cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Taingy
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 178 ziren, horien artean 125 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 125 pertsona aktiboetatik 111 lanean zeuden (66 gizon eta 45 emakume) eta 14 langabezian zeuden (9 gizon eta 5 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Taingy udalerrian 146 unitate fiskal zeuden, 307 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.398 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 igeltseroak, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Taingy udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.708 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Néouvielleko mendigunea
Néouvielleko mendigunea (massif du Néouvielle), Pirinioetako mendilerroa da, Pirinio Garaietan dagoena. Bere mikroklima eta bere aintzirei esker ospetsua, Pic Long (3.192 m.) tontorrik altuena du.
Néouvielle toponimoa okzitanierazko nèu vielha esapidetik dator – nèu hitzak 'elur' eta vielha hitzak 'zahar' esan nahi dute – eta litekeena da gertuko glaziaretatik ekarrita izatea.
Flora eta fauna
Mendiguneko klimak espezie askoren habitata da, tartean 1.600 eta 2.300 metro arteko altueran bizi den Pinus mugo subsp. uncinata (mugo pinuaren azpiespeziea), txilar lauhostoa, comarum palustre artikoa, 94 liken-espezie eta espezie mediterraneo batzuk. Gainera, bere basoetan Sphagnum generiko 22 goroldio-espezie bizi dira.
Néouvielleko Natura-Erreserba 370 bat espezie bizi dira bertan: sarrioak, sai arreak, basoilarrak, arrano beltzak...
Martinellok ez du kukurik entzuten
Martinellok ez du kukurik entzuten Pako Aristik (Urrestilla, Azpeitia, 1963) idatzi eta Jon Zabaletak (Hernani, 1950) ilustratutako liburua da. Erein argitaletxeak plazaratu zuen 1985ean.
Argitaletxeak 7-10 urteko irakurleentzat gomendatzen du liburua.
Kazetaritzan lizentziatua, Pako Aristik hainbat komunikabidetan kolaboratu du, eta literatura-genero gehienak landu ditu helduei zuzendutako lanetan. Haur eta gazte literaturari dagokionez, narratiba landu du; Martinellok ez du kukurik entzuten (1985) izan zen arlo honetan argitaratu zuen lehen lana, baina hogeitik gora dira haurrentzat idatzi dituen liburuak.
Argumentua
Belandia herrixka, mendi eta muinoz inguraturik agertzen zen, elizako kanpandorrera igo eta handik begiratzen zuenarentzat. Txuri-berdea zen udaberrian, horixka eta urdinxka udan, gorria udazkenean eta beltza neguan. Martinellok, ordea, ez du inoiz kolorerik aldatzen: mutiko argia da. Simonet Leroix herriko organista du lagun eta kontu eta kanta ematen dute eguna. Simonet musikariak kilkerren kantua zuen gogoko, katuen defendatzailea zen... Baina egun batean, karabina hartu eta gehien eta samurren piokatzen zuten txoriak akabatzen hasi zen. Martinellok negar egin zuen hamar txori akabatu zituen egunean, eta banaka-banaka, guztiak lurperatu zituen. Herrian ere ez zuten segituan ulertu portaera horren arrazoia. Baina portaera guztiek izaten dute beren arrazoia, eromenean bada ere.
Neguan txoriak ezkutatu egiten ziren, eta Martinellok kalean baino ordu gehiago igarotzen zituen etxean. Horietako arratsalde batean ezagutu zuen Martinellok heriotza, artean bizitza zer zen oso ondo ez zekielarik. Heriotzak Belandia bisitatu zuenean, Martinelloren osaba eraman zuen. Urte hartan gela debekatu bat eta bi fantasma sortu ziren Martinelloren etxean, eta mutikoa beldurti hutsa bihurtu zen; ez zen gauez etxeko pasilloetan ibiltzera ausartzen.
Trapatan zirkua irailaren hondarrean iritsi zen Belandiara. Ohi ez bezalako gertakaria zen, eta erabat aztoratu zuen Martinello. Bere mundutik hain apartekoa iruditu zitzaion Martinellori zirkua... Gauza urrun eta ezezagunen xarma horrek liluratu egin zuen mutikoa, eta orduan erabaki zuen biharamunean zirkuarekin alde egitea, ordura arteko bere bizitza estu eta inozoa alde batera utzi eta benetan desiratzen zuena egitea, inork ezer agindu gabe. Mundua ikusi nahi zuen Martinellok, gauez izarrei begira egon, abenturak bizi, adiskide onak eta benetako etsaiak ezagutu... Belandian, mundu guztia lagun izan arren, inorekin ez baitzuen bere jakituria, ideia edo asmo handiez hitz egiteko konfiantzarik.
Urteak eman ditu marinel gisa, munduari bueltaka. Baina bere abentura gosea zirkuan piztu zela uste du Martinellok. Eta Belandian igarotako haurtzaroko oroitzapenak eta pasadizoak dira, hain zuzen ere, liburu honetan jasotzen direnak.
Pertsonaiak
Martinello, Simonet Leroix, Martinelloren aita eta ama, Martinelloren lagunak, eskolako maistra, Don Mauro apaiza, lorategia zaintzen zuen andrea, oilategiko gizona, osaba-izeko zaharrak, aitona, Don Josepi medikua, agure paseantea, barraketako saltzailea, gizon sendoa, zirkuko langileak eta animaliak (Fritz, Berna, Maira, Delia, Konkortxo epoa, Mutu loritoa eta Ttipirriton tximinoa)...
Gaia eta estiloa
1985ean, Martinellok ez du kukurik entzuten liburuarekin, hain zuzen ere, estreinatu zen Pako Aristi haur literaturan. Gaztetxoentzat sortu dituen lanetan, haur talde bat izan ohi da, sarri, liburuaren ardatza. Xabier Etxanizen eta Mari Jose Olaziregiren arabera (Euskarazko Haur eta Gazte Literatura Idazleak, Eusko Jaurlaritza, 1998), haur literaturako testu hauek biziak, atseginak, entretenigarriak eta, askotan, dibertigarriak eta irakurterrazak dira.
Garraztasunaren eremuan ere sartzen da, ordea, Pako Aristi: Martinelloren osabaren heriotza, Belandiako haurrek egiten zituzten bihurrikeriak eta astakeriak... denetik topatuko du irakurleak liburu honetan. Egileak berak aitortzen du haurtzaro “basati” samarra izan zuela; neurri batean, garai hartako isla da, hortaz, liburua. Baina ez da hori egilea Belandiako errealitate gordina deskribatzera daraman arrazoi bakarra. Izan ere, Aristiren esanetan, haurrari gauzak diren bezala azaldu behar zaizkio.
15 tesela haur eta gazte literaturaren mosaiko baterako izeneko artikuluko Zoologikoak eta literatura atalean, Patxi Zubizarretak dio Pako Aristi gogait eginik agertu izan dela haur liburuetako animalien protagonismoarekin eta, bide batez, ispilu eta tximinia magikoekin, hitz egiten duten txorimaloekin, eta abar. Aristirentzat, haur literaturak bi ezaugarri baino ez ditu behar: sinesgaitza den gertaera oro baztertzea eta, arazoen aurrean, haurrei eskura duten gauza bakarra erabiltzen erakustea: asmamena. Pako Aristik gaineratzen zuen hamar urterekin ohartu zela ezen haur liburuek adarra jo ziotela, eta oso gaizki sentitu zela fantasiaz eta irrealtasunez beteriko istorio haiekin. Zentzu horretan, Mariasun Landaren fantasia eta Pako Aristiren errealismoa kontrajartzen ditu lehen begiratu batean, baina dio, bestalde, ez duela uste, funtsean, literaturaren antipodetan dauden egileak direnik. Zubizarretaren aburuz, egileek, beren iritzi eta gustuekin, bi jokamolde, bi jarrera, bi sentsibilitate erakusten dituzten arren, elkarren eremuetan sartu-irtenka ibiltzea ere atsegin dute. Baina gertatu ere gertatzen da, eta hauxe da Pako Aristiren susmoa -eta salaketa-, ezen haur ipuin askotan animaliak -eta objektuak- molde hutsal eta azaleko batean erabiltzen direla, eta, onenean, marrazkien ederrak ezkutatzen duela ipuinen hutsa eta gabezia. Eta horiexek direla, hain zuzen ere, gaitzetsi beharreko liburuak. Liburu horien aurrean, zilegi da Haur Literaturari “Zoologikoko literatura” deitzea, baina horien aurrean soilik.
Pertsonaia burujabeak eta edulkoratzailerik gabeko istorioak
Pako Aristi idazlearen hitzetan, bere haur literaturako liburuetan ez da elementu izugarri fantastikorik agertzen; ez du inork hegan egiten, tximiniak edo ispiluak ez dira inorako pasabide, gauez ez da iratxorik agertzen pertsonaiak egindako akatsak zuzentzera, txorimaloek ez dute hitz egiten, eta ibaiak suge, apo eta ezkailuz beterik daude, ez beste ezertaz. Bada literaturari buruzko uste edo iritzi nahiko hedatu eta onartu bat, literaturarekin errealitatearen muga estuekiko mendekua burutu dezakezula defendatzen duena, normalean gertatzen edo nabaritzen ez ditugun gauzatxo horiek kontatuaz, gertaerak asmatuaz, etab. Pako Aristiren iritziz, “heldutasunean” (9 urtetik aurrera), gauzen mugak bereizten ikasi samarrak gaudenean, egin liteke hori, baina ez haurtzaroan, haurrek artean dena posible dela uste duten adinean. Adarra jotzea iruditzen zaio hori, eta Martinellok ez du kukurik entzuten liburuan ez dago adarjotzerik. Egilearen esanetan, alde nabaria dago ilargian aitona bat bizi dela kontatzea hori sinets dezakeenari, edo hori bera alegia moduan erabiltzea gezurra dela baina horren bidez istorio eder bat osatu daitekeela dakienarentzat. Honela, haurrei zuzendutako liburuetan, printzipio bakarra aplikatu duela azaltzen du egileak: adimenaren edo asmamenaren erabilera, hain zuzen ere. Azpeitiarraren aburuz, haur literaturak bi ezaugarri baino ez ditu behar: sinesgaitza den gertaera oro baztertzea eta, arazoen aurrean, haurrari eskura duen tresna bakarra erabiltzen irakastea, hots, asmamena, pentsatzeko ahalmena, konponbide magikoak alde batera utzita. Egileak dio haurrak (irakurleak), bere buruarekin gustura senti dadin, beren kasa moldatzeko gai diren haurren istorioak irakurri behar dituela. Anaia zaharraren, gurasoen edota artzapezpikuaren laguntzarik gabe konpontzeko gai diren haurren istorioak, alegia. Eta gisa horretako pertsonaia dugu Martinello bera ere, herrira etorri berria den Trapatan zirkuarekin mundua ezagutzera joatea erabakiko duena, erabaki hori inorekin partekatu gabe, gainera. Askatasuna erabiltzen ikasteko lehen pausoak besterik ez dira, lehendabiziko independentzia-zantzuak -pitinak badira ere- gurasoengandik aldenduta bizitzeko.
Herri txikietako bizimoldearen ispilu
Haur literaturari zegokionez, bere ekoizpena bi zatitan bereiz zitekeela aipatzen zuen, Pako Aristik, 90eko hamarkadaren hasieran. Lehen zatian, hiru liburu hauek leudeke: Martinellok ez du kukurik entzuten (1985), Martinello eta sei pirata (1986) eta Zazpi pirata baltsa batean (1987). Aipatutako liburuek, asmamenaren erabilera baino gehiago, kronika-asmoa omen dute helburutzat, hau da, herri txikietako bizitza moldea jasotzea. Pako Aristik dio Martinellok ez du kukurik entzuten liburua, bere herrian, Urrestillan, tristurarako joera zuen txikitero batek, kontu zaharrak kontatzen hasi eta bukaeran esaten zuen esaldian oinarrituta dagoela: 'Ai, daukadan dena emango niake horiek berriro pelikula batean ikusteagatik'. Jone Arroitajauregiren esanetan, Aristiren liburuetan errepikatzen den beste ezaugarrietako bat, haur talde baten eguneroko abenturak kontatzen dizkigula da, halako tonu nostalgiko batean murgilduta, baina umore puntua galdu gabe betiere.
Jon Zabaletaren marrazkiak
1973an bere lanak argitaratzen hasi zenetik, haur eta gazteei zuzendutako 100 liburu baino gehiago ilustratu ditu Jon Zabaletak; horietatik laurden bat testuliburuak dira. Umore grafikoa, komikia eta bestelako marrazkiak ere argitaratu ditu hamar bat aldizkaritan eta bi egunkaritan; disko-azalen diseinu grafikoak ere egin izan ditu (dozena erdi bat); eta hogei bat erakusketa, banaka nahiz taldeka aurkeztuak.
Frankismoaren gainbehera mingarrian, zoriontsua izan zitekeen mundu bat irudikatu zuelako izan da Jon Zabaleta gure artean hain maitatua. Horixe dio, Joxean Muñozek, Jon Zabaleta: MANUEL - memoria katalogoan. Muñozen hitzetan, Jon Zabaleta marrazkilariaren hastapenak estuki lotuak daude euskarazko kultur industrien lehen urratsekin, garaiko euskal prentsa apurraren ahaleginekin, euskal kultura berri baten gaztaroarekin. Zabaletaren marrazkera berezia -haren irudi eta lerro sotilak- euskal kulturaren sareak zabaltzearekin batera ondu zen. Mutikotan, pankartak egiten zituen, festa egunetarako kartelak eta irudiak; gaztetan, txiste grafikoak, eskuz egindako eta isilean zabaldutako aldizkarietarako. Garai eta giro hartan, adierazkortasun zuzenaren presiopean, zorroztu zuen Jon Zabaletak bere marrazkigintzarako sena. Ondoren etorri ziren Gabon-txartelak, eranskailuak, posterrak eta Anaitasuna aldizkariak sortutako Lan Kide Aurrezkiaren Komikia gehigarrirako binetak, elementu grafiko jakin baten inguruan jolas egiten zuten narrazio txikiak.
Arian-arian, bide luzea egin zuen Jon Zabaletak: haurrei zuzenduak (omen) ziren komiki-zerrendak eta errealitateari (herritasunari, langiletasunari...) begi kritikoz begiratzen ziotenak, aldizkari eta egunkarietan libreki argitara zitzakeenak eta lurrazpikoak... 1985ean Pako Aristiren Martinellok ez du kukurik entzuten liburua irudiz janzteko eskatu zion Erein argitaletxeak. 80ko hamarkadaren bueltan, beste hainbat egileren ipuinak ere ilustratu zituen Zabaletak (Lertxundi, Balzola, Atxaga, Landa...) ; euskal edizioaren testuinguruan, harrigarria gertatzen zen irudi haien freskotasuna eta baliabide material eskasei ateratzen zien etekin plastikoa. Euskarazko haur literaturan izen saihetsezina zen -eta da, gaur egun ere- Jon Zabaleta.
Clown-aren begirada
Xabier Kintanak, Zabaletaren irudimen erdi naif, erdi dadaista nabarmentzen zuen, haurtzaroko mundu ahantzia gogora ekartzen diguna. Hernaniarrak haurren aitzakian eraiki zuen mundua zamarik ezaren eta loturarik ezaren ametsa da. Adierazkortasuna, magia eta poetika darion errealismo batera garamatza Zabaletak, samurra eta harridura sortzen duena aldi berean.
Errealitatea sinplifikatzeko gaitasuna du Jon Zabaletak, errealitate hori zeinu edo errealitate horren paradigma eta parabola bilakatzeraino zenbaitetan. Figurak, animaliak, landareak, mendiak... eta beste hainbat objektu, modu eskematikoan marrazten ditu hernaniarrak, ezerezaren eta minimalismoaren bazter batean egongo balira bezala. Horretarako, marrak, puntuak, orbanak eta siluetak erabiltzen ditu maiz. Baina lerro garbi horien atzean, pasioa eta erritmo dinamikoa dago beti, erromantikoa, bihotzarekin egindakoa, egileak zirkuko pailazoaren edo clown-aren begirada eta jarrera barneratu izan balitu bezala. Zabaletaren irudiak, esan bezala, irribarretik, samurtasunetik eta poesiatik gertu kokatzen dira. Eta horixe, bizitasun eta freskotasun hori da, agian, bere obraren bereizgarri nagusienetako bat.
Naturako elementuak
Haurrei zoriontasuna zor zaiela aldarrikatu izan dute Jon Zabaletaren marrazkiek. Munduan, bere inguruan, nabaritu izan duen krudeltasuna, immobilismoarekin alderatzen du Zabaletak. Bizitzeko, aurrera egin behar dela dio, mugitu egin behar dela, arazoei konponbide bat eman... eta azkenean, mundu bat sortzen joan zitzaiola, naturatik oso gertukoa, naturatik zetorrena: barraskiloak, elefanteak, loreak, ilargia, pinpilinpauxak... Martinellok ez du kukurik entzuten liburuan ere asko dira Zabaletak marrazten dituen naturako elementuak: sugeak, katuak, oiloak, lainoak, ostadarra, ipurtargiak, astoak... Pako Aristiren irudimenetik eta lumatik jaiotako pertsonaien inguruan dantzan dabiltzan animaliak eta bestelako elementuak, hain zuzen ere.
Jon Zabaletaren irudiak izaki txiki eta arruntez daude josiak. Hernaniarraren irudietako biztanleak gu geu gara. Elkarren oso berdinak eta oso ezberdinak, oso gertakarien aurrean indargeak. Zabaletaren irudietan -eta Aristiren ipuinetan- ez da heroirik agertzen.
Irudien arintasuna
Mundu hori hezurmamitzeko, arin marraztu behar zuen Zabaletak. Eta horretarako, rotrinaren malgutasuna zuen gogoko. Ilustratzailearen esanetan, ñabardura asko dauzka rotrinak; pixka bat mugitzearekin bakarrik, ñabardura berri bat egiten duzu. Errotuladorea motelagoa da, eta gehiegi definitzen du, hernaniarraren ustez. Errotuladoreak marka uzten du; rotrina airean doa. Behin baino gehiagotan azpimarratu izan da, hain justu ere, Jon Zabaletaren irudiek duten arintasuna eta grabitaterik eza. Ilustratzaileak berak dio irudia mugitzen joaten dela, airean dagoela, eta hitza dela pisua duena.
Martinellok ez du kukurik entzuten liburuko marrazkiak luma-muturrarekin eta tinta txinatarrarekin daude eginak. Azala ere (1985, Auskalo saila) horrela egin zuen Zabaletak, baina aurrerago beste azal bat egiteko eskatu zioten (1995 eta 2000, Igelio Igela saila), eta azal hura rotrinekin egin zuen hernaniarrak.
Zabaletaren marrazkiek, hain ulertzen errazak, hain handinahikeriarik gabeak, komunikatzeko gaitasun berezia dute. Hernaniarraren marrazteko moduak, bere egikerak, askatasuna, erraztasuna, konplikaziorik eza adierazten dio ikusle edo irakurleari. Marra soil zehatzez eta kolore lauz eginak (zuri-beltzekoak, kasu honetan), irudi antzeman errazak dira Zabaletarenak.
Cnemaspis menikay
Cnemaspis menikay Cnemaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Bandeira (Minas Gerais)
Bandeira Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Kensuke Kagami
Kensuke Kagami (加賀見 健介, 1974ko azaroaren 21a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Tokyo.
Isabel Expósito Morales
Isabel Expósito Morales (San Andres, Hierro, 1959ko apirilaren 13a) idazle kanariarra da. Hainbat sari jasotakoa bere ibilbidean zehar.
Biografia
Isabel Expósito Hierron jaio zen 1959an eta 1977an Venezuelara emigratu zuen, non bere lehen poemak, ipuinak eta artikuluak argitaratu zituen. Herrialde horretan irabazi zuen, 1980an, José Ramón del Valle Laveaux Poesia lehiaketaren 3. saria, Bolívar Estatuko Kultura Zuzendaritzak konbokatua, No voy con los desprendimientos izeneko poema bildumarekin.1992an Kanariar uharteetara itzuli zen, Tenerifen finkatuz, eta hainbat literatur sari jaso zituen.
1993 eta 1997 artean Literatura Sorkuntza Tailerretan parte hartu zuen Santa Cruz de Tenerifeko Kultura Etxean eta Círculo de Bellas Artes-en.
Irakurketa eta Narrazio Tailerrak zuzendu ditu San Cristóbal de La Lagunako Udaleko Tranbia Zentro Funtzional Anitzean eta Santa Cruz de Tenerifeko beste talde batzuetan.Tailer hauen ondorioz, haren zuzendaritzapean, hainbat ipuin liburu argitaratu dira: Cada Jueves a la Siete, Las flores del Teide narran eta Ventanas de papel. Herte Herreñas Emakumeen Elkartearen sortzailea izan zen. ACTE Kanariar Idazleen Elkarteko zuzendaritza batzordeko partaide da, non Tigaiga Poesia Bilduma zuzentzen duen.
2020an 100 idazle kanariarren antologian sartu zen, María del Carmen Reina Jiménez idazlearen obran.
Algimia de Almonacid
Algimia de Almonacid (valentzieraz Algímia d'Almonesir) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Alto Palancia eskualdean eta Castellóko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 328 biztanle zituen.
Psectrogaster essequibensis
Psectrogaster essequibensis Psectrogaster generoko animalia da. Arrainen barruko Curimatidae familian sailkatzen da.
Trimetopon barbouri
Trimetopon barbouri Trimetopon generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Sinklinal
Sinklinal bat estratuen okerdura zentrurantz doan toles sinforme bat da. Mozketa bat egiten denean zentruan dauden estratuen adina gazteagoa da aldeetan dagoenarena baino.
Mapa geologiko batean, sinklinalak oso erraz ikusten dira, zentrurantz progresiboki gazteagoak diren arroken sekuentzia bat osatzen dutelako. Tolesak normalean orogenian zehar izandako presioek sortzen dituzte.
Sinklinalaren forma duen toles batean barnekoa zaharragoa bada antiklinal sinforme deritzo.
Geosfera
Geosfera Lurreko geruza harkaiztsuek -solido nahiz fluido- osatzen duten sistema da, hidrosfera eta atmosfera kontuan hartu gabe. Hainbat geruzaz osatua dago. Zenbat eta sakonago, orduan eta handiagoa da geruzen dentsitatea. Lurrak silikato solidotuz osatutako lurrazala, bi geruzaz osatutako mantua eta beste bi geruzaz osatutako nukleoa ditu.
Gaur egun lurrazala osatzen duten harkaitz gehienak duela 100 milioi urte baino gutxiago sortu ziren. Ezagutzen diren harri mineral zaharrenek 4.400 urte dituzte; horrek esan nahi du Lurrak gutxienez ordutik izan duela geruza solido bat
Lurraren barnekaldeari buruz daukagun ezagutza gehiena ez da zuzenekoa, baizik eta zeharkako datuetatik ondorioztatua. Adibidez, grabitatearen indarra Lurreko masaren batazbestekoaren neurketa bat da. Planetaren bolumena ezagutuz gero, bere dentsitatea kalkula daiteke. Lurrazaleko harkaitz eta ur masak eta beren bolumena jakinez gero kanpoko geruzaren dentsitatea kalkula daiteke. Lurrazalean ez dagoen masak barneko geruzetan egon behar du.
Pethia shalynius
Pethia shalynius Pethia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Drumfearn
, 'An Druim Fheàrna', Eskoziako Highland eskualdeko baserriz osatutako herri bat da, Skye eta Lochalsh barrutian. Skye uhartean dago, Sleat penintsularen hasieran eta Loch Eishort aintziraren iturburuan.
Hutka
Hutka Eslovakiako udalerri bat da, Bardejoveko barrutian kokatuta. 3,69 km²ko azalera du eta 92 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1588. urtekoa da.
Iguatama
Iguatama Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Joseph Servan
Joseph Marie Servan de Gerbey (Romans, 1741eko otsailaren 14a - Paris, 1808ko maiatzaren 10a) frantziar jenerala izan zen. Gerra ministroa izan zen Iraultzaren garaian, baita Pirinioetako Armadaren eta Mendebaldeko Pirinioetako Armada ren burua 1793ko maiatzaren 1etik uztailaren 4ra Konbentzioaren Gerran.
Harskirchen
Harskirchen Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Joseph Servan
1793ko uztailean bertan, baina, atxilotu egin zuten, eta 1795eko uztailera arte egon zen preso. 1805ean, Ohorezko Legioko ofizial izendatu zuten.
Harskirchen
Biztanleria
2007an Harskirchen udalerrian erroldatutako biztanleak 877 ziren. Familiak 351 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (42 bakarrik bizi ziren gizonak eta 50 bakarrik bizi ziren emakumeak), 113 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 121 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 25 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 395 etxebizitza zeuden, 352 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 43 hutsik zeuden. 348 etxeak ziren eta 46 apartamentuak ziren. 352 etxebizitza nagusietatik 286 bere jabearen bizilekua ziren, 56 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 17 etxek bi gela zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 68 etxek lau zituzten eta 214 etxek bost zituzten. 309 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 142 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 164 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Harskirchen udalerrian 352 unitate fiskal zeuden, 844 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.272 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Harskirchen udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 623 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Almir Moraes Andrade
Almir Moraes Andrade (1973ko maiatzaren 11 - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Pornokrazia
Pornokrazia hitzak historikoki jatorri italiarreko terminoa da (nahiz eta berez grezieratik etorri, hots, Πορνοκρατία, Pornokratia bezala transliteratua), emakume kortesauek (prostitutak) arazo publikoetan zuten eragin handia ezaugarri zuen gobernu forma bati erreferentzia egiten ziona. Literalki, "kortesarien edo prostituten gobernua" esan nahi du. Orokorrean, gobernu ustela eta faboritismoa izendatzeko erabiltzen da terminoa, bereziki X. mendean zehar Vatikanon eman zen egoera adierazteko.
Almir Moraes Andrade
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Tokyo eta Consadole Sapporo.
Pornokrazia
Terminoa XVI. mendean sortu zuen Caesar Baronius kardinalak, eta X. mendean bi emakumek aitasantutzan izan zuten eragina ezaugarri duen Eliza katolikoaren historiako aro bati buruzkoa da: Teodora, Teofilakto I erromatar senatariaren emaztea, eta bien alaba Marozia.
Definizioa
Pornokrazia ohaideak, gobernari batekin duen harreman sexualaren bidez, botere pertsonala sortzeko duen gaitasuna da. Botere horrek gobernu-agintaritza bera ordezkatzen du, eta subiranoa bera hil ondoren ere bizirik irauten du.
Protagonisten genero eta orientazio sexualarekiko independentea da pornocrazia: emakumeen eta kortesau edo faboritoen arteko botere-harremanen kasuan eta sexu bereko pertsonen arteko harremanen kasuan ere gara daiteke.
Erromako pornokrazia
Beste autore batzuen arabera, etapa hau 964ra arte luzatzen da, Leon VII.a, Eztebe VIII.a, Marino II.a, Agapeto II.a eta Joan XII.aren aitasantuak barne, eragin berri bat izan zutenak: Maroziaren semea zen Alberico II.aren eragina.
Gertaeren fidegarritasun historikoa
Ikerlari askok zalantza jarri dute Pornokraziaren benekotasuna. Teodora eta Maroziaren aurkako salaketen fidagarritasun historikoa galdera irekia da. Ebidentziaren zati handi bat Cremonako gotzain Liutprandoren historiatik dator. Liutprandok Joan XII.ak aulkitik kendu zuen gotzainen batzarrean parte hartu zuen, eta Erromaren etsai politikoa zen, Entziklopedia Katolikoaren arabera, 'sarritan alderdikoia eta maiz bere aurkariekiko bidegabea'. Ikuspegi horretatik, egile katoliko horien arabera, garai hartako gehiegikeriarik okerrenak "elizako esamesa" zirela besterik gabe esan daiteke, Erdi Aroko satiraren erabilera tipikoa, Joana ama santuaren kondairak sortu zuena bezalakoa.
Chlorocichla prigoginei
Chlorocichla prigoginei Chlorocichla generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Dieulivol
Dieulivol Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dieulivol udalerrian erroldatutako biztanleak 255 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 139 etxebizitza zeuden, 97 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 136 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 97 etxebizitza nagusietatik 80 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 13 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 85 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 159 ziren, horien artean 107 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 107 pertsona aktiboetatik 97 lanean zeuden (53 gizon eta 44 emakume) eta 10 langabezian zeuden (6 gizon eta 4 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dieulivol udalerrian 96 unitate fiskal zeuden, 235 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.272 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Dieulivol udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 765 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Amstrad PC1512
Deskribapena
Amstrad PC1512 IBM sistemarekin bateragarria den Amstrad ordenagailu pertsonaletako bat da; eta 1986. urtean sortu zen lehenendabiziko aldiz. Beranduago, Amstrad PC1640 ordenagailuarengatik izan zen ordeztua.
Aipatutako ordenagailua 225.000 pezeta -ren balioarekin izan zen merkaturatua (£499 Erresuma Batuan), eta nahiko ongi saldu zen, izan ere, Europa osoko PC merke bakarretakoen artean zegoen. Honek asko lagundu zuen PC1512 -ren merkaturatzean, honen hedapen erraza lortu baitzen ordenagailuen europar merkatuan (kontsumitzaile txikiei nahiz enpresei zuzendua). Horregatik, esandako ordenagailuaren publizitatea bai etxeetara eta baita bulegoetara ere bideratua izan zen. PC1512 -ren influentzia han zen handia non UK PC Plus aldizkari espezializatuak bazkide bezala hartu zuen aipatutako modeloa, garai hartan bestelako PC bat edukitzea ez baitzen ohizkoa inolaz ere.
Bestalde, Amstrad berak argituratutako bertsioaz gain, badago beste bertsio bat ere, Schneider izena duena. Azken hau Alemanian Amstrad -en produktuak merkaturatzeko lagungarri gertatu zen izena da.
Arkitektura
Arestian aipatutako ordenagailu hau MS-DOS eta Digital Research DOS Plus sistema eragile -ekin zetorren, azken hau aurrekoaren bertsio berria izanik, CP/M motako diskak irakur ditzakeelako. Hauek GEM Windowing System -ri ere lizentzia ematen dute.
MS-DOS ordenagailu honekin batera merkaturatzeko arrazoia Alan Sugar -ek sistema eragile hau erosteko lortu zuen prezio baxu sinestezina da. Honen zergatia Sugar (software-ak erosteko garaian) prezio txikiak erraztera ohituta zegoela da, eta ondorioz, Microsoft -en aldetik beherapen izaugarria lortu zuen. Bestalde, MS-DOS merkeagoa zen, eta baita eragiketak egiteko bestea bezain gai. Honen guztiaren ondorioz, Alan-ek ez zuen arrazoirik ikusten bere ordenagailua sistema eragile bakarrarekin merkaturatzeko. Eta gainera, Microsoft -ek ordenagailu hau MS-DOS sistemarekin aterako zela ziurtatu nahi zuen (izan ere, ordenagailu merke batek salmenta handiak izan litzake, MS-DOS -ek marjina handiagoak lortzea lagunduz) eta, beraz, honek eragin zuen Microsoft -ek MS-DOS -en lizentziak Amstrad -i hain merke saltzea.
PC1512 -ari PC1640 -ak jarraitu zion, azken honek 640KB-eko RAM memoria duelarik. Gainera, grafikoak erabiltzeko balio duen EGA programarekin bateragarritasuna du, nahiz eta ECD modeloa da programa hori bere osotasunean erabil dezakeen bakarra. Ordenagailu hauen disko gogorra -k soinu berezi bat egiten du, eta honek ordenagailu hauek ezagutaraztea ahalbidetu du.
Rüschegg
Rüschegg Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Amstrad PC1512
Arkitektura
Amstrad -ek saiakera bat egin zuen Estatu Batu -ko ordenagailuen merkatuan hedatzeko; AEB -n PC1512 -a PC5120 bezala ezagutzen zen, eta PC1640 -a berriz, PC6400 bezala. PC1512 -a Sinclair PC500 bezala ere saldu izan zen.
Ordenagailuko sarrerako dispositiboak bereziak dira; arratoia Amstrad arratoi bat da, garai hartako arratoi gehienekin bateraezina dena. Gainera, joko ugari datoz jarrita, esate baterako, Elite, baina DOS programa askok arazoak dituzte hauekin. Bestalde, teklatuak aginte digitalentzat prestatutako base bat dakar; honela, aginte eta botoien mugimenduei ez-ohizko kode berezi bat ematen zaie, eta honela, eskuzko kontrolarentzat idatziak izan ziren DOS jokoak agintearekin erabiltzea ahalbidetzen da.
Rüschegg
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Inplikazio
Logikan, inplikazioa inplikazio logikoa edo inplikazio materiala izenekin ere ezagutzen da eta hurrengo eran adierazten da:""B A-ren ondorio logiko bat da eta "A-k B inplikatzen du" irakurtzen da.
Inplikazioen egiazkotasuna
A eta B bi enuntziatu izanik, bakoitza egia edo gezurra izateko aukera dago eta horren arabera inplikazioa beteko da ala ez. Aukera posible guztiak modu sinple batean aztertzeko egiazkotasun taulak erabili ohi dira: Argi ikusten denez gezurrak edozer inplikatzen du; beraz, modu bakarra dago inplikazio bat gezurra izateko: A enuntziatua egia izatea eta B, ordea, gezurra.
Baldintza beharrezkoak eta nahikoak
Ikusi dugunez, egia izateko, A egia bada B derrigorrez egia izan behar du. Horregatik, A gertatzea nahikoa da B ere gertatzeko; beraz, A B-ren baldintza nahikoa da. Bestalde, B ez bada gertatzen A ez da gertatuko; hortaz, B A-rentzako baldintza beharrezkoa da. Hala ere, inplikazio egia izan daiteke nahiz eta A gezurra izan eta B egia, ondorioz B ez da A-rentzako baldintza nahikoa izango. Gainera, B-k gertatzea ez du ziurtatzen A gertatuko denik; beraz, A ez da B-ren baldintza beharrezkoa.
Baliteke eta  aldi berean betetzea; hau da, A B-rentzako baldintza beharrezkoa eta nahikoa izatea. Kasu horietan, A eta B enuntziatuak baliokideak direla esaten da eta bi aukera bakarrik daude: bi enuntziatuak egia izatea edo biak gezurra. Baliokidetasuna horrela adierazten da:
Amstrad PC1512
Arkitektura
Seriea nahiko arraroa da, izan ere, barneko bozgorailuan bolumen fisikoaren kontrol bat dauka. Honek erabiltzaileak makinaren soinua ia isila egitea errazten du. Berrikuntza hau ez da ageri PC berri gehienetan. Soinuzko hardware bidez lotutako kanpo bozgorailuek bolumenaren kontrol bat dute; hala ere, legatu burrunbaria oraindik bolumenaren dispositibo finko bat da.
Inplikazio
Baldintza beharrezkoak eta nahikoak
Hau da, A-k B inplikatu behar du, baina, gainera, kontrako inplikazioa ere egia izan behar du (B-k A inplikatzea).
Inplikazioak frogatzeko zenbait metodo
Inplikazio bat gezurtatzeko, enuntziatu horren kontraadibide bat aurkitu behar da; hau da, betetzen duen elementua. Ordea, inplikazio bat baieztatu nahi dugunean, orokorki frogatu behar dugu. Frogapena aurrera eramateko ez dago bide zehatzik, baina hainbat metodo existitzen dira prozesuan erabilgarriak izaten direnak.
Amstrad PC1512
Xehetasunak
- 5 1/4ko 360KB-ko unitate bat edo biko bertsioan eskuragarri, edota bestela, 3 1/2ko unitate bateko bertsioan.
- 10 edo 20MB-ko disko gogorra.
Inplikazio
Inplikazio kateak
Gure helburua inplikazioa egia dela frogatzea da. Metodo hau erabilita, nahi adina enuntziatu tartekatzean datza.
Enuntziatu bat gehituz: eta  bada, orduan  da.
Amstrad PC1512
Xehetasunak
- Monokromo edo grisak diren monitoreak. CGA monokromo monitoreak grisezko eskala batean funtziona dezake, eta hau ez da beste Hercules pantailekin bateragarria.
Inplikazio
Inplikazio kateak
Esan bezala, nahi bezain luzeak diren kateak osa ditzakegu:
Amstrad PC1512
Xehetasunak
- Oinarrizko plakak RS232C serieko portua eta beste portu paralelo bat dakar.
- Bolumenaren koltrola daraman bozgorailua (PC bozgorailua, soinuzko txartelik gabe).
Inplikazio
Inplikazio kateak
Esate baterako, inplikazio hau frogatuko dugu.
Amstrad PC1512
Xehetasunak
- Bateria autonomoa eta RAM memoriazko konfigurazioa duen ordu erreala adierazten duen erlojua.
Inplikazio
Inplikazio kateak
Hortaz, adibidean, R(x) = -x^3 +4x=0 izango litzateke. Behin P R frogatuta, Q =  frogatu beharko litzateke, besterik ez. Orduan, P R eta R  Q moduan frogatzea errazagoa da.
Amstrad PC1512
Xehetasunak
- Arkatz optikoarentzat konektatzailea.
Inplikazio
Kontrajartzearen metodoa
Gure helburua inplikazioa egia dela frogatzea da. Metodo honetan oinarrituz, A-k B inplikatzen duen kontrajarriaren ukapena frogatu behar da:.
Adibidez, \existsn\in \N non  n bikoitia  n^2 bikoitia den izanik, Hori dela eta, n bikoitia n^2 bikoitia frogatu beharrean, n^2 bakoitia  n bakoitia dela frogatuko genuke.
Kontraesanaren bidezko froga
Metodo hau absurdura eramanez izenarekin ere ezagutzen da eta dioenez, inplikazioa egia dela frogatzeko  enuntziatutik abiatu behar gara kontraesan batera heldu arte. Kontraesana absurdua izango denez, ezinezkoa izango da egia izatea; beraz, hasierako inplikazio egia izan beharko du.
Amstrad PC1512
Xehetasunak
- Joystick-arentzat portu bat teklatuan bertan.
Inplikazio
Indukzio bidezko froga
Aurreko metodoetan arrazonamendu deduktiboa erabiltzen da; hau da, enuntziatu bat egia dela suposatuz beste bat egia dela frogatzea. Honetan, aldiz, arrazonamendu induktiboa erabiltzen da; alegia, zerbait behin eta berriz gertatzen ada, beti egia dela ondorioztatzea. Bi printzipio induktibo ezberdintzen dira:
Amstrad PC1512
Xehetasunak
- Bi botoieko arratoia.
- Microsoft Mouse -ekin bateragarria.
Inplikazio
Indukzio matematikoaren printzipioa
Demagun P(n) enuntziatua egia dela n\geqno guztietarako, ondoko baldintzan betetzen badira:
Amstrad PC1512
Xehetasunak
- ISA deituriko hedapenezko hiru zirrikitu.
Inplikazio
Indukzio sendoaren printzioa
Demagun P(n) enuntziatua egia dela no\geqn guztietarako, baldin eta:
Amstrad PC1512
Osagaiak
Amstrad -ek Amstrad DMP3000 inprimagailua merkaturatu zuen, honen ezaugarririk garrantzitsuena bere lerroak 80 karakterez osatuak daudela izanik. Gainera, IBM eta Epson inprimagailuekin bateragarria dela esan beharra dago. Bestalde, A4 izeneko papera erabil dezake, baita bestelako paper plegatuak ere. Ordenagailura portu paralelo bidez konektatzen da.
Amstrad -ek SM2400 modem -a ere merkatura atera zuen, bere abiadura 2400 baudio direlarik. Modem hau PC1512 eta PC1640 modeloetarako baliagarria da.
William Styron
William Styron (Newports News, Virginia, 1925eko ekainaren 11 - Martha's Vineyard, Massachusetts, 2006ko azaroaren 1) estatubatuar eleberrigilea izan zen.
Estatu Batuetako hegoaldean hazi zen. Duke Unibertsitatean egin zituen ikasketak. William Faulknerren eragina sumatzen da haren obran, inguruneko gaiak lantzeko moduagatik. Lehen eleberrian, Lie Down in Darkness (1951, Ilunpean etzanda), Hegoaldeko erdi-mailako familia baten suntsiketaren deskribapena egin zuen. Maisulana, ordea, The Confessions of Nat Turner (1967, Nat Turnerren aitorpenak) du, esklabo beltzen 1831ko matxinada baten kronika. Obra hark eztabaida handiak piztu zituen, eta Pulitzer saria irabazi zuen 1968an.
Beste zenbait lan aipagarri: The Long March (1953, Ibilaldi luzea), militarren entrenamendu-leku batean girotutako eleberria; Set This House on Fire (1960, Etxea sutan), Bigarren Mundu Gerraren ondoren Italian geratu ziren estatubatuar soldaduen bizitzari buruzko kontakizuna; Sophie's Choice (1979, Sophieren erabakia), estatubatuar idazle baten eta Auschwitzetik bizirik atera zen poloniar gazte baten adiskidetasunaren historia, arrakasta handikoa; Darkness Visible  (1990, Iluntasun ikusgai), buruko eritasun baten aurkako borrokaren kontakizuna; eta, azkenik, A Tidewater Morning: Three Tales from Youth (1993, Goiz bat itsasertzean: gaztetako hiru kontakizun), haurtzaroko une mingarriei buruzko kontakizunak.
Santa Maria Novella basilika
Santa Maria Novella (Basilica di Santa Maria Novella) Italiako Florentzia hirian dagoen basilika bat da. Hiri honetako alde zaharreko ipar-mendebaldean, izen bereko plazan eta hiriko tren geltokitik hurbil kokatzen da.
Historia
Jada IX. mendean toki hartan Santa Maria de la Viñaren omenezko otoiztegi bat zegoen. Haren gainean, 1049an Santa Maria Novella eliza altxatu zen, eta han 1221an dominikar ordenako hamabi apaiza kokatu ziren. Eraikinaren handitzea 1279an hasi zen, Frai Sisto Florentziakoa, Frai Jacopo Pasavanti eta Frai Ristoro Campikoak proiektaturik. Azkenik, XIII. mendearen erdialdera eraikuntza lanak amaitu eta 1420an Eugenio IV.a Aitasantuak bedeinkatu edo sagaratu zuen.
Cristóbal Lobera
Ampudia eta Lermako abadea, 1623an Iruñeko apezpiku bilakatu zen. Badajoz, Osma, Kordoba eta Plasenciako gotzaina ere izan zen.
Wuzhou
Wuzhou (txinera sinplifikatuz: 梧州; pinyineraz: Wúzhōu), Guangxi eskualde autonomoan kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 2.860.000 biztanle inguru dauzka 2004ko erroldaren arabera eta 4.860,3 kilometro koadroko azalera.
Saratsa (Itza)
Saratsa Nafarroa Garaiko kontzejua da, Itza udalerrikoa. Gulibarrekin batu baino lehen, Itza zendeako kontzejua zen. 124 biztanle zituen 2020an. .
Azpiegitura eta garraioak
La Muguiroarra autobus konpainiak Iruñarekin lotzen du Saratsa. Honako ibilbide hau egiten du autobus linea horrek:
Psectrogaster falcata
Psectrogaster falcata Psectrogaster generoko animalia da. Arrainen barruko Curimatidae familian sailkatzen da.
Volcán de Fuego
Volcán de Fuego hegoaldeko Guatemalako sumendi aktiboa da. Sacatepéquez, Escuintla eta Chimaltenango departamenduen artean dago, Antigua Guatemala hiritik 16 km hego-mendebaldera. Erupzio bortitzak izaten ditu.
2018ko ekainaren 4an erupzio handia izan zuen Fuego sumendiak eta gutxienez 75 hil eragin zituen. Ia 2 000 000 pertsonari eragin zion, etxetik alde egitera behartuz edo zaurituz. Errautsak 10 000 metrora ere iritsi ziren eta lainoak hainbat egunez estali zuen lurraldea. Sumendia erupzioan sartzen zen urte bereko bigarren aldia zen.
Cnemaspis monachorum
Cnemaspis monachorum Cnemaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Elide (unitate erregionala)
Elide zazpi udalerritan banaturik dago:
Toshiki Koike
Toshiki Koike (小池 知己, 1974ko azaroaren 10a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Tokyo.
Clarendon konderria (Hego Carolina)
Clarendon konderria (Clarendon County) Hego Carolinako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Manning da. 2010eko zentsuaren arabera 34,971 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Clarendon konderriak 180,172 kilometro koadro ditu. Horietatik 22,977 ura dira. Beste 157,196 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 19,41 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 34,971 pertsonetatik 17,059 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 899 dira. 17,379 beltzak edo afroamerikarrak. 71 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 222 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 7 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 229 pertsonek kokatzen zuten.
Sargon II.a
Sargon II.a (siriakoz: ܣܪܓܘܢ, Sargon; hebreeraz: Sargôn, beharbada, "eguzkiaren printzea" edo "berak ezartzen du erregea"; arameraz: Srgn eta Ðrkn; asirieraz: Sharru-kên; Nimrud, K.a. 765 aldean - K.a. 705) Asiriako errege bat izan zen Inperio Berriaren garaian. Tronura iritsi zen Salmanasar V.a hil ondoren. Ziur asko, usurpatzaile bat izan zen, mantendu den testu baten arabera, Tiglath-Pileser III.aren semea zela zioen arren. Edozein kasutan, armen bidez lortu zuen tronua, eta, bere iritsierak, iraganarekin apurtzea suposatu zuen, bere idazkunetako bakar batean ere ez baita bere aurreko erregerik aipatzen. Errege boteretsu bat izan zen, konkistatzaile handi bat eta asiriar gobernarien dinastiarik garrantzitsuenaren sortzailea, hauen agindupean, inperioak bere garaipenik handienak lortu zituelarik.
K.a. 722an egin zuen kanpainan, Samaria konkistatu zuen, baina baliteke aurretik ere erori izana, soilik Salmanasar V.aren komandantea baino ez zenean. K.a. 720an, aldi berean bi aldetan aritu zen: Babilonian, Marduk-apal-iddina II.ak Ummanigashen aldetik jasotzen ari zen laguntza mozteko, eta siriar-egiptoar koalizio baten aurka, Arpad, Simirra eta Damasko probintzia matxinatuak birkonkistatuz.
Behin barnealdean eta mugetan egoera bere onera ekarri ondoren, Urartutaz arduratzen hasi zen, Tiglath-Pileser III.ak zigortu zuen arren, mehatxu bat suposatzen zuena, bere errege berri Rusa I.arekin. K.a. 717an, Karkemish erantsi zuen, Eufratesen kokapen estrategikoa zuena, bertako gobernariek Frigiako Midas erregearen aurkako ustezko konspirazio bat aitzakia bezala jarrita. Hurrengo urtean, sistema defentsibo bat antolatu zuen ekialdean, Parsuashen, mediar tribuak sartzea eragozteko, oraindik behar bezala antolatu gabe zeudenak. K.a. 715ean, Samaria birpopulatu zuen erbesteratutako arabiarrekin, Egiptoren eragina indargabetzeko.
K.a. 714an, bortizki eraso zuen Urartu, beharbada, estatu hau, zimeriarren aldetik jasaten ari zen mehatxua probestuz, bere iparraldeko bizilagunarekin zuen lehia bere alde jartzea ahalbidetzen diona. K.a. 713an, mendebaldean parte hartu behar izan zuen, Tabal eta Zilizia Asiriako probintzia bihurtuz.
K.a. 711n, Ashdod, Judá, Edom, Moab eta Egiptok osatutako koalizio palestinar bat zanpatu zuen. Hau da, Biblian, Isaiasek Isaias 20:16 aipatzen duen gertaera, judutarrak, matxinadaren arriskuari buruz abisatuz.
K.a. 710ean, behin mugak ziurtatu ondoren, Marduk-apla-iddinarekin antzinako kontuak argitzeko garaia zela uste izan zuen, baita Elametaz mendekatzeko ere, kanpaina bat bi armadekin abiaraziz. Batek, elamitar tropak indargabetzen zituen bitartean, besteak, Babiloniako erregea garaitzen zuen. Honela, Asiria eta Babiloniaren arteko koroa bikoitzaren tradizioa berrabiaraztea lortu zuen, Babiloniako errege bezala, K.a. 709an koroatuz.
K.a. 707an, Babiloniatik itzuli zen, harrapakinarekin, eta Dur Sharrukin hiria amaitzen aritzen da (gaur egun Khorsabad), Ninivetik 16 kilometro ipar-ekialdera zegoena, eta hiriburu berria izango zena. Hurrengo urtean, Dur Sharrukin inauguratu zen, oraindik erabat amaitu gabe zegoenean, ezta erabat populatua ere.
Hil zenean, Sargonek, itxura batean sendoak ziruditen oinarridun erresuma bat utzi zuen, baina, benetan, barne arazo larriak zituena, eta, alde guztietatik, etsai boteretsuz inguratuta zegoena, Egipto, Urartu eta Elamitar Inperioa kasu, ondorengo gobernuak zaildu zituztenak.
Antiforme
Antiforme bat estratuen okerdura zentrutik aldetzen diren toles bat da. Bere zentruko estratuak kanpokoak baino zaharragoak badira antiklinal bat izango da eta barnekoak gazteagoak badira sinklinal antiforme bat.
Garrantzi ekonomikoa
Toles-bikoitzak, faila batek moztutako tolesak edo tolesen goikaldeak ohiko lekuak dira petrolio eta gas naturala egoteko. Petrolioaren dentsitate baxuagoak geruzan gorago joatea eragiten du, tolesaren goiko aldeetara, permeabilitate baxuagoa duen geruza batekin topatu arte eta beraz estratuaren goikaldean tranpa bat osatu arte.