cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hernio-Gazume Kontserbazio Bereziko Eremua
Ezaugarriak
Gorago aipatu bezala Hernio-Gazume mazizo karstikoa eta horrelakoen pasaia tipikoa du: harkaiztiak, leize-zuloak, dolinak eta lur azpiko urak. Basoek eta larreek osatzen dute paisaia.
Baso kaduzifolioa da nagusi non pagoa nabarmentzen den, baina landatutako espezie exotikoz estalitako sailak, alertzez eta intsinis pinuez batez ere, ez dira bakanak. Pagadia nahikoa gaztea da, garai bateko egurraren ustiaketaren ondorioz, baina azpimarratzekoak dira ikazkintzaren lekuko diren pago motzak. 1960ko hamarkada arte inguruko herrietako baserritarrentzat jarduera inportantea izan zen ikazkintza.
Harkaiztia hegazti sarraskijaleen habitata da. Sai arreak (Gyp fulvus) nagusia da kopuruz, baina azpimarratzekoa da sai zuri (Neophron percnopterus) bikote batek urtero egiten duela habia Hernio-Gazume KBEn Alkizako lurretan. Miru gorriek (Milvus milvus) ere bizilekuak dute bertan.
KBEko ugaztunen artean kiropteroak, saguzarrak, dira aipagarrienak. Hernio-Gazumen 13 espezie desberdin identifikatu dira, basoan zein kobazuloetan habia egiten dutenak.
Intsektuen artean egurraren deskonposizioa eragiten duten saproxilikoak dira berezi aipagarriak, arkanbeleak (Lucanidae) eta Rosalia alpina batez ere.
Eremuaren kontserbazioa
Hernio-Gazume KBE egoera naturala hobetzeko eta zaintzeko plan amankomunik ez dago erakunde desberdinen artean diseinaturik. Udalek, bakoitzak bere kaxa, egiten dituzte beharrezkoak dira lanak.
Iragan
Iragana edo lehena gauden unearen aurretik gertatu den oro dugu. Denborarekin erlazioa duen kontzeptua da. Iragana aztergai duen diziplina ugari da historia, arkeologia, paleontologia, antropologia, filologia... horietako zenbait direlarik. Geroa edo etorkizuna lirateke iraganaren kontrakoak bien arteko muga orainak zehazten duelarik.
Cnemaspis heteropholis
Cnemaspis heteropholis Cnemaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Iragan
Fisikan iragana espazio-denborako puntu batean dagoenarengan eragina duten puntuen multzoa dela esaten dute. Mekanika klasikoak ordea denbora dimentsioareki soilik erlazionatzen du iragana momentu berean gertatzen diren gertakariek iragan berbera dutela ondorioztatuz.
Erlatibitate berezia
Erlatibitate bereziaren arabera espazio-denbora jarraituan gertatzen diren perturbazioak argiaren abiaduran eroaten dira, honen arabera puntu baten iragana puntu horrengan eragina izan dezaketen puntuek osatzen dute horretarako iraganeko puntuak eta orainaren puntua argi izpien bidez elkartzea posible izan beharko litzateke. A puntua gertatu eta B puntua gertatu arteko denboran argi izpiek Atik Bra joateko astirik ez badute orduan A puntua ez litzateke Bren iragan izango. Aurrekoak espazio-denbora diagrama batean adieraziko bagenitu iraganak kono bat osatuko luke iraganeko argi kono izenez ezagutzen dena. Konoaren barneko gertakari guztiak konoaren erpineko gertakaria baino lehenago gertatzen da ikusle ororentzat kono barneko eremua erpineko gertakariaren iragana delarik.
Hernio-Gazume Kontserbazio Bereziko Eremua
Eremuaren kontserbazioa
Hernio-Gazume KBEaren lurrak gizakiaren interbentzioa pairatu izan dute milaka urtetan zehar, Itxuraingo tumulua horren lekuko esaterako, brontze-aroko aztarna baita. Neurri handi batean gizakiak landutako paisaia da eta gizakiaren beharren arabera aldatuz joan dena. Karobiak, txondor-plazak, lera-bideak eta pago motzak erabilera horren lekukoak dira.
Oraintsu arte nagusia zen paisaiak XVI.-XVII. mendeetan du jatorria baso industrialki ustiatzen hasi zenean egur-ikatza egosteko eta itsasontziak eraikitzeko zura lortzeko eta artoa ereiten hasi zenean. Lepatutako arbolak dira horren lekuko. Egun, pasaia hori aldatzen ari da baserriko lanak ekonomiaren oinarria izateari utzi diotelako eta, ondorioz, basoa hedatzen ari da etengabe eta horri lotutako fauna ugaritzen<.
Lilly Martin Spencer
Biografia
Lilly Martin Spencer Exeterren (Ingalaterra) jaio zen, Frantzian jaiotako gurasoak zituen: Gilles Marie Martin eta Angelique Perrine LePetit Martin. 1830ean, Lillyk zortzi urte zituenean, familiak Estatu Batuetara emigratu zuen. Hiru urtez New Yorken egon ondoren, Mariettara, Ohiora, joan ziren. Gurasoek arte-prestakuntza bilatzen lagundu zioten, emakumearen eskubideak hobetzea defendatzen baitzuten, eta Charles Fourier bezalako utopikoen jarraitzaileak izan ziren.
Margolari ibilbidea
1844ko abuztuaren 24an Benjamin Rush Spencer ingelesarekin ezkondu zenean, Cincinnatin hasi zen margolari. Askok uste izan zuten ezkontza, karrera artistikoaren amaiera izango zela, baina ez zen hala izan. Benjamin Spencer jostundegi-negozioan aritzen zen; ezkondu zirenean, ordea, ez zuen karrera independenterik egin, guztiz kontrakoa, senarrak Lillyri lagundu zion bai etxeko lanetan bai bere tailerreko lanean. Horrek familiaren sostengua Lilly izatea ekarri zuen. Lilly Martin Spencerrek hamahiru seme-alaba izan zituen, eta horietako zazpi helduarora iritsi ziren. 1840 eta 1850 urteen amaieran, artistaren lana ezaguna egin zen Europan eta Amerikan.
Spencerrek bere pinturak erakutsi zituen Diseinuaren Akademia Nazionalean eta Filadelfiako Mendeurreneko Erakusketako Emakumeen Pabiloian ordezkatu zuten 1876an. Bezero garrantzitsu batzuentzako lana ere egin zuen. Hala ere, Spencerren ospearen zati handi bat olio-pinturen kopia grabatu merkeen salmenta orokorrari zor zaio.
Bere margoak
Bere pinturak mihise gaineko olio-pinturak izaten dira, tamaina desberdinekoak. Bere gaiak etxekoak ziren, askotan haur idealizatuak margotzen zituztenak, Ama Birjinaren antza duten amak, etxekoandre zoriontsuak eta senar maitagarriak. Bere lana ideologikotzat (klase ertainaren gorakadarekin zerikusia duten arauak onartzera animatuz) eta utopikotzat (klasea edo sexua menderatzearen aurkako erresistenteak) hartu da. Etiketa-liburuen eragina jaso zuen, eta arreta handia jarri zion dekoratuaren xehetasunei, hala nola fruta-arbolei edo lore-konponketei. Etiketak berak ordezkatzen zituen gaien jarduerei ere eragin zien, emakumeak emakumeen gaietan inplikatuta zeuden eta mundu guztia rol egokietan agertzen zen. Bere lanaren itxurak fintze bikaina du, eta kolore-pigmentuak akabera satinatua du. Bere paleta tradizioz kolore distiratsuak izan ziren. Azken urteetan, pintzelkadak lehorragoak eta askeagoak izan ziren. Bere lanaren kritika nagusietako bat bere irudien buruen tamaina aldatzea da. Kritikariek askotan esaten zuten burua handiagoa eta neurrigabea zela irudien gorputzarekiko. Spencerrek emakumeentzat esparru bereizia egiten du, beren buruarengan konfiantza sentitzen baitute. Emakumeak ez dira soil-soilik hotzak eta hutsak; etxeko lanetan lan egiten dute, eta hori, erabilgarria izateaz gain, gozatu egin zitekeen.
Lanak
Hauexek dira bere lan batzuk:
Clémentine Delait
Biografia
Hamazortzi urte zituela hirtsutismoa garatu zuen eta bizarra hazi zitzaion. Hogei urte zituela Thaon-les-Vosgeseko Paul Delaitekin, herriko okina, ezkondu zen, eta harekin kafe bat ireki zuen hirian.
1900ean, inauteri batzuetan emakume bizardun bat ikusi eta bera baino bizar hobeago bat hazten utz zezakeela esan zuen. Cémentineren senarrak 500 franko jokatu zituen bere alde eta apustu hurak hainbat bezero erakarri zituen bikotearen kafetegira eta izena aldatu negozioari: Le Café de La Femme à Barbe jarriz (Emakume bizardunaren kafetegia).
Clémentinek bere buruaren argazki eta postalak saltzen hasi eta ospetsu bihurtu zen Europan. Parisen eta Londresen jendetsa biltzen zen bera ikusteko. Haren bira areagotu egin zen 1926an alargun geratu ondoren.
1904an agintarien baimen berezia jaso zuen gizonezkoen arropa eramateko, emakumeek gizonezkoen jantziak erabiltzea legez kanpokoa zenean.
Kontakizunen arabera, oso harro zegoen bere bizarrarekin eta asko zaintzen zuen. Charles Grossier, bizargin ohiak, astean hiru aldiz bisitatzen zuen bere bizarra xanpu berezi batekin garbitzeko.
Paris (Illinois)
Paris  Illinoiseko hiri bat da. Edgar konderrian kokatua dago. 2010ean 8,837 biztanle zituen, 14.26 kilometro koadrotan banatuta.
South Euclid (Ohio)
South Euclid Ohioko hiri bat da. Cuyahoga konderrian kokatua dago. 2010ean 22,295 biztanle zituen, 12.04 kilometro koadrotan banatuta.
Agingain
Agingain Gipuzkoako mendia da, 415 metro ditu eta Murugaingo mendilerroan kokatuta dagoena
Australiar kontinentea
Kontinentea lurrazal kontinental batean dago, sakonera txikiko hainbat itsasoz inguratuta: Arafura itsasoa eta Torres itsasartea Australiako lur nagusiaren eta Ginea Berriaren artean, eta Bass itsasartea Australia eta Tasmaniaren artea. Pleistozenoan uraren maila baxuagoa zenean, glaziazioaren ondorioz, lur lehorrez konektatuta zeuden, azkenengoz orain dela 18.000 urte. Azken 10.000 urtetan itsasoaren mailaren igoeraren ondorioz nahiko lehorra den Australiaren eta bi uharte menditsuak bereizi ziren.
Australiar kontinentea Indo-australiar plakaren parte da. Historia geologiko oso egonkorra du, eta munduko lur masarik zaharrena, baxuena eta lauena da. Zeelanda Berria ez da Australiar kontinentearen parte, baizik eta Zealandia izeneko ur-azpiko kontinente baten parte. Zeelanda Berria eta Australiak osatzen dute Australasia deitutako Ozeaniaren azpi-eskualdea, Ginea Berria Melanesiaren parte den bitartean. Ozeania kontzeptua Australiar kontinentea, Zealandia eta Ozeano Barean dauden hainbat uharte izendatzeko erabiltzen da.
Papua Ginea Berria, kontinente honen barruko herrialdea, munduko herrialde anitzetako bat da, hizkuntza eta kulturari dagokionez. Munduan landa-eremuan bizi den populazio gehien duen herrialdea da, %18 baino ez delako bizi hirietan. Mendebaldeko Papua, Indonesiako probintzia bat, 44 tribu ez kontaktaturen bizilekua da. Australia, kontinenteko lur-masarik handiena, oso urbanizatuta dago eta munduko 13. ekonomiarik indartsuen da, Giza Garapen Indizean bigarrena den bitartean. Australiak da munduan inmigrazio gehien duen 9. herrialdea. Australia eta Ginea Berrira iritsi ziren lehen biztanleak orain dela 50.000 eta 30.000 urte artean iritsi ziren.
RPK
RPK (Ручной Пулемёт Калашникова, Kalashnikov Metrailadore Arina) 7,62 × 39 milimetroko metrailadore arin bat da, sobietar diseinukoa. 1950eko hamarkadaren bukaera aldera diseinatu zuen Mikhail Timofevitx Kalaxnikovek, Armada Gorriari infanteria eskuadraren (10 lagun) su potentzia igotzearren. AKM fusilarekin batera, Armada Gorriaren armamentua modernizatzeko eta estandarizatzeko planaren barruan RPD metrailadorea ordezteko helburua zuen RPK-k. Gaur egun, Sobietar Batasuneko herrialde ohiak eta Afrika eta Asiako herrialde batzuk dira erabiltzaile nagusiak; eta lizentziapean egin da Bulgarian eta Errumanian. 1970eko hamarkadan RPK-74ak ordezkatu zuen ofizialki, baina oraindik erabiltzen da modelo zaharra.
Oinarrian, RPK metrailadorea AK-47 bat da, ezberdintasun hauek izanik: kanoi luzeago eta pisuagoa (ez aldagarria); bipodea; kulata desberdina; eta hargailu sendoagoa (1,5 milimetroko txapaz egina; AK-47a, berriz, 1 milimetroko txapaz egina da). Beste zati guztiak mekanikoki AK-47arenen berdinak eta aldagarriak dira, nahiz eta RPKrenak sendoagoak izan. Kargagailuak ere berdinak dira, nahiz eta RPKrentzat bereziki eginiko 40 eta 75 balako kargadoreak dauden.
Omariniita
Omariniita mineral bat da eta stannita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Omariniita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Lecanosticta acicola
Lecanosticta acicola (lehen Cryptosporium acicola ) Mycosphaerellaceae familiako onddo inbasibo heterotaliko espezie bat da. Intsinis pinuan eta beste hainbat pinu espezietan hostoak marroi jartzen dituen gaixotasuna sortzen du. Gutxienez 30 pinu espezie erasotzen dituela ikusi da.
Biologia
Onddoa asexualki birsortzen da konidioak erabilita, eta hauek euri tanta eta ihintzarekin batera sakabanatzen dira. Askospora sexualak batez ere aire korronteekin hedatzen dira, distantzia handiak betez
Solidaridad Obrera
Solidaridad Obrera 1907an sortu zen langile erakunde bat izan zen. Garai hartan oso ahulak ziren Kataluniako sindikatuak berrantolatzea izan zuen helburu.
Solidaridad Obrera erakundea Bartzelonako Unió Local de Societats Obreres erakundearen berrantolaketatik jaio zen. 1902an, gainbehera gogorra jasan zuen hark 8 orduko laneguna eta greba eskubideagatik borrokatu zuenean eta greba orokorrak ez zuenean arrakastarik izan.
1907ko ekainean, bi bilera egin ziren hasiera batean Bartzelonako Langileen Elkarteko Federazio Lokalean eta manifestu baterako adostasunera iritsi ziren. Horrela osatuko zuten antolaketa batzordea: Uztailean eman zuten argitara Tierra y Libertad astekarian eta horrelako esaldiak zeuden manifestuan:
Tierra y Libertad, 1907ko uztaila
Urte bereko abuztuan, Solidaridad Obrera jaio zen eta kide esanguratsu ugari bertaratu ziren, Antoni Fabra, Josep Prat edo Tomás Herreros tarteko. Zuzendaritza Batzordea aukeratu zuten eta bakarrik langilez osatutako elkarteak hartuko zituzten barnean.
Marisa González
Marisa González González (Bilbo, Bizkaia, 1943ko uztailaren 18a) Marisa González izenaz ezaguna, Espainiako multimedia artista da, ugalketarako eta komunikaziorako teknologia berriak arte-sorkuntzan erabiltzen aitzindaria. Feminismoan eta arte elektronikoan berriz, funtsezko izena da. Bere lana nazioko eta nazioarteko erakunde garrantzitsuetan aurkeztu du, hala nola Veneziako Bienalean, Sofia Erregina Museoan edo Bartzelonako Kultura Garaikidearen Zentroan (CCCB).
MAV 2020 saria jaso zuen Mujeres en las Artes/ Emakumeak Ikusizko Arteetan elkarteak artista/sortzaile onenaren alorrean egindako ibilbideagatik
Solidaridad Obrera
Konfederazioa berrezarrita, Bartzelonako bigarren batzarra ospatu zen 1910eko urriaren 30, 31 eta azaroaren 1ean, sindikatua estatu osoan hedatzeko ideia eztabaidatuko zutelarik. Zaila zen akordioa, UGT indarrean baitzegoen eta oinarri sendoak baitzituen Espainian. Ez Katalunian, ordea, han gutxiengoa baitzuen. Bozketan nagusitasuna izan zuen eta estatu osoko langile elkartea egin zuten: Lanaren Konfederazio Nazionala edo CNT.
Marisa González
Formakuntza
Jaioterrian, Pianoko Goi Mailako ikasketak egin zituen Bilboko Goi Mailako Kontserbatorioan. 1967an Madrilera joan zen San Fernandoko Arte Ederren Errege Akademian ikastera. Bertan diktadura frankistaren aurkako ikasle-borroka mugimenduan parte hartu zuen. Irakasleen eraberritzea aldarrikatzeaz gain, Eusebio Sempere bezalako artista garaikideak kontratatzea exigitu zuten, zeinekin karrerarako azken kurtsoa egin zuen. 1970ean, ikasleen ordezkaritzatik, 1. erakusketa libre eta iraunkorraren sustatzailea izan zen, garaiko ikasle eta artista ezagunen parte-hartzearekin. Bere lehen erakusketa izan zen. Urtebete geroago, 1971n ikasketak amaitu eta Estatu Batuetara joan zen Chicagoko Arte Institutuan master bat ikastera (SAIC) (1973). Praktika artistikoei aplikatutako teknologia berrietan espezializatu zen Generative Systems sailean, non Sonia Sheridanen ikasle izan zen eta teknologia berriekin esperimentatu zuen, faxaren erabilera barne, baita bat-bateko irudiak sortzeko beste makina batzuekin ere. AEBetan Eskubide zibilen aldeko borrokaren garaia ere bada Marisa Gonzalezek bere obran txertatzen duen gaia.
1970ean, Sheridan artista amerikarrak programa berri bat sortu zuen SAICen, eta Generative Systems izeneko sail berri bat, artearen azterketa sistematikoa egiteko hainbat makinarekin eta 3M Color in Color fotokopiagailu asmatu berriarekin. Generative Systemsentzat, kolorezko lehen fotokopiagailu hori 1970ean arteen irakaskuntzako zentro batean sartzea iraultza izan zen, kolorezko makina batek emaitzak berehala eskaintzen zituen lehen aldia baitzen. Beraz, denboraren eta espazioaren neurria goitik behera aldatu zen, Marisa Gonzálezek Sonia Sheridanen ibilbideari buruzko artikulu batean azaldu zuenez. "'Ni beti izan nintzen feminista, baina ez nintzen mugimendu feministaz jabetzen, ez nuen parte hartu. Baina AEBn, Mary Beth Edelson irakasleari esker (New Yorkeko feminista ekintzailea zen), harekin hasi nintzen emakumearen aurkako indarkeriarekin erabat konprometitutako lanak egiten. Gizarte-gaia beti landu izan zuen, 1971-73 urteetako 'Anonimoak Chicagon' seriean, Chicagoko auzo beltzeko bizi-baldintzei buruz... baina 1975-77 urteetako 'La descarga' seriea konpromiso feministako sail zabala izan zen, konpromiso feminista sail zabala izan zen, eta nire ikaskideei oinazea eta beldurra adierazi zizkien erretratuak egin nituen Coran School of Art-en'."
Garapen profesionala
1981ean, banakako lehen erakusketa egin zuen Madrilen, "Presentziak" izenburupean, Evelyn Botellaren Galeria Aele-n. Beste formatu batzuetara transferitutako koloretako fotokopiekin egindako lanak aurkeztu zituen lehen aldiz Madrilen.
1982an bere lana Arte Garaikideko Arku nazioarteko azokaren lehen edizioan erakutsi zuen, baita hurrengo edizioetan ere, Madrilgo Evelyn Botella Galería Aele galerian.
1986an, Madrilgo Sofia Erregina Museoan inaugurazio-erakusketan parte hartu zuen: ""Procesos: Cultura y Nuevas Tecnologías/ Prozesuak: Kultura eta Teknologia Berriak". Bertan, Sonia Sheridan irakasle ohiaren lanak eta John Cage, Marina Abramovic edo Salvador Dalí ospetsuenak egon ziren. Erakusketa horretan, Marisa Gonzálezek 3 atal eman zituen komisarian. 1.erakusketa: 1960ko hamarkadaren amaieran Madrilgo Kalkulu Zentroan egindako lanen  berrikuspena; 2. erakusketa: Elektrografiaren, nazioarteko artisten lanak berrikusita, eta 3. erakusketa Sonia Sheridanena. Marisa González historiako lehen artista komisario izan zen.
1992an, Madrilgo Arte Ederren Zirkuluan zuzendu zuen Taller de Arte Actual la poética de la tecnología/ Gaur Egungo Artearen Tailerra, eta 1993an, Marisa Gonzálezek eta tailerreko ikasleek faxaren historiako instalazio garrantzitsuenetariko bat sortu zuten. 1993an, Marisa Gonzálezek eta tailerreko ikasleek art. faxaren historiako instalazio garrantzitsuenetarikoa sortu zuten. Urte berean, "Clónicos/ Klonikoak" serieari ekin zion (1993-1997), eta panpinak erabili zituen gizakiaren erreferentzia gisa.
Bere lehen net art lana 2000. urtean izan zen, fabriken eta langileen egoeratik eta garai industrialeko emakumeen egoera berezitik abiatuta. Urte batez, Bilboko zentroko ogi-fabrika baten eraispenaren jarraipena egin zuen. XX. mendearen amaierako eta XXI. mendearen hasierako hamarkada osoan, González fabriken desegite eta suntsiketa aztertzen ari da. Garrantzitsuena Lemoizko Zentral Nuklearra desegiteko egin zuen lana da:"Arkitektura ez ezik, eduki-estetika ere interesatzen zait –ekoizpen-kateak, langileen lan-egoera eta erreskatatu ahal izan ditudan objektu eta dokumentuak–."2012an, Veneziako Arkitekturako Bienaleko komisario David Chipperfield gonbidatu zuen pabiloi nagusiko "Common ground" erakusketan parte hartzera, bere bideoekin: Ellas filipinas Female open space invaders, emakume filipinarrei buruz Hon Kong-en.
Verginia
Verginia edo Virginia (K.a. 465 - K.a. 449), antzinako Erromako istorio baten protagonista izan zen, Tito Livioren Ab Urbe Condita liburuan agertzen dena.
Karo
Karo (Marcus Aurelius Carus; 230 inguru - 283ko uztaila edo abuztua), erromatar enperadorea izan zen 282tik hil zen arte. Senataria izanda, lanpostu publiko batzuetan aritua zen Probok Pretoriar Guardiako prefektua izendatu zuenean. Proboren heriotzaren ostean, Karo enperadore aldarrikatu zuten pretoriarrek.
Karok Proboren hiltzaileak gogor zigortu bazituen ere, Karok berak parte hartu izanaren susmoak zabaldu ziren. Aldarrikapen ostean ez zen berehala Erromara joan. Senatuko onespenarekin aski zeukan.
Karino eta Numeriano semeei Zesar titulua eman zien. Karino mendebaldeko erdiaz arduratu zen. Numerianorekin batera, Karok pertsiarren kontrako kanpaina prestatu zuen. Quadiarrak eta sarmatiarrak Danubion garaituta, Karok Mesopotamia konkistatu zuen eta Tigris ibaiaren bestaldean iritsi zen.
Konkista handiagoetako ametsak bertan behera geratu ziren Karoren heriotzarekin. Gaixotasuna, tximista edo hunoen zauri bat jo ziren heriotzako kausatzat. Nolanahi ere, litekeena da bere soldaduek hil izana, zeinek persiarren kontrako kanpainan jarraitzea ez zuten nahi.
Verginia
Historia
Erromako jendea dagoeneko haserretuta zegoen decemviriekin, hauteskunde egokiak ez deitzeagatik, eroskeriak hartzeagatik eta beste hainbat gehiegikeriagatik. Bazirudien Erromako Erregeen agintaritzara itzultzen ari zirela, zeinak hamarkada batzuk lehenago soilik kanporatuak izanak ziren. K.a. 451. urtean, Apio Klaudio Verginia neska ederrarekin maitemindu zen, zeina plebekoa eta Lucio Verginioren alaba zen, zenturioi errespetatua. Verginia Lucio Icilio, plebeko tribuno ohiarekin konprometitua zegoen. Klaudio baztertu zuenean, honek bere bezeroetako bat, Marko Klaudio, Verginia bere esklaboa zela esatera behartu zuen. Marko Klaudiok, orduan, bahitu zuen bere eskolara bidean zegoen bitartean. Foroko jendetzak horri uko egin zion, Verginio eta Icilio gizon errespetatuak baitziren, eta Marko Klaudio kasua decemvirien aurrera eramatera behartu zuten, zeinak Apio Klaudioren gidaritzapean zeuden. Verginio zelaitik deitarazi zuten bere alaba defendatzeko, eta Iciliok, indarkeria mehatxuen ostean, Verginia bere etxera bidaltzea lortu zuen epaileek aita agertu arte itxaroten zuten bitartean. Klaudiok bere aldekoak Verginio deitzeko bidali zituzten mezulariek atzematen saiatu zen, baina beranduegi iritsi ziren Verginioren etorrera atzeratzeko. Bi egun geroago Verginio iritsi zenean, bere aldekoak bildu zituen Foroan. Klaudiok, ordea, ez zion hitz egiten utzi, eta Verginia Marko Klaudioren esklabo zela ebatzi zuen. Apio Klaudiok eskolta armatu bat eraman zuen berarekin eta herritarrei sedizioa leporatu zien. Verginioren aldekoek Foroa utzi zuten, inolako indarkeria eragin gabe, eta Verginiok bere alabari zuzenean galdetzea erregutu zuen. Klaudiok onartu zuen, baina Verginiok labana bat hartu eta Cloacinako Venusen santutegian Verginia labankatu zuen, bere askatasuna defendatu zezakeen modu bakarra zela pentsatuz. Verginio eta Icilio atxilotu zituzten, eta beren aldekoak itzuli ziren liktorrei eraso egiten eta haien fasciak suntsitzeko. Honek decemviriak uzkailtzea eta Erromatar Errepublika berreskuratzea ekarri zuen.
Rineloricaria osvaldoi
Rineloricaria osvaldoi Rineloricaria generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Verginia
Historia
Tito Liviok istorio hau k. a. 509. urteko Lukreziaren bortxaketarekin eta monarkiaren uzkailtzearekin alderatu zuen.
Ipuina, fideltasun ezberdinarekin, mendebaldeko literaturako zenbait lanetan birkontatua izan da, besteak beste, Geoffrey Chauceren Canterburyko ipuinak liburuko "The Physician's Tale" ipuinean, Thomas Babington Macaulayen Lays of Ancient Romen eta John Webster eta Thomas Heywooden Appius and Virginia antzezlanean.
3332 Raksha
3332 Raksha asteroide baten izena da. uztailaren 4an aurkitu zuen L. I. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.
Rita urakana (2005)
Rita urakana 2005ko 18. ekaitza, eta denboraldiko hamargarren urakana izan zen.
Denboraldiko bosgarren kategoriako hirugarren ekaitza izan zen eta Katrinaren antzerako ibilbidea eraman zuen Mexikoko golkoan zehar. Azkenean New Orleans saihestu eta Texas estaturantz jo zuen.
3332 Raksha
Orbitaren ezaugarriak
3332 Raksha asteroidearen orbitak batezbeste 2,848 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,771 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,925 distantziara. Eszentrikotasuna 0,027 da, eta makurdura orbitala 3,26ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 11.7 da.
Cnemaspis jacobsoni
Cnemaspis jacobsoni Cnemaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Marisa González
Garapen profesionala
2015. urtean, Madrilgo Tabako Fabrikako aretoetan eta Santiagoko CGACen (Espainiako Kultura Ministerioak antolatua, Rocío de la Villa teorialariaren komisarioa) egin zuen atzera begirako erakusketa.
Park City (Illinois)
Park City  Illinoiseko hiri bat da. Lake konderrian kokatua dago. 2010ean 7,570 biztanle zituen, 3.07 kilometro koadrotan banatuta.
Marisa González
Garapen profesionala
2020an MAV saria jaso zuen bere ibilbide artistiko eta sortzaile osoari.
Bestelako jarduerak
Arte-sortzailea den aldetik, Marisa Gonzálezek zeregin nabarmena izan du elkarte-testuinguruen sortzaile gisa, artisten eskubideak aldarrikatuz eta haien lanak, batez ere emakumeenak, bigarren mailan uzten saiatuz. Madrilen ikasle-mugimenduan izandako aktibismotik, gero Artista Plastikoen Elkarteko zuzendaritza-batzordeko kide izan zen, eta plataforma horretatik, gobernu sozialista berriarekin, Zuzendaritza Batzordeko kide gisa parte hartu zuen 1983an Madrilgo Arte Ederren Zirkulua berreraikitzen eta berritzen, Martin Chirino, Josefina Molina, Lucio Muñoz, Pedro García Ramos, Basilio Martín Patino, Tomas Marco, José Luis Temes eta abarrekin batera. Zuzendaritza Batzordetik, Arte Ederren Zirkuluan lehen bideo-jaialdiak sortzea lortu zuen Madrilen 1984an eta 1986.
Lana
Lau hamarkada baino gehiagoan, bere lana arteari eta feminismoari buruz gogoeta egiten duten hainbat laginetan sartu da. 2012an, Juan Vicente Aliagak eta Patricia Mayayok komisaldutako "Genealogia feministak Espainiako artean: 1960-2010" erakusketan parte hartu zuen. MUSACen aurkeztuta. Marisa González, 2012an, Lac 13. edizioan (eremu komuna) parte hartzera gonbidatutako artista plastiko bakarretako bat izan zen, eta haren helburua zen "begirada gaur egungo arkitekturan gertatzen diren lankidetza-prozesuetan zentratzea". "Female open space invaders/ Ellas filipinas" lanarekin, Hong Kongeko filipinar diaspora dokumentatu zuen, bai jatorrizko herrialdeetan bai helmugakoetan esplotazio-egoera baten biktimak. Hala, kolonia ondoko ekonomia globalizatuak etxeko zortasun berriak sortzen dituela salatu zuen.
2015. urtean, Tabacalerako Promoción del Arte de Madrid erakusketan, artistaren 45 urteko ibilbideari buruzko atzera begirako erakusketa egin zuen, Rocío de la Villak komisalduta. Etxeko Erregistroak izeneko erakusketa hiru ardatzetan antolatu zen: Lankidetza-proiektuak eta teknologia berriak (1970-1996), Industria-sistemaren arkeologiak: modernitatea eta tardomodernitatea. Dokumentazioa eta artxiboa (1996-2006): argazkien, bideoen eta dokumentuen bidez, HP Harino Panadera fabrika eta Galletas Artiach Bilbon, Lemoizko Zentral Nuklearra Bizkaian (ez da inoiz martxan jarri) edo Siderurgia Ensidesa Arcelor Avilesen eta kolonien ondoko erregistroak. Industriaren ondoko bilakaera eta lan ustiapena (2008-2014).
Erregistro domestikatuak Santiagon Arte Garaikideko Zentro Galiziarra (CGAC) museora joan ziren 2016. urtean."'Emakumeak sistema patriarkalaren pean baztertzen direla salatzea, norbanakoak haurtzarotik atxikitzeari buruzko hausnarketa, non etorkizunean emantzipatzeko aukera egongo litzatekeen, eta modernitatearen balioen eta Tardomodernitatearen errealitateen arteko kontraesanak, globalizazio baten egoera prekarioan; globalizazio horren ezaugarria da eskuzko desoreka ekologikoan dauden desberdintasunen gero eta polaritatea eta muturrekoagoa dela, edo naturaren eta fabrikako kutsaduraren arteko kontrastea, behin eta berriz agertzen dena, aldi eta proiektu zehatzak zeharkatuz', adierazi zen erakusketaren programan."2017an, Women in Work talde-erakusketan parte hartu zuen. Emakumea, Artea eta Lana globalizazioan Valentziako eta Castellóko Unibertsitate Politeknikoko Erakusketa Aretoan, Ellas, Filipinas. Lan horrekin berarekin, Hidden Workers erakusketan parte hartu zuten Seulgo Arte Garaikidearen Museoan, Martha Rosler edo Guerrilla Girls bezalako artista historikoekin batera. 2019an “Feminismoak!” proiektuan parte hartu zuen Bartzelonako Kultura Garaikideko Zentroan, CCCBn. Proiektuak bi erakusketa ditu: 70eko hamarkadako Abangoardia Feminista eta Genero-koreografiak.
2020 erakusketa feminista internazionalean parte hartu zuen. Emakume artistak bi mende bitartean. Transformazioak. Caja Canaria Fundazioak, Tenerifeko Santa Cruzeko Kultur Guneak, María Oropesa eta María Toral komisario dituela, 46 lan guztira, pintura, argazki, eskultura, bideoarte eta instalazioen artean. Mundu mailako 40 artistek egindako lanak bildu zituen, besteak beste: Louise Bourgeois, Joana Vasconcelos, Cristina Iglesias, Esther Ferrer, Christine Spengler, Paula Rego, Pamen Pereira, Cindy Sherman, Marina Abramovic edo Concha Jerez.
Baionako portua
Baionako portua Lapurdiko kostaldearen iparraldean dagoen merkataritza portua da, Baiona, Angelu, Tarnose eta Bokale udalerriek partekatzen dutena.
Euskal Herriko bigarren porturik garrantzitsuena da, Bilbokoaren atzetik, eta Frantziako bederatzigarrena. Frantziako Itsas Armadak bertan zenbait patruilari ere baditu.
Portuaren Aturri ibaiako ezkerraldeko ertzeko zatiaren zamen lurreko garraioa Baiona-Itsas Irteerak burdinbidearen burdinbideak ahalbideratzen du.
Historia
Lehendabiziko Baionako portua Bizkaiko golkoko kostaldean zegoen. Hala ere, Erdi Aroan, itsasoko eta ibaiko portu bilakatu zen, ingelesen okupaziopean bere urrezko aroa ezagutu zuena, XII. eta XIV. mendeen artean hain zuzen ere. Aturri eta Errobiko ibaien lotunean merkataritza jarduera koskortu egin zen.
Gainera, bartetan edo zohikaztegietan barneko portuak sortu ziren: itsasaldiak sortzen zituen ubideak, itsasontzi txikiez (txintxorroz edo txalupaz) nabigatu daitezkeenak. Portuko jarduerak ontziolak sortu zituen, itsaso zabalerako itsasontziak egiten zituztenak (karrakak, galerak, pinaziak…). Portuan Nafarroako Erresuma, Gaskoinia (batez ere Mont-de-Marsango portuarekin), Flandria, Hansako hiriak eta Ingalaterraren arteko bidea hasten zen.
Jarduera garrantzitsu hori hirian mantentzeko, baionarrek ibaia eta haren bokalea bereganatzeko borrokatu behar izan zuten. Izan ere, orduan Aturrik bere ahoa Capbretonen zuen, hiritik hamabost kilometrora. Gainera, 1410 eta 1430an, naturak bokalea iparralderantz mugitu zuen, hiribildutik 32 kilometrotara hain zuzen ere, itsas-jarduerak gainbeheratuz.
1973 eta 1992an artean Fertiladour izeneko enpresak bere lantegian monazita izeneko lur arraroa xehatu zuen. Honek zeharo kutsatu zuen portua eta egun arazoa konpontzeko ikerketak egiten ari dira.
2006ko irailaren 8an, eta 2004ko abuztuaren 13ko Lege bati esker, Frantziako Gobernuak Akitaniako Eskualdeko Kontseiluari portuaren jabetza eman zion, kudeatzailea Baionako Merkataritza Ganbera izanik.
Jarduera ekonomikoa
1997tik aurrera, urteko 4 milioi tona baino gehiagoko zama mugitzen du. Aturriko bokalean dagoenez, kokapen logistiko paregabea du. Landak eta Pirinio Atlantikoetako industrien ondasunak esportatzen ditu:
Ijezteko makina ez duen altzairutegi elektrikoa du: Aciéries de l'Atlantique SA hain zuzen ere. Lantegia 1995an Marcial UCIN bilbotar taldeak sortu eta egun Siderurgica ANON galiziar taldearena da.
Fordek eta General Motorsek Iberiar Penintsulan egindako automobilak bertatik ateratzen dituzte. Sotrasol izeneko industria kimikoak ere bertan ditu bere biltegiak.
Dance of Death
Dance of Death Iron Maiden musika taldearen disko baten eta disko horretako abesti baten izena da. Diska, 2003ko irailaren 2an kaleratu zen Japonian, eta egun batzuk beranduago, otsailaren 8an mundu osoan.
Azeri
Azeri Canidae familiako hainbat ugaztun orojaleren izen arrunta da. Tamaina txikia edo ertaina dute. Burezur hanpatua dute, belarriak hiruki formarekin eta gorantz zuzenduak, puntadun muturra eta isats iletsua.
Espezierik ezagunena eta ugariena azeri gorria da, Vulpes vulpes, 47 azpiespezie ezagunekin. Mundu osoan aurki daitezke, Antartikan izan ezik, eta horregatik folklore eta kultura askotan agertzen da, zuhurra eta argia den animalia gisa. Europan, eta bereziki Britania Handian, ehizarako erabiltzen dira.
Aseguru-kontratu
Aseguru-kontratua bere indarrez aseguratzailea, estaldura-gai den arriskua gertatzen den kasuan eta primaren kobrantza bitarteko dela, aseguratuari, hitzartutako mugen barruan, eragindako kaltea ordaintzera edo kapital bat, errenta bat edo adostutako beste zerbitzu batzuk ematera behartzen duen kontratua da. Askotan atxikitze-kontratuak dira, baina beti aldebakarrekoak, ausazkoak eta fede onaren presuntzioa jarraitzen dutenak.
Poggio Bustone
Poggio Bustone Italiako udalerri bat da. Rietiko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Parkersburg (Illinois)
Parkersburg  Illinoiseko herri bat da. Richland konderrian kokatua dago. 2010ean 199 biztanle zituen, 1.95 kilometro koadrotan banatuta.
Portaleteko gotorlekua
Portaleteko gotorlekua (bearneraz Hortalessa deu Portalet) Pirinioetako izen bereko mendatean dagoen gotorleku militarra da. 2005ean monumentu historiko sailkatu zuten.
Aspeko ibaia behean duen amildegi batean eraikia, chemin de la Mâture izeneko ibilbidea eta Somport mendaterako bidea babestu zituen. Luis Filipe Frantziakoak hala aginduta, 1842an eraiki zuten. Vichyko erregimenaren garaian espetxe bilakatu zuten eta, gerra ostean, Pétain mariskala bertan egon zen.
Park Forest (Illinois)
Park Forest  Illinoiseko herri bat da. Cook konderrian kokatua dago. 2010ean 21,975 biztanle zituen, 12.85 kilometro koadrotan banatuta.
Petsamo
Petsamo (errusieraz, Печенга edo Petšenga; ipar samieraz, Beahcán; skolt samieraz, Peäccam) XX. mendean Finlandia iparraldean izan zen udalerri bat da.
South Point (Ohio)
South Point Ohioko herri bat da. Lawrence konderrian kokatua dago. 2010ean 3,958 biztanle zituen, 7.61 kilometro koadrotan banatuta.
Cnemaspis littoralis
Cnemaspis littoralis Cnemaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Aseguru-poliza
Aseguru-poliza aseguru-kontratua formalizatzen eta kontratu hori zer baldintzatan hitzartu den formalki adierazten duen agiria da. Aseguru-entitateak aseguru-hartzaileari ematen dio. Bertan, aseguru-konpainia kalte bat ordaintzera eta/edo dagokion kalte-ordaina ordaintzera nola behartzen den ezartzen da, kontratuaren barruan bermatutako gorabehera bat gertatzen denean.
South Lebanon (Ohio)
South Lebanon Ohioko herri bat da. Warren konderrian kokatua dago. 2010ean 4,115 biztanle zituen, 6.85 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 5529
NGC 5529 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
San Joaquín (Txile)
San Joaquín Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Santiagoko metropolitar eskualdeko Santiago probintzian dago. 2002ko erroldan, 108.533 biztanle zituen.
Joan XIV.a
Joan edo Joanes XIV.a (Pavia, ? - † Erroma, 984ko abuztuaren 20a) Eliza Katolikoaren 136. Aita Santua izan zen 983 eta 984 urteen bitartean. Oto II.a enperadorearen babesarekin hautatua, hau hil zenean Bonifazio VII.a antipapa Konstantinopolisetik itzuli eta Aita Santua Sant'Angelo gazteluan preso izan zuen.
Omeiita
Omeiita mineral bat da eta löllingita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Omeiita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 7 da.
Creus
Creus lurmuturra (katalanez: cap de Creus), 672 m-ko altueradun muino harkaiztsua da, Gironako probintzian, Kataluniako ipar-ekialdean. Alt Empordà izeneko eskualdean dago, Rosesko golkoan. Iberiar penintsularen eta Europa kontinentalaren arteko muga fisikoan ekialdeen dagoen eremua da. Geografiaren ikuspegitik, Ekialdeko Pirinioen mendi-adar bat da, zeinak Mediterranear itsasoa eta mendikatea lotzen dituen. Eremu granitotsu eta eskistotsu honetan zaztrapa motako landareria eta zuhaixkak dira nagusi.
GR 11 ibilbidea
Pirinioetako hegoaldeko isurialdea aldenik zeharkatzen duen GR 11 ibilbidearen helmuga edo abiapuntua da, ibiltariaren irteera puntuaren arabera.
Poggio Catino
Poggio Catino Italiako udalerri bat da. Rietiko probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Poggio Catinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bernardo Arévalo
César Bernardo Arévalo de León (Montevideo, 1958ko urriaren 7a) politikari, diplomatiko, soziologo eta idazle guatemalarra da. 2020ko urtarrilaz geroztik, Guatemalako Kongresuan diputatu gisa aritu da Movimiento Semilla alderdia ordezkatuz. 2023ko Hauteskunde Orokorretarako lehendakarigaia da.
Biografia
1958an jaio zen, gurasoak Uruguain erbesteraturik zeudela. Izan ere, Juan José Arévalo Bermejo Guatemalako presidente ohiaren semea da, 1945-1951 bitartean gobernatu zuena. Arévalo Jerusalemgo Unibertsitate Hebrearrean graduatu zen soziologian, eta, gero, Kanpo Harremanetarako Ministerioan sartu zen karrerako diplomatiko gisa 1980ko hamarkadan. Han, zenbait kargu garrantzitsu bete zituen, hala nola 1994 eta 1995 bitartean Kanpo Harremanetarako ministroordea eta Guatemalako enbaxadorea 1995etik 1996ra bitartean Ramiro de León Carpioren gobernuan.
Utrechteko Unibertsitatean (Herbehereak) filosofiako eta gizarte-antropologiako doktoretza lortu zuen. 1999an, Interpeacen hasi zen lanean, nazioarteko gatazketan bakea finkatzeko aholkulari gisa, eta zenbait jarrera garrantzitsu izan zituen erakunde horretan. 2015eko adierazpenen erdian, Arévalok, zenbait intelektualekin batera, analisi-talde bat osatu zuen, eta, ondoren, Movimiento Semilla alderdi politiko bihurtu zen. Alderdi hau lehen aldiz lehiatu zen 2019ko hauteskunde orokorretan, non Arévalo Kongresuko diputatu hautatu zuten eta 2020an hartu zuen kargua. 2022an, Semillako idazkari nagusi izendatu zuten.
2023ko hauteskudeetako lehendakari-gai
Arévalo 2023ko hauteskunde orokorretarako presidente izateko hautagai izendatu zuen Semillak, Karin Herrera lehendakariordearekin batera. Iragarpen guztien aurka, bigarren postua lortu zuen seiehun mila boto baino gehiagorekin, eta bigarren itzulira pasatu zen. Zenbait alderdik bozken iruzurra salatu zuten, hala ere, nazioartean bozkak legeztatzeko eta hauteskundeekin jarraitzeko eskaera egin eta azkenik, uztailaren 12an Guatemalako Hauteskunde Auzitegi Gorenak emaitzak legeztatu zituen. Egun berean, Rafael Curruchichek, Zigorgabetasunaren Aurkako Fiskal Bereziak Semilla alderdia deuseztatzeko mugimendua egin zuen. Curruchichen erabakia Guatemalako Konstituzioaren aurkakoa litzatzeke, Alderdien Legea maila konstituzionala duelako.
Belgikako Iraultza
1830eko Belgikako Iraultza (Révolution belge, Belgische Revolutie / Belgische opstand / Belgische omwenteling, Belgische Revolution) Herbehereetako Erresuma Batuko hegoaldeko zenbait probintziaren matxinada izan zen, Belgikaren independentzia ekarri zuena.
Aurrekariak
Frantziako Iraultzako Gerretan, Frantziaren mende geratu ziren Herbehereetako lurralde historikoak: Probintzia Batuak, Austriar Herbehereak eta Liejako Printzerria. Napoleon garaitua izan ostean egin zen Vienako Batzarrak Herbehereetako Erresuma Batua sortzea erabaki zuen, lurralde horiek guztiak baturik. Estatuaren sorrerakin, Frantziaren iparraldean tanpoi bat ezartzea zen Prusiaren, Austriaren eta Errusiaren helburua. Gilen I.a izan zen Herbehereetako Erresuma Batuko lehenbiziko erregea.
1815eko gutun aitortua izan zen estatu berriaren oinarrizko legea. Estatu Orokorrak ziren nazioaren ordezkariak. Bi ganbera zeuden: lehenbizikoa, erregeak berak izendatua, eta bigarrena, errolda-sufragioz aukeratua. Iparraldeko eta hegoaldeko probintziek ordezkaritza bera zuten Bigarren Ganberan, biztanlerian alde handia zegoen arren: bi milioi biztanle iparraldean eta 3,5 milioi biztanle hegoaldean. Ez zegoen botereen banaketarik, eta erregearen eskumenak oso zabalak ziren. Estatu Orokorren aurrean erantzukizunik ez zutenez gero, ministroek erregearen zerbitzura lan egiten zuten.
Ekonomiari zegokionez, oso baliabide egokiak zituen Herbehereetako Erresuma Batuak. Hegoaldeko Herbehereek lur emankorrak, meatze aberatsak eta industria zituzten; Iparraldeko Herbehereek, berriz, portu ugari, merkataritza ontzidi indartsua eta koloniak zeuzkaten. Gilen I.ak industria-garapena sustatu zuen, eta Liejako eskualdea Europako siderurgia-gune handienetakoa bilakatu zen. Beti ere, Valoniako eta Ganteko industrialari handiak erregearen politikaren aldekoak baziren ere, Flandesko eskulangintza lantegiak ez ziren gai izan industria berriekin lehiatzeko, eta haserrea hedatuz joan zen.
Horiek horrela, laster sartu zen krisian Vienako Batzarrean sortutako erresuma batua. Izan ere, bi mende eta erdi zeramatzaten bereizirik hegoaldeko eta iparraldeko probintziek, eta oso nazio-nortasun desberdinak zeuzkaten. Tirabirak hiru arlotan agertu ziren nagusiki:
Gilen I.ak ikastetxe erlijiosoak debekatu zituelarik, hegoaldeko katolikoek integrismoa alboratu eta katolizismo liberala onartu zuten. Bilakaera horretan erabakigarria izan zen Félicité Robert de Lamennais frantziar apaiza, Elizaren eta Estatuaren arteko bereizketa aldezten zuena. Hori gertatu ahala, liberalek alde batera utzi zituzten jarrera antiklerikalak eta katolikoekin elkarlanean aritzea erabaki zuten. 1828an, katolikoek eta liberalek “itun nazionala” sinatu eta kexa zerrenda bateratua aurkeztu zuten Gilen I.aren erregimenaren aurka. Horrezaz gainera, kontuan hartu behar da behe klaseen egoera ekonomikoa txarra zela, langabe anitz baitzegoen.
1830eko iraultza
1830eko uztailaren 27ko iraultzak Karlos X.a eraitsi zuen Frantziako tronutik, eta Luis Filipe ezarri zuen haren ordez, monarka konstituzional gisa. Iraultza liberal horrek oihartzun handia izan zuen Bruselan, Flandrian eta Valonian. Kaleko giroa nahiko bero zegoela, abuztuaren 25ean La Muette de Portici opera eman zen Bruselako La Monnaie errege antzokian, Daniel Auber frantziar musikagileak idatzitako obra nazionalista-erromantikoa, XVII. mendeko Napolin girotua, espainiar monarkiaren aurkako matxinada kontatzen duena. Hirugarren ekitaldian, tenoreak Amour sacré de la patrie (“Aberriaren maitasun sakratua”) abestean, ikusleak zutitu eta protagonistaren aldarri abertzaleak errepikatzen hasi ziren. Opera amaitu baino lehen, ikusleak kanpora atera eta, kanpoan zegoen jendetzarekin elkarturik, Bruselako kaleetan zehar abiatu ziren, Gilen I.aren kontrako oihuak botatzen. Langabeziaz eta janari urritasunaz gogaiturik, hiriko langile pobreek ere bat egin zuten protestarekin. Eraikin batzei eraso egin zieten, Le National egunkari orangezaleko zuzendariaren etxea barne. Goizaldean, indar armatuek zenbait manifestari hil zituzten tiroka.
Hurrengo egunetan nahasmendua ez zen baretu, eta manifestariak saltokien eta fabriken aurka oldartu ziren. Gilen I.a zalantzan zegoen: armada bidaltzea gehiegizkoa iruditzen zitzaion, baina hiriko segurtasun indarrak ez ziren gai matxinada mendean hartzeko. Horiek horrela, Bruselako burgesek hiri-miliziak eratu zituzten beren ondasunak babesteko. Irailaren batean, Vilvoorden batzartu ziren Bruselako burgesen ordezkariak eta Gilen printzea, Gilen I.aren semea; burgesek ez zioten hegoaldearen independentzia eskatu, bereizkuntza administratiboa baizik. Erregeak, ordea, xantaiatzat jo zuen eskabide hori, eta ez zuen amore eman.
Belgika osoko boluntario ugarik egin zuten bat matxinadarekin, eta Bruselako hiri-miliziek egoeraren kontrola galdu zuten. Irailaren 23an, herbeheretar armada sartu zen hirian, Frederick printzea, erregearen bigarren semea, buru zela. Eraso horren ondorioz, matxinoek eta hiri-miliziek elkar hartu zuten Herbehereetako tropen aurka, eta batzorde iraultzaile bat eratu zuten ekintzak koordinatzeko. Irailaren 26 eta 27 arteko gauean, herbeheretar armada erretiratu zen.
Belgika independentearen sorrera
Herbehereetako armadak alde egin ondoren, Bruselako batzorde iraultzailea behin-behineko gobernu bilakatu zen, Charles Rogier buru. Urriaren 4an, hegoaldeko bederatzi probintzien independentzia adierazpena egin zuen behin-behineko gobernuak. Urriaren 10ean, berriz, hauteskundeak deitu zituen, biltzar nazional konstituziogilea hautatzeko: azaroaren 3an aukeratu zen, errolda-sufragioren bitartez; 30.000 boto-emaile besterik ez zen izan. Elkartze, prentsa, kontzientzia eta irakaskuntza askatasuna dekretatu zituen behin-behineko gobernuak. Biltzar nazionalak 1831ko otsailaren 8an onartutako konstituzioak monarkia parlamentarioa ezarri zuen gobernu era gisa. Biltzarrak berak hautatu zuen Belgikako monarka: Leopoldo Saxonia-Coburg-Saafeldekoa, 1831ko uztailaren 26an konstituzioaren zina egin zuena.
Bitartean, 1830eko azaroaren 4an Londresen bildutako Europako herrialde boteretsuenek Belgikaren independentzia onartu zuten; britaniar diplomazia erabakigarria izan zen estatu berriaren onarpenean. 1831ko abuztuaren 2an Herbehereetako tropak Belgikan sartu ziren, baina, Frantziaren laguntzari esker, belgikarrek atzera eginarazi zieten. Azkenik, 1832ko martxoaren 14an, Gilen I.ak onartu behar izan zuen Belgikaren burujabetza. 1839ko Londresko Itunak finkatu zituen Belgikako Erresumako behin-betiko mugak.
Enontekiöko muinoak
Enontekiö udalerria, Finlandia osoko gailur altuenak dituen udalerria da. Herrialdeko 50 gailur altuenetatik 44 Enontekiön daude. Gutxi dira 1.000 metroak igarotzen dituztenak; izan ere, Halti mendixkak (garaienak) 1.324 metro baino ez ditu.
Nahiz eta garaienak ez izan, hauek dira gailur eta mendixka ezagunenak:
''' Nagusiak beltzez. '''
Itapúako departamendua
Itapúako departamendua (Departamento de Itapúa) Paraguaiko hamazazpi departamenduetako bat da. Encarnación hiriburua eta hiririk populatuena du.
Banaketa administratiboa
Departamendua 30 barrutitan banatuta dago:
La Corbière
La Corbière Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Corbière udalerrian erroldatutako biztanleak 106 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 47 etxebizitza zeuden, 44 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 47etxeak ziren. 44 etxebizitza nagusietatik 31 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 4 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Erresuma Batuko Golf Irekia
Erresuma Batuko Irekia (British Open), ofizialki The Open Championship (Txapelketa Irekia) golf profesionalaren lau txapelketa nagusienetariko bat da, urtero uztailean egiten dutena. The Royal and Ancient Golf Club of St Andrews eskoziar elkarteak antolaturik, PGA Tour, Japoniako Golf Tour eta Europako Tourrentzat txapelketa ofiziala da.