cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Domineuc
Biztanleria
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 873 etxebizitza zeuden, 786 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 45 bigarren erresidentzia ziren eta 42 hutsik zeuden. 830 etxeak ziren eta 41 apartamentuak ziren. 786 etxebizitza nagusietatik 580 bere jabearen bizilekua ziren, 185 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 46 etxek bi zituzten, 136 etxek hiru zituzten, 181 etxek lau zituzten eta 414 etxek bost zituzten. 651 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 331 etxetan auto bat zegoen eta 366 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Liptovské Revúce
Liptovské Revúce Eslovakiako udalerri bat da, Ružomberokeko barrutian kokatuta. 76,91 km²ko azalera du eta 1555 biztanle 2017ko datuen arabera.
Saint-Domineuc
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.215 ziren, horien artean 975 aktiboak ziren eta 240 inaktiboak ziren. 975 pertsona aktiboetatik 905 lanean zeuden (472 gizon eta 433 emakume) eta 70 langabezian zeuden (28 gizon eta 42 emakume). 240 pertsona inaktiboetatik 109 erretiraturik zeuden, 72 ikasten zeuden eta 59 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Domineuc udalerrian 835 unitate fiskal zeuden, 2.140,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 18.561€ zen.
Liptovské Revúce
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1233. urtekoa da.
Saint-Domineuc
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 72 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 15 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Saint-Denis-du-Pin
Saint-Denis-du-Pin Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Saint-Domineuc
Activitats ecomòmiques
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 7 zurginak, 4 iturginak, 4 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 1 aldi baterako lan enpresa eta 2 jatetxeak.
Saint-Denis-du-Pin
Biztanleria
2007an Saint-Denis-du-Pin udalerrian erroldatutako biztanleak 730 ziren. Familiak 282 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 101 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 105 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saint-Domineuc
Activitats ecomòmiques
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 altzari denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
Saint-Denis-du-Pin
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Domineuc
Activitats ecomòmiques
2000. urtean Saint-Domineuc udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, 860 hektarea erabiltzen.
Saint-Denis-du-Pin
Etxebizitza
2007an 359 etxebizitza zeuden, 285 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 43 hutsik zeuden. 351 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 285 etxebizitza nagusietatik 234 bere jabearen bizilekua ziren, 42 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 75 etxek lau zituzten eta 169 etxek bost zituzten. 220 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 123 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 141 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Saint-Domineuc
Equipaments sanitaris i escolars
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
The Final Destination
The Final Destination edo Final Destination 4, (euskaraz Azken Helmuga edo Azken Helmuga 4), 2009ko David R. Ellis estatubatuarrak zuzendutako beldurrezko film bat da. Bobby Campo, Shantel VanSanten eta Mykelti Williamson aktoreek antzeztu zuten.
Final Destination (2000) eta Final Destination 2 (2003) eta Final Destination 3 (2006) aurrekariak eta Final Destination 5 (2011) jarraipena dauzka.
Planetal
Planetal Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
The Final Destination
Argumentua
Hegoaldeko Estatu Batuak, Nick O’Bannon (Bobby Campo) eta bere lagunak NASCAR txapelketako auto lasterketa bat ikustera joan dira. Bertan, ikusleentzako ondorio izugarriak dakartzan istripu beldurgarri bat gertatuko da. Nickek gertatzera doanaren aurreiragarpen bat izan duela jabetuko da, eta beste hamabi pertsonekin batera lasterketa gertatzen ari den estadiotik atera eta hondamenditik ihes egitea lortuko dute. Jada Heriotzarengandik ihes egin dutela sinetsirik, taldeak bere eguneroko bizitzarekin jarraituko dute, baina Nick, Lori (Shantel VanSanten) eta beren lagunentzako guzti hau hasiera besterik ez da izango, Heriotzak ez baiditu gauzak bertan behera uzten, eta bizirik atera direnak bereganatzeko modu basatian itzuliko da.
Saint-Denis-du-Pin
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Nazionalitate
Nazionalitatea lortzeko hiru bide daude:
Nazionalitate bi edo gehiago izateko eskubidea izatekotan, ius optandi edo aukeratzeko eskubidea dago. Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsalaren 15. atalak honela dio:
Beraz, nazionalitatea aldatu eta gal liteke. Pertsona batek nazionalitaterik ez badu, herrigabe du izena.
Storeria dekayi
Storeria dekayi Storeria generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Herritarren Segurtasunerako Legea (2015)
1995eko Espainiako Zigor Kodearen erreformatik Espainiar Zigor Justiziak izan duen eraldaketa sakonena izan da. Jada, indarrean sartu aurretik Espainiako nahiz Hego Euskal Herriko gizarteetan sekulako eztabaida, polemika eta protesta biziak piztuarazi zituen lege aldaketa izan zen, nagusiki Alderdi Popularraren babesa bakarrik zuen eta Espainiako Zigor Kodean aldaketa handiak sartzen zituen legea baitzen.
Saint-Denis-du-Pin
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 467 ziren, horien artean 343 aktiboak ziren eta 124 inaktiboak ziren. 343 pertsona aktiboetatik 322 lanean zeuden (175 gizon eta 147 emakume) eta 20 langabezian zeuden (8 gizon eta 12 emakume). 124 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 46 ikasten zeuden eta 44 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Herritarren Segurtasunerako Legea (2015)
Polemika eta kritikak
Lege hau kritikatzen zuten alderdi, gizarte kolektibo eta mugimenduen artean aipatu ziren kritiken artean honakoak daude:
Saint-Denis-du-Pin
Diru sarrerak
2009an Saint-Denis-du-Pin udalerrian 305 unitate fiskal zeuden, 767,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.248 euro zen.
Herritarren Segurtasunerako Legea (2015)
Hego Euskal Herrian
Hego Euskal Herrian 2016 eta 2017ko tarteko urte eta erdian 11.000 prozedura zabaldu dituzte mozal legea erabilita, eta horietatik 4.000 inguruk zerikusi zuzena dute eskubide zibil eta politikoen arloarekin —manifestazioak, protestak, afixak jartzea eta beste—.
Saint-Denis-du-Pin
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 3 autoeskolak, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 3 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
Saint-Domineuc
Equipaments sanitaris i escolars
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Saint-Denis-du-Pin
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Saint-Denis-du-Pin udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.222 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1570eko hamarkada
1570eko hamarkadak 1570etik 1579. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Juan Larrea
Juan Larrea Zelaieta (Bilbo, Bizkaia, 1895eko martxoaren 13a - Córdoba, Argentina, 1980ko uztailaren 9a) poeta eta pentsalari abangoardista izan zen. Erdaraz idatzi zuen, gaztelaniaz eta frantsesez.
Bizitza
Juan Larrea Bilbon jaio zen 1895eko martxoaren 13an. Filosofia eta letretako ikasketak egin zituen Deustuko eta Salamancako unibertsitateetan. 1921ean, Madrilgo Artxibo Historiko Nazionaleko sarrera azterketak gainditu zituen. César Vallejo perutar olerkariarekin batera, Favorables París Poema argitaratu zuen 1926an, eta Carmen Gerardo Diegorekin.
Espainiako Gerra Zibila hasi zenean Mexikora erbesteratu zen, eta han Espainiako Kultura Batzordearen eta España peregrina aldizkariaren zuzendari izan zen, José Bergamín eta Josep Carnerrekin batera. Estatu Batuetan izan ondoren, Córdobako (Argentina) unibertsitateko irakasle izendatu zuten 1956an.
Tarsoko Meskita Handia
Tarsoko Meskita Handia (Tarsus Ulu Cami) Turkiako Tarso hirian, Mersin probintzia, dagoen eraikina da. Meskita hau 1579an altxatu zen eta hiriko handiena da. Camii Nur auzoan dago San Pablo elizatik gertu.
Juan Larrea
Bizitza
Haren poesia surrealistak abangoardia mugimenduaren jarraipen hutsetik ihes egiten duen joera dramatikoa erakusten du; eragin handia izan zuen Vicente Aleixandre, Federico García Lorca, Rafael Alberti, Luis Cernuda eta beste poeta handi askorengan.
Tarsoko Meskita Handia
Historia
Meskita 1579an eraiki zuten otomandarren domeinuan. Meskitaren komisionatua Ramadanida turkomano dinastiako Ibrahim izan zen, 1517 baino lehen eskualdea gobernatu eta XVI. mendearen hondarrean Otomandar Inperioaren basailu izaten jarraitu zuen dinastia turkomano bat. Baina meskitaren informazio plakaren arabera, leku berean bederatzigarren mendeko meskita zaharrago bat zegoen, Abbastar Kalifa-herriaren garaian eraikia. Tarso Bizantziar Inperioak konkistatu ondoren, antzinako meskita eliza bihurtu zuten. XIV. mendean, ordea, Ramazanoğluk Tarso konkistatu zuen eta, 1579an, meskita berreraiki zen.
Txolarre buztanbeltz
Txolarre buztanbeltza (Passer melanurus) Passer generoko animalia da. Hegaztien barruko Passeridae familian sailkatua dago.
Julian Ajuriagerra
Julian Ajuriagerra Otxandiano, baita ere Ajuria ezizenez ezaguna, (Bilbo, 1911ko urtarrilaren 7a - Milafranga, Lapurdi, 1993ko martxoaren 23a) Frantzian ari izan neuropsikiatra eta psikoanalista zen. Psikiatria eklektiko, ikasi eta humanista baten ezohizko ordezkaria da. Frantzian, sektore psikiatriari hasiera eman dutenetarikoa da Julian Ajuriagerra.
Biografia
Bere tesia La Douleur dans les affections du système nerveux central, Jean Lhermittek hitzaurreratu zuen. Azken horrek Ajuria laguntzaile gisa hartu zuen bere Nerbio-sistema anatomiaren laborategian 1938tik 1946ra. 1942tik 1945era 30 urteko inguruko gizona frantses barne erresistentziaren militante egin zen. Bigarren mundu gerra urte bat geroago, psikiatria eta neurologiako irakasle agregatua izendatu zuten.
René Diatkine psikoanalistaren ezagutza egin zuen, eta harekin psikomotrizitate-arazo eta lengoaia-arazoentzat kontsultazioak ideki zituen. Harekin ere, Psychatrie de l'enfant aldizkaria sortu zuen. Psikoanalisia bat Sacha Nachtekin egin zuen. 1950ean Juan Ajuriagerrak frantses nazionalitatea eskuratu zuen eta horrela baxoa zein baliokidetasunak erdiesten ahal zituen mediku tituluaren onarpenarentzat.
1959. urtean, Ferdinand Morel irakaslea ordezkatzen du psikiatriako Bel-Air unibertsitate ospitalean Genevan. Psikiatriako ospitalea, 1975 arte kudeatuko zuen. Genevar psikiatria garatzea eta erreferentzi bilakaraztea zilegitu zuen. Urte haietan arraroa bazirudien arren, psikoanalistek neurologoekin batera lan egiten zuten. Alor horretan, kolaborazio eta zeingehiagoka espiritu hori gutitan erdietsia izaten zen. Bestalde, erlaxazio teknika onera eraman zuen, « Ajuriagerra metodoa ».
Rif
Rif (amazigeraz Arrif, arabieraz الريف, tifinagh ortografiaz ⴰⵔⵔⵉⴼ, espainieraz eta frantsesez Rif), geografia aldetik, Afrikako ipar-mendebaldeko eskualde menditsua da; nazio aldetik, bertako estaturik gabeko amazig herria.
Riftarrak amazigak dira eta tarrifit (arabieraz xelha) amazigeraren dialektoa dute hizkuntza. Hala ere, riftar gehienek arabieraz ere egiten du, bertako hizkuntza ofizial bakarra denez gero. Espainiera edo frantsesa ere hitz egiten dute riftar gehienek.
Rif Maroko estatu administrazioko bost herrialdetan banatuta dago: Al Hoceima, Nador, Taza, Berkane eta Taourirt.Espainia estatu administrazioko Melilla autonomia hiria ere Rrifko lurraldea da. Rifko herririk garrantzitsuenak Nador, Kebdana, Berkane, Taza eta Axdir dira.
Historia
Historiaurretik hona Rif berberea izan da, tribu edo kabiletan modu horizontalean antolatuta.
Feniziarrak K.A. XI. mendean Tetuan eta Melilla hiriak sortu zituzten. Gerora, kartagotarrek hartu zuten inguruko domeinua, erromatarrak Hirugarren Gerra Punikoan Kartago menperatu eta Rif Mauretania Erromako probintziaren barruan gelditu zen. V. mendean bandaloek erromatarrak azpiratu zuten, eta VI. mendean bizantzioarrek berreskuratu zuten eskualdea.
VII. mendean sortaldeko beduinoak sartu ziren Rifen. Salih I ibn Mansur-ek, 710. urtean Nekor Erresuma sortu zuen, Rifen. Rif osoa islamiartu zen, eta hiriak arabiartu ere, baina landa eta mendi inguruetan amazig herriaren hizkuntzak eta kulturak iraun dute gaur egun arte.
XV. mendean Espainiatik kanporatutako musulman asko Rifen instalatu zen, eta besteren artean Chefchaouen hiria sortu zuten.
1415ean Portugalek Ceuta konkistatu zuen. Medina Sidonia Etxeak, Espainiako Elisabet Katolikoaren onespenarekin, Melilla okupatu zuen, 1497an.
XIX. mendean Espainiak bere presentzia areagotzeko joera indartu zuen, Melilla eta bestelako goarnizioen lurraldeak zabalduz. 1859-1860 urteetan Afrikako Gerra izenaz ezagutzen den operazio militarrak burutu zuen Espainiak. Gerora, Espainiaren interes espantsionistek riftarren erasoaldiak ere ekarri zituen.
1904an Marokoko lurraldeak Frantzia eta Espainiaren artean banatu zituzten, eta Marokoko iparraldea Espainiaren esku gelditu zen. Horretara, Rif osoa Protektoratu espainolaren barruan gelditu zen. Hartara, Rifko tribuek aurre egin zizkioten espainiarren okupazio armadari (ikus Rifeko gerra). 1909-1912 artean Mohamed el-Mizianek gidatu zituen horka arrifiak okupazioaren aurka. Ahmed el-Raisunik gerla santua aldarrikatu zuen espainiarren aurka eta Jebala administratzeko hitzarmena lortu zuen espainiarrekin. Rifen, Abd el-Krimek gidatutako gerrillariek Espainiako armada osoa Annualeko guduan (1921) eraitsi eta Melilla ezik Rif, Jemala eta Gomarako lurralde guztiaren domeinua eskuratu zuen. Abd el-Krimek Rifko Errepublika independentea aldarrikatu zuen, Rif herri amazigaren estatu independentea. 1925ean Frantzia eta Espainia elkartu ziren eta gerra osoa bideratu zuen Rifko Errepublika 1926an desegin arte. Hartara, Rif Espainiaren menpean gelditu zen, 1956an Maroko estatu independentea sortu eta haren soberanian gelditu artean.
1958-1959. urteetan riftarrak matxinatu ziren Marokoko agintearen kontra. Hasan II erregeak errepresio latza bideratu zuen Rifaren aurka: napalm bonbak erabili zituzten, eta 8.000 hildako eta milaka riftar zauritu, atxilotu, torturatu eta espetxeratu zituzten.
Rifen independentziaren aldeko mugimenduak gorabeherak izan ditu harrez gero. Hassan II.a Marokokoa erregearen aldian, amazig hizkuntzak eta kulturak jazarpen bortitzaren azpian bizi behar izan zuten. Marokoko koroa haren seme Mohamed VIaren esku gelditu zenean, jazarpen hori arindu egin zen nolabait.
Dena dela, independentziaren aldeko mugimendua jazarpenean bizi da. 2008. urtean, Marokoko erregeak "legez kanpo" jarri zuen alderdi politiko amazig nagusia, Marokoko Alderdi Demokratiko Amaziga, riftarren haserrerako.
Riftarrak
Rrif oso eskualde zabala da: Melilla inguruko mendietatik Tetuaneraino zabaltzen da. Hala ere, ez da nahastu behar Rif geografikoa eta kulturala. Tetuan eta Chauen inguruko lurraldeak Jebala izena hartzen du, eta bertakoek, etnikoki amazigak izan arren, arabieraz hitz egiten dute. Arrifiak Al Hoceima eta Nador hirien eskualdean bizi dira, eta euren kultura eta hizkuntzari eusten diote.
Gaur egunean, Marokoko deszentralizazio asmoen inguruan Rif Handiaz ere hitz egiten da, Marokoko iparralde osoa izendatzeko, hau da, Mediterraneoko Ipar-mendebaldetik Argeliako mugetara doan herrialde osoaz.
Fisikoki, ugariak dira azal argi, ile hori eta begi urdin eta berdea duten riftarrak.
Kabilak
Rifko kabila edo tribu tradizionalak hauexek dira:
Aith Ouriaghel (Beni Urriaguel), Axdir-en Gzennaya, (Senhaya), Metalsa-ko sortaldean. Galiya, Melillako eskualdean. Mazuza Aith Shisher Aith Sidel (Beni Sidel) Aith Bu Ifrur (Beni Bu-Ifrur) Aith Buyafar Kebdana (Quebdana), Muluya ibaiaren kostaldean Algeriako mugaraino. Aith Said (Beni Said), Kert ibaiaren mendebaldean. Aith Stut, Quebdana-ko hegoaldeko arabiarrak. Aith Bu Yahi (Beni Buyahi), Muluya ibian barrena, Oulad Stut-en hegoaldean. Ibdalsen, Aitbuyahyi-en sortaldean. Aith Ulishk (Beni Uliachek), Temsaman-eko hego-mendebaldean Tafersit, Temsaman-eko hego-mendebaldean Aith Tuzin (Beni Tuzin), Temsaman-eko hegoaldean Temsaman, Al Hoceima hiriaren inguruan Aith Amart (Beni Ammart), Beni Urriaguel-en hegoaldean Targuist, Beni Urriaguel-en hego-sortaldean Bokoya (Bocoya), Axdir eta Bades artean Aith Itteft, Bades-en sortaldean. Aith Bu Frah (Beni Bu-Frah), Aith Itteft-en sortaldean. Mestasa, Aith Bu Frah-en sortaldean Mtiwa, Mestasa eta Oued Ouring-en artean
Musika
Rifek musika tradizional amaziga joria dauka.
Lau musika mota bereiz daitezke: Rifko Ahidus, Taktouka, Aduar eta Reggada.
Musikarien arteko batzuk aipatzearren: Talde tradizionalak: Mudrus, Mimount, Serouan, etc.
Talde modernoak, 1960tik hona sortutakoak: Ithrán, Hamid Temsamani, Refrou3, Thifridgas, Ituatoun, Najib Amazigh, Allal, Tifiur, Shij mouhand.
Kestle
eta Kestle Mill, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Storeria hidalgoensis
Storeria hidalgoensis Storeria generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Lipinia
Lipinia Scincidae familiako narrasti genero bat da. Asiako hego-ekialdean eta Ozeanian bizi dira.
Bocaina de Minas
Bocaina de Minas Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
1580ko hamarkada
1580ko hamarkadak 1580etik 1589. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Koki Niwa
Koki Niwa (丹羽•孝希) mahai-tenisean lehiatzen den kirolari japoniarra da.
Olinpiar Jokoak
2016ko Udako Olinpiar Jokoetan, Rio 2016an (Rio de Janeiro), zilarrezko domina eskuratu zuen Japoniako taldearekin, taldeka modalitatean, Japoniako (zilarrezkoa) eta Alemaniako (brontzezkoa) hirukoteen aurretik sailkatuz. Hauek osatzen zuten Txinako hirukotea: Xu Xin, Ma Long eta Zhang Jike-k.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezkoa eskuratu zuen Japoniako taldearekin, taldekako modalitatean, Txinako (urrezkoa) eta Alemaniako (zilarrezkoa) hirukoteen atzetik sailkatuz. Hauek osatzen zuten Japoniako hirukotea: Tomokazu Harimoto, Jun Mizutani eta Koki Niwak.
Tekla-instrumentu
Tekla-instrumentua, teklatu(-instrumentu)a  , klabiera   edo giltzadia  musika-tresna mota bat da, musika jotzeko teklatua erabiltzen duena. Tekla-instrumentu ohikoenak pianoa, eskusoinua, organoa eta teklatu elektronikoak dira. Teklatua musika-tresnaren aurrealdeko zatia izaten da, teklaz osatua, eta hatzez jo behar izaten da musika egiteko. Hedapenez, teklatu hitza tekla-instrumentu osoarentzat erabiltzen da. Teklak jotzean, musika-tresnak modu akustiko, elektroniko edo elektromagnetikoan soinuak sortzen ditu, eta, soinu horiek, denboran zehar, doinu bat osatzen dute. Batzuetan, jarraika jotzen dira, akordeak eratuz, denboran zehar, musika harmonia bat eratzen dutena.
Bata bestearen ondoan dauden tekla beltz eta zuriz osatua dago. Bata bestearen ondoko teklen arteko tartea, tonuerdi bat da, eta bi teklen arteko tartea, tonu bat.
Tekla-instrumentua jotzen duenari teklatu-jotzaile ( Heg. ), teklista ( Heg. ), klabierista ( Ipar. ) edo giltza-joile edo -jotzaile deritzo.
Historia
Tekla-instrumentuak sartaldeko gozatzearen arabera desinatuak daude. Doren eskalako nota naturalak (do, re, mi fa, sol, la eta si) zuriak eta handiagoak dira, diese (do, re, fa, sol eta la diese) eta bemolenak (re, mi, sol, la eta si bemol), ostera, beltzak eta txikiagoak dira.
Teklatuan notak antolatuta dauden moduak, bere jatorria XV. mendean du, teklatuaren adigaia K. a. III. mendean ikus daitekeen arren, hydraulisarekin (urezko greziar organoa).
Tekla-kopurua
Teklatuen tekla-kopurua, denbora igaro ahala, gehitzen joan da. XVIII. mendean, klabizenbaloak bost zortziduneraino iristen ziren (61 tekla baino ez askoz gehiago), 1870etik aurrera eginiko piano gehienek, ordea, 88 zituzten. Egungo pianoren batzuk, tekla batzuk gehixeago dituzte (adibidez, Bösendorfer 225 ereduko piano batek, 92 ditu, eta Bösendorfer 290 Inperial ereduko batek 97).
Organoek, hala adierazita dutelako, 61 tekla dituzte.
Sintetizadoreek, oro har, 61, 76 edo 88 tekla izaten dituzte (5, 6 edo 7 zortzidun).
Tekla zuri eta beltzen kopurua, aldatu egin daiteke eraikitzailearen eta tekla-instrumentu ereduaren arabera. Adibidez, Yamaha enpresako bost zortziduneko tekla-instrumentuak 61 teklarekin datoz (36 zuri eta 25 beltz), zortzidun kopuru bereko Casioren tekla-instrumentu batek, aldiz, 59 tekla ditu (34 zuri eta 59 beltz).
Tekla-instrumentu motak
Tekla-instrumentuak, honelakoak izan daitezke:
Beste tekla-instrumentu batzuk
Badaude teklatu itxura duten musika-tresnak, berez, teklazkoak ez diren arren. Adibidez, xilofonoa, marinba, bibrafonoa, lira edo glockenspielak, badituzte tonu eta tonuerditan jarritako material durunditsu batez eginiko barraren batzuk, baina zuzenean jotzen dira, zotz batzuen bidez.
Plattenburg
Plattenburg Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Serrinha dos Pintos
Serrinha dos Pintos Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Klabat mendia
Klabat mendia (Gunung Klabat) Sulawesi uhartean dagoen sumendia da. Minahasa penintsularen ipar-mendebaldean dago, Indonesian. Gailurrean 170 × 250 m-ko zabalera duen kraterrean aintzira dago. Ez dago sumendiaren erupzio historiko baieztaturik. 1683an gertatu zen erupzio baten berri eman zen baina, antza, Tongkoko sumendiarena izan zen eta ez Klabatekoa. Bere altura 1995 metrokoa da.
Nakdong ibaia
Nakdong ibaia (, ahoskatua) Hego Koreako ibaia da. Herrialdeko ibairik luzeena, Daegu eta Busan hiriak zeharkatzen ditu, eta Japoniako itsasora isurtzen da Busanen ondoan. 523 kilometro luze da, eta 23.384 kilometro koadroko arroa du.
Hego Koreako ekonomia
Hego Koreako ekonomia esportazioak bultzaturiko ekonomi baten industri politikan oinarritua dago.
Hego Korearen adibidea, aproposa da garapen ekonomikoa bultzatzeko, hitz batean, Estatua nola parte har dezakeen ulertu ahal izateko. Hirugarren Munduko beste hainbat herrialdeetan bezala, Hego Koreako gobernua jarduera industrialen baliabide esleipenean zuzenean baina selektiboki esku hartu egin du. Bestelako neurriak ere hartu ditu aipatu politikak sendotzeko asmoz, hala nola, zergak eta subentzioak, enpresa publikoen eraketa, lizentzia sistemak eta kredituak besteak beste. Horrela bada, neurriok erabat erradikala zen garapen estrategia baten testuinguruan ezarri ziren: Esportazioak Ordezkatzeko Industrializazio eredua (EOI). Honen ondorioz, Hego Korea ezohizko garapen azkar bat ezagutu du eta era berean, Gobernuaren industri politika selektiboak, Hego Koreak, hainbat industri sektoretan nazioarteko lehiakortasuna azkar asko lortzea nabarmenki ahalbidetu egin du.
Hainbat adituen aburuz, Hego Koreak lorturiko nazioarteko lehiakortasuna zalantzazkoa da eta anitz eztabaidatua izan da, hauen ustetan batetik historikoki informazio gabezi handia egon delako eta bestetik eskusartze selektiboaren irabaziak kostuak konpentsatu dituztelako. Hau dela medio, gure lanean adierazitako ideiak ez dituzte industri politika selektiboak ezinbestean arrakastatsuak izan behar direnik iradokitako ez nazioarteko lehiakortasuna indartzen duten kasuetan ezta ongizatea handitzen duten kasuetan ere.
Normalean, politika horiek garapen propio bat oztopatu dute eta beraz, ezinbestekoa da funtsezko ezberdintasunak zehaztea nola eta zergatik Hego Koreako Gobernuak, beste gobernu batzuk porrot egin duten horretan, arrakasta lortu duen azaldu ahal izateko.
Ezberdintasunak, politika ekonomikoan eta politikan datza besterik gabe. Politika ekonomikoan ezberdintasunak, antzeko politikak erabili izatean datza baina nagusiki erabilitako garapen estrategietan datza. Era berean, ezberdintasun politikoak, politika ekonomikoa baldintzatu duen bilakaera bati erantzuten diote. Aipatu ezberdintasunak garrantzi handia daukate, izan ere, Hirugarren Munduko beste herrialde batzuetan politika industrial eraginkorrak aurrera eramatearen ahaleginak, arrakasta izan baino lehen, barne politikaren bilakaeran aldaketa gogorren beharra inplikatzen du. Modu berean, eskusartze selektiboaren bitartez Hego Koreako Gobernuaren arrakasta errepikatzearen aukeren gainean eszeptikoak izan behar gara.
Azterlana puntu honetan hainbat ataletan banatuko dugu, alde batetik, lehenengo atalean gudaren amaieratik (1953) aurrerako Hego Koreako garapenari buruzko laburpen bat azaltzen dugu, bigarrenik Hego Korearen politika industrialak aztertzen ditugu eta azkenik Hego Korearen esperientziatik eratortzen diren ondorioak ikusiko ditugu.
Hego Koreako garapenaren emaitzak
Hego Koreako ekonomiaren ikertzaileak, 50. hamarkadaren amaieran, munduko ekonomiarik dinamikoenean bihurtuko zenik ez zuten espero, alderantziz, egoera ezohizkoa zela kontsideratzen zuten. Ekonomia atzerriko laguntza fluxuen menpekoa izan zen urte askotan eta hala ere bere hazkundea tendentzia beherakorra zuen. Esportazio eta aurrezki maila egokiak sortzeko zituen arazoak direla medio, etorkizunean ekonomia dependentea izango zela espero zen, honenbestez, hau ikusita, gobernua ekonomia sendotzen lagundu zuen. Gobernuaren buruhauste nagusienak, inflazioaren kontrolaz gain, atzerriko laguntza lortzea eta inportazio fluxuak kudeatzea izan ziren. Atzerriko merkataritzari dagokionez, buruhauste horiek, moneta gainbaloratzen zuten, aduana eskubide altuak ezartzen zituzten eta inportazioei muga kuantitatiboak ezartzen zizkieten politika ekonomikoen ezarpena eragin zuten. Aipatu politika ekonomikoak esportazioa ahultzen zuten eta inportazioen ordezkapena sustatzen zuten.
Hego Korearen aurreratze ekonomikoa, 1960an bere lehen presidentearen gainbeherarekin hasi eta 1961ean eratu zen gobernu berriarekin jarraitu zuten erreforma garrantzitsu eta ugaridun epe baten ostean eman zen. Erreformak, Hego Korearen dependentzia egoera ezabatzeko bide bakarra, funtsean, barne merkatura zuzendutako industrializazio prozesu bat jarraitzen zuen ekonomiaren norabidea aldatu behar zela pentsatzen zutenen ideietan oinarritu ziren. Idei hauen atzean, batetik Hego Korearen baliabide naturalen eskasiaren onarpena eta bestetik jarraitutako norabidearen irabaziak beherakorrak zirelaren somaketa daude. Erreformak lehenezko bi ondorio izan zituzten: aurrezki eta inbertsio tasak berehala handitu zituzten eta garapen estrategian aldaketa bat hasi zuten. Hirurogei urteen hasieran esportazioak eragindako industrializazio estrategia bat aukeratu ostean, Hego Koreako ekonomia garapen izugarri bat ezagutu du azken hiru hamarkadetan. Iragandako mendearen azken hamarkadetan ezagututako errenta per capita-ren hazkundea epealdi honetan mundu mailan Hego Korear ekonomia gehien eta azkarren hazi dena izatea eragin du. Nahiz eta errenten disparekotasuna handitu, aldaketa txikia izan zen eta honenbestez, herrialde hau garapenaren emaitzen banaketan hobetu egin zutenen artean sailkatuta zegoen. Orokorrean, Hego Koreako ekonomia, historiako egiturazko aldaketarik azkarrena ezagutu du.
1960an, Hego Korear ekonomian meatzaritza eta nekazaritza ziren nagusi eta salbuespen batzuekin, manufaktura sektorea, kontsumo ondasun sinpleak ekoizten zituen. Esportazioak BPGren %3a suposatzen zuten eta ia bere osotasunean lehengai ondasunak ziren, gaur egun aldiz, ekonomia manufaktura sektoreaz dominatuta dago. 1960tik aurrera sortu ziren lehenbiziko industrien artean, kimikoa, elektrikoa, automobilen fabrikazio eta ekipo elektriko astunen industriak daude. Esportazioak BPGren %40a gainditzen dute eta manufaktura ondasunak esportazio totalen %90a baino gehiago suposatzen dute. Hego Korearen manufaktura esportazioen egitura asko aldatu egin da azken berrogei urteotan, hortaz, manufaktura ondasun sinpleen esportazioetan izandako arrakastari jarraituz (oihalak eta zurak besteak beste), bestelako ondasunen esportazioetan aurrerakuntza azkarrak jarraitu zizkieten, hala nola, altzairua, itsasontziak eta ondasun elektrikoak. Berriki Hego Korea ondasun sofistikatu iraunkorren merkatuetan barneratu da, adibidez, kotxe eta ordenagailuak. Enpresa transnazionalak, Hego Korearen abantaila konparatiboaren eboluzioan bigarren mailako zeregin bat izan dute. Horrela bada, eskuragarri den informazio kuantitatiboa adierazten du Hego Korearen industrializazioari enpresa transnazionalek egindako kontribuzioa, sarrera ertaineko bestelako herrialdeetan (Brasil eta Taiwan) egindakoa baino txikiagoa dela. Herrialde honen esportazioen emaitzak, beraz, Korear enpresak gaitasun industrial anitz eta sofistikatuagoa bereganatzeko izan zuten azkartasuna argi usten du. Hego Korear enpresak teknologia eta lan kualifikatuan intentsiboak ziren ondasunetan mundu mailako hornitzaile lehiakorrenen artean azkar asko kokatu ziren.
Onex Corporation
Onex Corporation kapital pribatuko eta kredituko inbertitzailea eta kudeatzailea da, 1984an sortua. 2019ko martxoaren 31ra arte, gutxi gorabehera, 31.000 milioi dolar aktibo zituen zuzendaritzapean. Bere kapital pribatuko inbertsioak Onex Partners eta ONCAP funtsen familiaren bidez egiten dira. Bere kreditu plataforma 2007an sortu zenetik hazi da, batez ere bere maileguen obligazio bermatuengatik. Onex kapital pribatuko funtsa bakoitzeko bazkide mugatu handiena da eta, gainera, bere kreditu estrategietan inbertitzen du. Onexeko zuzendaritza taldeak Onex akzioetan inbertitu behar du, eskuratutako negozio operazio bakoitzean eta bere kreditu plataforman.
Hego Koreako ekonomia
Esportazioen sustapena neurri neutralak erabiliz
Hego Korea esportazioak bultzaturiko industriaren bidean jarri zuten berrikuntzak, funtsean, esportazioak sendotzera bideratu ziren. Egonkorturiko industrientzat, hau da, Hego Koreak abantaila konparatibo erreal edo modu errazean lortu zezakeen horietan, berrikuntzak esportaziorako ekoizpena errentagarria izango zela bermatu zuten, azken finean, barne merkaturako produkzioa baino gutxiago ez zirela izango bermatu zuten. Emaitza hau ez zuten ohiko tresnak erabiliz lortu, alegia, ez zuten barne merkatuaren itxiera inportazioekiko murriztuz edota guztiz eliminatuz lortu. Beste modu baten lortu zuten, jarduera esportatzailea beste helburu batzuk jarraitzen zituzten neurri jakinen ondorio kaltegarrietatik isolatuz hain justu.
Merkataritza askeko egoera birtual bat ezarri zen jarduera esportatzailearentzako eta modu honetan, esportatzeko produkzioan erabilitako kapital eta bitartekoak, arantzelak ordaindu gabe eta bestelako helmuga bat zituzten inportazioen kuotetatik kanpo inportatuak izan zitezkeen bere jatorria zein zen aintzat hartu gabe. Era berean, zenbait zeharkako zergen ordainketa salbuetsita geratu zen. Honenbestez, alde batetik, indarrean zegoen kanbio tipo anitzen sistema bertan behera utzi zen, eta bestetik, abantaila konparatibodun jardueretan barne zein kanpo salneurriak parekatzeko kanbio tipo berri eta bakarra sartu zen indarrean. Gainera, sektore publikoaren parte zen banka sistemaren gainean gobernua aurrera eramaten zuen kontrolari ezker, gobernua, esportatzaileei euren jarduera komertzialarekiko proportzionala zen kapital zirkulatzailea maileguan hartzeko baimenarekin, finantzazio egokia bermatu zien. Esportaziorako pizgarri nagusi guztiak gaur egun arte osorik heldu dira eta nahiz eta banka sistema 80. hamarkadaren hasierako urteetan pribatizatu zen, esportazioen finantzazioa gobernuaren zuzendaritzaren menpean jarraitzen zuen banku zentralaren esku gelditu zen oraindik ere.
Eustomias australensis
Eustomias australensis Eustomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Smithfield Foods
'''Smithfield Foods. Inc.''' nekazaritzako elikagaien industria arloko enpresa multinazional estatubatuarra da. Bere egoitza Virginiako Smithfield hirian du. Konpainia txerriki prozesatzaile eta merkaturatzaile handienetariko bat da eta hamar herrialdetan lan egiten du. Campofrío Food Groupen jabea da.
Hego Koreako ekonomia
Esportazioen sustapena neurri neutralak erabiliz
Aipatu pizgarriak ez dira subsidioak baizik eta beste helburu batzuekin aplikatutako politiken eraginetatik salbuesten dute jarduera esportatzailea besterik gabe. Hala ere, bestelako pizgarriak ere eskaini ziren eta hauek bai, monetaren gainbaloraketa zeharo gainditzen zituzten benetako subentzioak ziren (askok 70eko urteetan zehar murriztuak edota eliminatuak izan ziren) eta funtsean, zerga zuzen gutxiago ordaindu behar izatea, interes tipo preferenteak izatea eta inportazioetarako lizentzien eskurapenean abantailak izatea suposatzen zuten.
Hala ere, gobernua ez zen merkatu indarretan bakarrik oinarritu politika ekonomiko edota neurri jakinak martxan jartzeko, zeren, jakin bazekien, merkatua, soilik ematen ziren pizgarriei ezker erantzuten zuela eta beraz, hau dela medio, ondasun, merkatu eta enpresentzako esportazio helburuak ezartzen hasi ziren. Modu honetan gobernua eta enpresen arteko elkar-harremana helburu horien ezarpenerako eta esportazioen arloko zailtasunak gainditzeko, estua bilakatu zen erabat eta bien artean aztertzen ziren egindako aurrerapenak eta noski momentuko merkatal egoera ere bai. Esportazioen arloan emaitzarik hoberenak sariak jasotzen zituzten, eta hauen artean, maileguen eskurapenean abantaila gehigarriak, gobernua gidatutako banku mailegu sistema batean, eta zergen eremuan abantailak zeuden besteak beste. Akats larri bat izango zen gobernua alde-batez eta bere kabuz esportazio helburuak ezartzen zituela baieztatzea edota dekretu bidez determinatzen zituela esportazio mailak. Helburuak gobernu eta esportatzaileen artean adosten ziren eta askotan esportazioetarako zenbait pizgarri zehatz ere bai, batez ere helburuak lortuko zirela ziurtatzeko asmoz. Esan beharra dago gehienetan helburuak lortu eta gainditzen zirela beraz nahiz eta ezin daitekeen kuantifikatu, helburuen bitarteko sistema estimagarria da. Gutxienez, sistema hau gobernua esportazio arloan ematen ziren aurrerapenetaz ondo informatuta mantentzea ahalbidetzen zuen eta honenbestez helburuetan aldaketa jarraiak egin ahal zituen. Horrez gain, aipatu helburuak, beste egoeratan baliatuko ez zituzten aukeretan zein marjinalki errentagarriak ziren esportazio jardueretan murgiltzera bultzatu zituzten enpresak. Aldi berean helburu jakinak lortzearren, esportazioen irabaziak distortsionatuta ikusi zirenean helburuen bitarteko sistemaren eragina handiagoa gertatu zen.
Benito Loigorri
18 urte zituela, Wright anaiak Pauen eta Le Mansen hegan egiten ikusi ondoren, hegazkinlari izateari ekin zion. 1910eko abuztuaren 30ean FAIren baimena lortu zuen. Mourmelon-le-Grandeko Voisins eskolan lortu zuen, Henri Farmanek eraikitako biplano bat (Gnome 50HP motorra zuena) erabiliz. Horrela espainiar herritartasuna zuen lehenengo hegazkinlari bilakatu zen.
Hego Koreako ekonomia
Sortu berriko industrien sustapena politika ez-neutralen erabileraren bidez
3 hamarkadatan, Hego Koreako gobernua modu hautakorran esku hartu egin du esportazioak eta sortu berriko zenbait industri bultzatzeko, baina oro har, behin behineko monopolioak ematen zitzaizkien enpresa handien sorreran lagundu zuen. Adibiderik nabarmenak, zementu, ongarri eta petrolio birfindegi sektoreak dira hirurogei hamarkadaren hasierako urteetan; altzairu eta petrokimika hirurogei urteen amaieran eta hirurogeita hamar urteen hasieran; untzigintza, bestelako produktu kimikoak, kapital eta kontsumo ondasunak hirurogeita hamar hamarkadaren bigarren erdian; eta azken hogeita hamar urteotan, aitzinean Japoniatik inportaturiko osagai elektronikoak. Hauen hastapenetan, hautaturiko industriak baldintza abantailatsuetan epe labur eta luzerako maileguetarako sarbide preferentziala eta zeharkako zerga zein zerga zuzen gehienetan (arantzelak barne), guztietan ez badira, murrizketak edo salbuespenak gozatu zituzten. Hala eta guztiz ere, mailegu eta fiskal abantailak ez zuten sustapen neurri garrantzitsuenak suposatu.
Ontzigintzan salbu, zeinen barne merkatu estimagarririk ez zegoen, babesa izan zen sortu berriko industrien lehenezko pizgarria. Hego Korean, esportatzaileentzako merkataritza askeko erregimen birtual bat mantentzearen politika bortxa-ezina baten menpean, sortu berriko industriarentzako babesa barne salmentetara zuzendutako babesa bakarrik izan zen, hau da, babesa gutxitan zuzendu zen zeharkako esportazioetara eta egin zuenean, zati txiki bati eragin zion bakarrik. Hastapenetan, aukeratutako industriak erabateko babesa bizi zuten kontrolei ezker. Aipatutako kontrolak, gehienetan kupo izaera zuten eta horrela inportazioei muga bat ezartzen zitzaien, baina beste askotan legeak erabiltzen ziren eta honenbestez ondasuna barne merkatuan arrazoizko salneurrian lortu ezin zitekeela erakutsiz gero bakarrik baimentzen ziren inportaziorako lizentziak.
Benito Loigorri
1910eko urriaren 1ean Donostian erakustaldia egiten ari zela, istripu bat izan eta hegazkina Ondarretan erori zen. 1911n Cuatro Vientos aireportua inauguratu zuen erakustaldia egin zuen. Horretarako Emilio Herrerarekin batera, Farman hagazkin bat erabili zuen.
Farman enpresaren ordezkaria, Espainiako Armadari lehenengo hegazkinak saldu zizkion. 1914an Mexikora joan eta hegazkinlari eskola bat sortu zuen. 1910eko hamarkadaren amaieran istripu bat izan zuen Bridgeporten. Istripuaren ondorioz, hegazkinlaritza utzi eta ingeniaritzari ekin zion. General Motorsen lan egin zuen eta 1932 eta 1949 artean General Motors Iberia (Espainia eta Portugal) zuzendu zuen.
Onex Corporation
Historia
Schwartzek 1984an Onex sortu zuen. 1987an, Onexek bere akzioen hasierako eskaintza publikoa osatu zuen eta gaur egun enpresak kapitala inbertitzen du Onex-en eta mundu osoko inbertitzaileen izenean.
Hego Koreako ekonomia
Sortu berriko industrien sustapena politika ez-neutralen erabileraren bidez
Gobernua, esportazioen helburu sistema erabiliz, industri berriko enpresei beraien produktibitatea asko igotzera behartu zien eta sistema honen aplikazioaz jarduera horiek bai esportazio zuzenen zein zeharkakoen bidez beraien ekoizpenaren zati gero eta handiagoa mundu mailako salneurrietan saltzera behartzen zitzaien. Hauei emandako esportazioetarako subentzio selektiboak, esportazioen irabazi eta babesik gabeko barne salmenten arteko marjinak parekatzea ezinezkoa egin zuen. Haatik, beraien jarduera errentagarria ez zenik ezin liteke esan.
Onex Corporation
Historia
Sortu zenetik, konpainiak 2,6 aldiz handitu du inbertitutako kapital gordina eta % 27ko itzulketako barne tasa gordina sortu du bere kapital pribatuko inbertsioetan (2019ko martxoaren 31a baino lehen).
Hego Koreako ekonomia
Sortu berriko industrien sustapena politika ez-neutralen erabileraren bidez
Gobernua, barne merkatuan salmentak babestean, industri berriek prezio diskriminatzaileak aplikatzea ahalbidetu zuen eta horrela, esportazioak errentagarriak gertatzen ziren. Baieztapen honetatik eratorri daiteke beraz, gobernua ez zuela arazorik portaera bereizleak bultzatzeko baldin eta hauek beharrezkoak baziren aurreikusitako helburuak lortzeko eta hau dela medio, lehiakorrak ez ziren merkatal akordioei bere oniritzia ematen zien. Ordainean, subentzio selektiboen politika murriztaileak aplikatu zituen denbora luze batean zehar eta ondorioz, esportazioen hazkunde azkar batean ekinez, hauen errentagarritasuna produktibitate hazkunde erraldoien menpean egotea lortu zuen.
Industri horien garapena sendotzean, estatua selektiboki esku hartu zuen merkatu eragile berriak sortu edo aurretik zeudenak moldatzeko. Emaitza ezin hobea izan zen eta ekimenen adibiderik argiena Daewoo, Hyundai, Samsung eta sektore guztietara hedatzen diren baina manufaktura zein eraikuntza jardueretan kontzentratzeko joera duten bestelako talde konglomeratuetan dago. Merkatua eskaintzen zituen aukeren aurrean erantzun bat bezala hasi baziren ere, 60. hamarkadako estatuaren interbentzionismoari ezker, gaur egungo forma eta tamaina lortu zuten. Enpresa hauen bilakaera funtsezkoa gertatu zen Hego Korear esportazioen komertzializazioa sendotzera zuzendutako jarduerak habiarazteko, zeren produktoreak ziren heinean, 70 hamarkadaren bigarren erdialdeko estatuaren planifikazioaren helburuak lortzeko lehenezko eragileetan bihurtu ziren: industri pisutsua garatzea. Industri hauetan espezializazioa eta azpikontratazioa bultzatzera zuzendutako inbertsio handiak gobernuaren laguntza jaso dute.
Gobernua enpresa mailako industri egitura antolatzeko asmotan, atzerriko inbertsioaren eta teknologiaren gaineko kontrol zorrotza eragin zuen inbertsoreak eta enpresen osaera aukeratuz, sortzen ari ziren industri guztiak atzerriko ekarpenen menpekoak bilakatzen zirelako. Halaber, industriaren osterantzeko garapenean eragiteko gai izan zen, parte hartze honen adibidea, makinaria eta ekipo ondasunen industria da.
Bestelako bitartekoen bidez gobernua maila nazionalean bertikalki integratutako industri garapen bat bultzatu zuen. Hainbat sektoretan, barne ekoizleetatik eratorritako lehengaien proportzio progresiboki hazkorrak erabiltzera behartzen zituzten arauak zabaldu ziren inbertsio proiektu handietan, kapital ondasunak eta ingeniari zerbitzu Korearren alde egiteko. Zentsu berean, gobernua, azken produktu jakinen ekoizleak lehengai zehatzekin hornitzeko, tamaina ertaineko enpresa kopuru murritza aukeratzen zuen.
Orobat, eragile pribatuak Hego Korearen garapen industrialean erabaki klabeak aurrera eramateko orduan ez ziren protagonista bakarrak izan. Ongarri, petrokimika eta petrolio birfindegian lehenengo ekoizleak enpresa publikoak izan ziren eta gaur egun munduko efizienteenen artean dauden labe garaiak ere jabego publikoa zuten. Industria berriak martxan jartzeko enpresa publikora jotzearen erabakia kasuz kasu begiratuz hartu zen eta arrazoi ezberdinengatik: funtsean jarduera hauek aurrera eramateko prest eragile pribatuen gabezia, besteen gaineko eragin anitz eta zuzenak sortu zezaketen industrien hasiera eta garapenaren gaineko kontrol zuzena ezartzearen nahia eta azkenik teknologi zein kapital hornitzaileekin negoziazioetan eragile publiko batek baldintza hobeak lortuko zituelaren esperantza.
Enpresa pribatuak bezala, enpresa publikoak, nazioarteko lehiakortasuna azkar lortzera behartuta zeuden. Hauek, erakunde autonomoak bezala kudeatzen ziren eta etekinak lortzeko asmoa dela eta, sarrera publiko handiak izatera nabarmenki lagundu zuten.
Oro har, nekazal ekoizpenean iharduten ez zuten enpresa publikoen proportzioa Hego Korean, konparazioz erlatiboki altua eta Indiak izan zuenaren parekoa izan zen. Meatzaritza, manufaktura eta zerbitzu publikoen arloko enpresa publiko asko bezalaxe, industri berriak sortzeko helburua ez zen bestelako interesengatik sortu ziren. Askok hilzorian zeuden enpresak berpizteko gobernuaren ekintzen trantsizio fase baten sortu ziren eta zenbaitetan, enpresa handiak inplikatuta zeuden kasuetan, porrota nazionalizazioa ekarri zuen zorra ordaintzeko berme publikoa dela arrazoi. Normalean, konpainia horiek, azkar asko berregituratu eta pribatizatu egiten ziren, hortaz, oro har, aldaketa jarraiak ezagutu zituzten.
Politika multzoen ebaluaketa
60 hamarkadaren hasieratik Hego Koreako politika industrialen multzoekin bultzaturiko erreformak ebaluatzeko orduan eta politiken benetako eragina zein izan zen ulertu ahal izateko, pizgarri tasa efektiboak (pizgarri mekanismo zenbakarri guztiak) aztertzea, merkataritza askeko egoera batekin erlazionatzea eta monetaren gain-balorazioa kontutan hartzea ezinbestekoa gertatzen da.
60 hamarkadaren amaieran eta 70 hamarkadaren hasieran manufaktura sektorearen egituraketari dagokionez zera esan daiteke: lehenik Hego Korean abantaila konparatiboa ondo garatuta zeukaten industriak, “esportatzaileak” eta “inportazioetan lehiarik gabeko industriak” ziren, eta bigarrenik, sortu berriko industrien artean, “inportazioetan lehiadun industriak” eta “esportatzaileak eta inportazioetan lehiadun industriak” aurkitzen ziren.
“Industri esportatzaileei” emandako pizgarri tasa efektiboen zenbatekoa %0,8koa izan zen eta beraz industri tradizionalei emandako esportazioetarako pizgarriak neutralak izan zirela argi geratzen da. “Inportazioetan lehiadun industriak“ jasotako esportaziorako pizgarri tasa efektiboak %12,4koa izan ziren. Eta gainerako jardueratan aldiz, esportazioetarako pizgarri tasak negatiboak izan ziren. Beraz, merkataritza askeari dagokionez, esportaziorako pizgarriak neutralak ziren inportazioetan lehiadun industrien kasuan izan ezik.
Industria berri hauek indartzeko emandako pizgarriak barne merkatuko salmentak handitzea eragin zuen. Halaber, industri tradizionalak pizgarri tasa negatiboak izan zituzten hainbat arrazoiengatik, baina funtsean, beste industriei emandako inportazioen aurkako babesagatik, barne merkatuan zegoen lehiakortasunagatik eta kasu batzuetan gobernuak burutzen zituen prezioen gaineko kontrolagatik. Ondorioz esan daiteke beste industri motei emandako babesa industri tradizionalak diskriminatzen zituela eta hauek ez zirela teorikoki zituzten inportazioen aurkako babesaz onuratzen.
Prezioak barne merkatuan, orokorrean, munduko prezioak gehi zegozkien arantzelak baino txikiagoak ziren industri mota guztietan.