cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eskabide-orri
Esperientzia
Atal honetan eskatzen den informazioa bi motatakoa izan daiteke: esperietzia profesionala eta prestakuntza akademikoa. Prestakuntza akademikoa garrantzitsua da enpresaburuentzat honek hautagaien inteligentzia maila eta izaera adierazi dezakeelako. Esperientzia profesionala garrantitsua da hautatua izateko ezaugarri nagusi bat izan daitekeelako. Askotan eskabide-orrian hautagaiek langabeak diren eta zergatik utzi zioten lan egiteari.
Ingurune soziala
Ingurune sozialak hautagai bati buruzko informazio asko eman dezake. Norbaiten izaera, indarrak, ahuleziak eta interesak erakutsi ditzake. Gainera aurreko lanpostuek adierazi dezakete zein abilezia daukaten, lanpostuan beharrezkoa zelako.
Paul Painlevé
Paul Painlevé Paris, 1863ko abenduaren 5a - ibidem, 1933ko urriaren 29a) frantziar politikari eta matematikaria izan zen. Frantziako lehen ministroa izan zen 1917an eta 1925ean.
Matematika ikasi zuen École normale supérieure delakoan eta Lilleko eta Sorbonako unibertsitateetan irakasle izan zen. Ekuazio diferentzialen arloan lan egin zuen eta hegaldiaren teoriari aplikatu zizkion. 1908an Wilbur Wrighten aireplanoko lehen bidaiaria izan zen Frantzian eta 1909an aeronautikako lehen ikastaroa sortu zuen.
1915 eta 1917 artean Hezkuntza Publikoko ministro izan zen eta 1917ko irailaren 12an lehen ministro izendatu zuten. Bere agintaldiak bederatzi aste iraun zuen eta aurre egin behar izan zien Errusiako Iraultzari, Estatu Batuak gerran sartzeari, Robert Nivelle jeneralaren erasoaldiaren porrotari, tropen matxinadei eta britainiarrekiko harremanei.
1920ko hamarkadan Maginot lerroaren eraikuntzaren bultzatzaileetako bat izan zen. 1925ean Diputatuen Ganberako lehendakari izendatu zuten.
1925eko apirilaren 17an lehen ministro izendatu zuten bigarrenez. Sirian matxinada bat gertatzeaz gain, ezin izan zuen finantza-krisia konpondu eta azaroaren 21ean dimititu behar izan zuen.
Wataru Nakazato
Wataru Nakazato (仲里 航, 1984ko urriaren 30a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vissel Kobe.
Euli-txori beltz
Euli-txori beltza edo euli-txori arrunta (Ficedula hypoleuca) muscicapidae familiako hegazti paseriformea da, Europa eta mendebaldeko Asian bizi dena. Ez dago arrisku-egoeran, Europan 25-39 milioi ale daudela estimatzen da.
Txori txikia da, 12-13,5 cm luze. Arrak eta emeak nahiko diferenteak dira (sexu-dimorfismoa). Kumealdian arra goialdean beltza da nagusiki, eta behealdean zuria. Udazkenean eta neguan lumek emearen itxura handiagoa hartzen dute, buruan eta lepoan arre eta hegaletan beltz. Arrak beti du gune zuri bat bekokian, mokoaren gain-gainean. Emea zuria da azpitik eta arrea gainetik, hegalak baina beltzaxkak dira. Sexu bietan orban zuri bat dute hegoan hirugarren mailako lumetan. Mokoa beltza da, luzanga, mehea eta puntazorrotza.
Txori txiki honek Euskal Herria udan baino ez du bisitatzen. Gainontzean Sahara hegoaldera bidaiatzen du bertako klima beroaz gozatzera. Halere, erraza da euli-txori beltza ikustea intsektu bila etengabe ibiltzen baita harat-honat hegaka.
Euskaraz beste izen hauek ere erabiltzen dira: Pin-pin, Pit-pit, Txin-txin, Txinbo, Txinbo hegozuri.
Martioda
535 metroko garaieran dago. Gasteizko udalerriaren mendebaldean dago, hirigunetik hamaika kilometrora, Otoetarako bidean.
Jaiak
Martiodak irailaren 15ean ospatzen ditu jaiak, Urrialduko Andre Mariaren omenezkoak.
Guy's Hospital
Munduan eraikitako ospitalerik garaiena da.
Distichodus rostratus
Distichodus rostratus Distichodus generoko animalia da. Arrainen barruko Distichodontidae familian sailkatzen da.
Permafrost
Permafrost (ingelesezko perma-, permanent, "betiere" + frost, "antzigar"/"izotzaldi") udan izoztuta mantentzen den lurzoruari deritzo, gutxienez bi urtez iraun duena. Lurzoru mota hau ohikoa da Siberia, Alaska eta Kanada iparraldean. Hedaduraz, Artikoko lurraldeetako lur beti izoztuari ere deritzo.
Hiru motatakoa izan daiteke: jarraitua, lurpeko 0,5 m-tik 500 m-ra bitarteko parteak izozturik irauten duena; zatikakoa, permafrostaren barnean izoztu gabeko parte batzuk dituena; eta permafrostaren barnean parte gehienak izoztu gabe irauten duena. Klimak, tenperaturak, ezaugarri geomorfikoek eta landarediak eragiten dute permafrosten sorrera eta bilakaera. Lurrazalaren % 25 inguru hartzen du permafrostak, hormategiak barne.
Azken hamarkada eta urteetan, permafrosta gero eta lasterrago ari da urtzen klima aldaketa dela eta. Permafrostak metano eta karbono kopuru handiak biltegiratzen dituenez, urtzearen ondorioz emisioak ugari askatzen ari dira atmosferara eta, beraz, berotegi efektuko gasak. 2019an, 1.600.000 megatona karbono zeuden permafrostean; atmosferan barreiatuta, berriz, 870.000 megatona.
Bréry
Bréry Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bréry udalerrian erroldatutako biztanleak 236 ziren. Familiak 90 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 121 etxebizitza zeuden, 94 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 116 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 94 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 50 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 144 ziren, horien artean 107 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 107 pertsona aktiboetatik 101 lanean zeuden (54 gizon eta 47 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Laurie Anderson
Laurie Anderson (Chicago, 1947ko ekainaren 5a) estatubatuar artista da. Eskultura eta Artearen Historia irakatsi zituen New Yorken. Besteak beste, Brian Eno, David Byrne edota Philip Glass kide ziren artista- eta musikari-elkartean parte hartu zuen. Hainbat performance egin ditu, mimoa, musika, errezitalak, filmak eta argi- eta soinu-efektuak nahasiz.
O Superman, One Ten diskoetxeak 1982an kaleratutako singleak lortu zuen Andersonen orain arteko arrakasta komertzial bakarra. Ahotsa eta musika elektronikoa landuz, berrikuntza asko ekarri dizkiote Laurie Andersonek eta haren taldeek abangoardiako musikari. 1984an, United States kaleratu zuen, eta, 1986an, Home Of The Brave, William S. Burroughs idazlearen lankidetzarekin. Andersonek askotariko norabideetan jarraitzen du lanean, industria diskografikoaren interes komertzialei jaramon egin gabe. Musika-tresnak ere asmatu ditu. Artista garrantzitsu askorekin lan egin du, Peter Gabrielekin, Chris Speedingekin eta Bobby McFerrinekin, esate baterako. Lan aipagarriak ditu: Bright Red (1994) —Brian Enoren eta Lou Reeden parte-hartzearekin— eta The Ugly One With The Jewels And Other Stories (1995).
Gipsy Kings
Gipsy Kings flamenko-runba musika talde frantziarra da, Arles eta Montpellier artean sortua. Bere kideak espainiar ijito eta bereber arbasoak dituzte eta gaztelaniaz abesten dute. Bere hirugarren albumean argitaratu zituzten "Djobi Djoba" eta "Bamboléo" abestiei esker ospetsu bilakatu ziren.
Yoshiaki Hoya
Yoshiaki Hoya (保谷 吉昭, 1985eko martxoaren 23a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vissel Kobe.
Upton konderria (Texas)
Upton konderria (Upton County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Rankin da. 2010eko zentsuaren arabera 3,355 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Atabea
Atabea Zaraitzu ibaxako kiñoi bat da. Espartza, Sartze, Gorza eta Galoze udalerriak hartzen ditu eta iparralderago dagoena da. Altuera 540 eta 1274 metro artekoa da, eta 119,87 km²-ko azalera hartzen du. biztanle zituen.
Upton konderria (Texas)
Geografia
Upton konderriak 321,548 kilometro koadro ditu. Horietatik 46 ura dira. Beste 321,501 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1,04 da.
Atabea
Banaketa
Errartea kiñoiko udalerriak daude:
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Jaizkibel
Jaizkibel Gipuzkoako ipar-ekialdean dagoen mendia da, Higer lurmuturretik Pasaiako badiaraino luzatzen dena, gutxigorabehera ekialdetik mendebaldera mendilerro bat osatuz, 547 metrotan gailentzen dena, mendilerroaren erdialdean. Mendiaren eremuak Hondarribia, Lezo eta Pasaia udalerrien barnean daude, eta udalerri horiek dira hain zuzen mendiaren eremu handien jabe. Europako ekologia sarean Natura 2000 garrantzizko toki izendapena du.
Izena
Antza denez, mendiaren jatorrizko izena Oleartzu zen (gaztelaniazko idazkeran, Olearso), eta Jaizkibel berez mendiaren atzealdea zen, eta izena haitz gibel hitzetatik dator: «haitzaren atzealdea», alegia. Aiako Harriari erreferentzia eginez akaso.
Jaizkibel mendiaren aurrealdeko zati baten izena, berriz, Allerru da.
Historia
Madozko hiztegiak (1802), Jaizkibeli buruz hitz egitean, honela zioen: "Bi lego urri ditu, Pasaiako portua n dagoen Arando Grande Peñatik Higer lurmutur reraino (Hondarribia). Ipar-ekialdetik hego-mendebalderanzko norabidea du. Mendi honen gailurrean, nahiz eta altuerarik handiena ez izan, Guadalupeko baseliza dago, Hondarribiko zaindaria. Hareharrizko harrobietan ugaria da eta harri litografikoa ere bai. Hegaletan haritz, gaztainondo eta lezka ugari daude, eta beste zuhaitz batzuk ere badaude. Higerreko gaztelua izen horren atzetik dago ipar-ekialdeko muturrean, eta Hondarribiko barraren eta portuaren sarrera babesten du. Antzina, Olearson edo Oeaso mendi handi horri izena eman zitzaion, antza denez, inguruan zegoen hiriari izena eman zion eta Ptolomeo, Pomponio Mela eta beste geografo batzuk markaz markatu zituen."
Madozek aipatzen zuen hiri erromatarra Oiasso zen, Plinio, Ptolomeo eta Estrabon geografo erromatarrek izendatua. Indusketa arkeologikoek hiri hori egungo Irun ekin identifikatzen dute. Claudio Ptolomeok (II. mendea) aipatu zuen Oiassó izena, bi zentzutan: hiria izendatzeko eta Pirinioetako Oiassó muinoa izendatzeko, Jaizkibelekin identifikatuko zena.
Kroniken artean "Bella Easo" ere aipatzen zen, hiria ibai baten bokalean zegoela deskribatuz, estuario handi batean. XIX. mendean, garai hartako intelektualek zalantzarik gabe eman zioten izen hori Donostia ri, Gipuzkoa ko hiriburu eta errege-erreginen oporretako egoitza izan baitzen. Hala ere, erromatarren garaiko aztarnek baieztatzen dute Irun zela, eta aipatutako estuarioa Bidasoa (Txingudi) zela. Bidasoa izenak berak egoera hori adierazten duela dirudi (Bide easo = Easoko bidea), hiria penintsulako barnealderanzko bide nagusietan baitzegoen, Akitania eta Pompaelo (Iruñea) elkartuta. Gaur egun, izenaren jatorria berreskuratu da, eskualdea Oiartzualdea izenez ezagutzen baita.
Jaizkibelek garrantzia izan du gerra karlistetan. Bost dorre eta gotorleku batzuen lerro bat Jaizkibelgo gailurrean zehar hedatzen zen, eta horietako batzuk gaur egun ere ikus daitezke. Pasai Donibanetik hurbil Lord John Hay gotorlekua dugu, gero hiru defentsa-dorre gailurreraino, San Enrike gotorlekua zegoen tokiraino. Guadalupeko jaitsieran beste bi dorre ikusten dira. Gotortutako egiturarik handiena, ordea, III. karlistaldiaren ondoren eraiki zen eta Guadalupen kokatzen du, hain zuzen ere. 1900ean inauguratu zuten, eta 500 soldadu ingururentzako lekua zuen. Pirinioetako mugako linea defendatzeko planarekin lotuta zegoen hura gauzatzea.
Geologia
Jaizkibel mendia Ulia, Igeldo eta Jaizkibel bera biltzen dituen flysch motako Jaizkibel formazioan dago, orain dela 54-45 milioi urte sortutakoa, Eozenoan hain zuzen. Hareharrizko estratu lodiz dago osaturik eta geroztik izandako karstifikazio prozesuen eraginez hainbat haitzulo sortu dira mendian, disoluzio eta prezipitazio erreakzioen ondorioz. Horretaz gainera, geoforma ugari ere sortu dira mendiko arroketan, albeolo eta abaraska formakoak, harri-bolak (paramoudras) eta espeleotema ugari ere badaude.
Fauna eta flora
Fauna eta florak espezie bereziak bizi dira bertan. Aipatzekoak dira: galzorian dagoen Armeria euskadiensis itsaslabarretako landarea, eta Euskal Herriko endemismoa eta oso arraroa den Thelypteris palustris garoaren populazio txikiak.
Erdi askatasunean bizi diren zaldi eta behien presentzia ere handia da.
Jaizkibelgo superportuaren egitasmoa
Jaizkibelgo kostaldean, Pasaia aldean, superportua eraikitzeko proiektu bat dago; eta horren alde Jaizkibia elkartea sortu dute hainbat erakundek. Egitasmo hori, dena den, oso eztabaidatsua izaten ari da. Superportuaren aurkako herritar plataforma ere sortu da: Jaizkibel Bizirik.
Jaizkibelgo ekosistemei eta eskualdeko beste zenbait baliori egingo litzaiekeen kalteez kezkaturik, superportuaren egitasmoaren aurka azaldu dira inguruko hainbat udal, hala nola Pasaiakoa, Lezokoa eta Oiartzungoa.
Eusko Jaurlaritzako Ingurumen Saileko arduradunek ere, beren kezka azaldu dute superportuaren aurrean, Jaizkibelgo kosta gehiena eta mendiko larre, txilardi eta basoak babestuta baitaude, dituzten balio ekologikoengatik. Gainera, Natura 2000 sarean dagoela kontuan izanez gero, ezingo litzateke kosta horretan ezer eraiki.
GR 121 ibilbidea
Mendi honen kostaldeko itsalabarretan barrena Gipuzkoa osoari itzulingurua egiten dion GR 121 ibilbidea doa, kostaldeako zatian, hots, Hondarribia eta Mutriku artean Talaia ibilbidea jasotzen duelarik. Jaizkibelen Talai ibilbideko 1. etapa kokatzen da, hain zuzen ere, Hondarribia eta Pasai Donibane artekoa.
Boëseghem
Boëseghem Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Boëseghem udalerrian erroldatutako biztanleak 767 ziren. Familiak 289 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (30 bakarrik bizi ziren gizonak eta 30 bakarrik bizi ziren emakumeak), 106 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 106 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 309 etxebizitza zeuden, 293 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 298 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 293 etxebizitza nagusietatik 250 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 192 etxek bost zituzten. 247 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 118 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 150 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 523 ziren, horien artean 366 aktiboak ziren eta 157 inaktiboak ziren. 366 pertsona aktiboetatik 335 lanean zeuden (191 gizon eta 144 emakume) eta 32 langabezian zeuden (10 gizon eta 22 emakume). 157 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 56 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Boëseghem udalerrian 278 unitate fiskal zeuden, 731,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.482 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 margolaria eta 2 eraikuntza enpresak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Boëseghem udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 264 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Julia Satxuk
Julia Mikolaivna Satxuk —Юлія Миколаївна Сачук— (Lutsk, 1982ko apirilaren 25) pertsona desgaituen eskubideen aldeko aktibista ukrainarra da, Fight For Right pertsona desgaituen erakunde publikoko presidentea, Zinema eskuragarria agentziaren sortzailekidea.
Bizitza
Lutsken jaio eta hazi zen. Txikitatik hasi zen giza eskubideen alde borrokatzen, hezkuntza orokorreko eskola batean ikasteko eskubidea defendatu behar izan zuenean, eta ez ikusmen urritasuna dutenentzako barnetegian.
Nazioarteko harremanak ikasi zituen Volyngo Unibertsitate Nazionalean. 2014an Tolerantzia eta diskriminaziorik eza ikasi zuen AEBetan.
2007tik 2011ra, Amnesty International Ukraine giza eskubideen nazioarteko erakundean lan egin zuen, non ekintza publikoko erakundeetan, defentsan eta lobby-kanpainetan esperientzia lortu zuen.
2016an Fight For Right proiektuaren koordinatzaile bihurtu zen. 2017an, Fight For Right proiektu txiki izatetik Julia Satxukek zuzendutako erakunde publiko izatera pasa zen.
Ukraina ordezkatu zuen 2018an New Yorken eta 2019an Genevan egindako desgaitasunari buruzko NBEko organoen ekitaldietan. 2020an Ukrainako hautagai izendatu zen Pertsona Desgaituen Eskubideen NBEko Batzorderako.
2022an, BBCren 100 Emakume seriean sartu zen.
Bizitza pertsonala
Kieven bizi da. Taras izeneko semea dauka.
1906ko Kontxako Bandera
Kontakizuna
Banderaren urte larriak ziren. Aurreko bi urteetan (1904, 1905) eta hurrengo bietan (1907, 1908) ez zen traineru estropadarik antolatu, eta belaontzi eta yola estropadak izan ziren, nahiz eta jende aldetik arrakasta handirik ez izan.
1906an Donostian egokitu ziren urtez urte herrietan txandaka antolatzen ziren "Fiestas Euskaras" famatuak. Festa horien barruan traineru estropadak antolatu zituzten uztailean.
Emaitzak
Estropada honetan aritu zen traineru donostiar onena. Besteek beste txanda bat jokatu zuten
Belgeard
Belgeard Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Belgeard udalerrian erroldatutako biztanleak 478 ziren. Familiak 171 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 50 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 199 etxebizitza zeuden, 173 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 192 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 173 etxebizitza nagusietatik 122 bere jabearen bizilekua ziren, 47 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 105 etxek bost zituzten. 136 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 115 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 323 ziren, horien artean 284 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 284 pertsona aktiboetatik 266 lanean zeuden (140 gizon eta 126 emakume) eta 17 langabezian zeuden (7 gizon eta 10 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Belgeard udalerrian 191 unitate fiskal zeuden, 538,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.342 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Belgeard udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 540 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Goussonville
Goussonville Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Goussonville udalerrian erroldatutako biztanleak 595 ziren. Familiak 207 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 111 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 248 etxebizitza zeuden, 210 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 219 etxeak ziren eta 28 apartamentuak ziren. 210 etxebizitza nagusietatik 177 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 41 etxek lau zituzten eta 134 etxek bost zituzten. 170 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 142 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 421 ziren, horien artean 324 aktiboak ziren eta 97 inaktiboak ziren. 324 pertsona aktiboetatik 305 lanean zeuden (152 gizon eta 153 emakume) eta 19 langabezian zeuden (8 gizon eta 11 emakume). 97 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Goussonville udalerrian 224 unitate fiskal zeuden, 660 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.297 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dungeons & Dragons (filma)
Dungeons & Dragons (euskaraz Ziegak eta Herensugeak), 2000ko Courtney Solomon kanadar zinema zuzendariaren fantasiazko abentura eta ekintza film bat da. Dungeons & Dragons errol mahai-joko ezagunean oinarritua dago. Justin Whalin, Marlon Wayans, Thora Birch, Zoe McLellan, Kristen Wilson, Lee Arenberg, Bruce Payne eta Jeremy Irons aktoreek antzeztu zuten.
Dungeons & Dragons: Wrath of the Dragon God (2005) eta Dungeons & Dragons: The Book of Vile Darkness (2011) jarraipen ak izan ditu.
Argumentua
Izmir Erresuman, Profion (Jeremy Irons) azti zitalak Savina (Thora Birch) enperatriz izendatu berria tronutik kendu nahi du. Hori gerta ez dadin, Savinak abenturazale talde bat erreklutatu eta aztiaren asmoak zapuztuko dituen objektu magiko bat topatzeko betekizunaren ardura emango die: Herensugearen Kontrol Makila delakoa da, haren jabeak herensugeak nahieran kontrolatzeko ahalmena du. Baina aztiak ere bere morroiei makil hori topatzeko aginduko die.
Jaime Balmes
Jaime Balmes (Vic, Katalunia, 1810eko abuztuaren 28a - 1848ko uztailaren 9a) apaiz katolikoa, kazetaria eta filosofoa izan zen. Filosofo gisa, eskolastizismo modernoaren barnean kokatzen da, eta XIX. mendeko Espainiako filosofo nagusietakotzat hartzen da.
Bere lanean eta zuzendu zituen aldizkarietan —La sociedad (Bartzelona, 1843) eta El pensamiento de la nación (Madril, 1844) aldizkarietan— politika, ekonomia eta gizarteari zegozkion gaiez jardun zuen. Langileen elkarteen alde egin zuen, haien eta ugazaben artean akordioak lortzeko bide bila. Industria eta nekazaritzarekiko protekzionismoaren alde egin zuen. Politikaren alorrean, nazioaren interesak alderdien gainean daudela aldarrikatuz, liberalak eta karlistak programa bakar baten inguruan bildu nahi izan zituen. Ildo horretatik, elkarren kontrako gerran ari ziren monarkiaren bi adarrak batzea, Elisabet eta Montemolíngo kondea elkarrekin ezkonaraziz, Balmesen asmorik ausartena eta porrot handiena izan zen.
Lanak
Lan garrantzitsuenak: El protestantismo comparado con el catolicismo (1842), El Criterio (1843) (euskarara Zinkunegik itzulia, Irizpidea, 1918), Filosofía fundamental (1846) eta Filosofia elemental (1847).
Valence (Charente)
Valence Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 133 etxebizitza zeuden, 105 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 127 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 105 etxebizitza nagusietatik 90 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 86 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 137 ziren, horien artean 89 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 89 pertsona aktiboetatik 77 lanean zeuden (48 gizon eta 29 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Valence udalerrian 97 unitate fiskal zeuden, 217 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.369 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Valence udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 602 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Albert Edelfelt
Albert Gustaf Aristides Edelfelt (Porvoo, Finlandia, 1854ko uztailaren 21a – 1905eko abuztuaren 18a) finlandiar margolari ospetsua izan zen. Herrialdeak independentzia lortu aurretik finlandiar kultura atzerrian ezagutarazi zuen.
Biografia
Albert Edelfelt Porvoon jaio zen. Bere gurasoak suediar jatorrikoak ziren. Ikasketak 1869an hasi zituen Finlandiako Arte Elkartearen Marrazketa Eskolan eta 1873an Anberesko Arte Akademian egin zuen urtebete.
1874 eta 1878 artean Parisko Arte Ederren Eskola Nazionalean izan zen eta Jean-Léon Gérômefrantziar margolari eta eskultorea izan zuen irakasle. Parisen Julian Alden Weir izan zuen pisukide eta honek John Singer Sargent artista estatubatuarra aurkeztu zion. Arrakasta handia lortu zuen Parisen bereziki pertsona ezagunen erretratugile gisa, hala nola Louis Pasteur, Aino Ackté eta Errusiako Errege familiarenak. Harreman hauei esker 1881-82 denboraldia San Petersburgon pasa zuen ikasten. 1888 urtean Ellan de la Chapelle baronesarekin ezkondu zen eta haur bat izan zuten.
Johan Ludvig Runeberg poeta familiaren laguna zuen eta berak bereziki miresten zuen. Honek inspiratuta Finlandiako historiaren inguruko margolanak egin zituen azken urteetan. Runebergen Ensign Stål-en istorioak poemaren ilustrazioak egin zituen.
Sariak
Nazioarteko ospea lortu zuen lehen artista finlandiarra bihurtu zen. Louis Pasteurren erretratuari esker Frantziako Gobernuak Ohorezko Legioaren domina eman zion 1886an Paris Salon erakusketan. 1889ko Parisko Erakusketa Unibertsalean ere urrezko domina jaso zuen.
Eragina
Finlandian errealismoaren sortzailea izan zen eta hainbat artista gazteren atzerrirako sarbide bihurtu zen, bereziki Pariserako. Hauen artean aipa daitezke Akseli Gallen-Kallela eta Gunnar Berndtson. Bere ikasle ezagunena Léon Bakst errusiarra izan zen.
1590 Tsiolkovskaja
1590 Tsiolkovskaja Marte eta Jupiter planeten artean dagoen asteroide gerrikoan aurkitutako asteroide baten izena da. 1933ko uztailak 1ean aurkitu zuen Grigory Neujminek Simeisetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1933 NA zen. Bere izena Konstantin Tsiolkovskygatik jasotzen du.
Takoidun oinetako
Takoidun oinetakoa edo orpodun oinetakoa eramaileari orpoa behatzak baino gorago altxatzen dion oinetako-mota da.
Ondorioz takoidun oinetakoek daramatzanari itxura garaiago ematen diote. Baina, orpoa eta behatzak neurri berdinean altxatzen badizkio, ez da takoidun oinetakotzat hartzen, baizik eta plataformadun oinetakoa.
Malroy
Malroy Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Takoidun oinetako
1700. urtea baino lehen
Plataformadun oinetakoek  historia luzea dute Antzinako Egiptora arte, baina ez dakigu noiz agertu ziren lehen aldiz. Antzinako Egipton, sandaliak oso zola lodiarekin janztea goi klasearen izaeraren adierazgarri zen. Antzinako Egiptoko harakinek ere gora egin zuten, oinetatik odola urruntzeko sandalia plakatuak jantziz. Mantxuko Txinan, Qing dinastian, oinetako forjatuak erabili zituzten, igotzea oin-zolaren erdian zuena orpoan egotearen ordez.
Zaldizko persiarrek galexa zeramaten, takoidun bota moduko bat, oinak estriboetan gera zitezen. Oinetako takoidunek ere lagundu zuten persiar zaldizkoei zaldiei eusten, salbu. Industria Aroaren aurretik, zaldiak edukitzea aberastasunaren adierazle zen, haien mantenua garestia baitzen. Ondorioz, orpoak janztea aberastasunarekin lotuta egon ohi zen. [12] Orpoaren erabilera praktiko honek historian zehar eta gaur egun zaldizko oinetako gehienentzat eredua ezarri du.
Malroy
Biztanleria
2007an Malroy udalerrian erroldatutako biztanleak 391 ziren. Familiak 157 ziren, horien artean 37 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 58 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 54 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 189 etxebizitza zeuden, 162 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 170 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 162 etxebizitza nagusietatik 144 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 113 etxek bost zituzten. 137 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 66 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 79 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 253 ziren, horien artean 190 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 190 pertsona aktiboetatik 176 lanean zeuden (99 gizon eta 77 emakume) eta 13 langabezian zeuden (7 gizon eta 6 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina, 1 ile apaindegia, 3 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
2000. urtean Malroy udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Luis Hurtado
Luis Hurtado (Bilbo, ? - ?), Luisito izenez ezaguna, Bilboko Athletic Klubeko jokalaria izan zen, atzelari moduan aritu zena. Bere bizitzari buruzko daturik ez badago, klubeko hasierako futbolari amateur garrantzitsuenetariko bat izan zen. 18 denboralditan 83 partida ofizial jokatu zuen, garai hartako errekorretako bat izan zena. Gainera, zazpi aldiz jokatu zuen Errege Kopako finala eta lehiaketa horretan palmares onenetariko bat duen jokalarietako bat da.
Biografia
Athletic Clubek 1906-07ko denboraldian lehen taldearen zerrendan sartu zuen. 1908ko abenduaren 8an Lamiakon jokatu zuten Club Ciclista San Sebastiánen aurkako lagunarteko partida batean debutatu zuen. 1910eko martxoan Errege Kopan debuta egin zuen, Real Madridi 2 eta 0 irabaziz. 1913ko abuztuaren 21ean, San Mames futbol zelaia inauguratu zuen Racing de Irúnen aurkako partida jokatu zuen. Luis Maria Solaun ondoan izanda, klubeko atzelariek hurrengo lau urtetan hiru Errege Kopa irabazi zituzten.
Bere ibilbidean 1913, 1914, 1915, 1916, 1920 eta 1921eko Errege Kopako txapelketetan gutxienez partida bat eta zazpi final (1910, 1913, 1914, 1915, 1916, 1920 eta 1921) jokatu zituen. 1923ko irailaren 30ean bere azken partida jokatu zuen, Fútbol Club Barcelonaren aurkako lagunartekoa Les Cortsen. Beraz, denboraldi gehien (18) jokatu dituen klubeko hirugarren jokalaria da, Piru Gainza eta Jose Maria Belauste aurrean eta Jose Angel Iribar ondoan izanda.
Inkonte-belar txiki
Inkonte-belar txikia edo amizta (Vinca minor) landare belarkara herrestari eta betiberdea da, lore moreak dituena eta Euskal Herriko baso eta erreka ertzetan ohikoa dena. Jatorria erdialdeko eta hegoaldeko Europan du, Portugaldik Herbehere eta Batikoko Estatuetaraino, eta ekialdera Kaukasoraino, Turkia hego-mendebaldea barne. Inkonte-belar handiaren antza du, baina txikiagoa da.
Ezaugarriak
Vinca minor landare herrestaria da, lur mailan hedatzen eta zurtoinetan zehar sustraitzen dena, klon kolonia zabalak eratzeraino. 40 cm garai izan daiteke, baina ez da igokaria.
Hostoak betiberdeak dira, aurkakoak, 2-4,5 cm luze eta 1-2,5 cm zabal, berde ilun distiratsuak, larrukarak eta ertz osokoak.
Udaberri hasieratik uda erdialdera loratzen da, batzuetan udazkeneraino. Loreak moreak dira (nahiz eta kultibar batzuetan zuriak edo lilak izan), 2-3 cm diametroan eta bost petaloko koroladunak.
Fruitua folikulu parea da, 2,5 cm luze, hazi ugariz betea.
Vinca major hurbileko espeziea oso antzekoa da, baina handiagoa atal guztietan eta ertz iletsuko hosto zabalagoekin.
Habitata
Basope eta heskaietako landarea da, eta parkeetakoa ere bai, non inbaditzaile bihur daitekeen.
Osaera
Landareak % 0,3 eta 1 arteko alkaloide du guztira. Vinkamina da ugariena (alkaloide guztien % 10), baina beste 30 bat alkaloide indoliko ere badaude, hala nola eburnano motakoak (vintzina epivinkamina, eburnamonina), aspidospermano motakoak (kebratxamina, vinkadina, minovintzina, vinkadiformina), binario motakoak (vinblastina) eta korinanteano motakoak.
Gabrielle d'Estrées eta haren ahizpa bat
Gabrielle d'Estrées eta haren ahizpa bat (Gabrielle d'Estrées et une de ses soeurs, frantses ahoskera: <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[ɡabʁiɛl dɛstʁe e yn də sɛ sœʁ] ) artista ezezagun batek egindako margolana da, 1594 ingurukoa. Egun, Parisko Louvre museoan dago eta, ustez, Fontainebleauko eskolako kide batek pintatu zuen.
Deskribapena
Margolana Gabrielle d'Estrées en, Henrike III.a Nafarroakoa ren amorantearen potreta da, bainu-ontzi batean biluzik dagoela; aldamenean, ahizpa du eta atximur egiten dio titiburuan.
Pinturak Gabrielleren haurdunaldia iragartzen du
Titiburuari atximur egiteko keinua Gabrielle Henrikeren seme Zesar Borbongoaz haurdun zegoen seinaletzat jo izan da. Louvre museoaren webgunearen arabera: "Ahizpak Gabrielle d'Estréesen eskuin bularrari atximur egiteko daukan modu samur bezain bitxiak Henrike III.aren semeaz haurdun egotea sinbolizatzen duelako iritzia eragin du askotan. Atzealdean zerratzen ari den emakume gazteak interpretazio hori berresten bide du, agian sehaska bat prestatzen ari dela." Gabriellek heltzen duen eraztunak Henrikeren koroatze-eraztuna dela uste izan da, antza denez, Henrikek bere amodioaren seinale eman baitzion, andrea hil baino justu lehenago.
Interpretazio erotikoak
Hamazazpigarren mende hasieran, Pierre de Bourdeillek, Brantômeko jauna k, margolana ikustera joan zen emakume talde baten istorioa kontatu zuen. Esaten duenez, koadroak "emakume zuriak biluzik" elkarrekin erakusten ditu bainu-ontzi batean, eta gehitzen du "elkar ukitu, sentitu, haztatu eta laztantzen dute[la], eta elkar txirikordatzen dir[el]a, eta elkar karesatzen". Pierre de Bourdeillek dioenez, emakume taldea koadroa ikusten ari zenean, taldeko "andre handi batek manerak guztiz galdu zituen... irudiaren aurrean eta, bere maitalearengana itzuliz, honela esan zion, margolanean ikusten zuen maitasun-eromenak erotuta [bezala]: 'Gehiegi luzatu gara hemen. Goazen berehala nire zalgurdira eta goazen nire etxera, ezen... ezin baitut luzaroago eraman nire barruko sua. Kanpora behar du eta asea izan, su-minetan bainaiz.'"
Hemeretzigarren mendearen lehen erdian, Gabrielle d'Estrées eta haren ahizpa bat zintzilik zen Parisko Polizia Prefeturan. Ver Heyden Del Lacey doktoreak 1935eko artikulu batean adierazi zuen "inork ez daki[ela] zergatik edo nola heldu ote zen hara; jende guztiak erabiltzen zuen ate baten gainean jarri [zuten]." Azaldu zuenez, egun batean, "goi-funtzionario kikil bat" margolanarekin ohartu zen, eta "jendearen begirada begiluzetik... margolana estaltzeko ideia izan zuen, gainetik errezela berde bat jarriz". Horrek iradokitzen du funtzionarioak margolana erotikotzat jotzen zuela, edo likitstzat, baina kendu ordez, ezkutatu zuen eta, ondorioz, irudia ageriko sekretu bat bihurtu zuen, edo ikusi ezin den beste zerbait. Horren ondotik noizbait, Ver Heyden de Lacey doktoreak dio "norbaitek [irudi ezkutua] inspirazio zoriontsu bat izan zuen, ekitaldi zibiko batean [polizia-etxean] parte hartzera deitutako begirada artistikoei eta artean trebatutakoei erakustekoa... Ekitaldi berezi [hori] prestatzen... irudia behar bezala garbitzeko agindu zuten... [baina] errezela kentzean, irudi-marko huts bat [baino ez zuten aurkitu]".
Hogei eta hogeita batgarren mendeetan, Gabrielle d'Estrées margolana emakumezko homosexualitatearen adierazletzat hartu ohi da. Koadroak badu sarrera bat Encyclopedia of Lesbian Gay Histories and Culturesen eta lesbianismoaren historiari buruzko webguneetan agertzen da, adibidez, Sappho.com. LGBT komunitatetik kanpora ere, margolana lesbianismoaren irudikapentzat jotzen da askotan. 1991n, L’Événement du jeudi aldizkari frantsesaren azalean agertu zen, lesbianen modari buruzko istorio baten harira. 2002an, Alemaniako Berdeen Alderdiak poster bat sortu zuen sexu bereko ezkontzen alde eta, bertan,  Gabrielle d'Estréesen potreta antzezten zuten bi emakumezko aktore agertzen ziren.
Hainbat arte-historialarik eta kritikarik irudiaren homoerotismoa aztertzen dute, baina batzuetan ez dute onartzen. Louvre museoaren webguneak, adibidez, ez du aipatzen lesbianismoari buruzko interpretaziorik.
Ezker eskuaren aldeko joera
Pintura honek ezker eskuaren aldeko joera bitxia dauka. Gabrielleren ahizpak ezker eskuaz egiten dio atximur eskuineko titiburuan, eta berbera ezker eskuinaz heltzen du eraztuna, eta atzealdeko jostuna ezker eskuaz josten ari da. Gainera, atzealdean zintzilik dagoen margolana pertsona biluzi baten behealdekoa da, baina zurrumurruak besterik dioen arren, ez dio zakilari ezker eskuaz heltzen; oihal gorri zati batek haren sexu-organoak estaltzen ditu.
Doyet
Doyet Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Doyet udalerrian erroldatutako biztanleak 1.224 ziren. Familiak 516 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (84 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 192 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 144 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 687 etxebizitza zeuden, 520 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 49 bigarren erresidentzia ziren eta 118 hutsik zeuden. 631 etxeak ziren eta 54 apartamentuak ziren. 520 etxebizitza nagusietatik 388 bere jabearen bizilekua ziren, 120 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 34 etxek bi zituzten, 104 etxek hiru zituzten, 160 etxek lau zituzten eta 216 etxek bost zituzten. 418 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 226 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 235 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 738 ziren, horien artean 513 aktiboak ziren eta 225 inaktiboak ziren. 513 pertsona aktiboetatik 454 lanean zeuden (247 gizon eta 207 emakume) eta 59 langabezian zeuden (34 gizon eta 25 emakume). 225 pertsona inaktiboetatik 78 erretiraturik zeuden, 50 ikasten zeuden eta 97 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Doyet udalerrian 563 unitate fiskal zeuden, 1.251,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.716 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 46 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Doyet udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.223 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Doyet udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 137 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Braçac (Tarn eta Garona)
Braçac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brassac udalerrian erroldatutako biztanleak 265 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 171 etxebizitza zeuden, 117 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 167 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 117 etxebizitza nagusietatik 91 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 61 etxek bost zituzten. 92 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 65 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 162 ziren, horien artean 108 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 108 pertsona aktiboetatik 91 lanean zeuden (50 gizon eta 41 emakume) eta 17 langabezian zeuden (7 gizon eta 10 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Brassac udalerrian 108 unitate fiskal zeuden, 256 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.119,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak igeltseroa ziren.
2000. urtean Brassac udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 741 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.