cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Big Mama Thornton
Biografia
1970eko hamarkadan, edariarekiko zaletasunak kalte handia egin zion haren osasunari. Trafiko-istripu larria izan zuen, baina sendatzeko gai izan zen eta 1983ko Newport Jazz Jaialdian berriro jotzeko gai izan zen eta The Blues—A Real Summit Meeting albuma grabatu zuen genero horretako beste artista handi batzuekin, hala nola Muddy Waters, B. B. King eta Eddie "Cleanhead" Vinson. Thornton bihotzekoak jota hil zen 1984ko uztailaren 25ean, 57 urte zituela. Haren gorpuzkiak Los Angelesko (Kalifornia) Inglewood Park hilerrian daude.
Nassauko etxea
Nassauko etxea alemaniar aitoren semeen familia da, Laurenburgeko dukeen ondorengoa. Erdi Aroan hasi zen dinastia, Walram Nassauko lehenengo kondearekin. Familia honetakoak dira, besteak beste, Gilen I.a Orange-Nassaukoa (Goibela, 1533-1584), Maurizio Nassaukoa (1567-1625) eta Gilen III.a Ingalaterrakoa (1650-1702). Gaur egungo Luxenburgoko eta Herbehereetako erregeak familia honen ondorengoak dira.
Dunajov
Dunajov Eslovakiako udalerri bat da, Čadcako barrutian kokatuta. 6,06 km²ko azalera du eta 1184 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1498. urtekoa da.
Miniac-Morvan
Miniac-Morvan (bretainieraz Minieg-Morvan) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Halaelurus lineatus
Halaelurus lineatus Halaelurus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Aspidoscelis neotesselata
Aspidoscelis neotesselata Aspidoscelis generoko animalia da. Narrastien barruko Teiidae familian sailkatuta dago.
Ikus, gainera
Teiidae
Seleuko II.a Kaliniko
Seleuko II.a, Seleukotar dinastiakoa, Kaliniko (Καλλινικoς) deitua, literalki "garaipen eder bat lortzen duena" esan nahi duena, Pogon (bizartsua) ere deitua izan zen. K.a. 247 eta K.a. 226 bitartean gobernatu zuen. Antioko II.a Theos erregearen semea zen.
Egiptoko Ptolomeo III.aren aurka borrokatu eta galdu egin zuen. Gerra hau ondo ulertzeko, Seleukoren aita zen Antioko Teosen garaian gertatutako gertakizun batzuk kontutan hartu behar dira:
Ptolomeo III.ak, Berenize Sira izeneko arreba bat zuen, Antioko II.a Theos errege seleukotarrarekin ezkondu zena, ezkon ordain aberats bat emanez. Antioko, bere lehen ezkontzan, Laodize I.a izeneko batekin ezkonduta zegoen, eta, honekin, bi seme-alaba zituen, nagusiena, Seleuko. Laodize, arbuiatua eta bigarren maila batetara baztertua izan zen, Laodizegan, gorroto handia piztu zuena, baita mendeku nahia ere. Handik denbora batera, Antioko II.ak gortera deitarazi zuen Laodize, eta, honek, erregea pozoitu eta hiltzeko probestu zuen. Ondoren, Berenize hilarazi zuen, honen semea (tronurako erregegaia zena), eta erreginaren segizioan iritsi ziren gorteko pertsona guztiak, eta, jada etsairik gabe, bere semea errege izendatu zuen, eta bere laguntzarekin. Gertakari guzti hauen ondorioz, Ptolomeo III.ak, armada bat antolatu zuen Siriara joan eta seleukotar errege berria zen Seleuko II.a Kalinikoren eta honen amaren aurka borrokatzeko, honela, bere arreba eta ilobaren heriotzak mendekatzeko. Siria konkistatu zuen eta Babiloniaraino iritsi zen, eta askoz gehiago konkistatu ahal izango zuen, Egiptora, sedizio bat baretzera itzuli behar izan ez balu. Itzulera bidaia hasi aurretik, Seleukoren erresuma arpilatu zuen, zilarrezko 40.000 talentu eta jainkoen 2500 irudi eramanez, horietako asko, Egiptorenak zirenak, aurreko batean lapurtu zirenak.
Seleuko II.a Kalinikok, bi seme izan zituen: Seleuko eta Antioko. Biak izan ziren errege, lehenik lehenengoa eta ondoren bigarrena. Lehenak, erregealdi labur bat izan zuen, eta bere jeneral propioek pozoitua hil zen. Antiokok, Antioko III.a Handia izenarekin gobernatu zuen.
Cynoglossus monodi
Cynoglossus monodi Cynoglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Coronel Murta
Coronel Murta Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Hirundo dimidiata
Hirundo dimidiata Hirundo generoko animalia da. Hegaztien barruko Hirundinidae familian sailkatua dago.
Canta U Populu Corsu
Canta U Populu Corsu folk musika talde korsikarra da, Ghjuvan'Paulu Poletti eta Natale Lucianik sortua 1973an. 1970eko hamarkadan eman zen korsikerazko kanta berrituaren aitzindariak dira I Muvrini musika taldearekin batera.
Herriko kanta tradizionalean oinarrituta, taldeak berezko estiloa garatu du, bere abestietan korsikar abertzaletasuna sarritan islatua izanik. Era berean, korsikar hizkuntza eta nazionalitatearen aldeko aldarrikapena ohikoa da haren lanetan.
Metro Town Towers
Metro Town Towers, Txinako Herri Errepublikako Hong Kong hirian dagoen etxebizitza etxe orratz multzoa da. Guztira hiru dorrek osatzen dute, eta garaienak 220 metro eta 66 solairu dauzka.
Chung Wah Nan Architects Ltd arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Benifato
Benifato Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Baixa eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
Love Gun (abestia)
Paul Stanley gitarjole/abeslariak abestua, sarritan esan du abestia kaleratu zutenetik bere Kiss abesti gogokoenetakoa dela, zera esanez: "... "Love Gun" benetan Kiss da eta ziurrenik Kissen 5 abesti garrantzitsuenetakoa da." Stanleyk ere esan zuen Led Zeppelinen "How Many More Times" abestiko "The Hunter" zatiak inspiratu zuela "Love Gun" kantuaren letra.
Paul Stanleyk baxua jotzen du grabazioan.
Bertsioak
"Love Gun" Surfin' Ceasersek bertsionatu zuen 1992ko Hard to Believe Kiss tributu albumean. 2003an Hayseed Dixiek Kiss My Grass: A Hillbilly Tribute to Kiss kaleratu zuen, Kissen bertsioak baino ez zituen album bat, "Love Gun" barne, bluegrass estiloan. Styx taldeko Tommy Shaw gitarjoleak bere bertsioa egin zuen 2004ko Spin the Bottle Kiss tributu albumean. Sack Trick rock talde britaniarrak bertsio bat egin zuten beraien Sheep in KISS Make Up albumean. Axel Rudi Pell gitarjole alemanak abestiaren bertsioa egin zuen Diamonds Unlocked albumerako. Ace Frehley Kiss taldekide ohiak "Love Gun" abestiaren bertsioa egin zuen bere talde propioarekin.
Erythrolamprus mimus
Erythrolamprus mimus Erythrolamprus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Santiago Apostoluaren parrokia (Donostia)
Santiago Apostoluaren parrokia Gipuzkoako Donostia hiriko eliza bat da. Amara Zaharrean dago, Amara kalean.
Aspidoscelis picta
Aspidoscelis picta Aspidoscelis generoko animalia da. Narrastien barruko Teiidae familian sailkatuta dago.
Ikus, gainera
Teiidae
San Pedro de Arlanzako monasterioa
San Pedro de Arlanza monasterioa (monasterio de San Pedro de Arlanza), Burgosko Hortigüela herrian (Gaztela eta León, Espainian) Arlanza ibaiaren ondoan dauden erorkinak Gaztelako Konderriko monasterio beneditar garrantzitsuenetariko batena izan ziren. Monasterioaren estiloa erromaniko-gotikoa zen. Gaur egun gordetzen diren aztarna zaharrenak 1080koak dira baina komunitatea 912an sortu zen, haranaren alde batean dagoen paretan zegoen eremutar-komunitatea bezala. Monasterio honek "Gaztelako sehaska" izengoitia jaso zuen eta 1835 arte martxan egon zen; urte horretan, Mendizabalen desamortizazioaz hustu egin zen. 1931an Monumentu Historiko-artistikoaren izendapena jaso zuen. Gaur egun monasterioaren alde batzuk berreskuratzen ari dira. Fernán Gonzálezen gorpua bertan egon zen lurperatuta.
Historia
Lehenengo eremur-komunitate ondoko paretan sortu zen, 912 inguruan. Monasterioko kartularioan bi testuetan data hori aurkitu da baina haien benekotasunaren inguruko zalantza handiak daude. Ziur aski, gero sortutako faltsutzeak dira Fernán González izena monasterioarekin lotzeko. Dirudienez hemen egon zen lurperatuta Gaztelako lehen kondea bere emaztearekin batera; aurretik, biak, Santa María baselizan egon ziren gordeta. San Pedro de Arlanzan desamortizazioa gertatu arte egon ziren; orduan, 1841ean, Covarruviasko Kolejiatara eraman zituzten.
Geldizen diren erorkinek oso estilo desberdinak erakusten dituzte. Horrela, eliza, 1080an hasita, erromanikoa bazen, ondoren aldaketa gotikoak ezagutu zituen. Gotiko garaian aldaketa handiak egin ziren; XI. mendeko kapitel batzuk gorde ziren dena dela. Gordetako beste eraikinak hauek dira: XII. mendeko dorrea, klaustroaren zati bat, areto kapitularra, elizaren ataria; azken hau, 1895an, Madrilgo Museo Arkeologiko Nazionalera eraman zuten. Monasterioaren beste elementuak ere sakabanatuak izan dira: aipatutako Fernán González eta Santxaren sepulkroa, Mudarrako sepulkroa, gaur egun Burgosko katedralean, margolan asko Kataluniako Arte Museo Nazionalean eta New Yorkeko Metropolitan Museum of Artean ikus daitezke...
Kondaira
Kondaira asko monasterio honen iraupena eta Gaztelaren arrakasta biltzen dute. Horren arabera, monasterioaren berreskuratzeak bestearen arrakasta ekarriko luke.
Porto Belo
Porto Belo Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
The Handmaid's Tale (telesaila)
The Handmaid's Tale (euskaraz Neskamearen Ipuina) AEBetako telesail dramatiko distopiko bat da. Bruce Miller ekoizleak sortu zuen eta 1985ko Margaret Atwood kanadar idazlearen izenburu berdineko eleberrian oinarritua dago.
2017ko apirilaren 26ean Hulu estatubatuar telebista katean aireratzen hasi zen. Guztira lau atal aireratu ziren. 2017ko maiatzaren 3an bigarren denboraldi izango zuela iragarri zen.
Ipar Euskal Herrian OCS telebista katean eta Hego Euskal Herrian HBO katean aireratu zen.
Argumentua
Etorkizun hurbil batean, kutsadurak gizakiek ugalkortasuna jada espezien biziraupena mantentzea oso zaila den mailara murriztu du. Egoera honek AEBetako kontrola bereganatu duten ideologia kontserbadoreen gailentzea eragin du, indar hauek Gilead deritzona osatu dute, fundamentalismo kristauan oinarritutako gobernu totalitarioa, gobernu honek bere ikuspuntuak alde erlijiotsuak elkar borrokatzen diren Gerra Zibil batean defendatuko ditu.
Defred (Elisabeth Moss) guzti horretaz aldendua bizi da, bere benetako izena zena jada ahoskatzeko gai ere ez da, eta bere munduaren ezagutza kasik berau dagoen gelako hormetara eta supermerkaturako eguneroko joan-etorrietara mugatzen da. Orain bere jabearen izena darama, Fred Waterford (Joseph Fiennes), haren etxeko neskamea da, alegia, esklaboa. Mundu honetan, emakumea den heinean, Defred objektu bat besterik ez da. Ezin du lanik egin, ezin du iritzirik eman eta irakurtzea ere debekatua du. Bere funtzio bakarra, emakume ugalkorra izatea da, honela bere jaunari seme bat eman dakion. Bere izatea ingurukoen zaintza etengabean dago, eta edozein hutsegitek heriotza suposatu dakioke, nahiz eta azken hau ez den Defred gehien beldurrarazten duena. Bere izateari zentzua ematen dion gauza bakarra bere alabarekin berrelkartzeko aukera da, eta bere oroitzapen guztiak harekiko dira.
Orsai
Orsai 2021-eko urtarrilak 1 sortutako talde musikala da. Talde hau momentu hartan Athletic club de Bilbao-ren jokalariak sortu zuten ; Orsai taldearen kideak Asier Villalibre, Dani Garcia, Oscar de Marcos, Mikel Balenziaga, Mikel Vesga eta Iñigo Lekue dira. Asier Villalibre abeslaria eta tronpeta-jotzailea da, Dani Garciak bateria jotzen du, Oscar de Marcos-ek Mikel Balenziagak eta MIkel Vesgak gitarra jotzen dute, eta Iñigo Lekuek baxua.
HISTORIOA
Talde honek ETB-en lehenengo agerpena egin zuten 2019 baina taldea ez zen ofizializatu 2021-eko urtarrilak 1-era arte.
"Orsai musika taldea ez da bakarrik Rock talde bat, lagun talde bat ere" horrela azaltzen du Orsai music taldea twitterren. Athletic-ren jokalari eta lagun batzuk sortutako taldea ba delako, horrek azaltzen du zergatik nahi zuten proiektu honekin hastea.
Orsai hitza Gaztelaniatik dator, jendeak Ingelesetik datorren hitzak "Off Side" (jokoz kampo) esan beharrean Orsai esaten zutenean. Eta hortik dator bandaren izena.
ALBUMAK ETA ABESTIAK
ETB-en egin zuten haien leenengo interpretazioa 2019-garren urtean izan zen, Ken Zazpiren "Lau teilatu" abestiaren bertsio bat abestu zutenean. Ostero, Espainako Superkopan ACDC rock taldearen "High way to hell" abestiaren bertsio bat egin zuten. Baina ez zen izan 2021 -eko urtarrilaren 21-arte haien lehenengo albuma eta abesti "propioa" atera zutenean "One club men" deitutakoa, berriro ere Superkopako tituloa ospatzeko. Horren ostean beste bi abesti gehiago atera dituzte, "Corazón de tango" eta "Seré tu estrella".
Donostiako hipodromoa
Donostiako hipodromoa —ondoan duen herriarekiko gertutasunagatik, Lasarteko hipodromoa izenaz ere ezaguna— Donostiako (Gipuzkoa) Zubieta auzoan dagoen hipodromoa da, Donostiako Udalaren jabetzakoa. 1916an eraiki zuten. Euskal Herrian dagoen bi hipodromoetako bat da, Biarrizko (Lapurdi) Loreen hipodromoarekin batera. Donostiako Hipodromoan zaldi lasterketak egiten dira udan; gainera, Donostiako Nazioarteko Krosa atletismo proba ere egiten da. Udan jokatzen dira zaldi-lasterketak egiten dituzte hipodromoan. Lehen Donostiako gizarte-bizitzan oso garrantzitsua bazen ere, gaur egun ez da horrela.
Kokapena eta deskribapena
Hipodromoa, Oria ibaiaren ertzean, Donostiako Zubietan auzoa n, Donostiatik 9 kilometrora eta ondo komunikatuta dago: a corta distancia de las carreteras de Tolosa y Zarauz y de la vía férrea de los Vascongados, que tienen estación en dicho pueblo.
Pistaren deskribapen zehatza ematen da prentsan (forma, tamaina, materiala): ''La pista forma un elipse, cuya cuertla interior tiene un desarrollo longitudinal de 1.525 metros, siendo el de la periferia de 2.100, separada por una valla de hierro o madera el terreno circundante. El interior de la elipse se destina para campo de polo, que todavía no está terminado.Para carreras de 1000 metros, al llegar a la curva se abandona éste ntrando en una prolongación que permite efectuar dicho recorrido en línea recta. Por ahora se ha prescindido de la hierba, substituyéndola con arena especial obscura, que, ligeramente apisonada» resuulta ventajosa sobre el césped. En la construcción do la pista se han empleado 4.000 metros cúbicos de arena de Deva.''
Tribunen deskribapen zehatza dago iturri historikoetan.
Edukierari dagokionez: Calculando que en cada grada se pongan dos filas de personas, el total de las que puedan ocupar la terraza alta será de 1000, que, con las que tienen asiento (556) y las que caben en las dos filas primera y última de la parte cubierta (300), da en totalidad 1.856 personas.
Materialei dagokienez: erabilitako teknika azpimarratzekoa da, hormigoi armatua, ''Sobre loss materiales de construcción son el cemento armado en fábrica, y barandillas de hierro en antepechos es "decir, que es completamente incombustible.
Errege-tribunari dagokionez: “Con el objeto de que la Familia real, pueda presenciar las carreras, se destina a la misma un pabellón especial, situado próximo a la meta de llegada. Esta tribuna regia es de doble planta, en la planta baja hay una terraza con voladizo de cemento armado, un hall, comedor y servicios higiénicos. Una escalera de mármol comprimido conduce al piso superior, donde hay un salón y dos terrazas al aire libre: una que da a la pista y otra al lado opuesto, y desde la que se ve la entrada del público, el pesaje, el stand y toda la parte «interna», digámoslo así, de las carreras”.''
Aurrekari historikoak
1883an agertzen dira lehenengo aipamenak prentsan Donostiarako hipodromo baten beharrari buruz, El Urumea egunkarian. Jose María Ruiz, hiritar estatubatuarrak baloratu zuen hipodromo bat bultzatzeko asmoa Donostian, hiriak zuen interes turistikoa aurreikusita. Proiektua Antigua auzoan kokatuta zegoen maniobra-eremu batean (484 metro luzerako eta 97 metro zabalerako lursaila). Udalak era berean 2.500 pezetako ordainsaria emango zuen 5. saria eskaintzeko udako denboraldian (udan zehar hamar saio ospatzeko asmoa zegoen). Ruiz jaunak bederatzi hektarea erosi zituen hipodromoa eraikitzeko.
Sorrera
Gaur egungo hipodromoari buruz lehenengo aipamenak orduko prentsan agertzen dira, 1916ko urtarrilaren 12an La Voz de Guipúzcoa egunkariaren esanetan “los caballos europeos están ociosos y que varias personas han tenido la idea de crear un Hipódromo de la importancia de los de París, Londres, Ostende o Dieppe”. Hau da, Munduko gerra (1914-1918) dela eta, Donostian aprobetxatu zen hipodromoari bultzada emateko aukera. Eustaquio Inciarte, alkate zela burutu zen negoziazioa lurren jabeekin (guztira hogeita hiru ziren) egitasmoa aurrera eramateko.
Beste protagonista aipagarria hipodromoaren sorreran Georges Marquet da. Belgikan jaioa, Donostiarekin lotura estua zeukan. Ostalaritzari dagokionez Les Grands Hotels Europeens elkartearen zuzendaria zen eta Donostiako Hotel Continentalaren jabea. Kasinoen munduan murgilduta zegoen -Ostendeko Kasinoan, eta 1905etik Donostiako kasinoan-. Era berean, zaldien mundua bultzatu zuen: Donostiako Hockey Clubaren zuzendaria eta hipodromoen bultzatzailea, Donostiakoaz aparte, Santanderrekoa ere bultzatu zuen.
Mediku baten erretratua
Mediku baten erretratua (Retrato de un médico) 1585 eta 1588 artean El Grecok egindako erretratua da, bere "Toledoko garaian" alegia. Margolana Madrilgo Pradoko Museoan erakusten da baina hasiera batean Madrilgo Errege Alkazarrean egon zen. Erretratuaren protagonista zein den ez dago garbi: ikerlari batzuentzat Filipe II.a Espainiakoaren kamera-medikua izan zen Luis de Mercado izan daiteke; beste batuzentzat Rodrigo de la Fuente izan zitekeen, El Grecoren laguna eta garaiko Toledoan pertsona ezaguratsua.
Azterketa
Erretratu honek El Grecoren eskutik sortutako erretratuen ezaugarri beretsuak erakusten ditu: kolore ilunak, aurpegi zurbila, arropa formala eta beltza... Erretratu honen kasuan protagonistak ezkerreko eskuan eraztun bat darama, medikuek eramaten zutena; horregatik ezagutzen dugu haren lanbidea. Ezkerreko esku hori liburu baten gainean dago, modu batez, ikasteko eta erakusteko grina azaltzeko. Liburutik gorago artistaren sinadura ikus daiteke. Margolariak bere interes guztia protegonistarengan zentratu da, haren izaera eta pertsonalitatea azaltzeko asmoz. Espezialisten arabera, El Grecok Tiziano eta Tintorettoren erretratuen tradizioa jarraitu zuen.
Donostiako hipodromoa
Sorrera
Hipodromoaren finantzaketa bere gain hartu zuen Gran Casino enpresak, milioi erdi pezeta inguruko inbertsioa eginik. Milioi bat pezeta baino gehiagoko sarien diru-kopuruak eragina izan zuen nazioarteko sona handiko zalditegiak erakartzen.
Eraikuntza-lanak
Harria Nafarroako harrobitik ekartzen zen eta hondarra Debatik trenez. Lokatza zela eta hiru kilometroko estolderia behar izan zen. Lanak 1916ko otsailaren 14an hasi ziren, eurite torrentzialei aurre egiten. Lurraren 24.000 metro kubikoak deseraiki ondoren hiru hilabete eta erdi pasatu ondoren burutu ziren obrak. .
Beotegi
Beotegi Aiarako udalerriko herrietako bat da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 56 biztanle ditu. Menagarairekin batera Menagarai-Beotegiko junta administratiboa osatzen du.
Historia
Beotegi sortu aurretik Perea izeneko herria izan zen bertan, Perea familiak XI. mendean eraiki zuena. Santo Tomas de Perea eliza existitu izan zen XIX. menderarte, oraingo elizatik aparte.
Garraioa
Eskualdeko Garraioa sareak linea bat ditu herrian:
Basamortuko enara
Basamortuko enara (Ptyonoprogne obsoleta) Ptyonoprogne generoko animalia da. Hegaztien barruko Hirundinidae familian sailkatua dago.
Eryx borrii
Eryx borrii Eryx generoko animalia da. Narrastien barruko Boidae familian sailkatuta dago.
Yankton konderria (Hego Dakota)
Yankton konderria (Yankton County) Hego Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Yankton da. 2010eko zentsuaren arabera 22,438 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Yankton konderriak 137,844 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,863 ura dira. Beste 134,981 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 16,28 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 22,438 pertsonetatik 21,177 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 614 dira. 327 beltzak edo afroamerikarrak. 537 amerikar natiboak ziren eta 5 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 115 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 7 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 270 pertsonek kokatzen zuten.
Autry-Issards
Autry-Issards Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Autry-Issards udalerrian erroldatutako biztanleak 325 ziren. Familiak 121 ziren, horien artean 22 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 38 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 42 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 162 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 153 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 123 etxebizitza nagusietatik 96 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 67 etxek bost zituzten. 101 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 81 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 215 ziren, horien artean 164 aktiboak ziren eta 51 inaktiboak ziren. 164 pertsona aktiboetatik 150 lanean zeuden (78 gizon eta 72 emakume) eta 15 langabezian zeuden (4 gizon eta 11 emakume). 51 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Autry-Issards udalerrian 128 unitate fiskal zeuden, 352 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.780 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Autry-Issards udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 814 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Benigembla
Benigembla Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Alta eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 589 biztanle zituen.
Klokočov (Čadcako barrutia)
Klokočov  Eslovakiako udalerri bat da, Čadcako barrutian kokatuta. 51,17 km²ko azalera du eta 2324 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1954. urtekoa da.
São João das Missões
São João das Missões Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Nauru
Nauru (izen ofiziala, Nauruko Errepublika; naurueraz, Naoero) Ozeano Barean dagoen uharte-errepublika bat da, lehen Pleasant Island izenekoa. Munduko errepublika independente txikiena da, bai azalera kontuan hartuta baita biztanleriagatik ere. Ozeano Barearen hego-mendebaldean dago, ekuatoretik oso hurbil, Australiatik ipar-ekialdera, 4.000 km ingurura. 21,2 km2 eta 13.048 biztanle ditu (2005, nauruarrak). Hiriburua Yaren da (1.100 biztanle 2005ean). Talde etnikoak: nauruarrak, inguruko uharteetakoak, txinatarrak, europarrak. Hizkuntzak: nauruera (ofiziala), ingelesa. Erlijioak: kristauak (bi heren protestanteak, heren bat katolikoak), Txinako herri-sinesmenak.
Geografia
Nauru koralezko uhartea da. Erdigunean 60 m garai den goi-lautada bat dago, fosfato-haitzezko geruza batek estaltzen duena. Uhartearen gailur nagusiak 213 m ditu. Goi-lautadaren inguruan 150-300 metroko zabalera duen itsasbazterra dago, uharteko lur emankor bakarrak dituena. Uhartearen hego-mendebaldeko sakan batean Buada aintzira dago, aldian behin itsasoko urez bete ohi dena. Lautadan munduko fosfato-hobi aberatsenetako bat zegoen.
Klima eta landaredia
Nauruko klima bero hezea da; euri-sasoi bat eta sasoi lehor bat ditu. Batez beste 2.000 mm euri egiten du urtean, eta tenperatura, egunez, 30 °C ingurukoa da. Uhartean diren landare gehienak itsasbazterrean eta Buada aintzira inguruan hazten dira: palmondoa, pandanus zuhaitza, zuhaixkak eta sasiak.
Biztanleak eta gizartea
Biztanleen % 58 nauruarrak dira jatorriz, hau da, polinesiarren, mikronesiarren eta melanesiarren ondorengoak; biztanleen % 26, berriz, Kiribati, Tuvalu eta Filipinetako uharteetatik joandakoak dira; europarrak % 8 dira, eta txinatarrak beste % 8. Nauruera ((Ekaiairũ Naoero) hizkuntza ofizialaz gainera, ingelesa asko erabiltzen da, merkataritza-harremanetan batez ere, eta eskoletan irakasten da.
Biztanle gehienak uharte guztia inguratzen duen kostako zerrenda estu emankorrean bizi dira (hegoaldean batez ere). Biztanle-dentsitatea 500 biztanle km2 da.
Osasun-zerbitzuak onak eta doakoak dira. Hezkuntza doakoa eta nahitaezkoa da 6-16 urte bitartekoentzat. Jaiotza- eta heriotza-tasak herrialde aurreratuenen antzekoak dira.
Gobernua eta administrazioa
Nauru errepublika bat da. Ganbera bakarreko legebiltzarra du, 18 kidez osatua. Hauteskundeak hiru urtetik behin egiten dira, eta 20 urtez gorako pertsona guztiek dute botoa emateko eskubidea eta obligazioa. Legebiltzarrak aukeratzen du errepublikako lehendakaria legebiltzarkideen artetik. Lehendakaria estatuburua eta gobernuburua da, aldi berean, eta berak hautatzen ditu gobernua osatuko duten ministroak. Nauruko alderdi politiko nagusiak Nauru Alderdia eta Alderdi Demokratikoa dira. Commonwealth erakundeko kide da Nauru.
Historia
1798an heldu ziren europarrak lehen aldiz Naurura, eta urte hartan esploratu zuen John Fearn kapitain britainiarrak. 1888an Alemaniaren kolonia bilakatu zen. 1899an aurkitu zituzten fosfato-hobiak. 1914an, Alemaniaren kolonia zela, Australiari errenditu zitzaion, eta 1920an, Nazio Elkarteak aginduta, Australiaren administraziopean geratu zen.
1942tik 1945era Japoniak okupatu zuen, britainiar-australiarrek ordurako ebakuatua zuten, baina 5 soldaduko talde australiar bat geratu zen, zeinak preso hartu zituzten japoniarrek. AEBeko armadak, Pazifikoko gerran aurrera egin ahala zenbait alditan bonbardatu zituzten uharteko japoniar unitateak. Halako eraso baten ondorenean, japoniarrek mendekuz exekutatu egin zituzten bost preso australiarrak. Hori agindu zuen komandantea, Hiromi Nakayama, urkatu egin zuten indar aliatuek gerra amaitzean, 1946an, gerrako krimena izan zelakoan. Beste hilketa bat ere egin zuten japoniarrek, legendun komunitate txikia hil egin zuten, 39 pertsonaren hilketa.
Okupazioa 1945ean amaitu zen, Japonia errenditu ondoren; ez baitzen egon uhartea indarrez okupatzeko saiakera aliaturik. Indar britainiarrak izan ziren uhartera joan zirenak, eta kontrol tenporala hartu zutenak.
1947an NBEren mende geratu zen.
Nauruk 1968ko urtarrilaren 31n lortu zuen independentzia. Bere burua errepublika aldarrikatu zuen, eta, urte berean, Commonwealthen sartu zen. 1978an, Hammer DeRoburt hautatu zuten lehendakari, ordu arte lehendakaritzan egondako Bernard Dowiyogoren ordez, eta 1989 arte postu horretan egon zen, 1986 eta 1987 arteko denboraldi labur bat salbuetsita, Kennan Adeang egon baitzen orduan estatuaren buruan. 1989ko abuztuan, politika-nahasmen handiko denboraldi baten ondoren, dimititzera behartu zuten DeRoburt. Bernard Dowiyogo izendatu zuten urte horretan lehendakari, eta 1992an berriro hautatu zuten postu bererako. 1995eko azaroan, Harris Lagumotek kendu zion lehendakaritza, baina, handik urtebetera, Dowiyogo zen berriro Nauruko lehendakari. 1996aren azken aldera, Kennan Adeang igo zen gobernuburura, baina ez zituen aste batzuk baizik egin. 1996ko abenduan, Rueben Kun-ek hartu zuen haren lekua, 1997ko otsailaren 8an berriro hauteskundeak egin ziren arte. Kinza Clodumar izan zen garaile 1997ko hauteskundeetan, baina 1998ko ekainaren 17an, Bernard Dowiyogo eseri zen, berriro, lehendakariaren aulkian. 1989-2003 urteetan 17 aldiz aldatu da administrazioa Naurun.
Ekonomia
Uhartearen baliabide nagusia eta ia bakarra fosfatoen ustiapena izan da azkeneko ia ehun urteotan eta, horri esker, Nauruko pertsona bakoitzeko Barne Produktu Gordina (BPG) munduko handienetako bat izan da. 1980ko hamarraldiaren erdialdera, urteko 1,6 milioi tona fosfato esportatu ziren Australia, Zeelanda Berria, Filipinak, Hego Korea eta Japoniara, ongarriak egiteko batik bat. 1990 aldera, ordea, eskaera jaitsi egin zen, eta baita fosfatoen esportazioa ere.
Nekazaritza eta abere-hazkuntza etxekoen mantenurako dira soilik: kokoak, bananak, ananak eta barazkiak. Halaber, Nauruko arrantza-jarduera herrialdeko arrain premia asetzeko besterik ez da. Merkataritza-harreman gehienak Australia, Zeelanda Berria, Erresuma Batua eta Japoniarekin ditu. Nazioarteko aireportu bat dago Yaren-dik hurbil.
Demografia
2013ko erroaldiaren arabera Nauruk 9.434 biztanle zituen. Haietatik %58 Naurutarrak ziren, %28 ozeano bareko beste uhartetatakoak, %8 txinatarrak eta beste %8 europearrak. Nauruera eta Ingelera dira hango hizkuntza ofizialak. Erlijio nagusia kristautasuna da %66 protestantea izanik eta %33 Katoliko.
Benijófar
Benijófar (valentzieraz Benijòfar) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Baix Segura/Vega Baja eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.976 biztanle zituen.
Orchis mascula
Orchis mascula Europako Mediterraneoan, Afrikako ipar-ekialdean eta Euskal Herriko hainbat lekutan aurki daitekeen landarea da, orkideen familiakoa. Zumaiako flyscheko dunetan jaiotzen dira.
David Andrews (Irlandako politikaria)
David Andrews (Dublin, Irlanda, 1935eko martxoaren 15a) politikaria da.
Bizitza
1965ean hasi zuen ibilbide politikoa, Irlandako Parlamenturako Dún Laoghaireko barrutiko ordezkari gisa hautatua izan zenean. Harrezkero eta 1998ra arte, beti izan zuen aulki bat ganbera horretan. 1967ko Konstituzioa egiteko batzordeko kide aukeratu zuten. Europako Kontseiluko Batzorde Aholku-emailean parte hartu zuen, eta toki garrantzitsua izan zuen britainiarrek eta irlandarrek osatutako legegintza-taldean.
Fianna Fáil alderdi politikoaren barruan, David Andrewsek funtzio garrantzitsuak bete ditu. 1973tik 1977ra, Fianna Fáil gobernuan zela, Justizia Saileko estatu-ministro izan zen, eta, 1978tik 1979ra, Kanpo Arazoetarako ministro. 1980ko hamarkadan, Fianna Fáil alderdiak behera egin zuen krisialdi ekonomikoaren eta eskandalu politikoen eraginez, eta Fine Gäelek kendu zion aginpidea.
1990eko hamarkadan berreskuratu zuten David Andrewsek eta Fianna Fáilek protagonismoa. 1992tik 1993ra, Defentsako ministroa izan zen, eta, 1993an, Fianna Fáilen bozeramaile izendatu zuten merkataritza- eta turismo-gaietarako. 1995etik 1997ra, Kanpo Arazoetarako ministro izan zen berriro, eta, 1997an, Defentsako ministro izendatu zuten.
Philipp Lenard
Philipp Eduard Anton von Lenard (Lénárd Fülöp Eduárd Antal; Preßburg, Austriar Inperioa, - Messelhausen, Mendebaldeko Alemania, ) alemaniar fisikaria izan zen, hungariar jatorrikoa. Hungariako Zientzien Akademiako ohorezko kidea izan zen.
Hasiera batean mekanikan lan egin zuen, Mekanika Printzipioak argitaratuz, Hertzekin batera, 1894an. Ondoren, fosforeszentzia eta luminiszentzian interesatu zen. Magnetismoaren azterketak ere egin zituen, eta prezipitatutako ur tanten oszilazioari buruzko artikuluak argitaratu zituen. 1905ean izpi katodikoei buruzko bere ikerketei esker Fisikako Nobel Saria irabazi zuen. Antisemita sutsua, 1920ko hamarkadan nazismoaren, eta bere Deutsche Physik mugimenduaren, sustatzailea izan zen.
Syngman Rhee
Syngman Rhee(이승만, ahoskatua; Haeju, 1875eko martxoaren 26a - Honolulu, 1965eko uztailaren 19a) korear politikaria izan zen.
Bizitza
Koreako burujabetasuna aldarrikatzen zuten taldeekin bat egin zuen 1894an eta japoniarren mendekotasunaren aurka borrokatu zen. Espetxeratu egin zuten eta kristau bihurtu zen. Burujabetasunaren izpiritua obra idatzi zuen garai hartan. Estatu Batuetara joan zen aske geratu zenean (1904) eta filosofiako ikasketak egin zituen Princetongo Unibertsitatean. 1910. urtean Koreara itzuli zen eta japoniarren aurkako erresistentziako buru bihurtu zen. Shanghai hirian Koreako gobernua osatu zuen erbestean (1919) eta bera izan zen, hasieratik, gobernuburu erbestean. 1945ean itzuli zen Koreara eta Koreako Independentziaren aldeko Elkarte Nazionala osatu zuen, 1948. urteko Hego Koreako hauteskundeetan nagusitu zena alegia. Estatu Batuen laguntzaz betiere, Hego Koreako diktadore bihurtu zen Rhee. 1954an elkarren arteko defentsarako hitzarmena izenpetu zuten Koreak eta Estatu Batuek. 1960. urteko hauteskundeetan ere garaile irten zen Rhee alderdi liberalaren eskutik baina oposizio demokratak baliogabetzat salatu zituen emaitzak, eta lehendakariak alde egin behar izan zuen Koreatik, egozten zizkioten ustelkeria arazoetatik libratzeko.
Aspidoscelis stictogramma
Aspidoscelis stictogramma Aspidoscelis generoko animalia da. Narrastien barruko Teiidae familian sailkatuta dago.
Ikus, gainera
Teiidae
Lazaro Betaniakoa
Lazaro Betaniakoa (aramerazko אלעזר, Elʿāzār, Heb. Eleazar—"Jainkoa da ene laguntza" izenaren latinizazioa ) San Joanen Ebanjelioan, Jesusen laguna izan zen, Marta eta Maria Betaniakoaren anaia. Jesusek piztu zuen hil ondoko laugarren egunean. Geroago Marseillako lehen apezpikua izan omen zen.
Erdialdea (Errenteria)
Errenteriako Erdialdea udalerri horretako gunea osatzen duen auzoa da. Erdialdean daude zerbitzu gehienak, Errenteriako udaletxea eta posta-zerbitzua adibidez.
Historia
1320. urtean, Alfontso XI.a Gaztelakoak Oiartzoko biztanleei bizitoki gotortu bat eraiki zezaten baimena eman zien (hiribilduaren estatusa edukiko zuen). Une horretatik aurrera, eta XV. mendearen bukaera arte, hainbat arazo izan zituzten Oiartzun haraneko biztanleekin. Izan ere, ordu arte inoiz ez bezala, Errenteriako hiribildua sortu zenetik, Errenteriaren menpe geratu ziren oiartzuarrak. Eta ez zuten etsi lehenago zuten estatusa berriz eskuratu arte.
Hiribilduari Villanueva de Oiarso izena eman zioten jatorrian, baina luze gabe hasi zitzaizkion Errenteria esaten, portuko merkataritza jardueraren eraginez. Hiribilduari egitura angeluzuzena eman zioten; lau kale paralelo egin zituzten: Beheko Kalea, Goiko Kalea, Erdi Kalea, Eliz Kalea, eta Maddalen zehar kalea. Harresia zuen inguruan, eta gotorlekuak ere bai, erasoetatik babesteko. Hiribilduak, itxuraz, jendea erakarri zuen, eta, XV. mendearen erditsuan, lurrak erosi zituzten hiribildua handitzeko. Orduan sortu ziren Kapitanenea, Santa Maria eta Santxoenea kaleak. Hirigunearekin bat, harresia ere handitu zuten, eremu guztia babestua gera zedin. Santa Klara eta Magdalena errebalak geroztik sortu ziren, galtzada nagusietara irteteko lekuetan.
Rivières (Charente)
Biztanleria
2007an Rivières udalerrian erroldatutako biztanleak 1.883 ziren. Familiak 680 ziren, horien artean 151 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 94 bakarrik bizi ziren emakumeak), 283 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 213 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 33 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erdialdea (Errenteria)
Historia
Harresiaren aztarnarik ez dago egun, baina, Goiko Kalean, badira bi dorretxe, Torrekua eta Morrontxo, eta biak ziren harresiaren zati (Nafarroako atea zaintzen zuten).
Rivières (Charente)
Etxebizitza
2007an 757 etxebizitza zeuden, 700 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 749 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 700 etxebizitza nagusietatik 595 bere jabearen bizilekua ziren, 100 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 64 etxek hiru zituzten, 249 etxek lau zituzten eta 373 etxek bost zituzten. 610 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 265 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 402 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Erdialdea (Errenteria)
Historia
Garai modernoetan, hiribildua handitzeari ekin zioten, eta 1846. urtean, Biteri kalea egin zuten, eta halaxe jarraitu zuten gune historikoaren inguruko eremuetan eraikiz. Lan horiek aldatu egin zuten hirigunearen itxura; sarbideko ateak desagertu ziren eta padurak lehortu egin zituzten. Errenteriak zuen portu txikia ere desagertu zen (itsasoak gora egiten zuenean, Papelerako Zubiraino iristen ziren ontziak). XIX. mendearen bukaeran, trena Errenteriara iritsi zen, eta errepide sarea ere asko hobetu zen. Ondorioz, handitzen eta handitzen jarraitu zuen.
Rivières (Charente)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Erdialdea (Errenteria)
Historia
Errenterian, besteak beste, honako eraikin hauek nabarmentzen dira: Zubiaurre jauregia, Arranbide eta Kapitanenea etxeak, Jasokundeko Andre Mariaren eliz parrokia, udaletxea (XVII. mendekoa da).
Rivières (Charente)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.034 ziren, horien artean 721 aktiboak ziren eta 313 inaktiboak ziren. 721 pertsona aktiboetatik 657 lanean zeuden (356 gizon eta 301 emakume) eta 64 langabezian zeuden (28 gizon eta 36 emakume). 313 pertsona inaktiboetatik 172 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 88 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Erdialdea (Errenteria)
Kaleak
Alde Zaharreko beste leku garrantzitsu batzuk hauek dira:
Rivières (Charente)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 4 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 6 zurginak eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Rivières udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden, 768 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ziebach konderria (Hego Dakota)
Ziebach konderria (Ziebach County) Hego Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Dupree da. 2010eko zentsuaren arabera 2,801 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Ziebach konderriak 510,388 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,421 ura dira. Beste 507,967 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,55 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 2,801 pertsonetatik 694 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 87 dira. 6 beltzak edo afroamerikarrak. 2,023 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 2 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 76 pertsonek kokatzen zuten.
Gargunnock
, Eskoziako udalerri txiki bat da, Stirling konderrian.
Andermatt
Andermatt (Ursera) Suitzako udalerria da. Uri kantonamenduan dago. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Laodize I.a
Laodize I.a (Λαοδίκη), Antioko II.a Theos seleukotar erregearen lehen emaztea, eta, ziur asko, lehengusina izan zen.
Ptolomeo II.a K.a. 246an hil zenean, Antioko II.a, berriz Laodizerekin ezkondu zen. Antioko, ezarri den bezala, Laodizek pozoitua hil zen; eta beste hainbeste gertatu zitzaien Berenizeri eta honen semeari, garai hartan 4 urte baino ez zituena, baita Berenizerekin iritsi zen gainontzeko egiptoar gortetarrei ere.
Aspidoscelis xanthonota
Aspidoscelis xanthonota Aspidoscelis generoko animalia da. Narrastien barruko Teiidae familian sailkatuta dago.
Laodize I.a
Ptolomeo III.ak, Berenizeren neba, Siria inbaditu eta Antiokia hartzen du, non Laodize eta bere semea, mendeku batean hilak diren.
Aspidoscelis xanthonota
Ikus, gainera
Teiidae
Laodize I.a
Laodizeren semeak, Seleuko II.a Kaliniko bezala gobernatu zuen, soilik Seleuko II.a bezala ere ezaguna.
Mola (argipena)
Mola hitzak esanahi zenbait ditu:
Heliotropo (instrumentua)
Heliotropoa ispilu bat erabiltzen duen tresna bat da, Eguzkiaren argia distantzia handira islatzeko, Lurraren azterketa topografiko batean parte hartzen dutenen posizioak markatzeko. Heliotropoa 1821ean asmatu zuen Carl Friedrich Gauss matematikari alemaniarrak. Heliotropo hitza grezieratik hartua dago: Helios (Ἥλιος), "Eguzkia" esan nahi duena, eta tropos (grezieraz: τρόπος), "buelta" esan nahi duena. Izen egokia da sartzen den eguzki argia "biratzeko" erabil daitekeen tresna batentzat (islapen bidez).
Heliotropoak 1821ean Alemaniako Gaussen azterketa geodesikotik 1980ko hamarkadaren amaierara arte erabili ziren, GPSaren neurketek distantzia luzeko azterketetan heliotropoaren erabilera ordezkatu zutenean. Sir George Everest koronelak heliotropoen erabilera Indiako Ikerketa Trigonometriko Handian sartu zuen 1831 inguruan, eta Estatu Batuetako Geografia eta Kosta Zerbitzuak heliotropoak Estatu Batuetan ikerketak egiteko erabili zituen. Heliotropoen espezifikazio indiarra 1981ean eguneratu zen, eta heliotropoen espezifikazio militarra (MIL-H-20194E) 1995eko abenduaren 8an erretiratu zen.
Topografoek heliotropoa erabiltzen zuten ikasteko modu espezializatu gisa; tamaina handiko triangulazio ikerketetan erabiltzen zen, non, neurketa-estazioen arteko distantzia handia dela eta (normalean hogei milia edo gehiago), helburu erregular bat txikiegia edo ikusezina izango zen. Heliotropoak, sarri, estudioko helburu finko bezala erabiltzen ziren, 100 milia baino gehiagoko distantzietan. Kalifornian, 1878an, Santa Elena mendiko heliotropo bat ikuskatu zen USCGSren Shasta menditik, 192 miliako distantziara (309 km).
Heliotropoaren erabilera egun eguzkitsuetara mugatu zen, eta are gehiago mugatu zen (tenperatura altuko eskualdeetan) goiz eta arratsaldeetara, aberrazio atmosferikoak instrumentuaren gizakiaren ikusmen lerroari gutxiago eragiten zionean. Heliotropoaren operadoreak "heliotropista" edo "flasher" izena zuen, eta, batzuetan, bigarren ispilu bat erabiltzen zuen heliografiaren bidez tresnen estazioarekin komunikatzeko, azalera islatzaile bultzatuak erabiltzen zituen seinaleztapen sistema bat. Heliografoaren asmatzailea, seinaleztapenean espezializatutako antzeko tresna bat, Indiako azterketan heliotropoen erabileraren behaketan oinarritu zen.
Pseudophoxinus maeandricus
Pseudophoxinus maeandricus Pseudophoxinus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Saint-Germain-des-Prés (Tarn)
Saint-Germain-des-Prés Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Germain-des-Prés udalerrian erroldatutako biztanleak 781 ziren. Familiak 280 ziren, horien artean 50 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 29 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 134 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
São João do Manhuaçu
São João do Manhuaçu Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Saint-Germain-des-Prés (Tarn)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Witternesse
Witternesse Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Saint-Germain-des-Prés (Tarn)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 503 ziren, horien artean 367 aktiboak ziren eta 136 inaktiboak ziren. 367 pertsona aktiboetatik 325 lanean zeuden (180 gizon eta 145 emakume) eta 43 langabezian zeuden (17 gizon eta 26 emakume). 136 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Witternesse
Biztanleria
2007an Witternesse udalerrian erroldatutako biztanleak 567 ziren. Familiak 214 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 67 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 83 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saint-Germain-des-Prés (Tarn)
Diru sarrerak
2009an Saint-Germain-des-Prés udalerrian 285 unitate fiskal zeuden, 810 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.506 euro zen.
Witternesse
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Germain-des-Prés (Tarn)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 13 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 igeltseroak, 4 margolariak, 1 zurgina eta 2 argiketariak.
Pagan Lorn
Pagan Lorn 1994 eta 2000 artean existitu zen doom metal musika talde luxenburgoarra zen.
Witternesse
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saint-Germain-des-Prés (Tarn)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Germain-des-Prés udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.564 hektarea erabiltzen.
Pagan Lorn
Pagan Lorn 1994an sortu zen. 1995an Stephen Misquita eta Jos F. Kirps sartu ziren beste taldekide biren ordez. Ondorioz, Pagan Lorn musikari hauek osatzen zuten: Sascha Georges (ahotsa), Patrick Hurt (Teklatua), Jos F. Kirps (gitarra), Vladeta Maksimovic (baxua), Stephen Misquita (bateria) eta Patrick Linnig.
Witternesse
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 360 ziren, horien artean 237 aktiboak ziren eta 123 inaktiboak ziren. 237 pertsona aktiboetatik 213 lanean zeuden (126 gizon eta 87 emakume) eta 24 langabezian zeuden (8 gizon eta 16 emakume). 123 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 56 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Germain-des-Prés (Tarn)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Pagan Lorn
1994. urtearen amaieran lehenengo maketa grabatu zuten kasete formatuan. 1996an, Pagan Lornek beren lehen CDa atera zuten Black Wedding. 1997an, beren bigarren diskoa grabatu zuten, Nihilennium, 1998ko otsailean atera zutena. 1998an Steve Legil sartu zen bigarren gitarra-jotzaile bezala. Baina urte horretan, Pagan Lorneko taldekideak banantzen hasi ziren. Jos F. Kirps urrian utzi zuen, ondoren Patrick Linnig eta Vladeta Maksimovic jarraitu zioten. Alain Gonnivak Jos F. Kirpsen lekua hartu zuen eta Vladeta Maksimovic 1999ko hasieran taldera itzuli zen. 1999ko irailean Patrick Hurtek taldea utzi zuen eta 2000ko urtarrilean taldea desegin zen.