cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hallstatt kultura
Faseak
Nekazaritzan oinarritzen zen, baina metalurgia nabarmen aurreratuta zegoen, eta, amaiera aldean, eremu barruko eta Mediterraneoko kulturekin egiten zen distantzia luzeko merkataritza ekonomikoki esanguratsua izan zen. Gizarte barruko ezberdintasunak gero eta sakonagoan izan ziren; buruzagien eta gudarien klase elitista berria sortu zen, eta agian beste trebetasun batzuk lantzen zituen beste bat. Gizartea leinuetan antolatzen zen oinarrian, baina ezer gutxi dakigu horretaz. Herri handienetako gutxi batzuk besterik ez ziren benetako herriak, hala nola Heuneburg, Alemaniako hegoaldean, gehien-gehienak, herrixkak ziren eta.
Hallstatt kultura gainbeheran zegoen K.a. 500 inguruan, bertako baliabide naturalak, gatza bereziki, agortu egin baitziren eta merkataritza-gune lehiakideak beste leku batzuetan agertu baitziren. Europa barruko distantzia luzeko ibilbide komertzialak Hallstatt ingurutik mugitu zirenean, iparraldean, mendebaldean eta ekialdean bizi ziren herriek ordezkatu zuten Hallstatt eredua. Herri talde hori kolektiboki garatu zuten kultura, La Tène izenaz ezagutzen da (K.a. 4 50 - K.a. 50).
Hizkuntza
Litekeena da Hallstatten kultura hizkuntza zeltikoko testuinguru batean hedatu izana. Italiako iparraldean Golasecca kultura Canegrate kulturaren jarraipena izan zen. Canegrate kultura guztiz berria izan zen, bere zeramikan eta brontzezko objektuetan islatzen dena, eta mendebaldeko Hallstatt kulturaren ohiko adibidea dena.
Lepontieraz idatzitako inskripzioek erakusten dute Golasecca kulturaren hizkuntza zelta zela argi eta garbi, eta, beraz, litekeena da K.a. XIII. mendeko hizkuntza aitzindaria, gutxienez mendebaldeko Hallstatt zelta edo haren aitzindaria ere izatea. Lepontierazko inskripzio aurkitu dira Umbrian ere, Terni kultura sortu zen eremuan. Kontuan hartzen bada Terni kulturak Hallstatt eta La Tène kultura zeltekin antzekotasun handiak zituela, lepontiera eta zelta hizkuntzen lotura argi geratzen da. Umbriako Terni herriko nekropolia, K.a. X. mendekoa, Golasecca kulturaren nekropoli zelta bezalakoa zen alderdi guztietan.
Burdina eta gatza
Hallstatt kulturaren arrakastaren erantzuleak bi izan ziren: gatza eta burdina. Lehena, K.a. I. milurtekoaren hasieran etorri zen, eta hurrengo bizpahiru mendeetan hedatu zen. Aro horri, Europa erdialdean, Kutxa zelaien garaia esaten zaio (K.a. 1300-800 eta Hallstatt A & B-ren baliokidea), hildakoen errautsak kutxetan lurperatzen zituztelako. Burdina galdatzeko teknologia eta ezagutza metalezko objektu indartsuagoak egiteko aukera eman zituen. Burdina, Brontze Aroan egin ziren baino tresna hobeak, nekazaritzako ekipo sendoagoak, metalezko gurpil indartsuagoak eta arma zorrotzagoak eta luzeago irauten zutenak egiteko erabili zen. Tokiko burdina ugaria zen eta horrek esan nahi zuen  lehengai gisa merkaturatu zitekeela. Horela egin zuten, burdinazko lingoteak urrutira saltzen baitzituzten.
Hallstatt kulturaren oparotasunaren bigarren faktorea arroka-gatzaren tokiko aztarnategiak ustiatzeak ekarri zuen. Gatza beharrezkoa zen haragia gordetzeko, eta larrua lantzeko, eta inguruko herriei saltzen zieten. Gatza lehen aldiz ur gaziko iturri naturaletatik ateratzen zen, lurruntze bidez, baina K.a. VIII. mendetik aurrera gatza erauzteko metodo askoz eraginkorragoa erabiltzen hasi ziren: meategiak. Hallstatt-eko gatz-meategietako pasarteek 3.750 metroko luzera dute, 215 metroko sakonera eta 30.000 metro koadroko azalera. Gatza ateratzearekin zerikusia duten egurrezko artefaktuak ondo gorde egin dira, Hallstatt inguruko lurzoruan gatz asko baitago. Objektu horiek pikotxak, harriak garraiatzeko larruzko zakuak eta erretxinazko zuziak. Kobrea ere esportatzen zuten.
Merkataritzari gatza eta burdina emanda, Hallstatt kultura ondo kokatuta zegoen geografikoki material horiek beste leku batzuetara eramateko. Ezarritako ibilbide komertzialen erdian zegoen kultura; gutxienez Brontze Arotik erabili ziren bide nabigagarrietan garraiatutako salgaiekin, eta, era berean, Europako ibai nagusi batzuetara eraman zituzten. Kulturak etekina atera zion, halaber, Mediterraneoko Estatuak hegoaldera zabaltzeari, bereziki Frantziako hegoaldeko kolonia grekoak eta Italiako erdi-iparraldeko etruskoak, gero eta interes handiagoa agertu baitzuten Erdialdeko Europako herriekin izandako harreman komertzialetan.
Kultura materiala
Hallstatt kulturaren aztarna arkeologiko nagusiak gizarteko eliteko eraikin gotortu eta hilobiak dira. Bi egitura mota horiek historialariek «printzeen egoitzak» deitzen dioten horretan eraiki ziren, eta horrek adierazten du Hallstatt-eko komunitateek beren tribuko baliabide ekonomikoak gobernatu eta kontrolatzen zituzten tokiko erregeak eta aristokraziak zituztela ardatz. Leku horiek muinoetan egon ohi ziren, kale estuak zituzten, egoitza txikiez, zurezko egoitza handiez eta tailerrez inguratuak. Merkataritza bere gorenean zegoen ete horren adierazle dira arkoelogoek aurkitu dituzten ekialdeko edateko adarrak, brontze ontzi etruskoak, zeramika greko fina eta ekialdeko Mediterraneoko zeta bezalako atzerriko produktuen ugariak.
Hegaztiek, batez ere uretako hegaztiek (ahate eta beltxargak, esaterako) eta zezenek leku nabarmena hartzen dute Hallstatt-eko artean, brontzezko edo burdinazko eskultura txikietan hobeto ikusten direnak, eta, seguruenik, kulturako eskaintza gisa egin ziren. Horrelako objektuek, baita kozinatzeko brontzezko katiluek ere, esperientzia tekniko handia erakusten dute fabrikazioan.
Hilobiak
Hallstatteko eliteko hilobiek eraikitze antolatua eta eskulan mota ugari erabiltzeko gaitasuna zutela erakusten dute. Hilobi tipiko osagai hauek ditu: zurez estalitako barne-ganbera bat, lurrezko tontor handi batean itxita. Adibide bikain bat Horchdorfen hilobia da, Baden-Württemberg-etik gertu, Alemaniaren hego-mendebaldean, VI. mendearen bigarren erdialdekoa. Hilobia bera ukitu gabe zegoen induskatu zenean. Ganberako zurezko hormak haritzezko enborrez eginda zeuden, eta horma bakoitzak 4,7 metro inguruko luzera zuen. Barruan gizonezko bakarra zegoen, 40 bat urtekoa, eta brontzezko sofa batean jesarrita.
Hilobian ere bazegoen lau gurpileko gurdi bat, zaldi apaindurekin, urki-azalez egindako kapela konikoa, buiraka eta arrantzarako kakoak. Ondasun preziatuek, besteak beste, honako hauek ziren: gizakiaren larruzko arropa eta botak apaintzeko urrezko besokoa eta lepokoa, anbarezko idunekoa, edalontzi finak (horietako batzuetan ezti-uraren zantzuak aurkitu dira), platerak, eta lehoi-dekorazioak dituen brontzezko pertza. Pertza jatorri mediterraneokoa da eta Hallstatt herrien eta inguruko kulturen arteko merkataritza erakusten du. Hilobiko arma bakarra aizto bat zen, eta hurrengo aldietako hilobi zeltekin alderatzen badugu, horrek erabat bereizten du. Bitxia bada ere, gerlari baten tamaina naturaleko hareharrizko eskultura bat gertu aurkitu zen, eta hilobian dagoen kapela mota bera erabiltzen du. Agian, behin hilobi nagusiaren gainean begirale egon zen, eta agian bere okupatzailea irudikatu zuen.
Gainbehera eta La Tène kultura
K.a. 600. urte ingurutik gora, gotorlekuen erabilera nabarmen handitu zen, bai kokalekuetarako, bai banakako egoitza-talde batzuetarako ere. Beste garapen bat da boterearen eta aberastasunaren kontzentrazioa kokaleku gutxiagotan, hau da, lurraldearen egituraketa. Aldaketa horiek, ziur aski, baliabideekiko eta aberastasunarekiko lehia handitzearen adierazle dira, batez ere kultura mediterraneoek gero eta aukera komertzial gehiago eskaintzen dituztelako. Hallstatt garaiaren amaieran, handitu egin zen haietan utzitako ondasun preziatuak zituzten lurjabe handien kopurua; beraz, kulturak aurrera egiten jarraitzen zuen, baina gero zerbait gertatu zen, eta herri horiek gainbehera egin zuten. Badakigu Hallstatten gatz-ekoizpena K.a. 400 urte aldera amaitu zela. Baliteke Hallstatt-eko elitea, merkataritzak ekarri zion luxuzko artikuluetara ohitua, beste leku batzuetara joatea, ohituta zeuden bizi-mailari eusteko. Bestalde, Mendebaldeko Europako herriek beren merkataritza-sareak ezarri zituzten Mediterraneoko kulturekin, eta, hala, Hallstatt ordezkatu zuten Etruriako merkatarien eta Frantziako hegoaldeko kolonia grekoen merkatu nagusi gisa.
La Tène kulturak ordeztu zuen Hallstatt kultura, lurralde-eremu zabalean zuen nagusitasunari dagokionez. Baliteke bi kulturak belaunaldi baterako gainjarri izana (K.a. 460-440). Hallstatt eta La Tène kulturen arteko jarraitutasuna erakusten duten oso leku gutxi daude; Hohenasperg da biak elkartuta dauden leku nabarmena, Alemaniako hegoaldean. Badirudi, beraz, Erdialdeko Europako ibilbide komertzialak beste leku batzuetan baliabide berriak aurkitu ahala lekualdatu zirela, kokaleku berriek bide horien ondoan aurrera egin ahala, eta Hallstatten tokiak apurka-apurka erori zirela iluntasun historikoan; haren historia ez da berrikusiko 23 mendez.
Pristimantis cruciocularis
Pristimantis cruciocularis Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Merops malimbicus
Merops malimbicus Merops generoko animalia da. Hegaztien barruko Meropidae familian sailkatua dago.
Siphonognathus argyrophanes
Siphonognathus argyrophanes Siphonognathus generoko animalia da. Arrainen barruko Odacidae familian sailkatzen da.
Cleveland (Quebec)
Cleveland Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Estrie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Le Val-Saint-François konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 1,609 biztanle zituen 124.28 kilometro koadroko azaleran.
Cloridorme (Quebec)
Cloridorme Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Gaspésie–Îles-de-la-Madeleine eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen La Côte-de-Gaspé konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 743 biztanle zituen 160.22 kilometro koadroko azaleran.
Berrehun eta hogeita bi
Berrehun eta hogeita bi (222) berrehun eta hogeita bataren ondoren eta berrehun eta hogeita hiruaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Omaso
Omaso edo liburu-toki hausnarkarien urdailaren azken zatia da. Luzarana da; barnealdeko paretan bihurguneak ditu, eta hortik datorkio izena. Bertan xurgatzen da elikagaien bidez hartutako ura.
Urdailaren beste zatiak errumena, erretikulua eta abomasoa dira.
Auetal
Auetal Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Usurbilgo geltokia
Aia-Orio Euskotren Trena eragilearen E1 eta 1K lineei dagokien lurgaineko geltokia da, izen bereko udalerrian kokatuta dagoena. Mugi sistemaren 2. tarifa-gunearen barruan dago.
Geltokia bestibuludun eraikinez eta bi nasaz hornituta dago, nasen arteko aldaketa pasonibela gurutzatuz egin behar dela.
Sarbideak
Geltokiak bi sarbide ditu, arrapala zein eskailera bidezkoak.
Pristimantis cruentus
Pristimantis cruentus Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Allenopithecus nigroviridis
Allenopithecus nigroviridis Allenopithecus generoko animalia da. Primateen barruko Cercopithecinae azpifamilia eta Cercopithecidae familian sailkatuta dago
Colombier (Quebec)
Colombier Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Côte-Nord eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen La Haute-Côte-Nord konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 747 biztanle zituen 365.76 kilometro koadroko azaleran.
Coaticook (Quebec)
Coaticook Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Estrie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Coaticook konderriko eskualde-udalerria da. 2011ko zentsoaren arabera 9,255 biztanle zituen 218.57 kilometro koadroko azaleran.
Corydoras treitlii
Corydoras treitlii Corydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Denver konderria (Colorado)
Denver konderria (Denver County) Coloradoko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Denver da. 2010eko zentsuaren arabera 600,158 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Denver konderriak 40,049 kilometro koadro ditu. Horietatik 423 ura dira. Beste 39,627 lurra dira.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 600,158 pertsonetatik 503,977 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 190,965 dira. 58,388 beltzak edo afroamerikarrak. 3,525 amerikar natiboak ziren eta 495 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 19,925 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 1,208 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 12,640 pertsonek kokatzen zuten.
Merops nubicus
Merops nubicus Merops generoko animalia da. Hegaztien barruko Meropidae familian sailkatua dago.
La Tène kultura
La Tène kultura Burdin Aroko kultura arkeologikoa da, K.a. 450 ingurutik K.a. I. mendeko erromatarren konkista arte Frantzian, Suitzan, Austrian, hegoaldeko Alemanian, Txekian, Eslovakian eta Hungarian garatua. Izena 1857an aurkitutako Suitzako La Téne aztarnategitik hartu zuen. Mediterraneotik zetozen eragin greziar eta etruskoei esker, Hallstatt kulturatik garatu zen zuzenean, haustura kulturalik gabe.
Kultura hori ezagutzeko hiru iturri mota ditugu: arkeologikoak, idatzizkoak eta, polemikoena, etnografikoak. Izan ere, aditu batzuen ustetan, La Tène arte eta kulturaren elementu batzuk Europako mendebaldeko lurralde zeltetan gorde ziren.
Arkologikoki La Tène kulturako materiala erabiltzen zuten gizarteei, K.a. V. mendetik aurrera Greziako eta Erromako idazleek keltoi eta galli deitu zieten, hurrenez hurren. Herodotok zeltak Danubioko iturburuan kokatu zituen, La Tène kulturako bihotzean hain zuzen ere. La Tène kultura osoa herri zelta batuarekin lot daitekeen ala ez zehazten zaila da. Arkeologoek behin eta berriro adierazten dute hizkuntzak, kultura materialak eta tribuarekiko loturak ez dutela ezinbestean bat egiten.
Siphonognathus attenuatus
Siphonognathus attenuatus Siphonognathus generoko animalia da. Arrainen barruko Odacidae familian sailkatzen da.
Morkaiko
Morkaiko Gipuzkoako Elgoibar herriko media da. 533 metro ditu eta Kalamua mendilerroan dago.
Kokapena
Elgoibarren iparraldeko hegian dago. Morkaiko San Migel auzo gainean dago.
Erdi Aroa
XIV. mendean, ahaide nagusien borroka bat gertatu zen inguru hauetan: oinaztarren eta ganboatarren arteko batailetako bat.
Gurutzea
Mendi honetan frankistek Carlos Borboi-Bi Siziliak eta Orleans Espainiako infantea omentzeko gurutzea altxatu zuten. Jaiotza bat ipini dute azken urteotan haren azpialdean. Inguru horretan hil zen Carlos Borboi-Bi Siziliak, Espainiako Gerra Zibilean. Carlos Borboi Juan Carlos I.a Espainiakoaren amaren anaia zen, beraz, Juan Carlosen osaba. Frankisten aldeko jarrera zuen eta Iruñeako Zulatzaileen Bigarren Konpainiaren komandantea izendatu zuten. Kalamua-Morkaiko inguruan tiro batek buruan jo zion 1936ko irailaren 27an, bertan hilik geldituz. Udalaren esanetan herrian ez dago monumentu horren jatorri frankistaren kontzientzia. Mendi honetan, bestetik, gerra garaiko lubakiak ikus daitezke oraindik. Haietan, errepublikazaleek gogor egin zieten aurre espainol faxistei.
Mendizale elkartea
Elgoibarko Mendizale Taldeak Morkaiko izena du.
Pristimantis cryophilius
Pristimantis cryophilius Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Berrehun eta hogeita hiru
Berrehun eta hogeita hiru (223) berrehun eta hogeita biaren ondoren eta berrehun eta hogeita lauaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Drakies
, Eskoziako Inverness hiriaren kanpoaldeko etxe multzo bat da, Highland eskualdean.
Bückeburg
Bückeburg Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ukhta
Ukhta (Ухта́; Уква) Ipar-mendebaldeko Errusiako hiri industriala da, Komien Errepublikakoa. Ukhta ibaiaren ertzean dago, Syktyvkarretik 258 km ipar-ekialdera eta Moskutik 1.248 km ipar-ekialdera. 2010ean 99.591 biztanle zituen.
Historia
1929an sortua izan zen Txibiu izenarekin. 1939an Ukhta izena eman zitzaion eta 1943an hiri izendapena jaso zuen, Petxorako burdinbidearekin lotu zutenean. 1940ko eta 1950eko hamarkadetan asko garatu zen inguruan zeuden gulagetako gatibuen lanari esker.
Cercocebus agilis
Cercocebus agilis Cercocebus generoko animalia da. Primateen barruko Cercopithecinae azpifamilia eta Cercopithecidae familian sailkatuta dago
Kanon (artea)
Hala, Polikletok bere idatzietan azaldu eta Doriforoa izeneko eskulturan gauzaturiko kanona ondoko eskulturaren eredu izan zen: gorputz osoak zazpi bururen luzera hartzen duen gizon gazte, sendo eta atletikoa. Gero, Lisiporen giza irudi estilizatuagoa izan zen Erromako arteak segitu beharko zuen kanona (gorputzaren luzera: zortzi buru). Vitruvio arkitekto erromatarrak giza neurriak eraikuntzara eraman zituen; haren ideiek eragin handia izan zuten Errenazimentuko artistengan.
Siphonognathus beddomei
Siphonognathus beddomei Siphonognathus generoko animalia da. Arrainen barruko Odacidae familian sailkatzen da.
Corydoras trilineatus
Corydoras trilineatus Corydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Mexikoko ibaiak
Mexikoko ibaiak hiru isurialdetan banaturik daude:
Ibai nagusien zerrenda
Ondoko zerrendan daude Mexikoko 26 ibairik luzeenak:
Pristimantis cryptomelas
Pristimantis cryptomelas Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Fuste
Fustea, harroina eta kapitelaren artean dagoen zutabe zatia da.
Fusteak, landare apaindurak izatera iritsi ziren, ikusgarriagoak egiteko.
Ohi, fusteak, zentzu bertikalean zeuden sekzio itsatsi bezala eraikitzen ziren, greziarrek egin zituztenean, erdialdean konkortuak egitera iritsi ziren, perspektibako ikuspenak, proportziorik gabekoen itxura eman ez ziezaien, edo zilindrikoak ere badira, sendoera handiagoarekin bere barnealdeko zatian, gutxitzen doan sendoera fustea hazten edo luzatzen doan heinean.
Fusterik ederrena, beharbada, "salomonikoa" deitzen dena da, zutabe salomonikoan ikus daitekeena, diseinu okertu edo helikoidal bat duelako, mahatsondo hostoz eta mahats mordoz apaindua.
Fuste simulatuak ere badaude, tenplu katolikoen fatxadatara itsatsiak, estipiteak bezala, piramide moztu forma dutenak, baina zatirik estuena behealdean dutenak.
Contrecœur (Quebec)
Contrecœur Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Montérégie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Marguerite-D'Youville konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 6,252 biztanle zituen 61.19 kilometro koadroko azaleran.
Abaucourt
Abaucourt Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Abaucourt udalerrian erroldatutako biztanleak 291 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 139 etxebizitza zeuden, 116 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 133 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 116 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 7 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 81 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 50 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 53 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Maserati
Maserati S.p.A., Fiat S.p.A. etxeko luxuzko kirol-automobilen ekoizle italiarra da.
Abaucourt
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 191 ziren, horien artean 134 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 134 pertsona aktiboetatik 129 lanean zeuden (72 gizon eta 57 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Maserati
Historia
Maserati kirol-automobilen marka italiarra Alfieri Maseratik sortu zuen 1914an Bolonian. Maseratiren ezaugarria hiruhortzekoa da, Boloniako Plaza Nagusian dagoen Neptunoren estatuan oinarrituta.
Abaucourt
Diru sarrerak
2009an Abaucourt udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 314 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.519 euro zen.
Maserati
Historia
1937an Adolfo Orsi enpresariak eskuratu zuen marka, eta bere agindupean luxuak potentziak besteko arreta jasan zuten lehenengo autoak ekoitzi ziren.
Abaucourt
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 iturgina.
Maserati
Historia
1968an Maserati Citröenek eskuratu zuen.
Abaucourt
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Abaucourt udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 606 hektarea erabiltzen.
Maserati
Historia
1975ean Formula 1eko pilotu ohia zen Alejandro de Tomaso argentinarrak administratzen zuen partzuergo bati saldu zion. De Tomasok, Ghia izeneko diseinatzaile baten laguntzaz, garai guztietako automobilik interesgarrienetakoak sortu zituen: Ghibli, Khamsin, Bora, Kyalami eta biturbo modeloak, besteak beste. Autoen izenak Afrika eta Asiako haize ezagunen izenetik datoz.
Abaucourt
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Maserati
Historia
1993an, Maserati Fiat S.p.A. etxeak erosi zuen. 2004an Maseratiren salmentak 62%ko igoera izan zuten. Igoera honen arrazoi nagusia Maserati Quattroporte 4 ateko modeloren eskaera izan zen.
Abaucourt
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Maserati
Lantegiak
Maserati automobila, Maserati Modena lantegian (Modenan), Officine Automobilistiche Grugliasco lantegian (Turinen) eta Detroiteko Chrysler Jefferson lantegian ekoizten da.
20 Fenchurch Street
Rafael Viñoly arkitekto uruguaiarrak diseinatu zuen.
Merops nubicoides
Merops nubicoides Merops generoko animalia da. Hegaztien barruko Meropidae familian sailkatua dago.
Jadranka Kosor
Jadranka Kosor ( ahoskatua; Pakrac, Kroazia, 1953ko uztailaren 1a) kazetaria eta politikari kroaziarra; 2009-2011 urteetan Kroaziako Lehen ministroa.
Zuzenbidea ikasi zuen Zagreben, eta kazetari gisa lan egin du 1972tik.
Kroaziako Independentzia Gerran (1991-1995) kazetari bezala egin zuen lana, eta bere saioan gerrari buruzko gaien berri eman zuen: errefuxiatuen arazoak, gerran elbarritutako beteranoak, eta abar. BBCrako kronikak ere egin zituen.
1995ean, Kroaziako parlamentuko ordezkari hautatua izan zen, eta bere alderdiko (HDZ Kroaziako Batasun Demokratikoa) lehendakariordea.
2003an, Solidaritate intergenerazionalaren, Familiaren eta Beteranoen ministro izateko hautatua izan zen Ivo Sanaderren agintean.
2005ean, bere alderdiak Kroaziako legebiltzarreko hauteskundeetarako hautagai izendatu zuen. Lehen itzulian, Boris Mikšići irabazi zion, baina, bigarren itzulian, Stjepan Mesićen aurka, galdu zuen.
2009an, Ivo Sanaderrek dimititu ondoren, Lehen ministro kargua beregan hartu zuen. 2011ean Zoran Milanovićek ordezkatu zuen, hauteskundeak irabazi ondoren.
Obernkirchen
Obernkirchen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Murano
Murano Italiako uhartea da, Veneziako urmaelan dagoena. Lehen udalerri independentea, egun Veneziako auzoa (frazione) da.
Oso ezaguna da han lantzen den beirari esker, munduko hoberena baita askoren ustez. Horrez gainera, monumentuak ere badira, Santa Maria eta Donato basilikak eta San Pedro eliza, besteak beste.
Mouflaines
Mouflaines Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mouflaines udalerrian erroldatutako biztanleak 148 ziren. Familiak 63 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 27 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 81 etxebizitza zeuden, 59 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 81etxeak ziren. 59 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 52 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 88 ziren, horien artean 76 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 76 pertsona aktiboetatik 72 lanean zeuden (41 gizon eta 31 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mouflaines udalerrian 58 unitate fiskal zeuden, 154 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.969 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Mouflaines udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Berrehun eta hogeita lau
Berrehun eta hogeita lau (224) berrehun eta hogeita hiruaren ondoren eta berrehun eta hogeita bostaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Iruarrietako Estazio Megalitikoa
Iruarrietako Estazio Megalitikoa. Zortzi monumentu dira Gipuzkoako hiru herrien lurretan: Azkoitia, Azpeiti eta Zumarraga. .
Dolores konderria (Colorado)
Dolores konderria (Dolores County) Coloradoko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Dove Creek da. 2010eko zentsuaren arabera 2,064 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Dolores konderriak 276,637 kilometro koadro ditu. Horietatik 272 ura dira. Beste 276,365 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1,34 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 2,064 pertsonetatik 1,959 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 82 dira. 3 beltzak edo afroamerikarrak. 55 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 2 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 43 pertsonek kokatzen zuten.
Iruarrietako Estazio Megalitikoa
Datu geografikoak
Monumentuak hiru udaletako lurretan daude: Azkoitia, Azpeiti eta Zumarraga.
Historiaurreko monumentuak
Periodo orokorra: Brontze Aroa, Kalkolitoa / Eneolitoa, Burdin Aroa, Neolitoa, K.a. 3000 eta 900 urte artekoak.
Sailkatutako monumentuak
Estazio honetan ondorengo monumentu megalitikoak aurkitu dira:
Trikuharriak
Hiru dira:
Tumuluak
Bost dira:
Egoera legala
Estazio Megalitikoa Monumentu Multzoa eta Kultura Ondasun gisa deklaratu zuen Eusko Jaurlaritzak 2003an. Bertan zortzi monumentu aipatzen dira.
Corydoras tukano
Corydoras tukano Corydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Joachim Fest
Joachim Clemens Fest (Berlin, 1926ko abenduaren 8a - Kronberg im Taunus, 2006ko irailaren 11) alemaniar historialari, kazetari, kritikari eta argitaratzailea izan zen.
Familia kontserbadore katoliko antinazi batean jaio zen. Bere familiak uko egin zion Joachim Hitleriar Gazterian sartzeari. 1944ko abenduan hemezortzi urterekin Alemsniako Armadan sartu zen, Waffen SSk errekrutatu ez zezan.
Gerra amaitu ondoren zuzenbidea, historia, soziologia, alemaniar literatura eta artearen historia ikasi zituen Friburgo, Frankfurt am Main eta Berlingo unibertsitateetan. Graduatu ondoren, Berlinen hasi zen lanean, RIAS irratian. Irratia estatubatuarra zen eta Fest historia garaikidearen editore arduraduna 1954tik 1961era. 1961ean Norddeutscher Rundfunk telebista katearen editore izendatu zuten.
1973an Adolf Hitlerren biografia bat argitaratu zuen, eztabaida sortu zuena: Hitler boterera iristeko arrazoi ekonomikoak baztertu zituen eta alemaniarrek Hitlerri emandako babesa azpimarratu zuen.
1973tik 1993ra Frankfurter Allgemeine Zeitung egunkariaren koeditore eta kultura saileko arduraduna izan zen. Alemaniako historialari nagusietako bat izan zen nazien garaiari buruzko eztabaidan.
Siphonognathus caninis
Siphonognathus caninis Siphonognathus generoko animalia da. Arrainen barruko Odacidae familian sailkatzen da.
Petxora (hiria)
Klima
Petxoran klima kontinental azpiartikoa (Dfc) dute, Köppen klima sailkapenaren arabera; neguak luzeak eta oso hotzak dira eta udak laburrak eta epelak.
Cercocebus atys
Cercocebus atys Cercocebus generoko animalia da. Primateen barruko Cercopithecinae azpifamilia eta Cercopithecidae familian sailkatuta dago
Balleroy
Balleroy Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Balleroy udalerrian erroldatutako biztanleak 757 ziren. Familiak 304 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Pristimantis cuentasi
Pristimantis cuentasi Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Balleroy
Etxebizitza
2007an 376 etxebizitza zeuden, 301 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 40 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 338 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 301 etxebizitza nagusietatik 190 bere jabearen bizilekua ziren, 97 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 27 etxek bi zituzten, 47 etxek hiru zituzten, 71 etxek lau zituzten eta 152 etxek bost zituzten. 149 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 143 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 112 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 425 ziren, horien artean 312 aktiboak ziren eta 113 inaktiboak ziren. 312 pertsona aktiboetatik 268 lanean zeuden (139 gizon eta 129 emakume) eta 43 langabezian zeuden (20 gizon eta 23 emakume). 113 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Balleroy udalerrian 344 unitate fiskal zeuden, 826 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.306 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 39 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 2 margolariak, 1 ile apaindegia, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 4 okindegiak eta 1 harategia zen.
2000. urtean Balleroy udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 198 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cookshire-Eaton (Quebec)
Cookshire-Eaton Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Estrie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Le Haut-Saint-François konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 5,171 biztanle zituen 295.95 kilometro koadroko azaleran.
Coteau-du-Lac (Quebec)
Coteau-du-Lac Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Montérégie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Vaudreuil-Soulanges konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 6,842 biztanle zituen 47.06 kilometro koadroko azaleran.
Holm (Inverness)
Holm, Eskoziako Inverness hiriaren hegoaldeko auzo bat da, Highland eskualdean.
Asun handi
Taxonomia
Asun handiak bost azpiespezie ditu:
Boulogne-sur-Mer
Boulogne-sur-Mer ( ahoskatua; Gesoriacum edo Bononia, Bonen) Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2007an 43.840 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Boulogne-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 43.840 ziren. Familiak 19.447 ziren, horien artean 8.129 pertsona bakarrekoak ziren (3.101 bakarrik bizi ziren gizonak eta 5.028 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4.129 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4.330 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 2.859 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 28.679 ziren, horien artean 18.553 aktiboak ziren eta 10.126 inaktiboak ziren. 18.553 pertsona aktiboetatik 14.722 lanean zeuden (7.982 gizon eta 6.740 emakume) eta 3.831 langabezian zeuden (1.930 gizon eta 1.901 emakume). 10.126 pertsona inaktiboetatik 2.183 erretiraturik zeuden, 3.575 ikasten zeuden eta 4.368 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Boulogne-sur-Mer udalerrian 19.057 unitate fiskal zeuden, 41.810,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.888 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2.399 komertzioetatik, 21 erauzte enpresak ziren, 70 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 53 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 118 eraikuntza enpresak ziren, 720 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 60 garraio enpresak ziren, 266 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 36 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 143 finantziazio enpresak ziren, 116 higiezinen enpresak ziren, 287 zerbitzu enpresak ziren, 356 administrazio publikoko enpresak ziren eta 146 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 315 establezimendu komertzialetatik, 5 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 4 120 m2 baino gehiagoko dendak, 20 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 42 okindegiak, 21 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 12 arraindegiak, 13 liburu dendak, 80 arropa dendak, 23 etxerako tresna dendak, 13 zapata-dendak, 8 elektrotresna dendak, 12 altzari dendak, 13 kirol-dendak, 2 lur eta paretak apaintzeko dendak, 4 drogeria, 8 lurrin-dendak, 6 bitxi-dendak eta 26 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, 2 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, psikiatriko 1 bat, urgentzia zentro 1 bat, amatasun-klinika 1 bat, 5 osasun-zentro, 23 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
2009an 12 haur-eskola eta 17 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Boulogne-sur-Mer udalerrian 6 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 3 hezkuntza orokorreko lizeo eta 3 lizeo teknologiko.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 2.814 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 3.742 eta lizeo teknologikoetan 884.
Boulogne-sur-Mer udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen. Bi unibertsitate zentroak zeuden, horietatik 1 unibertsitate-institutu bat zen, eta 1 bestelako goi-mailako ikasketa zentro bat zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Herri eta hiri senidetuak
Boulogne-sur-Mer honako hiriekin senidetuta dago:
Saint-Géry (Dordoina)
Saint-Géry Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Géry udalerrian erroldatutako biztanleak 206 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 111 etxebizitza zeuden, 90 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 111etxeak ziren. 90 etxebizitza nagusietatik 62 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 14 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 73 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 137 ziren, horien artean 93 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 93 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (43 gizon eta 36 emakume) eta 14 langabezian zeuden (3 gizon eta 11 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Géry udalerrian 96 unitate fiskal zeuden, 205 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.583 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Saint-Géry udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 282 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jakutia
Geografia
Sakhako Errepublika Siberiako ipar-ekialdean dago. Ozeano Artikora doazen Lena, Jana, Indigirka eta Kolyma ibai-arroak hartzen ditu, eta baita Siberia Berriko uharteak ere. Iparraldean Ozeano Artikoa du, ekialdean Txukotka, Magadan oblasta, Khabarovsk kraia, hegoaldean Amur oblasta, Zabaikalski kraia eta Irkutsk oblasta, eta mendebaldean Krasnoiarsk kraia.
Mendiek hartzen dituzte Sakhako ekialdea (Verkhoiansk eta Txerski mendikateak) eta hegoaldea (Stanovoi). Lautadak hedatzen dira erdialdean, eta ibaiek (Lena, Indigirka, Kolyma) sakonune luzeak eratzen dituzte. Jakutsk, hiriburua, Mirny, Neriungri, Niurba eta Pokrovsk dira hiri nagusiak.
Upupa africana
Upupa africana Upupa generoko animalia da. Hegaztien barruko Upupidae familian sailkatua dago.
Jakutia
Geografia
Sakhako klima kontinentala oso gogorra da, eta urtaroen arteko aldeak erabatekoak (muturreko balioak: -43,5 °C urtarrilean eta 50 °C uztailean).
Siphonognathus radiatus
Siphonognathus radiatus Siphonognathus generoko animalia da. Arrainen barruko Odacidae familian sailkatzen da.
Jakutia
Historia
XVII. mendera arte, abeltzain, ehiztari eta arrantzaleak ziren sakhak. Hara jo zuten errusiar nekazariek hasi zituzten laborantza-lanak. XIX. mendearen bukaeran, Siberian zeharreko burdinbidearekin eta Lena ibaiko merkataritzarekin iritsi ziren Sakhara lehen industria-moldeak. Sakhan Iraultza sobietarra 1918 an nagusitu zen eta Jakutiako Errepublika Autonomoa 1922an sortu zen.
Ekonomia
Sakhako basoak aberatsak dira (lurraldearen % 70). Meatzeetan, harrikatz a, eztainu a, wolfram a, urre a eta diamanteak erauzten dira. Arrantza, abere-hazkuntza (behi-azienda eta elur-oreinak) eta, hegoaldean, laborantza (garia, garagarra eta lekadunak) ere aipagarriak dira.
Demografia
2010ean Sakhako Errepublikak 958.528 biztanle zituen. % 49,9 sakha etniakoak ziren eta % 37,8 errusiarrak.
Royal Albert Hall
Royal Albert Hall munduko areto ezagunenetako bat da, eta Londresen dago. 1871ko martxoaren 29an inauguratu zuten eta 8.000 ikuslerentzako tokia dago bertan. Antzokia Viktoria erreginarentzat eraiki zuten, duela gutxi hil zitzaion senarraren omenez: Sajonia-Coburgo-ko Alberto. Lehen aipatutako urtean inauguratu zutenetik, munduko artista onenak bere eszenatokitik pasatu dira, eta askotariko generoak jorratu izan dira, musika klasikotik rock-era. Bestalde, hainbat ospakizunen egoitza izan da; hala nola, sari-banaketak, jaialdiak eta baita tenis txapelketak ere. Horrez gain, Ingalaterrako organo zaharrena dago, eta gaur egun The Proms izeneko kontzertu-sorta antolatzen da urtero bertan.
Inshes
, 'Na h-Innseagan', Eskoziako Inverness hiriko auzo txiki bat da, Highland eskualdean.
Pristimantis culatensis
Pristimantis culatensis Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Quivières
Quivières Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Quivières udalerrian erroldatutako biztanleak 173 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 69 etxebizitza zeuden, 62 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 69etxeak ziren. 62 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 118 ziren, horien artean 89 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 89 pertsona aktiboetatik 66 lanean zeuden (38 gizon eta 28 emakume) eta 23 langabezian zeuden (13 gizon eta 10 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Quivières udalerrian 59 unitate fiskal zeuden, 170 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.538,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Quivières udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 652 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pristimantis cuneirostris
Pristimantis cuneirostris Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Courcelles (Quebec)
Courcelles Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Estrie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Le Granit konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 950[4] biztanle zituen 90.63 kilometro koadroko azaleran.
Lasarte-Oriako geltokia
Lasarte-Oria Euskotren Trena eragilearen E2 lineari dagokion lurgaineko geltokia da, izen bereko udalerrian kokatuta dagoena. 1998ko urriaren 9an inauguratu zen, Lasarterako trenbide adarra martxan jartzearekin batera, eta Mugi sistemaren 2. tarifa-gunearen barruan dago.
2013ko irailetik, Euskal Trenbide Sareak finantziatuta, doako Wi-Fi zerbitzua eskaintzen da geltokian, GOWEXWiFi sarearen bitartez.
Erdiko belarri
Erdiko belarria belarriaren hiru ataletako bat da.
Airez betea dagoen barrunbea da erdiko belarria, tinpano mintzez estalia dagoena erabat. Barneratu ahala, erdiko eta barruko belarriak banatuz, beste mintz bat dago: leiho biribileko mintza. Bi mintz horien artean hiru hezur txiki daude: mailua, ingudea eta estribua; hezurrok duten formagatik ematen zaizkie izen horiek. Mailuaren kirtenak tinpano mintza ukitzen du eta burua ingudearekin elkartuta dago; ingudea, berriz, estribuarekin lotuta dago eta hau, aldi berean, leiho biribileko mintzarekin. Hala, hiru hezur horiek elkarri lotuta daude, katea moduko bat eratuz, eta tinpano mintzaren dardarak transmititzen dituzte leiho biribileko mintzera. Erdiko belarria faringearekin lotuta dago Eustakioren tronpa izeneko hodi estu baten bidez. Erdiko belarriaren behealdean kokatuta dago Eustakioren tronpa eta erdiko belarriaren eta kanpoko airearen arteko presioa berdintzea da horren eginkizuna, tinpanoak presio berdina izan dezan bi aldeetatik. Hala, kanpoko presioa aldatzen denean (mendira igo edo hegazkinean ibiltzean, adibidez), ahoa zabaldu eta airea irenstean berdindu egiten da belarriko presioa, zeren eta, zerbait irenstearekin batera Eustakioren tronpa zabaldu egiten baita eta hartara tinpano mintzak presio berdina jasotzen du kanpotik nahiz barrutik.
Misen mendia
Misen mendia (弥山) Japoniako Itsukushima uharteko mendi sakratua da, uharteko altuena dena.
Setonaikai Parke Nazionalaren barnean kokaturik, bere iparraldeko magalean oihan primario bat dago. 806. urtean Kūkai monjeak mendia bisitatu zuen eta harrezkero hainbat erromesen muga bilakatu da.
Stadthagen
Stadthagen Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Manuel Montero
Manuel Montero García (Bilbo, 1955eko irailaren 30a) bizkaitar historialaria eta irakaslea da, EHUren errektorea izandakoa 2000 eta 2004. urteen artean. Deustuko Unibertsitatean Historian lizentziatu zen 1977an, eta 1978an irakasle-lanetan hasi zen Unibertsitatean bertan. Doktoregoa ere Deustun lortu zuen (1987), eta hurrengo urtean Euskal Herriko Unibertsitatean hasi zen Historia irakasten, Komunikazio eta Gizarte Zientzien Fakultatean. 1995ean Gaur Egungoko Historiako katedra lortu zuen, eta 1997an Fakultate horretako dekano izendatu zuten. 90. hamarkadan politikagintzan ere aritu zen, besteak beste Democracia Socialista taldean. 2000ko martxoan Euskal Herriko Unibertsitateko Errektore hautatu zuten. Ermuko Foroaren sortzailea da, eta azken urteetan indarkeriaren aurkako borrokan nabarmendu da.