cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
María Elena Walsh
Feminismoa
Walshek beti ihes egin zien emakume gisa berari buruz zeuden estereotipoei eta itxaropenei: independentea zen bere bizitzako alderdi guztietan, eta ez zuen uzten ezerk eraginik izan zezan. María Elenak beti esan zuen emakumeak egin behar zuen lehen gauza independentzia ekonomikoa izatea zela. Hortik aurrera, bere bizitzari buruz nahi zuena egiteko askatasuna izango zuela.
Bere jarduera feministak erreferentzia batzuetan aintzatesten dira. 1973ko herrikide batentzat idatzitako gutunean, adibidez, honela dio: "Emakumeen Askapenerako Mugimendua ideologia iraultzaile bat da, ez liburutxo zikinez estutua, baizik eta gizateriaren erdiaren eguneroko martirioa".
Heriotza
2011ko urtarrilaren 10ean hil zen, 80 urte zituela, Trinitateko erietxean. ospitaleratze luze baten ondoren. Nire eskutik hil zen. Aurreko gauean burua ondo jartzera hurbildu nintzaion. Berak esan zidan: "Laztana, hemen gaude". Eskua estutu zidan eta negar egin zuen. Orduan esan nion atseden hartu behar zuela, denok berarekin geundela. Talde txiki bat ginen. Sara eta beste hiru neska. Berak petit komitea deitzen zigun. Biharamunean gaizki esnatu zen. Medikua etorri eta esan zidan: "Badoa". Beraz, hantxe geratu nintzen, eskutik helduta. Sara estudiora joatea proposatu nuen, eta nik petit komiteko nesketako bati deituko niola abisatzeko. Azkenean, dena bukatu zenean, Sara etorri zen eta nik esan nion: "Ez zara sartuko, ezta?". Nik Maria Elenaren esna irudiarekin geratzea nahi nuen.
Mariana Facio, Sara Facioren (Walshen bikotea) iloba. Bere gorpuzkiak SADAICen egoitza nagusian jarri ziren, eta ehorzketa erakundearen panteoian egin zen, Chacarita hilerrian, non Eduardo Falú musikari argentinarrak agur hitz batzuk eskaini zizkion.
Heriotzak zirrara eragin zuen ingurune artistikoan, ospetsu askok doluminak eskaini zituzten Argentinako komunikabide nagusien bidez. Aire eta kable bidezko albistegi guztiek eman zuten berria, baita irratiek eta egunkariek ere. Ferro Carril Oeste klubaren webgune ofizialak berak ere, Maria Elena Walshen klub kuttunak, onespen bat egin zuen onlineko bere artikulu batean, eta bere izenarekin bataiatu zuten jolas plaza.
Bere bizitza eszenara eramana
Bere bizitza eta bibliografian oinarritutako Vivir en vos bakarrizketa izan zen egin zitzaion omenaldietako bat, Virginia Lago aktoreak interpretatua eta Rubens W. Correak magistralki zuzenduriko Javier Margulisek egokitua, 1987, 1992 eta 2001 ean.
Ulmer (Hego Carolina)
Ulmer Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Allendale konderrian dago, Hego Carolina estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Colin Firth
Colin Andrew Firth (Grayshott, 1960ko irailaren 10a - ) Ingalaterrako aktorea da.
2011an The King's Speech filmarekin Aktore Onenaren Oscar Saria irabazi zuen.
Prunet-et-Belpuig
Prunet-et-Belpuig Katalan Herrietako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ekialdeko Pirinioak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Prunet-et-Belpuig udalerrian erroldatutako biztanleak 58 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 57 etxebizitza zeuden, 24 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 51 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 24 etxebizitza nagusietatik 19 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 8 etxek bost zituzten. 13 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Béhierita
Béhierita borato motako minerala da.
Prunet-et-Belpuig
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 41 ziren, horien artean 24 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 24 pertsona aktiboetatik 21 lanean zeuden (11 gizon eta 10 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2000. urtean Prunet-et-Belpuig udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 270 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bartelje
Bartelje frisierazko bertsogintza da, 2018an sortua euskal bertsolaritza oinarri harturik.
NGC 4522
NGC 4522 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Bartelje
Historia
2018an sortu zen Bart Kingma, Gerard de Jong, Elmar Kuiper, Mirjam Vellinga eta Syds Wiersma bartelierren ekimenez. Aurreko urtean frisiar ordezkari talde bat 2017ko Bertsolari Txapelketa Nagusiaren finalera ikus-entzule joan zen eta bertsolaritzak liluraturik, hura frisierara eramateko lanari ekin zion hizkuntzaren erabilera sustatzeko asmoz.
Etimologia
Bartelje izena frisierazko boartsje (jolastu) eta ingelesezko battle (norgehiagoka) hitzen elkarketa da. Bestalde, frisieraz aritzen den bertsolariari bartelier deritzo.
Bois-Sainte-Marie
Bois-Sainte-Marie Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bois-Sainte-Marie udalerrian erroldatutako biztanleak 197 ziren. Familiak 41 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 69 etxebizitza zeuden, 40 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 62 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 40 etxebizitza nagusietatik 29 bere jabearen bizilekua ziren eta 10 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 59 ziren, horien artean 40 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 40 pertsona aktiboetatik 37 lanean zeuden (16 gizon eta 21 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2000. urtean Bois-Sainte-Marie udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Migel Antonio Zumalakarregi
Migel Antonio Zumalakarregi Imaz (Idiazabal, Gipuzkoa, - Madril, Espainia, ) politikaria izan zen, Tomas Zumalakarregiren anaia. Zuzenbideko ikasketak egin zituen. Fernando VII.a Espainiakoaren bi aldi absolutistetan ez zuen politikan esku hartu; bai, ordea, hirurteko liberalaren aldian (1820-1823). Erregea hil zenean, liberalismoaren alde egin zuen eta, 1836an, Espainiako Gorteetako kide izan zen. 1842an Espainiako Justiziako ministro izendatu zuten. Lehenengo Karlistaldian, gobernu liberalaren aginduz, bere anaia Tomasek guda utz zezan saiatu zen, baina Migel Antonioren ahaleginak hutsalak izan ziren.
Marrita
Marrita sulfuro motako minerala da eta freieslebenita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Marrita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.
Alfons Cervera
Alfons Cervera i González (Gestalgar, Valentzia, 1947) idazle espainiarra da. Bere narratiba batez ere Espainiako Gerra Zibilaren eta oroimen historikoaren inguruan garatu egin du.
Biografia
Poeta eta narratzaile valentziarra Gestalgarren jaio zen 1947an. Literatura-ekoizpen oparoa egin du, bai gaztelaniaz, bai katalanez, eta horrek merezitako ospea eman dio. Era berean, bere jaioterriko balio literarioak eta linguistikoak sustatzeko eta zabaltzeko lan handia egin du, XX. mendearen bigarren erdiko intelektualik garrantzitsuenetakotzat jotzen baita.
Gaztetatik diziplina humanistikoen ikasketara emanda, Alfons Cerverak Magisteritzan Diplomatu gradua lortu zuen eta irakaskuntzaren arloan Valentziako Unibertsitate Literarioko Prentsa Kabineteraino eraman duen ibilbide profesional bikainari hasiera eman zion. Hala ere, ezagunagoa da poesiaren eta fikziozko prosaren generoetan maiz sartu delako, eta ohore eta sari garrantzitsu batzuk ekarri dizkio, hala nola Ciudad de Villajoyosa eleberri saria edo Villa de Alacuás narratiba saria.
Idazle gisa, Alfons Cervera González laurogeiko hamarkadaren hasieran sartu zen Letra espainiar garaikideen panoraman, Ensayos para una iniciación (1981) izeneko eleberria argitaratuz. Opera prima horren ondoren, kalitate literario handiko beste narrazio luze batzuk etorri ziren, hala nola Fragmentos de abril (1985), Nunca conocí un corazón tan solitario (1987), Ciudad oscura (1987), El domador de leones (1989), Nos veremos en París seguramente (1993), El color del crepúsculo (1995) eta Maquis (1997). Eleberri horietan guztietan, kritika espezializatuak idazle valentziarrak pertsonaien profil psikologikoa eraikitzeko orduan duen maisutasun berezia azpimarratu du, baita giro askotarikoenak deskribatzeko duen trebetasuna ere.
Baina Alfons Cervera Gonzálezen fikziozko prosaren nagusitasun hori ez da nobela luzearen esparrura mugatzen, Levanteko idazleak argitaratutako kontakizun-bildumetan ikus daitekeenez. Liburu horien artean, argi propioz nabarmentzen dira De vampiros y otros asuntos amorosos (1984), La mirada de Karenin (1994) eta Els paradisos artificials (1995) izenburu nabarmenak.
Poeta gisa, Alfons Cervera laurogeiko hamarkadaren erdialdean egin zen ezagun, Canción para Chose (Valentzia: Víctor Orenga, 1985) poema-liburuarekin. Laster, egungo lirika valentziarraren leku pribilegiatuan kokatu duten beste bertso-bilduma batzuk gehitu zizkion. Izenburu horien artean, Francia (1986), Hyde Park Blues (1987) eta Sessió continuínua (1989) aipa daitezke.
Emantzipazio (Espainiako zuzenbidea)
Emantzipazioa, Espainiako zuzenbidean, adingabearen emantzipazioaz ari da, nahiz eta emantzipazioa, adiera zabalenean hartuta, edozein gizabanakorena edo gizabanako talderena izan daitekeen (emakumearen emantzipazioa, kolonien emantzipazioa, eta abar).
Emantzipazioaren bilakaera
Garai batean emantzipazio ugari egiten zen, gaur egun ostera, askoz ere emantzipazio gutxiago eskatzen dira. Adingabeen emantzipazioaren murrizketa horren atzean adin nagusitasuna murriztea (zeina lehenik 20 urtetan, ondoren 25 urtetan, geroago 23 urtetan, beranduago 21 urtetan eta azkenik 18 urtetan ezarri zen) eta adinez nagusia ez denaren eskumenen aitortza zabalagoa daude. Gaur egun, hamasei urtetik gorako pertsonek autonomia zabala dute bai eremu pertsonalean bai ondare alorreko eremuan.
Emantzipazioari esker, adingabeak adinez nagusi denaren jarduteko gaitasuna izango du. Hala ere, ez dira maila berean geratzen adinez nagusia denaren eta emantzipatuaren jarduteko gaitasunak. Pisu ekonomiko handiko erabakietan kuradorearen edo gurasoen oniritzia behar du emantzipatua (Kode Zibileko 323 eta 324 artikuluetan biltzen da hau).
Emantzipaziorako betekizunak
Emantzipazio kasu guztietan betekizun batzuk daude: Alde batetik, emantzipatu nahi duenak 16 urte izan behar ditu; ezkontza kasuetan izan ezik, non 14 urte izatea besterik ez den eskatzen. Bestalde, emantzipatuko denak emantzipazio horrekin ados egon beharko du. Emantzipatuaren aldeko adostasuna egon behar da derrigorrez, hau da, gurasoek emantzipazioa nahi baldin badute, seme-alabaren oniritzia beharko dute.
Emantzipazio motak
Emantzipazioa gauzatzeko hainbat forma ezberdin daude:
Efektuak
Emantzipatuak obligazioak har ditzake eta bere ondarearekin erantzungo die sortutako kalteei (ikus, 5/2000 Lege Organikoa, Adingabeen Erantzukizun Penalari buruzkoa), testamentua egiteko gaitasuna lortuko du eta judizioan parte har dezake. Adingabe emantzipatuaren gaitasunari muga batzuk ezartzen zaizkio, Kode Zibilaren 323 artikuluarenak, hain zuzen. Ondarezko eremuari dagozkio adingabe burujabetuaren jarduteko gaitasunari ezartzen zaizkion mugak. Adingabearen ekimenez, ondarearen administrazio arrunta gainditzen duten erabakiak hartzeko legezko ordezkoen onespena beharko du. Jardute hori ez da ordezkari gisa, ez baita adingabearen borondatea ordezkatzen. Beren zeregina borondatea osatzea da, ez ordezkatzea. Onespen hori gurasoek, bere kasuan biek, eman beharko dute eta gurasorik ezean, epaileak izendatutako kuradoreak eman beharko du baimen hori. Adingabea ezkondua bada, beste ezkontideak eman beharko du ondasun komunak besterentzeko edo zamatzeko baimena. Beste ezkontidea adingabea denean, ordea, bakoitzaren guraso edo kuradoreak hartu beharko du erabakia (KZeko 323. art.). Horien artean adostasunik egon ezean, epaileak zehaztuko du nork erabaki. Adingabeak gurasoen edo kuradorearen onespenik gabe egindako negozioak deuseztagarriak dira (KZeko 1303. art.). Aipatu mugez gain:
Lege bereziek
Lege bereziek ezartzen dituztenak berriz: (1) 14/2006 Legeak, Giza Ugaltze Teknikei buruzkoak, adibidez, 18 urte eskatzen ditu teknika horiek erabili ahal izateko (Legeko 5.6 eta 6. artk.). (2) Arbitraia Legeak ere 18 urte eskatzen ditu arbitro izateko.
Egitatezko emantzipazioa
Egitatezko emantzipazioa adinez nagusi ez dena independenteki bizitzetik sortzen den kontzeptua da. Kode Zibilak dio efektu guztietarako emantzipatutzat joko dela gurasoen adostasunarekin beraiengandik independente bizi den hamasei urtez gorakoa, nahiz eta, gurasoek adostasun hori errebokatu ahalko duten. Artikulu horrek ez du tutoretzapekoen inguruko ezer gehitzen, hori dela eta, badirudi egoera hau ere aplikagarria dela kasu honetan daudenentzat.
Eraginkortasunerako baldintzak
Adin txikikoak bizi duen egoerari benetako eraginkortasuna emateko, hots, hura emantzipatutzat hartzeko hiru baldintza eskatzen dira.
Patrice Chéreau
Patrice Chéreau (Lézigné, - Clichy, ) zinemagile frantsesa izan zen. Antzerkigintzan hasi zen, eta Richard Wagnerren hainbat opera zuzendu zituen Bayreuthko Jaialdian. Villeurbaneko Antzerkiaren zuzendari ere izan zen. 1974an ekin zion zinemagintzari, La Chair de l'orchidée filmarekin. 1978an, Judith Terpauve egin zuen eta, aurrekoak bezala, horrek ere ez zuen arrakasta handirik lortu. L'homme blessék (1983) kritika hobeak jaso zituen. Arrakasta La reine Margotekin (1994) heldu zitzaion. Beste film batzuk: Hôtel de France (1987), The Last of the Mohicans (1992), Ceux qui m'aiment prendront le train (1998), Intimacy (2000), Son frère (2003), Gabrielle (2005) eta Persécution (2009).
Emantzipazio (Espainiako zuzenbidea)
Seme-alaben emantzipazioa gurasoengan
Gauza jakina da seme-alabek beren bilakaera pertsonalak uzten dien neurrian erantzukizunak beregain hartzen ikas dezaten lagundu behar dutela gurasoek eta haien autonomia bultzatu behar dutela, eta era independentean bizi izateko prestatzen lagundu. Sarritan hain ahalegin, kezka eta angustia handia eskatzen duen dedikazio hori, askotan zuzen ari ote diren kezka eragiten duena, beren buruari ere eskaintzen ote diote gurasoek, pertsona bezala beren autonomia propioa ere sendotzeko? Seme eta alaba askok, etxetik alde egiteko gogotsu egon eta horretarako aukera izan arren, atzeratu egiten dute une hori, gurasoei hutsune sentsazio desatsegin hori ez sentiarazteagatik. Eta guraso askok, borondaterik onenez, moteldu egiten dute seme-alaben eta beren emantzipazioa, etorkizunak sortzen dien kezkaren beldur. Seme-alabek gurasoen etxea utzi eta proiektu autonomoa garatzen hastea erabakitzen dutenean, ordura arte bezala guraso izaten jarraitu behar duen galdetzen dio aita-ama askok bere buruari. Erantzuna argia da: guraso izango dira bizi diren artean. Eta beste hainbeste seme-alabak ere, familia sortu edo beste etxe batean bizi arren. Gurasoen emantzipazio prozesuak seme-alabek aldegiteak sortzen duen galera sentsazioa gainditzea eskatzen du eta emantzipazio horrek dakartzan etapa berrietan eta bilakaeran inplikatzea.
Fuengirola
Fuengirola Malagako probintziako udalerri bat da, Andaluzian, Espainia. Probintziaren erdialdeko kostaldean dago eta Mendebaldeko Costa del Sol eskualdean eta izen bereko udalerrien mankomunitatean integratuta dago. Fuengirola barruti judizialaren burua da.
Udalerriak 10,37 km²-ko hedadura du, ia osorik urbanizatuta, eta itsas mailatik 5 m-ko batez besteko altitudea.8 8 kilometro inguruko kostaldeko zerrenda estu bat hartzen du, hondartzak hego-ekialderantz orientatuta. 2020ko erroldaren arabera 82.837 biztanlerekin, probintziako laugarren udalerririk populatuena eta dentsitate handienetakoa da, 8.000 biztanle inguru km²-ko.
Feniziarrek, erromatarrek, bizantziarrek, bisigodoek eta musulmanek, besteak beste, sortu zuten Fuengirola, 1485ean Gaztelako Koroan behin betiko sartu zen arte. 1841ean Mijasetik banandu ondoren, oraindik ere arrantzale-herri txikia den udalerria da. Gaur egun, Fuengirola turismo gune garrantzitsu bat da, udako hilabeteetan 250.000 biztanle inguru dituena eta bere ekonomia sektore honen inguruan dabil.
Toponimia
Fuengirola toponimoaren jatorria gaztelera dela dirudi, bere etimologia ez baitago lekuaren aurreko leku-izenekin zerikusirik, iturri batzuen existentziarekin eta girona hitzarekin baizik. Boliche, bere aldetik, Los Boliches auzoaren izenaren jatorria da, antzina erdiko hiri-nukleotik bereizitako arrantzaleen auzoa zena. 1485eko kristauen konkistaren ondoren herriari Font-jirola deitzen hasten da, gerora Fuengirola izango zena. Musulmanen garaian, Fuengirola Sohail edo Suhayl izenez ezagutzen zen, pertsona baten izenak eta izar batek arabieraz eragindako moldaketa fonetiko bat Suel-etik, lehenagoko erromatar izen bat, Greziako Syalis toponimotik eratorritakoa.
Geografia
Malaga hiritik 33 kilometro hego-mendebaldera kokatua, Fuengirola udalerria iparraldean Benalmadena eta Mijas udalerriekin mugatzen da, azken termino honekin mendebaldean eta hegoaldean ere mugatzen du. Ekialdean Mediterraneo itsasoak bustitzen du. Fuengirola udalerriko kostaldeko zerrenda, oro har, baxua da, itsas mailatik 0 eta 5 m artean oszilatzen duen altitudearekin, Los Pacos, Torreblanca eta Yeseras auzoetan izan ezik, eta Carvajal, iparraldean kokatuta, eremu batean. Hego-mendebaldean, Mijas udalerriarekiko muga hirira isurtzen duen Fuengirola ibaiak osatzen du. Lurraldea Mijas mendilerrotik jaisten diren beste ur-ibilgu esporadiko eta uholde batzuek ere zeharkatzen dute. Hiri-bizitzako udalerria da, urbanizatutako eremuak udalerriko 10 km² ia guztiak hartzen baititu. Alde zaharra da. Konstituzio plazaren inguruan kokatua. Iparraldean Los Boliches arrantzaleen auzo zaharra dago, eta bien inguruan, eraiki berriagoak diren beste auzo batzuk: Miramar, San Cayetano, El Boquetillo, Pueblo López, Los Núcleos eta aipatutako Los Pacos, Torreblanca, Yeseras eta Carvajal. Mendebaldean Las Lagunas auzoak daude, dagoeneko Mijas udalerrian daudenak, baina Fuengirolaren hiri-esparru bereko parte direnak.
Klima
Klima mediterraneo subtropikalekoa da, urteko batez besteko tenperatura 18 °C-koa, urteko prezipitazioa 500 l/m²-koa eta urtean 3.000 eguzki ordu ingururekin. Uda beroa da, 35 °C-tik gora iristen da batzuetan, eta neguak, oro har, epelak izaten dira.
Fauna eta flora
Udalerriaren urbanizazio handia dela eta, faunaren presentzia esanguratsu bakarra hegaztiei dagokie. Hondartzara jende-fluxua txikiagoa denez, irailetik maiatzera bitartean espezie barietate handiagoak biltzen diren garaia da, eta horien artean daude Cory txapela, alkarte atlantikoa, koilatxo arrunta, zango arrunta, komun. aboceta, kaio buru-beltza eta kaio moko beltza ere ohikoa da faroletan gecko arruntak ikustea.
Demografia
7.700 biztanle/km2 baino gehiagorekin, Fuengirola Andaluziako biztanle-dentsitate handieneko udalerrietako bat da, eta erkidegoko immigrazio-tasarik handienetakoa ere badu, biztanleriaren %30 baino gehiago beste herrialde batzuetatik, batez ere europarrarekin. (Erresuma Batua, Irlanda, Finlandia, Danimarka eta Suedia, besteak beste), eta Marokotik, Hego Amerikako herrialdeetatik (Ekuador, Kolonbia eta Argentina) eta Txinatik.
Pedro Aguirre Cerda
Pedro Aguirre Cerda (Pocuro, Calle Larga komuna, 1879ko otsailaren 6a Santiago - 1941eko azaroaren 25a) politikari, hezitzaile eta abokatu txiletarra izan zen.
Alderdi Erradikaleko kidea, hainbat ministro kargu izan zituen, Barne Ministerioa barne Arturo Alessandri Palmaren lehen gobernuan. "Gobernatzea heztea da" lelopean, Aguirre Cerda aukeratu zuten Txileko presidente 1938 eta 1944 artean, Errepublikako historiako hauteskunde estuenetako batean.
Bere gobernuaren lan nagusien artean daude hezkuntzari emandako bultzada, Txileko Antartika Lurraldearen aldarrikapena, Ekoizpena Sustatzeko Korporazioaren (Corfo) fundazioa eta Arraza Defendatzeko eta Ordu Libreak aprobetxatzeko Idazkaritza Nagusia sortzea (inspirazio nazi eta faxistakoa). Bere gobernua 1952ra arte herrialdean egongo ziren hiru Gobernu Erradikaletatik lehena izango zen.
Don Tinto izenarekin ezaguna, ardoaren industriarekin zuen loturagatik eta txiroen presidentea bezala ere, tuberkulosiak bere agintaldia amaitzea eragotzi zion, agintaldiaren erdian hil zelarik. Bere omenez, Antartikako base bat sortu zen eta Ochagavíako (Santiago hegoaldea) sektore zaharrak bere izena zuen departamentu bat, gaur egungo Pedro Aguirre Cerda komuna eta Santiago hegoaldeko sektoreko beste udalerri batzuk biltzen zituena.
Hasierako urteak
Pocuron jaio zen, gaur egun Los Andes ondoan dagoen Calle Larga komunan dagoen herri txiki batean, 1879ko otsailaren 6an, hamaika anai-arrebako familia bateko zazpigarren semea izanik. Bere gurasoak Juan Bautista Aguirre Campos eta Clarisa Cerda Escudero ziren; bere familia euskal jatorrikoa zen. Bere ama alargundu zen Aguirre Cerdak zortzi urte zituenean, eta bere seme-alabak bakarrik zaindu behar izan zituen.
Gevresin
Gevresin Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gevresin udalerrian erroldatutako biztanleak 115 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 58 etxebizitza zeuden, 44 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 42 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 44 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 69 ziren, horien artean 56 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 56 pertsona aktiboetatik 50 lanean zeuden (25 gizon eta 25 emakume) eta 6 langabezian zeuden (4 gizon eta 2 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Gevresin udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dommartin-sous-Hans
Dommartin-sous-Hans Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dommartin-sous-Hans udalerrian erroldatutako biztanleak 53 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Alice Middleton Boring
Alice Middleton Boring (Filadelfia, Ameriketako Estatu Batuak, 1883ko otsailak 22 - Cambridge, Massachusetts, 1955eko irailak 18) biologo, zoologo eta herpetologo estatubatuarra izan zen. Biologia irakatsi zuen eta ikerketa egi zuen Estatu Batuetan nahiz Txinan eta, horren ondorioz, Txinako anfibioei eta narrastiei buruzko jakintza handitu zen Mendebaldean.
Dommartin-sous-Hans
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 31 etxebizitza zeuden, 23 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 31etxeak ziren. 23 etxebizitza nagusietatik 20 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 20 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 8 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Alice Middleton Boring
Biografia
Alice Middleton Borin Filadelfian jaio zen 1883an, zientzian interesa zeukna familia batean. Bere anaia gazteena ere, adibidez, Edwin Garrigues Boring, Harvardeko Unibertsitateko laborategi zuzendaria izan zen. Bryn Mawr College unibertsitatean ikasi zuen Alice Middleton Boringek, eta Bachelor of Arts gradua lortu zuen 1904an eta doktoradutza 1910an. Thomas Hunt Morganekin ikasi zuen eta bere doktoradutza tutore Nettie M. Stevens izan zen. Doktore bihurtu zenean, zitologo eta genetista lanean hasi zen. 1910 eta 1918 artean zoologia irakatsi zuen Maineeko unibertsitatean.
1918an, Txinara joan zen eta han biologia irakatsi zuen Peking Union Medical College unibertsitatea.
Dommartin-sous-Hans
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 28 ziren, horien artean 23 aktiboak ziren eta 5 inaktiboak ziren. 23 pertsona aktiboetatik 22 lanean zeuden (11 gizon eta 11 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 5 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Dommartin-sous-Hans udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 880 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Isfahan
Isfahan, antzinako denboretan Aspadana, Irango erdi-mendebaldeko hiria da, Isfahan probintziaren hiriburua, Teherandik 340 kilometro hegoaldera dagoena. 1.756.126 biztanle zituen 2011n, eta herrialdeko hirugarren hiririk handiena zen, Teheran eta Maxhaden atzetik
Bertan dago Naqsh-e Jahan plaza, UNESCOk Gizateriaren ondare izendatua, baita Qaysariya Bazar edo Bazar Handia ikusgarria ere.
Geografia
Hiria Zayanderud ibaiaren haranean dago, Zagros mendien magalean.
Klima
Isfahanek estepako klima hotza du, BSk, Köppen klima sailkapenaren arabera.
Kirolak
Hiriko futbol taldea Sepahan FC da. Azken urteetan herrialdeko talde indartsuena bihurtu da, bost liga irabaziz; 2007an Asiako txapeldunordea izan zen.
Herri eta hiri senidetuak
Isfahan ondorengo herri eta hiriekin senidetuta dago:
Sauveur Baxo
Sauveur Baxo (Donaixti-Ibarre, 1951 -) Euskal Herriko politikari eta sindikalista da. CFDTko kide eta Arberatze-Zilhekoako auzapeza da.
Biografia
Donaixti-Ibarren jaio zen baserri giroan; aldiz, enpresaren munduan aritu da eta hori dela eta CFDT sindikatuko kidea da; bertan Nafarroa Behereko eta Ipar Euskal Herriko eledun eta arduradun nagusia izan da.
2001etik Arberatze-Zilhekoako auzapeza da. Hainbeste hauteskundetara aurkeztu da; alderdirik gabea, behin baino gehiagotan Donapaleuko kantonamenduan hautagaia izan da, bai etiketarik gabe bai Frantziako Alderdi Sozialista edo "frantses ezkerraren" inguruaren laguntzarekin. 2011ko Senaturako hautagaia izan zen Europe Écologie Les Verts-Eskualde eta Herri Solidarioak koalizioaren izenean, Pirinio Atlantikoak departamenduan zerrendaburua izan zelarik; bigarren itzulirako koalizioak PSrekin bi zerrendetako hautagaiei botoa eman eta eskuinari senatari posturen bat kentzearen aldeko ituna egin zuten. Horrek Baxo senatari bihurtzea ekar zezakeen baina PSko zenbait hautetsik -batez ere abertzaletasunaren kontrakoenek, adibidez Annie Jarraud-Vergnolle angeluarrak - ez zuten akordioa errespetatu eta arberaztarrak ez zuen kargua erdietsi.
Ipar Euskal Herrirako estatus berezituaren alde aritzen den Batera plataformako kidea da.
Askiola I
Askiola I Urkilla mendilerroan dagoen 1.204 metroko mendia da.
Irispideak
Petroleroak izeneko tokitik, Askiolako lepora hel daiteke. Hemen, izen bereko iturri bat dago. Horretarako zelaigunetik Urbiako larreetara doan bidea hartu behar da. Bide hau, mendebalderantz doa. Urkiolako lepoa izeneko zubira. Izen hau, errepiderantz jeisten den magalari ere ematen zaio, Kaztiarango iturriaren ondoan bertan kokatuz. Hemendik, bidea jarraituz, berehala heltzen da mendiaren tontorrera
Tutoretza (zuzenbidea)
Tutoretza guraso ahala bukatzen denean ematen da, eta hau babes-erakunde osoena eta beste babes erakundeen burua dela esan dezakegu. Izan ere, Espainian, Kode Zibilaren hirurogeita hamar artikuluk arautzen dute arlo hau (Kode Zibilaren I Liburuaren X Tituluaren II Kapitulua). Esan daiteke tutoretza erregulazio osoena den erakundea izateak beste gainerako erakundeetan sortzen diren lege-hutsuneak betetzeko balio duela, eta hainbat arlotan araurik gabe gelditu ostean bertara jo behar izatea gerta liteke.
Orokorrean, tutoretza ordezkapen bat suposatzen du, hau da, tutoreak tutoretzapekoaren legezko ordezkaria izango da, bai arlo pertsonalean zein ondarezkoan. Aipatzekoa da, gurasoei ez bezala, tutoreari Kode Zibilak kontrol bereziak ezartzen dizkiola bere funtzioa era egokian bete dezan eta egoera interes pertsonalerako baliatu ez dadin.
Tutoretzapekoak
Tutoretzapekoak izan daitezke, Kode Zibilaren 222. Artikuluaren arabera :
Tutore bat izendatzeko behartuak dauden pertsonak
Hau gertatzeko bi egoera berezi eman behar dira:
Lehenik, adingabe babesgabeei Kode Zibilaren 172.1 artikuluari jarraiki, administrazio eskudunak du pertsona hau lokalizatzeko eta bere babespean hartzeko obligazioa, eta hau gauzatu ostean epailearen aurrera jo beharko du. Honek tutoretza arrunta deklaratu beharko du (Kode Zibilaren 239.1 artikuluak agintzen duen eran). Esan beharra dago, legegilearen asmoa tutoretza lehenbailehen sortzea dela, babes beharra duen pertsona arriskutik aldentzeko.Bigarrenik, aurreko kasu hau ematen ez den kasuetan (umearen babesgabeko egoera ematen ez den kasuetan), Kode Zibilaren 228,229 eta 230 artikuluek seinalatzen dituzte tutore izatea deituak izango diren pertsona:
Tutore izatera behartuak
Gaur egun ( 1983ko erreformaz geroztik), epaileak askatasun handia du Kode Zibilak izendatutako guztien artean tutore izateko egokiena aukeratzeko. Kodearen 234.1 artikuluak dio, tutore izateko deituak hauek izanago direla:
Izendapena
Epaileak izendatzen du tutorea, Kodeak 234 eta 235 artikuluetan seinalaturiko pertsona guztien artean. Tutore izateko pertsona aproposena aukeratu behar du, babes faltan daoenaren familiakoak entzun beharko ditu eta baita interesatua ere, adimen nahiko badu. Tutorea erabakitzeko, babestu behar denaren interesa izan behar du gogoan epaileak. Legeak aukera ematen dio aipatutako zerrendaren ordena aldatzeko; eta baita kanpoko beste edonor aukeratzeko ere, pertsona juridikoak barne. Horretarako arrazoiak azaldu beharko ditu epaileak epaian bertan. Kodeak eskatzen du tutoretzapekoa tutorearen familian sar dadin saioa egin behar dela (234.6 artikulua). Kodearen 240 artikuluak dionez, tutoretzapean ipini beharrekoak anai-arrebak badira, pertsona bakar baten tutoretzapean jartzen saiatu beharko du epaileak, beren arteko harremanari eutsi ahal izateko.
Tutore bat baino gehiago izendatzea
13/83 Legeak tutoretza kargua sinplifikatzera jotzen du. Tutoreak bakarra izan behar duela esaten du Kodearen 236 artikulu berriak; zenbait egoera berezietarako bakarraren printzipioa albo batera uzten da:
Zer gertatzen da tutore bik edo gehiagok ados jarri behar dutenean? Batera hartu beharreko erabakietan gehiengoak agintzen du. Batek tutoretza kargua galduz gero, besteak hastuko du bere kargu tutoretza osoa. Tutore bakoitza bere erabakien erantzule izango da eta ez besteena. Zenbaitetan, berriz, tutoretzaren erabakien ardura solidarioa izango dela erabaki dezake epaiak. Kasu horietan tutore batek bestearen oposiziorik gabe egindakoak tutore guztiak egiten ditu erantzule.
Tutore izateko gaitasun eza, aitzakia eta enkaitzea
Tutoretza ez da aukerazko kargu bat, beraz, ezingo da tutoretza karguari uko egin edo aitzakiarik jarri. Hala ere, Kodeak hainbat artikuluetan (KZ 241-246 art) zehazten du tutoretza kargurako edo gaitasun ezaren arrazoiak. Hona hemen, adibideak:
Beste hainbat kasuetan ere izan daitezke tutore izateari uzteko aitzakiak, (gaixotasunak, lanbidea…) baina, horretarako epailea konbentzitu beharko du tutore ez izateko arrazoiak benetan larriak direla frogatuz. Bitartean, tutore izaten jarraituko du.
Pertsona juridikoak ezin dute aitzakiarik jarri tutoretza ukatzeko, bitartekorik izan ezean. Halaber, Administrazioari egokitu bazaio tutoretza orduan aitzakia horrek ere ez du balio. Azkenik, pertsona bat tutore izendatu eta gero tutoreak eragozpenak izan litzake. Horretarako, kodeak zehazten ditu enkaitzeko arrazoiak (KZ 247-245 art):
Tutoretzaren arlo pertsonalari dagokionean
Tutoretzapekoak errespetuz eta obedientziaz tratatu behar du tutorea. Tutoreak tutoretzapekoa zuzen dezake eta epailearen laguntza eska dezake tutore karguaren eginkizunak egoki betetzeko beharrezkoa bada. Onuran erabili behar dela beti ahalmen hori azpimarratu behar da. Mantenua eman: Kodeak tutoreak tutoretzapekoa elikagaiak erdiestera behartuta dagoela esan harren, kode bereko eta artikuluen arabera, tutorea ez dago behartuta mantenua ematera. Kontuan hartzekoa da tutorea eta mantenua ematera behartutako pertsona, pertsona berdina izan daitezkeela. Hezi: hezkuntza eta garapen pertsonal osoa eskaini behar dio tutoreak. Ezgaitasuna tutoretzapekoetan: Tutoretzapekoa ezgaitua bada, tutoreak ahaleginak egin behar ditu tutoretzapekoa osa dadin, berriz ere gizartean sar dadin. Berri ematea: Egindakoaren berri eman beharko dio epaileari tutoreak.
Ondarezko ikuspegitik
Kodearen 270. artikuluak honakoa dio: tutorea bakarra, eta bere kasuan tutoretzapekoaren ondareen administraria dena, behartuta dago administrazio hori familia bateko aita on batek egingo lukeen bezala administratzera ondasun horiek. Hortaz tutoreak administratu egin behar ditu tutoretapekoaren ondasunak. Hori egin aurretik bere etorkizuneko kudeaketa bermatu behar du.
Nahiz eta hau guztia bete tutorearen jarduera gertutik jarraitzen du legeak. Babestutakoaren ondarearen administrazioari dagokionez, guraso bati emango litzaizkion ahalmen mugatuagoak ematen zaizkio tutoreari.kodearen 269.4 artikuluan ezartzen da tutoreak kudeaketaen kontuak eman behar dizkiola epaileari urtero; eta epaileak horrela eskatuz gero maizago. Tutoretzapekoari ondasunak eman dizkiotenek ere ikuskapen prozedura propioak jar dakizkiete tutoreei.
Tutoretzapekoaren ondasunen administrazio arrunta (kontserbaziozkoa ain zuzen ere) gainditzen duten edozein erabaki hartzeko epailearen baimena beharko du bei tutoreak. Erabaki horiek 271.artikuluak zehazten ditu:
Tutoretzapekoaren ondasun higiezinak, merkataritza edo industria etxeak eta balio handiko ondasunak besterendu eta kargatzeko, nahiz esandako ondasunen gainean inskribitu beharreko kontratuak egiteko. Akzioak suskribatzeko lehentasunezko eskubidea erabiltzeko ez da baimenik behar. Tutoretzapekoak hamasei urte baino gehiago baditu, aipatu negozioak egiteko nahikoa izango dela berak onartzea(ez da epailearen baimena behar). Kode zibileko 166.artikuluan datorkigu azken hau.
Kodeak ez ditu aipatzen tutorearen administraziopetik kanpo dauden ondasunak, hala ere guraso-ahalaren araudia aplikatu ahal izango da analogiaz. Aipatzen den salbuespen bakarra honakoa da: tutoretzapekoari doan emandako ondasunen gaineko administrazaile berezia ezartzen duenean dohaintza-egileak.(kode zibileko 272 artikulua)
Eau Claire (Wisconsin)
Eau Claire Ameriketako Estatu Batuetako Wisconsin estatuko hiri bat da. Wisconsingo ipar-mendebaldeko udalerri jendetsuena da; izan ere, 61.704 biztanle zituen 2000ko zentsuan, eta 66.278 biztanle zituela kalkulatu zen 2009an eginiko zenbatespenean. Izen bereko konderriko hiriburua da.
Tutoretza (zuzenbidea)
Ondarezko ikuspegitik
Kodeak zenbait legezko debeku ezartzen dizkio tutoreari:
Ekintza hauek deusezak izango dira kodearen 6.3 artikuluaren ondorioz.
Tutorearen lansaria
Tutoreak ez du kalte ekonomikorik eragin behar (kode zibileko 220 artikulua), eta bestetik tutoreak lansaria jaso ahal izango du, tutoretzapekoaren ondareak horretarako adina ematen badu. Tutoretzapekoaren ondasunen errentagarritasunaren gaineko portzentaia bat ezartzen du epaileak: %4-%20 bitartean.
Iraugipena eta kontu ematea
Lau kasu zehatzetan amaitzen da pertsona baten gaineko tutoretza:
Corneilhan
Corneilhan Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Corneilhan udalerrian erroldatutako biztanleak 1.491 ziren. Familiak 623 ziren, horien artean 148 pertsona bakarrekoak ziren (76 bakarrik bizi ziren gizonak eta 72 bakarrik bizi ziren emakumeak), 239 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 192 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 723 etxebizitza zeuden, 639 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 49 hutsik zeuden. 652 etxeak ziren eta 67 apartamentuak ziren. 639 etxebizitza nagusietatik 492 bere jabearen bizilekua ziren, 123 alokairuan okupaturik zeuden eta 24 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 20 etxek bi zituzten, 97 etxek hiru zituzten, 230 etxek lau zituzten eta 291 etxek bost zituzten. 475 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 278 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 293 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 944 ziren, horien artean 659 aktiboak ziren eta 285 inaktiboak ziren. 659 pertsona aktiboetatik 579 lanean zeuden (323 gizon eta 256 emakume) eta 80 langabezian zeuden (32 gizon eta 48 emakume). 285 pertsona inaktiboetatik 113 erretiraturik zeuden, 83 ikasten zeuden eta 89 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Corneilhan udalerrian 693 unitate fiskal zeuden, 1.643 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.579 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 62 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 16 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 igeltseroak, 6 margolariak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak eta 2 harategiak ziren.
2000. urtean Corneilhan udalerrian 110 nekazaritza-ustiategi zeuden, 735 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mondescourt
Mondescourt Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mondescourt udalerrian erroldatutako biztanleak 269 ziren. Familiak 108 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 117 etxebizitza zeuden, 107 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 116 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 107 etxebizitza nagusietatik 99 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 53 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Mondescourt udalerrian 109 unitate fiskal zeuden, 281 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.671 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren eta 5 eraikuntza enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina eta 2 iturginak.
2000. urtean Mondescourt udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saúl Craviotto
Saul Craviotto Rivero (Lleida, 1984ko azaroaren 3a) polizia espainiarra eta kayak modalitateko palista da. Birritan, txapeldun olinpiarra izan da, Pekin 2008an, Rio de Janeiron 2016an, eta hiru aldiz munduko txapelduna, 2009an, 2010ean eta 2011n.
Udako lau Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen, guztira bost domina lortuz: urrea Pekinen 2008an, zilarra Londresen 2012an, urrea eta brontzea Rio de Janeiron 2016an eta zilarra Tokyon 2020an.
Hamar domina irabazi zituen Munduko Piraguismo Txapelketan 2007 eta 2019 urteen artean, eta sei domina Europako Piraguismo Txapelketan 2008 eta 2018 urteen artean.
Biografia
2008ko Pekingo Olinpiar Jokoetan, urrezko domina irabazi zuen K2 500 metroko proban, Carlos Pérez Rialekin batera, 1,28 minutuko denborarekin. 2012an Londresen, zilarrezko domina irabazi zuen K1 200 metroko proban.
2016ko Rio de Janeiroko Jokoetan, urrezko domina irabazi zuen K2 200 m proban, Cristian Tororekin batera. Bi egun geroago, brontzezko domina irabazi zuen K1 200 metroko proban. Laugarren olinpiar partaidetzan, Tokio 2020an, zilarrezko domina irabazi zuen K4 500 metroko proban; eta Mireia Belmonte igerilariarekin batera, Espainiako banderaduna izan zen inaugurazio ekitaldian.
Bere kirol arrakastengatik, 2009an Kirol Merituaren Errege Aginduko Urrezko Domina eta 2016an Don Felipe de Borbón Kirol Sari Nazionala lortu zituen.
Reptiliomorpha
Reptiliomorpha izenarekin narrastien antzekoak diren anfibioen azpiklasea izendatzen da. Karboniferoan talde honek Amniotak sortu zituen. Nomenklatura filogenetikoaren barruan talde honen barruan sartzen dira bere ondorengo guztiak, baita Amniotak ere (adibidez, gizakiak edo usoak), baina orokorrean Labyrinthodontia azpiklaseko animalia ez-amniotoak izendatzeko erabili izan da. Beste izen bat Anthracosauria litzateke, baina hau ere maila baxuagoko beste animalia talde bat izendatzeko erabiltzen denez, konplexua egiten du identifikazioa.
Filogenia
Ondoren kladograma honek 2003an Ruta et alek aurkeztutakoaren sinplifikazioa aurkezten du:
Saint-Pierre-la-Roche
Biztanleria
2007an Saint-Pierre-la-Roche udalerrian erroldatutako biztanleak 52 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 24 etxebizitza zeuden, 18 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 23 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 18 etxebizitza nagusietatik 14 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 2 etxek hiru zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 10 etxek bost zituzten. 12 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 3 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 13 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 30 ziren, horien artean 23 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 23 pertsona aktiboetatik 21 lanean zeuden (12 gizon eta 9 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 7 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Pierre-la-Roche udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 660 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Goragalea
Goragalea Jean-Paul Sartre idazle eta filosofo frantziarraren lehen eleberria izan zen. Eleberriaren lehen testua 1931ean idatzi zuen, idazleak 26 urte zituelarik. 1934an eta 1936an jatorrizko testuari aldaketak egin zizkion. Behin-betiko bertsioa 1938koa da. Hasiera batean liburuak beste izenburu zuen, Melancholia, Albrecht Dürer margolariaren lan bati erreferentzia eginez. Gallimard argitaletxea ez zegoen ados eta, azkenean, La Nausée izenburuarekin plazaratu zen. XX. mendeko literaturaren lan garrantzitsuenetariko bat da.