cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Staphorst
Staphorst Herbehereetako Overijssel probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 16.154 biztanle zituen.
Le Chay (Itsas Charente)
Biztanleria
2007an Le Chay udalerrian erroldatutako biztanleak 717 ziren. Familiak 283 ziren, horien artean 54 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 123 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 94 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 347 etxebizitza zeuden, 289 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 340 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 289 etxebizitza nagusietatik 240 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 49 etxek hiru zituzten, 120 etxek lau zituzten eta 98 etxek bost zituzten. 253 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 126 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 146 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 441 ziren, horien artean 316 aktiboak ziren eta 125 inaktiboak ziren. 316 pertsona aktiboetatik 291 lanean zeuden (158 gizon eta 133 emakume) eta 25 langabezian zeuden (9 gizon eta 16 emakume). 125 pertsona inaktiboetatik 57 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Chay udalerrian 291 unitate fiskal zeuden, 731 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.101 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Le Chay udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.045 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
August Dupin
C. Auguste Dupin Edgar Allan Poek sortutako detektibea da. Lehen agerpena, askoren ustez lehen detektibe eleberria den "Morgue kaleko hilketak" (1841) eleberrian egin zuen. Beste bi kontakizunetan ere agertzen da: "Marie Rogêten misterioa" (1842) eta "Gutun ebatsia" (1844). Dupin ez da detektibe profesionala eta misterioak argitzera bultzatzen duten arrazoiak desberdinak dira 3 istorioetan. Detektibe hitza ezagun egin aurretik sortu zuen Poek Auguste Dupin pertsonaia eta ondotik garatu zen detektibe eleberriaren oinarriak ezarri zituen.
José Luis Bergaretxe
José Luis Bergaretxe Ariño (Erandio, 1921eko maiatzaren 27a - 2011ko abenduaren 22a) bizkaitar futbolaria izan zen, atzelari moduan aritu zena.
Schaffhouse-près-Seltz
Schaffhouse-près-Seltz Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Schaffhouse-près-Seltz udalerrian erroldatutako biztanleak 532 ziren. Familiak 197 ziren, horien artean 27 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 73 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 85 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 212 etxebizitza zeuden, 195 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 188 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 195 etxebizitza nagusietatik 161 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 133 etxek bost zituzten. 179 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 121 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 375 ziren, horien artean 294 aktiboak ziren eta 81 inaktiboak ziren. 294 pertsona aktiboetatik 274 lanean zeuden (155 gizon eta 119 emakume) eta 20 langabezian zeuden (8 gizon eta 12 emakume). 81 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 36 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Schaffhouse-près-Seltz udalerrian 197 unitate fiskal zeuden, 557,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.634 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 1 argiketaria eta 3 jatetxeak.
2000. urtean Schaffhouse-près-Seltz udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
HQ9+
HQ9+ programazio lengoaia esoterikoa da, lau agindu dituena, bakoitza karaktere batekoa. Aginduak H, Q, 9 eta + dira, horregatik lengoaiaren izena. Ez da Turing osoa, baina programa batzuk egiteko oso eraginkorra da.
Lengoaiaren helburua
2000. urteko neguan Cliff L. Biffle-k HQ9+ lengoaia asmatu zuen broma bezala. Iturburu kode famatuen adibideetan oinarritu zen. Adibide horiek kaixo mundua, quine eta 99 bottles of beer ziren. Programa hauek garatzeko HQ9+ oso eraginkorra da, baina beste programa motak egiteko alferrikakoa da.
Montilliez
Montilliez Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
San Dionisio (El Salvador)
San Dionisio El Salvadorko Usulután departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 4945 biztanle zituen.
Lerista xanthura
Lerista xanthura Lerista generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Hara koladynensis
Hara koladynensis Hara generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
Arranca el coche!
Arranca el coche! Los Cretinos musika taldearen maketa da, 2006. urtean taldeak berak argitaratutakoa. Grabaketa 2005eko abenduan egin zen Estudio 77 estudioan Jorge Reboredoren eskutik.
Irigoiengo zubia
Irigoiengo zubia Zaraitzu ibaxako Otsagabia udalerrian harrizko zubi bat da, Anduña ibaiaren gainean.
Zubia
Zubiak Irigoien eta Urrutia auzoak lotzen ditu.
Ploulec'h
Ploulec'h (bretainieraz Ploulec'h) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Peromyscus schmidlyi
Peromyscus schmidlyi Peromyscus generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.
Nazario Oleaga
Nazario Oleaga Muguruza (Bilbo, Bizkaia, 1884ko uztailaren 28a - Bilbo, 1961eko abenduaren 5a) legegilea eta euskaltzalea izan zen.
Biografia
Deustun eta Salamancan egin zituen zuzenbideko ikasketak. Zeanuriko udaleko idazkaria zen, eta sortu berri zen Euskaltzaindiko urgazle izendatu zuten, euskararen alde egiten zuen lan gaitzagatik. Errepublika sortu ondoren, eraturiko Euskal Aldarrikapenen Aldeko Batzordeko kidea izan zen (1931). Urte bereko Lizarrako Batzarrean ere izan zen partaide, Mallabiko (Bizkaia) udaleko eta Bizkaiko karlismoaren (jaimismoaren) ordezkari gisa. Bilbon zen Espainiako Gerra Zibilaren garaian, eta Oleagak bideraturiko ekimen batzuei esker utzi zuten aske Ernesto Erkoreka, Bilboko alkate errepublikanoa, Esteban Bilbao diputatu karlistaren truke; hura izan zen bi bandoen arteko lehen preso-trukea. Gerra amaitutakoan, Euskaltzaindiko idazkari hautatu zuten, eta Azkueri hiztegia egiten lagundu zion. Bizkaiko Kultura Batzordeko eta Legegileen Batzordeko kide ere izan zen. Gregorio Mujikaren Espíritu de cordura obra euskaratu zuen Zurtasun gogoa izenburupean.
Shawano konderria (Wisconsin)
Shawano konderria (Shawano County) Wisconsinko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Sheboygan da. 2010eko zentsuaren arabera 41,949 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Shawano konderriak 235,552 kilometro koadro ditu. Horietatik 4,251 ura dira. Beste 231,301 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 17,81 da.
Uzo Aduba
Uzoamaka Nwanneka "Uzo" Aduba (Boston, 1981eko otsailaren 10) estatubatuar aktorea da. Birritan eskuratu du Emmy Saria Orange Is the New Black telesailan aritzeagatik, eta hirugarren bat Mrs. America minisailan aritzeagatik.
Oryzomys albiventer
Oryzomys albiventer Oryzomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.
Daliango portua
Daliango portua, Txinako Herri Errepublikako Dalian hiriko portua da. Herrialdeko zortzigarren porturik handiena, garraiatutako zamaren arabera (222,9 milioi tona 2007ko datuen arabera).
Kokapena
Daliango portua, iparralderago dagoen Txinako porturik handiena da, Liaoning probintzian dagoen Liaodong penintsulan. Txinako erabilera anitzeko porturik garrantzitsuena da, eta kontainerren trukaketarako Txinako porturik handiena da.
Teresa Mattei
Teresa Mattei (Genoa, Italia, 1921eko otsailaren 1a - Lari, Italia, 2013ko martxoaren 12a) politikari italiarra izan zen, militante komunista bere gaztaroan eta partisanoa, haurren eskubideen aldeko ekintzailea eta feminista. Italiako Errepublikako Konstituzioa idatzi zuen parlamentu-batzordeko kide izan zen.
Biografia
Teresa Mattei familia antifaxista batean jaio zen. Mussolini boterean zegoela. 1938. urtean juduei debekatu egin zitzaien eskola publikoetara joatea. Bera ikasle zela, inposizio hori ezagutzean ez zuen eskolara joan nahi izan eta, horregatik, eskolatik bota egin zuten.
Daliango portua
Portuaren aldeak
Daliango portua, ondoko kai edo aldeek osatzen dute: Daliangang, Dalianwan, Xianglujiao, Nianyuwan, Ganjinzi, Heizuizi, Si'ergou eta Dayaowan.
Teresa Mattei
Biografia
Italiako Alderdi Komunistan afiliatu zen 1942an eta Filosofian lizentziatu zen 1944an Florentziako Unibertsitatean.
Jarduera horretan Bruno Sanguinetti ezagutu zuen, elikagaien industriako handiki baten seme judua. Harekin maitemindu zen, eta harekin ezkondu zen gerraren ondoren. Seme bat izan zuten, Gianfranco Sanguinetti idazlea.
Senarra 1950ean hil zen, eta Teresa Mattei 1955ean berriro ezkondu zen, bigarren ezkontza honetan lau seme-alaba izan zituen.
Maintower
Maintower, Alemaniako Frankfurt hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 200 metro eta 55 solairu dauzka eta 1999an amaitu zuten.
Teresa Mattei
Gerra
Matteik parte-hartze aktiboa izan zuen askapen-borrokan, batez ere Florentzian ziharduten talde klandestinoetan, "Gazteriaren Frontean" sartuta zeudenetan, non, Chicchi gerra izenarekin, konpainiako komandante-mailara iritsi zen. Honakoa esan zuen ironikoki : "Ezpain-margo bat behin baino ez nuen erabili eta bonba bat jartzeko izan zen"Mattei eta Sanguinetti izan ziren 1944ko apirilaren 15ean Giovanni Gentilen aurka egindako atentatu hilgarriaren antolatzaileak. Giovanni Gentile "faxismoaren filosofoa" zen, eta Teresa Mattei pertsonalki ezagutzen zuen fakultatean eskolak emateagatik.
Handik urte askotara, Matteik gogoratu zuen Gentilek zuzentzen zuen Akademiara joan zela, gero atentatuaren autore materialak izan zirenei jakinarazteko, haiek eagutu zezaten. Filosofoa Matteirekin gurutzatu zenean, agurtu egin zuen.
Gentile ez zen faxismoaren borrokalaria, ezta agintaritza exekutiboa ere, eta, beraz, haren aurkako atentatua polemikoa izan zen. Matteik beti esan izan du Gentile Mussolinirekin hezkuntza-ministro izan zenaren heriotza justifikatuta zegoela, gerraren ankerkeriaren testuinguruan, biktima "kultura faxistagatik erantzukizun handiena zuen pertsona" zelako. Hilketa, ordea, Alderdiaren zuzendaritza nagusiak jakin gabe prestatu eta gauzatu zen, nahiz eta tokiko BBAren onespenarekin gauzatu.
Politika eta aktibismoa
Gerra amaitu ondoren, Teresa Mattei hautatu zuten Italiako Batzar Konstituziogileko diputatu gazteena -25 urte zituen-, Lehendakaritzaren Kabineteko idazkari karguan. "75. hamarkadako Batzordeko" kide ere izan zen, eta Konstituzio-proiektua idazteaz arduratu zen. Ondoren, Ganberako Osoko Bilkurak onartu zuen proiektua.
Italiako Emakumeen Batasuneko buru gisa, Mattei, Teresa Noce eta Rita Montagnanarekin batera, Emakumearen Nazioarteko Egunaren sinbolo gisa lore mimosa aukeratzearen arduraduna izan zen. Berezitasun italiar horrek ohitura sortu zuen, eta emakumeei martxoaren 8an mimosa-sorta oparitu zien. Iturri batzuen arabera, Mattei izan zen, hain zuzen ere, Frantzian oparitzen ziren bioletak mimosa apalaz ordezkatzeko ideia izan zuen lehena.
1955ean uko egin zion Diputatuen Ganberako hauteskundeetara aurkezteari, estalinismoari eta Togliattiren ildo politikoaren aurka zegoela, eta BBAtik bota egin zuten.
Alderditik kanporatu izanak ez zion eragotzi Teresa Matteiri emakumeen berdintasunaren eta haurren eskubideen aldeko borrokan jarraitzea.
Aitortzak
Bere zerbitzuak aitortzeko, 2005ean, Teresa Mattei Italiako Errepublikako Merituaren Ordenako Gurutze Handiarekin saritu zuten, Carlo Azeglio Ciampi Errepublikako presidentearen ekimenez, bere herrialdeko kondekorazio zibil altuenetako bat.
Hil zen unean, 92 urte zituela, Batzar Konstituziogilean parte hartu zuen azken emakume bizia izan zen. Giorgio Napolitanok, une hartan estatuburu zenak, esan zuen:"Ariman mindu egiten zuela gure herrialdea nazien eta faxisten basakeriatik askatzeko borrokatu zen partisana honen heriotzak”."
BMW M5
BMW M5a BMW etxearen bosgarren serieko kirol-bertsioa da. M ikurrak BMW Motorsport-ek diseinatu duela esan nahi du, hau da, BMW-ren kirol atala, lasterketetarako autoak egiteaz ere arduratzen dena. Jatorrian, Hartge enpresak diseinatu zuen kotxea. Ondoren BMW Motorsport-ek bereganatu zuen baina izena aldatuz, BMW M5 deitu zuen.
Aurkezpena.
Lehen M5-a, Amsterdameko auto erakusketan aurkeztu zen 1984. urtean. Sedan berezi bat bezala aurkeztu zen, sedan normal baten erosotasunekin baino kirol auto baten prestazioekin. BMW 535I baten txasisa erabiltzen du eta BMW M1-aren motorraren ondorengoa, hobekuntza batzuk jaso zituena. Lau bertsio ezberdinetan eskaini zuten.
Bertsioak:
LHD, RHD Euro Spec M5 eta ZA Spec M5 bertsioek M88/3 motorra erabiltzen zuten, 286 zaldi potentzia eskaintzen zuena; bitartean, iparamerikarren bertsioak, 256 zaldi potentzia eskaintzen zuen motorra erabiltzen zuten.
Goumoëns
Goumoëns Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kalinov (Medzilaborceko barrutia)
Kalinov  Eslovakiako udalerri bat da, Medzilaborceko barrutian kokatuta. 13,78 km²ko azalera du eta 260 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1595. urtekoa da.
Cosroe Dusi
Cosroe Dusi (1808ko uztailaren 28a - 1859ko urriaren 9a) estilo neoklasikoko italiar margolaria izan zen, urte askotan San Petersburgon (Errusia) aktibo egon zen, batez ere gai sakratuak eta historikoak margotzen zituen. Garaikideek "Tintoretto modernoa " ezizena jarri zioten Dusi-ri, asmakuntzaren bizitasunagatik eta pinturako abiaduragatik.
Heziketa eta Venetoko eta Tiroleko lehen lanak.
Cosroe Venezian jaio zen. 1820an matrikulatu zen Veneziako Arte Ederren Akademian, eta hango mentorea Teodoro Matteini margolaria izan zen, honek ere eragin handia izan zuen Hayez-i irakatsi baitzion. Akademian, Dusik Michelangelo Grigolettirekin batera ikasi zuen.
1827an lizentziatu ondoren, Akademiak gela bat eman zion Dusi ikastetxetik gertu eta mihise historiko handia erakutsi zuen, Alcibiadesen heriotza, Paolo eta Francesca da Rimini ondoren, 1831an Breran ikusgai. 1829an, Akademiaren urteroko erakusketan, Salmacis ninfak Hermafrodito inozentea seduzitzen du, Ama Birjina eta haurra San Joanekin, eta Gasparo Gozziren idazkien eszenak irudikatzen dituzten bi koadro txiki erakutsi zituen. 1830ean Antonietta Ferrarirekin ezkondu zen, Bartolomeo eta Luigi Ferrari eskultoreen alaba eta arrebarekin hurrenez hurren. Luigi Akusian ere ikasi zuen Dusirekin.
Venezian, Dusik liburuen eta serie litografikoen ilustrazioen ekoizpenean kolaboratu zuen. Il Gondoliere egunkarirako, Leopoldo Cicognararen erretratu litografikoa egin zuen, Cicognararen hileta-liburuan 1834an erabili zena, eta Ludovico Lippariniren aurreko olio-pintura batean oinarrituta zegoen. Dusik, Grigolettirekin eta Michele Fanolirekin batera, Veneziako hainbat lanbide irudikatzen zituen litografia sorta osatu zuen, Galvanik argitaratua. Gaiak genero-irudiak ziren (arrain-saltzaileak, tximinia-garbitzaileak, etab.) Edo erretratuak (abeslariak, aktoreak eta dantzariak). Veneziako Correr Museoak Drusiren grabatuak eta litografia ditu. Monakora, Alemaniara eta Errusiara ere bidaiatu zuen.
1831. urtean Pedro eta Paulo Sainduak adierazten zituen erretaula nagusia eta Errosarioko Ama Birjinaren eta San Domingoren beste erretaula bat margotzeko agindu zioten Sextenen, Tiroleko izen bereko parroki elizarako. San Lukas Ama Birjina (eskuineko aldarea, 1833) eta Mariaren Jasokundea (1834, erretaula nagusia) margotu zituen Karintiako Mendebaldeko Santa Assunta de Maria Luggau santutegian. Hildakoen Berpizkundearen freskoak ere pintatu zituen Cortina d'Ampezzo hilerriaren kaperako. Bere beste pintura erlijiosoen artean, Santa Gertrudisek abitua hartzea (1835) Mühlwald parroki elizako aldare nagusirako; 1836an Santa Maria Assunta (1836) irudikatzen zuen erretaula osatu zuen Bruneck ondoko parroki elizako alboko aldarerako; Brixeneko San Migel parrokiarako gurutziltzaketa; eta Santa Katalinaren Aintza Graun im Vinschgau parroki elizako aldare nagusirako; eta San Joseko iragaitza (1839) Paduako San Luca Evangelista elizarako.
Gsieseko San Martin parrokia-elizarako, Toursko apezpikua zen San Martin jaunartzea irudikatzen zuen erretaula margotu zuen. Tauferseko Santa Maria Assunta elizarako, Familia Santua margotu zuen San Juan Bataiatzailea gaztearekin (1839).
Dusiri Dalmatiako Cherso uhartean (gaur Cres, Kroazia) dagoen Santa Maria Nagusiko Kolegiatako erretaula nagusia osatzeko agindua eman zitzaion. 1826an izandako sute batek Andrea Vicentinoren erretaula errenazentista zaharra suntsitu zuen Elurraren Ama Birjinako miraria irudikatzen duena. Dusi ikonoaren kopia zehatza (1833) egiten saiatu zen. 1834an Filomena, Lucia eta Ágata Santen erretaula (1834) margotu zuen San Martino Veneziako elizarako. La Fenice Antzokia erre ondoren, Dusri 1837-1838 urteetan enkargua jaso zuten berriki berreraikitako antzerki etxerako siparioa (errezel nagusia) margotzeko. Errezelaren gaia, behar bezala, Fenikeren Apoteosia zen; hala ere, 1854an, errezel hori eszena abertzale eta nazionalistago batek ordezkatu zuen. Drusik Veneziako San Samuele antzokirako eta Udineko Nobile antzokirako gortinak ere margotu zituen. Azken honen gaia Michelangelo Giovanni da Udine gaztea Gonzaga dukeari aurkeztea zen.
1838an Drusik diseinatu eta Francesco Locatellik margolanak grabatu zituen Fernando I.a Austriako enperadorearen bisita ospatuz. Gaiak honako hauek izan ziren: Malamocco presaren amaiera eta Enperadorearen Sarrera Chioggia-n. Bisita ospatzeko Veneziako Akademian egindako erakusketan, Drusik zazpi obra erakutsi zituen: Romeo eta Julieta; Toursko San Martinen Jaunartzea, (Sokratesek zentsuratzen du) Altzibiades Heterae artean; emaztearen otoitzek Henrike IV.a Calaiseko presoak absolbitzeko konbentzitzen dute; Paisaia bat, familia baten erretratuak eta, azkenik, pintura historiko baterako zehaztugabeko zirriborroa.
Errusiako lana
Dusi Munichen (Bavaria) bizi izan zen laburki, eta han erretratuak margotu zituen batez ere, baina 1840 inguruan Errusiako Nikolas duke nagusiak, Veneziako estudioa bisitatu ondoren, Dusi gonbidatu zuen San Petersburgora. Errusian, Duke Handiaren eta familia inperialeko eta gorteko kideen erretratuak margotu zituen, eta Suhozanet jenerala (1842), Kavos (1849), Feodosiya Tarassova Gromova ere. Eskoziako Maria erreginak aldamiora eramanari esker San Petersburgo Arte Ederretako Akademiako kide izan zen 1842an, beste koadro batek, Alcibiadesen Heterae artean-ek, akademiko bihurtu zuen (1843) eta, azkenean, bere Lagatzearekin, irakaskuntza lortu zuen (1851). Errusian, natura hilak eta paisaiak ere margotu zituen. Hermitage-ko Antzinako Pintura Galeriako zurezko sabaiaren dekorazio enkaustikan parte hartu zuen, geltokiak eta artelanak eta antzinako eraikinak irudikatuz (Georg Hiltensperger-en marrazkietan oinarrituta). Dusik San Petersburgoko San Isaak katedralerako ikono ugari ere margotu zituen, gerora mosaikozko kopiekin ordezkatu zituztenak, irudikatuz: Salbatzailea eta Maria, Jainkoaren Ama, aldarearen ikonostasiaren eskuineko aldean, Azken Afaria, Lagatzea, Santa Anastasia. eta Alexandriako Santa Katalina (1844-1855). Herrialdeko hiriburuko eta baserrietako eraikinetako kapera pribatuetarako margotu zuen.
Veneziara itzultzea
1831. urtean, Dusi Veneziako Akademiako ohorezko kide izendatu zuten eta, urteen poderioz, aldian-aldian bere jaioterriko Venezia berriro bisitatzen zuen. Veneziara itzuli zen, azkenean, 1856an geratzeko eta arrakastarik gabe itxaroten zuen Akademian irakasle lanpostu bat lortzeko; horren ordez, Karl von Blaas izendatu zuten. Bere azken lana, Beila Tintorettoren etxean, erakutsi zuten Venezian 1857an. Bi erretaula margotu zituen: San Antonio Paduakoa eta Deposizioa (1851) Veneziako Bragorako San Giovanni elizarako.
1966ko Kontxako Bandera
1966ko Kontxako Bandera (Banderaren 71. ekitaldia, garai hartan 64. ekitaldia bezala aurkeztu bazen ere) urte honetako irailaren 4 eta 11an jokatu zen, eta Hondarribiak bere zazpigarren Kontxako Bandera eskuratu zuen, bigarrena jarraian.
Cosroe Dusi
Veneziara itzultzea
1859ko urriaren 9an hil zen Marostican, Vicenza inguruan.
1966ko Kontxako Bandera
Kontakizuna
Hondarribiak garaipen argia lortu zuen bigarren gelditu zen San Juani ia minutu bat atereaz. Gainontzeko traineruak lau minutu galduta ibili ziren. Aipatzekoa Lasarte lehenengo aldiz aritu zela Kontxako Banderan lehian.
Margaretamys christinae
Margaretamys christinae Margaretamys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Paropos
Hiriko tokia oraindik ez da identifikatu; Tommaso Fazelloren hipotesia, Collesanotik gertu zeuden eraikinen hondar batzuekin identifikatu behar zela. Indusketa berri batzuek ukatu egin dute, hondar horiek Erdi Aroan datatu dituztelako. Beste hipotesi batzuek, tokia, Cefalà Dianako gazteluarekin identifikatu zuten. Ondoren, Vittorio Giustolisi arkeologoak, Monte Porcarako gune arkeologikoa proposatu zuen, Bagheriatik gertu, Pàropos hiriarentzat.
Txanpongintza
Sizilia, erromatarren eskuetan erori aurretik, kartagotarrek eta greziarrek menderatu zuten, bereziki sirakusarrek. Hiri txikienek euren moneta propioa ez zutenez, Sirakusarenaz baliatzen ziren, baina Sizilia erromatar probintzia bihurtu aurretik, hiri batzuek, euren moneta propioa egiteko askatasuna zuten. Ia ziurra da Londresko British Museoan kontserbatzen den Paropoko brontzezko txanpon ezagun bakarra garai honetakoa izatea. Aurrealdean, txanpon honek, Apoloren buru bat darama, erramu batekin koroatua; atzealdean, beste aldean, legenda bat (ΠΑΡΩΠΙΝΩΝ) eta gazte ehiztari bat, bere lantza gainean atseden hartzen ari den txitoi labur batekin jantzita, eta, hondoan, ehiza-txakur bat. Txakurraren ikonografiak, Paropoko biztanleak, elimoengana hurbil zitzakeen, Siziliako mendebaldeko herri bat, zeinek sarritan, haien txanponetan txakurra irudikatzen baitzuten.
Ekilore
Ez da nahastu behar eguzki-lore landarearekin . Ekilorea (Helianthus annuus) Asteraceae familiako landare belarkara da. Ornamentu gisa nahiz olioa egiteko kultibatzen da.
Ezaugarriak
Loreko hostoak bereziki horiak dira (marroiak eta laranjak ere izan daitezke) eta lorea egunean zehar biratzen da eguzkia aurrez-aurrez edukitzeko. Inbolukrua esferikoa edo zabala da, 15-40 mm-koa eta 20 cm baino gehiagokoa. "Lore" bakoitza lore txikiz osatutako diskoa da, polinizatzaileak hobeto erakartzeko osatzen den lore faltsu handiagoa. H. annuus-eko hainbat landare apaingarriek lore erradial gorriak dituzte; denak jatorrizko mutante bakar batetik datoz. Ekilore gehienak horiak diren arren, beste kolore batzuetako adar barietateak daude.
Amerikar jatorria du, Peru aldetik bereziki eta 1000 K.a. landatzen hasi zen. XVI. mendetik aurrera espainiarrek Europara esportatzen hasi ziren.
Ekilore fruitua %58 olio edukitzera irits daiteke. Ekilore olioa janaria prestatzeko erabiltzen da, nahiz eta oliba olioa bezain osasungarri ez izan. Biodiesela egiteko ere erabiltzen da.
Ekilorearen haziak gosegarri bezala saltzen dira, baita txori jana bezala.
Hazkunde faseak
Ekilore baten hazkundea bere egitura genetikoaren eta aurrekariaren araberakoa da. Gainera, ereiten den denboraldiak eragina izango du bere garapenean; urtaro horiek uda erdialdean eta udazken hasieran izaten dira.
Jatorria eta banaketa
Ekilorea Amerikakoa da, Ipar Amerikakoa edo Erdialdeko Amerikakoa, hain zuzen. Kultura amerikar askotan, eguzki-jainkoaren irudikapen gisa erabili zen ekilorea, batez ere aztekak eta otomiak Mexikon, eta inkak, txankak, huancak eta chachapoiak Perun. Francisco Pizarrok Tahuantinsualen aurkitu zuen, bertakoek ekilore-irudi bat gurtzen baitzuten han.
Uste da amerikar natiboek ekiloreak duela 3.000-5.000 urte etxekotu zituztela, batez ere hazi jangarrien iturri gisa erabiltzeko.
Espezie honen historia geografikoak bere historia ebolutiboa azaltzen du, eta bere gene-multzoan bere aldakuntza genetikoaren mailak handitzen dira, hibrido berriak sortzen baitira erabilera komertzialerako zein basatian. Gaur egun, modu intentsiboan lantzen da, jateko eta apaintzeko. Horren ostean, ekilore espezieek botila lepoaren ondorioak izaten dituzte beren gene-multzoan, industria-erabilerarako hazkuntza selektiboaren ondorioz.
Erabilerak
Ekilore mota ezberdinak daude: oleaginosoak, konfitura edo gozotegikoak, azido oleiko askokoak eta apaingarri bezala erabiltzekoak.
Ekiloreak %58 arteko olioa du fruituan olio hau sukaldean edo biodieselaren ekoizpenean erabiltzen da. Ekilore-olio birjinak —pipak prentsatzean lortzen dena—, oliba-olioaren ezaugarriak ez baditu ere, honek baino lau aldiz E bitamina natural gehiago du.
Olioa atera ondoren geratzen den "uxuala" aziendarentzako elikagai gisa erabiltzen da.
Filogeografia
Ekiloreen arteko erlazio filogeografikoei eta biztanleriaren eredu demografikoei dagokienez, aurretik landutako ekiloreek Lautada Handiko populazio basatien klada osatzen zuten, Amerikako erdialdean etxekotze gertaera bakarra zegoela erakutsiz. Ekilore landuaren jatorria jarraituz, agian 5000 urte inguruko botila-lepo handiak igaro ditu.
Mary Welsh Hemingway
Mary Welsh Hemingway (1908ko apirilaren 5a - 1986ko azaroaren 26a) kazetari amerikarra izan zen, eta Ernest Hemingwayen laugarren emazte eta alarguna.
Ekilore
Erabilera medikuak
Ekilore arruntaren (Helianthus annuus L.) haziak eta kimuak erabilera sendagarri ugari dituzte. Ekilore arruntak efektu antioxidatzaile ugari ditu, zelulen kalteen aurkako babes funtzio gisa. Osagai fitokimikoek, besteak beste, azido fenolikoak, flabonoideak eta tokoferolak (E bitamina), abantaila potentzial ugari dituzte. Ekilore haziak eta kimuak A, B eta C bitamina kontzentrazio handiak dituzte eta niazinan aberatsak dira. Kaltzio, potasio eta burdina bezalako mineral ugari ere badute. Ekilore haziaren estraktuak efektu antidiabetikoak ditu, estraktu horien bigarren mailako metabolitoek glukosa maila modu eraginkorrean kontrolatu dezakete. Jakina da ekilore arruntaren peptido bioaktiboek hipertentsioaren aurkako efektuak dituztela. Ekilore olioak ere hanturaren aurkako aktibitatean laguntzen du, urdaileko kalteak prebenitzen ditu eta zauri mikroskopikoen eta klinikoen sendatze prozesuan alternatiba terapeutikoa da.
Mary Welsh Hemingway
Minnesotan jaio zen, egurgile baten alaba zelarik. 32 urte zituela, Lawrence Miller Cook, Ohioko drama ikasle batekin ezkondu zen. Ez zuten luze iraun elkarrekin eta banatu egin ziren. Banaketaren ostean, Mary Chicagora joan zen Chicago Daily News egunkarira lanera, eta bertan ezagutu zuen Will Lang Jr. Oporretan Londresera joan zen eta London Daily Express egunkarian lanean bukatu zuen. Paris-era bidali zuten Bigarren Mundu Gerra hastear zegoela berri ematera.
Lerista zonulata
Lerista zonulata Lerista generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Mary Welsh Hemingway
Gerra garaian ezagutu zuen Noel Monks kazetari Australiarra, bere senarra izango zena. 1944an Ernest Hemingway ezagutu zuen Londresen eta lagun minak bihurtu ziren. 1945ean, Mary Wels dibortziatu egin zen Noel Monksengatik, eta 1946ko martxoan Ernest Hemingwayekin ezkondu zen Kuban. Harrezgeroztik elkarrekin bizi izan ziren Kuban, Key West (Florida) eta azkenik Ketchum (Idaho)n.
1976an, How It Was deituriko autobiografia idatzi zuen.
Pasaka
Pasaka edo paxaka pilota modalitate bat da. Luzeko pilota jokoa da, eta trinketean jokatzen da, gaur egun ezker pareteko frontoietan ere jokatzen den arren. Trinketeko jokorik zaharrenetakoa da. Gehienbat Ipar Euskal Herrian eta Nafarroa Garaiko Baztan eta Malerrekan jokatzen da.
Ekilore
Ekilorea eta matematikak
H. Vogelek loreen (eta hazien) banaketa-patroirako eredu bat proposatu du ekilorearen kapituluan. Eredu hori koordenatu polar retan adierazten da, non θ angelua baita, r erradioa edo zentrotik dagoen distantzia baita, eta n, berriz, lorearen zenbaki eta c konstantea baita. Fermaten espiral-forma bat da. 137,5º-ko angelua urea proportzioarekin erlazionatzen da eta loreak paketatzeko modurik eraginkorrena ematen du. Girasol kapituluen irudikapen grafikoak ordenagailu bidez egiteko erabili da eredu hori.
Produkzioa
Ongarrien erabilera
Pasaka
Arauak
Binaka aritzen dira pilotariak normalean; Baztanen eta Malerrekan ezker-paretadun frontoietan aritzen dira, eta hor hiru hiruren aurka. Sare bat kantxaren erdian ipintzen da, 1,20 metroko altueran, eta pilota alde batetik bestera bidaltzen da sarearen gainetik, eskularruz.
Ekilore
Produkzioa
Hainbat nitrogeno ongilek ekiloreen hazkuntzan duten eragina aztertu dute ikertzaileek. Amonio nitratoak ureak baino nitrogenoaren hartze hobea sortzen duela aurkitu da, tenperatura baxuko eremuetan hobeto funtzionatzen baitu.
Pasaka
Arauak
Luzeko pilota joko guztietan bezala, kintzeka eta jokoka kontatzen da: 15, 30, 40 eta jokoa. Luzeko beste modalitateak ez bezala, pasakan ez dago arraiarik. Pilotak ez dauka kautxurik, 9 zentimetroko diametroa eta 250 gramoko pisua du. Tresna larruzko eskularru motz bat da, 30-35 cm arteko luzerakoa. Pilota ez da zuzenean jotzen, txirrist baten bitartez baizik. Laxoak eta erremonteak ere teknika hori erabiltzen dute.
Louverné
Louverné Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Pasaka
Arauak
Arautegi osoa Euskadiko Euskal Pilota Federazioak zabaltzen du.
Ekilore
Produkzioa
Brasileko erabilera
Louverné
Biztanleria
2007an Louverné udalerrian erroldatutako biztanleak 3.721 ziren. Familiak 1.372 ziren, horien artean 262 pertsona bakarrekoak ziren (90 bakarrik bizi ziren gizonak eta 172 bakarrik bizi ziren emakumeak), 469 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 573 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 68 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Pasaka
Luzeko beste pilota jokoak
Luzeko pilota jokoan (Joko zuzena ere esaten zaio) lau aldaera dira gaur egun: bote-luzea (hemengo pilota joko guztietatik ezaguna den zaharrena, esku huska jokatua), errebotea (eskularruz edo xisteraz jokatua), pasaka (trinketean jokatua, esku huska edo eskularruz, kantxa sare batez erdibitua dagoela), eta laxoa (eskularruz jokatua). Oiartzungo Txost elkarteko Anton Mendizabalek 2015ean joko zuzeneko modalitateetan 500 jokalari inguru aritzen zirela estimatzen zuen.
Ekilore
Produkzioa
Brasilen, soja-ekilore sistema izeneko ekoizpen sistema berezia erabiltzen da: ekiloreak landatzen dira lehenik eta ondoren soja laboreek jarraitzen dute, geldialdiak murriztuz eta ekilore ekoizpen totala eta errentagarritasuna handituz. Ekilorea herrialdearen hegoalde edo iparraldeko muturreko eskualdeetan landatu ohi dira. Hegoaldeko eskualdeetan maiz, ekilorake euri denboraldiaren hasieran hazten dira eta gero udan soja landatu daiteke. Ikertzaileek ondorioztatu dute soja eta ekilore landaketa metodoa ongarrien erabileran aldaketekin hobetu daitekeela. Gaur egungo metodoak ingurumenaren gaineko eragin positiboak dituela frogatu da.
Louverné
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.502 etxebizitza zeuden, 1.390 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 109 hutsik zeuden. 1.292 etxeak ziren eta 208 apartamentuak ziren. 1.390 etxebizitza nagusietatik 1.063 bere jabearen bizilekua ziren, 318 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 72 etxek bi zituzten, 159 etxek hiru zituzten, 350 etxek lau zituzten eta 803 etxek bost zituzten. 1.136 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 521 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 778 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.388 ziren, horien artean 1.836 aktiboak ziren eta 552 inaktiboak ziren. 1.836 pertsona aktiboetatik 1.742 lanean zeuden (917 gizon eta 825 emakume) eta 94 langabezian zeuden (42 gizon eta 52 emakume). 552 pertsona inaktiboetatik 232 erretiraturik zeuden, 213 ikasten zeuden eta 107 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Louverné udalerrian 1.513 unitate fiskal zeuden, 4.001,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.590 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 189 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 22 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 12 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 10 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 73 zerbitzu enpresak ziren, 18 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 30 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 2 arropa dendak, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Louverné udalerrian 45 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.140 hektarea erabiltzen.
Krásny Brod
Krásny Brod Eslovakiako udalerri bat da, Medzilaborceko barrutian kokatuta. 15,11 km²ko azalera du eta 479 biztanle 2017ko datuen arabera.
Louverné
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Up the Creek (1984ko filma)
Up the Creek (euskaraz Gora Erreka), 1984ko Robert Butler estatubatuar zinema zuzendariaren komedia film bat da. Tim Matheson, Dan Monahan, Stephen Furst, Jeff East, Sandy Helberg, Blaine Novak, James B. Sikking, Jennifer Runyon eta John Hillerman aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
AEBetako ikasle txarrenak, Bob McGraw (Tim Matheson), Max (Dan Monahan), Gonzer (Stephen Furst) eta Irwin (Sandy Helberg), herrialde osoko unibertsitate kaxkarrenean amaitu dute, Lepetomane Unibertsitatean, inoiz kirol txapelketa bakar bat bera ere irabazi ez duen ikastetxea. Dean Burch (John Hillerman) errektoreak lau ikasle xelebreak bere bulegora deitu, mehatxupean eta beraiek hautatzen duten edozein lizentziatura oparituko dietela aipatuz, herrialde osoko unibertsitateetako ikasle taldeek parte hartuko duten ontzi-puzgarri txapelketa batean izen ematera derrigortuko ditu.
Chaume-lès-Baigneux
Chaume-lès-Baigneux Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chaume-lès-Baigneux udalerrian erroldatutako biztanleak 86 ziren. Familiak 30 ziren, horien artean 10 pertsona bakarrekoak ziren (10 bakarrik bizi ziren gizonak), 10 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 7 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 3 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 46 etxebizitza zeuden, 37 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 46etxeak ziren. 37 etxebizitza nagusietatik 29 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Krásny Brod
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1557. urtekoa da.
Chaume-lès-Baigneux
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 53 ziren, horien artean 34 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 34 pertsona aktiboetatik 31 lanean zeuden (18 gizon eta 13 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
2000. urtean Chaume-lès-Baigneux udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tedi López Mills
Tedi López Mills (Mexiko Hiria, 1959) mexikar poeta, itzultzailea eta idazlea da. Nazioarteko hainbat sari irabazi ditu, besteak beste, Xavier Villaurrutia saria.
Biografia
Filosofiako lizentziaturako lehen hiru urteak UNAMen egin zituen eta Sorbonako Unibertsitatean amaitu zituen ikasketak, Parisen. Geroago, maisutza-ikasketak egin zituen bertan literatura hispanoamerikarrean. 1994an, Kultura eta Arteetarako Funts Nazionalaren "Gazte Sortzaileak" beka lortu zuen.
Argitalpenak
2014ko maiatzean Muerte en la rúa Augusta liburua ingelesera itzuli zen eta Eyewear Publishing argitaletxe ingelesean argitaratu zen.
Dámaso Antonio Larrañaga
Dámaso Antonio Larrañaga (Montevideo, 1771ko abenduaren 10a - 1848ko otsailaren 6a) erlijioso, arkitekto, estanziero, naturalista eta botanikari uruguaitar bat izan zen, bere herrialdeko Liburutegi Nazionalaren sorreraren arduradun nagusietako bat, eta, gainera, Errepublikako Unibertsitatea sortzen lagundu zuen. Diplomatiko bezala, Uruguai nazio gisa jaio zenean jarduera garrantzitsu bat izan zuen. Bernardo Prudencio Berro ren amaren osaba izan zen.
Biografia
Manuel de Larrañaga, euskal herritarra, erregeordetzaren garaian Kabildoko kidea eta Bernardina Piresen semea, Montevideokoa; Felipe Pires eta Maria Garínen alaba (Sauce eta Toledoko erreken arteko etxalde baten jabeak eta Artigas familiarekin ahaidetuta), Córdoban ikasi zuen eta San Karloseko Errege Ikastetxean osatu zituen bere prestakuntza-ikasketak. Gregorio García de Tagle ren ikaskidea izan zen, eta, honekin batera, fisika, kimika, astronomia —mekanika unibertsala, eguzki orbanak, planeta sistema—, geografia eta matematika gaiak jorratzen zituen tesi bat aurkeztu zuen, Descartes, Newton, Leibiniz, Maupertuis, Boscovich —erlatibitatearen teoriaren aitzindaria—, Nollet eta Franklin ezagutzen zituela erakutsiz. 1799an Montevideora itzuli zen, non milizietako kapilau egin zuten.
Carrefour (Oiartzun)
Carrefour Oiartzun Gipuzkoako Oiartzun udalerrian dagoen merkataritza-gune bat da. GI-636 errepidearen alboan dago, Lintzirin hotelaren parean, izen bereko poligonoan. Carrefour frantziar merkataritza-gune taldearen jabetzakoa da, antzina Pryca espainiar taldearena izan zen.
1979an ireki zen eta 1980ko hamarkadan, Mamut Oiartzun merkataritza-gunearekin batera luzaroan Gipuzkoako merkataritza-gune handi bakarrak izan ziren.
Much Ado About Nothing (1993ko filma)
Much Ado About Nothing (euskaraz Urrutiko intxaurrak lau, gerturatu eta lau) 1993ko film bat da, Kenneth Branagh irlandar-britainiar zinema zuzendari, ekoizle, gidoigile eta aktorearena; berak zuzendu, ekoitzi, idatzi eta antzeztutako amodiozko komedia. William Shakespeare antzerkigilearen izenburu bereko Much Ado About Nothing antzerki lanean oinarritua dago. Branaghak berak antzeztu zuen honako aktore hauekin batera: Michael Keaton, Robert Sean Leonard, Keanu Reeves, Emma Thompson eta Denzel Washington.
Filma Sizilian girotua egon arren, Toskanan filmatu zuten.
Argumentua
Don Pedro Aragoiko printzea (Denzel Washington) bere anai sasiko Don Joan (Keanu Reeves), Benedick (Kenneth Branagh) eta Klaudio (Robert Sean Leonard) florentziar gaztearekin batera gudulekutik garaile itzuli da. Iritsieran Leonato zaldunak ohorezko ongietorria egin die, harekin batera Hero alaba (Kate Beckinsale) eta Beatriz hiloba (Emma Thompson) Siziliako landa etxalde batean bizi dira. XV. mendean Sizilia Aragoiko Koroaren zati zen.
Max Reinhardt
Max Reinhardt (jaiotzez Maximilian Goldman, Baden, Vienatik hurbil, 1873ko irailaren 9a - New York, 1943ko urriaren 31a) austriar antzerki-zuzendaria eta zinemagilea. Vienan eta Salzburgon egin zituen arte ederretako ikasketak. 1894. urtean Berlinen hartu zuen bizilekua. 1901-1903 urteetan Kleines Theater abangoardiako antzerki taldearen zuzendari izan zen, 1903-1905 bitartean Neues Theaterrena eta 1905. urtetik aurrera Deutsches Theaterrena. Antzerkia bultzatzeko lan gaitza egin zuen eta Antzerki Arteko akademia bat sortzeko ahaleginak egin zituen. 1916-1918 urteetan Berlingo Volksbühne antzerki taldearen zuzendari izan zen, eta 1924-1933 bitartean, Vienako Theater in der Josefstadt taldearena. 1933an Estatu Batuetara erbesteratu zen, eta zinemarako egokitu zuen Shakespeareren Udako gau bateko ametsa obra (1935). Idazle klasiko (Shakespeare), espresionista (Wedeking) eta sinbolisten (Hoffmannsthal) lanak taularatu zituen maisutasun handiz. Bestalde, gerora ospe handiko antzezle, zuzendari eta teknikari izan zirenak izan zituen ikasle (Murnau, Lubitsch, Jannings, Veidt).
Saint-Clément (Allier)
Saint-Clément Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Clément udalerrian erroldatutako biztanleak 352 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 309 etxebizitza zeuden, 156 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 103 bigarren erresidentzia ziren eta 50 hutsik zeuden. 305 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 156 etxebizitza nagusietatik 125 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 53 etxek lau zituzten eta 78 etxek bost zituzten. 119 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 73 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Joxe Ripiau
Joxe Ripiau 1996. urtean Euskal Herrian Iñigo Muguruzak sortutako euskal musika taldea izan zen. Hark Puerto Ricora egindako bidaia baten ostean sortu zen, Perico ripiao taldeetan oinarrituta. Haren musika reggae, ska, erritmo latinoak, salsa eta merengearen arteko fusioa da. Taldearen izena perico ripiao izeneko merenge dominikarretik dator.
Genara Fernández García
Biografia eta ibilbidea
Leonen Irakasle-ikasketak egin zituen eta 1930ean Irakasle Eskolako oposizioak gainditu zituen. Lehenbizi Soto de Valdeóngo nesken eskolan izan zen, eta gero Orallon. 1936an, Cirujales bere jaioterrian lortu zuen destinoa.
Irakaskuntzako Langileen Elkartean afiliatu zen 1934an eta 1936ko apirilean Espainiako Alderdi Komunistan. Vegarientzako Batasun Errepublikanoan afiliatuta zegoen, eta haren propagandista zen bere ezkerreko idealetatik. Gainera, Gordón Ordás eta Rafael Álvarez sozialista erradikalen laguna eta jarraitzailea zen. Horregatik guztiagatik, "Omañako Pasionaria" izena jarri zioten.
Joxe Ripiau
Iñigok (baxua) hasierako formazioan Jabier anaiarekin (akordeoia) eta Sergio Ordoñezekin (perkusioa) bat egin zuen, eta horrela euskal musika-taldeen artean sekulan ikusi gabeko hirukotea agertu zen jendartera. Hasieran dibertsiorako jotzen zuten, Iñigok oraindik Negu Gorriak taldean gitarra jotzen baitzuen. 1996an Positive Bomb diskoa atera zuten, Katarain Estudioetan grabatuta. 1996ko urrian, Negu Gorriak taldea banandu eta Iñigo buru-belarri jarri zen Joxe Ripiau taldearekin. 1998an Asier Ituarte tronboi-jotzailea taldean sartu zen.
Saint-Clément (Allier)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Genara Fernández García
Gerra zibila eta ihesa
1936ko udan Asturiasera ihes egin zuen, armada nazionalak Omaña eskualdea gerra zibilaren hasieran hartu zuenean.
Joxe Ripiau
1997an, taldearen bigarren lana atera zuten Karpe Diem, hura ere Katarain Estudioetan grabatutakoa, Kaki Arkarazo teknikari lanetan zebilela. Urte berean, Margarita abestiaren asturierazko bertsioa egin zuten L'asturianu muévese bildumarako.
Saint-Clément (Allier)
Diru sarrerak
2009an Saint-Clément udalerrian 161 unitate fiskal zeuden, 362 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.661 euro zen.