cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Graix
Etxebizitza
2007an 107 etxebizitza zeuden, 63 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 97 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 63 etxebizitza nagusietatik 53 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 34 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Santeau
Etxebizitza
2007an 173 etxebizitza zeuden, 136 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 166 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 136 etxebizitza nagusietatik 118 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 11 etxek bi zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 107 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 61 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 66 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Graix
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 98 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 64 lanean zeuden (42 gizon eta 22 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Santeau
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Graix
Diru sarrerak
2009an Graix udalerrian 64 unitate fiskal zeuden, 153 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.985 euro zen.
Santeau
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 214 ziren, horien artean 171 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 171 pertsona aktiboetatik 155 lanean zeuden (88 gizon eta 67 emakume) eta 16 langabezian zeuden (7 gizon eta 9 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Graix
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
Santeau
Diru sarrerak
2009an Santeau udalerrian 143 unitate fiskal zeuden, 351,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.164 euro zen.
Graix
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
Santeau
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
Graix
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Graix udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 238 hektarea erabiltzen.
Santeau
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 2 argiketariak.
Graix
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
I'm Eighteen
I'm Eighteen (euskaraz Hemezortzi Urte Dauzkat) Alice Cooper estatubatuar rock taldearen abesti bat da. 1970ko Love It to Death diskoan argitaratu zuten.
Allocyttus folletti
Allocyttus folletti Allocyttus generoko animalia da. Arrainen barruko Oreosomatidae familian sailkatzen da.
Paul Henry eta Prosper Henry
Paul-Pierre Henry (Paul Henry) (1848ko abuztuak 21-1905eko urtarrilak 4) eta bere anaia Mathieu-Prosper Henry (Prosper Henry) (1849ko abenduak 10-1903ko uztailak 25) optikari eta astronomo frantziarrak izan ziren.
Teleskopio errefraktariak eta beste tresna batzuk egin zituzten behatokientzat, eta Carte du Ciel izeneko proiektuan murgildu ziren.
Bien artean, 14 asteroide aurkitu zituzten. Minor Planet Centerrek aurkikuntza hauek "P. P. Henry" eta "P. M. Henry" izenpean adierazi zituen hurrenez hurren. Henry Frères izeneko ilargiko kraterra euren omenez izendatu zen, baita Marteko Henry kraterra ere.
Cintalapa (udalerria)
Cintalapa Mexikoko udalerri bat da. Chiapas estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Felipe Muñoz Kapamas
Felipe "Tibio" Muñoz Kapamas (Mexiko Hiria, 1951ko otsailak 3) braza estiloko mexikar igerilari ohi bat da. 1997an balentria errekonozitzen zuen Olinpiar Ordena jaso zuen.
Santeau
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lurrin-denda bat zen.
Felipe Muñoz Kapamas
Karrera
Felipe Muñozek El Tibio ezizena bere aita Aguascalienteskoa eta bere ama Mexikoko estatuko Río Frío herrixkakoa delako jasotzen du. Mexikon ospatu ziren 1968ko Udako Olinpiar Jokoetan, 17 urte baino ez zituenean, mundu guztia harritu zuen 200 metro brazako proba irabaziz, sailkapen sailetan denborarik hoberena lortu zuen arren, ez baitzen urrezko dominarako faboritoa. Probaren amaieran, El Tibiok munduko faboritoa zen Vladimir Kosinsky sobietarra garaitu zuen proba amaitzeko 25 metro baino falta ez zirenean. Proba 2 minutu, 28 segundo eta 7 ehuneneko denborarekin amaitu zuen. Muñoz igeriketan urrezko domina bat irabazi duen lehen mexikarra bihurtu zen, eta, orain arte, baita bakarra ere. Atlantan ospatu ziren 1996ko Udako Olinpiar Jokoetan mexikar ordezkaritzaren buruzagi izendatua izan zen, baita Mexikoko Olinpiar Batzordearen presidente ere 2000 eta 2005 artean ere. 1991n Igeriketako Nazioarteko Ospearen Aretoko kide izendatua izan zen, igeriketaren historian kirolaririk garrantzitsuenen izenak dauden museoa dena.
Santeau
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Santeau udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 980 hektarea erabiltzen.
Mara Navarria
Mara Navarria (-Lo Coco), (Udine, Italia, 1985eko uztailaren 18a), eskriman aritzen den kirolari italiarra da. .
Santeau
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mara Navarria
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta brontzezko domina eskuratu zuen Ezpata-taldeka kategorian, Italiaren izenean; Tokion, Estoniako taldearen (urrezko domina) eta Hego Koreako taldearen (zilarrezko domina) atzetik sailkatu zen Italiako taldea.
Tokion, honako hauek osatzen zuten taldea: Rossella Fiamingo, Federica Isola, Mara Navarria eta Alberta Santucciok.
Arkansas City (Arkansas)
Arkansas City Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Desha konderrian dago, Arkansas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Milan II.a Obrenović
Milan II.a Obrenović (Милан Обреновић; Kragujevac, – Belgrad, ) Serbiako printzea izan zen, 1839an eta lau astez.
Xola
Xola txakurra Bernardo Atxaga idazleak eta Mikel Valverde ilustratzaileak sortutako pertsonaia literarioa da. Holaxe bizi da Xola bildumako protagonista da (Erein argitaletxea). Bilduma, bost liburuz osatua dago; Xolak badu lehoien berri (1995), Xola eta basurdeak (1996), Xola eta Angelito (2004), Xola eta ameriketako izeba (2011) eta Xola eta lapurra (2015).
Xolaren ezaugarriak
Xola Grogoren arratoi txakurra da, hiriko txakur txikia eta ile zurikoa. Txakur honen izaera oso konplexua da, eta animalia den arren, animalia argia (inteligentziaduna) da, eta gizakien papera dauka liburu hauetan. Ezaugarri asko ditu: patata frijituak eta mimoak asko gustatzen zaizkio, imitaziorako joera dauka, ikasteko gogoa du, hitz arraroekiko interes handia dauka (hortaz ipuin guztietan hiztegi asko erabiltzen du), eta munduaren erdigunea izan nahi du.
Oso izaera markatua du: lotsarik ez du, iruzur bidez bere burua goratzen saiatzen da unean uneko komenientziagatik eta harremanak kudeatzeko bitarteko gisa. Egoista galanta da, bere onura bilatzen du, baina ez da gauza urrutirako kalkuluak egiteko, eta momentuan dituen pultsioek gobernatzen dute bere jarduna. Bere izaera burugogorraren adierazle, gauza ezberdinekin identifikatuta sentitzen da, eta obsesionatu egiten da; gainera, ezjakina izan arren, aukera duen bakoitzean asko dakiela erakutsi nahi izaten du, nahiz eta modu honetan bere ezjakintasuna nabarmenagoa bilakatzen duen. Beldurtia ere baden arren, ausarta dela erakutsi nahi izaten du .Azken finean, Xola haurren psikologia irudikatzeko bide bat da. Halako ezaugarri ugari ditu Xolak, denak ere haurren psikologiarekin erraz parekatzen direnak, eta idazleak umorea egiteko baliatzen dituenak; esperientzia gabezia Xolarengan ezjakintasuna, axolagabekeria eta lotsagabekeria bihurtzen dira, eta alferkeria xarma.
Milan II.a Obrenović
Miloš Obrenovićen semea, osasun txarra izan zuen bere bizitza osoan.
Xola
Xolaren ezaugarriak
Arestian esandako guztia kontuan hartuz, pertsonaia borobila eta dinamikoa da; izan ere, liburu bakoitzaren hasieran modu batera ikusten du bere burua eta amaierarako aldatu egiten da. Bere akatsak onartzen ditu edo benetako izaera zein den konturatzen da. Beraz, esan daiteke Xolarentzat garrantzitsuena autoezagutza eta autokontrola direla, baina esperientziaren bidez ikasi behar duela hori guztia.
Liburuak
Xolaren ipuin hauek adin eta mota guztietako irakurleak erakartzen dituzte, irakurleari barre eragiteko eta ondo pasarazteko helburuarekin. Txakurraren istorioak hirugarren pertsonako narratzaile orojakileak kontatzen ditu; horretarako, erritmoa, ahozkotasuna eta ironia oso elementu garrantzitsuak dira. Gaia, hizkuntza, estiloa eta narratzeko modua ere guztiz aproposak dira; nabaria da idazlearen trebezia, istorioak kontatzeko iaiotasuna, eta umorearen mozorro horren azpian kontu eta kezka ezberdinen inguruan aritzeko gogoa. Hori horrela, Atxagak kalitatezko haur literatura eskaintzen du "Xola” sailaren bidez . Bost liburu hauek kontaketa psikologikoa izeneko literatura motaren barruan sailkatzen dira, anekdota domestiko xumeekin egindako hari narratiboen gainean; pertsonaien barruko mugimenduekin eragiten dio akzioa kontaketari. Hori bai, guztietako ezaugarri komuna Xolaren izaera markatua da. Bestalde, narratzailearen hariari berriz helduta, aipatzekoa da, narratzailearen presentzia hain nabarmenarekin ere, liburu hauek boz gora irakurtzeko bikainak suertatzen direla, batez ere zortzi urtetik gorako haurrekin. ""
Xolak badu lehoien berri (1995)
Xolak badu lehoien berri da Xola saileko lehen obra. Liburu honetan, irakurleak txakur harrigarri hau ezagutzeko lehen aukera du.
Xolak bere burua lehoitzat hartzen du, eta lehoi baten jokabidea izan nahi du. Azkenean, baina, eguneroko errealitateak eta behar fisikoak espiritualak baino handiagoak izaki, irakurlearen ahoan irribarrea ezpaineratzen duen amaiera du ipuinak. Mikel Valverderen ilustrazioek ederki islatzen dute Xolaren irudia, animalia indartsu, boteretsu horren ideia.
Liburuan lantzen den gaia heroizismoarekiko errefusa da. Fikzio fantastikoko elementuak agertzen dira: objektuak desitxuratzen dituzten ispiluak, fikzioan erabat sinesten duten pertsonaiak, etab. Munduko literaturako pertsonaiei gertatutakoei erreferentzia egiten zaie, esaterako, On Kixote eta Emma Bovaryri. Horrenbestez, istorioak liburuetan idatzitakoa serioegi hartzeak duen arriskuaz ohartarazten gaitu.
Xola eta basurdeak (1996)
Aurreko liburuaren ildo beretik doa Xola eta basurdeak ere, baina argumentu sinpleagoa eta, era berean, umoretsuagoa du. Grogo jauna gogoz kontra basurdetara joango da, konpromiso bat bete beharra duelako, eta txakurra, noski, berarekin eramango du. Xola, basurdeak zer diren ere jakin Gabe, horiek harrapatzeko prest txakur guztien aurretik joango da; geroago, ordea, zergatik sakrifikatu nahi duen entzuten du, eta basurdeak benetan nolakoak diren deskubrituko du. Une horretan, ordura arte heroia izaniko txakurrak konpromisoak alde batera uzten ditu eta ihes egiten du.
Heroismoa eta honek sortzen dituen arazoak dira liburu honetako gai nagusiak. Horrez gain, konpromiso batzuen arriskuaz eta zentzugabetasunaz ari da idazlea. Irakurleentzat Xolaren jokabidea gozamen iturri izango da, gaizki ulertuek sorraraz ditzaketen egoerekin eta Xolak ematen dion irtenbidearekin ondo pasatuko dute.
Bai testuan, bai ilustrazioetan umorea, ironia eta itxurakeria ageri dira. Atxagak, teknika gisa, sinonimo ugari erabiltzen ditu eta kontakizuna txakurraren ikuspuntutik kontatzen du. Mikel Valverderen irudietan ederki ikus daiteke Xolaren garapena, txakurraren adorea eta beldurra.
Xola eta Angelito (2004)
Oraingoan idazleak, eta harekin batera lanean ederki ari den ilustratzaileak, pertsonaia berriak aurkezten dizkigute; izan ere, Grogo eta Xola oporrak pasatzera herrixka batera joaten dira, eta han Begoña eta Angelitorekin egongo dira. Begoña, Grogoren laguna dugu; Angelito, aldiz, haren txakur bitxia. Topaketa horrek, batez ere txakurraren arteko topaketak, markatuko du ipuinaren garapena. Angelito, mendiko txakurrak bezala mintzo dena, guztiz obsesionatuta dago sagu batekin; kutxa bateko zulotik ateratzen ikusi zuen saguarekin. Haren betebehar nagusia -eta bakarra- sagu hori harrapatzea izango da, eta horretan Xolaren laguntza aparta izango du, nahiz eta azkenean irakurleak pentsatu sagua beste helburu bat lortzeko tresna besterik ez dela bilakatu bi txakurrentzat. Amaierako ukituak, metaliterarioak, istorioa irekia uzten du, norberak amai dezan, norberak imajina dezan... irribarrea ezagutu gabe une bakar batean ere.
Horrenbestez, umorea eta ironia azaltzen dira liburuan, baita kultur eta errealitate aniztasuna ere. Atxagak hiriko eta baserriko mundu ezberdinen arteko talka plazaratzen digu obra honetan; baina filosofia eta pragmatika ere lantzen dira, itxura eta errealitatea. Xola eta Angelitok, antzekoak izanda ere, jokabide, hizkera eta gauzen aurreko jarrera ezberdinak dituzte; baina geroago, elkarrekin egon ondoren txakurrengan ematen den eboluzioaren lekuko izango gara. Izan ere, Xola “kultuak” Angelitoren pragmatismoaren eta bizitzaren ikuspegi errealistaren aurrean, azken honek bezala jokatzea erabakiko du. Bilakaera hori hizkuntzaren bidez ere ikus dezakegu. Atxagak bere pertsonaiak jokabide eta hizkeraren bidez karakterizatu izan ditu bere obran, eta, kasu honetan, arestian aipatutako bilakaeraren sinbolo gisa Xolak Angelitoren hizkera hartuko du beretzat.
Xola eta Ameriketako izeba (2011)
Laugarren abentura honetan Xola askatasuna aldarrikatzen ikusiko dugu. Argi eta garbi utziko dio Grogo jaunari berari inoren aurrean azalpenik eman behar izan gabe, “gogoak ematen diona” egitea gustatzen zaiola. Bere askatasunaren aldeko aldarrikapena, ordea, mututu egingo zaio Ameriketako izeba bisitan datorrenean. Emakume honek ohitura desberdinak erakusten ditu, Xola asaldatzeko moduko jarrerak. Honen aurrean txakurtxoa arauak eta errespetua aldarrikatzen hasiko da.
Aurreko abenturekin alderatuta pertsonaiaren barne gatazketan gehiago zentratzen da narrazioa.
Valverderen lanari dagokionez, esan, ilustrazioa aurreko hiruen bidetik joan dela oraingoan ere. Xola oso adierazkorra da, begien eta (bigarren) ahoaren keinuei esker bereziki, esandakoari ñabardurak azpimarratzen dizkio eta irakurleari fokua ez galtzen laguntzen dio.
Haur literaturan, zineman bezala, fikzioa gailentzen ari dela uste du Bernardo Atxaga idazleak. Susmo horrek errealismoaren bidea hautatzera eraman du Atxaga Holaxe bizi da Xola saileko laugarren liburua idazterakoan: Xola eta Ameriketako izeba (Erein) kaleratu du. "Aurreiritziei buruzko kontakizun errealista da, portaera demokratikoak bultzatzen dituena".
Xola eta lapurra (2015)
Xola eta lapurra da Xola pertsonaiaren bosgarren abentura. Ikerketa eta misterioa ditu oinarri. Beti bezala, tonu umoretsuan agertzen zaizkigu zakur egozentrikoaren kezkak eta balentriak.
Grogo jauna eta Xola bizi diren eraikineko hainbat bizitzatan gertatutako lapurretak dira istorioaren abiapuntua. Administratzaileak eta hiriko poliziaren detektibeak bizilagunen bilera zaratatsuak Xolaren loa eteten du. Hortik aurrera, Xola ikerlari-lanetan hasiko da eraikineko lapurra nor den argitzeko eta detektibe-andreari laguntzeko.
Ilustrazioak informazio gehigarria gaineratzen du. Oso adierazgarriak eta umoretsuak dira.
Bruville
Biztanleria
2007an Bruville udalerrian erroldatutako biztanleak 196 ziren. Familiak 78 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 33 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Seldovia (Alaska)
Seldovia (alutiiqeraz: Angagkitaqnuuq ) Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Kenai Peninsula Boroughn dago, Alaska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Bruville
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 86 etxebizitza zeuden, 77 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 84 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 77 etxebizitza nagusietatik 64 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 8 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 66 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 132 ziren, horien artean 100 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 100 pertsona aktiboetatik 93 lanean zeuden (54 gizon eta 39 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bruville udalerrian 81 unitate fiskal zeuden, 218,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.480 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria eta 1 iturgina.
2000. urtean Bruville udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Synallaxis infuscata
Synallaxis infuscata Synallaxis generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
1848ko Frantziako Iraultza
1848ko Frantziako Iraultza, batzuetan Otsaileko Iraultza (frantsesez: Révolution de Février) deitua, 1848an Europan gertatu ziren iraultzetako bat izan zen. Haren ondorioak Uztaileko monarkiaren (1830–1848) amaiera eta Frantziako Bigarren Errepublikaren sorrera izan ziren.
Aurretikoak
1848 aurreko urteetan ekonomia egoerak okerrera egin zuen Frantzian; industria eta finantzak krisian zeuden, uztak oso txarrak izan ziren eta, ekonomia jarduera nagusia nekazaritza zenez, pobretasuna eta gosea nagusitu ziren. Ekonomiaren gainbeherarekin batera, ordea, aldaketa handiak gertatzen ari zien gizartean. Garai hartako ezkerreko zein eskuineko ikertzaileen ustez (François Guizot, Pierre-Joseph Proudhon) ondasunen arabera gizabanakoek gizartean zuten maila zen gizartearen oinarria. Jabegorik ez zutenek, ondasun bakartzat lan ahalmena zutenek, beren ondasun bakarra, hau da lana, saltzen zuten, eta salgai horretatik ateratzen zutenarekin (soldata) larri bizi ziren, gainera. Jende asko ari zen hirietara emigratzen eta joera horrek eskulanaren eskaintza igoarazi zuen, lan munduaren ohiko antolaketa moldeak desegin zituen eta lanak merkatuan zuen indarra murriztu zuen. Horren ondorioz asko kaskartu ziren bizi baldintzak (etxebizitza, elikadura, osasuna, etab.), baina horrekin batera gizarte gatazkaren kontzeptua agertu zen; egoera hari trataera politikoa eman behar zitzaiola onartu zen, beraz.
Surwold
Surwold Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
1848ko Frantziako Iraultza
Iraultzaren bilakaera
1847tik aurrera, François Guizot lehen ministro kontserbadorearen laguntzarekin, Luis Filiperen gobernuak jarrera autoritarioa hartu zuen. Errepublikazaleek eta liberal-progresistek hauteskunde sistema eraberritzeko kanpaina bat antolatu zuten, oposizioko prentsaren eta elkarteen laguntzarekin. Bilera politikoen debekua saihesteko, banketeak antolatu zituzten Frantzia osoan; 1847ko uztailetik 1848ko otsailera egin ziren 70 banketeetan 22.000 lagun baino gehiago elkartu ziren.
Azkenean, Guizot bankete horiek debekatzera deliberatu zen. Otsailaren 22an, ikasleak eta langileak debeku horren aurka manifestatu ziren Parisen. Manifestariak Diputatuen Ganberaraino joan ziren, «Vive la Réforme! À bas Guizot!» (Biba erreforma! Bota Guizot!) oihukatuz. Populazio gehiena lasai zegoen arren, Guizotek Guardia Nazionala mobilizatzea erabaki zuen. Otsailaren 23an, guardia nazionalak ere «Vive la Réforme!» oihuka hasi zirelarik, erregea Guizoten kontrako jarrera oso hedatua zela ohartu zen. Luis Filipek gobernua aldatu eta Louis-Mathieu Molé liberalaren esku utzi zen, baina istiluak ez ziren hargatik baretu.
Otsailaren 24an Luis Filipek agintea utzi behar izan zuen eta behin-behineko gobernu bat osatu zen; gobernu hark iraultzarekin bat zetozen zenbait neurri hartu zituen, errejimen errepublikazalea ezartzearren. Antzina parlamentuko kide izandakoez osatua zen gobernuaren gehiengoa, gehiengo liberala, eta buruzagi erradikal bat (Louis Blanc) eta langile bat (Albert) ere baziren gobernuan. Langileen ordezkariari esker egin ziren aldaketa erradikalenak: gizon guztiei botoa emateko eskubidea eman zitzaien, lan eskubidea bermatu zen eta errepublikak eskubide hori begiratuko zuela agindu zuen. Hala izan zen gainera, langabetuei lana bilatzeko Nazio tailerak (frantsesez: Ateliers nationaux) izeneko lantegi bereziak sortu izanak erakusten duen bezala.
Bigarren Errepublika
Joera erradikalak gizarte erreforma bultzatu zuen errepublikan. Gizarte ordena asko-asko ere aldatu gabe lanaren munduko egoera hobetu nahi zen legedi sozialaren bidez. Hirietako langileek (eskulangile, langile kualifikatuak), negozio txikien jabeek eta intelektual batzuek bultzatu zuten hobekuntza hura.
Gizonezkoen sufragio unibertsalak errepublikan erradikalismoa sendotuko zuen itxaropena zuten, baina ez zen hala gertatu. 1848ko apirilaren 23ko hauteskundeetan botoa emateko eskubidea zuten 8 milioi frantsesek ez zuten erradikalismoaren ikuspegi soziokulturalarekin bat egin. Frantzia nekazaria zen nagusiki eta boto emaileek hautagai tradizional, legitimista eta liberal moderatuei eman zieten botoa (900 ordezkaritik 600 baino gehiago atera zituzten). Horri esker Frantziako Bigarren Errepublika osatu eta Lehen Errepublikak proposaturiko aldaketa sozial erradikalak bertan behera gelditu ziren.
Horren ondorioz, Parisko eta beste hiri handi batzuetako (Lyon adibidez) talde erradikalek iraultza prozesu bat hasi zuten ekainean, herri eta auzo langileetako kaleak hartuz. Paris barrikadez bete zen; hiri itxia eta kontrolatzen zaila zen (Haussmannen berrikuntzak egiteke zeuden artean) eta herri matxinada deusezteko gudarostearen laguntza behar izan zen. Asanbladak Eugène Cavaignac jeneralaren esku utzi zuen egiteko hori; bere osteak bildu eta auzo matxinatuak eraso zituen, hildako eta atxilotu ugari izan ziren, eta Parisko ezkerrak hamar bat urte behar izan zituen hondamen hartatik osatzeko.
Mugimendu erradikala barnealdeko probintzietara zabaldu zen, baina ezin izan zuen 1848ko abenduaren 10eko hauteskundeetan garaipena lortu, Luis Bonaparte, Napoleonen bilobak eskuratu baitzuen lehendakari kargua. Ezkerrak emaitza onak lortuko zituela zirudien, baina 1851eko abenduaren 2an lehendakariak berak estatu kolpea jo, errepublika desegin eta bere mende egongo zen inperio bat osatu zuen, bere burua Napoleon III.a izendatuz.
Alexis de Tocqueville frantses idazle eta politiko liberalak hurrengo testigantza utzi zuen Oroitzapenak (1893) idazlanean: .
Börger
Börger Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Pirinioetako asto
Pirinioetako astoa Euskal Herriko, Okzitaniako zein Kataluniako bertako asto arraza bat da.
Enkarterriko astoa izeneko Euskal Herriko beste asto arrazarekin antzekotasun handiak ditu, eta bere senide hurbila da. Pirinioetako astoa Pirinioetako inguruetan hedatzen da. Baita Landetan ere. Euskal Herriko kasuan mendimultzoaren magaletako herrietan.
Enkarterriko astoaren kasuan bezala, nekazal munduaren mekanizazioak Pirinioetako astoaren atzerakada handia ekarri zuen bere banaketa eremuan.
Esate baterako joan den mendean, soilik Erronkaribarrean Pirinioetako motako 438 abelburu zeuden. Haietako asko erronkariko ardien artzantzari eta trashumantziari lotuak.
Pirinioetako hegoaldeko magalean, Aragoian, mota honetako astoak daude, baina ez dute ezagupen ofizialik eta ez da berekin ia inolako berreskuperapen lanik egiten. Soilik Aldea de Puy de Cinca herriaren inguruan, El Grado-Lo Grauko urtegiaren aldean atxalde batean mota honetako asto talde bat mantzentzen dute atxalde ekologiko batean. .
Motak
Pirinioetako astoa bi mota ezberdinetan banatzen da:
Egoera
{|cellpadding="3px" style="margin: 0 0 1em 1em;border:1px solid #999; font-size:95%; background-color: #FFFFFF" ! bgcolor="#D1D1ED" align="center"|Urtea ! bgcolor="#D1D1ED" align="center"|2000 ! bgcolor="#D1D1ED" align="center"|2001 ! bgcolor="#D1D1ED" align="center"|2002 ! bgcolor="#D1D1ED" align="center"|2003 ! bgcolor="#D1D1ED" align="center"|2004 ! bgcolor="#D1D1ED" align="center"|2005 ! bgcolor="#D1D1ED" align="center"|2006 ! bgcolor="#D1D1ED" align="center"|2007
Hedapen gunea
Garai batean Landak eta Pirinioen magal guztia. Egun bere hedapen gunea oso murritza eta zatikatua da.
Astoa euskal mitologian
Astoa, beste hainbat etxeko abere bezala, oso present egon da euskal sinesmen mundua. Animali donea eta babeslea izan da, seguraski kristautasunaren eragina dela medio.
Ennezat
Ennezat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Groß Berßen
Groß Berßen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ennezat
Biztanleria
2007an Ennezat udalerrian erroldatutako biztanleak 2.266 ziren. Familiak 901 ziren, horien artean 249 pertsona bakarrekoak ziren (115 bakarrik bizi ziren gizonak eta 134 bakarrik bizi ziren emakumeak), 253 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 324 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 75 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 971 etxebizitza zeuden, 914 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 46 hutsik zeuden. 778 etxeak ziren eta 130 apartamentuak ziren. 914 etxebizitza nagusietatik 624 bere jabearen bizilekua ziren, 274 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 68 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 76 etxek hiru zituzten, 265 etxek lau zituzten eta 476 etxek bost zituzten. 638 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 309 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 487 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.469 ziren, horien artean 1.097 aktiboak ziren eta 372 inaktiboak ziren. 1.097 pertsona aktiboetatik 1.020 lanean zeuden (544 gizon eta 476 emakume) eta 77 langabezian zeuden (27 gizon eta 50 emakume). 372 pertsona inaktiboetatik 127 erretiraturik zeuden, 140 ikasten zeuden eta 105 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ennezat udalerrian 908 unitate fiskal zeuden, 2.359,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.977 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 99 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 31 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 4 margolariak, 4 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 5 ile apaindegiak, 2 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Ennezat udalerrian 35 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.416 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Comitán de Domínguez (udalerria)
Comitán de Domínguez Mexikoko udalerri bat da. Chiapas estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Lezamako geltokia
Lezama Euskotrenen E3 lineari dagokion lurgaineko tren geltokia da, izen bereko udalerrian kokatuta dagoena, Lezamako dorretxearen alboan, hain zuzen ere. 1994an inauguratu zen, eta Bizkaiko Garraio Partzuergoaren 2. tarifa-gunearen barruan dago.
Sarbideak
Sarbide bakarreko geltokia da, arrapala zein eskailera bidez irisgarri.
Geltoki berria
2017an Bilboko metroaren 3. linea martxan jartzearekin batera, E3 linea Metro sarean integratu zen. Hala, Lezamatik Bilbora doazen trenak Metro sarearen barruan ibiltzen dira, Metro zerbitzua lortzeko maiztasunak tren hauek erabiltzen direla, besteak beste. Trenbide berri honetan ibiltzeko Euskotrenen 950 serieko tren unitateak erabiltzen dira. Tren unitate hauei egokitzeko eta geltokiari irisgarritasun neurriak gehitzeko, Euskal Trenbide Sareak geltokian eraberritze-lanak hasi zituen 2017ko urtarrilaren 9an, 6 hilabeteko epearekin.
Hala, geltokia zaharberritu zen, eraikin berria eraikiz, nasaren azalera handituz eta ingurua egokituz, irisgarritasun neurriak bete ditzan.
Toksook Bay (Alaska)
Toksook Bay (Alaska erdialdeko yupikeraz: Nunakauyaq ) Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Bethel Census Arean kokatuta dago, Alaska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Lezamako geltokia
Geltoki berria
Gainera, txartel-salmenta makina automatiko berriek mugikortasun urriko pertsonentzako irisgarritasun materian estandarrak betetzen dituzte, entzuteko desgaitasuna duten pertsonentzako T moduko bukle magnetikoa daukate, Braille serigrafiak interakzio elementu guztietan (botoiak, txarteldegiak, eta abar), eta itsumen eta ikusteko desgaitasun handia duten pertsonei egokitutako salmenta softwarea.
Synallaxis cinnamomea
Synallaxis cinnamomea Synallaxis generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
La abadía del crimen
La abadía del crimen (euskaraz Krimenaren abadia) 1987an Opera Soft espainiar software enpresak merkaturatutako bideo-joko bat izan zen. Umberto Eco italiar idazlearen Larrosaren Izena eleberri ospetsuan oinarritua dago, eta Paco Menéndez eta Juan Delcánek programatu zuten.
Divion
Divion Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Divion udalerrian erroldatutako biztanleak 6.935 ziren. Familiak 2.672 ziren, horien artean 736 pertsona bakarrekoak ziren (264 bakarrik bizi ziren gizonak eta 472 bakarrik bizi ziren emakumeak), 764 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 920 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 252 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.974 etxebizitza zeuden, 2.723 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 236 hutsik zeuden. 2.804 etxeak ziren eta 115 apartamentuak ziren. 2.723 etxebizitza nagusietatik 1.231 bere jabearen bizilekua ziren, 1.319 alokairuan okupaturik zeuden eta 173 doan lagata zeuden; 50 etxek gela bat zuten, 148 etxek bi zituzten, 299 etxek hiru zituzten, 998 etxek lau zituzten eta 1.228 etxek bost zituzten. 1.612 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.240 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 762 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Húnavatnshreppur
Húnavatnshreppur Islandiako iparraldean dagoen udalerria da, Norðurland vestra eskualdekoa. 2011n 409 biztanle zituen.
Divion
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Húnavatnshreppur
2006ko urtarrilaren 1ean sortu zuten Sveinsstaðahreppur, Torfalækjarhreppur, Svínavatnshreppur eta Bólstaðarhlíðarhreppur antzinako udalerriak batuz. Herrialdeko udalerririk handienetariko bat da eta hegoaldean Hofsjökull eta Langjökull glaziarrak ditu.
Divion
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.259 ziren, horien artean 2.638 aktiboak ziren eta 1.621 inaktiboak ziren. 2.638 pertsona aktiboetatik 2.194 lanean zeuden (1.333 gizon eta 861 emakume) eta 444 langabezian zeuden (249 gizon eta 195 emakume). 1.621 pertsona inaktiboetatik 366 erretiraturik zeuden, 389 ikasten zeuden eta 866 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 126 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 22 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 20 administrazio publikoko enpresak ziren eta 13 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 47 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 4 funerariak, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 3 iturginak, 4 argiketariak, 5 eraikuntza enpresak, 6 ile apaindegiak, 5 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen eta 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen.
2000. urtean Divion udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 296 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an amatasun-klinika 1, osasun-zentro 1 bat eta 3 botika zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 5 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Divion udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 347 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Allocyttus niger
Allocyttus niger Allocyttus generoko animalia da. Arrainen barruko Oreosomatidae familian sailkatzen da.
Power konderria (Idaho)
Power konderria (Power County) Idahoko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua American Falls da. 2010eko zentsuaren arabera 7,817 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Power konderriak 373,649 kilometro koadro ditu. Horietatik 9,951 ura dira. Beste 363,697 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 2,09 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 7,817 pertsonetatik 7,492 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,328 dira. 18 beltzak edo afroamerikarrak. 161 amerikar natiboak ziren eta 6 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 32 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 2 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 106 pertsonek kokatzen zuten.
Gentleman's Agreement
Gentleman's Agreement (euskaraz Jaunaren Adostasunaz) 1947ko Elia Kazan estatubatuar zinema zuzendariaren drama filma bat da. Laura Z. Hobson idazlearen Gentleman's Agreement eleberrian oinarritua dago. Gregory Peck, Dorothy McGuire, John Garfield, Celeste Holm, June Havoc eta Anne Revere aktoreek antzeztu zuten.
JPR Williams
John Peter Rhys Williams (Bridgend, 1949ko martxoaren 2a), kirolaren munduan JPR Williams deitua, galestar errugbilari ohia da, atzelari postuan aritzen zena. 1969-1981 bitartean, 55 test match jokatu zituen Galesko errugbi selekzioarekin, eta Bost Nazioen Txapelketako hiru Grand Slam irabazi. British and Irish Lionsen ere aritu zen. World Rugby Hall of Fameko kide izendatu zuten 2014an.
Gentleman's Agreement
Oscar Sarietarako zortzi izendapen bereganatu zituen eta hiru irabazi zituen: Film onenaren Oscar Saria (20th Century Fox, Darryl F. Zanuck, ekoizlea), Emakumezko bigarren aktore onenaren Oscar Saria (Celeste Holm) eta Zuzendari onenaren Oscar Saria (Elia Kazan).
Urte honetan bertan, Crossfire (Su Gurutzatua) filmarekin zeukan antzekotasun handi zela eta, polemika ere egon zen, hartan antisemitismoa homofobiaz ordezkatu zen.
Argumentua
New Yorkeko egunkari liberal batean antisemitismoari buruzko artikulua idazten ari den idazle batek (Gregory Peck) bere burua jendaurrean eta 8 astez judutaz aurkeztea erabaki du. Bizipen hau oso baliagarria suertatuko zaio: garai hartako estatubatuar giro askotan juduekiko desatsegintasun edo ezinikusia bistaratuko baidu. Bere jatorri juduaren berri izatean lagun eta lankideek izango duten erreakzioa ere ikusi ahalko du.
Saint-Étienne-sous-Bailleul
Saint-Étienne-sous-Bailleul Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Étienne-sous-Bailleul udalerrian erroldatutako biztanleak 370 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Húnaþing vestra
Húnaþing vestra Islandiako iparraldean dagoen udalerria da, Norðurland vestra eskualdekoa. 2011n 1.173 biztanle zituen.
Milan I.a Serbiakoa
Milan Obrenović (Милан Обреновић; Mărășești, Moldavia, – Viena, Austria-Hungaria, ) Serbiako agintaria izan zen, 1868-82 bitartean printze eta 1882-89 bitartean errege moduan.
Mihailo Obrenovićen lehengusua. Oso politika larderiatsua egin zuen eta bere seme Alexandroren alde abdikatu behar izan zuen (1889).
Donetskeko Herri Errepublika
Donetskeko Herri Errepublika (errusieraz Доне́цкая наро́дная респу́блика) Ukrainako eskualdea da, 2014ko apirilaren 7an independentzia aldarrikatu zuena. Donetsk da hiriburua eta hiri nagusia. Denis Puxilin da estatuburua 2018tik. 2022ko otsailaren 21ean, Errusiak ofizialki aitortu zuen Donetskeko eta Luhanskeko herri errepubliken independentzia.
Saint-Étienne-sous-Bailleul
Etxebizitza
2007an 148 etxebizitza zeuden, 128 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 146 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 128 etxebizitza nagusietatik 113 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 67 etxek bost zituzten. 107 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 79 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Synallaxis cinerascens
Synallaxis cinerascens Synallaxis generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Saint-Étienne-sous-Bailleul
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 241 ziren, horien artean 184 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 184 pertsona aktiboetatik 169 lanean zeuden (94 gizon eta 75 emakume) eta 15 langabezian zeuden (10 gizon eta 5 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Étienne-sous-Bailleul udalerrian 136 unitate fiskal zeuden, 403,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.811 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Allocyttus guineensis
Allocyttus guineensis Allocyttus generoko animalia da. Arrainen barruko Oreosomatidae familian sailkatzen da.
Donetskeko Herri Errepublika
Historia
2014ko maiatzaren 11n, errebeldeek antolatutako erreferendumean independentziaren aldeko hautuak garaipen zabala lortu zuen. Horren ostean, Krimearen ereduari jarraiki, independendentzia adierazi eta errepublikak Errusian sartzeko eskatu zuen. Luhanskeko Herri Errepublikak ere independentzia adierazi zuen. Mendebaldeak ez zion inolako zilegitasunik onartu erreferendumari.
2014ko apiriletik 2015eko otsailera arte, bai Donetsken, bai Luhansken, elkarren aurka borrokatu ziren Ukrainako armada eta Errusiaren babesa zuten manifestari errusiazaleak, tartean zenbait su-eten adostu zituzten arren. 2014ko uztailaren 17an, misil batek Malaysia Airlinesen hegazkin komertzial bat bota zuen, eta 298 hildako eragin zituen. 2015eko otsailaren 12an, Errusiak eta Ukrainak Minsk II akordioa sinatu zuten. Haren bidez, su-etena ezarri zen Donetskeko eta Luhanskeko eremu jakin batzuetan, baina hainbat eskualdetan borrokek jarraitu zuten.
Saint-Vincent-sur-l'Isle
Saint-Vincent-sur-l'Isle Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Vincent-sur-l'Isle udalerrian erroldatutako biztanleak 242 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 132 etxebizitza zeuden, 104 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 131 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 104 etxebizitza nagusietatik 78 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 43 etxek bost zituzten. 94 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 173 ziren, horien artean 130 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 130 pertsona aktiboetatik 118 lanean zeuden (63 gizon eta 55 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Vincent-sur-l'Isle udalerrian 111 unitate fiskal zeuden, 266 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.045 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra arropa denda bat zen.
2000. urtean Saint-Vincent-sur-l'Isle udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Le Titre
Le Titre Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Saint-Vincent-sur-l'Isle
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Le Titre
Biztanleria
2007an Le Titre udalerrian erroldatutako biztanleak 371 ziren. Familiak 132 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Alberta Santuccio
Alberta Santuccio (Catania, Italia, 1994ko urriaren 22a), eskriman aritzen den kirolari italiarra da. .
Le Titre
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 153 etxebizitza zeuden, 140 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 151 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 140 etxebizitza nagusietatik 110 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 112 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 66 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Alberta Santuccio
Tokion, honako hauek osatzen zuten taldea: Rossella Fiamingo, Federica Isola, Mara Navarria eta Alberta Santucciok.
Le Titre
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 224 ziren, horien artean 168 aktiboak ziren eta 56 inaktiboak ziren. 168 pertsona aktiboetatik 152 lanean zeuden (84 gizon eta 68 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 56 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Titre udalerrian 136 unitate fiskal zeuden, 379,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.963 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 margolariak eta 1 zurgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.