Harrera Etxearen sortzaileetakoa da. Lunes Lilas sortu zuen.
Biografia
Teresa Saez Barrao Binefarren jaio zen. Bartzelonan Historia eta Nafarroako Unibertsitate Publikoan Pedagogia ikasketak egin zituen. Lehenengo eskola orientatzaile lanetan aritu zen eta 1997tik Lizarrako (Nafarroa) Udalean aukera berdintasuneko teknikaria da. Genero indarkeriaren berdintasun eta prebentzio politiketan aditua eta Nafarroako genero indarkeriaren aurkako ekintzetan aitzindaria.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografia eta obra
Lehenengo erakusketa egin zuenean, 1893an, Maison Goupileko galerian, miresmen bizia sortu zuten Toulouse-Lautrecen lanek. 1895erako egina zuen artista handi baten ospea. Hala ere, gero eta gehiago edaten zuen, eta 1899an izan zuen lehen delirium tremensa. Neullyko osasun-etxe batean sartu zuten, eta han, buruz, koloretako arkatzak erabiliz, zirkoari buruzko marrazki-sail bat egin zuen. Haietatik hogeita bi argitaratu zituzten Manzi eta Joyantek 1905an, faksimil moduan (Zirkoko agurra, 1899, Hofer bilduma). 1899an zenbait obra bikain margotu zuen. Konposizioaren lerro zeharrek, gorri eta berde indartsuek, argi bizi-biziek, Toulouse-Lautrecen azken urteetako larritasuna eta etsimena agertzen dute. Elbarriturik, lantegia itxi behar izan zuen, eta, amarengana hurbiltzeko, Malromeko gaztelura joan zen, Girondara. Hantxe hil zen 1901ean.
Boyneko gudua
Boyneko bataila (irlandarrera Cath na Bóinne) guda erabakigarri bat izan zen Jakobiten gudaren esparruan.
Teresa Saez Barrao
Biografia
Aktibismo feministaz gain, erantzukizun politikoak izan ditu Nafarroan, bai udaletan bai parlamentuan. Burlatako (Batzarre) eta Atarrabiako (Euskal Herritarrok) udaletan zinegotzi izan da. 2017az geroztik, 2019 arte, Podemos-Ahal Duguko parlamentaria izan zen Nafarroako Parlamentuan. –Ahal Dugu taldeko bozeramaile-lanetan aritu zen hezkuntzaren, osasunaren eta berdintasunaren arloan, eta baita herritarren eta erakundeen arteko harremanen batzordeko buru ere.
Henri de Toulouse-Lautrec
Biografia eta obra
Amak, Adèle de Toulouse-Lautrec kontesa, semearen lagunekin batera museo desberdinetan uztea saiatu ondoren, Albiko udalari eman zion berak bildua zuen semearen lan guztia: oihalak, marrazkiak, grabatuak. Material horiekin 1922ko uztailaren 30an Toulouse-Lautrec Museoaren lehenengo aretoak ireki ziren. Maisulanen-sail bikaina osatzen dute obra horiek, Toulouse-Lautrecen obraren garrantziaren adierazgarri. Izan ere, grafismoaren indarra eta arrasto koloredunen zehaztasuna aldi berean izan ziren eragingarri Nabiskoen, Gauguinen eta Picassoren lanetan. Itzal berdeek eta urdinek, berriz, fauvisten eta espresionisten margolan ausartak iragartzen zituzten. Toulouse-Lautrec izan zen, eta horretan ez zuen lehiakiderik izan, XIX. mendearen bukaerako Montmartreren ikuspegiaren sortzailea. Eta mundu nahasi, makur horri, dimentsio lirikoa, epikoa ia, ematen asmatu zuen.
Boyneko gudua
Jacobo II Ingalaterrako erregea eta honen jarraitzaile Jakobitek garaituak izan ziren Guillermo III Ingalaterrakoa, Jacoboren iloba eta honen sustatzaileena. Parlamentu ingelesaren gonbidaketan Guillermo Jacobo II bere tronutik kendu zuten 1688 urtean. Bi erregeak haien armadaren komandante bezala aritu ziren.
Bataila 1690ko uztailaren 1eam izan zen, Droghedan. Drogheda Irlandako ekialdean dagoen herri bat da. Armada bakoitza Boyne ibaiaren alde batean kokatu ziren. Guillermoko armada oso erraz garaitu zuten Jacobiten armadei. Jacobiten armadak gerrari errekrutatu berriak eta gutxi prestatuak eta soldaduak. Bataila hau sinbolikoa izan zen eta Irlandako eta Bretaña handiko bataila hoberenetako bat izan zen. Horrez gain bataila hau funtsezkoa izan zen folklorerako, Irlandako protestantea.
Central City (Arkansas)
Central City Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Sebastian konderrian dago, Arkansas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Compsophis infralineatus
Compsophis infralineatus Compsophis generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Pertica Bassa
Pertica Bassa Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Pertica Bassak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Arc
Arc Frantziako ibai bat da, Savoia departamendua zeharkatzen duena. Bere luzera, 128 kilometrotakoa da. Isere ibaiaren ezkerraldeko ibaiadarra da, nora Chamousset inguruan iristen den, Albertvilleetik 15 kilometro beherago. Bere ibilbidea Frantzia eta Italia arteko mugatik gertu igarotzen da, Alpe Graioetatik, Bonneval-sur-Arcetik iparrekialdera. Arceko harana, Maurienne, Frantzia eta Italia arteko garraiobide garrantzitsua da.
Gimnastika 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan - Gizonezkoak jauzi-zaldia
Gizonezkoen jauzi-zaldia 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan Ariake Gimnastika Zentroan egin zen 2021eko uztailaren 24tik abuztuaren 2ra bitarte. 20 gimnastek hartu zuten parte, 15 nazionalitatekoak.
Shin Jea-hwan hegokorearrak Denis Ablyazin errusiarrarekin lehiatu zuen berdinketa hausteko. Shinen lehen urrea izan zen eta Alyazinen hirugarren zilarra. Berdinketa zailtasunik handiena egin zuen gimnastak hautsi zuen. Artur Davtyan armeniarrak brontzea irabazi zuen, bere lehenengoa eta bere herrialdearen lehenengoa gimnastika artistikoan. Davtyanen domina Armenia 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan lortutako lehenengoa izan zen.
Txapelketa
Gizonezkoen sailkapen fasean notarik onena izan zuten zortzi gimnastek parte hartu zuten finalean, herrialde bakoitzetik gehienez ere bi.
Sailkapena
Erreserban geratu ziren hiru gimnastak honakoak izan ziren:
106 Dione
Dione, asteroide zerrendako 106. asteroidea da. 1868ko urriak 10ean aurkitu zuen James Craig Watsonek Ann Arborretik.
Dionegatik deitua, greziar mitologian, Afrodita jainkosa eta Titanen ama zena.
Mariano Puga Concha
Mariano Puga Concha (Santiago, 1931ko apirilaren 25a - Ibidem, 2020ko martxoaren 14a) Txileko elizbarrutiko apaiza eta giza eskubideen aldeko ekintzailea izan zen. "Apaiz langilea" bezala ezaguna –eliza eta eraikuntzako langilea aldi berean egin izanagatik–, La Leguako parrokoa izan zen, Unibertsitateko Parrokiaren sortzailea –izaera pastorala duen erakundea, ikasleen, akademikoen, langileen eta biztanleria orokorraren behar espiritualak asetzera zuzendua– eta Giza Eskubideen defendatzailea herrialde horretako diktadura militarrean.
Prébendés karrika
Prébendés karrika (frantsesez: Rue des Prébendés) Baiona hiriko kalea da, Baiona Handian dagoena.
Montaut karrika eta Rempart Lachepaillet boulevard artean dago. Gouverneurs, Douer eta Faures karrikak zeharkatzen ditu.
Bertan Saubist etxea dago, XIV. mendeko hasieran eraikia eta 1927ko abenduaren 29tik aurrera monumentu historiko sailkatua.
Édouard Ducéréren esanetan, Erdi Aroan sarritan ibilitako kalea izan zen eta 1612ko hiriko mapan agertzen da.
Prébendiers izena, euskaraz "prebenda-eskale" esan nahi duena, gertuko sakristiatik datorkio. Erdi Aroan Saubier edo Saubiste izenak ere omen zituen.
Gallup (Mexiko Berria)
Gallup Mexiko Berriko hiri bat da. McKinley konderrian kokatua dago. 2010ean 21,678 biztanle zituen, 48.99 kilometro koadrotan banatuta.
Jean Jauregiberri
Jean Jauregiberri edo de Jauréguiberry (Argentina 1880 - Aloze, Zuberoa 1952) Zuberoako Jauregiberri familia ezagunaren kidea da, medikua izateagatik nabaritu zena.
Saint-Étienne-du-Rouvray
Saint-Étienne-du-Rouvray Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2007an 27.616 biztanle zituen.
Jean Jauregiberri
Biografia
Bere emaztea Alozeko Gabrielle Grison izan zen. Lanbidez armadako sendagilea.
Giovanni Pascoli
Giovanni Pascoli (San Mauro Pascoli, Romagna, 1855eko abenduaren 31 - Bolonia, 1912ko apirilaren 6a) italiar poeta lirikoa izan zen.
Saint-Étienne-du-Rouvray
Biztanleria
2007an Saint-Étienne-du-Rouvray udalerrian erroldatutako biztanleak 27.616 ziren. Familiak 10.331 ziren, horien artean 2.981 pertsona bakarrekoak ziren (1.200 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.781 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.764 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 3.380 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 1.206 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Jean Jauregiberri
Biografia
Bigarren Mundu Gerraren aurretik Piarres Lafittek bultzatzen zuen "Eskualherrizaleen mugimenduan" ibili zen. Espainiako Gerra Zibila dela eta Madalena arrebarekin hegoaldeko euskaldunen alde aritu zen, iheslariak laguntzen.
Giovanni Pascoli
Gaztaro gogorra izan zuen; arrazoi politikoak zirela eta, kartzelan sartu zuten (1879). Unibertsitateko irakaslea izan zen Livornon (1887an), Bolonian (1895ean), Mesinan (1897-1903 urteetan) eta Pisan (1903-1906 urteetan). 1906. urtean Carducciren lekua hartu zuen Boloniako katedran. Pascolik gogo-egoerak eta amets melankolikoak islatzen ditu bere poemetan, eta baita izadiaren maitasuna ere. Obra nagusiak: Myricae (1891), Primi Poemetti (1897-1900, Poema Txikiak), Poemi conviviali (1904), Poemi del risorgimento (1913), Canzoni di re Enzio (1921, Enzo erregearen abestiak).
Saint-Étienne-du-Rouvray
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Jean Jauregiberri
Biografia
Bigarren Mundu gerran Zuberoa okupatzen zuten alemaniarren kontrako erresistentzian ibili zen, Pierre eta Allande (Arnaud) seme zaharrenekin batera; hirurak armadako sendagile. Allandek jeneral gradua dauka eta Alozen bizi da, erretretan.
Saint-Étienne-du-Rouvray
Etxebizitza
2007an 11.270 etxebizitza zeuden, 10.660 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 590 hutsik zeuden. 6.356 etxeak ziren eta 4.823 apartamentuak ziren. 10.660 etxebizitza nagusietatik 5.048 bere jabearen bizilekua ziren, 5.495 alokairuan okupaturik zeuden eta 116 doan lagata zeuden; 219 etxek gela bat zuten, 772 etxek bi zituzten, 2.682 etxek hiru zituzten, 3.582 etxek lau zituzten eta 3.406 etxek bost zituzten. 6.439 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5.698 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.558 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Jean Jauregiberri
Lanak
Euskaraz artikuluak idatzi zituen aldizkari batzuetan: Haatik, bere obra nagusia frantsesez idatzi zuen, euskarazko izenburua badu ere:
Saint-Étienne-du-Rouvray
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 17.522 ziren, horien artean 11.127 aktiboak ziren eta 6.395 inaktiboak ziren. 11.127 pertsona aktiboetatik 8.895 lanean zeuden (4.866 gizon eta 4.029 emakume) eta 2.232 langabezian zeuden (1.159 gizon eta 1.073 emakume). 6.395 pertsona inaktiboetatik 1.412 erretiraturik zeuden, 2.412 ikasten zeuden eta 2.571 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Étienne-du-Rouvray udalerrian 10.470 unitate fiskal zeuden, 26.983 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.970 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 831 komertzioetatik, 16 erauzte enpresak ziren, 15 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 33 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 115 eraikuntza enpresak ziren, 232 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 49 garraio enpresak ziren, 52 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 11 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 38 finantziazio enpresak ziren, 28 higiezinen enpresak ziren, 110 zerbitzu enpresak ziren, 85 administrazio publikoko enpresak ziren eta 37 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 176 zerbitzu publikoetatik, 2 poliziaren kasernak ziren, 2 lan bilaketa bulegoak, 2 posta bulegoak, 5 banku bulegoak, 1 funeraria, 13 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 3 autoeskolak, 22 igeltseroak, 12 margolariak, 15 zurginak, 17 iturginak, 16 argiketariak, 7 eraikuntza enpresak, 17 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 2 aldi baterako lan enpresak, 25 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 65 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 6 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 10 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 11 okindegiak, 12 harategiak, 1 arraindegi zen, 7 liburu dendak, 3 arropa dendak, 1 elektrotresna denda zen, 2 altzari dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 1 drogeria zen, 3 lurrin-dendak, 1 bitxi-denda zen eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Étienne-du-Rouvray udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, 5 psikiatriko, osasun-zentro 1 bat, 12 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
2009an 10 haur-eskola eta 10 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Étienne-du-Rouvray udalerrian 4 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.260 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 1.115.
Saint-Étienne-du-Rouvray udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen.3 Unibertsitate zentroak zeuden, horietatik 1 Unibertsitate mailako formakuntza eta ikerketa unitate bat zen,, 1 unibertsitate-insituto bat eta 1 ingenieritza eskola bat zen.
Ophichthus cruentifer
Ophichthus cruentifer Ophichthus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Azkaineko harrespilak
Azkaineko harrespilak eta megalitoak Larraona-Lizuniagako eremuan daude kokatuta.
Ophichthus cylindroideus
Ophichthus cylindroideus Ophichthus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Sorvilán
Sorvilán Granadako probintziako (Espainia) udalerria da. 2007an 659 biztanle zituen.
Central Valley (Utah)
Central Valley Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Sevier konderrian dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Saint-Béron
Saint-Béron Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Béron udalerrian erroldatutako biztanleak 1.450 ziren. Familiak 562 ziren, horien artean 151 pertsona bakarrekoak ziren (79 bakarrik bizi ziren gizonak eta 72 bakarrik bizi ziren emakumeak), 166 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 200 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 45 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 641 etxebizitza zeuden, 578 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 534 etxeak ziren eta 106 apartamentuak ziren. 578 etxebizitza nagusietatik 446 bere jabearen bizilekua ziren, 127 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 24 etxek bi zituzten, 87 etxek hiru zituzten, 160 etxek lau zituzten eta 302 etxek bost zituzten. 453 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 232 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 301 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 950 ziren, horien artean 699 aktiboak ziren eta 251 inaktiboak ziren. 699 pertsona aktiboetatik 634 lanean zeuden (370 gizon eta 264 emakume) eta 66 langabezian zeuden (26 gizon eta 40 emakume). 251 pertsona inaktiboetatik 107 erretiraturik zeuden, 73 ikasten zeuden eta 71 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Romanica
Romanica edo Lingua Romanica Commun Unificata Erromantze hizkuntzen osagarrietatik sortutako mintzaira eraikia da. Latin moderno modukoa da, kontuan hartuta antzinean latinetik beratik eratorritako hizkuntzetatik abiatzen dela alderantzizko prozesua eginez, batasunarena alegia.
2001ean abiatu zuen Romanica Josu Lavin getxoztarrak.
Saint-Béron
Diru sarrerak
2009an Saint-Béron udalerrian 605 unitate fiskal zeuden, 1.576,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.162 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 68 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 24 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 4 zurginak, 4 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
Le (argipena)
Le izenak hainbat adiera du:
Saint-Béron
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Béron udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 228 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Iñaki Aizpuru Oiarbide
Iñaki Aizpuru Oiarbide (Itsasondo, Gipuzkoa, 1956) botanikoa da. Aranzadi Elkartearen partaidea, urte askoan Gipuzkoako Foru Aldundian lan egin zuen. Ondoren, IHOBE enpresan aritu zen. Euskal Herriko landareak eta inguruetakoak sailkatzeko gako irudidunak liburua ondu zuen, beste egile batzuekin.
NGC 1739
NGC 1739 galaxia espiral bat da, Lepus konstelazioan. Ormond Stoneek aurkitu zuen n.
Aiboa
Aiboa Getxoko auzoa da, Neguri eta Algorta artean dagoena.
Urotrygon venezuelae
Urotrygon venezuelae Urotrygon generoko animalia da. Arrainen barruko Urotrygonidae familian sailkatzen da.
Goiânia
Goiânia Brasilgo erdialdeko hiri bat da, Goiás estatuko hiriburua. Goiânia udalerriko burua da, eta udalerriak gutxi gorabehera 1,2 milioi biztanle eta 739,5 km² dauzka. Era berean, Goiâniako Metropoliko Lurraldearen erdigunea da, eta lurralde horretan 2 milioi biztanle bizi dira gutxi gorabehera. Geografia aski laua du, eta Meia-Ponte da ibairik garrantzitsuena.
Drac
Drac Frantziako ibai bat da, hegoekialdean dagoena. Isere ibaiaren ezkerraldeko ibaiadarra da. Drac Beltza eta Drac Zuria batzen direnean sortzen da, Massif des Écrins izeneko mendigunearen hegoaldeko zatiak. Uharka mordo batetatik igarotzen da. Bere urak Isere ibaian isurtzen ditu Grenobletik gertu. Bere ibaiadarrik garrantzitsuena Romantxe izenekoa da.
Drac ibaiak, honako departamendu eta herriak igarotzen ditu:
Tapiz gorri
Tapiz gorria edo alfonbra gorria estatuburuek ekitaldi formal eta zeremonialetan egiten duten bidea markatzeko erabili ohi dute, eta azken hamarkadetan pertsona garrantzitsuak edo ospetsuak joaten diren ekitaldietan ezarri dute. Ikur kultural bilakatu eta euskaraz erraztasunak ematen dizkiogu esateko "alfonbra gorria jarri" esaera erabiltzen dugu. Munduko tapiz gorririk luzeenak 6.358,60 metro neurtzen du, eta Almería hiriko kaleetan erakutsi eta erabili zuten.
Tapiz gorri baten lehen aipamen ezaguna Eskilok k.a. 458an idatzitako Agamemnon antzerkian agertu zen. Protagonista Troiatik itzultzen denean, Klitemnestra bere emazte mendekariak harrera egiten dio, eta bidezidor gorri bat eskaintzen dio bidea egin dezan.
Duberria shirana
Duberria shirana Duberria generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
East Lyme (Connecticut)
East Lyme Connecticuteko herri bat da. New London konderrian kokatua dago. 2010ean 19,159 biztanle zituen, 88.14 kilometro koadrotan banatuta.
Spéracèdes
Spéracèdes Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Spéracèdes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.126 ziren. Familiak 466 ziren, horien artean 104 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 183 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 150 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 29 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 670 etxebizitza zeuden, 475 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 158 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 583 etxeak ziren eta 87 apartamentuak ziren. 475 etxebizitza nagusietatik 357 bere jabearen bizilekua ziren, 96 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 39 etxek bi zituzten, 86 etxek hiru zituzten, 129 etxek lau zituzten eta 211 etxek bost zituzten. 373 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 185 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 253 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 720 ziren, horien artean 505 aktiboak ziren eta 215 inaktiboak ziren. 505 pertsona aktiboetatik 463 lanean zeuden (256 gizon eta 207 emakume) eta 43 langabezian zeuden (22 gizon eta 21 emakume). 215 pertsona inaktiboetatik 80 erretiraturik zeuden, 58 ikasten zeuden eta 77 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Spéracèdes udalerrian 503 unitate fiskal zeuden, 1.251 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.503 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 86 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 12 higiezinen enpresak ziren, 15 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 5 igeltseroak ziren, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 2 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Spéracèdes udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cheek to Cheek (abestia)
Cheek to Cheek Irving Berlinek 1934-35ean idatzitako kanta da, bere musikal berriko Fred Astaire izarrarentzat bereziki sortua. Top Hat izan zen filma, eta Ginger Rogers izan zen beste protagonista. Filmean, Astairek abestia abesten dio Rogersi dantzan ari diren bitartean. Abestiak Kantu Onenaren Oscar Sarietarako izendapena lortu zuen 1936an, baina ez zuen irabazi. Bost aste igaro zituen Your Hit Parade-n lehen postuan eta 1935eko #1 abestia izendatu zuten. Astairek 1935ean Leo Reismanen Orkestrarekin egindako grabazioa 2000. urtean sartu zen Grammy Hall of Fame-n. 2004an, Astaireren bertsioa zinema amerikarreko abestirik onenak biltzen zituen AFI's 100 Years... 100 Songs zerrendako 15. postuan sartu zuten.
Grabaketak
Abestian ehundaka bertsio ditu, artista askok grabatu dituzte bertsio propioak.
Montaut karrika
Montaut karrika (frantsesez: Rue Montaut) Baiona hiriko kalea da, Baiona Handian dagoena.
Prébendés karrika eta Montaut enparantza artean dago. Luc eta Sabaterie karrikak zeharkatzen ditu.
Bertan Saubist etxea dago, XIV. mendeko hasieran eraikia eta 1927ko abenduaren 29tik aurrera monumentu historiko sailkatua.
Izena Montaut leinuagatik datorkio, 1529an bertan bere egoitza eraiki zutena.
Request for Comments
Sarearteetan eta Konputagailu Sareen ingeniaritzan, Request for Comments (“iritzi/komentario eskaerak” moduan uler daitezkeenak) dokumentuak, RFC akronimoez ezagunak, interneteko teknologien ikerketa, garapen eta metodologia aplikaziora zuzendutako dokumentu sorta bat dira.
Internet gizartearen bitartez, ingeniari eta konputagailu zientzialariek idazkiak plazaratu ditzakete RFC dokumentu modura, batzuetan aurreko lanen berrikuspen modura, kontzeptu berriak proposatzeko asmoz, edo (kasu batzuetan) ingeniari humore gisan. Internet Engineering Task Force (IETF) erakundeak RFC-etan kaleratutako proposamen batzuk Interneteko estandar modura onartzen ditu.
RFC produkzioa eta eboluzioa
RFC editoreak RFC dokumentu bakoitzari identifikatzaile bakar bat egokitzen dio. Behin identifikatzailea egokituta, RFC-a ez da ezabatzen edo aldatzen; dokumentuak konponketak behar baditu, egileak RFC berri bat kaleratzen du. Hortaz ohikoa da RFC batek aurretik plazaratutako bat “baliogabe” edo “zaharkitutzat” uztea. Halere azken hauek ez dira ezabatzen eurei esker sare-teknologia ezberdinen ikuspegi kronologiko bat lor daitekeelako.
Kontuan eduki behar da RFC terminoa ez dela sail honetan bakarra. Beste erakunde askok erabili izan dute edo/eta erabiltzen dute RFC terminoa euren dokumentuei erreferentzia egiteko, halere hau da bere kasurik ezagunena.
RFC produkzio prozesuak alde nabarmenak ditu beste estandarizazio erakunde formalekiko, adibidez ANSI-rekiko. Internet teknologia adituek kanpo erakunde baten babesik gabe barne zirriborroak bidali ditzakete. Ohiko RFC dokumentuak IETF erakundearen onespenarekin plazaratzen diren arren, lan-taldeetan banatutako adituek osatzen dituzte; hauek lehenik internet zirriborroak kaleratzen dituztelarik. Metodologia honek lankideen arteko berrikuspen fasea errazten du RFC heldu bat gauzatu aurretik.
Abd el Krim
Muhammad ibn Abd al-Karim al-Khattabi, محمد عبد الكريم الخطابي, amazigeraz, Europako historiografian Abd el Krim
Request for Comments
RFC produkzioa eta eboluzioa
Antolamenduz nahiko informalak diruditen arren, testuen euren osakeraren inguruan formatu ezagun batzun erabili ohi dira kohesioa eta ulerterraztasuna mantentzeko asmoz; adibidez RFC 2119, RFC 4234 edo RFC 2026.
Abd el Krim
, (Ajdir, Rif, 1882 - Kairo, Egipto, 1963ko otsailaren 6a) Espainiaren eta Frantziaren kolonialismoaren aurka jardun zuen Rifeko buruzagia izan zen. Rifeko Errepublika berberea 1921-1926 proklamatu zuen, eta haren lehendakari izan zen iraun zuen bitartean.
Request for Comments
RFC-ak lortzen
World Wide Web-ean RFC-en iturburu ofiziala RFC Editorea da. Halere modu ez ofizialean eskuragarri daude HTTP, FTP anonimoa eta bestelako aplikazio mailako protokolo ezagunetan. Edonork atzitu dezake kaleratutako ia edozein RFC honako URL-sintaxia erabiliz: http://www.rfc-editor.org/rfc/rfc3700.txt (kasu hontan RFC 3700 atzituko genuke).
Drupal
Drupal (Nazioarteko Alfabeto Fonetikoan: ) xede anitzeko CMS (Edukiak kudeatzeko sistema) modular bat da, erraz konfiguratzen dena artikuluak, irudiak edo bestelako fitxategiak argitaratzeko edo zenbait zerbitzu sortzeko: foroak, inkestak, botazioak, blogak, erabiltzaileen kudeaketa eta baimenak.
Drupal sistema dinamiko bat da: haren edukiak artxibo estatikoetan forma finkoan zerbitzariaren fitxategi-sisteman biltegiratu ordez, orrien eduki testuala eta beste konfigurazio batzuk datu-base batean biltegiratzen dute eta Web ingurune bat erabiliz editatzen dira.
Request for Comments
RFC-ak lortzen
RFC oro aurki daiteke ASCII formatuan, nahiz eta batzuetan beste formatuetan ere aurki daitezkeen. Halere, formatu estandarra ASCII-z idaztea da. RFC-etako meta-datuak erraz atzitzeko asmoz (hitz klabeak, egileak, data konkretuak, eta batez ere azken eguneraketak giza formatu ulergarrian) RFC editoreak bilaketa tresnak bereziak eskaintzen ditu.
Kilim
Kilim tapiza edo kilim alfonbra (Kilim کیلیم; Kilim; Kilim; ) alfonbra laua da, tradizioz Persiar Inperioko herrialde ohietan- tartean Iranen, Balkanetan eta turkiar herrialdetan- egiten dutena. Apaingarri gisa edo errezorako erabil daitezke. Egun, mendebaldean ere ospetsuak dira oso.
Lee (argipena)
Lee izenak hainbat adiera du:
Abd el Krim
Biografia
Aita kabilako alfaki eta kadi zen, hau da, koran legearen aditua eta juje islamikoa. Itzal handia zuen komunitatean eta, hasiera batean, 1906an ezarritako Protektoratuaren bidetik, espainiarrekin kolaboratzearen aldekoa zen, beti ere, herria modernizatzeko bidean egokiena zelakoan.
East Windsor (Connecticut)
East Windsor Connecticuteko herri bat da. Hartford konderrian kokatua dago. 2010ean 11,162 biztanle zituen, 68.09 kilometro koadrotan banatuta.
Abd el Krim
Biografia
1906 edo 1907an Abd el-Krim Melillara joan zen. 1907 eta 1913 artean eskolak eman zituen bertako marokoarren ikastegian. Aldi berean, Melillako El Telegrama del Rif egunkarian aritu zen kazetari lanetan, arabierazko sailaren arduradun. 1907tik 1915era arte egunero arabierazko artikulu bat argitaratu zuen egunkariaren lehen orrialdean. Bere artikuluetan Espainiak laguntza tekniko eta ekonomikoa eman zezakeela azpimarratu ohi zuen, Frantziaren kolonialismoaren bideak gaitzesten zituen bitartean.
Espainiako administrazio kolonialean ere jardun zuen: 1908an Melillako Gai Indigenen Bulego Zentraleko itzultzaile eta idazkari, 1910ean Melillako kadi, eta 1913an, 31 urte zituela, Melillako kadi-buru izendatu zuten. Hainbat domina eta sari ere jaso zituen lan horiek burutzean erakutsitako prestutasunagatik.
Amazigera irakasle
Garai hartan, 1914an hain zuzen, Melillan sortutako amazigera (berbere hizkuntza) akademiaren lehen irakaslea izan zen. Zeregin horretan Pedro Hilarion Sarrionandia frantziskotar euskaldunak osatutako Gramática de la lengua rifeña liburua erabiliko zuen, amazigeraren (xelja dialektoaz) lehen gramatika. 1914ko urriaren 2an El Telegrama del Rif egunkariko bere eguneroko artikuluan, Sarrionandia eta bere gramatika goretsi eta amazigera aldarrikatuko zituen.
1915ean, Lehen Mundu Gerraren testuinguruan, Turkia Alemaniarekin lerrokatzeak, mundu islamiarra horren alde jartzea ekarri zuen. Horretara, Frantziako protektoratuaren kontrako mugimenduan alemaniarrekin kolaboratzen zuelako susmopean, espediente bat ireki zioten Abd el-Krimi. Espainiako militarrek egindako txostenean agerian gelditu ziren kolonialismoaren kontra zituen sentimenduak eta Rifen independentzia zuela gogoan. Espainiako armadak lurraldea okupatzeari ekinez gero aurre egingo ziela agertzen zen argi eta garbi.
Espetxean bahituta
Horren ondorioz, administrazio kargu guztiak kendu zizkioten, Melillako etxea arakatu eta atxilotu egin zuten. Tribunalak absolbitu arren, askatu beharrean Espainiako Goi Komisarioak Melillako Rostrogordoko gotorlekuan espetxeratu zuen. Batetik bere ideiak arriskutsuak zirela irizten zion eta, beste aldetik, bere aita presionatzeko bahitu gisa erabili nahi zuen, Espainiaren interesen kontra jardun ez zezan. 1915eko abenduaren 23an, Abd el-Krim kartzelatik ihes egiten saiatu zen, soka apurtu eta murrutik behera jausi zen baina. Saio horretan hanka apurtu eta, harrez gero, herrenka ibiliko zen bizitza osoan.
Abd el-Krim bahitu politikoa zen kartzelan. Urte bat egin zuen preso. Aita, alemanen alde jardun eta erresistentzia armatuaren aldera jo ondoren, berriro Espainiarekin kolaboratzen hasi zenean askatu egin zuten.
Buhoma
Buhoma Lamprophiidae familiako narrasti genero bat da. Afrikako hegoaldean bizi dira.
Abd el Krim
Espetxean bahituta
Rifeko erresistentziako partaideek baina errepresaliak hartu zituzten kolaboratzaileen aurka eta, besteren artean, 1917aren hasieran, Abd el-Krimen aitaren etxea erre zuten.
Espainiarrek etxea berreraikitzeko gastuak ordaintzeaz gain, Abd el-Krim birgaitu nahi izan zuten: Melillako kadi-buruaren kargua itzuli zioten, eta bere anaia M’hamed-en ikasketak ordaindu.
Dena dela, espainiarren portaeraz gogaituta, aita hauengatik urruntzen hasi zen. 1918an Abd el-Krimek Melilla utzi eta bere kabilara erretiratu zen. Madrilen mehatzetako ikasketak egiten ziharduen M’hamed anaia ere etxera itzuli zen. Beldur ziren bahitu edo, beste batzuekin egin bezala, Frantziarren kontra jarduteagatik haien esku utziko zituzten.
Ophichthus echeloides
Ophichthus echeloides Ophichthus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.