cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tanja Poutiainen
Biografia
Poutienek Munduko Kopako lehen garaipena lortu zuen, lehenengoa alpinista finlandiar eskiatzaile batentzat. Kopa hori, 2004ko otsailaren 28an Levin (Finlandia), etxean elurragatik ospatu zen slalom batean irabazi zuen; alpinoen munduko Kopako lehen lasterketa izan zen herrialdean. 2005eko Munduko Kopan, Poutianenek denboraldiko tituluak irabazi zituen slalom eta slalom erraldoian, eta bosgarren jarri zen maila gorenean. Bidean, hiru slalom irabazi zituen, slalom erraldoi bat, eta hamar podium lortu zituen. 2005eko Munduko Txapelketan bigarren jarri zen Anja Pärson suediarraren atzetik eta bigarren slalomean, berriz, Janica Kostelić kroaziarraren atzetik, alpetar munduko lehen domina lortu zuen finlandiar emakume batentzat.
2009ko denboraldiak ikusi zuen Poutianenek Munduko Kopako beste diziplina titulu bat hartzen slalom erraldoian.
Poutiainen bere koherentziagatik nabarmendu zen, eta, 2007ko urtarrila eta 2011ko martxoa bitartean, arrakastaz burutu zituen Munduko Kopako lasterketa guztiak, guztira 67.
2014ko denboraldi amaieran, Poutiainenek 11 garaipen, 48 podium eta 3 Munduko Kopa diziplina titulu izan zituen. Michael Bontek entrenatu zuen eta kiroletik erretiratu zela iragarri zuen 2014ko martxoan.
Paolo Orsi
Paolo Orsi (Rovereto, 1859ko urriaren 17a – ib., 1935eko azaroaren 8a) italiar arkeologoa izan zen.
Formakuntza
1877an, giza-ikasketak egin zituen Paduako Unibertsitatean. 1878 eta 1879 bitartean, Vienara joan zen antzinako historiaz eta arkeologiazko ikasketak egiteko. 1881ean, Paleontologiako ikastaro bat egin zuen La Sapienza Erromako Unibertsitatean, non Luigi Pigorini izan zuen irakasle. 1882an, Paduan graduatu zen.
Lehenengo ikerketak
Lehenengo ikerketak egin zituen, 1881 eta 1883 bitartean haren jaioterrian, aurretiaz landutako leku batean, zeinen toki interesgarrienak koaderno batean idatzi baitzituen. Ikerketak egin zituen Grotta del Colomboren inguruan, Morinen, Busa dell'Adamon eta Castel Tiernon (Trentino). Horien emaitzak 1878an argitaratu zituen.
Tarte batez, Alatri ko lizeoan (Erromako probintzia) irakasle aritu ondoren, Erromako Antigoaleko eta Arte Ederren zuzendaritza orokorrean sartu zen, eta 1885 eta 1888 urteen artean, Florenziako Liburutegi Nazional Zentralean.
Sirakusara helduera
Arkeologiako katedra La Sapienza Erromako Unibertsitatean ez lortzean, administrazio publikoan sartu zen, non izendatu baitzioten III. klaseko ikuskatzailea Sirakusako indusketetan eta museoetan. Hartara bidali zuten Francesco Saverio Cavallariren gidaritza pean. Horko eremuak esploratu gabekoak ziren, eta Orsiren eskarmentuaz baliatuz, 1889an ikerketa arkeologikoak hasi zituen.
Behin Sizilian, sikano, sikulo eta italo herriak ikasi zituen, baita Brontze Aroko kokalekuak eta greziar koloniak ere, hala nola, Naxos eta Megara Hiblea. Horiei buruzko monografia Accademia Nazionale dei Lincei erakundeak argitaratu zuen 1890ean. Urte berean, Calabrian indusketak egin zituen Eugen Petersen Erromako Alemaniar Institutuko zuzendariari laguntzeko, Locriko joniar tenpluan.
1891ean, Cavallari ordezkatu zuen Sirakusako Eskualdeko Museoan, non haren karrera osoan zehar materialen inbentarioa egin baitzuen. Honetaz gain, gelak eta museoren bildumak prestatu eta handitu zituen.
Iblei mendien lanetan, itsasora zabalik dagoen haranean material eta gune arkeologiko asko aurkitu zituen, hala nola, tenpluak, nekropoliak, harresiak, jauregiak, txanponak, Pantalica, Melilli, Stentinello, Castelluccio di Noto, Maddalenako penintsulako Plemmirio, Cozzo pantano, Thapsos eta Cassibile. Era berean, 1893an, Megara Hiblea eta Naxosko hasitako ikerketak jarraitu zituen.
Katakonbak eta bizantziar elizak ikertu zituen, interpretazio berezi bat emanez San Foca basilikako arkitekturari, Priolo hirian. 1896an, Camarinako indusketak hasi zituen, eta1889tik aurrera, Akrai, Heloro eta Kasmenako aztarnategiak ikasi zituen. Terravecchia de Grammichele z arduratu zen 1890ean eta Iblaz 1892an.
1900 eta 1901ean artean, Napoliko Museo Arkeologiko Nazionalaren komisario izan zenean, oroipen ahaztezina utzi zuen. Izatez, oinarriak jarri zituen berrantolaketa orokor baterako, hamar bilduma handiak identifikatuz. Lan horretaz hurrengo zuzendaria, Ettore Pais, baliatu zen.
Camarina eta Gelari buruzko ikerketen emaitzak Monumenti Antichi dei Licei institutuan argitaratu ziren 1904 eta 1906an artean. Caltagironeko Monte San Mauro, Mazzarinoko Monte Bubbonia eta Licodia Eubea ko aztarnategiak identifikatu zituen.
1907an, Calabriako Superintendentziaren arduraduna izendatua izatean, Magna Greziako Museoaren sortzeko lagundu zuen eta Magna Greziako ikasketekin jarraitzeko, lan egin zuen hurrengo toki hauetan: Reggio, Locri, Krotone, Sibaris, San Giorgio Morgeto eta Rosarno.
Zenbait hiri aurkitu zuen, tenplu joniar bat eta Medma, Krimisa eta Kaulon tokiak. Hainbat urtetan, indusketak egin zituen Calabriako Monteleonen (gaurko Vibo Valentia). 1908an, Locriko Perseforiona identifikatu zuen eta inguruetan, beste ikerketa gehiago egin zuen. Bestalde, lagundu zuen hiri-museo bat inauguratzeko 1914an.
1909an, Italiako Arkeologiako Elkartearen sortzaileren bat izan zen. 1917 eta 1921 artean, Megara Hiblean lan egin zuen eta urte haietan ere, Morgantina identifikatu zuen.
1920an, Umberto Zanotti Biancorekin Magna Grezia Elkartea fundatu zuen. Asmoa zen indusketarako dirua biltzea. Honek eriden zuen Hipponiongo tenplu joniarra eta nekropoli bat Torre Gallin. 1931ean, Calabria eta Lukaniako Artxibategi Historikoaren aldizkaria argitaratu zuten.
1923an, Errege Dekretu baten bitartez, Sirakusako Antigoalekoen Superintendentziaren arduraduna izendatu zioten eta Calabriako erantzunkizunari eutsi zion beste inspektore bat izendatu arte, 1924an. Sizilian jardun zuenez, unibertsitateko katedrari muzin egin zion. 1924an, Italiako Erresumaren senatari izendatu zioten, eta karguan zegoela, arkeologiarako diru funtsak bilatu zituen.
300 liburu baino gehiago idaztean, Linceen Akademiaren sari nagusia lortu zuen. Haren bibliografiako gaiak Historiaurretik Erdi Aroa artekoak ziren, arreta berezia jarriz ekialdeko Sizilian eta Calabrian, baita Rovereto eskualdea, Alpeetan eta Alto Adigean ere.
Nahiz eta jubilatua izan, Sirakusako Museoko antolamenduan jardun zuen. 1932an, Giuseppe Cultrera izendatu zuten superintendentziarako. 1934Ko udazkenean, utzita Sirakusa, Roveretora itzuli zen, non 1935eko azaroarren 8an hil zen.
Haren omenez
Paolo Orsiren Sirakusako Museo Arkeologikoan eta Magna Greziako Museo Arkeologikoan lan asko gordetzen dituzte historiaurretik greziar aldia arte. Material guztia Sizilian eta Calabrian aurkitu zen.
Cheviré-le-Rouge
Cheviré-le-Rouge Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cheviré-le-Rouge udalerrian erroldatutako biztanleak 863 ziren. Familiak 334 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (46 bakarrik bizi ziren gizonak eta 34 bakarrik bizi ziren emakumeak), 110 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 129 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 15 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 437 etxebizitza zeuden, 339 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 65 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 408 etxeak ziren eta 29 apartamentuak ziren. 339 etxebizitza nagusietatik 253 bere jabearen bizilekua ziren, 77 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 14 etxek bi zituzten, 63 etxek hiru zituzten, 110 etxek lau zituzten eta 151 etxek bost zituzten. 287 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 147 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 168 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Paraliparis posteroporus
Paraliparis posteroporus Paraliparis generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
Cheviré-le-Rouge
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 531 ziren, horien artean 413 aktiboak ziren eta 118 inaktiboak ziren. 413 pertsona aktiboetatik 370 lanean zeuden (206 gizon eta 164 emakume) eta 42 langabezian zeuden (14 gizon eta 28 emakume). 118 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 3 igeltseroak, 2 zurginak eta 2 ile apaindegiak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Cheviré-le-Rouge udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.633 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Klučov (Kolíngo barrutia)
Klučov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.027 biztanle ditu eta 14,44 kilometro koadroko azalera. Kolíngo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1213 urtean egin zen.
Bancroft (Kentucky)
Bancroft Kentuckyko hiri bat da. Jefferson konderrian kokatua dago. 2010ean 494 biztanle zituen, 0.39 kilometro koadrotan banatuta.
Accipiter toussenelii
Accipiter toussenelii Accipiter generoko animalia da. Hegaztien barruko Accipitridae familian sailkatua dago.
Jack Reacher (filma)
Jack Reacher, 2012ko Christopher McQuarrie estatubatuar zinema zuzendari eta gidoilariak zuzendu eta idatzitako ekintza thriller film bat da. Lee Child ingeles idazlearen One Shot (2005) eleberrian oinarritua dago. Tom Cruise, Rosamund Pike, Richard Jenkins, Werner Herzog, David Oyelowo eta Robert Duvall aktoreek antzeztu zuten.
Jack Reacher: Never Go Back (2016) jarraipena izan zuen.
Argumentua
Jack Reacher (Tom Cruise) iraganean polizia militarra izandako etxegabeak orain bere kaxa lan egiten du, eta oraingoan tiroketa batean bost pertsona pertsona hiltzea leporatzen dioten James Barr (Joseph Sikora) AEBetako Armadako frankotiratzailearen kasua ikertzea erabaki du. Galdekatua izatean, Barrek Jack Reacher berarekin batera egotea eskatu du.
Penterry
, 'Penteri', Galesko baserri giroko parrokia bat da, Monmouthshire konderrian.
Anton abadea
Anton abadea edo San Anton, baita ere Eremutar, Anton Handia edo Anton Egiptokoa (Herakleopolis Magna, Egipto, 251 - Colzim mendia, Egipto, 356) monako kristaua eta eremita-mugimenduaren fundatzailea izan zen. Bere bizitzari buruzko datu historikoak badira, baina baita kondairazkoak ere. Beni Suefeko nekazari aberatsa, hogei urterekin pobreen artean banatu zituen bere ondasunak, eta Tebaidako basamortura joan zen. Ondasunak alde batera utzi eta ermitau-bizitza eraman zuela gauza jakina da; Egiptoko hainbat monako-komunitatez arduratu zen. 105 urte bizi izan zela esaten da. Tradizioan oso ezagunak diren ikuskariak eta tentaldiak pairatu zituen basamortuan iragan zituen lehen 15 urteetan. Eragin handia izan zuen, eta Egiptoko basamortuak haren jarraitzailez bete ziren.
Erlikiak eta monako-ordena
Konstantinoplaren erorialdia eta gero, Antonen erlikiak Dofinerria probintzia frantseseko abadia batera eraman zituzten.
Ikonografia
Ordenako jantzia daramala, eta ondoan txerria duela, irudikatzen da San Anton Abadea. Artista askok hartu dute gai hau beren lanetarako. Ezagunen artean dago San Antonen tentaldien triptikoa Jeronimo Bosch-ek margotua. Autore honek berak San Antonen tentaldiak lana ere margotu zuen.
Diego Riverak, Paul Cézannek eta Jan Wellens de Cock-ek ere erabili zuten San Antonen gaia beren artelanetan.
Jean Racineren Cantique (Fauré)
Jean Racineren Cantique (Op. 11) abesbatza misto (soprano, alto, tenor eta baxu) eta teklaturako pieza bat da (pianoa edo organoa), Gabriel Fauré-k 1864 eta 1865 artean konposatua. Pieza hau re bemol maior tonalitatean dago.
Testua
Testua Jean Racine dramaturgoaren (1639-1699) himno anbrosiano baten frantseserako itzulpena da, astearteko maitinetarako Consors paterni luminis izenekoa.
Aubeterre
Aubeterre Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aubeterre udalerrian erroldatutako biztanleak 219 ziren. Familiak 82 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 27 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 35 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 87 etxebizitza zeuden, 84 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 87etxeak ziren. 84 etxebizitza nagusietatik 76 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 4 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 72 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 153 ziren, horien artean 127 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 127 pertsona aktiboetatik 121 lanean zeuden (59 gizon eta 62 emakume) eta 6 langabezian zeuden (4 gizon eta 2 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Aubeterre udalerrian 86 unitate fiskal zeuden, 243,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.473 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Aubeterre udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.161 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1, lehen-hezkuntzako eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Valledupar
Valledupar Kolonbiako iparraldeko hiria eta Cesar departamenduko hiriburua da. Bogotáren ipar-ekialdean dago, Guatapuri ibaiaren ertzean. 1550. urtean sortua da.
Ekonomia
Nekazaritza (kotoia, artoa, kafea), abere-hazkuntza, petrolioa, eta industria (janari-industria, ehungintza, eraikuntza) dira ekonomia-jarduera nagusiak. Merkataritza- eta garraiabide-gunea da eta aireportua dauka.
Pipolaki
Pipolaki Hiriburun egoitza duen jantzi-enpresa da. 1962an André Olibetek sortua, txapelak eta negu-kiroletarako jantziak egiten ditu. Annie Famoserentzat egindako txalepeei esker ospetsu bilakatu zen.
Grambois
Grambois Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vaucluse departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Grambois udalerrian erroldatutako biztanleak 1.147 ziren. Familiak 492 ziren, horien artean 142 pertsona bakarrekoak ziren (65 bakarrik bizi ziren gizonak eta 77 bakarrik bizi ziren emakumeak), 187 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 126 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 37 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 683 etxebizitza zeuden, 496 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 156 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 630 etxeak ziren eta 50 apartamentuak ziren. 496 etxebizitza nagusietatik 367 bere jabearen bizilekua ziren, 99 alokairuan okupaturik zeuden eta 29 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 27 etxek bi zituzten, 97 etxek hiru zituzten, 135 etxek lau zituzten eta 233 etxek bost zituzten. 366 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 228 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 242 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 681 ziren, horien artean 484 aktiboak ziren eta 197 inaktiboak ziren. 484 pertsona aktiboetatik 438 lanean zeuden (245 gizon eta 193 emakume) eta 45 langabezian zeuden (22 gizon eta 23 emakume). 197 pertsona inaktiboetatik 70 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 73 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Grambois udalerrian 478 unitate fiskal zeuden, 1.129 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.363 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 72 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 6 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 arropa denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Grambois udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.008 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dendropsophus subocularis
Dendropsophus subocularis Dendropsophus generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Pwllmeyric
, 'Pwllmeurig', Galesko udalerri txiki bat da, Monmouthshire konderrian.
Long'an konderria
Long'an Konderria (txinera sinplifikatuz: 隆安县; pinyineraz: Lóng'ān Xiàn), Nanning osatzen duten konderrietako bat da. 2004ko erroldaren arabera 370.000 pertsona bizi ziren 2.264,7 kilometro koadroko azaleran.
Japoniar greba
Japoniar greba Espainiako hiri kondaira bat da. Balizko greba mota honetan, langileek ohi baino ahalegin eta denbora gehiagoz egingo lukete lan, gehiegizko produkzioa eragitearren eta, horrela, enpresari diru galera sortzearren.
Egiaz, Japonian, langileek enpresaren aurka protesta egin nahi badute, ardura eta ahalegin gutxiagoz egiten dute lan, eta ondorioz ugaritu egiten dituzte produktuetako akatsak.
Jean-Paul Ngoupandé
Jean-Paul Ngoupandé (1948ko abenduaren 6a - 2014ko maiatzaren 4a) Afrika Erdiko Errepublikako lehen ministroa izan zen 1996. eta 1997. urteen artean. Presidentetza-hautagai izan zen 1999an eta 2005ean, eta Kanpo Harremanetarako Ministroa izan zen 2005etik 2006ra arte. 1990eko hamarkadaren erdialdean sortu zuen Nazio Batasunaren Alderdiaren (Parti de l'unité nationale, PUN) lehendakaria izan zen. Ustelkeriaren aurkako etsaia eta hauteskunde bidezko eta erakunde demokratikoen aldeko defendatzailea izan zen.
Rostra
Rostra rostrum, -i hitz latindarraren plurala da, literalki "karraskatzeko balio duena" esan nahi duena, ia beti, animalien aurpegi, moko edo ahoei erreferentzia eginez. Hedapenez, rostrum, moko formako objektu oro deitua izan zen.
Nautikari dagokionez, rostruma, gerra itsasontzien branka indartzen zuen brontzezko ezproi bat zen, ontzi etsaiak erasotzen zituena hondoratzeko, oso emaitza onak eman zituen arma.
K.a. 338an, Errepublika garaian, Gaio Menio kontsula, volskoen ontzidiaren aurkako gudu batean sartua geratu zen, Antiumeko portuan, non garaipen handi eta erabakigarri bat lortu zuen. Kontsulak, etsaien ontzietako rostrak erauziarazi zituen, Erromara eraman eta Erromatar Foroko hizlari tribunaren harresian jartzeko. Ordutik, hau, Rostra bezala ezagutu zen, eta, hedapenez, izen hori eman zitzaien tribuna horiei. Jatorrian, tribuna honek, errepublikar garaiko foroa eta comitiumaren artean egon behar zuen, orduan banatuak aurkitzen zirenak, eta, beraz, hizlariak, bi albo horietatik entzunak izan zitezkeen.
K.a. 44an, Julio Zesarrek, gaur egun foroan duen kokapenera eraman zuen. Tribunaren ondoan, Augustok eraikitako miliarium aureuma, inperioko galtzada guztien ustezko abiapuntua zena, Saturnoren tenpluarekin muga egiten duen aldetik dagoena, eta umbilicus urbisa, tribunaren iparraldeko muturrean, beranduagokoa.
Foroaren beste muturrean eta Zesarren Tenpluaren podioko zati delarik, bigarren tribuna bat zegoen, rostra divi Iuliak, Aktiumeko guduan preso hartutako egiptoar itsasontzien ezproiekin apainduak.
Kluky (Mladá Boleslaveko barrutia)
Kluky Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 75 biztanle ditu eta 5,53 kilometro koadroko azalera. Mladá Boleslaveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1334 urtean egin zen.
Mendizaletasun
Mendizaletasuna oinez mendiak igotzean (mendigoizaletasuna), mendietan barrena oinez ibiltzean, mendietan eskiatzean edo mendiak eskalatzean datzan kirola da. Jarduera horretan, kontuan hartu behar dira inguruaren jakintza, mendian ibiltzeko teknikak eta mendian orientatzeko gaitasunak. Kirolaz gainera, mendizaletasuna zaletasuna eta naturarekin bat egiteko modua ere bada, askoren iritziz. Euskal Herria, gainera, mendizaletasunean aritzeko lurralde guztiz aproposa da, menditsua baita.
Hamabi ataletan banatuta dago: bidezidor kirola, erdi mailako mendia, goi mendia, alpinismoa, espedizioak, kirol eskalada, eskalada klasikoa (azken hori, era berean, arroka eta izotz eskaladan banatua), ibilbideko eskia, mendiko duatloia, erdi mailako mendi maratoia eta mendi maratoia.
Sarritan mendizaletasun izena goi mendiak igotzeko jarduerari lotu zaio, hau da, garaiera handietako mendizaletasunari. Hala, mendiak igotzen dituenari mendizale deitu ohi zaio, ez ordea aurreko beste jardueretakoren bat egiten duenari.
Mendizaletasuneko hamabi jarduerak lau ataletan bana ditzakegu:
Alpinismoa, andinismoa eta himalaismoa
Alpinismo, andinismo eta himalaismo terminoak askotan erabiltzen dira altuera handietako mendizaletasunaren sinonimotzat, baina ez da guztiz zuzena. Alpinismo hitzak Alpeetako igoera adierazten du: beraz, 5.000 m baino txikiagoak diren mendien igoera. Andinismoak, aldiz, Andeetako mendi baten igoera adierazten du, hau da, 5.000 m baino altuagoak eta 7.000 m baino txikiagoak diren mendiak igotzea. Azkenik, 7.000 m baino gehiago dituen Himalaiako mendiak igotzeari himalaismoa deritzo.
Alpinismoaren urrezko aroa
Horrela deitzen zaio XIX. mende erdialdeko denbora tarte bati, 1854tik 1865era bitarteko hamarkadari hain zuzen ere. 1854an, Alfred Wills ingelesa Wetterhorn mendira igo zenetik 1865ean, Edward Whymper, hau ere ingelesa, Matterhorn-en (Cervino) tontorrera igo zen arteko denbora tarteari zehazki.
Hamar urte haietan, mendizale britainiarrek batik bat, Alpeetako tontorrik altuenak zapaldu zituzten suitzar eta frantziar gidariekin. Horien artean, honakoak aipagarriak dira: Francis Douglas, Paul Grohmann, Florence Crauford Grove, Charles Hudson, E. S. Kennedy, William Mathews, A. W. Moore, Leslie Stephen, Francis Fox Tuckett, John Tyndall, Horace Walker eta Edward Whymper. Gidari ezagunen artean, Christian Almer, Jakob Anderegg, Melchior Anderegg, Johann Joseph Benet, Peter Bohren, Jean-Antoine Carrel, Michel Croz, Ulrich Kaufmann eta Johannes Zumtaugwald daude. 1857an Londres en "Alpine Club" elkartea sortu zuten.
Emakumezkoen artean, Fanny Bullock Workman amerikarra izan zen igoera esanguratsuak egin zituen lehenengoetarikoa.
Himalaismoaren hastapenak
XX. mendearen hasieran, lehenengo espedizio europarrak hasi ziren arrakasta lortzen munduko tontorrik altuenetan. 1950eko hamarkadarako, zortzimilako guztiak igotzea lortu zuten, bi izan ezik. Lehendabizikoa Annapurna (8.091 m) izan zen 1950ean, Maurice Herzog eta Louis Lachenalek gidatutako frantziar espedizioak lortu zuen. 1953an, aldiz, munduko tontorrik garaiena den Everestera (8.848,86 m) iritsi ziren Edmund Hillary eta Tenzing Norgay xerpa, Nepalgo hegoaldetik igota. Urte hartan bertan, hilabete batzuk geroago, Hermann Buhl austriarra izan zen lehenengoa Nanga Parbat-en (8.126 m) gailurra zapaltzen, droga batzuen eraginpean. K2ra bestela heldu ziren 1954an Lino Lacedelli eta Achille Compagnoni. 1964ko maiatzaren 2an, Hsu Ching txinatarrak lortu zuen azken zortzimilakoa igotzea, Shishapangma (8.013 m) alegia.
Emakumezkoak Himalaian
Emakumezkoen kasuan, Fanny Bullock Workman amerikarrak Karakorum-go hainbat mendiren artean,Pinnacle Peak (6.930 m) mendia eskalatu zuen Nun Kun-en 1906an. Hainbat urtez, mendirik garaiena eskalatu zuen emakumezkoaren marka izan zuen.
1934an, ordea, Hettie Dyhrenfurth-ek 7.000 m-ko altuera gainditu zuen Sia Kangrira igota (7.422 m). Errekor honek 25 urtez iraun zuen, 1954an Claude Kogan eskalatzaile frantsesak Cho Oyu-n, 7.600 m ingurura arte igota, errekorra hautsi zuen arte. Hurrengo urtean, emakumez soilik osatutako lehenbiziko espedizioa egin zen Himalaiara. Monica Jackson, Evelyn McNicol eta Elizabeth "Betty" Stark-ek osatu zuten espedizio hau eta Gyalgen Peak-en (6.151 m) lehen igoera egin zuten.
1959an, Txinako emakumeen mendi-taldeko Phantog, Muztagh Ata gailurrera iritsi zen (7.509 m). Geroago, Everest igo zuen bigarren emakumea izan zen, Junko Tabei japoniarraren atzetik (11 egun beranduago).
Capri Leone
Capri Leone Italiako udalerri bat da. Messinako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mendizaletasun
Emakumezkoak Himalaian
8.000 m-ko mendi baten emakumeen lehenbiziko igoera, 1974an iritsi zen, hiru emakume japoniar, Masako Uchida, Mieko Mori eta Naoko Nakaseko, Manaslu-ra (8.163 m) igo zirenean. Hurrengo urtean, 1975eko maiatzaren 16an, Junko Tabei Everestera igo zen lehenbiziko emakumea bilakatu zen.
Mendi batera lehenbiziko igoera emakumezkoek egin duten mendirik altuena Gasherbrum III (7.946 m) da. Alison Chadwick-Onyszkiewicz-ek eta Wanda Rutkiewicz-ek (lehenbizikoaren senar Janusz Onyszkiewicz eta Krzysztof Zdzitowiecki-rekin batera) burutu zuten 1975eko abuztuan.
Euskal Herriko alpinismoa
1980ko hamarkadan eta 1990ekoan loratu zen euskal herritarrek egindako ibilbidea munduko tontorrik altuenetan. Martin Zabaleta, Juanito Oiarzabal, Edurne Pasaban eta Felix eta Alberto Iñurrategi aitzindari garaikideen artean daude. Aipatzekoa da halaber "Mendi film festival" nazioarteko zinemaldia.
Argitalpenak
"Pyrenaica" Euskal Herrian argitaratutako aldizkaririk zaharrena da, 1926an sortutakoa. "Desnivel" espainiar aldizkaria ere 1981ean sortu eta erreferentziazkoa da egun horren inguruan.
Jaialdiak
Nazioartean, ezagunak dira Banff Mountain Book Festival (mendi-literaturaz) eta Banff Mountain Film Festival (mendi-zinemaz), biak ala biak Banff hirian antolatuak, Albertako probintzian (Kanada). Beste zinemaldi batzuk egiten dira Fort Williamen eta Edinburghen (Eskozia n), Katmandun (Nepal en), Keswicken eta Kendalen (Ingalaterra n) eta Telluride (Colorado)n, AEBetan.
Euskal Herrian, Bilbo n urtero "Mendi film festival" antolatzen da, hasierazko edizioak Gasteizen antolatu baziren ere.
Barbourmeade (Kentucky)
Barbourmeade Kentuckyko hiri bat da. Jefferson konderrian kokatua dago. 2010ean 1,218 biztanle zituen, 1.02 kilometro koadrotan banatuta.
Marie Sýkorová
Marie Sýkorová (České Budějovice, Txekoslovakia, 1952ko azaroaren 18a - 2018ko martxoa) hockey jokalaria izan zen.
1980ko Udako Olinpiar Jokoetan zilarrezko domina lortu zuen.
Paraliparis pseudokreffti
Paraliparis pseudokreffti Paraliparis generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
Saint-Paul-Mont-Penit
Saint-Paul-Mont-Penit Frantziako udalerri bat da, Vendée departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Paul-Mont-Penit udalerrian erroldatutako biztanleak 606 ziren. Familiak 238 ziren, horien artean 55 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 35 bakarrik bizi ziren emakumeak), 82 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 70 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 31 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 278 etxebizitza zeuden, 244 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 277etxeak ziren. 244 etxebizitza nagusietatik 187 bere jabearen bizilekua ziren, 52 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 124 etxek bost zituzten. 200 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 113 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 117 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 371 ziren, horien artean 285 aktiboak ziren eta 86 inaktiboak ziren. 285 pertsona aktiboetatik 263 lanean zeuden (143 gizon eta 120 emakume) eta 23 langabezian zeuden (12 gizon eta 11 emakume). 86 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Paul-Mont-Penit udalerrian 271 unitate fiskal zeuden, 675 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.816 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua zen, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Paul-Mont-Penit udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.400 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Himilkon (K.a. 217)
Himilkon (K.a. 217) (fenizieraz: Chimilkât; antzinako grezieraz: Ἱμίλκων) kartagotar jenerala izan zen, Hasdrubal Barkaren flota agindu zuen Hispanian, K.a. 217an. Gneo Kornelio Eszipion Burusoilak erasotuta izan zen Ebroren bokalean, eta garaitu egin zuen. Erromatarrek 35 eta 40 ontziren artean harrapatu zituzten eta gainerakoek, zailtasunez, ihes egin zuten.
Santoñako badia
Santoñako badia (bahía de Santoña) Bizkaiko golkoko badia da, Santoña eta Laredo artean dagoena. Kantabria osoko bokalerik nagusienetariko bat da, Asón ibaiaren behe-ibilgunea itsasoak inbaditu zuenean sortua. 28 km²-ko azalera du eta bere padurek garrantzi ekologiko handia dute.
Migrazio-ibilbide bat (mokozabal holandarrarena)
<mapframe latitude="44.964798" longitude="-0.395508" zoom="4" width="243" height="370" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [4.9, 52.38] },     "properties": { "prop0": "value0", "marker-size": "small", "marker-color": "#F90606" }   },    {      "type": "Feature", "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [-3.45889, 43.4347] },     "properties": { "prop0": "value0", "marker-size": "small", "marker-color": "#F90606" }   },    {      "type": "Feature", "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [-6.44, 37.02] },     "properties": { "prop0": "value0", "marker-size": "small", "marker-color": "#F90606" }   },    {      "type": "Feature", "properties": {"stroke": "#F90606","stroke-width": 2}, "geometry": { "type": "LineString", "coordinates": [ [4.9, 52.38], [1.626944, 50.201389], [-0.5, 49.5], [-2.8, 47.6], [-1.7728, 46.5361], [-1.0492, 45.5897], [-1.25, 44.583333], [-1.79, 43.35], [-3.45889, 43.4347], [-4.75, 42.0667], [-5.592585, 41.853906], [-6.44, 37.02]        ]      }    },      ] } Mokozabal zuria negua Doñanako erretserba naturalean ematen du, eta uda Herbeheretan. Amsterdametik Doñanara joateko egin behar dituen 2.100 kilometro egiteko (gutxi-gora behera) hamabi egun beharko ditu. Egunero sei bat orduz egiten du hegan, batez beste 50 km/h-ko abiaduran, guztira 300km egin ditzake egun bakar batean. Egun guzti horietan jan eta atseden hartu ahal izateko toki egokiak bilatu beharko ditu bidean. Kasu gehienetan Amsterdametik Doñanarainoko bidea egiteko, hauek izaten dira bidaiako 12 pausalekuak:
Amsterdam - Sommeko badia - Senaren badia - Morbihango golkoa - Olonneko padurak - Girondako estuarioa - Arcachongo badia -  Txingudi  (Urdaibai, Mendixur edo Salburua ere izan daitezke) - Santoñako badia - La Navako aintzira - Villafáfilako Gatzaga - Peña del Aguilako aintzir a - Doñana
Delomys collinus
Delomys collinus Delomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Taliofarmakosiderita
Ezaugarriak
Taliofarmakosiderita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Tours Société Générale
Tours Société Générale La Défense, Nanterren aurkitzen diren bulego etxe-orratz bikiak dira. Société Généraleren egoitza izateko ireki zituzten ateak 1995. urtean, Frantziako banku talde handienetarikoa baita. Bi eraikinek 165m-ko altuera dute eta 38 solairu dituzte. Bulegoen espazio erabilgarria handia izan arren, Société Généralek toki gehiago behar zuen eta hirugarren etxe-orratz bat eraiki zuten, Tour Granite dorrea.
Kluky (Písekeko barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1351 urtean egin zen.
Dendropsophus timbeba
Dendropsophus timbeba Dendropsophus generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Ventura Barkaiztegi
Ventura Barkaiztegi familia bereko militar hauek izan daiteke:
Javier Saviola
Javier Pedro Saviola Fernández (Buenos Aires, 1981eko abenduaren 11) argentinar futbolari ohia da, aurrelari moduan aritu zena.
Bartzelona eta Real Madril ordezkatu zituen, eta Benfica eta Olympiacosekin ere luze ibili zen. Jokalari gazteena izendatu zuten 2004an bizirik zeuden 125 futbolari onenen artean Peleren FIFA 100 zerrendan. Bere jatorria dela eta, espainiar nazionalitatea ere badu 2004tik, eta 196 partida eta 70 goleko pilatu zituen zortzi denboralditan zehar Espainiako Ligan; bere karrera River Platen hasi eta amaitu zuen.
Saviolak liga tituluak irabazi zituen Argentina, Espainia, Portugal eta Grezian, baita UEFA Kopa bat ere. Bere herrialdea ordezkatu zuen 2006ko Munduko Txapelketan eta 2004ko Amerika Kopan, non Argentina finalera iritsi zen. Urrezko domina bat ere irabazi zuen 2004ko Atenasko Olinpiar Jokoetan.
Didaktika diferentzial
Didaktika diferentziala ikasleen aniztasuna kontuan hartu eta ikasle bakoitzaren egoera eta ahalmenetara egokitzeko didaktikaren arloaren baitan proposatzen diren metodo eta programen multzoa da. Didaktika diferentzialean kontuan hartzen diren ikasleen arteko ezberdintasunak adimen, motibazio, ahalmen eta kulturazkoak izan daitezke. Aniztasun hori gainditzeko proposatu diren neurri tradizionalak artean ikasleen banakako hezkuntza eta ikasle-taldeen sailkapena eta bereizketa izan dira.
Ferhat Abbas
Ferhat Abbas ((فرحات عباس, Farḥāt ʿAbbās; kabilieraz: Ferḥat Σabbas ⴼⴻⵔⵃⴰⵜ ⵄⴰⴱⴱⴰⵙ; Tahert, 1899ko abuztuaren 24a - Aljer, 1985eko abenduaren 24a) aljeriar politikari abertzalea izan zen.
Aljeria errepublika federatu gisa antolatu nahi izan zuen. Union Populaire Algérienne alderdiaren sortzailea (1938). Manifeste du peuple algérien (1943, Aljeriar Herriaren Agiria) dokumentuaren egilea. Aljeriar Errepublikako behin-behineko gobernuaren lehen lehendakaria izan zen (1958-1961).
Zaintza (argipena)
Zaintza hitzak adiera zenbait ditu:
12 erradikala
12 erradikala ("zortzi" edo "guztiak") bi marra duten 23 kangxi erradikaletako bat da, guztira dauden 214etatik. "八" zeinuarekin zatiketa ere adierazten da, 8 delako 2rengatik gehien zati daitekeen zifra bakarreko zenbakia.
Kangxi Hiztegian 44 karaktere daude (guztira dauden 49.030tik) erradikal honekin.
Raglan (Monmouthshire)
Raglan, 'Rhaglan', Galesko udalerri bat da, Monmouthshire konderrian.
Barbourville (Kentucky)
Barbourville Kentuckyko hiri bat da. Knox konderrian kokatua dago. 2010ean 3,165 biztanle zituen, 6.79 kilometro koadrotan banatuta.
Kluky (Kutná Horako barrutia)
Kluky Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 491 biztanle ditu eta 10,69 kilometro koadroko azalera. Kutná Horako barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1250 urtean egin zen.
Ventura Barkaiztegi Urbina
Ventura Barkaiztegi Urbina (Donostia, 1762 - Madril, 1816) gipuzkoar militar eta geografoa izan zen. Filipinetan itsas armadako komandante nagusia zelarik, uharteetan ikerketa eta mapa hidrografikoak egin zituen.
Ondoren, Mazarredo almiranteak Kubako ekialdeko kostalderako "ezkutuko espedizioaren" ardura eman zion, inguru hartan kartografi lanak egiteko eta baso baliabideak aztertzeko, hain zuzen. "Santa Casilda" pakebotearen aginduan, espedizio hau 1790 eta 1793 bitartean egin zuten.
Aspredinichthys tibicen
Aspredinichthys tibicen Aspredinichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Aspredinidae familian.
Renault Kangoo
Renault Kangoo edo Renault Kangoo Express Renault marka frantsesak 1997tik aurrera ekoizten duen furgoneta txikia da. Nissanek 2009ra arte Nissan Kubistar markapean saldu zuen.
Pan (Dragoi Bola)
Pan (jatorrizko japonieraz パン ?) Dragoi Bola manga eta Dragoi Bola Z eta Dragoi Bola GT animeetako fikziozko pertsonaia da. Gizakia da nahiz eta jatorri saiyak ere badituen.
Biografia
Pan Son Gohan eta Videlen alaba da eta beraz Son Goku eta Satan Jaunaren biloba. Aita eta aitona oso gerlari indartsuak dira, ama arte martzialetan aditua eta gainera Satan Jauna "munduaren salbatzailearen" biloba ere bada. Hala ere ezin da Super Saiya bilakatu eta beraz ez dauka Espazioko Gerlariek beste indar.
Dragoi Bola Zn
Txikitan denbora asko eman zuen Gokurekin eta beraz asko entrenatu zen. 4 urterekin munduaren gainean hegan askotan egiten zuen bere errekorrak gainditu nahian.
Dragoi Bola GTn
Pan Dragoi Bola GTko pertsonaia nagusietako bat da. Bera joan zen Goku eta Trunksekin espazioan Erabateko Dragoi Bolen bila. Berez Gotenek joan behar zuen Panen ordez, baina osaba untzira igo baino lehen irteera botoia sakatu zuen. Saga honetan Panek asko lagundu zien Goku eta Trunksi Llod edo Rilld Jenerala bezalako aurkarien aurkako borroketan, baina nahikoa buru hauste ere eragin zizkien.
Vegeta Umeren aurkako borrokan oso garrantzitsua izan zen bere parte hartzea, Goku Super Ozaru bilakatuta hiri guztia suntsitzen ari zela bere hitzek lasaitu eta honela Super Saiya 4 bilakatu ahal izan baitzen.
Super 17 agertu eta gero, eta hildako guztiak itzuli zirenean, Rilld Jenerala Panen atzetik zebilen Son Gohanek geratu zuen arte, nahiz eta garaitu zuena Oob izan zen.
Geroago, bere aitonari Dragoi Ilun batzuk garaitzen lagundu zion eta nahiz eta hauetako batek xurgatu zuen (Chih Shinron) Gokuk salbatzea lortu zuen.
Seriearen amaieran ehun urte baino gehiago zituen Pan ikusten da, bere iloba Goku Jr.rekin.
Itun Antartikoa
Itun Antartikoa Antartikaren statusa finkatzen duen ituna da. 1959ko abenduaren 1en Washingtonen sinatu zen eta 1961eko ekainaren 23an indarrean jarri zen.
Antonio Trueba ikastetxea
Antonio Trueba ikastetxea Babcock & Wilcox herriaren beheko aldean dago, Abatxolo kalearekin lerrokatuta. Juan María de Uribe Guimón arkitektoak, forma eta lerro zuzenen garbitasuna oinarri, diseinatu zuen eraikin arrazionalista hori. 1933 eta 1935 urteen artean eraiki zen, Babcock & Wilcox herriaren aurretik, Repelegako herritarren hezkuntza-beharrak asetzeko asmoz, populazioa gaztetu egin baitzen Villanueva eta El Progresoko etxe merkeen taldeen eraginez. Juan Maria Amestik berritu zuen jatorrizko proiektua 1968. urtean, zonako hezkuntza-beharrek gora egin zutela ikusirik. Eraikina berritzeko, hirugarren altuera eta terraza eraitsi ziren, horien lekuan beste bi solairu eta lau isuriko teilatua egin zirelarik. Nahiz eta obra horrek desitxuratu hasierako proiektuaren proportzioak eta terrazadun teilatua, eraikinak gorde ditu eraikin arrazionalista zainduaren itxura eta elementuak. Nolanahi ere, argi eta garbi bereiz daitezke eraikinaren jatorrizko parteak eta erreformaren ondotiko bi solairu berriak. Hauek dira hizpide dugun eraikinaren ezaugarri nagusiak: osaera simetrikoa; eskailera angeluarren bi gorputz bertikalak eta horma-arteko leiho errenkada horizontalak; eta krema nahiz arrosa koloreko paramentu leun entokatuen eta ageriko adreiluko azaleren konbinazioa.
Itun Antartikoa
Itunak Antartikaren status legala finkatzen du eta bere administrazioa kontsulta-biltzarren bidez egiten da (bi urterakoak 1991 arte, urte baterako gero).
Oinarriak
Itunaren oinarriak hauek dira:
Gomendioak
Badaude kontsulta-biltzarretan adostutako 170 gomendioak Ituna osatzen dutenak, nagusiak hauek dira:
Kideak
Itun Antartikoak bi kide multzo ditu:
Alemania, Argentina, Australia, Belgika, Brasil, Bulgaria, Txile, Txina, Hego Korea, Ekuador, Espainia, Ameriketako Estatu Batuak, Finlandia, Frantzia, India, Italia, Japonia, Zeelanda Berria, Norvegia, Herbehereak, Peru, Erresuma Batua, Errusia, Hegoafrika, Suedia, Ukraina eta Uruguay.
Austria, Kanada, Txekiar Errepublika, Kolombia, Ipar Korea, Danimarka, Eslovakia, Estonia, Grezia, Guatemala, Hungria, Papua Ginea Berria, Errumania, Suitza, Turkia eta Venezuela.
Itun Antartikoaren idazkaritza Buenos Airesen dago, Argentinan. 2005eko maiatzean idazkaria Jan Huber nederlandarra zen.
Lurralde aldarrikapenak
Itun Antartikoaren zazpi kideek Antartikoaren zati baten jabetza aldarrikatu dute.Itunaren 4. artikuluaren arabera aldarrikapenak "izoztuta" daude. Aldarrikapenak, orokorrean, ez dira ez beste herrialdeek ez Nazio Batuek onartuak.Zeelanda Berria, Australia, Frantzia, Norvegia eta Erresuma Batuak elkarri onartzen dizkiete bere aldarrikapenak, Argentina eta Txilek ere gauza bera egin dute. Bestetik, bai Estatu Batuek bai Errusiak ez dute onartu inoren aldarrikapenak eta beraientzako eskubidea gorde dute.
Lurralde aldarrikapena duten herrialdeak hauek dira:
Badaude aldarrikapena egin ez duten herrialdeak, baina eskubidea gorde dutenak:
Mashan konderria
Mashan Konderria (txinera sinplifikatuz: 马山县; pinyineraz: Mǎshān Xiàn), Nanning osatzen duten konderrietako bat da. 2004ko erroldaren arabera 500.000 pertsona bizi ziren 2.345,0 kilometro koadroko azaleran.
Kutxa Kultur
Kutxa Kultur Kutxa bankuaren Gizarte Ekintzaren kultura-egoitza da, eta gune edo fabrika honetan ekoizten da Kutxa eskaintza Gipuzkoako lurralde osoarentzat. Plataforma hau proiekzioa duten kultura-eragileen eta artisten bizikidetza sustatzeko da, eta horien gorabideko talentu amateurrari laguntzeko ere bai.
Kutxa Kulturrek kultura-joera berrien bila dabilen, bizimodu sozial, iraunkorrago eta solidarioagoaren alde egiten duen, kultura globalaren onena atzeman eta beren ingurunean gozatu nahi duen jendearen espirituaren sinonimo ere izan nahi du.
Kutxa Kultur Musika
Kutxa Fundazioak sustaturiko programa da, musikaren eremuan egonaldi artistikoak egiteko; programa hau 2013an sortu zen, gure lurraldean nabarmentzen ari diren talde edo bakarlarien hazkundea eta garapen profesionala bultzatzeko bokazioz. Programa horren bitartez, sei musika-talde amateur hautatzen dira urtero, eta talde horiek babesten dira beren profesionalizazio-prozesuan lagunduz.
2016an, Kutxa Kultur Tabakalera n sartuta, programa hau handiagotu egin da ekintza berriekin eta gune berezi bat gehitu du, lurraldean gorabidean dauden musika taldeei lanbide-hazkunde eta garapenean laguntzeko; beren lana egin dezaten lekua eskaintzeko; baita baliabideak ere jarduteko, promozionatzeko, diskoak argitaratzeko eta lanbide-aholkularitza jasotzeko.
Ivanof Bay (Alaska)
Ivanof Bay Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Lake and Peninsula Boroughn kokatuta dago, Alaska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kutxa Kultur
Kutxa Kultur Class
CLASS programan hainbat tailer daude; parte-hartzaileen artean giro berezia sortzea bilatzen dute, talentu sortzailea sustatzea eta zenbait arlotan, Arte & Diseinua, Gastronomia, Moda & DIY, Musika & Teknologia berriak… lan egiten dutenentzat plataforma izatea.
Kutxa Kultur Gelak
Gune berria Tabakaleran, katalogo handiago eta aberatsagoarekin dator. Gela hauen borondatea jende berriarengana irekitzea, eta gure gizarteko sektore gazteen interesa erakartzea litzake.
Kutxa Kultur Kluba
Ikuskizun-areto honetatik kultura-eskaintza modernoa, freskoa, alternatiboa, ezohikoa proposatzen da. Kutxa Kultur Musika programaren bidez hautaturiko taldeen kontzertuak programatzen dira bertan eta, oro har, Gipuzkoan talentua duten talde guztiei eskaintzen zaie, agertoki berezi baten beharrean baldin badaude.
Hiri eta probintziarentzat, jaialdietarako, musika-sustatzaileentzat, gune honek musika-panoramari eta formatu txikiko arte eszenikoei egiten dien ekarpena balioesten duten guztientzat ere irekita dagoen aretoa da.
Kutxa Kultur Plaza
Bizikidetzarako gunea da, eta eguneko uneren batean plazan egotera gonbidatzen ditu bertaratu nahi dutenak. Erromatarren agoren antzeko zerbait izan nahi du, gune ezberdinetan iraunkorki daudenen, programa-erabiltzaileen, gizarte-ekintzaren onuradunen, promesa gazteei laguntzeko programetan hautaturiko artisten eta jakin-mina duten guztien arteko topaketa gunea.