cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Donostiako Zinemaldia
Ibilbidea
Urrats erabakigarri horri esker, ekitaldiak behin-behineko bultzada jaso zuen. 1957an goreneko maila eman zitzaion, A maila (zinemaldi lehiakorra), eta Urrezko Maskorra sari nagusi bezala ezarri zen. 1958an, goreneko mailako lehendabiziko ekitaldi horretan, Dino Risi zuzendariaren La nonna Sabella italiar filma garaile suertatu zen. Hurrengoan, 1958an, Tadeusz Chmielewski zuzendariaren Ewa chce spac filma saritu zen. Erabaki horrek hika-mika ugari sortu zituen, haren aurka kalitate handiagoa zuen film bat lehiatu baitzen: Alfred Hitchcocken Vertigo filma, zeinak Donostian mundu mailako estreinaldi berezia izan baitzuen. Izar ugari etorri ziren; horien artean Kirk Douglas zegoen, eta pazientzia handiz jasan zuen Zinemaldiaren antolaketa eskasak prestaturiko programa nekagarria. Alfred Hitchcock bera ere itzuli zen, Zinemaldiak Hollywoodeko zinemagintzan erakutsitako interesaren sari. Nahiz eta Vertigo filmarekin nolabaiteko injustizia bat pairatu izan, Hitchcockek hurrengo urtean Donostian bere North by Northwest filma estreinatzeko hitza bete zuen; hala eta guztiz ere, berriro Urrezko Maskorrik lortu gabe gelditu zen.
1957ko gorakadaren ondoren, 1963an Zinemaldiak A maila galdu zuen, nahiz eta hurrengo urtean berriz ere bereganatu zuen. 1980 eta 1984 urteen artean, indarkeria eta tentsio politiko handiko aldian, zinemaldiak krisi larria jasan zuen. Honen arduradun Diego Galán bihurtzean aurreko goreneko mailarako bideari berrekin zitzaion, eta Donostia Saria ezarri zen.
Donostiako Zinemaldia Europako sonatu eta ospetsuenetakoa da, betiere Canneseko Zinemaldia, Veneziako Mostra, Berlinale edota Karlovy Varyko Nazioarteko Zinemaldiekin batera. Bertatik zuzendari, aktore eta ekoizle handiak igaro izan dira, bai sariak jasotzeko nahiz beren filmak lehiaketatik at erakusteko ere. Urtero irailaren bigarren hamabostaldian egin ohi da, Sail Ofizialaz gain (Lehiaketakoa) beste hainbat sail gehitzen zaizkiolarik; adibidez, Zabaltegi, sail monografikoak eta atzera begirakoak, eta zinemagintzarekin zerikusia duten beste zenbait ekintza ere. Sail ofizialeko sariez gainbeste batzuk ere badaude; horien artean Donostia Saria nabarmentzen da (zinemagintzako ibilbide handiei eskainia).
Gaur egun ekitaldi hau Zinemaldia deritzon sozietate anonimo batek antolatzen du, eta bere akziodunerian hein berean parte hartzen dute Zinemagintza eta Ikus-entzunezko Arteen Institutuak (Espainiako Kultura Ministerioa), Eusko Jaurlaritzak, Gipuzkoako Foru Aldundiak eta Donostiako Udalak.
2001eko urtarriletik aurrera Zinemaldiaren zuzendaria Mikel Olaziregi gipuzkoarra da, Diego Galán ordezkatuz. Zuzendari berriak Zinemaldiaren urte latzenetako batzuk bizi izan ditu. 2001. urtean, Zinemaldiaren bezperan, 2001eko irailaren 11ko atentatuak izan ziren, eta horren ondorioz, iparramerikar izarrak ez ziren bertaratu. 2003an greba egin zen ekitaldiaren gune garrantzitsuenetakoa den María Cristina Hotelean; hori zela-eta, bertan gertatu ohi den izarren bilgunea sakabanatu egin zen, eta izar horiei hiriko beste hoteletan eman zitzaien ostatu.
Halere, 2004an Woody Allenek bere Melinda & Melinda filmaren mundu mailako estreinaldia Zinemaldiko 42. Ekitaldiko inaugurazio jaian zehar egin zuen, eta hori mugarri historiko bat izan zen Zinemaldiarentzat, zuzendari newyorktarraren ohiko estreinaldi lekua zen Veneziako Zinemaldia Donostiak ordezkatu baitzuen. Bi ekitaldi eztabaidagarriren ondoren, 2005, 2006 eta 2008. urteetako 53, 54 eta 55. ekitaldiak Victoria Eugenia antzoki historikoaren berreskuratzeak positiboki markatu zituen, 2000. urtetik aurrera itxia eta berritze lanetan egon baitzen. Horrekin batera, Donostiara nazioarteko izar multzo bat etorri zen, hauen artean Samuel L. Jackson, Demi Moore, Roberto Benigni, Viggo Mortensen, David Cronenberg edota Richard Gere nabarmendu daitezkeelarik. Izarrei ongietorria emateko hurbildu ziren donostiar eta gipuzkoarrez osatutako jendetzak aurreko ekitaldietako kopuruak osoki gainditu zituen, eta honela ordura arte ekitaldian zehar antzoki eta zinemetan gertatzen ez zen bezala, Zinemaldiak donostiarren onarpen herrikoia berreskuratu zuen. Dena dela, Zinemaldiaren ezaugarri nagusiena eta beste zinemaldietatik ezberdintzen duena, donostiarrak berak erakartzeko duen ahalmena da: hauek, ekitaldian zehar, lepo egin arte betetzen dituzte soilik Zinemaldiko filmak emititzen dituzten hiriko zinema aretoak, betiere hauetarako sarreren salneurriak nahiko merkatuak daudelarik. Maila Goreneko Nazioarteko Zinemaldien Zirkuituan ikuslegoaren oniritzirik handiena jasotzen duen Zinemaldia izan ohi da.
2008an Zinemaldiaren ibilbideko beste gorakada bat ematen da, Woody Allenen film berria aurkeztu zenean: Vicky Cristina Barcelona, zeinetan Woody Allen bera eta Javier Bardem agertzen baitira. Pedro Almodóvar zuzendariaren eskutik Antonio Banderasek Donostia Saria jaso zuen, eta Ben Stiller eta Robert Downey Jr. aktoreek arrakasta handiko Tropic Thunder filma aurkeztu zuten. Zinemagintzako perla edo harribitxi txikiak ere topa genitzake; adibide gisa, Marradun pijamako haurra (gaztelaniaz El niño del pijama de rayas) liburuaren zinema-egokitzapena. Sonako beste bisitari batzuk Donostia Sariaren irabazlea den Meryl Streep eta John Malkovich izan ziren. Beharbada 2007an Hollywoodeko akademiaren izendapena jaso eta Pagafantas bere azken filma amaitu berria zuen Borja Kobeaga zuzendariaren egotea faltan bota zen.
Donostiako Zinemaldia erdi maila on batean egonkortu da, eta mundu osoko zinemagintzako profesionalek goraipatzen dute. Bere aurrekontua, gaurko egunez, Espainian egiten diren zinemaldi guztietan handiena da (urteko 6,5 milioi euro inguru), babesleen diru-sarrerari eta Donostiako Udalak, Gipuzkoako Aldundiak, Eusko Jaurlaritzak eta Espainiako Kultura Ministerioak emandako diru-laguntzei esker erdi eta erdi finantzatzen da. Azken horren baitan dagoen Espainiako Zinemagintza eta Ikus-entzuneko Arteen Institutuak (gaztelaniazko laburdura: ICAA) espainiar zinemaldien finantzaketarako sostengu gisa eskaintzen duen bere aurrekontu osoaren (2.200.000 euro) erdia Donostiako Nazioarteko Zinemaldira zuzentzen da, gainontzeko diru kopurua beste 41 zinemaldiei ematen diela.
Gizarte- eta politika-arloko tentsioen lekuko
2008an, ekitaldia abian zen bitartean ETAk Espainiako Kantabria erkidegoan Luis Conde de la Cruz militarra hil eta gero, Donostiako Zinemaldiko zuzendaritzak atentatua gaitzesteko eta ETAren aurkako mezua plazaratu zuen. Mezu hura film proiekzio batzuen hasieran irakurri zuten. Hurrengo urtean, berriz, Donostiako Zinemaldiaren 57. ekitaldian, Euskal Herriko zinemagintzako eta kulturako hainbat eragilek Euskaldunon Egunkariaren itxiera gaitzesteko protesta jarduna egin zuten Kursaal jauregiaren aurrealdean.
2014ko ekitaldian, Gure Esku Dago herri mugimenduaren ekimenez Kursaal jauregiaren aurrean Euskal Herriaren Erabakitze Eskubidearen aldeko giza katea osatu zen. 2016ko irailaren 16an, inaugurazio ekitaldia hasi eta berehala, ikusleen artean zeuden hainbat lagunek Ibon Iparragirre ondarrutar presoa eta gainontzeko gaixo dauden euskal preso politikoak etxeratzearen aldeko nahiz Erraustegiaren aurkako protestaldi eta oihuz ikuskizuna lauetan eten zuten.
Sailak
Zinemaldia hainbat sailez osaturik dago:
Sail ofiziala
Sail Ofiziala zinemaldiko maila gorena da. Bertan aurrekontu handiko filmek parte hartzen dute, betiere beste zinemaldietan aurkeztugabeak izatearen baldintzapean. Sail honetan hamabost film inguruk parte hartu ohi dute batez beste.
Zuzendari Berriak
Zuzendari berrien lehen edo bigarren lanak biltzen dituen saila da. Lehenik Zabaltegi sailaren atal bat, 2012 urtean hasita sail propioa da.
Zabaltegi - Tabakalera
Argibide edo informazio sail bat da, egungo zinemagintzaren ikuspegi zabala eskaintzen da, bertan Perlak izeneko atalean aurretik beste zinemaldietan aurkeztuak izan diren film onenetakoak ikus daitezke, bai eta era guztierako filmen proiekzioak ere, Bereziak atalean. Zinemaldiaren sail alternatiboa da: zuzendari eta aktore berrien aurkikuntzarako leku egokia da, baita sarritan gizarte pisu sakona duten konpromezudun filmena ere.
Zabaltegi, bere izenak dioen bezala leku ireki edo askea da: estilo, iraupen eta gai ezberdinei irekia. Sail Ofizialeko dotoreziatik urrun, sail honetako emanaldi edo proiekzioen giroa informala izan ohi da: ikuslegoa, zuzendariak eta aktoreen arteko harreman zuzenari bidea ematen dio, ikuslegoaren galderei erantzuteko eta hauekin ideien elkartrukea izateko dagokion filmeko egile eta partehartzaileen agertzea nahiko ohikoa izaten delarik. Azken puntu hau da zinemaldi honen puntu sendoa, baita beste zinemaldietatik ezberdintzen duen ezaugarri nagusienetakoa ere.
2016tik lehiazko saila bilakatu da Zabaltegi - Tabakalera, Donostia Zinemaldiko sailik askeena eta, bere izenak agertzen duen moduan, kultura garaikidearen zentroa du egoitza.
Zinemira - Euskal zinemaren panorama
Sail berri hau 2009an sortu zen, bertan euskaldunek ekoitzi edo eginiriko zinemagintza agertzen da. Ordura arte Zinemaldian Euskal Zinemaren Egun zehatz bat egoten zen, orain Euskal Zinemak sail honen bitartez askoz ere presentzia handiagoa izango du Zinemaldia osoan zehar.
Horretaz gain, Zinemiraren barnean Kimuak 2009ko katalogo berriaren proiekzioa emango da: urte osoko euskal filma laburren aukeraketa. Kimua katalogoa Eusko Jaurlaritzak eta Euskadiko Filmategiak kudeatzen dute. Honen helburua euskal filma laburrak munduan ezagutaraztea eta hedatzea da. Sail hau profesionalentzat bakarrik da.
Sail honen barnean Victoria Eugenia antzokian ospatzen den Euskal Zinemaren gala dago.
Todd Frazier
Todd Brian Frazier,, (Point Pleasant (New Jersey), 1986ko otsailaren 12a), beisbolean lehiatzen den kirolari estatubatuarra da.
Donostiako Zinemaldia
Zinemira - Euskal zinemaren panorama
2009ko Zinemira Saria Imanol Uribe zuzendariak jaso du.
Kennard (Texas)
Kennard Texasko hiri bat da. Houston konderrian kokatua dago. 2010ean 337 biztanle zituen, 3.36 kilometro koadrotan banatuta.
Donostiako Zinemaldia
Horizontes latinos
Sail honetan Espainian oraindik kaleratu gabeko zuzendari latinoek zuzenduta, zati handi batean Latinoamerikan filmatu edota erabat finantzatuak eta komunitate latinoei buruzko gaia duten filmak aurkezten dira. Bi sailez osatuta dago:
Sail honen sorkuntzarekin Zinemaldiak hispaniar/latinoamerikar eremuko zinemaldien arteko bere nagusitza postua indarberritu zuen. Bere espainiar eta latinoamerikar zinemagintzen erakusketa zabalarekin, azken urteen buruan Zinemaldiaren ikur bereizgarrinietako bat bihurtu da, bai eta bere aktibo garrantzitsuenetako bat ere.
Atzera begirakoak
Zinemagintzako pertsonaia ezberdinen omenez burututako filma klasiko edo modernoen zikloez osatutako saila da. Ekitaldi bakoitzean hiru atzerabegirada daude:
Todd Frazier
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta zilarrezko domina lortu zuen Ameriketako Estatu Batuetako taldearekin, Japoniaren atzetik eta Dominikar Errepublikaren aurretik.
Taldea, honako hauek osatzen zuten: Shane Baz, Anthony Carter, Brandon Dickson, Anthony Gose, Edwin Jackson, Scott Kazmir, Nick Martinez, Scott McGough, David Robertson, Joe Ryan, Ryder Ryan, Simeon Woods Richardson, Tim Federowicz, Mark Kolozsvary, Nick Allen, Eddy Alvarez, Triston Casas, Todd Frazier, Jamie Westbrook, Tyler Austin, Eric Filia, Patrick Kivlehan, Jack López eta Bubba Starling-ek.
Donostiako Zinemaldia
Atzera begirakoak
Urtero Donostiako Zinemaldiak atzera begirakoak eskaini zaizkien gai edo zinegileei buruzko zenbait liburuxka argitaratzen ditu. Langintza honetan aitzindaria izanik, Zinemaldiak argitaratutako liburuak ekitaldi honek nazioartean duen islada handienetakoa duten elementuak dira.
Zinema Eskolen Nazioarteko Topaguneak
Zinemaldian zehar Zinema Eskolen Nazioarteko topaguneak ospatu ohi dira, Europa eta Latinoamerikako zinemagintza ikasleen arteko ideia eta esperientzien elkartrukea da, honen barnean ikasle hauek zinemalanak proiektatzen direlarik. Arte deritzon europar telebista kultural katea eta Frantziar Gobernuaren laguntzaz antolatuta daude, kate horretan emititu aurretik Atelier/Masterclass delakoan burututako lanen mundu mailako estreinaldiak ere proiektatzen dira. Etorkizuneko zinemagileen lanei ahal den ikuspen handiena eman nahian, zinemaldiak bere bideoteka eta Sales Office bulegoa bitarteko gisa jartzen ditu.
Sales Office
Donostiako Nazioarteko Zinemaldiak zinemgintzako profesionalen zerbitzurako Sales Office deritzon bulegoa jartzen du, bulego hau profesional hauek finantzaketa akordioak edota filmen ekoizpenak burutu ahalbidetzeko diseinatua dago, bere antolaketak giro lagunarteko eta egoki batean profesional ezberdinen arteko kontaktuak errazten dituelarik.
Sales Officek interneterako lotura, kabinadun bideoteka, proiekzio aretoak, bilera aretoak, informazioguneak eta argibideguneak eskaintzen ditu.
Jaiak
Donostiako Zinemaldiak antolaturiko jaiak ekitaldi honetako beste ezaugarri bat dira. Gauero María Cristina Hotelan, Kontxako badiako diskoteketan, Aiete jauregian edota Miramar jauregian ospatu ohi dira, eta mundu osoko zinemako aktore, ekoizle, zuzendari eta kritikarien bilgune izaten dira.
Sariak
Sail Ofizialean, hurrengo sari hauek banatzen dituzte (zinemaldiko sari nagusiak):
Sail ofizialetik kanpoko sariak:
Egoitzak
Zinemaldia Donostiako hainbat lekutan garatzen da. Antolakuntzaren bulegoak Victoria Eugenia antzokian kokatzen dira, eta urtez osoz irikiak daude: Zinemaldiaren arduradunak urteko hamabi hilabeteetan zehar datorren ekitaldia antolatzen egon ohi dira. Proiekzioak honako leku hauetan izaten dira:
Hiru gune hauetaz gain, Zinemaldian zehar hiriko zinema areto gehienetan ekitaldiko sail ezberdinetako filma ezberdinak proiektatzen dira. Moru honetara, gura duen edozein hiritarrek Zinemaldiko filma guztietaz gozatu ahal dezakelarik.
Newton (Mendebaldeko Lothian)
Newton edota The Newton, 'Am Baile Ùr', Eskoziako udalerri bat da, Mendebaldeko Lothian konderrian.
Scott (Arkansas)
Scott Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Pulaski konderrian dago, Arkansas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Alticus montanoi
Alticus montanoi Alticus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.
Les Noës-près-Troyes
Les Noës-près-Troyes Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Les Noës-près-Troyes udalerrian erroldatutako biztanleak 3.166 ziren. Familiak 1.374 ziren, horien artean 506 pertsona bakarrekoak ziren (145 bakarrik bizi ziren gizonak eta 361 bakarrik bizi ziren emakumeak), 359 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 331 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 178 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.456 etxebizitza zeuden, 1.416 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 683 etxeak ziren eta 772 apartamentuak ziren. 1.416 etxebizitza nagusietatik 498 bere jabearen bizilekua ziren, 904 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 13 etxek gela bat zuten, 202 etxek bi zituzten, 414 etxek hiru zituzten, 463 etxek lau zituzten eta 323 etxek bost zituzten. 725 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 767 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 370 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.056 ziren, horien artean 1.451 aktiboak ziren eta 605 inaktiboak ziren. 1.451 pertsona aktiboetatik 1.254 lanean zeuden (622 gizon eta 632 emakume) eta 197 langabezian zeuden (82 gizon eta 115 emakume). 605 pertsona inaktiboetatik 195 erretiraturik zeuden, 202 ikasten zeuden eta 208 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Les Noës-près-Troyes udalerrian 1.450 unitate fiskal zeuden, 3.159 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.234 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 52 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 igeltseroak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 4 jatetxeak.
2000. urtean Les Noës-près-Troyes udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 756 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Tonto Basin (Arizona)
Tonto Basin Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Gila konderrian dago, Arizona estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Les Noës-près-Troyes
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Grouches-Luchuel
Grouches-Luchuel Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Jean Barbier
Jean Barbier (Donibane Garazi, Nafarroa Beherea, 1875eko uztailaren 9a - Senpere, Lapurdi, 1931ko urriaren 31) euskal idazlea izan zen.
Grouches-Luchuel
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Terinebrica
Terinebrica Tortricidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Terinebrica tenebrica da.
Grouches-Luchuel
Etxebizitza
2007an 233 etxebizitza zeuden, 206 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 228 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 206 etxebizitza nagusietatik 185 bere jabearen bizilekua ziren eta 21 alokairuan okupaturik zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 132 etxek bost zituzten. 173 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 114 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Jean Barbier
Apaiz ikasketak eginik, 1898an apaiztu zen. Teologian doktore eginik, Larresoroko irakasle izendatu zuten, eta Baionako katedraleko bikario izan zen gero. 1913tik aurrera Senperen erretore izan zen. Eskualduna aldizkariko lankidea, 1921ean Gure Herria aldizkaria sortu zuen beste zenbait lagunekin batean. Idazle joria izan zen hitz lauz eta bertsoz, eta antzertia ere landu zuen. Sari asko jaso zituen bere olerkiekin, Sara, Hendaia, Urruña, Buenos Airesetan. Antzerti jostalari eta barregarria zerabilen: Sorginak (1922), Zubietako Debrua (1922), Ezkila xarmatua (1922), Kauserak eta kruxpetak (1924), Xilintxa sorgina (1924), Gauden eskualdun (1926), Haurrik ez! (1931), denak «Gure Herrian» agertuak. 1924an Supazter xokoan argitaratu zuen, hogeita bost ipuin, poema bat eta bost antzerki lan biltzen dituena.
Nehor edota Ganitx zituen izengoitiak.
Grouches-Luchuel
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 368 ziren, horien artean 253 aktiboak ziren eta 115 inaktiboak ziren. 253 pertsona aktiboetatik 225 lanean zeuden (126 gizon eta 99 emakume) eta 28 langabezian zeuden (13 gizon eta 15 emakume). 115 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Jean Barbier
Bizitza
Jean Barbier, euskal idazlea, Nafarroa Behereko hiriburuan, Donibane Garazin, jaio zen, 1875eko uztailaren 9an. Oso txikia zelarik etxeko supazterraren ondoan aiton-amonen ipuin, kanta, pasadizo eta istorio anitz aditu zituen, geroago bere erara moldatu eta aberastuko zituenak.
Grouches-Luchuel
Diru sarrerak
2009an Grouches-Luchuel udalerrian 210 unitate fiskal zeuden, 572,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.943 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Jean Barbier
Bizitza
Barbierren bizitzaz mintzatu zaizkigunen iritzien arabera ikasketak Hazparnen, Larresoron eta Baionan egin zituen. 1898an apaiz egin zen. Tolosa Okzitaniako Institutu Katolikoan Teologiako doktoretza eskuratu zuen. 1900ean Larresoron irakasle dugu, eta han euskara aberastu zuen; ondoren, 1905ean, Baionako katedralean bikario izan zen, 1913an Senpereko parrokiaren ardura eman zioten arte. Hortxe, herrixka eder eta atsegin horretan, eman zituen hil arteko egun guztiak, alegia, 1931ko urriaren 31 arte.
Grouches-Luchuel
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Grouches-Luchuel udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Membrío
Membrío Cáceresko probintziako udalerria da. 2008ko erroldaren arabera 871 biztanle zituen 207,74 km²-ko azaleran.
Jean Barbier
Bizitza
Neurri batean esan daiteke, bederen, Axularrentzat Sara izan zena Jean Barbierrentzat Senpere izan zela. Izan ere, garai hartan, hau da, XX. mendearen hasieran, Senpere euskal idazleen biltoki bilakatu zen, eta gure idazlearen kritikoen arabera, Barbier izan zen, beste ororen gainetik, literatura bilkura haiek piztu, adoretu eta sustatu zituena eta, bidenabar, gorputz eta arima edukiz betetzen saiatu zena. Piarres Lafittek dioskunez, han sortu ez bazen ere, Gure Herria aldizkaria Senpereko presbiterioan bataiatua izan zen.
Leptolalax pelodytoides
Leptolalax pelodytoides Leptolalax generoko animalia da. Anfibioen barruko Megophryidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Lampadena notialis
Lampadena notialis Lampadena generoko animalia da. Arrainen barruko Myctophidae familian sailkatzen da.
Jean Barbier
Bizitza
Gure idazlearen kantuez, poesiez, teatroez, nobelez eta ipuinez osatu ziren lehen aldizkarien orrialdeak. Badakigu jakin Eskualduna aldizkarian ere era guztietako lanak argitaratzen zituela. Euskara eta musika biziki maite zituen, eta hamaika bertso eta kanta egin zuen, bere parrokian ez ezik inguruetako beste zenbait parrokiatan ere abesteko. Aita Villasantek Historia de la Literatura Vasca liburuan besteak beste esaten du kantua gure idazlearen baliabiderik handienetakoa izan zela. Garai hartako zenbait euskal apaizek jardun zuten bezala, hau da, erlijioa eta euskara eskutik hartuta, agidanez, Jean Barbierrek ere halatsu jardun zuen. Piarres Lafitte da hori nabarmendu diguna: «Barbier jauna, errotik apeza zen, eta uste dugu zinez, ez zituela euskara eta euskal ohiturak hain arroski ikertuko eta sustatuko, ez balitzaio iduritu euskaldungoa bere eliza lanetarik bat bezala, fedearen eta herriaren sostengu».
Grouches-Luchuel
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jean Barbier
Idazlanen deskribapena
Jean Barbier apaizak literaturak dituen arlo asko ukitu zituen. Luis Villasanteren lehen aipatu liburuan ondorengo hau gogoratzen zaigu: garaztarra ipuingilea, eleberrigilea, olerkaria, musikagilea, folklorezalea eta komediografoa izan zela. Jakina da arlo horietan guztietan egin zituen lanak ez zirela neurri berean meritu berdinekoak izan. Ipuin sailari bagagozkio, Supazter xokoan lana aipatu behar da lehenbizi. Liburu hori beste literatura genero batzuen lanez osatuta dagoen arren, hogeita bost ipuin ere biltzen ditu. Baionan, 1926. urtean, azaldu zen. Aita Villasantek diosku ipuin hauek Axular handia bera gogorazten diguten zaporea dutela. Herrietan jasotako kutsua darie. Era berean, sail horretan Ixtorio-mixterio deitu ipuin bilduma sartu behar da. Baionan azaldu zen, 1929. urtean.
Liburu txikia da, eta herri ipuinez osatuta dago: euskaraz eta erdaraz. Eleberri sailari gagozkiolarik, Piarres aipatu behar da. Batzuek, bi tomotan eginda dagoen lan honi, eleberri folklorista deitu diote. Piarres Lafittek, esaterako, eleberri baino gehiago idilio bat, hots, maite-eresi bat dela esan du. Bertan euskaldunen ohiturak, jolasak, jaiak, elizkizunak, euskaldunek egindako gerrak, hiletak, ezkontzak, eta abar, erakusten dizkigu Jean Barbierrek. Aita Villasante da ongien azaltzen duena eleberri hau zertan datzan: «Nobela hau XX. mendearen hasierako euskal ohiturei buruzko monografia duzu».
Eleberri horren lehenengo zatia Baionan azaldu zen, 1926. urtean, eta bigarrena ere hiri hartan bertan, 1929. urtean. Antzerkigintzari dagokion atalean ez da garaztarra hain aipatua eta, are gutxiago, goraipatua izan, baina herritarrei zuzendutako zenbait lanetan, haien euskararekiko zaletasuna pizteko eta sustatzeko balio handia izan zuten antzerki eta komedia aipagarriak utzi dizkigu: Sorginak (1922), Zubietako debrua (1922), Kauserak eta kruxperak (1924), Gauden euskaldun (1926), Eskila xarmanta (1922), besteak beste. Antzerki horien guztien helburu nagusia —ezen ez bakarra— barre eginaraztea da. Olerkiari, kantuari eta musikari ere garaztarrak tarte eta ahalegin zabala bezain aberatsa eskaini zien. Horien artean aipatzekoak dira Nere kantuak (1910) eta Ama Birjina Laurden (1926). Denetara laurogei bat kantu dira, gehienak erlijioa gai dutenak.
Kantuetan ageri diren testuez kritika zorrotzak egin zaizkio Jean Barbierri. Piarres Lafittek dio errazegi sortzen zituela, eta ez zituela bigarren irakurketa batez egokitzen. Zaldubik ere hori bera leporatzen zion. Hitz gutxitan esanik, Barbierrek musikari testuari baino garrantzi handiagoa eman zion. Olerkiari gagozkiolarik, berriz, olerkari handia izateko gaitasuna zuena —iritzi horretakoa dugu Santi Onaindia karmeldarra— nonbait erdibidean gelditu zen. Jose Artetxeren iritzia kontuan hartzekoa da: ba omen zuen garaztarrak edertasuna ikusi eta nabaritzeko dohaina; baina hitz neurtu eta estuetan jartzeko, ez, ordea.
Dodekahemidodekakron handi
Geometrian, Dodekahemidodekakron handia izar-poliedro uniforme bat da. Poliedro duala dodekahemidodekaedro handia da.
Jean Barbier
Idazlanen deskribapena
Hala ere, esanak esan, Santi Onaindiak Euskal Literatura IV liburuan ez dio meriturik kendu nahi Jean Barbierren poesiari, eta bi ezaugarri on nabarmentzen ditu. Alde batetik, garaztarra euskal poesia tradizionalari lotzen zaiola diosku, eta haren olerkiak egituraz bikain kateatuak daudela. Beste alde batetik, Barbierrek olerkietan neurri desberdinak erabiltzen dituen arren, gehienbat 7/6, hots, zortziko txikia, eredutzat hartu zuela. Karmeldarraren ustez, olerkirako joria Irrintzina, Amaxo, Supazter xokoan, Meza bat bortuan eta Galerna poemetan ageri da, besteak beste.
Idazlanen balioztapena
Bestalde, garaztarra ez da euskara hitz berriez eta bortxatuez zaildu nahi duen horietakoa. Alderantziz, herria bilatzen du eta bilatze irrikatsu horretan herri xume horri berari bururatutakotik puskarik freskoena eskaini nahi dio, modurik egokienean. Izan ere, freskotasun eta bizitasun horren ispilurik argiena, besteak beste, hainbat eta hainbat aldiz erabiltzen dituen onomatopeiak dira. Baliabide logikoa da haren lanetan oro har eta ipuinetan bereziki, maiz ahozko ipuin kontalari baten gisa jarduten baitzaigu.
Hitz errepikakor horiek etengabe erabiltzen ditu, testuei ekintza bizia adieraztearekin batera soinu sarkorra eransten dielarik, inolako bortxarik gabe gainera. Idazkerari gagozkiolarik, Jean Barbier garaztarra izan arren, Lapurdin urte mordoa eman baitzuen, haren idazteko moldea lapurterara lerratzen da. Bada beste datu bat Jean Barbierren gainean ahaztu ezin dena. Euskal eleberrigintzaren hastapenaren garaian bizi da, eta ezin zaio sorrera horretan izandako partaidetasuna ukatu; euskal pizkundearen berezko izpia erein zuen. Piarres Lafittek dioskunez, badu Joan Batista Azkonagerreren eleberriak bezainbesteko hegazkadarik eta, Piarresen barneko mataza makal samarra bada ere, erakusten duen argiztapenez eta berezkotasunez harena baino maila handiagokotzat eman daiteke. Jakina, Barbierrek ez du Txomin Agirreren lanak (Kresala eta Garoa) duen maila erakusten, baina bai ordea Augustin Anabitartek Yolandarekin eta Joan Batista Elizanburuk Piarres Adamerekin erakutsi zutena bezainbat. Izan ere, Barbierrek idaztankera bere-berea du: bizia, sarkorra eta zolia. Norbaitek emetasun apurño bat, berezko intuizioarekin eta sentiberatasun bereziarekin batera, ikusi nahi izan du garaztarraren idazteko moldean.
Mitridates I.a Partiakoa
Mitridates I.a Partiakoa (partieraz: Mihrdat;, Mehrdād; K.a. 195 aldean – K.a. 132), Partiako erregea izan zen K.a. 171 eta K.a. 138 bitartean. Partia potentzia politiko bihurtu zuen, inperioa ekialderantz, hegoalderantz eta mendebalderantz hedatuz. Haren erregealdian, Herāt (K.a. 167), Seleuzia (K.a. 144), Media (K.a. 141) eta Persia (K.a. 139) konkistatu zituzten partiarek.
Bizitza
Greko-Baktriar Erresuma menderatu ostean, Seleukotar Inperioaren aurka jo zuen. Media inbaditurik, Ekbatana hartu zuen (K.a. 148), eta Mesopotamiako Seleuzia ere bereganatu zuen. Seleuzia, Ekbatana, Ktesifon eta Mithradatkerten kokatu zituen errege egoitzak. Seleukotarrek kontraerasoa egin zuten, baina partiarrek Demetrio II.a, seleukotar erregea, harrapatu zuten K.a. 139an, eta preso eduki zuten 10 urtez, beren konkistak sendotzen zituzten bitartean. Urte horietan, Mitridatesen alaba Rodogunarekin ezkondu zen Demetrio, eta zenbait seme-alaba izan zituen harekin. Mitridates K.a. 132 aldean hil zen.
Partiarren garaipenen ondorioz, Greko-Baktriar Erresuma helenista, mendebaldeko greziarrekin harremana zeukana, desagertu zen. Hala ere, Mitridatesek helenismoa sustatu zuen menpeko eskualdeetan, eta Filoheleno («grekoen laguna») titulua eman zion bere buruari, txanponetan ageri denez. Izan ere, Mitridatesek txanpon ekoizpena berrabiarazi zuen, K.a. 206an Artsazes II.a (K.a. 211–191) Antioko III.a Handia (K.a. 223–187) seleukotar erregearen mende gelditu zenetik bertan behera utzirik zegoena. Mitridatesen garaian egindako txanponetako erretratua greziar estilokoa da, lehenbiziko aldiz Partian, eta buruan errege diadema du, ohiko greziar ikurra.
Parcieux
Parcieux Ain departamenduko udalerria da, Frantziako Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean.
Monistrol de Montserrat
Monistrol de Montserrat Kataluniako udalerria da, Bages eskualdean eta Bartzelonako probintzian kokatua. 11,77 km²-ko azalera du eta 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.029 biztanle zituen.
Banaketa administratiboa
Bost herritan banaturik dago:
Thysanocrepis
Thysanocrepis Tortricidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Argyroploce crossota da.
Izokin
Izokina Salmonidae arrain familiako hainbat espezieren izen arrunta da. Ez dira talde taxonomiko bat. Genero eta familia berdinetan amuarrainak daude, adibidez. Izokinak Ipar Atlantikoan eta haren ibaietan bizi dira (Salmo generokoak), eta Ozeano Barean eta haren ibaietan (Oncorhynchus generokoak). Hainbat izokin espezie Patagonian, Aintzira Handietan, Kanadan eta Estatu Batuetako urtegietan bizi dira, gizakiak sartuta. Munduko leku askotan, gizakiak izokinen hazkuntza ere egiten du, arrain haztegietan. Euskal Herrian ohikoena izan den izokina izokin arrunta da, izokin atlantiko ere deitua.
Tipikoki izokinak anadromoak dira: ur gezatan jaiotzen dira, ozeanoraino migratzen dute, eta ondoren ur gezatara itzultzen dira birsortzeko. Hala ere badira espezie batzuk ur gezatan bizi direnak urte osoan zehar. Folkloreak dio izokinak jaso ziren leku berera itzultzen direla euren arrautzak uztera; ikerketek diote hau kasu askotan ematen dela. Hala ere populazio txikien beste ibai batzuk har ditzakete arrautzak uzteko. Uste denez itzulera hau usaimenari esker ematen da.
East End (Arkansas)
East End Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Saline konderrian dago, Arkansas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kennedale (Texas)
Kennedale Texasko hiri bat da. Tarrant konderrian kokatua dago. 2010ean 6,763 biztanle zituen, 17.11 kilometro koadrotan banatuta.
Philpstoun
, 'Baile Philip', Eskoziako udalerri txiki bat da, Mendebaldeko Lothian konderrian.
Alticus saliens
Alticus saliens Alticus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.
Malmö FF (emakumezkoen taldea)
Historia
1970an sortu zen Malmö FF Dam izenarekin, eta 2013tik aurrera FC Rosengård izenarekin jokatzen du. Suediako liga gehien irabazi duen taldea da.
Durango-Elorrio burdinbidea
Lehen lurrun-lokomotorra iritsi zen Elorriora 1905eko uztailaren 16an. Gerraostean, 1946an tren elektrikoak ordezkatu zuen, harik eta 1975eko martxoaren 1ean behin betiko itxi zen arte.
Elorrio-Apatamonasterio burdinbidean, berriz, gaur egun bidegorri bat egiteko asmoa dago, lotuko duena Apatamonasterio-Arrazola bide berdearekin.
Historia
Burdinbidea Arrazolan zeuden burdin mea garraiatzeko helburuarekin eraiki zen eta proiektua Luis Goikoetxea ingeniariak gauzatu zuen. Durango eta Apatamonasterio arteko lehen zerbitzua 1903ko irailaren 20an hasi zen eta Apatamonasterio eta Arrazola artekoa 1904ko otsailaren lehenean. Elorriorako bidea, aldiz, ez zeukan horrenbesteko lehentasun ekonomikorik eta beraz, bertako alkateak proiektuaren aldeko diru-partida bat agindu ondoren, 1905ko uztailaren 15ean heldu zen lehen trena Elorriora.
Burdinbidea luzatzeko egitasmoa
Elorrioko tren-geltokia ez zen kokatu burdinbidearen amaieran, baizik eta albo batean, etorkizunean posible izan zedin burdinbidea bera Arrasateraino luzatzea, Kanpazarren tunel bat eginda. Izan ere, ordurako bazegoen egitasmo bat, luzatzeko Bilbo-Durango-Elorrio linea Bergara eta Zumarragaraino, Vasco-Navarro linearekin lotze aldera. Egitasmoak Arrasateko Unión Cerrajera enpresaren oniritzia omen zuen, hartara eskura izango zituelako Bilboko portua eta Bizkaiko burdina. Hala ere, proiektua hogeigarren hamarraldian hil zen.
Apatamonasterio-Arrazola trenaren heriotza
Hasieran burdinbidea eraikitzeko arrazoi nagusia izan zen burdinaren garraioa, 1916. urtera arte osasuntsu mantendu zen, 50.000 tona mea garraiatuz. Jatorrizko enpresak ordainketa-etenduran sartu zen, linea Sociedad Anónima del Coto Minero de Axpe-Arrazola enpresaren esku geratuz. Baina, Lehen Mundu Gerraren ondorioz krisian sartu zen meatzaritza, 1917an ustiapena geldituz. Hori dela eta, Apatamonasterio eta Arrazola arteko adarra, bidaiariak, posta eta inguruko basoetatik jasotako zura garraiatzeko erabili zen, azken hau 1950. hamarkada erdi inguruan bukatuz. Nahiz eta Apatamonasterio eta Arrazola arteko linea ez zen itxi, burdinbidearen adar hau utzita geratu zen 1960tik aurrera.
Durango-Elorrio trenaren heriotza
60. eta 70. hamarraldietan ugaldu egin ziren errepide bidezko salgaien garraioa eta baita automobilen salmenta ere. Horrek tren txikien heriotza ekarri zuen zenbait lekutan.
1975eko martxoaren 1ean Feve erakundeak itxi egin zuen, behin betirako, Durango-Elorrio tren-zerbitzua. Guztira 70 urte baino ez zuen iraun lanean.
Bidegorria
XX. mende hasieran Elorrio eta Apatamonasterio lotu zituen burdinbidearen ordez, gaur egun bidegorri bat egiteko asmoa dago, lotuko duena Apatamonasterio-Arrazola bide berdearekin, hori ere orduko trenaren burdinbidean eraikia. Azken honek 5 km. ditu, eta iristen da Errotabarriko meatzetaraino.
Bivolari
Bivolari Errumaniako udalerri bat da, Iași konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Umbrărești
Umbrărești Errumaniako udalerri bat da, Galați konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
RESAD
Espainiako Arte Dramatikoaren Errege Goi-Eskola (izen ofiziala, Real Escuela Superior de Arte Drámatico, RESAD) Madrilen kokatutako antzerki ikasketen erakunde publikoa da.
Historia
1830ean Espainiako Maria Kristina Borboikoa erreginak, Fernando VII.aren laugarren emazteak, musikazalea eta antzerkizalea izanik, Musika eta Deklamazio Errege Kontserbatorioa (Real Conservatorio de Música y Declamación, RCMD) bultzatu zuen Espainiako musika ikasketak bultzatu asmoz. Urtebete geroago, bere aholkulariek bertso antzerkia babesik gabe zegoela jakinarazi zioten, Italiako eraginak zirela-eta. Erreginak erabaki zuen RCMD zabaldu behar zela, Deklamazioko Nazio Eskola (Escuela Nacional de Declamación) sortuz.
Jackie Young (saskibaloi jokalaria)
Jackie Young (Princeton, Indiana, AEB, 1997ko irailaren 16a) Emakumeen Saskibaloi Elkarteko (WNBA) Las Vegas Aces-eko saskibaloi jokalari profesiona estatubatuarra da. 2019ko WNBA hauta-saioan, Las Vegas Aces-ek hautatutako lehena izan zen. Princeton Community High School-en lizentziatua, unibertsitateko saskibaloian jokatu zuen Notre Dame Fighting Irish taldean, NCAAko bi finaletara iritsi, eta bat irabazi zuen, 2018an. Emakumezkoen 3x3 saskibaloian, urrezko domina irabazi zuen 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan.
Batxilergoko ibilbidea
Youngen batxilergoko ibilbidean, PCHS Tigers-ek 97-9 (.915) errekorra argitaratu zuen. Indianako institutuko historiako saskiratzaile nagusi gisa (nesken edo mutilen saskibaloia) amaitu zuen 3.268 punturekin, 26 urte lehenago Damon Bailey-k ezarritako errekorra gaindituz. Orokorrean, Youngek 30,8 puntu, 10,3 errebote, 5,5 pase-erabakigarri eta 3,5 lapurreta lortu zituen partidako, eta 0,583 zelaitik, 0,382 arkutik haratago eta 0,858 jaurtiketa libreko marratik. Princeton lideratuz, jarraiko 53 garaipenera eta 2015eko Indiana Class 3A estatuko txapelketara eraman zuen. Estatuko tituluko partidan, 36 puntu lortu zituen 3A mailako final batean puntu gehienen errekorra ezarriz, eta, 1980az geroztik, Indianako nesken saskibaloi estatuko tituluko partidatan, puntu gehien lortu zituen jokalaria izan zen.
Youngek bere taldea 27-1eko errekorra lortzera lideratu zuen bere senior denboraldian, estatuan hirugarren postuan eta nazioko bederatzigarren postuan 34,9 puntu partidako lortuz. 9,5 errebote, 5,0 asistentzia eta 3,8 lapurreta ere lortu zituen. Senior gisa 0,605 jaurti zuen hiru puntutik 0,429 markarekin eta 0,861 jaurtiketa libreko ehunekoarekin. Guztiak batuta, 30 puntuko 20 partida, 40 puntuko 10 partida eta denboraldiko 53 puntuko altuena bildu zituen azaroaren 20an [[Gibson Konderria (Indiana)|Gibson Southern konderriko arerioaren aurka.
Youngek Indianako batxilergoko nesken saskibaloi denboraldi bakarreko puntuazio errekorra ezarri zuen junior gisa, 1.003 puntu erregistratuz. Estatuko historian, bosgarren jokalaria izan zen, sexu bateko zein bestekoa, denboraldi berean 1.000 puntu lortzen zituena. Ia nazio mailako kontratazio-zerbitzu nagusi guztiek 10 hoberen artean sailkatu zuten, Prospects Nation-en 5. postua barne.
Unibertsitateko ibilbidea
Youngek, unibertsitateko saskibaloian, hiru denboraldi jokatu zituen Notre Dame Fighting Irish taldean 2016 eta 2019 artean, non NCAA txapelketa bat irabazi baitzuen bigarren mailako ikasle gisa 2018an. 2017an, Atlantic Coast Conference (ACC) All-Freshman Team irabazi zuen, eta bigarren taldeko All-ACC 2019an. 2019an, ACC Txapelketako MVP ere irabazi zuen.
WNBA
Youngek, 2019-20 unibertsitateko denboraldian, Notre Dame-n jarraitzeko aukera izan zuen, baina, 2019ko WNBA hauta-saioan, Las Vegas Aces-ek lehen aukera orokorrarekin hautatu zuen, Bill Laimbeerrek entrenatutako taldean. Geroago, urte anitzeko akordioa sinatu zuen Pumarekin. 2019ko WNBA denboraldian, lehen aldiz jokatu zuen punta-pibot gisa, unibertsitatean eskolta gisa jokatzen baitzuen. Young zortzigarren sailkatu zen WNBAn 153 pase-erabakigarrirekin, eta 2,89 pase-erabakigarri/baloi-galtzean seigarren sailkatu zen orokorrean. Batez beste, 6,6 puntu eta 3,3 errebote lortu zituen partidako ,, eta, ondoren, WNBA All-Rookie Team izendatu zuten.
2021eko WNBAko denboraldian, Hobetuetako Jokalari hautagai goiztiar gisa agertu zen Young, joko-egile izatera bultzatu beharrean joko-jartzaile izatera aldatu ostean.
Turkia eta Israel
2020ko otsailean, Young Elazığ turkiar taldera joan zen, baina, bertan egondako denboran, bi partida baino ez ziren jokatu, koronavirusak eragindako arazoak liga bertan behera utzi baitzuen.
2020-21 denboraldian, Youngek Israelen jokatu zuen AS Ramat Hasharon taldean.
Australia
2021eko abuztuaren 3an, Youngek Australiako Perth Lynx-ekin sinatu zuen 2021-22 WNBL denboraldirako.
RESAD
Historia
1924 eta 1925 urteetan, Errege Antzokian pitzadura handiak agertu ziren. Horrexegatik, Printzesa Antzokira eraman behar izan zuten RESADen egoitza. 1931ean, berriz, II. Errepublika iristearekin batera, izena aldatu zitzaion goi-eskolari, Musika eta Deklamazioaren Nazio Kontserbatorioa (Conservatorio Nacional de Música y Declamación) izen berria ipiniz.
Nafarroako errege-erreginen jauregia (Lizarra)
San Martin plazan dagoen eraikinak jatorrian bi solairu zituen baina XVIII. mendean beste bat erantsi zioten.
RESAD
Historia
Gerra Zibila eta gero, izena berrezkuratu eta San Bernardo jauregian ezarri zuten egoitza. 1952an, Erret Kontserbatorioaren Deklamazioa (Declamación del Real Conservatorio) sailari Arte Dramatikoaren Errege Goi-Eskola (Real Escuela Superior de Arte Dramático) izendapen berria jarri zioten. 1966tik 1990era, aldiz, Erret Antzokian egon da, Musika Goi Kontserbatorioaren ondoan.
1990etik aurrera, Arte Dramatikoaren Goi-Eskola (Escuela Superior de Arte Dramático, RESAD) izena berreskuratu zuen, Dantza Eskola Profesionalak (Escuela Profesional de Danza) beste sail bat sortu zuelako.
Jackie Young (saskibaloi jokalaria)
Udako Olinpiar Jokoetako emaitzak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), urrezko domina irabaziko du AEBko selekzioarekin ROC taldearen (zilarrezkoa) eta Txinakoaren (brontzezkoa) aurretik sailkatuko dira. Hauek osatuko dute AEBko selekzioa: Stefanie Dolson, Allisha Gray, Kelsey Plum eta Jackie Youngek.
FIBA
{| class="wikitable"
Miajadas
Miajadas Cáceresko probintziako udalerria da. Cácerestik 58 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 10.241 biztanle zituen 121 km²-ko azaleran.
Serafin Baroja
Serafin Baroja Zornotza (Donostia, Gipuzkoa, 1840ko irailaren 22a - Bera, Nafarroa Garaia, 1912ko uztailaren 16a) euskal idazlea izan zen.
Biografia
Donostiari oso loturik izan zen, jaiotzez eta bizitzaz. Hiri horretako Konstituzio plazako etxe batean ekarri zuen mundura bere ama Concepcion Zornotza Izagirrek, 1840ko irailaren 22an. Serafinen aitona Rafael Baroja Errioxatik etorri zen, Oiartzungo farmaziaren ardura hartzeko, eta bertako alabarekin ezkondu zen. Inprimatze lanak ere hasi zen egiten, familiaren tradizio luzeari hasiera emanez. Serafinen aitak, Pio Baroja Arrietak —Pio Baroja nobelagile famatuaren aitonak— eta batez ere Ignacio Ramon osabak, inprimategiko negozioarekin segitu zuten, eta Gipuzkoako aldizkaririk zaharrenetakoa (La Papeleta de Oyarzun, 1814) argitaratu zuten, besteak beste. Handik urte batzuetara Donostiara joan ziren, eta Ignacio Ramonek inprimategia jarri zuen Konstituzio plazako arkupean, gaur egun Euskararen Udal Patronatua dagoen egoitzan.
1868ko abuztuaren 20an, Carmen Nessi Goñirekin ezkondu zen eta lau seme-alaba izan zituzten: Dario, Valentzian gazterik hil zitzaiena; Ricardo Baroja margolari eta idazlea; Pio Baroja idazlea; eta Carmen Baroja, hori ere idazlea eta Julio Caro Barojaren ama.
Euskaltzale eta liberala izan zen. Bigarren Karlistaldian, Donostiako liberalen artean ibili zen borrokan, eta karlisten aurkako kantak idatzi zituen, Jose Manterolak bere Cancionero Vascon bildu zituenak. Lanbidez meatzetako ingeniari izan zen, eta lanak bultzatuta, Madrilen (1879), Iruñean (1881), Bilbon (1886) eta Huelvan ibili zen ingeniari lanetan. Bere lehen liburua Gaciguezac 1875ean argitaratu zuen, euskarazko eta erdarazko poemez osatua. Bi euskal opera idatzi zituen: Pudente eta Luchi, biak Jose Juan Santestebanen musikaz. Drama bat ere argitaratu zuen, Hirni, ama alabac 1882an. Kazetaritzan ere gogor ari izan zen; Donostian El Urumea sortu zuen 1879an (astean hirutan kaleratzen zena), eta Iruñean euskaraz eta erdaraz osatutako Bai, jauna, bai izeneko astekaria 1883an. Azken horrek oso gutxi iraun zuen (sei ale), behar hainbat harpidedun ez baitzuen lortu.
Orduko aldizkarietan (batez ere Euskal-Errian) olerki, artikulu, izkirimiri eta kritika ugari argitaratu zituen Serafin Barojak. Denetan, bere umorea ageri zuen, eta donostiar izaera beste gauza guztien gainetik. Serafinen umorearen adierazgarri, "a" letrari buruzko bi orduko hitzaldia eskaini zuen Donostian.
Itzulpen batzuk ere egin zituen, garaiko hainbat espainiar autoreren lanak euskaratu baitzituen: Bécquer, Calderón, Zorrilla, Lope de Vega eta beste batzuenak, baita Lazarillo de Tormes liburua ere.
Euskarari dagokionez, gipuzkeraz idatzi zuen beti. Serafin Barojaren euskal senari zor zaizkio Donostiako kale eta plaza batzuen izenak: besteak beste, Ategorrieta, Alderdi-Eder, Jai-Alai.
Haren lan ezagunena San Sebastian martxa da, Raimundo Sarriegiren musikari laguntzeko idatzitako kanta, hain zuzen.
Nafarroa Garaiko Beran hil zen, 1912ko uztailaren 16an, Barojatarrek urte horretan bertan erositako Itzea etxean. Iru Damatxo abestuz hil omen zen.
Donostia Antzerki Saria
Donostia Antzerki Saria Donostiako udalak urtero ematen duen saria da, urtean zehar hirian taularatu diren euskarazko antzerki-lanen arteko onena saritzeko. Antzerkiaren Nazioarteko Eguna ospatzen denean, martxoaren 27an, Victoria Eugenia Antzokian aurreko urteko Donostia Antzerki Saria taularatu egiten da. Euskarazko antzezlanak bultzatzeko xedearekin sortu zuen saria Donostiako Udalak 2001ean, irabazleak 9.000 euro jasoko zituen euskaraz egindako ikuskizun batek Donostian estreinatzeko.
Saridunen zerrenda
Hauek dira saria jaso duten azken antzerki-lan batzuk:
Jamie Westbrook
Jamie Vaughn Westbrook,, (Gilbert (Arizona), 1985eko ekainaren 18a), beisbolean lehiatzen den kirolari estatubatuarra da.
Taldea, honako hauek osatzen zuten: Shane Baz, Anthony Carter, Brandon Dickson, Anthony Gose, Edwin Jackson, Scott Kazmir, Nick Martinez, Scott McGough, David Robertson, Joe Ryan, Ryder Ryan, Simeon Woods Richardson, Tim Federowicz, Mark Kolozsvary, Nick Allen, Eddy Alvarez, Triston Casas, Todd Frazier, Jamie Westbrook, Tyler Austin, Eric Filia, Patrick Kivlehan, Jack López eta Bubba Starling-ek.
Lassouts
Lassouts Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.