cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bambulo
Atxagaren estiloa
Atxagarentzako, bere ipuinen narratzailea oso berezia da. Izan ere, Dickens en Mister Picwick pertsonaietik hartu zuen narratzailearen irudi hau, gaztetan asko gustatzen zitzaiona. Irakurlea 10-12 urte inguruko irakurlea izatea espero du, baita narratzailearen papera ulertua izatea ere. Absurdoa dena gustuko du Atxagak eta umorea bere ipuinen ardatz bihurtu da, baina ez txiste umorea, hitzen bidez lortzen den umorea baizik. Liburu berriak egin ahala, bere ipuinek kutsu errealistagoa hartzen dute, Bambuloren ipuinak errealismo hau oinarritzat hartuz. Atxagak dio helduentzat idazten duenean, oroitzapenez hitz egiten duela askotan era dramatiko batean; baina umeentzat idazten duenean, bere pertsonalitatearen atalik alaiena ateratzen du, dibertigarriena. Poesia idazten duenean bezala.
1. Bambulo I. Lehen urratsak
Bambulo familia batekin bizi da: Maria, Jon, Ariadna, Ainhoa eta aita. Gizakiekin hitz egiteko ahalmena duen txakurra da. Maria (ama), liburutegi bateko garbitzailea da eta jai egun batean, seme-alabak eta Bambulo eramaten ditu berarekin lanera. Bambulo txakur alferrontzia denez, ez du liburutegira joaterik nahi eta behartuta eraman dute. Bertara iristean, amildegi bat zabaldu da lurrean eta Bambulo zulotik behera jauzi da. Beldurturik sentitzen da nahiz eta beldurtia dela ez duen onartzen, eta oihuka hasten da. Umeek, Bambuloren oihuak entzutean, zulotik salto egiten dute eta iluntasun horren barrenean aurrera jarraitzen dute makarroi usainari jarraituz. Une horretan Baratxuri buru izeneko sukaldari bat ezagutzen dute eta berak egindako makarroiak jaten dituzte guztien artean. Ondoren, liburutegi zaharreko txoko batera eramaten ditu Baratxuri buruk, eta Bambulori liburu bat ematen dio: Bambulotar handien ekintza handiak. Bambulok bere familiaren historiaz jakin nahi du, baina hezetasunagatik hiru orrialde bakarrik irakurri daitezke. Hiru orri horietan, Goya k margoturiko koadro bat, Bambulegiren istorioa eta Bambulsonen abenturak daude ikusgarri. Goyak margoturiko koadroan zentraturik, Madril hirian kokatuta dagoen Pradoko Museoa n bambulokeriak egiten ditu.
2. Bambulo II. Krisia
Bambulo Madril en dagoela, eskutitz bat idazten die Ainhoa eta bere familiari, baina hauek, erantzuteko alfertasunagatik, ez diote berehalakoan erantzuten. Ainhoak erantzun egin nahi dio, Bambulo bere urtebetetze festara etorriko den jakin nahi du, eta horretarako idatzi egin behar dio, baina ez daki idazten. Azkenean, ama konbentzitzen du Bambulori erantzun bat emateko, eta horrela hasten dira Bambuloren eskutitzak behin eta berriro iristen. Gutunetan bere esperientziak kontatzen ditu: Filipides eta Bambulidesekin izandako abenturak, Troyako zaldia rekin suertatutako egoerak eta Ulises ekin bizitako istorioak. Zinera joango da lehen aldiz, eta pantailatik Juan Kankailu irtengo da, galdera bat egingo diona: “ez ote zen izan maitasunik, apaltasunik, eskuzabaltasunik Bambuloren arbasoen munduan?”. Galdera honi erantzuna aurkitu arte Bambulok ez dio bidea jarraitzeari utziko. Azkenean, Madriletik irtengo da, eta bertako gertaera guztiak azalduko dizkigu: ez da erraza izango Madriletik irtetea, izan ere, ordu  batzuk kartzelan igaro beharko ditu gure txakurrak. Behin kartzelatik irtenda, Pradoko Museo ra joango da, eta han, Juan Kankailurekin egingo du topo berriz ere, beste mezu bat emango diona: “erakutsi munduari maitasuna izan zela, apaltasuna izan zela, eskuzabaltasuna izan zela!”. Azkeneko eskutitzean, Ainhoaren festara joango dela zin egiten dio.
3. Bambulo III. Ternuako penak
Bambulok Zorombulen istorioa kontatzen du afaltzen daudela. Zorombul Herodes en zakurra omen da eta hiriko zakur guztiak biltzen omen ditu. Hauek zaunkaka hasten dira Jose eta Maria nazkatu arte eta Egipto ra joaten amaitzen dute. Horrela salbatzen omen da Jesus jaioberria. Afaltzen daudela Ternua ko marinelak (Ainhoa, Ariadna eta Jonen aitak) Urkizu izeneko marinel baten inguruko istorioa kontatzen du. Urkizu 15 urteko umezurtza da eta marinel moduan Ternuara joaten da itsasontziz. Beste itsas gizonak arrantzara doaz baina Urkizuk hizkuntzak ikasteko duen erraztasuna ikusirik eskimalen hizkuntza ikasteko hauekin bizitzen geratzen da bi hilabetez kanpamentuan. Negua dator Ternuara eta Euskal arrantzaleak bueltatu beharrean daude, negu gogorrak harrapatu baino lehen. Urkizuk ordea lagunak egiten ditu eta negua bertan igaroko duela erabakitzen du. Marinelek, Ternuako negu hotzaz abisatzen dute baina Urkizuk bertan geratu nahi duenez, Martxoan etorriko den itsasontzian itzultzekotan geratzen da beste arrantzaleekin. Negua, berak uste baino gogorragoa izaten da. Igluak egiten dituzte eta buruzagiek (herriko zaharrenek) agintzen dute bertan. Mortsarik ez da izan urte honetan eta gosete handia pasatzen dute, beraz, Urkizuk txoko batean ezkutatuta dituen gailetak eta arraina atera eta herritarrekin elkar banatzen du. Urkizuren lagun Kalaut eta Enke bere adinekoak dira, baina beraientzat iglu bat eta festa bat egin behar dituzte. Beraz, ezkondu egingo direla pentsatzen du Urkizuk. Egunak argitzen joaten dira, baina guardiek turnoak egiten dituzte igluen kanpoaldean. Urkizuk susmo txarra hartzen dio eta ezkontza eguneko janaria bera dela konturatzen da. Alde egiten saiatu eta  gordeta duen eskopetarekin buruzagiarengana gerturatzen da. Hala ere, buruzagia hil duena ez da bera izan, buruzagi emakumea baizik (Motima). Buruzagiari burua joan zaio negu gogorraren poderioz eta horregatik ematen ditu agindu txar horiek. Egun horretan bertan eguna argitu, Euskal arrantzaleak iritsi eta neguari agur esaten diote Ternuako biztanleek.
4. Aitona-amonen oroigarria
Laugarren liburu hau Bernardo Atxagaren pertsonaia berberan oinarrituta dago, Bambulo. Ilobek aitona-amonei erregalatzeko moduko albuma da, baita aitona-amonek ilobei opari egitekoa ere. Familiaren inguruko ariketa album honek, une atseginak bizitzeko eta haurrek bere arbasoen inguruko informazioa eskuratzeko aukera ematen digu, hauek izan dezaketen kuriositatea betetzeko.
Carl Gotthard Langhans
Carl Gotthard Langhans (Landeshut, 1732ko abenduaren 15a – Grüneiche 1808ko urriaren 1a) Prusian jaiotako alemaniar arkitektoa izan zen. Bere lanik nabarmenena Berlineko ikurra den Brandeburgoko Atea da.
Cashmere (Washington)
Cashmere Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Chelan konderrian kokatuta dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Carl Gotthard Langhans
Biografia eta lana
Europa barrena bidaiatu zuen. Prusiako erregeak, Berlinera joateko eskatu zion eta bertan erresumako arkitekto eta eraikuntzen zuzendari nagusi izendatu zuen. Besteak beste Berlineko antzoki berria eta Brandeburgoko Atea eraiki zuen. Azken hau, Atenasko propileo famatuen imitazio handi bat da; bertan, enparantza handi batetik Ezkien pasealekura igarotzen da eta handik erregearen jauregira.
Synallaxis erythrothorax
Synallaxis erythrothorax Synallaxis generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Carl Gotthard Langhans
Biografia eta lana
Antzoki berria bi eliza artean kokatuta dago, Gendarmes deritzon enparantzan eta askotan suak jota izan da.
Arkitekturari buruzko idatzi askoren egilea izan zen eta 1808 urtean Silesiara egindako bidaia batean hil egin zen.
Bulligny
Bulligny Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bulligny udalerrian erroldatutako biztanleak 510 ziren. Familiak 212 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 84 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 244 etxebizitza zeuden, 211 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 231 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 211 etxebizitza nagusietatik 177 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 53 etxek lau zituzten eta 125 etxek bost zituzten. 179 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 75 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 308 ziren, horien artean 220 aktiboak ziren eta 88 inaktiboak ziren. 220 pertsona aktiboetatik 205 lanean zeuden (104 gizon eta 101 emakume) eta 15 langabezian zeuden (4 gizon eta 11 emakume). 88 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bulligny udalerrian 212 unitate fiskal zeuden, 488 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.170 euro zen.
Louisa konderria
Louisa konderria honako konderrietako baten izena izan daiteke:
Bulligny
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia ziren.
2000. urtean Bulligny udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 120 hektarea erabiltzen.
La Grand-Croix
La Grand-Croix Frantziako udalerri bat da, Loira departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Bulligny
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
La Grand-Croix
Biztanleria
2007an La Grand-Croix udalerrian erroldatutako biztanleak 5.027 ziren. Familiak 1.920 ziren, horien artean 564 pertsona bakarrekoak ziren (192 bakarrik bizi ziren gizonak eta 372 bakarrik bizi ziren emakumeak), 456 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 693 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 207 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Bulligny
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Grand-Croix
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Schapen
Schapen Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
La Grand-Croix
Etxebizitza
2007an 2.067 etxebizitza zeuden, 1.945 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 115 hutsik zeuden. 984 etxeak ziren eta 791 apartamentuak ziren. 1.945 etxebizitza nagusietatik 1.009 bere jabearen bizilekua ziren, 880 alokairuan okupaturik zeuden eta 56 doan lagata zeuden; 72 etxek gela bat zuten, 111 etxek bi zituzten, 412 etxek hiru zituzten, 646 etxek lau zituzten eta 704 etxek bost zituzten. 1.204 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 763 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 775 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.123 ziren, horien artean 2.221 aktiboak ziren eta 902 inaktiboak ziren. 2.221 pertsona aktiboetatik 1.901 lanean zeuden (1.048 gizon eta 853 emakume) eta 321 langabezian zeuden (134 gizon eta 187 emakume). 902 pertsona inaktiboetatik 263 erretiraturik zeuden, 280 ikasten zeuden eta 359 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Grand-Croix udalerrian 1.934 unitate fiskal zeuden, 4.951,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.697 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 241 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 9 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 31 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 38 eraikuntza enpresak ziren, 64 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 11 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 12 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 15 zerbitzu enpresak ziren, 24 administrazio publikoko enpresak ziren eta 14 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 61 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 12 margolariak, 2 zurginak, 6 iturginak, 6 argiketariak, 8 ile apaindegiak, 5 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 19 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 8 okindegiak, 2 harategiak, 4 liburu dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 lurrin-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean La Grand-Croix udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 105 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. La Grand-Croix udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 593 ikaslekin.
La Grand-Croix udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko formakuntza teknikoko zentro bat zuen.
Espasmo
Espasmoa giharren nahi gabeko kontrakzioa, gorputzaren anomalia batek edo beste alterazio batek eragindakoa.
Bi motatakoak izan daitezke karranpak: atsedenean gertatzen direnak eta ariketa bat egitean gertatzen dena. Atsedenean gertatzen diren karranpak hotzaren ondorioz gertatu ohi dira (gauez batez ere), edo ariketa fisikoak egin ondoren; era honetako karranpa sendatzeko karranparen jatorria aztertu beharra dago tratamendu egokia aurkitzeko. Mugimendua denean gertatzen diren karranpak gorputz adarretara behar adina oxigeno iristen ez delako gertatzen dira; karranpa horiek sendatzeko atsedena eta masajeak egokiak dira.
Ballybrack
Ballybrack (An Baile Breac) Irlandako Dublin hiriburuaren hegoaldeko auzune bat da, Dun Laoghaire-Rathdowneko konderrian. Killiney auzunearen hegoaldean eta Loughlinstown auzunearen ipar-ekialdean dago.
Altzuza
Altzuza Eguesibarko kontzejua da. 2005eko urtarrilaren 1ean 279 biztanle zituen. Javier Saenz de Oizak diseinatutako Jorge Oteitzaren Oteiza Museoa herri honetan dago kokaturik.
Kokapena
Altzuza Eguesibarraren mendebaldean. Kontzejuak honako mugakideak ditu: iparraldean Esteribargo udalerria, ekialdean Eguesgo kontzejua, mendebaldean Ollokiko kontzejua, eta hegoaldean NA-150 errepidea eta Gorraitzko kontzejua.
Historia
Herriaren lehen dokumentu idatzia 1105ekoa da, bertan Iruñeko katedraleko aterpea onuraduna den mahasti batzuen dohaintza agertzen da. 1268an ordaindutako hamarreko zerga liburuak erakusten duenez, Altzuza XIII. mendean Eguesibarko herririk populatuena zen. Egues kontzejuak baino bi bider biztanle gehiago zituen.
Dena den, ondorengo mendeetako krisialdi politiko eta gatazkek eragin latza izan zuten eta biztanleria galtzen hasi zen. 2000ko hamarkadan hainbat etxe berri eraiki dira antzinako herriaren inguruan.
Condaren linea
Conda autobus konpainiaren Eguesibar eta Iruñea bitarteko lineak geltokia dauka herrian. Lineak honako ibilbidea egiten du:
Chiapilla (udalerria)
Chiapilla Mexikoko udalerri bat da. Chiapas estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Osmerus spectrum
Osmerus spectrum Osmerus generoko animalia da. Arrainen barruko Osmeridae familian sailkatzen da.
Lowndes konderria
Lowndes konderria honako konderrietako bat izan daiteke:
Escoutoux
Escoutoux Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Escoutoux udalerrian erroldatutako biztanleak 1.259 ziren. Familiak 509 ziren, horien artean 114 pertsona bakarrekoak ziren (55 bakarrik bizi ziren gizonak eta 59 bakarrik bizi ziren emakumeak), 209 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 162 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Seichebrières
Biztanleria
2007an Seichebrières udalerrian erroldatutako biztanleak 176 ziren. Familiak 58 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 15 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Escoutoux
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Seichebrières
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Escoutoux
Etxebizitza
2007an 615 etxebizitza zeuden, 515 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 53 hutsik zeuden. 602 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 515 etxebizitza nagusietatik 467 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 55 etxek hiru zituzten, 166 etxek lau zituzten eta 288 etxek bost zituzten. 393 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 167 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 316 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Seichebrières
Etxebizitza
2007an 90 etxebizitza zeuden, 57 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 90etxeak ziren. 57 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 49 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Escoutoux
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Seichebrières
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 94 ziren, horien artean 72 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 72 pertsona aktiboetatik 69 lanean zeuden (36 gizon eta 33 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Escoutoux
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 832 ziren, horien artean 615 aktiboak ziren eta 217 inaktiboak ziren. 615 pertsona aktiboetatik 566 lanean zeuden (300 gizon eta 266 emakume) eta 50 langabezian zeuden (22 gizon eta 28 emakume). 217 pertsona inaktiboetatik 110 erretiraturik zeuden, 50 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Seichebrières
Diru sarrerak
2009an Seichebrières udalerrian 58 unitate fiskal zeuden, 156 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.130,5 euro zen.
Escoutoux
Diru sarrerak
2009an Escoutoux udalerrian 532 unitate fiskal zeuden, 1.324 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.963 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 45 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 5 zurginak, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
Seichebrières
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
2000. urtean Seichebrières udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Escoutoux
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Escoutoux udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 570 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Adela Vázquez
Adela Vázquez (Camagüey, Kuba, 1958) kubatar-estatubatuar ekintzaile eta antzezle transgeneroa da. 1980ko Marielgo exodoan emigratu zuten 125.000 lagunetako bat izan zen. San Frantziskora joan zen bizitzera. Bertan, HIESaren prebentzioa lan esparru duen Proyecto ContraSIDA elkartearekin lanean hasi zen. Halaber, pertsona transgeneroen eskubideen aldeko ekintzaile bihurtu zen.
La Voz de Navarra (irratia)
La Voz de Navarra (euskaraz Nafarroako Ahotsa) Nafarroako Iruñea hiriburutik aireratzen den irrati nate bat da.
Historia
Jatorrizko katea 1957an proba moduan orduko Ruiz de Alda estadioan (gaur egungo Larrabide estadioa) jarritako 110 metroko antena baten bidez aireratzen hasi zen. Lehenbiziko estudioa hiriburuko Navarro Villoslada kalean izan zuen.
1958ko maiatzaren 22an ofizialki inauguratu zen. REM kataren zati izan zen. Nafarroaz gain inguruko lurraldeetan ere entzuten zen.
1978an REM-CAR eta CES kateek Radiocadena Española katean batu eta RTVE hedabide taldearen barnean sartu ziren, La Voz de Navarra ia desagertuz. 1989an Radicadena Española katea Radio Nacional de España irratiarekin batzean, La Voz de Navarra irratiaren azken aztarnak desagertu ziren.
2012an antzinako La Voz de Navarra izena berreskuratuz irrati kate berria martxan jarri zen, gaur egun uhinez gain internetez online ere entzungai dago.
Gwangju
Banaketa administratiboa
Gwangju bost barrutitan (gu deiturikoak) banaturik dago:
East Carbon (Utah)
East Carbon Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Carbon konderrian kokatuta dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Booterstown
Booterstown (Baile an Bhóthair) Irlandako Dun Laoghaire-Rathdowneko konderrian dagoen kostaldeko auzune bat da. Dublin hiriburutik 7 kilometro hegoaldera dago.
2011ko erroldaren arabera 2.975 biztanle zituen.
Synallaxis brachyura
Synallaxis brachyura Synallaxis generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Tanjung Selor
Tanjung Selor Indonesiako Ipar Kalimantan probintziako hiriburua da. Ez du hiri (kota) estatusik; zehazki, Bulungan erregeordetzaren barrutia da (kecamatan). 1.277,8 kilometro koadroko eremua du, eta 2012an 42.231 biztanle zituen.
Magistratu
Magistratua (latinaren magistratus hitzatik) zenbait funtzionario publiko izendatzeko erabiltzen den hitza da. Lege, administrazio edo politika agintea duen funtzionario zibila; bereziki, lege agintea duena. Kontzeptua Antzinako Greziatik dator, eta hispaniar hizkuntzako herrialdeetan eboluzionatu du kargu administratiboak edo, bereziki, judizialak aipatzeko. Bere funtzio nagusia epaitzea eta epaitutakoa betearaztea da. Teorian behintzat independenteak, hau da, beste botere baten eraginik gabekoak, eta inpartzialak izan behar dira.
Antzinako Erroman
Antzinako Erroman, magistratuak, hiriko zuzendaritza eta administrazioaz arduratzeko aukeratutako herritarrak ziren. Funtzio betearazleak, legegileak eta judizialak batera edo bereizita egiten zituzten. Magistratuak, funtsean, kontsul, prokontsul, pretore, zinegotzi, tribuno eta zentsoreak ziren. Printzerriaren eta, geroago, Dominatuaren garaian, magistratuak botere eraginkorra galtzen joan ziren.
Gaur egun
Gaur egun kontzptua nolabait nahasia da. Magistratuak dira justizia auzitegi nagusiak osatzen dituztenak, herrialde bateko Gorte Gorena bezala. Batzuetan, magistratu esaten zaio kide anitzeko organo edo auzitegi bateko kide den epaile orori, hierarkiaren barruan goragoko maila bat aipatuz. Zentzu zabalagoan, eremu judizialeko kargu publiko bat betetzen duen pertsonak ere hartzen du izen hori. Zentzu horretan, epaileek magistratu izena jasotzen dute.
Espainian
Espainian, epaile batek hiru urteko antzinatasuna izan behar du kidegoan magistratu edo auzi-maisu kategoriara igotzeko. Beraz, karrera judizialaren barruko lanbide-kategoria bat da. Gainera, doktrina juridikoan erregea lehen magistratu gisa onartzen da.
Marcel Mauri de los Rios
Marcel Mauri de los Rios (Badalona, 1977) kataluniar historialari, kazetari eta irakasle bat da. Gaur egun Òmnium Cultural erakundeko bozeramailea da.
Pompeu Fabra Unibertsitatean Kazetaritzaren Historia eta Kazetaritza Etika irakasten ditu. Kataluniako Unibertsitate Irekian komunikazio etika eta zuzenbidearen aholkularia ere bada.
Nyhavn
Nyhavn (euskaraz "kai berria") Kopenhagen XVII. mendean egindako kanala da. XVII. eta XVIII. mendeko etxe koloretsuen artean taberna giro itzela dago. Kongens Nytorv (Erregearen plaza berria) plazatik hasi eta kanal handiraino luzatzen da.
Eraikinak
Dagoen etxerik zaharrena 9 zenbakiduna da. 1661ean altxatu zen. Iparraldeko ertzean dago, eta inguruko etxe guztiak bezala koloretsua da. Hegoaldeko ertzean berriz jauregiak azaltzen dira, esate baterako Charlottenborg jauregia.
Ontzi zaharren museoa eta kaia ere bertan dago.
Iholdi (Mariasun Landa)
Iholdi Mariasun Landa euskal idazleak sortutako pertsonaia da. Iholdi Iholdi obraren protagonista da, 1988. urtean argitaratuta. Erein argitaletxeak argitaratu zuen eta 1992. urtean Honour List of the IBBY (International Board on Books for Young People) saria irabazi zuen. Horren ondoren, Iholdi pertsonaiaren saila sortu zen. Guztira sei liburu argitaratu ziren: "Iholdi", "Amona, zure Iholdi", "Marina", "Haginak eta hilobiak", "Alex" eta "Izeba txikia".
Olaziregik (1996) dioen moduan Mariasun Landak konpromiso feminista handia dauka. Hau argi eta garbi geratzen da Iholdiren bilduma irakurtzerakoan, neska bat protagonista eta ardatz nagusi izateaz gain, oso ondo azaltzen direlako Iholdiren kezkak, interesak, nahiak eta, orokorrean, haren barne mundua. Bestalde, azpimarratu beharra dago honek guztiak neska izatearen kontzientziarekin zerikusi handia daukala, Iholdi (1988) lehen liburuko Diligentzia kontakizunean ikus daitekeen moduan, besteak beste. Horretaz gain, Olaziregik neska protagonistaren sentiberatasuna azpimarratzen du, testuak daukan estetikaren garrantzia eta ludikotasuna ere, hurrengo liburuetan ere (Amona, zure Iholdi eta Haginak eta hilobiak) ikus daitekeena.
Hori dela eta, Olaziregik dio Landaren testuetan bereziki Amona, zure Iholdin, liburuko estetikotasunak garrantzi handia duela. Iholdiren pertsonaiak baliabide literario asko erabiltzen ditu bizitakoak kontatzeko, metafora askorekin eta pentsaera modu lasaian adierazita. Jone Arroitajauregi Aranbururen (2012) arabera, Iholdik ezin dio hitz egiteari eta bere bizitza kontatzeari utzi. Iholdi herri batean bizi zen bere familiarekin. Hasieran, etxean, kalean edo eskolan gertatutako bizipenak kontatzen zituen baina pixkanaka istorio luzeagoak kontatzen hasi zen. Istorio luze horietan bere lagunen bizitzak kontatzen hasi zen ere. Lagun horiek Ainhoa eta Alex ziren. Hala ere, zalantzarik gabe, Iholdi erosoen sentitzen zen momentua amonari (zeruan zegoena)  istorioak kontatzen zizkioenean zen. Hau guztia ondo islatua dago bilduman zehar erabiltzen den hizkeran ere, baita haurren munduaren ezagutzan ere, Iholdik haurrek duten inozentzia eta irudimena oso ondo islatzen dituelako.
Bestalde, Mariasun Landak (2011) CLIJ aldizkarian, El enfado de las niñas atalean, hain zuzen ere, aitortu zuen Iholdi bere alter ego literarioa zela.
Iholdi (1988)
Iholdi agertzen den lehen liburua da honako hau, lehen aldiz Erein argitaletxeak kaleratu zuena 1988. urtean. 16 anekdotek osatzen dute liburu hau, denak Iholdik berak bizitako esperientzietan oinarrituta. Anekdota guzti horietan zehar ikus dezakegu Iholdiren izaera nolakoa den, neskatoaren barne-mundua eta hausnarketak baitira lehen liburu honen ardatzak. Liburuetan, Iholdiren arazoak, interesak eta nahiak zeintzuk diren ikusten dira, esate baterako, mutilekin duen harremana eta marrazteari eta idazteari dion estimua. Horretaz gain, oso argi geratzen dira neskaren irudimena eta sentiberatasuna, baita inozentzia ere, haurra dela ikustarazten diguten ezaugarriak. Hala ere, hausnarketa batzuek Iholdiren heldutasuna erakusten dute, hala nola, zigarro izatearen tristezia edota hardun sagar bat delako sentsazioa.
Liburuen saila
Sail hau sei liburuk osatzen dute eta ale guztiak 2005ean berrargitaratuak izan ziren. Liburu hauek guztiak frantsesez, gazteleraz eta katalanez irakurri daitezke. Aipatzearren, gaztelerarako itzulpenak autoreak berak eginikoak dira, Mariasun Landak, hain zuzen ere. Frantsesezko bertsioak, Lucien Etxezaharreta k eta katalanezkoak Ainara Munt Ojangurenenak.
Sei liburu hauek lehenengo pertsonan idatzita daude, eta horregatik, kasu batzuetan irakurleak protagonistarekiko, hau da, istorioa kontatzen duenarekiko enpatia sentitu dezake. Istorioetan bizitzen diren egoerak haur batek egunerokotasunean bizi ditzaken egoerak dira.
Iholdi
Lehen ipuin hau pasarte laburrez osatuta dago. 1988an argitaratutako liburuaren kontakizun berberak azaltzen dira, nahiz eta 2005ean berrargitaratu. Iholdiren bizimodua, sentipenak, gertakizunak eta hausnarketak azaleratzen dira. Neska eta mutilen arteko liskarrez, animismoaz eta Kike bere lagunaz hitz egiten du beste hainbat gauzen artean.
Izeba txikia
Ainhoak izeba izango dela jakiten du. Albiste hau lehenengoz amaren izebak, Potixak, ematen dio, hau noizbehinka protagonistaren etxera joaten da baserriko barazkiak eramatera. Ilobaren etorreraren esperoan, galdera ugari dauzka buruan Ainhoak eta horiei erantzuna ematen saiatuko da.
Alex
Alex, Ninaz maiteminduta dago, baina momentu honetan ezin dute elkar ikusi Alex ospitalean baitago. Nahiz eta jende asko joan zaio bisitatzera, berak Ninaren falta somatzen du.
Amona, zure Iholdi
Lehen aldiz 2000. urtean argitaratu zen liburu honetan, Iholdi dagoeneko ez da haurra, gaztetxoa baizik. Iholdik zeruan dagoen amonari gutun bat idazten dio eta bertan bere lehengusu Martinekin atzo bizitako gertakizun bat kontatzen dio. Protagonistari lagungarria suertatzen zaio amonari idaztea, izan ere, idazten bukatzen duenean, soluzioa etortzen zaio burura eta amonak aholkuak ematen dizkiola dio.
Iholdiren sentiberatasunak eta irudimenak berdintsu diraute, beraz, ez da inola ere galtzen Iholdi liburuko protagonistaren muina.
Marina
Iholdik, Migeltxo izeneko neba txiki bat du, eta gurasoek beraiek zaintzeko Marina izeneko zaintzaile bat bilatu dute. Hasieran, Iholdik uste du ez duela zaintzailearen beharrik, baina behin Marina ezagututa, harreman estua izatea lortzen dute. Egunero joaten dira Marinarekin parkera, honek jarrera desegokia izaten duen arte.
Haginak eta hilobiak
Iholdik Deo izeneko bizilagun bat du eta honen aita hil zenetik Iholdiren etxera lehen baino maizago joaten da. Iholdiren hitzetan emakume itxurako ume handi bat da Deo eta bizilagunak Iholdiri hainbat sekretu gordetzeko eskatzen dio.
Ilustrazioak
Mariasun Landak idatzitako Iholdiren liburu guztien ilustrazioak Asun Balzolak eginak dira.
Iholdiren edizio ezberdinetan, azpimarratzekoa da ilustrazioek duten izaera estetikoa. Hernández Cavasen (2005) arabera ilustrazioak musikaltasunez beteta daude eta koloreek eta lerroek pertsonaiak hobeto ezagutzen laguntzen dute, haien barne mundua oso ondo islatzen dutelako. Askotan, ilustrazioak begira daudela dirudiela dio Hernandezek eta honek testuaren eta ilustrazioen arteko harremana sakontzen du. Horretaz gain, Iholdi bildumako ilustrazioak emozioz beteta daude, bai lehen edizioetakoak baita edizio berrikoak ere, nahiz eta elkarren artean ñabardura eta diferentzia asko egon. Erabilitako teknikak ere oso ezberdinak dira. Lehen edizioko ilustrazioak eskuz eginak dira eta izaera abstraktoagoa dute, bigarren edizioko liburuak irakurtzeko eta interpretatzeko errazagoak diren bitartean. Hala ere, bi ilustrazio motek oso ondo adierazten dute Iholdi nor den, sentiberatasun handiz eginda daudelako.
Spirinchus lanceolatus
Spirinchus lanceolatus Spirinchus generoko animalia da. Arrainen barruko Osmeridae familian sailkatzen da.
Badoztain
Badoztain Eguesibarreko kontzejua da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 386 biztanle ditu. Iruñetik 3,7 kilometrora dago, NA-2302 errepidearen bidez.