cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Crosse (Kansas)
La Crosse Kansasko hiri bat da. Rush konderrian kokatua dago. 2010ean 1,342 biztanle zituen, 2.71 kilometro koadrotan banatuta.
Terravecchia
Terravecchia Italiako udalerri bat da. Cosenzako probintzian kokatuta dago, Calabria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Terravecchiak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Horoměřice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1265 urtean egin zen.
Ankara probintzia
Ankara probintzia Turkiako 81 probintzietako bat da. Bertan aurktzen da Turkiako hiriburu den Ankara hiria. 25.706 km²ko azalera du eta bertan 5.017.914 biztanle bizi dira.
Barrutiak
Probintziaren barnean 24 barruti daude:
Cerverí Gironakoa
Cerverí Gironakoa (Cerverí de Girona;  ahoskatua : <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[sərβəˈɾi ðə ʒiˈɾonə] ) (1259–1285), jaiotzez Guillem de Cervera, kataluniar trobadorea izan zen, Gironakoa. Oso trobadore emankorra izan zen, 114 poema liriko egin zituen, beste hainbaten artean. Jakue I.aren eta Petri III.aren gorteko poeta izan zen. pastorelak eta sirventésak idatzi zituen, eta gaia nagusiak gorteko bizitzaren zailtasunen ingurukoak ziren. Bere musikarik ez du gaur arte biziraun.
Urdin elektriko
Urdin elektrikoa urdinaren ñabardura bat da.
RGB kolore-ereduko sistema hamaseitarrean 2C75FF kodea du.
Cophixalus tridactylus
Cophixalus tridactylus Cophixalus generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Horosedly
Horosedly Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 136 biztanle ditu eta 5,77 kilometro koadroko azalera. Písekeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1358 urtean egin zen.
Hessen
Hessen Alemaniako erdialdeko land edo estatu federatu bat da. Antzinako Prusiaren mendeko Hesse eta Hesse-Nassau lurraldeen bat egitetik sortu zen, 1945ean. Wiesbaden du hiriburu (275.000 biztanle). Hala ere, Frankfurt (667.000 biztanle) da estatuko hiri nagusia. 21.100 km2 ditu, eta 2010ean 6.067.021 biztanle zituen (287 biz./kmkm2).
Cabrillas
Cabrillas Salamancako udalerria da.
Hessen
Geografia
Hertziniar Alemaniaren erdialdean dago. Zuhaitzez hornituriko harearrizko goi-ordokietan zenbait sumendigune gorago daude (Rhon, Vogelsberg, Meissner). Taunus eskistozko mendiak ditu Frankfurteko iparraldean, eta Odenwald mendiak hegoaldean.
Cabrillas
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 457 biztanle zituen.
Hessen
Geografia
Ibaiak: Rhin eta haren adarrak (Main eta Lahn), Weser, Werra eta Fulda. Basoek lurraldearen % 40 hartzen dute, eta nekazaritzak ez du inoiz pisu handirik izan, lurraren pobrezia dela eta. Hesseko iraganbidean eta Rhin eta Maingo ibarretan soilik ateratzen zaio etekin onik fruituen eta bereziki mahatsaren ekoizpenari.
Historia
XII. mendean Turingiarekin bat egin zuen. Filipe I.a Bihoztuna hil zenean (1567), lau estatutan zatitu zen, eta haren semeen artean banatu ziren: Hessen-Kassel, Hessen-Darmstadt, Hessen-Rheinfels eta Hessen-Marburg. Azken biok aurreko bien mende geratu ziren XVII. mendean. Hessen-Kassel Prusiak beretu zuen 1866an; Hessen-Darmstadt, berriz, Iparraldeko Alemaniako Konfederaziora bildu zen.
Bigarren Mundu Gerra amaiturik, Hessen eta Renania-Palatinatua estatu federatuen artean zatitu zen lurraldea.
Ekonomia
Energia baliabideak aski urriak dira: Taunusko burdina, Fuldako potasa, Frankfurt eta Kassel inguruko lignitoak. Rhin-Main ardatzean, Wiesbadendik Frankfurta eta Darmstadt eta Kassel inguruan dira industriagune nagusiak. Fabrikazio mekanikoa eta elektrikoa, eta elektronika dira jarduerarik behinenak, kimikarekin eta ohialgintzarekin batera.
Politika
2009ko urtarrilaren 18an egin ziren Hessengo parlamenturako hauteskundeak eta Alemaniako Batasun Demokrata Kristauak irabazi zituen. Honako hauek izan ziren emaitzak:
Streptopelia
Streptopelia usoa familiako hegazti generoa da. Hauek, batez argala, txiki ertainak espezie daude.
Torano Castello
Torano Castello Italiako udalerri bat da. Cosenzako probintzian kokatuta dago, Calabria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Torano Castellok honako udalerri hauekin egiten du muga:
All Good Things (filma)
All Good Things (euskaraz Gauza On Guztiak), 2010eko Andrew Jarecki estatubatuarrak zuzendutako amodio eta misteriozko drama film bat da. Ryan Gosling, Kirsten Dunst, Frank Langella eta Magic Johnson aktoreek antzeztu zuten.
La Cygne (Kansas)
La Cygne Kansasko hiri bat da. Linn konderrian kokatua dago. 2010ean 1,149 biztanle zituen, 3.92 kilometro koadrotan banatuta.
Bidasoko gudua
Bidasoko gudua edo Larrungo gudua Espainiako Independentzia Gerran Larrun mendian (Nafarroa Garaiaren eta Lapurdiren arteko mugan) gertaturiko gudua da, 1813ko urriaren 7koa.
Frantziar defentsa
Frantziar armadak beretzat zuen Ipar Euskal Herriko lurraldeak defenditzera prestatu zenez, Soultek mugaren ondoan mantentzea agindu zuen. Hori zela eta 48 kilometroko frontea ezarri zuen Pirinioetan. Lekua defenditzeko erraza bazen ere, kokaguneen arteko komunikazioak zailak ziren.
Kostaldea lerroaren kokagune indartsuena bilakatzeko, Soultek Honoré Reillek zuzendutako 10.550 laguneko armada plazaratu zuen hantxe. Bertan Antoine Maucune eta Pierre Boyerren dibisioak zeuden. Bere lerroa 13 kilometro zituen, Bizkaiko golkotik barnealdera. Bere atzealdean, Bordagainen, lubakiak egin zituzten. Eugene-Casimir Villatten 8.500 laguneko erreserbazko dibisioa 8 kilometrotara zegoen, Donibane Lohizuneko portuan hain zuzen ere.
Bertrand Clauselek zuzendutako 15.300 laguneko armada erdigunean plazaratu zuen. Nicholas Conroux, Jean Maransin eta Eloi Taupinen dibisioek osatuta zegoen. Bere eskuinaldean, Bidasotik gertu, La Bayonette izeneko gotorlekua, erdialdean Larrun mendia eta ezkerraldean, Ainhoatik gertu, Ugarana ibaia zituen.
Amaiurretik Ugaranaren ibilbidea jarraituz eta itsasorainoko erasoaldia saihesteko, Soultek Jean-Baptiste Drouet d'Erloni 19.200 lagun eman zizkion bere ezkerraldeko hegala babesteko. D'Erlonek Maximilien Foy, D'Armagnac, Abbe eta Daricauren dibisioak zituen. Honen lerroa Ainhoatik Donibane Garazira zihoan, tartean Amaiur eta Orreagako pasabideak izanik
Britainiar planak
Wellingtonek, 25.000 espainiarrez gain, 64.000 laguneko anglo-portugaldar infanteria eta artilleria zuen. Zalditeria mendietan erabilgarria ez zenez, erretagoardian kokatu zuen.
Zeharkatzeko plana zehatza zen oso: behekaldean ingeniariek soropilez estalitako harresia eraiki zuten. Honek Andrew Hayren 5. dibisioa estaliko zuen ibaia zeharkatu baino lehen. Wellingtonek bost bateria eta hiru 18 librako setiatzeko kanoiak ere kokatu zituen laguntzeko.
Gudua
Goizeko 7:25tan 5. dibisioak erasotzen hasi zen. Ustekabean harrapatu zituzten frantziarrak, Maucunen 4.000 soldadu besterik ez zituztenak 6 kilometroko luzera duen ibaiaren atala defenditzeko. Laster ailegatu ziren Hayren gizonak Hendaiara eta handik eskuinalderantz jo zuten Kenneth Howarden 1. dibisioa laguntzeko. 8:00tarako, Howarden gudarosteak, Thomas Bradforden portugaldar brigada eta Lord Aylmerren britainiar brigadak ibaia zeharkatu zuten Behobiako hondatutako zubitik gertu. Bere eskuinaldetik hiru brigada espainiarrak pasa ziren. Britainiarrek Teilatubaitako (frantsesez Croix des Bouquets) kokagunea eta espainiarrek Kalbarioko mendia lortu zituzten. Iparraldeko ertze osoa lortzeko 400 erori baino ez zituzten izan
Goiz hartan Soultek Henry Clintonen 6. dibisioak Amaiur erasotzen miatu zuen. Dibisio honen portugaldar brigadak Urdazubiko burdin lantegiak eraso zituen, 150 soldadu galduz. Britainiar brigadak zalantzak zituztela ikustean, Soultek erasoa iruzur bat besterik ez zela konturatu zen. Orduan kostalderantz jo zuen baina berandu zen Reille laguntzeko.
Eguneko borroka gogorrena Clauselen atalean gertatu zen. John Colborneen brigadak, Charles Altenen dibisoi arinarena zena, La Bayonette gotorlekua eraso zuen. Ustekabean harrapatuta, napoleondar armadak maldan behera eraso zuten 95. errejimentua menderatzeko. Baina 52. Oxfordshire errejimentua agertu eta atzera bota zituen frantziarrak.
Bitartean, James Kempten brigada eta Francisco Longarren espainiar dibisioak Larrun eraso zuten. Nahiz eta Pedro Gironen andaluziar dibisoi biek tontorra eraso, ezin zuten konkistatu. Hurrengo egunean frantziarrek kokagunea utzi zuten inguraturik ez izateko.
Emaitza
Kostaldean armada inperialak 390 hildako eta zauritu izan zituen, 60 lagun eta 8 kanoi galtzeaz gain. Clauselen atalean, 600 hildako eta zauritu izan zituen, 600 lagun eta 9 kanoi galtzeaz gain. Britainiarrek 573 eta portugaldarrek 242 erori izan zituzten Espainiarrekin batera, guztira 1.600 erori izan zituzten aliatuek.
Versaillesko jauregia
Versaillesko jauregia (frantsesez Château de Versailles) Frantziako errege-jauregi bat da, Île-de-France eskualdean kokatua, Versailles hirian (Parisen hego-mendebaldean, Parisko erdigunetik 17 kilometrotara, gutxi gorabehera). Jauregia eraiki zen garaian, Versailles landa-herrixka bat besterik ez zen. Gaur egun, ordea, Parisen inguruetako hirigune bat da.
Stromeyerita
Stromeyerita sulfuro motako minerala da.
Glenfield (Pennsylvania)
Glenfield Pennsylvaniako borough bat da. Allegheny konderrian kokatua dago. 2010ean 205 biztanle zituen, 2.12 kilometro koadrotan banatuta.
Versaillesko jauregia
Versaillesko jauregiko parkeak 815 hektareako azalera dauka (8.000koa, Frantziako Iraultza baino lehenago). Hektarea horietatik 93, jauregiaren lorategiek hartzen dituzte.
Stromeyerita
Ezaugarriak
Stromeyerita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 - 3 da.
Versaillesko jauregia
Kokapena
Versaillesko jauregia Versailles udalerriko lurraldearen ipar-mendebaldean kokatuta dago, Arma plazan, Paristik 16 kilometro hego-mendebaldera, Frantzian. «Versaillesko Jauregia» hitzez, bai jauregi-eraikuntza eta bere inguru hurbila ere esan nahi da, bai eta Versaillesko finka osoa ere, besteak beste, Trianonak, Kanal Handia eta Versaillesko jauregiaren parkea barne.
Bay Point (Kalifornia)
Bay Point Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Contra Costa konderrian kokatuta dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Maescar
, Galesko komunitate bat da, Powys konderrian. Defynnog eta Sennybridge udalerriak Maescar komunitatean daude.
2011ko erroldaren arabera 965 biztanle zituen, horietako %24a galeseraz mintzatzeko gai zen. Udalerriaren lursailetan Burdin Aroko 10 cairn zirkulu inguru eta zenbait harri nabarmen daude.
Versaillesko jauregia
Ezaugarriak
Versaillesko jauregiak XVII. eta XVIII. mendeetako arte frantsesaren lekukotasun paregabea eskaintzen du. Bere arkitektura klasizismoaren ildoei jarraitzen zaie: oinplanoaren simetria, zutabedietan (zutabe-sortetan, alegia) antolaturiko fatxadak, eta, eskulturetan zizelkaturiko gai-hautaketari dagokionez, antzinatean nahiz mitologian bilaturiko inspirazioa. Klasizismoari loturiko zorroztasun horretan, zertzelada barroko batzuek fantasia pixka bat gehitzen dute.
Luanko Minuto Soler
Gonzalo Andrés Luanko Castro (Santiago, 1987ko martxoaren 31), Luanko Minuto Soler izenarekin ezagunagoa den abeslari eta rapero txiletarra da, abestiak gaztelaniaz eta maputxez jotzen dituena. Abestiak egin ditu beste artistentzat, hala nola Liberato Kani (Peru) eta N8V ACE (Estatu Batuak).
Versaillesko jauregia
Ezaugarriak
Eraikin-multzo monumental hau oztopo baten antzera tartejarririk egin zuten, hiriaren eta finkaren artean. Le Nôtrek zioenez, jauregiaren lorategietatik ez zen hiriko ezertxo ere ikusi behar, eta, era berean, hiritik ez zen lorategien ezein alderik antzeman behar.
Luanko Minuto Soler
Haurtzaroa eta musika ibilbidea
Luanko Pudahuel auzoan jaio zen, Santiago, Txilen. Pudahuelen hip hop mundua ezagutu zuen, lehenik grafiti artista gisa eta gero MC gisa.
Versaillesko jauregia
Ezaugarriak
Jauregia Luis XIV.a (1638-1715) erregearen figurari oso lotuta dago, baina ez da ahaztu behar jauregiaren eraikuntzak eta bertako instalazioek alde handiz gainditzen dutela Eguzki-erregearen erregetza-aldia.
Jauregiaren muina jatorrizko eraikina da, Luis XIII.aren garaikoa (Luis XIV.aren aita zen). Jauregiaren beste hegaletatik bereizten da bere horma kolorebikoagatik (adreilu eta harrizkoak baitira) eta dauzkan arbelezko teilatu altuengatik. "Jauregi zahar" hau, bere alde batetik, eraikin berriago batek inguratuta dago, Le Vau eta d'Orbay arkitektoek Luis XIV.aren agindupean 1668an eraikitakoa. Lorategien alderantz, hegal horrek hiru solairuko fatxada bat agertzen du, klasizismoaren usadioaren araberakoa. Bigarren solairua (Ispiluen galeria. ospetsua dagoenekoa) pilastren bitartez zedarrituriko leiho altuek argitua dago. Azkeneko solairuan ere horrelako pilastrak ageri dira, baina han altuera txikiagokoak dira. Eraikinaren goialdean, teilatuaren ertzean paraturiko balaustrada batek teilatua (oso inklinazio apalekoa) ezkutatzen du.
Tatxuela
Tatxuela (Echinorhinus brucus) Echinorhinidae marrazoen familiako bi espezietako bat da. Ekialdeko Ozeano Barean izan ezik, mundu osoko ur epel eta tropikaletan bizi da, baita Euskal Herriko kostaldeetan ere. 3,1 metroko luzera ere izan dezake.
Versaillesko jauregia
Ezaugarriak
Jauregiaren barnealdea gehienbat grands appartements deiturikoek betetzen dute. Apartamentu horien osagaiak dira erregearen apartamentu handia, erreginaren apartamentua eta Ispiluen galeria. Apartamentuak egituratuta daude Charles Le Brun-en artisauek sabaietarainoko apaindura apartez hornituriko elkarren segidako gelen ilaretan.
Ispiluen Galeria 73 metro luze da, eta jauregiko aretorik arranditsuena irizten zaio. Alde batetik lorategira ematen du. Beste aldea, ordea, 17 ispilu-panelez estalita dauka.
Grands appartements deritzenez gain, petits appartements izenekoak ere badaude. Giro intimoagoko gelak dira horiek.
Bizitoki-erabileretarako eraikin horiez gain, jauregiak kapera bat eta opera-areto bat dauzka. Kapera 1689tik 1710era bitartean egin zen, eta bertan erregeak eguneroko meza entzuten zuten. Opera 1770ean inauguratu zen, eta jauregian eginiko azken eraikinetako bat da.
Zenbaki batzuk
1995ez geroztik, Versaillesko museo eta ondare nazionalaren establezimendu publikoak kudeatzen du Versaillesko jauregia. Establezimendu publiko horrek 900 langile dauzka, eta zaintza-lanetan jarduten dute horietatik 400ek. Urtero, jauregiak 3 milioi bisitari hartzen du, eta parkeak, 7 milioi. Bisitarien % 70 atzerritarrak dira.
Berez, hiru jauregi hartzen ditu barrenean: Versailles, Grand Trianon eta Petit Trianon, bai eta hirian kokaturiko eraikin mordo bat ere.
Jauregiaren parkea 800 hektareakoa da: horietatik, 300 hektarea oihanez estalita daude. Estilo frantseseko bi lorategi daude: petit parc, 80 hektareakoa, eta Trianon, 50 hektareakoa. Halaber, 372 estatua daude. 55 urmael aurki daitezke; horien artean, handienak dira Grand Canal, 23 hektarea eta 500.000 metro kubiko dituena, eta pièce d'eau des Suisses, 180.000 metro kubikokoa. Ubideek guztira 35 kilometro egiten dute.
Luis XIV.aren garaiko eraikuntza-lanetarako, milaka langile behar izan ziren (urtebeten 36.000 ere aritu ziren).
Literaturan
Frantziako historian izan duen lekua ikusita, frantses literatura ere markatu du jauregiak, esaterako Françoise Chandernagor-en L'Allée du Roirekin, Anne eta Serge Golon-en Angélique sailarekin, Annie Jayren eleberrien argumentua Luis XIV.aren garaian gertatzen da bertan.
Zinema eta telebistan
XX. mendearen hasieratik, film askoren eszenatokia izan da eremua. Pelikula batzuek jauregia markatu dute.
1954an, Sacha Guitry-k Si Versailles m'tait conté... ekoitzi zuen, bertan bizi izan ziren pertsonaien pasarte eta erretratu batzuen bidez Versaillesko jauregiaren historia jasotzen duena.
2006an, Sofia Coppolak Marie-Antoinette zuzendu zuen, eta jantzi onenaren Oscar saria jaso zuen.
2007an, Doctor Who serie britainiarrak «La Cheminée des temps» izeneko atal bat kaleratu zuen, non istorioa Versaillesko jauregian gertatzen den eta Pompadourren baitako andrea agertzen den.
2012an, Benoît Jacquot-ek Chantal Thomas-en izen bereko liburutik hartutako Les Adieux à la reine zuzendu zuen.
2014an, Alan Rickman-ek Les Jardins du Roi zuzendu zuen, Versaillesko lorategien eraikuntza irudikatzen duena.
2015ean, Canal+ telebista kateak Versailles fikzio historiko serie frantses-kanadarra kaleratu zuen, Luis XIV.aren tronuaren lehen urteak eta gorte barruko harremanak azaltzen dituena.
2018an, Sean McNamararen The King's Daughter fantasiazko filma filmatu zuten bertan.
Komikiak eta manga
1979an, Lady Oscar animaziozko seriean irudikatu zen jauregia, 1972an argitaratutako Riyoko Ikedaren shōjo mangatik sortutako The Rose of Versaillesen.
Microtus richardsoni
Microtus richardsoni Microtus generoko animalia da. Karraskarien barruko Arvicolinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Christian Egenolff
Christian Egenolff edo Egenolph, baita ere Christian Egenolff, Nagusia (Hadamar, 1502ko uztailaren 26a - Frankfurt am Main, 1555eko otsailaren 9a), Frankfurteko lehendabiziko inprimatzaile eta argitaratzaile garrantzitsua izan zen. Bere inprimategian Adam Ries, Erasmo Rotterdamgoa eta Ulrich von Hutten egileen liburuak berrargitaratu ziren. Egenolffek argitaratutako liburuen artean Herbarum, arborum, fruticum frumentorum ac legaminum... izenburukoak ospe berezia eman zion.
Biografia
Egenolff 1516an Mainzko Unibertsitatean Humanitateak ikasi zituen. Ondoren, ogibide moduan, Estrasburgon argitalgintzari ekin zion; han Wolfgang Küpfelekin lan egin zuen. Margarethe Karpf-ekin ezkondu zen. 1530an Frankfurt am Mainera joan zen eta han buru-belarri argitaratzaile eta inpresio lanari ekin zion. Hogeita bost urtetan 400 liburu argitaratu zituen. Liburu horietan Nuremberg hiriko Hans Sebald Beham eta Virgil Solis ilustratzaileen laguntza izan zuen. 1555an Frankfurten hil eta Peterskirchhofen lurperatua izan zen. Haren familiak 1602 arte inprimategi negozioarekin jarraitu zuen.
Egenolff Nafarroan
Egenolffenen liburu bat, Herbarum, arborum, fruticum frumentorum ac legaminum alegia, Orreagako kolegiatan gordeta dago. 1552ko data erakusten du. Liburuan ikusten diren "ex libris"en arabera liburuaren hasierako jabea Nicola Hiradier izan zen baina ez bakarra. Urteen poderioz eskuz esku ibili zen, Orregan bukatu arte. Tarteko jabeek liburuan oharrak gehitu zituzten; horietako batek liburuan jasotako espezien gaztelaniazko izenekin batera valentzierakoak jarri zituen, hizkuntza horretan botanika alorreko normalkuntzaren bidean saiakera goiztiarra izanik. Liburu horrek Dioscorede liburu klasikoak hasitako bidea jarraitu zuen: landareen eta animalien deskribaneak sendabide moduan erabiltzeko. 2001an Vianako Printzea instituzioak liburuaren berreskurapena ahal bideratu zuen eta, ondoren, Nafarroako Gobernuak faksimile moduan berrargitatu zuen.
Darío Brizuela
Darío Brizuela Arrieta (Donostia, - ) euskal herritar saskibaloi jokalaria da. Antolatzaile edo eskolta postuan jokatzen du ACB ligako Club Baloncesto Estudiantes taldean.
Easo taldearen harrobian sortua, 2011n Estudiantesek fitxatu zuen. 2012-13 denboraldian, ACBn debutatu zuen. 2014an CB Peñas Huesca taldera utzi zuen eta hurrengo denboraldian Madrilera itzuli zen.
Ollaran
Ollaran edo Olloibar (Oltzako hizkeraz: Ollabar) Euskal Herriko udalerria eta ibarra da, Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta. Iruñeko merindadean eta Iruñerria eskualdeko Ibarrak azpieskualdean dago, Iruñea hiriburutik 26,9 kilometrora. Altuera 615 eta 1264 metro artekoa da, eta 36,98 km²-ko azalera hartzen du. biztanle zituen.
Bertako biztanleak ollarandarrak edo olloibartarrak dira. Ibarburua Ollo kontzejua da, non udaletxea dagoen. 8 kontzejuk osatzen dute udalerria.
Inguru naturala eta kokapena
Txurregi (1.128 m) eta Gaztelu (998 m) iparraldean, eta Mortxe (1.123 m) hegoaldean udalerriko mendiak dira. Bestela, Arakil ibaiak zeharkatzen du ibarra iparraldetik hegoaldera. Udarbe ibaiak bat egiten du horrekin, mendebaldetik etorrita.
Ollaran Iruñeko merindadearen hegoaldean dago Iruñerriko gune metropolitarretik gertu, eta Lizarrako merindadearekiko mugan.
Mugakideak Arakil (iparraldean), Itza Zendea (ekialdean), Oltza Zendea (hegoaldean) eta Andimendi dira.
Klima eta landaredia
Ollarango klimaren ezaugarriak azpiatlantiar motakoak dira, baina altueraren arabera asko aldatzen dira batez besteko balioak. Horrela, prezipitazioak 1.000 eta 1.400mm artekoak izaten dira, eta tenperaturak 6 eta 12 gradu bitartekoak. Udalerriaren gunerik menditsuenetan, hau da mendebaldeko Urbasa mendilerroan, neguak hotzak eta elurtsuak izaten dira.
Zuhaitzik ugarienak haritzak dira, eta Ollarango gunerik altuenetan pagoak nagusi dira, udalerriko gunerik baxuenetan, berriz, arteak eta haritzak nabarmentzen dira. Birlandaturiko 171,92 hektarea pinu beltz, basa pinu eta pinu lariziar (Pinus nigra) daude Ollarango mendietan.
Demografia
2008ko erroldaren arabera, ez da etorkinik bizi Ollaranen.
Udal hauteskundeak
2007an Ollarango alkate kargurako Agrupación Vecinal Txurregui (AVT) zerrendako Francisco Javier Ekai Iltzarbe aukeratu zuten. Udaletxeko zazpi zinegotzietatik lau lortu zituen, gehiengo osoa. Baliogabeko botoak sei izan ziren (emandako guztien % 2,50) eta boto zuriak zortzi (botoen % 3,42). Abstentzioa % 23,32koa izan zen.
2011ko udal hauteskundeetan Auzolan zerrendak (4 zinegotzi, Francisco Javier Pérez Cueva) irabazi zituen. Txurreguik (2) eta PPk (1) ere ordezkaritza lortu zuten.
Alkateak
Hauek izan dira Ollarango azken alkateak:
Euskara
Antzinako kronikek dioten bezala, Iruñerriko betiko hizkuntza euskara izan da. Izan ere, Al-Himiari kronikagile musulmanak X. mendean Iruñerrikoaz idatzi zuen: "Gehienak euskaraz mintzatzen dira, eta, beraz, ez zaie ezer ulertzen".
XVI. eta XVII. mendeetan gaztelania ulertzen ez zutenak bazeuden Ollaranen. Baina XIX. mendean euskara arin galtzen hasi zen. 1863an Iruñerriko herri guztietan hitz egiten zen euskaraz, baina frankotan jadanik zaharrek baino ez zuten erabiltzen. 1904ko inkesta baten arabera, Ollarango Anotzen, Saldisen, Ollon, Ultzurrunen eta Senosiainen euskaraz mintzatzen zen. Ollaranen 1929an ere euskaldunak bazirela kontu jakina da. 1992ko abuztuan, hil egin zen Iruñerriko azken euskaldunzaharra, Beorburuko Esteban Garbisu.
Euridize Egiptokoa
Euridize (Eυρυδικη) Egiptoko erregina izan zen.
Antipatro diadoko eta Mazedoniako erregeordearen alaba zen. Ptolomeo I.a Berenize I.arekin ezkondu zenean, bere semeak tronurako oinordekotzatik kenduak izan ziren, eta Miletora joan zen. Ptolomeo Zerauno eta Meleagroz gain, Ptolomeo I.arekin beste seme bat ere izan zuen, honen izena ezagutzen ez dena, baita bi alaba ere: Lisandra, Lisimako Traziakoaren seme zen Agatoklesekin ezkondu zena, eta Ptolemaida, Demetrio Poliorzetesekin ezkondu zena.
Vaux-le-Moncelot
Vaux-le-Moncelot Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vaux-le-Moncelot udalerrian erroldatutako biztanleak 77 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 44 ziren, horien artean 34 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 34 pertsona aktiboetatik 31 lanean zeuden (17 gizon eta 14 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 10 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ibis sakratu
Azpiespezieak
Ibis sakratuak hiru azpiespezie ditu:
Vaux-le-Moncelot
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra informazio eta komunikazio enpresa batena zen.
2000. urtean Vaux-le-Moncelot udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Karlos Luis Federiko Mecklenburgokoa
Karlos Luis Federiko Mecklenburgekoa, Mirowko printzipea (Strelitz, 1708ko otsailaren 23a - Mirow, 1752ko ekainaren 5a), Meklenburgeko-Strelitz etxeko kidea eta Karlota Erresuma Batuko erreginaren aita izan zen.
Biografia
Karlos Strelitzen jaio zen, Adolfo Frederiko Mecklenburgo-Strelitzeko dukearen seme bakarra, haren hirugarren emaztearekin, Kristina Emilia Schwarzburg-Sondershausenkoa printzesa. Hiru hilabete besterik ez zituela hil zen aita. Bere erdi anaia Karlosen aitaren ondorengoa izan zen boterean: Adolfo Frederiko III.a Mecklenburgo-Strelitzekoa. Mirow eta Nemerow aitarengandik jaso zuen. Aita hil ondoren, Mirowen bizi izan zen amarekin. Geroago Pomeraniako Greifswald Unibertsitatera joan zen.
Karlosek, zeharkako txirula jotzen zuenak, Europan zehar bira bat hasi zuen 1726an musika gehiago ikasteko. Geneva, Italia eta Frantzia bisitatu ostean, Vienara joan zen, eta ondoren Enperadorearen zerbitzura sartu zen teniente koronel gisa.
Armada utzi ondoren, Karlos familiarekin bizi izan zen Miroweko jauregian, eta denbora gehiena bere estatuak kudeatzen eta seme-alaben hezkuntza zaintzen eman zuen. Mirowen bizi izan zen, han hil zen arte, 44 urte zituela.
Horoušany
Horoušany Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.388 biztanle ditu eta 7,04 kilometro koadroko azalera. Praga-Ekialdeko barrutian dago.
Madeleine Cabidoche
Madeleine Cabidoche, sortzez Guillemet (Paris, - Tarbe,  ) euskal espeleologiaren aintzindari eta sustatzailea izan zen.
Hasierak
Parisen jaioa, 4 urterekin Tarbera mugitu zen eta hor geratu zen bizi osorako. Ogibidez kimika irakaslea, lanetik aparte mendian eta eskian aritzen zen; hor ezagutu zuen Michel Cabidoche senarra, 40. hamarkadan bioespeleologian hasia zena Rene Jeannelen eskutik. 1953tik aurrera Madeleine ere espeleologian murgildu zen, hasieran Bigorra eta Ariege inguruan, batez ere lagin biologikoak jasotzen Mouliseko CNRS laborategiarekin kolaborazioan, Vandel irakaslearen gidaritzapean.
Aidan Gallagher
Aidan Ryan Gallagher, (Los Angeles, 2003ko irailaren 18a ) Ameriketako Estatu Batuetako aktorea da. Bere lehen paper nagusia Nicky Harper kuadrupletetako bat izan zen, Nickelodeon komedia-telesailean Nicky, Ricky, Dicky & Dawn. 2019an, Aidan 5 zenbakia erretratatzen hasi zen Netflix seriean The Umbrella Academy, bere paper urratzailea dena. Aidanek 12 urterekin begano bihurtu zen.
Madeleine Cabidoche
Hasierak
Madeleine 1957ko urrian etorri zen Euskal Herrira lehenengotz: Arphidiako tunel amaitu gabean agertutako kobazuloaren esplorazioan parte hartu zuen Rouch, Iribarren, Michel Bouillon eta Pierre Boucherrekin batera, baita bertan espezie berriak aurkitu ere: ''Aphoenops ochsi ssp. cabidochei eta Aphoenops eskualduna'' (Coiffaitek 1959an izendatuak). Mouliseko laborategiaren zaindaria Michel Bouillon espeleologo ozazetarra zen, eta haren laguntzaz Arbailako haitzuloetara sarri etortzen hasi ziren (Koxkarte/Bijou, Cercle Magique, Otsibar, Garaibie...). Tunelak La Verna zulatu zuenean, Cabidoche senar-emazteak Henri Brosseten espedizioaren partaideak ziren, Georges Lepineux, Raoul eta Norbert Casteret, Jose Bidegain eta Jacques Jolfrerekin batera; espedizio horretan gela erraldoiaren lehen argazkiak atera zituzten.
La Vernan ikerketa berritzailea
1961ean Michel Cabidochek ikerketa-lerro berritzailea abiatu zuen, Madeleinek lagunduta: La Vernan bost estazio biologiko kokatu zituzten, Aphoenopsen urte osoko zikloa aztertzeko; ordura arte inon ere egin gabeko esperientzia. Hilean behin edo birritan Tarbetik etortzen ziren datuak jasotzera, eta azkenean Santa Grazin etxea hartu zuten. Esperientzia lau urtez luzatu zen, CNRS-aren zuzendaritzapean: La Vernan 600 ordu baino gehiago pasatu zituzten; lehendik 5 espezie ezagutzen ziren eta amaieran 26 katalogatuak zituzten; eta Aphoenopsak ikertzeko in situ eginiko lehen lana izan zen.
Aidan Gallagher
Ibilbidea
Modern Family rekin debuta egin eta urtebetera, Aidanek ospea lortu zuen Nickelodeon, Nicky, Ricky, Dicky & Dawn (2014-18) telesailean, Nick bezala, Harperren lauhilekoetako bat, normalean denetarako erantzunak dituena. Bere eszena komiko eta konpetentzia samurrei esker, Harper lauhilekoek audientziaren estimua lortu zuten eta telesaila 2018ra arte luzatu zen, arrakasta ugari ekarriz.
Madeleine Cabidoche
Zuberoan, espeleologiaren sustatzaile
Gazte taldeen dinamizatzaile ere aritua zen, eta horrek espeleologo gazte asko erakartzeko balio izan zion: Groupe Spéléo Hautes Pyrénées (GSHP) sortu zuten 1961ean, ez bakarrik gazteekin; urte askotan bakarrik ibili ostean, Max Cosyns aintzindaria ere taldera bildu zen. Haren gidaritzapean 1961etik 1963ra eginiko udako kanpalekuak antolatu zituzten, puntako esplorazioan hasiz: Heile mendia (Odita leizea eta beste), Kakuetako arroilako horma (Marcel Loubensen istripuaren gindaxarekin), Trou Souffleur de Larrandabürü (gerora Arrestelia sistema erraldoia bihurtu zena), Trou Martin, Trou Perdu, Trou du Chien... GHSP-ren kanpalekuak Tarbe, Paube, Perigueux, Namur, Ivry, Montpellier, Gers eta beste leku askotako espeleologoen bilgunea izan ziren. Larran zebiltzaten beste talde nagusiekin (Rouen, Euskal Espeleologoen Elkargoa...) harremana ere bazuten, eta esplorazio horietan zehar, hidrografian ere aritu ziren eta, bistan da, baita lan bioespeleologikoan ere. Madeleine San Martin Harriko Sisteman izandako lehen erreskatearen antolakuntzan izan zen, eta geroko hainbat istriputan ere Kontrol Postua Cabidochetarren etxea izan zen.
Santagraztarrekin harremana estutu ahala, herriko jendeak ere prospekzioetan eta lagundu zien: Casenave, Privat, Eiherabarren, Lascoumes, Lapiere... eta Dominique Prebende, hurrengo urteetan denen artean nabarmendu zena; horrek bere lehen leizea Madeleineren omenez izendatu zuen: “Achama Lezia” (Madeleinek aurkitua zelako, eta Dominiquerentzat hura hazama edo inude espeleologikoa zelako). Denon artean 1965ean Groupe Spéléo de Sainte-Engrâce (GSSE) sortu zuten, bizitza laburrekoa : 25-30 lagun bazeuden ere (Berriex, Bürgübüru, Arako, Alex, Dronde, Bidalur, Bedekaratz, Kurutxaga...) asko baserritarrak ziren eta nekez ateratzen zuten esploraziorako denbora.
Jendea joan, jendea etorri, jarraitzen zuten espeleologoek elkartzeko joera zuten: 1965ean Madeleinek eta senarrak Vianako Printzea Erakundekoekin parte hartu zuten Idopil-Orbaizetako Leze Handiaren esplorazioan (1909an Edouard Martelen taldeak hasitakoa). Urte berean, Yves-Marie semea eta GSSE-ko Dominique Prebenderekin batera, Erusoko hobia aurkitu eta esploratzen hasi ziren (1994n Arresteliako sistemarekin bat egin zuena). 1966an, ARSIP (Association pour la Recherche Spéléologique Internationale à la Pierre Saint Martin) erakundea sortu zen, besteak beste Cabidochetarrek eginiko « sukalde lanari » esker (lehiakide zirenak elkarrekin lan egiteko konbentzituz); bestalde, Madeleinek Arphidiako esplorazioetan parte hartu zuen hainbat taldetako lagunekin (GSSE, Rouen, Aranzadi, Bordele, Paris...), Accoce Gelatik aurrera jarraipena aurkitu zutenean.
Helduaroa, eta gazteen jarraipena
70. hamarkada hasieran, Madeleine eta Michel Cabidoche jada guraso helduak ziren; GSHPko gazteekin ibiltzen ziren halere, Ligoleta inguruko esplorazio eremu berrietan; gazte haien artean zeuden gaur ARSIP-eko kide beterano direnak. 1976an, Dominique Prebende lagun mina Junes Casenaveren “Santa Grazi” pastoralean aritu zenean, Cabidochetarren argazkietako batzuk liburuxkarako erabili ziren.
Michel senarra 1979an hil zitzaion, 50 urterekin ; halere Madeleinek espeleologoekiko harreman estua izaten jarraitu zuen bizitza osoan: bileretara joaten, iritzia ematen, artikuluak idazten, blogak irakurtzen... Arrakoetxea GSHP-ko utzia zuen, etxea zaintzearen truke; beti esaten baitzuen berarentzat oso garrantzitsua zela gaurko espeleologoej beraiek gaztetan hasitako esplorazioekin jarraitzea.
Hovd
Hovd (Ховд, ) mendebaldeko Mongoliako hiria da, izen bereko probintziako hiriburua dena. 1.395 metroko altueran dago eta 2017an 29.800 biztanle zituen.
Brain-sur-Allonnes
Brain-sur-Allonnes Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brain-sur-Allonnes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.927 ziren. Familiak 767 ziren, horien artean 192 pertsona bakarrekoak ziren (77 bakarrik bizi ziren gizonak eta 115 bakarrik bizi ziren emakumeak), 299 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 234 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 42 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 867 etxebizitza zeuden, 769 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 45 bigarren erresidentzia ziren eta 52 hutsik zeuden. 836 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 769 etxebizitza nagusietatik 550 bere jabearen bizilekua ziren, 208 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 35 etxek bi zituzten, 134 etxek hiru zituzten, 213 etxek lau zituzten eta 383 etxek bost zituzten. 641 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 324 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 375 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Maki (frankismoaren aurkako gerrilla)
Makia edo mendi gerrilla Espainiako Gerra Zibilan eta hurrengo urteetan Espainian sortu zen frankismoaren aurkako gerrilla izan zen. Hitza borrokalarien taldeari zein pertsona bakoitzari, mugimenduko kideari, deitzeko erabiltzen da. Behin Espainiako gerra bukatuta talde hauek borrokan jarraitu zuten, gehien batean mendietan ezkutatuta, nahiz eta inguru hiritarretan laguntzaileak izan. Ideologikoki komunistak eta anarkistak ziren.
Brain-sur-Allonnes
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Amalia Kahana - Carmon
Amalia Kahana-Carmon (עמליה כהנא-כרמון) (Ein Harod, 1926ko urriaren 18a - Tel Aviv, Israel, 2019ko urtarrilaren 16a) idazle eta hezitzaile israeldarra zen, eta 2000. urtean Israelgo Literatura Saria eta Brenner Saria irabazi zituen.
Balâtre (France)
Biztanleria
2007an Balâtre udalerrian erroldatutako biztanleak 84 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Maki (frankismoaren aurkako gerrilla)
Frantzian zeuden soldadu errepublikano asko ere Frantziako Erresistentzian sartu ziren, Frantziako makian, alegia. Espainiako azken makiak, Ramón Vila eta José Castro, hurrenez hurren 1963an eta 1965ean hil zituzten. Gerrillaren garai indartsuena 1938tik 1950 arte luzatu zen. Haien aurkako errepresioa bortitza izan zen.
Balâtre (France)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Maki (frankismoaren aurkako gerrilla)
Aktibitateen inguruak
Mendiko ekintzen oihartzuna eskasa zen. Horregatik, makien ekintzak hirietara ireki ziren:
La Harpe (Kansas)
La Harpe Kansasko hiri bat da. Allen konderrian kokatua dago. 2010ean 578 biztanle zituen, 2.13 kilometro koadrotan banatuta.
Brain-sur-Allonnes
Diru sarrerak
2009an Brain-sur-Allonnes udalerrian 797 unitate fiskal zeuden, 2.002 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.773 euro zen.
Valley Ford (Kalifornia)
Valley Ford Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Sonoma konderrian kokatuta dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Maki (frankismoaren aurkako gerrilla)
Makia Euskal Herrian
Makian euskaldun asko aritu zen, esaterako Luis Fernández bilbotarra. Zuzendaritzan Jesus Monzón eta Carmen de Pedro zeuden, guztiak Alderdi Komunistaren militanteak. 1944an, Arango haranaren inbasioarekin batera, gerrillari talde bat, urriaren 3an, Erronkaribartik Hego Euskal Herrian sartu zen; urriaren 7an, beste talde batek gauza berea egin zuen Orreagatik. Liskar handiak izan ziren eta hildako ugari, tartean Miguel de la Mano falangista.
Talde handien inbasioaren porrota ikusita, PCEk estrategia aldatu zuen: 1944an eta 1945an 40 maki baino gehiago muga igaro zuten talde txikietan, batzuk txalupaz, Hondarribitik. Celestino Uriarte, Sebastián Zapirain, Asensio Arriolabengoa, Fermín Isasa eta beste batzuk gerrillaren buruan jarri ziren, baina ez zuten arrakasta izan: Euskal Herria ez zen horrelako borrokarako inguru egokia. Errepresioa oso gogorra izan zen. Guardia Zibilak Gipuzkoako taldeak desegin zituen: 16 maki hil eta 23 atxilotu zituzten; kolaboratzaile asko ere espetxeratuak izan ziren. Errepresio horretan Melitón Manzanas nabarmendu zen.
Gipuzkoako azken makia, Frantzisko Etxeberria Isarri, Oiartzunen harrapatu zuten, 1951ko urtarrilean. Nafarroan ezagutzen den azken ekintza 1961ko abuztuaren 8an izan zen: Valentín González El Campesino Guardia Zibilarekin topo egin zuen Iratin; dirudienez, Frantziako Zerbitzu Sekretuen salaketa baten ondorioa izan zen. Aipatu behar da, azkenik, nahiz eta makiak ados ez izan, Nafarroako makia Aragoiko egituran egokituta zegoela.
Amalia Kahana - Carmon
Biografia
Amalia kibbutz batean jaio zen, Ein Haroden. Bere aita, Haim Kahana, kibbutzaren sortzaileetako bat izan zen. Tel Avivera joan zen bizitzera, eta han Herzliyako bigarren hezkuntzako ikastetxean ikasi zuen. Israelgo independentzia-gerran, Palmajeko Negev brigadan jardun zuen seinale-operadore gisa, eta Eilaten harrapaketaren telegrama ospetsuak idatzi zituen. Literatur masterra egin zuen Jerusalemgo Unibertsitate Hebrearrean 1964an. Graduatu eta gutxira, Suitzara joan zen (1951-1955), eta gero Ingalaterrara (1955-1957), Tel Avivera joan aurretik, liburuzain eta idazle gisa lan egitera.
Brain-sur-Allonnes
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 65 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Saint-Yan
Saint-Yan Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Brain-sur-Allonnes
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 4 zurginak, 5 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Brain-sur-Allonnes udalerrian 68 nekazaritza-ustiategi zeuden, 697 hektarea erabiltzen.
Juliana I.a Herbehereetakoa
Hagan jaioa, Henrike printzearen (Meckleburg-Schweringo dukea), eta Gilemina I.a Herbehereetakoaren alaba zen. Aitaren aldetik Frederiko Frantzisko II.a Mecklemburgo-Schweringoaren eta Maria Karolina Schwarzburg-Rudolstaden iloba zen. Amaren aldetik, Gilen III.aren eta Emma Gilermina Waldeck-Pyrmontekoaren iloba zen. Juliana Herbehereetako printzesa izendatua izan zen jaio zenetik.
Hořovice
Hořovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 6.826 biztanle ditu eta 9,55 kilometro koadroko azalera. Beroungo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1273 urtean egin zen.
Brain-sur-Allonnes
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Joan VII.a Mecklenburgokoa
Joan VII.a Mecklenburgokoa (1558ko martxoaren 7 - 1592ko martxoaren 22a; batzuetan Joan V.a ere esaten zaio) Mecklenburgo-Schweringo Dukea izan zen.
Joan Alberto I.a Mecklenburgokoa eta Ana Sofia Prusiakoaren semea zen. Hamazortzi urte zituen aita hil zenean. Hurrengo bederatzi urteetan bere izenean gobernatu zuen erregeordetza-kontseilu bat aukeratu zuten.
Erregeordetzak 1585ean eman zion bere lurraldeetako gobernu erreala. Berehala aurre egin behar izan zien ondo prestatuta ez zituen arazoei, zor masiboak eta bere osaba Kristobalen lurralde-kontzesioen eskaerak barne. Osabarekin eztabaida latza izan ondoren, bere buruaz beste egin zuen.
Bere buruaz beste egiteagatik hildakoak ezin zirenez lur santifikatuan lurperatu, istorio bat sortu zen, non alegatzen baitzen deabruak Joan hil zuela Schweringo bi emakumerekin egindako itun baten parte gisa. Emakumeak hauek ziren: Katirin Wankelmuth, torturaren ondorioz hil zena, eta Magdalena Rukitz, sutan erre zutena. Sorgin gisa zigortu zuten, eta Schweringo katedraleko Juanen ehorzketa-bidea ireki zuen.
Juliana I.a Herbehereetakoa
1937ko urtarrilaren 7an Bernardo Lippe-Biesterfeldekoarekin ezkondu zen, Hagako udaletxean, eta Baarneko jauregian kokatu ziren.
Balâtre (France)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Amalia Kahana - Carmon
Biografia
Kahana-Carmonek 1966an argitaratu zuen bere lehen ipuin bilduma (Teilatupean). Bilduma honek kritikaren laudorio ugari jaso zituen eta 2007an Israel sortu zenetik hamar literatur lan garrantzitsuenetakotzat hartu zen. Gizonak nagusi diren mundu batean sufritzen duten emakumeen pertsonaiak direla eta, Kahana-Carmon Virginia Woolfekin alderatzen da sarritan.
Amalia Kahana-Carmonen literatur lanak Woolfiar modernismoaren adierazpenagatik dira ezagunak, Kahana-Carmonek, prozesu artistikoan, generoa eta klasea bezalako faktore pertsonalen garrantzia onartzeari uko egitean adierazia. 1980ko hamarkadaren erdialdean, Kahana-Carmon kultura israeldar eta juduaren kritika feminista ireki bihurtu zen. Franz Fanonek arrazaren alteritateaz egindako azterketa eta Simone de Beauvoirren tradizioko genero-alteritatearen kritika ezkontzean, Kahana-Carmonek Up in Montifer (1984) argitaratu zuen, non hiru alteritate-kategoria ikertu eta alderatzen dituen: generoa, arraza eta klasea. De Beauvoirrekin eta sentsibilitate feminista garaikideekin hitz egitean, feminismo kulturaniztun eta postmodernoarentzako gune bat ireki zuen Israelen.
Saint-Yan
Biztanleria
2007an Saint-Yan udalerrian erroldatutako biztanleak 1.115 ziren. Familiak 483 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (76 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 187 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 144 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Balâtre (France)
Etxebizitza
2007an 39 etxebizitza zeuden, 32 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 36 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 32 etxebizitza nagusietatik 25 bere jabearen bizilekua ziren eta 7 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saint-Yan
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Balâtre (France)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 56 ziren, horien artean 40 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 40 pertsona aktiboetatik 35 lanean zeuden (23 gizon eta 12 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Calvarrasa de Abajo
Calvarrasa de Abajo Salamancako udalerria da, Azud de Villagonzalo eskualdean dagoena.
Juliana I.a Herbehereetakoa
Lau alaba izan zituzten:
Calvarrasa de Abajo
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.092 biztanle zituen.
Juliana I.a Herbehereetakoa
Bigarren Mundu Gerran Erresuma Batura, lehenengo, eta Ottawara (Kanada), ondoren, erbesteratu ziren Juliana eta bere familia.
Balâtre (France)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen eta 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen.
2000. urtean Balâtre udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 264 hektarea erabiltzen.
Defynnog
, 'Devynock', Galesko udalerri txiki bat da, Powys konderrian. Maescar komunitatearen barnean dago. Sennybridge udalerriaren hegoaldean dago, Brecon udalerritik hamar milia mendebaldera eta Brecon Beacons Parke Nazionalaren barnean.
Saint-Yan
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Nihriyako gudua
Shubiluliuma I.ak K.a. XIII. mendean Mitanni konkistatu zuenean, bi erregeordetza sortu zituen, Alepo eta Karkemish, eta erresuma honetako lurren zati handi bat, bere aliatuen artean banatu zuen. Garai batean Mitanniko erresuma izan zen gainontzekoak, bere independentzia mantendu zuen hititen mendeko erresuma bezala. Hititar boterearen zabalkuntza handi hau, Kadeshko guduaren arrazoia izan zen, Egiptoren aurka izan zutena, hau, Asiriak probestu zuelarik, pixkana-pixkana, Mitannik utzitako hutsa betetzeko; honela, jada bere errege Urhi-Teshuben garaian, K.a. XII. mendearen hasieran, hititek, horren aurka ezer egiteko modurik ez zutelarik, euren mendeko erresuma izan zen Mitanni, Asiriaren mende nola erortzen zen ikusi behar izan zuten.
Juliana I.a Herbehereetakoa
1945ean Juliana printzesa bere familia guztiarekin elkartu zen holandar lurretan.
Nihriyako gudua
Asiriar hedapenak jarraitu egin zuen, zehaztasunez adierazi gabeko data batean, Nihriyako erresuma ezberdinen aurkako eraso batetatara iritsi arte, Tukulti-Ninurta I.a erregearen agintaldian (historialari batzuentzat, erregea, Salmanasar I.a edo Ashur-nadin-apli izango zen arren). Hititek, euren inperioaren mugakide den toki bati eginiko eraso hau, onartezin bezala jo zuten, eta, Tudhalia IV.ak gidatuta, euren armada toki hartara eraman zuten.
Juliana I.a Herbehereetakoa
1948an Herbehereetako erregina izendatu zuten Amsterdamen.
Nihriyako gudua
Bi indarren arteko borroka, Nairitik gertu gertatu zen, eta asiriarrek, garaipen erabakigarri bat lortu zuten, Asiriari, inguruko erresumak eranstea ahalbidetu ziona, eta hititak, honen ondorioz, egoera zail batean geratu ziren, behar bezala dokumentaturik ez dagoen Thudalia IV.aren aurkako estatu kolpearen arrazoietako bat, azken errege honek, Tukulti-Ninurtaren aurka jasandako porrotaren ondoren ospea galdu izana izateraino.