cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Portugal
Eskualdeak eta azpieskualdeak
Herrialdea bost eskualde edo eskualde handitan banatuta dago, eta horietako bakoitza azpieskualdetan. Bi eskualde autonomo ere baditu Portugalek, (Açores eta Madeira). Menpeko lurralde 1 izan zuen, Makau, baina 1999tik aurrera Txinaren lurraldea da.
Biztanleria
2021ean Portugalek 10.343.066 biztanle zituen. Horietatik 9.855.909 Portugal kontinentalean bizi ziren (%95,3) eta gainerakoak Azore eta Madeira uharte autonomoetan.
Portugalgo biztanleen artean etnia batasun handia dago, biztanle gehien-gehienak portugaldarrak baitira, eta horrenbestez, Portugal da munduko herrialderik homogeneoetako bat hizkuntzari, erlijioari eta kulturari dagokionez. 1990eko hamarraldia arte herrialde aski atzeratua zen, eta hori nabarmentzen zen, besteak beste, demografiari buruzko datuetan, baina azken urteotan zenbait aldaketa eta hobekuntza gertatu dira, eta ari da pixkanaka Europako neurrietara hurbiltzen, adibidez haurren heriotza tasari dagokionez (mila jaiotzako 80 heriotzatik 9ra jaitsi da), familien neurriari dagokionez, bizi itxaropenari dagokionez, etab. Portugalgo biztanleen bizi itxaropena 75 urtekoa zen batez beste 1996an. Garai batean jaiotza tasa oso altua zuen arren, gaur egun biztanle kopuruaren hazkundea negatiboa da, % 0,13koa 1999. urterako aurreikuspenen arabera.
Osasun eta hezkuntza mailari dagokionez, herrialde garatuen saileko herrialdea da (Nazio Batuek 1994rako prestaturiko txostenaren arabera), baina Europar Batasuneko atzeratuena da oraindik. 1998an legebiltzarrak abortua legeztatu zuen; ordu arte urtean ezkutuko 16.000 abortu egiten zirela diote zenbait iturritatik bildutako datuek.
Saint-Nicolas-de-Bourgueil
Saint-Nicolas-de-Bourgueil Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Portugal
Hiri nagusiak
Udalerriei dagokienez, concelho izena hartzen dute eta freguesia edo parrokiatan banatuta daude. Hauexek dira hiri eta udalerri portugaldar nagusiak, 2011eko erroldaren arabera:
Ekonomia
1990. urtea arte Europako herrialde pobreenetakoa izan zen Portugal, baina azken urteotan hazkunde handia izan du bertako ekonomiak, batez ere Europar Batasunaren aldetik jasotako laguntzari esker, nahiz eta bera den, Greziarekin batera, Europar Batasuneko herrialderik atzeratuena. Dena dela, Europako herrialde guztietan Portugal da hazkunde handiena izan duena (% 4,5 batez beste azken urteotan), eta ekonomiaren hazkundearekin batera aipagarria da azken urteotako interes tasen jaitsiera eta langabezia tasaren murrizketa; badira, hala ere, zenbait datu ez hain pozgarri, Europako herrialdeen batez bestekoa baino biztanleko nazio produktu gordin apalagoa izatea, adibidez. 1998. urtean Europar Diru Batasunean sartzeko mailara iritsi zen Portugalek, eta Europar Diru Batasunean sartu zen 1999an. 1998ko inflazio tasa % 2,8koa izan zen (aurreko urteetan % 7ra iritsi zen), txiki samarra, Europako gainerako kide gehienena baino garaiagoa, halere.
Saint-Nicolas-de-Bourgueil
Biztanleria
2007an Saint-Nicolas-de-Bourgueil udalerrian erroldatutako biztanleak 1.232 ziren. Familiak 501 ziren, horien artean 125 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 101 bakarrik bizi ziren emakumeak), 194 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 158 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Portugal
Ekonomia
Zerbitzuen alorrak ematen du Portugalgo barne produktu gordinaren parterik handiena, eta hura da langile gehien hartzen dituen jarduera (barne produktu gordinaren % 60 eta langileen % 56, 1998an); hurrengo jarduera aipagarriena industria da (oihalgintza eta ehungintza, arrain kontserba, ardogintza, larrugintza), azken urteetan nahiko modernizatu dena. Nekazaritza ere egiten da (patata, mahatsondoak, olibondoak, garia, artoa) baina ekoizpena urria da, urriena Europako herrialdeen artean, eta ez ditu biztanleriaren beharrizanak asetzen, nahiz eta zenbait aurrerapen egin diren alor horren modernizazioaren bidetik. Munduko artelazki ekoizle handiena da. Eta garrantzizko jarduera da, halaber, arrantza, batez ere sardinarena, bakailaoarena eta itsaskiena.
Arkitektura
Historian zehar Portugalgo kulturak beste herri eta kultura batzuetako eragina izan du. Erromatarren arkitekturaren aztarnak daude adibidez Evoran, eta arabiarren hiri antolaketa ikus daiteke Algarveko herri batzuetan. Halaber, estilo erromanikoko elizak daude toki askotan (Bragako eta Lisboako elizak, adibidez, baita gotikokoak ere.
Saint-Nicolas-de-Bourgueil
Etxebizitza
2007an 583 etxebizitza zeuden, 511 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 44 hutsik zeuden. 555 etxeak ziren eta 25 apartamentuak ziren. 511 etxebizitza nagusietatik 407 bere jabearen bizilekua ziren, 93 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 42 etxek bi zituzten, 90 etxek hiru zituzten, 125 etxek lau zituzten eta 251 etxek bost zituzten. 354 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 208 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 245 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 740 ziren, horien artean 548 aktiboak ziren eta 192 inaktiboak ziren. 548 pertsona aktiboetatik 506 lanean zeuden (281 gizon eta 225 emakume) eta 41 langabezian zeuden (14 gizon eta 27 emakume). 192 pertsona inaktiboetatik 73 erretiraturik zeuden, 46 ikasten zeuden eta 73 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Nicolas-de-Bourgueil udalerrian 513 unitate fiskal zeuden, 1.238 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.743 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 50 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 1 zurgina, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 2 apaindegiak.
Altzairu
Altzairua burdin az eta karbono z osatutako aleazioa da. Oro har, altzairu aleazioetan, karbonoaren pisua % 2,1 baino txikiagoa izaten da, eta balio arruntenak % 0,2 eta % 0,3 inguruan daude. Karbonoaren masa % 2tik gorakoa bada, burdinurtu deritzen aleazio hauskorrak lortzen dira, forjatu ezin direnez moldeatze bidez lantzen direnak.
Saint-Nicolas-de-Bourgueil
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Saint-Nicolas-de-Bourgueil udalerrian 108 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.140 hektarea erabiltzen.
Portugal
Arkitektura
XV. mendearen bukaeratik XVI.aren erdialdera arte Portugalgo bertako apaindura mota bat nagusitu zen: Manueldar estiloa (izen hori Manuel I.a erregearen omenez duena). Manueldar estiloak gotiko estiloko eraikuntzak apaindura oparo deigarriez hornitu zituen, itsasoko gaiak erabiliz: itsas landareak, sareak, oskolak, belak. Estilo horretakoak dira, adibidez, Belémgo dorrea, Lisboan, eta Batalhako monasterioa.
Saint-Nicolas-de-Bourgueil
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Portugal
Arkitektura
XVII. mendeko eta geroko etxe-aurrealde askoren ezaugarri nagusia, berriz, azuleju zuri-urdinez apainduak izatea da.
Literatura
Literaturan, Luís de Camões (1524-1580) Portugalgo Pizkundeko olerkari epikoa gailendu zen XVI. mendean. Haren Os Lusiadas (1572, "Lusoren ondorengoak" edo "Portugaldarrak") Portugalgo poema nazional bihurtu zen. Prosazko literatura XIX. mendean sendotu zen, Jose María Eça de Queirós (1845-1900) eleberrigile errealistarekin.
Portugalgo XX. mendeko literatura Fernando Pessoa (1888-1935) olerkari modernistaren eragin eta itzalpean egon da. Aipagarriak dira, beste idazle batzuen artean, Miguel Torga, Sophia de Mello Breyner Andresen, José Saramago eta Eugenio de Andrade poeta.
Margolaritza
XV. mendean Nuño Gonçalves margolariak Portugalgo margolaritzaren gailurra jo zuen, eta XX. mendean Maria Helena Vieira da Silva gailendu da.
Musika
Fadoa da herrialdeko berezko musika mota nagusi eta ezagunena. Fadista klasikoen artean, Amalia Rodrigues abeslaria dugu ezagunenetarikoa. Bestalde, abeslari gazte ditugu Mariza, Misia eta Cristina Branco, besteak beste, eta taldeei dagokienez Madredeus nabarmentzekoa da. Herri musika eta fadoaren ordezkariak ditugu Carlos do Carmo, Herminia Silva, Dulce Pontes, José Afonso, Paco Bandeira, Paulo de Carvalho, José Cid, Lenita Gentil eta Tonicha.
Zinema
Aipatzekoak dira zinema arloan Manoel de Oliveira zuzendaria eta Laura Alves, Beatriz Costa eta Maria de Medeiros aktoreak, beste batzuen artean.
Kirolak
Portugalgo kirol nagusia futbola da. Talde nagusiak Lisboako SL Benfica eta Sporting Clube de Portugal, eta Portoko FC Porto dira. Herrialdeko liga eta kopa ia guztiak irabazi dituzte hiruren artean baina nazioarteko tituluak ere eskuratu dituzte, Europako Kopak eta Kontinente artekoak besteak beste.
Futbolari handiak ere izan dira, Eusébio, Luís Figo eta Cristiano Ronaldo dira ipatzeko batzuk. Portugalgo selekzioak ere indartsua da. Txapeldun ordea izan zen Portugalgo Eurokopan eta hirugarrena 1966ko Munduko Futbol Txapelketan.
Patin-hockeyak ere zaletu asko ditu. Talde nagusiak futbol taldeetako hockey atalak dira. Selekzio mailan munduko talde indartsuenetakoa da, munduko txapelketa 15 aldiz eta Europakoa 20 aldiz irabazi baititu.
Portugalgo Itzulia 1927. urtean sortu zen. Lehen urteetan podiuma herrialdeko txirrindulariek bete zuten. Tradizio handia dauka eta etapa asko izan ditu beti. 1980ko hamarkadan, 20 etapa izatera ailegatu zen. Orain, normalean 11 etapa dira. Azken urteetan maila jeitxi egin du. Gainero, Alentejo aldean, Alentejo Itzulia egiten da 1983. urtetik. Itzuli apal moduan hasi zen baina 2005. urtean gorakada izan zuen. Lehenengo ekitaldietan 5 etapa izaten ziren, baina gero, 4 etapara murriztu zuten. Hori, 2010. urtean gertatu zen CTT Correios de Portugal Sari Nagusiarekin bateratu zenean. 2013. urtean, 5 etapa izatera pasa zen berriro. 1996. urtean, Indurain anaia nafarrek podiumeko lehenego bi poztuak bete zituzten. Miguel lehena eta Prudenzio bigarrena.
Hedabideak
Jornal de Noticias; "Diario de Noticias" egunkari irakurrienetarikoa da.
Altzairu
Adiera zabalagoan, bi osagai horiez gain, beste zenbait osagai izan ditzakeen aleazioa da altzairua. Hori dela eta, altzairu bereziak defini daitezke, besteak beste, altzairu herdoilgaitza. Aleazioetan erabiltzen diren beste elementu batzuk dira manganesoa, kromoa, banadioa eta tungstenoa.
Historia
Pizkundea baino arinago altzairua metodo ez oso eraginkorren bidez egiten bazen ere, horren erabilera askoz arruntago bihurtu zen ekoizpen metodo egokiagoak asmatu zirenean, XVII. mendean. Bessemer prozesua asmatu zenean, XIX. mendearen erdialdean, altzairua modu masiboan ekoitzitako material merkea izatera heldu zen. Prozesuak geroago izan zituen hobekuntzei esker, ekoizpen-kostua are gehiago jaitsi zen, eta kalitatea handitu egin zen.
Egun, altzairua munduko materialik arruntenetakoa da, urtero 1.400 milioi tona kubiko (2010) ekoizten baitira. Osagai nagusietakoa da eraikin, azpiegitura, tresna, itsasontzi, automobil, makina zein armetan.
Altzairu hitza latinezko aciariusetik dator, eta hura, berriz acies hitzetik, hau da, hizkuntza horretan, arma ahul baten ertzari deitzen zaiona. Aciarius, beraz, metal egokia litzateke (bere gogortasunagatik eta erresistentziagatik) arma eta tresnen ebaketa zatian jartzeko. Ezezaguna da mineralen fusiotik burdina lortzeko teknika noiz aurkitu zen data zehatza. Hala ere, burdinazko tresnen lehen aztarna arkeologikoak K.a. 3000. urtekoak dira, eta Egipton aurkitu ziren, nahiz aurreko apaingarrien aztarnak dauden. Quinto Horacio Flacok adierazi zuen falkata bezalako altzairuzko armak, Iberiar penintsulan, jada K.a. I. mendean erabiltzen zirela, erromatarren tropek altzairu norikoa (latinez: chalybs noricus) erabiltzen zuten bitartean. Txinako Han dinastiaren garaian, altzairua burdin forjatua burdin urtua urtuz ekoizten zen, K.a. I. mendean, gutxi gorabehera. Wootz altzairua sortzeko ekoizpen-metodoak ere hartu zituzten Indian eta Sri Lankan, K.a. 300. urte inguruan sortutako prozesuan, eta Txinara esportatu zen. Hasierako metodo horrek haize-labe bat erabiltzen zuen, montzoiak bultzatuta. Burdinaren aleazio bat ere Damaskoko altzairua izenez ezaguna zen, bere baitan (milioiko 1.000 zati edo arroka konposizioaren % 0,1 baino gutxiagoko kontzentrazioetan) material ezberdin ugari zituena. Peter Paufler-ek egindako ikerketek iradoki zuten karbono- nanohodiak sartzen zirela bere egituran, eta horrek altzairu horren nolakotasun batzuk azal zitzakeen —esaterako, iraunkortasuna eta ertzari eusteko gaitasuna—, nahiz eta posible den, garai hartako teknologiagatik, kasualitatez lortua izatea eta ez aurrez pentsatutako diseinu baten bidez.
Erdi Aro arte, ez dago erregistrorik gogorgarritasuna ezagutzen zela adierazten duenik. Altzairua fabrikatzeko metodo zaharrak labean burdin biguna lortzea zen, egur-ikatz eta aire-tiroarekin, ondoren zepak kentzearekin burdin biguna mailukatuz eta zementatzeko karburatuz. Gero, zementazioa, altzairu zementatua buztinezko arragoetan urtuz, perfekzionatu egin zen, eta Sheffield-en (Ingalaterra), 1740tik aurrera, arragoa altzairuak lortu ziren. Teknika Benjamin Huntsman-ek garatu zuen.
1856an, Henry Bessemer-ek altzairua kantitate handietan ekoitzi ahal izateko metodo bat garatu zuen, baina, fosforoa eta sufrea proportzio txikietan zituen burdina soilik erabil zitekeenez, baztertu egin zen. Hurrengo urtean, Carl Wilhelm Siemens-ek beste bat sortu zuen (Martin-Siemens prozesua deitua), zeinean altzairua burdin bigun eta burdin oxido galdaketaren deskarburaziotik ekoizten zen olio, koke-gasa edo azken horren labeko gasa-nahaste berotzearen produktu gisa. Metodo hori ere zaharkituta geratu da.
1878an, Siemens izan zen altzairuzko labeak berotzeko elektrizitatea erabiltzen lehena; merkataritza ekoizpenerako arku elektrikoko labeen erabilera, 1902an hasi zuen Paul Héroultek, aluminioa urtzeko metodo modernoaren asmatzaileetako bat izan zena. Metodo horretan, labean, arku elektriko bat pasarazten da konposizio ezaguna den altzairu txatarra eta labearen sabaian kokatutako karbono elektrodo handien artean. 1948an, LD oxigenoaren oinarrizko prozesua asmatu zen. Bigarren Mundu Gerraren ostean, altzairuaren fintze prozesuetarako, airearen ordez oxigeno puruarekin esperimentuak egiten hasi ziren hainbat herrialdetan. Arrakasta Austrian lortu zen 1948an, Linz hiritik gertu zegoen altzairu fabrika batean, Donawitz-ek oinarrizko oxigenoa edo LD prozesua garatu zuenean.
Gaur egun, metal eta metaloide batzuk ferroaleazio moduan erabiltzen dira, eta, altzairuarekin elkartzean, gogortasun eta erresistentzia kalitate bikainak ematen dizkiote.
Kermesita
Kermesita sulfuro motako minerala da.
Altzairu
Historia
Gaur egun, altzairuaren fabrikazio-prozesua bigarren mailako metalurgia deritzonak osatzen du. Etapa horretan, altzairu likidoari nahi diren propietate kimikoak, tenperatura, gas-edukia, inklusio-maila eta ezpurutasun-maila ematen zaizkio. Metalurgia sekundarioaren unitate ohikoena koilara-labea da. Hor ekoitzitako altzairua prest dago modu konbentzionalean galdatzeko edo etengabeko galdaketan. Altzairuak, egitura metalikoen eraikuntzarako duen eta izan duen erabilera intentsiboak, arrakasta handiak eta porrot handiak ezagutu ditu, behintzat materialen zientziaren aurrerapena ahalbidetu dutenak. Hala, 1940ko azaroaren 7an, munduak Tacoma Narrows zubiaren erorketa ikusi zuen, haizearekin erresonantzian sartu zenean. Ordurako, Industria Iraultzaren lehen urteetan, tren-ardatzen haustura goiztiarrak gertatu ziren, William Rankine materialaren nekea postulatzera eraman zutenak, eta Bigarren Mundu Gerran Estatu Batuetako Liberty zamaontzien ustekabeko hondoratzea gertatu zen, altzairua hauskortu egin baitzen tenperaturaren beherakada hutsagatik, hasieran soldadurei egotzitako arazoa izan bazen ere.
Munduko hainbat eskualdetan, altzairuak garrantzia handia du jendartearen, industriaren eta merkataritzaren dinamikarako.
Propietate fisiko-kimikoak
Zaila da altzairuaren propietate fisiko eta mekanikoak ezartzea, altzairuaren osaeraren doikuntzekin eta hainbat tratamendu termiko, kimiko edo mekanikorekin ezaugarri egokiak dituzten konbinazioak lor baitaitezke aplikazio askotarako, baina propietate orokor batzuk aipa daitezke:
Altzairu motak
Fabrikatzeko moduaren arabera:
Lantzeko moduaren arabera:
Konposizioaren eta egituraren arabera:
Aplikazioaren arabera:
Tratamendu termikoak
Tratamendu termiko egokiaren bidez, nabarmen handitzen dira altzairuaren propietate mekanikoak: gogortasuna, zailtasuna eta erresistentzia mekanikoa. Tratamendu termikoek materialaren mikroegitura aldatzen dutenez, altzairuaren propietate makroskopikoak ere aldatzen dituzte.
Konposizio kimikoa aldatu gabe altzairuari aplika dakizkiokeen tratamendu termikoak hauek dira:
Suberaketa altzairuaren barne-tentsio lokalak arintzeko behar den beste berotuz eta ondoren era kontrolatuan hoztuz egiten da.Ez da material guztian gertatzen, era lokalean ematen da. Altzairu bat suberatzeko lortu behar den tenperatura, altzairuan aleatuta dauden elementuen eta suberaketa motaren araberakoa da.
Tenplaketa egiteko, altzairua austenita sortzeko beste berotu eta gero, gehienetan, uretan edo oliotan arin hozten da. Hozte arin horren bidez, martensita egitura gogor eta hauskorra lortzen da. Ondoren, altzairua iraotu egiten da, hau da, suberaketa berezi bat aplikatzen zaio hauskortasuna murrizteko. Iraoketa hori eginez martensita kantitate bat zementita edo esferoidita bihurtzen da eta, horren ondorioz, barneko akats eta tentsioak gutxitzen dira. Haren emaitza altzairu harikorragoa eta hauskaitzagoa izaten da.
Erabilerak
Mota guztietako altzairuak erabiltzen dira gure eguneroko bizitzan, erreminta, tresna, ekipo mekaniko gisa eta etxetresna elektrikoen eta, oro har, makinen osagai gisa, baita bizi garen etxebizitzen egituretan eta eraikin moderno gehienetan ere.
Castellolí
Castellolí Kataluniako udalerria da, Anoia eskualdean eta Bartzelonako probintzian kokatua. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 506 biztanle zituen.
Saint-Maur-sur-le-Loir
Saint-Maur-sur-le-Loir Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Maur-sur-le-Loir udalerrian erroldatutako biztanleak 380 ziren. Familiak 160 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 249 etxebizitza zeuden, 163 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 72 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 223 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 163 etxebizitza nagusietatik 133 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 123 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 72 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 81 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 258 ziren, horien artean 193 aktiboak ziren eta 65 inaktiboak ziren. 193 pertsona aktiboetatik 185 lanean zeuden (99 gizon eta 86 emakume) eta 8 langabezian zeuden (6 gizon eta 2 emakume). 65 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Straw (Derry konderria)
Straw (Srath) Ipar Irlandako udalerri bat da, Derry konderrian dagoena. 2001ko erroldaren arabera 57 biztanle zituen.
Saint-Maur-sur-le-Loir
Diru sarrerak
2009an Saint-Maur-sur-le-Loir udalerrian 160 unitate fiskal zeuden, 400,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.884 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra bitxi-denda bat zen.
2000. urtean Saint-Maur-sur-le-Loir udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 875 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pernando Barrena
Pernando Barrena Arza (Iruñea, Nafarroa Garaia, 1965eko azaroaren 1a) itzultzailea eta politikaria da.
Bizitza
Politikan, 1998an Herri Batasuneko Mahai Nazionalean sartu zen, aurreko Mahai Nazionalaren atxiloketa zela eta. Halaber, Berriozarren zinegotzi ibili izan da, bai eta Nafarroako Parlamentuan legebiltzarkide ere Euskal Herritarrok alderditik (1999-2003). 2003an AuB plataformako hautetsia izan zen, baina hau legez kanpo geratu zen. 2007ko hauteskundetan ASB alderdi sortu berriko hautagai izan zen, nahiz eta alderdiak aurkezteko aukerarik ez zuen izan.
2010eko otsailaren 4an, atxilotu eta bi urtera, kalera atera zen berriro, 50.000 euroko bermea ordainduta eta politikan aritzeko debekuarekin.
2019ko apirilaren 9an EH Bilduren mahai nazionalak urte bereko Europako hauteskundeetarako hautagai gisa proposatu zuen Josu Juaristik hautagaitzari uko egin ondoren, Orain Errepublikak hautagaitzarako.
2019an Orain Errepublikak koalizioaren barnean europarlamentari postua lortu zuen.
Clarias olivaceus
Clarias olivaceus Clarias generoko animalia da. Arrainen barruko Clariidae familian sailkatzen da.
Montemolín
Montemolín Badajozko udalerria da, Tentudía eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.534 biztanle zituen.
Sinești (Ialomița)
Sinești Errumaniako udalerri bat da, Ialomița konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Nyctiplanes
Nyctiplanes Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Nyctiplanes polypenthes da.
Macrotis leucura
Macrotis leucura Macrotis generoko animalia da. Peramelemorphia ordenaren barruko ugaztuna da. Thylacomyidae familian sailkatuta dago.
Buccleuch (Scottish Borders)
Ekialdeko eta Mendebaldeko Buccleuch, Eskoziako bi etxaldeek osatzen duten herri bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.
Coffey (Missouri)
Coffey Missourieko hiri bat da. Daviess konderrian kokatua dago. 2010ean 166 biztanle zituen, 0.54 kilometro koadrotan banatuta.
Benningen am Neckar
Benningen am Neckar Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Carlos Taibo
Carlos Taibo Arias (Madril, Espainia, 1956ko maiatzaren 12a) idazlea eta editorea da, eta Administrazioetako eta Politika Zientzietako irakasle erretiratua Madrilgo Unibertsitate Autonomoan. Altermundialismoaren, desazkundearen, zuzeneko demokraziaren eta anarkismoaren aldeztailea. Hogeita hamar liburutik gora idatzi ditu, gaztelaniaz nahiz galizieraz, eta hitzaldi asko eman ditu.
Lagina
Calos Taibok defendatzen dituen ikuspuntuen lagina:
Gaztelaniaz
Sin permiso argitaletxeko sortzaileetako bat da, editore eta administrazio batzordekoa. Público eta beste hainbat egunkaritan ehunka artikulu argitaratu ditu. Jendaurreko hitzaldi asko egin ditu. Politikaz, historia garaikideaz, herri mugimenduez, nazioarteko oreka politiko-ekonomiko-militar kontuez...
Swatragh
Swatragh (An Suaitreach) Ipar Irlandako udalerri bat da, Derry konderrian dagoena. 2001ko erroldaren arabera 435 biztanle zituen.
Clarias pachynema
Clarias pachynema Clarias generoko animalia da. Arrainen barruko Clariidae familian sailkatzen da.
Myzomela sanguinolenta
Myzomela sanguinolenta Myzomela generoko animalia da. Hegaztien barruko Meliphagidae familian sailkatua dago.
Vrbas
Vrbas ibaia Bosnia eta Herzegovinako mendebaldeko ibai nagusietako bat da.
Sava ibaiaren zuzeneko ibaiadarra da. Banja Luka hiria da ibai honen ibarrean dagoen gune populatu nagusia.
Jugoslaviako Erresuma estatu gisa esistitu zenean erresuma hartako banovina izeneko probintrzietako bati izena eman zion ibaiak: Vrbas Banovina.
Hemolinfa
Hemolinfa zenbait ornogaberen zelomako fluidoa da; goi-mailako animaliek duten odolaren eta linfaren kidekotzat jotzen da. Bere konposizioa asko aldatzen da espezie batetik bestera. Hainbat koloretakoa izan daiteke (laranjatua, berdexka edo koloregabea); pigmentuak elikaduratik edo prozesu metabolikoetatik etorri ohi dira. Gasen garraioa zirkulazio-aparatuarekiko independentea da. Hainbat motatako eta funtzioko odol-zelulak ditu.
Austrolebias adloffi
Austrolebias adloffi Austrolebias generoko animalia da. Arrainen barruko Rivulidae familian sailkatzen da.
Nort-Leulinghem
Nort-Leulinghem Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Nort-Leulinghem udalerrian erroldatutako biztanleak 200 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 131 ziren, horien artean 85 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 85 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (51 gizon eta 28 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Nort-Leulinghem udalerrian 71 unitate fiskal zeuden, 212,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.918 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden2 saltokiak zerbitzu enpresenak ziren.
2000. urtean Nort-Leulinghem udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Brendanen uhartea
San Brendanen uhartea kondairazko uhartea da, Ozeano Atlantikoko lekuren batean dagoena. Irlandar tradizioaren arabera, Brendan Nabigatzailea fraideak aurkitu zuen, Paradisua edo Atseginen Lorategia topatzeko asmoz egin zituen bidaietan. Sancti Brandani, Brandan, Brandain, Barandan, Balandran, Borondon, Uharte Galdua eta Zorioneko Uharteak izenak ere eman zaizkio
Bidaia
X-XI. mendeetan idatzi eta eskuizkribu ugaritan jasoa izan den Navigatio Sancti Brandani idazlanean bildutako kondairaren arabera, VI. mendean San Brendan irlandar fraideak, Galwayko Clonfert monasterioko abadea zenak, jada leku hura bisitatua zuen Barintok hala eskatuta, beste hamalau fraideen konpainian ontzi txiki batean bidai luze bati ekin zioten. Zazpi urtez ozeanoan noraezean ibili ondoren, Brendanek uharte ugari topatu eta itsas munstro izugarriei aurre egin zien. Azkenean, Jainkoaren izenean doazenei bakarrik itzulerako bidaia burutzea ahalbideratzen duen laino itxiz beteriko ezkutuko itsaso bat zeharkatu ostean, paradisu lurtiarra topatu zuten.
Asepeyo
Asepeyo laneko istripu eta gaixotasun profesionalen mutua da, Gizarte Segurantzak 151 zenbakiarekin onartua.
Historia
1915ean Mutualidad de Previsión Social izenpean sortua, 1944an Jesús Serra kataluniar enpresariaren ekimenari esker Asistencia Sanitario Económica para Empleados y Obreros, Mutualidad de Previsión Social (akronimoa: Asepeyo) bilakatu zen.
Monterrubio de la Serena
Monterrubio de la Serena Badajozko udalerria da, La Serena eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.710 biztanle zituen.
Sinești (Iași)
Sinești Errumaniako udalerri bat da, Iași konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Paola Núñez
Paola Núñez Rivas (Tecate, Kalifornia Beherea, ) mexikar modelo eta aktorea da, egindako soap opera generoko telesailengatik ezaguna dena.
Rothschild
Rothschild familia (ingelesez, alemanez , frantsesez eta italieraz  ahoskatua) edo Rothschildarrak alemaniar bankari-dinastia judua da, mende eta erdian zehar Europako ekonomiaren eta, zeharka bada ere, politikaren bilakaeran eragin handia izan zuena.
Meyer Amschel Rothschild izan zen dinastiaren sortzailea (1744-1812), eta gurasoengandik jaso zuen txanpon- eta bitxi-denda baten zuzendari-lanetan hasi zen Frankfurt am Mainen. Banketxe bat zabaldu zuen, eta Saxoniako Gilen IX.a printzeak gorteko kide egin zuen. Frantziako Iraultzak eta Napoleonen gerrek eman zioten, ordea, aberastasunak ugaltzeko parada.
Bere seme nagusi Amschel Mayerrekin (1773-1885) batean, Frankfurt am Maineko egoitzako zuzendari zen artean, egoitza berri bat zabaldu zuen Nathan semeak (1777-1836) Londresen 1804an, beste bat James semeak (1792-1855) Vienan eta hirugarren bat Carlek (1788-1855) Napolin. Europako monarkiei Napoleonen aurkako gerretan laguntzeagatik jaso zuen Rothschild familiak erregeen laguntza, eta bere egoitzen nazioarteko sareak eskaintzen zion ekonomia-egituraz baliatuta, parte zuzena izan zuen Industria Iraultzaren bilakaeran. Diru-inbertsio handiak egin zituen altzairugintzan, mea-ustiakuntzan eta ehungintzan.
Buckholm
, Eskoziako etxalde bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.
Capoeta bergamae
Capoeta bergamae Capoeta generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Chaeropus ecaudatus
Chaeropus ecaudatus Chaeropus generoko animalia da. Peramelemorphia ordenaren barruko ugaztuna da. Chaeropodidae familian sailkatuta dago.
Birtvisi gaztelua
Birtvisi gaztelua (ბირთვისი) Kvemo Kartliko (Georgia) eskualdean erortzeko zorian dagoen Erdi Aroko gotorlekua da, Algeti ibaiko arroilako kareharrizko malkarretan kokatua. Gaur egun, Tetritsqaro udalerriaren mugen barruan dago, Algeti parke nazionalaren ondoan, Tbilisi hiriburuko hego-mendebaldean.
Birtvisi da, batez ere, 1 kilometro koadroko harkaitzezko gotorleku natural bat, harresiek eta dorreek babestuta. Horien artean, nabariena Sheupovari ("setatia") da, inguruko arrokarik gorenean dagoena. Hainbat egitura osagarri, akueduktu bat barne, zutik iraun dute.
Lotus dorycnium
Lotus dorycnium, Dorycnium pentaphyllum izenaz ezaguna, Fabaceae familiako Lotus generoko landare belarkara iraunkorra da.
Deskribapena
Lotus dorycnium-en batez besteko altuera 10-70 zentimetrokoa da. Zurtoinak eta adarrak zurezkoak dira. Hostoak bost segmentuz osatuta daude eta bi aldeetan ilunak dira. Loreak txikiak eta zuriak dira, zurtoin labur batean 5-20 loreko azken atalaseetan. Loraldia maiatzetik uztailera bitartekoa da. Fruituak marroi gorrixkak dira, 3 eta 6 milimetro bitartekoak, eta hazi bat edo bi izaten dituzte.
Habitata
Landare hauek muino erdi idorrak, larre eguzkitsu eta lehorrak eta ingurune mediterraneoa nahiago dituzte eta mota guztietako lurzoruak onartzen dituzte. 0–1.300 metroko altueran aurki daitezke.
Bermering
Bermering Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bermering udalerrian erroldatutako biztanleak 238 ziren. Familiak 86 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 29 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 98 etxebizitza zeuden, 91 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 7 hutsik zeuden. 94 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 91 etxebizitza nagusietatik 78 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek hitu gela zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 75 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 131 ziren, horien artean 96 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 96 pertsona aktiboetatik 87 lanean zeuden (51 gizon eta 36 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bermering udalerrian 90 unitate fiskal zeuden, 252 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.711 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Bermering udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 615 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ainhoa Garmendia
Ainhoa Garmendia Insausti (Legorreta, Gipuzkoa, 1974ko urriaren 26a) euskal soprano eta opera abeslaria da.
Biografia
Kantuaren munduan sartu aurretik, akordeoi- eta piano-ikasketak egin zituen Donostiako Musika-Kontserbatorioan. Donostiako Orfeoiaren partaide izan eta gero, Madrilera joan zen, eta hango Goi-Mailako Kantu-Eskolan Manuel Cid irakaslearekin hobetu zituen kantu-ikasketak. 1977an, Elena Lazarska-rekin eskolak hartu zituen Vienako Musikako eta Arte Dramatikoko Unibertsitatean.
Don Pasqualeren Norina pertsonaia jokatuz debuta egin zuen 1995 urtean, eta, 1999. urteaz geroztik, bi urte eman zituen Marseillako Centre National d’Artistes Lyriques Opera-Eskolan bere errepertorioa prestatzen.
2001 urtean, Leipzigeko Operak kontratatu zuen, eta, besteak beste, honako pertsonaia hauek jokatu zituen: Sussana (Figaroren ezteiak), Marzelline (Fidelio), Änchen (Frankotiratzailea), Lisa (Lo-ibiltaria) eta Musetta (La Bohème). Bi urte beranduago, Marseillako Operan debuta egin zuen Il turco in Italiako Zaide papera antzeztuz.
2004 eta 2005 urteetan, beste hiru ekoizpenetan parte hartu zuen (Txirula magikoa, Fidelio eta Temistokle), eta, Lausanan (Suiza) eta Tolosan (Frantzia), Micaëla (Carmen) eta Aspasia (Temistokle) antzeztu zituen.
2005-2006 aldian, Ivan Fischeren gidaritzapean, Glyndebourneko Jaialdian eta Royal Albert Hallen debuta egin zuen Despina papera (Così fan tutte) jokatuz. Halaber, Marzelline (Fidelio) eta Lisa (Lo-ibiltaria) paperak antzeztu zituen hurrenez hurren Marseillako Operan eta Berlineko Operan.
Leipzigeko Operan zortzi urte egin ondoren, 2009. urteaz geroztik, bere kasa dabil operaren zirkuituan.
2014ea Opus Lirica sortu zuen Donostian eta aldi berean Donostiako opera denboraldia, non berak bai soprano eta bai zuzendari artistiko moduan lan egiten duen.
Myzomela caledonica
Myzomela caledonica Myzomela generoko animalia da. Hegaztien barruko Meliphagidae familian sailkatua dago.
Briosne-lès-Sables
Briosne-lès-Sables Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Briosne-lès-Sables udalerrian erroldatutako biztanleak 481 ziren. Familiak 171 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 58 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 89 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 200 etxebizitza zeuden, 174 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 200etxeak ziren. 174 etxebizitza nagusietatik 150 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 96 etxek bost zituzten. 135 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 108 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Clarias planiceps
Clarias planiceps Clarias generoko animalia da. Arrainen barruko Clariidae familian sailkatzen da.
Briosne-lès-Sables
Diru sarrerak
2009an Briosne-lès-Sables udalerrian 184 unitate fiskal zeuden, 508 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.879 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Briosne-lès-Sables udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 516 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Erroseta nebulosa
Erroseta nebulosa H II eskualde handia eta zirkularra da, Esne Bidearen bandan dagoen Monoceros konstelazioan dagoen hodei molekular erraldoi baten ertzean kokatua. NGC 2244 kumulu irekia (Caldwell 50) oso lotuta dago nebulosarekin, kumuluko izarrak kumuluaren materiaz osatu direlako.
Multzo horrek izendapen hauek ditu Katalogo Orokor Berrian (NGC):
Ezaugarriak
Uste da O eta B izar-talde bateko izar-haizeak presioa egiten diola hodeiari, eta konpresioa eragiten duela, eta izarrak sortzen dituela nebulosan. Izarren jaiotza hori martxan dago oraindik.
X Izpiko Chandra Behatokiak 2001ean hartutako nebulosaren irudi batek erroseta nebulosaren erdian dauden izar gazte eta beroen gunea behatzeko aukera eman du. Izarrek inguruko gasa 6 milioi kelvin inguruko tenperaturan berotu dute, eta X izpien kantitate handiak igortzen dituzte.
Erroseta nebulosa behatzea
Izar-kumulua binokularrekin ikus daiteke, eta oso ondo ikus daiteke teleskopio txiki batekin. Nebulosa, berriz, zailagoa da begiz detektatzea, eta handipen txikiko teleskopioa behar du. Behatzeko, zeru iluna behar da, argi-poluziorik gabea. Kolore gorria ez da ikusten begi hutsez, baina bai argazkietan. Nebulosen kolore gorri tipiko hori fluoreszentzia deritzon fenomenoaren bidez hidrogeno atomoak igortzen direnean sortzen da.
Igor Romero
Igor Romero Etxebarria (Mutriku, 1986ko uztailaren 11 - ) euskal txirrindulari ohia da. 2007tik aurrera txirrindulari profesionala da eta ez du garaipenik lortu.
Estenosi mitral
Estenosi mitrala edo balbula mitralaren estenosia ezkerreko aurikularen eta bentrikuluaren artean kokatutako balbulak estugunea duenean izaten den balbulopatia da, diastolean odola bentrikulura iristea oztopatzen duena. Balbulopatia ohikoena da, eta hartua izaten da gehienetan. Larritasun-mailaren arabera, estenosi mitralak ezkerreko aurikularen presio-handitzea eta dilatazioa eragiten ditu, biriketako hipertentsio pasiboarekin eta eskuin-bihotzeko gainkargarekin. Balbula-zuloaren murrizketa hori hantura batek eragiten du, eta prozesu horrek balbula eusten duen aparatuari ere eragin diezaioke. Kasu gutxitan bada ere, sortzetiko jatorrikoa izan daiteke.
Jael Ferreira
Jael Ferreira (1988ko urriaren 30a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Tokyo.
Kampfita
Kampfita silikato motako minerala da.
Ablitasko aire-basea
Ablitasko aire-basea (NAZE: LETU) Nafarroa Garaiko aireportu militarra da, Espainiako Aireko Armada jabea duena.
Kampfita
Ezaugarriak
Kampfita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.
Arouca
Arouca Portugalgo ipar-mendebaldeko kontzeju bat da, Portoko metropoli eremukoa. Administratiboki Aveiroko barrutian sartuta dagoen arren, ezaugarri fisiko, orografiko, geologiko, etniko, gastronomiko eta linguistikoen aldetik Portoko barrutiko udalerrien nortasuna du. Izan ere, historikoki Porto hiriarekin izan ditu harreman eta lotura nagusiak, eta halaxe ditu gaur egun ere; Aveirorekiko loturak eta harremanak, berriz, beti izan dira urriak, burokraziara mugatuak. 2006ko erroldan, Aroucak 23.874 biztanle zituen.
Ablitasko aire-basea
Baseak 1.800 metroko luzera duen lurreko pista bat du, Espainiako Aireko Armadak duen bakarra. 2013an erabili zuten Airbus A400M batek lurreko pista batean lurreratze-probak egin zitzan.
Historia
Jada Gerra Zibilean erabili zuten. 1967an Espainiako Armadak erosi zuen.
Giorgio Morandi
Giorgio Morandi (Bolonia, 1890eko uztailaren 20a - ibidem, 1964ko ekainaren 18a) italiar margolaria izan zen.
Boloniako Arte Ederretako Akademian ikasi zuen. Cézanne, André Derain eta Picassoren eragina jaso zuen. 1910ean Florentziara egindako bidaia batean Giotto, Masaccio, Piero della Francesca eta Paolo Uccelloren lanek txunditu zuten. Aro labur bat izan zuen futurista estiloan 1914an. 1918tik 1922ra margolaritza metafisikoaren etapa bat izan zuen.
Izadi hilak margotzen espezializatu zen. Tonu sotilekin objektu sinpleak deskribatzen zituen: pitxerrak, botilak, katiluak, loreak eta paisaiak.
Bere hilobian Giacomo Manzùk egindako busto bat dago.
Tbilisi Marriott hotela
Tbilisi Marriott hotela (სასტუმრო "თბილისი მარიოტი") Tbilisiko (Georgiako hiriburua) luxuzko Marriott hotela da, Gavriil Ter-Mikelov armeniar jatorriko arkitektoak diseinatua. Rustaveli 13 etorbidean kokatua, Tbilisi zaharreko bihotzean kokatzen da hotela, eta altzari dotoreengatik ezaguna da, hall handi bat beirazko argimutilekin eta urre koloreko zutabeak. eta 200 lagunentzako lekua duen dantza areto handia. Hotelak 127 gela ditu eta Tbilisiko zenbait museo, galeria eta antzoki hurbil daude.
Suitza
Suitza (Schweiz, ahoskatua; Suisse,  ahoskatua; Svizzera,  ahoskatua; Svizra,  edo  ahoskatua), ofizialki Suitzako Konfederazioa (Confoederatio Helvetica, bertako lau hizkuntzen artean aukerarik ez egitearren. Hortik datorkio CH laburdura) erdialdeko Europako estatu itsasgabea da. Iparraldean Alemaniarekin du muga, mendebaldean Frantziarekin, hegoaldean Italiarekin, eta ekialdean Austria eta Liechtensteinekin. 41.285 km² ditu, eta 2013an 8.139.631 biztanle zituen.
Hiriburu federala Berna da.
Orografia
Suitzako lurraldean hiru alderdi nagusi bereiz daitezke: ipar-mendebaldeko Jura mendiak, erdialdeko ordeka garaia (Mittelland) eta hegoaldeko Alpe mendiak.
Alpeak amildegi malkorrez, elurrez beti estalitako mendi garaiez, mendi-zintzur sakonez eta glaziar handiez osatuak dira. Bi lerrotan banatuak dira Alpeak, mugimendu tektonikoen eraginez sortuak dira eta, Kuaternarioan, Rodano eta Rhin ibaien ibarrak eratu zituzten glaziarrek higatutako haustura sakon batek bereiziak. Italiarekin muga egiten duten hegoaldeko lerroko mendiak dira garaienak: Dufourspitze edo Monte Rosa (4.634 m), Matterhorn edo Cervino (4.478 m), Dom (4.545 m), Dent Blanche (4.347 m)… Iparraldeko lerroko mendien artean Jungfrau (4.195 m), Finsteraarhorn (4.274 m) eta Aletschhorn (4.195 m) dira garaienak.
Jura mendiak ipar-mendebaldean daude, Frantziako mugaren aurrez aurre; lurralde osoaren %10 hartzen dute, baso bakan batzuk eta belardi handiak dituzte, eta Alpeak baino askoz txikiagoak dira. Alpe eta Jura mendien artean 250–600 m bitarteko garaiera duen ordeka bat dago, muinoak dituena, Mittelland («erdialdeko lurrak») deitua; Mittellandek lurralde osoaren heren bat hartzen du, hegoaldeko Léman eta Konstantzako aintziren artekoa.
Hidrografia
Suitzako mendietan Europako ibai handienetako batzuk jaiotzen dira. Izan ere, San Gotardoko mendatearen inguruan, elkarrengandik oso hurbil, Rodano, Rhin eta Aar ibaiak sortzen dira. Bestalde, aintzira asko daude Suitzan; handienak, Alemaniarekin eta Frantziarekin muga egiten duten Léman eta Konstantzako aintzirez gainera, Neuchâtel, Zürich eta Luzerna hirietakoak eta Italiarekin muga egiten duten Maggiore eta Luganoko aintzirak dira.
Klima
Suitzako Alpe mendiek Atlantikoko, Mediterraneoko eta Europako erdialdeko klimen muga egiten dute. Beraz, Suitzak klima horien tarteko bat du. Atlantikoko haize heze epelak ia lurralde osoan jotzen du, baina euri gehiago dakar hego-mendebaldera ipar-ekialdera baino. Mendietan, 3.000 m-tik gora, elurra da beti, eta ibarretarantz jaisten diren glaziarrak sortu dira. Mendi garaiez inguratutako ibar batzuetan, Rodanoren ibarrean adibidez, askoz euri eta elur gutxiago izaten da. Foehn haizeak, Alpeetako iparraldeko ibarretan behera jaisten den haize hegoak, giroa gozatzen du. Mittellandek negu hotzak eta uda epelak izaten ditu: 20 °C uztailean eta 1 °C urtarrilean. Maggiore eta Lugano aintzira inguruak epelagoak dira.
Landaredia
Suitzako landaredia garaierak mugatutako bost mailatan bana daiteke: 540 m bitartean, gaztainondoa, intxaurrondoa, almendrondoa eta, hegoaldean, palmondoa, pikondoak, eta laranjondoak hazten dira; 1.200 m bitartean, pagadiak, astigar basoak eta hariztiak; 1.650 m bitartean, pinudiak eta izaidiak; 2.100 m bitartean, errododendro eta alertze basoak. Handik elurra bitarteko zatian, belardiak eta Alpeetako landare loredunak dira. Bestalde, Alpeetako mazeletan mahastiak ere badira, Europan beste inon baino gorago, 1.700 m bitartean.
Aurreneko historia
K. a. I. mendean, Julio Zesarren lejioak sartu baino lehen, zeltak, helvetiarrak eta retioak bizi ziren gaur egungo Suitzako lurraldean. Erromatarrek Helvetia deitu zioten lurraldeari, eta Alpeetako iraganbide nagusiak eraiki zituzten (K. a. 58).
Hala ere, III. mendetik aurrera germaniar herriak erromatarren hesiak hautsi eta lurraldean sartzen hasi ziren. IV. mendean, burgundiarrek eta alamanek bizitokia hartu zuten Mittellanden. Bi mende geroago, errege frankoek beren erreinuaren mende hartu zuten lurraldea. VII. mendean kristau misiolariek kristatutasuna zabaldu zuten helvetiarren artean, eta hurrengo menderako monasterio handiak eraiki zituzten.