cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Les Ormes (Yonne)
Etxebizitza
2007an 173 etxebizitza zeuden, 119 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 172 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 119 etxebizitza nagusietatik 99 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 91 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 67 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Alvan Clark
Salmentarako dohairik ez zuenez, ezin izan zuen estatubatuar edo europar erakunde bakar bat bera ere bere objektiboak kalitate optiko bikainekoak zirela konbentzitu ahal izan, horren ondorioz, horiekin zehaztasunezko behaketa astronomikoak egitera dedikatu zelarik.
Les Ormes (Yonne)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Gotele
Gotelea (frantsesezko goutte edota gouttelette hitzetatik eratorria, "tanta" ala "tantatzar") tenpera pintura ohikoa baina lodiagoa banatzean datzan teknika bat da, modu honetan pintura ematean tanta ugariren itxurako geruza fin bat osatuz. Teknika hau bereziki hormen inperfekzioak disimulatzeko erabilia da.
Les Ormes (Yonne)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 162 ziren, horien artean 109 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 109 pertsona aktiboetatik 96 lanean zeuden (54 gizon eta 42 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Les Ormes udalerrian 121 unitate fiskal zeuden, 262,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.634 euro zen.
Old Dailly
, Eskoziako udalerri bat da, Hegoaldeko Ayrshire konderrian.
Les Ormes (Yonne)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra brikolaje denda handi bat zen.
2000. urtean Les Ormes udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 380 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Itabuna
Itabuna Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Wehingen
Wehingen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Bathycongrus unimaculatus
Bathycongrus unimaculatus Bathycongrus generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
I Racconti di Canterbury
Bizitzaren Trilogiarekin, Pasolinik literatura klasikoko ipuin erotiko biziak egokitzen saiatu zen. The Decameronekin, Pasolinik italiar hizkuntzaren lehen garaiko obra garrantzitsu bat egokitu zuen. Il Racconti di Canterbury filmarekin Chauceren ingeles ertaineko ipuinak ikuskatu zituen. Eszenen atzean, Pasolini Ninetto Davolirekin hautsi zuen eta atzera begiratuta esan zuen, ez Davolini zegoela trilogia xelebre eta arin mota honetarako prest. Oraindik pelikula hau bere film garrantzitsuenetako dela esaten da.
Filma 60ko hamarkadaren amaierako film batzuen ostean etorri zen, Pasoliniren ideologia joera handiagotu zenean. Film hau Pasolini izatez beste batzuk baino,koz ere arinagoa bada ere, bizitzaren Trilogiako beste filmekin batera bere "ideologikonetarikoa" jotzen da. Filma Chauceren eta Pasoliniren garaiko sexu-ohitura gogorren aurkako eraso gisa ikus daiteke.
Argumentua
Erdi Aroan Ingalaterran kokatuta, nekazarien, nobleen, elizgizonen eta deabruen istorioak Chaucerren etxeko bizitzako eszena laburretan eta Canterburyko ipuinetan oinarritzen da. Pasarte bakoitzak ez du erromes ezberdinek kontatutako istorio baten itxura hartzen, Chaucerren ipuinetan gertatzen den bezala, baizik eta segidan agertzen dira, itxuraz ipuinek jatorrizko testuan elkarren artean duten erlazioa kontuan hartu gabe. Istorio guztiak erromes talde bat Canterburyra iristearekin lotuta daude, eta horien artean dago Geoffrey Chaucer poeta, Pasolinik berak antzeztua.
EHBE
EHBE akronimoa da, eta bi elkarteren izentzat erabiltzen da:
Symposiachrus brehmii
Symposiachrus brehmii Symposiachrus generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Carlos Soria
Carlos Ernesto Soria (Bahía Blanca, Buenos Aires, 1949ko martxoaren 1a - Barrio Paso Córdoba, Río Negroko probintzia, 2012ko urtarrilaren 1a) Argentinako abokatu eta politikaria izan zen. SIDEren titularra izan zen, Argentinako diputatua eta General Rocako intendente nagusia Río Negron 2003tik aurrera. Probintziako gobernantziarako hautagai izan zen 2003an, baina Miguel Saizen aurka galdu zuen. 2011n gobernari hautatu zuten 2011-2015eko tarterako eta abenduaren 10an hartu zuen kartua. 2012ko urtarrilaren 1ean argitu gabeko egoeran hil zen, tiro bat aurpegian jaso ondoren.
Héctor Perotas
Pedro Héctor Perotas Van-Herckenrode (Bilbo, 1954ko maiatzaren 27a - ) bizkaitar saskibaloi jokalari ohia da.
Bathycongrus varidens
Bathycongrus varidens Bathycongrus generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Astipalea
Greziar mitologiaren arabera, Astipalea, jainkosa bat izan zen, Fenixen alaba. Poseidonek liluratua, Euripilo, Koseko errege legendarioaren eta Anzeoren ama izan zen.
Hiroto Takahashi
Hiroto Takahashi (高橋 寛人, 1969ko urriaren 26a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus Eight.
Viktor Xklovski
Viktor Borisovitx Xklovski (Ви́ктор Бори́сович Шкло́вский; San Petersburgo, 1893ko urtarrilaren 24agreg./urtarrilaren 12ajul. - Mosku, 1984ko abenduaren 5a) errusiar idazle eta literatura-kritikaria izan zen. Errusiar formalismoaren aitzindari nagusietako bat izan zen. Idazle oparoa izan zen, eta historia-eleberriak, zine-kritika eta Lev Tolstoi, Fiodor Dostoievski eta Vladimir Maiakovskiri buruzko azterketak idatzi zituen.
Bizitza
San Petersburgoko Unibertsitatean ikasi zuen, eta 1914an OPOYAZ, Poesia Hizkuntza Aztertzeko Elkartea, sortu zuen.
1921ean Serapion Anaiak idazle-taldearekin hasi zen lanean, eta formalismoaren teoria-oinarriak aurkeztu zituen ondorengo urteetan argitaratu zituen lanetan: O teory prozy (1925, Prosaren teoriaz) eta Metod pisatelskogo masterstva (1928, Idazketarako teknikak). Xklovskiren iritziz, literatura-estilo eta forma egituren bilduma zabal bat da, eta idazlearen lanak munduko esperientziak forma berri batzuen bidez aurkeztea du helburu. Autobiografia kutsuko nobelak ere idatzi zituen, Sentimentalnoye puteshestvie: vospominaniya (1923, Sentimenduzko bidaia bat: Oroitzapenak, 1917-1922), boltxebikeen lehen aginte-urteen oroitzapen-liburua bereziki. Stalin erabat nagusitu ondoren (1929), etsi eta 1930an saiakera bat idatzi zuen, agintariek arte eta literatura alorretan bultzaturiko errealismo sozialistaren aurrean amore emanez. Ondorengo urteetan, formalismoaren eta errealismo sozialistaren ekarriak uztartzen saiatu zen.
Politikaren arloko jarduna
Xklovski politikan inplikatu zen 1917. urtean. Iraultza hasi zeneko egunetan Xklovski Petrograden soldadu zegoen, eta jakina da Petrogradeko garnizioak protagonismoa handia izan zuela. Xklovskik borroketan parte hartze nabarmena izan zuen, otsailaren 26an (juliotar egutegiko martxoaren 11n) Preobrazhenski Dibisioa altxatzea eragin baitzuen. Otsailaren 27an, Orlando Figesen arabera, soldadu talde baten buru gisa fisikoki borrokatu zen polizien aurka. Otsaileko Iraultza burura heltzen zen egunetan, Xklovski Petrogradeko Sobieteko lehendakaritzako kide ere aukeratu zuten (Xklovski Alderdi Eseristaren aldekoa zen). Egun horietan bere inplikazioa kontatu zuen Sentimentalnoie putexestvie: vospominanija (Sentimenduzko bidaia bat) liburuan. 1917ko udan, berriz armadan borrokatu zen, I Mundu Gudan, Galitziako frontean, eta zauritu egin zuten.
Urriko Iraultzaren aurrean boltxebikeen aurka paratu zen, eta zenbait konplot antiboltxebiketan parte hartu zuen. Hori zela eta, 1918an Saratovera egin zuen ihes. Gerora, handik Kievera joan zen, non Pavlo Skoropadski hetmanaren kontra Estatu-kolpe asmo batean saiatu zen, asmoak kale egin zuelarik.
Lagun baten eskaera bati men eginez (Petrogradetik diru kopuru bat ekartzea) hara joan zen, baina bidean Txekak atxilotu zuen. Ihes egitea lortu zuen, eta hiriburura iristean, Maksim Gorki idazlearen laguntza bilatu zuen, honek Sobietar Gobernuaren aurrean bitartekaritza lana egin zezan. Gorkik Jakov Sverdlovekin hitz egin zuen Xklovskiren kontrako akusazioak bertan behera gera zitezen, Sverdlovek onartu egin zuen, eta VTsIKen izenean bere kontrako kasuen ezeztatzea zekarren dokumentu bat eman zion Xklovskiri. Egoera larri hori pasa ostean, politika uztea erabaki zuen eta 1919an jada literaturara eta pedagogiara emana zegoen.
Piongiangko metroa
Piongiangko metroa (koreeraz: 평양 지하철), Ipar Koreako Piongiang hiriko garraiobide publikoa da. 1973ko irailaren 6an zabaldu zen eta gaur egun metro-sareak bi linea eta 22,5 kilometro dauzka.
Viktor Xklovski
Politikaren arloko jarduna
1920an Armada Gorrian izena eman zuen eta gudu batzuetan borrokatu zen Aleksandrovsk (Zaporozhie), Kherson eta Kakhovka hirietan.
Platypelis
Platypelis anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Microhylidae familian sailkatua.
Piongiangko metroa
2006an 35 milioi bidaiarik erabili zuten.
Mercer konderria (Ipar Dakota)
Mercer konderria (Mercer County) Ipar Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Stanton da. 2010eko zentsuaren arabera 8,424 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Mercer konderriak 288,134 kilometro koadro ditu. Horietatik 18,009 ura dira. Beste 270,125 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 2,92 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 8,424 pertsonetatik 8,117 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 121 dira. 16 beltzak edo afroamerikarrak. 174 amerikar natiboak ziren eta 12 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 27 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 78 pertsonek kokatzen zuten.
Vizoño (Abegondo)
San Pedro de Vizoño, Espainiako Galizia autonomia erkidegoko Abegondo udalerrian dagoen parrokia bat da, Coruña probintzian. 2017an 185 biztanle zituen.
Straiton
, Eskoziako udalerri bat da, Hegoaldeko Ayrshire konderrian.
The Indian Runner
The Indian Runner 1991ko Sean Penn estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Filmeko bi anaiek bizitzari aurre egiteko oso modu desberdina dute: Joek familian sinesten du, baita errutinan eta plazer txikietan ere; Frank, berriz, bortitza, antisoziala eta suntsitzailea da.
Platyplectrum
Platyplectrum anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Limnodynastidae familian sailkatua.
SA
SA siglak hainbat adiera ditu:
Kakahuete
Kakahuete izen bereko landarearen fruitua da. Gordinik edo erreta jaten da. Indiako eta Hego-ekialdeko Asiako sukaldaritzan oso erabilia da kakahuete-olioa.
Kakahuate hitza nahuatlerazko cacáhuatl (kakao) hitzetik dator. Nahuatlez, tlālcacahuatl du izena, "lurreko kakaoa" esan nahi duena, tlalli ("lurra", "zorua") eta cacahuatl ("kakao aleak") hitzez osatua, bere hazien zorroa lurpean dagoelako.
Munduko ekoizleak
Iturria:
Labeo roseopunctatus
Labeo roseopunctatus Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
O Loureiro (Abegondo)
O Loureiro, Espainiako Galizia autonomia erkidegoko Abegondo udalerrian dagoen herri bat da, Abegondo parrokian eta Coruña probintzian. 2016an 186 biztanle zituen.
Plectrohyla
Plectrohyla anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Hylidae familian sailkatua.
Scarus maculipinna
Scarus maculipinna Scarus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Saint-Thomas-d'Aquin (Paris)
Saint-Thomas-d'Aquin (25), Frantziako Paris hiriburuan dagoen auzo bat da, Palais-Bourbon (7) barrutian. 1999ko erroldaren arabera 12.661 biztanle zituen.
Fontenille
Fontenille Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fontenille udalerrian erroldatutako biztanleak 337 ziren. Familiak 144 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 183 etxebizitza zeuden, 146 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 181 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 146 etxebizitza nagusietatik 128 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 94 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 216 ziren, horien artean 144 aktiboak ziren eta 72 inaktiboak ziren. 144 pertsona aktiboetatik 131 lanean zeuden (75 gizon eta 56 emakume) eta 13 langabezian zeuden (7 gizon eta 6 emakume). 72 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fontenille udalerrian 143 unitate fiskal zeuden, 338,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.701 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia ziren.
2000. urtean Fontenille udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 800 hektarea erabiltzen.
Elendil
Elendil, Garaia ezizenduna, Tolkienen legendarium ospetsuko pertsonaia bat da. Numenortar arrazako gizaki bat da. Bere izenak, "izarrak maite dituena" esan nahi du, Elen, "izarra" eta ndil, "maitalea", "maite duena" hitzetatik datorrena.
Fontenille
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Elendil
Bere aitak, Numenorren berehalako suntsipenetik ihes egiteko esan zion, Sauronek eragindako Ar-Phârazon erregea, Valarrei desafiatzen ausartu eta Valinorrera gerra egiteko nabigatzera ausartu ondoren. Bereekin uharteko ekialdeko kostaldean ontziratu ondoren, Numenorren hondoratzetik bederatzi itsasontzitan ihes egitea lortu zuen: lau berarentzat, hiru Isildurrentzat eta beste biak Anarionentzat, bi hauek bere semeak zirelarik. Eurekin zenbait Leial zihoazen (Valarrei eta Elfoei leial zirenak), eta zazpi Palantir edo Harri Iragarle ere bazeramatzaten, Isildurrek, erre aurretik, salbatu ahal izan zuen Zuhaitz Zuriaren kimu batez gain.
Itsasontziak zeruraino altxa zituzten ekaitz eta ur mendi ikaragarriak saihestu ondoren, Erdialdeko Lurraldeko mendebaldeko kostaldean lehorreratu ziren. Han, erbesteko erresumak sortu zituzten: iparraldean, Elendil izan zen Arnorreko errege, eta, hegoaldean, Gondorren, bere semeek beste horrenbeste egin zuten.
Gerra luzean, Elendil hil egin zen, eta Narsil izeneko bere ezpata, gorputzpean hautsi zitzaion. Baina, ezpata hau baliatuz, Isildurrek eskua moztu zion Sauroni, honel, Eraztun Bakarra erauziz. Bere seme Isildurrek, Arnorrerantz abiatu aurretik eta erabateko sekretupean, Halifirienen tontorrean tumulu bat eraikiarazi zuen eta bere aitaren hondarrak lurperatu zituen. Bi mila urte inguru geroago, Hilobiaren aurrean, Zirion seneskalak eta Eorl Gaztea Eotheodak, Eorlen zina bezala ezagutzen dena egin zuten, honen bidez, Gondor eta Rohanen arteko adiskidetasuna sinatu zelarik.
Esaten denez, ondorengo garaietako oinordeko guztien artean, Elendilen antzekoena maiestatean, Aragorn izan zen.
Frédille
Frédille Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Frédille udalerrian erroldatutako biztanleak 64 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 35 ziren, horien artean 20 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 20 pertsona aktiboetatik 16 lanean zeuden (9 gizon eta 7 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Aitor Zarate
Aitor Gonzalez de Zarate Apiñaniz (Gasteiz, 1966ko urtarrilaren 9a - ) arabar saskibaloi jokalari ohia da.
Erretiratu ondoren, negozioetara lotu eta finantzari buruzko zenbait liburu idatzi ditu.
Francisco Tomás y Valiente
Francisco Tomás y Valiente (Valentzia, Espainia, 1932ko abenduaren 8a - Madril, Espainia, 1996ko otsailaren 14a) legelaria izan zen. Ikasketak amaitu ondoren, Valentzia eta Madrileko Zuzenbide fakultateetako irakasle laguntzaile izan zen, 1956tik 1963ra. 1964an Zuzenbide Historiako Katedra lortu zuen, La Lagunako Unibertsitatean, Tenerifen. Hurrengo urtean Salamancara aldatu zen, eta hamasei urtez aritu zen han. Jarduera politiko biziko urteak izan zituen, eta katedra galtzeko zorian izan zen, unibertsitatearen autonomiaren aldeko idazki bat izenpetzeagatik. 1979an Madrila aldatu zen, Madrilgo Unibertsitate Autonomoko katedradun gisa. Espainiako Konstituzio Auzitegia sortu zeneko lehen kideetako bat izan zen, eta lehendakari 1986ko martxoaz geroztik. 1989an Konstituzio Auzitegiko osoko bilkurak, aho batez, lehendakari hautatu zuen berriro, eta 1992an Miguel Rodríguez Piñeirok hartu zuen haren lekua.
Berrogeitik gora lan idatzi zituen aldizkari eta talde-liburuetan. Lanik aipagarrienak: El derecho penal en la monarquía absoluta (1969, Monarkia absolutuaren zuzenbide penala); El marco político de la desamortización en España (1983, Desmortiazioaren marko politikoa Espainian); Manual de Historia del Derecho español (1986, Espainiako Zuzenbidearen Historia Eskuliburua).
1996an hil zuen ETAko kide batek, Jon Bienzobas, Madrilgo Unibertsitate Autonomoko Zuzenbide fakultatean.
Symposiachrus manadensis
Symposiachrus manadensis Symposiachrus generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
São João de Meriti
São João de Meriti Brasilgo udalerri bat da, Rio de Janeiroko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Junji Kawabata
Junji Kawabata (川畑 淳二, 1971ko uztailaren 10a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Potentzia akustikoaren maila
Potentzia akustikoaren maila potentzia akustikoa hautemateko modua neurtzen duen parametroa da, hau da, bolumena.
Junji Kawabata
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus Eight.
Potentzia akustikoaren maila
Jendeak ez du potentziaren aldaketa (igo/txikitu) modu linealean hautematen iturritik hurbildu/urruntzen direnean. Potentziaren pertzepzioa potentzia horren logaritmoarekiko proportzionala den sentsazioa da. Erlazio logaritmiko hori potentzia akustikoaren maila da:
non W1 aztertu beharreko potentzia den, eta W0 entzumenaren atalase-potentzia, SI unitateetan adierazita, honen baliokidea dena: 10^{-12} watt edo 1 pW, eta hori erreferentzia finko gisa hartzen da.
Soinua neurtzeko unitatea Bel (B) litzateke, baina oso unitate handia denez, normalean bere azpimultiploa erabiltzen da, dezibel (dB), beraz, emaitza zuzenean lortzeko formularen bigarren terminoa bider 10 egin beharko litzateke.
Kasu honetan formula hau erabiltzen da:
(dB)
Edo bestela esanda:
Zeinetan L_{p res}, ondorioz sortzen den presio maila da eta X_n batu beharreko presio mailen balioak dira, dezibeletan adierazita. Formulek adierazpen fisiko bihurtzen dituzte mailak (potentzia edo presioa), eta horiek batu ondoren, baturiko mailaren adierazpena kalkulatzen dute berriro.
Markesaren alaba
Markesaren alaba euskal abesti herrikoi bihurtu den zortziko txiki sorta bat da. Sebero Iturrino mutrikuarrak idatzi zituen. Bertso paper bezala argitaratu ziren. Augustin Zubikaraik ondarrutarrak jaso eta argitara eman zituen 1984an, Ondarru, kantu, otoi... orru. Eusko Ikaskuntzak Interneten partekatu du hona kopiatuko dugun bertsioa :
Abestiaren bertsioak
Euskal Abesti herrikoia bihurtu zen eta besteak beste musikari hauek interpretatu dute kanta: Amaia Zubiria, Kepa Junkera, Urretxindorrak, Txomin Artola, Oskorri eta Imuntzo eta Beloki.
Hitzak
BEREZKO TESTUA (Augustin Zubikarai, 1984, Ondarru, kantu, otoi... orru
Bathycongrus vicinalis
Bathycongrus vicinalis Bathycongrus generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Belmont (Ayr)
Belmont, Eskoziako Ayr udalerriko auzo bat da, Hegoaldeko Ayrshire konderrian.
Bibiana Candia
Ibilbidea
Filologia Hispanikoa ikasi zuen Coruñako Unibertsitatean eta unibertsitate berean lan egin zuen ikasketak amaitu ondoren. 2011n Berlinera joan zen profesionalki literaturan lan egiteko. Kazetari eta idazle autonomo gisa lan egin zuen Alemaniako hiriburuan
Poesia eta narrazio laburrak idazten hasi zen, harik eta 2021ean oinarri historikoko Azucre fikzio lana argitaratu zuen arte, bere lanak oihartzun handia izan zuen eta hainbat astez fikzio historikoan Espainian gehien saltzen diren liburuen artean egon zen. Bien bitartean, bi sari ere irabazi zituen bere kazetari lanagatik.
Amaia Kowasch
Amaia Kowasch Velasco (Iruñea, Nafarroa, 1990a) nafar gizarte langile eta sexologoa da. Horrez gain, Aranzadiko ikerlaria da.
Bizitza
1990ean sortu zen Iruñean. Nafarroako Unibertsitate Publikoan Gizarte Langintzan titulua lortu zuen. Ondoren, Madrila joan zen sexologia ikastera, genero gaietan berezituz.
Gizarte Antropologia ere ikasi du eta Aranzadiko kide da. Aranzadiko kide bezala, frankismoaren errepresioa ikertzen du.
Weil im Schönbuch
Weil im Schönbuch Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Labeo rouaneti
Labeo rouaneti Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Masaru Hirayama
Masaru Hirayama (平山 大, 1972ko ekainaren 3a - ) Japoniako futbolari ohia da.
1977ko Espainiako Traineru Txapelketa
1977ko Espainiako Traineru Txapelketa (txapelketaren 30. ekitaldia) Santanderren jokatu zen, eta Santurtzik bizkaitarren lehenengo garaipena lortu zuen.
Historia
Larunbatean sailkapen estropadak izan ziren eta Santurtzi bera, Lasarte, Hernani eta Castro sartu ziren ohorezko txandan. Igandean zale santurtziarrek morez estali zuten Santanderko kaia. Santurtzi eta Lasarteren arteko lehia ikusi zuten eta bizkaitarrak bost segunduren aldeaz nagusitu ziren.
Symposiachrus infelix
Symposiachrus infelix Symposiachrus generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Invalides
Invalides (26), Frantziako Paris hiriburuan dagoen auzo bat da, Palais-Bourbon (7) barrutian. 1999ko erroldaren arabera 6.276 biztanle zituen.
Izena auzo honetan dagoen Hôtel des Invalides eraikinari zor dio.
New Jack City
New Jack City 1991ko Mario Van Peebles estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Nino, Cash Money Brothers izeneko gaizkile-taldeko kidea da. Crackarekin trafikatzen hasiko dira, eta, denbora gutxiren buruan, astean milioi bat dolar irabaziko dute.
Scarus niger
Scarus niger Scarus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Nova Iorque
Nova Iorque Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mujeres Libres
Mujeres Libres (Emakume askeak) Espainiako anarkosindikalismoaren baitako erakunde feminista izan zen, 1936ko apirila eta 1939ko otsaila bitartean, Espainiako Gerra betean, jardun zuena. CNT-Confederación Nacional del Trabajo (Lanaren Konfederazio Nazionala), Federación Ibérica de Juventudes Libertarias (Gazte Libertarioen Iberiar Federazioarekin) eta FAI-Federación Anarquista Ibéricarekin batera (Iberiar Federazio Anarkista), Espainiako mugimendu anarkista osatu zuten erakundeetako bat izan zen.
CNTk hasiera-hasieratik genero berdintasuna proposatu zuen arren, mugimendu anarkistan militatzen zuten emakume askok pentsatu zuten beharrezkoa zela berariazko erakunde bat sortzea beren gaitasunak eta borroka politikoa guztiz garatzeko.
Sorrera
1936an Amparo Poch y Gascón medikuak, Lucia Sánchez Saornil poeta eta sindikalistak eta Mercedes Comaposada prokuradoreak Emakume Libreak aldizkaria sortu zuten, izen bereko federazioaren (Federación de Mujeres Libres) bozeramailea izango zena, emakume langilearen askapenaren alde lan egiteko asmoz. Federazioa azkar hazi zen eta 1938ko urrian 20.000 kide baino gehiago zituen. Emakumeentzako aldizkaria zen, emakumeek idatzitakoa. Gizonen lankidetzari betoa jarri zion, Baltasar Lobo artistari izan ezik, argitalpenaren marrazkilaria eta maketagilea izan zena. Aldizkariaren lehen zenbakia 1936ko maiatzean agertu zen; honakoa zioen haren editorialean:"'Badakigu orojakinak ez garela, baina zalantzarik ez dugu momentu egokian iritsi garena. Atzo, goizegi izango zen; bihar, agian, beranduegi. Hemen gara, bada, (...) trazatu dugun bidea, emakumearen gizarte-ekintza bideratzea, azken ondorioetaraino jarraitzeko prest, ekintza horri errealitateari buruzko ikuspegi berria emanez eta emakumearen sentsibilitatea eta burua gizonezkoen akatsez kutsatu barik. Eta gizonezkoen akatsak dira, gure ustez, harreman eta bizikidetzari buruzko egungo kontzeptu guztiak: gizonezkoen akatsak, ez dugulako onartzen emakumeak inolako erantzukizunik izan duenik bilakaera historikoan, zeinean emakumea ez den inoiz aktore izan, ezpada lekuko behartu eta babesgabea. (...) ez dugu bat ere interesik iragana gogora ekartzeko, gure xedea oraina eraiki eta etorkizunari aurre egitea da, ziur baikaude gizateriak emakumearengan duela bere gordailu gorena, aurrekaririk gabeko balioa, berezkoa duen izaeraren legeari esker munduko panorama osoa aldatzeko gai dena. Ziur gaude milaka emakumek beren ahotsa ezagutuko dutela hemen, eta laster gure ondoan izango ditugula fabrika, soro eta unibertsitateetan noraezean dabiltzan hainbat emakume gazte, beren kezkak ekintzetara bideratzeko modua bilatzeko gogoz. '"Emakume langileen heziketa eta lanbide trabakuntza premisa erabakigarriak ziren haien eskubideak lortzeko prestakuntza anarkosindikalistaren eremuan. Mujeres Libres taldearen helburua emakumeak morrontzatik, ezjakintasunetik eta sexu-menpekotasunetik emantzipatzea zen. Madrileko Mujeres Libres eta Barcelonako Grupo Cultural Femenino taldeek 1936ko irailean bat egin zuten Mujeres Libres elkartearekin. Bartzelonan, erakundeak jantoki kolektiboak sortu zituen, alfabetizazioari, erizaintzari eta haurtzaindegiei buruzko tailerrak antolatu zituen, eta elikagaiak bidali zituen Madrilera setiaturik zegoenean. Horrez gain, txofer eskola bat ireki zuen emakumeek atzeguardian osasun zerbitzuetan laguntzeko aukera izan zezaten. Emakumeak tranbia gidari gisa trebatzeko tailerrak ere eman zituzten.
Aldizkaria
Mujeres Libres- ek aldizkaria sortu zuen bere kideak informatuta egon zitezen. Aldizkaria hilabetekaria izateko asmoz jaio zen, eta bere lehen zenbakia 1936ko maiatzean argitaratu zen. 14 zenbaki argitaratzea lortu zuten, eta azken zenbakia gerra zibilaren frontea Bartzelonara iritsi zenean plazaratu zen, ale guztiak agortu zirelarik. Aldizkaria langile-klaseko emakumeei zuzenduta zegoen eta azken xedea haien kontzientzia esnatzea eta anarkismoaren idealen partaide izatea zuen.
Beste erakunde batzuekiko harremana
1937ko abuztuan federazio nazional gisa eratu zen arte, Mujeres Libres hainbat talde gutxi-asko independentez osaturik zegoen. Bere lehen konferentzia nazionalean tokian tokiko 90 bat taldetako ordezkariak bildu ziren eta erakunde nazional gisa eratu zen. Bere egitura federala zen, probintzia, eskualde eta nazio mailako batzordeekin. CNTren eta FAIren helburu eta metodoekin identifikatu zen, nahiz eta haren autonomia gorde.
Prostituzioaren aurkako borroka
Bartzelonan, Mujeres Libresen ekimenari esker sortu ziren La Casa de la dona treballadora (Emakume langilearen etxea) eta prostitutak birgizarteratzeko "prostituzioaren askapen etxeen" (Liberatorios de Prostitución) kanpaina. Prostituzioa gogor borrokatu zen. Haien helburua ez zen jarduera hori arautzea, desagerraraztea baizik, emakumeak ekonomikoki independenteak izanez eta gizartearen eta moralaren erabateko iraultza burutuz. Mujeres Libres erakundeko emakumeentzat etsigarria zen klase kide asko prostituzio etxeetako ohiko bezeroak zirela ikustea.
Carnets de la guerre d'Espagne liburuan, Mary Low poeta eta idazle anglo-australiarrak honakoa adierazten du: "Prostitutek, azkenean, beren interesen ardura hartu eta beren eskubideak errespetarazi ahal izan zituzten. Egun batean konturatu ziren haiek ere bazutela beren lekua iraultzan. Gero, lan egiten zuten etxeetako jabeak kanporatu eta "lantokiak" okupatu zituzten. Beren burua edonoren parekotzat aldarrikatu zuten. Eztabaida sutsu baten ondoren, haien sindikatua sortu zuten, CNTko afiliatua. Etekin guztiak zuzen partekatu ziren. Prostituzio etxe guztien ateetan, kartel batek ordezkatu zuen Jesusen Bihotza. Bertan honako hau irakur zitekeen:EMAKUMEAK BURKIDE GISA TRATATZEKO ESKATZEN DIZUEGU. Komitearen aginduz ".
Mary Low, Red Spanish Notebook
1936ko Gerraren ondoren
Espainiako Gerra amaitutakoan, Mujeres Libres erakundeko kide asko erbestera joan ziren. Mercedes Comaposada, Sara Berenguer, Libertad Ródenas, Pepita Carmena Amat eta Concha Liaño besteak beste. Batzuek, Sara Berenguer, adibidez, erresistentziarekin eta mugimendu libertarioaren berrantolatze lanarekin bat egin zuten.
Gelditu zirenek errepresioa edo isiltasuna bizi izan zuten. Batzuek 1953ra arte jardun zuen Unión de Mujeres Democratas-en (Emakume Demokraten Elkartasuna) erakunde klandestinoan lan egin zuten; haren eginkizuna zen presoei laguntza ematea, frankismoaren aurkako jarduerak burutzea eta emakumeen arteko topaleku eta eztabaidagunea izatea.
1970eko hamarkadan, Espainiako Trantsizioaren garaian, erakundea berriro aktibatu zen Madrilen, Valentzian, Bartzelonan eta Andaluzian. Hasieran, estatu mailako koordinazioa lortu arte, tokian tokiko taldeak federazioetan egituratzen hasi ziren, jarduera-eremu bakoitzean emakume autonomoen eta federatuen taldeak sustatuz.
Madrilgo taldeak Mujeres libertarias aldizkaria argitaratu zuen; guztira, 14 ale argitaratu ziren. Kolektiboa 1993an desegin zen, Maria Bruguera bultzatzaile nagusia hil eta urtebetera. 1980 eta 1981 artean, Zaragozan CNT-A Mujeres Libertarias taldea (CNT-A Emakume Libertarioak) eratu zen, eta 8 urte geroago desegin zen.
Amaia Gastamintza
Amaia Gastamintza Ganuza (Iruñea, 1991ko otsailaren 27a - ) nafar saskibaloi jokalaria da, egun Jopisa Ciudad de Burgos taldean dabilena.
Juan José Urdiain
Juan José Urdiain Asensio (Iruñea, 1965eko martxoaren 19a - ) nafar saskibaloi jokalari ohia da.
Toshihiro Uchida
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus Eight eta Cerezo Osaka.
Agra (Agolada)
Agra, Espainiako Galizia autonomia erkidegoko Agolada udalerrian dagoen parrokia bat da, Pontevedra probintzian. 2013ko erroldaren arabera 13 biztanle zituen.
Laboutarie
Laboutarie Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Laboutarie udalerrian erroldatutako biztanleak 447 ziren. Familiak 189 ziren, horien artean 55 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 75 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 204 etxebizitza zeuden, 187 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 191 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 187 etxebizitza nagusietatik 135 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 106 etxek bost zituzten. 155 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 70 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 105 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 306 ziren, horien artean 240 aktiboak ziren eta 66 inaktiboak ziren. 240 pertsona aktiboetatik 212 lanean zeuden (111 gizon eta 101 emakume) eta 28 langabezian zeuden (11 gizon eta 17 emakume). 66 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Laboutarie udalerrian 184 unitate fiskal zeuden, 444 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.179 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 30 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Laboutarie udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 342 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Doonfoot
, 'Doonfit', Eskoziako Ayr udalerriaren hego-mendebaldean dagoen auzo bat da, Hegoaldeko Ayrshire konderrian.
Laboutarie
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Francisco de Carvajal
Francisco López Gascón (Rágama de Arévalo, Gaztelako Koroa, 1464 - Llanura de Jaquijaguana, Cuzcotik gertu, Peruko Erregeorderria, 1548ko apirilak 10), Francisco de Carvajal edo Francisco Carbajal bezala ezaguna, Espainia Berria n eta Perun jardun zuen konkistatzaile espainiarra izan zen, baita azken lurralde horretako konkistatzaileen arteko gerra zibilean ere.
Estratega handi bat izan zen, bere zahartzaroko urteetan ere soldadu nekaezina, eta, aldi berean, oso gizon krudel eta sarkastikoa, eta, beraz, "Andeetako deabrua" bezala ezagutua izan zen. Espainiar erregearen eta Ameriketara bidalitako agintarien aurka matxinatu zen, eta erregeari leial zitzaizkion espainiar ofizialei porrot ugari eragin zizkien, azkenean Jaquijahuanako gudua n garaitua izan zelarik. Handik gutxira, preso hartu eta urkamendian exekutatu zuten, garai hartan 84 urte zituelarik.
École-Militaire
École-Militaire (27), Frantziako Paris hiriburuan dagoen auzo bat da, Palais-Bourbon (7) barrutian. 1999ko erroldaren arabera 12.895 biztanle zituen.
Izena auzo honetan dagoen École Militaire eraikinari zor dio.
Weilen unter den Rinnen
Weilen unter den Rinnen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Aloys Van de Vyvere
Aloys Van de Vyvere (Tielt, 1871ko ekainaren 8a - Paris, 1961eko urriaren 22a) belgikar politikaria izan zen. Belgikako lehen ministroa izan zen 1925eko maiatzaren 13tik ekainaren 27ra.
Zuzenbidea eta filosofia ikasi zituen eta abokatu lanetan aritu zen Ganten. Hiri honetako zinegotzia izan zen 1909tik 1911ra. 1911n Ordezkarien Ganberako kide aukeratu zuten nekazarien erakundeen laguntzarekin, eta 1920an petrolio-konpainia bat sortu zuen.
Titanio oxido
Titanio oxidoa edo titanio dioxidoa TiO2 formula duen konposatu kimikoa da. Titanioa Lurreko bederatzigarren elementurik ohikoena da, eta, baldintza normaletan, oso ohikoa da oxigenoarekin erreakzionatzea titanio oxidoak sortzeko, horiek mineraletan eta hautsetan aurkitzen dira. Merkea, ugaria, eta ia industria guztietan erabiltzen da.
Güemes (Bareyo)
Güemes, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Bareyo udalerrian dagoen herri bat da. 2008ko erroldaren arabera 277 biztanle zituen.
Labeo rubromaculatus
Labeo rubromaculatus Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Plethodontohyla
Plethodontohyla anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Microhylidae familian sailkatua.
Aloys Van de Vyvere
Nekazaritza eta Herri Lan (1911–1912), Trenbide eta Posta (1912–1914), Finantza (1914–1918), Ekonomia (1920–1924) eta Nekazaritza (1925–1926) ministro izan zen.
Enomao
Enomao, gladiatore galiar bat zen Capuako Lentulo Batiatoren gladiatore eskolakoa. Espartako traziarrarekin eta bere herrikide galiar Krixorekin batera. Enomao, esklabo matxinatuen buruzagietako bat bihurtu zen K.a. 73 eta K.a. 71 bitartean iraun zuen Hirugarren Gerra Serbilean, baina laster hil zen gerra horretan.
Enomao, esklaboek osatutako armadaren lehen arrakastetako baten tartean egon zen, Gaio Klaudio Gabro pretorearen armadaren porrotean zehazki, esklaboen armada setiatzen saiatu zena Vesuvio mendiaren inguruan.
Enomao, guduan, bere herrikide Krixo baino are lehenago erori zen, agian, K.a. 73 eta K.a. 72 arteko neguan, esklaboen armada, Italia hegoaldeko hiriak arpilatzen ari zenean.
1915eko Londresko Ituna
1915eko Londresko Ituna, Treaty of London eta Patto di Londra, 1915eko apirilaren 24ean sinatutako itun bat izan zen. Honetan, Italia Lehen Mundu Gerran Entente Hirukoitzaren alde borrokatzera sartzera adostu zen, trukean Italiak Hego Tirol, Eslovenia, Kroazia, Bosnia Herzegovina eta Albaniako mediterranear kostaldeko hainbat lurralde eta uharte eta Dodekaneso uhartedia bereganatzea hitzeman zitzaion. Ituna sekretupekoa zen eta honako herrialdeek sinatu zuten: Italiako Erresuma, Britainia Handia eta Irlandako Erresuma Batua, Frantzia eta Errusiar Inperioa.
Aloys Van de Vyvere
Alderdi Katolikoko buruzagia, 1925eko maiatzean herrialdeko lehen ministro izendatu zuten. Krisian zegoen alderdi bat eta gobernu bat zuzendu zituen, eta hilabete baten ondoren kargua utzi behar izan zuen.
Titanio oxido
Naturan, hainbat formatan dago: brookita (egitura ortorronbikoa), anatasa (egitura tetragonala) eta errutiloa (egitura tetragonala). Bai errutiloa, bai anatasa eskala handian ekoizten dira industrialki, eta, batez ere katalizatzaile edo gainazaleko pigmentu gisa erabiltzen dira. Bere urteko ekoizpena 8 milioi 400 mila tonakoa izan zen 2019an.
Titanio dioxidoa elikagaien koloratzaile gisa ere erabiltzen da E171 zenbakiarekin.
Egitura
Bere hiru dioxido nagusietan, titanioak geometria oktaedrikoa erakusten du, sei oxido anioi loturik. Oxidoak, berriz, hiru Ti zentrotara lotzen dira. Errutiloaren kristal-egitura orokorra simetria tetragonala da, eta anatasa eta brookita ortorronbikoak dira. Oxigeno-azpiegiturak estu-paketatzearen distortsio txikiak dira guztiak: errutiloan, oxido anioiak estutasun hexagonal distortsionatuan daude antolatuta anatasean kubiko itxi-paketetik gertu dauden bitartean eta brookitarentzat bilketa hexagonal bikoitzetik gertu. Errutiloaren egitura oso hedatuta dago beste metal dioxido eta difluoruroetarako, adibidez, RuO2 eta ZnF2.
Seiji Kami
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus Eight.
Titanio oxido
Egitura
Urtutako titanio dioxidoak tokiko egitura du, non Ti bakoitza, batez beste, 5 oxigeno-atomo ingururekin koordinatuta dagoen. Ti bereizten da 6 oxigeno atomorekin koordinatzen diren forma kristalinoetatik.
Ekoizpena eta agerraldia
TiO2 sintetikoa ilmenita mineraletik sortzen da batez ere. Errutiloa eta anatasa ere, modu naturalean dagoen TiO2, oso ugariak dira, adibidez. errutiloa hondartzako hondarretan «mineral astun» gisa. Leukoxenoa, ilmenitaren alterazio naturalaren ondorioz sortutako ale fineko anatasa, beste mineral bat da. Izar zafiroek eta errubiek beren asterismoa errutilo-orratzek egindako inklusioetatik lortzen dute.
Mineralogia eta ezohiko polimorfoak
Titanio dioxidoa, naturan, errutilo eta anatasa mineral gisa agertzen da. Gainera, presio handiko bi forma mineral ezagunak dira: baddeleyita antzeko forma monokliniko bat akaogiita izenez ezagutzen dena, eta, bestea, α-PbO2 egitura ortorronbikoaren distortsio monokliniko apur bat du, eta riesita bezala ezagutzen da. Biak ala biak Bavariako Ries kraterrean aurki daitezke. Batez ere, ilmenitatik ateratzen da; mundu osoan titanio dioxidoa duen mearik hedatuena da hori. Errutiloa da ugariena eta % 98 inguru titanio dioxidoa dauka mineralean. Anatase eta brookita fase metaegonkorrak atzeraezin bihurtzen dira orekako errutilo fasera 600-800 °C (1.110-1.470 °F) arteko tenperaturatik gora berotzean.
Titanio dioxidoak hamabi polimorfo ezagun ditu: errutilo, anatasa, brookita, akaogiita eta riesitaz gain, hiru fase metaegonkor ekoitzi daitezke sintetikoki (ramsdellite-antzeko monoklinikoak, tetragonalak eta ortorrombikoak) eta presio handiko lau forma (α-PbO2-). antzekoak, kotunnite antzekoak, OI ortorronbikoak eta fase kubikoak) ere badira
Propietate fisikoak
Erradiazio elektromagnetiko ikusgaiena islatzen du; beraz, pigmentu zuri oso ona da. Argi ultramorea ere xurgatzen du, eta, eguzki-erradiazioa jasan arren, kolorea mantentzeko gai da.
Aplikazioak
Industria kimikoan, orokorrean, aplikazio ugari ditu. Titanio dioxidoaren pigmentuak pintura eta plastikoen ekoizpenean erabiltzen dira batez ere, baita paperean, inprimatzeko tintan, kosmetikoetan, ehungintzan, farmazeutikoetan eta elikagaietan ere. Titanio dioxidoa munduan gehien erabiltzen den pigmentua da, azken produktuei zuritasun, opakutasun eta babes distiratsua ematen baitie. Era berean, pigmentu-lodiera txikiak behar diren arte grafikoetan erabiltzen da, adibidez, titanio dioxido oso finetan. Portzelanazko esmalteetan, zuritzeko eta opako gisa ere erabili izan da, distira, gogortasun eta azidoarekiko erresistentzia handiko azken akabera emanez.
Singapurreko Nanyang Unibertsitate Teknologikoko ikertzaileek 2014ko urrian jakinarazi zutenez, bateria baten anodoan titanio dioxidoaren eta sodio hidroxidoaren nahasketa baten gel bat erabiltzeak bere ahalmenaren % 70 karga daiteke 2 minututan, eta 20 urte baino gehiagoko (10.000 karga-ziklo) bizitza erabilgarri handiagoa izan dezake,lehengo Li-ioizko bateria bat baino hamar aldiz gehiago (500 karga-ziklo), eta, horrela, karga ultra-azkarreko bateriak sortzen dira. Ikertzaile horiek titanio dioxidoaren forma esferikoa nanohodi txikietan eraldatzeko modua aurkitu dute, giza ile baten diametroa baino mila aldiz meheagoak direnak. Gel berri hori oso erraz integra daiteke bateria-ekoizleen egungo ekoizpen-prozesuetan; beraz, industrian sartzea asko erraztuko du.
Plastikoak: haren propietateek hauskortasuna, kolorazioa eta argiak sortzen dituen beste efektu kaltegarriak gutxitzea ahalbidetzen du. Hori dela eta, dioxidoak hainbat plastiko eta kautxuren bizitza erabilgarria luzatzeko aukera ematen du.
Papera: paper zuriagoa, opakuagoa eta distiratsuagoa izatea eskatzen denean aplikatzen da.
Kosmetikoak: larruazaleko akatsak ezkutatzeko eta distira emateko aukera ematen du, itxura hobea izan dezan.
Pinturak: opakutasunak eta egonkortasun maila handiak pinturaren edo edozein estalduraren iraupen luzea ahalbidetzen du. Merkatuan dagoen beste edozein pigmentu zuri ordezkatzen du koloreak mantentzeko gaitasunagatik.
Elikadura eta farmazia industria: oso erabilia da industria horretan; zeren eta erradiazioa xurgatzen duen material opakoa izanik, argiak degrada ditzaketen produktuak babesten ditu, almibarretan eta beste sendagai batzuetan esaterako. Elikagaien bizitza ere luzatzen du, isolatzen dituelako eta ez duelako argia pasatzen uzten.
Nanoeskalan
Katalizatzaileak: Industrian, katalizatzaileentzako euskarri gisa erabiltzen da, ibilgailuetan dituen aplikazioak kaltegarriak diren ihes-gasak ezabatzea baitakar.
Eguzkitarako kremak: titanio dioxidoaren pigmentuak argia islatu ohi du; hala ere TiO2 ultrafinak argi ikusgarriarekiko garden bihurtzeko gaitasuna du, baina argi ultramorea xurgatzen du; horrela, larruazala sortzen dituzten UV izpietatik babesten du.
Ekoizpena
TiO2-ren ekoizpena urtean 4 milioi tonako salmentara iristen da; munduan, gehien ekoizten den pigmentu zuria da, eta bere kontsumoa urtean % 2 inguru hazten jarraitzen du (2004). Konposatu horren kontsumitzaile nagusiak pintura eta plastikoen industriak dira. Titanio dioxidoaren elaborazioak 3,8 tona produktu deribatu sortzen ditu, ekoitzitako TiO2 tona bakoitzeko. Orokorrean, produktu horiek saldu edo birziklatzen dira, beste industria batzuetarako lehengai gisa balioko duten produktu bihurtuz: zementu-ekoizpena, nekazaritza edo lurra tratatzeko.
Segurtasuna
Konposatu hori elikagaien eta farmazia industrietan erabiltzen denez, osasun publikoan eragiten ote duen eta konposatu segurua den aztertu behar du FDAk. FDAk TiO2-aren segurtasuna ebaluatu zuen; gidaliburuak argitaratu zituen, eta segurtasunez erabil daitekeela eta muki-mintzekin eta azalarekin bateragarri gisa sailkatu zuen. Hala ere, IARCk (Minbiziaren Ikerketarako Nazioarteko Agentziak) «gizakientzat kantzerigenoa izan zitekeen». konposatu gisa sailkatu zuen. Bere ikerketa arratoietan egindako ikerketetan oinarrituta zegoen, eta azterketak arratoiek konposatua arnasten zutenean biriketako tumoreak sortzeko probabilitatea handitzen zela agerian utzi zuen. Gainera, TiO2 industriako langileei buruzko ikerketak egin ziren, baina ez zen erlazio argirik aurkitu esposizioaren eta minbizi-zelulen hazkundearen artean, baina baimendutako esposizio-muga ezarri zen langile horien osasuna babesteko.
Montgomerieston
, batzutean Montgomeryston edota Ayr Fort deitua ere bai, Eskoziako burgu edo baroierri bat da, Hegoaldeko Ayrshire konderrian. 6,5 hektareako azalera du. Gaur egun, Ayr udalerriko auzoa da.
Scarus obishime
Scarus obishime Scarus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
A-67
A-67 edo Kantabria-Mesetako Autobia Kantauri itsasoaren kantabriar kostaldea eta Iberiar goi-lautadaren iparraldea lotzen dituen errepidea da. Bidesari gabeko autobia da, Venta de Bañostik (Palentzia) Santanderreraino (Kantabria) doana.