cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Martensita
Propietateak
Tenplaketa kontrolatzeko oso zaila den prozesu bat da, horregatik altzairua tenplatu egiten da martensita ugari dagoen arte, eta gero, gradualki iragotzen da martensita kontzentrazioa murrizteko, nahi den aplikaziorako nahiago den egitura lortu arte. Martensiatren mikroegitura orratz itxurakoa bada materiala hauskorra izango da eta martensita kantitate gutxi badauka, berriz, biguna.
Poza de la Salgo gatzagak
Gatza lortzeko, harkaitza ur gezaz disolbatzen zuten, eta ur hori induskatutako putzuetaraino eramaten zuten. Gatzuna galerien bidez garraiatzen zuten, eguzki-erradiazioaren eta beroaren eraginez ura lurrundu zedin.
Madeleine Vionnet
Madeleine Vionnet (Chilleurs-aux-Bois, Loiret, Frantzia, 1876ko ekainaren 22a — Paris, 1975eko martxoaren 2a) moda diseinatzaile frantziarra izan zen. Modaren historioan itzal handiko diseinatzailea izan zen.
Pariseko diseinatzailerik famatuenetakoa izan zen 1919-1939 arteko urteetan. Azpimagarria da bere bias mozketaren erabilpena jantziak egiteko.
Qabus Bin Said
Qabus bin Said Al Said (قابوس بن سعيد آل سعيد‎, ahoskatua; Salalah, Dhofar, 1940ko azaroaren 18a - Maskat, 2020ko urtarrilaren 10a) Omango sultana izan zen. Said bin Taimurren semea, Albusai familiako errege-dinastiaren hamalaugarren ondorengoa.
Dadeville (Alabama)
Dadeville Alabamako hiri bat da. Tallapoosa konderrian kokatua dago. 2010ean 3,230 biztanle zituen, 78.2 kilometro koadrotan banatuta.
Madeleine Vionnet
Biografia
Diru gutxiko familia batean jaio zen, 1876ko ekainaren 22an, Chilleurs-aux-Bois-en. Bost urte zituenean, Vionnet bere aitarekin Aubervilliers-era joan zen bizitzera. Eskola utzi zuen 12 urte zituenean eta bere ikasketak hasi zituen jostun bezala. 18 urterekin ezkondu zen baina denbora gutxi pasa zen bere senarra utzi zuen arte, Londres era joateko. Londresen, lan egin zuen Kate Reilyrentzat, errege familiaren hornitzailea zena. Vionnet Parisera bueltatu zen eta sei urtez egon zen Callot Seurs moda etxean lan egiten.
Vionnetek Jaques Doucet-entzat diseinatu zuen 1907 eta 1911 urteen artean, baina bere estiloa eta Doucet-en etxearen estiloa ez ziren bat etortzen.
Bere lehenengo denda 1912an zabaldu zuen, Vionnet izenekoa, Parisen. Bere jantzietako etiketak josten lehena izan zen. 1914an, Lehenengo Mundu Gerra zela eta, bere moda etxea ixtera behartuta izan zen arren, 1923an berriro bueltatu zen negoziora eta moda etxe berri bat zabaldu zuen Pariseko Avenue Montagne kalean. Denda berri hori egiteko Ferdinand Chanut arkitektuarekin, George de Feure dekoratzailearekin eta René Lalique eskultorearekin lan egin zuen. Vionnet bihurtu zen diseinatzaile garrantzitsuenetakoa Parisen eta bere moda etxeari “Modaren Tenplua” deitzen zioten. 1925ean bere negozioa handitu zuen eta Nueva Yorken denda bat zabaldu zuen.
Vionnet-en bias mozketarekin egindako arropak goi-mailako joskintza menperatu zuten 30eko hamarkadan. Bere gonak azken joerak ezartzen zituzten beti eta askotan aktoresa famatuak janzten zituzten, hala nola, Marlene Dietrich, Greta Garbo, Katharine Hepburn eta Joan Crawford. Goitik behera aldatu zuen janzkera modernoa.
Asko borrokatu zuen copyright-aren legeak modari eragin ahal izateko eta bere lan metodoan finkatu zituen garaiarako oso iraultzaileak ziren hainbat ohitura: oporrak eta amatasun-baja ordaintzen zituen, medikua eta dentista bere langileentzako kontratatu zuen… Bere tailerrean baldintza onak egon zitezen saiatu zen, hala nola, argi naturala eta aireztapen egokia.
Moda gorroto zuen, beraren ustez, iraunkorra ez zelako. Berak lan egin zuen soinekoaren eta gorputzaren harreman on bat lortzeko.
2008an Matteo Marzottok eta Gianni Castiglionik firma erosi zuten eta hainbat diseinatzaile aldaketa egon eta gero, Goga Ashkenazik markaren akzio gehienak erosi zituen eta gaur egun Vionnet-en zuzendaria da.
Estiloa eta Teknika
Coco Channel bezala, Madeleine Vionnet ezaguna da jantzi formal eta zurrunetatik urruntzeagatik. Vionneten esaldi famatuenetakoa da “emakume batek irribarre egiten ari denean, bere soinekoak berarekin irribarre egin behar du”. Bera ezaguna izan zen emakumearen forma naturala nabarmentzen zuten jantziak egiteagatik, beraz, emakumearen gorputza eraldatzen zuten gauzak saihesten zituen. Greziar arteak eragin handia izan zuen Vionnet-en jantzietan, greziar jantziak gorputzaren inguruan flotatzen zutelako, gorputzaren forma aldatu baino. Bere estiloa oso gutxi aldatu zen urteetan zehar.
1920an Vionnet oso famatua izan zen bias mozketarekin egindako jantziengatik. Bera ez zen izan bias mozketaren asmatzailea, baina bai izan zen bias mozketarekin jantzi osoak egin izan zuen lehenengoa. Bias mozketa oihalaren harien zentzuarekiko diagonalean moztean datza. Vionnetek mozketa diagonalak baliatuz emakumearen kurbak estaltzen zituen, honek mugimendua eta erosotasuna ematen du.
Vionnetek bazekien zein ohialak harmonizatzen zuten ondo emakumearen gorputzarekin mugimenduaren arintasuna adierazteko behin bias mozketarekin eginda.
Bere jantzien estiloak sinpleak iruditu arren, Vionnet-en prestaketa prozesua oso luzea zen: mozketa, ohiala tolesduraz betetzea, panpinak bere diseinuen miniaturekin janztea… Erabilitako ohialen artean satin, gabardina eta crepea zeuden. Askotan behar zuen ohialaren baino bi metro gehiago eskatzen zuen, tolesdura asko egin ahal izateko.
Bere arropa famatua zen emakumearen forma naturala areagotzeagatik, kortseak, betegarriak eta zurruntasunak saihestuz.
Vionetek sortzeko talentu handia zuen, eta bere sorkuntzei dotoretasuna emateko grina, bi konbinazio hauek emaitza sofistikatu eta bikainak lortzeko aukera ematen zioten Aipagarria da marfilezko kolorea zeukan gaueko soinekoa (1935), maisulatzat hartzen da. Bere erorketa perfektua jostura bakar batez osatua dago. Vionetek geometriarekiko pasioa zeukan, hori izan liteke  forma sinpleekin (karratua, triangelua...) hain ondo moldatzeko arrazoia. Ezerk ez zuen lerroa apurtzen, doitasun milimetrikoa zeukan, gehiena burutik pasatzen zen, jertse baten moduan. Gainera, jantzi maskulinoak emakumearen figurara egokitu zituen. Vionneten lanak 4 ezaugarri garrantzitsuk osatzen dute: proportzioa, Jay Hambidgen simetrietan inspiratzen zen; oreka, iraganeko teoriekin zerikusia zuena; mugimendua, bies mozketan irudikatzen zuen, soinekoaren ideia bigarren azal bat izatea zen; egia, sinplifikazio arketipoa, greziarrengan inspiratua.
Cercopithecinae
Cercopithecinae primate Catarrhinien arteko Cercopithecidae familiako bi azpifamilietako bat da. Babuino, makako eta beste genero batzuetako 71 espezie biltzen ditu. Gehienak Afrika azpi-Sahararrean bizi dira, nahiz eta Macaca generoa Asian, Afrikako iparraldean eta Gibraltarren ere aurki daitezkeen.
Ctenotus ariadnae
Ctenotus ariadnae Ctenotus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Vyšný Hrabovec
Vyšný Hrabovec Eslovakiako udalerri bat da, Stopkoveko barrutian kokatuta. 6,71 km²ko azalera du eta 187 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1408. urtekoa da.
K.a. 236
K.a. III. mendearen taula (K.a. IV. mende | K.a. III. mende | K.a. II. mende)
K.a. 250ko hamarkada | K.a. 240ko hamarkada | K.a. 230ko hamarkada | K.a. 220ko hamarkada | K.a. 210ko hamarkada
K.a. 241 | K.a. 240 | K.a. 239 | K.a. 238 | K.a. 237 | K.a. 236 | K.a. 235 | K.a. 234 | K.a. 233 | K.a. 232 | K.a. 231
Gorka Salmerón Murgiondo
Gorka Salmerón Murgiondo (Legazpi, Gipuzkoa, 1969) gipuzkoar argazkilaria da.
Biografia
Bere lanak bakarka erakutsi ditu hainbat lekutan: Legazpiko Kultur Etxean, Errenteriako Gaspar Galerian, Zaragozako Spectrum Galerian, Zarauzko Photomuseumen, Bilbao Bizkaia Kutxan eta Israelgo The Museum of Photographyn besteak beste.
Bere argazkiak bildumetan jaso ditu: Emulsiones (1989), Paris Egunetik Egunera (1990), Condenados a Pensar (1990), Puertas (1991), Polaroids o el Color de la Luz (1992), Leaxpi Industria Paisaiak (1992), Rwanda 1992 (1995) eta Paseoak eta Paisaiak (1998).
K.a. 235
K.a. III. mendearen taula (K.a. IV. mende | K.a. III. mende | K.a. II. mende)
K.a. 250ko hamarkada | K.a. 240ko hamarkada | K.a. 230ko hamarkada | K.a. 220ko hamarkada | K.a. 210ko hamarkada
K.a. 240 | K.a. 239 | K.a. 238 | K.a. 237 | K.a. 236 | K.a. 235 | K.a. 234 | K.a. 233 | K.a. 232 | K.a. 231 | K.a. 230
Eliseevita
Eliseevita silikato motako minerala da.
Ezaugarriak
Eliseevita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.
Sistema txertatu
Sistema txertatuak dira sistema elektriko edo mekaniko handi  baten barnean funtzio jakin bat aurrera eramaten duten kontrolagailuak, gehienetan denbora errealeko informatikaz mugatuak. Sistema horiek gailu oso baten zati moduan txertatuta daude, eta gehienetan zati mekanikoz eta hardwarez osatuta daude. Txertatutako sistemek gaur egun erabiltzen diren gailu asko kontrolatzen dituzte. Fabrikatutako mikroprozesadore guztien ehuneko laurogeita zortzik sistema txertatuak erabiltzen dituzte.
Gaur egungo sistema txertatuak askotan mikroprozesagailuetan oinarritzen dira (memoria txertatua eta interfaze periferikoak dituztenak), baina baita mikroprozesadore arruntetan ere (kanpo-txipak eta interfaze-zirkuitu periferikoak erabiltzen dituztenak), baldin eta sistema konplexuagoak badira. Nolanahi ere,  erabilitako prozesagailuen helburua oso zabala izan daiteke, aplikazio orokor batetik zenbait motatako kalkuluetan espezializatutakoetara, baita erabiliko den aplikaziorako egokitutakoetara ere.
Sistema txertatuak zeregin jakin batzuetarako erabiltzen direnez gero, diseinu- ingeniariek produktuen kostua eta tamaina optimiza ditzakete, fidagarritasuna eta errendimendua handituz. Hainbat sistema txertatu modu masiboan ekoizten dira, eskalako ekonomiaren onurak lortuz.
Sistema txertatuak mota askotarikoak dira; gailu eramangarrietatik, erloju digitaletara eta MP3 erreproduzitzaileetara. Baita  instalazio finko handiak ere, hala nola semaforoen kontrolagailuak eta kontrolagailu logiko programagarriak. Azkenik, ibilgailu hibrido, irudi mediko eta hegazkinak bezalako sistema konplexuak daude. Konplexutasuna aldakorra da, txip bakarra duen mikrokontrolagailu batetik, unitate periferiko eta sare ugari dituen ekipamendu erraldoi baterainokoa.
Historia
Lehen sistema txertatu aipagarria Apollo Guidance Computer-a izan zen, Charles Stark Draper-ek sortua MIT Instrumentation Laboratory-an  1965. urtean. Proiektuaren sorreran, Apollo Guidance-a Apollo proiektuaren elementu arriskutsuena izan zen, garatu berri ziren zirkuitu txertatu monolitikoak erabiltzen baitzituen pisua eta tamaina murrizteko asmoz. Lehen produkzio masiboa 1961. urtean izan zen: Autonetics D-17 orientazio ordenagailua, Minuteman misila kontrolatzen zuena. 1966an Minuteman II-a produzitzen hasi zenean, lehen zirkuitu txertatuen kopuru handiko ordenagailuak D-17a ordeztu zuen.
1960ko hamarkadan egin ziren lehen aplikazio horietatik asko merketu da sistema txertatuen balioa,  eta beraien prozesatzeko ahalmenak eta funtzionaltasunak nabarmen egin du gora. Mikroprozesagailu zaharrak, Intel 4004a adibidez (1971n kaleratua), kalkulagailuetarako eta antzeko beste sistema txikietarako diseinatu ziren, baina hala ere kanpo memoria bat eta laguntza-txipak behar zituzten. 1978. urtean National Engineering Manufacturers Association-ek mikrokontrolagailu programagarrietarako estandarra kaleratu zuen, ordenagailuetan oinarritutako ia kontrolagailu guztiak barneratzen zituena, hala nola taula bakarreko ordenagailuak, zenbakizko eta gertaeretan oinarritutako kontroladoreak.
Kostu txikiko mikrokontrolagailu bat konpara daiteke bereizitako osagai ugarirekin, rol bera betetzeko. Nahiz eta testuinguru honetan sistema txertatuak normalean erabilitako soluzio tradizional bat baino konplexuagoak izan, konplexutasunik handiena mikrokontrolagailuaren barruan dago. Osagai osagarri oso gutxi behar dira eta diseinuaren ahalegin gehienak softwarean daude. Software bidezko prototipogintza eta proba erraz konpara daitezke zirkuitu berri baten diseinuarekin eta eraikuntzarekin.
Tososeko markesgoa
Tososeko markesgoa Felipe V.ak 1702ko urriaren 30ean sortutako noblezia titulua da, Juan de Ulzurrun de Asanza eta Civeraren alde, Done Jakueren Ordenako zalduna. 1703ko urtarrilaren 31an berretsi zen. Tituluaren izena Zaragozako Tosos udalerriari dagokio.
John Milius
John Frederick Milius (Saint Louis, Missouri, 1944ko apirilaren 11) estatubatuar zinema zuzendari, gidoilari eta ekoizle bat da.
Gidoilari gisa, beste zenbait gidoilariekin batera Dirty Harry (1971) eta Magnum Force (1973) filmeen gidoiak idatzi zituen, bai eta Francis Ford Coppolarekin batera Apocalypse Now (1979) ospetsua ere. Bestalde, The Wind and the Lion (1975), Conan the Barbarian (1982) eta Red Dawn (1984) filmak zuzendu eta idatzi zituen. Rome (2005-2007) filmeen sortzailetako bat ere izan zen. Jaws (1975) eta The Hunt for Red October (1990) filmeetan ere gidoilari aholkularia izan zen.
Arabako eta Nafarroako abizen konposatuak
Arabako eta Nafarroako abizen konposatuak (antzina Bizkaian eta Gipuzkoan ere erabiliak) bereizita idazten diren bi izen dituzten euskal abizenak dira, eta gaur egun arte iraun dute Araban eta Nafarroan. Abizen horien egiturak bi dira:
Euskal Herritik kanpora ere erabili izan ziren halakoak, bi hurrenkera horietatik lehendabizikoa (erdal hurrenkera) baliatuz, Sorian iparean, Errioxan, Burgos ekialdean, eta Kantauri itsasoko kostaldeko hainbat lurraldetan.
Urtez urte gero eta arabar gehiagok euren abizen konposatua berreskuratu nahi dute, sarritan eta 1871ko erroldaren ondorioz euren abizenaren zati bat ezabatu egin baitzieten.
Zerkopiteko
Zerkopitekoak edo Mundu Zaharreko tximinoak katarrinoen primateetako familia bat da, Cercopithecidae izenekoa taxonomian. 24 genero eta 138 espezie ezagutzen dira, eta horrek primate familia ugariena bihurtzen du. Mundu Zaharreko tximinoen generoetan babuinoak (Papio generoa), kolobo gorriak (Piliocolobus generoa) eta makakoak (Macaca generoa) sartzen dira. Filogenetikoki, harreman handiagoa dute Hominoidearekin Mundu Berriko tximinoekin baino. Mundu Berriko tximinoen arbaso komun batengandik duela 45 eta 55 milioi urte artean banandu ziren.
Talapoina da zerkopitekoen artean tximinorik txikiena, guztira 34-37 cm-ko luzera eta 0,7 eta 1,3 kg arteko pisuarekin. Mandril arra da handiena, 70 cm luze eta 50 kg arteko pisua duena. Zerkopitekoek hainbat aurpegi-ezaugarri dituzte; batzuek muturra dute, beste batzuek sudur zapala eta askok kolorea. Gehienek buztana dute, baina ezin dituzte gauzak heldu berarekin, Mundu Berriko tximinoek egin dezaketen bezala.
Gaur egun, zerkopitekoak Afrikan eta Asian bizi dira, eta inguru askotan bizi dira: oihan tropikaletan, sabanetan, sastrakadietan eta lur menditsuetan. Iraganean Europako zati handi batean bizi izan ziren; gaur egun, Europan bizirik iraun duten bakarrak Gibraltarko Berberiako makakoak dira. Ez dakigu Gibraltarrekoak diren edo gizakiak ekarri zituen.
Mundu Zaharreko tximino batzuk zuhaiztarrak dira, koloboak bezala; beste batzuk lurtarrak dira, babuinoak bezala. Gehienak partzialki orojaleak dira, baina denek nahiago dute landare-materia, horixe baita dietaren zatirik handiena. Gehienak oso oportunistak dira, fruta jaten dute batez ere, baina ia edozein elikagai ere jaten dute, hala nola loreak, hostoak, erraboilak eta errizomak, intsektuak, barraskiloak, ugaztun txikiak eta zaborra.
Courtauly
Courtauly Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Chambon-sur-Cisse
Chambon-sur-Cisse Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chambon-sur-Cisse udalerrian erroldatutako biztanleak 703 ziren. Familiak 292 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 140 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 84 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Inverinate
Inverinate, 'Inbhir Ìonaid', Eskoziako Highland eskualdeko udalerri txiki bat da, Skye eta Lochalsh barrutian. Loch Duich aintziraren iparraldeko ertzean dago.
Chambon-sur-Cisse
Etxebizitza
2007an 373 etxebizitza zeuden, 301 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 47 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 367 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 301 etxebizitza nagusietatik 278 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 88 etxek lau zituzten eta 180 etxek bost zituzten. 253 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 105 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 186 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 475 ziren, horien artean 352 aktiboak ziren eta 123 inaktiboak ziren. 352 pertsona aktiboetatik 330 lanean zeuden (172 gizon eta 158 emakume) eta 22 langabezian zeuden (8 gizon eta 14 emakume). 123 pertsona inaktiboetatik 64 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chambon-sur-Cisse udalerrian 301 unitate fiskal zeuden, 725 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.388 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Chambon-sur-Cisse udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 462 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ventas de Huelma
Ventas de Huelma Granadako udalerria da, Alhama eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 626 biztanle zituen.
Aloe suzannae
Aloe suzannae Aloe generoko landare loreduna da, Xanthorrhoeaceae familiakoa.
Frantzia Garaia
Frantzia Garaia (Hauts-de-France, Heuts-d'Franche) —behin-behinean Nord-Pas-de-Calais eta Pikardia izena zuena— Frantziako iparraldean dagoen eskualdea da. 2016 urteko urtarrilean jarri zen eskualdea funtzionamenduan, Nord-Pas-de-Calais eta Pikardia eskualde ohiak batzean. Eskualdeko hiriburu edo prefektura Lille da. Hiriburuaz gain, hiri nagusiak Amiens, Roubaix, Tourcoing, Dunkerque eta Calais dira.
Departamenduak
Frantzia Garaia eskualdeak 5 departamendu ditu: Aisne, Nord, Oise, Pas-de-Calais eta Somme.
Antonio Etxanobe Zaldibar
Antonio Etxanobe Zaldibar (Otxandio, Bizkaia, 1768ko maiatzaren 28a - 1854ko azaroaren 15a) bizkaitar apaiz, artzapezpiku eta inkisidorea izan zen.
Gurasoak Euskal Herriko familia noble eta aberats batekoak ziren. Oñatiko Unibertsitatea n Legeak ikasi zituen, doktoretza eta katedra lortu zituen eta birritan unibertsitate horretako errektorea ere izan zen.
1792an apaiztu zen eta, oposizio ezberdinak egin ondoren, Santiago n maestrescuela izan zen, hau da, Eskritura Santu etan edo zuzenbide kanoniko an doktore edo maisu edo lizentziadunei ematen zitzaien duintasuna.
Inkisidore
1800 urtean, Kanarietako Auzitegiko Inkisidore Fiskal izendatu zuten. Bertan egindako lanengatik Gorteko Auzitegiko Inkisidoretzara bultzatu zuten, baina ezin izan zen gauzatu Frantziarekin izandako gerra ren eta Inkisizioa ezabatzearen ondorioz. Dena den, Inkisizioa berrezarri ondoren, 1814an Madrilera itzuli zen, eta Santiagoko Auzitegira bidali zuten. Hamabost urte baino gehiagoz inkisidore apostolikoa izan zen.
Artzapezpiku
1818ko ekainaren 29an Fernando VII.a k Real Sitio de San Ildefonso ko Hirutasun Santuaren eliza kolegiata eta parrokiako abade izendatu zuten eta berehala, 1818ko urriaren 2an, Nikosia edo Leukosiako tituludun artzapezpiku izendatu, in partibus infidelium. Etxanobek apezpiku-sagarapena jaso zuen Madrilgo San Antonio del Prado kaputxinoen elizan, 1819ko urtarrilaren 10ean. Zazpi urtez izan zen Real Sitio de San Ildefonso ko Hirutasun Santuare abadiaren buru.
1825eko urriaren 28an, Fernando VII.ak Tarragonako artzapezpikutzarako aurkeztu zuen, eta Leon XII.a Aita Santuak bultzatu zuen 1826ko martxoaren 13an. Urte bereko ekainaren 25ean hartu zuen kargua.
Erbesteratzea
Etxanobek bederatzi urte zeramatzan Tarragonan, 1835ean matxinada antiklerikal iraultzaile batzuk piztu zirenean, erlijiosoak hiltzea eta Bartzelonako, Reuseko eta Tarragonako komentuetan su hartzea eragin zutenak, artzapezpikuaren bizitza arriskuan jartzera iritsiz. Artzapezpikua, agintari zibilen babesik eta laguntzarik gabe, korbeta ingeles batean babestu zen, eta Mahon era eraman zuen, Menorca uharte an. Baina hemen ere bere bizitza arriskuan zegoenez, Frantziara ihes egitea erabaki zuen eta Niza n bizi izan zen bost urtez. 1841ean Erromara joan zen. Erroman egin zuen egonaldiak aukera eman zion erromatar kuriako pertsonaiekin maiz harremanetan egoteko eta Espainiako egoera politiko-eklesialari buruzko berriak sarritan jasotzeko.
Azken urteak
1844an erbestea altxatu zitzaion, baina ez zen hurrengo urtera arte itzuli. Gregorio XVI.a k Tortosa eta Gironako elizbarrutietako administratzaile apostoliko izendatu zuen. 1854ko azaroaren 15ean hil zen.
Ingaí
Ingaí Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Bryx veleronis
Bryx veleronis Bryx generoko animalia da. Arrainen barruko Syngnathidae familian sailkatzen da.
Saint-Hymetière
Saint-Hymetière Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Hymetière udalerrian erroldatutako biztanleak 74 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 44 etxebizitza zeuden, 29 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 44etxeak ziren. 29 etxebizitza nagusietatik 22 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 5 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 26 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 13 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Saint-Hymetière udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Haemulon sciurus
Haemulon sciurus Haemulon generoko animalia da. Arrainen barruko Haemulidae familian sailkatzen da.
Amonio bisulfato
Amonio bisulfatoa, amonio hidrogenosulfato gisa ere ezaguna, (NH4)HSO4 formula duen solido zuri kristalinoa da. Azido sulfurikoa amoniakoarekin partzialki neutralizatzearen emaitza da.
Azido sulfonikoa hidrolizatuz lor daiteke. Purutasun handiko gatza lortzen da horrela.
Amonio sulfatoa beroaren bidez deskonposatuz ere lor daiteke.
Azido sulfurikoaren ordezko moduan balia daiteke azido ahulagoa behar denenan, nahiz eta sodio bisulfatoa gehiago erabiltzen den zeregin horretan.
Letovicita mineral arraroak antzeko egitura du:.
Monceau-Saint-Waast
Monceau-Saint-Waast Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Monceau-Saint-Waast udalerrian erroldatutako biztanleak 496 ziren. Familiak 178 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 190 etxebizitza zeuden, 179 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 11 hutsik zeuden. 188 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 179 etxebizitza nagusietatik 139 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 116 etxek bost zituzten. 151 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 92 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 301 ziren, horien artean 196 aktiboak ziren eta 105 inaktiboak ziren. 196 pertsona aktiboetatik 161 lanean zeuden (90 gizon eta 71 emakume) eta 35 langabezian zeuden (18 gizon eta 17 emakume). 105 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Monceau-Saint-Waast udalerrian 181 unitate fiskal zeuden, 448 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.084 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 igeltseroa.
2000. urtean Monceau-Saint-Waast udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Old Park (Kornualles)
Old Park, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Liskeard parrokia zibilean.
Tremblay (Ille eta Vilaine)
Tremblay Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.502 ziren. Familiak 560 ziren, horien artean 171 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 115 bakarrik bizi ziren emakumeak), 198 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 167 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 735 etxebizitza zeuden, 567 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 68 bigarren erresidentzia ziren eta 101 hutsik zeuden. 708 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 567 etxebizitza nagusietatik 407 bere jabearen bizilekua ziren, 138 alokairuan okupaturik zeuden eta 22 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 45 etxek bi zituzten, 127 etxek hiru zituzten, 137 etxek lau zituzten eta 252 etxek bost zituzten. 443 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 261 etxetan auto bat zegoen eta 246 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 882 ziren, horien artean 578 aktiboak ziren eta 304 inaktiboak ziren. 578 pertsona aktiboetatik 543 lanean zeuden (310 gizon eta 233 emakume) eta 35 langabezian zeuden (11 gizon eta 24 emakume). 304 pertsona inaktiboetatik 126 erretiraturik zeuden, 55 ikasten zeuden eta 123 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tremblay udalerrian 562 unitate fiskal zeuden, 1.342 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 15.918€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 autoeskola, 3 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Tremblay udalerrian 85 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.392 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Tremblay udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 193 ikaslekin.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aloe tenuior
Aloe tenuior Aloe generoko landare loreduna da, Xanthorrhoeaceae familiakoa.
Ctenotus astictus
Ctenotus astictus Ctenotus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Juramento (Minas Gerais)
Juramento Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Euphonia laniirostris
Euphonia laniirostris Euphonia generoko animalia da. Hegaztien barruko Fringillidae familian sailkatua dago.
Minotauro
Greziar mitologian, Minotauroa (Μῑνώταυρος ahoskatua, Minotaurus, etruskoz: Θevrumineś) izaki izugarri bat zen, zezen burua eta giza gorputza zituena eta giza haragia jaten zuena. Kretan jaio zen, Minos erregearen emazte Pasifaeren semea zen. Minos erregea beti harrotzen zuen jainkoen mesedea edukitzearekin eta, frogatzeko, otoitz egin zuen ea jainko batek opari bat eman zion. Poseidonek, ozeano eta itsasoetako jainkoak, entzun zuen, eta itsasotik zezen zuri polit bat atera zuen. Poseidonek zezena Minosek sakrifikatzeko oparitu zion hari, baina Minosek ez zuen hain animalia baliotsua hil nahi. Poseidon Afroditaren laguntzaren bila joan zen eta Afroditak -bere estiloan- Pasifae piztiaz maiteminduarazi zuen. Pasifaek ezin zuenez bere nahia bete, Dedalo arkitektoa eta bere semea Ikarorengana joan zen laguntza bila. Dedalo eta Ikarok egurrezko zezen bat sortu zuten eta benetako behi-larrua zezenean ipini zuten. Dedalo eta Ikarok Pasifae egurrezko behiaren barruan sartu zuten eta zezena zegoen belardira eraman zuten Pasifae eta zezenarekin sexu-harremanak izan zituen.
Pasifae haurdun geratu zen, baina Minos ez zen gertatutakoaz ohartu Minotauroa jaio zen arte. Minosek, haserre, Dedalo eta Ikaro kartzelatu zituen. Pasifaeri, ordea, ez zion ezer egin izugarri maite zuelako. Pasifae Minotauroaren kargu egin zen hau txikia zen bitartean, baina, handiago egiten zen heinean, Minotauroa zaintzea arriskutsuagoa bilakatzen zen eta Pasifaek ezin izan zuen gehiago zaindu. Minotauroa bakarrik geratu zen eta, janaria behar zuenez, pertsonak jatea erabaki zuen. Minosek, horri ekidin nahian, Orakuluarengana joan zen. Orakuluaren aholkua labirinto bat egitea izan zen eta, Minosen aginduz, Dedalo izeneko arkitektoak Kretako labirinto famatua eraiki zuen, Minotauroa bertan itxita uzteko. Aldian behin, Minosen aginduz Atenasek 7 neska eta 7 mutil eman behar zituen tributu moduan Minotauroari jaten emateko; 14 gazteak labirintoan uzten zituzten, bertan galdu eta munstroarekin topatzeko.
Ohitura basati horrekin amaitzeko, Teseo heroiak bere burua aurkeztu zuen sakrifiziorako. Teseok bere aitari hitzeman zion bezala, Minotauroak bera hiltzea lortzen bazuen, bueltatuko zen itsasontziaren belak beltzak izango ziren, baina, Minotauroa hil egiten bazuen, belak zuriak izango ziren. Kretara heldu zenean, Ariadna, Minos eta Pasifaeren alaba, harekin maitemindu zen eta plan bat asmatu zuen Teseo labirintoan ez galtzeko: Teseo hari luze baten muturrari helduta sartu zen labirintoan eta Ariadna kanpoan geratu zen beste muturrari helduta. Teseok Minotauroa aurkitu zuen eta hiltzea lortu zuen eta, Ariadnaren hariari esker, irteera aurkitu ahal izan zuen.
Teseo Ariadnarekin joan zen Kretatik, baina Ariadna bakarrik izan berarekin eraman zuena; Fedra ere berarekin joan zen, berarengan maiteminduta zegoena hau ere. Orduan, Ariadna Naxos uhartean utzi eta Fedrarekin joan zen Atenasera, han ezkontzeko asmoz. Tamalez, Teseori bela zuriak ipintzea ahaztu zitzaion eta bela beltzak ipinita utzi zituen. Bere aitak, Egeok, urrunetik ikusi zituen bela beltz gogaikarriak eta bere buruaz beste egin zuen bere jauregiko dorre altuenetik bere burua botaz. Gaur egun, Grezia inguratzen duen itsasoari Egeo deitzen zaio errege zaharraren omenez.
Transkei
Transkei Hegoafrikako hego-ekialdeko bantustana izandakoa da, egungo Lurmutur Ekialdeko probintzia osatzen duten lurraldeetan, Mozambikeko itsasartearen ertzean (Indiako Itsasoa). 41.620 km2 zituen, eta 3.400.000 biztanle (2003; xosa hizkuntzakoak gehienak). Hiriburua Umtata zen.
Ekonomia
Laborantza (tea, kafea, fruta-arbolak, lihoa) eta abere-hazkuntza (behi-azienda) ziren ekonomia-jarduera nagusiak.
Historia
1779tik 1879ra hedatu ziren xosen eta kolonialista europarren arteko gerren ondoren, 1879tik 1894ra bitartean britainiarrek Transkeiko lurraldeak erantsi zizkioten Capeko koloniari. 1910ean, Hegoafrikako Batasuna aldarrikatu zenean, Esperantza Onaren lurmuturreko zatia izan zen. 1959an, bantu biztanleak biltzea helburu zuen apartheid politikaren arabera, Transkei lehen homeland edo bantustan bilakatu zen. 1976an lurraldearen burujabetasuna aldarrikatu zuten, Nazio Batuek onartu ez zutena. 1990-1991n apartheida oinarritzen zeneko sistema legala desegin zen. 1994an konstituzioak Hegoafrikako biztanle guztien arteko berdintasuna aitortu zuen, arraza zena zela ere; estatuak edo batustanak desagertu egin ziren, eta estatuaren baitan integratu.
Irma Estrada Silva
Irma Estrada Silva, ezaguna "La Colocha" izenez (El Salvador, ?) Salvadorren autodefentsa feministako prozesuen bideratzailea da. Ikuspegi feminista du.
Biografia
El Salvadorren jaio zen, eta Kick Boxing praktikatzen hasi zen, terapeutaren gomendioari jarraituz, oihu, kolpea hartu eta amorrua ateratzearekin zerikusia zuen jarduera fisikoren bat egin zezan. Egun batean, autodefentsa feministako tailerrak egiten ari zen neska bat ezagutu zuen. Atentzioa eman zion eta markatu zuen tailerra egin zuen. Autodefentsa feminista iraganeko erasoen zauriak sendatzeko tresna izan zen harentzat, ezin izan baitzion aurre egin, eta munduan berak jasandako indarkeria beste emakume askok jasaten zutela ulertu zuen.
Ibilbide profesionala
Krav Maga Societyk eta Borroka-Arteen Nazioarteko Konfederazioak (CIAM), Orekaren Tao Akademiak eta El Salvadorreko Kirolen Institutu Nazionalak (INDES) emandako defentsa pertsonaleko instrukzio-egilea da.
Autodefentsaren bidez beste emakume asko ahalduntzeko beharra ikusita, hau da, espazioa, burua, gorputza, emozioak eta ingurunea defendatzeko praktika gisa, 2014. urtean hasi zen El Salvadorren Zaindu zure espazioa izeneko proiektua, feminismo komunitarioan oinarritutako autodefentsa-metodoa. Emakumeek eta neskek eguneroko bizitzan beren burua ahalduntzeko duten gaitasuna garatzen du, gizarte patriarkalak ezarritako biktima-pentsamoldea ezagutzen eta arrisku-egoerak modu adimentsu, estrategiko eta eraginkorrean konpontzeko gaitasuna izaten ikasiz.
Autodefentsa feminista, beretzat, espazio fisikoa, mentala, espirituala, emozionala, ideiak eta ekintzak zaintzen diren bizimodu batean datza, eta defendatu egiten dira, erasotzeko eta inoren espazioak inbaditzeko modu asko daudelako, eta guztiek dute beren oinaze- eta trauma-maila. Autodefentsa mugak ezartzeko gaitasuna da, pixkanaka garatzen ari den gaitasuna. Bere lantegietan arnasketa kontzientea aldarrikatzen du, adimena, autoezagutza eta egoera fisikoa kontrolatzeko, ahalduntzeko funtsezko tresna gisa. Nafarroako Acción Contra la Trata - ACT elkarteak argitaratutako Zaindu zure espazioa autodefentsa feministarako gidak bere esku-hartze metodoa jasotzen du.
Defentsa pertsonaleko, borroka-arteetako, aktibistako eta terapeutako irakasle gisa, autodefentsa-tailerrak eman ditu Costa Rican, Hondurasen, Nikaraguan, Guatemalan, Mexikon eta El Salvadorren. Tailer horietan, emakumeei eta neskei eguneroko bizitzari modu seguruago eta kontzienteagoan aurre egiten irakasten die, botere-etenei aurre eginez, eta emakumeek beren munduan duten lekua onartuz.
Cornavin hotela
Cornavin hotela (Hôtel Cornavin) Suitzako Genevan dagoen lau izarretako hotel ospetsua da. Geneva--Cornavin geltokiaren ondoan dago. Haren inaugurazioa 1932ko otsailaren 16an izan zen.
Historia
Hotel honen ospea asko zabaldu zen Hergék sortutako Tintinen abentureei esker. Zehatz-mehatz 1956an plazaratutako Tournesol auzia albumaren argumentua han kokatu zen. Egun, sarreran, Tintinen eta Miluren irudiak ikus daitezke.
Erlojua
Hotel horretan ere munduko erloju mekaniko handiena ikus daiteke. Erloju horrek 30 metroko luzera du eta 9. solairu eta beheko solairu artean zintzilikatuta dago.
Cercopithecini
Cercopithecini Cercopithecinaeren barruko primate Haplorrhini tribu bat da. Guztiak Afrikan bizi dira.
Erdenet
Erdenet (Эрдэнэт) iparraldeko Mongoliako hiria da, Orkhon probintziaren hiriburua dena.
Villanueva Mesía
Villanueva Mesía Granadako udalerria da, Loja eskualdean dagoena.
Bulbonaricus brauni
Bulbonaricus brauni Bulbonaricus generoko animalia da. Arrainen barruko Syngnathidae familian sailkatzen da.
Saint-Laurent-de-la-Barrière
Saint-Laurent-de-la-Barrière Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Laurent-de-la-Barrière udalerrian erroldatutako biztanleak 90 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 43 etxebizitza zeuden, 34 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 43etxeak ziren. 34 etxebizitza nagusietatik 30 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek hitu gela zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 26 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 59 ziren, horien artean 37 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 37 pertsona aktiboetatik 32 lanean zeuden (21 gizon eta 11 emakume) eta 5 langabezian zeuden (5 emakume eta 5 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra albaitaria zen.
2000. urtean Saint-Laurent-de-la-Barrière udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 250 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Patis
Patis Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Výškovce
Výškovce Eslovakiako udalerri bat da, Stopkoveko barrutian kokatuta. 6,62 km²ko azalera du eta 129 biztanle 2017ko datuen arabera.
Indukzio behartu
Indukzio behartua barne-errekuntzako motorren sarrera aire konprimatuz hornitzeko prozesua da. Indukzio behartudun motorrak gas konpresore bat erabiltzen du presioa, tenperatura eta aire-dentsitatea handitzeko. Indukzio behartu gabeko motorrei motor atmosferikoak deitzen zaie.
Sarrera
Indukzio behartua automozio eta abiazio-industrian erabiltzen da motorren potentzia eta errendimendua handitzeko. Indukzio behartudun motorra funtsean bi konpresore seriean dira. Motorraren konpresio-fasea da edozein motorrek duen konpresio nagusia. Motorraren sarrera elikatzen duen konpresore gehigarriak sortzen du airearen indukzio behartua. Konpresore batek presioa beste konpresore bati elikatzean asko handitzen da sistema osoaren konpresio-erlazio osoa. Motorraren sarrerako presio honi boosta deitzen zaio. Honek betez ere abiazio-motorrak laguntzen ditu aire-dentsitate baxuagoko altitude altuagotan funtzionatu behar dutelako.
Konpresio altuagoko motorrek ondorengo onura dute: erregai-unitateko energia eskuragarriaren erabilpena maximizatzen dute. Beraz, errendimendu termikoa handitu egiten da termodinamikaren bigarren legearen baporezko potentzia-zikloaren analisiaren arabera. Motor guztiak konpresio altuagokoak ez izatearen arrazoia hau da: edozein oktano zenbakiko erregaik nahi dena baino lehenago egiten du eztanda normala baino konpresio-erlazio handiagoetan. Honi aurreignizioa, aurredetonazioa edo knocka deitzen zaio. Indukzio naturaleko motorretan konpresio altuak nahiko erraz irits daitezke eztanda-atalasera. Indukzio behartudun motorrak, berriz, konpresio-erlazio osoa handiagoa izan daiteke aurredetonazioa izan gabe airea hoztu egin daitekeelako lehenengo konpresio-etapa ostean intercooler betekin.
Barne errekuntzako motorren emisioen kezka garrantzitsuenetariko bat NOx-frakzioa deitzen den faktore bat da. Hau motorrak sortzen dituen nitrogeno-oxigeno konposatuen kopurua da. Gobernuek honen emisio-maila erregulatzen dute eta normalean ibilgailuen azterketa teknikoko gunetan egiten dituzte azterketak. Konpresio altuek konbustio-tenperatura altuak eragiten dituzte, eta konbustio-tenperatura altuek NOx-emisio altuagoak eragiten dituzte. Beraz, indukzio behartuak NOx-frakzio altuagoak sor dezake.
Konpresore motak
Indukzio behartuan erabiltzen diren bi konpresore ohikoenak turbokonpresoreak eta superkonpresoreak dira. Turbokonpresorea ihes-gasen fluxuari esker mugiarazten den konpresore zentripetua da. Superkonpresoreek mota anitzeko konpresoreak erabiltzen dituzte, baina denak motorraren errotazioaren bidez mugiarazten dira. Normalean transmisio-uhal baten bidez mugiarazten dira. Konpresorea zetrifugoa edo Roots motakoa izan daiteke lekualdatze positiboko konpresioetan. Barne konpresoreen bi adibide torloju-superkonpresorea eta pistoi-konpresorea dira.
Turbokonpresoreak
Turbokonpresoreak ihes-gasen bolumena eta abiadura behar ditu turbinaren errotoreak birak emateko. Turbinaren errotorea eta konpresorea lotuta daude ardatz beraren bidez. Lortutako boost presioa ihes-balbula eta kontrolagailu elektroniko zko sistema baten bidez erregulatu daiteke. Turbokonpresorearen abantaila nagusia superkonpresoreekin alderatuz hau da: energia gutxiago eskatzen dio motorrari. Alde txar nagusia motorraren erantzunkortasuna moteltzen dela da turbokonpresoreak denbora behar duelako abiadura eraginkorrera iristeko. Potentzi ekarpenaren atzerapen honi turbo laga deitzen zaio. Edozein turboren diseinuak beti izango ditu alde txarrak. Turbo txiki batek azkar harrapatuko du abiadura eraginkorra eta boost presio maximoa emango du motor raren abiadura angeluar (bira/min) txikietan, baina boostaren presioa makala izango da motorraren abiadura angeluar handietan. Turbo handiak, ordea, abiadura angeluar handietan eraginkortasun hobea du abiadura txikitako erantzunkortasunaren kaltean. Beste ohiko diseinu arazo bat turbinaren bizi iraupenaren limitea da, turbinek jasan behar duten tenperatura altuengatik eta ihes-gasei eragiten dien oztopo efektuarengatik.
Superkonpresoreak
Superkonpresoreek ez dute ia lagik beti daudelako motorraren abiadura angeluarrarekiko proportzionalki biratzen. Ez dira turbokonpresoreak bezain ohikoak motorraren indar-momentua erabiltzen dutelako funtzionatzeko. Honek potentzia eta errendimendua murrizten du. Roots motako superkonpresoreek bi danbor birakarietako alabeak erabiltzen dituzte airea motorraren sarrerara bultzatzeko. Konpresore honek motorraren edozein abiadura angeluarretan presio erlazio bera ekoizten du lekualdatze positiboko gailua delako. Torloju-superkonpresorea Roots superkonpresorea bezala lekualdatze positiboko gailua da. Torloju-superkonpresoreak zailagoak dira produzitzeko baina errendimendu hobeagoarekin funtzionatzen dute aire hotzagoa lortuz konpresore irteeran. Superkonpresore zentrifugoa ez da lekualdatze positiboko gailua eta normalean Roots motako superkonpresoreak baino errendimendu termiko hobea du. Superkonpresore zentrifugoak konpaktuagoak dira eta errazagoak dira intercooler batekin erabiltzeko.
Cottévrard
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 144 etxebizitza zeuden, 139 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 144etxeak ziren. 139 etxebizitza nagusietatik 123 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 121 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 93 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: