cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Recy
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
El Barco de Ávila
El Barco de Ávila Ávilako udalerria da, El Barco de Ávila-Piedrahíta eskualdean dagoena.
2013ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.653 biztanle zituen.
NGC 6228
NGC 6228 galaxia bat da, Hercules konstelazioan. Albert Marthek aurkitu zuen n.
Holland (Indiana)
Holland Indianako herri bat da. Dubois konderrian kokatua dago. 2010ean 626 biztanle zituen, 0.81 kilometro koadrotan banatuta.
Agure Izugarria
Argumentua
Ingalaterra Berrikoak ez diren hiru atzerritar lapurrek itxuraz agure dohakabe bat dirudien etxean sartu eta ustez bertan dagoen espainiar galeoi bateko altxor bat lapurtzea erabako dute.
Apirilaren 11ko gauean, Angelo Ricci eta Manuel Silva lapurrak agurearen etxera sartuko dira, eta Joe Czanek lapurrak kalean autoarekin itxoingo die. Baina agurea ez da dirudien ahul eta kaltegabekoa izango.
Alfred-South La Paloma (Texas)
Alfred-South La Paloma Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Jim Wells konderrian kokatuta dago, Texas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Jeux interdits
Jeux interdits 1952ko René Clément frantziar zinema zuzendariaren film dramatikoa da, François Boyerren Les Jeux inconnus eleberrian oinarrituta.
Argumentua
1940ko ekainean, Frantziako Guduan zehar, Pauletten gurasoak alemaniarrek erailak izan ziren. Paulettek Michel Dolléren familia ezagutuko du.
Gartxu
Gartxu (Phillyrea) Oleaceae familiako genero baten izen arrunta da, Mediterraneo inguruan jatorria duena.
Hosto-iraunkoreko zuhaixka edo zuhaitz txikiak (3–9 metroko altuera) dira, Ligustrum, Olea eta Osmanthus generoekin harremana dutenak.
Species
Kaukason jaiotako Phillyrea decora egun Osmanthus generoan sailkatzen dute: Osmanthus decorus. Adituek beste 200 izen proposatu dituzte, baina egun sinonimotzat hartzen dira.
San Clodio–Quiroga geltokia
San Clodio–Quiroga Galiziako Lugoko probintziako tren geltoki bat da, udalerrian kokatuta dagoena.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Boxeoa 2024ko Udako Olinpiar Jokoetan
Parisko 2024ko Udako Olinpiar Jokoetako boxeo-lehiaketak uztailaren 27tik abuztuaren 10era egingo dira. Boxeoko atariko partidak Arena Paris Nord-en jokatuko dira, Villepinten, Roland Garros Stadium ikonikoan antolatuta (finalaurrekoak eta finalak).
2022ko ekainean, Nazioarteko Batzorde Olinpikoak (COI) debekatu egin zituen Boxeoko Nazioarteko Elkartearen (IBA) eskubideak txapelketa zuzendu eta antolatzeko, "irregulartasun jarraituko arazoak finantzetan, gobernantzan, etikan, deribazioan eta judizioan". Hala, COIren Batzorde Betearazleak kalifikazio-sistema berri bat ezarri eta berretsi zuen Paris 2024rako, eta horren lekuko izango zen boxeolariek kuota-puntuak lortzea kontinenteko kirol anitzeko ekitaldien bidez, hala nola Asiako Jokoen, Europako Jokoen, Joko Panamerikarren, Joko Afrikarren eta Pazifikoko Jokoen bidez.
Romeriida
Romeriida narrasti klado bat da. Bere barruan Diapsida guztiak eta Paleothyris desagertutako generoa dago, eta agian Protorothyrididae familia osoa ere. Laurin & Reisz (1995)en definizioaren arabera Paleothyris eta Diapsidaren arteko azken arbaso komuna eta bere oinordeko guztiak barnebiltzen ditu.
Petříčekita
Ezaugarriak
Petříčekita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 2,5 da.
3800 Karayusuf
3800 Karayusuf asteroide baten izena da. urtarrilaren 4an aurkitu zuen E. F. Helin-ek Palomar Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1984 AB izena zeraman. Ondoren Karayusuf omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3800 Karayusuf asteroidearen orbitak batezbeste 2,542 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,752 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,333 distantziara. Eszentrikotasuna 0,311 da, eta makurdura orbitala 10,02ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 14.3 da.
Canción de cuna (1994ko filma)
Canción de cuna 1994ko José Luis Garci espainiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da, María de la O Lejárragaren izen bereko antzezlanean oinarrituta.
Bangladeshko historia
Bangladeshko historiak aro eta izen desberdinen historia aztertzea dakar: Bengalako golkoan dagoen nazioa da Bangladesh eta bere izenaren parte batek (Bangla) Bengala eskualdeari egiten dio erreferentzia, bengaleraz mintzo den herri edo nazioari.
Baina Indian historikoki Bengala izan zen, nagusiki hindu eta musulman ziren eskualdeetan banatua egon zen, eta Indiaren partizioa iristean, Bengala ere zatitut zen: Mendebaldeko Bengala hinduista Indiako Batasunean sartu zen, eta Ekialdeko Bengala nagusiki musulmana Pakistan estatu musulmanean intehratru zen: Ekialdeko Pakistan izan zen lurraldearen izena 1947 eta 1971 bitartean Pakistanen parte izan zelarik. Eta 1972tik, independentziarekin, Bangladesh dena ezagutzen dugu.
Indiaren parte izandako aroa
Bengala entitate politiko batean bihurtu zen VII. mendean, garai honetan, Shashankak, Bengalako lehen errege independenteak gobernatu zuelarik. Honen erregealdia 606an hasi zen. Malla dinastia Bengalan agertu zen VII. mendean. Pala eta Chandra dinastiak budistak ez bezala, Malla dinastiakoak hinduistak ziren. Bengalan errege izan ziren garaian tenplu eta monumentu erlijioso ikusgarriak eraiki zituzten.
Sena dinastiapean, 1095etik 1260 arte iraun zuena, bengalera hizkuntza garrantzitsua izaten hasi zen India iparraldean, eta hinduismoa, budismoaren lekukoa hartzen hasi zen erlijio nagusi bezala.
Musulmandar garaiaren hasiera aldean, antzinako erresuma "Bangala"ko sultanerri bihurtu zen, aldika gobernatua Delhiko sultanerritik.
India utzi baino lehen, hondamendi bat ere eragin zuten britainiarrek Bengalan, gerrako (Bigarren Mundu Gerran) politikaren ondorioz, 1943an gosete handi batean 3 milioi bengaliar hil zirelarik.
Pakistanen parte
Bengalako ekialadea Indiatik banandu eta Pakistan estatu musulmanaren parte bihurtu zen 1947an. Pakistanen bi zatietan erlijio bera nagusi zen arren, ezberdintasuna handia zen etniei, hizkuntzari, ohiturei eta lurraldeari dagokienez.
Independentziaren aldeko borroka, Awami Ligak zuzendu zuen, eta 1971n gerra piztu zen. Indiako armadak independentisten alde esku hartu zuen, eta Pakistan bidali.
Independentzia
1971ko abenduan, Pakistanen kontrako gerra odoltsua amaitu ondoren, Bangladeshko Errepublika osatu zen. Sheikh Mujibur Rahman bilakatu zen estatuburu. Gobernu berri hark hainbat hitzarmen izenpetu zituen Sobietar Batasunarekin eta Indiarekin, eta 1974an bakea hitzartu zuen Pakistanekin. Ekonomiaren egoera, bestalde, eramangaitza zen, eta 1975en Biltzar Legegileak erabaki zuen ahalmen guztiak lehen ministroari ematea. Hala, Bangladesh errepublika presidentzialista bihurtu zen. Baina urte hartako abuztuan estatu kolpea izan zen, eta lehendakaritza osatzen zuten kideak eta Awami Ligakoak hil zituzten. Estatu kolpe hartan Khondaker Mostaq Ahmadek hartu zuen aginpidea; hala ere, Ahmadek berehala eman behar izan zuen dimisioa, nahasmendu egoerak hartara beharturik. Azkenean, armadako komandante nagusi Ziaur Rahmanek hartu zuen presidente kargua.
1981ean izandako matxinada batean Ziaur Rahman hil zuten, eta behin behineko presidente Abdus Sattar izan zen, harik eta 1983ko abenduan Ershad jeneralak agintea hartu zuen arte. 1988ko eta 1989ko uholde izugarriek sortutako protesta giroak boteretik aldendu zuen Muhammad Ershad, eta 1991. urtean egin ziren lehen hauteskunde libreak; Bangladeshko Alderdi Nazionalista (BNP) izan zen garaile, eta Khaleda Zia, Rahman lehendakari ohiaren alarguna, bihurtu zen lehen ministro. Arazo larriei aurre egin behar izan zien alderdi honek, besteren artean 1991ko uholdeei. Bestalde, gehiengo musulmanaren eta gutxiengo hinduaren arteko harreman zailalak, independentzia lortu zenez geroztik maiz borrokaldi gogorretan lehertu izan zirenak, 1993an azaleratu ziren, fatwa batek Taslima Nasrin idazleak Lodja (“Lotsa”) liburuan agerturiko iritziak kondenatu zituenean; liburuan Bangladeshen hinduek pairatzen zuten esetsaldia salatzen zen, giza saldo batek, Ayodhya indiar hirian, hinduen lur sakratuan eraikitako meskita bat suntsitu zuenetik.
1994. urtean krisi politiko larri bat sortu zen, hurrengo bi urteetan ere grebekin-eta jarraitu zuena, eta ondorio latzak izan zituen gobernuarentzat eta lehen ministroarentzat. Oposizioko alderdi nagusiek boikota egin zieten 1996ko otsaileko hauteskundeei. Emaitzen manipulazioa agerikoa izan baitzen, hala Khaleda Ziak bere postua galdu eta behin-behinean Habibur Rahman, Epaitegi Goreneko lehendakari ohia, izendatu zuten gobernuburu. 1996ko ekainean errepikatu ziren hauteskundeak, eta Awami Ligak irabazi zituen; haren liderra, Sheikh Hasina, Habibur Rahman “nazioaren aita”-ren alaba, izendatu zuten lehen ministro.
Egoera ekonomikoa hobetzeko ahalegin handiak egin zituen Awami Ligak, atzerritar inbertsioak erakartzeko bideak bilatuz, eta kapitalen sarrerak eta irteetak erraztuz; hala adibidez, negoziazioak egin zituen atzerritar enpresekin petrolio eta gas ikerketarako, gasaren banaketa hobetzeko, eta gas naturaleko hodiak eta argindar zentralak eraikitzeko. Gainerako ekonomia erreformak atzeratu egin ziren, burokraziak eta beste interes taldeek jarritako oztopoengatik. 1998an, uholde larriak izan ziren, 20 milioi lagunen bizitza arriskuan jarri zutenak. Ale ekoizpena 4 milioi tona jaitsi zen, eta gobernuak hirukoiztu egin behar izan zituen ohiko ale inportazioak; horren ondorioz, biziki desorekatu zen Bangladeshko ordainketa balantza. Uholdeen ondorioz, halaber, areagotu egin zen kanpoko laguntzarekiko mendekotasuna.
2001tik 2006ra Khaleda Zia izan zen berriz Bangladeshko lehen ministroa. Ekonomia hazkunde oparoa izan zen urte horietan, baina Jamaat-ul-Mujahideen (JMB) talde islamistak zenbait eraso egin zituen 2004tik aurrera. Ehunka lagun atxilotuak izan ziren eta JMBko bi buruzagiak, Shaykh Abdur Rahman eta Bangla Bhai, hilarazi zituzten 2007ko martxoan. 2006an, armadak hertsaturik, Iajuddin Ahmed presidenteak larrialdi egoera deklaratu eta Fakhruddin Ahmed behin-behineko lehen ministro izendatu zuen. 2008ko hauteskundeen ostean, Sheikh Hasina itzuli zen lehen ministro kargura. 2009ko otsailaren 25ean eta 26an, matxinada egin zuten Bangladeshko BDR Mugaldeko Guardia Bereziko ehunka soldaduk. 74 pertsona hil ziren istilu horietan.
2013ko maiatzean 1.000 pertsonatik gora, gehienak emakumeak, hil ziren Dhakako fabrika eraikin bat erori zenean. Ezbehar horrek agerian utzi zuen Bangladeshko ehungintza sektoreko langileen errealitate gordina: eskubiderik eza, miseria gorria eta lan baldintza kaskarrak. Abuztuan Jamaat-e-Islami, Bangladeshko alderdi islamista nagusia, legez kanpokotzat jo zuen auzitegi batek. Awami Ligak, lehen ministro Sheikh Hasinaren alderdiak, gehiengo osoarekin irabazi zituen 2014ko urtarrileko parlamenturako hauteskundeak. Bangladeshko Alderdi Nazionalistak (BNP), oposizioko alderdi nagusiak, boikotera deitua zuen; horregatik, parte hartzea oso txikia izan zen.
2016an herrialdeko buruzagi islamista nagusia urkatu zuten, 1971ko independentzia gerran gizateriaren aurkako krimenak egitea egotzita. 2014-2016an, 40 pertsona inguru hil zituzten muturreko talde islamistek matxeteekin egindako erasoetan; biktima gehienak gutxiengo erlijioetako sinestunak, sunitak ez ziren islamaren beste adarretako kideak, LGTBI mugimenduko ekintzaileak, pentsalari laikoak eta atzerritarrak izan ziren. 2016ko uztailean, berriz, gutxienez 22 lagun hil zituzten Dhaka hiriko jatetxe baten kontrako erasoan; Estatu Islamikoak bere gain hartu zuen erasoa.
2017 eta 2018an, Myanmarko 700.000 rohingya baino gehiago errefuxiatu ziren Bangladeshen, haien kontrako garbiketa etnikotik ihesi. 2018ko urrian, Tarique Rahman Bangladeshko Alderdi Nazionalistako (BNP) buruzagiari bizi guztiko kartzela zigorra ezarri zioten, ustez Sheikh Hasinaren kontrako 2004ko atentatua sustatzeagatik. Beste bi ministro ohi heriotza zigorrera kondenatu zituzten. Bi hilabete geroago egin ziren legebiltzarrerako hauteskundeak, eta 298 aulkitatik, 288 eskuratu zituen Sheikh Hasina lehen ministroa buru zuen Koalizio Handiak; BNPk iruzurra salatu zuen. Human Rights Watch erakundeak ere kezka agertu zuen hauteskundeen sinesgarritasunari buruz. Genero ikuspegian, mugarri bat ezarri zuen 2020ko urriaren 12an bortxatzaileei heriotza zigorra ezartzeko legeak.
Cinta Laura
Cinta Laura Kiehl (Quakenbrück, Alemania, 1993ko abuztuaren 17a) zinemako eta telebistako aktorea, abeslaria, konpositorea, aurkezlea, dantzaria, modeloa.
Ryan (Oklahoma)
Ryan Oklahomako herri bat da. Jefferson konderrian kokatua dago. 2010ean 816 biztanle zituen, 2.31 kilometro koadrotan banatuta.
Ho Chi Minh bidea
Ho Chi Minh bidea (Đường mòn Hồ Chí Minh) Ipar Vietnamdik Hego Vietnamera zihoan errepide eta bideen sare logistikoa zen, Laos eta Kanbodia n zehar. Viet Cong (edo "VC") eta Vietnamgo Herri Armadari (PAVN) laguntza eman zien, eskulan eta material moduan, Vietnamgo Gerran. Sarea 1959ko uztailean Ipar Vietnamek Laos inbaditu ondoren eraikitzen hasi zen.
Estatu Batuek Ipar Vietnamgo Hồ Chí Minh presidentearen izena jarri zioten bideari. Izenaren jatorria Indotxinako Lehen Gerratik datorrela uste da, "Ho Chi Minhen Ibilbidea" izeneko Viet Minhen itsas lerro logistiko bat zegoenean. 1960. urtearen amaiera aldera, egungo bidezidorra garatzen ari zen bitartean, Agence France-Pressek (AFP) iparraldetik hegoalderako bidezidor bat ireki zela iragarri zuen, eta korridoreari La Piste de Hồ Chí Minh izena eman. Ibilbidea, batez ere, Laosetik igarotzen zen, eta komunistek Trường Sơn Hornidura Estrategikorako Ibilbidea deitu zioten, Vietnamgo erdialdeko Annamgo mendikateko mendien Vietnamerazko izenetik. Gainera, bidea Mendebaldeko Bidea (Laos) edo Ekialdeko Bidea (Vietnam) bezala identifikatu zuten. Ameriketako Estatu Batuetako Segurtasun Nazionaleko Agentziaren gerraren historia ofizialaren arabera, bidezidorren sistema "XX. mendeko ingeniaritza militarraren lorpen handienetako bat" izan zen. Bidezidorra gai izan zen hegoaldean borrokan ari ziren tropak eraginkortasunez hornitzeko, parekorik gabeko balentria militarra, historiako aire-intertzeptazioaren kanpainarik gogorrenaren eszenatokia izan baitzen.
Cuevas del Valle
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 535 biztanle zituen.
4 itzal
4 itzal 2001ean Gipuzkoan sortu zen rock musika taldea izan zen. Taldea Etzakit taldean ibilitako Xabi Solano trikitilari eta abeslariaren ekimenez sortu zen, proiektu berri bat abiatu nahi zuena. Xabiri beste musika talde batzuetan aritutako beste hiru musikari elkartu zitzaizkion: Kashbad-eko "Txiki" Sen-eko Haritz eta Utikan eta Mugatik taldeetan ibilitako Koldo. Horrez gain, Jon Garmendia "Txuria"ren laguntza izan zuten, abesti batzuen letrak idatzi zituena. 2003an Haritz Harreguyk taldea utzi zuen, eta Gorka Sesma sartu zen bere ordez, bigarren diskoaren grabaketan parte hartu zuelarik. Euren ibilbidean zehar bi disko kaleratu zituzten.
Union Pacific Railroad
1862an sortua, "1. Klasea" izeneko zazpi tren konpainietako bat da, bere mozkinak 277,7 milioi dolarretik gorakoak baitira. Ameriketako Estatu Batuetako trenbiderik handiena du BNSFren ondoren. 52.838 km-ko bide-sarea du, 23 estatu hartzen dituena. Bere bide-sarea herrialdeko luzeena da. Bere berehalako lehiakideak, BNSF, 51.200 km trenbide ditu. 46.000 langile inguru ditu.
Holton (Indiana)
Holton Indianako herri bat da. Ripley konderrian kokatua dago. 2010ean 480 biztanle zituen, 4.68 kilometro koadrotan banatuta.
Bideo digital
Bideo digitala bideoaren eboluzio bat bezala ikusi dezakegu bideo digitala. Teknologikoki aurrerapen handia izan du Interneti esker, azken urteetan.
Álvaro Arana
Álvaro Arana Txurruka (Bilbo, 1904ko urriaren 3a - 1937ko ekainaren 16a) euskal kirolaria izan zen.
Biografia
Ingeniaritza ikasi zuen Bilbon. Neguriko Club Marítimo del Abra elkarteko kidea izan zen. Belan, Olinpiar Jokoetan behin hartu zuen parte: Amsterdamen hain zuzen ere.
1936ko abuztuan errepublikarrek preso hartu zuten eta Ondarretan eta Arantzazu-Mendi itsasontzian izan zuten. 1937ko ekainaren 15an, Bilbo galtzear zegoenean Getxoko Arriluzera eraman eta ihes egin zuen. Hurrengo egunean harrapatu eta erail zuten.
Owl Ranch-Amargosa (Texas)
Owl Ranch-Amargosa Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Jim Wells konderrian dago, Texas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Leporinus pellegrinii
Leporinus pellegrinii Leporinus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Anostomidae familian.
Auguste Rodin
Biografia
Rodin familia behartsu batean sortu zen. Hamahiru urterekin marrazketa eskolan hasi zen, eta hamazazpi zituela Arte Ederretako Eskolan sartzen saiatu zen, baina ez zituen sarrera azterketak gainditu. Hurrengo urtean hasi zen lanean, apaingarrizko eskulturak moldatzen eta marrazten. Bere arrebaren heriotzak (1862) eragin zion trauma ezin gainditurik, apaiztegian sartzekotan ere egon zen, baina 1864an Rose Beuret ezagutu zuen, bere bizitza guztian lagun egin zion emakumea, bera hil baino aste batzuk lehenago arte, 1917ko otsailean, ezkondu ez baziren ere.
1864an, Albert-Ernest Carrier-Belleus eskultorearekin lanean hasita ordurako, "Sudur hautsiko gizona" bidali zuen Parisko Erakusketa Ofizialera; epaimahaikoek, ordea, Rodinek lana bukatu gabe utzi zuelakoan, atzera bota zuten. Erabaki horrek eragin handia izan zuen Rodinen eskultura egiteko moduan; izan ere, obra "bukatu gabe"; asko egin baitzuen aurrerantzean, Michelangelok bezala, baina arrazoi estetiko hutsengatik. Bere beste bereizgarri bat gorputz atalen eskulturak egitea izan zen (eskuak, gorputz enborrak...), Antzinate klasikoko eskulturen eraginez seguru aski, edota giza irudi bat gorputz atal baten faltan berariaz irudikatzea, eta obra horiek obra osotzat eta bukatutzat hartzea, arte modernoan gerora ohiko gauza izango zen eran.
Lan horien artean aipagarriak dira, heste askoren artean, "Katedrala" ( 1908, Rodin museoa, Paris), "Jainkoaren eskua" (1897- 1898, Rodin museoa), "Dabilen gizona" (1877, Rodin museoa) eta "Gorputz enborra" (1889 baino lehen, Rodin museoa). 1871an Carrier-Belleuserekin Bruselara joan zen monumentu publikoetarako dekorazio lanak egitera, baina Carrier-Belleuserek lanetik bidali zuen, eta brontzezko apaingarriak egiten laguntzen hasi zen gero, Bruselan bertan.
Urte askoan apaindurazko eskulturak egiten jardun ondoren, Italiara joan zen Rodin 1875ean. Michelangelo eta Donatelloren lanen ikuskizunak izugarrizko zirrara egin zion, bere jenioa kitzikatu zuen eta ordu arte bere lanbidean aurkitu zuen akademizismotik aterarazi zuen. Maisu handi haien eraginpean egin zuen "Garaitara", bere lehenengo lan originala, noiz berpiztuko zain dagoen energia garaitu baten oinazezko adierazpen erdiragarria. 1877ko Parisko Erakusketa Ofizialean aurkeztu zuen obra hori bera, baina "Brontze Aroa" (Rodin museoa, Paris) izenarekin, eta sekulako eskandalua sortu zuen. Lanaren errealismoak hainbeste urruntzen zuen bere garaikideen heste lanetatik, ezen modelo gisa pertsona bizi bat erabili izana ere leporatu baitzioten.
Rodinen lehen egitasmoa Lorenzo Ghiberti italiar eskultoreak Florentziako bataiategirako egin zuen Porta del Paradiso ("Paradisuko atea") lanean oinarritu zen, baina 1881ean Londresera egindako bidaia batean prerrafaelistek -William Blakek batez ere- Danteren obran inspiraturik egin zituzten marrazkiak eta margolanak ikusi ondoren, lehen asmo hura aldatu zuen. Hala, Rodinek maitasunaren, minaren eta heriotzaren oinazeak inarrositako irudi multzo handi bat egin zuen. Ate horretarako egindako eskulturetako bat da "Pentsalaria", Dante eseriaren erretratu gisa asmatua, Rodinen lanik ezagunik eta onenetako bat.
1884an Calaisko udalak monumentu bat eskatu zion, 1347an hiriari ezarritako setioa altxatzeko bere burua Eduardo III.a Ingalaterrakoari eskaini zioten burgesen heroitasunaren ohoretan. Rodinek "Calaisko burgesak" egin zuen 1884-1886 bitartean. 1913an estatua horren brontzezko kopia bat jarri zen Londresko Legebiltzarreko lorategietan, Ingalaterrako erreginak Eduardo erregeari heroiez errukitzera behartu izana oroitzeko.
Bere artista ospea handitu ahala, arazo handiak izan zituen bizitza pribatuan, anaitasunezko harreman ugari izan baitzuen.
1885 inguruan, adibidez, bere ikasleetako bat hartu zuen maitale, Camille Claudel, frantses olerkari eta antzerkigile Paul Claudelen arreba. Oso harrenean liskartsua eta zaila izan zuten, eta Camille erotasunak jo arte iraun zuen harremanak. Harreman sakona izan zen, eta maite sugarrak jota egon zen urte horietan bikote asko zizelatu zuen, "Musua" izenekoa, bestek beste, bere obra hoberena eta sentsualena, askoren ustez.
Gero, hamar urte eman zituen lau pertsona handiren eskultura bana egiten: Claude Lorrain paisaje margolariarena, Argentinako presidente Domingo Sarmientorena, eta Victor Hugo eta Honoré de Balzac frantses idazle ospetsuena. Monumentuetako bakoitza erronka handia izan zen eskultorearentzat. Nancy hirian (Frantzia) Lorrainen estatuarengatik eta Buenos Airesen Sarmiento presidentearenarengatik zalaparta eta istilu ugari sortu zen. Eta gehiago oraindik Victor Hugorenarengatik eta Balzacenarengatik.
1886an Hugoren monumentua egiteko eskatu zioten Frantziak bere handiei eskainitako Panteoian jartzeko. Egin zuen biluziak halako eskandalua sortu zuen, ezen bertan behera utzi behar izan zuen proiektua. 1891n Letretako Gizonen Elkarteak Balzacen erretratua egiteko eskatu zion eta Rodin buru-belarri sartu zen lanean. Zazpi urte eman zituen proiektua gauzatzeraino. Idazlearen aurpegiaren erretratu fidela egiteko asmoz hasi zen, zeuden erretratuetan oinarrituz, baina, azkenean, sortze lanaren goiargia eta etorria adierazten duen irudi kolosal bat egin zuen, "menhir bat, historiaurreko harrizko aldare bat zutik": irudi handi bat, beroki handi zabal batean bildua, non beraren buru sendoa besterik ez den ageri.
Obra hau aro modernoko erretratu iradokitzaileenetako bat da, soiltasuna eta sakontasun psikologikoa batera dituena. Lanaren atzerapena eta diseinua zirela eta, auzi gogorrak izan zituen Elkartearekin, eta Arte Ederretako Elkarte Nazionalaren aretoan modeloa erakutsi zutenean eztabaida handiak izan ziren; Georges Clemenceau, Frantziako lehen ministro izango zena, haren alde atera zen eztabaidetan.
1900. urteko Erakusketa Unibertsalean, Parisen, Rodinen 150 eskultura eta marrazki jarri ziren ikusgai pabilioi batean. Erakusketa bukatu zenean Meudoneko bere etxera eraman zituen obra guztiak. Etxe hori lantoki bihurtu zuen, eta jende asko hartu zuen lanean laguntzeko. Berak ereduak egiten zituen batez ere, egokiak iruditzen zitzaizkion formen bila ; eskultorea baino gehiago moldatzailea zen, buztina maneiatzen zuen, harria landu baino gehiago, eta eskuekin eta behatzekin zen trebea, zizelarekin baino gehiago. Brontzezko lanetan trebatu zen bereziki, eta marmolezko lanak laguntzaileen esku uzten zituen, beraren zuzendaritzapean betiere.
Rodinek eskulturez gainera, liburuetarako irudiak, grabatuak eta ezin konta ahala biluzien marrazkiak ere egin zituen. Izugarrizko eragina izan zuen eskulturan, eta bere ikasleek, herrialde askotakoak izanik, munduan zehar hedatu zuten bere estiloa.
Haren jarraitzaileen artean aipagarriak dira Charles Despiau, Aristide Maillol eta Emile Bourdelle frantses eskultoreak.
Rodinen obra
Eskulturan izugarrizko iraultza eragin zuen, eskulturari ordurarte ezezaguna zen forma askatasuna emanez. Erreprodukzio fidelak egiteko gai (Pentsalaria), orduko publikoarentzat ezezaguna zen sentsualitatea islatzen du bere obrak (Le Baiser).
Eraztun Santua
Eraztun Santua (Italieraz, Santo Anello ) Perugiako katedralean gordetako erlikia da. San Josefek Andre Mariari jarri zion konpromiso-eraztun benetako gisa gurtzen da. Erdi Aroaren amaieran bereziki ospetsua zen, sakratutzat eta mirari sortzailetzat hartua izan zen, eta erromes asko erakartzen zituen. eta Perugia hirian baino lehenago, Italiako beste batean egon zen mende batzuez, Chiusi n, eta lapurreta baten ondorioz aldatu zen hiriz; gatazka beliko moduko bat piztu zuen 1476. urteko gertakariak.
Ezaugarriak eta sinbolismoa
Eraztuna ez da metalezkoa, kaltzedonia harrikoa baizik, ezti kolore horixka du, eta gardentasun maila txiki bat ere badi. Ebakidura biribila da eta goialdean loditzen da (behealdean kokatzen dena gaur egingo esekiduran). Alde horretan pixka bat berdinduta dago eta depresio bat dauka. Horrek adieraz lezake erliebe-irudi batez hornituta zegoela edo grabatua bat zeukala. I. mendeko erromatar noble baten eraztuna izan daiteke, ezaugarri horien argitan.
Eraztuna 1716ko koroa txiki preziatu batean zintzilik dago, dorre formako erlikiario batean jarria. Perugiako katedraleko San Josefen kaperan, zilarrezko hodei mugikor baten gainean dagoen gortina baten atzean. Erakustaldi liturgikoetan, hodeia jaisten da (ekintzari calata dell'anello esaten diote) eta eraztuna ikusgai zintzilik duen erlikia erakusten zaie fededunei.
21. mendean, uztaileko azken egunetan eraztunaren aurkezpen elizkizun jendetsua ospatzen da. Sinesmen herrikoietan ezkongai direnek eta ezkonduek bedeinkapena eskatzea eraztunaren aurrean ohikoa da Perugian. Gaur egungo irakurketa teologikoetan Eraztun Santua ulertzen da Mariak eta Josefek Gizakundearen misterioan elkarrekin parte hartu izanaren " monumentu " gisa. Sinesmen katolikoaren arabera Jainkoaren fideltasuna sakramentalki irudikatzen duen senar-emazteen fideltasunaren seinale da eraztuna halaber.
Historia
Erdi Aroko kondaira bat baino gehiago dago eraztunaren jatorriaz. Batek dioenez, Otto III.a enperadore germaniarraren iloba Hugos von Tuszienen emazte Judithek, Chiusin bizi zenak, bitxi preziatuak erosi zizkion Erroman Jerusalemgo judu bati. Horien artean zegoen Mariaren konpromiso-eraztuna omen zena, saltzailearen familian belaunaldiz belaunaldi transmititu omen zena. Chiusira iritsiri eraztuna. seinale miragarri handak gertatu omen ziren haren inguruan, eta horrek ziurtatu zuen eraztunaren egiazkotasuna.
Beste istorio batek dio Chiusiko santu kutunari lotua dagoela, Santa Mustiola 1. mendeko kristau erromatarrak eraman zuela Chiusri, bere eskura Joan apostoluak Erromara eramandako mariar oroigarri batzuk iritsi zirelarik. Mustiolak martirioa jasan zuen Chiusin eta eraztuna eraman zuen berarekin hilobira, non geroago bere Mustiolaren eliza eraikitzen ari zirela, ehorzketa aurkitu zuten, barruan eraztuna zuela.
1250. urte inguruan, Santa Mustiolaren basolikatik eraztuna San Secondiano katedralera eraman zuten, erabaki polemikoa izan zelarik. Azkenik, 1420an, Pietro Paolo Bertini apezpikuak hiriko konbentu frantziskotarrean utzi zuen. Mustiolaren basilika 18. mendean abandonatu eta eraitsi zuten.
Chiustik Perugiara
1473ko uztailaren amaieran eraztunaren kokapena eta jabetza aldatu ziren, kontrako ikuspegien arabera oso ezberdin irudikatzen zena. Chiusinerrentzat Perugiak berekoikeriaz eta zikoizkeriaz antolatutako lapurreta izan zen. Perugiarrentzat Jainkoak edo Andre Mariak berak nahi eta lagundutako prozesu bat izan zen.
Funtsezko papera Mainz- eko anaia frantziskotar batek jokatu zuen, Fra Venterio delakoak, zeina 1469tik Chiusiko monasterioan zegoen. Geroko galdeketan berak emandako lekukotasunaren arabera, kofradeek inongo arrazoirik gabe kopa bat lapurtzea leporatu zioten eta berrogei egunez hiriko kartzelan egon zen ziega astun batean. Komentura itzuli ondoren, etsaigoa pairatzen jarraitu zuen eta beraz, Alemaniara itzultzea eta eraztun baliotsua berekin eramatea erabaki zuen. Berak egin zituen giltza bikoiztuak erabiliz, gau hartan lapurtzea lortu eta abiatu zen.
Bidean, ordea, laino trinko batek eta ondorengo argi fenomeno batek asmoa aldarazi zion, eta konbentzitu zen Fra Venterio eraman bejar zuela eraztuna Perugiara, non, udal agintariek sakon aztertu ondoren, erlikia zeruko opari gisa onartu eta herritarrei modu solemnean erakutsi zieten abuztuaren hasieran. Burdinazko barra eta hamaika sarraila zituen kutxa bat egin zen; hamaika giltzak hainbat agintari eliztar eta laikoren esku jarraitzen dute ohituraz 21. mendean ere.
Chiusiren protestak Perugian eta Aita Santuaren aurrean azaldu ziren, Perugia Aita Santuen Lurraldeetakoa zelarik administrazioz, baina ez zuten arrakastarik izan. Liskar larriak sortu ziren hurrengo hamahiru urteetan, eta horietan Chiusik Sienaren laguntza izan zen, haren kontrolpeko lurraldea zenez aro hartan. Gerra hotz moduko batean, hirien arteko errepresalia ekonomikoak gertatu ziren, eta hainbat ekintza: ur putzuen sabotajea, errepide eta zubiak suntsitzea, desterruak, beste hiriko gaizkile zigortuei asilo ematea, armatze publikoak eta gerra-mehatxu ofizialak.
1480an, Sixto IV.a Aita Santuak Eraztun Santua Erromara eraman behar zela erabaki zuen Santa Maria Maggiore basilikara, Perugia beste erlikia batzuekin konpentsatu behar zela gehituz. Perugiak ezezkoa eman zion tinko proposamenari. 1486an, Inozentzio VIII.ak azkenean Perugiari eman zion eraztuna.
Valakiako Printzerria
Valakiako Printzerria (Цѣра Рȣмѫнѣскъ, Țara Românească) Erdi Aroko europar printzerria izan zen, hegoaldeko Karpatoak eta Danubio artean kokatuta.
XIV. mendearen hasieran sortu zen Basarab I.a Karlos I.a Hungariakoaren kontra matxinatu zenean. 1417an Otomandar Inperioaren burujabetza onartu zuen. Horrela mantendu zen 1859ra arte, noiz Moldaviako Printzerriarekin bat egin eta Errumaniako Erresuma eratu zuen.
Mauriceville (Texas)
Mauriceville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Newton konderrian dago, Texas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Pygostylia
Pygostylia Ornithothoracesak eta desagertutako Confuciusornithiformes hegazti taldeak biltzen dituen taxoia da.
Gartxu hostoestu
Gartxu hostoestua (Phillyrea angustifolia) Oleaceae familiako espezie baten izen arrunta da, mendebaldeko Mediterraneoan jatorria duena. Espezimen arrak eta hermafroditak ditu.
Lizarraren familiako zuhaixka da. Olibondoaren antzeko hostoak ditu, harenak baino estuagoak eta iraunkorrak, eta adarrak ugari, tenteak. 1,5-3 m luze egiten da. Oso lore txikiak izaten ditu, hori-berdaxkak, sufrearen kolorekoak. Lurralde lehor beroetan hazten da.
Friday the 13th (1980ko filma)
Friday the 13th (euskaraz Ostiral 13a) 1980ko Sean S. Cunningham estatubatuar zinema zuzendariaren beldurrezko filma bat da. Betsy Palmer, Adrienne King, Harry Crosby, Laurie Bartram, Jeannine Taylor, Kevin Bacon, Mark Nelson, Robbi Morgan eta Ari Lehman aktoreek antzeztu zuten.
Jarraipen ugari izan ditu: Friday the 13th Part 2 (1981), Friday the 13th Part III (1982), Friday the 13th: The Final Chapter (1984), Friday the 13th: A New Beginning (1985), Friday the 13th Part VI: Jason Lives (1986), Friday the 13th Part VII: The New Blood (1988), Friday the 13th Part VIII: Jason Takes Manhattan (1989), Jason Goes to Hell: The Final Friday (1993), Jason X (2001), Freddy vs. Jason (2003) eta Friday the 13th (2009).
Marigny (Saona eta Loira)
Marigny Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Marigny udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 69 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 68 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 51 etxebizitza nagusietatik 38 bere jabearen bizilekua ziren eta 13 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 38 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 26 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 93 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 62 lanean zeuden (34 gizon eta 28 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 27 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Friday the 13th (1980ko filma)
Argumentua
1957. urtea, Crystal Lake udalekuan 11 urteko Jason Voorhees mutikoak igeri ez dakienez eta bere ardura duten zaintzaile bikote axolagabeak drogak hartzen eta elkarrekin larrua jotzen zeudenez itota hilko da. Urte bat beranduago, bi zaintzaileen gorpuak ukilu baten barnean topatuko dituzte. Ordutik aurrera, udaleku hark "kanpaleku odoltsua" ezizena jasoko du, toki hari eta bertan jazotako gertakariei buruzko zurrumurru eta hiri kondaira ugari sortuko direlarik.
Behin poliziak lekua miatu eta ikertu ostean, kanpinzaleei eta bisitariei bertaratzea baimenduko zaie. Honela, 1980an Steve Christiek zuzendutako langile sozial batzuk gertakizunak jazo zirenetik itxia egon deen Crystal Lake udalekura iritsi eta kondaira eta esamesak zinezkoak diren jakingo dute.
Panzer II
Panzer II.a Alemanian 1930ean garatutako tanke arina izan zen, Bigarren Mundu Gerran erabilia. Izena Panzerkampfwagen II alemanezko izendapen ofizialaren laburdura da (II. ereduko borroka-ibilgailu blindatua), PzKpfw II laburtua. Alemaniako ibilgailu militarren inbentarioa izendatu zuten tanke honetarako: SD. Kfz. 121. Behin-behineko baliabide gisa diseinatu zen, beste tanke batzuk garatzen ziren bitartean, eta zeregin garrantzitsua izan zuen gatazkaren lehen urteetan, Poloniako eta Frantziako kanpainetan. 1942ko amaieran, borroka-frontetik erretiratu zen, eta tankearen ekoizpena 1943an amaitu zen, nahiz eta xasisa beste ibilgailu blindatu batzuetarako erabili zen.
Historia
1934an, nabariak izan ziren Panzer III.aren eta Panzer IV.aren diseinuaren eta produkzioaren atzerapenak. Krupp, MAN, Henschel eta Daimler-Benzen behin-behineko ordezko batentzako diseinuak eskatu ziren. Azken diseinua Panzer I.an oinarrituta zegoen, baina tamaina handiagoko dorretxo batekin, 20 mm-ko antitanke kanoi bat muntatzen zuena. Produkzioa 1935ean hasi zen, baina beste hemezortzi hilabete behar izan ziren borrokarako prest zegoen lehen tanga entregatu arte.
Panzer II izan zen Alemaniako Panzer dibisioetako borroka-gurdi nagusia Frantziako Guduaren hasieran, 1940/41ean Panzer III eta IV taldeek ordezkatu zuten arte. Ondoren, Panzer IIa eraginkortasunez erabili zen azterketa-tanke gisa. Alemaniako kanpainetan egon zen Polonian, Frantzian, Danimarkan, Norvegian, Afrikako iparraldean eta Errusian. Frontearen lerrotik kendu ondoren, bigarren mailako lerroetan eta patruiletarako erabili zen.
Marigny (Saona eta Loira)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Marigny udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.470 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jamie Cullum
Jamie Cullum (Rochford, Essex, 1979ko abuztuaren 20a), Ingalaterrako jazz-pop abeslari, kantautore eta irrati esataria da. Abeslaria eta piano-jotzailea bada ere bestelako instrumentuak ere jotzen ditu, gitarra eta bateria esate baterako. 2010ko apiriletik aurrera BBC Radio 2 katean asteartero jazz emanaldia aurkezten du.
Clarissa Pinkola Estés
Clarissa Pinkola Estés (Gary, Indiana, AEB, 1945eko urtarrilaren 27a) estatubatuar psikologia klinikoan doktorea, jungiar analisian postdoktorea, poeta, idazlea eta ekintzaile politiko bat da.
Nazioartean, nagusiki, Women Who Run with the Wolves (1993, Otsoekin Korrika Egiten Duten Emakumeak) best seller liburuaren egilea izateagatik ezaguna da.
St. Louis (Oklahoma)
St. Louis Oklahomako herri bat da. Pottawatomie konderrian kokatua dago. 2010ean 158 biztanle zituen, 24.3 kilometro koadrotan banatuta.
Jamie Cullum
Biografia
Aita judutarra eta ama indiar jatorrikoa ditu. Jamie Cullum Rochforden jaio zen eta Hullavingtonen (Wiltshire) hazi. Readingeko Unibertsitatean Ingeles Literatura eta Zinema ikasketak egin zituen.
Oraindik unibertsitateko ikasle zela, Heard It All Before diskoaren 500 kopia soilik atera zituen 1999an eta arrakasta itzela izan zuen. Geoff Gascoynek urte hartako Songs of the Summer bilduman sartu zuen. Unibertsitatean graduatu ondoren atera zuen bigarren diskoa, Pointless Nostalgic eta 2003ko apirilean Universal disketxearekin beste hiru disko ateratzeko milioi bat liberako kontratua sinatu zuen. 2003an bertan Twentysomething diskoa atera zuen, bere ibilbideko hirugarrena. Platino izatera iritsi zen eta Erresuma Batuko historian salmenta handienak izan zituen jazz artista bihurtu zen.
Jörg Immendorff
Jörg Immendorff (Bleckede, 1945eko ekainaren 14a - Düsseldorf, 2007ko maiatzaren 28a) alemaniar margolari eta eskultorea izan zen.
1963tik Düsseldorfeko Arte Akademian ikasi zuen eta Theo Otto eta Joseph Beuys irakasle izan zituen. Ezkerreko jarduera politikoengatik eta ekintza neo-dadaistengatik kanporatu zuten. 1969tik 1980ra arte irakasle izan zen eskola publiko batean, 1989an Frankfurteko Städelschule eskolan irakasle eta 1996an Düsseldorfeko Arte Eskolan irakasle.
Izaera politikoko margolaritza-ziklo handiak egin zituen, eta urteak behar izan zituen amaitzeko. Zikloetako batzuk LIDL, Margolan Maoistak, Cafe Deutschland eta The Rake's Progress izan ziren. Neue Wilde mugimendu artistikoko kidea izan zen, neoespresionismoaren barruan.
NGC 6232
NGC 6232 galaxia bat da, Draco konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Petrovicita
Petrovicita sulfuro motako minerala da.
Ezaugarriak
Petrovicita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.
3801 Thrasymedes
3801 Thrasymedes asteroide baten izena da. azaroaren 6an aurkitu zuen Spacewatch-ek Kitt Peak Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1985 VS izena zeraman. Ondoren Thrasymedes omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3801 Thrasymedes asteroidearen orbitak batezbeste 2,307 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,965 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,649 distantziara. Eszentrikotasuna 0,148 da, eta makurdura orbitala 6,33ºkoa da.
Romular
Romularrak, romularrez Rihannsu, Star Trek zientzia fikziozko frankiziako estralurtar izakiak dira. Vulkaniar herriarekin senidetuak daude.
3801 Thrasymedes
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 13.7 da.
Homecroft (Indiana)
Homecroft Indianako herri bat da. Marion konderrian kokatua dago. 2010ean 722 biztanle zituen, 0.63 kilometro koadrotan banatuta.
El Vergel zubia
1980ko hamarkadaren amaieran Done Petri zubia zaharra jada garaiko ibilgailu trafikoari aurre egiteko gauza ez zen. Izan ere, zubia estuegia zen bi auto elkarren ondotik igarotzeko eta zirkulazio-argiak erabili behar izaten ziren. Ondorioz, 1990an Javier Manterola ingeniariak egin zuen (2005. urtean Vianako Printzea Saria eman zioten).
Rakuten Viki
Viki edo Rakuten Viki AEBetako streaming bidezko telebista edo ikus-entzunezko zerbitzu bat da. Singapurren sortu zen Viki izenarekin, eta Asiako hainbat hizkuntzatan edukia azpidatzita izateagatik nabarmentzen da, azpidatziak erabiltzaileen beraien kolaborazioarekin sortzen dituztelarik neurri handi bartean.
Enpresak egoitza San Mateon du (Kalifornia, AEB), eta bulegoak Singapurren, Tokion eta Seulen ditu.
Sarriac-Bigorre
Sarriac-Bigorre Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sarriac-Bigorre udalerrian erroldatutako biztanleak 289 ziren. Familiak 108 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Alex Ferguson
Sir Alexander Chapman Alex Ferguson, baita Sir Alex edota Fergie ezizenez ezaguna (1941eko abenduaren 31, Glasgow) eskoziar futbol entrenatzailea eta futbolari ohia da. 1986. urtetik gaur egun arte Manchester United talde ospetsuko entrenatzailea ere bada.
Sarriac-Bigorre
Etxebizitza
2007an 137 etxebizitza zeuden, 117 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 137etxeak ziren. 117 etxebizitza nagusietatik 109 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 78 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diego del Carpio
Diego del Carpio Ávilako udalerria da, Piedrahita eskualdean dagoena.
Sarriac-Bigorre
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 165 ziren, horien artean 123 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 123 pertsona aktiboetatik 108 lanean zeuden (62 gizon eta 46 emakume) eta 15 langabezian zeuden (5 gizon eta 10 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diego del Carpio
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 192 biztanle zituen.
Sarriac-Bigorre
Diru sarrerak
2009an Sarriac-Bigorre udalerrian 113 unitate fiskal zeuden, 285,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.147 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
2000. urtean Sarriac-Bigorre udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 816 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Wilhelm Wakonigg
Wilhelm Wakonigg (Littai, Austria-Hungariako Inperioa, gaur egungo Eslovenian, 1875ko apirilaren 30a - Vista Alegre hilerria, 1936ko azaroaren 16a) austriar jatorriko enpresari, ingeniari eta diplomatikoa izan zen. Euskal burgesiarekin harreman estuak egin zituen eta Espainiako Gerra Zibilaren baitan espioitza egiten ari zela argudiatuta heriotza zigorra ezarri zion Eusko Jaurlaritzak.
Lehen urteak
Wilhelm Wakonigg Karniolan jaio zen, mineral ugari dituen eskualdea. Gaur egun eskualde hau Eslovenian badago ere, garaian Austria-Hungariako Inperioaren zatia zen. Wakonigg austriar herritarra zen, eta katolikoa erlijioz. Ljubljanan ikasi zuen bigarren hezkuntza eta Grazen (Austria) meatzaritza. 1896an ingeniari titulua eskuratu zuen eta metalurgian lanean hasi zen. 1905ean Bilbora mugitu zen eta "W. Wakonigg" enpresa sortu zuen, meatzaritzari lotuta. Urte horretan bertan ezkondu zen Elisa Poirier Bolivarrekin, Gastón y Daniela denda oinordekotzan jasoko zuena, Begoñako basilikan.
Euskal burgesiarekin harremanetan
Wakonigg laster moldatu zen euskal burgesiaren eta aristokraziaren bizitzara. Sociedad Bilbainako eta Real Club Marítimo del Abrako kidea zen. Bere alabetako bat Luis Ortuzarrekin ezkondu zen, Lehenbiziko Eusko Jaurlaritzan Ertzaintzaren zuzendaria zena.
Kontaktu horiei esker diplomazian sarbidea izan zuen. 1914ko ekainaren 15ean Austria-Hungariako Inperioak Wakonigg Bilboko kontsul-ordezko izendatu zuen eta 1916an ohorezko kontsul. 1919ko irailaren 19an Austriak bere kontsulatua itxi zuen Bilbon, eta hor galdu zuen kontsul izaera. Hala ere, Wakoniggek jarraitu zuen informazio lanean, kasu honetan espioi gisa. Aliatuen arabera, Iberiar Penintsulako iparralde osoko alemaniarren aldeko espioien nagusia zen. Lehen Mundu Gerraren baitan, Itsaspeko gerra Hego Euskal Herrian piztuta zegoen garaian, Wakoniggek elikagaiak eta erregaia ematen zien Ingalaterraren itsas-komertzioa erasotzen zuten urpekontziei.
1922an Zita Borboi-Parmakoa Lekeitiora iritsi zen, gerra amaitu ostean erbesteratua. Wakoniggek eta Adolfo Urkixok Uribarren jauregia erosi zuten Zitarentzat.
Espainiako Gerra Zibila
Espainiako Gerra Zibila hasi eta hilabete batera berriro izendatu zuten Austriako kontsul. Bere lana pasaporteak iraungita zuten austriar herritarrei berriak ematea zen, alde egin ahal izateko. Baina, aldi berean, espioitza lanetan jarraitu zuen, kasu honetan Hirugarren Reicharen alde.
1936ko urriaren 28an "Exmouth" ingeles barkuan itsasoratzera zihoala, Telesforo Monzonen aginduz atxilotu zuten. Berarekin zeraman maletan Eusko Jaurlaritzaren dokumentuak zeuden, Bilboko Burdin Hesia eraikitzeko Pablo Murgak egindako argibideekin. Akusazioaren arabera, Burgosera eraman nahi zituen beranduago, frankistak laguntzeko. Dokumentu horrekin batera Julian Munsurik euskal abertzaletasunaren egoerari buruz egindako txostena eta Julio Hernández Mendirichagak Bilboko egoera finantziarioaren inguruan idatzitakoak ere bazeramatzan. Wakoniggekin batera Martínez Arias Paraguaiko kontsula eta Emil Schaeidt Schneider laguntzailea ere atxilotu zituzten.
Heriotza zigorra
Wakoniggek Luis Ortuzarren nolabaiteko laguntza izan zuen, eta Nicolas Viar Eguzkitza abertzaleak defendatu zuen. Hala ere, 1936ko azaroaren 18an Bizkaiko Herri Epaitegiak heriotza zigorra ezarri zion. Derioko hilerrian fusilatu zuten baina gorpua Begoñako basilikaren ondoan zegoen hilerrian lurperatu zuten (gaur egun futbol zelaia dago bertan). Bere azken hitzak "Heil Hitler" izen zirela esan zuten lekukoek.
Frankistek martiri izendatu zuten, "bizitza Jainkoaren eta Espainiaren alde" eman baitzuen. Laguntza eman zion Luis Ortuzar Eusko Jaurlaritzatik kanporatu zuten eta atzerrira bidali.
Familia
Bere semeetako bat Willi Wakonigg (Durango, 1914-2000) izan zen, Gastón y Daniela enpresa gidatzeaz gain hainbat artisten mezenas ere izan zena.
Gaizka Ortuzar Wakonigg enpresaria bere biloba da. Ybarra familiarekin lotuta, Paradise Papers filtrazioan agertzen da.