cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Signe Brunnström
Ameriketako Estatu Batuetan
1951ean Fulbright beka bat eskuratuz Grezia ra joan zen; han fisioterapia eskola baten sorreran lan egin zuen, eta auxiliarrak formatu zituen anputatuekin egiteko ariketa terapeutikoan. Garai horretan Brunnströmek ikastaroak, mintegi ak eta tailerrak eten gabe eman zituen.
1955ean Kinesiologia irakasten aritu zen fisioterapia eta terapia okupazional ikasleentzat, Columbia Unibertsitate ko (New York) Medikuntza eta Zirujia Fakultatean. Han ikasleendako ikasliburu bat prestatu zuen; 1962an argitaratuko zen Clinical Kinesiology izenburupean, eta fisioterapia eta terapia okupazionaleko ikasleei zuzendutako lehen kinesiologia testuliburu a izan zen (ordura arte argitaratutako kinesiologia liburuak gorputz hezkuntzara eta jardun atletikora zuzenduak ziren).
Brunnströmek aitortza asko jaso zituen: 1945eko AEBetako Itsas Armadaren Meritu Dominatik hasita, 1965ean Marian Williams Ikerketa Saria jaso zuen American Physical Therapy Association (APTA) elkartearen ekimenez; 1973an Buffaloko Unibertsitate Publikoaren Aipamena; 1974an ohorezko kide izendatu zuten Fisioterapeuta Suediarren Elkartean; 1987an APTAren zuzendaritza batzordeak Irakasketa Klinikoaren Gorentasun Sariari bere izena eman zion (Signe Brunnström Award for Excellence in Clinical Teaching).
Ezkongabea, 1988an hil zen Darien (Connecticut) hiriko egoitza batean, 90 urte beteta. Suedian ehortzi zuten, Helsingborg eko kanposantuko familia-hilobian.
Brunnström adigaia
Brunnströmen ekarpenik ezagunena buruko isurien ondoriozko hemiplegien arloan da. 6 errekuperazio-etapa deskribatu zituen, mugimendu-txantiloi sinergiko etan oinarrituz. Pazienteek ez zuten zertan seietatik igaro behar; haietako batean edo bestean egonkortu zitezkeen, lesioaren larritasuna, kokapena eta pazientearen erantzunaren arabera. Hauek dira sei etapa horiek:
Sei etapa hauetan oinarrituz, iktus batetik errekuperatzen ari den pertsonaren egoera eta eboluzioa neurtzeko eskalak garatu dira, adibidez Fugl Meyer Assessment of Physical Performance (FMA),ebidentzian oinarritutako medikuntza ren arabera balioztatua eta fisioterapian eta terapia okupazionalean asko erabiltzen dena.
Jardun akademikoa eta argitalpenak
Zenbait argitalpenen erreferentziak:
Craugastor
Craugastor anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Craugastoridae familian sailkatua.
Hylophilus semibrunneus
Hylophilus semibrunneus Hylophilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Vireonidae familian sailkatua dago.
Shinichiro Kato
Shinichiro Kato (加藤 慎一郎, 1968ko apirilaren 17a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shimizu S-Pulse.
Oncorhynchus keta
Oncorhynchus keta edo Keta izokina Oncorhynchus generoko izokina da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Gymnodanio strigatus
Gymnodanio strigatus Gymnodanio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Dalem
Dalem Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dalem udalerrian erroldatutako biztanleak 645 ziren. Familiak 246 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 83 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 99 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 278 etxebizitza zeuden, 265 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 12 hutsik zeuden. 244 etxeak ziren eta 34 apartamentuak ziren. 265 etxebizitza nagusietatik 215 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 190 etxek bost zituzten. 232 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 149 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 437 ziren, horien artean 290 aktiboak ziren eta 147 inaktiboak ziren. 290 pertsona aktiboetatik 263 lanean zeuden (148 gizon eta 115 emakume) eta 27 langabezian zeuden (9 gizon eta 18 emakume). 147 pertsona inaktiboetatik 53 erretiraturik zeuden, 49 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Auzotxikia
Auzotxikia Tolosako auzoa da. 2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, 154 pertsona bizi ziren bertan.
Dalem
Diru sarrerak
2009an Dalem udalerrian 257 unitate fiskal zeuden, 641 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.731 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Dalem udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Emily Seebohm
Emily Jane Seebohm (Adelaide (Australia) ) australiar igerilaria da.
Olinpiar Jokoak
2008ko Udako Olinpiar Jokoetan, Pekin 2008an (Pekin), domina bat eskuratu zuen: 4x100 m lau-estiloko erreleboan, urrezko domina eskuratu zuen Australiako taldearekin, 3.52,69 minutuko denboraz, AEBko (zilarrezkoa, 3.53,30ekoarekin) eta Txinako taldeen aurretik sailkatuz (brontzezkoa, 3.56,11). Hauek izan ziren Australiako partaideak: Emily Seebohm, Leisel Jones, Jess Schipper, Libby Trickett, Tarnee White, Felicity Galvez eta Shayne Reese.
2012ko Udako Olinpiar Jokoetan, Londres 2012an (Londres), hiru domina eskuratu zituen: 4x100 errelebo librean, urrezko domina lortu zuen Australia ordezkatuz, 3.33,15eko denborarekin, Herbehereetako (zilarrezkoa, 3.33,79koarekin) eta AEBko taldeen aurretik (brontzezkoa, 3:34.24koarekin). Hauek osatzen zuten taldea: Alicia Coutts, Cate Campbell, Brittany Elmslie, Mel Schlanger, Emily Seebohm, Yolane Kukla eta Libby Trickett-ek. 100 m bizkar proban, zilarrezkoa lortu zuen 58,68 segundoko denborarekin, Missy Franklin estatubatuarraren atzetik (urrezkoa, 3.52,69koarekin) eta Aya Terakawa japondarrari aurre hartuz (brontzezkoa, 3.56,11koarekin). 4x100 lau-estiloko erreleboan, zilarrezkoa lortu zuen Australiako taldearekin, 3.54,02ko denborarekin, AEBko taldearen atzetik (urrezkoa, 3.52,69koarekin) eta Japoniako taldearen aurretik (brontzezkoa, 3.55,73koarekin). Hauek osatu zuten taldea: Emily Seebohm, Leisel Jones, Alicia Coutts, Mel Schlanger eta Brittany Elmslie-k. 2016ko Udako Olinpiar Jokoetan, Rio 2016an (Rio de Janeiro), 4x100 lau-estiloko erreleboan, zilarrezkoa lortu zuen Australiak 3.55,00ko denborarekin, AEBren atzetik (urrezkoa, 3.53,13koarekin) eta Danimarkari aurre hartuz (brontzezkoa 3.55,01). Australiako taldekideak hauek izan ziren: Cate Campbell, Emily Seebohm, Brittany Elmslie, Emma McKeon, Madeline Groves, Madi Wilson eta Taylor McKeown.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, bi domina lortu zituen:br/>200 m bizkar proban, brontzezko domina lortu zuen 2.06,17ko denborarekin, Kaylee McKeown herrikidearen (urrezkoa, 2.04,68koarekin) eta Kylie Masse kanadarraren atzetik sailkatuz (brontzekoa, 2.05,42). 4x100 m lau-estiloko erreleboan, urrezkoa eskuratu, eta Olinpiar Jokoetako errekorra (OE) ezarri zuen Australiako taldeak 3.51,60 denborarekin, AEBko (zilarrezkoa, 3.51,73ko denboarekin) eta Kanadako taldeak gaindituz (brontzezkoa, 3:52.60koarekin). Hauek osatu zuten taldea: Kaylee McKeown, Chelsea Hodges, Emma McKeon, Cate Campbell, Emily Seebohm, Brianna Throssell eta Mollie O'Callaghan-ek.
Alderdi Sozial Liberala (Brasil)
Alderdi Sozial Liberala (Partido Social Liberal edo PSL), Brasilgo alderdi kontserbadorea da. 1994an sortua, hasieran ez zuen babes handirik baina 2018an Jair Bolsonaro bere hautagaiak herrialdeko presidentetza lortu zuen.
Nazio Batuen Erakundearen Batzar Nagusiaren 1514 (XV) Ebazpena
1514 (XV) Nazio Batuen Erakundearen Batzar Nagusiaren Ebazpena deskolonizazio mugimendurako ezinbesteko ebazpen bat izan zen, lehenengo aldiz kolonizazioa salatuko baitzuen eta herrien libre autodeterminazioa egikaritzea baimendu. 1960ko abenduaren 14an onetsia izan zen eta oinarrizko giza eskubideak eta Nazio Batuen Gutunaren edukia aintzat hartuz, kolonien independentziarako deialdi bat egiteaz arduratzen da.
Aurrekariak
Nazio Batuen Erakundea 1945. urtean sortu zenean, 750 milioi pertsona, ordu hartan munduko biztanleriaren ia heren bat zena, autonomoak ez ziren lurraldeetan bizitzen ziren eta potentzia kolonialen menpe zeuden.
Nazioen Elkartearen garaitik, 80 kolonia baino gehiagok beraien independentzia eskuratu dute. Kolonia lurralde atzerritar batek menperatzen duen lurralde bat da, normalean metropoli deritzon potentzia batek menperatutakoa. Gauzak horrela, dependentzia izango du metropoliarekiko politikan, ekonomian… eta hortaz, ez da lurralde subirano bat izango, kanpoko gobernu baten aurrean jardun behar baitu. Kolonia horien artean, fideikomisoan zeuden 11 lurraldek libre autodeterminazioa egikaritu dute, independentzia lortzearen edo Estatu independente batekin aske elkartzearen ondorioz. Garai bateko Lurralde Ez Autonomo horiek biltzen zituen zerrendan agertzeari utzi zioten, beraien egoera aldaketaren ondorioz bai eta independentzia, aske elkartze edo Estatu independente batean barneratzeagatik. Gaur egun, 17 Lurralde Ez Autonomo daude oraindik, zeintzuetan 2 milioi pertsona inguru bizi diren.
Nazio Batuen Erakundearen deskolonizaziorako ahaleginak Nazio Batuen Gutunaren (NBG) 1.2. artikuluan ezarritakoan “eskubide berdintasuna eta [...] herrien libre determinazioa” oinarritzen dira, bai eta Gutunean bildu bezala, herri dependenteen interesez arduratzen diren 3 kapitulu zehatzetan.
Nazio Batuen Gutunak, XI. Kapituluan, Nazio Batuen Erakundea deskolonizazioaren baitan egiten ari den ahaleginak bideratzen dituen printzipioak zehaztu zituen. Gainera, XII. Kapituluan Administrazio Fiduziariorako Nazioarteko Erregimena ezarriko zuen eta XIII. Kapituluan, Fideikomisoan zeuden lurraldeak ikuskatzeko Administrazio Fiduziariorako Kontseilua, Nazio Batuen organo nagusi dena.
Gutunean adierazi bezala, “oraindik berezko gobernua eskuratu ez duten herrien lurraldeak administratzeko erantzukizuna daukaten Nazio Batuen Kideek”, Potentzia administratzaileei, zenbait betebehar esleitzen dizkie. Hauen artean, kolonietako biztanleen interesak eta asmoak edozerren gainetik daudela aitortzera behartzen die, Lurralde Ez Autonomoen garapen sozial, ekonomiko, kultural eta hezitzailean laguntzeko beharra daukate lurraldeko kultura errespetatuz, beharrezko autogobernuak eratzen laguntzea…
Honen harira, NBGren 73. artikuluaren arabera, Potentzia administratzaileak Lurralde Ez Autonomoen inguruko informazioa Nazio Batuen Erakundera bidaltzera beharturik daude, Gutunean azaleratzen denaren arabera. Ildo beretik, Nazio Batuak, Lurralde Ez Autonomo hauen libre autoedeterminaziorako garapena ikuskatzeaz arduratu dira eta arduratzen jarraituko dute.
1960. urtean, Batzar Nagusiak Herrialde eta Herri Kolonialei Independentzia Ematearen inguruko Adierazpena (Batzar Nagusiaren 1514 (XV) Ebazpena) onartu zuen, Deskolonizaziorako Adierazpen gisa ere ezaguna dena. Ebazpen hartan, Batzar Nagusiak, jakinik fideikomisoan zeuden lurraldeen eta lurralde ez autonomoen independentziaren alde egiteko zeukan betebehar garrantzitsuari erreparatuz, kolonialismoaren forma eta agerpen guztiei amaiera emateko beharra aldarrikatu zuen. Gauzak horrela, testuinguru honetan, herri guztiek libre autodeterminaziorako eskubidea zeukatela adierazi zuen.
Ebazpenaren helburua eta edukiaren azterketa
1514 (XV) Ebazpenaren helburua, eskubide berdintasun eta herri guztien libre autodeterminazioaren printzipioetan oinarrituta dauden harreman baketsu eta adiskidetsuak ezartzea eta egonkortasun eta ongizatezko baldintzak sortzea zirela esan daiteke. Honekin batera, giza eskubide eta oinarrizko askatasunei dagokienez, nolabaiteko errespetu unibertsal bat lortu nahi zuen Ebazpen horrek, arraza, hizkuntza, erlijio edo sexuan oinarrituriko bereizketarik egin gabe.
Momentu honetara arte, ez zen inoiz esan kolonizazio prozesua giza eskubideen edo Nazio Batuen Gutunaren xedeen kontra joan zenik, ez eta nazioarteko bake eta segurtasunaren aurka zihoala. Aldiz, ebazpenean hori azaleratuko zen, 1. artikuluan ikus daitekeen bezala, eta horrela, antzineko koloniak, Estatu berri bihurtu zirenak, Batzar Nagusian aldarrikatzen hasiko ziren menerapen koloniala desagertu behar zela eta Nazio Batuek horretan inplikatu beharko zutela.
2. artikuluaren edukia aztertuz, herri guztiek herrien libre autodeterminaziorako eskubidea daukatela zehaztu egiten da. Horrela, beraien egoera politikoa ezarri ahalko dute eta era aske baten garapen sozial, ekonomiko eta kulturala bilatu. Izan ere, 3. artikuluak zehaztu bezala, ordena politiko, kultural, ekonomikoan… izan dezaketen prestakuntza faltak ez du beraien independentzia atzeratzea eragingo. Hala ere, Nazioarteko Zuzenbide Publikoan herri mota asko daude eta honek ez du asko lagundu honen inguruan eztabaidatzera, menerapen koloniala jasaten ez duten herriek ere beraien eskubidea aldarrikatu baitute.
4. artikuluari jarraiki, Ebazpenak ere indarraren erabileraren debekuaren inguruan hitz egiten du eta metropoliek herrien libre autodeterminazioa ekiditeko indar armatua ezin izango dutela erabili aipatzen da.
5. artikuluaren arabera, fideikomisoan dauden lurraldeetan, Lurralde Ez Autonomoetan eta oraindik independentzia eskuratu ez duten lurraldeetan, ahaleginak egin beharko lirateke botereak lurralde horietako herriei eskualdatzeko, beraien borondate eta nahiak kontuan hartuz, inolako bereizkeriarik egin gabe, erabateko askatasunaz goza dezaten.
Horrez gain, 6. artikuluak ezarri egiten du nola “Estatu baten lurralde osotasuna eta batasun nazionala guztiz edo partzialki hausteko edozein saiakera” Nazio Batuen Gutunaren printzipio eta helburuekin ez dela bateragarria eta nazioarteko bake eta lankidetzarako arrisku bat suposatu dezakeela. Ebazpenak ere Estatuen lurralde osotasuna arriskuan egotekotan, libre autodeterminazioaren aplikaziora ez errekurritzearen aldeko jarrera bat babesten du. Halaber, kolonizaturik dauden herriei boterea eskualdatzeko neurriak hartu behar direla zehazten du, bitarteko errepresio edo baldintzarik gabe.
Herrien libre autodeterminazioaren ondorioz, menerapen koloniala jasaten duten herriek beraien arabera erabaki dezakete baina hori ez da baliagarria izango estatu guztien lurralde osotasuna partez edo guztiz hausteko. Lurralde osotasuna defendatze aldera, Estatuen helburua barne mailan dauden eta libre autodeterminazioa egikaritu nahi duten lurraldeen nahiak geldiaraztea da, kontzeptu honen inguruan doktrinak eztabaida daukalarik.
Garapen hori agertzen denean, menerapen koloniala nazioarteko arazo bat zela argi adierazi zen, aurretik Estatuek barne mailako zerbait zela pentsatzen zutelarik. Kolonia zirenak eta Estatu bihurtu diren lurraldeek, uti possidetis iuris printzipioa aplikatuko zuten, lurralde osotasuna finkatze eta defendatze aldera (nahiz eta aurretik kolonia izan). Gauzak horrela, herrien libre autodeterminazioaren eskubidea mugatzen zuten, Estatu berriaren mugak finkatzeko eta bere lurralde osotasuna bermatzeko.
Azkenik, Ebazpenak 7. artikuluan ezartzen du Estatu guztiek errespetatu beharko dituztela Nazio Batuen Gutunean, Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsalean eta bestelakoetan jasotako xedapenak eta hirugarrenek ezin izango dutela Estatu berri honen barne arazoetan sartu, koloniak ziren eta Estatu berri bihurtu zirenen kezka bat izanik. Izan ere, kolonia ohiak Estatu berria sortu denean, haiengan menpekotasuna ezartzen beste era batean saiatu nahi zuten eta askotan barne mailan desegonkortasuna eragiten saiatzen ziren, independentzia eskuratu nahi zuten lurraldeak bultzatuz.
Indarrean sartzeko prozesua (parte hartzea, berrespena)
1514 (XV) Ebazpenaren bozketari dagokionez, 90 aldeko boto egon ziren, 9 abstentzio eta absente bakarra egon zen. Aurkako botorik ez zen egongo.
Alde bozkatu zuten herrialdeak ondorengoak izan ziren: Afganistan, Albania, Volta Garaia, Saudi Arabia, Argentina, Austria, Bielorrusia, Birmania, Bolivia, Brasil, Bulgaria, Kanbodia, Kamerun, Kanada, Zeilan, Txad, Txekoslovakia (gaur egun; Txekia eta Eslovakia), Txile, Txina (Taiwán), Txipre, Kolonbia, Kongo, Boli Kosta, Costa Rica, Kuba, Danimarka, Ekuador, Egipto, El Salvador, Etiopia, Filipinak, Finlandia, Gabon, Ghana, Grezia, Guatemala, Ginea, Haiti, Honduras, Hungaria, India, Indonesia, Iran, Irak, Irlanda, Islandia, Israel, Italia, Japonia, Jordania, Laos, Libano, Liberia, Libia, Luxenburgo, Madagaskar, Malaysia, Mali, Maroko, Mexiko, Nepal, Nikaragua, Niger, Nigeria, Norvegia, Zeelanda Berria, Herbehereak, Pakistan, Panama, Paraguai, Peru, Polonia, Afrika Erdiko Errepublika, Kongoko Errepublika Demokratikoa, Errumania, Senegal, Siria, Somalia, Sudan, Suedia, Tailandia, Togo, Tunisia, Turkia, Ukraina, Sobietar Batasuna, Uruguai, Venezuela, Yemen eta Jugoslavia (gaur egungo; Bosnia-Herzegovina, Kroazia, Eslovenia, Iparraldeko Mazedonia, Montenegro eta Serbia).
Abstenitu zirenak: Australia, Belgika, Espainia, Ameriketako Estatu Batuak, Frantzia, Portugal, Erresuma Batua, Dominikar Errepublika eta Hegoafrika.
Crepidophryne
Crepidophryne anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Bufonidae familian sailkatua.
Nazio Batuen Erakundearen Batzar Nagusiaren 1514 (XV) Ebazpena
Indarrean sartzeko prozesua (parte hartzea, berrespena)
Azkenik, absente geratu zen herrialdea Dahomey izan zen (gaur egungo Benin).
Ondoko aplikazioa eta garapena
1514 (XV) Ebazpenaren aldarrikapenak eztabaida handia sortu zuen. Talka zegoen potentzia kolonialen eta menerapen koloniala jasan zuten herrialdeen interesen artean, eta horri gehitu zitzaion herrien erabaki askearen eskubidearen eta Estatuen lurralde-osotasunaren arteko tentsioa.
Hurrengo egunean, gai horietan sakontzen zuen 1960ko abenduaren 15eko 1541(XV) Ebazpena aldarrikatu zen. Bertako biztanleek beren borondatea askatasunez adieraztea ezinbestekoa dela kontuan hartuta, zehaztu zen borondate horrek ez zuela beti eraman behar estatu subirano berri bat eratzera. Autodeterminazio-eskubidea gauzatzeak independentzia, elkartze askea edo beste estatu batean integratzea ekar lezake. Lurralde-banaketaren eskakizun horrek berekin ekarri zuen autodeterminazio-eskubidea itsasoz haraindiko lurralde kolonialetan bizi ziren herriei bakarrik aitortzea, barne-kolonialismoko egoerak alde batera utzita. Muga hori gorabehera, 1960an hartutako ebazpenek bultzada berri bat eman zioten Asian eta Afrikan deskolonizazio-prozesuari, eta horrek europar inperio kolonialak behin betiko desegitea ekarri zuen.
Azkenik, 1970eko urriaren 24an 2625 Ebazpena onartu zen, Nazioarteko Zuzenbidearen printzipioei buruzko Adierazpena jasotzen duena, laguntasun-harremanei eta estatuen arteko lankidetzari buruzkoa, Nazio Batuen Gutunarekin bat etorriz. Ebazpena adostasunez hartu zen, eta, beraz, mendebaldeko estatuen, sozialisten eta hirugarren mundukoen ikuspuntuak jaso ziren. Adiskidetasun-harremanei buruzko Adierazpenak erakusten du deskolonizazioa autodeterminazioaren adierazpen garrantzitsua dela, baina eskubide horren esparrua zabalagoa dela: gobernu ordezkatzaile batekin ere lotzen du. Deklarazioak adierazi zuen erabaki askea herri guztien eskubidea dela eta estatu guztientzat betebeharrak dakartzala, eta horiek errespetatzea ezinbesteko baldintza dela estatuen arteko adiskidetasunezko harremanak eta lankidetza ezartzeko.
Deskolonizazio Batzorde Berezia
1961ean, Batzar Nagusiak, 1654 (XVI) Ebazpenean, Herrialde eta Herri Kolonialei Independentzia Emateari buruzko Adierazpenaren (Deskolonizazio Komite Berezia edo C-24) aplikazioari buruzko egoera aztertzeaz arduratzen zen Komite Berezia ezarri zuen, bere organo subsidiario gisa, 1960ko Adierazpena betetzen zela ikuska zezan eta haren aplikazioari buruzko gomendioak egin zitzan. C-24a 1962an hasi zen jatorrizko 17 kideekin, eta handik gutxira, 1962aren amaieran, 24 kidera zabaldu zen. Lurralde Ez Autonomoei buruzko Informaziorako Batzordea desegin zenez geroztik, C-24 zentroari eman zitzaion helarazitako informazioa aztertzeko ardura, Gutunaren 73 e). artikuluan ezarritakoaren arabera, Batzar Nagusiaren 1970 (XVIII) Ebazpenari jarraiki.
Deskolonizazioari buruzko programako gaiak ere aztertzen ditu Deskolonizaziorako eta Politika Bereziko Batzordeak (Laugarren Batzordea), Batzar Nagusiko Batzorde Nagusietako batek. Laugarren Batzordeak C-24ko gomendioak aztertzen ditu, eta ebazpen- eta erabaki-proiektuak egiten ditu, Batzar Nagusiaren osoko bilkuran aurkezteko.
Lehenengo hamarkada (1990-2000)
Deskolonizazioari buruzko Adierazpenaren aplikazioa bizkortzeko ekintza-plan bat onartu zuen. Ekintza-plana Idazkari Nagusiak 1991ko abenduaren 13an Kolonialismoa Ezabatzeko Nazioarteko Hamarkadari buruz egindako txostenaren eranskinean agertzen zen, eta 1991n Batzar Nagusiak onartu zuen 46/181 ebazpenean.
Bigarren hamarkada (2001-2010)
2000. urtean, Batzar Nagusiak, 55/146 ebazpenean, Kolonialismoa Ezabatzeko Nazioarteko Bigarren Hamarkada izendatu zuen 2001-2010 aldia. Ebazpen berean, Batzar Nagusiak estatu kideei eskatu zien Nazioarteko Lehen Hamarkadarako ekintza-plana aplikatzeko ahaleginak areagotzeko.
Plan hori idazkari nagusiaren 1991ko txosten horretan jasota zegoen, eta, beharrezkoa izanez gero, eguneratu egin zen, Nazioarteko Bigarren Hamarkadako ekintza-plan gisa erabil zedin. 2001ean, idazkari nagusiak Batzar Nagusiari jakinarazi zion estatu kideek aurkeztutako iritziak eta iradokizunak, Lehen Hamarkadako ekintza-planean laburbildu zirenak, neurri handi batean egokiak zirela Bigarren Hamarkadarako.
Hirugarren hamarkada (2011-2020)
2010ean, Batzar Nagusiak 65/119 Ebazpena onartu zuen. Ebazpen horretan, 2011-2020 aldia Kolonialismoa Ezabatzeko Nazioarteko Hirugarren Hamarkada izendatu zuen, eta estatu kideei eskatu zien Nazioarteko Bigarren Hamarkadako ekintza-plana aplikatzen jarraitzeko ahaleginak areagotzeko eta C-24rekin lankidetzan aritzeko, Nazioarteko Hirugarren Hamarkadarako ekintza-plan baten oinarri gisa erabiltzeko.
Laugarren hamarkada (2021-2030)
2020an, Batzar Nagusiak 75/123 Ebazpena onartu zuen, Kolonialismoa Ezabatzeko Nazioarteko 2021-2030 Laugarren Hamarkada deklaratzen duena. Ebazpen horretan, estatu kideei eskatu zien ahalegin handiagoa egin zezatela Kolonialismoa Ezabatzeko Nazioarteko Bigarren Hamarkadako ekintza-plana ezartzen jarraitzeko eta C-24rekin lankidetzan aritzeko, ekintza-plana eguneratzeko, beharrezkoa zen heinean, Nazioarteko Laugarren Hamarkadarako ekintza-plan baten oinarri gisa erabiltzeko.
Deskolonizaziorako Komite Bereziaren 2021eko bilkura-aldiaren irekiera-saioan, 2021eko otsailaren 18an, Keisha McGuire enbaxadoreak, Komitearen jarduneko presidenteak, dei egin zien estatu kide guztiei konpromisoa berritu eta ahaleginak egin zitzaten beste hamarkada bat aldarrikatu beharrik izan ez zezaten.
Winfield (Missouri)
Winfield Missourieko hiri bat da. Lincoln konderrian kokatua dago. 2010ean 1,404 biztanle zituen, 1.66 kilometro koadrotan banatuta.
Lepidocephalichthys thermalis
Lepidocephalichthys thermalis Lepidocephalichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Claix (Charente)
Claix Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Estoniar
Estoniako herritarrak, estonieraz egiten dute eta luterotarrak dira.
Claix (Charente)
Biztanleria
2007an Claix udalerrian erroldatutako biztanleak 879 ziren. Familiak 332 ziren, horien artean 62 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 111 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 147 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Philippsburg
Philippsburg Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Claix (Charente)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 597 ziren, horien artean 495 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 495 pertsona aktiboetatik 475 lanean zeuden (255 gizon eta 220 emakume) eta 20 langabezian zeuden (7 gizon eta 13 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Claix udalerrian 365 unitate fiskal zeuden, 933,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.783 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 etxerako tresna denda zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Claix udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 552 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Llandysilio
, Galesko udalerri eta komunitate bat da, Powys konderrian. 2011ko erroldaren arabera 1.122 biztanle zituen.
Bizkaiko Espeleologia Taldea
Sorrera
1953ko udazkenean, Antonio Ferrer kazetari eta espeleologoa (“Leizeetako Gizona” ezizenez ezaguna) Bilboko Arkeologia Museora eta Bizkaiko Foru Aldundira (BFA) jo zuen, Harpeetako Ikerkuntza Sail bat bultzatzeko asmotan (BET izena ez zuen 1955 a arte hartuko). Helburua kobazuloetan agertzen ziren aztarna arkeologikoak kudeatzea zen. Erakundeok begi onez hartu zuten proposamena, eta lehen taldea osatu zuten espeleologoak Ignacio Morales, Ricardo Sacristan, Manuel Colau, Jose Luis Luca, Roberto Moro, Francisco Mateo, Jose Manuel Martinez, Enrique Pagazaurtundua, Ignacio Arrieta, Ignacio Razkin eta Alfredo G. Revuelta (argazkilaria) izan ziren.
1953-1957: aztarnategi arkeologikoetan
Hasieran Ignacio Moralesen gidaritzapean aritu ziren; kuriositate moduan, esan dezakegu Morales Dibisio Urdinaren beteranoa zela, eta egurrezko hanka bat zuela. Lehen urte haietan esplorazioen erritmoa handia izan zen: 1955 arte bakarrik 100 espedizio egin zituzten, 70 kobazulo katalogatuz. Lanen artean azpimarra ditzakegu Santimamiñeko berresplorazioa (artean turismora irekia zelarik), zeinean Moralesek eta Mateok labar-arte berria identifikatu zuten; gainera, estuasun batetik aurrera eginez, 400 metro galeria berri aurkitu zituzten. Aurkikuntza hauek espeleologoen ospea handitu zuten, eta BET-en eraketa formala ekarri zuten 1955eko martxoaren 5ean. Esplorazioekin jarraitu zuten, hainbat aztarnategi berri identifikatuz (Sagastigorri, Ereñoko Arizti, Santa Isabel de Ranero...) eta haiek babesteko neurri egokiak hartuz.
1957-1963: Itxina eta Karrantza
1957 urtean, BET-en belaunaldi aldaketa garrantzitsua gertatu zan, Bilboko Club Deportivotik hainbat espeleologo gazte etorri zirelako: Ernesto Nolte, Celso Negueruela, Eugenio Sojo, Alberto Sojo, Javier de la Hidalga eta Salvador (Gaizka) Ugarte. Taldearen koordinazioa Noltek hartu zuen, Antonio Ferreren laguntzarekin. Urte hauetan, kobazuloen prospekzio eta katalogazio lanen artean hauek nabarmendu ziren:
1968-1987: Kobie aldizkaria eta Jornos II
1968 urtean BET-en koordinazioa Angel Alvarez Ortegaren eskuetara pasatu zen. Epe luze honetan, bistan da, lanak ugariak izan ziren. Zerbait nabarmentzekotan, esan daiteke Euskal Herria n sortzen ari ziren beste taldeekin harremana estutu zutela; 1969 an Kobie aldizkaria argitaratzen hasi zutela, Nestor Goikoetxearen zuzendaritzapean; eta Torca de Jornos II leizearen esplorazioa (Jorrios mendi multzoa, Karrantza) burutu zutela, 4 urteko esplorazio epikoaren ostean.
Amaiera
1987 an, BET-eko kideek eta BFA-ko arduradunek taldearen gestioari buruzko desadostasunak izan zituzten. Honek BFA-k BET-i babesa kentzea ekarri zuen eta espeleologia taldeak, baliabide gutxiagorekin, 1990 arte segitu zuen martxan. Prozesu honetan, BET-ek bere ibilbidean bildutako artxibo espeleologiko handia desagertu zen; 30 urte desagertuta egon ondoren, 2018an errekuperatu da eta BFA-ren artxibora eraman da katalogatu, indexatu eta ikerlarien esku uzteko.
Marcos Fernando Nang
Marcos Fernando Nang, Marcão (1969ko martxoaren 16a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shimizu S-Pulse.
Rio Pardo
Rio Pardo Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Guillermo Antón
Guillermo Antón (Tutera, 1884 - ), euskal txirrindulari profesionala izan zen, 1912 eta 1926 artean profesionala izandakoa. Bere ibilbidean hainbat garaipen lortu zituen.
Palmaresa
1912
1913
1916
1919
1924
Gymnodiptychus dybowskii
Gymnodiptychus dybowskii Gymnodiptychus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Le Barp
Le Barp Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Barp udalerrian erroldatutako biztanleak 4.374 ziren. Familiak 1.625 ziren, horien artean 352 pertsona bakarrekoak ziren (155 bakarrik bizi ziren gizonak eta 197 bakarrik bizi ziren emakumeak), 476 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 696 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 101 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.767 etxebizitza zeuden, 1.656 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 77 hutsik zeuden. 1.481 etxeak ziren eta 273 apartamentuak ziren. 1.656 etxebizitza nagusietatik 1.151 bere jabearen bizilekua ziren, 476 alokairuan okupaturik zeuden eta 29 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 147 etxek bi zituzten, 185 etxek hiru zituzten, 477 etxek lau zituzten eta 835 etxek bost zituzten. 1.429 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 619 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 952 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.910 ziren, horien artean 2.244 aktiboak ziren eta 666 inaktiboak ziren. 2.244 pertsona aktiboetatik 2.051 lanean zeuden (1.099 gizon eta 952 emakume) eta 193 langabezian zeuden (85 gizon eta 108 emakume). 666 pertsona inaktiboetatik 227 erretiraturik zeuden, 220 ikasten zeuden eta 219 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Barp udalerrian 1.693 unitate fiskal zeuden, 4.564 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.844 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 179 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 31 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 12 higiezinen enpresak ziren, 24 zerbitzu enpresak ziren, 22 administrazio publikoko enpresak ziren eta 16 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 52 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 8 margolariak, 7 zurginak, 6 iturginak, 2 argiketariak, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 1 aldi baterako lan enpresa, 3 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 elektrotresna denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Le Barp udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.749 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Plankstadt
Plankstadt Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Montezkue
Montezkue Tolosako auzoa da. 2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, 144 pertsona bizi ziren bertan.
Gesnes-le-Gandelin
Gesnes-le-Gandelin Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gesnes-le-Gandelin udalerrian erroldatutako biztanleak 971 ziren. Familiak 361 ziren, horien artean 79 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 58 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 162 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 423 etxebizitza zeuden, 368 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 419 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 368 etxebizitza nagusietatik 293 bere jabearen bizilekua ziren, 69 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 24 etxek bi zituzten, 57 etxek hiru zituzten, 94 etxek lau zituzten eta 189 etxek bost zituzten. 301 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 170 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 173 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Santa Inês (Bahia)
Santa Inês Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Gesnes-le-Gandelin
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 588 ziren, horien artean 462 aktiboak ziren eta 126 inaktiboak ziren. 462 pertsona aktiboetatik 428 lanean zeuden (228 gizon eta 200 emakume) eta 33 langabezian zeuden (10 gizon eta 23 emakume). 126 pertsona inaktiboetatik 44 erretiraturik zeuden, 45 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Lepidocephalichthys tomaculum
Lepidocephalichthys tomaculum Lepidocephalichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Gesnes-le-Gandelin
Diru sarrerak
2009an Gesnes-le-Gandelin udalerrian 367 unitate fiskal zeuden, 972,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.398 euro zen.
Llandyssil
, Galesko udalerri txiki bat da, Powys konderrian. Montgomery udalerritik bi miliatara dago.
Gesnes-le-Gandelin
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Llandyssil
2011ko erroldaren arabera 1.527 biztanle zituen.
Gesnes-le-Gandelin
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 zurginak ziren, 2 iturginak eta 1 ile apaindegia.
Zuastiko geltokia
Zuasti (Aldaba–Zuasti bezala ere ezaguna) Euskal Herriko Nafarroa Garaiko tren geltoki bat da, Itza Zendea udalerrian kokatuta dagoena.
Gesnes-le-Gandelin
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Zuastiko geltokia
Geltokia 1864ko urtarrilaren 9an ireki zen eta 2010eko urtarrilaren 1an itxia.
Gesnes-le-Gandelin
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zuastiko geltokia
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
Geltokia 1864ko urtarrilaren 9 ireki zen, Aragoi eta Nafarroa lotu nahi zituen trenbidearen Iruña-Irurtzun zatia ireki zuenean, Zaragozatik Iruñerako Burdinbide Konpainia delakoak, Zaragoza-Altsasu burdinbidea. Azken horrek Zaragozatik Bartzelonarako Burdinbide Konpainia bat egin zuen, eta ondorioz, Zaragozatik Iruñea eta Bartzelonarako Burdinbide Konpainia sortu zen.
1941ean, Espainiako trenbidearen nazionalizazioak Norteko Konpainia sortu berrian integratzea ekarri zuen, RENFE enpresa publikoa sortu zen.
2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadorak linea ustiatzen du, Adif trenbide-instalazioen titularra den bitartean.
Geltokian zerbitzua ematen zuten distantzia ertaineko zerbitzuak 2010eko urtarrilaren 1etik aurrera utzi zioten geltokiari; beraz, estazioa itxita dago teknikoki, nahiz eta sarekoa izan.
Geltokia
Geltokia Aldaba eta Zuasti herrien artean dago, ekialdean eta mendebaldean, hurrenez hurren. Bi nasa ditu, bat bidearen alde banatan. Geltokia bi solairuko Izurdiaga–Irurtzun geltokiaren antzekoa da. Lehenengoa bidaiarientzat zen, itxarongela eta txarteldegia zeuden tokian. Goian, trenbidea kontrolatzeko gelak zeuden, bidaiarientzat irisgarriak ez zirenak. Nasetatik igarotzeko, trenbidea gurutzatu behar zen, horretarako prestatutako pasabide baten bidez.
Zerbitzuak
Ez dago zerbitzuak geltokian.
Etorkizuna
Ez dago etorkizuneko planik geltoki hau oraingoz barne hartzen duenik.
Shoichi Tanaka
Shoichi Tanaka (田中 祥一, 1970eko uztailaren 24a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shimizu S-Pulse.
Péaule
Péaule (bretainieraz Pleaol) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Urbatagirk
Urbatagirk (armenieraz: Ուրբաթագիրք, euskaraz "Ostiraletako liburua"), armenieraz argitaratutako lehenengo liburua izan zen. Egilea Hakob Meghapart (Jacob Bekataria) izan zen, 1512an, eta Venezian plazaratu zuen. 124 orri ditu. Edukia Armeniako Eliza Katolikoarekin lotuta dago.
Ezaugarriak
Urte haietan Armenia Otomandar Inperioaren agindupean zegoen. Diaspora zeuden armeniarrek lan garrantzitsua bete zuen armeniera eta literatura tradizioa gordetzeko. Armeniera klasikoaz idatzita, liburuaren edukia batez ere otoitzak eta gaixoentzako sendabideak dira; eduki horiekin batera, Gregorio Narekekoa (951-1003) idazle mistikoaren aipamen luzeak biltzen ditu.
Hylophilus hypoxanthus
Hylophilus hypoxanthus Hylophilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Vireonidae familian sailkatua dago.
Água Branca (Piauí)
Água Branca Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Los Cármenes
Los Cármenes, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, Latina barrutian. Hiriko 101. auzoa da. 2009ko erroldaren arabera 18.007 biztanle zituen.
Hertford konderria (Ipar Carolina)
Hertford konderria (Hertford County) Ipar Carolinako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Winton da. 2010eko zentsuaren arabera 24,669 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Hertford konderriak 93,331 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,889 ura dira. Beste 91,442 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 26,43 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 24,669 pertsonetatik 9,123 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 644 dira. 14,845 beltzak edo afroamerikarrak. 271 amerikar natiboak ziren eta 1 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 127 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 46 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 256 pertsonek kokatzen zuten.
Winona (Missouri)
Winona Missourieko hiri bat da. Shannon konderrian kokatua dago. 2010ean 1,335 biztanle zituen, 9.86 kilometro koadrotan banatuta.
Peillac
Peillac (bretainieraz Paolieg) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
La Châtre-Langlin
La Châtre-Langlin Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Châtre-Langlin udalerrian erroldatutako biztanleak 573 ziren. Familiak 264 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 433 etxebizitza zeuden, 272 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 111 bigarren erresidentzia ziren eta 50 hutsik zeuden. 425 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 272 etxebizitza nagusietatik 243 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 91 etxek lau zituzten eta 118 etxek bost zituzten. 200 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 122 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 111 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 301 ziren, horien artean 194 aktiboak ziren eta 107 inaktiboak ziren. 194 pertsona aktiboetatik 185 lanean zeuden (101 gizon eta 84 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 107 pertsona inaktiboetatik 67 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Châtre-Langlin udalerrian 277 unitate fiskal zeuden, 576 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.927 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 zurgina eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean La Châtre-Langlin udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.932 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Problem Child 3: Junior in Love
Problem Child 3: Junior in Love (euskaraz Haur Arazotsua 3: Junior Maitemindua), 1995eko Greg Beeman estatubatuarrak zuzendutako komedia film bat da. William Katt, Justin Chapman, Sherman Howard, Carolyn Lowery eta Eric Edwards aktoreek antzeztu zuten.
Problem Child (1990) eta Problem Child 2 (1991) aurrekariak dauzka.
Argumentua
Junior Hilly (Justin Chapman) bihurrikeriak egitetik uzten ez dion hamaika urtetako mutiko bat da. Ben Healey (William Katt) aitak semeak bere energiak zeozer produktiboan xahutu ditzan dantza ajademia batean izen emango du: han, Junior Tiffany (Jennifer Ogletree) neska erakargarriaz maiteminduko da.
Pleidelsheim
Pleidelsheim Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Gymnodiptychus integrigymnatus
Gymnodiptychus integrigymnatus Gymnodiptychus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Frantziako saskibaloi liga
Frantziako saskibaloi liga edo Ligue nationale de basket-ball (LNB Pro A) saskibaloi txapelketa frantziar nagusia da.
1987an sortu zuten, eta bi mailatan banatuta dago: Lehen Maila edo "Pro A" (16 talde) eta Bigarren Maila edo "Pro B" (18 talde).
Historia
1921ean lehendabiziko txapelketa antolatu zuten Frantzian, "Excellence" izena zuen eta 1949 arte mantendu izan zen. Ordutik 1963ra, aldiz, "Nationale" birbataiatu zuten, eta hurrengo urteetan ere izena aldatuko zioten: "Nationale 1" (1963-87), "Nationale 1 A (N1A)" (1987-92), "Nationale A 1 (NA1)" (1992-93) eta 1993tik aurrera "Pro A", azkenik.
Palmaresa
2017-18 arte, hauek dira txapeldun aldi gehien gelditu diren taldeak: