cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sainte-Gemme (Tarn)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 476 ziren, horien artean 329 aktiboak ziren eta 147 inaktiboak ziren. 329 pertsona aktiboetatik 296 lanean zeuden (162 gizon eta 134 emakume) eta 33 langabezian zeuden (15 gizon eta 18 emakume). 147 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak, 3 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Sainte-Gemme udalerrian 55 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.645 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lazkano pasealekua (Donostia)
Lazkano pasealekua Gipuzkoako Donostia hiriburuko Aiete auzoan dagoen pasealeku bat da. San Roke kalearen, Aiete pasealekuaren eta Aldapetaren elkargunean hasi eta Pio Baroja pasealekuaren eta Izostegi pasealekuaren elkargunean amaitzen da.
Garai batean, gaurko pasealekuaren hasieran zegoen baserri batetik datorkio izena.
Zuria Nafarroakoa (1133-1156)
Zuria Nafarroakoa (Guardia, 1133 - 1156ko abuztuaren 12a) Nafarroako printzesa izan zen, Gartzia V.a erregea eta Margarita l'Aiglekoaren alaba.
Ezkontza eta seme-alabak
Litekeena da beste seme bat izatea.
Balones
Balones Valentziako Erkidegoko udalerria da, Comtat eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 163 biztanle zituen.
Sete Quedas
Sete Quedas Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
San Vicente basilika (Ávila)
San Vicente basilika, baita ere Vicente, Sabina eta Cristeta Anaia-arreba Martiri Santuen basilika bezala ezagututa, Gaztela eta Leongo Ávila hirian dagoen XII eta XIV. mende artean eraikitako eliza erromanikoa da. 1882tik Espainiako Monumentu Nazionalaren izendapena du. Ávilako katedralaren ondoren hiriko monumentu nagusia eta Erromanikoaren ereikin garrantzitsuenetarikoda da.
Historia
Jatorrizko eliza hiru gazte martirien erlikiak gordetzeko eraiki zen. Gorpuzkin horiek, leku desberdinak egon ondoren, 1175ean berriro ere Ávila eraman zituzten. Ordurako gaur ezagutzen den eraikina hasita zegoen, 1130 urtearen inguruan hasita. Dena dela, lanak urte batzuk geldituta egon ziren XII. mende erdian berriro hasi arte. XIV. mende arte ezin zen lanekin bukatu nahiz eta Alfontso X.a Gaztelakoaren Antso IV.a Gaztelakoaren laguntza izan. Azken lana iparraldeko dorrea izan zen, antza denez, Giral Fruchel frantsesak egindakoa. Fruchel gotikoaren bultzatzailea penintsulan izan zen eta Ávilako katedralaren eraikuntzan hartu zuen parte ere bai. Mende horretatik XIX. mende arte eraikinak aldaketa batzuk izan zituen baina arkitektura estiloa hondadu gabe. XIX. mendearen erditik XX. mendearen hasiera arte, batez ere Enrique María Repullés y Vargas arkitektoaren agindupean, konponketa ugari egin ziren baina beti oso era begirunetsuaz.
Kondaira
Vicente, Sabina eta Cristeta Anaia-arreba Martiri Santuen kondaira IV. mendetik dator. 306. urtean kristauek Dioklezianoren jazarkundea pairatzen zuten. Ávilan aipatutako gazteak Daziano pretorraren jazarpena sufritu zuten. 304ean plazaratutako jazarpenaren laugarren ediktoan zera esaten zen: gazteek jainko erromatarrei eskainitako sakrifizioak eginak izatea idatziz aitortu behar zuten. Gazteek ez zuten hori onartu eta, ondorioz, hil arte martirioa pairatu zuten. Tradizioaren arabera gorpuak harri baten gainean jarri ziren eta, gero, harri hori egungo basilikaren eraikuntzan erabili izan zen. Kondairak, bestetik, gazteak salatu zituen judua damutu egin zela eta haien gorpuak lurperatzeko tenplu bat eraiki zuela.
Renato Guttuso
Renato Guttuso (Bagheria, Palermo, Italia, 1911ko abenduaren 26a - Erroma, Italia, 1987ko urtarrilaren 18a) margolaria eta eskultorea izan zen.
San Vicente basilika (Ávila)
Erlikiak
Gorpuzkinak toki askotan gorde izan dira historian zehar. Hasiera batean Ávilan bertan gelditu baziren ere, 1062an, musulmanen erasoak zirela eta, Errando I.a Leon eta Gaztelakoa erregeak Burgosko San Pedro de Arlanza monasteriora eramatea agindu zuen. 1175an, musulmanekin ezarritako mugak hegoalderuntz eramanak, gorpuzkinak jatorrizko tokira eraman zituzten; ordurako eliza eraikitzen ari zen. Dena dela, hori ez zen azkeneko mugimendua izan. 1835an Covarrubiasera eramank izan ziren, San Cosme eta San Damián kolegiatara alegia; handik Burgosko katedralara eta, azkenik, berriro ere Ávilara non aldare nagusian kokatuak gelditu ziren.
Renato Guttuso
Bizitza
1928an Pippo Rizzo pintore futuristaren lantegian hasi zen, eta harekin pinturaren alorreko joera berriak ezagutu zituen. 1934an, Milanen, Corrente taldeko artistekin harremanetan jarri zen.
San Vicente basilika (Ávila)
Deskribapena
Goian esan dena bezala, eraikuntzaren ardura Giral Fruchelen eskuetan jartzen da. Oinplanoa Latindar gurutze itxurakoa da, abside zirkuluerdiko hiru habearteekin eta beste bat transeptu oso luzekoa, domo, atari, bukatu gabeko bi dorre eta kripta. Zutabeak plinto zilindrikoen gaineko gurutze greziarraren itxurakoak dira. Habearteek gurutze gangako estalpeak dituzte.
Renato Guttuso
Bizitza
1937an Erromara joan zen bizitzera eta bere lehenengo koadroa egin zuen, García Lorcari eskainia: Fucilazione in campagna. 1938an bakarkako lehenengo erakusketa egin zuen La Cometa galerian, Erroman. 1941ean Crocefissione koadro famatuak eztabaida handiak piztu zituen, bai erlijiosoen artean bai politikarien artean. Bigarren Mundu Gerran erresistentzian parte hartu zuen, eta Gott mit Uns margotu zuen, nazien sarraskiak salatzeko. 1945ean Fronte Nuovo dell Arti taldeko kide egin zen, Fontana, Vedova, Morlotti, Turcato, Corpora eta Vianirekin, besteak beste. 1952an Veneziako Biurtekoan parte hartu zuen Battaglia di Ponte dell'Ammiraglio obrarekin, eta eztabaida handiak piztu zituen berriro ere. 1965ean Uomo che legge il giornalle eskultura handia egin zuen. Guttusoren obran nabaria da Goyaren eta Picassoren Gernikaren eragina, estiloagatik ez ezik, baita artista horiek beren obran txertatu zuten kutsu politikoarengatik ere.
San Vicente basilika (Ávila)
Deskribapena
Alde zaharrenak buru triabsidal eta traseptua dira. Geldialdi bat ondoren, XII. mende erdian mendebaldeko fatxada eraiki zen; bertan Kristo eta apostoluen irudiekin ornitutako arkibolta handiak ikus daitezke. Kriptak, bestetik, hiru kaperetan zatituta dago.
Eliza barruan elementu nagusia XII. mendeko Anaia-arreba Martirien Zenotafioa da. Zenotafio horretan martirien gorpuzkinak gordetzen ziren. Oso ondo kontserbatuta dago eta Espainiako eskultura erromanikoaren lan nagusietariko bat da.
Blanefield
, 'Strath Bhlàthain', Eskoziako udalerri bat da, Stirling konderrian.
Pablo Sorozabal Serrano
Pablo Sorozábal Serrano (Madril, 1934ko abenduaren 16 - Madril, 2007ko irailaren 6), musikagile, idazle eta itzultzaile espainiarra. Pablo Sorozabal musikagilearen semea, Euskal Herriarekin lotura handia izan zuen. Argazkilari gisa ere lan interesgarriak plazaratu zituen.
Biografia
Pablo Sorozabalen eta Enriqueta Serrano abeslariaren semea, Madrilgo Goi Mailako Errege-Musika Kontserbatorioan musika ikasi zuen; baita ere piano Manuel Carra maisuarekin. Donostian, bestetik, Francisco Escuderorekin konposizioa. Izan ere, beti oso autodidakta izan zen. Londresko Royal School of Music onartua, haren amaren heriotza gertatu zenean Madrilen aitarekin gelditzea erabakia zuen. Donostian eta Aia bizi izan zen. Teresa Gómez-ekin ezkondu zen; Teresa Antonio Gómez Cano margolariaren alaba zen. Bi seme-alabak izan zituen: Pablo eta Teresa.
Literatura lanak
Cuadernos Hispanoamericanos eta Hora de poesía aldizkarien kolaboratzailea izan zen.
Musika lanak
Oso genero desberdinetan aritu zen:
Tierra Roja (1967). Alfonso Sastreren liburu batean oinarrituta Sorozabalek libretoa eta musika egin zuen.
"Cantos de Amor y Lucha I" (1964), 5 Lieder, Miguel Hernández eta Rafael Alberti poemetan oinarrituta. "Cantos de Amor y Lucha II" (1965), 5 Lieder Rafael Alberti poemetan oinarrituta. "Cantos de Amor y Paz I" (1967), 7 Lieder Gloria Fuertesen poemetan oinarrituta. "Cantos de Amor amargo" (1968), 3 Lieder Miguel Henándezen poemetan oinarrituta.
Lan ugari egin zituen. Azkena Walt Whitmanren poema baten gainean eginiko For you edo Democracy (1970).
1983an Himno de la Comunidad Autónoma de Madrid ereserkiaren musika egin zuen. Letra de Agustín García Calvo idazlearena da.
¡Ay Carmela! eta Kabaret para tiempos de Krisis antzezlanetarako musika.
Aitarekin, Pablo Sorozabal Las de Caín zarzuelaren musika egin zuen. Libretoa Álvarez Quintero anaiena zen. 1958an Madrilgo Zarzuelako Antzokian taularatu zen, arrakastarekin plazaratutako azkenetariko zarzuela izanik.
Itzulpenak
Hiru hizkuntzetatik itzulpenak egin zituen: alemana, frantsesa eta ingelesatik. Besteak beste, idazle hauen lanak itzuli zituen: Franz Kafka, Theodor Fontane Günter Wallraff eta Büchner.
Pontika
Pontika Errenteriako auzo bat da, Beraun auzoaren azpiko aldean eta erdialdetik hurbil kokatutakoa. Auzoa pisu askotako dorre moduko etxeez osatuta dago. Bertan, Errenteriako udaltzainen komisaldegia dago, besteak beste.
Etimologia
Ziurrenik, auzoaren izenaren jatorria gaskoia da, Pontika gaskoiko pountarique, pounterique edo pountrique (passerelle, petit pont) hitzetik eratorria dagoela dirudi eta.
Mostaganem
Mostaganem (مستغانم, Mustaġānam edo Mustaġānim; Mustɣanem) Aljeriako hiria da, izen bereko probintziako hiriburua dena. XI. mendean sortu eta Murustage izena eman zioten nahiz eta sustrai puniko eta erromatarrak izan.
Manson familia
Manson familia, Kalifornian ezarritako sekta bat izan zen. Charles Manson-ek gidatzen zuen 1960-ko hamarkadaren bukaeran. 1969-ko abuztuaren 9an; Sharon Tateren eta beste lau pertsonen hilketaren ondorioz egin ziren ezagunak. Hilketa hauek, Tex Watson eta Manson Familiako beste hiru pertsonek burutu zituzten, Charles-en agintapean.
Manson familiaren formaketa
Udaren bukaeran, Manson eta bere “familia” hippie estilora apaindutako autobus batekin, iparraldetik Washingtonera joan ziren. Ondoren, Estatu Batuetatik ibili izan ziren, leku ezberdinetan biziz, ala nola, Topangan, Malibun edo Venice Beach-en.
Manson eta <<Helter Skelter>> abestia
1968ko urrian, Manson Familia, Californian kokaturiko Heriotzaren Haranean ezarri ziren, non, abandonaturiko bi arrantxo okupatu zituzten, Myers eta Barker deiturikoak. Spahn Arrantxoa bueltatu zirenean, Manson eta Watsonek, Topangan zuten lagun bat bisitatu zuten, zeinek The Beatles-en The White Album-eko hainbat abesti abestu zizkien. Momentu horretan Manson, taldearekin obsesionatu zen.
Denbora luzean zehar, arraza beltzekoen altxamenduaren berri ematen ibili zen Manson, eta Martin Luther King-en hilketan jartzen zuen fokoa. Urte Berriaren aurreko egunean, Myers arrantxoan elkartu ziren Manson Familiako kideek, eta The Beatels-en iragapena, berak zuenarekin bat zetorrela adierazi zien.
1969ko urtarrilean, Manson Familia desertutik ihes egin zuen eta Canoga Park-eko etxe batean ezarri ziren, Spahn Arrantxotik urbil, Los Angeleskeko egoera kontrolatzeko. Bertan, ezagutzan murgiltzeko aukera izango zuten, eta “Yellow Submarine” deitu zioten toki horri, The Beatles taldearen abestiari erreferentzia eginez. Han, “arraza beltzen altxamenduari” aurre egiteko prestatu ziren.
Abesti honengatik, Manson famillia hainbat hilketa egin zituen, Charles Mansonek bideratuta. Hilketen biktimak, “arraza beltzen altxamendu” horrekin lotura zuten, Mansonen arabera. Paretetan, The Beatles-en abestiaren izenburua odolez idazten zuten.
Crowe-ren hilketa sahiakera
1969-ko ekainean, Mansonek, Manson Familiari, Helter Skelter abestiak esaten zuena beltzei jakinarazi behar zietela esan zuen. Horretarako, Watson diru bila bidali zuen. Honek, Bernard Lotsapoppa Crowe droga-saltzaileari maula eginez lortu zuen dirua. Crowe-k, Spahn arrantxoko pertsona guztiekin bukatzeko mehatxua zion.
Horren ondorioz, urte horretako, uztailaren 1-ean, Manson Croweri tiro egin zion bere Hollywood-eko apartamenduan. Crowe ez zen hil. Baina, Mansonek baietz uste izan zuen. Ala ete, telebistan ez zen agertu eta mendeku baten zain egon ziren Manson Familiakoak. Horretarako prestatu ziren, guardiak eta entrenamenduen bidez.
Hinman-en hilketa
1969-ko ekainaren 25-an, Manson, kide batzuk bidali zituen Gary Hinman musikariaren etxera, haien artean Bobby Beausoleil, Mary Brunner eta Susan Atkins. Izan ere, Hinmanek kalitate txarreko drogak eman zizikien familiako kideei eta hauek haien dirua berreskuratu nahi zuten.
Hinman bi egunez izan zuten bahituta, eta Manson agertu zenean, belarria moztu zion. Ondoren Beausoleil laban batekin hil zuen eta azkenik horman “Political piggy” eta pantera baten hanka marraztu zuten, Pantera Beltzak taldea inplikatzeko.
Abuztuaren 6an Beausoleil atxilotu zuten Hinmanen kotxea gidatzen aurkitu zutelarik, baita hilketa-arma hor zegoelarik.
Sharon Tate-n hilketa
Abustuaren 8an, Manson, Watson bidali zuen, Susan Atkins, Linda Kasabian eta Patricia Krenwinkel-ekin, Melcher bizi zen etxera. Eta han “modu txarrenean, dagoen mundu guztia suntsitzeko” mandatua eman zien.
Etxean, Sharon Tate zegoen, zoztzi hilabetez aurdun, bere laguna Jay Sebring, ileapaintzailea, Polanskire lagun eta gionista bat Wojciech Frykowski deiturikoa eta Abigail Folger bere neskalaguna eta Folgers kafe enpresaren jabegaia. Tateren senarra, Polanski, Londresen zegoen, pelikula baten proiektuan lanean. Tate, hiru aste lehenago bueltatu zen Estatu Batuetara.
Roman Polanski, Sharon Tate-ren senarra. Londresen zegoen hilketa momentuan.
Belar txarrez beteriko muro batengatik sartu ziren, arropa garbi eta labanez beteriko saku batekin. Tex Watson, rebolber bat eta nyloneko 13 metro soka zeraman. Sartu bezain pronto, Steven Parent, 18 urtekoa, etxetik ateratzeko bidean zegoen bere kotxean. Hori ikustean, Tex, bere kotxera hurbildu zen eta lau tiro egin zizkion Steveni.
Susan Atkins 2001-ean, Manson Familiaren kidea, eta Sharon Tateren hiltzaileetako bat.
Oso modu agresiboan hil egin zituzten etxean zeuden guztiak. Etxetik ibili ziren haien biktiman ikusten denboratzo batez, gero diru guztia kendu zieten, eta azkenik, hauen erresistentzia egonda ere, guztiak hiltzea lortu zuten.
Bukatzeko, Susan Atkins, Tateren odolarekin “PIG” (txerria)  hitza idatzi zuen horman.
LaBianca-ren hilketa
Leslie Van Houten 1999-an, Manson Familiaren kidea eta, Leno eta Rosemary LaBianca-ren hiltzaile bat.
Sharon Tate-ren etxeko krimenaren ondorengo gauean, Manson Familiako sei kidek abiatu ziren betebehar bereiekin. Aurreko hilketakoek eta Leslie Van Houten eta Steve Dennis Grogan. Eta dena info ateratzen zela bermatzeko Manson break joan zen oraingo honetan.
Leno LaBiancaren etxea aukeratu zuten oraingoan. Manson pistolarekin seinalatzen esnatu zuen Leno. Etxean Rosemary, Lenoren emaztea bazegoen ere. Bikotearen buruak estali zituzten. Manson etxetik irten zen eta Krenwinkel eta Van Houten barrura bidali zituen hilketa burutzeko.
Bukatzean, Watson, Lenoren gorpuan "war" hitza idatzi zuen odolarekin.
Rosemary-k 41 labankada jaso zoituen.
Hilkeren ostean, Tex eta Watson etxean bertan dutxa bat hartzen zuten bitartean, Krenwinkel-ek "rise" (euskaraz: altzatu) eta "death to the pigs" (euskaraz: hilketa txerrientzat) idatzi zuen LaBianca gizonaren odola erabiliz.
Shea-ren hilketa
1971-ean egindako juizo batean, Manson Gary Hinman eta Donald Shorty Shearen hilketen egile deklaratu zuten.
Shearen gorpua, hainbat urte geroago agertu zen, Grogan-en laguntzari esker. Berak esan baitzuen non zegoen gorpua.
Steve Grogan eta Bruce Davis hil zuten Shea, Manson-en aginpean. Honel, beste hilketa batzuen berri zuelaren uste izateagatik.
Epicrates maurus
Epicrates maurus Epicrates generoko animalia da. Narrastien barruko Boidae familian sailkatuta dago.
Manson familia
Shea-ren hilketa
Urteak pasata, ez zen jakin ondo zer gertatu zen honen hilketan zehar.
Dennis Wilson-ekin harremana
Dennis Wilson: The Beach Boys bateriajolea 1971-an.
Charles Manson, Dennis Wilson (The Bech Boys-eko bateriajolea) 1968-an ezagutu zuen. Stanley Sapiroren (Wilsonen laguna eta ondoren letrista) aburuz, agun batean, auto-stop egiten ari ziren bi neska hartu zituen Dennis-ek, eta Manson Familiaren parte ziren. Neska hauek, Charlie Mansonen inguruan hitz egiten zuten “magoa” bezala. Bere etxera heltzean, Manson aurkitu zuen eta bere etxean hainbat emakume, Dennis-en ahulezia zirenak.
Mansonek esan bezala, zenbait abesti grabatu zituen:
Dennisekin nengoen, bere nebaren estudioan eta hamar abesti inguru grabatu genituen
Hala ere, The Beach Boys taldea, zurrunki ezeztatu izan ditu deklarazio horiek.
Jean-Pierre Danguillaume
Jean-Pierre Danguillaume (Joué-lès-Tours, 1946ko maiatzaren 25a) frantziar txirrindulari ohia da, profesionala 1970etik 1978 arte.
Amateurretan Bakearen Lasterketa irabazi zuen. Profesionaletan, FrantziakoTourreko zazpi etapa eskuratu zituen eta 1975eko Munduko errepideko txapelketan hirugarren sailkatu zen. Erretiratu ostean, kirol zuzendaria izan zen Mercier-BP taldean.
Anaia Jean-Louis txirrindulari profesional izan zen, baita osaba Camille Danguillaume ere (honako hau 1950ean lasterketa batean gertatutako istripuan hila).
Sailkapen orokorra Itzuli Handietan eta Munduko txapelketan
—: ez zuen parte hartu
UT: utzi, ez zuen amaitu
Hirundo angolensis
Hirundo angolensis Hirundo generoko animalia da. Hegaztien barruko Hirundinidae familian sailkatua dago.
May House
May House Txinako Herri Errepublikako Hong Kong hirian dagoen etxebizitza etxe orratz bat da. Guztira 206 metro eta 47 solairu dauzka eta 2004an amaitu zuten eraikitzen.
Hohfrankenheim
Hohfrankenheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Hohfrankenheim udalerrian erroldatutako biztanleak 259 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 96 etxebizitza zeuden, 90 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 7 hutsik zeuden. 91 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 90 etxebizitza nagusietatik 68 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 66 etxek bost zituzten. 80 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 53 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 184 ziren, horien artean 140 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 140 pertsona aktiboetatik 132 lanean zeuden (73 gizon eta 59 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Hohfrankenheim udalerrian 91 unitate fiskal zeuden, 265 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.950 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 zurginak, 3 iturginak eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Hohfrankenheim udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 440 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Toto (taldea)
Toto, AEBetako rock talde bat da. 1977an Los Angeles hirian sortu zen. Gaur egun, Steve Lukather, David Paich, Steve Porcaro eta Joseph Williams musikariek osatzen dute, eta iraganean baita David Hungate, Bobby Kimball, Jeff Porcaro, Mike Porcaro, Fergie Frederiksen, Jean-Michel Byron, Simon Phillips, Greg Phillinganes eta Keith Carlock musikariek ere.
Beren abesti ezagunenak "Hold the Line", "Rosanna" eta "Africa" dira.
Pseudophoxinus fahrettini
Pseudophoxinus fahrettini Pseudophoxinus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Tremedal
Tremedal Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Cynoglossus lida
Cynoglossus lida Cynoglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Landeira (Negreira)
Santo Estevo de Landeira, Espainiako Galizia autonomia erkidegoko Negreira udalerrian dagoen parrokia bat da, Coruñako probintzian. 2014an 248 biztanle zituen.
Menznau
Menznau Suitzako udalerria da. Luzerna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Galeus polli
Galeus polli Galeus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Marpiré
Marpiré (bretainieraz Marbereg) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Banyeres de Mariola
Banyeres de Mariola Valentziar Erkidegoko udalerria da, Alcoià eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua. Vall de Biar eskualde naturalean ere kokatua da, geografikoki Vinalopó ibaiko arroaren goialdean egonik.
Maršová-Rašov
Maršová-Rašov Eslovakiako udalerri bat da, Bytčako barrutian kokatuta. 9,61 km²ko azalera du eta 895 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1400. urtekoa da.
Karga elektriko
Karga elektrikoaren ezaugarri bat, edozein prozesu fisikotan, sistema itxi baten barruan karga osoa mantendu egiten dela da. Hau da, karga positibo eta karga negatiboen batura algebraikoa ez da denborarekin aldatzen.
Robert Millikanek azaldu bezala, karga elektrikoa mugatua da. Elektroiek -1 balioko oinarrizko karga dute, -e sinboloaz idazten dena; protoiek, +1 edo + e; eta quarkek, -1/3 eta +2/3, baina ez dira aske aurkitu naturan.
Karga elektrikoa magnitude fisikoa denez, hainbat unitate daude neurtzeko. Nazioarteko Unitate Sistemaren unitatea coulomb izenekoa da (\text {C}) eta ampere bateko intentsitate elektrikoko korrontean segundo batean igarotzen den karga elektrikoa da. Hain zuzen, \text {e} oinarrizko kargak, protoiaren karga elektrikoak alegia, balio hau du: Bestalde, cgs sisteman statcoulomba izeneko unitatea erabiltzen da.
Ikuspegi orokorra
Karga, materiaren oinarrizko propietatea da, honek erakarpen edo aldarapen elektrostatikoa erakusten du beste materia kargatu baten presentzian. Karga elektrikoa partikula azpiatomiko askoren propietate bereizgarria da. Partikula askeen kargak oinarrizko kargaren (e) multiplo osoak dira; karga elektrikoa kuantifikatuta dagoela esaten dugu. Michael Faraday, bere elektrolisiaren esperimentuetan, karga elektrikoaren izaera diskretuaz ohartzen lehena izan zen. Robert Millikanen olio tantaren esperimentuak gertakari hau zuzenean frogatu zuen eta oinarrizko karga neurtu zuen. Partikula mota batek, quarkak, -⅓ edo +⅔ eko karga izan dezakeela aurkitu da, baina quark askeak ez dira inoiz ikusi.
Elektroi baten karga negatiboa (-e) eta protoiarena positiboa (+e) dela hitzartuta dago. Zeinu bereko kargak dituzten kargaturiko partikulek elkar aldaratzen dute eta zeinu desberdinekoak, aldiz, erakarri. Coulomb-en legeak bi partikularen arteko indar elektrostatikoa kuantifikatzen du, indarra  haien kargen produktuaren proportzionala dela eta haien arteko distantziaren karratuaren alderantziz proportzionala dela baieztatuz.
Antipartikula baten karga dagokion partikularen berdina da, baina kontrako zeinuarekin. Objektu makroskopiko baten karga elektrikoa berau osatzen duten partikulen karga elektrikoen batura da. Karga hori txikia izan ohi da, materia atomoz osatua dagoelako eta orokorrean atomoek protoi eta elektroi kopuru berdina izaten dutelako. Kasu honetan karga totala nulua izango da atomoa neutro bihurtuz.
Ioi bat, elektroi bat edo gehiago galdu edo irabazi dituen atomoa (edo atomo multzo bat) da, galdu egiten dituen kasuan karga totala positiboa izango da (katioia) eta irabazten dituenean, aldiz, negatiboa (anioia). Ioi monoatomikoak atomo bakarraz daude osatuta, ioi poliatomikoak, aldiz, elkar lotuta dauden bi atomo edo gehiagoz, kasu bakoitzean karga total positibo edo negatiboa duen ioi bat emanez.
Objektu makroskopikoen formatze prozesuan, atomo osagaiak eta ioiak konbinatu egiten dira; atomo neutroekin elektrikoki lotzen diren konposatu ioniko neutroez osatutako egiturak osatzeko. Beraz, objektu makroskopikoek neutroak izateko joera dute orokorrean, baina hauek oso gutxitan izan ohi dira erabat neutroak.
Batzuetan objektu makroskopikoek materialean zehar banatutako ioiak izaten dituzte, objektuari karga total positibo edo negatiboa emanez.
Gaussen metodoa
Carl Friedrich Gaussek teknika matematiko garrantzitsuak garatu zituen (Gaussen metodoetan laburtuak), Zeresen orbita zehazteko erabili zirenak.
Karga elektriko
Ikuspegi orokorra
Halaber, elementu eroaleekin egindako objektu makroskopikoek erraztasun gehiago edo gutxiagorekin (elementuaren arabera) har edo eman ditzakete elektroiak, eta ondoren karga total  negatibo edo positiboa manten dezakete era mugagabean. Objektu baten karga elektriko totala ez nulua eta higiezina denean, elektrizitate estatikoa dugula esaten da. Hau erraz sor daiteke bi material desberdin igurtziz, hala nola, anbarra ilajearekin edo beira zetarekin. Modu honetan, material ez-eroaleak maila esanguratsuan karga daitezke, positiboki edo negatiboki. Material batetik hartutako karga beste materialera eramaten da, magnitude bereko kontrako karga atzean utziz. Kargaren kontserbazioaren legea beti aplikatzen da: karga negatiboa hartzen duen objektuari magnitude bereko karga positiboa utziz eta alderantziz. Objektu baten karga osoa nulua izan arren, karga objektuan zehar era ez uniformean banatuta egon daiteke (adibidez, kanpo eremu elektromagnetiko baten eraginez edo molekula polar lotuengatik). Horrelakoetan, objektua polarizatuta dagoela esaten da. Polarizazioaren eraginez sortutako karga, karga lotua izenarekin ezagutzen da; eta kanpotik irabazi edo galdutako elektroiek sortutako kargari karga askea deritzo.
Listorreta
Listorreta Errenteriako mendi-inguru bat da, baserriz osaturikoa. Bertan, hainbat askaldegi, jatetxe eta sagardotegi dago.
Karga elektriko
Ikuspegi orokorra
Norabide zehatz batean metal eroaleetan zeharreko elektroien mugimendua korronte elektrikoa da.
Listorreta
Inguru honetan hainbat kobazulo dago, Aitzbitarte eta Landarbaso dira ezagunenak. Halaber, Urdaburu mendira igotzeko ohiko abiapuntua da.
Karga elektriko
Kargaren natura
Karga elektrikoa materiaren propietate intrintsekoa da, bi modutan azaltzen dena. Modu horiek Benjamin Franklin ek deitu zituen moduan jarraitzen dute: karga positibo eta negatiboak. Mota bereko kargek elkar aldaratzen dute, eta mota ezberdinekoak erakarri. Teoria kuantiko erlatibistaren etorrerarekin, partikulek karga elektrikoaz gain (nulua izanda edo ez), momentu magnetiko intrintseko bat dutela frogatu zen, spin deiturikoa, mekanika kuantikoari erlatibitate bereziaren teoria aplikatzearen ondorioz.
Oinarrizko karga elektrikoa
Fisikaren gaur egungo ikerketek adierazten dutenez, karga elektrikoa propietate kuantizatua da. Kargaren oinarrizko unitatea elektroiarena da,, eta oinarrizko karga izenaz ezagutzen da. Gorputz baten karga elektrikoaren balioa, q edo Q sinobolez adierazten, eta objektuak dituen gehiegizko elektroien edo horienen gabeziaren kopuruaren arabera neurtzen da.
Propietate hori kargaren kuantizazio moduan ezagutzen da eta oinarrizko balioa bat dator elektroiak duen karga elektrikoaren balioarekin, e moduan adierazten dena. Fisikoki existitzen den edozein q karga, q=Nemoduan idatz daiteke, N zenbaki osoa izanda, positibo zein negatiboa.
Konbentzioz elektroiaren karga -e moduan adierazten da; protoia rena, +e; eta neutroia rena, 0. Partikulen fisikak aldarrikatzen du quark en kargak, protoiak eta neutroiak osatzen dituzten partikulak, karga elemental honen balio frakzionarioak hartzen dituztela. Hala ere, inoiz ez dira quark askeak ikusi, eta beraien kargen balioak osotasunean +e batzen dute protoiaren kasuan, eta 0 neutroiaren kasuan.
Karga magnitude kuantizatua izatearen erabateko azalpenik ez badago ere, karga elementalaren multiplo bezala bakarrik ager daiteke. Zenbait ideia proposatu dira:
Coulomb baten karga elektrikoa elektroiren kargari dagokie. Elektroiaren kargaren balioa Robert Andrews Millikan-ek zehaztu zuen 1910 eta 1917 urteen artean. Gaur egun, Nazioarteko Sisteman duen balioa honako hau da, argitaratutako CODATAren konstanteen azken zerrendaren arabera :Bestalde, coulomb unitatea oso handia izanik, aplikazio batzuetan ez da erabilgarria, eta beraren azpimultiplo hauek erabiltzen dira askotan:
Sarritan CGS sistema ere erabiltzen da, non karga elektrikoaren unitatea franklin izenekoa den (\text {Fr} sinboloa). Oinarrizko kargaren balioa ingurukoa da.
Karga elektrikoa gorputzetan
Elektrikoki neutroa den gorputz batek karga elektrikoak irabazi edo galtzea eragiten duen efektuari elektrizazioa deritzo. Gorputzen karga elektrikoa aldatzeko hainbat modu daude, eta honako hauek dira:
Unitateak
SI-ko karga elektrikoaren unitatea Coulomb-a da (ikurra:C). Coulomb-a ondorengo eran definitzen da: eroale elektriko baten zeharkako sekziotik pasatzen den karga kantitateak daraman amperea segundoko. Unitate hau 1946an proposatua izan zen eta 1948an berretsia. q ikurra elektrizitate edo karga kantitatea adierazteko erabili ohi da. Karga elektrikoaren kantitatea zuzenean neur daiteke elektrometroaren bidez edo zeharka galvanometro balistiko batekin.
Karga kopurua elektroi baten (oinarrizko karga) oinarrizko konstante gisa dago definitua SI-an (2019ko maiatzaren 20az geroztik). Oinarrizko kargaren balioa, SI-ko karga elektrikoaren unitatean adierazita 1,602176634×10−19 C da zehazki.
Kargaren izaera kuantifikatua aurkitu ondoren, 1891n George Stoney-k “elektroi” unitatea proposatu zuen karga elektrikoaren oinarrizko unitatea adierazteko. Hau JJ Thomsonek partikula aurkitu (1897) aurretik izan zen. Gaur egun, oinarrizko karga edo, besterik gabe, “e” esaten zaio. Kargaren neurria oinarrizko kargaren (e) multiplo bat izan behar da, nahiz eta badirudien eskala handietan kargak kantitate erreal gisa jokatzen duela. Zenbait testuingurutan esanguratsua da kargaren zatikiaz hitz egitea; adibidez kondentsadore baten kargatzean edo Hall efektu kuantiko zatikatuan.
Faraday unitatea batzuetan elektrokimikan erabiltzen da. Kargaren faraday bat, elektroi mol baten kargaren magnitudea da, hau da, 96485.33289 (59) C. SI ez den unitate sistemetan (adibidez cgs-an) karga elektrikoa oinarrizko hiru kantitatetan adierazten da (luzera, masa eta denbora) SI-an ez bezala. Azken honetan lau kantitate erabiltzen dira: luzera, masa, denbora eta korronte elektrikoa.
Historia
Antzinatik, jendeak lau fenomeno mota ezagutzen zituen. Gaur egun karga elektrikoaren kontzeptuaz azaltzen direnak: (a) tximista, (b) torpedo arraina (edo arraia elektrikoa), (c) San Telmo sua, eta (d) ilajeaz igurtzitako anbarrak objektu txiki, arinak erakartzen dituela.
Anbar efektuaren berri lehenengoz Miletoko Thalesek izan zuela esaten da askotan. Thales, antzinako Greziako matematikaria, K.a 624tik k.a 546. urtera bizi izan zen, baina ez dago argi Thalesek anbarrari buruzko idatzirik utzi zuenik. Anbarrari buruzko ebidentzia III. mendearen hasierako idazki batetik ezagutzen da. Idazki honetan ikus daiteke anbarraren efektuaren berri bazutela gutxienez K.a 600. urtea baino lehen, baina Thalesek azaltzen zuen objektu bizigabeek arima zuten froga zela fenomeno hau. Beste modu batera esanda, ez zegoen karga elektrikoari buruzko inolako arrastorik. Oro har, antzinako greziarrek ez zituzten ulertzen lau fenomeno mota horien arteko loturak. Greziarrek ikusi zuten kargatutako anbar botoiek ilea bezalako objektu arinak erakar zitzaketela. Are gehiago, aurkitu zuten anbarra nahikoa denboran igurtziz gero, txinparta elektrikoa ager zitekeela; aitzitik, ez dago garbi txinparta elektrikoaren aipamenik egon zenik XVII. mendearen bukaerara arte. Propietate hori efektu triboelektrikotik dator. XII. mendearen amaieran, azabatxeak, ikatz forma trinkotuak alegia, anbar efektua erakusten zuela adierazi zen eta XVI. mendearen erdialdean, Girolamo Fracastorok, diamanteak ere efektu hori erakusten zuela aurkitu zuen. Fracastorok eta beste batzuek, batez ere Gerolamo Cardanok, ahaleginak egin zituzten fenomeno horren inguruko azalpena aurkitzeko.
Antzinatetik kuantitatiboki aztertu izan diren astronomia, mekanika eta optikarekin alderatuta, fenomeno elektrikoen etengabeko ikerketa kualitatibo eta kuantitatiboen hasiera William Gilbert zientzialari ingelesak 1600. urtean idatzitako De Magnete liburuarekin hasi zen. Liburu honetan, atal txiki bat zegoen, non Gilbertek anbar efektuari buruz hitz egiten zuen, lehenagoko teoria asko aipatuz, eta latineko electrica hitza erabili zuen (ἤλεκτρον (ēlektron), greziar anbar hitza). Latinezko hitza ingelesera electrics gisa itzuli zen. Gilberti electrical (elektriko) hitzaren egiletza ere eman zioten; aldiz, electricity (elektrizitate) hitza beranduago agertu zen Thomas Brownen eskutik; 1646. urtean Pseudodoxia Epidemica bere liburuan idatzi zuen hura. (Xehetasun linguistiko gehiagorako ikus Elektrizitatearen etimologia). Gilbert-en hipotesiaren arabera, anbar efektu hori beste objektu batzuen gainean eragiten duen eflubio baten bidez azal liteke (objektu elektrikoetatik isurtzen den partikula-jario txikia, bere gorputza edo pisua gutxitu gabe). Jario elektriko materialaren ideia horrek eragina izan zuen XVII eta XVIII. mendeetan. Gainera ideia hori XVIII. mendean  "fluido elektriko"-ari (Dufay, Nollet, Franklin) eta "karga elektriko"-ari buruz garatutako ideien aurrekaria izan zen.
1663 inguruan Otto von Guericke- k seguruenik lehenengo sorgailu elektrostatikoa zena asmatu zuen, baina ez zuen gailu elektriko gisa ezagutarazi eta oso esperimentu elektriko gutxi egin zituen harekin. Europako beste aitzindari batzuen artean Robert Boyle aurki dezakegu, 1675ean fenomeno elektrikoei soilik eskainitako lehen liburua ingelesez argitaratu zuen zientzialaria. Bere lana Gilbert-en ikerketen errepikapena izan zen neurri handi batean, baina beste "elektriko" batzuk ere identifikatu zituen eta bi gorputzen arteko elkar erakarpena aztertu zuen.
1729an Stephen Gray astronomo ingelesa elektrizitate estatikoarekin esperimentatzen ari zen; kristalezko hodi baten bidez sortzen zuen hura. Orduan ohartu zen kortxo bat, hodia hautsetik eta hezetasunetik babesteko erabiltzen zena, elektrifikatu (kargatu) egiten zela. Halaber, beste esperimentu batzuetan (adibidez, kortxoa makil meheak sartuz luzatzea) erakutsi zuen —lehen aldiz— eflubio elektrikoak (Gray-k deitu zituen moduan) distantzia batean zehar transmititu(eroan) egin zitezkeela. Grayk karga hari (765 oin) eta alanbre (865 oin) bidez transmititzea lortu zuen. Grayk material desberdinen garrantzia aurkitu zuen, eflubio elektrikoen eroapena erraztu edo oztopatu egiten baitzuten. John Theophilus Desaguilers-i, Gray-ren esperimentu asko errepikatu zituen zientzialariari, eroale eta isolatzaile terminoen egiletza eman zioten; hauek halaber esperimentuetan materialek zuten jarrera deskribatzeko balio dute. Grayk indukzio elektrikoa ere aurkitu zuen (hau da, karga objektu batetik bestera inolako kontaktu fisikorik gabe transmititu ahal izatea). Adibidez, erakutsi zuen kargatutako beirazko hodi bati, hari batek mantentzen zuenari, berunezko puska bat hurbilduz, baina hodia ukitu gabe, beruna elektrifikatzea lor zitekeela (adibidez, letoizko limak erakarri eta uxatzeko). Fenomeno hori eflubio elektrikoen ideiaren bidez azaltzen saiatu zen.
Gray-ren aurkikuntzek aldaketa garrantzitsua eragin zuten karga elektrikoari buruzko ezagutzaren garapen historikoan. Eflubio elektrikoa objektu batetik bestera pasa ahal izateak propietate hau igurtzitako gorputzetan gertatzen denaren antzekoa dela ikusarazi zuen.
1733an, Charles Fran'ois de Cisternay du Fay-k, Grayren lanetan oinarrituta, hainbat esperimentu egin zituen ( Mémoires de l ' Académie Royale des Sciences-en argitaratua-n idatziak ), eta erakutsi zuen ia sustantzia guztiak “elektrifikatzea” posible zela metalak eta jariakinak izan ezik. Gainera, proposatu zuen bi elektrizitate mota zeudela non batak bestea deuseztatzen zuen. Honi bi jariakinen teoria deitu zion. Fay-k esan zuen beira zetaz igurzten zenean, beira beiradun elektrizitatez kargatzen zela eta anbarra ilajeaz igurzten zenean, berriz, erretxindutako elektrizitateaz. Aro garaikideko ulermenaren arabera, karga positiboa zetazko zapi batekin igurtzi ondoren kristalezko hagatxo baten karga bezala definitzen da, baina arbitrarioa da zein karga motari deitzen zaion positibo eta negatibo. Garai hartako bi fluidoen beste teoria garrantzitsu bat Jean-Antoine Nollet-ek (1745) proposatu zuen.
1745. urtera arte, elektrizitate erakarpenaren eta aldarapenaren azalpen nagusia elektrizatutako gorputzek eflubioa eman zezaketen ideia izan zen. Benjamin Franklin- ek esperimentu elektrikoak hasi zituen 1746 amaieran, eta 1750. urterako elektrizitatearen fluido bakarreko teoria garatu zuen. Horretarako, oinarritu zen igurtzitako beira batek, beira hori igurzteko erabili den oihalaren karga bera baina kontrakoa jasotzen zuela ikusten zen esperimentuan. Franklin-ek elektrizitatea materia guztietan zegoen fluido ikusezin mota gisa imajinatzen zuen; adibidez, uste zuen Leyden ontzi bateko kristala zela metatutako karga gordetzen zuena. Bere ustez, gainazal isolatzaileak igurtziz gero, fluido horrek kokapena aldatzen zuen eta fluido horren fluxuak korronte elektrikoa osatzen zuen. Halaber, planteatu zuen materiak fluido gehiegi izanez gero positiboki kargatuta egongo zela eta gutxiegi bazuen negatiboki.
Positibo terminoa elektrizitate beiratsuarekin lotu zuen eta negatiboa erretxindutako elektrizitatearekin. Hori guztia bere lankide Peter Collinson-engandik jasotako kristalezko hodi batekin esperimentu bat egin ondoren. Esperimentu honetan, A parte-hartzaileak kristalezko hodia kargatu zuen eta B parte-hartzaileak hodi hori ukitu behar zuen kalanbrea jasotzeko. Franklin-ek B partaidea positiboki kargatuta zegoela ikusi zuen kalanbrea jaso ondoren. Zalantza dago ea William Watson independenteki fluido bakarreko azalpen berera iritsi ote zen garai hartan (1747). Watsonek, Franklin-ek Collinson-i idatzitako gutuna ikusi ondoren, 1747ko udaberrian Franklin-en azalpen bera aurkeztu zuela dio. Franklin-ek Watson-en zenbait lan aztertu zituen bere esperimentuak eta analisiak egin aurretik, seguruenik esanguratsua izan zen Franklinen lanetan izan zuen eragina. Fisikari batek iradokitzen du Watsonek lehenik fluido bakarreko teoria proposatu zuela, eta geroago gehiago landu zuela.
Gaur egun jakina da Franklin eredua funtsean zuzena zela. Karga elektriko mota bakarra dago, eta aldagai bakarra behar da karga kopuruaren jarraipena egiteko.
1800. urtera arte karga elektrikoaren eroankortasuna deskarga elektrostatikoa erabiliz soilik aztertzen zen. 1800. urtean Alessandro Volta izan zen lehena karga bide itxi baten bidez etengabe mantendu zitekeela erakutsi zuena.
1838an, Faradayk indar elektrikoaren azalpen teoriko bat planteatu zuen, baina ez zuen adierazi honen iturri jariakin bat, bi edo bat ere ez zen. Bere arreta jarri zuen polarizagarritasunean. Partikulen egoera normala polarizatu gabe egotea da eta polarizatzen direnean, berriz egoera ez polarizatura itzultzeko joera izaten dute.
Elektrodinamikaren inguruko teoria-ikuspegia garatzerakoan (1850eko hamarkadaren erdialdean hasita), James Clerk Maxwellek karga elektrikoa objektuetan pilatzen den sustantzia berezi gisa kontsideratzeari uzten dio, eta karga elektrikoa eremu elektrikoan energia eraldatzearen ondoriozko fenomenotzat ulertzen hasi zen. Kuantikaren aurreko ulermen horrek karga elektrikoaren magnitudea kantitate jarraitutzat jo zuen, baita maila mikroskopikoan ere.
Kargaren eragina elektrostatikan
Marruskaduraren bidez elektrifikatzea
Beira zati bat eta erretxin zati bat —bietako batek ere ez dute inolako propietate elektrikorik— elkarrekin igurtzi eta igurtzitako gainazalekin kontaktuan uzten direnean, oraindik ez dute propietate elektrikorik erakusten. Bananduta, elkar erakartzen dute.
Bigarren beira zati bat bigarren erretxin zati batekin igurtzi eta gero, bereizi eta esekitzen baditugu lehengo beira  eta erretxinetik gertu, honelako fenomeno hauek gertatzen dira:
Erakarpen eta uxatze hori fenomeno elektrikoa da, eta horiek erakusten dituzten gorputzak elektrizatuta edo kargatuta daudela esaten da. Gorputzak beste modu askotan elektrizatu daitezke, baita marruskaduraz ere. Bi beira zatien propietate elektrikoak elkarren antzekoak dira baina bi erretxin zatien aurkakoak: beirak erretxinak aldaratzen duena erakartzen du eta erretxinak erakartzen duena aldaratzen du.
Elektrifikatutako gorputz batek beira bezala jokatzen badu, hau da, beira aldaratu eta erretxina erakartzen badu, gorputza beiraz elektrifikatua dagoela esaten da eta, aldiz, beira erakarri eta erretxina aldaratzen badu, erretxinez elektrifikatuta dagoela esaten da.
Komunitate zientifikoan ezarritako hitzarmen batek beirazko elektrizitatea  positiboa dela deritzo, eta erretxinezko elektrifikazioa negatiboa. Bi elektrifikazio moten guztiz kontrako propietateek justifikatzen dute kontrako zeinuen bidez adieraztea, baina zeinu positiboa bietako zeini esleitzea guztiz halabeharrezkoa da; hitzarmenez erabaki baita. Era berean, halabeharrezkoa da diagrama matematikoetan eskuineranzko noranzkoa distantzia positibotzat hartzea.
Ezin da inolako indarrik ikusi, ez erakarpenik ez aldarapenik, gorputz elektrifikatuaren eta elektrizatu gabeko gorputz baten artean.
Kargaren eragina korronte elektrikoan
Korronte elektrikoa objektuetan zehar igarotzen den fluxu elektrikoa da, eta horrek ez du karga erresultantearen galera edo irabazirik sortzen. Karga eramailerik ohikoenak positiboki kargatutako protoia eta negatiboki kargatutako elektroia dira. Kargatutako partikula horietako edozeinen mugimenduak korronte elektrikoa osatzen du. Egoera askotan, nahikoa da korronte konbentzionalaz hitz egitea, ohiko korrontearen norabidean mugitzen diren karga positiboek edo kontrako noranzkoan mugitzen diren karga negatiboek eramaten duten korrontea kontuan hartu gabe. Ikuspuntu makroskopiko hau kontzeptu eta kalkulu elektromagnetikoak sinplifikatzen dituen hurbilketa da.
Kontrako muturrean, egoera mikroskopikoa aztertzen bada, korronte elektrikoa eramateko modu asko daudela ikusten da, besteak beste: elektroien fluxua; partikula positiboen moduan jokatzen duten elektroi- zuloen fluxua; eta disoluzio elektrolitiko edo plasma batean kontrako noranzkoetan isurtzen diren partikula negatiboak eta positiboak ( ioiak edo kargatutako beste partikula batzuk).
Kontuz ibili, hari metalikoen kasu arrunt eta garrantzitsuan, ohiko korrontearen norabidea benetako karga-eramaileen jito-abiaduraren aurkako noranzkokoa dela; hau da, elektroien kontrako noranzkokoa.. Hasi-berrientzako nahasgarri izan daiteke.
Karga elektrikoaren dentsitatea
Karga-dentsitateak positiboak edo negatiboak izan daitezke. Hori ez da nahastu behar karga-eramaileen dentsitatearekin.
Karga elektrikoak kuantizatuak egon arren, eta beraz oinarrizko kargaren multiploekin, batzuetan gorputz batean karga elektrikoak oso hurbil daude beraien artean eta pentsa daiteke gorputzean zehar modu uniforme batean banatuta daudela. Gorputz horien ezaugarri nagusia da, jarraiak izango balira bezala behatu ahal izatea, eta horrek erraztu egiten du problemen azterketa.
Mikromatxismo
Mikromatxismoa emakumeak zapaltzeko egunerokoan erabiltzen diren azpijoko eta estrategia sotil eta kasik hautemanezinak dira, maila batean edo bestean normalizatuak daudenak eta era batera edo bestera emakumeen autonomiari erasotzen diotenak. Eguneroko bizitzako praktika matxista normalizatua da, matxismoaren beste hainbat praktikak bezainbesteko atentzioa eman ohi ez duena. Indarkeria matxistaren oinarri edo abiapuntutzat hartu ohi da.
Karga elektriko
Karga dentsitate lineala
Gorputz linealetan erabiltzen da; adibidez, harietan. Honelaxe definitzen da:non Q gorputzaren karga den eta L, luzera. Nazioarteko SI Sisteman coulomb metroko (edo colulomb zati metro) unitatean neurtzen da. Sinboloa \text {C/m}da.
Mikromatxismo
Luis Bonino Méndez psikoterapeutak terminoa 1991n sortu zuen, beste espezialista batzuek "tirania txikiak", "terrorismo intimoa" edo "indarkeria biguna" deitzen dituzten praktikei izena emateko.
Eremias acutirostris
Eremias acutirostris Eremias generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.