cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erdiko hatza atera
Erdiko hatza ateratzea, mendebaldeko kulturetan, etsaitasun ikur nabarmena da. Hitzik gabeko komunikazioari dagokion irain-keinu bat da. Erdiko hatza zurrun jarriz eta gainerakoak bilduz, ukabila altxatzean egin ohi da. Erdiko hatza zakilaren irudikatzen du, eta gainerako hatzak barrabilak adierazten dute. "Izorra hadi" adierazten du.
Jose Antonio Pikasarri
Biografia
Gurasoak Xabier Ventura Pikasarri eta Maria Josefa Olozaga izan ziren. 1783an, 14 urte zituelarik, Buenos Airesera heldu zen. Hurrengo urtean bere osaba Juan Bautista Goiburuk, apaiza bera, apaiztegira eraman zuen bertan ikasketak egiteko; Goiburu ere bere musika irakaslea izan zen. 1796an apaiz ordenak hartu zituen. 1793tik Buenos Airesko katedralaren kapera-maisua izan zen. Argentinaren Independentziaren aurka jarri zen eta ondorioz, 1818an, Juan Pedro Esnaola piano-jotzailea zen ilobarekin, Argentinatik alde egin behar izan zuen, Madrilera joanez. Lau urte erbestean eman ondoren, 1822an, biak itzuli ziren. Urte berean Pikasarrik Sociedad Filarmónica elkartea sortu zuen; elkarte horrekin Argentinako musikagile ospetsuen lanak jo zituen. 1823an katedraleko lana berreskuratu zuen.
Brunópolis
Brunópolis Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
La Chapelle-Saint-Ouen
La Chapelle-Saint-Ouen Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Chapelle-Saint-Ouen udalerrian erroldatutako biztanleak 89 ziren. Familiak 30 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 9 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 17 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
New Mill (Kornualles)
New Mill, Ingalaterrako Kornualles konderriko etxalde bat da.
La Chapelle-Saint-Ouen
Etxebizitza
2007an 44 etxebizitza zeuden, 32 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 44etxeak ziren. 32 etxebizitza nagusietatik 24 bere jabearen bizilekua ziren eta 8 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean La Chapelle-Saint-Ouen udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 550 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gymnotus diamantinensis
Gymnotus diamantinensis Gymnotus generoko animalia da. Arrainen barruko Gymnotidae familian sailkatzen da.
Pervigilium Veneris
Pervigilium Veneris II.- III. mendeetan kokatu den latinezko olerki entzutetsu bat da. Ustezko egile moduan, Floro eta Tiberiano aipatu dira. Olerkigintza klasikoaren aldean, berrikuntza nabaria dakar olerki honek, errtimo silabikoa jarri ordez, azentua hartzen baitu erritmoaren oinarri gisa. Gaia ere ez da ohikoa olerkari klasikoetan: bertan hiru egunetako jaialdi bat kontatzen da Venus jainkosaren omenez, naturaren sorrera zor zaiola.
Soccsksargen
Soccsksargen (lehen Cotabato edo Kota Bato deitua) Filipinetako eskualdea da, Mindanao uhartean dagoena. Bere izena eskualde osatzen duten lau probintzietatik datorkio:
Josu Jimenez Maia
Narratiban, hainbat ipuin ditu sarituak eta argitaratuak, besteak beste, Tene Mujika lehiaketa, Orixe saria, Iparragirre saria, Atarrabiako Petri saria eta beste hainbat. Haur eta Gazte literaturan, Johanes, Bargotako Aztia liburua, (Txalaparta) eta Hiru Miru album ilustratua (Denonartean). Olerkigintzan, bi haiku-bilduma, Gerezi garaiko haikuak liburua (Maiatz) eta Orbel Azpiko Haikuak (Denonartean), baita olerki solteak ere Muxugorri antologian, Luces y sombras eta El Coloquio de los perros-en. Artikuluak ere bai, ehun ta berrogeita hamar baino gehiago ditu argitaratuak han-hemenka. Noriko Matsui-ren "How to perform kamishibai" eta "Ryookanen 101 haikuak" liburuak itzuli ditu. Nafar Ateneoko kidea izanik, Margarita Nafarroako erreginak XVI. mendean idatzitako Heptamerona liburua euskaratzeko prozesuko eragile nagusietako bat izan da.
Mats Wilander
Mats Wilander (Växjö, Suedia, 1964ko abuztuaren 22a) tenislari profesional ohia da.
Anthus pallidiventris
Anthus pallidiventris Anthus generoko animalia da. Hegaztien barruko Motacillidae familian sailkatua dago.
Mats Wilander
Bizitza
Hamar urterekin hasi zen tenisean jokatzen, eta 1980an nazioarteko lehiaketetan parte hartzen. Lehen urtean, munduko tenis sailkapeneko 283. lekuan geratu zen. Roland Garros eta Bangkokeko gazteentzako lehiaketak irabazi ondoren, 69. posturaino igo zen. Hiru aldiz irabazi zuen Godo Kondearen Sariketa (1982, 1983, 1984), Davis Kopa 1983an, eta Volvo Sariketa Handia 1984an. 1989an, bere bizitzako urterik okerrena izan zuen, eta munduko bigarren jokalari onena izatetik hamaseigarren izatera igaro zen. Tenisa erabat utzi gabe ere, 1991n, Suitzako Are herrian, aspaldiko ametsa beteaz, bere lehen rock kontzertua eskaini zuen kantari gisa. 1991tik 1996ra, tarteka-marteka agertu zen tenis-zelaietan. 1996an, kokaina hartzea leporatu zioten doping-kontrol batean, Frantziako Irekian.
Troodontidae
Troodontidae hegaztien itxurako dinosauro theropodoen familia bat izan zen.
Filogenia
Hoan hemen 2012an Turner, Makovicky and Norellek proposaturiko kladograma:
Kyjov (Stará Ľubovňako barrutia)
Kyjov  Eslovakiako udalerri bat da, Stará Ľubovňako barrutian kokatuta. 15,65 km²ko azalera du eta 768 biztanle 2017ko datuen arabera.
Hamed Koné
Hamed Koné (1987ko azaroaren 2a - ) Boli Kostako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gainare Tottori.
Kyjov (Stará Ľubovňako barrutia)
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1390. urtekoa da.
Brachylophus vitiensis
Brachylophus vitiensis Brachylophus generoko animalia da. Narrastien barruko Iguanidae familian sailkatuta dago.
Larrialdi Handia
Larrialdi Handia (θλιψις μεγαλη), kristau eskatologiaren arloan, Jesusek bere jarraitzaileei Oliamendin iragarritako denboraldia da, munduaren amaieraren zantzua. Jesu Kristoren iragarpena Mateoren Ebanjelioan ageri da:
Bad Education (2019ko filma)
Bad Education 2019ko Cory Finley estatubatuar zinema zuzendariaren komedia dramatikoa da.
Sinopsia
AEBetako hezkuntza publikoaren sisteman izan zen iruzurrik handiena kontatzen du istorioak. Benetako gertaeretan oinarritutako film bat da
Pomatoschistus bathi
Pomatoschistus bathi Pomatoschistus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Gymnotus esmeraldas
Gymnotus esmeraldas Gymnotus generoko animalia da. Arrainen barruko Gymnotidae familian sailkatzen da.
Santi Idigoras
Jokalari garai gehienean zeraman bibote handi eta txima luze ilehori deigarriak zirela eta, Oñatiko Bikingoa ezizena jaso zuen, euskal futbolari baten itxura baino bikingo baten edo garaiko alemaniar futbolari baten antza fisiko gehiago baitzuen.
Lehen taldera, 1974/1975 denboraldian igo zen, Errealak, lehenengo aldiz, kontinente mailako futbol txapelketa batean parte hartu zuen lehenengoan. Historiako Errealik onenaren partaide izan zen. Aurrelari bezala jokatzen zuen, eskuinetik. 1980/1981 denboraldian, Errealak, bere lehenengo liga lortu zuen, aurreko denboraldiko azken orduko desastrearen ondoren. Hauxe izan zen, Idigorasek Errealean jokatu zuen azkeneko denboraldia. Guztira, 255 partida jokatu zituen, Liga, Errege Kopa eta UEFA txapelketetako partidak kontutan hartuz. Eta 47 gol sartu zituen.
La Selle-en-Coglès
La Selle-en-Coglès Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Santi Idigoras
28 urterekin, Errealetik irten, eta Mexiko aldera joan zen futbolean jokatzera. Puebla taldean jokatu zuen Mexikon egon zenean. Denboraldi bakarra eman zuen Puebla taldean, eta, 1982. urtean, Valencia CF taldeak fitxatu zuen. 1982-83 denboraldiaren hasiera, oso itxaropentsua izan zen futbolari oñatiarrarentzat, baina, denboraldia aurrera zihoan ahala, geroz eta gutxiago parte hartzen zuen partidetan, Valentziaren ibilera kaxkarraren ondorioz. 16 partida baino ez zituen jokatu denboraldi osoan, eta 4 gol sartu. Valentzian, Hiltzailea ezizenez ezagutzen zen Mario Alberto Kempes futbolaria ezagutu zuen. Eta, taldearen aurrealdean, argentinarraren bikotea izateko fitxatu zuen Valentziak. Hurrengo denboraldian, 1983-1984an, Gasteizko Alaves taldera lagata joatea onartu zuen. Garai hartan, Alaves Bigarren B mailara jaitsia zen. Bi denboraldi eman zituen talde gasteiztarrean. 1985ean utzi zuen futbol profesionala, 32 urte betetzear zela.
La Selle-en-Coglès
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 559 ziren. Familiak 214 ziren, horien artean 58 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 35 bakarrik bizi ziren emakumeak), 82 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 70 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Santi Idigoras
Espainiako selekzioan
Partida bakarra jokatu zuen oñatiarrak Espainiako futbol selekzio nazionalarekin. 1977an izan zen, Dublinen, adiskidantzazko Irlanda-Espainia partida.
Bitxikeria
Donostiako gimnasialeku ezagunenetako baten jabe da, futbol profesionala utzi zuenetik.
La Selle-en-Coglès
Etxebizitza
2007an 253 etxebizitza zeuden, 223 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 241 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 223 etxebizitza nagusietatik 158 bere jabearen bizilekua ziren eta 64 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 107 etxek bost zituzten. 174 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 92 etxetan auto bat zegoen eta 113 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 338 ziren, horien artean 264 aktiboak ziren eta 74 inaktiboak ziren. 264 pertsona aktiboetatik 248 lanean zeuden (131 gizon eta 117 emakume) eta 16 langabezian zeuden (10 gizon eta 6 emakume). 74 pertsona inaktiboetatik 35 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Selle-en-Coglès udalerrian 219 unitate fiskal zeuden, 560 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 15.111€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 finantziazio enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean La Selle-en-Coglès udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 882 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Governador Celso Ramos
Governador Celso Ramos Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Geiswasser
Geiswasser Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Geiswasser udalerrian erroldatutako biztanleak 326 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 23 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 62 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 128 etxebizitza zeuden, 121 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 6 hutsik zeuden. 121 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 121 etxebizitza nagusietatik 101 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 110 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 79 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 239 ziren, horien artean 193 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 193 pertsona aktiboetatik 183 lanean zeuden (102 gizon eta 81 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Geiswasser udalerrian 118 unitate fiskal zeuden, 329 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.039 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Debabarrena-Gipuzkoa
Egoera ekonomiko txarrean zegoenez, apenas ez zuen etxetik kanpoko lasterketetan parte hartu. Hala ere, 2010eko Emakumezkoen Italiako Giroan parte hartu zuen. 2012. urtearen amaieran, Gipuzkoako korrikalariek alde egin ondoren, Gipuzkoako Foru Aldundiak taldea babesteari eta diruz laguntzeari utzi zion. Honek taldearen desagerpena ekarri zuen.
Brachymeles gracilis
Brachymeles gracilis Brachymeles generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Noriaki Sanenobu
Noriaki Sanenobu (実信 憲明, 1980ko maiatzaren 7a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gainare Tottori.
Beauvilliers (Loir eta Cher)
Beauvilliers Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Beauvilliers udalerrian erroldatutako biztanleak 56 ziren. Familiak 19 ziren, horien artean 11 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 36 ziren, horien artean 27 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 27 pertsona aktiboetatik 23 lanean zeuden (12 gizon eta 11 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 9 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2000. urtean Beauvilliers udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
K.a. 151
K.a. II. mendearen taula (K.a. III. mende | K.a. II. mende | K.a. I. mende)
K.a. 170ko hamarkada | K.a. 160ko hamarkada | K.a. 150ko hamarkada | K.a. 140ko hamarkada | K.a. 130ko hamarkada
K.a. 156 | K.a. 155 | K.a. 154 | K.a. 153 | K.a. 152 | K.a. 151 | K.a. 150 | K.a. 149 | K.a. 148 | K.a. 147 | K.a. 146
Charles Le Brun
Charles Le Brun (Paris, 1619ko otsailaren 24a - ibidem, 1690eko otsailaren 22a) frantses margolaria eta dekoratzailea izan zen. Poussinen jarraitzailea izan zen, eta klasizista hura bezala, baina Le Brunek apaingarri gehiago erabili zuen bere lanetan. 1642an, Erromara joan zen eta han ezagutu zituen Italiako Errenazimentuko eta Barrokoko maisuen obrak. 1648an, Frantziako Académie de peinture et de sculpture delakoaren sorreran parte hartu zuen. 1650-1660 urteetan egin zituen bere koadro ospetsuenak: Afaria Simonen etxean; Séguier kantzilerra, eta 1662an Frantziako lehen margolari eta geroago Frantziako artegintzaren arduradun nagusi izendatu zuen Colbert ministroak. Aipagarri dira, koadroez gainera, Le Brunen tapiz-sailak (Les Saisons, Urtaroak; Alexandroren guduak, Luis XIV.aren historiak) eta Louvreko Museoan (Apoloren galeria) eta Versaillesko jauregian (Ispiluen galeria, Herkulesen egongela, eta Bakearen eta Gerraren egongelak) egin zituen dekorazio-lanak.
Lacková
Lacková Eslovakiako udalerri bat da, Stará Ľubovňako barrutian kokatuta. 6,21 km²ko azalera du eta 161 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1408. urtekoa da.
Peyruis
Peyruis Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Peyruis udalerrian erroldatutako biztanleak 2.468 ziren. Familiak 1.003 ziren, horien artean 304 pertsona bakarrekoak ziren (121 bakarrik bizi ziren gizonak eta 183 bakarrik bizi ziren emakumeak), 304 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 318 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 77 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.236 etxebizitza zeuden, 1.034 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 94 bigarren erresidentzia ziren eta 108 hutsik zeuden. 857 etxeak ziren eta 367 apartamentuak ziren. 1.034 etxebizitza nagusietatik 632 bere jabearen bizilekua ziren, 348 alokairuan okupaturik zeuden eta 54 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 85 etxek bi zituzten, 240 etxek hiru zituzten, 362 etxek lau zituzten eta 343 etxek bost zituzten. 743 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 460 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 435 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.521 ziren, horien artean 1.080 aktiboak ziren eta 441 inaktiboak ziren. 1.080 pertsona aktiboetatik 938 lanean zeuden (546 gizon eta 392 emakume) eta 142 langabezian zeuden (50 gizon eta 92 emakume). 441 pertsona inaktiboetatik 135 erretiraturik zeuden, 117 ikasten zeuden eta 189 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Peyruis udalerrian 1.036 unitate fiskal zeuden, 2.454,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.694 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 54 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 10 igeltseroak, 3 margolariak, 5 zurginak, 5 iturginak, 4 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 6 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
Pomatoschistus canestrinii
Pomatoschistus canestrinii Pomatoschistus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Peyruis
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 kongelatu-denda zen, 1 arraindegi zen eta 2 liburu dendak ziren.
2000. urtean Peyruis udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 279 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
New Mills (Kornualles)
New Mills, 'Melinnowydh', Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Mastaing
Mastaing Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Anthus hodgsoni
Anthus hodgsoni Anthus generoko animalia da. Hegaztien barruko Motacillidae familian sailkatua dago.
Mastaing
Biztanleria
2007an Mastaing udalerrian erroldatutako biztanleak 915 ziren. Familiak 359 ziren, horien artean 88 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 139 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Papagaios
Papagaios Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mastaing
Etxebizitza
2007an 383 etxebizitza zeuden, 363 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 379 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 363 etxebizitza nagusietatik 285 bere jabearen bizilekua ziren, 74 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 51 etxek hiru zituzten, 92 etxek lau zituzten eta 210 etxek bost zituzten. 240 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 140 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 173 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 624 ziren, horien artean 444 aktiboak ziren eta 180 inaktiboak ziren. 444 pertsona aktiboetatik 410 lanean zeuden (224 gizon eta 186 emakume) eta 34 langabezian zeuden (15 gizon eta 19 emakume). 180 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 72 ikasten zeuden eta 62 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mastaing udalerrian 369 unitate fiskal zeuden, 923 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.551 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Mastaing udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 720 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gymnotus henni
Gymnotus henni Gymnotus generoko animalia da. Arrainen barruko Gymnotidae familian sailkatzen da.
Dance Me to the End of Love
"Dance Me to the End of Love" (euskaraz: "Dantzatu nirekin maitasunaren amaiera arte") Leonard Cohen kanadariar poeta eta musikari ospetsuak idatzitako abestia da. Abeslariak Various positions diskoan agertu zen, 1984an. Maitasun abesti hau Holokaustoan inspiratuta dago.
Edukia
Maitasunezko abesti bezala egituratuta, "Dance Me to the End of Love" Holokaustoan inspiratutako abestia da. Abeslariak berak aitortu zuen arabera kanta honen oinarrian kontzentrazio-esparruetan egoten ziren presoen orkestak daude; orkesta horiek erraukseta labeetan naziek presoak hiltzen zituzten bitartean, musika klasikoa jotzen zuten. Hori da "Dance me to your beauty with a burning violin" ("eraman nazazu dantzatzen zure edertasunarengana biolin kartsukiz") bertsoaren esanahia.
Liburua
1996an, Welcome Books-ek Dance Me to the End of Love liburua argitaratu zuen, Art & Poetry bilduman, abestiaren testuarekin Henri Matisseren margolanekin batera.
Bertsioak
Lehen unetik abesti honek bertsio asko ezagutu ditu, besteak beste, artista hauena: Madeleine Peyroux, Thalia Zedek, Giannis Parios, Jorge Drexler, Patricia O'Callaghan, Klezmer Conservatory Band, Misstress Barbara, Mark Seymour, The Civil Wars...
Franz Conrad von Hötzendorf
Franz Xaver Joseph Graf Conrad von Hötzendorf (Franz Xaver Josef Graf Conrad von Hötzendorf, batzuetan anglizismoetan Hoetzendorf bezala ezagutua; 1852ko azaroaren 11 - 1925eko abuztuaren 25a) Lehen Mundu Gerran paper oso garrantzitsua izan zuen austriarra izan zen.
Theed
Theed, Star Wars film sagako fikziozko unibertsoan agertzen den hiri bat da.
Franz Conrad von Hötzendorf
Gerra eta geroko hainbat hamarkadetan estrategista handi bat bezala ezagutua izan zen, ofentsiba gehienetan porrotak jaso izanda ere. Gaur egungo historialariek agintari oso txarra bezala ezagutzen dute, bere porrotek ia Austro-Hungariako Inperioa suntsitzea lortu zutelako.
Theed
Theed, Naboo planetako hiriburua da. Bertan dago errege jauregia, baita plasma erauzgailuak eta errege hangarra ere. Hiri hau, kulturaren hiriburua zen planeta osoan eta sektorean, edertasun estetiko eta harmoniaren adibide zelarik. Sio Bibble zen bertako gobernaria, izaera eta ahots indartsuko agure bat, planetagatik bere bizia eman zuena. Bera zen Nabooko kontseilu planetarioko buruzagia, uneko Errege edo Erreginaren aurrean erantzuten zuena.
Franz Conrad von Hötzendorf
Bizitza
Conrad Penzingen, Vienako auzo batean, jaio zen, Austriako ofizialen familia batean. Franz Anton Conrad-ek (1738-1827), bere birraitonak, von Hötzendorf titulua jaso zuen 1815ean. Bere aita, Franz Xaver Conrad (1793-1878) Husarren koronel erretiratu bat izan zen Moraviaren hegoaldetik etorria eta Leipzigeko guduan borrokatu zuen, 1848an, Vienako Matxinada zapaldu zuenean.
Theed
Denbora gutxiz, Nute Gunrayk, Merkataritza federazioko erregeordeak, Theed inbaditu eta Padme Amidala erregina atxilotu zuen. Baina Jedi eta gunganen laguntzarekin, erreginak, erregeordea garaitzea eta Naboo planetako subirautza berreskuratzea lortu zuen.
Franz Conrad von Hötzendorf
Bizitza
Conrad Wilhelmine le Beau-rekin (1860-1905) ezkondu zen 1886an, eta lau seme izan zituzten. 1915ean Virginia von Reininghausekin ezkondu zen.
Theed
Theedetik, errege-erregina ospetsuek gobernatu zuten, horien artean Veruna erregea, Padme Amidala Erregina eta Jamillia erregina.
Franz Conrad von Hötzendorf
Karrera militarra
Conrad Hainburgeko kadeteen soldadu-taldean sartu zen eta Teresiako Akademia Militarrean ikasi zuen, Wiener Neustadten. Bertan Charles Darwinen eboluzioaren teoria asko interesatu zion. 1871n, 19 urte zituenean, lotinante titulua jaso zuen eta Jäger batailoi bat bere agindupean jarri zuten. Kriegsschule-n graduatu zen 1876an eta Austro-Hungariar Armadaren parte bihurtu zen.
Alonso de Orozco
San Alonso de Orozco Mena (Oropesa, 1500eko urriaren 17 – Madril, 1591ko irailaren 19), Espainiako Urrezko Mendearekin lotutako fraidea eta gai erlijiosoei buruzko idazlea.
Franz Conrad von Hötzendorf
Karrera militarra
1878-1879an, Berlineko Tratatua eta gero Bosnia-Herzegovina Kondominiora bidali zuten. 1882ko Dalmaziako altxamenduan kapitain titulua jaso zuen. 1886an Lembergeko 11. dibisioaren agintari nagusia izan zen eta 1888an Maior titulua jaso zuen. Baita ere urte horretan Vienako Kriegsschule-an eskolak ematen hasi zen. Irakaslea izaten prestatzeko Frantzia-Prusia Gerrako guduak gertatu ziren lekuak bisitatu zituen. Conrad irakasle ona bezala ezagutua zen eta bere ikasleek oso estimatua zuten. 1892 armadara berriro sartzea eskatu zuen eta Olmützeko 93. Infanteria Erregimentua agindu zuen. 1895tik aurrera "Kaiser" 1. Infanteria Erregimentua agindu zuen Krakovian eta 1899tik aurrera Triesteko 55. Infanteria Brigada, non Generalmajor (izar bat duen jenerala) titulua jaso zuen ; azkenik, 1903an 8. Infanteria Dibisioaren agintaria izan zen Innsbrucken.
Alonso de Orozco
Biografia
Nobel familiako jatorrizkoa, Talavera de la Reinan eta Salamancako Unibertsitatean ikasi zuen. 1520an Santo Tomas Villanuevakoak San Agustinen Ordenan sartzeko esan zion eta horrela egin zuen 1523an. 1527an apaiza egin zen. Haurra zenean Toledoko katedralean airtu zen eta han musika ikasi zuen. 1530 eta 1537 artean Medina del Campon egon zen. 1538an, prior de Soriako priore izendatu zuten eta 1540an, Medinan. 1541an, Espainiako probintziaren definitzailea izendatu zuten. 1542tik 1544ra Sevillakoa eta 1544tik 1548ra Granadako priorea izan zen. 1545tik, Andaluziako bisitaria izan zen. 1542an amets baten edukia azaldu zuen; bertan Andra Mariak idazteko agindua eman zion eta, dirudienez, hori da bere lanen jatorria.
Antso I.a Mallorcakoa
Antso I.a Mallorcakoa (Perpinyà, c. 1274 - Formiguera, ) Mallorcako erregea izan zen 1311-1324 urteetan. 1309. urtean Napoliko Karlos II.aren alaba Maria Siziliakoarekin ezkondu zen eta 1311. urtean hautatu zuten errege. Antso I.aren agintaldia Mallorcako erresumarentzako oparoa eta baketsua izan zen. Harreman onak izan zituen Aragoiko Jaime II.a erregearekin; Arango harana itzuli zion eta Sardinia konkistatzen lagundu zion (1324).
Alonso de Orozco
Biografia
1549 Espainia Berrira joateko ontziratu zen baina, Kanariar uhartetan gaixorik, itzuli behar izan zuen. 1554an Valladolideko komentuaren priorea zenean, [Karlos V.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa|Karlos V.a]]k errege preidkatzailea izendatu zuen eta, ondorioz, 1561an Madrilera joan zen, San Felipe komentura, Gortean instalatzeko. Komentu asko sortu zituen, tartean San Agustin Ordenaren mojen Santa Isabel komentua, 1589an. Santuaren ospea zuen eta 1591, hil zenean, haren beatifikazioaren alde Lope de Vegak eta Francisco de Quevedok haien testigantzak eman zituzten. 1882ko urtarrilaren 15ean, Leon XIII.ak dohatsu aitortu zuen. 2002ko maiatzaren 19an, Joan Paulo II.ak santu izendatu zuen.
Obra
Alonso de Orozcok latinez eta gaztelaniaz idatzi zuen. Bere lanak garrantzi handia izan zuen eta bizirik zegoenean ere haren lan nagusien bilduma plazaratu zen: Recopilación de todas las obras (1554). Haren Lan Guztien bildumak ere XIX. eta XX. mendean argitaratu ziren: XIX. mendean Obras (1895-1896); XXI. mendean, Obras completas, (Biblioteca de Autores Cristianos).Bere lan batek, Consideraciones acerca de los nombre de Cristo, Luis de Leónen De los nombres de Cristo liburuan eragin zuzena izan zuen.
Bittor Aiape
Bittor Aiape (Iruñea, Nafarroa, 1980ko uztailaren 17a) Euskal kantari eta dantzaria da. Oso gazte zela ekin zion gitarra jotzeari eta dantza klasikoari, 6 urterekin hain zuzen ere.
1992ko Nafarroa Oinezen jo zuen lehen aldiz, Vianan eta oso harrera ona izan zuen. Urte horretako, Bernardo Atxagak eta Jabier Muguruzak Nafarroa Oinezerako sortutako Arraroa, noski abestia ere kantatu zuen orduan. Kantu hau, bere lehen diskoan argitaratu zuen (Bittor Aiape) 1994ean. Lehen diska honekin, zuzenekoak ematen hasi zen, erritmo kaxa batekin. Txirri, Mirri eta Txiribiton pailazoen Euskal Telebistako saioan ere irten zen kantari.
1995ean bere bigarren diska plazaratu zuen (Gaztea naiz, eta zer!!), Kaki Arkarazoren laguntzaz. 1997ean berriz, estudioko hirugarren lana argitaratu zuen. Disko hau ordea, taldean landutakoa izan zen. Urte honetako udazkenean, Londresera joan zen bizitzera, bere musika eta dantza ikasketekin jarraitzeko. 1999an itzuli zen Euskal Herrira eta diska berriaren prestaketari ekin zion. Honez gain, Nafarroako Dantza Eskolan izen eman zuen ikasketekin jarraitzeko.
2000. urtean bere estudioko azken diska atera zuen (Beste Aldean). Lan hau kaleratu ostean, musika alde batera utzi zuen eta dantzari ekin zion.
Biografia
Bittor Aiape kantari eta gitarrista nafarra ezohiko kasua izan zen euskarazko rockean. Hamahiru urte zituela grabatu zuen lehen diskoa, eta oihartzun handia lortu zuen 1992ko Nafarroa Oinez-eko "Arraroa, noski" kantuarekin. Beste hiru disko kaleratu zituen hurrengo urteetan, harik eta musika utzi zuen arte bere beste zaletasun nagusiari, hau da, dantzari heltzeko.
Musika tradiziorik gabeko familia batean jaio zen Bittor Aiape (Iruñea, 1980). Hala ere, sei urte zituela musika eta dantza klasikoko ikasketak hasi zituen, eta geroago gitarrari eskaini zion arreta berezia. Carloz Itoiz (Mikel Laboa, Benito Lertxundi...) izan zuen gitarra irakasle lehen urte haietan. Jendaurrean musikari gisa agertu arren, dantza ez zuen sekula baztertu hala ere.
Hurrengo urtean, euskararen aldeko beste jai batzuetan parte hartu zuen Aiapek (Egunkaria Eguna, Kilometroak, Herri Urrats, Nafarroa Oinez...), eta Txirri, Mirri eta Txiribiton pailazoen ETBko saioan atera zen kantari. Han ezagutu zuen Fernando Unsain IZ diskoetxeko arduraduna, eta hark disko bat grabatzeko atea ireki zion. Jama Larreburu eta Jean-Lou Corrihons Minxoriak-eko kide ohien laguntzaz grabatu zuen Bittor Aiape (IZ, 1994). Bitarteko gutxirekin egindako diskoa izan zen, aurrez programaturiko bateria eta teklatuak erabili baitziren. Nafarroa Oinez-eko kantua eta Gabriel Arestiren "Nire aitaren etxea" izan ezik, Aiapek sortu zituen musika eta hitz guztiak, hamahiru urteko gazte batengan ohikoak diren gaiak (herriko festak, eskolako lanak, lehen maitasuna...) eta hain ohikoak ez direnak (drogak, kartzela...) ukituz. Kontzertuetan erritmo kutxa baten laguntzaz bakarka aritzen zen, baina entzutera joaten zitzaizkion gaztetxoak dantzan jartzen zituen.
Lehen diskoaren harrera onaren ondorioz, Gaztea naiz eta zer!! (IZ, 1995) estudioko musikariz osaturiko talde batekin grabatu zuen. Berriz ere berak sortu zituen doinu eta hitz guztiak, Joseba Sarrionandiaren bat izan ezik. Euskara, euskal presoak, maitasuna, errepresioa eta intsumisioa izan zituen hizpide Kaki Arkarazo soinu teknikariarekin grabatutako kantu sorta honetan.
Urteak pasa ahala, lehen emanaldietako ume hura nerabe bihurtu zen, eta aldaketa horren lekuko izan zen hirugarren diskoa, Azkena (IZ, 1997). Kantatzen hasi zenetik egokitutako irudia apurtzeko saioa egin zuen Aiapek lan horretan. Taldean landutako diskoa izan zen, eta bilakaera antzematen da doinuetan zein hitzetan. Aro horri amaiera eman zion diskoa kaleratu ondoren, 1997ko udazkenean Londresera joan zen dantza eta musika ikasketekin jarraitzeko -han zegoela, baxua jo zuen talde batean-, eta 1999ko udan itzuli zen Euskal Herrira. Nafarroako Dantza Eskolan izena ematearekin batera, kantuak sortzen jarraitu zuen eta Beste aldean (IZ, 2000) kaleratu zuen. Jean-Lou Corrihonsekin elkarlanean ondutako disko hura izan zen Aiaperen azkena. Hori eta gero, Erresuma Batura joan zen dantza eskola batera, bertan bi ute igarota. Urte batzuk lehenago adierazi zuenez, "musikari baino dantzari hobea naizen ustea izan dut beti. Gainera, mutila izanda, dantzak aukera gehiago eskaintzen dizkizu. Kantatzearena ez dut inoiz utziko, beti izango naiz abeslari, baina dantzarena indartu nahi dut. Musikan gauzak ongi aterata ere, ez dut dantza utziko".
Franz Conrad von Hötzendorf
Karrera militarra
1906an Estatu Naguaren agintaria egin zuten, Franz Ferdinand Artxidukearen proposamena eta gero; Artxidukea Austria-Hungariako oinordekoa zen (Thronfolger). Conradek jada bazeukan erreputazio oso ona irakasle eta idazle gisa. Bere garaiko jeneral askok bezala ez zeukan gudu esperientziarik, hala ere, asko idatzi zuen taktikei buruz.
Armadaren modernizazioaren alde egin zuen beti.
Conraden ideiak inpaktu handia izan arren gobernuaren erabakiak hartzeko prozesuan, batez ere Lehen Mundu Gerrarako hasieran, John Leslie historialariak «bakarti» gisa deskribatu zuen, lagunak ez zituen erraz egiten eta ez zekien jendearengan eragina izaten; baita ere, politikoki traketsa zela esan zuen.
Plangintza
Conraden planak indibidualak ziren eta nazio bakoitzarentzat aldatu zituen, baina ez zuen kontuan hartu bi frontedun gerra bat borrokatu beharko zuela Serbia eta Errusiaren kontra. Diplomazia eta Politika agintariengatik ezkutatu zituen bere planak eta zin egin zien garaipen azkarra lortuko zuela. Conraden planen arazoa izan zen soldadu gehiago sartu zituela prest zeudenak baino, eta gainera, entrenatuagoak egiazkoak baino. Beste arazo bat erabilitako trenbide mapak izan ziren; Conradek erabili zituenak 1870 hamarkadako Errusiarren trenbide sistema izan zen, baina alemaniarrek errusiarrak bere trenbide sistema asko hobetu zutela esan izan arren ez zuen kasurik egin. Conradek gerra sei astetan irabazi zezakeela baieztatu zuen, Errusiarrei tropak mobilizatzea 30 egun hartuko ziela eta Serbiaren kontra bi astetan prestatuta egongo zirela kontuan izanda. Gerra hastean atzerapen erraldoiak egon ziren, eta Conradek plan osoa aldatu zuenean askoz ere gehiago txartu ziren. Errusiak bere tropak 18 egunetan mobilizatzea lortu zuen eta 362 tren bidali zezaketen frontera egunero; Austro-Hungariarrak, bitartean, 153 soilik.
Porrotak
Azkenean, prest zegoenean, Conradek Serbiara bidali zuen bere armada. Abuztuaren 12an ofentsiba bat hasi zuen non 100.000 soldadu galdu zituen gerrako lehen porrotean. Abuztuaren 22an Errusiaren aurkako kanpaina handiagoa hasarazi zuen Galitziatik eta 500.000 soldadu Austro-Hungariar galdu zituen porrot erraldoi batean. Trenbideko adituei errua bota zien. Errusiar kontraerasoa Galitzian ez zuen espero izan eta porrot gehiago jaso zituen.
Alemaniarrek Tannenbergen batez ere garaipen garrantzitsuak lortu zituztenean eta Mendebaldeko Frontea guztiz gelditu zenean, Austriari laguntza emateko baliabideak zituen. Conrad izan zen Austria-Hungarian kokatutako tropa guztien agintaria, baina alemaniar jeneralek lurraldean gero eta kontrol gehiago zeukaten. Berlinek hainbat armada bidali zituen eta azkenean Serbia konkistatzea lortu zuten, baita Montenegro eta Errumaniako zati handiak ere konkistatu zituzten eta Italiako Frontea egonkortzea lortu zuten. Stephan Burian von Rajeczi, Atzerriko ministro berria, okupatutako lurrak anexionatzea eskatu zion, baina honek ezetz esan zion. István Tisza hungariar lehen ministroa eta Karl von Stürgkh Austriako Ministro-Presidentearen aurka konspiratu zuen. Bestalde, Alemaniak bidalitako jeneralekin, garrantzitsuena Erich von Falkenhaynekin ez zen ondo eramaten.
Manuel Larrabeiti
Manuel Larrabeiti Etxaburu (Mungia, 1931ko abuztuaren 21a - Eibar, 2018ko abenduaren 25a) bizkaitar futbolaria izan zen. Eibar, Real Sociedad eta Granada taldeetan jokatu zuen.
Franz Conrad von Hötzendorf
Boteretik kanporatua
Karlos I. Austriakoa boterera iritsi zenean, 1916ko azaroan, Conradek mariskal titulua jaso zuen; historia osoan Austria-Hungarian beste bi gizon soilik jaso zuten titulu hau.
Karlos, Frantzisko Josef-en oinordekoa zen bitartean Enperadoreari armadaren kaosaren arrazoia Conrad zela esan zion, eta kaosa konponduko zela Conrad kaleratua zenean soilik, baina bere postua betetzeko norbait aurkitzea zaila zela ere esan zuen. 1917ko martxoaren 1ean Conrad boteretik kendu zuen. Honek momentu hartan erretiroa eskatu zuen baina Karlosek geratzea eskatu zion, eta baietz esan zuenean Hegoaldeko Tiroleko Armada|Hegoaldeko Tiroleko Armadaren agintari nagusi bezala ezarri zuten. Hemendik aurrera armada "Conrad-en armada" izena jaso zuen.
1918ko udaberriaren amaieran, Austro-Hungariar Italiarren aurkako ofentsibaren porrota eta gero Vienako gobernuaren gaitzespen handia ekarri zuen, bizitza gehiegi galdu zirelako. Conraden irudia zailagoa egin izan zitzaien gerra jarraitzeko asmoa zuten gobernuan zeudenekin identifikatzea. Garai hartan Conrad, "gizon apurtua" gisa deskribatu zuten. Uztailaren 15ean erretiratu zen, agian kritika gehiago jaso ez zedin. Aldi berean, Graf (Konde) titulua izatea lortu zuen.
Heriotza
Gerra amaitu ondoren Conradek gerraren hasieraren errua ukatu egin zuen eta Auzitegi Inperialari eta politikariei errua bota zien. Hunkituta eta gaixotuta, 1925eko abuztuaren 25ean hil zen, Bad Mergentheimen, Alemanian.
Vienako Hietzing hilerrian ehortzi zuten 1925eko irailaren 2an. 100.000 pertsona baino gehiago parte hartu egin zuten. 2012an bere Ehrengrab (Ohorezko hilobia) hilobi historikoa izatera pasatu zen.
Ondarea
Hainbat hamarkadetan zehar Austria-Hungariaren Armadaren eta Conraden ospeak Lehen Mundu Gerra eta geroko Austriako harrotasunari bultzada handia eman zion; baina jada bere estrategiak kritikatuak ziren momentu hartan ere. Ez zen izan 1960ko hamarkadara arte inperialista eta belizista adjektiboak jaso zituela, momentu hartan Lehen Mundu Gerraren hasieraren kausak berrikusten hasi zirelako. Hala eta guztiz, oraindik daude Austrian hainbat kaleen izena berea daramate, Graz-en adibidez.
Heeresgeschichtliches museoan Conraden guardia uniformea eta objektu pertsonal batzuk ikusgai daude, Vienan. 1938. urtean, Oberammergau, Bavariako 1. dibisioko Wehrmachteko koartelak Conrad-von-Hötzendorf-Kaserne izendatu zituzten; gaur egun Bundeswehr-en eta NATO-ren jabetzakoa da.
Pomatoschistus knerii
Pomatoschistus knerii Pomatoschistus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Brachymeles hilong
Brachymeles hilong Brachymeles generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
K.a. 152
K.a. II. mendearen taula (K.a. III. mende | K.a. II. mende | K.a. I. mende)
K.a. 170ko hamarkada | K.a. 160ko hamarkada | K.a. 150ko hamarkada | K.a. 140ko hamarkada | K.a. 130ko hamarkada
K.a. 157 | K.a. 156 | K.a. 155 | K.a. 154 | K.a. 153 | K.a. 152 | K.a. 151 | K.a. 150 | K.a. 149 | K.a. 148 | K.a. 147
Saint-Georges-des-Agoûts
Saint-Georges-des-Agoûts Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Georges-des-Agoûts udalerrian erroldatutako biztanleak 260 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 150 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 149etxeak ziren. 123 etxebizitza nagusietatik 106 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 12 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 114 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 60 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 156 ziren, horien artean 97 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 97 pertsona aktiboetatik 90 lanean zeuden (50 gizon eta 40 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Georges-des-Agoûts udalerrian 118 unitate fiskal zeuden, 258 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.575,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra eraikuntza enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Saint-Georges-des-Agoûts udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 430 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rio Fortuna
Rio Fortuna Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Caraga
Caraga edo Caragako Eskualde Administratiboa Filipinetako eskualdea da, Mindanao uhartean dagoena.
Julio Firmiko Materno
Julio Firmiko Materno, latinez Julius Firmicus Maternus, IV. mendeko astrologo eta latinezko kristau idazle bat izan zen.
Eijiro Mori
Eijiro Mori (森 英次郎, 1986ko apirilaren 8a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gainare Tottori eta Grulla Morioka.
Alkenilo
Kimika organikoan alkenilo esan zaie alkenoek hidrogeno- atomo bat gatzen dutenean ematen dituzten erradikal edo ordezkatzaileei. Formula orokorra CnH2n-1 dute.
Nomenklatura
Erradikal hauek izendatzeko jatorrizko alkenoaren izenari 'enilo ' atzikia eransten zaio.
Badira bi salbuespen
Aintzat hartu eradikal horiek konposatu baten osagai direnean izendatzean 'o' bukera galtzen dutela, adibidez, binil kloruro edo 1,2,4-trimetoxi-5-(1-propenil)bentzeno.
Lincoln Memorial
Lincoln Memorial da Estatu Batuetako 16. presidente Abraham Lincoln-en omenezko oroitzapen-monumentu bat, Washingtoneko National Mall deritzon pasealekuaren mutur batean kokatua.
Eraikina 1922an inauguratu zen, eta estilo doriarreko tenplu greko baten itxura dauka. Barnealdean, Abraham Lincoln eserita irudikatzen duen estatua handi bat agertzen du, eta Lincoln-en bi hitzaldi ospetsuren idazkunak hormetan irarrita erakusten ditu.
Eraikinaren arkitektoa Henry Bacon izan zen, eta Lincoln-en estatuaren egilea, Daniel Chester French. Barnealdeko hormirudiak Jules Guerin-ek margotu zituen.
Rio Rufino
Rio Rufino Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Amaia Illarreta
Amaia Ilarreta (Donostia, 1964) dantzaria, irakasle eta pedagogoa Langaitz Ikastolan eta kultur dinamizatzailea da Intxaurrondoko Plazara Goaz elkartean. Hiru urtez jarraian izan zen Euskal Herriko Dantza Sueltoko txapelduna Antton Mendizabalekin batera.
Dantzaria (1978-1991)
Gurasoen ohiturari jarraitu, eta lau urterekin hasi zen Amaia Illarreta dantzan. Aita dantza-irakaslea zen eta amak zenbait txapelketetan hartu zuen parte bere garaian. Agustin anaia eta Miren ahizpa ere dantzariak ziren. Aieten zegoela, aitak dantza sueltoa bezala ezagutzen dena irakatsi zion Amaiari. Iñaki lehengusua izan zen bere bikotea zenbait txapelketetan, baina aurrerago, hamasei urterekin, Eskola dantza-taldera jo zuen.
Eskolakoei fandangoa eta arin-arina bere moduan irakasten hasi zitzaien. Interesa erakutsi zuten dantzarien artetik Antton Mendizabal animatu zen Amaiarekin txapelketetan parte hartze, eta 1989an hasita hiru urtez jarraian Euskal Herriko Dantza Sueltoko txapela eraman zuten etxera. Txapelketan egiteko zenbait pauso berri asmatu zituzten.
Kultur antolatzailea (1998-)
Intxaurrondoko Plazara Goaz elkarteko partaide eta dinamizatzailea da. 1998an sortu zuten Intxaurrondo auzoan euskararen erabilera sustatzeko. Hantxe bildu ziren AEK, auzo elkarteak, Larrotxene Kultur Etxea, Intxaurrondo Ikastola, Bagera taldea, auzoko Euskal Herrian Euskaraz taldea, Zulo Zahar elkartea, eta hainbat jende independente ere.