cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ukrainako Presidente
Erbestaldia
1920 an, Batasun Sobietarrak Ukraina eskuratzean, Ukrainako Sobietar Errepublika Sozialista ezarri zen, Ukrainako Herri Errepublikako agintariak erbesteratu zirelarik. Petlyura hiltzean, 1926. urtean, estatuburutzaren kontrola Andri Livytskyi lehen ministro ohiak eskuratu zituen, zeinak, 1948 an Ukrainako Presidentzia sortu zuen. Livytskyi Ukrainako lehen presidentea izan zen (erbestean) 1954 ko urtarrilera arte. Livytskyi hil ostean, Presidentzia Stepan Vytvytskyi-rengan erori zen 1954ko urtarriletik 1965 eko urriaren 9 ra bitartean. Vytvytskyi hil ondoren, Ivan Bahrianyi bitartekari gisa jardun zuen, Mykola Livytskyi-k, erbesteko hirugarren presidenteak (erbesteko lehen presidentearen semea), kargua zin egin zuen arte. Livytskyi 1967tik 1989ko abenduan hil zen arte aritu zen lanean.
Mykola Plaviuk izan zen erbesteko azken presidentea (eta laugarrena), 1989ko abendutik 1992ko abuztuaren 22an dimisioa eman zuen arte, bere presidentetzarako agintea eta estatu ikurrak Leonid Kravtxuk presidente hautatu berriari bere inbestidura ekitaldian eman zizkionean. Bere deklarazioan, egungo Ukrainako estatua Ukrainako Herri Errepublikako estatu-tradizioei jarraituz legezko oinordekoa dela adierazten da, errepublikaren jarraipena ezarriz.
Gaur egungo Presidentzia
Gaur egungo, Ukrainako Presidentzia 1991 ko uztailaren 5 ean ezarri zuen Ukrainako Sobietar Errepublika Sozialistako Verkhovna Rada-k, "Ukrainiako SES-ko presidente" bezala (Президент Української РСР). Agintaldi komunista bukatzean, trantsizio garaian, Verkhovna Rada-ko presidenteak (orduan Leonid Kravchuk) presidentetzarako agintea izan zuen. Sobietar Batasunetik independentzia aldarrikatzean, karguaren titulu ofiziala "Ukrainako presidente" bihurtu zen abuztuaren 24an. Egungo Konstituzioan, Ukrainako presidentetza V. kapituluan definitzen da, 102-112 artikuluetan.
Orain arte, presidentetzarako bost hauteskunde ospatu egin dira. 1991. urtean ukrainarrek aukeratu zuten lehenbiziz Presidentea, independentzia erreferendumean Independentzia Aldarrikapenaren aldeko botoa eman zuten une berean egin ziren. Leonid Kravtxuk Ukrainako lehen presidente hautatu zuten 1991ko abenduaren 1ean. Errekorreko hautesle kopuru batek hautatu zuen, 19,5 miloi hautesle baino gehiagok bozkatu zuten Presidente bezala. Kravtxuk presidenteak karguan jarraitu zuen, dimisioa eman zuen arte. Horrela, 1994an hauteskundeak ospatu ziren, Leonid Kutxma Ukrainako lehen ministro ohiak irabazi zituenak. 1999an Kutxma berriz ere hautatua izan zen bigarren kargualdi baterako.
2004ko hauteskundeetan, bigarren itzuliko bozketan hauteskunde iruzurra izan zelako. Horrela, 2004ko abenduaren 26an hauteskunde berri bat egin zen, zeinetan Victor Yushchenko botoen % 52rekin irabazi zuen, 2005eko urtarrilaren 23an kargua zin egin zuelarik.
2010eko hauteskundeak urtarrilaren 17an ospatu ziren, eta otsailaren 7an bigarren itzulia egin zen. Hauteskunde hauen ondorioz Viktor Janukovitx Ukrainako laugarren presidente modernoa aukeratu zuten.
2014ko hasieran Viktor Janukovitx boteretik kendu ostean, 2014ko Ukrainako iraultzaren ondorioz, Oleksandr Turchynov, Parlamentuko presidenteak, estatuburutza eskuratu zuen Ukrainako Konstituzioaren 112. artikuluaren arabera. Oleksandr Turchynov bitarteko presidente izan zen 2014ko otsailaren 23tik ekainaren 7ra, Ukrainako historian bakarra. Bere agintaldian Oleksandr Turchynov "behin behineko presidente" titulua erabili zuen.
2014ko hauteskundeak maiatzaren 25ean izan ziren, eta Petro Poroxenko izan zen aukeratua. Poroxenkok 2014ko ekainaren 7an egin zuen karguaren zina.
2019ko hauteskundeak martxoaren 31n izan ziren, bigarren itzulia apirilaren 21ean izanik. Hauteskunde hauen ondorioz, Volodymyr Zelensky, aldez aurretiko esperientzia politikorik gabeko aktore eta umorista ohia Ukrainako seigarren presidente bihurtu da, Petro Poroxenko presidentearen aurkako itzulian popularren botoen %73,22 errekorra lortuz.
Ohe-zimitz
Ohe-zimitzak Cimicidae familiako intsektu parasitoak dira. Odola baino ez dute jaten. Cimex lectularius da ezagutzen dugun ohe-zimitzik ugariena, eta gizakien odolez baino ez da elikatzen; beste Cimex espezie batzuek beste animalia batzuetaz elikatzne dira, adibidez Cimex pipistrelli, Cimex pilosellus eta Cimex adjunctus espezieek saguzarren odola jaten dute. Cimex lectularius espezieak nahiago izaten du etxe beroetako lotarako guneak (lastairak, bereziki) bizitzeko, eta aktiboago izaten dira gauez, baina ez bakarrik. Ohe horietan lo egiten duenaren odola jan ohi dute ohartu gabe.
Ohe-zimitzek osasun efektu okerrak dituzte, tartean larruazaleko gorriunean, efektu psikologikoak eta alergiak. Ez da ezagutzen patogenorik ohe-zimitzekin batera kutsatzen direnak.
Milaka urtez gizakien parasito izan dira ohe-zimitzak. 1940eko hamarkadan mundu garatutik ia desagertaraztea lortu zen, baina 1995tik aurrera berriro ere ugaritu dira, pestiziden erresistentzia dela eta, pestiziden gaineko debekuengatik eta nazioarteko bidaiak direla eta. Ohe-zimitzei lotutako osasun arazoak mundu mailan hazkundean daude berriro ere.
King konderria (Washington)
King konderria (King County) Washingtonko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Seattle da. 2010eko zentsuaren arabera 1,931,249 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
King konderriak 597,476 kilometro koadro ditu. Horietatik 49,547 ura dira. Beste 547,929 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 323,23 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 1,931,249 pertsonetatik 1,423,678 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 172,378 dira. 116,326 beltzak edo afroamerikarrak. 12,931 amerikar natiboak ziren eta 14,068 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 280,029 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 4,688 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 79,529 pertsonek kokatzen zuten.
Erronkariarren zubia
Erronkariarren zubia Urraul ibarreko Esa udalerrian XI.-XII. mendeko harrizko zubi bat da, baliteke erromatar zubi baten gainean eraikia izatea, Aragoi ibaiaren gainean.
Zubia Erdi Aroko lau bideen arteko bidegurutze garrantzitsu batean zegoen: Donejakue bidea, Erronkariarren Errege Abelbidea, Almadiarien Ibilbidea eta erromatar galtzada.
Zubia
Zubiak 100 metro luze eta 2,60 metro zabal zeuzkan. Zazpi begi edo arku zituen, gaur egun horietatik hiru bakarrik mantendu izan dira, gainontzeko lauak suntsituta daude. Esa herrigunetik ekialdera dago.
Historia
XI.-XII. mende arteko zubia da, baliteke erromatar zubi baten aztarnen gainean eraikia izana, Donejakue bidearen Aragoiko adarrean. Nafarroako Erresuma birkonkistatzeko ahaleginean, Esako Gudua borrokatu zen gaztelar gerlariak eta kolaboratzaileak ihes egiten ari zirenean. 1521 eko maiatzaren 18an 300 nafarrek, Simon Ledeakoa buru zutela, bidea itxi zieten zubian Aragoira igarotzeko asmotan zebiltzala, eta istiluak hasi ziren. Ondorioz, gaztelar estandarte eta banderak eta 60 preso gaztelar atzeman zituzten. Zubia mendeetan zehar hainbat alditan suntsitua eta berreraikia izan zen, azkena Bigarren Karlistaldian (1872-1876). Berehala egurrezko egitura batekin konpondua izan zen, baina 1930eko hamarkadan sute batek kiskaldu eta egungo egoeran utzi zuen. Erabilera behin betiko utzi zen, eta zubia ahaztua gelditu.
Kondaira
Nolanahi ere, gudu hartan omeiarrak garaituak izan ziren, eta Erronkaribarko Sara izeneko emakume batek "mairu erregea" edo omeiarren gudarosteko buruzagiari burua ebaki eta zubi honetatik zintzilikatu omen zuen. Haren burua eta Erronkariarren zubia gaur egun Erronkaribarko armarrian agertzen dira. Beste bertsio batek hori Burgiko zubian gertatu zela dio.
Rhamnaceae
Erramnazeoak (Rhamnaceae) Rosales ordenaren landare loredunen familia da. Karraskilaren familia honek 870-900 espezie ditu, 50-60 generotan banaturik.
Kataluniako Generalitateko Lehendakaritza-Kontseilaritza
Kataluniako Generalitateko Lehendakaritza-Kontseilaritza 2021-2015 arteko Kataluniako Gobernuaren kontseilaritzetako bat da, 1980. urtean sorturikoa (Conselleria adjunta a la Presidència modura –euskaraz, Lehendakaritzari atxikitutako Kontseilaritza–) eta, egun, Laura Vilagrà i Pons politikariaren esku dagoena. Legegintzaldi ezberdinetan, kontseilaritza honen funtzio ezberdinak Kataluniako Generlitateko lehendakariak edo Lehen Kontseilariak (Conseller Primer) hartu izan ditu.
Funtzioak
21/2021 Dekretuaren arabera, hurrengoak dira Lehendakaritza-Kontseilaritzaren funtzioak:
Reinhardsmunster
Reinhardsmunster Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Reinhardsmunster udalerrian erroldatutako biztanleak 450 ziren. Familiak 168 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 299 ziren, horien artean 230 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 230 pertsona aktiboetatik 219 lanean zeuden (121 gizon eta 98 emakume) eta 11 langabezian zeuden (5 gizon eta 6 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Reinhardsmunster udalerrian 178 unitate fiskal zeuden, 448 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.903 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak margolaria ziren.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 elektrotresna denda zen eta 1 drogeria zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mesalina brevirostris
Mesalina brevirostris Mesalina generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
José Gonçalves de Minas
José Gonçalves de Minas Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Euskal Herria Korrika
Euskal Herria Korrika 1997an Gozategi taldeak Andoni Egañaren hitzekin Korrikarako sortu zuen abestia da. "Hamaiketakoa Prest!. Korrika" moduan argitaratu zena.
Zosterops mysorensis
Zosterops mysorensis Zosterops generoko animalia da. Hegaztien barruko Zosteropidae familian sailkatua dago.
Euskal Herria Korrika
Gozategi taldea 1990.eko hamarkadan aitzindari izan zen Triki-pop esaten dena sortzen. Maixa eta Ixiar, edo Alaitz eta Maider bezala. Pop moduko musika-taldeetako instrumentuekin batera integratzen zuten trikia.
Aurreko urtean arrakasta itzela lortuta zuen taldeak Ainhoa (Elkar, 1996) bigarren diskoarekin. Hor zegoen, Nirekin kantuarekin batez ere. 1996ko udako kantua izan zen, eta «emoixtaxux muxutxuek...» leloa ahoz aho ibili zen. Jon Maia bertsolariak bizkaieraz idatzitako hitzetan zetzan arrakastaren gakoetako bat.
Garai horretan Andoni Egaña Euskal Herriko bertsolari txapelduna izan zen lau aldiz jarraian: 1993, 1997, 2001 eta 2005 an
Hitzak
Andoni Egañaren hitzak dira 10. Korrikarako kantarenak. Hitz jolasgureak egin zituen, ezkutaketa jolas bat dago tartean; Berezia da, hitz batzuk ezkutatu egiten direlako; adibidez, kontaketa sei-tik zortzi-ra pasatzen da, zazpia ezkutuan geratzen dela. ezkutaketa jolasean lagunak gordetzera joaten direla, bila joan beharko denak tranpa egiten du kontaketan lehenago bukatzeko.
Soinuekin ere Jolasten du "izkutu/ezkutu" (Arantzazu zen gordeleku gotorreko ezkutua, "izkutua uzteko garaia badator") eta "izkutu/ezkutatu" ("Hizkiak izkututik badatoz argira" esan eta KORRIKA hitzaren letrak banaka azaltzen dira hurrengo lerroetan; zazpia ezkutatzen da kontaketan) edo "izkutatzea/hitzak ezkututzea" ( "baina izkutatzea ez al da tristea?")
Euskal Herria Korrika!
Bat, bi, hiru, lau, bost, sei,
zortzi, bederatzi, hamar
Euskal Herria Korrika! (errepika)
Arantzazu izan da gordeleku gotor
euskal hots eta hitzen babesleku jator
txori ezin zen eta izan ginen sator
izkutua uzteko garaia badator.
Hizkiak izkututik badatoz argira
K bi hanka luzekin korrika hasi da
Oñatin pasa da O jira eta jira
R ere hedatu zaigu Euskal Herrian.
R hor ibili da Euskal Herrietan
I tximina dugu labe garaietan
K azkenik sartu da Bilboko kaleetan
A ikasten hasi da non eta AEKn
'''Euskal Herria Korrika! ...'''
Senak agindu zigun zenari eustea
Nahi badugu euskara igotzen hastea
komeni da korrika Bilbora jeistea.
1997ko Korrika
1997ko Korrika edo 10. Korrikak Luis Villasante euskaltzaina omendu zuen. 10. edizioa izanik lehenengo Korrikaren ibilbidea egin zuen gutxi gorabehera,Oñatitik bertatik abiatu gabe Oñatin dagoen Arantzazuko santutegian abiatu zen martxoaren 14an eta Bilbon bukatu zen hilaren 23an.
Bilboko Arriaga antzokian bukatu zen. Mezua idatzi zuen Joan Mari Torrealdaik irakurri zuen bertan, AEK-ko antolatzaileek lagunduta.
Edílson José da Silva
Edílson José da Silva (1978ko abenduaren 8a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Avispa Fukuoka.
Pagrus auriga
Pagrus auriga Pagrus generoko animalia da. Arrainen barruko Sparidae familian sailkatzen da.
José Francisco Zelaya y Ayes
José Francisco Zelaya y Ayes (Juticalpa, Olancho, Honduras, 1798 - Lepaguare, Olancho, Honduras, 1848ko urriaren 20a) dibisioko jeneral maila zuen militarra izan zen, eta Hondurasko politikaria. Hondurasko Kongresuak aukeratu zuen behin-behineko lehen presidente gisa. 1839ko irailaren 21etik 1841eko urtarrilaren 1era arte gobernatu zuen. Geroago, 1848ko Konstituzioa aldarrikatu zuen Batzar Konstituziogileko presidenteorde ere izan zen.
Sendategi
Historia
XIX. mendean, tuberkulosiaren jatorria ezagutu ondoren, sendategiak ugaltzen hasi ziren Europan, pronostikoa hobetuz eta transmisio-katea mozten hasiz. Brehmerrek eta Dettweillerrek Alemaniako lehen sendategiak sortu zituzten.
Sendategietan erabiltzen zen tratamendu higieniko dietetikoaren oinarria neguan zein udan aire zabalean etengabe egotea zen. Kasu batzuetan, gaixoak kontu handiz ibiltzen ziren hautsez garbitutako eta haizetik babestutako lekuetan, batez ere pinudi artean. Beste batzuetan, aulki-oheetan atseden hartzen zuten, areto erabat irekietan, goizeko lehen orduetatik gaua itxi arte ad hoc jarriak. Aldi horretan, leihoak irekita egoten dira, edo airea aireztatzeko aparatuen bidez berritzen da, prozedura hori bertan behera utzi gabe, neguko garairik gordinenetan izan ezik. Halaber, garrantzi handia du albuminoide naturalak (haragia, arrautzak, esnea) edo artifizialak (pureak, etab.) nagusi diren elikadurak. Plan dietetikoa gimnasiak, masajeak, bainuek eta hidroterapia hotzak osatzen dute.
Eraikinaren kokalekua aukeratzeko, garrantzia eman behar zitzaion iparraldeko eta ekialdeko haizeetatik babestua egoteari, eta zenbait eskualdetan (Alemaniako ipar-mendebaldean), mendebaldekoetan baso eta mendietatik. Hobe zen gaixoek pinudiz betetako lur lehorretan ibiltzeko aukera izatea. Eskualde menditsuetan, hegoalderantz irekitako haranak aukeratu behar ziren batez ere, eta lainoz eta lur hezez estalitako tokietatik ihes egin.
Bi sexuak zorrotz bananduta egon behar ziren, eta gaixoak eraikin bakar batean, garrantzi gutxiko establezimenduetan eta handienetan, bi solairu baino gehiagoko pabiloietan. Administrazioaren eraikinak, langileen gelak eta, batez ere, behitegia gaixoen eraikinetik bereizita egon behar ziren. Horietan, logeletarako lokalak eta gaixoek egunean zehar hartzen dituztenak desberdinak izango lirateke. Hormak ahal bezain iragazgaitzak eta garbitzen errazak izan behar ziren. Hobe zen berogailu zentrala berogailuak baino, berogailu horiekin batera hautsa sortzen baitzen.
Sendategien funtzionatzeko moduak mediku buru baten mende egon behar zuen, lazareto militar batean bezala. Gainera, mediku laguntzaile bat egon behar zen berrogeita hamar gaixoko.
John Lee Hooker
John Lee Hooker (Clarkdale, Mississippi, Ameriketako Estatu Batuak, 1917ko abuztuaren 22a - San Francisco, Ameriketako Estatu Batuak, 2001eko ekainaren 21a) blues musikaria izan zen. Haren obra blues musikaren Bigarren Mundu Gerraren ondorengo blues elektrikoaren eragile nagusietako bat izan zen.
Bizitza
Aitak erakutsi zion gitarra jotzen, baina gaztetako musikari kutunena Blind Lemon izan zuen. Laster alde egin zuen etxetik, Memphisa eta, geroago, Cincinnatira. Hasieran gospel talde batzuetan jo zuen, blues musikan buru-belarri sartu baino lehen. 1958an egin zituen lehen grabazioak, Texas Slim, John Lee Booker edo Deltan John izengoitiaz: Boogie Children, Hobo Blues, I'm In The Mood. 1960ko hamarraldian blues musikari berrien erreferentzia nagusietako bat izan zen. Britainia Handian, garai hartako rock talde nagusiek ere (The Animals, The Rolling Stones) haren abesti zaharretan oinarri hartuta egin zituzten bereak. Hurrengo bi hamarraldietan musikaririk onenekin jo zuen: Muddy Waters, Canned Heat, Van Morrison..., Coast To Coast (1971), Blues Before Sunrise (1976), The Healer (1989) edota Get Back Home (1992) diskoetan besteak beste.
Victoire Tomegah-Dogbé
Victoire Sidémého Dzidudu Dogbé Tomegah (Lome, Togo, 1959ko abenduaren 23a) togoar politikaria da. 2020ko irailaren 28az geroztik Togoko lehen ministroa da, postu horretan jardun duen lehen emakumea.
Gobernuburua izan aurretik, Komi Sélom Klassouren gobernuko ministroetako bat izan zen.
Mafrako jauregi nazionala
Mafrako jauregi nazionala (Palácio Nacional de Mafra) Portugalgo Mafra hiriko jauregi barroko eta neoklasikoa da.
Historia
Joanes V.a Portugalgoak 1711ean bere emazte Maria Ana Austriakoari zin egin zion ondorengo bat emanez gero jauregi bat eraiiko zuela. Bragantzako Barbara printzesa jaio zenean, 1717an jauregia eraikitzearik ekin zion. Jauregia bere ehizaleku gogokoenaren ondoan eraikitzea erabaki zuen eta errege familiaren bigarren egoitza bihurtu zen. João Frederico Ludovice arkitektu alemaniarrak diseinatu zuen eta basilika ardatz hartuta inguruan simetrikoki hedatzen den eraikina da.
Hurrengo erregeek ez zuten ordea oso gogokoa, gelak tristeak iruditzen baizitzaizkien, eta ehiza jardueretarako baino ez zuten erabili. 1807an frantziarrek Portugal inbaditzean errege familiak Brasilera egin zuen alde eta Junot jeneralak erraz hartu zuen jauregia. Dena dela urte berean Wellingtonek askatu zuen. Hurrengo urteetan frantziskotarren esku gelditu zen, 1834an ordena erlijiosoak debekatu ziren arte. 1849an monasterioa egoitza militarra bihurtu zen.
XX eta XXI mendeetan hainbat berriztatze lan izan ditu.
Larratxo
Larratxo Gipuzkoako Donostia hiriburuko auzune bat da, Altza auzoaren barnean dago.
Montaiguët-en-Forez
Montaiguët-en-Forez Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montaiguët-en-Forez udalerrian erroldatutako biztanleak 307 ziren. Familiak 144 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Tobel-Tägerschen
Tobel-Tägerschen Suitzako udalerria da. Turgovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Montaiguët-en-Forez
Etxebizitza
2007an 248 etxebizitza zeuden, 141 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 65 bigarren erresidentzia ziren eta 43 hutsik zeuden. 230 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 141 etxebizitza nagusietatik 105 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 72 etxek bost zituzten. 105 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 74 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 49 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 189 ziren, horien artean 114 aktiboak ziren eta 75 inaktiboak ziren. 114 pertsona aktiboetatik 101 lanean zeuden (64 gizon eta 37 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 75 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Tobel-Tägerschen
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Montaiguët-en-Forez
Diru sarrerak
2009an Montaiguët-en-Forez udalerrian 136 unitate fiskal zeuden, 295 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.629 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 2 iturginak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Montaiguët-en-Forez udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.024 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gojoseon
Gojoseon, jatorriz Joseon edo Antzinako Joseon, Koreako penintsulako estatu zahar baten izena da. Go gehikuntzak (“zaharra” esan nahi du), Joseon dinastiatik bereizteko erabiltzen da (1392–1897).
Historia
Gojoseonen historian hiru aro desberdintzen dira historiografia korearrean, baina lehen biak mitikoak dira funtsean.
Korearen sorrera mitikoa
Hiru erresumen oroitzapenen arabera, Gojoseon K.a. 2333. urtean ezarri zuen Dangunek. Agintari mitiko hau zeruko printze baten eta hartz-emakume baten semea zen eta bere kontakizunak paper garrantzitsua jokatu du nortasun korearraren garapenean. 21. mendean, Gojoseon sortu zeneko eguna Ipar Korea eta Hego Korea Fundazio Nazionalaren Eguna da ofizialki.
Gija Josean
Beste aro mitiko bat, K.a. XII. mendean hasten da, han etniako noble eta jakintsu batek (Jizi txineraz, Gija izenez ere ezaguna koreeraz), Txinako Shang dinastiaren errege-familian sortuak, Koreako penintsulara joan zen eta Gija Joseon deitu izan den erresuma sortu zuen.
Aro historikoki dokumentatua
K.a.ko VII. mendearen hasierako Txinako erregistro zaharretan aipatzen hasten da Gojoseon, ziurtasun historiko handiagoz ezagutzen delarik harrezkero erresumaren historia.
K.a. 194. urtean, beste han txinatar atek, Wi Manek (Wei Man ere deitzen zaio) Gija Joseoneko agintea erairsi. eta dinastia propioa, Wiman Joseon deitu izan dena, sortu zuen orduan. Garai honetan, txinatarren kroniketan jada aipatua da Gojoseon,
K.a. 108. urtean, Han dinastiako Wu enperadoreak Wiman Joseon inbaditu eta konkistatu zuen. Han dinasriakoek lau komandantzia ezarri zituzten Gojoseonen lurraldea administratzeko. III. mendean Han Inperioa zatitu eta ondorengo IV. mendeko kaotikoaren ondoren, Txinako kontrolpean erori zen eremua, eta Koguryök konkistatu zuen 313 azkenik.
Gojoseonen hastapenetan, Gojoseonen hiriburua egungo Liaoningean zegoen; K.a. 400 inguruan Pyongyangera joan zen.
Habash al-Hasib al-Marwazi
Ahmad ibn 'Abdallah Habash Hasib Marwazi (766 - 869 ondoren Samarra, Irak ) persiar geografoa, matematikaria eta astronomoa izan zen. Jatorriz Khorasan Handiko Mervekoa, arrazoi trigonometrikoak deskribatu zituen lehenengoz: sinua, tangentea eta beste funtzio trigonometrikoak.
Abasidar Kalifako Bagdaden lan egin zuen, al-Mamun eta Al-Mu'tassim-en erregealdietan. ehun urte baino gehiago zituela hil zen 869. urtearen ondoren.
Lanak
825etik 835era bitarteko behaketak egin zituen, eta hiru taula astronomiko-serie bildu zituen: lehenak oraindik hindu erara osatuta zeuden; bigarrenak, "frogatutako" taulak izenekoak, garrantzitsuenak ziren, ziurrenik "Ma'munic" edo "arabiar" taulen berdinak dira eta al-Ma'mun-en astronomoen lan kolektiboa izan daiteke; hirugarrenak, Sharen taulak izenekoak, txikiagoak ziren.
829ko eguzki eklipseari dagokionez, Habash-ek altitude baten bidezko (kasu honetan, eguzkiarena) denboraren determinazioaren lehen kasua eman zuen; astronomo musulmanek orokorrean hartu zuten metodoa.
830ean, badirudi "itzal" nozioa sartu zuela, umbra (versa), trigonometrian ukitzaile kontzeptuaren baliokidea, eta mota horretako zaharrena dirudien itzalen taula bat osatu zuen. Kotangentea ere aurkeztu zuen eta bere lehen taulak egin zituen.
Gorputzak eta Distantziak Liburua
Al-Hasib-ek hainbat behaketa astronomiko egin zituen Bagdadetik eta balio geografiko eta astronomiko batzuk estimatu zituen. Bere emaitzak "Gorputzak eta Distantziak Liburua"-n bildu zituen, eta bertan bere emaitzetako batzuk honako hauek izan ziren:
Œting
Œting Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Œting udalerrian erroldatutako biztanleak 2.461 ziren. Familiak 952 ziren, horien artean 184 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 128 bakarrik bizi ziren emakumeak), 328 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 376 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 64 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.014 etxebizitza zeuden, 965 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 866 etxeak ziren eta 143 apartamentuak ziren. 965 etxebizitza nagusietatik 836 bere jabearen bizilekua ziren, 111 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 89 etxek hiru zituzten, 159 etxek lau zituzten eta 688 etxek bost zituzten. 894 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 362 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 547 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.715 ziren, horien artean 1.226 aktiboak ziren eta 489 inaktiboak ziren. 1.226 pertsona aktiboetatik 1.139 lanean zeuden (645 gizon eta 494 emakume) eta 87 langabezian zeuden (36 gizon eta 51 emakume). 489 pertsona inaktiboetatik 145 erretiraturik zeuden, 143 ikasten zeuden eta 201 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Œting udalerrian 973 unitate fiskal zeuden, 2.557 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.206 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 95 komertzioetatik, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 20 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria, 1 aldi baterako lan enpresa eta 4 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra elektrotresna denda bat zen.
2000. urtean Œting udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 4 osasun-ekipamenduak anbulantzia ziren.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Pèire Bèc
Pèire Bèc (Paris, 1921eko abenduaren 11 - Poitiers, 2014ko ekainaren 30a) frantziar hizkuntzalaria eta idazlea izan zen. Ozkitaniako literaturan espezialista, gaskoierazko idazle ezaguna izan zen. Bere izena frantsesez Pierre Bec zen. Poitierseko Unibertsitatearen irakasle izan zen jubilatu arte, hau da, 1989 arte.
Œting
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pèire Bèc
Biografia
Aita gaskoia eta ama kriollo haurtzaroa Gaskoniako Comminges zonaldean eman zuen. Han okzitaniera ikasi zuen. Espainiako Gerra Zibilaren garaian penintsulatik ihez egindakoekin itzultzaile lanetan lan egin zuen. Mundu gerra hasita Alemaniara deportatu zuten. 1945an Frantziara itzuli zen. Alemanieraz eta italieraz lizentziaduna, 1959an Parisen doktoratu zen. Parisen lan egin zuen urte batzuk baina azkenik Poitierseko unibertsitatean hasi zen lanean eta bertan gelditu zen. Okzitanieraren aldeko militantea Institut d'Estudis Occitans erakundearen sortzailetako bat izan zen. Kataluniako Generalitateak 2010an okzitanieraren alde egindako lana eskertzeko Robèrt Lafon Saria eman zion.
Lazaroren piztuera
Bibliak honela azaltzen du:
Brachylophus
Brachylophus Iguanidae familiako genero bat da. Ozeanian aurki daitezke, ziurenik Hego Amerikatik dauden 8.000 kilometroak gaindituz.
Kenta Kifuji
Kenta Kifuji (木藤 健太, 1981eko urriaren 5a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Avispa Fukuoka eta Montedio Yamagata.
Pedra Bonita (Minas Gerais)
Pedra Bonita Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Saint-Germain-les-Vergnes
Saint-Germain-les-Vergnes Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Germain-les-Vergnes udalerrian erroldatutako biztanleak 924 ziren. Familiak 397 ziren, horien artean 101 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 69 bakarrik bizi ziren emakumeak), 142 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 134 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 491 etxebizitza zeuden, 397 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 447 etxeak ziren eta 33 apartamentuak ziren. 397 etxebizitza nagusietatik 336 bere jabearen bizilekua ziren, 54 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 133 etxek lau zituzten eta 206 etxek bost zituzten. 307 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 158 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 210 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 579 ziren, horien artean 443 aktiboak ziren eta 136 inaktiboak ziren. 443 pertsona aktiboetatik 413 lanean zeuden (224 gizon eta 189 emakume) eta 29 langabezian zeuden (14 gizon eta 15 emakume). 136 pertsona inaktiboetatik 67 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Germain-les-Vergnes udalerrian 418 unitate fiskal zeuden, 1.002 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.198 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 43 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 margolariak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Germain-les-Vergnes udalerrian 44 nekazaritza-ustiategi zeuden, 630 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Iluntze
Iluntzea, arratsa edo ilunsentia egunaren momentu bat da, Eguzkia sartzen denaren inguruan ematen dena. Euskaraz iluntzea Eguzkia sartzen den momentuari esaten badiogu ere, kultura ezberdinetan arratsaldeko denbora bat da, adibidez ingelesezko evening, 17:00tik 19:00ra bitarte edo 19:00tik ohera joateko ordura arte luzatzen dena, lekuaren eta kulturaren arabera.
Kultura eta aisialdiarekin lotutako jarduera asko denbora honetan izan ohi dira, eta familian denbora elkarrekin egoteko ohiturak daude, kluturaren arabera.
Kasaka
Kasaka edo soingaineko luzea kanpoko jantzi bat da, gehienetan gizonezkoena, dagoeneko erabiltzen ez dena eta estututa eramaten zena. Batez ere XVII. mendearen amaieratik XIX. mendearen hasierara arte erabili zuten. Bere neurriari dagokionez, jaka buztanluze baten estilokoa zen, baina lepo zuzen eta sendoarekin.
Kasakaren emakumezkoentzako bertsio bat egon zen, XVIII. mendean erabilitakoa, gizonezkoena baino hedadura urriagokoa. Gizonezkoetan oinarritzen zen, aurretik lotuta eta gizonezkoen antzeko irekidurekin. Hegalak motzagoak ziren aldaken pareraino.
Santo Inácio do Piauí
Santo Inácio do Piauí Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ziburuko iturria
Ziburuko iturria Lapurdiko Ziburu udalerrian dagoen iturri bat da. Lapurdiko monumentu historikoen zerrendaren barnean sailkatua dago.
Kokalekua
Iturri karrikan dago, plazatxo batean.
Historia
1676an eraiki zen, iturrian bertan harri landuzko hizkiz adierazten denez. Iraganean auzo bakoitzak bere iturria zuen, iturriak eta garbilekuak auzotarren topagune garrantzitsuak izan ohi ziren.
Iturria
Iturria harri landuz egina dago eta obelisko itxura du.
Gastines
Gastines Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Zosterops fuscicapilla
Zosterops fuscicapilla Zosterops generoko animalia da. Hegaztien barruko Zosteropidae familian sailkatua dago.
Neauphle-le-Château
Neauphle-le-Château Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 2.973 biztanle zituen.
Gastines
Biztanleria
2007an Gastines udalerrian erroldatutako biztanleak 197 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Neauphle-le-Château
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Gastines
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Neauphle-le-Château
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.344 etxebizitza zeuden, 1.231 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 72 hutsik zeuden. 788 etxeak ziren eta 545 apartamentuak ziren. 1.231 etxebizitza nagusietatik 867 bere jabearen bizilekua ziren, 336 alokairuan okupaturik zeuden eta 28 doan lagata zeuden; 101 etxek gela bat zuten, 176 etxek bi zituzten, 225 etxek hiru zituzten, 196 etxek lau zituzten eta 533 etxek bost zituzten. 906 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 559 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 593 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Gastines
Diru sarrerak
2009an Gastines udalerrian 70 unitate fiskal zeuden, 181 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.116 euro zen.
Neauphle-le-Château
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.014 ziren, horien artean 1.571 aktiboak ziren eta 443 inaktiboak ziren. 1.571 pertsona aktiboetatik 1.489 lanean zeuden (784 gizon eta 705 emakume) eta 82 langabezian zeuden (45 gizon eta 37 emakume). 443 pertsona inaktiboetatik 131 erretiraturik zeuden, 195 ikasten zeuden eta 117 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Neauphle-le-Château udalerrian 1.214 unitate fiskal zeuden, 3.002,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 28.867 euro zen.
Gastines
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
Neauphle-le-Château
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 190 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 28 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 22 higiezinen enpresak ziren, 41 zerbitzu enpresak ziren, 22 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Mady Mesplé
Mady Mesplé (Okzitaniako Tolosa, – ib., 2020ko maiatzaren 30a) frantses opera-abeslaria izan zen, sopranoa izan zen. Pianoa eta kantua Tolosan ikasi zituen, eta ahotsa Jeanine Micheaurekin trebatu zuen Parisen. Debuta Liejako Operan egin zuen 1953an, Lakmé lanarekin. 1956an, Parisko Opera Komikoan sartu zen, eta paper handiak egin zituen han: Rigoletto (Verdi), Hoffmannen ipuinak (Offenbach), Sevillako bizargina (Rossini), Lucia di Lammermoor (Donizetti) eta Txirula miragarria (Mozart). Abeslariaren ibilbide profesionalean opera horiek eragin nabarmena izan bazuten ere, gaur egungo musikak asko erakartzen du Mady Mesplé. Harentzat idatzi zituen Charles Chaynesek Quatre Poèmes de Sappho eta Betsy Jolas, Quatuor II. 1963an, Gian Carlo Menottiren Azken basatia sortu zuen, eta, 1965ean, Hans Werner Henzeren Maitale gazteentzako elegia lanaren frantsesezko bertsioa. Pierre Boulezen zuzendaritzapean, Arnold Schönbergen Jakoben Eskala kantatu zuen Londresen, eta Maurice Ravelen Haurra eta Sorginkeriak. 1985etik 1990era, irakasle izan zen Parisko Eskola Normalean, eta Bordeleko Kontserbatorio Nazionalean, gero.
Neauphle-le-Château
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 51 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 1 margolaria, 4 zurginak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 4 eraikuntza enpresak, 3 ile apaindegiak, 5 jatetxeak eta 14 higiezinen agentziak.
Gastines
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
Neauphle-le-Château
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 3 arropa dendak, 1 zapata-denda zen eta 1 lore-denda zen.
Cobra Kai
Cobra Kai estatubatuar zinema zuzendarien karate komedia-drama telesaila da. 1984ko The Karate Kid filmeko bi protagonista jarraitzen ditu hogeita hamalau urte geroago.
Neauphle-le-Château
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gastines
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Selfie
Selfie (selfi ahoskatua) norbere buruari argazki bat egitea da, normalki kamera digital bat edo telefono mugikor bat eskuetan hartuta edo selfie makila bat erabilita. Selfiak, askotan, Facebook, Instagram eta Twitter bezalako sare-sozialen bidez elkarbanatzen dira. Helburua norbere buruaren alderdirik ederrena erakustea da eta itxura kasuala erakutsi ohi dute, berez horretarako sortuak izanda ere. "Selfie" hitza ez zaio aplikatzen atzera-kontaketa edo sistema erremoto baten bidez egindako argazkiei, baina bai besoa luzatuta edo ispilu batean ateratakoei.
Robert Corneliusek 1839an bere buruaren dagerrotipo bat sortu zuen, eta pertsona baten lehenengo argazkietako bat da. Prozesua geldoa zen eta minutu batez egon behar zen geldi, lentearen estalkia kendu eta berriro ere jarriz. Gaur egun eremu sozial guztietako pertsonek hartzen dute, eta ez da mugatzen nerabeen soziologiari.
The Blind Side (filma)
The Blind Side (euskaraz Alde Ezkutua) 2009ko John Lee Hancock estatubatuar zinema zuzendari eta gidoigileak zuzendu eta idatzitzako kirol biografia drama film bat da. Sandra Bullock, Tim McGraw, Quinton Aaron, Jae Head, Lily Collins, Ray McKinnon, Kathy Bates eta Michael Oher aktoreek antzeztu zuten.
Emakumezko aktore onenaren Oscar Saria (Sandra Bullock) irabazi zuen, bai eta Film onenaren Oscar Sariaren izendapena jaso ere.
Argumentua
Michael Oher (Quinton Aaron) kalean bizi eta bizitzan bere kaxa aurrera egin duen 17 urteko afroamerikar nerabe bat da. Egun batez, negu gorrian kalean doala, Leigh Anne Tuohy (Sandra Bullock) emakume zuriarekin topo egingo du, lanbidez barne diseinatzailea den izaera irmoko emakumea eta Sean Tuohy (Tim McGraw) aberatsaren emaztea. Leighek Michaeli gaua kale gorrian igaro beharrean bere familiarekin batera igaro dezan proposatuko dio. Modu honetan, piskanaka, Michael gaztea Tuohy familiako beste senide bat bilakatuko da, eta familiak bere aspaldiko ametsa lortzen lagunduko dio: amerikar futbol jokalaria bilakatzea.
Crochte
Crochte Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Crochte udalerrian erroldatutako biztanleak 676 ziren. Familiak 229 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 67 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 114 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 254 etxebizitza zeuden, 229 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 231 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 229 etxebizitza nagusietatik 196 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 175 etxek bost zituzten. 204 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 82 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 133 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 447 ziren, horien artean 320 aktiboak ziren eta 127 inaktiboak ziren. 320 pertsona aktiboetatik 306 lanean zeuden (176 gizon eta 130 emakume) eta 14 langabezian zeuden (4 gizon eta 10 emakume). 127 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Crochte udalerrian 246 unitate fiskal zeuden, 737 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.176 euro zen.
Lamballe
Lamballe (bretainieraz Lambal) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da. Bro Sant Brieg lurralde historikoan dago.
Crochte
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Lamballe
Historia
Lamballe Penthièvre-ko kondeen lurraldeko hiriburua zen. Hauen anparoan eraiki ziren bere ondasun nabarmenak, XIV mendeko Notre-Dame kolegiata eta XVI mendeko San Martin eliza. XVII mendetik aurrera Lamballe printzerria bihurtu zen eta tituluak Frantziako Iraultzararte iraun zuen.
Crochte
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Lamballe
Historia
1800an lau mila biztanle zituen eta tamaina horretan mantendu zuen biztanleria hurrengo bi mendeetan, 1968an esate baterako 5.000 biztanle zituen. Ordutik aurrera handituz joan zen eta gaur egun 12.000 biztanle inguru ditu.
Crochte
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Crochte udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 784 hektarea erabiltzen.
Lamballe
Ekonomia
Nekazaritza eta abeltzaintzan oinarrituriko ekonomia dauka. Ostegunero goizetan egiten den merkatuak Frantziako onenetako izatearen fama dauka. Bertako itsaskiak eta sagardoa ere ezagunak dira
Crochte
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Crochte udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 288 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tomo primero de los Annales de Navarra
Tomo primero de los Annales de Navarra, izenburu osoa Tomo primero de los Anales de Navarra compuestos por el Padre M. Joseph de Moret, de la Compañía de Iesus, natural de Pamplona, Chronista del mismo Reyno, Josef Moret (1615-1687) jesuitaren liburua, Iruñean, 1684an plazaratu zen. Liburua Nafarroako Gorteek eskatuta egin zuen eta Martin Gregorio Zabala argitaratzaileen etxean egin zen. Obra osoak dituen bost liburukietatik hau da hobeto bukatuta dagoena.