cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1157 Arabia
1157 Arabia asteroide gerrikoan aurkitutako 1157. asteroidearen izena da. 1929ko abuztuak 31n aurkitu zuen Karl Wilhelm Reinmuthek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1929 QC zen.
Guilly (Indre)
Guilly Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Guilly udalerrian erroldatutako biztanleak 244 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 171 etxebizitza zeuden, 100 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 32 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 171etxeak ziren. 100 etxebizitza nagusietatik 86 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 44 etxek bost zituzten. 97 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diru sarrerak
2009an Guilly udalerrian 98 unitate fiskal zeuden, 238 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.734 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Guilly udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 891 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Génicourt
Génicourt Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 189 etxebizitza zeuden, 184 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 4 hutsik zeuden. 174 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 184 etxebizitza nagusietatik 161 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 112 etxek bost zituzten. 165 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 67 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 108 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 386 ziren, horien artean 313 aktiboak ziren eta 73 inaktiboak ziren. 313 pertsona aktiboetatik 293 lanean zeuden (148 gizon eta 145 emakume) eta 22 langabezian zeuden (11 gizon eta 11 emakume). 73 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Génicourt udalerrian 186 unitate fiskal zeuden, 508,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.903 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 44 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 1 argiketaria eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Génicourt udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gemäldegalerie Alte Meister
Maisu Zaharren Margoen Galeria (alemanieraz Gemäldegalerie Alte Meister) Alemaniako Dresde hiriko Zwinger jauregian dagoen Semper hegalean kokaturiko pinakoteka da. Pinakotekak 700 margo inguru ditu Berpizkundetik Barrokorainoko 700 bat margo ditu, hauek Saxoniako Hauteslerriko Augusto II eta Augusto III.ak bildu zituzten XVIII. mendearen lehen erdialdean. 1746an Augusto III.ak Modenako dukearen ehun margo erosi zituen, galeriak Europa guztian oihartzuna izan zuelarik. 1753an Rafael Sanzinoren Madonna Sixtina gehitu zitzaion bildumari.
Gemäldegalerie Alte Meister Dresdeko Estatu Arte bildumen  oinarria da, Saxoniako Estatu Librearen jabetza.
Artistak
Pinakotekak berpizkundeko artista italiarren artelan nagusiak gordetzen ditu, hala nola, Rafael, Tiziano eta Giorgione. Manierismo eta Barrokoko beste arte lan batzuk ere baditu, baita Rembrandt eta bere jarraitzaileen XVII. Mendeetako herbereetako lanak eta Rubens, Jordaens eta Van Dycken lan flandiarrak ere. Alemaniarren  errepertorioa Cranachtarren 58 margoez osaturik dago, museo batean bildutako saga honen margo bilduma handiena osatzen dutelarik.
Italiarrak:
Holandarrak:
Flandiarrak:
Espainiarrak:
Rhyacotriton
Rhyacotriton anfibio genero bat da, Caudata ordenaren barruko Rhyacotritonidae familian sailkatua.
Going in Style (2017ko filma)
Going in Style (euskaraz Estiloaz) 2017ko Zach Braff estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako lapurreta komedia film bat da. Morgan Freeman, Michael Caine, Alan Arkin, Joey King, Matt Dillon, Christopher Lloyd eta Ann-Margret aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
2015, Brooklyn. Joe, Willie eta Al (Michael Caine, Morgan Freeman eta Alan Arkin) bizi osoz elkar ezagutu eta lagun diren hiru gizon adindun dira. Behinola, beren estualdi ekonomikoen arduradun egiten duten bankua lapurtzea erabakiko dute.
Variscourt
Variscourt Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 201 ziren. Familiak 67 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 39 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 69 etxebizitza zeuden, 63 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 6 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 69etxeak ziren. 63 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren eta 8 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 57 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 118 ziren, horien artean 91 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 91 pertsona aktiboetatik 85 lanean zeuden (46 gizon eta 39 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 27 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Variscourt udalerrian 59 unitate fiskal zeuden, 193 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.127 euro zen.
Salanoia durrelli
Salanoia durrelli Eupleridae familiako ugaztun bat da. Madagaskarren bakarrik bizi diren Carnivora txikiak dira. Salanoia concolor espeziea da bere ahaiderik gertukoena, eta generoan bi espezie horiek baino ez daude. Biak genetikoki antzekoak dira, baina morfologikoki ezberdinak; hori dela eta, bi espezie gisa sailkatu dira. Lehenengoa 2004an ikusi zen eta 2010ean espezie berritzat sailkatu zen. Lac Alaotran baino ez da bizi.
Variscourt
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Variscourt udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 408 hektarea erabiltzen.
Salanoia durrelli
Haragijale txiki, arre-gorrixka da. Oin zabalak ditu eta hortz zabal eta sendoak. Bi espezimen baino ez dira pisatu, 600 eta 675 gramo artekoak. Ziurrenik krustazeo eta moluskuz elikatzen da.
Siria (erromatar probintzia)
Siria erromatar probintzia izan zen, Mediterraneoaren eta Eufrates ibaiaren arteko eremua hartzen zuena. Erromatar Errepublikak K.a. 64an beretu zuen, Ponpeiok Antioko XIII.a Asiarra, Seleukotar Inperioko azken erregetzat hartzen dena, garaitu ondoren. 132-136 biartean gertatutako Bar Kokhbaren matxinadaren ostean, Hadriano enperadoreak juduak deserritu, eta Siria Palestina probintzia eratu zuen, Siria eta Judea baturik. Erromatar Inperioa erori ondoren, Siria Palestinak Bizantziar Inperioaren zati izaten iraun zuen, 638an arabiarrek konkistatu zuten arte.
Probintzia mugakideak
Trajano enperadorearen agintaldian (98-117), Erromatar Inperioak bere hedapenik handiena lortu zuenean, honako hauek ziren Siria probintziaren mugakideak:
Garat (Charente)
Garat Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Garat udalerrian erroldatutako biztanleak 1.764 ziren. Familiak 692 ziren, haien artean, 128 pertsona bakarrekoak ziren (84 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 272 familia seme-alabarik gabekoak, 252 bikotek seme-alabak zituzten eta 40, seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak.
Biztanleriak ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an, 755 etxebizitza zeuden: 696 familiaren etxebizitza nagusiak ziren; 19, bigarren erresidentziak; eta 40, hutsik zeuden. 740 etxeak ziren eta 11, apartamentuak. Etxebizitza nagusietatik, 583 beren jabeen bizilekuak ziren, 100 alokairuan okupaturik zeuden eta 13, doan lagata. Horrez gain, 3 etxek gela bana zuten; 15ek, bina; 49k. hiruna; 199k, launa; eta 430rek, bosna. 602 etxek beren aparkalekua zuten azpian. 243 etxetan, ibilgailu bana zuten eta 424tan, bat baino gehiago.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.167 ziren, horien artean 827 aktiboak eta 340, inaktiboak ziren. 827 pertsona aktiboetatik, 781 lanean ari ziren (417 gizon eta 364 emakume) eta 46 langabezian zeuden (14 gizon eta 32 emakume). 340 pertsona inaktiboetatik, 152 erretiraturik zeuden, 111 ikasten ziharduten eta 77 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 68 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 24 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 4 iturginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 etxerako tresna denda zen, 1 elektrotresna denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Garat udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 720 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Greyfriars Kirk
Greyfriars Kirk, Eskoziako Edinburgh hiriburuan dagoen eliza bat da, Eskoziako Elizaren tenplua da. Edinburgheko Hiri Zaharran dago, Greyfriars Kirkyard hilerriaren lursailaz inguratua. Iparraldean, Grassmarket merkatu-plaza du eta mendebaldean berriz George Heriot's School ikastetxea.
1602an eraikitzen hasi eta 1620ean amaitu zen. Eskoziako erreforma aurreko frantziskotarren (Fraide Grisak, ingelesez Grey Friars) kokaleku batean eraiki zen, hortik bere izena.
Fèves
Fèves Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fèves udalerrian erroldatutako biztanleak 928 ziren. Familiak 326 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 91 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 159 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 341 etxebizitza zeuden, 328 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 327 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 328 etxebizitza nagusietatik 242 bere jabearen bizilekua ziren, 81 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 92 etxek lau zituzten eta 219 etxek bost zituzten. 290 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 115 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 186 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 596 ziren, horien artean 444 aktiboak ziren eta 152 inaktiboak ziren. 444 pertsona aktiboetatik 399 lanean zeuden (213 gizon eta 186 emakume) eta 46 langabezian zeuden (19 gizon eta 27 emakume). 152 pertsona inaktiboetatik 45 erretiraturik zeuden, 69 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fèves udalerrian 330 unitate fiskal zeuden, 919 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.148 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 54 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 23 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 iturginak ziren eta 1 argiketaria.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 harategi zen, 2 arropa dendak, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Parly
Biztanleria
2007an Parly udalerrian erroldatutako biztanleak 788 ziren. Familiak 318 ziren, horien artean 86 pertsona bakarrekoak ziren (39 bakarrik bizi ziren gizonak eta 47 bakarrik bizi ziren emakumeak), 110 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 106 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 444 etxebizitza zeuden, 332 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 87 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 428 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 332 etxebizitza nagusietatik 289 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 97 etxek lau zituzten eta 163 etxek bost zituzten. 271 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 124 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 180 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 512 ziren, horien artean 403 aktiboak ziren eta 109 inaktiboak ziren. 403 pertsona aktiboetatik 381 lanean zeuden (201 gizon eta 180 emakume) eta 22 langabezian zeuden (10 gizon eta 12 emakume). 109 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Parly udalerrian 313 unitate fiskal zeuden, 785 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.500 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Parly udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 828 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sebastian Albero
Sebastian Albero Añanos (Erronkari, Nafarroa, 1722ko ekainaren 10a - Madril, 1756ko martxoaren 30a) klabezin jotzailea ospetsua izan zen. Musikagile ere izan zen: beste lanen artean haren klabezinerako hogeita hamar sonata ezagutzen dira, 1978an argitaratutakoak. 1734an Iruñeko Andre Maria Erreginaren katedralaren abesbatzan sartu zen eta 1739 arte izan zen ikasle moduan. Madrilgo Errege Kaperan organista izan zen.
Biografía
Sebastian Albero 1734an, hamabi urte zituelarik, Iruñeko Andre Maria Erreginaren katedralaren haur abesbatzan sartu zen; adin hori nahiko berantiarra zen eta, horregatik, pentsatzekoa da aurretik musika ikasketak bazituela. Han 1739 arte egon zen Miguel Vallsekin eta haren ondorengoa izan zen Andres Eskaregirekin, hau da, katedralaren kapera maisuarekin ikasten. Urte haietan bereziki teklatu eta konpozisio ikasketetan sakondu zuen.
1746an Madrilgo Errege Kaperan organista bezala aurkitzen dugu. Lanpostu horretan bere lan nagusia Fernando VI. erregerako musika egitea. do izan zen; hari eskaini zion, Obras para clavicordio y pianoforte lana, alegia. Madrilen beste musikagile ospetsuekin aritzeko aukera izan zuen, besteak beste, José de Nebra eta Domenico Scarlatti.
Musika Eskola
Gaur egun Iruñeako musika eskola pribatu batek bere izena du.
Museum Cement Rezola
Museum Cement Rezola Gipuzkoako Donostia hiriburuko Añorga auzoan dagoen museo bat da, hiriko erdigunetik 3 kilometro ingurura. Bertan ikusentzunezko, simulazio eta modulu elkarreragileen bidez zementuak gizarte garaikidean izan duen garrantzia erakutsi nahi da.
Historia
Museoa 2000. urtean sortu zen, Rezola Zementuak fabrikaren 150. urteurrena zela eta, Luis Peña Gantxegi arkitektiak proiektatu zuelarik.
Kokalekua
Eraikina Añorgako Eskola zaharrean kokatua dago, auzo honetako eliza, futbol zelaia eta pilotalekuaren aldamenean, eta Rezola Zementuen lantegiaren parean.
Sarrera
Bai sarrera nahiz bisita gidatuak doakoak dira.
Aldi batetarako erakusketak
Museoak arkitektura, ingeniaritza, ingurumena, artea, eraikuntza, diseinua eta material berriekin zerikusia duten aldi batetarako erakusketak antolatu ohi ditu. Beste askoren artean, Luis Peña Gantxegi, Eduardo Torroja, Richard Meier, Eduardo Chillida, Antoni Gaudí, Alvar Aalto, Le Corbusier eta abar museo honetako erakusketa programazioan agertu izan dira.
Etzegarate
Etzegarate —Etxegarate ere deitua, nahiz eta euskara zainduan Etzegarate hobestekoa den— Gipuzkoako Goierri eskualdea eta Nafarroa Garaiko Sakana bailara batzen dituen mendatea da. Etzegaratetik igarotzen dira Madril-Irun trenbidea eta A-1/ errepidea. Errepidez, mendatearen igoera Idiazabalen hasi eta Altsasun bukatzen da.
Gasteiz eta Donostia artean errepidez bidaiatzeko, Etzegaratekoa da pasabiderik arruntena gaur egun.
Izenaren bilakaera
XIX. mendean, bertatik igarotzen den bidea zabaltzeak mendate horren izena erabiliago eta ezagunago bihurtu zuen, eta aipamen asko daude, ez ordu arte bezala bakarrik Idiazabalgo udal artxiboan, izena prentsan eta liburuetan ere hasi baitzen erabiltzen. XIX. mendean Etzegarate izena baino ez da dokumentatzen. Tamalez, gaztelaniaz idatzitako agiriak direnez, eta gaztelaniaz euskarazko <tz> fonema irudikatzeko ikurrik ez dagoenez, izen hori era batera baino gehiagotara agertzen da idatzita: Ecegarate, Echegarate, Etcegarate, Etsegarate, Ecegarate, Esegarate eta Ezegarate.
Auziaren mamia gaztelaniak euskaraz <tz> idazten dugun soinua era unibokoan adierazteko ezintasunean datza. Dokumentuak gaztelaniaz daudenez gero, eta erdara horretan soinu hori idazteko modu estandarrik ez dagoenez gero, anabasa sortu da izen horren inguruan. Ezaguna denetik, historian zehar, Hego Euskal Herrian, batez ere tc, tz edo ç erabili izan dira (eta, bakanago, s, ts, z eta ch ere bai), erabilera sistematizaturik gabe. Halako batean, XIX. mendean eraiki zen bide berriaren planoetan, Echegarate idazkera hautatu zen, ez dakigu nola eta zergatik, agian izenaren oinarrian etxe zegoelakoan. Geroago, Echegarate ofizial hura Etxegarate bihurtu zen, ch > tx aldatuta. Hala ere, deigarria da 1907an Donostian argitaratutako La Constancia egunkarian Etzegarate azaltzea.
Inguruko euskaldunek (Idiazabal, Zegama eta Ataungoek, gutxieneko kontuan) Etzeaate, Etzeate esaten diote mendateari, nahiz eta izen ofiziala ere, Etxegarate, ezaguna duten. Halakoetan ohikoa denez, gazteen artean Etxegarate gero eta erabiliagoa da, ofizialtasunaren eta hedabideetako erabileraren eraginez.
Aurreko guztia ikusita, Euskaltzaindiaren Onomastika Batzordeak 2014an aho batez onartu zuen Etzegarate dela euskara batuko izena.
Euskalki arteko muga
Mendate hau gipuzkeraren eta nafarreraren arteko mugan dago: izan ere, Eitzegarateren iparraldean, Idiazabalgo aldean, Goierriko euskara mintzatzen da; eta hegoaldean, Altsasuko aldean, Burundako euskara.
Lacaune
Lacaune Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.608 etxebizitza zeuden, 1.232 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 224 bigarren erresidentzia ziren eta 151 hutsik zeuden. 1.246 etxeak ziren eta 358 apartamentuak ziren. 1.232 etxebizitza nagusietatik 833 bere jabearen bizilekua ziren, 357 alokairuan okupaturik zeuden eta 42 doan lagata zeuden; 16 etxek gela bat zuten, 73 etxek bi zituzten, 177 etxek hiru zituzten, 379 etxek lau zituzten eta 587 etxek bost zituzten. 880 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 551 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 524 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.729 ziren, horien artean 1.289 aktiboak ziren eta 440 inaktiboak ziren. 1.289 pertsona aktiboetatik 1.194 lanean zeuden (643 gizon eta 551 emakume) eta 94 langabezian zeuden (41 gizon eta 53 emakume). 440 pertsona inaktiboetatik 169 erretiraturik zeuden, 103 ikasten zeuden eta 168 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lacaune udalerrian 1.164 unitate fiskal zeuden, 2.564,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.755 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 219 komertzioetatik, 8 erauzte enpresak ziren, 32 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 24 eraikuntza enpresak ziren, 62 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 13 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 14 zerbitzu enpresak ziren, 18 administrazio publikoko enpresak ziren eta 13 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 56 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 3 funerariak, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 6 igeltseroak, 3 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 4 argiketariak, 5 eraikuntza enpresak, 6 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 2 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 35 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 10 harategiak, 1 liburu denda zen, 5 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 2 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Lacaune udalerrian 43 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.536 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, 2 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Lacaune udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 269 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Film balkonowy
Film balkonowy (euskaraz balkoiko filma) 2021eko poloniar film dokumentala da, Pawel Lozinskik idatzia, zuzendua eta filmatua. Zuzendariak Varsoviako apartamentuaren azpian kaletik pasatzen diren pertsonekin dituen elkarrizketek osatzen dute filma. Istorio bakoitza bakarra da, eta bizitzari norbanako gisa aurre egiteko modua aztertzen du.
Ekoizpena
Bi urte baino gehiago igaro zituen Pawel Łozińskik (pandemia baino lehen hasi zen, 2018an) adin guztietako gizon eta emakumeak filmatzen Varsovian (Polonia). Ia 2.000 lagunen joan etorriak grabatu zituen filmazioan, prozesua bi urtez luzatu baitzen eta 165 grabazio egun izan baitzituen.
Sinopsia
Varsovian, Paweł Łozińskiren etxearen azpitik pasatzen ari da jendea. Batzuk lasai dabiltza, beste batzuk presaka, batzuk ia noraezean. Paseo bat ematen ari dira seme-alabekin, berandu iristen ari dira lanera edo hitzordura, nekatuta itzultzen ari dira etxera edo etxetik ateratzen ari dira maskotekin. Bizi une desberdinetan daude guztiak, nahi, helburu edo xede desberdinak dituzte, eta bakoitzak bere ikuspegi berezia du izateari buruz, gutxi gorabehera hausnartua.
Argitarapena
2021eko abuztuaren 7an estreinatu zen Locarnoko Zinemaldiko Semaine de la critique-en. Pelikula 2022ko apirilaren 8an kaleratu zen Poloniako antzokietan, eta geroago HBO Max-en atera zen 2022ko apirilaren 17an.
Euskal Herrian Punto de vista jaialdian aurkeztu zen, Iruñean, 2022ko martxoan.
Frantzisko Coll
Frantzisko Coll i Guitart (Francesc Coll i Guitart; Gombrèn, 1812 – † Vic, 1875), "Aita Coll" deitua familia giroan, kataluniar domingotar erlijiosoa izan zen, misiolaria eta Anunciatako Ahizpa Domingotarren fundatzailea. Eliza Katolikoak 2009ko urriaren 11n onartu zuen santu bezala.
Film balkonowy
Sariak
Poloniako zinema akademiak filma Oscarretarako izendatu zuen, Nazioarteko Film Luze Onenaren kategorian lehiatzeko, baina filma ez zen hautatua izan.
Frantzisko Coll
Bizitzako lehen urteak
Frantzisko Coll i Guitart 1812.eko maiatzaren 18an jaio zen Gombrènen, Kataluniako Pirinioetako herri txiki batean (Girona). Garai hartan, Kataluniak Napoleonen kontrako gerraren ondorioak pairatzen zituen. Eskasia, gosea eta zailtasun mota guztietako garaia zen. Hamaika anai-arreben arteko gazteena zen Frantzisko; lau urte zituenean aita hil zitzaien. Bere ama, Magdalenak, kristau petoa izanik, Jainko Aitaren eta Ama Birjinaren maitasun eta urrikaltasunean hezi zuen Frantzisko.
Izaeraz aktiboa eta artega, bizitzako zailtasunek nortasuna sendo eta indartsua eraikitzen lagundu zioten. Hamar urteekin, apaiz bokazioaz erakarrita, Vic-era joan zen, familiagandik urruti Seminarioko ikasketekin hasteko asmoz. Seminarioko beste lagun behartsuak bezala, landetxe batean bertako seme-alabei ikasketetan eta heziketa kristauan laguntzearen truke jatekoa eta ostatua lortu zituen eta familiako kide bezala hartu zuten.
Dominikarra eta misiolaria
18 urteekin, Jainkoaren deia jasota Predikatzaileen ordenan zegoelarik, Gironako dominikarren komentuan sartu zen 1831.ean. Formakuntza jasotzen egon zen urteei buruz hurrengoa esaten ohi da “ez zela zituen aparteko gaitasunik adierazten, baina deigarria zen gauza arruntak hain ondo egiteko zuen modua”. Apaiz izateko hilabete gutxi falta zirenean, Fernando Vll-aren oinordekotzagatik istilu politiko giroan, Espainiako erlijio-orden guztiak debekatu ziren (esklaustrazioa). 1835eko abuztuan Frantzisko Coll eta bere komunitatea komentutik kanporatuak izan ziren eta ez zuten inoiz gehiago bueltatzerik izan.
Zalantzaz betetako hilabete askoren ondoren eta gobernuak Orden Sakratuaren sakramentua ospatzea debekatu ondoren, Solsona hirian apaiz ordenazioa lortu zuen 1836.eko maiatzaren 28an. Parrokia batean lehenik eta Kataluniako elizbarrutia desberdinetako misiolari bezala gero, hogeita hamar urte baino gehiagotan apaiza izan zen. Predikatzaile ospetsua bilakatu zen eta bere hitzek jarraitzaile mordoak eta sutsuak lortu zituen. Herritarrentzat Jainkoaren Hitza modu maitekor, sutsu, xamur eta ulergarrian eramatea zen bere kezka nagusia, benetako eta barne fede-aldaketa lortzeko. Beste apaizekin talde lana egitea aukeratu zuen eta San Antoni Maria Claret-en lankide izan zen haren misiolari lanetan.
Fundatzaile
Bere misio lanetan ikusten zuen errealitate sozial eta erlijiosoarekin larrituta zegoen. Herri txikiko gazteek, neskak bereziki, hezkuntza josatzeko aukera gutxi zituzten. Honengatik Anunciatako Ahizpa Dominikarren Kongregazioa sortu zuen 1856.eko abuztuaren 15ean. Zailtasun handiak izan zituen, Aita Coll-ek ez baitzuen inoiz dirurik jaso bere misiolari lanengatik eta ez zuen inolako errekurtso ekonomiko ez sostengurik. Alabaina, Kongregazioa azkar hedatu zen eta 14 urte iragan ondoren 46 etxe zenbatzen zituzten Katalunian. Ahizpak, jende xumea gehien bat, beraien formakuntzari gogor ekin zioten eta maistra tituluak lortzen Joan ziren. Herri txikitako edo hiri batzuetako eskola txikiak zein eskola publikoak gidatzeko deituak izan ziren.
Gaur egun, Anunciatako Ahizpa Dominikarrak Europako hogei herrialdetan, Hego Ameriketan, Erdialdeko Amerika, Afrikan eta Asian barna zabalduta daude. Euskal Herrian Burtzeña (Bizkaian), Donostian eta Errenterian (Gipuzkoan) daude.
Azken urteak
Aita Coll-ek bere misio ekintzetan eta Kongregazioaren antolakuntza arduran lan egiten zuen. Hala ere, 1869.eko abenduan, 57 urte zituela, lehenengo iktusa jasan zuen. Bere osasuna gainbeheratzen hasi zen, itsu geratu zen eta buru-ahalmenak galdu zituen. Fedeaz, adorez eta Errosarioaren babesean bizitu zituen une latz hauek. Vic-en hil zen 1875.eko apirilaren 2an eta herritarrak hain modu kartsuan Jaungoikoaren Hitza erakutsi zienarengana gerturatu ziren masiboki agurtzera. Bere gorpuzkiak Vic-eko Kongregazioaren Ama Etxean ohoratzen dira.
Ondarea
Sermolari eredugarria izan zen bere bizitzan zehar, gertutasuna, apaltsauna eta besteei laguntzeko nahia bere ezaugarri adierazgarrienak izanik. Gazte eta haurrekiko sentikortasun eta konpromisoa, eta emakumeen heziketan emandako bultzada Dominikarren Kongregazioaren sorrerarekin bermatu nahi izan zituen.
Aita Santu Joan Paulo II.ak dohatsu egin zuen 1979. Urtean eta 2009.eko urriaren 11an kanonizatu zuen Aita Benedikto XVI.ak. Bere ohorezko jai eguna maiatzak 19an ospatzen da.
Lorde
Lorde (izen osoa Ella Marija Lani Yelich-O'Connor) (Auckland, 1996ko azaroaren 7a) abeslari eta musikagile zeelandaberritarra da. Pop abeslaria den arren, bere musika estilo propioa garatu du, barnerakoia eta eduki liriko handia duena.
Biografia
Ella Marija Lani Yelich-O'Connor Aucklandeko Tapanuka barrutian jaio zen baina hiri bereko Devonport barrutian hazi zen. Aita irlandarren ondorengoa zuen eta ama kroaziarren ondorengoa, honen ondorioz Lordek naziotasun bikoitza du, Zeelanda Berrikoa eta Kroaziakoa.
2009 urtean Lordek Belmont Intermediate School-eko talent showa irabazi zuen bere lagun Louis McDonaldekin bikote eginda eta honi esker Radio New Zealand irratiko Jim Mora's Afternoons saioan zuzenean bi abesti kantatu zituzten. Ella & Louis izena hartu eta cover-ak kantatuz Aucklandeko taberna eta kafetegitan hainbat emanaldi egin zituzten. McDonalden aitak grabazioak diskoetxetara bidali zituen eta UMG disketxeak hartu zituen. UMG-k Frances Dickinson ahots entrenatzailearekin urtebeteko klaseak ordaindu zizkion Lorderi eta denbora horretan bere abestiak sortzen hasi zen.
2017ko martxoan "Green Light" singlea atera zuen eta berehalako arrakasta izan zuen, NME musika aldizkari britainiarrak eta The Guardian egunkariak urteko abesti onena izendatu zuen. Ekainean bigarren diskoa plazaratu zuen, Melodrama. Estatu Batuetako Billboard 200 zerrendan lehen postua eskuratu zuen, bai eta Zeelanda Berriko, Australiako eta Kanadako zerrendetan ere. Munduan zeharreko kontzertu bira berria hasi zuen. 2018ko ekainean Israelen ematekoa zuen kontzertua bertan behera utzi zuen palestinarrekiko elkartasuna erakutsiz.
Naive Bayes sailkatzaile
Datu meatzaritzan, Naive Bayes sailkatzailea Bayes-en teoreman eta aldagaien arteko independentziaren hipotesian oinarritzen den sailkatzaile probabilistiko bat da. Aldagaiak independente direla suposatzeak eragiten duen sinplifikazioagatik hartzen du, hain zuzen ere, Naive izena.
Sarrera
Naive Bayes sailkatzailean suposatzen da, ezaugarriak elkarren artean independenteak direla, klase aldagaia emanda. Adibidez, fruta bat sagarra dela esan genezake gorria bada, biribila, eta gutxi gorabehera 7 cm-ko diametroa badu. Naive Bayes sailkatzailearen arabera, ezaugarri horietako bakoitzak modu independentean eragiten du sagar izateko probabilitatean. Koloreari buruzko ezaugarriak, formari buruzkoak eta diametroari buruzko informazioa ematen duten aldagaien artean Korrelaziorik ez dela existitzen suposatzen da, hortaz.
Aldagaien independentziaren hipotesiak eragiten duen sinplifikazioari esker, sailkapena egiteko behar diren parametroak estimatzeko datu kopuru txikia behar da entrenamenduan, eta hori abantaila handia da.
Kontzeptu probabilistikoa
Naive bayes sailkatzailea eredu probabilistiko bat da: bektorearen bidez adierazitako kasu berria izanik,
probabilitateak kalkulatuko ditu C klase-aldagaiaren C_k balio bakoitzerako. balioek n aldagai iragarleri edo ezaugarriri buruzko informazioa ematen dute, Cren iragarpenean aldagai horiek independenteak direla suposatuz. Ereduaren formulazio horrek duen arazoa da, aldagai iragarle kopurua handia denean edo aldagaiek har ditzaketen balio kopurua handia denean, eredua probabilitateen taula batean oinarritzea bideraezina gertatzen dela. Bideragarria izan dadin, ereduaren beste formulazio bat ematen da.
Bayesen teorema erabiliz, baldintzazko probabilitatea horrela idatz daiteke:
Adierazpen horretan, garrantzi handiena duen balioa zenbakitzailea da. Izan ere, izendatzaileak ez du C klase aldagaiarekiko mendekotasunik, eta beraz, konstantea da. Zenbakitzailea baterako probabilitatearen bidez adieraz daiteke:
Katearen erregela aplikatuz eta baldintzazko probabilitatearen definizioa behin eta berriz erabiliz, adierazpena honela berridatz daiteke:
eta horrela guztietarako. Orain, aldagaien arteko baldintzazko independentzia "naïve" edo sinplea hartuko da kontuan. Aintzat hartuko dugu aldagai iragarle guztiak independenteak direla beraien artean, ez dutela elkarrekiko eraginik, hau da, edozein x_i independentea izango dela beste edozein x_j-rekiko, j\neq i izanik. Beraz,
izanik, probabilitate konposatua horrela adieraz daiteke:
Hortaz, C klase aldagaiaren baldintzazko banaketa horrela adierazita geratuko da:
non Z-ren balioa aldagai iragarleen araberakoa den soilik; beraz, x_i balioak ezagunak direnean konstantea da.
Eredu probabilistikotik sailkatzailea eraikitzea
Aurreko atalean, Bayesen teorematik eta aldagai iragarleen independentziaren hipotesitik Naive Bayes eredu probabilistikoa garatu da.
Naive Bayes sailkatzailea eraikitzeko, eredu hori erabakitze-erregela batekin konbinatzen da. Normalean probabilitate handieneko hipotesia aukeratzen da, ingelesez Maximum a posteriori estimation edo MAP izenez ezagutzen dena. Horren arabera, Naive Bayes sailkatzaileak klasea esleituko dio C klase-aldagaiari, non
Probabilitateen estimazioen zuzenketa
probabilitateen estimazioak entrenamendurako datu-base batean oinarrituz egiten direnean, kontatu egiten da C klasekoak diren kasuen artean zenbatetan hartzen duen aldagai iragarleak x_i balioa, hau da,
non, N(x_i, C) den C klaseko kasuen artean zenbatek duten dagokion aldagai iragarlean x_i balioa, eta N(C) den C klasekoa den kasu kopurua.
Baina, gerta daiteke bilatutako balioa datu-basean ez aurkitzea. Hori arazo bat da, biderkatzean probabilitatearen estimazio osoa zero bihurtzen delako, hau da:
Arazo hori ekiditeko, ohikoa da estimazioen zuzenketa egitea. Probabilitate teorian, probabilitateen estimazioen zuzenketak egiteko Pierre-Simon Laplace matematikariak proposatutako formula erabili ohi da. Ingelesez Rule of succession izenez ezagutzen da, eta diotenez, Laplacek eguzkia zeruertzetik ateratzeko zegoen probabilitatearen bila ari zenean eman zuen.
Zuzenketa aplikatuta, probabilitatearen estimazioa horrela kalkulatzen da:
non,
Eztabaida
Nahiz eta irismen handiko sailkatzaileak askotan oso zehatzak ez izan, Naive Bayes sailkatzailea, dituen hainbat ezaugarriri esker, praktikan oso erabilgarria gertatzen da. Aldagaiak independenteak direla suposatzeari esker, probabilitateak modu independentean estima daitezke. Horrela, ezaugarri kopurua handitzearekin batera esponentzialki haziko litzatekeen datu kopuruaren beharra arintzea lortzen da.
Naive Bayes sailkatzaileak probabilitateen estimazio zehatza itzultzen ez duen arren, aplikazio askotan hori ez da beharrezkoa gertatzen. Izan ere, Naive Bayes sailkatzailearen iragarpena MAP erabakitze-erregelaren arabera egiteko, nahikoa da handieneko klasea aukeratzea. Iragarpena egokia izango da eta sailkatzailea sendoa, nahiz eta probabilitatearen balio zehatza ez eman, proportzionala den balio bat baizik.
Erreferentziak
Artikulu honetako edukia wikipediako gaztelerazko es:Clasificador bayesiano ingenuo artikulutik itzuli da.
Ikus, gainera
Bayesen teorema Datu-meatzaritza Ikasketa automatiko
Saint-Pol-sur-Ternoise
Biztanleria
2007an Saint-Pol-sur-Ternoise udalerrian erroldatutako biztanleak 5.132 ziren. Familiak 2.196 ziren, horien artean 815 pertsona bakarrekoak ziren (265 bakarrik bizi ziren gizonak eta 550 bakarrik bizi ziren emakumeak), 606 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 554 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 221 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.485 etxebizitza zeuden, 2.261 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 195 hutsik zeuden. 1.680 etxeak ziren eta 737 apartamentuak ziren. 2.261 etxebizitza nagusietatik 975 bere jabearen bizilekua ziren, 1.239 alokairuan okupaturik zeuden eta 47 doan lagata zeuden; 88 etxek gela bat zuten, 228 etxek bi zituzten, 370 etxek hiru zituzten, 527 etxek lau zituzten eta 1.048 etxek bost zituzten. 1.159 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.110 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 531 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.240 ziren, horien artean 2.236 aktiboak ziren eta 1.004 inaktiboak ziren. 2.236 pertsona aktiboetatik 1.896 lanean zeuden (1.090 gizon eta 806 emakume) eta 340 langabezian zeuden (150 gizon eta 190 emakume). 1.004 pertsona inaktiboetatik 291 erretiraturik zeuden, 289 ikasten zeuden eta 424 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Pol-sur-Ternoise udalerrian 2.283 unitate fiskal zeuden, 5.106,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.263 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 366 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 16 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 113 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 21 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 25 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 34 zerbitzu enpresak ziren, 77 administrazio publikoko enpresak ziren eta 31 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 78 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 lan bilaketa bulegoa, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 8 banku bulegoak, 3 funerariak, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 autoeskolak, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 4 zurginak, 2 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 14 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 4 aldi baterako lan enpresak, 9 jatetxeak, 7 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 64 establezimendu komertzialetatik, 4 supermerkatuak, 3 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 6 okindegiak, 6 harategiak, 1 liburu denda zen, 22 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 4 zapata-dendak, 6 elektrotresna dendak, 1 altzari denda zen, 2 kirol-dendak, 1 lurrin-denda zen, 2 bitxi-dendak eta 3 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Pol-sur-Ternoise udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 1hezkuntza orokorreko lizeoa eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 884 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 1.001 eta lizeo teknologikoetan  635.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pagan Erresuma
Pagan Erresuma (ပုဂံခေတ်, ahoskatua), Pagan dinastia edo Pagan Inperioa ere deitua, gaur egun Birmania (Myanmar) osatzen duten lurraldeak bateratu zituen lehen erresuma izan zen. Pagan dinastiaren 250 urteko gobernuak, Irawadi ibaiaren harana eta haren periferia gobernatu zituena, birmaniar hizkuntza eta kultura igotzeko, Bamar etnia Goi Birmanian zabaltzeko eta Theravada budismoa Birmanian eta Asiako hego-ekialdean hazteko oinarriak ezarri zituen.
Erresuma IX. mendeko kokaleku txiki batetik sortu zen, Bagan herrian, Nan Chaoko Erresumatik Irawadi ibaiaren haranera iritsi berri ziren bamareek sortua. Hurrengo berrehun urteetan, printzerri txikia pixkanaka hazi zen bere inguruko eskualdeak batuz, 1050eko eta 1060ko hamarkadetara arte, noiz Anawrahta erregeak Pagan Erresuma sortu zuenean. Horrela, historiako lehen aldiz gobernu sistema beraren pean bateratu zituen Irawadi harana eta bere periferia. XII. mendearen amaieran, Anawrahtaren ondorengoek hegoalderago hedatu zuten eragina Malaysiako goiko penintsularaino, ekialderantz gutxienez, Saluen ibairaino, iparraldean Txinako egungo mugaraino eta mendebaldean, iparraldeko Arakan eta Chin muinoetaraino. XII eta XIII. mendeetan, Pagan, Khmer inperioarekin batera, eskualdeko bi inperio nagusietako bat izan zen.
Birmaniako hizkuntza eta kultura nagusi bihurtu ziren pixkanaka Irawadi ibaiaren goi ibarrean, eta XII. mendearen amaieran Pyu, Mon eta Pali legeak eklipsatu zituzten. Theravada budismoa astiro-astiro herrixketan zehar hedatu zen, nahiz eta adar tantrikoak, Mahāyāna eta brahmaniarrek eta praktika animistek gizarte-maila guztietan errotuta iraun zuten. Gobernariek 10.000 tenplu budista baino gehiago eraiki zituzten hiriburu-eremuan, eta horietatik 2.000 baino gehiago geratzen dira.
Erresuma XIII. mendearen erdian sartu zen gainbeheran: monasterio budistei zergarik ordaindu gabe esleitutako lurren etengabeko hazkundeak 1280 inguruan koroak gortesauei eta armadari leialtasuna mantentzeko zuen gaitasunean eragin handia izan zuen. Horrek barne desordenen gurpil zoro baten hasiera markatu zuen, rakhindarrek (arakandarrek), mondarrek, mongolek eta shandarrek egindako kanpoko presioarekin batera. 1277 eta 1301 bitartean mongolek behin eta berriz egindako inbasioek lau mendeko erregealdia uzkaili zuten (1287). Kolapsoaren ondoren 250 urteko zatiketa politikoa gertatu zen, XVI. mendea ondo sartu arte iraun zuena.
Féy
Féy Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Féy udalerrian erroldatutako biztanleak 593 ziren. Familiak 234 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 107 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 91 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: