cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Madeleine (Nord)
Etxebizitza
2007an 11.667 etxebizitza zeuden, 10.704 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 195 bigarren erresidentzia ziren eta 767 hutsik zeuden. 3.628 etxeak ziren eta 7.584 apartamentuak ziren. 10.704 etxebizitza nagusietatik 4.897 bere jabearen bizilekua ziren, 5.634 alokairuan okupaturik zeuden eta 173 doan lagata zeuden; 908 etxek gela bat zuten, 2.170 etxek bi zituzten, 2.266 etxek hiru zituzten, 1.994 etxek lau zituzten eta 3.365 etxek bost zituzten. 4.933 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5.983 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.170 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 15.392 ziren, horien artean 11.578 aktiboak ziren eta 3.814 inaktiboak ziren. 11.578 pertsona aktiboetatik 10.143 lanean zeuden (5.038 gizon eta 5.105 emakume) eta 1.436 langabezian zeuden (789 gizon eta 647 emakume). 3.814 pertsona inaktiboetatik 908 erretiraturik zeuden, 1.762 ikasten zeuden eta 1.144 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Madeleine udalerrian 10.355 unitate fiskal zeuden, 21.585,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.325 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 236 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 1 lan bilaketa bulegoa, 2 posta bulegoak, 20 banku bulegoak, 7 funerariak, 15 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 5 autoeskolak, 3 igeltseroak, 18 margolariak, 11 zurginak, 21 iturginak, 8 argiketariak, 5 eraikuntza enpresak, 24 ile apaindegiak, 5 albaitariak, 2 aldi baterako lan enpresak, 39 jatetxeak, 32 higiezinen agentziak, 4 tintoreriak eta 8 apaindegiak.
2009an zeuden 73 establezimendu komertzialetatik, 5 supermerkatuak, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 8 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 17 okindegiak, 10 harategiak, 3 liburu dendak, 7 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 2 zapata-dendak, 4 altzari dendak, 3 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 2 drogeria, 1 lurrin-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 6 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1, 2 osasun-zentro, 11 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 6 haur-eskola eta 6 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. La Madeleine udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 1hezkuntza orokorreko lizeoa eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 991 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 1.486 eta lizeo teknologikoetan 343.
La Madeleine udalerrian 2 osasun-formakuntzako goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko zentroak zeuden.
Ziza usozuri
Ziza usozuria (Tricholoma columbetta) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da. Ondo ezagutzen da, bere kolore guztiz zuriagatik, kapela satinatuagatik, eta bereziki, oinaren oinarrian agertzen zaion urdin berdexka koloreagatik, beste Tricholoma zurietan ez dira aurkitzen ezaugarri hauek.
Deskribapena
Kapela: 6 eta 20 cm arteko diametrokoa, haragitsua, kanpai antzekoa, azkenik laua, titi zabal eta baxuarekin, hezea eta likatsu samarra hasieran, gero zetaduna eta haritsua. Ertza mehea eta biribildua, gero borobildua. Kolore zuri garbia, orban arrosa, urdin edo bioleta batzuekin. Azal bereizgarria, lubrifikatua, distiratsua, satinatua.
Orriak: Eskotatuak, nahiko estu, desberdinak, meheak, sabeldunak bukaeran. Zuriak, batzuetan gorrixkak, ertz desberdinarekin eta zenbaitetan koskadunak.
Orri eskotatuak: Oinera iritsi baino lehentxeago eskote txiki bat duten orriak.
Hanka: 4 – 7 x 1 – 2 cm-koa, betea, zuntzezkoa, hauskorra, oinarrian mehetua, batzuetan okertua. Zuria, pixka bat horixka guneetan, normalean, oinarrian urdin-berdez zikinduta egoten da.
Etimologia: Tricholoma grekotik dator, ilea, txirikorda, lumatxarekin tolesturan zehar, nahiz eta espezie gutxi batzuek baino ez dituzten iledun kapelak. Colunbetta epitetoa berriz frantses zaharretik dator, “columbetta” hitzetik, honela deitzen zen onddo hau.
Jangarritasuna
Jangarria, baina pixka bat haritsua. Oso zapore berezia du, eta prestatzean arrosa-haragi kolorea hartzen du.
Nahasketa arriskua
Beste Tricholoma zuri edo zurixka batzuekin, hala nola Tricholoma inamoenum espeziarekin, gas usain handia duena eta toxikoa izan daitekeena, baita Tricholoma sulphurescens, Tricholoma lascivum, Tricholoma album usain txarrekoa eta Tricholoma resplendens usain atseginekoa eta heskai eta hurritzen sasietan ateratzen dena.
Sasoia eta lekua
Abuztutik azarora agertzen da, ale batzuetako taldeetan, lur silizeoak dituzten basoetan, erretxinadunen eta, batez ere, urkien eta pagoen basoetan. Nahiko arrunta.
Banaketa eremua
Europan ateratzen da eta Frantzian jan egiten da.
Brasilgo ekonomia
2018an Brasilgo ekonomia munduko 8. handiena izan zen.
Brasil oso herrialde aberatsa da baliabide naturaletan, eta XX. mendearen bukaeran zenbait gairen munduko ekoizle handienetako bat izatera iritsi da: soia, azukrea, artoa, kafea, tabakoa, arroza, kotoia, abereak, amiantoa eta manganesoa. Etorkizunean ere hala izatea espero da, aberastasun horien zati bat baizik ez baita ustiatzen ari oraingoz. XX. mendean zehar ekonomiaren oinarri nagusia nekazaritza izan da, baina 1960. urtetik aurrera industriari eman zitzaion bultzadari esker, ekonomia modernoa eta askotarikoa du gaur egun: Erdiko eta Hego Ameriketako ibilgailu, itsasontzi, altzairu eta zementu ekoizle nagusia da. Dena dela, inflazio kronikoak eta kanpo zorrak (aurreratzeko bidean ziren herrialdeetan handiena) ekonomia arazo handiak eragin dituzte.
Nekazaritza eta abeltzaintza
Brasilgo eremuaren % 80 da lantzeko egokia, baina gaur egun % 25 besterik ez da lantzen. Ongarriak, hautatutako haziak eta makinak erabiltzea ez dago oso zabalduta, eta etekina ez da oso handia. Lur jabetzaren antolaketan gorabehera handiak daude alde batetik bestera. Iparraldeko, ipar-ekialdeko eta hegoaldeko eskualde jendetsuetan familia bakoitzak bere saila dauka. Aitzitik, hego-ekialdean eta erdialde-mendebaldean, askoz jende gutxiago bizi baita, lur sailak handiak dira, eta kopuru handietan saltzeko ekoizten da. Sail horietan erabiltzen da Brasilgo nekazaritza makinen eta ongarrien % 90. Gai gehiago lantzeko neurriak bultzatu diren arren, Brasilen hiru gai ekoizten dira batez ere: soia, kafea eta azukrea. Kakaoaren produkzioa mekanizazio urriaren eta zuhaitzen zahartzearen ondorioak pairatzen ari da. Kotoiaren produkzioak, berriz, eta batez ere arrozarenak eta artoarenak, gora egin dute. Oinarrizko elikagaiei dagokienez, Brasilek behar adina ekoizten du.
Brasilgo abere hazkuntza munduko nagusietako bat da kopuruari dagokionez. Herrialde osoan hazten dira abereak, batez ere Sao Paulon eta hegoaldeko estatuetan: behiak, zerriak, hegaztiak, ardiak, ahuntzak, zaldiak, mandoak, astoak eta idiak.
Munduko baso eremuaren zazpirena Brasilen dago, eta baso horietatik balio handiko produktuak ateratzen dira: aleurita, kautxua, karnauba-argizaria, algarrobo zuntzak, senda hostoak, landare olioak, erretxinak, intxaurrak eta era askotako zurak, bai eraikuntzan erabiltzekoak bai altzariak egitekoak. Amazonasen arroan eta kostaldean zur gogorreko zuhaitzak daude, eta hegoaldean araukariak dira zabalduenak. Araukaria da merkataritzan balio handiena duen zuhaitza. Parana pinua eta piperraren zuhaitza ere oso aintzat hartuak dira. Amazonasen basogintza ez da oso errentagarria, iristen zaila delako, batetik, eta interes ekonomikoa duten zuhaitzak oso sakabanatuta daudelako, bestetik. Iristen errazago diren aldeetan, baina, izugarrizko triskantzak egin dira, dena bota baita egur ikatza egiteko, Brasilen egurra baita erabiltzen den erregai nagusia.
Arrantzak nolabaiteko garrantzia du Para, Ceará, Rio de Janeiro eta Sao Pauloko estatuetan, baina errentagarritasun gutxiko sektorea da, ez baita behar bezala bultzatu eta aurreratu.
Energia eta meatzaritza
Energia baliabideen urritasuna da Brasilgo ekonomiaren problema nagusietako bat. Rio Grande do Suletik eta Santa Catarinatik ateratzen den ikatzetik heren bat baizik ez da baliatzen industria metalurgikorako, ez baita oso kalitate onekoa. Aitzitik, gas natural eta petrolio erreserba handiak ditu. Gasa batez ere Bahian dago, eta petrolioa Reconcavoko ordokian (Bahia), eta Alagoas eta Sergipe aldean. Petrolio ekoizpenaren zati bat argindarra lortzeko erabiltzen da zentral termikoetan.
Industria
Industriak barne produktu gordinaren % 30 ematen du, baina langileen % 15 besterik ez du enplegatzen. Sektore honek, bestalde, ez du Brasilgo ekonomian eskualde batzuen eta besteen artean dagoen desoreka deuseztatzen, areagotzen baizik: industria produkzioaren % 80 baino gehiago Sao Paulo aldean produzitzen da, eta han egiten dute lan industria langileen erdiak. Sektore indartsuenak siderurgia, automobilaren industria, garraio hornigaiena eta plastikozko produktuena dira. Garrantzi handikoak dira, baita ere, ehungintza, zementugintza eta produktu kimikoen industria.
Turismoa
Brasilgo ekonomian gero eta garrantzi handiagoa hartzen ari da turismoa. Jendea gehien erakartzen duten lekuak Rio de Janeiro, Sao Paulo, Santa Catarina, Rio Grande do Sul, Bahia eta Pernambuco dira. Brasil munduko turismo zirkuituan dago, eta hango bizimoduak eta paraje miragarriek jende asko erakartzen dute urtero, 1.600.000 turistatik gora urtero XX. mendearen azkeneko urteetan, Hego Ameriketakoak (argentinarrak gehienbat), Europakoak eta Estatu Batuetakoak batez ere.
Saint-Martin-Château
Saint-Martin-Château Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Martin-Château udalerrian erroldatutako biztanleak 142 ziren. Familiak 59 ziren, horien artean 21 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 13 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 196 etxebizitza zeuden, 66 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 109 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 194 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 66 etxebizitza nagusietatik 51 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 35 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Mus (musika taldea)
Mus Asturiasko musika taldea da.
Saint-Martin-Château
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 81 ziren, horien artean 57 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 57 pertsona aktiboetatik 47 lanean zeuden (28 gizon eta 19 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
1283 Komsomolia
1283 Komsomolia asteroide gerrikoan aurkitutako 1283. asteroidearen izena da. 1925eko irailak 25ean aurkitu zuen Vladimir Albitzkijek, Simeistik. Behin-behineko izendapen zientifikoa 1925 SC izan zuen. Izena Komsomoletik jaso du, Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren gazte taldetik, alegia.
Mus (musika taldea)
2006an "Llengües Vives 1996-2006" CD kolektiboan parte hartu zuten.
Saint-Martin-Château
Diru sarrerak
2009an Saint-Martin-Château udalerrian 70 unitate fiskal zeuden, 140 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.056 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Martin-Château udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Luganda
Luganda edo gandera Bantu hizkuntza bat da, Niger-Kongo familiakoa hain zuzen ere. Batez ere Ugandako Buganda herrialde inguruan hitz egiten den hizkuntza baita, Ugandako hego-mendebaldean, Victoria lakuraino eta Kyoga lakuatik, Tanzaniako mugaraino.
4 dialekto desberdin bereizten dira hizkuntza honetan: Kooki (olukooki), Sese (Olusese), Luvuma eta Ludiopa. Lugandaren antzekoak diren beste hizkuntza Bantúak Soga, Nyiole eta Saamia dira.
Bilakaera
1947an Baganda Konferentziak Lugandaren ortografiaren normalizazioa hitzartu zuen.
1960. urtera arte Ugandako ekialdeko eskolen hezkuntzako hizkuntza ofiziala izan zen.
Brains
Brains bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Esaldi gauzatzaile
Hizkuntzaren filosofian eta hizkuntza ekintzan, esaldi gauzatzailea da errealitate jakin bat deskribatzeaz gain, deskribatzen ari den errealitate soziala aldatzen duen esaldia. Esaldi gauzatzaileetan, adierazten den ideia, hura adierazte hutsagatik, gauzatu egiten da.
Brains
Biztanleria
2007an Brains udalerrian erroldatutako biztanleak 2.523 ziren. Familiak 889 ziren, horien artean 140 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 80 bakarrik bizi ziren emakumeak), 260 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 441 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 48 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Esaldi gauzatzaile
Esaldi gauzatzaileen zenbait adibide:
Emas (Paraíba)
Emas Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Brains
Etxebizitza
2007an 955 etxebizitza zeuden, 895 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 940 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 895 etxebizitza nagusietatik 782 bere jabearen bizilekua ziren, 108 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 109 etxek hiru zituzten, 237 etxek lau zituzten eta 527 etxek bost zituzten. 749 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 303 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 559 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.664 ziren, horien artean 1.316 aktiboak ziren eta 348 inaktiboak ziren. 1.316 pertsona aktiboetatik 1.257 lanean zeuden (647 gizon eta 610 emakume) eta 59 langabezian zeuden (19 gizon eta 40 emakume). 348 pertsona inaktiboetatik 129 erretiraturik zeuden, 140 ikasten zeuden eta 79 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Brains udalerrian 932 unitate fiskal zeuden, 2.620 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.409 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 76 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 5 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 arraindegia zen.
2000. urtean Brains udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.105 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Inazioko geltokia
San Inazio edo Santinazio Lapurdiko Sara udalerriko geltoki bat da, Euskal Herrian dagoena.
Naoya Okane
Naoya Okane (岡根 直哉, 1988ko apirilaren 19a - ) Japoniako futbolaria da.
San Inazioko geltokia
Historia
Larrungo tren ttipia egitea lehendabizikoz 1908an proposatu zuten eta 1912ko dekretu batek departamenduari eraikitzearen ardura eman zion. Trenbidea eraikitzeko lanak 1912an hasi baziren ere, Lehenengo Mundu Gerrak eten egin zituen. 1924ko ekainaren 30ean trenbidea ireki zuten. 1978an gertuko Sarako herritarrak erreferendum batera izan ziren deituak. Bertan, Sarako herriak Larrunera igoko zuen errepide bat egiteari ezetz esan zion. Horrek ziurrenik, Larrungo tren ttipiaren biziraupena ziurtatu zuen.
Naoya Okane
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shimizu S-Pulse eta FC Gifu.
San Inazioko geltokia
Historia
Trenbidearen emakidaduna 1982 arte Société Anonyme des Chemins de Fer Basques (euskaraz: "Euskal Herriko Trenbideen Sozietate Anonimoa"), 1914 Voies Ferrées Départementales du Midi (euskaraz: "Ekialdeko Departamenduko Trenbideak") izena hartu zuena. Jatorrizko ustiapena 1994 arte iraun zuen 1989an Société Hydroélectrique du Midi (euskaraz: "Ekialdeko Sozietate Hidroelektrikoa") elkartearekin egindako fusioa zela eta.
1994an emakida bukatu eta Pirinio Behereetako departamenduak ustiapena berreskuratu zuen. Harrezkero, Veolia Transport garraio enpresa frantziarraren taldeko CFTA izan da emakidaduna.
Egoera
Geltokia Larrungo tren ttipiaren 0,00 kilometro-puntuan zegoen, 169 metroko altueran. Tartea bide bakarra da eta elektrifikatuta da.
72. Oscar Sariak
72. Oscar Sarien ekitaldia 2000ko martxoaren 26an Los Angeleseko Shrine Auditorium biltzargunean egin zuten 1999. urtean zinemagintzan egindako lanik onenak saritzeko. Aurkezlea Billy Crystal izan zen eta Estatu Batuetan ABC telebistak eman zuen.
Izendapen eta Sariak
Garaileak letra lodian agertzen dira.
Roberto Suazo Córdoba
Roberto Suazo Córdova (La Paz, Honduras, 1927ko martxoaren 17a - Tegucigalpa, 2018ko abenduaren 22a), Hondurasko presidentea izan zen 1982tik 1986ra.
K.a. 67
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende)
K.a. 80ko hamarkada | K.a. 70ko hamarkada | K.a. 60ko hamarkada | K.a. 50ko hamarkada | K.a. 40ko hamarkada
K.a. 72 | K.a. 71 | K.a. 70 | K.a. 69 | K.a. 68 | K.a. 67 | K.a. 66 | K.a. 65 | K.a. 64 | K.a. 63 | K.a. 62
Taeniopygia guttata
Taeniopygia guttata Taeniopygia generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
1284 Latvia
1284 Latvia asteroide gerrikoan aurkitutako 1284. asteroidearen izena da. 1933ko uztailak 27an aurkitu zuen Karl Wilhelm Reinmuthek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1933 OP zen. Bere izena Letonia errepublikagatik jasotzen du.
Microlophus stolzmanni
Microlophus stolzmanni Microlophus generoko animalia da. Narrastien barruko Tropiduridae familian sailkatuta dago.
Gaixotasunen Nazioarteko Sailkapena
Gaixotasunen eta horiekin lotutako osasun-arazoen nazioarteko sailkapen estatistikoa (edo Gaixotasunen Nazioarteko Sailkapena, GNS-10) eritasunak sailkatzeko irizpideak edo kodeak eskaintzen dituen Munduko Osasun Erakundeak paratutako nazioarteko sailkapena da. Ingelesez argitaratzen da International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems (ICD-10) izenpean, azken berrikuste nagusia 1992an izan zelarik. Euskal Herrian UZEIk euskaratu zuen eta 1996an argitaratu zen Eusko Jaurlaritzaren Argitalpen Zerbitzu Nagusiak. Sarean eskuragarri aurki daiteke .txt formatuan.
Oharrak
Euskaraz 1996an argitaratutako GNS-10ren itzulpena erabili da artikulu honetan. Hizkuntza eta bereziki lexikoari dagokionez ahalik eta aldaketa murritzenak egin dira 96eko itzulpenari fidelen manten dadin. Egon daitezkeen ezberdintasunak ortografiari (eta zenbaitetan lexikoari) dagozkie soilik eta sailkapena Hiztegi Batuak jasotako adierei doi dadin egin dira (adib. inmunologia beharrean immunologia).
Egindako zenbait aldaketa:
Chogolisa
Chogolisa (چوگولیزا‎; Ehiza Handia) Karakorumgo mendi bat da, Pakistanen eta Baltoro glaziarretik hurbil. Mendia berez bi gailurrek osatzen dute, Chogolisa I (7.668 metro) eta Chogolisa II (7.654 metro).
1958an Takeo Kuwabara mendizalearen gidaritzapeko Kyotoko Unibertsitatearen espedizio batrek Chogolisa II lehenbizikoz igo zuen, eta 1975eko abuztuaren 2an Fred Pressl eta Gustav Ammerer austriar mendizaleek Chogolisa I.
Rogna
Biztanleria
2007an Rogna udalerrian erroldatutako biztanleak 207 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 106 etxebizitza zeuden, 80 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 98 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 80 etxebizitza nagusietatik 73 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 137 ziren, horien artean 116 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 116 pertsona aktiboetatik 108 lanean zeuden (56 gizon eta 52 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rogna udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 229 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.306 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Linsengericht
Linsengericht Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Bures-en-Bray
Biztanleria
2007an Bures-en-Bray udalerrian erroldatutako biztanleak 316 ziren. Familiak 125 ziren, horien artean 31 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
San Juan del Rebollar
San Juan del Rebollar Zamorako probintziako herria da, Aliste eskualdean dagoen San Vitero udalerrian.
Bures-en-Bray
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Hispanizazio
Motak
Hispanizazioak hainbat ikuspuntu hartzen ditu bere baitan, hala nola:
San Juan del Rebollar
2012ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 205 biztanle zituen.
Bures-en-Bray
Etxebizitza
2007an 147 etxebizitza zeuden, 126 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 145etxeak ziren. 126 etxebizitza nagusietatik 87 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 198 ziren, horien artean 152 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 152 pertsona aktiboetatik 141 lanean zeuden (79 gizon eta 62 emakume) eta 11 langabezian zeuden (11 emakume eta 11 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bures-en-Bray udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 297 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.334 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Bures-en-Bray udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 568 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Konami kodea
Konami kodea (コナミコマンド) Konami enpresaren bideo-joko askotan agertzen den trikimailu bat da. Jokalariak jokoaren agintean ondorengo botoi sekuentzia sakatzean datza:
Historia
Kodea lehen aldiz 1986an erabili zen, Nintendo Entertainment System kontsolarako Gradius bideo-jokoan. Kodearen sortzailea Kazuhisa Hashimoto (1958-11-15 / 2020-02-25) garatzaile japoniarra izan zen. Jokoa probatzen ari zela zailegia iruditu zitzaion eta trikimailu bat txertatu zuen, jokoan aurrera egin ahala lortzen ziren botere bereziak lortzeko.
Geroztik Konamiren hainbat bideo-jokotan agertu da trikimailua: Castlevaniatik Metal Gearera. Beste enpresek garatutako jokoetan ere erabili da: Fortnite, Final Fantasy, League of Legends...
Ingeniaritza aeronautiko
Ingeniaritza aeronautikoa atmosferan hegan egiteko gaitasuna duten sistemen diseinuekin erlazionatu ohi da. Sistema hauen ikerketaz, diseinuaz, manufakturaz eta egoera onean mantentzeaz arduratzen den ingeniaritzaren adarra da.
São Luís do Curu
São Luís do Curu Brasilgo udalerri bat da, Ceará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ingeniaritza aeronautiko
Hainbat arlo zientifikotan du oinarria: aeronautika, aerodinamika, materialak, estrukturen diseinua, fluidoen mekanika…
Terminologia
Ingeniaritza aeroespaziala aireontziak ikasten dituen ingeniaritzaren adarra da. Bi esparru nagusi biltzen ditu: ingeniaritza aeronautikoa, atmosferan hegan egiteko gaitasuna duten sistemen diseinuekin erlazionatzen dena, eta ingeniaritza espaziala, espazioan zehar ibiliko diren ibilgailuen diseinuaz arduratzen dena.
Ingeniaritza aeronautikoa, termino originala izan arren, aeroespazial hitzak ordezkatu du bere erabilera generikoagoa izateagatik eta industria aeroespazialaren garapenagatik.
Aireontzien historia
Gizakiak betidanik izan du hegan egiteko nahia; izan ere, gizarien garapenean arreta jarriz gero, nonahi ageri dira hegan egiteko ahaleginak. Gizakien garapenari arreta ipintzen badiogu, hegan egiteko ahaleginak ageri dira nonahi. Badaude txoriak bezala hegan egiten saiatu direnak, bi hego moduan egurrezko eskeleto eta pare bat luma erabiliz. Ahalegindu baziren ere, ez zuten mugarri historikorik lortu.
Aeronautika modernoaren historia konplexua da. Mendeetan zehar aireratzeko saiakerak izan ziren, behin eta berriro huts eginez. Hala ere, XVIII. mendetik aurrera, gizakiak baloi aerostatikoekin probak egiten hasi ziren. Tramankuluen kontrol eza izan zen zientzialariek aurkitu zuten arazorik nagusiena. XIX. mendean, lehenengo baloi gidatu aren eraikuntzari esker, arazoa konpondu zen. Mende horren hasieran hasi ziren planeatzeko hegazkina k ikertzen; makina hauek airean gutxi irauten zuten arren, kontrol gehiago erakusten zuten. Ikerlariek planeatzeko motordun hegazkinak lortu zituztenerako ere, hauek ezin zuten airean pare bat metro baino gehiago iraun. Ez ziren XX. mendeko hasierara arte hegaldi arrakastatsuak gauzatu: 1903ko abenduaren 17an Wright anaiak kontroldun hegaldia egitea lortzeko gai izan ziren. Dena den, batzuek uste dute lehen hegaldi honen ospea Alberto Santos-Dumont i, 1906ko irailaren 13an bere saiakera egin zuenari, dagokiola. Momentu hartatik aurrera, hobekuntzak gauzatzen jarraitu ziren, gaur egun ezagutzen dugun aeronautikari funtsezko ekarpenak eginez. Aireontzien diseinatzaileak egunero ahalegintzen dira hauen ahalmena eta ezaugarriak hobetzen: autonomia, abiadura, karga ahalmena, mugimendu ahalmena, segurtasuna… Hasiera batean, egurrez egiten ziren eta, denbora pasa ahala, aluminioa eta material konposatuak dira produkzioan erabiltzen diren lehengai nagusienetakoak.
Azkeneko urteotan teknologiak lagundu du aireontzien garapenean. Izan ere, ikerketa aeronautiko modernoa hainbat korporazio eta unibertsitatek kontrolatzen dute. Merkatu honetan, hainbat gobernu-agentziak ere hartzen dute parte: NASA, Estatu Batu etan; edota Europako Espazio Agentzia, Europan.
Lanbidea
Ingeniari aeronautikoak, hasieran aipatutako arlo zientifikoez baliatuta, hainbat esparruz arduratzen dira: kalkulu eta diseinu berrietan pentsatzeaz, industria aeronautiko eta aeroespazialak erabilitako ekipamenduei eta sistema mekanikoei aldaketak egiteaz eta hauen optimizazioaz. Gainera, produkzio eta manufaktura prozesuan ez ezik, ebaluazio eta kalitate-kontrol etan parte hartzen dute. Horregatik esan ohi da ingeniaritzako proiektuak aurrera eraman ditzaketela jakintza-alor anitzeko testuinguruan. Lehen aipatutako industria aeroespazialaren garapena dela eta, ingeniari aeronautikoak ez dira bakarrik aireontzien edo motorraren atal baten diseinuan berezitzen, baizik eta industriak lantzen dituen teknologia guztietan parte har dezakete. Horrela, sateliteak, komunikazio arloan, nahiz aireko garraioak, aire-konpainietan, azter ditzakete. Ikerketa lanetan jarduten duten ingeniariek gailuen funtzionamendurako aurkitutako forma berri eta hobetuen bidez problemak konpontzen dituzte. Bi ikerketa mota desberdindu ohi dira: ikerketa aurreratua eta ikerketa aplikatua. Biak industriara zuzenduta daude, desberdintzen diren arren:
Ikerketa zentroak Euskal Herrian - CFAA
Fabrikazio Aeronautiko Aurreratuko Zentroa (CFAA) manufaktura eta produkzioan aritzen diren ikerkuntza arloetako enpresen arteko harreman eredu izateko jaio zen. Eusko Jaurlaritzako Ekonomiaren Garapen eta Azpiegitura Sailak eta Bizkaiko Foru Aldundiak sustatua eta finantzatua eta Bizkaiko Parke Teknologiko eta Zientifikoaren laguntzaz martxan jarria. Euskal Herriko Unibertsitateko (UPV/EHU) eta Enpresa Elkarteaz osaturiko zentro misto bat da eta bere helburua amaierako aplikazioetan bideraturik lan egitea da, manufaktura teknologia aurreratuetan ezagutza sortzeaz gain.
Sorketa honek aukera ematen dio ekoizpen aeronautikoaren helburuko aplikazioetarako ikuspegi batekin lan egiteko, ahaztu gabe fabrikatzeko teknologia aurreratuei buruzko ezagutzaren sorrera, erabilera eta puntuan jartzea.
Hortaz, teknologia bultzatzeko jaio ez ezik, unibertsitatearen eta enpresaren arteko harremanetarako eredu berri gisa ere ageri da. Ideia hori ardatz nagusitzat izanik, CFAAk honako puntuetan lan egin nahi du:
Osasunako 2020-2021 denboraldiko lehen taldeko kideak
Entrenatzailea: Jagoba Arrasate (2018-Egun)
Estatistikak
Jokalariak guztira: 34
Denboraldiko Hamaikakoa
Konpetizio guztiak kontutan harturik, hamaikakoetan gehien agertu diren jokalariak.
Blatné Revištia
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1244. urtekoa da.
Gallipoli (Turkia)
Gallipoli (Καλλίπολις; Gelibolu), Turkiako penintsula txiki bat da. Turkiaren Europako zatiaren hegoaldean dago, eta Dardaneloetako itsasartearen iparraldeko kostaldea eratzen du. Haren iparraldeko zatian Egeo itsasoa dago.
Bertako hiririk handienak penintsulari berari izena ematen dio: Gallipoli edo Gelibolu. Haren mendebaldereneko muturretik, Imbros (edo Gökçeada) uharte turkiarra ikus daiteke.
Historia
Garai klasikoan, Trazia Jersoniarra (Χερσόνησoς Θράκια) izenaz ezagutzen zen. Alexandro Handiarentzat, K. a. 334an, Asiako bere kanpainarako abiapuntutzat balio izan zuen. Hortik, 30.000 soldadu eta 5.000 zaldunek osatutako armadarekin Dardaneloetako itsasartea zeharkatu zuen.
Kontrako norantzan, handik ia 2.000 urtera, otomandarrek Europa n hedatzeko erabili zuten. Gallipoli 1354an konkistatu ondoren, Traziako konkista eta Konstantinoplaren setioa etorri ziren, handik ia ehun urtera: otomandarren eskuetan erori zen.
Penintsula horretan gertatu zen Lehen Mundu Gerran Gallipoliko gudu ospetsua, 1915eko otsailean. Entente Hirukoitzaren tropen inbasioak huts egin eta atzera egin behar izan zuten.
Taeniopygia bichenovii
Taeniopygia bichenovii Taeniopygia generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Knäckebröd
Knäckebröd edo Spisbröd labean egindako zekale-ogi mota bat da, zapaldua eta gogortua, Eskandinavian jatorria duena, hau da, Suediako sukaldaritzan tipikoa. Ingurune lehorrean iraunkorra da.
Tomarreko sinagoga
Tomarreko sinagoga (Sinagoga de Tomar), XV. mendekoa, Portugalen hobeto gordetzen dena da. Tomar hiriko gune historikoan dago eta, bertan, gaur egun, judutar museoa ikus daiteke: Museu Luso-Hebraico Abraão Zacuto, alegia. 1921etik eraikina monumentu nazionala da.
Historia
XV. mendena, sinagoga hau eraiki zenean, Tomarren judutar komunitate aberatsa zegoen. Judutarren tradizioan, kanpotik eraikina kaleko beste batzuen antzekoa da. Barruan, gauzak oso desberdinak dira. Gaur egun dagoen sarrera, iparraldera ematen duena Erdi Aroan ez zegoen. Arku gotikoa dagoen tokia zen sarrera nagusia, Ekialdera, hau da Jerusalemera begira zegoena zen hori. Judutarrak ziur aski XIV. mendean heldu ziren Tomarrera, Tenpluko Ordenaren zerbitzuan. XV. mendean 200 pertsona inguru izango ziren. Henrike Nabigatzaileak agindu zuen tenplu hau irekitzea. Izan ere, sinagoga honek ez zuen oso bizitza luzea izan zeren eta 1496an Manuel I.a Portugalgoak Portugalgo guztiak ixteko agindua eman baitzuen.
Sinagogaren espazioa espetxe publiko gisa erabiltzen hasi zen 1516tik aurrera. Mendearen bukaera eta XVII.aren hasiera bitartean, beharrezko obren ondoren, eraikina kristau gune bihurtu zen, São Bartolomeuko kapera gisa. Profanatu eta gero, XIX. mendean, tenplu zaharra lastotegi gisa erabili zen, 1920an Portugalgo arkeologo talde bat, upategi bat eta janari denda bat bisitatu zirenean. Hurrengo urtean, eraikina Monumentu Nazional gisa sailkatu zen. 1923an Samuel Schwarz doktoreak erosi zuen. Poloniako judu honek, hebrear kulturaren ikertzailea, garbiketa eta indusketa lanak egin zituen, azkenik eraikina Estatuaren eskuetan uzteko, bertan judutar museoa jartzeko baldintzarekin.
Muztagh Dorrea
Muztagh Dorrea (urdueraz موز تاغ ٹاور) edo Mustagh Dorrea, Muztagh: "Izotz Dorre", Karakorumgo mendi bat da, Baltoro Muztagh mendikatean eta Pakistan eta Txinako mugan. 7.276 metroko garaiera du.
Sarako Eskola
Sarako Eskola euskal literaturako mugimendu bat izan zen, XVII. mendekoa. Eskolako kideak Sara, Donibane Lohizune eta Ziburu lapurtar herriek eratutako triangeluan sortuak ziren gehienbat.
Jatorria
XVII. mendea izpiritualtasunaz beteriko mendea zen, eta kultura gai horri oso lotuta zegoen. Izpiritualtasuna hedatzeko, inguruko apaizek herri hizkuntza erabili zuten: euskara. Hori zela eta, XVII. mendea euskal kulturaren pizkundearen mendea izan zen.
Sarako Eskola berez ez zen eskola bat, baizik eta ezaugarri komunak zituzten idazle batzuen taldea edo literatur mugimendua. Hain izan zen garrantzizkoa, non ekialdeko idazleetan ere izan baitzuen oihartzun eta eragina, hala nola Arnaud Oihenart eta Juan Tartasengan.
Kideak
Hiru multzo egin daitezke:
Ezaugarriak
Sarako eskolako idazleak batzen dituzten ezaugarriak hauek dira:
Kritika
Hainbat adituk —besteak beste, Patxi Salaberri Muñoak — zalantzan jartzen dute benetan «eskola» batez hitz egin daitekeen, ez baitago argi idazle horien artean benetako adiskidetasun edo lankidego harremanik ote zegoen. Sarako Eskola deritzon taldearen barnean sartu izan dira geografikoki, kronologikoki nahiz hierarkia sozialaren aldetik oso urrun ziren idazleak. Kontzeptu hori garai jakin bateko idazleak biltzeko etiketa baino ez da.
Prosper Mérimée
Prosper Mérimée (Paris, Frantzia, 1803ko irailaren 28a - Cannes, Frantzia, 1870eko irailaren 23a) frantsesezko idazlea, hizkuntzalaria eta arkeologoa izan zen.
Biografia
1825ean argitaratu zuen lehen liburua, Théâtre de Clara Gazul (Clara Gazul-en antzerkia). 1834an, monumentu historikoen begirale izendatu zuten, eta 1853an, senatari izan zen. Espainiako eta Britainia Handiko tradizioak ongi ezagutzen zituen. Haren eleberrien artean ezagunena Chronique du règne de Charles IX  (1829) izan zen. Baina sona handiagoa eman zioten eleberri laburrek edo nouvellek. Horietarik aipagarrienak dira:
1885ean, Stendhal, ordurako hila zenari buruzko oroitzapen-liburu bat argitaratu zuen Notes et souvenirs izenburuarekin.
Lohfelden
Lohfelden Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
K.a. 68
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende)
K.a. 73 | K.a. 72 | K.a. 71 | K.a. 70 | K.a. 69 | K.a. 68 | K.a. 67 | K.a. 66 | K.a. 65 | K.a. 64 | K.a. 63
Microlophus yanezi
Microlophus yanezi Microlophus generoko animalia da. Narrastien barruko Tropiduridae familian sailkatuta dago.
Erabat moldatutako galtzerdi
Erabat moldatutako galtzerdia (Fully fashioned stocking) galtzerdi mota bat da. Honako ezaugarri bereizgarriak ditu: errefortzuak orpoaldean eta goialdean, galtzerdiaren goiko zerrendaren atzeko partean giltza-zulo delako atala, eta azkenik orpoaldea eta goialdea galtzerdiaren atzetik lotzen dituen brodatutako jostura.
Erabat moldatutako galtzerdiak nylonezkoak izan ohi dira eta galtzari-eustekoekin janzteko eginak dira. Gaur egun, vintage janzkerako jantzitzat hartzen dira 1960ko hamarkadaz geroztik josturarik gabeko galtzerdiek hauek ia guztiz ordezkatu eta gero.
Espainiako Alderdi Feminista
2015 eta 2020 bitartean Ezker Batua mugimendu politikoaren baitan egon zen.
Jeanne Chauvin
Jeanne Chauvin (Jargeau (Loiret), 1862ko apirilaren 22a - Provins (Seine-et-Marne), 1926ko irailaren 27a) abokatu eta feminista frantsesa izan zen.
1901ean Frantzian abokatutzan jardun zuen lehen emakumea izan zen.
Biografia
Bere aita, Jeannek 16 urte zituela hila, notarioa zen. Ikasle bikaina izan zen; bi batxilergo —Arte eta Zientziak— egin ondoren, bi lizentziatura —Zuzenbidea eta Filosofia— ikasi zituen, eta horrez gain, Zuzenbidean doktoratu zen. 1890ean, zuzenbidean lizentziatu zen bigarren emakumea izan zen, eta 1892an, zuzenbidean doktoregoa defendatu zuen lehen emakume frantziarra. Doktorego-tesian Étude historique des professions accessibles aux femmes (Emakumeek eskuragarri izan dituzten lanbideen azterketa historikoa) gaia jorratu zuen. Bertan azaldu zuen, bere ustez, batez ere Bibliaren eta katolizismoaren eraginez sortu eta sendotu zela gizonen eta emakumeen arteko desberdintasun juridikoa. Emakumearen parekotasuna aldarrikatu zuen, bai hezkuntzan, bai lanbide pribatu zein publiko guztietan.
Baina ideia horiek ez ziren aho batez onartuak izan, eta zenbait gaitzespen ere jasan zituzten: Chauvin epaimahaiaren aurrean zegoela, ikasle batzuk gelan indarrez sartu ziren La Marsellesa abesten, eta hain iskanbila handia sortu zuten ezen ekitaldia atzeratu behar izan baitzuten. Hala ere, egun batzuk geroago, auzitegiko kideek aho batez onartu zuten Chauvin zuzenbideko doktore.
Ondoren, Parisko neskentzako lizeo batzuetan aritu zen eskolak ematen; zuzenbide-irakaslea izan zen Molière lizeoan, beste batzuen artean. Hala ere, ez zuen ahaztu bere borroka feministarekin zuen engaiamendua.
1897ko azaroaren 24an, behar ziren baldintza guztiak betetzen zituelarik —Zuzenbideko doktoretza eta Letretako lizentzia zituen—, Parisko Apelazio Auzitegian aurkeztu zen abokatu gisa zin egiteko. 1897ko azaroaren 30ean ukatu egin zioten zin egiteko aukera, legeak emakumeei abokatutzan jarduteko eskubiderik ez ziela onartzen argudiatuz, gizonezkoen ez beste inoren lanbidea zelako.
Chauvinek hiru urte itxaron behar izan zituen, baina presio feministari esker, Raymond Poincaré eta René Viviani diputatuek Ganberan (1899ko ekainaren 30ean) eta Senatuan (1900eko azaroaren 13an) lege bat bozkarazi zuten, 1900eko abenduaren 1ean Émile Loubet Errepublikako Presidenteak aldarrikatua, emakumeei abokatuen elkargoan sartzeko eta abokatutzan jarduteko erabateko aukera eman ziena.
Horrela bada, 1900eko abenduaren 19an zin egin ahal izan zuen abokatu gisa Parisko Abokatuen Elkargoan, Olga Petit-ek baino geroxeago, Petitek abenduaren 5ean egin baitzuen zin. Hala ere, Jeanne Chauvin izan zen 1901ean alegazio bat aurkeztu zuen Frantziako lehen emakume abokatua. Bere lehen alegatua, 1901eko urtarrilaren 21ekoa, «Choisy-le-Roiko istripuari» buruzkoa izan zen. 1902ko otsailaren 7an aurkeztutako kortseen faltsutzeari buruzko alegatoa ere ezaguna izan zen (La Presse, 1902ko otsailaren 7a).
1900eko abenduko legeak erreakzio misogino handia eragin zuen, bai Justizia Jauregian, bai iritzi publikoan. Hala ere, legelari batzuek, hala nola Paul Magnaud epaileak, txalotu egin zuten emakumeak abokatutzan sartzea, laster magistratu izatera ere helduko zirelakoan.
Saint-Ouen-des-Alleux
Saint-Ouen-des-Alleux Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.229 ziren. Familiak 452 ziren, horien artean 96 pertsona bakarrekoak ziren (27 bakarrik bizi ziren gizonak eta 69 bakarrik bizi ziren emakumeak), 140 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 189 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 27 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 559 etxebizitza zeuden, 469 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 46 bigarren erresidentzia ziren eta 43 hutsik zeuden. 545 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 469 etxebizitza nagusietatik 317 bere jabearen bizilekua ziren, 149 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 93 etxek hiru zituzten, 126 etxek lau zituzten eta 208 etxek bost zituzten. 339 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 191 etxetan auto bat zegoen eta 231 bi edo gehiago zeuden
Untxigoiti
Untxigoiti edo Ontxokagoiti Muxika herriko baserri-auzoa da, Ugarte auzo edo gunen nagusiaren gainean, Gernikatik gertu.
Saint-Ouen-des-Alleux
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Untxigoiti
Bertako baserrien artean, Untxigoiti izena duen etxe bat baino gehiago, Untxikarte, Oar edo Oar-etxebarri daude.
Saint-Ouen-des-Alleux
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 734 ziren, horien artean 574 aktiboak ziren eta 160 inaktiboak ziren. 574 pertsona aktiboetatik 531 lanean zeuden (305 gizon eta 226 emakume) eta 43 langabezian zeuden (10 gizon eta 33 emakume). 160 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Ouen-des-Alleux udalerrian 497 unitate fiskal zeuden, 1.298,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 16.933€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 41 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Ouen-des-Alleux udalerrian 46 nekazaritza-ustiategi zeuden, 966 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Apatx
Apatx zenbait ugaztun handiren oina osatzen duen adarkizko azal lodia da. Azazkal garatua da, keratinaz osaturik.
Apatxen gainean dabilen ugaztunak digitigrado dute izena, oin-zolaren gainean dabilenak, berriz, plantigradoak. Artiodaktiloek- ardiek, ahuntzek, gameluek edo txerriek- apatx bikoitiak dituzte; perisodaktiloek- zaldiek, astoek, errinozeroek-, berriz, bakoitiak.
Erabilera aunitz izan dituzte, lehen erlijio-errituetan edo baita itsasgarriak egiteko ere.
Esklabo lantegi
Esklabo-lantegiak edo esplotazio-lantegiak, herri azpigaratuetan (gehienbat Asian) kokatuak diren fabrikak dira. Hemen, enplegatuak soldata oso txikien truk lan egiten dute, arropa, jostailuak, oinetakoak eta abar manufakturatzen. Langileak ingurune gogor batean lan egitera behartuta daude aireztapen sistema desegokiekin. Batzuetan, jazarpen edo abusu fisiko, psikologiko edota sexualetara lotuta daude, lan egoera arriskutsuetara eta ordutegi oso luzeetara.
Gaur egun multinazionalek gero eta etekin gehiago lortuz, botere gehiago nahi dute. Horretarako, hainbat eta hainbat estrategia martxan ipintzen dituzte: Beste multinazionalak edo enpresak erosi, haien dendak estrategikoki kokatu, deslokalizatu…