cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Haskell konderria (Oklahoma)
Geografia
Haskell konderriak 161,945 kilometro koadro ditu. Horietatik 12,627 ura dira. Beste 149,318 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 7,88 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 12,769 pertsonetatik 9,788 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 426 dira. 51 beltzak edo afroamerikarrak. 1,994 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 68 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 4 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 862 pertsonek kokatzen zuten.
Kotaro Nakao
Kotaro Nakao (中尾 幸太郎, 1969ko ekainaren 8a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vissel Kobe.
Ophioscion costaricensis
Ophioscion costaricensis Ophioscion generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Henry Paget (Angleseyko I. markesa)
Henry Paget, Angleseyko I. markesa (Londres, 1768ko maiatzaren 17a - ibidem, 1854ko apirilaren 29a) britainiar militar eta politikaria izan zen.
Lord Paget deitu zioten 1784tik 1812ra eta Uxbridgeko kondea 1812tik 1815era. Carnarvon eta Milborne Port barrutietako diputatua izan ondoren, Flandriako Kanpainarekin parte hartu zuen eta, ondoren, John Mooreren armadako zalditeriaren buru izan zen Iberiar Penintsulako Gerran. Sahagungo batailan eta Benaventeko batailan nabarmendu zen, Frantziako Guardia Inperialaren zalditeria garaituz. Ehun Egunetan zalditeria astunaren karga Erlongo kondearen zutabearen kontra zuzendu zuen Waterlooko batailan. Guduan hanka baten zati bat galdu zuen kanoikada baten ondorioz.
Ondoren, Master-General of the Ordnance eta bi aldiz Irlandako lord-teniente izan zen.
Modica
Modica (Muòrica) Ragusako probintziako hiri bat da, Sizilian, Iblei mendietan kokatuta. Noto haranaren beste tokiekin batera, UNESCOk aitortu zuen Gizateriaren Ondarea.
Antzinaroa
Tuzididesen arabera, hiria K.a. 1360an edo 1031n fundatu zen eta K.a. VII. mendean sikuloak hemen bizi ziren. Seguruena, Sirakusaren menpeko hiri bat zen. Erromatarrek Modica, Sirakusa eta Sizilia osoa okupatu zituzten kartagotarren kontrako Egada uharteetako gudaren ondoren, Lehen Gerra Punikoaren amaieran (K.a. 241). Modicak decumano kategoria zuen beste 35 hirirekin batera erromatarren botereari berez men egin ziolako. Verres pretorrak zapaldu zuen. Hiri hau burujabeko municipium bilakatu zen nolabaiteko garrantziarekin. Pliniok eta Ptolomeok hiri hau aipatu zuten uharteko beste batzuen artean, Ibilbideetan agertzen ez bada ere. Rabenako geografoak, Silio Italikok, berriro aipatzen zuen beste Siziliako hiri batzuen artean, Netum-ekin (gaurko Noto Antica) elkartzen du, auzikideak zirelako . Siziliako hego-ekialdearen eta Modikaren kristautasuna (germaniar historialariaren arabera, L. Hertling) goiztiarra zen. Sirakusako elizbarrutiak dioenez, San Paulok fundazio apostoliko bat egin zuen K.o. 61ean.
Erdi Aroa
Zenbait mende geroago, 535. urtean, Bizantziar jenerala Belisariusek, ostrogodoak egotzi ondoren, Justiniano I.aren Ekialdeko Erromatar Inperioaren gobernua ezarri zuen (Bizantziar Inperioa). Grekerazko hiztunek eutsi zioten beraien kulturari XI. mendean normandiarrek latinizazioa inposatu arte. 845. urtean, arabiarrek Modica okupatu zuten, Mudiqah deitu ziotenari. 1091an, Modica eta Notoko harana normandiarren esku erori ziren, Hautevilleko Rogerrek zuzenduta.
XIII. eta XIV. mendeetan, espainiar menpean egon zen Gualtieri kondeen familia agintaria zelarik. Titulu hau eta estatusa sei familia italiarrek jarauntsi zituzten hurrenez hurren, Mosca, Chiaramonte, Cabrera, Enríquez (Gaztelako Almiranteak eta Medina de Riosecoko dukeak), Alvarez, eta azkenean, Fitz-James Stuart. Hala ere, azken hiru dinastien konde tituluek garrantzia eta boterea galdu zuten; beraz, Modica, Siziliako gainerako lurraldeak bezala, Espainiako erregeordeak Palermotik gobernatu zuen.
1296an, Modica eskualdeko hiriburua bilakatu zen. Chiaramonte familiarekin, Siziliako hegoaldearen heren bat kontrolatu zuenarekin, estatu erdi burujabe bat bilakatu zen. Txanpon-etxea eta beste pribilegio batzuk zituen (ikusi Modicako konderria).
Aro Modernoa
Aro Modernoko gertaerarik larriena 1693ko lurrikara izan zen, Notoko haran guztia suntsitu zuena eta, zenbait neurritan, Modica ere.
Aro Garaikidea
XVIII. mendean, Sizilia Vienatik gobernatu zen. XVIII. mendearen amaieran eta XIX. hasieran, Bi Sizilietako Erresumaren parte bat izan zen, zeinen hiriburua Napolin baitzegoen. 1860an, Italiako hiria bilakatu eta 1926ra arte bere eskualdeko hiriburua izan zen.
Toki interesgarriak
Mendeetan zehar, hiria, Modica Garaiak eta Modica Beheak osatzen zuten. Azken mendean, hiria zabaldu da auzo berriak agertuz, hala nola, Modica Sorda (Sacro Cuore), Monserrato eta Idria, azken hauek Modica modernoan. Hiriko zonalde zaharra eta berria konektaturik daude Guerrieri zubiarekin, (126 metroko garaiera). Hondamendi naturalak badira ere, 1613ko eta 1693ko lurrikarak, 1833ko eta 1902ko uholdeak, Modicak italiar barroko estiloko Siziliako eraikinik politenak dauzka. Val di Notoko barroko berantiarreko hirietatik parte hartzen du. Hiri hauek UNESCOk gizateriaren ondarea aitortu zituen 2002an.
San Jurgiren katedrala
Katedral hau San Jurgiri, hiriko patroiari, eskainita dago. Katedrala 1693ko lurrikararen ondoren berreraiki bazen ere, bere jatorria Erdi Aroan kokatzen da. San Jurgiren katedrala Siziliako zonalde honen barroko berantiarraren sinboloa da. Eliza honen domumentuak parrokiako artxiboan daude, adibidez aita santuaren kantzelaritzako bat, baina bere lehenengo eraikuntza, Paternok egin zuen, Roger de Altavilla kondearen aginduz, arabiarrak Siziliatik egotzita izan ondoren 1090. urtearen inguruan. Itzelezko aurrealdea eta dorrea 1702an eraiki ziren, baina amaierako koroatzea 1834an bukatu zen. Harmailadi eszenografikoa,164 mailadikoa, 1818 egin zen. Elizaren barruan, San Jurgi eta San Hipolitori eskainita dagoena, mires daiteke XIX. mendeko egundoko organoa; Toskana eskolako La Asumpta pintura manierista Filippo Paladinirena (1610); XVI. mendeko Carlo Canek taulan egindako Natibitatea pintura; 1511koa da Elurretako Ama Birjinaren marmolezko estatua Maccini eta Berrettaro taillerrekoa; aldare nagusiko poliptikoa, 1513an pintatuta eta hamar taulaz osatuta dagoena, Kristo bizitzaren eszenak edukitzeaz gain, baditu San Jurgiren eta San Martinen pasarteak ere.
Jesusen Santa Mariaren komentua
Jesusen Santa Mariaren eliza (1478-1481) eta erantsitako komentua (1478-1520), Monumentu Nazionala aitortuta daude. Frantziskotar Txikiak Obserbanteen jabetza zenak borroko berantiarraren bi ordenetako klaustro ederra du, apaindutako zutabeekin.
Eliza eraiki zen beste aurreko frantziskotar elizaren gainean. Joana Ximenes de Cabrera kondesak erreformak ordaindu zituen 1481ean bere alabaren eta Fradrique Enriquezen (Fernando Katolikoaren lehengusua) ezkontza ospatzeko. Zoritxarrez, komentua eta eliza ez dago bisitarik, komentua 1865etik gartzela delako. Modicak Espainiarekin zuen lotura ikusgai dago Cabrera eta Enriquez kondeen klaustroko armarrian.
Done Petriren eliza
Modica Behean kokaturiko eliza honen aurrealdeak siziliar barroko estiloko 49 metroko garaierako kanpandorre bat du. Sirakusako gotzainaren araberako dokumentu batean, eliza 1396an existitzen zen. Hori dela eta, elizaren eraikuntza 1350 inguruan izan zen. Denborak eta lurrikarek berrikuntzaren bat edo beste behartu zuten, baina zenbait parte kontserbatu dira, adibidez Sortzez Garbiari eskainitako alboko kapera. Harmailadiak, hamabi apostoluekin, aurrealde soilera darama. Barruan Ama Birjinako bi marmolezko estatua daude, bata Trapaniko Ama Birjina (1470) eta bestea Sorospeneko Ama Birjina (1507). Zutargi zentrala, aldare nagusiaren gainean eskegirik, Muranon egindako beirazko lana da. Ikusgarria da ere 1924an inauguratutako organo erraldoia.
Modicako kondeen gaztelua
Munumentu ikuspegitik, gaztelua gotorlekua izateko jaio zen. Behin eta berriz berriztu zen VIII. eta XIX. mendeen artean. Kokatuta dagoen tokia oso defendagarria zen, hiru zonaldetan horma bertikalak zituelako. Kanpoaldean, XIV. mendeko dorre poligonalak irauten du. Barneko patioan bisitagarriak dira Erdi Aroko kartzelak, harrian induskatutakoak. Gaur egungo Madonna del Medagliereko eliza San Leonardoko elizaren hondarretatik sortu zen. San Cataldo elizari dagokionez, ezer gutxi geratzen da. Harresiaren parterik handiena 1693ko lurrikaran erori eta beste bat lurrera bota zen zonaldeko garapen urbanistikorako. Harresiz inguratutako barrutitik, bost dorreetatik eta lau ateetatik hondakinak baino ez daude.
45 revoluciones
45 revoluciones 2019ko espainiar telesaila da, Bambú Produccionesek Antena 3entzat egina.
Zdeňkov
Zdeňkov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 54 biztanle ditu eta 4 kilometro koadroko azalera. Jihlavako barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1563 urtean egin zen.
Fernando Borda Celaya
Fernando Borda Celaya (Atarrabia, 1946ko maiatzaren 16a - ) nafar mediku, ikertzaile eta atleta ohia da, altuera-jauzian espezializatu zena.
Kirol ibilbidea
Atarrabian jaio zen baina Madrilen hazi zen, familia hara aldatu baitzen lan kontuegatik. Iruñera itzuli zen Medikuntza ikasketak egitera eta bitartean Nafarroako Unibertsitateko Atletismo taldean (C.A.U.N.) aritu zen atletismoa egiten. Altuera-jauzian espezializatu zen eta errekor pertsonala Iruñean bertan egin zuen 1972ko apirilean, 1'90 metrotako jauzia eginez. Espainiako selekzioarekin Parisen ere izan zen.
Belauneko lesio baten ondorioz atletismoa utzi behar izan zuen. Txirrindularitzan ibili zen ondoren eta amateur mailako lasterketa batzuk irabazi zituen.
Medikua eta ikertzailea
Nafarroako Unibertsitatean cum laude doktoratu zen eta gaur egun Nafarroako Ospitalean Gastroenterologiako zerbitzu burua da. Ikerketa lanak ere egin ditu Helicobacter pylori bakterioaren inguruan eta hainbat artikulu argitaratu ditu.
Jorge Sampaio
Jorge Fernando Branco de Sampaio (Lisboa, Portugal, 1939ko irailaren 18a - Camaxide, 2021eko irailaren 10a) portugaldar politikaria izan zen. 1989tik 1995era Lisboako alkate izan zen, eta 1996-2006 bitartean Portugalgo lehendakaria.
Bizitza
Lisboako Unibertsitatean zuzenbide-ikasketak egin zituen. Politikan 1958an hasi zen, Humberto Delgado jeneralaren alde egin zuenean Errepublikako lehendakaritzarako kanpainan. 1960ko hamarkadan ikasleen buruzagi izan zen portugaldar unibertsitarioek Lisboan, Porton eta Coimbran izan zituzten borrokaldietan António de Oliveira Salazarren diktaduraren kontra. Aldi berean, preso politikoen abokatu izan zen. 1974an behin-behineko IV. gobernuan parte hartu zuen, eta Lankidetzako Estatuko idazkari izan zen. Handik gutxira, Ezker Iraultzaileko Mugimenduaren sorreran parte hartu zuen.
1978an Portugalgo Alderdi Sozialistan sartu zen, eta hurrengo urtean, Estrasburgoko Giza Eskubideen Europako Auzitegirako hautatu zuten. 1985. urteaz geroztik Alderdi Sozialistako diputatu izan zen, eta 1989an sozialisten idazkari nagusi hautatu zuten. Sampaiorekin Alderdi Sozialistaren estrategia politikoa Alderdi Sozialdemokratari nagusitasuna kentzea izan zen. 1989an Alderdi Sozialistak Portugalgo udal nagusiak Alderdi Sozialdemokratari kentzea lortu zuen, eta Sampaio Lisboako alkate hautatu zuten. Handik bi urtera berriz ere hautatu zuten hiriburuko alkate. 1995ean lehendakaritzarako hauteskundeetara aurkezteko asmoa azaldu zuen, eta 1996an garaile irten zen. 2006a arte Portugalgo Errepublikako presidentea izan zen.
São José da Bela Vista
São José da Bela Vista Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ramphotyphlops mansuetus
Ramphotyphlops mansuetus Ramphotyphlops generoko animalia da. Narrastien barruko Typhlopidae familian sailkatuta dago.
Hughes konderria (Oklahoma)
Hughes konderria (Hughes County) Oklahomako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Holdenville da. 2010eko zentsuaren arabera 14,003 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
IRALE
IRALE (irakasleak alfabetatu edota euskalduntzeko programa) Eusko Jaurlaritzaren Hezkuntza, Hizkuntza Politika eta Kultura Sailaren programa bat da. Programak bi helburu hauek ditu:
Hughes konderria (Oklahoma)
Geografia
Hughes konderriak 211,053 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,651 ura dira. Beste 208,403 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 6,63 da.
IRALE
Horrez gain, IRALEk beste eginkizun hauek ditu:
Hughes konderria (Oklahoma)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 14,003 pertsonetatik 9,881 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 530 dira. 739 beltzak edo afroamerikarrak. 2,489 amerikar natiboak ziren eta 6 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 27 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 8 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 853 pertsonek kokatzen zuten.
IRALE
Irakastegiak
IRALE programak berezko bost irakastegi hauek ditu EAEn:
Fay Weldon
Fay Weldon (Birmingham, 1931ko irailaren 22a - Northampton, 2023ko urtarrilaren 4a) ingeles idazlea izan zen.
Kurba (matematika)
Matematikan, kurba dimentsio bateko lerro jarraitua da, norabidea pixkanaka aldatzen duena. Kurba itxien adibideak elipsea eta zirkunferentzia dira. Parabola, hiperbola eta katenaria kurba irekiak dira. Zuzena erradio infinitu duen kurba da.
Fay Weldon
Biografia
Gurasoak bereizi zirenean (1937), ama, amona eta ahizparekin bizitzera joan zen Christchurchera (Zeelanda Berria), eta emakume-eskola batean ikasi zuen. Horregatik, "munduan emakumeak besterik ez zirela sinistuta bizi izan nintzen" dio; gizonek menderatutako mundu bateko emakumeen arteko harremanak eta emakumeen sexualitatearen izaera dira bere obrako gai nagusiak. Gero Londresa itzuli zen amarekin, eta ekonomia- eta psikologia-eskolak eman zituen Saint Andrews Unibertsitatean. Publizitatean ere lan egin zuen, eta ezkonduz gero antzerki-lanak eta telebista- eta irrati-gidoiak idatzi zituen. Geroago "fikzio makurrak" deitu den eleberri-sail bat idatzi zuen, emakumeari buruz, komedia beltza eta naturaz gaindiko elementuak dotoretasun handiz baliatuz. Bere eleberri ospetsuena Emakume deabruzko baten bizitza eta amodioak (1983) da, arbuiatutako emakume baten mendekuari buruzkoa. Aipagarriak dira, halaber, Puffball (1980), haurdunaldiari buruzko eleberria, Taldeko buruzagia (1988), eta Joanna Mayren klonatzea (1989), ingeniaritza genetikoari buruzko eleberri bat. Bere hurrengo eleberrian, Splitting (1995, Zatikatua), nortasun desberdin ugariko emakume baten bizitza du kontagai.
Goilora
Goilora (Epilobium hirsutum) Onagraceae landare familiaren landare belarkara bizikor eta loreduna da.
Askotan koloniatan bizi den eta 2 metro garai izan daitekeen landare bizikorra da. Adarkatzen diren ilez hornitutako zurtoin sendoak ditu. Bere hosto iletsuak 2-12 cm luze eta 0.5-3.5 cm zabal izaten dira, erdialdean muturretan baino zabalagoak, horzdunak eta hosto-txortenik gabekoak. Kandu luzeren muturretan sortzen eta nahiko handiak diren loreek lau petalo arrosa dituzte, normalean 10-16 mm luze. Loreen estigmek lau lobulu zuri dituzte. Haien sepaloak orlegiak dira.
Eskandinavian eta Eskoziaren ipar-sartaldean agertzen ez bada ere, izatez, ia Europa osokoa, Afrikaren iparraldekoa eta Asiaren toki batzuetakoa da, baina Iparramerikan eta Australian ere badago sartuta.
Normalean zuhaitzez guztiz estalita ez dauden toki heze edo bustitan hazten da, itsasotik 2.500 metroko garaiera duten lekutara arte. Leku zingiratsu eta ibaien eta erreken bazterretan agertu ohi da.
Ekainetik iraila arte loratzen da, gehien bat uztailean eta abuztuan, eta normalean erleek lorautsestatzen dituzte loreak. Intsektu batzuk, Deilephila elpenor espeziekoak barne, bere hostoekin elikatzen dira.
Saint-Aubin-sur-Yonne
Saint-Aubin-sur-Yonne Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Aubin-sur-Yonne udalerrian erroldatutako biztanleak 483 ziren. Familiak 195 ziren, horien artean 57 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 41 bakarrik bizi ziren emakumeak), 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 65 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 252 etxebizitza zeuden, 191 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 237 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 191 etxebizitza nagusietatik 157 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 44 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 80 etxek bost zituzten. 142 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 99 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 77 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 317 ziren, horien artean 221 aktiboak ziren eta 96 inaktiboak ziren. 221 pertsona aktiboetatik 194 lanean zeuden (106 gizon eta 88 emakume) eta 26 langabezian zeuden (14 gizon eta 12 emakume). 96 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 33 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Aubin-sur-Yonne udalerrian 183 unitate fiskal zeuden, 425 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.514 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Saint-Aubin-sur-Yonne udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 297 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Glatigny (Mosela)
Biztanleria
2007an Glatigny udalerrian erroldatutako biztanleak 279 ziren. Familiak 99 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 51 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Glatigny udalerrian 99 unitate fiskal zeuden, 278,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.659 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Glatigny udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mézens
Mézens Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mézens udalerrian erroldatutako biztanleak 390 ziren. Familiak 153 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 69 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 167 etxebizitza zeuden, 152 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 153 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 152 etxebizitza nagusietatik 116 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 105 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 83 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 250 ziren, horien artean 187 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 187 pertsona aktiboetatik 178 lanean zeuden (100 gizon eta 78 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mézens udalerrian 160 unitate fiskal zeuden, 408 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.259 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2000. urtean Mézens udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Edmund Allenby
'''Edmund Henry Hynman Allenby, 1. Allenbyko bizkondea''' (Brackenhurst, Nottinghamshire, 1861eko apirilaren 23a - Londres, 1936ko maiatzaren 14a) britainiar militarra izan zen.
Sandhursteko Royal Military Collegen ikasi zuen eta Hegoafrikara bidali zuten. 1884-85ean Bechuanaland Espedizioan parte hartu zuen. Ondoren, Bigarren Boerren Gerran parte hartu zuen eta Colesberg, Klip Drift eta Dronfield Ridgeko guduetan borrokatu zuen. 1900ean Zand River, Kalkheuval Pass, Barberton eta Tevredengo guduetan borrokatu zuen. Azken honetan, Jan Smuts jenerala garaitua izan zen.
Lehen Mundu Gerran bere lehen partehartzea mendebaldeko frontean izan zen. 1914an teniente jeneral izendatu zuten.
1917ko ekainean Ekialde Ertainera bidali zuten Palestina eta Sinaiko kanpaina zuzentzeko. Otomandarren aurkako kanpaina honetan Beersheva, Jaffa eta Jerusalem konkistatu zituen 1917an. 1918an Palestina iparraldea harrapatu eta Megiddoko guduan garaitu zuen. Ondoren Damasko eta Siria iparraldea okupatu zituen. Lawrence Arabiakoaren buruzagia izan zen.
1919an, landa-mariskal eta Egiptoko gobernadore izendatu zuten. Bizkonde ere izendatu zuten 1925eko maiatzean dimisioa eman eta Ingalaterrara itzuli zen.
Erronbikosidodekaedro gutxitu
Geometrian, erronbikosidodekaedro gutxitua Johnsonen solidoetako bat da (J76).
Johnsonen solidoak 92 dira; eta Norman Johnson-ek izendatu eta deskribatu zituen, 1966an.
Gymnocanthus tricuspis
Gymnocanthus tricuspis Gymnocanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Honeypot
Honeypot bat sistemen erasoei eta erasotzaileen tresnei buruzko informazioa lortzeko diseinatua izan den aplikazio, software edo makina multzoa da. Honen bitartez erasotzailearen metodo, teknika, tresna, etab... buruzko informazioa jaso dezakegu gerora begira hauek ekidin ahal izateko gure sistemetan. Honela, hauek eguneratuak egongo dira eta gure segurtasun maila hobetu ahal izango dugu egunez-egun. Sistema hauek, gainera, sare bateko beste zerbitzarietatik arreta kentzeko erabil ditzakegu honela garrantzizko zerbitzari batean erasoa pairatu ordez gure amu bezala ezarritako Honeypotean jasango dugularik (hala ere, hau ez da oso gomendagarria, Honeypot sistemak arriskutsuak baitira). Horrez gain, erasoaren xehetasunak jakin ahalko ditugu aurrerantzean gure sistema eraso mota horretatik babestu ahal izateko.
Aipatu beharra dago, gaur egun wireless teknologiak duen bultzada dela eta, Wireless Honeypot-ak ere eskuragarri ditugula. Badira Honeynet deituriko sistemak ere, Honeypot-ez osatutako sareak direnak. Hauen bitartez erasotzailearentzat erakargarriagoa gerta daitekeen sistema bat lortu nahi da.
Interakzio baxukoak
Interakzio baxuko sistemetan makina eta sistema eragile birtualez baliatzen dira. Hauek amu bezala erabiltzen dira kasu gehienetan ez baitira oso erabilgarriak.
Interakzio altukoak
Interakzio altuko sistemetan, ordea, makina eta sistema eragile errealak erabiltzen dira. Hauek ikerkuntza arlora zuzenduta daude, baina arrisku maila nahiko altua dute.
Funtzionamendua
Sare bat edo sarea izatea simulatzen duen sistema bat da, eta, era berean, interakzio handiko Honeypot mota. Erasotzaileen informazio handia lortzeko erabiltzen da, hauen tresna berriak, eraso mota berriak edota motibazioak aurkitzeko kasu. Beti izan da arazo handia eraso bat antzematea, are gehiago sarean erasoa jarraitzeko hauek duten informazio bidalketa handiekin, eta arazo hori konpontzen du Honeynet-ak. Honeynet erasotua izateko sortutako sarea denez, ez du ia informazio garraiorik edukiko eta iristen zaizkion atzipen gehienak erasoren bat izango dira.
Bi dira Honeynet bat sortzeko beharrezko premisak: Datuen Kontrola eta Datuen Atzematea.
Datuen Kontrola oso garrantzitsua da. Blackhat-ekin lan egitean beti daude arriskuak -Blackhat-ak beste sistemak asmo maltzurrekin erasotzen dituzten pertsonak dira, eta Dark Hacker edo Cracker ere deitzen zaie - eta gure lehen helburua Honeypot-ak beste makina bat erasotzea galeraztea izan behar da. Horregatik da garrantzitsua Datuen Kontrola. Erasotzailea mezuak bidaltzen saiatuko da, mail nahiz irc bitartez. Erronka hauek galeraztea da, erasotzailea konturatu gabe.
Erakunde handietan Honeypot asko egon daitezke, eta hauen datuen bilketa bat egin beharko dute, modu zentralizatu batean.
Honeynet Project-ek - Honeynet Project teknologia hauen inguruan iniziatiba daraman taldea da - Honeypot edo Honeynet bat garatu nahi duen edozein erakunderako dokumentu bat sortu du.
Zainketa, datu sarrera eta arriskuak
Honeynet bat ez da martxan jarri eta ahaztu daitekeen zerbait. Blackhat-en ekintzak denbora errealean aztertuz datu erauzketa eta analisi ahalmena maximiza dezakegu. Gainera informazio erauzketak, hau da, analisi forenseak, denbora asko behar du. Erasotzaile aditu baten erasoak zer egin duen jakiteak (30 minutuko eraso batek, adibidez) 30-40 orduko analisi forensea beharko luke, honek diru gastu handi bat suposa dezakeelarik (2000 eta 22000 euro inguru kontsultorearen arabera). Mantenu konstante bat behar du Honeynet-ak funtzionamendu ona izan dezan. Zer edo zer gaizki badoa (eta joango da) ahalik eta azkarren konpondu beharko dugu gure sistemaren osotasuna bermatzeko.
Honeynet bat instalatzeak gure eta besteen sareko sistemen integritatea arriskuan jar dezake eta gu honen erantzule gara. Honeynet-a gure eskuetatik deskontrolatzen bada gure errua izango da eta honen erantzule zuzenak izango gara. Gure Honeynet-aren bitartez beste sistema batzuk atzitu ditzakete.
Argi izan behar dugu, baita, halako sistema baten instalazioak ez dituela gure segurtasun arazoak konponduko, berez, probabilitate handiagoa dugu eraso bat jasotzeko Honeynet bat izanik. Enpresen segurtasunari begira hobe da segurtasun sistemen hobekuntzan ihardutea (zifratze protokoloen erabileran, sistema erregistroen gainbegiraketan, etab.).
Honeynet belaunaldiak
Bi teknologia nagusi bereiz ditzakegu Honeynet bat garatzeko asmoa badugu: Lehen Belaunaldiko Teknologia - GenI - eta Bigarren Belaunaldiko Teknologia - GenII -.
Lehen belaunaldia (GenI)
GenI teknologiek Datu Kontrola eta Datu Atzematea neurri soil eta eraginkorrekin inplementatzen dituzte. Inoiz Honeynet bat garatu ez duen edonor GenI teknologiekin hasi beharko litzateke. Ez dira GenII bezain eraginkorrak, baina beraien sinpletasuna eta urteetan zehar jasan dituzten probei esker, nahiko fidagarriak dira.
Normalean bi osagai nagusi dituzte, firewall-a eta router-a. Lehena, barruranzko nahiz kanporanzko konexioak kontrolatzeko dugun tresna garrantzitsuena da. Bigarrena, iragazketa honentzat gehigarri bat dela esan daiteke. Firewall-ak barruranzko konexio oro onartuko du, baina kanporakoak mugatuko ditu. Nahi dugun funtzionalitatearen arabera, Honeypot batetatik Interneterako konexio kopuru bat aukeratu beharko dugu. Kopuru horretara iristean, firewall-ak beste edozein konexio debekatuko du. Eraso automatizatuak harrapatu nahi baditugu, harrak kasu, ez dugu zertan kanporanzko konexio bat ere onartu behar. Baina Blackhat-en aurka ari bagara, komeni zaigu hauei malgutasun minimo bat ematea, ezer susma ez dezaten. Gero eta konexio gehiago baimendu, orduan eta aukera gehiago izango ditu erasotzaileak eta gehiago ikasi ahal izango dugu, baina beste sistema bat kutsateko arriskua ere handiagoa izango da.
Bigarren geruza IDS sistema da. Bi helburu nagusi ditu: Lehena (eta, dudarik gabe, garrantzitsuena) sareko aktibitate guztia atzematea da. Sareko pakete oro atzeman eta erregistratuko du. IDS sistema Honeynet-eko beste sistemek partekatzen duten gune fisiko batean dago, 'gainbegiratze portu' batean hain zuzen, eta beraz, sareko aktibitate osoa erregistra dezake. Erregistro hauek Blackhat-aren ekintzak aztertzeko erabilko ditugu. IDS sentsorearen bigarren helburua edozein ekintza susmagarri ematen denean gu abisatzea da. Hala ere, funtzio hau ez da hain garrantzitsua, Honeypot batean ematen den edozein ekintza, definizioz, susmagarria baita.
Azken geruza sistemek berek osatzen dute. Sistema nahiz erabiltzailearen aldetik eman diren ekintza guztiak atzematea da gure helburua. Hau lortzeko lehen estrategia, sistemaren erregistro guztiak era lokalean gordetzeaz gain, urruneko erregistro zerbitzari batean gordetzea da. Unix sistemetan nahikoa izaten da konfigurazio fitxategian urruneko 'syslog' zerbirzarirako sarrera bat gehitzea. Aitzitik, Windows sistemetan informazioa urrutitik erregistratzeko aplikazioren bat erabili beharko dugu. Ez dugu zertan urruneko 'syslog' zerbirzaria ezkutatu behar. Alderantziz, Blackhat-ak detektatzen badu, egin dezakeen okerrena 'syslogd' desgaitzea da (Blackhat askoren portaera estandarra da hau). Hau gertatzen bada, ez ditugu erregistro oso jarraiak lortuko, baina gutxienez jakingo dugu nondik eta nola sartu den. Maila altuagoko Blackhat-ak urruneko 'syslog' zerbirzaria atzitzen saiatuko dira, beraien arrastoak ezkutatu nahian. Hori da, zehazki, guk nahi duguna. Eskuarki, 'syslog' zerbitzaria nahiko sistema seguruagoa da. Ondorioz, sistema honen kontrola hartu nahi badu, Blackhat-ak teknika aurreratuagoak erabili beharko ditu. Eta gu hor egongo gara, hauek atzematen eta ikasten. Gainera, 'syslog' zerbitzariko kontrola lortu eta erregistroak garbitzea lortzen badu ere, ez dugu ezer galduko. Izan ere, ez dugu ahaztu behar sarean dagoen gure IDSak sarean eman den ekintza guztien erregistroak gorde dituela. Sistemaren datuak lortzeko bigarren estrategia teklen sakatzea atzematea eta pantailaren argazkiak ateratzea da, gero hauek beste sistema batetara bidaliz. Hala ere, kasu gehienetan lehen estrategia erabiltzea gomendatzen da.
Bigarren belaunaldia (GenII)
Datuen kontrol eta atzematerako aipatu berri ditugun mekanismoak eraginkorrak dira, baina hobetuak izan daitezke. Gen II Honeynet-en helburua, garatzeko errazagoak eta antzemateko are eta zailagoak diren soluzioak aurkitzea da. Gen II Datu Kontrolak erasotako sistemarekin elkarrekintza handiagoa ematen dio erasotzaileari, era berean, bere ekintzengan kontrol handiagoa -eta antzemateko zailagoa- ematen duelarik. Espero da erasotzaileari bere ekintzetan askatasun handiagoa emanda, batik bat irteera konexioetan, hauei buruzko informazio gehiago jaso ahal izango dugula. Hau, Blackhat ekintzen aurrean erantzun zuhur eta malguago bat eraikita lortzen da. Ondoren, Gen II teknologiaren kontzeptuak argituko ditugu.
Datu kontrolaren lehen aurrerakuntza, baimenik gabeko trafikoa antzemateko gaitasuna izango da. Erasotzailearen kanporako aktibitatearen aztarnaren jarraitzea kanporako konexioen zenbatzeaz egin ordez, aztertze adimentsuagoa egingo dugu, konexio motak identifikatuta. Bere ekintza eta asmoen arabera baimendu gabeko ekintza identifikatuko dugu. 30 irteerako FTP konexioa egiten saiatzen bada, ez da arazorik izango. Bestalde, Honeynet bat ez den sistema baten aurkako kanporako FTP exploit bakar bat egiten saiatzen bada, ekintza mota hau kontrolatua izan behar da. Adimen gehiagoko analisi hau erasotzailearen ekintzetan oinarrituta egin nahi dugu, ez kanporako konexioetan oinarrituta soilik.
Bigarren aurrerakuntza, baimendu gabeko aktibitateari erantzuna emateko moduan dator. Besterik gabe konexioak desgaitu ordez, erasotzailearen aktibitatea kontrolatu edo modifikatu nahi dugu. Erasoa Honeynet-etik irtengo da, baina eraginik gabe. Helburua, erantzunok erasotzaileak antzemateko askoz ere zailagoak izatea da. Erregulatze hau, bigarren geruzako igarobidetik paketeak pasatzerakoan egingo dugu. Adibidez, erasotzaileak Honeynet barnean sistema baten kontrola bereganatu eta Honeynet ez den beste sistema baten aurka FTP exploit bat bidaltzen saiatzen denean. Gen I teknologiarekin, datuen kontrola mugatua da, kanporako konexioen bostgarren saiakeraren ondoren, aktibitate oro - exploit-ak barne - blokeatu egingo baita. Aldiz, Gen II teknologiarekin, exploit saiakera hau identifikatua izango da eta ez-eraginkor bihurtua. Bigarren geruzako igarobideak exploit-aren kodetik hainbat byte aldatuko ditu, bere funtzionalitatea baliogabetuz, ondoren eraginik gabeko erasoari jarraitzen utziko diolarik. Erasotzaileak, bere exploit-a bidalia izan dela ikusi eta erantzuna jaso beharko luke, baina zergatik ez dabilen jakin gabe. Erasotzailearen ekintzengan kontrol handiagoa lortuko dugu berak jakin gabe. Gainera, erantzunak faltsutzeko aukera izango dugu, konexio osoak blokeatuz bezala, konexioak eteteko RST paketeak bueltatuta.
Datuen kotrola hobetzeaz gain, Gen II teknologiak, datuak atzemateko gaitasuna dexente handitzen du. Gen I teknologiaz, datu gehiengoa sare mailan eskuratzen zen, sniffer (IDS siteman) eta firewall bidez. Gen II-rekin, datuak sistema eragilearen nukleotik bertatik lortzen dira. Honekin, komunikatze teknika edozein izanda ere (SSH, SSL, IPSEC) datuen atzipena bermatzen da.
Honeynet Birtuala
Honeynet Project ikertzen ari den beste arlo bat Honeynet birtualak dira. Hauek, Honeynet baten elementu guztiak sistema fisiko bakarrean batzen dituzte. Ez dute datuen kontrol, atzemate eta bateratzearen baldintza soilik betetzen, horretaz gain, Honeypot-ak sistema bakarrean exekutatzearen abantailak dakarzkite. Honeynet birtualek Gen I eta Gen II teknologiak erabiltzeko aukera emango dute. Orain, Honeypot-ak sistema eragileak direla esateko moduan gaude. Ez dago emulatutako ezer. Abantaila kostu eta eraginkortasunean dator. Askoz ere merkeagoa da Honeynet baten elementu guztiak exekutatzeko sistema bakarra erabiltzea eta sinpleagoa da mantendu eta garatzeko.
Legediak eta Honeypot
Herrialde bakoitzean legedi ezberdinak daudenez, zaila da Honeynet (edo Honeypot) bat eraikitzeak duen legaltasuna argi izatea. Ez dago dudarik sistema arriskutsuak direla, eta gerta litekeela maila altuko Blackhat batek gure sistema kontrolatu eta honen bidez beste sistemak erasotzea. Honeynet Project, adibidez, Estatu Betuetako Justizia Sailko kideekin ari da elkarlanean kontu hauek zilegiak ote diren argi uzteko. Baina, Estatu Batuetatik kanpo, Honeynet bat eraikitzeko asmoa duen erakundearen ardura da, ezertan hasi baino lehen, bere zuzenbide aholkulariekin hitz egitea, gero arazorik ez izateko.
Mugimenduak dokumentatzen
Arazo handienetariko bat erasotzaileen mugimenduak dokumentatzea da hauek jakin gabe. Hasteko, ez dugu informazio iturri bakar baten menpe egon nahi. Zerbait gaizki joan daiteke edo zerbait ezabatu eta erasoari buruzko informazio gabe gera gaitezke. Horregatik, esanguratsuago izango zaigu informazioa laginetan erauztea. Gero eta informazio gehiago jasota, nahiz eta hauetariko bat galdu, ez gara esku hutsik geratuko. Geroz eta informazio iturri gehiago, orduan eta informazio zehatzagoa lortu ahalko dugu. Lehen esan bezala, gure lehen informazio lagina firewall-etik lortuko dugu. Honekin, datu mugimenduak ikusi ahal izango dugu, gure sistematik zein informazio atera nahi izan den jakiteko, edo zein konexio ezarri nahi diren jakiteko (portu eskaneatzeak, etab.). Bigarren informazio iturria sistemaren log-ak izango dira, honela kernel nahiz erabiltzaile prozesuen gorabeherak gainbegiratuko ditugularik. Hala ere, erasotzaile batek egingo duen lehen gauza sistemako log-a aldatzea izango da. Hemen dator lehen erronka, gure 'syslog'-a beste zerbitzari betean gorde behar dugu Backhat-a ohartarazi gabe. Normalean, firewall batez banaturiko sare desberdin batean kokaturiko zerbitzari batean gordeko dugu. Honen arazoa, sniffer baten bidez erraz antzeman daikeela da. Hala ere, normalean erasotzaileen ohitura 'syslog'-a akatzea da, beraz, normalean ez dira honetaz ohartuko. Hirugarren informazio iturria firewall-ean kokaturiko sniffer bat litzateke. Honen bidez (jakinda Honeypot-erako bide bakarra firewall-a dela) trafiko guztiaz atzituz Blackhat-ak ikusi nahiz idazten duen guztia jaso ahalko dugu. Laugarren informazio iturria Tripwire bat martxan jartzea liteke; honekin gure sisteman eraldatutako kode bitarrak (bynaries) antzeman ditzakegu. Azken hau, sistema erauzkarri batean antolatzea komeni zaigu (floppy bat adibidez). Bertan bai Tripwire bai honen datubasea gordez. Honek datuen osotasuna bermatuko liguke. Gainera, oso tresna forense ona da, erasotzailearen fitxategi aldaketak zehazki azter baititzakegu. Informazioa gordetzeko garaian ez zaigu komeni Honeypot-an bertan edukitzea bi arrazoi nagusigatik. Lehena; Honeypot-ari gero eta aldaketa gutxiago egin, hobe. Aldaketa asko jasaten baditu, Blackhat-a zer edo zer gertatzen ari delaz ohartaraz daiteke. Eta bigarrena, informazio hori gal dezakegula da: noiz edo noiz erasotzailea root moduan jarri eta hainbat ekintza egikaritu ditzake, log-ak ezabatu kasu. Guzti hau oinarri bezala hartuta kontutan izan behar dugu blackhat-a geroz eta adituagoa izan geroz eta prebentzio altuagoak hartu beharko ditugula.
Ophioscion imiceps
Ophioscion imiceps Ophioscion generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Teneur (Pas-de-Calais)
Teneur Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Teneur udalerrian erroldatutako biztanleak 272 ziren. Familiak 102 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 145 etxebizitza zeuden, 99 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 113etxeak ziren. 99 etxebizitza nagusietatik 77 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 13 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 156 ziren, horien artean 109 aktiboak ziren eta 47 inaktiboak ziren. 109 pertsona aktiboetatik 97 lanean zeuden (55 gizon eta 42 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 47 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Teneur udalerrian 101 unitate fiskal zeuden, 273 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.506 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak igeltseroa ziren.
2000. urtean Teneur udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 267 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Montchevrier
Montchevrier Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Teneur (Pas-de-Calais)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montchevrier
Biztanleria
2007an Montchevrier udalerrian erroldatutako biztanleak 520 ziren. Familiak 256 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 393 etxebizitza zeuden, 253 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 62 bigarren erresidentzia ziren eta 78 hutsik zeuden. 392 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 253 etxebizitza nagusietatik 218 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 62 etxek hiru zituzten, 76 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 239 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 131 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 302 ziren, horien artean 205 aktiboak ziren eta 97 inaktiboak ziren. 205 pertsona aktiboetatik 190 lanean zeuden (109 gizon eta 81 emakume) eta 15 langabezian zeuden (9 gizon eta 6 emakume). 97 pertsona inaktiboetatik 55 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montchevrier udalerrian 246 unitate fiskal zeuden, 489 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.312 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Montchevrier udalerrian 71 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.590 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Serviers-et-Labaume
Serviers-et-Labaume Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Serviers-et-Labaume udalerrian erroldatutako biztanleak 482 ziren. Familiak 178 ziren, horien artean 35 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 77 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 66 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 248 etxebizitza zeuden, 185 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 47 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 232 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 185 etxebizitza nagusietatik 141 bere jabearen bizilekua ziren, 34 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 56 etxek lau zituzten eta 86 etxek bost zituzten. 156 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 73 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 99 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 296 ziren, horien artean 206 aktiboak ziren eta 90 inaktiboak ziren. 206 pertsona aktiboetatik 188 lanean zeuden (103 gizon eta 85 emakume) eta 19 langabezian zeuden (9 gizon eta 10 emakume). 90 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Serviers-et-Labaume udalerrian 190 unitate fiskal zeuden, 499,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.527 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 6 igeltseroak ziren, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 argiketariak, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 arropa denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Serviers-et-Labaume udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 232 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gianni Rodari
Gianni Rodari (Omegna, Piamonte, 1920ko urriaren 23a - Erroma, Italia, 1980ko apirilaren 14a) italiera idazlea izan zen. Irakasle, kazetari, pedagogo eta abar izan zen, eta 1950. urte inguruan hasi zen literaturan. Rodarik berak zioenez, Maggiore aintziraren inguruan haurren irakasle jardun zuen garaian berak asmaturiko kontakizunak esaten zizkien haurrei, errealitatearekin batere loturarik gabeko kontakizunak, eta askotan surrealismoak darabiltzan teknika berberei jarraituz osatuak. Horrela, Rodarik "haurrentzako kontakizunen asmatzaile" deitura eman zion bere buruari, eta bere obra askotan (Zer gertatuko da aitona katu bihurtzen bada?, 1969; Istorioen nahas-mahasa, 1971: Jolas egiteko ipuinak; 1971: Barre egiteko istorioak, 1971) kontakizun berriak asmatzeko modua iradokitzen die aldi berean irakurleei, betiere irudimena eta hura kitzikatzeko teknikak erabiliz, eta orobat proposatzen die kontakizun horiek haurren hizkuntza heziketarako tresna moduan erabiltzea. Bere karreran zehar hogei liburutik gora idatzi zituen, umore finez eta irudimen zorrotzez hornituak, ironia handikoak. Aipatzekoak dira, besteak beste, Telefonozko ipuinak (1961), Tarta balioetsia (1966), Gondola fantasma (1978) edota Midas erregearen istorioa (1983). 1970. urtean haur literaturako Nobeltzat hartua den Hans Christian Andersen saria eman zioten.
Carinhan de Bordèu
Carinhan de Bordèu Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.