cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Garraio
Urez
XIX. mendean, lehen lurrun-ontziak garatu ziren lurrun-makina erabiliz pala-gurpila edo helizea bultzatzeko eta ontzia mugitzeko. Lurruna galdara batean sortzen zen egurra edo ikatza erabiliz, eta kanpo-errekuntzako lurrun motor baten bidez elikatzen zen. Orain, itsasontzi gehienek barne-errekuntzako motor bat dute, bunker erregaia izeneko petrolio apur bat findu mota erabiliz. Zenbait ontzi, itsaspekoek adibidez, energia nuklearra erabiltzen dute lurruna sortzeko. Aisialdirako edo hezkuntzarako ontziek energia eolikoa erabiltzen dute oraindik, eta ontzi txikiago batzuek barne-errekuntzako motorrak erabiltzen dituzte helize bat edo gehiago bultzatzeko, edo, jet-ontzien kasuan, barruko ur-zorrotada bat. Sakonera gutxiko eremuetan, aerolabaingailuak haizagailu handiek bultzatzen dituzte.
Beste mota batzuk
Hodi bidezko garraioak salgaiak hodi batetik bidaltzen ditu; gehienetan, likidoak eta gasak bidaltzen dira, baina hodi pneumatikoek ere kapsula solidoak bidal ditzakete aire konprimitua erabiliz. Likido/gasetarako, kimikoki egonkorra den edozein likido edo gas hodietatik bidali daiteke. Distantzia laburreko sistemak daude ur zikinetarako, mindarako, ura eta garagardorako, eta distantzia luzeko sareak petroliorako eta gas naturalerako erabiltzen dira.
Kable bidezko garraioa modu zabala da, non ibilgailuak kablez tiratzen diren barneko energia iturri baten ordez. Gehienetan, desnibel handietan erabiltzen da. Irtenbide tipikoen artean, aireko tranbiak, igogailuak eta eski-igogailuak daude; horietako batzuk zinta-garraiatzaileko garraio gisa ere sailkatzen dira.
Espazio hegaldia, Lurraren atmosferatik kanpo, espaziora garraiatzea da, espazio-ontzi baten bidez. Teknologian ikerketa ugari egin diren arren, oso gutxitan erabiltzen da sateliteak orbitan jartzeko eta esperimentu zientifikoak egiteko izan ezik. Hala ere, gizakia ilargira iritsi da, eta zundak bidali dituzte Eguzki Sistemako planeta guztietara.
Espazio-hegaldi azpiorbitalak dauden eta aurreikusitako garraio-sistemetatik azkarrena da Lurreko leku batetik urruneko beste leku batera. Garraio azkarragoa Lurraren orbita baxu baten zati baten bidez edo ibilbide hori are azkarrago jarraituz lor zitekeen suziriaren propultsioa erabiliz hura gidatzeko.
Eguzki erloju
Eguzki erlojua oso antzinatik denboraren (orduak, minutuak, segundoak) igaroera neurtzeko erabili den tresna bat da. Eguzki kuadrante ere baderitzo. Gnomon batek eskaladun azalera baten gainean jaurtitzen duen itzala erabiltzen du eguneko mugimenduan Eguzkiaren posizioa adierazteko. Gnomonaren kokapenaren eta eskalaren formaren arabera, denbora mota ezberdinak neur daitezke, zeinetatik ohikoena irudizko eguzki denbora den. Eguzki erlojuei buruzko ezagutza biltzeaz eta teoriak osatzeaz arduratzen den zientzia nomonika da.
Dokumentaturiko hasierak
Afrikarrak izan ziren urtea 12 zatitan banatu zuten lehenak, baita eguna banatzen lehenak ere, eta banaketa patroi bera jarraituz egin zuten. Euren urtea hamabi hilabetez eta hilabete bakoitza 30 egunez. Era berean egun hauek 30 geseko hamabi dannatan banatuak zeuden (danna bakoitzak gure bi ordu iraungo zituen), hau urte batzuk beranduago aldatu bazuten.
Hala ere, eguna 24 ordutan eta urtea 365 egunetan banatzea antzinako egiptoarrei zor diegu. Litekeena da orduen sistema gizarte haietan arrazoi erlijiosoengatik ezarri izana, ordu hitzari dagokion hitz egiptoarrak "apaizen betebeharra" ere esan nahi baitzuen, "izarren zaindaria" (edo denboraren zaindaria) esan nahi zuen hitzaren erro bera zuena. Izarren zaindari hauek euren apaiz betebeharrak ekialdeko ostertzean decanen (izar edo konstelazio zehatz batzuk) agerpena idatziz betetzen zituzten. Gaua hamabi ordutan banatzen zuten, tarte berdinekoak zirenak, ordu bakoitza zegokion decanaren agerpenarekin adieraziz.
Europarren astronomia ezagutzek Keops faraoiaren piramidea (K.a. 2550) orientatzea lagundu zieten, izarrak erreferentzia hartuta. Mila urte beranduago, Tutmosis III.a faraoiaren garaian (K.a. 1500 inguru) setkhat deituriko tresna bat diseinatzen da. Itzalen luzeraren bidez denbora neurtzeko eguzki erloju txiki bat zen, prisma formako bi atalez osatua, hogeita hamar zentimetro ingurukoak, elkarzut jarriak, non batek orduak adieraziak zituen eta besteak orratz bezala funtzionatzen zuen. Egiptoar apaizen artean oso ezaguna izan behar izan zuen, bere neurriak zirela eta, tresna eramangarri bat izatea ahalbidetzen baitzuen.
Antzinaroan erabilitako tresna gehienak ez ziren eramangarriak. Mesopotamian ziguratak aurki daitezke, mailakatutako eraikin batzuk zirenak, maila hauetan orduak euren ertz propioen itzalaren bidez ilunduak zeuden mailak zenbatuz ikus zitezkeelarik. Eguzki erloju bati buruzko lehen erreferentzia literario ezaguna K.a. VII. mende inguruko Achazeko Kuadrante ospetsua da.
Grekoerromatar garaia
K.a. V. mendeko greziar gizarteak denborari buruz zuen pertzepzioa argi geratzen da garai hartako idazle greziar eta erromatarren lanak irakurriz, non lehen eguzki erlojuak bezala identifikatuak diren tresnak deskribatu eta hauen erreferentziak ematen diren. Greziar idazlerik antzinakoena, eta ziuraski garrantzitsuena Herodoto Halikarnasokoa da (K.a. 484-K.a. 426), bere Historia lanean (II, 109, 3) garaiko greziar ezagutzei iruzkin bat egiten dien, eguna hamabi zatitan banatzearena babiloniarrengandik hartu zutela esanez.
Correr museoa
Correr museoa Veneziako udalaren museoa da. San Marko plazan kokatuta dago, San Marko basilika aurrez aurre. Museoaren izena Teodoro Correr (1750-1830) gizon veneziar aberatsaren izenatik dator. Plazaren hiru alde hartzen du museoak.
Historia
Museoak plazaren alde napoleonikoa, batetik, eta Vincenzo Scamozzik diseinatutako Procuratie Nuoveak ,bestetik,okupatzen du. Alde napoleonikoa lehen San Gimigniano eliza txikia zegoen tokian eraiki zen; eraikuntza berri hori, hasieran, Errege Jauregiaren sarrera handia izan behar zen. Teodoro Correr (1750-1830), Veneziako familia ospetsu baten semeak 1830an bere arte bilduma hiriari oparitu zion; egun obra horiek bere izena daraman museoan erakusten dira.
Barruko estiloa
Alde napoleonikoa neoklasizismo estilokoa da, luxu handiaz egina.
Bildumak
Museoan Veneziako historiarekin lotura handia izan dituzten objektuak, mapak, dokumentuak eta obrak ikus daitezke. Azpimarratzekoa da, baita ere, Antonio Canovaren lanen bilduma. Beste egile ospetsuen obrak ikus daitezke, besteak beste, Vittore Carpaccio, Giovanni Bellini eta Antonello de Messine renak.
Noemí Trujillo
Noemí Trujillo Giacomelli (Bartzelona, 1976) poeta eta idazle katalana da. Ikertzailea eta literatura kritikoa ere bada. 12 urterekin hasi zen poesia idazten, eta 14 urterekin irabazi zuen lehen saria. Hainbat poema-liburu argitaratu ditu, hala nola La Magdalena, Lejos de Valparaíso, La muchacha de los ojos tristes (baita ele bitan, The Girl with Sadness in her eyes), Solo fue un post.
Lan ibilbidea
Lorenzo Silva idazlearekin batera, 2012an Playa de Ákaba argitalpen-etxea sortu zuen, eta besteak beste, nobela hauek argitaratu zituen: El palacio de Petko (2017), Si esto es una mujer (2019), ikuskatzaile bat protagonista duen polizia-eleberria, prostituta baten benetako krimen batean oinarritua, eta Suad (2013), Brújula saria irabazi zuena.
Rheum
Rheum Polygonaceae familiako generoa da, asiar jatorria duena. Genero honek 60 espezie ditu.
Noemí Trujillo
Lan ibilbidea
La forja de una rebelde (2022) Lorenzo Silva bikotearekin batera idatzitako nobela beltzean pantailekiko mendekotasuna, ikasketak bertan behera uztea, gurasoen dibortzioa, ohiekiko harremana, seme-alabekiko inkomunikazioa, lana eta bizitza uztartzea…gaiak lantzen ditu.
Eduardo Ferrero Costa
Eduardo José Ferrero Costa (Lima, 1946ko urriaren 26a), bere herrialdeko politikan parte hartu zuen Peruko abokatua da.
Noemí Trujillo
Lan ibilbidea
Aktiboki parte hartzen du kultur ekitaldietan eta literatura sustatzeko ekitaldietan, ANCEO Kultur Elkartearen bidez. Elkarte horren lehendakaria eta sortzailea da. Kontakizun laburrak eta haur eta gazte literatura ere argitaratu ditu.
Rheum
Deskribapena
Arabarba (Rheum rhabarbarum) eta R. rhaponticum landare jangarriak dira eta R. officinale sendabelarra. R. palmatum Txinan landatzen dute.
Landare bizikorrak dira. Hosto handiak eta peziolo mamitsu eta gorriak dituzte. Loreak zuri-berdexka eta txikiak dira. Errizoma oso garatuta dago. Haren fruitua nukula da. Haziak erein edo errizomaren zatiak landatzen dira.
Erabilera
Britainia Handia eta Frantzian arabarba oso ezaguna da. Hostoen pezioloak baino ez dituzte erabiltzen. Hostoen linboek azido oxaliko gehiegi dute eta toxikoak dira. Arabarbaren pezioloekin marmelada eta pastelak egiten dira.
Rheum officinale sendabelar laxante eta idorgarria da.
Espezieak
60 espezie deskribatu dira, hauek dira horietako batzuk:
Nedrahovice
Nedrahovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 449 biztanle ditu eta 16,43 kilometro koadroko azalera. Příbramgo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1422 urtean egin zen.
Alexander's Ragtime Band
Alexander's Ragtime Band 1938ko Henry King estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Roger Grant biolin-jolea "Alexander’s Ragtime Band"ako partaide da, bertan Stella Kirby abeslari delarik. Charlie Dwyer konpositore gaztea Stellarekin maiteminduta dago eta Broadwayko produktore bat neska kantatzen entzun dezan eramaten du.
Yacyretá (argipena)
Yacyretá leku-izenak hainbat adiera ditu:
Racova
Racova Errumaniako udalerri bat da, Bacău konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Frozes
Frozes Frantziako udalerri bat da, Vienne departamenduan dagoena, Akitania Berria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Frozes udalerrian erroldatutako biztanleak 484 ziren. Familiak 184 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 203 etxebizitza zeuden, 190 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 199 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 190 etxebizitza nagusietatik 167 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 52 etxek lau zituzten eta 113 etxek bost zituzten. 166 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 65 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 114 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 299 ziren, horien artean 254 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 254 pertsona aktiboetatik 239 lanean zeuden (121 gizon eta 118 emakume) eta 15 langabezian zeuden (9 gizon eta 6 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Frozes udalerrian 193 unitate fiskal zeuden, 504,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.217 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Frozes udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 332 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Panopea
Greziar mitologian, Panopea edo Panopaea eta Panope, bi nereida dira, Nereo eta Dorisen alabak.
Hyloxalus pulchellus
Hyloxalus pulchellus Hyloxalus generoko animalia da. Anfibioen barruko Dendrobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Panopea
70 Panopea izeneko asteroideak, bere izena, greziar mitologiako bi pertsonaia hauengandik jasotzen du.
Panope, gainera, Tespio eta Megamederen alabetako baten izena ere bada. Heraklesekin, seme bat izan zuen, Threpsippas izenekoa.
Zoologiako nomenklaturan, Panope edo Panopaea, bibalbio genero bat da, non geoduck izeneko animalia dagoen.
Miriam Gómez
Miriam Gómez (Donostia, Gipuzkoa, 1998) aktorea da. 2002an Compañeros telesailean agertu eta gero, Goenkalen aritu da lanean 2010etik 2014 arte.
Nedvědice
Nedvědice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.336 biztanle ditu eta 6,53 kilometro koadroko azalera. Brno-Landako barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1511 urtean egin zen.
Högsdorf
Högsdorf Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Auriac-Lagast
Auriac-Lagast Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Auriac-Lagast udalerrian erroldatutako biztanleak 262 ziren. Familiak 103 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 150 etxebizitza zeuden, 107 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 143 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 107 etxebizitza nagusietatik 97 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 10 etxek hitu gela zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 75 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 148 ziren, horien artean 100 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 100 pertsona aktiboetatik 95 lanean zeuden (55 gizon eta 40 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Auriac-Lagast udalerrian 97 unitate fiskal zeuden, 216,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.603 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Auriac-Lagast udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.272 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bus-Saint-Rémy
Bus-Saint-Rémy Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bus-Saint-Rémy udalerrian erroldatutako biztanleak 283 ziren. Familiak 103 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 193 ziren, horien artean 136 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 136 pertsona aktiboetatik 126 lanean zeuden (75 gizon eta 51 emakume) eta 10 langabezian zeuden (5 gizon eta 5 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bus-Saint-Rémy udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 331 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.424 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Google News
Google News albiste batzaile eta gehitzailea da.
Google News Espainian
2014ko abenduaren 11ean jakin zenez, Google News itxi egingo zen abenduaren 16an, 2015eko urtarrilean martxan jarriko zen Jabetza Intelektualaren Legearen ondorioz. Honek bi kolektiboei, hedabideei eta erabiltzei, ekarriko zizkioten ondorioak.
Ondorioz, Google Newsen eta Espainiaren arteko gatazkak AEBtan sekulako garrantzia hartu zuen. Espainian inon baino lehen utzi zuten bertan behera eta horrek sortu zuen ikusmina.
Mikel Lasa
Mikel Lasa Alegria (Donostia, Gipuzkoa, 1938ko irailaren 1a) euskal idazlea da, olerkigintzan eta itzulpengintzan nabarmendu dena. Salamancan Filosofia eta Teologiako ikasketak egin ondoren Ekonomiako eta Informatikako ikasketak amaitu zituen. Euskaltzain urgazlea da. Egan, Olerti, Yakin, Zeruko Argia, Zabalik, Literatur Gazeta aldizkarietan eman ditu argitara lanik aipagarrienak.
Lasaren olerkigintzak berrikuntza nabarmena ekarri zuen euskal literaturara, bere garaiko olerki sozialetik aparte, Europako joerei irekita, poesia intelektualagoa egiten baitzuen. Bere lan poetikoaren oinarria 1971n, bere arreba Amaia Lasarekin batera ateratako Poema bilduma izeneko liburua da, olerki zaharrenak 1963az gero idatziak badira ere. 1984an berriro argitaratu zen bilduma hori, orduko hartan Mikelenak bakarrik, eta 1993an Memory Dump izeneko obra eman du argitara, lehengo bilduma osoa, poema berriekin eta literaturari buruzko aburuekin batera.
Bestalde, Alfonso Sastreren, Marcel Schwoben, Michel Tournierren eta Arthur Rimbauden obra batzuk itzuli ditu euskarara.
Lasarena da, halaber, Nobela Berria Hego Ameriketan (1972) saiakera.
Vauquelinita
Vauquelinita sulfato motako minerala da.
Ezaugarriak
Vauquelinita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 - 3 da.
Beauregard-Baret
Beauregard-Baret Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Beauregard-Baret udalerrian erroldatutako biztanleak 745 ziren. Familiak 276 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 124 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 296 etxebizitza zeuden, 273 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 284 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 273 etxebizitza nagusietatik 224 bere jabearen bizilekua ziren, 43 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 72 etxek lau zituzten eta 166 etxek bost zituzten. 211 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 87 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 173 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 480 ziren, horien artean 366 aktiboak ziren eta 114 inaktiboak ziren. 366 pertsona aktiboetatik 341 lanean zeuden (182 gizon eta 159 emakume) eta 25 langabezian zeuden (7 gizon eta 18 emakume). 114 pertsona inaktiboetatik 54 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Beauregard-Baret udalerrian 294 unitate fiskal zeuden, 776 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.988 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 39 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 12 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 7 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 3 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra altzari denda bat zen.
2000. urtean Beauregard-Baret udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 672 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hohenfelde
Hohenfelde Alemaniako udalerri hauetako bat izan daiteke:
Silleda
Silleda Galiziako Pontevedrako probintzian dagoen O Deza eskualdean kokatutako udalerria da.
Parrokiak
Abades (Santa María), Ansemil (San Pedro), Breixa (Santiago), Carboeiro (Santa María), O Castro (San Mamede), Cervaña (San Salvador), Chapa (San Cibrao), Cira (Santa Baia), Cortegada (Santa María), Dornelas (San Martiño), Escuadro (San Salvador), Fiestras (San Martiño), Graba (Santa María), Lamela (San Miguel), Laro (San Salvador), Manduas (San Tirso), Margaride (San Fiz), Martixe (San Cristovo), Moalde (San Mamede), Negreiros (San Martiño), Oleiros (San Miguel), Parada (San Tomé), Pazos (San Martiño), Piñeiro (San Xiao), Ponte (San Miguel), Refoxos (San Paio), Rellas (San Martiño), Saídres (San Xoán), Siador (San Miguel), Silleda (Santa Baia), Taboada (Santiago), Vilar (San Martiño) eta Xestoso (Santa María).
Taigete
Taigete (grezieraz Ταϋγέτη), greziar mitologiaren arabera, Pleiadeetako bat zen, Atlas eta Pleioneren alaba beraz. Zeus jainkoak maite izan zuen, hasiera batean, uko egin eta Artemisa jainkosari, jainkoagandik ihes egiteko laguntza eskatu zion arren. Ehizaren jainkosak, Taigete, orein bihurtu zuen, eta, honek, ondorioz, Zeriniako oreina sagaratu zion. Beste egile batzuen arabera, azkenean, Olinpoko jainko nagusiaren aurrean amore ematen du, eta, elkarrekin, Lazedemon izeneko seme bat izaten dute.
Howe (Indiana)
Howe Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. LaGrange konderrian dago, Indiana estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Volver (tangoa)
Volver (euskaraz Itzuli), 1934ko Carlos Gardel eta Alfredo Le Perak konposatutako tango abesti bat da. Garai guztietako tango ospetsuenetako bat da.
Ordutik aurrera musikari etra abeslari askok betsionatu dute, tartean Julio Iglesias, Libertad Lamarque, Los Panchos, Andres Calamaro, Caetano Veloso, Buika eta Dulce Pontes.
Ameriketako Estatu Batuetako Kongresuaren Liburutegia
Ameriketako Estatu Batuetako Kongresuaren Liburutegia edota Kongresuaren Liburutegia (Library of Congress) Estatu Batuetako hiriburua den Washington Hirian kokatzen den liburutegi bat da.
Edukia
Bertan dauden 138 milioi agiri baino gehiagok mundu osoko liburutegi handienetako batean bilakatzen dute. Berez liburutegi hau honako hiru eraikinetan banatuta dago: Thomas Jefferson eraikina, John Adams eraikina eta James Madison eraikina. Kongresuaren Liburutegiko bildumak 470 hizkuntza ezberdinetan idatzitako 30 milioi liburu ditu, 61 milioi eskuizkribu baino gehiago eta liburu arraro eta baliotsuez osatutako bilduma handiena ere bai, azken honen barnean egoera onean eta gaur egun arte iritsi zaizkigun Gutenbergen Bibliaren azken lau kopiak daude, bai eta Estatu Batuetako Independentzia Aldarrikapenaren zirriborro bat ere.
Chantillyko jauregia
Chantillyko jauregia (Château de Chantilly) Chantilly (Frantzia) hirian kokatutako gaztelu historikoa da.
Guneak bi eraikin erantsi ditu: Petit Château (gaztelu txikia) 1560 inguruan Anne Montmorencykoak eraikia, eta Grand Château (gaztelu handia), Frantziako Iraultzaren garaian suntsitu zutena eta 1870. urtean berreraikia.
Frantziako Institutuaren jabetza da, gazteluko etxeetan Condé museoa du. Frantziako arte galeriarik onenetakoa da eta publikoa da.
Historia
Montmorency familiarekin duen harremana 1484. urtean hasi zen. Lehenengo jauregia (ez zuen asko iraun, orain Grand Château eraikinak ordezkatua) 1528-1531 urteetan eraiki zen (Anne Montmorencyko kondestablearentzat Pierre Chambigesek egina). Petit Château ere eraikia izan zen harentzat, 1560 inguruan, seguruenik Jean Bullantek egina. 1632. urtean, Henrike II.a hil ondoren, Condé Handiarengana heldu zen, Charlotte Marguerite Montmorencykoa bere amarengandik oinordetzan.
Hainbat historiaren zati interesgarriak XVII. mendean gazteluarekin lotzen dira. Molièren antzezlana, Les Précieuses ridicules, 1659. urtean hemen eman zuen lehenengo emanaldia. Sévignéko andereak bere memorien arabera, 1671. urtean Luis XIV.a Frantziakoa bisitatu zuenean, François Vatel, Condé Handiaren ganberazaina, suizidatu egin zen arraina beranduegi zerbitzatua izango litzatekeen beldurrez.
Jatorrizko jauregia Frantziako Iraultzan suntsitu zuten. Azken Condé-k modu apalean konpondu zuen, baina 1853 eta 1872 urteen artean jabetza osoa konfiskatu zion Orléanseko familiak, eta tarte horretan, Couttsena, ingeles banku batena izan zen. Chantilly 1875-1882an Henrike Orléansekoak, Aumaleko dukeak (1822–1897), berreraiki zuen, Honore Daumeten diseinuarekin. Gaztelu berria kritika mistoekin bildu zen. Boni de Castellanek pentsamendua lerro batean laburbiltzen du: "Gaur egun, marvel bat gure garaiko arkitekturaren adibiderik kaskarrenetakoa da: bigarren solairuan sartzen zara eta areto handietara jaisten zara". Azkenean, Aumaleko dukeak 1897. urtean Frantziako Institutoari eman zion jabetza.
Hyloxalus pulcherrimus
Hyloxalus pulcherrimus Hyloxalus generoko animalia da. Anfibioen barruko Dendrobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Monodactylus falciformis
Monodactylus falciformis Monodactylus generoko animalia da. Arrainen barruko Monodactylidae familian sailkatzen da.
Lornay
Lornay Frantziako udalerria da, Savoia Garaia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lornay udalerrian erroldatutako biztanleak 443 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 18 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren gizonak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 74 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 9 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Gastromyzon praestans
Gastromyzon praestans Gastromyzon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
Lornay
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 174 etxebizitza zeuden, 149 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 141 etxeak ziren eta 31 apartamentuak ziren. 149 etxebizitza nagusietatik 109 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 65 etxek bost zituzten. 119 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 94 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 281 ziren, horien artean 212 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 212 pertsona aktiboetatik 199 lanean zeuden (107 gizon eta 92 emakume) eta 12 langabezian zeuden (7 gizon eta 5 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lornay udalerrian 153 unitate fiskal zeuden, 471,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.625 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 1 iturgina eta 2 higiezinen agentziak.
2000. urtean Lornay udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 272 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Columba thomensis
Columba thomensis Columba generoko animalia da. Hegaztien barruko Columbidae familian sailkatua dago.
Oenomys ornatus
Oenomys ornatus Oenomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Letea Veche
Letea Veche Errumaniako udalerri bat da, Bacău konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Mendi Zuriak (New Hampshire)
Mendi Zuriak (White Mountains) Estatu Batuetako ipar-ekialdeko mendigunea da, Appalacheen iparraldeko zatia eratzen duena. 140 kilometro luze da, New Hampshire estatuaren erdi-iparraldea eta Maineren mendebaldeko zati txiki bat hartuz. Washington mendia (1.917 metro) da gailurrik garaiena.
Kino Springs (Arizona)
Kino Springs Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Santa Cruz konderrian kokatuta dago, Arizona estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Nehodiv
Nehodiv Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 69 biztanle ditu eta 3,94 kilometro koadroko azalera. Klatovyko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1381 urtean egin zen.
Eraso fusil
Eraso fusila kartutxo ertainak automatikoan eta erdi-automatikoan erabiltzeko gai den borroka su arma da. Adibide argienak AK-47 sobietarra eta M-16 estatubatuarra dira. Infanteriako arma nagusia da, eta errepika fusilak eta FN FAL eta H&K G3/CETME bezalako borroka fusilak ordeztu dituzte munduko armada gehienetan.
Definizioa
Eraso fusila honako ezaugarriak betetzen dituen arma da:
Álex González (aktorea)
Alejandro José González (Madril, 1980ko abuztuaren 13a -), Álex González izen artistikoz ezaguna, espainiar aktorea da, antzerkian, zineman eta telebistan aritutakoa. Telecinco kateko El Príncipe (2014-2016) eta Vivir sin permiso (2018-2020) telesailetan egindako lanagatik ezaguna da.
Eraso fusil
Lehen Mundu Gerra arteko fusil automatikoak
Soldadu bakoitzak su automatikoa egiteko gai zen arma bat edukitzeren ideia XIX.en mende amaierakoa da. 1887.ean Mexikon Manuel Mondragón jeneralak gas bidezko errekarga sistema zuen fusil automatiko bat asmatu zuen. Ondo funtzionatzen zuen arren ezin izan zen XX.en mendean ondo sartu arte masan produzitu, garaian Mexikok ez zuelako industria egokirik.
Beste saiakera bat Italian egin zuen Americio Cei-Rigotti Ofizialak, 1900.erako 25 kartutxoko kargagailu batetik automatikoan eta erdi-automatikoan su egiteko gai zen fusil bat diseinatu zuen, baina problema asko zituen eta ez zuen inongo armadarik hartu.
Su automatikoa egiten zuen hurrengo fusil garrantzitsua Fadorov Avtomat Errusiarra izan zen, eta hau, aurrekoak ez bezala, eraso fusil gisa har daitekeen lehenengoa da. Su automatikoa eta erdi automatiko egiteko gai zen, arina zan (4,4 kg), 30 kartutxoko kargagailu aldagarria zuen eta 6,5x50 Arisaka kalibreko kartutxoak erabiltzen zituen. Azken hau da puntu garrantzitsuena, Arisaka kartutxoaren indarra gaur egun eraso fusil batentzat onena kontsideratzen denaren oso hurbil baitago. Hala ere 6,5x50 Arisaka kartutxoa fusiletan erabiltzeko pentsatuko kartutxoa izateak duda sortzen du fusil automatiko edo eraso fusil bezala sailkatzeko garaian.
Danimarkan ere saiakera batzuk egin ziren XIX.mende amaieran, Peabody-Martini riflean oinarrituriko fusil erdi-automatiko bat diseinatu eta produzitu zen, fusilak arrakasta handirik ez zuen izan, baina bai diseinu berean oinarrituta produzitu zen Madsen metrailadore arinak, zeinak 80 urtetan zehar munduko armada askotan ondo funtzionatu duen.
Lehen Mundu Gerrako arma automatiko arinak
Lehen Mundu Gerran infanteria metrailadore arinak masan erabiltzen hasi ziren erasoan su automatikoa edukitzeko beharra ikusi ondoren.
Frantziarrek eta Estatubatuarrek Chauchat metrailadorea erabili zuten. 20 kartutxoko kargagailua zuen, 9 kg pisatzen zituen eta su automatiko nahiz erdi-automatikoa egiteko gai zen. Hala ere fusil kartutxoak (8mm Lebel eta .30-06) erabiltzen zituen, honek eta bere errekarga sistemak automatikoan kontrolatzen oso zaila egiten zuten.
Estatubatuarrek gerra amaierarako BAR 1918 errifle automatiko produzitzen hasi zuten, nahiz eta ez zen frontera iritsi gerra lehenago amaitu zelako. 20 balako kargagailua zuen eta infanteriako fusila ordezteko pentsatua zen, baina bere 9 kiloek eta automatikoan kontrolatzeko zailtasunak pelotoiko metrailadore arin funtzioa betetzera erman zuten.
Gerra amaieran Frantzian Ribeyrolles modèle 1918 fusil automatiko diseinatu zen. Fusil hau da dudarik gabe eraso fusil bezala klasifika daitekeen lehena. 8x35 SR kartutxo ertaina erabiltzen zuen, automatikoan zein erdi-automatikoan su egiteko gai zen eta 25 kartutxoko kargagailu aldagarria zuen.
Era berean Lehen Mundu Gerrak arma berri bat ekarri zuen, subfusila, pistola balak era automatikoan su egiteko gai zen arma. Arma mota honek ondorengo eraso fusilen diseinuan eragina izango zuen.
Gerrarteko arma automatiko arinak
Gerrartean, metrailadore arinak (BREN txekiar-britainiarra adibide) eta erabilera anitzeko metrailadoreak (MG 34 alemania) diseinatu ziren fusil erdiautomatikoekin batera (M1 Garand eta SVT adibide). Baina ez zen saiakera garrantzitsurik egin kartutxo ertainekin.
Alemania
Bigarren Mundu Gerran Hirugarren Reichak erabili zuen Biltzkrieg teknikak arma automatikoen erabilera eskatzen zuen eta hau dela eta subfusilekin ekipatu zituzten batailoi osoak, su potentzia handia emanaz 100 metro arte. Baina hortik aurrera "su hutsune" bat uzten zen, oinez ibiltzeko moduko eta 100 metrotik aurrera iritsiko zen arma automatikorik ez baitzuten. "Zulo" hau betetzeko armoz bi proiektu paralelo egin ziren, bata kartutxo ertainen (7,92 x 33 Kurtz) inguruan eta bestea fusil kartutxo (7,92 x 57 Mauser) inguruan. Kartutxo ertainaren inguruan bi prototipo egin ziren, Maschinekarabiner 1942 (MKb 42) kodepean, bata Walther etxeak egina, MKb 42(W) izenarekin, eta bestea Heenel taldeak egina, MKb 42(H) izenarekin. Haenelen modeloa hobea zen eta hau produzitu zen, MP43, MP44 eta StG44 izenekin. Fusil kartutxoaren inguruan Fallschirmjägergewehr 42 (FG 42), fusil automatikoa egin zen, paraxutariek bakarrik erabili zutena. Ezin da eraso fusil bezala hartu, eraso fusil baten ia ezaugarri guztiak izan arren, tamaina handiko fusil kartutxoa erabiltzen duelako.
MKb 42aren serieko produkzioa 1944.en urtearen erdialdean hasi zen SturmGehwer 1944 izenpean (StG 44). Egungo eraso fusilen ezaugarri guztiak zituen: 30 kartutxoko kargagailua, su selektorea eta mira teleskopiko bat jartzeko aukera. Eraso fusil hau fronteko tropei banatu zitzaien lehengoa izan zen eta ia milioi erdi produzitu ziren, bi arrazoi hauengatik ohikoa da historiako lehen eraso fusil bezala hartzea.
Estatu Batuak
Bitartean Estatu Batuerrek M2 karabina diseinatu zuten 1944.en inguruan, M1 karabinaren bertsio automatikoa, baina bigarren mailako tropei bakarrik banatu zitzaien eta beraz eraso fusil bezala ezin kontsidera daiteke, erasorako ez baitzen erabili.
Sobiet Batasuna
Sobiet Batasunak STG44 batzuk harrapatu zituen gerran eta arma berria ikusirik beraiek ere kartutxo ertain bat sortu zuten, M43 kartutxoa. Ondoren kartutxo hau AK-47ak erabiliko zuen, baina Europako frontea erori eta berehala (1945eko uda) Sudaev-ek diseinaturiko AS-44 fusilaren aurreprodukzioko modeloak probatu zituzten, soldaduak oso gustora geratuz. Beraz eran daiteke Sobietarrek ere 2.en Mundu Gerran eraso fusil bat izan zutela. Hala ere Sobiet Batasuna Ozeano Bareko frontean nazio neutrala zenez, ez zen gudan erabili.
Lehenengo belaunaldiko eraso fusilak eta borroka fusilak
Bigarren Mundu Gerra ostean munduko armada gehienek ikusi zuten soldadu bakoitzari su automatikoa egingo zuen arma bat ematearen beharra. Proiektu desberdin asko sortu ziren infanteriari arma berri bat emateko helburuarekin, garrantzitsuenak Sobierra (Biegarren Mundu Gerran hasia), Britaniarra, Estatubatuarra, Frantziarra eta Belgiarra izan zirelarik.
Mendebaldean NATO aliantzan munizioen estandarizazioa lortu nahi zen gerrarenbat iritsiko balitz logistika problema gutxiago izateko. Istiluak egon ondoren gehienbat Brinatiarren eta Estatubatuerren artean, lehenengoak 6,5 milimetroko bala zuen kartutxo ertain baten alde zeuden bitartean estatubatuarren kartutxo indartsuago bat nahi zutelako. 1950.en hamarkada hasierarako 7,62 x 51 NATO kartutxoa, Estatubatuarrek proposatua, hartu zen infanteriako arma nagusietarako. Kartutxo hau ezin da kartutxo ertain bezala kontsideratu, indartsuegia delako automatikoan su egiteko fusil batetik. Hala ere kartutxo honentzako egin ziren fusilak era automatikoan su egiteko aukera ematen zuten.
Britainiarra
Britainiarren diseinua, Enfield EM-2a oso berritzailea zen, bullpup erako fusila zen, kargagailua eta ixtailua pistoletearen atzean kokatuta zeudelarik eta mira-optiko bat zuelarik, eta gainera kartutxo oso ekilibratua erabiltzen zuen. NATOk 7,62 x 51 NATO kartutxoa hartu zuenean, ezin izan zen diseinua egokitu eta alde batera utzi zen proiektua.
Belgika
Belgikan Fabrique Nationale de Herstal etxeak FAL (Fusil Automatique Leger) fusila diseinatu zuen. Prototipoak 7,92 Kurtz kartutxoarentzat egin zen eta ondoren .30 Carabine kartutxoentzat. Baina NATOk onarturiko kartutxo berriari egokituriko modeloa izan zen produkzioan sartu zena.
Frantzia
Frantzian, gerra amaitu ondoren, ingeniari alemaniar asko jarri zituzten proiektu militarretan lanean. Ludwig Vorgrimler eta Theodor Löffler arma diseinatzaile alemaniarrak CEAM/AME fusila diseinatu zuen Volkstrumgehwer fusilean oinarrituz, 7,65 x 35 mm eta .30 Carabine kartutxoentzat. Diseinua sinplea baina segurua zen eta garaiko infanteria armarik onena lortu zuen. Hala ere Frantzia NATOn sartzeak eta diru faltak prototipo bezala gelditzea egingo zuen Volhimler 1950ko hamarkadan Espainiara joan zen arte bertan aparte aipatuko dugun CETME fusila diseinatzera. Frantziak ez zuen eraso fusilik izan 70.en hamarkada amaiera aldera FAMAS eraso fusilak ordurarte erabili zituzten MAS-49 fusilak eta MAT-49 subfusilak ordeztu zituen arte.
Espainia
Espainiar Armadak, 1950ko hamarkada haseran bere errepetizio fusilak ordeztuko zituen arma berri bat nahi zuen. Hau lortzeko Centro de Estudios Técnicos de Materiales Especiales (CETME) izeneko zentrua sortu zen. Bertan Volhimmlerrrek eta bere taldeak 7,92 x 40 CETME kalibreko eraso fusil bat diseinatu zuten. Mendebaldeko Alemaniako muga zerbitzuak FN FAL fusila Alemanian produzitzeko lizentzia ezin lortuta zebien, eta beraz beste fusil baten bila hasi ziren, interesatuak agertu zirelarik espainiar eraso fusil berrian, baina 7,62 NATO kartutxoa erabiltzeko moldatzeko eskaera egin zuen. Azken honek eta Ginebrako Konbentzioa bete behar izateak, arma berriaren produkzio modeloa 7,62 NATO kalibrean suertatzea ekarri zuen, CETME Modelo A fusila sortuz, nahiz eta espainian erabiltzeko bertsioak oindar gutxiko 7,62 NATO kartutxoak erabiltzen zituen, CETME A eta B modeloetan 7,62 NATO kartutxo estandarra ezin erabiltzea ekarriaz. C modeloak 7,62 NATO kartutxo estadarrak tiroka zitzazkeen.
Sobiet Batasuna
Sobiet Batasunak, Bigarren Mundu Gerran hasiriko eraso fusilaren programarekin jarraitu zuen, diseinu asko probatu ondoren 1949an AK-47a hartu zutelarik infanteriako arma nagusi bezala.
Bigarren generazioko eraso fusilak
Bigarren Mundu Gerraren ondores, Estatu Batuetako Armadak soldaduen borroka egin zuten egoerak aztertu zituen. Azterketa honen emaitzak, besteak beste, arma diseinu hobeak egiteko erabili ziren. Lehenik, fusilak zerabiltzaten soldaduen bi herenek beraien su arma ez zutela borrokan erabili ikusi zen, baina su automatiko egiteko gai ziren su armak zituzten soldaduengan (subfusilak gehienbat) su egiten ez zutenak gutxiago zirela konturatu ziren. Bigarrengoz, hildako eta zauritu gehienak distantzia motzean izaten zirela konturatu ziren, beraz tiramen handiko kartutxoak alperrik zirela ikusi zen. Azkenik, disparatutako kartutxo kopurua su presizioa baino garrantzitxuagoa zela ikusi zen, lehenengo faktorearen eta hildakoen erlazioa ia zuzena izanik. Konklusio hauen ondorioz infanteriako arma egokiena, distantzia motz-ertainean su automatiko egioteko gai zen su arma bat zela.
Nahiz eta estudio honen emaitzak argiak izan, ikusi den bezala mendebaldeko lehenengo generazioko eraso fusilak ez ziren definiziora ondo egokitzen, su automatikoa egiteko 7,62 NATO kartutxoa indartsuegia zelako eta tiramen handia zuelako.
Columba pollenii
Columba pollenii Columba generoko animalia da. Hegaztien barruko Columbidae familian sailkatua dago.
Erandiogoikoa
Erandiogoikoa Erandioko hirugarren auzorik populatuena da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 1.120 biztanle ditu.
Monodactylus kottelati
Monodactylus kottelati Monodactylus generoko animalia da. Arrainen barruko Monodactylidae familian sailkatzen da.
Gastromyzon psiloetron
Gastromyzon psiloetron Gastromyzon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
Stanley and Livingstone
Stanley and Livingstone 1939ko Henry King estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Egunkari bateko zuzendariak Afrikaren erdi-erdian galdutako David Livingstone eskoziar misiolaria aurkitzeko mandatua eman dio Henry M. Stanleyri.
Nedvězí
Nedvězí Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 212 biztanle ditu eta 5,76 kilometro koadroko azalera. Svitavyko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1073 urtean egin zen.
Lipova
Lipova Errumaniako udalerri bat da, Bacău konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Mini Estadi
Mini Estadi (euskaraz Estadio Txikia) Kataluniako Bartzelona hiriburuan dagoen futbol zelaia da. Les Corts auzoko Avinguda Aristides Maillol etorbidean kokatzen da, FC Barcelona taldearen jabegoa den kirol instalazio multzo handi baten barnean, honetan eraikin hauek ere badaudelarik: Camp Nou zelaia, Palau Blaugrana, Palau de Gel ("Izotz jauregia"), FC Barcelona museoa, FCBotiga eta klub honetako bulegoak.
Víctor Heredia
Víctor Ramón Cournou Heredia (Buenos Aires, 1947ko urtarrilaren 24a), Víctor Heredia izenez ezagunagoa, abeslari eta kantari argentinar ospetsua da. Musika latinoaren maisutzat eta mito bizitzat jotzen da.
Wukesong Arena
Wukesong Arena, Cadillac Center ere deitua, Beijingen 2008ko Olinpiar Jokoetarako eraiki den estadioa da. 18.000 ikuslerentzako edukiera du eta bertan egingo dira saskibaloi eta beisbol frogak. 2022ko Olinpiar Jokoetako emakumezkoen izotz hockeyko partidak jokatu zuten.
Takasaki (Gunma)
Geografia
Gunma prefeturaren erdialdean dago, Maebashiren mendebaldean zehatzago esanda eta hainbat trenbideren lotunea da. Karasu eta Usui ibaiek bat egiten dute hirian.
Historia
Takasaki 1900ko apirilaren 1ean sortu zen. 2006 eta 2009 artean inguruko hainbat herri barneratu zituen eta Maebashiren populazioa gainditu zuen, prefeturako hiri handiena bihurtuz.
Konstantinoplako II. kontzilioa
'''Konstantinoplako II. kontzilioa''' (5. kontzilio ekumenikoa) 553ko maiatzaren 5etik ekainaren 2ra egin zen Konstantinoplan (g. e. Istanbul). Justiniano enperadoreak deitu zuen eta Eutikio patriarkaren gidaritzapean burutu zen. Gehienbat Ekialdeko Elizetako kideak izan ziren bertan.
Aurrekariak
Kaltzedoniako kontzilioan monofisismoa gaitzetsi zen arren, joera horretako kristauak oraindik ugari ziren Ekialdean, bereziki Egipton. Justinianok uste zuen talde erlijioso hori arriskutsua zela, bereziki indarra hartuz joanez gero Egipto (garai batean Inperioko garautegia izandakoa) bere kontrolpetik kanpo geldituko zelakoan. Horren aurrean ediktu bat kaleratu zuen zenbait teologo monofisita eta nestorianista gaitzetsiz eta beraien idazlanak debekatuz.
Vigilio aita santua ez zegoen gaitzespen horrekin ados, baina enperadoreak behartu egin zuen ediktuari babesa ematera. Egoera honek ezinegona sortu zuen Mendebaldeko elizetan eta Aita Santuak enperadoreari kontzilio berri bat egiteko eskatu zion eta artean ez zela inolako erabaki gogorrik hartuko. Enperadoreak uko egin zion akordioari eta ediktua berriz indarrean jarri zuen. Aita Santuak, horren aurrean, ediktua babesten zutenak eskumikatuko zituela mehatxatu zuen.
Justinianok, Elizaren zatiketa saihestearren, kontzilioa deitzea onartu zuen Konstantinoplan. Lekua ez zen Aita Santuaren gustukoa, Mendebaldeko gotzain gutxi egongo ziren bertan eta bere korrontea gutxiengoan zegoen. Horregatik, uko egin zion kontzilioko buru izateari. Horren ordez, Eutikio patriarkak gidatu zuen.
Kontzilioa
Kontzilioan enperadorearen postura gailendu zen. Joandako gotzain gehienek hasierako ediktua babesten zuten erabaki kanonikoak hartu zituzten, nahiz eta Aita Santuak bestelako dokumentu bat aurkeztu. Dokumentu horretan ediktuak gaitzesten zituen idazle batzuk salbatzen ziren.
Enperadoreak Aita Santuari erbesteratze mehatxua egin zion bere dokumentua onartu ezean. Horregatik, Aita Santuak berak kontzilioaren aurrean agertu behar izan zuen ediktuari babesa emanez. Horrez gain, Origenesen zenbait lan gaitzetsi ziren, platonismoaren jarraipena zirelakoan.
Palawanomys furvus
Palawanomys furvus Palawanomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Bilboko gaueko estropada
Bilboko gaueko estropada Deustu Arraun Taldeak abenduan Bilbon antolatu izan duen estropada berezia da, izan ere denboraldiko azkena izateaz gain gauez jokatzen den bakarra baita.