cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gigantes del basket
Historia
Gigantes del Basket 1985eko azaroan sortu zen, Madrilgo Arzobispo Morcillo kaleko 24. zenbakian. Bertan, eta Hobby Press editorialaren babespean, hiru erredaktorek (Manolo Vega -zuzendaria-, Sixto Miguel Serrano eta Paco Torres), bi diseinatzailek (Olegario Torralba eta Fernando Tejero) eta argazkilari batek (Fernando Laura) aldizkariko lehenengo zenbakia ekoizteari ekin zioten. Aldizkariaren lehenengo zenbakia 1985eko azaroaren 4an jarri zen salgai, Madrilen. Espainiako beste toki guztietan, aldiz, hurrengo egunetik (1985eko azaroaren 5) egon zen eskuragarri.
Aldizkaria astekari bat izan zen, 1985eko azarotik 2012ko urrira arte (1. zenbakitik 1.405. zenbakira arte, alegia). Hala ere, eta Interneten informazioak eskuratutako abiadura aintzat hartuta, 2012ko urrian hilabetakari bat izatera pasa zen. Egileen ustez, astekari batek ezin zuen Interneten dagoen bat-bateko informazioarekin lehiatu. Ondorioz, ikuspegiz aldatu zuten eta, diseinu berritzaile batekin batera, testu sakonetan zentratzen hasi ziren.
Edukien analisia
Gigantes del Basket-en azalak saskibaloiaren gaurkotasunarekin lotura duen gairen bat aurkezten du. Azalean agertzen den gaia aldizkariaren barrualdean gehien jorratzen dena da. Normalean, aparteko arrakasta duen talde edo jokalari batek lortzen du aldizkariaren azaleko protagonismoa.
Aldizkariaren lehenengo orrialdean, Gigantes del Basket-eko editoriala aurkitzen da. Bertan, zuzendariak (gaur egun, David Sardinero) gaurkotasunezko gairen bat jorratzen du, normalean. Hala ere, beste batzuetan, zenbaki hori ekoizteko egin behar izan duten lanean zentratzen da, aldizkariaren zirrikituak plazaratuz. Bitxikeri gisa, Pedro J. Ramírez egunkari zuzendariak Gigantes del Basket-eko editoriala idatzi zuen behin. Editoriala eta gero, Gigante del mes eta La imagen del mes izeneko atalak datoz.
Ondoren, aldizkariaren azalean jorratutako gaiari eskainitako espazioa dator, normalean 10 orrialde inguru hartzen dituena. Horren ostean, garrantzia gutxiago duten gaietan zentratzen da aldizkaria, Liga Endesa, NBA, Euroliga, Eurocup edo Basketball Champions League txapelketako gaurkotasuna aztertzen duen bitartean. Erreportajeak eta elkarrizketak izaten dira nagusi.
Ildo editoriala
Saskibaloiko aldizkari bat izan arren, Gigantes del Basket-i nolabaiteko ildo editorial zein kutsu ideologikoa antzeman ahal zaio. Hilabetekariak jokalari espainiarrek lortutako garaipenak eta lorpenak etengabe goraipatzen ditu. Gainera, izugarrizko garrantzia ematen dio Espainiako saskibaloi selekzio nazionalari zein Espainian jokatzen den Liga Endesari. Beraz, aldizkaria asko zentratzen da Espainiarekin lotura duten gaietan.
Hedabidearen zuzendaritza eta organigrama
Bere historian zehar, Gigantes del Basket-ek hainbat zuzendari izan ditu: Manolo Vega, Paco Torres eta César Nanclares. Gaur egun (2022), Gigantes del Basket-en zuzendaria David Sardinero kazetaria da.
Aquiraz
Aquiraz Brasilgo udalerri bat da, Ceará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Gigantes del basket
Hedabidearen zuzendaritza eta organigrama
Erredakzioari dagokionez, Nacho Doria da erredaktore burua. Bestalde, Pablo Salvador sormenezko zuzendaria da eta Teresa Gutiérrez maketatzailea. Azkenik, Olga Marinas webgunearen diseinuaz arduratzen da.
Erredakzioari dagokionez, saskibaloiaren munduan oso ezagunak diren pertsonak daude lanean Gigantes del Basket aldizkarian: Piti Hurtado, Andrés Monje, Mariano Galindo, Álex Gozalbo, José Manuel Puertas...
Enpresa
Gigantes del Basket S.L. izeneko sozietate mugatuak zuzentzen eta editatzen du Gigantes del Basket aldizkaria. Gigantes del Basket S.L. sozietate mugatuaren gerentea José Antonio Paraiso da. Bestalde, José Luis Ortiz da enpresaren editorea.
Gaur egungo egoitzari dagokionez, enpresa Madrilgo Velázquez kaleko 126. zenbakiko seigarren solairuko ezkerreko atean kokatzen da.
Negozio eredua
Gaur egun (2022), Gigantes del Basket aldizkariak 4,50€ balio du penintsulan eta 4,75€ Kanarietan, Ceutan eta Melillan. Edonola ere, 44€ ordainduz aldizkarira harpidetu daiteke irakurlea. Modu honetan, argitaratzen diren zenbaki guztiak zuzenean etxera bidaliko dizkiote. Bestalde, webgunean dauden eduki guztiak guztiz doakoak dira. Hala ere, webgunean dauden edukiak ez dira paperezko edizioan argitaratutakoak. Izan ere, webgunean gaurkotasunezko zein azken orduko kontuak jorratzen dituzte.
Publizitateari dagokionez, hainbat iragarki dituzte aldizkarian zein webgunean. Beraz, publizitateak aldizkariaren ekonomian garrantzia handia duela susmatzen da.
Cayan Tower
Cayan Tower, (Infinity Tower ere deitua), Arabiar Emirerri Batuetako Dubai hirian dagoen etxe orratza da. 307 metro eta 73 solairu dauzka eta 2013an amaitu zuten eraikitzen.
Skidmore, Owings and Merrill arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Eraikuntza
Dorrearen lehen harria 2006an hasi zen eta lurpeko solairuak eraikitzeko zulaketa amaitua zegoela 2007ko otsailaren 7an, lurpeko solairuak eraikitzeko gunea babesten zuen horma behera etorri, eta itsasoko urak zuloa urez bete zuen.
Eraikuntza lanak hainbat hilabetez egon ziren etenik, eta azkenik 2008an eraikitze lanek jarraitu egin zuten. 2009ko abuztuan 19 solairu zeuden eraikiak.
2012ko urrian etxeorratzak gorengo garaiera eskuratu zuen.
Tägertschi
Tägertschi Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Juan Queipo de Llano
Juan Queipo de Llano Flores (Cangas de Tineo, 1584 - Jaén, 1647ko azaroaren 1a) Asturiasko elizgizon eta legelaria izan zen.
Queipo de Llano asturiar jauntxoen leinuaren kidea, Salamancako Unibertsitatean zuzenbide kanoniko eta zibila ikasi zituen. Real Chancillería de Valladolid eta Tribunal Apostolicum Rotæ Romanæn lan egin zuen. 1637an Iruñeko apezpiku bilakatu zen eta 1644ko ekainean eta 1646ko urtarrilean erregeorde bitartekaria izen zen.
Aracruz
Aracruz Brasilgo udalerri bat da, Espírito Santo estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Shin Asahina
Shin Asahina (朝比奈 伸, 1976ko abuztuaren 20a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka eta Sagan Tosu.
Sennevoy-le-Bas
Sennevoy-le-Bas Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sennevoy-le-Bas udalerrian erroldatutako biztanleak 107 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 88 etxebizitza zeuden, 50 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 84 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 50 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Iron Man 2
Iron Man 2 superheroi filma da, Jon Favreau estatubatuar zinemagileak 2010ean zuzendu zuena. 2008ko Iron Man-en jarraipena da, eta Marvelen unibertso zinematografikoko hirugarren lana. Robert Downey Jr., Gwyneth Paltrow, Don Cheadle, Scarlett Johansson, Sam Rockwell, Mickey Rourke eta Samuel L. Jackson izan ziren antzezle nagusiak.
Filmaren kritikak ez ziren batere onak izan, baina oso emaitza ona lortu zuen zinema aretoetan. Bi urte geroago, The Avengers filmean agertu zen berriz ere Iron Man superheroia, eta 2013an Iron Man 3-n.
Sennevoy-le-Bas
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 59 ziren, horien artean 34 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 34 pertsona aktiboetatik 28 lanean zeuden (17 gizon eta 11 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
McKean konderria (Pennsylvania)
McKean konderria (McKean County) Pennsylvaniako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Smethport da. 2010eko zentsuaren arabera 43,450 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
McKean konderriak 254,912 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,301 ura dira. Beste 253,611 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 17,05 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 43,450 pertsonetatik 41,796 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 757 dira. 1,008 beltzak edo afroamerikarrak. 83 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 191 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 13 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 356 pertsonek kokatzen zuten.
Sennevoy-le-Bas
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Paedocypris micromegethes
Paedocypris micromegethes Paedocypris generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Spartan (filma)
Spartan, 2004ko David Mamet estatubatuarrak zuzendutako ekintza thriller film bat da. Val Kilmer, Derek Luke, Tia Texada, Ed O'Neill, William H. Macy eta Kristen Bell aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Robert Scott (Val Kilmer) estatubatuar marine ohiak zerbitzu AEBetako zerbitzu sekreturako lan egiten du, espioitza munduan gizaseme errespetuzkoa da. Bahinola, Roberti AEBetako Gobernuko goi kargu baten alaba desagertu berria den Laura Newton (Kristen Bell) topatzeko misioaren ardura jasoko du, ta laguntzaile gisa Curtis (Derek Luke) hasiberria jarriko diote, laister Curtis bere babespekoa bilakatuko da.
Pont-de-Larn
Pont-de-Larn Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.379 etxebizitza zeuden, 1.215 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 80 bigarren erresidentzia ziren eta 84 hutsik zeuden. 1.257 etxeak ziren eta 117 apartamentuak ziren. 1.215 etxebizitza nagusietatik 1.014 bere jabearen bizilekua ziren, 185 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 40 etxek bi zituzten, 155 etxek hiru zituzten, 405 etxek lau zituzten eta 613 etxek bost zituzten. 977 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 472 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 670 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.764 ziren, horien artean 1.316 aktiboak ziren eta 448 inaktiboak ziren. 1.316 pertsona aktiboetatik 1.220 lanean zeuden (643 gizon eta 577 emakume) eta 97 langabezian zeuden (34 gizon eta 63 emakume). 448 pertsona inaktiboetatik 194 erretiraturik zeuden, 130 ikasten zeuden eta 124 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pont-de-Larn udalerrian 1.245 unitate fiskal zeuden, 2.973,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.381 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 110 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 24 eraikuntza enpresak ziren, 24 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Pont-de-Larn udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.026 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hegatxabal adardun
Hegatxabal adarduna (Eremophila alpestris) Eremophila generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago. Belarrien gainean adar itxurako lumatxo batzuk ditu eta horrek egiten du bereizgarri alaudidoen artean.
Han-sur-Nied
Han-sur-Nied Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Han-sur-Nied udalerrian erroldatutako biztanleak 241 ziren. Familiak 87 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 89 etxebizitza zeuden, 88 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 1 hutsik zegoen. 80 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 88 etxebizitza nagusietatik 80 bere jabearen bizilekua ziren eta 8 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 1ek hiru zituen, 23 etxek lau zituzten eta 61 etxek bost zituzten. 83 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 162 ziren, horien artean 128 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 128 pertsona aktiboetatik 121 lanean zeuden (70 gizon eta 51 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Han-sur-Nied udalerrian 86 unitate fiskal zeuden, 244,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.208 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Azido sulfuroso
"Ez da azido sulfurikoarekin nahastu behar."
Azido sulfurosoa (H2SO3) edo azido (IV) trioxosulfurikoa sufre dioxidoa uretan disolbatzean sortzen den konposatu inorganikoa da, zehazki, oxoazidoa. Giro-tenperaturan egoera likidoan dago, ezegonkorra da eta sufre usain sendoa du; kimikako edo medikuntzako produktuak ekoizteko erabiltzen da, baita ere papera edo erreaktibo analitikoa ekoizteko eta petroliotik eratorritako produktuak fintzeko. Erreduzitzaile indartsua da eta kloroak kaltetutako materialetako orbanak zuritzeko erabili daiteke, besteak beste. Era naturalean ere sor daiteke, baldin eta sufre dioxidoa euri tantetan disolbatzen bada, hala, euri azidoa eraginez.
Ezaugarriak eta prestaketa
Laborategian prestatzeko, uretan disolbatutako sodio sulfitoari azido klorhidrikoa gehitu behar zaio, ondorengo ekuazio kimikoa jarraituz:
Sufre dioxidoaren uretako disoluzioetan Raman espektroskopiak soilik SO2 molekulari eta disulfito ioiari dagozkien seinaleak erakusten ditu. Seinale horien intentsitateak ondorengo oreka-ekuazioarekin bat datoz:
Zeinetan Ka azidotasun konstantea den.
Kopla zaharrak
Kopla zaharrak ahozko euskal literaturako moldea da, bertso berrietatik bereizteko hala izendatzen dena. Kopla zaharrak erabiltzen dira, batez ere, eskeko ibilaldi gauezkoetan (Eguberri, Urteberri, Santa Ageda, Inauteri, San Juanetan). Gaur egun kopla asko eta asko buruz kantatzen badira ere, lehen aldiz kantatu zirenean, bat-batean sortuak izan ziren seguruenik.
Diskurtso poetikoaren antolakuntzari dagokionez, badira desberdintasunak bertso berrien aldean. Kopla zaharretan pentsamendua ibiltariagoa da, berez, eta antolakuntza zatikakoagoa; koplatik koplarako lotura etenagoa da, beraz. Eten hori ez da kopla artekoa bakarrik, ez bada kopla barrukoa ere, lehenengo eta bigarren zatiaren artean. Kopla bakoitzak lau bertso-lerro ditu, oro har, eta bigarrenaren azkenak edo puntuak eta laugarrenarenak bat datoz erriman. Lehen bi lerroek ideia poetiko bat azaltzen dute, izaditik hartua, maiz; eta azken biek, berriz, xelebrekeriaren bat era prosaikoago batean azaldua. Koplaren esanahia bera, azken bi lerroetan dator, eta lehen zatiaren funtzioa bigarrena indartzea da, kontraste baten bidez, itxuraz zerikusi zuzenik ez badu ere bigarrenarekin. Hortik, sarri, lotura falta hori; itxuraz soilik, ordea, zeren loturaren bat izaten baita.
Kopla zaharrak beste zenbait generotan agertzen dira, nahiz baladetan (Bereterretxen khantorian, adibidez), nahiz kantu lirikoetan (Eijerra zira maitia kantuan, adibidez). Gizarte-ospakizunetan leku handia bete izan dute; kopla oraindik ere bizirik dago eske-bertsoetan, eta trikitiko kantuetan ere kopla izan ohi da egiturarik erabiliena. Trikiti-koplak gehienetan lehen zati sinbolikoa galdu egiten du eta bertsolaritzaren eredura hurbiltzen da; gainera, bihurkarien teknika gehitzen zaio, eta teknika hori da trikitiaren ezaugarririk nabariena; erantzun eitea hartzen du, eta ironia, umorea eta zipoa izan ohi dira trikitiko koplen ezaugarri nagusiak.
Ezaugarriak
Kopla bakoitza lau bertsolerrok osatzen duten ahalpia da, zeinaren edukia bi zatitan banatua dagoen.
Lehen zatia, atal sinbolikoa eta poetikoa da, zeinak izadiari edota naturari buruzko erreferentziak egiten dituen. Atal estetikoa edota poetikoa da, nahiz eta ez dituen hitz arrotzak erabiltzen, hizkuntza herrikoia baizik. Maiz, lehen zati honen edukiak ez du zerikusirik izaten bigarren zatian esango denarekin, bere funtzio nagusia, esango den horrekin nolabaiteko kontrastea sortzea izan ohi delarik. Hori dela eta, askotan bi atalen artean inkoherentzia sumatu ohi da.
Honakoak izan ohi dira aipatzen diren elementu eta hitzak:
Bigarren zatia, epifonema bat izan ohi da; gaiarekin zerikusia duen mezua agertzen duen atala, lehena baino nahitakoago izaten da, normalean amodioa, eskakizunak, ospakizunak edota agurrak izan ohi direlarik ideia nagusiak. Hizkera ere, ez da lehen zatikoa bezain estetikoa, hizkuntza herrikoi eta baldarragoa erabiltzen duelarik askotan
Aditzari dagokionez, indikatiboan edo subjuntiboan agertzen dira gehienetan.
Metrika
Kopla zaharrek 4 lerro dituzten normalean: lehen biak 8 silabakoak eta errimadunak izan ohi dira, hirugarrena, 10 silabakoa eta errimarik gabea, eta laugarren lerroa, 8 silabakoa eta errimaduna berriro ere → 8A, 8A, 10B, 8A.
== Antologia ==
Kriseilu (argitaletxea)
Kriseilu edo Kriselu 1967 urtean sorturiko euskal argitaletxe bat izan zen, Lur argitaletxearekin batera, bereziki euskal literaturaren testuak argitaratu zituena. Luis Haranburu Altuna izan zen argitaletxearen burua. 2000. urtean desagertu zen.
Arthur Griffith
Arthur Griffith (irlanderaz Art Ó Griofa) (Dublin, 1872ko martxoaren 31 - Dublin, 1922ko abuztuaren 12a) irlandar lider abertzale edo nazionalista izan zen. Dáil Éireann-ean (Irlandar Legebiltzarra) biltzarkide, 1922ko Urtarriletik Abuzturako denboraldian. 1921an London-en Anglo-Irlandar Akordioa sinatu zuen Irlandar Ordezkaritzaren buru nagusia.Honen ondorio zuzenena Irlanda bitan zatikatzea izan zen.
Kriseilu (argitaletxea)
Sorrera
Gabriel Arestik sortutako zigilu gisa hasi zen 1967an. Hurrengo bi urteetan zazpi liburu argitaratu zituen, horietako batzuk funtsezkoak: Euskal Harria (1967) eta Harri eta Herriren bigarren edizioa (1969), biak Aresti berarenak, eta Elsa Scheelen (1969), Txillardegiren bigarren nobela. Bi itzulpen ere argitaratu zituen garai hartan, biak Arestik euskaratuak: Tomás Meaberen Hamalau alegia (1968) eta Fray Marcos de Portelaren Nekazariaren dotrina (1969).
Arthur Griffith
1872ko martxoaren 31ean Dublinen jaio zen. 1899an United Irishman (Irlandar Elkartuak) aldizkariaren sortzailea izan zen, honetan irlandar idazle ospetsuenetarikoek parte hartu zutelarik, beharbada denen artean nabariena William Butler Yeats olerkaria. Griffith bera, bere editorialeen bidez United Irishman argitalpenaren literatur parte-hartzaile zuzena izan zen, beti ere irlandar autogobernuaren alde.
Kriseilu (argitaletxea)
Sorrera
1969an Lur argitaletxea sortu zuten Rikardo Arregik, Luis Haranburu Altunak, Xabier Kintanak, Ramon Saizarbitoriak, Ibon Sarasolak eta Arantxa Urretabizkaiak eta Kriseilu argitaletxearen funtsa erosi zuten. Baina 1974an Lur argitaletxea amaitu zenean Haranburu Altunak berekin zion Kriseilu izenari.
Arthur Griffith
1902. urtean, etorkizun batean Sinn Fein alderdia bilakatuko zen erakunde bat sortu zuen. Irlanda autonomo baten aldekoa zen, baina ez Erresuma Batutik independientea.
Kriseilu (argitaletxea)
Haranburu Editor
1977tik aurrera, Haranburu Editor izenarekin publikatu zituen. Kriseluren lehendabiziko urteetan, urteko hamar liburu inguru argitaratu zituen, 1000 aleko tiradarekin bakoitza, eta posta-helbidea Donostiako Calvo Sotelo Alamedaren (egungo Boulevarda) 26an zuen. Liburuak Zarautzko Itxaropena moldiztegian inprimatzen ziren, eta salmentarako Haranburu Altunak Lur argitaletxearen harpidedunen zerrenda erabili zuen, 1000 kide ingurukoa zena. Geroago, harpidetza sistema gainbehera etorritakoan, Joseba Jaca-ren bidez egin zuen banaketa, zeina Elkar argitaletxea eta banaketa enpresaren sortzaileetako bat izango den.
Arthur Griffith
Gaur egunez, Griffith-ek 1916ko Bazko Altxamenduan parte hartu zuenaren behin-behineko frogarik ez da existitzen. Hala eta guztiz, britaniarrek altxamenduaren babesle nagusienetakotzat jotzen zutenez Galesko Frongocheko barneratze zelaian gartzeleratu egin zuten, nahiz eta espetxeratze denboraldia laburra izan, gutxi gorabehera urte batekoa. Handik urte batetara bigarren aldiz espetxeratua izan zen inongo arrazoi legalik gabe eta soilik buruzagi abertzalea zelako argudioan oinarrituz.
Frantziako Iraultza Euskal Herrian
Frantziako Iraultza Euskal Herrian eragin sakona izan zuen gertakaria izan zen. 1789tik 1799ra bitartean, Frantzian aldaketa azkar eta sakonak ekarri zituen prozesu sozial eta politikoa izan zen. Prozesu horretan, Frantziaren Antzinako Erregimeneko egitura politikoa irauli egin zen (monarkia absolutua, pribilegio feudalekin aristokraziarentzat eta klero katolikoarentzat), Ilustrazioko printzipio arrazionaletan oinarrituta eta Liberté, égalité, fraternité leloan bilduta.
Arthur Griffith
1918ko Hauteskunde Orokorrak Sinn Féin-eko buru politikoak boterera eraman zituen, eta lehen Dáil edo Irlandako Biltzarrean biltzartzen ziren kideak orain Irlandako Legebiltzarreko kide berriak ziren. Hauek Éamon de Valera hautatu zuten herrialdearen lehendakari eta Griffith lehendakari-orde bezala. Britaniarren aurkako guda irekia behin-behinekoa zen.
Frantziako Iraultza Euskal Herrian
Berdintasun printzipioaren epelean, herriaren eta (estatu) nazioaren ideiak gailendu ziren, baina horiek Paris hartzen zuten erdigunetzat, eta nahitaez, onenean, edo bortizkeriaz, txarrenean, hedatu ziren Frantziako Koroaren peko lurralde guztietara. Despotismo Ilustratuaren eta Antzinako Erregimenaren indarren arteko gatazka Konbentzioaren Gerran gauzatu zen Euskal Herrian, herriaren subiranotasunaren eta foruen gaia tartean zela.
Arthur Griffith
Michael Collins-en zuzendaritzapean, irlandarrek britaniar gudarostearen aurka hasitako nekatze-guda eta gerrilak bere fruituak lortu zituen. Eta honela, 1921an britaniarrekin bakea bilatuko zuen ordezkaritzaren arduradun nagusia Griffith bilakatu zen, beti ere Irlandar Estatu Aske bat onartzeko baldintzarekin.
Frantziako Iraultza Euskal Herrian
Foruen amaiera Ipar Euskal Herrian
1789an, Frantziako koroaren peko estatuetako ordezkariak Versaillesera bildu ziren Estatu Orokorretara, Frantziako (eta Nafarroako) Louis erregeak deituta. Beraz, euskal ordezkariak bertaratu ziren, sei lurralde bakoitzeko. 1790eko urtarrilean, Frantziako Nazio Biltzar eratu berriak hutsetik hasitako diseinu administratibo bat erabaki zuen eta, hartara, euskal autogobernua desegin zuen. Proposamen ideologiko berriak bertan behera utzi zituen ohiturazko herri lotura guztiak administrazioan, eta Pirinio Apaletako departamendu berriak unitate administratibo bakarrean uztartu zituen Biarno eta euskal lurraldeak. Lurralde unitate horretan, baina, euskaldunak gutxiengoa ziren.
Arthur Griffith
Nahiz eta 1922ko urtarrilean Griffith lehendakari bezala hautatua izan, boterean ongi finkatzeko ez zuen denborarik askorik izan. 1922ko abuztuaren 12an hil baitzen 50 urte zituelarik burmuin odoljario baten ondorioz. Handik gutxira irlandar guda zibil anker bat herrialdeaz erabat jabetuko zen.
Frantziako Iraultza Euskal Herrian
Foruen amaiera Ipar Euskal Herrian
Euskaldunek, Garat anaia ilustratuak buru zituztela (Dominique Joseph eta Dominique Zaharra), ezin sinetsiz entzun zuten departamendu proposamena, eta aurka egin zioten frantses biltzarrean emandako hitzaldi sutsuetan. Uhart and Escuret-Laborde Zuberoko ordezkariak, halaber, haren kontra mintzatu ziren, eta foruak defendatu zituzten. Ondorioz, gaitzespen oihuak entzun behar izan zituzten, eta ganberatik alde egin zuten. Euskal ordezkariek, Biarnorekin zituzten hizkuntz eta kultura desberdintasunak aipatuz, proposamen bat egin zuten hiru euskal lurraldeak departamendu batean elkartuko zituen diseinu administratibo alternatibo bat eratzeko. Garai honetan guztian, euskara zen eguneroko hizkuntza hiru lurraldeotan, gehiengo elebakarraz eta euskal-gaskoi elebidunen zati txiki batez osatuak, eta euskal ordezkariek euskaldunen hizkuntz errealitate desberdina nabarmendu zuten 1790eko Frantziako Nazio Batzarrean.
Kriseilu (argitaletxea)
Kriseiluren hastapena
Kriseluk honako idazleen liburuak argitaratu zituen, adibidez: Sarasola (Euskal literatura numerotan eta Txillardegi eta Saizarbitoriaren nobelagintza), Urkizu (Euskal teatroaren historia eta Sekulorun sekulotan) eta Haranburu-Altuna bera (Job eta Zera…). Kriseluren politika editoriala euskal literatura garaikideko originalak argitaratzean zetzan, eta denborarekin erreferentzialak bilakatuko ziren tituluak plazaratu zituen.
Carauari
Carauari Brasilgo udalerri bat da, Amazonaseko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Kriseilu (argitaletxea)
Bigarren aroa
1983tik aurrea, beste liburu mota batzuk argitaratzen hasi zen Kriselu. Alde batetik, haur eta gazte literaturako liburuak. Bestetik, munduko literaturako klasikoen komikirako moldaketen itzulpenak, horiek ere publiko gazteari begira plazaratutakoak.
Amaiera
Bi hamarkada baino gehiago liburuak argitaratzen jardun ondoren, Haranburu Altunak enpresa itxi egin zuen, eta 2000. urtean Hiria argitaletxea sortu zuen, zeinak 2014 urtera arte editatuko dituen liburuak. Urte horretan, Haranburu Altunak erretiroa hartu eta halaxe amaitu zen haren egitasmo editoriala.
Koichi Ae
Koichi Ae (阿江 孝一, 1976ko apirilaren 15a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka eta Montedio Yamagata.
Frantziako Iraultza Euskal Herrian
Foruen amaiera Ipar Euskal Herrian
Frantziako departamendu sistema sortzeko dekretuari Pirinio Apalak departamenduaren sorrera jarraitu zion 1790eko otsailean. Lapurdiko Biltzarrak sumindurik hartu zuen frantses erabakiaren berri eta, are, Garat anaiak kargugabetu zituen, azkenean Frantziako departamendu sistema berriaren alde bozkatzearren. Aldi berean, lurralde erakunde txikiagoak berritxuratu ziren, adibidez, Uztaritze eta Baiona uztartuz, 1780ko hamarkadan banandu berriak zirenean, Biltzarrak hala galdeginik. Frantses erabakiak berehala ekarri zituen arazoak.
1791n, konstituzioa onartu zen Frantzian, 1790n bozkatutako antolamendu administratiboa berretsi zuena. Dominique Garat Zaharrak uko egin zion konstituzio horren aleak banatzeari, adieraziz euskarazko bertsiorik ez zutela. Nafarroaren ordezkariek (Frantxistegi, Polverel) erabaki zuten ez zutela bozketan parte hartuko, Luis XVI.a erregeak bere burua "Frantsesen Errege" izendatu baitzuen (1791ko irailaren 4a), ohiturazko "Frantziako eta Nafarroako Errege"ren ordez, argudiatuz haiek Frantziako zati ez zirela, eta lurralde erakunde aparte bat sortzeko aukera iradoki zuten. Frantzia erresuma zen artean eta, beraz, erregimen politikoak lehengo horretan jarraitzen zuen. Haatik, politikako kontuak pixkanaka aldatzetik iraultza kutsua hartzera pasa ziren. 1792ko irailean, Frantziako Lehen Errepublika aldarrikatu zen, eta jakobinoak zein Nazio Konbentzioa igo ziren agintera. Luze gabe, Luis XVI.a Frantziako erregea atxilotu eta exekutatu zuten 1793ko urtarrilean, eta nazioarteko aliantza bat eratu zen Frantzia iraultzaileari kontra egiteko.
Konbentzioaren Gerra Euskal Herrian
Konbentzioaren Gerra 1793-1795 bitarteko gatazka militarra izan zen, Euskal Herrian oso eragin handia izan zuena; gerraren beste gune nagusia Katalunia izan zen, Pirinioen inguruan. Espainietako Koroa eta Frantziako Errepublika elkarren kontra jarri zituen gerra hori Lehen Koalizioko Gerra zabalagoan kokatu zen, eta bere ezaugarri bereziak izan zituen Euskal Herrian, euskal gobernu, lege eta ohituren gaineko tentsioak eta jarrera desberdinak tarteko. Gerrarekin, itzulbiderik gabe galdu (Ipar Euskal Herrian) edo koloka batean gelditu (Hego Euskal Herrian) ziren foruak.
Ipar Euskal Herrian, Izua eta errepresio gogorra ekarri zituen Lapurdiko herritarren eta euskaltasunaren kontra eta, Bidasoaz hegoaldera, Frantses Errepublikaren aldeko zein kontrako mugimenduak eragin zituen, Gipuzkoako Errepublikaren aldarrikapenean eta Arrasateko Gerrako Diputazioan gorpuztuak. Bestalde, 1793an, Ipar Euskal Herriko herri askotan, elkarte iraultzaileak sortu ziren. 1793ko urrian, Iraultzaren aldeko aztoramenduan, Lapurdiko zein Nafarroa Behereko herri askori izena aldatu zizkieten, Nazio Konbentzioaren (Montaignards deituen) eta garai sortu berriaren adierazle izan zitezen; Zuberoan, haatik, ez zen horrelakorik egin. Izen guztiak, hiru izan ezik, frantsesez jarri zituzten (ikus eskuineko taula).
1795eko udaberriko erasoaren ondorioz, Euskal Herri ia osoa frantses armadaren eskuetan geratu zen, Pancorbo ren atarian. Ataka horretan, Manuel Godoy Espainiako ministro ahalguztidunak Basileako Bakea hitzartzea erabaki zuen, Frantziari Hispaniolako mendebaldea emanez euskal lurraldeen trukean.
Eragin handiko beste ondorio bat armada arrotzen etorrera izan zen, aspaldi ez bezala. Horrek herritarren, jabetzen eta foru ogasunaren kalte eta galera larriak eragin zituen eta, nahasmenaren erdian, askok armak hartu zituzten, XIX. mendean Karlistaldietan luzatu zen fenomenoa. Konbentzioaren Gerrak liberalismoaren eta tradizionalismoaren arteko oposizioa finkatu zuen, foruen gaia tartean zela, eta garai berri bati eman zion hasiera Euskal Herrian, "mende luzea" deitu izan dena.
Lapurdiko izua
1794an, Frantziar Iraultzaren ondorengo izualdian, Itsasuko 47 gazteren ihesaldiaren ondoren, Salbamen Publikorako Komiteak (1794ko martxoaren 13 edo II. urteko haizekorraren 13ko dekretua), Ainhoa, Azkaine, Ezpeleta, Itsasu, Sara eta Zuraideko bizilagun ugari (gizon, emakume eta ume) atxilotu zituen, eta mugatik hurbil zeuden udalerriak "doilor" izendatu (communes infâmes). Neurria Biriatu, Kanbo, Larresoro, Luhuso, Lekorne eta Makea udalerrietara zabaldua izan zen.
Herritarrak etxe nazionaletan bilduak izan ziren, bai Ustaritzeko barrutian, bai Jean-Jacques Rousseau n, Grande Redoute barrutian. Baina benetan, Baiona, Capbreton, San Bisentse eta Ondresko elizetan bilduak izan ondoren, deportatu zituzten, nahiko egoera txarrean gainera. Deportatuak Lot, Lot-eta-Garona, Gers, Landak, Behe Pirinioak (Bearnoko aldea) eta Hautes-Pyrénées departamenduetara bidaliak izan ziren. Itzulitakoan, deportatuek ondasun gehienak ebatsita edota hautsita aurkitu zituzten, 1794ko irailaren 29 eta urriaren 1ean Uztaritzeko Direktorioak emandako dekretuen ondorioz. Honela zioen dekretuak:
George Town (Kaiman uharteak)
George Town Kaiman uharteetako hiriburua da. Hiriak 27.704 biztanle ditu eta Kaiman Handia uharteko hiri nagusia da. Uhartediko finantza-gune nagusiena da, bertan 600 banketxe daudelarik. Itsasoaz haraindiko britainiar lurralde baten hiririk populatuena da.
Pontinus helena
Pontinus helena Pontinus generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Boinas La Encartada museoa
Boinas La Encartada museoa Balmasedan dagoen industria iraultzari buruzko museoa da, Peñueco auzoan. Museoa 2007ko urtarrilaren 10ean ireki zituen ateak "Boinas La Encartada Museoa"-k, fabrikako antzinako eraikinean hain zuzen ere.
Gaur egun, museoaren izena "La Encartada Fabrika-Museoa" da eta bertan Industria Iraultzako produkzio prozesu osoa ezagutu daiteke.
La Encartada, S.A. enpresa 1892.urtean sortu zen eta 1992.urte arte lanean jarraitu izan zuen. 100 urte honetan ekoizpen guztiak erabili izan zuen lehengaia artilea izan zen, eta ekoiztutako produkturik ezagunena txapela izan zen.
Ezaugarriak
La Encartada fabrika-museoa ehun urtetik gorako kokagunea da, eta, 1892. urtean sortu zutenetik harik eta 1992. urtean itxi zuten arte, artilezko puntu-lanak egiten zituzten bertan, txapela produkturik ezagunena izan zelarik. La Encartada, adibide bereizgarria da benetan Bizkaiko industria-sarean.
Batetik, artilezko ehungintzaren industria-sektoreak zeresan txikia dauka lurraldean, baina aitzindaria izan zen industriaren aroko aurrerapen teknikoak ezartzeko orduan. Bestetik, are interesgarriagoa da, bere sorreratik bertatik ezer gutxi aldatu delako. Izan ere, bere kokaguneak, langile-koloniak, plentinen eta barren sistemak eta makinek iraultza industrialaren hasierara garamatzate. Honek, gaur egun, museoa bisitatuz Industria Iraultzaren garaietara bidaia egiteko aukera ematen digularik.
Tantilla relicta
Tantilla relicta Tantilla generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Eremophila bilopha
Eremophila bilopha Eremophila generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago.
Koekelberg
Koekelberg Brusela-Hiriburua eskualdeko 19 udalerritako bat da. Bruselako gainerako udalerriak bezala, ofizialki elebiduna da. 2011ean 0 biztanle zituen.
Yátova
Yátova (valentzieraz Iàtova) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Hoya de Buñol/Foia de Bunyol eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.168 biztanle zituen.
Cryptacanthodes maculatus
Cryptacanthodes maculatus Cryptacanthodes generoko animalia da. Arrainen barruko Cryptacanthodidae familian sailkatzen da.
Dolomita
Dolomita arroka sedimentario ez detritiko baten izena da eta baita berau sortzen duen mineralarena. Batzuetan magnesio kareharri izena ematen zaio.
John Milnor
John Willard Milnor (Orange, New Jersey, AEB, 1931ko otsailaren 20a) estatubatuar matematikaria da.
Dolomita
Etimologia
Izena Deodat Gratet de Dolomieuk 1791an lehen aldiz deskribatu zuelako Dolomitetan ematen zaio. Aurretik 1768an Lineok deskribatu zuela pentsatzen da eta 1778an "usain txarreko harria" izena eman zion Belsazar Hacquet naturalista austriarrak.
John Milnor
Bizitza
Lehenengo ikasketak Princetongo Unibertsitatean egin zituen, eta 1951n jaso zuen titulua. Graduatu ondoren, Princetonen hasi zen ikerlanean, eta 1953an, doktoregoko ikasketak bukatu baino lehen, irakasle hartu zuten. Tesia, Isotopy of Links ("Loturen isotopia"), Ralph Foxen zuzendaritzapean egin zuen, eta 1954an aurkeztu zuen. 1962an Henry Putmanen katedra eskuratu zuen Princetongo Unibertsitatean. Zazpi dimentsioko esfera batek estruktura diferentzial ugari izan ditzakeela da Milnorren aurkikuntzarik garrantzitsuena, eta horri esker arlo berriak sortu zituen topologia diferentzialean.
Dolomita
Ezaugarriak
Dolomita arroka batez ere dolomita mineralaz osatua dago. Honek (CaMg(CO3)2) formula du. Arroka hau normalean kareharriaren eraldaketa kimikoz osatua dago.
John Milnor
Bizitza
1950eko hamarkadan Milnorrek topologia aljebraikoa landu zuen, eta gaur egun batez ere dinamikan dihardu. Bere lanari esker ohore asko jaso du: 1962ko Stockholmeko Nazioarteko Kongresuan Fields domina jaso zuen; Zientzietako Domina Nazionala (1967) eta Leroy P. Steele sariaren hiru modalitateak jaso ditu 1982, 2004 eta 2011n.
Dolomita
Ezaugarriak
Dolomita mineral moduan sistema trigonalean edo erronboedrikoan kristalizatzen du. Kolore txuri, gris edo arroa duten kristalak sortzen dira, normalean masiboak. Kaltzitaren ezaugarri antzekoak ditu, baina ez da erraz disolbatzen azido klorhidrikoan. Mohs eskalan 3,5-4 bitarteko gogortasuna du eta 2,85eko grabitate espezifikoa. Errefrakzio indizea nω = 1,679 - 1,681 eta nε = 1,500eko balia du.
John Milnor
Bizitza
Bestalde, Zientzietako Akademia Nazionaleko kidea da, Amerikako Arte eta Zientzietako Akademiakoa eta Amerikako Filosofia Elkartekoa. 1962tik aurrera Annals of Mathematics aldizkariko zuzendari izan zen, eta 1988az gero New Yorkeko Estatuko Unibertsitatean lan egiten zuen.
Dolomita
Ezaugarriak
Dolomita eta burdinadun ankeritaren artean soluzio solido bat dago. Burdina dagoenean kolore horixka edo marroixka izaten du. Manganesoa agertzen da MnO forman %3an gutxi gorabehera. Manganeso eduki handia dagoenean arrosa izaten da eta kutnohorita mineralarekin soluzio solidoa sortzen da. Beruna eta zinka ere ager daitezke magnesioaren ordez.
Erabilerak
Magnesio oxidoaren eta magnesioaren beraren iturri nagusietako bat da dolomita. Material errefraktari gisa ere erabiltzen da, tenperatura altuetan ere bere ezaugarriak mantentzeko gai baita. Azkenik keramika eta margo zuriak ekoizteko erabiltzen da, bai eta beira sortzeko ere.
Paedocypris progenetica
Paedocypris progenetica Paedocypris generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian. Paedophryne amauensis igela aurkitu zen arte, ezagutzen zen munduko ornodunik txikiena zen. Ezagutzen den arrainik txikiena da, 7,9 milimetrorekin eme helduetan.
Dolomita
Erabilerak
Lurzoruetan pH-aren buffer lana egiteko ere gehitzen da dolomita hautsa, bai eta akuarioetako uraren pHa neutralizatzeko ere.
Paedocypris progenetica
Banaketa
Indonesia eta Bintanen aurki daitezke, ur-geldo eta urmael tropikaletan.
Rivarennes (Indre)
Rivarennes Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rivarennes udalerrian erroldatutako biztanleak 561 ziren. Familiak 224 ziren, horien artean 62 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 41 bakarrik bizi ziren emakumeak), 66 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 79 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 308 etxebizitza zeuden, 235 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 292 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 235 etxebizitza nagusietatik 179 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 11 etxek bi zituzten, 48 etxek hiru zituzten, 66 etxek lau zituzten eta 109 etxek bost zituzten. 207 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 95 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 110 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 334 ziren, horien artean 239 aktiboak ziren eta 95 inaktiboak ziren. 239 pertsona aktiboetatik 215 lanean zeuden (127 gizon eta 88 emakume) eta 25 langabezian zeuden (9 gizon eta 16 emakume). 95 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rivarennes udalerrian 251 unitate fiskal zeuden, 578 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.360,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 zurgina, 2 iturginak eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Rivarennes udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.418 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pontinus kuhlii
Pontinus kuhlii Pontinus generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Gramado dos Loureiros
Gramado dos Loureiros Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Walkringen
Walkringen Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Tsutomu Fujihara
Tsutomu Fujihara (藤原 務, 1980ko urriaren 3a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Avispa Osaka eta Liztorra Fukuoka taldeetan.
Špania Dolina
Špania Dolina Eslovakiako udalerri bat da, Banská Bystricako barrutian kokatuta. 12,73 km²ko azalera du eta 202 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1254. urtekoa da.
Eremias
Eremias Sauriaren barruan sailkatzen den narrasti txikiz osatutako genero bat da. Eurasiako hegoaldean bizi dira.
Kontrahorma
Kontrahorma hurrengoa izan daiteke:
Albrecht Kossel
Ludwig Karl Martin Leonhard Albrecht Kossel (Rostock, 1853ko irailaren 16a - Heidelberg, 1927ko uztailaren 5a) alemaniar biokimikaria izan zen, genetikaren ikerketan aitzindaria. 1910eko Medikuntzako Nobel Saria irabazi zuen azido nukleikoen konposizio kimikoaren aurkikuntzagatik.
Medikuntza ikasi zuen Estrasburgoko Unibertsitatean eta Rostockeko Unibertsitatean osatu zituen ikasketak. 1877an mediku izateko azterketa gainditu zuen. Ikasketak amaitzean, Estrasburgoko Unibertsitatera itzuli zen Felix Hoppe-Seylerren ikertzaile laguntzaile gisa. Han azido nukleikoen gainean lan egin zuten.
1883an Berlingo Unibertsitatera joan zen. Han bost konposatu organiko isolatu zituen eta izena jarri zien: adenina, zitosina, guanina, timina eta urazilo. Konposatu horiek base nukleiko gisa ezagutzen dira orain.
1895ean fisiologiako irakasle izendatu zuten Marburgoko Unibertsitatean. Han proteinen konposizio kimikoa ikertu zuen. 1896an histidina aurkitu zuen eta teofilina isolatzen lehena izan zen. 1901ean Heidelbergeko Unibertsitateak kontratatu zuen.
Zeitschrift für Physiologische Chemie (Fisiologia Kimiko Aldizkariaren) argitaratzailea izan zen 1895etik hil zen arte.
Valdestillaseko geltokia
Valdestillas Espainiako Valladolideko probintziako tren geltoki bat da, udalerrian kokatuta dagoena.
Altilhac
Altilhac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 638 etxebizitza zeuden, 384 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 224 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 547 etxeak ziren eta 81 apartamentuak ziren. 384 etxebizitza nagusietatik 302 bere jabearen bizilekua ziren, 72 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 60 etxek hiru zituzten, 114 etxek lau zituzten eta 190 etxek bost zituzten. 283 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 177 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 163 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Altillac udalerrian 377 unitate fiskal zeuden, 841,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.279 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe, 2 higiezinen agentziak eta 1 tintoreria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra supermerkatu bat zen.
Valdestillaseko geltokia
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Altilhac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Boulengerella cuvieri
Boulengerella cuvieri Boulengerella generoko animalia da. Arrainen barruko Ctenoluciidae familian sailkatzen da.
Parabramis pekinensis
Parabramis pekinensis Parabramis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Villers-Châtel
Villers-Châtel Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villers-Châtel udalerrian erroldatutako biztanleak 119 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: