cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vaugneray
Etxebizitza
2007an 1.877 etxebizitza zeuden, 1.714 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 88 bigarren erresidentzia ziren eta 75 hutsik zeuden. 1.411 etxeak ziren eta 436 apartamentuak ziren. 1.714 etxebizitza nagusietatik 1.172 bere jabearen bizilekua ziren, 496 alokairuan okupaturik zeuden eta 46 doan lagata zeuden; 50 etxek gela bat zuten, 134 etxek bi zituzten, 285 etxek hiru zituzten, 438 etxek lau zituzten eta 807 etxek bost zituzten. 1.379 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 692 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 879 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.864 ziren, horien artean 2.149 aktiboak ziren eta 715 inaktiboak ziren. 2.149 pertsona aktiboetatik 2.067 lanean zeuden (1.078 gizon eta 989 emakume) eta 81 langabezian zeuden (38 gizon eta 43 emakume). 715 pertsona inaktiboetatik 226 erretiraturik zeuden, 290 ikasten zeuden eta 199 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vaugneray udalerrian 1.774 unitate fiskal zeuden, 4.688 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.464 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 299 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 5 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 15 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 67 eraikuntza enpresak ziren, 47 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 12 finantziazio enpresak ziren, 16 higiezinen enpresak ziren, 51 zerbitzu enpresak ziren, 38 administrazio publikoko enpresak ziren eta 14 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 95 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 funeraria, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 3 autoeskolak, 5 igeltseroak, 8 margolariak, 16 zurginak, 10 iturginak, 19 argiketariak, 5 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 7 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 15 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 5 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Vaugneray udalerrian 48 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.044 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu luzeetarako ospitale 1, psikiatriko 1  bat eta botika 1  bat zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Vaugneray udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 526 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kabazita
Kabazita mineral bat da.
Ezaugarriak
Kabazita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 - 5 da.
Turovec
Turovec Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 274 biztanle ditu eta 13,24 kilometro koadroko azalera. Táborko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1100 urtean egin zen.
Coahoma konderria (Mississippi)
Coahoma konderria (Coahoma County) Mississippiko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Clarksdale da. 2010eko zentsuaren arabera 26,151 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Coahoma konderriak 151,036 kilometro koadro ditu. Horietatik 7,954 ura dira. Beste 143,082 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 17,31 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 26,151 pertsonetatik 6,211 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 293 dira. 19,698 beltzak edo afroamerikarrak. 20 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 114 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 7 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 97 pertsonek kokatzen zuten.
Bergerac Périgord Football Club
Bergerac Périgord FC Frantziako futbol talde bat da, 1916an EF Bergerac izenarekin sortua. Kluba Christophe Fauvel da eta National 2n jokatzen ari da 2015eko maiatzean CFA 2ra igo zenetik. Périgueux ondoan kokatuta dagoen Trélissac Football Club-rekin nazio mailan jokatzen duen Dordoñako bi klubetako bat da.
Akitania Berrian, BPFC, National 2 kluba, eskualdeko klub onenen Top 5ean dago. Klubak Nazionala igotzea du helburu, azken denboraldietan hainbat aldiz galdu baitute, gehienetan sailkapeneko lehen postuan amaituz.
José María Jiménez
Jose Maria Jimenez Sastre, (El Barraco, Ávila, 1971ko otsailaren 6a - Madril, 2003ko abenduaren 6a), 1992tik 2001era izandako txirrindulari profesionala. 28 garaipen lortu zituen. El Chaba ezizenarekin ezaguna zen.
Emilio Campuzano institutua
Emilio Campuzano institutua, Emilio Campuzano LHII edo Emilio Campuzano Lanbide Heziketako Ikastetxe Integratua Bizkaiko Bilbo hiriburuan dagoen ikastetxe bat da.
José María Jiménez
Eskalaitzale ona zen eta hori dela eta bere garaipenak mendian lortu zituen, baina erloju kontrako probetan makala zen. Oso indibidualista zen eta horrek arazoak ekarri zitzaizkion. 1998ko Espainiako Itzulian Abraham Olanoren, bere taldeko liderra, arteko aurkaketak izan zituen. 2002an erretiratu zen beheraldi haundiak izan ondoren. 2003ko abenduaren 6an hil zen bihotzekoa eduki ondoren.
Emilio Campuzano institutua
Izena Emilio Campuzano (1850-1938) bilbotar ingeniariaren omenez darama.
Kokalekua
Atxuri auzoan dago, Santos Juanes plazaren 7. zenbakian, Atxuri kalearen eta García Rivero Maisua ikastetxearen alboan, eta San Antongo zubia eta Atxuriko geltokiaren artean.
José María Jiménez
Sailkapen orokorra Itzuli Handietan
UT: utzi, ez zuen amaitu
Emilio Campuzano institutua
Historia
1835ean Gabriel Benito Orbegozo arkitektoak proiektatu eta eraiki zuen. Hasiera batean Ospitale Zibila izan zen.
1879ko otsailaren 10ean Bilboko alkate Pablo Altzolaren ekimenez eta Bizkaiko Foru Aldundia eta Bilboko Udalaren laguntzaz sortutako Arte eta Lanbide Eskola bertan ezarri zen. Gaur egun, Emilio Campuzano Bigarren Hezkuntzako Institutua barne hartzen du.
Eraikina
Neoklasiko estiloko eraikina da. Eraikuntzan hainbat alderdi hartu ziren kontuan, hala nola osasungarritasuna, aireztapena eta eguzki-argia, bere hiruhortz formako osaketa modularra gailentzen da, patio irekiekin. Osaketa hori Ingalaterrako eta Frantziako ospitale batzuetan erabili zen jada.
Hanko penintsula
Hanko penintsula (Hankoniemi; Hangö udd), Hango ere idatzia, Itsaso Baltikoko penintsula txiki bat da. Bertan dago Finlandiaren zati kontinentalaren hegoaldereneko muturra. Salpausselkä mendizerraren azken zatia da, eta bertako landaretza, nagusiki, pinu zuhaixkaz osatua dago. Penintsula bere uhartedi ederragatik eta hareazko hondartza luzeengatik da ezaguna.
Hanko hiria penintsula honetan dago. Paper garrantzitsu bat izan du gerra garaian. Hemen daude, esate baterako, Hanko gotorlekuak, Petri I.a Errusiakoa Handia tsarraren itsas gotorlekuaren zati zirenak. Finlandiako Gerra Zibilean, alemaniar armada hemen lehorreratu zen 1918ko apirilean. Neguko Gerraren ondoren, penintsula Sobietar Batasunari alokatu zitzaion 30 urtez itsas base bat bezala. Alabaina, sobietarrek inguru hartatik bertan zituzten 25.000 soldaduak ebakuatu zituzten Jarraipenaren Gerran, eta finlandiarrek berreskuratu zuten 1941eko abenduan.
Grassmarket
, Eskoziako Edinburgh hiriburuko merkatu plaza historikoa eta ikuskizun eta jarduera gune bat da. Edinburgheko Hiri Zaharran dago.
Peter Handke
Peter Handke (Griffen, 1942ko abenduaren 6a) austriar idazle eta zinemagilea da. Antzerkia, zinemarako gidoiak eta eleberriak idatzi ditu. Bere liburuetan gizonaren bakardadea eta inkomunikazioa izan ditu gai nagusiak. Literatura Nobel saria jaso zuen 2019an. .
Biografia
1966an argitaratu zuen lehen eleberria, Die Hornissen (Liztortzarrak), eta horren segidan idatzi zituen Der kurze Brief zum langen Abschied (1972, Gutun laburra agur luze baterako), Die linkshändige Frau (1976, Das Gewicht der Welt (1977, Munduaren pisua), Ein Journal Emakume ezkertia) eta Nachmittag eines Schriftstellers (1987, Idazle baten arratsa).
Literatura-konbentzioaren kontra areago joan zen haren “komedietan”, hizkuntza bera tresna mugatzaile eta menderatzaile gisa salatuz: Publikumsbeschipfung (1966, Publikoari irainka), Selbstbezichtigung (1966, Autoiraina) eta Kaspar (1968). Handkeren eleberri asko zinemako gidoi gisara idatziak dira. Wim Wenders zinemagilearekin lankidetza estuan aritu izan da, eta hark zinemara eraman zuen bere Die Angst des Tormanns beim Elfmeter (Atezainaren beldurra penaltiaren aurrean) eleberria. Wendersekin elkarlanean egin zituen gidoigile gisara Alice in den Städten (1974, Alizia hirietan), Falsche Bewegung (1975, Mugimendu faltsua) eta Der Himmel über Berlin (1987, Zerua Berlin gainean). Zinema-zuzendari gisara Emakume ezkertia (1977) eta Hutsunea (1992) zuzendu ditu, besteren artean. Bidaia-liburu eta erreportajeak ere egin ditu.
Zalaparta handia sortu zuen 1996an kaleratu zuen Gerechtigkeit für Serbien (Justizia Serbiarentzat) saiakerak, serbiarren alde azaldu baitzen Balkanetako gatazkan. Aipagarriak ditu, halaber: Die Stunde der wahren Empfindung (1975, Benazko sentipen-unea); Geschichte eines Bleistifs (1983, Lapitz baten historia); Kindergeschichte (1981, Kontakizuna neska batekin); Über die Dörfer (1981, Herrietan barrena), poema dramatikoa; Die Lehere der Sainte-Victoire (1980, Sainte-Victoireren dotrina).
García Rivero Maisua ikastetxea
García Rivero Maisua ikastetxea edota Garcia Rivero LHI Bizkaiko Bilbo hiriburuan dagoen ikastetxe publiko bat da. D ereduko haur Hezkuntzako eta Lehen Hezkuntzako ikastetxea da.
Izena
Izena Santiago García Rivero udal eskoletan irakaslea zenaren omenez darama, eraikinaren lehen solairuaren barnealdean 1930ean Moisés Huerta eskultoreak eginiriko irakasle horren soin bat ezarri zen.
Kokalekua
Atxuri auzoan dago, Atxuri kalearen 2. zenbakian, Ibaizabalen ertzean eta Emilio Campuzano institutuaren parean, eta San Antongo zubia eta Atxuriko geltokiaren artean.
Historia
1928an Pedro Ispizua arkitektoak proiektatu eta eraiki zuen.
Eraikina
Estilo erregionalista duen oso eraikin ederra eta orekatua da. Alde baten irekitako patio bat du, eta bestean Bilboko itsasadarrera begira dagoen aurrealdea. Alboetan dorre bana ditu. Duela gutxi zaharberritu zen, eta eskola publiko bat barne hartzen du.
Saint-Orens-de-Gameville
Saint-Orens-de-Gameville Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2007an 10.717 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Orens-de-Gameville udalerrian erroldatutako biztanleak 10.717 ziren. Familiak 4.305 ziren, horien artean 1.004 pertsona bakarrekoak ziren (372 bakarrik bizi ziren gizonak eta 632 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.521 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.385 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 395 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 4.523 etxebizitza zeuden, 4.401 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 96 hutsik zeuden. 3.661 etxeak ziren eta 845 apartamentuak ziren. 4.401 etxebizitza nagusietatik 3.189 bere jabearen bizilekua ziren, 1.086 alokairuan okupaturik zeuden eta 127 doan lagata zeuden; 21 etxek gela bat zuten, 292 etxek bi zituzten, 511 etxek hiru zituzten, 1.207 etxek lau zituzten eta 2.371 etxek bost zituzten. 3.757 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.837 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.311 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 7.172 ziren, horien artean 5.005 aktiboak ziren eta 2.167 inaktiboak ziren. 5.005 pertsona aktiboetatik 4.696 lanean zeuden (2.347 gizon eta 2.349 emakume) eta 309 langabezian zeuden (119 gizon eta 190 emakume). 2.167 pertsona inaktiboetatik 796 erretiraturik zeuden, 858 ikasten zeuden eta 513 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Orens-de-Gameville udalerrian 4.468 unitate fiskal zeuden, 10.931,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.831 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 720 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 27 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 72 eraikuntza enpresak ziren, 184 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 21 garraio enpresak ziren, 30 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 16 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 31 finantziazio enpresak ziren, 40 higiezinen enpresak ziren, 102 zerbitzu enpresak ziren, 139 administrazio publikoko enpresak ziren eta 44 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 156 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 10 banku bulegoak, 3 funerariak, 11 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 autoeskolak, 9 igeltseroak, 7 margolariak, 16 zurginak, 11 iturginak, 5 argiketariak, 4 eraikuntza enpresak, 14 ile apaindegiak, 4 albaitariak, 25 jatetxeak, 19 higiezinen agentziak, 5 tintoreriak eta 6 apaindegiak.
2009an zeuden 99 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 6 okindegiak, 5 harategiak, 3 liburu dendak, 38 arropa dendak, 6 etxerako tresna dendak, 9 zapata-dendak, 4 elektrotresna dendak, 3 altzari dendak, 6 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 1 drogeria zen, 2 lurrin-dendak, 5 bitxi-dendak eta 5 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Orens-de-Gameville udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 696 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, 4 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Orens-de-Gameville udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.377 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 1.546.
Saint-Orens-de-Gameville udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko bestelako formakuntza zentro bat zuen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Valdeolivas
Valdeolivas Cuencako udalerria da, Alcarria conquense eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 276 biztanle zituen.
Tierceville
Tierceville Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tierceville udalerrian erroldatutako biztanleak 162 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 62 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 62etxeak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 13 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 100 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 64 lanean zeuden (35 gizon eta 29 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tierceville udalerrian 56 unitate fiskal zeuden, 165 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.224 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Tierceville udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Combas
Combas Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Combas udalerrian erroldatutako biztanleak 538 ziren. Familiak 217 ziren, horien artean 54 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 29 bakarrik bizi ziren emakumeak), 67 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 75 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 270 etxebizitza zeuden, 220 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 254 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 220 etxebizitza nagusietatik 155 bere jabearen bizilekua ziren, 50 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 120 etxek bost zituzten. 153 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 91 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 115 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 346 ziren, horien artean 246 aktiboak ziren eta 100 inaktiboak ziren. 246 pertsona aktiboetatik 212 lanean zeuden (118 gizon eta 94 emakume) eta 34 langabezian zeuden (17 gizon eta 17 emakume). 100 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Mittelpöllnitz
Mittelpöllnitz Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Combas
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 5 margolariak ziren, 1 zurgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Combas udalerrian 53 nekazaritza-ustiategi zeuden, 340 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Phalanger matanim
Phalanger matanim Phalanger generoko animalia da. Martsupialen barruko Diprotodontia ordeneko animalia da. Phalangerinae azpifamilia eta Phalangeridae familian sailkatuta dago.
Masahiro Okamoto
Masahiro Okamoto (岡本 昌弘) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako JEF United Chiba eta Ehime FC. 2003ko sub-20en Munduko Futbol Txapelketan ere parte hartu zuen.
Arena Joinville
Arena Joinville, Brasilgo Santa Catarina estatuan dagoen Joinville hirian dagoen erabilera anitzeko estadio bat da. 22.400 lagunentzako tokia du eta Joinville Esporte Clube Brasilgo B Serieko klubaren egoitza da.
Winthrop (Minnesota)
Winthrop Minnesotako hiri bat da. Sibley konderrian kokatua dago. 2010ean 1,399 biztanle zituen, 2.75 kilometro koadrotan banatuta.
Turovice
Turovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 223 biztanle ditu eta 3,62 kilometro koadroko azalera. Přerov barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1359 urtean egin zen.
Burgesia
Soziologian eta politika zientzian, burgesia historian izandako zenbait gizarte talde izan dira. Mendebaldean, XVIII. mendearen bukaeratik gaur egunera arte, burgesia kapitala duen gizarte-klasea da eta, hori dela eta, kultura monopolizatu duena. Bere kideak burgesak edo kapitalistak dira. Adiera zabalean, maila ekonomiko altua duen gizarte-klasea ere bada.
Zenbait ikerlarik burgesiaren jatorria erromatarren garaiko udal antolakuntzan jartzen badute ere, erakundea Erdi Aroan sortu zen. Erdi Aroan, lana, heziketa eta kapitalaren bidez eskuratzen zuten botere sozial eta ekonomikoa burgesek, jaiotzaren bidez lortzen zuen aristokraziak ez bezala. Garai hartako eskulangileak eta merkatariak gazteluen inguruan bildu eta, feudalismoaren bukaeran, burgu izeneko herri-zabalpenak sortu zituzten; hain zuzen, hortik datorkio bere izena.
Nolabaiteko indarra lortu zuenean, feudalismoaren kontra borrokan hasi zen burgesia, gizartearen baitan bere lekua eskuratu nahian. Korporazioak, gremioak eta komunak burgesiaren borrokaren eta aurrerabidearen tresna izan ziren, eta gainera, noblezia burgesiaren alde jarri zen, jaun feudalen agintea murrizteko. Udal batzarrei esker, askatasuna eta segurtasuna handituz joan ziren, eta ondorioz industria ere garatu zen, merkataritza hedatu eta ondasunak gehitu.
Hasieran, burgesiak bi borroka egin zituen, bata jabego higikorrarena, industriatik zetorrenarena, eta lur jabegoarena bestea. Hirietan nekazari giroan baino lehenago lortu zuen arrakasta. Burgesiak eragina izan zuen jopuengan, horiek laguntza jaso baitzuten udal batzarretatik, baina haien gizarte egoera ez zen industria gizonen eta merkatarien egoeraren parera heldu.
XVI. mendeaz geroztik mailatan banatuta geratu zen burgesia hirietan: burgesia handia (industria gizon eta merkatari aberatsak) eta burgesia txikia (merkatari eta industria gizon txikiak, lanbide liberalak zituztenak eta enplegatuak, erdi mailako klasekoak). Burgesiaren artetik atera ziren entziklopedistak, geroago Frantziako iraultza prestatu eta egin zutenak.
Sozialista modernoen esanetan, burgesiaren ezaugarria ekoizpen lanaren aldakuntza da. Bestalde, marxismoaren arabera, "burgesia" hitza langileriaren aldarrikapenen aurkakotzat erabili izan da beti; ikuspegi horretatik, marxismoaren ikuspegitik alegia, desagerrarazi egin behar den klase menderatzailea da. Marxismoaren arabera, produkzio-sistema kapitalistako produkzio-bideen jabegoa duen klase soziala da, arrazoi honengatik klase buruzagia dena (proletalgoari kontrajarriz erabilia).
Erdi aroko burgesia eta burgesia modernoa
Burgesia terminoa "burgo"-etako (behe erdi-aroko Europa okzidentaleko hirietan sortzen ziren alderdi berriak) biztanleei izena emateko erabili zen hasiera batean. Burgesak ez ziren jaun feudalak, ezta zerbitzariak ere; ez ziren estamentu pribilegiatuetan sartzen, ezta nekazarietan ere. Euren funtzioa sozioekonomikoa merkataritzan, artisautzan edo lanbide liberaletan parte hartzea zen. Laboratores estamentuan koka zitezkeen.
Eskumen feudalari atxikimendua ez egotea zen oinarria: "hiriko aireak libre egiten zaitu" (Stadtluft macht frei) esaten zen. Burges batzuk hirietako buru politikoak izatera iritsi ziren, nobleziarekin nahasten ziren patriarkatu urbanoari esker. Italiako hirietan, horrek botere subiranoa esan nahi zuen, aldiz, monarkia autoritarioko herrialdeetan Hirugarren Estatua edo herri xehea errepresentatzea esan nahi zuen. Jatorri burgeseko hainbat familia noble bihurtu ziren azkenean (Borghese, Medici, Fugger).
Barbodes montanoi
Barbodes montanoi Barbodes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Burgesia
Erdi aroko burgesia eta burgesia modernoa
Feudalismotik kapitalismorako trantsizioak bultzatuta, burgesia asko aurreratu eta garatu zen Antzinako Erregimenean eragin handiko indar sozial bezala. Hala ere, bere desegokitasun batzuen ondorioz, Aro Modernotik Aro Garaikiderako trantsizioan "iraultza burgesak" deitzen diren gatazkak gertatu ziren.
Iraultzako garaian
Merkantilismoak eta Europaren hedapenak mesede egiten zion burgesiari, gauzak horrela, burgesia industriala goratzen hasi zen iraultzen garaian (Industria Iraultza, industria politiko eta sozialak -iraultza amerikarra, iraultza frantsesa, 1820, 1830 eta 1848ko ziklo iraultzaileak). XIX. mendean zehar, nagusitasun sozialaren ondorio gisa, botere politikoak lortzen ditu, beraz, estamentu pribilegaituei kontrajarrita dagoen klase "iraultzaile" bat izatetik, proletariotzari kontrajarriko zaion klase "kontserbadore" izatera igarotzen da burgesia.
Burgesia marxismoan
Historiaren interpretazio marxistaren arabera (materialismo historikoa) burgesia produkzio kapitalistan duen paperagatik identifikatzen da, non gizartearen egituran duen posizioa eta beste klaseekin duen erlazioagatik nabarmentzen den. Bere funtzioa produkzio-bideen jabetza izatea da, beraz, horrek desberdintzen du proletarioekiko (hauek ez dituzte produkzio-bideak, beraz beraien lan-indarra saltzera behartuta daude). Gainbalioari esker, aberastasunak metatzen dituzte burgesek.
Balio eta programa burgesak
XVIII. mendeko entziklopedismoak eta Ilustrazioak adierazpen ideologikoa eman zioten burgesiarekin identifikatzen ziren interes eta baloreei (banakoa, lana, berrikuntza, aurrerapenak, zoriontasuna, askatasuna, berdintasuna, Liberté, égalité, fraternité leloan laburbilduta). Horrek programa politiko, sozial eta ekonomiko handizalea ekarri zuen, hurrengo mendean zehar ezarri zena Erregimen Zaharra burgesia klase dominante gisa zeukan Erregimen Berriak ordezkatzen zuelarik.
Trataera burgesak
Balio burgesen arrakasta erabilera sozial guztietara zabaldu zen, trataera protokoloetara ere bai. Erregimen Zaharreko ezaugarri ziren trataera aristokratikoetatik kortesia trataerak unibertsalizatzera igaro ziren. Orduan, denek zeukaten trataera hau jasotzeko eskubidea, berdintasunezko gizarte bat zen heinean. Frantziar Iraultzan zehar citoyen-herritar zen deitzaile lehenetsia; geroago monsieur- jauna zabaldu zen eta vous-berori. Espainian, XX. mendeko lehen herenera arte, don deitzailea (latinezko dominus-etik eratorria) "batxiler" titulurako erabiltzen zen soilik, baina unibertsalizatuz joan ziren. Aldi berean, "licenciado" eta "doctor" terminoak Latinoamerikan eta Alemania bezalako beste herrialde batzuetan erabiltzen dira.
"Zu" erabiltzea, gazteen aldaketa "antiburgesa" izan zen, 1968ko iraultzaren ezaugarrietako bat. Hala ere, falangismoaren ezaugarria ere izan zen hasierako frankismoaren garaiko Espainian.
LABI
Larrialdiei Aurre Egiteko Bidea edo Euskadiko Babes Zibilerako Plana, LABI akronimoaz ezagutua, Euskal Autonomia Erkidegoko plana da, Eusko Jaurlaritzak 1997an onartua, larrialdi egoerak kudeatzeko. EAEn sor daitezkeen larrialdi guztiei aurre egiteko antolaketa markoa ezartzen du, erakunde guztien planak, prozedurak, bitartekoak eta baliabideak zehaztuz. Larrialdiak Kudeatzeko Legean du oinarria, bertan arautzen baita administrazioak izan beharreko jarduera. Plana dekretu bidez aktibatzen da, eta Segurtasun sailburuari dagokio hura zuzentzea, baina lehendakariak bere gain har dezake zuzendaritza.
LABI planaren zuzendariak haren Aholku Batzordeko kideak hautatzeko eskumena du. Aholku Batzordean erakunde guztietako ordezkariak egon ohi dira, baita segurtasun eta osasun arduradunak ere, eta planaren baitan hartu beharreko neurriak adosten dituzte. Gainera, Batzorde Tekniko bat ere sortu daiteke, zientzialariek eta bestelako adituek osatua, Aholku Batzordeari erabakiak hartzeko orduan laguntzeko.
2020ko martxoan plana indarrean jarri zen, osasun larrialdia deklaratu ondoren, koronabirusaren pandemiari aurre egiteko. Iñigo Urkullu lehendakariak hartu zuen zuzentzeko ardura, Aholku Batzordeko zuzendari gisa. Halaber, osasun adituek osatutako Batzorde Teknikoa eratu zen, eta horren koordinazio lanak Jonan Fernandezi esleitu zizkion.
Strongylopus hymenopus
Strongylopus hymenopus Strongylopus generoko animalia da. Anfibioen barruko Pyxicephalidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Nerbis
Biztanleria
2007an Nerbis udalerrian erroldatutako biztanleak 240 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 116 etxebizitza zeuden, 103 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 110 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 103 etxebizitza nagusietatik 86 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 71 etxek bost zituzten. 81 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Tursko
Tursko Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 829 biztanle ditu eta 8.97 kilometro koadroko azalera. Prague-West barrutian dago.
Segurako Kontsultategia
Segurako Kontsultategia Segurako osasun-etxea da, Kale Nagusian dagoena. Zumarragako Ospitalea erreferentziako ospitalea du.
Tursko
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1358 urtean egin zen.
Nerbis
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 165 ziren, horien artean 128 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 128 pertsona aktiboetatik 122 lanean zeuden (65 gizon eta 57 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Segurako Kontsultategia
2002ko ekainaren 10ean, Eusko Jaurlaritzak kultura ondasun izendatu zuen Segurako Hiri Historikoren monumentu multzoaren barnean.
Nerbis
Diru sarrerak
2009an Nerbis udalerrian 103 unitate fiskal zeuden, 248,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.319 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Nerbis udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 164 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dohaintza (argipena)
Dohaintza hitzak esanahi eta erabilera zenbait ditu:
Valdetórtola
Valdetórtola Cuencako udalerria da, Serranía de Cuenca eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 167 biztanle zituen.
Leotz
Leotz Euskal Herriko udalerri-barruti bat da, Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta. Erriberriko merindadean eta Erdialdea eskualdean dago, Iruñea hiriburutik 34,5 kilometrora. Altuera 473 eta 1070 metro artekoa da, eta 96,23 km²-ko azalera hartzen du. biztanle zituen.
Udalerri hori Orbaibar udalerria desegitean sortu zen, Leotz ibaiaren ibarreko herriak elkartuz, Orisoain, Barasoain edo Garinoainen ez bezala, ezin baitzuten udalerri propiorik osatu, behar adina biztanle ez zituztelako. Gaur egun, hiru kontzejuk (Iratxeta, Leotz eta Olleta) eta bederatzi lekuk (Amatriain, Artariain, Benegorri, Bezkitz, Makirriain, Munarrizketa, Santsoain, Santsomain eta Uzkita) osatzen dute.
Bertako biztanleak leoztarrak dira.
Izena
Leotz beste hizkuntza batzuetan ere ezagutzen da, hala nola:
Gainera, toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Etimologia
Udalerriak izen bereko kontzejutik hartzen du izena.
Leotz izenak "Lei izeneko pertsona baten jabetzako lekua" (lei + -otz) esan nahi du. Lehenengo elementua, Lei, identifikatu gabeko pertsonaren izena da, eta bigarrena, propietatea adierazten duen atzizkia. Jatorriz euskara da. Gaztelaniazko bertsioa jatorrizko izena bere fonetika-arauetara egokitzea da.
Armarria
Leozko armarriak honako blasoi hau du:
Bandera
Leozko banderak Leozko armarria dauka hondo gorri baten gainean.
Geografia
Leotz Erdialdea eskualdean dago, Orbaibar ibarrean.
Seligenstadt
Seligenstadt Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Leotz
Inguru naturala eta kokapena
Erriberriko merindadeko herria, merindadeko ipar-ekialdean dago. Herrira heltzeko lehenengoAP-15 autobidea eta ondoren, Oloritz eta Orisoain bitarteko errepidea hartu behar dira.
McCarthyismo
McCarhysmoa (maccarthysmoa, maccarthismoa edo macartismoa) Estatu Batuetako historiako atal bat da 1950 eta 1956 artean garatua. Bigarren Mundu Gerraren ondoren, 1950-1954 urteetan Estatu Batuetan, Joseph Raymond McCarthy senatariak ideia komunistak edo gobernuaren aurkakoak zituzten amerikar guztien kontra antolatu zuen kanpainari ematen zaion izena. Maccarthismoak Estatu Batuetako kulturako eta politikako hainbat pertsona espetxeratu, erbesteratu eta hiltzera ere kondenatu zituen, susmo hutsez edo oinarririk gabeko salaketa soilez: Rosenberg senar-emazteen kasua izan zen nabarmenenetakoa.
Leotz
Klima eta landaredia
Klimaren ezaugarri mediterraneoak bai batez besteko tenperaturan (12,5 gradu) bai batez besteko prezipitazioetan (600-900mm batez beste) ikusten dira. Aldaketa termikoa handia da, eta 20 gradurainoko aldea egon daiteke udaberriko eta udazkeneko egun askotan. Udan bi hilabete idor izaten dira, uztaila eta abuztua. Urteroko egun euritsuak 80 eta 100 bitartean dira.
Gizakiaren eragina dela eta, jatorrizko basoen azalera asko gutxitu da, eta mantendu den guneetan ameztiak nabarmentzen dira. Horrez gain, XIX. mendetik aurrera egindako birlandaketen ondorioz, Austriatik ekarritako pinu lariziarren (Pinus nigra) eta beltzen 351 hektarea daude.
McCarthyismo
Egoera
Mehatxu atmosfera honetan, iritzi publiko estatubatuarrak politika indartsu eta oldarkor bat eskatzen zuen bloke sobietarraren aurka. 1950eko otsailean, Joseph McCarthy, Wisconsineko senatariak, parte hartu zuen Estatu departamenduan konspirazio komunista bat zegoela salatuz.
Leotz
Estazio meteorologikoa
Leotzen ez dago estazio meteorologikorik. Hala ere, Barasoain pareko udalerrian, estazio bat dagoen, itsasoaren mailatik 524 metrora, Nafarroako Gobernuak 1975ean jarritako estazio meteorologikoa dago.
Banaketa
Leotzek 3 kontzeju ditu:
Gainera, beste 9 leku batzuk ere badaude, hala nola:
Azkenik, udalerrian 4 herri hustu daude:
Cumpăna
Cumpăna Errumaniako udalerri bat da, Constanța konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Leotz
Historia
Orbaibarrena da, banaketa administratibo honek iraun zuen bitartean bertako kide izan baitzen. Gero, 1835-1845eko erreformekin, udalerria sortu zen. Ondoren, 1847an, Amatriain, Artariain, Benegorri, Bezkitz, Iratxeta eta Olleta udalerrri-ohiak gehitu zitzaizkion, eta Orisoain eta Oloritz banandu zen.
Heer
Heer (armada alemanez) Bundeswehrren (Alemaniako Defentsa Federala) lurreko sekzioa da. Gaur egun Mendebaldeko Europar Batasuneko lurreko indarren osagairik handi eta boteretsuena da. Tradizionalki, alemaniar indar militarrak Armada, Itsas Armada eta, Lehen Mundu Gerra baino lehentxoagotik, aire armadaz osatua egon da. Heerra 1950eko hamarkadan eraberritu zen Alemaniako Errepublika Federaleko armada bezala, Bundeswehrren zati bezala. 1990eko urrian, Ekialdeko Alemaniako armada, Alemania birbateratuko indar militar berrian integratua izan zen.
Cumpăna
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
McCarthyismo
Egoera
Pixkanaka, ahots batzuk maccarthysmoaren eta bere gehiegikerien aurka altxatzen hasi ziren. Baina McCarthyren erreinuarekin amaitu zuena Pentagonoa erasotzeko bere erabakia izan zen.
Leotz
Historia
Orbaibarreko ia herri guztiak bezala, erreforma horiek ere Iruñeko merkatuko alkatearen eskumenekoak ziren. Ondoren, gainerakoak bezala erregimen komunaren menpe geratu ziren.
McCarthyismo
Egoera
Jendea salatzera ohituta, oraingoan McCarthy berari egokitu zitzaion komisio baten aurrean azalpenak ematea, bere aliatu politikoen aldeko tratamendua lortzeko egin zituen presioegatik. Berehala, bere ospe eta influentzia guztia galdu zuen. Azkenean senatuak zentsura botu bat eman zion 1954. McCarthy alkoholean murgildu zen eta 1957an hil zen.
Leotz
Ekonomia
Udalerriaren jarduera ekonomiko nagusia nekazaritza da. Azken urteetan, landa turismoa garatu da eta horrela gaur egun hiru landetxe daude: Artadi Etxea, Enara Etxea eta Arkuaren Etxea. Bestalde, landatutako lurren azalera asko hazi zen XX. mendean, Nafarroako herri gehienetan bezala eta horrela, 1896an 1500 hektarea lantzen ziren eta 1950ean, berriz, 2108. Landatzen diren laboreen artean, sekain lurreko zerealak eta mota askotako zuhaixkak eta mahastiak daude. Abeltzaintzak garrantzi txikia izan du beti eta 1906an 364 behi, 50 zaldi, 75 asto eta 5225 ardi zeuden arren, 1982an kopuru hori erdira murriztu zen.
Lur komunak erroldaturiko lurren %35 dira, eta basoen %90, larreen %25 eta laborantza lurren %10. Industria ibarrean dagoen eraikuntza enpresara mugatzen da eta zerbitzuak ibarreko kontzeju handienetan dauden taberna eta dendetara. Herritar gehienek Iruñeko, Tafallako eta Erriberriko industrialdeetan egiten dute lan.
Parke eolikoak
Udalerriaren hego-ekialdean, Olleta kontzejutik bost kilometrora, Nafarroako Gobernuak 1990eko hamarkadan eraikitako parke eolikoa dago. Horrez gain, Gerindako mendilerroan "Peña Blanca I" eta "Peña Blanca II" izeneko parke eolikoak daude, Leotzen eta Tafallaren arteko mugan. Instalaturiko potentzia hiruren artean 64,26 megawattekoa da.
Foru hauteskundeak
Hauek dira Nafarroako Parlamenturako hauteskundeen azken bi deialdiak:
Udala
Udalaren egoitza eta udaletxea Iratxeta udalburuan dago.
Udaletxea eliza eta frontoiaren aurrean dago, antzina eskola moduan erabiltzen zen eraikin batean. 1930eko hamarkadan eraiki zen, eta XX. mendean berriztu zen azkeneko aldiz. Eraikinak beheko solairua eta horren gaineko lehen solairu bat dauzka. Fatxada nagusia margoturik dago, eta udal bulegoez gain, herriko maisuaren etxebizitza dago bertan.
Egungo banaketa
Leozko Udala zinegotzik eta alkateak osatzen dute, demokratikoki hautatuak. Alkatea Amaia Ruiz Marcolain da, Leotz Birizirk zerrendakoa. Zinegotziak 4 daude:
Alkateak
1979tik, Leotzek 7 alkate izan ditu:
Garraioa
Nafarroako Hiriarteko Garraioa sareko eta  lineek zerbitzua ematen diote udalerri honi. Autobus zerbitzuak lan egin dezan, eta lineak eskariaren araberako lineak baita, bidaia aurreko eguneko 19:00ak baino lehen erreserbatu behar da.
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Leotz atzerakada-eremuan sailkatu zen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Koldo Zuazok, 2010ean, Leotz ez-euskal-eremuan sailkatu zen.
Nafarroako Gobernuak onartutako Euskararen Foru Legearen arabera, Leotz eremu ez-euskalduneko udalerria da, eta hori dela eta, hizkuntza ofizial bakarra gaztelania da. 2001eko erroldaren arabera, herritarren %15,04k zekien euskaraz hitz egiten, 2010ean % 15,10k eta 2018n % 28,20k. Euskal hiztun gehien dituen Erriberriko merindadeko udalerria da.
2009ko urtarriletik udalerriaren izen ofiziala Leoz <> Leotz da.
2017ko ekainaren 22an Nafarroako Parlamentuak eremu mistora pasatzea erabaki zuen, beste 43 udalekin batean.
San Andres eliza (Astigarribia)
San Andres eliza Mutrikuko Astigarribiako eliz katoliko txiki bat da. Gipuzkoako eliz zaharrenetariko bat da, arte prerromanikoaren aztarnak erakusten dituen bakarrenetarikoa. Eliz honetan ikus daitezkeen elementuak Gipuzkoako bakarrak dira. Elizaren ezaugarri handienetarikoa absidean kokatzen den ferra-arkuzko leiho bikoitza da. Donejakue bideko Ondare Kulturala bezala izendatuta dago. Luis Pedro Peña Santiagoren arabera eliza hau "Euskal Herriko arkitekturako bitxietariko bat dugu".
Deskribapena
Eliza txiki honek berezitasun bat erakusten du: eraikuntzaren barruan beste bat dago, biak 3,5 metro zabalerako pasilu perimetralez bananduta. Kuriositate arkitektoniko hau elizaren inguruan zegoen atariaren ixtearen ondorioa izan da. Kanpoko eraikuntzaren buruan ferra-arkuzko leiho bikoitza ikus daiteke; egitura hori prerromanikoa da eta batzutan ere bisigotikoa izan zitekeela esan da. Eraikuntza zaharreko leiho hori ondorengo eraikuntzan aprobetxatu zen.
Gaur egungo eraikuntzak solairu laukizuzena du. Teilatua bi isurkikoa da eta bi alturetan. Habearteak zurezko egituraz estalia dago eta haren gainean teilatua egin zen. Sarrera atari zabal batetik egiten da; haren eskuinean espazioa bat dago non eskolak ematen ziren garai batean. Gainean kanpandegia dago. Kanpandegia eraikutza laukidun txikia da, XVIII. mendearen amaieran kareharriz egina; XIX. mendean bertan erloju bat jarri zen.
Marconne
Marconne Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
San Andres eliza (Astigarribia)
Deskribapena
Elizaren aldare nagusiaren aldean azpian kanpoko hilerria dago, Astigarribia auzoko biztanleek erabilia.
NGC 1754
NGC 1754 izar kumulu bat da, Mensa konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Leotz
Hezkuntza
Leotzek ez du eskolarik gaur egun, eta hori dela eta, Orbaibar ibarrean bizi diren umeek Tafallako eskoletara joan behar dute. Udalak umeak garraiatzeko taxi bat erabiltzen du. XX. mendean zehar biztanleriaren bi heren galdu ostean, pixkanaka egoera hobetuz doa, eta Iratxetan 30 urtean umerik jaio ez zen arren, azken hamar urteetan sei ume jaio dira. Artariainen bost bikote gazte bizi ziren 2008an, eta Benegorrin beste bi ume daude.
Baliteke etorkizunean, Leotzen eskola zabaldu behar izatea, demografia hobetuz doan heinean.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
San Andres eliza (Astigarribia)
Hiru maila
1968an lan handiak egin ziren eliza berreskuratzeko. Lan horietan, besteak beste, Manuel Lekuona, Manuel Urkola, Jose Luis Otegi, Luis Pedro Peña Santiago eta bertako parrokoa, Barrenetxea jauna ibili ziren. Lan haietan hiru maila bereizi zituzten:
Valhermoso de la Fuente
Valhermoso de la Fuente Cuencako udalerria da, Manchuela Conquense eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 57 biztanle zituen.
Morainville
Biztanleria
2007an Morainville udalerrian erroldatutako biztanleak 25 ziren.8 zeuden familia guztiak seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Marconne
Biztanleria
2007an Marconne udalerrian erroldatutako biztanleak 1.155 ziren. Familiak 500 ziren, horien artean 145 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 109 bakarrik bizi ziren emakumeak), 198 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 121 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Morainville
Etxebizitza
2007an 18 etxebizitza zeuden, 10 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 18etxeak ziren. 10 etxebizitza nagusietatik 7 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 doan lagata zeuden; 1ek hiru gela zituen, 4 etxek lau zituzten eta 5 etxek bost zituzten. 9 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 3 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Marconne
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Morainville
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 16 ziren, horien artean 12 aktiboak ziren eta 4 inaktiboak ziren. 12 pertsona aktiboetatik 11 lanean zeuden (5 gizon eta 6 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 4 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 2 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Marconne
Etxebizitza
2007an 567 etxebizitza zeuden, 509 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 521 etxeak ziren eta 46 apartamentuak ziren. 509 etxebizitza nagusietatik 353 bere jabearen bizilekua ziren, 148 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 20 etxek bi zituzten, 70 etxek hiru zituzten, 148 etxek lau zituzten eta 270 etxek bost zituzten. 397 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 285 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 145 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Morainville
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marconne
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 693 ziren, horien artean 439 aktiboak ziren eta 254 inaktiboak ziren. 439 pertsona aktiboetatik 390 lanean zeuden (209 gizon eta 181 emakume) eta 49 langabezian zeuden (25 gizon eta 24 emakume). 254 pertsona inaktiboetatik 94 erretiraturik zeuden, 64 ikasten zeuden eta 96 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Marconne udalerrian 499 unitate fiskal zeuden, 1.143 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.467 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 62 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 21 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 17 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 3 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 2 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 13 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 1 altzari denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Marconne udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 490 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 tratamendu laburretarako ospitale eta botika 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.