cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villatuerta
Inguru naturala eta kokapena
Herria Nafarroa erdialde-mendebaldean dago. N-111 errepidea Lizarra-Iruña norabidean jarraituta. Villatuerta Lizarratik 4 kilometrora dago.
Villatuertak Deierrirekin egiten du muga iparraldean; Zirauki eta Mendigorriarekin ekialdean; Lizarrarekin mendebaldean; eta Oteitza eta Aberinekin hegoaldean.
Klima eta landaredia
Udalerriko klima mediterraneo kontinentala da, eta udalerriaren iparraldean azpimediterraneoa. Urteko batezbesteko tenperatura 12 eta 13 gradu bitartekoa da eta prezipitazioak 500 eta 600 mm ingurukoak. Urteroko egun euritsuak 90 dira, eta udalerriaren iparraldean 100 ere izan daitezke.
Jatorrizko landaredia ia erabat galdu da gaur egun, gizakiaren eragina dela eta.
Historia
Villatuertari buruzko lehen aipamena X. mendearen amaierakoa da. 971. eta 979. urteen artean, Balentzeres izeneko pertsona batek, gaur egungo San Miguel baselizaren inaugurazioa ospatzeko, zizelkatu egin zuen. Garai hartan, monasterio benediktar baten eliza zen eta gaur egun herrigunetik kilometro erdira dago, mairuaren aldapa izenez ezagutzen den gunean. 1020an, San Veremundo, Iratxeko abadea eta gaur egungo Villatuertako patroia, jaio zen. Mendetan zehar, herrian nobleziako hainbat familia izan ziren, Jauregizarrak XI. mendean, Lopez Aranzadiko Gartziarrak XI. mendean, Antso Hermenodearrak XII. mendean, Aubernatarrak XIV. mendean, Izkuetarrak, Narroko markesa, eta Antsa Andrea, besteak beste.
1054an Peñalengo Antsok, Villatuertako San Miguel monasterioa Leireko monasterioa atxiki zion. Jasokundearen eliza XV. mendean eraiki arte, villatuertarrek San Miguel monasterioan entzuten zuten meza. 1085etik aurrera, berriz, Puyko Ama Birjinaren agerraldiaren ondorioz, Donejakue bideko erromesek, ibilbidea aldatu, eta Iratxeko monasteriora Noveleta eta Zaraputzekin abiatu ordez, Mairuaren aldapatik abiatzen ziren Puyra. Leku hartatik gertu sortu zuen Antso Ramirezek Lizarra herria 1090ean.
1200ean gotorlekua eraiki zen, eta gainera, herritarren defentsarako, lur azpian eraikitako iraganbide luzeak egin ziren. 1198. urtean, Otxoko Gartzia filio de Aurgutia aipatzen da herritarren artean. XIII. mendetik XIV. mendera bitartean, dorretxea eraiki zen, baina 1378an, Gaztelako armadak herriari su emanda, dorretxeak ere kalte handiak jasan zituen. 1342an Filipe III.a noblea erregeak eta Joana Andreak bere jaun Medranoko Antso Santxizi erosi zizkioten, 1.300 libratan. Aipatu bezala, XV. mendean Jasokundearen eliza eraiki zen estilo gotikoan. Gaztela eta Nafarroako erresumen arteko gerretan, biztanleriak gorabehera handiak izan zituen, eta ondorioa herrian 80 familia izatetik 23 familia izatera pasatzea izan zen.
XVIII. mendeko Ondorengotza gerrak eta XIX. mendeko gerra karlistetan hildako ugari eta kalte handiak izan ziren. Lehen karlistadan esaterako, 23 hildako izan ziren Villatuertan. 1839an benediktarrak Iratxeko monasteriotik kanporatu zituztela, San Veremundoren erlikiak bertan behera geratu ziren, eta horren ondoren, Aiegira eraman zituzten. 1841ean Villatuerta eta Arellano herriek erlikien jabe eginda, euren artean bost urtean behin trukatzea erabaki zuten. Tradizio horrek gaur egun ere bizirik dago, bost urtean behin egiten jarraitzen dute.
1960ko hamarkadatik aurrera, nekazaritzarekin batera industria garatu zen bertan, eta gaur egun industria da herriko jarduera ekonomiko nagusia. Nekazaritzak bigarren mailako garrantzia dauka eta aldi baterako jarduera moduan aritzen da horretan.
Demografia
XX. mende osoan zehar populazio ia egonkor mantendu zuen Villatuertak, goranzko joera txikiarekin. XXI. mendearen lehen hamarkadan, berriz, hazkunde nabarmena izan zuen, biztanle kopurua % 30 inguru hazi baitzen.
Udal hauteskundeak
Zenbait urtez eta 2011 arte Villatuertako alkatetzan Agrupación El Encinal Herri Taldea herri ekimeneko kideak txandakatu ziren. 2007ko udal hauteskundeetan El Encinal aurkeztu zen zerrenda bakarra izan zen eta, beraz, udaleko zazpi zinegotziak lortu zituen. Baliogabeko botoak 56 izan ziren (emandako guztien % 10,37) eta 176 boto zuri izan ziren (botoen % 36,26). Abstentzioa % 34,23koa izan zen.
2011ko udal hauteskundeetan, ordea, bi zerrenda aurkeztu ziren eta PSN izan zen bozkatuena. El Encinalek ezin izan zuen alkatetza gorde eta María José Fernández Aguerrik hartu zuen kargua.
Udaletxea
Udaletxea 1925. urtean eraiki zen, eta jatorriz, udaletxea eta eskola moduan erabili zen. Eraikina harlangaitz edo manpuestoz egina da eta inguruko eraikuntzen antzekoa da. Udaletxe zaharra gaur egungoa den kokagunearen ondoan zegoen. Eraikin zaharra gaur egun hondatze egoeran dago.
Villatuertako udalak alkatea eta sei zinegotzi dauzka.
Udal autobusak
Lizarrerria Buseko linea hauekin ditu loturak:
La Estellesa
La Estellesa autobus konpainiak Aguilar Kodes eta Iruñea bitarteko autobus linea ustiatzen du. Lineak bi zerbitzu dauzka Aguilar Kodesko norantzan eta lau zerbitzu kontrako norabidean. Linearen ibilbidea honakoa da:
Euskara
Nafarroako gobernuak onartutako Euskararen Foru Legearen arabera Villatuerta egun eremu eremu mistoko udalerria da, eta hori dela eta, euskaldunek badituzte eskubide batzuk. 2001eko erroldaren arabera, herritarren % 4,73k zekien euskaraz hitz egiten.
1986an, Euskararen Foru Legea onartu zenean, Villatuerta eremu ez-euskaldunean kokatu zuten.
2008an Nafarroako Ezker Batuak eta Nafarroa Baik Euskararen Foru Legea aldatu eta gune mistoan udalerri gehiago sartzeko (horien artean Villatuerta) proposamena aurkeztu zuten Nafarroako legebiltzarrean. UPN ez beste talde guztien baiezko botoarekin proposamena aurrera aterako zela zirudienean, PSN alderdiaren ustegabeko jarrera aldaketak, atzera bota zuen eremu mistoaren hedapena.
2015ean Villatuertako udalbatzak udalerria eremu mistoan sartzeko eskatu zuen, El Encinal udal taldeak alde egin zuen eta PSN alderdiak, aldiz, abstenzioa.
2017ko otsailean Nafarroako Gobernua osatzen zuten alderdiek, Geroa Baik, EH Bilduk, Ahal duguk eta Nafarroako Ezker Batuak Euskararen Foru Legea aldatzeko proposamena aurkeztu zuten; honela udalbatza-akordio bidez eremuz aldatzea eskatzen bazen, Legebiltzarrak gauzatuko zuen. Azkenik, hilabetetako ibilbidearen ondoren, urte bereko uztailean 43 udalerri eremu mistora pasa ziren eta beste bat eremu euskaldunera, aldaketa ekainaren 27ko 9/2017 Foru Legean gauzatuko zen.
Kirolak
Herrian hainbat kirol talde daude, Ondalan Kirol Taldeak esaterako, txirrindularitzan eta futbolean aritzen da. Herrian Lizarreriko areto futbol txapelketan diharduten hiru talde daude.
Brude VII.a
Brude VII.a (Eskoziako gaeleraz) edo Bridei VII.a piktoen erregea izan zen 843 – 845. urteen bitartean. Piktoen kronikan jasota dagoenez, Uuthoilen semea zen (Eskoziako gaeleraz: Fochel, Fotel; Fodel).
Rauville-la-Bigot
Rauville-la-Bigot Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rauville-la-Bigot udalerrian erroldatutako biztanleak 1.062 ziren. Familiak 381 ziren, horien artean 58 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 153 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 162 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 426 etxebizitza zeuden, 381 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 414etxeak ziren. 381 etxebizitza nagusietatik 326 bere jabearen bizilekua ziren, 47 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 27 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 101 etxek lau zituzten eta 217 etxek bost zituzten. 273 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 148 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 210 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 668 ziren, horien artean 487 aktiboak ziren eta 181 inaktiboak ziren. 487 pertsona aktiboetatik 450 lanean zeuden (256 gizon eta 194 emakume) eta 36 langabezian zeuden (13 gizon eta 23 emakume). 181 pertsona inaktiboetatik 65 erretiraturik zeuden, 49 ikasten zeuden eta 67 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rauville-la-Bigot udalerrian 402 unitate fiskal zeuden, 1.138,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.309 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Rauville-la-Bigot udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.292 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
On Golden Pond
Filmak famili barneko belaundaldi ezberdinen arteko gorabehereak eta senideen arteko harremanen gaia jorratzen du. Bitxikeria gisa, filmean aita-alabaren papera antzeztu zuten, Henry eta Jane Fonda aktoreak benetazko bizitzan ere aita-alaba ziren, gainera Henry Fondaren azken filma ere izan zen, 1982an hil baitzen.
Argumentua
Norman eta Ethel Thayer (Henry Fonda eta Katharine Hepburn) urtero legez Golden Pond izeneko urmaelan dagoen etxean udako oporrak igaro ohi dituzten senar-emazte adinduak dira.
Haien alaba (Jane Fonda), bere senargai Billy (Dabney Coleman) eta senargaiaren semearekin (Doug McKeon) batera gurasoak bisitatuko ditu. Hasiera batean eelkarren arteko konfiantza eza nagusi den Norman eta Billyren arteko harremana piskanaka-piskanaka aldatuz joango da.
Chelsek betidanik bere gurasoekin harreman gatazkatsua izan du, baina Norman aita eta Billy senargaiaren arteko harremanak begiak irekiaraziko dizkio.
Saint-Dizier-l'Évêque
Saint-Dizier-l'Évêque Frantziako udalerri bat da, Belfort Herrialdea departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Dizier-l'Évêque udalerrian erroldatutako biztanleak 394 ziren. Familiak 151 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 166 etxebizitza zeuden, 152 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 157 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 152 etxebizitza nagusietatik 134 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 134 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 101 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 271 ziren, horien artean 201 aktiboak ziren eta 70 inaktiboak ziren. 201 pertsona aktiboetatik 184 lanean zeuden (98 gizon eta 86 emakume) eta 17 langabezian zeuden (8 gizon eta 9 emakume). 70 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Dizier-l'Évêque udalerrian 157 unitate fiskal zeuden, 406 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.675 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Dizier-l'Évêque udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 366 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bad Pyrmont
Bad Pyrmont Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Pleurodema bibroni
Pleurodema bibroni Pleurodema generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Todiramphus recurvirostris
Todiramphus recurvirostris Todiramphus generoko animalia da. Hegaztien barruko Alcedinidae familian sailkatua dago.
Corydoras guianensis
Corydoras guianensis Corydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Triors
Triors Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Triors udalerrian erroldatutako biztanleak 521 ziren. Familiak 185 ziren, horien artean 26 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 74 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 74 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 201 etxebizitza zeuden, 183 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 178 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 183 etxebizitza nagusietatik 147 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 113 etxek bost zituzten. 99 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 125 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 349 ziren, horien artean 254 aktiboak ziren eta 95 inaktiboak ziren. 254 pertsona aktiboetatik 236 lanean zeuden (136 gizon eta 100 emakume) eta 18 langabezian zeuden (12 gizon eta 6 emakume). 95 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Triors udalerrian 188 unitate fiskal zeuden, 519 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.942 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 2 higiezinen agentziak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pleurodema borellii
Pleurodema borellii Pleurodema generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Papyrocranus afer
Papyrocranus afer Papyrocranus generoko animalia da. Arrainen barruko Notopteridae familian sailkatzen da.
Nevada konderria (Kalifornia)
Nevada konderria (Nevada County) Kaliforniako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Nevada City da. 2010eko zentsuaren arabera 98,764 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Nevada konderriak 252,213 kilometro koadro ditu. Horietatik 4,151 ura dira. Beste 248,062 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,03 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 98,764 pertsonetatik 93,916 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 8,439 dira. 341 beltzak edo afroamerikarrak. 793 amerikar natiboak ziren eta 96 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,124 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 122 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 2,372 pertsonek kokatzen zuten.
Coppenbrügge
Coppenbrügge Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Brancaleone alle crociate
Brancaleone alle crociate 1970eko Mario Monicelli italiar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Brancaleone da Norcia eta bere zarpailtsu taldea Hilobi Santuaren bila abiatuko dira. Borrokan kide guztiak galduko ditu, eta etsita, heriotzari deituko dio; baina heriotza haren bila datorrenean, beldurtu egingo da eta denbora gehiago eskatuko dio.
Firin Faran Euskal Herrian
Firin Faran Euskal Herrian Natalia Martinek 2009an zuzendutako film laburra da. Zenbait zinemalditan, tartean Lekeitioko Bideo eta Zine Bileran, hautatu zuten.
Bléquin
Bléquin Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bléquin udalerrian erroldatutako biztanleak 343 ziren. Familiak 118 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 41 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 41 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
San Esteban eliza (Zigoze)
San Esteban eliza Zaragozako Zigozeko parroki-eliza da. Jatorrizko eraikina erromanikoa bazen ere, egungo gotiko berantiarra da, XVI. mendean amaitu zutena.
Bléquin
Etxebizitza
2007an 140 etxebizitza zeuden, 129 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 139etxeak ziren. 129 etxebizitza nagusietatik 117 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 89 etxek bost zituzten. 107 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 48 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 61 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 196 ziren, horien artean 134 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 134 pertsona aktiboetatik 122 lanean zeuden (81 gizon eta 41 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bléquin udalerrian 149 unitate fiskal zeuden, 408,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.810 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.
2000. urtean Bléquin udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 570 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Frederick konderria
Frederick konderria honako konderrien izena izan daiteke:
Papyrocranus congoensis
Papyrocranus congoensis Papyrocranus generoko animalia da. Arrainen barruko Notopteridae familian sailkatzen da.
Txalaparta (The Chieftains)
Txalaparta 1996an The Chieftains irlandar taldeak Santiago diskoaren barnean argitaratu zuen abestia da. 1:18 minutuko luzera du. Bertan, euskal musikan ohikoak diren txalaparta edo soinua musika-tresnak irlandar musikaren doinuekin nahastu zituzten, bereziki tin whistle txirula nabarmentzen delarik.
Emmerthal
Emmerthal Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Pleurodema brachyops
Pleurodema brachyops Pleurodema generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Todiramphus australasia
Todiramphus australasia Todiramphus generoko animalia da. Hegaztien barruko Alcedinidae familian sailkatua dago.
Juzhno-Sakhalinsk
Historia
Juzhno-Sakhalinsken sorburua 1882. urtean sortutako Vladimirovka errusiar kokalekua izan zen.
1904-1905ko Errusia-Japonia Gerrari amaiera eman zion Portsmoutheko Hitzarmenaren ondorioz, Sakhalin uhartearen hegoaldea Japoniaren esku geratu zen. Ordura arte Vladimirovka zenari japoniarrek Toyohara («Emankortasunaren ibarra») izena eman eta Karafutoko prefekturako hiriburu izendatu zuten. Bigarren Mundu Gerraren amaieran sobietarrek hiria berreskuratu zuten; Juzhno-Sakhalinsk izendatu eta hiriburu administratibo bihurtu zuten.
Oraindik ere Errusiaren eta Japoniaren arteko gatazkak bizirik dirau, batez ere inguruko petrolio- eta gas-hobiengatik. Edozein modutan ere, Japoniak, Txinak eta Hego Koreak baliabide horien eskari handia daukatenez, hiria eta ingurua hazten doaz.
Japoniar garaiko eraikin gutxi daude zutik gaur egun Juzhno-Sakhalinsken; horietako bat, ikusgarrienetarikoa, Eskualdeko Ikasketen Sakhalingo Museo bihurtuta dago.
Klima
Juzhno-Sakhalinskek klima kontinental hezea du, Dfb Köppen klima sailkapenaren arabera.
Jean-Claude Germain
Jean-Claude Germain (Montreal, -) kanadar kazetari, antzerki-kritikari eta idazlea da.
Biografia
Montrealgo Unibertsitatean Historiako ikasketak egin zituen. Hiri hartan bertan Antonin Artaud antzokia sortu zuen, eta orobat sortu zituen 1969an Le Théâtre du Même Nom (TMN) antzokia eta Les Enfants de Chénier konpainia (1971n Les P´tits Enfants La Liberté izena hartu zuen). Le Petit Journal, Dimensions eta Digest Éclair aldizkarietan lan egin zuen kritikari gisa, eta antzerkian espezializaturiko beste hainbat aldizkariren lankide izan zen; Le Magazine Maclean, L´Illettre (1970-1971) eta Les Pays théâtral (1977-1980) aldizkariak sortu zituen, eta Centre du Théâtre D´Aujourd´huiren (1969-1982) sortzaileetako bat eta haren zuzendari artistikoa izan zen. Québeceko antzerki esperimentalaren eta berrizalearen alorrean lan egin du, batez ere, eta eragin handia izan du Centre d´essai des auteurs dramatiques zentroaren sorreran. Idazle, antzezle, musikari eta zuzendari askorekin lan egin du eta hezitzaile gisa ere aritu da.
Bere obretan Québecen iraganari eta orainari buruzko iritziak argitaratu ditu, larritasuna eta umorea, biak bateratuz. Germainen lanen artean azpimarratzekoak dira Rodéo et Juliette (1970) parodia; Mamours et conjugats (1979), ezkonbizitzaren satira; ''Diguidi, diguidi, ha! ha! ha! Si les Sansoucis s'en soucient, ces Sansoucis-ci s'en soucieront-ils? Bien parler, c'est se respecter! (1972), quebectarren eta ingelesen arteko konplizitateari buruzko fartsa; Le roi des mises à bas prix (1972); Les hauts et les bas de la vie d´une diva: Sarah Ménard par eux-mêmes (1976); Un pays dont la devise est je m´oublie (1976); L´école des rêves (1979); Les faux brillants de Félix-Gabriel Marchand (1977); De tous les plaisirs, lire est le plus fou (2001); eta Rue Fabre, centre de l'univers: historiettes de mon jeune âge'' (2007).
Corydoras habrosus
Corydoras habrosus Corydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Sainte-Foy-de-Belvès
Sainte-Foy-de-Belvès Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Foy-de-Belvès udalerrian erroldatutako biztanleak 128 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 58 etxebizitza zeuden, 31 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 54 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 31 etxebizitza nagusietatik 21 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek hitu gela zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 28 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 97 ziren, horien artean 28 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 28 pertsona aktiboetatik 24 lanean zeuden (15 gizon eta 9 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 60 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ostalaritza eta jatetxe enpresa batena zen.
2000. urtean Sainte-Foy-de-Belvès udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 164 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pomartarren dorrea
Pomartarren dorrea (Torre de los Pomar; Torre d'os Pomar) Zaragozako Zigozeko dorretxea da. Jada XI. mendean gotorleku bat zegoen herrian, XIII. mendera arte Iruñeko erregeen eskuetan zegoena.
The Morning Dew
The Morning Dew (euskaraz Goizeko Ihintza) The Chieftains irlandar folk musika taldearen abestia da. Berez, abesti hau talde honetako burua den Paddy Moloneyk sortu eta moldatu zuen. 1973. urtean The Chieftains 4 diskoan kaleratu zuten.
Trikuharriak (filma)
Trikuharriak Pello Varelak 1984an zuzendutako film laburra da. Zenbait zinemalditan hautatu zuten, Gasteiz Hiriko Euskal Zinemaren Saria lortuz.
Lawsonita
Lawsonita kaltzio eta aluminiodun sorosilikato hidratatu bat da. Bere formula CaAl2Si2O7(OH)2·H2O da. Kristaltzea sistema ortorronbikoan ematen da, modu prismatikoan edo batzuetan tabularrean. Kolorgea edo txuria da, batzuetan larrosa edo urdinxka ere izan daiteke.
Lawsonita mineral metaformiko bat da, eskisto urdinen faziesekoa. Batzuetan gabro eta dioriten alterazioz mineral sekundarioa ere bada. Mineral asoziatuak epidota, titanita, glaukofana, granatea eta kuartzoa dira. Eklogitaren ez-ohiko mineral bat ere bada.
Lehenengo aldiz Tiburon penintsulan, Marin Konterrian, Kalifornia (Ameriketako Estatu Batuak). Andrew Lawson geologoaren omenez jarri zioten izena.
Saimiri vanzolinii
Saimiri vanzolinii Saimiri generoko animalia da. Primateen barruko Saimiriinae azpifamilia eta Cebidae familian sailkatuta dago
Harresiez kanpoko kaputxinoen komentua (Iruñea)
Historia
1606n komentua hirigunetik kanpo eta Iruñeko harresietatik haratagoko lursailean eraiki izanari zor dio izena. Mende luzez Gabriel Amasa Patronatuak kudeatu zuen.
XX. mendearen lehen erdian eremuaren urbanizazio eta etxebizitzen eraikitzearekin batera komentuak bere baratza ederra galdu zuen. 1951ko apirilaren 17an ordurarteko komentuko fraideen eliza zena auzotarrentzako San Pedro parrokia bilakatu zen.
1998-2000 artean eraikina zaharberritua izan zen. 1999ko maiatzaren 26an eraldaketa sakonen ondoren Nafarroako Gobernuak jabetza Probintziari eman zion.
Ponthoile
Ponthoile Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ponthoile udalerrian erroldatutako biztanleak 603 ziren. Familiak 255 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 107 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 84 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 346 etxebizitza zeuden, 253 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 78 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 328 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 253 etxebizitza nagusietatik 231 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 79 etxek lau zituzten eta 131 etxek bost zituzten. 185 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 109 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 120 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Karmel mendia
Karmel mendia (hebreeraz: הר הכרמל, Har Ha'Karmel; arabieraz: جبل الكارمل Jabal al-Karmil; grezieraz: Κάρμηλος, Kármēlos) Israelgo mendilerroa da, Mediterraneo itsasoaren hurbil dagoena. Triangelu formakoa, 26 km-ko luzera eta 7 km-ko zabalera du. Alturarik handiena 550 metrokoa da. Haifa hiriaren zati bat bertan dago eta baita Nesher edo Tirat Karmel herriak ere. Bere izenaren osagaiak karmen "baratza" eta El "Jainkoa" dira.
Ponthoile
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Karmel mendia
2012an UNESCOk bertan dauden Nahal Me'arot / Uadi el-Mughara leizeak Gizateriaren Ondare izendatu zituen.
Ponthoile
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 362 ziren, horien artean 261 aktiboak ziren eta 101 inaktiboak ziren. 261 pertsona aktiboetatik 243 lanean zeuden (135 gizon eta 108 emakume) eta 18 langabezian zeuden (12 gizon eta 6 emakume). 101 pertsona inaktiboetatik 49 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Karmel mendia
XII. mendean, Elias profetak Karmel mendian ikusi zuen laino zuria Sortze Garbiaren promesa izan zela gogoratzeko, kristau talde batek (agian ermitau edo gurutzatuak) bertan Karmel mendiko Andre Mariaren anaien ordena ezarri zuen, Karmengo Ama Birjinaren debozioa hedatu zuena.
Ponthoile
Diru sarrerak
2009an Ponthoile udalerrian 261 unitate fiskal zeuden, 639 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.685 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Ponthoile udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 812 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pleurodema bufoninum
Pleurodema bufoninum Pleurodema generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Imelda Staunton
Imelda Staunton (Londres, ) britainiar aktorea da, antzerkian, zineman eta telebistan aritutakoa.
Xenomystus nigri
Xenomystus nigri Xenomystus generoko animalia da. Arrainen barruko Notopteridae familian sailkatzen da.
Hebrear
Hebrear (hebræus; עברים edo עבריים, tiberieraz ʿIḇrîm, ʿIḇriyyîm, moderno ʿIvrim, ʿIvriyyim) Tanajen erabiltzen den etnonimoa da, monarkia aurretik bizi ziren semita israeldar nomadak izendatzeko eta egungo juduen arbasoak zirenak.
Bibliak dioenez Abrahamen ondorengoek osatzen zuten herria da; hitzaren esanahia "alde batetik bestera dabiltzanak" (nomadak) da. Bibliako pasarte batzuetan azaltzen denez, egiptoarrak eta beste atzerritarrak ziren juduei hebrear deitzen zietenak. Kanaanen bizitzen jarri ondoren, bertokoekin batu eta nekazari bilakatu ziren.
Egun batzutan hebreeraz juduak izendatzeko erabiltzen dute. Zenbait hizkuntza modernotan, tartean grezieraz, italieraz edo errumanieraz, "hebrear" juduen etnonimo estandar da.
Aotus azarae
Aotus azarae Aotus generoko animalia da. Primateen barruko Aotidae familian sailkatuta dago.
Hessisch Oldendorf
Hessisch Oldendorf Alemaniako udalerria da. Saxonia Beherea estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Todiramphus tutus
Todiramphus tutus Todiramphus generoko animalia da. Hegaztien barruko Alcedinidae familian sailkatua dago.
Demostenes
Demostenes (grezieraz: Δημοσθένης, Dēmosthénēs; Atenas, K.a. 384 - Kalaureia uhartea, K.a. 322) Antzinako Atenasko hizlari eta politikari greziarra izan zen. Bere zaindariak epaitegira eraman zituen, bere dirua xahutzen ziotelakoan. Kondairak dioenez, Demostenesek zailtasun handiak zituen ahoskatzerakoan, eta akats hori zuzentzearren, luzaroan mintzatu zen aho barnean harri-koskorrak zituela. Besterentzat hitzaldiak prestatzen zituen logografo gisa, eta lan horretan hasi eta berehala ekin zion politikari (Simoriei buruz eta Megalopolitarrentzat hitzaldiak). Barbaroen inbasio-arriskua eta espartarren asmoak salatuz, Atenasko demokraziaren babesle sutsu bihurtu zen. Alabaina, benetako irudi politikoa mazedoniarren aurkako hitzaldietan azaldu zuen Demostenesek: hiru Filipika (351-341), hiru Olintika (349-348) eta Bakeari buruz eta Kersonesoko auziei buruz hitzaldiek guztiz argitzen dute bere asmo politiko irmoa. K.a. 343. urtean Eskineren aurkako kanpainari ekin zion Demostenesek, K.a. 346. urtean Filipo mazedoniarrarekin eginiko negoziazioetan Atenasko interesen aurka jokatu zuelakoan (Enbaxada faltsuari buruz, K.a. 343). Eskine kargurik gabe utzi zuten. Berak bultzaturiko politikaren ondorioz, Filipo II.a mazedoniarrak Atenas eta Tebasko armada suntsitu zuen Keronean (K.a. 338), eta Demostenesen ospea itzali ez zen arren, bere alderdi politikoa gainbehera hasi zen. K.a. 324. urtean Atenas utzi behar izan zuen, ordaindu ezin zuen isun bat zela medio. Urtebete geroago itzuli zen Atenasa, baina mazedoniarren aurkako matxinadak porrot egin ondoren, Kalauria uhartean babes hartu, bertako Poseidonen tenpluan pozoia edan, eta bere burua hil zuen. Demostenesen hitzaldiek Atenasko oratoriaren maila gorena adierazten dute. Greziako oratoria Atenasko demokraziarekin batera galdu zen. Harrezkero, Demostenesen izena hitz egiteko etorriari lotua ageri da, eta filipika gudu-hitzaldi sutsuei.
Harry Thurston Pecken esanetan, Demostenesek “ez du jakipena handitzen; bere helburua ez da dotoretasuna; ez du bilatzen ornamenturik; gutxitan egiten ditu beste jendeekiko aipamenak, eta egiten dituenean, hirugarren mailako hizlari bat hobetzeko eragina baino ez dauka. Ez zeukan dinamismorik, grazia edota biztasuna, guk ezagutzen ditugun antzera termino horiek. Bere boterearen sekretua sinplea da, bere hastapen politikoak bere izpirituarekin harremanak zituztelako”. Bere epaiketan, Peck Jaegerren alde agertzen da, garai horretan hartzen ziren erabaki politikoak Demostenesen botere artistikoaren emaitza zirelako. Demostenes mezu sinpleak azalpen luzeak uztartzeko gai zen, bere betebehar armonikoa alde batera utzi barik. Bere hizkera sinplea eta naturala zen, ez zituen hitz arraroak erabiltzen, edota artifizialak. Jebben ustez Demostenesek bere artea menderatzeko gai zen.
Equinesek, bestalde, bere intentsitatea estigmatizatzen zuen, haren aurrekariei irudi zentzugabeak eta koherentzia gabekoak egotziz.
Dionisiok zioen Demostenesen ahulgunea bere humorezko zentzuaren falta zela, nahiz eta Quintilianok ahultasun hori indargune gisa ikusi. Hala ere, Demostenesen ezezko erantzuna hitz egiteko orduan izan da autore honi egin zaion kritikarik handiena, aurretik ez ikasteko gaien inguruko diskurtsoak ematea ukatuz. Aldi berean, prestakuntza handia zuten bere diskurtso guztiek, hortaz, erabilitako argudioak ikasketa zaindu eta prestatu baten emaitza dira. Satira erbiltzeko gaitasunagatik ere da ospetsua autore hau.
Ciceronekin batera, Demostenek mezua bidaltzeko forma (keinuak, ahotsa…) estiloa baino garrantzitsuagoa ikusten zuen. Nahiz eta Equinesen ahotsa ez izan, edo Demadesek zuen inprobisatzeko gaitasuna ez izan, bere gorputzaren postura eta hitzak nabarmentzeko gaitasunaz baliatzen zen, bere ideiei indar gehiago emanez. Hala ere, jendaurrean aritzeko forma hau ez zegoen oso ondo ikusita antzina: Faleroko Demetrio eta beste komediagile askok Demostenesen gehiegikeriak salatuz.
Dommartin-sur-Vraine
Dommartin-sur-Vraine Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dommartin-sur-Vraine udalerrian erroldatutako biztanleak 326 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
César Vallejo
César Vallejo (Santiago de Chuco, Peru, 1892ko martxoaren 16a - Paris, Frantzia, 1938ko apirilaren 15a) Peruko poeta izan zen. Hego Ameriketako literaturako poeta nagusietakoa da.
Dommartin-sur-Vraine
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
César Vallejo
Biografia
Mestizoa zen eta bere jatorri apalak eragin handia izan zuen bere bizitzan eta lanetan. Literatura eta zuzenbideko ikasketak egin zituen.
Dommartin-sur-Vraine
Etxebizitza
2007an 103 etxebizitza zeuden, 92 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 97 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 92 etxebizitza nagusietatik 80 bere jabearen bizilekua ziren eta 12 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 9 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 75 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
César Vallejo
Biografia
Lehen poema liburuan, Los Heraldos negros (1918, "Mezulari beltzak"), bere obraren gai nagusia izan zirenak agertu zituen: ama eta anaia hiltzeak sortu zion atsekabea eta segurtasun-falta, bizitzaren mugak eta hustasuna, gizonaren ezintasuna gizarte-zapalkuntza eta justizia-eza gainditzeko.
Dommartin-sur-Vraine
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
César Vallejo
Biografia
1920an kartzelan sartu zuten hiru hilabetez, amerindiarren aldeko jarduera politikoa zela eta. Espetxean zela hasi zen Trilce poema-bilduma, bere lan nagusietakoa izan zena, idazten; obra horretan, alde batera utzi zuen ohiko erretorika literarioa, eta neologismo, lagunarteko esapide, berrikuntza tipografiko eta irudi erretoriko harrigarriak erabili zituen, gizonaren mugak eta ezintasunak adierazteko baliabide gisa, betiere.
Dommartin-sur-Vraine
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 147 ziren, horien artean 115 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 115 pertsona aktiboetatik 107 lanean zeuden (58 gizon eta 49 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
César Vallejo
Biografia
Vallejoren beste zenbait lan aipagarri: Escalas melografiadas (1923), El tungsteno (1931, "Tungstenoa"), Paco Yunque (1931), Contra el secreto profesional eta El arte y la revolución (1930etik 1932ra bitartean idatziak, hil ondoren argitaratuak).
Dommartin-sur-Vraine
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Dommartin-sur-Vraine udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Azadiya Welat
Azadiya Welat (Herri askea euskaraz) kurdueraz idatzitako egunkari nagusia izan zen. 1990ean sortu zuten astekari gisa eta, 2006ko abuztuaren 15etik, egunkari bihurtu zen. 2016ko abuztuaren 28an, debekatu egin zuten, eta itxiarazi, baita haren langileak atxilotu ere.
Corydoras haraldschultzi
Corydoras haraldschultzi Corydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Azadiya Welat
Zentsura eta jazarpena
Egunkari honek Turkiako gobernuaren zentsura jasaten ari da etengabe. 2006ko azaroaren 26an Diyarbakirreko laugarren auzitegiak (Diyarbakir 4.Ağır Ceza Mahkemesi) Hamdullah Yılmaz artikuluen buruari 4 urteko eta 3 hilabeteko espetxe-zigorraldia ezarri zion.
Horrez gain, hainbat alditan itxi dute eta beste hainbestetan aldatu behar izan du izenez: Dengê Welat, Azadiya Welat eta abar.
Sorreratik 30 kazetari hil dira polizia turkiarren esku. 2016ko abuztuaren 28an egunkaria gobernu dekretuz debekatu zen.
Virgil Thomson
Virgil Thomson estatubatuar musikagilea izan zen (Kansas City, 1896ko azaroaren 25a - New York, 1989ko irailaren 30a). Ikasketak Harvarden egin zituen, Edward Burlingamen Hill, A.T. Davison eta S. Froster Damonekin, 1919. urteaz geroztik, eta pianoa Heinrich Gebhardekin, eta organoa Wallace Goodrichekin ikasi zituen Bostonen. 1920tik 1925era bitartean, Harvardeko irakasle izan zen. Tarte horretan, egonaldi bat egin zuen Parisen, eta Nadia Boulangerrekin ikasi zuen. Harvardera itzuli zenean, King´s Collegeko organo-jotzaile izan zen, 1922tik 1923ra bitartean. Ondoren, New Yorken konposizioa landu zuen Rosario Scalerorekin (1923-1924). 1925. urtetik eta 30eko hamarraldiaren bukaera arte, Parisen bizi izan zen, eta han Erik Satie, Six taldea, Jean Cocteau eta Pablo Picassorekin izan zituen harremanak. Stravinskik izugarrizko eragina izan zuen Thomsonengan. Bestalde, Gertrude Steinekin lan egin zuen. Hark bi operatako libretoak eman zizkion, Four Saints in Three Acts (1928) eta The Mother of Us All (1947). 1940an New Yorken hartu zuen bizilekua, eta New York Herald Tribuneko musika-kritikariaren kargua onartu zuen. Lan horretan aritu zen 1954. urtera arte, eta Estatu Batuetako kritikari entzutetsuenetakoa izatera iritsi zen. 1948an Pulitzer saria lortu zuen Richard Flahertyren Louisiana Story filmeko musikagatik. Frantziako Institutuko kide urgazle eta Amerikako egile eta musikagileen elkarteko buru (bi alditan, 1960-1968 eta 1975-1983) izan zen. Azken urteetan musika idatzi eta bere lanak zuzendu besterik ez zuen egin. Hainbat unibertsitatetan honoris causa doktore izendatu zuten: Syracusa, New Yorkeko Estatala, 1949; New York, 1971; Columbia, 1978; Harvard, 1982; New England Conservatory, Boston, 1986. Thomsonek beti baztertu zituen garai hartako joera modernistak. Nahiago izan zuen musikaren unibertsalismoaren ideian oinarritzea. Bere musikak ia genero eta estilo guztiak ukitu zituen.
Mareau-aux-Prés
Mareau-aux-Prés Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Mercey
Mercey Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Mareau-aux-Prés
Etxebizitza
2007an 550 etxebizitza zeuden, 495 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 526 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 495 etxebizitza nagusietatik 387 bere jabearen bizilekua ziren, 98 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 73 etxek hiru zituzten, 132 etxek lau zituzten eta 254 etxek bost zituzten. 400 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 183 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 285 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Mercey
Biztanleria
2007an Mercey udalerrian erroldatutako biztanleak 53 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Mareau-aux-Prés
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Mercey
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Mareau-aux-Prés
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 790 ziren, horien artean 617 aktiboak ziren eta 173 inaktiboak ziren. 617 pertsona aktiboetatik 577 lanean zeuden (299 gizon eta 278 emakume) eta 39 langabezian zeuden (20 gizon eta 19 emakume). 173 pertsona inaktiboetatik 74 erretiraturik zeuden, 64 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Mercey
Etxebizitza
2007an 26 etxebizitza zeuden, 22 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 26etxeak ziren. 22 etxebizitza nagusietatik 18 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 10 etxek bost zituzten. 19 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Mareau-aux-Prés
Diru sarrerak
2009an Mareau-aux-Prés udalerrian 500 unitate fiskal zeuden, 1.303 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.967 euro zen.
Mercey
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Mareau-aux-Prés
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
Mercey
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 34 ziren, horien artean 28 aktiboak ziren eta 6 inaktiboak ziren. 28 pertsona aktiboetatik 24 lanean zeuden (13 gizon eta 11 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 emakume eta 4 emakume). 6 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Mareau-aux-Prés
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Mareau-aux-Prés udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, 735 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Julen Lopetegi
Julen Lopetegi Agote (Asteasu, Gipuzkoa, 1966ko abuztuaren 28a) euskal herritar futbolari ohia eta entrenatzailea da. Hainbat hedabidetan kolaboratu izan du, futbol arloko aditutzat.
Mercey
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Mercey udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.