cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zapotlanejo (udalerria)
Zapotlanejo Mexikoko udalerri bat da. Jalisco estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Le Thuit-Anger
Le Thuit-Anger Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Thuit-Anger udalerrian erroldatutako biztanleak 629 ziren. Familiak 236 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 96 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 250 etxebizitza zeuden, 240 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 249etxeak ziren. 240 etxebizitza nagusietatik 222 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 31 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 143 etxek bost zituzten. 201 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 84 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 151 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Le Thuit-Anger udalerrian 236 unitate fiskal zeuden, 610,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.341 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 iturginak eta 1 argiketaria.
2000. urtean Le Thuit-Anger udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Châtelaillon-Plage kantonamendua
Châtelaillon-Plage kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Boké
Boké Gineako hiria da, izen bereko eskualdeko hiriburua. 2014ko erroldaren arabera 61.449 biztanle zituen.
Île d'Oléron kantonamendua
Île d'Oléron kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
1542 Schalén
1542 Schalén asteroide gerrikoan aurkitutako 1542. asteroidearen izena da. 1941eko abuztuak 26an aurkitu zuen Yrjö Väisäläk Turkutik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1941 QE zen.
Algunas chicas doblan las piernas cuando hablan
Algunas chicas doblan las piernas cuando hablan 2001. urtean Ana Díezek eginiko filma da.
Kroaziar
Kroaziarra (Hrvati, ahoskatua) hegoaldeko eslaviar herria da, Balakanetan jatorria duena. Gehienak Kroazian eta Bosnia-Herzegovinan bizi dira, eta, gutxiengo bat Serbian eta Eslovenian bizi da. Ofizialki aintzat hartutako gutxiengoa osatzen dute Austrian, Txekiar Errepublikan, Hungarian, Italian, Montenegron, Errumanian, Serbian eta Eslovakian. Arrazoi politiko, sozial eta ekonomikoak direla medio, kroaziar asko migratu dira eta diaspora zabala dute Alemanian, Austrian, Suitzan, Frantzian edo Italian. Europatik at, Estatu Batuetan, Kanadan, Txilen, Argentinan eta Australian bizi dira.
Kroaziarrek aniztasun kultural handia dute, erdialdeko Europako eta Mediterraneoko eragina jasan dutelako. Gehienak katolikoak dira. Bere ama hizkuntza den kroaziera hizkuntza ofiziala da Kroazian eta Bosnia-Herzegovian eta onarturik dago kroaziar komunitate askotan: Montenegron, Austrian (Burgenland), Italian (Molise), Errumanian (Caraşova, Lupac) eta Serbian (Vojvodina).
Solferinoko itsua
Solferinoko itsua ustez Elizanbururena den olerki edo bertso saila da. 1864an, Anton Abadiak Saran antolatutako olerki sariketan, bigarren saria jaso zuen. Sariketa hartara «A. Salaberry» ezizeneko autore batek aurkeztua izan zen, baina ikerle askoren arabera J. B. Elizanbururena da. Bertan kontatzen da, lehen pertsonan, Solferinoko guduan (1859, frantsesen eta austriarren arteko gerra) itsututako soldadu baten historia.
Abesti herrikoia
Urteak pasa ahala abesti herrikoia bihurtu zen eta gutxienez bost bertsio plazaratu dira:
Majapahit Inperioa
Majapahit Inperioa (javeraz: ꦏꦫꦠꦺꦴꦤ꧀ꦩꦗꦥꦲꦶꦠ꧀, Karaton Majapahit, Kerajaan Majapahit) Insulindiako erresuma hinduista izan zen, hiriburua Javako ekialdean zuena. Raden Wijayak fundatu zuen, 1293an, eta Hayam Wuruk-en agintaldian, 1350-1389 bitartean, erdietsi zuen hedapenik handiena ; urte horietan, mendean izan zituen Malaysiako penintsulako, Sumatrako eta Borneoko itsasaldeak.
Givenchy-en-Gohelle
Givenchy-en-Gohelle Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Givenchy-en-Gohelle udalerrian erroldatutako biztanleak 2.093 ziren. Familiak 784 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 100 bakarrik bizi ziren emakumeak), 276 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 316 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 48 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 818 etxebizitza zeuden, 791 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 817 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 791 etxebizitza nagusietatik 672 bere jabearen bizilekua ziren, 106 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 19 etxek bi gela zituzten, 55 etxek hiru zituzten, 174 etxek lau zituzten eta 543 etxek bost zituzten. 674 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 337 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 387 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.372 ziren, horien artean 978 aktiboak ziren eta 394 inaktiboak ziren. 978 pertsona aktiboetatik 908 lanean zeuden (493 gizon eta 415 emakume) eta 70 langabezian zeuden (33 gizon eta 37 emakume). 394 pertsona inaktiboetatik 126 erretiraturik zeuden, 133 ikasten zeuden eta 135 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Givenchy-en-Gohelle udalerrian 795 unitate fiskal zeuden, 2.086 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.105 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 43 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 3 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Givenchy-en-Gohelle udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sudis hyalina
Sudis hyalina Sudis generoko animalia da. Arrainen barruko Paralepididae familian sailkatzen da.
Uncisudis advena
Uncisudis advena Uncisudis generoko animalia da. Arrainen barruko Paralepididae familian sailkatzen da.
Ria Formosa aintzira
Ria Formosa aintzira Portugal hegoaldean dagoen Algarbe eskualdeko aintzira ezaguna da, Faro, Tavira eta Olhão hirien artean dagoena.
Natura
Sei uhartek ostazen dute Ria Formosa aintzira, bost naturalak dira (Armona, Barreta, Culatra, Faro eta Tavira) eta seigarrena gizakiak egindakoa Faroko kairako sarrera errazagoa izateko. Honetarako injeniaritza lanak 1927an hasi eta 1952an bukatu zituzten.
Ria Formosako hondartzak oso ezagunak dira, inguruko klima epela dela eta, Vale do Lobo, Cabanas de Tavira edo Barril besteak beste.
Natura parkea
1987an Natura parkea izendatu zuten. 170 km²-ko azalera hartzen du eta Europa eta Afrika arteko bidea egiten duten ehundaka hegazti migratzailek pausalekua aurkitzen dute bertan.
Retba aintzira
Retba aintzira edo aintzira arrosa Senegalen dagoen aintzira bat da, Dakar hiriburuaren ipar ekialdean. Aintzira honen gazitasun maila % 40 da eta, horregatik, oso erraza da bertan flotatzea.
Aintziraren kolorearen azalpen zientifikoa
Aintziraren kolore arrosak azalpen biologiko bat du.
Hasiera batean Dunaliella salina algaren kontzentrazio handiagatik zela uste zen. Alga hau muturreko giroetan bizitzera dago ohituta, erradiazio, gazitasun edo tenperaturara egokituz, beta karoteno ugari ekoiztuz. Azken hau oso erabilia da kosmetikoak ekoizteko.
Baina Aharon Orenek egindako ikerketa batek erakutsi zuen kolore arrosa bitxi hori Halobacterium deituriko Arcaea baten ondorioz zela. Bakterio honek argiarekiko sentikorra den proteina bat du.
Cuverville (Calvados)
Cuverville Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cuverville udalerrian erroldatutako biztanleak 2.031 ziren. Familiak 684 ziren, horien artean 88 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 196 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 344 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.338 ziren, horien artean 1.009 aktiboak ziren eta 329 inaktiboak ziren. 1.009 pertsona aktiboetatik 948 lanean zeuden (495 gizon eta 453 emakume) eta 61 langabezian zeuden (24 gizon eta 37 emakume). 329 pertsona inaktiboetatik 111 erretiraturik zeuden, 145 ikasten zeuden eta 73 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cuverville udalerrian 705 unitate fiskal zeuden, 2.084,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.533 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 6 igeltseroak ziren, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 3 argiketariak eta 4 ile apaindegiak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fenneviller
Fenneviller Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fenneviller udalerrian erroldatutako biztanleak 107 ziren. Familiak 51 ziren, horien artean 17 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 13 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 67 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 65 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren eta 7 alokairuan okupaturik zeuden; 5 etxek hitu gela zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 56 ziren, horien artean 40 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 40 pertsona aktiboetatik 35 lanean zeuden (21 gizon eta 14 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
2000. urtean Fenneviller udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bouconville-sur-Madt
Bouconville-sur-Madt Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bouconville-sur-Madt udalerrian erroldatutako biztanleak 101 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 45 etxebizitza zeuden, 39 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 6 bigarren erresidentzia ziren. 36 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 39 etxebizitza nagusietatik 26 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 28 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 65 ziren, horien artean 49 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 49 pertsona aktiboetatik 44 lanean zeuden (28 gizon eta 16 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
2000. urtean Bouconville-sur-Madt udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mugaldekoak (argipena)
Mugaldekoak izan daiteke:
Greene konderria (Iowa)
Greene konderria (Greene County) Iowako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Jefferson da. 2010eko zentsuaren arabera 9,336 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Arbast
Arbast Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Greene konderria (Iowa)
Geografia
Greene konderriak 147,944 kilometro koadro ditu. Horietatik 425 ura dira. Beste 147,519 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 6,31 da.
Arbast
Biztanleria
2007an Arbas udalerrian erroldatutako biztanleak 247 ziren. Familiak 111 ziren, horien artean 45 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 29 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Greene konderria (Iowa)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 9,336 pertsonetatik 9,188 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 171 dira. 22 beltzak edo afroamerikarrak. 25 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 30 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 8 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 60 pertsonek kokatzen zuten.
Arbast
Etxebizitza
2007an 249 etxebizitza zeuden, 119 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 120 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 223 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 119 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 79 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 144 ziren, horien artean 96 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 96 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (48 gizon eta 31 emakume) eta 17 langabezian zeuden (10 gizon eta 7 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Arbas udalerrian 120 unitate fiskal zeuden, 219 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.000 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tomasito
Ibilbidea
1990eko hamarkadan Camino del hoyo abestiarekin arrakasta itzela izan zuen eta Ketama taldearekin ibili zen. 2006ean, Kiko Veneno, Muchachito Bombo Infierno eta Los Delinqüentes taldeko Ratón eta Canijorekin G-5 izeneko taldea sortzen du. Tucaratupapi diskoa kaleratu zuten.
Artista askorekin egin ditu kolaborazioak, besteak beste, Pastora Soler, Chick Corea, Paco de Lucía, Wynton Marsalis, Chano Domínguez, Paquito de Rivera, Diego Carrasco, Javier Limón, eta abar.
Diskografia
Hauek dira Tomasitok argitaratutako lan garrantzitsuenak:
Kolaborazioak
Pastora Soler ezagutaraztea eman zuen "Dámelo ya" kantuan parte hartu zuen
Rosendo musikariaren "Agradecido" kantua alegría moduan grabatu zuen "Perversiones flamencas" bilduman.
Navajita Plateá-ren "En Familia" CD/DVDan.
Dakareko I Festival Afroflamenco 2009 -Senegal-en eta Sowetoko I Festival Afroflamenco 2010 -Johannesburgo, Sudáfrica.
Neschers
Neschers Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Neschers udalerrian erroldatutako biztanleak 794 ziren. Familiak 276 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 112 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 349 etxebizitza zeuden, 280 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 46 hutsik zeuden. 337 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 280 etxebizitza nagusietatik 247 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 44 etxek hiru zituzten, 92 etxek lau zituzten eta 136 etxek bost zituzten. 195 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 105 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 148 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 529 ziren, horien artean 365 aktiboak ziren eta 164 inaktiboak ziren. 365 pertsona aktiboetatik 321 lanean zeuden (185 gizon eta 136 emakume) eta 44 langabezian zeuden (26 gizon eta 18 emakume). 164 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 82 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 32 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Neschers udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 606 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Boussay (Indre eta Loira)
Boussay Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Boussay udalerrian erroldatutako biztanleak 249 ziren. Familiak 120 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 215 etxebizitza zeuden, 121 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 75 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 214etxeak ziren. 121 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 86 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 64 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 151 ziren, horien artean 102 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 102 pertsona aktiboetatik 97 lanean zeuden (54 gizon eta 43 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Boussay udalerrian 121 unitate fiskal zeuden, 262 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.354,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Boussay udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.143 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Amplepuis
Amplepuis Frantziako udalerria da, Rodano departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Amplepuis udalerrian erroldatutako biztanleak 5.070 ziren. Familiak 2.091 ziren, horien artean 730 pertsona bakarrekoak ziren (303 bakarrik bizi ziren gizonak eta 427 bakarrik bizi ziren emakumeak), 567 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 606 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 188 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.449 etxebizitza zeuden, 2.130 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 89 bigarren erresidentzia ziren eta 230 hutsik zeuden. 1.448 etxeak ziren eta 995 apartamentuak ziren. 2.130 etxebizitza nagusietatik 1.113 bere jabearen bizilekua ziren, 978 alokairuan okupaturik zeuden eta 38 doan lagata zeuden; 23 etxek gela bat zuten, 176 etxek bi zituzten, 517 etxek hiru zituzten, 602 etxek lau zituzten eta 812 etxek bost zituzten. 1.174 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.016 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 674 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.065 ziren, horien artean 2.177 aktiboak ziren eta 888 inaktiboak ziren. 2.177 pertsona aktiboetatik 1.963 lanean zeuden (1.048 gizon eta 915 emakume) eta 214 langabezian zeuden (96 gizon eta 118 emakume). 888 pertsona inaktiboetatik 346 erretiraturik zeuden, 248 ikasten zeuden eta 294 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Amplepuis udalerrian 2.118 unitate fiskal zeuden, 4.953,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.820 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 274 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 8 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 27 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 92 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 12 garraio enpresak ziren, 15 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 15 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 37 administrazio publikoko enpresak ziren eta 19 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 63 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 7 banku bulegoak, 1 funeraria, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 autoeskolak, 2 igeltseroak, 6 margolariak, 4 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 9 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 8 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 45 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 5 okindegiak, 4 harategiak, 4 liburu dendak, 9 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 2 altzari dendak, 2 kirol-dendak, 2 drogeria, 2 bitxi-dendak eta 5 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Amplepuis udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 652 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Ignacio Cerro Gordo (udalerria)
San Ignacio Cerro Gordo Mexikoko udalerri bat da. Jalisco estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Esku Huskako Binakako Pilota Txapelketa Nagusia (2009)
2009ko Binakako Txapelketa esku huskako pilota profesionalean 2009an jokatutako txapelketa nagusia da. Asegarce eta Aspe enpresetako pilotariek parte hartu zuten 2009ko txapelketan, Kutxak babesturik.
Decapterus macrosoma
Decapterus macrosoma Decapterus generoko animalia da. Arrainen barruko Carangidae familian sailkatzen da.
Ikus, gainera
Kategoria:Carangidae]]
Île de Ré kantonamendua
Île de Ré kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Tlingitak
Demografia
Errusiarrak heldu zirenean 1740. urtean, Lingít hizkuntzaren 14 dialekto hitz egiten ziren. Eta 10.000 banako inguru ziren. 1985. urtean 10.000 ziren Alaskan (batzuk |Lingít [ɬìnkít]n) eta 500 Kanadan. Haietatik guztietatik, soilik 2.000 hitz egiten zuten sorterriko hizkuntza.
Ohiturak
Makil totemikoz inguratuak zeuden hiribildu luzeetan bizi izaten ziren. Makil haiek, haien arbaso eta biztanleen giza ezaugarriak irudikatzen zituzten. Etxeak 3,6 metro ingurukoak ziren. Gainera 20 metro luzeko piraguak ere egiten zituzten. Gudurako, zein arrantza egiteko balio zutenak.
Klan bakoitzak buruzagi bat zuen. Eta hango kideak arbaso komun bat zuten, betiere ama-lerroko.
Arpoi, tranpa eta sareekin arrantzatzen zuten. Gainera ugaztunak ehizatzen zituzten, hala nola, hartzak ala oreinak. Eta itsas-txakurra edo igarabak bezalako itsas ugaztunak. Halaber baiak eta sustraiak biltzen zituzten.
Beste kostaldeko tribu amerindiar askoren modura potlatch erritua praktikatzen zuten kide bat hiltzen zenean. Orrits bat egiten zuten eta opariak aldatzea zuen oinarri, izenaren truke.
Erlijio aldetik, belea haien herriari su eman eta eguzkia eta ilargia abian ipini zuela uste zuten. Ulises bezalako heroi mitologiko batean sinesten zuten, Kaax’achgóok. Errituetan, zurezko maskarak erabiltzen zituzten, arbaso eta heroiak irudikatzen zituztenak. Xaman bat hil egiten zenean, burua moztu eta kutxa batean gordetzen zuten haren tresna magiko guztiekin batera. Gero, kutxa, kobazulo ilun batean gordetzen zuten.
Acambay (udalerria)
Acambay de Ruíz Castañeda Mexikoko udalerri bat da. Mexikoko estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Moelfre
Moelfre, Galesko udalerri, komunitate eta hauteskunde barruti bat da, Anglesey uhartean. Anglesey kostaldeko ibilbidea bertatik igarotzen da.
2011ko erroldaren arabera 1.064 biztanle zituen.
Amasa
Amasa Villabona-Amasako (Gipuzkoa) auzo bat da. Gaur egun hirigune garrantzitsuena Villabona baldin bada ere, Amasa da jatorrizko herria.
1543 Bourgeois
1543 Bourgeois asteroide gerrikoan aurkitutako 1543. asteroidearen izena da. 1941eko irailak 21ean aurkitu zuen Eugène Joseph Delportek Uccletik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1941 SJ zen.
Salzkotten
Salzkotten Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Batlló Etxea
Josep Batlló i Casanovas ehungintzako enpresari katalanak eraiki zuen. Eraikinaren zatirik ezagunena aurrealdea da, Gaudik egindakoen originaletakoa baita, izan ere, harria, burdin forjatua, beirazko puskak eta zeramika polikromatua bezalako elementuak nahastu baitzituen. Etxearen eraikuntzan, Gaudik Josep Maria Jujol eta Joan Rubió i Bellver arkitektoen laguntza izan zuen halaber.
Ekonomia eta burgesak
XX. mendearen hasiera, azken kolonien galerak Espainiako egoera ekonomikoa baldintzatu zuen, batez ere 1898ko Kuba ren galerak. Horren ondorioz, hasiera batean espainiar ekonomiak, eta bereziki, kataluniar ekonomiak, atzerakada bat pairatu zuen. Aldiz, lehen momentu hori igaro ondoren, uharteetan inbertitutako kapitalen itzulerak hazkuntza eragin zuen Bartzelonak bereziki. Kontuan izanik Kataluniako ehungintza industriak kotoi tik zuen menpekotasuna (estatubatuarren kontrolpean orain) eta Frantziak bere ehungintza industriaren alde ezarritako neurrik protekzionistak, etorritako diru hori ez ohiko sektore desberdinetan inbertitu zen, eta hala, Katalunian bigarren industrializazio olatu bat eragin zuen: bereziki garatu ziren kimika rekin, metalurgia rekin, argindarrar ekin eta automobilgintza rekin zerikusia zuten industriak.
Iraultza industrial berri honek monarkiaren babesa izanagatik, aristokratek baino sortu berri zen goi burgesiak atera zion etekin gehien eta aberastasun handiak metatu zituzten. Eragin politikoa mantendu nahian, erregeak zenbait industri gizon noble bihurtu zituen. Bartzelonan izan zen bereziki ikusgarri aldaketa hori, eta horrela, zenbait burges-aristokraten izenak sonatuak dira gaur egun ere: Godóko kontea; Quadasko baroia eta Serteko baroia.
Desadostasunen etxadia
Bartzelonako erdigunean izanagatik, Gràcua pasealekuak nahiko hiri dentsitate txikia zuen 1860-1890 urteen inguruan: lorategiak zituzten etxe partikularrak eta zenbait txalet (Robert jauregia, Mariano…). 1890eko hamarkadan merkataritza ezartzen hasiko da auzoan eta tren geltoki bat jarriko zuten ere 1902an. 1905 eta 1906 bitarte etorbidearen eraldakuntza lanak aurrera egingo dute tranbiaren instalakuntzarekin. Burgesiak oin planoko etxea eraldatuko ditu eta hainbat solairuko etxeak eraikiko ditu. 1900 eta 1914 bitarte pasealekua Bartzelonako goi mailako burgesen modako bizileku bilakatuko da.
Halere, etxadi horretan bertan, Josep Puig i Cadafalch ek Amatller etxea (41. zenbakian) eraiki zuen 1900an eta Lluís Domènech i Montaner arkitektoak 1902an Lleó Morera eraldatu zuen. Etxadian orduan, bi eraikin modernista oso desberdin nabarmenduko dira, gainerako guztiak etxea arruntak izaten jarraitzen duten bitartean. Heterogeneitate horrengatik, desadostasunen etxadia ezizena jarri zioten etxadi guztiari.
Sorrera
Josep Batlló i Casanovas ehungintzako industria gizon aberatsa zen. Amàlia Godó Belaunzaranekin ezkondua zegoen, Godóko kontearen alaba, azken hori industria gizon aberatsa ere, berriki noble bihurtua, alderdi liberaleko diputatua, eta La Vanguardia egunkariaren fundatzailea izan zena.
1900an, Josep Batllók desadostasunaren etxadiko tarteko etxe bat erosi zuen, Gràcia pasealekuko 43.a. Batllók eta haren emazteak etxea birgaitzeko baimena eskatu zuten 1904ko azaroaren 7an. Ordurako, Batlló familiak dagoeneko hainbat etxebizitzaren eraikuntza enkargatuak zizkion Josep Vilaseca i Casanovas arkitektoari: Pia Batlló etxea (Gran Via eta Ramblaren arteko gurutzaduran); Àngel Batlló etxea (253 -257 Mallorca kalean) eta la Enric Batlló etxea (259-263 Mallorca kalean, Gràcia pasealekuarekin egiten duen guratzaduran). Guztiak gara hartan modan zegoen estilo modernista eklektikoan eraiki ziren. Josep Batllók familiaren ohituratik baztertu eta Antoni Gaudí arkitektoa kontratatzea erabaki zuen, izan ere, eraikuntza artistikoen saria irabaztetik baitzetorren 1900ean eraikitzen hasi zen Calvet etxea rekin.
Hasiera batean Batllók Gaudíri etxea erabat eraitsi eta berria eraikitzeko eskatu zion. Arkitektoak etxearen fatxada baino ez aldatzeko konbentzitu zuen. Hala ere, arkitektoaren esku hartzeak erabat aldatu zuen eraikina. Espazioak berrantolatu zituen, argitasun eta bentilazio naturalak hobetu zituen, bi solairu gehitu zituen eta terraza eta teilatua aldatu zituen. Aldaketa hauek etxearen tamaina nabarmen aldatu zuten. 21 metroko garaieratik 32 metrora pasa zen; 3100m2tik 4300m2ra, solairuko 450m2.
Aurrealdearen eraldakuntzarako, hasierako haren helburua zena, behe eta lehenengo solairuko egiturak Montjuïc gresa z ordezkatu zuen, zeharkako uhin batzuk eraginez. Eraikinaren gainerakoan forma ondulatuak zentzu bertikalean berrerabili zituen.
Gaudík haunbat plano marraztu zituen, baina ideiaren funtsa igeltsuzko maketa baten gainean garatu zuen, maketa hura aldatzen zihoala gura zituen forma bihurriak lortu arte. Horrez gain, planoen bitartez baino modu eraginkorragoan azal du ahal izan zituen bere ideiak maketa horrekin.
Azken solairuaren ezkerraldeak atzerago egiten dut, eskuinaldearekiko asimetria bat sortuz. Gaudík azken solairuko logela bat kentzea erabaki zuen terraza bat sortzeko, espazio ireki bat gainera Amatller etxea rekin lerratuko zena. Josep Bayó eraikitzaileak Gaudíren hitzak jaso zituen: "Nahi duguna baino ez dugu egingo, baina ondoan dagoena ez dugu eraitsiko; horretaz aprobetxatuko gara. Hemen dorre bat, hor tribuna bat...". Eskuinaldean eginahalak egin zituen teilatuaren kurba bat etortzeko ondoko etxearen teilatuaren lerroarekin, ezkerreko eraikina baina garaiago zena.
Garaiko udal autoritateek mesfidantza erakutsi zuen proiektuarekiko. 1906ko apirilean, eraikitzeko baimena eskatu eta bi urtera, obra geldiarazi zuten oraindik eman ez zuten obra egiteko baimena ez zegoela argudiatuz. Lanak gelditu beharrean, ia amaitzear, jabeek udaletxeari apartamentuak alokatzeko baimena eskatu zioten. Alkateak ez zuen eraikitzeko baimenik eman 1913ko otsailaren 18a arte. Autoritatearekin arazoak ez ziren hor amaitu, izatez, Josep Batllók uko egin zion jabetza tasak ordaintzeari 1920 arte etxebizitzaren balorazio altua zela eta. Bonaventura Bassegoda arkitektuarekin eraikinaren tasazioa egitea agindu zion, horren arabera kalkulatzen baitzen zerga. Arkitektoak etxearen tasazio baxuagoa egin zuen erabili ziren materialak merkeak zirela argudiatuz, nahiz eta aurrealdea horren ikusgarri geratu.
Eraikina ia amaituta zegoela, Batllók Pere Milàren bisita izan zuen, kalamu-hari fabrika bateko bere bazkidea. Azken horrek etxebizitza berezi baten eraikuntzan ari zen eta bisita horren ondotik Gaudíri eman zion Milà etxearen eraikuntza.
Jabeak
Eraikina inbertsio eraikin baten eredu tipikoa da: jabeak lehen solairuan biziko ziren eta maizterrak gainerako solairuetan. Formula hori nahiko ohiko zen XIX. mendeko zabalguneetan. Apartamentuak alokatu ahal izateko baimena 1906ko urriaren 13an aurkeztu zen udaletxean, lanak bukatutzat eman zirenean. Amàlia Godó hil zenean (Josep Batllóren alarguna), 1940an, haren alabek, Mercedes eta Carmen, eraikina hartu zuten oinordetzan. 1954an etxea Sociedad Iberia de Segurosi saldu zioten. Aseguru etxe honek egoitza bezala erabili zuen eta konponketa txikiak egin zituen.
1989an Sumitomo banketxe japoniarrak hamar mila milioi pezeta eskaini zuen etxea erosteagatik baina ez zuen arrakastarik izan. 1991n, Enric Bernatek, aseguru-etxearen presidenteak, Sotheby'sen esku utzi zuen etxearen salmenta hamar mila milioi pezetatan, nahiz eta erakunde horrek egindako tasazioak hamahiru mila zazpiehun miliotan pezetatan estimatu eraikinaren prezioa. Urte bete beranduago, prezio altuagatik eta higiezinen krisiagatik, etxea oraindik saltzeke zegoen. Azkenean, erosle faltan eta aseguru-etxea zailtasun ekonomiko larrietan sartuta, 2002an Bernat familiak berak etxea erostea erabaki zuen hiru mila milioi pezetatan.
Egungo erabilpena
1995ko birgaitze lanen ondorioz, eraikineko 1839 m2 ireki ziren (sotoa, beheko solairua eta lehen solairua). Enpresa eta partikularren ekitaldietarako irekitzeaz gain, 2002ko martxoaren 19tik etxea mundu guztiari irekita dago. Bisitak urte guztian zehar egiten dira eta Gaudíri buruzko eta eraikinari buruzko xehetasunak ematen dira. 2013an, espazio berriak birgaitzen joan ahala (teilatua, lehen solairua, atzeko terraza, bigarren solairua... eta abar), posible izan zen ia erakin osoa bisitatzea. 2011n eraikinak 600.000 bisita jaso zituen.
Lehen solairuan, kafetegia eta dendarekin batera, Gaudíren altzarien inguruko erakusketa bat dago eta XX. mendeko etxeko bizitza burgesa hobeto ulertzeko lagungarria da. .
Ikuspegi orokorra
Zati edo xehetasun bakoitzak izan dezakeen interpretazioaz harago, Batlló etxea Gaudíren ikuspegi naturalistaren barruan kokatu behar da, funtsean, itsasoan inspiratua dagoena. Kolore aniztasunak, urdin ilunaren nabarmentasunak eta arroken gorritasunak tesi horren argudioak erakusten dute. Urdin iluna zeramika pusketan egiten da ikusgarri, bereziki aurrealdean, atarian eta patioetan.
Juan José Lahuerta historialariaren arabera, «eraikinaren barrualdea lasaigarria da hiriko jendartean eta munduan borrokan dabilen gizakiarentzat; halako urazpiko kobazulo babesle bat, espazio intimo bat, Jules Vernek irudikatuko lukeen bezala, non heroiak, konkistatzaileak, gizaki modernoak, bi errealitate bizi dituen: kanpoaldekoa, kosmikoa eta mugagabea, eta barnekoa, kobazuloan gordea, lurraren umetokian; naturak, arrazoiak eta historiak bat egiten dute lan honetan».
Aurrealde nagusia
Gràcia pasealekura ematen duen fatxada nagusian hiru zati bereiz daitezke: goialdea, erdialdea eta behealdea.
Labé
Labé Gineako hiria da, izen bereko eskualdeko hiriburua. 2008ko estimazioaren arabera 200.000 biztanle zituen.
Grundy konderria (Iowa)
Grundy konderria (Grundy County) Iowako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Grundy Center da. 2010eko zentsuaren arabera 12,453 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Newborough (Anglesey)
Moelfre, 'Niwbwrch', Galesko udalerri bat da, Anglesey uhartean. 2011ko erroldaren arabera 2.226 biztanle zituen.
Grundy konderria (Iowa)
Geografia
Grundy konderriak 12,999 kilometro koadro ditu. Horietatik 9 ura dira. Beste 129,981 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 9,58 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 12,453 pertsonetatik 12,312 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 122 dira. 26 beltzak edo afroamerikarrak. 4 amerikar natiboak ziren eta 7 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 27 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 1 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 76 pertsonek kokatzen zuten.
Padoux
Padoux Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Padoux udalerrian erroldatutako biztanleak 460 ziren. Familiak 176 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Acolman (udalerria)
Acolman Mexikoko udalerri bat da. Mexikoko estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Padoux
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 201 etxebizitza zeuden, 179 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 187 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 179 etxebizitza nagusietatik 147 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 16 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 115 etxek bost zituzten. 124 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 296 ziren, horien artean 227 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 227 pertsona aktiboetatik 201 lanean zeuden (114 gizon eta 87 emakume) eta 25 langabezian zeuden (8 gizon eta 17 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Padoux udalerrian 186 unitate fiskal zeuden, 495,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.569 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
2000. urtean Padoux udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 630 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Renaison
Renaison Frantziako udalerri bat da, Loira departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Renaison udalerrian erroldatutako biztanleak 2.832 ziren. Familiak 1.153 ziren, horien artean 293 pertsona bakarrekoak ziren (88 bakarrik bizi ziren gizonak eta 205 bakarrik bizi ziren emakumeak), 422 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 370 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 68 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.311 etxebizitza zeuden, 1.180 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 95 hutsik zeuden. 1.146 etxeak ziren eta 163 apartamentuak ziren. 1.180 etxebizitza nagusietatik 921 bere jabearen bizilekua ziren, 235 alokairuan okupaturik zeuden eta 24 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 62 etxek bi zituzten, 150 etxek hiru zituzten, 348 etxek lau zituzten eta 615 etxek bost zituzten. 897 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 466 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 621 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.756 ziren, horien artean 1.263 aktiboak ziren eta 493 inaktiboak ziren. 1.263 pertsona aktiboetatik 1.175 lanean zeuden (595 gizon eta 580 emakume) eta 86 langabezian zeuden (39 gizon eta 47 emakume). 493 pertsona inaktiboetatik 248 erretiraturik zeuden, 133 ikasten zeuden eta 112 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Renaison udalerrian 1.178 unitate fiskal zeuden, 2.850 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.885 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 151 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 7 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 33 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 14 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 17 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 48 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 funeraria, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 6 igeltseroak, 2 margolariak, 4 zurginak, 2 iturginak, 3 argiketariak, 6 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 7 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 19 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 arraindegi zen, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 3 zapata-dendak, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Renaison udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 510 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.