cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Algakultura
Polifenolak eta fitoesterolak
Algen polifenolak florogluzinoletik eratorriak dira, askotariko talde eta molekulekin. Horrek ahalmen antioxidatzaile handiko jarduera biologikoen aukera zabala ematen die. Alga berdeek eta gorriek polifenol gutxi dituzte arreen aldean, eta horiek % 14 izan ditzakete materia lehorrean, Ascophyllum eta Fucus espezieetan.
Fitoesterolek, bestalde, errekonozimendua irabazi dute elikagaiak aberasteko osagai funtzionalak direlako, odoleko kolesterol-mailak murrizteko metodo gisa, eta, beraz, gaixotasun koronarioak eta kardiobaskularrak prebenitzeko egokia da.
Espezie jangarriak
2017an kalkulatu zen uretako landareen munduko ekoizpena, batez ere itsas algena, 32,9 milioi tonara iritsi zela, eta horietatik % 96,6 laborantza-produktuak izan zirela. Asia da ekoizle nagusia, guztizkoaren % 97,2rekin, eta Amerikatik eta Europatik oso urrun jarraitzen du. Europar Batasunean (EB) algek duten interes handiaren ondorioz, 180.000 tona alga eta horietatik eratorritakoak 2016an, Frantzia izanik kontsumo-merkaturik handiena.
Algak hainbat egoeratan kontsumitzen dira: deshidratatuta, freskoa, hautsetan, kontserban eta, batez ere, beste osagai batzuekin konbinatuta.
Mahai-tenisa 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan - Emakumezkoak bakarka
Emakumezkoak bakarka 2020ko Udako Olinpiar Jokoetako mahai-tenisaren barruan jokatutako modalitate bat izan zen. 2021eko uztailaren 24tik uztailaren 29era jokatu zen Tokioko Gimnasio Metropolitanoan.
Parte-hartzaileak
Lehen 16ak zuzenean hirugarren errondara pasa ziren.
Arrietako bentak
Arrietako bentak  Artzibar ibarreko Zaragueta kontzejuko etxalde bat da, Arrieta kontzejuaren parean, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
Mahai-tenisa 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan - Emakumezkoak bakarka
Parte-hartzaileak
Parte-hartzaileak zuzenean 2. errondara pasa ziren.
Arrietako bentak
Batzuetan Zaraguetako bentak izena hartzen dute; izan ere, nahiz eta Arrietatik Zaraguetatik baino gertuago egon, Zaragueta kontzejuerrian daude teknikoki.
Historia
Arrietako bentak dira ibarreko bakarrak, nahiz eta agian beste batzuk ere egon ziren Urrobin. Aspaldidanik zeuden bide zaharraren ertzean, eta segur aski gune garrantzitsuak ziren inguruko jendearentzat, trukeetarako, merkataritzarako, ahozko konponketetarako, eta baita zurrumurru eta festa inprobisatuetarako ere. Ohikoak dira Baztanaldean, baina inguru horretan ia salbuespena dira bidearen erdian egiten diren benten instalazioa.
Saint-Pierre-des-Tripiers
Saint-Pierre-des-Tripiers Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Pierre-des-Tripiers udalerrian erroldatutako biztanleak 76 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 109 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 67 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 106 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 36 etxebizitza nagusietatik 26 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 28 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 45 ziren, horien artean 30 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 30 pertsona aktiboetatik 25 lanean zeuden (12 gizon eta 13 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Saint-Pierre-des-Tripiers udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 189 hektarea erabiltzen.
Alexis Zorbaren hitzak eta egintzak
Alexis Zorbaren hitzak eta egintzak (Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά) Nikos Kazantzakis greziar idazlearen eleberria da, aurrenekoz 1946an argitaratu zena. Euskarazko bertsioa Elkarrek eman zuen argitara 2017an, Luis Berrizbeitiak itzulirik.
Sinopsia
1930eko hamarkada, Grezia. Narratzaileak, lehenbiziko pertsonan, bidaia batean ezagututako gizon miresgarri baten requiem modura aurkeztuko digun eskuizkribuan, berarekin bizi izandako irakaspenen eta gertakarien berri emango digu. Nobelan, oinarrian, narratzaileak Kreta irlara lignito meatze bat erreskatatzeko asmoz egiten duen joanaldi baten berri ematen digu. Bidearen hasieran, beste gizon bat ezagutuko du, Zorba, eta, haren nortasun erakargarriak sorginduta, bidean laguntzeko eskatuko dio. Horrela, Kretan meatzea ireki eta elkarrekin lanean hasiko dira, nahiz eta azkenean, proiektua bertan behera geratu eta bi lagunak banandu egingo diren.
Egokitzapenak
1964an Michael Cacoyannisek Alexis Zorbaren gaineko eleberria egokitu zuen, Zorba the Greek izenburuarekin, Anthony Quinn, Alan Bates eta Irene Papas protagonista zituela. Egun ere, asko oroitzen dira, filmaz ez ezik, Mikis Theodorakis konpositoreak pelikularako idatzi zuen musika ezagunaz ere. Filmak hiru Oskar sari irabazi zituen.
Georgiar alfabeto
Historian zehar, georgiera asomtavruli, nuskhuri eta mxedruli alfabetoez idatzi da. Hizki izen berak izan eta hizkuntza bera idazteko erabiliak izan arren, hirurak ezberdinak dira.
Asomtavruli
Asomtavruli edo mrgvlovani georgiar alfabetoaren era historikoa da.
Nuskhuri
Nuskhuria X. mendean sortutako eliz alfabetoa da. Egun, hagiografian baino ez da erabiltzen.
Zenbakiak
*Biek, ჳ eta უ, balio bera dute: 400.
Transkripzioa
Georgiako Geodesia eta Kartografiako Estatu Departamentuak, Georgiako Linguistika Institutuarekin batera, transliterazio-sistema nazional bat onartu zuen 2002an. Hala ere, beste bi sistema daude:
Euskaltzaindiak euskararako Georgieraren eta armenieraren alfabetoetan idatzitako izenak euskarara aldatzeko transkripzio-sistemak izeneko arauan, sistema hauek proposatu zituen, Natela Sturua georgiar euskaltzain urgazlearen proposamena jarraituz :
Norio Yoshimizu
Norio Yoshimizu (japonieraz: 吉水 法生, 1946ko abuztuaren 21a - ) Japoniako futbolaria da.
Earle (Arkansas)
Earle Arkansasko hiri bat da. Crittenden konderrian kokatua dago. 2010ean 2,414 biztanle zituen, 8.5 kilometro koadrotan banatuta.
Oliva Acosta
Oliva Acosta (Cádiz, 1960) zinema-zuzendari, produktore eta gidoilari espainiarra da, eta 2011n zuzendu zuen Las constituyentes dokumentala, diktadura frankistaren ondorengo Espainiako lehen 27 emakume-diputatuei eta emakume-senadoreei buruzkoa. Acosta Asociación Andaluza de Mujeres de los Medios Audiovisuales (AAMMA) elkarteko lehendakariordea da.
Ibilbidea
1994 eta 1999 bitartean, New Yorkeko NBEko Idazkaritzako Berdintasun Gaien Dibisioan komunikazio-arduraduna izan zen. Pekingo Emakumearen IV. Mundu Konferentzian aritu zen lanean, 1995ean, baita haren jarraipen prozesuan ere. 34 urte zituela, Nazio Batuek emakumearentzat izan zituen lehen web orrien bultzatzaile izan zen Acosta, besteak beste, Womenwatch eta Whrnet. Emakumearen Giza Eskubideen Nazioarteko Sarea (Women’s Human Rigths Net) koordinatu zuen, munduko eskualde guztietako 'onegeak' nazioarteko plataforma bakar batean batzen zituen ekimena.
2007an, Acostak bere produkzio-etxea sortu zuen, Olivavá Producciones, Chiclanan (Cádiz, Andaluzia), eta bertatik ikus-entzunezko proiektuak garatzen ditu. Reyita izeneko lehen film luze dokumentalak emakume anonimo baten ikuspegitik aztertu zuen Kubako iraultza. Kubako Santiagon eta Habanan filmatu zen. Telebistarako hainbat dokumentalen gidoilaria eta zuzendaria izan da, hala nola, Infancia Rota eta Somos lo que comemos, Documentos TV de Televisión Españolan emanak, eta Acciones, no palabras, TVEren La Noche Tematica programan emititua. Documentos TVko beste dokumental batzuetan lan egin du: Mi vida por 1.000 euros, Hombres, El largo camino hacia el triunfo edo Madre Invisibles. Bere lanen artean, Emakumearen Andaluziako Institutuaren 25. urteurrena dela eta, 25 años abriendo caminos/ 25 urtez bideak irekitzen egindako dokumental laburra nabarmendu behar da.
Acostaren lanik ezagunena Las constituyentes da. Dokumentalaren zuzendaria, gidoilaria eta zuzendaria izan zen. 2011n estreinatu zen, eta Meridiana saria jaso zuen. Zuzendari onenaren, gidoi original onenaren eta film dokumental onenaren Goya sarietarako izendatu zuten 2012an. Urte horretatik aurrera, Acostaren ibilbidea generoaren eta ikus-entzunezkoen arloko prestakuntzara bideratu da.
Sariak eta aintzatespenak
Oliva-Acosta ren aintzatespenen artean hauek nabarmentzen dira:
Bokale (Lapurdi)
Bokale —batzuetan Bokale Berria deitua— Lapurdiko ipar-mendebaldeko eta Gaskoiniako hego-mendebaldeko udalerri bat da. Baiona-Angelu-Biarritz gune metropolitarrean dago.
Izena
1578an Aturri ibaiari aho berria egin zitzaion Baiona aldetik; harrezkero, itsasoratu baino lehen iparralderantz jo beharrean Tarnoseko beheko auzoetatik zuzen joko du. Hori dela eta, gaskoiz lo Bocau Nau («Bokale Berria») deituko diote itsasoratze-gune berriari (1856tik udalerri independente bihurtuko dena Tarnosetik bananduta) eta urak Atlantikora isuritzeko lehengo lekuak, ordea, lo Bocau Vielh izena hartuko du, "Bokale zaharra": egun Bokale Zaharra izenpean hainbeste euskaldunek ezagutzen duten Landetako opor-lekua hain zuzen.
Demografia
Baionaren iparraldean izanik, Bokale herri aski handia izan da Lapurdiko gainerakoekin alderatuta: XX. mendearen hasierarako 5.000 biztanle zituen jadanik. Hala ere, XX. mendean zehar ez zuen hazkunde nabarmenik izan, baina pixkanaka biztanleak irabaziz joan da. XXI. mendearen hasieran 7.000 biztanleen maila gainditu zuen.
Srinagar
Srinagar (سری نگر) India iparraldeko hiria da, Jammu eta Kaxmir estatuetako udako hiriburua.
894.940 biztanle ditu (2001).
Geografia
Kaxmirreko haranean dago, nekazaritzako eremu oparo baten erdian, Jhelum ibaiaren ertzean, 1.600 m-ko garaieran.
Jhelum ibaiarekin loturik dauden hainbat ubidek igarotzen dute alderik alde hiria.
Ondasun nabarmenak
Tenplu eta meskita asko ditu; horien artean ezagunak dira Hazratbal eta Jami Masjid meskitak. Oso ezagunak dira orobat Dal aintzirako ur gaineko lorategiak. Nanga Parbat mendia (8.126 m) ere hiritik hurbil dago.
Petrolio findegi
Petrolio findegia petrolioa fintzen duen plataforma industrial bat da. Prozesu egokien bitartez, petrolioaren eratorri desberdinak lortzen dira (gasolioa, kerosenoa, etab.). Produktu horiek lortzeko, zatikatutako destilazioa deituriko metodoa erabiltzen da.
Gordina
Petrolioa konposatu kimiko oso konplexua da, egoera solidoan, likidoan eta gaseosoan aurkitzen da. Konposizio ugari daude eta gordinaren jatorriaren araberakoa dira. Orokorrean, nahiz eta nagusiki hidrokarburoz osatuta egon, nitrogenozko, sufrezko, oxigenozko eta metalezko beste proportzio txiki batzuk izan ditzake.
Petrolioa, forma naturalean, arroka sedimentarioetan aurkitzen da. Ez daude petroliozko lakurik, haitz porotsuetan dauden aleetan ezkutaturik dago. Beraz, petrolio gordina egoera likidoan aurki daiteke.
Destilazioa
Destilazioa, osagaien irakite puntuaren arabera, petrolio gordina banatuko duen prozesua da. Likido sendo bat berotzen denean, osagai lurrunkorrenak bizkorrago galtzen dira, gordinaren hasierako balioa galtzen dute. Horregatik lurrun hau biltzen da, berriro hozteko eta likido egoera berreskuratzeko, lortutako osagaien purutasuna handitzen da. Gas likidotuak destilaziotik jasotzen diren lehenengo osagaiak dira, butanoa eta propanoa, hain zuzen ere. Geroago naftak lortuko dira, produktu kimiko ugarien lehengaia izango da, baita gasolinaren oinarria ere. Ondoren, kerosenoa lortuko da, altitude altuetan dauden motorretarako balio du, bere irakite puntu baxuaren ondorioz.
Gasolioa lortuz gero, kotxegintzan eta etxeko berogailuetan erabiltzen diren erregaiak eskuratuko dira. Fuel-olioak, petrolioaren parterik pisutsuenean dauka bere jatorria. Bere helburua galdara- edo energia-instalazio baten erregaia izatea da.
Azkenik, parterik pisutsuena, dorrearen hondoan geratzen diren soberakinak dira, errepideak egiteko erabiliko direnak. Produktu hauek guztiak ez dira soilik destilazio batetik ateratzen, beste tratamendu batzuk ere erabiltzen dira, adibidez, sufrearen eliminazioa.
Palmondo olio
Palmondo olioa edo palma olioa landare olio jangarri bat da, olio palmondo afrikarraren (Elaeis guineensis) fruituaren mesokarpotik ateratzen dena. Munduan gehien kontsumitzen den landare olioa da. Afrika, Hego Amerika eta Asiako sukaldaritzako ohiko osagaia izateaz gain, gaur egun, batez ere, industrian erabiltzen da: % 80 janari industrian, % 19 kosmetikan eta % 1 bioerregaiak egiteko. Elikagai prozesatuen erdiek palma olioa dute, biguntasuna emateko eta kontserbazioa errazteko. Baina, gehienbat, merkea delako erabiltzen da. Izan ere, olio palmondoaren etekina hektareako sojarena halako hamar da.
Palma olioa laranja-kolorekoa da, beta-karotenoan oso aberatsa delako. Beroak molekula hauek suntsitzen baititu, zenbait minutuz irakin ostean zuri bihurtzen da. Gantz-azido aseak dituen landare-olio gutxienetakoa da. Gantz-azido ase horiengatik, giro-tenperaturan erdi-solidoa da eta 35 °C eta 42 °C arteko fusio-puntua du.
Osagaiak
Gantz-azido aseetan aberatsa den landare olio bakarrenetako bat da. Hori dela eta, palma olioa maiz kontsumitzea osasunarentzako kaltegarria da, odoleko LDL kolesterol maila igotzea eragiten duelako.
Erabilerak
Kontsumitzaile nagusia janari industria da. Elikagai prozesatu askoren osagaia da: frijitukiak, margarinak, aurrez sukaldatutako jakiak, zorrotxoko zopak, patata frijituak, izozkiak, opil industrialak, galletak... Askotan etiketa nutrizionaletan ezkutaturik egoten da, "landare olio" edo "landare koipe" gisa. Horrez gain, kosmetikan ere erabiltzen da, xaboiak eta perfumeak (zibetona) egiteko, eta baita bioerregaien ekoizpenean ere.
Munduko ekoizpena
Palma olioaren kontsumoa etengabe hazten ari da, eta 2010etik munduan gehien kontsumitzen den landare olioa da. Indonesia eta Malaysia dira produktorerik handienak (munduko esportazioen % 89 inguru 2010ean). Inportatzaile handienak India, Txina, Europar Batasuna eta Pakistan dira.
Kezka ekologikoa
Palmondo olioaren ekoizpenak, herrialde tropikal askotan, desforestazioa ekarri duela ondorio salatu izan dute erakunde ekologistek. Indonesian da larria arazoa hau bereziki, baina baita Kolonbian, Hondurasen, Guatemalan eta Mozambiken. Baso tropikalen ondoren, eskualde batzuetan, baso zingiratsuak txikitzera igaro dira, zeinak askoz zailagoak diren ustiatzeko, baina drainatze eta lehortze prozesuen ondorioz egokitu daitezke: Malaysian gertatzen ari da hori 21. mendearen lehen laurdenean, non zohikaztegi tropikalak drainatzean palmondoak landatzeko, beste albo-kalte batzuk eragiten ari diren: lurzoruko oxigeno-maila handitzen da, eta horrek materia organikoaren deskonposizio-tasa handitzen du; ondorioz, drainatutako zohikaztegietan CO2 isuri handiak sortzen dira. baso zingiratsuak palmondo-landaketa bihurtzea eragiten ari den berotegi-efektuko gasen isuria Malayisiako isuriaren laurdena izan liteke.
Basoak galtzearekin batera, bioaniztasun galera gertatu ohi da, eta ongarri eta pestiziden erabilera gehiegizkoa. Palmondo landatzen diren lurretako biztanleek ere kalteak jasaten dituzte, enpresa handiak beren lurrez jabetzen direlako. Askotan giza eskubideen urraketak gertatu izan direla salatu izan duten Greenpeace eta beste erakunde batzuek, batez ere negozioari enbarazu egiten dioten herritarrak bertatik kanporatzeko prozesuan.
Marka komertzial asko jabetu dira protesta kanpainez, eta ohikoak dira "palmondo oliorik gabe" dioten oharrak produktu estalkietan. Eta berean, palmondoak modu jasangarrian hazten direlako agiriak ere sortu izan dira.
Adrián Lapeña
Adrian Lapeña Ruiz (Logroño, 1996ko apirilaren 16a) Errioxar futbolaria da. Errealaren bigarren taldean jokatu du, erdiko atzelari gisa jokatzen du.
Kirol Ibilbidea
''2023ko ekainaren 5ean eguneratua. Datu ofizialak.''
Cyrtopodion battalense
Cyrtopodion battalense Cyrtopodion generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Danville (Arkansas)
Danville Arkansasko hiri bat da. Yell konderrian kokatua dago. 2010ean 2,409 biztanle zituen, 11 kilometro koadrotan banatuta.
Moestafa El Kabir
Moestafa El Kabir (مصطفى الكبير; Targuist, 1988ko urriaren 5a - ) herbeheretar herritartasuna duen Marokoko futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sagan Tosu.
Altxor
Altxorra balio handiko gauzen bilduma da, gehienetan ezkutaturik gordetzen dena. Bere helburua balio ekonomikoaren gordailu izatea da. Haren existentzia jendaurrean zabaltzea edo isilpean gordetzea bere eginkizunen funtsezko zati izan daiteke, batetik, gizartean harrokeria eta prestigioa izateko (kasu horretan, gehiegikeria eta mitifikazioa ohikoa da); edo, bestetik, jabeari jabetzan jarraitutasuna ziurtatzeko (horrek, kasu batzuetan, plazer morbosoa izan baitezake bere kontenplazioan, kontserbazioan eta gehikuntzan).
Dijkstraren algoritmo
Jatorritzat hartzen den puntu edo erpin batetik abiaturik, algoritmoak grafoko beste puntu edo erpin guztietarako kostu edo distantzia txikiena duen ibilbidea ematen du. Dijkstra-ren algoritmoa algoritmo irenskorra da, pauso bakoitzean kostu edo distantzia txikiena duen ibilbidea aukeratzen baitu.
Algoritmoaren garapena
Jarraitu beharreko pausoak hauek dira:
Honela, adibidez Gra joateko ibilbide laburrena zein den jakiteko, G zutabeko azkena begiratzen da: 70-D. 70eko distantziaz joan behar da, Dtik igaroz. Dra Ctik joan behar da, D zutabeko azkena begiratuz. Cra Ftik, Fra Btik eta Bra Atik, hurrenez hurren, beti zutabeko azkenean begiratuz. Ibilbidea hau izango da beraz: ABFCDG, 70ko distantziaz.
Elexalde (Arakaldo)
Elexalde Arakaldon dagoen auzoa da, herriburua dena.
Saint-Julien-en-Beauchêne
Biztanleria
2007an Saint-Julien-en-Beauchêne udalerrian erroldatutako biztanleak 122 ziren. Familiak 58 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 15 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 15 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 151 etxebizitza zeuden, 62 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 78 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 133 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 62 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 37 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 85 ziren, horien artean 54 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 54 pertsona aktiboetatik 51 lanean zeuden (32 gizon eta 19 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 gizon). 31 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Julien-en-Beauchêne udalerrian 53 unitate fiskal zeuden, 108 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.150,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 5 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Julien-en-Beauchêne udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bushnell (Nebraska)
Bushnell Nebraskako herri bat da. Kimball konderrian kokatua dago. 2010ean 124 biztanle zituen, 0.59 kilometro koadrotan banatuta.
Ana Rosa Diego
Ana Rosa Diego (Sevilla, 1969) zinema-zuzendaria eta gidoilaria da, Asociación Andaluza de Mujeres de los Medios Audiovisuales (AMMA) elkarteko lehendakaria. Cine Xin Belaunaldiko sortzaileetako emakume kide bakarra da.
Ibilbidea
Ikus-entzunezko Komunikazioa ikasi zuen Sevillako Unibertsitatean. Ikasketak amaitu zituenean, Letra M produktoreko kide izan zen, eta bertan produkzio eta zuzendaritza lanak egin zituen.
Hainbat film laburretako produkzio-buru gisa parte hartu du, besteak beste, Alberto Rodríguezen El millón, Modesto Gonzálezen Marisma, Chiqui Carabanteren Los Díaz felices eta Bailongas, Álvaro Alonsoren Los Almendros-Plaza Nueva, eta Paco R. Bañosen Por donde salir el sol. Produkzioko laguntzaile gisa, hainbat zinema-ekoizlerekin lan egiten du, eta hainbat filmetan parte hartu du; besteak beste, Pilar Távoraren Yerma, Benito Zambranoren Solas eta Padre Coraje, eta Vicente Arandaren Celos.
2009ko azaroan, zuzendari eta gidoilari gisa egin zuen lehen film luzea, Siempre hay tiempo, Huelvako Zinema Iberoamerikarreko 35. Jaialdian estreinatu zen, eta Publikoaren Saria eta Grebako Zigor Auzitegiaren Askatasunaren Giltza lortu zituen. Txema Blasco, Eduardo Bulnes, Sergi Calleja, Maite Sandoval, Fermi Reixach, Monserrat Carulla, Alfonso Sánchez ditu protagonista Siempre hay tiempo drama horrek. Asturiasko Ikusle eta Irratizaleen Elkartearen saria ere lortu zuen.
2015aren amaieran, Diegok Río abierto estreinatu zuen, genero-indarkeria jasan duten emakumeentzako terapia gisa, dantza.
Hidroterskita
'''Hidroterskita]] =
mineral bat da.
Ezaugarriak
Hidroterskita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Trith-Saint-Léger
Trith-Saint-Léger Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Trith-Saint-Léger udalerrian erroldatutako biztanleak 6.505 ziren. Familiak 2.451 ziren, horien artean 669 pertsona bakarrekoak ziren (258 bakarrik bizi ziren gizonak eta 411 bakarrik bizi ziren emakumeak), 648 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 842 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 292 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.653 etxebizitza zeuden, 2.509 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 142 hutsik zeuden. 2.262 etxeak ziren eta 381 apartamentuak ziren. 2.509 etxebizitza nagusietatik 1.499 bere jabearen bizilekua ziren, 968 alokairuan okupaturik zeuden eta 42 doan lagata zeuden; 76 etxek gela bat zuten, 192 etxek bi zituzten, 299 etxek hiru zituzten, 604 etxek lau zituzten eta 1.339 etxek bost zituzten. 1.672 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.223 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 675 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.242 ziren, horien artean 2.834 aktiboak ziren eta 1.408 inaktiboak ziren. 2.834 pertsona aktiboetatik 2.385 lanean zeuden (1.324 gizon eta 1.061 emakume) eta 448 langabezian zeuden (243 gizon eta 205 emakume). 1.408 pertsona inaktiboetatik 266 erretiraturik zeuden, 523 ikasten zeuden eta 619 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 211 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 15 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 29 eraikuntza enpresak ziren, 48 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 18 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 8 finantziazio enpresak ziren, 12 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 26 administrazio publikoko enpresak ziren eta 14 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 52 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 5 igeltseroak, 4 margolariak, 3 zurginak, 6 iturginak, 4 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 6 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 6 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 liburu denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Trith-Saint-Léger udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 3 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Trith-Saint-Léger udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 294 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 340.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pseudocheilinus dispilus
Pseudocheilinus dispilus Pseudocheilinus generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Bellentre
Bellentre Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bellentre udalerrian erroldatutako biztanleak 938 ziren. Familiak 400 ziren, horien artean 128 pertsona bakarrekoak ziren (68 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 128 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 52 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 2.592 etxebizitza zeuden, 403 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2.150 bigarren erresidentzia ziren eta 39 hutsik zeuden. 383 etxeak ziren eta 2.197 apartamentuak ziren. 403 etxebizitza nagusietatik 274 bere jabearen bizilekua ziren, 98 alokairuan okupaturik zeuden eta 31 doan lagata zeuden; 17 etxek gela bat zuten, 70 etxek bi zituzten, 92 etxek hiru zituzten, 94 etxek lau zituzten eta 130 etxek bost zituzten. 255 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 183 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 179 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 623 ziren, horien artean 503 aktiboak ziren eta 120 inaktiboak ziren. 503 pertsona aktiboetatik 489 lanean zeuden (275 gizon eta 214 emakume) eta 14 langabezian zeuden (6 gizon eta 8 emakume). 120 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bellentre udalerrian 391 unitate fiskal zeuden, 939,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.693 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 248 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 27 eraikuntza enpresak ziren, 24 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 67 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 6 finantziazio enpresak ziren, 25 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 73 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 55 zerbitzu publikoetatik, 2 banku bulegoak ziren, 6 igeltseroak, 1 margolaria, 8 zurginak, 6 iturginak, 1 ile apaindegia, 25 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak eta 1 tintoreria.
Soto
Sotoa lurzoruaren azpian dagoen esparru bat dagoen etxe baten gela da. Tenperatura egonkorra, hezetasuna eta eguzki-argi gutxi edo batere ez duen leku bat da. Horregatik erabili dira antzinatik elikagai eta edari batzuk hobeto kontserbatzeko (ardoa, adibidez). Batzuetan, tresnak, erabili ezin diren gauzak, tresna zaharrak edo sutarako zura gordetzeko ere erabiltzen dira. Tornado eta urakan etengabeek dauden lekuetan familia emergentzia egoeratan gordetzeko lekua da.
Bellentre
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bellentre udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 835 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cichlasoma alborum
Cichlasoma alborum Cichlasoma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Joana ama santua
Joana ama santuaren istorioa ustez bere sexua ezkutatuz, aita santu jardun zuen emakumearen ingurukoa da.
Bizitza
855. urtean, Erroman, emakumezko batek aitasantutza katolikoa eskuratu zuen 857. urtera arte, hau da ofizialki Benedikto III.aren aldiari dagozkion urteetan. Batzuek diote Benedikto III.a bera emakumea zela eta beste batzuek 872. eta 882. urteen artean kokatzen dute Ama Sainduaren agintaldia, Joan VIII.aren aldian, alegia; beharbada, ustezko Ama Sainduak Joana zuelako izena.
Joana 822an jaio omen zen, Ingelheim am Rhein herrian, egungo Alemanian. Aita elizgizona izanik, garaiko emakumeek debekatua zuten erlijio eta kultura heziketa jaso zuen. Ikasten jarraitu ahal izateko, kopista gisa hasi zen lanean, Johannes Anglicus gizonezko izenarekin.
Lanbideari esker Konstantinoplara, Atenasera eta Frankoen Erresumara bidaiatu ondoren, 848. urtean Erromara iritsi zen, beti ere gizonezko identitatean babestuta. Kurian Joanaren jakinduriaren berri bazuten nonbait, eta Leon IV.ak gaztea ezagutu nahi izan zuen. Berehala Aita Sainduaren nazioarteko aferen idazkari bihurtu zen. Leon IV.a hil eta gero Joana bera izendatu omen zuten ondorengo; Benedikto III.a edo Joan VIII.a izena hartu zuen. Handik bi urtera Joanak harreman sexualak izan zituen Saxoniako enbaxadore Lanbertorekin eta haurdun geratu zen. Prozesio baten erdian erditzearen uzkurdurak sentitzen hasi zen eta hantxe bertan, eliztarren aurrean, erditu zen. Jean de Maillyren arabera, jendetza suminduak harrika hil zuen Joana; Martin Poloniarraren testuetan, aldiz, Ama Saindua erditzeak berak hil zuen.
Istorio hau egiaztatzen duen dokumenturik ezean, elezaharren esparruan utzi behar da. Aldiz, IX. mendeko Aita Saindu sortari buruzko informazio oso zehatza gorde da eta Joana Ama Sainduaren aipamenak askoz geroagokoak dira.
Joan VIII.ak Konstantinoplako Elizarekiko izan zuen jarrera epela eta ahulezia kritikatzeko, etsaiek “Joana Ama Saindua” ezizena ipini omen zioten. Geroago, Zisma Nagusiaren garaian, hainbatek Aita Saindua kargugabetzeko eskubidea aldarrikatzeko erabili zuen istorioa. Hala, elezahar ederraren oinarrian boterea lortzeko borroka ilunak leudeke.
Longueville-sur-Scie
Longueville-sur-Scie Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Longueville-sur-Scie udalerrian erroldatutako biztanleak 947 ziren. Familiak 377 ziren, horien artean 103 pertsona bakarrekoak ziren (33 bakarrik bizi ziren gizonak eta 70 bakarrik bizi ziren emakumeak), 135 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 123 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 553 ziren, horien artean 394 aktiboak ziren eta 159 inaktiboak ziren. 394 pertsona aktiboetatik 349 lanean zeuden (193 gizon eta 156 emakume) eta 45 langabezian zeuden (15 gizon eta 30 emakume). 159 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 62 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 54 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 zapata-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Longueville-sur-Scie udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Longueville-sur-Scie udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 371 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Spartywnaya (Minskeko metroa)
Spartywnaya (zirilikoz: Спартыўная) Minskeko metroaren geltokia da, Minsk udalerrian kokatuta dagoena.
2G
2G telefonia mugikorra telefonia mugikorreko bigarren belaunaldiaren laburdura da, zeinak, nagusiki GSM estandarraren bitartez, ahots eta datu transmisioak ahalbidetzen dituen. 2G teknologian, telefonia mugikorreko estandarrak digitalak izatera pasa ziren.
Bigarren belaunaldia 1991n hasi zen, telefonia mugikorreko operadoreek GSM estandarra ezarri zutenean. Bezeroentzako lehenbizigo GSM sarea Finlandian jarri zuen martxan Radiolinja operadoreak. Telefonia mugikor digitalarekin, analogikoarekin baino konexio gehiago ezar zitekeen momentu berean, banda zabalera bera edukita ere. Hala, sareak gainezka egitea eragotzi nahi zen, telefonia mugikorrak edukitzen ari zuen bezero igoeraren ondoren. Bestalde, sistema digitalak telefono deiez gain beste zerbitzu batzuk martxan jartzea ahalbidetu zuen, hala nola SMS mezu laburren zerbitzua, eta fax eta modem gailuetatik datuak bidaltzea.
2Gk konpainia ezberdinek garatutako protokolo edo estandar ezberdinak hartzen ditu, bere artean bateraezinak direnak. Horrek telefono mugikorren erabilpena mugatzen zuen, operadoreak zerbitzu ematen zuen guneetan soilik erabiltzerik zegoela.
2.5G (GPRS)
2G teknologiaren eboluzioaren hasierako pausua GPRS (General Packet Radio Service, Radio bidezko Pakete Zerbitzu Orokorra) estandarraren jaiotzea izan zen. GPRSarekin lotutako zerbitzuak 2.5G teknologiadunak izatera pasa ziren.
GPRSk 56 kbps eta 114 kbps bitarteko datu abiadurak hartzen ditu. Abiadura horiekin, terminal mugikor bat hurrengo zerbitzuak erabiltzeko gai da: WAP (Haririk gabeko Aplikazioetarako Protokoloa, Internet sarbidea edukitzeko), SMS (Mezu Laburren Zerbitzua), MMS (Mezularitza Multimedia Zerbitzua), eta bestelako Internet bidezko komunikazio zerbitzuak, hala nola e-maila.
GPRS bidezko komunikazioetan, datuen transmisioa kobratzeko transmititutako megabyte kopurua zenbatzen da, hau da, datu kopurua zenbatzen da. Aldiz, zirkuitu konmutazio bidezko komunikazioetan konexio denbora zenbatzen da, hau da, konexioaren minutuak zenbatzen dira, kontuan eduki gabe bezeroak transmititu duen datu kopurua.
2.75G (EDGE / EGPRS)
GPRSaren ondoren, EDGE (Enhanced Data Rates for GSM Evolution, GSMren Eboluziorako Datu Tasa Hobetua) estandarra, EGPRS (Enhanced GPRS, GPRS Hobetua) izenez ere ezaguna dena, martxan jarri zen, 3Grako zubi modura eta 2.75G teknologiatzat hartzen dena.
EDGE edo EGPRSren abantaila, GPRSren aurrean, datu transferentziak egiteko abiaduran datza. Banda zabalera altua behar duten zerbitzuetan, hala nola bideoak eta bestelako zerbitzu multimedia batzuk, portaera hobea izaten da, transferentzia abiadura altuagoa izateagatik.
EDGEk 384 kbpsko datu abiadura har dezake. Horrek, ITUren (International Telecommunication Union, Telekomunikazioen Batasun Internazionala) arabera, 3G sarea izateko betekizunak betetzen ditu, nahiz eta aurretik aipatu bezala, 2.75G belaunaldikotzat hartzen den.
Käsivarsi
Käsivarsi hauetako bat izan daiteke:
Bethel Heights (Arkansas)
Bethel Heights Arkansasko hiri bat da. Benton konderrian kokatua dago. 2010ean 2,372 biztanle zituen, 17 kilometro koadrotan banatuta.
Crosa
Crosa Italiako udalerri bat da. Biellako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Crosak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sondernach
Biztanleria
2007an Sondernach udalerrian erroldatutako biztanleak 651 ziren. Familiak 256 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 96 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 423 ziren, horien artean 317 aktiboak ziren eta 106 inaktiboak ziren. 317 pertsona aktiboetatik 298 lanean zeuden (173 gizon eta 125 emakume) eta 19 langabezian zeuden (7 gizon eta 12 emakume). 106 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 4 zurginak eta 5 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 440
NGC 440 galaxia espiral bat da, Tucana konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Alon
Alon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Allons udalerrian erroldatutako biztanleak 173 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 117 etxebizitza zeuden, 73 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 117etxeak ziren. 73 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 11 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 56 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 113 ziren, horien artean 72 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 72 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (31 gizon eta 27 emakume) eta 14 langabezian zeuden (5 gizon eta 9 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Allons udalerrian 74 unitate fiskal zeuden, 172,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.348 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 arraindegia zen.
2000. urtean Allons udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 416 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saladinen zitadela
Saladinen zitadela (arabieraz: قلعة صلاح الدين, Qal'at Salah al-Din) Siriako zitadela da, Al-Haffahetik 7 kilometrotara ekialderantz dagoena. Gotorlekua X. mendekoa da: 975ean Joan I.a Tzimiskesek hartu eta 1108ra arte bizantziarren eskuetan izan zen. XII. mendean frankoek hartu eta Antiokiako printzerria babestu zuen. 1188an Saladinek hiru eguneko setioaren ondoren konkistatu zuen. 1287an mamelukoek bertan borrokatu zuten. 2006an, UNESCOk Zaldunen Krak gotorlekuarekin gizateriaren ondaren izendatu zuen.
Masakatsu Miyamoto
Masakatsu Miyamoto (japonieraz: 宮本 征勝, 1938ko uztailaren 4a - 2002ko maiatzaren 7a) Japoniako futbolaria izan zen.
Estatu Burujabeen Erkidegoko Kopa
Estatu Burujabeen Erkidegoko Kopa (errusieraz Кубок чемпионов Содружества) Sobietar Batasuna desegin zenean aurrez batasuna osatu zuten herrialdeek Estatu Burujabeen Erkidegoa eratu zuten besteak beste nazio arteko kirol txapelketatan parte hartzeko (Bartzelonako Olinpiar Jokoetan kasu) harik eta herrialde bakoitzeko federazioek txapelketa propioak sortu arte.
Maskat
Maskat (arabieraz: مسقط) Omango hiriburua eta hiririk handiena da. Omango golkoaren ertzean dago. Hiri zaharrak 25.000 biztanle besterik ez baditu ere, metropoli eremu osoak 1,28 milioi biztanle zituen 2015ean.
NGC 441
NGC 441 galaxia bat da, Sculptor konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Maskat
Klima
Maskatek basamortuko klima dauka, BWh Köppen klima sailkapenaren arabera. Uda luzea eta oso beroak izaten da, eta negua beroa. Prezipitazioa txikia da, 100 milimetro inguru urtean, eta gehiena abendua eta apirila bitartean jasotzen da. Gonu zikloiak 2007ko ekainean eta Phet zikloiak 2010eko ekainean gogor astindu zuten hiria.
Estatu Burujabeen Erkidegoko Kopa
Futbolean ordea garai bateko Sobietar Batasuneko Futbol Kopari jarraitasuna eman nahian beraien arteko kopa antolatzea erabaki zuten, gaur arte iraun duena. Hasiera batean prestigio handiko txapelketa izan zen eta Spartak Mosku eta Dinamo Kiev erabat nagusitu ziren, baina azken hamar urtetan garrantzia dena galdu du eta azken bi urteetan 21 urtez azpiko selekzioek jokatu dute.
Final guztiak Moskun jokatu ziren 2008koa eta 2011etik aurrerakoak ezik, hauek San Petersburgon izan ziren.
Ariwara no Narihira
Ariwara no Narihira (japonieraz 在原業平, 825-880ko uztailak 9), olerkari eta aristokrata japoniar bat izan zen. Ki no Tsurayukik Kokin Wakashū lanaren hitzaurrean aipaturiko sei waka olerkarietako bat izan zen, eta Ise monogatari laneko heroi bezala aipatua izan da, protagonista, pertsonaia arrunt bat baitzen, pertsonaia honi, Narihiraren maitasun abenturak eman zitzaizkiolarik.
Maskat
Historia
1679an imama hil zen, eta borrokaldiak eta liskarrak jazo ziren. 1737an, persiarrek Maskat laburki inbaditu zuten. Ahmed bin Saidek persiarrak berehala garaitu zituen, eta imam izendatu zuten ondoren. Bere erregealdian, 1786tik 1792ra, Hamid bin Saidek Omango hiriburu izendatu zuen Maskat. 1853an, Omango hiriburu titulua Zanzibarri eman zion sultanak. Horren ostean, beheraldi ekonomikoa gertatu zen Omanen.
Ariwara no Narihira
Leinurik nobleenekoa izan zen arren, bere bizitza politikoa ez zen nabarmena izan, bereziki Montoku Enperadorearen erregealdian. Honen 30 urteko erregealdian, Narihira, ez zen gortearen barneko goragoko kargu batetarako proposatua izan. Gertaera hau, ziuraski, Fujiwara no Takaikorekin eta dama ezkontide inperial batekin lotzen zuen iskanbila baten ondorioz gertatu zen. Bi harreman hauek, Ise monogatari lanean kontatzen dira.
Maskat
Historia
1913an, Taimur bin Faisal sultanak Maskat eta Oman izena eman zion Omango lurraldeari. Sultanak Maskat gobernatu zuen eta imamak Oman. 1950eko hamarkadan, Said bin Taimur bin Faisal sultanak herrialdea bateratu zuen gaur egungo Oman sortzeko.
Ekonomia
Maskateko ekonomia merkataritzan oinarritzen da. Nagusiki datilak, nakarra eta arrainak esportatzen dituzte. Petroleum Development Oman (PDO) Maskateko ekonomiaren oinarri sendoetako bat da 1962az geroztik.
Dasyuromorphia
Dasyuromorphia Australiako ugaztun martsupial haragijaleen ordena bat da.
Pseudocheilinus evanidus
Pseudocheilinus evanidus Pseudocheilinus generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Curino
Curino Italiako udalerri bat da. Biellako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Ortomixobirus
Ortomixobirusak Orthomyxoviridae familian sailkatzen diren birusak dira, gizakia zein animaliak infektatzen dituztenak. Talde honetan gripea eragiten duten birusak daude.
Curino
Mugakideak
Curinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ortomixobirus
"Myxo" terminoak mukia esan nahi du, eta birus hauek mukiaren bitartez transmititzen direla adierazi nahi du (arnas traktuan ugaltzen baitira).
Goyaren glorieta (Sevilla)
Goyaren Glorieta, Maria Luisa Parkearen sarreran bertan dago, Sevillan, Espainiako Plazara Iparraldeko Dorretik sartu baino lehen.