cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Margaret W. Rossiter
Ehunka emakume
1980ko hamarkadaren hasieran, Margaret Rossiter-ek bi kontzeptu eskaini zituen emakumeen zientziari buruzko estatistiken masa eta emakumeek pairatzen zituzten desabantailak ulertzeko. Lehenengoari bereizketa hierarkikoa deitu zion, boterearen eskaileran gora egin ahala, emakumearen aurpegi gutxiago ikusten diren fenomeno ezaguna. Nozio hori, agian, kristalezko sabaiarena baino baliagarriagoa da, emakumeak gailurrera igotzea eragozten duen ustezko hesi ikusezina, zeren eta, hierarkia-desberdintasunen nozioak atentzioa ematen baitu emakumeak eskailera akademiko edo industrialak igotzen saiatzen direnean, erortzen diren etapa anitzen gainean. Rossiterrek eskaini zuen bigarren kontzeptua "lurralde-bereizketa" izan zen, emakumeak zientzia-diziplinetan nola biltzen diren. Lurraldetasun okupazionalaren adibiderik deigarriena zen emakumeak etxean geratzen zirela eta gizonak lanera ateratzen zirela.
María Villén
María Villén, jaiotzaz María Vicenta Silvestra (edo Silvestre) Villén del Rey (Burgos, 1871ko abenduaren 31 - Valentzia, 1961eko azaroaren 8a) burgostar pedagogoa eta irakaslea izan zen, Valentziako Eskola Normaleko zuzendaria, Bigarren Errepublikako maistra.
Biografia
María Vicenta Silvestra (edo Silvestre) Villén del Rey jaio zen, eta María Villén izenez ezaguna izatera iritsi zen. Irakasle-ikasketak egin zituen.
Maistra ibilbidea
Maistra izan zen Avila, Segovia, Madril, San Cristóbal de La Laguna, Jaén, Kordoba eta Lugoko eskola normaletan. 1923an, matematikako irakasle numerario sartu zen Valentziako Eskola Normalean.
Irakaskuntzako Langileen Federazioan (FETE) afiliatua, Langileen Batasun Orokorraren barruan, eta zuzendaritzako kide izatera iritsi zen.
Espainiako Bigarren Errepublikako lehen biurtekoan, Valentziako Normaleko zuzendari izendatu zuten 1932ko abenduaren 1etik. Biurteko beltza hasi eta gero, 1933ko apirilaren 20ko Agindu batek Melillako Normalera matematikako irakasle titular gisa eramatea diktaminatu zuen (ekintza errepresiboa, ikasle-taldeak protesta-gutun bat bidali izana izan zuena). Valentzia utzi behar izan zuen 1934ko martxoaren 8ko ministro-aginduaren bidez, eta Melillara eraman zuten 1934ko irailaren 19an. 1936ko apirilera arte egon zen han. Fronte Popularraren garaipenarekin Valentziara itzuli zen, eta, 1936ko abuztuaren 18ko ministro-aginduaren bidez, Valentziako Eskola Normaleko zuzendari izendatu zuten, eta Valentziako Irakaskuntzako Langileen Federazioak omenaldia egin zion. Federazio horretako kide eta buruzagi ezaguna zen. Eskolako zuzendari gisa, Valentziako Eskola Kolonien Batzarreko kide izan zen 1927, Probintziako Diputazioko establezimenduen Eskola Patronatuko eta Valentziako Kultur Patronatuko kide. Irakasle Eskolan sartzeko ikastaroetako epaimahaietako buru ere izan zen 1936an.
Errementari Museoa
Errementari Museoa, Zeberion kokatzen den museoa da, apartamentu turistikoen azpialdean ; garai batean Ermitabarriko eskolak hartzen ziren eraikinean.
María Villén
Gerra ostean, lan gabe, soldata gabe
Valentziako hiriburuan egon zen, Espainiako gerra zibila amaitu arte, eta 39. urteko apirilaren 21ean, behin-behinean, bertan behera utzi zuten lan gabe eta soldata gabe. Penintsulatik irten zen, baina Afrika iparraldeko kontzentrazio-eremu batean harrapatu eta atxiki zuten. Kasuan kasuko batzordeek arazia eta irakaskuntzan aritzeko ezgaitua, antza, ikasle ohien laguntza jaso zuen.
Otopteropus cartilagonodus
Otopteropus cartilagonodus Otopteropus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Pteropodidae familian sailkatuta dago.
Trypauchen pelaeos
Trypauchen pelaeos Trypauchen generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Will & Grace
Will & Grace estatubatuar umorezko telesaila da, David Kohan eta Max Mutchnickek sortua. NBCk eman zuen 1998 eta 2006 artean eta hainbat sari lortu zituen.
Sevillako metropoli-eremua
Sevillako metropoli-eremua Iberiar penintsularen hegoaldean kokatuta dago, eta Sevilla hiriaren inguruan zabaltzen da. Espainiako metropoli-eremu nagusienetako da. 1,5 milioi biztanle inguru ditu, 4905,04 km²-ko azalera duelarik.
María Villén
Heriotza
Valentzian hil zen 1961eko azaroaren 8an, 89 urte zituela.
Will & Grace
Sinopsia
Grace barne-diseinatzaile dotore eta Will abokatu cool maitasunaren bila dabiltza eta erabat osagarrizkoak dira baina, arazo bat dute: Will homosexuala da. Horrek bere bizitzak zailtzen ditu eta are gehiago Karen eta Jack lagunen "laguntzari" esker.
Liburnascincus mundivensis
Liburnascincus mundivensis Liburnascincus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Errementari Museoa
120 metro karratuko espazioa da. Honen bitartez, Zeberioko Udalak bere iraganaren zati bat gordetzeko nahia izanda, industria metalikoarekin zerikusia duen ondare etnografikoa etorkizuneko belaunaldientzat argitaratzea lortu du.
Errementariaren lanbidea ezagutzen den zaharrenetakoa da, eta bere lan teknikak aldaketa handirik gabe mantendu ziren mende askotan zehar. Bere eginkizun nagusia produkzioa da, baina garrantzitsuena nekazaritzarako, eraikuntzarako, etxeko lanetarako eta etxeko beharretarako hainbat tresna, ekipamendu edo zapata konpontzea da. Beraz, oso garrantzitsua da landa-biztanleriaren eguneroko bizitzarako eta lanerako, hala nola Zeberioko haranerako, non errementariak Arkulanda, Sautuola, Iturrondo, Zubibarria, Ermitabari, Egia, Zubialde, Aresanaga eta Olatxuko komunitateetan hasi baitziren XIX. eta XX. mendeetan.
Jose Añibarro Aiesta Pasaiari eskainia dago, Zeberioko azken errementaria.Gorputz eta ariman eskainitako familia bateko hirugarren belaunaldikoa da; Zeanuriko aitona Lucasekin hasi eta ondoren bere aita Doroteorekin jarraitu zuen.
Hyporhamphus dussumieri
Hyporhamphus dussumieri Hyporhamphus generoko animalia da. Arrainen barruko Hemiramphidae familian sailkatzen da.
Frantzisko Nafarroakoa plaza
Frantzisko Nafarroakoa plaza edo Plaza Berria Nafarroa Garaiko Erdialdea eskualdeko Tafalla udalerrian kokatutako plaza bat da. Hiriko plaza nagusia da, non udaletxea da.
Hemen egiten dira ekitaldi zibiko gehienak: hiriko jaiak iragartzen dituen suziritik hasi eta izaera politiko edo erreibindikatiboko elkarretaratzeetaraino; dantzak, jolasak, antzerki-ikuskizunak; Udal Musika Bandaren kontzertuak kioskoan; elikagaien merkatuak azoketan zehar; eta beti da topaleku, pasealeku edo dibertigarri.
Historia
Rosa María Armendáriz ikertzailearen arabera, Beltran Aitarekin batera, 1866ko jaietan inauguratu zen. Juan Cruz Labeaga eta Julio Segurak, ordea, ospakizuna 1858ko abuztuaren 15ean izan zela diote.
Martin Sarasibar Lafuente arkitekto gasteiztarra arduratu zen asmo handiko proiektua errege-jauregiko Armen Plazako lurretan garatzeaz. Politikariek, hala nola Nazario Karrikirik edo Gendulaingo konteak koroarekin izandako gorabehera eta gestio ugariren ondoren, Martin Sarasibarrek ekin zion lanari. Estetika neoklasikoko proiektua (Gasteizkoa eta beste hiri batzuetakoa bezalakoa) hiru bloketan garatu zen, erdian udaletxea eta Merkatu Plazatik, Harategitik eta Arrandegitik gertuen dagoen izkinan. Eraikitako gainerako espazioak etxebizitza partikularretarako diseinatu ziren. Plaza Errege Bidera ireki zen eta herriaren erdigune nagusia lekuz aldatu zuen.
Iturriko obeliskoa, Jose Nagusiak egina, 1844an eraiki zen. Bere kokapena Armen Plaza zaharreko harresiaren kubo baten ondoan zegoen espazioari zegokion. Ur premia larriaren ondorioz eraiki zen. Valgorratik, urak iturrira iritsi ziren eta harrizko kupelen lau hodietatik zehar joan ziren, herritarren poz handiz.
1895ean Girod erlojua jarri zen udaletxean, Karlistaldian kobratutako zorrekin.
1987an Plaza birmoldatzeko obra batzuk amaitu ziren, eta hurrengo urtean gaur egun ageri diren masustondo platanifoideak landatu ziren. 1990eko hamarkadaren amaieran berritu zuten azkenekoz udaletxea.
Megumi Takase
Megumi Takase (高瀬 愛実) Japoniako futbolaria da.
Belgikar Inperio Koloniala
Belgikar Inperio Koloniala itsasoz haraindiko koloniek, dependentziek eta Belgikak XIX. mendearen azken herenean Afrikaren banaketan sartu ondoren lortutako lurraldeek osatutako multzoak jasotzen duen izena da, non Leopoldo II.a erregeak Kongoko eskualdearen zatirik handiena eskuratzea lortu zuen. Gainera, Lehen Mundu Gerraren ondoren, belgikarrek Alemaniatik, Versaillesko Itunaren bidez, Ruanda-Urundiko kolonia lortu zuten.
Belgikak bi kolonia kontrolatu zituen bere historian zehar, Kongo Belgikarra (gaur egun Kongoko Errepublika Demokratikoa) 1908tik 1960ra, eta Ruanda-Urundi (Ruanda eta Burundi) 1922tik 1962ra. Txinan ere kontzesio txiki bat zuen eta Marokon Tangerreko Nazioarteko Eremuaren administratzaileetako bat zen.
Belgikako itsasoz haraindiko lurraldearen % 98 inguru Kongo Belgikarraren koloniakoa zen (metropolia bera baino 76 aldiz handiagoa, gutxi gorabehera). Leopoldo II.aren jabetza pertsonal gisa sortu zen, Belgikako estatuaren ekintza politiko edo militarraren bidez lortu beharrean. Subiranotasuna Belgikara transferitu zen 1908an.
Aurrekariak
Belgikak, monarkia konstituzional batek, 1830ean lortu zuen independentzia, Herbehereetako Erresuma Batuaren aurkako iraultza baten ondoren. 1839an Belgikaren independentzia unibertsalki onartu zenean, Europako potentzia gehienek koloniak eta protektoratuak zituzten Europatik kanpo, eta eragin-eremuak eratzen hasiak ziren.
Belgikako bigarren erregea, Leopoldo II.a, koroatu zutenerako, belgikarrak kolonialismoaren aldeko grina galduta zuten. Elkarren segidako gobernuek hedapen koloniala arrisku ekonomiko eta politikotzat eta, funtsean, arrakastarik gabekotzat jotzen zuten, eta uste zuten inperio informala, Belgikak Hego Amerikan eta Errusian zuen merkataritza industriala loratzen jarraitzen zuena, askoz ere oparoagoa zela. Ondorioz, Leopoldo bere anbizio kolonialen atzetik zebilen Belgikako gobernuaren babesik gabe.
Kongoko Estatu Burujabea (1885–1908)
Kongoren kolonizazioa XIX. mendearen amaieran hasi zen. Belgikako Leopoldo II.a erregea, bere nazioaren botere eta nazioarteko ospe faltak zapuztua, Belgikako gobernua konbentzitzen saiatu zen, garai hartan esploratu gabeko Kongo arroaren inguruan hedapen koloniala babes zezan. Bere ezezkoaren ondorioz, Leopoldok estatu bat sortu zuen bere gobernu pertsonalaren pean. Leopoldo potentzia kolonial aurkarien artean tarteko lurralde baliagarritzat ikusi zuten mendebaldeko zenbait herrialderen laguntzarekin, Kongoko Estatu Burujabearen nazioarteko onarpena lortu zuen 1885ean.
Henry Morton Stanley esploratzailea Kongo ibaiaren arroa esploratzetik itzuli zen, eta Erresuma Batuari interesatzen saiatu zen eskualdea koloniza zezan, baina aurkako giroa zuen, europarrentzat konkistatzea zailtzen zuena. Leopoldo II.ak Stanley bidali zuen Kongo esploratzen jarraitzera eta bertako buruzagiekin hitzarmenak lortzera. Hauekin eta esklaboen trafikoa amaituko zutela agintzen zuten elkarte humanitarioen fatxada batekin armaturik, berak 1884-85eko Berlingo Konferentzia konbentzitu zuen berak sortutako erakunde independenteari, Kongoko Estatu Burujabeari, Kongo entregatzeko.
Estatu Burujabearen gobernuak Kongo bere baliabide naturalengatik ustiatu zuen, lehenik bolia eta gero kautxua, ondasun baliotsua bihurtzen ari zena. Estatu Burujabeko militarren laguntzarekin, Force Publique, lurraldea kontzesio pribatuetan banatu zen. Kautxuaren eta Esplorazioaren Konpainia Anglo-Belgikarrak (ABIR ingelesezko sigletan), besteak beste, indarra eta basakeria erabili zituen lurraldean bere boterea ezartzeko. Kongoko erregimenak kautxua biltzeko kuotak betetzen ez zituzten Kongoko indigenen derrigorrezko lana, hilketa eta mutilazioa erabili zituen. Uste da milioi bat kongoar hil zirela aldi horretan. Heriotza asko Europako kolonoekin izandako kontaktuak eragindako gaixotasun berriei egotz dakizkieke, baztanga barne. Azken horrek biztanleriaren ia erdia hil zuen Kongo ibaiaren beheko aldean.
Estatu Burujabearen aldian, Kongoko biztanleriaren murrizketa handia gertatu zen, heriotza gehiegi egoteagatik, baina heriotza kopuruaren estimazioak nabarmen aldatzen dira. Zifrak zenbatespenak badira ere, uste da hamar milioi kongoar hil zirela aldi horretan, biztanleriaren bosten bat, gutxi gorabehera. Lehen errolda 1924ra arte egin ez zenez, zaila da populazioaren galera kuantifikatzea, eta zifra horiek zalantzan jarri dituzte batzuek, William Rubinsteinek kasu, Adam Hochschildek aipatutako zifrak ebidentzia gutxian oinarritutako kalkulu espekulatiboak direla baieztatzen baitute.
Kongoko Estatu Burujabea ofizialki Belgikako kolonia ez bazen ere, Belgika zen bere onuradun nagusia merkataritzari eta herritarren enpleguari dagokienez. Leopoldo II.ak pistola-puntan erositako kautxu eta boli esportazioen aberastasun handia metatu zuen pertsonalki, eta Bruselan, Ostenden eta Anberesen eraikin publiko ugari eraikitzeko erabili zen.
Malý Čepčín
Malý Čepčín Eslovakiako udalerri bat da, Turčianske Tepliceko barrutian kokatuta. 3,09 km²ko azalera du eta 542 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1254. urtekoa da.
Belgikar Inperio Koloniala
Ruanda-Urundi (1922–1962)
Ruanda-Urundi Ekialdeko Afrika Alemanaren zati izan zen Belgikako okupazio militarraren aurretik 1916tik 1924ra Lehen Mundu Gerraren ondoren, espedizio militar batek alemaniarrak koloniatik kanporatu zituenean. Belgikari esleitutako Nazioen Ligako B motako mandatua bihurtu zen 1924tik 1945era. Nazio Batuen lurralde fiduziario izendatu zuten, oraindik belgikar administraziopean zegoena, 1962ra arte, Ruanda eta Burundiko estatu independente bihurtu ziren arte. Belgika kolonia administratzen hasi ondoren, orokorrean alemaniarrek ezarritako politikei eutsi zien, tokiko gobernari tutsien bidezko zeharkako gobernua eta nortasun etnikoko txartelen politika barne (beranduago Ruandako Errepublikan kontserbatua). Matxinadak eta tutsien aurkako indarkeria, Ruandako iraultza bezala ezagutzen dena, independentziara eraman zuten herrialdea.
Kolonia horiek independizatu ondoren, Belgikak harreman sendoak izan zituen haiekin, baina gertaera politiko eta ekonomikoz beteak, eta horiek, oraindik ere, azpi-harreman berezi gisa aipatzen dira, baldin eta hori adosten dela ematen badu.
Passage to Marseille
Passage to Marseille (euskaraz Marseillarako Txartela) 1944ko Michael Curtiz hungariar-estatubatuar zinema zuzendariaren abenturazko gerra filma bat da. Charles Nordhoff eta James Norman Hall idazleen Sans Patrie ("Aberririk Gabe") eleberrian oinarritua dago. Soinu banda Max Steiner musikagileak konposatu zuen.
Bertan, 1941eko Casablanca filma ospetsuko jatorrizko aktore-multzoko jende askok antzeztu zuen, tartean Humphrey Bogart, Claude Rains, Sydney Greenstreet, Peter Lorre eta Helmut Dantine, bai eta Michèle Morgan (Casablanca filman Marseillesa ereserkiaren emakumezko abeslaria), Victor Francen, Philip Dorn eta George Tobias ere.
Argumentua
Bigarren Mundu Gerran Freycinet kapitainak Jean Matrac gerra-berriemailaren istorioa kontatzen du, gizon betilun eta ixil harekiko erabat jakin-mindua. Matrac, frantziar kazetaria Municheko Biltzarraren aurkaria da, Deabruaren uhartean espetxeratua eta erbesteratua egon da. Beste lau presoekin zaindariak saihestu eta txalupa batean ihes egiten dute, Ozeano Atlantikoan Marseillara doan Freycinet kapitainaren ontziak jasotzen dituelarik. Irratiz Frantzia Alemania Naziaren aurrean errenditu dela jabetzen dira, armistizioa eskatuz. Ondorioz, herrialdearen hegoaldean alemaniaren lagun den Vichyko gobernua eratu da, hain zuzen ere heuren ontzia doan Marseilla hiria kokatzen den eremua.
Aktoreak
Beste aktore hauek ez dira kredituetan agertzen:
Koki Oshima
Koki Oshima (大島 康樹, 1996ko maiatzaren 30a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashiwa Reysol.
Trypauchen vagina
Trypauchen vagina Trypauchen generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
318 Magdalena
318 Magdalena, asteroide gerrikoan aurkitutako 318. asteroidearen izena da. 1891ko irailak 24an aurkitu zuen Auguste Charlois astronomo frantziarrak Nizatik.
Bere izenaren jatorria, astronomo honen beste hainbat aurkikuntzen kasuan bezala, ezezaguna da.
Lancé
Lancé Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lancé udalerrian erroldatutako biztanleak 434 ziren. Familiak 183 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 71 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 220 etxebizitza zeuden, 184 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 218 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 184 etxebizitza nagusietatik 165 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 113 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 88 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Lancé udalerrian 190 unitate fiskal zeuden, 444,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.493 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren eta 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 3 zurginak ziren eta 1 iturgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra altzari denda bat zen.
2000. urtean Lancé udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.232 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dora Alonso
Doralina de la Caridad Alonso Pérez "Dora Alonso" (Matanzas, Kuba, 1910eko abenduaren 22a - Habana, 2001eko martxoaren 21a) kazetaria eta idazlea izan zen.1961ean Kubako Literatura Sari Nazionala irabazl zuen.
Biografia
Umetan piztu zitzaion literaturarekiko grina. Gazte-gaztetatik sartu zen borroka iraultzaileetan eta aldizkari eta hainbat egunkaritako kolaboratzailea izan zen.
1933an Cárdenaseko Prensa Libre egunkariko korrespontsal gisa lan egin zuen Máximo Gómez-en, eta hurrengo urtean Joven Cuba erakunde antiinperialistan sartu zen, eta bertan bikotekidea ezagutu zuen, Constantino Barredo Guerra.
1953an José Joaquín Alfonso Malagón adoptatu zuen, 7 urteko mutikoa. 1955ean Fausto Rodríguez Sánchez komunista ezagutu zuen, hurrengo urtean bere bikotekidea bihurtuko zena.
Idazle ibilbidea
Dora Alonso atzerriko haurrentzako gehien idatzi eta argitaratu duen Kubako egileetariko bat da eta sorkuntza kopururik handiena duena. Bere estilo literario narratiboa emozioen sinpletasunean eta manipulazioan oinarritzen da. Bere testuetan, beti azpimarratzen du Kubako nekazariak bere giza balioak eta naturarekiko maitasuna birsortzen dituela.
Lucelle (Alsazia)
Lucelle Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Dora Alonso
Idazle ibilbidea
Bederatzi urterekin lehenengo saria irabazi zuen "Estela Brochs de la Torriente" (1919) probintziako literatura lehiaketan eta 1926an argitaratu zuen bere lehen poema (Amor, en El Mundo ).
Lucelle (Alsazia)
Biztanleria
2007an Lucelle udalerrian erroldatutako biztanleak 42 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Iñigo Botas
Íñigo Botas Armentia (Gasteiz, 1953- Oviedo, 2013ko otsailaren 22a) zinema-zuzendari eta gidoilaria izan zen.
Lucelle (Alsazia)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Dora Alonso
Idazle ibilbidea
Irrati eta telebistako gidoilaria, eleberrigilea, antzerkigilea eta kazetaria ere izan zen, Sari nazionalak eta atzerrikoak jaso zituen.
Lucelle (Alsazia)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 41 etxebizitza zeuden, 18 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 23 bigarren erresidentzia ziren. 32 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 18 etxebizitza nagusietatik 9 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 1ek lau zituen eta 11 etxek bost zituzten. 13 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 10 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Dora Alonso
Idazle ibilbidea
Aventuras de Guille nerabeentzako eleberria telebistarako egokitu zuten laurogeiko hamarkadako telesail batean. El cochero azul ipuin liburua ere egokitu dute.
1961ean Kubako Lehen Hezkuntzarako lehen testuliburuak prestatzen lagundu zuen.
Lucelle (Alsazia)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2000. urtean Lucelle udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 324 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Iñigo Botas
Biografia
Nafarroako Unibertsitatean Zuzenbide ikasi ondoren, ikasketak utzi zituen zinema ikasketak egiteko Madrilgo Taller de Artes Imaginarias eskolan. Filmes del Oasis ekoizetxea sortu zuen; bertan laburmetraiak, publizitate bideoak eta industria bideoak landu zituen. 59 urtekin hil zen Oviedon.
Laburmetraiak
Bere filmografia ez da oso luzea:
Sariak
Certamen Internacional de Cine Documental y Cortometraje de Bilbao (1980) por El exhibicionista. Premio en el Gasteizko Bideo Jaialdia (1992) por el videoclip Dicen.
Ford Focus
Ford Focus C segmentuko turismo autoa da.
1998tik, Ford Motor Company-k Ford Focus ekoizten du, eta ia mundu guztian saltzen du. 1998an Europan saltzen hasi zen eta 2000an Ipar Amerikan. Erresuma Batuan Ford Focus autoa gehien saldu zen autoa bihurtu zen 2000tik gaur arte. 2005an Ford-ek Focus-en bigarren belaunaldiari ekin zion. 2001 eta 2002. urteetan Ford Focus gehien saldu zen autoa izan zen.
Ford Escort eta Ford Laser, Focus-aren aurrekoak izan ziren, eta denek zehar aurreko zeharkako motorra (motor transbertsala) daukate, baita aurreko trakzioa ere. Focus-ak hatchback karrozeriadun (hiru eta bost ateko autoak) ditu, sedan (bi eta lau atekoak), familiarra (bost atekoa) eta kabriolet (bi atekoa) modeloak ditu. Ford C-Max monobolumen autoa da, Focus-en bigarren belaunaldian oinarrituta dago.
Lehenengo belaunaldia (1998–2004)
Garapen garaian, CW 170 deitu zen, eta “Ford Fusión” bezala ezagutu zen denbora gutxian, jatorrizko Focus- ek behin betiko izena Ghia karroza-egile prototipotik hartu zuen eta 1991. urtean, Ginebran, automobil-erakusketan agertu zen.
Focus-en diseinuko elementu batzuk, adibidez atzeko argi altuak, Ford autoen aurreko prototipoetan ikusi ziren. Focus-ak “New Edge” diseinuko era segitu zuen. 1996.urtean Ford Ka estreinatu zen eta 1998. urtean Ford Cougar estreinatu zen, auto honek publikoan eta prentsan muturreko erreakzioak sortu zituen. Autoen barrualdeko diseinua erradikala zen, kurba asko eta linea zabalak nabarmentzen ziren.
Focus-en lehenengo belaunaldiari, bostetik lau izar eman zioten helduak babesteko “EuroNCAP” istripu-probetan. Australian, Ford Focus 2002-2004 “Used Card Safety Ratings 2006” an ebaluatu egin zuten eta bidaiarientzako“tarteko” babes maila lortu zuen. Alemanian, Mexikon, Espainian, Filipinetan, Argentinan, Hego Afrikan,Txinan, Taiwanen, Errusian eta Venezuelan Focus I ekoiztu da.
Hyporhamphus erythrorinchus
Hyporhamphus erythrorinchus Hyporhamphus generoko animalia da. Arrainen barruko Hemiramphidae familian sailkatzen da.
Ford Focus
Kirol-bertsioak
ST170
2002.urtean SVT modeloa kaleratu zen, ondoren, Europako ST170 modelo berezia eta Focus SVT Ipar Amerikako modeloa berdinak ziren.
RS
2002. urtean Ford-ek ST170 bertsioa baino kirol-bertsio erradikalago egitea erabaki zuen, hau da, motorren Duratec 2.0 litro turbokonpresorea bertsioa erabilita, baina sarrera aldakorreko sistema erabili gabe, RS-a 212 ZP gutxien ematen zuena. 2004. urtean RS bertsioa egiteari utzi zioten.
Bigarren belaunaldia (2004-2009)
2004. urte erdirantz Beijing-eko automobil-erakusketan, Focus-en bigarren belaunaldiko prototipoaren aurkezpena egin zen, baina Parisko 2004ko automobil-erakusketan kaleratu zen. Erakusketa berean “Focus Vignale Concept “ prototipoaren aurkezpena egin zen ere. Modelo hau, 2006. urteko urrian kaleratu zen, “Focus Coupé-Cabriolet” izenarekin. Focus II Focus I baino handiagoa, luzeagoa eta zabalagoa da. Bigarren belaunaldian “New Edge” diseinu eguneratua hartu zuen, Mondeo III eta Fiesta modeloek egin zuten bezala. Focus II Espainian, Alemanian, Hego- Afrikan eta Argentinan ekoizten da. Focus II-en bigarrengo belaunaldiari bostetik bost izar eman zioten helduak babesteko “EuroNCAP” istripu-probetan.
Hirugarren belaunaldia
Focus-en hirugarren belaunaldia, Ginebran, 2010eko automobil-erakusketan aurkeztu zuten. Europan, 2010.urte azkeneko hileetan kalean saltzen hasi zen, eta 2011. urte hasieran Estatu Batuetan saltzen hasiko dira.
Ford Focus WRC kirol bertsioa
Focus WRC–ek 1998ko denboraldian lehen aldiz, Munduko Rally-txapelketan parte hartu zuen, eta denboraldi hartan lehiaketa bi irabazi zituen. Ordutik Focus WRC gidariak, besteak beste, Colin McRae, Carlos Sainz, Markko Märtin eta Marcus Grönholm izan dira.
Petit-Mars
Petit-Mars bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Petit-Mars udalerrian erroldatutako biztanleak 3.388 ziren. Familiak 1.168 ziren, horien artean 180 pertsona bakarrekoak ziren (100 bakarrik bizi ziren gizonak eta 80 bakarrik bizi ziren emakumeak), 320 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 624 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Ford Focus
Ford Focus WRC kirol bertsioa
2006. eta 2007. urteetan Ford talde ofiziala taldeko irabazlea izan zen. Gaur egun, Ford-ek lehiaketetan oraindik auto hau erabiltzen du.
Petit-Mars
Etxebizitza
2007an 1.234 etxebizitza zeuden, 1.189 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 1.205 etxeak ziren eta 25 apartamentuak ziren. 1.189 etxebizitza nagusietatik 1.006 bere jabearen bizilekua ziren, 169 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 32 etxek bi zituzten, 110 etxek hiru zituzten, 308 etxek lau zituzten eta 733 etxek bost zituzten. 921 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 349 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 782 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.222 ziren, horien artean 1.874 aktiboak ziren eta 348 inaktiboak ziren. 1.874 pertsona aktiboetatik 1.782 lanean zeuden (958 gizon eta 824 emakume) eta 92 langabezian zeuden (36 gizon eta 56 emakume). 348 pertsona inaktiboetatik 103 erretiraturik zeuden, 145 ikasten zeuden eta 100 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Petit-Mars udalerrian 1.218 unitate fiskal zeuden, 3.538,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.876 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 79 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 31 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 7 zurginak, 4 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 1 jatetxe, 3 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Petit-Mars udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.102 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Atotxako futbol zelaia
Atotxa Realaren futbol zelaia izan zen ia 80 urtez, 1913 eta 1993 urte bitartean. Taldeak izan duen bigarren futbol zelaia izan zen, Ondarretakoan hasi baitzen jokatzen Reala, sortu zenean.
Atotxak tradizio ingeleseko zelaien itxura eta ikuslegoaren zelairako gertutasun oso handia zuen, futbol partiduetan giro paregabea sortuz, ezaugarri hauek estadio mitikoa bihurtu zuten. 1950ko hamarkadan egurrezko harmailak kendu eta egitura berriak eraiki ziren. 1990ko hamarkadarako zaharkiturik gelditu zen eta eraistea erabaki zen. 1993. urtean Anoeta estadioan jokatzera pasa zen Reala.
Kokalekua
Estadioa bota eta gaur egun hura zegoen orubean eraiki den plaza berriak Atotxako Zelaia plaza izena du, haren omenez.
Izena
Aranzadi Elkarteak aipatzen du inguru hartan Atotxa izeneko baserri bat bazela eta haren lurretan eraiki zela Atotxa izeneko auzoa. Beste hipotesi batek dio Pascual de Atocha izeneko alkateak XVII. mendean sortu zuela Atotxa auzoa Urumea ibaiaren ertzetan, izan ere ontzigintzan aritu baitzen bertan urte luzetan.
Sorrera
Donostian futbola izaten ari zen arrakastak txirrindularitzak aurrez izan zuena gainditu zuenean udaletxeak erabaki zuen Club Ciclistak 1888an eraikitako belodromoa botatzea eta haren lekuan futbol zelaia eraikitzea. Monsieur Comet biziki haserretu eta mindu zen footballeursen jarrerarekin eta honako madarikazioa bota zuen: "Erreala ez da inoiz txapelduna izango". Club Ciclistak lehenengo saiakeran eskuratu zuen titulua lortzeko Errealak ia 70 urte itxaron behar zuen.
Atotxako estadioa 1913ko urriaren 4an inauguratu zen eta Realaren aurkaria Bilboko Athletic Kluba izango zela iragarri zenean ikusmin handiaa sortu zuen. Bilbotik, Irundik, Tolosatik, Miarritzetik eta baita Logroñotik ere garraio bereziak antolatu ziren. Berraondo kapitainaren erretiroko partida ere bazen gainera.
Honako hauek izan ziren talde bakoitzeko jokalariak :
Partida 3-3 berdinketaz amaitu zen eta Atotxaren historiako lehen goleatzailea Pitxitxi izan zen.
Eraikina
Zelaia errektangularra baino trapezio bat zen, fondoetako batean metrobete laburragoa baitzen.
Hasierako Atotxak harmaila nagusi bat zuen, egurrezkoa eta oso apaindurik zegoena. Zutabe ugari zituen, hauek ere apainduraz josiak. Haren parean terraza handi bat zen eta fondoetan bi harmaila txiki zituen. 1950. hamarkadan grada berriak eraiki ziren. Iparraldeko fondoa Fruiten atea (Portería de las Frutas) izenarekin ezagutzen zen, merkatuaren alboan eraiki baitzen. 1970. hamarkadan bigarren harmaila eraiki zen.
Edukieraz garaiko futbol estadioetarako ertaina eta gaur egungo estadioekin parekatuz gero apala izan arren, ikusleak zelaia eta jokalarietatik oso hurbil egotea ahalbideratzen zuen, ziur aski Lehen Mailan ikusleak jokalarietatik hurbilen zeuden estadioa bilakatuz, maiz lehen iladako ikusleek besoa burdin-sareetatik luzatuz gero alboko sakeak nahiz kornerrak jaurtitzera zihoazen jokalariak ia ukitzeko adina. Jendearen hurbiltasun honek presio psikologikoa eragin eta talde bisitariek estadio honetan partiduak irabaztea oso zail egiten zuen, gainera sekulako giroa sortu eta jokalari txuri-urdinak garaipena lortzera auspotzen zituen.
1976ko euskal derbia
1976ko abenduaren 5ean euskal derbia tokatzen zen Atotxan eta oraindik legezkoa ez zen ikurrina atera zuten bi taldeek zelaiaren erdira. Inaxio Kortabarria eta Jose Angel Iribar izan ziren talde bakoitzeko kapitainak eta haiek eutsi zioten ikurrinari. Horretaz gain realarentzako partida biziki ona izan zen, 5-0 emaitzaz irabazi baitzuen. Ordukoa da Satrustegiren gol ikusgarrienetakoa, Iribarri areaz ertzetik buruz sartu ziona.
Agur Atotxa
1993ko martxoaren 14an azken euskal derbia jokatu zen. Atotxa estadioa jendez gainezka zegoen eta 19. minutuan Bittor Alkizak sarturiko golari esker Reala 1-0 nagusitu zen.
Ekainaren 13an jokatu zen azken jardunaldia eta Errealaren azken gol ofiziala Oceano Andrade da Cruz portugaldar futbolari txuri urdinak sartu zuen.
1993ko ekainaren 22an "Agur Atotxa" izeneko ekitaldi jendetsuarekin eman zitzaion behin betiko agurra estadioari, Anoetako estadioari lekua utziz. Gorka Reizabal eta Arritxu Iribar kazetariek aurkeztu zuten ekitaldia eta, besteak beste, Erreala eta Euskal Herriko futbol selekzioaren arteko partidua izan zen eta baita Errealeko eta Athletic-eko beteranoen arteko partidua ere. Azken gol sinbolikoa Javier Sagarzazu jokalari txuri urdin zenaren semea eta izen berdineko mutikoak sartu zuen.
Eraisketa
Urte batzuetan baztertua eta egoera kaskarrean egon ondoren, 1999ko maiatzaren 28an behin betiko eraitsia izan zen, ondoren bertako lursailetan babes ofizialeko etxebizitzak eraiki dituzte futbol zelaia zegoen lurzoruan.
Tafallaldea
Tafallaldea Nafarroako eremu geografikoa da, Erdialdea eskualdeko erdialdean kokatua. Tafalla inguruko eremua da, tradizioz hiribildu independenteetan banatuta egon dena, Orbaibar ibarra bezalako lekuetan ez bezala, non herri guztiak jurisdikzio komun baten menpe zeuden. Lurralde hauek hartzen ditu: Tafalla, Erriberri, Beire, Pitillas, Donamartiri Untz eta Uxue.
Atotxako futbol zelaia
Eraisketa
Gaur egun, zelaia zegoen lekuan Atotxako Zelaia plaza dago.
Atotxaren datuak
Hona hemen Atotxa estadioaren inguruko datu zehatzak:
Tafallaldea
Nafarroako 2000 Zonifikazioaren arabera, Nafarroako eskualde ez ofizialetako bat zen, nahiz eta 2019an ofizialak onartu zirenean, lurralde osoa Erdialdean txertatu zen. Zangozaldea bezala, bertako udalerriak modu independentean garatu ziren, eta, horregatik, eskualde horretako kide izatearen sentimendua txikia da beste eremu tradizionalagoekin alderatuta. Ekonomia Tafallaren eta Erriberriren inguruan zentratuta dago.
Atotxako futbol zelaia
1982ko Superkopa (itzulerakoa)
Madrilen 1-0 galdu zuen Realak. Itzulerako partida 1-0 amaitu zen eta luzapena jokatu behar izan zen.
Tafallaldea
Erriberriko merindadearen barruan dago kokatuta.
Atotxako futbol zelaia
Futbolaz haratago
Atotxa estadioa Realaren partidekin lotzen badugu ere, hasierako hamarkadatan beste hainbat kirol jokatu izan ziren bertan, hala nola atletismoa, krosa, boxeoa, belar hockeya, herri kirolak, txirrindularitza... Begiratu ondorengo argazkiak.
Tafallaldea
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Nerea Loiola
Nerea Loiola Pikaza (Deba, Gipuzkoa, 1985eko ekainaren 6a) irakaslea eta euskal idazlea da.
Biografia
Deban jaio zen 1985ean. Ingeniaritza Mekanikoan graduatu zen eta lanbidez Bigarren Hezkuntzako Matematikako irakaslea da. Irakaslea eta ama bere esanetan, amatasunak garrantzi handia baitu berarentzat.
Idazle bezala haur eta gazte literaturan murgildu da eta hainbat liburu argitaratu ditu. Beste alor batzuk jorratzen ere aritu da: iritzi zutabeak Urola Kostako Hitzan eta helduentzako ipuinak batez ere. Epizentroa da egindako lan horren aurreneko emaitza.
Literatura liburuez gain, komikien munduan ere saiakera batzuk egin ditu. Irabazi arte ETB1eko telesaileko pertsonaien unibertsoan oinarrituta, sakelakoan irakurtzeko euskarazko lehen komiki interaktiboa sortu du Aitziber Alonso ilustratzailearekin batera: Irabazi arte: iraganeko mamua. Komikia gaztetxoei zuzenduta dago, eta sakelakoan aplikazioa deskargatu ondoren erabiltzaileei interakziorako hainbat aukera eskainiko dizkie: protagonistek istorioan entzuten duten musika entzun, pertsonaien edo gertakarien inguruko informazioan sakondu edota istorioaren garapenaren inguruko galderei erantzun.
Nerea Loiolak, Jon Aranguren ilustratzailearekin batera, argitaratutako laugarren liburua Naian album ilustratua da. Gaztetxoei zuzenduta dago eta haurrengana helarazten diren desberdintasunari buruzko ikuspegiak lantzen ditu.
Lanak
Argitaratutako liburuak hauek dira:
Azido pirubiko
Azido pirubikoa CH3-CO-COOH formula duen azido karboxilikoa da, biokimikan eta fisiologian garrantzi handia duena. Zetoazidorik sinpleena da. Azido pirubikoaren anioi karboxilatoari pirubato deritzo.
Ezaugarri fisiko-kimikoak
Laborategian etanal zianuroren hidrolisiagatik lortzen da. Etanal zianuroa, berriz, etanal kloruro eta potasio zianuroren erreakzioan sortzen da:
Hidrogeno katioia askatzen duenean azido pirubikoak pirubato anioia sortzen du:
Zeregin biologikoa
Pirubatoa garrantzi handiko metabolitoa da. Izan ere, bizidunen metabolismoan funtsezko zeregina burutzen du.
Pirubatoa glukolisiaren azken produktua da. Zehazki, glukosa molekula bakoitzeko 2 molekula pirubato sortzen dira prozesu metaboliko horretan. Pirubato horrek bi bide metaboliko har dezake jarraian: Krebs ziklora pasatu (arnasketa aerobioan) ala hartziduraren bidea, etanol ala azido laktiko sortuko duena (arnasketa anaerobioan).
Maiatzaren 12
Maiatzaren 12a gregoriotar egutegiaren urteko ehun eta hogeita hamabigarren eguna da, 133garrena bisurteetan. 233 egun falta dira urtea amaitzeko.
Kanpo estekak
Maiatzaren 11 | Urteko egutegi | Maiatzaren 13
Cuernavacako metropoli-eremua
Cuernavacako metropoli-eremua Mexikoko Cuernavaca hiriak, bere udalerri homonimoak, eta Morelos estatuko beste 7 udalerrik osatzen duten metropoli-eremua da. INEGI, CONAPO eta SEDESOLen 2020ko Biztanleria eta Etxebizitza Zentsuaren arabera Cuernavacako metropoli-eremuak 1.028.589 biztanle zituen urte horretara arte, eta horrek Mexikoko hamaseigarren konurbazio jendetsuenean kokatu zuen.
Metropoli-eremua osatzen duten udalerriak
Cuernavacako metropoli-eremua Morelos estatuko zortzi udalerrik osatzen dute.
Kama Sutra
Kama Sutra, कामसूत्र sanskritotik, antzinako Indiako testu bat da, gizakiaren sexu portaerari buruzkoa. Vatsyayanak idatzi zuen IV. mende inguruan eta jatorrizko izenburua Vātsyāyana Kāma-sūtra, euskaraz “Vatsyayanaren sexualitateari buruzko aforismoak” ( काम = kāma: sexu gozamena eta सूत्र = sūtra: haria, esaldi laburra) da; kámasutra ahoskatzen da. Kronologikoki Gupta aldian idatzi zen, hau da, Kristo aurreko 240 eta 550 urtean artean. Literatura sanskritoaren barruan maitasunaren gaineko funtsezko lana da. Historikoki bertsio asko argitaratu dira, sarritan oso marrazki ederrez hornituta; gaur egun ere argazkiez ilustratuta aurkitu daiteke.
Liburuaren kapituluak
Kama Sutrak 36 kapitulu ditu, zazpi ataletan antolatuta. Hauexek dira gai nagusi horiek:
Harremanetarako jarrera desberdinak
Vatsiaianaren ustez maitasuna egiteko 8 oinarrizko erak daude eta zortzi jarrera nagusiak. Liburuan 64 “arte”, hau da, maitasuna egiteko era eta jarrera desberdinen konbinazioak azaltzen dira. 64 arte horiek deskribatzen diren kapitulua guztien artean ezagunena da eta, ondorioz, jende askoren ustez horixe da Kama Sutra, baina atal bat besterik ez da. Idazlearen iritziz maitasuna bestearekin jolasteko artea da; jolas horren bitartez bestearen puntu sentsibleak ezagutuko dituzte horrela gozamena hobeto emateko.
Liburuaren beste pentsamenduak
Kama Sutrak sexua “jainkozko batasun” moduan definitzen du. Vatsyayanaren ustez sexua ez da ezer txarrik, bakarrik arinkeriaz praktikatzea izan daiteke bekatu bat. Horren inguruan gizonak eta emakumeen arteko harremanak aztertzen ditu eta, horrekin lotuta, hiritar on bat izateko aholkuak ematen ditu. Jolas horien artean homosexualitatea, emakumezkoen artean zein gizonezkoen artean, onartua da.
Liburu honek balio handia du garai bateko India eta kultura indiarra ezagutzeko. Dena dela, India garaikidean ez da oso onartua izan. Esaterako, Mohandas Karamchand Gandhik puritanismoaren aldekoa zen.
Kama Sutra mendebaldean
Mendebaldeko hizkuntza baten lehen bertsioa Richard Francis Burtonek egin zuen, 1883an. Gaur egungo kulturan dezente komertzializatu da eta mota askotako bertsioak aurki daitezke, askotan jarreretan oinarrituta, gainontzeko edukiak baztertuz.
Euskaraz
Elkar argitaletxearen enkarguz, Ramon Etxezarretak euskaratu zuen Kamasutra, frantsesezko eta gaztelerazko testuetatik abiatuta, 1987an.
Donostiako Orfeoia
Donostiako Orfeoia mundu osoan ospetsua den abesbatza amateurra da, gaztelaniaz Orfeón Donostiarra jatorrizko izena duena. Bere historia luzean hainbat sari lortu ditu, bai eta kontzertu gogoangarri ugari eskaini ere, munduko hainbat lekutan, zuzendari, orkestra eta abeslari onenen ondoan.
Urgazieta
Urgazieta Beskoitzeko (Lapurdi) auzoa da, auzoburutik mendebaldera kokaturik dagoena. Izenak adierazten duen bezala, bertan gatzagak egon ziren funtzionamenduan, Biarrizko bainuetxeak ur gaziz hornitzen zituelarik.
Donostiako Orfeoia
2005ean 182 abeslarik osatzen zuten Orfeoia: 63 sopranok, 31 kontraltok, 42 tenorrek eta 46 baxuk.
Egoitza Donostiako Parte Zaharrean du, San Juan kalearen eta Iñigo kalearen arteko elkargunean.
Proville
Proville Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Proville udalerrian erroldatutako biztanleak 3.475 ziren. Familiak 1.308 ziren, horien artean 256 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 192 bakarrik bizi ziren emakumeak), 440 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 504 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 108 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.364 etxebizitza zeuden, 1.326 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 1.328 etxeak ziren eta 33 apartamentuak ziren. 1.326 etxebizitza nagusietatik 1.011 bere jabearen bizilekua ziren, 302 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 91 etxek hiru zituzten, 285 etxek lau zituzten eta 930 etxek bost zituzten. 1.141 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 639 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 584 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.366 ziren, horien artean 1.626 aktiboak ziren eta 740 inaktiboak ziren. 1.626 pertsona aktiboetatik 1.460 lanean zeuden (787 gizon eta 673 emakume) eta 166 langabezian zeuden (73 gizon eta 93 emakume). 740 pertsona inaktiboetatik 249 erretiraturik zeuden, 270 ikasten zeuden eta 221 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Proville udalerrian 1.315 unitate fiskal zeuden, 3.473 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.854 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 124 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 42 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 8 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 2 funerariak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 4 iturginak, 3 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 3 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 19 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 3 arropa dendak, 3 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 7 altzari dendak, 1 kirol-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Everybody Loves Raymond
Everybody Loves Raymond estatubatuar umorezko telesaila da, Phillip Rosenthalek sortua. CBSk eman zuen 1996 eta 2005 artean eta hainbat sari lortu zituen.
Sinopsia
Raymond Barone Long Islandeko Lynbrook herrian bizi den kirol-kazetari italo-estatubatuarra da. Debra Barone emaztea, Ally alaba eta Geoffrey eta Michael seme bikiekin batera bizi da. Rayren gurasoak ondoan bizi dira eta, Robert anaiarekin batera, bere bizimoduan muturra sartzen dute etengabe.
Proville
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
Lloyd's of London
Lloyd's of London Henry Kingek 1936an egindako filma da, Tyrone Power, Madeleine Carroll, eta Guy Standing aktoreek antzeztua. Horiekin batera Freddie Bartholomew, C. Aubrey Smith, Virginia Field, Douglas Scott eta George Sanders ere aritu ziren. Tyrone Powerrek bere ibilbideko aurreneko lan garrantzitsua osatu zuen film honetan, 23 urte zituela.
Proville
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lloyd's of London
Sinopsia
Jonathan Blake, Lord Nelsonen txikitako laguna, mezulari izatetik lanpostu garrantzitsu batera iritsiko da Lloyd's aseguru-etxean, batik-bat albisteak bidaltzeko sistema bat asmatuz geroztik.
Syncomistes rastellus
Syncomistes rastellus Syncomistes generoko animalia da. Arrainen barruko Terapontidae familian sailkatzen da.
Hyporhamphus gamberur
Hyporhamphus gamberur Hyporhamphus generoko animalia da. Arrainen barruko Hemiramphidae familian sailkatzen da.
Sursee barrutia
Sursee barrutia Luzerna kantonamenduan dagoen Suitzako barrutia da. Bere hiriburua Sursee da. 287,33 kilometro koadroko azalera du eta 70862 biztanle.
Web Map Service
Web Map Service edo WMS (euskaraz, "webeko mapa-zerbitzua") internet bidez mapen irudi geoerreferentziatuak zerbitzatzeko erabiltzen den protokolo estandar bat da. Espezifikazioa Open Geospatial Consortium partzuergoak garatu eta argitaratu zuen lehen aldiz 1999an.