cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shaanxi
Geografia
Shaanxik duen iparraldetik hegoalderako hedadura handiak, klima ezberdinen agertzea posible egiten du. Iparraldean, Barne Mongoliako mugan, basamortua dago, erdialdean Loess goi-lautada, hegoaldean eta ekialdetik mendebalderako norabidean Qin mendiak, eta Qin mendietatikhegoaldera klima azpitropikaleko basoak.
Probintziako iparraldean hotz handia egiten du neguan eta beroa neguan, neguak eta udaberriak nahiko lehorrak izaten dira. Zenbat eta hegoalderago, ugariagoak izaten dira prezipitazioak, Asia hego-ekialdeko montzoiarekin batera maiatzetik urrira bitartean. Urteko batez-besteko tenperatura 9 eta 16 gradu artekoa da, -11 eta 3,5 gradu artean urtarrilean, eta 21 eta 28 gradu artean uztailean.
Shaanxi probintziako gunerik jendetsuena hegoaldean dago, probintziako hiriburu den Xi'an hiriaren inguruan. Iparraldeko klima hotzagoak baldintzatu egiten du bertako biztanleen bizimodua eta hori dela eta, hiri handiak urriak dira bertan.
Etniak
Shaanxiko biztanleri gehiena Han etniakoa da. Hui etniako kideak, probintziaren ipar-mendebaldean bizi dira Ningxiatik gertu.
Politika
Shaanxi probintziako gobernadorea Yuan Chunqing da. Txinako Alderdi Komunistak probintzian duen ordezkaria Zhao Leji da.
The Bride Wore Red
The Bride Wore Red 1937. urtean Dorothy Arzner estatubatuarrak zuzendutako filma da.
Hollansburg (Ohio)
Hollansburg Ohioko herri bat da. Darke konderrian kokatua dago. 2010ean 227 biztanle zituen, 0.31 kilometro koadrotan banatuta.
The Bride Wore Red
Istorioa
Armalia kondearen ustez, behartsuak eta aberatsak jaiotzetiko zoriak banantzen ditu. Bere teoria frogatzeko, Anni Pavlovitch abeslaria bi astez luxuzko hotel batera bidaltzea erabakiko du.
Hypostomus weberi
Hypostomus weberi Hypostomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Langres
Langres Frantzia ekialdeko udalerri bat da. Langreseko barrutiaren azpiprefektura da, Marne Garaia departamenduan eta Xanpaina-Ardena eskualdean. Izen bereko gaztagatik ezaguna den hiria da.
Historia
Langres barbaroek hartu eta arpilatu zuten 407an. Ordutik, bertako gotzainak sarri Dijonen bizi izan ziren.
Hugo Boucheron
Hugo Boucheron (1993ko maiatzaren 30ean jaioa) Frantziako arraunlaria da, bitan olinpiarra eta olinpiar eta munduko txapelduna. Bi arrauneko proba irabazi zuen 2018ko Plovdiv-eko Munduko Arraun Txapelketan. 2016ko Udako Olinpiar Jokoetan gizonezkoen skull bikoitzean lehiatu zen. Matthieu Androdiasekin, lankidetzan, urrezko domina olinpikoa irabazi zuen Tokyo 2020-n.
Logatec
Logatec ( ahoskatua, Loitsch, Longatico), Esloveniako hiria da, Erdialdeko Eslovenia eskualdean dago eta 2012ko erroldaren arabera 9.091 biztanle ditu. Ljubljana hiriburutik 23 kilometro hego-mendebaldera kokaturik dago, Postojnarako bidean.
Etimologia
Badirudi zeltiarren longatis (txalupa eramalea) hitzetik datorrela.
Historia
Hasiera batean sakabanaturiko herrixka ugari zeuden, Blekova Vas, Brod, Cerkovska Vas, Čevica, Dolenja Vas, Dolenji Logatec, Gorenja Vas, Gorenji Logatec, Mandrge eta Martinj Hrib. Denak Logatec udalerrian sartu ziren 1972an.
Londresko South Bank Unibertsitatea
Londresko South Bank Unibertsitatea (LSBU) Elephant and Castlen (Londres) dagoen unibertsitate publikoa da. Londresko Southwark hirian du egoitza, Tamesisen hegoaldeko ibaiertzean, eta hortik hartzen du izena. 1892an Borough Polytechnic Institute bezala sortu zen, eta 1992an unibertsitate izaera lortu zuen 1992ko Irakaskuntza Aurrerago eta Goi Mailako Legearen arabera.
2003ko irailean, unibertsitateak azken izenaren aldaketa jasan zuen Londresko South Bank Unibertsitatea (LSBU) izateko eta ordutik hainbat zentro berri ireki ditu, besteak beste, Osasun eta Gizarte Zaintza Eskola, Eraikinetako Energia Eraginkor eta Berriztagarrien Zentroa (CEREB). Ikasleen Zentro berria, Enterprise Center bat eta Elephant Studios media center berria. Unibertsitateak 16.840 ikasle eta 1.700 langile ditu.
2016ko azaroan, unibertsitatea Urteko Unibertsitate Ekintzaile izendatu zuten Times Goi Mailako Hezkuntza sarietan. 2017ko inaugurazioko Teaching Excellence Framework-ean, Londresko South Bank Unibertsitateak Zilarrezko kalifikazioa jaso zuen.
Dave Grohl
David Eric Grohl (Warren, Ohio, 1969ko urtarrilaren 14a - ) estatubatuar rock musikaria da. 1990 eta 1994 urteen bitartean, Nirvana taldeko bateria-jotzailea izan zen. Kurt Cobain gitarra-jotzaile eta abeslariaren heriotzaren ostean, Nirvana utzi eta Foo Fighters taldea sortu zuen 1995ean. Grohl zenbait bandaren partaide izan zen 80. hamarkadan (Scream aipagarriena da) eta, geroago, Queens of the Stone Age, Garbage, Tenacious D eta Killing Joke bezalako taldeen grabaketetan esku hartu zuen. 2004an Probot izeneko diskoa editatu zuen, gustukoen zituen heavy metaleko abeslarien parte hartzeaz.
Lehen urteak
Grohl txikia zela, bere familiarekin batera Ohio utzi eta Alexandriara, Virginian, joan ziren, hots Washington DC-tik gertu dagoen eremu batera. Handik hiru urtera, gurasoak banandu eta Dave amarekin geratu zen. Grohl abizenak Alemanian du jatorria.
Hamabi urterekin, gitarra klaseak jasotzen hasi zen, baina 15 urterekin utzi zuen. Geroztik, lagunekin jotzen hasi zen eta handik urtebetera, punk rockarekiko interesa piztu zitzaion. Izan ere, uda hartan bere lehengusu Tracyri bisita egin zionean, hark Grohl zenbait kontzertutara eraman zuen.
Hurrengo urteetan, Dave bere hiriko zenbait taldetako gitarra-jotzailea izan zen, besteak beste, Frek Baby rekin: horiek banandu zirenean, Mission Impossible hardcore punk, Scream hardcore eta Dain Bramage hardcore/post-punk taldeetako partaide izan zen. Bateria-jotzaile moduan hasi zen urteetan, Queen-eko Roger Taylor eta Led Zeppelin-eko John Bonhamen eragina jaso zuen batik bat. Hori zela eta, Bonhamen en hiru zirkuluko logoaren irudia eskumuturrean tatuatu zuen.
Nirvana
1990ean, Scream-ekin egindako biraren ostean, Grohl Nirvana-n bateria jotzen hasi zen. Talde horrekin Nevermind, In Utero eta MTV Unplugged in New York albumak grabatu zituen. 1994an Davek bere lagun Greg Dullirekin batera disko bat grabatu zuen: handik aste betera, Foo Fighters en lehen albuma izan zen.
Late!
Nirvana rekin lan egiten zuen bitartean, Grohlek taldearen estilotik at zeuden zenbait abesti ondu zituen. Horregatik, Late! izenarekin Poketwatch demoa sortu zuen. Ehun bat ale editatu ziren soilik, Davek eremu pertsonalean banatu zituenak. Bertan, Color Pictures of a Marigold abestia ageri da, gerora Kurt Cobainekin batera Heart-Shaped Box Singlean berreditatu zena. Azkenik, 1997ko martxoaren 11n, Touch izeneko albuma editatu zuen Late!-ek: Touch izena ere zeukan filmaren soinu-bandan agertzen da.
Foo Fighters
Aste batean, Grohlek “Foo Fighters” izeneko albuma grabatu zuen, abesti guztiak berak konposatu zituelarik. Hau promozionatzeko, Pat Smear (gitarra, Nirvanarekin jo zuena), Nate Mendel (baxua) eta William Goldsmithekin (bateria) bira bat egin zuten. Geroago "The Colour and the Shape", "There's Nothing Left to Lose" eta "One by One" diskoak grabatu zituzten eta Chris Shifflet taldearen gitarra-jotzaile eta Taylor Hawkins bateria-jotzaile izan ziren. Horretaz gain, Dave Grohlek Probot albuma editatu zuen: bertan, zenbait abeslarirekin (Motörhead-eko Lemmy Kilmister edo King Diamond aipagarrienak) heavy metal abestiak agertzen ziren, eta Garbage, Queens of the Stone Age eta The Prodigy taldeen zenbait diskotan bateria jo zuen. Bere bizitza pribatuari dagokionean, 2003an Jordyn Blumekin ezkondu zen eta bi alaba izan dituzte: Violet Maye Grohl (2006-4-15) eta Harper Willow Grohl (2009-4-17).
Fulton (Illinois)
Fulton  Illinoiseko hiri bat da. Whiteside konderrian kokatua dago. 2010ean 3,481 biztanle zituen, 5.89 kilometro koadrotan banatuta.
Dave Grohl
Foo Fighters
2009an Dave Grohl, John Paul Jones (Led Zeppelin) eta Josh Hommek (Queens of the Stonage) talde berri bat sortu behar zutela esan zuen, Them Crooked Vultures deitua. Urte berean, Slash-en Slash albumeko Watch This/Watch This Dave abestia grabatu zuen. "Wasting Light" Foo Fighters-en album berria izan zen, 2011n argitaratua.
Eraginak
Grohlek publikoki onartu du gustukoen duen musika taldea Led Zeppelin dela, eta talde horretako John Bonhamen eragin berezia jaso duela. Bere burua eskaini zuen 2007an Londresko O2 Arenan Led Zeppelin-en bateria jotzeko, baina azkenean Bonhamen semeak hartu zuen lan hori. John Paul Jones eta Jimmy Pagek Grohl eta Taylor Hawkinsekin batera, Led Zeppelinen bi abesti jo zituzten 2008an Wembley Stadiumean Foo Fighters-en kontzertu batean. Talde moduan, Queen-ek ere eragin handia izan du Grohlengan. Davek talde horrekin VH1 Rock Honors saria jaso zuen eta 2001ean jo zuen.
Gualdo Cattaneo
Gualdo Cattaneo Italiako udalerri bat da. Perugiako probintzian kokatuta dago, Umbria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Park Young-seok
Park Young-seok (Seul, Hego Korea, 1963ko azaroaren 2a - Annapurna, 2011ko urria) Hego Koreako mendizalea izan zen.
2005eko maiatzean, Grand Slam True Explorers bat osatu zuen munduko lehen pertsona izan zen. 14 zortzimilakoak igo zituen, Zazpi Gailurrak, eta bi poloak zapaldu zituen. Munduko laugarren denborarik azkarrena du 14 zortzimilakoak igotzen (Nirmal Purja (Nepal), Kim Chang-ho (Hego Korea) eta Jerzy Kukuczka (Polonia) alpinisten atzetik), sei zortzimilako igo zituen urte bakar batean, eta beste errekor bat lortu zuen Hego Polora 44 egunetan oinez iristeagatik, bakarka eta elikagaiak hornitu gabe.
Montarnaud
Montarnaud Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montarnaud udalerrian erroldatutako biztanleak 2.466 ziren. Familiak 888 ziren, horien artean 176 pertsona bakarrekoak ziren (76 bakarrik bizi ziren gizonak eta 100 bakarrik bizi ziren emakumeak), 252 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 364 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 96 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 972 etxebizitza zeuden, 914 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 858 etxeak ziren eta 108 apartamentuak ziren. 914 etxebizitza nagusietatik 726 bere jabearen bizilekua ziren, 158 alokairuan okupaturik zeuden eta 30 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 42 etxek bi zituzten, 142 etxek hiru zituzten, 266 etxek lau zituzten eta 458 etxek bost zituzten. 752 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 314 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 539 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.696 ziren, horien artean 1.239 aktiboak ziren eta 457 inaktiboak ziren. 1.239 pertsona aktiboetatik 1.125 lanean zeuden (595 gizon eta 530 emakume) eta 114 langabezian zeuden (51 gizon eta 63 emakume). 457 pertsona inaktiboetatik 127 erretiraturik zeuden, 212 ikasten zeuden eta 118 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montarnaud udalerrian 925 unitate fiskal zeuden, 2.524,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.064 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 136 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 25 eraikuntza enpresak ziren, 21 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 17 zerbitzu enpresak ziren, 34 administrazio publikoko enpresak ziren eta 14 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 42 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 6 margolariak, 1 zurgina, 3 iturginak, 6 argiketariak, 5 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 7 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 liburu denda zen, 1 altzari denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Montarnaud udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 672 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1, botika 1 bat eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Montarnaud udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 570 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
José Antonio Almandoz
José Antonio Almandoz Lekuona (Donostia, 1940ko otsailaren 10a - ), el peque ezizenaz ezaguna, gipuzkoar arraunlari ohia da. José Luís bere anaia nagusia ere arraunlaria izan zen.
Behin hartu zuen parte Joko Olinpikoetan: Erroman hain zuzen ere.
Ur Kirolak izan zuen kluba.
Germigny-l'Évêque
Germigny-l'Évêque Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Germigny-l'Évêque udalerrian erroldatutako biztanleak 1.276 ziren. Familiak 457 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 139 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 218 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 531 etxebizitza zeuden, 465 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 54 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 513 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 465 etxebizitza nagusietatik 422 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 81 etxek lau zituzten eta 327 etxek bost zituzten. 388 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 168 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 280 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 888 ziren, horien artean 635 aktiboak ziren eta 253 inaktiboak ziren. 635 pertsona aktiboetatik 585 lanean zeuden (330 gizon eta 255 emakume) eta 51 langabezian zeuden (20 gizon eta 31 emakume). 253 pertsona inaktiboetatik 95 erretiraturik zeuden, 87 ikasten zeuden eta 71 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Germigny-l'Évêque udalerrian 513 unitate fiskal zeuden, 1.453,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 27.478 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 9 zerbitzu enpresak ziren eta 5 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 2 autoeskolak ziren, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ipurua kiroldegia
Ipurua kiroldegia Eibarko kirol-aretoa da, zenbait taldeen estadioa dena. Honetaz gain, musika kontzertuak eta bestelako ekitaldiak jasotzeko diseinaturik dago.
2.200 lagunentzako lekua du. Arrate Kirol Gaztedia taldeak bertan jokatzen du. Ipurua Futbol Zelaiaren ondoan dago.
Gualdo Tadino
Gualdo Tadino Italiako udalerri bat da. Perugiako probintzian kokatuta dago, Umbria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Gualdo Tadinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Mayra Gómez Kemp
Mayra Gómez Kemp, jaiotzaz Mayra Cristina Gómez Martínez Kemp Febles (Habana, Kuba, 1948ko otsailaren 14a) kubar aktore, abeslari eta irrati eta telebista hispaniarreko aurkezlea da. Oso ezaguna egin zen, Un, dos, tres... responda otra vez lehiaketan denbora luzeena eman zuen aurkezlea izan zenean, bost urte pasatxo iraun baitzuen lau etapatan.
Biografia
Mayra Cristina Gómez Martínez Kemp Febles 1948ko otsailaren 14an jaio zen Kuban. Kubako bi artista ezagunen alaba da: Ramiro Gómez Kemp (1914-1981) eta Velia Martínez Febles (1920-1993). Ahizpa zaharrenak Georgina du izena, eta kontularia da Miamin. 1960an, familia Puerto Ricora joan zen bizitzera, gero Venezuelara eta, gero, Miamira, Estatu Batuetara.
Aktore
Unibertsitean ari zela, B serieko film batean agertu zen 1967an, La venganza de Tartu (The Death Curse of Tartu), Mayra Christine izen artistikoarekin. Hirurogeita hamarreko hamarkadan, Mayra Espainiara iritsi zen, Rocky Horror Picture Show ezagunaren Espainiako antzerki-bertsioan lan eginez, Magentaren papera interpretatuz. Antzezpenetan, Alberto Berco aktore argentinarrarekin topo egin zuen. Idazlanean narratzaile gisa aritzen zen, eta denborarekin senar bihurtu zen. Alargunduta dago.
1976an, telebistan debuta egin zuen Un, dos, tres... responda otra vez saioko aktore gisa, noizbehinkako paperak eginez. Las 1001 noches saioan agertu zen lehen aldiz. Islamaren uri bat interpretatzen zuen, eta bertso bat errezitatu eta opari bat utzi behar zuen. Aktore finkoa ez izan arren, haren agerpenak ospetsu egin ziren, 1977an programa utzi zuen arte.
Abeslari
Urte horretan, programako bi idazkari ohi, María Durán eta Beatriz Escuderorekin batera, Aquarium Hirukotea sortu zuten. 1978ra arte egon zen talde horretan, eta Rema, rema, marinero bezalako kantak zabesten zituzten. 1978an taldea uztea erabaki zuen, musika-karrera bakarka hasteko, eta Una Dama izeneko diskoa grabatu zuen. Gala batzuk egin zituen, eta Donde hay patron... filmean agertu zen Manolo Escobar-ekin batera.
Aurkezle
1978an hasi zen aurkezle lanetan, 625 líneas programan, 1979ra arte, eta Urrezko TP saria irabazi zuen aurkezle gisa. Laurogeiko hamarkadan beste programa batzuk aurkeztu zituen, hala nola Ding-Dong edo 1980ko Benidormeko Jaialdia. Gero, Sabadabada (gero Dabadabada) haurrentzako saioko beste aurkezle batzuekin batera.
1982an utzi zuen haurrentzako programa hori, Chicho Ibáñez Serradorrek Un, dos, tres... lehiaketa aurkezteko aukeratu zuenean, Kiko Ledgarden ordez, istripua izan baitzuen. Sei urte jarraian egon zen aurkezle lanetan, beste aurkezleek baino gehiago. Aurkezle onenaren Urrezko beste hiru TP sari jaso zituen, 625 lerrorekin batera lau sari. Lehiaketa irratiarekin uztartu zuen, eta Viva la gente Antena 3 Radio saioa aurkeztu zuen Miguel Ángel Nietorekin batera.
Handik aurrera, aurkezle gisa agertu zen. Saio bat edo beste egin zuen autonomikoetan, eta 1996an Canal 7 madrildarrean El ritmo de la vida medikuntzari buruzko saioa aurkeztu zuen, eta 1999an Tomates y pimientos sukaldaritza-lehiaketan agertu zen azken aldiz aurkezle gisa. Hortik aurrera, noizean behin baino ez zen agertu zenbait programatan laguntzaile gisa, elkarrizketak edo solasaldietan.
2001ean ¡Ala... Dina! saioan parte hartu zuen.
2006. urtearen amaieran, El club de Flo bakarrizketei buruzko bigarren lehiaketan parte hartu zuen, La Sextan, eta bigarren postuan geratu zen. Programa horretan "La simpática casera de medio Torrevieja" aurkeztu zuten. 2007an, Antena 3 Televisiónen parte hartu zuen labur-labur A 3 bandas programan. 2008an, Aragoi TVko goizeko hizketakide izan ohi zen Sin ir más lejos magazinean.
Minbizia
2009ko urrian jakinarazi zuen urte bereko urtarrilean minbizi bat diagnostikatu ziotela, ebakuntza egin behar izan ziotela, eta, nahiz eta bere bizitza arriskuan jarriko zuen ondoriorik utzi ez, hizketan eragin zuela, eta hasieran ezinezkoa izan zitzaiola hitz egitea, nahiz eta logopeden eta beste espezialista batzuen laguntzarekin hizketa berreskuratzen ari den pixkanaka. Urtebete geroago erabat berreskuratu zuen hizketa.
2010. urteaz geroztik, Telecincoko programetan Deluxe saioan agertu zen, bere gaixotasunaren sendatze egokiaz hitz egiteko. Baina 2012ko otsailaren 11n, La Norian, eztarrian, beste minbizi bat agertu zitziola jakinarazi zuen. Uztailaren 13an, ofizialki iragarri zuen Sálvame programan minbizirik gabe dagoela.
Memoria liburua
2014. urtean bere memoriak argitaratu zituen: Hasta aquí puedo leer.
Monako (argipena)
Monako hitzak adiera zenbait ditu:
Grog
Groga ur azukreduna eta beste pattar bat nahasiz egindako edari alkoholdun bat da. Pattar hori eskuarki rona izaten da; halere koñaka eta kirscha ere erabili ohi dira. Maiz, limoia ere gehitzen zaio.
Historia
Grog edariak jatorria Edward Vernon ingeles almiranteari zor dio, honek "grogham" izeneko material batez eginiko janzki bat beti jantzirik zeramanez bere eskifaiak Old Grog (Grog Zaharra) izenez deitu ohi zuten. 1740an Vernonek agindu bat jakinarazi zuen, honen bidez rona (rum) zaindarien begiradapean urez nahastu behar zen. Itsasgizonek eguneko bi grog errazioez dastatzeko aukera zuten. Zaporea hobetzeko asmoz edariari azukrea eta limoia gehitu zioten, ondoren almirantearen omenez "grog" izena ipini ziotelarik.
Britainiar Itsas Armadan ronaren kontsumoa murrizteko asmoz asko zerbitzatuko edaria izan zen, bai eta itsas guda beldurgarrietan sartu behar zuten gudariak kementzeko edari gisa ere. 1970eko uztailaren 31a arte Britainiar Itsas Armadako eguneroko errazioaren zati izan zen, egun hura Black tot day izenaz bataiatu zutelarik.
Urte askotan zehar britainiar itsasgizonen edari nagusia eta gustukoena izan zen. Gaur egungo edari honen bertsioek azukredun ur beroa, rona eta limoia nahasi ohi dituzte. Bero edo hotz edan liteke.
Ziaboga
Ziaboga arraunontzi bat baliza baten inguruan biratzean datzan maniobra bat da; ontziaren ibilbidearen noranzkoa aldatzeko egiten da: istriborreko lagunek bogan egiten dute, ababorrekoek ziatu, eta aurrekoak arraun motza sartzen du uretan, indar eginez.
Batzuek zia eta besteek boga egiten dutelako du izen hori maniobrak, hau da, ziaboga.
Kirikoren ziaboga
Gaur egungo ziaboga emateko era modernoa Kiriko patroi donostiarraren kuadrillak asmatu zuen. Hauxe dio kronista batek 1894ko Kontxako Banderan aritu zen Kirikoren ontziak plazaratutako ziaboga berritzaileari buruz:
Cyanocrates
Cyanocrates Oecophoridae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Ommatothelxis grandis da.
Villelongue-dels-Monts
Villelongue-dels-Monts Katalan Herrietako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ekialdeko Pirinioak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villelongue-dels-Monts udalerrian erroldatutako biztanleak 1.327 ziren. Familiak 554 ziren, horien artean 147 pertsona bakarrekoak ziren (58 bakarrik bizi ziren gizonak eta 89 bakarrik bizi ziren emakumeak), 217 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 132 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 58 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 781 etxebizitza zeuden, 566 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 173 bigarren erresidentzia ziren eta 42 hutsik zeuden. 727 etxeak ziren eta 47 apartamentuak ziren. 566 etxebizitza nagusietatik 448 bere jabearen bizilekua ziren, 103 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 128 etxek hiru zituzten, 191 etxek lau zituzten eta 228 etxek bost zituzten. 418 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 265 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 250 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 774 ziren, horien artean 465 aktiboak ziren eta 309 inaktiboak ziren. 465 pertsona aktiboetatik 403 lanean zeuden (203 gizon eta 200 emakume) eta 62 langabezian zeuden (28 gizon eta 34 emakume). 309 pertsona inaktiboetatik 133 erretiraturik zeuden, 87 ikasten zeuden eta 89 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 73 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 25 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 6 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Villelongue-dels-Monts udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 150 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Villelongue-dels-Monts udalerrian lizeo teknologiko bat zegoen 659 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ardeuil-et-Montfauxelles
Ardeuil-et-Montfauxelles Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ardeuil-et-Montfauxelles udalerrian erroldatutako biztanleak 89 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 47 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 47etxeak ziren. 36 etxebizitza nagusietatik 32 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek hiru gela zituen, 3 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 24 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Kaporal
Hierarkia militarrean, kaporala, behetik goranzko norabidean, lehen mailako soldaduaren gaineko militarra da. Gudaroste batzuetan troparen barneko militartzat dauzkaten arren, beste batzuetan ofizierorde-motako karguen arteko baxuena bezala sailkatzen dira. NATOren mendeko indar armatuetan, OR-3 mailarekiko baliokidea da, unitate militarren mailak araupetzen dituen STANAG 2116 arauaren arabera.
Ardeuil-et-Montfauxelles
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Kaporal
Askok kontrakoa uste izan arren, lanbide hau ez da berria. Erromatar zein godoek jada bazituzten behe- eta goi-mailako kaporalak, aipatutako zibilizazioen gudarosteak zuzentzeaz arduratzen zirenak. Erdi Aroari dagokionez, ez dago kargu hau izatea frogatzen duen datu argirik. Kaporalen aipamenik zaharrenak 1702. urtekoak dira, lagundi bakoitzean hiru kaporal bazituztelako zenbait gudarostek, geroago, izena aldatu eta kaporalburu eta kaporalorde izena jasoko zuten. Aipatutako kargua duten norbanakoen kopurua handitu edo txikitu egiten da, duten ahalmenaren arabera.
Ardeuil-et-Montfauxelles
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 49 ziren, horien artean 32 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 32 pertsona aktiboetatik 30 lanean zeuden (19 gizon eta 11 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Ardeuil-et-Montfauxelles udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 470 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
3137 Horky
3137 Horky asteroide baten izena da. irailaren 16an aurkitu zuen A. Mrkos-ek Kleť Behatokitik.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 13.3 da.
Lilly Maxwell
Bizitza
Maxwell 1800 inguruan jaio zen. Mánchesterreko denda baten jabea zen, eta, beraz, gizon bat izan balitz, botoa eman zezakeen. Haren izena Mánchesterreko boto-emaileen zerrendan agertu zen. Botoa eman zuen lehen emakumea ez zen izan, baina kasu honetan Lydia Beckerrek proba-kasu bat izatera bultzatu zuen. Erregistroek erakusten dutenez, emakumeek Britainia Handian bozkatu zuten, eta, agian, hogeita hamar Lichfielden 1843an. Jabetzak zituzten eta Maxwell bezalako etxeak zuzentzen zituzten emakumeak ziren. Maxwellek produktu-sorta bat saltzen zuen denda bat zuen, baxerekin hasi eta hareharri gorria ere bai. Botoa ematera joan zenean, ofizialak baimena eman zion Maxwelli Chorltongo Udalean botoa emateko. Jacob Brighten aldeko botoa eman zuen Maxwellek, kausa sufragistaren aldekoa. Beckerrek beste 5.346 emakume familiaburu animatu zituen beren izenak hauteskunde-zerrendetan ager zitezen eskatzeko. Erreklamazio horiek Sir John Coleridge-k eta Richard Pankhurst-ek aurkeztu zituzten, Chorlton-en, Lingsen aurka, 1868ko azaroaren 2an. Legea ez zen argia, legeria egokiak ez baitzuen "gizonak" hitza sartzen, "gizona" termino anbiguoa erabiltzen baitzuen. Erreklamazioaren emaitza kasuaren aurkakoa izan zen, emakumeek ezin zuten hauteskunde britainiarretan bozkatu.
Maxwell Withington Workhouse asiloan sartzera behartu zuten eta 1876ko urrian hil zen.
NGC 5081
NGC 5081 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Koaderno handia
Koaderno handia (jatorrizko frantsesez "Le Grand Cahier") (1986), Agota Kristofen eleberria da. Egilea bere bizitzan oinarritu zen eleberri hau idazteko. Hungarian Bigarren Mundu Gerrak, naziek, sobietarrek, eta Gerra Hotzak eragindako gerra, heriotza, gosea eta txirotasuna ezagutu zituen. Ahizpa bikia jaioterrian utzita erbesteratu behar izan zuen. Gertaera guzti hauek islatzen ditu liburuak.
Ezaugarriak
Eleberriaren narratzailea bi anaia biki dira, idazteko gaitasuna hobetzeko idazten dute Koaderno Handian, bertan egia bakarrik idazteko baldintza ezartzen diote haien buruei. Gertaerak besterik ez dituzte idazten, hauek eragiten dizkien sentimenduak ez dituzte aipatzen, honek pertsonaiak urrun eta hotzak direla pentsarazi dezake.
Agota Kristofen beste eleberrietan bezala esaldiak laburrak dira, kapituluak motzak dira (3 edo 4 orrialdekoak gehienak), lekuek eta pertsonek ez dute izenik eta gertaera gogorrak gordinki deskribatzen dira.
Laburpena
Gerra garaian Amak bi anaia biki Hiri Handiko arriskuetatik aldentzeko Hiri Txikira eramaten ditu Amonarekin bizitzera. Bertan ez dute ez erosotasunik (ez dute ez oherik ez bainugelarik), ez eta maitasunik jasotzen (Amonak eta herritar gehienek gorroto dituztela dirudi); egunero egin behar dute lan baratzean eta animaliekin jan nahi badute. Eskolara joaterik ez dutenez, haiek sortutako ariketen bidez ikasten dute dena: idazten, atzerritarren hizkuntzak, mina jasaten, krudelak izaten, eskean ibiltzen, zirkinik egin gabe egoten eta gorrarena edo itsuarena egiten. Haien ikasteko gaitasuna harrigarria eta beldurgarria da. Gerraren bukaera gertu denean Ama bila datorkie, baina nahiago dute Amonaren etxean geratu. Une horretan obus batek Ama hiltzen du. Gerran eta gerra ondorenean ere egoera latzak eta ankerrak bizi dituzte, baina haien ariketei esker beti jakingo dute moldatzen, askotan ankerkeriaren aurrean beraiek ere ankerkeriaz jokatzen. Handik urte batzuetara, gaixo dagoen Amonari hiltzen lagundu ondoren, maite ez duten Aita etorriko da muga zeharkatzeko laguntza eskatzera. Aita mugako minak lehertarazteko erabili ondoren, bietako bat erbestera joango da eta bestea Amonaren etxean geratuko da.
Indiana Jones and the Last Crusade
Amaierako eszenak Petran filmatu ziren, Khazneh delakoan. Mundua zehar, film honek 1989an diru gehiago lortu zuena izan zen.
2008an Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull izeneko jarraipena izan zuen.
Argumentua
1938. urtea. Henry Jones Sr. profesorea (Sean Connery) Graal Santua bilatzen ari zela ustekabean desagertu egin da. Indiana Jones (Harrison Ford) bere aitaren bilaketa berrekin eta hura nola edo hala topatzen saiatuko da. Bere helburua lortzeko beste behin ere naziei aurre egin beharko die.
Alexandra Olaya-Castro
Alexandra Olaya Castro (Bogota, Kolonbia, 1976ko martxoaren 30a) kolonbiar fisikari teorikoa da. Londresko Unibertsitateko Fisika eta Astronomia Saileko Irakasle Elkartua. Fisika kuantiko biomolekularrean egindako lanagatik da ezaguna, bereziki fotosintesian efektu kuantikoei buruz egindako ikerketagatik.
2016an Institute of Physicsen Maxwell domina jaso zuen, fisika teorikoaren sari handienetako bat, biologia kuantikoan duen "nazioarteko rol nagusiagatik", bereziki "sistema biomolekularretan efektu kuantikoen teoriari egindako ekarpenengatik".
Prestakuntza
Olaya Castrok 1997an lortu zuen bere gradu-titulua Bogotako Distrital Francisco José de Caldas Unibertsitatean, eta geroago egin zuen masterra Andeetako Unibertsitatean. 2005ean Oxfordeko Unibertsitatean doktoretza lortu zuen.
Ibilbidea
Distrital Unibertsitatean graduatu ondoren, Olaya Castrok Hezkuntza Ebaluatzeko Kolonbiako Institutuarentzat lan egin zuen, Kolonbiako hezkuntza eskala handian ebaluatzeko fisika probak garatuz. Aldi horretan, jarduera hori eta fisika teorikoko master ikasketak konbinatu zituen, eta arlo horretan Madrilgo Unibertsitate Autonomoko eta Instituto for Microstructural Sciences de Ottawako (Kanada) lankideekin lan egin zuen. 2002tik 2005era bitartean Oxfordeko Unibertsitatean egin zuen doktoretza, Clarendon Fund Scholarship eta Somerville Senior Scholarship bekei esker.
Oxforden jarraitu zuen ikerketarekin, eta, geroago, Londresko University Collegen, non gaur egun ikerketa talde baten buru den. Bere lanari esker, fotosintesiaren hasierako etapetan kitzikapen elektronikoen dinamika kuantikoa eta koherentzia kuantikoaren eragina hobeto ulertu ahal izan dira. Haren ikerketak ideia garrantzitsuak ekarri ditu, hala nola akoplamendu bibronikoak eragina duela kitzikapenaren koherentzian eta energiaren banaketan argia biltzeko sistemetan.
2016an, Maxwell domina eman zioten sistema biomolekularretan efektu kuantikoen teorian egindako ekarpenengatik, eta aintzatespen hori lortu zuen lehen latinoamerikarra izan zen.
René-Robert Cavelier de La Salle
René-Robert Cavelier, La Salleko jauna, edo Robert de La Salle (Rouen, - Huntsville, Louisiana, ) frantses esploratzailea izan zen. 1667. urtean Montrealen finkatu zen. Mississippi ibaia aurkitu (1673) eta ibaiaren bokalearen bila abiatu zen. Aintzira Handietako lurraldea gurutzatu ondoren, Mississippi ibaitik jaitsi zen Mexikoko golkoraino (1681-1682), eta lurralde osoaren jabe egin zen Frantziako koroaren izenean (Louisiana izena eman zion). Frantzian aldi batez egon ondoren, 1684an itzuli zen Amerikara Mexikoko golkoko kostaldeak konkistatzeko asmoz, baina hil egin zuten.
Phrynocephalus vlangalii
Phrynocephalus vlangalii Phrynocephalus generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
John Mott
John Raleigh Mott (Livingston Manor, Sullivan konderria, New York, 1865eko maiatzaren 25a - Orlando, Florida, 1955eko urtarrilaren 31) estatubatuar ebanjelista izan zen. 1946ko Bakearen Nobel Saria jaso zuen Bakea sustatzen duten ikasleen nazioarteko erakunde kristau protestanteak ezartzeagatik. Emily Greene Balchekin partekatu zuen saria.
Fults (Illinois)
Fults  Illinoiseko herri bat da. Monroe konderrian kokatua dago. 2010ean 26 biztanle zituen, 0.17 kilometro koadrotan banatuta.
John Mott
1865ean jaio zen New Yorkeko estatuan eta urte horretan bertan familia Iowara joan zen bizitzera. Historia ikasi zuen Iowako unibertsitatean eta gero Cornell Unibertsitatean. Erlijio metodistakoa, 1910ean Munduko Misiolari Erakundeko presidente izan zen. Europa eta Asian zehar bidaiatu zuen ekumenismoa sustatuz. 1895etik 1920ra, Ikasle Kristauen Munduko Federazioko idazkari nagusia izan zen. Elizen Munduko Kontseiluko ohorezko presidente eta Gizonezko Gazte Kristauen Elkarteko buru ere izan zen.
Erruleta
Erruleta zorizko jokoa da, etzanetara biratzen den gurpil batean jokatzen dena. Hitza frantsesezko roulette hitzetik dator, euskaraz "gurpiltxo" esan nahi duena. Kasinoetan tipikoa den joko hauetan zenbaki bakar bat, talde bat edo kolore bat hautatu ditzakegu.
1954ko Italiako Giroa
105 txirrindularik hasi eta 67k amaitu zuten proba.
Carlo Clerici suitzarrak hartu zuen Fausto Coppi handiaren lekukoa, oraingo honetan laugarren izatea baino lortu ez zuena. Clericik bere garaipena, 6. etapako ihesaldi batean oinarritu zuen, abantaila handia eman ziona, ordu erditik gorakoa, gainontzeko parte-hartzaileekiko. Eskalatzaile ona ez bazen ere, txirrindulari suitzarrak nahiko eroso mantendu ahal izan zuen bere lidertza lasterketa amaiera arte. Bere herrikidea zen Hugo Koblet, aurreko urtean bezala, bigarren izan zen, eta Nino Assirelli, 6. etapako ihesaldiko beste partaideetako bat izan zena, hirugarren izan zen. Jesús Loroño bizkaitarrak 24. postuan amaitu zuen.
Diedkhonsuefankh
Diedkhonsuefankh Amonen Apaiz Gorena izan zen Tebasen, K.a. 1046tik K.a. 1045 arte gobernatu zuena.
Pinediem I.a eta Isetemjeb II.aren bigarren semea da. Bere anaia Masaharta ordezten du Amonen Apaiz Goren bezala, Tebas desorden handietan sartuta dagoen garai batean.
Posible da bera matxinada hauetakoren baten ondorioz hil izana, eta hori izango litzateke bere gobernu laburraren arrazoia.
Amonen apaiz goren bezala, bere oinordekoa, Menjeperra izeneko bere anaiordea da.
José María Sánchez Carrión
José María Sánchez Carrión, "Txepetx", (Cartagena, Espainia, 1952ko abuztuaren 1a - ) doktorea da hizkuntzalaritza eta euskal filologian, lizentziaduna anglogermaniar filologian, institutu-katedraduna espainiar hizkuntza eta literaturan, hala nola hololinguistikaren sortzailea.
Euskal jatorririk ez duen arren, gaztetatik interesatu egin zen euskararen inguruko soziolinguistikaz: elebitasuna, hizkuntzaren biziraupenaren arrazoiak eta abar. Izan ere, hainbat liburu eta artikulu idatzi izan ditu gaur egungo hizkuntza egoerari buruz, ekolinguistikaren ildotik beti ere.
Halaber, beste hizkuntza komunitate batzuk aztertu izan ditu, osotasuna bilatuz "hololinguistika"ren bidez. Haren ekarpena (lan nagusia "Un futuro para nuestro pasado, claves de la recuperación del euskara y teoría social de las lenguas" du) Euskal Herrian berria, orijinala eta iraultzailea izan da.
Bidaia iniziatikoa: 1952-1976
José María Sánchez Carrión Cartagenan jaio zen 1952ko abuztuaren 1ean. Aita magistratua zuen eta familiak han urtebete eman ondoren, Orihuelara aldatu zen eta, handik urte batzuetara, Ceutara. Txiki-txikitatik, hiriko giro eleaniztunean, jakin bide zuen hizkuntzen ugaritasunaren berri: gaztelania, arabiera, frantsesa, ingelesa, amazigera, Indiako hizkuntzak, hebreera eta, tartean, baita euskara ere. Antropologoek aztertzen dituzten herri indigenak maite zituen eta haien liburuak irakurtzen astia ematen. Lehendabizi tamazight ikasten saiatu zen neskamearekin, baina hura ez zen eskolatua, ez eta hizkuntza irakasteko gauza nonbait. Ondoren, antropologoen liburuek kitzikatuta, inuktitutera ikasten saiatu zen alferrik. Izan ere, ikasteko metodoak ingelesez eta danieraz baino ez zeuden.
Finean, hamalau urterekin, Miguel de Unamunoren La cuestión del vascuence (1902) eta Andoni Urrestarazu "Umandi"ren Gramática vasca (1955) eskuratu zituen eta bere kasa hasi zen euskara ikasten. Senideek Kubatik Ceutara joandako azpeitiar batekin, Pello Azkoitia okinarekin, jarri zuten harremanetan eta hura, aldiz, Inazio Eizmendi "Basarri" bertsolari ospetsuaren jakituriaz mintzatu zitzaion. Astia alferrik galdu gabe eta gurasoen baimenarekin, hainbat udaldi eman zituen 1966tik aurrera Zarautzen Basarriren etxean apopilo, euskaraz txukun ikastekotan. Hizkuntzak zeharo maitemindu zuen mutikoa. Hasieran sortutako susmo txarrak Pello Azkoitiaren gomendio gutunari esker leundu zituen. Zarauzko etxe hura ez zen nolanahiko "euskaltegia" gero. Basarrik gerraosteko bertsolaritza bideratu zuen, arorik ederrenetako batera eraman arte. Bestalde, haren egunkarietako sailak eta irrati-saioek hainbat irakurle-entzule biltzen zituen emanaldirik ez da beharbada gure artean izan.
Batxilergoaren 1966ko ikasturtera arte Ceutako agustindarren eskolan ikasi zuen etan ondoren hiriburuko INEMera aldatu zen letrak ikastekotan. Seigarren maila bukatu ostean institutuko mutilak Madrilera eta Toledora abiatu ziren ikasturte amaierako bidaialdian. Oporraldi hura baliatu zuten eskolakoek artean Daniel Vindelek aurkezten zuen TVEko "Cesta y Puntos" telebista-saioan parte hartzeko. Programa hartan Espainiako batxiller-ikasleak lehiatzen ziren testu-liburuetan oinarritutako galderei erantzunez. Miguel Angel "Milan" ikaskideak honela gogoratzen du Txepetx: un chico silencioso, muy blanco, con gafas eta tan empollón que estudiaba "vascuence" (que entonces no se llamaba euskera) en sus ratos libres (hau da, mutil isila, oso zuria, betaurrekoduna eta hain ikastuna, non "vascuence"a ikasten baitzuen —artean ez zitzaion "euskera" esaten—). Tamalez, Txepetx letrak ikasia zen eta eskolakoak galtzera eraman zituen galderari erantzuten ez zuen jakin; alegia, zein den itrioaren ikur kimikoa... eta, horren ondorioz, taldeak porrot egin zuen telebista-saioan. Horra pasadizoa. Berrogei urte hiritik at ibili ondoren, 2008ko ekainean, Txepetx agustindarren eskolako ikaskideekin elkartu zen Ceutan.
Hamasei urterekin, Txepetx Granadara abiatu zen eta hango unibertsitatean hasi zituen Filosofia eta Letra ikasketak 1969 urtean. Lehen ikasturtean amaitutakoan bertan, 1970ean, Nafarroako euskararen mugak aztertu nahi zituela adierazi zien irakasleei. Antonio Llorente katedradun eta hispanista ospetsuaren gomendio gutun baten jabe, Txepetx Felix Huarte Nafarroako Foru Aldundi frankistako buruordearekin elkarrizketatu zen. Horrek, aldiz, beste aurkezpen gutun bat eman zion Nafarroako alkate guztiei zuzenduta, Txepetxen lana onar zezaten.
Beraz, ikerketa lanari ekin zion, hamazortzi urterekin, 1970ko uda oporraldian. Nafarroako euskararen egoera atzeragarria bertatik bertara ezagutu zuen, ehun eta berrogeitabost herri, patrikan xentimorik gabe, bakarrik eta oinez arakatuz. Bereziki herrietako apaizek lagundu zioten ikerketarekin, eskolatuak izateaz gain, oso ongi ezagutzen zituztelako herritar guztiak. Hain zuzen ere, Iturengo erretoreak, Fermin Ixurkok Txepetx gaztearen deskribapen bizia utzi zuen 1972ko Príncipe de Viana aldizkarian: ''"Nafarroako euskeraren berri zehatz bezain negargarriak, aurki ukanen ditugu. Granadar gazte Sánchez Carrión-ek emanik. Nor dugu Sánchez Carrión hau? Euskararekiko jakitatez beterikako unibertsitario suhar bat. Kaizuz (tamainez), ttipia. Granadar jator bezala, berriz, beltxaran, bizi, erne. Ez, ordea, itzontzi. Euskara bikain ikasi duela, sakonki ikasi gero!, bedi haren adimen-naimen bizkorren froga (proba) bakarra. Nafarroako apezik geienek, badute haren berri. Herriz-herri ibilia baitugu euskararen osasunaren berriak jasotzen. Oro har, osasun hori, makala zirudion. Eta, sendagile guti da, oso guti, erien hala-holataz gehiago kupitzen denik, euskararen egoeraz, hura kupitzen den baino. Euskararekiko gure axolagabekeriak, biziro sumintzen du. Bihotzak zirakion gure zabarkeria ikusirik. Aurki argitaratzekoak ditu nafar-euskararen radiografi eta analisak. [...] Beajondeizula, Sánchez Carrión adiskidea. Zure begi-beltz- olien ziztarik ez dager emen. Emengoek, eskuarki (komunzki), zure soina baino soin andiagoko ta sendoagokoak gaituzu -ni izan ezik-, baina, IKUSTEZ, sator diru-digu, begi gabeko mukulu. Ea zure liburua, derrigorrean behar ditugun betaurrekoen ordezko, bilakatzen zaigun."''
Atera bazen atera zen liburua, datuak jaso eta urtebeteko langintzaren ondotik, bai eta suak lehen argitaratze saioa zapuztu ondoren, El estado actual del vascuence en la provincia de Navarra 1972ko liburua. Lan goiztiar horrek egundoko eragina izan zuen. Jose Angel Irigaraik 1996 urtean Bat aldizkarian adierazi zuenez: "1972. urtean euskaldungoa harriturik geratu zen El estado actual del vascuence en la provincia de Navarra delako liburua agertu zelarik. Nor ote zen José María Sánchez Carrión, izengoitiz, Txepetx hura? Urte haietan ia inork ez zuen ezagutzen, nahiz eta aurreko urteetan hemendik barna ibilia izan. Sekulako zirrara eta oihartzuna sortu zituen euskalarien artean, baita miresmena ere kanpotik etorri batek zer nolako ikerketa interesgarri eta bizia egina zuen ikusirik.Egin zuen lana ez baitzen ohikoa tenore hartan; ez zen geografia linguistikoari zegokion ikerketa arrunt bat (soziometria edo eginez: non mintzatzen zen, non ez, adinak, non ziren galerak, e.a.); lehen aldikotz hasten zen galera horien zergatikoak xilatzen, eta gainera era eraginkor eta zientifiko batez".