cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andazarrate
Andazarrate Asteasu eta Aia artean dagoen mendatea da. GI-2631 errepideak zeharkatzen du. 461 garaieran dago, Aiatik 7 kmra dago, eta 6 kmra Asteasutik. GR 34 eta Gipuzkoako barnealdeko Done Jakue bidea, Saiatz bide izena duen aldaeran, zeharkatzen ditu. 1933tik 1956 urtean tuberkulosiaren aurkako ospitale egon zen bertan, itxi eta gero eskola moduan erabili zena 1971 urtera arte. 1990 urtean eraitsi zen.
Bay (Saona Garaia)
Bay Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Beavercreek (Ohio)
Beavercreek Ohioko hiri bat da. Greene konderrian kokatua dago. 2010ean 45,193 biztanle zituen, 68.37 kilometro koadrotan banatuta.
Bay (Saona Garaia)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 50 etxebizitza zeuden, 43 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 50etxeak ziren. 43 etxebizitza nagusietatik 28 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 3 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 76 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 60 lanean zeuden (33 gizon eta 27 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 10 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 higiezinen agentzia.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bradaczekita
Ezaugarriak
Bradaczekita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Xabier Borboi-Parmakoa
Xabier Borboi Parmakoa (Francisco Javier Carlos María de Borbón-Parma y Braganza) (Lucca, Italia, 1889ko maiatzaren 25a - Zizers, Suitza, 1977ko maiatzaren 7a) karlisten tronurako hautagai izan zen; haren jarraitzaileen artean Xabier I.a zen. Militar frankisten estatu kolpean lagundu zuen eta karlistak frankisten alde borrokatzeko baimena eman zuen nahiz eta Francorekiko jarrera oso aldakorra izan, batzutan oso alde, bestetan aurka. Une desberdinetan Francok Espainiatik kanporatu zuen. Xabier Borboi Karlos Hugo Borboi-Parmakoaren (1930-2010) aita izan zen. Frantziako Erresistentziarekin kolaboratu zuen eta naziek harrapatu zuten, hiltzera kondenatuz. Pétain jeneralaren laguntzari esker ez zuten hil baina espetxe eta kontzentrazio esparruak ezagutu zituen, tartean Dachau.
Nanteuil-le-Haudouin
Nanteuil-le-Haudouin Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Nanteuil-le-Haudouin udalerrian erroldatutako biztanleak 3.250 ziren. Familiak 1.209 ziren, horien artean 307 pertsona bakarrekoak ziren (110 bakarrik bizi ziren gizonak eta 197 bakarrik bizi ziren emakumeak), 323 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 469 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 110 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.167 ziren, horien artean 1.686 aktiboak ziren eta 481 inaktiboak ziren. 1.686 pertsona aktiboetatik 1.541 lanean zeuden (859 gizon eta 682 emakume) eta 145 langabezian zeuden (73 gizon eta 72 emakume). 481 pertsona inaktiboetatik 119 erretiraturik zeuden, 194 ikasten zeuden eta 168 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Nanteuil-le-Haudouin udalerrian 1.269 unitate fiskal zeuden, 3.262 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.492,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 109 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 14 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 15 zerbitzu enpresak ziren, 15 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 38 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 5 ile apaindegiak, 7 jatetxeak, 6 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Nanteuil-le-Haudouin udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu luzeetarako ospitale 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Nanteuil-le-Haudouin udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 676 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cherry tomate
Cherry tomatea tomatearen barietate txiki eta biribila da, Solanum pimpinellifolium eta etxekoturiko tomateen nahastura genetiko bat dena. Gorria izan ohi da, baina badaude kolore laranja, horia, berdea eta beltza duten barietateak.
Josep Pascó i Mensa
Josep Pascó i Mensa (Sant Feliu de Llobregat, 1855 - Bartzelona, 1910eko ekainaren 23a) Kataluniako marrazkilari, kartelgile eta dekoratzailea izan zen.
Cherry tomate
Deskribapena
Tomateen landarearen antzekoa da, baina tamaina txikiagoarekin eta fruitu txikiagoekin, nahiz eta gidaritzapean 2 metro izatera irits daitekeen, fruituek 2 cm neurtzen dute. Hazketaren hasieran zurtoin zuzena dute, baina denborak aurrera egin ahala alboetara erori eta adarrekin korapilatzera joko du. Udaberriaren hasieran agertzen diren lore horiak ditu, normalean lau/bost petalokoak izaten dira, eta ondoren, hasieran berdeak izango diren fruituak emango dituzte, eta denborarekin, kasuan kasuko tomate cherryaren kolorera itzuliko dira. Landarearen hostoak pinatuak eta konposatuak dira, 7 eta 9 foliolo artean dituzte, pixolatuak, lobulatuak, ertz horzdunak, aldizkakoak eta kontrakoak, hostoak berde ilunak dira. Zurtoina bezala, hostoak ile glandularrez estalita daude, hostora erortzen den ura xurgatzen laguntzeko.
Josep Pascó i Mensa
Biografia
1855ean jaio zen, Bartzelona probintziako San Feliú de Llobregat herrian. Hormetako industria-pintore gisa hasi zen, baina pintura artistikoaren alde egin zuen laster. Bartzelonako Lonja Eskolan trebatu zen Simon Gómezekin; Josep Planella eszenografoaren tailerrean ere ikasi zuen.
Cherry tomate
Zainketa
Landareak ez du berez asko eskatzen, eta klima epeleko eremu batean haz daiteke, ureztatze ugarirekin eta gutxienez ordu pare bateko intsolazioarekin. Hala ere, hobe da lurzorua ongarritzea, hazkuntza optimoa eta fruituen ekoizpen ona lortzeko. Gomendagarria da, gainera, ongarriak erabiltzea, hostoen dentsitatea eta fruituen kalitatea handituko baitute. Adibide on bat hezurrezko irina da, potasioan aberatsa den ongarria. Hazkunde kontrolaturako, hobe da zurtoin eta adarren hazkundea behar bezala gidatuko duen tutore bat erabiltzea.
Josep Pascó i Mensa
Biografia
Denbora batez paisaia-pinturari ekin zion, baina dekoratzaile gisa zituen baldintzek leku bikaina eman zioten liburuen ilustrazioan eta apainduran, gazte-gaztetatik antzerki amateurraren konpainia txikientzako dekoratuak margotuz.
Antso Ortitz
Antso Ortitz XI. mendeko Iruñeko Erresumako noblea izan zen.
Josep Pascó i Mensa
Biografia
1887an Madrilera joan, Errege Antzokian lan egin zuen. Principe Alfonso antzokia apaintzeko enkargua jaso zuen ere bai. Eszenografia ere egin zuen. 1896an Mexikora joan zen Gran Teatro Nacionaleko dekoratua margotzera, eta penintsulara itzultzean ilustrazioaren alde egin zuen. Arte y Letras eta La Ilustració Catalana aldizkarien ilustratzailea izan zen ("Brisa" ezizenarekin sinatzen zuen). Baina dekorazioan aritu zen batez ere, adibidez Ramon Casasen Bartzelonako etxean.
Cherry tomate
Historia
Cherry tomatearen jatorria azteken garaiko Mexikon dago, gutxienez XV. mendean. Europan XVI. mendean landutako lehen tomateak horiak izan ziren. Hauek Espainia hegoaldeko lorategi botanikoetan landatu zituzten. XX. mendearen hasieran Estatu Batuetan eta Europan zehar zabaldu ziren.
Antso Ortitz
Aita Orti Otsoitz eta ama ezezaguna zuen. Ziur asko, aita Mentzia Gartzez Gartzia III.a Santxezen alaba naturala ezkondu aurretik jaio zen.
Josep Pascó i Mensa
Biografia
Bere lanik originalenetako bat Sitgeseko Cau Ferrat museoaren banderako pintura izan zen. Pergamino-pintore gisa ere lan garrantzitsuak ekoitzi zituen. Bartzelonako Arte eta Industrietako Goi Eskolako irakaslea eta Hispania aldizkariko zuzendari artistikoa izan zen. 1910eko ekainaren 22an hil zen, Bartzelonan.
Cherry tomate
Kolorazioa
Likopenoak cherryetan eta gainerako tomate barietateetan dauden osagaiak dira. Hauek fruituari bere berezko kolore gorria ematen diote. Likopenoak propietate antioxidatzaileak dituzten karoteno mota bat dira. Gainera, bere efektua beste antioxidatzaile klasiko batzuk baino 10 aldiz handiagoa da, E bitamina kasu.
Antso Ortitz
1043an, Tafallako guduan, Gartzia III.a Santxez Naiarakoaren alde borrokatu zuen. Honen ondorioz, erregeak Briñas eta Ororbia hiribilduak eman zion.
Josep Pascó i Mensa
Iruditegia
Hona hemen Josep Pascó i Mensak egindako liburu-azala batzuk:
Antso Ortitz
Pancorbo, Azofra, Tobía eta Grañóngo tenente izan zen.
Antso IV.a Gartzez Peñalengoaren ustea mantendu zuen.
Julen Lobete
Julen Lobete Cienfuegos (Lezo, 2000ko irailaren 18a-) euskal herritar futbolaria da. Aurrelari moduan jokatzen du.
Kirol Ibilbidea
''2023ko ekainaren 5ean eguneratua. Datu ofizialak.''
Saint-Michel-de-Llotes
Saint-Michel-de-Llotes Katalan Herrietako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ekialdeko Pirinioak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Michel-de-Llotes udalerrian erroldatutako biztanleak 304 ziren. Familiak 132 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 170 etxebizitza zeuden, 138 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 159 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 138 etxebizitza nagusietatik 103 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 117 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 69 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 191 ziren, horien artean 134 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 134 pertsona aktiboetatik 118 lanean zeuden (57 gizon eta 61 emakume) eta 16 langabezian zeuden (8 gizon eta 8 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Michel-de-Llotes udalerrian 142 unitate fiskal zeuden, 310 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.802 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra brikolaje denda handi bat zen.
2000. urtean Saint-Michel-de-Llotes udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 69 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chamilly (Saona eta Loira)
Biztanleria
2007an Chamilly udalerrian erroldatutako biztanleak 121 ziren. Familiak 50 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 17 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 72 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 71 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 53 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 36 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 78 ziren, horien artean 56 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 56 pertsona aktiboetatik 51 lanean zeuden (30 gizon eta 21 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chamilly udalerrian 58 unitate fiskal zeuden, 133 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.577 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Chamilly udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 325 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Guzargues
Guzargues Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Guzargues udalerrian erroldatutako biztanleak 414 ziren. Familiak 146 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 67 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 159 etxebizitza zeuden, 148 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 150 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 148 etxebizitza nagusietatik 128 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 12 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 105 etxek bost zituzten. 130 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 97 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 274 ziren, horien artean 194 aktiboak ziren eta 80 inaktiboak ziren. 194 pertsona aktiboetatik 180 lanean zeuden (96 gizon eta 84 emakume) eta 14 langabezian zeuden (5 gizon eta 9 emakume). 80 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Guzargues udalerrian 157 unitate fiskal zeuden, 460 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.348 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 3 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 2 argiketariak.
2000. urtean Guzargues udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 136 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gartzia IV.a Santxitz
Gartzia IV.a Santxitz edo Gartzia Naiarakoa —Garsias Pampilonensium— (1012 aldean - Atapuerca, 1054ko irailaren 15a) Iruñeko eta Naiarako laugarren erregea izan zen 1035tik 1054ra.
Bizitza
Antso Nagusiaren eta Muniaren semea zen. 1035eko urriaren 18an aita hil zenean, haren testamentuaren arabera banatu ziren errege-lurrak: Iruñeko errege titulua Gartziak eskuratu zuen eta, horrekin batera, Errioxa, Bureba, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoa. Lapurdi eta Baigorriko konderriak Gaskonia eta Akitaniaren mende geratu ziren.
Egoera aprobetxatuz, hegoaldeko taifak eraso zituen eta 1045ean Calahorra konkistatu zuen. Calahorra hartu ondoren 1045. urtean, Errioxako Naiaran Andre Maria Erreginaren monasterioa eraikitzea agindu zuen eta bertara eraman zuen errege-egoitza. 1052ko abenduaren 12an monasterioa sagaratu zuen. Eskualdeko santuen erlikiekin aberasteko asmotan Antso Txikia Iruñeko apezpikuaren, Gartzia Arabako apezpikuaren eta Gomez Burgosko apezpikuaren oniritzia eskatu zuen. 1052an, Arabako apezpikuaren onespenarekin, Felix Bilibiokoaren gorputza lekualdatzea erabaki zuen. Horretarako, Bilibioko haitzetara joan zen zaldun askokin batera. Hilobia ireki zuenean, apezpikua tumulutik aldendu eta ahoa bihurri zitzaion. Gainera, ekaitz gogor bat hasi zen. Zeruaren ezetza zela pentsatuz, ez zuten mugitu baina apezpikua behin betiko mantendu zuen bihurdura. Era berean, 1053ko maiatzaren 29an San Millan ere lekualdatzea saiatu arren, ezin zuen idiek mugitu nahi ez zutelako. Miraria ikusita, idiak gelditu ziren lekuan monasterio berria eraikitzea erabaki zuen, gero San Millán de Yusoko monasterioa izango zena.
Gartzia III.aren anaia Fernando I.a, Gaztelako konde bilakatu zenean, Gartziari agindutako lurrak eman zizkion 1037. urtean, Iruñeko Erresuma zabalduz. Aitatik, foru zuzenbidearen ikuspegitik, senipartea izan zuen, anaiek, berriz, hobekuntzak. Hau da, Gartziak Araba, Bureba, Trasmiera, Montes de Oca, Enkarterri eta Merindadeak jarauntsi zituen.
Erreinaldiaren hasieran, anaien arteko harremanak onak izan ziren. Izan ere, 1037an Bermudo III.a Leongoak Cea eta Pisuerga ibaien artean dagoen Tierra de Campos berreskuratu nahian, eraso egin zuenean, Fernando Santxitzek Gartziaren laguntza eskatu zuen leondarrak borrokatzeko. Iruindar-gaztelar gudarosteek Leongo erregea hil zuten Tamaróngo gudua eta Gaztelako kondea Leongo errege bilakatu zen.
Hala ere, laster anaien arteko tirabirak hasi ziren Gaztelan nor agintzeko. Gauzak horrela, 1054ko irailaren 1ean Atapuercako ibarreko Piedrahita herrian, armada biek Atapuercako guduan borrokatu zuten. Garaipena gaztelarren aldekoa zen eta Iruñeko erregea guduan hil zen. De rebus gestis D. Didaci Gelmirez, primi Compostellani Archiepiscopi eskuizkribuaren arabera, erregearen hiltzailea Antso Ortitz izeneko bere zalduna izan zen "bere emaztea [erregeak] iraindua zelako". Nafarrek, hala ere, gauera arte mantendu zituzten posizioak eta Naiarara eraman zuten hilotza lurperatzeko. Guduan bertan Antso nerabea errege berri izendatu zuten.
Ezkontzak eta seme-alabak
Berriro ezkondu bazen ere, ez dakigu norekin.
Gartziak beste bi sasikume izan zituen, ama edo amak ezezagunak izanda:
Darvault
Biztanleria
2007an Darvault udalerrian erroldatutako biztanleak 784 ziren. Familiak 320 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 120 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 100 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 410 etxebizitza zeuden, 327 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 57 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 355 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 327 etxebizitza nagusietatik 285 bere jabearen bizilekua ziren, 38 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 99 etxek lau zituzten eta 171 etxek bost zituzten. 248 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 139 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 162 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 498 ziren, horien artean 358 aktiboak ziren eta 140 inaktiboak ziren. 358 pertsona aktiboetatik 334 lanean zeuden (180 gizon eta 154 emakume) eta 24 langabezian zeuden (12 gizon eta 12 emakume). 140 pertsona inaktiboetatik 62 erretiraturik zeuden, 50 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Darvault udalerrian 335 unitate fiskal zeuden, 830 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.134 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 41 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 3 higiezinen agentziak.
2000. urtean Darvault udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
3050 Carrera
3050 Carrera asteroide baten izena da. uztailaren 13an aurkitu zuen C. Torres-ek Cerro El Roble Behatokitik.
Darvault
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
3050 Carrera
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1972 NW izena zeraman. Ondoren Carrera omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3050 Carrera asteroidearen orbitak batezbeste 2,225 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,803 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,647 distantziara. Eszentrikotasuna 0,19 da, eta makurdura orbitala 1,31ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 14.0 da.
Beaverdam (Ohio)
Beaverdam Ohioko herri bat da. Allen konderrian kokatua dago. 2010ean 382 biztanle zituen, 1.59 kilometro koadrotan banatuta.
Maravat
Biztanleria
2007an Maravat udalerrian erroldatutako biztanleak 43 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 22 etxebizitza zeuden, 19 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 22etxeak ziren. 19 etxebizitza nagusietatik 14 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 2 etxek lau zituzten eta 15 etxek bost zituzten. 13 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 10 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 26 ziren, horien artean 22 aktiboak ziren eta 4 inaktiboak ziren. 22 pertsona aktiboak lanean(12 gizon eta 10 emakume) zeuden.. 4 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden eta 1 ikasten zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Maravat udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hyèvre-Paroisse
Hyèvre-Paroisse Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Hyèvre-Paroisse udalerrian erroldatutako biztanleak 192 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 118 ziren, horien artean 83 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 83 pertsona aktiboetatik 76 lanean zeuden (48 gizon eta 28 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Hyèvre-Paroisse udalerrian 93 unitate fiskal zeuden, 204,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.903 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 finantziazio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Hyèvre-Paroisse udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Maravat
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Boris Savinkov
Boris Viktorovitx Savinkov (Бори́с Ви́кторович Са́винков; 1879ko urtarrilaren 31greg./urtarrilaren 19ajul. – 1925eko maiatzaren 7a) errusiar eserista izan zen.
Hastapenak, Alderdi Eseristan
Gazterik, tsarismoaren aurkako ikasle protesta batzuetan parte hartu eta gero 1897an eta 1899an atxilotu egin zuten. Zirkulu marxisten kide egin zen eta 1901ean berriz atxilotu egin zuten. Marxismoaz atsekabetuta, 1903an Alderdi Eseristan sartu zen. Alderdi horren Borroka Erakundean (beso armatua) parte hartu zuen eta 1905eko Errusiako Iraultza baino arinagoko atentatu eta magnizidio ospetsu batzuetan parte hartu zuen (adibidez, Von Plehve Barne Ministro tsaristaren, edo tsarraren osaba Sergei Duke Handiaren erailketetan).
1906an, atentatu bitan huts egin zuen eta berriz atxilotu egin zuten, Borroka Erakunde Eseristako liderrak, poliziaren agentea zenak bere izena eman ondoren eta heriotza-zigorra jarri zioten, baina kartzelatik ihes egin zuen. 1908an, Borroka Erakunde Eseristako buruzagia polizia sekretuaren agentea zela frogatzerakoan, Savinkovek erakunde horren buruzagitzan ordeztu zuen, baina ahultasuna zela medio, 1911an erakundea desegin egin zen, ekintza arrakastatsurik egin gabe, eta Savinkovek erbestera egin zuen.
Erbestean
Han, politikaren egunerokotasunetik kanpo, idazle bezala hasi zen, eleberriak eta bere autobiografia idatziz; honek eta bere iragan iraultzaileak Savinkoven irudi erromantiko bat eraiki zuten. 1914an, Frantziako erbestetik Lehen Mundu Gerra babestu zuen, baina jada garai horietan politikatik urrunduta eta luxuzko bizitzara emana zen (nahiz eta armada frantziarrean denboraldi bat eman).
Otsaileko Iraultza
1917an, Otsaileko iraultzaren ostean, Errusiara itzuli zen eta Alderdi Eseristaren barruan eskuin-eskuineko ildoa defendatu zuen; Lehen Mundu Gerraren aldekoa, Sobietaren aurkakoa, langileen protesten aurrean ordena inposatuko zuen gobernu baten aldekoa, Alderdi Boltxebikea ilegalizatzearen aldekoa, etab. 1917ko ekainean, Kerenski Guda Ministroak, Savinkov Zazpigarren Armadarako (Galitziako frontea) komisario militar aukeratu zuen, ofentsiban zehar, soldaduen eskaerak ukatu zitan eta diziplina militarra jar zezan (zenbait soldadu boltxebike hil zituela ere esaten da). Kerenski gobernuburu izan zenean, Savinkov Gudarako Ministro-orde egin zuen, eta historiagile batzuen arabera (Sayers eta Kahn, adibidez), Savinkov izan zen Kerenski Kornilov armadaburu izendatzeko konbentzitu zuena. Halere, bere ideologia biziki kontrairaultzailea zela eta, Kornilov aferan parte hartu zuen (Korniloven manifestu politikoak Savinkovek idatzi zituen) eta horregatik bere kargutik eta Alderdi Eseristatik kanporatu zuten. Irailean aurre-parlamenturako aukeratu zuten, kosakoen erakunde baten partetik.
Atzerritik Urriko Iraultza eragotzi nahian
Gainera, Sidney Reilly agente britainiarraren lagun min egin zen, honekin batera estatu-kolperako hainbat plan prestatuz (antza denez, era berean Savinkov Noulens frantziar enbaxadoreari lotuta ere bazegoen). Errusiako Gerra Zibila zegoenean, Armada Zuriko buruzagi politikoetako bat izan zen. 1918ko uztailean, Jaroslavl hirian, ingeles eta frantziarrek finantzatuta, altxamendu zuri kontrairaultzaile bat piztu zuen, laster garaitu zutena. Bere negoziazio eta konspirazio trebetasuna zela eta; 1918tik aurrera, Armada Zuriaren ordezkaria izan zen nazioarteko potentzia ezberdinen aurrean. 1919-21 arteko Polonia-Sobietar Batasuna Gerran, Poloniako Armadaren laguntzaile militar bezala aritu zen, eta errusiar presoez eta emigratuz armada antiboltxebike berri bat eraikitzeko saiakeretan ibili zen (30.000 gizon bildu zituen, baina armada hori, bake akordioaren ostean desegin egin behar zuen), “Errusiar Komite Politikoko” buru gisa. Jozef Pilsudski poloniar lehendakariaren lagun ere izan zen. Polonian, Aberria eta Askatasuna Defendatzeko Batasun Nazionala talde konspiratzailea berpiztu zuen eta poloniar inteligentzia zerbitzuen laguntzaz Errusia sobietarra zelakoan agente zuriak klandestinoki sartu zituen. 1921ean, Pragara joan zen bizitzera, eta han txekoslovakiar zerbitzu sekretuen eta eskuin muturreko Gajda jeneralaren (berau Armada Zuriko beteranoa) laguntzaz, Sobietar mugetan erasoak egiteko talde paramilitarrak prestatu zituen.
1921tik aurrera, estatu-kolperako britainiarren eta frantziarren sarearen buru izan zen Aberria eta Askatasuna Defendatzeko Batasun Nazionala bi potentzia hauen inteligentzia zerbitzuekin elkarlotu baitzuen (Lloyd George britainiar lehen ministroa ere ezagutu zuen); bi potentzia hauek zizelkatutako planen arabera, boltxebikeak uzkaili osteko egoera politikoan “Errusiako diktadore” bat behar zen eta Savinkov zen kargu horretarako gizon egokia. Garai horietan Savinkov eskuin muturrera mugitu zen: Reillyrekin zuen gertuko harremanaz gain, Winston Churchillekin harremana zuen, eta Benito Mussolinirekin ezagutu zuen eta elkar miresten zuten (Mussolinik bere polizia sekretuaren laguntza eta italiar pasaportea eman zizkion Savinkovi, bere saiakera kontrairaultzaileetan erabil zezan).
Itzulera eta atxiloketa
1924an, matxinada kontrairaultzaileak prestatzeko asmoz SESBra itzuli zen, baina sobietarrek atxilotu egin zuten; antza denez, Savinkovek kontaktatu zuen Sobiet Batasunaren barneko “erakunde zuria” faltsua zen, sobietar polizia sekretuak kontrairaultzaileak tronpatzeko eraiki zuen “txorimalo” bat zen. Hala ere, bere kontrako epaiketan Savinkovek “bere burua atxilotzen utzi zuela” esan zuen, “zuen (boltxebikeen) kontrako borrokaz damutua” baitzegoen. Epaiketan zehar, Savinkovek bere eta beste zurien potentzia europarrekiko kontaktuak azaldu eta salatu zituen, “Mendebaldeko potentziek Errusiaren makurtzea eta kolonizatzea bilatzen zutenaz” eta errusiar zuriek “aberriaren alde baino euren klase-interesen alde” egiten zutenaz jabetu zelako. Xehetasun handiz, bere 1917tik aurrerako plan guztiak eta hauen atzean zeuden atzerriko indarren bultzada eta eragina azaldu zizkion entzuten ari zen epaimahai boltxebikeari. Bere kolaborazioa zela eta, 10 urteko kartzela zigorra jarri zioten, hala ere, bere izaera hiperaktiboak ezin zuen kartzelan geldi egoterik jasan. Kartzelatik zurien kontrako parodiak idazteari ekin zion. Dzerzhinskiri bidalitako gutun batean “aska nazazue edo tiro batez akatu nazazue!” galdatu zion. Ezinegon horrek eramanda, 1925ean, bere burua hil egin zuen.
DVD
DVDa, hasieran Bideo Disko Digitala zen eta geroago Disko Aldagarri Digitala izendatua (Digital Versatile Disc), 1995aren amaieran sortu zuten informatika eta ikus-entzunezkoen hamar bat enpresak.
Elektronika eta informatika alorretako fabrikatzaileek eta zine eta musikako estudioek agerturiko interesari esker, egundaino azkarren sartu den produktu elektronikoa da. DVD diskoa, berez, gaitasun handiko CD a da; izan ere, film bat ere sartzen da bertan.
DVD-unitatea datuak gordetzeko modu askori erreferentzia egiten dien gailua da: DVD-ROMari (soilik irakurtzeko gailua da), DVD-Rari eta DVD+Rari, DVD-RWari eta DVD+Wari (grabatzeko eta gero ezabatzeko aukera ematen dute). Mota bakoitzaren biltegiratze-ahalmena ere desberdina da.
Historia
1990eko hamarkadaren hasieran, dentsitate handiko biltegiratze optikoko bi estandar garatzen ari ziren:
Philips Sonyk eta Panasonicek bat egin zuten, eta Toshibarekin Down-a hartzea adostu, baina aldaketa batekin: Philipsen EFM Plusa hartzea, Kees Imminkek sortua, Toshibaren kodifikazio sistema baino % 6 eraginkorragoa izan arren (hortik, edukiera 4,7 GBkoa izatea, jatorrizko SDren 5 GBen ordez), abantaila handi bat du: diskoa, harramazka edo emaitza DVDaren Partzuergoaren sorrera izan zen, aurreko konpainiek sortua, eta DVDaren 1.5 bertsioaren zehaztapena, 1995ean iragarri eta 1991ko irailean amaitu zena.
DVD+RW Alliancek beste estandar batzuk sortu zituen, foroari lizentziarik ez ordaintzeko:
DVD+R/RW diskoak estandar ofizialen parte ez direnez, ez dute "DVD" logotipo ofiziala erakusten, "RW" logotipoa baizik, baita behin bakarrik graba daitezkeen diskoak badira ere, eta horrek zeresana piztu du, publizitate engainagarritzat jotzen duten sektore batzuetan, erabiltzaileak nahasteaz gain.
Funtzionamendua
DVDa datuak biltzeko sekulako ahalmena daukan disko optikoa denez, euskarri egokiena da datu kopuru eskergak maneiatzeko, CD koa baino kalitate handiagoko audioa entzun edota zineko kalitatez bideoa ikusteko. Itxuraz, CD-ROMa bezalakoa izanik (12 cm-ko diametroko eta 1,2 mm-ko sakonerako diskoa da), euskarri horren 650 MB baino edukiera askoz handiagoa du. Hona DVDen alderdi erakargarrienetako bat: musikako CD eta CD-ROMekin elkargarria denez, horiek DVDen irakurgailuetan arazorik gabe erreproduzi daitezke, baina alderantziz, ez. CD-ROMaren eta VHS bideoaren ondorengo bihurtu da, batez ere filmak ikusteko. Era berean, CDen erreproduzitzailearen, laserdisken (binilo baten tamainako zilar koloreko diskoa) eta bideo-jokoen kartutxoen ordezko izateko aukera handia du.
Zinemarekin identifikatu da DVDa baina, izenak berak dioenez, erabilera anitzeko diskoa da, era askotako datuak bil ditzakeen euskarria, alegia: programak, jokoak, musika, bideoa…
DVDaren edukiera handia dela medio, irudi “bizidunaren” (mugikorraren) eroale egokia da. Soilenek 4,7 GBraino grabatzen dute (hots, CD-ROM baten edukieraren 7,2 halako): espazio horretan aise sartzen da bi orduko bideoa, 5 + 1 kanaleko surround soinu-banda eta azpitituluak hainbat hizkuntzatan. Dena den, badira 17 GBren edukiera dutenak ere, datuak azkarrago irakurri eta idazteaz gainera.
Motak
DVDetarako grabagailuek siglen saski-nahaskia ekarri dute gure artera, kontsumitzailearen kaltetan. Garrantzi handikoa da “aplikazio formatuak” (bideoa, audioa eta datuak, funtsez) eta “grabazio formatuak” (DVD-RAM, DVD-RW eta DVD+RW) bereizten jakitea.
Lehia benetan bizia izaki, DVDak grabagailuen sailetik “bergrabagailuenera” jauzi egin dute zuzenean, haietan datuak behin eta birritan ezabatu eta grabatzeko aukera dago, higadurarik edo kalitate galerarik nozitzeke.
Sistema batekoak zein bestekoak izan, erabilera bakarreko diskoak erosteko arrazoia soila da: bestelakoak baino merkeago izateaz gainera, elkargarritasun alderditik arazo gutxiago izaten dituzte. Kontuak grabazio formatuak (elkarren artean elkartezinak) bereizten dituzten “+” eta “-” zeinuen artean aukeratu behar izatean agertzen dira.
DVD-ROMa
Compact Disc a hobetuz sortutako euskarria da. Lehen bertsioa DVD Forum izeneko informatika eta ikus-entzuneko kontsortzioak 1995 ean azaldu zuen.
CD bati egin zitzaizkion hobekuntzak multimedia ahalmena handitzeko bideratu zituzten. Hasteko, CD batean 86 cm2ko azalera erabiltzen da datuak gordetzeko;aldiz, DVD batean 87,6 cm2koa da. Horrek Megabyte batzuetako irabazia soilik ematen zuen. Benetako irabazia pit (putzuen) gutxieneko luzera txikituz (0,972 μm-tik 0,4 μm-ra) eta pista bata bestetik gertuago jarriz lortzen da (0,74 μm, 1,6 μm-ren aldean). Denera, 7,5 aldiz datu gehiagoko ahalmena du CD batekiko (4,7 GB, 0,65 GBen aldean), kontuan hartuta alde batetik eta geruza batean gordeta dagoela.
Izan ere, DVD batean informazioa euskarriaren bi aldeetan gorde daiteke eta alde bakoitzean, bi geruzetan. Soilenak eta erabilienak alde bateko geruza bateko DVD-5 deritzanak dira, 4,7 GBeko ahalmena baitute. Erabiltzen diren beste mota bat DVD-9 izenekoak dira: informazioa alde batean, baina bi geruzetan gordetzen dute, aurrekoen ahalmena ia bikoiztuz (8,5 GB). Halaber, disko batzuetan, bi aldeetan idatz daitezke, alde bakoitzean DVD-18 izeneko bi geruza baitituzte; haatik, ez dira erabiltzen, batez ere ezin delako diskoaren alde bat serigrafiatzeko erabili eta laserrak diskoaren goi eta behealdean egon behar duenez, horrek kostuak asko emendatzen ditu.
DVD-RAMa
DVD-RAMak aitzindariaren abantailak eta eragozpenak ditu: batetik, zuku guztiak erauzi zaizkio eta, bestetik, besteek gainditu egin dute: mantsoa eta erabilera zailekoa da, belaunaldi berrikoen aldean. Eta merkea den arren, ez da DVD irakurgailu konbentzionalekin bateragarri.
1998ko lehen bertsioek 2,6 GBeko edukiera zuten eta hain ziren hauskorrak, ezen estalki bat izan behar zuten urratuak eta marratuak saihesteko. Urte bat geroago ahalmen bikoitzeko bertsio bat atera zuten (4,7 GB), eta gainera, diskoa estalkitik atera zitekeen, beste irakurgailuetan sartu ahal izateko. Hala ere, geroago atera diren bertsioek jada ez dute estalkirik behar.
Datuen egiturak gordetzeko diskoko sustantziaz gain, eremu magnetikoak darabiltza. Irakurri nahiz idazterakoan, lenteak Z-CLV (Zone Constant Linear Velocity, Eskualdekako abiadura lineal konstantea) teknologia darabil: horrek diskoa lau eskualdetan banatzen du. Eskualde bakoitzean abiadura konstantea da, baina ezberdina besteekiko.
DVD-RAMa ehun mila aldiz berridatz daiteke eta datuek 30 urte dirautela kalkulatzen da.
DVD-R/RWa
DVD-RWa telebista eta PCrako DVD ohiko irakurgailu gehientsuekin elkargarri da, eta erabilera bakar (DVD-R) edo anitzeko (DVD-RW) diskoak grabatzeko aukera ematen du. DVD-RW bat grabatzeko, hasi baino lehenago diskoa formateatu behar da eta, amaitutakoan, “itxi”: horrek guztiak prozesua mantsotu egiten du. Pioneer etxeak garatu zuen disko mota hori lehengoz 1997an.
CLV (Constant Linear Velocity, Abiadura Lineal Konstantea) erabiltzen du datuak bai irakurri bai idazteko. Horrek argi uzten du diskoaren erdialdean biratze abiadura askoz handiagoa izan behar dela, datu kopuru bera igaro ahal izateko denbora tarte berean.
DVD-RWa mila aldiz berrerabil daiteke. Denbora luzera, arazoak sor ditzake eta erroreak sortuko direnez, diskoa erabilgaitz bihurtuko da.
DVD+R/RWa
DVD+RW, aldiz, DVD-RW baino 2,5 aldiz azkarrago da (ez da zertan diskoa abiarazi, ezta itxi ere), eta irakurgailuekiko elkargarritasun aldetik arazo gutxiago ematen du. Datuak 32 KBeko paketeetan gordetzen ditu, DVD-ROM eta DVD-Bideoetan bezala, alegia. Haien edukiera bera du, pistaren tamaina eta laserraren diametroa ere bera da. Grabazio soila egiteko, DVD+R sistema baliatzen du.
Philips etxe nederlandarrak garatu zuen formatua, Sony eta Hewlett-Packard-ekin batera. Lehen prototipoa 2000. urtean aurkeztu zuten eta salgai aurrenekoz 2001 urte bukaeran jarri zuten.
DVD-RW bat 1.000 aldiz berridatz daiteke eta bertako informazioak 30 urte iraun dezakeela kalkulatzen da.
Salneurria
Egun saltzen diren DVD gehienak alde bakarretik eta geruza bakarrean graba daitezke: 4,7 GB dituzte. DVDak CDen antzerako formatuetan saltzen dira, baina batzuetan kaxa handiagoetan egoten dira. Hala ere, DVD grabagarri asko erosi nahi direnean, merkeago ateratzen da poto bat erostea, DVD bakoitzak bere kaxa izan beharrean. Potook 10, 25 edo 50 unitatekoak izaten dira. Adibide gisa, Verbatim markako 25 unitateko DVD-R potoak 27,90 € inguru balio du (disko bakoitzak, 1,12 €). Megabyte bakoitzaren balioa 0,00023 €-koa da (CD baten 0,00055 €/MBaren erdia, gutxi gorabehera). Beraz, CD batean baino informazio gehiago gorde daiteke eta merkeago, gainera.
DVD+RWak, ordea, garestixeagoak dira. Adibidez, Verbatim markako 10 unitateko potoak 14,90 € balio du, hots, disko bakoitza 1,49 € da. Ulertzekoa da, bertan anitzetan idatz daitekeelako.
Abantailak
MB bakoitza gordetzeko modurik merkeena da. Oso egokiak dira informazio kopuru handiak gorde nahi direnerako: bideoak, bideo-jokoak, eta abar.
Favresse
Biztanleria
2007an Favresse udalerrian erroldatutako biztanleak 179 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 79 etxebizitza zeuden, 74 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 76 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 74 etxebizitza nagusietatik 64 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 7 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 53 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 110 ziren, horien artean 82 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 82 pertsona aktiboetatik 77 lanean zeuden (43 gizon eta 34 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Favresse udalerrian 74 unitate fiskal zeuden, 183 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.171 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 informazio eta komunikazio enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Favresse udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.104 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Étienne-de-Saint-Geoirs
Saint-Étienne-de-Saint-Geoirs Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Étienne-de-Saint-Geoirs udalerrian erroldatutako biztanleak 2.575 ziren. Familiak 968 ziren, horien artean 260 pertsona bakarrekoak ziren (120 bakarrik bizi ziren gizonak eta 140 bakarrik bizi ziren emakumeak), 276 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 344 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 88 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.098 etxebizitza zeuden, 972 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 45 bigarren erresidentzia ziren eta 81 hutsik zeuden. 775 etxeak ziren eta 317 apartamentuak ziren. 972 etxebizitza nagusietatik 566 bere jabearen bizilekua ziren, 364 alokairuan okupaturik zeuden eta 42 doan lagata zeuden; 19 etxek gela bat zuten, 91 etxek bi zituzten, 148 etxek hiru zituzten, 242 etxek lau zituzten eta 472 etxek bost zituzten. 674 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 399 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 469 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Étienne-de-Saint-Geoirs udalerrian 1.079 unitate fiskal zeuden, 2.746,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.696 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 260 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 janari enpresak ziren, 6 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 20 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 40 eraikuntza enpresak ziren, 50 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 15 garraio enpresak ziren, 15 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 20 finantziazio enpresak ziren, 14 higiezinen enpresak ziren, 38 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.