cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
CFTR
Mutazioak
2100 CFTR gene aldaera baino gehiago daude zerrendatuta CFTR1 datu basean. Hala ere, horietako askok ez dute zertan CFTR mRNA-an edo proteinan akatsik eragin behar, ezta sintoma klinikorik eragin. Clinical and Functional Translation of CFTR-ren  (CFTR2 Database ) azken datuen arabera (2020ko uztailaren 31), 442 aldaera jasotzen ditu, zeinetatik 360 gaixotasun eragile berretsi diren eta 48 ondorio kliniko aldakorrak dituzten.
Ezko-argi
Ezko-argia da hilobi baten ondoan ezartzen den xirio edo kandela, ezko edo argizarizko objektua, noski. Ezkargi edo ezkoargi gisa ere agertu izan da idatzia euskal tradizioan.
CFTR
DeltaF508
Deskribatutako mila mutazio baino gehiagoren artean, ohikoena ΔF508 da, genearen 3 base pareen delezioaren ondorioz ematen dena. Honek fenilalanina aminoazidoaren galera suposatzen du proteinaren 508. posizioan. Fibrosi kistikoa pairatzen dutenen %70-90-k mutazio hau dute.
Mutazioak proteinaren sintesiaren, funtzionaltasunaren eta egonkortasunaren arabera sailkatu daitezke. Sailkapen tradizionalak sei mota bereizten ditu:
I-III klaseetako mutazioak IV-VI klaseetako mutazioak baino fibrosi kistiko mota larrigotzat hartzen dira, hondar bezala geratzen diren proteinen funtzio faltagatik.
Mekanismoak
Normalean, DNA baseko hiru A-T-C bikoteek (T-A-Grekin parekatuta kontrako katean), genearen 507. posizioan, mRNA-ren A-U-C kodonarako txantiloia osatzen dute isoleuzinerako, ADNko hiru baseek, berriz, T-T-T (A-A-Arekin parekatua), alboko 508. posizioan, U-U-U kodonerako txantiloia osatzen dute, fenilalaninarako. Mutazioa 507. posizioko C-G parea eta 508. posizioko lehen bi T-A pareak ezabatzea da, A-T-T (T-A-Arekin parekatua) DNA sekuentzia 507. posizioan utziz, zeina mRNA kodon A-U-Ura transkribatuta dagoen. A-U-U isoleuzinerako kodeak ere badituenez, 507. aminoazidoaren posizioa ez da aldatzen, eta mutazioaren efektu garbia 508. posizioan fenilalaninarentzako kodon bat sortzen duen sekuentziaren ezabaketa baten baliokidea da.
Prebalentzia
Gutxienez 30 pertsona kaukasikotik batek du ΔF508 aleloaren kopia bat 7. kromosoman. Bi kopietan mutazioa agertzeak fibrosi kistiko autosomikoa eragiten du. Zientzialariek uste dute jatorrizko mutazioa duela 52.000 urte baino gehiago gertatu zela Ipar Europan, baina fibrosi kistikoa duten beste etnia batzuetako pazienteak ere ezagutzen dira. Alelo mutatuaren adin gaztea iraganeko hautaketaren ondorioa izan daiteke. Hautespen naturalak beste era bateko mutazio kaltegarriari zergatik eutsi dioen hipotesi bat da ale bakar batek eragin positiboa izan dezakeela koleran zehar ur-galera murriztuz, nahiz eta Europan Vibrio cholerae kolera patogenoa XVIII. mendearen amaiera arte ez zen sartu. Beste teoria batek dio fibrosi kistikoaren eramaileak (heterozigoto ΔF508rako) erresistenteagoak direla sukar tifoidea rekiko, CFTRk frogatu baitu Salmonella typhi bakterioaren errezeptore gisa jokatzen duela hesteetako zelula epitelialetan sartzeko.
ΔF508 aleloaren egoera heterozigotikoak asma duten pertsonetan gainadierazita egon daiteke eta gaixotasunaren eramaileak ez direnak baino birika-funtzio murrztiagoa izan ohi dute. Fibrosi kistikoko mutazio bakarreko eramaileek biztanleria orokorrak baino errinosinusitis kronikoaren prebalentzia handiagoa dute. Europako fibrosi kistikoko kasuen %50, gutxi gorabehera, mutazio homozigotoengatik gertatzen dira (hau asko aldatzen da eskualdeka), aldiz, ΔF508ko alelo-maiztasuna %70ekoa da. Gainerako kasuak beste 1.500 mutazio baino gehiagok eragiten dituzte, besteak beste, R117H, 1717-1G>A eta 2789+56G>A. Mutazio horiek, elkarren artean konbinatzen direnean edo F508ko kopia bakar bat dagoenean, fibrosi kistikoaren sintomak ager daitezke. Genotipoa ez dago oso lotuta gaixotasunaren larritasunarekin, nahiz eta sintoma espezifikoak mutazio jakin batzuekin lotu diren.
Elkarrekintzak
Gainera, crofelemer diarrearen kontrako sendagaiak CFTR-aren funtzioa inhibitzen du.
Tratamenduak
CFTR proteina farmako askoren itua izan da proteinarekin erlazionatutako eritasunak tratatzeko. Ivacaftor (Kalydeco izen komertziala, VX-770 bezala garatua) FDAk 2012an CFTR mutazio espezifikoak dituzten fibrosi kistikoa duten pertsonentzat onartutako botika da. Ivacaftor Vertex Pharmaceuticals- ek garatu zuen Fibrosi Kistikoaren Fundazioarekin batera, eta gaitzaren sintomak baino sakoneko kausa tratatzen duen lehen botika da. "2012ko sendagai berri garrantzitsuena", eta "sendagai harrigarria" ere deituta medikamentu garestienetariko bat da, 300.000 dolar baino gehiago kostatzen duena urtero. Horrek kritika eragin dio farmazeutikari kostu handiagatik.
Japoniako Hezkuntza, Kultura, Kirola, Zientzia eta Teknologia Ministerioa
Hezkuntza, Kultura, Kirola, Zientzia eta Teknologia Ministerioa (文部科学省) edo HKKZTM (MEXT ingelesez) bere siglengatik japoniar gobernuaren ministerioetako bat da.
Meiji aroko gobernuak sortu zuen lehenengo hezkuntza ministerioa 1871. urtean. 2001eko urtarrilean Hezkuntza, Zientzia, Kirola eta Kultura Ministerioa (文部省) eta Zientzia eta Teknologia Agentzia (科学技術庁) batu ziran egungo HKKZTMa sortuz.
HKKZTMaren buruan Hezkuntza, Kultura, Kirola, Zientzia eta Teknologia ministroa dago, Lehen Ministroaren kabinetearen parte dena eta Lehen Ministroak berak aukeratuta. Japoniako gobernuak hezkuntza zentralizatzen du eta hezkuntza prozezu guztia estatuaren burokraziak zuzentzen du. Legediak behartzen du ministeritzatik ezarritako kurrikuluma jarraitzen duten testuliburuen erabilera.
Romaji
Ministerio honek rōmaji aren estandarrak zehazten ditu. Japoniako eskoletan irakasten den erromanizazio-sistema Kunrei-shiki da (訓令式, Gobernu-kabineteak ordenatutako sistema), Monbushō sistema bezala ere ezagutzen dena (文部省, lit. Hezkuntza Ministerioa), ministerio honek zabaldu baitu.
Nathalie Sarraute
Nathalie Sarraute, jaiotza-izenez Natalia Ilyanova Txerniak (Ivanovo, Errusia, 1900eko uztailaren 18agreg./uztailaren 5ajul. - Paris, Frantzia, 1999ko urriaren 19a) jatorri errusiarreko frantses idazle bat izan zen. Nouveau roman literatura mugimenduaren teorizatzaile eta bultzatzaile nagusietako bat izan zen, 1956an L´Ère du soupçon obra argitaratu zuenetik.
Jatorria eta lehen urratsak
Nathalie Sarraute (jatorrizko izenez Natalia Ilyanova Txerniak, errusieraz Ната́лья Ильи́нична Черня́к) 1900eko uztailaren 18an sortu zen Ivanovo-Voznessensk hirian, Moskutik 254 km ipar-ekialdera, judutar burgesia asimilatuko familia ukandun eta heziera handiko baten barruan.
Gurasoak, Ilya Txerniak eta Pauline Txatunovski, dibortziatu egin ziren Nataliak bi urte zituela. Orduan, amak Genevara eraman zuen berarekin bizi izatera lehenbizi, eta handik Parisera, Flatters kaleko etxebizitza batera, bosgarren barrutian (Panteoia). Feuillantines kaleko eskolan hasi zen ikasketak egiten Natalia. Urtean bi hilabete egiten zituen aitarekin, edo Errusian, edo Suitzan. Geroago, Errusiara itzuli zen bizi izatera, San Petersburgora, amarekin eta haren senar Nikolas Boretzkirekin. Nataliaren aitak arazoak izan zituen boltxebikeen Errusian, gobernuaren aurkako iritziak plazaratzeagatik; horren ondorioz, Parisera erbesteratu beharra izan zuen. Koloratzaileak ekoizteko enpresa kimiko bat sortu zuen, Vanves-en, Senako Gainak departamenduan.
Natalia gaztea maizago eta bolada luzeagoz bizi izan zen aitaren eta haren emazte Veraren alboan; laster, Hélène ahizpaordeak handitu zuen familia. Aro hori, 1909tik 1917ra bitartekoa, ez zen guztiz erraza izan Nathalie Sarrauterentzat.
Ikasketak
Heziera kosmopolita bat jaso zuen Sarrautek, literatura aldera lerratu aurretik: ingelesa eta historia ikasi zituen Oxford-en, soziologia Berlinen, eta zuzenbidea, azkenik, Parisen. 1925ean abokatu lanetan hasi zen; orduan ezagutu zuen Raymond Sarraute, senar izango zuena. Hiru haur izan zituzten ezkontzan: Claude (1927an jaioa), Anne (1930-2008) eta Dominique (1933an jaioa). Abokatu lanetan jarraitu zuen, 1940ra arte.
Literaturan, buru-belarri
Abokatu lanetan ari zen bitartean, Nathalie Sarraute XX. mendeko literaturan murgiltzen joan zen, gaztetatik irakurle porrokatua baitzen; Marcel Proust, James Joyce eta Virginia Woolf bezalako idazleen obrak hankaz gora jarri zuten Sarrautek eleberriaz zeukan irudikapen tradizionala.
«Tropismoak»
1932an, testu labur batzuk idazten hasi zen, gerora Tropismes liburuan bilduko zituenak; estimuluen erantzunez sortzen diren berezko erreakzio fisiko ahulak, hautemanezinak, aztertzen zituen testuotan: «higidura definiezinak dira, berehala kontzientziaren mugetara lerratzen direnak; gure keinuen, hitzen edo sentimenduen jatorrian daude, ematen ditugunak, ustez esperimentatzen ditugunak eta definigarriak direnak». Tropismes 1939an argitaratu zen lehenik; Jean-Paul Sartrek eta Max Jacobek ongietorri bero bat egin zioten arren liburuari, argitaratzea ez zuen erraza izan Sarrautek: hasieran, Gallimard eta Grasset argitaletxe ezagunek ez ioten onartu, eta hilabete batzuen buruan lortu zuen Denoël etxean kaleratzea. Esan daiteke Sarrauteren funtsezko ikuspegi literarioa erakusten duela liburuak.
Bigarren Mundu Gerran
Vichyko gobernuak juduen aurka emandako legeen ondorioz, 1940an bota egin zuten Sarraute Pariseko abokatuen elkargotik. Literaturaren munduan guztiz murgiltzea erabaki zuen orduan. Frantzia okupatuan judu gisa bizitzea ezinezkoa gertatu zitzaionean, sasian bizi izatera behartuta egon zen Sarraute, paper faltsuez eta etxebizitza etengabe aldatu beharrez. Denbora batez, etxean gorderik izan zuen beste idazle judutar bat, Samuel Beckett, absurdoaren antzerkiaren sortzailea, Gestapo haren bila ari baitzen, erresistentziarekin lotura zuelakoan. Raymond senarragandik dibortziatu zen, abokatuen elkargotik bota ez zezaten, judutar batekin ezkonduta egoteagatik. 1942an, Janvry-ra (Marne departamenduan) joan zen alabekin batera, polizia kolaborazionistaren jazarpenetik ihesi. Ez zuen juduen izar horia jantzi nahi izan, baina herriko dendari batek salaketa jarri zion, susmoa hartuta judutarra ote zen herrira alabekin batera bat-batean agertutako emakume ezezagun hura; gutxigatik lortu zuen poliziaren esku ez gelditzea. Bertan jarraitzea ezinezkoa gertatzen zenez, Parisera itzuli zen denbora batez.
Alabaina, Parisen arriskua etengabea nabaritzen zuenez, hurrengo urtean, 1943an, landa ingurunera jo zuen berriz; Parmain-era, Val-d'Oise departamenduan, Nicole Sauvage ezizena erabilita (benetako izen-deituren NS hasierakoak baliatuta), hiru alaben etxe-irakaslea balitz bezala. 1944an Parisera itzuli zen, gerra amaitu zen arte.
Ibilbide literario luzea
Gerra amaitu eta berehala, 1947an, Portrait d'un inconnu liburuaren hitzaurrean idatzi zion Jean-Paul Sartrek, nahiz obra hurrengo urtean kaleratu zen, 1948an; ez zuen, baina, harrera izugarririk eduki. Martereau (1953) lanarekin hasi zen kritikaren eta publikoaren arrakasta ezagutzen; Gallimard etxean argitaratu zuen, eta handik aurrera argitaletxe horretan jarraitu zuen. Ordurako, 1949an, landetxe bat erosia zuen Chérence-n, Val-d'Oise departamenduan. Etxalde hori izan zuen idazteko babesleku, asteburuetan eta udako opor luzeetan.
1960an, 121en agiria izenpetu zuen («Déclaration sur le droit à l’insoumission dans la guerre d’Algérie»), Frantziako intelektual, idazle eta aktibista askorekin batera.
Irratia eta antzerkia
1960ko hamarkadan, eleberriekin batera, antzerki lanak idazten hasi zen. Werner Spies-ek Süddeutscher Rundfunk irratirako eskatutako irratsaio batekin hasi zen, Le Silence, 1964an argitaratua. Hurrengo urteetan etorriko ziren Le Mensonge, Isma, C'est beau, Elle est là eta Pour un oui ou pour un non. Irratirako pieza haiek antzerkigileen arreta piztu zutelarik, obrak anzterkirako egokitzen hasi zen Sarraute, batzuetan beste idazle eta antzerkigileekin batera. Lankidetza horren emaitza ezagunenetako bat da Simone Benmussa antzerki zuzendariarekin batera landutako Portrait de Nathalie Sarraute filma, 1978an Canneseko Zinemaldian erakutsi zena.
Heriotza
Nathalie Sarraute 1999ko urriaren 19an hil zen, Parisen, 99 urte zituela; lan berri baten idazkuntza hasita zeukan eskuartean. Chérence-n lurperatu zuten, idazketarako eta atsedenerako etxaldea zeukan herrian.
Nouveau roman
Bigaren Mundu Gerra amaitu orduko, 1947an hasita eta 1956ra bitarte, Nathalie Sarrautek artikulu sail bat argitaratu zuen Les Temps modernes eta La Nouvelle Revue française aldizkarietan, Marcel Proust, James Joyce eta Virginia Woolf idazleen lanekiko interesa azaltzeko eta, batez ere, Balzac-en edo Tolstoi-ren eredura landutako eleberriaren genero klasikoa kritikatzeko. Artikulu sail hura L'Ère du soupçon liburuan bildu eta argitaratu zuen, 1956an; Michel Butor eta Alain Robbe-Grillet idazleen arreta piztu zuen berehala. Hurrengo urtean, 1957an, Tropismes liburuaren berrargitalpena kaleratu zuenean, testuak berraztertuta eta pasarteak erantsita, Claude Mauriac kazetari eta idazleak «errealismo berri bat» sortzea aitortu zion. Aldi berean ia kaleratu zelarik Robbe-Grillet-en La Jalousie eleberria, Émile Henriot kazetariak Le Monde egunkarian artikulu kritiko bat eskaini zien bi liburuei, 1957ko maiatzaren 22an, doinu gutxiesgarri batean «nouveau roman» deitura emanez. Literatura kritikari ortodoxoen kritikei jaramonik egin gabe, eleberrigintza berriak bideari ekin zion gogotik, Sarrauteren L'Ère du soupçon hastapeneko agiritzat hartuta.
Izan ere, Bigarren Mundu Gerrak utzitako ondorioen artean, literatura larritasun handiz hasten da galdegiten munduaren esanahiaz. Ez bakarrik auzitan jartzen da agerikoa, ezkutuko prozesu ilunen nabarmentzeak diren heinean, baizik zalantzan jartzen da, aldi berean, ageriko gertakariak kognizioaren bitartez hautemangarriak ote diren. Teorizazioak albo batera utzita, Sarrautek Le Planétarium argitaratu zuen 1959an, bere benetako lehen arrakasta. Geroago, 1963an, Les Fruits d'or kaleratu zuen, Nazioarteko Literatura Saria irabaziko zuena hurrengo urtean. Objektuen eta eguneroko hizkeraren hutsaltasunak baldintzatuta, pertsonaiak alferrik saiatzen dira benetako komunikazio bat eraikitzen.
Irratirako idatzitako bi piezen ostean (Le Silence 1964an eta Le Mensonge 1966an), Nathalie Sarraute eleberrietara itzuli zen. Entre la vie et la mort (1968) eleberriaren ondotik, Proust-en ondarea, lehen liburuetan sendo agertzen zena, gero eta alboratuago utzi zuen Sarrautek. Esaldi luze eta garatuak lekua uzten dio isilunez beteriko sintaxi eta erritmo sinkopatuari. Idazleak hain maite zituen eten puntuek bultzatzen dute irakurlea esanezinaren alderdi inplizitua deskodetzera.
Handik aitzina, Nathalie Sarrauteren liburuak ahalegin etengabe bat izanen dira, tropismoak berezkoa duen «materia izengabe» edo «substantzia bizi» horren bila abiatzeko. Bide horretan dira, zalantza gabe, Vous les entendez ? (1972), « disent les imbéciles » (1976), l'Usage de la parole (1980), Enfance (1983), Tu ne t'aimes pas (1989), Ici (1995) eta Ouvrez (1997), nazioarteko oihartzun gero eta handiagoz argitaratuak. Nathalie Sarrauteren obra osoa 1996an argitaratu zen, Gallimard etxearen «Bibliothèque de la Pléiade» frantses bilduma klasikoaren barruan.
Eragina euskal literaturan
Ur Apalategi idazle eta aztertzailearen iritziz, Ramon Saizarbitoriaren lehen hiru eleberriak (Egunero hasten delako 1969, Ehun metro 1976 eta, batez ere, Ene Jesus 1976) ezin dira ulertu Nouveau roman korronte literarioaren gakoak aintzat hartu ezik. Honela laburtzen du Ene Jesus eleberria:
Lissotriton
Lissotriton anfibio genero bat da, Caudata ordenaren barruko Salamandridae familian sailkatua.
Belizeko hizkuntzak
Belizeko hizkuntzen egoera nahiko nahasia da. Hizkuntza ofiziala ingelesa den arren, ez da herritar gehienen lehen hizkuntza; aitzitik, espainiera eta kreolera dira lehen hizkuntza nagusiak. Bertako hizkuntzak, bestetik, desagertze prozesuan dira, eta batzuk dagoeneko desagertu dira, esaterako itzá hizkuntza. Izan ere, kreolera ingelesetik gertuago dago bertako hizkuntzetatik baino.
Prozesu diglosikoa
Belizen egoera erabat diglosikoa da, alor bakoitzak bere hizkuntza baitu. Ingelesa boterearen hizkuntza da, eta alor horretan erabateko nagusitasuna du. Dena dela, irakaskuntzan ingelesa espainierarekin batera erabiltzen da. Azken buruan benetako biktimak bertako hizkuntzak izan dira.
Espainiera zein ingelesa
Maila politikoan bi hizkuntzen arteko talka erabili izan da. Belize Mesoamerikako inguruan ingelesa ofiziala bezala duen herrialde bakarra da. Horrek inguruko estatuen mesfidantza eta, sarritan, aurkako jarrera eragin du. Bi hizkuntzen arteko parekotasuna datu hauetan ikus daiteke:
Dois Lajeados
Dois Lajeados Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Palmitos
Palmitos Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Takeshi Shimizu
Takeshi Shimizu (清水 武士, 1975eko abuztuaren 18a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Bellmare Hiratsuka eta Ventforet Kofu.
Labeo annectens
Labeo annectens Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Rhipidura tenebrosa
Rhipidura tenebrosa Rhipidura generoko animalia da. Hegaztien barruko Rhipiduridae familian sailkatua dago.
Bourg-Bruche
Bourg-Bruche Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bourg-Bruche udalerrian erroldatutako biztanleak 454 ziren. Familiak 173 ziren, horien artean 45 pertsona bakarrekoak ziren (33 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 54 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 62 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 309 etxebizitza zeuden, 185 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 100 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 265 etxeak ziren eta 34 apartamentuak ziren. 185 etxebizitza nagusietatik 132 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 15 etxek bi gela zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 51 etxek lau zituzten eta 75 etxek bost zituzten. 146 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 87 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 66 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 281 ziren, horien artean 203 aktiboak ziren eta 78 inaktiboak ziren. 203 pertsona aktiboetatik 174 lanean zeuden (97 gizon eta 77 emakume) eta 29 langabezian zeuden (8 gizon eta 21 emakume). 78 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bourg-Bruche udalerrian 185 unitate fiskal zeuden, 436 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.924 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Elvange (Mosela)
Elvange Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Elvange udalerrian erroldatutako biztanleak 374 ziren. Familiak 132 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Bourg-Bruche
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Störst av allt
Störst av allt Pontus Edgren eta Martina Håkanssonek sortutako suediar telesail dramatikoa da, Malin Persson Giolito izen bereko eleberrian oinarrituta.
Bourg-Bruche
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Elvange (Mosela)
Etxebizitza
2007an 143 etxebizitza zeuden, 139 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 4 hutsik zeuden. 128 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 139 etxebizitza nagusietatik 110 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 96 etxek bost zituzten. 115 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 66 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 62 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Störst av allt
Istorioa
18 urteko neskari leporatuko diote eskola bateko tiroketaren ardura, baina epaiketan zehar aterako dira argitara ikasle, irakasle eta gurasoekin zuen harremana, erantzule edo biktima ote den zalantzan jarriz.
Elvange (Mosela)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 249 ziren, horien artean 173 aktiboak ziren eta 76 inaktiboak ziren. 173 pertsona aktiboetatik 153 lanean zeuden (82 gizon eta 71 emakume) eta 20 langabezian zeuden (8 gizon eta 12 emakume). 76 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Lhomme (Sarthe)
Lhomme Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Elvange (Mosela)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina eta 2 jatetxeak.
Lhomme (Sarthe)
Biztanleria
2007an Lhomme udalerrian erroldatutako biztanleak 963 ziren. Familiak 424 ziren, horien artean 120 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 160 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 116 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Due croci a Danger Pass
Due croci a Danger Pass, 1967an, Rafael Romero Marchent zinema zuzendari espainiarrak zuzendutako film bat da. Mendebalde Urrunean girotutako film bat da, spaghetti western azpigeneroaren barnean sailkatua dagoena.
Lhomme (Sarthe)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Due croci a Danger Pass
Istorioa
Joe Don Baker, Dallas hiri osoa bahitu bezala hartzen duen industrialari bat da, eta 50 milioi dolarreko erreskate bat eskaintzen du, gas pozoitsu bat askatzearen mehatxupean.
Elvange (Mosela)
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra drogeria bat zen.
Lhomme (Sarthe)
Etxebizitza
2007an 534 etxebizitza zeuden, 425 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 95 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 525 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 425 etxebizitza nagusietatik 350 bere jabearen bizilekua ziren, 66 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 31 etxek bi zituzten, 138 etxek hiru zituzten, 152 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 353 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 182 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 187 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Elvange (Mosela)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Lhomme (Sarthe)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 528 ziren, horien artean 375 aktiboak ziren eta 153 inaktiboak ziren. 375 pertsona aktiboetatik 344 lanean zeuden (180 gizon eta 164 emakume) eta 31 langabezian zeuden (14 gizon eta 17 emakume). 153 pertsona inaktiboetatik 84 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Elvange (Mosela)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lhomme (Sarthe)
Diru sarrerak
2009an Lhomme udalerrian 429 unitate fiskal zeuden, 948,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.261 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Lhomme udalerrian 48 nekazaritza-ustiategi zeuden, 610 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Thymallus pallasii
Thymallus pallasii Thymallus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
NGC 78
NGC 77 galaxia bikote bat da, Pisces konstelazioan. Carl Frederick Pechülek aurkitu zituen 1876a baino lehen. Hegoaldean dagoen galaxia galaxia espiral barradun bat da eta iparraldekoa galaxia eliptiko bat. Litekeena da bien arteko interakziorik ez egotea.
Merle Haggard
Merle Ronald Haggard (Oildale, Kalifornia, 1937ko apirilaren 6a - Palo Cedro, Kalifornia, 2016ko apirilaren 6a) estatubatuar country abeslari eta gitarrista izan zen. Musika munduan Okie from Muskogee, Fightin' Side of Me, eta Almost Persuaded bezalako abestiak abesteagatik ezaguna da.
Écuras
Écuras Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Écuras udalerrian erroldatutako biztanleak 644 ziren. Familiak 294 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (49 bakarrik bizi ziren gizonak eta 29 bakarrik bizi ziren emakumeak), 126 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 29 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 657 etxebizitza zeuden, 302 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 298 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 649 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 302 etxebizitza nagusietatik 255 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 19 etxek bi gela zituzten, 59 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 142 etxek bost zituzten. 261 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 133 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 148 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 391 ziren, horien artean 227 aktiboak ziren eta 164 inaktiboak ziren. 227 pertsona aktiboetatik 187 lanean zeuden (109 gizon eta 78 emakume) eta 39 langabezian zeuden (19 gizon eta 20 emakume). 164 pertsona inaktiboetatik 86 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 58 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Écuras udalerrian 280 unitate fiskal zeuden, 602,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.008 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 eraikuntza enpresa eta 4 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Écuras udalerrian 45 nekazaritza-ustiategi zeuden, 855 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
The Hanged Man (1964ko filma)
The Hanged Man 1964ko Don Siegel estatubatuar zinema zuzendariaren telefilma da. 1964ko abenduaren 18an NBCk eman zuten.
Argumentua
New Orleansen, Mardi Grasen garaian, pistoladun gizon bat mendeku bila dabil laguna bortizki hil dutenaren susmoa baitu. Lois Seeger ederra ezagutzean gutiziatu egingo du, eta horrek arazo larriak ekarriko dizkio bere senarrarekin.
Tirana
Tirana (Tiranë) Albaniako hiriburua eta hiri handiena da. Izen bereko barrutian dago kokatua, Albaniako erdi-mendebaldean. 353.400 (2003) biztanle bizi dira bertan, musulmanak gehienak. Mediterraneotik hurbil egonda klima mediterraneoko hiria da eta Europako hiri eguzkitsuenen eta euritsuenen artean dago.
Burdin Arotik etengabeko populazioa izan du, eta 1614 urtean hartu zuen hiri izaera otomandarren agindupean. Historikoki Iliarrak bizi ziren eremu horretan, baina Erromak erantsi zuen iliar gerren ondoren, eta Erromatar Inperioaren zati integral bihurtu zen. Garai hartako ondarea nabaria da oraindik ere, Tiranako mosaikoek erakusten dutenez. Geroago V. eta VI. mendeetan, kristau basilika primitibo bat eraiki zen leku horren inguruan. Bizantziar inperioaren ondoren ez zen gune garrantzitsua izan XX. mendera arte, ezen 1912an Albaniako independentziarekin batera Albaniako hiriburua bihurtu baitzen.
Tirana Albaniako gune ekonomiko, finantzario, politiko eta komertzial garrantzitsuena da, herrialdearen erdialdean kokatuta dagoelako eta garraio-gune nagusia delako. Bertan daude presidentearen egoitza ofiziala, lehen ministroarena eta Albaniako Parlamentuarena. Hiria Gazteriaren Europako Hiriburua izango da 2022an.
Ekonomia eta komunikazioak
Tirana, Albaniako zentro industrial eta kulturala da. Industria garrantzitsuenak, ehungintza, janari industria, eraikuntzarako gaiak, altzairugintza eta zapatagintza dira eta hiritik hurbil ikatz eta lignito hobi handiak ustiatzen dira.
Unibertsitatea eta nazioarteko aireportua daude bertan. Errepide berriak eraiki dira, eta trenez zein itsasontziz (Durrës portutik) bidaia daiteke beste herrialdetatik.
Historia
1614. urtean sortu zen hiria, baina 1920. urtera arte ez zen Albaniako hiriburu bihurtu. 1939. urtean italiarrek okupatu zuten eta handik gutxira alemaniarrek inbaditu zuten. Albaniar abertzaleen babeslekua izan zen eta 1946an hantxe aldarrikatu zuten Albaniako Herri Errepublika Sozialista.
Kultura
Tiranan bizimodu tradizional eta modernoaren arteko konbinazio interesgarria aurki daiteke, baita arteen, sukaldaritzaren, entretenimenduaren, musikaren eta gaueko bizitzaren eskaintza zabala ere, Europa osoko beste hiriburu batzuekikoarekin konparagarria. Jaialdien artean erlijiosoak anitzak dira: Eguberriak, Eid al-Fitr eta Eid al-Adha, Hanukkah eta Noruz barne. Bestelako Dita e Verës jaialdi paganoa azpimarra da: urtero egiten da, martxoaren 14an, eta albaniarrek neguaren amaiera eta udaberriaren etorrera ospatzen dute.
Kultur erakundeen artean Liburutegi Nazionala aipatu behar da, milioi bat elementu baino gehiago baititu, liburuak, aldizkariak, mapak, atlasak, mikrofilmak besteak beste.
Arkitektura
Tiranan estilo arkitektonikoak nahasten dira, izan dituen historiako garai garrantzitsuak islatzen dituztenak. Ohiko estiloa markatu dute Bigarren Mundu Gerrako Benito Mussoliniren erregimen faxistak eta ondorengo Enver Hoxharen erregimen komunistak. Brigaden Jauregia, ministerioen eraikinak, gobernuaren eraikina eta udala Florestano Di Faustoren eta Armando Brasiniren diseinuak dira, biak ere Mussolini garaiko Italiako arkitekto ezagunak. Brasinik ere diseinatu zuen Dëshmorët eta Kombit bulevarra 1930ean hiriko etorbide nagusia. Eraikin eta etorbide berriak eraikitzeko garai bateko eraikin asko eraitsi ziren, besteak beste Bazar Zaharra eta Katedral Ortodoxoa.
Museoak
Tiranako museorik aipagarriena Historia Museo Nazionala da. Albaniako aurkikuntza arkeologiko onenetako batzuk gordetzen ditu, historiaurreko garaikoak eta gaur egungoak. Ama Teresa Kalkutakoarekin lotutako objektuak ere daude bertan. Beste museo aipagarri Arkeologia Museo Nazionala, Arte Nazionaleko Galeria eta Natur Zientzien Museoa.
Blade Runner
Blade Runner 1982an Ridley Scott ingeles zinema zuzendariak zuzendutako zientzia-fikziozko filma da. Philip K. Dick idazlearen Do Androids Dream of Electric Sheep? (1968) ("Amesten al dute androideek ardi elektrikoekin?") eleberrian oinarritua, nahiz eta bien arteko desberdintasunak esanguratsuak diren. Harrison Ford, Rutger Hauer, Sean Young eta Edward James Olmos aktoreek antzeztu zuten.
Tirana
Sukaldaritza
Albanian ohikoa denez, nekazaritzako tradizioak oso garrantzitsuak dira eta asko estimatzen dira gazta, olibak eta ardoa. Kafea ere oso estimatua da eta kafetegi asko daude. Tiranako eskualdea ezaguna da Fergese izeneko plater tradizionala, piperrekin edo gibelarekin egina.
Blade Runner
Bi oscarretarako proposatu zuten. Hasieran ez zuen oso kritika onik jaso, eta estreinaldian harrera apala izan bazuen ere, urteen joanean klasikoa eta kultuzko filma bilakatu da. Horren arrazoietako bat hainbat bertsio egotea da. Ziberpunk mugimenduaren aitzindarietakotzat jotzen dute.
Tirana
Turismoa
Albaniako turismoa azkar ari da garatzen komunismoaren ondoren, eta horrela hegoaldeko eta iparraldeko Riviera oso leku turistikoa bihurtu da. Tiranak luxuzko hotelak, jatetxe modernoak, tabernak, pubak eta diskotekak ditu.
Blade Runner
Soinu banda ahaztezina Vangelis greziar musikagileak konposatu zuen, eta izen bereko Blade Runner doinu kitzikagarria mundu osoan oso ospetsu bilakatu zen.
Tirana
Turismoa
Tirana eskualdeko gune unibertsitarioa ere bada, Albaniako ikasleez gain Kosovo, Ipar Mazedonia, Montenegro eta Greziatik ikasleak jasoz.
Blade Runner
Argumentua
2019ko azaroa, Los Angeles hiria. Rick Deckard (Harrison Ford) agente erretiratua misio bat betetzera deitu berri dute: ogibidez Blade Runner da ("Erreplikante Ehiztaria"), hots, erreplikanteak "erretiratu" egiten dituena: alegia, hil. Deckarden lankide (Morgan Paul) agentea Leon erreplikante iheslariari (Brion James) Voight-Kampff proba egiten ari zitzaion bitartean, haren tiro bat jaso eta hil egin da.
Deckard agentea Bryant buruzagiarekin (M. Emmet Walsh) elkartu eta horrek Nexus-6 modeloko erreplikanteen ihesari buruz azalpenak eman dizkio. Bryantek Deckardi haien berri eman dio: Roy Batty (Rutger Hauer) iheslarien buruzagia bide da; Leon Kowalski (Brion James) soldadu eta langilea; Zhora (Joanna Cassidy), hiltzaile gisa entrenatutako sexu langilea; eta Pris (Daryl Hannah), 'atsegin emateko oinarrizko modeloa'. Bryant buruzagiak azaldu dionez, Nexus-6 erreplikanteek lau urteko bizi-iraupen mugatua dute, haien garapen emozional ezegonkorra saihesteko. Deckardi Gaff agenteak (Edward James Olmos) erreplikanteak ekoizten dituen Tyrell Corporation lantegiraino lagundu dio, han Voight-Kampff proba Nexus-6 modeloetan nola dabilen egiaztatzeko. Bertan, Deckardek lantegiko nagusi Tyrell (Joe Turkel) eta haren idazkari eder eta gazte Rachael (Sean Young) ezagutu ditu; Deckardek Rachaeli proba egin ondoren, erreplikantea dela antzeman du. Tyrellek erreplikante esperimental horri oroimen eta sentipen oinarri bat txertatu diotela azaldu dio, gizakia dela sinets dezan.
Deckard eta Gaff agenteak Leon erreplikantearen etxebizitza miatzera joan dira;, bitartean, Roy eta Leon erreplikanteek Chew (James Hong) begigilearengana joan eta beren diseinuaren arduraduna nor den esatera behartu dute: J.F. Sebastian (William Sanderson) da. Hark erreplikanteak Tyrell nagusia topatzeko bidea erraztu die. Ondoren, Rachaelek Deckard bere apartamentuan bisitatu du, gizakia dela frogatu nahian; dena den, bere oroimenak artifizialak direla jabetutakoan, negarrez alde egin du. Pris erreplikanteak Sebastian ezagutu eta haren zintzotasunaz baliatuz, bere etxebizitzan sartzea lortu du.
Leonen etxebizitzan topatutako arrastoek Deckard agentea Taffy Lewis tabernara eraman dute, hori Zhora erreplikanteak suge irudiko tatuaian zeraman izena baita. Zhora jendez beteriko kaleetan barna Deckard agentearengandik ihes egiten saiatu da, baina Deckardek atzeman eta "erretiratu" egin du. Tiroketa horren ondoren, Gaff eta Bryant agertu eta Deckard agenteari Rachael ere "erretiratu" beharrean dagoela esan diote. Deckardek Rachael urrutira ikusi du, baina haren atzetik doala, bat-batean Leonek arma kendu eta sekulako jipoia eman dio. Rachaelek Leoni tiro egin eta Deckardi bizia salbatu dio; horrela, biak Deckarden etxera joan eta han Rachaelek bizirik jarraitzeko aukerei buruz eztabaidatu dute. Musikaz lagundutako une intimo batean, bata besteaz maitemindu egin dira.
Bitartean, Roy Sebastianen etxera iritsi eta Prisek harengan duen eragina erabiliz, Sebastianek bi erreplikanteak Tyrellengana eraman ditzan konbentzitu ditu. Tyrellen etxean direla, Royk Tyrelli bizitza luzatzeko eta bekatuak barkatzeko eskatu dio. Tyrellek Royri hau erantzun dio:
Roy jada fisikoki oso ahul dago (haren lau urteko bizitza amaitzear baitago): Deckarden aurrean eseri eta etorri handiz bere bizitzako une garrantzitsuak azaldu dizkio. Azkenean "Malkoak euritan" izenaz ezagutzen poemarekin amaitzen du:
Roy hil den unean bertan, eskuetatik uso bat askatu du: Deckardek erreplikanteari harri eta zur begiratu dio.
Ondoren, Deckard etxera itzuli, Rachaelekin elkartu eta elkarrekin urruti bizitzeko asmoz ihes egin dute. Abiatzera doazen unean, Gaff agenteak eginiko origami bat topatu du: hura han izan dela eta ihesa errazten diela ulertu du. Bat-batean, haren ahotsa esaldi hau esanez entzun da:
Vance konderria (Ipar Carolina)
Vance konderria (Vance County) Ipar Carolinako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Henderson da. 2010eko zentsuaren arabera 45,422 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Vance konderriak 69,883 kilometro koadro ditu. Horietatik 4,222 ura dira. Beste 65,661 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 65 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 45,422 pertsonetatik 22,152 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 3,051 dira. 22,477 beltzak edo afroamerikarrak. 79 amerikar natiboak ziren eta 7 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 199 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 41 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 467 pertsonek kokatzen zuten.
Diou (Indre)
Diou Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Diou udalerrian erroldatutako biztanleak 275 ziren. Familiak 125 ziren, horien artean 43 pertsona bakarrekoak ziren (35 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 152 etxebizitza zeuden, 125 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 147 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 125 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 102 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 60 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 164 ziren, horien artean 129 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 129 pertsona aktiboetatik 123 lanean zeuden (69 gizon eta 54 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Diou udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 275,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.217 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Diou udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.169 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bertés
Bertés Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Berthez udalerrian erroldatutako biztanleak 211 ziren. Familiak 86 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 35 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 89 etxebizitza zeuden, 83 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 88 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 83 etxebizitza nagusietatik 68 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 50 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 34 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 126 ziren, horien artean 92 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 92 pertsona aktiboetatik 85 lanean zeuden (48 gizon eta 37 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Berthez udalerrian 82 unitate fiskal zeuden, 218 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.467 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden3 saltokiak eraikuntza enpresenak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Berthez udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 116 hektarea erabiltzen.
Mont-Saint-Sulpice
Mont-Saint-Sulpice Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2007an 777 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mont-Saint-Sulpice udalerrian erroldatutako biztanleak 777 ziren. Familiak 316 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 108 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 412 etxebizitza zeuden, 315 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 62 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 396 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 315 etxebizitza nagusietatik 262 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 16 etxek bi zituzten, 47 etxek hiru zituzten, 80 etxek lau zituzten eta 171 etxek bost zituzten. 221 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 129 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 161 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 514 ziren, horien artean 404 aktiboak ziren eta 110 inaktiboak ziren. 404 pertsona aktiboetatik 384 lanean zeuden (209 gizon eta 175 emakume) eta 20 langabezian zeuden (4 gizon eta 16 emakume). 110 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mont-Saint-Sulpice udalerrian 342 unitate fiskal zeuden, 838,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.856 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 2 zurginak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Mont-Saint-Sulpice udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lithobates
Lithobates anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Ranidae familian sailkatua.
Valdepolo
Valdepolo Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.347 biztanle zituen. biztanle zituen.
La 2
La 2 —historian zehar, la UHF, La Segunda Cadena, Cadena II eta TVE-2 edo TVE 2 izenez ezaguna— Espainiako telebista publikoko katea da. 1965eko urtarrilaren 1ean hasi zen probak emititzen, 1966ko azaroaren 15ean emisio erregularra hasi zuen eta 2000 urtean eguneko 24 orduetan emititzen hasi zen.
TVE 1 ez bezala, joera intelektualagoa dauka. Bereziki naturari buruzko dokumentalak, zinema klasikoa edo independentea, AEBtako telesail alternatiboak eta ikerketa erreportajeak dira bere programazioko eduki garrantzitsuenak.
"Al filo de lo imposible" goi-mendietan eta bestelako muturreko egoeretan egindako dokumental saioa da, 1982tik 200 lan baino gehiago egin dituztelarik. Kateak ekoiztutako saio ezagunenetarikoa da.
Aneesh Sheth
Aneesh Sheth (Pune, India, 1982ko urtarrilaren 5) indo-estatubatuar aktorea eta pertsona transgeneroen eskubideen aldeko ekintzailea da. 2019ko Jessica Jones telesailean Gillian izeneko pertsonaia antzezteagatik ezaguna da.
Labeo ansorgii
Labeo ansorgii Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Saint-Étienne-au-Mont
Saint-Étienne-au-Mont Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.