cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gondeville
Etxebizitza
2007an 244 etxebizitza zeuden, 210 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 219 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 210 etxebizitza nagusietatik 153 bere jabearen bizilekua ziren, 51 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 114 etxek bost zituzten. 159 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 99 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 100 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 322 ziren, horien artean 221 aktiboak ziren eta 101 inaktiboak ziren. 221 pertsona aktiboetatik 203 lanean zeuden (107 gizon eta 96 emakume) eta 18 langabezian zeuden (10 gizon eta 8 emakume). 101 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gondeville udalerrian 203 unitate fiskal zeuden, 511,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.590 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa eta 1 jatetxe.
2000. urtean Gondeville udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cyanolyca cucullata
Cyanolyca cucullata Cyanolyca generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Azpeitiko barruti judiziala
Azpeitiko barruti judiziala Gipuzkoako lurraldearen justizia administrazioa osatzen duten 6 barruti judizialetako bat da. Barruti judizialeko burua Azpeitia da.
Vaudesson
Vaudesson Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 260 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 21 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 42 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 105 etxebizitza zeuden, 98 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 93 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 98 etxebizitza nagusietatik 75 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 73 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 49 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diru sarrerak
2009an Vaudesson udalerrian 94 unitate fiskal zeuden, 251 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.880 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Piktograma (estatistika)
Ez dira egokiak txosten tekniko eta zientifikoetarako, piktograma marrazteko orduan sor daitezkeen zehazgatesunak direla eta. Jende arruntaren arreta piztu nahi denerako bakarrik erabiltzea gomendatzen da. Bere eraketan erakutsi nahi diren datuen neurriak irudira egokitzeko modua dela eta, piktograma engainagarria suerta daiteke ordea.
Bielorrusiako bandera
Bielorrusiako bandera 1995eko ekainaren 7an erabakitakoa da. Bi errenkadaz osatuta dago, altueraren bi heren hartzen dituen gorria, eta beste herena hartzen duen berdea. Horrez gain, diseinu gorriez apaindutako zutabe zuri bat du ezkerraldean, zabaleraren bederatziren bat dena.
Eutropiichthys murius
Eutropiichthys murius Eutropiichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Schilbeidae familian sailkatzen da.
Piktograma
Piktograma terminoak esanahi ezberdin hauek izan ditzake:
Yin eta yang
Yin eta yang (, hitzez hitz: "ilun-argi", "negatibo-positibo"; japonieraz: 陰陽, in-yô) sortaldeko pentsaeran, bizitzaren alderdi eta gertakizun ororen egile diren bi indar edo hastapenak, elkarren osagarri direnak. Yina lurraren irudi da, emea, iluna, pasiboa eta xurgatzailea; zenbaki bikoitietan dago, bailaretan eta ur-lasterretan, eta tigreak, laranja koloreak eta lerro hautsi batek irudikatzen dute. Yanga berriz zerua da, arra, argia, aktiboa eta sarkorra; zenbaki bakoitietan dago, mendietan, eta dragoia, urdin kolorea, eta lerro jarrai bat dira haren irudi. Bi elementuek elkarri eragiten diote (bata handitu ahala bestea txikitzen da), eta unibertsoaren eta bertan den ororen deskripzio dira.
Zirkulu baten bi erdi gisa, iluna eta argia, margotzen dira. Yin-yangaren jatorria iluna da, baina nolanahi ere oso antzinakoa; K. a. III. mendean kosmologiako eskola baten oinarri izan zen, eta mendeetan zehar eragin handia izan du txinatar pentsaeraren alderdi guztietan: astrologian, medikuntzan, artean, gobernuan. Japoniara ere aspaldi heldu zen, in-yô izenaz. Han ere, oso garrantzi handia izan zuen, gizartearen maila guztietan gainera: horren adierazgarri da egun eta norabide zorionekoak eta zoritxarrekoak badirelako sinestea, zabaldua oso, eta ezkontzak antolatzerako zodiakoaren zeinuak kontuan izatea.
Nafarroako Erresumaren inbasioa
Nafarroako Erresumaren inbasioa Euskal Herriko erresuma horretan behin baino gehiagotan izandako okupazio militarra da, hauei egin diezaieke erreferentzia:
Pelochelys bibroni
Pelochelys bibroni Pelochelys generoko animalia da. Narrastien barruko Trionychidae familian sailkatuta dago.
Labeobarbus truttiformis
Labeobarbus truttiformis Labeobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Maresché
Biztanleria
2007an Maresché udalerrian erroldatutako biztanleak 896 ziren. Familiak 328 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 120 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 120 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 382 etxebizitza zeuden, 329 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 376 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 329 etxebizitza nagusietatik 245 bere jabearen bizilekua ziren, 83 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 103 etxek lau zituzten eta 174 etxek bost zituzten. 255 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 135 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 165 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 555 ziren, horien artean 432 aktiboak ziren eta 123 inaktiboak ziren. 432 pertsona aktiboetatik 402 lanean zeuden (222 gizon eta 180 emakume) eta 30 langabezian zeuden (10 gizon eta 20 emakume). 123 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 44 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Maresché udalerrian 338 unitate fiskal zeuden, 858,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.301 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 3 zurginak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Maresché udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 592 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gnathophis xenica
Gnathophis xenica Gnathophis generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Santa Clara do Sul
Santa Clara do Sul Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Jeu-Maloches
Jeu-Maloches Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Jeu-Maloches udalerrian erroldatutako biztanleak 131 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 93 etxebizitza zeuden, 65 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 90 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 65 etxebizitza nagusietatik 52 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 28 etxek bost zituzten. 52 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 68 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 42 lanean zeuden (24 gizon eta 18 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Jeu-Maloches udalerrian 63 unitate fiskal zeuden, 127 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.417 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa batena zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Jeu-Maloches udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.044 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Suitzar Guardia
Suitzar Guardia (Custodes Helvetici; Guardia Svizzera; Päpstliche Schweizergarde) Aita Santua eta Egoitza Santuaren segurtasunaz arduratzen den indar armatua da. Vatikano Hiriaren sarbideak ere zaintzeaz arduratzen da.
1505ean Julio II.ak sortu zuen, Aita santuak bere babes pertsonalerako berezko indar armatua izan zezan. Gaur egun ere, Suitzar Guardiako buru nagusia Aita santua da.
Izenak ongi adierazten duen bezala, kideak suitzar herrialdetasuna izateaz gain katolikoak izan beharra dute, 19-30 urtetakoak, ezkongabeak, Suitzan soldaduska eginak eta gutxienez 1,74 cm-ko garaierakoak. Portaera on eta eredugarria izatera derrigortuak daude, bai eta iragan garbia izatea ere, alegia akats larri edo deliturik gabekoa.
Gaur egun 110 kideek osatzen dute, horrek mundu osoko estatu gudaroste profesional txikiena bilakatzen du.
Burtzeña
Burtzeña (Burceña) Barakaldoko 8. barrutiko auzoa da, Lutxana eta Llanorekin batera. Barakaldoko hegoaldean dago. Barakaldoko Gurutzeta eta Lutxanaz gain, Cadagua ibaiaren beste aldeko Zorrotzarekin ere muga egiten du (azken hau Bilboko auzoa da). Pentsatzen da XIX. mende amaieran edo geroago galduko zela euskara.
Auzoaren ezaugarriak
Burtzeña Barakaldoko tradizio industriala mantentzen duen auzo bakanetakoa da, Mebusa edo Gruber bezalako enpresa tradizionalekin. Auzoaren lur gehiena industria jarduerek hartzen dute beraz. Dena den, etxebizitza batzuk ageri dira Zorrotza eta Gurutzetako errepidearen ondoan eta Juan de Garai etorbidean zehar.
2004an, udalak auzoaren berritze prozesuari ekin zion. Proiektu berriak proposatu dira, horietako bat, Bizkaiko Foru Aldundiak eraiki nahi duen Bilbo Handiko enpresa parkerik handiena,. Enpresa parkea eraikitzen hasi aurretik, Iberdrolak 1940ko hamarkadan eraiki zuen zentral termikoa eraitsi behar izan zen. Gaur egun, udala eta foru aldundiaren arteko desadostasunak direla eta, proiektuaren eraikuntza etenda dago.
Ukrainako bandera
Ukrainako bandera 1992ko urtarrilaren 28an erabakitakoa da. Bi errenkadaz osatuta dago, neurri bereko urdina eta horia.
Fayez al-Sarraj
Fayez Mustafa al-Sarraj (فائز السراج edo فايز السراج; Tripoli, 1960ko otsailaren 20a) libiar politikaria da. Arkitektura ikasi zuen eta Muammar al Kadafiren erregimenean etxebizitza ministerioan lan egin zuen. 2015etik 2021era Libia Presidentetza Kontseiluko presidentea eta Akordio Nazionaleko Gobernuko lehen ministroa izan zen.
Toshiya Ishii
Toshiya Ishii (石井 俊也, 1978ko urtarrilaren 19a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Nadia Calviño
Nadia María Calviño Santamaría (Coruña, 1968ko urriaren 3a) Espainiako ekonomista eta Europako Batzordeko goi funtzionarioa da. 2020tik aurrera Espainiako Gobernuko Hirugarren Presidenteordea da eta Ekonomia eta Eraldaketa Digitaleko ministroa, Pedro Sánchez presidentearekin. 2018ko ekainean Espainiako Ekonomia eta Enpresa ministro izendatu zuten Sánchezen 1. gobernuan.
Calviño Europako Batzordeko Aurrekontuen Zuzendari Nagusia (DG BUDG) izan zen 2014tik 2018ra.
Biografia
Nadia María Calviño Santamaría Coruñan (Galizia) jaio zen 1968ko urriaren 3an. José María Calviño Radiotelevisión Españolako (RTVEko) zuzendari nagusi ohiaren alaba da. 1991n Ekonomian lizentziatu zen Madrilgo Complutense Unibertsitatean eta 2001ean Zuzenbidean Urrutiko Hezkuntzarako Unibertsitate Nazionalean (UNEDen).
Espainiako Ekonomia Ministerioan lanean hamar urte baino gehiago eman eta gero, Europako Batzordera pasatu zen 2006an. Han, Konkurrentziako Zuzendaritzako zuzendari nagusi laguntzailea (DG COMP) eta Barne Merkatuko zuzendari nagusi laguntzailea (DG MARKT) izan zen, baita Finantza Zerbitzuen Departamentuko zuzendari nagusi laguntzailea ere. 2014az geroztik, Aurrekontuen zuzendari nagusia izan zen, Günther Oettinger Europako komisario alemanaren agindupean. Madrilgo Complutense Unibertsitateko irakasle ere izan zen.
Espainiako Gobernuan, 2018ko ekainaren 1eko mozioaren ondoren, Pedro Sánchezek bere gobernu berriko kide aukeratu zuen Calviño. Hala, ekainaren 7an, Ekonomia eta Enpresa ministro kargua hartu zuen. Sánchezen bigarren gobernua eratu zenean, Calviño Gobernuko presidenteorde izatera igaro zen, eta Ekonomia Gaietarako eta Eraldaketa Digitalerako Ministerioa izenekoaren buru da.
Lier (Belgika)
Lier (nederlanderaz ahoskatua: ; ) Belgikako iparraldean dagoen hiria da, Flandriako Anberesko probintzian dagoena. Udalerriaren barruan herri hauek daude: Lier bera eta Koningshooikt. 2015eko urtarrilaren 1ean 34.276 biztanle zituen.
Lier bertan ekoizten diren garagardoengatik ezaguna da, besteak beste, Caves, patroiaren izena daraman St. Gummarus eta Lierse vlaaikes.
Van Hool-en egoitza bada ere (Koningshooikt-en), autobusen ekoizle nagusietakoa.
Stereocyclops
Stereocyclops anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Microhylidae familian sailkatua.
Santa Maria Magdalena eliza (Ablitas)
Santa Maria Magdalena eliza Nafarroako Ablitas udalerriaren herrigunean dagoen eliza bat da. Gotiko estiloko eraikina da Lehenengo eraikenetik gelditzen den arrasto bakarra elizaren ezkerreko aldean dagoen harrizko pareta da; kanpotik ikus daiteke. 1564tik hasita berrikuntza handiak egin ziren, eta gotiko-errenazentista itxura eman zitzaion, habearte handia alboetan kaperak zituelarik. XVI. mendearen bukaeran, bigarren handiagotze bati ekiten zaio, Honetan, bina ataleko hiru habearte eraikitzen dira. XVIII. mendean barrualdea berritu zen. Eliza osatzen da XVI. mendeko sakristiarekin. Kanpo aldea xumea da; harrizko paretak ditu, lehenengo eraikinarenak direnak, eta gainerakoa adreiluzkoa da. Bere kanpandorrea nabarmentzen da.
Erretaula, XVII. mendekoa, Francisco Gurreakoak, Juan Gurreakoaren semeak, Jeronimo Estagaranen diseinua jarraituz egindakoa da. Badirudi erretaula bere tokian jartzerakoan eztabaida bat sortu zela Ablitaseko Kondearen eta herritarren artean, hark bere armarria erretaulan jartzea nahi baitzuen; modu batera edo bestera, bere nahia betetzea lortu zuen, zeren, atikoan dagoen Ecce Homoren ohial batean, Kondea eta bere emaztea agertzen dira, hark bularrean bere armarria duelarik.
Eutropiichthys salweenensis
Eutropiichthys salweenensis Eutropiichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Schilbeidae familian sailkatzen da.
Saint Peter Port
Saint Peter Port (frantsesez Saint-Pierre-Port) Guernseyko uhartearen hiriburua eta hiri nagusia da, bai eta Mantxako kanalean dagoen bigarren hiririk populatuena ere.
16.500 biztanle inguru ditu.
C (argipena)
C letrak esanahi ezberdinak izan ditzake:
Auglaize konderria (Ohio)
Auglaize konderria (Auglaize County) Ohioko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Wapakoneta da. 2010eko zentsuaren arabera 45,949 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 45,949 pertsonetatik 45,168 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 543 dira. 124 beltzak edo afroamerikarrak. 75 amerikar natiboak ziren eta 16 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 165 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 25 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 376 pertsonek kokatzen zuten.
Julene Eguzkizaga
Julene Eguzkizaga Oleagordia (Bilbo, 1928ko azaroaren 25a - Usansolo, 2022ko otsailaren 9a) “Julita” izenarekin ezaguna, maistra izan zen.
Deep Space 1
Deep Space 1 NASAk jaurikitako zunda da. 1998ko urriaren 24ean jaurti zen, NASAren New Millenium programaren barnean. Misioaren helburua, espazio teknologiak frogatzeko erabili zen, etorkizuneko misioetan kostuak murrizteko.
Julene Eguzkizaga
Biografia
Basurtoko Santiago auzoan jaio zen. Aita Manuel Eguzkizaga Zabala "Bolu" baserrikoa, lanbidez praktikantea zena, Basurtoko ospitalean praktikante moduan lan egiten zuen; gerora aita Erandioko sorosle etxean egon zen lanean. Ama “Juli” edo Juliana Oleagordia Arriortua, "Jeuri" baserrikoa. Usansolon zendu zen, 2022ko otsilaren 9an, 93 urte zituela.
Gorgasia barnesi
Gorgasia barnesi Gorgasia generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Julene Eguzkizaga
Biografia
Batxilerra Bilbon bertan ikasi zuen eta Magisteritza "Deustuko normalean”, horrela esan ohi zioten orduan Magisteritza eskolari, orain Hezkuntza Fakultate moduan ezagutzen dena, EHUren Leioako campusean.
Bere maistra titulua 18 urterekin eskuratu zuen. Esan behar da, Julenek uda guztiak bere amama Kandidarekin igarotzen zituela Lezaman, eta hantxe etorri zitzaion euskara ondo ikasteko eta zabaltzeko gogoa.
Gaztea zela, Acción Cátolica taldekoa bihurtu zen eta Begoñako basilikan ezkondu zen Victor Atxutegi Alberdi Galdakaoko gaztearekin. Orduantxe etorri zen Usansoloko Labeaga auzora, eta garai haietan ohikoa zenez, eszedentzia hartu zuen amatasunagatik. Seme-alaba bi izan zituen, eta gaixotasun larria jasan zuenez 36 urterekin, urte oso bat erreposoan egotera behartuta egon zen. Hala ere, hezitzaile izateko zeukan gogoa ez zen gutxitu, ezta sinestun sakona izateko eta abertzale peto-peto izatekoa ere.
Julene, pertsona bezala, garai haietako emakume aiztzindaria izan zen. Beste gauza askoren artean, Usansolon meza euskaraz izan arte ez zuen etsi, bere senarraren laguntzarekin. Parrokoak eta udalak, beste indar faktikoekin batera, zenbait oztopo jartzen ahalegindu ziren. Urte asko pasatu ziren meza goiztiarrena izaten, goizeko 8:00etan hain zuzen ere. Julene emakumeen munduarekin ere konprometituta egon zen.
Irakaskuntza
Maistra moduan izan zuen lehen destinoa Berritxu izan zen. Bere ikasleak oso handiak zirela gogoratzen du, bera baino askoz handiagoak, eta jakin-mina sortu zuela inguruan, hain maistra gaztea izateagatik eta hiriburutik etorri izanagatik. Bere ikasleen artean ongi gogoratzen du bertsolari bat: Jon Azpillaga (garai hartan 14 urte zituen). "Ganbe" baserrian bizi zen garai hartan eta bertoko zeregin guztietan parte hartzen zuen; bere oroimenean ongi gordetzen du parroko biek, On Pedro eta On José anaiak, errespetu handiz tratatzen zutela. “Maestrie” esaten omen zioten maitekiro.
Euskaltzaletasuna
Elizbarrutiak aurrera atera nahi zuen “KILI-KILI” proiektuan parte hartu zuen, Aita Retolazaren zuzendaritzapean, euskara zabaltzeko. Auzoko eta Usansoloko neska-mutilekin hainbat arratsalde eman zituen euskara irakasteko. Eskola ibiltaria zen eta gelak ikasleen etxeak ziren, hurbiltasunaren arabera taldekatua: eskura zeukan teknologia guztia disko-jogailu bat zen, tocadiscos xume bat, saioaren bukaeran Kili-Kili bat, Kili-Kili bi... abestia kantatu ahal izateko.
Andereño
Arizko ikastolan lanean zegoenean, gertakari barregarria gertatu zitzaion. Gidari lanak egiten zituen Galdakaoko ikasleekin. Horretarako, gidari karneta atera behar izan zuen. Normalean, autoan eraman beharko zituzkeen umeak baino gehiago garraiatzen zituen. Behin, Basauri hiruan bertan, errebuelta bat hartzerakoan, zorionez astiro, inguruko autoen bozinak entzun zituen. Atzeko atea irekita zegoenez, umeren bat bidera erori omen zitzaion! Egundoko ezustekoa izan zen, baina ondorio larririk gabe. Txofer jarraitu zuen, Arizko ikastolan andereño ibili zen artean.
Maistra D ereduan
45 urterekin, bere senarra Galdakaoko Udalean zinegotzi zenean, Galdakaoko Gandasegi eskoletan hasi zen lanean “D eredua” deitzen zen hartan klaseak ematen. Oposaketak prestatu eta gainditu egin zituen, pre-escolar deitzen zen etaparako ikastaro bat egin, eta 65 urte bete arte, 3 eta 5 urte arteko neska mutilekin lan egin zuen.
Kalisto III.a (antipapa)
Giovanni Morson (1183ko urriaren 19 baino lehen hila) italiar elizgizona izan zen. Kalisto III.a erlijio izenaz antipapa izan zen 1168 eta 1178 bitartean. Federiko Bizar Gorrik lagundurik Alexandro III.a Aita Santuaren kontra jarri zen, baina 1178an onartu zuen.
Labeobarbus tsanensis
Labeobarbus tsanensis Labeobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
D (argipena)
D letrak esanahi ezberdinak izan ditzake:
Cyanolyca pumilo
Cyanolyca pumilo Cyanolyca generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Pelusios bechuanicus
Pelusios bechuanicus Pelusios generoko animalia da. Narrastien barruko Pelomedusidae familian sailkatuta dago.
Joaquín de la Pezuela
Joaquín González de la Pezuela Griñán Sanchez de Aragón Muñoz de Velasco (Naval, 1761 - Madril, 1830) noblea, militarra, espainiar politikaria eta Vilumako I. markesa izan zen. Viluma edo Sipe Sipeko guduan Rio de la Plata ko José Rondeau jenerala garaitu ondoren, Peruko hogeita hemeretzigarren erregeorde izendatua izan zen (1816ko uztailak 7-1821eko urtarrilak 29), Gaztela Berriko kapitain nagusia.
Bere karrera militarraren hasiera
Juan Manuel de la Pezuela y Muñoz de Velascoren eta Anna María Sánchez Capayren semea zen. Santanderko familia hidalga jatorrikoa. Segoviako Artilleria Ikastetxean ikasi zuen eta Gibraltarreko setioa n borrokatu zuen; eta urte batzuk geroago Frantziaren aurka Gipuzkoan eta Nafarroan (1793-1794).
1805ean Hego Amerikara lekualdatu zuten, non bigarren mailako karguak bete zituen, eta, ondoren, José Fernando de Abascal y Sousa, Peruko erregeordeak, Errege Artilleriaren Zuzendari izendatu zuen, sakon berrantolatu zuena.
Carandaí
Carandaí Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Shingo Suzuki
Shingo Suzuki (鈴木 慎吾, 1978ko martxoaren 20a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Urawa Reds, Albirex Niigata, Kyoto Sanga FC eta Oita Trinita.
Saint-Martial (Gard)
Saint-Martial Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Martial udalerrian erroldatutako biztanleak 190 ziren. Familiak 95 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 235 etxebizitza zeuden, 95 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 139 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 225 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 95 etxebizitza nagusietatik 68 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 49 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 113 ziren, horien artean 63 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 63 pertsona aktiboetatik 52 lanean zeuden (31 gizon eta 21 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Martial udalerrian 93 unitate fiskal zeuden, 175,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.178 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 eraikuntza enpresa, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2000. urtean Saint-Martial udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aukera-kostu
Teoria mikroekonomikoan, aukera-kostua edo hautazko kostua balio bat da, eta erabakiak hartzeko orduan, hautazko kostu onena aukeratzen laguntzen du. Aukeraketa, hautagai esklusiboen artean egin behar da. Onartuz gero aukerarik onena lortu dela, kostu bat edukiko genuke, hurrengo aukera onena hartuz gero izango genituzkeen onurak ez aprobetxatzeagatik. Laburbilduz, aukera bat hautatzeak, beste aukera batzuen irabazi potentziala galtzea ekarriko du.
Aukera-kostua, ekonomian kontzeptu gakoa da, ezinbesteko ideia baita baliabide urriak modu eraginkorrean erabiltzeko, eta eskasia eta aukeraren arteko oinarrizko harremana adierazten du. Horrela, aukera-kostuak ez dira diru edo finantza-kostuetara mugatzen: irteerako kostu erreala, galdutako denbora, plazera edo beste edozein prestaziorekin ere bat etor liteke.
Temino hau, Friedrich von Wieser-ek sortu zuen, bere Theorie der gesellschaftlichen Wirtschaft-en (Ekonomia sozialaren teoria, 1914).
Kostu esplizituak
Kostu esplizituak, ekoizleen ordainketa monetario zuzen bat inplikatzen duen aukera-kostuak dira. Produkzio-faktorearen aukera-kostu esplizitua, ekoizleak ordaindu beharreko prezioa izango da.
Esate baterako, enpresak 100 € gastatzen baditu energia elektrikoan, bere aukera-kostu esplizitua 100 €-koa da. Diru kopuru honek aukera galdu bat adierazten du, beste zerbait erosi ahal izateko 100 € horiekin.
Kostu inplizituak
Kostu inplizituak (kostu hipotetikoaz ere deitzen direnak) aukera-kostuak dira, baina ez kutxako isurketetan islatzen direnak, baizik eta konpainiaren akatsak, (lehendik dauden jabetzako baliabideetan edo ekoizpen-faktoreetan) aukera onena erabiltzera bideratzea dakar.
Adibidez: fabrikatzaileak 1.000 tona altzairu eta makina bat erosi ditu widget bat sortzeko. Tresna ekoizteko aukera-kostuaren zati inplizitua, altzairua ez saltzeagatik eta makina ez alokatzeagatik (produkzioan erabili beharrean) galdutako diru-sarrera izan da.
Aukera-kostuak kudeaketa eta finantzetan
Inbertsio baten aukera-kostua, beraren gauzatzeagatik baztertutako balioa, edo burutu gabeko inbertsioaren kostua izan liteke. Proiektuan inbertitutako fondoetan espero den errentagarritasuna gatik neurtzen da ( edo beste erabilgarritasun batzuk ibilgetzearen esleipenengatik, adibidez, gure esku daukagun lursail baten alokairua). Irizpide hau inbertsio hauteskundeetan erabiltzen denetariko bat da, eta etekina aukera-kostuaren berdina da, gutxienez.
Finantzetan, onartutako arriskua kontutan hartzen duen inbertsio baten errentagarritasuna da. Balorazioak egiteko balio du, inbertsioen arriskua edo aktiboaren gelditasuna egiaztatuz.
Pavones
Pavones, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, Moratalaz barrutian. Hiriko 141. auzoa da.
Aukera-kostu
Aukera-kostuak kudeaketa eta finantzetan
Aukera-kostuaren adibide bat honako hau izan liteke: Pertsona batek, aurreztutako diruarekin bi negozio-aukera proposatzen ditu. Lehenengoa zapata-denda bat sortzea, eta bigarrena 10.000 akzio erostea bigarren mailako balore merkatuan (6 €-tara kotizatuz). Azkenean zapata-denda aukeratu du. Urtebete igaro ondoren, zapata-dendak ez dio irabazirik eman. Une honetan bankuko akzioak 9 €-tara kotizatzen dira. Aukera-kostua, beraz, bigarren aukeran lortzeari utzi diogun zenbatekoa izango litzateke, lehenengo aukera exekutatzeko erabakia hartzean, hau da: 10.000akzio x 3 € (9 € - 6 €) = 30.000 €
Aukera-kostuak makroekonomian
Baliabide urriak direla-eta, baliabideak modu infinituan erabiltzeko erabakia hartzen da. Adibidez, 4 €-tan kafe-kikara bat edo bi izozki eros badaitezke, eta kafe-kikara erosten badugu, aukera-kostua bi izozkiak izango dira. Aukera-kostuak, erabakia hartzeko unean uko egin behar zaien aukera baliotsuak dira. Erabateko aukera- kostua ezartzeko, kanpo-faktore positibo eta negatiboak hartu behar dira kontutan.
Kanoiak ala gurina
Gizabanakoak gizartean elkartzen direnean, hainbat motatako arazori aurre egin behar izaten diete. Klasikoena, "kanoiak ala gurina" dilema da. Zenbat eta gehiago gastatu defentsa nazionalean, herrialdeko kostaldeak erasotzaile atzerritarrez babesteko (guns, kanoiak), orduan eta gutxiago izango dugu gastu pertsonaleta gastatu ahal izateko, herrialdeko bizimodua hobetuz (butter, gurina).
Eskuineko grafikoan, A puntua ekoizpen maximoa mugatzen duen kurbaren azpian dago, eta produkzio-ahalmen gutxitua adierazten du. A puntuan dagoen ekonomiak gehiago ekoizteko ahalmena du. B, C, D, E eta F puntuak kurban bertan daude, ekonomiak ekoizpenaren mugaraino iritsi dela adierazten dute. Puntu horietan ekonomia batek egin dezakeen gauza bakarra da kurban zehar mugitu, kanoi gehiago => gurin gutxiago, edo bestela gurin gehiago => kanoi gutxiago. X puntua kurbaren kanpoaldean dago, egungo kapital edota teknologiarako iristeko ezinezko bat irudikatuz, utopia ezinezko bat.
Aukera-kostu hazkorraren legea
Aukera-kostu hazkorrak, arrazoi hauengatik gertatzen dira: Konparaziozko abantailetako legearen arabera, prezio erlatibo txikieneko nazioa merkantzia horren konparaziozko abantaila da, baina bigarren nazioarekiko ordea, konparaziozko desabantaila. Ondorioz, konparaziozko abantailetan eman beharko litzateke espezializazioa, eta bertako ekoizpenaren zati bat bigarren nazioarekin trukatu.
Nazioa konparaziozko abantailetan espezializatzean, ordea, kostuak areagotuko dira, espezializazioari jarraipen bat emanez, bi nazioetako salgaien prezio erlatiboak berdinak izan arte, salgaien oreka lortuz.
Aukera-kostu finkoaren legea
Honela sortzen dira:
Aukera-kostuak errealistak ez direla esaten da, ekoizteko aukera mugak lerro zuzenean irudikatzen baitira. Gainera, merkataritzaren gabezia dela eta, nazioak, ekoizten dituen ondasunak bakarrik kontsumitzen ditu, bere ekoizteko aukera mugen eta kontsumo mugen arteko ekitatea adieraziz.
Ebaluazioa
Kontutan hartu behar da, aukera-kostuak ez direla aukera eskuragarrien batuketa bat, non aukera hauek elkarren artean baztertzaileak diren. Adibidez, hiri baten aukera-kostua ospitale bat eraikitzeko (bere lur librean), kirol-zentro baten lurzoruaren edo aparkaleku baten lurzoruaren galera izan liteke, edo hiriak lur horiek saltzearen bidez lortu dezakeen diruaren galera. Hau da, hauetako edozein erabaki hartzeak, beste guztiak baztertzea ekartzen du.
Norbaitek dirua irabazteko aukera galduko balu, hori aukera-kostuaren zati bat da. Beste norbaitek, ordea, dirua gastatzea aukeratzen badu, dirua beste ondasunak eta zerbitzuak erosteko erabili ahal izango du, ondorioz, dirua gastatzea ere aukera-kostuaren zati bat da. Horri, hurrengo aukerarik onenak gehituz gero, aukera-kostu totala lortuko dugu. Hobeto ulertzeko, adibidez: lana galtzen baduzu kontzertu batera joateagatik, aukera-kostua, lanera joan izan bazina irabaziko zenukeen dirua, gehi kontzertuaren kostua izango lirateke.
Adibidea
Galdera
Demagun X kontzertura joateko doako tiketa duzula, beraz, tiketak ez du inolako baliorik. Gau horretan, zure aukerarik onena Y kontzertura joatea da eta tiketk 40 € balio du. Normalean ordea, Y kontzertua ikusteko 50 € ordaintzeko prest egongo zinateke, asko gustatzen baitzaizu. Zein da doako tiketa erabiltzearen aukera-kostua, eta X kontzertua ikustea Y-ren ordez?
Erantzuna
Irabaziko zenukeen balioa 10 € izango lirateke: Y kontzertua ikustearen 50 €-ko irabazia, ken tiketaren 40 €-tako kostua.
Jorge Pérez Sáenz
Jorge Pérez Sáenz (Bilbo, ) bizkaitar futbolari ohia da, erdilari moduan aritzen zena.
Ibilbidea
''2015ko Maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
Fatua
Fatua (فتوى), pluralez fatāwā (فتاوى), Islameko erabaki legal bat da, eta erlijio-gaietako aditu batek (mufti delakoak) ematen du. Islamaren buruzagitza erlijiosoa zentralizatuta ez dagoenez, ez dago aho batez onartutako metodorik fatua nork eman dezakeen eta nork ez zehazteko.
Antonio de Montesinos
Antonio de Montesinos (Espainia, c. 1475 - Venezuela, 1540ko ekainak 27) fraile eta misiolari espainiar bat izan zen. Fray Pedro de Córdoba buru duen Amerikako Dominikarren lehen komunitatearekin batera, Espainiako kolonizatzaileek La Española uhartean bertako indigenen aurkako tratu txarrak eta gehiegikeriak salatu zituen.
Antonio de Montesino Predikatzaileen Ordenan gordailatu zen Salamancako San Esteban komentuan, eta han egin zituen bere ikasketa guztiak H astapen-urtearen amaieran, Dominikar erlijioso gisa egin zuen lanbidea 1502ko uztailaren 1ean. Geroago, teologia ikasketa bukatu ondoren  eta dagoeneko apaiz izendatuta, 1509an ,beste fraile askorekin, Santo Tomas de Ávila Errege Komentura bidali zuten, hartan, duela gutxi sortua.
1510ean, Mundu Berrira abiatu ziren Dominikar misiolarien lehen taldearen parte izan zen, 1509ko otsailaren 11ko Errege Dekretua eskuratu ondoren, 15 erlijioso eta 3 laikoren menpe eman zietena. Fray Pedro de Córdoba buru zuen dominikar talde aitzindari hau Fray Antonio Montesino, Fray Bernardo de Santo Domingo eta Fray Domingo de Villamayorek osatzen zuten. Santo Domingoko bidaian, Erlijiosoek bidaiatzen zuten Espíndola itsasontziak San Juan uhartean geldialdia egin zuen. Taldea Hispaniolako Ozamako Santo Domingoko portura iritsi zen, 1510eko irailaren azken egunetan. Ondorengo espedizioetan beste erlijiosoak iritsi ziren 15 fraileren kopurua osatu arte.
Montesino, Santo Domingo, kezkatuta zegoen bertakoak defendatzeagatik. Fray Pedro de Córdoba eta bere erlijio erkidegoaren izenean predikatu zituen bertakoak esklabo egiten zituzten lurzatietan, sistema kolonizatzaileei ezarritako betebeharrak saihestuz Diego Colón erregeordeak Fray Pedro de Córdobarekin hitz egitera joan zen Dominikar komentura Fray Antonio de Montesinos uhartetik kanporatzeko, eta hurrengo igandean Hitzaldia askoz ere beldurgarriagoa bota zuen eta bost printzipio zabaldu zituzten ahots ozen batez. Kolonoek Uharteko frantziskotarren goi mailako Fray Alonso de Espinar konbentzitu zuten auzitegira joateko beren interesak zaintzera. Dominikariek gauza bera egin zuten, Montesinori bidali zuten agintari kolonialen eta horien aldekoak argudiatzeko.
Polemika horren emaitza teologo batzordea eratzea izan zen, eta hortik dator 1512ko abenduaren 27an onartutako Burgoseko Legeak.
Gaur egun Antonio de Montesinos estatua garrantzitsu bat dauka Santo Domingon, Dominikar Errepublikan .Estatuan bost printzipioak zabaltzen irudikatuta dago.
Konstantino III.a
Heraklio Konstantino Konstantino III.a edo Konstantino III.a Heraklio izenez ezaguna (Κωνσταντῖνος Γ΄, Heraclius Novus Constantinus Augustus; 612ko maiatzaren 3 - 641ko apirilaren 20 edo maiatzaren 24/26) Bizantziar Inperioko agintaria izan zen epe labur batez 641 urtean.
Heraklio Konstantino Heraklida dinastiako lehen agintari Heraklioren seme zaharrena izan zen bere lehen emazte Eudoziarekin izandakoa. Eudoziaren ostean Martinarekin ezkondu zen norekin Heraklonas izan zuen, aitak bi anaiordeak agintean berarekin batera hartu zituen tratu bera eman zielarik.
Heraklio 641. urtean hil zenean Heraklio Konstantino Konstantino III.a agintari izena hartu zuen. Oinordekotzaren inguruko hika mikek eragin handia izan zuten beregan; bere aginte laburreko gertakari nabarmenena Egiptoko probintzia bizantziarraren galera izan zen, arabiarrek konkistatua izan baitzen aurretik Siria, Palestina eta beste zenbait probintzia hartu zuten bezala. Bere agintearen 4. hilabetean Konstantino III.a hil egin zen, agian tuberkulosiak jota. Bere anaiorde Heraklonasek jaso zuen orduan agintea, ordura arte biek agintea izan baitzuten ere agintari nagusia Konstantino bera izan baitzen. Heraklonasen ama zen Martinak Konstantino pozoitu zueneko usteak matxinada bat ekarri zuen bai eta Heraklonas eta Martinaren elbarritze eta boteretik aldentzea. Azkenean Konstante II.a izan zen agintari, Konstantino III.aren semea.
Adelshofen
Adelshofen Alemaniako udalerri hauetako bat izan daiteke:
Zugana Manuela
"Zugana Manuela" Jose Maria Iparragirreren maitasunezko abesti ezaguna da. Gertaerak Donostian ematen dira, "Andre Marietan". Abestiaren Manuela, Manuela Franziska Zubizarreta (edo Zubiaurre ) zen, Tolosan 79 urtez 1916ean hil zena.
Hitzak
Hau da gurera heldu den bertsioa:
1 Zugana Manuela nuanian pensatu, uste det ninduela deabruak tentatu, ikusi beziñekin naiz enamoratu, ojala ez bazinan sekulan agertu.
2 Amorioz beterik esperantza gabe, zergatik egin zinan bihotz honen jabe: zuk esan behar zenduben hemendikan alde, egiazki ez naiz ni bizardunen zale.
3 Ahaztu nahi zaitut baina ezin, ezin ahaztu, zure amorioak burua dit galdu... Orain behar zenduke bihotz hori bigundu, eta maitagarri horrek pixka bat lagundu.
4 Barkatu behar dituzu nere erokeriak, zure begira daude nere bi begiak: garbi garbi esan ditut nere ustez egiak, zoraturikan nauka zure aurpegiak.
5 Gabian ibili naiz guzizko ametsetan, Donostian nengoela Andre Marietan, eta ikusi nuela herri hartako plazan, erdian zebilela Manuelatxo dantzan.
Groslay
Biztanleria
2007an Groslay udalerrian erroldatutako biztanleak 8.075 ziren. Familiak 2.885 ziren, horien artean 728 pertsona bakarrekoak ziren (339 bakarrik bizi ziren gizonak eta 389 bakarrik bizi ziren emakumeak), 682 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.216 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 259 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 3.118 etxebizitza zeuden, 2.961 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 130 hutsik zeuden. 1.748 etxeak ziren eta 1.296 apartamentuak ziren. 2.961 etxebizitza nagusietatik 1.998 bere jabearen bizilekua ziren, 883 alokairuan okupaturik zeuden eta 80 doan lagata zeuden; 139 etxek gela bat zuten, 368 etxek bi zituzten, 728 etxek hiru zituzten, 709 etxek lau zituzten eta 1.017 etxek bost zituzten. 2.147 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.532 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.039 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 5.353 ziren, horien artean 4.079 aktiboak ziren eta 1.274 inaktiboak ziren. 4.079 pertsona aktiboetatik 3.676 lanean zeuden (1.892 gizon eta 1.784 emakume) eta 403 langabezian zeuden (213 gizon eta 190 emakume). 1.274 pertsona inaktiboetatik 295 erretiraturik zeuden, 584 ikasten zeuden eta 395 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Groslay udalerrian 2.946 unitate fiskal zeuden, 7.934,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.295 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 336 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 57 eraikuntza enpresak ziren, 94 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 19 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 8 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 14 finantziazio enpresak ziren, 18 higiezinen enpresak ziren, 47 zerbitzu enpresak ziren, 41 administrazio publikoko enpresak ziren eta 12 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 89 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 13 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 9 igeltseroak, 10 margolariak, 8 zurginak, 13 iturginak, 6 argiketariak, 7 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 6 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 21 establezimendu komertzialetatik, 5 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 2 harategiak, 2 liburu dendak, 1 elektrotresna denda zen, 3 kirol-dendak eta 5 lore-dendak ziren.
2000. urtean Groslay udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 143 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Salperwick
Salperwick Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Salperwick udalerrian erroldatutako biztanleak 492 ziren. Familiak 160 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Licancabur sumendia
Licancabur sumendia (kunza hizkuntzan, lickan: 'herria', 'herrialdea'; ckabur, 'mendia'; hau da, 'herriko mendia', edo 'herrialdeko mendia') Bolivia eta Txileren arteko mugan dagoen geruza-sumendia da, aintzira berdearen ondoan. Azken erupzioa Holozenoaren garaian izan zen.
Salperwick
Etxebizitza
2007an 385 etxebizitza zeuden, 172 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 208 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 229 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 172 etxebizitza nagusietatik 129 bere jabearen bizilekua ziren, 39 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 1ek bi zituen, 14 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 107 etxek bost zituzten. 139 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 67 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 83 etxetan bat baino gehiago zituzten.
BamHI
BamHI Bacillus amyloliquefaciens bakterioak ekoizten duen II motako errestrikzio entzima bat da, 6 base pare-tako DNA sekuentzia palindromiko labur zehatz batzuk ezagutu eta mozketa egiten duena. BamHI-k 5'-GGATCC-3' sekuentzia bat lotzen du, eta sekuentzia hau, 5 '-guaninetik aurrera mozten du. Mozketaren produktu modura mutur itsaskorrak utziz, 4 bp luze direnak. BamHI-k, bere forma askean, β-orri bat erakusten du erdian, α-helizeen artean dagoena.
Eutropiichthys vacha
Eutropiichthys vacha Eutropiichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Schilbeidae familian sailkatzen da.
Salperwick
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Licancabur sumendia
Egonlekua
Licancabur sumendia Boliviako Potosí departamentuaren eta Txileko Antofagastako eskualdearen arteko mugan dago. Bere altuera (5.920 m) eta kono ia perfektua direla eta, paisaia-elementu nagusia da Txileko eskualde horretako El Loa probintziako Andeetako mendikatean. Ipar-ekialdeko hegalaren herena baino gehiago Boliviakoa da, magalaren oinetik (4.360 m) 5.400 m-ra arte.
Txileko lurraldean, Portezuelo del Cajón pasabidearen iparraldean, Ilargiaren haranaren eta San Pedro de Atacama herri turistikoaren ipar-ekialdean dago.
Boliviako aldean, Eduardo Abaroa Andeetako faunaren erreserba nazionala dago, eta babestuta dago, bere magalean Andeetako flamenko-kopuru handiak biltzen dituen aintzira berdea dagoelako.
Deskribapen orokorra
Sumendi honetarako lehen igoera 1884an egin zuen Severo Titichocak.
Licancabur sumendia mendi ikonikoa da, San Pedro de Atacamatik zeruertza menderatzen duen moduagatik. Igoera erraza da, baina aurrez aklimatazioa egin behar da gozatzeko.
Salperwick
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 319 ziren, horien artean 238 aktiboak ziren eta 81 inaktiboak ziren. 238 pertsona aktiboetatik 210 lanean zeuden (118 gizon eta 92 emakume) eta 28 langabezian zeuden (11 gizon eta 17 emakume). 81 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.