cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cry Freedom
Cry Freedom (euskara Askatasuna Ohiukatu) 1987ko Richard Attenborough ingeles zinema zuzendari eta ekoizle eta aktoreak zuzendu eta ekoiztutako biografia filma bat da. Apartheiden aurkako Steve Biko hegoafrikar ekintzaileareen bizitzan eta Donald Woods kazetari eta ekintzailearekin zuen adiskidetasuna kontatzen duen Woodsen eleberrian oinarritua dago. Denzel Washington, Kevin Kline, Penelope Wilton eta Kevin McNally aktoreek antzeztu zuten.
Oscar Sarietarako hiru izendapen jaso zituen, Gizonezko bigarren aktore onenaren Oscar Saria (Denzel Washington), Jatorrizko soinu banda onenaren Oscar Saria (George Fenton eta Jonas Gwangwa) eta Jatorrizko abesti onenaren Oscar Saria(George Fenton eta Jonas Gwangwa), baina ez zuen bat bera ere irabazi ahal izan. BAFTA Sarietarako zazpi izendapen jaso eta bat irabazi zuen, Jatorrizko soinu onenaren BAFTA Saria (Jonathan Bates, Simon Kaye eta Gerry Humphreys). Urrezko Globo Sarietarako ere lau izendapen jaso zituen. 1988ko 38. Berlingo Zinemaldian bi sari irabazi zituen.
Filmaren iragarkian Peter Gabriel ingeles abeslari eta musikariaren Biko abestia erabili zen.
Grammonus longhursti
Grammonus longhursti Grammonus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Grammonus minutus
Grammonus minutus Grammonus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Lezo Rugby Taldea
Lezo Rugby taldea edo Lezoko Rugby taldea Lezoko errugbi taldea izan zen. Euskalerriko Rugby Eskola Independientearen taldeetako bat izan zen eta Txerrimuño gaztetxearen baitan 1988an sortu zen “gazteak heziketaren bidez marginazio mundutik aldetzeko” asmoz. Helduen taldeak hogei bat jokalari biltzera iritsi zen eta ehun gaztek osatutako eskola izatera ere iritsi zen.
Rosdorf
Rosdorf Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ōtsu
Ōtsu (大津市) Shiga prefekturako hiriburua da. 2012ko erroldaren arabera 341,684 biztanle ditu. Biwa aintzirako kai garrantzitsuena da. Asuka Aroan bost urtez Japoniako hiriburua izan zen eta Enryaku-ji tenplua Gizateriaren Ondare izendatu zuen UNESCOk Aintzinako Kyotoko monumentu historikoak multzoaren barnean.
Historia
Ōtsu Ōmi probintzia zaharreko hiriburua izan da historian zehar. Ōtsu izenak "kai handia" esan nahi du, aintzinatik Biwa aintzirako garraioaren zentrua izan baita. Halakoa zen merkatal bideetan zeukan garrantzia 667 eta 672 artean Japoniako hiriburu izan zela. Jinshin Gerran ordea Ōmi Ōtsu jauregia deuseztua izan zen eta enperadoreak alde egin zuen gertu dagoen Kyotora. Une horretan Furutsu (古津, "kai zaharra") izena jaso zuen.
Kyotoren alboan hiriburu beriaren hiri satelite eta merkatalbide garrantzitsu bihurtu zen Ōtsu berriz ere. Edo Aroan Tokugawatarren kontrolpean egon zen eta Kyoto eta Edo (Tokio) arteko posta hiri bihurtu zen. 1868ko Meiji berrezarkuntzan enperadorea Tokiora joan zen eta Ōtsuk ezinbestekoa izateari utzi zion. Hala ere Biwa aintzira kontrolatzen zuen Shiga prefeturaren hiriburu izendatua izan zen.
1891ko maiatzaren 11an atentatu saiakera ezaguna gertatu zen Ōtsun. Biwa aintziratik Kyotora bueltan zetorren Errusiako Nikolas tsarevitxaren aurka (gerora Nikolas II.a tsarra izango zena). Tsuda Sanzō eskoltak ezpataz hil nahi izan zuen eta Nikolas bizirik atera zen arren Errusia eta Japoniaren arteko krisi diplomatikoa izan zen.
Ōtsu hiri modernoa 1898ko urriaren 1ean eratu zen.
Sagarmatha Gunea
Sagarmatha Gunea (सगरमाथा अञ्चल), Nepalgo Ekialdeko eskualdeko hiru guneetako bat da, Terai lautadatik hasi eta munduko punturik altuera den Everest mendiraino iristen dena. Mendiak berak ematen dio izena izan ere nepaleraz Sagarmatha ("munduaren gailurrean") izena baitu.
1.926.143 biztanle ditu (2001) eta bere azalera 10.591 km²-koa da. Hiriburua eta hiri handiena Rajbiraj da. Aipatzekoa da Namche Bazaar herrixka ere, berau baita Everest mendia hego-lepotik igotzerakoan aurki daitekeen azken herria.
Sagarmatha Parke Nazionala dago bertan.
Amazilia amabilis
Amazilia amabilis Amazilia generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Pleuronectidae
Pleuronectidae arrain pleuronektiformeen familia da, mundu osoko ozeanoetan bizi dena. Familiak 103 espezie ditu, 40 generotan banaturik. Hona hemen genero eta azpifamiliak:
Vernonvilliers
Vernonvilliers Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vernonvilliers udalerrian erroldatutako biztanleak 84 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 33 etxebizitza zeuden, 28 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 5 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 32etxeak ziren. 28 etxebizitza nagusietatik 23 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 61 ziren, horien artean 47 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 47 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (26 gizon eta 15 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
2000. urtean Vernonvilliers udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Euante (satelitea)
Euante (grekoa: Ευάνθη), edo Jupiter XXXIII, Jupiter planetaren satelite natural irregular bat da.
Ezaugarri fisikoak
Euante satelite txikia da (3 km inguruko diametroa du), eta erretrogradoa. Uste da 0,04ko albedoa duela, Jupiterren beste satelite batzuen antzera. Haren beste ezaugarri asko ezezagunak dira oraindik.
Anankeren taldeko satelitea da: 19.300.000 km eta 22.700.000 km arteko erradioarekin eta 150° inguruko inklinazioarekin Jupiter orbitatzen duten satelite erretrogrado irregularrak dira guztiak. Talde horretan sailkatutako sateliteak, jatorriz, asteroideak dira, Jupiterren grabitateak harrapatuak eta satelite bilakaraziak.
Aurkikuntza
Scott Sheppard, D. Jewitt eta J. Kleyna Hawaiiko Unibertsitateko astronomoek aurkitu zuten, 2001eko abenduaren 11n.
Izendapena
Euante satelite-izena mitologia grekoko Euante pertsonaian du jatorria; Euante grazien ama zen.
Hasieran, S/2001 J 7 izendapen sistematikoa eman zitzaion sateliteari; kode horrek adierazten du 2001ean lehen aldiz ikusitako Jupiterren zazpigarren satelitea zela. Euante behin betiko izena 2003ko abuztuan eman zitzaion.
Bapaume
Bapaume Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2007an 4.132 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bapaume udalerrian erroldatutako biztanleak 4.132 ziren. Familiak 1.443 ziren, horien artean 554 pertsona bakarrekoak ziren (273 bakarrik bizi ziren gizonak eta 281 bakarrik bizi ziren emakumeak), 362 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 366 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 161 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.764 ziren, horien artean 1.415 aktiboak ziren eta 1.349 inaktiboak ziren. 1.415 pertsona aktiboetatik 1.196 lanean zeuden (621 gizon eta 575 emakume) eta 220 langabezian zeuden (110 gizon eta 110 emakume). 1.349 pertsona inaktiboetatik 197 erretiraturik zeuden, 313 ikasten zeuden eta 839 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bapaume udalerrian 1.372 unitate fiskal zeuden, 3.143,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.379 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 266 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 7 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 80 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 13 garraio enpresak ziren, 20 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 19 finantziazio enpresak ziren, 13 higiezinen enpresak ziren, 23 zerbitzu enpresak ziren, 36 administrazio publikoko enpresak ziren eta 22 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 71 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 lan bilaketa bulegoa, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 6 banku bulegoak, 2 funerariak, 11 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 3 eraikuntza enpresak, 9 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 9 jatetxeak, 6 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 4 apaindegiak.
2000. urtean Bapaume udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Carmen Gurruchaga
Carmen Gurruchaga Basurto (Donostia, ) gipuzkoar kazetari eta idazlea da.
Bapaume
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, 2 tratamendu luzeetarako ospitale, psikiatriko 1 bat, osasun-zentro 1 bat, 2 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
Carmen Gurruchaga
Biografia
Unidad eta Diario 16 egunkarietan hasi zen lanean. 1989an El Mundoren sorreran parte hartu zuen eta Euskadiko edizioa zuzendu zuen. ETAk 1997ko abenduaren 22an bonba bat bere etxean jarri eta gero Euskal Herritik alde egin behar izan zuen. Harrezkero, Madrilgo hedabidetan lan egin du.
Bapaume
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Bapaume udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 902 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 300.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rajbiraj
Rajbiraj (nepaleraz राजबिराज) Nepalgo Ekialdeko eskualdeko hiria da, Sagarmatha Guneko hiriburua.
Francisco Pizarro
Francisco Pizarro González (Trujillo, 1478ko martxoaren 16a - Lima, Gaztela Berria, gaur egun Peru, 1541eko ekainaren 26a), garaiko grafiaren arabera Françisco Piçarro, Espainiar Inperioaren zerbitzura jardun zuen esploratzailea izan zen. Inka Inperioaren konkistatzailea eta Gaztela Berriko lehen gobernadorea izan zen.
Bizitza
Francisco Pizarro Extremadurako Trujillo hirian jaio zen, 1478ko martxoaren 16an. Gonzalo Pizarro zaldunaren eta Francisca Gonzalez Mateosen sasiko semea izan zen. Haurtzaro gogorra eta behartsua izan zuen; zerriak zaintzen lan egin zuen. Ez zen eskolara joan eta, horrenbestez, ez zekien ez idazten, ez irakurtzen. 17 urte zituelarik, Napolin borrokatzen ari ziren Gonzalo Fernández de Córdobaren tertzioetan erroldatu zen eta Italiako kanpainan (1498-1501) parte hartu zuen.
1502an Nicolas Ovando, Hispaniolako gobernari berriaren Ameriketarako espedizioan itsasoratu zen. 1510ean, Erdialdeko Amerika eta Kolonbia esploratu zituen Alonso Ojedaren espedizioan parte hartu zuen. 1513an, berriz, Vasco Núñez de Balboarekin zen hark Ozeano Barea aurkitu zuenean; aurkikuntza horrek eta han herri aberats bat zelako berriek lurralde horiek konkistatzeko guraria sortu zioten Pizarrori.
1524an, Panaman, bat egin zuen Diego de Almagro konkistatzailearekin eta Hernando de Luque apaizarekin Hego Ameriketako lurraldeak konkistatzeko. Oso bidaia neketsua izan zen, eta lau aldiz itzuli behar izan zuen Almagrok Panamara hornidura eta gizon gehiagoren bila; azken itzul-bidaian Panamako gobernariak uko egin zion eskaerari. Berria jaso zutenean, Pizarrok marra bat marraztu zuen ezpataz harean: hegoaldeko konkistan jarraitu nahi zutenek marra igaro besterik ez zuten egin behar. Marra gainditu zuten Hamairu Ospetsuek hegoalderantz jo zuten, eta Inka Inperioko lehen aztarnak aurkitu zituzten. 1528an Panamara itzuli zen Pizarro, eta handik Espainiara jo zuen Karlos V.a enperadorearengandik konkista gauzatzeko behar zituen tituluak eta baldintzak eskuratzera. 1529ko Toledoko hitzarmenean, Inka Inperioa konkistatzeko baimena ez ezik, espedizioaren buruzagitza, gobernadore titulua eta beste hainbat sari jaso zituen Pizarrok; horrek, ordea, arazoak sortu zizkion bere espedizio kideekin.
1530eko urtarrilaren 18an Sevillako portutik abiatu zen, Hernando, Juan eta Gonzalo anaiekin batera. 1531n Inken lurraldera iritsi zen. Une hartan, Atahualpa erregea eta haren anaia Huascar gerran zeuden. Pizarrok, amarruz, inken buruzagia atxilotu zuen 1532an. Urre eta zilarrezko bahisari itzela kobratu zuen arren, 1534an Atahualpa hilarazi zuen. Ondoren, Huascarren aldeko nobleekin elkarturik, Peru ia erresistentziarik gabe konkistatu zuen. 1534an Cusco, Inka Inperioko hiriburua, hartu, eta Juan anaia hango erregidore izendatu zuen. 1535ean Ciudad de los Reyes (gaur egungo Lima) sortu zuen.
1537ko apirilean, Diego de Almagrok, Pizarroren bazkide ohiak, Cusco bere agindupeko lurraldeetan zegoela iritzita, hiria indarrez hartu zuen eta Pizarroren Hernando eta Gonzalo anaiak espetxeratu zituen. Limatik iritsitako Francisco Pizarroren tropek Almagro garaitu, atxilotu eta, 1538ko uztailaren 8an, hilarazi zuten. Almagroren aldekoak haren seme Diegoren inguruan bildu ziren, eta 1541eko ekainaren 26an Pizarroren Limako jauregian sartu eta hil egin zuten.
Grammonus nagaredai
Grammonus nagaredai Grammonus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Jason Bateman
Jason Kent Bateman (Rye, New York, 1969ko urtarrilaren 14a) estatubatuar aktorea da. Arrested Development telesailean egindako lanagatik ezaguna da.
Boulevardeko erlojua
Boulevardeko erlojua Gipuzkoako Donostia hiriburuko Boulevardeko kioskoaren ondoan dagoen erloju bat da.
Historia
Gaur egungo erlojua ez da hasiera batean instalatu zen berbera, eta ez dago jatorrizko kokapenean ere. Lehenengo erlojua 1892ean ipini zen, San Jeronimo kalea eta gerora Boulevard zumardian bilakatuko zen Plaza Zaharrak osatzen zuten kantoian, bertako arkuetako harri-zutabe batean. Erlojua instalatzea urte horretako uztailaren 1ean erabaki zuen Donostiako Tranbia Konpainiak, bulegoak kantoi horretan baitzeuzkan eta Plaza Zaharra tranbien geraleku nagusia zelako, gidari zein inspektoreentzat erlojua lagungarri izango zelakoan. Orratzetako erloju mekaniko hau 1958an zenbakiak zuzenean erakusten zituen erloju elektriko batek ordezkatu zuen, Solari italiar markakoa. 1999an Boulevarda birmoldatu zenean, erloju elektrikoa kendu eta orratzetako erloju berri bat ipini zen, baina ez San Jeronimoko kale-kantoiari atxikituta, baizik eta Boulevardeko kioskoaren ondoan espresuki kokatu zen zutabe baten gainean.
Erlojua kultura herrikoian
Donostiar belaunaldi askotarako erlojua topagune ohikoa izan da. 2001ean Urtz rock taldeak abesti bat plazaratu zuen erlojuan inspiratuta.
Iban Zalduaren Inon ez, inoiz ez (2014) liburuan Boulevard-eko erlojua izeneko ipuin bat ageri da.
Lucas Oil Stadium
Lucas Oil Stadium kirol instalakuntza duen erabilera anitzeko estadio bat da, AEBetako Indianapolis hirian dagoena.
Eraikina
Estadioak sabai atzeragarria du, eta Indianapolis hiriko paisaia ikustea ahalbidetzen duten leihoak ditu. Estadioa 2008ko abuztuak 14an inauguratu zen, inaugurazio zeremonia bat egin zen 2008ko abuztuak 16an. 1983an eraiki zen RCA Dome ordezten du NFLko Indianapolis Coltsek etxeko partiduak jokatzen dituen estadio bezala. Estadioez gain, JW Marriott Indianapolisen etxe orratz berri bat eta hotel bat eraikiko dira, Indianako Konbentziogunearen hedapen handiaren zati bezala.
2006ko otsailak 28an Lucas Oil konpainiak estadioari 20 urtez izena emateko eskubideak 120 milioi dolarrengatik erosi zituela iragarri zen. Instalakuntza, ordurarte, Indiana Stadium edo RCA Dome bezala ezagutzen zen.
Behin estadioa amaituta, lanak egungo konbentziogunea hedatzen zentratutko dira.
Aurreikusitako gertakariak
Aurreikusitako futbol amerikar partiduekin batera (beharbada han jokatuko dira, baita ere liga unibertsitarioko eta institutuko ligako partiduak) estadioak 2010eko Final Fourreko finalerdien eta finalaren egoitza eta 2011ko emakumezkoen Final Fourreko egoitza izatea du aurreikusita. Historikoki, Indianapolis aukeraketa ezagun bat izan da Final Fourrerako, bertan baitago NCAAren egoitza nagusia.
Lucas Oil Stadiumek Indianapolis hiriarekin batera 2011ko 45. Super Bowlaren egoitza izatea eskatu zuen, baina Dallasen eta Dallas Cowboysen aurka galdu zuen bi boto soilengatik NFLko jabeen artean. Alabaina, urte bete beranduago bere hautagaitza aurkeztu ondoren, oraingoan bai lortu du bere helburua eta 2012ko 46. Super Bowlaren egoitza izango da.
Fréville-du-Gâtinais
Fréville-du-Gâtinais Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fréville-du-Gâtinais udalerrian erroldatutako biztanleak 181 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 86 etxebizitza zeuden, 71 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 83 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 71 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren eta 8 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 56 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 114 ziren, horien artean 90 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 90 pertsona aktiboetatik 88 lanean zeuden (48 gizon eta 40 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fréville-du-Gâtinais udalerrian 68 unitate fiskal zeuden, 187 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.182 euro zen.
Dharan
Dharan (धरान) Nepalgo Ekialdeko eskualdeko hiri handia da, 118.000 biztanlekoa (2007). Koshi Guneko hiriburua da, gune horretan bertan hegoalderago dagoen Biratnagar hiria handiagoa bada ere.
Ana Toledo
Ana Maria Toledo Lezeta (Antzuola, Gipuzkoa, 1954ko apirilaren 3a) Euskal Filologian doktorea da, Deustuko Unibertsitateko irakaslea.“Musen arnasatik goi-arnasara euskal letretan barrena” izeneko sarrera hitzaldia irakurri zuen Antzuolan 2006ko uztailaren 21ean.
Fréville-du-Gâtinais
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Dharan
Etimologia
Dharan izenak "egur zerrategia" esan nahi du.
Ana Toledo
Resurreccion Maria Azkuek 1919an plazaratu zuen Ardi galdua lanaren edizio berritua ondu du Elixabete Perez Gaztelu irakaslearekin batera.
Dharan
Geografia
Terai lautadaren eta mendi eremuaren artean kokaturik dago 349 metrotako altueran. Iparraldean mendiak ditu eta hegoaldean Charkose jhadi basoa. Klima epela du.
Historia
Dharanen egiazko fundazioa 1902an gertatu zen, Bijaypur hiriaren hegoaldean zegoen auzoa herri bihurtzean. Honen helburua Ekialdeko Indietako Britainiar Konpainiari egurra saltzea zen, hauek 1890an inguruan trenbidea eraikitzen hasiak baitziren. Nepalgo gobernuaren eta britainiarren erlazioa handitu egin zen 1953an Dharanen bigarren gurkha errekrutamendu egoitza ireki zutenean (ordurako bazen beste bat Pokharan).
1960an Dharan udalerri izendatu zuten eta populazioa azkar hasi zen igotzen, Bijaypur hiria bera gainditzeraino. Rai, Newar, Chettri eta beste hainbat etnia etorri ziren eta aurretik erabat budista zen eremuan hinduisten proportzioa nabarmen igo zen.
Turismoa
Parke eta erreserba ugari ditu inguruan. Honetaz gain Kangchenjunga eta Makalu igotzeko oinarrizko herria da.
Centrarchidae
Centrarchidae ur gezako arrain pertziformeen familia bat da. Familiak 37 espezie besterik ez ditu, tipoa Centrarchus macropterus izanda.
Ana Toledo
Euskaltzaina
Euskaltzain urgazle izendatu zuten 1996ko martxoaren 29an eta euskaltzain osoa 2005eko urriaren 21ean. Juan San Martinek hutsik utzitako 19. aulkia hartu zuen.
“Musen arnasatik goi-arnasara euskal letretan barrena” izeneko sarrera hitzaldia irakurri zuen Antzuolan 2006ko uztailaren 21ean.
Fréville-du-Gâtinais
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Fréville-du-Gâtinais udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 781 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Manuel Tuñón de Lara
Manuel Tuñón de Lara (Madril, Espainia, 1915eko irailaren 8a - Leioa, Bizkaia, 1997ko urtarrilaren 25a) espainiar historialaria izan zen. Espainiako historiografiaren berritzaile nagusietako bat izan zen.
Biografia
Zuzenbide-ikasketak egin zituen, Madrilen. 1932an Gazteria Komunistako kide egin zen, eta alderdiko buruzagitzan izan zen 1934tik 1936ra, Espainiako lehen ikasle-sindikatu komunistako lehendakari izateaz gainera. Espainiako Gerra Zibila amaitu zenean, kontzentrazio-esparru batean atxilotu zuten. 1946an Parisa erbesteratu zen. Parisen, lan egiteaz gainera, zuzenbide eta historiako ikasketak sakondu zituen. Harrezkero, ikaskuntzan eta irakaskuntzan murgildu zen, politika alde batera utzita.
Historiako eskolak eman zituen Paueko Unibertsitatean (1970), eta Espainiako Historia Garaikideari buruzko hizketaldiak antolatu zituen. Hizketaldi haiek (1980 arte beraren zuzendaritzapean antolatuak) garrantzi handikoak izan ziren Espainiako historiaren azterketan sakontzeko, Espainiako eta Europako historialari askok parte hartu baitzuten bertan. Franco hil baino urte batzuk lehenago itzuli zen Espainiara.
Hurrengo urteetan irakaskuntzan aritu zen, Hispaniako Ikerkuntza Zentroko zuzendaritza eta Paue eta Bordeleko Unibertsitateetan Espainiako Historia Garaikideko Dokumentazio Zentroko zuzendaritza bere gain izateaz gainera. Madrilen, Segovian, Cuencan eta Euskal Herrian eman zituen eskolak.
Obra
Bere lanetan aipagarria da gertaera sozialak eta ekonomikoak gertaera politikoekin lotzeko egindako ahalegina, garrantzi handikoa geratu zena historiografia diziplina zientifikotzat hartzeko orduan. Sari eta aipamen ugari jaso zituen. Besteak beste, Euskal Herriko Unibertsitateko honoris causa doktore izendatu zuten, Julio Caro Barojarekin batera.
Vera Cruz (filma)
Western generoa gainbeheran zegoen garaian filmatu zen, eta moralik gabeko pertsonaia zinikoak agertzen dira, urrezko garaiko western filmetako usadiozko pertsonaietatik urrun. Eragin handia izan zuen The Magnificent Seven, Sam Peckinpahen The Wild Bunch edota Sergio Leonek zuzendutako western filmetan.
Argumentua
1864, mexikar kontserbadoreen laguntzaz Napoleon III.a Frantziakoak (1852-1871) Maximiliano I.a Austriakoa (George Macready) enperadore gisa ezarri du, honek juaristen matxinada piztu duelarik. Mexikoko Gerra Zibila puri-purian dagoela, bi estatubatuar mertzenariok (Gary Cooper eta Burt Lancaster) egoera honi ahalik eta etekin gehien atera asmoz diru gehien ordaintzean dienarentzat euren zerbitzuak eskaintzen dituzte. Abentura honetan juarista neska gazte bat (Sara Montiel) eta frantziar kondesa bat (Denise Darcel) ere ezagutuko dituztelarik.
Takuto Otoguro
Takuto Otoguro, (Yamanashi, Japonia, 1998ko abenduaren 13a), 65 kiloko borroka librean lehiatzen den kirolari japoniarra da.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta urrezko domina eskuratu zuen borroka librean Japonia ordezkatuz. Haji Aliyev azerbaijandarraren, Gadzhimurad Raxidov errusiarraren eta Bajrang Punia indiarraren aurretik.
Teresa Aranguren
Teresa Aranguren Ametzola (Artziniega, Araba, 1944ko abenduaren 21a) arabar kazetaria da eta ibilbide profesionala mundu arabiarrari eta gatazkan dauden eskualdeei buruzko nazioarteko informazioarekin lotuta egon da.
Lan ibilbidea
Filosofia eta Letretan lizentziatua eta Psikologia eta Antropologian Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean diplomatu ondoren, 1980an hasi zen kazetari lanetan. 1981ean, Espainiako Alderdi Komunistaren (PCE) Mundu Langilea nazioarteko atalaren ardura hartu zuen. Garai hartan, Israelek Libano inbaditu zuenean, kazetari lanak egitera joan zen, eta Txina, Aljeria eta Marokora bidaiatu zuen.
1985ean Interviú aldizkarirako hasi zen lanean, eta urtebete geroago El Independiente egunkarian sartu zen nazioarteko ataleko buru gisa, Iran-Irak guda Teheranetik jarraitzeko. Gerra hau korrespontsal gisa bete zuen emakume bakarra izan zen, libanoar argazkilari bat aparte utzita.
1989ko udan, Telemadrid-eko informazio-zerbitzuen nazioarteko sailean sartu zen. 1990an Amanera eta Jerusalemera joan zen Golkoko lehen gerra estaltzeko, eta, harrezkero, sarri joan zen Irakeko krisien eta palestinarren eta israeldarren arteko gatazkaren berri ematera. 15 urtez, Ekialde Hurbilera bidali zuten. Besteak beste, Golkoko gerra eta Balkanetako gatazka babestu ditu. Orduan, Telemadrid izan zen gaztazkara joan zen espainiar lehen telebista.
2001eko urtarriletik 2002ko ekainera bitartean, Telemadrid-eko Informazio Zerbitzuetako zuzendariordea izan zen, eta kargu hori utzi egin zuen Diego de la Serna, albistegietako zuzendaria, bota zutenean.
Arabiar munduari eta palestinar herriari buruzko bi liburu argitaratu ditu: 2004an Palestina, el hilo de la memoria (euskaraz: Palestina, oroimenaren haria) eta 2006an Olivo Roto: Escenas de la ocupación (Olibondo hautsa: Okupazioaren eszenak). Eta Sandra Barrilaro argazkilari bilbotarrarekin batera Contra el Olvido, memoria fotográfica de Palestina antes de la Nakba (Ahanzturaren aurka, Nakba aurreko Palestinako argazki-memoria).
2007ko urtarrilean, RTVEko Administrazio Kontseiluko kontseilari bihurtu zen, IUko-ICV2-k proposatuta.
Jose Ametzolaren biloba da.
Charlie Hebdo
Charlie Hebdo ( ahoskatua; euskaraz "Asteroko Charlie") Frantzian argitaratzen den aldizkari satirikoa da.
Historia
1969 eta 1981 artean egon zen Hara-kiri hebdo aldizkariaren jarraipen moduan 1992an sortu zuen François Cavanna idazle eta kazetariak.
2006ko otsailean Mahomaz argitaratu zituen karikatura batzuek haserrea sortu zuten.
2007an Mahomaren irudiak argitarau zituztelako epaitegian bukatu zuen eta aldizkariak adierazpen askatasuna defendatu eta Mahomaren irudi gehiago argitaratu zituen.
2011ko azaroan, Tunisian Ennahda alderdi islamistaren garaipenagatik ale berezia prestatu zuten, baina molotov koktelekin erasotu zuten egoitza, egindako karikaturengatik.
2013ko urtarrilaren 3an, bere webguneak eraso informatikoa eduki zuen, aurreko egunean Mahomaren biografiaren komikiarekin gehigarri berezi bat argitaratu ostean.
2015eko urtarrilaren 7an, Charlie Hebdoren aurkako atentatua gertatu zen eta 12 lagun hil ziren.
Tobaren katastrofearen teoria
Tobaren supererupzioa duela 75.000 urte inguru Sumatrako Toba aintzira supersumendi erupzioa izan zen. Lurrean inoiz izandako erupzio handienetariko bat izan zen. Tobaren katastrofearen teoriaren arabera, gertaera sei eta hamar urte artean iraun zuen negu bolkaniko eta 1.000 urteko hozte bat eragin zituen. Supersumendi honek 2.800 kilometro kubiko material jaurti zuen. Galdara erraldoia sortu zuen, eta denborarekin gainean 80 kilometroko aintzira azaldu zen, munduko sumendi aintzirarik handiena.
1993an Ann Gibbons zientzia-kazetariak giza eboluzioan duela 70.000 urte inguru botila-lepo bat izan zela aldarrikatu zuen, eta, haren esanetan, erupzioak eragin zuen. Michael R. Rampino geologoak eta Stephen Self bolkanologoak bere alde egin zuten. 1998an Stanley H. Ambrose antropologoak botila-lepoaren teoria garatu zuen. Teoria honen esanetan, duela 50.000 eta 100.000 urte artean, giza populazio osoak nabarmen egin zuen behera eta 3.000–10.000 arteko indibiduo baino ez zeuden. Zenbait ikerketa genetikok teoria eusten dute egungo gizaki guztiak duela 70.000 urte inguruko 1.000 eta 10.000 arteko bikoteen ondorengoak direla esanez.
Edonola ere, botila-lepoaren eta negu bolkaniko globalaren teoria polemikoak dira oso. Tobakoa historian gehien ikerturiko supererupzioa da.
Ernal-hazi
Ernal-hazia, hazia edo esperma (greziarretik: σπερμα, hazia) animaliek zakiletik isurtzen duten likido likatsu zurixka bat da. Barrabiletik ateratzen diren espermatozoidez eta plasma seminalez osatua dago, eta, barrabilez gainera, epididimoak, besikula seminalek, prostatak, Cowperren guruinak, Littreren guruinak eta hodi-deferenteek hartzen dute parte hazia sortzeko.
Hazi-jartzea
Hazi-jartzea animalia etxekotu mota baten ar-hazia edo esperma emearen sexu-organoetan jartzeari deritzo. Ernalketa ondo irteteko, beharrezkoak dira ebakuntza eta jarduera-multzo bat ere. Mende-erdia baino gehiago da in vivo hazi-jartzea (animalietan) egiten dela herrialde aurreratuetan, eta gaur egun behi gehienak era horretan ernaltzen dira. Beste animalia batzuk ere, txerriak, ahuntzak, ardiak, zaldiak eta baita hegaztiak ere, sistema horren bidez ernaltzen dira, baina behiak baino gutxiago.
Behientzat, esate baterako, hazi-jartze artifizialeko zentro batean jasotzen da esperma, zezen bati bagina artifizial bat ipiniz. Hazia jaso ondoren, kalitate-kontrola egiten zaio: esperma diluitu egiten da, espermatozoideek bizirik iraun dezaten eta dositan zatitu ahal izateko. Polibinil kloruroa duten hodietan jartzen da esperma hori, eta hoztu egiten da ondoren (4º C 90 minutuan). Gero, nitrogeno likidoan sartu, eta izoztu egiten da (-196 °C 10 minutuan). Ontzi kriogenikoetan gordetzen da azkenik. Abeltzainak eskatzen duenean, hazi-jartzaileak ernalketa egiten du, hazia umetokian jarriz.
In vivo ernalketaz gainera, azken hamarraldian asko hazi da in vitro ernalketa-sistema. In vitro ernalketa laborategian egiten da, aurretik jasotako obuluak animalia bati sartuz eta baita enbrioiak animalia batetik bestera eramanez. Hazi-jartzearen bidez, zorroztasun handiz kontrolatzen dira ernaltzeak, eta horrek garrantzi handia izan du produktibitatean, batez ere animalia etxekotuen kalitate genetikoaren hobetzeari dagokionez; kalitate genetiko handia duen zezen batek behi asko ernal ditzake.
Sarlhusen
Sarlhusen Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Juan Miguel Seminario
Juan Miguel Seminario Rojas (Bera, 1904 - ib., 1968) kazetari, kronikagile eta idazle nafarra izan zen. Euskaltzain osoa izendatu zuten 1949ko martxoaren 25ean, Eladio Espartzaren 9. aulkia esleitu zioten.
Zuzenbidea ikasi zuen Unibertsitate Zentralean eta kazetaritza “El Debate”-ko eskolan. 1940 eta 1951 bitartean, “El Correo Español” egunkariko erredaktore-burua izan zen.
El Consorcio
El Consorcio euskal musika taldea da, 1990eko hamarkadan eta Bilbon sortutakoa. Nahiz eta taldekideak Mocedades taldearenak izan, honek bere bide independente du.
Grammonus opisthodon
Grammonus opisthodon Grammonus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Amazilia decora
Amazilia decora Amazilia generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Saint-Laurent-d'Onay
Saint-Laurent-d'Onay Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Laurent-d'Onay udalerrian erroldatutako biztanleak 129 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 70 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 62 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 37 bere jabearen bizilekua ziren eta 14 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 5 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 26 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 82 ziren, horien artean 62 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 62 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (32 gizon eta 26 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Laurent-d'Onay udalerrian 54 unitate fiskal zeuden, 145,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.418 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Saint-Laurent-d'Onay udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Thanom Kittikachorn
Thanom Kittikachorn (Tak, 1911ko abuztuaren 11 - Bangkok, 2004ko ekainaren 16a) Thailandiar militarra eta politikaria izan zen. Bi aldiz lehen ministro izandakoa (1958an, eta 1963-1973 bitartean).
Hogei urterekin Bangkokeko Errege Akademia Militarrean sartu zen; han Sarit Thanarat ezagutu zuen. 1951n jeneral kargua lortu zuen, eta 1957an, Thailandiako armadaren teniente jeneral gisa, Luang Songgram kargutik kentzeko saioan parte hartu zuen, Sarit Thanaratek gidaturiko estatu-kolpean. 1958ko urriko koalizio-gobernuan lehen ministro izendatu zuten, baina urte horretan bertan, beste kolpe militar baten ondorioz, hura ere Sariten gidaritzapean, kargua galdu zuen. Hurrengo gobernuan, lehen ministrorde eta Defentsa ministro izendatu zuten. Sarit hil zenean, 1963ko abenduan, lehen ministro kargua eskuratu zuen berriro. Iparraldeko gerrilla komunistaren ekintza armatuei aurre egitea izan zuen zeregin nagusietako bat orduan. Estatu Batuek Indotxinan zeramaten politikarekin ados egonik, estatubatuarrei Thailandiako hegazkin-baseak erabiltzen utzi zien, eta, gainera, soldaduak bidali zituen Vietnamera eta Laosera. Barne-politikan, 1958an etendako eskubide politikoak berrezartzen ahalegindu zen, eta demokrazia parlamentarioa lehengoratzea agindu zuen. 1967ko abenduan, lehenengo udal-hauteskundeak deitu ziren, eta 1968ko ekainean Thailandiako zortzigarren konstituzioa onartu zen. 1969an, Parlamenturako hauteskundeetan, Thailandiako Herriaren Alderdi Batuak, Thanomen gidaritzapean, gehiengoa lortu zuen. Thanomek lehen ministro eta Defentsa ministro karguei eustea lortu zuen horrela. Estatu Batuek Asiako hego-ekialdean zeramaten politikaren aldaketak, iparraldeko gerrillaren ekintzek, eta Thailandiako ekonomiaren ahuleziak behartuta, Thanomek gobernua eta Parlamentua desegin zituen, konstituzioa baliogabetu zuen, eta gobernu militar berria eratu zuen. 1972ko abenduan, beste konstituzio bat onartu zen. Thanomek lehen ministro eta Kanpo Arazoetako ministro karguak eskuratu zituen, baina gobernuaren aurkako ikasleen protestak zirela-eta, 1973ko urrian, zibilez osatutako gobernu bat eratu zen, eta Thanom, karguak utzita, Singapurrera joan zen ihes. 1976an itzuli zen, isilpean, herrialdera, eta hura jakin zenean, borroka odoltsuak gertatu ziren bere jarraitzaileen eta ezkerreko ikasleen artean, Bangkoken. Urrian, militarrek, Sangad Chaloryuren gidaritzapean, kontrolpean hartu zuten herrialdea. Hurrengo gobernuan, militarra hura ere, Thanomek ez zuen esku hartu.
2004ko ekainean hil zen Bangkokeko Ospitalean. Haren mediku-gastuak Bhumibol Adulyadej erregeak ordaindu zituen. 2007an erraustu zuten eta Sirikit erregina izan zen errauste-ekitaldiaren buru.
Petropedetes cameronensis
Petropedetes cameronensis Petropedetes generoko animalia da. Anfibioen barruko Petropedetidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Leptocephalus giganteus
Leptocephalus giganteus Leptocephalus generoko animalia da. Arrainen barruko Notacanthidae familian sailkatzen da.
Isabel San Sebastián
Isabel San Sebastián Cabasés (Santiago, ) kazetari eta idazlea da.
Biografia
Euskal Herriko gurasoak zituen, aita Espainiako diplomatikoa izan zen. Iñaki Cabases politikariaren lehengusua da. Madrilgo Complutense Unibertsitatean ikasi ondoren, Bilboko La Gaceta del Norte egunkarian hasi zen lanean. Harrezkero hainbat hedabidetan lan egin du, irrati eta telebistan.
Roland Simounet
Roland Simounet (Guyotville, Aljeria, 1927ko abuztuaren 31 - Paris, 1996ko otsailaren 10a) frantses arkitektoa izan zen. Bere herrialdeko klima, edertasun eta pobretasunetik atera zituen Simounet-ek bere artearen ezaugarri nagusiak.
Ikasketak bere jaioterrian egin zituen, eta ondoren Frantziara joan zen. Arkitektura ikasketak Aljer-en hasi zituen eta Parisko Arte Ederretako eskolan jarraitu zituen, baina ez zituen amaitu. Aljer-era itzuli zenean hasi zuen arkitekto karrera. Arkitektura modernoko Nazioarteko IX. Kongresuan (1953), biltzarrerako txabola baten azterketa egin zuen. Espazioaren antolamendu horren ezagutza balio handikoa gertatu zen aldi baterako etxeak edo larrialdietarako hiriak eraikitzeko: Aljer-en, Maison Carrée auzoan, 300 etxebizitza (1955), 1955-1956 urteen bitartean La Montagne hirian 2.500 etxe eta Orléansvillen, lurrikara baten ondoren, 200 etxebizitza, etab. 1956-1959 urteen bitartean Djemam-el-Hasan-en 200 etxebizitza egin zituen txabolak kentzeko egitasmo batean: hektareako 900 lagun bizi ziren, banakako etxeetan, maldetara egokitutako, eta gehienetan, gela bakarrekoetan; harlanduz eginak ziren, eta adreiluzko gangek estaltzen zituzten. Maldara egokitzea, klimaren gorabeherak kontuan hartzea, soiltasuna, errepikapenak eta espazio aniztasunak izan ziren Simounet-en lanaren ezaugarriak. Lan horiez gainera, eraikuntza landuagoak egin zituen: Louis Miquel-ekin Orléanvilleko Albert-Camus zentroa, Margarita Andre Mariaren eliza Tefeschoun-en 1956-1957 urteen bitartean. 1957an Timgad-en erakin sail berri bat egiteko azterketa egin zuen, antzinako hiri baten arrastoen ondoan: solairu bakarreko etxeak, bi solairuko etxe komunitarioak, korta eta lorategia zutenak, ukuilu kolektiboak, dendak, bainu mairuak, eskola, kulturuneak, meskita, kiroldegiak. 1961ean Frantziara itzuli zen Noisy-le-Grand-en 700 etxebizitza egitera. Garai horretan unibertsitateko egoitza bat egin zuen Antananarivon. Frantzian hainbat etxebizitza sozial egin zituen: Neuf-Brisach 1968-1970 urteen bitartean, Évry-Courcouronnes 1972-1975 bitartean, Saint-Denis 1977-1985 bitartean, Cergy-Pontoise 1977-1980 urteetan, Villejuif 1983-1986 bitartean. Kulturaren inguruko eraikinak ere egin zituen: arkitektura eskola Grenoblen (1973-1978), Île-de-Franceko Historiaurreko museoa Nemours-en (1976-1980), Arte modernoko museoa Villeneuve-d´Ascq-en (1978-1983), Picasso museoa Parisen (1976-1985), Dantzako goi mailako eskola nazionala Marseillan (1985-1992).
Cheniménil
Cheniménil Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cheniménil udalerrian erroldatutako biztanleak 1.165 ziren. Familiak 434 ziren, horien artean 112 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 121 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 157 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 512 etxebizitza zeuden, 448 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 55 hutsik zeuden. 378 etxeak ziren eta 132 apartamentuak ziren. 448 etxebizitza nagusietatik 323 bere jabearen bizilekua ziren, 120 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 21 etxek bi zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 103 etxek lau zituzten eta 267 etxek bost zituzten. 359 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 198 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 194 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 703 ziren, horien artean 517 aktiboak ziren eta 186 inaktiboak ziren. 517 pertsona aktiboetatik 457 lanean zeuden (255 gizon eta 202 emakume) eta 59 langabezian zeuden (24 gizon eta 35 emakume). 186 pertsona inaktiboetatik 72 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 61 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cheniménil udalerrian 454 unitate fiskal zeuden, 1.156,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.737 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 etxerako tresna denda zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Grammonus robustus
Grammonus robustus Grammonus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Kanbriar-normandiar
Kanbriar-normandiarrak 1066ko Ingalaterrako normandiar konkistaren ondoren Galesko hegoaldean ezarri ziren normandiar zaldun eta jauntxoak ziren. Historialari batzuen arabera, 1169an Irlandaren inbasioan parte hartu zuten zaldunak izendatzeko kanbriar-normandiar izendapena anglonormandiar baina egokiagoa omen da. Adibide garbiena Richard Clarekoa "Strongbow" zen, Galesko Pembroke inguruko lurjabea eta Irlandako kanbriar-normandiar inbasioaren buruzagia izan zen.
Konposatu organiko
Konposatu organikoak beren molekuletan karbonoa duten konposatu kimikoak dira. Karbonoaz gain, hidrogenoa, oxigenoa, nitrogenoa, sufrea, fosforoa eta halogenoak ere izan ditzakete. Atomo hauek euren artean lotura kobalente bidez elkartuta agertzen dira.
Hala ere, karburo, karbonato eta karbono oxidoak ez dira konposatu organikoen barnean sartzen, hauek konposatu inorganikotzat hartzen dira.
Historian arazo ugari eman dituen zerbait izan da konposatu organiko eta inorganikoen bereizketa. Orokorrean, konposatu organikoek karbono eta hidrogeno arteko lotura kobalenteak dituztenak dira eta inorganikoak ez dituztenak. Horrela bada, azido karbonikoa konposatu inorganikoa da eta azido formikoa organikoa. Beraz, konposatu organiko guztiek karbonoa dute, baina karbonoa duten konposatu guztiak ez dira organikoak.
Mazcuerras
Mazcuerras Kantabriako udalerria da. 2005ean 1.997 biztanle zituen eta 55,65 km²-ko azalera du.
Konposatu organiko
Konposatu organikoekin erlazionatutako alderdiez kimika organikoa arduratzen da.
Historia
Historikoki "organiko" hitzak jatorria organo batean duela adierazi nahi zuen eta "inorganiko" hitza biziduna ez den nonbaitetik eratorritakoa litzateke.
Gerora, izaki bizidunek ekoizten zituzten zenbait konposatu sintetizatzea posible zela ikusi zuten, hala nola, azido oxalikoa edo urea. Honek konposatu organiko eta inorganikoen bereizketa zalantzan jarri zuen.
Honela, konposatu organikoei definizio berri bat ematen saiatu ziren eta karbonoa eta hidrogenoa zituzten konposatuak zirela erabaki zuten. Honen arabera konposatu inorganikotzat hartzen diren zenbait molekula organikoen barruan egongo lirateke (karbono dioxidoa, zianuroa...) eta beraz, definizio hau ez da guztiz egokia. Gaur egun hala ere, ez da sailkapen honi erabat doitzen zaion definiziorik aurkitu.
Konposatu organiko motak
Molekula organikoak bi motatakoak izan daitezke:
Sordina
Sordina musika tresnen soinu bolumena jaisteko balio duten mekanismo ezberdinek hartzen duten izena da. Soinuaren tinbrearen ezaugarriak ere alda ditzake, eta izen, forma eta material ezberdinak izan ditzake, musika tresnaren arabera. Ezagunenak, metalezko haize musika tresnen sordinak dira, bereziki, tronpetarenak.
Piano bertikalaren kasuan, sordina pedala, mazotxo eta harien artean jarritako feltrozko lamina batean datza, honela, soinu bolumena asko jaitsiz.
Tronpeta
Sordinek, metaletan, soinu uhinen mugimenduak oztopatzen dituzte, harmoniko batzuk goratzen dituzte eta beste batzuk beheratu. Tronpeta joleek, sordina forma ezberdinekin frogak egin dituzte, pabiloian esku bat sartzetik (metal klasiko batzuetan oso ohiko teknika), kanpaia sarraila-zilindro batekin estaltzeraino.
Libragailuak, jazzari, soinurik indartsu eta bokalizatuenak eman dizkio. Tronpeta-joleek, libragailuen goma erabiltzen zuten efektu hau lortzeko, eta hemendik dator aparatuaren izena. Teknika honetan, sordina pabiloiaren gainean jarri eta ixte maila aldatzen da wah-wah efektu bat lortzeko.
Sordina zuzenak (straight mute), tronpetaren soinurik leunenak ematen ditu. Zilindrikoa, pabiloiari egokitzen da. Sordinaren mutur irekirantz jotzen da eta soinu uhinak, zilindroa bete eta soinua xurgatzen duen material batetara pasatzen dira.
Kopazko sordina (cup mute) konikoa da, kopa formaduna mutur zabalenean, batzuetan, feltroz estalia. Tronpetaren bolumena eta tonu sarkorra jaisten du, baina ezaugarri leunago bat gehitzen du. Koparen posizioa zati konikora egoki daiteke pabiloiaren distantzia aldatzeko.
Wah-Wah sordina, 1965ean asmatua, pabiloira egokitzen den metalezko hodi bat da, eta metalezko lepo batekin itxita doana. Bere tinbre etereoa aldatu egiten da, sordinan sartzen denaren arabera.
Harmon sordina wah-wah sordinaren baliokidea da, baina, bere azkeneko zatian metalezko leporik gabe.