cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pertuis (Vaucluse)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 4 haur-eskola eta 5 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Pertuis udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.301 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 1.106.
Juantxo Zeberio
Lanak
Hainbat disko argitaratu ditu:
Pertuis (Vaucluse)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
Pertuis udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen.
Palazzolo Acreide
Palazzolo Acreide Italiako udalerri bat da. Sirakusako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Philo (Kalifornia)
Philo Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Mendocino konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Palazzolo Acreide
Mugakideak
Palazzolo Acreidek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Iñigo Martín Coto
Iñigo Martín Coto (Portugalete, Bizkaia, 1996ko otsailaren 10a) bizkaitar ingeniari eta dantzari ohia da.
Euskal dantzari moduan Portugalete ko Elai-Alai dantza taldeko kide da, aurresku dantza modalitatean trebatua batez ere.
Biografia
Portugalete n jaio zen 1996 urtean. Portugaleteko Asti Leku Ikastola n egin zituen lehen hezkuntza, bigarren hezkuntza eta Batxilergo ko ikasketak. Ohorezko matrikula lortu zuen Batxilergoa n. Ingeniaritza gradua ikasi zuen Euskal Herriko Unibertsitatean (EHU), baita ingeniaritza industrialean masterra ere. Ondoren, Ingalaterrako Cranfield Unibertsitatean egin zituen master eta graduondoko ikasketak, energia berriztagarrien ingeniaritza alorrean.
Dantzari moduan, Portugalete ko Elai-Alai Kultur Elkartea dantza taldearen kide izan da txikitatik. Hainbat euskal dantza emanaldietan eta lehiaketetan parte hartu izan du, besteak beste, Ibabe Beristain edo Asier Alcedo dantzariekin.
Ruapehu
Ruapehu (ingelesez eta maorieraz  ahoskatua) Zeelanda Berriako andesitazko geruza-sumendi aktiboa da, Ipar uhartean dagoena. Gainera, uharte horretako mendirik garaiena da, eta tontor nagusiak (Tahurangi izenekoa) 2.797 metroko altuera du, Te Heuheu (2.755 m) eta Paretetaitonga (2.751 m) bigarren mailako bi tontorrekin. Ohakunetik 23 kilometro ipar-ekialdera eta Taupō aintzirako hegoaldeko kostaldetik 40 kilometro hego-mendebaldera dago, Tongariro Parke Nazionalaren barruan.
Erupzioen ondorioz, sumendiak laku bat dauka bere kraterrean. Bere hegaletan, Ipar Uharteko glaziar eta eski-pista handienak daude.
Lehen erupzioa duela 250.000 urte gertatu zen gutxienez. Bere historian, erupzio handiak berrogeita hamar urte inguruko aldearekin gertatu dira, 1895, 1945 eta 1995/96 urteetan.
Zinema
Ruapehu mendiaren magaletan filmatu zituzten Peter Jacksonek zuzendutako The Lord of the Rings trilogia zinematografikoaren Emyn Muil filmeko eszenak. Mordor eta Orodruingo eszenak ere bertan grabatu zituzten. Erebor, Mendi Bakartia, ere irudikatu zuen The Hobbit saileko filmetan.
Canchy (Somme)
Canchy Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Canchy udalerrian erroldatutako biztanleak 298 ziren. Familiak 110 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 49 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 134 etxebizitza zeuden, 114 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 133 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 114 etxebizitza nagusietatik 103 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 11 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 76 etxek bost zituzten. 80 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 192 ziren, horien artean 146 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 146 pertsona aktiboetatik 134 lanean zeuden (78 gizon eta 56 emakume) eta 11 langabezian zeuden (3 gizon eta 8 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Canchy udalerrian 124 unitate fiskal zeuden, 321 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.040 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 2 igeltseroak.
2000. urtean Canchy udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 372 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chirostoma compressum
Chirostoma compressum Chirostoma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Atherinopsidae familian.
Françoise Bourdin
Françoise Bourdin (Paris, 1952ko urriaren 22a - Vernon, 2022ko abenduaren 25a) eleberrigile erromantiko frantsesa izan zen. Bere liburuak familiako istorioen eta sekretuen inguruan zebiltzan.
Biografia
Parisen jaio zen, Frantzian. Aita Roger Bourdin eta ama Géori Boué opera abeslari profesionalak ziren. Txikitatik idatzi nahi izan zuen. Zaldiak gustuko zituen eta jockey lizentzia du. Hogei urte zituela hasi zuen bere lehen eleberria, Les soleils mouillés. Seme-alabak zaintzeko idazteari utzi eta 40 urte zituela itzuli zen idaztera Les sirères de Saint-Malorekin.
Azken 25 urteotan berrogei liburu idatzi ditu guztira zortzi milioi salmentarekin. 2011n, Frantziako salduenen zerrendako 11. postuan zegoen.
Eleutherodactylus simulans
Eleutherodactylus simulans Eleutherodactylus generoko animalia da. Anfibioen barruko Eleutherodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Kovanice
Kovanice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 842 biztanle ditu eta 8,08 kilometro koadroko azalera. Nymburk barrutian dago.
Seljuktar Inperioa
Seljuktar Inperioa (Büyük Selçuklu Devleti,, الدولة السلجوقية‎) Erdi Aroko turko-persiar   inperio sunia izan zen, oghuz turkiarren qynyq adarrak sortua. Inperioaren mugak Hindu Kushetik ekialdeko Anatoliara eta Erdialdeko Asiatik Persiar golkora zihoazen. Aral itsasoan bere jaioterrian sortuak, seljuktarrek hasieran Khorasan gero Persia eta, azkenean, ekialdeko Anatolia konkistatu zituzten.
Lehenengo enperadorea Tugrul Beg izan zen, 1037an. Seljuktarrek Ekialdeko mundu islamiarra batzea lortu zuten eta paper garrantzitsua jokatu zuten Lehen eta Bigarren Gurutzadetan. Oso persiartuak bai kulturaren bai hizkuntzaren aldetik, seljuktarrek paper garrantzitsua jokatu zuten turko-persiar ohituren jatorrian.
Historia
Seljuktar Inperioa XI. eta XII. mendeen artean gaur egungo Iranen, Iraken eta Anatolian zehar zabaldu zen turko-persiar estatu bat izan zen.
Seljuktarrena jatorriz Aralgo itsasoaren iparraldean bizi zen herria zen. X. mendean Islamera bihurtu ziren, sunnismoaren adarrera, zehazki. Inperioaren izena beraien lehen buruzagi izan zen Seljukengandik dator. Bere agindupean, seljuktarrek konkista militarren aldi bati hasiera eman zioten gaur egun Iranen parte den Khorasango eskualdean. Hortik aurrera, pertsiarren ohitura eta hizkuntzak bereganatu zituzten. Togrulek, Seljuken ilobak, Bagdad hartu zuen 1055ean, eta bere burua «Sultan eta sartalde nahiz sortaldeko errege» izendatu. Bere ondorengo Alp Arslanek hiriburua gaur egungo Teheranen finkatu zuen, Alepo eta Armenia konkistatu zituen eta Romano Laugarrena Bizantzioko enperadorea garaitu zuen Manzikerteko guduan (1071). Garaipen horrek markatu zuen Anatoliaren turkiar agintearen hasiera.
Bizantziori konkistatutako lurraldeek inperioaren Rum adarra osatu zuten, gerora Rûmgo Sultanerria izango zena. Inperioak Malik Xah-ren agintepean jo zuen gailurra. Garai hartan, Jerusalem eta Asia Txikia ere barne hartzen zituen.
Seljuktar inperioak armada oso boteretsua eta administrazio oso eraginkorra zituen. Eskolek sunismo a bultzatzen zuten.
1243 an, mongoliarrek inperioa zatikatu zuten, euren menpeko hainbat turkiar sultanerritan banatuz. 1276 urte inguruan, Rümgo seljuktarrek botere guztia galdu zuten, inperioa 1307 arte zutik mantendu bazuten ere.
Erreferentziak
<div class="listaref" style="-moz-column-count:2; -webkit-column-count:2; column-count:2; list-style-type: decimal;">
Beatriz Herráez
Beatriz Herráez Diéguez (Gasteiz, 1974) arabar arte-historialaria eta arte-komisarioa da. Arte Ederretan eta Artearen Historian lizentziaduna da Euskal Herriko Unibertsitatean.
Madrilgo Reina Sofia Museoan egin du lan museoaren bilduma sailean. 2018ko urriaren 18tik Gasteizko Artium Arte Garaikidearen Euskal Museoa zuzentzen du, museoa zuzendu duen lehen emakumea izanik.
Hyun Soong-jong
Hyun Soong-jong (Kaechon, 1919ko urtarrilaren 26a - 2020ko maiatzaren 25a) Hego Koreako 22. lehen ministroa izan zen 1992ko urriaren 8tik 1993ko otsailaren 25era.
Asturieraren ofizialtasunaren aldeko mugimendua
Asturieraren ofizialtasunaren aldeko mugimendua (movimientu pola oficialidá de la llingua asturiana asturieraz) Asturiaseko estatutuan bertako hizkuntzaren lege-onarpenaren alde borrokatzen duen gizarte mugimendu edo sarea da. Hamarkadaz hamarkada espainiar estatuko beste eleek izandako errekonozimendu bera exijitu dute haien hizkuntzarentzat.
Ideologia
Asturiera, Asturiasko berezko hizkuntza den heinean, espainiar estatuko beste hizkuntza batzuek jasotzen duten tratamendua merezi dutela defenditzen dute ofizialtasunaren aldekoek. Horrez gain, asturiera ondare ez-materiala dela aldarrikatzen dute, hurrengo belaunaldiei igorri, zaindu eta mantendu behar zaiena. Hortaz, ofizialtasuna ezinbesteko pausoa da hizkuntzak biziraun dezan. Eskubide zibilei lotutako beste ikuspuntu batzuek asturieraz administrazioengana jo nahi duten hiritarren eskubide falta eta urraketak azpimarratzen dituzte.
Historia
Asturiasko zenbait sektoretan asturieran babesaren eta erabileraren inguruan nolabaiteko kezka egon bazen ere, Jovellanos bezalako defendatzaile sutsuen eskutik (XVIII. mendearen amaieran Asturiasko Letra Onen Akademia sortzea planteatu zuen) ez zen 70eko hamarkadara arte osatu ofizialtasunaren aldeko mugimendua. Hauxe Conceyu Bable kultur-erakundeari lotuta zegoen, azken hori izan baitzen aldarri-mugimenduaren ardatza garai honetan. Hala bada, 1976 da hizkuntzaren aldeko lehen manifestazioaren data, "Bable nes escueles, Autonomia rexonal" lemapean. Izan ere, hasiera batean aldarrikapenek hizkuntzaren irakaspena eta babesa zuten oinarri. Garai haietako kanpaina ezaguna da Bable nes escueles lelopean egin zena. Asturiaseko hainat txokotan pintada eta grafiti ugari egin ziren, asturiera hezkuntza-sisteman sar zedila eskatzeko.
Galizierak, katalanak edo euskarak hizkuntza ofizialaren estatusa behin lortuta eta kontuan hartuta ere Espainiar konstituzioak aukera hori jasotzen zuela, desengainu sentimendua adierazi zuen mugimendu honek. Hain justu, ofizialtasunaren aldeko eskaera ez zen aintzat hartu 1981eko Asturiaseko autonomia-estatutuan eta horren alde borrokatzeko apustua egin zuten.
Hurrengo hamarkadetan, mugimenduak pixkanaka bere eragina zabaltzen du eta hasiera batean ideia baztertzen zuten alderdietara iristen da. Ezker Batuak (Izquierda Xunida Asturiasen) 1990eko hamarkadan lortu beharreko helburu gisa exijitu zuen ofizialtasuna eta PPk 2008ko hauteskunde orokorretan ekin zion asturieraren alde egiten. Gizarteari dagokionez, mugimendua garaipen ugari lortzen hasi zen, batik bat asturierazko kantarik onenaren saria sortu zen Asturiasko Musika-Akademiaren sariketan edo 1998ko Asturieraren Erabilera eta Babeserako Legearen onarpena. Berton, administrazioak hizkuntzarekiko lege-konpromiso bat hartu zuen lehen aldiz. Hala ere, porrot batzuei aurre egin behar izan zieten, hala nola, Espainiako Konstituzio Auzitegiak Asturiasko zenbait kontzejuren ofizialtasun-adierazpenak atzera bota zituen. Esaterako, Llangréu edo Bimeneseko udalek asturiera ofizial izendatu izana ukatu zuten. Halaber, Asturiasko Printzerriko Justizia Auzitegi Nagusiak Noreñako Kontzejuan asturiera erabiltzeko ordenantzaren aurkako epaia eman zuen.
Mugimenduaren osaera
Mugimenduak hizkuntzaren defentsa eta hiztunen eskubideen babesa xedetzat eduki izanak, era guztietako kolektibo, elkarte eta pertsonengana hurbiltzea ekarri zuen. Ondorioz, ofizialtasunaren aldeko mugimendua askotarikoa eta heterogeneoa da. Pertsona independenteek edo nolabaiteko garrantzia dutenek osatzen dute, hala nola, musikariek, idazleek, unibertsitateko katedradunek, kazetariek edo juristek (azken bi talde horiek eskaera hori sustatzeko bi elkarte propioak ere badituzte). Badira hizkuntzaren aldeko gizarte-elkarteak ere, hala nola Xunta pola Defensa de la Llingua Asturiana eta Iniciativa pol Asturianu. Gainera, Asturiasko hainbat alderdi politiko, adibidez UNA, Andecha Astur eta Unión Asturianistak, eskaera hori jasotzen dute eta haien programan barneratzen dute, Ezker Batuak edo PPko sektore minoritario batzuek bezala. Sindikatuen artean, CSI sindikatua jeneralista eta SUATEA irakaskuntzan-sindikatu aktiboak dira eskaera horren aldeko borrokan.
Mugimendua ekimen bateratuetan elkartzen da aldizka; esaterako, Conceyu Abiertu pola Oficialidák urtero deitu ohi duen manifestazioan. Hasiera batean, Asturiasko Hizkuntzaren Defentsarako Batzordeak sustatutako koordinazio-proiektua zen hori, mugimendua koordinatzea helburu zuena, gizartearen ofizialtasun-eskaeraren inguruko adierazpenak, kontzentrazioak, ekitaldiak eta gertakariak plazaratzeko.
Mugimendua bultzatzen edo babesten duten ekintzen artean, honakoak daude: manifestazioak, kontzentrazioak, eskaerak, asturiar-irakasgaiaren eskaintza eskatzeko itxialdiak eskoletan, demanda judizialak, prentsaurrekoak, kanpaldiak, asturiera eskolak, ofizialtasunaren aldeko kontzertuak, pintadak, kartelak itsastea... eta Asturiasen 70eko hamarkadaz geroztik noizean behin egin diren beste asko.
Ruotsinpyhtää
Ruotsinpyhtää finlandieraz edo Strömfors suedieraz, 3.000 biztanlera iristen ez den itsas-hertzeko herri txiki bat da. 1695. urtean meatzariak inguratu ziren inguru hauetara eta eliza bat eraikian Kymmene ibaiaren ondoan biztanleria lurralde honetara egokitu zuten.
Basoetatik ibilaldiak eta pinuen bistak biztanleen egunerokotasunak dira. Biztanleria, Pernån ez bezala, finlandieraz hitz egiten du batik bat, beraz herriaren izen ofizial eta antzina hizkuntza honetakoa da, nahiz eta XVII. mendean suediarrek izena aldatzen saiatu.
Herri honetan jaio da, gaur egun Finlandiako aktorerik famatuenetarikoa, Pamela Tola.
Historia
Lehen aipatu dudanez, herria meatzari batzuek sortu zuten duela 300 urte baino gehiago, eta bertan bizitzen jarraitu zuten. Errusiar eta Suediar erresumen aurkako gerrateek Ekialdeko Uusimaa eskualdeko hainbat herrien antzera, hainbat errefuxiatu, gaixo eta zauritu eraman zituzten haietara.
Biztanleak gerrateen ondorioez gogoratzen dira oraindik izan ere hainbat eta hainbat historio kontatzen dizkiete aitonek hauen ilobei belaunaldiz belaunaldi.
Maria Andrejczyk
Maria Magdalena Andrejczyk (Suwałki, Polonia, 1996ko martxoaren 9a) poloniar xabalina jaurtitzailea da.
2015ean Europako Junior Txapelketa irabazi zuen. 2016an bere lehendabiziko Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen, 2016ko Rio de Jainerokoak. 2021ean 2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan lehiatu zen eta zilarrezko domina eskuratu zuen.
Mie (prefektura)
Mie prefetura (三重県) Japoniako Honshu uharteko prefetura bat da. Hiriburua Tsu da baina hiri handiena Yokkaichi.
Historia
1959an, Ise-wan tifoiak, Japoniako historian izan den handienak, jo zuen lurraldea. Uztak suntsitu, itsasotik babesteko hesiak txikitu, eta bide eta trenbideak hondatu zituen. Jende asko hil zen, edo zauritu, eta beste askok etxea galdu zuten.
Geografia
Mie prefeturak Kii penintsularen ekialdea osatzen du, eta Aichi, Gifu, Shiga, Kyoto, Nara eta Wakayama prefeturek inguratua dago. Prefetura 107 km luze da iparraldetik hegoaldera, eta 80 km luze ekialdetik mendebaldera. Bost gune geografiko ditu. Ipar-mendebaldean Suzuka mendiak daude; Ise badiaren kostan, Ise lautada dago, eta bertan bizi dira prefeturako biztanle gehienak. Ise lautadatik hegoaldera Shima penintsula dago. Mendebaldeko erdialdean Nara inguratuz, Iga arroa dago, eta Mieko erdialdetik hegoaldeko mugaraino Nunobiki mendi-eskualdea dago.
1.094,9 km-ko kostaldea du, eta lurraldearen % 64,8 basoak estalita dago. Lurraldearen % 35 natura-parke gisa babestuta dago, hala nola Ise-Shima and Yoshino-Kumano parke nazionalak.
Miley Cyrus: Tongue Tied
Miley Cyrus: Tongue Tied Quentin Jones argazkilariak zuzendutako laburmetraia bat da. Laburmetraiko protagonista bakarra Miley Cyrus da. 2014ko maiatzaren 1ean argitaratu zen Nowness webgunean.
Bideoa txuri-beltzean egina dago eta Miley Cyrus agertzen da toplessa egiten eta sadomasokismoari lotutako hainbat konportamendu egiten ditu. Cyrusek Hannah Montanarekin hasitako bidetik desbideratzeko ildoan jartzen da, sexualki-esplizitoak diren hainbat jarrera eginez.
Loma Mar (Kalifornia)
Loma Mar Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. San Mateo konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
1971ko Frantziako Tourra
1971ko Frantziako Tourra Itzuli Handi honen 58. edizioa izan zen. 1971ko ekainak 26 eta uztailak 18 artean ospatu zen. 3585 kilometroko ibilbidea egin zen prologo bat eta 20 etapatan banatuta, horietatik lehena hiru sektoretan eta seigarrena eta hamaseigarrena bi sektoretan banatuta egon zirelarik.
130 txirrindularik parte hartu zuten 10 txirrindulariko 13 taldetan banatuta, proba soilik 94k amaitu zutelarik. Arlo honetan Molteni taldea nabarmendu zen, proba bere txirrindulari guztiekin amaitzea lortu zuena.
Luis Ocañak, 11. etapan azken garaipenerako faboritoa zen Eddy Merckxi ia 9 minutu atera zizkiona, 14. etapan Col de Mente jaisterakoan abandonatzera behartu zuen erorketa bat jasan zuen, hala Merckxi honek bere hirugarren Tourra jarraian irabaz zezan bidea garbi utziz.
Edizio honetan egin zen lehen aldiz hegazkin bidaia bat 12. etapa Marseillan amaitu ondoren, txirrindulariak Albira eramanak izan zirenean, non erlojupeko bat jokatuko zen. Tour honetako beste berrikuntza batzuk tarteko helmugetan eta helmugan bonifikazioak ematea eta prologoa taldekako erlojupeko bezala korritzea izan ziren.
Garaileak, hirugarren aldiz jarraian Eddy Merckx belgikarra izan zena, proba batez beste 37,290 kilometro orduko abiaduran bete zuen.
Parte-hartzaileak
A : etapan zehar abandonatu zuen ; HD : Abandonatu egin zuen.
Erreka (argipena)
Erreka hitzak adiera zenbait ditu:
Santiago Abascal Conde
Santiago Abascal Conde (Bilbo, Bizkaia, 1976ko apirilaren 14a) euskal herritar politikari bat da, eskuin muturrekoa, Espainiako Vox alderdiko lehendakaria. Lehenago, Alderdi Popularreko (PP) kide zela, Eusko Legebiltzarreko kide izan zen (2004 eta 2009). DENAES (Espainiar Nazioaren Defentsarako Fundazioa) sortu zutenetako bat izan zen, eta hedabideetan presentzia nabaria du.
Santiago Abascal Eskuza eskuin muturreko euskal herritarraren semea da.
Bizitza
Bilbon jaio zen, Amurriokoa den familia batean. Familiak jantzi dendak ditu Aiaraldean.
Soziologian lizentziatu zen Deustuko Unibertsitatetik 2003an, 27 urterekin.
Muturreko nazionalismoan
Sarritan hedabideetan agertzen da, gehienak eremu ideologiko berekoak: COPE, Intereconomía, esRadio, El Semanal Digital edota Libertad Digital hedabideetan, besteak beste.
2006tik, muturreko espainiar nazionalismoan kokatutako DENAES (Espainiar Nazioaren Defentsarako Fundazioa) elkartearen presidentea da.
Euskal Herriarekiko jarrera
Abascalek ez du Euskal Herriaren mugaz gaindiko nortasunik ikusten. Alta, euskal izaera Araba, Gipuzkoa eta Bizkaira mugatzen du, betiere hirurak elkartu gabe, izan ere, berak sortutako Vox alderdiak Eusko Jaurlaritza eta Legebiltzarra deuseztatzea proposatzen du, bai eta hiru probintzietako Batzar Nagusiak eta Nafarroako Parlamentua ere. Ekonomia itunak ezereztea ere defendatzen du, gainerako espainolekiko «pribilegiozko» egoera sustatzen duela argudiatuta, bai eta Euskal Autonomia Erkidegoko probintzien artekoa ere, ezen uste baitu hirurek «dena» Jaurlaritzari entregatu behar diotela.
Segurtasun alorrean ere Ertzaintzaren eta Foruzaingoaren aurka agertzen da. EITB ere kendu dadila eskatzen du.
Rochester (Kentucky)
Rochester Kentuckyko hiri bat da. Butler konderrian kokatua dago. 2010ean 152 biztanle zituen, 1.21 kilometro koadrotan banatuta.
Rosolini
Rosolini Italiako udalerri bat da. Sirakusako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Earlaren jauregia (Kirkwall)
Historia
Patrick Orkadetako Earlak hasi zuen jauregiaren eraikuntza 1607an, apezpikuaren jauregia bizitzeko egokia ez zela iritzita. Beharturiko langileak erabili zituen, eta Eskoziako historiako noblerik gaiztoena izatearen fama dauka.
Eraikuntza ordea bereak ez ziren lurretan abiatu zuen eta benetako jabeak protesta egin zuenean exekutatu egin zuen. Horregatik 1609an Edinburghen gartzelaratu egin zuten. Patricken sasiko semea zen Robertek jauregia, katedrala eta Kirwalleko gaztelua setiatu zituen baina Caithnesseko Earlak armada bidali eta gaztelua suntsitu eta Robert atxilotu zuen. Patrick zein Robert exekutatu egin zituzten orduan.
Lanek aurrera jarraitu zuten Orkadetako apezpikuaren eskutik eta 1688an Eskoziako koroak beregain hartu zuen. Une bakan batzutan baino ez zen erabili eta XVIII menderako nahiko egoera eskasean aurkitzen zen.
Upper East Side
Upper East Side New Yorkeko Manhattan barruti metropoliarreko auzo bat da. Central Park eta East River artean dago, 4,7 kilometro karratuko hedadura hartzen duelarik.
New Yorkeko auzorik ospetsuenetako bat da. Manhattango ekialdeko zatian kokatua, auzo honetan biztanlerik aberatsenak bizi dira. Bosgarren etorbidean eta Park Avenuen hiriko apartamenturik garestienetako batzuk daude. Bosgarren etorbidea, gainera, hiriko kale komertzialik nagusienetako bat da, non arropa, bitxigintza eta luxuzko artikuluen markarik hoberenak dauden.
Upper East Siden New Yorkeko museorik garrantzitsuenetako batzuk daude, Metropolitan Museuma edo Solomon R. Guggenheim Museoa kasu.
Kovářov
Kovářov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.442 biztanle ditu eta 50,43 kilometro koadroko azalera. Písekeko barrutian dago.
Akitaniera Sorian
Soriako akitaniera Erromatar Inperioaren garaian Sorian hitz egin zen akitaniera da. 1999an Joaquín L. Gómez-Pantoja epigrafistak eta Eduardo Alfaro Peña arkeologoak Sorian aurkitutako zenbait hilarritan agertu ziren idazkunak aurkeztu zituzten, eta haietatik ondorioztatu zen eskualde horretan euskararen arbaso zen hizkuntza bat hitz egin zela.
Kovářov
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1219 urtean egin zen.
Akitaniera Sorian
Hilarriak Tierras Altas eskualdean, Cidacos, Linares eta Alhama ibaien inguruetan, Sorian, aurkitu ziren, non, bide batez esanda, zeltiarren eta erromatarren ondarea oparoa baita. Eduardo Alfaro hasi zen hilarrietan azaldutako idazkunak aztertzen, gehienak latinez idatziak, Eduardo Aznar antropologoaren laguntzarekin, eta ikusita beste era bateko izenak agertzen zitzaizkiela hilarrietan, zabaldu egin zuen ikerketa. Izen horiek eusko-akitanierazkoak direla ondorioztatu zuten.
Testuingurua
Tierras Altas eta San Pedro Manrique eskualdeak Cidacos eta Linares ibaiek zeharkatzen dituzte eta Calahorra-Alfaro eskualdeekin komunikatuta daude ibar horren bidez. Dagoneko 1988. urtean, eta orduan ezagutzen ziren inskripzioetan oinarrituta, Tierras Altas eta San Pedro Manrique eskualdeetan, zeltengandik eta zehazki zeltikoen familian sartzen diren eta Sorian kokatzen ziren pelendoiengandik bereiz zitekeen etnia batez hitz egiten hasi zen. Iberiar eragina egon zitekeela ulertu zen orduan. Errioxan aurkitutako beste inskripzio batzuekin antzekotasunak aurkitu ziren, hain zuen ere, Cidacos eta Linares ibaien ertzetan dauden eskualdeetan agertutakoekin.
2001etik aurrerako kanpainetan, guztira bost aldare-harri eta 34 hilarri aurkitu zituzten, ikerketa zeharo berri baten bidean jarri zituztenak. Hilarriei eginiko ikerketa epigrafikoen arabera, Alfaro Peñaren iritziz, eusko-akitaniera (alegia, baskoien hizkuntza, gaur egungo euskararen aurrekoa) lehenago iritsi zen Soriako iparraldera zeltera eta latina baino.
Erromatarren ohitura funerarioak
Erromatarrek uste zuten heriotza gainditzeko modua zela bizien artean oroitua izatea. Horregatik, haien hilerriak irekiak izaten ziren, eta hilarriak jartzen ziren bideen aldamenetan, herrien sarrera edo irteera ondoan, ibiltariek irakur zitzaten harri haietan idatzitakoa. Hilobi-monumentu haien aldaera bat izaten zen estela edo hilarria, hilobiaren gainean lurrean sartutako harlauza bat, non epitafio bat idatz zitekeen, apaingarriekin eta elementu sinbolikoekin.
Tailer horren ezaugarriak
Hilarriaren burualdean hildakoaren errepresentazio eskematikoa erakusten da, batzuetan bularraldearen silueta besterik ez. Hildakoaren erretratua ohikoa da erromatar hilarrietan eta tradizio hori kopiatzen dute estela hauek marrazki sinpleagoetan. Behean animalia bat erakusten da, zezena edo oreina, zeinek balio sinbolikoa baitute, hildakoarekin lotua. Zezena gizonarekin lotzen da eta oreina edo behia emakumearekin. Ikusi da, 20-30 urte zituztela hil ziren emakume batzuen esteletan agertzen dela orein eme bat bere oreinkumea bularra ematen, edo behi bat eta txekorra, Eduardo Alfarok uste du emakume horiek ama zirela adierazten dela irudi horiekin, agian, erditzean hildakoak, garai hartan oso arrunta zena.
Erdian, testua agertzen da, formula zurrun eta estandarrekin: hildakoaren izena, adina (ia beti hamarreko multiploa), nork eskainia, eta, oso noiz edo behin, borondate oneko formula bat, “lurra izan dakizuela arina”, adibidez.
Sesenco
Villar del Rio udalerriaren La Laguna herrixkako etxe partikular batean ikertzaileek aurkitu zuten hilarri bat “Antestius Sesenco” baten oroimenez eraikia, zeina bizi baitzen Kristo ondoren I edo II. mendean. Hilarriak bi eremu ditu, goian testua eta behean zezen bat. Beheko partearen zati bat galduta dago, eta ertzak ukituta daude. Beheko partean antzematen da zezenaren bizkarraldea, Antestius Sesenco gaztearen idealizazio sinbolikoa, hura 20 urterekin hil baitzen (AN XX). . Antestius familia-izena da (gure abizenaren modukoa) eta Sesenco izen pertsonala.
Ikertzaileek bazekiten Sesenco ez zela indoeuroparra, baina ez zer eremu linguistikoan kokatu zehazki, eta horrela eman zuten hilarriaren berri Salamancako kongresu batean. Bertan Joakin Gorrotxategik ohartarazi zituen izenaren bigarren zatia, “Sesenco”, akitaniera zela, eta antz handia duela gaur egungo “zezenko” hitzarekin, “zezen gaztea” euskaraz. Ohar hark zabaldu egin zuen ikertzaileen ikerketa-eremua, handik aurrera, arreta berezia jarri baitzieten hilarri haietan agertutako izen indigenei.
Identifikatzile epigrafikoa
"Sesenco" inskripzioaren kode epigrafikoa: HEp 2001, 00521 = AE 2001, 01224
Antestia Oandissen
Antestia Oandissen, Las Aldehuelas udalerri barruan dagoen Valloria herriko etxe batean zegoen, eta litekeena da herri horretatik gertu dagoen La Muela aztarnategian izatea jatorria. K.o. I mende bukaerakoa edo II mende hasierakoa da. Antestia abizena latina da, Sesenco-ren "abizen" bera, eta izenaren bigarren osagaia (izen pertsonala), ordea, indigena da. Oandissen hitzak bi ss ditu eta horrek esan nahi du ez dela S soinua.
Beste euskal-akitenierazko izen batzuk
Euskararekin lotura duen beste izen batzuk ere aurkitu dituzte: Onse, Onso, Oandissen, Agirseno, Arancis, Sesenco, Lesuridantar eta Velar--thar, Haurce (edo Laurce), Buganson, Belsco.
Latina, akitaniera eta zeltikoa
Tierras Altas eskualdean 40 hilarri inguru aurkitu dira, horietatik 29, Tierras Altaseko tailer berezi horretakoak izan ziren, eta horien artean, gutxienez bederatzi idazkunek dute euskal-akitanierazko izenen bat; guztira kalkulatu da 12 akitaniar izen aurkitu direla. Guztira, 2020 arte, 12 izen aurkitu ziren euskararekin erlazionatua egon daitezkeenak. Beste izen ia guztiak, latinezkoak dira, eta bat gutxienez, zeltikoa: Anbatus.
Estatus juridikoa
Gehien gehienak gizon eta emakume libreak dira (pregrinus deritzana), eta horien artean, batek bakarrik dauka erromatar hiritartasunean adierazle den izen hirukoitza (trianomina). Dena den, seguruenik beste askok ere hiritartasuna izango zuten hiritartasuna Gutxienez esklabo bat aurkitu da: Saturninus.
Teoriak: Ganaduzaleak edo Ponpeioren aliatuak
Ikertzaileen iritzian, akitanieraren aztarna horiek lotuta egon litezke orain bi mila urte, udako bazkaleku oparo bila Errioxa aldetik Tierras Altas inguruetara joaten ziren ganaduzale baskoiekin. Haietako batzuk bertakotu egingo ziren, eta hildakoan, beraien jatorriaren seinaleak agertu ziren familiartekoek egindako hilarrietan, latinezko mezu eta sinboloekin batera. Bada beste hipotesi bat baskoien eta akitanieraren arrastoak azaltzeko, zeinaren arabera, Ponpeiok garaitu zituen baskoiak eta behartu zituen orduko Tierras Altas haiek birpopulatzera.
Bestalde, Eduardo Alfaro Peñak bere doktore tesian idatzi zuen, ingurune honetan zeltizazioa aurretik euskal hizkuntza bat hitz egin zela.
Edozelan ere, hilarrietan agertutako onomastika indigena estimulatzen ari da berrikuspen etniko-linguistiko bat Soriako mendialdean eta Soriatik kanpo.
Hilarrien erakusketa
2019ko uztailaren 17tik abuztuaren 25a bitartean, Eduardo Alfarok eta Eduardo Aznar ikertzaileek erakusketa antolatu zuten Santa Cruz de Yanguas herritxoan, probintziako eta komunitate autonomoko agintarien babesarekin, eta Valladolideko Unibertsitatearen babes zientifikoarekin. Erakusketak 12 hilarri erakutsi zituen, nahiz eta bertan 44 hilarriren argazkiak eta transkripzioak ikus zitezkeen.
Erakusketak ez zuen oihartzun handirik izan Euskal Herriko hedabideetan, baina jende dezente bildu zuen Euskal Herritik, gehienak akitanieraren presentziak erakarrita, eta Juan Martin Elexpuru idazlearen deiari erantzunez neurri batean.
Hurrengo urtean, 2020ko urriaren 31etik urtarrilaren 24ra, Bergarako Laboratorium museoan daude estela horietako sei: Burdin Aroko estela antropomorfoa, Antestius Sesencoren estela, Antestia Oandissenen neskatoaren estela, Saturninus esklaboarena, Velia Procula emakumearena eta oraingoz publikatu ez den Haurcerena (edo Laurcerena).
Heinrich Georg Bronn
Heinrich Georg Bronn (1800ko Martxoaren 3a - 1862ko Uztailaren 5a) alemaniako geologo eta paleontologoa izan zen.
1821an doktoratu zen medikuntzan eta hurrengo urteetan historia naturaleko irakaslea izan zen. Garai horretan paleontologiaren inguruko ikerketak egiten hasi zen eta Italia, Frantzia eta Alemaniako hainbat eskualde ikertu zituen. Jahrbuch für Mineralogie eta Neues Jahrbuch idatzi zituen 1830 eta 1862 bitartean. Bere lanik garrantzitsuena Letkaea Geognostica izan zen.
Handbuch einer Geschichte der Natur liburuan geofisikaren inguruan aritu zen eta liburuaren bigarren atalean fosilen eta bizitzaren historiaz aritzen zen; liburuan kreazionismoa defendatzen zuen (oraindik ere Darwinen teoriak ez ziren agertu). Hirugarren atalean, Index Palaeontologicus, fosil sorta ederra deskribatu zuen
Amorphozoa, Actinozoa, eta Malacozoak deskribatu zituen. 1861ean Bronnek Wollaston Domina eskuratu zuen.
Eupodotis coerulescens
Eupodotis coerulescens Eupodotis generoko animalia da. Hegaztien barruko Otididae familian sailkatua dago.
905eko Iruñeko estatu kolpea
905. urtean Iruñeko Erresumako estatu kolpeak Semeno leinua Aritza leinuaren ordez jarri zuen.
Aurretikoak
Bere ondorengoek Erresuma finkatzeko lan egin zuten eta horretarako hegoaldean zituzten Banu Qasiekin ezkontzaren bidezko aliantzak sortu zituzten. Era berean, inguruko konderrietan bere nagusitasuna ezartzea saiatu zuten. Hala ere inguruko botereekin arazoak ere izan zituzten, batez ere, Kordobako emirerriarekin.
Kanpoan ez ezik, Aritzatarrek barruan ere arerioak ere izan zituzten, nagusiena agian egungo Araba eta Nafarroa arteko mugan lurralde-jaunak ziren Ximenatarrak. Hauek, Aritza leinuaren boterea Iruñeko gortean urritu eta arazoak zituenean, erregekide edo erregeordetzat agertzen dira agirietan.
Gertuko erresuma eta konderriek ere bere boterea finkatzen ere ari ziren. Hona hemen bere egoera 905. urtean:
Estatu-kolpea
Antso Gartzes Gartzia Enekoitz 870ean hil zenean Onsella ibaiaren haranean jauntxoa izan zen. Laster hasi zen inguruko lurraldeetan eskuak sartzen. 905ean Alfontso III.a Asturiaskoa, Garindo II.a Azearitz eta Ramon I.a Pallarsekoaren laguntzarekin Iruñean sartu eta Orti Gartzezek, Aritza leinuaren azken erregea, tronuari bere alde uko egitera behartu zuen. Horretarako Ortiren semeen eskubideak indargabetu zituen Tota Ortiren iloba eta Antsoren emaztearen alde. Aritzatarra monje bihurtu eta Leireko monasterioa hil zen. Antso, berriz, bere buruarentzat "Iruñeko errege" titulua aldarrikatu zuen lehendabizikoa izan zen 190. orr. .
Ondorioak
Semeno leinuak erabat aldatu zuen erresumaren aliantzak: Banu Qasitarrak baztertu eta inguruko erresuma kristauekin batera lan egin zuen. Antso Gartzesek, Ordoño II.a Leongoaren laguntzaz, Naiara konkistatu zuen.
Sigmodon inopinatus
Sigmodon inopinatus Sigmodon generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Puma Trophy
Puma Trophy Hegoaldeko Rugby Championship txapelketan Australiaren eta Argentinaren arteko partidaren irabazleari ematen zaion saria da. 2000 eta 2002 urteetan jokatu zen eta 2012an Argentina The Rugby Championship txapelketan sartzean berrekin zitzaion. Jokaturiko ekitaldi guztiak Australiak irabazi ditu.
Galiziako Xunta
Galiziako Xunta Espainiako Galiziako Autonomia Erkidegoko gobernu erakunde nagusia da.
Egoitza nagusia Santiago de Compostela hirian dagoen Raxoi jauregian du.
Rockport (Kentucky)
Rockport Kentuckyko hiri bat da. Ohio konderrian kokatua dago. 2010ean 266 biztanle zituen, 1.8 kilometro koadrotan banatuta.
Chirostoma consocium
Chirostoma consocium Chirostoma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Atherinopsidae familian.
Ballonti
Ballonti Bizkaiko hainbat tokiren izena izan daiteke:
Martin Cahill
Martin Cahill (1949ko maiatzaren 23a - 1994ko abuztuaren 18a) Dublin hiriko irlandar kriminal nabarmen bat izan zen.
Cahillek komunikabideetan nolabaiteko ospea bereganatu zuen, hauek bera aipatzeko garaian "The General" ("Jenerala") ezizena erabiltzen zutelarik. Era berean izendapen hori komunikabideek Cahillen jarduerei buruz eztabaidatzeko unean legearen arazoak saihesteko erabili ohi izan zuten. Bere bizitzan zehar, Cahillek bere aurpegia telebista irudi eta kazetarien argazkietatik hat ezkutatzeko ahalegin eta ardura berezia izan zuen, horretarako bere aurpegia eskuaren hatzekin edota esku osoarekin ezkutatu ohi zuen.
Haurtzaroa eta gaztaroa
Dublin hiriaren iparraldeko auzune batean jaio zen. Bere gurasoak, Patrick Cahill, itsasargi zaindari alkoholiko bat eta Agnes Sheehan izan ziren. Bere oinarrizko heziketa jaso zuen garaia inguruan, Martin bere anai nagusia zen Johnekin batera familiako ekonomia eskasaren alde esku bat botatzeko asmoz lapurtzera atera ohi ziren. 1960an bere jaiotze auzunea hirigintza plan baten ondorioz erautsi ondoren bere familiarekin batera hiriko Crumlin auzoan dagoen 210 Captains Road kalera lekualdatu zen. Martin haurra bizi zen bere kale berdinean zegoen Kristau Anaien Ikastetxera joan zen (ingelesezko bere laburdura "CBS" hizkiak dira), baina handik lasterrera klaseetatik piper egiten eta bere anaiekin batera lapurreta txikiak burutzen hasi zen. 15 urterekin Royal Navyn (Britainiar Itsas Gudarostea) sartzen saiatu zen, baina atzera bota zuten, ustez hala eskatu ezkero etxe pribatuetan sartzeko bere burua aurkeztu baitzuen.
16 urteko adinarekin bi lapurretengatik zigortua izan ondoren Offaly konderrian dagoen Daingean udalerriko Maria Guztiz Garbiaren Oblatoek zuzenduriko lanbide eskola batera bidali zuten. Zigorra amaitzean, zorren ordainketa ezarengatik Dublin Corporation erakundeak etxetik bota berri zuen bere familiarekin berrelkartu zen. Rathmines auzoko etxe zarpail batzuez osaturiko Hollyfield Buildings etxaldera lekualdatu ziren. Handik gutxira, auzo hartako neska bat zen Frances Lawless ezagutu eta biak ezkondu ziren. Bere anaiekin bat, Martinek inguruetako auzoetan aldikako lapurretak gauzatu zituen, hauetako batean Garda Síochának (Irlandar polizia) konfiskatutako armen biltegian ere ostu zutelarik. Ordudanik, Cahill anaiak armen bidez burututako lapurreta jardueretan buru-belarri ekin zioten.
Osperako bidean
1978an Dublin Corporation erakundeak gainbeheran zegoen Hollyfield Buildings auzoaren sunstsiketa proiektatu zuen. Adi hartan Martin lau urteko espetxe zigorra betetzen zegoen, auzitagietan bere bigarren auzoaren suntsiketaren aurka borrokatu zen. Behin auzotarren etxeak suntsitu eta gero ere, Martin "kanadiar" motako kanpin-denda batean han bertan bizitzen jarraitu zuen. Azkeneko unean, Dublingo alkatea bera zen Ben Briscoe zenak txukunagoa zen Rathmines barrutiko etxebizitza batetara lekualdatzeko konbentzitu zuen arte.
Cahill eta bere taldeak sona handiko lapurreta bat burutu zuten: Harold Crosseko O'Connor's bitxidendan 2,55 milioi balioko urrea eta diamanteak bereganatu zituzten.Russborough House bildumaren barnean zeude munduko margolan ospetsuenetako batzuen lapurretan ere esku hartu zuen, bai eta Dublingo gau giroko barrutian zeuden jatetxe eta kale saltzaileen aurkako lapurretan ugarietan ere.
Heriotza
1994ko abuztuaren 18an Rathmines auzoko bidegurutze batean jo ta bertan hil zuen tiro bat jaso zuen. Tiratzaileak 357 mm-ko magnum errebolber bat zuen, uste denez, Behin-behineko Irlandako Armada Errepublikarraren kide bat omen zen. Erakunde armatua honek baieztatu zuenez, Ulsterko Boluntarioen Indarra (FVU) erakunde paramilitarraekin zuen ustezko harremanari erantzuna izan omen zen. Cahillek lapurtutako margolan batzuk FVUari saldu zionaren susmoa dago. FVUak lapurtutako margolan hauek gerora birsaltzeko asmoz gorde egin zituen, honela Hegoafrikatik ekarritako armamendua lortzeko xedez. Dirudienez, ekintza honek Cahillen patua sinatu zuen, eta IRAren zerrenda beltzean ohorezko lekua lortzea erraztu zion, guzti hau betiere Paul Williams kazetariaren "The General" liburuan azaldutakoaren arabera.
Halere, idazlan honen argitalpenetik aurrera Cahillen heriotzaren inguruan lan egindako inspektoreen artean beste hainbat teoria berri ere agertu dira. Dirudienez, Cahillen bi menpekok (John Gilligan eta John Traynor) kopuru handiko droga inportazio zirkuitu bat zuzentzen omen zuten. Cahillek etekinen portzetaia bat eskatu omen zien, orduan bi hauek IRArengana zuzendu eta berau hiltzeko arrazoi bat iradoki zioten. Halere, 2007an Cahillen alabak argitaratutako beste liburu batean aitak narkotrafikoa gorrotatzen zuela mantentzen du, eta hau beti negozio honetatik at egon zela.
Hileta
Requiem gisdako meza katoliko baten ostean, Cahillen gorpua Mount Jerome hilerrian lurperatua izan zen. Bere ospe txarra zela eta, hilobia hainbat alditan profanatua izan da, gaur egun bitan erdibituta eta goialdearen faltan dago.
Eragina kultura herrikoian
John Boorman zuzendariak Brendan Gleeson aktoreak antzeztutako "The General" (1998) filma zuzendu zuen. Filmak Canneseko Zinemaldian zuzendari onenaren saria irabazi zuen. filma hau Williamsen liburuan oinarrituta dago, hau era berean "Sunday World" egunkariko gertakarien ataleko arduraduna delarik. Bitxikeri gisa, Boormanek bere etxebizitzan Cahillen lapurreta bat izan zuen, honek bere "Deliverance" filmaren bidez lortutako soinu banda onenaren sari gisa emandako Urrezko Diskoa ostu zuelarik. Gertakari hau filmeko une batean irudikatzen da.
Kevin Spacey aktoreak antzeztutako "Ordinary Decent Criminal" (2000) filma ere pertsonaia honetan ere arinki oinarrituta dago.
"Veronica Guerin" (2003) filmaren arabera, Cahillen heriotza John Gilliganek agindu omen zuen. Filma honetan Gilligan eta Traynor ez dira Cahillen menpeko gisa irudikatzen, talde etsai edo aurkari bateko kide gisara baizik.
Kolonbiako Indar Armatu Iraultzaileak
Kolonbiako Indar Armatu Iraultzaileak-Herriaren Armada (jatorrizko izena, Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia-Ejército del Pueblo, FARC-EP), FARC bezala ezagunak, Kolonbiako erakunde gerrillari marxista-leninista da.
Historia
1964ko ekainean, Marquetalia, Riochiquitos eta El Pato mendietan zeuden iheslari komunistek Hegoaldeko Blokea sortu zuten. Eragile gerrillari hau 1964ko uztailaren 20an jaio zen era ofizialean, eta Kolonbiako Alderdi Komunistaren (PCC) lehen talde armatua eta FARC izango zenaren enbrioia izan zen. 1966ko maiatzaren 5ean, Hegoaldeko Blokearen bigarren konferentziak Kolonbiako Indar Armatu Iraultzaileen sorrera aldarrikatu zuen.
1982ko maiatzeko zazpigarren konferentzian, FARCek bere burua Herriaren Armada izendatu zuen (FARC-EP). 1984ko maiatzaren 28an, Gidaritzaren eta 27 fronteetako buruzagien arteko bilera baten ostean, su-etena aldarrikatu zuen, Belisario Betancourt-en gobernuarekin sinaturiko akordioen testuinguruan (La Uribeko Akordioak). Horrela, FARCek mugimendu politiko berri baten sorrera proposatu zuen: Union Patriotica (UP). su-etena 1985ean amaitu zen, indar paramilitarrek UPko ehunka kide hil ondoren. 1987an, FARCek, ELNk eta M-19ak Coordinadora Guerrillera Simón Bolivar sortu zuten. 1990eko abenduaren 9an, hauteskunde konstituienteak ospatzen ari zirela, Kolonbiako armadak, gerra deklaraziorik gabe, Casa Verde-aren aurkako operazioa hasi zuen. Bertan FARCeko Idazkaritza Nazionala zegoen, baina armadak bere erasoan porrot egin zuen.
1991n Kolonbiako talde armatu iraultzaile ugari desmobilizatu zen, ia ezeren truke. FARCek ez zuen prozesu horretan parte hartu. Desmobilizazio horren ondoren, Simón Bolivar Koordinadora Gerrillariak estaturekin negoziatzeari ekin zion. 1991ko ekainaren 3an Koordinadoraren eta gobernuaren arteko negoziazioak hasi ziren, Venezuelan lehenik eta Mexikon ondoren. FARCen eta ELNren negoziazio prozesua 1993an apurtu zen, eta Koordinadora desegin zen. 1998an gobernuarekin lortutako akordioen ondorioz, distentsio guneak sortu ziren, hau da, gobernuaren presentzia militarrik gabeko guneak. Lurralde horietan gerrillariek administrazioa euren gain hartu zuten. 1990eko hamarkadan FARCek 10.000 bat gerrillari zituen, herrialde osoan hedaturiko 70 frontetan banaturik. 2002an distentsio guneekin amaitu zuen gobernuak, eta enfrentamenduek ez dute etenik izan, negoziaziorako deiekin batera.
Caulolatilus microps
Caulolatilus microps Caulolatilus generoko animalia da. Arrainen barruko Malacanthidae familian sailkatzen da.
Herman II.a Suabiakoa
Herman II.a (1003ko maiatzaren 4an zendua) konradotar dinastiako aitoren semea izan zen, Alsaziako eta Suabiako dukea 997-1003 bitartean. 1002an, Oton III.a hil ondoan, Germaniako Erromatar Inperio Santuko koroa bereganatzeko borrokatu zen, baina ez zuen lortu.
Ezkontzak eta seme-alabak
988an, Gerberga Borgoinakoarekin ezkondu zen. Bost seme-alaba izan zituzten:
Huntington udarea
Huntington udarea Europako udareondoaren (Pyrus communis) kultibar bat da, New Rochellen (New York, Estatu Batuetako ipar-ekialdean) jaiotakoa. Jatorrizko zuhaitza James P. Huntingtonek aurkitu zuen basoan oraindik txikia zela, eta bere patiora aldatu zuen, hiriko erdialdean.
Urte haietan, New Rochelle ezaguna zen zuhaitzaken eta zuhaixken hedapenagatik. Higanotak bereziki trebeak ziren fruituak eta loreak garatzen. 'Churchland' eta 'Parsonage' udare barietateak ere bertan sortuak dira, baita Lawton masusta ere.
Kovářská
Kovářská Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.010 biztanle ditu eta 20,87 kilometro koadroko azalera. Chomutoveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1546 urtean egin zen.
Eleutherodactylus sisyphodemus
Eleutherodactylus sisyphodemus Eleutherodactylus generoko animalia da. Anfibioen barruko Eleutherodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Blarneyko gaztelua
Blarneyko Gaztelua (irlanderaz Caisleán na Blarnan eta ingelesez Blarney Castle) Blarney udalerrian dagoen erdi aroko gotorleku bat da, Irlandako hego-mendebaldeko Cork Konderrian dagoeen izen ebrdineko Blarney udalerrian. Martin ibaiaren bazter-bazterrean.
Pescadero (Kalifornia)
Pescadero Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. San Mateo konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Blarneyko gaztelua
Gaztelua XIII. mendearen hasieran eraiki zen, 1446an suntsitua, eta Munstergo erregea zen Dermot McCarthyk berreraikia. Zati batean suntsitua dago, omenezko dorrea eta zenbait gela besterik gelditzen direlarik. Goikaldean Etorriaren harria edo Blarney harria kokatzen da. Bisitariek hutsean exekituta daudelarik harri ospetsu honen behealdea musukatu behar dute eta honela hitz-jarioaren edo ele-edertasunaren dohaia jasoko dute.
Gaztelu honen inguruan lorategi ederrak daude, hauetan Druid's Circle ("Druiden Zirkulua"), Witch's Cave ("Sorginaren Leizea") eta Wishing Steps ("Desioen Harmailak") gune interesgarriak topa daitezkelarik. Hemendik hurbil Blarney House deritzon etxea dago, 1874an berritutako eskoziar erako etxalekua eta XV. mendetik aurrera Colthurst familiaren egoitza dena.
Rouziers
Rouziers Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Cantal departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rouziers udalerrian erroldatutako biztanleak 129 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.