cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Murillo el Fruto
Etimologia
Hain zuzen ere, izenaren bigarren zatiak, Fruto edo Hautsi izenak, suntsitua, eraitsia edo hautsia izateari egiten dio erreferentzia. Erromantze bertsioa latinezko FRACTUS hitzetik dator, nafar-aragoierako fonetikari jarraiki eboluzionatu zuena, Freito Goi Erdi Aroan eta Fruito Behe Erdi Aroan. Nafar erromantzea desagertu zenean, gaztelania inposatu ondoren, jatorrizko nozioa galdu zen, eta Fruito izen tradizionala Fruto (fruitu, igali) gaztelaniazko hitzarekin parekatu zen. Murelu Hautsi neologismoaren sorrerarekin, bigarren izen horren jatorrizko esanahia jaso zen.
Udalerri horren izen ofiziala Murillo el Fruto da, eremu ez-euskaldunean dagoenez, gaztelaniazko izena baino ez baita ofiziala. Euskaraz, Euskaltzaindiak dio euskarazko arauzko izena Murillo el Fruto dela. Hala eta guztiz ere, euskaldunen sektore handi batek Murelu Hautsi forma erabiltzen du. Izan ere, herriko Udalak Murelu Hautsi forma erabiltzen du euskarazko herri honi dagokiona bezala, Euskaltzaindiak proposatutakoaren ordez.
Armarria
Murillo el Fruto edo Murelu Hautsi herriko armarriak honako blasoi hau du:
Bandera
Murillo el Fruto edo Murelu Hautsi herriko banderak herriko armarri dauka hondo gorri baten gainean. Armarriak kasket bat du gainean.
Geografia
Murillo el Fruto edo Murelu Hautsi Erdialdea eskualdean dago, Aragoiko Erribera eremu naturalean.
Șura Mare
Șura Mare Errumaniako udalerri bat da, Sibiu konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Murillo el Fruto
Inguru naturala eta kokalekua
Herria Erriberriko merindadearen hego-ekialdeko muturrean dago, Zangozako merindade eta Tuterako merindadearekin duen mugan. Murillo edo Murelu Iruñea euskal hiriburutik 68 kilometrora dago.
Geografiaren aldetik, Aragoiko Erribera eskualdean dago, hau da, Aragoi ibaiaren ibilguaren behereneko aldean.
Klima eta landaredia
Murillo edo Murelu herriko klimaren ezaugarriak negu hotzak, uda beroak, prezipitazio eskasak eta irregularrak urte osoan zehar, iparreko zierzo haizea, eta uda garaiko lehortea dira. Urteko batez besteko tenperatura 13 eta 14 gradu artekoa eta prezipitazioak 500 eta 600mm bitartekoak dira. Urteroko egun euritsuak 70 izaten dira.
Șura Mare
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Cauviçon
Cauviçon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Calvisson udalerrian erroldatutako biztanleak 4.300 ziren. Familiak 1.613 ziren, horien artean 353 pertsona bakarrekoak ziren (129 bakarrik bizi ziren gizonak eta 224 bakarrik bizi ziren emakumeak), 500 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 664 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 96 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.932 etxebizitza zeuden, 1.646 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 141 bigarren erresidentzia ziren eta 145 hutsik zeuden. 1.665 etxeak ziren eta 263 apartamentuak ziren. 1.646 etxebizitza nagusietatik 1.194 bere jabearen bizilekua ziren, 412 alokairuan okupaturik zeuden eta 40 doan lagata zeuden; 16 etxek gela bat zuten, 108 etxek bi zituzten, 217 etxek hiru zituzten, 587 etxek lau zituzten eta 718 etxek bost zituzten. 1.288 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 693 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 808 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.737 ziren, horien artean 1.967 aktiboak ziren eta 770 inaktiboak ziren. 1.967 pertsona aktiboetatik 1.770 lanean zeuden (919 gizon eta 851 emakume) eta 197 langabezian zeuden (88 gizon eta 109 emakume). 770 pertsona inaktiboetatik 251 erretiraturik zeuden, 302 ikasten zeuden eta 217 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Murillo el Fruto
Klima eta landaredia
Landaredia udalerriak duen klima mediterraneoaren ondorio da, eta jatorrizko zuhaitzek eta landareek gizakiaren eta nekazaritzaren eragin handia izan dute, oraindik ere pinu eta mota batzuetako zuhaixkak geratzen dira.
Cauviçon
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 216 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 42 eraikuntza enpresak ziren, 42 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 11 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 12 finantziazio enpresak ziren, 10 higiezinen enpresak ziren, 20 zerbitzu enpresak ziren, 32 administrazio publikoko enpresak ziren eta 14 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Murillo el Fruto
Estazio meteorologikoak
Murillo el Fruto edo Murelu Hautsi udalerrian ez dago estazio meteorologikorik. Hala ere, Zarrakaztelu pareko udalerrian, estazio bat dagoen, itsasoaren mailatik 343 metrora, Nafarroako Gobernuak 1929n jarritako estazio meteorologikoa dago.
Cauviçon
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 60 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 15 igeltseroak, 7 margolariak, 3 zurginak, 2 iturginak, 6 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 4 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
Murillo el Fruto
Historia
Herriaren sorrerari buruz ezer gutxi dakite historialariek, baina herria gaur egun dagoen gunetik gertu, musulmanen ar-Qastil izeneko lekua izan zen ("gaztelua"). 860. urtean, Muhammad I.a izeneko emir kordobarra gazteluaz jabetu zen, Abd ar-Rahman III.ak Iruñaren aurkako borroketan suntsitu zutena, 924an. Tuyibi Abd ar-Rahman ibn Yahyàren aurka Ramiro Gartzeitzek eginiko jazarpenean ere aipatzen da gaztelu hori, Estercuelgo 975eko topaketaren ondoren. Historialari batzuen ustez, gaztelu hura da gaur egungo herriaren hasierako gunea.
Cauviçon
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 13 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 4 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Calvisson udalerrian 81 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.056 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Tachlovice
Tachlovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 909 biztanle ditu eta 6.35 kilometro koadroko azalera. Prague-West barrutian dago.
Cauviçon
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Calvisson udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 504 ikaslekin.
Murillo el Fruto
Historia
1271n Henrike I.a Nafarroako erregeak baso batzuk eman zizkion Olibako monasterioari, dohaintzan, aurretik Tibaltek bere anaia izandakoak hartutako erabakia berretsi zuen eta Murilloko edo Mureluko biztanleriari baso horien jabetza errespetatzeko agindu zuen. 1331n Evreuxko Filipe III.a Nafarroakoak Murilloko foruak berretsi zituen, aurreko errege guztiek egin bezala. XII. mendearen amaieran, herriko alkaidea Martin Martinitz Uritzekoa zen, eta 1291an gazteluan eginiko lanak burutu zituen. 1337ko urrian, Petri IV.a Aragoikoa eta Filipe III.a Nafarroakoaren Maria alabaren arteko ezkontza zela eta, Nafarroako erregeak, Argeta, Santakara, Galipentzu eta Murillo el Frutoko alkateak deitu zituen.
Cauviçon
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Murillo el Fruto
Historia
1402an, Karlos III.a Nafarroakoak bahituran jarri zuen herria, Martin I.a Aragoikoa erregearen mesedetan, honen seme Martin I.a Siziliakoa, Zuria I.a Nafarroakoarekin ezkondu zenean. Zuria, Joan II.aren etorkizuneko emaztea eta Bianako printzearen ama zen. 1407ko apirilaren 10ean, Karlos III.a erregeak, Erriberri aukeratu zuen Erriberriko merindadeko hiriburu, eta momentu hartara arte Zangozako merindadeko herri izandako Murillo el Fruto edo Murelu Hautsi, Erriberriko merindadeko herri bihurtu zen.
Tachlovice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1460 urtean egin zen.
Murillo el Fruto
Historia
1423. urtean, Karlos III.a erregeak, murillotarren edo mureluarren egoera ekonomiko larria zela eta, koroari ordaindu beharreko zergen herena barkatu zien. Barkamen hura, hamar urtez luzatuko zen. Filipe Nafarroakoa, Leonelen seme, eta Karlos III.aren sasiko umea, eta Azkoiengo Juanaren, Mosen Pierres Zaharraren alaba, arteko ezkontzan, 1424ean, Karlos III.ak 3500 florin eskaini zizkien eta Murillo el Fruto edo Murelu Hautsi, Santakara eta Pitillasko udalerriek zor zuten diruarekin ordainduko zirela agindu zuen. Dena den, Filipek ez zuen petxa haietaz gozatzeko aukerarik izan, Bianako printzeak 1447an Beaumonteko Juani eman zizkiolako. Dena den, 1450an Filiperen alarguna zen Joanak, dirua berreskuratzea lortu zuen.
1516an, Gaztelako armadak Nafarroako Erresuma konkistatzean, Cisneros kardenalak, hiribilduko gaztelu historiduna eraistea agindu zuen. 1528an Andre Maria eliza eraikitzen hasi ziren, aurreragoko eliza aurregotiko baten arrastoen gainean. Elizaren eraikuntza lanak, 1582. urtean amaitu ziren. Eliza barruko erretaula nagusia bestalde Arzeizko Pedrok egin zuen 1558an, eliza oraindik amaitzeke zegoenean.
XVI. mende eta XVII. mendean Murillo el Frutok hainbat liskar izan zituen Cortesko markesekin, ordaindu beharreko zergak zirela eta. Herritarrek, erregeak aginduriko jaurerrira bueltatu nahi zuten, eta Karlos V.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa erregeak halaxe egin zuen 1552an, baina jaurerria berreskuratzeko markesen ahalegina zela eta, gatazkek jarraitu egin zuetn 1689. urterarte. Urte hartan, koroa eta markesak akordio batera ailegatu ziren, eta herritarrek markesei urtero ordaindu beharreko diru kopurua ezarri zen. Murillotarrek 1845. urtera arte ordaindu behar izan zuten, jaurerriak bertan behera geratu arte alegia.
1781an herriko lehen zubia eraikitzen hasi zen, Santos Angel Otxandategiren bitartez. Honek, 112 753 errealeko gastua aurrikusi zuen. Lanak amaitzear zeudela, 1787ko Zangozako uholde famatuek, zubia birrindu egin zuten. 1903ra arte, ez zen zubirik eraikiko, eta ordura arte, txalupaz igaro behar ziren herritarrak Zarrakaztelura joan ahal izateko.
Demografia
biztanle zituen Murillo el Fruto edo Murelu Hautsi herriak.
Politika
Murillo el Fruto edo Murelu Hautsi herriko udaletxea herriko enparantzan dago. Udalbatza udalerriko alkateak eta sei zinegotzik osatzen dute. Egungo alkatea Arantxa Murillo Tanco da, Murilloko Talde Independenteko hautagai gisa aurkeztu zena.
Foru hauteskundeak
Hauek dira Nafarroako Parlamenturako hauteskundeen azken bi deialdiak:
Udala
Udalaren egoitza eta udaletxea herriko enparantzan dago.
Egungo banaketa
Murelu Hautsiko Udala zinegotzik eta alkateak osatzen dute, demokratikoki hautatuak. Alkatea Arantxa Murillo Tanco da, Murilloko Talde Independentea zerrendakoa. Zinegotziak 6 daude:
Alkateak
1979tik, Murillo el Fruto edo Murelu Hautsi udalerriak 6 alkate izan ditu:
Garraioa
Nafarroako Hiriarteko Garraioa sareko linea zerbitzua ematen dio udalerri honi. Herriak bi autobus geldialdi du zeharkarrikan: bat Figarolerantz eta beste bat Tafallarantz.
Hirigintza
Etxeak muino baten hegalean daude, eta gaur egun desagertuta dagoen gaztelu zaharraren hesiari egokitzen zaizkion bihurgune zabaletan kokatzen dira kaleak. XVI. mendeko etxe ugari daude, burualde zabalez eta erdi-puntuko portale handiaz artikulatutako harlanduzko gorputz batzuk dituztenak; giltzarri batzuek garai hartako edo XVIII. mendeko armarriak dituzte, eta horien artean Erronkaribarreko eta Arradako armak daude. Udaletxearen eraikina ere interesgarria da, barroko estilokoa, garai hartako eskailera zabal bat eta fatxadan armarri errokoko bat gordetzen dituena.
Euskara
1400. urtearen inguruko liburu batean, Nafarroako Artxiboan gordeta eta Murillo el Frutoko petxak izenburupean, orduko murilloar edo mureluarren bizitza arruntari buruzko informazioa agertzen da. Lanak ez du datarik, ezta sinadurarik ere, baina Gil Lopitz Saratsakoak, Erriberriko notarioak, idatzi behar izan zuen 1400. urte inguruan. Haren aurrean, Murillo el Frutoko laurogei bizilagunek zituzten lurrak eta horiengatik ordaintzen zuten uztaren zatia (petxa) deklaratu zituzten. Lan horretan deigarria da euskarazko izenen ugaritasuna: Aitzurieta, Areatzea, Baratzealzinea, Baratzeberrieta, Baratzebideta, Baratzetako hodia, Buztina, Legazpea, Txorrota, Odia, Uarte, Erteko erregua, Uarteko hodia, Garipentzuko zaldua... Egia da, halaber, herrikoek Malpuent, el Parral edo la Tranca bezalako toponimo erromantzeak aipatzen zituztela, oraindik ere kontserbatzen direnak. Baina atentzioa ematen duena euskaldun lehenak ziren, ugarienak izan arren, ia bat ere gorde ez diren horietakoak. Patxi Salaberrik euskaltzainak Erriberako zonalde honetako toponimiari buruzko ikerketa bat egin zuen, baita orduko bizilagunen izenei buruzkoa ere, ezizen euskaldunak baitzituzten: Johan Biperr, herriko alkatea 1396an, Maria Garizu, Per Arceiz Lucea, Salvador Ederra edo García Zalduna.
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Murillo el Fruto edo Murelu Hautsi ez-euskal-eremuan sailkatu zen.
Koldo Zuazok, 2010ean, Murillo el Fruto edo Murelu Hautsi ez-euskal-eremuan sailkatu zen.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Sorex palustris
Sorex palustris Sorex generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Soricinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
St. Joseph (Minnesota)
St. Joseph Minnesotako hiri bat da. Stearns konderrian kokatua dago. 2010ean 6,534 biztanle zituen, 10.07 kilometro koadrotan banatuta.
Alburnus tarichi
Alburnus tarichi Alburnus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Scythrophrys sawayae
Scythrophrys sawayae Scythrophrys generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Tachov (Tachoveko barrutia)
Tachov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 12.706 biztanle ditu eta 40,85 kilometro koadroko azalera. Tachoveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1253 urtean egin zen.
Wallacea
Wallacea Indonesia eta Ekialdeko Timor artean banatutako eskualde naturalaren izen biogeografikoa da, zenbait uharte taldek eta hauek inguratzen dituzten itsas hondoek osatua. Asia eta Ozeaniaren arteko gune bat da, horietatik, Wallace Lerroak eta Lydekker Lerroak markatzen dituzten bi itsas hobi sakonek banatzen dutelarik.
Sondako uharte txiki gehienak hartzen ditu (Nusa Tenggara), hala nola Lombok, Sumbawa, Komodo, Flores eta Sumba; Timor; Celebes; ipar Molukak (Maluku Utara) Halmahera uhartearekin; eta Molukak (Maluku), Sahul plakakoak diren Aru uharteak izan ezik.
Wallaceako uharteak Sondako plakaren (Malaysiako penintsula, Sumatra, Borneo, Java eta Bali barnean hartzen dituena) mendebaldean eta Sahul plakaren (Australia, Ginea Berria eta Aru uharteak) artean hedatzen dira. Wallaceako uharteen lehorreko azalerak 338.494 km² hartzen du.
Wallacea munduko biodibertsitate handieneko eskualdeetako bat da, eta espezie endemiko zoologiko eta botaniko gehien dituenetako bat. Giza jardueraren mehatxu larria ere badu, eta, horregatik, Conservation International erakundeak munduan dauden 32 "biodibertsitate puntu beroetako" (hotspot) bat bezala identifikatu du.
Altako labar-artea
Altako labar-artea (norvegieraz Helleristningene i Alta) iparraldeko Norvegiako Alta herri inguruan dagoen labar-pintura da. 1972an lehenengo margoak aurkitu zituztenik, 6000 margo inguru topatu dituzte Altan. Kopuru handiena Altatik lau kilometrotara dagoen Jiepmaluokta izeneko badian dago eta estalperik gabeko museo bat bilakatu dute. 1985eko abenduaren 3an UNESCOk museoa, Storsteinen, Kåfjord, Amtmannsnes eta Transfarelv aztarnategiekin batera, Gizateriaren Ondare izendatu zuen, Norvegiako historiaurreko adibide paregabea delako.
Knut Helskogek lau taldetan banatu zituen margoak, lehenengoak K.a. 4200goak eta berrienak K.a. 500goak izanik. 2010ean Jan Magne Gjerde adituak beste 1000 urte gehitu zitzaizkien antzinakoei. Irudiek gizarte ehiztari/biltzailea den gizarte baten kultura azaltzen digute, erritual xamanikoak egiten zituena.
Rășinari
Rășinari Errumaniako udalerri bat da, Sibiu konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Taponas
Taponas Frantziako udalerria da, Rodano departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Lanbarketa
Lanbarketa Arrigorriaga udalerriko (Bizkaia) auzo bat da. 2008ean, 1.080 biztanle zituen.
Taponas
Biztanleria
2007an Taponas udalerrian erroldatutako biztanleak 833 ziren. Familiak 291 ziren, horien artean 39 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 26 bakarrik bizi ziren emakumeak), 91 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 144 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Lanbarketa
Jaiak
Ekainaren 13tik -San Antonio- hurbilen dagoen asteburuan Lanbarketako jaiak ospatzen dira. Bertan kale animazioa, txistorrada eta txiki eta nagusientzako ekintza ugariak izaten dira.
Taponas
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Tachov (Česká Lípa barrutia)
Tachov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 214 biztanle ditu eta 4,57 kilometro koadroko azalera. Česká Lípa barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1618 urtean egin zen.
Kaltzioferrita
Kaltzioferrita fosfato motako minerala da eta montgomeryita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Kaltzioferrita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Taponas
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 310 etxebizitza zeuden, 292 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 291 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 292 etxebizitza nagusietatik 255 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 88 etxek lau zituzten eta 167 etxek bost zituzten. 257 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 110 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 173 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 518 ziren, horien artean 386 aktiboak ziren eta 132 inaktiboak ziren. 386 pertsona aktiboetatik 363 lanean zeuden (190 gizon eta 173 emakume) eta 22 langabezian zeuden (5 gizon eta 17 emakume). 132 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 52 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Taponas udalerrian 294 unitate fiskal zeuden, 889 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.973 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra liburu denda bat zen.
2000. urtean Taponas udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Moinville-la-Jeulin
Moinville-la-Jeulin Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Moinville-la-Jeulin udalerrian erroldatutako biztanleak 104 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 47 etxebizitza zeuden, 40 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 47etxeak ziren. 40 etxebizitza nagusietatik 37 bere jabearen bizilekua ziren eta 2 alokairuan okupaturik zeuden; 7 etxek hitu gela zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 64 ziren, horien artean 54 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 54 pertsona aktiboetatik 53 lanean zeuden (26 gizon eta 27 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 10 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Kaltenwestheim
Kaltenwestheim Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Moinville-la-Jeulin
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Moinville-la-Jeulin udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Espainiako Antzerki Sari Nazionala
Espainiako Antzerki Sari Nazionala urtero Espainiako Kultura Ministerioak ematen duen saria da. Sarituak pertsonak edo erakundeak izan daitezke, beti kontutan izanda Espainiako kultura ondarearen alde eginiko lana. Saria 1946an Consejo Superior de Teatro zelakoak sortu zuen. Lehenengo irabazle Enrique Jardiel Poncela izan zen.
Krabelin kultibatu
Krabelin kultibatua (Dianthus caryophyllus) Kariofilazeoen familiako eta urteko landarea da, 15-80 cm luzea. Mediterraneo inguruan jatorria du eta jada duela 2.000 urte hazten zuten.
Alburnus thessalicus
Alburnus thessalicus Alburnus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Sorex planiceps
Sorex planiceps Sorex generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Soricinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Pseudochromis lugubris
Pseudochromis lugubris Pseudochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Shiokaze parkea
Shiokaze parkea parke publikoa da, eta 2020ko Udako Olinpiar Jokoetarako hondartza-boleiboleko kirol gunea izan zen, Tokion, Japonia.
Historia
Shiokaze parkea 1974ko ekainaren 1ean ireki zen. Tokioko Odaiba uhartean dago, eta Ortzadarraren ikuspegia du.
2020ko Udako Olinpiar Jokoak
Shiokaze parkea 2020ko Udako Olinpiar Jokoetarako hondartzako boleiboleko aldi baterako gunea izan zen. Bere edukiera 12.000 lagunekoa zen.
Landaredia
Shiokaze parkeak 12.800 zuhaitz eta 27.600 zuhaixka ditu, honako landaredi hau barne :
Tálín
Tálín Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 173 biztanle ditu eta 4,19 kilometro koadroko azalera. Písekeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1358 urtean egin zen.
Iecea Mare
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Mutsuhiko Nomura
Mutsuhiko Nomura (野村 六彦) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashiwa Reysol taldean.
Brisketa
Brisketa Arrigorriaga udalerriko auzoa da. 2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, 19 biztanle ditu.
Gaizka Lejarreta
Palmaresa
1996 1998 2003
Emaitzak lasterketa nagusietan
-: Ez zuen parte hartu Err.: Erretiratu zen
Benefiziaune etxea
Benefiziaune etxea Zeraingo herrian dagoen landa estiloko etxea da. XVIII. mendekoa, Zeraingo herrigunearen monumentu-multzoaren parte da, Kultur Ondasun Sailkatua izendatzekoa eta, bestetik, Donejakue Bidearen zatiaren monumentua da.
Xolmis pyrope
Xolmis pyrope Xolmis generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.
Asnières-sur-Seine
Asnières-sur-Seine Frantziako udalerria da, Senako Gainak departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 82.056 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 41.088 etxebizitza zeuden, 35.735 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1.058 bigarren erresidentzia ziren eta 4.295 hutsik zeuden. 3.880 etxeak ziren eta 36.388 apartamentuak ziren. 35.735 etxebizitza nagusietatik 15.121 bere jabearen bizilekua ziren, 19.703 alokairuan okupaturik zeuden eta 912 doan lagata zeuden; 4.682 etxek gela bat zuten, 9.623 etxek bi zituzten, 10.497 etxek hiru zituzten, 6.854 etxek lau zituzten eta 4.079 etxek bost zituzten. 16.792 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18.498 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 4.589 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Errentak eta okupazioa
2007an batez besteko errenta 16,3€/h zen; goi karguen kasuan 26,3€/h zen (28,8€/h gizonena eta 22,6€/h emakumeena), tarteko profesionalena 14€/h (14,3€/ h gizonena eta 13,7 emakumeena), enplegatuena 9,8€/h (9,8€/h gizonena eta 10€/h les dones) i el dels obrers 9,7€/h (10,1€/h gizonena eta 8,8€/h emakumeena).
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 56.131 ziren, horien artean 44.649 aktiboak ziren eta 11.482 inaktiboak ziren. 44.649 pertsona aktiboetatik 39.505 lanean zeuden (19.926 gizon eta 19.579 emakume) eta 5.144 langabezian zeuden (2.442 gizon eta 2.702 emakume). 11.482 pertsona inaktiboetatik 2.350 erretiraturik zeuden, 5.282 ikasten zeuden eta 3.850 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Asnières-sur-Seine udalerrian 35.892 unitate fiskal zeuden, 85.398 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.554 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4.716 komertzioetatik, 16 erauzte enpresak ziren, 58 janari enpresak ziren, 25 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 4 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 115 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 467 eraikuntza enpresak ziren, 992 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 217 garraio enpresak ziren, 262 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 306 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 205 finantziazio enpresak ziren, 306 higiezinen enpresak ziren, 1.032 zerbitzu enpresak ziren, 455 administrazio publikoko enpresak ziren eta 256 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 952 zerbitzu publikoetatik, 2 poliziaren kasernak ziren, 2 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoak, 2 lan bilaketa bulegoak, 5 posta bulegoak, 32 banku bulegoak, 9 funerariak, 41 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 7 ibilgailuen alokairu bulegoak, 18 autoeskolak, 43 igeltseroak, 115 margolariak, 39 zurginak, 53 iturginak, 61 argiketariak, 79 eraikuntza enpresak, 77 ile apaindegiak, 13 albaitariak, 6 aldi baterako lan enpresak, 194 jatetxeak, 104 higiezinen agentziak, 25 tintoreriak eta 22 apaindegiak.
2009an zeuden 362 establezimendu komertzialetatik, 12 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 5 120 m2 baino gehiagoko dendak, 43 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 51 okindegiak, 31 harategiak, 2 kongelatu-dendak, 27 liburu dendak, 68 arropa dendak, 11 etxerako tresna dendak, 15 zapata-dendak, 17 elektrotresna dendak, 13 altzari dendak, 7 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 10 drogeria, 13 lurrin-dendak, 12 bitxi-dendak eta 22 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, psikiatriko 1 bat, 3 osasun-zentro, 28 botika eta 8 anbulantzia zegoen.
2009an 18 haur-eskola eta 19 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Asnières-sur-Seine udalerrian 7 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 2 hezkuntza orokorreko lizeo eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 3.958 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 1.372 eta lizeo teknologikoetan 528.
Alburnus vistonicus
Alburnus vistonicus Alburnus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Asnières-sur-Seine
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tasov (Hodoníngo barrutia)
Tasov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 559 biztanle ditu eta 6,36 kilometro koadroko azalera. Hodoníngo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1188 urtean egin zen.
Pseudochromis luteus
Pseudochromis luteus Pseudochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Vega uhartedia
Bertara ailegatzeko Brønnøy udalerriko Brønnøysund herrixkan ferry bat hartu behar dute.
Herri Indigenen Eskubideen inguruko Adierazpena
Herri Indigenen Eskubideei buruzko Adierazpena (Declaration on the Rights of Indigenous Peoples, alegia UNDRIP edo DOTROIP ingelesez) legez loteslea ez den ebazpena da, Nazio Batuen Erakundeak (NBE) 2007an onartutakoa. Herri indigenen eskubide indibidual eta kolektiboak zedarritu eta zehazten ditu, eta horien artean daude adierazpen kultural eta zeremoniala, identitatea, hizkuntza, enplegua, osasuna, hezkuntza eta beste gai batzuk. Eskubide horiek, halaber, jabetza intelektual eta kulturala babesten dute.
Adierazpenaren helburua da estatuek eta herri indigenek orpoz-orpo lan egitea munduko arazoak konpontzeko, hala nola garapena, demokrazia multikulturala eta deszentralizazioa.
Kammerforst
Kammerforst Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Herri Indigenen Eskubideen inguruko Adierazpena
2007 aurretik
Adierazpenaren oinarriak 1923 eta 1925ean hasi ziren Irokesen buru Deskaheh eta maorien aldeko T.W. Ratana-k (Tahupōtiki Wiremu Rātana) egindako lanarekin, Kanada eta Zeelanda Berriko arazoak Nazioen Ligara eramaten saiatu baitziren.
Sechellophryne gardineri
Sechellophryne gardineri Sechellophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Sooglossidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Herri Indigenen Eskubideen inguruko Adierazpena
2007 aurretik
Hastapen horiek eta gero, adierazpena beren-beregi prestatzeko prozesuak 25 urte baino gehiago iraun zuen. Ideia 1982an sortu zen, Nazio Batuen Kontseilu Ekonomiko eta Sozialak (ECOSOC ingelesez ) Populazio Indigenei buruzko Lantaldea (WGIP ingelesez) sortu zuenean, José Ricardo Martínez Cobok herri indigenek jasaten duten diskriminazioaren arazoari buruz egindako azterlan baten ondorioz. 1985ean, Herri Indigenen Eskubideen inguruko Adierazpena idazteko lanean hasi zen Lantaldea. Proiektua 1993an amaitu zen, eta Diskriminazioa Prebenitzeko eta Gutxiengoak Babesteko Azpibatzordeari aurkeztu ondoren hurrengo urtean, 1994ean, onetsi zuen. Nazioarteko Lan Erakundeak 1989an Herri Indigenen eta Tribuen Hitzarmena onartu zuen.
Ondoren, adierazpen-proiektua Giza Eskubideen Kontseilura bidali zen, eta bertan beste lantalde bat sortu zen baldintzak aztertzeko. Hurrengo urteetan, lantalde hori 11 aldiz bildu zen, adierazpen-proiektua zein xedapenak aztertu eta zehazteko. Garapena motela izan zen, zenbait estatuk Adierazpenaren funtsezko xedapen batzuei buruz zituzten kezkengatik, hala nola indigenen autodeterminazio-eskubidea eta herri indigenen ohiko lurretan dauden baliabide naturalen gaineko kontrola. Adierazpenaren azken bertsioa 2006ko ekainaren 29an onartu zuen 47 kideko Giza Eskubideen Kontseiluak (30 estatu kide alde, 2 kontra, 12 abstentzio eta ez zeuden 3 kide zituela).
2007a: Ebazpena bozkatzea
2007ko irailaren 13an, ostegunarekin, Nazio Batuen Erakundeko (NBE) Batzar Nagusiak Adierazpenaren aldeko 144 boto eman zituen, 4 kontra, 11 abstenitu egin ziren eta 34 ez zeuden. Beraz, onarpen zabala izan zuen.
2007 ondoren
Aurka bozkatu zuten lau estatu kideak Britainiar Inperioko kolonoak ziren eta, garai hartan, herrialde horietako biztanle gehienak ez ziren indigenak. Geroztik, lau herrialdeak joan dira adierazpena modu informalean onartzen eta nahiz eta aldaketa hori ez izan litzatekeen legez loteslea izango.
Kanadak, Alderdi Kontserbadorearen buruzagitzapean, adierazpen ofizialak egin zituen UNDRIPen aplikazioaren aurka. Hala ere, 2015ean aukeratutako gobernu liberalak argi adierazi du Kanadak UNDRIP babesten duela. 2020ko abenduaren 3an, C-15 lege-proiektua aurkeztu zen Komunen Ganberan, Kanadako zuzenbidea NBEren ebazpenera egokitzeko. 2021eko ekainaren 16an Kanadako senatuak C-15 lege-proiektua onartu zuen, eta 2021eko ekainaren 21ean errege-onespena jaso zuen, lege bihurtzeko. Horrela, Kanada bihurtu zen Britainiar Inperioko kolono gisa atzera egiten zuen lau herrialdeetako lehena.
Australiako Gobernuaren esku-hartzeak, bere partetik, zalantzan jarri izan dira.
Gaur egun, 2007an aurka bozkatu zuten lau herrialdeek, modu informalean bada ere, atzera egin eta Adierazpena babesten dutela eman dute aditzera.
Abstenitu ziren hiru herrialdek, Kolonbiak, Samoak eta Ukrainak, babestu egin dute Adierazpena gerora.
Canafita
Canafita fosfato motako minerala da.
Herri Indigenen Eskubideen inguruko Adierazpena
2007 ondoren
2020ko otsailean, Nazio Batuen Ekonomia eta Gizarte Gaietarako Departamentuak, honela deskribatu zuen Herri Indigenen Eskubideei buruzko Adierazpena (A/RES/61/295): "(...) herri indigenen eskubideei buruzko nazioarteko tresnarik integralena. Munduko herri indigenen biziraupenerako, duintasunerako eta ongizaterako gutxieneko estandarren esparru unibertsala ezartzen du, eta indarrean dauden giza eskubideen eta oinarrizko askatasunen estandarretan sakontzen du, herri indigenen egoera espezifikoari aplikatzen zaizkion heinean".
Pseudochromis madagascariensis
Pseudochromis madagascariensis Pseudochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Herri Indigenen Eskubideen inguruko Adierazpena
Helburua
Estatus legalari erreparatzen badiogu, Batzar Nagusiaren adierazpena den heinean, Herri Indigenen Eskubideei buruzko Adierazpena ez da juridikoki loteslea nazioarteko zuzenbidearen arabera.
Kanadako Saskatchewango Unibertsitateko Ikerketa Katedrako eta fakultateko kide Ken Coatesek, argudiatzen du Adierazpenak sona handia duela herri indigenen artean, baina gobernu nazionalek, berriz, oraindik ez dutela erabat ulertu haren eragina".
Edukia
Adierazpena Nazio Batuen ebazpen gisa dago egituratuta: 23 hitzaurre-klausula eta 46 artikulu ditu. Artikulu gehienetan, Estatuak indigenen eskubideak nola sustatu eta babestu behar dituen adierazten da. Hona hemen artikuluetako gai nagusiak:
Xedapenak
Adierazpenaren sarrerak eta 2. artikuluak ezartzen dute "herri indigenak gainerako herrien berdinak direla". Iindigenek, beste herriek bezala, dituzten eskubideak aldarrikatzeaz gain, Adierazpenak artikulu batzuetan (46tik 23tan) jasotzen du estatuek nola jokatu behar duten. Artikulu gehienek diote estatuak herri indigenekin batera aritu behar direla lanean. Hona hemen hartu beharreko zenbait neurri:
Aipuak
Herri Indigenen Eskubideei buruzko Adierazpenak honakoa dio, besteak beste: "herri indigenek beren erakunde, kultura eta tradizioak mantendu eta indartzeko dituzten eskubideak azpimarratzen ditu, bai eta beren beharretara eta asmoetara egokitutako garapena lortzeko duten eskubidea ere. Debekatu egiten du herri indigenen aurkako diskriminazioa", eta "haien partaidetza oso eta eraginkorra sustatzen du dagozkien gai guztietan, bai eta bereizita egoteko eta garapen ekonomiko eta sozialari buruzko beren ikuspegiak jarraitzeko duten eskubidea ere".
Juridikoki loteslea ez bada ere, Adierazpenak hau jasotzen du: "nazioarteko arau juridikoen garapen dinamikoa irudikatzen du, eta NBEko estatu kideek norabide jakin batzuetan aurrera egiteko duten konpromisoa islatzen du" eta "indigenen tratamendurako estandar garrantzitsua da, zalantzarik gabe tresna garrantzitsua izango dena planetako 370 milioi indigenen giza eskubideen urraketak ezabatzeko, eta diskriminazioaren eta marjinazioaren aurkako borrokan laguntzeko".
Adierazpenak barne hartzen ditu "Indigenen aldarrikapen historikoak, erronka garaikideak eta helburu sozioekonomiko, politiko eta kulturalak" eta "erakunde indigenek belaunaldiz-belaunaldi egindako ahaleginaren uzta da; izan ere, urteetan aritu dira lanean nazioarteko arreta lortzeko, beren asmoen errekonozimendua izateko eta beren agenda politikoetarako babestua izan dadin".
40. artikuluak dioenez, herri indigenek eskubidea dute estatuekin edo beste alderdi batzuekin izan ditzaketen gatazkak konpontzeko bidezko prozedurak izateko, indigenek ezin dutelako Nazioarteko Justizia Auzitegia erabili.
Eztabaida
Adierazpenaren aurka bozkatu zuten lau gobernuek – guztiak anglofonoak, Britainiar Inperioko kide ohiak eta populazio nagusiki zuria zutenak, baina biztanleria aborigen esanguratsua zutenak – erreserba handiak adierazi zizkioten adierazpenaren azken testuari. Australiaren ordezkaritzak indigenen sistema juridiko tradizionalak mantentzearen aurka hitz egin zuen, eta honako hau adierazi zuen: "australiar guztientzako lege bakarra egon behar da, eta ez dugu erlikia gisa mantendu behar mundu modernoan onargarriak ez diren legezko jardunbideak".
Kanada haratago joan zen, eta esan zuen, "adierazpenaren espiritua" babesten duen arren, Kanadako Konstituzioarekin funtsean bateraezinak diren alderdiak biltzen zituela, eta bereziki aipatu zituen, batetik, 19. artikulua, gobernuek indigenekin kontsultak egitea eskatzen duena, neurri legegile eta administratiboak hartu eta aplikatu aurretik, haien adostasun aske, aldez aurreko eta informatua lortzeko, eta, bestetik, 26. artikulua, lurralde indigena historikoei buruzko erreklamazioak egin ahal izateko eskubidea biltzen duena. Funtzionario batzuek dokumentua honela deskribatu zuten: "gauzatzea ezinezkoa da gobernu konstituzionala duen mendebaldeko demokrazia batean".
Zeelanda Berriak onartu ezin zituen lau artikulu zeudela adierazi zuen, eta bereziki 26. artikuluak beste herritar batzuek legez zituzten lurren eskubide indigenak aitortzea eskatzen zuela. Gobernuaren arabera, horrek "ez dio erantzuten egungo errealitateari, eta ezinezkoa litzateke egikaritzea".
Estatu Batuetako bozeramaile Benjamin Changek bere burua zuritu zuen esanez "egin zena ez dago argi. Bidea interpretazio askoren mende dago orain, eta ez zen printzipio unibertsal argirik ezarri. " Estatu Batuetako ordezkaritzak "Observations of the United States with respect to the Declaration on the Rights of Indigenous Peoples" dokumentua argitaratu zuen. Dokumentu horrek bere gobernuaren eragozpenak zehazten ditu, eta horietako asko beste hiru herrialdeetakoen puntu berberetan oinarrituta daude, baina nabarmentzen du, AEBetako gobernuaren arabera, Adierazpenak ez duela herri indigenen definizio argirik.
Lau gobernu horiek esandakoaren kontra, beste herrialde askok eta Nazio Batuetako goi-funtzionarioek adierazi zuten pozik zeudela Adierazpena onartu izanarekin. Ban Ki-Moon Nazio Batuen Erakundeko idazkari nagusiak adierazi zuenez, "NBE osatzen duten estatuak eta herri indigenak historia penagarri baten ondoren adiskidetu diren une historikoa da, eta giza eskubideen, justiziaren eta guztiontzako garapenaren ibilbidean elkarrekin aurrera egitea erabaki dute. " Louise Arbour, Kanadako herritarra, Giza Eskubideetarako Goi Komisarioa, pozik agertu zen lan gogorrak eta pertseberantziak azkenean "herri indigenen eskubideei buruz orain arte egin den Adierazpen ulergarrienaren fruitua eman dutelako". Era berean, Adierazpena onartzeari buruzko berriak pozez hartu ziren Afrikan, eta Boliviako ordezkariak, David Choquehuanca Kanpo Harremanetarako Ministroak, esan zuen espero zuela kontra bozkatu zuten edo abstenitu ziren gobernuek, hartutako posizioa berriz aztertzea eta Giza Eskubideen Adierazpen Unibertsalak bezain garrantzitsu deskribatu zuen dokumentua babestea.
2010eko martxoan, Australiak Adierazpenarekin bat egin zuela iragarri zuen. Zelanda Berriak jarraitu zion, hiru urtez kontra egin ondoren. 2010eko azaroan, Kanadako Gobernuak bere babesa iragarri zuen, eta, azkenean, urte bereko abenduan, Estatu Batuek Adierazpenarekin bat egingo zutela berretsi zuten. Obamak aldaketa politiko hau iragarri zuen Etxe Zuriko Nazio Tribalen Biltzarraren irekiera ekitaldian: "Hitzek baino askoz gehiago axola duena, edozein ebazpen edo adierazpenek baino askoz gehiago axola duena, hitz horiekin bat datozen gertaerak dira", gaineratu zuen presidenteak. "Ameriketako Estatu Batuen babesa zenbait interpretaziok zehaztu zuten, hala nola, Adierazpenak" herri indigenentzako determinazio askearen nazioarteko kontzeptu berri eta desberdin bat "sustatzen duela, eta hori ez dela nazioarteko zuzenbidean dagoen kontzeptu bera. Gainera, "aurretiko baimen askea, informatua" interpretatzen du, eta honako hau dio: "Estatu Batuek uste dute tribuetako liderrekin kontsulta-prozesu esanguratsua eskatzen duela, baina ez nahitaez lider horien akordioa, kontsulta horietan jorratutako neurriak hartu aurretik".
Adierazpena onartu zenetik hainbat lanen aztergai izan da.
Meliteneko gudua
Meliteneko gudua Lehenengo Gurutzadaren testuinguruan Gurutzatuen armada eta turkiarren artean izandako borroka izan zen. Gudua 1100 urtean izan zen. Kristuak Bohemund I.a Antiokiakoaren agindupean zeuden; Danishmend leinukoak ziren turkiarren burua, aldiz, Ghazi ibn Danishmend zen. Turkiarrak garaileak izan ziren.
Historia
Bohemundo Tarentokoa zuzendutako kanpaina ondo zihoan. Antiokiako Printzerria hartu zuen eta 1098an Ziliziako erresuma armeniarrarekin aliatu zen. Orduan Meliteneko armada armeniarrek, iparraldetik, Danishmend estatuaren erasoa pairatu zuen. Orduan, Bohemundo haien laguntzan joan zen. Kristauek Meliteneko bidean zeudenean Ghazi ibn Danishmendek zelata bat antolatu zuen eta gurutzatu gehienak hil zituen. Bohemendo Rikardo Salernokoarekin batera preso hartu zuten, gainera. Hildakoen artean Armeniako apezpikuak zeuden.
1101an Antiokiako printze presoa askatzeko 1101eko Gurutzada antolatu zen baina ondorioak negargarriak izan ziren. 1103an Bohemundoaren erreskatea ordaindu zen.
Melitenekoak Gurutzatuek Lehenengo Gurutzadan zeramaten garaipenen joera moztu zuen. Geroago Balduin IV.a Jerusalemgoak Melitene berreskuratu zuen baina 1103an Danishmend leinu berreskuratu zuen.
St. Leo (Minnesota)
St. Leo Minnesotako hiri bat da. Yellow Medicine konderrian kokatua dago. 2010ean 100 biztanle zituen, 0.68 kilometro koadrotan banatuta.
Tanvald
Tanvald Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 6.293 biztanle ditu eta 12,44 kilometro koadroko azalera. Jablonec nad Nisouko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1233 urtean egin zen.
Semlac
Semlac Errumaniako udalerri bat da, Arad konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Xolmis cinereus
Xolmis cinereus Xolmis generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.
Sorex portenkoi
Sorex portenkoi Sorex generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Soricinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Ubarroi handi
Deskribapena
Ubarroia hegazti handia da. Azpiespeziearen arabera tamaina aldatu egiten da eta arrak emeak baino handiagoak izaten dira. Ubarroiaren luzera 80 eta 100 cm artekoa izaten da eta hego-zabalera 130 eta 160 cm artekoa. Pisua aldiz 1'5 eta 5'3 Kg artekoa izaten du.
Kolore beltzeko hegaztia da eta hegoetan dituen ezkata itxurako lumek dizdira metalikoa dute. Moko argia du eta eztarri aldean luma zuriak ditu. Baraila aldean lumarik gabeko eremu horixka bat ere badu, begiraino iristen zaiona. Hegazti helduek aldaka inguruan orban zuriak izaten dituzte kumatze garaian. Buztana luzea du.
Etologia
Ubarroi guztiek bezala, ubarroi handiak ere argizari kopuru txikiagoa du lumetan. Honek urarekin erresistentzia gutxitzen du arrantzarako egokia dena, baina iragazkorragoa denez arrantzaldi bakoitzaren ondoren hegoak zabalik egon behar du lumak lehortzeko. Igeri egiten duenean gorputzaren hiru laurdenak ur azpian izaten ditu.
Ugalketa
Kostaldeko zuhaitzetan egiten du habia. Alga eta zuhaitz adaxkez egiten du habia eta lumaz estaltzen du barnealdea. Hiru edo lau arrautza erruten ditu, kolore urdin-berde apalekoak. 2-3 egunetan jartzen ditu eta 25-31 egunez txitatzen egon ondoren jaiotzen dira txitak. 50 egun pasa ondoren txitek habia uzten dute eta 4 edo 5 urterekin heldu bihurtzen dira eta ugaldu egin daitezke.
Elikadura
Urpean igeri eginez arrainak harrapatzen ditu, batzutan tamaina handikoak, aingirak esate baterako.
Taxonomia
Carl von Linneok deskribatu zuen 1758 urtean eta oraindik berak emandako izena darama. Ubarroi handiak sei azpiespezie ditu:
Euskal Herrian dituen izenak
Euskal Herrian zehar hainbat izen ematen zaio :
Messanges (Landak)
Messanges Ipar Nafarroako udalerria da. Administratiboki Frantziako Landak edo Landeta departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Messanges udalerrian erroldatutako biztanleak 919 ziren. Familiak 390 ziren, horien artean 116 pertsona bakarrekoak ziren (77 bakarrik bizi ziren gizonak eta 39 bakarrik bizi ziren emakumeak), 120 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 123 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 31 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.