cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Escaunets
Biztanleria
2007an Escaunets udalerrian erroldatutako biztanleak 104 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 42 etxebizitza zeuden, 40 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 1 hutsik zegoen. 39 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 40 etxebizitza nagusietatik 31 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 1ek hiru zituen, 12 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 36 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
NGC 4482
NGC 4482 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Escaunets
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 63 ziren, horien artean 50 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 50 pertsona aktiboetatik 46 lanean zeuden (24 gizon eta 22 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 emakume eta 4 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Cadeo
Cadeo Italiako udalerri bat da. Piacenzako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Escaunets
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
Tomah (Wisconsin)
Tomah Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Monroe konderrian dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Escaunets
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Llangyfelach
, Galesko Swansea hiriko komunitate bat da. 2001ko erroldaren arabera 5.039 biztanle zituen.
Loughrea
Loughrea (irlanderaz Baile Locha Riach), Irlandako Galwayko konderriaren erdialdean dagoen udalerri bat da. Izen bereko Loughrea antziraren ertzean kokatua dago. 2011ko erroldaren arabera 5.940 biztanle zituen.
Caminata
Caminata Italiako udalerri bat da. Piacenzako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Caminatak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Loughrea
Ekonomia
Historikoki nekazal herria izan da baina XX mendean Tynagh meategiak Irlandako zink eta zilar meategi garrantzitsuenak izan dira.
Cadeo
Mugakideak
Cadeok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ballymoe
Ballymoe, historikoki Bellamoe (irlanderaz Béal Átha Mó, "Mó-ren Gotorleku Ahoa") Irlandako mendebaldeko Galway konderriko iparraldean dagoen udalerria da. Suck ibaiaren mendebaldeko ertzean dago, ibai honek Galway konderria eta Roscommon konderria bereizten ditu. N60 bigarren mailako errepide nazionala eta R360 eskualde errepidea herrigunean elkartzen dira.
Telefono gida
Telefono gida edo telefono aurkitegia telefonia-enpresek edota udal-zerbitzuek argitara ematen dituzten abonatuen telefono-zenbakien liburua da. Horrez gain, interes publikoko telefono zenbakiak jasotzen dituzte, besteak beste: polizia, suhiltzaile, osasun-zerbitzu, babes zibil, drogazalearentzako arretarenak.
Normalean abonatua alfabetoaren arabera ordenatzen da. Pertsonen kasuan lehenengo abizenaren lehendabiziko hizkiaren arabera ordenatzen da, eta enpresen kasuan enpresaren izenaren arabera. Izenaren edo izen-deituren ondoan helbidea eta telefono-zenbakia agertzen da.
Tomahawk (Wisconsin)
Tomahawk Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Lincoln konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Stegonotus batjanensis
Stegonotus batjanensis Stegonotus generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Aldamin
Aldamin Gorbeiako mendilerroan dagoen mendia da, Bizkaiko bigarren altuena dena Gorbeia beraren atzetik. Bien artean Aldaminoste (1.321 m.) mendi-lepoa dago.
Aldamin mendiak 1.376 metroko garaiera dauka. Gandor ederrak osatzen du gailurra.
Adin nagusitasun
Lehenik eta behin, pertsona batek nortasuna eta horri lotutako eskubideak lortzen dituen momentuan gaitasun juridikoa eskuratu duela ulertu behar da (harreman juridikoen titular izateko gaitasuna, eskubide nahiz betebeharren titular), baina ez jarduteko gaitasuna.
Jarduteko gaitasuna, hortaz, adina eta gaitasun naturalaren arabera zehazten da, baina, batez ere, adina oso garrantzitsua izango da, pertsonaren heldutasun maila adin guztietan ez baita berdina. Legediak adin bat ezartzen du jarduteko gaitasun osoa eskuratzeko, eta adin horretara iristen ez denari, aldiz, jarduteko gaitasun mugatu bat ezartzen dio.
Adinaren arabera hiru jarduteko gaitasun bereizten dira: adin-nagusitasuna, adingabetasuna eta emantzipazioa.
Espainiako legean
Kode Zibila ren 315. artikuluaren arabera, adin-nagusitasuna neurtzeko jaioteguna osoki hartu behar da kontuan; izan ere, jaiotako egunaren hasieran (ordua 00:00 denean) beteko dira urteak. Arlo penalak, berriz, jaiotako ordu zehatza hartuko du kontuan, alor penaleko arauak hertsiki aplikatzearren.
Adin-nagusitasunak adierazten duena, beraz, pertsonak jarduteko gaitasun osoa lortzen duela da, hau da, eskubideak baliatzeko eta betebeharrak hartzeko gaitasuna eskuratuko du pertsonak. Beste modu batera esanda, adin-nagusitasunera heltzean, pertsonak berak dituen harreman juridikoen titularitate hori baliatzeko aukera izango du. Izan ere, esparru juridikoan, pertsonak, adin jakin batera iristean, bere burua gobernatzeko heldutasun maila nahikoa duela esan nahi du. Hori dela eta, beste inoren laguntzarik eta baimenik gabe baliatu ahal izango du titularitate hori, ordu arte izan dituen babes-erakundeen menpe egon beharrean. Beste modu batera esanda, ordenamendu juridikoan adin-nagusitasuna pertsona batek juridikoki jarduteko betebeharrekoa duen baldintza da, eta helburua pertsonak nahitaezko duen heldutasun fisiko eta intelektuala lortzea da, lehen ezin egin ezin zituen gauzak orduztik aurrera egin ahal izateko.
Beraz, adin legala finkatzeko erabakia arbitrarioa da soilik, baina herrialde bakoitzak izango du hori erabakitzeko eskumena, gizartearen portaera ikertu behar baitute, batez ere, baita pertsonen hezkuntza ere … Hori dela eta, herrialde bakoitzean desberdina da, eta historian zehar ere aldatuz joan da. Mendabaldeko herrialde gehienetan 16 eta 21 urte tartean eskuratzen da adin-nagusitasuna, aurreikusitako dagoelako adin horretan lortzen dela heldutasuna, baina badaude herrialde afrikarrak non 13 urteko pertsonak dagoeneko adin nagusikotzat jotzen diren. Zuzenbide Erromatarra ri erreparatuz gero ere, 25 urteetakoa zen hau. Gaur egun, aldiz, Kode Zibilaren 315. artikuluak eta Konstituzioaren 12. artikuluak diotenez, adin-nagusitasuna 18 urte betetzean lortzen da, baina lehenengo 1889ko Kode Zibilaren arabera 23 urtetan zegoen, nahiz eta 1943ko azaroaren 13ko Legean 21 urteetara jaitsi. Hala eta guztiz ere, guztiz arraroa da arau hori Espainiako Konstituzioa k jasotzea eta arautzea, beste herrialdeetako konstituzioetan ez baitago, lege apalagoen bidez zehazten da. Dena den, arrazoiari erreparatuz gero, ez dago batere argi: iritzi desberdinak baitaude horren inguruan. Esate baterako, gaitasunaren finkapenak eragin nabarmena izateagatik pertsonaren garapenean, eremu guztietara zabaltzen delako (alor pribatuaz gain, baita publikoa hartzen du kontuan eta lege arruntak kontuan hartu beharreko datua duteko), iraganeko ordenamendu juridikoen ezaugarrietako bat delako …
Ondorioz, lehen esan bezala, adin-nagusikoa denak gaitasun osoa eskuratzen duela esan nahi du, hots, bizitza zibileko egintza guztietarako gai bihurtzen dela (Kode Zibileko 322.artikulua), nahiz eta badauden muga batzuk (adibide esanguratsuena adopziorako bikotearen pertsonetako batek gutxienez 25 urte izatea beharrezkoa dela); dena den, adin-nagusitasun egoera atzera bota ezin denez, nahitaezkoa izango da salbuespenak bereziki zehaztea, muga guztiak hertsiki interpretatzearren. Baina, adin-nagusitasunarekin guraso boterea atertu eta tutoretza iraungitzen da, eta beraz, ordezkarien ordezte-lana eta gaitasunaren osagarri den laguntza atertzen da ere. Hau da, adin txikitasuna babesteko erabaki guztiak eraginik gabe geldituko dira eta egintzak ezingo dira kontrakotzat jo. Gainera, ondarezko erantzukizunaren printzipioa izango du eta nola ez, bere buruz egindako kalteen erantzukizun indibidualaren printzipioa sartuko da jokoan aldi berean.
Adin-nagusitasunari buruzko ezaugarriei buruz, lehenik eta behin, automatikoki eskuratzen dela jakin behar da, hots, ez dago inoren borondatearen menpe. Bigarrenik, adin-nagusitasuna egoera zibil bat dela badakigu, baina Erregistro Zibil ean ez dago inskribitu beharrik, hau da, nahikoa da jakitea pertsonaren jaiotza-eguna. Hirugarrenik, nahiz eta Kode Zibilaren 314.1.artikuluak adin-nagusitasuna emantzipazioa dela esan, argitu behar da ez dela emantzipazio mota bat. Emantzipazioa, adin-nagusitasunaren eta adingabetasunaren arteko egoera bat delako hain zuzen ere.
Oviraptor
Oviraptor dinosauro teropodoen genero bat da. Kretazeo Berantiarrean bizi ziren egungo Mongolian. Roy Chapman Andrews paleontologoak lehenengo fosilak topatu eta Henry Fairfield Osbornek 1924an deskribatu zituen.
Adin nagusitasun
Espainiako legean
Hala eta guztiz ere, adin-nagusitasunak ez du gaitasun osoa emango, epaiak ezgaia deklaratu badu adin txikikoa, hots, legeak zehazturiko arrazoi desberdinengatik, ezgaia aitortua izan bada adin-nagusitasuna lortu baino lehen. Hau da, ezgaituak izan diren umeen gaineko guraso-botereak jarraituko du seme-alaba adin-nagusitasunera heltzean. Eta ondorioz, berdina gertatuko da tutoretzaren kasuan tutoretzapekoan daudenekiko.
Oviraptor
Hona hemen Fantik 2012an proposaturiko kladograma.
Adin nagusitasun
Munduan
15 urte
16 urte
17 urte
18 urte
19 urte
20 urte
21 urte
Stegonotus diehli
Stegonotus diehli Stegonotus generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Zalama
Zalama mendia Ordunteko mendilerroaren mendebaldeko muturrean dago, eta Kantabria, Burgos eta Bizkaia arteko muga markatzen du.
1.336 metrorekin Bizkaiko hirugarren mendirik altuena da, Gorbeia eta Aldamin aurretik eta Anboto atzetik dituela. Enkarterriko tontorrik garaiena da halaber, gainetik eskualdearen ikuspegi bikaina dagoelarik.
Eusko Jaurlaritzak parke eoliko bat eraiki nahi izan zuen Zalama mendia eta Ordunte bitartean, baina Karrantzako herritarren aurkako iritzia dela eta, bertan behera geratu zen.
Karrantzako ibarraren hego-mendebaldean kokatuta dago.
Blurred Lines
Blurred Lines (euskaraz Lerro Lausoak) Robin Thicke estatubatuar-kanadar musikagilearen abesti bat da. 2013ko martxoaren 2an izen berdineko Blurred Lines diskoaren barnean plazaratu zen. Estreinatu eta berehala arrakasta izan zuen, urte hartako udako abesti entzunenetakoa izan zelarik.
Euskal Herrian Euskal Irrati Telebistako telebista iragarki baten doinua izateagatik ezaguna da, bertan kate horretako hainbat aurkezle doinu hau dantzatuz agertzen zirelarik.
Calendasco
Calendasco Italiako udalerri bat da. Piacenzako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Calendascok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bastnäsita-(Y)
Bastnäsita-(Y) mineral bat da eta bastnäsite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Bastnäsita-(Y) elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 - 4,5 da.
Siziliako antzinako herriak
Sizilian, zibilizazio helenikoa heldu baino lehen, beste herri batzuk bizi ziren, hala nola, sikanoak, elimoak eta sikuloak. Hauek izan ziren greziarrek aurkitu zituztenak Siziliara heltzean K.a. 756an. Ez dago jakiterik feniziarrak greziarrak baino lehenago edo aldi berean heldu ziren (K.a. VIII. mendean). Bestalde, eztabaidagarria da morgeteak irlan egon ziren
Sikanoak
Sikanoak (Sicani; Σικανοί, sikanoi) Sizilian greziarren kolonizazioaren aurretik bizi zirenen hiru leinuetako bat zen, Tuzididesek egindako banaketaren arabera. Greziar historialariaren arabera, Iberiar Penintsulatik zetozen baina baieztapen hau ez da oinarritzen inolako iturritan. Nahiz eta hizkuntza alfabeto grekoz idatzita egon, izenak bakarrik itzuli dira.
Zurkuntz
Irispideak
Zurkuntzeko pasabidera, errez hel daiteke Arantzazutik, Urkuluko labarraren bidez. Labar honek, Gazteluaitz eskuinetara uzten du. Azkenik, Iturri gorria izeneko iturria atzean utzi ondoren, pagaditik doan aldapa gogor bat igo behar da, pasabide garbiraino heldu arte. Hemendik, ezkerretara hartuz, berehala heltzen da tontorrera. Iturri gorriako iturritik, Erromesen bidetako lepoa izeneko lepora ere hel daiteke, Napar Basoko Punta izeneko mendiaren ekialdean kokatua. Lepo hau, Arabako Lautadatik gertu bizi zen jendearentzat ezinbestekoa zen, Arantzazura erromes zihoazenentzat batipat. Eta honek eman dio duen izena.
Arriolatik, Erromesen bidetako lepora heldu behar da lehenik, ondoren, Napar Basoko Puntara heltzeko. Hemendik, eta Zabalanegi leporako jeitsiera labur bat egin ondoren, tontorrera hel daiteke.
Beste bide bat Narbaixatik doa. Hemen, Beltran baserritik eta Malabrasoko zelaietatik ere hel daiteke Erromesen bidetako lepora, Napar Basoko Punta eta Zurkuntzen artean. Hortik Zurkuntzera hartzea baino ez da geratzen.
Siziliako antzinako herriak
Elimoak
Elimoak (Ἔλυμοι; Elymi) Europako antzinako herri bat zen, Brontze eta Antzinaro klasikoan Siziliako mendebaldean bizi zena.
Jatorriak
Istorio mitologikoez aparte, ezer gutxi dakigu elimoen nortasunez eta kulturaz. Zaila da haien auzokideetatik (sikanoak) bereiztea Burdin Aroko aztarna arkeologikoetan (K.a. 1100-700). Geroago, ematen du greziar kolonizatzaileen alderdi asko onartu zituztela, hala nola, Segestako tenplua eraikitzea eta alfabetoa grekoa erabiltzea beraien hizkuntzan idazteko. Gaurdaino inork ez duenez elimoen hizkuntza deszifratu, espekulatu da ez-indoeuroparreko hizkuntza zen.
Historia
Elimoen jatorri zehatzak ezezagunak dira, nahiz eta (zenbait aurkikuntza arkeologikotan oinarriturik), Siziliara emigratutako anatoliarrak ziren. Antzinako greziarrentzat troiataren ondorengoak ziren. Tuzididesen ustez, haien arbasoak Troiako errefuxiatuak ziren. Akeoek Troia suntsitu zutenean, talde batek alde egin zuen eta Mediterraneoan zehar bidaia luze baten ondoren, Sizilian lehorreratu zen. Horiek sorterriko sikanoekin ezkontzean, etnia berri bat sortu zuten, elimoak. Virgiliok zioenez, elimoak Siziliara heldu ziren Alzestes heroiak gidatuta, baina beste batzuen arabera, Elimo eta Egesto buruzagiak Siziliara heldu baino lehen, troiatar kolonia bat omen zegoen Ericeren ondoan, Dionisio Halikarnasokoaren iritziz, sikanoekin harreman onak zituena. Beste ikertzaile batzuk pentsatzen dute haien jatorria Liguria zela. Horretarako bi eskualdetako toponimoak ikertuz (Lerici, Segesta, Entella), ondorioztatu dute hango populazioa hegoaldera mugitu zela. Tesis horren arabera, Trapaniko zenbait kobetako zibilizazioak erlazionatuta egongo ziren Liguriako Eneolitokoekin. Elimoek harreman lagunkoiak eta aliantzak Kartagorekin zituzten bitartean, etengabeko gatazketan ari ziren Siziliako mendebaldeko greziar kolonien espantsionismoarekin, Selinonterekin gehienbat. Behin baino gehiagotan, K.a. 580 ondoren, Selinonteko mugak direla eta, gerrak piztu ziren. Elimoek Atenasekin aliatu ziren Selinonteren kontra borrokatzeko. Horrek zorigaiztoko siziliar espedizioa eragin zuen (K.a. 415-413). Porrot horren ondoren, kartagotarrak berotu zituzten K.a. 409an Selinonte erasotzeko eta, azkenean, lortu zuten etsaiak suntsitzea. Hala ere, Lehenengo Gerra Punikoan, Kartagoko aliantza utzirik, Erromatarren alde jarri ziren. Erromatar garaian, elimoak estatus berezia izatean, zergen salbuetsita zeuden. Dirudienez, egoera hau izan zen elimoak troiatarren ondorengoak zirelako, beraz erromatarren senideak. Elimoak erromatar garaian desagertu ziren, seguruena Siziliako populazioan asimilatu zirelako.
Elimoen lurraldea
Elimoek eta sikanoek Siziliako mendebaldea partekatzen zuten, geroago feniziarrekin, eta azkenean grekoekin. Haien hiririk nagusienak honako hauek ziren: Segesta (hiriburu politikoa); Eryx (gaurko Erice) gune erlijiosoa, eta Entella. Beste hiri batzuen artean Elima, Haliciae, Iaitas, Hypana eta Drepanon zeuden.
Sikuloak
Sikuloak (Siculi; Σικελοί, sikeloí) Sizilian greziarren kolonizazioaren aurretik bizi ziren hiru leinuetako bat zen, Tuzididesek egindako banaketaren arabera.Geografo honen ustez, Italo sikuloen ustezko erregeari zor zaio Italiako izena, eta sikulo izena, berriz, Sikeloi erregearengandik dator. Herri indoeuropar hau Siziliara heldu zen K.a. XV. mendearen inguruan. Italiatik heltzean, uhartearen erdigune eta ekialdean kokatu zen eta bertako biztanleak, sikanoak, K.a. 1000 urtearen inguruan hego-mendebaldera alboratu zituen. Elimoak uhartearen mendebaldean bizi ziren eta Magna Greziako kulturarekin azkar fusionatu ziren. Haren hizkuntza, ziurrenik, indoeuroparra zen, elimoera eta sikanoera ez bezala.
Historia
Indusketa arkeologikoek erakutsi dute Brontze Aroan Mizenasko eragina dagoela Sizilian. Sikuloez lehen literaturako aipamena Odisean agertzen da. Homerok Sikania aipatzen du, baina gehiegi argitu gabe. Urrutitik etorri ziren. Baliteke Burdin Aroko sikuloak eta sikanoak iliriar herriak izatea, zeinak aurreindoeuropar populazio baten gainean inposatu baitziren. Tuzidides eta beste idazle klasiko batzuk tradizioan oinarritzen ziren esateko sikuloak Italiako erdialdean eta Erromako iparraldean bizi zirela Handik, Umbriar eta Sabiniar tribuek egotzi zituzten Siziliara abiarazten. Haien gizarte antolaketa tribala omen zen eta ekonomia nekazaritzan oinarritu. Diodoro Sikuloren arabera, sikanoekin zenbait gatazka izan ondoren, Salso ibaia jarri zen bi herrien arteko muga. Orokorroan, pentsatzekoa da sikuloak azken etorriberriak izan zirela Sizilian. Sikuloek burdin erabilera Brontze Aroan ekarri zuten eta etxekotutako zaldia ere. Irlan K.a. 1400 inguruan etorri ziren. Pantalicako nekropoli sikuloa, Sirakusaren ondoan, ezagunena da eta horren ondoren, Cassibilekoa, Notoren hurbil. Agertzen diren eliteen hilobiek a forno (labe itxurazkoak) erlauntzazko forma dute. Hiri nagusienak honako hauek ziren: Agirium (Agira); Centuripa; Henna eta hiru toki Hibla izenarekin: Hibla Handia, baita Geleatis edo Gereatis ere, Simaetus ibaian; Hibla Txikia, Sirakusako iparraldeko kostaldean; eta Hibla Herea Siziliako hegoaldean. Greziar kolonoak etorri zirenean, -kalkistarrek sikuloekin harreman onak izan zituzten baina doriarrak, berriz, etsaiak ziren - sikuloak egotziak izan ziren barneko eremuetara eta haien kulturak, gero eta helenizatuagoak izatean, izaera propioa galdu zuten. Morgantinan, berriz, greziarrak eta sikuloak elkarrekin bizi zirenez, historialariek ez dakite hiri hau sikuloa edo greziarra zen. Diodoro Sikuloren arabera, Etna sumendiko erupzioaren ondoren, sikuloak haientzat hartu zituzten sikanoek utzitako lurrak. Ondoren, zenbait gatazka izan zituzten, bi herrien arteko muga Himera (Salso) ibaian ezarri arte. Dionisio Halikarnasokoak idatzitako erromatar antzinitatearen historian dio sikuloak zirela lehen populazioa Albalonga eskualdean bizi izatean, geroago, Erroma sortu zen tokian. Hala ere, K.a. V. mendean, Duzetio, sikuloen buruzagia, gai izan zen estatu sikulo bat eratzeaz irlaren barrualdean eta hegoaldean. Zenbait urtetan estatu hau independente izan zen, baina K.a. 450 urtean, greziarrek garaitu zuten.
Gellin
Gellin Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Siziliako antzinako herriak
Feniziarrak
Herri hau mendebaldeko kostan eta inguruko irlatxoetan kokatu zen, sikuloekin merkataritza egiteko. Feniziarrek K.a. XII. mendearen amaieratik mendebaldeko Mediterraneoan jardun zuten. Lehenengo fundazioa, Motia, handitu zen greziarrek egotzitako feniziarrekin. K.a. VIII. mendeko aztarna arkeologikoak aurkitu dira. K.a 734an, Tiroko feniziarrek Mabbonath fundatu zuten, gaurko Palermo, non aurretiaz, sikanoak bizi baitziren. Kfra (Solunte), K.a. 700. urtearen inguruan fundatutakoa, izan zen feniziarren hirugarren kolonia. Hiru hiriak garrantzitsuak izan ziren merkataritzan, eta portu onak elimo aliatuentzat. Halabaina, heleniarrak etortzean, kostaldeko kokapenak bertan behera utzi zituzten, aipatutako hirietan babesa bilatzeko. Hiri hauen posizioa mesedegarria zen elimo eta Kartago aliatuengandik hurbil zeudelako.
Gellin
Biztanleria
2007an Gellin udalerrian erroldatutako biztanleak 169 ziren. Familiak 75 ziren, horien artean 21 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
NGC 4483
NGC 4483 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Spegazzini glaziarra
Spegazzini glaziarra (Glaciar Spegazzini) Argentinako Patagoniako hego-ekialdean, Santa Cruzko probintzian, Txileko mugatik hurbil, dagoen glaziarra da. Glaziarren Parke Nazionalaren barnean dago. 25 kmko luzera eta, batez beste, 1,5 kmko zabalera dauzka, eta 66 km²ko eremua hartzen du. Aurrealdeko hormak 135 mko garaiera du. Izena, eskualdeko landaredia ikertu zuen Carlos Luis Spegazzini botanikariaren omenezkoa da.
Perito Moreno bezala, Hego Patagoniako izotz-zelaian du sorburua eta Lago Argentinoraino iristen da.
Gellin
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 102 etxebizitza zeuden, 73 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 69 etxeak ziren eta 32 apartamentuak ziren. 73 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 110 ziren, horien artean 89 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 89 pertsona aktiboetatik 86 lanean zeuden (47 gizon eta 39 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gellin udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 217,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.376 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Gellin udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Warwickeko Unibertsitatea
Warwickeko Unibertsitatea (The University of Warwick), Warwick University edo Warwick soilik bezala ere ezaguna, Ingalaterrako Coventry hirian kokatuta dagoen ikerketa unibertsitate publikoa da. 1965ean sortu zen, goi mailako ikasketak areagotzeko helburuarekin.
Warwickeko unibertsitatea Erresuma Batuko 10 unibertsitate nagusien artean agertu ohi da ranking nagusietan, eta Oxford eta Cambridgekin batera lehen 10en artean inoiz sailkatu ez den fakultate anitzeko instituzio bakarra da.
Mansfieldita
Mansfieldita fosfato motako minerala da eta variscita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Mansfieldita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 - 4 da.
Roissard
Roissard Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Francesco Salviati
Francesco Salviati italiar pintorea, Cecchino izenaz ezaguna eta Franceso de' Rossi jaiotza izenekoa (Florentzia, 1510 - Erroma, 1563). Giovanni Salviati kardinalaren babesean egon zen, eta harengandik hartu zuen deitura. Florentzian egin zituen ikasketak, Andrea del Sartoren eskolan. Michelangeloren arte-lanak aztertu zituen, eta manierismorantz lerratu zen. Veneziara jo zuen, eta Grimani jauregiko sabaiak pintatu zituen (suntsituak gaur egun). Florentziako Jauregi Zaharreko freskoak pintatu ondoren, Frantziara jo zuen, eta Fontainebleau eta Dampierren lan egin zuen Lorrenako kardinalak aginduta.
Roissard
Biztanleria
2007an Roissard udalerrian erroldatutako biztanleak 227 ziren. Familiak 97 ziren, horien artean 26 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 30 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
NA-2000
edo Izaba-Zuritza errepidea Nafarroa Garaiko errepide bat da. Errepidea foru errepidea eta Zuritza lotzen du.
Roissard
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
NA-2000
Errepidea 9,34 kilometrokoa da.
Roissard
Etxebizitza
2007an 148 etxebizitza zeuden, 98 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 129 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 98 etxebizitza nagusietatik 69 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 70 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
NA-2000
Historia
Zuritzarako bide zaharra ibilgailuen zirkulaziora egokitzearen emaitza da errepidea.
Udalerriak
Hauek dira errepideak zeharkatzen dituen udalerriak:
Roissard
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 149 ziren, horien artean 115 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 115 pertsona aktiboetatik 109 lanean zeuden (56 gizon eta 53 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Roissard udalerrian 101 unitate fiskal zeuden, 241 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.298 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Roissard udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 552 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jotxi
Jotxi (Зүчи, Züçi, Жошы/Joşı, جوشى,, Cuçi, Джучи, جوچى; c. 1181 - 1227ko otsaila) agintari mongola izan zen, erdialdeko Asiaren parte handi bat konkistatu zuena. Gengis Khan eta Börteren seme nagusia. Bere ondorengoek Urrezko Horda sortu zuten.
Grano (Ipar Dakota)
Grano Ipar Dakotako hiri bat da. Renville konderrian kokatua dago. 2010ean 7 biztanle zituen, 0.78 kilometro koadrotan banatuta.
Batagayita
Batagayita mineral bat da.
Ezaugarriak
Batagayita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.
Plovdiv
Plovdiv Bulgariako hegoaldeko hiria eta izen bereko barrutiko (5.591 km2 eta 778.708 biztanle) hiriburua da, Maritsa ibaiaren ertzean kokatuta eta zazpi muinotan eraikia. Udalerriak 364.162 biztanle ditu, eta hortaz Bulgariako bigarren hiririk populatuena da.
Nekazaritza-eremu zabal baten erdian dago, arroz-, mahasti-, tabako- eta kotoi-sail handiek inguratua. Industria (janari-industria, automobilgintza, nekazaritzako makineria, ehungintza, beiragintza) da ekonomia-jarduera nagusia.
Aipagarriak dira Erdi Aroko gotorlekuaren hondakinak eta monasterioa. Unibertsitatea ere badauka. 2019an Europako kultura-hiriburua izaten ari da, Materarekin batera (Italia).
Choisy-en-Brie
Choisy-en-Brie Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Choisy-en-Brie udalerrian erroldatutako biztanleak 1.302 ziren. Familiak 460 ziren, horien artean 98 pertsona bakarrekoak ziren (35 bakarrik bizi ziren gizonak eta 63 bakarrik bizi ziren emakumeak), 150 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 173 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 39 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 564 etxebizitza zeuden, 487 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 538 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 487 etxebizitza nagusietatik 414 bere jabearen bizilekua ziren, 62 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 59 etxek hiru zituzten, 116 etxek lau zituzten eta 291 etxek bost zituzten. 413 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 219 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 245 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 807 ziren, horien artean 565 aktiboak ziren eta 242 inaktiboak ziren. 565 pertsona aktiboetatik 536 lanean zeuden (288 gizon eta 248 emakume) eta 29 langabezian zeuden (10 gizon eta 19 emakume). 242 pertsona inaktiboetatik 89 erretiraturik zeuden, 77 ikasten zeuden eta 76 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Choisy-en-Brie udalerrian 496 unitate fiskal zeuden, 1.352 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.945 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 63 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 3 argiketariak, 1 ile apaindegia, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Choisy-en-Brie udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.508 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Roman von Ungern-Sternberg
Roman Fiodorovitx von Ungern-Sternberg Baroia (Nikolai Robert Maximilian Freiherr von Ungern-Sternberg jaioa, Рома́н Фёдорович фон У́нгерн-Ште́рнберг; Graz, 1886ko urtarrilaren 10agreg./1885eko abenduaren 29ajul. - Novosibirsk, 1921eko irailaren 15a) Ungern Baroia bezala ezaguna, jeneral antikomunista Errusiako Gerra Zibilean eta Mongolia Txinaren aurka borrokatu zen gerra-jaun bat izan zen. Errusiar Inperioko gutxiengo baltikoko germaniarrarena zen. Errusiar Inperioa berrezarri nahi izan zuen monarkiko ultrakontserbadore bat izan zen. Ondoren Mongolen Inperioar berrezartzen saiatu zen Bogd Khanen agindupean. "Baroi Ero" edo "Baroi Odoltsu" ezizenarekin jaso zuen.
1921eko otsailean txinatarrak Mongoliatik bota zituen eta Bogd Khanen boterea berrezarri zuen. Ulan Batorren ordena mantendu zuen bere aurkeriaren aurkako indarkeriaren bidez. 1921eko ekainean Ekialdeko Siberia inbaditu zuen. Armada Gorriak harrapatu eta exekutatu zuen.
Portugaleteko geralekua
Portugalete Euskal Herriko Bizkaiko tren geraleku bat da, Portugalete udalerrian kokatuta dagoena.
Geltokia 1957ko uztailaren 14an ireki zen.
Egoera
Geralekua honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
1957ko uztailaren 14an, RENFEk Portugaleteko la Canillako geltokia ixtea, eta gaur egungo Portugaleteko geralekua eraikitzea erabaki zuen, la Canillako geltokia Santurtzira eraikitako trenbide berriaren ibilbidetik kanpo zegoelako. Hala, trenbide berriaren barruan egongo zen geltoki batengatik ordezkatu zen geltoki zaharra.
Erdialdeko Jutlandia
Erdialdeko Jutlandia (danieraz Midtjylland) 2007tik aurrera Danimarkan sorturiko bost eskualdetako bat da. Jutlandia penintsularen erdialdean dauden 19 udalerrik osatzen dute eta hiriburua Viborg den arren hiririk handiena Århus da.
Eskualdea laua da eta bere 13.053 km²-ekin Danimarkako eskualde handiena da. 1.271.223 biztanle ditu (2012).
Geografia
Iparraldean Nordjylland, hegoaldean Syddanmark, ekialdean Kattegat itsasartea eta mendebaldean Ipar itsasoa mugakide ditu.
Udalerriak
19 udalerri ditu:
La Lana Arquèr
La Lana Arquèr Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lalanne-Arqué udalerrian erroldatutako biztanleak 133 ziren. Familiak 53 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 70 etxebizitza zeuden, 58 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 68etxeak ziren. 58 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 6 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 52 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Lalanne-Arqué udalerrian 54 unitate fiskal zeuden, 144 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.874,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 4 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Lalanne-Arqué udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 732 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Stegonotus florensis
Stegonotus florensis Stegonotus generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Theresa Russell
Theresa Lynn Russell, jaiotzez Paup (San Diego, Kalifornia, 1957ko martxoaren 20a) estatubatuar aktorea da. 1976an The Last Tycoon Elia Kazanek zuzendutako filmean debuta egin zuen. 1982an Nicolas Roeg ezkondu zuen. Bere senarrak hainbat film esperimentaletan zuzendu zuen.
La Marina (TRAM Alacant)
La Marina Alacantiko Burdinbide Metropolitarraren geltoki bat da, Alacant udalerrian dagoena.
Musika neoklasiko
Musika neoklasikoa XX. mendeko joera izan zen, bereziki garrantzitsua gerrarteko garaian, non konpositoreek "klasizismo" kontzeptu zabalari (ordena, oreka, argitasuna, ekonomia eta emozioei eustea) lotutako arau estetikoetara itzuli nahi baitzuten. Hala, neoklasizismoa neurrigabeko emozionalismoaren eta erromantizismo berantiarraren forma ezaren pertzepzioaren kontrako erreakzioa izan zen, bai eta XX. mendeko lehen bi hamarkadetako garai esperimentalaren ondoren, "ordenera itzultze" bat ere. Bulkada neoklasikoak ezaugarri hauek izan zituen: beheranzko exekuzio-indarren erabilera, erritmo eta testura kontrapuntalean enfasia, harmonia tonal eguneratu edo hedatua, eta musika absolutuan kontzentratzea erromantizismoko programa musikaren kontra.
Forma eta teknika tematikoari dagokionez, musika neoklasikoa XVIII. mendeko musikan inspiratu zen maiz. Era berean, kanon inspiratzailea barrokokoa zein lehenagoko garaiak (klasizismoa adibidez) ere izan ziren maiz. Hori dela eta, musika neobarrokoa deitzen zaio batzuetan barrokotik berariaz inspiratzen den musikari. Neoklasizismoak bi garapen-ildo nazional zituen: frantsesa (hein batean Erik Satie eraginetik zetorrena, eta Igor Stravinskyk ordezkatzen zuena, nahiz eta Errusian jaioa izan) eta alemana (Ferruccio Busoniren "objektibotasun berritik" zetorrena, berez italiarra izan arren, eta Paul Hindemithek ordezkatzen zuena). Mugimendu antolatua baino joera estetikoa izan zen gehiago neoklasizismoa eta neoklasikotzat hartzen ez diren konpositore askok ere hartu zituzten estiloko elementuak.
Suite (musika)
Suite izenekoa zenbait mugimendu laburrek osatutako musika lan bat da, mugimendu hauek barroko garaiko dantza ezberdin batzuk direlarik. Suitea era modernoko orkestrarako lehen lanetakotzat hartua da. Barne batasuna egon zedin, suite bateko mugimendu guztiak tonalitate berean idazten ziren, edo bere erlatibo txikian. Beste batzuetan musika gai bat aurkezten zen dantza ezberdinetan. Horregatik genero hau XVII. mendean sortu zen sonata formaren aurrekaritzat hartu izan da. Dantzek forma bitar sinple bat zuten, hau da, bi sekzio nahiko berdintsuak. Suite bat hamar mugimendu inguruz osatua zegoen. Preludio batekin hasten zen. Lehen dantza alemanda bat izan zitekeen, erritmo bizikoa; ondoren kourante edo zarabanda bat; bourrée bat, erritmo moderatukoa eta hala jarraituz, dantza bizi batekin amaitzeko, Giga kasu. Suiteak bere garairik oparoena Georg Friedrich Händel eta Johann Sebastian Bach konposatzaile alemaniarrekin izan zuen XVIII. mendean. Barrokoa amaitzean, suitea tonalitate ezberdinak nahasten zituen musika forma sofistikatu bat izan zen, gaiak kontrastatzen zituen lanaren hasieran aurkeztuz eta amaieran berrezarriz. Hitz batean, sonataren sorrera iragartzen du, suitea ordezkatuko duena genero instrumental bezala XVIII. mendearen bigarren erdian.
Gainera, suitea, oinarrizko piezaz eta ez oinarrizko piezaz osatua zegoen.
Generoko lan aipagarriak
Genero honetako adibide handiak aurki daitezke Dieupart, Handel, Bach, Telemann, Couperin eta Rameauren lanetan, XVII. eta XVIII. mendeetan, suitearen urrezko aroan.
Français Dieupart (1667-1740)
François Couperin (1668-1733)
Georg Philipp Telemann (1681-1767)
Jean-Philippe Rameau (1683-1764)
Georg Friedrich Händel (1685-1759)
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Latzen
Latzen Oñatin 1993an sortutako heavy metal musika talde bat izan zen.
Ibilbidea
Oso gazte hasi ziren, eta Hor Konpon taldea alboan izatea lagungarri suertatu zitzaien. Jaialdiak ugaldu ahala, Carlos Kreatoren estudioan gauzatu zuten lehen maketa, Heriotzari deika izenekoa. Euskadi Gazteako maketa lehiaketan entzuleen harrera beroan, entzuleen saria irabazi zuten. Kontzientzia ala infernua izan zen haren lehen estudio-diskoa. Oihuka diskoetxearen arabera, lanak batzen ditu metal arloan dauden erritmo desberdinak. Kanta azkarrak, gogorrak, boteretsuak eta zanpakorrak ditu, gitarren indarrean egindakoak eta ahots garbi eta melodiatsuak lagunduak. Makinak ederki funtzionatzen du bizi-bizi zein makal, eta baladen egituran doazenak ez dira atzean gelditzen. Tonu epiko, metalzale eta heavyak. Hitzak zainduak dituzte eta giza arlokoak dira batik bat, baina maitasunezkoak ere badituzte. 1997ko Gaztea Sarietan kantarik kuttunena izendatu dute Laztana abestia.
2007an, taldearen banatzetik zortzi urte igarotakoan, taldea berriro elkartu zen "Infernuko Ateetan Tour" izeneko agur-bira egiteko.
Taldea
Latzen heavy metal taldea Oñatiko lau gaztek osatu zuten, 1993. urtean. Garai hartan, Gorka Lazkano (bateria jotzailea), Joxemari Azpitarte (baxua) eta Aitor Uriarte (ahotsa) ikasgela berean zeuden, eta Aitorrek beste jarduera batzuetatik ezagutzen zuen Iker Martinez de Zuazori (gitarra jotzailea) taldera batzeko esan zion. Hamasei urte baino ez zituzten. Laukotea osatuta, Hor Konpon taldearen entsegu lokalean sartu ziren. Lehen kontzertua, 1993ko abenduan egin zuten, Oñatiko Ongi tabernan. Hurrengo hilabeteak entsegu lokalean abestiak sortzen eta kontzertuak ematen pasa zituzten.
1995. urtean, lehen maketa atera zuten, Heriotzari deika izenekoa. Sei abestiz osaturiko lehen grabazioak sekulako arrakasta izan zuen Euskal Herriko gazteen artean. Denbora gutxian 2.000 ale inguru saldu zituzten. Hori ez ezik, laukoteak Euskadi Gaztearen entzuleen saria eskuratu zuen, eta Egin Txotx! lehiaketa irabazi zuen. Bi lorpen horiei esker, taldearen musika dezente hedatu zen, batez ere irrati uhinen bitartez. Taldearen heavy doinu indartsuak oihartzuna izan zuen. Era berean, Oihuka diskoetxearen interesa piztu eta aurreneko diskoa grabatzeko aukera eman zien. Horrela, 1996an Kontzientzia ala infernua estreinako diskoa plazaratu zuten. Zinez metalzalea. "Bat gehiago", "Hiesa ihes" eta "Ze ingo xu" kantuek eta irratian mila bider errepikatu zuten "Laztana" baladak areagotu egin zuten Oñatikoen arrakasta. Urte hartan jende ugari joan zen Latzenen kontzertuetara. Adibidez, Bilboko Aste Nagusian Gas plazan emandako zuzenekoa jendetsua izan zen.
1997. urte bukaeran, taldea atseden hartu eta bigarren lana prestatzen hasi zen. Urtebete geroago, Ardi larruz (Oihuka, 1998) argitaratu zuen. Atseden txikiaren ondorengo pausoa. Gipuzkoarrek euren musika gogortu, eta, aldi berean, moteldu egin zuten. Metal pausatuago eta pisutsuago baten alde egin zuten. Gipuzkoarren bigarren lanak ere harrera beroa izan zuen, hala jarraitzaile nola salmenten ikuspuntutik. Aurkezpen kontzertua Chiapasen aldeko mugimenduaren jaialdian egin zuten, Oñatin. Gerora beste hainbat emanaldi iritsi ziren, tartean Espainian aurreneko aldiz egin zituztenak. Alabaina, 1999ko abuztuaren 13an azken kontzertua eman zuten Arantzan (Nafarroa). Laukoteak, arrakastaren gailurrean, taldea desegitea erabaki zuen, arrazoi jakinik gabe. "Hirugarren diskoa grabatzera sartzeko prest ginen, eta diskoetxearekin azken kontuak egitera autoan gindoazen, Lekeitiorantz, Angelillorekin elkartzera, Jabiertxo managerrarekin batera. Bidean, beste inongo misteriorik gabe, taldea uztea adostu genuen" (1).
Alabaina, 2007ko urriaren 2an Latzeneko lau musikariek beren proiektuak albo batera utzi eta taldearen azken kontzertu bira egingo zutela iragarri zuten. Esan eta egin. Urriaren 12an Infernuko ateetan birari hasiera eman eta 15 kontzertu eman zituzten Euskal Herrian. Tartean, Eskoriatzan emandako kontzertua grabatu zuten zuzeneko lan berri bat kaleratzeko. Horrela, 2008an Hellmuga izeneko zuzeneko disko eta DVDa argitaratu zuten. Oñatiko taldearen azken testigantza. Ondoren, lan berria aurkezteko beste zenbait kontzertu jo eta Latzen behin betiko lozorroan sartzea erabaki zuten.
Alba Heredia
Alba Heredia Heredia (Granada, Espainia, 1995) flamenko dantzari ijitoa da.
Biografia
ALBA, flamenko dantzari ijitoa, flamenko dantzaren artearen historian ezagunagoa ALBA HEREDIA izen artistikoarekin, Sacromonten (Granada) jaio zen zehazki bere amona La Rocioren kobazuloan, non 4 urte besterik ez zituela hasi zen dantzan.
Dantzari ibilbidea
1999an, bere osaba Juan Maya Morotek aurkeztu zuen, neskatila bat besterik ez zela berari egindako omenaldian. Besteak beste, Niña Pastori, José Mercé, El Güito, Mario Maya, Eva "Yerbabuena", Manolete, Juan Andrés Maya, Ketama, Aurora Vargas eta Pansequito ezagutzeko aukera izan zuen.
2004ra arte, Albak Juan Andrés Maya, Belén Maya, Rafaela Carrasco eta beste hainbat maisu-maistrarekin ikasi zuen. 2004an, Ivan Vargasen eskutik, bakarka aurkeztu zen, Iparraldeko XV. Jaialdian, 5.000 pertsona baino gehiagoren aurrean, eta oso kritika ona jaso zuen. 2005ean Madrilen hasi zen dantzan Casa Patas eta Corral de la Morería taldeetan. Urte horretan bertan, Juan Andrés Mayaren La Pasión de Cristo antzezlaneko rol protagonistetako batean lan egin zuen.
Tablao eta antzokien bidez bere artea oparitzen jarraitu zuen, egungo flamenkoaren izen handiekin kartela partekatuz. Granadako kortarik ospetsuenetan jotzen hasi zen, baita Zilargintzako Haitzean eta izebaren Zambran ere, eta hantxe jarraitzen du ikasten. 2005ean, Enrique Morenterekin batera aritu zen Granadako Udazkeneko VI. Jaialdian, eta jaialdietan jotzen jarraitu zuen, Curro Albayzín, Juan Andrés Maya eta beste askoren eskutik. Bere osaba Juan Andrés Mayarekin oso harreman berezia du, denboran zehar bere obra askotan parte hartuz.
Porta
Porta (katalanez eta frantsesez) Katalan Herrietako udalerri bat da, Cerdanya eskualdean kokatua. Administratiboki Frantziako Ekialdeko Pirinioak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Historia
Udalerria 1837an sortu zen, la Tor de Querolengandik bereizi zenean. 1860an Portè izan zen Portatik banatu eta udalerri bihurtu zena.
Ariège ibaiaren gaineko biaduktua egiteko Frantziak eta Andorrak ituna sinatu zuten 2000ko irailaren 12an; horren arabera Portak eta Encampek 1,5 hektareako eremua aldatu zuten elkar.
Biztanleria
2007an Porta udalerrian erroldatutako biztanleak 135 ziren. Familiak 51 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: