cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sérignac-sur-Garonne
Diru sarrerak
2009an Sérignac-sur-Garonne udalerrian 451 unitate fiskal zeuden, 1.120,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.377 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 54 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 14 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 3 zurginak, 3 iturginak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 harategi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Sérignac-sur-Garonne udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 403 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fons (Ardèche)
Biztanleria
2007an Fons udalerrian erroldatutako biztanleak 291 ziren. Familiak 113 ziren, horien artean 25 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 54 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 146 etxebizitza zeuden, 113 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 142 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 113 etxebizitza nagusietatik 92 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 94 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 73 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 193 ziren, horien artean 147 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 147 pertsona aktiboetatik 129 lanean zeuden (69 gizon eta 60 emakume) eta 17 langabezian zeuden (7 gizon eta 10 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fons udalerrian 125 unitate fiskal zeuden, 327 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.593 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 zurgina eta 2 ile apaindegiak.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dubiecko udalerria
Dubiecko Poloniako Behe Karpatoetako voivoderriko landa-udalerri bat da, Przemyśl barrutian kokatuta. 154,25 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 9310 biztanle zituen.
NGC 3055
NGC 3055 galaxia espiral bat da, Sextans konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Vernassal
Biztanleria
2007an Vernassal udalerrian erroldatutako biztanleak 373 ziren. Familiak 162 ziren, horien artean 54 pertsona bakarrekoak ziren (27 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 50 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 54 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Eucera fulvitarsis
Eucera fulvitarsis erle espezie bat da, Eucera generoan eta Apidae familian.
Vernassal
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 239 ziren, horien artean 170 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 170 pertsona aktiboetatik 153 lanean zeuden (85 gizon eta 68 emakume) eta 18 langabezian zeuden (9 gizon eta 9 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vernassal udalerrian 163 unitate fiskal zeuden, 373 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.335 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ganaltze
Ganaltze Zaraitzu ibaxako Galoze udalerriko herri hustu bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioak eskualdean.
1427n jada despopulatu bezala agertzen zen. Bere lurrak Zaraitzuko Unibertsitatera pasa ziren, eta ondoen Galozeko Udalara.
Zaraitzu ibaxan kokatuta da, Atabea kiñoian. Bertako biztanleak ganalztarrak ziren.
Izena
Ganaltze toponimoa beste hizkuntza batzuetan ere ezagutzen da, hala nola:
Gainera, toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Armarria
Ganaltzeko armarria Zaraitzuko armarria da. Armarri honek honako blasoi hau du:
Bandera
Ganaltzeko bandera Zaraitzuko bandera da. Armarria, gainean kasket bat eta bi aldeetan lanbrekinak dituela irudikatzen da, baita azpian "Azkenean konta" goiburua duela ere. Bandera honek Zaraitzuko armarri eskuinerantz biratzea dauka San Andresen gurutze gorri baten gainean, hiruki berdez inguratua. Bandera hau bera da Zaraitzu osatzen duten herri guztientzat, Otsagabiarentzat izan ezik; izan ere, herri honek bandera bera erabiltzen du, baina hiruki urdinak ditu.
Geografia
Ganaltze Zaraitzu ibaxan barruan dago. Ibar hau Pirinioetako ibarra da, Aezkoa eta Erronkaribar ibarren artean. Ibarra zeharkatzen du Zaraitzu ibaiak, Irati ibaiaren adarrak.
Klima eta landaredia
Jatorrizko landaredia pinu basatiek osatzen dute, basoen azaleraren %51,6. Basoak, oro har, udalerriaren ekialdean daude, eta pinuez gain, haritzak eta pagoak ere badaude, azken bi espezie hauek, gunerik euritsuenetan kokatzen dira. Birlandatutako espezieen artean, haritz amerikarra eta Austriako pinu beltza daude.
Estazio meteorologikoak
Zaraitzun dagoen Ezpartza udalerrian, itsasoaren mailatik 695 metrora, Nafarroako Gobernuak 1974n jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
Zaraitzu ibaxako antzinako lekua. Uskartzetik hurbil zegoen, Galoze eta Zerrenkanogoitiren ondoan. 1366an su kapare bakarra zuen. Hurrengo mendearen hasieran despopulatu egin zen.
Irving (Wisconsin)
Irving Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Jackson konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Dubienka udalerria
Dubienka Poloniako Lublingo voivoderriko landa-udalerri bat da, Chełm barrutian kokatuta. 96,12 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 2461 biztanle zituen.
Jesper Tjäder
Bizitza pertsonala
Tjäder Östersunden (Suedia) jaio zen 1994ko maiatzaren 22an. Gurasoek hiru urterekin ekinarazi zioten eski egitera.
Ibilbidea
Tjäder estilo askeko jaitsieran lehiatu zen 2013ko FIS Estilo-askeko Munduko Eski Txapelketan, eta, estilo berean, Suedia ordezkatu zuen 2014ko Neguko Olinpiar Jokoetan Sotxin, non 24. postuan amaitu zuen. 2013–2014ko FIS Estilo-askeko Eski Munduko Kopan, Tjäderrek estilo-askeko jaitsiera orokorraren kopa irabazi zuen, eta, orokorrean, hirugarren postuan sailkatu zen. Tjäder 2018ko Neguko Olinpiar Jokoetara itzuli zen, PyeongChang-era, eta, han, 23. postuan sailkatu zen estilo-askeko jaitsiera lehiaketan. Tjäder 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetara itzuli zen berriro, Pekinen, non 3. postuan sailkatu, eta brontzezko domina lortu zuen estilo-askeko jaitsiera lehiaketan.
Tjäderrek eski-askean aurrera egin zuen trikimailuak berrituz eta inoiz ikusi gabeko errailak eraikiz.
Kanpo estekak
Jesper Tjäder FIS-en (estilo askea) Jesper Tjäder Olympics.com-en Jesper Tjäder Olympedia-n Jesper Tjäder Swedish Olympic Committee-n (Suedieraz) Jesper Tjäder X Games-en
Zazpikatu gaztetxea
Zazpikatu Bilboko Alde Zaharreko Erronda kalearen ondoan, Solokoetxeko eskilaretan dagoen gaztetxea da.
1754 Cunningham
1754 Cunningham asteroide gerrikoaan aurkitutako 1754. asteroidearen izena da. 1935eko martxoak 29an aurkitu zuen Eugène Delportek Uccletik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1935 FE zen. Bere izena Leland Cunninghamgatik jasotzen du.
Zazpikatu gaztetxea
Historia
2004. urtean Bilboko Alde Zaharreko Gazte Asanblada sortu zen, eta bertan hartutako erabakien ondorioz okupatu zen Unamuno plazako Geltoki gaztetxea, 7katu gaztetxearen aitzindaria. Ertzainek 4 egunen buruan hustu bazuten ere, Alde Zaharreko gazteek ez zuten amore eman: urtebete eskas pasata okupatu zen Unamuno plazan 7 Katu I izena jaso zuen gaztetxea. Gaztetxeak 12 egun iraun zituen agerian utziz Gazte Asanbladaren indarra; izan ere, denbora gutxian atondu zuten urteak eta urteak hutsik zeraman pisua. Ikastaroak, kalejirak, bazkariak...antolatu zituzten; bizi laburra baina emankorra izan zuen 7 Katu I gaztetxeak.
Gaur egungo Zazpi Katu gaztetxea, autogestioan eta antolakuntzan oinarritua, 2007ko Urtarrilaren 13an zabaldu zuten. Geroztik 4 aldiz indarrez hustua izan da, eta hainbat izan dira proiektu hau oztopatzeko egindakoak: multak, epaiketak, etengabeko jazarpena, kriminalizazioa... Baina Bilboko Alde Zaharreko gazteen laguntzaz oraindik irekia jarraitzen du gaztetxe honek.
Sainte-Gemme-en-Sancerrois
Biztanleria
2007an Sainte-Gemme-en-Sancerrois udalerrian erroldatutako biztanleak 382 ziren. Familiak 178 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (49 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 38 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Aleksandr Oparin
Aleksandr Ivanovitx Oparin, errusieraz Александр Иванович Опарин, (Uglitx, 1894ko martxoaren 2greg./otsailaren 18ajul. - Mosku, 1980ko apirilaren 21a) sobietar biokimikaria izan zen, biziaren jatorriari buruzko ikerketetan aitzindaria izan zena. Horretaz gain, biokimika industrialaren arloan ere ekarpen baliotsuak egin zituen.
Sainte-Gemme-en-Sancerrois
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Aleksandr Oparin
Ikerketa garrantzitsuenak
1925ean Oparinek ospe eta entzutea emango zion hipotesia plazaratu zuen, Lur gaineko biziaren sorreraz; bere ustez, Lurreko antzinako atmosfera, bizia agertu aurretik, oxigenorik gabekoa zen, metano, hidrogeno eta amoniako bezalako gasak zituena. Gas horiek aktibatzerakoan (adibidez, deskarga elektrikoen bitartez, duela 4.000 milioi urte gertatu zenaren antzera -garai hartan ekaitzak eta tximistak oso bortitzak baitziren-) haien arteko erreakzio kimikoek aminoazido eta beste molekula organikoak sortuko lituzkete. Molekula organiko horiek pilatzerakoan polimeroak agertu ziren, eta hortik abiatuta egitura konplexuagoak, gaur eguneko zelulen aitzindariak (koazerbatu izenekoak).
Sainte-Gemme-en-Sancerrois
Etxebizitza
2007an 272 etxebizitza zeuden, 184 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 53 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 267 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 184 etxebizitza nagusietatik 150 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 71 etxek bost zituzten. 153 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 78 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Castelfondo
Mugakideak
Castelfondok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sainte-Gemme-en-Sancerrois
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 257 ziren, horien artean 187 aktiboak ziren eta 70 inaktiboak ziren. 187 pertsona aktiboetatik 171 lanean zeuden (100 gizon eta 71 emakume) eta 16 langabezian zeuden (10 gizon eta 6 emakume). 70 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Jankovićita
Jankovićita sulfuro motako minerala da.
Sainte-Gemme-en-Sancerrois
Diru sarrerak
2009an Sainte-Gemme-en-Sancerrois udalerrian 184 unitate fiskal zeuden, 397,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.865 euro zen.
Jankovićita
Ezaugarriak
Jankovićita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 da.
Sainte-Gemme-en-Sancerrois
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Sainte-Gemme-en-Sancerrois udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.020 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Elur-oreinaren aintzira
Elur-oreinaren aintzira (ingelesez Reindeer Lake) Saskatchewango ipar-ekialdeko eta Manitobako ipar-mendebaldeko aldean kokaturiko aintzira da. Kanadako aintzirarik handienetan bederatzigarrena da.
Zinegotzi ordezkari
Zinegotzi ordezkaria   edo zinegotzi eskuordetua  (Concejal Delegado, espainolez), Espainiako egitura politiko-instituzionalean, zinegotzi hautetsi izateaz aparte toki gobernuko kide edo udalbatzaren kide den zinegotzia da.
Funtzioak
Udal hauteskundeetan hautatutako zinegotzi guztien udal osoko bilkura (udal horretako "parlamentua") osatu ostean, osoko bilkura horrek alkate bat hautatzen du eta alkate horrek toki gobernuko kideak, hau da, zinegotzi eskuordetuak.
Tomas II.a Saluzzokoa
Tomas II.a Saluzzokoa edo Tomas II Vastokoa (1304-Saluzzo, 1357ko abuztuak 18) Saluzzoko markesa izan zen 1336 eta 1357 bitartean. Federiko I.a Saluzzokoa eta Margarita de La Tour Du Pinen semea zen.
Zinegotzi ordezkari
Funtzioak
Toki araubidearen oinarriak arautzen dituen apirilaren 2ko 7/1985 legearen 23.4. artikuluak dioen moduan: "El Alcalde puede delegar el ejercicio de determinadas atribuciones en los miembros de la Junta de Gobierno Local y, donde ésta no exista, en los Tenientes de Alcalde, sin perjuicio de las delegaciones especiales que, para cometidos específicos, pueda realizar en favor de cualesquiera Concejales, aunque no pertenecieran a aquélla".
Tomas II.a Saluzzokoa
Bizitza
Tomas Milango Viscontitar batekin ezkondua zegoen, aliantzak medio, gibelino alderdikoa bihurtzen zuena. Eta, beraz, tronuratu bezain pronto, Tomasek Akaia, Savoia eta Montferratorekin aliatzea erabaki zuen eskualdean Roberto I.a Napolikoa guelfoak zuen botere geroz eta handiagoari aurre egiteko. Federiko I.ak amaitu gabe utzi zuen oinordekotzaren kontua bere anaiordearen aurrean, eta Federiko hil ondoren, Manfredo V.a Saluzzokoa bere iloba Tomas kargutik kentzeko armada handi bat prestatzen aritu zen. Tomas anjoutarraren etsai porrokatua zenez, Manfredok oso erraz konbentzitu zuen Roberto I.a armada bat ordain ziezaion.
Bere aliantzen fruitu bezala, Tomasek gatazka askotan hartu zuen parte, eskualdea etengabeko gerratan baitzegoen guelfo eta gibelinoen artean. Aimone Savoiakoa kondearekin zuen bere aliantzagatik 1339ko otsailak 20an soldadu talde batekin Parabiagoko guduan parte hartu zuen, Lodrisio Viscontiren agindupean, Seprioko jauna zena eta San Jurgiren Konpainia sortu zuena. Gudu hau Milango jauna zen Luchino Viscontiren garaipenarekin amaitu zen, eta Lodrisio eta bere aliatuen porrotarekin, beraz, honela, Milango oinordekotza lehiak kitatuak geratzen zirelarik.
Azkenik, Manfredo prest egon zen bere ilobari erasotzeko, eta iparraldetik markeserrian sartu zen anjoutar armadarekin Saluzzo setiatzera iritsi arte. Setioak 1341eko apirilak 7tik 14rarte iraun zuen, hiriak bere burua hiriak berak hala erabakita entregatu zuenean. Hiriaren keinua eskertu beharrean, Manfredok hiria erre eta gaztelua suntsitu zuen. Tomas kartzelatua izan zen. Baina urte bete beranduago guelfoak eskualde guztian garaituak izaten ari ziren, eta babes falta eta Viscontitarren presioaren ondorioz, Manfredok tronua itzuli behar izan zion Tomasi, erreskate on bat jaso aurretik askatu ez zuen arren.
Seme-alabak
Tomasek hamaika seme-alaba izan zituen bere emazte Ricardarekin, Galeazzo I.a Viscontiren alaba zena:
La edad de la ira (telesaila)
La edad de la ira espainiar telesaila da, Juanma Ruiz Córdobak eta Lucía Carballalek Atresplayer Premiumerako sortua. Nando López kataluniar idazlearen izen bereko eleberrian oinarrituta dago. Manu Ríos, Carlos Alcaide, Amaia Aberasturi eta Daniel Ibáñez bere protagonistak dira.
Sinopsia
Gizon baten hilketa basatia, ustez Marcos semearen esku, ageriko arazorik gabeko nerabe bat, aho bete hortz uzten du institutu batek, non ikasle eta irakasleek beren buruari galdetzen dioten zerk huts egin duen mutil ezagun, ia perfektu batentzat halako krimena egiten amaitu duenean. Ikerketan, gazte enigmatikoari eta bere inguruneari zer gertatzen zaion jakiten da, bere lagunik onenetatik hasi eta institutuko bizitzaraino, azken hilabeteetan aurre egin behar izan dien familia gertaera latzetatik pasatuz. Azkenean, ea Marcos izan zen bere aitaren hiltzailea jakitea da helburu.
NK Olimpija Ljubljana
NK Olimpija Ljubljana (izen osoa Nogometni Klub Olimpija Ljubljana ) Esloveniako futbol talde onenetakoa da, Ljubljana hiriburukoa. 2005ean sortu zen aurreko Olimpija Ljubljana desagertu zenean.
Historia
2005. urtean Olimpija Ljubljana taldea porrot ekonomikoaren ondorioz desegin zen.
Zaleek talde berria sortu zen NK Bežigrad izenarekin. 2010an aurreko taldearen izena berreskuratu arren eta armarrian 1911 data agertzen bada ere talde berria da eta Esloveniako Ligak ez dio oinartzen aurreko garaipenak erakusten. Hala ere taldeak 2011ean ehungarren urteurrena ospatu zuen. 2013an Esloveniako Finantza Administrazioak esan zuen aurrekoaren jarraipena bazen haren zorrari aurre egin beharko ziotela, 100.000-300.000 euro artekoa, eta horren aurrean uko egin zion talde zaharraren jarraipena dela esateari.
Bosgarren mailan hasi bazen ere urtez urte gora egin zuen eta azken urteetan herrialdeko talde onenen artera itzuli da. 2012 eta 2013an Ligan eta Kopan bigarren egin zuen. Azkenik 11 urteren ostean Liga titulu berri bat eskuratu zuen 2016an. 2018an Liga, Kopa eta Superkopa eskuratu zituen. 2023an berriz lortu zuen garaipena Ligan eta Kopan.
Hoatzin
Hoatzin (Opisthocomus hoazin) Cuculiformes ordenako opistokomidoen familiako hegaztia, bere generoko eta familiako bakarra, 60 cm inguru luzea, buruan zutik jar dezakeen lumazko mototsa duena.
Hego Amerikan bizi da, Amazonia oihaneko mangladi eta zingiratan. Brasilen, Kolonbian, Perun, Bolivian eta Guyanan aurkitzen da.
Deskribapena
Tamainaz eta itxuraz faisaiaren antzekoa bada ere, lepoa eta isatsa hark baino luzeagoak ditu. Guztira 65 cm har ditzake luzeran.
Hegazti arrea da, baina baditu luma beltzezko, gorrixkazko, horizko eta zurizko orban eta zerrendak ere. Bizkarralde iluna du, luma gris-marroiez estalia, eta azpialdean argiagoa da.
Buruan aurrealdea biluzia du, kolore urdinekoa eta begiaren irisa gorria duena. Gandor ganorabako bat ageri du kanela koloreduna.
Elikadura
Zuhaitzen hostoak eta fruituak janez elikatzen da. Ikerketen arabera hoatzinaren dietaren %82a hostoek osatzen dute, %10a loreek eta %8a baino ez fruituek. Hostoak digeritzeko digestio hodian paparo handia du eta bertan hartzidura egiten du, ugaztun hausnarkarien antzera. Hegazti kirastun ere esaten diote, alde batetik hartziduran sortzen diren gasen eraginez eta bestetik arriskuan aurkitzen denean botatzen duen usainarengatik.
Amazoniako biztanleek ez dute ehizatzen, zapore txarra duelako. Arrautzak ordea hartzen dituzte jateko.
Ugalketa
Euri sasoian ugaltzen da, zuhaitzen azpialdea urak estaltzen duenean. Animalia taldekoia da eta txitatzerakoan kolonia txikiak eratzen ditu. Habiak zuhaitzen adarretan egiten ditu eta 2-3 arrautza jartzen ditu.
Blamont
Blamont Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Blamont udalerrian erroldatutako biztanleak 1.120 ziren. Familiak 387 ziren, horien artean 103 pertsona bakarrekoak ziren (54 bakarrik bizi ziren gizonak eta 49 bakarrik bizi ziren emakumeak), 115 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 33 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 434 etxebizitza zeuden, 404 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 362 etxeak ziren eta 72 apartamentuak ziren. 404 etxebizitza nagusietatik 328 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 102 etxek lau zituzten eta 244 etxek bost zituzten. 358 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 154 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 225 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 619 ziren, horien artean 460 aktiboak ziren eta 159 inaktiboak ziren. 460 pertsona aktiboetatik 421 lanean zeuden (226 gizon eta 195 emakume) eta 39 langabezian zeuden (16 gizon eta 23 emakume). 159 pertsona inaktiboetatik 73 erretiraturik zeuden, 36 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Blamont udalerrian 382 unitate fiskal zeuden, 959 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.819 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 margolaria, 2 iturginak, 1 ile apaindegia eta 4 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Blamont udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Blamont udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 201 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kathleen Quinlan
Kathleen Denise Quinlan (Pasadena, Kalifornia, 1954ko azaroaren 19a) estatubatuar zinema eta telebistako aktore bat da.
1977ko I Never Promised You a Rose Garden ("Inoiz Ez Nizun Larrosazko Lorategirik Hitzeman") filmeko antzezpenarengatik Emakumezko aktore onenaren Urrezko Globoa - Drama saria irabazi zuen, eta 1995eko Apollo 13 filmeko antzezpenarengatik Taldeko emakumezko aktore onenaren Oscar Sariaren izendapena jaso zuen.
Antzeztutako beste film nabarmenen artean honakoak daude: Airport '77 (1977), The Promise (1979), The Runner Stumbles (1979), Sunday Lovers (1980), Twilight Zone: The Movie (1983), Sunset (1988), Clara's Heart (1988), The Doors (1991), Breakdown (1997) eta Breach (2007).
Alexis Etxekopar
Alexis Etxekopar, Attuli ezizenez ere ezaguna (Barkoxe, 1924ko otsailaren 10a - ib., 2005eko abenduaren 27a), kanta egile zuberotarra izan zen.
Biografia
Etxekopar Barkoxekoa zen eta Larraja auzoko Etxekopareberrian laborantzan aritzen zen lanbidez eta bertan bizi familiarekin.
Lanak
XX. mendearen erdialdean Zuberoa mailan Etxahun-Iruriren parean agertzen zen kantak egiten. Berak egindako abestiak alaiak eta hunkigarriak dira; euskararen galtzeaz kezka erakusten dute eta zenbait antologiatan agertzen dira.
Hala ere, iruritarra ez bezala ez zuen maite plazan publikoaren aurrean aritzea. Horregatik bere ekoizpena ez da oso ezaguna eta baliteke gehiago txokoren batean agertzea. Davantek bere erreferentziazko antologian kanta hauek aukeratu zituen:
Jin baledi kanta Jojo Bordagarai eta Ramuntxo Karrerek berari enkargatutakoa da, zioten estimuaren seinale. Jojo eta Ramuntxo izenpean argitaratu zuten Zure kanpoetara diskoan.
Bere bizitza zein obra ezezagunaren datu gehiago argitara eman dira 2010ean: Patrick Keheille herrikideak egindako Xahakoa bere omenezko pastorala taularatu du Barkoxek. Xahakoa kanta oso ezaguna da Euskal Herri osoan baina gutxik dakite egilea Attuli dela. Trajerian protagonistaren papera hiru lagunek egin dute: Jean-Pierre Luro, Jean-Noël Pinque eta Mathieu Uthurribordek.
Maggiore
Maggiore (italieraz: Lago Maggiore, "Aintzira Nagusia" edo Verbano, piemonteraz: Lagh Magior, lombardieraz: Lach Magiur) Alpeen hegoaldeko isurialdean kokatutako aintzira da. Italiako Lonbardia eta Piemonte eskualdeetan eta Suitzako Ticinoko kantonamenduan hedatzen da.
Inguruko udalerriak
Locarnoko udalerriak izena ematen dio Suitzako aldean. Alde italiarrean, Verbania, Luino eta Arona dira udalerri nagusiak.
Uharteak
Bella, Madre, Pescatori (edo Superiore) eta San Giovannirenak Piemonte aldeko uharteak dira ("Isole Borromee"). Ticinokoak San Pancrazio (edo Grande) eta Sant’Apollinare (edo Isolino) ditugu eta Partegora Lonbardiakoa.
Simon Petliura
Simon Vasilovitx Petliura (Си́мон Васи́льович Петлю́ра, Симо́н Васи́льевич Петлю́ра; Poltava, greg./maiatzaren 10ajul. - Paris, ) ukrainar kazetari eta politikaria izan zen.
Bizitza
Ukrainako Alderdi Sozialdemokrataren sortzaileetariko bat izan zen (1905), eta Gerrako ministro Ukrainako lehen gobernu burujabean (1917). Alemaniarren aurka borrokatu zen, baina haiek preso hartu zuten 1918an. Espetxetik atera ondoren aginpidera iritsi zen 1918ko azaroan, baina boltxebikeek baztertu zuten 1919ko otsailean. 1920an poloniarrekin elkartu zen poloniarren eta sobietarren arteko gerran, baina Kieven garaitu zuten, eta Polonian bilatu behar izan zuen babeslekua 1920an, eta Frantzian 1921ean. Judu ukrainar batek hil zuen Parisen.
Benny Urquidez
Benny Urquidez (Los Angeles konderria, AEB, 1952ko ekainaren 20a) estatubatuar boxeolari eta hainbat diziplinatako borrokalaria da, arte martzialetako koreografoa eta aktorea.
Karrera
1974 eta 1993 artean bere dokumentatutako errekorra 49-1-1 (garaipen-galerak-berdinketak) izan zen 35 KOrekin, beste iturri batzuk aldatu arren. Ratings aldizkariak 63-0-1 (57 KO) ematen dio eta bere webgune ofizialean, Urquidezek 200-0, 63-0 (57 KO) tituluen defentsan. Gainera, "Helduen Gerriko Beltzaren Mailan" garaitu gabe egon zela dio, kontaktu osoko karatean sartu aurretik. Black Belt aldizkariak Urquidez "Urteko Lehiakidea" izendatu zuen 1978an.
Noizean behin zinemako aktorea izan da, batez ere 1980ko eta 1990eko hamarkadetako akzio-filmetan Jackie Chan eta Jean Claude Van-Dammerekin batera.
Le Fay-Saint-Quentin
Le Fay-Saint-Quentin Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Fay-Saint-Quentin udalerrian erroldatutako biztanleak 514 ziren. Familiak 170 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 83 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 193 etxebizitza zeuden, 179 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 191 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 179 etxebizitza nagusietatik 159 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 107 etxek bost zituzten. 123 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 74 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 95 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 340 ziren, horien artean 265 aktiboak ziren eta 75 inaktiboak ziren. 265 pertsona aktiboetatik 241 lanean zeuden (134 gizon eta 107 emakume) eta 22 langabezian zeuden (11 gizon eta 11 emakume). 75 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Fay-Saint-Quentin udalerrian 189 unitate fiskal zeuden, 530 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.692,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 2 zurginak eta 1 iturgina.
2000. urtean Le Fay-Saint-Quentin udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Odaliska
Odalisca (odalık) Otomandar inperioan sultanaren haremeko neska esklaboa zen. Sultanaren ohaideen eta emazteen laguntzailea zen. Denborarekin ere bera ohiadea izateko aukera izaten zuen edota, zorte handiz, emaztea. Nahiz eta mendebaldean zabaldu den irudi sexuala, berez haremeko zerbitzaria zen.
Etimologia
Mendebaldean zabaldu den «odaliska» hitza frantsesetik dator, odalisque, eta hau, halaber, turkieratik, odalık. Turkierako hitzat bi elementu biltzen ditu: oda ('logela') eta lık ('andereño'); literalki «gelazian» zen baina denboraz «ohaide» esanahia hartu du.
Egungo esanahia
Gaur egun «odaliska» hitzak esanahi anbiguoa du. Odaliska bat aberats baten ohaidea izan daiteke, baina baita ere sabel dantzariak. Indian ere devadasiekin nahasten da kontzeptua.
Egoera
Odaliska harem barruan ez zen ohaidea, hasieran behintzat ez. Haremen ierarkian berarena maila baxuena zen, hau da, ez zen gizonen zerbitzaria beste emakumeena baizik. Askotak sultanei eta aberatseei opari gisa ematen zizkieten esklabo hauek. Odaliska "Sultan Ama" edo "Sultán Valide" agindupean zegoen (والده سلطان).
Odaliska bat oso ederra bazen edota abesteko edo dantzatzeko habilidade bereziak bazituen, denborarekin sultanaren ohaidea izateko aukera izango luke. Behin ohaidea gisa onartuta eta seme-alaba bat baldin bazuen, haurra sultanak onartu ezkero, neska automatikoki emaztea bihurtuko zen (legalki sultan batek lau emazte izateko gai zen).
Avenay-Val-d'Or
Avenay-Val-d'Or Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2012an 910 biztanle zituen.
Biztanleria
2012an Avenay-Val-d'Or udalerrian erroldatutako biztanleak 910 ziren. Familiak 333 ziren, horien artean 93 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 69 bakarrik bizi ziren emakumeak), 118 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 106 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 408 etxebizitza zeuden, 343 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 387 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 343 etxebizitza nagusietatik 275 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 88 etxek lau zituzten eta 211 etxek bost zituzten. 236 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 142 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 151 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 568 ziren, horien artean 409 aktiboak ziren eta 159 inaktiboak ziren. 409 pertsona aktiboetatik 385 lanean zeuden (199 gizon eta 186 emakume) eta 23 langabezian zeuden (11 gizon eta 12 emakume). 159 pertsona inaktiboetatik 49 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Avenay-Val-d'Or udalerrian 377 unitate fiskal zeuden, 901 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.669 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 30 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak eta 2 harategiak ziren.
2000. urtean Avenay-Val-d'Or udalerrian 152 nekazaritza-ustiategi zeuden, 550 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fresh
Fresh izan daiteke:
Dukla udalerria
Dukla Poloniako Behe Karpatoetako voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Krosno barrutian kokatuta. 235,14 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 14733 biztanle zituen.
Comoko aintzira
Comoko aintzira (italieraz: Lago di Como; lombardieraz: Lagh de Comm) Lombardian, Italiako iparraldean, dagoen jatorri glaziar aintzira da. Alpeetako ingurualdean kokaturik dago, Suitzako mugatik hurbil.
Erdialdeko Chaco
Erdialdeko Chaco (gaztelaniaz Chaco Central) Gran Chacoko eskualdeetako bat da, Pilcomayo ibaitik antzinako Bermejo ibairaino hedatzen dena. Argentina eta Bolivia artean dago eta Llanos de Andrés Manso, Yapizlaga, Tierras de Gulgoritotá edo Chaco Gualamba izan ditu izenak.
4000
4000 honakoa izan daiteke:
Meridako geltokia
Merida Extremadurako Badajozko probintziako tren geltoki bat da, Merida udalerrian kokatuta dagoena.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
Trenbidea Merida hirira 1864ko uztailaren 18an iritsi zen Badajoz eta Merida artean egin zen hasierako bidaiarekin, Badajoz Madrilekin lotu nahi zuena. Lurrunezko tren-makina batek tiratutako sei autok ordu eta erdian egin zuten bidea. Handik egun gutxira, Ciudad Realetik Badajozerako eta Madrilerako Burdin Bideen Konpainiak egindako ibilbidea zerbitzuan sartu zen. Meridako geltokia, 1880. urtean MZA sarean integratzera pasa zen, konpainia honek CRB anexionatu zuenean, honela, bere linea eta instalazio guztiak kontrolatzera pasatuz.
1941ean, Espainiako trenbidearen nazionalizazioak MZA desagertzea ekarri zuen, 1880tik aurrera lehen linea kudeatzen zuena eta sortu berria zen RENFEn integratzen zuena. 2004ko abenduaren 31tik Adif da tren-instalazioen titularra.
Etorkizunean, Madril-Lisboa abiadura handiko burdinbideak geltokia izango du geltoki honetan. Gainera, abiadura handiko geltoki esklusibo berri bat eraikiko da hiriaren kanpoaldean.
Geltokia
Hirigunearen iparraldean dago, Cardero kalean. Bi solairu ditu, baina beheko solairua baino ez dago irekita. Bidaiarientzako eraikina, oinarri angeluzuzeneko egitura zabal bat da, bi altuerakoa, erdiko gorputz batez eta alboko eranskin batzuez osatuta zegoena. Informazio guneak, txartelak saltzeko makinak, komunak eta kafetegia ditu. Meridako geltokia eta Merida-Merkantziako geltokia partekatzen dituen trenbide-hondartza garrantzitsu bat du. Guztira 21 bide ditu zenbakituta, baina 2, 4 eta 6 bideek bakarrik dute bi nasa, bata albokoa eta bestea erdikoa. Guztiek markesina propioa dute. Kanpoaldean aparkaleku bat eta taxi geltoki bat daude.
NGC 3056
NGC 3056 galaxia bat da, Antlia konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
1755 Lorbach
1755 Lorbach asteroide gerrikoan aurkitutako 1755. asteroidearen izena da. 1936ko azaroak 8an aurkitu zuen Marguerite Laugierrek Nizatik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1936 VD zen. Bere izena Paul Hergeten emaztea zen Anne Lorbach Hergetgatik jasotzen du.
Perdita octomaculata
Perdita octomaculata erle espezie bat da, Perdita generoan eta Andrenidae familian.
Megachile comata
Megachile comata erle espezie bat da, Megachile generoan eta Megachilidae familian.
Causus maculatus
Causus maculatus Causus generoko animalia da. Narrastien barruko Viperidae familian sailkatuta dago.
Kosetaniak
Kosetanoak edo Zessetanoak herri ibero bat izan zen Tarragonako lurraldean bizi zirenak.
Ka II. mendeko herri suntsituen aztarnak aurkitu dira (Montblanc, Tivisa, Fontscaldes). Hiri garrantzitzuena Cesse zen, ezaguna dirua han egiten zelako, Dracmak aurkitu dira. Esaten da Cesse egungo Tarragona izango zela, vaina ez zizanik baita ere Tornabous hiria izan ahalko zuen, Zesetanoen beste hiriak izango litzateke Oleastrum (seguru asko, 'hospitalet del Haur), Fondo d' Roig -  Cunit en, Palfuriana (seguru asko, Vendrell), eta, zalantzarik gabe, Calafell non aurkituko duzu,Alorda park  arkeologia gune garrantzitsua .
Hemanthias leptus
Hemanthias leptus Hemanthias generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Vidiagoko geltokia
Vidiago Asturiasko Printzerriko tren geltoki bat da, Llanes udalerrian kokatuta dagoena.
Aramozko mendilerroa
Aramozko mendilerroa Arratia eta Durangaldearen artean kokatuta dago, Bizkaian. Legarmendi izena ere hartzen du.
Mendirik garaienak Leungane (1009 m) eta Artatzagane (998 m), "mendi bikiak" izena hartzen dutena, Ilbisti (979) eta Mugarra (964 m) dira.
Mendiak
Hauek dira mendilerroaren tontor altuenak:
Nayala probintzia
Nayala Burkina Fasoko 45 probintzietako bat da, Boucle du Mouhoun eskualdean kokatua. Bere hiriburua Toma da. 1.513 km2 ditu eta 2006an 162.869 biztanle zituen.
Departamenduak
Nayala probintzian 6 departamendu daude:
Adolf Hitlerren heriotza
Sobietar artxiboetako erregistroek Hitlerren eta Braunen erretako gorpuzkia 1946ra arte hainbat lekuetan berreskuratu eta lurperatu zirela adierazten duten arren, eta 1970ean berriro atera eta erraustu egin zirela, oso zaila dela frogatu da, lekukoek deklaratu baitute ez zela berez gorpuzkik geratu erre ondoren, errautsak besterik ez. Gorpuak hainbat aldiz lurpetik atera eta lurperatu zituztela iradokitzea, Iosif Stalinen aginduz, Hitlerren heriotzari buruzko nahasmena sortzeko sobietar desinformazio kanpaina baten zati bezala hartzen da.
Hitlerren heriotzaren kausari buruz, lekuko ez zen batek dio pozoiz bakarrik hil zela, baina bere buruaz beste egin eta berehala Hitlerren gorpua ikusi zuten lekukoek deklaratu zuten norberak eragindako tiro baten ondorioz hil zela, eta hori frogatu da. Lokian tiro bat izan zela ezarri dela. Otto Günsche, Hitlerren laguntzaile pertsonalak, bi gorpuak maneiatu zituenak, deklaratu zuen Braunenak erretako almendra usain handia zuela –zianuroagatiko intoxikazioaren adierazle–. Hitlerren gorpuan ez zegoen halako usainik, bolbora usaina baitzuen. Lorategiko lurzorutik bahetutako hortz-hondarrak Hitlerren hortz-erregistroekin parekatu ziren 1945ean. Historialari garaikideek kontakizun alternatiboak arbuiatu dituzte sobietarren propaganda izateagatik edo begietako lekukoen deskribapen apur bat desberdinak adiskidetzeko konpromiso saiakera izateagatik.
Hitlerren heriotzaren berria 1945eko maiatzaren 1ean jakinarazi zioten Alemaniari, gertatu eta biharamunean. Arrazoi politikoengatik, Sobietar Batasunak Hitlerren heriotzari buruzko hainbat konspirazio teoria aurkeztu zituen. Gerra ondorengo urteetan ez zegoela hilda, ihes egin zuela eta Mendebaldeko aliatu ohiek babesten ari zirela esan zuten.
Budimir Vujačić
Budimir Vujačić (1964ko urtarrilaren 4a - ) Montenegroko futbolari ohia da.
Hipermedia
Hipermedia idatzi, diseinatu edo testu, irudi, bideo, audio, grafiko edo mapak bezalako edukiak dituzten euskarriak konposatzeko erabiltzen diren metodo multzoa da. Modu honetan, lortutako emaitzak baita erabiltzaileekin elkar eragin dezakete. Ted Nelsonek asmatutako termino bat da eta hipertestuaren luzapen logiko bat bezala erabiltzen da, baina azken honen kasuan grafikoak, testuak, edo bideo eta audioak hiperesteka orokor bat sortzeko batzen dira, modu adarkatuan eta ez informazio bide lineal bat sortzeko. Dalerentzat (1997), hipertestuak testuko dokumentuen arteko loturei egiten die erreferentzia eta hipermediak, ordea, mota guztietako dokumentuei, informazio eta elkar-eragite jarraipen bat osatuz. Adibide argiak World Wide Web, DVD filmak eta Powerpoint eta Flash aurkezpenak dira. Eduki hauen hipermedia egituraren multzoa komunikaziorako eta giza interakziorako tresna kontsideratua dago. Zentzu honetan, hipermedia gunea dimentsio fisiko gabeko esparru bat da eta gizakion jarduera barne hartu, potentziatu eta egituratzen du, gizarte-sare zerbitzu edo online plataformak adibidetzat.
Hipermedia garatzeko tresnak
Bide asko daude hipermedia bat garatzeko. Edozein programazio tresna edota Adobe Flash, Adobe Director, Macromediako Authorware eta Mediador MatchWare bezalako softwareak erabil daitezke hipermedia aplikazioak autonomoak sortzeko, denbora-pasakoak gehienbat. Hezkuntza eta nenpresa kudeaketarako aplikazioak sortzeko, bestalde, datu-baseko softwereak erabiltzen dira, VisualFoxPro eta FileMaker Developer adibidez. Hiperestekak enpresa software gehienetako datu fitxategietan erantsi daitezke, Microsoft Office eta LibreOffice besteen artean. Grafiko eta diseinuko orriekin lan egiteko PowerPoint, Quark Immedia, In Design edo Adobe Acrobat ditugu. Hiper Publish, hipertestu eta hipermedia kudeaketarako prestatutako programa da.
Ischua (New York)
Ischua Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Cattaraugus konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mesves-sur-Loire
Mesves-sur-Loire Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mesves-sur-Loire udalerrian erroldatutako biztanleak 643 ziren. Familiak 288 ziren, horien artean 98 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 67 bakarrik bizi ziren emakumeak), 79 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 79 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 421 etxebizitza zeuden, 290 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 96 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 399 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 290 etxebizitza nagusietatik 235 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 69 etxek hiru zituzten, 90 etxek lau zituzten eta 120 etxek bost zituzten. 245 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 127 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 133 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 388 ziren, horien artean 273 aktiboak ziren eta 115 inaktiboak ziren. 273 pertsona aktiboetatik 252 lanean zeuden (129 gizon eta 123 emakume) eta 22 langabezian zeuden (11 gizon eta 11 emakume). 115 pertsona inaktiboetatik 51 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mesves-sur-Loire udalerrian 287 unitate fiskal zeuden, 639 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.023 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren eta 5 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Mesves-sur-Loire udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jarandolita
Jarandolita borato motako minerala da.
Marokoko Protektoratu Frantsesa
Marokoko Protektoratu Frantsesa, (arabieraz: حماية فرنسا في المغرب ; frantsesez Protectorat français au Maroc) Marokon 1912ko martxoaren 30eko Feseko itunaren ondorioz ezarritako frantziar protektoratua izan zen. Marokoko Protektoratu Frantsesak ez zuen herrialdeko iparraldea barnean sartu, hau espainiar protektoratua zelako. 1912tik marokoar independentziara arte (1956ko martxoaren 2a) iraun zuen. Protektoratuaren ezarpena mendeetako frantziar-marokoarren arteko harremanen ondorioa izan zen.
Jarandolita
Ezaugarriak
Jarandolita borato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5,5 - 6 da.