cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arnaut Mitxel Abadia
1868an bi anaien bidaien kontakizun orokorra Douze ans dans la Haute-Ethiopie izenburupean argitaratu zen. Bestalde, 1850ean bi anaiek Parisko Geografia Elkartearen domina jaso zuten, Arnautek erakunde honetako VI. Txostena osatzen ere lagundu zuen. Ras Mikael saria ere irabazi zuen.
Dromahane
Dromahane (irlanderaz Druipseach, Muddy ibaia esan nahi du) Irlandako hego-mendebaldeko Cork konderriaren erdialdean dagoen udalerria da. R619 errepidean dago, Blackwater ibaiaren haranean eta Mallow udalerritik 5 km hego-mendebaldera.
Dominique Burukoa
Dominique Burukoa (Baiona, 1952ko maiatzaren 23a) euskal zuzendari artistiko eta musikagilea da.
Biografia
Gazte gaztetik jazzari ekin zion, 1970eko hamarkadan Hot Club de la Côte basqueren presidentea zela jazz-ekitaldiak antolatu zituen. Filosofia ikasi zuen.
1978 eta 1985 artean Association pour la Diffusion et l'Animation Musicales en Pyrénées-Atlantiques (A.D.A.M.P.A.) zuzendu zuen. Gero, Donibane Lohizune, Ziburu eta Getarian egoitza zuen Abesbatzen festibala antolatu zuen.
Tronpetataria, 2001etik aurrera Just Friends Quintet taldean dabil, hiru disko egin dituena. 2007an Arnaud Labastierekin batera We'll be together again diskoa atera zuen.
Castelplanio
Castelplanio Italiako udalerri bat da. Anconako probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Castelplaniok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Neoplecostomus franciscoensis
Neoplecostomus franciscoensis Neoplecostomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Lugdunum
Lugdunum, izen osoa Colonia Copia Claudia Augusta Lugdunum (gaur egungo Lyon hiria) Galia erromatar probintziako hiri bat zen. K.a. 43. urtean Luzio Munazio Plankok sortu zuen. Gallia Lugdunensis erromatar probintziako hiriburua izan zen. Berau sortu eta 300 urtez, Ipar-mendebaldeko hiririk garrantzitsuena izan zen. Klaudio eta Karakala enperadoreak Lugdunum hirian jaio ziren.
Jatorrizko erromatar hiria Fourvière muinoetan zegoen, Rodano eta Saona ibaiek bat egiten zuten lekuan. Inperioaren azken garaian biztanleriaren zati handi bat Saona ibaiaren haranean bizi zen, Fourvière muinoaren oinetan.
NGC 5218
NGC 5218 galaxia bat da, Hartz Handia konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Ostrava
Ostrava (Ostrawa, Ostrau) Txekiar Errepublikako Silesia-Moravia eskualdeko hiri nagusia da. Antzinako Moravia eskualde historikoko hiriburua izan zen. 2013an 297.421 biztanle zituen.
Guermantes
Guermantes Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Guermantes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.289 ziren. Familiak 419 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 113 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 234 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 451 etxebizitza zeuden, 437 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 404 etxeak ziren eta 47 apartamentuak ziren. 437 etxebizitza nagusietatik 365 bere jabearen bizilekua ziren, 67 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 348 etxek bost zituzten. 407 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 133 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 290 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 978 ziren, horien artean 722 aktiboak ziren eta 256 inaktiboak ziren. 722 pertsona aktiboetatik 678 lanean zeuden (352 gizon eta 326 emakume) eta 44 langabezian zeuden (29 gizon eta 15 emakume). 256 pertsona inaktiboetatik 78 erretiraturik zeuden, 130 ikasten zeuden eta 48 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Guermantes udalerrian 428 unitate fiskal zeuden, 1.267,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 30.312 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 60 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 6 higiezinen enpresak ziren, 16 zerbitzu enpresak ziren eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 margolariak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 6 eraikuntza enpresak, 2 jatetxeak eta 4 higiezinen agentziak.
Michel Brault
Michel Brault (Montreal, 1928ko ekainaren 25a - Toronto, 2013ko irailaren 21a) kanadar zinemagilea izan zen.
Guermantes
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
Michel Brault
Biografia
Argazki-zuzendari aritu zen lehenbizi, eta 1958an zuzendu zuen, elkarlanean, bere lehen filma: Les Raquetteurs. 1963an, Pour la suite du monde egin zuen, eta urteko film hoberena hautatu zuten Kanadan; 1974ko Les Ordres filmak zuzendaritza hoberenaren saria irabazi zuen Montréaleko Zinemaldian. 1994an, Mon amie Max egin zuen. Telebistarako filmak ere egin zituen, hala nola Les Noces de papier (1990), baita film labur zein ertain ugari ere. Frantziako cinéma veritéren eragin nabarmena du bere obrak.
Ivan Cankar
Ivan Cankar (Vrhnika, Eslovenia, 1876 - Ljubljana, Eslovenia, 1918) Esloveniako eleberrigile eta dramagilea izan zen.
Guermantes
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ivan Cankar
Biografia
Erotika (1899) poema-bildumaren ondoren, eleberri psikologikoak idatzi zituen: Kralj na Betajnovi (1904, Betajnovako erregea), Martin Kacur (1904), Jernej in njegova pravica (1907, Jernej morroia eta bere eskubidea).
Jean Duvergier de Hauranne
Jean-Ambroise Duvergier de Hauranne, Saint-Cyraneko abade nagusi bezala ezaguna, (Baiona, 1581 - Paris, 1643ko urriaren 6a) teologo famatua izan zen, jansenismoaren bultzatzaileetakoa.
Saint-Cyran, izen honekin egin baitzen ospetsua, Parisen egin zuen lan giza kontzientziak ontzen eta erlijioa berritzen. Han bertan jarraitzaile eta lagun asko bildu zitzaizkion, haien artean Arnauld, Bérulle, Sacy eta Bignon.
Ivan Cankar
Biografia
Drama soziala ere landu zuen: Za narodov blagor (1902, Herriaren alde) eta Morroiak (1910).
Abertzale sozialista zen. Gizonen sufrimendua islatu zuen bere lanetan; abegi berezia izan zuen haurren munduarekiko.
Jean Duvergier de Hauranne
Bizitza
Baionan hasi zituen ikasketak, giza zientziak lehenengoz jorratuz, ondoren Sorbonan filosofia ikasi zuen eta azkenik Lovainan lortu zuen maisu izateko tesia defendatzea, baina ez unibertsitatean baizik eta jesuiten eskolan,. Ziurrenik hiri hartan ezagutu zuen gero teologo jansenista famatua izango zen Cornelius Jansen. 1605an bi lagunak Parisen zeuden berriz Edmond Richeren lezioak ikasten eta antzinako kristautasuna aztertzen. Bere ideiak hauen aldekoak ziren, eskolastikoek alboratutako ideien defendatzaile gisa. Literatura augustinianoa aztertu zuten batez ere ondorengo hamabi urteetan.
Lehenik Parisen bizi izan zen. Gero 1611n Campipraten bizi zen, Baionako apezpiku zen Bertrand Etxauzen babespean. Honek Duvergier de Hauranne katedraleko kalonje izendatu zuen eta Jansen berriki sortutako eskola baten zuzendari. Duvergier de Haurannek uste zuen Jainkoak eliza katolikoa berritzeko aukeratu zuela Jansenekin batera.
Nealita
Nealita oxido motako minerala da.
Ezaugarriak
Nealita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 da.
Jean Duvergier de Hauranne
Bizitza
1617an Baionako apezpikua Toursera aldatu zutenean hiria utziko dute bi lagunek. Jansen Lovainara joango da eta Duvergier Rocheposayko apezpikuaren babespera Breneko Saint Cyranen abadiaren zuzendaritzara. Baina 1622an berriz Parisera jo zuen.
1617-1635 artean gutun ugari idatzi zioten elkarri bi lagunek. Jansen “Augustinus” bere liburu nagusian lanean zegoen eta Saint Cyran Parisen sistema augustiniarrarentzako babesleen bila. Gutun hauetatik soilik « Lettres de Jansénius à Duverger de Hauranne » deitutakoak gelditzen zaizkigu, Saint Cyrani hartu baitzizkioten atxilotu zutenean.
Saint Cyranek 1623 erlazio zuzena izan zuen Port-Royaleko abadiarekin. Bertako abadesa Angelique Arnauld zen eta 1635ean bertako monjen kontzientzien zuzendaritzat hartu zuten, bai eta Port Royaleko “gizonena” ere. Bere eraginpean Port Royal jansenismoaren gune nagusi bihurtu zen.
Jesuiten aurka egin zuen bere gidaritza erlijiosoan murgilduta eta hauek ez zioten barkatu. Ez hori bakarrik, bere lehengo lagun Richelieu kardinalaren aurrean salatu zuten eta honek 1638ko maiatzaren 15ean heresiaz akusatuta atxilotu zuen eta Vincenneseko gazteluan sartu 1638tik 1643ra. Bertan gaixotu egin zen eta nahiz eta bere lagunek bost urteren ondoren askatzea lortu, hilabete batzuen ondoren hil zen.
Autruche (Ardenak)
Autruche Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Autruche udalerrian erroldatutako biztanleak 52 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 38 etxebizitza zeuden, 24 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 37 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 24 etxebizitza nagusietatik 23 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 4 etxek hitu gela zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 11 etxek bost zituzten. 18 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 25 ziren, horien artean 19 aktiboak ziren eta 6 inaktiboak ziren. 19 pertsona aktiboak lanean(11 gizon eta 8 emakume) zeuden.. 6 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen eta 1 eraikuntza enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Urdulizko Alfredo Espinosa Ospitalea
Urdulizko Alfredo Espinosa Ospitalea Osakidetzaren sareko ospitale bat da, Urduliz udalerrian kokatuta dagoena eta Uribe eta Mungialdea eskualdeei zerbitzu ematen diona. Ospitalea Uribe Erakunde Sanitario Integratuaren parte da, artatzen dituen udalerrien Osasun Zentro eta Kontsultategiekin batera.
2016ko uztailaren 7an ireki zituen ateak eta gaur egun 180 ohe ditu.
Ospitalea eraiki eta martxan jartzeko 59,6 milioi euroko inbertsioa egin zuen Eusko Jaurlaritzak, eta urtero beste 45 milioi euroko kostua du. Bere irekierarekin Gurutzetako Unibertsitate Ospitaleko lan-karga %20ean jaistea espero da, Urdulizko ekipamendua ireki aurretik Gurutzetakoak betetzen baitzituen Uribe Kosta eta Mungialdea eskualdeetako ospitale-beharren %92a.
Izena Agirre lehendakariaren Eusko Jaurlaritzako Osasun sailburua izandako Alfredo Espinosaren ohorez du jarrita.
Artatutako populazioa
Ospitaleak Bizkaiko Uribe eta Mungialdea eskualdeen osasun beharrizanak asetzen ditu, Arrieta, Bakio, Barrika, Berango, Fruiz, Gamiz-Fika, Gatika, Getxo, Gorliz, Laukiz, Leioa, Lemoiz, Maruri-Jatabe, Meñaka, Mungia, Plentzia, Sopela eta Urduliz udalerriak bere gain hartuz.
Historia
2009ko otsailean Ospitalearen lehen egitasmoa aurkeztu zen, eta 116 ohe eta 40 milioi euroko inbertsioa aurreikusi zen orduan.
2010eko maiatzaren 17an egin zen ospitaleko lehen harria jartzearen ekitaldi instituzionala, hainbat agintariren presentziarekin: Patxi López lehendakaria eta Rafael Bengoa osasun sailburua besteak beste, zenbait herritar ospitalearen kokapenaren harira protestan zebiltzalarik.
2012ko azaroaren 15ean egin zen ospitalea izendatzeko ekitaldia, oraindik amaitu gabeko eraikinean Alfredo Espinosaren izena zeraman plaka bat jarrita.
2016ko uztailaren 7an ospitaleak ateak ireki zituen, kanpo-kontsulten kardiologia, erreumatologia, oftalmologia, neurologia, ginekologia, otorrinolaringologia eta urologia espezialitateak eta erradiologia zerbitzuak martxan jarrita.
Mukuru
Diskoetxe honen bidez, talde hauek, beraien materiala modu autogestionatuan kaleratzea lortu dute, inolako bitartekaririk gabe. Durangoko Azokan Balio Dute diskoetxearekin batera jarri izan dute postua.
Mukuru jaialdiak
Kolektiboko kideek jaialdiak ere antolatu izan dituzte:
Mukuru zuzenean nonahi
Hauek dira orain arte argitaratutako bideoak:
NGC 5220
NGC 5220 galaxia bat da, Centaurus konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Midland (Ohio)
Midland Ohioko herri bat da. Clinton konderrian kokatua dago. 2010ean 315 biztanle zituen, 0.91 kilometro koadrotan banatuta.
Johnsburg (Illinois)
Johnsburg  Illinoiseko herri bat da. McHenry konderrian kokatua dago. 2010ean 6,337 biztanle zituen, 18.33 kilometro koadrotan banatuta.
Flowers of Edinburgh
Flowers of Edinburgh Eskoziako abesti edo dantza doinu herrikoi bat da. Jatorriz biolinez jotzeko konposatu zen, halere gaur egun akordeoi nahiz banjoz ere jo izan ohi da Gerora eta eskoziar emigrazioaren eraginez Estatu Batuak eta Kanadan ere jo izan da.
Jean-Marie Roland de la Platière
Jean-Marie Roland de La Platière (Thizy, Beaujolais, Frantzia, - Bourg-Beaudouin —Fleury-sur-Andelletik hurbil—, Frantzia, ) politikaria izan zen. Jakobinoen Kluba sortu zuen Lyonen 1790ean, baina girondinoen buruzagi bihurtu zen Parisen hurrengo urtean, emaztearekin batera. 1792an Barne Arazoetako ministro egin zuten. Erregeari heriotza zigorra ezartzearen aurkako botoa eman zuen, eta kargua utzi zuen 1793ko urtarrilean. Bere buruaz beste egin zuen urte hartan, girondinoen aurkako esetsaldiaren ondorioz, emaztea hiltzera kondenatu zutela jakin zuenean (1793ko azaroa).
La Comelle
La Comelle Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Comelle udalerrian erroldatutako biztanleak 185 ziren. Familiak 79 ziren, horien artean 25 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 150 etxebizitza zeuden, 82 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 149 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 82 etxebizitza nagusietatik 61 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 56 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Pseudoxenodon inornatus
Pseudoxenodon inornatus Pseudoxenodon generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
La Comelle
Diru sarrerak
2009an La Comelle udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 184 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.156 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2000. urtean La Comelle udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.554 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Métabief
Métabief Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Métabief udalerrian erroldatutako biztanleak 888 ziren. Familiak 415 ziren, horien artean 184 pertsona bakarrekoak ziren (125 bakarrik bizi ziren gizonak eta 59 bakarrik bizi ziren emakumeak), 82 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 129 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.337 etxebizitza zeuden, 424 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1.892 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 819 etxeak ziren eta 1.515 apartamentuak ziren. 424 etxebizitza nagusietatik 247 bere jabearen bizilekua ziren, 164 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 39 etxek gela bat zuten, 117 etxek bi zituzten, 103 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 103 etxek bost zituzten. 294 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 253 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 156 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 639 ziren, horien artean 553 aktiboak ziren eta 86 inaktiboak ziren. 553 pertsona aktiboetatik 506 lanean zeuden (294 gizon eta 212 emakume) eta 47 langabezian zeuden (26 gizon eta 21 emakume). 86 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Métabief udalerrian 549 unitate fiskal zeuden, 1.140,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.516 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 124 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 21 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 13 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 54 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 25 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina, 3 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 8 jatetxeak, 6 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 18 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 3 liburu dendak, 3 arropa dendak eta 8 kirol-dendak ziren.
2000. urtean Métabief udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chiaravalle
Chiaravalle Italiako udalerri bat da. Anconako probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Chiaravallek honako udalerri hauekin egiten du muga:
KOffice
KOffice KDE proiektuaren bulegotika-suitea da. Bere osagai guztiak software libreko lizentziapetan argitaratu dira. KOffice-ren azken bertsioa 1.6.3, 2007ko Ekainak 7 argituaratua.
Uneko KOffice 1.6.x serieak Unixentzako garatu da, baina etortzekoa den 2.0 argitalpena (2008ko hasieran estimatua) Mac OS X eta Microsoft Windows sistementzako bateragarritasuna izango du.
KOffice aplikazioek OpenDocument erabiltzen dute jatorrizko formatu moduan, posible denean.
Suitea KDEtik aparte argitaratzen da eta KOffice webgunetik jaitsi daiteke.
KOffice osagaiak
KOfficek ondorengo osagaiak dakar:
Bestelakoak
KOffice inportazio iragazkiak ditu lehiakideen fitxategi formatu batzuentzako.
Midvale (Ohio)
Midvale Ohioko herri bat da. Tuscarawas konderrian kokatua dago. 2010ean 754 biztanle zituen, 1.97 kilometro koadrotan banatuta.
Neoplecostomus granosus
Neoplecostomus granosus Neoplecostomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Dungourney
Dungourney (irlanderaz Dún Guairne, Guairne-ren Gotorlekua esan nahi du) Irlandako hego-mendebaldeko Cork konderriaren hego-ekialdean dagoen udalerria da. R627 errepidean dago, Midleton udalerritik 9 km ipar-ekialdera.
Dungourney GAA izeneko joko gaelikoetako talde bat du.
Nechelyustovita
Nechelyustovita silikato motako minerala da eta lamprofillita taldearen kidea da.
Kashubierazko Wikipedia
Kashubierazko Wikipedia Wikipediaren kashubierazko edizioa da. 2004ko apirilean jarri zen abian, eta 2009ko urriaren hasieran 2.200 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 151.a zen.
Johnsonville (Illinois)
Johnsonville  Illinoiseko herri bat da. Wayne konderrian kokatua dago. 2010ean 77 biztanle zituen, 0.55 kilometro koadrotan banatuta.
Hipposideros lankadiva
Hipposideros lankadiva Hipposideros generoko animalia da. Chiropteraren barruko Hipposideridae familian sailkatuta dago.
NGC 5221
NGC 5221 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Baionaldeko garraioa
Baionaldeko Garraioaren Konpainia (STAB laburtua) Lapurdiko Baionaldeko 1979tik 2011ra garraio zerbitzu izan zen.
Chronoplus sareak ordezkatu zuen, eta Txik Txak sareak 2019ko irailean.
Historia
Sarea 1979an jarri zen martxan, Baiona, Angelu eta Biarritz hiriei zerbitzua emateko, gertu egon arren ez baitzuten garraio publikorik.
2000. urtean, STABek sarea berregituratzea erabaki zuen, zaharkitu samarra jada, Baiona eta Tarnose edo Bokale artean iparraldetik hegoaldera joateko ardatz bat sortuz. Horrela, 3, 5, 8 eta 10 lineak ukitu ondoren, emaitza ona lortzen da. Gainera, udako zerbitzuak aldatzen dira, eskaerari hobeto erantzuteko.
2009ko urtarrilaren 12an 4.1 linea kendu zen saretik, AlloBus Hiriburu zerbitzuagatik ordezkatuz, beste AlloBus bat sortzeaz gain, oraingoan Angelu. Hauek, eskariaren araberako garraio sistema berriak ziren biztanle gutxiko eremuetarako.
2009ko uztailaren 7an, autobus linea berri bat jarri zen martxan, garai hartan "iraultzailea" zena. Chronobusekin, STABek, lokalek euren autoak etxean uztea eta garraio publikoa erabiltzea nahi zuen, hiria, kolapso arrisku larrian baitzegoen. Autobusak errazago igarotzeko lanak egin ziren (autobus-erreiak, batez ere), eta maiztasuna hamar minutu baino gutxiagora jaitsi zen. Halaber, bi disuasio-aparkaleku sortu ziren Aritzagan eta Bernainen.
Igarotze Azkarreko Busa
2010ean, Baionaldeko arazo larria egiaztatu zen. Hazten ari den biztanleria, eta horren % 80k ibilgailu pribatua erabiltzen du joan-etorriak egiteko. Eta erabiltzen dutenak, gazteak, adinekoak edo diru-sarrera handirik gabeko pertsonak, azken batean, autorik ez dutenak. Horregatik, Communauté d'agglomération Bayonne-Anglet-Biarritzek, jada orduan, autousentzako korridore espezifikoak sortzea proposatu zuen, Igarotze azkarreko autobus bezala. Orduan, hiru ardatz planteatu ziren:
Asmoa zen disuasio-aparkalekuetarako erabiltzea eta, etorkizunean, luzeago izatea. Horrela sortu zen Chronoplus, zehazki <font color="#ffffff"> A1   <font color="#ffffff">  A2   <font color="#ffffff">  B   eta <font color="#ffffff">  C   lineekin, hauek  eta lineak izatera pasa ziren, plan horren gidalerroei jarraituz.
Ustiapena
STAB Transdev enpresaren sozietate anonimo filialak ustiatzen zuen. STAB enpresak hamar urteko indarraldia zuen zerbitzu publikoko kontratu baten bidez zuen harremana CABABrekin, eta azkena 2000. eta 2010. urteen artean izan zen. CABABek garraio-eskaintza definitzen zuen, hau da, lineen trazadura, pasabideko maiztasuna, tarifak, etab. Gainera, dirua jartzeaz eta STAB zaintzeaz arduratzen zen. Azken hori, ordea, CABABri aholkuak emateaz, garraio publikoaren kudeaketa ziurtatzeaz eta autobusak gidatzeko aukera emateaz arduratzen zen, prestakuntza-ikastaroekin, ikasketa orokorrekin, merkataritza-politikarekin eta abarrekin.
Corinaldo
Mugakideak
Corinaldok honako udalerri hauekin egiten du muga:
New Yorkeko metroa
New Yorkeko metroa (ingelesez: New York City Subway) New York eta inguruko herriak batzen dituen garraiobidea da; New York herriaren gobernuko jabegotza den arren, Metropoli Garraiobide Autoritateak (Metropolitan Transportation Authority, MTA) kudeatzen du. 1904ko urriaren 27an inauguratu zen, eta gaur egun, munduko garraiobide-sistema zaharrenetarikoa eta luzeenetarikoa da, guztira 380 kilometro dituelarik. Metroa hogeitazazpi lineak eta 472 geltokik osatzen dute Manhattan, Brooklyn, Queens, eta Bronxeko barrutietan kokatuak.
Prekurtsoreak
Metro sistema eratu aurretik, 1844an, Hiribide Atlantikoko Tunela izeneko lurrazpiko trenbidea eratu zen. Sistema honek ez zuen lurrazpiko geltokirik, Brooklyn eta Jamaica (Queens) trenbideak elkartzen zituen (egungo metro trenbidearen parte izaten jarraitzen dutenak); hala, Atlantiko hiribideraino heltzen zen, non Manhattanera joateko ferriak hartu zitezkeen.
Tunela 1861ean itxi zen, eta 1867an, lurrunezko trenen linea goratuak sortzen hasi ziren. Linea hauek enpresa desberdinen eskutik eraiki ziren New Yorkeko, Kingseko eta Queens-eko konderrien hiribide nagusietan (West Sideko bederatzigarren hiribidea, Lexington eta Broadway, besteak beste). Gaur egun, egitura hauek ez dira mantendu, baina historiako momentu bateean Barruti arteko Trantsito Azkarreko Konpainiaren (Interborough Rapid Transit Company, IRT) sistemarekin trenbideak konpartitu zituzten.
Lehen bi lineak
1869an benetako metro sistemaren lehen demonstrazioa eman zen, Alfred Ely Beachen Beach Garraio Pneumatikoaren eskutik. Trenbidea 58 egunetan eraiki zen; Broadway hiribidearen azpian, Warren kaletik Murray kalera 95 metroz luzatzen zen tunel bakarra bezala. Trenbidea 1870eko otsailean ireki zen. Arrazoi ekonomiko eta politikoengatik linea ez zen zabaldu, ezta berritu, eta gaur egun, ez da bere parterik mantentzen.
1888ko elur-bisuts handia eman zenean, lur-azpiko garraiobidea edukitzearen ondorio onuragarriak frogatu ziren. Ondorioz, 1894an metroaren eraikitze-lanak onartu ziren, eta 1900ean Borough arteko Trantsito Konpainiak (BTK, ingelesez Interborough Rapid Transit Company, IRT) zuzenduriko eraikuntza hasi zen. Lehen lurrazpiko metroaren linea 1904ko urriaren 27an ireki zen, Manhattaneko Linea Nagusia (Manhattan Main Line) bezala ezagutu zena. 14,6 km-ko linea honek City Hall-eko geltokia 42. hiribidearekin lotzen zuen, Lafayette kaletik (garaian Elm kalea) eta Park Avenue (garaian Laugarren Hiribidea) igarota. Metroaren trenbide gehienak hiriak eraiki zituen, baina metroaren lehen hamarkadan zehar bi enpresa pribaturen jabetzapean jarri ziren errenta bidez: BTK eta Brooklyneko Trantsito Azkarreko Konpainia (Brooklyn Rapid Transit Company, BRT); azken hau, gerora Brooklyn–Manhattan Trantsito Korporazioa (Brooklyn–Manhattan Transit Corporation, BMT) bilakatu zena.
Aldi berean, Thomas Edison eta George Westinghousen arteko Korronteen gerra eman zen, non elektrizitatearen merkatuan Korronte Alternoa (KA) edo Korronte Zuzena (KZ) nagusiki erabiltzearen inguruan lehia garatu zen. Azkenean, korronte alternoa bilakatu zen distantzia luzeetarako elektrifikazio-merkatuaren erantzuna, korronte zuzena hiri-barneko garraiobideak higiarazteko erabili zen bitartean. Gaur egun, korronte mota berak mantentzen dira eta New Yorkeko Trantsito Autoritateak hiriko AK, 600 V-ko KZra bihurtzen du trenak bultzatzeko.
Linea publiko independientea
1932an hiriaren jabetzapeko lehen linea ireki zen, Metro Sistema Independentea (MSI, ingelesez Independent Subway System, IND edo ISS) bilakatu zena. Aurreko hamarkadan John Hylan alkateak proposatu zuen metro-garraiobide publikoa eraikitzea, monopolioa zuten enpresa pribatuekin lehiatzeko eta New Yorkeko biztanleriak eraturiko (garaian 5,5 milioi pertsona) metro sistemaren aglomerazioa murrizteko. Proiektua aurrera eraman zen, eta linea berria eraiki zen, aurretiaz existitzen zen trenbidearen hedapena garatuz; haaber, eraikuntza kostuengatik sarreraren prezioa 5 zentabotatik (¢) 10 zentabotara igo zen.
Unifikazioa
1940ko ekainean, hiriak BTK eta BMT trenbide pribatuak erosi zituen eta INDan barneratu ziren. Ondorioz linea batzuk berehala itxi ziren, beste batzuk geroago gelditu ziren bitartean. Integrazio prozesua motela izan zen, trenbide sistema ezberdinen artean loturak eratuz. Gainera, BTK trenbideen dimentsio ezberdinengatik (tunel estuagoak, kurba zorrotzagoko lineak, geltoki txikiagoak), trenbide sistema publiko bateratua bi dibisiotan banatu zen: B dibisioa (aurretiazko IND eta BMTa barneratzen zituena, tren eta kotxe mota berdinak erabiliz) eta A dibisioa (BTK trenekin). 40ko hamarkadan bidaiaritza zenbakien errekorra eskuratu zen, zehazki 1946ko abenduaren 23an 8.872.249 bidai saldu zirelarik.
Geltokiak
472 geltokietatik, 470 24 orduz irekita daude. Metroko lur-zpiko geltokiak kaleraino heltzen diren eskaileraz konektatzen dira, eskailera guztiak bereizgarria den kolore berdez margotuak.
Irisgarritasuna
Geroztik, eraikitako geltoki berrietan igogailuak gehitu dira ADA legedia obeditzeko. Gainera, geltoki eskuragarri askok AutoGate sarbideak dituzte.
Pseudoxenodon karlschmidti
Pseudoxenodon karlschmidti Pseudoxenodon generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Midway (Ohio)
Midway Ohioko herri bat da. Madison konderrian kokatua dago. 2010ean 322 biztanle zituen, 0.75 kilometro koadrotan banatuta.
Fallopia
Fallopia Polygonaceae familiako 15 bat espezie batzen dituen landare generoa da. Beste genero batzuekin, piper-belar izena hartzen dute. Landare belarkarak, erdi-zurkarak eta zurkarak dira. Lehen Polygonum genero barnean edo Reynoutria bezala sailkatzen ziren bertako espezieak. Horregatik, literaturan oraindik hala aurki ahal dira.
Generoaren izena Gabriele Falloppio medikuaren omenez datorkio, Paduako lorategi botanikoko superintendente ere bazena. Generoaren sinonimo den Reynoutria izena, Reynoutre XVI. mendeko frantses naturalistaren omenez datorkio.
Fallopia espezieak lepidoptero larba batzuen janari dira, adibidez Coleophora therinella-rena (Fallopia convolvulus landarean).
Bizkaieraren fonotekea
Bizkaieraren fonotekea Bizkaiko herri-euskararen hainbat lekukoren audio eta bideo grabazio batzen dituen datu-base fonetikoa da. Grabazioak entzun daitezke, testuen transkribapenak irakurri, baita berri-emailearen datuak ikusi ere. Kantak, ipuinak, esaldiak, narrazioak, eta esakuneak ere bildu dira.
Hizkuntzaren aldetik ez ezik bilduma honek badu interesik antropologiaren eta etnografiaren aldetik, berriemaileen kontakizunetan bizitza tradizionalari buruzko hainbat datu agertzen baita.
Iñaki Gaminde eta EHUko Bilboko Telekomunikazio-Ingeniari Eskolako Aholab ikerketa taldeak sortu zuten, Bizkaiko Foru Aldundiaren laguntzarekin.
Cupramontana
Cupramontana Italiako udalerri bat da. Anconako probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Cupramontanak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Itziar Okariz
Bekak eta sariak
Ikasketak amaitu eta urtebetera, Gipuzkoako Foru Aldundiaren Arte Plastikoen Sorkuntzarako laguntza eskuratu zuen. Urtebetera 1992an beka bera eskuratzeaz gain, Gipuzkoako Artista Berrien Lehiaketa-n (Donostia) hirugarren saria ere eskuratu zuen.
Borussia-Park
Borussia-Park Alemaniako Ipar Renania-Westfalia estatuko Mönchengladbach hirian dagoen estadio bat da. 2004ko uztailaren 30an eraiki zen, 54.057 ikusleentzako gaitasuna du. Bertan, Borussia Mönchengladbach futbol taldeak Bundesligako etxeko partiduak jokatu ohi ditu.
Itziar Okariz
Ibilbide artistiko laburra
Bere lana batik bat performanceetan eta ekintzetan oinarritzen bada ere, eskulturarekin identifikatzen den artista da. Bestalde testua, irudia eta ahotsa erabiliz lantzen ditu gorputza irudikatzeko politikei eta espazioaren ekoizpenari (irudikapen horren agertoki gisa) loturiko alderdiak, arkitekturaren nahiz hirigintzaren formei beste esanahi bat emanez.
Erakusketak eta agerpenak
Hau hala izanik, proiekzio handia izan du Itziar Okarizen lanak nazioartean; baita hainbat eta hainbat erakusketa eta performance programetan parte hartu ere. Horien artean daude, Ars Parcours, Art Basel (Basel); Palais des Beux-Arts, Bozas (Brusela); Luisa Strina Galeria (São Paulo) edo Museo do Chiado (Lisboa); CA2M (Madril); Carreras Mugica Galeria; etHall (Bartzelona); Le 102 (Grenoble); eta MNCARS, Sofia Erregina Museoa (Madril).
Lanak eta bilakaera artistikoa
Itziar Okarizen lanetan gehienbat ikus dezakeguna perspektiba sozial eta politiko bat da. Bere lanak 1990eko hamarkadako generoaren eztabaida oinarri badu ere, ez du balio hasierako lanen deskribapenetan soilik zentratzea; izan ere baditu eta paisaiaren eta arkitekturaren, ikurraren eta erritualaren edota sexualitateren eta lurraldearen arteko erlazioak aztertzen dituen gaiak ere.
Bere lana azaldurik, argi ikusten da hizkuntzaren lanketaren nolakotasuna eta hizkuntzaren bidez esanahia aldatzeko aukera bereziki ezinbestekoak direla bere lanerako.
Besteak beste Itziar Okarizen aztergaiak, maiz, mendebaldeko pentsamenduaren berezko kategoriek hausnarketaren bigarren mailara baztertu dituzten gaiak izaten dira; abstraktua eta gorpuzgabea dena azpimarratzen baitu.
Lanketa horretan, konexio semantiko berriak sortzeko aukera probatuta, hitzak eta esaldiak erronka zuzenak izan ohi dira; batez ere errepikapenak, zatiak, elisioak eta konbinazio berriak erabiliz. Horregatik dira hizkuntza eta gorputzaren lotura zein hizkuntza komunikatzeko espazioa funtsezkoak.
Itziar Okarizen jardueraren ein handi bat, errepikapenak zentzua ematen dieten unitate eta zeinu linguistiko ezberdinetan oinarritzen da. Adibide gisa “Ametsen egunerokoa · Iraila” erakusketa genuke, bere etapa prelinguistiko horretako ametsetara mugatzen dena.
Erakusketa hau tarte erregularretan zintzilik dauden orri zuriek osatzen dute, ametsen egutegi bat islatuz: Orri bakoitzean koherentzi zalantzati bat duten hitz multzoak ikus ditzazkegu soilik, baina, hauen errepikapenak, zentzua ematen dieten paragrafoak osatzen dituzte. Hala ere, orri batzuk zurian ageri dira; gau horretan Okarizek amets egin ez zuela irudikatuz.
== Proiektuak eta Instalazioak ==
Rambo eta ni (1990)
Zeharo muskulaturik zegoen Ramboren irudi batekin egin zuen. Ramboren aurpegia berearengandik aldatu zuen eta gero karrozeriko pinturarekin pintatu zuen. Bigarren irudi-collageak Orkaizen irudi bat zen, bigote faltsu bat jarri eta Stalloneren posea imitatzen zuelarik. Egun, oraindik, interesa pizten diote lan hauek, modu batera edo bestera, geroago generoaren eta sexuaren performancearekiko interesa modu zabalagoan burutu zituela erakusten duelako.
Variations sur le même t’aime (1991)
Ilea zerora moztu zuen mapamundi bat marraztuz bere buruan. Okarizen nahia, bere gorputza alteratzeari esker sor zezakeen irudi bat sortzea zen.
Body Building (1992)
Bizar faltsu bat egin zuen, belarriaren atzekaldetik barail-hezurreraino zihoan protesi batek eusten zuena. Inungo momentuan ez nuen bilatzen errealista izatea; bizar objektu bat izatea baizik, faraoien tankeran, botere ikur gisa. Giza hile eta poliuretanoz eginko objektu “hezurdun” bat zen, sortzen zuen beldurrarekin harremana zuena. Baita fragmentatutako gorputzarekin, zein mutilazioarekin; bestetik birjabekidetasunarekin, iraungikorra bait zen. Honez gain, bularreko ilea simulatzen zuen beste protesi bat egin zuen, berriz ere plastikoa eta giza ilea erabiliz.
9cmtik 4,50cmra bitarteko giza ile josketa azalaren gainean (1993)
Bi giza ile lerro josi zituen esku baten azalera. Okarizek, superfizialki bada ere, ebakuntza orratz baten laguntzaz hatz erakusletik lodirainoko bi ile lerro josi zituen, esku ilaje gisa; Okarizek adierazi zuenez prozesu minezkorra izateaz gain jolas gisa hartu zuen, ume jokoetatik ateratako jolas bat baizen. Azalaren ezaugarri morbosoak erakartzen ziola azaltzen du; gorpuak. Gorputza manipulatu edo min emateaz gain, objeto hilezkor gisa ikusteak erakartzen zuen, doilora den hori sormenezko espazio gisa ikusteak.
"Red Light" eta "Martaren estudioan saltoka" (1994-1995)
Artelekun egin zituen, bere adiskide Martaren estudioan, iada Okarizen estudioa izatera pasa zen unean. Martak oraindik bertan zituen bere piezak, eta Okarizek ez zituen kendu nahi izan. Biziki gogoko zuen bertan utzitako objektu bat: Bi makilek pankarta gisa eutsiz, Popovaren irudia zuen kamiseta bat. Obra berberak modu eta une berdinean presentatuak izatea interesatzen zitzaion Itziar Okarizi; ikur erreferente eta akzio-espazio objetiboen elementu erreal gisa. Artelanak salto egin eta argazkiak ateratzean zetzan, beti ere saltoa femeninoaren alderantzizkotzat joanik eta gesto korporal mekaniko gisa erabiliz; humorerik falta ez zitzaion gesturen bat.
Aldi berean, Res Light grabatu zuen. Bideoan, gorputz batek jantzita duen loredun alkandora baten enkuadrearen zati bat azaltzen da, bideoari izena ematen dion “Siouxie and the Banshees” abestia dantzatzen duelarik. Pantailan alkandoraren lorak ikusten dira, mugimendua zukeen pintura bat balitz bezala; momenturen batean buru bat sartzen da, zigarrotxo bat,... ia narraziorik gabeko irudi abstrakto bat litzateke. Bideoa narrazioaren ertzetan koka daiteke. Ondoren gorputz eta azal guztia hartzen zuen replika baten moldea eraiki zuen. Akzio batean pentsatu zuen, gesto sinmple batean, kamera fotografikoaren etengailua zapaltzen zuen bitartean azal hura jantzi eta erantziko balu bezala, uneoro dena bideoan grabatzen ari zen bitartean. Halaxe lortu zituen, azala jarri eta kendu ahalko zen jantzi baten tankera hartzea lortu zuten argazkiak.
Okarizek dioenez, jantzi hori jantzita zuen edonork, titiak, eskuak eta sexu femeninoa izango lituzke. Lan honek gorpua fragmentazio korporalaren produktu gisa ikustea erreflejatuko luke. Azala behin gorputzetik banaduta dagoenean, bere edukia entitate animatu bat izatetik hondakin manipulatu bat izatera pasako litzateke. 1995.urtean garatutako lan honen emaitza, monitore batez beste ikus zitekeen material bideografikoaren parte izatea iritsi zen, ezagutzen ditugun memoria fiktizioen eta argazkilaritzak kontatzeko duen ahalmena dela eta.
Ulermen prozesua
Oso-oso garrantzitsua da, ulermen prozesua Itziar Okarizen kasuan. Argi ikusten da, adibidez, soinuaren kasuan. Bere ustetan, elkarrizketa bat mantendu dautekeen gune isil batean ez dago ahotsaz gain soinu askorik, baina elkarrizketa mantentzen ari direnen arteko ulermena posible izan dadin inguruko hots guztiak diskriminatu beharko lirateke: kafetegian dauden hotsak jendearen hotsak, argazki kameren  kliskatzea... hori guztia entzutea saihesten da, diskriminatu egiten da, gertatzen denaren zati bat ulertu ahal izateko, gertatzen ari denetik interesatzen denarekin geratzeko.
Okarizek dio ulermena etengabeko diskriminazio prozesu bat dela, eta bere ustetan begiradarekin ere berdin gertatzen da. Elkar ulertzeko prozesuan zentzu guztiekin gertatzen dela berdintsu
Hizkuntza eta hizkuntzaren materialtasuna
Gogoko du materialtasunaren ideia, eta oso garrantzitsua dela deritzo, gainera. Bere ustetan askotan ahaztu da gauzen materialtasuna. Eta materialtasun hori benetan adierazlea litzatekela. Baina zertaz ari da materialtasuna esaten dudanean?
Adibide gisa jartzen du, hizketan dabilenean esandako hitzak, bere ahots tonuarekin lotuta daudela, eta bere ahots tonuak, esaten ariko litzatekeen horrekin zuzenean loturarik ez luken informazio ugari eskainiko lukela. Zeharkakoa dela lotura hori. Nolabait irudi batean “eremuz kanpo” geratuko litzatekena izango zen. Ikusten ez litzaken arren, irudiak esango luken hori guztia, alegia.
Beraz, bere ahotsaren tonua, katarroa izango luken ala ez, emakumea den ala ez… hori guztia nire tonuaren baitan egongo litzateke, modu inplizituan. Eta hori hizkuntzaren materialtasunaren zati bat dela dio.
Beste zati bat litzateke, aurrean esku bat edukiko balu, mugitzen ariko litzatekena, ondoren bost behatzak zabalik edukiko lituzkeena, lurrarekiko paraleloan egongo litzatekeena, ia lerro horizontal bat marraztuz. Baina ia. Forma hori ere adierazlea litzatreke. Eta zu, aurrean egongo zinateken horrek, hori guztia ulertuko bazenu gertatuko litzatekenaren izaeraren baitan, eta gertatzen ariko litzateken materialtasunaren baitan.
Elementu horiekin guztiekin lan egitea interesatzen zaio, komunikazio eta ulermen prozesuan gertatzen denaren konplexutasuna azaleratzeko.
Feminismoa bere artearen barruan
Behin baina gehiagotan azaldu duenez, izaki bezala, ideologia batean hezi izan da, feminismoan, hain zuzen. Feminismoak elikatu du eta mundua leku zehatz batetik ulertu dezan ahalbidetu du. Hori guztia modu sakonean dago txertatua bere lanean, lan guztian, lan guztietan, modu inplizituan hor dago, izan “eremuz kanpo” edo “eremu barruan”.
Beraz, feministatza du bere burua, herritar feminista gisa, baina ez du gogoko artista feminista gisa definitzea, bere lana oso espezifikora joko luken margen estu batean kokatuko lukeelako. Itziar Okarizen arabera lanari feminista etiketa jartzen zaionean, lan horrek soilik feminismoataz hitz egingo zukeen bezala, emakumea zaren ezkero zure lanak soilik emetasunaz hitz egin beharko lukeela esango luke, eta horrek lana ikusezinaren eremuan zokoratuko luke. Edozein kasutan, nahiago luke feminismoaren barneko espazio politikoa, emakume artearen edozein espazio espezifiko baino, espezifiidade horren barnean uzten duen kategoriaz reflexionatzeko eta kuestionatzeko tartea utziko bait lioke.
Lan pedagogikoak
Zinez garrantzitsua da pedagogia Orkarizentzat. Asko lan egin izan du pedagogiatik eta espazio pedagogikotan trebatu da neurri batean: unibertsitatean, Artelekun, Whitney Programme ere egin zuen New Yorken… Orain, ordea, pedagogiak guztia harrapatzen du. Etengabeko trebakuntza batean gaudela dio, etengabe informatzen, sekula heldu izatera iritsi ezingo bagenu bezala.
Okarizek dio gai konplexua dela, politikoki konplexua. Lotura duela, ezagutza immaterialarekin, eremu honetan mugitzen diren pertsonen prekarietatearekin. Eta, aldi berean, beraientzat, eremu horretan mugitzen direnentzat, pisu afektibo handia ere badu. Eta erakundeak horretaz baliatzen dira; eta haiek ere, era berean, onura ateratzen dute hortik. Konplexua omen da, oso erraza omen baita pedagogiari gainbalio bat ezartzea, baina baita kentzea ere. Arduratu egiten du pedagogiaren gainbalioak.
Neoplecostomus langeanii
Neoplecostomus langeanii Neoplecostomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Jon Kortaberria
Jon Kortaberria Egiluz (Donostia, 1982ko maiatzaren 20a - ) gipuzkoar saskibaloi jokalaria da. Hegaleko moduan jokatzen du eta gaur egun LEB ligan jokatzen du Club Deportivo Maristas Palencia taldean.
Becky Siegel
Becky Siegel (Denver, Colorado, AEB, 1959) dantzaria, koreografoa eta zuzendaria da.
Formakuntza
Bere heziketa New Yorken hasi zuen, non Martha Grahamekin, Merce Cunninghamekin eta Melissa Haydenekin ikasi zuen, besteak beste. Dantzarako lizentzia Columbia Unibertsitatean lortu zuen (New York), Summa Cum Laude graduatu zen eta dantzaren urteko lehen saria jaso zuen.
Siegelek Arte Eszenikoen Masterra du Madrilgo Rey Juan Carlos Unibertsitatean (Alicia Alonso Goi Mailako Dantza Institutua).
Ibilbide profesionala
Bizitza dantzan eman duela esaten du Beckyk. New Yorken ikasitakoarekin egin du bere ibilbidea, batez ere koreografo gisa, sortzea omen da gehien maite duena. Dantza ulertzeko ikasketek eraman dute dantzaren alde terapeutikora. Dantza garaikideari loturik egin du bere ibilbidea, eta dantzaren alor terapeutikoan sakondu du, muga fisikoak dituztenak oholtza gainera bultzatuz.
Unibertsitate lizentzia lortu eta gutxira Timebenders konpainia sortu zuen, Borah Bergman eta Michael Brennan musikagileen laguntzarekin New Yorken.
1986an Bartzelonara joan zen, non Jordi Rossinyol konpositorearekin proiektuak eta Miquel Gaspá klarinete jotzailearekin eta "Silenci" antzerki-dantza taldearekin ekoizpen ugari egin zituen. Hiri honetan egon zen bitartean, irakasle gonbidatua izan zen Espainiako konpainia garrantzitsuenetakoen aldetik: Lanonima Imperial, Danat Dansa, edo Bartzelonako Ballet Contemporani aldetik.
1992tik Iruñean bizi da Becky, non dantza garaikideko eta inprobisazioko eskolak ematen dituen, batez ere Nafarroako Antzerki Eskolan, eta antzerki-muntaietan kolaboratu du Carme Portaceli, Valentín Redin, Pablo Ramos eta Ángel Sagues zuzendariekin.
1994tik Tempomobile Compañía de Danzako zuzendaria da, eta horretarako hamabi ikuskizun sortu ditu, Espainiako eta Alemaniako hiri askotan aurkeztu direnak. Tempomobile taldearen errepertorioa Becky Siegelen eta musika garaikideko pertsonaia ezagunen arteko kolaborazioengatik da ezaguna: Sine Nomine Musika Tailerra, Kepa Junkera, Javier Paxariño, Mikel Errazkin, Paco Iglesias, Mikel Gaztelurrutia.
2013an, Siegelek Catulli Carmina (Carl Orff) Nafarroako Ganbera Koralaren ekoizpenerako koreografia sortu zuen.
Malakako itsasartea
Malakako itsasartea (malaysieraz: Selat Melaka, jawiz: سلت ملاك) hego-ekialdeko Asiako itsasartea da, Malaysiako penintsularen eta Indonesiako Sumatra uhartearen artekoa, Andamango eta Hego Txinako itsasoak lotzen dituena. 930 kilometro luze da, eta 38-393 kilometroko zabal. Izena, Malaka hiritik datorkio.
Garrantzi handiko itsasbidea da, egunean 300 bat itsasontzik zeharkatzen baitute. Ibilbideak Ozeano Bareko Txinako Itsasoak eta Europa lotzen ditu, Indiako ozeanoa eta Suezeko kanalaren bidez. Itsasartean dagoen arazorik larriena pirateria da.