Victoria_Ocampo
Keyserling-ekiko harremana
Ocampo Hermann Graf Keyserling-en berri izan zuen Ortega y Gasset-en 1927ko Revista de Occidente-ko argitalpen bat irakurtzean, eta hain gogotsu geratu zen ingelesez argitaratutako liburuak irakurri zituela. El diario de viajes de un filósofo (1925) lanean, Ocampok Indiari buruz pentsatzen zuenaren berrespena aurkitu zuen, eta, bere biografoaren arabera, «naturaren gorespenaren zentzua, Argentinako panparen paisaiaren aurrean emoziora iritsi zena». El mundo que nace (1929) lanean, Keyserling-ek gizakiaren bizi-arazoekiko erakarpena aurkitu zuen, eta hantxe pentsatu zuen filosofoa bere sentimendu eta esperientzietatik hurbil egon zitekeela, Dantek izan zuenaren pareko mirespena sentitzeraino. Alemanian Keyserling kondeak, Das Spektrum Europas liburu berria argitaratu behar zuela jakin zuenean,  Ocampo María de Maeztu lagunarekin harremanetan jarri zen, gaztelaniara itzultzeko gogoaren berri emateko Jose Ortega Gassetek gainbegiratuta. 1928an, Ortegak gutun bat bidali zion, eta bertan honako hau jaso zuen: "Nire patua da... zureganantz nabigatzea. 1916an... ez dakit zer zenuen, baina harrapatu ninduzun. Orain, Alemaniako ilusioek eta Indiako oroitzapenek 'kolonizatuta' ikusten zaitut. (Keyserling eta Tagoreri buruz)."Ocampok Keyserlingi Buenos Airesera joateko eskatu zion, baina erantzuna ezezkoa izan zen, lan-konpromiso ugari zituelako; hala ere, handik bi urtera joan ahal izan zen, eta Ocampok erantzun zuen:"Ezin da aurresan gogoak ordura arte iraungo duen."Bien arteko korrespondentzia, urte eta erdian iraun zuena, Keyserlingek egin zezakeen bisitaz eta bere lanaren alderdi desberdinez aritu zen. 1929ko urtarrilean, Ocampo Parisera joan zen filosofoarekin ohikotasunez topo egitera, Ocampo harekin maiteminduta zegoela sinestera iritsi zen. América liberada liburuan, Keyserling-ek idatzi zuen gizon kultuak bere izatearen esentzia soilik lor dezakeela, baldin eta espiritu maskulinoa eta emakumearen haragia bateratzen baditu. Une hartatik aurrera, filosofoak Ocamporen mirespena desatsegin eta desengainu bihurtu zen, eta aurrerago esan zuen: "Keyserling-ek uste zuen, jaunartze espiritualean oinarri sendo baten gainean gure harremanak ezartzeko, komunio berezia sartu behar zela." Filosofoak ez zuen ulertzen Ocamporen jarrera, eta Carl Gustav Jung psikiatrari egoera kontsultatzea erabaki zuen. Azkenik, Keyserling-ek akusazio hauxe egin zion:"nire desegiteaz nire idolatriaz beste gozatu .61" Buenos Airesera itzuli zenean, Rufino de Elizalde kaleko etxeko konponketak amaitzen ari zela, Ocampok arrain-eskeleto bat jarri zuen tximiniaren gainean. Xehetasun xelebre horren gainean aitak esan zuen:"«Bere eskeletoa emateko eskatu beharko zenioke Keyserlingi, eta sarreran jarri ahal izango zenuke. Oso ondo geratuko litzateke»."Filosofoa 1929ko udazkenean iritsi zen Buenos Airesera harrerarako, eta Ocampo berak finantzatu zuen suitean jarri zen. Keyserling-en urtebetetzerako, idazleak bikuñako pontxo bat oparitu zion, pentsatuz keinuaren eskuzabaltasunak pentsaraziko ziola; hala ere, filosofoak kutsu antipertsonaleko gutun bat bidali zion, honako hau zioena:"Garai batean, maite izan zuen pertsona baten oroitzapen hori ederra iruditu zitzaion." eta mespretxuz deitu zion: gezi pozoidun indioa. Ocampo haserre, bidalitako gutun guztiak itzultzeko eskatu zuen, eta Alemaniako enbaxadak Ocamporen alde hartu zuen esku. 1932an, Keyserling-ek Meditaciones sudamericanas/ Gogoeta hegoamerikarrak izeneko liburua argitaratu zuen. Ocampori buruz gorrotoz hitz egin zuen, eta kontinente amerikarrari buruzko teoria zentzugabeak garatu zituen.