cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zarautz
Eskubaloia
Nesken kategorian, Akaba Bera Bera taldean jokatzen duen Libe Altuna nabarmentzen da. Baina markarik hoberena, lehen aipatutako Aiala Zarautz taldeak dauka 2015eko maiatzean Ohorezko Mailarako igoera lortu zuenean.
Futbola
Gaur egun, Zarautzen kategoria ezberdinetako 20 futbol talde baina gehiago daude, hauei hondartzako futbolekoak gehitu behar zaizkio. Udalerriko elkarte beteranoena eta talde gehien dituena Zarauzko Kirol Elkartea da. Aurten, talde nagusiak Gipuzkoako Ohorezko Erregionalean jokatu du. Bestalde, 1940. urtetik, negu partean eta astebururo Zarauzko Hondartzako Futbol Txapelketa ospatu ohi da, honetan infantil, kadete eta senior kategoria mutil eta nesken taldeak elkar lehiatzen dira. 2008an bere 65. urteurrena ospatu zuen.
Golfa
1916ko uztailaren 31an Alfontso XIII.a Espainiakoa eta Maria Kristina Austriakoa errege-erreginek Zarauzko Real Golf Kluba inauguratu zuten. Villahermosako dukeak lagatako lursailetan eraiki zen. Iberiar penintsulako hirugarren golf klub zaharrena da eta bere ibilbidea denetan zaharrena da bere historiako 91 urtetan ez baita inoiz aldatu. Zarautzeko golf zelaia udalerriaren ipar-ekialdeko muturrean eta Kantauri itsasoaren ertzean dago. Ibilbidea `links´ motakoa da eta bere ezaugarriak haizea, rough hondartsua eta kale izurtuak dira. Abuzturo bertan Zarauzko Txapelketa ospatu ohi da, Iberiar penintsula osoko lehiaketa zaharrena izanik, gaur egun aski goflari ezagunak diren asko ezagutzera eman ditu, tartean Jose Maria Olazabal, Ignacio Garrido, Iñaki Alustiza edo Tania Elosegi. 2006ean Zarauzko Real Golf Kluba Espainiako Kluben arteko Gizonezko Txapelketan nagusitu zela aipatzekoa da, Sarasti anaiak, Eduardo Larrañaga eta Jose Maria Bilbaoren partaidetza bikainari esker. Iñurritza biotopo babestuaren alboan dago.
Halterofilia
Zarautz da Euskadiko eta Gipuzkoako Halterofilia Federazioen sorlekua. 1968an Zarautz Kirol Elkartearen barne bertako taldea sortu zen (ZKEHalterofilia). Ordutik, urtero, udan nazioarteko halterofilia txapelketa izaten da herrian. Lehenengo urteetan, kirolari oso famatuek, legenda bihurtu direnek, hartu zuten parte, besteak beste, Serge Redingek eta Alain Termek. Azken urteetan, txapelketa kirol elkarteen arteko lehia bihurtu da, Frantziako txapelduna den Girondins de Bordeaux-k irabazi du.
Saskibaloia
Saskibaloia udalerrian urtez urte hazten doan kirola da, jada 2008-2009. denboraldian, Zarautzek 24 talde zituen: nesken 5 talde infantilak eta beste mutilen 5 talde infantilak, 7 talde kadete mailakoak, 3 talde junior mailakoak eta 4 talde senior mailakoak. Herriko saskibaloi talde nagusia ZAST da.
Bestelako jarduerak
Asteburu eta udako egunetan, udalerrian barna doazen hainbat ibilbide egiten dituzte, bisita gidatuak antolatu ohi dira.
Gaztelekuak hainbat jarduera eta ikastaro eskaintzen ditu. KZgunen, Internet dohainik erabil daiteke.
Gaugiroa
Zarauzko Gunea deritzona malekoia eta Nafarroa etorbidearen artean dago, bertan kafetegiak, tabernak eta diskoteka daude. Egunez, kanpoaldeko terrazetan aperitiboak har daitezke, eta gauez, barnealdean musika eta parrandaz goza daiteke. Gune honetan mota honetako hamabosten bat establezimendu daude.
Gaztetxea
2005eko urriaren amaieran, herriko 200 bat lagunek aspaldian hutsik zegoen lantoki zahar bat hartu eta Zarauzko Gaztetxea kokatu zuten. Kontzertuak, zine forumak, solasaldiak, erakusketak eta mahai-inguruak kontuan hartuta, berrehun ekitalditik gora antolatu dira bertan.
Internet
Euskarazko udalerriko Zarauzko Hitza eta eskualdeko Urola Kostako Hitza egunkariek internet bidez Zarautzi buruzko albiste gehien ematen dituzten webguneak dira.
Prentsa
Zarauzko egunerokotasuna jarraitzen duten euskarazko bi egunkari daude, Berria eta Urola Kostako Hitza (Egoitza nagusia Zarautzen du); eta gaztelaniaz eta euskaraz dihardute Gara, Noticias de Gipuzkoa eta El Diario Vasco egunkariek.
Era berean, 2010. urteraino Txaparro izeneko tokiko aldizkaria ere bazen, baina argitaratzeari utzi zioten. Gainera, Zarautzen ordezkaritza duten zenbait alderdi politikoek ere hauteskunde aurretik euren aldizkariak argitaratu ohi dituzte, EAJren Alderdia Zarautzen aldizkaria kasu.
Azken hamarkadetan Zarautzen doianeko hainbat aldizkari argitaratu izan dira, adibidez Udalaren Zarautz (elebiduna), baina Zarauzko Telebista (ZTB) katearn aireratzearekin batera argitaratzetik laga zen. Urte askotan zehar Bina Bina aldizkari elebiduna argitaratu izan da, baita noizbehinka ekimen pribatuko Zarautz Gaur aldizkari elebiduna ere. 2010ean finantzaketa arazoengatik Txaparro aldizkaria argitaratzetik laga zen. Euskarazko Oteitza Lizeoko Kalapita fanzinea ere argitaratu ohi da.
Irratia
Zarautzek herriko bi irrati kate ditu. Arraio Irratia, Zarauzko Gaztetxearekin batera sortutako irrati librea da, 1980ko hamarkadako irrati libreen gailentzearekin batera sortu zen, 2000ean internet bidez berraireratu zen eta jada 2005. urtetik aurrera FM bidez. Gaztetxetik aireratzen da, bere programazioa gaztetxearen egutegian oinarritzen da eta musika, elkarrizketa, zuzeneko programazioa eta abarretan oinarritzen da.
Gainera, 2006tik aurrera Hit Zarautz Kosta irrati katea ere aireratzen da, bertan jarritako musika eta Urola Kosta Telebista (UK4) telebista kateko albistegi eta elkarrizketa saioen audioa ere aireratzen ditu.
Telebista
Gaur egun Zarautzen herriko bi telebista kate aireratzen dira: Erlo Telebista eta Urola Kosta Telebista (UK4). Biak ere Zarauzko Telebista (ZTB) eta Jaitxiki Telebista (JTB) kate beteranoen lekukoa hartu dute. Lehenbizikoa 1991an Telezerbitzuak S.A. elkartearen eskutik sortu zen, herriko Cabledis operatzailearen bitartez, gerora Euskaltelen barne. 1994ean ZTB katea Zarauzko Udalaren eskutik iritsi zen, UHFko 43 katean doainik aireratuz, hain zuzen eree, ordurarte Frantziako TF1 katea aireratzen zen sintonian. 2008an eta Lurreko Telebista Digitalaren eskualdeko aireratzeen legeak hala beharturik, ZTB eta Azpeitiako Kaito Telebista kateek Urolaldeko Komunikabideak S.L. elkartea sortu zuten, azken hau Erlo Telebista katea aireratzeaz arduratzen da. Kate hau osoki euskarazkoa da eta diru-laguntza publikoa jasotzen du.
Badens
Badens Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Zarautz
Telebista
Zarautzi dagokion Lurreko Telebista Digital eremuaren barnean, aireratze lizentzia duten telebista kateak lau dira: Urola Kosta Telebista (UK4), Erlo Telebista, Telegipuzkoa (Vocento taldekoa) eta Gipuzkoa Telebista (Localia kateari lotua).
Jaiak
Uda guztian Zarautz kosmopolita horretan festaz festa ibiltzen dira: berbenak, dantzak, estropadak, arrantza‑lehiaketak, golf‑txapelketak, tenisa, zezen boladunak, pilota, su artifizialak, herri‑kirolak, pintura erakusketak... Hala ere, egunik handiena abuztuaren 15a da, Andra Mari jaia. Ekainaren 26an, San Pelaio egunean, jai egiten dute, eta udako festa‑giroan sartzen dira. Irailaren 9an, Arantzazuko Ama Birjinaren jaiegunean zalaparta batean ibiltzen dira zarauztarrak: euskal jai ikusgarria antolatzen dute, eta udako festa‑giroari agur esaten diote.
Zarauzko jaien egutegia
Ondasun nabarmenak
Erdi Aroko ondarearen barruan, XV. mendeko Portu jauregia dugu, gaur egun Zarauzko udaletxea dena. Mende bereko Torre Luzea, Zarauzko dorrea eta Makatzaga jauregia aipatzekoak dira, baita XVI. mendeko Narrosko jauregia eta Argoainaundi baserria ere.
XX. mendearen hasierakoak dira Torreoia edo Vista Alegreko dorrea eta Mollarri. Villa Munda eta Sanz Enea ere garai hartakoak dira.
Herrigunea
Zarauzko herrigunean balio historiko eta artistiko nabarmena duten arkitektura‑monumentu ugari daude.
Santa Maria Erreginaren parrokiak hasieran estilo gotikoa zuen, baina gero berritu egin zuten. Latindar gurutzeko oina du, eta kupula‑gangak, hormetan sartuta dauden zutabe karratu batzuk abiapuntutzat hartuta. Errenazimentu garaiko erretaula itzela da, XVI. mendearen amaieran Andres Araozek egina, neurri handi batean. Garai bertsukoa eta inguru berekoa zen Anbrosio Bengoetxea, alboetako bi aldareen egilea. Elizaren bitxitasun batek atentzioa ematen du: Zarauzko dorrea antzinagoko eraikina da, Erdi Aroko dorre‑gotorlekua, Zarautz leinukoak babesteko eraikia. Leinu horretako kideak elizako albo‑kapera batean ehorzten zituzten, bertakoek erromesen hilobia esaten dioten lekuan.
1536an egungo Narros jauregia eraiki zuten, antzinagoko Zarautz etxearen hondakinen gainean. Errenazimentuko estiloa du; sarrera nagusia puntu erdikoa arkua da, dobela ederrak ditu, haien gainean armarria, eta garitoiak eta pinakuluak kantoietan. Hareharriz­ko harlanduz egindako horma sendoak ditu, eta goialdean almenak. Kresalak begirunea izan die, ez ditu hondatu.
Kale Nagusian Dorre Luzea ikustekoa da, XV. mendeko arkitektura zibilaren tradizio gotikoa duena. Harlanduz egina, hutsarte trilobulatu bikiak, mentsulak eta urkamendiaren euskarri ziren ez­proi ausartak ditu. Sarbide nagusian patin‑eskailera bat dago. Barrualdean XVI. mendeko olioak daude, erlijio‑gaiei buruz­koak. Zarautz etxearen jabeak agindu zuen etxe dotore eta bitxi hori eraikitzea, ez­kontzaz kanpoko alabaren bizileku izan zedin. 1958an Joakin Irizar arkitektoak zaharberritu zuen.
Zahartzarora iritsi eta berritzea merezi duen beste etxe bat Makatzaga jauregia da, Musika Plazara ematen duena. Zarauzko udaletxea, berriz, Portu jauregian dago; harlanduz egindako eraikina da, eta forjaz­ko balkoiak ditu. Plazara ematen duen fatxadan bi zutabe joniko ildoxkatu ditu alboetan. Beste eraikin bikain bat Zigordia kalean dago: Dotorekua etxea, XV. mendean Joan Ortiz Zarautz doktoreak eraiki zuen.
San Frantzisko komentua, 1610ean Joan Mantzisidorrek, Filipe III.a Espainiakoaren idaz­kariak, eraiki zuen. Haren barrualde xumean, alboetako aldareetan bi taula flandestar daude. Komentuaren ondoko plazatxoan termino‑gurutze bat dago; baina haren balioa txikiagoa da piezaz pieza Donostiako San Telmo museora eraman zuten XIV. mendeko gurutze gotikoarena baino.
Moja klaratar frantziskotarrak ere Azken Portu auzoan (Zarauz­ko aldirietan) Santa Klara komentua dute. Eraikin sendoa da, harlanduzkoa, estilo xumea eta soila. Hiru hutsarteko kanpai-horma du, Gaztelako ohiturari jarriki. Mariana Zarautz izan zen komentuaren sortzaile. Bestela, Karmeliten komentua aipatzekoa da, 1906koa, Hotel Alamedaren aurrean dagoena.
Herrigunean dauden beste eraikin nabarmenak honako hauek dira: Aiala jauregia (gaur egun, Karlos Argiñano beasaindar sukaldariaren jatetxea dauka), Aritzbatalde pilotalekua, Photomuseum, Sanz Enea (Zarauzko kultura etxea) eta Zeleta Berri (Musika Etxea).
Gaur egungo artisten hainbat eskultura ageri dira hiriko plaza eta lorategietan. Hiribide nagusietako bati Pascual Madoz izena jarri zioten, Madoz Zumardia alegia (gaur egungo Nafarroa etorbidea dena); izan ere, idaz­le eta politikari horrek, Elisabet II.a Espainiakoaren Ogasun ministroak, Zarauz­ko hiri‑ eta gizarte‑garapena sustatu baitzuen.
Espekulazioaren erasoa gogorra izan arren, XIX. mendeko frantses estiloko jauregitxo batzuk iraun dute, eta eraikin berrien pragmatismoarekin kontraste handia nabari zaie.
Zarauzko Arte eta Historia Museoa
Gaur egun, Zarauzko Arte eta Historia Museoan antzinako "Menosca" delakoa ezagutu dezakegu (ustez, Zarautz gaur egun dagoen lekuan antzina zegoen erromatar kokalekua), bai eta gaur egungo Santa Maria Erreginaren parrokiako multzoa ere. Multzo honek Zarauzko dorrea, Zarauzko Arte eta Historia Museoa, Santa Maria Erreginaren parrokia eta bi eraikinetan banatzen den aztarnategi arkeologikoa barne hartzen ditu. Aztarnategi honi esker Euskal kostaldeko antzinako aro ezberdinetako herri edo kokalekuei buruzko ezagutzan aurrerapen handia egin ahal izan da (Burdin Aroa, Antzinaroko Erromanizazioa eta Erdi Aroa). Gaur egun aztarnategian ikertzen jarraitzen dute, hortaz arkeologoen lana tokian bertan ikus liteke. Multzo guzti hau asteartetik igandera bitartean bisitatu daiteke.
Kanpaidorrea Zarautz familiaren dorretxea izan zen XIV eta XV. mendeetan. 1457an abandonatu izan zen eta 1599tik kanpaidorre moduan erabili izan da. Kanpaiak dauden solairua XVIII. mendekoa da.
Kanpoaldea
Herrigunetik kanpo honako eraikin nabarmen hauek daude: Santa Barbara baseliza, Argoainaundi baserria, San Pedro baseliza (Elkano), Santa Kruz baseliza (Elkano), Vista Alegre dorrea eta Torreoia (biak Vista Alegre auzoan), Ebro Etxea, etab.
Baserriak
Talaimendi eta Argoin bezelako baserri giroko auzoetan Euskal Herriko atlantiar isurialdean hainn ohikoak eta ugariak diren baserriak bisitatu daitezke, tartean Gurmendi (XVIII. mendekoa), Agerre edota Argoin Haundi daude, azken honen egurrezko egiturak harreta berezia merezi du.
Santa Barbara auzoan XVI. mendeko Garro etxea nabarmentzen da, Elkano auzoan aldiz, bere egurrezko egitura dela eta, Gasteategi baserria.
Beharbada, baserri nabarmenei dagokionez, Zarauzko auzorik interesgarriena Urteta auzoa litzateke, bertan XVIII. mendeko Aierdi baserria, garbitegia duen Oiarte baserria, eta Isasti baserria nabarmentzen dira.
XIX. mendeko eraikinak
XIX. mendean gaur egun Zarauzko bi kultur eraikin nabarmen direnak eraiki ziren. Bata, Sanz Enea da, garai bateko aberats edo jauntxoek udaldiko oporrak igarotzeko eraiki ohi zituzten jauregien adibide bikaina, eta bigarrena Zeleta Berri edo Villa Munda, Pedro González de Velasco medikuaren aginduz antzinako udal hilerria zegoen lekuan eraikia.
Arkitektura garaikidea
Salberdin eremuan Wolf Prix arkitektoak diseinatutako antzoki baten eraikuntza aurreikusia dago. Gainera, Itxasmendi auzoan enpresen jarduera eta zerbitzuetarako izango den eraikin multzoa proiektua ere badago.
Udatiarrak
Zarautzen udaldia eta oporrak igaro ohi dituzten edo igaro izan dituzten bisitari ospetsuen artean honako hauek daude: John Benjamin Toshack, Carlos Garaikoetxea, Arnaldo Otegi, Andoni Ortuzar, Esperanza Aguirre, Bernardo Atxaga, Javier Clemente.
Corcelles-les-Monts
Corcelles-les-Monts Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Zarautz
Udatiarrak
Lucio Ruiz-Poveda "Luziano" elgoibartar margolariak ere duela berrogei urtetatik Zarautzen margolaritza estudioa du eta bere burua zarauztartzat dauka.
Corcelles-les-Monts
Biztanleria
2007an Corcelles-les-Monts udalerrian erroldatutako biztanleak 683 ziren. Familiak 285 ziren, horien artean 58 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 29 bakarrik bizi ziren emakumeak), 132 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 91 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Cramchaban
Cramchaban Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Corcelles-les-Monts
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Cramchaban
Biztanleria
2007an Cramchaban udalerrian erroldatutako biztanleak 567 ziren. Familiak 219 ziren, horien artean 54 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 29 bakarrik bizi ziren emakumeak), 66 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 87 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Corcelles-les-Monts
Etxebizitza
2007an 307 etxebizitza zeuden, 290 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 298 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 290 etxebizitza nagusietatik 260 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 205 etxek bost zituzten. 237 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 88 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 189 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Cramchaban
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Corcelles-les-Monts
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Cramchaban
Etxebizitza
2007an 272 etxebizitza zeuden, 227 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 269 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 227 etxebizitza nagusietatik 176 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 138 etxek bost zituzten. 171 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 96 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 106 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Corcelles-les-Monts
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 462 ziren, horien artean 309 aktiboak ziren eta 153 inaktiboak ziren. 309 pertsona aktiboetatik 289 lanean zeuden (156 gizon eta 133 emakume) eta 20 langabezian zeuden (10 gizon eta 10 emakume). 153 pertsona inaktiboetatik 91 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Cramchaban
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Corcelles-les-Monts
Diru sarrerak
2009an Corcelles-les-Monts udalerrian 278 unitate fiskal zeuden, 683 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 27.062 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Cramchaban
Diru sarrerak
2009an Cramchaban udalerrian 237 unitate fiskal zeuden, 590 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.495 euro zen.
Chavannes-sur-Moudon
Chavannes-sur-Moudon Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Corcelles-les-Monts
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 iturgina eta 2 higiezinen agentziak.
Conocara murrayi
Conocara murrayi Conocara generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.
Corcelles-les-Monts
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Corcelles-les-Monts udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 327 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chavannes-sur-Moudon
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
London to Ladysmith via Pretoria
London to Ladysmith via Pretoria Winston Churchill-ek (Erresuma Batuko lehen ministro izandakoak) idatzitako liburu bat da. Churchill-en bigarren Boer Gerraren lehen 5 hilabeteetako inpresio eta iritziak azaltzen dira. Ladysmith-eko garaipena agertzen da atal batean, eta baita Churchill preso egin eta nola ihes egin zuen Boer-engatik. Liburua 1900ean argitaratu zen, Natal Gobernuko trenbideetako langileei dedikatua.
Cramchaban
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
2000. urtean Cramchaban udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.620 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vrbovce (Eslovakia)
Vrbovce (Verbóc edo Verbósz) Eslovakiako udalerri bat da, Myjavako barrutian kokatuta. 51,52 km²ko azalera du eta 1508 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1394. urtekoa da.
Gore (kraterra)
Gore kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ01 lau-angelukoan dago, ipar polotik oso gertu, Ilargiaren alde ikusgarrian. 9,41 kilometroko diametroa du. Izena John Ellard Goreren omenez darama. Inguruko elementu aipagarrien artean daude Florey kraterra (54.7 km-ko diametroa) hego-ekialderantz, Peary kraterra (73 km-ko diametroa) ipar-ekialderantz eta Byrd kraterra (94 km-ko diametroa) hego-ekialderantz.
Treverva
, 'Trevurvo', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da.
Brazzaville
Brazzaville Kongoko Errepublikaren hiriburua eta hiri nagusia da. Ibai portua da, Kongo ibaiaren eskuinaldean kokatua. Kongoko Errepublikako hego-ekialdean dago Brazzaville.
Historia
Pierre Savorgnan de Brazza frantses esploratzaileak eraiki zuen Brazzaville, 1880an. Ekuatore aldeko Afrika Frantseseko hiriburu bihurtu zen 1910. urtean.
1944ko urtarrilaren 30ean De Gaulle jeneralak Frantziako Inperioko ordezkari guztiak Brazzaville hirian bildu eta Union Françaiseko (Frantziar Batasuna) oinarriak azaldu zituen (burujabetasuna ukatuz, metropoli ez ziren herri eta estatu guztien frantses integraziorako bideak).
Juventud Vitoriana
Juventud Vitoriana (J. V.) Gasteizko alderdi politikoa izan zen.
1991an Gasteizko ostalari batek sortu zuen Udalak tabernekiko zuen jarreraren aurka protesta egiteko. 1991ko Udal eta Foru Hauteskundetan hartu zuen parte 500 boto baino gutxiago lortuz.
Nahiz eta 1991tik aurrera inaktiboa izan, oraindik erroldatutako alderdia da.
Cheilopogon hubbsi
Cheilopogon hubbsi Cheilopogon generoko animalia da. Arrainen barruko Exocoetidae familian sailkatzen da.
Trevone
, 'Treavon', Ingalaterrako Kornualles konderriko kostaldeko herri eta badia (kornubieraz Porth Musyn) bat da.
San Felices (Errioxa)
San Felices Haroko herri hustua da, Errioxan. Herrigunea eta Larrazubi arteko bidean kokaturik, Conchas de Haro izeneko ubidetik gertu dago.
Rosa Talavera
Rosa Talavera García (Hernani, 1961eko urriaren 30a) gipuzkoar atleta da, hainbat alditan Euskadiko eta Espainiako txapelduna izandakoa eta Donostiako maratoia ere irabazitakoa.
Ibilbidea
Oraindik juniorra zela, Estatuko aurreneko emakumezkoa izan zen 3 ordutik behera jeisten (2.59.30) eta Donostiako maratoiaren lehen bi edizioak irabazi zituen. 1981ean Espainiako txapelketa irabazi zuen Oiartzunen.
Ibarreko Gure Amaren basilika
Ibarreko Gure Amaren basilika (basílica de Nuestra Señora de la Vega) Haroko eliza barrokoa da. X. mendean eraikia, askotan zaharberritu zuten, azkenekoz XVIII. mendean. 1592ko irailaren 7an basilika sagaratu zuten, Ibarreko kofradiaren laugarren mendeurrena zelakoan.
Conocara nigrum
Conocara nigrum Conocara generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.
Lophognathus gilberti
Lophognathus gilberti Lophognathus generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
La Fuga (musika taldea)
La Fuga, Espainiako rock talde bat da. Reinosan hasi egin zen, 1996. urtean.
The Scorpion King
The Scorpion King (eusk. "Eskorpioi erregea") 2002ko pelikula bat da, Dwayne Johnson, Michael Clark Duncan, Kelly Hu, Grant Heslow eta Ralf Moellerrek protagonizatua eta Chuck Russellek zuzendua. The Mummy filmaren spin off bat da, Mathayus, Eskorpioi erregearen istorioa jarraituz, The Mummy Returns pelikulan aurkeztutako pertsonaia.
La Fuga (musika taldea)
Sorrera eta eraketa
La fuga, Pedro(ahotsa eta gitarra), Nando (gitarra), Raul(baxua) eta Edu (bateria) osatzen dute. Guztira 600 kontzertu baino gehiago eman dituzte hainbat bira barne, eta honekin batera 9 disko atera dituzte. Taldea 1977 hasi zuen jotzen, eta irailean hasi ziren haien lehenengo kontzertuak ematen Reinosan eta Kantauriko beste hainbat lekutan.
Lehenengo diskoa: Mira
Ikusita ze emaitza onak lortu zituzten haien lehenengo maketarekin, hasi ziren geroz eta kontzertu gehiago ematen, eta geroz eta urrutiago, Madrileraino heldu arte. Denbora pasa ahala haien kontzertuetara jende kopurua igotzen hasi zen eta eskatzen zioten haien kanta propioak sortzea. Hau guztiagatik, haien lehenengo diskoa grabatzea erabaki zuten, Mira deitua eta 1998an kaleratua izan zena.
Finantzatu ahal izateko disko hau joan ziren Reinosako udalara laguntza eskatzeko, eta lortu zuten kontratu bat han bi kontzertu ema ahal izateko, nahi zuten dirua lortuz Nafarroan grabatu ahal izateko, "Sonido XXI" estudioetan alegia. Diskoaren kostua erdibana ordaindu zuten, erdia taldekideak eta beste erdia FAK Records ordaindu zuen, Kantauriko seilu independente bat.
Familietan arazo ekonomiko izateagatik, Fito taldea utzi behar izan zuen. Orduan, Nando sartu zen taldean gitarra jotzen eta diskoaren grabaketan parte hartzen. Honi esker, La fuga egiten du haien lehenengo bira, 80 kontzertu baino gehiagokoa eta hainbat espainiar probintzietatik.
Jostailu bat Gabonetarako
1998. urtean Fito parte hartu zuen kontzertu onuragarri batean, taldeak sortu zuena alegia, eta lortu zuten "Teatro Municipal de Reinosa" betetzea. Laukote honek jo zituzten alde batetik kanta propioak eta beste alde batetik, beste talde batzuetako kantak. Ekitaldi hori grabatuta gelditu zen Un jugete por navidad disko-maketan, edizio espezial baten moduan, eta bakarrik 1000 kopia atera zituzten.
Musika barroko
Musika barrokoa Mendebaldeko musika mota bat da, gutxi gorabehera 1600 eta 1750 artean konposatua. Barrokoaren aro horretan, musikan ez ezik, beste arte batzuetan ere nagusi zen apaingarrien ugaritasuna eta, maiz, nabarmenkeria ere. Musika barrokoa musika klasikoaren kanoneko parte da, eta oso ikasia, joa eta entzuna da gaur egun. Musika barrokoaren ezaugarria da kontrapuntu tonal konplexua erabiltzea eta baxu jarraitu bat erabiltzea, musikaren azpian etengabe jotzen den doinu baxuko lerro bat. Musika konplexuagoa bihurtu zen aurreko aldi guztietako abesti sinpleekin alderatuta. Sonata formaren hastapenek canzonan forma hartu zuten, gaiaren eta aldakuntzen nozio formalizatuago bat bezala. Musikako disonantzia eta kromatismoa kudeatzeko bitarteko gisa, tonalitate maiorrak eta minorrak forma osoa hartu zuten.
Barrokoan zehar, klabikordioz eta hodi-organoz interpretatutako teklatuko musika gero eta ezagunagoa egin zen, eta biolinaren familiako harizko instrumentuek gaur egun ikusi ohi den forma hartu zuten. Opera, eszenaratutako drama musikal gisa, aurreko forma musikal eta dramatikoetatik bereizten hasi zen, eta kantata eta oratorioa bezalako forma bokalak ohikoagoak bihurtu ziren. Lehen aldiz, abeslariak musikari nota gehigarriak gehitzen hasi ziren.
Tenperamentu berdinaren inguruko teoriak modu orokorragoan hasi ziren praktikan jartzen, batez ere aukera kromatiko gehiago ematen zituelako fintzen zailak ziren teklatu-tresnetan. Nahiz eta J.S. Bachek ez zuen tenperamentua berdin erabili, piano moderno bat afinatu ohi den bezala, garai hartan ohikoa zen tonu-erdi sistemari esker bere Klabe ondo tenperatua posible izan zen.
Instrumentuak
Instrumentu barrokoek aurreko garaietako instrumentu batzuk (adibidez, zarrabetea eta txirula gozoa) eta tresna berri batzuk (adibidez, oboea, fagota, biolontxeloa, kontrabaxua eta fortepiano) zituzten. Aurreko garaietako instrumentu batzuk ez ziren erabiltzen, hala nola txirimia, zistroa, racketta eta zurezko korneta. Harizko instrumentu barroko nagusiak biolina, biola, biola d'amore, biolontxeloa, kontrabaxua, lautea, tiorba (sarritan baxu jarraitua jotzen zuena), mandolina, gitarra barrokoa, harpa eta zarrabetea dira. Haize-instrumentuak flauta barrokoa, oboe barrokoa, txirula gozoa eta fagota dira. Metalezko instrumentuak korneta, tronpa naturala, tronpeta naturala, serpentoia eta tronboia dira. Teklatu-instrumentuek klabikordioa, piano tangentea, klabizenbaloa, tutu-organoa eta, aurrerago, fortepianoa (pianoaren jatorrizko bertsioa) zituzten. Perkusio tresnak tinbalak, kutxa, pandereta eta kriskitinak ziren.
Musika barrokoaren eta bere ondorengo garai klasikoaren arteko desberdintasun garrantzitsu bat da multzo barrokoetan erabilitako instrumentu motak askoz ere estandarizazio txikiagokoak zirela. Multzo barroko batek teklatu-instrumentu mota desberdinetako bat (adibidez, hodi-organoa edo klabikordioa), hari-instrumentu gehigarriak (adibidez, laute bat), arkudun sokak, haize-zurezko eta haize-metalezko instrumentuak eta baxu jarraitua interpretatzen zuten instrumentu baxuen kopuru zehaztugabea (adibidez, biolontxelo bat, kontrabaxu bat, biola bat, fagot bat, serpentoi bat, etab.) izan zitzakeen.
Venezia
Veneziako Errepublikan ere, nabarmendu ziren ondorengo egileak: Claudio Monteverdi (1567-1643), Pizkundea eta Barrokoaren arteko trantsizioan jardun zuen, eta aipatzekoak dira Il ritorno d'Ulisse in patria (1640) eta L'incoronazione di Poppea (1643), besteak beste. Tomaso Albinoni (1671-1751) opera eta musika instrumentalaren egilea izan zen. "Adagioa Sol minorrean" famatua berak baino XX. mendean egindako abestia da. Giuseppe Tartinik (1692-1770), bestela, "Bibolin sonata G minorrean" egin zuen.
Beste musikari aipagarri batzuk Antonio Caldara, Benedetto Marcello eta Giovanni Benedetto Platti izan ziren.
Elizako Estatua
Aita Santuen Lurraldean, Arcangelo Corelli (1653-1713) concerto grossoen sortzailea izan zen ospetsuena, euren artean 12 oncerti grossi, op. 6 , 1714an argitaratuak. Giovanni Battista Pergolesi (1710-1736) ezaguna da bereziki Stabat Mater lanagatik, hil zen urtean egindakoa.
Gregorio Allegri, Giovanni Bononcini eta Giulio Caccini musikagileak ere lurralde honetakoak izan ziren.
Napoli
Napoliko Erresuman, Alessandro Scarlatti (1660-1725) operagile handia izateaz gain ganbera kantata ugari ere egin zituen. Domenico Scarlatti (1685-1757), aurrekoaren semea, nabarmendu zen 555 sonata egin zuelako klabikordio eta beste tekladun musika tresnetarako. Portugal eta Espainiako errege-erreginentzat lan egin zuen haren bizitzaren zati handian.
Beste batzuk
Marco da Gagliano (1582-1643) Medicitarren gorteko musikari ofiziala zen, Florentzian.
NYPD Blue
NYPD Blue estatubatuar telesail dramatikoa da, Steven Bochco eta David Milchek sortua. ABCk eman zuen 1993 eta 2005 artean.
Musika barroko
Alemania
Johann Sebastian Bach (1685-1750), bestela, aro honen musikagile handienetakoa da. "Brandeburgoko kontzertuak" (1721), "Nekaldia San Mateoren arabera" (1727) eta "Tocata eta fuga re minorren" dira haren lanik ezagunenetako batzuk.
Loveridgea phylofiniens
Loveridgea phylofiniens Loveridgea generoko animalia da. Narrastien barruko Amphisbaenidae familian sailkatuta dago.
Chesalles-sur-Moudon
Chesalles-sur-Moudon Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Borðoy
Herriak
Zortzi herri daude, bai eta hutsik gelditu diren hiru gehiago ere.
Mendiak
Uhartea txikia bada ere bost mendi baditu:
Musika barroko
Alemania
Heinrich Schützek (1585-1672) "Dafne" konposatu zuen 1627an, Alemanian egindako lehenengo opera. Georg Philipp Telemannen (1681-1767) opera ezagunenen artea, bestela, "Sokrates egonarritsua" (1721) eta "Pimpinone" (1725) ditugu.
Dieterich Buxtehude (1637?-1707), Johann Adolf Hasse (1699-1783), Wilhelm Friedemann Bach, Elixabete Sofia Mecklenburgekoa, Johann Jakob Froberger, Carl Heinrich Graun, Johann Georg Pisendel eta Johann Joachim Quantz ere gogoratzekoak dira.
Ingalaterra
George Frideric Handel (1685-1759) ere konpositore nagusien artean dugu, Alemanian jaioa eta Ingalaterran igaro izan zuena bere bizitza gehiena. "Mesias" (1742) haren maisu-lana izan zen, "Water Music" (1717) eta "Music for the Royal Fireworks" (1749) aipagarriak ere izanda.
Henry Purcellek (1659-1695), "Dido eta Eneas" opera 1689an konposatu zuen, beste batzuen artean.
Thomas Arne (1710-1778) ere aipatzekoa da.
Frantzia
Beste musikari ezagun batzuk ditugu:
Aperribai
Aperribai edo Agirre-Aperribai Galdakaoko mendebaldean dagoen auzoa da, Basauriko mugan. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 2.311 biztanle ditu.
NYPD Blue
Sinopsia
Manhattango 15. komisaldegian New Yorkeko Polizia Departamenduko polizia, detektibe eta tenienteek egunero kasu bitxiak ikertu beharko dituzte.
Musika barroko
Euskal Herria
Joan Frantzes Iribarren, Jose Bakedano, José Cáseda eta Manuel Egueskoa nafarrek, Juan Gartzia de Salazar arabarrak eta Joanes Ezponda zuberotarrak ere aro honetan jardun zuten.
Singrist
Singrist Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Singrist udalerrian erroldatutako biztanleak 338 ziren. Familiak 125 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 34 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 53 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 147 etxebizitza zeuden, 134 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 138 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 134 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 88 etxek bost zituzten. 114 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 73 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 238 ziren, horien artean 171 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 171 pertsona aktiboetatik 163 lanean zeuden (87 gizon eta 76 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Flaumont-Waudrechies
Biztanleria
2007an Flaumont-Waudrechies udalerrian erroldatutako biztanleak 366 ziren. Familiak 148 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Singrist
Diru sarrerak
2009an Singrist udalerrian 139 unitate fiskal zeuden, 349 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.197 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina eta 1 eraikuntza enpresa.
Flaumont-Waudrechies
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Singrist
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Singrist udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Flaumont-Waudrechies
Etxebizitza
2007an 158 etxebizitza zeuden, 150 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 158etxeak ziren. 150 etxebizitza nagusietatik 103 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 75 etxek bost zituzten. 115 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 61 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 63 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Singrist
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Diamond
Diamond mineral bat da.
Flaumont-Waudrechies
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 240 ziren, horien artean 187 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 187 pertsona aktiboetatik 175 lanean zeuden (95 gizon eta 80 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diamond
Ezaugarriak
Diamond elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 10 da.
Flaumont-Waudrechies
Diru sarrerak
2009an Flaumont-Waudrechies udalerrian 147 unitate fiskal zeuden, 382 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.856,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren eta 4 eraikuntza enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Flaumont-Waudrechies udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Partido del Karma Democrático
Partido del Karma Democrático (PKD) Bizkaiko alderdi politikoa da, umorea bultzatzen duena.
Sorrera
Alderdia 2000ko urtarrilaren 27an "Karma Dice" umorezko fanzine inguruan jaio zen, euskal alderdi politikoak zirikatzeko eta zentzugabekerien aurrean umorea bultzatzeko asmotan.
Emaitzak
PKD 2000 urtetik aurrera Udal, Eusko Legebiltzarrerako eta Hauteskunde Orokorretan hartu du parte. 2001eko Eusko Legebiltzarrerako hauteskundetan 2.000 boto lortu zituen, %0,14a lortuz. 2007ko Udal Hauteskundetan 1.000 boto lortu zituen Bilboko alkatetza lortzeko.
Ideologia
PKDren zutabeak umorea bizimodua izatea, pintxoak eta kanpoko bazkari eta afariak biztanleria parte-hartzeko tresnak izatea, amodio askea eta Hirugarren Munduari kanpo-zorra kentzea dira.
Valiergues
Valiergues Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 90 ziren, horien artean 68 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 68 pertsona aktiboetatik 62 lanean zeuden (35 gizon eta 27 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Valiergues udalerrian 62 unitate fiskal zeuden, 142,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.910 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 garraio enpresa zen.
2000. urtean Valiergues udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cheilopogon intermedius
Cheilopogon intermedius Cheilopogon generoko animalia da. Arrainen barruko Exocoetidae familian sailkatzen da.
Saint-Pourçain-sur-Besbre
Saint-Pourçain-sur-Besbre Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Pourçain-sur-Besbre udalerrian erroldatutako biztanleak 419 ziren. Familiak 170 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 69 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 57 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 216 etxebizitza zeuden, 172 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 213 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 172 etxebizitza nagusietatik 109 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 100 etxek bost zituzten. 141 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 69 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 91 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 279 ziren, horien artean 209 aktiboak ziren eta 70 inaktiboak ziren. 209 pertsona aktiboetatik 188 lanean zeuden (109 gizon eta 79 emakume) eta 21 langabezian zeuden (7 gizon eta 14 emakume). 70 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Pourçain-sur-Besbre udalerrian 166 unitate fiskal zeuden, 400 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.027 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Saint-Pourçain-sur-Besbre udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.208 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Reneta Indzhova
Reneta Ivanova Indzhova (Ренета Иванова Инджова; Nova Zagora, Bulgaria, 1953ko uztailaren 6a) bulgariar politikaria da. 1994ko urriaren 17a eta 1995eko urtarrilaren 25a bitartean Bulgariako Errepublikako lehen ministroa izan zen, herrialdeko historiako aurreneko emakume lehen ministroa.
La Moneda
La Moneda jauregia (Palacio de La Moneda) Txileko errepublikako Presidentearen egoitza da. Barne Ministerioa, Idazkaritza Orokorra eta Presidentziarako Ministerioa ere bertan daude. Normalki La Moneda izena bakarrik ematen zaio.
Mundu mailan famatua egin zen Augusto Pinochetek emandako estatu kolpean bonbardatua izan zelako. Bertan zegoen Salvador Allende presidentea.
Babín
Babín Eslovakiako udalerri bat da, Námestovoko barrutian kokatuta. 17,39 km²ko azalera du eta 1434 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1564. urtekoa da.
Komite Internazionalistak
Ideologia
KI elkartasun politikoa lantzen duen erakundea da eta bere baitan pertsonen arteko, kolektiboen arteko eta herrien arteko elkartasunezko harremanak eraikitzea bilatzen duen jendea batzen du. Abiapuntu gisa neoliberalismoari aurre egitea eta ikuspegi antikapitalista eta antiinperialista du.
Jarduerak
Komite Internazionalistak ez da giza laguntza ematen duen erakunde bat; ezta munduan dauden desberdintasunak sorturiko kalteak lausotzea helburu duen elkarte bat ere. Ezta beste herrialde batzuetan garapenerako proiektuak burutzen dituen GKE bat ere. Hortaz, kontzientziazioa eta konfrontazioa hautatzen ditu kooperaziaren aurrean; hemen salatuz beste herrialdeetan ematen diren egoerak, hala nola aberastutako estatuen ardura gainontzeko herrien miseriaren eraikuntzan, aberastasunaren bidegabeko banaketa edo “mendebaldeko” kulturaren nagusitasuna.
Cremin
Cremin Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bages (Aude)
Bages Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Elodie Baffalio
Elodie Baffalio (Urdiñarbe, Xiberoa, 1986ko otsailaren 2a) piano-jotzaile inprobisatzailea eta musikagilea da. Gaur egun Hendaian bizi da. Haren musika tradizioaren eta modernitatearen arteko joan-jina da.
Komite Internazionalistak
Jarduerak
Komite Internazionalistak, Euskal Herriko kolektiboa den heinean, harreman estua mantentzen du bestelako esparrutan eraldaketa sozialaren zein askapen nazionalaren alde borrokatzen duten beste taldeekin (ekologistak, feministak, antiarrazistak, antimilitaristak, sindikalistak, kulturalak, antierrepresiboak eta abar).
Elodie Baffalio
Ikasketak
Ondoren, 16 urterekin Baionako Kontserbatorioan sartu zen eta ikasgai horiek landu zituen : pianoa, ganbera musika, analisia, idazketa, inprobisazio generatiboa, musika garaikidea, baxu jarraitua, laguntza eta solfeoa.
21 urterekin, musika sorkuntza sakontzeko gogoak Parisera eraman zuen. 4 urtez, hainbat "free"-inprobisaketa ikastalditan parte hartu du, inprobisatzaile entzutetsuek eramanik, hala nola, Joëlle Léandre, Evan Parker, Frédéric Blondy eta Hélène Breschand. Aldi berean, harmonia, kontrapuntua, orkestrazioa, konposizioa eta orkestra zuzendaritza lantzen ditu Pariseko Schola Cantorum-en. Bestetik, pianoaren errepertorio klasikoa eta garaikidea sakontzen jarraitzen ditu klase partikularren bidez, Nathalie Bera-Tagrine eta Géraldine Dutroncy erakasleekin, besteak beste.
Emanaldiak
2008az geroztik kontzertuak eman ditu Elodie Baffaliok bai Euskal Herrian, bai Parisen, bai bakarka, bai beste musikari batzuekin batera, hala nola Jesus Aured, Ronnie Lynn Patterson eta Vianney Desplantes-ekin.
Halaber, beste arlo batzuetako artistekin ere eskaini ditu emanaldiak, Gonzalo Etxebarria margolari, Xomin Sourgens argazkilari edo Maika Etxekopar kantari eta antzerkilariarekin (Harian ikuskizuna), besteak beste.
Diskoa: Mellodi
Lehen kontzertuak eman ondoren, entzuleek galdetu zioten diskorik bazuenetz. Ondorioz, bakarka landu zituen lehen doinuak grabatzea erabaki zuen E.Baffaliok. 8 zatik osatzen ditu Mellodi diskoa, hots, 8 inprobisazio euskal soinu hautatuen arabera: antzinako edo oraingo kantu zein dantza herrikoiak, baita bere konposizioak ere.
Bi hegal dituzten piano-kantuak dira, Xiberoko "basa aide"-en ohituraz inspiratuak.
Komite Internazionalistak
Funtzionamendua
KIk eredu asanblearioa dauka funtzionatzeko, ez du beraz zuzendaritza posturik. Iritzi eta ideia desberdinak biltzen dituen erakundea da, hauek debatea aberastuko dutelakoan; baina beti ikuspegi iraultzailea oinarritzat harturik, antikapitalista, antiinperialista eta neoliberalismoaren aurkako jarrera oinarri bezala izanik. Horretaz gain, autonomoa da, kudeatzeko tresna eta modu propioak dituelarik.
FIFA 23
FIFA 23 Electronics Arts sortutako futbol simulaziozko bideo-jokoa da. EA Sports FIFA sagaren hogeita hamargarren edizioa da, orain arte sortutako azken entrega. Mundu osoan 2022ren irailaren 30ean atera zen. Plataforma desberdinetarako eskuragarri dago: Ordenagailu pertsonala, Nintendo Switch, Play Station 4, Play Station 5, Xbox One, Xbox Series X/S eta Google Stadia. Hala ere, Ultimate Edition erreserbatu zuten pertsonok, 3 eguneko antelazioarekin jokatu ahal zuten eta jokoa probatu ahal zuten irailaren 27tik aurrera.