cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bouchy-Saint-Genest
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 101 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (34 gizon eta 24 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bouchy-Saint-Genest udalerrian 70 unitate fiskal zeuden, 171 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.569 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Bouchy-Saint-Genest udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Espazioko lasterketa
Gizakiak espazioan
1962ko abuztuaren 11 eta 15 artean, bi tripulatzaileko lehenengo hegaldia SESBan burutu zen. 1963ko ekainaren 16an, Vostok 6 ontzian, Valentina Terexkova espaziora heldu zen lehenengo emakumea bilakatu zen. Korolev iraupen handiagoko Vostok misioak prestatzeko asmotan ibili zen baina Apolo programaren iragarpenaren ostean Nikita Khrustxev lehenengo ministroak puntako kargu handiagoak eskatu zituen. 1964ko urriaren 12an, tripulatzaile anitzako lehenengo hegaldia sobietarren Vosjod 1 ontziak egin zuen. Komarov, Feoktistov eta Yegorov astronautak eraman zituen ontzia Vostok espazio-ontziaren bertsio eraberritua izan zen. Hegaldi hura oso nabarmena izan zen, tripulatzaileek estreinakoz espazio jantzirik gabe iraun zutelako.
Parnoy-en-Bassigny
Parnoy-en-Bassigny Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Espazioko lasterketa
Ilargi-misioak
Nahiz eta EEBB eta SESBak lorturiko arrakastek nazio berarenganako harrotasun handia eragin zuen, klima ideologikoak ziurtatu zuen espazioko lasterketak aurrera jarraituko zuela harik eta gizakia Ilargiaren gainean ibili arte. Arrakasta horren aurretik, tripulatu gabeko ontziek Ilargia ikertu eta eurek zeukaten abilezia frogatu behar izan zuten ilargiratze segurua bermatzearren.
Parnoy-en-Bassigny
Biztanleria
2007an Parnoy-en-Bassigny udalerrian erroldatutako biztanleak 308 ziren. Familiak 122 ziren, horien artean 34 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 38 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 42 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Espazioko lasterketa
Tripulatu gabeko espazio-zundak
Sobietarrek lehenengo satelitea orbitan jarri ostean, estatubatuarrek gogor jardun zuten Ilargira zundak igortzeko. Lehenengo saiakera honi Pioneer programa deitu zitzaion. Bestalde, 1959ko urtarrilaren 4an, Ilargia programa sobietarra martxan jarri zen Ilargia 1 ontziaren jaurtiketarekin. Zunda hau Ilargira heldu zen lehenengoa bilakatu zen. Bitartean, EEBBetan Pioneer programaz gain, berariazko hiru programa abian zeuden Apollo programarentzako ilargiratze prozesua aurrera eramateko kokapen potentzialak aurkitu nahian:
Belagarda e Adolins
Belagarda e Adolins Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Espazioko lasterketa
Ranger programa
Ranger zundak izan ziren Ameriketako Estatu Batuen lehendabiziko zundak 1960. urtean garatu zirenak Jet Propulsion Laboratory (JPL)-ren bidez eginak eta beraien helburua zen ilargiari argazkiak ateratzea. Bere helburu nagusia, informazioa lortu ilargiaren geruzari buruzkoa beti begiratzen Apolo eta Surveyor programaren garapenera. Zuzendariak JPLko langileak izan ziren NASArekin kordinatutak. Izan ere, proiektuan egondako akatsak egin zuten talde bien arteko loturaren apurketaren hasiera. Zundak jaurtitzen zituen ibilgailua Atlas-Agena B modukoa zen, eta 9 zunda izan ziren jaurti zituztenak, bakarrik izan zituenak 7, 8 eta 9 emaitza positiboak.
Parnoy-en-Bassigny
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Espazioko lasterketa
Ranger programa
Programa honen ezaugarria da, zunda guztiak prestatu zirela ilargiaren kontra talka egiteko, garatu ez zenean, programa honen barruan, behar zen mekanismoa talka arin bat lortzeko. Honen ondorioz, programa honek lortu zituen argazkiak kontatu egiten dira eta ez zituen lortu ilargiaren analisi bat egiteko helburuarekin. Programa honen zundak 6 kamara eraman zituzten barruan, kamarak izan ziren ia berdinak zunda guztietan, izaten aldaketa txiki batzuk lenteetan eta beste ezaugarri optikoetan. Programa honen bidez lortu ziren argazkiak erakutsi zien Apolo programaren zientifikoei, lortzea ilargiratze eremu egoki bat, ez zela izango hain erraza.
Belagarda e Adolins
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Espazioko lasterketa
Lunar Orbiter programa
Ilargiaren ikuskapen automatikorako bigarren programa estatubatuarra izan zen. Programa bost misioetan zetzan eta bostak arrakastatsuak izan ziren. 1966ko abuztuaren 10tik 1967ko abuztuaren 1ra arte jaurti ziren. Zunda hauek jasotako argazkiei esker, 1971an David Bowker eta Kenrick Hughesek atlas fotografiko bat osoto ahal izan zuten 25 x 30 cm-ko 675 xaflak batuz.
Belagarda e Adolins
Etxebizitza
2007an 75 etxebizitza zeuden, 59 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 71 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 59 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 43 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Espazioko lasterketa
Lunar Orbiter programa
Lunar Orbiter 1 1966ko abuztuaren 10ean jaurti zen eta 1966ko urriaren 29an amaitutzat eman zen misioa. Bere orbita aldatzeko ahalmena zuen lehenengo laborategi fotografikoa izan zen. Ilargitik hartutako lehenengo argazki lurtarrak atera ziren, guztira 207 argazki. Filmina hauek Apolo programarako jeitsiera-gune egokiak bila zezaten atera ziren. 1966ko urriaren 29an Ilargiaren gainazalaren aurka jaurti zen 7º I, 162º E puntuan, Lunar Orbiter 2 zundarekin interferentziarik egon ez zedin.
Belagarda e Adolins
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Espazioko lasterketa
Lunar Orbiter programa
Lunar Orbiter 2 1966ko azaroaren 6an jaurti zen eta 1967ko urriaren 11an amaitutzat jo zen. Lehenengo laborategi fotografikoaren kopia izan zen. 2.870 agindu baino gehiago betetzeko gai izan zen eta 280 maniobra burutu zituen. Halaber, Ilargiari ateratako 422 argazki bidali zituen. Azkenean, 3º I, -119º E gunean talka egin zuen NASAk bideratuta.
Lunar Orbiter 3 1967ko otsailaren 5ean jaurtitako eta 1967ko urriaren 9an amaitutako misioa. Aurreko laborategien betebehar berdinak izan zituen. 422 argazki atera zizkio Lurraren satelite naturalari eta 14,6º I, -97,7º M puntuan talka egin zuen Ilargiko gainazalaren aurka.
Lunar Orbiter 4 1967ko maiatzaren 4an jaurtia eta 1967ko urriaren 6an amaitutako misioa. Ilargiko hego poloaren lehenengo argazkiak. Guztira 163 argazki bidali zituen Lurrera, Ilargiko gainazalaren aurka talka egin aurretik.
Lunar Orbiter 5 1967ko abuztuaren 1ean jaurti zen eta 1968ko urtarrilaren 31an amaitu zen zunda honen misioa. Kartografiatze-programa amaitutzat eman zen gainazaleko %99,5 ikertuz. Bereizmen ertaineko eta handiko 212 argazki bidali zituen Lurrera. Interes handiko 36 guneen informazioa bildu zuen, horietako 5 Apolo misioetarako, eta ,era berean, Ilargiaren alde ezkutua aztertu zuen. Azkenean, 1968ko urtarrilaren 31an Ilargiaren gainazalaren aurka talka egin zuen 2,79º H, -83º M puntuan. Zunda honen mugimenduak ikertzean, MASCONak aurkitu ziren.
Surveyor programa errobotikoa
Argazkiak ateratzeko ahalemen, azterkia kimikoak eta lurzoruaren zulatzeko gai dire Ilargirako zunda automatikoen hirugarren eta azken programa estatubatuarra izan zen. 7 misioetan zetzan programa eta horietatik 5 arrakastatsuak izan ziren. 1966ko maiatzaren 31tik 1968ko urtarrilaren 7ra jaurti ziren zundak ilargiratze leunak egiteko posibilitatea frogatu nahian. Behin Ilargian pausatuta base bihurtuo zen eta Apolo Progamara bideratutako datuak jasoko zituen gainazalari buruz.
Belagarda e Adolins
Diru sarrerak
2009an Bellegarde udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 142 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.900 euro zen.
Espazioko lasterketa
Surveyor programa errobotikoa
1961ko martxoaren 1ean lehenengo zundaren deseinua egin zuen Hughes Aircraft Company enpresak eta Ryan Electronics, Santa Barbara Research Center, National Waterlift Corp eta Thiokol Chemical Corporationek fabrikatu zituzten zundak.
Belagarda e Adolins
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Espazioko lasterketa
Surveyor programa errobotikoa
Surveyor 1 Ekaitzen Ozeanoan ilargiratu zuen 22m/min-ko abiaduran. 1966ko uztailaren 13ra arte 11.150 argazki igarri zituen. 1967ko urtarrilaren 7an, zundak Lurrarekin azkenengo kontaktua eduki zuen. Telebista kamera eta ontziaren egoera aztertzeko 100 sensore eramaten zituen. Ilargiaren gainazalak ontzi baten pisua jasaten zuela frogatu zen. Ilargiratzea: 2,5ºH-43,2ºM.
Surveyor 2 (1966ko irailaren 20tik 23ra) - 1.000 kg Surveyor 1 zundaren kopia. Egonkortasun ezaren ondorioz [[Ilargiaren gainazalaren aurka talka egin zuen datu zientifikorik jaso gabe. Ilargiratzea: 5ºI-25ºM.
Walda Barrios Klee
Chiapasko (Mexiko) ikasketa feministen aitzindaria izan zen, eta 1980ko hamarkadan Emakumeari buruzko Ikerketa Tailerra eta Antzetik aldizkaria (emakumea tzotzilez) sortu zituen. Hau Chiapasko lehen aldizkari feministetako bat izan zen, eta indarkeriaren aurka borrokatzeko gune gisa sortu zen. Horren ondorioz, Chiapasko San Cristobal de las Casasen babes egoeran zeuden hiriko emakumeak, landatarrak, unibertsitatekoak, emakume baztertuak eta migratzaile guatemalarrak bildu ziren. Emakumeen eskubideen defendatzaileentzako ONAM domina eta Vilma Espín zigilua jaso zituen, eta Guatemalako Guatemalako Unitate Iraultzaile Nazionalerako (URNG) presidenteordetzarako hautagaia izan zen.
Espazioko lasterketa
Surveyor programa errobotikoa
Surveyor 4 (1967ko uztailaren 14tik 17ra) - 1.002 kg Aurreko zunden betebeharrak burutu behar zituen baina Sinus Medii aldean honako honetan. Tamalez, ilargiratzearako 3 minutu falta zirenean bere seinalea galdu egin zen eta talka egin zuen zoruaren kontra. Ilargiratzea: 0,4ºI-1,3ºM.
Belagarda e Adolins
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bellegarde udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 616 hektarea erabiltzen.
Hurtado de Mendozatarren dorretxea
Hurtado de Mendozatarren dorretxea edo Martiodako dorrea Gasteizko Martioda herrian dagoen dorretxea da.
Lloyd Erskine Sandiford
Lloyd Erskine Sandiford (Barbados, 1937ko martxoaren 24a - Bridgetown, 2023ko ekainaren 26a) barbadostar politikari eta diplomazialaria izan zen. Barbadosko 4. lehen ministroa izan zen 1987tik 1994ra.
Laghi
Laghi Italiako udalerri bat da. Vicenzako probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Belagarda e Adolins
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Parnoy-en-Bassigny
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Hurtado de Mendozatarren dorretxea
2002ko urriaren 29an, Eusko Jaurlaritzak kultura ondasun izendatu zuen, monumentu sailkapenarekin.
Walda Barrios Klee
Bizitza pertsonala eta prestakuntza politikoa
Kidetasun ideologiko sozialista handikoa, Walda Barriosek Klee abizena erabiltzen zuen, bere aita eta osabaren omenez, hauek ere borrokalari sozialak baitziren.
Hurtado de Mendozatarren dorretxea
Deskribapena
Martioda muino baten gainean dago kokatuta, eta handik, XVI. mendean Badaiako mendilerrotik gertu igarotzen ziren bideak zain zitezkeen. Arratoko mendatearen aurrean egonik, balio estrategiko berezia zuen, huraxe baitzen Arabako lautadatik Zuiarako igarobide naturala eta haran horretatik Bizkaiko portuetarakoa.
Herriaren iparraldeko ertzean Hurtado de Mendozatarren dorretxea dago. Herriguneak hegoaldetik du gaur egun sarbidea; gutxika-gutxika igoz doa dorretxeraino bertaraino, eta handik aurrera, iparralderantz, lurzoruak behera egiten du bat-batean, harresiarena eginez.
Walda Barrios Klee
Bizitza pertsonala eta prestakuntza politikoa
Jacobo Árbenz-i egindako estatu-kolpearen ondoren, bere haurtzaroaren zati handi bat Mexikoko enbaxadan bizi izan zen, non bere familiarekin batera erbesteratuta mantendu zen, eta horrek borroka sozialistaren ondorengo eta oinordeko izatera eraman zuen. Mexikora bitan joan zen asiloaren bila; lehenik, 6 urte zituela, aitak rol garrantzitsua zuelako Arbenzeko nekazaritza-erreformetan; eta, ondoren, laurogeiko hamarkadan, Antonio Mosquera bikotekidearekin batera babestu zutenean, Guatemalako kontrainsurgentzia-politikan genozidioa, bahiketak eta desagertzeak zirela eta.
Hurtado de Mendozatarren dorretxea
Deskribapena
Kokaleku aparteko horri esker, muinoaren gailurrean, itxura oso indartsua ematen du dorretxeak. Dorretxearen ondoan, beheraxeago, eliza dago, kanpandorrerik gabe, seguruenik zein ikusgarriago dorretxearen lehian ez sartzeagatik. Dorretxeko jaunak izan ziren elizaren jabe.
Dorretxeak oin angeluzuzena du, oinaren alde bat bestea halako bi, ia-ia. Hasieran dorretxe hutsa izan zen, beste ezer gabe. Ertzak harri-hormaz eta harlanduzkoz daude eraikita. Hogei bat metro garai da, alderik txikiena halako bi, eta horrexegatik, inguruan jauregirik izan ez balu, ezin lirainagoa izango zen. Gaur egun lau solairu ditu, baina jatorrizko forjatuaren kotak ez datoz bat gaurkoekin, Erdi Aroko hutsarteen garaieretan ikus daitekeenez.
Jatorrizko hutsarteak gotikoak dira, eta horien artean fatxada nagusian ageri dena nabarmendu behar da, arku zorrotzekoa, metro eta erdi garai. Alboetako fatxada biek ere hutsarte gotikoak dituzte, estaliak, antzeko ezaugarrietakoak, baina txikiagoak. Hutsarte horiek direla-eta, dorretxea XIII. mendearen amaieran eraiki zela jo daiteke.
Horman gezileihoak ageri dira, hormaren inguru guztian banatuta, baita kanpoaldean zegoen eskailera baten hondarrak ere, dorretxearen lehenengo solairura igotzeko zen eskailera batenak, hain zuzen, garai hartan horrelako eraikuntzetan ohi zenez. Sartzeko atea arku zorrotzekoa da, 2,40 metro garai eta 1,20 metro zabal, eta dorretxearen erdialdean dago.
Espazioko lasterketa
Surveyor programa errobotikoa
Surveyor 5 (1967ko irailaren 8tik 11ra) - 1.065 kg Lasaitasunaren Itsasoan jeitsiera egin zuen 10m-ko diametroa eta soilik Apolo XI misioarentzat egokitutako puntutik 25km-ra. Zundak Alfa partikulen azterketa kimikoa egin zuen eta Ilargiar basaltoak aurkitu ziren. 19.118 argazki bidali zituen Lurrera eta lehenengo gaua (-150 °C) jasan zuen baina datuen kalitateak behera egin zuen.
Walda Barrios Klee
Ibilbide akademikoa eta profesionala
Walda Barrios Guatemalako San Carlos Unibertsitatean lizentziatu zen Lege eta Gizarte Zientzietan, 1976an; Soziologian maisu izan zen eta Ekuadorko Unibertsitate Katolikoan Landa Soziologian espezializatu zen; eta Salamancako Pontifize-Unibertsitatean Soziologian doktoratu zen. Gainera, FLACSOko Genero eta Feminismoen Ikasketa Programaren koordinatzailea izan zen, eta irakaskuntzan aritu zen 1980tik aurrera.
Parnoy-en-Bassigny
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 172 ziren, horien artean 115 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 115 pertsona aktiboetatik 103 lanean zeuden (65 gizon eta 38 emakume) eta 12 langabezian zeuden (3 gizon eta 9 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Hurtado de Mendozatarren dorretxea
Deskribapena
Ertzean harresia zeukan lubanarro batek inguratzen zuen Erdi Aroko dorretxea, hiru aldetatik. Laugarren aldea muinoaren ezponda zen, eta han ez zuen lubanarrorik behar. Badago lekukotza bat, 1694 urtekoa, eta haren arabera lubanarroak zubi altxagarria eta kateak zeuzkan, sakona zen eta ondo ebakia. Gaur egun, hegoaldeko aldean beste inon ez da gelditzen lubanarroaren aztarnarik; 4,20 metro zabal da, eta igarotzeko zubi bat ere iritsi zaigu ordutik, baina ez da jatorrizko zubi altxagarria. Haren gainean, gaztelura sartzeko atea defendatzen zuen matakanaren bi ukondo ageri dira. Ate hori harrizko arku batekin dago eraikia. Harresiaren gainerako hutsarteak gezileihoak dira, 0,55 metroko luzerakoak.
Espazioko lasterketa
Surveyor programa errobotikoa
Surveyor 6 (1967ko azaroaren 7tik 10era) - 1.008 kg Sinus Medii inguruan egindako bigarren jeitsiera. Lehenengo jauzia Ilargian: 2,4m-koa hain zuzen ere. Igoerarako lehenengo entsegua. 30.100 argazki igarri zituen eta Alfa partikulak aztertu zituen. Ilargiratzea: 0,5ºI-1,4ºM.
Surveyor 7(1968ko urtarrilaren 7tik 10ra) - 1.491 kg Tycho kraterran jetisiera burutu zuen. Zundak 21.274 argazki bidali zituen. Horrez gain, Lurra eta Jupiter fotografiatu zituen eta zorua induskatu zuen barneko burdinaren konposaketa ikertzeko. Surveyor esplorazio automatiko estatubatuarraren azken zunda izan zen. Ilargiratzea: 40,9ºH-11,5ºM.
Lloyd Erskine Sandiford
Jamaikan eta Londresen ekonomia ikasi ondoren, Barbadosera itzuli zen eta Alderdi Laborista Demokratikoan afiliatu zen. 1967an senatari izendatu zuten. 1971n Asanbleako kide izateko dimititu zuen eta Alderdi Laboristako gobernuetan ministro izan zen. 1986an lehen ministrorde, 1987an lehen ministro bihurtu zen Errol Barrow hil zenean. 1991ko hauteskundeak irabazi zituen, baina 1993an oposizioak aurkeztutako eta Alderdi Laborista Demokratikoko kide batzuek babestutako zentsura-mozio bat galdu zuen. Orduan hauteskundeak aurreratu zituen 1994an, eta Barbadoseko Alderdi Laboristak irabazi zuen. 2010etik 2013ra enbaxadorea izan zen Txinan.
Parnoy-en-Bassigny
Diru sarrerak
2009an Parnoy-en-Bassigny udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 300 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.043 euro zen.
Espazioko lasterketa
Ilargiratzea
Nahiz eta lehia espezialaren gertaera nagusietan sobietarrek estatubatuarrak gainditu, ez zuten lortu Apollo programari aurre egitea, hots, ez zuten lortu lehenengoak izaten Ilargia zapaltzen. sobietar arrakasten ostean, bereziki Juri Gagarinen hegaldiaren ondore, John F. Kennedyk eta Lyndon B. Johnson presidenteordeak herriaren irudimena erakartzeko proiektua asmatu nahian ibili ziren. Ildo horretatik ekin zuen Apollo programak. Egitarau honek zenbait argudiorekin amaitu nahi zuen, bai ezkertiarrak (programa sozialak defendatzen zituztenak) bai eskumakoak (proiektu militarizatuagoa eskatzen zuenak). Apollo programaren aldeak hauek dira:
Hurtado de Mendozatarren dorretxea
Deskribapena
Hurtado de Mendozatarrak ez ziren luzaroan bizi izan dorretxean. Badakigu XVI. mendean Gasteizen bizi zirela, eta alkateak arduratzen zirela dorretxeaz. Bestalde, 1527an, Hurtadotarren menpeko ziren jaurerrietako espetxetzat erabiltzen zen dorretxea. XVII. mendean hondamendian zegoen, teilatuak hondatuta eta harresiaren kontra etxeak eraikita zeuzkala.
Espazioko lasterketa
Mercury programa
1961tik 1963ra iraun zuen Ameriketako Estatu Batuen tripulaturiko lehenengo espazio programa izan zen. 1958ko urriaren 7an jaio zen Mercury programa, sobietarrek urte bat eta hiru egun arinago lehenengo satelitea espazioan jaurti eta gero, Sputnik 1. Mercury programa proiektua NASAk Sobietar Batasunaren espazioko nagusitasunaren aurka bideratu zuen erantzuna izan zen, Gerra Hotza puri-purian zegoelarik.
Hurtado de Mendozatarren dorretxea
Deskribapena
Villafuerteko konde eta Miravaleko markes Joaquín María Hurtado de Mendoza jaunak, XVIII. mendean, bizi berria eman zien Martiodari eta hango dorretxeari. Dorretxearen inguruan jauregia jaso zuen, eta XVIII. mendekoen tankerako etxebizitza eraiki.
Espazioko lasterketa
Mercury programa
Mercury programa bitartean, estatubatuar ingeniariek presio handiak jasan behar izan zituzten astronautak orbita lurtarrera hel zatekeen ontzi segurua eraikitzeko. Ontzi hauek atmosferatik irteteak atxikita zeramatzan arazoak gainditu behar zituzten, abiadura handiak erresistitzea matxurarik gabe esaterako. Espazioko baldintzak ziren kezkarako beste alderdi bat: hutsa, tenperatura fluktuazio bortitzak, eta aurkitu berri zen espazio erradiazioa. Horrek guztiak atmosferan berriz sartzeko prozesua zailtzen zuen, abiadura handia hartzen zenez tenperaturak oso altuak izaten ziren eta babesa eman zezakeen ezkutu termikoa sortzea premiazkoa zen.
Hurtado de Mendozatarren dorretxea
Deskribapena
Irekiena den hegoaldeko fatxadan hutsarteen artean simetria zaintzeko ahalegina ikusten da. Jauregi-eraikinetatik gora zazpi leiho txiki egin ziren. Leihorik txikiena gorenean dago, goialdeko almenen ondoan, eta isurkia dauka, moldura nabarmenduna. Gainerako hutsarteak homogeneoki daude banatuta.
Sartaldeko eta sortaldeko hormek erdialdean baino ez dauzkate irekidurak, ardatz baten moduan antolatuta. Iparraldekoak ez dauka irekidurarik, goialdeko jatorrizko gezileihoak izan ezik.
Pseudalsophis dorsalis
Pseudalsophis dorsalis Pseudalsophis generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Hurtado de Mendozatarren dorretxea
Deskribapena
Jauregi berriaren eraikina zokaloa bailitzan atxikitzen zaio dorretxeari. Jauregiaren hutsarteen artean ez dago hierarkiarik. Eranskinik garrantzitsuenak sortaldetik eta sartaldetik egin zitzaizkion; hegoaldea sarbidearen babes moduan gelditu zen, eta iparraldea hegal biak lotzeko pasabide moduan. Beheko solairua eta beste solairu bat, hori da eranskinen garaiera.
Parnoy-en-Bassigny
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
Walda Barrios Klee
Ekarpen akademikoak eta emakumeen defentsan
2001etik 2003ra, Latinoamerikako Gizarte Zientzien Fakultateko (Flacso) "Equidad de Género" aldizkaria zuzendu zuen Guatemalan.
Espazioko lasterketa
Giza-taldea
Hegaldietan esperientzia zuten eta ontzietan sartzeko ezaugarri fisiko egokiak zituzten pilotu-militarren artean 110 pilotuk osoturiko taldea eratu zen hasieran. 1957an, horietatik 7 astronauta aukeratu ziren Mercury misioetarako: Ageri denez, zazpitatik seik soilik hegan egin zuten. NASAk Deke Slayton baztertu zuen bihotzeko gaixotasuna zela eta. Hala ere, espazio programan jarraitu zuen kontroladore legez 1975ko misiora arte. Misio horretan, Apollo-Soyuz bateratzearen misioan, azkenean hegan egitea lortu zuen. Baina misio hau izaera guztiz politikoa zuen eta ez zen garrantzitsu ikerketetarako. Lehenengo hegaldia, Alan Shepardek burutu zuen Freedom 7 ontziaren barnean. Astronautek euren ontziak izendatu zezaketen eta pilotu guztiek adostu zuten "7" zenbakia jartzea izenaren amaieran, "7 astronauten" taldearen omenez. 12,33 m³ zituelarik, Mercury kapsula handi behar adina zen soilik astronauta bat sar zatekeela. Kapsula barruan 120 kommutadore, 55 etengailu eletroniko, 30 urkor eta 35 palanka mekaniko zituen.
Walda Barrios Klee
Ekarpen akademikoak eta emakumeen defentsan
Guatemalako hainbat emakume-mugimenduren eta ezkerreko mugimenduen parte ere izan zen. Guatemalako Emakumeen Batasun Nazionaleko (UNAMG) Zuzendaritza Batzordeko lehendakaritza hartu zuen, eta Genero Ikasketen lehen Topaketa Mesoamerikarrean ere parte hartu zuen, NBE Emakumeentzako Gizarte Zibilaren Aholkularitza Taldearen barruan. Komunikabideetan, Unibertsitateko Irratian “Caracoleando desde la academia” irratsaioa sustatu zuen.
Obrak
Bere argitalpen aipagarrien artean, honako hauen egilekidea izan zen:
Parnoy-en-Bassigny
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
Walda Barrios Klee
Obrak
Antzetik aldizkarian kartzelan dauden emakumeak, presoen emazteak, testuinguru erlijiosoko emakumeak eta Chiapasko Gainak eskualdean antolatutako emakumeak izan zituen hizpide.
Espazioko lasterketa
Mercury misioak
Mercury programako sei hegaldiek 2 egun eta 5 orduko espazio hegaldia egin zuten guztira. Gizakia espaziora irits zitekeela frogatu zen, eta aldi berean, misio tripulatuak ezinbestekoak direla misioak ondo atera daitezen demostratu zen. Lurrean zeuden estatubatuar ingeniariek mundu osoko komunikazio sareak eratzea ezinbestekoa zela ikasi zuten. Osterantzean, hegaldi tripulatuak ez lukete izango inolako etorkizunik.
1963ko maiatzaren 15ean, Mercury ontzi baten azken hegaldia Mercury Atlas 9 ontziarena izan zen Gordon Cooper, Jr komandantearen Faith 7 kapsularen barruan, hurrengo egunean gure planetara itzuli zena. Behin proiektua bukatuta, hegaldien programak erabateko aldaketa ezagutu zuen John F. Kennedy estatubatuar presidenteak Kongresuaren bilkura batean estatubatuar bat Ilargira eramateko eta salbu etxera itzultzeko erabakia hartu zuenean.
Parnoy-en-Bassigny
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Espazioko lasterketa
Mercury misioak
1963 urterako, NASAko Hegaldi Tripulatuen Egoitzan lan egiten zuten 2.500 pertsonetatik soilik 500 langilek Mercury programan ziharduten. Gainerakoek, 2.000 inguruk Gemini eta Apollo programetan lan egiten zuten. Izan ere, programa horien bitartez lortuko zuen NASAk bere aurrerapen eta sobietarren aurkako garaipen bakarra.
Parnoy-en-Bassigny
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Parnoy-en-Bassigny udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.132 hektarea erabiltzen.
Hurtado de Mendozatarren dorretxea
Deskribapena
Hegoaldean, dorretxearen jatorrizko sarrera babestuz, kanporantz irteten den osagai bat da nabarmentzekoa; atea eta bi leiho hartzen ditu bere baitan, baina matakan handi bat dirudi. Bada beste ate bat ere, fatxada horretan bertan, sortalderantz begira; txapaz estalia dago, eta idazkun hau dauka: "ME YZO JOSE DE LEIZA. AÑO 1799".
Espazioko lasterketa
Programaren norainokoak
1962ko urtarrilaren 2an Gemini programa ofizialki igarri zen Apollo programa garapen fase aurreratuan zegoen bitartean. Programa Geminiren xede nagusia ontzien elkartze- eta bateratze-orbitalak posible zirela frogatzea izan zen. Ontzi hauek Apolo programako misioetan erabiliko ziratekeen: ilargiratze-modulua aginte-moduluaz bananduko zen Ilargiaren orbitan, eta behin Ilargiako gainazala atzean utzi ostean berriro batuko ziratekeen bi moduluak. Gemini misioetako beste helburua astronauten egonaldiak bi astez luzatzea zen, Apolo programan baino egonaldi luzeagoak beterik.
Gemini misioetan zehar espazio hegaldiak ohikoak bihurtu ziren. Izan ere, Cañaveral Lurmuturreko (Florida) aireratze plataformetatik 10 hegaldi burutu ziren 20 hilabete inguruan. Programa honetan zehar, misioen agintea Espazio Hegaldien Egoitzari egokitu zitzaion, Houstonen, Texasen. Hegaldien operaketak eraginkorrak eta azkarrak izan ziren hegaldi leiho laburrak direla eta (denbora egokia jaurtiketarako). Gemini XI misiorako leihoak soilik 2 segundu iraun zuen, ontzi objektiboak orbitan jartzeko ezarritako denbora.
Ontziaren ezaugarriak
Gemini ontzia Mercury ontzien bertsio hobetua zen eta jatorriz Mercury Mark II izena jaso zuen. Hobekuntzak tamainean eta kontrol ahalmenean nabariak izan ziren. Gemini ontziek 3.628,72 kilogramoko pisua zuten, Mercury ontzien bikoitza. Bestalde, nahiz eta kabinen espazioa bikoiztu zen, Gemini ontziak bi astronauta eraman behar zituen barnean eta ez bakarra aurreko programan bezala.Horrez gain, Gemini ontziek eserleku jausigarriak zeramatzan Mercuryen salbamentu dorreen ordez. Gainera, biltegiratze espazio handiagoa eskeintzen zuten epe luzerako misioetan, zeinek erregai-zelulak behar zituen energia-elektrikoak ekoizten zuten baterien ordez.
Ontzi hauen jaurtiketarako Titan II koheteak erabili ziren. Etapa aurreratu batean bateratzea burutzeko tripulatu gabeko Agena erabiltzen zen. Agenak Gemini ontzien aurretik jaurtitzen ziren espaziora. Handik gutxira, orbita lurtarrean, Gemini ontziaren sudurrak Agenaren giltzadura-lepoan finkatzen zen orbitan. Gemini hegaldietan atzerapenak ekiditeko, ontziak mantenu errazekoak ziren eta atxikita zeramaten azpisistemak erraz ordezkatu zitezkeen. Kapsularen atzealdean kokaturiko modulu egokigailu batek (itzuleko sarreran botatzen zena) oxigeno, erregaia eta beste kontsumo artikuluak zeraman.
Misioetako ondarea
Gemini misioak oso garrantzitsuak izan ziren, estatubatuar astronautek espazioan nola jardun jakiteko entrenamendu bikaina izan zirelako. Programa honetan, NASAk bere lehenengo ibilaldi espazialak burutu zituen: lehenengoa Ed Whitek, Gemini IV misioan osotuz. Gemini misioetako amaieran elkartze eta giltzadura lanak ohikoak bihurtu ziren, eta ordurako astronautek espazioan jardun zezaketeela segurtatu zen. Era berean, Gemini programak garrantzia handia izan zuen espazioaren ingurumenari eta Lurraren fotogeografiari buruzko hainbat esperimentu zientifiko egin zirelako. 1966ko azaroaren 11an azkenengo misioa, Gemini XII, jaurti zen eta hilabete bereko 15ean bukatutzat eman zen James Lovell, Jr. eta Edwin. E. Buzz Aldrinek burututako hegaldia.
Apolo programa
1960ko uztailean NASAk Apolo programaren hasiera igarri zuen, Mercury misioen jarraipen gisa. Proiektuaren xedea Lurraren satelite bakarraren inguruan tripulaturiko hegaldia bidaltzea eta astronauten ilargiratzen jakin baterako toki egokiak aurkitzea zen. Modu honetan, Ilargiara iristeko gizadiaren amets historikoa beteko zen. Baina 1961ean hasierako planak aldatu ziren Kennedyren nahiak betetzeko. Etxezuriko presidenteak gizakia Ilargian pausatu zedin eta bizirik etxera itzultzeko gura zuen hamarkada amaitu baino lehen. 1969ko uztailaren 20an Neil Armstrong eta Edwin Buzz Aldrinek xedea lortu zuen, 17 hilabeteko aurrerapenarekin, Apolo 11 ontziaren gainean Lasaitasunaren itsasoan.
Parkes Behatokitik mundu guztira igorri zuen arrakasta historiko honen seinalea. Hasiera batean, Ilargiaren gaineko ibilaldia Goldstoneko (Kalifornia, Estatu Batuak) segimendu estaziotik emango zen Espazio Sakoneko Sarearen bidez, baina seinalearen hartze kaskarra dela eta Honeysuckle Creek (Canberra, Australia) estaziokoa erabili zen. Halaber, Robledo de Chavelak (Madril, Espainia), Espazio Sakoneko Sarearen kide gisa, bermea eman zuen bidaia osoan zehar.
Apolo proiektua teknologia modernoaren lorpen esanguratsuenetarikoa bilakatu zen. Sei misiok Ilargiaren lurrazalaren gainean pausatzea lortu zuten (Apolo 11,12,14,15,16 eta 17) soilik huts batekin: Apolo 13 zeinek ezin izan zuen xedea lortu Zerbitzuko moduluan oxigeno likido tankeak jasan zuen leherketa dela eta, hala ere tripulazioa salbu itzuli ziren. Satelitean lurreratu zuen misioen aurretik, hegaldirako sistemak frogatu ziren zenbait jaurtiketa automatiokoen bidez (Apolo 2, 3, 4, 5 eta 6) eta ondoren lurtar orbitaren inguruan tripulaturiko beste bi hegaldi bideratu ziren (Apolo 7 eta 9), eta lurreratu gabe Ilargiaren orbitan beste bi (Apolo 8 eta 10). Horrez gain, Ilargian lurreratzeko beste hiru misio antolatuta zeuden (Apolo 18,19 eta 20) baina ez ziren inoiz bideratu NASAn eman zen aurrekontuaren murrizketagatik. Hiru ontzi hauek Skylab espazio estaziorako (SL-2, SL-3 eta SL-4 misioak) tripulatutako hegaldiak jaurtitzeko bidali ziren. Azkenik, 1975an azken Apolo ontzia jaurti zen Apolo-Soyuz misiorako.
Hurtado de Mendozatarren dorretxea
Deskribapena
Badago eranskin gehiago, sartalderantz begira, beste patio karratu baten inguruan. Eranskin horiek, nekazaritzarako egin zirela dirudi, jauregiarentzako baino.
Parnoy-en-Bassigny
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Espazioko lasterketa
Apolo programa
Programa honen nobedadea ilargiratze-modulua eta zerbitzu-modulua lotzen zituen giltzadura sistema da: Lunar Orbit Rendezvous edo LOR («Ilargiaren orbitaren topaketa»). John C. Houbolek, NASAko espazio ingeniariak, sortu zuen eta nahiz eta bere erabilerak suposatzen zituen arriskuak oso handiak ziren, LOR-ek NASAk ordura arte zeukan “NOVA” kohete erraldoia bertan behera uztea lortu zuen, horrenbestez diru kopuru handia aurreztuz.
Apolo ontzia deiseinatua izan zen Apolo programaren zati gisa. Kennedy presidentea 60ko hamarkada amaitu baino lehen gizakia Ilargira eramateko eta salbu itzultzeko helburua finkatu zuen Mercury espazio programaren lehenengo hegaldi arrakastatsuaren ostean.
Espazio ontzia xedea lortzeko batera lan egingo zuten zenbait unitatek edo etapaz osatuta zegoen. Ontziaren osagai garrantzitsuenak hauek ziren: estualdietarako ihesaldi sistema (LES), mandu modulua (CM), zerbitzu modulua (SM), Ilargiratze-modulua (LM) eta Ilargiratze-moduluaren egokigailua (SLA). Etapa hauek batera iraun zuten jaurtiketa garraioaren gainean. Jaurtiketa-ibilgailu hauek erabili ziren: Little Joe II, Saturn I, Saturn IB y Saturn V.
Kohete batek ontzia Ilargira jaurtiko zuen, eta behin espazioan, Lurraren grabitatea atzean uzteko bezainbeste abiadura lortuko zuen eta Ilargiaren inguruan orbitatuko zuen. Ontziaren ilargiratze-moduluak Ilargian lurreratuko zuen, bitartean zerbitzu-modulua orbitan egongo zen. Behin Ilargian ibilaldia bukatuta, ilargiratze-modulua ignizioa egin ostean zerbitzu-modulura igoko ziren eta bertan giltzadura-sistemak bi moduluak lotuko zituen. Horrela, astronautak zerbitzu-modulura itzuliko ziren eta ilargiratze-modulua Ilargiaren lurrazalera botako zen bere zeregina bete ostean. Geroago, Lurraren atmosfera zeharkatu baino lehen, zerbitzu-moduluaz desegin eta mandu-moduluaren barruan astronautek gure planetan lurreratuko zuten ozeanoan.
Larrialdietako ihesaldi sistema
Sistema honen xedea aginte-modulua, tripulazioa zeukan ontzia, jaurtitze ibilgailutik ahalik eta urrunago mantentzea zen misioa abortatu behar bazen. Estualdia sute bate eragin zezakeen edota kohetearen eztanda. Ihesaldi sistema honek automatikoki (edota eskuz eraginda) funtzionatuko zuen erregai solidoaren kohetea tiratzeko eta egonkortze-sistema zabaltzeo aginte-modulua kohetetik eta bere zorigaitzako ibilbidetik ahalik eta gehien aldendu zedin. Gero, ihesaldi-sistema zokoratuko zen eta aginte-moduluak lurreratuko zuen bere jausgailu-sistemari esker. Jaurtiketaren plataforman estualdiren bat gertatuko balitz, ihesaldi-sistema aginte-modulua altuera nahiko batera jasoko zuen jausgailuak arazorik gabe zabal zitezen lurrazala ikutu baino lehen.
Hala ere, gerora zenbait izkutatutako dokumentuk baieztatzen zuten eztanda bat gertatzekotan, ihesaldi-sistemak bi segundu behar zituela bere sistema aktibatzeko, aldiz, eztandak arinago erreko zukeen kohete osoa eta ez legoke astronautak salbatzerik.
Aginte-modulua
Aginte- edo komando-modulua Apolo ontziaren kontrolgunea eta tripulazioaren ostatua zen. Modulu honek presurizatutako kabina nagusia, astronauten eserleua, ekipamendu instrumentala eta kontrolekoa, sistema optikoak eta norabidekoak, komunikazio sistemak, ingurumenaren kontrol sistema, bateriak, beroa jasaten zuen ezkutu termikoa, eskuin aldeko eskotila, ilargiratze-moduluarekin komunikatzeko gaineko esotila, bost leihatila eta jausgailu sistema.
Zerbitzu-modulua
zerbitzu-modulua Apolo ontzian presurizaturik ez zegoen modulu bakarra zen. Modulu honek erregaia, bateriak, garaitze handiko antenak, erradiadore, ura, oxigenoa, hidrogenoa, erreakzio kontrolaren sistema eta ilargiaren orbitan sartzeko eta orbita bera atzean uzteko propulsio sistema eramaten zituen. Apolo 15, Apolo 16 eta Apolo 17 misioetan Lurraren satelitea ikertzeko zenbait tresna zientifiko zeramatzan barnean. Propultsatzaileak eta motore nagusiak zerbitzu-moduluaren zati handiena okupatzen zuten. Hauek, ilargiaren orbitara sartzeko eta irtetzeko aukera ematen zuten. Era berean, norabidean zehazpenen bat egiteko parada eskeintzen zuen. Zerbitzu- moduluak aginte-moduluarekin bat egiten jarraitzen zuen misio osoan zehar. Horregatik, Aginte- eta zerbitzu-modulua zeritzon zati honi. Hala ere, Lurraren atmosfera zeharkatu baino arinago askatu egiten zen, bere betebeharra agortuta zegoelako fase horretan eta gainera ezkutu termikorik ez zuelako.
Apoloren esperimentuak
Laser Ranging Retro-Reflector. LR-3 bezala ere izendatua, Apoloren 3 misiotan (Apolo 11, 14 eta 15) instalaturiko esperimentua da; Luretik argi sorta bat erreflexatzeko helburuarekin egina dago, Ilargia momentu konkretu batean non aurkitzen den prezizio handiz jakiteko. Esperimentu hau, orain dela 35 urte baino gehiago jarri zen martxan, eta oraindik funtzionatzen jarraitzen du. Apolo 15eko LR-3a, aurreko beste bi Apoloena baino hiru aldiz handiagoa da, beraz, Apolo 15aren LR-3a izan zen, lehenengo 25 urteetan eginiko neurketen protagonista nagusia. Ordutik honako teknologien hobekuntzak, lehenengo LR-3en erabilera handitzeak eragin du, munduko begiraleku askotatik, adibidez, McDonald Observatory (AEB), eta Côte d'Azur begiralekua (Frantzia).
Hurrengo hauek, esperimentu honen emaitzetako batzuk izan ziren: - Ilargiaren orbita Lurratik aldentzen dabil, 3'8 zentimetroko distantzia urtean, Lurreko mareen ondorioz. - Ilargiak, ziurrenik, nukleo likidoa dauka. - Orain arte LR-3en bidez neurtutako Ilargiaren orbita, Albert Einsteinek bere erlatibitatearen teorian aurresandako limiteen barnean dago.
Lunojod programa sobietarraren rovers automatiko biek ere, Ilargira ispilu antzeko batzuk eraman zituzten. Izan ere, laserren seinaleak jaso egin ziren, Lunojod 1agatik errebotatuak, baina 1971tik aurrera, Lunojod1arekin kontaktua galdu egin zen. 2010eko apirilean, San Diegon kokaturiko Kaliforniako Unibertsitateko begiraleku batek Lunar Reconnaissance Orbiterraren irudiak erabili zituzten, berriz ere aurkitzeko. Urte horretako apirilaren 22an eta hurrengo egunetan, rover-arenganako distantzia neurtu egin zen, metro bateko distantziara helduz. Beraien harridura sortuz, Lunojod 1 eko LR-3 erreflektoreak Ilargian kokaturiko edozein erreflektorek baino argi gehiago erreflexatzen ari dia.
AS-201
1966ko otsailaren 26an, tripulatu gabeko lehenengo hegaldi froga bideratu zen, Apolo misioen zerbitzu- eta aginte-moduluak sortzeko bideratua. Hegaldi azpiorbital honek arrakasta lortu zuen bi moduluen propultsio eta errakzio sistemen bermea frogatu baitzuen. Horrez gain, aginte-moduluak atxikita zeraman babes termikoa orbita lurtarraren berresartzea jasateko gai zen.
AS-203
Jatorriz (AS-203 deitua, Apolo programaren bigarren hegaldia izan zen. 1966ko uztailaren 5ean, tripulazio barik jaurti zen Saturn IB bektore baten bidez. Helgadi azpiorbitala izan zen eta bere helburua grabitate gabe hidrogeno gordetegi erraldoien jarrera ikertzea zen helburua. Froga hauei esker, kohetea prest egongo zen Apolo programan zehar astronautak bultzatzeko Lurraren orbitatik Ilargira.
Apolo 1
Jatorriz Apolo/Saturn-204 (AS-204) deitua, ontzi hau Apolo programaren tripulaturiko lehenengo misioa izango zen eta 1967ko otsailaren 21ean espaziora jaurtiketa aurreikusi zen. Hala ere, 1967ko urtarrilaren 27an, hegaldiaren aurreko froga batean sute batek tripulazioko hiru astronautak hil zituen. Apolo 1 ontziaren tripulazioak buruan Virgil Grissom komandantea eramango zuen eta baita Edward White eta Roger Chaffee pilotuak ere. Haien ohorean, NASAk Apolo 1 izena eman zion misioari. Hegaldiaren aurreko frogak oxigeno puruaz osaturiko atmosfera presurizatua sortzeko bideratuta zeuden. Baina zirkuitulabur batek txarto isolatutako kable batean, azkar hedatu zen sutea eragin zuen. Sute honek, eztanda baten legez, misioko hiiru astronautak hil zituen itota 17 segundutan. Izan ere, ihesaldirako sistema baten gabeziak hondamena areagotu zuen. Osteko ikerketek segurtasun akats larriak aurkitu zituzten, kapsula desmuntatzean hondatutako erremintak aurkitu ziren besteak beste. Zoritxar honen ostean, NASAk aginte-modulua erabat berdiseinatu behar izan zuen bere erabilpena berma zedin tripulatutako misioetan. Xede honetarako, NASAk Snoopy saria martxan jarri zuen, bere langile eta ingenierien artean segurtasun sistemarik onena saritzeko.
Apolo 4
Apolo programak tripulaziorik gabe egindako laugarren espazio bidaia da. 1967ko azaroaren 9an irten zen, Saturn V jaurtitzailea erabilita. Espazio ontzia Lurretik 18.340km-tara jartzeko asmoa zuen. Horretarako, mando moduluaren motorra aktibatu zen, kapsulak, bueltatzeko unean, 40.000 km/h-ko abiadura hartu zedin (abiadura hura da atmosferan sartzeko eta sistema termikoak frogatzeko izan behar duena). Misioa arrakasta teknikoa izan zen.
Apolo 4 misioa lehen bidai tripulatua izango zela pentsatu zen eta bere jaurtiketa 1967ko otsailaren 21ean finkatuta zegoen. 1967ko urtarrilaren 27an, Saturn IB baten egindako proba tripulatuak egiten ari zirenean, sua piztu zen kapsulan eta bertan zeuden hiru tripulanteak, hots, Virgil Grissom, Edward White eta Roger Chaffee hil egin ziren.
Apolo 6
SA-502a, hau da, Apolo 6 misioa, 1968ko apirilaren 4ean jartitako ontzia izan zen. Apolo programaren seigarren espazio ontzia izan zen, eta, horrez gain, Saturn V-aren bigarren espazio bidaia izan zen. Bidai hau tripulaziorik gabekoa izan zen, eta, sistema elektronikoa pizteko unean izandako zailtasunak direla eta, ezin izan zen Ilargitik buelta egin, baina ontziak espazioko egoerei aurre egiteko zuen gaitasuna frogatu egin zen. Hortaz, misioa arrakastatsua izan zen.
Apolo 7
Ameriketako Estatu Batuen Apolo programa zazpigarren hegaldia izan zen, ofizialki AS-205 deitua. 1968ko urriaren 11an jaurti zen Saturn I-B bektorearen bidez Walter Schirra (komandantea), Donn Eisele eta Walter Cunningham barnean zeraman ontzia. Ontzi bera aparkatzeko orbitan (230-285km-ko altueran) jarri zen eta Lurraren inguruan osatutako 163 orbitetan frogatu zen aginte- eta zerbitzu-moduluen funtzionamendua baita komunikazio-sistemak ere.
Era berean, Saturn kohetearen hirugarren fasearekin espazio ahokatzea probatu zen, 15 metroko distantziara hurbildu zelarik, era honetan ilargiratze-moduluarekin lotura simulatuz. Hegaldian zehar motore nagusia zortzi alditan piztu zen ibilbidean zuzenketak egiteko. Halaber, estreinakoz igorri zen maniobra bilakatu zen honako hau, Lurran milioika pertsona ikusi zutelarik.
10 egunen buruan, 1968ko urriaren 22an, iragarritako lekutik 13 km-ra itsasoratu zen ontzia. USS Essex itsasontziak jaso zituen. Hegaldiak 260 ordu, 8 minutu eta 58 segundo iraun zuen.
Bitxikeriak: Antza denez, hegaldian zehar astronautek hotzeria garatu zuten eta mukiak zeriotela egon ziren etengabe. Horrez gain, kosmonauten umore-zentzu kaskarrak Lurreko kontrol teknikoekin eztabaidan eta borrokan egotea eragin zuen. Harrezkero, esan ohi da NASAk balizko hurrengo misioetatik banatu zituela.
Apolo 8
Misio hau Lurraren grabitazio-eremutik ihes egiteko abiadura adina lortu zuen tripulaturiko lehenengo hegaldia izan zen. Horrez gain, beste gorpu zerutar bateko grabitazio-eremuan sartu zen eta horretatik ihes egin zuen eta Lurrara beste gorpu zerutar bateko grabitazio-eremutik bizirik iritsi zen lehenengo hegaldi tripulatua bilakatu zen Apolo 8. Frank Borman komandantea, Jim Lovell aginte-moduluaren pilotuak eta Bill Anders ilargiratze-moduluaren gidaria osatzen zuten misioa. Haiek izan ziren Ilargiaren alde ezezaguna euren begiekin ikusi zuten lehenengo gizakiak. Saturn V koheteak jaurtitzen zuen lehenengo hegaldi tripulatua izan zen eta Apolo programaren tripulaturiko bigarren misioa.
Berez froga lurtar orbita baxuan ilargiratze-modulua frogatzean zetzan baina misioaren helburua aldatu egin zen anbizio handiko beste baten ordez: 1968ko abuztuan Ilargiaren inguruan orbitatzea. Aldaketa hau egokitutako ilargiratze-moduluaren jasotzea atzeratu zenean burutu zen. Misioaren eskema berriak eta langileen prozedimendu eta eskaera berriak ezohikoa zen entrenamendurako eta prestakuntzarako epe laburra ahalbideratu zuen. Honek talentu, denbora eta disziplina gehiago eskatzen zuen tripulazioarengandik.
1968ko abenduaren 21ean jazotako jaurtiketaren ostean, tripulazioak hiru egun behar izan zituen Ilargira iristeko. Hogei ordutan zehar satelitea hamar alditan orbitatu zuten ,eta bitartean, tripulazioak Gabon-gauean telebista emanaldia egin zuen Genesisaren lehenengo hamar bertsoak irakurriz. Tripulazioak irakurmenaren denbora antolatu zuen Lurra espazioaren handitasunean flotatzen ageri zen bistarekin bat egiteko. Momentu hartan, inoiz igorritako programarik ikusiena bilakatu zen. Apolo 8 misioaren arrakastak bidea lautu zuen Apolo 11 misioak John F. Kennedyk markatutako helburua bete zezan.
Apolo 9
Progamaren bederatzigarren hegaldia izan zen, 1969ko martxoaren 3an jaurtia. Ilargiratze-moduluaren egiaztapena burutzeko arduraduna izan zen. Apolo programaren tripulaturiko hirugarren misioa bilakatu zen. Taldea James McDivittek komandantea, David Scottek eta Russell Schweickartek osatzen zuten, zeinek astronautak Ilargiaren lurrazalean pausatu behar zituen bidaia-lekua erabili zuten.
Schweickartek espaziora irten zuen 37 minutuko egonaldia betez. Bertan Ilargirako jaitsieran erabili behar izango zen espazio jantzia probatu zuen, garaiko 100.000 dolar balio zuena.
150ºc-130 °C arteko tenperaturak jasateko gai ziren ekipamendu autonomo hauek 100.000 km/h abiaduran jaisten zuten mikrometeoritoen talka jasan behar zuten. Halaber, komunikazioak eta hiru ordurako bizi-sostengua (oxigenoa) bermatu behar zituen. Bestalde, Spider ilargiratze-moduluarekin muntaia perfektua lortu zen, Gumdrop aginte-moduluatik urruntzen zelarik 160km-ko distantziara.
Azkenik, 1969ko martxoaren 13an itsasoratu zuen Lurraren inguruan 151 orbita osatu ostean eta 241 orduko hegaldia betez.
Savigny-en-Septaine
Savigny-en-Septaine Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Gerberoy
Gerberoy Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gerberoy udalerrian erroldatutako biztanleak 93 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: