cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Humanitate digitalak
Artxibo digitalak
Liburuzainen eta artxibozainen inplikazioak funtsezko papera betetzen du humanitate digitalen proiektuetan. Izan ere, hauen eginkizunaren hedapena da arlo garrantzitsuenetako bat, kontratazio digitala deiturikoa. Honek aktibo digitalen hautaketa, kontserbazio, mantenu, bilketa eta artxibatzean datza. Adibidez, artxibozainek bekadunei eta akademikoei laguntzen diete beraien proiektuak eraikitzen. Laguntza hau liburutegiko bildumetarako metadatuen eskemak ebaluatzeko, ezartzeko eta pertsonalizatzeko esperientziaz baliatuz eskaintzen dute.
Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoan egindako ekimena humanitate digitalen proiektuen beste adibide bat da. Honek XVII. mendeko eskuizkribuen digitalizazioa eta hispano aurreko gune arkeologikoak 3D-n bistaratzea du helburu.
Analisi kulturalak
Analisi kulturala honako honi dagokio: metodo konputazionala erabiltzea bilduma bisual handiak eta gaur egungo euskarri digitalak arakatu eta aztertzeko. Kontzeptu hau 2005ean garatu zuen Lev Manovich ek, zeinak 2007an, laborategi bat sortu zuen. Laborategiak informatika alorreko metodoak erabili izan ditu, ikus-entzunezko euskarri historiko eta garaikide ugarirekin batera. Esaterako, 1923 eta 2009 bitartean argitaratutako Time aldizkariaren azal guztiak, New York-eko Museum of Modern Art-en bildumako 20.000 argazki historiko , Manga liburuetako milioi bat orri eta 17 hiri globaletan Instagram en partekatutako 16 milioi irudi. Euskarrien diseinua eta datuak ikusteko metodoen erabilera ere erabiltzen da analisi kulturalean. Hau bilduma bisual handiak esploratuz interfaze bisual interaktiboak sortzeko gauzatu ohi da; adibidez, Selfiecity eta On Broadway.
Analisi kulturalaren ikerketak hainbat galdera teoriko ere jorratzen ditu. Nola ikus ditzakegu unibertso kultural erraldoiak, gaur egun erabiltzaileek sortutako edukiak eta eduki profesionalak, kanpoko edo lehendik zeuden kategorietara murriztu gabe? Nola funtziona dezakegu datu kultural handiekin kulturei buruzko gure estereotipoak eta hipotesiak zalantzan jartzeko? Zein kontzeptu eta eredu kultural teoriko berri behar dira kultura digital globala aztertzeko bere eskala, abiadura eta konektibitate berriekin?
Gaur egun, analisi kulturala terminoa beste ikertzaile askok erabiltzen dute.
Country Club (Florida)
Country Club Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Miami-Dade konderrian dago, Florida estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Humanitate digitalak
Joera makroskopikoen azterketa aldaketa kulturalean
2017ko ikerketa batek argitaratu zuen 2010eko Science artikuluko liburu digitalizatuetan n-gramen ibilbidea denboran zehar, 150 urtetan zehar Erresuma Batuko egunkarien corpus zabal batean aurkitutakoekin alderatuz. Ikerketan hizkuntzaren prozesamendurako teknika aurreratuagoak erabiltzen jarraitu da, historia eta kulturaren joera makroskopikoak ezagutzeko, generoaren arteko lotura, arreta geografikoa, teknologia eta politika barne, eta gertaera zehatzetarako data zehatzak ere.
"Online" argitalpena
1995. urtean sortutako Stanforden Filosofiako entziklopedia esparruko akademikoak mantendutako filosofiako termino, kontzeptu eta pertsonen erreferentzia dinamikoak jasotzen dituen lana da. MLA Commonsek orrialde ireki bat du, non edonork idatz dezaken, bertan humanitatean pedagogia digitala: kontzeptuak, ereduak eta esperimentuak erakusteko ikastaroak daude. Sareko analisia eta datuen ikusaraztea ere esparruaren inguruan hausnartzeko erabiltzen dira, izan ere, ikertzaileek sare sozialetan interakzioen mapak sor ditzakete edo humanitate digitalen inguruko datu akademiko eta proiektuetatik abiatuz infografiak sortu ere.
Wikimedia proiektuak
Ikerketa erakunde batzuek Wikimedia Fundazioa rekin edo komunitateko boluntarioekin egiten dute lan.
Adibidez, baimendutako multimedia fitxategiak Wikimedia Commons en bidez eskuragarri jartzeko edo datu multzoak Wikidata rekin lotzeko edo kargatzeko.
Humanitate digitalen garapena Euskal Herrian
Euskal herrian ere zabaltzen ari da Humanitate digitalen lanketa, eta horren erakusgarri dira HDGunea proiektua, Euskal Herriko Wikilarien Elkarteak sustatutako ikerketa bekak , eta Humanitate Digitalen Aditu Titulua. Hiruetan Udako Euskal Unibertsitateak parte hartzen du beste hainbat eragilerekin batera.
Fanlac
Fanlac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Kontxi Gabantxo
Kontxi Gabantxo Laka, (Bermeo, Bizkaia, 19--) politikari bizkaitarra da.
Fanlac
Biztanleria
2007an Fanlac udalerrian erroldatutako biztanleak 142 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Kontxi Gabantxo
Ibilbidea
Lanbidez irakaslea da. Eusko Alkatasuna ko kidea da, eta Bermeoko zinegotzi izan zen. Hainbat kargu bete ditu erakunde ezberdinetan, eta Eusko Jaurlaritza ko Drogomenpekotasun ataleko idazkaria eta Lan eta Gizarte Segurantza Saileko aholkularia izan zen.
Fanlac
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Kontxi Gabantxo
Ibilbidea
2007an Udalerri Euskaldunen Mankomunitateko lehendakari izateko aukeratua izan zen.
Fanlac
Etxebizitza
2007an 103 etxebizitza zeuden, 59 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 36 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 99 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 59 etxebizitza nagusietatik 52 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 10 etxek hitu gela zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 38 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Kontxi Gabantxo
Ibilbidea
EAko beste goikargudun batzuekin batera EHBildu koalizioa babesteko ekitaldietan parte hartu izan du.
Fanlac
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 78 ziren, horien artean 56 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 56 pertsona aktiboetatik 51 lanean zeuden (26 gizon eta 25 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fanlac udalerrian 54 unitate fiskal zeuden, 129 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.825 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Fanlac udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 564 hektarea erabiltzen.
Muie
, 'A' Mhuigh', Eskoziako Highland eskualdeko udalerri bat da, Sutherland barrutian.
Octodon degus
Octodon degus Octodon generoko animalia da. Karraskarien barruko Octodontidae familian sailkatuta dago.
Aegerosphecia
Aegerosphecia Sesiidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Aegerosphecia calliptera da.
Arda Turan
Arda Turan (Istanbul, Turkia, 1987ko urtarrilaren 30a) turkiar futbolaria da. Gaur egun İstanbul Başakşehir FK taldean jokatzen du. Gainera, Turkiako futbol selekzio nazionalan jokatzen du.
Koki Inoue
Koki Inoue (井上 航希) Japoniako futbolaria da.
Kassina maculosa
Kassina maculosa Kassina generoko animalia da. Anfibioen barruko Hyperoliidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Beernem
Beernem (nederlanderaz ahoskatua: ), Belgikako mendebaldean dagoen udalerria da, Mendebaldeko Flandria probintzian dagoena, Brujasen hego-ekialdean. Udalerriak herri hauek hartzen ditu barnean: Beernem bera, Oedelem eta Sint-Joris. 2013ko urtarrilaren 1ean 15.357 biztanle zituen.
Corris
Corris Galesko ipar-mendebaldeko Gwynedd eskualdearen hegoaldean dagoen udalerria da. Nahiz eta udalerri honetako lur saila asko Snowdoniako Parke Naturalaren barnean egon, herrigunea bera kanpoan gelditzen da.
Loam
Loam-a harri sedimentario mota da, garau soltez osatua eta buztin, lokatz eta hare partikula kopuru orekatu batez osatua dago.
Egitura aldetik, loam-zko lurrak iragazgaitz samarrak dira eta ura errez atxikitzen dute, izan ere, hareadun lur hutsak baino osagai gehiago dituzte.
Hamptons at Boca Raton (Florida)
Hamptons at Boca Raton Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Palm Beach konderrian kokatuta dago, Florida estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Jübek
Jübek Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Cairn
Cairn gizakiak egindako harri-pila da. Cairn hitza Eskoziako gaelerazko càrn (pluralean càirn) hitzetik dator.
Cairnak seinale moduan erabiltzen dituzte mundu osoko eskualde askotan, mendien tontorretan, ibaietatik gertu edo itsaslabarretan, basamortuetatik tundraraino. Bere tamaina eta helburuak ezberdina dira. Historiaurretik erabiltzen dituzte, hilobi-monumentu moduan eta baita helburu astronomikoekin ere.
Euskal Herrian Aldamin mendiaren tontorrean cairn bat dugu, Gorbeiako natura parkean.
Převýšov
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1319 urtean egin zen.
Nedd
, 'An Nead', Eskoziako Highland eskualdeko udalerri txiki bat da, Sutherland barrutian.
Picea pungens
Picea pungens "izei urdin" du izen arrunta da; gymnospermo iraunkorreko espezie honek jatorria AEB etako Mendi Harritsuetan du.
Deskribapena
35 metroko altuera har dezakeen zuhaitza da, azal marroi-grisaxka eta ezkataduna da. Hosto orrazkarak ditu, azikulak, 15-30 mm luzeran, zorrotzak, eskuila moduan antolatuta, urdinxka-berdeak, eta igurtziz gero erabat usaintsuak dira.
Laborantza eta erabilerak
Hazien bidez landatzen da eta barietateak, ordea, txertoen bidez. Ingurune kutsatuetan eta baldintza anitzetan oso erresistentea da, baina lur aberatsetan, hezeetan eta eguzkitsuetan hobeto hazten da. Bere kolore bitxiagatik, apaingarri modura asko erabiltzen den zuhaitza da.
Taxonomia
Picea pungens George Engelmannek deskribatu zuen eta The Gardeners 'Chronicle, 11: 334 serie berrian argitaratu zen 1879.
Suicide Squad (filma)
Suicide Squad (euskaraz Eskuadra Suizida) 2016ko David Ayer estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako superheroi komedia film bat da. John Ostrander komikigilearen izenburu berdineko Suicide Squad komikian oinarritua dago. Will Smith, Jared Leto, Margot Robbie, Joel Kinnaman, Viola Davis, Jai Courtney, Jay Hernandez, Adewale Akinnuoye-Agbaje, Ike Barinholtz, Scott Eastwood eta Cara Delevingne aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
AEBtako Gobernuak espetxean dauden super etsai talde bateko kideei beren zigorrak barkatze aldera misio suizida batean parte hartzeko aukera emango die.
Platycercus eximius
Platycercus eximius Platycercus generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
Boldu
Boldu Errumaniako udalerri bat da, Buzau konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Ignacio Gogortza
Ignacio Gogortza Izagirre (Azkoitia, ) gipuzkoar apaiz katolikoa da. Apaiz betharramita, Paraguaira joan zen misiolari. Joan Paulo II.ak 1988an Coronel Oviedoko gotzain izendatu zuen.
Aschistophleps
Aschistophleps Sesiidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Aschistophleps lampropoda da.
Atenastarren espedizioa
Siziliar espedizioa izenarekin ezagutzen da Atenasek Siziliara bidalitako espedizioa Peloponesoko Gerran, hau da, Dezeliako Gerra baino lehen. Ekintza hau K.a. 415-413 artean gertatu zen, Sirakusako setioa jazoera garrantzitsuena izan zen.
Hasierako nolabaiteko arrakastaren ondoren, espedizio hau erabateko hondamendia izan zen atenastar armadarentzat. Tuzididesek kontatzen digu Peloponesoko Gerraren Historian, kanpaina zuzentzen zuten jeneral atenastarrek ez zituzten Sizilia ezta siziliarrak ondo ezagutzen eta haien indarrak guztiz desegokiak ziren.
Oldshore Beg
, 'Àisir Beag', Eskoziako Highland eskualdeko baserri giroko herri bat da, Sutherland barrutian.
Atenastarren espedizioa
Atenas eta Sizilia
Atenas ez bazen ere Siziliako arazoetan sakonki sartu, bazuen honekin nolabaiteko erlazio Peloponesoko Gerraren hasi baino lehenago, hau da K.a. V. mendetik. Siziliako hiri txikientzat Atenas Sirakusaren kontrapisua zen, hau irla osoa kontrolatzeaz gai zelako. (Sirakusa, Esparta eta Peloponesoko aliatuak bezala, doriar hiria zen, Atenastarrak eta irlako haren aliatuak, berriz, joniarrak . Atenastarrentzat Sizilia mehatxu bat zen –Sirakusa indartsu batek alea eta beste laguntza mota bat bidal liezaieken Peloponesokoei- eta gune bat konkista berriak egiteko.
Gerraren egoera
K.a. 415ean, Atenas eta Esparta bakean zeuden 421. urtean Niziasen Bakea sinatu ondoren. Itun horrek Gerra Arkidamikoari amaiera eman zion. Bakearen klausulak ez ziren inoiz bete: Espartak ez zuenez Atenasi Anfipolis entregatu, azken honek Pilosi eutsi zion. K.a. 418an, espartar eta atenastar tropak Mantinea batailan borrokatu ziren. Atenasek laguntza eman zien Argosi, Mantineari eta Peloponesoko beste hiri batzuei, eskualde honetan Espartaren kontrako aliantza ezartzeko. Ahalegin honek, luzaroan Altzibiadesek prestaturik, arrakasta izatekotan, Espartako kontrola Peloponesoko Ligaren gainean bukatuko zuen. Atenastarren porrotak mendeku nahia sortarazi zion Altzibiadesi baina hori ez zen oztopo bat izan K.a. 417ko udaberrian jenerala izendatua izateko. Atenasen kanpo-politikak hiritarrak banatzen zituen: Bakezko alderdia (edo Espartaren aldeko alderdia) Niziasek zuzenduta, eta Gerraren aldeko alderdia, Altzibiadesek zuzendurik. K.a. 417an ostrazismo bat aldarrikatu zen Atenasen Hiperbolo bigarren mailako politikariaren kontra. Hori gauzatu ahal izateko, Altzibiades eta Nizias aliatu ziren, bestela, hauetariko bat erbesteratua izan beharko zen eta horrela Atenas ez zen seguru izango.
Segestaren eskaera
Peloponesoko Gerraren lehengo fasea, (Gerra arkidamikoa) K.a. 421 urtean bukatu zen Niziasen Bakearekin, non Atenasek eta Espartak 50 urtetarako bakea sinatu baitzuten. K.a. 416an, Siziliako Segesta mezulariak Atenasera joan ziren Selinonteren kontra laguntza eskatzera. Aldi berean, iradoki zuten Sirakusaren hedapena Sizilian ekidin zezaketela. Segestakoak prest zeuden atenastarren espedizio gastuak ordaintzeko.
Atenasek ordezkariak bidali zituen Segestara hiriko altxorraz ziurtatzeko eta aurrerakin moduan 60 talentu jasotzeko. Delegatuek Segestako aberastasunari buruz baiezko txostena eman zuten. Irlaren baliabideak eta zerealak ekarri ahal zituzten Atenasera. Segesta lagundu ondoren, irlaren konkista has zitezkeen. Nahiz eta Periklesek, oraindik bizirik zegoenak, aholkatu zuen atenastar inperioa gehiegi ez zabaltzea, kontseilu hau ez zen kontuan hartu.
Eztabaida
Nizias, Altzibiades eta Lamako aukeratu zituzten espedizioa zuzentzeko, Nizias interesaturik ez bazegoen ere. Hori zela eta, espedizioa irten baino bost egun lehenago batzar bat antolatu zen espedizioaren aldekoen (Altzibiadesek zuzenduta) eta kontrakoen artean (Niziasen irizpidekoak). Niziasen ustez, Atenasek ez zuen parte hartu behar interesatzen ez zitzaion gerra batean eta, gainera, zenbait urte lehenago Espartarekin itun bat sinatuta zuen, beraz, bakea kolokan zegoen. Esparta, oraindik, Atenasen etsaia zenez, arriskutsua zen denbora eta soldaduak xahutzea urrutiko gerra batean betiko etsaiak hain hurbil egonik. Niziasek adierazi zuen, Sizilia konkistatu bazuten ere, gobernaezina izango zela eta, gainera, Atenasen aliaturik ahulenak eta pobreenak etengabe matxinatuko zirela eta hauek hurbilago zeuden. Siziliarrak atenastarren beldur egongo ziren Atenas batailan frogatuta ez bazen, Atenasi Espartarekin gertatu zitzaion bezala lazedemoniarrak gerran irabazi arte. Azkenean, Niziasek espero zuen Altzibiades harroputz gazteak erkideak ez konbentzitzea, norbanako loria bilatzen zuena baino ez.
Espedizioaren aldeko hitzaldi gehiago izan ziren Altzibiadesek Niziasi erantzun baino lehenago. Honek, haren harrokeria eta gaztetasuna defendatu ondoren, esan zuen egoera Atenasek Pertsiari aurre egin zionaren antzekoa zela eta horrek Atenasko loria eta Delosko Ligaren fundazioa ekarri zuela. Espedizio horrek aterramendu berdinak ekarriko zituela eta honela, Atenas lanpetuta egongo zela bake garaian, beraz, prestatuta espartarren ustezko eraso baten aurrean. Niziasek beste hitzaldi bat eman zuen. Horren ustez, Atenasek beharko zuela itsas- eta lehorreko armada sendoago bat haren helburua lortzeko, Segestak agindutako 60 itsasontziak baino gehiago. Niziasek itxaron zuen atenastarrak espedizioari buruz duda-mudan egotea baina, hori egin beharrean, kartsu adierazi ziren. Niziasek nabarmendu zuen gutxienez 100 trirreme, 5.000 hoplita, gehi milaka tropa arinak eta beste hornidura batzuk beharko zituztela.
Hiru jeneral, hiru estrategia
Espediziorako bileran, atenastarrek Altzibiades, Nizias eta Lamako izendatu zituzten buruzagiak izateko. Bigarren bileran ere, aukeraketa horri eutsi zioten. Altzibiades izan zen espedizioa proposatu zuena eta gerraren aldeko alderdiaren burua, Nizias, berriz, espedizioaren aurkakoa eta bakearen aldekoa. Lamako, bitartean, 50 urtez armadan aritu zena, Aristofanesek deskribatu zuen Arkaniarrak lanean harroputz eta pobretutako gerlaria. Aukeraketa honen arrazoiak ez daude argi, baliteke bilerak gaztearen oldarkortasuna eta zaharraren zuhurtzia orekatu nahi izatea, Lamakoren eskarmentu militarra gehituz.
Errealitatean, jeneral bakoitzak estrategia ezberdina zuen. Niziasek nahi zuen ontziteria Selinontera joatea, hiri horri behartzeko Segestarekin itun bat sinatzera. Horren ostean, Siziliaren inguruan buelta bat emango zuten Atenasen indarra erakusteko eta gero etxera itzuli, non eta Segesta gai baitzen espedizioaren gastu guztiak ordaintzeko. Altzibidiasek, ostera, nahi zuen diplomaziaren bidez aliatuak konbentzitzea eta gero Selinonte eta Sirakusaren kontra joatea. Lamakok, bitartean, proposatzen zuen harridura-elementuaz bailiatzea zuzenean Sirakusan itsasoratuz eta hiritik kanpo bataila eman. Eraso horrek ezustean harrapatuko zuen Sirakusa eta litekeena zen berehala errenditzea. Azkenean, Lamakok onartu zuen Altzibidiasen plana.
Přezletice
Přezletice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.587 biztanle ditu eta 4,15 kilometro koadroko azalera. Praga-Ekialdeko barrutian dago.
Atenastarren espedizioa
Hermen suntsiketa
Prestaketa luze baten ondoren, ontzidia itsasoratzear zegoen. Aurreko gauean, norbaitek hermen kopuru handi bat apurtu zuen -harrizko irudiak, Hermes jainkoaren irudikapenekin, erabiltzen zirenak errepideak, mugak eta jabetzak adierazteko- hiriaren inguruan kokaturik zeudenak zorte ona ekartzeko. Hau espedizioaren zoritxar moduan ulertu zen. Egindako ikerketaren arabera, etsai politiko batzuek, frogarik gabe, Altzibiadesi leporatu zioten. Altzibiadesek bere burua aurkeztu zuen epaitua izateko eta errugabea zela adierazteko, baina haren etsaiak beldur zirenez armada Altzibiadesen alde jarriko ote zen, lortu zuten epaiketa atzeratzea jenerala Siziliara heldu arte.
Přezletice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1428 urtean egin zen.
Atenastarren espedizioa
Itsasoko Jonikoaren zeharbidea
K.a. 415ko ekainean, Pireo portutik atenastar ontziteria Korfuraino nabigatu zuen aliatuekin elkartzeko. Ontzidia hiru ataletan banatu eta buruzagi bakoitzak heren batez arduratu zen. Hiru itsasontzi aurreratu ziren Sizilian aliatuak bilatzeko. Flota 134 trirremez osatuta zegoen (hauetariko 100 Atenaskoak), 5.100 hoplita (2,200 atenastarrak), 480 arkulari, 700 habailari, 120 tropa arinetakoak eta 30 zaldun. Honetaz gain, armada hornitzeko 130 itsasontzi, trirremeen tripulazioa eta ez-gerlariak beste batzuk ere. Atenastarrek zorte izan zuten Siziliako hego kostaldean aliatuak aurkitzean. Tropak Reggion lehorreratu ziren eta hiru trirremeak itzuli zirenean konturatu ziren Segestak ez zuela agindutako dirua, atenastar ordezkariei ziria sartu zielako.
Niziasi, besteei ez bezala, ez zion albiste hau ezustean harrapatu. Honek proposatu zuen indar-erakustaldi bat egitea eta gero Atenasera itzultzea, baina Altzibiadesek Sirakusaren kontrako matxinadak sortarazi nahi zituen, Sirakusari eta Selinonteri eraso egin baino lehenago. Lamakok, berriz, Sirakusari zuzeneko eraso bat egin nahi zion, hiri-estatu hau Siziliako garrantzitsuena zelako.
Atenastar flota Cataniara abiatu zen non atenastar itsasontzi bat heldu zen adierazteko Altzibiades atxilotuta zegoela, ez bakarrik hermak suntsitu zituelako baita Eleusiar Misterioak profanatu zituelako ere. Altzibiades itsasontzi horretan itzuli zen, baina Turiosen (Italiako hegoaldean) porturatu zirenean, ihes egin zuen Peloponesorantz, non Espartan babes aurkitu baitzuen. Buruzagia kanpoan zegoen bitartean, Atenasek heriotza-zigorra ezarri zion, haren erruduntasuna, itxuraz, frogatuta zegoelako. Behin Espartan, Altzibiadesek atenastar inperioari buruzko ezinbesteko informazioa eman zuen.
Sirakusaren erantzuna
Gauzak honela, atenastarrek Selinontera joan beharrean, erabaki zuten Sirakusa erasotzea. Sirakusan atenastar armadaren antolakuntzaz entzun zutenean, ez zuten sinistu nahi espedizio hau Siziliaren kontra izango zenik. Hala ere, Sirakusako handikien ustez, Atenas Siziliara zetorren Segesta laguntzera aitzakiarekin, baina benetako asmoa zen Sirakusa erasotzea. Hermokratesek, sirakusar jeneralak, iradoki zuen Siziliako beste hiri batzuei eta Kartagori laguntza eskatzea eta Atenasen flotari Joniar itsasoan aurre egitea lehorreratu baino lehen. Beste batzuek ez zuten uste Atenas inorentzat mehatxu bat izango zenik, ezen Espartarekin gerran zegoen bitartean ez baitzen ausartuko inor erasotzea. Atenagorasek Hermokratesi eta beste batzuei leporatu zien izua zabaldu nahi zutela populazioaren artean gobernua aldatzeko.
Atenastarren lehorreratzea
Sizilian atenastar flota beste bi ataletan banatu zen. Armada lehorreratu orduko, Segestaren zalditeriarekin elkartu zen. Beraiek ez zuten zuzenean Sirakusa eraso egin, nahiago zutelako Catanian kanpalekuak ezartzea negua igarotzeko. Horri esker, Sirakusak denbora izan zuen defentsa prestatzeko. Sirakusarrak kontraerasora igaro zirenean Cataniara abiatuz, konturatu ziren atenastarrak, mugimendu horretaz oharturik, itsasoratu zirela eta gauez Sirakusako Portu Handian sartu eta hiriko hegoaldeko Anapo lautadan lehorreratu zirela. Hori zela eta, sirakusarrak azkar itzuli ziren hiriko defentsa prestatzera.
Sirakusako lehenengo bataila
Atenastar tropak Sirakusako kanpoaldean kanpatu ziren eta sakonean zortzi gudarien lerroak kokatu zituzten; argostarrak eta mantinearrak eskuinaldean, gainerako aliatuak ezkerraldean, eta atenastarrak erdian. Sirakusak 16 gizonezkoen lerroak kokatu zituen atenastarren aurreratzea ekiditeko. Haiek 1.200 zaldun zituzten, atenastar zalditeria baino askoz gehiago. Gerlarien kopuruari zegokionez, berdintsua zen. Atenastarrak izan ziren lehenak eraso egitean, armadaren indartsuenak eta eskarmentatuenak zirelako, baina ustekabeko erresistentzia aurkitu ondoren, argostarrak Sirakusako armadaren ezkerraldearen kontra joan ziren erretiratzera behartuz. Sirakusako zalditeriak ekidin zuen atenastarrek Sirakusako armadan sarraski bat egitea. Bataila honetan sirakusarrek 260 soldadu galdu zituzten, atenastarrek, berriz, 50. Garaipen honek etorkizun ona adierazi zien atenastarrei, zeinak Cataniara erretiratu baitziren negua igarotzeko.
K.a. 415eko negutik K.a. 414ko udaberrira
Bitartean, Hermokrates eta Eufemo (Atenasko arkontea) Camarinara joan ziren aliantza bat gauzatzeko. Hermokratesek nahi zuen Camarina eta beste hiri batzuk Sirakusarekin aliantza bat egin zezatela Atenasen kontra. Eufemok esan zien Sirakusak nahi zuena zen Camarina kontrolatzea horregatik Atenasekin joan behar zuela askea izateko. Camarinatarrek erabaki zuten neutralak izatea, baina ezkutuan Sirakusari laguntza bidali zioten, hurbilago zegoelako eta hauen ustezko garaipenak beldur handiago ematen zien atenastarrena baino.
Atenasek laguntza bilatu zuen Etrurian eta Kartagon, eta biek, Atenas eta Sirakusa, saiatu ziren greziar hirien artean laguntza bilatzen. Korinton, Sirakusako ordezkariak Altzibiadesekin elkartu ziren, Espartarekin lan egiten zuena. Altzibiadesek Espartari esan zion Peloponesoko inbasioa gerta zitekeela Atenasek Sizilia konkistatuz gero, beraz, Sirakusari laguntza bidali behar ziotela eta Dezelia (Atenasen ondoan) gotortu. Atenastarrei gehien izutzen ziena zen Dezelia okupaturik izatea. Espartarrek aholkua kontuan hartu zuten eta ontziteriaren ardura Gilipori eman zioten. K.a. 414ko maiatzean, Atenastik errefortzuak heldu ziren: 250 zaldun; 30 arkulari eta 300 zilarrezko talentu, Siziliako 400 zaldun gehiago kontratatzeko erabili zirenak. Udan, Epipolasera (Sirakusako labarrera) abiatu ziren, Diomilok eta 600 sirakusarrek defendatzen zutena. Goizean, atenastarrek eraso egin zuten, gauez egindako mugimenduaren ondoren, Leonen lehorreratu ziren Euralioko atea hartuz. Diomilio eta Hermokrates heltzean, beste toki batean tropak ikuskatzen zeudela, borroka bat gertatu zen eta ondorioz, sirakusarrak hirira erretiratu behar ziren. Erasoan, Diomilo eta 300 soldadu hil ziren.
Gauzak honela, bi etsaiak hasi ziren harresi sorta bana eraikitzen. Atenastarrena, zirkulu izenekoa, ingurabide bat zen, Sirakusa Ortigia irlatik aldentzeko. Bitartean, sirakusarrek, beste kontramurru batzuk altxatu zituzten hiritik zenbait gotorlekutaraino. Atenastar armada batek, 300 soldadutakoak, lehen kontramurrua suntsitu zuen, baina sirakusarrek beste bat egin zuten, oraingoan lubanarro batekin. Honela, momentuz, atenastarrei ekidin zioten beraien harresia itsasoraino eraikitzea. Beste 300 atenastarrek erasotu eta hartu zuten harresi hau, baina sirakusarrek kontraeraso batean berreskuratu zuten erasotzaileak akabatuz, Lamako barne. Horrez geroztik, atenastar hiru buruzagietatik bakarrik Nizias geratzen zen. Sirakusarrek behera bota zuten atenastar harresiaren 300 metro, baina ezin zuten zirkulua apurtu Niziasek ondo defendatzen zuelako. Horren ostean, atenastarrek harresia itsasoraino luzatu zuten. Ekintza honekin Sirakusa lehorrez guztiz bakartu zuten eta ontziteria portuan sartu itsasoz hiria blokeatzeko. Hain larria zen egoera ezen sirakusarrek Hermokrates eta Sikano jeneralen ordez, Heraklides, Eukles eta Telias jarri baitzituzten eta hauek Niziasekin negoziazioetan hastear egon ziren.
Espartaren parte-hartzea
Eurimedonte segituan irten zen 10 itsasontzirekin eta Demostenes apur bat beranduago indar handiago batekin. Espartak, bere aldetik, Altzibiadesen aholkua jarraituz, K.a. 413an Dezelia gotortu zuen eta haien aurka Atenastik bidalitako gudarostea, Agis jeneral espartarrak suntsitu zuen.
Udaberria heldu bezain pronto, Gilipok aldibereko erasoa, itsasoz eta lehorrez, egin zuen. Itsasoan Sirakusako 80 itsasontzik (35 trirremek barne) atenastarren 60 itsasontzi (haietatik 25 trirreme) eraso zituzten. Atenastarrek itsasoan bakarrik 3 itsasontzi galdu zituzten, Sirakusak, berriz, 11, baina lehorrean, Gilipo atenastarren bi gotorlekuz, gariaz eta itsas-baliabideez jabetu zen. Geroago, Gilipok lortu zuen Siziliako hiri neutralak konbentzitzen harekin elkartzeko. Atenasko aliatuek, ostera, 800 korintoar hil zituzten, hauen artean Korintoko enbaxadorea.
Atenastar errefortzuen etorrera
413ko uztailean atenastarren errefortzuak etorri ziren Demostenesen eta Eurimedonteren esanetara. Armada hori hurrengo indar hauetaz osaturi zegoen: 73 trirreme, 5.000 hoplita, 3.000 arkulari, gehi habailariak eta xabalina-jaurtitzaileak. Guztira 15.000 soldadu. Heltzean, Sirakusako 80 itsasontzik atenastarrak eraso zituzten, 7 itsasontzi hondoratuz. Demostenesek lehorreratu zuen armada eta sirakusarrak eraso egin zuen Epipolasko kontramurruan. Harresian zulo bat egin zuen baina Espartako armadaren Beoziako soldaduek garaitu zuten. Atenastar soldadu asko amildegitik erori ziren eta beste batzuek hilik suertatu ziren malda behera zihoazela.
Demostenesen helduerak lasaitasun gutxi eman zien beste atenastarrei. Haien kanpalekua padura baten ondoan kokatuta zegoenez, hauetatik asko gaixotu ziren. Gauzak honela, Demostenesek uste zuen egokiena izango zela Atenasera itzultzea eta Atika Espartaren inbasioaz defendatzea, azken hauek Dezelia hartu zutelako. Nizias ez zegoen ados nahiz eta hasieran espedizioaren kontra egon. Arrazoiak ziren sirakusarren eta espartarren aurrean ez zuela nahi ahulezia erakutsi eta beste arrazoi bat izan zitekeen Atenasen epaiketa egingo ote zioten beldur izatea Sizilia konkistatu ezin zuelako. Berak itxaron zuen sirakusarrak laster diru faltan egongo zirela eta gainera, hauen artean bazegoen atenastar-aldeko fakzio bat prest hiria errenditzeko. Demostenesek eta Eurimedontek uzkur onartu zuten Niziasen argudioa baina, Peloponesoko errefortzuak heldu zirenean, Nizias bat etorri zen alde egitearekin. Irteera hilabete bat atzeratu zen, baina itsasontziak itsasoratzeko prest zeudenean, K.a. 413ko abuztuaren 27an, ilargi-eklipse bat gertatu zen. Atenastarrek zoritxarreko augurio moduan interpretatu zuten, beraz, ez tropak ezta marinelak ontziratu ziren. Niziasek, apaizekin kontsultatu ondoren, adostu zuen 27 egunez irteera atzeratzea, oso superstizioso baitzen.
Sirakusako bigarren gudua
Gilipok jakin zuenean atenastarren asmoa, aukeraz baliatu zen haren 76 itsasontziekin atenastarren 86ak portuan erasotzeko. Sirakusarrek garaitu zuten, borrokan Eurimedonte hil zen eta atenastar ontziteriak babesa bilatu behar izan zuen Portu Handian. Kostaldera bultzarazitako itsasontziak Gilipok itxaroten zituen. Espartarrak zenbait tripulazio hil zuen eta 18 batelez jabetu zen, baina atenastar eta etruriar armadak Gilipo atzera joatea behartu zuen. Atenastarrak ezin larriago egoeran zeuden. Irailaren 3an, sirakusarrak hasi ziren Portu Handiko sarrera blokeatzen trirreme eta merkataritza-itsasontzi lerro bat jarriz, ainguraturik eta elkar lotuta. Asmoa zen atenastarrak barruan itxirik uztea.
Sirakusatik kanpo, atenastarrek itxitura bat eraiki zuten zaurituak eta gaixoak kokatzeko. Gainontzekoak, irailaren 9an ontziratu ziren (hainbat lehorreko soldadu barne) azken batailarako. Ekimen horretan prest zeuden hiltzeko, baina bizirik ateratzekoan Cataniara abiatuko ziren. Flota Demostenesek, Menandrok eta Eutidemok zuzentzen zuten. Sirakusakoa, berriz, Sikanok, Agatarko Sirakusakoak zuzentzen zuten alboetan eta Piteno Korintokoak erdialdean. Etsai bakoitzak 100 itsasontzi zituen.
Niziasek onartu zuen Demostenesen iradokizuna, hau da, berriro itsasontziak erabiltzea blokeoa apurtzeko. Orain errazago izango zen bi borrokatzaileek floten erdia galdu zutelako. Marinelek beldurtuta, ez zuten ontziratu nahi, orduan erabaki zuten lehorrez Cataniara atzera egitea.
Ehun eta hogei
Ehun eta hogei (120) ehun eta hemeretziaren ondoren eta ehun eta hogeita bataren aurretik doan zenbaki osoa da.
Atenastarren espedizioa
Sirakusaren erabateko garaipena
Irailaren 13an, atenastarrek kanpalekua utzi zuten zaurituak atzera zeramatzatela eta hildakoak lurperatu gabe. Bizirik irtendakoak 40.000 inguru ziren, ez-borrokatzaileak barne. Zaurituak arrastaka zebiltzan beraien ostean ahal zuten moduan. Aurrera joan ahala, sirakusar indar txiki bat irabazi zuten, Anapo ibaia zaintzen zuena, baina zalditeriak eta tropa arinak atenastarrak etengabe erasotzen zituzten. Erineos ibaiaren hurbil, Demostenes eta Nizias banandu ziren, eta lehenak, erasoak izan ondoren, 6.000 soldatutako tropa errenditu zuen. Gainerako Sirakusako tropek Nizias jazarri zuten Asinaro ibairaino, non atenastar tropak desantolatuta baitzeuden uraren bila korrika zihoazelako. Hainbat atenastar zapaldurik hil ziren eta beste batzuk erkideen aurka borroka egin zutenean.
Ehun eta hogei
Joanes Leizarragaren Biblia itzulpenean (1571) seiogei forma ageri da zenbait aldiz, hogeinaka kontatzearen ondorioaz; eta baita seiogei eta bortz ere bai.
Atenastarren espedizioa
Sirakusaren erabateko garaipena
Ibaiaren beste aldean, itxaroten zeuden Sirakusako tropek atenastarrak sarraskitu zituzten. Hau izan zen kanpainan zehar giza-galerarik handiena. Niziasek berak, amore eman zuen Giliporen aurrean, espartarrak 421ko bake itunean Niziasen zeregina gogoratuko zuelakoan. Ihes egin zuten bakanak Catanian babestu ziren.
Hartutako 7.000 preso Sirakusako harrobietan itxi zituzten, horrenbeste lagunentzat beste toki bat ez zegoelako. Demostenes eta Nizias exekutatuak izan ziren, Gilipok kontrakoa esan bazuen ere. Gainerakoek 10 aste pasa zituzten bat-bateko presondegi hartan esklabo izateko salduak izan arte, atenastarrak, italiarrak, eta siziliarrak izan ezik. Atenastarrei zegokienez, gosez eta gaixotasunez hil ziren harrobietan. Hauetariko alde egin zuten bakanek, Atenasera heltzean, zuzen-zuzenean hondamendiaren berriak kontatu zituzten.
Atenasen erreakzioa
Atenasen hiritarrek ez zuten sinistu nahi porrotarena. Hondamendiaren tamaina agerikoa izan zenean, izu orokorra zabaldu zen, ematen baitzuen Atika erraza zela konkistatzeaz espartarrak, Dezelian egonda, oso hurbil zeudelako. Porrotak ezinegonak eragin zituen beste hiri-estatutan. Ordura arte neutral zirenak, Espartaren alde kokatu ziren, Atenasen porrota berehalakoa izango zelako ustean. Bestalde, Delosko Ligaren zenbait aliatu matxinatu ziren, eta hiriko flota berregiten hasi bazen ere, atenastarrek ezer gutxi egin ahal zuten matxinadak kontrolatzeko.
Espedizioak eta ondorengoko hondamendiak balantzaka utzi zuten Atenas. Nahiz eta 10.000 hopliten heriotza gogorra izan, kezkarik handiena ontziteriaren galera izan zen. Trirremeak ordezka zitezkeen, baina 30.000 bogalariren galera ordezka ezina zen, hortaz, Atenas fidatu behar zen prestaketa gutxiko esklaboengan ontziteriaren bizkarrezurra antolatzeko. K.a. 411n, oligarkiak Atenasko demokrazia ordezkatu zuen eta Pertsiak Espartaren alde borroka egin zuen. Etorkizuna atenastarrentzat iluna ematen bazuen ere, urte gutxitan gai izan ziren suspertzeko. Oligarkia laster desagertu zen eta Atenasek Zinosemako gudua irabazi zuen. Hala ere, Siziliako espedizioa Atenasko amaieraren hasiera izan zen. K.a. 404an, Espartak irabazi eta okupatu zuen Atenas.
Yusuke Imamura
Yusuke Imamura (今村 優介) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Azul Claro Numazu.
Dragoș Vodă
Dragoș Vodă Errumaniako udalerri bat da, Călărași konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Cabanillas de la Sierra
Cabanillas de la Sierra Madrilgo Erkidegoko udalerria da, erkidegoaren iparraldean kokatua. 14,07 km²-ko azalera du eta 2008ko erroldaren arabera, 734 biztanle zituen.
Dragoș Vodă
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Gauchy
Gauchy Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 5.678 ziren. Familiak 2.250 ziren, horien artean 567 pertsona bakarrekoak ziren (211 bakarrik bizi ziren gizonak eta 356 bakarrik bizi ziren emakumeak), 720 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 763 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 200 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.373 etxebizitza zeuden, 2.278 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 71 hutsik zeuden. 1.911 etxeak ziren eta 454 apartamentuak ziren. 2.278 etxebizitza nagusietatik 1.405 bere jabearen bizilekua ziren, 823 alokairuan okupaturik zeuden eta 49 doan lagata zeuden; 32 etxek gela bat zuten, 118 etxek bi zituzten, 299 etxek hiru zituzten, 793 etxek lau zituzten eta 1.037 etxek bost zituzten. 1.489 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.255 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 650 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.603 ziren, horien artean 2.481 aktiboak ziren eta 1.122 inaktiboak ziren. 2.481 pertsona aktiboetatik 2.128 lanean zeuden (1.179 gizon eta 949 emakume) eta 354 langabezian zeuden (139 gizon eta 215 emakume). 1.122 pertsona inaktiboetatik 370 erretiraturik zeuden, 327 ikasten zeuden eta 425 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gauchy udalerrian 2.281 unitate fiskal zeuden, 5.659,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.187 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 205 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 22 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 27 eraikuntza enpresak ziren, 57 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 12 garraio enpresak ziren, 15 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 9 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 15 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 18 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 2 brikolaje denda handika, 4 okindegiak, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Gauchy udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen405 ikaslekin.
Ryutaro Umeno
Ryutaro Umeno, japonieraz 梅野 隆太郎, (Fukuoka, 1991ko ekainaren 17a), beisbolean lehiatzen den kirolari japoniarra da.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta urrezko domina lortu zuen Japoniako taldearekin, AEB eta Dominikar Errepublikaren aurretik.
Taldea, honako hauek osatzen zuten: Kōyō Aoyagi, Suguru Iwazaki, Masato Morishita, Hiromi Itoh, Yoshinobu Yamamoto, Masahiro Tanaka, Yasuaki Yamasaki, Ryoji Kuribayashi, Yūdai Ōno, Kodai Senga, Kaima Taira, Ryutaro Umeno, Takuya Kai, Tetsuto Yamada, Sōsuke Genda, Hideto Asamura, Ryosuke Kikuchi, Hayato Sakamoto, Munetaka Murakami, Kensuke Kondo, Yuki Yanagita, Ryoya Kurihara, Masataka Yoshida eta Seiya Suzuki-k.
Amstrad CPC
Amstrad CPC 1980ko hamarkada eta 1990eko hamarkadaren hasieran Amstrad etxeak ekoiztutako 8 bitetako ordenagailu pertsonala izan zen. CPC hizkiek ("Color Personal Computer") koloredun ordenagailu pertsonala zela iragartzen zuten, halera fosforo koloreko patantaila zuen CPCa (GT65/66) nahiz koloredun pantaila estandarra (CTM640) ere erosteko aukera eskaintzen zen.
Lehenbiziko makina zen CPC 464 modeloa 1984ean aurkeztu zen. Commodore 64 eta Sinclair ZX Spectrum ordenagailuen lehiakide zuzena izateko diseinatua izan zen. CPC sailak arrakasta handia izan zuen, makina hau merkatuan egon zen denboraldi osoan 3 milioi ordenagailutik gora saldu zirelarik.
Octodon lunatus
Octodon lunatus Octodon generoko animalia da. Karraskarien barruko Octodontidae familian sailkatuta dago.
Puako (Hawaii)
Puako Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Hawaii konderrian kokatuta dago, Hawaii estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Přibice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1379 urtean egin zen.
La Salle-de-Vihiers
La Salle-de-Vihiers Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Salle-de-Vihiers udalerrian erroldatutako biztanleak 1.058 ziren. Familiak 316 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 144 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 345 etxebizitza zeuden, 314 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 323 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 314 etxebizitza nagusietatik 220 bere jabearen bizilekua ziren, 91 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 77 etxek lau zituzten eta 179 etxek bost zituzten. 251 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 130 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 165 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 538 ziren, horien artean 433 aktiboak ziren eta 105 inaktiboak ziren. 433 pertsona aktiboetatik 404 lanean zeuden (217 gizon eta 187 emakume) eta 29 langabezian zeuden (6 gizon eta 23 emakume). 105 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 4 zurginak, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. La Salle-de-Vihiers udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 170 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 123.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nekoza
Nekoza Erromantzatua ibarreko herri hustu bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Zangozerria eskualdean. Gaur egun Irunberri udalerrian dago, lur-zerrenda hori bi udalerrien artean trukatu baitzen.
XV. mendearen bigarren erdian jada despopulatu bezala agertzen zen. Bere lurrak Irunberriko Udalara pasa ziren.
Bertako biztanleak nekoztarrak ziren.
Izena
Nekoza toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Geografia
Nekoza Irunberri udalerrian zegoen historiki, baina Erromantzatua ibarran geografiki.
Inguru naturala eta kokapena
Erromantzatua Zangozako merindadeko udalerria da eta Nafarroako hiriburutik 46 kilometrora dago. Udaletxea Domeñun dago. Erliebe handiko ibarra da. Mendebaldeko tarteak lautada bat osatzen du, Longida, Urraulbeiti eta Urraulgoiti ibarretatik jarraitzen duena, nahiz eta azken kasu horretan Ugarrongo arroilak eten egiten duen.
Klima
Erromantzatuko klima azpimediterraneoa da, eta urteko batez besteko tenperatura 12,5 °C ingurukoa da. Urteroko egun euritsuak 100 inguru dira, eta jausitako prezipitazioa 850mm-koa.
Tinixara Guanche
Tinixara Guanche Suárez (Santa Cruz Tenerifekoa, 1982ko martxoaren 11) bizkaitar politikaria da.
Nekoza
Klima
Basoa nahiko urria da, eta zuhaitz gehienak pinuak dira, Austriatik birlandaturiko zuhaitzak. Horrez gain, ameztiak eta zumeak ageri dira ibarreko gunerik lehor eta eguzkitsuenetan.
Estazio meteorologikoak
Erromantzatuan ez dago estazio meteorologikorik. Hala ere, Urraulbeiti pareko udalerrian, estazio bat dagoen Artieda kontzejuan, itsasoaren mailatik 456 metrora, Nafarroako Gobernuak 1954an jarritako estazio meteorologikoa dago.
Tinixara Guanche
Ibilbidea
24 urte zituela Bilbora joan zen bizi izatera. CEAR GKEan lan egin zuen gizarte langile bezala.
Nekoza
Historia
Antzinako lekua eta jauregia; 1366an 3 kapare-su zituen, eta 1427an bizilagun bat, 1534an hondatuta bezala agertuz. XVIII. mendean desagertu zen Nekozako Santa Maria landa-abadia, 1068an Eneko Blaskik San Juan de La Peñari egindako dohaintzan lehen aldiz aipatzen da, 1090ean Antso Ramiritzek eta 1178an Alexandro III.a aitasaintuak berretsia. Iruñeko bikarioarena zen.
Tinixara Guanche
Ibilbidea
Ahal Dugu alderdiko kidea da, non 2016tik Herritarren Kontseilu Autonomoko gizarte zibilaren ataleko arduradun kargua bete duen.
Nekoza
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Arleseko barrutia
Arleseko barrutia departamenduaren barruan dagoen Frantziako barruti bat da. 180.948 biztanle ditu 2.284 kilometro koadrotan. Guztira 36 udalerri ditu. Bere hiriburua Arles da.
Tinixara Guanche
Ibilbidea
2016tik Eusko Legebiltzarrean legebiltzarkidea da Elkarrekin Podemos taldearen ordezkaritzan.
Zhytomyr
Zhytomyr (ukraineraz: Жито́мир) edo Zhitomir (errusieraz: Жито́мир) Ukrainako mendebaldeko hiria eta izen bereko probintziako hiriburua da. 2005ean 277.875 biztanle zituen.
Historia
Ustez IX. mendean sortua da, baina hiria aipatzen duen lehen dokumentua 1240. urtekoa da, tartariarrek inbaditu zutenekoa.
Ekonomia
Komunikabide-gune garrantzizkoa da. Industria arina eta ehungintza; ospe handia dute Zhytomyrko musika-tresnek.
Kassina mertensi
Kassina mertensi Kassina generoko animalia da. Anfibioen barruko Hyperoliidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Gathemo
Gathemo Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gathemo udalerrian erroldatutako biztanleak 283 ziren. Familiak 118 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 41 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 180 etxebizitza zeuden, 120 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 176 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 120 etxebizitza nagusietatik 92 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diru sarrerak
2009an Gathemo udalerrian 117 unitate fiskal zeuden, 275 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.907 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.