cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petit chou
Petit chou (aza txikia) edo profiterol choux orearekin egindako bolak dira. Hainbat osagaiz betetzen dituzte, eskualdeez eskualde aldatzen direnak. Osagai gozoz beteta egon ohi dira, hala nola krema edo txokolatea, baina badira beste aldaera gazi batzuk ere.
Profiterolan oinarrituz honako aldaerak sortu dira:
Concorès
Concorès Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Concorès udalerrian erroldatutako biztanleak 306 ziren. Familiak 145 ziren, horien artean 50 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 29 bakarrik bizi ziren emakumeak), 58 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 33 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 263 etxebizitza zeuden, 150 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 102 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 258 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 150 etxebizitza nagusietatik 123 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 111 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 61 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Afrikar papagai
Afrikar papagaia Poicephalus generoko animalien izen arrunta da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua daude.
Concorès
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 175 ziren, horien artean 121 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 121 pertsona aktiboetatik 112 lanean zeuden (60 gizon eta 52 emakume) eta 9 langabezian zeuden (7 gizon eta 2 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Concorès udalerrian 146 unitate fiskal zeuden, 296 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.967 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 margolaria.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Concorès udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 616 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nazionalitateen Sobiet
Nazionalitateen Sobieta (Совет Национальностей) SESBeko Sobiet Gorenaren bi ganberetako bat zen, sufragio unibertsal, berdin zuzen eta sekretuz aukeratua, Sobietar Demokraziaren printzipioen arabera. Batasuneko Sobieta ez bezala, Nazionalitateen Sobieta, Sobietar Batasuneko nazionalitateez osatuta zegoen, banaketa administratiboak ordezkatzen zituena, eta ez talde etnikoak.
Glossogobius celebius
Glossogobius celebius Glossogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Nazionalitateen Sobiet
Nazionalitateen Sobietean, Errepublika handienak Errusiako Sobietar Errepublika Sozialistak, 147 milioi biztanleko biztanleriarekin, eta txikienak, Estoniak 1,5 milioi pertsonako biztanleriarekin, 32 diputatu zituzten bakoitzak. Errusiarrek, talde etniko bezala, Sobietar Batasuneko biztanleriaren erdia baino gehiago suposatzen zuten, baina hau ez zen adierazten, esan den bezala, Nazionalitateen Sobietak ez baitzituen talde etnikoak ordezkatzen.
Nazionalitateen Sobietak, Batasuneko Sobietaren eskubide berberak izan zituen, ekimen legelariari dagokionez zein SESBeko eskumenen artean zegoen beste kontu batzuk ebazteko.
Nazionalitateen Sobietak bere presidentea aukeratzen zuen, ganberako bilerak zuzentzen zituena, bere lau presidenteordeak eta batzorde iraunkorrak.
1984ko Espainiako Itzulia
1984ko Espainiako Itzulia Itzuli Handi honen 39. edizioa izan zen. 1984ko apirilaren 17 eta maiatzaren 6 artean egin zuten, Jerez de la Fronteran hasi eta Madrilen amaituz 19 etapatan banatutako 3593 kilometroko ibilbidea egin ondoren.
Belbeuf
Belbeuf Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Belbeuf udalerrian erroldatutako biztanleak 2.075 ziren. Familiak 772 ziren, horien artean 120 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 92 bakarrik bizi ziren emakumeak), 264 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 352 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 804 etxebizitza zeuden, 772 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 764 etxeak ziren eta 38 apartamentuak ziren. 772 etxebizitza nagusietatik 675 bere jabearen bizilekua ziren, 93 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 59 etxek hiru zituzten, 216 etxek lau zituzten eta 467 etxek bost zituzten. 693 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 287 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 453 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.453 ziren, horien artean 998 aktiboak ziren eta 455 inaktiboak ziren. 998 pertsona aktiboetatik 945 lanean zeuden (487 gizon eta 458 emakume) eta 53 langabezian zeuden (24 gizon eta 29 emakume). 455 pertsona inaktiboetatik 148 erretiraturik zeuden, 219 ikasten zeuden eta 88 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Belbeuf udalerrian 762 unitate fiskal zeuden, 2.039 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.329 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 79 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 18 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 15 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 2 zurginak, 5 iturginak, 4 argiketariak, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
R. S. Mangalam
R. S. Mangalam hiri eta Nagar Panchayat bat da; Ramanathapuram barrutian, Indiako Tamil Nadu estatuan dago. 14.565 biztanle zituen 2011an.
Kokapena
Ramanathapurametik 35 kilometrotan dago.
Demografia
2011ko zentsoan Abiramamek 14.565 biztanle zituen, 7.296 gizonezkoak eta 7.269 emakumezkoak. Biztanleri horren %89,64 alfabetuta daude, Tasa hori altua da zeren estatutko %80,09koa baita. Portzentai horietan emakumezkoen datuak zertxobait okerragoak dira: gizonak %94,73 alfabetatuak, emakumeak %84,58.
Saint-Quentin-les-Anges
Saint-Quentin-les-Anges Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Quentin-les-Anges udalerrian erroldatutako biztanleak 398 ziren. Familiak 152 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 184 etxebizitza zeuden, 155 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 182 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 155 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek bi gela zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 86 etxek bost zituzten. 121 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 66 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 250 ziren, horien artean 194 aktiboak ziren eta 56 inaktiboak ziren. 194 pertsona aktiboetatik 181 lanean zeuden (99 gizon eta 82 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 56 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Quentin-les-Anges udalerrian 165 unitate fiskal zeuden, 421 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.802 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Quentin-les-Anges udalerrian 42 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.710 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Andres Eliseo Mañarikua
Andres Eliseo Mañarikua Nuere (Askao kalea, Bilbo, Bizkaia, 1911ko azaroaren 10a – ) historialari eta apaiz katolikoa izan zen.
Bizitza
Gasteizko eta Logroñoko apaizgaitegietan Teologiako ikasketak egin ondoren, Zuzenbide Kanonikoan lizentziatu zen, Erromako Gregoriar Unibertsitatean. Deustuko Unibertsitateko Zuzenbideko irakasle izan zen 1944. urtetik aurrera (Zuzenbidearen Historia, Erromatar Zuzenbidea, Bizkaiko Historia). Euskalerriaren Adiskideen Elkarteko eta Eusko Ikaskuntzako kide ere izan zen. Surge, Euskera, Scriptorium Victoriense eta Estudios Vizcaínos aldizkarietan eman zituen argitara lan aipagarrienak.
Idazlanak
Obra nagusiak: Santa María de Begoña en la Historia Espiritual de Vizcaya (1950), Historiografía de Vizcaya, De Lope de Salazar a Labayru (1971), Álava, Guipúzcoa y Vizcaya a la luz de su Historia (1977), La Cristianización del País Vasco (1978), La Historia de Vizcaya en las Crónicas medievales (1984) eta ''Vizcaya, ss. VIII al XI. Orígenes del Señorío'' (1984).
Cyornis hoevelli
Cyornis hoevelli Cyornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Joruba erlijio
Joruba erlijioa (Òrìṣà-Ifá) mendebaldeko Afrikan (nagusiki Nigerian eta Beninen) jatorria duen talde etnolinguistikoa den joruba herriaren artean sortutako sinesmen eta tradizio espiritualen multzoa da. Afrikar diasporaren eraginari esker, Afrikatik kanpo ere hedatu du bere eragina, Karibeko santeria edo Brasilgo candomblé bezalako forma sinkretikoetan.
Joruba erlijioa joruba gizartea eta mitologia osatzen duten mito, abesti, istorio eta beste kontzeptu kultural batzuen multzoaren zati bat baino ez da.
Panteoia
Orisha jainkoak munduko alderdi ezberdinak gobernatzen dituzte. Orishak, gainera, hilkor bakoitzak bere jaiotzatik markatuta duen patua bete dezan zaintzen dute.
Rairiz de Veiga
Rairiz de Veiga Ourenseko udalerria da, Limia eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.720 biztanle zituen.
Diego Bergarakoa
Diego Bergarakoa (Bergara, 1499 - Malaga, 1583) hargin-maisu eta arkitektoa izan zen, garaiko Espainian eraikin garrantzitsuetan parte hartu zuena, hala nola Malagako katedralean.
Hasiera batean, Salamancako katedralaren lanetan parte hartu zuen eta, urte batzuk geroago, Coriakoan. 1543an, Malagako katedralean hasi zuen lankidetza, anaia Martin de Santiago-ren gidaritzapean. Honen heriotzaren ondoren, Maisu Nagusi izendatu zuten eta 1549 inguruan Apezpikutzaren Lantegi Txikietako arkitekto kargua eman. Katedralean, batez ere, Kapera Nagusia eraiki zuen 1541ean
Eraikinak
Hauek dira Diego Bergarakoak zuzenduriko edo parte hartutako eraikin nagusiak:
Helio Piñón
Helio Piñón (Onda, 1942) espainiar arkitektoa da.
Kanpo estekak
http://www.epdlp.com/arquitecto.php?id=4949
Aleksandr Ostrovski
Aleksandr Nikolaievitx Ostrovski (errusieraz: Алекса́ндр Никола́евич Остро́вский; Mosku, 1823ko apirilaren 12agreg./martxoaren 31jul. - Schelikovo, 1886ko ekainaren 14agreg./ekainaren 2ajul.) errusiar antzerkigilea izan zen.
843an, merkataritzarako epaitegi batean hasi zen lanean ofizial gisa, eta han ezagutu zituen gerora bere antzerki-lanetan agerraraziko zituen burgesia merkatariaren eta burokraziaren giroa eta ohiturak. 1885ean, antzerki-eskola bateko zuzendari izendatu zuten, eta Moskuko Antzoki Inperialen errepertorioa aukeratzeko ardura izan zuen. 1884an, Moskuko antzokietako zuzendari izendatu zuten. Hasieran, merkatarien bizimoduaren eta giroaren satira garratzak idatzi zituen, eta gogor kritikatu zuen Errusiako burokrazia. Drama historikoa eta folklorea oinarri zuen fantasiazko antzerkia ere landu zituen. Antzerki-lan nagusiak: Svoi Lyudi sochtemsya (1850, Norbera moldatzen da beretarren artean); Bednost´ne porok (1854, Pobrezia ez da bizioa); Dokhodnoe Mesto (1857, Aberasteko lanpostua); Vospitannica (1859, Begi ninia); Groza (1860, Ekaitza); Les (1871, Basoa).
Renault Trezor
Renault Trezor, Renault frantziar enpresaren auto elektriko modelo bat da. 2016an aurkeztu zen eta aurreko Renault DeZir modeloaren ondorengoa da.
Gaupasa
Gaupasa lagunartean jai giroan gau osoan zehar, argitu arte, egiten den ekitaldia da.
Deutsche Welle
Deutsche Welle ([ˈdɔʏtʃə ˈvɛlə], "Alemaniar uhina" aleman ez) edo, akronimo eran, DW, Alemaniako estatuak kontrolatutako nazioarteko hedabide publikoa da, Alemaniako zerga aurrekontu federalak finantzatua. Zerbitzua 30 hizkuntzatan eskuragarri dago. Satelite bidezko telebista zerbitzuak eta irrati zerbitzuak eskaintzen ditu ingelesez, alemanez, gaztelaniaz (amerikarraz, ez europarraz) eta arabieraz, besteak beste. Haren lana Deutsche Welle Legeak arautzen du, eta lege horren araberea, DWren edukiak garaian garaiko gobernuaren eraginetik independentea da. European Broadcasting Union (EBU) kidea da.
Aldizka eguneratutako artikuluak eskaintzen ditu albisteen webgunean. Bere zentro propioa zuzentzen du nazioarteko bitartekoak garatzeko: DW Akademia. Irratiaren helburuak hauek dira: albiste fidagarrien estaldura sortzea, aleman era sarbidea ematea eta herrien arteko ulermena sustatzea.
1953 tik transmititzen du. Egoitza nagusia Bonn en du hasieratik, eta oraindik ere han sortzen dira irratsaio ak. Dena den, telebista rako eduki ia guztiak Berlin en ekoizten dira. Bai Bonn en, bai Berlin en, bi ekoizpen zentroetan sortzen dira DWko berrien webgunerako edukiak.
YouTube webgunearen bidez eta eduki digitalen ekoizlea da, gailu mugikor eta erreproduzitzaile batzuen bidez ikus daitezke zuzeneko berrien hornitzailea ere bada.
2019tik aurrera, 1.500 langile eta 60 herrialdetako 1.500 freelance inguru ari dira lanean Deutsche Wellerentzat, Bonn eta Berlin eko bulegoetan.
Hedabidean erabiltzen diren hizkuntzak
* neurri batean Deutschlandfunk (1993 arte)
DW Akademie
DW Akademie Deutsche Welle nazioarteko zentroa da, komunikabideetako aholkularitza eta kazetaritza-prestakuntza garatzeko. Trebakuntza- eta aholkularitza-zerbitzuak eskaintzen dizkie mundu osoko bazkideei. Irratiekin, komunikabide-erakundeekin eta unibertsitateekin lan egiten du, bereziki garapen-bidean eta trantsizio-bidean dauden herrialdeetan, komunikabide libre eta independenteak sustatzeko. Alemaniako Lankidetzarako eta Garapen Ekonomikorako Ministerio Federalak finantzatzen du, batez ere, lana. Beste babesle batzuk Alemaniako Kanpo Arazoetarako Ministerioa eta Europar Batasuna dira.
Glossogobius circumspectus
Glossogobius circumspectus Glossogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Itutinga
Itutinga Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Šivetice
Šivetice Eslovakiako udalerri bat da, Revúcako barrutian kokatuta. 8,26 km²ko azalera du eta 377 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1262. urtekoa da.
Llanymynech
Galesko Montgomeryshire eta Powys, eta Ingalaterrako Shropshire konderriaren arteko mugan dago, Welshpool udalerritik 14 kilometro iparraldera.
Fresno (Kalifornia)
Fresno (Kalifornia) Ameriketako Estatu Batuetako Kalifornia estatuko hiria da.
Hiri senidetuak
Fresno ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Abante
Ez nahastu abante nabigazio terminoarekin.
Abante (antzinako grezieraz Ἅβας) greziar mitologiako hiru heroik jasotzen duten izena da:
Staufenberg
Staufenberg honako lekuetako bat izan ditake:
Bèlpuèg
Belpech Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Birmingham
Birmingham (ingelesez ahoskatua eta tokiko dialektoan Brummagem,  ahoskatua) Ingalaterrako Mendebaldeko Midlands konderriko hiria da. Britania Handi osoko eta Ingalaterrako bigarren hiritzat jotzen da. Industria Iraultzaren eskutik handitu zen hiria. Izan ere, garai batean "munduko tailerra" edo "mila azokaren hiria" zituen goitizena.
Hiriak berak 1.001.200 biztanle ditu, baina metropoli inguruak, tartean Solihull edo Wolverhampton gisako hiriek, 2.284.093 dauzka (2001eko erroldaren arabera).
Badago horko dialekto eta doinu bereizgarria.
Historia
XVIII. mendean hasi ziren Birmingham inguruko arro aberatsetako ikatzarria erabiltzen. Garai horretan hiriak aurreramendu ekonomiko handia izan zuen. XIX. mendean bertako burdina amaitu egin zen, eta lehengaia Suediatik inportatzen hasi ziren. Hori zela eta, egiten zituzten gaiak garestiagoak ziren eta horren aurka borrokatzeko gai landuak ekoizten hasi ziren. Egungo ekonomia jarduera oso zabala da: metalurgia astuna eta fundizioak, armagintza, elektronika, burdinbide gaiak, automobiletako motorrak (Austin), gai kimikoak, plastikoak, kautxu sintetikoa, pneumatikoak, etab.
Demografia
Afrokaribearrak eta Indiako azpikonenteko etorkinak batez ere ezarrita daude emigrazio auzoetan, hala nola Small Heath, Handsworth eta Washwood Heath. Txinatarren populazio handi bat dago bereziki Hong Kongetik jende asko etorri zelako hirira; eta zentroko parte batek The Chinese Quarter izena du 1980ko hamarkadatik.
Kultura
Ospea du hiriko balletak, Birmingham Royal Ballet delakoak. William Shakespeare gertuko herri batekoa zen, eta Shakespeare Institutua sortua dago Birminghameko Unibertsitatean hura ikasteko. Hirirarekin lotura izan duten beste idazle batzuk dira JRR Tolkien, Caitlin Moran, Sathnam Sanghera, Kit de Waal, eta Philip Larkin.
Birmingham Pride LGTB harrotasunaren jaialdia, Erresuma Batuko era honetako ospakizun handienetakoa da, bi egun irauten dituen festa izaten da, Gay Village esaten zaion Hurst St. kalean duelarik epizentroa komunitateak.
Hiri senidetuak
Birmingham ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Sequillo
Sequillo Tierra de Camposeko eskualdea zeharkatzen duen ibai bat da. Bere izena, bere emari osoan zehar ur gutxi daramalako eta ibaiaren beraren sakontasun urriagatik hartzen du. Ibai honek Leongo probintzia, Palentziako probintzia, Valladolideko probintzia eta Zamorako probintzia zeharkatzen ditu. Leongo probintzian du bere iturburua, San Martín de la Cueza, Riosequillo eta Celada de Cea herrien artean, (Sahaguneko udalerriaren barnean) itsasoaren mailatik 950 metroko garaieran.
Bere luzera 123 kilometrokoa da eta Valderaduey ibaian isurtzen ditu bere urak, Zamorako probintziako Castronuevo herrian, itsasoaren mailatik 680 metroko garaieran.
Rose Tattoo (abestia)
Rose Tattoo (euskaraz Arrosa Tatuatua) Dropkick Murphys punk zelta musika taldearen abesti bat da. 2013ko Signed and Sealed in Blood diskoaren barnean argitaratu zuten.
Kernkraft 400
Kernkraft 400 (alemanez Energia nuklearra 400) Zombie Nation alemaniar techno musika taldearen abesti bat da. 1999ko martxoaren 15ean Leichenschmaus diskoaren barnean argitaratu zuten.
Doinu errepikagarri eta oso itsaskorra duen abestia da. Kirol ugarietako etenaldietan maiz jarri ohi da, amerikar futbolan, izotz hockeyean, futbolean, eta batez ere saskibaloian.
Jardim do Mulato
Jardim do Mulato Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Cyornis sanfordi
Cyornis sanfordi Cyornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Llanyre
, 'Llanllŷr-yn-Rhos', Galesko udalerri bat da, Powys konderrian. 2011ko erroldaren arabera 1.141 biztanle zituen.
Ramirás
Ramirás Ourenseko udalerria da, Terra de Celanova eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.989 biztanle zituen.
Masa-kultura
Kultura horren funtsezko hiru zutabeak honako hauek dira: kultura komertziala, kontsumo-gizartea eta publizitate-erakundea.
Le Mas-d'Artige
Le Mas-d'Artige Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Mas-d'Artige udalerrian erroldatutako biztanleak 103 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 88 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 86etxeak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 40 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 51 ziren, horien artean 33 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 33 pertsona aktiboetatik 29 lanean zeuden (18 gizon eta 11 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 18 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Mas-d'Artige udalerrian 53 unitate fiskal zeuden, 114 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.441 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 eraikuntza enpresa zen.
2000. urtean Le Mas-d'Artige udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 390 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zœbersdorf
Zœbersdorf Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Zœbersdorf udalerrian erroldatutako biztanleak 183 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 71 etxebizitza zeuden, 69 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 2 bigarren erresidentzia ziren. 61 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 69 etxebizitza nagusietatik 56 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 6 etxek hitu gela zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 57 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Žiar (Revúcako barrutia)
Žiar  Eslovakiako udalerri bat da, Revúcako barrutian kokatuta. 5,00 km²ko azalera du eta 139 biztanle 2017ko datuen arabera.
Zœbersdorf
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 114 ziren, horien artean 90 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 90 pertsona aktiboetatik 85 lanean zeuden (46 gizon eta 39 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Žiar (Revúcako barrutia)
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1324. urtekoa da.
Squalus chloroculus
Squalus chloroculus Squalus generoko animalia da. Arrainen barruko Squalidae familian sailkatzen da.
Zœbersdorf
Diru sarrerak
2009an Zœbersdorf udalerrian 69 unitate fiskal zeuden, 188 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.156 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Dantza urbano
Dantza urbanoa edo hiri dantza (street dance) dantza-estilo bat da, jatorrizko herrialdea edozein dela ere, eta dantza-ikasketetatik kanpo eboluzionatu duen eskuragarri zegoen edozein espazio irekitan, hala nola kaleetan, dantza-jaietan, auzoko jaietan, parkeetan, eskola-patioetan, raveetan eta gaueko klubetan. Terminoa hirietan jaiotako herri-dantzak deskribatzeko erabiltzen dute. Hiri dantzak sarritan inprobisatuak eta taldekakoak izaten dira, ikusleekin eta beste dantzariekin interakzioa eta kontaktua sustatuz. Dantza horiek jatorrizko eremu geografikoko herri-kulturaren parte dira. Kale dantzaren adibideek New Yorken, Bronx auzoan, sortu zen b-boying (edo breakdance) delakoa hartzen dute.
Zœbersdorf
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
Grainger (kraterra)
Grainger Merkurioko krater bat da. 113 kilometroko zabalera du. Bere izena Nazioarteko Astronomia Elkarteak 2012an jarri zion. Percy Graingeren (1882-1961) omenez eman zitzaion.
Zœbersdorf
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Zœbersdorf udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 240 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Carolina Beatriz Ângelo
Carolina Beatriz Ângelo (Guarda, São Vicente, 1878ko apirilaren 16a - Lisboa, 1911ko urriaren 3a) portugaldar medikua eta feminista izan zen. Portugalen lehen emakume zirujaua izateaz gain, herrialde horretan 1911n, Batzar Konstituziogileen hauteskundeen harira, bozkatu zuen lehen emakumea ere izan zen.
Alarguna izanik eta bere alaba Maria Emília Ângelo Barretoren (1903-1981) ardura zuelarik, auzitegietan "familia-burutzat" onartua izateko eskubidea galdegin zuen eta onartu egin zioten. Horri esker, 1911ko maiatzaren 28ko hauteskunde konstituzionalen kariaz, Portugalen bozkatu zuen lehen emakumea izan zen. Berriz ere halakorik gerta ez zedin, hurrengo urtean Portugalgo hauteskunde-kodearen legea aldatu zuten, botoa emateko eskubidea familia-buru gizonezkoek bakar-bakarrik baliatu zezaketela zehaztuz.
Jaiotza eta familia
Carolina Beatriz Ângelo 1878ko apirilaren 16an jaio zen bere familiaren etxean, São Vicenten, Guarda udalerrian. Aita Viriato António Ângelo (1850-), kazetaria eta Distrito da Guarda aldizkaria inprimatzen zuen tipografiaren jabea izan zen, eta ama Emília Clementina de Castro Barreto (1849-), etxekoandrea eta, Viriato bezala, Guardakoa. Aitaren aldetik, Manuel Ângeloren eta Maria Tecla de Jesusen biloba zen, eta amarenetik, Pedro Augusto Pereira Barreto, Udal Administrazioko idazkaria, eta Firmina Augusta de Melo e Castro Barreto lehengusu-lehengusinen biloba. Carolina Beatriz sei senidetan bigarrena izan zen. Bere neba-arrebak Viriato (1876-1877) eta Mariana (1879-1880), umetan hil zirenak, eta Viriato (1881-1940), bere aitaren eta hildako anaiaren izena hartu zuena, Corina da Soledade (1884-1933) eta Eurico Ângelo izan ziren. São Vicente da Guardako Parroki elizan bataiatu zuten, hilabete bat besterik ez zuela eta aita-ama pontekoak Afonso Barreto Pereira de Campos doktorea eta bere emaztea Carolina Cândida de Campos Barreto izan zirelarik.
Hezkuntza akademikoa
Txikitan, Beatrizek, familiak eta lagunek deitzen zioten moduan, familia-giro liberala ezatutu zuen. Bere aitak eta amaren aldeko aitonak, Portugalgo Alderdi Progresistaren aldekoak eta eskualdeko kazetaritza munduan integratuak, 1891n Liceu da Guarda ikastetxean ikaseko aukera eman zioten, eta han lehen eta bigarren mailako ikasketak egin zituen.
1800eko azken hamarkadan familia Lisboan finkatu zen. Portugalgo hiriburuan bere ibilbide akademikoa jarraitu zuen eta hango Eskola Politeknikoan eta Eskola Mediko-Kirurgikoan sartu zen. 1902an mediku ikasketak amaitu zituen. Bere klaseko emakume bakarra izan arren, Beatriz Ângelok harrera ona izan zuen bere ikaskideen aldetik, eta aurrerago zirujau izango ziren Fernando Matos Chaves, Jorge Marçal da Silva eta Senna Pereirarekin adiskidetasuna mantendu zuen bere bizitzaren amaiera arte. Ikasle garaian, bere senarra izango zen Januário Barreto lehengusu eta lankidea ere ezagutu zuen. Beatrizen irakasleak José António Serrano, José Curry da Câmara Cabral, Manuel Vicente Alfredo da Costa, Francisco Augusto de Oliveira Feijão, Ricardo Jorge eta Miguel Bombarda izan ziren, geroago haren lankide ere izango zirenak.
Ezkontza
1902ko abenduaren 3an, 24 urte zituela, Beatriz Ângelo Januário Gonçalves Barreto Duarterekin (1877-1910) ezkondu zen Lisboako Santa Justa eta Santa Rufina elizan. Januário Gonçalves, Covilhã udalerriko Aldeia do Soutokoa, sendagilea, errepublikar aktibista eta Portugalgo Futbol Ligaren sortzaileetako bat izan zen. Handik gutxira, Beatrizen neba Viriato Ângelo ere bere lehengusinarekin ezkondu zen, Januárioren arreba Maria José Barreto Duarterekin, hain zuzen ere.
Senar-emazteek alaba bakarra izan zuten: Maria Emília Ângelo Barreto (1903-1981). Urte batzuk geroago, Maria Emília filosofia irakaslea izango zen Maria Amália Vaz de Carvalho Lizeoan eta, 1932ko irailaren 26an, Angra do Heroísmon jaiotako Humberto de Matos Fagundes irakaslearekin ezkonduko zen. Jorge Humberto Fagundes (1936-2010) abokatu eta ekintzaile antifaxistaren gurasoak izan ziren.
Ibilbide profesionala
1903an Prolapsos Genitaes (Apontamentos) (Prolapso genitalak. Oharrak) hasierako tesia aurkeztu zuen, eta horrela, hasiera eman zion bere ibilbide profesionalari zirujau gisa. Portugalen lanbide horretan jardun zuen lehen emakumea izan zela nabarmendu behar da, kontuan hartuta garai hartan arlo horretan zegoen joera biziki sexista. Geroago, Sabino Maria Teixeira Coelhoren zuzendaritzapean, São Joséko ospitalean operatu zuen lehen portugaldar emakumea ere izango zen. Handik gutxira, Rilhafoles Ospitale Psikiatrikoan hasi zen lanean, Miguel Bombardaren gidaritzapean, eta Ginekologia espezialitatera dedikatu zen. Horrez gain, Lisboako erdigunean kontsulta pribatua izan zuen, Rua Nova do Almada kalean hain zuzen.
Errepublikanismoa eta Feminismoa
XIX. mendearen azken urteetako eta XX.aren hasierako giro antimonarkikoak ideologia errepublikano, masoniko eta feministen susperraldia eragin zuen Lisboako burgesia liberalaren artean. Carolina Beatriz Ângelok aktiboki hartu zuen parte giro politiko horretan. Beatrizen militantzia emakumeen eskubideen aldeko erakundeetan 1906an hasi zen, Frantziako La Paix et le Désarmement par les Femmes elkartearen Portugalgo batzordean. Elkartearen helburua gerra gatazkak elkarrizketaren bidez konpontzea zen. 1907an, Ana de Castro Osório buru zuen Grupo Português de Estudos Feministas (Portugalgo Ikasketa Feministen Taldea) elkartean sartu zen. Azkenik, Masonerian ere partaide izan zen, Humanidade Logian, Lígia izen sinbolikoarekin.
1910eko urriaren 5ean Errepublikaren Ezarpena gertatu zen. Carolina Beatriz Ângelok parte aktiboa izan zuen jazoera horretan: Adelaide Cabeterekin batera, iraultzaren arrakasta sinbolizatzen zuten bandera gorri eta berdeak isilpean josi eta zabaldu zituen. Handik gutxira, Propaganda Feminista Elkartearen (APF) sorreran parte hartu eta taldea kudeatu ere egin zuen. Elkarte berria Liga Republicana das Mulheres Portuguesas-en zatiketatik sortu zen, emakumeen boto-eskubidearen inguruan izan ziren iritzi kontrajarriengatik. Propaganda Feminista Elkartearen esparruan, erizainentzako eskola bat sortzea aurreikusi zuen. Proiektu horretan ere ikus daiteke emakumearen emantzipazioaz zuen kezka.
1911ko Batzar Konstituziogilearen hauteskundeak
Europa osoan eta munduko hainbat herrialdetan, sufragistek urteak zeramatzaten emakumeen botoa emateko eskubidea ozen aldarrikatzen. Zelanda Berrian, 1893an, erdietsi zuten lehengoz boto eskubidea. Europan, berriz, 1911n, Finlandia zen emakumeen sufragioa aitortzen zuen Europako herrialde bakarra. Portugalgo Errepublikako lehen hauteskunde legeak botoa emateko eskubidea aitortu zien «irakurtzen eta idazten zekiten eta familia-buru ziren 21 urtetik gorako portugaldarrei». Carolina Ângelok legearen idazketa aprobetxatu zuen bere alde baliatzeko, izan ere, portugesez, gramatikalki, hitzen plural maskulinoak maskulinoa zein femeninoa biltzen ditu. Alargun eta alaba adingabe batekin, 21 urte baino gehiago eta ikasia izanik, Lisboako 2. barrutiko errolda batzordeko presidenteari eskaera egin zion bere izena «egin behar den hautesle-erregistro berrian sartzeko”. Errolda batzordeak erreklamazioa atzera bota zuenez, epaitegietan helegitea jarri zuen, legeak emakumeak espresuki baztertzen ez zituela argudiatuta. 1911ko apirilaren 28an, João Baptista de Castro epaileak, Ana de Castro Osórioren eta Alberto Osório de Castroren aitak, historiara pasatuko zen epaia eman zuen: «Emakumeak baztertzea (…) emakumeak izateagatik bakarrik (…), zentzugabekoa eta maltzurra da, besterik gabe, eta Alderdi Errepublikarrak aldarrikatzen dituen demokrazia eta justiziaren ideien kontrakoa. (…) Legeak bereizten ez badu, epaileak ezin du bereizi (…) eta erreklamatzailea hautesle-erregistroan sar dadila agintzen dut».
Heriotza
1911ko uztailean eta abuztuan, Carolina Beatriz Ângelo kexu zen izugarrizko nekea zuelako, “lan handia egin dut...”, borrokan, eztabaidetan eta hausnarketan emandako egun luzeengatik. Agian horregatik egin zuen “zibilki lurperatua izateko adierazpen idatzia, zeina hurrengo urtean publiko egin zen hileta-elizkizunetan ”. Maria Emília Ângelo Barretok bere zortzi urteko alabaren etorkizunerako ere neurriak hartu zituen, eta bera hil ostean bizirik jarraitzen zuten senitartekoei "ohiko lutoa baztertzeko" eta "alabatxoa bere amagatik negar egitera ez behartzeko" eskatu zien.
1911ko urriaren 3an, goizeko ordu bietan, botoa eman eta 4 hilabete eskasera, Carolina Beatriz Ângelo miokarditis batek eragindako sinkope kardiakoz hil zen, bere etxean, 33 urte zituela. Garai hartako adierazpenek diote Propaganda Feminista Elkarteko beste feministekin bilera politiko batean parte hartu ostean, tranbian zihoala ondoezik sentitu zela bere etxera, São Jorge de Arroios auzuneko António Pedro kalean, itzultzean.
Ondarea
1946ko maiatzeko hauteskunde-legeak botoa emateko eskubidea zabaldu zuen. Gizonezkoa, analfabetoa izan arren, hautesle izan zitekeen Estatuari, zergetan, gutxienez 100 eskudo ordaintzen bazizkion. Emakumeak, ordea, ezkondua eta familia-burua izan behar zuen, irakurtzen eta idazten zekiena, bere ondasunak zituena eta Estatuari zergetan, gutxienez, 200 eskudo ordaintzen zizkiona.
Mouchard (Jura)
Mouchard Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mouchard udalerrian erroldatutako biztanleak 1.188 ziren. Familiak 448 ziren, horien artean 180 pertsona bakarrekoak ziren (88 bakarrik bizi ziren gizonak eta 92 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 124 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 542 etxebizitza zeuden, 458 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 65 hutsik zeuden. 345 etxeak ziren eta 195 apartamentuak ziren. 458 etxebizitza nagusietatik 262 bere jabearen bizilekua ziren, 185 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 16 etxek gela bat zuten, 30 etxek bi zituzten, 71 etxek hiru zituzten, 144 etxek lau zituzten eta 197 etxek bost zituzten. 349 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 234 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 159 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 833 ziren, horien artean 492 aktiboak ziren eta 341 inaktiboak ziren. 492 pertsona aktiboetatik 448 lanean zeuden (259 gizon eta 189 emakume) eta 44 langabezian zeuden (22 gizon eta 22 emakume). 341 pertsona inaktiboetatik 61 erretiraturik zeuden, 237 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mouchard udalerrian 435 unitate fiskal zeuden, 935,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.130 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina, 2 argiketariak, 3 ile apaindegiak eta 4 jatetxeak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Mouchard udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 288 hektarea erabiltzen.
Salbamendu eta sorospen
Salbamendua eta sorospena terminoak ur etako instalazioetan eta uretako espazio naturaletan erreskate simulazioetan aritzen diren sorosle en trebetasunak erakusten dituen kirol bat adierazten du. Espainia ko kirol erakargarria izateari esker, munduko klub nazional historikoen helburu profesionala da. Kirol hau egiten dutenek igeriketa kualifikazio oso altua dute ingurune honetan, eta fisikoki eta psikikoki prestatuta daude edozein larrialdi edo premia larriren aurrean esku hartzeko.
Gaur egun, salbamenduko eta sorospeneko kirol teknikari ak dira profesional gaitu bakarrak, bai uretako instalazioetako eta uretako espazio naturaletako sorosleei dagozkien konpetentzia profesionalak betetzeko eta bai kirol hori egiten duten sorosle profesionalen eta kirolarien prestakuntza fisikora bideratutako konpetentziak gauzatzeko.
Mouchard (Jura)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, botika 1 bat eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Salbamendu eta sorospen
Kirol honek hainbat jarduera edo diziplina biltzen ditu, besteak beste: igeriketa hegats ekin eta hegatsik gabe, urpekaritza, uretan pertsonak arrastrean eramatea, lehen sorospenak, hondartza ko lasterketa, salbamendu-oholdun surf a, salbamendu eskiarekin arraunean egitea, hondartzan erreskatea materialarekin eta materialik gabe eta abar. Kirol honetan aritzen diren sorosleek prestakuntza fisiko handia dute eta igeriketa, salbamendua eta sorospena irakatsi dezakete, sorosle lanak egin eta abar.
Historia
Salbamenduko eta sorospeneko kirol modalitatearen jatorria 1878 an dago, Marseilla n Salbamenduko Lehen Nazioarteko Kongresua antolatu zenean. Salbamenduko alderdi guztietan interesa duten pertsonak bildu ziren eta salbamenduan interesa duten elkarteak arautuko zituen nazioarteko erakunde bat sortzea planteatu zen.
Mouchard (Jura)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Mouchard udalerrian1 hezkuntza orokorreko lizeoa eta 1lizeo teknologikoaHezkuntza orokorreko lizeoetan 392 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 247.
Salbamendu eta sorospen
Historia
Kirol "ez ofizial" bezala parte hartu zuen Parisko Olinpiar Joko etan 1900 ean.
Proba fisikoak edo gaitasun probak
Uretako sorosle lanbidean jarduteko diploma edo prestakuntza-ziurtagiria lortzeko, azterketa teoriko batzuk gainditu behar dira eta lan profesional honen izaeragatik, baita uretako eremuan (igerilekuan eta/edo itsasoan) aurrera eramaten diren proba fisiko batzuk ere.
Probak herrialdearen arabera aldatzen dira, baita garatzen diren eskualdearen arabera ere (probintzia, estatua, komunitatea...), kasu bakoitzean dagokion legera egokituz.
Kirol-probak edo lehia probak
Uretako sorospena, lanbidetzat ez ezik, kiroltzat ere har daiteke. Azken kasu horretan, kirol-proba batzuez hitz egin dezakegu, eta horien artean bi mota bereizten dira: igerilekuko probak eta ur irekietako edo hondartzako probak. Espainia mailan, igerilekuko probetan, neguan zein udan lehiatzen da, eta ur irekien probak uda sasoirako erreserbatuta geratzen dira.
200 m oztopo bidezko igeriketa
Irteera seinalea entzundakoan hasten da, lehiakidea uretan sartzen da jauzi batekin eta 200 metroko ibilbidea egiten du urpeko oztopo baten azpitik 8 aldiz igaroz. Proba bukatzeko, igerilekuko helmugako horma ukitu behar du. 4 minutu eta 15 segundotan ukituz, denbora ona egin duela esan daiteke.
100 m soroslea
Irteera seinalea entzundakoan hasten da, lehiakidea uretan sartzen da jauzi batekin eta 50m estilo librean igeri egiten ditu, normalean krola aukeratzen da, hegatsak eta erreskate-hodiak eramanez. Horma ukitu ondoren, lehiakideak erreskate-hodia ziurtatzen du maniki aren inguruan eta hodiarekin eramaten du amaierara arte. Proba, lehiakideak helmugako horma ukitzen duenean amaitzen da. Proba gainditu ahal izateko, manikiak ez du ura aurpegiarekin ukitu behar arrastatua den momentuan. Ura ukituko balu, deskalifikazioa emango litzateke eta egindako denborak ez luke balioko.
100 m salbamendu konbinatua
Parte-hartzaileak 5 metroko bilketa lerroaren barruan ateratzen du manikia azalera eta, helmugako hormaraino arrastatzen du.
200 m super soroslea
Irteera seinalea entzundakoan hasten da, lehiakidea jauzi batekin sartzen da uretan, 75m estilo librean igeri egiten du, ondoren urperatu eta urpean dagoen maniki bat jasotzen du. Lehiakideak manikia 5 metroko bilketa lerroaren barruan ateratzen du eta biraketa hormaraino eramaten du. Horma ukitu eta bertan uzten du manikia.
Uretan, lehiakideak hegatsak eta erreskate-hodia jartzen ditu eta 50m estilo librean igeri egiten ditu. Horma ukitu ondoren, lehiakideak manikiaren inguruan hodia ziurtatzen du 5 metroko lerroaren barruan eta helmugako pareteraino arrastatuko du.
Glossogobius clitellus
Glossogobius clitellus Glossogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Salbamendu eta sorospen
50 m manikiaren arrastea
Irteera seinalea entzundakoan hasten da, lehiakidea jauzi batekin sartzen da uretan eta 25m estilo librean igeri egiten ditu. Orduan, hondoratutako maniki bat jaso eta azalera ateratzen du 5 metroko bilketa lerroaren barruan. Lehiakideak manikia arrastatzen du helmugako pareta ukitu arte.
100 m manikiaren arrastea hegatsekin
Irteera seinalea entzundakoan hasten da, lehiakidea jauzi batekin sartzen da uretan, eta 50m estilo librean igeri egiten ditu hegatsak eramanez. Hondoratutako maniki bat jasotzen du eta azalera ateratzen du 10 metroko bilketa lerroaren barruan. Lehiakideak manikia arrastatzen du helmugako pareta ukitu arte. Proba honetan, bilketa distantzia handiagoa da, hegatsek desplazamendu handiagoa sortzen dutelako eta abiadura azkarragoa izatea eragiten dutelako.
Anboi
Anboia tenplu katoliko eta ortodoxoetan Biblia irakurtzeko eta apaizaren hitzaldia emateko tokia da. Atril, podio edo pulpitu moduan ere izan daiteke. Eliza batzuetan, antzinako ohiturari jarraiki, bi anboi daude: eskuin aldean (aldarearen aurrean), irakurketa orokorretarako eta ezker aldean, berriz, Ebanjelioa irakurtzeko.
Anboiaren jatorria kristautasuna berarekin agertu zen eta ortodoxoen ikono guztietan ageri da, baita 335 urteko Gurutzeraren gorespenaren irudikapenean ere.
Anboia kentzearekin batera, pulpitua sortu zen, hala bada, Bibliaren irakurketa lekua izatetik, sermoiak emateko tokia izatera igaro zen.
Salbamendu eta sorospen
4 x 50 m oztopoen erreleboa
Irteera seinalea entzundakoan hasten da, lehen lehiakidea uretan sartzen da jauzi batekin, eta 50m estilo librean igeri egiten ditu, bi oztoporen azpitik pasatuz eta horma ukitzen du. Bigarrenak, hirugarrenak eta laugarrenak, lehendabiziko lehiakidearen prozedura errepikatzen dute.
4 x 50 m errelebo konbinatua (erreskate-hodia)
Bigarren lehiakideak horma ukitu ondoren, hirugarren lehiakideak 50 m estilo librean igeri egiten ditu erreskate hodiarekin. Hirugarren lehiakideak horma ukitzen du eta laugarren lehiakidea uretan dago, gutxienez esku bat ertzari helduta eta hegatsak dituela.
Laugarren lehiakideak arnesa hartzen du eta hirugarren lehiakideak biktimaren papera egiten du, erreskate hodia bi eskuekin hartuz. Laugarren lehiakideak, 50 metro arrastratzen du biktima. Biktimak oinekin lagun diezaioke erreskatatzaileari azkarrago joateko.
4 x 25 m manikiaren arrastea erreleboa
Txandaka lau lehiakidek, gutxi gorabehera, 25 metroko maniki bat arrastatzen dute.
Esprinta
Zozketa bidez esleitutako kale bana dute lehiakideek. Irteera eman eta lehiakideek 90 metro korrika egiten dituzte helmugara iritsi arte. Kirolariaren bularrak helmugako marra pasatzean esan daiteke iritsi dela lehiakidea, beraz, bularrak erabakitzen du denbora. Lehiakideek oinen gainean amaitu behar dute proba, bertikalean.