cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ligur
Jatorria
Sasi-Eszilaxen Bidaia lanak, K.a. VI. mendearen amaiera eta K.a. IV. mendea bitartean idatzia izan zena, honako azalpenak ematen ditu:
Aristotelesek (K.a. IV. mendea) Rodano ibaiaren lurpeko ibilgua Bellegarde-sur-Valserine herrian kokatzen du, Ligurian. Herodotoren arabera, ligurrek mendebaldeko Mediterraneoa kontrolatzen zuten.
Union (Oregon)
Union Oregongo hiri bat da. Union konderrian kokatua dago. 2010ean 2,121 biztanle zituen, 6.46 kilometro koadrotan banatuta.
Ligur
Jatorria
Egile latindarrek Frantzia eta Italiako Alpeetan topatu zituzten, baita Apeninoen ipar-mendebaldean ere. Lurralde askoz handiago bat ere hartu zutela diote: Italian (Piamonte, Toskana, Unbria eta Lazio) mendebalderantz Languedoc eta baita agian Iberiar penintsula ere.
Erromatar Errepublika oso modu gatazkatsuan hasi zen ligurrekin harremanetan Lehen Gerra Punikoaren eta Galia Zisalpinan ezarri ondoren. Luzio Anneo Floro historialari erromatarrak hala deskribatzen ditu erromatarrek borrokatzen zuten herria ligurren gerran zehar (K.a. 239-K.a. 173)
Tito Liviok dio K.a. 189an ligurrek Hispanian errenditu zen Luzio Bebioren legioaren aurka garaipen militar bat lortu zutela.
Ligurren hirietako bat Veleia izan zen, K.a. II. mendearen lehen erdian Erromak konkistatu zuena.
Salustiok eta Plutarkok Jugurtaren gerran (K.a. 112-K.a. 105) eta Zinbriarren gerran (K.a. 104-K.a. 101) ligurrek erromatar armadaren tropa laguntzaile zerbitzatu zutela diote. Azken gatazka honetan paper garrantzitsua izan zuten Aquae Sextiaeko guduan.
Hegoaldeko Afrika
Hegoaldeko Afrika edo Afrika Hegoaldea bezala Afrikako hegoaldeko zatia ezagutzen da. Ohi honako herrialde eta toki hauek hartzen dira Hegoaldeko Afrikako zatitzat:
Azterketa batzuetan Seychelleak eta Indiako ozeanoko Britainiar Lurraldea ere sartzen dira. Beste batzuk, berriz, aurreko zerrendatik Komoreak, Maurizio eta Madagaskar uharteak eta Frantziaren administraziopean dauden Mayotte eta Reunion uharteak kentzen dituzte, Ekialdeko Afrikaren zatitzat hartuz.
Erdialdeko Afrika edo ekuatorekoarekin batera, kontinente eta mundu osoko kulturarik antzinakoenak ditu. Gaur egun bantu-herria da nagusi, baina iraganean hotentoteak, boskimanoak eta pigmeoak ziren jatorrizko herriak, gaur egun gutxiengo txikiak osatzen dituzte. Afrikako zati honek europar jatorriko biztanle zurien zati handi bat hartzen du, gune hauetara kolonizatzeko iritsi zirenak eta ondare bezala egungo muga politikoen trazatua utzi dutenak. Euren finkapena (bereziki Hegoafrika eta Zimbabwen) bertako klima epelaren ondorio da, Hegoaldeko Europako klimaren antzerakoa.
Eskualde honek gainontzeko kontinentean ikus daitezkeen antzeko arazoei aurre egiten die: kolonialismoak eta neokolonialismoa ondorio nabarmenak utzi dituzte estatu hauen bizitza eta ekonomian, eta ustelkeriarekin eta GIBaren intzidentzia handiagoarekin batera, euren garapena eteten duten faktoreak dira. Amankomuneko xedea egonkortasun politiko eta ekonomikoa lortzea da; eskualdeko estatu ezberdinen arteko elkarkidetzea errazteko Hegoaldeko Afrikaren garapenerako batzordea sortu da.
Geografia
Geografikoki, Limpopo ibaia, Orange eta Okavango eskualde honetan kokatuta ditugu.
Charles Conrad
Charles "Pete" Conrad, Jr. (Philadelphia, Pennsylvania, 1930eko ekainaren 2a – Ojai, Kalifornia, 1999ko uztailaren 8a) estatubatuar astronauta eta militarra izan zen.
Neil Armstrong eta Buzz Aldrinen antza, 1930ean jaio zen Pensilvanian. Haurtzaroan dislexikoa izan arren, hegazkinak gidatzeko lizentzia lortu zuen Bigarren Hezkuntza (High School) amaitu baino lehen. Princetongo Unibertsitatean Ingeniaritza Aeronautikoa ikasi zuen, eta, ondoren, Ameriketako Estatu Batuetako Itsas Armadan hegazkin instruktorea bilakatu zen. NASAk 1962an astronauta bezala aukeratu zuen. Apolo 12aren komandantea izanda, Skylab 2 estazioa espazialera heldu zen 1973. urtean. 11 urtez astronauta izan zen, eta, 20 urtez NASAN lan egin zuen. Horren ostean, negozioetara dedikatu zen, telebista konpainietan lan eginez. Ilargian oina jarri zuen lehen pertsona ez izan arren, bertan dantzatu zuen lehen pertsona bilakatu zen. 1999. urtean, Kalifornian, 69 urte zituela hil egin zen, motorrarekin izandako istripu baten ondoren.
Azaroaren 13
Azaroaren 13a gregoriotar egutegiaren urteko hirurehun eta hamazazpigarren eguna da, 318.a bisurteetan. 48 egun falta dira urtea amaitzeko.
Euskal Herria
suediar eskiatzaile alpinoa.
Bruntál
Bruntál Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 16.495 biztanle ditu eta 29,34 kilometro koadroko azalera. Bruntálgo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1250 urtean egin zen.
Forcarei
Forcarei Galiziako kostaldean dagoen udalerria da, Pontevedrako probintzian dagoen Tabeiros-Terra de Montes eskualdean kokatzen den udalerria da.
Amietophrynus camerunensis
Amietophrynus camerunensis Amietophrynus generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
2295 Matusovskij
2295 Matusovskij asteroide baten izena da. abuztuaren 19an aurkitu zuen N. S. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1977 QD izena zeraman.
Orbitaren ezaugarriak
2295 Matusovskij asteroidearen orbitak batezbeste 2,901 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,623 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,179 distantziara. Eszentrikotasuna 0,096 da, eta makurdura orbitala 2,51ºkoa da.
NGC 6822
NGC 6822 galaxia bat da, Sagitarius konstelazioan. Edward Emerson Barnardek aurkitu zuen n.
Neatypus obliquus
Neatypus obliquus Neatypus generoko animalia da. Arrainen barruko Kyphosidae familian sailkatzen da. Hegoaldeko Australiako uharrietan bizi den espezie hau monotipikoa da bere generoan.
Espainiako Llaüt Txapelketa
Espainiako Llaüt txapelketa (ofizialki: Campeonato de España de Banco Fijo Mediterráneo) Espainiako itsasertz mediterraneoan jokatzen den llaüten arteko txapelketa nagusia da.
Historia
Katalunia, Valentziako Erkidegoa eta Andaluziako taldeek hartzen dute parte 2005an erkidegoetako txalupa desberdinak bateratu zirenetik. Euskal taldeek ere parte hartu izan dute inoiz, 2008an Oriok, 2013an Kaiarribak (Donostiarra) eta 2017an Hernanik.
Llaüt Mediterranearrak erabiltzen dira txapelketan. Ontziak 8'5 metroko eslora dauka eta federazioek adostu bezala 150 kg-ko gutxienezko pisua izan behar du. Zortzi arraunlari eta lemazainak jokatzen dute estropada.
1500 metroko distantzia egiten dute llaütek eta sei luze edo lau luze.
Nafarrate
Nafarrate Arabako herria da, Legutioko udalerriaren barnean kokatzen dena eta Urrunagarekin batera Urrunaga-Nafarrate Junta Administratiboa osatzen duena.
Unity (Oregon)
Unity Oregongo hiri bat da. Baker konderrian kokatua dago. 2010ean 71 biztanle zituen, 1.66 kilometro koadrotan banatuta.
Crimnologa
Crimnologa Tortricidae familiako sits genero bat da. Bere espezie tipoa Crimnologa perspicua da.
Redlands (Colorado)
Redlands Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Mesa konderrian dago, Colorado estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Apogon flavus
Apogon flavus Apogon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.
Estatu Batuetako mendebaldeko kostaldea
Estatu Batuetako mendebaldeko kostaldea (West Coast ingelesez), Mendebaldeko Kostaldea edo Pazifikoko Kosta Estatu Batuetako mendebaldeko kostaldeko estatuak izendatzen dituzten terminoak dira, besteak beste, Kalifornia, Oregon, Washington eta Alaska. Arizona eta Nevada, kostaldekoak ez diren arren, sarritan sartzen dira Mendebaldeko kostaldean, Pazifikoko kostaldetik gertu daudelako eta Kaliforniarekin dituzten lotura ekonomiko eta kulturalak direla eta (adibidez, Arizonako bi unibertsitate handienak Pacific-12 Conferenceko kideak dira).
Estatu Batuak kontinentalen zati ez den arren, Alaska eta Hawaii Ozeano Barearekin muga egiten dute eta Mendebaldeko kostaldean sar daitezke. 2007an Mendebaldeko Kostaldean zenbatetsitako biztanleria 50 eta 60 milioi artekoa zen, kalkuluan zein estatu sartzen diren arabera.
Ipar-ekialdeko Estatu Batuetan sortu zela uste den termino zaharragoa da eta Mendebaldeko Kostaldea "Kosta" bezala izendatzen duena. Txantxetan «Ezkerreko kostaldea» («Left Coast») ere deitzen zaio, politikoki Estatu Batuetako beste alde batzuk baino ezkertiarragoa izatearen ospeari buruzko hitz-jokoa.
Słubice udalerria (Mazoviako voivoderria)
Słubice Poloniako Mazoviako voivoderriko landa-udalerri bat da, Płock barrutian kokatuta. 95,82 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 4500 biztanle zituen.
Kirkuk
Kirkuk edo Kerkûk (كركوك, Karkūk, Kerkûk/که‌رکووک, Karḵ Sluḵ, Kerkük) hego Kurdistan edo Irakiar Kurdistango hiria da, At Ta'mim probintziako hiriburua. Alderdi kurdu nazionalistek hiriburutzat errebindikatzen dute betidanik. Hirian gizarte talde desberdinak aurki ditzakegu: kurduak, arabiarrak, turkmenoak eta asiriarrak. 80ko hamarkada arte, dirudienez kurduak populazioaren erdia osatzen zute, Saddam Husseinen gobernuak garbiketa etniko bat martxan jarri zuen (Anfal kanpaina), turkmeno, asiriar eta batez ere kurduengan zentratu zena, hiritik kanporatuak izan zirelarik. Hego aldeko famili arabiarrez bete ahal izateko. 2003 ondoren kanporatuak itzultzen hasi ziren, kasu batzuetan aurretik egondako garbiketa etnikoa alderantziz bultzatuaz.
Gaur egun talde desberdinen arteko erlazioa txartzen ari dira, kurduak beraiek menperatzen duten eremuan sartu nahi dutelarik eta arabiarrak eta turkmenoak honen aurka etengabe borrokatuaz. Turkiak betidanik erdian sartu da, turkmenoekin duen antzekotasun etnikoaz baliatuz. Ingurua petrolioan aberatsa dela ahaztu gabe.
Słopnice udalerria
Słopnice Poloniako Polonia Txikiko voivoderriko landa-udalerri bat da, Limanowa barrutian kokatuta. 56,85 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 6617 biztanle zituen.
2296 Kugultinov
2296 Kugultinov asteroide baten izena da. urtarrilaren 18an aurkitu zuen L. I. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1975 BA izena zeraman.
Orbitaren ezaugarriak
2296 Kugultinov asteroidearen orbitak batezbeste 3,181 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,649 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,713 distantziara. Eszentrikotasuna 0,167 da, eta makurdura orbitala 1,25ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 11.7 da.
Auterive
Auterive Okzitaniako hiru udalerri ezberdinen frantsesezko izena da:
Monica Bellucci
Monica Anna Maria Bellucci (Città di Castello, 1964ko irailaren 30a -) Italiako aktore eta modeloa da.
Italieraz, frantsesez, ingelesez eta gaztelaniaz aritzeaz aparte, aramaikoz ere aritu zen The Passion of the Christ filmean. Vincent Cassel aktorearekin ezkonduta egon zen, 2013an banandu arte.
Asesinato en la universidad
Asesinato en la universidad 2018ko Iñaki Peñafiel espainiar zinema zuzendariaren telefilma da.
Argumentua
Lara Cabanes idazle eta historialari ezagunari XVI. mendean gertatutako heriotza bat ikertzeko eskatuko diote. Antonio de Román agustindarra egoera bitxian hil zen Salamancako Unibertsitatean katedra lortu eta gero. Lararen gida nagusia Frai Luis de Leónek idatzitako gutun batzuk izango dira.
Dominatrix
Dominatrix (latinetik dominatrix, ‘subiranoa’ edo ‘anderea’; pluralean dominatrixak), edo emakume menderatzailea bondage, sadomasokismo, diziplina ingelesa, menderatze edo men egite sexu-praktiketan menderatzaile papera betetzen duena da; praktika hauek BDSM akronimoarekin izendatzen dira. Menderatzailea gizona bada "maisu" esaten zaio. Batzutan domme hitza erabiltzen da. Menperatuak gizonak zein emakumeak izan daitezke.
Victoria Malinowska
Victoria Malinowska margolaria izan zen. Ez dabo berari buruz datu askorik. Dakigun gauza bakarra Errusia n jaio zela eta gutxira haren herrialdetik ihes egin behar izan zuela.
Dominatrix
Irudia
Gaur egungo irudi esterotipikoan dominatrixek gomazko edo larruzko catsuit darama, takoi luzeetako botak edo lentzeria beltza, galtzerdi beltzak eta takoi luzeak. Dominatrix profesionalek horrelako janzkera eramaten dute. Estetika hau, «Larruzko Venua»rena, XX. mende hasieran zabaldu zen. Urte haietan, 20. eta 30. hamarkadetan, zigorkatze gaia erakusten zuten argazkiak eta irudiak asko zabaldu ziren.
Victoria Malinowska
Bizitza
Bere aita soldadu errusiarra zen eta horregatik Victoria Malinowska errusiarra zen. Gaztea zenean, Krimea ra egin zuen bidaia bat eta Siberian zegoenean, hainbat museo bisitatu zituen; adibidez, Varsoviako museoa, San Petersburgokoa eta Berlingoan. 1912an Parisera joan zen bizitzera eta han Ignacio Zuloaga ezagutu zuen. Lehenengo Mundu Gerra zela eta Espainiara emigratu behar izan zuen bere ama eta ahizparekin.
Dominatrix
Harremana
Menderatuek, emakumeak zein gizonak, errespetuzko adierazpenekin zuzentzen zaizkie: «madame» edo «maîtresse». Dominatrix asko profesionalak dira: horrelako joku erotikoetan parte hartzeagatik kobratzen dute. Normalean, profesional horiek ez dituzte kontaktu sexualak izaten zeren eta hori prostituzioa izango bailitzateke.
Zineman
Underground zinemako adibide asko daude (Preaching to the Perverted (1997), Barbet Schroederen Maîtresse (1975), e.a.). Zinema komertzialean Stephen Lancek 2014an zuzendutako My Mistress filma dugu. Roman Polanskiren Bitter Moon filmean mundu horren erreferentziak badira ere.
Victoria Malinowska
Ibilbide artistikoaren hasiera
Behin Espainian, Pradoko museoko artista handienak aztertu zituen. Berehala sartu zen gizarte- altuan eta harreman handia izan zuen gizarte aberatseko jendearekin. Victoria Malinowska 1917an bere estudioan eman zuen bere lehenengo festa artistikoa Andrés Segovia eta Zubiaurreren emaztearen laguntzarekin antolatu zuen festa. Jende oso garrantzitsua joan zen festa horretara.
Amietophrynus chudeaui
Amietophrynus chudeaui Amietophrynus generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Victoria Malinowska
Obrak eta erakusketa
Hiru hilabete pasa ondoren, Salonen erakusketa bat egin zuen eta Euskal Herriaren hainbat paisaiari buruz. Pilar Zubiaurre gailentzen.
1925eko abenduan bere lanen erakusketa bat aurkeztu zuen Arte Modernoko Museoan. Bertan, Poloniako enbaxadorea, nobleziako pertsonaiak eta Moreno Carbonero eta Valentín de Zubiaurre margolariak izan ziren.
1926an Un retrato lanarekin parte hartu zuen Arte Ederren Erakusketa Nazionalean, baina handik gutxira margolariari buruzko berriak izateari utzi zioten.
Bibliografia
http://www.fernandoalcolea.es/Pintoras-extranjeras-en-Espanya/Victoria-Malinowska/
Brusné
Brusné Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 373 biztanle ditu eta 8,19 kilometro koadroko azalera. Kroměřížko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1213 urtean egin zen.
Castello (Venezia)
Castello (venezieraz Casteło) Veneziako sei sestiereetako bat da, ekialderen dagoena.
Historia
Izena Olivolo uhartean zeuden gotorlekutik datorkio (Castello hitzak "gaztelu" esan nahi du). Uharte hau San Pietro di Castello izena du gaur egun.
Sestiere honetan dago San Pietro de Castello basilika, apezpikuaren egoitza 1807 arte, urte horretan Napoleonek San Marko basilikare lekualdatu baitzuen. Une hori arte, San Marko basilika Dogoen kapera baino ez zen, ekitaldi berezietan bakarrik erabiltzen zena.
Ikustekoak
Auzo honetan daude San Zanipolo basilika, San Pietro di Castello basilika, San Francesco della Vigna eta San Zaccaria. Beste elizen artean daude San Lio, Santa Maria Formosa, San Lorenzo, San Giovanni Novo, San Giorgio dei Greci, San Antonin, San Giovanni in Bragora, San Giuseppe di Castello, San Martino, la Pietà (Santa Maria della Visitazione), Santo Biagio eta San Francesco di Paola.
Auzoa honetan Veneziako bi eskola handi daude, Scuola Grande di San Marco (Veneziako ospitalearen barne) eta, batez ere, Scuola Grande di San Giorgio degli Schiavoni, ezaguna Vittore Carpaccio margolariaren lanak direla-eta.
Hortzeri-formula
Hortzeri-formula ugaztun heterodontotan (monetrema, pangolin, zetazeo eta edentatuak ezik beste guztiak) dituzten hortz mota ezberdinak idazteko modua da. Animalia hauek ebakortz, letagin, aurreko hagin eta haginak dituzte. Hortzeri-formula idazteko eran bi koadro egiten dira, goiko eta beheko aldean. Barail-erdi bakoitzean dauden ebakortz, letagin, aurreko hagin eta haginak jartzen dira.
Castello (Venezia)
Ikustekoak
Txit Lasaiaren historian garrantzi gorena izandakoa da Veneziako Ontziola (Arsenale di Venezia), egun Itsas Armadarena. Errepublikaren indarraren erdigune estrategikoa izan zen, mendez mende ontzi paregabeak eraiki ziren lekua.
Hortzeri-formula
Adibidez, barail-erdi bakoitzean 2 ebakortz, letagin 1, 2 aurreko hagin eta 3 hagin dituen animaliak (adibidez, gizakiak), honako formula dentarioa luke:
Hemen ikusten denez goiko eta beheko barailean hortz kopuru bera dituzte.
Santxa Diaz Harokoa
Santxa Diaz Harokoa, Mendoza eta Friasen anderea, baita Santxa Diaz Friaskoa bezala ezagututa, XII. mendean bizi izan zen Haro leinuaren aitoren alaba zen. Ikerlari batzuen ustez Bizkaiko Jauna zen Diego I.a Lopez Harokoaren alaba zen. Santxa Bizkaiko Lope Sánchez jauna lehengusuarekin ezkondu zen; Lope, bestetik, Bizkaiko Santxo Iñigezen semea zen.
Nuala O'Loan
Nuala Patricia O'Loan (Herts, Ingalaterra, 1951ko abenduaren 20 -) Ipar Irlandako bizitza politikoan eragin handia izan duen pertsona da. Irlandako zati honetarako garatu den autonomia sisteman lehen Police Ombudsman (Polizia gaietarako ararteko edo "herriaren defendatzailea") izan zen 1999 eta 2007 artean. Ingalaterran jaio bazen ere, Irlandako Antrimeko konderrian bizi da. 2009ko uztailean Lorden Ganberako kidea izateko proposamena egin zenetik aipatu konderriko Kirkinriolako O'Loan Baronesa titulua eman zitzaion. "Britainiar Inperioaren Ordenaren Dama" (ingelesez Dame Commander of the Order of the British Empire, DBE edo Dame) ere bada 2007ko abenduaren 29tik.
Euskal Herriko egoera politikoari buruz 2010eko martxoan publiko egin zen Bruselako Adierazpenaren sinatzaileetakoa da.
Biografia
Hertfordshiren jaio eta hezi zen zortzi neba-arrebaren familia batean. Londresko King's Collegen Zuzenbidea ikasi zuen eta 1973an graduatu zen. Arlo horretako irakasle hasi zen Ipar Irlandan. Haurdun zebilela, 1977an IRAk Ulsterreko Unibertsitateko Jordanstowneko campusean jarri zuen bonba baten eraginagatik haurra galdu zuen. .
Ipar Antrimen SDLP alderdiaren ordezkaria izan den Declan O'Loanen andrea da; bost seme dituzte. Haietako bati, Damieni, 2006ko ekainean jipoi gogor bat eman zioten Ipar Belfasteko Oldpark auzoan. Erasoaren zioa argitu gabe dago.
Ardura publikoetan
O'Loanen lanak sortu zituen beste ika-mika inportante batzuk PSNI Ipar Irlandako Polizia Zerbitzuaren kideen gehiegikerien ikerketak eta errepublikar batzuen zenbait delitutan bitartekariarena egitea izan ziren. Urteak pasa ahala egoera hobetu zen, Sinn Féinek berak PSNIrekiko duen iritzia zehaztu eta hasierako mesfidantza gaindituz joan zelako.
Ballast Operazioa
2007ko otsailaren 22an Operation Ballast deitu zenaren emaitzak argitaratu zituen ; ikerketa hori Royal Ulster Constabulary polizia zerbitzua eta UVF talde armatu leialistaren arteko kolusioari buruzkoa zen.
Raymond McCord "gaztea", Peter McTasney, Sharon McKenna, Sean McParland, Gary Convie, Eamon Fox, Gerard Brady eta John Harbinsonen hilketetan inplikatuta egoteagatik poliziaren Special Branch edo "Adar bereziaren" zenbait kide ikertu zituen.
Nazioartera
2008ko otsailaren 19an Irlandako Errepublikako gobernuak O'Loan Ekialdeko Timorrerako arduradun berezi izendatu zuen.
2010eko martxoan hainbeste pertsona ezagunek publiko egin zuten Euskal Herrian bizi den gatazkari buruzko Bruselako Adierazpenaren sinatzaileen artean dago.
Kuzia jainkoaren sekta
Sektaburua Andrei Popov (Kuzia jainkoa, Kuzma Alekseiev , lehenago Roman apezpikua  izenez ere ezaguna) da, 1977an jaioa. 2018ko uztailaren 16an, erruduntzat jo zuen iruzurrengatik eta herritarren bizitza eta osasuna urratzen duen erlijio-erakundea sortzearen epaitegiak, eta bost urteko espetxe-zigorra ezarri zioten.
Andrei Popoven bizitza
Andrei Popovi buruz ezer gutxi dakigu. 1977an jaio zela jakinarazi ohi da, ikusmen urritasuna duela, nahiz eta guztiz itsua dela dioen. Dolgoprudnyn jaio zen, haurtzaroan zoo batekin amesten zuen eta papagai bat eta karramarro bat zituen etxean. 14 urterekin jainkoa zela erabaki zuen. Ezkonduta zegoen eta 1999 edo 2000 urtean jaiotako seme bat du.
Sektari buruzko lehen mezuak
Iturri batzuen arabera, Kuzia jainkoaren sekta 1990eko hamarkadaren amaieran edo 2000ko hamarkadaren hasieran sortu zen. Ikerketaren arabera, Andrei Popovek sekta sortu zuen Moskun 2007ko irailean.
Andrei Popoven jarduerei buruzko lehen berrietako bat Andrei Kuraiev protodiakonoaren webguneko eztabaida izan zen 2008an, non «Roman (Popov) apezpikua»-ren gaia eztabaidatu zen.
Popoven lehen hitzaldiak Dokutxaiev Lurzoru Zientzien Institutuan egin ziren 2009 baino lehen. «Roman apezpikua» gisa egindako hitzaldiek berraragiztatzearen teoria aipatzen dute. Popovek berak liturgia egin zuen Lobniako etxe pribatu bateko eliza inprobisatu batean.
Gero, Popovek bere burua apezpiku gisa aurkezteari utzi zion eta jainkoa zela aldarrikatu zuen. Kuziak idatzi zuen hiru izaera dituela: Jainkoa — % 82,5 (Espiritua, Arima), gizakia — % 2,5 (gorputza, energia sortzailea), maitasuna — % 15 (Ama Birjina). Jesukristo %60 Jainkoa eta %40 gizakia dela ere idatzi zuen. Popovek honako pertsona hauen berraragitzea dela dio: «Jesukristo (%0,8), Ama Birjina (%0,8), San Sergio Radonezhekoa (%0,4), Gabriel goiaingerua (%0,4), Joanes Bataiatzailea (%0,4), Elias profeta (%0,4), Moises profeta (%0,4), Helena Blavatsky (%0,4); gainerakoak (garrantzia gutxiago duenak): Josef Nazaretekoa, Ezekiel profeta, Abraham, Salomon, Adam, San Vladimir Kievekoa, San Nikolas Barikoa, Santa Katalina Alexandriakoa, Aleksei Nikolaevitx Errusiakoa, Julio Zesar, Mikhail Lomonosov, Mikhail Lermontov, Shiva, Helena Roerich». Hitzaldietako batean, honakoa adierazi zuen: «Ni nintzen Kristo sortu zuen Jainkoa. Kristo baino zortzi aldiz gehiago, jada egin dut».
Kuzia izena garai batean Popoven etxean bizi izan zen papagaiari dagokio. Beste iritzi baten arabera, izen hau hartu zuen Kuzma Alekseiev (Kuzka mordoviar jainkoa ezizenez ezaguna) XVIII. mendeko mordoviar paganoen mugimenduaren buruzagiaren omenez.
Hierarkia
Sei zirkulutan banatu zituen Popovek bere jarraitzaileak :
Prisma triangeluar
Geometrian, prisma triangeluarra oinarri triangeluarreko prisma da. Prisma triangeluarra pentaedro bat da, 5 aurpegi (2 hiruki eta 3 paralelogramo), 9 ertz eta 6 erpin dituena.
Kuzia jainkoaren sekta
Hierarkia
Sektaburua bera zakar portatu zitekeen jarraitzaileekin, apaltasuna txertatzeko nahiarekin azalduz. Jarraitzaile guztiak ezkontideak dibortziatzeko, gurasoekin harremanak amaitzeko eta haurrak senideei edo barnetegira emateko konbentzitzen zituen. Jarraitzaileen jipoiak ere gertatu ziren.
Popovek uste zuen abortua onartu zitekeela, iraganeko bizitza batean umea bera hiltzailea baitzen.
Ikerketa eta atxiloketak
2014ko maiatzaren 8an, Moskuko Errusiar Federazioko Barne Ministerioko Zuzendaritza Nagusiko ikertzaileek, jipoiei buruzko auzi penal baten ikerketan, erakundearen lokalak miatu zituzten. Ondorioz aurkitu ziren bi dozena diru kutxa guztira 219 milioi errublo eta 150 mila dolarrekin, benetako erlijio-erakundeen zigilu faltsuak, erlijio-literatura, 50 espezie arraro baino gehiagoko animaliak, baita legea betearazteko agentziek haur-pornografia gisa kalifikatu dituzten argazkiak eta bideoak ere.
2015eko irailaren 10ean, sektaburua eta laguntzaile hurbilenetako batzuk iruzurgatik atxilotu zituzten. Miaketetan, 43 milioi errublo eta 100 mila dolar baino gehiago atzeman zizkieten, baita animalia arraroak eta haur-pornografia.
2015eko azaroaren 2an, Moskuko Administrazio Zentraleko Barne Zuzendaritzako ikertzaileak beste auzi penal bat hasi zuen Popoven aurka, herritarren eskubideak urratzen dituen irabazteko asmorik gabeko erakunde bat sortzeagatik.
2018ko uztailaren 16an, erruduntzat jo zuen iruzurrengatik eta herritarren bizitza eta osasuna urratzen duen erakunde erlijiosoa sortzearen epaitegiak, eta bost urteko espetxe-zigorra ezarri zioten.
Arriagaren monumentua
Arriagaren monumentua Bizkaiko Bilbo hiriburuan dagoen Juan Crisostomo Arriaga musikagilearen omenezko monumentu bat da. Casilda Iturrizar parkean dago, Bilboko Arte Eder Museoaren alboan. Francisco Durriok egin zuen.
Francisco Durrio
Francisco Durrio, jaiotzez Francisco José Juan Jorge Luis Durrieu Granier (Valladolid, Espainia, 1868ko maiatzaren 25a - Paris, Frantzia, 1940ko abuztuaren 30a) bilbotar eskultore eta zeramikagilea izan zen.
Proposamena
1905eko martxoan Bilboko Udalean Arriagaren omenezko monumentua altxatzeko mozioa aurrera atera zen, 1906ko urtarrilean haren jaiotzaren ehungarren urteurrena beteko baitzen. Lehiaketara hainbat artistaren proiektuak aurkeztu ziren, tartean Nemesio Mogrobejo, Quintín de Torre edota Higinio Basterrarenak zeuden. Halere, Francisco Durrioren proiektuak irabazi zuen.
1907ko urtarrilaren 13an kontratua sinatu zen, 1908ko urtarrilaren 27an amaitze aldera. Handik gutxira Durrio Paris hirira joan eta bertan bizitzen jarri zen. Proiektua agindutako denboraren barnean amaitzeko gai ez zela ikusirik, epe luzapena eskatu zuen, onartu egin ziotelarik. Data berria 1909ko abenduaren 31n ezarri zen.
Atzerapen polemikak
Durriok data berri hura ere ez zuen errespetatu. Azkenean, 1911an oinarria eta irudia Parisen aurkeztu zituen. Orduko Bilboko Udala pazientzia galtzen hasia zen eta artistari presa sarrarazi zion. Bizkaitar hiriburuko hainbat artista ezagun Durrioren alde atera ziren: Aurelio Arteta, Quintín de Torre bera (proiektu hura gauzatzeko Durriorekin lehiatu zena), Antonio Gezala, Gustavo de Maeztu eta Ángel Larroquek elkarrekin batera Udalak artista ez gogaitzearen aldeko idazkia sinatu zuten.
Jada 1932an, eta Udalak monumentua amaitzeke zegoela ikusirik, Durrioren ikaslea izan zen Valentín Dueñasi hura amaitzearen ardura eman zion, betiere aurreko artistaren kontzeptu edo ikuspuntutik.
Inaugurazioa
1933ko abuztuaren 12an, larunbatez, monumentua inauguratzeko asmoz Bilboko Orkestra Sinfonikoak hiriko Buenos Aires antzokian kontzertua eskaini zuen, eta Madrilgo Errepublikar Bandak ere bina emanaldi egin zituen, bata larunbata 12an, eta bestea igandea 13an.
Azkenik, abuztuaren 13an, igandez, Casilda Iturrizar parkearen Pargolako eremuan monumentua inauguratu zen. Ekitaldi hartan orduko Bilboko alkatea zen Ernesto Erkoreka, Francisco Durrio berezko egilea eta bere emaztea, bai eta egile materiala zen Valentín Dueñas egon ziren, beste artista eta hiritarrekin bat. Arratsaldez ospakizuna zezenketa batekin amaitu zen. Hurrengo ostiralean, 18an, Euskal Artisten Elkarteak Durrio Artxandako Chacolí Popular txakolindegian omendu zuen.
Lanak artearen musa den Melpomene biluzik irudikatzen du, Arriagaren heriotza goiztiarrari negar eginez. Bere bularrean lira bat eusten du, hartatik ura dariola. Oin puntetan altxatua, aurpegia gorantz begira duela. Monumentuaren oinarrian gogoetan dauden figura batzuk daude (haiei ere ura darie), bai eta pentagrama batean dauden hainbat txori ere.
Irudiarekiko polemika
1948an La Gaceta del Norte egunkariak monumentuaren aurkako kanpainari ekion zion, larru gorritan zegoen musaren irudiak behe pasioak hauspotzen omen zituela eta. Azkenean Udalak amore eman, eta Melpomeneren irudia museoaren aldameneko biltegi batean gorde zuen.
Mezu argia eta erlijio- eta politika-irizpideetan oinarritua, estatua biluzik zegoela eta, esaten zutenez, “grina txikiak pizten zituen”. Ideia horrek oihartzun nahikoa izan zuen obra kentzeko edo ordezkatzeko. Joaquín de Zuazagoitia Bilboko alkateak, 1942 eta 1959 bitartean, presioaren ondoren, musa kendu zion bere idulkiari, eta Museoko sotoan gorde zen. Bere tokia hutsik utzi beharrean, Enrique Barrosi musa jantziaren kopia bat eskatu zion.
Enrique Barros artistari Durrioren irudia ordezkatzeko ardura eman zitzaion, horrek antzeko jarreran zegoen irudia gauzatu zuen, lira bat eusten, baina jantzita, hain zuzen ere, gaur egun Uribitarte kalea eta Uribitarte pasealekuaren artean dagoen Melpomeneren iturriko irudia dena.
Hala ere, desberdintasun gehiago daudela ikusi ahal izan zen, jantziez gain; izan ere, lehen irudiak hainbesteko tentsioa eta sufrimendu-sentimendua adierazten zuen, eta bigarrenean, berriz, nabarmen ahulduta ikusten da, mugimendu, pose eta keinu sotil bati esker. Egoera hau 1975eko apirilaren 30era arte luzatu zen. Orduan jarri zen berriro Francisco Durrioren jatorrizko irudia idulkian, eta Enrique Barrosen lana Uribitarte pasealekuko beste iturri batera eraman zuten (Begoña, 2006).
Zaharberritze-prozesuak
Azkenean, 1975eko udaberrian Udalak irudi biluzia jatorrizko lekura itzultzea erabaki zuen, oraingo honetan Barrosen irudi jantziari soto batean gordeta egoteko txanda iritsi zitzaiolarik.
1999an multzo osoaren zaharberritzeak monumentua Durriok egin zuen garaiko dotoreziaz berrager zedin ahalbideratu zuen, musaren liratik ura zeriola, musikagile ospetsuaren heriotzarengatik negar egindako malkoak bailiran.
Orain dela gutxi, Melpomeneren jantzitako irudia azken garaian Bilbo itsasadarreko eraldatutako ertzetan dagoen iturri baten erdian ezarri da, hain zuzen ere, Uribitarte pasealekuaren amaiera aldera.
Artelanaren analisia
Obra aurkeztu ahal izateko, pieza hau osatzen duten ezaugarri estetiko eta sinbolikoak aztertuko dira. Arriagaren monumentuak idulki bat du, eta hori da, hasiera batean, obraren aldaketa historikoetan gehien errespetatu den zatia. Granitozko idulkia Valentín de Dueñas artistak Durrioren zati bat hartu zuen, eta aurrealdean hiru aurpegi adierazkor eta zurrun ditu; erdian dagoena, berriz, mastaba egiptoarra da. Esan beharra dago, ezer baino lehen, nahiz eta artelana Juan Crisóstomori eskainia izan, xehetasunetan haren bizitza eta lanaren zenbait datu islatzen direla, baina haren irudia ez dela ilustratzen.
Idulkiaren alboetan, Arriagaren jaiotza (1806) eta heriotza (1826) urteak azaltzen dira. Behealdean frisoak ikusten dira, nota musikalak eta txoriak dituztenak, eta atzeko aldean eguzki giltza bat.
(Soto, 2013) Arriagaren monumentua honela interpretatzen du: “sinbolista, egiptoar kutsu handiekin, eta Vienako Sezesioko modernista”.Autore berak bere hipotesia aurkeztu du Durrioren joera artistiko horren jatorriari buruz; izan ere, Belgikako La Libre Esthétiqu en eta nazioarteko erakusketetan (adibidez, Venezia 1905ean) parte hartu ondoren, beste lankide batzuen lanak ikusi zituen. Paul-Albert Bartholomé frantziarraren hildakoen monumentuaren antzekotasunak ikusten dira; Durrioren laguna zen La Libre Esthétique belga filmean, eta eragina izan zuen Bilboko Aureliano Valmesen monumentuan (1922), Quintín de Torre ren obran edo Durrioren zuzeneko dizipulua.
Beste iturri batzuek diote monumentuan irudikatutako musa ez dela Melpomene, Euterpe baizik. Euterpe musikaren musa da, Olinpoko jainkoak entretenitzeagatik ezaguna. Geroago, tradizioak beste musekin bildu zuen, Helikon mendian, non jainkosak gurtzeko ohitura baitzegoen, edo Parnaso mendian, artista eta poetentzako leku garrantzitsua. Musa honek hainbat garaitako gurtza asko inspiratu zituen. Oro har, aulos bat eskuetan duela irudikatzen da (txirula bikoitza), nahiz eta Durrioren bertsio honetan haren musika-tresna lira bat den (Paniego, 2008).
Juan de Eresaldek honela deskribatzen du lana Los esclavos felices (Bilbao, 1935) liburuan, 77-79 or:
"Artearen musak min-kexa bat aurkezten dio infinituari, Jenioa garaia baino lehen desagertu delako, eta bularra lirarekin jotzen du. Lira horretatik sortzen da Eternitatea, Esfinge Handiak ordezkatua, erlijioz hartzen duen negarra... Lira idulki edo basamentuaren frontearen behealdean dago, eta honek negarra itzultzen du. Begiak itxita ditu.' oinaze bizia gehiago kontzentratzeko eta eskuen bidez egiten dituen lokiak, hormatik sortzen direnak, meditazio lasaian. Oinarrizko irudi hori gizatiartu egiten da, eta, aldi berean, lerroen mugiezintasunak eta masa egonkorra izateak betierekoa sinbolizatzen dute”.
Neoscorpis lithophilus
Neoscorpis lithophilus Neoscorpis generoko animalia da. Arrainen barruko Kyphosidae familian sailkatzen da.
Fernando Savater
Fernando Fernández-Savater Martín (Donostia, Gipuzkoa, 1947ko ekainaren 21a) filosofoa da. Madrilen egin zituen Filosofia ikasketak. Madrilgo Unibertsitate Autonomoan egon zen irakasle, baina arazo politikoak zirela eta, handik egotzia izan zen. Garai hartan, frantses idazleen obrak (Bataille, Diderot eta Voltaire) itzultzetik bizi izan zen, eta prentsa idatzian (Cuadernos para el diálogo, Triunfo, Informaciones, Revista de Occidente eta abar) argitaratzen zituen artikuluetatik. Ondoren, UNEDen eta Euskal Herriko Unibertsitatean aritu da irakasle hainbat urtez. Gaur egun, Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean etika irakasle da.
Frankfurteko eskolaren jarraitzailea izan da, eta bere pentsamenduan Cioranen, Nietzscheren eta Schopenhauerren eraginei antzematen zaie. Savaterrenak dira, besteak beste: Ensayo sobre Cioran (1975), La infancia recuperada (1977), Panfleto contra el todo (1978), Política para Amador (1993), saiakerak. Bestalde, eleberriak ere idatzi ditu: Caronte aguarda (1981). Azken urteotan, irakaskuntza (Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean), liburu ugariren argitalpena eta ETAren aurkako militantzia sutsua tartekatu ditu.
Argitalpenei dagokienez, 1990eko hamarkadaren hasieran Ética para Amador (1992) eta Política para Amador (1993) liburuek arrakasta handia izan zuten, gehienbat gazteei zuzendutako liburuak izanik, idazkera ulerterrazez lantzen baitzituen etika eta politikari buruzko hainbat gai. Orduz geroztik ere maiz landu du erregistro hori bere saiakera eta filosofia lanetan. Saiakeraren eta filosofiaren alorrean, liburu hauek argitaratu ditu, besteak beste, azken urteotan: Filosofía y sexualidad (1993), Ética como amor propio (1995), Diccionario filosófico (1995), Idea de Nietzsche (1995), El contenido de la felicidad (1996), Así hablaba Nietzsche (1996), Instrucciones para olvidar el Quijote (1996), El valor de educar (1997), Apología del sofista (1997), Despierta y lee (1998), Hetorodoxias y contracultura (1999), Las preguntas de la vida (1999, Zilarrezko Euskadi saria), Las razones del antimilitarismo y otras razones (1999), Invitación a la ética (1999, Anagrama saria), La voluntad disculpada (1999), Idea de Nietzsche (2000), El dialecto de la vida (2002), Pensamientos arriesgados (2002), El contenido de la felicidad (2002), Ética y ciudadanía (2002), Etnomanía contra ciudadanía (2002), ''Los caminos para la libertad. Ética y educación (2002), El valor de elgir (2003), El gran fraude: sobre terrorismo, nacionalismo y ¿progresismo? (2002), Los diez mandamientos en el siglo XXI (2002), La libertad como destino (2002), El gran laberinto (2005), Los siete pecados capitales (2005), Así hablaba Nietzsche (2006), La vida eterna (2007), eta La aventura de pensar'' (2008). 2001. urtean ''Perdonen las molestias. Crónica de una batalla sin armas contra las armas'' liburua argitaratu zuen. Liburu horretan 1997-2000 urteetan Euskal Herriari buruz idatzitako hainbat artikulu bildu zituen. Eleberriak ere argitaratu ditu, hala nola La escuela de Platón (1991), El jardín de las dudas (1993), El juego de los caballos (1995), Diario de Job (1997), eta Caronte aguarda (2001).
2008an Planeta saria irabazi zuen La hermandad de la buena suerte izenburuko eleberriarekin. Haur eta gazteei zuzendutako lanei dagokienez, Malos y malditos (1996) eta A rienda suelta (2000) aipa daitezke.
Politika arloan, euskal nazionalismoaren aurkako jarrera sutsua erakutsi du azken urteotan, besteak beste Javier Sadabarekin eztabaida filosofiko handiak mantenduz. Hala ere, hasiera batean abertzaletasunetik gertuago ibili zen, Egin egunkari desagertuaren kolaboratzailea izan baitzen. 1997. urtean sortu zen Ermuko Foroaren eta, ondoren, Aski da! plataformaren kide, ETAren aurkako borrokan erabat nabarmendu da azken urteotan, eta abertzaletasunari ere gogor eraso dio bere agerpen publikoetan zein hainbat egunkari eta aldizkaritan argitaratutako artikuluetan.
Claves aldizkariaren zuzendari da, eta 2000. urtean El País egunkariak ematen duen Ortega y Gasset saria eskuratu zuen; urte berean, Gregorio Ordóñez Fundazioak urtero eman ohi duen saria jaso zuen. Urte horretan bertan, Fernando Abril Martorell Konkordia saria jaso zuen, eta bera kide den ¡Basta Ya! mugimenduak Kontzientzia Askatasunaren aldeko Sajarov saria eskuratu zuen.
Elurretako Andre Mariaren baseliza
Elurretako Andre Mariaren baseliza Zaraitzu ibaxako Otsagabia udalerriko Iratiko etxeak etxaldean 1954ko kristiau baseliza bat da. Iratiko oihanan kokatuta da.
Historia
1954ko abuztuan, baseliza inauguratu zen, Antoniutti kardinal nuntzioaren presentziarekin. Egun batzuk lehenago, prozesioan etorri zen Ama Birjinaren irudia Iruñetik, Aezkoa eta Zaraitzu ibarretako bizilagunekin batera, Nafarroako Kirol Elkartea, Mutiko Alaiak eta Oberena Kirol Elkartea erakundeetako kideekin batera. Baselizaren aurreko zelaian, urte horretan eta hurrengoetan, ehunka lagun biltzen zituen Ama Birjinaren jaia ospatu zen, Begiristain kalonjearen lan nekaezinari esker.
Herrietan, herritarrek harrera egin zioten, baita Arburua, Argiolain eta Jaurrietako Zuria baselizetako irudiek ere, prozesio-desfilea Otsagabiaraino lagundu baitzuten. Han, Zaraitzu eta Aezkoa ibarretako jendeak harrera jendetsua egin zion, Muskildako Ama Birjinarekin Done Martiriko zubian izandako topaketa berezi batekin.
2016an eta 2017an Zaraitzuko eta Aezkoako parrokietako gazte-taldeek baseliza mantentzeko lanak egin zituzten, eta 2018an parrokoek zaharberritzeko dirua biltzeko kanpainei ekin zieten.
Berrabiarazte horretan, lanik zailenari ekin zitzaion, baina enblematikoenari. Baselizaren teilaturako pago-oholtxoak egin. Zaraitzuar eta aetz talde batek, Josetxo Telletxeak bilduta eta Javier Goikoa maisu artisaua buru dutela, duela berrogeita hamabost urte baino gehiagotik ahaztutako ezagutza eta trebetasunak berreskuratu dituzte, baina denbora gutxi behar izaten dute lanean hasten direnei berreskuratzeko eta irakasteko.
Eraikina
Kanpoaldean zein barrualdean, horma-irudi batzuek ermita apaintzen dute. 1955eko udan, Francis Bartolozzik eta Pedro Lozano de Sotések presbiterioan margotu zituzten bertako tradizio eta lanbideak irudikatzen dituzten ibarretako bizilagunak, eta presbiterioaren aurrean horma-irudi handi bat, Ama Birjinaren Irudiaren lekualdaketa gogorarazten duena. Alboetan, 1954an irudia jaso zuten lau baselizak daude.
Aubiac
Aubiac Okzitaniako bi udalerriren izena da:
NGC 6825
NGC 6825 galaxia bat da, Draco konstelazioan. Edward D. Swiftek aurkitu zuen n.
Veneta (Oregon)
Veneta Oregongo hiri bat da. Lane konderrian kokatua dago. 2010ean 4,561 biztanle zituen, 6.66 kilometro koadrotan banatuta.
Twain Harte (Kalifornia)
Twain Harte Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Tuolumne konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Cannaregio
Cannaregio (venezieraz Canarégio) Veneziako sei sestiereetako bat da, bigarren handiena eta lehena biztanle kopuruan (13.169 biztanle 2007an). Iparralderen dagoen auzoa da eta bertara iristen da burdinbidea lehorretik. hori dela-eta, bertan dago Veneziako tren geltokia (Venezia Santa Lucia).
Isola di San Michele, hiriko hilerri historikoa, sestiere honi lotua dago..
Historia
Izenaren jatorria canna hitzetik letorke, hau da, kanabera edo ihia, populatua izan baino lehenago ihitza bat baitzen. Hipotesi honen baliozkotasuna 1410ko agiri batek ematen du, honela baitio: Cannaregio imperciochè era chanedo et paludo con chanelle.
Beste hipotesi baten arabera, izena Canal Regio ("Errege-ubidea") esamoldetik letorke, ubide honek hirirako sarrera errazten baitzuen lehorretik zetozenentzat.
Cannaregio XIV. mende amaieran garatu zen iparralderantz. Auzo honetan ezarri zen lehen ghetto ezaguna, 1516ko martxoaren 29an.
Ikustekoak
Auzo honetan daude Ponte delle Guglie, Venezia Santa Lucia tren geltokia, Ghetto, Sacca della Misericordia, Ca' d'Oro, Palazzo Labia, Ca' Vendramin Calergi, Casino di Venezia eta Isola di San Michele. Bertako elizen artean daude Santa Maria di Nazareth (Chiesa degli Scalzi izenaz ezaguna), Santa Maria dei Miracoli, Madonna dell'Orto, San Canciano, San Geremia, Sant'Alvise eta San Giovanni Crisostomo di Venezia.
Bermikulita
Erabilera asko dauzka, labore hidroponikoen substratu gisa, dentsitate baxuko hormigoiak sortzeko, isolatzaile termiko eta akustiko gisa, su-itzalgailuetan, iragazki gisa, olio labaingarrien likatasuna handitzeko, etab.
Brušperk
Brušperk Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 3.992 biztanle ditu eta 10,26 kilometro koadroko azalera. Frýdek-Místekeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1358 urtean egin zen.
Santa Cruzko geltokia
Santa Cruz Espainiako Kantabriako probintziako tren geltoki bat da, udalerrian kokatuta dagoena.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Mekoleta
Mekoleta Otxandioko auzoa (Bizkaia) da. Auzoa itsasoaren mailatik 547 metrora dago eta azken erroldaren arabera 18 biztanle baino ez ditu.
Kokapena
Auzoa, Otxandioko herriaren erdigunetik mendebaldera dago, bertara iristeko, BI-623 errepidean hasten den auzo bide bat hartu behar da. Mekoleta, Urrunagako urtegiaren iparraldeko muturrean dago.
Słubice udalerria (Lubuszeko voivoderria)
Słubice Poloniako Lubuszeko voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Słubice barrutian kokatuta. 185,57 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 19971 biztanle zituen.
Alemaniako estatuak
Alemania errepublika federal bat da, autonomia zabala duten hamasei estatu federatutan (Bundesland edo Land; pluralean, Bundesländer edo Länder) banatuta dago. Land horiek, berriz, beste 439 lurralde eta hiri administratibotan daude banatuta.
Banadinita
Banadinita Pb5(VO4)3Cl formula kimikoa duen apatitoen taldeko minerala da. Banadioaren mea nagusietakoa da eta beruna eskuratzeko bigarren mailako iturria. Kristal hexagonal gorriak eratuz agertzen da. Mineral arraroa da, galena bezalako berun meen oxidazioaren ondorioz sortutakoa. 1801ean aurkitu zen lehen aldiz Mexikon.
Baix Maestrat
El Baix Maestrat Valentziar Herrialdeko eskualdea da, Vinaròs hiriburua duena. Iparraldean Montsià eta Matarranya ditu, ekialdean Mediterraneoa, hegoaldean Plana Alta eta mendebaldean Alt Maestrat eta Ports.
Eskualde ofizialak 18 udalerri ditu, 1221,40 km²ko azalera du eta 2008an 83.971 biztanle zituen.
Azpieskualde historikoak
Egungo eskualdean hiru azpieskualde historiko-natural bereiz daitezke:
el Sénia
Sénia ibaiaren beste aldean administrazioz Katalunia hasten da; aldiz, bi eskualdeen artean mota guztietako harreman oso estuak daude. Zenbait herrik auzoak beste aldean dituzte; la Sénian ibaiaz beste aldean les Cases del Riu auzoa dago, Rossell udalerriaren barruan eta kontrako bidean Sant Rafel del Maestraten, ibaia zeharkatuta, el Castell etxagunea dago, Ulldeconan.
Horren ondorioz Katalan Herrien independentzia defendatu dutenen artean bi administraziotan banatutako udalerri batzuek osatuko zuten eskualdearen proposamena egin zuten, el Sénia izena eramango zuena. Hauexek izango ziren eskualdea osatuko zuten udalerriak: Montsiàko Alcanar, Freginals, la Sénia eta Ulldecona; eta Baix Maestrateko Benicarló, Càlig, Canet lo Roig, Castell de Cabres, la Jana, la Pobla de Benifassà, Peníscola, Rossell, Sant Jordi, Sant Rafel del Riu, Traiguera eta Vinaròs.
Horrez gain, Sénia ibaiaren inguruan zenbait egitura ari dira lanean, inportanteena Taula del Sénia izeneko mankomunitatea, Ports eta Matarranyako udalerri batzuk ere batzen dituena.
Viger
Viger Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Viger udalerrian erroldatutako biztanleak 128 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 9 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 13 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 22 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 60 etxebizitza zeuden, 50 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 58 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 50 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 43 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 94 ziren, horien artean 67 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 67 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (33 gizon eta 25 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 27 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra funeraria zen.
2000. urtean Viger udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Apogon fukuii
Apogon fukuii Apogon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.
Arde Madrid
Arde Madrid 2018ko espainiar telesaila da, Paco Leónek eta Anna R. Costak Movistar+entzat egina.
Sinopsia
Madril, 1961. Ana Mari neskazaharra, herrena, frankista eta Sección Femeninako irakaslea da. Francoren aginduz, Ava Gardnerren etxera zerbitzatzera joateko mandatua jasotzen du, hura espiatzeko helburuarekin.
Aktoreak
Nagusiak
Taldekakoak
1962ko Ipar Itsasoko uholdea
1962ko Ipar Itsasoko uholdea edo "Nordsee Sturmflut" Alemanieraz, Ipar Itsasoko Alemaniako kostaldean kalte handiak eragin zituen uholdea izan zen. 1962ko otsailaren 16tik otsailaren 17ra, Islandia ondotik zetorren Vincinette behe presio guneak indarra hartu zuen hegoaldeko Ipar Itsasorako norabidea hartuz.