cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gaskoiniako Landak
Nekazaritza eta abeltzaintza historikoa
Bug eskualdeko Captal edo jauntxoen ekimenaz Nicolas Brémontier lehen eta François Jules Hilaire Chambrelentek geroago kostaldeko duna mugikorrak finkatzeko lanari ekin zioten; "landaren" drainatze-sistema hobetzeko betidanik zeuden crasta izeneko ubideak hobetu eta ugaritu egin ziren. Ordura arteko nekazaritza saiakera guztiek (arroz, kakahuete, tabakoa...sartzeko) porrot egin zuten, hondarrez betetako lurzoruek ez baitzuten bat ere laguntzen. Malaria izurriek hainbeste lagun hil zituzten. Egoera horretan pinua zen baldintza horiei eutsi ahal zion ia bakarra. Lan horiek 1857ko ekainaren 19ko legearekin arautu ziren; Gaskoiniako Landetako udalerri guztiei beren lurraldeetan itsas pinuak landatzeko betebeharra ezarri zien. Hortik aurrera eskualdearen itxura guztiz aldatu zen eta pinua errege bihurtu zen.
Lan olde honen bi interpretazio egiten dira; ofizialena Napoleon III.aren mitologian oinarritzen da: aurrerapena, modernitatea eta oparotasun ekonomikoak ekarri zizkioten oso txiroa zen eskualdeari. Badira, ordea, horrekiko kritika egiten dutenak; bizitzeko latza zen lekua zela ukatu gabe, XIX. mendea baino lehenagoko "landa" multzo natural eta kultura oso aberatsa zela azpimarra daiteke. Napoleon III.aren motibazioak industria, nekazaritza handia eta turismoarekin lotuta zeuden baina ez hainbeste tokiko nekazarien beharrekin; paradoxikoki kasu askotan hauek beren lurren pribatizazioa (edo estatuak konfiskatzea) ikusi zuten.
Erretxinaren erauzketa
Erretxinaren erauzketa milaka urtetan zehar praktikatu da Gaskoiniako Landetan. Lehen gemaire edo erretxina ustiatzaileek galipotaren moduko zerbait egiten zuten groago Europako basorik handiena bilakatu zen horretan, itsasontzietako istinkatze lanetarako. Kostaldetik hurbil aurkitzen ziren, La Canau, La Tèsta de Bug, Arcaishon, Biscarròssa edo Òssagòrren. Artzaintzan aritzeko molde zaharren desagerpena eta pinuen landaketa masiboekin erretxina ateratzeko prozedura baso osoan zehar hedatu zen eta eskualdeko aktibitate industrial adierazgarriena bihurtu zen; hala izan zen 1950eko hamarkada arte. Bildutako erretxina distilatu eta gero industriarako baliagarriak ziren bi osagai lortzen ziren: kolofonia (%70) eta trementina (%20). Hondakinak industria kimikora bideratzen ziren. Erretxinaren erauzketa 1980ko hamarkadan desagertu zen lanbide gisa; gaur egun basoaren ustiapenari dagokionez papergintza da protagonista nagusia.
Liturgia
Liturgia (λειτουργία, literalki "jendearen lana" eta "zerbitzu publiko" gisa itzul daitekeena) talde erlijioso jakin batzuek, haien tradizioen arabera, egiten duten jendaurreko gurtza da. Teknikoki liturgia ohikune- multzo bat da. Ohikune horren helburua erlijioaren parte izateko helburua badu, liturgia da, bestela ohikune bat baino ez da. Liturgia, beraz, ekimen erlijioso batean parte hartzen ari direla dakitenek egiten dutena da, hala nola Ekialdeko Eliza Ortodoxoaren Liturgia Sakratua, Eliza Katolikoaren meza edo Anglikanoen jaunartzea. Hala ere, musulmanen salah edo juduen sinagogako zerbitzuak ez dira liturgia gisa hartzen.
Herry
Herry Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2007an 1.075 biztanle zituen.
Gaskoiniako Landak
Dunen finkapena
Gaskoiniako kostaldeko duna mugikorrak finkatu zituzten arte haizeak sarritan hondar kopuru handiak barnealdeko lurretara eramaten zituen. Horren ondorioz hainbeste herri lekualdatu edota berreraiki behar izan zituzten. Dunen finkapenean aintzindari gisa Bug eskualdeko captal edo jauntxoak ziren Ruat familiako kideak aipa daitezke; XVIII. mendearen amaieran saiakerak egin zituzten La Tèsta de Bugen.
Herry
Biztanleria
2007an Herry udalerrian erroldatutako biztanleak 1.075 ziren. Familiak 460 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 80 bakarrik bizi ziren emakumeak), 148 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 128 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
General Manuel Belgrano trenbidea
General Manuel Belgrano trenbidea (FCGMB) (gaztelaniaz: Ferrocarril General Manuel Belgrano (FCGMB)), Manuel Belgrano Argentinako heroiaren omenez izendatzen da. Argentinako trenbide sare zabalena da. Errailen arteko zabalera (1.000 milimetro), 1949an sortu zen, trenbide sareko bide estuko adar guztiak elkartzeko, ordura arte Estatuko trenbideek kudeatzen zituztenak trenbide-sarearen estatu-kontrolaren garaian.
Gaskoiniako Landak
Dunen finkapena
Lan horiek kostalde osora zabaldu ziren Guillaume Desbiey, Charlevoix de Villiers baroia, Chambrelent edo Brémontier bezalakoen ekimenagatik. Frantses estatuak XIX. mendean bere gain hartu zuen kostaldeko zerrenda finkatua eraikitzearen ardura: 1876an dagoeneko 88.000 ha finkatuta zeuden. XX. mendean ONF erakunde publikoak ziurtatu zituen dunen kudeaketa eta zaintza.
Herry
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 681 etxebizitza zeuden, 476 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 172 bigarren erresidentzia ziren eta 32 hutsik zeuden. 656 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 476 etxebizitza nagusietatik 369 bere jabearen bizilekua ziren, 85 alokairuan okupaturik zeuden eta 22 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 58 etxek bi zituzten, 122 etxek hiru zituzten, 125 etxek lau zituzten eta 162 etxek bost zituzten. 354 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 221 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 195 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Herry udalerrian 463 unitate fiskal zeuden, 1.046,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.398 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 10 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 3 iturginak, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 arropa denda zen.
2000. urtean Herry udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.021 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gaskoiniako Landak
Lurralde baten zatiketa
Gaskoiniako Landetako eremuan ere, estatu ia osoan bezala, Frantziako Iraultzaren osteko banaketa administratiboak ez zituen lurralde honek dituen berezko ezaugarriak eta batasuna kontuan hartu.
"Landak" izena eman zitzaion departamenduak Gaskoiniako Landetako zati bat baino ez du hartzen eta aldi berean landetakoak ez diren eskualde batzuk bere baitan sarrarazi zituzten: Shalòssa, Tursan eta Marsan. Landetako basoa, beste aldetik, Lot-eta-Garonaraino heltzen da, hegoaldean Aturrin amaitzen da eta iparraldetik Solacen (Medoc, Gironda). Beraz, Landetako basoa, lotura historiko, geologiko, biologiko, linguistiko eta kulturalek batutako eskualde naturala, hiru departamendutan banatuta geratu zen: Gironda, Landak eta Lot-eta-Garona.
General Manuel Belgrano trenbidea
Retiro Belgrano tren-geltokitik abiatzen da, Buenos Airesen, eta Argentinako iparralderantz abiatzen da, Buenos Aires, Santa Fe, Córdoba, San Luis, Mendoza, San Juan, Errioxa, Catamarca, Tucuman, Santiago del Estero, Chaco, Formosa, Salta eta Jujuy probintziak zeharkatuz.
Gaskoiniako Landak
Lurralde baten zatiketa
Frantziako iraultzaren eraginez departamenduak sortu zirenean ez ziren inolaz ere kontuan hartu banaketa hauekin ados ez zeuden batzuen iritziak; geometrian aditua zen Simon Aînék historia luzearen herentzia errespetatuko zuen departamendu homogeneo bat sortu nahi izan zuen, Èira ibaiaren izena eramango zukeeena; hiriburua Lugôville izen berria izango zuen Lugos izatea proposatu zuen. Landes izena desegokitzat jo eta Adour ustez hobea proposatu zuenik ere egon zen.
General Manuel Belgrano trenbidea
Egungo egoera
1991n, Argentinako trenbide sare osoa pribatizatzen hasi ondoren, Ferrocarriles Argentinos enpresa ohia erabat desegin zen. Gogoratu sei trenbide-sarek osatzen zutela, horietako bat FCGMB zela.
Gaskoiniako Landak
Lurralde baten zatiketa
Iraultzaren eraginez, beraz, lurralde hori zatikatu eta ezkontza bitxi bat suertatu zen, Shalòssako muinoak eta landetako basamortua protanista izan zirena. « '' Laster batean landestar eta ez landestarren arteko banaketa-lerroa ez zen pasatu betidanik pasatzen zen lekutik, lautada eta muinoen artean, hondar beltza eta "glevaren" artean; departamenduetako mapetako lerroetan kokatu zen. Aturritik hegoalderako nekazariak landestar bihurtzen ziren bitartean, Salas edo Sent Sefrianekoak Girondar zurbilak bilakatu ziren''. ».
General Manuel Belgrano trenbidea
Egungo egoera
Buenos Aireseko metropoli-eremuan, aldiriko bi sare edo linea txiki sortu ziren: Belgrano Norte linea eta Belgrano Sur linea.
Gaskoiniako Landak
Parçan edo eskualdeak
Okzitania osoan bezala, lurraldearen ohiko banaketaren oinarrizko unitatea, frantses administrazioak gutxitan onartzen duena, país edo parçan (eskualdea) da. Gaskoiniako Landetako lur-eremu handia ere país askotan banatuta dago. Parçan hauek guztiek elkarren arteko lotura historiko eta geografikoak ez ezik beste batzuk ere badituzte:
General Manuel Belgrano trenbidea
Egungo egoera
Lehena FEMESA zenak Ferrovías enpresari eman zion emakidan, eta bigarrena Transportes Metropolitanos- i Metropolitano ere deitu zaio.
Gaskoiniako Landak
Parçan edo eskualdeak
1790eko martxoaren 4an departamendua sortu zenean lurralde hau banatuta geratu zenetik ondorio latzak izan ditu: Landetako tradizioek desagertzen joateko joera bizi izan dute eta kanpoko askok "landak" izen hori daraman departamenduarekin identifikatzen dute sarri askotan.
General Manuel Belgrano trenbidea
Egungo egoera
Villa Rosa herritik, Belgrano Norte linearen azken geltokitik, Belgrano Cargas trenbidea hasten da, izenak dioen bezala merkantziak bakarrik garraiatzen dituena, eta jada ez da bidaiarik. Aurretik, bidaiarien zerbitzua Boliviako mugan zegoen La Quiacara zihoan eta zenbait trenek muga ere zeharkatu zuten (dagoeneko 1970eko hamarkadatik etenda dagoen zerbitzua).
Gaskoiniako Landak
Parçan edo eskualdeak
Azken hamarkadetan Gironda departamenduari dagokion aldean bultzatu diren ekimen kultural nagusiak kostaldeko turismoarekin lotu dira eta onenera Medoc aldeko ardogintzarekin. Hala ere, azken urteotan apurka-apurka Girondako landetako kultura-ondasuna gero eta gehiago agertzen ari da turismo-gida eta mapetan.
General Manuel Belgrano trenbidea
Egungo egoera
Chaco probintzian, Servicios Ferroviarios del Chaco tren konpainiak bidaiarien zerbitzua eskaintzen du azken urteetan "berritu" diren zenbait adarretan. La Quiaca eta San Salvador de Jujuy artean, Jujuyko probintzian, bidaiarien eta merkantzien zerbitzuak berraktibatzeko asmoa dago. Zoritxarrez, berraktibatzeko proiektu desberdinak desagertutako edo erabateko abandonu egoeran dauden tarteen arazoarekin topo egiten dute, batez ere Ferrocarriles Argentinos 1991an desartikulatu zenetik.
2006an abiadura handiko trenak (TAVe), Buenos Aires eta Rosario artean eraikitzekoa, Belgrano trenbidearen ibilbidea Belgrano Norte linearen amaiera arte edo ibilbide osoa jarraitzeko aukera aztertu zen. Baina ezer ez da ziurra eta itxaron egin behar dugu 2006ko abendua Argentinako TAVe proiektuaren azken ibilbidea ezagutzeko, proiektua enkantean jartzen denean.
Kalte (argipena)
Kalte hitzak erabilera zenbait ditu:
Gaskoiniako Landak
Gaskoiniako Landetako eskualde-parke naturala
Parke natural hau (frantsesez parc naturel régional des Landes de Gascogne ) 1976an sortu eta Gironda zein Landetako 41 udalerri hartzen ditu bere baitan. Bere egitekoak: ondarea zaintzea, aktibitate ekonomikoen garapen orekatua eta bisitari nahiz lekuko biztanleengan ingurumenarekiko kontzientzia hartzea. Lurraldea sakonago ezagutzeko helburua duen turismoa ere bultzatzen du, horretarako propio antolatutako ekipamenduen sarearekin.
Parkearen etxea Belin e Beliet udalerrian dago, Girondan.
Hizkuntza eta kultura
Bi dira hitz egiten diren hizkuntzak:
Badira hainbeste hitz, denak eskualde hauetako gaskoieran bain erabiltzen ez direnak, lurralde honetan garatu diren aktibitateekin zerikusia dutenak; haietako batzuk hauexek dira:
NGC 2131
NGC 2131 galaxia bat da, Lepus konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Westport (Connecticut)
Westport Connecticuteko herri bat da. Fairfield konderrian kokatua dago. 2010ean 26,391 biztanle zituen, 51.83 kilometro koadrotan banatuta.
Secondigné-sur-Belle
Secondigné-sur-Belle Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Secondigné-sur-Belle udalerrian erroldatutako biztanleak 522 ziren. Familiak 218 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 71 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 83 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 257 etxebizitza zeuden, 216 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 251 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 216 etxebizitza nagusietatik 170 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 15 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 113 etxek bost zituzten. 179 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 86 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 112 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 304 ziren, horien artean 236 aktiboak ziren eta 68 inaktiboak ziren. 236 pertsona aktiboetatik 228 lanean zeuden (129 gizon eta 99 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 68 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Secondigné-sur-Belle udalerrian 214 unitate fiskal zeuden, 532 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.735 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Secondigné-sur-Belle udalerrian 45 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.500 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alberto García Erauzkin
Alberto García Erauzkin (Erandio, ) bizkaitar exekutiboa da. 2011tik aurrera Euskaltelen exekutibo nagusia da. Deustuko Unibertsitateko Ekonomia eta Enpresa Zientzien Fakultatean ikasi ondoren, Arthur Andersen (1983-1987), Audihispana (1990-1992), Heraclio Fournier (1987-1990) eta Corporación Patricio Echeverría (1992-1997) enpresetan lan egin zuen. 2008an Euskaltelen sartu zen.
Goldfinger (filma)
Goldfinger Guy Hamilton ingeles zinema zuzendariaren 1964ko espioitza filma da. Ian Fleming idazlearen Goldfinger eleberrian oinarrituta dago eta James Bond protagonista du. Bertan, Sean Connery, Gert Fröbe, Honor Blackman, Harold Sakata eta Bernard Lee aktoreek antzeztu zuten.
Dedalo
Dedalo (Daedalos; Δαίδαλος, Daidalos), Greziako mitologiako pertsonaia.
Arkitekto, eskultore eta asmatzailea zen. Estetika eta asmamena baliatu zituen Kretako labirintoa eraikitzeko.
Kretako Minos erregeak Dedalo eta haren seme Ikaro giltzaperatu zituen labirintoan, Pasifae erreginak zezen batekin izan zituen maitasun-harremanetan Dedalok zerikusia izan zuelakoan. Harreman horien ondorioz, Minotauro munstroa jaio zen. Dedalok eta Ikarok labirintotik ihes egitea lortu zuten, argizarizko hegoak eta lumak eginez. Semeak, ordea, eguzkitik gertuegi egin zuen hegan, eta hegoek su harturik itsasora erori eta ito egin zen. Dedalo Siziliara erbesteratu zuten, eta, han, tenplu bat eraiki zuen Apoloren omenez. Tenplu hartan, hegalak utzi zituen Dedalok, Apolo jainkoarentzako eskaintza gisa.
Iparraldeko goi nafarrera
Iparraldeko goi nafarrera goi nafarreraren azpieuskalki bat da, Nafarroa Garaiko ipar-ekialdean egiten dena. Gipuzkoako ipar-mendebaldeko euskalkia ere bazen XX. menderaino, baina orduz geroztik inguru horretan euskal hiztun zaharrenen artean baizik ez da gordetzen: horko euskaldun gehienek —batez ere gazteek— gipuzkera egiten dute.
Eremua
Iparraldeko goi-nafarrera mintzatzen den eremuak eskualde eta udalerri hauek barne hartzen ditu:
Hiztegi erkatua
Hona hemen hitz zerrenda labur bat
Pharyngochromis acuticeps
Pharyngochromis acuticeps Pharyngochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Reynaldo Benito Bignone
Bizitza
Hainbat kargu izan zituen Videlaren diktaduraren garaian (1976-1983). Nazioaren Eskola Militarreko zuzendaria izan zen, eta Posadas de Haedo ospitaleko isileko tortura zentroa gidatu zuen. Campo de Mayo izeneko atxiloketa zentro klandestinoko komandantea ere izan zen, alegia diktadurako desagertu gehien jaso zuen gunekoa.
Zenion longipinnis
Zenion longipinnis Zenion generoko animalia da. Arrainen barruko Zenionidae familian sailkatzen da.
Reynaldo Benito Bignone
Bizitza
1982an, Malvinetako Gerraren porrotaren ondoren, Argentinako presidente izendatu zuten, Leopoldo Galtieriren ordez. Diktadura garaian militarrek egindako gehiegikeriak ezkutatzeko asmoa zuen dekretu bat sinatu zuen, baita militarrak amnistiatzeko legea ere.
Diktadura ondorengo hauteskundeetara deitzeaz eta presidente zibilari (Raúl Alfonsíni) boterea itzultzeaz arduratu zen, 1983an. Handik gutxira, atxilotu eta sei hilabetez preso eduki zuten, diktadura garaiko gerra zikinean parte hartu zuelakoan.
2011n bizi osoko kartzela zigorra ezarri zioten, gizateriaren kontrako krimenak egitea leporatuta. 2013an bizi guztirako beste zigor bat ezarri zioten, Campo de Mayo zentroan egindako torturen, hilketen eta desagerpenen errudun nagusietako bat izateagatik
Paso del Fuego
Paso del Fuego (euskaraz "Suaren igarotzea") San Joan gauean Soriako probintziako San Pedro Manrique hirian ospatzen den jai bat da. Gauerdian, sanpedrotarrek, hiru turuta hots jarraituz, oinutsik eta erre gabe, tapiz eran jarritako txingar gorizko bidexka bat zeharkatzen dute. Tradizioak agintzen duenez, bertatik igarotzen diren lehen hiru gazteek, jaietako hiru mondidak gainean eraman behar dituzte. Paso del Fuego, Nazioarteko Interes turistikoko jai izendatua izan zen 2008an.
Dommarien
Dommarien Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Rey Mysterio
Óscar Gutiérrez (Chula Vista, Kalifornia, AEB, 1974ko abenduaren 11 - ) edo Rey Mysterio eta Rey Mysterio Jr. mexikar-amerikar borrokalari libre bat da. Gaur egun Lucha Undergroundekin egiten du lan. WWEn 2002ko uztailetik 2015eko otsailera egin zuen lan. Lehenago Extreme Campionship Wresling (ECW), Asistencia Asesoría y Administración (AAA), eta ``World Championship Wrestling (WCW) enpresekin egin du lan. Gutiérrezen entrenatzailea bere osaba Rey Misterio da eta berarengandik ikasi zuen saltu oso handiak ematen dituen Lucha Libre estiloa.
Dommarien
Biztanleria
2007an Dommarien udalerrian erroldatutako biztanleak 155 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 98 etxebizitza zeuden, 68 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 95 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 68 etxebizitza nagusietatik 60 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 71 ziren, horien artean 55 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 55 pertsona aktiboetatik 53 lanean zeuden (30 gizon eta 23 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dommarien udalerrian 72 unitate fiskal zeuden, 168 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.210 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2000. urtean Dommarien udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 670 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Osin
Osina, bereziki ibaietan, urak sakontasun handia duen lekua da.
Sceliphron caementarium
Sceliphron caementarium erle espezie bat da, Sceliphron generoan eta Sphecidae familian.
Arturo eta Klementina
Arturo eta Klementina (jatorrizko izenburua italieraz: Arturo e Clementina) haur literaturako album ilustratu bat da, Adela Turín ek idatzia eta Nella Bosnia k ilustratua. "Neskatoen alde" bildumako ipuina da eta istorioa, alegia baten bidez kontatua, emakumeak gizartean duen rolaren inguruan hausnartzen du.
1976 an plazaratu zen lehen aldiz Arturo e Clementina, Milan en. Adela Turín idazleak hirurogeita hamarreko hamarkadan idatzia zuen liburu hau, feminismoa ren historiako une esanguratsu batean eta ikuspegi feministako ipuinik enblemeatikoenetako bat bihurtu da.
Argumentua
Arturo eta Klementina liburuan, dortoka bikote baten istorioa kontatzen da. Arturo eta Klementina udaberriko egun eder batean elkar ezagutzen duten bi dortoka dira, eta elkar ezagutu bezain laster, ezkontzea erabakitzen dute. Ur-bazter batean bizi dira elkarrekin, arrantza egiten, lanak egiten… Baina egun batean, Arturok berak bakarrik arrantzatu nahi duela erabakitzen du, Klementinak atseden har dezan. Orduan, Klementina aspertzen hasten da, eta berak ere gauzak egin nahi dituela ohartzen da: txirula jo, margolanak egin… Arturori, ordea, horiek denak ergelkeriak iruditzen zaizkio, eta ez du bere emaztea horretarako gai ikusten. Baina egun batean, Klementina egoeraz aspertu, eta bere oskola utzita paseo bat ematera joaten da. Momentu hartan, benetan aske sentitzen da, eta handik gutxira dena utzita bere bizitza berriz egin nahian alde egiten du.
Pertsonaiak
Arturo eta Klementina dira ipuineko bi pertsonaia nagusiak. Hauez gain beste pertsonaia batzuk ere azaltzen dira istorioaren garapenean zehar: igela, oilarra, txoriak, ahateak... Dena dela, ikusle hutsak dira, irakurlearen moduan, eta ez dute bertan parte-hartzen. Pertsonaia pasiboak bukaerako Arturoren lagunak dira, Arturok Klementinak nola alde egin duen kontatzen die, baina ez da haien sexua ezagutzen.
Arturo
Arturok genero maskulinoaren ereduaren ezaugarriak bere egiten ditu. Bera da etxera beharrezkoak diren gauzak ekartzen dituena, baina hori bere erabakien ondorio da, ipuinaren hasieran elkarrekin egiten baizituzten lanak. Bere erabakiaren oinarria Klementinak ezer egin behar ez duen ustea da. Haserretu egiten da Klementinak bere ereduak inposatzen dituenean eta pasibo izateari uko egiten dioenean, eta bere ideia eta nahiak mespretsatu egiten ditu “ergelkeriak” direla esanez, “ez zara hori egiteko gai”... Arturok espero du Klementinak bere zain egon behar duela eta esker oneko izan behar duela berak haren alde egiten duenagatik, eta baita berak egiten duen lanarekiko mirespena izan behar duela ere. Hori horrela ez denean, ordea, Klementina gutxietsi egiten du.
Barro
Barro Galiziako Pontevedrako probintzian dagoen Pontevedrako eskualdean eskualdeko udalerria da.
Galina Vixnevskaia
Galina Pavlovna Vixnevskaia (jaiotza abizena, Ivanova, Гали́на Па́вловна Вишне́вская, Leningrado, 1926ko urriaren 25a - 2012ko abenduaren 11) errusiar soprano opera abeslaria izan zen. 1966an Sobietar Batasuneko Herriaren Artista izendatu zuten. Mstislav Rostropovitx cello-jotzailearen emaztea izan zen, eta bere bi alaben ama: Olga eta Elena Rostropovitx.
Bolxoi antzokiaren kide izan zen eta munduko operarik garrantzitsuenetan abestu zuen. Lady Macbeth Mtsenskekoa ere grabatu zuen bere senar Rostropovitx eta lagun Dmitri Xostakovitxekin batera. Aleksandr Solzhenitsin bere etxean egon zen GULAG artxipielago idazten zuen bitartean.
Aida, La Traviata, Tosca, Madame Butterfly, Fidelio edo Figaroren ezkontzak interpretatu zituen, Errusiar pertsonaiez gain.
Familiaorde
Familiaordea egungo bikoteko kide batek edo biek aurreko bikoteetako seme-alaba bat edo batzuk dituzten familia bat da. Kategoria horretan sartzen dira alargunen, dibortziatuen eta ama ezkongabeen bigarren bikoteak. Gaiari buruzko ikerketak hasi zirenean, Bigarren Mundu Gerraren ondoren, kasu horietako gehienak gerrako alargunek osatzen zituzten. Gaur egun, mendebaldeko familia gehienak seme-alabak dituzten dibortziatuak dira, berriz ere bikotea osatzen dutenak.
Familia horien kopuruari buruzko estatistikak aldakorrak dira; izan ere, familia askok bi ezkontza edo gehiago dituztenen legezko loturak bakarrik hartzen dituzte kontuan. Zifra horiek ez dituzte aintzat hartzen ez ama ezkongabeen seme-alabak, ez legeztatu ez diren bigarren izatezko elkarketak, eta hori ohikoa da Latinoamerikan behintzat.
Europan, dibortzioen batez besteko tasa ezkontzen % 30ekoa da (Eskandinaviako herrialdeetan altuagoa da eta Espainian eta Frantzian baxuagoa). AEBk guztizkoaren % 50 igo du. Europarrak eta estatubatuarrak bat datoz elkartze berrien ehunekoan: emakumeen % 75 eta gizonen % 80 berriro ezkontzen saiatzen dira.
Arturo eta Klementina
Klementina
Klementina, ipuineko pertsonaia femeninoa, ez da pertsonaia maskulinoaren espektatibak betetzen dituen pertsonaia. Hasierako deskribapenean “dordoka alai eta ameslaria” dela esaten du, eta etengabe alaiki ideia berriak proposatzen ditu. Inflexio puntu bat dago, ordea, Arturok erabakitzen duenean lanean bera arituko dela, Klementina bere zain egonez. Erabaki horrek Klementina aktibo izatetik pasibo izatera pasatzera behartzen du, eta gainera, bere rola horrekin pozik egotea eskatzen zaio.
Klementina, aldiz, ez da bere rolean geratuko. Ez dio bere izateari uko egingo, eta aktibo izaten jarraitu nahiko du, nahiz eta Arturo saiatzen den aktibotasun nahi horri pasibitatea eskatzen duten opariak egiten, Klementinak ez du onartuko. Egun batean bere bizitza horri uko egingo dio eta bere izaera berreskuratuko du ameslari, bidaiari eta alai izanez.
Ilustrazioak
Nella Bosniak egindako ilustrazioek liburuan garrantzi handia daukate, testuak eta ilustrazioak elkarren osagarri direlarik.
Hasteko, Arturo eta Klementinari dagokionez, fisikoki berdin irudikaturik agertzen dira eta haien karakterizazioa burutzeko objektuak erabiltzen ditu Nella Bosniak. Hala, Arturok hankan erlojua eramaten du irudikatzen den aldi gehienetan. Klementina irudikatzeko, berriz, buruan lazoak jarriko dizkio (marradunak edo arrosak). Horrez gain, masailak arrosak izango ditu.
Sinbologia askoko elementuak dira hauek, koloreei erreparatuz gero, Klementinak beti kolore arrosa presente izango baitu, Arturorekin dagoenean. Dena dela, urmalera lehen paseoa ematen duenean etxea eta Arturoren objektuak utzita, Klementinaren gorputzean ikusten ditugun koloreak oso desberdinak dira, anitzak, eta ingurunean ere ez dugu arrosa zantzurik ikusiko. Nolabait, ematen du arrosa koloreak, bakarrik agertzen denean, Arturorekiko lotura irudikatzen duela.
Elementu garrantzitsua lepoko arrosa da, hori izango baita Klementinak gehienetan eramango duen elementua. Azken finean, Klementinak gero eta espazio handiagoa okupatzen du,  etxe gainean dituen solairu gehigarriak direla eta.
Bukaeran, paisaia zabal bat ageri da, kontrastea eginez ordura arte ikusi dugun ingurune hurbilarekin, Klementinaren munduaren zabalpenaren ispilu.
Testua
Jarraian, Klementina “dortoka alai eta ameslari” moduan deskribatzen du, eta bere hasierako ilusioak adierazten dizkio Arturori, plan proposamenak egiten (Venezia ikusteko gogoa, bidaiatzeko gogoak...). Istorioak aurrera egiten duen heinean, ordea, Klementinaren alaitasun hori nola gutxitzen den ikus daiteke elkarrizketen eboluzioan. Arturori proposamenak egiten dizkio hasieran, bere asperdurari aurre egiteko, baina Arturo gero eta gehiago da elkarrizketen jabea, eta Klementinak ahotsa izateari uzten dio. Horren ordez, bere pentsamenduak azaleratzen dizkigu narratzaileak.
Arturoren hiztegiari dagokionez, lehenengo uneetan Klementinari galderak zuzenean egiten dizkio, eta “maitea” bezalako adjektiboak erabiltzen ditu. Ondoren, ordea, hiztegia positiboa izatetik erabat negatiboa izatera pasatzen da: "ez zara-eta gauza", "ergela ematen duzu", "tontakeria", "ideia txoroak", esaterako. Klementinarekiko daukan jarrera bikoitza salatzen du: batetik, opariak erosten dizkio, baina bestetik, berarekiko botere-harremana ezartzen saiatzen da. Subordinazio horrekin, Klementina gutxiesten eta bere gaitasunak infrabaloratzen ditu.
Bukaeran, aipatzen da Arturoren kritikek Klementinarengan ez zutela inolako eraginik, hau da, ondorengo hau adierazten da: “ez zutela gehiago ondoratzen”.
"Neskatoen alde" bilduma
Adela Turínek, berdintasunezko harremanetan eragiten duten hainbat ipuinen egileak, eta Nella Bosniak sortu zuten “Neskatoen alde” izeneko bilduma. Bertan, 1975 etik 1980r a bitartean, hogei liburutik gora argitaratu zituzten eta hezkuntza bateratuari eta sexuen arteko berdintasunari buruzko erreferentzia bihurtu zen liburu bilduma. Ipuinetan gizarte matxistari kritika egiteaz gain, alternatiba gisa haurrentzako istorio aurrerakoiak eta iraultzaileak sortu zituzten kritika feministaren ildotik. Horrela, haurrentzako liburuen bitartez, emakumeek pairatzen duten diskriminazioa salatu eta gizarteko rolen inguruko gogoeta egitera bultzatu nahi ditu irakurleak. Kritikaren ustez, nahiz eta urteak igaro, liburu hauek tresna baliagarri izaten jarraitzen dute hezkidetza eta berdintasuna haurrekin lantzeko.
Adela Turín eta Nella Bosniak elkarlanean “Neskatoen alde” bildumarako sorturiko ipuinen artean, euskaraz argitaratukoen artean gomendagarriak lirateke honako hauek:
Aipamenak
2013 ko Mondragon Unibertsitatea ren Irakur Gida
2018/2019 ikasturteko Eskolako Literatur Kanoneko liburu zerrenda (Nafarroa ko Gobernua, ELK)
Prentsako aipamenak
Asun Agirianoren kritika Gara n
Xabier Etxaniz en kritika Argia n
Columbia (New Hampshire)
Columbia Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Coos konderrian dago, New Hampshire estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Bloomfield (New York)
Bloomfield  New York estatuko herri bat da. Ontario konderrian kokatua dago. 2010ean 1,361 biztanle zituen, 3.62 kilometro koadrotan banatuta.
Wethersfield (Connecticut)
Wethersfield Connecticuteko herri bat da. Hartford konderrian kokatua dago. 2010ean 26,668 biztanle zituen, 32.09 kilometro koadrotan banatuta.
Candia Lomellina
Candia Lomellina Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Candia Lomellinak honako udalerri hauekin egiten du muga:
NGC 2132
NGC 2132 kumulu ireki bat da, Pictor konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Golkoko Gerra
Golkoko Gerra edo Golkoko Lehen Gerra 1990-91 bitartean Irakek, alde batetik, eta Nazio Batuen Erakundearen izenean Ameriketako Estatu Batuak buru zituen koalizioak, bestetik, burututako guda izan zen.
Izena Persiar golkotik, gerra gertatu zen tokitik datorkio.
Sorrera
Gatazka Irakek Kuwait inbaditzean sortu zen, 1990eko abuztuaren 2an. Saddam Hussein Irakeko buruak erasoa agindu zuen, nonbait, Kuwaiteko petrolio erreserbak eskuratzeko, Kuwaiteko zorra kitatzeko, eta eskualdean Irakeko boterea handitzeko.
Abuztuaren 3an, Nazio Batuen Erakundeko Segurtasun Kontseiluak Irakek Kuwaitik erretiratzeko beharra zuela adiera zuen. Abuztuaren 6an, Irakekin sal-erosketan aritzea debekatu zuen. Iraken erantzuna abuztuaren 8ko Kuwaiten anexio formala izan zen.
Saudi Arabiaren balizko inbasioaren beldurrez, AEBek eta NATOko herrialdeek tropak bidali zituzten Arabiara. Egiptok eta beste arabiar nazio batzuek bat egin zuten Basamortuko Ezkutuko izeneko operazio horrekin. Bitartean, Irakek Kuwaiten zeukan armada 300.000 soldadurengana iritsi zen.
Gerra kanpaina
Azaroaren 29an, NBEko Segurtasun Kontseiluak Iraken kontra indarraren erabilpena baimentzen zuen baldin eta 1991ko urtarrilaren 15erako Kuwaitik alde egiten ez bazuen. Saddam Husseinek atzera egiteari uko egin zion, eta aliatuek 1991ko urtarrilaren 16-17an eraso egin zioten. Aliatuen armada, ordurako, 700.000 soldadukoa zen, tartean 540.000 amerikar zeuden, baita britaniarrak, frantziarra, egiptoarrak, saudiarrak, siriarrak eta beste nazio batzuetako taldeak ere.
Basamortuko Ekaitza izeneko operazioaren lehenengo erasoaldia airezko bonbardaketa izan zen, Irakeko aire-defentsa sistema suntsitzeko. Geroago, komunizkazio sareari, gobernuko eraikinei, arma-lantegiei, petrolio findegiei, bidei zein zubiei eraso egin zieten.
Otsailaren 24an, lur erasoari ekin zioten Saudi Arabiatik Kuwaitera eta hegoaldeko Irakera. Otsailaren 27rako, Irakeko Errepublikako Guardiako unitate hoberenak suntsituta zeuden. George H. W. Bushek otsailaren 28an agindu zuen su-etena.
Gerra ondokoa
Bake hitzarmenean, besteak beste, Irakek Kuwaiteko burujabetasuna aitortzeaz gain, suntsipen handiko armak (hau da, nuklearrak, biologikoak eta kimikoak) zein 150 km baino irismen luzeagoko misilak deuseztatu behar izan zituen. Bete arte, zigor ekonomikoak jarraitzekoak ziren.
Gerrako azken txanpan, iparraldeko kurduak nahiz hegoaldeko xiiak matxinatu ziren. Saddamek bortizki amatatu zituen altxamendu horiek. Hori dela eta, aliatuek iparraldean eta hegoaldean hegal egitea debekatu zioten Irakeko hegazkineriari. AEBek eta Erresuma Batuak Irakeko zeruko eremu horiek kontrolpean eduki zituzten.
NBEko ikuskatzaileek aipatutako armen deuseztapena ziurtatu behar izan zuten. 1998an, halere, borrokak berriro hasi ziren, eta Irakek ikuskatzaileak arbuiatu zituen. 2002an, AEBek NBEko ebazpen berri bat bultzatu zuten ikuskatzaileen itzulera eskatzeko. Urte bereko azaroan bueltatu ziren. Ikuskatzaile horien lana Bigarren Golkoko Gerra justifikatzeko zio nagusietakoa izan zen.
Natriciteres fuliginoides
Natriciteres fuliginoides Natriciteres generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Oradour-sur-Glane
Oradour-sur-Glane Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vienne Garaia departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen. 1944ko ekainaren 10ean Waffen-SS konpainia batek 642 zibil sarraskitu zituen.
Biztanleria
2007an Oradour-sur-Glane udalerrian erroldatutako biztanleak 2.205 ziren. Familiak 937 ziren, horien artean 266 pertsona bakarrekoak ziren (111 bakarrik bizi ziren gizonak eta 155 bakarrik bizi ziren emakumeak), 329 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 282 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 60 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.056 etxebizitza zeuden, 950 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 48 hutsik zeuden. 960 etxeak ziren eta 93 apartamentuak ziren. 950 etxebizitza nagusietatik 716 bere jabearen bizilekua ziren, 215 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 37 etxek bi zituzten, 161 etxek hiru zituzten, 309 etxek lau zituzten eta 443 etxek bost zituzten. 787 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 410 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 439 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.368 ziren, horien artean 1.000 aktiboak ziren eta 368 inaktiboak ziren. 1.000 pertsona aktiboetatik 939 lanean zeuden (493 gizon eta 446 emakume) eta 61 langabezian zeuden (27 gizon eta 34 emakume). 368 pertsona inaktiboetatik 189 erretiraturik zeuden, 71 ikasten zeuden eta 108 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Oradour-sur-Glane udalerrian 960 unitate fiskal zeuden, 2.202,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.483 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 101 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 12 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 18 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 30 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 4 igeltseroak, 5 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 2 eraikuntza enpresak, 6 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Oradour-sur-Glane udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.925 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aiakas kreffti
Aiakas kreffti Aiakas generoko animalia da. Arrainen barruko Zoarcidae familian sailkatzen da.
Bloomingburg (New York)
Bloomingburg  New York estatuko herri bat da. Sullivan konderrian kokatua dago. 2010ean 420 biztanle zituen, 0.8 kilometro koadrotan banatuta.
Adolphe Adam
Adolphe Charles Adam (Paris, 1803ko uztailaren 24a - ibidem, 1856ko maiatzaren 3a) frantziar musikagilea izan zen.
Cannectancourt
Cannectancourt Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Adolphe Adam
Jean-Louis Adam musikagile eta musika irakaslearen semea izan zen. Organoa eta harmoniuma ikasi zituen Parisko kontserbatorioan. Vaudevilleko abestiak idatzi zituen eta organoa joz irabazi zuen bizitza. Irabazitako diruarekin Europan zehar bidaiatu zuen eta Genevan ezagutu zuen Eugène Scribe, eta harekin kolaboratu zuen. 1847an opera-etxe berri bat ireki zuen Parisen, baina hurrengo urtean itxi egin zuen. Itxierak zor handiak eragin zizkion eta kazetari lana egin behar izan zuen. 1849tik hil arte konposaketa irakatsi zuen Parisko kontserbatorioan.
Adamen lanik ezagunenak Giselle balleta eta Le postillon de Longjumeau eta Si j'étais roi operak dira. Baita Minuit, chrétiens Gabonetako abestia ere. 39 opera eta hainbat ballet konposatu zituen.
Cannectancourt
Biztanleria
2007an Cannectancourt udalerrian erroldatutako biztanleak 544 ziren. Familiak 191 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 61 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 90 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 377 ziren, horien artean 278 aktiboak ziren eta 99 inaktiboak ziren. 278 pertsona aktiboetatik 247 lanean zeuden (151 gizon eta 96 emakume) eta 29 langabezian zeuden (11 gizon eta 18 emakume). 99 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 39 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cannectancourt udalerrian 190 unitate fiskal zeuden, 527,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.212 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Cannectancourt udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 288 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sibuyango itsasoa
Sibuyango itsasoa (Sibuyan Sea) Filipinetako itsasoaren adar bat da, Bisayak eta Luzon artean dagoena. Hegoaldean Panay, mendebaldean Mindoro, ekialdean Masbate eta iparraldean Marinduque eta Bicolgo penintsula ditu.
Alejandro Echevarría
Alejandro Etxebarria Busquet (Bilbo, ) bizkaitar exekutiboa da. 1996tik aurrera Mediaset Españaren exekutibo nagusia da. Deustuko Unibertsitateko Ekonomia eta Enpresa Zientzien Fakultatean ikasi ondoren, automobilgintza eta elektrotresneria sektoretan lan egin zuen. 1980an El Correoren zuzendari exekutibo izendatu zuten.
Sphecodes albilabris
Sphecodes albilabris erle espezie bat da, Sphecodes generoan eta Halictidae familian.
Dulong-Petiten legea
Dulong-Petiten legea, fisikako lege bat da, Pierre Louis Dulong eta Alexis Thérèse Petitek 1819an aurkitua.
Gorputz trinko bakunen masa atomikoa bero espezifikoaz biderkatu ondoko emaitza berdintsua da gorputz guztientzat, eta batez besteko balioa 3R da, non R gasen konstante unibertsala den.
Pupa
Pupa (latinez: pupa, "panpina") metamorfosi osoa duten intsektuetan (holometaboloak), bizi-zikloaren atseden-egoera da, larba eta heldu estadioen artean igarotzen dutena. Fase honetan intsektua estalki babesle batean biltzen da eta bere ehunak desegin ondoren berrantolatzen dira.
Fase honetan zehar intsektuak hirutan zatitutako gorputza garatzen du (burua, abdomena eta toraxa), larba egoeran ageri ez zuena. Zangoak eta hegalak ere fase honetan garatzen dira, eta baita sexu organoak ere.
Pupa faseak asteak, hilabeteak edo urteak ere iraun ditzake, espeziearen eta ingurugiroaren arabera. Zenbait kasutan, pupa fasea probesten dute ibernatu eta negua iragateko.
Zenbait espeziek pupa fasea pasatzeko babes moduko bat eraikitzen dute inguruan. Pinpilinpausa edo tximeleten beldarrek zetazko krisalidak sortzen dituzte beren inguruan, sits beldarrek kuskuak eraikitzen dituzte, eta azkenik, zenbait intsektuk puparium delakoa sortzen dute beren exoeskeletoa izango denaz.
Mihiseria
Mihiseria edo linja maindire, pijama eta gainerako oheko arropa, mahai-zapi, xukadera, etxerako zapi eta etxerako antzeko oihalkien multzoa da. Garai batean, arreoaren osagai nagusietakoa zen. Mihiseria saltzen den saltokia linja-denda da.
Columbia (New York)
Columbia Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Herkimer konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Sepalo
Sepaloak (latinez sepalon euskaraz banandu + petaloa) kalizaren zati bat dira. Sarritan berdea eta hostokara dira.
Lore arruntak lau eraztun zentrokidez osatuta daude: kanpoan sepaloak, hau da, lorea inguratzen duen hosto-itxurako organo berdeak; barnean, berriz, petaloak; lorezilak, hots, sexu-organo arrak, eta karpeloak edo sexu-organo emeak.
Ion Heliade Rădulescu
Ion Heliade Rădulescu (Târgovişte, 1802ko urtarrilaren 6a - Bukarest, 1872ko apirilaren 27a) Errumaniako idazlea eta politikaria izan zen. Kazetaria eta idazlea zen. 1828an errumanieraren lehen gramatika idatzi zuen, eta idazkera zirilikoaren ordez latinoa ezartzearen alde agertu zen. 1848ko nazio-matxinadan parte hartu zuen eta erbestera, Parisa, jo behar izan zuen, ondoren. Errumaniara itzulita (1859), bertako Hizkuntza Akademiaren sorkuntzan hartu zuen parte (1866), baina bakar samar gelditu zen azken urteetan. Poemak eta saiakerak idatzi zituen; errumanieraren batasuna finkatu zuen lehen hizkuntzalaria izan zen, Gheorghe Asachi eta Mihail Kogălniceanurekin batera.
Blitzkrieg Bop
Blitzkrieg Bop 1975eko The Ramones estatubatuar punk musika taldearen abesti bat da. Historiako lehenbiziko punk abestitzat jo ohi da.
Willington (Connecticut)
Willington Connecticuteko herri bat da. Tolland konderrian kokatua dago. 2010ean 6,041 biztanle zituen, 86.17 kilometro koadrotan banatuta.
Blitzkrieg Bop
Nagusiki Tommy Ramone baterijoleak konposatu edo idatzi zuen eta talde honetako abesti ospetsuena da, ospetsuenena ez bada, batez ere bere "Hey! Ho! Let's go!" korua eta doinu errepikakor eta erakargarrirari esker.
Nomada marshamella
Nomada marshamella erle espezie bat da, Nomada generoan eta Apidae familian.
Salish itsasoa
Salish itsasoa (Salish Sea) Columbia Britainiarraren hego-mendebaldearen eta Washingtonen ipar-mendebaldearen parean itsas-ubide nabigagarrien multzo bat da. Nagusienak Georgiako itsasartea, Juan de Fucaren itsasartea eta Puget Sound dira. Kostalde gehiena Vancouver eta Olympia arteko megalopoli bat da, tartean Seattle, Tacoma, Everett, Bellingham, Port Angeles eta Victoria hiriak dituena.
Canevino
Canevino Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Canevinok honako udalerri hauekin egiten du muga: