cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jean Pierre Arbelbide
Jean Pierre Arbelbide (Zaro, Behe Nafarroa, 1841eko abenduaren 20a - Baiona, Lapurdi, 1905) euskal idazle eta erlijiosoa izan zen.
Biografia
26 urte zituela apaiztu zen. Hazparneko Misionesten kongregazioko nagusia izan zen, eta Lekuineko monasterioaren eraikuntzan hartu zuen parte. Kongregazioa Baionako apezpiku barrutitik aske ikusi nahi zuen, eta Erroma eta Hego Ameriketan ibili zen, baina ez zuen bere helburua lortu. Azken urteetan Baionako kalonje izan zen.
Nafar-lapurteraz, erlijiozko gaiak erabili zituen bere idazlanetan. Piarres Lafittek honela aipatzen ditu Arbelbideren ezaugarriak: formaren dotorezia, hiztegiaren aberastasuna, Euskal Herriko iturri klasikoetara jotzeko ardura (autore zaharrak, kantak, esaera zaharrak, atsotitzak), kalitate handia duelarik haren obrak. Erlijioaren azalpen argi eta xeheari, hizkuntzaren garapenari buruzko kezka gaineratu zion Arbelbidek.
Natrojarosita
Natrojarosita sulfato motako minerala da eta alunita taldearen kidea da.
Monteciccardo
Monteciccardo Italiako udalerri bat da. Pesaro eta Urbinoko probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
José Luis Astigarraga
José Luis Astigarraga Lizarralde (Azkoitia, 1940ko maiatzaren 4a – Yurimaguas, Peru, 2017ko urtarrilaren 20a) gipuzkoar pasiotar apaiz eta gotzaina izan zen. 1991n Joan Paulo II.ak Bulelianako gotzaina izendatu zuen.
Homer (Illinois)
Homer  Illinoiseko herri bat da. Champaign konderrian kokatua dago. 2010ean 1,193 biztanle zituen, 2.54 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 5181
NGC 5181 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Edward Lear
Limerick ezagun egin zuen. There was a Young Person of Smyrna Whose grandmother threatened to burn her. You incongruous old woman of Smyrna!'
Uxío Novoneyra
Biografia
Filosofia eta Letrak ikasi zituen. Poesia-aldizkari askotan parte hartu zuen. Galegoz idazten zuen; paisaiaren aipamen sentimentala eta Galiziako jendea hizkuntza esperimentalarekin uztartzen zituen bere lanetan.
Errebolber
Errebolber pistola-mota da, jarraian bost edo sei tiro jaurtitzeko zilindro birakor baladun bat duena. Colt 1851 Navy, Webley, Colt Single Action Army, Colt Official Police, Smith & Wesson M&P, Smith and Wesson Model 29 (Dirty Harryrena) edo Nagant M1895 modeloak ikono bilakatu ziren. Hitza anglizismo bat da, revolve edo biratu hitzetik ekarria.
Mondeju
Mondejua odolkiaren antzeko hestebete bat da. Jatorria Goierrin dago, Zaldibian zehazki. Urtero, 1994tik, Idiazabalgo gazta eta mondeju lehiaketa egiten da Goierri ekialdeko herri horretan. “Ardiki eguna” izenez ezagutzen da ospakizun hau.
Osagaiak
Mondeju zuria egiteko honako osagai hauek behar dira: Ardi-gantza, arrautzak, porruak, pipermina, tipula eta gatza, besteak beste
Motak
Bi mondeju mota daude: bata, zuria, arrautzaz eginikoa; bestea, beltza, ardi odolez eginikoa.
Mondeju zuriaren prestaketa
Hasteko, porruak garbitu eta porruaren zati zuria txiki-txiki egin behar da. Ondoren, tipula moztu edo xehatu eta ardi-gantza gehitu behar zaio. Porrua, tipula eta ardi-gantza moztu ostean, guztia erregosi gatz pixka bat botata.
Hau guztia, hozten denean arrautzekin nahastu behar da eta, nahi izanez gero, pipermina erantsi daiteke.
Azkenik, aurreko osagaiekin ardi hesteak beteko ditugu. Horretarako, inbutu bat erabili daiteke; eta mondejuaren punta soka batez lotuko da.
Jan baino lehen, uretan sartu, honek ez du irakin behar, bestela lehertu egin daitezke. Mondejua, uretan egosten ari denean, labana batekin zulo txiki bat egitea komeni da.
Mondeju beltzaren prestaketa
Arrautza eta barazkirik gabe egiten da: aurrena, ardiaren odola gatzitu eta gero, ardiaren hestean bertan sartzen da. Ondoren, zuriaren prozedura berbera jarraitu behar da. Etxarri Aranatzen, mota horretako odolkiari "tripekia" deitzen zaio.
Bestelakoak
Gipuzkoako baserri askotan, negu garaian, ardia hiltzen zuten txerriaren antzera. Ardia guztiz aprobetxatzeko edo, alde batetik haragia, erraiak, hesteak… banatzen ziren; bestetik, ardi larrua.
Ardiaren hesteak aprobetxatuz eta baratzetan landutako porru eta tipulak erabiliz, mondejuak egiten zituzten.
Mom (telesaila)
Mom (euskaraz "Ama") AEBetako sitcom telesaila bat da. Chuck Lorre eta Eddie Gorodetskyk sortu eta Gemma Bakerrek ekoitzia da. 2013ko irailaren 23tik CBS katean aireratzen da. Anna Faris, Allison Janney, Sadie Calvano, Nate Corddry, Matt L. Jones, French Stewart, Spencer Daniels, Blake Garrett Rosenthal, Mimi Kennedy, Jaime Pressly, Beth Hall eta William Fichtner aktoreek antzezten dute.
Plazebo
Plazeboa, medikuntzan, gaixotasunarekiko inertea den baina gaixoaren ustez sendagarria den substantzia geldo bat da. Plazeboa hartuz gaixoaren sintomak hobetzen direnean, plazebo-efektua gertatu dela esan ohi da. Fenomeno honen azalpen fisiologiko postulatua burmuinaren estimulazioa da: pazienteak plazeboa hartzerakoan pentsatuko du guztiz bere onerako izango dela, eta babestuta sentituko da. Horregatik esan dezakegu substantzia plazeboan sinetsi behar dela psikologikoki eragina izateko, eta horren ondorioz hobekuntzaren bat eragiteko.
Enpresaren ekonomia
Enpresaren ekonomia enpresa aztertzeko ekonomia zientziaren tresnak; kudeaketa, soziologia, etika eta psikologiaren beste tresna zenbaitekin batera, erabiltzen dituen diziplina da, enpresak bere helburuak eraginkortasunez eta ingurunerarekiko orekaz betetzeko helburuarekin.
Plazebo
Bestetik, substantziaren efektua ez da beti berdina izango, hau da, pertsona batzuetan efektu positiboak sortu ditzake, baina beste batzuetan ezer ez. Gainera, nola hartzen den plazeboa, eta nola egiten den tratamendua, oso ondorio desberdinak sortuko ditu; beraz, pertsona batzuei ondo joango zaie modu batean hartuta, eta beste batzuei ez.
Mom (telesaila)
Argumentua
Christy (Anna Faris) ama gazte ezkongabea da, alkoholismoa eta drogekiko adikzioarekin borrokatu ondoren, bizitza berrekitea erabaki, jatetxe batean zerbitzari gisa lanean hasi eta Alkoholiko Anonimoen bileratara joango da. Bere ama Bonnie (Allison Janney) ere drogen eta alkohol adikzioen errekuperazioan dago. Bestalde, Christyk 17 urterekin Violet (Sadie Calvano) alaba izan zuen, era berean, Violet (Sadie Calvano) alaba ere 17 urterekin Luke (Spencer Daniels) mutilagunaz haurdun gelditu da. Christyk gainera, Roscoe (Blake Garrett Rosenthal) seme txikia ere badu, Baxter (Matt L. Jones) senar ohiarekin izana.
Psammophis pulcher
Psammophis pulcher Psammophis generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Plazebo
Hori dela eta, batzuen ustez efektu hau onargarria da; baina beste azterketa batzuek esaten dutenez, efektu plazeboa nahiko abstraktua da, eta beraz, ezin da onartu.
Montecopiolo
Montecopiolo Italiako udalerri bat da. Pesaro eta Urbinoko probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Montecopiolok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Plazebo
Etimologia
Plazebo hitza latinetik datorren aditz bat da. Bere esanahia gustatuko zait da. Eliza katolikoak Bibliatik ateratako terminoa da: Placebo Dominum in regione vivirum (Salmoak 114:9). Plazebo hitzaren esanahia, berez, 'Jainkoari gustatuko natzaio' izan beharko luke; aldiz, Bibliak hurrengoa esaten du: Jainkoaren presentzian ibiliko naiz, bizidunen herrialdean.
Funtzionamendua
-Itxaropena: plazeboa jasotzen duten pazienteek itxaropena dute aurreko esperientzietan eta euren heziketan eta kulturan oinarritutako etorkizuneko erantzunetan. Medikuek dituzten esperantzetan ere badirudi eragina izan dezaketela plazeboaren erantzunetan.
-Baldintzapen klasikoa edo pauloviarra: aurretiko esperientziek tratamenduak eragina izan dezan laguntzen dutenean gertatzen da. Baldintzapen hori prozesu fisiologiko ez-kontzienteak aldatzeko gai dela frogatu da; adibidez, hormonen jariaketa edo erantzun immunea. Baldintzapenak itxaropenari jarraitzea da interpretaziorik zentzudunena; hau da, itxaropena zenbat eta handiagoa izan, orduan eta handiagoa izango da plazebo efektua, eta, potentzialki, etorkizunean handiagoa izango da horri loturiko baldintzapena.
Ez dago plazebo efektu bakar bat, asko baizik, eta bakoitzak bere mekanismoa du, patologiaren eta interbentzio terapeutikoaren arabera.
Plazeboaren erabilera
Plazeboaren erabilera garrantzitsuenetako bat praktika klinikoan saio kliniko kontrolatuena da. Plazeboa probatzen den laborategietan populazioa bi zatitan banatzen da: esperimentu taldea eta kontrol taldea. Farmakoa ona bada, desberdintasun estatistiko handiak behatuko dira bi taldeen artean.
Arazo etikoa
Plazeboa substantzia inerte bat da, baina paziente bati emanez gero (honek inertea denik jakin gabe) ondorio positiboak izaten ahal ditu, hau da, sendatzen edo hobetzen lagundu ahal du. Horregatik, sendagileak uste baldin badu pazienteren bat plazebo batekin sendatu ahal dela beste medikamendu gogorrik erabili gabe, metodo hau erabiliko du. Horretarako, azukrez eta bitaminez egindako pilula bat emango dio; baina ondo gogoetatuz gero, medikuak pazientea erabat engainatuko du. Hau dela-eta, mediku hori pazientearen eskubideen kontra joaten ari da; hala ere, aldi berean laguntzen saiatzen ari da. Honek hainbat eztabaida sortu ditu eta herrialde batzuetan debekatu ere egin dute plazeboa.
Motak eta haien erantzunak
Bi plazebo-mota daude: Puruak eta ez puruak.
Mota horiek erabiliz, bi erantzun-mota jaso ditzakegu.
Bitxikeriak
-Plazebo-efektu mozkortu egiten du, Plazebo bat alkohola dela simulatuz emateak pertsona bat pixka bat mozkortuta sentitzea eragin dezake: zorabiatuta, mingaina ez oso aske eta ondoez txiki batekin. Bada, baita ere, efektuen ondoren biharamun txiki bat izaterik. Baina ez da alkoholik egon tartean.Ikerketa hau ez da txorakeria bat, plazeboa adikzioa tratatzeko erabiltzen baita.
-Plazebo bat dela dakigunean ere funtzionatzen du, hori da atentzio gehien ematen duen gertakarietako bat. Izan ere, plazebo baten aurrean gaudela jakiteak ez du zertan haren ondorioak murriztu. Hala erakutsi dute zientzialariek behin baino gehiagotan, pazienteei plazeboaren aurrean zeudela jakinarazi ondoren emaitzak ezer jasotzen ez zutenenak baino hobeak izaten jarraitu zutenean.
Enpresaren ekonomia
Ekoizpenean soilik zentratutako ikuspuntuak alde batera utzita, ikuspegi zabalagoa barne hartzen duen pentsamoldeak sortu dira, besteak beste ikuspegi administratiboa. Honek antolaketa eta administrazio zientzietan du jatorria eta izaera kooperatibodun erakunde mota zehaztzat hartzen du enpresa.
Plazebo
Bitxikeriak
-Bai, plazebo kirurgia ere badago, kasu batzuetan, ebakuntza faltsu batek izan dezakeen eragina frogatu da. Hori positiboa izan daiteke jatorri neurologikoa duten gaixotasun batzuen tratamenduaren aurrean. Ematen duena baino eraginkorrago agertu dira.
Enpresaren ekonomia
Beraz, pentsamendu lerro zehatzetan barneratu gabe, esan daiteke baliabide urrien esleipen eraginkorra aztertzen duen zientzia dela ekonomia, eta enpresa, berriz, faktore ekonomiakoak eraginkorki antolatzen dituen erakundea, merkatuaren premiak asetzeko produktu eta zerbitzuak produzitu eta finkatutako helburuak lortzeko helburua duena. Horretarako, erabaki unitate moduan eratzen da, hau da, zentro koordinatu sistema edo zuzendaritza eta plangintza unitate gisa.
Enpresaren ekonomia elementuak
Enpresa sistema bat da eta elementu multzo batez osatuta dago, helburu orokor bat lortu nahian; bere artean elkar lotuta dauden azpisistemek osatzen dutena:
Enpresaren politika ekonomikoa
Hau da, Enpresaren politika ekonomikoak produkzio-unitatearen prozesu ekonomikoaren konfigurazioaz eta zuzendaritzaz arduratzen da, eta honako hauek finkatzen ditu:
Enpresa ekonomiaren historia
Enpresaren Historia Ekonomikoaren ibilbide akademikoa diziplina independente gisa 1920ko hamarkadan hasi bazen ere, bere sustraiak eta aurrekariak XIX. mendekoak dira. Enpresa baten lehen monografia historikoa 1825ean argitaratu zen, Saxoniako Lauchhammer Siderurgiaren mendeurrena ospatzeko. Hala ere, ekoizpen-unitateekiko interesa, protagonista historiko gisa, XIX. mendearen amaierako eta XX. mendearen hasierako bi eskolekin lotuta dago. Bata Ingalaterrako (Toynbee, Hobson edo Webb ondarea) eta Estatu Batuetako (Thorstein Veblen bezala) ekonomi historialarien «enpresaren aurkako» tradizioa da, zeinaren Theory of Business Enterprise-k (1904) enpresariaren irudia «bere helburuetarako teknologia industrialaren zirrikitu guztiak ustiatzeko prest dagoen zeken gaizto» batekin identifikatzen baitu.
1960ko hamarkadatik aurrera, diziplinak bere enfasia eta ikuspegia aldatu zituen «enpresen historiaren» ikuspegi batetik «enpresak historian» izenera. Chandlerren hitzetan, enpresaren historia ekonomikoak «kasu espezifikoen historia deskribatzailea idazteari utzi zion eta historia instituzional konparatua idazten hasi zen, kontzeptu eta orokortze ez-historikoak sortzeko gaitasunarekin». Hala ere, trantsizio hau ez zen erraza izan. Enpresen sistemarekin pozik ez egotearen ondorioz, enpresako historialari ekonomikoek laguntza bilatu zuten beste gizarte-zientzia batzuetan. Chandlerren arabera, berrogeita hamarreko hamarkadan boladan zegoen teoria ekonomikoa gehiegi bideratuta zegoen Keynesianismora eta teknika ekonometrikoetara, enpresaren arazo historikoei arreta jartzeko. Ekonomisten eta enpresako historialarien arteko lotura emankorragoa izan zen Lehen Mundu Gerraren ondoren, Wesley Mitchell, F. W. Taussig edo John Commons berak enpresaren historialari ekonomikoari trenbideei, muga-zergei, sindikatuei, bankuei edo finantza-tresnei buruzko lanak eskaini zizkionean. Hala ere, Bigarren Mundu Gerraren ondoren, analisi ekonomiko instituzionalaren eta enpresaren historia ekonomikoaren arteko birkonexioak ekonomialari belaunaldi bat gehiago espero behar zuen.
Historialari guztiek bezala, enpresako historialari ekonomiko “berriek” interesa zuten denboran zehar aldatzeko. Hala ere, aldaketaren azterketara egindako hurbilketa eta kasuen metodoa funtsean desberdinak ziren. Aldaketa noiz eta non gertatu zen ez ezik, aldaketa nola eta zergatik gertatu zen ere aurkitzea zuen helburu. Azken batean, enpresaren Historia Ekonomikoaren esparruari orain arte izan duena baino sintesi eta analisi gehiago ematea zen kontua. Horrek, ordea, metodoaren bi aldaketa estrategiko zekartzan: alde batetik hurbilketa konparatua zen, eta beste alde batetik teoria ekonomikoaren aplikazio esplizitua.
Azkenik, Chandlerren aspaldiko asmoa, analisi ekonomiko instituzionala enpresaren historia ekonomikoarekin biltzea posible izan da Ekonomia Instituzional Berriaren aurrerapen teorikoak aintzat hartzea. Ekonomialari historiko askok ahaleginak egin dituzte enpresa birbanaketa-prozesuen azalpenetan sartzeko, eta, horren ondorioz, monopolioen, enpresa publikoen, enpresa-lobby-en prestakuntzaren, errenten bilaketaren eta estatu-erregulazioaren azterketa historikoa egin dute. Jonathan Pincusek hasitako tradizioari Forrest Capiek, Bennet D. Backek, Edward John Rayk, Stephen B. Webbek, Thomas Owenek eta Frank J. Coppak jarraitu diote, beste askoren artean, Historia ekonomikoa eta antolaketa industriala eta ekonomia politikoa uztartzeko ahaleginean, eta eskura jartzen du enpresak industrializazioan eta hazkundean duen papera aztertzeko esparru egokia. Ikuspegi berri horrekin, enpresaren historia ekonomikoa berriro ere lotuta geratu da gizartearen eta politikaren bilakaeraren esparru orokorrarekin.
Horrela, enpresen azterketa historikoak, enpresaren barne-antolamenduan izandako aldaketez gain, alderdi orokorragoetan duen eraginaz ere arduratzen dira orain, hala nola estatuak ekonomian duen presentziaz edo industrializazio nazionaleko prozesuez. Horrela, Enpresaren Historia ekonomiko berria Hermán Kroosek adierazitako aspaldiko asmoari lotuta dago, hiru hamarkadatan.
Henri Cornet
Henri Jardy, Henry Cornet deitua (Desvres, 1884ko abuztuak 4-Prunay-le-Gillon, 1941eko martxoak 18) XX. mende hasierako txirrindulari bat izan zen, 1904ko Frantziako Tourra irabazi zuena, 20 urte betetzear zegoela.
Hobi komun
Hobi komuna da gorpuak, arrazoi desberdinen ondorioz direla eta, masiboki eta identifikatu gabe lurperatuak dauden hilobia. Gizateriaren historian ohikoa izan bi pertsona baino gehiago elkarrekin lurperatzea.
Kasu ezagun batzuk
Aipatutakoak aparte izan dira beste kasu ezagunak:
Hobi komunak Euskal Herrian
Hona hemen gurean aurkitutako batzuk, guztiak Gerra Zibilaren eta Frankismoaren eraginez sortuak.
.an
.an Holandarren Antillei dagokien herrialdeentzako goi mailako domeinua da. Holandarren Antilletako Unibertsitateak kudeatzen du.
Henri Cornet
Palmaresa
1904
1906
Homer Glen (Illinois)
Homer Glen  Illinoiseko herri bat da. Will konderrian kokatua dago. 2010ean 24,220 biztanle zituen, 57.43 kilometro koadrotan banatuta.
Plazebo
Bitxikeriak
-Animaliek ere plazebo efektua sentitzen dute, sasizientzien defendatzaileek defendatzen duten argudio nagusietako bat. Izan ere, animaliak lehenago sendatzen dira sendabide zentzugabeak baina afektiboak direnean uste dutenean. Horren arrazoia, pertsonaren pertzepzioa da, normalean sendatze goiztiarraren sintomatzat hartzen baititu seinaleak.
Pastel bete
Pastel betea labean egindako plater mota bat da, pasta ontzi batean sartu eta sukaldaritzako tradizio anglosaxoiko osagai gozo edo gazien nahasketa batekin betetzen dena. Ohiko janaria da Erresuma Batua, Estatu Batuak, Australia, Irlanda, Zeelanda Berria, etab. Pastel bete gozoak frutaz (sagar-tarta batean bezala), fruitu lehorrez, azukre beltzez edo barazki gozatuz bete daitezke. Gaziak haragia, atuna (enpanadak bezala), arrautzak eta gazta (quiche) edo haragi eta barazkien nahasketa batez bete daitezke.
Produktuaren masa zer motatakoa den definitzen duen elementua da. Pastel beteak pastel-oinarri bat du, egoste-platera estali eta betegarria gainean jartzen da, baina irekita uzten da. Goiko azaleko pastel batek plateraren hondoan du betegarria, eta labean sartu aurretik estaltzen da. Ore hautsia bere baserako erabili ohi da, baina beste asko erabil daitezke, hala nola galletak edo patata-purea.
Plazebo
Bitxikeriak
-Plazebo-pilularen koloreak garrantzia du, gizakiok animalia bisualak gara nagusiki. Pilulak kolorearen arabera bere efektua eragiteko duen modua hain ondo ez dakigun arren, aspaldidanik aztertzen den gaia da. Baina, koloreak janariari buruz dugun pertzepzioan eragin sakona badu, nola ez du  plazeboan eraginik izango.
-Kulturak plazeboari ere eragiten dio. Bai, ez dira begi onez ikusten eta ez dute ondorio bera plazeboak toki guztietan. Injektatu ahala, pastillan edo disoluzioan, koloreak edo dosiak eraginkortasuna aldatzen da biztanleriaren arabera. Hau da, plazebo efektua tokiarekin tratatzen duen gaixotasunean ere aldatzen da. Horregatik bideratzen da hainbeste diru eta ahalegin magikoa dirudien efektu bat ulertzeko, baina, egia esan, efektu naturala eta komuna da.
Aure (Ardenak)
Aure Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aure udalerrian erroldatutako biztanleak 62 ziren. Familiak 30 ziren, horien artean 10 pertsona bakarrekoak ziren (5 bakarrik bizi ziren gizonak eta 5 bakarrik bizi ziren emakumeak), 10 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 10 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 33 etxebizitza zeuden, 28 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 33etxeak ziren. 28 etxebizitza nagusietatik 23 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek hiru gela zituen, 4 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 19 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 33 ziren, horien artean 26 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 26 pertsona aktiboetatik 22 lanean zeuden (15 gizon eta 7 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 emakume eta 4 emakume). 7 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 2 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Aure udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.224 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montefelcino
Montefelcino Italiako udalerri bat da. Pesaro eta Urbinoko probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Montefelcinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
NGC 5182
NGC 5182 galaxia bat da, Hydra konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Kaju poni
Kaju ponia edo Djamonský Ponia Indonesiako bertako zaldi arraza bat da. Bere tamaina zein ezaugarriengatik ponien sailkapen taldean sartzen da.
Oso arraza ezezaguna da, eta informazio gutxi dago berari buruz. Dirudienez txinatarrek ekarritako mongoliar zaldiak dira bere arbasoak, eta bereziki Sumatran hedatzen da .Gero europearrek ekarritako zaldiekin nahastu ziren. Indonesako poni multzon sartzen da eta haietatik txikiena da.
Indonesiako beste hainbat poni arraza
Indonesian badira zortzi bertako poni arraza. Zalantzarik gabe uhartedian haibeste uharte izateak, irlen artean poni arraza ezberdinen garapena bultzatu du. Indonesiako poni arrazak honakoak dira: Batak ponia, Gayoe, Sandalwood ponia, Deli ponia, Baliko zaldia, Javako ponia, Timordar ponia, eta Sumba eta Sumbawa poniak.
Panoptiko
Panoptikoa Jeremy Bentham filosofo utilitaristak XVIII. mendea ren amaieran diseinatutako eraikin instituzional mota bat da. Eraikuntza hau testuinguru industrialari lotuta asmatu bazen ere, utilitaristak espetxe gisa eta oro har zigor-etxe gisa zuen indarrean jarri zuen arreta.
Arkitektura mota honen asmoa espetxe bateko preso guztiak segurtasun zaindari bakar batek ikustea da, presoek zelatatuak izaten ari diren edo ez jakin gabe. Benthamen apustua ustezko kontrolaren eraginkortasunean datza. Azkenean, nahiz eta fisikoki ezinezkoa izan zaindari bakarrak preso guztiak batera behatzea, presoak ez daki noiz dagoen “begia” berari so eta, badaezpada, ez du jarrera desegokirik izango; uneoro zelatatua balitz bezala jokatzeko motibatua egongo litzateke.
Jatorria
Nahiz eta Jeremy Bentham lotu panoptikoa kontzeptuarekin, esan daiteke asmakizuna bere anaia Samuel Bentham ena dela.
Panoptikoaren kontzeptua Kritxev-en, Errusian sortu zen.
1780an Samuel Bentham, Jeremy Benthamen anaia, Errusiara joan zen eta urte askotan Potemkin Printzearentzat egin zuen lan. 1784an Printzeak Kritxev-en zeukan etxaldera iritsi zen eta bertan honen gainbegiraketa orokorra hartu zuen bere gain. Garai honetan, bere lana erraztearren, asmatuko du Samuel Bentham ingeniariak Panoptikoa. Bi urte beranduago, 1786an, bere anaia bisitatzen ari zelarik,  izugarri gustatu zitzaion Panoptikoaren ideia Jeremy Benthami, bereziki Ikuskapen-Etxe honek espetxe izateko zeukan balioa antzeman zuen (hasiera-hasieratik eraikuntza helburu ugaritarako moldagarri izateko moduan irudikatu arren). Gainera, momentu horretan botere monarkikoak zigorra krudelkeria eta publikotasunean oinarritzen zuen. Horrela, XVIII.mendean, kartzelaren funtzioa ez zen gaur ezagutzen duguna, heriotza zigorraren zain egoteko zaintza toki bat zen. Hala ere, zigor moduan ere erabili ohi zen, esaterako, jendea erabat pilatuta zegoen eta ez zen sexu banaketarik egoten ezta gaixo eta osasuntsuen artean ere. Honen aurrean, eta Frantziako Iraultzaren testuinguruan, eskubide indibidualak aldarrikatuko zituzten lehen ahotsekin batera espetxearen egoera hobetu beharra defendatzen dutenen ahotsak entzuten hasi ziren. Besteak beste, momentuko kartzelaren kostu politiko eta ekonomikoa eta espetxeetan gertatzen denaren gaineko ikuskapen eza salatuko ziren.
Testuinguru honetan aurkeztu zuen Jeremy Benthamek Panoptikoaren proiektua, kostu gutxiagoko eta espetxeetan gertatzen denaren gaineko ikuskapena ahalbidetzen duen proiektua, azkenean, Benthamen ikuskapen-printzipioa panoptiko espetxeko presoei ez ezik, zuzendariari ere aplikatzen baizitzaion.
Gauzak horrela, Jeremy Benthamek hogeita bat “Gutun Panoptikoen” bilduma idatzi zuen eta Londres en zen bere aita Jeremiah Benthami bidali zion, hauek argitaratzeko argibidearekin batera. Hala ere, aitak ez zuen argitalpena onartu, ezta Benthamen lagun George Wilsonek ere.
1788an Jeremy Bentham Londresera itzuliko da eta bi urte beranduago berdina egin zuen anaiak. Horrela, biek urte asko pasako dituzte elkarrekin panoptikoari buruzko teoria garatzen.
1790ean Gutun Panoptikoa argitaratzeko aukera sortu zitzaien Sir. John Parnell irlandar Ogasun ministroaren eskutik. Azken honek eskatuta, Benthamek Gutunak moldatu egin zituen argitaratu ahal izateko. Horrela, zehaztapenak egiten hasiz, idatzia asko luzatu zuen utilitaristak eta 1791n argitaratu ziren Gutunak Dublinen eta Londresen. Urte honetan ere, Bentham, frantziarrei hurbildu zitzaien bere eskema Panoptikoarekin, Dumont ek prestatutako itzulpenarekin. Hala ere, Paris en Panoptiko bat eraikitzeko planak ezerezean geratu ziren.
Beranduago, 1796an Samuel Bentham bi anaiek hasiko duten lanetik baztertzen joan zen. Hala ere, Jeremy Benthamek proiektuan lan egiten jarraitu zuen eta bere denboraren zati handi bat eta ia bere ondasun pertsonal guztia eman zuen espetxe panoptikoen eraikuntzaren sustapenean. Urte luzetako zailtasunen ondoren, Britainiar Parlamentua ren akordioa lortu zuen. Proiektua, ordea, 1811n bertan behera utzi zen, erregea lurra erostearen aurka agertu baitzen.
Ikusi dugunez, Benthamen hausnarketa zigor-zuzenbideari eta itxialdiaren zentzuari buruzko pentsamendu-koadroak berritzen ari den une batean gertatu zen lan hauekin batera: Jonas Hanwayren Solitude in Imprisonment (1776), gizabanakoen kartzelako isolamendua defendatzen duena; John Howarden The State of the Prisons in England and Wales (1777), presoak eraldatzeko baliabideak izateko espetxeen erreforma proposatzen duena; eta Cesare Beccariaren Des délits et des peines (1764) tratatuarekin.
Eraikuntza
Jeremy Benthamen arabera, panoptikoak, zigor-etxe batek batak bestearen barruan bat egingo duten egitura zirkularreko bi eraikin izan beharko ditu. Presoen gelaxkek (leotzen antzera irekitakoak) sei solairuko zirkunferentziaren eraikina inguratuko dute eta solairu bakoitzeko galeria batek ezarriko du komunikazioa espetxe osoan.
Eraikinaren erdigunean hiru solairuko dorre bat (ikuskatzailearen gela) egongo da eta solairu bakoitzak bi leotz-lerro zainduko ditu. Gainera, dorre hau pertsianaz estalitako galeria batek inguratuko du, presoek ikuskatzailea ikus ez dezaten.
Ikuskaritza-dorretik leotz bakoitzera latorrizko hodi batzuk ipiniko dira, ikuskatzaileak mugitu gabe presoei aginduak eman ahal izateko. Bestalde, garrantzitsua da dorreak leotzetatik bananduko duen hutsune bat edukitzea, ikuskatzailea presoetatik babesteko.
Oinarrizko abantailak
Plan honen abantaila nagusia aipatu dugu jada: etengabe ikuskatzaile baten zaintzapean dagoenak gaizki jokatzeko ahalmena eta, orobat, maltzurkeriatan pentsatzeko gogoa galtzen du.
Baina baditu kontuan hartzeko zeharkako abantailak ere. Esaterako, azpi-ikuskatzaileak eta oro har, enplegatuak, presoak dauden egoera berean ipintzen ditu. Honela, presoak ez ditu egiten zaizkion irainak edo zigor injustuak pairatu beharrik, ez dago azpikoen tirania gertatzerik. Beste alde batetik, presoek ere ezingo dituzte beren zaintzaileak gaizki tratatu. Azkenean, presoek eta zaintzaileek elkarren aurka egiten dituzten okerrak aurreikusiz, zigorrak gutxituko dira.
Aurrekoaz gain, Panoptikoaren printzipioak asko erraztuko du epaileen lana. Normalean, epaile bakarrak banan-banan ikusi behar izaten zituen  presoak. Eredu honekin aldiz, epaileak espetxean sartzearekin soilik bistan edukiko ditu preso guztiak.
Bestalde, bisitariek nazka sentitu ohi dute egoitzetako zikinkeriagatik; gainera, gero eta bisitari gehiago izan, presoek ihes egiteko arrisku handiagoa dago. Eta Panoptikoan ez legoke ez nazkarik ez arriskurik.
Gainera, askotan, espetxea bisitatzen duen magistratuari gauzen benetako egoera ezkutatu egiten zaio. Panoptikoan aldiz, espetxean sartu orduko dena du begi bistan, ezin zaio ezer ezkutatu.
Eta amaitzeko, badira ere espetxera sartzen diren “kuxkuxeroak”, presoen senitartekoak, lagunak… Publiko zabal honek zigor-etxeetako nagusiak ikuskatuko ditu eta bide batez, eraikin guztiak perfekzionatuko ditu.
Zehaztasunak
Panoptikoaren proiektua aurrera eramateko behar-beharrezkoak diren hainbat zehaztapen aurkeztu zituen Benthamek:
1.Nahitaezkoa da egoitzan dauden presoen altxamenduetatik eta kanpoko erasoetatik babesteko segurtasun-neurriak bermatzea. Utilitaristaren arabera, barrukoen segurtasuna erabat ezarria legoke jada eraikinaren diseinu eta administrazioagatik. Baina kanpo segurtasuna ere garrantzitsua da. Horretarako, nahikoa izango da espetxearen inguruan gotorleku antzeko bat eraikitzea. Gainera, Panoptikoaren sarbidearen parean harresi bat eraikiko da, espetxearen aurkako eraso baten aurrean, parte-hartzen ez dutenak babestu ahal izateko.
2.Igandetan, ikuskaritza-dorrea kapera bilakatuko da. Espetxea eredugarri izatera zuzenduta dagoenez, kapera publikoak izugarrizko garrantzia dauka.
3.Garrantzitsua da gainera, Panoptikoa eraikitzeko materialak ondo hautatzea suteak ekiditeko eta seguratasuna bermatzeko. Bereziki altzairua erabiliko da; zura, berriz, inoiz ez. Leotzetako lur-zolak, harrizkoak edo adreilu zkoak badira, igeltsu geruza batez estaliko dira.
4.Benthamen Panoptikoan, leihoak ugariak izango dira, bai presoari zor zaion begiruneagatik baita garbitasun osasun eta ekonomiagatik ere.
5.Presoak ez du hotza pasatzea eta aire zikina arnastu beharrik. Hau ekiditeko, beroa alde batera eta bestera garraiatuko lukeen eta airea etengabe berrituko lukeen hoditeria bat eraikiko litzateke.
José Sazatornil
José Sazatornil (Bartzelona, 1925eko abuztuaren 13a - Madril, 2015eko uztailaren 23a), ezizenez Saza deitua, zinema eta antzerki aktore katalana izan zen. 114 filmetan lan egin zuen, hala nola Luis García Berlangaren El verdugo (1963), La escopeta nacional (1978) eta Todos a la cárcel (1993), José Luis Cuerdaren Amanece, que no es poco (1989), eta Mario Camusen La Colmena-n (1982). 1988an Taldeko aktore onenaren Goya Saria eman zioten, Antonio Mercerok zuzendutako Espérame en el cielo filmagatik.
Panoptiko
Zehaztasunak
6. …
Administrazioa
Administrazioaren inguruko iritziak bateratzea ez da batere erraza; batzuk ahaztu egiten dute presoa izaki sentibera dela, beste batzuk berriz, ez dute ikusi nahi preso horien egoera zigortuarena dela. Eta askok zigor-etxeetako diziplina-neurrien gizatasun eza aldarrikatzen dute.
The Wind That Shakes the Barley (filma)
The Wind That Shakes the Barley (euskaraz Garagarra astintzen Duen Haizea) Irlandar Independentzia Gerra (1919-1921) eta Irlandako Gerra Zibilari (1922-1923) buruzko 2006ko Ken Loach zuzendariaren filma da. Filma burutu aurretik, denbora luzez Loachen laguntzailea den Paul Lavertyk idatzia izan zen. Irlandako historiako drama honek Cork konderriko anai batzuen istorioa azaltzen digu, anai hauek euren bizitzako gertakizun batzuen ostean Irlandako independentzia lortu eta Erresuma Batuaren aurka borrokatu asmoz Irlandako Armada Errepublikarraren kide bilakatuko dira, pertsonaia hauek Cillian Murphy eta Pádraic Delaney aktoreek antzezten dituzte.
Panoptiko
Administrazioa
Espetxeek nahitaez bete behar dituzten neurriak hauek dira: zigortuz krimenen imitazioa ekiditea, presoen osasuna eta txukuntasuna mantentzea, ihes ez egiteko oztopoak ipintzea, agindu egokiak ematea,…
Oinarrizko neurri hauek betetzeko plan askok huts egin dute, baina ordura arte egin diren akatsak saihesteko Benthamek hiru neurri edo arau proposatuko ditu:
The Wind That Shakes the Barley (filma)
Izenburua izen bereko "The Wind That Shakes the Barley" irlandar abesti herrikoiaren izendapenetik bereganatzen du.
Panoptiko
Sexu banaketa
Gizonezkoak eta emakumezkoak banatzeko bi Panoptiko eraikitzea idealena izango bazen ere, ekonomikoki ez zen erabaki hoberena izango. Izan ere, emakumezkoak presoen herena baino ez dute osatzen, ondorioz, bi Panoptikoen artean izugarrizko desoreka egongo litzateke.
Klase eta konpainia banaketa
Espetxeen inguruan egon diren zailtasunen artean handiena bertako presoen banaketa da. Ohikoena izan da, preso guztiak nahasita, elkarrekin biltzea: hiltzaileak, lapurrak, zordunak… Baina, neurri horrek, osasunaz gain, presoen bihotz-arimak ere suntsitzen ditu.
Egoera horretatik libratzeko, pentsa daiteke neurri egokiena presoak bakardade erabatekoan uztea dela. Baina hau, luzaroan aplikatuz gero, justiziaren eta gizatasunaren aurkakoa da. Gainera, arrazoi ekonomikoengatik ere baztertu daiteke aukera hau.
Azkenean, presoak behar bezala banatzeko egokiena leotz bakoitzean hiru edo lau preso sartzea izango litzateke, elkarren arteko asimilazio antzeko bat bilatzeko. Horretarako, preso bakoitzaren izaera eta adina kontutan hartu beharko dira.
Hala ere, pentsa daiteke, maltzurra den bat are maltzurragoa bilakatu daitekeela aurrekoagatik. Baina hau gertatzea ia ezinezkoa da, presoak elkarrekin nahasteko ezaugarri batzuk kontuan hartu behar direlako: klase-jatorria, adina, egindako krimen-gradua, borondate on eta damurako nahia. Horrela, gatazkak saihesteaz gain, talde txikitan bildutako presoen artean adiskidetasuna bultzatuko da eta harreman zintzoek presoen ohitura txarrak bide onera zuzenduko dituzte.
Hori bai, presoen artean odolzaleren bat balego, erabateko bakardadean utziaz zigortuko litzaioke bere okerraz jabetu arte.
Egin beharreko lanak
Denboraren enpleguari dagokionez, lanak lagunduko die presoei beren zorigaitzetik ateratzen eta bidea emango die ongi bizi ahal izateko. Enpresaburuak erabakiko du presoek zer lan egin behar duten. Hala ere, ez da komeni presoak lan gogorrak egitera behartzea; espetxeetako izua ez du lanak eragin behar. Bestalde, Panoptikoan, otorduetako hutsarteak kenduta, egin beharreko lanak egun osoan luzatuko dira. Eta lan desberdinak tartekatzea gomendagarria da.
Elikaduraren inguruan
Elikadurari dagokionez, denei janari kopuru bera ematea akatsa da. Bakoitzaren beharren arabera elikatzea da justuena. Bestalde, komeni da presoei askotariko janaria ematea (astean bitan haragia…). Hala ere, presoei eman beharreko janaria ahalik eta merkeena izan behar da, ez baita justua presoak klase pobreenetakoak baino hobeto tratatzea. Gainera, egindako lanen emaitzetatik elikagaiak erostea utziko zaie presoei.
Jantzien inguruan
Jantziei dagokionez, beharrezkoa da, osasun- eta txukuntasun-arauak jarraituz, arrazoi ekonomikoetara makurtzea. Eta hauen janzkera duingarria izan arren, umilazio zantzuak izatea beharrezkoa da; adibidez, alkandoren mauken proportzioak desberdinak izatea.
Garbitasunaren eta osasunaren inguruan
Garbitasun- eta osasun-arauak betearaztea oso lagungarria da espetxeeen industria onerako.
Gauzak horrela, presoak ongi garbitu ondoren bilduko dira leotzetan, Horren aurretik, gainera, komeni da zeremonia moduko bat egitea presoen arima hunkitzeko.
Bestalde, soineko lotsagarriak emango zaizkie presoei, hori bai, zuriak eta tindatu gabeak, eta burua soil-soil utziko zaie. Eta esaten zaien egunetan aldatu beharko dituzte jantziak.
Begirune hauek guztiak, garbitasunaz gain, espetxeen ospe txarra baztertzeko balioko dute. Gainera, garbitasun ezak nagikeria dakar, eta horrek presoen lanetan eragiten du, ondorioz oso garrantzitsua da arau hauek betetzea.
Heziketaren eta igandeen inguruan
Irakurketa, idazketa eta aritmetika pertsona guztien onurarako dira. Horregatik, betebehar bat da ikasteko beharra duenari heziketa bat eskaintzea, horrela, gizartera itzultzean probetxuzko pertsona izango da. Besteen artean marrazketa, diseinua, musika… eskainiko dira.
Bestalde, igandeetan denbora libre asko dagoenez, heziketa moral eta erlijiosoa eskainiko zaie presoei.
Espetxetik irteten diren presoei helarazi beharreko horniduren inguruan
Esandako guztia betez, badirudi presoa prest egongo litzatekeela kondena bete ondoren gizartera itzultzeko.
Aukera ezberdinak daude presoa birgizarteratze ko: batetik, armada n sartu daiteke, obeditzera ohituta dago eta; bestetik, nazioaren kolonia batera joan daiteke, bizi berri bat sortu dezan; eta azkenik, beste aukera da, soldatapeko tutore bat egokitzea.
Hala ere, gerta daiteke egoera guzti hauek bete ezin izatea. Kasu horretan, egoitza subsidiario bat gehituko zaio Panoptiko nagusiari, eta preso ohiek, ofizial, langile eta ikuskatzaileek adina eskubide edukiko dituzte.
Kritika eta erabilera metafora gisa
1965ean, Shirley Robin Letwin historialari kontserbadoreak gizarte-plangintzaren aldeko ikuskera arakatu zuen. Argudiatu zuen Benthamen tramankulu gogokoena, espetxe panoptikoa, hain eraginkortasun izugarriko gailu bat zela, non ez baitzion lekurik uzten gizadiari. Benthami botere neurrigabearen arriskuak ahaztea leporatu zion, eta "erreformarako bere suhartasunean, Benthamek beldurra zuenerako bidea prestatu" zuela argudiatu zuen.
Azken pentsalari libertarioak Benthamen filosofia osoak estatu totalitario entzako bidea erraztu zuela pentsatzen hasi ziren. 1960ko hamarkadaren amaieran, Gertrude Himmelfarb historialari estatubatuarra, 1965ean The Haunted House of Jeremy Bentham argitaratu zuena, abangoardian egon zen Benthamen zaintza-mekanismoa zapalkuntza eta kontrol sozialerako tresna gisa deskribatzean. David John Manning ek The Mind of Jeremy Bentham argitaratu zuen 1986an eta bertan arrazoitu zuen Bentham-ek ezegonkortasunari zion beldurrak gizarte-ingeniaritza gupidagabea eta desbideratuekiko pribatutasunik edo tolerantziarik gabeko gizarte baten alde egitera eraman zuela. 1970eko hamarkadaren erdialdean, Jacques-Alain Miller psikoanalista frantsesak eta Michel Foucaultek filosofo frantsesak panoptikoan jarri zuten arreta. 1975ean, Foucaultek panoptikoa erabili zuen gizarte diziplina modernoaren metafora gisa Surveiller et punir : Naissance de la prison (Diziplina eta zigorra: Kartzelaren jaiotza) lanean. Diziplina-gizartea XVIII.mendean sortu zela eta diziplina giza konplexutasunen antolamendua bermatzeko teknikak direla argudiatu zuen, azken helburua sisteman otzantasuna eta erabilgarritasuna dutela. Foucaultek arkitektura panoptikoarekin lehen aldiz XVIII. mendearen bigarren erdian egin zuen topo medikuntza klinikoaren eta ospitale-arkitekturaren jatorriak aztertu zituenean. Diziplinak erregeen gizarte aurremodernoa ordezkatu zuela esan zuen, eta panoptikoa ez zela eraikin gisa ulertu behar, botere-mekanismo eta teknologia politikoko diagrama gisa baizik.
Foucaultek argudiatu zuen diziplinak jada gainditu zuela teknologia-atalasea XVIII. mendearen amaieran, behatu eta ezagutzak metatzeko eskubidea espetxetik ospitale, eskola eta, ondoren, fabrik etara zabaldu zenean. Analisi historikoan, Foucaultek arrazoitu zuen exekuzio publikoen desagerpenarekin zigor gisa mina gradualki ezabatua izan zela arrazoiaren bidez gobernatutako gizarte batean. 1970eko hamarkadako espetxe modernoa, bere teknologia zuzentzailearekin, estatuaren botere juridiko aldakorretan errotu zen. Gorputz-zigorren onarpena gutxitzen zen arren, estatuak zigor metodo sotilagoak administratzeko eskubidea lortu zuen, hala nola behatzea. Henri Lefebvre soziologo frantsesak espetxe panoptikoaren hiri-espazioa eta interpretazio foucaultiarra aztertu zituen, espazialtasuna fenomeno soziala dela ondorioztatuz. Lefebvre k esan zuen arkitektura panoptikoaren, pertsonen eta objektuen arteko harremana baino ez dela. Hiri-azterketetan, Marc Schuilenburg bezalako akademikoek orain argudiatzen dute autokontzientzia desberdina sortzen dela hiri-eremu batean bizi diren gizakien artean.
1984an, Michael Radford ek nazioarteko arreta irabazi zuen Nineteen Eighty-Four filmean eszenaratu zuen panoptiko zinematografikoagatik. Nineteen Eighty-Four (1949) zaintza-narratiba historikoko telepantailetatik George Orwell-ek esan zuen: "Jakina, ez zegoen jakiterik une jakin batean ikuskatua izaten ari ote zinen... bizi egin behar zenuen... egin zenuen soinu bakoitza entzuna izan zelako ustean, eta, iluntasunean izan ezik, mugimendu bakoitza aztertua". Radforden filmean, telepantailak bi norabidekoak ziren, eta gero eta telepantaila gailu gehiago zegoen mundu batean, Ozeania ko herritarrak uste baino gehiago zelatatuak izaten ziren. The Electronic Eye: The Rise of Surveillance Society-n (1994), David Lyon soziologoa k ondorioztatu zuen: "Metafora edo eredu indibidual bakar bat ere ez da egokia zaintza garaikiderako funtsezkoa dena laburbiltzeko, baina arrasto garrantzitsuak daude Nineteen Eighty-Four eta Bentham-en panoptikoan".
Gilles Deleuze filosofo frantsesak, 1990eko Postscript on the Societies of Control saiakerarekin, zaintza-azterketen eremu sortu berriari forma eman zion. Deleuzek argudiatu zuen kontrol-gizartea diziplina-gizartea ordezkatzen ari dela. Panoptikoari dagokionez, Deleuzek argudiatu zuen "esparruak moldeak direla... baina kontrolak modulazio bat dira". Honek ikusi zuen teknologiak aukera eman zuela esparru fisikoak, hala nola eskolak, lantegiak, espetxeak eta bulego-eraikinak, autogobernu-makina batek ordezka zitzan. Makina horrek zaintza zabaldu zuen ekoizpena eta kontsumoa administratzeko bilaketa batean. Informazioa kontrol-gizartean dabil, produktuak ekonomia modernoan bezala, eta zaintza-objektu esanguratsuak bilatzen dira etorkizuneko eskarien, beharren eta arriskuen profil prospektiboak eta irudi simulatuak egin ahala.
Ad crumenam argudioa
Ad crumenam argudioa (latinezko crumena, ae 'diruarentzako patrika, dirua') zerbait proposatzen duena aberatsa delako zerbait egia dela ondorioztatzean duen falazia mota bat da. Egitura hau du:
Panoptiko
Kritika eta erabilera metafora gisa
1997an, Thomas Mathiesen ek, era berean, panoptikoaren metaforaren Faucault-en erabilera zabaldu zuen komunikabide ek gizartean duten eragina aztertzean. Komunikabide masiboek, hala nola telebista irekiak, pertsona askori beren etxeetatik batzuk ikusteko eta erreportarien eta ospetsuen bizitza ikusteko gaitasuna eman ziotela argudiatu zuen. Horrela, komunikabideek ikusleen gizarte bihurtu dute diziplinaren gizartea. 1998ko The Truman Show zientzia fikziozko film satirikoan, protagonistak ihes egiten dio OmniCam Ecosphereri, berak jakin gabe, bere bizitza eguneko 24 orduetan eta mundu osoan transmititzen duen telebista-reality show ari. Baina 2002an Peter Weibel ek adierazi zuen entretenimenduaren industriak ez duela panoptikoa mehatxutzat edo zigortzat hartzen, baizik eta "dibertimendu, askapen eta plazertzat". Endemol Entertainment-en Gran Hermano telebista-saioei dagokienez, non pertsona talde bat edukiontzi-estudio batean bizi den eta etengabe grabatzen uzten den, Weibelek argudiatu zuen panoptikoak "boterearen plazerra, sadismoaren plazerra, voyerismoa, exhibizionismoa, eskopofilia eta nartzisismoa" eskaintzen dizkiela masei. 2006an, Shoreditch TV Londresko Shoreditcheko egoiliarrentzat eskuragarri egon zen, zuzeneko CCTV ko irudiak ikusi ahal izateko. Zerbitzuak aukera ematen zien egoiliarrei "gertatzen ari zena ikusteko, trafikoa egiaztatzeko eta delinkuentziari adi egoteko".
Ad crumenam argudioa
Falazia honek oso ohikoa da artearen, filmen, bideojokoen edo musikaren kritiketan, adibidez: "X produktua kritikatu dezakezu, baina milioiak sortzen ditu, beraz merituren bat izango du".
Kontrako falazia argumento ad lazarum da.
Panoptiko
Kritika eta erabilera metafora gisa
2004ko Welcome to the Machine: Science, Surveillance, and the Culture of Control liburuan, Derrick Jensen ek eta George Draffane k "zaintza modernoaren aitzindarietako bat" deitu zioten Benthami, eta argudiatu zuten bere espetxe panoptiko diseinuak egungo segurtasun gorenerako espetxe modernoentzat eredu gisa balio duela, Kaliforniako Pelican Bay espetxe estatala kasu. 2015eko Dark Matters: on the Surveillance of Blackness liburuan, Simone Brown ek adierazi zuen Benthamek esklaboak karga gisa zeramatzan itsasontzi batean bidaiatu zuela panoptiko proposamena idazten zuen bitartean. Berak argudiatzen du ondasun higigarrien esklabutzaren egiturak panoptikoaren teoria bilatzen duela. Proposatzen du Brookes esklabo-ontziaren 1789ko plana aurreproiektu paradigmatikotzat hartu beharko litzatekela. Didier Bigoren Banopticon oinarri hartuta, Brownek argudiatzen du gizartea boterearen apartekotasunak zuzentzen duela, non larrialdi-egoera iraunkor bihurtzen den eta talde batzuk baztertu egiten diren, profilen bidez zehaztutako etorkizuneko portaera potentzialean oinarrituta.
Zaintza teknologikoa
Espetxe panoptikoaren metafora espazio publikoetan telebista-zirkuitu itxiko kameren (CCTV) zaintzaren esanahi soziala aztertzeko erabili da. 1990ean, Mike Davis ek merkataritza-gune baten diseinua eta funtzionamendua berrikusi zituen, bere kontrol-gela zentralizatuarekin, telebista-zirkuitu itxiko kamerekin eta segurtasun-guardiekin, eta ondorioztatu zuen "Jeremy Benthamen XIX. mendeko diseinu ospetsua modu lotsagabean plagiatzen" zuela. 1996an hiri britainiarretako CCTV kameren instalazioei buruz egindako azterlanean, Nicholas Fyf ek eta Jon Bannister rek gobernu zentralaren eta tokiko gobernuaren politikei dei egin zieten, CCTVren zaintza azkar zabaltzea erraztu zutenak, "Panoptiko elektroniko" bat zabalduz. Arreta berezia jarri da CCTVk Benthameko espetxearen diseinuarekin dituen antzekotasunetan, CCTVren teknologiak behaketa-dorre zentral bat ahalbidetu baitzuen, behatzaile ikusezin batek zaindua.
Enplegua eta kudeaketa
Shoshana Zuboff ek panoptikoaren metafora erabili zuen 1988ko In the Age of the Smart Machine: The Future of Work and Power liburuan, teknologia informatikoak lana nabariagoa (ikusgarriagoa, ikusgaiagoa) egiten duela azaltzeko. Langileak monitorizatzeko sistema informatikoak nola erabiltzen ziren aztertu zuen Zuboffek, langileen portaera eta errendimendua arakatzeko. "Panoptiko" terminoa erabili zuen, langileak ez zirelako konturatzen zelatatuak izaten ari zirela, eta gerenteak etengabe kontrola zezakeela bere lana. Zuboffek argudiatu zuen hierarkiak osatutako erantzukizun kolektiboa dagoela informazioaren panoptikoan, gerenteek beren langileei buruz dituzten iritzi eta judizio subjektiboak ezabatzen dituena. Langile bakoitzak produkzio-prozesuari egiten dion ekarpena datu objektibo bihurtzen denez, kudeatzaileentzat garrantzitsuagoa da lana aztertu ahal izatea, pertsonak aztertu beharrean.