cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aldizkari
Gerra zibilaren aurreko kazetaritza
Kazetaritza politikoak ere bere esparrua eratu zuen, batik bat Sabino Aranaren eskutik. 1893an Bizkaitarra aldizkaria argitaratu zuen «Jaun-Goikua eta Lagi-Zarra» goiburuarekin. Bi urte iraun zuen eta, 1895ean, Baserritarra astekariak bete zuen aurrekoaren lekua. Euskarari buruzko pentsamolde abertzalea erakusten zuen: «Euskereari eutsi egixube zeuen Abenda ta odolaren izkerea dalako». Aranak euskararen berpiztea abertzaletasunaren sorrerarekin lotzen zuen, eta bere ideologiak ez zuen etenik izan: La Patria (1901-1903), Patria (1903- 1906), Aberri (1906-1908) eta Aberrija (1908). Bestalde, lurralde bakoitzean aldizkari abertzale bana argitaratu zuen: Gipuzkoan Gipuzkoarra, 1907an; Bizkaitarra Bizkaian, 1909an; Araban, Arabarra sortu zen 1912an eta Nafarroako Napartarra 1911n agertu zen –haren jarraitzaileak La Voz de Navarra eta Amayur izan ziren–. Lau orrialdeko astekariak izaten ziren, eta euskarak % 10 betetzen zuen. Lau lurraldeetako aldizkari haien ondoren, eta abertzaletasunaren gorakada nabarmena zenez, Euzko Alderdi Jeltzaleak egunkari bat argitaratzea erabaki zuen: Euzkadi. 1913an kaleratu zen lehen zenbakia, Bilbon, eta 10.000 ale saltzera iritsi zen garairik onenean. Ebaristo Bustintza Kirikiño izan zen euskarazko atalaren zuzendaria eta Aranaren hizkuntza-eredua erabili zuen. 1915ean, euskarak bi atal betetzen zituen, «Egunekoa» eta «Euzko Abendaren Elez» izenekoak.
Aldizkari politiko-kulturalak ere agertu ziren. 1907an, esaterako, Bilbon, JEL hamabostekaria kaleratu zen eta 1916an, Euzko Deya sortu zen, Bilbon hau ere. Euskara soilik erabiltzen zuen, eta bertan lehen komiki sorta kaleratu zen, Teles eta Niko.
Abertzaletasunaren inguruan, aipatutakoez gainera, foruen alde lan egin zutenen artean Euskalerria elkartea aurkitzen zen. Elkarte horrek, 1896an, Euskalduna izeneko astekaria kaleratu zuen Bilbon. Bertan Aranzadik, Arrese Beitiak eta aurrerantzean garrantzi handia izango zuen Resurrección Maria Azkuek idatzi zuten. Azkuek, Aranaren hizkuntza-eredutik gero eta urrutiago, Euskalzale aldizkari ezaguna argitaratu zuen 1897an. Euskara hutsean idatzita zegoen, eta lehen aldizkari modernoa izan zen. Kultura eta informazioa, iritziak, ipuinak, olerkiak, testu zaharrak… agertzen ziren, irudi eta argazkiz hornituta. Idazle askoren laguntza lortu zuen: Karmelo Etxegarai, Urruzuno, Dodgson, Mokoroa, Txomin Agirre, etab. 1900ean desagertu zen, gobernadoreak ezarritako baldintzak onartu nahi izan ez zituelako Azkuek. Hala ere, 1902an, Azkuek berak eraginda, Ibaizabal euskara hutsezko astekaria kaleratu zen Bilbon.
Ibaizabalek Euskalzaleren jarraitzaile izan nahi zuen, baina bazen alderik bien artean: Ebaristo Bustintza zuzendariaren aholkuz, euskara errazago bat erabili zen, ahalik eta jende gehienak irakur zezan, gipuzkera eta bizkaiera euskalkiez baliatu ziren, Azkueren gipuzkera osotua paperetara eraman gabe, ez zen irudirik agertzen, etab. Azken batean, kazetaritza-eredu bati hasiera eman zion, zenbaitetan ondorengo Argia aldizkariak jarraituko zuena.
Erlijioak eta nekazaritzak, bestalde, bazuten berriak euskaraz –gutxi edo gehiago– zabaltzeko biderik. Iparraldean San Frances Terziaren Hilabethekaria (1911) eta San Francesen Deia (1912) agertu ziren. Hegoaldean Irugarrengo Prantzisko’tarra (1913), Irugarrengoen Irakaslea (1917) eta Aranzazu (1921) hilabetekariak kaleratu ziren. Haiekin batera, Jaungoiko-Zale (1912) eta Zeruko Argia (1919) ezagunak argitara eman ziren. Nekazaritzari zegokionez, berriz, Gipuzkoan Gipuzkoako Nekazaritza (1903) eta Baserritarra (1904) kaleratu ziren, Bizkaian Bizkai-Aldundijaren Abeluin-Baso-Ingurtija (1919) plazaratu zen bezala.
1920ko eta 1930eko hamarkadetan euskarazko kazetaritza, informazioari dagokionez bereziki, gailurrera iritsi zen. Euskara erabiltzen zuten zortzi aldizkari zeuden 1919an, zazpi 1921 eta 1930ean, bost 1931n eta bederatzi 1932an. 1918an Eusko Ikaskuntza sortu zen, eta bere gain hartu zituen hiru aldizkari: Eusko Ikaskuntzaren Deia, Anuario de Eusko Folklore eta lehenagoko RIEV. Eusko Ikaskuntzaren eskutik, bestalde, sortu zen Euskaltzaindia, 1919an. Azkue izan zen lehenengo lehendakaria eta Euskera zen erakundearen aldizkaria, Pierre Lhandek zuzendua. Lanak euskaraz ez ezik, gaztelaniaz eta frantsesez ere argitaratzen ziren. Hasiera batean Donostian plazaratzen bazen ere, geroago Bilbon izan zuen egoitza. Euskaltzaindiari lotuta ere, Euskaltzaindiaren Laguntzalleak Deia aldizkaria agertu zen 1934an, ardatza euskararen irakaskuntza zelarik.
Gerra aurreko kazetaritzan, hala ere, aldizkaririk iraunkorrena –eta eraginkorrena, agian– Argia izan zen. Argia Azkueren Euskalzale eta Ibaizabal aldizkariek jorratutako bideetatik abiatu zen, eta Iparraldeko Eskualduna zuen ereduetako bat. 1921ean argitaratu zen lehen alea, Donostian, eta Gerra Zibilak eman zion amaiera. Argiaren helburuak, hasiera batean, euskara suspertzea, nekazaritzaz arduratzea eta fedea eta kristautasuna mantentzea ziren. Egutegi bat kaleratzen zuten, Argia’ren Egutegia izenekoa, eta umeentzat ere komiki bat agertu zen 1927an, Txistu. Idazle askok hartu zuen parte Argian –Aitzolek, Lizardik, Irujok, Leizaolak, etab.– eta hamar orrialde izatera iritsi zen, argazki ugariz beteta. Argiakoen egitasmoetako bat, dena den, euskara hutsezko egunkari bat kaleratzea zen, baina urte batzuk igaro behar izan zuten amets hura bete ahal izateko.
Euskararen alorrean lan egiten zutenen ahaleginak, bada, norabide berean zihoazen. Gauzatu nahi zen helburua euskarazko egunkari bat argitaratzea zen. Eta egoera ezin larriagoan gertatu zen hura, gerra zibila piztu zenean. Ordura arte kaleratzen ziren euskarazko aldizkariak itxi egin zituzten: Nafarroan Amayur eta Zeruko Argia, Araban Gure Mixiolaria, Gipuzkoan Antzerti, Anuario de Eusko Folklore, Argia, El Día, Eusko langille, Igandeko Orria, Poxpolin eta Yakintza, Bizkaian Ekin, Euskera, Euzkerea, Karmen’go Argia eta Txistulari. Aitzitik, aldizkari berri batzuk sortu ziren. Euskal Gobernuak Euzko Deya kaleratu zuen 1936an, eta egunkari ofizial bat legeak eta arauak gaztelaniaz eta euskaraz argitara emateko, Euzkadi’ko Agintaritzaren Egunerokoa.
1939-1960 bitartea
Gerra aurreko kazetaritzak gerra garaian jo zuen gailurra. Oparoa izan zen mugaz bi aldeetan bizi izan zen garaia, Espainiako Gerra Zibilak eta Bigarren Mundu Gerrak suntsitu zutena.
Gerra osteko Francoren diktadurak isilaldi luzea ekarri zuen euskarazko hezkuntza, kultura, liburugintza… zein beste edozein arlotara. Ezin zen euskaraz hitz ere egin kalean. Askok erbesterako bidea hartu zuten: Ipar Euskal Herrira, Europara edota Ameriketara. Beste askok, Espainiako gerratik ihesi, Bigarren Mundu Gerra ere ezagutu zuten. Garai nahasiak, aldaketa politiko sakonak… horrek guztiak ondorio latzak utzi zituen euskal kazetaritzan ere. Euskarazko egunkari guztiak –eta erdarazkoak, Estatu berriaren aldekoak ez baziren– desagertu egin ziren, eta, haien ordez, erregimenaren aldeko komunikabideak ezarri ziren.
Gerra bukatu zenean, 1939an, zenbait euskal apaizek Anayak aldizkaria kaleratu zuten Parisen. Frantsesez eta euskaraz idazten zuten, besteak beste, Arzubiagak, Gabriel Manterolak edota Santi Onaindiak. Batzuk Frantzian bizi ziren bitartean beste batzuek Ingalaterratik bidaltzen zituzten beren lanak. Sei ale argitaratu ziren guztira.
Bien bitartean Iparraldean, Baionan hain zuzen, Eskualduna astekari arrakastatsuak biltzen zituen mugaz bestaldeko euskaldun gehienak. Urrunago, Parisen, Eusko Jaurlaritzak, propaganda eta informazioa zabaltzearren, Euzko Deya argitaratzen zuen. Bi aro ezagutu zituen, Bigarren Mundu Gerrak etenaldia ekarri baitzuen. Frantsesez, gaztelaniaz eta euskaraz idazten zutenen artean, Ixaka Lopez Mendizabal, Xabier Mitxelena, etab. zeuden. Nazien aldeko gobernua osatu zenean Vichyn, Eusko Jaurlaritzaren egoitza itxi egin zuten, eta aldizkariaren amaiera ekarri zuen horrek.
Gerra Zibilaren ondoren euskaldun asko Ameriketara joan zen. Bigarren Mundu Gerra ostean ere beste hainbatek hara jo zuen. Horrek euskaldunen topaguneak sortzeko aukera eman zuen, eta, horrenbestez, 1941-42an esate baterako, Txileko Santiagon Bernardo Estornes Lasak Batasuna aldizkaria argitaratu zuen, ia guztia gaztelaniaz idatzita bazegoen ere. 1943an Mexikon beste Euzko Deya bat jaio zen, Eusko Jaurlaritzak babesturik. Erdara zen nagusi aldizkari horretan: gaztelania Mexikon, frantsesa Parisen, ingelesa Londresen. Mexikon ere hasi zen argitaratzen, 1942an, alderdi komunistaren Alkartu izeneko hilabetekaria. 1945etik aurrera, Okzitaniako Tolosan jarraitu zen argitaratzen, eta beti zatiren bat agertzen zen euskaraz, «Euzkel atala» izenburuarekin.
Miguel Mihura
Miguel Mihura Santos (Madril, 1905eko uztailaren 21-ibidem, 1977ko urriaren 28) idazle, komediagile eta kazetari espainiarra. Absurdoaren eta umorezko antzerkian lan garrantzitsuak egin zituen. Ideologikoki falangista, Donostiarekin lotura berezia izan zuen: bertako Polloe hilerrian lurperatuta dago.
Aldizkari
1939-1960 bitartea
Bigarren Mundu Gerra bukatuta, askatasunaren itzala poliki-poliki zabaltzen joan zen, Europan batez ere. Egoera horretan zenbait aldizkari kultural eta politiko argitaratzen hasi ziren. New Yorken, esaterako, euskara hutsezko bat kaleratu zen 1946an, Argia –gerra aurrekoarekin zerikusirik ez zuena–, eta bertan gai politikoak zein kulturalak irakur zitezkeen. Berri politikoak biltzen zituztenen artean, Parisko Euzko-Deya, Alderdi eta Oficina de Prensa de Euzkadi zeuden.
Alderdi politikoek ere beren aldizkariak kaleratu zituzten: Eusko Abertzale Ekintzak gerra aurreko Tierra Vasca plazaratu zuen, eta komunistek Euzkadi Roja. Aldizkari kulturalen artean, Ikuska —gerra aurreko Eusko Folklore eta Anuario de Eusko Folklore aldizkarietan oinarritua—, Jakintza edota Gernika aipa daitezke.
Miguel Mihura
Biografia
Kasualitatez Donostian hil zen Miguel Mihura Álvarez aktorearen semea zen. Batxilergoa, anaiarekin batera, Madrilgo San Isidoro ikastetxean ikasi zuen. Hamasei urtekin Rey Alfonso antzokian hasi zen lanean; han Muñoz Seca eta Carlos Arniches ezagutu zituen. Aita hil ondoren, 1925ean, ikasketak baztertu zituen buru belarri umorearen eta umore-aldizkarieten munduan murgiltzeko. Aldizkari desberdinetan kolaboratu zuen, besteak beste, Gutiérrez, Macaco, Buen Humor eta Muchas Gracias. 1920. hamarkadan kazetari moduan lan egin zuen. Urte horietan bohemio moduan bizi zen eta kafetegietan antolatzen ziren solasaldietan ezaguna egin zen. Garai horretan Tono, Edgar Neville eta Enrique Jardiel Poncela umore-idazleak ezagutu zituen; batez ere Jardiel Poncela bere estiloan eragin handia izan zuen.
Rhizopus
Rhizopus Zygomycota taldean sailkatzen den onddo mota bat da. Onddoak, orokorrean, hiru talde nagusitan sailka daitezke, morfologiari dagokionez: legamiak (onddo zelulabakarrak), lizunak (hifa izeneko filamentuak dituztenak) eta perretxikoak (gorputz fruitu-emaile handiak dituztenak, kapela itxurakoak, askotan jan egiten direnak). Rhizopus onddoa lizunen taldean sailkatzen da, hifa luzeak baititu.
Miguel Mihura
Biografia
Espainiako Gerra Zibila aurretik hasi zen idazten baina ospea berandu jaso zuen. Horrela, 1932an, Tres sombreros de copa idatzi zuen baina 1947 arte ez zen argitaratu eta 1952an taularatu zen. Lan hori Espainiako antzerkiaren benetako klasikoa da eta, zentzu askotan, absurdoaren antzerkia iragartzen du. 1952 urtean berean, lan horri esker, Antzerkigintzako Sari Nazionala jaso zuen.
Gerra Zibilean frankisten alde egin zuen. Behin Donostia konkistatuta, Madriletik ihes egin zuen eta bertan hartu zuen babesa. Donostian La Ametralladora fronteko soldaduei zuzendutako umorezko aldizkari faxistaren zuzendaria izan zen; aldizkarian "Lilo" izengoitiarekin sinatzen zuen.
Gerra bukatuta Tajo aldizkarian «La Ametralladora» umorezko saila idatzi zuen. 1941ean La Codorniz aldizkarian idazten eta zuzentzen hasi zen; zuzendaria 1941tik 1944 arte izan zen. 1950. hamarkadan Mihuraren estiloak aldaketa handi bat ezagutu zuen: umorearen gainetik satira eta kritika gailentzen dira. Aldaketa horren adibideak El caso de la señora estupenda eta A media luz los tres, biak 1953koak. Urte bat lehenago, 1952an, Bardem eta Berlangarekin Bienvenido, Mister Marshall filmean kolaboratu zuen.
Antzezlanak eta taularatze urteak
Komedia asko idatzi zituen, ospetsuenak Tres sombreros de copa, Maribel y la extraña familia eta Ninette y un señor de Murcia izanik.
Rhizopus
Onddo hauek habitat desberdinetan bizi dira: lurzoruan, hondatzen ari diren ogi, fruta eta landareetan, animalien gorotzetan, etab.
Era asexualean eta sexualean ugaltzen dira, bi ugalketa mota horiek txandakatuz. Era asexualean endosporak sortzen dituzte, esporangio izeneko egituretan. Era sexualean onddoaren bi hifa ezberdinak elkartzen dira, zigospora izeneko esporak sortuz. Zigosporak heltzen direnean espora asexualak ekoizten dituzte, airearen bidez barraiatzen direnak onddo mizelio berriak eratuz.
Miguel Mihura
Sariak
Zinema Idazleen Zirkuloak hiru domeina eman zizkion:
Rhizopus
Rhizopus-en esporangioak ilunak izan ohi dira. Columela izeneko egitura baten muturrean daude, substratuari finkatzen dena errizoideen bidez (ikus irudia).
Rhizopus nigricans ogiaren lizuna da, ogi hezean agertu ohi dena elikagai hori hondatzen denean. Onddo hori erabilera industriala du kortisonaren ekoizpenean. Onddoak erreakzio kimiko espezifikoa burutzen du, kortisonaren aitzindari baten hidroxilazioa, hain zuzen ere. Aldaketa kimiko horri bioeraldaketa deritzo, mikroorganismo batek eragiten duelako. Bioeraldaketa horri esker, prozesu industrialetan kortisona molekula erraz lortzen da, botika gisa erabiltzen dena hantura prozesuei aurre egiteko.
Rhizopus batzuk landareen patogenoak dira, eta beste batzuk giza patogenoak. Azken hauek zigomikosi izeneko gaitza eragiten dute, batez ere immunitate-sistema ahulduta duten pertsonengan.
Aldizkari
1939-1960 bitartea
Aldizkari erlijiosoak ere bere tokia izan zuen. 1945ean frantziskotarrak Anaitasuna kaleratzen hasi ziren, euskara batuaren alde lan sakona eginez. Iparraldean, berriz, hiru aldizkari agertu ziren: Etchea, Gazte eta Oiarzuna. Hirurek kutsu erlijiosoa zuten, lehenaren zutabea familia izanik. Parisen, 1948an, Elgar izeneko aldizkaria argitaratu zen bigarren aldiz, lehenengoz 1934an kaleratu baitzen. Frantsesez eta euskaraz idazten zuten, eta bertako talde eragilearen helburua Parisa joaten ziren euskaldunak hain bizkor ez frantsestea zen.
Donibane Lohizunen, 1945ean, talde bat osatu zen Gernika izenekoa –zerikusirik ez zuena Barandiaranen izen bereko taldearekin–. Mugimendu apolitikoa eta askotarikoa izan nahi zuen. Ideologia ezberdineko jendea bildu zen talde honen inguruan eta 1948an Gernika aldizkaria argitaratzen hasi ziren. Rafael Pikabearen zuzendaritzapean Lafittek, Barandiaranek, Orixek, Ixaka Lopez Mendizabalek, Mirandek, Iratzederrek, Basarrik, Villasantek, Krutwigek… idatzi zuten bertan, era guztietako arloez: artea, olerkigintza, literatura, filosofia, filologia, etab.
Bateraketa (Dragoi Bola)
Bateraketa edo fusioa, Dragoi Bola manga eta animean, bi pertsonaia batean elkartzeko erabiltzen den teknika da. Seriean zehar behin baino gehiagotan erabiltzen da borroka indarra handitzeko. Fusionatzeko hainbat metodo daude.
Aldizkari
1939-1960 bitartea
Hegoaldean, kultura eta literatura lantzen zituen aldizkaririk ere sortu zen garai hartan. Hain zuzen, 1948an gaztelaniaz eta euskaraz hasi zen plazaratzen Egan ezaguna eta, urtebete geroago, 1949an, hain garrantzitsua izan zen Euzko Gogoa sortu zen erbestean, Ameriketan munduratu eta Iparraldean jarraitu zuena. Egan aldizkaria hasiera batean Real Sociedad Bascongada de Amigos del País erakundearen boletinaren gehigarri gisa plazaratzen zen. 1948an poesia eta literatura testu batzuk hasi ziren euskaraz argitaratzen eta 1953tik aurrera euskara hutsean kaleratzen zen aldizkaria, Koldo Mitxelenaren lan isilari esker. Literatura ez ezik, itzulpenak, zinemari buruzko kritikak, hitzaldiak, iruzkinak, etab., azaltzen ziren.
Bateraketa (Dragoi Bola)
Metamoru dantza
Metamoru planetako biztanleek garatutako teknika da. Antzeko gorpuzkera, forma eta indarra duten bi pertsona 30 minutuz fusionatzeko balio du. Hala ere Goku eta Vegetaren arteko fusioak Super Saiya 4n 10 minutu bakarrik irauten du eta Goten eta Trunksenak Super Saiya 3n 5 minutu, energia gastu handiaren ondorioz. Fusioaren denbora amaitzean berriz ere banatu egiten dira bi pertsonak. Fusionatzeko bi gerlariak euren Ki energia maila berdinean ipini behar dute, bestela ez dute lortuko. Gainera, aurrez, dantza bitxi bat egin behar dute fusionatzeko. Pausuetako bat gaizki egiten badute fusioko gerlaria bakoitza bere aldetik baino ahulagoa izango da. Emaitza, gerlari lodia (Veku bezala edo Gotrunks lehen aldian) edo gerlari oso gosetia izan daiteke. Arropa beti Metamoru planetan erabiltzen dena izango da, ez du axola gerlaria ze mailatan dagoen; Gogeta Super Saiya 4k hala ere maila horretako zenbait ezaugarri ere bazituen: buztana eta ilajea.
Aldizkari
1939-1960 bitartea
1949an Jokin Zaitegi Euzko Gogoa, kultura-argitalpen garrantzitsuenetakoa –agian garrantzitsuena–, hasi zen argitaratzen Guatemalan. Bederatzi urtez euskara hutsezko bihilabetekari horrek eragin handia izan zuen 50eko hamarraldian, euskal kulturan oro har eta euskal kazetaritzan bereziki. Zaitegirekin batera, Andima Ibiñagabeitiak eta geroxeago Orixek «euskararik gabe ez dago Euskal Herririk» goiburuarekin jardun zuten. Egitasmo nagusia euskara berpiztea zen, eta helburu horren inguruan euskal kulturako eta politikako lagun asko aritu zen: Seber Altube, Telesforo Monzon, Jose Migel Barandiaran, Jon Mirande, Txillardegi, Villasante, Krutwig, Jose Antonio Agirre lehendakaria… Guatemalatik Miarritzera aldatu zuen Euzko Gogoak bere egoitza, bigarren aro bati (1956-1959) ekinez. Garai hori izan zen, hain zuzen, eraginkorrena, filosofiaz, historiaz, erlijioaz, etab., idatzi arren literaturarako joera zen nagusi.
Hurrengo hamarraldian, 50ekoan alegia, euskal kazetaritzak indar berriak erakutsi zituen. Gorago aipatutako Egan eta Euzko Gogoa aldizkariez gainera, zenbait arlotako argitalpenak kaleratu ziren. Erlijio-munduari dagokionez, frantziskotarren Anaitasuna aldizkariarekin batera, karmeldarrak Karmel hasi ziren argitaratzen, mugaz bestaldeko Beloken Othoizlari agertu zen, kaputxinoek Zeruko Argia plazaratzeari berrekin zioten, Egiz, Egi billa, Elkartasuna, Arnas, Laiaketan… kalean ziren, eta, nola ez, 1956an hasi eta egun ere argitaratzen den Yakin –Jakin orain– aldizkari ezaguna ere aipatu behar da.
Bateraketa (Dragoi Bola)
Dantza
Dantzan zehar oihukatzen dena batuz "Batera" osatzen da.
Aldizkari
1939-1960 bitartea
Kultura arloan, bestalde, 1939an desagertu zen Gure Herria Iparraldeko aldizkaria berriro argitaratu zen 1950ean –Jean Etxepareren lanak ikus daitezke bertan–. Bordeleko Eskualdunen Biltzarrak Agur kaleratu zuen 1953an eta Baionako Ikas eta Bilboko Bizi nai ere ezagutzera eman ziren. Haiekin batera bi aldizkari agertu ziren euskara berriro goi-mailako kulturaren mundura igo nahi izan zutenak: Mitxelenaren adorez argitaratu zen Anuario del Seminario de Filología Vasca Julio de Urquijo eta sendotzen ari zen Euskaltzaindiaren Euskera.
Bateraketa (Dragoi Bola)
Potala belarritakoak
Boo Ahaltsuaren aurkako borrokan bakarrik ikusten da. 2 pertsonaren betiereko bateraketa da. Nahiz eta printzipioz bateraketa betirako den, Goku eta Vegeta Boo Ahaltsuaren gorputzera sartzean, banatu egiten dira.
Xurgaketa
Bateraketen antzekoa da baina, kasu honetan pertsona batek beste baten gorputza xurgatzen du. Hau Cellek Zibor 17 eta Zibor 18rekin egiten du Cell Perfektu egiteko eta, Boo Ahaltsuak ere hainbat gerlari xurgatzen ditu euren botereak bereganatzeko. Antzeko teknika Dragoi Bola GTn Yi Xing Longek erabiltzen du 7 Dragoi Bolak xurgatzeko eta baita 7 izar Dragoiak ere txori 1, sator 1 eta Pan bera ere xurgatzeko.
Metodoak ezberdinak izan daitezke, Cellek buztana erabiltzen du, Boo Ahaltsuak eta Yi Xing Longek bere gorputzetik ateratzen den gelatinaren bidez eta 7 izarrek xurgatu nahi duen izakia ukitzeraekin nahikoa du.
Yūgō
Namektarren jaiotzetiko gaitasuna da. Satan Txikik Nailekin erabiltzen du Freezerren aurka borrokatzeko eta ondoren Ahalguztidunarekin Celli aurre egiteko.
Aldizkari
1939-1960 bitartea
Beste hainbat alorretan ere hasi ziren agertzen euskarazko aldizkariak: tokian tokiko berriak ematen zituztenak (Eibar, Ondarribi’ko Izparrak, Gure Erria, Sirimiri zornozano…), nekazaritzaz arduratzen zirenak (Artzai Deya, Luberri, Goiz Argi…), haurrei zuzendutakoak (Pottolo, Umeen Deia…), eta abar.
Bateraketa (Dragoi Bola)
Bateraketak
Metamoru Dantza erabiliz:
Aldizkari
1939-1960 bitartea
Gerra osteko euskal kazetaritzaren ibilbide luze horrek, bada, garratza eta samina izan bazen ere, aurrera jotzen jakin izan zuen
Bateraketa (Dragoi Bola)
Bateraketak
Potala belarritakoak erabilita:
Xurgaketen bidez:
Yūgō:
Atripalda
Atripalda Italiako udalerri bat da. Avellinoko probintzian kokatuta dago, Campania eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Atripaldak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Cetonurus globiceps
Cetonurus globiceps Cetonurus generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.
Andrés Orbe Larreategi
Andrés Orbe Larreategi (Ermua, 1672ko martxoaren 21a - Madril, 1740ko abuztuaren 4a) bizkaitar elizgizona izan zen.
Biografia
XVIII. mendearen lehen herenean eragin handiko pertsona izan zen. Apaiza, 1720an Bartzelonako apezpiku eta 1725ean Valentziako artzapezpiku bilakatu zen. 1727 eta 1733 artean Gaztelako biltzarraren gobernadorea eta 1733an inkisidore nagusia izan zen.
1733an honek bere iloba zen Andrés Agustín Orbe Filipe V.ak Valdespinako markes bilakatzea lortu zuen. Horrela artzapezpikuaren familiak honen ospea jarauntsi zuen. Gainera, familiaren jauregia eraiki zuen jaioterrian (egun Ermuko udaletxea da), eta aldi berean herriko Donejakue apostoluaren elizan obrak bultzatu zituen, bereziki kanpandorrea eta barruko erretaula nagusia. Kapera batean bere omenezko hil-monumentua dago elizan.
The Ronettes
The Ronettes estatubatuar nesken talde bokala izan ziren, Spanish Harlem New Yorkeko auzoan sortua. Taldea osatu zuten Veronica Bennett ek (geroago Ronnie Spector izenarekin ezaguna, ahots nagusia), Estelle Bennett aurrekoaren ahizpa nagusiak eta Nedra Talley lehengusinak.
Ibilbidea
Nerabeak zirenetik elkarrekin abesten zuten, lehenbizi "The Darling Sisters" izenarekin aritu zirelarik. Colpix Records-ekin 1961ean sinatu zuten lehen diskoa egiteko, baina 1963ko martxoan Phil Spectorre n Philles Records-era joan ziren eta "The Ronettes" izena hartu zuten.
Urte gutxi batzuetan arrakasta handiak lortu zituzten, hala nola " Be My Baby ", " Baby, I Love You ", eta " Walking in the Rain " daude. 1964an taldeak bere estudioko album bakarra kaleratu zuen, Presenting the Fabulous Ronettes Featuring Veronica.
Taldearen ibilbidean Phil Spectorrek eragin izugarria izan zuen. Veronica Bennett ekin ezkondu zen, eta emazteak Ronnie Spector hartu zuen. Baina Phil senar abusatzaile bat zen, eta horrek taldearen desegitean eragin zuen, eta Ronnie Spector emazteak bere amaren laguntzarekin ihes egin behar izan zuen etxetik.
Austrochaperina guttata
Austrochaperina guttata Austrochaperina generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Yulema Corres
Yulema Corres Somovilla (Gasteiz, 1992ko martxoaren 7a) arabar futbolaria da, aurrelari postuan jokatzen duena. Gaur egun Espainiako Emakumezkoen Futbol Superligan aritzen den Athletic taldeko jokalaria da.
Dortoka vasconica
Dortoka vasconica Dortokidae familiako dortoka fosil bat da, bere generoko bi espezieetako bat. Lañuko aztarnategi paleontologikoan aurkitu zuten, 1996an.
Santoniarraren eta Maastrichtiarraren artean bizi izan zen Iberiar penintsulan.
Deskribapena
Oskola obalatua zen, 13-14 zentrimetro zabal eta 18 zentimetro luze. Dekorazioa nabarmenagoa zen alde dortsalean, gandor modukoekin.
Andrés Agustín Orbe
Andrés Agustín Orbe Zarautz (Ermua, Bizkaia, 1722ko otsailaren 21a – ?, 1754ko azaroaren 1a) aristokrata eta politikaria izan zen, Valdespinako lehendabiziko markesa.
Bizitza
Andresek, bere osaba Andrés Orbe Larreategiri esker, Filipe V.ak Valdespinako markes izendatzea lortu zuen. 1740 eta 1742 artean oinaztarren buruzagia izan zen.
Hainbat aldiz Ermuko alkatea izan zen (1739, 1742, 1745 eta 1752). 32 urte zituela hil zen, legebidezko seme bakarra —José Joaquín Orbe Murgia— eta hamar sasikume izan ondoren.
Lawler (Iowa)
Lawler Iowako hiri bat da. Chickasaw konderrian kokatua dago. 2010ean 439 biztanle zituen, 2.29 kilometro koadrotan banatuta.
José Espartza
José Espartza Antón (Lodosa, 1929ko uztailaren 19a – Lodosa, 2018ko apirilaren 4a), pilota munduan Espartza bezala ezaguna, euskal herritar pilotaria izan zen.
1952an, Donostian, buruz buruko munduko lehendabiziko txapelduna izan zen 36 metroko pilotalekuan. Hurrengo urtean profesional bilakatu eta ez zuen garaipen handirik lortu nahiz eta zenbait urtez bigarren mailako buruz buruko txapelketan parte hartu.
Thecobathra
Thecobathra Yponomeutidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Thecobathra acropercna da.
Orthosternarchus tamandua
Orthosternarchus tamandua Orthosternarchus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apteronotidae familian. Espezie monotipikoa da, hau da, bere generoan bakarra.
Zamość
Zamość Poloniako Lublingo voivoderriko hiri-udalerri bat da, Zamość barrutian kokatuta. 30,34 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 64648 biztanle zituen.
Dobronín
Dobronín Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.888 biztanle ditu eta 13,73 kilometro koadroko azalera. Jihlavako barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1280 urtean egin zen.
2678 Aavasaksa
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1938 DF izena zeraman.
Orbitaren ezaugarriak
2678 Aavasaksa asteroidearen orbitak batezbeste 2,259 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,065 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,454 distantziara. Eszentrikotasuna 0,086 da, eta makurdura orbitala 3,44ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 12.6 da.
Penelopina nigra
Penelopina nigra Penelopina generoko animalia da. Hegaztien barruko Cracidae familian sailkatua dago.
Dremomys everetti
Dremomys everetti Dremomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Callosciurinae azpifamilia eta Sciuridae familian sailkatuta dago.
Ken Bugul
Ken Bugul (Ndoucoumane, Malem Hodar, Senegal. 1947) senegaldar frantses-hiztuna den Mariètou Mbaye Biléoma nobelagilearen izengoitia da. Wolofera hizkuntzan bere izengoitiak "ez maitatua" esan nahi du (Senegalen zoritxarrei biziraun dietenak izendatzeko erabili ohi da).
Avella
Avella Italiako udalerri bat da. Avellinoko probintzian kokatuta dago, Campania eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Avellak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ken Bugul
Aurrekariak
Bugul ingurune poligamiko batean hazi zen, 85 urteko marabut zen aitarengandik jaioa. Oinarrizko hezkuntza bere jaioterrian amaitu ondoren, Thieseko Malick Sy High School-en ikasi zuen. Dakarren urtebete egin ondoren, Belgikan ikasten jarraitzeko aukera eman zion beka lortu zuen. Droga eta sexu garaia izen zen, nortasun propioaren bila.
Afrikara itzuli zen ondoren, eta gero berriz Europara, Frantziara. Bertan ezagutu zuen bere bikotekidea izango zena, eta hari esker psikiatriko batean bukatu zuen. Berriro ere bere herrialdera itzultzean arbuiatua izan zen, eta kalean bizitzen bukatu zuen. Une horretan Serigne edo gida espiritual bat ezagutu zuen, hogeita hamar emaztetik gora zituena. Denbora baten buruan harekin ezkondu, eta ordura arte ukatu zitzaion bakea erdietsi zuen.
Une horretatik aurrera, ordura arte defendatu zuen feminismo kontzeptuak eraldaketa sakona izan zuen, eta uko egin zien mendebaldeko teoria feministei edo bere herrikideen teoriei, zeintzuek harreman monogamoak onartzen dituzten aukera bakar gisa.
IPPF GKEn (Nazioarteko Planifikatutako Gurasoen Federazioa eta Familia Plangintzaren Nazioarteko Federazioa) lan egin zuen Nairobin (Kenya)Brazzaville n (Kongo) eta Lomen (Togo); Afrikako eskualdeko erakundeko burua izan zen. Gero Benineko mediku batekin ezkondu eta alaba bat izan zuten. Gaur egun Senegalen bizi eta lan egiten du. 2017ko uztailetik abendura Ken Bugul Zurich-eko [http://www.writers-in-residence.ch ''14. idazlea erresidentzian''] da.
Bugulen literatur ospea oso diferentea da leku batetik bestera. Afrika Beltzeko Literatur Sari Nagusia eman zioten ''2000. urtean Riwan ou le Chemin de Sable eleberriagatik, baina ezaguna da batez ere Le Baobab fou eleberriagatik (gaztelaniara itzuli zuten El Baobab'' izenarekin). Beste gai batzuen artean, liburuak Afrikako kolonialismoa jorratu eta kritikatzen du. Le Baobab fou liburuaren izaera autobiografikoaren inguruan, Bugulek esan du nobelaz (baita geroago idatzi zituen Cendres et Braises eta Riwan ou le Chemin de Sable-i buruz ere): "Hiru liburuek nik bizitako esperientzia sakon eta erradikalak islatzen dituzte".
Aspalditik, feminista estatubatuarren artean duen estimua zertxobait apaldu da, askok kritikatu baitute jada hogei emazte baino gehiago zituen gizon santu batekin ezkondu zelako. Agian ez du horrelako kritikarik merezi eta kulturen arteko gatazka ideologikoaren adibide ona da, izan ere, feminista estatubatuarrek egindako kritikak Bugul mendebaldeko feminismoaren estandar hutsetik ikustearen ondorioa dira, Senegalgo haren esperientziatik oso urrun dagoen mundua dena.
Ángel Crespo
Ángel Crespo Pérez de Madrid (Ciudad Real, Espainia, 1926ko uztailaren 18a - Bartzelona, Katalunia, 1995eko abenduaren 12a) gaztelaniazko poeta eta hainbat hizkuntzatatik gaztelaniarako itzultzailea izan zen. Itzulpengintzan egindako lanagatik nabarmendu zen; besteak beste, Dante, Petrarka eta Pessoaren obrak itzuli zituen gaztelaniara. Espainiako Itzulpen Saria eman zioten 1985ean. Obra poetikoari dagokionez, aipagarriak ditu En medio del camino (1971, Bide erdian), Puerta clavada (Ate iltzatua) eta El bosque transparente (1983, Baso gardena).
Vicente Aranburu
Vicente Aranburu, Euskal Herriko txirrindularia izan zen.
1949
Ordiziako Klasika
1954
Goierri Sari Nagusia
1956
2. Loinaz Proba n
NGC 7431
NGC 7431 galaxia bat da, Pegasus konstelazioan. Guillaume Bigourdanek aurkitu zuen n.
Engomer
Engomer Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ariège departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Engomer udalerrian erroldatutako biztanleak 275 ziren. Familiak 132 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 246 etxebizitza zeuden, 140 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 64 bigarren erresidentzia ziren eta 42 hutsik zeuden. 224 etxeak ziren eta 21 apartamentuak ziren. 140 etxebizitza nagusietatik 99 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 15 etxek bi gela zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 87 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 60 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 156 ziren, horien artean 114 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 114 pertsona aktiboetatik 100 lanean zeuden (54 gizon eta 46 emakume) eta 14 langabezian zeuden (10 gizon eta 4 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Rio de Janeiro (estatua)
Rio de Janeiro Brasilgo ekialdean dagoen estatua da.
Engomer
Diru sarrerak
2009an Engomer udalerrian 140 unitate fiskal zeuden, 267 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.254 euro zen.
Rio de Janeiro (estatua)
43.696 km2-ko azalera dauka eta 15.397.366 biztanle zituen 2005ean (356.1 biz./km2).
Engomer
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
Rio de Janeiro (estatua)
Rio de Janeiro bera hiriburua eta hiri nagusia da.
Engomer
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 igeltseroa eta 1 zurgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Engomer udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 390 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Luzeka eta zeharka
Eraikuntzan, estekadura batean, luzeka zabal baino luzeagoak diren piezak, bereziki adreiluak, jartzeko modua adierazteko hitza da, piezak beren alderik txikienetik elkarren kontra jarrita daudela adierazten duena. Zeharka, aldiz, piezaren alderik luzeena paramentuari elkarzut jartzen dela adierazten duena.
Bi moduen konbinazioa, non harlanduak aldizkatzen diren, luzeka eta zeharka esaten da: batzuk bere alderik luzeenetik (luzeka) jartzen dira eta beste batzuk laburrenetik (zeharka).
Eliezer Ben-Yehuda
Eliezer Ben-Yehuda, jaiotzez Eliezer Yitzhak Perelman —Элиезер Ицхак Перельман; אליעזר יצחק פערלמאן (ahoskera: )— (Luzhki, Errusiar Inperioa, 1858ko urtarrilaren 7a – Jerusalem, 1922ko abenduaren 16a), lexikografo eta egunkari argitaratzaile lituaniar-judua izan zen. Bere bizitza hebreeraren berpizkundearen alde jarri zuen. Haren ustez, hebreera, garai hartan soilik erlijio hizkuntzatzat erabilia, bizitzaren arlo guztietarako zen egokia; eta, Ben-Yehudaren ahaleginen ondorioz, berriro ere hizkuntza bizi eta ofizial bilakatu zuen.
Saint-Boil
Saint-Boil Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Boil udalerrian erroldatutako biztanleak 455 ziren. Familiak 201 ziren, horien artean 55 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 43 bakarrik bizi ziren emakumeak), 67 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 272 etxebizitza zeuden, 207 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 258 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 207 etxebizitza nagusietatik 167 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 19 etxek bi zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 62 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 157 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 85 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 102 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 284 ziren, horien artean 217 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 217 pertsona aktiboetatik 208 lanean zeuden (108 gizon eta 100 emakume) eta 9 langabezian zeuden (6 gizon eta 3 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Boil udalerrian 207 unitate fiskal zeuden, 462 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.037 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fede Galizia
Fede Galizia (Milan, Italia, 1578-1630) Barrokoko margolari italiarra izan zen, bodegoi generoan aitzindaria.
Biografia
Fede Gallizi, Galizia izenez ezagunagoa, Milanen jaio zen 1578an. Bere aita, Nunzio Galizia, Trentotik Milanera bizitzera joan zen, eta miniatura-pintorea izan zen. Fedek pintatzen bere aitarekin ikasi zuen, eta hamabi urte zituenerako Gian Paolo Lomazzok artista iaiotzat hartu omen zuen. Gian Paolo Lomazzok, bere aitaren lagunak, pintorea  eta artearen teorialaiak, hau idatzi zuen: «Gazte hau gure artista apartekoenak imitatzen aritu da».
Fede erretratu-pintore gisa prestatu zenean, enkargu asko jasotzen hasi zen. Ziur aski, aitak miniaturagile gisa zuen eraginagatik pinturetan xehetasunezko joera izan zuen. Bitxien tratamenduari eta jantziei esker erretratugile arrakastatsua bihurtu zen. Pintura erlijioso eta profanoan ere aritu zen. Adibidez, Judith eta Holofernesen zenbait bertsio, Floridako Ringling Museoan eta Espainiako La Granjako Errege Jauregian ikusi daitezkeenak. Komentuetarako miniaturak eta erretaulak ere margotu zituen.
Bere erretratuen estiloa Italiako Errenazimentuko tradizio naturalistetatik dator, oso hurbilketa errealistarekin. Fede Galiziaren erretratu-estiloa oso nabaria da Paolo Morigiaren Erretratuan. Jesuita trebea zen Morigia, eta bere mezenas izan zen. Morigia idazlea eta historialaria zen, eta oso pozik geratu zen Federen lanarekin; erudito gisa erretratu zuen Milandar margolariaren lanari buruzko poemak idazten ari zela.
Fede Galiziak, elizetarako zenbait enkargu publiko jaso zituen, hala nola Milanen Santa Maria Magdalenaren aldarerako margotu zuen erretaula (1616).
Fede ez zen inoiz ezkondu, eta antza denez, bizitza zoriontsua izan zuen bere karrera artistikoan. Milanen hil zen 1630 ean.
Estiloa
Fede Galiziak erretratuak, miniaturak eta erretaulak margotu zituen, baina bere lanik garrantzitsuena, artearen historian leku bat eman ziona, bere natura hilak dira. Bere pinturek ez zuten merezitako ospea irabazi XX. menderarte. 1963tik 1989ra bitartean egindako azterketen bidez, bere lana ahanzturatik atera zen.
Haren lanak XVI. mende aren amaierako manierismo Lombardoarekin uztartutako estiloa erakusten du, Mantuan oinarritua eta nazioartean, bereziki Frantzian ezaguna. Galiziaren bodegoiak pinturaren lehen adibideen artean daude, izan ere, emakume batek, neurri batean beste obra mota batzuetatik baztertuta zegoelako, bikaintasuna lortu zuen.
Bere bodegoiak xehe-xeheak eta aitaren lanetatik oso desberdinak dira: kolore biziagoak eta zehatzagoak erabili zituen. Mota horretako ia lan guztiek fruta-erretiluak dituzte eta tratamendu oso proportzionatua dute. Normalean, fruta mota bera izaten dute otzara edo erretilu batean, eta inguruan eroritako gutxi batzuk izaten dituzte. Batzuek lore freskoak edo beste espezie batzuk dituzte forma eta kolore kontraste garrantzitsu bat markatzeko, adibidez, "Natura hila duraznoekin eta portzelana bat eta ontzi bat".
Fede Galiziaren lanak Caravaggioren Fruta-saskiaren eragina erakusten du. Ez zituen aztertu garaikide askok erabilitako konposizio eta forma ikusgarrienak, eta nahiago izan zuen Francisco de Zurbaranen bezalako estilo soila.
Bere pinturak tailuz beteak daude, guztiz kulunkatuak, eta argi, itzal eta testuraren tratamenduak ez zuen aurkaririk garai hartan. Bereziki ona izan zen pinturetan espazio erosoak sortzen, konposizio orekatuetan eta xumeetan. Badirudi norbaitek frutak ukitu, sentitu eta pinturatik kendu ahal izango lituzkeela, gainerako lana hondatu gabe. Bere aurretiko margolariekin aldenduz, bere moldaketak xelebreak, naturalak eta poetikoak dira.
Zamość landa-udalerria
Zamość Poloniako Lublingo voivoderriko landa-udalerri bat da, an kokatuta. 196,11 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 22774 biztanle zituen.
Fede Galizia
Estiloa
Bere bodegoien tratamendu estetikoa ez zen berriro ikusiko XVI. mendean oso aurreratuta egon arte, eta bodegoi modernoen pertzepzioa bere obran oinarritzen da batez ere. Gaur egungo genero honetako obra askok beren jatorrizko ideien eragina erakusten dute zuzenean. Gaur egun, ez dakigu ziur zenbat lan pintatu zituen; izan ere, bere lan posible asko bere garaikide Panfilo Nuvoloneri esleitu zaio, Galiziarengandik inspirazio garrantzitsua hartu baitzuen.
Teresa Gazitúa
Teresa Gazitúa Costabal (1941eko abenduaren 14a) Txileko artista eta idazlea da. Gazitúa Txileko Santiagon jaio zen. 1967an, Arte Ederren irakasle titulua lortu zuen. Eta 1968an, lizentziatu zen Artean, pinturan espezializatuta, Txileko Unibertsitate Katoliko Pontifikalean. Jarduera akademikoak garatu ditu arte irakasle gisa Txileko Unibertsitatean eta Txileko Unibertsitate Katoliko Pontifikalean.
Gazitúa marrazkilaria, grabatzailea, inprimatzailea eta paper artisaua da. Txileko zuntz naturalarekin papera ikertu eta sortu zuen lehen artistetako bat izan zen. Berarengan, ingurune naturalen eraginak daude. Maipo ibaiko granito arrokek material natural gisa balio izan dute bere lanean. Bere lana Essexeko Unibertsitateko (ESCALA) Latinoamerikako Arte Bildumako (Essex Latinoamerikako Artea Bilduma) bildumetako parte da. 2010ean, Arte Nazionalen Altazor sarirako izendatu zuten grabatu eta marrazketen kategorian eta 2012an berriz ere kategoria berean.
Gaur egun, Finis Terrae Unibertsitateko Letren Fakultateko dekanoa da.
Eraztunen Jauna: Erregearen Itzulera
Argumentua
Helm Leizearen batailaren ondoren, Rohango soldaduek, Gandalf, Aragorn, Legolas, Gimli, Theoden eta Eomerrekin batera, Tirith defendatzera ailegatzen dira.
Bitartean, Gollum, Frodo eta Sam bere bidean darraie Boterearen Eraztuna suntsitseko Mordorreko Orodruin mendian.
Trehafod
, Galesko udalerri eta komunitate bat da, Rhondda Cynon Taf konderrian.
Eraztunen Jauna: Erregearen Itzulera
Argumentua
Balentria asko pasa eta gero, Frodok eraztuna suntsitsea lortzen du Laugarren Aroa sortuz, gizonezkoa hain zuzen ere. Hori zela eta, antzinako aroko protagonistek (hobbitak, elfoak, nanoak...) Erdiko Lurraldeatik ihes egingo dute.
Sariak
2004ko urtarrilaren 27an, filmak 11 Oscar irabazi zituen, Titanicek eta Ben-Hur aurretik soilik lortutakoa. Tartean, film onenari, zuzendari onenari, arte zuzendari onenari edo argazkigintza onenari lortu zituen. Film onenaren Oscar Saria lortzeko lehenengo fantasiazko filma zen eta bigarren sekuela The Godfather, Part II filmaren ondoren.
Gainera lau Urrezko Globoak, bost BAFTA eta bi Grammy Sariak lortu zituen.
Avestera
Avestera ekialdeko iraniar hizkuntza da, egun bakarrik zoroastrismok eliz-hizkuntza moduan erabiltzen duena.
Austrochaperina hooglandi
Austrochaperina hooglandi Austrochaperina generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Manuel Aizpuru
Manuel Aizpuru gipuzkoar txirrindularia izan zen.
Palmaresa
1952 1953
Marinhana
Marinhana Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Rodanoren Ahoak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2007an 33.159 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Marignane udalerrian erroldatutako biztanleak 33.159 ziren. Familiak 13.160 ziren, horien artean 3.728 pertsona bakarrekoak ziren (1.412 bakarrik bizi ziren gizonak eta 2.316 bakarrik bizi ziren emakumeak), 3.666 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4.253 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 1.513 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 21.655 ziren, horien artean 14.950 aktiboak ziren eta 6.705 inaktiboak ziren. 14.950 pertsona aktiboetatik 13.099 lanean zeuden (7.304 gizon eta 5.795 emakume) eta 1.851 langabezian zeuden (689 gizon eta 1.162 emakume). 6.705 pertsona inaktiboetatik 1.461 erretiraturik zeuden, 2.033 ikasten zeuden eta 3.211 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Isabelle de Charrière
Isabelle de Charrière, gaztea zenean Belle de Zuylen eta jaiotzez Isabella Agneta Elisabeth van Tuyll van Serooskerken izenekoa (Utrecht probintzian, 1740ko urriaren 20 - Colombier, 1805eko abenduaren 27) herbeheretar idazle, pentsalari eta musikagilea izan zen. Bere lanak frantsesez idatzi zituen. Emakumeen heziketaren aldeko jarrera izan zuen, Jean-Jacques Rousseauren ideiekin oso kritikoa izanik.
Marinhana
Diru sarrerak
2009an Marignane udalerrian 13.788 unitate fiskal zeuden, 35.307,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.797 euro zen.
Isabelle de Charrière
Biografia
Zuylengo gazteluan jaio zen, Utrecht inguruan, nederlanderazko goi nobleziako familia batean, eta gaztetatik bere izpiritu independenteagatik nabarmendu zen, jakin-min intelektualagatik eta letretarako talentuagatik. Bere gurasoek, Diederik Jacob van Tuyll van Serooskerken (1707-1776) eta Helena Jacoba de Vicq (1724-1768), eskatu zituen maisuak bere esku jartzea onartu zuten, ezagutza zabalak lortu ahal izateko. Hainbat hizkuntza hitz egiten zituen (ingelesa, alemana, italiera eta latina) eta. klasikoak irakurtzeaz gain, matematika eta fisika ikasi zituen.
Marinhana
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.779 komertzioetatik, 15 erauzte enpresak ziren, 32 janari enpresak ziren, 7 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 6 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 44 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 300 eraikuntza enpresak ziren, 365 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 177 garraio enpresak ziren, 103 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 26 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 59 finantziazio enpresak ziren, 76 higiezinen enpresak ziren, 178 zerbitzu enpresak ziren, 299 administrazio publikoko enpresak ziren eta 92 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Dobroslavice
Dobroslavice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 757 biztanle ditu eta 7,23 kilometro koadroko azalera. Opava barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1220 urtean egin zen.
Isabelle de Charrière
Biografia
Frantsesez idatzi zuen, nobleziaren hizkuntza XVIII. mendean hau baitzen, eta lehen lana era anonimoaz argitaratu zuen 1762an, hogeita bi urte zituela; lana Holandako nobleziari buruzko ipuin satirikoa zen, Le Noble (Noblea), eta eskandalua eragin zuen.