cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Essert-Romand
Etxebizitza
2007an 322 etxebizitza zeuden, 161 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 109 bigarren erresidentzia ziren eta 53 hutsik zeuden. 266 etxeak ziren eta 54 apartamentuak ziren. 161 etxebizitza nagusietatik 123 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 152 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 86 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 265 ziren, horien artean 203 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 203 pertsona aktiboetatik 199 lanean zeuden (113 gizon eta 86 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Essert-Romand udalerrian 163 unitate fiskal zeuden, 428,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.150 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 51 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 16 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 4 zurginak ziren, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa eta 4 jatetxeak.
2000. urtean Essert-Romand udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Zumakadi ibilbidea
Gasteizko Zumakadi ibilbidea hiriaren ibilbide nagusienetako bat da.
Essert-Romand
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Merluccius hernandezi
Merluccius hernandezi Merluccius generoko animalia da. Arrainen barruko Merlucciidae familian sailkatzen da.
Nanobagrus fuscus
Nanobagrus fuscus Nanobagrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bagridae familian.
Grammomys macmillani
Grammomys macmillani Grammomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Lartaun
Lartaun gizonezkoen euskal izena da ; bi dira antzinako Lartaunak, bata, Oiartzun go Lartaun, Oktavio Augusto ren tropei Hernio n aurre egin ziena, legendazkoa; bestea, Butroeko Lartaun, Navarro Villoslada idazleak bere liburuko, Amaia edo euskaldunak VIII. mendean (jatorrian Amaya o los vascos en el siglo VIII, 1879),  pertsonaia bati ematen dion izena, Aitorretxen bizi den Butroeko jauna, Aitor ren ondorengo den Usuaren senar eta Amaia ren aita.
Biak ala biak eusko-kantabrismo aren teoriak eusten ditu.
Eusko-kantabrismoaren teoria
Teoria historiko-antropologiko honen arabera, iturri greko-latindarren Kantabria k gaur egungo Kantabria ingurua ez ezik, ad vascones et Pyrenam (ἔστι δὲ τῶν ὀρείων ὁ βίος οὗτος, ὧνπερ ἔφην, λέγω δὲ τοὺς τὴν βόρειον πλευρὰν ἀφορίζοντας τῆς Ἰβηρίας, Καλλαϊκοὺς καὶ Ἄστουρας καὶ Καντάβρους μέχρι Ὀυασκώνων καὶ τῆς Πυρήνης,  Estrabon III, 3, 7; ”hau da menditarren bizitza, nioen bezala, eta hartzen ditut barne Iberiako iparraldeko kostakoak, galaikoak, asturrak eta kantabriarrak, baskoien lurraldera eta Piriniora arte”) ekialderagoko lurrak ere hartuko zituen. Kantabria izan zen penintsula iberikoan erromatarrek menderatu zuten azken herrialdea. Gogor egin zieten kantabriarrek (teoria honen barruan euskaldunek) erromatarrei eta ondoren etorri ziren bisigodoei (Domuit Vascones).
Marazoleja
Marazoleja Segoviako udalerria da, Campiña Segoviana eskualdean dagoena.
Lartaun
Elezaharraren laburpena
Laburpena Jose Mari Lertxundi ren Igaroari begira liburuko Zergatik Ernioko gurutzeak? kapitulua jarraituz.
Hernio ra estrainekoz joan ziren erromatarrak, ingurua aztertzera edo,  euskaldunek eraso eta garbitu zituzten ia denak, behi eta ardi lapurretan hasi zirelako. Beste erasoaldi batzuk etorri ziren, euskaldunak haitz gainetan babestuta eta erromatarrak Zelatungo sakonetik gora, baina denak ez ziren euskaldunen hain aldeko izan. Hala ere, egunak joan eta egunak etorri, inork ez zuen amore eman nahi.
Marazoleja
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 132 biztanle zituen.
Lartaun
Elezaharraren laburpena
Halako batean, erromatarrek mezulari bat bidali zuten euskaldunen buruzagiarengana eta elkar neurtzeko beste modu bat proposatu zion, bi borrokaldi egitea: ehun soldadu alde bakoitzetik, lehenengo borroka Zelatunen bertan, eta bigarrena Erroman; biak alde batekoak irabazi ezkero, hura nagusi; bestela, hirugarren neurketa bat erdi bidean. Euskaldunen buruzagiak tratua aztertu ondoren konforme zegoela erantzun zion. Ehun euskal soldaduen buru Lartaun gaztea izango zen, Oiartzungo semea.
Killian (Louisiana)
Killian Louisianaeko herri bat da. Livingston parrokian kokatua dago. 2010ean 1,206 biztanle zituen, 28.17 kilometro koadrotan banatuta.
Lartaun
Elezaharraren laburpena
Zelatungo borroka euskaldunek irabazi zuten, baina gero Erromara joan beharra zeukaten. Euskaldunak Erromako portura iritsi zirenean, Lartaunek agindu zien eraman zuten ontzia zulatzea eta hondoratzea. Erromatarrek, harriturik, galdetu zieten:
Eta Lartaunen erantzuna:
Behin Erroman, Oktavianok euskaldunei esan omen zien, laguntzeko asmotan baina azpijokoan, armadura gogorrik ez janzteko gorputzean, mugitzeko erraztasuna galduko zutela eta. Erromatarrak, berriz, gerrirainoko armadurekin agertu ziren. Borroka hasi eta euskaldunak bata bestearen ondoan hilda erortzen hasi ziren. Lartaunek laster jakin zuen zer egin behar zen, eta honela deiadar egin omen zien bere soldaduei:
- Sabeletik, mutilak! Eraso sabel barrenetik!
Euskaldunek entzun zuten nagusiaren esana eta, azpitik eraso zutenean, garaile atera ziren.
Butroeko Lartaun
Navarro Villoslada ren Amaia edo euskaldunak VIII. mendean (jatorrian Amaya o los vascos en el siglo VIII, 1879) liburuko pertsonaia da Butroeko Lartaun, Aitorretxen bizi den Butroeko jauna, Aitor ren ondorengo den Usuaren senar eta Amaia ren aita.
Argudioa
Eleberriaren konplexotasunak nabarmen zailtzen du argudioaren laburpena, non historia eta elezaharrak nahasten diren.
Euskaldunen patriarkak, Aitor rek, antzina-antzinatik profetizatu zuen euskaldunen lehen erregea bere leinukoa izango zela eta leizeren batean ezkutatutako altxor zoragarri bat heredatuko zuela. VIII. mendea n, Aitorren ondorengoak hiru emakume dira: Lorea, Ranimiro bisigodoarekin ezkondua eta Amaiaren ama, kristaua, Amagoia, Basurderekin ezkondua eta jatorri misteriotsuko Asier-Eudon semetzat duena, jentilen buru, eta Usua, Butroeko Lartaunekin ezkondua eta Amaiaren ama; Amaia hau gerora kristautzen da. Gauzak honela, euskaldunen errege izateko hiru dira hautagai nagusiak: Gartzi Ximenitz euskaldunen buruzagia, godoen gaineko garaipenarekin bikain nabarmentzen hasi dena; Teodosio Goñikoa, euskaldunen kontseilua osatzen duten hamabi agure agurgarrien arteko baten, Migelen, semea; eta Asier-Eudon, Amagoiak semetzat duena, jatorri misteriotsuko pertsonaia, gerora Kantabriako duke eta Pakomio juduaren seme. Asierrek Butroeko Amaiarekin esposatu nahi du, baina Lartunek esaten dio Kantabriako duke izan arte ezingo dela izan. Mila peripezien ondoren, Teodosio Goñikoa Butroeko Amaiarekin ezkontzen da. Ezkontza gauean bere gurasoak hiltzen ditu, Eudon eta Amaia direlakoan. Bere bekatu handia garbitzera atzerrira abiatzen da, eta, beranduago, Aralarrera ermitau. Aita Santuaren aginduz, kate batek lotzen dio gorputza penitentzia gisa eta kateak apurtzen direnean barkatua izan denaren seinale izango da. Teodosiok hiltzear den Eudon bataiatzen du eta kateak apurtzen dira. Teodosio eta Amaia Goñin geratzen dira. Gartzia Ximenez Amaia kristauarekin ezkontzen da eta Euskaldunen errege-erregina egin.
Bertsioak
Iñaki Azkune Mendia; Jesús María Arrieta Sagasti (1975), Amaia, Ekilore bilduma, Ed. Mensajero. ISBN: 9788427128149
Le Mans (argipena)
Le Mans izenarekin hainbat gauza uler daitezkeː
Limnodromus griseus
Limnodromus griseus Limnodromus generoko animalia da. Hegaztien barruko Scolopacidae familian sailkatua dago.
Lužany (Jičíngo barrutia)
Lužany Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 590 biztanle ditu eta 12,49 kilometro koadroko azalera. Jičíngo barrutian dago.
NA-2101
NA-2101 edo Santsoaingo errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-150 nafar errepidearen 27,90 kilometroan hasi eta NA-2100 errepidearen 4,38 kilometrora arte doa, Santsoain kontzejua zeharkatuz. Errepidea 2,37 kilometro luze da.
Marazuela
Marazuela Segoviako udalerria da, Tierra de Pinares eskualdean dagoena.
Hideki Tojo
Biografia
1941-1944 urteetan Japoniako agintari gorena izan zen. Estatu Batuen aurkako Pearl Harborreko erasoa agindu zuen (1941). Gerra galdu ondoren dimisioa eman zuen; Estatu Batuek gerrako hiltzailetzat hartu zutenez gero, atxilotu zuten, eta 1948. urteko abenduan hil zuten.
Blanca Roncal
Blanca Roncal Azanza (Auritz, 1950eko uztailaren 31 - ) VII. eta VIII. legegintzaldietako PSE-EEko eusko legebiltzarkidea da. Arrasateko zinegotzia da halaber. PSE-EEn barnan, Batzorde Eragileko kidea da. Medikuntzan eta kirurgian lizentziaturik dago.
4. Sinfonia
4. sinfonia honakoa izan daiteke:
Sainte-Céronne-lès-Mortagne
Biztanleria
2007an Sainte-Céronne-lès-Mortagne udalerrian erroldatutako biztanleak 285 ziren. Familiak 119 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Hydrolaetare schmidti
Hydrolaetare schmidti Hydrolaetare generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Sainte-Céronne-lès-Mortagne
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 173 etxebizitza zeuden, 115 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 169etxeak ziren. 115 etxebizitza nagusietatik 96 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 87 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 172 ziren, horien artean 135 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 135 pertsona aktiboetatik 130 lanean zeuden (67 gizon eta 63 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainte-Céronne-lès-Mortagne udalerrian 112 unitate fiskal zeuden, 280 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.015 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden8 saltokiak eraikuntza enpresenak ziren.
Marazuela
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 57 biztanle zituen.
Lužany (Hradec Královéko barrutia)
Lužany Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 131 biztanle ditu eta 3,35 kilometro koadroko azalera. Hradec Královéko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1261 urtean egin zen.
Nanobagrus nebulosus
Nanobagrus nebulosus Nanobagrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bagridae familian.
Sainte-Céronne-lès-Mortagne
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 4 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 2 iturginak eta 1 argiketaria.
2000. urtean Sainte-Céronne-lès-Mortagne udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 702 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pellworm
Pellworm Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Dosnon
Dosnon Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dosnon udalerrian erroldatutako biztanleak 95 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 40 etxebizitza zeuden, 34 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 40etxeak ziren. 34 etxebizitza nagusietatik 29 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek hitu gela zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2000. urtean Dosnon udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Francisco Larrañaga
Francisco Larrañaga Albizu, Txikito Iraetakoa goitizenaz ezagunagoa (Zestoa, Gipuzkoa, 1913ko irailaren 14a) esku huskako pilotaria izan zen. Zestoako Iraeta auzoan jaio zen, hortik zetorkion goitizena. Esku huskako pilotaritzat nabarmendu zen, 1930 eta 1940ko hamarkadetan. Buruz Buruko Txapelketa Nagusiaren eta Binakako Txapelketa Nagusiaren lehen finalak jokatu zituen.
Dosnon
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Hydromantes brunus
Hydromantes brunus Hydromantes generoko animalia da. Anfibioen barruko Plethodontidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
Francisco Larrañaga
Kirol ibilbidea
1931n egin zuen debuta. Pilotan egin zituen urterik hoberenak, Espainiako Gerra Zibileko eta gerra ondorengo lehen urteak izan ziren, 1937 eta 1942 bitartean.
Dosnon
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Francisco Larrañaga
Kirol ibilbidea
1940an jokatu zen lehenengo Esku Huskako Buruz Buruko Pilota Txapelketa Nagusi ofizialean parte hartu zuen, eta ordu arte txapeldun ofiziosoa zen Atano III.aren aurka finala jokatzeko sailkatu zen. 1940ko abuztuak 11n, Donostiako Groseko pilotalekuan, Atano III.a handiak 22-8 emaitzarekin garaitu zuen Txikito Iraetakoa.
Hurrengo urtean, Esku Huskako Binakako Pilota Txapelketa Nagusia jokatu zen lehenengoz, eta Txikito finalera iritsi zen, bikotetzat Miguel Gallastegi eibartar atzelaria zuela. Txapelketa ligaxka eran jokatu zen, eta Txikito Iraetakoak eta Miguel Gallastegik galdu egin zuten Onaindiaren eta Urtzelairen aurka.
1942an, berriz parte hartu zuen Esku Huskako Buruz Buruko Txapelketan, eta Gallastegik kanporatu zuen. Bitxia bada ere, bere txapel bakarra 1945ean lortu zuen, Esku Huskako Binakako Txapelketako finalean Onaindia ordezkatuta; Onaindia, ordu arte txapelketa osoa jokatu ondoren, lesionatu egin baitzen. Txikito Iraetakoak eta Lazkanok osatutako bikoteak Atano IV.a eta Atano VII.a anaiek osatutakoa garaitu zuen finalean, 22-21.
Zestoako Iraeta auzoko pilotalekuak, gaur egun, Txikito Iraetakoa pilotalekua du izena.
Montreuil-Juigné
Montreuil-Juigné Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montreuil-Juigné udalerrian erroldatutako biztanleak 6.797 ziren. Familiak 2.585 ziren, horien artean 590 pertsona bakarrekoak ziren (239 bakarrik bizi ziren gizonak eta 351 bakarrik bizi ziren emakumeak), 870 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 949 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 176 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.692 etxebizitza zeuden, 2.627 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 53 hutsik zeuden. 2.018 etxeak ziren eta 615 apartamentuak ziren. 2.627 etxebizitza nagusietatik 1.555 bere jabearen bizilekua ziren, 1.032 alokairuan okupaturik zeuden eta 40 doan lagata zeuden; 60 etxek gela bat zuten, 176 etxek bi zituzten, 378 etxek hiru zituzten, 611 etxek lau zituzten eta 1.402 etxek bost zituzten. 1.891 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.164 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.179 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.479 ziren, horien artean 3.257 aktiboak ziren eta 1.222 inaktiboak ziren. 3.257 pertsona aktiboetatik 3.028 lanean zeuden (1.587 gizon eta 1.441 emakume) eta 230 langabezian zeuden (89 gizon eta 141 emakume). 1.222 pertsona inaktiboetatik 508 erretiraturik zeuden, 472 ikasten zeuden eta 242 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montreuil-Juigné udalerrian 2.671 unitate fiskal zeuden, 6.936,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.013 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 216 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 18 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 29 eraikuntza enpresak ziren, 44 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 14 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 25 zerbitzu enpresak ziren, 33 administrazio publikoko enpresak ziren eta 16 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 60 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 1 funeraria, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 4 igeltseroak, 3 margolariak, 5 zurginak, 8 iturginak, 5 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 7 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 5 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 14 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 okindegiak, 3 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 etxerako tresna dendak, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Montreuil-Juigné udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 510 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 3 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Montreuil-Juigné udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 625 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Domart-en-Ponthieu
Domart-en-Ponthieu Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Domart-en-Ponthieu udalerrian erroldatutako biztanleak 1.163 ziren. Familiak 434 ziren, horien artean 108 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 139 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 147 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 464 etxebizitza zeuden, 439 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 419 etxeak ziren eta 43 apartamentuak ziren. 439 etxebizitza nagusietatik 330 bere jabearen bizilekua ziren, 88 alokairuan okupaturik zeuden eta 22 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 88 etxek lau zituzten eta 293 etxek bost zituzten. 302 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 220 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 165 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Olde West Chester (Ohio)
Olde West Chester Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Butler konderrian dago, Ohio estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Domart-en-Ponthieu
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 726 ziren, horien artean 483 aktiboak ziren eta 243 inaktiboak ziren. 483 pertsona aktiboetatik 422 lanean zeuden (254 gizon eta 168 emakume) eta 61 langabezian zeuden (26 gizon eta 35 emakume). 243 pertsona inaktiboetatik 86 erretiraturik zeuden, 77 ikasten zeuden eta 80 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Domart-en-Ponthieu udalerrian 432 unitate fiskal zeuden, 1.096 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.270 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 47 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 iturgina eta 3 ile apaindegiak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Domart-en-Ponthieu udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 959 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Domart-en-Ponthieu udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 416 ikaslekin.
Maisu Handiaren jauregia (Valletta)
Maisu Handiaren jauregia (Il-Palazz tal-Granmastru), ofizialki Jauregia (Il-Palazz), Vallettako jauregi barrokoa da. San Joan Ospitaleko Zaldunek 1571n eraikia, Eustachio del Monteren egoitza izan zen.
Gero gobernadorearen jauregi (Palazz tal-Gvernatur) bilakatu zen eta, egun, Maltako presidentearen egoitza da. Jauregiaren zati batzuk museo bihurtu dituzte.
Sixto Rodriguez
Sixto Diaz Rodriguez, Rodriguez edo Sugarman izenez ezagututa, (Detroit, Michigan, Ameriketako Estatu Batuak, 1942 ko uztailaren 10 a - ibidem, 2023ko abuztuaren 8a) musikagile eta konpositorea izan zen. Bere gurasoek, Mexikotik Ameriketako Estatu Batuetara 1920an joandako immigranteak, Sixto izena jarri zioten seigarren semea zelako. Kanta gehienetan, jende pobreak eta ingurune marjinaletan bizi diren jendearen arazo sozialei buruz hitz egin zuen.
Ibilbidea
Disko hauekin musikaren munduan ez zuenez arrakastarik izan, erretiratu egin  zen, eta jendeak bere buruaz beste egin zuela pentsatu zuen. Berak jakin ez arren, eta Ameriketako Estatu Batuetan arrakastarik ez izan arren, 70. hamarkada eta gero Hegoafrikan, Australian, Zimbabwen eta Zelanda Berrian arrakasta handia izan zuten bere diskoek.
Sussex Recordsen kopia guztiak amaitu ondoren, Blue Goose Music Australiarrek, bere diskoaren eskubideak erosi zituen 70. hamarkadaren erdialdean. Bere bi diskoak berreditatu zituen, eta At His Best disko atera zuen, Can’t Get Away, I’ll Slip Away eta Street Boy moduko kantak batuz. Rodriguezek jakin barik, Hegoafrikako disko platinoa bihurtu zen, arrakasta handiarekin.
Arrakasta horri esker, 1978 an, berarekin kontaktatzea lortu zuten, famatua zela jakinaraziz. 1979 an Australiatik bira bat egin zuen The Mark Gillespie Band-arekin lagunduta, non konturatu zen, zenbat jarraitzaile zituen. Birako bi kontzertu editatuak izan ziren bere hurrengo diskoa sortzeko, Alive (Bizirik). 1979ko bira egin ondoren Detroitera bueltatu zen, baina 1981. urtean Australiara itzuli zen bere azken bira egiteko, Midnight Oil taldearekin. Bira hau amaitu zuenean bizitza publikotik erretiratu zen, eta Detroitera itzuli zen bizitza normal bat eramateko.
Geroagoko arrakasta
1991. urtean bere albumak editatu zituzten Hegoafrikan, lehen aldiz CDn. Herrialde honetan lortu zuen arrakastaz berak ez zekien ezer, 1998an bere alaba nagusiak, Evak, bere aitari dedikatutako web orri bat aurkitu zuen arte. 1998an, bere lehen bira egin zuen Hegoafrikan. 2001. urtean biraren inguruko dokumentala, Dead Men Don’t Tour: Rordiguez in South Africa 1998 SABC TVan eman zuten. Aurrerago Suediara joan zen, Hegoafrikara 2001 eta 2005 ean itzuli aurretik.
2002 an, bere kantarik arrakastatsuena, Sugar Man, DJ David Holmesen album berri baten agertu zen, zeinek aukera eman zion Australiako irratietan berriz ere agertzeko. 2007ko apirilean Australiara itzuli zen Rodriguez Australian Tour 2007 bira egiteko. Sugar Man kanta Candy pelikulan agertu zen. Ruarri Joseph konpositore ingelesak Rich Folks Hoax kanta sartu zuen bere hirugarren albumean. Bere bizitzaren inguruan pelikula bat egin zuten, Looking for Jesus. Ondoren Rodriguezek birak egin zituen munduan zehar. Cold Fact eta Coming from Reality 2009. uretan berreditatu zituen Light in the Attic Recordsek. 2012. urtean bere bizitzari buruzko dokumental bat sortu zuten, Searching for Sugar Man izenburuarekin, eta Oscar Sari bat irabazi zuen.
Familia
Rodriguez ezkondu eta hiru alaba izan zituen; Eva, Regan eta Sandra Rodriguez.
Giorgio Vasari
Giorgio Vasari (Arezzo, Italia, 1511ko uztailaren 30a - Florentzia, 1574ko ekainaren 27a) italiar artista eta arkitektua izan zen. Bere lan artistikoaz haratago, idazle gisa artearen historia diziplinaren abiapuntu gisa kontsideratua zegoen Arkitekto, eskultore eta margolari bikainen bizitza lanagatik da ezaguna.
Biografia
Arezzo n jaioa uztailaren 30ean, Antonio Vasari eta Maddalena Tacci semea izan zen. 13 urterekin, jada Arezzon Guillaume de Marcillat pintore frantsesaren tailerrean egon eta gero, Florentzia ra doa Cortona Kardinalarekin. Bertan Andrea del Sarto ren tailerra eta Baccio Bandinelli marrazketa akademia bisitatuko ditu maiz. Azken honetan Francesco Salviati ezagutuko du.
1527 an Arezzo ra bueltatzen da Medici tarrak Florentzia tik bota eta gero. Bertan Giovanni Battista Rosso Fiorentino ezagutuko du, Erroma ko sakeotik ihes egin zuen artista. Lorenzo Gamurrini ren enkarguz Berpizkunde bat margotuko du Rossoren marrazki bat jarraituz, gaur egun ez dena kontserbatzen. Bi urte geroago bueltatzen da Florentziara Raffaello da Brescia ren tailerrean lan egiteko. Era berean Vittore Ghiberti rekin urregintza ikasiko du momentu horretan, baina urte berean Pisa bisitatu eta gero urregintzaren bidea alde batera utzi eta margogintza lanari ekingo dio. 1530 ean Modena eta Bolonia bisitatuko ditu eta bertan Karlos V.a ren oroitzapenerako egiten ari den garaipen arkuan lan egingo du. 1531. urte amaieran Erromara bidaiatuko du Hipolito Medici kardinalarentzako lan egitera. Bertan Salviatirekin topatuko da berriro eta Ocativiano Medici dukearentzarako lan egingo du pintore eta arkitekto bezala. 1532 ko azaroan Florentzia ra bue ltatzen da, bere bizilekua izango denk 1536 ra arte, San Lukasen Konpainia n sartze n den urtea. 1534 an Citta de Catellora joango da lan egitera, Vitelli jauregiaren dekorazioa egiteko Cristoforo Gherardi (Doceno) pintorearen laguntzarekin batera. Urte berean Alejandro de Mediciren erretratua margotu zuela uste da. 1536. urtean Carlos Vak eta bere alaba Margari tak Florentzian egingo zuten garaipen-sarreran parte hartuko du Vasarik. 1537 an Giovanni Pollio Lappolli (Pollastra) kanonigoak Vasari gonbidatuko du Camaldoli erm itara, non hainbat erretaula eta fresko burutuko ditu. Urte amaieran Arezzo eta Florentziara bueltatuko da baina azkenik Erromara joango da. 1538 an Natibitate bat margotuko du Camaldoli ermitan. Bitartean, 1539. urtean Bolonian San Michele in Bosco elizako jangelako erretaula eta freskoak egingo ditu. Hau bukatu eta gero Camaldolira bueltatzen da eta erretaula handi baten lanari ekingo dio, non Desposizio eta lau Santuen errepresentazioak kokatuko dituen. Era berrean Sortzez Garbiaren alegoria bat margotuko du, Blindo Altovitik enkargatuta Florentziako Apostolu Santua elizarako.
Hainbat lan bidai egin eta gero 1541 an Modena, Parma eta Mantua ra joango da, urte horretako abenduan Venezia ra helduz. Bertan Talanta komedia errepresentaziorako aparatu eszenikoa egingo du eta Giovanni Corneren jauregiko sabaia dekoratuko du. Urte hauetan erlazio handia izango du Miguel Angelekin. Momentu honetan Arezzora bueltatuko da denbora gutxi batez bere etxeko dekorazioarekin hasteko. 1544 ko urtean Bindo Altovitirentzako Venus bat margotuko du Miguel Angelen marrazki bat abiapuntu izanda. Urte amaieran Napoli ra doa, urte bat bertan pasatuz. Bere egonaldi horretan Monte Oliveto monastegiko jangelako dekorazioa enkargatuko diote, baita Birjinaren aurkezpena tenpluan ere. Jada 1546. urtean Erromara bueltatzen da hainbat lan egitera, horien artean Arkitekto, eskultore eta margolari bikainen bizitza idazlana hasiz. Urte amaieran Florentziara bueltatuko da eta Delle Murate monastegirako, Azken Afari bat egingo du. Urte bat geroago, 1547 an, Rimini eta Ravenna ra doa taula batzuk ekoizteko baina hau bukatzean Arezzora bueltatuko da bere etxeko dekorazioarekin jarraitu ahal izateko. 1548 ko udan bere etxeko Gela Nagusiaren sabaia margotuko du eta [Urbino] hirira bidaiatuko du. Bolonian egon eta gero, hurrengo urtean, bere aberrira bueltatuko da, non Ester eta Asueroren ezkontzak izeneko taula egingo duen, Santa Flora eta Lucila Abadiako jangelarako. 1549 an. Niccolosa Bacci rekin ezkonduko da, Arezzoko noble bihurtuz. 1550 ean Florentzian aurkeztuko du Arkitekto, eskultore eta margolari bikainen bizitza liburuaren lehenengo edizioa Lorenzo Torrentino ren argitalpenarekin. Urte berean Julio III.a Aita Santuarentzat lan egitera joango da Erromara, Bartolomeo Ammanntirekin batera San Pietro in Montorio elizako Antonio del Monteren kaperaren dekorazioa egiteko. Urte bat geroago Villa Giuliako Loggia della Vigna-n egingo diren freskoen kartoiak landuko ditu eta 1554. urtean, Arezzo n, Duomoko koroa proiektatuko du. Era berean Florentzia n eta Cortona n Santa Maria Nuova eliza eraikitzen hasiko da. Tassanik eginiko Frantzia ra joateko eskaera ezeztatu eta gero, urte bereko abenduan Florentzia ra bizitzera joango da bere familia osoarekin Cosimo I.a Medici tarraren gonbidatua bezala. Jada 1555 ean Cosimo I.a Medici tarrak Palazzo Vecchio ko zaharberriketa eta dekorazioa bere eskuetan uzten ditu, eraikina erret erresidentzia bihurtu nahian. Pinturak egiteko Gherardiren laguntza izango du, baita Jan van der Straet (Stradano), Marco Faenza (Grotesko dekorazioan espezialista), Prospero Fontana, Jacopo Zucchi, Giovan Battista Naldini eta Francesco Morandiniren (Poppi) laguntza ere izango du. Vicenzo Borghini izango da programa ikonografikoaren sortzailea, Vasarirekin adiskidetasun handia izango duena. 1556 – 1559. urte bitartean Docenoren laguntzarekin, Vasarik “Elementuen gelak” egiten hasiko da, non Dukearen handitasuna goraipatzen saiatuko da. Aldi berean Medicitarren etxearen dekorazioa hasiko du.
Limnodromus scolopaceus
Limnodromus scolopaceus Limnodromus generoko animalia da. Hegaztien barruko Scolopacidae familian sailkatua dago.
Giorgio Vasari
Biografia
1560 ean Erroma ra doa, Uffizzitarren Jauregiko antolakuntza tekniko eta ekonomikoaren arduradun bezala (obra hau ez du inoiz amaituko). Urte bat geroago Cosimo I.a Medicitar dukeak, Borgo Santa Croceko etxea oparitzen dio, non Vasarik jada 1557 tik bizi den, eta honen dekorazioa lantzen hasiko da. Palazzo Vecchio ko Eleonoraren gelak apainduko ditu fresko teknika erabiliz, Stradanoren laguntzarekin. 1562 an Leon X.a Aita Santuaren gelak apainduko ditu eta ondorengo urtean [Arezzo]ko ermitako erretaula margotuko du, berriro ere Stradanoren laguntzarekin. Era berean Palazzo Vecchioko Bostehunen Aretoko ganga margotzen hasiko da, hau izanez bere obrarik handiena. 1563 an, beste artista batzuekin batera, “Marrazki Akademia” edo “Accademia delle Arti del Disegno”,  sortuko du, Cosimo I.a Medicitarra ren babesarekin eta Michelangelo instituzio buru bezala. Ondorengo urtean Bostehunen Aretoko pintura amaitzen du eta geroago Galeria Vasarianoa enkargatuko zaio.
Kinder (Louisiana)
Kinder Louisianaeko herri bat da. Allen parrokian kokatua dago. 2010ean 2,477 biztanle zituen, 14.31 kilometro koadrotan banatuta.
Giorgio Vasari
Biografia
1566. urtea emango du Italiatik bidaiatzen, Arkitekto, eskultore eta margolari bikainen bizitza liburuarekin jarraitzeko. Perugia n San Pedroko jangela margotzen du urte berean. 1567 an Piamonten eta Arezzo n margotuko du Erregeen Adorazio bat Boscomarengotzat. Momentu horretan amaitzen da Pisa ko Jaunen Jauregia, bere proiektua jarraituz eginikoa. Aldi berean honen alboan kokatutako San Petri basilika n lan egingo du. 1568 an, Florentzia n Giuntiren tipoko Bizitzen bigarren edizioa ateratzen da. Bostehunen Aretoko hormen karratuak margotzen hasiko da, bertan Florentziaren historiako aldi ospetsuenak eta gorenenak irudikatuz. Berarekin batera Stradano, Nadini eta Zucchik egingo dute lan. Pio V.a ren enkarguz, Bosco Marengo n Santa Crocerako taulak margotuko ditu Poppirekin batera 1569. urtean.
1570. urtean Francesco I.aren “Studiolo”an Perseo eta Andromedaren irudikapenean lan egingo du eta irailaren 15ean Zucchirekin batera joango da Erromara Pio V.a Aita Santuaren deiari erantzuteko. Hurrengo 8 hilabeteak bertan egongo dira Vatikano ko hiru kapera margotzen: San Miguel, San Pedro Martiria eta San Esteban. Era berean Erret Gelako dekorazioarekin hasiko da, baina Aita Santuaren heriotzarekin Florentzia ra bueltatuko da. 1572. urte amaieran Palazzo Vecchioko "Bostehun Aretoko" dekorazioa amaitzen du. Aldi berean Brunelleschik enkargatuko dio Santa Maria del Fioreren kupulako apainketa, non Azken Epaiketa margotuko du. Urte horretako azaroan Gregorio XIII.a Aita Santuak deituko du Vatikanoko "Erret Gelaren" dekorazioarekin jarraitzeko. Bertan Sabatini, Jacopo Coppi eta Dionigi Calvert pintoreak lan egingo dute Vasarirekin batera. Jada 1573 an Erroman Florentziako Duomoko kupulan egingo diren freskoen marrazkiak egiten hasiko da. Era berean, "Erret Galeriarekin" jarraituko du eta Vatikanoko "Kapera Paolinako" freskoak proiektatzen hasiko ditu. Apirilean Florentziara bueltatuko da, Francesco I.aren “Studiolo”a inauguratuz.
Lužce
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1290 urtean egin zen.
Giorgio Vasari
Biografia
Giorgio Vasari Florentzian hil zen 1574 ko ekainaren 27an, Santa Maria del Fioreko kupularen dekorazioa amaitu gabe utziz (1579. urtean bukatuko du Federico Zuccarik).
Arkitektura
Nahiz eta Vasariren obra arkitektoniko garrantzitsuena Palazzo Vecchio ko zaharberrikuntza eta Korridore Vasarianoa izan, beste hainbat arkitektura lan gin zituen. Modena eta Bolonia n Karlos V.a ren oroitzapenerako garaipen arku baten lanean parte hartuko du 1530. urtean. Urte bat geroago Octaviano de Medici dukearentzako lan egingo du margolari eta arkitekto bezala. 1536 an Karlos V.a k eta bere alaba Margaritak Florentzia n proiektatutako garaipen-sarreran parte hartu du era berean.
Arezzo n Duomoko koroaren proiektua egingo du 1550 ean eta Florentzia eta Cortona n Santa Maria Nuova eliza eraikitzen hasiko da. Bost urte geroago Palazzo Vecchio ko zaharberriketa eta dekorazioarekin hasiko da, lehen aipatu den moduan, bere lan arkitektoniko garrantzitsuena bihurtuz (gogoan izan behar dugu 1563. urtean Korridore Vasarianoa eraikiko duela).
1567. urtean Pisako Jaunen Jauregia bukatuko da, Vasariren proiektua jarraituz eginikoa. Urte berean lan egingo du honen alboan kokatzen den San Pedro elizan.
Pintura
Giorgio Vasariren ibilbide profesionalean nagusitzen den aktibitatea margogintza izango da. Denetarik burutuko du bere bizitzan: erretaulak, margolanak, freskoak, kartoiak, …
Ezagutzen den lehenengo lana Berpizkunde bat da, 1528 an eginikoa Lorenzo Gamurrini-ren enkarguz eta Rosso Fiorentinoren marrazki bat jarraituz (lan hau ez da gaur egun kontserbatzen). 1534 an Citta de Castellon Vitelli jauregia dekoratuko du Cristoforo Gherardi (Doceno) pintorearen laguntzarekin. Urte berean Alejandro de Mediciren erretratua egin zuela uste da. Camaldoli ermitan erretabloak eta freskoak landu zituen 1537. urtean. 1544 ean Bindo Altovitirentzako Venus bat margotu zuen Michelangelo ren marrazki bat abiapuntuz erabiliz. Urte bat geroago Napoli ko Monte Oliveto monastegiko jangelako dekorazioa jorratuko du, baita Birjinaren aurkezpena tenpluan koadroa ere.
Bere Arezzo ko etxeko dekorazioa lantzen hainbat urte emango ditu, baina, arkitekturan bezala, bere pintura lanik garrantzitsuenak Palazzo Vecchio n egingo ditu (Eleonoraren gelak, Bostehunen Aretoa, Francesco I.aren Studioloa, …). Era berean Vatikanon lan egingo du hainbat fresko egiten, baita Florentzia ko Santa Maria del Fioreko kupularen apainketak egiten ere, Filippo Brunelleschi k enkargatuta (kontuan izan behar dugu azken hau Vasariren heriotza dela eta ez duela bukatuko inoiz).
Lurmutur
Geografian, lurmuturra ur masa batean, gehienetan itsasoan, barneratzen den lur zatia da. Lurmuturrek gehienetan desbideraketa nabarmena eragiten dute kosta-lerroan. Itsasoaren eraginez higadura handia jasaten dute eta, beraz, bizitza laburra dute ikuspuntu geologikotik. Batzuetan kostaldeko korronteetan eragin handia dute, nabigazioan zailtasunak sortuz. Lurmutur batzuk aipaturiko ezaugarri horregatik dira ospetsuak, Hornos lurmuturra adibidez, Amerikako hegoaldereneko muturrean.
Lurmutur ezagun batzuk
Euskal Herrian Galea, Matxitxako, Ogoño eta Higer aipa daitezke. Munduko beste lurmutur nabarmen batzuk:
Lurmuturren artean egindako nabigazioari, kostaldea begi bistatik galdu gabe, kabotaje esaten zaio.
Ekialdeko Ikasketak
Ekialdeko Ikasketak Ekialde Hurbileko eta Ekialde Urruneko gizarteak eta kulturak, hizkuntzak, herriak, historia eta arkeologia biltzen dituen ikasketa akademikoa da; duela gutxi, Ekialde Hurbileko Ikasketak eta Asiako Ikasketak deitu izan zaio. Gaur egungo Europako Ekialdeko Ikasketa Tradizionalak Islamiar Ikasketetan zentratu ohi dira, Txinaren azterketa, batez ere Txina tradizionala, Sinologia deitzen zaio askotan. Ekialdeko Asiaren azterketari, oro har, batez ere Estatu Batuetan, Ekialdeko Asiako Ikasketak deitzen zaio askotan.
Ussel (Cantal)
Ussel Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Cantal departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ussel udalerrian erroldatutako biztanleak 467 ziren. Familiak 172 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 72 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 217 etxebizitza zeuden, 175 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 179 etxeak ziren eta 36 apartamentuak ziren. 175 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 11 etxek bi gela zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 80 etxek bost zituzten. 140 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 66 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 295 ziren, horien artean 248 aktiboak ziren eta 47 inaktiboak ziren. 248 pertsona aktiboetatik 230 lanean zeuden (136 gizon eta 94 emakume) eta 18 langabezian zeuden (7 gizon eta 11 emakume). 47 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ussel udalerrian 180 unitate fiskal zeuden, 465 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.000 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 margolaria, 1 iturgina eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Ussel udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Martín Miguel
Martín Miguel Segoviako udalerria da, Tierra de Pinares eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 266 biztanle zituen.
Saint-Denis (Réunion)
Saint-Denis (frantsesez ahoskatua) Frantziako itsasoz haraindiko hiria da, Indiako ozeanoan kokatutakoa eta Réunion uharteko hiriburua dena.
Auzoak
Herri auzo asko ditu: Le Barachois, Bellepierre, Bois-de-Nèfles, La Bretagne (Le Cerf), Le Brûlé, Les Camélias, Centre-ville, Champ-Fleuri, La Montagne (Le Colorado, Ruisseau Blanc, Saint-Bernard), Montgaillard, La Providence, La Rivière Saint-Denis (La Redoute), Ruisseau des Noirs, Saint-François, Saint-Jacques, Sainte-Clotilde (Le Butor, Le Chaudron, Commune Prima, Domenjod, Le Moufia), La Source, La Trinité, Vauban
2023ko Burgosko Itzulia
2023ko Burgosko Itzulia etapako lasterketa horren 45. edizioa izan zen. 2023ko abuztuak 15 eta 19 bitartean egin zuten, 5 etapatan banatutako 682,1 kilometro eginez.
Scorpius (astrologia)
Scorpius, halaber Eskorpioia, astrologian, zodiakoko zortzigarren zeinua da. Zeinuak suntsiketa sinbolizatzen du eta irudian eskorpioia agertzen da irudikatuta. Pisces eta Cancerrekin batera ura elementuari dagokio. Martek eta Plutonek zuzentzen dute eta aurrez aurreko zeinua Taurus du.
Urriaren 23a eta azaroaren 22a bitartean jaiotzen direnak izaten dira zeinu honetakoak.
Mitologia
Konstelazioaren jatorria Orionen elezaharretik dator. Bertsioetako batek kontatzen duenez, jeloskortasunak eragindako haserrealdi batean Orionek begiak atera zizkion bere buruari eta itsututa zegoela eskorpioi batek ziztatu zion heriotza eraginez. Jainkoek bai Orion eta bai eskorpioia ere zerura igo zituzten. Bakoitza mutur batean kokatu zituzten, horrela, eskorpioia horizontean agertzen denean, Orion ezkutatu egiten da, heriotza eragin zioenarengandik ihes eginez.
Bertsio zabalago batek Orion Artemis (Ilargia) bortxatzen ahalegindu zela dio. Artemisek eskorpioi baten laguntza eskatu zuen Orion erraldoiaren eskuetatik ihes egiteko. Eskorpioiak Orion hil egin zuen eta horregatik Artemisek zeruan jarri zuen eskorpioia.
NA-2102
NA-2102 edo Ozkoidiko errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-2100 nafar errepidearen 6,77 kilometroan hasi eta Urraulgoitiko udalerrian dagoen Ozkoidi kontzejura arte doa. Errepidea laburra da, 0,66 kilometro baino ez ditu.
San Trifon katedrala
San Trifon katedrala (Montenegroeraz: Katedrala Svetog Tripuna / Катедрала Светог Трипуна) Kotor hirian dago kokatuta. Montenegron bi katedral katolikoak daude eta hau da horietako bat. Kotorreko Apezpiku Katoliko Kroataren egoitza da;gotzain barruti honek golko osoa hartzen du eta egungo apezpikua Ilija Janjić da.
Santua
San Trifon (bertako hizkuntzaz Sveti Tripun) Kotor hiriko patroia eta babeslea da. 890 urtean itsasontzi batek seirehun urte lehenago erahila izan zen santuaren burua hirira eraman zuen. Europako eliz zaharrenetarikoa da. Egungoa 1166. urtean eraiki zen beste baten gainean.
Historia
XI. mendean beste baten gainean eraikia, Europako zaharrenetarikoa da. Jatorriz erromanikoa bazen, gaur egungo eraikuntza estilo desberdinak nahasten ditu, pizkundekoa eta barrokoa batez ere. Horren kausa pairatu dituen lurrikaretan bilatu behar dugu. Gogorrena 1667an izan zen eta haren ondorioz dorreak eta fatxada erori ziren. XIX. mendearen amaieran, bestetik, eskuineko habeartea bota eta berreraiki zuten.
Obrak
Aipatzekoak dira barruan ikus daitezkeen XIV. mendeko freskoak. Aldare nagusian San Trifonen bizitzaren eszenak ikus daitezkeen.
Villeurbanne
Villeurbanne Frantziako ekialdean dagoen barrualdeko hiria da.
Druid Hills (Georgia)
Druid Hills Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. DeKalb konderrian kokatuta dago, Georgia (AEB) estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
San Julian (argipena)
San Julian izenak izenda ditzake:
Grammomys minnae
Grammomys minnae Grammomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Krotz Springs (Louisiana)
Krotz Springs Louisianaeko herri bat da. St. Landry parrokian kokatua dago. 2010ean 1,198 biztanle zituen, 4.47 kilometro koadrotan banatuta.
Merluccius hubbsi
Merluccius hubbsi Merluccius generoko animalia da. Arrainen barruko Merlucciidae familian sailkatzen da.
Robert Wagner
Robert John Wagner, Jr. (1930eko otsailaren 10a, Detroit, Michigan) zinema eta telebistako estatubatuar aktore bat da. Natalie Wood aktorearekin birritan ezkondua egon zen.
Zineman antzeztutako filma nabarmenenen artean honako hauek daude: Broken Lance (1954), Prince Valiant (1954), A Kiss Before Dying (1956), The Pink Panther (1963), Harper (1966), The Towering Inferno (1974), Dragon: The Bruce Lee Story (1993), Austin Powers: International Man of Mystery (1997), Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (1999), Austin Powers in Goldmember (2002). Telebistan telesaila hauek antzeztu zituen: It Takes a Thief (1968–1970), Switch (1975–1978) eta Hart to Hart (1979–1984).
Cat People (1942ko filma)
The Curse of the Cat People (1942) jarraipena eta izenburu berdineko berregokitzapena izan zituen.