cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eski-jauzi
Lehiaketak
Jauzi-arrapalaren eta parte hartzaileen arabera, proba ezberdinak aurki ditzakegu modalitate honen baitan: banakako proba 90 metroko arrapalarekin, banakako proba 120 metroko arrapalarekin eta taldekako proba 120 metroko arrapalarekin; azken honetan, taldeak lau kidek osatuko dituzte. Azken marka jartzeko kide bakoitzak bi jauzi egingo ditu, bai banaka eta baita taldeka ere, eta epaileek luzeraren jauzia eta kirolarien estiloa hartuko dituzte kontuan azken puntuazioa edo marka ezartzeko. Ondoren jauzi guztien batura egingo da eta kirolari edo taldearen marka ezarriko du batura honek.
Teknika
Teknika zaila eta zehatza du modalitate honek, ahalik eta urrunen iristeko posizio aerodinamikoa mantentzera behartuta egoteaz gain, ezinbestekoa baita modu seguruan lurreratzea. Lurreratzean eginiko edozein akatsek marka murriztea gutxi ez eta 4-6 metroko altueran eta lortzen dituzten abiadurak lortuta, edozein istripuk ondorio latzak izan ditzake kirolariarengan.
Materiala
Parte-hartzaileak derrigortuta daude kaskoa eta eskiatzeko jantzia eramatera, azken hau, gorputzaren formara egokituko dena eta aireari iragazkortasuna emango diona. Botak, orkatilak baino gorago heltzera iritsiko zaizkie, baina orkatila flexionatu ahal izateko adinako askatasuna eman behar diete. Eskiak, kirolarien altueraren %145eko luzera izan dezakete gehienez, eta 95-105 zentimetro arteko zabalera. Kirolarien Gorputz Masa Indizea 21ekoa izango da gutxienez hegaldia egonkorra izan dadin. Hori baino txikiagoa balu norbaitek, arriskua dela eta, aerodinamika gutxituko dioten eski motzagoekin jauzi egitera zigortuko dute.
Eskiek ezingo dute asimetrikoak izan, eta aerodinamika hobetzeko eta egonkortasuna hobetzeko edozein estalki erabiltzea debekatuko zaie.
Historia
Neguko kirol gehienak bezala, herrialde nordikoetan du jatorria eski-jauziak. Herrialde hauetan izan ohi dituzten negu luze eta elurtsuek sortutako beharrei erantzuteko hasi ziren antzina elur nahiz izotzetan irristatzeko teknikak eta materiala garatzen, eta gaur egungo neguko kirol modalitate gehienak honen ondorengotzat hartu ditzakegu.
Denboraren joanak eta batik bat Neguko Olinpiar Jokoetan sartu izanak teknologiaren garapena bultzatu du material egokiena eta teknika efizienteena aurkitzera bidean. Gaur egun, kirolari askok dihardute haize-tuneletan lanean, ahalik eta posizio aerodinamikoena aurkitzen ahaleginduz, haizearen marruskadura murrizteak ekarri diezaieken hegaldi luzeenaren bila. Jantziei dagokienez ere, oso teknologia garatua dute eta goi-mailako selekzio guztiek dihardute aireari ahalik eta erresistentzia txikiena egingo dioten ekipamenduekin lehiatuz eta hobeak nola sortu ikertuz.
Joko Olinpikoetan Frantziako Chamonix hirian ospatutako 1924ko Jokoetan sartu zen lehen aldiz, 80 metrotako arrapalarekin garai hartan. Jauzi egileek 1972tik dihardute 90 eta eta 120 metroko arrapaletan, urte horretan ezarri baitzituen neurri estandar hauek Neguko Kirolen Federazio Internazionalak. Taldekako jauzia 1988an agertu zen lehen aldiz.
Emakumeei dagokienez, 1970eko hamarkadan hasi ziren eski-jauzian lehiatzen, nahiz eta azken urte hauek arte ez diren lehiatu Lehen Mundu Kopa (2011-2012) eta Olinpiar Jokoetan (2014).
Errendimendu-maila kontuan hartzen badugu, azken urteotan Polonia, Norvegia, Alemania nahiz Japonia dira modalitate honetan punta-puntan dabiltzan herrialdeak.
Eski-jauzia Euskal Herrian
Euskal Herrian eskiatzera joaten direnak asko izanik ere eta Neguko Kirolen Euskal Federazioa egonda ere, federazioak ez du bere gain hartzen modalitate hau eta ez gaur egun ez dago modalitate honetan aritzen den euskal kirolari ezagunik.
Nammu
Nammu ( dNAMMA = dENGUR), jatorrizko ozeanoan, "uretako abismoa" identifikatzen duen jainkosa mesopotamiarra da. Nammu, lehen jainkosa eta guztiaren jatorria izan zen. Jaiotzaren jainkosa, bere gurtza gunea, Urren egon zen, nagusiki. Testu askotan, Anuren ezkontide eta Enkiren ama bezala identifikatzen da, eta ura sorrarazteko ahalmenarekin. Alternatiboki, Ki lurra eta Anu zeruaren sortzaile bezala agertzen da. Beste jainko batzuk ere sortu zituela ere aipatzen da, eta sig-en-sig-du izeneko izaki batzuk bildutako buztina moldeatu zuela, eta bizia eman zion, honela, Ninmah eta Enkirekin batera, gizakia sortuz.
Belterra
Belterra Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Renedo (Cabuérniga)
Renedo, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Cabuérniga udalerrian dagoen herri bat da. 2013an 143 biztanle zituen.
Mucho Muchacho
Oliver Gallego Sarmiento, Mucho Muchacho izenez ere ezaguna, El Prat de Llobbregaten (Bartzelona) 1976an jaiotako rapero espainiarra izan zen eta da.
BIOGRAFIA
Bere ibilbidea ahotsak bezala hasi zuen rap taldean "7 notas 7 colores", Dive Divoss o (musika ekoizlea), Dj Neas eta berak konposatu zuten, baina bere Hecho dj Neas diskoaren ondoren taldea utzi zuen eta, beraz, Dj Vadim sartu behar izan zuten, Eddy la Sombra bigarren abeslari bezala taldearekin bat egiteaz aparte. Taldea amaitu ondoren, eztabaida bat izan zuten beren diskoetxearekin, diskoetxearekin zuen akordioa hautsi eta La Mami internacional zigilua sortzea erabaki zuten. Talde osoarekin Hecho diskoarekin hasi eben ospea lortzen, Buah! abestiarekin, hain zuzen ere. Baina La comunidad del ilisante hirugarren diskoari, taldea desegin zan.
MUSIKA
Beraz, Mucho Muchacho 2003an hasi behar izan zuen bere bakarkako ibilbidea C.R.E.A.M diskoetxearekin, Chuleria izeneko bere disko bakarra argitaratu zuena, zeinarekin denbora batez musikatik erretiratu zen.
2006 urtean Dj Skinni Banana Cap izen berriarekin agertu zen, oraingoan Dj bakartia izanik, gutxi iraun zuena, 2007an 7 notas 7 colores itzulera iragarri baitzuen kide berriekin. Itzuleraren ondorengo lehen abestia Tenemos Droga abesti oso eztabaidazko eta polemika izan zen.
Gaur egun, taldea ez dago aktibo, eta Mucho Muchacho ere ez; izan ere, 2021eko ekainaren 7an, Bejorekin batera, Guaguagua izeneko azken kantua atera eban.
DISKOGRAFIA
TALDEAN
BAKARRIK
COOKIN BANANAS
Larroque (Tarn)
Larroque Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Larroque udalerrian erroldatutako biztanleak 170 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 147 etxebizitza zeuden, 82 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 57 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 143 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 82 etxebizitza nagusietatik 70 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 44 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Larroque udalerrian 78 unitate fiskal zeuden, 164 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.692 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Larroque udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 192 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rhynchoconger guppyi
Rhynchoconger guppyi Rhynchoconger generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Phyllodactylus davisi
Phyllodactylus davisi Phyllodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Phyllodactylidae familian sailkatuta dago.
Lavoisierren legea
Lavoisierren legea, masaren kontserbazio legea edo materiaren kontserbazio legea natura zientzietako oinarrizko lege bat da, lege estekiometriko gisa ere sailkatua. Mijail Lomonosov zientzialariak era independentean landu zuen 1748an eta handik urte gutxira, 1785ean, aurkitu zuen Antoine Lavoisier zientzialariak. Hainbat modutan adierazi daiteke, jarraian modu horietako bat:
Lege hau funtsezkoa da kimika modu egokian ulertu ahal izateko, izan ere, erreakzio kimikoak lantzean sarritan aplikatu ohi da. Adibidez, sustantzia baten hamar gramo beste baten bost gramorekin erreakzionatzen baditugu, jakina da produktua hamabost gramokoa izango dela. Erlatibitatearen teoriaren testuinguruan ere aipamena egiten zaio, nahiz eta masa-energiaren kontserbazioaren lege gisa ezagutzen den.
Historia
XVIII. mendeko kimikaren arazo nagusienetariko bat, konbustio edo errekuntza erreakzioetan gertatzen zen masaren itxurazko desagerpena zen. 1679an, Robert Boylek, egin zituen zenbait esperimentuei esker, erreaktibo eta produktuen artean masak gutxitzeko edo ugaritzeko joera zuela ondorioztatu zuen: zenbait metal beraien herdoiltzea baina lehenago eta ondoren pisatu eta hauen pisuak gora egiten zuela konturatu zen. Aipatutako esperimentuak ontzi irekietan gauzatzen zituela esan beharra dago.
Lavoisierri, gai honen inguruko jakin-mina Parisko argiztatze sistema publikoarekin zerikusia zuten lanak egiten zebilenean sortu zitzaion. Eztainu eta berunaren tankerako metalekin egin zituen zenbait esperimentuetan (hauek, aipatutako sustantziak ontzi itxietan eta aire kantitate mugatu batekin zeudela egiten zituen) ikusi zuen, errekuntza gauzatzeko tenperatura igo ahala, ontziaren barneko materialak errautsezko geruza batekin estaltzen zirela, une jakin bat arte. Ondoren, erreaktiboek zuten masa produktuarenarekin alderatzen zuen eta noski, berdina izaten zen. Metalak errausterakoan masa kantitate jakin bat irabazi bazuen, logikoa da pentsatzea beste sustantzia batek kantitate berdina galdu zuela, kasu honetan, aireak. Beraz, metalen errekuntzetan sustantzia honi jazotzen zitzaion ustezko masa galera okerra zela frogatu eta horren ordez, metalek galdutako masa, kasu honetan, aireak irabazten zuela argudiatu zuen. Hau da, konbustioetan jazotzen den metalen masa galera beroaren ezaugarri berezia izatearen ustea gezurtatu zuen. Lavoisierrek eta beste hainbat zientzialarik egindako esperimentuei esker, gaur egun badakigu erreakzio kimiko baten erreaktiboen eta produktuaren masa kopurua berdina dela. Adierazpen horri masaren kontserbazio legea edo Lavoisierren legea deitzen zaio eta jarraian dagoen moduan adierazi dezakegu: «Erreakzio kimiko orotan masa kontserbatu egiten da, hau da, erreaktiboen guztizko masa kopurua eta produktuarena berdinak dira».
Kandela baten errekuntza
Kandela baten errekuntza hasi eta mantentzen denean, ez da masa galtzen. Lavoisierren legea betetzen da, izan ere, erreaktiboek eta produktuak duten masak berdinak dira, kasu honetan: argizariaren eta oxigeno molekularraren (O2) masa, hau da, erreaktiboena, karbono dioxido (CO2), ur-lurruna (H2O) eta erre gabeko argizariarenaren berdinak dira, baita kandela itzaltzen denean ere.
Beraz:"Argizariaren masa + O2-aren masa = CO2-aren masa + H2O-aren masa + erre gabeko argizariaren masa"Guztizko masa kopuruan ez da aldaketarik jazotzen.
Burdinaren oxidazioa
Masaren kontserbazio legeak burdinaren oxidoak edo diburdina trioxidoak (Fe2O3), sustantzia hau oxigenoa (O2) burdinarekin (Fe) konbinatzen denean eratzen da, burdin puruak baino gehiago pisatzearen arrazoia ematen digu.
Aipatutako sustantziak oxigeno molekularrarekin erreakzionatzen du, hau da:"4Fe + 3O2 → 2Fe2O3"Kasu honi dagokionean, burdina (oxidatzerakoan), oxigenoaren hiru zatik burdinaren beste laurekin erreakzionatu dezaten konbinatzen da. Bestela esanda, proportzio jakin batean konbinatzen dira, lau burdina molekula hiru molekula oxigenorekin elkartzen da, produktua sortuz. Sustantzia berriak burdinaren masa edukitzeaz gain, oxigenoarena ere badu, erreakzioa gauzatzean elkartu egin direlako.
Hau diburdina trioxidoa lortzeko modu bat da, baina badira beste hainbat, nahiz eta konplexuagoak izan. Azken erreakzio konplexuago hauetan ur-lurrunak parte hartu dezake.
Lobocheilos erinaceus
Lobocheilos erinaceus Lobocheilos generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Lavoisierren legea
Azido klorhidrikoa
Hidrogeno molekula baten (H2) eta gas erako kloro molekula baten (Cl2) erreakzio kimikoaren emaitza azido klorhidrikoa (HCl) dugu:"H2 +  Cl2 → 2HCl"Erreaktibo gisa jarduten duten atomoak ez dira suntsitzen, elkartu eta sustantzia berri bat eratzen dute, kasu honetan, azido klorhidrikoa.
Aspericorvina jubata
Aspericorvina jubata Aspericorvina generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Nordmann izei
Nordmann izeia edo Kaukasoko izeia (Abies nordmanniana) Pinaceae familiako espezie baten izen arrunta da.
Kaukasian jatorria duen izei honek bi azpiespezie ditu:
Lobocheilos falcifer
Lobocheilos falcifer Lobocheilos generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Atractoscion aequidens
Atractoscion aequidens Atractoscion generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Crypsirina temia
Crypsirina temia Crypsirina generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Llangattock
, 'Llangatwg', Galesko udalerri bat da, Powys konderrian. Brecon Beacons Parke Nazionalean dago, Brecon eta Pontypool udalerrien arteko errepidean.
2011ko erroldaren arabera 999 biztanle zituen.
Matilde Isasi-Isasmendi
Matilde Isasi-Isasmendi Gallastegi (Iurreta, Bizkaia, 1933ko uztailaren 6a) emagina eta erizaina, Ermuan lanpostu bi horien plaza bete zuen lehen emakumea eta bertako Anaitasuna Ikastolaren sortzaileetako bat izan zen. Bere emagin praktika tarteko Ermua, Eibar, Mallabia, Berriz eta Zaldibarko ume ugariri munduratzen lagundu zien.
Biografia
Manuel Isasi-Isasmendi Marzana eta Mercedes Gallastegi Telleria ermuarren alaba, Iurretako Mallabiena auzoan jaio zen; aita Oromiño auzoko mendi-guarda zenez bertan bizi zen familia. 1936ko Guda Zibilean, Trapagarango Zugastietako baserri baten egon ziren ezkutatuta eta guda amaituta, taberna bat jarri zuten gurasoek Kastrexanan. Denboraldi batez haren kargu egin ostean, 1944an Ermura joan zen familia osoa eta bizpahiru urtera Zubiaurre kaleko Ezkerraneko taberna hartu zuten. Harrez geroztik, tabernaren izenagatik izango dira ezagunak Matilde, bere bi ahizpak eta hiruron gurasoak ere. Ikasten zegoela, tabernari gisa aritzen zen libre zuenean, batez ere Santixauetan, herriko jaietan.
== Ibilbidea == Durangon Batxilergoa ikasi ostean, Gasteizen Magisteritza egin zuen; praktikaldi baten, bere gustuko lanbidea ez zela konturatu eta, etxekoen oniritziarekin, Bilbon emagin ikasteari ekin zion. Basurtoko ospitalean praktikak, azterketa Valladoliden… handik etorrita denboralditxo batez Berrizen egon zen lanean harik eta, 2.000 biztanlera iritsita, Ermuko plaza irten zen arte. Matilde izan zen emagin eta erizain lanpostua bete zuen lehen emakumea, ermuarren esanetan komadronia. 1953 urtean artatu zuen bere lehen erditzea eta 1970 urtera aritu zen, ordurako Gizarte Segurantza zeregin horretan hasia zelako.
Ezkerraneko Matilde emagin izan zen garaietan, haurdun zeuden emakume ia-ia gehienek beraien etxeetan erditzen zuten. Sendagile eta ginekologo barik, emaginaren kargu egoten zen hasi eta amaitu artekoa. Bere akorduz baserrietara joatea abentura bat izaten zen, umea jaiotzear zegoela deitzen ziotelako: kasu gehienetan, ama ezagutzen zuen une horretan eta orduan ikusten zuen umea zelan zetorren, jaiotzeko laguntzarik beharko ote zuen eta abarrok.
Metodo ginekologikoak
Ekografiak egiterik ez zegoen sasoietan, umea trabesera aurkezten bazen, bertikalera pasatu eragiteko, Basurtoko ospitalean ikasitako sistema erabiltzen zuen: txikia kanpotik zuzendu eta posizio horretan mantentzen laguntzeko, bi eskupainu jarri amaren sabelaren albo bietan. Toailok geldi mantentzeko, izara bat lotzen zuen erdi-urren zegoenaren tripa bueltan. Eraginkorra edo ez, horrela erakutsi zioten, eta horrela egitea egokituko zitzaion ez behin eta birritan.
Haurdunaldien planifikazioa egiteko esperantzan-edo, Ogino metodoa eta Martxa atrasa deituriko praktikak erabiltzen zituzten sasoi hartako bikote gehienek. Haurdun geratu ezkero, ostera, umea galtze asmoz, sukaldeko su-txapatik salto egin edo euren buruak eskaileretatik behera bota zituztenak ere ezagutu zituen Matildek.
Tresneria
Berez, inoren esku hartze barik jaiotzen ziren umeen erditzeak ziren bere ustez onenak; dena den, gauzak gaiztotu ezkero, ospitalera zuzentzen zituen. Hara eramateko, kotxerik ez etxean eta aterata dago andra bat bere baserritik errepide nagusira eskailera baten etzanda, manta bat azpian jarri, eta aurre zein atze lau gizonen artean oratuta, anda gisara.
Umeak etxean ekartzearena apurka-apurka indarra galduz joan zen. Klinikek pertsonala, tresneria eta erosotasuna eskaintzen zuten eta, bertan egun batzuk emanda, indartuta etxeratzen ziren erdiberriak.
Matilde Isasi-Isasmendik 1970 urtean leku-aldatzea eskatu zuen Eibarrera eta bertako Dos de Mayo kaleko anbulategian aritu zen erizain lanetan, 1995 urtean erretiroa hartu zuen arte. Emagina zelarik Ermua, Mallabia, Eibar, Zaldibar eta Berrizko hainbat umeri munduratzen lagunduta, berea dagoenik eta lanbiderik ederrena dela irizten dio eta bere esanetan “ez dago munduan gauza zoragarriagorik umea jaiotzen ikustea baino!”.
Ikastolaren sortzaile
1968ko udaberrian, eskolak euskaraz ematea helburu, Ermuko Anaitasuna Ikastola sortu zuen herritar taldetxoaren parte izan zen Matilde Isasi-Isasmendi. Isilpean, ikuskarien beldur, ilusioz beteta… adin desberdinetako 7 umerekin abiatu zuten egitasmoa, Magisteritza titulu bakarra aurkeztuta eta Hezkuntza Ministerioaren baimenarekin.
Herriko plazako lokal baten hasi ziren, lurrean alfonbra batzuk botata. Aurre egin behar izan zioten guraso batzuen kezkei, erakundeen oztopoei, gela faltari, irakasle tituludun ezari, metodologia baten premiari, helburu eta lehentasunak zehazteko beharrari…hasierako ibilbidea ez zen samurra izan.
Laia Costa
Laia Costa Bertrán (Bartzelona, 1985eko otsailaren 18a - ) kataluniar aktorea da, nazioartean lan egin duena. 2023ko urtarrilean Aktore Protagonista Onenaren Feroz Saria jaso zuen Alauda Ruiz de Azúak zuzendutako Cinco lobitos filmean egindako lanagatik.
Yuzo Funakoshi
Yuzo Funakoshi (船越 優蔵, 1977ko ekainaren 12a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka, Shonan Bellmare, Albirex Niigata eta Tokyo Verdy.
Ariège
Mugakideak
Mugakide ditu Garona Garaia, Aude, Ekialdeko Pirinioak, Lleida eta Andorra.
Elisenda Paluzie
Elisenda Paluzie i Hernández (Bartzelona, 1969ko urriaren 13a) kataluniar ekonomialari eta ekintzaile politiko bat da. 2018ko martxotik Assemblea Nacional Catalana (ANC) erakundearen lehendakaria da, Jordi Sànchez lehendakaria eta preso politikoa ordezkatuz.
2001. urtez geroztik Bartzelonako Unibertsitatean Ekonomia irakaslea izan da, bai eta unibertsitate horretako Ekonomia Analisi eta Gizarte Zientzietako Zentroaren zuzendaria ere. Yale Unibertsitatean Nazioarteko Ekonomian eta Ekonomia Garapenean masterduna (1996), eta Bartzelonako Unibertsitatean Ekonomian doktoretzaduna (1999).
Dinsheim-sur-Bruche
Dinsheim-sur-Bruche Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dinsheim-sur-Bruche udalerrian erroldatutako biztanleak 1.313 ziren. Familiak 488 ziren, horien artean 96 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 168 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 200 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 550 etxebizitza zeuden, 494 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 48 hutsik zeuden. 523 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 494 etxebizitza nagusietatik 442 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 44 etxek hiru zituzten, 108 etxek lau zituzten eta 333 etxek bost zituzten. 408 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 160 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 280 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 854 ziren, horien artean 635 aktiboak ziren eta 219 inaktiboak ziren. 635 pertsona aktiboetatik 602 lanean zeuden (325 gizon eta 277 emakume) eta 33 langabezian zeuden (20 gizon eta 13 emakume). 219 pertsona inaktiboetatik 91 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 60 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dinsheim-sur-Bruche udalerrian 512 unitate fiskal zeuden, 1.369 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.968 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 59 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Dinsheim-sur-Bruche udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sopeña (Cabuérniga)
Sopeña, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Cabuérniga udalerrian dagoen herri bat da. 2013an 234 biztanle zituen.
Selores
Selores, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Cabuérniga udalerrian dagoen herri bat da. 2013an 74 biztanle zituen.
Norvegiar Eliza (Cardiff)
Historia
1868an eraiki zen.
Hiri hartara XIX. mendean zehar etorritako norvegiar komunitatearen elizkizunetarako lekua izan zen. Zehatzago esanda, Cardiffko badian dago. Ziur aski, norvegiar-galestar komunitate horretako pertsona ezagunena Roald Dahl idazle ospetsua izango da.
Igaratá
Igaratá Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Atractoscion nobilis
Atractoscion nobilis Atractoscion generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Terán
Terán, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Cabuérniga udalerrian dagoen herri bat da. 2013an 189 biztanle zituen.
Carlos Terribili
Carlos Terribili ( Buenos Aires, 1936ko abuztuaren 5 - 2016ko abuztuaren 21) argentinar horma-irudigile, afixagile eta irudigile izan zen. Haren bizitzan 350 erakusketa baino gehiago egin zuen: Argentinan, Mexikon, Perun, Venezuelan, Uruguain, Ameriketako Estatu Batuetan, Kuban eta Espainian. 2007an «Buenos Airesko Hiri Autonomoaren Hiritar Ospetsua» izendatu zuten. 2008an «Kulturaren Pertsona Nabaria».
Biografia
Carlos Terribili Belgranoko Arte Ederren Eskola Nazionaletan eta Prilidiano Pueyrredón Arte Ederren Eskola Nazionalean ikasi zuen. Bigarren horretan, besteak beste, irakasle hauek izan zituen: Ideal Sánchez, Luis Barragán, Onofrio Pacenza, Juan Batlle Planas, Héctor Cartier eta Víctor Chab. Terribilik inoiz ez zuen lehiaketetan esku hartu. Bere lanak beti herri-borrokekin eta gizarte-aldarrikapenekin egon ziren lotuta. Irakasle ere aritu zen, Estímulos de Bellas Artes institutuan, Buenos Airesko zaharrenetariko bat.
Lana
Bere lan-esparru nagusiak erretratuak eta afixak izan ziren. Marrazkiak egin zituen hainbat egileren testuen gainean: Atahualpa Yupanqui, Jorge Luis Borges, Armando Tejada Gómez, Homero Expósito, Héctor Negro, Horacio Guaraní, Raúl González Tuñón, Nicandro Pereyra, Hamlet Lima Quintana, Osvaldo Pugliese, Celedonio Flores, Homero Manzi, Enrique Santos Discépolo, Alfredo Gobi, Astor Piazzolla, Domingo Zerpa, Elvio Romero, Elías Castelnuovo eta beste asko.
Horma-irudigile gisa bere lanak garrantzi handia du. Bere lanak Argentinako, Espainiako, Kubako eta Boliviako museoetan ikus daitezke.
Hedabideetan ere jardun zuen, bereziki La Prensan eta Tucumángo Norten.
Cristais (Minas Gerais)
Cristais Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Hiersac
Hiersac Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Cai Tongtong
Cai Tongtong (Wenzhou, Zhejiang, 1990eko otsailaren 7a) Txinako gimnasta erritmikoa da. Taldeko txapelketak irabazi zituen 2006ko Taldeko Txapelketa Nazionalean. 2008 urtean bere herrialdeko Olinpiar Jokoetan zilarrezko domina lortu zuen taldekako zirkuitu osoan.
Hiersac
Biztanleria
2007an Hiersac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.074 ziren. Familiak 442 ziren, horien artean 116 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 159 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 131 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 486 etxebizitza zeuden, 450 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 443 etxeak ziren eta 44 apartamentuak ziren. 450 etxebizitza nagusietatik 301 bere jabearen bizilekua ziren, 131 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 70 etxek hiru zituzten, 132 etxek lau zituzten eta 221 etxek bost zituzten. 330 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 205 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 210 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 698 ziren, horien artean 523 aktiboak ziren eta 175 inaktiboak ziren. 523 pertsona aktiboetatik 483 lanean zeuden (248 gizon eta 235 emakume) eta 40 langabezian zeuden (17 gizon eta 23 emakume). 175 pertsona inaktiboetatik 74 erretiraturik zeuden, 51 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Hiersac udalerrian 445 unitate fiskal zeuden, 1.059 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.729 euro zen.
Tupelo
Tupelo izan daiteke:
Hiersac
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 60 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean Hiersac udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 900 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mljet Parke Nazionala
Mljet Parke Nazionala (kroazieraz Nacionalni Park Mljet), Kroaziako Mljet uhartearen ipar-mendebaldea hartzen duen Parkea da. Uhartearen barruan hainbat aintzira gazi daude, eta hortara egokituriko flora berezia ikusten da.
Geografia
Mljet uhartea Pelješac penintsularen hegoaldean dago. 37 kilometrotako luzera du eta 3'2 kiometrotako zabalera. Azaleraren %84 basoek estaltzen dute eta lurraren depresioak itsas mailatik behera jeisten direnez laku gaziak (slatine) eta lokatzezko lakuak (blatine) aurkitzen dira uharte barnean. Lakurik handiena barne itsaso bat kontsidera daiteke eta erdian irla txiki bat ere badu.
Uharteak 1.111 biztanle ditu 17 herritan banatuta. Herri handiena Babino Polje da, 336 biztanlerekin (2001).
Historia
Aintzinako greziarrek Melita (eztia) izena jarri zioten eta Mljet melitaren aldaera eslavizatua da.
1151ean beneditarrak bihurtu ziren uhartearen lehenenjo jabeak eta laku handiko irlan Santa Maria monasterioa eraiki zuten (1187-1198). Garraio arazoak zituztela eta, lakuaren eta itsasoaren artean kanal bat erasiki zuten eta laku geza gazia bihurtu zen. Monjeek uhartearen gaineko jabetzari uko egin zioten 1345ean eta 1410an Ragusako Errepublikaren esku gelditu zen.
1809an Napoleonek monasterioa itxi zuen eta 1815ean Austriak basogintza bulegoa ezarri zuen eraikinean. 1960an hotela izan zen eta 1998an Dubrovnikeko apezpikutzari itzuli zitzaion.
Michael Faraday saria
Michael Faraday saria zientziaren digulgazioan Erresuma Batuan gailendu den pertsona bati Londresko Royal Society of London elkarteak ematen dio. Sariaren izena Michael Faradayren oroimenez jarri zitzaion. Saria lehen aldiz 1986an eman zen eta zilarrezko domeina eta 2.500 libera esterlina dira.
Historia
1986an lehenengo saritua Charles Taylor izan zen, fisikari buruzko informazioak oso publiko zabalari eskaintzeagatik, haurrengandik helduengana. Saria inoiz ez da eman gabe gelditu eta epaimahaiak aukeratutako irabazlearen lorpenak ez ditu justifikatu behar; horrela gertatu da bost alditan: 2004an, Martin Rees, 2006an, Richard Fortey, 2007an, Jim Al-Khalili, 2008an, John D. Barrow eta 2009n, Marcus du Sautoy.
Saria normalean urtarrilean ematen da. Ekintza publiko batean, "Faraday Lecture" izenekoa, Royal Societyren presidenteak aukeratutakoari saria ematen dio. Ondoren, sarituak hitzaldi original bat irakurri behar du.
Sarituak
Urtez urte hauek dira:
Llangedwyn
, Galesko merkatu udalerri bat da, Powys konderrian. Afon Tanat ibaiaren ibarrean dago, Ingalaterrako mugatik hurbil.
2011ko erroldaren arabera 402 biztanle zituen.
Jackson konderria (Ohio)
Jackson konderria (Jackson County) Ohioko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Jackson da. 2010eko zentsuaren arabera 33,225 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Jackson konderriak 109,177 kilometro koadro ditu. Horietatik 318 ura dira. Beste 108,858 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 30,43 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 33,225 pertsonetatik 32,361 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 265 dira. 191 beltzak edo afroamerikarrak. 115 amerikar natiboak ziren eta 12 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 109 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 15 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 422 pertsonek kokatzen zuten.
Hilobi Santuaren eliza
Hilobi Santuaren eliza edo Hilobi Santuaren basilika (ekialdeko kristauek Berpizkundearen eliza deitua) Jerusalemgo Hiri Zaharreko auzo kristauan dagoen eliza da.
Hilobi Santua. Jerusalemen, Kristoren hilobian eta Kalbarioan eraiki ziren monumentuei eman ohi zaien izena da. IV. mendetik aurrera kristauak hara joan dira erromesean. Egun Eliza ortodoxoak, Antzinako Ekialdeko Elizek eta Erromatar Eliza Katolikoak partekatua da. Anglikanoek, antitrinitarioek eta protestanteek, berriz, batzutan baino ez dute erabiltzen
II. mendearen hasieran Afroditaren tenplua izan zen baina Konstantino I.ak 325/326an eliza eraikitzeko agindua eman zuen.
Ipurmasailen historia kulturala
Ipur-masailen sexualizazioa historian zehar garatu den fenomeno bat da, bereziki emakumezkoen kasuan.
Esanahi ebolutiboa
Alfred Kinsey sexologoak iradoki du ipurmasailak direla primateetan sexu-aurkezpenerako leku nagusia. Antropologo eta soziologo batzuek uste dute titietako fetitxismoa bularrek ipurmasailekin duten antzekotasunetik datorrela, sexu-erakarpena ematen dutelako gorputza aurrez aurre ikusten denean.
Gizakiengan, emeek ipurmasailik biribilenak eta nabarmenenak izaten dituzte, estrogenoa dela eta, gorputza ipurmasailetan, aldaketan eta izterretan gantza biltzera bultzatzen baitu. Testosteronak ez du bultzatzen ematen eremu horietan koipea gordetzeko. Horregatik, emakumeen ipurmasailek gantz-ehun handiagoa dute gizonenak baino, batez ere pubertaroaren ondoren. Psikologo eboluzionistek iradokitzen dute ipurmasail biribilduek ezaugarri desiragarri gisa eboluzionatu dutela, emakumearen gaztetasunaren eta ugalkortasunaren adierazpen bisuala ematen dutelako. Haurdunaldirako eta edoskitzarorako behar adina estrogeno eta gantz-erreserba daudela adierazten dute. Gainera, ipurmasailek pelbisaren forma eta tamaina adierazten dute, eta horrek eragina du ugaltzeko ahalmenean. Ipurmasailen garapena eta nabarmentzea menarkian hasten denez eta adinean behera egiten duenez, ipurmasail beteak ere gaztetasunaren sinbolo dira.
Helen B. Fisher antropologo biologikoak adierazi zuenez, "agian ipurmasail mamitsu eta biribilduek arrak atzetik koitoan zehar erakartzen zituzten". 2017ko ikerketa batean, non 3D ereduak eta begi-jarraipenerako teknologia erabili ziren, Fisherren baieztapena probatu zen, eta frogatu zen emakume baten bizkarretik behera duen kurbak eragina duela besteek hautematen duten erakargarritasunean, eta gizonen eta emakumeen begirada atzematen duela. Bobbi S. Low et al. autoreek adierazi zutenez, emakumeen ipurmasailak "eboluzionatu egin ziren baliabideak kontrolatzen zituzten ar boteretsuen arreta eta guraso-konpromisoaren alde lehiatzen ziren emeen testuinguruan", "gantz-erreserben lagin zintzo" gisa, ezin zelako bestelako ehun batekin nahastu; Tim M. Carok ez du ondorio berbera defendatzen, aldaketako koipe-biltegiek emearen banakako eraginkortasuna hobetzen dutela baieztatuz, hautespen sexuala alde batera utzita.
Historia
Emakumeen ipurmasailak emankortasunaren eta edertasunaren ikur izan dira gizadiaren historiaren hasieratik. K.a. 24.000 urtean sortutako estatuak, Willendorfeko Venusa bezala, ipurmasailak, aldakak eta izterrak nabarmen ditu.
Emakumeen ipurmasailen edertasun erotikoa garrantzitsua zen antzinako greziarrentzat, uste baita Venus Kalipigia bezalako estatuak ipurmasailak nabarmentzeko eraiki zituztela (erromatar kopia posible batek bakarrik irauten duen arren). Ipurmasail biluziak ere erotikotzat jotzen ziren Ming dinastiako Txinan, non sarritan ilargi betearekin konparatzen ziren. Artista askok euren modeloak ipurmasailen forma nabarmentzeko moduan kokatzen zituzten.
Ipurmasailak eremu erotikotzat hartu izan dira mendeetan Mendebaldeko pentsamenduan; emakumeen ipurmasailen erotizazioa emakumeen ugalketa-organoekin duten elkarketa eta hurbiltasunaren ondorio zen. Ipurmasailak tabuak izaten dira uzkitik hurbil daudelako eta iraitz-sistemarekin lotzen direlako. Sigmund Freud psikoanalistak teorizatu zuen garapen psikosexuala hiru etapatan gertatzen zela –ahozkoa, uzkikoa eta genitala-, eta uzki-etapan finkatzeak uzkiarekiko atxikimendua eta ikuspegi iraunkorra eragiten zituela uzkiaren erotizatzean.
Studies in the Psychology of Sex lanean, 1927an argitaratua eta Havelock Ellis mediku eta psikologo sexual britainiarrak idatzia, ipurmasailen ezaugarri sexual kulturalak deskribatzen ditu :
Ellisek dio kortseak eta polisoiak ipurmasailak nabarmentzeko pentsatuta daudela.
Ray B. Browneren arabera, azkenaldian areagotu egin da emakumeen ipurmasailak sexu-ezaugarri gisa nabarmentzea. Izan ere, jeansen popularizazioari egozten dio aldaketa hori :
Arren ipurmasailak
Emeen ipurmasailak erotismo heterosexualaren parte izan ohi diren bitartean, arren ipurmasailak ere erogenoak dira emakume askorentzat. Gizon homosexualen artean zabaltzen diren lan erotiko eta pornografikoetan ohikoa da ipurmasailen apologia egitea, Uzki-sexuaren aurrekari gisa.
Fetixismoa
thumb|Ipurmasailen preferentzia titiekiko, [[PornHub plataforman sexua bilatzerako garaian.
]] Ipurmasailen fetixismoa edo partzialismoa deritzo ipurmasailak direnean erakarpen sexualaren iturri primarioa. Bestelako loturak izan ditzake, koprofilia, barruko arroparen fetixismoa edo ipurmasailak barne hartzen duen jarduera sadomasokismoarekin. Ipurmasailek sortutako sexu-kitzikapenari pigofilia deritzo.
PornHub plataformak egindako ikerketa baten arabera, Hegoalde Globaleko herrialdeetan pornografia gehiago bilatzen da ipurmasailen inguruan titien inguruan baino. Hala ere, kontinenteen arabera bilatuta, Afrika eta Amerikak dira ipurmasailen aldekoak eta Europa, Asia eta Ozeanian titiak nahiago dituzte.
Rhynchoconger squaliceps
Rhynchoconger squaliceps Rhynchoconger generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Valle (Cabuérniga)
Valle, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Cabuérniga udalerrian dagoen herri bat da. 2013an 148 biztanle zituen.
Nana Takagi
Nana Takagi –japonieraz, 高木 菜 那, Takagi Nana– (Makubetsuan, 1992ko uztailaren 2a) Japoniako kirolaria da, abiadura patinajea izotzetan jokatzen du.
Bere arrebak Miho Takagi ere abiadura patinajea izotzetan jokatzen du. Jokatu zituen 2 neguko joko olinpikoak, lortu zituen 2 urrezko domina Pyeongchang 2018-an, talde hasierako eta taldekako harrapaketa ekitaldietan (Miho Takagi, Ayano Sato eta Ayaka Kikuchirekin batera), eta 4. postua Sotxi 2014an (taldekako harrapaketan).
Sei domina irabazi zituen Urrutiko Izotz Irristaketa Munduko Banakako Txapelketan 2015 eta 2020 urteen artean.
Llangors
edota Llangorse, 'Llan-gors', Galesko udalerri eta hautes eremu bat da, Powys konderrian. Brecon Beacons Parke Nazionalean dago.
2011ko erroldaren arabera 1.080 biztanle zituen.
Phyllodactylus galapagensis
Phyllodactylus galapagensis Phyllodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Phyllodactylidae familian sailkatuta dago.
Vergara udalerria
Vergara Uruguaiko Treinta y Tres departamenduko udalerrietako bat da. Udalerriaren hiriburua izen bereko hiria da.
Historia
Vergara udalerria 2010eko martxoaren 15eko 18.653 Zenbakidun Legearen ondorioz sortu zen, 2.000 biztanletik gorako herriek udalerriak eratzea agintzen zuen 18.567 Zenbakidun Legea betearaziz.
Tupelo (Mississippi)
Tupelo Lee konderriko (Mississippi, Estatu Batuak) hiririk handiena da, eta Mississippi estatuko zazpigarren hiririk handiena da. 2007ko udaberrian Toyotak Tupeloko zonaldea, zehazki Blue Springstik gertuko herrixka bat, Estatu Batuetako hamaikagarren fabrika ezartzeko aukeratu zuen.
Lobocheilos fowleri
Lobocheilos fowleri Lobocheilos generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Tupelo (Mississippi)
Europar kolonizazioa
Han bizi ziren indigenak milaka urtetan zehar jarraituak izan ziren muskoguean hizkuntzako Chicasaw eta Choctaw taldeengatik.
1736ko maiatzaren 26an, gaur egungo Tupelotik hurbil, Ackiako gudan gerlari bretainiarrek eta chicasawtarrek aurre egin zioten frantsen eta choctawdarren erasoari.
Lobocheilos gracilis
Lobocheilos gracilis Lobocheilos generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Zoriontasunaren Nazioarteko Eguna
Zoriontasunaren Nazioarteko Eguna Nazio Batuen Erakundeak 2012ko ekainaren 28an, A/RES/66/281 erresoluzioaren bidez, sortu zuen. Egun hori ospatzeko urtero martxoaren 20a onartu zen. Eguna lehenego aldiz 2013an ospatu zen.
Justifikazioa
Aipatutako erresoluzioan NBEk zera azpimarratu zuen: zoriontasunaren bilaketa gizakion oinarrizko helburua da, garai eta kontinente guztietan. Horrekin lotuta garapen inklusiboago eta orekatsuago erreibindikatzen zuen, horrela, pobretasuna ezabatuz, zoriontasuna eta ongizatea herri guztien artean zabaltzeko. Erakundeei zein partikularrei aktibitate publikoen bidez zein hezkuntzaren bidez eguna behar den ospatzeko deialdia publiko egin zuen nazioarteko erakundeak.
Eusko Ikaskuntza-Laboral Kutxaren Humanitate, Kultura, Arteak eta Gizarte Zientzien Saria
Humanitate, Kultura, Arteak eta Gizarte Zientzien Saria Eusko Ikaskuntza eta Laboral Kutxaren artean sortu zuten 1995ean alor horietan aritzen diren pertsona ospetsuak nabarmentzeko.
Sarituak
1995etik hona hauek izan dira sarituak:
Jefferson konderria (Ohio)
Jefferson konderria (Jefferson County) Ohioko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Steubenville da. 2010eko zentsuaren arabera 69,709 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 69,709 pertsonetatik 64,292 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 773 dira. 3,856 beltzak edo afroamerikarrak. 88 amerikar natiboak ziren eta 8 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 284 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 66 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,115 pertsonek kokatzen zuten.
Hominina
Hominina primateen barruko azpileinu bat da, Hominidae familiaren barruan sailkatua. Euren ezaugarrien artean zutik bi hanken gainean ibiltzea dago. Lehenago familia bat zen (Hominidae) baina gaur egun azpileinu bat da. Gaur egun Homo sapiens espeziea bakarrik dago honen barruan. Orrorin tugenensis eta Sahelanthropus tchadensis azpileinu honetan sartuko balira lehen arbasoa orain dela 6 milioi urte izan luke eta 6-7 milioi urteen artean Panina (txinpanzeak) eta bere arteko arbaso komuna.
Batzuetan txinpanzeen taldea leinura igotzen da (Panini) eta, kasu horretan, Hominina taldearen barruan Homo generoa bakarrik legoke eta Australopithecina izeneko azpileinuan sartuko lirateke genero fosilak.
Zuhaitz filogenetikoa
,______________________________________ Ardipithecus ramidus + __|  |______________________________________ Australopithecus anamensis + |       |,________________________________ Australopithecus afarensis + |  |           |   |__________________________ Australopithecus garhi + |  |           |   |__________________________ Australopithecus sediba + |  |           |   |__________________________ Australopithecus africanus + |    |           |     |   ,____________________ Paranthropus aethiopicus + |    |___|           |       |    __________________ Paranthropus robustus + |      |___|           |           |__________________ Paranthropus boisei + |                 |,_____________________________ Kenyanthropus platyops  + |                  |______________________ Homo gautengensis  + |                  |,_____________________ Homo habilis + |                      |__________________ Homo georgicus  + |                      |__________________ Homo floresiensis  + |                      |__________________ Homo rudolfensis  ++ |                           |,____________ Homo ergaster + |                               |,________ Homo erectus + |  |                                |   |_____ Denisovako gizakia  + (deskribatu gabea) |                               |_________ Homo antecessor + |                               |,________ Homo heidelbergensis + |  |                                |   |_____ Homo neanderthalensis + |                               |,________ Homo rhodesiensis + |                                   |_____ Homo sapiens
Crypsirina cucullata
Crypsirina cucullata Crypsirina generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Willy Planckaert
Willy Planckaert, (Nevele, 1944ko apirilaren 5a) txirrindulari belgikarra izan zen, profesional 1965etik 1988 arte. Tarte horretan 79 garaipen eskuratu zituen.
1966ko Frantziako Tourreko puntukako sailkapeneko elastiko berdea eta bi etapa irabazi zituen. Hurremgo urtean, 1967ko Italiako Giroan hiru etapa eskuratu zituen.
Planckaert profesionaletan 44 urte bete arte egon bazen ere, garaipen nabarmenenak bere ibilbideko lehen 3 urteotan lortu zituen. Planckaerten ustean, errendimendu jeitsiera horren arrazoi nagusiak, lehen urteetan izandako gehiegizko lehia eta esfortzuak izan ziren.
Anaiak Walter eta Eddy ere txirrindulari profesionalak izan ziren, baita semea Jo ere.
Kojiro Kaimoto
Kojiro Kaimoto (海本 幸治郎, 1977ko urriaren 14a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka, Nagoya Grampus Eight, Albirex Niigata eta Tokyo Verdy.
Daiju Matsumoto
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka eta Omiya Ardija.
Saint-Privat-de-Champclos
Saint-Privat-de-Champclos Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Privat-de-Champclos udalerrian erroldatutako biztanleak 294 ziren. Familiak 119 ziren, horien artean 27 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 42 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 42 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.