cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Merdeka 118
Merdeka 118, lehen Warisan Merdeka Tower, KL 118 eta PNB 118 bezala ezaguna, Kuala Lumpurren (Malaysia) dagoen 118 solairuko etxe orratz bat da. 678,9 metroko garaierarekin, munduko bigarren egiturarik altuena eta bigarren eraikinik altuena da, 828 metroko Burj Khalifaren atzetik.
Eraikinaren izena, Merdeka (literalki "independentzia" esan nahi duena), gertu dagoen Merdeka estadiotik hartzen du. Eraikinaren orratza 2021eko urrian osatu zen, eta, ondorioz, 678,9 metroko (2.227 oin) azken altuera izan zuen lurretik eta 717,6 metrokoa (2.354 oin) itsas mailatik.
Meatzaldea
Meatzaldea Bizkaiko mendebaldean dagoen eskualdea da. Handiagoa den Bilboaldea eskualdearen azpieskualdetzat jo ohi da. Izena antzinako meatzaritza aktibitate handiak eman dio.
Merdeka 118
Malaysiako eta Asiako hego-ekialdeko eraikinik altuena da. Exchange 106 (453,6 m) eta Landmark 81 (461,2 m) gainditu ditu, 160 metroko altuerako orratzari esker. Era berean, eraikina Malaysiako lehena izango da iraunkortasunaren munduko ziurtagirien platino-kalifikazio hirukoitza jasotzen, Energiaren eta Ingurumen Diseinuaren Lidergoa (LEED) barne.
Meatzaldea
Mugakideak Ezkerraldea eki eta hegoaldean, Enkarterri mendebaldean eta Kantauri itsasoa iparraldean ditu.
Dermophis
Dermophis anfibio genero bat da, Gymnophiona ordenaren barruko Dermophiidae familian sailkatua.
Saint-Pierre eta Mikeluneko armarria
Saint-Pierre eta Mikeluneko armarria Saint-Pierre eta Mikelune bandera ez ofizialaren antzekoa da eta azpialdean "A mare labor" esaldia ageri da. Armarria banderaren aurretik León Jonerrek diseinatu zuen. Ezkutuaren zati nagusian itsasontzi hori bat ageri da fondo urdinean. Esaten denez, Grande Hermine itsasontzia da Jacques Cartier Saint-Pierrera eraman zuena 1536eko ekainaren 15ean. Goialdean uharteetako biztanle gehienen jatorria azaltzen duenen banderak azaltzen dira, ezkerretik eskuinera, euskaldunak, bretainiarrak eta normandiarrak.
Meatzaldea
Musika eta bertoko gizartea
Beraz, hona hemen lehenago aipatutako sailkapena:
Motaren arabera:
Edukiaren arabera:
"El Valle pueblo querido y galante . Tiene comodidades de una ciudad grande. Hay comercios de buena y de mucha importancia. Tiene buena vigilancia y hermosa electricidad. En el Valle hay muchachas bonitas . Una botica, dos cafés, hermosas aceras . Y buenos paseos, y el funicular al pié".
Charlie eta txokolate-lantegia
Charlie eta txokolate-lantegia edo Charlie eta txokolate fabrika (jatorrizko izenburua: Charlie and the Chocolate Factory) Roald Dahl idazleak idatzitako liburu bat da, 1964an argitaratua. Agurtzane Ortiz de Landaluzek euskaratu zuen lehen izenburu horrekin 1994an, eta Joan Mari Sarasolak bigarrenarekin 1989an.
Izotz (musika taldea)
Izotz 1989 urtean Hernanin sortutako berbena giroko musika-taldea izan zen. 19 urtez jardun zuten musika jotzen, harik eta 2008ko maiatzean azken kontzertua eskaini zuten arte.
Taldea Ereñozuko auzoan sortu zen, 1980 hamarkadako azken urteetan.Herri eta auzoko plazak girotzen formazioa sendotu egin zen eta momentu batean disko bat ere grabatzea lortu zuten IZ diskoetxearekin eta Kaki Arkarazok grabatuta.Taldea ausarta izan zen eta ez zuen beste plaza taldeak bezala bertsiok egin,baizik eta bere abesti propioak grabatzea apustua egin zuen.
Igarobaimen
Igarobaimena agintaritzak egindako agiri bat da, eskualde batean zehar mugitzeko baimena ematen duena. Bereziki, eskualde gatazkatsuetan erabiltzen da, non batera eta bestera mugitzeko eskubidea murriztua dagoen.
Izotz (musika taldea)
Diskoak abesti pare bat oso sonatuak izan zituen,bata Abe Maria Baratzekua, Euskadi Gazteko zerrendetan lehenbiziko postuan eta Al Kupone Jaiak programazioko sintonia bezala erabilitakoa. Giro polita eta ezberdina egiten saiatu ziren, baina beste plaza talde asko bezala 2008 urtean desegin ziren. Azken kontzertua Hernanin egin zuten,taldetik pasatako kide guztiekin,giro ederra eta umoretsua lortu zuten euri azpian.
Fiac (Tarn)
Biztanleria
2007an Fiac udalerrian erroldatutako biztanleak 817 ziren. Familiak 298 ziren, horien artean 70 pertsona bakarrekoak ziren (39 bakarrik bizi ziren gizonak eta 31 bakarrik bizi ziren emakumeak), 110 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 106 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 391 etxebizitza zeuden, 329 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 379 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 329 etxebizitza nagusietatik 227 bere jabearen bizilekua ziren, 85 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 21 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 77 etxek lau zituzten eta 193 etxek bost zituzten. 276 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 142 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 178 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 544 ziren, horien artean 414 aktiboak ziren eta 130 inaktiboak ziren. 414 pertsona aktiboetatik 376 lanean zeuden (199 gizon eta 177 emakume) eta 39 langabezian zeuden (23 gizon eta 16 emakume). 130 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fiac udalerrian 332 unitate fiskal zeuden, 838 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.266,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 46 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 arropa denda zen.
2000. urtean Fiac udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.909 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra psikiatriko zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Leptobotia tchangi
Leptobotia tchangi Leptobotia generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Reichenbach an der Fils
Reichenbach an der Fils Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Condac
Biztanleria
2007an Condac udalerrian erroldatutako biztanleak 472 ziren. Familiak 188 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 247 etxebizitza zeuden, 200 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 235 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 200 etxebizitza nagusietatik 155 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 62 etxek lau zituzten eta 106 etxek bost zituzten. 161 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 104 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 83 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 288 ziren, horien artean 195 aktiboak ziren eta 93 inaktiboak ziren. 195 pertsona aktiboetatik 179 lanean zeuden (100 gizon eta 79 emakume) eta 16 langabezian zeuden (7 gizon eta 9 emakume). 93 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Condac udalerrian 196 unitate fiskal zeuden, 464,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.578 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 argiketariak eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Condac udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 702 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Watchmen (telesaila)
Watchmen (Zaindariak), AEBetako superheroi telesail bat da. DC Comics argitaletxearen 1986-1987ko izenburu berdineko komikian oinarritua dago. Regina King, Don Johnson, Tim Blake Nelson, Yahya Abdul-Mateen II, Andrew Howard, Jacob Ming-Trent, Tom Mison, Sara Vickers, Dylan Schombing, Louis Gossett Jr. eta Jeremy Irons aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Zaindari mozorrotuak kriminal gisa tratatuak diren unibertso alternatibo batean girotua, 'Watchmen' telesailak Alan Mooren jatorrizko komikian oinarrituz harekin zerikusia duen eduki berria sortzen du.
Los monstruos
Los monstruos Francisco Ibáñez kataluniar komikigilearen pertsonaiarik ospetsuenak diren Mortadelo eta Filemonen abentura bat da.
Aipamenak
36. orrialdean Mortadelo aldizkariko erredaktorea zen Jordi Bayonari buruzko iruzkin umoretsu bat dago, non "pizti iletsua"rekin nahastua den bere ile eta kokospeko luzeengatik. The Beatles taldea ere mespretxuz aipatzen da 43. orrialdean. Komikiaren amaieran, istorioaren buruak "bi tipo horiek muturra sartu ez balute" guztia ondo joango zela aipatzen du. Esaldi honek eta etsaiak munstroz mozorrotutako gaizkileak izateak Scooby-Doo marrazki bizidunak gogorarazten ditu.
Yuka Ichiguchi
Yuka Ichiguchi, japonieraz 市口侑果 Ichiguchi Yūka, (Osaka Prefektura, Japonia, 1992ko uztailaren 3a) softbol jokalari japoniarra, eta zelai jokalaria da. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetarako sailkatzen lagundu zion Japoniari.
2013ko Softbol Mundu Kopan eta 2018ko Emakumeen Sofbol Munduko Txapelketan parte hartu zuen.
Bic Camera Queen Bees taldean jokatzen du.
Olinpiar Jokoak
2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan Japoniako urrezko domina irabazi zuen taldeko kide izan zen. Urrezko dominaren partidako 6. sarreran, enbrage-joko bikoitzean lagundu zuen talde amerikarraren aurka, Japoniaren 2-0eko markagailuari eusteko. AEBk (zilarrezkoa) eta Kanadak (brontzezkoa) eskuratuko zituzten. Hauek osatu zuten Japoniako taldea: Haruka Agatsuma, Mana Atsumi, Yamato Fujita, Miu Goto Nodoka Harada, Yuka Ichiguchi, Hitomi Kawabata, Nayu Kiyohara, Yukiyo Mine, Sayaka Mori, Minori Naito, Yukiko Ueno Saki Yamazaki, Eri Yamada eta Yu Yamamoto-k.
Don Quijote de La Mancha (1979ko telesaila)
Don Quijote de La Mancha (On Kixote Mantxakoa) espainiar marrazki bizidun telesaila bat da. Miguel de Cervantes espainiar idazlearen izenburu berdineko On Kixote Mantxakoa eleberri aski ezagunean oinarritua dago. José Javier Romagosa eta Cruz Delgado ekoizleek sortu eta 1979-1981 artean TVE1 telebista katean aireratu zen.
Telesail honek haurren artean arrakasta izateaz gain helduen artean ere izan zuen, nagusiki bere eleberriaren argumentua azaltzeko zuen arintasuna eta marrazki erakargarrien argitasunari esker. Garai hartan literatura zalea ez zen jende askori eleberria irakurtzeko irrikia ere piztuarazi zion. Bestalde, pertsonaiek izan zituzten bikoiztaileak ere luxuzko aktore ezagunak izan ziren, tartean Fernando Fernán Gómez, Antonio Ferrandis, Rafael de Penagos, Luis Varela eta José Guardiola.
Argumentua
XVI. mendea, Mantxa. Alonso Quijano izeneko lege zaharreko gaztelar aitoren seme bat da. Behinola, gaixoaldi batean ohetik mugitu ezinik dagoela zaldunen eleberriak irakurtzen hasi eta berau ere garai zaharreko zaldun dela usteko du. Honela, sendatu bezain azkar, bere burua On Kixote gisa bataiatu eta zaldun moduen gisa Mantxan barna Santxo morroia eskutuzain harturik abenturak bizitzeari ekingo dio, tartean topatzen dituen beste ustezko "zaldunei" dueluetan erronka egin eta bere maitea den Dulcinea del Tobosoren bilaketa burutuz. Aldiz, Santxo morroi leial eta onberak, bere jaunaren abenturetan haren ateraldiei nola edo hala jarraitzen ahaleginduko da.
Anttoni Etxeberria
Anttoni Etxeberria Mendizabal (Aia, Gipuzkoa, 1914ko irailaren 29a - Hondarribia, 2020ko apirilaren 2a) tabernari lanean eman zuen ia bizitza osoa.
2021ean Hondarribiko plaza bati Anttoni Etxeberria Mendizabal izena eman zioten.
Biografia
Anttoni Etxeberria Aiako Lokate baserrian jaio zen, amaren baserrian. Aita Uzkudun baserrikoa izan zuen. Zazpi neba-arreba izan ziren, eta baserriak ematen zuenetik bizi ziren. Etxean bertan egon zen eskola hasieran, Lokaten; gero debekua jaso zuten, eta herriko eskolara joan zen Anttoni, baina ez zuen luzaroan jarraitzerik izan. 13 urte bete zituenean Usurbilera joan zen neskame, senitarteko batzuen etxera. Hantxe hasi zen tabernan lanean, ahizparekin batera, eta gero Zarautzen eta Donostian ere jardun zuen tabernetan zerbitzari. Aiakoa izan zuen senarra, eta hamar seme-alaba izan zituzten. Zarautzen eta Hondarribian bizi izan ziren. Hondarribian taberna jarri zuten Amute auzoan. Gerra ezagutu zuen.
Reilingen
Reilingen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Lili bat
Abestiaren hainbat bertsio egin dira geroago, besteak beste, musikari hauek egin dute bertsio bat: Kalakan, Bibi, Audience, Elaudi, eta Imanol.
Maialen Lujanbiok poemaren bertsio berri bat sortu zuen 2015ean Bilbo Zaharra euskaltegiko hitzaldi batean Harkaitz Canorekin.
Ni ez naiz Mikel Laboa komiki-liburuko 24. orrian lili bat agertzen da, abesti honi keinu bat egiteko da.
Hitzak
Hau da Joseba Sarrionandiaren poema.
Sommelans
Sommelans Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 55 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 23 etxebizitza zeuden, 21 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 23etxeak ziren. 21 etxebizitza nagusietatik 14 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek hiru gela zituen, 6 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 17 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 10 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 10 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 36 ziren, horien artean 33 aktiboak ziren eta 3 inaktiboak ziren. 33 pertsona aktiboak lanean(19 gizon eta 14 emakume) zeuden.. 3 Pertona inaktibo guztiak "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Sommelans udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 936 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Birkenwald
Birkenwald Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Birkenwald udalerrian erroldatutako biztanleak 285 ziren. Familiak 123 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Lenoir konderria (Ipar Carolina)
Lenoir konderria (Lenoir County) Ipar Carolinako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Kinston da. 2010eko zentsuaren arabera 59,495 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Birkenwald
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Lenoir konderria (Ipar Carolina)
Geografia
Lenoir konderriak 10,433 kilometro koadro ditu. Horietatik 577 ura dira. Beste 103,753 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 57,03 da.
Birkenwald
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 186 ziren, horien artean 146 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 146 pertsona aktiboetatik 139 lanean zeuden (77 gizon eta 62 emakume) eta 7 langabezian zeuden (6 gizon eta 1 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Birkenwald udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 304 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.486 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Birkenwald udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Araucana
La Araucana (1569, 1578 eta 1589) bizkaitar jatorriko Alonso Ertzilla olerkariaren lanik ezagunena da. Olerki epiko bat da, maputxeen eta espainiarren arteko Araucoko gerraren lehen fasea kontatzen duena.
Frederiko Gilen II.a Prusiakoa
Augusto Gilen Prusiakoa eta Luisa Brünswick-Wolfenbüttelgoaren semea izan zen. Bere osaba Frederiko II.a Prusiakoaren oinordekoa izan zen, seme-alabarik hil zena. Frederika Luisa Hesse-Darmstadtekoa bere bigarren emaztearengandik jaio zen bere ondorengoa Frederiko-Gilen III.a Prusiakoa.
La Araucana
Testuinguru historikoa
Egilearen beraren arabera, gatazkan parte hartu zuena, olerkia Txilen eman zuen denboran idatzi zuen, paper bezala zuhaitz azalak eta beste elementu errustiko batzuk erabiliz. Ertzilla, Filipe II.a Espainiakoaren gorteko morroi izan zela eta konkistatzaileen artean bataz bestekoa zena baino heziketa handiagoa zuenez, herrialde horretara gobernatzaile berria zen García Hurtado de Mendozak zuzendutako indartze espedizioko kide bezala iritsi zen.
Ertzilla Espainiara itzuli ondoren, liburua Madrilen argitaratu zen hiru zatitan bi hamarkadatan zehar. Lehenengo liburukia 1569an argitaratu zen, bigarrena 1578an eta hirugarrena eta azkena 1589an. Liburuak, garai hartan, irakurleen artean arrakasta handia izan zuen.
Lanean agertzen diren kontakizun askoren historikotasuna erlatiboa den arren, Txileren konkistari buruzko lekukotza idazkunik handienetakotzat hartzen da, eta bere garaian ohi Txileko gertakarien egiazko kronika bezala irakurria izan zen.
La Araucanaren ondoren bere olerkaritza estiloa imitatzen zuten amerikar gaiei buruzko lan ugari agertu ziren: La Argentina, Arauco domado edo Purén indómito beste batzuen artean. Denboraren igaroan, testu hauetan gertakari historikoen kronika eta narraziotik aldentzea handitu egin zen. Egileek Pizkundeko gaiak Amerikar kontinentera eramatea erabaki zuten. Hala, olerki hauetako asko epaiketa moral, maitasun erromantikoa edo latindar topikoei buruzkoak ziren Konkistari buruzkoak baino gehiago.
Istorioa
Nabarmentzen da, baita ere, gudu zelaiko hildakoen artean bere senar Crepinoren bila ari den Tegualda izeneko emakume indigena batekin gertaturiko topaketa. Azken kontakizun hau Ertzillaren lanaren ikuspegi humanistaren eta herri indigenak jasandako zoriagatik duen doluminaren erakusgarri bat da, espainiarrak heldu arte jendearen artean maltzurtasun eta bizioen gabezia deskribatuz. Bertsoek konkistatzaile zein indigenen ausardia goraipatzen dute.
Estiloa
Ikus daitekeen bezala, narratzaileak gaian aktiboki parte hartzen du, garai hartan espainiar literatura kultuan batere ohikoa ez zena. Ahapaldiaren metrika erregearen zortzikoa deritzon ahapaldia da, ABABABCC eskemarekin hamaika silabako zortzi bertso errimatzen dituena.
Lana olerki epiko kultuko azpigenerokoa da, Aro Modernoaren hasierako bereizgarria. Zehazkiago, La Araucanak Ferrarako Canona deitua izan denaren eragina jaso du, aipaturiko italiar hirian idatzitako bi olerki epiko kultu.
Gainbehera dator dena
Gainbehera dator dena (Things Fall Apart) Chinua Achebe nigeriarrak idatzitako eleberri bat da. 1958an argitaratu zen liburua lehen aldiz, Heinemann argitaletxe britaniarraren bidez. Kritika anglosaxoia txundituta geratu zen. Lan honekin, afrikar egileen sailari hasiera eman zion Heinemann argitaletxeak. 50 hizkuntza baino gehiagotara itzulia izan da (tartean, euskarara), eta idazle afrikar itzuliena bihurtu da horrela. Afrikar literaturako libururik salduenetakoa den honekin (zortzi milioi ale baino gehiago), ospe handia lortu zuen nazioartean. Ingelesez idatzitako afrikar literaturaren arketipotzat ere hartzen da.
La Araucana
Estiloa
Ferraratar olerkien eta Ertzillaren lanaren arteko antzekotasunak ez dira olerki mota beraren erabileran amaitzen, heroi eta zalduntza gaikoa, honetaz gain beste antzekotasun formal batzuk ere badaudelarik, erregearen zortzikoa olerkiaren metrika bezala erabiltzea esaterako. La Araucanak jasotako eraginen arrastoa jarraituz, era berean bi Orlandoek 1321ean gai teologiko bat erabiliz olerki epiko kultua sortu zuen Dante Alighieriren Jainkotiar Komediaren eragina jaso zutela esan behar da. La Araucana, beraz, espainiar olerkaritzaren berrikuntzaren zati da italiar formekin, garai hartan italiar penintsulan gertatzen zen espainiar partehartze politiko eta militar indartsuaren ondorioz sortua. Izan ere, Ertzillak Italiara bidaiatu zuen etorkizunean errege izango zen Filipe II.aren morroi bezala, Ferrarako Canoneko olerkiak eta italiar Pizkundeko gainontzeko egileak ezagutzeko aukera emango ziona. Bestalde, olerki epiko kultua azken moda zen. La Araucana argitaratu baino denbora gutxi lehenago, ferraratar olerkarien beste imitatzaile batzuk edonon agertzen ziren. Luis de Camões portugaldarrak bere Os Lusiadas lana 1555ean argitaratu zuen. Hurrengo urteetan Torquato Tasso Jerusalem askatua lanarekin 1575ean agertu zen, eta Jakue I.a Ingalaterrakoa eta VI.a Eskoziakoa erregea bera ere Lepanto idaztera animatu zen 1591n. Baina olerkaritza epikoaren errorik sakonenak antzinaro klasikoan zeuden, italiar pizkundetar tradizioak garai horretan jasotzen zuena. Zentzu honetan, La Araucana grekoerromatar olerki epikoen ondorengoa da.
Bestalde, Araucanak olerki epiko tratamendua ematen zien gertakari berriei. Zentzu honetan, antzinako erromatar lan bat zen Lukanoren Farsaliaren praktika jarraitzen zuen, Julio Zesar eta Ponpeioren arteko gerra zibileko gertakariak kontatzen zituena, egiazko kontakizun bat bihurtzeko asmo argiarekin.
Gainbehera dator dena
Aurrekariak
Ahozko literaturatik abiatuta, lan honen aurrekari gisa aipatzen da Omenuko (1933) narrazioa, Pita Nwana idazleak egina igbo hizkuntzan, non Igwegbe Odum de Ndizuogu (1860-1940, gutxi gora behera) buruzagiaren biografia kontatzen den, eta kolonizazioaren garaian bizitako gatazka islatzen den. Etnia horren ingelesez ondoren idatzi zutenen aita literariotzat hartzen da. . Egileak aitortu zuen lan hau idatzi nahi zuela europar egileek eskeitzen zuten Afrikari buruzko irudi desitxuratua aurka borrokatzeko. Zehazki Joyce Cary irlandarrak argitaratutako Mister Johnson (1939) laburbiltzen zituen, haren aburuz, okerreko estereotipo horiek guztiak. .
La Araucana
Helburua eta ideologia
Ertzillak berak lan honen asmoak hitz hauekin azaltzen ditu:
Lana, beraz, espainiarrek urruneko eta ahaztutako gerra batean erakutsitako ausardiaren aldarrikapen bat da. Ahaztutako gerra honetako soldaduen artean Ertzilla bera zegoen, eta, beraz, zentzuren batean, bere aktuazio pertsonalaren aldarrikapen bat ere bada.
Hori da argi eta garbi adierazitako helburua. Alabaina, testuak ezkutuko asmo bezala indigenaren irudiaren aldarrikapena duela esaten da, indigenaren balorazio hau garaitzen duen espainiarraren autobalorazio ez zuzen modu bat bezala interpretatzen den arren.
Gainbehera dator dena
Jarraipena
Liburuak jarraipena izan zuen No longer at Ease (1960) eta Arrow of God (1964) eleberrietan, non pertsonai nagusiaren ondorengoen gorabeherak jasotzen diren, trilogia bat osatzen. Azken urteetan elkarrekin argitaratu dira hainbat hizkuntzetan hiru lanak Afrikar Trilogia izenburupean, antzinsolasa Chimamanda Ngozi Adichie idazleak egina duelarik. . Beranduago argitaratu zituen beste bi eleberri ere lotu zituen egileak, Chinua Achebek hauekin: A Man of the People (1966) eta Anthills of the Savannah (1987). Koloniaren osteko desengainua islatzen dute, lurraldearen independentzia politikoa lortu ondoren.
Euskarazko itzulpenak
Things Fall Apart euskarara ekarri izan da eta horren bi bertsio daude:
La Araucana
Orotarik
Alabaina, olerki epiko nazionalak XVII. mendea eta XIX. mendearen artean idatzi ziren, La Argentina y Conquista del Río de la Plata, Martín del Barco Centenerarena, 1602an argitaratua, Kalevala finlandiar olerki epiko nazionalak, 1835ean argitaratuak Elias Lönnroten bilketa folkloriko lanari esker, eta Ståhl Alferezaren Istorioak kasu, 1848an Johan Ludvig Runebergek idatziak.
Pluméliau
Pluméliau (bretainieraz Pluniav) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Plumelin
Plumelin (bretainieraz Pluverin) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Leptobotia tientainensis
Leptobotia tientainensis Leptobotia generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Alto Alegre do Maranhão
Alto Alegre do Maranhão Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Konidio
Konidioa onddoen ugalketa asexualerako eratzen den espora mota bat da; konkretuki, mitospora mota da (mitosi bidez eratzen delako), garapen exogenoa aurkeztu ohi duena. Konidioak eratzeko prozesuari konidiogenesi deritzo. Prozesu honen ostean zelula amaren dotazio genetiko berbera duten mitosporak lortzen dira: konidioak, alegia. Haploide (zenbait askomikototan), dikariotiko (herdoiletan) edo diploide izan daitezke (Mildiuetan, adibidez Plasmopara viticola). Konidioak ekoizten dituen hifa zati bereiztuari konidioforo deitzen zaio. Sarritan, konidioforoen morfologia ezaugarri taxonomikotzat har daiteke. Konidioforoaren puntan dagoen zelula bereiztuari zelula konidiogeno deritzo, eta normalean hau izango da konidioak ekoizten dituena.
Konidioak konidioforotik askatu ondoren, iritsi direneko leku berrian baldintzak egokiak badira, hozituko dira, indibiduo berriak sortuz.
Konidiogenesia batez ere Ascomycota filumean ikusi da, baina Basidiomycota eta Zygomycota filumetan ere ikus daiteke. Bereziki ezaguna da Penicillium generoan.
Bi konidiogenesi mota daude: talikoa eta blastikoa.
Konidiogenesi talikoa
Konidioaren jatorria jada existitzen den zelula batean dago. Eraztunak eratzen dira eta konidioak askatzen dira. Bi mota daude:
Konidiogenesi blastikoa
Zelula baten desberdintzapenetik konidioforoa eta zelula konidiogenoak eratuko dira. Gero, zelula konidiogeno bakoitzetik hainbat konidio eratuko dira.
Hemen ere, holoblastikoa eta enteroblastikoa ikus daitezke.
Desmognathus
Desmognathus anfibio genero bat da, Caudata ordenaren barruko Plethodontidae familian sailkatua.
Le Courrier de Bayonne
Le Courrier de Bayonne Lapurdiko hiriburuan plazaratu zen Iparraldeko egunkari politikoa izan zen. Lehen zenbakia 1852ko apirilaren 4an atera zen eta 1947 arte agertu zen. Urte batzutan ere haren egoitza Biarritzen eta Donibane Lohizunen egon zen. Haren formatoa 44 X 62 zm.koa zen. Hasieran azpititulu hau zuen: "Journal littéraire, commercial, agricole, industriel et d'annonces", hau da, "Literatura, merkataritza, nekazaritza, industria eta publizitate egunkaria". Denborarekin izen desberdinak ezagutu zituen. Egile batzuk, nolabait, haren jatorria Baionako beste egunkari batean jartzen dute, 1829an sortu zen Le Courrier de Bayonne et de la péninsule egunkarian, alegia. Le Courrier astean hiru aldiz agertu zen hasieran eta gero, 1887tik, egunero, igandetan salbu.
Izenburu desberdinak
Ibilbide luzea izan zuen egunkariak eta, ondorioz, izeneburu desberdinak ezagutu zituen:
Gauza arraroa daiteke 130 bat urte iraun duen aldizkaria. Aipa dezagun gainera beste berezitasun bat, 1847an Jean Lamaignière inprimatzaile eta aldizkariren nagusia hil zenetik, 1909 arte, Anna Lamagnière alarguntsaren esku egon zela aldizkaria, feminismorik bazenik ere aipu ez daitekeen garaietan. Dirudienez, andre horrek 14 aldizkari irakurtzen zituen egunero.
Antônio Rinaldo Gonçalves
Antônio Rinaldo Gonçalves (1966ko urriaren 31a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Miss Grand International
Miss Grand International nazioarteko emakumezkoentzat edertasun-lehiaketa da. Thailandiako Bangkok hirian egiten da 2013tik urtero.
Lehiaketaren irabazleari koroa jartzen zaio buruan eta ordainsaria ematen zaio. Venezuelako Valentina Figuera da 2019ko urriaren 25tik egungo Miss Grand International.
Herrialde euskaldunetako ordezkariak
Kolore tekla; Garaile
Finalista
Semifinalista
Hiruhileko finalista
Salmo balcanicus
Salmo balcanicus Salmo generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Hemibarbus longirostris
Hemibarbus longirostris Hemibarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Plumergat
Plumergat (bretainieraz Pluvergad) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Pteruthius intermedius
Pteruthius intermedius Pteruthius generoko animalia da. Hegaztien barruko Vireonidae familian sailkatua dago.
Flávio Campos
Flávio Henrique de Paiva Campos (1965ko abuztuaren 29a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka eta Kyoto Purple Sanga.
Alvinópolis
Alvinópolis Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Remchingen
Remchingen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Parisko Unibertsitatea - Dauphine
Parisko Unibertsitatea - Dauphine» —Université Paris-Dauphine — Estatus berezia duen Parisko ekonomia unibertsitate pribatua, Frantziako eta munduko ikerketa-erakunde nagusietako bat. 1968an sortu zen, eta bere eraikin nagusia NATOren egoitza ohian zegoen, 16. barrutian.
Paris-Dauphine oso erakunde selektiboa da. Lizentziaturako programetan onartutako ikasleen ehuneko 90-95 graduazio emaitza bikainak lortzen dituzte. Masterreko programetarako onarpen-tasa ez da inoiz ehuneko 10era iristen.
Paris-Dauphine Université PSL unibertsitate elkarteko kide sortzailea da, eta Frantziako unibertsitate pribatu garrantzitsuenak biltzen dituen Conférence des Grandes écoles-eko kidea.
Suntory Sungoliath
Suntory Sungoliath (サントリーサンゴリアス) Japoniako errugbi talde nagusietako bat da, bost aldiz irabazi baitu Japoniako Errugbi Liga. Fuchūn du egoitza, Tokioko prefeturan.
Vivienne (Paris)
Vivienne (6), Frantziako Paris hiriburuan dagoen auzo bat da, Bourse (2) barrutian. 1999ko erroldaren arabera 2.917 biztanle zituen.
Guillain-Barréren sindrome
Guillain-Barréren sindromea edo polirradikuloneuritisa nerbio-sustrai anitzen inflamazioa da; honekin batera hiperalbuminosia agertzen da, erreakzio zelularrik gabe likido zefalorrakideoan. Ondorio klinikoak inurridurak eta parestesia mingarriak dira, eta ondoren paralisi flazidoak lau gorputz-adarretan (nabarmenagoak zangoetan), erreflexu tendinoso eta larruazalekoak desagertzen direlarik. Sindromeren kausak ez ditugu ondo ezagutzen, baina kasu askotan patologia agertu aurreko egunetan infekzio gastrointestinala edo faringea dagoela atzeman dute.
Nukleidoen taula
Nukleidoen taula edo erradionukleidoen taula elementuen isotopoen bi dimentsioko taula da, ardatz batek neutroi kopurua (N ikurra) eta besteak nukleo atomikoaren protoi kopurua (zenbaki atomikoa, Z ikurra) adierazten duena. Beraz, grafikoan marraztutako puntu bakoitzak elementu kimiko ezagun edo hipotetiko baten nukleido bat adierazten du. Nukleidoak ordenatzeko sistema horrek isotopoen ezaugarriak hobeto ulertzen dituen taula periodiko ezagunenak baino ulergarritasun handiagoa eskain dezake, zeinak elementuak bakarrik zerrendatzen dituen eta ez haien isotopoak. Nukleidoen taula Segrè diagrama bezala ere ezagutzen da, Emilio Segrè fisikari italiarraren omenez.
Deskribapena eta erabilgarritasuna
Nukleidoen taula batek nuklidoen portaera nuklearra edo erradioaktiboa azaltzen du elementu baten isotopoak bereizten dituen heinean. Taula periodiko batekin kontrastatzen da, horien portaera kimikoa soilik azaltzen duena, isotopoak (elementu beraren aldaerak diren nuklidoak) ez baitira kimikoki maila handiez desberdintzen, hidrogenoa izan ezik. Nukleidoen taulek X ardatzean neutroi kopuruaren arabera antolatzen dituzte nukleidoak eta Y ardatzean protoi kopuruaren arabera, neutroi eta protoien tanta-lerroen mugetaraino. Irudikapen hori Kurt Guggenheimer-ek 1934an argitaratu zuen lehen aldiz, eta Giorgio Fea-k 1935ean , Emilio Segrèk 1945ean edo Glenn Seaborg-ek zabaldu zuten. 1958an, Walter Seelmann-Eggebert eta Gerda Pfennig-ek Karlsruheko nukleidoen taularen lehen edizioa argitaratu zuten. Haren zazpigarren edizioa 2006an jarri zen eskuragarri. Gaur egun, hainbat nukleido-taula daude, eta horietako lau oso hedatuta daude: Karlsruheko Nukleidoen Diagrama, Estrasburgoko Nukleidoen Diagrama Unibertsala, Japoniako Energia Atomikoaren Agentziaren (JAEA) Nukleidoen Diagrama eta Knolls Atomic Energy Laboratory-ko nukleidoen diagrama, zeina AEBn komunitate nuklearraren oinarrizko tresna bihurtu den.
Taulak
Erosotasunerako, Wikipedian eskuragarri dauden datuen hiru ikuspegi ezberdin daude: «taula segmentatu» bi multzo eta «taula bateratu (elementu guztiak)» bakarra. Taula bateratuak protoi/neutroien zenbaketaren joerak erraz ikusteko aukera ematen du, baina aldibereko korritze horizontala eta bertikala behar du. Segmentatutako taulek elementu kimiko jakin bat errazago aztertzeko aukera ematen dute, korritze askoz gutxiagorekin. Atal ezberdinen artean azkar salto egiteko estekak eskaintzen dira.
Taula osoa
Hurrengo nukleidoen taulak nukleidoak zerrendatzen ditu (askotan «isotopo» deituak, baina termino horrek zuzen aipatzen ditu zenbaki atomiko bera duten nukleidoak, ikus goian), gutxienez, egun bateko batez besteko-bizitza duten guztiak barne. Zenbaki atomiko gero eta handiagoarekin antolatuta daude, ezkerretik eskuinera eta neutroi kopuru handiagoarekin goitik behera.
Laukitxoaren koloreak nukleido bakoitzaren batez besteko bizitza adierazten du; ertz bat baldin badago, bere koloreak isomero nuklear egonkorragoaren batez besteko bizitza adierazten du. Arakatzaile grafikoetan, nukleido bakoitzak bere batez besteko bizitza adierazten duen tresna-informazio bat ere badu. Kolore bakoitzak batez besteko bizitzaren luzeraren tarte jakin bat adierazten du, ertzaren koloreak bere egoera isomeriko nuklearraren batez besteko bizitza adierazten duelarik. Nukleido batzuek isomero nuklear anitz dituzte, taula honek luzeena adierazten duelarik. Puntudun ertzek nukleido batek isomero nuklearra duela adierazten du, eta bere kolorea bere kide arrunten modu berean adierazten da. Lehen elementuen nukleido ezberdinen arteko lerro etenak esperimentalki zehaztutako protoi eta neutroien tanta-lerroak dira.
Hemibarbus macracanthus
Hemibarbus macracanthus Hemibarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Pluneret
Pluneret (bretainieraz Plunered) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Pluvigner
Pluvigner (bretainieraz Pleuwigner) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Informazioaren gizartea
Informazioren gizartea informazioa sortzea, banatzea, erabiltzea eta integratzea garrantzi handiko jardueratzat hartzen duen gizartea izendatzeko erabiltzen den terminoa da. Informazio eta komunikazio teknologia digitalak dira baliabide nagusienak, horien bidez gizarte-antolakuntzaren hainbat alderdi eraldatzen dihardu sakonki, hala nola, ekonomia, hezkuntza, osasuna, gerra, gobernua eta demokrazia. Bestalde, gizarte mota honetako banakoei hiritar digitalak deritze, termino honekin aditzera eramaten da gizabanakoak gizartearen fase desberdin eta berri batean sartzen ari direla.
Definizioa
Lehen aipatu den bezala, informazio gizartea gizarte mota bat da, zeinean gizarte mota honetan informazioa sortzea, banatzea, erabiltzea eta integratzea garrantzi handiko jardueratzat jotzen den. Informazio eta komunikazio teknologia digitalak dira baliabide nagusienak, horien bidez gizarte-antolakuntzaren hainbat alderdi eraldatzen dihardu sakonki, hala nola, ekonomia, hezkuntza, osasuna, gerra, gobernua eta demokrazia.
Aurreko lerroetan definizio bat proposatu da baina gaur egun zaila suertatzen da informazioaren gizartea definitzea, ez baitago unibertsalki onarturiko definizio bakar bat, eta egia da zaila dela termino horren barruan zer sartzen ez den zehaztea. Kasiwulaya eta Gomoren arabera, informazioaren gizartean teknologien (IKT) erabilera areagotu duen gizartea da, hain zuzen ere ekonomiaren, gizartearen, kulturaren eta politikaren transformaziorako. Antonio Negri bezalako filosofoek uste dute gizarte hori ezaugarritzen dela batik bat gizarte horretako banakoek lan inmateriala egiten dutelako, alegia, ezagutzaren eta kultur-trensnen produkzioan aritzen direlako.
Ezaugarriak
Informazioaren gizartea zer den hobeto ulertzeko gizarte mota horren hainbat ezaugarri jarriko dira mahai gainean:
Terminoaren jatorria
Hasteko esan beharra dago terminoa gizarte industrialaren ondorengo gisa ikusten dela, batez ere herrialde industrializatuetan hasi zirelako garapen programak martxan jartzen, eta garapen programa horiei esker hasi zen informazio gizartea pixkanaka eraikitzen, hain zuzen.
Termino hau 60ko eta 70eko hamarkadetan hasi zen erabiltzen Japonian, eta Yoneji Masuda soziologoa izan zen lehenetarikoa kontzeptu hau lantzen, honen inguruko bi liburu famatu argitaratu baitzituen: Introduction to the Information Society (1968) eta Insititute for the Information Society (1980). Azken argitalpen honetan azaltzen du bere horretan zer den terminoa edo zeri egiten dion erreferentzia termino horrek, bere ustez; Yonejik dioenez gizarte hau informazioaren bitartez garatzen eta handitzen joaten da, eta era berean aipatzen du giza sorkuntza intelektualerako oso baliagarria dela. Gizarte mota honetako elementu batzuk hartzen ditu aintzat, horien artean aurkitzen dira jakintza eta berrikuntza.
Fritz Machlup ekonomialaria ere ezin da alde batera utzi, bera ere lehenetarikoa izan baitzen Masudarekin batera termino hau lantzen: 1962. urtean The production and distribution of knowledge in the United States izeneko liburua arrakastatsua argitaratu zuen eta bertan kontzeptu hau landu zuen.
Salmo carpio
Salmo carpio Salmo generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Informazioaren gizartea
Sare gizartearen kontzeptua
Sare gizartearen kontzeptua garrantzi handiko terminoa da informazioaren gizartea bere horretan ulertu ahal izateko, informazioaren gizartea sare gizartean oinarritzen delako, eta alderantziz. XX. mendean sare gizartearen kontzeptuak garrantzia hartu zuen informazioaren gizartearen teoriaren baitan, eta Manuel Castells entzat, sarearen logika informazioaren gizartearen paradigma garrantzitsu bat da:"'Informazio gizartearen ezaugarri garrantzitsuena haren oinarrizko egituraren sare-logika da, 'sare gizarte' kontzeptua dakarrena.' (Castells 2000: 21)."Autore honen beste aipu batekin jarraituz:"'Joera historiko batean, informazio-aroko funtzio eta prozesu nagusiak sareen inguruan antolatzen dira, gero eta gehiago. Sareak dira gure gizartearen itxura berria, eta sare-logikaren hedadurak eragin zuzena du ekoizpen, bizipen, botere eta kultura dinamiketan.' (Castells 2000:500)."Azken batean, Castellsek dioenez informazioaren gizartea sareen bidez antolatzen da, eta sareek gizarte morfologia berri bat osatu dute, horrekin batera aipatzen du gizartearen morfologia berri horrek gizartearen hainbat alderdi aldatzen dituela. Atal txiki honekin amaitze aldera, Castellsek sare gizartearen kontzeptua nola ulertzen duen ikusi ondoren, komenigarria izango litzateke beste autore batek sare gizartea nola definitzen duen ikustea ere; Jan Van Dijk soziologoak horrela definitzen du :"'Sare-gizartea sare sozial eta komunikabideez osaturiko azpiegitura duen egitura soziala da, gizartearen antolakuntza maila guztietan bideratzen duena (norbanakoa, taldekakoa eta gizarte mailakoa). Gero eta gehiago, sare hauek egituraren barneko zati edo unitate guztiak lotzen dituzte (norbanakoak, taldeak eta erakundeak).' (Van Dijk 2006:20)."
Bazterketa
Bazterketa mota ezberdinak gerta daitezke gizarte honen baitan, baina batez ere hiru bazterketa nagusitzen dira: ezagutzarena, gizarte horretan murgiltzeko aukerena eta lanpostuena.
Hasteko, eta aipatu bezala, ezagutzaren aldetik bazterletak gerta daitezke: alde batetik IKT-ak ezagutzen dituzten pertsonak daudelako eta bestetik IKT-ak ezagutzen ez dituzten pertsonak daudelako. Pertsona horiei analfabeto digitalak deritze. Bestalde, aipatu beharra dago ezjakitasun hori arrazoi eta faktore askorengatik izan daitekeela.
Bigarrenik, pertsona guztiek ez dituzte aukera berberak gizarte edo mundu horretan murgildu ahal izateko, normalean kapitalismoan eta globalizazioan gehien murgildurik dauden herrialdeak izaten ohi dira mudu horretara sartzeko aukera gehien dituztenak, herrialde kapitalista horietan teknologiaren munduarekin harreman oso estua dagoelako. Kapitalismoan eta globalizazioan gutxien murgildurik dauden herrialdeetan aldiz, ez da hain erraza izaten informazioaren gizartean murgiltzea gehienbat hango jendarteak ez duelako aukerarik edo baliabide ekonomikorik unibertso berri horretan murgiltzeko, funtsean azken hamarkadetako garapen teknologikoaz gozatzeko eta ezagutzeko aukera duten bakarrak baliabide ekonomikoak dituzten pertsonak baitira.
Amaitzeko, esan beharra dago, lanpostuen aldetik ere bazterketak suertatzen direla. Adibidez, zenbat pertsona behar ditu gizarte mota honek funtzionatu ahal izateko? Nahikoa izango litzateke banako ezagun gutxi batzuk kontratatzen nahi den informazioa errazago zabaldu ahal izateko eta informazio hori jende gehiagorengana iristeko, beti ere beraien ospeaz baliatuz noski, honen adibidea dira gaur egungo influencer rak. Bestalde, beharrezkoak dira mundu honi lotutako ezagutza minimo batzuk izatea informazioaren gizartean lanpostu fin bat lortu ahal izateko, ezagutza minimo horiek ez dituztenak albo batean edo ezingo dira mundu honetan sartu.
Eremu fisiko, sozial zein materialaren ahanztura
Adibide bat ematearren, 8 urteko ume batek bere lehenengo telefono mugikorra eskuratzen duen unean bere esparru fisiko-material-sozialaz ahazteko prozesuan murgilduko da eta denborarekin ume horrek hartu duen jarrera hori naturalizatzen joango da. Informazioaren gizartearen bizi denez jarrera hori normaltzat hartuko du eta sozialki jarrera hori justifikatuta geldituko da, deskribatu den ahanzturaren jarrera hori maila sozialean denboraren poderioz naturalizatzen joan delako.
Informazioaren gizarteak eragindako trantsizio ekonomikoa
Peter Druckerren aburuz informazioaren gizartea dela eta trantsizio ekonomiko bat eman da: gizartea ondasun materialetan oinarritutako ekonomia batetik ezagutzan oinarritutako ekonomia batera igaro da. Informazioaren ekonomiaren mugilduz gero, Marc Poraten ustez bi sektorerekin aurkitzen gara: bata lehen mailako sektorea izango litzatekeena; informazioa sortzeko, banatzeko edo prozesatzeko zuzenean erabiltzen diren informazioaren ondasun eta zerbitzuak. Eta bestetik, bigarren mailako sektorea; gobernuek eta informazioarekin harremanik ez duten enpresek barne-kontsumorako sortutako informazio-zerbitzuak.
Daniel Belle n iritziz, gizarte postindustriala (informazioaren gizartea) zerbitzuetan oinarritzen den gizartea da, gizarte mota honetan ez da indar fisikoa kontuan hartuko, informazioa sortu, prozesatu, metatu eta banatzeko gaitasuna baizik. Gizarte postindustrialeko langileek ez dutela ondasun tangibleen produkzioan parte hartuko ere aipatzen du. Peter Otto eta Philipp Sonntag (1985) ados daude Bellekin, haiek diotenez informazioaren gizarteko langileek informazioari, sinboloekin, zeinuekin, irudiekin loturiko lanetan ibiliko dira eta ez hainbeste energia edo materiarekin loturiko lanetan. Gizarte postindustrialarekin jarraituz, 1971. urtean Alain Tourainek honako hau zioen gizarte postindustrialari buruz :"'El paso a la sociedad postindustrial tiene lugar cuando la inversión se traduce en la producción de bienes simbólicos que modifican los valores, las necesidades, las representaciones, mucho más que la producción de vienes materiales o incluso de 'servicios'. La sociedad industrial había transformado los medios de producción: la sociedad postindustrial cambia los fines de la producción, es decir, la cultura. (...) El punto decisivo aquí es que en la sociedad postindustrial todo el sistema económico es objeto de intervención de la sociedad sobre si misma. Por eso podemos llamarla sociedad programada, porque esta frase capta su capacidad de crear modelos de gestión, producción, organización, distribucción y consumo, de modo que la sociedad aparece, en todos sus niveles funcionales, como producto de una acción ejercida por la propia sociedad, y no como resultado de leyes naturales o de especificidades culturales.' (Touraine 1988:104)"Tourainek alde batetik azpimarratzen du aipatu diren aurreko autoreek esaten dutena, alegia gizarte honetan sinbolikoa edo ez materiala den hori izango dela nagusi. Bestetik, azpimarratzen duen beste kontu bat da gaur egungo gizartea sistema ekonomikoan zuzenean parte hartzen duela, orduan pentsalari honen ustez gizarte honetan sistema ekonomikoa bere osotasunean ondo funtzionatu ahal izateko gizabanakoaren interbentzioa funtsezkoa da.