cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Art Spiegelman
Familia judu batean jaioa, Vladek Spiegelman eta Anja Zylberberg guraso poloniarrek New Yorken hazi zuten, Queens barrutian.
1960ko eta 1970eko hamarkadak igaro zituen "underground" komikigintzan, "Real Pulp", "Young Lust" eta "Bizarre Sex" izenburuko lanak eginez, bai eta "Arcade" eta "Raw" antologiak ere.
1986an argitaratu zuen "Maus" bere lanik ezagunena izango zenaren lehen zatia: "Maus I: A Survivor's Tale" edo "My Father Bleeds History". 1991n bigarren zatia kaleratu zuen, "Maus II: And Here My Troubles Began". Bi liburukiek arreta handia jaso zuten, tartean MoMA museoan erakusketa bat burutuz. Hurrengo urtean Pulitzer saria eskuratu zuen. 2022an Julen Gabiriak itzuli zuen euskarara eta Astiberri-k argitaratu zuen.
Urte hartan "The New Yorker" aldizkarirako hasi zen lanean, eta bertan egon zen 10 urtez. 2001eko irailaren 11ko atentatuak gertatu zirenean, eta berak egin zuen hilabete haren azala. Honen haritik, 2004an "In the Shadow of No Towers" argitaratu zuen.
2005etik "Portrait of the Artist as a Young %@?*!" seriea argitaratzen du "The Virginia Quarterly Review" aldizkarian.
Gaur egun Manhattanen bizi da, eta bi ume ditu. Izan ere, haurrentzako "Little Lit" antologia egin du.
Eldorado (São Paulo)
Eldorado Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Nucras
Nucras Lacertidae familiako narrasti generoa da. Afrikako hegoaldean eta ekialdean bizi dira.
2021eko Euskal Herriko Itzulia
2021eko Euskal Herriko Itzulia Euskal Herriko Itzuliaren 60. edizioa izan zen. 2021eko apirilaren 5etik 10era egin zuten, 6 etapatan banatutako 797,7 kilometroko ibilbidea eginez.
Žbince
Žbince Eslovakiako udalerri bat da, Michalovceko barrutian kokatuta. 15,07 km²ko azalera du eta 977 biztanle 2017ko datuen arabera.
1. FC Magdeburg
1. FC Magdeburg (izen osoa 1. Fußball-Club Magdeburg e.V.) Alemaniako Magdeburg hiriko futbol taldea da. Gaur egun laugarren mailan ari bada ere, Ekialdeko Alemaniako 3 Liga eta 7 Kopa irabazi zituen eta honetaz gain Europako Futbol Errekopa bat ere bai 1974ean.
Historia
SV Victoria 96 Magdeburg izeneko taldea jadanik sortu zen hirian 1896 urtean. Hainbat talde izan ziren hurrengo urteetan baina ez zuten emaitza handirik izan eta jarraitasunik ere ez. 1959an SC Aufbau taldea lehen mailara igo zen eta 1964 eta 1965ean Ekialdeko Alemaniako Kopa irabazi zuen. Urte hartan izena aldatzea erabaki zuen gaur egungo ''1. FC Magdeburg'' bihurtuz, baina ligan azkena gelditu eta maila galdu zuen.
1966an Heinz Krügel entrenatzailea fitxatu zuten eta 1968 eta 1969an Liga nagusiko hirugarren egin zuen eta 1969an kopa berria irabazi ere bai. Honek taldearen "urrezko aroari" hasiera eman zion 1974ko Europako Futbol Errekoparekin biribildu zuena. Finala Rotterdamen jokatu zuen eta AC Milan 2-0 emaitzaz gainditu zuen. Ondoren Europako Superkopa jokatu behar zuen FC Bayern Munichen aurka baina talde biak ez ziren gai izan datak adosteko eta bertan behera gelditu zen partida. Heinz Krügelek 1976an utzi zuen taldea.
Magdeburgen azkenengo titulua 1983ko Kopa izan zen eta azken denboraldi ona 1989-90a izan zuen azken partidararte borrokatu baitzuen Ligako txapeldun izateko, ez zuen ordea helburua lortu. Ordutik aurrera gainbehera iritsi zen eta gaur egun Alemaniako hirugarren mailan ari da jokatzen.
Euskal taldeen aurkako partidak
Magdeburgek kanporaketa bakarra jokatu du euskal taldeen aurka:
Žbince
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1221. urtekoa da.
Delrioita
Delrioita oxido motako minerala da.
Ezaugarriak
Delrioita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 da.
Saint-Martin-la-Garenne
Saint-Martin-la-Garenne Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Martin-la-Garenne udalerrian erroldatutako biztanleak 846 ziren. Familiak 317 ziren, horien artean 75 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 34 bakarrik bizi ziren emakumeak), 78 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 142 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 22 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 385 etxebizitza zeuden, 319 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 349 etxeak ziren eta 34 apartamentuak ziren. 319 etxebizitza nagusietatik 274 bere jabearen bizilekua ziren, 34 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 202 etxek bost zituzten. 253 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 119 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 189 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Férin
Férin Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Saint-Martin-la-Garenne
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 584 ziren, horien artean 451 aktiboak ziren eta 133 inaktiboak ziren. 451 pertsona aktiboetatik 416 lanean zeuden (224 gizon eta 192 emakume) eta 35 langabezian zeuden (19 gizon eta 16 emakume). 133 pertsona inaktiboetatik 53 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Férin
Biztanleria
2007an Férin udalerrian erroldatutako biztanleak 1.332 ziren. Familiak 482 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 159 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 223 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saint-Martin-la-Garenne
Diru sarrerak
2009an Saint-Martin-la-Garenne udalerrian 348 unitate fiskal zeuden, 913 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.001 euro zen.
Férin
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Martin-la-Garenne
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 39 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Férin
Etxebizitza
2007an 514 etxebizitza zeuden, 492 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 21 hutsik zeuden. 502 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 492 etxebizitza nagusietatik 428 bere jabearen bizilekua ziren, 54 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 104 etxek lau zituzten eta 331 etxek bost zituzten. 426 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 219 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 231 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Saint-Martin-la-Garenne
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa, 2 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
2000. urtean Saint-Martin-la-Garenne udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Férin
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 945 ziren, horien artean 667 aktiboak ziren eta 278 inaktiboak ziren. 667 pertsona aktiboetatik 611 lanean zeuden (332 gizon eta 279 emakume) eta 57 langabezian zeuden (27 gizon eta 30 emakume). 278 pertsona inaktiboetatik 86 erretiraturik zeuden, 101 ikasten zeuden eta 91 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Martin-la-Garenne
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Férin
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 48 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 2 okindegiak, 2 arropa dendak, 1 altzari denda zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Férin udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Eospalax cansus
Eospalax cansus Eospalax generoko animalia da. Karraskarien barruko Spalacidae familian sailkatuta dago.
Férin
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bipiramide
Geometrian, bipiramidea edo dipiramidea oinarri berdineko bi piramide lotzean, oinarriak bat eginez, lortzen den poliedroa da.
Johann Sebastian Bach
Johann Sebastian Bach (Eisenach, 1685eko martxoaren 31greg./martxoaren 21ajul. - Leipzig, 1750eko uztailaren 28a) Barrokoko alemaniar konpositore eta organo-jotzailea izan zen, historiako musikari familia onenetariko baten kidea. Inoiz izan den konpositore handienetakotzat hartzen da askotan, haren lanen edertasunagatik ez ezik, kopuruagatik ere bai. Hortaz, inspirazio iturri izan zen hainbat musikarirentzat, hala nola Mozart, Mendelssohn, Schumann, Liszt, Brahms, Mahler edota Schönberg.
Erruda
Erruda (Ruta) errutazeoen familiako genero baten izen arrunta da, Mediterraneon, Makaronesian eta hego-mendebaldeko Asian jatorria duena. 8 eta 40 espezie inguru ditu barnean, ezagunena erruda usainduna izanda.
Sendabelar ezagunak dira.
Johann Sebastian Bach
Bachen konposizioek, hala sakratu nola sekularrek, abesbatza, orkestra eta instrumentu bakarlarientzakoek, Barrokoaren sorkuntza-ildo ugari bildu zituzten eta aro hori bere heldutasunera eraman. Forma berririk sortu ez bazuen ere, alemaniar estiloa aberastu egin zuen, kontrapuntuaren teknikaz, harmoniaren eta motiboen antolamenduaren gainean zeukan kontrol paregabeaz, eta atzerriko (batez ere, Frantzia eta Italiako) erritmo eta formen egokitzapenaz.
Brandeburgoko kontzertuak, Das wohltemperierte Klavier, Meza si minorren, Nekaldia San Mateoren arabera, Musika eskaintza, Fugaren artea, Goldberg bariazioak eta Tocata eta fuga re minorren haren lanik ezagunenetako batzuk dira.
Familia
Johann Sebastian Bach garai guztietako musika familia nabarienetako bateko kidea izan zen. Berrehun urte baino gehiagoz Bachtarrek interprete eta konpositore onak ekoitzi zituen. Garai hartan, Eliza luteranoak, tokiko gobernuek eta aristokraziak ekarpen nabaria egiten zuten musikari profesionalen prestakuntzarako, bereziki Turingia eta Saxoniako ekialdeko printze hautesleen aldetik. Haren aita, Johann Ambrosius Bach, biolinista eta tronpetista talentuduna zen Eisenachen, Turingian, 6.000 biztanle inguru zituen hiri batean. Postu horretan musika profanoaren antolaketa eta elizako musikan parte hartzea sartzen ziren. Johann Sebastianen osaba-izebak musikari profesionalak ziren denak, gorteko organista eta ganbera-musikarietatik hasi eta konpositoreetaraino. Bachek bere familiaren lorpen musikalen jakitun zen, eta 1735 inguruan genealogia bat zirriborratu zuen, Ursprung der musikalisch-Bachischen Familie (Bach familia musikalaren jatorria), bere familiako musikari arrakastatsuen belaunaldien historia bilatuz.
Lehen urteak (1685-1703)
Haren ama 1694an hil zen, Johann Sebastianek bederatzi urte zituela, eta aita zortzi hilabete geroago hil zen. Johann Sebastian, hamar urteko umezurtza, bere anaia zaharrenarekin bizitzera eta ikastera joan zen, Johann Christoph Bach, Ohrdrufeko San Migel elizan (Michaeliskirche) organo-jotzailea. Han, musika kopiatu, ikasi eta interpretatzen zuen, bere anaiarena barne -nahiz eta hori egitea debekatuta egon- partiturak oso baliotsuak eta pribatuak zirelako, eta mota horretako papera garestia zelako. Musika teoria eta konposizioa ikasi zituen, organoa jotzeaz gain, eta anaiaren lezioak jaso zituen, klabikordioaren interpretazioan trebatu zuena. Johann Christophek garaiko Alemaniako Hegoaldeko konpositore handien lanak ezagutarazi zizkion, hala nola Johann Pachelbel (Johann Christophen maisua izan zena) eta Johann Jakob Froberger, Alemaniako Iparraldeko konpositoreen lanak, baita Jean-Baptiste Lully, Louis Marchand eta Marin Marais frantziarrenak ere. Garai horretan ere teologia, latina, greziera, frantsesa eta italiera ikasi zituen herriko gimnasioan (irakaskuntza ertaineko institutuan).
Hamalau urterekin, Johann Sebastian saritu zuten Lüneburgeko San Migel Eskola ospetsuan koru ikasketak egiteko matrikula batekin, bera baino zaharragoa zen ⁰Erdmann ikastetxeko bere lagunarekin batera, Hanburgoko itsas portutik ez oso urrun, Erromatar Inperio Santuko hiririk handienetako bat. Horrek bidaia luze bat eskatzen zuen bere lagunarekin, neurri batean oinez; eta beste zati batean karrozan egin zutena, ziurtasunez ezagutzen ez den arren. Ez dago haren bizitzako garai horretako erreferentzia idatzirik, baina badirudi eskolan eman zituen bi urteak erabakigarriak izan zirela; Turingian bizi izandakoa baino Europako kulturaren paleta zabalago baten eraginpean egon zelako. Koruan a capella abesteaz gain, litekeena da organoa hiru teklatu eta bere klabizenbaloekin jotzea. Beharbada, Alemania iparraldeko nobleen semeekin jarri zen harremanetan, eskola selektibo horretara bidaltzen baitzituzten euren karrera diplomatiko, gobernuko eta militarretan prestatzeko.
Hori sostengatzen duten ebidentzia historiko gutxi dauden arren, ia ziurra da Lüneburgen egindako egonaldian Bach gazteak San Juan eliza bisitatu zuela (Johanniskirche), eta elizako organo ospetsua entzun zuela (eta, beharbada, jo zuela). Organo hori, 1549an Jasper Johannsenek eraikia zen, eta "Böhmen organoa" izenarekin ezagutzen zen, bere interpretatzaile nabarmenenaren ondorioz. Tresna horren soinu-prestazio indartsuak inspira zezakeen haren Tocata eta fuga re minorren, BWV 565 obra indartsua. Bere berezko talentu musikala zela eta, litekeena da Lüneburgen garaiko organista nabarmenekin kontaktu esanguratsu bat izatea, bereziki Georg Böhmekin (Johanniskircheko organista), baita gertuko Hanburgoko organistekin ere, Johann Adam Reincken eta Nicolaus Bruhns kasu. Musikari horiekin izandako harremanari esker, Johann Sebastianek ordura arte jo zituen instrumenturik handienetara eta zehatzenetara iristeko aukera izan zuen. Garai horretan, Alemania iparraldeko tradizio akademiko organistikoko musikarekin ohitu zen, bereziki Dietrich Buxtehude organistaren lanarekin, Lübeckeko Santa Maria elizan, eta musikari horien esku zeuden eskuizkribu musikalekin eta teoria musikaleko tratatuekin.
Mullhausen (1703-1708)
1703an, hemezortzi urterekin, Johann Ernst Weimarko printzearen ganbera-orkestrako biolin-jole aritzea lortu zuen eta, hilabete batzuk geroago, Arnstadtko San Bonifazioko organo-jotzaile izendatu zuten. Bertan konposatu zuen bere lehen kantata 1704an, eta berehala hartu zuen organo-jotzaile onaren ospea. 1705eko urrian, Dieterich Buxtehude daniar organo-jotzaile handia entzuteko Lübeckera joanda, kargua galdu zuen bidaia hura baimenik gabe egiteagatik. 1707an, Mühlhausenden organo-jotzaile zelarik, kantata gehiago idatzi zituen (Actus tragicus eta Gott ist mein König besteren artean). Maria Barbara (1684-1720) lehengusinarekin ezkondu zen urte berean; zazpi seme-alaba izan zituzten.
Weimar (1708-1717)
1708an, Wilhelm Ernst printzeak deiturik, Weimarrera aldatu zen, eta han organo eta biolin-jotzaile aritu zen bederatzi urtez, 1717 arte. Bachi zoriona ekarri zion garai hartakoak dira organorako idatzi zituen lan ugari, kantatak eta klaberako piezak eta kontzertuak, hileta-elizkizuneko Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit kantata ezaguna barne. Weimarren Italiako musika ezagutu zuen: Tomaso Albinoni, Giovanni Legrenzi, Arcangelo Corelli, Francesco Antonio Bonporti, Antonio Vivaldi, Girolamo Frescobaldi.
Köthen (1717-1723)
1717an, Leopoldo Anhalt printzeak deiturik, Köthena aldatu zen. Printze kalbinista eta musikari fin horren gortean iritsi zen heldutasunera Bachen lana. Garai hartakoak dira: Klaberako fantasia kromatikoa eta fuga; Suite ingelesak, Suite frantsesak; Clavierübung lan didaktikoa; bi biolin kontzertu (la minor eta mi maiorrean); bi biolinetarako kontzertua (re minorrean); Brandeburgoko sei kontzertuak (1721), Brandeburgoko Christian Ludwig printzeari eskainiak. 1720an emaztea hil zitzaion eta handik hilabete batzuetara Anna Magdalena Wülken (1701-1760) sopranoarekin ezkondu zen; hamahiru seme-alaba izan zituzten.
Leipzig (1723-1750)
1723an, Leipzig hiriko Tomasschule eskolako kantore izendatu zuten; musika irakasteaz gainera, lau elizetan astero interpretatzen zen musika sortu behar izan zuen bost urtean zehar, aldi berean kantu ikasle bihurriz osaturiko korua eta orkestra txiki bat zuzentzen zituelarik. Halaber, lanpostuak latina irakastera behartzen zuen, baina azken eginkizun horretan haren ordezkari bat aritzea baimendu zioten. Prestigio handiko kargua zen eta, Arnstadt eta Mühlhausenen eman zituen bolada laburrez aparte, hauxe izan zuen lehenbiziko lanpostu publikoa, ordura arte gehienbat aristokraziarentzat jardun baitzuen.
27 urtez eutsi zion lanpostu horri, hots, hil arte. Urte horietan, bere nagusia zen Leipzigeko Kontseiluaren ika-mika politikoak bizitzea suertatu zitzaion. Izan ere, kontseilu hura bi fakziok osatzen zuten: batetik, absolutistek, zeinek leialtasuna baitzioten Augusto II.a Dresdengo errege saxoiari, eta, bestetik, Leipzigeko merkatari, gremio eta aristokrata xehen interesak ordezkatzen zituen taldeak. Bach erregezaleek izendatutakoa zen; bereziki, garai hartan alkate zenak. Bach izendatzearekin ados egotearen truke, hiriko interesak ordezkatzen zituen alderdiari eskolaren gaineko kontrola eman zitzaion, eta Bach behartuta gertatu zen bere lan baldintzei zegozkien nondik norako batzuetan amore ematera. Nahiz eta badirudien kontseilukideetako inork ez zuela zalantzan jartzen Bachen gaitasun musikala, tirabira etengabeak izan ziren kantorearen (zeinak hiriko eliza-musika kontuetan buruzagitzat jotzen baitzuen bere burua) eta hiriko ordezkarien fakzioaren artean (zeinak eskola-zuzendari soiltzat jotzen baitzuen Bach, eta bai eskolan bai elizetan oso musika landua egiteari garrantzia kendu nahi baitzion).
Hirurehun kantata inguru ondu zituen urte haietan; horietatik 200en bat iritsi dira gaur egunera arte. Urte luteranoko igande eta jaiegun bakoitzeko Itun Berriko irakurgaiek osatzen dute kantata gehienetako gaia. Horietako batzuk konposatzeko eliza-kantu tradizionalak erabili zituen inspirazio-iturri gisa, hala nola Wachet auf, ruft uns die Stimme, Nun komm, der Heiden Heiland eta Wie schön leuchtet der Morgenstern. Lan horien probasaioak eta emanaldiak Santo Tomas elizan egiteko, Kontseiluak zortzi instrumentista iraunkor besterik ez zizkion jarri eskueran; beraz, konposalan ertain eta handietarako beharrezkoak ziren hogei instrumentistak unibertsitatetik, Thomasschuletik edo jendartetik lortu behar izaten zituen Bachek.
1729tik 1740ra bitartean, Georg Philipp Telemannek 1704an sorturiko Collegium Musicum zuzendu zuen, astero kontzertu bat emanez. 1728ra arte Köthen Etxeari lotua, 1723-1736 urte bitartean Weissenfels Etxeko kapera-maisua izan zen. Carl Philipp Emanuel semearen eskariz, Frederiko II.a Handia Potsdamen bisitatzera abiatu zen 1747an, eta harrezkero bere Musika eskaintza errege hari eskaini zion. Lanarekiko mendekotasuna, familiako nahigabe larriak eta egin zituen bidaiak gorabehera, bere lanik bikainenetako zenbait garai hartan idatzi zituen: Magnificat (1723); Nekaldia San Joanen arabera (1723); Nekaldia San Mateoren arabera (1729); Nekaldia San Markoren arabera (1731); Meza si minorren (1732-1737); Eguberriko Oratorioa (1734); 21 koral (1739); Clavierübung, lau liburu (1726-1742). Fugaren artea (1749) lantzen ari zela osasun gainbehera larria jasan zuen, eta ikusmena galdu zuen. 1750eko uztailaren 28an hil zen.
Eragina
Johann Sebastian Bachek bere denboran musika-jotzaile handia zelako ospea bildu bazuen ere, musikagile gisa eztabaidatua izan zen. Hil ondoan haren lana ahazturik gelditu zen, harik eta XIX. mendean Mendelssohn, Hegel eta Schumann-ek berriro haren musika entzun eta argitara eman zuten arte. Tradizioarekiko leiala izanik ere, haren lanak etorkizuneko musika hizkuntzaren lehen elementuak asmatu zituen. Kontrapuntuaren eta harmoniaren maisu izan zen, irudimen melodiko emankorraren jabe, maisu aleman, frantses eta italiarren lanen gainetik askotan; haren musika Iparraldearen eta Hegoaldearen sintesia da. Luterotar fededun honen musikak, denbora iragan ahala, adierazpen molde aratz eta abstraktuagoetara jo zuen. Bachekin musika tonalaren adierazpen ahalmenak goia jo zuen, eta Mendebaleko musikaren garapenerako abiapuntua den aldaketa prestatu zen. Polifonia eta monodia aldizkatuz edo biak aldi berean erabiliz, zorroztasun biluziena eta dotoretasunez beteriko asmamena dira Bachen artearen ezaugarriak.
Agente (ekonomia)
Ekonomiaren arloan, agente bat aktore eta eredu jakin bateko erabaki-hartzailea da. Oro har, agente bakoitzak ondo edo gaizki zehaztua dagoen optimizazio edo aukeraketa arazo baten konponbidearen arabera erabakiak hartzen ditu.
Adibidez,erosleak eta saltzaileak merkatu bakar bateko oreka partziala duen eredu bateko bi agente mota arrunt dira. Eredu makroekonomikoak, batez ere oreka orokorreko eredu estokastikoak, hauen dinamika esplizituki mikrofundamentuetan oinarritzen baitira. Askotan, familiak, enpresak eta gobernuak edo banku zentralak bereizten dira agente ekonomiko mota nagusiak gisa.
Bugedo
Bugedo Burgosko udalerria da, Ebro eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 177 biztanle zituen.
Sunil Manohar Gavaskar
Sunil Manohar Gavaskar (Mumbai, India, 1949ko uztailaren 10a) kriket-jokalari ohia da, XX. mendearen bukaerako jokalari hoberenetako bat eta lasterraldi gehien egin dituenetako bat. Gizon txikia, teknika zoragarrikoa eta kontzentrazio-ahalmen handikoa. Slip fielder bikaina zen.
Kirol karrera
1967an hasi zen jokatzen, Bombay taldean. Indiako selekzioarekin 1971n jokatu zuen lehenengo partida. Selekzioko kapitain izan zen 1978-1979an, eta berriro 1983tik 1985era. Guztira, 125 partida jokatu zituen selekzioarekin: 10.122 lasterraldi egin zituen (partidako 51,12, batez beste), 34 century markatu zituen (punturik gehien, kanporatua izan gabe: 236), eta 10 catche lortu zituen. 30 hundred egin zituen nazioarteko partidetan, eta Don Bradmanen errekorra hautsi zuen horrela; alabaina, hark jokatutako partida-kopurua halako bi jokatu behar izan zuen balentria hori lortzeko. Lehen mailan aritu zen hogeita bat urteetan, 25.834 lasterraldi egin zituen (51,46 lasterraldi, batez beste), 81 hundred markatu zituen (punturik gehien: 340), eta 293 catche egin zituen.
Turenne (Corrèze)
Turenne Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Turenne udalerrian erroldatutako biztanleak 791 ziren. Familiak 354 ziren, horien artean 116 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 147 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 83 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 526 etxebizitza zeuden, 363 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 145 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 506 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 363 etxebizitza nagusietatik 305 bere jabearen bizilekua ziren, 47 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 24 etxek bi zituzten, 65 etxek hiru zituzten, 118 etxek lau zituzten eta 153 etxek bost zituzten. 245 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 153 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 176 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 495 ziren, horien artean 371 aktiboak ziren eta 124 inaktiboak ziren. 371 pertsona aktiboetatik 350 lanean zeuden (190 gizon eta 160 emakume) eta 21 langabezian zeuden (7 gizon eta 14 emakume). 124 pertsona inaktiboetatik 58 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Turenne udalerrian 360 unitate fiskal zeuden, 807,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.550 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 46 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 3 margolariak, 1 zurgina, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean Turenne udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 893 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ipuiuna
Ipuiuna Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Federico Kirbus duna
Federico Kirbus duna (Duna Federico Kirbus) munduko dunarik altuena da. Argentinako Tatón herrian, Catamarcako probintzian, dago. Federico Kirbus argentinar kazetari eta idazlearen izena darama.
Astigar-jarabe gisako gernuaren gaixotasun
Astigar-jarabe gisako gernuaren gaixotasuna sortzetiko nahasmendu hereditarioa da, gorputz-fluidoen bidez ezabatzen dena, leuzina, isoleuzina eta balina aminoazidoen kantitate anormalki altuak, gernuak astigar-jarabearena gogorarazten duen usaina du, eta hortik dator izena. Metabolismoaren berezko akats baten ondorioz, kate adarkatuko aminoazidoak metatzen dira, eta horrek garuneko kalte larria eragiten du, eta, garaiz diagnostikatzen ez bada, ondorio neurologiko iraunkorrak uzten ditu. Nahasmendua modu autosomiko errezesiboan heredatzen da eta oso gutxitan agertzen da, kasu bat 185.000 jaiotzako; beraz, gaixotasun arrarotzat hartzen da.
Bajacalifornia microstoma
Bajacalifornia microstoma Bajacalifornia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.
Atum
Atum jainko sortzailea "Bere kabuz existitzen dena", egiptoar mitologian eguzki jainko bat zen.
Ikonografia
Gizon bezala irudikatua izan zen, koroa bikoitza eramanez, edo bizardun agure bezala. Eguzki jainko bezala, ahari buruarekin, mangosta buruarekin edo Fenix hegazti bezala. Giza gorputzarekin irudikatutako lehen jainkoa da, lehenago, antzinako egiptoarren jainkoek, animalia forma baitzuten.
Mitologia
Atum Heliopoliseko kosmogoniaren arabera Nun izeneko hasierako ozeanotik jaio zen jainkoa da, berak bere burua sortuz (masturbazio, ttu, malko, izerdi edo beste modu batzuen bidez), Ra bere kontzientziaren bidez, gainontzeko jainkoak sortzen ditu: Shu eta Tefnut (airea eta hezetasuna), hauek, aldi berean, Geb eta Nuten gurasoak direlarik (lurra eta zerua), azken hauek, honako jainko hauen gurasoak direlarik: Osiris, Isis, Seth, Neftis eta Heru-uer. Atum, Menfisko teologiaren arabera, Ptahren bihotzetik sortua izan zen.
Pan (satelitea)
Pan Saturnotik gertuen dagoen satelitea da. Saturnoren A eraztuneko Encken dibisioan dago. Batzuetan Saturno XVIII izena jasotzen du.
Atum
Mitologia
Bere lehen ondorengoek Heliopoliseko eneada sortzen dute. Bere seme-alaba Shu eta Tefnut, bere ttu edo masturbazioaren bidez sortu zituen. Herakleopolisen, bere eskua hasiera femeninoa zen, Nebethetepeten pertsonifikatuz "Asetzearen Andrea". Mito berantiarrago batzuen arabera, bere itzalarekin edo Iusaas jainkosarekin izan zituen harremanak.
Epitetoak
"Akatsgabea" deitua izan zen, jainko sortzaile bezala "Bere kabuz existitzen dena" eta "Unibertsoaren Amaierakoa" bezala ere bai.
Pan (satelitea)
Mark R. Showalterrek aurkitu zuen 1990. urtean, Voyager 2 espazio zundak 1981. urtean atera zituen irudiekin.
Atum
Sinkretismoa
Rarekin lotua izan zen, Atum-Ra bezala, Ptahrekin eta, batzuetan, Osirisekin. Amonekin identifikatua izan zen, Amon-Ra bezala, Inperio Berrian
Gurtza
Bere gurtza toki nagusia Heliopolis izan zen. Pithom, Meidum, Letopolis, Edfu, Herakleopolis eta Jargako oasian Egiptoko Aro Berantiarrean ere bai.
Bachata
Bachata Dominikar Errepublikan jatorria duen musika mota dantzagarri bat da. Bere ezaugarrien artean abestien letretako gai atsekabetu eta mamitsuak izatean datza, normalki boleroaren tempo mantsoaz jotzen da.
Erythrolamprus vitti
Erythrolamprus vitti Erythrolamprus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
UNE
UNE edo Une Nare Eza euskal metal eta rock musika taldea da.
Another Mother's Son
Another Mother's Son 2017ko Christopher Menaul ingeles zinema zuzendarien film dramatikoa da.
Sinopsia
Louisa Gould bi semeren ama Jersey uhartean bizi zen. Gerra garaian erresistentziarekin bat egin zuen eta bere burua arriskuan jarri zuen Errusiako soldadu gazte bat etxean ezkutatuta. Bere hitzetan, beste ama baten semea babesteko beharra sentitu zuen.
Onomasticon Vasconiae
Onomasticon Vasconiae Euskal Herrian jasotako toponimo, antroponimo eta onomastika ikerketen bilduma da. Bildumak 29 bat ale ditu eta urte luzetako hainbat egileren lana da. Bilduma osoa Euskaltzaindiaren webgunean kontsulta daiteke.
Eospalax rufescens
Eospalax rufescens Eospalax generoko animalia da. Karraskarien barruko Spalacidae familian sailkatuta dago.
Alexander Gutxkov
Alexander Ivanovitx Gutxkov (Алекса́ндр Ива́нович Гучко́в; 1862ko urriaren 26agreg./urriaren 14ajul. – 1936ko otsailaren 14a) errusiar politikari liberal-kontserbadorea izan zen.
Onomasticon Vasconiae
Euskaltzaindiaren Onomasticon Vasconiae bilduman Euskal Herriko toponimoak eta antroponimoak jaso dira, bilduma egileen iruzkin filologikoekin. Egileen lana, dokumentu zaharrak arakatzea, tokian tokiko izenak biltzea, izen horiek aztertzea eta forma idatziak finkatzeko proposamenak egitea. Onomasticon Vasconiae bilduman Euskal Herriko Onomastikari buruzko ikerketak argitaratzen dira: jardunaldietako agiriak, herri edota eskualde jakin batzuei buruzko toponimia ikerketak, antroponimiari buruzkoak, etab.
Alexander Gutxkov
Hastapenak
1893an, Moskuko zinegotzi aukeratua zuten eta 1901an, banketxe bateko zuzendari aukeratu. Gaztetan abenturazalea izaki, Turkiar Armeniara, Mongoliara eta Txinara bidaiak egin zituen, baita gerretan parte hartu ere: 1898 eta 1902an boerren matxinadan parte hartu zuen (britainiarrek atxilotu egin zuten), eta 1903an Mazedonian, Turkiar Inperioaren kontrako Ilinden matxinadan parte hartu zuen.
1905an, Errusia-Japonia Gerran Gurutze Gorriko kide moduan parte hartu zuen (japoniarrek atxilotu egin zuten). Tokiko autogobernurako zemstvo mugimenduan inplikatu zen, eta hortik politikara salto egin zuen, eskuineko “Urriaren 17ko Batasuna” alderdia sortuz. Kadeteak, bere ustez ez ziren “errusiar tradizio politikoari” lotuak, bere ustez, liberalismorako “bide errusiarra” topatu behar zen.
Liberalismoa bultzatzen
Bere ikuspuntua Errusian tsarrarekin kooperatuz “pixkanaka” liberalismoa ezartzea zen, hori dela eta Witte eta Stolipin ministro kontserbakor-erreformistak babestu zituen (biek ministro izatea eskaini zioten, baina uko egin zuen). Gutxkov konbentzituta zegoen Gorteko politikariek Errusiar Armadaren beharrezko erreformak oztopatzen zituztela. Hainbat aldiz Dumako diputatu izan zen, eta 1910ean Dumako lehendakari aukeratu zuten, hala ere, gutxira dimisioa eman zuen, ordura arte babesten zuen Stolipin ministroarekin desadostasunak izaten hasi baitzen.
Lehen Mundu Gerra piztu zenean, honen aldeko posizio nazionalista gogorra egin zuen, eta gerra-produkzioa laguntzeko hainbat elkartetan parte hartu zuen, batez ere Gerra-Industrien Komiteko burua izan zen. Garai honetako ikuspuntuek, liberalismoa eta nazionalismoa batzen zituztenek, kadeteen buru Pavel Miliukovengana hurbildu zuten; biak zetozen bat gerra irabazteko errusiar abertzalerik onenak eta eraginkorrenak liberalak zirela, Gortean oinarritutako absolutismoaren gainetik, eta erreformak beharrezkoak zirela. Garai hauetan, Gortean, Rasputin buru, gerrarekin oso konbentzituta ez zegoen fakzio bat izanak, errusiar liberalei nazionalismoaz absolutismoari gainezka egiteko aukera eman zion.
1916tik aurrera, liberalismoa ezartzeko estatu-kolpe bigunetarako konspirazio eta kiniela ezberdinen kide izan zen. Lliberalen arabera, halako estatu-kolpe bat beharrezkoa zen bai gerra irabazteko beharrezkoak ziren erreformak ezartzeko, eta bai iraultza sozial bat ekiditeko. Dumako kide gisa, liberalismoaren alde, 1917ko Otsaileko Iraultzan, “Dumako Kideen Komitearen” kide izan zen, itzalpeko Gobernu-asmoak zituen organo honek. Bera izan zen tsarrarengana abdika zezan konbentzitzezko bidaiatu zuena eta martxoaren 2an tsarraren abdikazioa jaso zuen bi politikarietako bat (Vasili Xulgin zen bestea).
Nikolas II.a Errusiakoaren abdikazioan
Monarkia konstituzionalaren aldeko gisa, Nikolas II.a Errusiakoaren anai Mikhail tsar izan zedin konbentzitzen saiatu zen. Martxoaren 2ko arratsaldean, tsarraren abdikazioaren berri ematen ari zela, langile batzuek atxilotu eta ia jipoitu egin zuten hitzaldia “gora Mikhail enperadorea!” oihuarekin bukatzearren.
Dimisioaren ostean
Dimisioaren ostean, Errusiaren Berpizte Ekonomikoaren Elkartea sortu zuen, burges handien elkarte bat zen hori, beren programa “ordena ekonomikoa berrezartzea eta Sobietaren boterea deuseztea” zen. Kornilov aferan, bere estatu-kolpea babestu zuen, eta aldi batez atxilotu zuten.
Urriko Iraultzaren kontra egon zen, eta Armada Zuria, batez ere Denikin jenerala, diruz babestu zuen. 1919an, erbestera joan zuen, lehenik Alemaniara eta gero Frantziara, non Gurutze Gorriaren eta emigrazio zuriaren erakunde batzuetako kide izan baitzen. Bere alaba, Vera Gutxkova, Frantziako Alderdi Komunistako kide eta sobietar poliziaren agentea izan zen. 1936an hil zen Parisen.
Sanclerlândia
Sanclerlândia Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Haber (kraterra)
Haber kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ01 lau-angelukoan dago. 56,8 kilometroko diametroa du. Izena Fritz Haberren omenez darama. Bere aldamenean dauden kraterrak Lovelace (ondoan hego-mendebaldean), Lenard (ipar-ekialdean), Hermite (iparraldean) eta Sylvester (hego-ekialdean) dira.
Haber kraterrak forma poligonala du eta ia erabat suntsituta dago. Haren ingurua lisatuta dago, inpaktu txiki askok blokeatuta, eta zaila da inguruko lurretatik bereiztea. Hondoa nahiko zimurra da, baina ez du elementu nabarmenik.
Liopholidophis sexlineatus
Liopholidophis sexlineatus Liopholidophis generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Gallotia
Gallotia Lacertidae familiako narrasti genero bat da. Kanariar Uharteetan bizi dira bakarrik.
Deltalumita
Deltalumita mineral bat da eta spinel subtaldearen kidea da.
Ezaugarriak
Deltalumita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema tetragonalaren arabera sortzen ditu kristalak.
Hego Karelia
Hego Karelia (finlandieraz: Etelä-Karjala; suedieraz: Södra Karelen) Finlandiako ekialdean dagoen eskualde bat da.
Iruditegia
--->
Antônio Martins
Antônio Martins Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Brestovec (Myjavako barrutia)
Brestovec  Eslovakiako udalerri bat da, Myjavako barrutian kokatuta. 17,34 km²ko azalera du eta 947 biztanle 2017ko datuen arabera.
Buniel
Buniel Burgosko udalerria da, Alfoz de Burgos eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 394 biztanle zituen.
Anna Kendrick
Anna Cooke Kendrick (Portland, Maine, Ameriketako Estatu Batuak, 1985eko abuztuaren 9a) estatubatuar aktore eta abeslaria da.
Gyeonggi
Gyeonggi-do (경기도, “Hiriburuaren inguruko probintzia”) Hego Korea ipar-mendebaldeko probintzia da. 10.170 kilometro koadroko eremua du, eta 2017an 13.255.523 biztanle zituen. Seulgo metropoli eremuaren parte da. Hiriburua Suwon da.
Konakry
Konakry (Conakry; susueraz: ) Gineako hiriburua eta hiri nagusia da. 2007ko erroldaren arabera 1.857.153 biztanle zituen.
Kokapena eta ezaugarriak
Ozeano Atlantikoaren kostaldean dago kokatuta, herrialdeko hego-mendebaldean, Tombo edo Tumbo izeneko uhartean, Kaloumeko penintsulan, Los uharteen parez-pare. Nazioarteko aireportua eta portua ditu. Burdinkia, bauxita, fruituak, kafea eta arraina esportatzen dira portutik. 1950az gero garatu da industria (ehungintza, janari industria, tabakogintza, zapatagintza, leherkariak). Eraikuntzen artean aipagarriak dira Legebiltzarreko egoitza (Herriaren Jauregia), frantses kolonialismoaren aurka borrokatu ziren martirien omenez eginiko estatua, meskita nagusia eta katedral katolikoa.
Heliobolus
Heliobolus Lacertidae familiaren barruan sailkatutako narrasti genero bat da. Saharaz hegoaldeko Afrikan bizi dira.
Brezová pod Bradlom
Brezová pod Bradlom Eslovakiako udalerri bat da, Myjavako barrutian kokatuta. 41,08 km²ko azalera du eta 4949 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1262. urtekoa da.
Robin Williams: Come Inside My Mind
Robin Williams: Come Inside My Mind 2018ko Marina Zenovichek zuzendutako estatubatuar film dokumentala da, Robin Williams aktore eta umoristaren bizitzarik buruzkoa. HBOrentzat egina, besteen artean Whoopi Goldberg, David Letterman, edo Billy Crystal elkarrizketatzen ditu.
Ander Garitano
Ander Garitano Urkizu (Derio, 1969ko otsailaren 26a) futbolari eta entrenatzaile ohia da.
Ander Garitano Bilboko Athletic-en hasi zen jolasten, behe kategorietan eta 1987an lehen taldearekin egin zuen debuta.
2008ko urtarrilaren 14an Zaragoza futbol taldeko entrenatzaile izendatua izan zen. Handik astebetera, kargua utzi egiten du arrazoi pertsonalak argudiatuta.
Courçon
Courçon Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Courçon udalerrian erroldatutako biztanleak 1.499 ziren. Familiak 589 ziren, horien artean 140 pertsona bakarrekoak ziren (45 bakarrik bizi ziren gizonak eta 95 bakarrik bizi ziren emakumeak), 202 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 202 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 45 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 677 etxebizitza zeuden, 593 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 612 etxeak ziren eta 65 apartamentuak ziren. 593 etxebizitza nagusietatik 406 bere jabearen bizilekua ziren, 169 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 42 etxek bi zituzten, 104 etxek hiru zituzten, 143 etxek lau zituzten eta 303 etxek bost zituzten. 464 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 248 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 294 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 908 ziren, horien artean 691 aktiboak ziren eta 217 inaktiboak ziren. 691 pertsona aktiboetatik 625 lanean zeuden (319 gizon eta 306 emakume) eta 66 langabezian zeuden (33 gizon eta 33 emakume). 217 pertsona inaktiboetatik 74 erretiraturik zeuden, 69 ikasten zeuden eta 74 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Courçon udalerrian 597 unitate fiskal zeuden, 1.431 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.680 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 90 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 16 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 7 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 17 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 39 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 funeraria, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 6 margolariak, 3 zurginak, 3 iturginak, 4 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 4 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Courçon udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.632 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Courçon udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 540 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zergatik panpox? (filma)
Zergatik panpox 1985. urtean Xabier Elorriagak eginiko film ertaina da, Arantxa Urretabizkaiaren bere izen bereko eleberrian oinarrituta.
Sinopsia
Bere senarrarengandik banandutako emakume baten egun bateko bizipenak eta burutazioen haritik garatzen da, barne bakarrizketa moduan eta lirismo nostalgiko nabarmenaz, panpox deitzen dion seme txikiarekin eta ezkontide ohiarekin harremanen inguruan eta Txema senarra itzultzeko aldarri eginez.
Delvauxita
Delvauxita fosfato motako minerala da.
Sinkronia eta diakronia
Hizkuntzalaritzan sinkronia eta diakronia ikuspegiak erabili izan dira hizkuntzei buruzko analisiak eta ikerketak egiteko Saussureren garaietatik. Analisi sinkroniko batek hizkuntza bat une jakin batean aztertzen du; analisi diakroniko batek, ordea, hizkuntzaren bilakaera historikoa aztertzen du. Edo hizkuntzaren atal baten bilakaera historikoa.
Delvauxita
Ezaugarriak
Delvauxita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. amorphous*]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Sinkronia eta diakronia
Analisi diakronikoak, ordea, hizkuntzaren bilakaera historikoren analisiak egiten ditu. Analisi diakroniko ezagun bat, esate baterako, Mitxelenaren Fonética histórica vasca doktore tesia da.
Analisi diakroniko batzuek historiatik harago joaten dira, hau da lehen dokumentuak baino lehenagora, eta hizkuntzaren atalen bat berreraikitzeraino iristen dira, hizkuntzaren historiaurreko garaietako atalen bat berreraikitzeraino. Berreraikitako hizkuntzei proto-hizkuntza edo aitzin-hizkuntza esaten zaie. Horrela, esate baterako, berreraiki egin dira proto-euskara, aitzineuskararen, atal batzuk.
Euclichthys polynemus
Euclichthys polynemus Euclichthys  generoko animalia da. Arrainen barruko Euclichthyidae familian sailkatzen da. Eucla australiar herriaren izena darama, bere inguruko itsas uretan bizi baita. Espezie hau bere genero eta familia monotipikoen kide bakarra da.
RENFE Cercanías AM
Renfe Fevek Europan zabalera txikiko burdinbide sarerik handiena ustiatzen du, 1 192 kilometro luze eta 403 geltoki eta geraleku dituela.
Renfe Feve, gainera, Renfeko luxuzko hiru tren turistikoetako bi operatzeaz arduratzen da: Transkantauriarra eta Roblako expresoa.
Historia
Renfe Operadoraren egungo banaketa komertziala, jatorrian, desagertutako Trenbide Estuko Burdinbideak (FEVE; Ferrocarriles de Vía Estrecha) dator, 1960ko hamarkadaren hasieran Espainiar Estatuaren eskuetara iritsi ziren bide estuko burdinbide kopuru handiaz arduratzeko sortutako erakundea.
2012ko uztailaren 20an, 22/2012 Errege Lege Dekretua onartu zen, FEVE 2012ko abenduaren 31n iraungiko zela eta azpiegituren kontrola eta mantenua Trenbide Azpiegituren Administratzaileari (ADIF; Administrador de Infraestructuras Ferroviarias) subrogatu zitzaion, Renfe Operadora trenen ustiapenaz arduratuko zen bitartean. Praktikan, Renfek "Feve" marka erabiltzen jarraitzen du nagusiarekin batera aurreko konpainiatik oinordetzan jaso zituen bidaiari-zerbitzuak aipatzeko; merkantzien garraio-zerbitzuak, berriz, aurretik zegoen Renfe Salgaiak markaren pean mimetizatu dira.
Material mugikorra
Renfe Feveren material mugikorra 58 unitate aniztun elektrikoz, 49 diesel unitate aniztunez eta 7 lokomotorrez osatzen da. Gainera, 5000 serieko 17 kotxe ere ditu, 3500 serieko atoiei dagozkienak.
Unitate elektrikoak Asturias, Kantabria eta Bizkaiko aldirikoen sareetan erabiltzen dira. Diesel unitateak, aldiz, Galizia, Asturias, Leon eta Murtzian erabiltzen dira. Eskualdeko zerbitzuetan diesel unitateak erabiltzen dira R1, R2, R3 eta R4 lineatan eta horien azpilineatan ere.
UTE 3500 (orain 435 seriea)
1975ean FEVEk Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles (CAF) enpresari eskatutako seriea da, jatorriz 31 tren unitatez osatutakoa. Asturias, Kantabria, Bizkaia eta Gipuzkoako aldirikoen zerbitzuetan ibiltzeko erosi ziren, eta 1977an jasotzen hasi ziren, 1978an Topo linean serie honetako lehenengo 7 trenak martxan jarri zirela, eta hurrengo 8ak 1980an Bilbo-Donostia linean ibiltzen hasi ziren bitartean.
Eusko Trenbideak sozietatea sortu zenean FEVEk Euskotreni eskualdatu zizkion Bizkaia eta Gipuzkoan ibiltzen ziren 15 tren unitateak.
Gaur egun 9 baino ez daude zerbitzuan, Asturiasko Renfe Aldirietan zerbitzuak egiten. Tren bakoitzak 76 eserleku eta 225 bidaiarientzako tokia du eta gehienezko abiadura 80 km/h du.