cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chūya Nakahara
Literatura-ibilbidea
Nakaharak haikuan eta tankan ohikoak diren bertso tradizionalak egokitu zituen. Normalean 5-7-5 morako hiru lerroz osatzen badira ere (mora: silaba baino maila txikiagoko hizkuntza-unitatea), berak askotan aldatzen zuen mora-kopurua, efektu erritmiko eta musikal bat lortzeko. Eta, izan ere, Nakaharak idatzitako hainbat poema abesti bihurtu ziren gerora, beraz, izan liteke musika-efektu hori hasieratik bilatu izana.
Hainbat argitaletxek uko egin zioten Nakahararen lanak kaleratzeari, eta batez ere literatura-aldizkari txikietan aurkitu zuen babesa, nagusiki Yamamayu aldizkarian, Hideo Kobayashirekin batera argitaratzen zuena. Behin edo behin Shiki eta Bungakukai aldizkarien bidez ere zabaldu zituen bere poemak.
1927ko abenduan, Nakaharak Saburō Moroi konpositorea ezagutu zuen, zeinak geroago idazlearen poesia batzuk musikatuko baitzituen.
1931ko apirilean, Tokioko Kanda auzoko Foreign Language College ikastetxean onartu zuten frantsesa ikasteko, eta 1933ko martxora arte han ikasi zuen.
1933ko abenduan ezkondu, eta 1934ko urrian Fumiya semea jaio zen. 1936ko azaroan, seme bakar izan zuena hil egin zen, eta Nakaharak nerbio-krisialdi bat izan zuen, inoiz erabat gaindituko ez zuena. Orduz geroztiko poema askotan bizipen horrek eragindako samina apaltzeko saiakerak suma daitezke.
1937ko urtarrilean, ospitaleratu egin zuten, Chiba prefeturan. Hurrengo urteko otsailean alta eman zioten, eta Kamakurara itzuli zen, bere lanetako asko Kobayashiren eskuetan utzita.
1937ko urrian, Yamaguchira itzultzeko prestaketatan zebilela, meningitis zerebral batek jo zuen, eta berehalakoan hil zen, 30 urte zituela. Sorterrian hilobiratu zuten.
Johnny Appleseed
Johnny Appleseed, John Chapman jaiotzez, (1774ko irailaren 26a - 1847ko martxoaren 11a) folklore estatubatuarraren heroia da. Misiolari kristaua eta arbolazain aitzindaria izan zen, Ohio, Indiana eta Illinoisen sagarrondoa sartu zuen. Leominsteren (Massachusetts) jaio zen eta Fort Wayneko (Indiana) Johnny Appleseed parkean dago ehortzita. Ameriketako Estatu Batuetako erdi-mendebaldeko sailetan sagarrondoak landatzeagatik Johnny Appleseed goitizena (Johnny sagarraren hazia euskaraz) jarri zioten.
Chūya Nakahara
Ondarea
Artean bizirik zela, 1934an, ordura arteko poesia-lanen antologia bakarra argitaratu zuen, Yagi no Uta; berak autofinantzatu zuen, eta berrehun ale atera zituen. Hil aurretxoan beste bilduma bat ere apailatu zuen, Arishi Hi no Uta [Iraganeko poemak]; Kobayashiren ardurapean utzi zuen, eta hura arduratu zen lana argitaratzeaz. Hil ondoren, Shōhei Ōka-k Nakahara Chūyaren obra osoa apailatu zuen, poemak, egunerokoak eta hainbat gutun jasotzen dituena.
Johnny Appleseed
Herrialdean zehar ibili zen, normalean oinutsik eta lapiko bat buruan zeramala, eta sagarrondoak landatzeaz gain, biblia irakatsi, istorioak kontatzu eta herri amerindiarrrak eta kolonoak ezagutu zituen.
Chūya Nakahara
Ondarea
Bizi zen artean, japoniarrek ez zuten herrialdeko poeta handienekotzat hartu, nahiz eta jarraitzaile ugari izan dituen beti, baita gaur den egunean ere. Orain, ordea, eskola-ikasleek Nakahararen poesia aztertzen dute, eta bere argazki ezaguna, begirada hutseko gazte kapeladunarena, ondo ezaguna da japoniarren artean.
Elena Anaya
Elena Anaya Gutiérrez (Palentzia, Espainia, 1975eko uztailaren 17a - ) Espainiako aktore bat da.
Chūya Nakahara
Erreferentziak
Artikulu hau euskarara ekartzeko, ingelesezko orria hartu da kontuan, non erreferentzia hauek erabili baitiren:
Elena Anaya
Biografia
Txikia zenean karate praktikatzen zuen Okinawa gimnasioan, asteburuetan mendira joaten zen edo arraunean egitea (urpekaritza da bere pasioa). Bere gurasoen banaketa bizi izan zuen. Ez zen ikasle ona eta bi alditan errepikatu behar izan zuen kurtsoa.
Txikitatik aktorea izatea nahi zuen eta 1996ko udan Cádizera eta Madrila joan zen Madrilgo Arte Damatrikoko Goi Eskolan (RESAD) sartzeko probak egiteko.
Johnny Appleseed
Johnny heroitzat hartzen dute. Artean, literaturan eta filmetan egiten zaizkion erreferentziez gain, jendeak istorio ugari kontatzen ditu bere bizitzari eta bidaiei buruz.
Elena Anaya
Biografia
Afrika filma egin nahi zutenean, Katrina Bayonas bitartekariak Alfonso Ungría zuzendariari aurkeztu zion Elena proba bat egiteko. Hamabost urteko neska bat behar zuten eta Elenak hamasei zituela esan zuen. Proba egin ondoren Alfonso Ungríak jakin zuen gezurra esan ziola, baina berari engainatu bazioten ikusleei ere engainatuko zuela.
Bere lehen filma eta ikasten batera hasi zen. Madrilen bizi zen etxe batean ezagutzen ez zituen bi frantsesekin.
Incilius luetkenii
Incilius luetkenii Incilius generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Ambite
Ambite Madrilgo Erkidegoko udalerria da, Comarca de Las Vegas eskualdean dagoena.
Trachystoma petardi
Trachystoma petardi Trachystoma generoko animalia da. Arrainen barruko Mugilidae familian sailkatzen da.
58. Oscar Sariak
58. Oscar Sarien ekitaldia 1986ko martxoaren 24an Los Angeleseko Dorothy Chandler Pavilion aretoan egin zuten 1985. urtean zinemagintzan egindako lanik onenak saritzeko. Aurkezleak Alan Alda, Jane Fonda eta Robin Williams izan ziren eta Estatu Batuetan ABC telebistak eman zuen.
Izendapen eta Sariak
Garaileak letra lodian agertzen dira.
Planá nad Lužnicí
Planá nad Lužnicí Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 4.041 biztanle ditu eta 21,42 kilometro koadroko azalera. Táborko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1358 urtean egin zen.
Augustin
Augustin Errumaniako udalerri bat da, Brașov konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Karl Bühler
Karl Bühler (Meckesheim, 1879ko maiatzaren 27a - Los Angeles, 1963ko urriaren 24a) alemaniar psikologo eta filosofoa izan zen. Formaren psikologia (gestalt) deituaren eskolakoa zen eta Munichen, Dresdenen eta Vienan irakatsi zuen. Haren lan nagusia Hizkuntzaren Teoria da (1934); bertan gero Jakobsonek osatu zituen hizkuntzaren komunikazio-funtzioak azaldu zituen.
Batrichthys apiatus
Batrichthys apiatus Batrichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Batrachoididae familian.
Coarsegold (Kalifornia)
Coarsegold Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Madera konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Arpegio
Arpegioa akorde batetako tonu ezberdinak jotzeko modu bat da. Denak aldi berean jo ordez, bata bestearen atzean jotzen dira, oso azkar, oro har, baxuenetik altuenera.
Akorde bat arpegioan jotzen denean, musikariak, notak, bata bestearen atzean azkar jotzen dituela esan nahi du (beste modu batetara egingo balu, akorde hedatu bat jotzen egongo litzateke).
Izena, arpeggio hitz italiarretik dator, eta, hau, berriz, harpatik (musika tresna honetan baliabide oso erabilia baita).
Baliabide hau errazago erabiltzen da zapaldutako harizko musika tresnetan, gitarra bezala. Praktika honek, beste musika tresna batzuetan eragina izan dezake. Modu honetara, laut-joleen teknikak Frantzian eragina izan zuen, barroko garaian, klabezin eta klabikordiojoleetan: Luis XIV.ak oso atsegin zuen azkeneko musika tresna hau.
Arpegioak jotzea zia txandakatuarekin egin behar da, eskala bat jotzen denean bezala. Batzuetan, sweep picking izeneko teknika baten bidez egiten dira. Azken teknika honen erabateko domeinuak, abilezia ikaragarria ematen du, gitarra-jotzaile askok euren bakar saioetan erabiltzen baitute. Oro har, birtuosoek, mastan zehar, mugimendu arpegiatuak, beste batzuei sinestezina iruditzen zaien abiadurarekin egiten dituzte. Ona da posizio eta tonalitate ezberdinetan arpegioak ikastea. Honek, emaitza bezala, milaka konbinaketa ezberdin ematen ditu, bakar saioetan oso erabilgarriak izango direnak. Gitarra-jotzaile batzuk, ia ez dituzte eskalak erabiltzen punteatzerakoan, arpegioei protagonismoa emanez. Hauek joz, ez da disgustuko notarik entzungo, jotzen ari den progresioaren oinarrizko akordeak, punteoak dituen nota berberak izango baititu. Akorde nagusi batean punteatuz gero, jakina, zazpiduna, bederatziduna edo beste nota batzuk erantsi ahal zaizkio, beteago gera dadin.
Abbellimento
Équeurdreville-Hainneville
Équeurdreville-Hainneville Frantziako udalerria da, Mantxa (departamendua)Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2007an 17.569 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Équeurdreville-Hainneville udalerrian erroldatutako biztanleak 17.569 ziren. Familiak 7.354 ziren, horien artean 2.398 pertsona bakarrekoak ziren (1.019 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.379 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.041 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.282 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 633 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 7.891 etxebizitza zeuden, 7.463 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 97 bigarren erresidentzia ziren eta 331 hutsik zeuden. 5.310 etxeak ziren eta 2.570 apartamentuak ziren. 7.463 etxebizitza nagusietatik 3.902 bere jabearen bizilekua ziren, 3.498 alokairuan okupaturik zeuden eta 63 doan lagata zeuden; 175 etxek gela bat zuten, 750 etxek bi zituzten, 1.690 etxek hiru zituzten, 2.174 etxek lau zituzten eta 2.672 etxek bost zituzten. 4.416 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 3.699 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.581 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Cornus (Aveyron)
Cornus Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Équeurdreville-Hainneville
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 11.225 ziren, horien artean 7.712 aktiboak ziren eta 3.513 inaktiboak ziren. 7.712 pertsona aktiboetatik 6.743 lanean zeuden (3.717 gizon eta 3.026 emakume) eta 969 langabezian zeuden (450 gizon eta 519 emakume). 3.513 pertsona inaktiboetatik 1.122 erretiraturik zeuden, 1.211 ikasten zeuden eta 1.180 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Équeurdreville-Hainneville udalerrian 7.265 unitate fiskal zeuden, 17.235 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.929,5 euro zen.
Cornus (Aveyron)
Biztanleria
2007an Cornus udalerrian erroldatutako biztanleak 511 ziren. Familiak 212 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Équeurdreville-Hainneville
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 399 komertzioetatik, 7 erauzte enpresak ziren, 13 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 38 eraikuntza enpresak ziren, 95 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 28 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 19 finantziazio enpresak ziren, 17 higiezinen enpresak ziren, 45 zerbitzu enpresak ziren, 85 administrazio publikoko enpresak ziren eta 28 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Cornus (Aveyron)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Équeurdreville-Hainneville
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 98 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 2 posta bulegoak, 8 banku bulegoak, 2 funerariak, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 6 autoeskolak, 7 margolariak, 8 zurginak, 5 iturginak, 9 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 11 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 1 aldi baterako lan enpresa, 13 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 4 apaindegiak.
Cornus (Aveyron)
Etxebizitza
2007an 413 etxebizitza zeuden, 217 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 147 bigarren erresidentzia ziren eta 49 hutsik zeuden. 389 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 217 etxebizitza nagusietatik 180 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 101 etxek bost zituzten. 112 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 112 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 81 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Équeurdreville-Hainneville
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 50 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 4 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 10 okindegiak, 10 harategiak, 3 arraindegiak, 2 liburu dendak, 5 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 2 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 5 lore-dendak ziren.
Ryotaro Nakamura
Ryotaro Nakamura (中村 亮太朗) Japoniako futbolaria da.
Cornus (Aveyron)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ryotaro Nakamura
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ventforet Kofu.
Cornus (Aveyron)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 306 ziren, horien artean 212 aktiboak ziren eta 94 inaktiboak ziren. 212 pertsona aktiboetatik 198 lanean zeuden (117 gizon eta 81 emakume) eta 14 langabezian zeuden (5 gizon eta 9 emakume). 94 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Équeurdreville-Hainneville
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Équeurdreville-Hainneville udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 413 hektarea erabiltzen.
Plaňany
Plaňany Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.873 biztanle ditu eta 13,84 kilometro koadroko azalera. Kolíngo barrutian dago.
Équeurdreville-Hainneville
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, 7 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Plaňany
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1259 urtean egin zen.
Cornus (Aveyron)
Diru sarrerak
2009an Cornus udalerrian 159 unitate fiskal zeuden, 356 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.412,5 euro zen.
Équeurdreville-Hainneville
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 6 haur-eskola eta 7 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Équeurdreville-Hainneville udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 539 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 515.
Cornus (Aveyron)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
Équeurdreville-Hainneville
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
The Lost Weekend (filma)
The Lost Weekend (euskaraz Asteburu Galdua) 1945eko Billy Wilder austriar-estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako drama filma bat da. 1944ko Charles R. Jackson idazlearen The Lost Weekend eleberrian oinarritua dago. Ray Milland, Jane Wyman, Philip Terry eta Howard Da Silva aktoreek antzeztu zuten.
Oscar Sarietarako zazpi izendapen lortu zituen, lau irabaziz: Film onenaren Oscar Saria, Zuzendari onenaren Oscar Saria (Billy Wilder), Gizonezko aktore onenaren Oscar Saria (Ray Milland) eta Egokitutako gidoi onenaren Oscar Saria (Billy Wilder eta Charles Brackett).
Cornus (Aveyron)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
The Lost Weekend (filma)
Argumentua
Sei egunez jazotako gertakizunak agertzen dira, ostegunean hasi eta astearteraino.
Don Birnam (Ray Milland) idazle alkoholikoak zurrutari uzteko bere anaia Wickekin (Phillip Terry) asteburua igarotzera doa. Donen neska-laguna den Helen (Jane Wyman) haietaz agurtzeko iritsi eta kontzertu baterako bi sarrera dituela aipatuko die. Donek Wyckeri bere neska-lagunarekin kontzertu horretara joan dadila eskatuko dio, bitartean bera taberna batera joan eta etxera itzuli eta edanean jarraitzeko bere anaiarekin hartu behar zuen trena nahitan galduko du.
Jose Areso
Jose Areso (Biotzari, 1797 - Donapaleu, 1878ko irailaren 8) nafar apaiza, misiolaria eta idazlea izan zen.
Chinchilla lanigera
Chinchilla lanigera Chinchilla generoko animalia da. Karraskarien barruko Chinchillidae familian sailkatuta dago.
Rough and Ready (Kalifornia)
Rough and Ready Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Nevada konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Chinchilla lanigera
Naturan, Txilen baino ez da bizi baina etxekoturiko hibrido bat osatu du Chinchilla chinchilla espeziearekin, Chinchilla lanigera x Chinchilla chinchilla hain zuzen ere.
Jose Areso
Biografia
Martin Areso eta Maria Francisca Iribarren Egearen semea zen, eta Erromantzatuko bere jaioterrian eman zuen haurtzaroa, lehen urteetatik apaizgoaren aldeko joera sentituz. Iberiar Penintsulako Gerran Iruñeko Apaizgaitegiaren bizitza bideraezin bihurtzen zuenez, latinaren eta gramatikaren lehen nozioak ondoko Aizpurgi herrian jaso zituen, non bere erretoreak, Pedro Martinek, etorkizuneko apaizgaientzako irakaspena zuen. 1815ean Apaizgaitegian sartu zen; eta sei urteko ikasketen ondoren Uriz eta Lassaga gotzainak apaiztu zuen. Bi urte geroago, Biotzariko Abad izendatu zuten, eta kargu horretan hilabete batzuk baino ez zituen egin; izan ere, 1823ko abuztuan Irunberriko parrokian sartu zen, parrokoak hala eskatuta, onuradun gisa. Bere destino berrian ere denbora gutxi eman zuen, 1825eko irailaren 13an, Erriberriko Frantziskotarrek erretiroa hartu ondoren, San Frantziskoren Ordenan sartzea erabaki baitzuen. Bertan, Frantziako Ordenaren zaharberritzaile, misiolari herrikoi, Lur Santuko komisario eta idazlea izan zen.
Bere misio herrikoiek oroitzapenak utzi zituzten Uxuen (1826 eta 1828), Erriberrin (1827) eta 1831n Otsagabian, Uztarrozen, Mendigorrian, Legardan eta Larragan. Lehen Karlistaldiak bertan behera utzi zituen misiolari jarduera horiek, eta Mendizabalen desamortizazioa 1836an, komentuak ixtea eragin zuena, tartean Erriberrikoa, behartua izan zen frai Josek bere bizitzari beste norabide bat emateko.
Iparraldera joan zen, eta han misiolari jarraitu zuen. Baiona hiria, 1837 eta 1840 artean, bere pastoral arduraren lekuko izan zen. 1843an, Pauen atzerriratu zen Severo Andriani Iruñeko gotzainak misio bat enkargatu zion Bordelen. Baionara itzuli zen, eta han prentsa liberalak bere predikuak erantzun zizkion, Pauen beste batzuk bezala, eta, aldi berean, agente politiko izateaz akusatu zuten, Frantziako agintariek berek arbuiatutako salaketa.
Areso Aitak Baionatik hurbil dagoen Donapaleuko komentuan eman zituen bere bizitzako azken urteak. Biotzariko kobazulo batean egindako egonaldiak ere gogoratzen dira, non penitentzia egiteko erretiratzen zen.
Blenniidae
Blenido (Blenniidae) kabuxaren familiako arrainez esaten da. Azal lirdingatsua eta ezkata gutxikoa dute; buru handikoak eta luzezkak izaten dira, eskuz harrapatzeko oso gaiztoak. Ur gazitakoak dira gehienak, oso gutxi ur gezatakoak. Kabuxetan badira dozenaren bat nahiko ezagunak: kabuxa tximeleta (blennius ocellaris), ibai-kabuxa (blennius fluviatilis), etab.
Alpujarra
Alpujarra (La Alpujarra edo Las Alpujarras) Andaluziako eskualdea da, Granadako probintzia eta Almeríakoaren artean dagoena. Horregatik, bi Alpujarra bereiz daitezke:
Single-IV
Single-IV Motorsex musika taldearen 4. single-a da, 2008. urtean taldeak berak argitaratutakoa.
Blenniidae
Generoak
Familiak genero haiek ditu:
Single-IV
Iraupen motzeko honek 3 kantu ditu, eta hirurak copyleft linzentziapean argitaratu ziren. Ekoizpena Motorsex eta Carlos Creatorren eskutik egin zen.
Blenniidae
Bilakaera
Hona hemen generoen bilakaera:
Giandomenico Tiepolo
Giandomenico Tiepolo (Venezia, Italia, 1727ko abuztuaren 30a - 1804ko martxoaren 3a) margolaria izan zen, Giambattista Tiepoloren semea. Margolaritzan eta grabatugintzan nabarmendu zen. Aitarekin ikasi zituen margolaritzaren teknikak, eta haren laguntzaile jardun zuen bizi guztian; baina bere kasa ere egin zituen zenbait lan, adibidez Veneziako San Paolo elizan 1748. urtean, Brescian 1749an eta familiaren Zianigoko etxean 1749an.
Aitarekin lankidetzan jardun zuen garaian Würzburga (1751-1753) eta Madrila (1761-1770) joan zen, besteak beste, eta Vicenzako Villa Valmanarako apainduretan ere parte hartu zuen (1757). Aita hil ondoren Veneziara itzuli zen eta Pintura Akademiako lehendakari izendatu zuten 1780an. 1783an Genovako dukearen jauregia apaindu zuen eta 1791n hasi zuen Zianigoko etxearen dekorazioa, bere maisulantzat hartzen dena.
Aitarekin batera egindako obretan, Giandomenicoren pintura aitarena baino urduriagoa, mugimendu biziagokoa dela ikus daiteke. Giandomenico Tiepoloren irudietan, bestalde, karikatura eta irudi groteskoak dira nagusi. Joera hori antzeman daiteke, besteak beste Valmaranako freskoetan, saltzaile ibiltarien eta herri-ospakizunei buruzko irudietan (Parisko Louvre museoan eta Bartzelonako museoan), eta batez ere Zianigoko etxeko freskoetan (satiroak eta abar), bere maisulanetako batean. Madrilgo Errege Jauregian jardun zuen. Veneziako giroa ageri zuten marrazkiak egin zituen.
Bere obretan aristokraziaren kritika eta satira garratza egin zuen, eta alde horretatik Goyaren eta Daumierren aitzindaritzat hartu izan da.
Grabatugintzari dagokionez, azkenik, aitaren obrak kopiatu eta bere obra propioak ere egin zituen. Azken horietan aipagarriena, Würzburgen 1753an egindako Egiptoko ihesaldia da.
Maria del Carme Nicolau Massó
Maria del Carme Nicolau Massó —Elsa Bernhard, Elisenda Mont-Clar (edo Montclar), Narciso Blau, Margarida Jordà eta Florelle goitizenez ezaguna— (Bartzelona, 1901 - 1990eko azaroaren 20a) Kataluniako idazle, kazetari eta itzultzailea izan zen.
Biografia
Aita Josep Nicolau i Jordà (1870-1954) zuen, Gironan jaiotakoa, eta ama Margarida Masó i Hugas, Castelló d'Empúries-ekoa. Poetisa, narratzaile, haur-literaturaren egile, itzultzaile, kazetari eta publizista honek, familia aberats baina gainbehera egindakoa izanik, XX. mendearen hasierako burgesia katalanaren alaben ohiko heziketa izan zuen. Frantsesa jakitea, bizitza irabazteko aukera emateaz gain (Escola Suissa ikastetxean eskolak emanez, adibidez), funtsezkoa izan zen Maria del Carmerentzat 1920ko eta 1930eko hamarkadetan katalanez idatzitako herri- eta kontsumozko literaturaren munduan ibilbide profesionala garatu ahal izateko eta inguru horretan izen handia lortzeko.
Maria del Carme Nicolauk gazteentzako lanak argitaratzen hasi zuen bere karrera literarioa. Laster, zenbait sari lortu zituen lore-sariketetan. 1926tik aurrera, bere lan gehienak La dona catalana (Emakume katalana) aldizkarian plazaratu zituen. Aldizkari horretan agerian ziren, batetik, garai hartako kultura katalanaren bultzada (Primo de Riveraren diktaduraren aurkako errepresioaren ondorioa), eta bestetik, emakumeek Kataluniako letrak normalizatu eta modernizatzeko prozesuan izan zuten zentraltasuna. Nicolauk 1929an aldizkariaren erredaktore lana hartu zuen bere gain, eta horrela, haren euskarrietako bat izatera heldu zen; aldizkarian zuen garrantziaren erakusgarri dira Gerra Zibilean zuzendari izendatu izana eta baita zazpiehun testu baino gehiago argitaraturik izatea. Hainbat atal finkotako arduraduna izan zen —adibidez, «Glosses del dia» (Eguneko Glosak, 1929-1933) edo «Tot passant» (Pasatzean, 1930-1933)—, eta era askotako lan piloa argitaratu zuen: poemak, prosazko testuak, ipuinak, itzulpenak, iruzkinak eta gaurkotasun-artikuluak (politikari, gizarteari, kulturari eta literaturari buruzkoak), elkarrizketak eta inkestak, edertasun-aholkuak... Dena dela, edozein gai jorratzen bazuen ere, emakumea, haren egoera eta harengan eragina zuen guztia, Nicolauren tematikaren alderdi nagusia izan zen. Bestalde, sinadura nagusietako bat izan zen Biblioteca La Dona Catalana (Emakume Katalana Liburutegia) bilduman, zeini hainbat eleberri original eta itzulpen —batzuk zein besteak, genero arrosakoak—, eman zizkion. Bere hitzetan, itzulpenekin “literatura osasuntsua” zabaldu nahi zuen, “edonork irakur ditzakeen” eleberriak, moralizatzeko asmo nabarmenarekin. Itzuli zituen lan gehienak mende amaierako idazleen frantsesezko obrak ziren, eta hizkuntza horretan eta gaztelaniaz lortutako arrakastaren bermea zuten. Horiez gain, haurrentzako ipuinak, narrazio sentimentalak, olerkiak eta artikuluak ere argitaratu zituen, askotan pseudonimoekin.
Nicolauk beste aldizkari batzuetan ere kolaboratu zuen: Mirador-en (Behatokia), non kritika literarioa egin baitzuen; Art Novell-en (Arte Berria) 1923an; La Nau-n (Itsasontzia), Diari deSabadell-en (Sabadell-eko Egunkaria), eta abar. Horrez gain, hitzaldiak ere eman zituen, feminismoarekin eta katalanismo erradikalarekin zuen konpromiso politiko bikoitzak bultzaturik. 1932an, halaber, Ràdio Barcelonan hasi zen lanean, eta han La paraula (Elea) goizeko saioaz arduratu zen. Bando errepublikanoari leial izanik, gerra garaian ere kultura arloan parte hartze aktiboa izaten jarraitu zuen; besteak beste, Aurora Bertranarekin batera, La Novel-la Femenina bilduma sortu eta zuzendu zuen, eta bertan Edelweiss (1937) lana argitaratu zuen.
1938an Lleidako Bellver de Cerdanya herrira joan zen. Herri hartan Josep Sarañana i Sedó kazetariarekin eduki zuen alabaz, Roser Sarañana i Nicolau, erditu zen. Ondoren, Frantzian erbesteratu zen. Han, harremanetan egon zen hainbat idazle eta intelektualekin, hala nola, Josep M. Lladó eta Pau Casals. Hiru urteren buruan, Bigarren Mundu Gerraren bilakaera ikusita (eta Mexikora joateko aukera baztertu ondoren), Bartzelonara itzuli zen.
Hasieran politikoki errepresaliaturik egon zen —eta ondorioz ahal zuen bezala bizirautera behartuta—, baina 1940ko hamarkadaren amaieran, irratian sartu ahal izan zen berriro. Berrogeita hamarreko hamarkadatik aurrera, Perpinyàngo aldizkarietan kolaboratzen hasi zen. Han berriz ere lortuko zituen hainbat aintzatespen bere lan literarioengatik —horien artean Mestra en Gai Saber (Poesiaren Maistra) gradua nabarmendu behar da—, eta zenbait itzulpen eta gaztelaniazko lan argitaratu zituen (hein handi batean Miquel Arimanyrekin zuen adiskidetasunari esker). Dirudienez, antzerkian ere hainbat saio egin zituen aktore amateur eta egile gisa.
Adrian V.a
Adrian V.a (Genova, ? - † Viterbo, 1276ko abuztuaren 18a) Eliza Katolikoaren 186. Aita Santua izan zen 1276ko zenbait egunen bitartean.
Maria del Carme Nicolau Massó
Biografia
Irrati-gidoiak eta lan “femeninoren” bat, La mujer en su hogar (Emaztea bere etxean) adibidez, idatzi zituen. Horrez gain, eleberriren bat gaztelaniara itzuli zuen, hala nola Guy des Cars-en La dame de cirque, lehenengo aldian La dama izenburupean agertuta, eta, ondoren, La dama y su hombre.
Radio Barcelonan erretiroa hartu zuenean, lanaldi partzialean lan egin zuen Hiriko Artxibo Historikoan bost urtez. Ia larogei urte zituela, aldakako haustura batek ezindurik utzi zuen. 1990ean hil zen, urte askoan literatura edo kultura jardueretatik urrundurik egon ondoren.
Nikolau hainbat erakunde eta alderdi politikotako kide izan zen. Haien artean, ondokoak aipa daitezke: Associació Protectora de l'Ensenyança Catalana (Kataluniako Irakaskuntza Babesteko Elkartea), Centre Nacionalista Radical Nosaltres Sols! (Gu Bakarrik! Zentro Nazionalista Erradikala), Joventut d'Esquerra Nacionalista Radical Pàtria Nova (Aberri Berria Ezkerreko Gazteria Nazionalista Erradikala), Partit Nacionalista Català (Kataluniar Alderdi Nazionalista), Unió Catalanista (Batasun Katalanista) eta Unió Democràtica de Catalunya (Kataluniako Batasun Demokratikoa).
Irrati-kazetaria
1932tik aurrera, Maria del Carme Nicolau egunero joaten zen Ràdio Barcelona irratiko lokaletan lan egitera, informazio zerbitzuetan.
Ez zen izan han lan egiten zuen lehen emakumea, 1926tik Maria Sabater musikagile mallorcarra irrati hartako esataria izan baitzen. Gainera, 1930eko hamarkadan, Maria del Carmek Carme Martínez Illescas, Rosa Coto edo Amàlia Isaura izan zituen lankide. Ràdio Associació-n ere Rosalia Rovirak eta Paquita Borisek lan egiten zuten.
Errepublika garaian, diktadurak ezarritako zentsura desagertu zen, eta horri esker, hedabideetako informazio-zerbitzuek protagonismo handiagoa hartu zuten.
La Paraula (Elea) irrati-saioa prestatzen zuten kazetari-taldeko kide izan zen. Lehen egunkari mintzatua izan zen, eta egunean bederatzi aldiz ematen zen hainbat ordu-tartetan. Ràdio Barcelona-ren emanaldiak 7:15ean ireki eta 24:00etan ixten ziren.
Gerra zibila amaitutakoan, Frantzian erbesteratu zen hiru urtez, eta Kataluniara itzuli zenean irrati-gidoiak egin zituen.
Amirteo
Amirteo edo Amenirdis, Egiptoko XXVIII. dinastiako faraoi bakarra izan zen, eta K.a. 404 eta K.a. 398 bitartean gobernatu zuen.
Nestor productus
Nestor productus Nestor generoko animalia zen, jada iraungia. Hegaztien barruko Strigopidae familian sailkatzen zen.
Amirteo
Egiptoko okupatzaile persiarrak garaitu zituen matxinada baten buru bezala Artaxerxes II.aren erregealdiaren hasieran.
Kronika Demotikoa bezalako dokumentu greziarretan eta Elefantinako judutar elkartearen Papiro Aramearretan ematen den informazioari esker ezagutzen da.
Kronika Demotikoan, honako hau irakur daiteke: "Atzerritar mediarren (persiarrak) ondoren iritsi zen lehen erregea, Amenirdis faraoia izan zen".
Amirteok, Egiptoren zati bat baino ez zuen kontrolatzerik lortu. Bere heriotza, Brooklyngo Papiro Aramearrean erregistratua dago. Bere ondorengoa eta Egiptoko XXIX. dinastiako lehen faraoi eta sortzailea, Neferites I.a izan zen.
Zuiderkerk
Zuiderkerk (eusk. 'Hegoaldeko Eliza') Amsterdamen dagoen eliza protestantea da.
1603 eta 1611 artean eraiki zuten, Hendrick de Keyser arkitektoak diseinatuta. Berez, meza protestanteak ospatzeko eraikitako lehenengo eliza izan zen.
Brownsboro (Texas)
Brownsboro Texasko hiri bat da. Henderson konderrian kokatua dago. 2010ean 1,039 biztanle zituen, 6.15 kilometro koadrotan banatuta.
Joan XXI.a
Joan edo Joanes XXI.a (Lisboa, 1215 inguru - † Viterbo, 1277ko maiatzaren 20a) Eliza Katolikoaren 187. Aita Santua izan zen 1276 eta 1277 urteen bitartean. Sendagilea izandako aita santu bakarra izan da.
Plandry
Plandry Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 210 biztanle ditu eta 1,82 kilometro koadroko azalera. Jihlavako barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1219 urtean egin zen.
Valamugil buchanani
Valamugil buchanani Valamugil generoko animalia da. Arrainen barruko Mugilidae familian sailkatzen da.
Ciolănești
Ciolănești Errumaniako udalerri bat da, Teleorman konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Daiki Nakashio
Daiki Nakashio (中塩 大貴) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ventforet Kofu.
Fantastic Beasts and Where to Find Them (filma)
Fantastic Beasts and Where to Find Them (euskaraz Pizti harrigarriak eta non topatu) 2016ko David Yates ingeles zinema zuzendariak zuzendutako fantasiazko film bat da. J. K. Rowling idazlearen 2001eko izenburu berdineko liburuan oinarritua dago. Eddie Redmayne, Katherine Waterston, Dan Fogler, Alison Sudol, Ezra Miller, Samantha Morton, Jon Voight, Carmen Ejogo eta Colin Farrell aktoreek antzeztu zuten.
Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald (2018, Pizti harrigarriak: Grindelwalden krimenak) izeneko jarraipena izan zuen.
Jantzi-diseinu onenaren Oscar Saria (Colleen Atwood) irabazi zuen.
Argumentua
1926. urtea. Newt Scamanderrek (Eddie Redmayne) izaki magiko sail bat topatun eta dokumentatzeko helburuz munduan barna burututako bidaia amaitu berri du. New York hirira atsedenaldi labur bat hartzeko asmoz ailagatuko da, itxuraz ezustekorik gabe sartu-irtena egiteko leku paregabea... baina ez Jacob Kowalski (Dan Fogler) bezalako mugle batentzat, ondorioz Newtek bere maleta magikoan gordeta zuen Niffler izakiak ihes egin eta kaosa eragingo du.
Incilius macrocristatus
Incilius macrocristatus Incilius generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Bifax lacinia
Bifax lacinia Bifax generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Batrachoididae familian.
Irula
Irula 1980ko hamarkadan Mundakan sorturiko rock taldea izan zen.
Lagidium peruanum
Lagidium peruanum Lagidium generoko animalia da. Karraskarien barruko Chinchillidae familian sailkatuta dago.
Irula
Historia
Irula rock musika Mundaka herrian sortu zen, 80. hamarkada erdian eta gehienbat gaztelaniaz abesten zuen nahiz eta kantaren bat euskaraz ere abestu. Euskal Rock Erradikalaren barruan, bere kantu gehienak garai horietan ohikoak ziren protesta abestiak egiten zituzten nahiz eta bere abesti ezagunenaren gaia horrelakoa ez izan.
Piruk gidatzen zuen banda, aurretik, The Pretty Horses edota Saldiak taldeetan ibilitako kitarrajolea. Maketatxo bat ekoiztu ondoren, Piru eta Jon Ander bikotea Bermeo herriko Crater heavy taldeko bi kiderekin elkartu ziren, Johnny (bateria) eta Jose (baxua), Irula Express taldea eratzeko.
1989. urtean, Irula taldekoek "Las bragas", bere lehen diskolana, kaleratu zuten Basati Diskak zigiluari esker. Tsunami (Donostia) estudioetan ekoiztu zuten ia urtebete lehenago. 13 kantu biziak ziren, punk ikutuekin ("Mundaka city"), The Ramones edota Rolling Stones ("Tell me") bidean. Edorta Jimenez euskal idazleak "Alkohol" kanta idatzi zien. 1996. urtean, Irula taldekoek bere bigarren diskoa kaleratu zen, "Sakarra", DDT Banaketak zigilupean. Batiz kitarrajoleak, besteak beste, lagundu zien lan horretan. 2012. urtean, Casus Belli rock taldekoek Irula taldearen "Gaztetxea" kantaren bertsio bat moldatu zuten.
Bere kantarik ezagunena "Las Bragas" izan zen eta youtuben emanaldi ezberdinetan ikusgai dago.
Partaideak
Partaide ezberdinak izan bazituen ere, hauek izan ziren azkenetarikoak ː
Diskografia
Lehen diska honen abestiak beheko hauek dira, horietako batzuk youtuben ikusgai daudeː
1.- Las Bragas
2.- Mundaka City
3.- Alkohol
5.- Años de Caña
6.- Tu Matx
7.- Tortura
8.- Recuerdo
9.- Kojón
10.- Gaztetxea
11.- Kristin
12.- Las Ballenas
13.- Hilak
Maizières-la-Grande-Paroisse
Maizières-la-Grande-Paroisse Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Maizières-la-Grande-Paroisse udalerrian erroldatutako biztanleak 1.404 ziren. Familiak 604 ziren, horien artean 156 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 104 bakarrik bizi ziren emakumeak), 248 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 160 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 681 etxebizitza zeuden, 607 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 44 hutsik zeuden. 663 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 607 etxebizitza nagusietatik 512 bere jabearen bizilekua ziren, 84 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 121 etxek hiru zituzten, 185 etxek lau zituzten eta 270 etxek bost zituzten. 455 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 268 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 281 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 884 ziren, horien artean 608 aktiboak ziren eta 276 inaktiboak ziren. 608 pertsona aktiboetatik 554 lanean zeuden (289 gizon eta 265 emakume) eta 54 langabezian zeuden (27 gizon eta 27 emakume). 276 pertsona inaktiboetatik 133 erretiraturik zeuden, 81 ikasten zeuden eta 62 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Maizières-la-Grande-Paroisse udalerrian 618 unitate fiskal zeuden, 1.429 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.975 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 59 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 23 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Fossemanant
Fossemanant Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fossemanant udalerrian erroldatutako biztanleak 110 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Maizières-la-Grande-Paroisse
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 4 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 3 ile apaindegiak eta 3 jatetxeak.
Fossemanant
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Motoki Hasegawa
Motoki Hasegawa (長谷川 元希) Japoniako futbolaria da.
Fossemanant
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Enone
Enone greziar mitologiaren arabera Parisen lehen emaztea izan zen.
Fossemanant
Etxebizitza
2007an 46 etxebizitza zeuden, 43 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 46etxeak ziren. 43 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren eta 2 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 15 etxek bost zituzten. 38 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Probosciger aterrimus
Probosciger aterrimus Probosciger generoko animalia da. Hegaztien barruko Cacatuidae familian sailkatua dago.
Asturiasko Jurasikoaren Museoa
Asturiasko Jurasikoaren Museoa Espainiako Asturias autonomia erkidegoko Colunga udalerria eta Lastres kontzejuaren artean dagoen paleontologia-museo bat da. Bertan duela 150 milioi urte inguruko Jurasiko garaiaren amaierako dinosaurioen aztarnak topatu dira.
Enone
Lamia bat zen (oreade edo naiade bat) Ida mendikoa, Frigian, Zibele ama jainkosari lotutako mendia. Bere aita, Zebren ozeanida zen, eta Reagandik, profeziaren artea ikasi zuen. Bere izen propioak, ardoaren dohain natural baina zibilizagarriarekin lotzen du.
Paris printze troiarra, berataz maitemindu zen, oraindik Ida mendiko magaletan artzaina zenean. Ezkondu egin ziren eta Enonek seme bat izan zuen, Korito. Parisi Helenaren bila ez nabigatzeko abisatu zion, baina ez zuen konbentzitu, eta orduan, zauritua zenean, beragana jotzeko esan zion, beste inork ezingo baitzuen sendatu.
Filoktetesen gezi batek hiltzeko moduan zauritu zuenean, Paris Ida mendira itzuli zen eta, Enoneri, sendatzeko erregutu zion, baina Enonek, gorrotoz beterik, ezezkoa eman zion, eta Paris hil egin zen. Batzuek, beranduago, ez sendatzeaz damutu eta, Paris hilda ikusi zuenean, bere burua urkatu zuela kontatzen dute. Beste batzuk, berriz, Parisen hil sura botata bere buruaz beste egin zuela diote.
Fossemanant
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 82 ziren, horien artean 65 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 65 pertsona aktiboetatik 62 lanean zeuden (25 gizon eta 37 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 gizon). 17 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Asturiasko Jurasikoaren Museoa
2004ko martxoaren 31an inauguratu zen.
Fossemanant
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Motoki Hasegawa
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ventforet Kofu.
Maizières-la-Grande-Paroisse
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Maizières-la-Grande-Paroisse udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Georges Seurat
Georges-Pierre Seurat (1859ko abenduaren 2a - 1891ko martxoaren 29a) Frantziako margolaria izan zen, batez ere Igande-arratsaldea La Grande Jatte uhartean margolanagatik ezaguna (1884-1886). Arte modernoan mugarri garrantzitzua ezarri zuen lan horrek, neoinpresionismoari hasiera eman baitzion eta XIX. mendeko margolaritzaren ikur nagusietakoa bilakatu baitzen.
Maizières-la-Grande-Paroisse
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Georges Seurat
Mugimendu postinpresionistaren buruzagitzat hartua den arren, heziketa artistiko guztiz tradizionala izan zuen. Hala, marrazkigintza gogotik landu ondoren, 1877an, Arte Ederretako Eskolan sartu zen.
Maizières-la-Grande-Paroisse
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Georges Seurat
Urte hartan bertan lantegi bat antolatu zuen Edmond Aman-Jean margolariarekin. Biak elkarrekin aritzen ziren, eta interes berak zituzten; 1879an, laugarren erakusketa inpresionista bisitatu zuten, eta zirrara sakona eragin zien. Seurat, aldi berean, irakurle amorratua zen, eta margolaritzari buruzko lan teoriko asko irakurtzen zuen.
Pláně
Pláně Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 272 biztanle ditu eta 13,91 kilometro koadroko azalera. Plzeň-Iparraldeko barrutian dago.
Fossemanant
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
Georges Seurat
1880tik aurrera, marrazkiak egin zituen batez ere; trebetasun handia iritsi zuen marrazkigintzan, eta ospe handia lortu zuen.
Fossemanant
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Incilius marmoreus
Incilius marmoreus Incilius generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Georges Seurat
Lehen lanetan, gaien aldetik batez ere, Barbizongo tradizioari lotu zitzaion Seurat; 1881etik 1883ra, koadro asko egin zuen nekazarien bizimoduari buruzkoak. Lan horietan agerikoa du inpresionisten eragina; izan ere, 1883tik aurrera, teknika ez ezik, gai inpresionistak ere hasi zen lantzen, Sena ibaiaren ertzekoak bereziki. Lehen lan garrantzitsua, Asnièresko bainulariak (Londres, National Gallery), 1884ko Erakusketa Ofizialean jartzea ukatu zioten Parisen, eta Independenteen Erakusketan jarri zuen urte berean Seuratek.
Oso obra orijinala da, nahiz eta oraindik kanpoko eraginak sumatzen zaizkion (Puvis de Chavannes, Pissarro). Osagai orijinalak ditu Igande-arratsaldea La Grande Jatte uhartean (1886, Chicago, Art Institute) obrak ere. Margolan horretan, prestaketa-lan luze baten ondoren, «zatiketa» deritzan teknika aplikatu zuen: osagarritasunaren eta kontrastearen teorien arabera, elkarren gainean ipintzen ziren koloreak, hau da, «margolaritza optikoko formula bat» bilatu nahi zuen. 1884tik aurrera Paul Signac-en adiskide mina izan zen; huraxe izango zen Seuraten jarraitzaile leialena, eta talde bat ere sortu zen bien inguruan, Camille Pissarro eta haren seme Lucien, Albert Dubois Pillet eta beste margolari batzuk bildurik. Parisko ikusleak guztiz harriturik utzi zituzten, eta kritikari gehienek gaizki ikusten zituzten arren, izan zen salbuespenik, kritikari eta idazleen artean. Lanean etengabe jardun zen Seuratek. Haren zenbait obra New Yorken erakutsi zituzten, eta Bruselan beste batzuk, XX. taldeak erakusketan parte hartu zuen, eta maiz eramaten zituen bere koadroak independenteen Erakusketara.
Paisaiak ere egin zituen, eta bere obraren ikuspegietan lortu zuen batez ere izadiaren behaketa zehatza eta koadroaren antolamendu erritmiko bat lotzea. Sistema bat aurkitu nahi baitzuen koadroko lerroak harmoniaz osatzeko. Hala, Paradan, lerro horizontalakdira nagusi, eta baretasun inpresioa ematen dute; Zirkua-n berriz, lerro diagonalak dira nagusi, eta alaitasuna, mugimendua iradokitzen dute. Zirkua amaitu gabe jarri zuen ikusgai, eta, Erakusketa zabaldu eta hil egin zen.
Pláně
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1357 urtean egin zen.
Txorizo
Txorizo motak
Iberiar penintsulan Errioxako txorizoa eta Pamplona txorizoa asko kontsumitzen da. Txerriak ugari dauden eskualdetan ere txorizo produkzioa handia da, Salamancan esate baterako. Nafarroan txorizoaz gain txistorra ere egiten da.
Hego Amerikako herrialdetan chorizo izena hestebete mota ugaritarako erabiltzen da eta choripána egiten da, ogi artean jaten den txorizo frijitua.
Araban ere egiten da txoripana, prestatzeko modua bestelakoa bada ere. Kasu honetan ogiaren masa labean sartzen da barruan txorizo zati bat duela, eta biak batera egiten dira.
Txorizo beganoa ere existitzen da. Haragiaren ordez seitana, tofua edo kuia erabiltzen da.
Erabilera sukaldaritzan
Iberiar penintsulako sukaldaritzan oso erabilia da. Adibidez:
LIFO
LIFO ingelesezko Last In First Out esalditik akronimo bat da. Adiera zenbait ditu:
Fontaine-lès-Vervins
Fontaine-lès-Vervins Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 934 ziren. Familiak 348 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (38 bakarrik bizi ziren gizonak eta 46 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 134 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 38 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 397 etxebizitza zeuden, 349 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 38 hutsik zeuden. 362 etxeak ziren eta 31 apartamentuak ziren. 349 etxebizitza nagusietatik 250 bere jabearen bizilekua ziren, 90 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 98 etxek lau zituzten eta 185 etxek bost zituzten. 254 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 172 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 135 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: