cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2I/Borisov
Ezaugarri fisikoak
Kometa asko hurbilduko da Eguzkira, zehazki, beregandik 2 UAra kokatuko da eta distantzia horretan kometa ugari desintegratzen dira. Kometa bat desintegratzeko probabilitatea, hein handi batean, haren nukleoaren araberakoa da; Guzik-en taldeak probabilitate hori %10ekoa dela adierazi zuen, aurrez aipatutako kalkuluen bidez. Jewitt eta Luuk aldiz, 2I/Borisov kometa C/2019 J2 kometarekin alderatu zuten, azken honek antzeko tamaina zuen eta 2019ko maiatzean desintegratu zen Eguzkiarengandik 1.9 UAra igarotzean. 2I/Borisov desintegratzen bada, baliteke 'Oumuamuaren antzeko hondar-argizagi inaktibo bat eratzea.
Ibilbidea
Lurretik ikusita, kometa iparraldeko zeruan ikus zitekeen irailetik azaro erdialdera bitarte. Plano ekliptikoa urriaren 26an gurutzatu zuen Regulus izarretik hurbil eta zeru-ekuatorea 2019ko azaroaren 13an zeharkatu zuen, hala, hegoaldeko zeruan sartuz. 2019ko abenduaren 8an kometa periheliora helduko da (Eguzkitik gertuen egongo den unea) eta asteroide gerrikoaren barne mugatik hurbil kokatuko da. Abenduaren bukaeran Lurretik gertuen egongo den kokalekura iritsiko da, guregandik 1.9 UA-ra kokatuko da, eta 80º inguruko eguzki-elongazioa edukiko du. Atzerriko kometaren 44º-ko makurdura orbitala dela eta, ezingo da arriskutsuki hurbildu planetengana. 2i/Borisov Kasiopearen norabidetik sartu zen gure Eguzki-sistemara, Pertseo konstelazioarekin muga egiten duen puntu batetik. Norabide horrengatik badakigu kometa galaxia-planoan eratu zela eta ez galaxia-ziskuan. Eguzki-sistema Teleskopioaren konstelazioak markatzen duen norabidetik utziko du, lehenago desintegratzen ez bada. Izarrarteko espazioan 2I/Borisov kometak 9000 urte inguru beharko ditu argi-urte bat urruntzeko Eguzkiarengandik. Jakina da duela milioi bat urte inguru 2I/Borisov kometa Kruger 60 planeta-sistematik 5.7 argi-urtera igaro zela, abiadura oso motelean, 3.4 km/s-koan, hain zuzen.
2I/Borisov-en ibilbidea oso hiperbolikoa da, hori dela eta, haren orbita-eszentrikotasuna 3.3 eta 3.4 artekoa da. Eszentrikotasun hori gaur arte aurkitu direnen artean altuenetakoa da, izan ere, orbita heliozentrikoak dituzten hirurehun gorputz baino gehiago aurkitu dira gure Eguzki-sisteman, baina denek ere 1eko eszentrikotasuna dute gehienez eta ʻOumuamuak gutxi gorabehera 1.2koa zuen. Izarrarteko kometa honen abiadura hiperbolikoa ere oso altua da, 32 km/s-koa gutxi gorabehera, horregatik, ziurtzat jotzen da haren izarrarteko jatorria, perturbazioen bidez azal daitekeen abiadura maximoa erraz gainditzen duelako. Alderaketa gisa balio dezake Voyager 1 zundaren aldentze abiadurak: 16.9 km/s, hau da, 3.47 UA/urte. 2I/Borisovek ʻOumuamuak baino eszentrikotasun handiagoa du, aztergai dugun kometak abiadura azkarragoa duelako eta perihelioa urrunago izango duelako. Distantzia honi esker, izarrarteko kometak ez du Eguzkiaren eragin grabitazional handirik jasotzen eta horregatik, Eguzki-sisteman izango duen ibilbidea ez da hain baldintzatuta ageri. Izan ere, zenbat eta gehiago hurbildu Eguzkiarengana, orduan eta eraldaketa gehiago pairatuko ditu kanpoko argizagiaren orbitak.
Otsagabiko dantzak
Otsagabiko dantzak Nafarroa Garaiko Otsagabia herriko dantza tipikoa da. Hasiera batean, Muskildako Andre Mariari laguntzeko, irailaren 17an, herriko jaiak bezalako beste ekitaldi batzuetara zabaldu ziren. Elementu hauek dituzte bereizgarri: kideen izaera maskulinoa, dantzari-kopuru bikoitia eta horiek egiteko makilen erabilera.
Historia
Hainbat data daude (1539, 1634 eta 1666) Otsagabian juglareek eta dantzariek parte hartu zuten festen berri emateko, bertako sorginek eta sorginek bultzatutako jai-topaketa bat bezalako arrazoi desberdinengatik; Nafarroa Behereko eta Zuberoako lurraldeko biztanleek Muskildako Andre Mariari egindako deboziozko bisitaren berri ematen da, beren jaiotzarako opariak eskatzeko.
Jose Maria Iribarren
José María Iribarren Rodríguez (Tutera, 1906ko urriaren 31 - Iruñea, 1971ko ekainaren 11) nafar abokatu, kazetari, hiztegigile, paremiologo eta idazlea izan zen.
Otsagabiko dantzak
Historia
Hala ere, 1695. urtean, Otsagabiko, boboko, danborreko eta juglarreko dantzarien izenak –dantza-maisu gisa– eta emanaldiaren egun zehatza, esplizituki adierazten dituen lehen datu idatzia emango da. Otsagabiko Udalako Kontu Liburuek erakusten dutenez, datu zehatz horretatik abiatuta, udalak dantzariei ardoa, haragia edo beste edozein sukaldaritza-elementurekin eskertzen zien dantzetan emandako "instrukzioagatik", irailaren 8a baino lehen, XVIII. eta XIX. mendeetan.
Era berean, Muskildako Kontu Liburuak Ama Birjinaren egunean dantzarien dantzetarako musikaria bilatzeko misioetan egiten ziren ordainketak azaltzen ditu, baita dantzarientzako ordainketa ere, dantzariak janzkera, kaskabilo, konponketa eta jantzietarako hainbat partidatan xehatuta. Aipatutako kontu-liburuetan dokumentatutakoaren edukia eta tonua kontuan hartuta, begi bistakoa da Otsagabiko dantzarien erritualizazioa eta lekua, Natibitate eguna, baita jaiaren aurreko saiakera-eguna ere, XVII. mende amaieratik.
Jose Maria Iribarren
Biografia
Espainiako Bigarren Errepublikan Zuzenbidea ikasi zuen, Deustuko Unibertsitatean. Tuterara itzulitakoan Navarra astekaria sortu zuen (1932). Espainiako Gerra Zibila hastean Mola jeneralaren idazkari politikoa zen. Iribarren etnografo eta folklorista trebea zen. Nafarroako historia, ohitura eta hizkera zertzeladen biltoki utzi ezinezkoak dira haren liburuak. Príncipe de Viana eta Vida Vasca aldizkarietan plazaratu zituen idazlan gehienak.
Otsagabiko dantzak
Dantzak
Irailaren 6an, Otsagabiko dantzariek, Muskildako Seroraren etxetik, herriko Natibitate egunean eta bezperan dantzatuko dituzten dantzetarako erabiliko duten arropa biltzen dute.
Jose Maria Iribarren
Biografia
Obra nagusiak hauek dira: Navarrerías-Album de variedades (1946), Vocabulario navarro (1952), El moro corellano y los bandidos de Lanz (1955), Pamplona y los viajeros de otros siglos (1957), Adiciones al vocabulario navarro (1958); bigarren argitalpena eranskin guztiekin, 1984, Ricardo Ollaquindak prestatua, Ramillete español (1965), Retablo de curiosidad (1965) eta Espoz y Mina el liberal (1967). Real Academia Española eta Euskaltzaindiaren kidea izan zen.
Otsagabiko dantzak
Dantzak
Zortzi dantzariak eta boboa, Zaraitzuko janzkiaz jantzita, dantzak egiteko berezko elementuz hornitua, hilaren 7ko arratsalde erdian, maiordomoaren etxean biltzen dira askarirako. Askariaren ondoren, eta Etxezainari opari gisa, dantzariek makiletako bat (edozein) eta Jota dantzatzen dituzte. Maiordomoaren agurra ahoz eta osasun ona opatuz egiten da.
1970eko hamarkadaren aurretik, dantzari-taldeak beste egoitza batzuk bisitatzen zituen (parrokoaren etxea, laguntzaileen etxea); gaur egun, agintari zibilak ateratzen dira dantzarien topaketara, Ertaroko zubian, prozesioan herriko elizara, Salbean parte hartzera. Elizara doanean bezala, segizioa plazara iristen da. Bertan dantza guztiak egiten dira (Enperadorea, Katxutxa, Dantza, Modorro, Pañuelo eta Jota). Jarduera horretarako, agintari gehienek eserlekuak eta lehentasunezko lekua dituzte plazan.
Jose Maria Iribarren
Biografia
Bere libururik ezagunenak paremiologiakoak dira, batez ere 1955ean lehenengoz argitaratua baina gero askotan zabaldutako ''El porqué de los dichos. Sentido, origen y anécdota de los dichos, modismos y frases proverbiales de España con otras muchas curiosidades''.
Otsagabiko dantzak
Dantzak
Plazako dantzak amaitzean, segizioak Patronatuari (alkateak ordezkatuta) eta maiordomoari laguntzen die beren etxeetaraino. Alkatearen etxea etxeratze-agindua da dantzarientzat. Hurrengo egunera arte koadro koreografikoa apurtu egingo da.
Jose Maria Iribarren
Euskaltzaina
Jose Mariak euskara ez zekien arren, aitaren aldetik familia Mendialdekoa zen, euskalduna. Gerra Zibila baino lehen, giro nafar jeltzalearen inguruan mugitu zen. Bere liburuetan, euskarari egindako erreferentziak jaso zituen ("Batiburrillo navarro", "De Pascuas a Ramos...", "Historias y costumbres", "Navarrerías...", "Burlas y chanzas", "El patio de caballos..."), Resurreccion Maria Azkue, Aingeru Irigarai, Julio Caro Baroja, Jose Estornes edo Manuel Larramendi egileen lana jasotzen.
1955ean izendatu zuen Euskaltzaindiak kide urgazle, bestela, "Vocabulario navarro" liburuan jasotako hitzengatik (3.000-4.000) eta egindako lana mardulagatik: "Yo he procurado recoger aquellas voces vascas y semivascas que siguen empleándose en zonas donde se habla el castellano desde hace más de un siglo. Y las que procediendo del vascuence, aparecen corrompidas, o por decirlo así,castellanizadas. En alguna ocasión dudando de incluir o no incluir palabras vasca spuras, opté por la inclusión porque, si hoy no, el día de mañana podrán interesar a los lingüistas y a los vascófilos que estudien el repliegue del euskera y supervivencia en zonas dominadas por el castellano".
1978an, 7 urte hil eta gero, ohorezko euskaltzain izendatu zuten azkenik.
Frontenay (Jura)
Frontenay Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 122 etxebizitza zeuden, 72 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 112 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 72 etxebizitza nagusietatik 60 bere jabearen bizilekua ziren eta 12 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 43 etxek bost zituzten. 68 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 103 ziren, horien artean 78 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 78 pertsona aktiboetatik 75 lanean zeuden (37 gizon eta 38 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Frontenay udalerrian 72 unitate fiskal zeuden, 159 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.063 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Zotz (argipena)
Zotz, adiera arruntean, adar zati txiki bat da. Erabilera zenbait ditu:
Frontenay (Jura)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Frontenay udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 440 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Embu das Artes
Embu das Artes Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ofizialki estantzia turistiko titkulua darama. Bere espezialitatea artisten bizilekua izatea da, eta horrek diruza handia ekartzen dio hiriari.
Atatürk nazioarteko aireportua
Atatürk nazioarteko aireportua Istanbulgo hiria zerbitzatzen duen aireportua da. 2000ko hamarkadan munduan gehien hazi diren aireportuen artean dago, batez ere Turkish Airlines airelinea turkiarraren hazkundeagatik.
2012an 45.124.831 bidaiarik erabili zuten.
Ben More (Crianlarich)
Ben More, Eskoziako gaeleraz A' Bheinn Mhòr, literalki "Mendi Handia", Eskoziako Lur Garaietan dagoen mendi bat da, Argyll eta Bute lurraldean. 1.174 metroko garaiera du.
Crianlarich udalerritik hurbil dago, eta Stob Binnein mendiaren alboan.
Etnografia
Etnografia, grekeratik (ethnos tribua, herria), etniaren azterketa deskriptiboa da, bereziki landa lanetan jasotzen den informazioaren antolaketa eta egituraketa helburu dituena. Etnografian funtsezkoa izan da ikertzaile behatzailearen eta etniako kideen arteko bereizketa, informazio etnografikoaren balioa etnografoak jasotako informazioa izatean oinarritu baita.
Gaurko etnografia ia erabat bilketa lana da, eta antropologoak sartu beharra du ikertu nahi duen jendearen egunoroko bizitzan. Nolabaiteko nahasketa izan da etnografia eta etnologia hitzen artean. Azkena Europan erabili da gehienbat, kultura ezberdinetako konparaketazko azterketak egiteko. Dena dela, bien arteko bereizketa teorian egiten da praktikan baino gehiago, etnografiaren azterketak eta deskribapenak ere neurri batean konparaziozkoak baitira. Bronislaw Malinowski Polonian jaiotako antropologo ingelesa izan zen aitzindaria etnografia ikerketetan Melanesia uharteetan, 1915ean. Geroztik etnografia antropologia kulturalaren eremuan ezarri da.
Aplonis minor
Aplonis minor Aplonis generoko animalia da. Hegaztien barruko Sturnidae familian sailkatua dago.
Dompierre-sur-Charente
Dompierre-sur-Charente Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dompierre-sur-Charente udalerrian erroldatutako biztanleak 449 ziren. Familiak 190 ziren, horien artean 57 pertsona bakarrekoak ziren (34 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 65 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 53 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 15 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 236 etxebizitza zeuden, 194 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 222 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 194 etxebizitza nagusietatik 148 bere jabearen bizilekua ziren, 42 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 96 etxek bost zituzten. 152 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Dompierre-sur-Charente udalerrian 195 unitate fiskal zeuden, 459 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.495 euro zen.
Alacant-Elxeko aireportua
Alacant-Elxeko aireportua — ofizialki Aeropuerto de Alicante-Elche — Alacant hirigunetik 9 km-ra eta Elxetik 10 km-ra dagoen aireportua da. Espainiako bosgarren aireporturik garrantzitsuena da bidaiari kopuruari dagokionez. Guztira 3 terminal ditu: Terminal 1, Terminal 2 eta Nueva Terminal Aérea delakoa. Aireportua 1967. urtetik dago martxan.
Dompierre-sur-Charente
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 2 zurginak eta 1 jatetxe.
Alacant-Elxeko aireportua
2012an 8.855.441 pertsonek erabili zuten.
Garraioa
Aireportura autobus, taxi eta auto bidez iritsi daiteke. Martxan dago trenarekin eta tranbiarekin aireportua lotzeko proiektua.
Dompierre-sur-Charente
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Dompierre-sur-Charente udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 649 hektarea erabiltzen.
Lekeitio Futbol Taldea
Lekeitio Futbol Taldea Lekeitioko futbol taldea da.
Dompierre-sur-Charente
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Takydromus
Takydromus Lacertidae familiako narrasti genero bat da. Asiako ekialdean aurki daitezke.
Dompierre-sur-Charente
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gingins
Gingins Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Petri Foixkoa
Petri Nafarroakoa edo Petri Foixkoa (Paue, 1449ko otsailaren 7a – Erroma, 1490eko abuztuaren 10a) Nafarroako infante eta kardinala izan zen.
Biografia
Gaston IV.a Foixkoa eta bere emaztea zen Leonor I.a Nafarroakoa erreginaren semea izan zen. Osaba Petri Foixkoa "Zaharra" zuenez, "Gaztea" ezizena hartu zuen.
Parisen eta Ferraran ikasi ondoren, Erroman frantziskotar bilakatu zen. 1475ean Vannes eta Aireko apezpikua izendatua, hurrengo urteko abenduaren 18an Sixto IV.ak kardinal bilakatu zuen. 1484an Baionako eta 1485 eta 1489 artean Palermoko artxidiozesiaren administratzailea izan zen. 1489an Maltako artxidiozesiaren administratzaile izan ondoren, Palermoko artzapezpiku izendatu zuten.
1484ko konklabean parte hartu zuen, noiz Inozentzio VIII.a hautatu zuten.
Matías Sagardoy
Matías Sagardoy Allo  (Pitillas, 1901eko abuztuaren 3a - Iruñea, 1990eko uztailaren 11) nafar militarra izan zen. Dibisio Jenerala izatea lortu zuen. Espainiako Gerra Zibilan frankisten alde borrokatu zuen. Gerra ondoren Bigarren Mundu Gerran ere hartu zuen parte, Dibisio Urdinarekin.
Biografia
Gurasoak Casimiro Sagardoy eta Vicenta Alló ziren. 1922ko abenduaren 29an Infanteria Akademian sartu zen. Hiru urte geroago lotinantorde zen. Afrikara destinatua izan zen eta 1927an lotinant gradua zuen. Espainiako Gerra Zibilean kolpisten alde jarri zen. Asturiasen destinatua hasieran, ondoren Teruelen, Maestrazgon, Castellóko probintzian eta Valentzian ibili zen. Gerra bukatuez gero, 1940an, gerra-merituak zirela eta, komandante gradua eman zioten. Dibisio Urdinarekin, nazien alde borrokatzera joan zen. Espainian bueltan, kargu desberdinak izan zituen. 1967an dibisio jeneralaren karguarekin erretreta hartu zuen.
Doloresita
Doloresita oxido motako minerala da.
Ezaugarriak
Doloresita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
El Álamoko gudua
El Álamoko gudua (1836ko otsailaren 23tik martxoaren 6ra) Texasko Independentzia Gerran berebiziko garrantzia izan zuen 13 eguneko setioa izan zen. 1836ko otsailaren 23ean hasi eta martxoaren 6ko El Álamo misioaren aurkako azken erasoarekin amaitu zen. Gatazka militar honetan Antonio López de Santa Anna jenerala buru zuen mexikar gudarostea eta nagusiki estatubatuar kolonoez osatutako texastar milizia bat San Antonion borrokatu ziren. Bi pertsona ez beste, Texasko Errepublikaren alde borrokatu ziren gainontzeko guztiak setioan hil ziren. Ondoren zabaldu ziren Santa Anna jeneralaren ustezko ankerkerien zurrumurruek texastar kolono eta estatubatuar abenturazale ugari Texasko Gudarostera batzera bultzarazi zituen. Azkenerako, 1836ko apirilaren 21ean San Jacintoko guduan Texasko Gudaroste eratu berriak Mexikoko Gudarostea garaitu zuen, gertaera honek Texasko Errepublikaren behin-betiko independentzia ziurtatu zuen.
Denborarekin gudu hau AEBtako folklorean sakonki txertatu eta gaur egun estatubatuarrek, eta bereziki texastarrek, sekulako balentria gisa oroitarazten dute, batez ere "Remember The Alamo" ("Gogoratu El Álamo") esaldi ospetsuaz. Gaur El Álamo misioa turismogunea da.
Hacinas
Hacinas Burgosko udalerria da, Sierra de la Demanda eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 180 biztanle zituen.
Kosuke Yamamoto
Kosuke Yamamoto (山本 康裕, 1989ko urriaren 29a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Júbilo Iwata eta Albirex Niigata.
Saint-Gervais-Saint-Protais eliza
Saint-Gervais-Saint-Protais eliza, orokorrean Saint-Gervais eliza bezala ezaguna, Parisko Le Marais auzoan dagoen eliza bat da, Hôtel de Ville eta Rue des Barres izeneko kaleak elkargurutzatzen diren tokian, Parisko 4. barrutian, Parisko udaletxearen atzean.
Parisko eskumako ertzean eraiki zen lehen eraikina izan zen IV. mende amaierako basilika baten zimentuen gainean eraikia, honela, Sena ibaiaren eskumaldeko ertzeko elizbarrutirik antzinakoena da.
Elizak, bi mende baino gehiagoz, 1653tik, musikari frantziar leinu handi bat hartu zuen: Couperindarrak. Louis eta François Couperinen organoa, oraindik eliza barruan dago.
Skíðblaðnir
Skíðblaðnir, eskandinaviar mitologian, Frey jainkoaren itsasontzia da. Dvalin, Brok eta Sindrik egin zuten, guztiak nanoak, Ivaldiren semeak. Jatorrian, Lokirena zen, baina honek Freyri eman zion, Sifen adats horia lapurtzeagatik barkamena eskatzeko modu bezala. Itsasontzia, Asgardeko jendetza jasateko bezain handia zen, eta oihalak jasotzen zirenean, haize bikain batek jarraitzen zuen. Lurretik zein itsasotik joan zitekeen. Ynglingen sagaren arabera, Skíðblaðnir, hainbeste zatiz eta hain modu irudimentsuan egina zegoen, eskuzapi bat bezala tolestu eta poltsa baten barnean eraman zitekeela.
Lygodactylus picturatus
Lygodactylus picturatus Lygodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Annika Sörenstam
Annika Sörenstam (Upplands-Bro, Suedia, 1970eko urriaren 9a) suediar golflaria da. 2006ko otsailaren 21a eta 2007ko apirilaren 22a bitartean Emakumezkoen Munduko Golf Sailkapeneko lehen postuan sailkatuta egon zen. Historiako golflari onenetakotzat jotzen da Sörenstam, eta guztira 72 sari irabazi zituen LPGA zirkuituan, eta zortzi sari Urteko Jokalariarentzat.
Golf jokalaria
Sörenstam 12 urterekin hasi zen golfean jokatzen, eta Suediako selekzio nazionaleko kide izan zen 1987tik 1992ra. Arizonako Unibertsitate an parte hartu zuen, non National College Athletic Association titulua lortu zuen 1991n eta All-America ohoreak irabazi zituen 1991 eta 1992an. Sörenstamek 1992an afizionatu mailako munduko txapelketa irabazi zuen, AEBetako emakumezkoen afizionatu mailako txapelketan bigarren amaitu zuen, eta afizionatuen artean bigarren puntuaziorik baxuena lortu zuen AEBetako Emakumezkoen Irekian. 1995ean LPGA birako bere lehen garaipena argitaratu zuen AEBetako Emakumeen Irekian eta Urteko Jokalariaren ohoreak lortzen jarraitu zuen, hurrengo 10 urteetan zazpi aldiz errepikatuko zuen balentria. 1998an Sörenstam LPGAren birako lehen jokalaria izan zen denboraldia 70 (69,99) baino puntuazio txikiagoko batez bestekoarekin amaitzen.
Balutxistan
Balutxistan honako lurralde edo banaketa hauek izan daiteke:
Fabrício de Souza
Fabrício de Souza (1982ko uztailaren 5a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Corinthians eta Cruzeiro.
Vigeois
Biztanleria
2007an Vigeois udalerrian erroldatutako biztanleak 1.115 ziren. Familiak 497 ziren, horien artean 147 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 83 bakarrik bizi ziren emakumeak), 211 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 111 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 738 etxebizitza zeuden, 508 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 147 bigarren erresidentzia ziren eta 84 hutsik zeuden. 692 etxeak ziren eta 45 apartamentuak ziren. 508 etxebizitza nagusietatik 394 bere jabearen bizilekua ziren, 78 alokairuan okupaturik zeuden eta 35 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 24 etxek bi zituzten, 94 etxek hiru zituzten, 171 etxek lau zituzten eta 217 etxek bost zituzten. 386 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 238 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 208 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 576 ziren, horien artean 444 aktiboak ziren eta 132 inaktiboak ziren. 444 pertsona aktiboetatik 407 lanean zeuden (232 gizon eta 175 emakume) eta 37 langabezian zeuden (11 gizon eta 26 emakume). 132 pertsona inaktiboetatik 73 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vigeois udalerrian 544 unitate fiskal zeuden, 1.171 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.904 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 53 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak eta 2 harategiak ziren.
2000. urtean Vigeois udalerrian 69 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.350 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Haza (Burgos)
Haza Burgosko udalerria da, Ribera del Duero eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 33 biztanle zituen.
Saint-Victor (Allier)
Saint-Victor Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Victor udalerrian erroldatutako biztanleak 2.012 ziren. Familiak 808 ziren, horien artean 168 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 104 bakarrik bizi ziren emakumeak), 304 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 300 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 884 etxebizitza zeuden, 810 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 60 hutsik zeuden. 821 etxeak ziren eta 59 apartamentuak ziren. 810 etxebizitza nagusietatik 683 bere jabearen bizilekua ziren, 120 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 27 etxek bi zituzten, 143 etxek hiru zituzten, 318 etxek lau zituzten eta 320 etxek bost zituzten. 652 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 272 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 499 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.415 ziren, horien artean 1.023 aktiboak ziren eta 392 inaktiboak ziren. 1.023 pertsona aktiboetatik 949 lanean zeuden (496 gizon eta 453 emakume) eta 75 langabezian zeuden (27 gizon eta 48 emakume). 392 pertsona inaktiboetatik 187 erretiraturik zeuden, 109 ikasten zeuden eta 96 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Victor udalerrian 824 unitate fiskal zeuden, 2.060,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.189 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 132 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 25 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 22 eraikuntza enpresak ziren, 35 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 20 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 29 zerbitzu publikoetatik, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 3 zurginak, 7 iturginak, 3 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 aldi baterako lan enpresa eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Victor udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.608 hektarea erabiltzen.
Yijiangshan uharteak
Yijiangshan uharteak Txinako Herri Errepublikako Tachen uharteetatik zortzi itsas-miliara dauden bi uharte txiki dira. Taiwan itsasartean daude, Shanghai udaltasuna eta Keelung bitartean.
Saint-Victor (Allier)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Yijiangshan uharteak
Historia
1949an Txinako Errepublikako armadak uharteak kontrolatzen zituen arren, 1955ean utzi egin zituzten, Txinako Herri Errepublika hauen jabe egin zelarik.
Saint-Victor (Allier)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Givrins
Givrins Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Toru Morino
Toru Morino (森野 徹, 1987ko maiatzaren 12a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Júbilo Iwata.
Steige
Steige Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Coulmier-le-Sec
Coulmier-le-Sec Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Coulmier-le-Sec udalerrian erroldatutako biztanleak 273 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Steige
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Coulmier-le-Sec
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 137 etxebizitza zeuden, 116 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 133 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 116 etxebizitza nagusietatik 81 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 71 etxek bost zituzten. 85 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Steige
Etxebizitza
2007an 300 etxebizitza zeuden, 211 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 278 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 211 etxebizitza nagusietatik 176 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 147 etxek bost zituzten. 200 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 84 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Coulmier-le-Sec
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 173 ziren, horien artean 131 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 131 pertsona aktiboetatik 125 lanean zeuden (70 gizon eta 55 emakume) eta 6 langabezian zeuden (6 emakume eta 6 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Coulmier-le-Sec udalerrian 116 unitate fiskal zeuden, 279 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.791 euro zen.
Steige
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 329 ziren, horien artean 243 aktiboak ziren eta 86 inaktiboak ziren. 243 pertsona aktiboetatik 234 lanean zeuden (129 gizon eta 105 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 86 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Coulmier-le-Sec
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Steige
Diru sarrerak
2009an Steige udalerrian 233 unitate fiskal zeuden, 590 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.700 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren, 2 zurginak, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
Coulmier-le-Sec
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Coulmier-le-Sec udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.496 hektarea erabiltzen.
Steige
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Steige udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 81 hektarea erabiltzen.
Coulmier-le-Sec
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Steige
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Coulmier-le-Sec
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Steige
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Carl Gustav Hempel
Carl Gustav Hempel (Oranienburg, Alemania, 1905eko urtarrilaren 8a - Princeton, New Jersey, AEB, 1997ko azaroaren 9a) zientziaren filosofo estatubatuarra, jatorri alemaniarrekoa, izan zen.
Biografia
Nazismoaren garaian Estatu Batuetara joan behar izan zuen. Reichenbachen ikasle izan zen, eta Berlingo zirkuluko kide; harreman estuak izan zituen Vienako zirkuluarekin ere. Enpirismo logikoaren ikertzaile gisa (bi zirkulu horien aztergai nagusia hori baitzen), garrantzi handiko ekarpenak egin zizkion kritika operazionalistari, baieztapenaren teoria kualitatiboaren azterketari, azalpen zientifikoaren teoriari, kontzeptu eta teorien sorreraren azterketa sistematikoari zientzia enpirikoan, eta ezagutzaren esanahiari buruzko irizpide enpirikoaren azterketari. Enpirismo logikoaren esparruan, zalantzan jarri zuen hain garbia ote den zientziaren eta metafisikaren arteko banaketa.
Lan nagusiak: "Kontzeptuaren sorrera" (1961); "Zientzia enpirikoaren oinarriak" (1961); "Azalpen zientifikoaren eta zientziaren filosofiaren alderdiak" (1965); "Zientzia naturalaren filosofia" (1966).
Saint-Jean-de-Blaignac
Saint-Jean-de-Blaignac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Etxebizitza
2007an 178 etxebizitza zeuden, 151 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 168 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 151 etxebizitza nagusietatik 119 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 93 etxek bost zituzten. 123 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 64 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 79 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 230 ziren, horien artean 159 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 159 pertsona aktiboetatik 147 lanean zeuden (76 gizon eta 71 emakume) eta 12 langabezian zeuden (3 gizon eta 9 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 2 zurginak, 1 argiketaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra liburu denda bat zen.
2000. urtean Saint-Jean-de-Blaignac udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 480 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Philolaus (kraterra)
Krater horrek ondo definitutako forma bat gordetzen du, jatorriz sortu zenetik nabarmen aldatu ez dena. Kanpoko ertzaren profila zirkularra da gutxi gorabehera, baina muga apur bat irregularra du, lur-jausien zantzuak erakusten dituena. Amiltze nabarmenena ekialdeko ertzean dagoen area triangeluar batean dago. Kraterraren barne-paretak terrazadun pilaketa-sistema konplexua du, eta ertz zorrotzak ditu amildu diren lekuetan. Ahoaren kanpoaldean arrapala batzuk daude, norabide guztietan hedatzen direnak, kraterraren diametroaren erdiaren pareko distantziara arte. Philolausek marka erradialen sistema bat du, eta, beraz, Garai Kopernikarraren zati gisa sailkatzen da.
Barruko lurzorua irregularra da, eta eremu latzak ditu erdigunearen inguruan eta ipar-ekialdean. Erdialdeko hegoaldean eta ekialdean pare bat tontor ditu, gutxi gorabehera. Ipar-mendebaldera mugitutako gailur txikiago pare bat ere badago. Barruko lurzoruaren zatirik lauena kraterraren barnealdeko ipar-ekialdean dago, eta, oro har, ez du beste inpaktu batzuek eragindako marka garrantzitsurik.
Philolaus inguruan dago 2012ko abenduaren 17an GRAIL misioko ontziak izarrarazi ziren tokia.
Krater sateliteak
Krater sateliteak krater nagusitik hurbil dauden krater txikiak dira, eta krater horren izen bera hartzen dute letra larri osagarri batekin (baita horien eraketa krater nagusiaren eraketatik independentea bada ere). Konbentzioz, egitura horiek ilargi-mapetan identifikatzen dira, eta dagokien letra krater nagusitik hurbilen dagoen ertzaren erdian kokatzen da.
Tyresö udalerria
Tyresö Suediako udalerria da. n kokatua dago. 100,53 km² ditu eta 46,482 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Roupeldange
Roupeldange Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Roupeldange udalerrian erroldatutako biztanleak 383 ziren. Familiak 132 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 140 etxebizitza zeuden, 136 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 3 hutsik zeuden. 132 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 136 etxebizitza nagusietatik 127 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 106 etxek bost zituzten. 123 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 79 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 267 ziren, horien artean 192 aktiboak ziren eta 75 inaktiboak ziren. 192 pertsona aktiboetatik 175 lanean zeuden (99 gizon eta 76 emakume) eta 17 langabezian zeuden (4 gizon eta 13 emakume). 75 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Roupeldange udalerrian 137 unitate fiskal zeuden, 413,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.625 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Roupeldange udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fontaine-au-Bois
Fontaine-au-Bois Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fontaine-au-Bois udalerrian erroldatutako biztanleak 648 ziren. Familiak 240 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 276 etxebizitza zeuden, 257 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 266 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 257 etxebizitza nagusietatik 207 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 69 etxek lau zituzten eta 139 etxek bost zituzten. 203 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 108 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 119 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 437 ziren, horien artean 289 aktiboak ziren eta 148 inaktiboak ziren. 289 pertsona aktiboetatik 273 lanean zeuden (149 gizon eta 124 emakume) eta 16 langabezian zeuden (7 gizon eta 9 emakume). 148 pertsona inaktiboetatik 51 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fontaine-au-Bois udalerrian 254 unitate fiskal zeuden, 653 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.367 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa eta 2 iturginak.
2000. urtean Fontaine-au-Bois udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 371 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lucien Febvre
Lucien Paul Victor Febvre (Nancy, 1878ko uztailaren 22a - Saint-Amour, 1956ko irailaren 11) frantziar historialaria izan zen.
École normale supérieureen ikasi zuen, batez ere historia eta geografia. Lehen Mundu Gerran parte hartu zuen eta, amaitzean, irakasle izan zen Estrasburgon, non Marc Bloch ezagutu zuen. Elkarrekin sortu zuten Annaleen eskola. Gertaera historikoak testuinguru geografiko, psikologiko eta kulturalean kokatu behar ziren.
1933an katedra bat lortu zuen Collège de Francen. 1930 eta 1940ko hamarkadetan argitaratzen jarraitu zuen, gerrak bere lana eten zuen arte. Bloch hil ondoren, Annalekin jarraitu zuen. Fernand Braudel izan zuen ikasle eta Gizarte Zientzietako Goi Mailako Ikasketen Eskolako sortzaileetako bat izan zen.
Grizzly hartz
Grizzly hartza (Ursus arctos horribilis) munduko hartz arre azpiespezie handienetako bat da. Iparramerikako iparraldean bizi da. Abere bakartia da, baina izokinen arrautza errutearen denboraldian, erreka eta itsas kostaldean izokinez elikatzeko taldeetan elkartu ohi dira.
Bizilekua
Egun, 55.000 grizzly basati inguru bizi dira Ipar Amerikan, gehienak Alaskan. Gutxi gorabehera AEBetako gainontzeko estatuetan 1.500 bakarrik daude: 800 bat Montanan eta 600 Wyomingen, Yellowstone aldean eta 70-100, Idahoko ipar eta ekialdean. Kanada eta AEBak kontuan hartuta, kalkulatzen da gaurko beren bizilekua behinola izandakoaren erdira murriztu dela. Adibidez, Kaliforniako banderan hartz hori ageri da, baina han jada ez dago alerik, azkena Fresno aldean 1922ko abuztuan hil baitzuten. Colorado n ez da hartzik ikusi 1979tik. Azpiespezieak legezko babesa du Mexikon, Kanadako leku batzuetan eta AEB osoetan; hala ere, birpopulazioa lortzea prozesu motela da.
Biologia
Batez beste, arrek 22 urteko bizi itxaropena dute eta emeek, 26koa, arrisku gutxiago hartzen dituztelako. Orain arte, markarik luzeena 34 urtekoa da, barrualdean, eta 39, kostaldean. Gehienak bizitzako lehen urteetan hiltzen dira, harrapakaritza edo ehiza dela-eta. Gatibutasunean, 44 urte arte bizi izan dira.
Gizakiekiko harremana
Amerindiarrek hartzak errespetu eta beldurraren arteko nahasketaz begiratzen zituzten. Tarteka, hainbeste beldur eragiten zieten, non gizakiek ia ez zituzten ehizatzen. Horretarako, hamar gerlari ere behar ziren, eta zeremonia bat egiten zuten hori baino lehen, beste gizaki batzuen aurka gerra egiten zutenean bezala. Ohikoa zen indiarrak edo bidaiariak topatzea hartzek eragindako zauriren batekin. Mitologian ere hartzekin lotutako hainbat pasarte gorde dira.
Grizzlyak agresiboagotzat jotzen dituzte, hartz beltzekin konparaturik, batez ere kumeak babesten dituztenean. Kalkulatzen da hildako gizakien % 70 dela amek hartutako babes rol horre ondorioz.
Gizakien eta hartzen arteko mende askotako harremanek "hartz arazotsuak" sortu dituzte, giza jarduetara eta bizilekuetara egokituak, alegia.
Hartz behaketei dagokienez, Clark Aintziraren Parke Nazionala eta Babesgunea, Katmai Parke Nazionala eta Babesgunea eta Kodiakeko babesgunea (Alaska) oso leku egokiak dira grizzlyak ikusteko.
Scincomorpha
Scincomorpha Sauriaren barruan sailkatzen den narrasti infraorden bat da. Ikerketa molekularrek diote taldea parafiletikoa dela, baina badu sostengu morfologikoa.
Jakue Foixkoa
Biografia
1485eko martxoaren 28an Tafallan Piarres Peraltakoaren alaba Ana ezkondu zuen. Batzuk 1494an banatu zirela esan arren, José Yanguasen arabera Ana emaztegaia besterik ez zen eta ezkontza baino lehen hil zen. Edonola ere, ez zuten seme-alabarik izan.