cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Gérand-le-Puy
Biztanleria
2007an Saint-Gérand-le-Puy udalerrian erroldatutako biztanleak 997 ziren. Familiak 374 ziren, horien artean 112 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 105 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 109 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 48 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 542 ziren, horien artean 394 aktiboak ziren eta 148 inaktiboak ziren. 394 pertsona aktiboetatik 358 lanean zeuden (193 gizon eta 165 emakume) eta 36 langabezian zeuden (11 gizon eta 25 emakume). 148 pertsona inaktiboetatik 63 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 47 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Gérand-le-Puy udalerrian 374 unitate fiskal zeuden, 886,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.039 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 48 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Saint-Gérand-le-Puy udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.802 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Urgull
Izena
Urgull izenak jatorri gaskoi edo bearnesa du, eta 'harrotasun' esan nahi du. Donostiako hainbat leku izen ezagun ere gaskoi jatorrikoak dira: Polloe, Aiete (Ayet), Miramon (Miramont), Ulia, Monpas (Montpas), Morlans, etab. Izan ere, Donostia udalerria sortu zutenean (1180), gaskoi etorkinen komunitate bat eratu zen bertan.
Bertan dagoen gazteluarengatik, "Gaztelua" izena eman ohi diote maiz Parte Zaharreko biztanleek mendi osoari, "Urgull" izena erabili ordez.
Historia
Urgullen daude hiria babesten zuten harresien zati batzuk, eta Donostiako Mota gaztelua, XII. mendean Nafarroako Erresumak eraikitzen hasi zena. Gaztelu hau izan zen Frantziako armadaren azkeneko erresistentzia lerroa 1813ko Donostiaren setioan errenditu baino lehen. Setio hartan goarnizio frantziarraren bi heren erortzeaz gain, ingeles, portuges eta espainiarrek 5000 gizon galdu zituzten. Hori dela eta, gaur egun mendiaren iparraldeko magalean Ingelesen hilerria dago, eta bertan Lehen Karlistaldian Donostiako inguruetan hildako soldadu britainiarrak ere hilobiratuta daude.
Ondarea
Urgull mendiaren gainaldean daude Urgulleko gaztelua eta Jesusen Bihotza eskultura, 1950ean eraikia. Hormigoi armatuzkoa eta 12,5 m garai da, piramide moztu itxurako 16 metroko kapera baten gainean kokatua. Eskultorea Federico Coullaut madrildarra izan zen eta arkitektoa Pedro Muguruza.
Fauna
Urgull mendian, baita Santa Klara uhartean ere, isolamendu geografikoa dela eta, iberiar sugandilaren mota berezi eta endemiko bat dago, balore ekologiko handikoa.
Etmopterus gracilispinis
Etmopterus gracilispinis Etmopterus generoko animalia da. Arrainen barruko Etmopteridae familian sailkatzen da.
Grammomys selousi
Grammomys selousi Grammomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Bizeps (argipena)
Bizepsa bi buru edo iturburu eta bi tendoi independente dituen muskulua da. Bi muskuluren izena da:
Hondartzain
Hondartzaina Eusko Jaurlaritzak eta hainbat udalen 2003tik aurrera hondartzak zaintzeko ipini duten pertsona da. Euren eginbeharren artean, ez dago soroslearena.
Theiler (kraterra)
Theiler kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ13 lau-angelukoan dago. 8,28 kilometroko diametroa du. Izena Max Theilerren omenez darama.
Allerru Kirol Elkartea
Allerru Kirol Elkartea Lezoko kirol elkartea da. Gaur egun Gipuzkoako Erregional Preferentean jokatzen du.
Historia
Lezotarra izeneko talde bat izan zen 1947tik aurrera baina 1964an Alleru K.E. sortu zen.
Datuak
2023-24 denboraldia barne.
Liedekerke
Liedekerke (nederlanderazko ahoskera: ) Belgikako iparraldeko udalerri bat da, Flandriako Brabante probintziakoa. 2013ko urtarrilaren 1ean 12.646 biztanle zituen. Liedekerke "mendixka gaineko eliza" esan nahi du.
<br style="clear:left;" />
Saint-Illiers-le-Bois
Saint-Illiers-le-Bois Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 182 etxebizitza zeuden, 152 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 171 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 152 etxebizitza nagusietatik 127 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 121 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 91 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 289 ziren, horien artean 232 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 232 pertsona aktiboetatik 217 lanean zeuden (119 gizon eta 98 emakume) eta 15 langabezian zeuden (5 gizon eta 10 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Illiers-le-Bois udalerrian 150 unitate fiskal zeuden, 429 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.310 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Saint-Illiers-le-Bois udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Joseba Segura
Joseba Segura Etxezarraga (Bilbo, ) bizkaitar apaiz katoliko eta psikologoa da. 1985ean ordenatua, Ekuadorren misiolari aritu zen. 2019an Frantzisko aita santuak Bilboko gotzain laguntzaile izendatu zuen. 2021ean Bilboko gotzaina izendatu zuten.
Étrepigney
Étrepigney Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Étrepigney udalerrian erroldatutako biztanleak 387 ziren. Familiak 155 ziren, horien artean 41 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 29 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 53 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 183 etxebizitza zeuden, 157 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 161 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 157 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 138 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 89 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 242 ziren, horien artean 179 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 179 pertsona aktiboetatik 165 lanean zeuden (89 gizon eta 76 emakume) eta 14 langabezian zeuden (7 gizon eta 7 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Étrepigney udalerrian 164 unitate fiskal zeuden, 422 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.694 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Étrepigney udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eztanda Norte
Eztanda Norte Deportivo Alaves futbol taldearen jarraitzaileen lagunartea da, 1994 urtean sortutakoa. Fanzine bat plazaratzen du aldiro, Mendizorrotzako Garrasia izenekoa.
Budva
Budva (serbieraz Будва, Budva, edo  ahoskatua; italieraz: Budua) Montenegroko kostaldeko herri bat da, 10.918 biztanlerekin (2003ko zentsuan). Era berean izen bereko munizipalitatearen hiriburua da, 15.909 biztanlerekin.
Lophuromys stanleyi
Lophuromys stanleyi Lophuromys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Schnersheim
Schnersheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Schnersheim udalerrian erroldatutako biztanleak 1.221 ziren. Familiak 437 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (47 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 133 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 207 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 23 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 468 etxebizitza zeuden, 442 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 25 hutsik zeuden. 402 etxeak ziren eta 64 apartamentuak ziren. 442 etxebizitza nagusietatik 372 bere jabearen bizilekua ziren, 58 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 301 etxek bost zituzten. 409 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 158 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 261 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 792 ziren, horien artean 611 aktiboak ziren eta 181 inaktiboak ziren. 611 pertsona aktiboetatik 589 lanean zeuden (305 gizon eta 284 emakume) eta 23 langabezian zeuden (10 gizon eta 13 emakume). 181 pertsona inaktiboetatik 77 erretiraturik zeuden, 79 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Schnersheim udalerrian 460 unitate fiskal zeuden, 1.293 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.515 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Produktuaren bizitza-ziklo
Merkataritzan, produktuaren bizitza-zikloak produktu bat sortzen den unetik eta merkatuan irauten duen bitartean gertatzen diren salmenten bilakaera adierazten du, produktuaren eta beronen merkatuaren beste ezaugarri batzuekin batera. Produktuaren bizitza zikloa aztertuz, merkatu-zuzendaritzak produktuari buruzko estrategia egokiak erabakitzen ditu enpresaren helburuak lortzeari begira. Oro har, produktuaren bizitza zikloan lau aldi ezberdin bereizten dira: merkaturatzea, hazkundea, heldutasuna eta gainbehera.
Eth (Nord)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 133 etxebizitza zeuden, 125 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 132etxeak ziren. 125 etxebizitza nagusietatik 113 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 6 etxek hitu gela zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 98 etxek bost zituzten. 109 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 80 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 227 ziren, horien artean 151 aktiboak ziren eta 76 inaktiboak ziren. 151 pertsona aktiboetatik 145 lanean zeuden (82 gizon eta 63 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 76 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Porvoo
Borgå edo Porvoo Finlandiako udalerria da, Helsinki hiriburutik 50 km-ra. Bere izena suedieratik dator: borg (gaztelua) eta å (ibaia). Izan ere, Porvoo erdi aroko finlandiako 6 herrietako bat izan zen eta lehen aldiz XIV. mendean izan zen aipatua apaizen eskuizkribuetan. Porvoo ibaiaren hertzeko herria, betidanik oso fededuna izan da eta bertan Finlandiako eliza luteranoko egoitza nagusia dago.
Eth (Nord)
Diru sarrerak
2009an Eth udalerrian 126 unitate fiskal zeuden, 341,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.620 euro zen.
Porvoo
Historia
Porvoo 1346. urtean izan zen fundatua. Suediak, 1721. urtean Viipuri finlandiar hiria galdu zuenean, Porvoo, ekialdeko kostan garrantzi handia hartzen hasi zen. Gainera, Finlandiako bigarren hiri nagusia zenez, Errusiak 1809. urtean konkistatu zuenean, Suediak amore eman zuen eta Finlandia osoa eskaini zien. Handik aurrera, Porvoo, erdi aroan izandako garrantzia alde batera utzi eta bigarren mailako hiria bihurtu zen, Helsinki hiria hurbiltasunez hazten ikusi duen bitartean.
Eth (Nord)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 ile apaindegia.
Porvoo
Hiriaren garapena
Herria bere zahartasunagatik da ezaguna, izan ere oraindik erdi aroko azpiegiturak eta zurezko eraikuntzak mantentzen jarraitzen ditu. Porvooko erdigunea bertako katedrala da, erdi arokoa. 2006ko suteak igaro ondoren UNESCOren babes osoa dauka eta konpontze eta mantentze lanak erakundearen esku daude.
Eth (Nord)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Eth udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 177 hektarea erabiltzen.
Porvoo
Hiriaren garapena
XX. mende bukaeran hiria berregituratzeari ekin zioten; zubiak eraiki zituzten, etxe eta azpiegiturak hobetu zituzten. Honen ondorioz, gaur egun, aitzineko eta etorkizun erdibideko hiria aurki dezakegu, bi garaien nahasketa lortu duelarik.
Eth (Nord)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Luís Pinto Ferreira
Luís Pinto Ferreira (Recife, Pernambuco, 1918ko urriaren 7a - 2009ko apirilaren 7a) brasildar abokatu eta politikaria izan zen.
Pernambucoko Unibertsitate Federaleko Zuzenbide Fakultateko zuzendaria eta zuzendariordea izan zen, eta eskolak eman zituen Caruaruko Zuzenbide Fakultatean, Agreste Pernambucanon eta Brasilgo ipar-ekialdeko beste zenbait hezkuntza- eta ikerketa-erakundetan. Brasilgo humanista handienetakoa da, eta Brasilgo hezkuntzaren eta kulturaren inguruan erakutsi duen ikuspegi demokratikoagatik nabarmendu da. Politikagintzari dagokionez, senatari izan zen 1963tik 1971ra, eta kargu horretan jardun zuen garaian ikuspegi abertzaletik aritu zen Senatu Federaleko Konstituzio eta Justizia Batzordean, Hezkuntza eta Kultura Batzordean, Zerbitzu Publikoetan eta Ekonomian. Laurogeita hamar lanetik gora argitaratu zituen, Brasilen horietako batzuk eta atzerrian beste zenbait. Argitalpen ezagunena Soziologiako gidaliburua du, zeinak soziologiaren ikuspegi sistematiko eta historikoa eskaintzen baitu. Itzulpen-lanak ere egin ditu, ingelesetik, alemanetik eta errusieratik.
Chivres
Chivres Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chivres udalerrian erroldatutako biztanleak 238 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 123 etxebizitza zeuden, 98 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 119 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 98 etxebizitza nagusietatik 88 bere jabearen bizilekua ziren eta 10 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 56 etxek bost zituzten. 70 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 41 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 137 ziren, horien artean 95 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 95 pertsona aktiboetatik 88 lanean zeuden (50 gizon eta 38 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chivres udalerrian 105 unitate fiskal zeuden, 236 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.678,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 6 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
2000. urtean Chivres udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.152 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Etmopterus granulosus
Etmopterus granulosus Etmopterus generoko animalia da. Arrainen barruko Etmopteridae familian sailkatzen da.
Diego Vidal de Liendo
Diego Vidal de Liendo (Balmaseda, 1602 - Sevilla, ) bizkaitar apaiz katoliko eta margolari barrokoa izan zen. Italian ikasi ondoren, Sevillan lan egin zuen.
Pseudobagarius nitidus
Pseudobagarius nitidus Pseudobagarius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Akysidae familian.
Kanpo estekak
]
Ložín
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1227. urtekoa da.
Kastor und Pollux
Kastor und Pollux, Alemaniako Frankfurt hirian dagoen bulego etxe orratz multzoa da. Dorrerik garaienak (Pollux) 130 metro eta 33 solairu dauzka eta 1997an amaitu zuten.
NHT + Partner GbR eta Kohn Pedersen Fox Architects arkitekto taldeek diseinatu zuten.
Mombaça (Ceará)
Mombaça Brasilgo udalerri bat da, Ceará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Bancroft (kraterra)
Bancroft kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ11 lau-angelukoan dago. 12,5 kilometroko diametroa du. Izena Wilder Dwight Bancroftren omenez darama.
Naja philippinensis
Naja philippinensis Naja generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Uracentron
Uracentron Tropiduridae familiako narrasti genero bat da. Hego Amerikan aurki daitezke.
Retonfey
Retonfey Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Retonfey udalerrian erroldatutako biztanleak 1.313 ziren. Familiak 475 ziren, horien artean 67 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 43 bakarrik bizi ziren emakumeak), 153 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 220 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 35 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 494 etxebizitza zeuden, 482 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 12 hutsik zeuden. 446 etxeak ziren eta 47 apartamentuak ziren. 482 etxebizitza nagusietatik 396 bere jabearen bizilekua ziren, 78 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 11 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 74 etxek lau zituzten eta 368 etxek bost zituzten. 440 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 178 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 287 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 931 ziren, horien artean 678 aktiboak ziren eta 253 inaktiboak ziren. 678 pertsona aktiboetatik 640 lanean zeuden (335 gizon eta 305 emakume) eta 39 langabezian zeuden (21 gizon eta 18 emakume). 253 pertsona inaktiboetatik 89 erretiraturik zeuden, 99 ikasten zeuden eta 65 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Retonfey udalerrian 488 unitate fiskal zeuden, 1.329 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.938 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 43 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 3 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 2 higiezinen agentziak eta 1 tintoreria.
2000. urtean Retonfey udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Horzdun
Horzdun 2017 urtean Hondarribian (Gipuzkoa) sorturiko sludge metal taldea da
Changbai Mendiak
Changbai Mendiak (koreeraz: 백두산맥 edo 長白山脈), Txinako Herri Errepublika eta Ipar Korearen arteko mendikatea da. Mendikatea Jilin probintziako eta Ipar Koreako mugaren artean hedatzen da (41°41'N-tik 42°51'N.ra; 127°43'E-tik 128°16'E-ra).
Mugak
Mendikateko mendien batez-besteko altuera 2.000 metro baino gehiagokoa da, eta altuena Paektu mendia da, 2.700 metro ingururekin.
Natura
1960an Changbaishan Natura Erreserba sortu zen, UNESCOren biosfera erreserben sarean sartutako natura gunea.
Red House (Manhattan)
Red House (Etxe gorria) New Yorkeko Manhattango Upper West Sideko 1903an eraikitako apartamentu eraikina da. Harde & Short Beaux-Arts enpresako R. Thomas Short arkitekto kanadarraren jabetzako lurretan eraiki zen. Berak eta bere enpresak eraikina diseinatu eta eraiki zuten gotiko berantiar frantsesaren eta ingeles errenazentista motiboen nahasketa eklektiko librean, adreilu gorria eta kareharria erabiliz, lehio gurutze beltzez margotutako babes lodiarekin. Erdialdea arku hirukoitzeko pantaila baten atzean dago.
Leku Historikoen Erregistro Nazionalera gehitu zen 1983ko irailaren 8an.
Pseudobagarius pseudobagarius
Pseudobagarius pseudobagarius Pseudobagarius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Akysidae familian.
Clion (Itsas Charente)
Clion Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Pseudobagarius pseudobagarius
Kanpo estekak
]
Clion (Itsas Charente)
Biztanleria
2007an Clion udalerrian erroldatutako biztanleak 751 ziren. Familiak 328 ziren, horien artean 108 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 84 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 421 etxebizitza zeuden, 341 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 51 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 403 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 341 etxebizitza nagusietatik 248 bere jabearen bizilekua ziren, 72 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 49 etxek hiru zituzten, 96 etxek lau zituzten eta 158 etxek bost zituzten. 285 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 152 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 158 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 475 ziren, horien artean 359 aktiboak ziren eta 116 inaktiboak ziren. 359 pertsona aktiboetatik 325 lanean zeuden (178 gizon eta 147 emakume) eta 34 langabezian zeuden (17 gizon eta 17 emakume). 116 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Clion udalerrian 355 unitate fiskal zeuden, 765,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.658 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 37 komertzioetatik, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 4 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 4 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 3 zurginak eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 liburu denda zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Clion udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.364 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eusebio Calonge
Eusebio Calonge Fenollet (Gasteiz, - Madril, ) arabar militar eta politikaria izan zen, Alderdi Moderatuaren kidea. Lehen Karlistaldian borrokatu zuen eta koronel izendatu zuten. Baldomero Esparteroren agintaldian erbesteratu eta itzultzean diputatu hautatu zuten 1845, 1848, 1850 eta 1853an. 1852 eta 1854 artean Nafarroako kapitain jenerala izan zen. 1868ko Iraultzaren garaian berriro erbesteratu zen.
Etmopterus hillianus
Etmopterus hillianus Etmopterus generoko animalia da. Arrainen barruko Etmopteridae familian sailkatzen da.
María Belmonte Barrenechea
María Belmonte Barrenechea (Bilbao,1953) idazlea, itzultzailea eta ikertzailea da. Katalanezko eta gaztelaniazko interprete gisa lan egiten du. Bere literatur lanen artean, honako hauek nabarmentzen dira: Peregrinos de la belleza (2009), Viajeros por Italia y Grecia (2015), Los Senderos del mar (2017), En tierra de Dioniso (2021).
Ibilbidea
Euskal Herriko Unibertsitateko Gizarte Antropologiako Departamentuak doktore titulua eman zion 1995ean, Erlijioen Historian oinarritutako tesiarekin. Harrezkeroztik, ikertzaile eta itzultzaile lanetan aritu da gaztelania eta katalanez. Literatura-idazle gisa egindako ibilbidean, bere lana mundu klasikoaren kulturak markatu du: Greziak eta Erromak. Honez gain, Leonard Cohen, Henry Miller, Vernon Lee eta beste idazle batzuen eragina izan du.
María Belmontek En Tierra de Dioniso liburuan egindako prosa Diario de Mallorca egunkariko partaidea den Biel Mesquidak honela katalogatu du:
[...] oroitzapenez, tokiz eta pertsonaiaz beteriko Mazedonia grekoaren ikuspegi pertsonala, besterenezina, jakituna, poetikoa eta entretenigarria.
FanFan aldizkariko Alfredo Urdaci kazetariak berriz honela dio:
[...] ikusezina ''argitzeko irrikaz dago, eta, hori lortzeko, historiako pertsonaiei eta beste bidaiari batzuei dei egiten die leku bakoitzaren arima bereganatzeko. Horrek denbora eta dedikazioa eskatzen ditu.''
Meslay-du-Maine
Biztanleria
2007an Meslay-du-Maine udalerrian erroldatutako biztanleak 2.671 ziren. Familiak 1.195 ziren, horien artean 413 pertsona bakarrekoak ziren (134 bakarrik bizi ziren gizonak eta 279 bakarrik bizi ziren emakumeak), 436 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 287 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 59 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.323 etxebizitza zeuden, 1.204 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 99 hutsik zeuden. 1.098 etxeak ziren eta 196 apartamentuak ziren. 1.204 etxebizitza nagusietatik 720 bere jabearen bizilekua ziren, 461 alokairuan okupaturik zeuden eta 24 doan lagata zeuden; 22 etxek gela bat zuten, 89 etxek bi zituzten, 232 etxek hiru zituzten, 366 etxek lau zituzten eta 495 etxek bost zituzten. 933 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 599 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 410 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.468 ziren, horien artean 1.105 aktiboak ziren eta 363 inaktiboak ziren. 1.105 pertsona aktiboetatik 1.018 lanean zeuden (529 gizon eta 489 emakume) eta 87 langabezian zeuden (36 gizon eta 51 emakume). 363 pertsona inaktiboetatik 215 erretiraturik zeuden, 93 ikasten zeuden eta 55 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Meslay-du-Maine udalerrian 1.214 unitate fiskal zeuden, 2.687 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.982 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 159 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 13 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 24 eraikuntza enpresak ziren, 34 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 9 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 15 zerbitzu enpresak ziren, 20 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 57 zerbitzu publikoetatik, 2 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoak ziren, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 3 igeltseroak, 6 margolariak, 5 zurginak, 6 iturginak, 3 argiketariak, 6 ile apaindegiak, 4 albaitariak, 4 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 tintoreria.
2009an zeuden 13 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 altzari denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Meslay-du-Maine udalerrian 54 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.794 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Astitz
Astitz Larraungo kontzejua da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 41 biztanle zituen.
Geografia
Iparraldean Iribas, Alli, Mugiro eta Arruitz, hegoaldean Oderitz, ekialdean Imotz eta mendebaldean Aralarko Malloak mugakide ditu.
Mendukilo
Astitz herrian Mendukilo izeneko kobazuloa dago. Leizezulo honek bisitak jasotzeko prestatua dago.
Sainte-Eulalie (Gironda)
Sainte-Eulalie Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Eulalie udalerrian erroldatutako biztanleak 4.786 ziren. Familiak 1.719 ziren, horien artean 295 pertsona bakarrekoak ziren (145 bakarrik bizi ziren gizonak eta 150 bakarrik bizi ziren emakumeak), 550 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 733 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 141 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.844 etxebizitza zeuden, 1.749 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 85 hutsik zeuden. 1.572 etxeak ziren eta 267 apartamentuak ziren. 1.749 etxebizitza nagusietatik 1.333 bere jabearen bizilekua ziren, 379 alokairuan okupaturik zeuden eta 37 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 61 etxek bi zituzten, 256 etxek hiru zituzten, 594 etxek lau zituzten eta 835 etxek bost zituzten. 1.389 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 731 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 857 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Sainte-Eulalie udalerrian 1.716 unitate fiskal zeuden, 4.710,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.578 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 269 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 53 eraikuntza enpresak ziren, 113 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 10 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 9 higiezinen enpresak ziren, 31 zerbitzu enpresak ziren, 18 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 70 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 8 igeltseroak, 10 margolariak, 8 zurginak, 12 iturginak, 6 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 7 jatetxeak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 52 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 4 okindegiak, 1 harategi zen, 1 kongelatu-denda zen, 1 liburu denda zen, 18 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 4 zapata-dendak, 1 elektrotresna denda zen, 3 altzari dendak, 2 kirol-dendak, 3 drogeria, 3 lurrin-dendak, 6 bitxi-dendak eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Sainte-Eulalie udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 225 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 haur-eskola eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Sainte-Eulalie udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 438 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
2013ko maiatzaren 30eko Hego Euskal Herriko greba orokorra
2013ko maiatzaren 30eko Hego Euskal Herriko greba orokorra ELA, LAB, ESK, STEE-EILAS, EHNE, Hiru eta CNT sindikatuek deitu zuten Euskal Herriarentzat eredu ekonomiko eta sozial berria eta propioa eskatuz. Ez zuen jaso beste zenbait sindikaturen atxikimendua; esaterako, Langile Komisioak sindikatuarena, horren ustez negoziazio bidea ireki aurreko greba orokorrak sektore guztien arteko negoziazioa hautsi zezakeela baieztatuz.
La hija de un ladrón
Sinopsia
Sarak familia bat sortu nahi du. 22 urte ditu, eta haur txiki bat. Baina aita kartzelatik ateratzean, haren mundurako oztopo bat dela ohartuko da. Horregatik erabaki bat hartuko du: aitarengandik urrunduko dira anaia eta biak.
Dalian badia
Dalian badia, Txinako Herri Errepublikako Liaodong penintsula eta Itsaso Horiaren artean dagoen penintsula da. Antzina "Dalien badia" ere deitua.
Mugak
Badia Liaodong penintsularen hego-ekialdeko muturrean dago, Itsaso Horiaren ondoan ekialdean. Dalian hiriaren erdigunea badiaren hegoaldean dago. Penintsularen ipar-mendebaldean dagoen Jinzhou badia ez bezala, Dalian badia, ez da neguan izozten eta urte osoan zehar nabigatu daiteke bertan.
Santiagoko itsas gudua
Kubako Santiagoko itsas-gudua edo Santiagoko gudua Espainia eta Ameriketako Estatu Batuen indar armatuen arteko gudua izan zen, Kubako Independentzia Gerran jazotakoa eta gerra horretan erabakigarria. 1898ko uztailaren 3an hasi zen Kubako Santiagoko badiaren ahoan. Estatu Batuek irabazi zuten gudua eta garaipen horrek ateak ireki zizkion Parisko Itunari.
Michel Plasson
Michel Plasson (Paris, Frantzia, 1933ko urriaren 2a) frantses orkestra-zuzendaria da.
Biografia
Perkusioa ikasi zuen Parisko Kontserbatorioan, eta orkestra-zuzendaritza gero. Besançoneko Nazioarteko Lehiaketa irabazi zuen 1962an. Estatu Batuetara joan zen trebatzera, eta han Erich Leinsdorf eta Pierre Monteuxekin aritu zen. Frantziara itzuli zenean, Metzeko Antzokiko zuzendari izan zen, eta Okzitaniako Tolosako Capitolekoa, 1968az geroztik.
Plassonek errepertorio lirikoa eta sinfonikoa landu ditu, eta XIX. eta XX. mendeetako frantses musikagileen obrak interpretatu ditu (Jules Massenet, Emmanuel Chabrier, Gabriel Fauré, Albert Roussel, Ernest Chausson). Lan handia egin du, halaber, musikagile ezezagunen lanak ezagutarazteko, Albéric Magnarden lana, esate baterako. Europako orkestra handienek gonbidatu dute, eta New Yorkeko Metropolitan Operan zuzendari aritu da. Dresdengo Orkestra Filarmonikoko musika-zuzendari izendatu zuten 1994an.
Gerard van Honthorst
Gerard van Honthorst edo Gerrit van Honthorst (Utrecht, 1592ko azaroaren 4a - ibidem, 1656ko apirilaren 27a) Herbehereetako margolaritzaren Urrezko Aroko margolaria izan zen.
Aitarekin ikasi zuen margotzen, eta Abraham Bloemaertekin ere ikasi zuen. Ondoren, Erromara joan zen, eta arrakasta lortu zuen Caravaggioren estiloan margotzen. Eszenak argiztapen artifizialarekin margotu zituen eta "Gherardo delle Notti" ("Gauetako Gherardo") bezala ezagutu zuten.
Herbehereetara itzulita, erretratuen margolari ospetsu bihurtu zen. Karlos I.a erregearen patroitza jaso zuen.
Giovanni Fontana
Giovanni Fontana (ca. 1395 - ca. 1455) XV. mendeko aztia izenarekin ezagutzen den veneziar medikua eta ingeniaria, Paduako Unibertsitatean egon zen, eta bertan Arte ikasketak 1418an eta Medikuntza 1421ean jaso zituen.
Ginezeo (Grezia)
Ginezeo ( edo gynaikeion/γυναικεῖον) Antzinako Greziaren etxe handietan emakumeentzako egokitutako gela edo saloia zen. Espazio horretan emakumeak bakarrik sartzen ziren: emaztea, alabak, neskameak. Gizonentzako pareko gelak andron izena zuen. Gizonezko bisitariek ere ezin zuten ginezeoan sartu.
Giovanni Fontana
Le Bellicorum instrumentorum liber
Fontana idatzizko lanak gorde zituen lehen asmatzaileetako bat da eta, bereziki, "Bellicorum instrumentorum Liber, cum figuris et fictitys litoris conscriptus" izenarekin ezagutzen den makina bat marrazki liburu biltzen dituena, ale bakarra Municheko liburutegian gordeta dagoena. Liburuak 70 orrialde biltzen ditu 140 ilustrazio baino gehiagorekin ohar laburrez lagunduta, normalean latinezko lehen esaldia, baina segida enkriptatuta dago.
Ginezeo (Grezia)
Kokapena
Normalean etxearen alde babestuenean egoten zen. Hasieran bigarren solairuan egokitzen zen. Beheko solairuak gizonentzat izaten ziren. Dena dela, denboraz, etxeak era aberatsagoz egiten zirenean, ginezeoa lehen solairuko atzealdean egoten zen, beraz gizonentzako solairu berean.
Giovanni Fontana
Le Bellicorum instrumentorum liber
Bere interesa ez da soilik militarra, ur iturriak eta XV. mendeko ingeniaritza liburu guztietan hainbat aldiz erabiltzen den tranparen printzipioa ere aipatzen ditu. Greziar eta arabiar tradizioari jarraituz automatak garatzeko lan egiten zuen eta Heron Alexandriakoaren eolipilearen marrazkia sartu zuen.
Ginezeo (Grezia)
Greziarren etxeak
Batez ere hirietako etxeak oso zabalak izaten ziren. Bi alde izaten zituzten: gizonek erabiltzen zutena edo andronitis, eta emakumeek erabiltzen zutena edo gineconitis zein ginezeo. Ate nagusitik thyrorcionen edo pasilu luzean sartzen zen; pasilu horen mutur batean zaldutegiak zeuden eta bestean atezainaren gela. Etxeko atea Apolo Lixias, Hermes edo Merkurioren irudia jartzen zen, apaingarri gisa baina baita ere etxea babesteko. Ginezeo aurretik peristilo edo ezkaratza zegoen: zutabeekin eta atariekin antolatutako patioa; peristiloko hegoaldean ate nagusia zegoen, anta batez apainduta; hortik pastas izeneko espazioan sartzen zen; pastas oso apainduta egoten zen atartea zen. Atarte horretatik ate nagusitik acusen sartzen zen; han etxeko andreak eguna ematen zuen bere lanak egiten. Pastasen baziren beste ate apalagoak, thalamus edo logelan sartzeko eta amphi-thalamus edo gelarurrean sartzeko; azken honetan emakume esklaboak egoten ziren. Peristilo inguruan beste espazioak egoten ziren ere: neskameak lo egiteko, jateko gela...
Emakumeen bizitza
Antzinako Grezian emakumeak bazterketan bizi ziren: etxetik gutxi ateratzen ziren eta beti zaintzapean egoten ziren. Ondo ikusita zegoen emakumea otzana eta apala izatea.
Alianza Popular
Alianza Popular (AP) hasieran alderdien federakuntza eta gero Espainiako alderdi politikoa izan zen. 1989an, enbor beretik eta beste alderdi batzuekin batera, Alderdi Popularra sortu zen.
Historia
1976ko urriaren 9an, frankismoko ministroak buruzagi zituzten zazpi alderdik Aliantza Popular (Aliantza Popularra), AP, izeneko alderdien federakuntza sortu zuten:
1977ko Espainiar Hauteskunde Orokorretan botoen %8,2a eta 16 eserleku lortu zituen.
1979ko Espainiar Hauteskunde Orokorretan Coalición Democrática izena hartu eta botoen %6a eta 10 eserleku lortu zituen, baina Zentro Demokratikoaren Batasuna (UCD) alderdia hondoratu eta gero, Partido Demócrata Popular eta Partido Liberal alderdiekin batera Coalición Popular sortu zuen eta, 1982ko Espainiar Hauteskunde Orokorretan, botoen %26a eta 107 eserleku lortu zituen. 1986an berriz 105 eserleku lortu zituen.
1989an, bi urteko krisialdia izan ondoren, birsortu eta Alderdi Popularra sortu zuen.
Nossa Senhora das Dores (Sergipe)
Nossa Senhora das Dores Brasilgo udalerri bat da, Sergipe estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Garden Towers
Novotny Mähner Assoziierte arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Max Steinerren filmografia
Maximilian Raoul "Max" Steiner (1888ko maiatzaren 10a - 1971ko abenduaren 28a) Austrian jaiotako musika-konposatzailea izan zen, antzerkirako eta zinemarako lanak sortu zituena.
Steinerrek 300 film ingururen soinu-banda sortu zuen RKO eta Warner Brothers ekoiztetxeekin, eta 24 Oskar Saritarako izendatua izan zen. Hirutan jaso zuen saria: The Informer (1935), Now, Voyager (1942), eta Since You Went Away (1944). Hauetan ere Steinerrek jardun zuen konpositzaile: King Kong (1933), Little Women (1933), Jezebel (1938), Casablanca (1942), The Searchers (1956), A Summer Place (1959), eta, beharnada ezagunen izan zuen lana, Gone with the Wind (1939).
Nephelomys pirrensis
Nephelomys pirrensis Nephelomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.
Plica
Plica Tropiduridae familiako narrasti genero bat da. Hego Amerikan aurki daiteke.
Lúčky (Michalovceko barrutia)
Lúčky  Eslovakiako udalerri bat da, Michalovceko barrutian kokatuta. 7,93 km²ko azalera du eta 581 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1336. urtekoa da.
Bowen (kraterra)
Bowen kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ12 lau-angelukoan dago. 8,09 kilometroko diametroa du. Izena Ira S. Bowenren omenez darama.
Aglutinazio (biologia)
Aglutinazioa antigorputzek zelula baten antigenoekin topo egiten dutenean sortzen den erreakzio immunologikoa da. Antigorputzek zelula horien pilaketa eta bilketa eragiten dute zelularen antigenoekin erreakzionatzerakoan, begi-bistan dauden pikorrak agertuz. Pilaketa horri esker leukozitoek haien lana errazago burutzen dute zelula arrotzak suntsitzeko.
Antigorputzekin harremanetan jartzen direnean aglutinatzen duten zelulak bakterio edo beste mikrobio batzuk izan daitezke, baina baita eritrozitoak ere (eritrozitoen aglutinazioari hemaglutinazio deritzo). Hemaglutinazioa, besteak beste, odol talde desberdinak (A, B, O) daudelako gertatzen da, hots, antigeno desberdinak daudelako eritrozitoen gainazaletan.
Aglutinazio-erreakzioak laborategian usu erabiltzen dira antigenoak edo antigorputzak hauteman ahal izateko. Esaterako, bakterioak edo birusak identifikatzeko antigorputz jakin batzuk erabiliz; edo pertsona batek gaixotasun infekzioso bat duen ala ez jakiteko antigeno mikrobiar batzuk usatuz (pertsonak gaixotasuna badu, mikrobio patogenoaren aurkako antigorputzak izango ditu odolean). Era berean, odol taldeak eta Rh faktorea ere aglutinazio-erreakzioen bidez ezagutu ahal dira.
Aglutinazio-erreakzioa immunoanalisi merke, espezifiko eta azkarra da; horregatik test klinikoetan sarri erabiltzen da.
Quebeceko Askapenerako Frontea
Quebeceko Askapenerako Frontea (frantsesez: Front de Libération du Quebec) (FLQ) Quebeceko talde armatua izan zen, XX. mendeko 60ko hamarkadan jardun zuena. Quebeceko independentzia zuen helburu, eta ideologia marxista-leninista zeukan. 1963tik 1970 arte 200 indarkeriazko ekintza baino gehiago burutu zituen, zortzi pertsona hilez eta askoz gehiago zaurituz. Bere ekintza ospetsuena Pierre Laporte Quebeceko Lan Ministroaren bahiketa eta erailketa izan zen, 1970ean. Erakunde eta politikari ugarik "erakunde terrorista"tzat jo zuten. Bere agerpena bat etorri zen Quebeceko nazionalismoaren gorakadarekin, XX. mendeko 60ko hamarkadan.
Helburuak
FLQ-k "inperialismo anglo-saxoia"ren aurkako matxinada bati deitzen zuen bere adierazpenetan. Bere xede nagusiak Quebeceko independentzia Kanadatik eta errepublika sozialista baten ezarpena ziren, langile frankofonoz osatua. Argelia, Vietnam edo Kubaren borrokak eredu bihurtu ziren FLQ-rentzat, eragin nabarmena izanik bere ideologian.