cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Félix Morisseau-Leroy
Félix Morisseau-Leroy (Grand Gosier, 1912ko martxoaren 13a - Miami, 1998ko irailaren 5a) idazle haitiarra eta bertako kreoleraren sustatzailea izan zen.
Poesia eta antzerkia kreoleraz idatzi zituen lehenengo pertsona nabaria izan zen, eta bide horretaz hizkuntzari prestigioa eman zion. Izan ere, ordu arte haren herrialdean literaturarako erabiltzen zen hizkuntza bakarra frantsesa zen, beste herri kolonizatu batzuetan gertatu izan den modu berean. Hain zuzen ere, Ghana eta Senegalgo literatura esparruak suspertzen lagundu zuen, deskolonizazioaren garaian.
1981an Floridara joan zen bizitzera eta bertan geratu zen, haren hizkuntzaren aldeko lanean segitu bazuen ere.
Anthias nicholsi
Anthias nicholsi Anthias generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Oligodon kheriensis
Oligodon kheriensis Oligodon generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Saint-Privat-du-Dragon
Saint-Privat-du-Dragon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 136 etxebizitza zeuden, 81 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 135etxeak ziren. 81 etxebizitza nagusietatik 72 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 57 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Privat-du-Dragon udalerrian 78 unitate fiskal zeuden, 161,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.115 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
Tylochromis regani
Tylochromis regani Tylochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Saint-Privat-du-Dragon
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 margolaria.
Epeolus olympiellus
Epeolus olympiellus erle espezie bat da, Epeolus generoan eta Apidae familian.
Saint-Privat-du-Dragon
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Privat-du-Dragon udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.219 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pilar Cabot
Pilar Cabot i Vila (Vich, Bartzelonako probintzia, 1940ko irailaren 27a - 2017ko maiatzaren 20a ) katalan idazlea izan zen.
Biografia
Bere lan guztiak katalanez idatzita daude. Bere lana hitzezko aberastasunagatik, erritmoagatik, musikaltasunagatik eta edukiaren etengabeko erreflexio-hondaragatik nabarmentzen da. Esperientziaren, maitasunaren, oraina harrapatzeko, bizitzaren dohaina atzemateko borondatearen lirika da. Natura da Pilar Cabot-en poema bildumak uneoro laguntzen dituen osagaia. "Pilarren poesia indibidualizatua da funtsean, eta barrutik kanporantz doa. Esan nahi dut autoreak bizi duen barne-denboraren mende dagoela beti, eta bere poesia-lanari buruz argi proiektatzen dela. Bizi eta gero idatzi. Ibilbide horrek osatzen du, funtsean, bere poesiaren ibilbidea" Armand Quintana "...hitzak ia alanbikez eginda daude, distilatuta. Pilar Cabot-ek, benetako hizkuntza-lan baten bidez, egongaiztasun eta iheslaritzat duten hura babestea lortzen du, bai presentziek bai ausentziek".
Victor Batallé Urte luzez lan egin zuen liburu-saltzaile gisa, kultur sustatzailea izan zen, topagune poetikoen sortzailea, literatura-adierazpen tailerren arduraduna, literatura sarien epaimahaia, iritzi idazlea, musika-konpositorea eta hizkuntza sustatzeko hainbat proiektutan kolaboratzailea izan zen. katalanez.
Lanak
Lan batzuk:
Briselamesko ontziralekua
Briselames Lapurdiko ontziraleku bat da, Angelu udalerriko Briselames auzoan kokatuta dagoena.
Ontziralekua 2019ko abuztuaren 10an ireki zen.
Historia
Ontziralekua 2019ko abuztuaren 10an ireki zen jendearentzat, Txaluparen linearen trazatuaren zati gisa.
Ezkarozeko zubia
Ezkarozeko zubia Zaraitzu ibaxako Ezkaroze udalerrian Erdi Aroko harrizko zubi bat da, Zaraitzu ibaiaren gainean.
Vions
Vions Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vions udalerrian erroldatutako biztanleak 356 ziren. Familiak 146 ziren, horien artean 47 pertsona bakarrekoak ziren (30 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 202 etxebizitza zeuden, 144 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 181 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 144 etxebizitza nagusietatik 116 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 75 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 68 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 226 ziren, horien artean 160 aktiboak ziren eta 66 inaktiboak ziren. 160 pertsona aktiboetatik 141 lanean zeuden (83 gizon eta 58 emakume) eta 19 langabezian zeuden (4 gizon eta 15 emakume). 66 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Vions udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gosnold (Massachusetts)
Gosnold Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Dukes konderrian dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Oristano
Oristano Oristanoko (Sardinia, Italia) udalerria da.
Châteauneuf-de-Vernoux
Châteauneuf-de-Vernoux Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Port Jefferson (New York)
Port Jefferson  New York estatuko herri bat da. Suffolk konderrian kokatua dago. 2010ean 7,750 biztanle zituen, 7.92 kilometro koadrotan banatuta.
Châteauneuf-de-Vernoux
Biztanleria
2007an Châteauneuf-de-Vernoux udalerrian erroldatutako biztanleak 194 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 140 etxebizitza zeuden, 90 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 46 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 136 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 90 etxebizitza nagusietatik 74 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 58 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 131 ziren, horien artean 95 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 95 pertsona aktiboetatik 93 lanean zeuden (54 gizon eta 39 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Châteauneuf-de-Vernoux udalerrian 90 unitate fiskal zeuden, 200,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.464 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Châteauneuf-de-Vernoux udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 84 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Audeux
Audeux Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Audeux udalerrian erroldatutako biztanleak 442 ziren. Familiak 172 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 179 etxebizitza zeuden, 177 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 1 hutsik zegoen. 139 etxeak ziren eta 40 apartamentuak ziren. 177 etxebizitza nagusietatik 135 bere jabearen bizilekua ziren, 39 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 16 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 107 etxek bost zituzten. 165 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 72 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 97 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Mulazzano
Mulazzano Italiako udalerri bat da. Lodiko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Audeux
Diru sarrerak
2009an Audeux udalerrian 176 unitate fiskal zeuden, 458,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.114 euro zen.
Mulazzano
Mugakideak
Mulazzanok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Audeux
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 3 administrazio publikoko enpresak ziren.
Sopchoppy (Florida)
Sopchoppy Floridako hiri bat da. Wakulla konderrian kokatua dago. 2010ean 457 biztanle zituen, 3.9 kilometro koadrotan banatuta.
Audeux
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 autoeskola zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Audeux udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 2802
NGC 2802 galaxia bat da, Cancer konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Autoskopia
Autoskopia ( eta pertsona batek, esnatuta dagoela pentsatzen duen bitartean, gorputzetik kanpoko ikuspegitik bere gorputza ikustearen fenomenoa da.
Faktoreak
Esperientzia hauek hiru faktore edo ezaugarri erakusten dituzte:
Hipotesiak
Lausanako École Polytechnique Fédéraleko Neurozientzia Kognitiboen Laborategiak eta Geneveko Unibertsitatearen Neurologia Sailak fenomenoa eragiten dituzten faktoreak aztertu dituzte. Hauek dira nagusiak: logalia, drogen erabilpena, anestesia orokorra eta neurobiologia. Faktore hauek mekanismo neurologikoekin eta neurokognitiboekin konparatu dituzte. Hori guztia kontutan hartuta, autoskopia maila baxuko prozezatze multisentsorialaren deusestatze funtzionalaren eta goi mailako auto-prozesamentu anormalaren ondorioa izan daiteke. Ikertzaile hauek autoskopiak haluzinazioekin eta neuroirudiekin batera aztertu beharko lirateke.
Nikolai Semionov
Nikolai Nikolaievitx Semionov (edo Semenov) (Никола́й Никола́евич Семёнов; Saratov, Errusiar Inperioa – Mosku, Sobietar Batasuna, ) errusiar fisikari eta kimikaria izan zen.
Autoskopia
Asaldurak
Bada autoskopiarekin lotuta dagoen psikiatriaren asaldura bat: autoskopia negatiboa edo heautoskopia negatiboa. Fenomeno psikologiko horretan eriak ez du bere irudia ikusten, nahiz eta beste guztiek ondo ikusi. Esaterako, eriak bere burua ispilu baten aurrean ez du bere irudia ikusten. Fenomeno hau orain gutxi arte "Maartechengo sindromea" bezala ezagutu da.
André Derain
André Derain (Chatou, Frantzia, 1880ko ekainaren 10a - Chambourcy, Frantzia, 1954ko irailaren 8a) margolaria izan zen, fauvisten taldekoa. Senako ikuspegiak pintatzen hasi zen kolore hutsez. Fauvismoaren jarraitzaile nagusietako bat izan zen Derain.
Nikolai Semionov
Oso lan garrantzitsuak egin zituen erreakzio kimikoetako zinetikaren inguruan. Kimikako Nobel saria eskuratu zuen 1956an, Cyril Norman Hinshelwood ingeles kimikalariarekin batera.
André Derain
Biografia
Gurasoek ingeniaritza-ikasketak egin zitzan desio bazuten ere, Deraini gazterik sortu zitzaion margolaritzarako zaletasuna, eta hemeretzi urte zituela Parisa joan zen ikastera, Carriere eta Julian akademietan. 1900. urtean Maurice de Vlaminck margolaria ezagutu zuen eta hark bultzaturik buru-belarri margotzen hasi zen. Urte hartan bertan Chatoun lantegi bat hartu zuten errentan Vlaminckek eta Derainek, elkarrekin lan egiteko. Handik gutxira, ordea, nork bere bideari ekin zion: Vlaminckek «senak eraginik» margotu zuen; Derain, berriz, gogoetak eta kulturak erakarri zuten, museoetako arteak bereziki. Behin, Louvre museoan, Jean Puy frantses pintorearekin (1876-1960) margolanen kopiak egiten ari zela, Matisse ikusi zuen, eta txunditurik geratu zen haren lanaren askatasuna eta indarra ikusita. Gero soldadutza luzea izan zuen (1900-1904), eta denbora bitarte horretan ez zuen lan handirik egiterik izan. Derainen lehen obra garrantzitsua Le Bal des soldats izan zen (1903, Soldaduen dantza).
Garai horretatik aipagarria du, adibidez, Txanelak Pecqen (Paris, Arte Modernoko Museo Nazionala), indar handiz eta kolore nahasgabe bortitzez margotua. Gero, 1905eko udan, Colliouren egon zen, Matisserekin batera. Han egin zituen margolanetan erabili zuen teknikak, ukitu luze karratuek, Matisserena gogorazten du, baina Derainek lirismo distiratsu eta egikera ausart halako bat du, erabat biribildu gabea.
Paisaiak margotu zituen batez ere, eta urte hartako "Salon d'automne: cage aux fauves" ospetsuan jarri zituen ikusgai. Arnbroise Vollard artelanen salerosleak obra guztia erosi zion, eta Londresa joatea proposatu. Londresen Hyde Parkeko oihal famatuak egin zituen, eta Tamesisko kaien sail ikusgarria (Musee de 1'Annonciade, Saint-Tropez).
1907. urtetik aurrera aldatuz joan zen Derainen lagun eta harreman sarea; Chatou utzi, Vlaminckengandik aldendu, eta Montmartren jarri zen bizitzen, bere lagun berrien ondoan: Georges Braque, Max Jacob, Guillaume Apollinaire, Kees Van Dongen, Pablo Picasso. Kolorea erabat baztertu ez bazuen ere -Chatoun, Colliouren eta Londresen lortu zituen efekturik bizienak-, aurreko bidetik aldendu zen, Braquek garai hartan egin zuen bezala. Ez zitzaion kubismoari atxiki, baina handik aurrera, eta 1910 arte, gutxi gorabehera, gero eta gehiago egituratu zituen bere margolanak -Cassisko paisaiak (Troyes, P. Levyren emaitza), Bainu hartzaileak (1908, New York, Museum Of Modern Art, MOMA)-, Picassoren Deinoiselles d'Avignon margolanaren eraginez segur aski. Beste zenbait margolanek, hala nola Cagnesko zubia (Washington, Naitonal Gallery) edo Cadaquesko ikuspegia (1910, Basileako museoa), Cezannerenak dakartzate gogora. Derainen beste zenbait lanetan, berriz, jatorri desberdineko eragina antzematen da: XV. mendeko pintura italiar eta flandriarrarena (Leihoan zehar 1912, New York, MoMA), irudigintza herrikoiarena (I zaldttrta, 1914, Ermitage jauregia, San Petersburgo), Erdi Aroko pinturarena (Edaleak, 1913, Kabutoya museoa, Tokio).
Lehen Mundu Gerrak (1914-1918) pintore gazteak sakabanatu zituen eta kritikariengan eta jendearengan margolaritza nazional eta tradizionalerako halako joera bat sortu zuen, eta, hala, gerra ondorengo hamabost urteetan, Frantziako pintore bizi handientzat hartua izan zen Derain. André Salmon, Guillaume Apollinaire eta Elie Faurek, besteak beste, haren eklektizismoa goraipatu zuten; eta horixe da, hain zuzen, Derainen lanaren ezaugarri nagusia. Pixkana-pixkana gero eta ageriago azaldu zen museoetako kulturaren eragina Dereinen margolanetan eta teknikan: haren biluziek Gustave Courbet eta Pierre Auguste Renoir dakarte gogora; haren paisaiek Camille Corot (San Alaxinrino basilika, Paris, AMMN), Barbizongo eskola, baita Alessandro Magnasco XVIII. mendeko italiar margolaria ere (Bakanteak, 1954, Troyes, P. Levyren emaitza); eta haren erretratuek Bizantzio, Venezia, Espainiako pintura, edota Ingres, modeloaren arabera.
Urte batzuetan antzerkiko ikuskarietan inspiratu zen Derainen margotzeko era (Pierrot eta Arlekina, 1924, Walter-Guillaumeren emaitza, Paris), eta dekoratu eta jantziak diseinatu zituen, Errusiako Balletentzat besteak beste.
Derain irudigile bikaina zen eta zenbait liburu irudiztatu zituen: L'Enchanteur pourrissant (1909), Guillaume Apollinairerena, Œuvres burlesques et mystiques de Frère Matorel (1912), Max Jacobena, Mont de piété (1916), André Bretonena, eta Héliogabale ou l'Anarchiste couronné (1934), Antonin Artaudena.
Fauvismo aldi distiratsu baten ondoren, Derain margolaritza tradizionalera itzuli zen garai bertsuan, haren lagun Braque eta Picassok kubismoa sortu zuten. Baliteke arte mugimendu berri horri hasieran egion zioten harrera txarrak bultzatu izana, Derain beste norabide bat hartzera, tradizio neoklasikoari atxikia eta lehen urteetako bat-batekotasun eta indarretik aldendua. 1954. urtean hil zen, Garchesen.
Derainen obra Europa eta Estatu Batuetako museo handienetan aurki daiteke, eta hainbat bilduma partikularretan, hala nola Pierre Levyrenean (Troyesko Arte Modernoko Museoan gaur egun) eta Walter-Guillaumerenean (Musee de l'Orangerie, Paris).
Megachile erythropyga
Megachile erythropyga erle espezie bat da, Megachile generoan eta Megachilidae familian.
Miguel Antonio Otamendi Olaskoaga
Miguel Antonio Otamendi Olaskoaga, izengoitiz Larraburu (Oiartzun, Gipuzkoa, 1829 - 1876), gipuzkoar bertsolaria izan zen.
Biografia
Antonio Zavalak bildu zituen haren bertsoak eta ibilaldiak, eta Larraburu, Lexoti ta Balentin bertsolariak (1973) izenburuko liburuan argitaratu zituen.
Benito Mussolini
Benito Amilcare Andrea Mussolini (Dovia di Predappio, Forlì-Cesenako probintzia, Emilia-Romagna, 1883ko uztailaren 29a - Giulino di Mezzegra, Comoko probintzia, Lombardia, 1945eko apirilaren 28an) italiar politikari, kazetari, eta Alderdi Nazional Faxistaren burua izan zen. 1922-1943 bitartean Italiako Erresumako lehen ministroa izan zen.
Bizitza
Duce ezizenaz ezaguna den Benito Amilcare Andrea Mussolini 1883ko uztailaren 29an  jaio zen. Bere aita Alessandro Mussolini lider sozialista ezaguna zen, baina ama, Rosa Maltoni, aldiz, kontserbadoreagoa.
Dovian hasi zituen bere ikasketak, baina zenbait arazo eta liskarren ondorioz askotan mugitu behar izan zuen ikastetxez. Hala, Forlimpopolin ikasten ari zela, militar sozialismora hurbiltzen hasi zen eta Italiako Alderdi Sozialistara aurkeztu zuen bere burua. 1902an Suitzara ihes egin zuen soldaduskara joan behar ez izateko eta han zegoela herririk herri eta lanez lan ibili zen bizi irauteko. Suitzan zegoela bi aldiz atxilotu zuten. 1904an Italiara itzuli eta soldaduska egitera joan zen. Soldaduska egin eta gero, irakasle lanetan aritu zen, baina hala ere, ez zuen atzean utzi bere militantzia kutsu hori eta berriz ere espetxeratua izan zen zenbait aldiz. Hurrengo urteetan Mussolini zenbait aldizkaritan lanean aritu eta sozialismoari buruz zuen ezagutza zabaltzeari ekin zion. Urte hauetan, berriz ere, pare bat aldiz atxilotua izan zen. 1900. urtean Alderdi Sozialistan sartu zen, eta 1912an Avanti!, alderdi sozialistaren aldizkari ofizialaren zuzendari izendatu zuten.
1914an Lehen Mundu Gerra piztu zen eta hasiera batean, Mussolini neultraltasunaren aldekoa bazen ere, hots Italiak gerran neutral agertu behar zuela defendatzen bazuen ere, urte berean iritzia aldatu zuen eta hala adierazi zuen publikoki Avanti!-n argitaratutako artikulu batean. Honen ondorioz, egunkariaren zuzendaritzatik apartatu zuten eta Alderdi Sozialistatik kanporatua izan zen. Gerora, Il Popolo d’Italia   izena zuen egunkari ultranazionalista sortu zuen.
1915ean frentera joan zen, gerra merituen ondorioz mailaz igo zuten eta 1917an Italiara itzuli zen gerran zauritua izan ostean. Mussolini gerratik pasa ondoren, Il Popolo d’Italia-ren tendentzia nazionalista eta inperialista hazi egin zen. Gerra amaitu eta gero, Mussolinik Italiak Versallesko Itunarekiko zituen desadostasunak aprobetxatu zituen italiar jendea bere alde jartzeko.
1919an, Fasci Italiani di Combattimento sortu zuen, 1921ean eratu zen Alderdi Nazional Faxistaren oinarri izan zirenak. Mussolinik poliki-poliki botere nabaria bereganatu zuen. Hala, Italia krisi ekonomiko eta politiko latzean sartua zegoenez, sektore kontserbadoreak bere alde jarri ziren.
Egun batzuk geroago, Viktor Emanuel III.a erregeak gobernua antolatzeko agindua eman zion. Antzinako Erromako buruzagi militarren antzera, duce (latinez: dux, «gidaria») titulua hartu zuen eta legez kanpo utzi zituen alderdi eta sindikatu ez faxista guztiak eta indarrik gabe prentsa askatasuna. 1925. urtean eman zion hasiera erregimen faxistaren diktadurari.
1940an, Bigarren Mundu Gerran, Hitlerren alde jarri zen. Gerran Italiak izan zituen hondamendi militarren ondorioz, Kontseilu Faxista Nagusiak atxilotu egin zuen 1943an. Mussolini kargutik kendu eta bere ordez Pietro Badoglio ezarri zuten. Atxilotuta Maddalena uhartera eraman zuten, bertan bere buruaz beste egiten saiatu zen bere burua aliatuei entregatu ez ziezaioten baina SSetako komando batek askatu zuen. Italiako iparraldean Saloko Errepublika faxista aldarrikatu zuen, eta zapalkuntza latza bideratu zuen. Aliatuak Italian barrena aurreraka zihoazela eta, alemaniarren babesa galdu zuenean, Suitzara ihes egin nahi izan zuen, baina Italiako erresistentziako talde batek atxilotu eta, Clara Petacci neska-lagunarekin batera, fusilatu zuen, 1945eko apirilaren 28an.
Mussoliniren kanpo-politika
Mussolini boterera iritsi baino lehen ere, Italiak Mediterraneoan eta Balkanetan zuen eragina hedatu nahi zuen, eta inperio kolonial bat sortu Afrikan. Gainera, 1919-1920ko Parisko Bake Konferentziak (Italian "garaipen mutilatu" izenez ezaguna) eragindako etsipenak berekin ekarri zuen italiar errebisionismoa.
Mussolinik suspertu egin zituen helburu horiek, eta kanpo-politika oportunista bultzatu zuen, helburutzat zuena Italia potentzia bilakatzea. 1920tik 1930era bitartean, Saint-Germaineko Ituna eta Balkanen gaineko politika berraztertzen saiatu zen, baina apenas sortu zuen emaitzarik, Fiume okupatzea (1924) eta Albaniarekin adiskidetasun-itun bat sinatzea (1926) izan ezik (itun horrek Italiaren estatu satelite bilakatu zuen Albania).
1930eko hamarkadaren erdialdetik aurrera, Mussolinik joera argiro espantsionista hartu zuen, eta Alemaniarekin aliantza bat egin zuen. 1935-1936an, italiar tropek Etiopia inbaditu zuten. Nazioen Elkarteak gaitzetsi egin zuen konkista hura. Erresuma Batua eta Frantzia Mussolinirengandik urruntzen joan ziren, eta italiar agintaria Hitlerrengana hurbiltzen hasi zen. Italiaren eta Alemaniaren arteko harremana estutu egin zen, Espainiako Gerra Zibilean partu hartu zutenean Erroma-Berlin Ardatza sortu zutenean (1936).
Mussoliniren botereak 1925ean
"Botere betearazlearen agintari gorena da: bere ministroak aukeratzen ditu, eta ministro horiek erantzukizuna dute bai erregearen aurrean, bai bere aurrean; hark erabakitzen du zenbat ministerio izango diren, eta bere gain har ditzake hainbat ministerio; errege-familiako kideen tutoretzako kontseiluan parte hartzen du eta koroaren txanbelan funtzioa betetzen du; ganberek ezin dute inolako gairik eztabaidatu, hark aldez aurretik baimenik ematen ez badu; bi ganberetako batek lege-proiekturen bat baztertzen badu, berriro aurkez dezake hiru hilabeteko epea igaro ostean (...). Inork gobernuburuaren bizitzaren, osotasun fisikoaren edota askatasunaren aurka egiten badu, gutxienez hamabost urteko espetxe-zigorra izango du; eta atentatua hilgarria bada, heriotza-zigorra ezarriko zaio. Inork gobernuburua iraintzen badu, bai hitzez, bai ekintzez, sei eta hogeita hamar hilabete bitarteko espetxe-zigorra izango du."
1925eko abenduaren 24ko legea.
Duce
“Duce” da Benito Mussolini lider faxistak erabili zuen ezizen propagandistikoa politika italiarrean 1925etik 1945era parte hartu zuen bitartean.
Augochlorella aurata
Augochlorella aurata erle espezie bat da, Augochlorella generoan eta Halictidae familian.
Benito Mussolini
Terminoaren jatorria
Termino hau latin klasikoko dux hitzetik dator. Duco (gidatu) aditza jatorri duen dux hitzak jeneralaren maila militarrari egiten zion erreferentzia. Historian zehar termino hau behin baino gehiagotan erabilia izan da zenbait pertsonaiei erreferentzia egiteko, besteak beste, Benito Mussolini. Lehen Mundu Gerran terminoa egunerokotasuneko hizkeran erabat onartua zegoen eta askotan erabili izan zen propaganda periodistiko gisa. Mussolini jada ezaguna izanik, askotan egin zitzaion erreferentzia aldizkarietan Duce ezizenarekin.
Terminoaren erabilera
Alderdi faxistaren sorrerakin, terminoa mugimendu honen liderrari, hots Benito Mussoliniri erreferentzia egiteko hasi zen erabiltzen soilik. Hala, duce eta dux terminoak askotan erabili izan ziren propaganda faxista egiteko. Mussolini boterean egon zen bitartean Duce izan zen bere karguari erreferentzia egiteko erabiltzen zen izena, baina kargua utzi ostean, hala ere, Duce izenaz ezaguna izaten jarraitu zuen 1945ean fusilatu zuten arte.
Anthias noeli
Anthias noeli Anthias generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Oligodon moricei
Oligodon moricei Oligodon generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Gune populatu
Gune populatua lurralde edo administrazio zatiketa administratibo orokorra da edozein biztanle-gune definitu dezakeena, eta nortasun propioa duen toki bat adierazten duena. Tamaina handiko eta biztanle askoko gunea izan daiteke (departamendua edo probintzia) edo tamaina txikiko gunea eta biztanle gutxiko gunea (herrixka, auzoa) izan daiteke. Herri hustuak ere kontuan har litezke.
Euskal Herrian
Euskal Herriaren geografia humanoa gune populatu txiki eta ugariek definitu dute mendeetan neurri handi batean. Guneen banaketa hori ez da uniformea. Juan Karlos Etxegoien Xamarrek deskribatu du adibidez, nola baserri isolatua oso ohikoa izan den Kantauri isurialdean, sarritan baserri auzoetan nolabait bilduta; eta herrixka txiki eta konpaktoak nagusi izan diren Mediterranear isurialdeko mendialdeetan; hegoalderantz, Ebro ibairantz, herri handiagoek logika geografiko-ekonomiko handiago zutelarik.
Izenen aldetik ere barietate handia dago Euskal Herrian. Gune bakanak izan daitezke kontzejuak, auzuneak, elizateak, herriak... Baina era berean elizate batek izan ditzake auzo edo gune desberdinak (esate baterako Araotzek). Udalerri modernoen kasuan, herrigune nagusiak udalerriaren izen bera eduki dezake (Azpeitian adibidez), baina posible da baita ere parrokia-eliza dagoen gune populatua izatea herrigunea (Mesterika Meñakan ), edo auzo nagusiak egun herri osoa izendatu arren, nortasun toponimikoa propioa izatea (Elizondo, Lizartzako herrigunea), edo arrazoi geografikoengatik aukeratu den herri bat: Ondategin dago Zigoitiko udala, errepide nagusiak zeharkatzen duen lautada batean, zerbitzu-eraikin batzuk Ondategiko lurretan daudelarik, eta beste batzuk Gopegikoetan.
Gune hauek unitate handiagoetan nola elkartzen diren ere kasuistika zabal batean sartzen da. Ollaran haran eta udalerrian, Beasoain-Egillor da kontzejuetako bat, baina izatez bi herri bereiz dira, Beasoain eta Egillor, bakoitza bere elizarekin. Gune desberdinak elkartu izan dituzten haran, zendea, almiradio, eta alkatetza nagusiak egon izan dira Euskal Herrian, eta batzuek izen horiek gordetzen dituzte oraindik udalerri bihurturik edo beste era batean.
Atractus andinus
Atractus andinus Atractus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
RMS Carpathia
RMS Carpathia, 1901ean Swan Hunter ontziolak eraiki eta 1902ko abuztuaren 6an itsasoratutako transatlantiko bat da. Bere lehenbiziko bidaia 1903ko maiatzean burutu zuen. Carpathia ontzia europar etorkinak eta erdi mailako bidaiariak garraiatzeko diseinatua izan zen, garaiko itsasontziak baina erosotaun handiagoa eskeiniz. 1905ean lehen klasea gehitu eta hirugarren klaseko instalakuntzak handiagotu ziren.
Bederatzi urtez inongo gertakari aipagarririk ez izan ondoren, 1912ko apirilaren 15ean New Yorketik Fiumerako bidaia burutzen ari zela RMS Titanic trasatlantikoaren laguntza deia jaso zuen. Titanic erreskatatzeko asmoz, Arthur Rostron kapitainak norantza aldatu eta bere eskifai osoa erreskaterako prestatuz, itsasontziak bere abiadura errekorra apurtzea lortu zuen. Egunsentian, Carpathiak Titanic ontziko 705 lagun erreskatatzea lortu zuen, eta Arthur Rostron eta eskifaia heroiak bihurtu ziren.
Lehen Mundu Gerran bere merkatal zerbitzua burutzen jarraitu zuen, soldaduen garraiontzi gisa jardunez ere. 1918ko uztailaren 17an, SM U-55 alemaniar itsaspekoak torpedeatuta hondoratu zen, hondoratzean 5 lagun hilez.
2000. urtean Clive Cussler esploratzaileak eta bere National Underwater and Marine Agency (NUMA) konpainiak Carpathia ontziaren hondakinak topatu zituen.
Margaret Mead
Margaret Mead (Philadelphia, AEB, 1901eko abenduaren 16a - New York, 1978ko azaroaren 15a) antropologo estatubatuarra zen.
Hainbat erakundetako irakasle izan zen. American Museum of Natural History-n (New York) egindako lana azpimarratzekoa da. Ohore eta omenaldi anitz jaso zituen, eta zenbait erakundetako ohorezko presidente izan zen, besteak beste: American Anthropological Association eta American Association for the Advancement of Science.
Oso ongi uztartu zituen bere interes profesionalak eta estrategia pertsonalak, sozialak eta zientifikoak; oso kontziente zen bere lanaren eragin sozial eta inplikazioez. Batik bat hezkuntza landu zuen: bere ikerketa guztia banakoak kultura nola jasotzen zuen aztertzera bideratu zuen, kulturaren transmisiora hain zuzen. Determinismo biologikoa aztertu zuelako egin zen ospetsu: genero-rolak. Hauek, gizarte batetik bestera aldatu egiten zirela baieztatu zuen. Nortasun-ezaugarri gehienak sexu biologikoari loturik ez zeudela zioen. Baita giza-izaera moldagarria dela eta kultur baldintzen arabera egokitzen dela.
Port Jervis (New York)
Port Jervis  New York estatuko hiri bat da. Orange konderrian kokatua dago. 2010ean 8,828 biztanle zituen, 6.55 kilometro koadrotan banatuta.
Margaret Mead
Bizitza
Margaret Mead Philadelphian jaio zen 1901eko abenduaren 16an. Bere bizitzan beti izan zuen heziketak leku garrantzitsu bat, izan ere aita ekonomia irakaslea zen Wharton School-en. Amak hainbat ikerketa soziologiko egin zituen, batik bat, etorkin italiarrekin. Margaret amarekin joaten zen etorkinak elkarrizketatzera, eta horrela, gaztetatik barneratu zuen datu bilketaren teknika.
Psikologia ikasketak egin zituen eta 1925an Antropologian doktoratu zen, Columbiako Unibertsitatean. Franz Boas-en eta Ruth Benedict-en ikasle izan zen. Columbiako Unibertsitatean jardun zuen 1945. urtetik aurrera antropologia-irakasle lanetan. Antropologian eragin handiena izan duen emakumea izan da. Ikerle ausarta izan da ikerketei eta ikuspuntuei dagokienez. Askotariko gaiak landu ditu: rol-sexuala eta izaera, haurren garapen eta aldaketa kulturalak, besteak beste. Kulturaren azterketa sentikorra egin ohi zuen.
1925ean egin zen lehen tokian tokiko lana, Samoan. Bertan neska nerabeak aztertu zituen; Samoako neskak askeak ziren eta plazerari dagokionez, mendebaldekoen aurkako irudia eman zuen. “Coming of Age in Samoa” (1928) liburuan batu zituen ezaugarri hauek, eta liburua best-sellerrak izan zen. Lan honen ondoren zera ondorioztatu zuen: kultura bakoitzeko beharrek definitzen dute norbanakoak hartzen duen izaera.
1929. urtean Manus-era, Ginea Berrira joan zen; haurrak hezteko eta sozializatzeko helduek erabiltzen dituzten istorioak, ipuinak eta kontakizunak ikertu zituen. “Growing up in New Guinea” (1930) argitaratu zuen, eta honekin, bertako haurrek irudimen gehiago zutela frogatu nahi izan bazuen ere, ez zuen lortu.
Ginea Berrian egindako lanarekin, gizarte bakoitzaren genero-rolak desberdinak zirela ikusi zuen. Balin egon zenean, haurtzarotik helduarorako aldia, eta gizarteak, aldi hau, sinboloen bidez nola irudikatzen duen aztertu zuen.
Bigarren Mundu Gerra amaitu aurretik, 1944an, Benedict-ekin batera Institute for Studies sortu zuen. Garai hartan, pentsaera pesimista zen nagusi eta Margaret-ena positibistatzat jotzen zen. Mead-ek, gizakiak aldatzeko aukera zeukala zioen, hobetzekoa. Arrazakeria, naturaren esplotazioa… ikasitako jokabideak zirela zioen, eta gizakia printzipio sozial berriak sortzeko gai zela. Giza talde batek gizartea aldatzeko gaitasuna duela pentsatzen zuen.
Pentsaera
Margaret Mead-ek bere burua desbideratutzat zeukan, hau da, ez zuen bere gizarteak, AEBtako kulturak, bera bezalako emakume batentzat zituen profilaren ezaugarriak betetzean. Txikitatik izan zuen garrantzia bere etxean familiak, heziketak, samurtasunak, amatasunak eta abarrek, eta emakumea eta profesional izan arren, barneratuta zuen jokabide horrekin jarraitzen zuen. Itxuraz AEBtan emakume profesionalak ez ziren etxean asko egoten, beraz ez ziren etxeko gauzez arduratzen, haurrekin ez zuten denbora asko igarotzen… eta berak hau guztia egiten zuen. Feminista zen, XX. mendeko teoria feministaren aitzindari izan zen. Kultura era holistikoan ulertu behar dela dio eta horrela aztertzen du: giza-bizitzaren arlo guztiak harremanetan daudela dio.
Gabrielle Roy
Gabrielle Roy (Saint-Boniface, Manitoba, 1909ko martxoaren 22a - Quebec, 1983ko uztailaren 13a) kanadar idazlea izan zen. Bonheur d'occasion izeneko bere lehen lanarengatik Emakumezkoen Saria eta Gobernadore Orokorraren Saria jaso zituen (1947). Quebeceko Letren Akademiaren domina (1946), Kanadako Ordenaren Compagnon titulua (1967) eta Duvernay (1956) eta Athanase-David (1970) sariak ere jaso zituen.
Hastapenak
Gabrielle Roy Saint-Boniface, Manitoba (gaur egun Winnipegm udalerriko partaide) Canadan jaio zen. Lehen ikasketak Académie Saint-Josephen egin ostean Magisteritzan diplomatu zen Winnipegeko Ecole Normale Superieuren.
Ibilbide profesionala
Irakasle soldata zela medio lortu zuen aurreztu zuen diruarekin 1937an Europara bidaiatu zuen eta antzerkilaritza ikasi, bai Londonen bai Parisen. Idazteak biziki erakartzen zuen eta zenbait artikulu argitaratzen hasten da frantziar Je suis partout astekarian. Hala ere bere autobiografian ez du honetaz aipamenik egiten. Hedabidea gerra garaian kolaboratzaile izatea liteke ahazte honen arrazoia, agian.1939an Bigarren Mundu Gerra hastear zegoela Roy Canadara itzultzera behartua izan zen. Quebecen finkatu zen eta kazetari lanari ekin zion ogibide gisa. Aldi berean,Europan hasitako eta bukatzear zituen idatziekin jarraitu zuen.
Bere lehen nobelak, Bonheur d’Occasion(1945) modu oso gordinean islatzen du Montrealgo Saint-Henri auzo langilearen eguneroko bizimodua. Argitaratze honek Quebeceko biztanleriarengan begirada autokritiko itzela sortu zuen. Are gehiago, nobela bera aipatzen da Iraultza Isila sortarazten duen hazia, 60ko hamarkadan Quebecen.
Nobela honekin Royk Prix Femina sari entzutetsua lortu zuen 1947an, jatorrizko bertsioan, frantsesez. Urte berean, nobela ingelesez argitaratu zen The Tin Flute izenburuaz. Bertsio honek Governor General´s Award fikziozko saria irabazi zuen 1947an baita Royal Society of Canadaren Lorne Pierce Medal, domina ere. Ingeles bertsioa EEBBetan ere banatu zen eta bertan 750.000 aletik gora saldu ziren. Literary Guild of Americaren liburu Clubak hilabeteko liburu gisa aurkezten du Royren nobela. Publikotasuna ekidin nahian Roy Manitobara itzuli zen.
Gouldsboro (Maine)
Gouldsboro Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Hancock konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Gabrielle Roy
Ibilbide profesionala
Bonheur d’occasionen frantsesezko bi bertsio daude. Lehena Societe des editions Pascalek 1945ean argitaratua, bi ataletan. Bertsio hauxe izan zen Hannah Josehsonek ingelesera itzulia jatorrizkoaren zenbait pasarte labur ezabatuz. 1965ean Libraire Beaucheminek bertsio frantses laburtua argitaratu zuen. Bigarren bertsio hau Alan Brownek 1980an itzuli zuen ingelesera. Ondorioz, sekula ez da egin jatorrizko bertsio osoaren ingeleseko itzulpenik.
Esperanza Casteleiro
Esperanza Casteleiro Llamazares (Madril, 1956ko abenduaren 18a) Espainiako inteligentziako funtzionarioa da, Espainiako Inteligentzia Zentroko zuzendaria 2022tik. Lehenago, Defentsako estatu-idazkaria izan zen 2020 eta 2022 artean.
South Bay (Florida)
South Bay Floridako hiri bat da. Palm Beach konderrian kokatua dago. 2010ean 4,876 biztanle zituen, 9.6 kilometro koadrotan banatuta.
Esperanza Casteleiro
Casteleirok ia bizitza profesional osoa garatu du Espainiako inteligentzia-zerbitzuetan, lehenik Defentsaren Goi Mailako Informazio Zentroan (CESID) eta gero Inteligentzia Zentro Nazionalean (CNI). Halaber, kargu garrantzitsuak izan ditu Defentsa Ministerioan 2018tik 2022ra bitartean, Margarita Robles Defentsa Ministroaren Kabineteko zuzendari gisa lehenik, eta Defentsa Estatuko idazkari gisa gero.
Gabrielle Roy
Ibilbide profesionala
1947ko abuztuan Roy ezkondu egin zen, Marcel Carbotte, Saint Bonifaceko medikuarekin. Bikotea Europan finkatuko da; Royk idazten jarraitu zuen eta Carbottek ginekologia ikasteari ekingo dio. La Petite Poule d’Eau Royren bigarren nobelak, hunkiberatasunez eta enpatikoki azaltzen du populazio eskaseko eremuaren bizitasuna eta xalotasuna..
Esperanza Casteleiro
Biografia
Casteleiro Madrilen jaio zen 1956ko abenduaren 18an. Filosofia eta Hezkuntza Zientzietan lizentziatu zen Madrilgo Unibertsitate Conplutensean, eta zenbait prestakuntza-ikastaro egin ditu adimenaren eta giza baliabideen arloetan. Kontraterrorismoan eta Magreb inguruan aditua da. Bere aita Antonio Casteleiro Naveiras zen, Francisco Francok domina eman zion armadako koronela.
Gabrielle Roy
Ibilbide profesionala
Jendartean oihartzun handia izan duen beste nobela bat Alexandre Chenevert (1954) da. Istorio ilun eta sentikorra, kanadar errealismo psicologikoko literatura lanetan aipagarrienen artean katalogatua.
Esperanza Casteleiro
Karrera profesionala
Casteleiro 1983an sartu zen Defentsaren Goi Mailako Informazio Zentroan (CESID), 2002an Inteligentzia Zentro Nazional (CNI) bihurtu zena. Hainbat postu nagusi bete ditu aipatutako agentzietan, Kontrainteligentzia dibisioaren eta CNIko Giza Baliabideen Kudeaketa Arloko zuzendaritzaren buru izatera iritsi da, eta Kuban eta Portugalen egon da atzerrian. Kubatik, zehazki, alde egin behar izan zuen 2009an, bertan enpresariak espiatzen ari zela jakin zenean.
Gabrielle Roy
Ibilbide profesionala
Gabrielle Roy 1983an zendu zen, 74 urte zituela. Bere autobiografia, La Detresse et l’enchantement (Oinazea eta xarma) hil ostean argitaratua eta 1984an Patricia Claxtonek, Quebeceko itzultzale famatuak, ingelesera itzulia. Ingeleseko bertsioak, Enchantement and Sorrow, 1987ko Governor General´s Award saria jaso zuen. Autobiografia honetan Manitobako bere haurtzarotik Quebecen finkatu arteko pasarteak kontatzen dizkigu. Tramp and the door filma Royri dedikatua dago, eta dirudienez bere hartzaroa irudikatzen du. Gabrielle Royren bizitzaz bigarren biografia bat argitaratu zuen 1999an Francois Ricardek.
Ondarea
Gabrielle Roy genero berdintasunaren ikono bihurtu da. Canadako Sociedad Royalean onartu zuten lehen andrea izan zen. Gainera, Prix Femina lortu zuen lehen lan kanadarra izan zen. Royren lanari esker literatura kanadarra atzerrian saritua izango da berriro ere, aurreko hamarkadetan ez bezala.
Esperanza Casteleiro
Karrera profesionala
2004an, José Luis Rodríguez Zapateroren gobernuak, José Bono defentsa-ministro zela, CNIko idazkari nagusi izendatu zuen, Alberto Saiz zuzendariaren bigarren postuan. Ia lau urtez aritu zen karguan, eta 2008an Elena Sánchez agentziako beteranoak ordeztu zuen.
Idazkaritza Nagusitik irten ondoren, Casteleirok kanpoko inteligentziako postu batzuk hartu zituen berriro. 2014. urtean, CNIren inteligentzia-unitateko buru izendatu zuten Terrorismoaren eta Krimen Antolatuaren aurkako Inteligentzia Zentroan (CITCO). Kargu hori 2018ko ekainera arte bete zuen, Margarita Robles defentsa-ministroaren kabineteko buru izendatu zutenean.
Gabrielle Roy
Ondarea
Gabriellek bere lana eta bere duintasuna defendatzen ditu. Horrexegatik, bere garaiko hainbat famatuk ez bezala doitasun handiz aukeratzen ditu ematen dituen elkarrizketa urriak.
Bere lana, La Petite Poule d’Eau, Ontario eta Erresuma Batuko eskoletan frantsesa irakasteko manual gisa erabiltzen da.
Esperanza Casteleiro
Karrera profesionala
2020. urtearen hasieran, Félix Sanz Roldán zuzendaria CNIko buru ordezkatzeko izangaitzat hartu zen hainbat bidetatik; hala ere, Gobernuak bere ordez izendatu zuen orduan agentziaren idazkari nagusia, Paz Esteban López. Era berean, 2020ko erdialdean, SEDEFtik irten ondoren, Ángel Olivares, ordezko gisa hausnartu zen. Izendapena 2020ko uztailaren 1ean egin zen ofizialki.
2022ko maiatzaren 10eko bileran, Ministroen Kontseiluak CNIko zuzendari izendatu zuen, Paz Esteban López ordezkatuz, Pegasus spywarearen eskandaluaren ondoren.
Gabrielle Roy
Ondarea
Royren lana, bere orokortasunean, langileria eta Canadako jatorrizko herriekiko engaiamendua da. Bidenabar, migrazio mestizoaren botereaz jakitun zegoen artista zen. Baliteke Europara egindako lehen bidaian ukrainiar jatorriko kanadarrekin jorraturiko adikiskidetasunak zerikusiren bat izatea.
2016an Margaret Atwood-ek, nerabezaroan Royren nobelak irakurriak zituenak, kanadar idazlearen ibilbide literarioari buruzko saiakera idazten du. Atwoodek Royren lanak inoiz baino gailentasun handiagoa duela dio, besteak beste.
Tylochromis robertsi
Tylochromis robertsi Tylochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Delincourt
Delincourt Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Delincourt udalerrian erroldatutako biztanleak 551 ziren. Familiak 199 ziren, horien artean 45 pertsona bakarrekoak ziren (45 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 45 bakarrik bizi ziren emakumeak), 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 85 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 266 etxebizitza zeuden, 207 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 49 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 261 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 207 etxebizitza nagusietatik 173 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 111 etxek bost zituzten. 181 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 93 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 99 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 349 ziren, horien artean 255 aktiboak ziren eta 94 inaktiboak ziren. 255 pertsona aktiboetatik 240 lanean zeuden (137 gizon eta 103 emakume) eta 15 langabezian zeuden (7 gizon eta 8 emakume). 94 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Delincourt udalerrian 206 unitate fiskal zeuden, 527 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.940 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Orio Litta
Orio Litta Italiako udalerri bat da. Lodiko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Delincourt
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren eta 1 iturgina.
Orio Litta
Mugakideak
Orio Littak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Hans Asperger
Johann Friedrich Karl Asperger, Hans Asperger bezala ezagunagoa, (alemanez ahoskatua) ; (Viena 1906ko otsailaren 18a - Viena 1980ko urriaren 21a) Asperger sindromea izendatzen duen austriar pediatra, eugenesista, mediku teorikoa eta mediku irakaslea izan zen. Buruko nahasteei buruz egin zituen lehen ikerketengatik da ezaguna, zehazki haurrekin egindako ikerketengatik. Bere lana, batez ere, oharkabean egon zen bere bizitzan zehar, Vienan saritutako zenbait salbuespen izan ezik, eta nahaste psikologikoei buruzko bere ikerketek mundu osoko ospea hil ondoren bakarrik lortu zuten. 300 argitalpen baino gehiago idatzi zituen, batez ere psikopatia autista (AP) deitzen zion egoera bati buruzkoak.