cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wormseko konkordatua
Konkordatuari esker, aitasantutzak bere botere berreskuratu eta 1123ko Laterango I. kontzilioa, 1139ko Laterango II. kontzilioa eta 1179ko Laterango III. kontzilioa eta Decretum Gratiani izeneko bilduma kanonikoari esker erreforma bultzatu zuen.
Ouro Velho
Ouro Velho Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Laixiar
Laixiar Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Iurretan sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, baina Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi eta partehartzea debekatu zion, Batasunaren ondorengoa zela argudiatuz.
Plataformak zenbat boto lortu zituen jakitea ezinezkoa da, baliogabetu zirelako. Dena den, baliogabeko botoak zenbatuta gutxi gora-beherako kalkulua egin liteke; horrela, 2003ko hauteskundeetan 462 izan ziren boto nuluak, emandako botoen %18,65.
Kenichi Yagara
Kenichi Yagara (八柄 堅一, 1981eko irailaren 14a - ) Japoniako futbolaria da.
Gailu
Gailua edo aparatua zenbait elementu eta osagai fisikoez osaturiko objektu bat da, tresna moduan erabiltzen dena. Gailuak dira makinak, baina baita ere lan bat burutzeko erabiltzen ez diren bestelako objektuak, hala nola mikroskopioak eta boligrafoak.
Brachymeles lukbani
Brachymeles lukbani Brachymeles generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Diario de una tregua (Loquillo)
Diario de una tregua, euskaraz "Su-eten baten egunkaria", Loquillo abeslari katalanak 2022ko apirilan plazaratutako estudioko albuma da. Abestiak abeslariaren ohiko egileenak dira: Igor Paskual, Gabriel Sopeña eta Sabino Méndez. Rock estilokoa da. Ekoizlea Josu Garcia izan zen.
Amblyeleotris triguttata
Amblyeleotris triguttata Amblyeleotris generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Yakov Malkiel
Yakov Malkiel (Kiev, 1914ko uztailaren 22a - Berkeley, Kalifornia, 1998ko apirilaren 24a) estatubatuar filologoa eta hizkuntzalaria izan zen, jatorriz judua.
Filologia semitikoa, eslaviarra eta erromanikoa ikasi zituen Berlinen (1933-1938), eta han lortu zuen doktoregoa 1938an. 1940an Estatu Batuetara ihes egitea lortu zuen. Kaliforniako Unibertsitatean, 1947an, Romance Philology aldizkari ospetsua sortu zuen, eta 1965ean Ameriketako Elkarte Linguistikoko presidente izan zen.
Arctogadus glacialis
Arctogadus glacialis Arctogadus generoko animalia da. Arrainen barruko Gadidae familian sailkatzen da.
Jatorrizko Finlandia
Jatorrizko Finlandia (finlandieraz, Varsinais-Suomi; suedieraz, Egentliga Finland) Finlandiaren hego-mendebaldeko muturrean dagoen eskualde bat da.
Iruditegia
--->
Ordesa eta Perdidoko Parke Nazionala
Ordesa eta Perdidoko Parke Nazionala Pirinioetako eremu babestu bat da; Sobrarbe bailaran dago, Huescako probintziako lurretan (Aragoi, Espainia). 1918an sortu zuten, baina garai hartan 2.100 ha soilik hartzen zituen bere baitan. 1982an egun duen hedadurara (15.608 ha) arte zabaldu zuten eremu babestua. 2.600 m arteko desnibela du, Añiscloko 750 m-etan hasi eta Monte Perdido gainean 3.355 m-ko garaierara iristen baita. 1997an UNESCOk Biosferaren Erreserba izendapena aitortu zion. Hegaztien ugalketarako eremu berezi gisa ere babesturik dago.
Parkeak eta haren periferia-eremuak Torla, Broto, Fanlo, Tella-Sin, Puertolas eta Bielsa udalerrietako lurrak hartzen dituzte.
Geografia
Parkearen orografian Treserols mendigunea nagusitzen da, Europako kareharrizko mendi-puskarik handiena dena. Gailurrik garaiena Monte Perdido da, eta haren tontorretik, erradio forma argiago edo bihurrago baten eran, haran glaziarrak eta mendi-gailurrak jaisten dira. Ezagunena Ordesako harana da (ekialde-mendebalde zentzuan irekitzen da eta Arazas erreka zeharkatzen du). Berau izan zen hain zuzen natur parke izendatzearen lehen arrazoia; baina Ordesakoaz gain aipagarriak dira baita ere: Iparraldean, berriz, Pirinioetako Parke Nazionaleko lurrak eta Gavarnieko zirku ikusgarria ditu (Bigorra edo Pirinio Garaiak, Okzitania), zeinetan Mendebaldeko Europako urjaizirik garaiena (400 m) dagoen.
Tokiaren oinarrizko itxura Tertziaroko lur zimurtze eta altxatze handiek eta Kuaternarioko glaziar higatze izugarriek eragin dute. Glaziareek sortutako haranen adibide paregabeak dira, hain zuzen, Pinetakoa eta Ordesakoa. Egun, glaziare bakarrak irauten du: Perdidokoak; baina hori ere atzerakada nabarmena jasaten ari da, Pirinioetako gainerakoak bezala.
Harkaitzei dagokienean, kareharria da gehiengoa, eta hargatik, glaziazio aroan jasandako higadurari urak eragindako topografia karstikoa gehitu zaio. Hori dela eta, ugariak dira bazter hauetan leizeak, arroilak, osinak eta abar. Aipagarrienak Añiscloko arroila eta Eskuaingo zintzurrak dira ezbairik gabe. Parkeko goialdeko lurrak (2.000 m-tik gorakoak) oso idorrak dira, prezipitazioz jasotako ura berehala jasotzen baitu sistema karstikoak. Aldiz, haranetan ugaria da landaredia. Pagoak eta izeiak dira nagusi bertan, baina altuerak gora egin ahala mendi-pinua doa gailenduz.
Landaredia
Nahiz eta parkea lehen aldiz bisitatzerakoan deigarrien basoak eta bertako amildegiak egin, parkeko hedaduraren %21 besterik ez dute estaltzen zuhaitzek. Eremurik gehiena larreek eta labar nahiz harritzek osatzen dute, mendizaleek ongi dakiten bezala.
Klima eragin ezberdinen pean dagoen eremua izaki, begetazio mota ezberdinak topatzen dira parkean, tokiaren arabera. Esaterako, altuera gutxieneko tokietan - Añisclon edo Eskuainen - Mediterraneo giroko landaredia bizi da; eta haizeak gogor jo eta lehortutako tokietan nahiz mendi-gailur harritsuetan, Mediterraneo azpiko girokoa. Aldiz, "ozeano-putzuen" inguruetan Kantauri aldeko landaredia dago eta tontorrik garaienetan, alpetarra. Aniztasun horren isla dira, ezbairik gabe, orain arte zerrendatu diren 112 landare-komunitateak, zeintzuetan multzorik anitzenak belardienak eta larreenak diren.
Estai menditarean (800-1700 m arteko altuera) pagadiak Fagus sylvatica, izeiak (Abies alba), pinudiak (Pinus sylvestris), erkametzak (Quercus subpyrenaica) ugariak dira; bakanagoak urkiak (Betula pendula), lizarrak (Fraxinus excelsior), sahatsak (Salix eleagnos), hurritzak (Corylus avellana) eta arteak (Quercus rotundifolia). Goragoko mailan, bestetik, mendi-pinua (Pinus uncinata) da nagusi. Oihanpea ezpelaren (Buxus sempervirens) eremua da, 1.800 m-ra arte.
Larre garaietan (2.000-2.700 m) arrauka da ugariena. Hain zuzen ere eremu horiek dira egokienak parkearen ikurra diren elur-lore entzutetsuak ikusteko (Leontopodium alpinum).
Flora
Eremu babestu honetako flora1.400 espeziek osatzen dute, horietatik 82 Pirinioetan soilik bizi direnak (mendikate landare endemikoek erdia alegia). 3.000 m-tik gorako 30 gailur eta horien ingurumarietan flora alpetarreko gisa sailkatutako 100 espezie bizi dira.
Parkeko ezaugarri nagusiak diren amildegi eta hormatzarretan Pirinioetako endemikoak diren espezie ugari bizi da: Borderea pyrenaica, Campanula cochleariifolia, Ramonda myconi, Silene borderei, Androsace cylindrica, Pinguicula longifolia, Petrocoptis crassifolia, eta abar.
Fauna
38 ugaztun espezie, 68 hegazti espezie (120 migrariak kontuan hartuz), narrastien 8 eta 5 arrain espezie zenbatu dira.
Ugaztunen artean, eta behin bukardoa desagertuta (2000ko urtarrilaren 5ean) sarrioa (2.000 bat ale), orkatza (desagertzeko arriskuan egon ostean dezente ugalde da egun), basurdea, oreina eta hartz arrea (20-23 ale Pirinio guztian) aipa daitezke. Bestetik ugaztun txiki ugari bizi da bertan: igaraba, azeria, katajineta, marmota, basakatua, lepazuria, muxarra, azkonarra, katagorria, basasagua, hudoa, lursagua, satitsua...).
Nagusiki lurrean bizi diren hegaztiei dagokienean, aipatzekoak dira: basoilarra (bakan batzuk soilik eta nahiko ezezagunak haiek onurarako), Tengmalm hontza (orain gutxi aurkitu berri dena), okil beltza, okil berdea, okil gibelnabarra, urubia, apo-hontza, zata, txepetxa, harkaitz-txori... Zeruan, berriz, ugatza da nagusi, munduko hegazti handienetako bat dena. Arrano beltza - bertako hegazti-harrapari handiena -, sai arrea, sai zuria, miru gorria, miru beltza, arrano sugezalea ere bertan bizi dira, guztiek ere marmotak, eper grisak eta horren urria den eper zuria ehizatzen dutenak (20 bat ale ozta-ozta).
Teodizea
Teodizea (grezieratik θεός -jainko- + δίκη -zuzenbidea-) Jainkoaren existentzia arrazoibideen bitartez frogatzen eta haren ezaugarriak eta izaera aztertzen saiatzen den filosofiaren adarra da. Etimologikoki, Jainkoaren zuribidea izango litzateke eta, horregatik, Naturaren teologia barruan kokatzen da, nahiz eta sarritan biak nahastu eta sinonimotzat hartu. Berez, Teodizea oinarrizko galdera bati erantzun nahi zion: Nola Jainkoak, hain ona izanez, gaizkia uzten du?
El inconveniente
El inconveniente 2020ko Bernabé Rico andaluziar zinema zuzendariaren komedia dramatiko filma da.
Sinopsia
Sarari etxebizitza paregabe bat erosteko aukera eman diote: zabala, argitsua eta oso merkea. Arazo txiki bat besterik ez du: Lola, laurogei urtetik gora dituen jabea. Lola bertan biziko da hiltzen den arte, baina, hala eta guztiz ere, Sarak uste du negozio ona dela, eta Lola hil arte itxarongo duela erabaki du.
Bavois
Bavois Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Expiremont
Expiremont Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Expiremont udalerrian erroldatutako biztanleak 117 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 55 etxebizitza zeuden, 45 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 10 hutsik zeuden. 54 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 45 etxebizitza nagusietatik 38 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 41 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 69 ziren, horien artean 49 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 49 pertsona aktiboetatik 43 lanean zeuden (24 gizon eta 19 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Bizertako krisialdia
Bizertako krisialdia (Crise de Bizerte; أحداث بنزرت) 1961eko uztaileko gatazka izan zen, noiz, bere ebakuazioa bultzatzeko asmotan, Tunisiak Bizertako frantziar basearen blokeoa bultzatu zuen. Krisialdiaren amaierako gudua hiru egunekoa izan zen eta bertan 630 tunisiar eta 24 frantziar hil ziren. 1963an, Aljeriako Independentzia Gerra amaitu eta gero, frantziarrek hiria eta itsas-basea hustu eta Tunisiari laga zizkioten.
Aurrekariak
1956an Tunisia Frantziatik independizatu zenean, metropoliak hiria eta itsas-basearen jabetza mantendu zuen. Bizerta Mediterraneoko portu estrategikoa zen eta, bertatik, Frantziak operazioak egin zituen Aljeriako Independentzia Gerran zehar. Independentzia garaian, Frantziak basearen etorkizunaz negoziatzea hitzeman arren, ez zuen inolako pausurik eman. Gainera, aire-basea hedatzeko planek Tunisia haserrarazi zuten.
Krisialdia
1961ean, tunisiar gudarosteek itsas-basea inguratu eta blokeatu zuten Frantziaren azken subiranotasuneko lurrak bereganatzeko asmoarekin. Tunisiak bere aireko espazioan indarrez sartzeko oharpena emanda ere, frantziarrek helikoptero bat bidali zuten. Frantziar armadak abisu-tiroak egin zituen eta Frantziako Gobernuak 800 paraxutista bidali zituen bere indarra azaltzeko.
Paraxutistak abiazio-zelaian lurreratu zirenean, tunisiarrek metrailadorez tirokatu zieten. Erantzuna berehalakoa izan zen: frantziar hegazkinez suziriz eta 105 mm-ko obusez tunisiar errepideak eztandarazi zituzten. Frantziar tanke eta ibilgailu astunak Tunisian sartu eta Menzel Bourguiba hirian 27 soldadu eta zibil hil zituzten.
Hurrengo egunean, frantziarrek Bizerta hiria inbaditu zuten. Hegazkinek suziriz suntsitu zituzten tunisiar artilleria-piezak. Hegoaldetik tankeak eta paraxutistak hirian sartu ziren, marineek lehorreratze-txalupaz portua hartzen zuten bitartean. Itsas zabalean hiru gurutze-ontzik posizioak hartu zituzten. Tunisiar soldadu, paramilitar eta boluntario zibil lasterka antolatu ziren eta kale borrokari ekin zioten. Hala ere, frantziar indarrak hain handiagoak ziren ezen atzera egin zuten. 1961eko uztailaren 23an hiria frantziarren eskuetan zegoen.
Ondorioak
Hasieran, Nazio Batuek ez zuten frantziarren aurkako inolako ebazpenik hartu, tunisiarren sumindurako. 1963ko urriaren 15ean, Aljeriako Independentzia Gerra amaituta zegoela, frantziarrek tunisiarrei Bizerta itzuli zieten.
Expiremont
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Expiremont udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Karlskrona udalerria
Karlskrona Suediako udalerria da. n kokatua dago. 3338,05 km² ditu eta 65,643 biztanle ditu, hauetatik 35.212 Karlskrona herriburuan. Karlskronako itsasportua Gizateriaren Ondare izendatu zuen UNESCOk 1998an.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lemoa Aurrera
Lemoa Aurrera Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Lemoan sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, baina Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi eta partehartzea debekatu zion, Batasunaren ondorengoa zela argudiatuz.
Plataformak zenbat boto lortu zituen jakitea ezinezkoa da, baliogabetu zirelako. Dena den, baliogabeko botoak zenbatuta gutxi gora-beherako kalkulua egin liteke; horrela, 2003ko hauteskundeetan 304 izan ziren boto nuluak, emandako botoen %15,69.
Malinois
Malinois txakurra edo artzain-txakur belgikar malinois delakoa Belgikako lau artzain-txakur barietateetako bat da. Bere izena Belgikako Malinas hiritik dator —nederlanderaz Mechelen, frantsesez Malines—, han duelakoan jatorria. Oraindik artzaintzan erabiltzen dira, baina eginkizun nagusiak polizia-txakurra, txakur militarra, defentsa- eta segurtasun-txakurra eta txakur zaindaria izatean datzate, besteak beste, segurtasun-indarrek zenbait herrialdetan ematen dioten erabileraren arabera.
Itxura orokorra
Malinoisak ile motz eta gogorra du gorputz osoan, eta ez du ez gorputz-adarretan ez isatsean flekorik; kolorea marroia da, ikatz itxurako beltz nahasiarekin, eta aurpegian maskara melanistikoa du, beltzuneak bertan kontzentratzen direla alegia. Egitura sendoak aire zabaleko bizitzara erraz egokitzeko aukera ematen dio, baita klima zailetako ingurumen-baldintzak jasateko ere.
Izaera
Ondo hazi eta entrenatutako malinoisak aktiboak, lagunkoiak, babesleak eta langileak izan ohi dira. Txakur-arraza guztien artean energia-maila altuenetakoa dute. Ohiko malinoisek hiru urte arte kume baten energia izango dute, baina ez da arraroa energia-maila hori bost urte bete arte izatea. Askok presa-sena dute eta batzuk oparoegiak eta alaiegiak izan daitezke, batez ere gazteak direnean. Suntsitzaileak ere izan daitezke, edo jarrera neurotikoak garatu, estimulazio eta ariketa aski ematen ez bazaie. Horrek, askotan, arazoak sortzen dizkie arrazarekin ohituta ez dauden jabeei, behar duten ariketa edo lan bat egiteko prest ez badaude. Txakur tamainaz ertain eta sendoak dira, oinarrizko obedientziako entrenamendua behar dutenak, eta estimulatuz gero zeregin berriak ikasteko, txakurra zoriontsu egongo da. Entrenatzeko errazak direlako dira ezagunak, gizakia ulertzeko gaitasun handia dutelako.
Brunovce
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1374. urtekoa da.
Piçarra
Piçarra Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Txoritxoaren Familia Santua
Txoritxoaren Familia Santua Bartolomé Esteban Murillo margolariak 1650. urtearen inguruan egindako margolan bat da, egile horren lanik garrantzitsuenetariko bat. Lana 1744an Elisabet Farnesiok erosi zuen eta errege bildumetan jaso egin zen. 1819tik Madrilgo Pradoko Museoan ikus daiteke.
Deskribapena
Margolanak Familia Santua erakusten du familiako eszena batean. Josef, Maria eta Jesusekin batera bi animalia jasotzen ditu lanak: txakur txuri bat eta txoritxo bat, azken horiek Jesusen eskuineko eskuan harrapatuta. Margolanaren erdigunean haurra dago, txakurrari begira, eta hor biltzen da argitasun nagusia.
Ronneby udalerria
Ronneby Suediako udalerria da. n kokatua dago. 1241,84 km² ditu eta 28,728 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Le Tartre-Gaudran
Biztanleria
2007an Le Tartre-Gaudran udalerrian erroldatutako biztanleak 32 ziren.12 zeuden familia guztiak seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 19 etxebizitza zeuden, 15 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 4 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 18etxeak ziren. 15 etxebizitza nagusietatik 12 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 1ek bi zituen, 2 etxek hiru zituzten, 1ek lau zituen eta 9 etxek bost zituzten. 12 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 4 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 26 ziren, horien artean 20 aktiboak ziren eta 6 inaktiboak ziren. 20 pertsona aktiboak lanean(11 gizon eta 9 emakume) zeuden.. 6 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra zerbitzu enpresa batena zen.
Mitsunori Izutani
Mitsunori Izutani (泉谷 光紀, 1983ko ekainaren 27a - ) Japoniako futbolaria da.
Le Tartre-Gaudran
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Le Tartre-Gaudran udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jelgava
Herri eta hiri senidetuak
Jelgavak honako hiri senidetuak ditu:
James Purdy
James Otis Purdy (Hicksville, Ohio, 1914ko uztailaren 17a - Englewood, New Jersey, 2009ko martxoaren 13a) estatubatuar idazlea izan zen.
Biografia
1957an, Color of Darkness (Iluntasunaren kolorea) ipuin-bilduma argitaratu zuen. Ipuin horietako pertsonaiak bi umezurtz dira; hiri handira joaten dira ihesi, eta gizartearen behe-mailako klasea ezagutzen dute han. 1959an idatzi zuen lehenengo eleberria, Malcolm (1959). Eleberri horretan ere umezurtz bat da pertsonaia nagusia, gorputzean eta ariman jendearen eraso gogorrak jasaten dituena.
Bofflens
Bofflens Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
James Purdy
Biografia
Ospea, ordea, 1964an etorri zitzaion Cabot Wright Begins (Cabot Wright hasten da) lanarekin. 1975ean, In a Shallow Grave (Hilobi huts batean) idatzi zuen: Vietnamgo gerran, gizon bat desitxuraturik gelditzen da; jaioterrira itzultzen da, baina erabakitzen du ezkutaturik bizitzea duen itxuragatik.
Purdyren beste lan aipagarri batzuk: The Nephew (1960, Iloba) eta Garments the Living Wear (Bizidunek jantzitako jantziak).
Mitsunori Izutani
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ehime FC.
Teherango gatibuen krisialdia
Teherango gatibuen krisialdia Irango Iraultzaren ondoren sortutako Irango Gobernuaren babesa zuten eta Ruhola Khomeiniren jarraitzaileak ziren irandar ikasle talde batek Teheran hiriburuko AEBetako enbaxada eraso eta bertan zeuden 63 estatubatuar diplomatikari eta hiritar bahitu zituenean hasi zen. Krisialdiak denera 444 egun iraun zituen, 1979ko azaroaren 4ean hasi eta 1981eko urtarrilaren 20ean amaituz.
Estatubatuar horien bahiketak inmunitate diplomatikoaren oinarriak apurtzen zituen. Bahituetako 13 bi astetara libre utzi zituzten, eta 1980ko uztailean beste bakarren bat ere bai. Gainontzeko 50 gizon eta 2 emakumeak AEBek Mohammad Reza Pahlavi xa ohiaren estradizioari uko egiteagatik protesta gisa bahituta mantendu ziren.
Bangi
Bangi (frantsesez: Bangui, ahoskatua) Afrika Erdiko Errepublikako hiriburua eta hiri nagusia da. Herrialdearen hego-mendebaldean, Ubangi ibaiaren eskuinaldean, dago kokaturik.
Djennéko Meskita Handia
Djennéko Meskita Handia (الجامع الكبير في جينيه) buztinez egindako munduko erlijio-eraikin handiena da, baita pieza bakarreko material honen egiturarik handiena ere. 75 × 75 metroko azalerarekin (5.625 m²), sudan-saheliar arkitekturaren gailurtzat jotzen dute. Meskita Djenné hiri txikiko erdigunean dago, Malin, Niger ibaiaren barneko deltan. Afrikako monumenturik ezagunenetako bat da eta 1988az geroztik UNESCOren Gizateriaren Ondare den Djennéko Alde Zaharraren parte.
Historia
Djennéko lehen meskita 1180 eta 1330 artean eraiki zutela ziurra da. 1620an Es-Sadi meskitako imanak 1180an Koi Konboro sultana islamera bihurtu zela idatzi zuen. Gero bere jauregia eman eta fededunentzat Djennéko lehen meskita eraikiarazi zuen. Ondoren, dorrea eta horma gehigarri bat eraiki zituzten, eta, gaur egun, 1240. urtekotzat hartzen dugu.
Hatvan
Hatvan Hungariako hiria da, Heves konderrian.
Djennéko Meskita Handia
Historia
Amadu Hammadi Bubuk (Seku Amadu ere deitua), Massinako Inperioaren sortzaileak, 1834an meskita zaharra, 600 urtekoa, eraisten utzi zuen, etengabeko euri baten ondorioz denbora gutxian gertatu zena. Orduan meskita hori, jauregi batetik sortua, oparoegia eta luxuzkoegia zela pentsatu zuen. Jatorrizko eraikinetik geratu zen zati bakarra tokiko liderren hilobiak dituen esparrua da. Bigarren meskita 1896 inguruan eraiki zuten berriz, plano zaharretan oinarrituta, oraingoan itxura apalagokoa. Berriro eraitsi zuten, gaur egun dagoen meskita eraikitzeko. Meskita, itxura eta tamaina aldetik, lehenengoaren antzekoa izan zen. Gaur egungo Meskita Handiaren eraikuntza 1906an hasi eta 1907 eta 1909 artean amaitu zuten. Ismaila Traoré, igeltseroen gremioko presidenteak bere eraikuntza zuzendu eta gainbegiratu zuen. Garai hartan, Djenné Mendebaldeko Afrika Frantsesaren parte zen, eta frantziarrek meskita eta inguruko madrasa eraikitzeko laguntza ekonomiko eta politikoa eskaini ahal izan zuten.
Hatvan
Kokapena
Hatvan Zagyva ibaiaren ertzean kokatua dago, Mátra mendietatik hurbil. Budapestetik 60 kilometrara ipar-ekialdera. "Hatvan" hitzak "hirurogei" esan nahi du hungarieraz.
Djennéko Meskita Handia
Historia
Maliko meskita askok instalazio elektrikoak eta sanitarioak dituzte. Kasu batzuetan, fatxada azulejoz estaltzen dute, eta horrek eraikinaren itxura historikoa hondatu du eta eraikinaren egitura-osotasuna kolokan jarri du. Djennéko Meskita Handiak megafonia-sistema bat izan badu ere, Djennéko herritarrek eraikinaren beste modernizazio batzuei aurre egin diete.
Hatvan
Hiri senidetuak
Hatvanek honako hiri senidetuak ditu:
Djennéko Meskita Handia
Historia
Teilatuan eta otoitz-eremua Vogue aldizkariko moda-irudien saio baterako erabili zutenez, Meskita Handia musulmanak ez zirenentzat itxi egin zuten. Emakume erdi biluzizko argazkiak hartzea aldizkariak tokiko liderrekin egindako akordioaren urraketatzat hartu zituzten.
Bofflens
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ignacio Ugartetxe
Ignacio 'Nacho' Ugartetxe González de Langarika (Bilbo, 1961eko ekainaren 23a) euskal enpresaria da, Urazca taldearen buru izateagatik ezaguna, eta baita Bilboko Athletic Clubeko 29. presidentea izandako, 2003 eta 2004 urteen artean.
Athleticeko presidente
Athletic Clubeko Zuzendaritza Batzordeak hautatu zuen klubeko presidente 2003ko ekainaren 24an, eta urtebete eta egun bat geroago dimisioa aurkeztu zuen. Klubeko hauteskunde aurreratuak ziren, eta 2004ko irailaren 9an Fernando Lamikizek irabazi zituen, klubeko presidentetza berari pasatu ziolarik Ugartetxek.
Bere agintaldian Ernesto Valverderi gizonezkoen Athletic taldea zuzentzeko aukera ematea erabaki zuen Lehen Mailan. Entrenatzaile gisa Valverdek izandako aukera handiena izan zen, ordura arte Lezamako talde txikiagoetan aritua baitzen, eta Lehen Mailarako hautatua izateko orduan, Bilbao Athletic-eko misterra zen, 2.B mailan zegoelarik (baina igotzeko ligatxoan).
Valverderekin, Ugartetxe presidente izan zela, taldea 2004-05 UEFA lehiaketarako sailkatu zen. Lehiaketa europar horretara begira, Ugartetxek onartu zuen Dario Urzay margolariak diseinatutako zamarra berezia erabiltzea, eta halaxe aurkeztu zen 2004ko ekainean; baina polemika handia eragin zuen elastikoaren diseinuak, behin bakarrik erabili zen lagunarteko batean, eta Lamikizek presidentetza hartzean, ez erabiltzea erabaki zen.
Urazca taldearen buru
Grupo Tecnei izeneko enpresa bateko buru zen Ugartetxe 2004an Athletic-eko presidente izendatu zutenean. Ondoren, Urazca izeneko eraikuntzako enpresako buru bihurtu zen. Grupo Urazca delakoarn zuzendari nagusi gisa, ustelkeria kasuetan nahasia agertu izan da Ugartetxeren izean, hala nola Bárcenas kasuan edo De Miguel eskandaluan. Bietan inplikazioa ukatu izan du Ugartetxek eta ez du batean zein bestean inputaziorik jaso.
Troiako Gerra
Troiako Gerra greziar mitologian garrantzia handia duen gertaera da, agian benetako gertaera historiko xumeagoetan oinarrituta. Literaturan 10 urte iraun zuen gerra honetan, Troia edo Illium hiria, egungo Turkian kokatuta, mizenastar greziarrek edo akeoek setiatu zuten, Troiako Paris printzeak Helena Menelao Espartako erregearengandik bahitu ondoren.
Literaturan
Gerrako zati andana grezierazko literaturako hainbat lanetan jorratzen dira. Horietako ezagunenak Homeroren Iliada eta Odiseia dira. Iliadan, Troiako setioko hamargarren urteko 50 egun kontatzen dira, eta Odisean, Odiseo greziar buruzagiaren itzulera. Istorioko beste pasarte batzuk olerki epikoen zikloetan kontatzen ziren, baina zatika iritsi dira guregana. Gerrako eta gerraondoko beste pasadizoak grezierazko tragedian eta literaturako beste lanetan, zein Virgilio eta Ovidio bezalako poeta erromatarren olerkietan ere.
Istorioa
Istorioaren hastapenean Atena, Hera eta Afrodita jainkosen arteko zetzan. Izan ere, Eris desadostasunaren jainkoak urrezko sagarra haietako lirainenari eman baitzion. Jainkosak Parisengana joan ziren, haien arten ederrena nor zen erabaki zezan. Parisek Afrodita jo zuen lirainena. Eskertzeko nahian, Afroditak Helena, emakume guztien ederrena, Parisekin maiteminarazi zuen. Parisek, orduan, Troiara eraman zuen. Honek Menelao senarraren sumina piztu zuen. Agamemnonek, Mizenasko erregeak eta Menelaoren anaiak, akeoen armada Troiara gidatu zuen, Helena berreskuratzeko asmotan. Heroi ugari hil ziren 10 urteko setioan, Akiles, Ajax, Hektor edo Paris besteak beste.
Azkenean Odiseori bururatutako Troiako Zaldiaren azpijokoa. Alde egin zuten plantak eginda, borrokalariz betetako zaldi erraldoia utzi zuten akeoek. Errendizio oparia zelakoan, troiarrek hirira sartu zuten. Gauean, hiriko ateak irekita, gupidarik gabe troiarrak hil eta tenpluak arpilatu zituzten akeoek. Honela, jainkoak haserrarazi ere egin zituzten, eta akeo gutxi itzuli ahal izan ziren etxera. Erromatarrek, geroago, bere jatorria Eneas troiarrarekin lotu zuten, hiria suntsitu eta gero Italiara alde egin zuelakoan.
Historian
Antzinako greziarrek uste zuten Troiako gerra benetan gertatu zela, K.a. XIII. edo XII. mendean, eta Troia Dardaneloen inguruan kokatuta zegoela. Garai modernoetan, ordea, gerra eta hiria benetakoak ez zirela uste zen. Nolanahi ere, 1870ean, Heinrich Schliemann arkeologo alemaniarrak, Troiako gerra historikoa zela konbentziturik, Troia bilatu eta aurkitu zuen. Troiako gerrako gertaeren atzean errealitate historikoa ote dagoen edo ez argitzeke jarraitzen du. Historialari batzuen arabera gatazka K.a. 1194-1184 artean kokatzen da, Troia VII.eko sutearekin bat eginda.
Ana Morgade
Ana María Morgade Pérez (Madril, - ) espainiar umorista, telebista aurkezle eta aktorea da, zineman eta telebistan aritutakoa.
Marta Suediakoa
Biografia
Jaio zenetik 1905era arte, Marta Suediako eta Norvegiako printzesa izan zen, bi herrialdeak monarka beraren azpian elkartuta baitzeuden, Martaren Oscar II.a Suediako aitonarenean. Aita, Karlos printzea, norvegiako tronua hartzeko hautagaitzat hartu zuten bi herrialdeak 1905ean banandu zirenean.
Ezkontza Osloko Salbatore katedralean egin zen 1929ko martxoaren 21ean. Suediako prentsan kritika batzuk izan ziren, ezkontza ez baitzen ospatu neska-lagunaren lurraldean.
Marta printzesak eta Olaf printzeak lan egin zuten monarkiaren eta Norvegiako herriaren arteko loturak indartzeko eta atzerriko gobernuekin adiskidetasunezko jarduerak egiteko. 1939an, printze-printzesek Ameriketako Estatu Batuak bisitatu zituzten, eta Franklin Delano Roosevelt presidentearekin eta Eleanor Roosevelt emaztearekin adiskidetu ziren.
Bigarren Mundu Gerrarekin eta Norvegiaren inbasio alemanarekin (1940), Marta printzesak, seme-alabekin batera, herrialdea utzi eta Suedian, bere jaioterrian, babestu zen; Olaf, berriz, erregearen ondoan egon zen Norvegian. Printzesa Suedian egotea deserosoa izan zen, herrialde horrek Alemaniako gobernu naziarekin zuen hurbiltze diplomatikoko politika zela eta. Egoera horren aurrean, Martak Suedia utzi eta Estatu Batuetara erbesteratu zen, Roosevelt presidenteak gonbidatuta. Hasieran, familia Etxe Zurian bizi izan zen, eta, ondoren, Washington Hiriko egoitza batean..
Norvegiara itzuli zenean, ohorez hartu zuten. Segituan, printzesa oinordeko bihurtu zen senarraren ondoan. Handik gutxira, hainbat gaixotasunek jota, haren osasuna nabarmen ahuldu zen.
Olaf tronua hartu baino hiru urte lehenago hil zen. Olaf alargun geratu zen gainerako bizitzan, eta Astrid printzesa lehen dama izan zen bere erregealdiaren lehen urteetan.
Bere jarduera filantropikoa 1929ko apirilaren 1ean ezarritako Princesa Heredera Marta (Kronprinsesse Marta minnefond) fundazioaren bidez egin zuen.
Aintzatespenak
Marta printzesaren kostaldea, 970,000 km ² -koa Antartikan, bere omenez izendatu zuten.
Fikzioan
Marta printzesaren rola honela interpretatu du:
Fressain
Biztanleria
2007an Fressain udalerrian erroldatutako biztanleak 880 ziren. Familiak 344 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 104 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 369 etxebizitza zeuden, 351 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 17 hutsik zeuden. 367 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 351 etxebizitza nagusietatik 312 bere jabearen bizilekua ziren, 34 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 83 etxek lau zituzten eta 220 etxek bost zituzten. 266 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 128 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 166 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 587 ziren, horien artean 426 aktiboak ziren eta 161 inaktiboak ziren. 426 pertsona aktiboetatik 394 lanean zeuden (227 gizon eta 167 emakume) eta 32 langabezian zeuden (13 gizon eta 19 emakume). 161 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 57 ikasten zeuden eta 56 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fressain udalerrian 356 unitate fiskal zeuden, 902 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.460 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Christine de Pizan
Christine de Pizan edo Christine de Pisan —jaiotzako izen-deiturez, Cristina da Pizzano— (Venezia, 1364 – Poissyko monasterioa, 1430 aldera) filosofoa, olerkigile humanista eta idazlea izan zen. Haren lanik ezagunena La Cité des dames (1405) da, autore batzuek Mendebaldeko feminismoaren aitzindaritzat hartua eta querelle des femmes delakoaren hasieran kokatua, hau da, emakumeen egoeraren eta garaiak markatzen zuen zapalkuntza egoera horren aurreko defentsaren inguruko eztabaida literarioaren hasieran.
Fressain
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
Christine de Pizan
Bizitza
Christine de Pizan, fisiko, gorteko astrologo eta Veneziako errepublikako kantzilerra zen Tomas de Pizanen alaba izan zen. Christine jaio ondoren, bere aitak Frantziako Karlos V.aren gortean lan egiteko eskaintza onartu zuen, erregearen astrologo, alkismista eta fisiko gisa. Inguru honetan, Pizanek bere interés intelektualak garatu ahal izan zituen. Christine era arrakastatsuan izan zen hezia, modu autodidaktan, eta frantses, italiera eta latinez hitz egiten ikasi zuen. Hor deskubritu zituen klasikoak, errenazimendu goiztiarreko humanismoa eta Karlos V erregearen artxiboa, eskuidatzi ugari gordetzen zituena. Era honetan igaro zuen bere haurtzaroa Frantziako Karlos V.aren gortean, zeinen biografia idatziko zuen beranduago.
Fressain
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Fressain udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Christine de Pizan
Bizitza
1380an, 15 urterekin Étienne du Castelekin (gorteko sekretaria) ezkondu zen, bikote guztiz zoriontsua osatuz. Tamalez, Karlos V erregea urte horretan bertan hil zen eta errege berriak Étiennen diru-sartzeak murriztu zituen. Tomas, bere aita, gaixotasun baten ondorioz hil zen 1390ean, baita Étienne ere bat-batean. Christine alargun gelditu zen 25 urterekin, hiru ume, ama eta iloba bat bere zaintzapean zituelarik. Senarrarengandik oinordetzan  jasotako diru kantitate eskasak liskar legal handiak eragin zituen.
Fressain
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Christine de Pizan
Ibilbide literarioa
Christinek idazle profesionala izanez erabaki zuen familia mantentzea; bere olerkiak, abestiak eta baladak ondo hartuak izan ziren. Laster familia sustengatu ahal izan zuen. Bere ospea hazi egin zen eta noble askorengandik jaso zuen babesa, Borgoinako dukeak (Berry, Brabante eta Linburgo), Karlos VI erregea eta bere emazte Isabela Bavierakoa barne.
Fressain
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Christine de Pizan
Ibilbide literarioa
Margarita Borgoinakoa gazteari, Pizanek Le Livre des trois vertus (1407) dedikatu zion, Luis de Valois Guyenako dukearekin ezkondu eta gutxi geroago, 1405ean. Bertan, “ikasi behar zuena eta nola jokatu behar zuen” gomendatzen zion. Eskuidatzia Margaritaren aitak enkargatua izan liteke, Joan Beldur Gabea. Margarita gero bigarren aldiz ezkondu zen, Arturo III Bretainiako arekin, Richmond-ko kondea. Honek bere helduaroan Joana Arc-ekoa ren alboan borrokatu zuen. “Orleans-ko dontzeilari” dedikatutako Christine de Pizanen olerkia Margarita borgoinakoak eskatua izan liteke.
Bere olerkiak trama narratibo bat jarraitzen duten bildumetan antolatzen dira, eta horietako asko bere esperientzia pertsonaletik zuzenean ateratakoak dira, adibidez Seulette suy et seulette vueil estr (Bakarrik nago eta bakarrik nahi dut egon). Bere lanetik askok informazio biografiko zehatza zuen, eta hori ez zen batere arrunta aro horretan. Bere lehenengo olerki eta galdutako maitasunari buruzko baladek bere alargutze goiztiarreko tristura trasmititzen zuten, eta ospetsu egin ziren berehala.
Bere lan batzuk hauek dira:
Ekarpen feministak
Lehen eztabaida literario frantsesean sartuta egon zen, batzuek mugimendu feministaren manifestu bakuntzat hartzen dutenarekin. Hainbat lan idatzi zituen prosaz emakumeak defendatuz Jean de Meung ek Roman de la Rose n idatzitako kalumniez.
Lan horien artean hauek aurki ditzakegu:
Zalantzarik gabe eman zuen bere iritzia politikari buruz ere, Epistre à Isabelle de Bavière (1405) liburuan, baita justicia militarrari buruz ere Le Livre des Faits d'armes et de chevalerie (1410) liburuan.
Christine suntsituta zegoen Ingalaterrarekiko liskarren eta 100 urteko gerraren ondorioz. Horregatik, 1418an komentu batera joan zen bizitzera. Joana Arc-eko líder militarraren garaikidea izan zen, zeinak Karlos VII erregeak konbentzitu zuen ingelesak Frantziatik botatzeko. Berari dedikatu zion bere azkenetako lana izan zen Ditie de Jehanne dArc (1429). Honetan Joana Arc-ekoaren agerpena ospatu egiten du, zeren eta, Pizanen aburuz, emakume guztien defentsan egindako ahaleginak aldarrikatu eta saritzen ditu. Olerki hau bukatu ostean, badirudi Pizanek, 65 urterekin, berre ibilbide literarioa bukatutzat eman zuela. Christine de Pizan 1430ean hil zen.
Primark
Primark arropa saltzen duen kate irlandar baten izena da eta Associated British Foods taldekoa da. Saltzen duten produktu gehienak propio taldearentzat fabrikatzen dira.
Historia
1969 an lehenengo denda ireki zuen kateak Mary Street-en Dublin, Penneys izenarekin. Urte bat baino gutxiago pasa ondoren lau denda gehiago ireki zituen irlandako hiriburuan, eta 1971. urte an hiritik ateratzen ziren Cork-en beste denda bat irekitzeko. Bi urte pasa ondoren, Erresuma Batura iritsi zen Primark izenarekin. 2000. urtean, C&Aren erretiroa britaniar merkatuan aprobetzatuz beren lokalak eskuratu zituen, 100 establezimendu baino gehiago lortuz.
2006tik nazioarteko hedapen plan bat hasi zuen Europan, Torrejón de Ardoz herrien denda baten inaugurazioarekin (Madril, Espainia), merkataritza-gune batean. 2009an  Portugal en, Herbehere tan, Alemania n eta Belgika n negozioak ireki ditu. Gaur egun Penneys marka bakarrik Irlandan erabiltzen da, aldiz gainerako herrialdeetan Primark deitzen da.
2009an fundatzaile Arthur Ryanek konpainia abandonatu zuen eta berritze aldi bat hasi zen zuzendari kargu guztietan.
Dendak
Primarken merkatu nagusia Europako batasuna da. Soilik Uharte britainiarretan 200 establezimendu baino gehiago ditu. Manchester rek (Erresuma Batua) taldearen denda handienarekin kontatzen du, 13 900 metro karratu baino gehiagorekin.
Primarkek haren nazioartekoa hedapena hasi zuen 2006an Madril ko denda batekin, eta gaur egun 40 establezimendu baino gehiago ditu Espainian... Garrantzitsuena Madrilko Gran Víako Madrid-París eraikinan kokatuta dago, Primarkaren munduko bigarren denda handiena da 12 400 metro karraturekin bost plantatan. 2010ko hamarkadan zehar beste irekitze batzuk jarraitu zituzten Herbehere tan, Portugal en, Alemania n eta Belgika n.
Primark Estatu Batuetan hedatu zen 2015an hago lehenengo denda Bostonen ireki zuenean, lau planta eta 7 000 metro karratu baino gehiago erabiliz.
Primarken dendak hurrengo herrialdeetan daude:
Aparatu (argipena)
Aparatu terminoak esanahi zenbait ditu:
Karlshamn udalerria
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
César Caneda
César Fernandez de las Heras Caneda (Gasteiz, Araba, 1978ko maiatzaren 10a - ), futbolean César Caneda moduan ezaguna, euskal herritar futbolaria da. Eskuin edo erdiko atzelari gisa aritzen da.
2010-11ko denboraldian 4 urteko egonera hasi zuenDeportivo Mirandesean, kapitaina izatera helduz. Bere semeak Aritz eta Unax futbolariak dira ere.
Estatistikak
''2019ko Maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
Santa Lucía (Nikaragua)
Santa Lucía Nikaraguako Boacoko departamenduko udalerri bat da. 2012ko estimazioen arabera 8871 biztanle zituen.
Arç (Creuse)
Arç Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ars udalerrian erroldatutako biztanleak 252 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 224 etxebizitza zeuden, 119 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 94 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 221 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 119 etxebizitza nagusietatik 105 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 75 etxek bost zituzten. 79 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 141 ziren, horien artean 93 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 93 pertsona aktiboetatik 84 lanean zeuden (45 gizon eta 39 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Georges (Mosela)
Saint-Georges Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Georges udalerrian erroldatutako biztanleak 211 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Arç (Creuse)
Diru sarrerak
2009an Ars udalerrian 119 unitate fiskal zeuden, 246 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.332 euro zen.
Saint-Georges (Mosela)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 94 etxebizitza zeuden, 86 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 84 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 86 etxebizitza nagusietatik 74 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek hitu gela zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 77 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Arç (Creuse)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 garraio enpresa zen.
Saint-Georges (Mosela)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 136 ziren, horien artean 102 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 102 pertsona aktiboetatik 92 lanean zeuden (53 gizon eta 39 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Arç (Creuse)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
Saint-Projet (Tarn eta Garona)
Saint-Projet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Projet udalerrian erroldatutako biztanleak 288 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Karistiar
Karistiarrak (caristii edo carietes eta greziarrez: karistoi) antzinako erromatarrek Hispania lurraldearen iparraldean kokatu zuten tribu bat da, Deba ibaiaren mendebaldean eta Nerbioiren ekialdean, hau da, gaur egungo Bizkaian (Enkarterri izan ezik) eta Arabako mendebaldean.
Arç (Creuse)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Ars udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 864 hektarea erabiltzen.
Saint-Projet (Tarn eta Garona)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Arç (Creuse)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Projet (Tarn eta Garona)
Etxebizitza
2007an 268 etxebizitza zeuden, 127 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 128 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 268etxeak ziren. 127 etxebizitza nagusietatik 106 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 76 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 64 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Saint-Georges (Mosela)
Diru sarrerak
2009an Saint-Georges udalerrian 89 unitate fiskal zeuden, 212,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.551 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
2000. urtean Saint-Georges udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Brachymeles makusog
Brachymeles makusog Brachymeles generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Riachão do Bacamarte
Riachão do Bacamarte Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Saint-Projet (Tarn eta Garona)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: