cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Libourneko ituna
1366. urtean, gerra zibila piztu zen Gaztelan, Petri I.a Ankerra erregearen eta haren anaiorde Henrike Trastamarakoaren artean. Erregeak errefortzuak behar zituenez, Bizkaiko jaurerria agindu zion Galesko Printzeari (Printze Beltza), laguntza militarraren truke. Horrez gain, Nafarroako erregeari, Karlos II.ari, Araba, Gipuzkoa eta Errioxa emango zizkion. Petri I.aren tropen hasierako garaipenak aukera eman zion Nafarroako erregeari lurralde horiek aldi baterako okupatzeko 1368. urtean.
Urtenen-Schönbühl
Urtenen-Schönbühl Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Réguiny
Réguiny (bretainieraz Regini) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Riola
Riola Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Baixa eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.875 biztanle zituen.
21st Century Tower
21st Century Tower (arabieraz: برج الماس), Arabiar Emirerri Batuetako Dubai hiriko etxebizitza etxe orratz bat da. 269 metro eta 53 solairu dauzka eta 2003an amaitu zuten.
2003tik 2005era munduko etxebizitza eraikinik garaiena izan zen.
Bessie Coleman
Bessie Coleman (Atlanta, Texas, Ameriketako Estatu Batuak, 1892ko urtarrilaren 26a - 1926ko apirilaren 30a) hegazkinlari aitzindarietako bat izan zen. Pilotu baimena lortu zuen afro-amerikar jatorriko lehen emakumea izan zen, bai eta hori lortu zuen amerindiar jatorriko lehen pertsona ere. Nazioarteko Federazio Aeronautikoarengandik pilotu lizentzia eskuratu zuen 1921eko ekainaren 15ean, eta nazioarteko pilotu lizentzia lortu zuen lehen pertsona beltza izan zen.
Lurretik ateratako etekinen parte baten truke lur jabeentzat lurrak lantzen zituen Texasko nekazari familia baten sortua, Coleman kotoizko soroetan aritu zen gaztetan. Aldi hartan bertan, beltzentzat banandutako eskola txiki batean ikasten zuen. Langstongo Unibertsitatera ikastera joan zen ikasturte batez. Hegan egiteko interesa izan zuen hasieran, baina afro-amerikarrek, amerindiarrek eta emakumeek ez zuten hegazkinlari trebakuntza jasotzeko aukerarik Ameriketako Estatu Batuetan. Beraz, dirua aurreztu zuen, eta hegazkinlari eskoletara Frantziara joateko babesak lortu zituen. Ondoren, pilotu bilakatu zen Estatu Batuetan, aire ikuskizun guztiz arriskutsuetan. Queen Bess eta Brave Bessie izenez ezaguna zen, eta afro-amerikar hegazkinlarientzako eskola abiatzeko asmoa zerabilen. Coleman hegazkinaren istripu batean hil zen 1926an, hegazkin berri bat probatzen ari zela. Bere aitzindari rola inspirazio iturri izan zen hastapenetako pilotu haientzat eta afro-amerikar nahiz amerindiar komunitateentzat.
Hiadeľ
Hiadeľ Eslovakiako udalerri bat da, Banská Bystricako barrutian kokatuta. 16,56 km²ko azalera du eta 517 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1424. urtekoa da.
Oreoleuciscus angusticephalus
Oreoleuciscus angusticephalus Oreoleuciscus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Réminiac
Réminiac (bretainieraz Ruvenieg) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Sphenomorphus transversus
Sphenomorphus transversus Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Gekko takouensis
Gekko takouensis Gekko generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Carronshore
, 'Bruach Charrainn' eta 'Gods Village', Eskoziako udalerri bat da, Falkirk eremu administratiboan.
Medeiros Neto
Medeiros Neto Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Gœrlingen
Gœrlingen Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gœrlingen udalerrian erroldatutako biztanleak 244 ziren. Familiak 94 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 100 etxebizitza zeuden, 94 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 79 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 94 etxebizitza nagusietatik 64 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 92 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 147 ziren, horien artean 109 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 109 pertsona aktiboetatik 102 lanean zeuden (60 gizon eta 42 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gœrlingen udalerrian 95 unitate fiskal zeuden, 236,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.434 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 garraio enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra eraikuntza enpresa zen.
2000. urtean Gœrlingen udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Edmond Aman-Jean
Edmond François Aman-Jean (Chevry-Cossigny, 1858ko urtarrilaren 13a - Paris, 1936ko urtarrilaren 25a) frantziar margolari sinbolista izan zen.
Henri Lehmannen ikaslea izan zen Parisko Arte Ederren Eskolan, eta han Georges Seuratekin partekatu zuen tailerra. Alphonse Osbert eta Alexandre Séon margolari sinbolisten lagun ere egin zen. 1886an Italiara joan zen maisu handiak ikasteko beka batekin. eta ondoren Puvis de Chavannesen laguntzaile gisa hasi zen lanean, hainbat mural egiteko. Paul Verlaineren laguna ere izan zen eta haren erretratu bat margotu zuen.
1926an Salon des Tuilleriesen sortzaileetako bat izan zen eta, gainera, margolaritza irakasten aritu zen.
Erretratugile gisa nabarmendu zen, batez ere emakumeena. Baita eraikin publikoetako horma-irudiak ere, Sorbonakoa barne. Bere belaunaldiko artista askok bezala, arte japoniarraren eragina jaso zuen, orduan modan zegoena.
Isurgailu (hidraulika)
Isurgailua deitzen zaio hidraulikan emaria kontrolatzeko edo neurtzeko erabiltzen den elementuari. Emaria kontrolatzeko diseinatzen direnean, isurgailuek isurtze-muga bat sortzen dute, eta ura muta horretatik gora igotzen denean soilik isur dezakete. Emariak neurtzeko erabiltzen direnean, isurtze-mugatik gora dagoen ur-karga neurtu eta balio hori erabiltzen da ibilguan edo ubidean dabilen emaria zehazteko.
Sailkapena
Orokorrean, isurgailuak bi multzotan sailkatzen dira :
Zeugopterus punctatus
Zeugopterus punctatus Zeugopterus generoko animalia da. Arrainen barruko Scophthalmidae familian sailkatzen da.
Carmen Rey
Ibilbidea
Bere banda propioa du, eta harekin jazz, soul, R&B edo funk abestiak interpretatzen ditu. Lehenago Xosé Manuel Budiñoren taldeko kide izan zen eta Nani Garcíarekin kolaboratu zuen. Gainera, hainbat ahots-proiektu ditu martxan, hala nola Sisters in the House abesbatza, Ejazz laukotea eta Gospel 3 hirukotea.
2022an, Pontevedrako Jazzeko Mintegi Iraunkorraren 20. urteurrena zela eta, “Jazz ez-nagusia” Pontevedresako kulturaren agertoki nagusira itzuli zen Gonzalo Val bateriarekin.
Monte Sião (Minas Gerais)
Monte Sião Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Certhilauda chuana
Certhilauda chuana Certhilauda generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago.
Champany (Falkirk)
Champany, Eskoziako etxalde bat da, Falkirk eremu administratiboan.
Rotglà i Corberà
Rotglà i Corberà Valentziako Erkidegoko udalerria da, Costera eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 669 biztanle zituen.
Erresuma Batuko Sari Nagusia
Erresuma Batuko Sari Nagusia Ingalaterrako Silverstone zirkuituan ospatzen den 1 Formulako lasterketa da.
Brunette uhartea
Brunette uhartea (Brunette Island) Ternua uhartearen hegoaldean dagoen uhartea da, Fortune badian, Frantziako Saint-Pierre eta Mikelune uhartediaren iparraldean. 20 km² ditu.
Historia
XIX. mendearen hasieratik, uhartean arrantzaleen komunitate bat zegoen. Han egon ziren 1950eko hamarkadaren amaiera arte: gobernuak handik eraman zituen. Ondoren, Brunette uhartea bertako faunako erreserba bihurtu zen.
1964an Ternuan bisonteak sartzeko saiakera esperimentala egin zen, Brunette Island proba gune gisa erabiliz. Saiakera honek ez zuen arrakasta izan. Esperimentu hau egin zenetik, biologoek Brunette uhartea espezieak sartzeko erabiltzen jarraitu dute: bisonte, erbi artiko, elur-orein, Lagopus, Alces americanus eta beste batzuk, fauna ikusteko eta hazteko gune gisa. Espezie guztiak ondo moldatu dira, bisonteak izan ezik.
RN 133
RN 133 (frantsesez: route nationale 133) Bergeracetik Hego Euskal Herriraino Mendi-Marzanaren bidez zihoan Frantziako errepide nazionala izan zen.
Izena
1972ko erreformaren ondoren, RD 933 bihurtu zen. Hala ere antzinako ibilibidearen zati bi ez dira RD-933:
Landetan, Kontseilu Orokorrak bitan zatitzen du ofizialki RD_933:
Integrazio horizontal
Integrazio horizontala bere jarduera edo antzekoak burutzen dituzten negozioak eskuratu eta bateratu egiten dituen enpresaren estrategia da. Horren helburuak sektoreko eskala-errendimenduak hobetu, merkatu-kuota handitu eta posizio monopolista batera hurbiltzea izaten dira. Adibidez, integrazio horizontala hiriko liburudenden negozioak erosten dituen liburudendaren estrategia lizateke.
Utzenstorf
Utzenstorf Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Dubai World Trade Centre
Dubai World Trade Centre edo DWTC (arabieraz: مركز التجارة العالمي دبي), Arabiar Emirerri Batuetako Dubai hiriko bulego etxe orratz bat da. 184 metro eta 39 solairu dauzka eta 1979an amaitu zuten.
Hirian altxatutako lehen etxe orratza izan zen, artean Dubai gehiena hare desertua baino ez zela.
Armada Beltza
Ukrainako Insurrekzio Iraultzailearen Armada (Революційна Повстанська Армія України, Революцио́нная повста́нческая а́рмия Украи́ны), ezagunagoa Armada Beltza eta Makhnovtxina izenez, Errusiako Gerra Zibilean Nestor Makhno anarkista ezagunaren agindupean Ukraina eta Krimean borrokan ibili zen armada anarkista izan zen. Gerra hartan beste armada hauek ere borrokatu ziren: boltxebikeen Armada Gorria, kontserbadoreak eta mentxebikeak biltzen zituen Armada Zuria, eta antolatu gabeko nekazari matxinatuen Armada Berdea.
Etxebizitzen birgaitze
Etxebizitzen birgaitzea eraikuntza-ekintza bat da non ondorengo egoerak hobetzen diren: etxebizitzaren bizigarritasuna, egituraren segurtasuna eta baita eraikuntzarena ere, hezetasunetik eta uraren agerpenetik babestea, instalazioak, irisgarritasuna, argiztapen naturala eta barneko aireztapena bermatzea, barneko espazioen dimentsionaketa, eta abar. Ekintza hauek etxebizitzen barnealdean zein bizitegi-eraikinetako eremu komunetan egin daitezke.
Bizitegi-eraikin baten birgaitze batek egituran, teilatuan, kanpo-inguratzaileetan, instalazioetan, akabera, arotzerian eta abarretan eragina duenean, etxebizitza-birgaitze integral bat dela esaten da.
Historia
60ko hamarkadatik aurrera, Europan, hirigune historikoetako eraikin eta etxebizitzen birgaitzeak planteatzen hasten dira. Italian izan zen korronte honen hasiera, bertako jauregiak, elizak eta eraikinak zeuden egoera hobetzeko eta beraien identitatea berreskuratzeko. Bertan korronte bati hasiera eman zitzaion, eraikinak babesteko eta mantentzeko. Ondorengo urteetan, eztabaida Europa osora eraman zen, eta monumentuen arkitekturaz gain, hirigune historikoetako eraikinetara ere eraman zen. Eraikinen Katalogazioa eta Babeserako Plan Berezia sortu zen, babes urbanistikoko irudi modura; eraikin bakoitza ikertu, babestu behar direnak zehaztu, eta bakoitzari katalogazioko maila bat eman. Eraikin hauetan egin beharreko lanak, bai mantenuan, birgaitzean, kontserbazioan eta erreparaziotan, mailaren arabera egingo dira. Mailarik altuena Kultura-Intereseko Ondasun (KIO) gisa izendatzen direnak izango dira, beste herrialde batzuetan Monumentalak deituak, eta lan hauek lege bitartez egingo dira.
80ko hamarkadatik aurrera, etxebizitzen birgaitzeen kontzeptua handitu egingo da eta zentro historikoez gain, auzuneetara edo hirietako beste hainbat auzunetara zabaltzen da.
Helburuak
Etxebizitzen eta eraikinen birgaitze-lanak helburu hauetako bat edo gehiago izan beharko ditu:
Etxebizitzen birgaitzea hirigune historikoetan
Historiako esku-hartzeen orientazio berriak herri-politikan gertatzen diren aldaketen nahiko antzekoak dira. Aldaketa hauek gobernu eta gobernantza arteko kontzeptuetatik eratortzen dira, eta hauek gobernu tradizionalen nahiko desberdinak dira. Bertan, gobernu eta herritarrak ez daude batere ados hartzen diren erabakiekin eta honek gobernatzaileen irudiaren gainbehera dakar.
Aldaketa hau hirigune historikoetako esku-hartzeen jardunaldietan adierazita dago, eta profesional askoren bultzada biltzen ari da, interbentzio lokalen legitimazioa indartzeko.
Hirigune erdialdearen birgaitzea
Eraldaketa hauek bereziki sentiberak dira herritar politikan. Hirigune erdialdean, hiritar seminologoen arabera, hiritarren identitate-irudi argienak daude. Horregatik bertan egiten diren lanak kontu handiz egin beharko dira, eraikinek bere irudia galdu ez dezaten. Irudi hori duen eremu baten espazio-aldaketa edota -eraldaketak, identitate hori galdu egin edota eralda dezake, eta honen ondorioz bertako gobernua trabatu dezake.
Hiriarekin batera, elementu batek izan dezakeen irudiaren aldaketak eztabaida handia ekar dezake. Egin behar den eraldaketetan asmatzeko, herritarren identitatean eragin behar da, gobernu batek egonkortasuna eta etorkizuna izan dezan. Egonkortasun honen bitartez, esku-hartze koherenteak bermatuko dira, epe luze eta ertainera.
Baina hirigunea ez da esanahi batzuk bateratzen dituen irudia bakarrik, jendea bizi, gozatu eta lan egiten duen espazio bat ere bada. Zentzu honetan esku-hartzea zailagoa egiten da. Hiriaren irudia eraldatu ahal da, baina bertan bizitzen den jendearentzako egokia ez bada, ekintza hori bere kontra joan daiteke.
Esan daiteke, hiriguneko etxebizitzak direnez, bi alde banatuetatik hasten garela eta batu egin beharko direla lana burutzen ari den bitartean.
Lehenengo muturrean erdialdeetan dauden etxebizitzek irudi bat sortzen dute. Ez da eremu pribatu bat bakarrik, paretez mugatua, bizitegi-eremu bat hiri batean mugatua baizik. Espazio horren eraldaketak ondorio batzuk sor ditzake.
Bigarrena, bertan bizi diren pertsonen ongizateari dagokio. Baita bertan dauden instituzio eta erakundeei ere. Zentzu honetan ez litzateke hain garrantzitsua izango eraikina, bertan egoki bizi izatea eta biztanleriaren beharrak asetzea baizik.
Sant Adrià de Besòsko geltokia
Port Fòrum (Kataluniako Aldirietan) edo Estació de Sant Adrià (Bartzelonako tranbian) Bartzelonako tranbia eta Kataluniako Aldirien geltoki bat da, Sant Adrià de Besòs udalerrian dago.
Geltokia 1848n inauguratu zen.
Cameron konderria (Pennsylvania)
Cameron konderria (Cameron County) Pennsylvaniako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Emporium da. 2010eko zentsuaren arabera 5,085 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Oreoleuciscus dsapchynensis
Oreoleuciscus dsapchynensis Oreoleuciscus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Cameron konderria (Pennsylvania)
Geografia
Cameron konderriak 10,319 kilometro koadro ditu. Horietatik 566 ura dira. Beste 102,623 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 4,93 da.
Sphenomorphus tritaeniatus
Sphenomorphus tritaeniatus Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Cameron konderria (Pennsylvania)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 5,085 pertsonetatik 5,004 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 19 dira. 12 beltzak edo afroamerikarrak. 13 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 14 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 42 pertsonek kokatzen zuten.
Anastasija Bitsenko
Anastasija Alekseievna Bitsenko jaiotze-abizenez Kameritaia (errusieraz: Анастаси́я Алексе́евна Бице́нко (Камеритая), ukraineraz: Анастасія Олексіївна Біценко (Камеритая) Anastasija Oleksijivna Bitsenko (Kameritaia); Bakhmut, Errusiar Inperioa, 1875eko azaroaren 10greg./urriaren 29ajul. - SESB, 1938ko ekainaren 16) errusiar-ukrainar iraultzaile eta diplomazialaria izan zen; eserista lehenbizi eta boltxebikea gero. Ezaguna izan zen bai 1905an Viktor Sakharov politikari tsarista hil zuelako eta 1918an Brest-Litovskeko Itunean, ordezkaritza guztien artean, ordezkari bezala parte hartu zuen emakume bakarra zelako. Moskuko alkateorde ere izan zen.
Lehen urteak
Donbassen, Bakhmut aldean, baserritarren familia batean hazia, bere herriko eskolako lehena izan zen eta Moskun pedagogia ikasi zuen. 1901an Unibertsitatetik bota egin zuten protesta batzuetan parte hartzearren. Barne-deportazioan zigortu ez zuten arren, bere senarra laguntzearren Siberiara joan zen (eta han Alderdi Eseristarekin bat egin zuen), 1903an Errusia europarrera itzuli zelarik. Smolensk eta San Petersburgen lan iraultzailea egin zuen. Momentu hartan, Borroka Erakunde eseristako kide egin zen, baina 1904ko urtarrilean berriz atxilotu zuten, Viatxeslav Von Plehve Barne Ministroa hiltzeko plan batetan parte hartzen zuelako. Bitsenko epaitua eta barne-deportaziora zigortua izan zen, baina 1905eko apirilean ihes egin zuen eta erbestera joan zen, abuztuan Errusiara, Moskura, itzuliz.
Sakharov erailtzea eta kartzelako liderra
Errusian Borroka Erakunde Eseristako kiderik garrantzitsuenen artean zegoen jada. 1905eko azaroan Saratov probintziako gobernaria (Defentsa ministro ohia), Viktor Sakharov jenerala, urte horretako iraultzan Saratov probintzian gertatu ziren nekazarien matxinadak odolez zapaldu zituena, tiroz hil zuen (Alderdi Eseristaren zuzendaritzaren iritziaren kontra, 1905ko Urriko manifestuaren ostean, parlamentu bat ezarriko omen zutela eta, eseristek atentatuak uztea nahi izan baitzuten). Bitsenko momentuan atxilotu zuten, baina ez zuen izenik esan, eta Saratoveko Epaitegi Militarrean, ezezagun bezala epaitu zuten. Hasieran heriotz-zigorra ezarri zioten, baina epaitegiak beraz bizi arteko zigorragatik aldatzea eskatu zuen (Anastasija Bitsenkok soilik zigor aldaketa honen ostean onartu zuen izena ematea).
Bitsenko lehenbizi Moskuko Butirka kartzelan egon zen, eta Sally Boniece historiagilearen arabera, harreman txarrak izan zituen beste presoekin: hauek bera ezagutu nahi zuten, Bitsenkok lasaitasuna nahi zuen artean. 1906ko ekainean, Txinako mugan zegoen Nertxinsk herriko kartzelara lekualdatu zuten, beste hainbat emakumezko preso eseristekin batera. Hauen artean, Marija Spiridonova eserista ospetsua zegoen. Nertxinskeko kartzelarako bidaian elkar ezagututako preso hauek (Spiridonovaz gain; Revekka Fialka, Aleksandra Izmailovitx, Lidija Jezerskaia eta Marija Xkolnik), preso oso borrokalarien komunitate politiko eta pertsonala –lagun oso minak ziren, eta Iraultza ostean ere hala izaten jarraitu zuten- osatu zuten: “Xestiorka” edo “Seikotea” (hasieran taldea  bidaian elkar ezagututako sei horiek osatzen zuten, baina geroago, kartzelan pertsona gehiago ere bildu zitzaien, Irina Kakhovskaia eta Fania Kaplan –gero Lenin hiltzen saiatu zena- adibidez). Spiridonova berez presoetan ezagunena bazen ere, bere osasun ahula zela eta, sarri Anastasija Bitsenko izan ohi zen presondegiko agintariekin negoziazioetan aritu behar zena. Nertxinskeko emakumezko presoak, gero Akatuiko eta Maltseveko kartzelara lekualdatu zituzten. Richard Stitesen arabera, 70 preso izatera iritsi zen emakumezko komunitate hau. 1914an guda inperialistaren aurka egin zuen.
Otsaileko iraultza eta Alderdi Eseristan izan zuen papera
Otsaileko iraultzaren ostean, Bitsenko amnistiarekin kalera atera zen. Txitan izan zen lehenbizi, non hezkuntza-komite batean egin zuen lan; eta maiatzaren bukaeran Moskura joan zen. Hara iritsi zenean, Alderdi Eserista bere III Biltzar Nagusia burutzen ari zen, eta jada bi korronte agertzen ari ziren, Anastasija Bitsenko ezkerreko korrontean (liberalekin koalizio-Gobernua haustearen aldekoan) jarri zen, nahiz eta Kongresuan parte-hartze handirik ez izan, Spiridonovak ez bezala. Leontiev historiagilearen arabera, Eseristen Komite Zentraleko kide ere aukeratu zuten, baina berak ezetz esan zuen. Kongresu horren ostean, Bitsenko Moskuko komite eseristako kide aukeratu zuten.
Urriko Iraultza eta Brest-Litovskeko Ituna
Urriko iraultzaren egunetan, Moskuko kaleetan parte-hartze handia izan zuen, Moskuko Milrevkomeko kide izan baitzen. Urriko Iraultzaren ostean, Ezkerreko Eseristen Komite Zentraleko kide aukeratu zuten, eta alderdi honen Nax Put (“Gure Bidea” egunkariaren erredakzio-taldean izan zen). Bitsenko Brest-Litovskera, alemaniarrekin negoziatzera joandako ordezkaritzaren parte izan zen (litekeenez, aristokratak kenduta, diplomaziagintzako halako misio batean aritu zen lehen emakumea izan zen). Brest-Litovsken, bai 1917ko abenduko suetena eta bai hurrengoko bake ituna sinatu zituen. Wheeler-Bennett historiagilearen arabera, “Bitsenko ile urdindun hiltzaileak, itxura lasaia eman zuen konferentzia osoan zehar”. Richard Kühlmann alemaniar negoziatzaile-buruak esan zuenaren arabera, Bitsenkok “kuriositate handia piztu zuen guregan, batez ere bere borroka armatuaren arloko ibilbideak eta Sakharov nola hil zuen jakiteak”. Bitsenko ez zen Asanblada Konstituziogilerako aukeratua izan (hauteskunde horietan eseristek zerrenda bakarra aurkeztu zuten, eskuineko eseristek dominatutako zerrenda); bai ordea Errusiako Osoko Sobieten III Biltzar Nagusiak aukeratutako VTsIKerako.
Anastasija Bitsenkok ezkerreko eseristen Znamia Truda (“Lanaren Ikurrina”) egunkarian lurraren sozializazioa defendatu zuen, “baina ez soilik ikuspuntu materialista batetik. Guretzat lurraren sozializazioak milaka pertsonarentzat, askapen materiala eta kulturala ekarriko du, herrixketan garapenari bide emanez (…) gure ustez sozializazioa ez da soilik baserritar gosetuari ogi zati bat ematea, sozialismoranzko bidean masen kontzientzia goratzea ere bada”.
Ezkerreko eseristekin haustura eta Alderdi Boltxebikera pasatzea
1918ko martxoan, Moskuko Sobietaren Herri-Komisarioen Batzordeko lehendakariorde (hau da, Moskuko alkateorde) aukeratu zuten. Hala ere, Brest-Litovskeko Itunak bere alderdiarekin puskatzea ekarri zion, izan ere, 1918ko apirileko ezkerreko eseristen II Biltzar Nagusian, alderdi hau Brest-Litovskeko Itunaren aurka agertu zen, Anastasija Bitsenko Itunaren alde, eta boltxebikeekin kolaborazioa mantentzearen alde agertu zelarik. Honek, bere alderdian marjinatua izatea ekarri zion; nahiz eta Komite Zentraleko kide bezala hasiera batean berretsi, ekainean Komite Zentraleko postu hori galdu egin zuen. 1918ko uztailean, Errusia Osoko Sobieten V Biltzar Nagusiko ordezkari aukeratu zuten. Bere alderdiak egindako uztaileko Estatu-kolpea ez zuen babestu (nahiz eta une labur batez atxilotua izan), eta beraz, alderditik kanpo geratu zen. Kolpe hori babestu ez zuten beste ezkerreko eserista batzuekin batera, adibidez, Andrei Kolegaiev nekazaritzarako Herri Komisarioarekin, 1918ko irailean alderdi berri bat sortu zuen, Komunista Iraultzaileen Alderdia. Alderdi horrek 1920an Alderdi Boltxebikearekin bat egin zuen, baina Bitsenkok lehenago egin zuen aldaketa hori: 1918ko azaroan jada boltxebikeen kide izan zen (Sverdloven gomendioa izan zuen).
Guda Zibilaren ostean
Ordutik aurrera nahiko paper txikia izan zuen politikan, 1922an, eskuineko eseristen kontrako epaiketan lekuko bezala aritu zen. Irakasle Gorrien Institutuaren kide izan zen, eta irakaskuntzan, Errusiako Errepublika Sobietarreko Nekazaritzarako Herri-Komisariotzan eta propagandan (Lebedev oihalgintza lantegian) egin zuen lana. 1938an atxilotua eta exekutatua izan zen.
San Fausto (argipena)
San Fausto izenak hainbat artikulutara eraman gaitzake:
Characidium laterale
Characidium laterale Characidium generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.
Gekko truongi
Gekko truongi Gekko generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Sexu-abstinentzia
Sexu-abstinentzia sexu-ekintzak guztiz edo partzialki ez egitearen jarduera da, arrazoi medikoek, psikologikoek, finantzarioek, erlijiosoek edo moralak bultzatuta. Asexualtasuna ezberdina da, izan ere, azken hau egoera egonkorra da, pertsona baten orientazio sexual mota bat alegia; era berean, arrazoi erlijiosoek egindako sexu-abstinentziari zelibatu diote. Gizarte batzuetan, arau sozialek ezkontza aurreko sexu-abstinentzia eskatzen dute- batzuetan baita legearen bidez ere- eta kastitate zati batentzat hartzen dute.
Espazioaren Konskistatzaileen Monumentua
"Espazioaren Konskistatzaileen" Monumentua (Монуме́нт «Покори́телям ко́смоса», ahoskatua) Moskuko eraikin ikusgarri bat da, 107 metroko garaierako, titanio xafla distiratsuz egina. 1964an eraiki zen, Sobiet Batasunaren garaian.
Kokapena
Moskun VDNKh izenarekin ezagutzen den ingurunean dago. Errusierazko siglak dira Nazioaren Ekonomiaren Lorpenen Erakusketa adierazten dutenak, eta 1992tik inguruneak Erakusketa Gune Pan-Errusiarra izena duen arren, metro sarbidea VDNKh da oraindik.
Monumentua inguruko parke laua baino garaiago dagoen muino batean dago, eta azpian Kosmonautika Museoa dauka.
Historia
1958ko martxoan Sputnik satelitea jaurti eta hilabete gutxira, lehiaketa antolatu zuen aginte sobietarrak, Espazio Aroaren lorpenak goratzeko monumentua sortzeko. 350 proposamen iritsi ziren, eta obelisko erako ideiak irabazi zuen, A.P. Faidysh-Krandievsky eskultorearenak, arkitekto biren kolaborazioarekin: A.N. Koltxin eta M.O. Barstx artean. Eraikuntza obra luzea izan zen, eta monumentua 1964ko urriaren 4an inauguratu zuten, Sputniken jaurtiketaren zazpigarren urteurrenean.
Monumentuaren azpialdea museo bat ostatatzeko diseinatu zen arren, museoa bera ez zen ireki 1981ko apirilaren 10a arte, Juri Gagarinen espazio-bidaiaren hogeigarren urteurrena baino bi egun lehenago.
Giorgio Mastrota
Giorgio Mastrota (Milan, 1964ko maiatzaren 15a) Italia ko telebistan aritutako pertsonaia eta aurkezle lombardiar ospetsua da.
Pinarocorys nigricans
Pinarocorys nigricans Pinarocorys generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago.
Giorgio Mastrota
Biografia
Gurasoak Calabriakoak ziren Cosenza probintziako Civita herrikoak. Giorgiok zientzia politikoak ikasi zituen Milango Unibertsitatean ; 1988an Italiako "Gizon ideal" edertasun-lehiaketa irabazi ondoren telebistan lanean hasi zen. 1991ean Italia 7 telebista kanalean hasi zen, USA Today magazinea aurkezteko kolaboratzaile gisa. .
1992an, Madrilen, Mastrota Natalia Estrada showgirl espainiarrarekin ezkondu zen, Telecinco katean ezagutu ostean. Bikotea 1998an banandu zen, alaba bat izan eta gero. 1991n Manuela telenobelan parte hartu zuen.
Bere azken aurkezle lana 1995eko udan egin zuen, Born to win udako jokoan. Urte hartatik aurrera batez ere teledendetan aritu zen, salbu eta 1999an Meteore - In search of lost stars programan eta 1996ean, Radio Capital- en "Capitalia" programan.
2009an Mercato italiano telemerkataritzako programan aritu zen Rete 4 kanalean. 2013 an, sukaldari laguntzaile gisa, Rai 1eko La terra dei cuochi sukaldaritza programan parte hartu zuen.
2012 urtean, Nanowar of Steel heavy metal taldeak Giorgio Mastrota (The Keeper of Inox Steel) abestia eskaini zion; 2018an Mastrotak zuzeneko emanaldietan haiekin abestu zuen.
2018an Romolo + Giuly: La guerra mondiale italiana telesailean parte hartu zuen.
2020an noizean behin, bideo-lotura bidez, Propaganda Live saioan parte hartu zuen, existitzen ez diren produktuen telesalmentan bere burua parodiatuz, momentuko testuinguru politikoari lotuta.
2021ean Nanowar of Steel -ekin lankidetza jarraitu zuen La Polenta Taragnarock abestiaren grabazioarekin eta  bideokliparekin.
2022ko irailean, Floribeth Gutierrezekin ezkondu zen; harekin bi seme-alaba ditu.
Virsec
Virsec Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Virsec udalerrian erroldatutako biztanleak 49 ziren. Familiak 23 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 11 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 69 etxebizitza zeuden, 24 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 66 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 24 etxebizitza nagusietatik 19 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 7 etxek bost zituzten. 10 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 10 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 36 ziren, horien artean 24 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 24 pertsona aktiboetatik 22 lanean zeuden (10 gizon eta 12 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 12 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden eta 8 ikasten zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ròtova
Ròtova Valentziako Erkidegoko udalerria da, Safor eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Wiggiswil
Wiggiswil Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ròtova
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.324 biztanle zituen.
Horná Mičiná
Horná Mičiná Eslovakiako udalerri bat da, Banská Bystricako barrutian kokatuta. 15,69 km²ko azalera du eta 619 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1293. urtekoa da.
Santa Fe
Santa Fe Ameriketako Estatu Batuetako Mexiko Berria estatuko hiriburua da. Estatuko iparraldean dago kokatuta, bertako hiri nagusia den Albuquerquetik 90 bat kilometrora. 2009 urtean 73.720 biztanle zituen hiriak. Hiria espainiarrek fundatu zuten 1607 urtean.
Hiri senidetuak
Santa Fe ondorengo hirriekin senidetuta dago:
Oreoleuciscus humilis
Oreoleuciscus humilis Oreoleuciscus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Familia disfuntzional
Familia disfuntzional batean, gatazkak, jokabide txarra eta, askotan, banakako kideen abusua etengabe eta aldizka gertatzen dira, eta, ondorioz, beste kide batzuk ekintza horietara egokitzen dira. Batzuetan, familia horietan hazi egiten diren haurrek jarrera hori normala dela ulertzen dute. Familia disfuntzionalak batez ere kodependentzia duten helduen emaitza dira, eta adikzioek ere eragin diezaiekete, hala nola substantzien abusuak (alkohola, drogak, etab.). Beste jatorri batzuk tratatu gabeko gaixotasun mentalak eta guraso disfuntzionalak gehiegi emulatzen edo zuzentzen saiatzen diren gurasoak dira. Kasu batzuetan, guraso heldugabe batek ahalbidetuko du guraso nagusiak bere seme-alabez abusatzea.
Normalean, gurasoak banantzearen eta dibortzioaren atarian dauden egoeretan gertatzen da. Kasu batzuetan hori egia bada ere, sarritan ezkontza-lotura oso indartsua da, gurasoen hutsegiteak elkarren osagarri baitira. Laburbilduz, gurasoek ez dute nora joan. Hala ere, horrek ez du esan nahi familia-egoera egonkorra denik. Estres-faktore garrantzitsu orok, hala nola lekualdaketa batek, langabeziak, gaixotasun batek, hondamendi naturalek, arazo ekonomikoak eta abarrek, haurrei eragiten dieten gatazkak asko okertzea eragin dezakete.
Familia disfuntzionalek ez dute inolako muga sozial, finantzario edo intelektualik. Hala ere, duela hamarkada batzuk arte, profesionalek (terapeutek, gizarte-langileek, maisu-maistrek, kontseilariek, klerikoek eta abarrek) ez zuten familia disfuntzionalaren kontzeptua serio hartu, batez ere klase ertain eta altuetan. Edozein esku-hartze ezkontzaren santutasuna urratzea eta dibortziatzeko probabilitatea handitzea bezala ikusten zuten (garai hartan sozialki onartezina zena). Haurrek gurasoei obeditzea espero zen (azken batean, aitari), eta egoerari bakarrik aurre egitea.
Ralph Boston
Ralph Harold Boston (Laurel, Mississippi, 1939ko maiatzaren 9a - Peachtree City, Georgia, 2023ko apirilaren 30a) estatubatuar atleta izan zen, luzera jauzian espezializatua.
1960ko Udako Olinpiar Jokoetan urrezko domina irabazi zuen eta errekor olinpikoa ezarri zuen 8,22 metroko jauziarekin. 1964ko Jokoetan zilarrezko domina lortu zuen Lynn Daviesen atzetik, eta 1968koetan brontzezko domina, Bob Beamon eta Klaus Beerren atzetik.
Dervixe
Dervixe (, darvīsh, "eskale" ) ordena sufi bateko kidea da. Sufi anaitasunen artean, dervixeak XII. mendean antolatu ziren tariqa izeneko ordena sortuz. Diziplina ezartzeaz gain, xeke bat ere hautatu zuten.
Iranen eta Turkian horrela diote arabieraz fakir deituriko eskeko erlijiosoei. Marokon edo Aljerian, berriz, ijwān («anaiak») diete. Edonola ere istorio folklorikoetan, dervixeek askotan naturaz gaindiko botereak dituzte eta mirariak egiten dituzte.
Etimologia
Dervixe hitza, persierazko darvīsh hitzetik dator. Hitz hau ohikoa zen eskeko aszetikoak izendatzeko.
Hitz honek izaera ikaragaitza edo aszetikoa adierazteko ere balio du, hau da, ondasun materialekiko axolagabea den jarrera baterako.
Historia
Ezagutzen den lehen tariqa Qadiriyya izenekoa da, 1166an sortua eta 'Abd al-Qádir al-Yilanik sortua. Dervixe asko dira pobrezia-botoa hartu duten eskeko aszetak, mullahak ez bezala. Dirua eskatzen dute apalak izaten ikasteko, baina debekatuta dute beren onerako eskatzea. Diru hori beste jende pobre bati eman behar diote.
Beste talde batzuk Bektashiak dira, Jenizaroei eta Sanusiei lotuak, eta euren sinesmenetan ortodoxoagoak dira.
Jose Ignazio Urbieta
Jose Ignazio Urbieta Egaña (Deba, 1915eko abenduaren 12a - 1999ko maiatzaren 17a) futbolaria, dekoratzailea eta erraldoien zein buruhandien fabrikatzailea.
Biografia
Deban jaioa, herriko merkatarien semea. Ikasketak Bartzelonako Salesianos ikastetxean egin zituen. Gerra Zibilaren ondoren, 1941tik 1962ra futbolaren munduan murgildu zen, talde desberdinetan jokatuz: Erreala, Deportivo Alavés, Unión Deportiva Las Palmas, Barakaldo CF, Indautxu Kirol Elkartea, Osasuna futbol kluba... Jokalari bezala jokatzeari utzi zionean entrenatzaile bezala aritu zen ere bai.
Futboletik kanpo, dekoratzailea eta imajinagilea zen. Tailerrak Donostian, Gasteizen eta Deban izan zituen. Arte munduan lan garrantzitsuak burutu zituen: Berriatuako kupularen zaharberritzea, Debako Santa Maria elizaren sakristia... 1969an Jorge Oteizak Deban sortu zuen Arte Eskolan aritu zen ere bai.
Baina batez ere kale animaziorako asmatu zituen festetarako karrozek, erraldoiek eta buruhandiek ospe handi eman zioten. Lan horietan teknika asko erabili zituen, tradizionalak eta berriak, batez ere XX. mendeko 80. hamarkadatik aurrera. Urbietak buruhandien eta erraldoien tradizioa indartu zuen Gipuzkoan. Bilboko Gargantua ere bere lana izan zen.
Akustika arkitektoniko
Akustika arkitektonikoa akustikaren adar bat da, arkitektura munduari dagokiona, eta edozein motatako eraikinen akustika era kontrolatu batean menderatzea du helburu, bai etxebizitzetan isolamendu akustiko egokia lortzeko bai lokalen egokitzapen akustiko hobetzeko. Akustika arkitektonikoa soinua kontrolatzeko, bi testuingurutan mugitzen da: leku irekietan (kanpoaldean) eta leku itxietan (barrualdean).
Akustika leku irekietan
Leku irekietan, soinuak daukan fenomeno nagusiena difusioa da; bertan soinu-uhinak hiru dimentsiokoak dira. Beste era batera esanda, soinu-uhinak iturrietatik ateratzen dira noranzko guztietara esfera erradial itxurako uhin frontearekin. Hau kontuan harturik, akustika arkitektonikoak leku esanguratsuenak (eszenatokia) egokitu behar ditu bertako soinua nahi dugun tokira (ikusleen tokira) eraman ahal izateko, maila akustikoa ahalik eta gehien aprobetxatzeko soinua ardaztuz.
Greziarrek, naturak ematen zizkien baliabideak aprobetxatuz, beraien teatroak eraikitzen zituzten (leku irekietan), harmailen harrizko estruktura (mailakatutako horma bertikalak) erreflektore gisa erabiliz, non soinua errebotatzen zen lau aldiz ozenago bihurtuz. Teatro hauek obra dramatikoak edota emanaldi musikalak egiteko erabiltzen zituzten, entzumen-arazorik eduki gabe. Horietako batzuek 15.000 pertsonentzako kapazitatea edukitzera lortu zuten, beraien propietate akustikoei esker, eta gaur egun arte ez da lortu hori gainditzea.
Erromatarrek antzeko teknika erabili zuten, baina ikusleen harmailen atzeko pareta laua izan beharrean kurbatua zen. Honek soinuaren galerak murriztu eta leku zehatz batera fokalizatzen zuen (erreflektore parabolikoaren antzeko planteamendua). Hala ere, erromatarrek eraikitako handienak 5.000 ikus-entzuleentzako kapazitatea bakarrik izatea lortu zuten. Batik bat, greziarrez orchestra izeneko lekua, soinua islatu beharrean senatarien eta kargudun jendea esertzeko leku bilakatu zen, propietate akustikoak okertuz.
Gaur egun (2005), kultura klasikoak utzitako jakintzaz hornitzen gara eta leku irekietan paretak kurba formarekin eraikitzen dira, kontxa edo oskol forma mantenduz. Erabiltzen diren materialek, propietate erreflektoreak dauzkate soinu uhinak errezago bideratzeko. Arazoa da sortutako erantzunak (errebotatutako uhinek) ez daukala frekuentzia berdina, tonu grabeek zailtasun handiagoak dauzkatelako auditorioan etxeko tonu agudoak baino.
Akustika leku itxietan
Leku itxietan, efekturik esanguratsuena islapena da, eta ez difusioa, leku irekietan gertatzen zen bezala. Ikus-entzuleei soinua era zuzenean eta era islatuan heltzen zaie, eta fase ezberdinetan egonez gero entzumen-sentsazioa indartu egiten da eta kontrako kasuetan galdu. Lokal bat egokitzeko orduan, kanpoko soinua barrura sartzea galarazi behar da, isolamendu akustikoaz baliatuz. Horrez gain, barrualdean soinuaren kalitatea hoberena izan behar da, material xurgatzaileak eta islatzaileak alderatuz erreberberazioa maila eta erantzunaren denbora kontrolatzeko.
Margarita Ucelay
Margarita Ucelay (Madril, 1916-2014) filologoa izan zen, Federico García Lorcaren lanean espezializatutakoa. Trantsizioan Federico García Lorcaren lan batzuk argitaratu zituen.
Biografia
Gurasoak Pura Maortua, euskal burgesiakoa, eta Enrique Ucelay Sanz abokatu eta bibliofiloa izan ziren. Bere ama, antzerkizale amorratua, Federico García Lorcaren lagun eta laguntzailea izan zen, eta harekin hainbat lan eszenaratu zituen Anfistora antzerki-taldearekin, Lorcak berak eman zion izena. Bere ahizpa nagusia, Matilde Ucelay, titulua lortu zuen lehen arkitekto espainiarra izan zen. Beste bi ahizpa ere izan zituen, Luz bera baino zaharragoa, eta Carmen, familiako txikiena.
Ucelayk Anfistora Elkartean ezagutu zuen Ernesto Guerra de la Cal (lehen Ernesto Pérez Guerra deitua), PCEko afiliatua, Errepublikako Armada Popularreko kapitaina, eta gerra zibilean jarduera garrantzitsua izan zuena. 1936ko urriaren 31n Valentzian ezkondu ziren, beste miliziano-bikote batzuekin batera. Valentzian eta Bartzelonan bizi izan ziren, harik eta 1938an senarra Estatu Batuetara joan zen arte, Estatu Batuetako gobernuaren eta gobernu errepublikanoaren arteko harremanak estutzeko. Ucelay Bartzelonan egon zen bere ahizpa Luz eta alaba jaioberriarekin 1939ko otsailera arte, gorabehera asko izan ostean Frantziara erbesteratu ziren arte. Ideia politikoak zirela-eta, izeba Asunción Maortuak, Donibane Lohizunen bizi zenak, baztertu egin zuen. Queen Mary transatlantikoan Estatu Batuetara bidaiatzeko dokumentazioa lortu ahal izan zuen, baina Franklin D. Rooseveltek Francisco Francoren gobernua onartu zuen bidaian, eta, beraz, haren dokumentazioa ez zen baliozkoa izan, eta Ellis uhartean sartu zuten.
Ikasle-bisatua lortu zioten Estatu Batuetan sartzeko, baina aurretik Kubara joan behar izan zuen. New Yorken, Columbiako Unibertsitateko Federico de Onís hispanistak Ucelayri eta haren senarrari lagundu zien. Nazioarteko Gurutze Gorriari esker, Ucelayk Unibertsitate Zentraleko espediente akademikoa aurkeztu ahal izan zuen, eta bertan zituen ohorezko matrikula kopuru handiagatik, Columbiako Unibertsitatean onartu egin zuten. Orduan, bere karrera profesional handia hasi zen Lorcaren lana ikertzen eta irakasten.
Senar-emazteek bizitza akademiko paraleloa izan zuten, Gerra de la Cal lusista gisa, Eça de Queirozen espezializatua. 1944an, estatubatuar nazionalitatea lortu zuten. 1948an jaio zen Enric Ucelay-Da Cal historialaria. 1965ean Ucelay eta Guerra de la Cal banandu egin ziren. 1968an katedra lortu zuen eta, ondorioz, bere unibertsitate-bizitza sendotu egin zen. Lotura estua izan zuen Hispanic Societyrekin.
Ibilbide profesionala
Tesiak harrera ona izan arren, nahiago izan zuen Barnard Collegen egiten zen hizkuntzan murgiltzea, eta, gainera, New Yorken egin ziren gaztelaniazko lehen emanaldiak. Zeregin horretan parte hartu zuten Ucelay, Amelia del Río eta Laura de los Ríosek. 1953an La casa de Bernarda Alba jarri zuten eszenan. 1955ean, Guerra de la Cal senarrarekin batera, XX. mendeko literatura espainiarra argitaratu zuten.
1968an, Ucelayk Literatura Hispanikoko katedra lortu zuen eta 1961 eta 1965 artean zuzendu zuen saila, eta geroago 1967 eta 1981 artean. 1981ean erretiroa hartu ondoren, oraindik ikasturte batez irakasle emeritua izan zen.
Hispanic Review-en hainbat artikulu argitaratu zituen eta 1982an Espainiara itzuli zen, Madrilera, García Lorcaren lan argitaragabea aztertzen jarraitzera. Amak Anfistoraren garaiko bi eskuizkribu mekanografiatu zituen, Amor de Don Perlimplín con Belisa en su jardín, eta Así que pasen cinco años. Abiatu aurretik, eskuizkribuak Hispanic Societyri eman zizkion, baina bi lan lorkiar horiexek izan ziren behin betiko edizioetarako oinarria.
Hainbat fundazio lorkiarretan parte hartu zuen eta García Lorca Fundazioaren Aldizkarian argitaratu zuen.
Lana
Hauexek dira bere lanak:
Aintzatespenak
1982an, Emily Gregory Award for Excellence in Teaching saria eman zioten. Ucelay Spanish Recitation Prize ere badago.
Aubree Munro
Aubree Munro Watson (Brea, Kalifornia, AEB, 1993ko urriaren 4a) unibertsitateko sofbol jokalari estatubatuarra da. Unibertsitateko softbolean jokatu zuen Florida Gators taldean, non NCAAko bi txapelketa irabazi zituen, eta, USSSA Pride-rekin, profesionalki jokatu zuen National Pro Fastpitch-en (NPF). Gaur egun, Estatu Batuetako emakumezkoen sofbol selekzio nazionaleko kide da, eta 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan Estatu Batuetako taldea ordezkatu, eta zilarrezko domina irabazi zuen.
Unibertsitateko ibilbidea
Munrok NCAA Txapelketak irabazi zituen Florida Gators-ekin 2014 eta 2015ean. 2015ean, bere junior-urtean, bederatzi Gator bihurtu zituen (gutxienez, 50 aukera) sasoi batean zelai-ehuneko perfektua erregistratzeko. Ez zuen akatsik egin plakaren atzean egondako 354 aukeretan. Bere azken bi denboraldietan, akats bakarra egin zuen 874 aukeretan; lau huts egin zituen 1.423 aukeretan, eta, programaren historian, bigarren postua berdindu zuen.
AEB taldea
Munro Estatu Batuetako emakumezkoen sofbol selekzio nazionaleko kide da 2016az geroztik. 2016ko Softboleko Mundu Kopan, ,200 jo zituen (2-10eko) hiru RBIrekin, eta zilarra irabazi zuen. 2016ko Emakumezkoen Softboleko Mundu Txapelketan, ,400 (4-10eko) lortu zituen lasterketa batekin, eta urrea irabazi zuen. 2017ko Softboleko Mundu Kopan ,143 (1-7ko) jo zuen RBI batekin, eta zilarra irabazi zuen. 2018ko Emakumezkoen Softboleko Mundu Txapelketan, ,389 (7-18ko) jo zituen; hiru home run, zortzi RBI eta zazpi lasterketa lortu, eta urrea irabazi zuen. 2019ko Panamerikar Jokoetan, ,143 jo zituen (2-14ko) home run batekin; hiru RBI eta run bat lortu, eta urrea irabazi zuen. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Estatu Batuak ordezkatu zituen, eta zilarrezko domina irabazi zuen. Japoniako taldeak, urrezko domina jokoan, AEB taldea garaitu zuen 2021eko uztailaren 27an, eta Munro zurian gelditu zen.
Olinpiar Jokoak
2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan AEBrentzako zilarrezko domina irabazi zuen taldeko kide izan zen. Japoniak (urrezkoa) eta Kanadak (brontzezkoa) eskuratuko zituzten. Hauek osatu zuten AEBko taldea: Ali Aguilar, Monica Abbott, Valerie Arioto, Ally Carda, Amanda Chidester, Rachel Garcia, Haylie McCleney, Michelle Moultrie, Dejah Mulipola, Aubree Munro, Bubba Nickles, Cat Osterman, Janie Takeda, Delaney Spaulding eta Kelsey Stewart-ek.
Ameriketako Estatu Batuak-Ukraina harremanak
Estatu Batuen eta Ukrainaren arteko harremanak Ameriketako Estatu Batuen eta Ukrainaren arteko harreman diplomatikoak dira. Estatu Batuek ofizialki onartu zuten Ukrainaren independentzia 1991ko abenduaren 25ean. Estatu Batuek beren kontsulatua hobetu zuten hiriburuan, Kieven, enbaxada sortuz 1992ko urtarrilaren 21ean. 2002an, Estatu Batuen eta Ukrainaren arteko harremanak okertu egin ziren, Cassette Aferan egindako grabazioetako batek Ukrainako defentsa-sistema sofistikatu bat Saddam Husseinen Irak baazistara transferitu zuela ikusi ondoren.
Estatu Batuek Ukrainan duen enbaxadorea Marie L. Yovanovitch da, Ukrainaren independentziatik Estatu Batuetako zazpigarren enbaxadorea.
Errusiak oztopoak jarri arren, NATOn sartzeko Ukrainaren hautagaitzaren alde dago Estatu Batuak.
Estatu Batuetako dokumentu diplomatikoen iragazketan aurkitutako dokumentuen arabera, Ukrainako subiranotasuna beste diplomatiko batzuekin egindako bileretan defendatzen dute.
Ukrainiak Errusiarekin harreman kultural eta historiko estuak izan arren, ukrainarrek, oro har, positiboki ikusi dituzte Estatu Batuak, % 80k aldeko iritzia eman zuten 2002an eta % 60k 2011n. AEBren lidergo globalaren txostenaren arabera, 2012. urtean, Ukrainarren % 33k onartu zuen AEBren nazioarteko lidertza.