cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Intersubjektibitate
Intersubjektibitate filosofikoa
Aitzitik, intersubjektibotasuna ez da kontzientzian bakarrik adierazten, subjektuaren keinuetan eta gorputz-adierazpenean ere azaltzen da, eta hori guztia intersubjektiboki eraikitzen da, hau da, besteekiko harremanetan. Subjektibotasuna eraikitzen da intersubjektibotasunetik abiatuta.
Azken 50 urteotako kontzientzia-ikasketetan kezka zentrala besteen adimena deritzona da. Nola jendeak gure antzeko adimena, pentsamoldea eta portaerak dauzkan eta nola garen norbanakoak beste sujektuak antzemateko eta ulertzeko kapaz.
Intersubjektibitatea fenomenologia praktika korporizatu gisa defendatua izan dena, neurozientzia eta psikoanalisiaren garapenaren azterketen emaitzengandik babestua izan da. J.Bruner eta S. Gallagher autoreek, azalpenaren eta ulermenaren tradizioak integratzeko bide posibletzat hartzea proposatzen dute intersubjektibitatea.
"Intersubjektibitatearen arazoa"
Edozein fenomeno, egoera, gai, objektu eta abarri buruzko proposizioak formulatzen dituen subjektuarentzat bakarrik baliozkoak direla onartzen bada, solipsismoan erortzen da, hau da, proposizioen baliozkotasuna subjektu bakar bati buruzkoa den doktrinan. Egoera horretan ez dago ezagutza objektiboa izateko aukerarik, sujetuaren araberakoa izango baita ezagutza.
Subjektuaren ikuspuntua alde batera utzi eta objektibismo erradikala defendatzen denean, ez dago ezagutza propiorik, baizik eta "ezaguna den hori" baino ez. Subjektuaren ikuspuntuari eusteko, hau da, ezagutza subjektuek duten jakintza delako ideiari eusteko eta, aldi berean, ezagutzaren balio objektiboari eusteko, "intersubjektiboa" ren ideia sortzen da. Intersubjektibitatea beraz, subjektibotasun hutsaren eta objektibotasun hutsaren arteko zubi gisa agertzen da.
"Intersubjektibitatearen arazoa" deritzona, subjektua abiapuntu izan duten filosofia guztietan planteatu da, hala nola, filosofia “arrazionalista n”, “enpiristan”, “idealista”...
Pentsamendu idealistan zorroztasun bereziz planteatu da “intersubjektibismoaren arazoa”, Descartes, Berkeley, Kant, Mach, Schuppe, Schubert-Soldern… filosofoek problema eskuartean izanik. Kasu horietan helburua zen solipsismoa albo batean uztea.
Solipsismo hori saihesteko moduetako bat, aipatzen den subjektua subjektu enpiriko bat izan beharrean, "subjektu huts" bat edota "subjektu transzendental" bat izatea litzateke. "Subjektu hutsa" eta "subjektu transzendentala", zentzu horretan, intersubjektiboak dira, ez baitira ezein subjektu determinatuari buruzkoak, baizik eta subjektuari buruzkoak, "subjektu orokorra" den aldetik.
Solipsismoa saihesteko beste modu bat izan daiteke errealitate eta ezagutza objektibo eta subjektiboaren existentzia baztertzea. Hau da, "subjektu" eta "objektu" deiturikoak "errealitate" bakar baten "alderdi" lirateke, eta “errealitate” hori "neutrala" litzateke.
Subjektuak, subjektu huts edo transzendental gisa duen ideia idealismo forma jakin batzuen ezaugarria da. Aldi berean subjektiboa eta objektiboa den errealitatearen ideia positibismo eta "sentsazionismo" mota batzuen ezaugarria da.
Oro har "Intersubjektibitatearen arazoa" harturik, ez datza ezagutza objektiboa eskuratzean bakarrik, non subjektu indibidualek hori interpretatzeko gai diren, arazoa haratago doa. Interpretazio indibidualen oinarri objektiboaz gain, subjektuek haien artean ezagutza hori aitortzeko eta komunean jartzeko duten ahalmenari ere atxikitzen zaio.
Kasu askotan bi arazoek lotura estua izan dute elkarren artean, eta arazoa, txanponaren bi aldeak bezala ulertuak izan dira. Beste kasu batzuetan, bi arazoak elkarrekin lotuta egon dira, baina horietako bat bestea baldintzatuko balu bezala tratatua izan da. Kasu horretan, bi jarrera har daitezke: bata, erreala dena erreal gisa onartzearen arazoak, beste subjektu batzuk errealitatea hautemateko arazoa baldintzatzen du; bestea, beste subjektu batzuk halakotzat aitortzea, erreala dena erreal gisa aitortu aurretik gertatzen da, beraz, beste subjektu guztiak errealitatea ezagutzeko zubi gisa uler daitezke.
Atal honetan, ezagutzaren esparruko intersubjektibitatearen osaketari buruz hitz egingo dugu. Hau da, intersubjektibitatearen gaiari buruz, edozein subjektu izango da baliozko edo izango du aukera, "objektiboki" proposamen intersubjektiboak formulatzeko. Gure azalpena zehatzagoa izan dadin, filosofia garaikideko intersubjektibitatearen arazoa aztertzeko bi kasutara mugatuko gara: Husserlen fenomenologia idealismo fenomenologikoaren fasean, eta positibismo logikoaren nolabaiteko fase bat.
Husserl konturatzen da “dena” zalantzan jartzen badu, beste subjektuen ezagutzan bere buruaren existentzia zalantzan jarri beharko duela, hark besteekin egiten duen modura. Ideia honek ez du solipsismoa argitzen ezta erantzuten ere ez. Husserlek argudiatzen du azkenean norberarentzat balio duenak besteentzat ere baliogarria izango dela, hau da beste subjektuen ezagutzak gure ezagutzak bezala funtzionatzen du.
"Jatorriz esperimentatzailea den kontzientziaren markoaren barruko" osaera transzendentalaren maila eta geruza ezberdinetan "unitate propioak" eratzen dira, "gauzaren osaera osoan" bitarteko gisa irudikatzen dituztenak.
Gradu eta geruza ezberdinen ondorioz, bizitakoaren fluxu hutsetik "gauza intersubjektiboki berdin-berdina"-ren gradua sortzen da. “Intersubjektiboki berdin-berdina” deituriko kontzeptuaren eraketa "elkar ulertze" egoeran dauden subjektuen ezberdinekin lotuta dago. Horregatik, "Mundu intersubjektiboa esperientzien korrelazioari deritzo, eta hau posible da 'endopatia' ren bidez".
Hemen jorratutako arazoa, azken batean, "objektiboki egiazkoa den zerbaiten eraketaren" arazoa da. Baina "objektiboki egiazkoa dena" ez da pertzepzioaren bidez edo "intuizio hutsaren" bidez eratzen, baizik eta "komunitate intersubjektiboa" eskatzen du. Horrela, esperientzia solipsista izateari utzi eta intersubjektibo bihurtzen da, hasierako arazoa gaindituz.
Fenomenologiak, beraz, ez darama solipsismora, hortik abiatzen dela dirudien arren. Fenomenologia ez da "solipsismo transzendental" bat. Ni transzendentalak beste ni batzuk osatzen ditu, baina komunitate intersubjektibo bereko partaide diren aldetik. Horregatik aipatzen du Husserlek, "bestearen" izate noematiko-ontikoa (izatearen gaineko pentamendu objektiboa), beste subjektuen esperientziaren eraketaren teoriarako giltzarri garrantzitsu antzera ikusten du. Besteak esperimentatzen ditut "mundu honetarako subjektu" gisa, eta mundua esperimentatzen dut, besteak barne, "mundu intersubjektibo gisa".
Ezabatuta geratu beharrean, "besteek" "mundu objektiboaren teoria transzendentala sortzen" laguntzen dute. "Monaden komunitatea" edo "komunitate monadologikoa" da, objektibotasunaren lehen forma gisa: "Izaera intersubjektiboa". Gainerakoa gero eta "komunitate intermonadologiko" maila "altuagoak" izan ditzake.
Husserlentzat “Egocogitoaren” (ni prentsatzailearen) ebidentzia zihurra, hasiera bat besterik ez da, eta ez amaiera bat. Izan ere, fenomenologia transzendentala "egologia transzendental" gisa bakarrik posible dela dirudien arren, fenomenologo gisa "nahitaez solipsista" izan behar den arren, solipsismo hori ez da "jarrera naturalarena", baizik eta "solipsismo transzendental" bat. Baina solipsismo mota honek "intentziozko inplikazio mailak" biltzen ditu: "Ego transzendentaltzat emana naizen berehalakotasun berak bere mailak ditu".
Bitartekorik gabe egoa bizi-presente hutsa da. Baina egoa aztertzean, nolabait esatearren, "berehalakotasunak" hazten doaz, egoa "orain" hutsetik aterarazten dutenak. Bestearen subjektibotasuna emana da norberaren bizitza propioaren esferan, eta orduan besterena dena besterena bezala esperimentatzen da. Horrela, "Intersubjektibitatea" — "transzendentala" dena noski, egoarena berarena bezain transzententala da. Eta intersubjektibotasun hori komunitate monadologikoa da, jada esan bezaka; niretzako benetako objektibotasun den oro beste batzuentzat ere bada, hau da, benetako objektibotasun oro intersubjektibitatea da. Horrela, fenomenologiak monadologiara garamatza.
Positibismo logikoari dagokionez, intersubjektibitatea "solipsismo linguistikoa" deiturikoa amaitu zenean sortu zen. "Protokolo-enuntziatu" deiturikoek esanahia dute egiazta daitezkeen objektuetan soilik. Egiaztapen hori beti da "subjektiboa", hau da, subjektu batek eramaten du praktikara. "Denboran argi gorri bat ikusten dut probetan, Ai, laborategikoa" proposamenak nik (norbanakoak) duen esperientzia bat adierazten du. Beste subjektu batzuek esperientzia bera izan dezakete, baina subjektuak ezin du beste subjektu baten esperientzia izan edo bizi.
"Denboran argi gorri bat dago, M, laborategiko probetan" proposizioa, beraz, ez da subjektu guztiek printzipioz formulatu dezaketen proposizio bat, bakoitzak bere kabuz formulatzen du aipaturiko bi proposizioetatik lehena, baina ezin die bere esperientzia gainerako subjektuei komunikatu.
Bestalde, eta gauza bera dena, aipatutako bi proposizioetatik bigarrena ezin da aztertu lehenengo proposizioaren motako ezein proposizioren terminoetan. Beste modu batera esanda, ezin da lehen proposiziotik bigarrenera igaro, ezta lehen proposizioaren antzeko proposizioen batuketa posibletik bigarrenera igaro ere ez. Beraz, hizkuntza-solipsismoa egiaztapen-irizpide positibistaren ondorioa da.
Horretarako proposatutako doktrinarik nabarmenena "fisikalismoa" da; hizkuntzaren "fisikalizazioa" delakoaren bidez, subjektuen arteko komunikazio intersubjektiboa posible dela frogatzen saiatu dira. Hau izan zen Carnap-en irtenbidea.
Intersubjektibitatea psikologian
Psikologian, bereziki psikologia sozialaren arloan, intersubjektibotasuna oso kontzeptu garrantzitsua da eta hainbat zentzutan erabil daiteke. Guztietan dago inplizitua komunikazio-prozesua, ezagutza eraikitzea subjektuen arteko harremanetatik abiatuta, alteritatea eta adostasuna oinarri izanda. Lehen zentzuan eta oinarrizkoenean, intersubjektibitateaz hitz egiten da akordio komunen prozesuak aipatzeko. Bigarren zentzuan, intersubjektibotasuna sen onaren eraikuntzari dagokio, eta hirugarrenean, berriz, desadostasunen ulermen-prozesuari deritzo.
Gaur egun, intersubjektibitatea kontzeptu garrantzitsua da psikoterapia-eskola modernoetan, non psikoanalista eta psikoanalizatuaren arteko harremanen teorian aplikazioa aurkitu duen.
Intersubjektibitatea gehien aplikatzen den eremua gizarte-psikologia da, pertsonen arteko harremanen prestakuntza aztertzen baitu, gizabanakoen talde jakin batean gizarte-kohesioa sortzen duten arauak, jarrerak eta balioak sortuz.
Harreman intersubjektiboa
Harreman intersubjektiboa esaten zaio bi pertsonaren edo gehiagoren artean sortzen den loturari, eta hortik abiatuta sortzen diren afektu, errealitatearen pertzepzio, kontzientzia eta ezagutzaren prozesu dinamikoak. Termino hau subjektu espezifiko eta determinatuei dagokienean erabiltzen da, eta ez abstrakzio generiko bati, bere izaera "intersubjektiboa" ematen diona.
Saccoderma hastata
Saccoderma hastata Saccoderma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Abelcourt
Abelcourt Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Abelcourt udalerrian erroldatutako biztanleak 319 ziren. Familiak 123 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 137 etxebizitza zeuden, 121 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 121 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 121 etxebizitza nagusietatik 83 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 89 etxek bost zituzten. 99 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 75 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 212 ziren, horien artean 160 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 160 pertsona aktiboetatik 145 lanean zeuden (85 gizon eta 60 emakume) eta 15 langabezian zeuden (4 gizon eta 11 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Abelcourt udalerrian 131 unitate fiskal zeuden, 350 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.470 euro zen.
Stratham (New Hampshire)
Stratham Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Rockingham konderrian kokatuta dago, New Hampshire estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Abelcourt
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Abelcourt udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 128 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 haur-eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Diego Lopitz V.a Harokoa
Diego Lopitz V.a Harokoa —Didacus Lupi— (- †1310) Bizkaiko hamargarren jauna izan zen (1295-1310).
Fernando IV.a Gaztelakoaren maiordomo nagusia eta errege-alferez izan zen. Bilbo babestu zuen: arrantza-herrixka txikiari hiri-gutuna eman zion eta baita portu aske bilakatu ere. Horrela, Bilbo erregearen zergetatik aske geratu zen eta Bizkaiko jaunari zuzen loturik.
Gaur egun haren omenez Bilbon On Diego Lopitz Harokoaren monumentua eta On Diego Lopez Haroko kale nagusia daude.
Los Hoyos
Los Hoyos hauetako bat izan daiteke:
Diego Lopitz V.a Harokoa
Bizitza
Aita Diego Lopitz III.a Harokoa Bizkaiko jauna eta ama Gilen II.a Biarnokoaren alaba Konstantzia izan zituen. Anaia nagusia, berriz, Lope III.a Diaz Harokoa zuen eta arreba. Teresa Harokoa, Joanes I.a Nuñez Larako jauna ezkondu zuena. Aitaren aldetik, Alfontso IX.a Leongoaren birbiloba izan zen.
Lehenengo urteak
Haren jaiotza data ezezaguna da, baina litekeena da 1250. urte inguru izatea. 1254an, aita bere erreumatismo baretzeko, ur irakinetan sartu eta kiskalita hil zitzaionean, adin-gutxikoa zen. Harokoek Alfontso X.a Jakintsua Gaztelako erregearekin izandako tirabirak zirela, gaztelarra arnegatu eta Nafarroako Erresumaren alde egin zuten. Horrexegatik 1255ean tutoreek Lope Diaz anaia Lizarrara eramana izan zen, bertan hezia izateko.
Gaztelako erregea bere senidearekin adiskidetu, hau da, aitak Haro hiriburuan zituzten eskubideak berretsi zuen. Harrezkero Gaztelako gudarosteko kide izan zen gero. Hain harreman onak izan zituen, ezen 1282an Alfontso X.aren alaba Violante Gaztelakoa infantarekin ezkondu baitzen.
1288ko ekainaren 8an, Alfaroko gertaeraren ondorioz, Lope Diaz Harokoa Bizkaiko zortzigarren jaun eta anaiaren hilketaren berri jakin zuenean, Diego Lopitz Aragoiko erregearen alde jarri zen, Gaztelako koroaren aurka. Diego Lopitz IV.a Harokoa bere iloba harotarren buruzagi berri bilakatu zen Diego Lopitz IV.ak Nafarroa eta Aragoiko Erresumekin bat egin zuen Antso IV.a Gaztelakoa borrokatu eta Gaztelako tronuan Alfontso Cerdakoa kokatzeko. Antsok harotarren zenbait hiribildu konkistatu, tartean Bastida, Urduña eta Balmaseda, eta Bizkaiko Jaurerriak gudarako prestatu zen. Hala ere, Antso IV.a Gaztelakoak Bizkaia okupatu zuen. 1289an Diego Lopitz IV.a oinordekorik gabe hil zenean, Maria arrebak Jaurerria jarauntsi zuen.
1291n Jakue II.a Aragoikoa tronura igo zenean, bi erresumen arteko bakea hitzartu zuten Monteagudoko itunean. Diego Lopitz V.a Bizkaira itzuli eta Gaztelako erregearen esku zegoen jaurerriaren aldeko lanetan hasi zen.
1295eko apirilaren 25ean Antso IV.a hil zen, eta Fernando IV.a Gaztela eta Leongoaren inguruan sortu ziren gatazkak. Maria Molinakoa alarguna erregeorde izendatu zuten eta Gortean botere-borroka hasi zuten. Egoera aprobetxatuz, Diego Lopitz V.ak, Jakue II.a Aragoikoa erregearen babesa zuena, Bizkaiko okupatu zuen jaurerria usurpatuz. Horrela Maria Diaz Harokoa iloba kanporatu zuen. Emakume hura zen Bizkaiko andrea (haren senar Bizkaiko jauna Alfaroko katastrofearengatik espetxeratuta baitzegoen).
1295eko udan Batzar Nagusiek Bizkaiko jaun izendatu zuten. Joanes Alfontso Gaztelakoak era pribatuan errege berria ere onartu zuenez, bere ondasunak berreskuratu zituen.
1300. urteko ekainaren 15ean Bilbo hiribildua sortu zuen, eta urte berean izenpetu zuen Aragoiko Erresumarekiko beste hitzarmen bat, Maria Lopitz Harokoarekin ezkondurik zegoen Joan Gaztelako printzeak beretzat hartu nahi baitzuen Bizkaiko jaurerria. 1300. urte amaieran berriro adiskidetu ziren Diego Lopitz V.a eta Gaztelako erregea, baina Joan printzearen asmoak ez ziren horretan ahitu. Zazpi urtez luzatu zen gatazka eta Diego hil ondoren jaurerria Maria Diaz Haroko andrearen esku geldituko zela bermatzen zuen dokumentu batez amaitu zen (1307).
1300eko Valladolideko Gorteetan Joanes Alfontsok tronuari uko egin zion, nahiz eta 1296an Leongo errege izendatu zuten, eta Fernando IV.ari eta bere oinordekoei zin egin zien ekainaren 26an. Horrela, Bizkaiko jaurerriari ere uko egin zion eta Diego Lopitz V.ak jabetza lortu zuen. Joanes Alfontsok trukean Mansilla, Paredes de Nava, Medina de Rioseco, Castronuño eta Cabreros lortu zituen. Handik gutxira, Maria Molinakoak eta Joanes Alfontsok, Diego Lopitzekin batera, Almazán setiatu zuten baina Henrikeren oposizioagatik ezin hartu.
XIV. mendeko lehen hamarkada
1301eko azaroan, gaztelar gortea Burgosen zegoela, Bonifazio VIII.aren bulda argitaratu zuten, Maria Molinakoa eta Antso IV.aren ezkontza legeztatu zuena. Horrela Fernando IV.a legezkoaz gain, adin nagusi ere bilakatu zen.
Henrike infanteak, Joanes II.a Nuñezekin batera, azpijokoak egin zituen Fernando IV.a eta bere ama haserretzeko. Bere tutoretzaren truke, Atienza eta San Esteban de Gormaz eskatu zuen. Erregeak Henrike matxinatu ez zezan, eman zizkion.
1302an bi alde zeuden Gortean: alde batetik, Henrike infantea, Maria Molinakoa eta Diego Lopitz eta bestetik Joanes Alfontso eta Joanes II.a Nuñez. 1302ko amaieran, handikiak baretzeko lanak egin zituen erreginak, erregeak beste aldeko kideekin Leonen zegoelarik.
1303ko maiatzean Badajozen erregea Dionisio I.a Portugalgoarekin bildu zen. Henrike infantea eta Diego Lopitz ez ziren hara joan eta arerioek erregea Diego Lopitzen aurka jarri zuten. Bitartean, Roan, Henrike eta Diego Don Juan Manuelekin bildu ziren. Handikiek aragoiarren laguntza behar zuten Alfontso de la Cerda Leongo errege eta Petri Gaztelakoa gaztelar errege bilakatzeko. Maria Molinakoak ez zuen plana onartu. Azpijoko hauetan zeudela, abuztuaren 8an Henrike infantea hil zen.
1303ko azaroan erregea Valladoliden zegoela, Diego Lopitzek ilobarekin zuen auzia konpontzea eskatu zion. Erregeak bere amaren laguntza eskatu zion. Hurrengo urteko urtarrilean, erregea Carrión de los Condesen zegoen bitartean, Joanes Alfontsok bere emaztearen eskubideak aldarrikatu zituen. Hasieran erregeak Paredes de Nava eta Villalón de Campos eskaini zion arren, Joanes Alfontsok proposamena ukatu zuen. Erregeak beste proposamena egin zuen: Diego Lopitzek Tordehumos, Íscar, Santa Olalla, eta Cuéllarren, Kordoban, Murtzian, Valdetorion eta Valdecornejan zituen eremuak Bizkaiko jaurerria, Urduña, Balmaseda, Enkarterri eta Durangoren truke ematea. Joanes Alfontsok proposamen onartu baina Diego Lopitzek ez eta matxinatzeko mehatxua egin zuen.
1304ko apirilean, erregeak Diego Lopitzen eta Joan Alfontso Harokoa Camerosko jaunaren ondasunak konfiskatu zituen. Hala ere, biak ez ziren matxinatu.
1305eko urtarrilean, Guadalajaran zeudela, Joanes Alfontsok bere eskakizuna errepikatu arren, erregeak ez zion Bizkaiko Jaurerria eman. Urte hartan, Medina del Campoko Gorteetara deitu zuten Diego Lopitz. Zenbait aldiz deitu arren ez zen agertu eta Joanes Nuñezek demanda bat aurkeztu zuen Bizkaiko jaurerria itzul zedin. Baina, Joanesek bere frogak aurkezten ari zirela, hara agertu zen Diego Lopitz hirurehun zaldunekin batera. Ez zuten akordio bat lortu eta Diego Lopitzek Gorteak amaitu baino lehen itzuli zen jaurerrira.
1305eko udan, gortea Burgosen zegoelarik, erregea beste proposamena bat egin zion Maria II.a Diaz Harokoari: jaurerriaren ordez Donostia, Agurain, Hondarribia eta Gipuzkoa. Mariak, Joanes Nuñez senarrak hala aholkua, ezetz esan zuen. Handik gutxira, Joanes Alfontsok eta Diego Lopitz bi urteko su-eten adostu zuten.
1306ko urtarrilean, Lope Diaz Harokoa bere semea aitari erregearen eskakizuna onartzea eskatu zion. Horri esker, semea maiordomo nagusia bilakatu zen. Erregeak Diego Lopitzekin elkarrizketa izan zuen baina harotarra Joanes Nuñezekin agertu zenez, erregea haserretu eta Joanes Nuñez erregea agurtu gabe alde egin zuen. Apirilean, Joanes Alfontsok erregeak Joanes Nuñezi gerra deklaratzea lortu zuen. Erregeak Aranda de Duero setiatu zuen eta Joanes Nuñezek basailutza hautsi eta ihes egin zuen. Joanesek Diego Lopitz lortu zuen aliatu. Osteek ez zuten gerra nahi eta bake-elkarrizketak egin behar izan zituzten. Maria Molinakoaren bitartekaritzari esker, Pancorboko gazteluan bere ondasunen truke erregeari gotorlekuak eta bahituak eman zizkioten.
Fernando IV.ak beste proposamena egin zuen Diego Lopitzi. Bere bizitzan zehar jaurerria mantentzea baina hiltzerakoan Maria Diaz Harokoari eman, Urduña eta Balmaseda izan ezik. Diegok ez zuen proposatutakoa onartu 1300. urtean Maria Diazek egindako abdikazio-zina gogoratuz. Diego Lopitzek aitasantutzari apelazioa aurkeztu eta Klemente V.ak zina legeztatu zuen. 1307ko otsailean erregeak proposamena hobetu eta gainera Miranda Ebro eta Villalba de Losa gehitu zizkion. Diegok ezetza mantendu zuen. Baina, urte hartako Valladolideko gorteetan, Maria Molinakoaren bitartekaritzari esker, alde biek akordioa berretsi zuten.
Malyshevita
Malyshevita sulfuro motako minerala da eta lapieita taldearen kidea da.
Diego Lopitz V.a Harokoa
XIV. mendeko lehen hamarkada
1309ko irailaren 12an Gibraltar hartu zuten baina erregeak soldata ordaintzen ez zuenez, urrian Joanes Alfontsok, Don Juan Manuel eta beste batzuk kanpamendua utzi zuten. Egoera latza izan zen eta 1309ko amaieran Diego Lopitz hezueriak jota zegoen eta hurrengo urteko urtarrilean hil zen. Hilotza Burgosera eraman eta hiri hartako San Frantziskoren monasterioan lurperatu zuten. 1307ko hitzarmena bete zuten eta iloba berriro Bizkaiko andre bilakatu zen.
Butte (Ipar Dakota)
Butte Ipar Dakotako hiri bat da. McLean konderrian kokatua dago. 2010ean 68 biztanle zituen, 0.66 kilometro koadrotan banatuta.
Triplophysa yaopeizhii
Triplophysa yaopeizhii Triplophysa generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Diego Lopitz V.a Harokoa
Seme-alabak
Diego Lopitz V.ak 1282an Violante Gaztelakoa ezkondu eta hurrengo seme-alabak izan zituen:
NGC 4384
NGC 4384 galaxia bat da, Hartz Handia konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Malyshevita
Ezaugarriak
Malyshevita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Lavagna
Lavagna Italiako udalerri bat da. Genovako probintzian kokatuta dago, Liguria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Lavagnak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Leivi
Leivi Italiako udalerri bat da. Genovako probintzian kokatuta dago, Liguria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Leivik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Réaumont
Réaumont Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Réaumont udalerrian erroldatutako biztanleak 886 ziren. Familiak 298 ziren, horien artean 53 pertsona bakarrekoak ziren (30 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 75 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 155 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 15 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 344 etxebizitza zeuden, 305 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 337 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 305 etxebizitza nagusietatik 284 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 232 etxek bost zituzten. 273 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 93 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 200 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 595 ziren, horien artean 445 aktiboak ziren eta 150 inaktiboak ziren. 445 pertsona aktiboetatik 427 lanean zeuden (229 gizon eta 198 emakume) eta 17 langabezian zeuden (8 gizon eta 9 emakume). 150 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 72 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Réaumont udalerrian 326 unitate fiskal zeuden, 973,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.791 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 8 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Réaumont udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 112 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Aruna
Aruna mitologia hinduan aurora pertsonifikatzen duen jainkoa da.
Eguzkiaren jainko hindua den Suryaren gurdia gidatzen du. Arunak Indiako Arunachal Pradesh estatuari izena eman dio, "Auroraren herrialdea". Greziar mitologian bere baliokidea auroraren jainkosa zen Eos izango litzateke.
Ikaztegietako zubia (Tolosa)
Tolosako herrigunetik oso urruti eta hegoaldera dago, Ikaztegietako herrigunearen iparraldeko sarbidean eta Donostia-Altsasu trenbidea paraleloki duela. Berez, Tolosak Oria ibaiaren ibilbidean hegoalderako norantzan duen azken zubia da. 1990eko hamarkadaren haisera arte N-1 errepidea zubi honetatik igarotzen zen eta trafiko astun ugari jasaten zuen, baina gaur egun Ikaztegietako herrigunea sahiesten duen autobidea eraiki zenetik bertatik trafiko arina igarotzen da.
Saint-Marcel-d'Ardèche
Saint-Marcel-d'Ardèche Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.556 ziren, horien artean 1.094 aktiboak ziren eta 462 inaktiboak ziren. 1.094 pertsona aktiboetatik 976 lanean zeuden (552 gizon eta 424 emakume) eta 118 langabezian zeuden (46 gizon eta 72 emakume). 462 pertsona inaktiboetatik 161 erretiraturik zeuden, 138 ikasten zeuden eta 163 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Marcel-d'Ardèche udalerrian 986 unitate fiskal zeuden, 2.334 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.938 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 34 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 9 igeltseroak, 2 margolariak, 4 zurginak, 3 iturginak, 4 argiketariak, 5 ile apaindegiak, 3 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Marcel-d'Ardèche udalerrian 73 nekazaritza-ustiategi zeuden, 987 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zubi Zahar (Alegia)
Ziurrenik XVII. mendearen amaieraldera eraiki zen eta harlanduz (pilareen azpialdea eta arkupeak) eta harginlanez egina dago. Itzura konkorduna du eta arinki ezberdinak diren bi begi. Antzina, Alegia eta Amezketa .elkarlotzen zituen errepidea bertatik igarotzen zen.
Zubiaren erdian Kalbario batena den harrizko gurutze bat dago, gurutzebide hau Orendain eta Abaltzisketara igotzen den bidean zehar luzatzen da.
Labéjan
Labéjan Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Labéjan udalerrian erroldatutako biztanleak 308 ziren. Familiak 108 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 128 etxebizitza zeuden, 111 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 120 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 111 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 82 etxek bost zituzten. 90 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 196 ziren, horien artean 154 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 154 pertsona aktiboetatik 146 lanean zeuden (77 gizon eta 69 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Labéjan udalerrian 112 unitate fiskal zeuden, 319 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.587 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Labéjan udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.328 hektarea erabiltzen.
Lurraren Goi Bilera
Lurraren Goi Bilera izenarekin Ingurumena eta Garapenari buruz Nazio Batuen Batzarrak ezagutzen dira. Orain arte bost izan dira:
Labéjan
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lurraren Goi Bilera
Gainera, 1982an Nairobin (Kenia)beste goi bilera baten saiakera egin zen baina Gerra Hotzaren ondorioz, ezinezkoa izan zen.
Rio de Janeiroko Goi Bilera (1992)
1992ko goi bilera horretan 178 gobernuk hartu zuten parte, tartean 108 estatu-buru. Gobernuz kanpoko erakundeen 2.400 ordezkari bertaratu ziren ere bai. Hedabide aldetik goi bilera horri segimendu handia egin zitzaion eta mediatikoki eragin handia izan zuen. Gai asko jorratu ziren bertan, besteak beste:
Baina, bereziki, hortik aurrera Garapen iraunkorraren kontzeptua mundu osoan zabaldu zen. Goi bilera honetan Agenda 21 kontzeptua ezarri zen. Hauek dira Rion onartu ziren dokumentu nagusiak:
Rio+20 Goi Bilera (2012)
Gertaera oso gertu dago oraindik goi bilera horren balorazioa egiteko. Bertan "Nahi dugun etorkizuna" dokumentua onartu da. Ekologistek oso gogor kritikatu dute dokumentu hori, oso debaluatuta ikusten dutelako. Oro har, goi bilera honek ez du Rion egindako aurrekoaren oihartzuna izan eta mundu-lider ugari ez ziren bertaratu, besteak beste Barack Obama edo Angela Merkel.
Bantanges
Bantanges Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bantanges udalerrian erroldatutako biztanleak 561 ziren. Familiak 244 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 96 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 305 etxebizitza zeuden, 243 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 296 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 243 etxebizitza nagusietatik 194 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 16 etxek bi gela zituzten, 57 etxek hiru zituzten, 77 etxek lau zituzten eta 93 etxek bost zituzten. 182 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 119 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 105 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 330 ziren, horien artean 241 aktiboak ziren eta 89 inaktiboak ziren. 241 pertsona aktiboetatik 219 lanean zeuden (116 gizon eta 103 emakume) eta 22 langabezian zeuden (10 gizon eta 12 emakume). 89 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Bantanges udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 804 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Palau del Vidre
Palau del Vidre Katalan Herrietako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ekialdeko Pirinioak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.301 etxebizitza zeuden, 1.096 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 121 bigarren erresidentzia ziren eta 84 hutsik zeuden. 1.126 etxeak ziren eta 163 apartamentuak ziren. 1.096 etxebizitza nagusietatik 774 bere jabearen bizilekua ziren, 278 alokairuan okupaturik zeuden eta 44 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 72 etxek bi zituzten, 228 etxek hiru zituzten, 331 etxek lau zituzten eta 457 etxek bost zituzten. 818 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 516 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 445 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.607 ziren, horien artean 1.097 aktiboak ziren eta 510 inaktiboak ziren. 1.097 pertsona aktiboetatik 965 lanean zeuden (522 gizon eta 443 emakume) eta 132 langabezian zeuden (47 gizon eta 85 emakume). 510 pertsona inaktiboetatik 211 erretiraturik zeuden, 140 ikasten zeuden eta 159 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Palau del Vidre udalerrian 1.131 unitate fiskal zeuden, 2.797,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.467 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 135 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 22 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 36 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 banku bulegoak, 1 funeraria, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 4 iturginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 3 harategiak eta 1 liburu denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Foucherans (Doubs)
Foucherans Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Foucherans udalerrian erroldatutako biztanleak 421 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 35 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 66 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 170 etxebizitza zeuden, 157 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 142 etxeak ziren eta 28 apartamentuak ziren. 157 etxebizitza nagusietatik 119 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 109 etxek bost zituzten. 138 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 95 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 271 ziren, horien artean 211 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 211 pertsona aktiboetatik 199 lanean zeuden (110 gizon eta 89 emakume) eta 13 langabezian zeuden (2 gizon eta 11 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Foucherans udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 370 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sandra Morán
Sandra Morán Reyes (Guatemala Hiria, 1960ko apirilaren 29a) politikaria, musikaria, feminista eta LGTB eskubideen aldeko ekintzailea da. Convergencia alderdiko kidea zela, 2015eko hauteskunde orokorretan Kongresuko diputatu hautatu zuten, baita alderdiaren buru izendatu ere.
Biografia
Guatemala Hiriko 7. zonako familia katoliko batean jaio zen.
Saccoderma melanostigma
Saccoderma melanostigma Saccoderma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Cazilhac (Hérault)
Cazilhac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cazilhac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.257 ziren. Familiak 538 ziren, horien artean 154 pertsona bakarrekoak ziren (83 bakarrik bizi ziren gizonak eta 71 bakarrik bizi ziren emakumeak), 194 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 166 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Sandra Morán
Biografia
1981ean Mexikon erbesteratu zen, gero Nikaraguan eta Kanadan, azkenik, 1994an Guatemalara itzuli zen. Urte horietan, Kin Lalat musika-taldean sartu zen, Unidad Revolucionaria Nacional Guatemalteca-ri (URNG) loturikoa, eta abesti berria deritzon estilokoa dena.
Cazilhac (Hérault)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Garellano dorreak
Garellano dorreak Bilboko izen bereko Garellano gunean eraikitzen ari den etxebizitza multzoa da.
Sandra Morán
Biografia
Guatemalara itzuli zenean, 1994an, Bake Akordioetako Emakumeen Asanbladako Sector de Mujeres-en sartu zen. Ondoren, 1996an sinatutako Bake Akordioen parte zen emakumeen agendari jarraipena emateko sortutako Emakumeen Foroko koordinatzailea izendatu zuten. Geroago, Bake Hitzarmenen Nazionaleko Kontseiluko (CNAP) koordinatzaileorde izan zen Unidad Nacional de la Esperaza alderdiko gobernuan, Sector de Mujeres-en ordezkaria zela (Guatemalako 33 emakumeen kolektiboen bilkura).
Krimeako tartariarren deportazioa
Historia
1944ko maiatza eta azaroa artean Krimeako 10.105 tatariar gozen hil ziren Uzbekistanen, hara eramandako %7a. Hurrengo urte eta erdian zehar, NKVDren arabera, deportatu guztien 30.000 inguru hil ziren; Krimeako tatariarren aldeko aktibisten arabera zifra oraindik altuago izan zen, %46a; aktibista horiek Sürgünlik genozidioaren onarpena aldarrikatzen dute. Dirudienez, gaur egun, %12 edo dira gaurko Krimean tartareraz mintzo direnak, %25 omen ziren 1926an.
Sandra Morán
Diputatua (2016 - 2019)
Morán lesbiana da, beraz, 2015eko hauteskundeak eta gero, Guatemalako historian hautatutako lehen diputatu eta politikari homosexuala izan zen. "Diputatuen Foroko" lehen emakumezko presidentea ere izan zen. Global Action for Parliamentarians (PGA) taldeko kide da.
Garellano dorreak
Ezaugarriak
Eremuak 58.675 metro karratuko azalera du, zeinetan %15a eremu berde eta libreek hartzen duten. Orotara bederatzi bloke dira, 6 (4 blokek), 24, 27, 30, 33 eta 36 solairuko eraikinak. Azken blokea, Anboto Dorrea deitua, Euskal Herriko bigarren dorre garaiena izango da lana amaitzerakoan, bizileku dorre garaiena izanik.
Arkitektura lehiaketa
Orubean zer eraikiko zen erabakitzeko Bilbao Ria 2000 eta Bilboko udalak arkitektura lehiaketa antolatu zuten. Bertan ondoko arkitektoek hartu zuten parte:
Sandra Morán
Diputatua (2016 - 2019)
Karguan sustatutako ekimenak:
Krimeako tartariarren deportazioa
Historia
1989ko azaroan, perestroika garaian, SESBeko Sobiet Gorenak deportazioa gaitzetsi egin zuen, ekintza ilegala eta kriminala izan zela esanez. 2015ean Ukrainiako Verkhovna Radak ere tatariarren deportazioa genozidio ekintza izan zela onartu eta saltu zuen.
Cazilhac (Hérault)
Etxebizitza
2007an 649 etxebizitza zeuden, 551 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 62 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 572 etxeak ziren eta 77 apartamentuak ziren. 551 etxebizitza nagusietatik 407 bere jabearen bizilekua ziren, 126 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 29 etxek bi zituzten, 93 etxek hiru zituzten, 190 etxek lau zituzten eta 238 etxek bost zituzten. 447 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 259 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 255 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Zicavo
, Korsikako hegoaldeko udalerria da,  departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, 0 biztanle ditu.