cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esentzialismo
Oinarrizkoa den moduzko karakterizazioa: beharrezkotasun/aukera bereizketa
Ustekabeko eta ezaugarri esentzialen arteko bereizketa egiten duen Oinarrizkoa den moduzko karakterizazio hau 1950 urtetik honako metafisika analitikoko lan gehienetan topa dezakegu. Proposamen honen defentsan hainbat eta hainbat aritu diren arren, Ruth Barcan Marcus (1967) eta Saul Kripke (1972-1980) dira bereziki aipagarri. Nahiz eta planteamendu honen inguruan desadostasunak egon, adostasunak ere egon badaudela esan behar da. Egun, dena den, beste hainbat teoriek ere euren lekua egin dute bereizketa honi dagokionez eta, apurka-apurka, proposamenen mapa anitzagoa bihurtzen ari da.
Hidehiko Shimizu
Entrenatzaile gisa Yokohama Marinos, Avispa Fukuoka, Kyoto Purple Sanga eta Vegalta Sendai taldeak zuzendu zituen.
Esentzialismo
Esentzialismoa ezaugarritzeko 4 modu:
Muturretan gehienezko esentzialismoa eta gutxieneko esentzialismoa ditugu eta lau ikuspegiak bi hauen gainean posizionatzeko moduarekin loturik daude:
Horren zabala den azkeneko definizio honi esentzialismo dei al dakiokegu? Eta berdin lehenengoarekin. Horren murritza den definizio hori ere esentzialismoa al da?
Esentzialismoari kritika
Esentzialismoa misoginia, arrazakeria edota homofobia bezalakoak justifikatzeko erabili izan da.
Messier 47
Messier 47 izar kumulu bat da, Puppis konstelazioan. Giovan Battista Hodiernaek aurkitu zuen n.
Jennifer Pritzker
Jennifer Natalya Pritzker (Chicago, Illinois, Ameriketako Estatu Batuak,1950a) estatubatuar inbertsore eta filantropista da. Pritzker familiako kide da, Ameriketako Estatu Batuetako familiarik aberatsenetakoa.
Bizitza
Jennifer emakume transgeneroa da. James Nicholas Pritzker jaiotza-izenez, Chicagon sortu zen 1950ean. Gurasoak, Robert Pritzker eta Audrey Pritzker (Gilbert jaiotza-abizenez), 1979an banandu zitzaizkion.
1974ko otsailaren 8an Ameriketako Estatu Batuetako armadan izena eman zuen. Zerbitzu militarra 1977an amaitu zuenean, Chicagoko Loiola Unibertsitatean izena eman zuen Historia ikasteko.
2013ko abuztuaren 16an Jennifer Natalya emakumezko izena hartu zuen beretzat.
Aullville (Missouri)
Aullville Missourieko herrixka bat da. Lafayette konderrian kokatua dago. 2010ean 100 biztanle zituen, 0.69 kilometro koadrotan banatuta.
Isabelle Brasseur
Isabelle Brasseur (Kanada, 1970eko uztailaren 28a) kanadar patinatzaile ohia da. Lloyd Eisler kidearekin, bi domina olinpiko eta 1993ko Munduko Txapelketa irabazi zituen.
Bizitza
Brasseur 1970eko uztailaren 28an jaio zen Kingsburyn, Quebec en. 1996ko abuztuaren 10ean ezkondu zen Rocky Marval patinatzaile ohiarekin. Bere alaba Gabriella Marvaldi, 2000ko azaroaren 1ean jaio zen Voorhees Township, New Jersey n. Brasseurrek basailu sinkopea du, eta horrek bihotza Gabriella jaio baino 31 segundo lehenago gelditzera eraman zuen. Bere alaba ere patinatzailea da eta 2012ko U.S. jubenilen binakako patinatzaile titulua irabazi zuen Kyle Hogeboom bikotekidearekin.
Ibilbidea
Bere karrera hasieran, Brasseurrek Pascal Courchrirekin lehiatu zuen. 1985 Skate AEBn 5.postuan jarri ziren.
Brasseurrek eta Lloyd Eislerrek 1987an binakako txapelketan parte hartu zuten eta Kanadako bost binakako txapelketa irabazi zituzten, 1993ko Munduko txapelketa eta 1992ko Neguko Olinpiar Jokoetan eta 1994ko Neguko Olinpiar Jokoetan brontzezko dominak. 1994an erretiratu ziren.
1992an, Brasseur/Eisler enpresak Lou-Anne Brosseau (Hunt) enpresarekin elkartu eta B.B.E Productions Inc. enpresa sortu zuten. Enpresek Kanadan zehar patinatzeko ekitaldiak antolatu zituen. Helburu nagusia Kanadako Children’s Wish Fundation of Canadarentzat kontzientzia sortzea eta funtsak biltzea zen, 1992ko irailean duo National Spokespersons izena hartu zuena. B.B.E. Production Inc.ek ere hainbat sari irabazi ditu, 25 ikuskizun baino gehiago ekoitzi ditu eta 250.000.000,00 dolar baino gehiago bildu ditu karitate gisa. Ebakuntzaren urteetan (1992 – 2003), B.B.E.k zenbait desio ere eman zizkien bizi mehatxuzko gaixotasunak pairatzen zituzten umeei.
Liburu bat koidatzi zuen, Brasseur & Eisler: To Catch a Dream 1996an eta horren jarraipena zen Brasseur & Eisler: the Professional Years liburua.
1994an, Lloyd Eisler eta berari Meritorious Service Decoration (zatiketa zibila) domina eman zieten. 1996an Brasseur Kanadako Sports Hall of Famen onartu zuten eta 2000. urtean berriz, Skate Canada Hall of Famen onartu zuten. Bere jaioterriko, hau da, Saint-Jean-sur-Richelieu-ko Colisée de St-Jeanek bere omenez Colisée Isabelle-Brasseur izena hartu zuen.
2009an, Brasseur Glenn Andersonekin lehiatu zen Blades of the Battle delakoan, CBCren produkzio bat. Lehiaketako bigarren jardunaldian kanporatu egin zuten. 2010ean Blades taldearen bigarren denboraldian Todd Warriner kidearekin lehiatu zen. 3. finalean sartu zen arren, finalaurrekoan kanporatu zuten.
Ricardo Uztarroz
Ricardo Uztarroz (Maule-Lextarre, 1944) idazle eta kazetaria da Latinomerikaren prentsan ezaguna.
Biografia
Ricardo Uztarroz zuberotar euskaldunak bigarren mailako ikasketak Saint-Nazaire-ko Artistide Briand lizeoan amaitu zituen eta Bordelen kazetaritza, literatura eta soziologia ikasketak egin zituen. Hedabide desberdinetan lan egin zuen: Presse Océan, Liberation eta Agence France-Pressean. 25 urtez, Brasilen eta Perun, berriemaile gisa ibili zen. Beste lanen artean El Salvadorreko azken gerrillaren ofentsibaz, Kolonbiako FARCen aurkako erasoaldiaz eta Bolivian behin eta berriro eragindako krisietaz informatu zuen. Liman bizi zen denbora luzean. Erretreta hartu zuenetik Parisen bizi da eta gerra ez diren gaiei buruz idazten du.
Xuchang
Xuchang (txinera sinplifikatuz: 许昌; pinyineraz: Xǔchāng), Henan probintzian kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 4.450.000 biztanle inguru dauzka 2004ko erroldaren arabera eta 4.996 kilometro koadroko azalera.
Inguru naturala eta kokapena
Prefektura mailako Xuchang hiriaren mugakideak honakoak dira: Zhengzhou iparraldean, Kaifeng ipar-ekialdean, Zhoukou ekialdean, Luohe hegoaldean eta Pingdingshan mendebaldean.
Meliphaga montana
Meliphaga montana Meliphaga generoko animalia da. Hegaztien barruko Meliphagidae familian sailkatua dago.
Luitré
Luitré (bretainieraz Loezherieg) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Aurora (Missouri)
Aurora Missourieko hiri bat da. Lawrence konderrian kokatua dago. 2010ean 7,508 biztanle zituen, 15.42 kilometro koadrotan banatuta.
Noisy-le-Sec
Noisy-le-Sec Frantziako udalerria da, Sena Saint-Denis departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 38.802 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Noisy-le-Sec udalerrian erroldatutako biztanleak 38.802 ziren. Familiak 14.589 ziren, horien artean 4.718 pertsona bakarrekoak ziren (2.013 bakarrik bizi ziren gizonak eta 2.705 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.948 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4.794 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 2.129 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 16.120 etxebizitza zeuden, 15.117 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 130 bigarren erresidentzia ziren eta 872 hutsik zeuden. 3.783 etxeak ziren eta 12.171 apartamentuak ziren. 15.117 etxebizitza nagusietatik 5.186 bere jabearen bizilekua ziren, 9.580 alokairuan okupaturik zeuden eta 351 doan lagata zeuden; 962 etxek gela bat zuten, 3.235 etxek bi zituzten, 5.168 etxek hiru zituzten, 3.703 etxek lau zituzten eta 2.049 etxek bost zituzten. 7.115 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7.754 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.967 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 26.135 ziren, horien artean 19.386 aktiboak ziren eta 6.749 inaktiboak ziren. 19.386 pertsona aktiboetatik 16.283 lanean zeuden (8.332 gizon eta 7.951 emakume) eta 3.103 langabezian zeuden (1.598 gizon eta 1.505 emakume). 6.749 pertsona inaktiboetatik 1.405 erretiraturik zeuden, 2.915 ikasten zeuden eta 2.429 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Noisy-le-Sec udalerrian 15.189 unitate fiskal zeuden, 40.543 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.026 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.546 komertzioetatik, 11 erauzte enpresak ziren, 23 janari enpresak ziren, 9 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 85 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 247 eraikuntza enpresak ziren, 392 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 110 garraio enpresak ziren, 84 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 55 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 49 finantziazio enpresak ziren, 60 higiezinen enpresak ziren, 182 zerbitzu enpresak ziren, 162 administrazio publikoko enpresak ziren eta 77 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 405 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 2 lan bilaketa bulegoak, 2 posta bulegoak, 11 banku bulegoak, 5 funerariak, 23 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 3 ibilgailuen alokairu bulegoak, 8 autoeskolak, 30 igeltseroak, 48 margolariak, 27 zurginak, 43 iturginak, 30 argiketariak, 49 eraikuntza enpresak, 20 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 65 jatetxeak, 16 higiezinen agentziak, 12 tintoreriak eta 6 apaindegiak.
2009an zeuden 98 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 20 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 18 okindegiak, 10 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 1 arraindegi zen, 7 liburu dendak, 12 arropa dendak, 6 etxerako tresna dendak, 4 zapata-dendak, 2 elektrotresna dendak, 2 altzari dendak, 3 kirol-dendak, 3 lurrin-dendak, 3 bitxi-dendak eta 3 lore-dendak ziren.
Itycirrhitus wilhelmi
Itycirrhitus wilhelmi Itycirrhitus generoko animalia da. Arrainen barruko Cirrhitidae familian sailkatzen da.
Cat Stevens
Yusuf Islam, profesionalki Cat Stevens izenaz ezaguna (Marylebone, Londres, Ingalaterra, Erresuma Batua, 1948ko uztailaren 21a) musikaria da.
San Ciprián
San Ciprián (ofiziala: San Cipriano) Karrantza udalerriko mendebalean dagoen auzoa da. 2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, 48 biztanle ditu.
Cat Stevens
Bizitza
Ikasle-garaian folk-rock idazten eta jotzen hasi zen. Joaldi batean musika-ekoizle batek ikusi zuen, eta grabazio-saio bat antolatu zuen berarentzat. 1966an egin zuen debuta, I Love My dog izeneko kantuarekin. Hurrengo urtearen hasieran bigarren geratu zen single zerrendetan, Matthew And Son kantuarekin, eta bere abeslari ospea sendotuz joan zen. Bere lehen disko luzeak izen bera hartu zuen, eta zazpigarren geratu zen Britainia Handiko zerrendetan. Baina bigarren diskoak, New Masters, 1967an argitaratua, ez zuen zerrendetan sartzea ere lortu.
1970ean Island Records disko-etxeak kontratatu zuen Britainia Handirako eta A&M izenekoak Estatu Batuetarako. Mona Bone Jakon izeneko diskoarekin egin zuen debuta konpainia berrian, eta Lady D'Arbanville abestiarekin arrakasta handia lortu zuen Britainia Handiko zerrendetan. 1971n Estatu Batuetako merkatuaren ateak zabaldu zitzaizkion Wild World singlearekin, Tea For Tillerman diskotik aterea. Urtea bukatu baino lehen Teaser And The Firecat argitaratu zuen, eta arrakasta handia izan zuen, bai Estatu Batuetan bai Europan. Garai hartan lortu zituen arrakastarik handienak: Foreigner (1973); Buddah And The Chocolate Box (1974); Greatest Hits (1975). Handik aurrerako lanetan, baina, ez zuen batere arrakastarik izan: Numbers (1976); Izitso (1977); Back To Earth (1978). Gero islamera bihurtu zen, izena aldatu zuen, eta bizitza publikotik desagertu zen.
Noisy-le-Sec
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, 2 osasun-zentro, 12 botika eta 5 anbulantzia zegoen.
2009an 12 haur-eskola eta 10 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Noisy-le-Sec udalerrian 3 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 1hezkuntza orokorreko lizeoa eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.625 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 766 eta lizeo teknologikoetan 846.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Moldavia
Moldavia, ofizialki Moldaviako Errepublika (Republica Moldova, ahoskatua), Ekialdeko Europako itsasertzik gabeko herrialdea da. Errumaniarekin mendebaldean eta Ukrainarekin egiten du muga, iparraldean, ekialdean eta hegoaldean. Gainera, Transnistria onarpenik gabeko estatua Dniester ibaiaren ekialdeko aldean dago, Ukrainarekin muga luzea eginez. Hiriburua eta hiririk handiena Chisinau da.
Moldaviako lurralde gehiena Moldaviako Printzerrian zegoen XIV. mendetik 1812ra bitartean, Otomandar Inperioak Errusiako Inperioari laga zionean (Moldavia estatu basailua zen), eta Besarabia izena hartu zuen. 1856an, Besarabiako hegoaldea Moldaviara itzuli zen. Hiru urte geroago Valakiarekin elkartu zen Errumania eratzeko, baina Errusiako gobernua 1878an berrezarri zen eskualde osoan. 1917ko Errusiako Iraultzan, Besarabia Estatu autonomo bihurtu zen Errusiar Errepublikaren barruan, Moldaviako Errepublika Demokratikoa izenaz ezaguna. 1918ko otsailean, Moldaviako Errepublika Demokratikoak independentzia aldarrikatu zuen, eta, gero, Errumanian sartu zen batzarrak bozkatu ondoren. Erabakia Sobietar Errusiak ukatu zuen, eta 1924an, Ukrainako SESaren barruan, Moldaviako Errepublika Autonomo bat (MASSR) ezarri zuen, Besarabiako ekialdeko moldaviar etniadun lurraldeetan.
1940an, Molotov–Ribbentrop Itunaren ondorioz, Errumania behartuta egon zen Besarabia eta Bukovina iparraldea Sobietar Batasunari lagatzera. Horren ondorioz, Moldaviako Errepublika Sozialista Sobietarra sortu zen, Besarabiaren zati handiena eta mendebaldeko zerrenda zaharra barne. 1991ko abuztuaren 27an, Sobietar Batasuna desegiten ari zela, Moldaviako SESak independentzia aldarrikatu eta Moldavia izena hartu zuen. Moldaviako Konstituzioa 1994an onartu zen. Dniesterren ekialdeko ibaiertzeko lurralde moldaviarreko zerrenda Transnistria gobernu independentistaren kontrolpean egon da de facto 1990az geroztik.
Sobietar Batasuna desegin ondoren industria- eta nekazaritza-ekoizpena murriztu egin denez, zerbitzuen sektorea hazi egin da Moldaviako ekonomia menderatzeraino, eta nazioaren BPGaren % 60 gainditu du. Europako bigarren herrialde pobreena da per capita BPGaren arabera. Moldaviak kontinenteko giza garapenaren indizerik txikiena du, eta munduko 90. postuan dago.
Moldavia errepublika parlamentarioa da, presidente bat estatuburu gisa du eta lehen ministro bat gobernuburu gisa. Nazio Batuetako estatu kide da, baita Europako Kontseilua, Munduko Merkataritza Erakundea (MME), Europako Segurtasun eta Lankidetzarako Erakundea (EsLE), Demokraziarako eta Garapen Ekonomikorako GUAMaren Erakundea, Estatu Independenteen Erkidegoa (CEI), Ekonomia Lankidetzarako Erakundea (BEI) eta Hirukote Elkartekoa.
Inguru naturala
Herrialdearen muga naturalak Dniester eta Prut ibaiak dira: lehena ekialdean dago eta bigarrena, mendebaldean. Prut ibaiak Danubiorekin bat egiten du iparraldetik, Itsaso Beltzean amaitu baino lehen.
Iparraldeko eskualdeak menditsuak dira: 400 metro inguruko muinoak ere badaude.
Hiri nagusiak
(*2005; **2004).
Historia
Antzinaroan, Europa eta Asiaren arteko kokapena dela-eta hainbat inbasio pairatu zuen, tartean godo, huno, magiar eta mongoldarrenak. Bestela, Erromatar Inperioaren garaian Daziako probintziaren zatia izan zen.
Errumaniako beste herrialdeekin bat egin zuen 1918an, eta Bigarren Mundu Gerraren ostean, berriz, SESBko errepublika bihurtu zen 1991ko abuztuaren 27an independentzia aldarrikatu zuen arte.
Moldaviako printzerria
XIV. mendean, Ekialdeko Karpatoetako printzerri batzuek bat egin eta Moldaviako printzerri autonomoa eratu zuten. Printzerriak hedadura handiena erdietsi zuenean, iparraldetik eta ipar-ekialdetik Dniester ibaiak mugatzen zuen, hegoaldetik Itsaso Beltzak, Dobrudjak eta Valakiak, eta mendebaletik Transilvaniak. Printzerriaren urterik oparoenak Estebe IV.a Handiaren agintaldikoak izan ziren (1457-1504), herrialdea otomandarren erasoez babestea lortu baitzuen. Hala ere, XVI. mendearen erdialdean, printzerria otomandarren inperioaren zergapeko estatu autonomo bihurtu zen eta, hurrengo hirurehun urtez, sistema feudal gogor bat ezarri zuten turkiarren mendean egon zen.
Errusiaren mende
XVIII. mendean errusiarren aginpidea Moldavian handituz joan zen, eta 1774an Errusiaren babespean geratu zen, nahiz eta Turkiak izan lurraldearen gaineko aginpidea. Turkiaren eta Errusiaren arteko 1806-12 bitarteko gerraren ondoren, Moldaviako zati bat, Besarabia, Errusiaren mendean geratu zen.
Krimeako gerraren ondoko Parisko Itunean (1856), Besarabiako hegoaldea Moldaviari eman zitzaion. 1859an Moldaviak Valakiarekin bat egitea erabaki zuen, eta Alexandro Joan Cuza printzearen aginpidean Errumaniako estatua osatu zuten; batasuna 1861ean gauzatu zen. Errusiaren mendeko Besarabia Sobietar Errepublika Sozialista Autonomo bihurtu zen, Ukrainaren baitan lehendabizi (1924-40), eta Moldaviako sobietar errepublika sozialistaren baitan gero.
Burujabetasuna
1991. urtean Sobietar Batasunarengandiko burujabetasuna aldarrikatu zuen Moldaviak, baina 1980ko hamarraldiaren hasieratik dagoeneko etnien, lurraldeen eta hizkuntza desberdineko taldeen arteko liskarrak nabarmendu ziren Moldaviako politikan, eta hamarraldi haren amaieran izan zuten, hain zuzen ere, unerik larriena, Dniester ekialdeko gerra zibilarekin. 1989. urtean Moldaviako burujabetasunaren aldeko mugimendua indar hartzen hasi zenean, hizkuntza nazionalaren auzia larritu zen. Izan ere, Moldaviako lurraldea Errusiaren mende geratu zenez gero, alfabeto zirilikoa erabili izan zen bertan (errusiera zen hizkuntza ofiziala), baina 1989an independentzia zaleen presioei esker, errumaniera (errumanieraren moldaviar aldaera, alfabeto latindarrekoa) izendatu zuten Moldaviako hizkuntza ofiziala. Dniester ekialdeko lurraldeetan — inguru hartan, errusiera mintzatuagoa da errumaniera baino—, ez zuten errumaniera hizkuntza ofizial gisa hartzen zuen legea onartu eta autonomia eskatzen hasi ziren beren lurraldearentzat.
Bestalde, Moldaviaren burujabetasunaren aldeko mugimenduarekin batera, Errumaniarekin bat egitearen aldeko iritzia zabaldu zen (historian zehar lotura estua izan du Moldaviak Errusiarekin zain Errumaniarekin) eta horrek are gehiago larritu zuen egoera: adibidez, Errumaniarekin bat egitearen kontrako greba handiak egin zituzten errusiarrek. Moldaviako hegoaldean ere, Gagauziako lurraldean, burujabetasunaren aldeko mugimendua indartu zuten gagauziarrek.
1990ean autonomiari buruzko erreferenduma egin zuten Dniester ekialdean: Dniester ekialdeko errepublika osatzea erabaki zen eta errusiarrek beren gobernua ezarri. 1991n, beraz, Moldaviak Sobietar Batasunarekiko burujabetasuna aldarrikatu zuen urtean, gauza bera egin zuten Moldaviari buruz Dniester ekialdean eta Gagauzian, eta errepublika burujabe izendatu zituzten lurralde haiek; bi lurraldeotan Moldaviaren burujabetasunaren kontra eta Errumaniarekin bat egitearen kontra zeuden.
Moldaviako lehendakaritzarako lehenengo hauteskundeetan Mircea Snegur moderatua izan zen garaile, Mircea Druc, Errumaniarekin bat egitearen aldekoen buruzagiari aurrea harturik. Dniester ekialdeko gatazkak lurraldeen arteko batasuna arriskuan jarriko zuen beldur, eta lurraldeen arteko gatazkak indarra erabili gabe konpontzearren, Moldaviako lehendakariak amore eman behar izan zuen gauza askotan: lurraldean bakea lortu eta egoera bere onera etorri arte errusiar gudarostearen presentzia onartu zen, besteak beste, eta 1992an bake hitzarmena sinatu zen.
Tirabirak ez ziren erabat konpondu, ordea, eta 1994ko konstituzio berriaren bidez hegoaldeko gagauziarrei eta Dniester ekialdeko errusiarrei autonomia gehiago eman zitzaien, Moldaviako etnien eta lurraldeen arteko elkarbizitza erraztearren: errumaniera hizkuntza ofiziala zen arren, zeinek bere hizkuntza erabiltzeko eskubidea onartu zen, gobernu propioa osatzeko aukera eman zitzaien eta, era berean, Moldaviak inoiz Errumaniarekin bat eginez gero, lurralde berriarekiko burujabetasuna eskuratzeko eskubidea aitortu zitzaien.
1996ko lehendakaritzarako hauteskundeetan Petru Lucinschi izan zen irabazle, ezkerreko taldeen babesarekin. Hurrengo urtean Andrei Sangheli nazionalistak dimisioa eman zuen, eta Ion Ciubuc izendatu zuten Lehen Ministro. Petru Lucinschiren agintaldiaren hasieran ekonomia egoerak okerrera egin zuen, eta 1998ko legebiltzarrerako hauteskundeetan komunistek gora egin zuten.
2001ean Vladimir Vorodin izendatu zuten lehendakari eta Vasile Tarlev gobernuburu; eraberritu gabeko alderdi komunista batek agintea berreskuratu zuen Sobietar Batasun ohiko estatu bakarra izan zen. Alderdi komunistak erreforma ekonomiko eta sozial handiak egiteko programa bat abian jarri zuen, herrialdea Europar Batasunean sartzeari begira, eta ahalegin handiak egin ziren lana sortzeko halaber. 2005eko hauteskundeetan gehiengo absolutua lortu zuten komunistek berriro ere (2008an alderdi bereko Zinaida Greceanli izendatu zuten lehen ministro).
2014ko azaroaren 30ean, 3.000.000 moldaviar hauteskundeetara deituta zeuden, EB eta Errusiaren arteko tentsioa handia zen unean. Europako Batasunaren alde zeuden indarrek irabazi zituzten hauteskundeak eta koalizio gobernua prestatzen hasi ziren. Errusiazaleak aurretik zihoazen, botoen erdiak zenbatu arte.
Abenduaren 4an, gobernu akordioa berritu zuten gobernuan zeuden hiru alderdi europazaleek. Abenduaren 8an, Moldaviako sozialistek hauteskundeak inpugnatu zituzten.
José Martí
José Julián Martí Pérez (1853ko urtarrilaren 28a - 1895eko maiatzaren 19a) Kubako nazionalista, poeta, filosofo, saiakeragile, kazetari, itzultzaile, irakasle eta argitaldaria izan zen, bere herrialdea Espainiatik askatzeko izan zuen zereginagatik Kubako heroi nazionaltzat hartzen dena. Latinoamerikako literaturan ere pertsonaia garrantzitsua izan zen. Politikoki, oso aktiboa izan zen, eta filosofo eta teorialari politiko garrantzitsutzat hartu izan da. Bere idatzien eta jarduera politikoaren bidez, Kubak, XIX. mendean, Espainiako Inperioarekiko independentziaren aldeko apustuaren ikur bihurtu zuen, eta «Kubako Independentziaren Apostolu» gisa aipatzen da. Nerabezarotik, bere bizitza askatasuna, Kubaren independentzia politikoa eta hispanoamerikar guztien burujabetza intelektuala sustatzera eman zuen; bere heriotza Espainiarekiko Kubaren independentziaren aldeko oihu gisa erabili zuten, bai Kubako iraultzaileek, bai, lehenago, matxinada bat hasteko gogorik ez zuten kubatarrek ere.
Moldavia
Gobernua eta administrazioa
Legebiltzarra da legegintzaren ardura duen erakundea, 104 diputatuz osaturiko ganbera bakarrarekin. Diputatuak eta lehendakari eta estatuburua bost urtez behin aukeratzen dira. 1994an onartu zen konstituzioa eta herrialdea osatzen duten herrien arteko elkar ulertzea bultzatzeko xedea du.
San Francisco Giants
San Francisco Giants AEBtako Kalifornia estatuko San Frantzisko hirian egoitza duen MLB ligako beisbol talde bat da. Etxeko partiduak Oracle Park estadioan jokatzen ditu. Aurretik New York (1883-1957) hirian egoitza izan zuen.
Moldavia
Banaketa administratiboa
Moldavia 32 barruti, hiru udaltasun (Balti, Chisinau, Bender) eta bi eskualde autonomotan (Gagauzia eta Transnistria) banatuta dago. Azken horren estatusa eztabaidan dago oraindik gaur egun.
José Martí
Latinoamerikako eta Amerikako egunkari askotan idatzi zuen; hainbat egunkari ere sortu zituen. Bere Patria egunkaria tresna garrantzitsua izan zen Kubako independentziaren aldeko kanpainan. Hil ondoren, bere Versos Sencillos liburuko bertso asko Kubako adierazgarri nabaria bihurtu den Guantanamera abestira egokitu ziren. Askatasuna eta demokrazia kontzeptuak gai nabarmenak dira bere lan guztietan, eta Rubén Darío Nikaraguako poetarengan eta Gabriela Mistral poeta txiletarrarengan eragina izan zuten. 1959ko Kubako Iraultzaren ostean, Martíren ideologia Kubako politikaren eragile nagusi bihurtu zen. Kubako «martiritzat» ere hartzen da.
San Francisco Giants
Jokalari historikoak
San francisco Giants taldean hainbat jokalari historiko egon dira
Moldavia
Moldavia eta Europar Batasuna
Europar Batasunaren eta Moldaviaren arteko harremanak Europako Auzotasun Politikaren bidez ezarri dira; Europar Batasunaren kanpo-politikarako tresna da, eta estatu kideekin muga egiten duten herrialdeez arduratzen da.
José Martí
Hastapeneko bizitza, Kuba: 1853–1870
José Julián Martí Pérez 1853ko urtarrilaren 28an jaio zen Habanan, (Kuba) Paula kaleko 41 zenbakian, guraso espainiarrengandik, aita, Mariano Martí Navarro, valentziarra zen, eta ama, Leonor Pérez Cabrera, Kanarietakoa jaiotzez. Martík zazpi arreba zituen: Leonor, Mariana, María del Carmen, María del Pilar, Rita Amelia, Antonia eta Dolores, bera mutil bakarra eta nagusia izanik. Otsailaren 12an bataiatu zuten Santo Angel Custodio elizan. Lau urte zituela, bere familia Kubatik Valentziara (Espainia) joan zen bizitzera, baina, bi urte geroago, ostera uhartera itzuli ziren, eta José bertako eskola publiko batean matrikulatu zuten, Santa Klara auzoan, non bere aitak espetxezain gisa lan egiten baitzuen.
1865ean, Rafael María de Mendivek zuzentzen zuen Escuela de Instrucción Primaria Superior Municipal de Varones-en matrikulatu zen. Mendivek eragin handia izan zuen Martíren filosofia politikoen garapenean. Kontzientzia sozial eta politikoaren garapenean, funtsezkoa izan zen bere lagunik onena, Fermín Valdés Domínguez, esklabodun familia aberats bateko seme izatea ere. Urte bereko apirilean, Abraham Lincoln-en hilketaren berri jakin ostean, Martík eta beste ikasle gazte batzuek beren mina adierazi zuten —taldeko doluaren bidez— Estatu Batuetan esklabotza ezabatzea agindu zuen gizonaren heriotzagatik. 1866an, Martí «Instituto de Segunda Enseñanza»n sartu zen, eta Mendivek finantzatu zituen bere ikasketak.
Esloveniera
Esloveniera (slovenski jezik edo slovenščina) batez ere Eslovenian hitz egiten den eslaviar taldeko (indoeuropar hizkunzak) hizkuntza da (hego-mendebaldekoa hain zuzen, serbokroazierarekin senidetuta). Esloveniako hizkuntza ofiziala da; halaber, Italia (Friuli-Venezia Giulian), Austria (Karintian) eta Hungariako hainbat herri mugakidetan hitz egiten da.
Lehenengo mintzaira da 1,85 milioi pertsona ingururentzat, eta Europar Batasunaren 24 lan-hizkuntza ofizialen artean dago.
Erakunde araugileak
Slovenska akademija znanosti in umetnosti (SAZU) edo Zientzia eta Arteko Esloveniako Akademia 1938an sortu zuten hiriburuan eta, beste sail batzuen artean, badaukate bat hizkuntzalaritzarekin lotutakoa (filologia eta literatura). 15 kide oso, 2 kide elkartu eta bestelako 16 kide barne hartzen dituzte.
Akademiaren barruan, Ortografia Batzordea eta Fran Ramovš Institutua arduratzen dira eredu estandarraz.
Historia
Freising Eskuizkribuak, X. mendeko amaierako eta XI.eko hasierako erlijio arloko testuak, dokumenturik zaharrentzat hartzen dira. Erdi Aroan zehar herri xehearen etxeko mintzaira izan zen, hirietan ere hitz egiten zuten arren, alemana eta italierarekin batera. Hala ere, nobleziaren hizkuntza garai hartan batik bat alemana birhurtu zen. Eslovenierazko lehen hitzak (stara pravda, «justizia zaharra») 1515ean agertu ziren Vienan inprimatutako poema batean. Hizkuntza estandarra XVI. mendeko bigarren erdialdean sortu zuten, hasiera hartan luterotar egile batzuen eskutik: Primož Trubar, eslovenierazko lehendabiziko liburuak idatzi zituena; Adam Bohorič, lehen gramatikaren egilea; eta Jurij Dalmatin, Biblia osoa itzuli zuena.
José Martí
Hastapeneko bizitza, Kuba: 1853–1870
Martík, 1867ko irailean, Habanako Escuela Profesional de Pintura y Esculturan (gero, San Alejandro izenez ezagutzen zena) eman zuen izena marrazketa klaseak hartzeko. Arlo horretan loratzea espero zuen, baina ez zuen arrakasta komertzialik lortu. 1867an, Mendivek sortu eta kudeatzen zuen San Pablo eskolan ere sartu zen; lizentziadunerako bigarren eta hirugarren ikasturteetan matrikulatu, eta, Mendiveri, ikastetxeko administrazio-lanetan lagundu zion. 1868ko apirilean, Mendiveren emazteari eskainitako bere poema, «A Micaela. En la Muerte de Miguel Ángel», Guanabacoako El Álbum egunkarian agertu zen.
Moldavia
Moldavia eta Europar Batasuna
Moldaviak lotura estua du Errumaniarekin, EBko kide den herrialdearekin. Gerrarteko aldian, bi herrialdeak elkartuta egon ziren. Hizkuntza, tradizioak eta kultura partekatzen dituzte. Moldaviako bandera errumaniarraren bertsio aldatua da, erdian Moldaviako armak gainjarrita dituena. Joera nazionalista moldaviarrak eta gutxiengo errusiar handi bat egon arren, errumaniarrek, berez Moldaviako lurraldea eskatzen ez duten arren, moldaviarrak kulturalki eta etnikoki errumaniarrak direla uste dute. Aurreko batasun-aldiari esker, errumaniar pasaporteak eta EBko herritarrak eman dakizkieke sistematikoki moldaviarrei, beren jatorriagatik. Moldaviarren zati bat errumaniar gisa identifikatzen da gaur egun.
Ferberita
Ferberita oxido motako minerala da eta wolframite taldearen kidea da.
Duncannon
Duncannon (Dún Canann) Irlandako udalerri bat da, Wexford konderrian dagoena. 2011ko erroldaren arabera 328 biztanle zituen.
Esloveniera
Historia
Eredu estandarra nagusiki Goiko Beheko karnoliar dialekto taldeetan oinarritu zuten, eta prekmurje dialektoa baztertuta geratu zen XIX. eta XX. mendeetako prozesuan. Hori dela-eta, gaur egun oraindik ere horren hiztunek eredu batua urrun sentitzen dute.
XIX. mendean, nazionalismo erromantikoaren sasoian, ilirismoa eta pan-eslaviar kultura mugimenduek hizkuntza batuari ekarri zizkioten serbokroaziera eta txekierazko hitzak, batik bat historikoki mailegatutako alemanezko hitzak ordezkatzeko. Urte haietako egile nabarmenak Fran Levstik eta Josip Jurčič izan ziren: azken horrek lehen eleberria idatzi zuen 1866an. Mendearen amaieran aurkako joera nagusitu zen, tartean Ivan Cankar egile modernista zela, hizkuntza «garbiagoa» bultzatuz eta kroazierazko mailegu gehiegizkoak saihestuz.
1920 eta 1930eko hamarkadetan, Jugoslaviako Erresumaren urteetan, kroazieratiko eragina berriro areagotu zen. Horren aurka, idazle gazteak eta intelektualak azaldu ziren, ezkertiarrak eta katolikoak. 1920 eta 1941 artean mintzaira ofiziala «serbiera-kroaziera-esloveniera» izan zen. Praktikan, esloveniera erabiltzen zuten hezkuntzan eta administrazioan, baina erakunde batzuetako mintzaira serbiera zen. Garai hartan bertan, mendebaldeko lurraldeak Italiak bereganatuta zituen eta italiera bortizki inposatu. 1923 eta 1943 artean eslovenieraren erabilera publikoa hertsiki debekatua zen eta ekintzaileak erreprimituta zeuden. Halaber, Austriaren menpeko lurraldeetan (Hego Karintia) germanizazioaren politika gogorra zen eta 1938an Karintian esloveniera debekatu zuten, Anschlusseko urteetan. Horrek bizkortu zuen hizkuntza ordezkapena: 1910ean % 17 eslovenierazko hiztunak baziren, 1951an – soilik % 10, eta 2001ean – % 2.8 besterik ez. Bigarren Mundu Gerran herrialdea banatu zuten Ardatzaren potentziek, Italia faxistak, Alemania naziak eta Hungariak hain zuzen. Okupatzaile horiek guztiek hiztunak jazarri zituzten modu batean edo bestean. Gerratea amaituta, Eslovenia Jugoslaviako Errepublika Sozialista Federalean sartu zen, eta esloveniera federazioaren hizkuntza ofizialetako bat bihurtu zen. Salbuespen garrantzitsu bat egon zen: jugoslaviar armada, serbokroaziera baino ez baitzen erabiltzen. Azkenik, burujabetza nazionalak biziberritu zuen hizkuntza 1991tik eta bizitzaren arlo guztietara hedatu. 2004an Europar Batasuneko hizkuntza ofizialtzat izendatu zuten. 2010ean, Janez Dular hizkuntzalari ezagunak adierazi zuen hizkuntza, arriskuan ez dagoen arren, presentzia murrizten ari dela, zientzia eta goi hezkuntzaren alorretan bereziki.
Ferberita
Ezaugarriak
Ferberita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 - 4,5 da.
Moldavia
Moldavia eta Europar Batasuna
Moldaviako pobrezia-maila (EBko kide posibleen artean txiroena da herrialdea) atxikimendurako oztopo bat da. Transnistriako gatazka ere, Errusiak babestutako nazioarteko onarpenik gabeko errepublika bat, oztopo bat da.
José Martí
Hastapeneko bizitza, Kuba: 1853–1870
1868an, Kuban Hamar Urteko Gerra lehertu zenean, abertzaleen aldeko elkarteak sortu ziren uharte osoan, eta haiekin bat egin zuten Josék eta Fermín bere lagunak. Martík Kubaren independentzia eta askatasunaren nahi goiztiarra izan zuen. Ikuspegi horri buruzko poemak idazten hasi zen, eta, aldi berean, amets hori lortzeko zerbait egiten saiatzen zen. 1869an, bere lehen idatzi politikoak argitaratu zituen Fermín Valdés Domínguezek argitaratutako El Diablo Cojuelo egunkariaren edizio bakarrean. Urte hartan bertan, Abdala antzerki abertzalea argitaratu zuen, bertso moduan, La Patria Libre egunkarian, berak argitaratutako liburuki bakarrean. Abdala askapenaren alde borrokatzen den fikziozko Nubia izeneko herrialde bati buruzkoa da. Bere «10 de Octubre» sonetoa ere, gero bere poemarik ospetsuenetako bat bihurtuko zena, urte hartan idatzi zuen; gero, bere eskolako egunkarian argitaratu zen. Urte hartako martxoan, agintari kolonialek eskola itxi zuten, eta Martíren ikasketak eten egin ziren. Bere aberrian Espainiak zuen aginteaz haserretzera, gaztetan heldu zen; halaber, oraindik Kuban praktikatzen zen esklabotzaren aurkako gorrotoa garatu zuen.
Voděrady (Ústí nad Orlicíko barrutia)
Voděrady Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 333 biztanle ditu eta 7,79 kilometro koadroko azalera. Ústí nad Orlicíko barrutian dago.
José Martí
Hastapeneko bizitza, Kuba: 1853–1870
1869ko urriaren 4an, Kubako lehen independentzia gerran (1868-1878), Lehen Boluntarioen Batailoiko eskuadroi bat Industrias kaleko 122. zenbakitik igarotzean, non Valdés Domínguez bizi zen, etxetik irteten ziren barreak entzun ziren, eta, boluntarioen artean, probokazio gisa hartu zuten hura. Gauez itzuli, eta etxean miaketa sakon bat egin zuten. Korrespondentziaren artean, Carlos de Castro y Castro ikaskideari zuzendutako gutun bat aurkitu zuten, non mugimendu independentistari aurre egiteko Espainiako armadan boluntario gisa izena emateagatik apostatatzat jotzen zuten. 1869ko urriaren 21ean, 16 urte zituela, Espainiako Gobernuak atxilotu, eta espetxe nazionalean espetxeratu zuten, traizio eta eroskeria salaketa egotziz. Lau hilabete baino gehiagoren ondoren, Martík karguak aitortu, eta sei urteko kartzela zigorra ezarri zioten. Bere ama semea (16 urterekin oraindik adin txikikoa zen) askatzen saiatu zen gobernuari gutunak idatziz, eta aitak, berriz, lagun abokatu batengana jo zuen laguntza juridiko bila, baina ahalegin horiek porrot egin zuten. Azkenean, Martí gaixotu egin zen, lotzen zuten kateek gogor urratu baitzizkioten hankak. Ondorioz, Isla de Pinos izenez ezagutzen den Kubako beste leku batera eraman zuten espetxean jarraitu beharrean. Horren ostean, Espainiako agintariek Espainiara erbesteratzea erabaki zuten. Espainian, orduan 18 urte zituen, ikasketak jarraitzeko baimena eman zioten Martíri, Espainian ikasteak Espainiarekiko leialtasuna berrituko ziolakoan.
Espainia 1871-1874
1871ko urtarrilean, Martí Habanatik Cadizera eramango zuen Guipuzcoa lurrunontzian ontziratu zen. Madrilen lekutu zen, Desengaño kaleko 10eko ostatu batean. Kapitalera iristean, Carlos Sauvalle kubatarrarekin harremanetan jarri zen, Martí baino urtebete lehenago Espainiara erbesteratua izan zena, eta bere etxeak erbestean zeuden kubatarren elkargune gisa balio zuen. Martxoaren 24an, Cadizko La Soberania Nacional egunkariak Martíren «Castillo» artikulua argitaratu zuen, non kartzelan ezagututako lagun baten sufrimenduak gogoratzen zituen. Artikulu hori Sevillako La Cuestión Cubanan eta New Yorkeko La Repúblican berrargitaratuko zen. Une horretan, Martí Madrilgo Unibertsitate Zentraleko Zuzenbide Fakultateko ikasketa independenteetako kide gisa erregistratu zen Madrilen ikasten ari zela, Martík argi eta garbi hartu zuen parte Kubako gaiari buruzko diskurtsoan, Espainiako prentsaren bidez eztabaidatuz eta Espainiak Kuban zeraman jardueren aurkako protesta-dokumentuak zabalduz.
Martík espainiarren esku izandako tratu txarrak eta, ondorioz, 1871n Espainiara erbesteratzeak Espetxe Politikoa Kuban liburuxka bat inspiratu zuen, uztailean argitaratu zena. Espainiako herritarrak bere gobernuak Kuban egindako basakeriaren aurrean zerbait egitera bultzatzea zen liburuxka horren helburua eta Kubako independentziaren gaia bultzatzea, aldi berean. Irailean, El Jurado Federaleko orrialdeetatik, Madrilen zeuden bizilagun kubatarrak kalumniatu izana leporatu zioten Martík eta Sauvallek La Prensa egunkariari. Madrilen egon zenean, Martí Ateneo eta Liburutegi Nazionalera, Café de los Artistas eta britainiar, suitzar eta iberiar garagardotegietara joaten zen. Azaroan, gaixotu, eta ebakuntza bat egin zioten, Sauvallek ordainduta.
Voděrady (Ústí nad Orlicíko barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1336 urtean egin zen.
José Martí
Espainia 1871-1874
1871ko azaroaren 27an, zortzi Medikuntza ikasle exekutatu zituzten Habanan, hilobi espainiar bat profanatzea frogarik gabe leporatuta 1872ko ekainean, azaroaren 27ko gertakaria zela eta, Fermin Valdés atxilotu zuten. Sei urteko kartzela-zigorra barkatu, eta Espainiara erbesteratu zuten, eta, bertan, Martírekin elkartu zen. 1872ko azaroaren 27an, Martík idatzitako eta Fermín Valdés Domínguez eta Pedro J. de la Torrek sinatutako «Dia 27 de Noviembre de 1871» inprimakia zabaldu zuten Madrilen. Kubatar talde batek hileta bat egin zuen Caballero de Gracia elizan, Medikuntzako ikasleen fusilamenduaren lehen urteurrenean.
1873an, Martíren «A mis Hermanos Muertos el 27 de Noviembre» argitaratu zuen Fermín Valdések. Otsailean, lehen aldiz, Kubako bandera agertu zen Madrilen, Martí urte batzuk bizi izan zen Concepción Jerónimako balkoitik zintzilik. Hilabete berean, 1873ko otsailaren 11n, Gorteek, Espainiako Lehen Errepublikaren Aldarrikapenean, Kuba Espainiarekiko bereizezina zela berretsi zuen, Martík saiakera batekin erantzun zuen: «Espainiako Errepublika eta Kubako Iraultza», eta Lehen Ministroari bidali zion, adieraziz: Askatasunez aukeratutako diputatu gorputz berri hura, zeinak demokrazian oinarritutako errepublika aldarrikatu zuen, hipokrita izan zela Kubari bere independentzia ukatzean. Bere lanaren laginak bidali zizkion Nestor Ponce de Leoni, New Yorkeko Batzorde Iraultzaile Zentraleko kideari, eta Kubaren independentziaren aldeko borrokan kolaboratzeko borondatea adierazi zion.
Maiatzean, Zaragozara joan zen bizitzera, Fermín Valdésekin batera, eta 1873ko maiatzetik 1874ko azarora arte Zaragozan bizi izan zen, eta, aldi horretan, batxiler tituluaren azken urtean Goya Institutuko Lizentziadun titulua lortu zuen, eta, Zaragozako Unibertsitatean, Zuzenbide eta Filosofia eta Letretan lizentziadun titulua lortu zuen. Nota bikainarekin graduatu bazen ere, Martík ezin izan zituen tituluak jaso, ez baitzuen dirurik haiek ateratzeko. Hura hil eta urte askora zuzendu zuen Zaragozako Unibertsitateak egoera hori, 1995ean.
Zaragozako egonaldian, José Martík Diario de Avisos de Zaragozan kolaboratu zuen, Calixto Ariñok zuzendutako joera errepublikanoa zuen argitalpenean. Zaragozan, monarkiaren eta errepublikaren arteko etengabeko liskarren, langile mugimendu antolatu hasiberriaren, matxinada karlistaren eta iraultza kantonalistaren konbultsio politiko betean zegoen gizartearen lekuko izan zen Martí. Sevillako La Cuestión Cubana egunkariak Martíren artikulu ugari argitaratu zituen.
1874ko ekainean, Martí Zuzenbide Zibilean eta Zuzenbide kanonikoan lizentziatu zen. Abuztuan, kanpoko ikasle gisa, izena eman zuen Zaragozako Filosofia eta Letrak Fakultatean, eta urrirako amaitua zuen gradua. Azaroan, Madrilera itzuli zen, eta, ondoren, Parisera joan zen. Bertan, Auguste Vacquerie poeta eta Victor Hugo ezagutu zituen. 1874ko abenduan, Le Havren ontziratu zen Mexikorako. Kubara itzultzea eragotzita, Martí Mexikora eta Guatemalara joan zen. Bidaia horietan, irakatsi eta idatzi egin zuen, Kubaren independentziaren alde etengabe eginez.
Mexiko eta Guatemala: 1875–1878
1875ean, Martí Mexiko Hiriko Moneda kalean bizi zen, Zócalotik gertu, garaiko helbide ospetsua. Martíren gaineko solairu batean, Manuel Antonio Mercado bizi zen, Distrito Federaleko idazkaria eta Martíren lagun onenetako bat bihurtu zena. 1875eko martxoaren 2an, Vicente Villadaren Revista Universal aldizkariak bere lehen artikulua argitaratu zuen politika, literatura eta merkataritza-negozio orokorrak eztabaidatzen zituen orri zabal batean. Martxoaren 12an, Hugoren Mes Fils (1874) gaztelaniazko itzulpena (Mis Hijos) seriean argitaratzeari ekin zion Revista Universalen. Martí erredakzioan sartu zen gero, argitalpenaren Boletín atala argitaratuz.
1876ko urtarrilaren 1ean, Oaxacan, (Mexiko) Sebastián Lerdo de Tejadaren gobernuaren aurkako elementuak, Porfirio Díaz jeneralak zuzenduta, Tuxtepec-eko plana aldarrikatu zuen, gerra zibil odoltsua eragin zuena. Martí eta Mexikoko lankideek dramaturgo, aktore eta kritikariek osatutako Alarcón Elkartea sortu zuten. Une horretan, Martí El Socialista egunkariarekin kolaboratzen hasi zen, Lerdo de Tejadaren alde egiten zuten liberalen eta erreformisten Gran Círculo Obrero erakundeko buru gisa. Martxoan, egunkariak hautagai sorta bat proposatu zuen ordezkari gisa, Martí barne, lehen langileen kongresurako. Ekainaren 4an, La Sociedad Esperanza de Empleados-ek Langileen kongresuko ordezkari izendatu zuen Martí. Abenduaren 7an, Martík «Alea Jacta Est» artikulua argitaratu zuen El Federalista egunkarian, porfiristek indarrean zegoen gobernu konstituzionalari egindako eraso armatua gogor kritikatuz. Abenduaren 16an, «Extranjero» artikulua argitaratu zuen, non porfiristei egindako salaketa errepikatu eta Mexikori agur esaten zion.
1878an, Martí Guatemalara itzuli zen, eta Guatemala liburua kaleratu zuen, Mexikon argitaratua hain zuzen. Maiatzaren 10ean, María García Granados sozialista hil zen biriketako gaixotasun batek jota; Martírenganako erantzunik gabeko maitasunak «maitasunez hil zen Guatemalako neska» bezala izendatu zuen, hunkigarritasunez. Hura hil ondoren, Martí Kubara itzuli zen. Bertan, etsiturik, Zanjoneko Ituna sinatu zuen Kubako Hamar Urteko Gerrari amaiera emanez, baina hark ez zuen eraginik izan Kubaren kolonia egoeran. Juan Gualberto Gómez iraultzaile afro-kubatarra ezagutu zuen, burujabetza borrokan bere betiko bikotekide eta bere ondarearen defendatzaile irmoa izango zena ibilbide horretan. Garai hartan, Carmen Zayas Bazanekin ezkondu zen Habanako Tulipán kalean. Urrian, Kuban abokatu bezala jarduteko eskaera ukatu zioten, eta, ondoren, ahalegin erradikaletan murgildu zen, hala nola Comité Revolucionario Cubano de Nueva York-entzat.
Bigarren erbestealdia
1876an Martí Carmen Zayas Bazánekin ezkondu zen, eta harekin seme bakarra izan zuen: José Francisco Martí Zayas-Bazán, Ismaelillo, Pepito eta Pepe ezizenez ezagutua (1878-1945). José Francisco 1895eko gerran sartu zen Kubako Armadan, hamazazpi urte zituela, aita hil zela jakin bezain laster. Garai hartan, Rensselaer Institute of Technology-n ikasten ari zen, Troyen (New York). Calixto Garcia jeneralaren indarrekin bat egin zuen, eta, xumeki, uko egin zion Baconao zaldia, bere aitaren zaldi zuria, erabiltzeari, Salvador Cisneros Betancourt-ek bidali ziona. Calixto García Íñiguezek kapitain bihurtu zuen Las Tunas-eko guduan izan zuen ausardiagatik. William Taft-en laguntzaile izan zen hura Estatu Batuetako presidentea izan aurretik. Errepublika garaian, jeneral mailara iritsi zen, eta Defentsa eta Armadako idazkari ere izan zen, bere lagun min Mario García Menocalen agindupean, 1921ean.
Martík Club Central Revolucionario Cubanoren sortzaileetako bat bezala hasi zuen bere konspirazio-lana, eta, 1879ko martxoaren 18an, presidenteorde hautatu zuten. Geroago, Kubako Batzorde Iraultzaileak, New Yorken kokatua eta, Calixto García jeneral nagusiaren lehendakaritzapean, uharteko ordezko ordezkari izendatu zuen.
Nicolas Azcarate bere lagunaren bulegoan, Juan Gualberto Gómez ezagutuko zuen. 1879ko abuztuaren 24 eta 26 artean, Santiago inguruan altxamendu berri bat gertatu zen. Irailaren 17an, Martí atxilotu, eta berriro Espainiara deportatu zuten 1879ko irailaren 25ean, aipatutako Gartzia jeneralak zuzendutako Gerra Txikia deritzonarekin izandako loturagatik. New Yorkera helduta, Manuel Mantillaren eta bere emaztearen, Carmen Miyaresen ostatuan lekutuko da.
Estatu Batuak eta Venezuela: 1880–1890
1881ean, New Yorken egindako egonaldi labur baten ondoren, Martík Venezuelara bidaiatu zuen, eta Caracasen Revista Venezolana sortu zuen. Aldizkariak Antonio Guzmán Blanco Venezuelako diktadorearen haserrea sortu, eta Martí New Yorkera itzultzera behartu zuten. Martí, New Yorken, Calixto García jeneralaren Kubako Batzorde Iraultzailean sartu zen, independentzia defendatzen zuten erbesteratutako kubatarrez osatua. Batzordean, Martík Kubaren askapen-borrokaren alde egin zuen argi eta garbi, eta kazetari gisa aritu zen Buenos Airesko La Naciónen eta Amerika Erdialdeko hainbat aldizkaritan, batez ere, Mexiko Hiriko La Opinion Liberalen. «El ajusticiamiento de Guiteau» artikulua, Garfield presidentearen hiltzailearen epaiketaren kontakizuna, La Opinion Liberalen argitaratu zen, 1881ean, eta, geroago, The Library of America-n, Amerikako egiazko hilketen antologian, sartzeko hautatu zuten. Horrez gain, Martík poemak idatzi, eta eleberriak itzuli zituen gaztelaniara. Appleton and Company enpresarentzat lan egin, eta, bere kabuz, Helen Hunt Jackson-en Ramona itzuli eta argitaratu zuen. Jatorrizko bere lanen errepertorioan sar daitezkeenak dira: antzezlanak, eleberri bat, poesia, haurrentzako aldizkari bat La Edad de Oro eta egunkari bat Patria (Kubako Alderdi Iraultzailearen organo ofizial bihurtu zena). Uruguaiko, Argentinako eta Paraguaiko kontsul gisa ere aritu zen. Lan horretan, «Kubaren askatasuna» aldarrikatu zuen sutsuki, berarekin borrokatzeko gogotsu zeudenen ilusioa piztuz.
1882. urtearen erdialdean, iraultzaileak berrantolatzeko lanari ekin zion (Kubak Espainiako metropoliarekiko erabateko independentziaren aldekoak), Maximo Gómez Báez eta Antonio Maceo Grajalesi gutunen bidez jakinaraziz. 1884ko urriaren 2an, lehen aldiz, bi buruzagiekin bildu, eta Gómez eta Maceo jeneralek diseinatu eta zuzendutako matxinada-plan batean kolaboratzen hasi zen. Dena den, tentsioa zegoen Martí eta bere herrikide militarren artean Kubako Batzorde Iraultzailean. Martí beldur zen Kuban diktadura militar bat ezarriko ote zen independentzia lortu ondoren, eta dominikar jaiotako Maximo Gómez jeneralak asmo horiek zituela susmatzen zuen Martík. Bazekien Martík Kubaren independentziak denbora eta plangintza zorrotza behar zituela, eta, azkenean, Martík uko egin zion Máximo Gómez eta Antonio Maceo Grajalesekin aritzeari, Hamar Urteko Gerran aritutako bi militar kubatarrek, 1884an, berehala inbaditu nahi baitzuten Kuba. Martík bazekien goizegi zela Kuba berreskuratzen saiatzeko, eta geroko gertakariek arrazoia eman zioten.