cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tahiti
Historia
1767. urtean iritsi zen lehen europarra, Samuel Wallis ingeles kapitaina. Horren ondoren heldu ziren Louis-Antoine de Bouganville frantsesa (uhartea Frantziaren mende jarri nahi izan zuena), James Cook (1769) eta William Bligh (1788) ingeles itsasgizonak. 1797. urtean Londresko Misiolari Elkarteko kideak antolatu zuten lehen europar bizilekua. 1842. urtean Frantziaren babespeko lurralde zen eta 1880. urtean kolonia bihurtu zen.
Hizkuntzak
Hizkuntza erabilienak frantsesa eta tahitiera dira.
Saint-Étienne-la-Geneste
Saint-Étienne-la-Geneste Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Étienne-la-Geneste udalerrian erroldatutako biztanleak 75 ziren. Familiak 33 ziren, horien artean 11 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 11 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 11 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 55 etxebizitza zeuden, 31 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 55etxeak ziren. 31 etxebizitza nagusietatik 29 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 4 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 20 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ptychoglossus bicolor
Ptychoglossus bicolor Ptychoglossus generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
1176 Lucidor
1176 Lucidor asteroide gerrikoan aurkitutako 1176. asteroidearen izena da. 1930eko irailaren 1ean aurkitu zuen Eugène Joseph Delportek Uccletik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1930 VE zen.
Épineux-le-Seguin
Épineux-le-Seguin Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Épineux-le-Seguin udalerrian erroldatutako biztanleak 168 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Montchauvet (Yvelines)
Montchauvet Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Épineux-le-Seguin
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Montchauvet (Yvelines)
Biztanleria
2007an Montchauvet udalerrian erroldatutako biztanleak 290 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Épineux-le-Seguin
Etxebizitza
2007an 100 etxebizitza zeuden, 73 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 100etxeak ziren. 73 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 55 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Montchauvet (Yvelines)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Épineux-le-Seguin
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Montchauvet (Yvelines)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Épineux-le-Seguin
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 104 ziren, horien artean 81 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 81 pertsona aktiboetatik 69 lanean zeuden (40 gizon eta 29 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Montchauvet (Yvelines)
Etxebizitza
2007an 160 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 156 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 123 etxebizitza nagusietatik 106 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 99 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 63 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Épineux-le-Seguin
Diru sarrerak
2009an Épineux-le-Seguin udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 207 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.806 euro zen.
Montchauvet (Yvelines)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Épineux-le-Seguin
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Montchauvet (Yvelines)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 185 ziren, horien artean 139 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 139 pertsona aktiboetatik 134 lanean zeuden (71 gizon eta 63 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Épineux-le-Seguin
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
Montchauvet (Yvelines)
Diru sarrerak
2009an Montchauvet udalerrian 119 unitate fiskal zeuden, 294,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 27.093 euro zen.
Épineux-le-Seguin
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Épineux-le-Seguin udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.078 hektarea erabiltzen.
Montchauvet (Yvelines)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Épineux-le-Seguin
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montchauvet (Yvelines)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
Nousseviller-Saint-Nabor
Nousseviller-Saint-Nabor Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Montchauvet (Yvelines)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Montchauvet udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Serum fisiologiko
Serum fisiologikoa uretan dagoen gatz disoluzio bat da, bere presio osmotiko, pH eta indar ionikoaren ezaugarri definituengatik maila bateraino organismo biziekin bateragarria dena. Serum fisiologikoa sodio kloruroaren disoluzio antzua da, % 0,9koa uretan. Odolaren ordezko gisa erabiltzen da bolemia nabarmen gutxitzen denean eta hainbat substantzia aplikatzeko bide gisa (adibidez, injektagarriak). Hartog Jacob Hamburger herbeheretarrak serum fisiologikoa 1896an asmatu zuen.
Montchauvet (Yvelines)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nousseviller-Saint-Nabor
Biztanleria
2007an Nousseviller-Saint-Nabor udalerrian erroldatutako biztanleak 1.017 ziren. Familiak 376 ziren, horien artean 49 pertsona bakarrekoak ziren (33 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 143 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 164 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 391 etxebizitza zeuden, 377 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 15 hutsik zeuden. 352 etxeak ziren eta 38 apartamentuak ziren. 377 etxebizitza nagusietatik 317 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 284 etxek bost zituzten. 358 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 130 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 229 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 716 ziren, horien artean 489 aktiboak ziren eta 227 inaktiboak ziren. 489 pertsona aktiboetatik 454 lanean zeuden (252 gizon eta 202 emakume) eta 36 langabezian zeuden (10 gizon eta 26 emakume). 227 pertsona inaktiboetatik 88 erretiraturik zeuden, 58 ikasten zeuden eta 81 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Nousseviller-Saint-Nabor udalerrian 410 unitate fiskal zeuden, 1.108,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.282 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 2 ile apaindegiak.
2000. urtean Nousseviller-Saint-Nabor udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 693 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
189 Ftia
189 Ftia, asteroide gerrikoan aurkitutako 189. asteroidearen izena da. 1878ko irailak 9an aurkitu zuen Christian Heinrich Friedrich Petersek New York estatuko Clinton hiritik.
Bere izena, Antzinako Greziako eskualde bat zen Ftiagatik jasotzen du.
Laguépie
Laguépie Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Laguépie udalerrian erroldatutako biztanleak 736 ziren. Familiak 329 ziren, horien artean 130 pertsona bakarrekoak ziren (45 bakarrik bizi ziren gizonak eta 85 bakarrik bizi ziren emakumeak), 114 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 544 etxebizitza zeuden, 335 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 145 bigarren erresidentzia ziren eta 65 hutsik zeuden. 488 etxeak ziren eta 54 apartamentuak ziren. 335 etxebizitza nagusietatik 232 bere jabearen bizilekua ziren, 91 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 63 etxek hiru zituzten, 105 etxek lau zituzten eta 132 etxek bost zituzten. 204 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 185 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 381 ziren, horien artean 263 aktiboak ziren eta 118 inaktiboak ziren. 263 pertsona aktiboetatik 223 lanean zeuden (126 gizon eta 97 emakume) eta 39 langabezian zeuden (16 gizon eta 23 emakume). 118 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Laguépie udalerrian 322 unitate fiskal zeuden, 639,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.007 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 29 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 3 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Laguépie udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Preignac
Preignac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Etxebizitza
2007an 1.038 etxebizitza zeuden, 905 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 105 hutsik zeuden. 940 etxeak ziren eta 88 apartamentuak ziren. 905 etxebizitza nagusietatik 620 bere jabearen bizilekua ziren, 265 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 16 etxek gela bat zuten, 46 etxek bi zituzten, 162 etxek hiru zituzten, 248 etxek lau zituzten eta 433 etxek bost zituzten. 648 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 384 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 421 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Preignac udalerrian 902 unitate fiskal zeuden, 2.144,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.012 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 117 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 22 eraikuntza enpresak ziren, 29 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 8 higiezinen enpresak ziren, 15 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 34 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 6 igeltseroak, 4 margolariak, 3 zurginak, 6 iturginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 4 jatetxeak eta 3 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Preignac udalerrian 54 nekazaritza-ustiategi zeuden, 665 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bedenac
Bedenac Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bedenac udalerrian erroldatutako biztanleak 571 ziren. Familiak 170 ziren, horien artean 45 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 30 bakarrik bizi ziren emakumeak), 55 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 208 etxebizitza zeuden, 176 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 202 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 176 etxebizitza nagusietatik 135 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 89 etxek bost zituzten. 129 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 81 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 389 ziren, horien artean 192 aktiboak ziren eta 197 inaktiboak ziren. 192 pertsona aktiboetatik 171 lanean zeuden (99 gizon eta 72 emakume) eta 21 langabezian zeuden (9 gizon eta 12 emakume). 197 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 157 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bedenac udalerrian 185 unitate fiskal zeuden, 454 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.357 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Bedenac udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 168 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Richmond city konderria (Virginia)
Richmond city konderria (Richmond city County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua (Virginia) da. 2010eko zentsuaren arabera 204,214 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Richmond city konderriak 16,178 kilometro koadro ditu. Horietatik 688 ura dira. Beste 15,489 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1262,29 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 204,214 pertsonetatik 92,616 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 12,803 dira. 102,264 beltzak edo afroamerikarrak. 514 amerikar natiboak ziren eta 93 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 4,679 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 367 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 3,681 pertsonek kokatzen zuten.
Makazole Mapimpi
Makazole Drex Mapimpi (Mdantsane, 1990eko uztailaren 26a) hegoafrikar errugbi jokalaria da, hegaleko postuan aritzen dena. 2018–2020 bitartean, Sharks taldean jokatu zuen; 2020-2021 denboraldian Japoniako Errugbi Ligan aritu ondoren, 2021ean Sharksera itzuli zen. 2018ko ekainaren 2an egin zuen debuta Hegoafrikako selekzioarekin, Washingtonen, Galesen aurka. 2019an Munduko Errugbi Kopa irabazi zuen Hegoafrikako talde nazionalarekin.
Egoitz Magdaleno
Egoitz Magdaleno De la Iglesia (Bilbo, 1991ko apirilaren 4a) euskal herritar futbolaria da. Ezker atzelari moduan aritu ohi da.
Estatistikak
''2019ko ekainaren 29an eguneratua. Datu ofizialak.''
Bressey-sur-Tille
Bressey-sur-Tille Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bressey-sur-Tille udalerrian erroldatutako biztanleak 632 ziren. Familiak 209 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 59 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 118 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 216 etxebizitza zeuden, 211 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 210 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 211 etxebizitza nagusietatik 186 bere jabearen bizilekua ziren eta 25 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 153 etxek bost zituzten. 187 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 148 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 444 ziren, horien artean 361 aktiboak ziren eta 83 inaktiboak ziren. 361 pertsona aktiboetatik 349 lanean zeuden (179 gizon eta 170 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 83 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bressey-sur-Tille udalerrian 227 unitate fiskal zeuden, 674 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.933 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Bressey-sur-Tille udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 621 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Azido boriko
Azido borikoa H3BO3 formula duen konposatu kimikoa da. Antiseptiko, intsektizida, sugarraren atzeratzaile eta beste konposatu kimiko batzuen aitzindari bezala erabiltzen da. Normalean, oinak garbitzeko putzuak egiteko erabiltzen da. pH-aren erregulaziorako tanpoi gisa ere erabiltzen da. Uretan erraz disolbatzen den kristal gisa (kristal zurien hautsa) aurkitu ohi da. Bere forma minerala sassolita gisa ezagutzen da.
Historia eta iturriak
Azido borikoa Wilhelm Homberg-ek prestatu zuen lehenengo aldiz, borax-etik abiatuta, azido mineralak erabiliz. Hala ere, azido borikoaren moduko boratoak greziarren garaitik erabili izan dira, garbiketarako, elikagaien kontserbaziorako, eta beste hainbat ekintzetarako. Azido borikoa 1948. urtean erregistratu zen lehenengo aldiz, Amerikako Estatu Batuetan, intsektizida moduan. 1981. urtera arte hosto-ongarrien osagai moduan eta itsaskien moduko elikagaien kontserbaziorako erabiltzen zen, baina 1983. urtetik aurrera, administrazioen gomendioen ondorioz, metabisulfito sodikoarekin ordezkatuz joan da, eta gaur egun, bere erabilera debekatuta dago.
Azido borikoa Toscana, Eoliar uharteak eta Nevada moduko sumendi-lurraldeetan aurkitu ohi da. Hala ere, hainbat mineralen - borax, borazita, boronatroakaizita eta kolemanita - osagai moduan ageri da. Azido borikoa eta bere gatzak itsas uretan ere aurkitu dira. Landareetan ere ageri da, eta batez ere, fruitu gehienetan.
Sintesia
Na2B4O7•10H2O + 2 HCl --> 2 NaCl + 4 H3BO3 + 5H2O
Toxizitatea
Azido borikoa produktu toxikoa da bere propietate kaustikoen ondorioz, ehunekin kontatuan zauriak eragin ditzake. Toxizitatea kronikoa izan daiteke, edo akutua, hura irensteagatik adibidez.
Insektizida
Azido borikoa lorezaintzan erabiltzen da termiten, zimitzen, inurrien, labezomorroen, arkakusoen eta beste hainbat intsektuen izurriekin amaitzeko.
Kosmetika
Bere propietate antibakterianoei esker, azido borikoa kosmetikan erabiltzen da produktuak bakterioetatik babesteko. Aldi berean, formulazioen pH-a erregulatzeko edota zenbait produktu loditzeko erabiltzen da ere. Bere propietate idorgarriak direla eta ere erabiltzen da, poroak ixteko.
Medikuntza
Bere propietate antimikrobianoei esker, azido borikoa medikuntzan erabili ohi da, infekzioen tratamendurako.
Industria
Industrian, azido borikoa beira-zuntza egiteko erabiltzen da batez ere. Bere propietate fisiko-kimikoak direla eta, bitxigintzan, su-itzalgailuetan, dinamitan, xaboietan, zeramikan eta industria nuklearrean ere erabiltzen da.
El Barco de Ávilako gaztelua
El Barco de Ávilaren gaztelua edo Valdecornejaren gaztelua XII. mendeko gotorlekua da. Dagoen garaieratik Tormes ibaia eta bertako zubia kontolatzen du. Avilako probintzian (Espainian) dago eta gaur egun jabego pribatuaren eskuetan dago.
Historia
Erromatarrek suntsitu zuten betoi herriko kastro baten gainean eraikia, XII. mendean eraiki eta XIV. mendean berreraiki zen. Bere oinplanoa karratua da eta bere azalera 1700 m2-tan kalkula daiteke, desagertutako gelak kontuan hartu gabe, lubaki eta kontrafosoa, arrastelua, usategia, zalditegiak...
Behin baino gehiagotan berreraikia izan da baina bere jatorrizko perimetroa babestu da. XIX. mendearen erdialdean herriko hilerri gisa erabili zen eta horrek kalte ugari eragin zizkion. Gaur egun jauregia Alba Etxearen jabegoa da. Zolua eta omenaldi dorrea konpondu dira eta herriko kultur areto gisa erabiltzen da.
Central (Bahia)
Central Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Procellaria
Procellaria Procellariidae familiako generoa da. Hegaztien barruko Procellariiformes ordenean sailkatua dago.
Baso patologia
Baso patologia baso ekosistema baten osasunari eragiten dieten gaixotasun biotiko nahiz abiotikoen ikerketa da; batez ere, onddo patogenoena eta haien intsektu bektoreena. Basogintzaren eta landare patologiaren azpieremu bat da.
Dentex abei
Dentex abei Dentex generoko animalia da. Arrainen barruko Sparidae familian sailkatzen da.
Mola salsa
Mola salsa Erromatar Inperioaren garaian erromatar sukaldaritzan oso erabiliak ziren ahiak ziren, ogi airis moduan egosten zituztenak. Molak "ehoketa" esan nahi du, eta hedaduraz "irina". Salsa salsus hitzaren adjektibo-forma da, "gazia" esan nahi duena. Horrela, mola salsak "irin gazia" esan nahi du. Elaborazioak farro-irina erabiltzen zuten, gatzarekin nahastu eta masa bat egiten zuten labe batean (turibulum) sartu arte. Erromatar jainkoei eskainitako focaccia sakratu moduko bat izaten zen.
Mola salsa Erromatar Inperioan erabiltzen zuten erritu-elementu gisa. Larariumean Vestaren birjinei eskaintzen zitzaien. Erromatar ospakizunetan egiten zuten: Lemuralia, Vestalia, Matralia, Fornacalia, Lupercalia eta Jupiterren omenezko ospakizun guztietan. Immolazio hitza etimologikoki mola salsatik datorrela esaten dute.
Anolis tetarii
Anolis tetarii Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Francisco Alves (Paraná)
Francisco Alves Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mimí Pons
Mimí Pons, jaiotzaz Esther Palmira Orizi (Marcos Juárez, Córdoba, Argentina, 1948ko urtarrilaren 13a) argentinar vedette eta aktorea izan zen hirurogeita hamarreko hamarkadan. Norma Pons (1943-2014) vedette eta aktorearen ahizpa gazteena da.
Ibilbidea
Norma ahizpa zaharrenarekin batera, Rosarioko irrati-antzokietan aritu zen. Nerabeek bigarren hezkuntzatik ihes egiten zuten LT-2n egiten ziren entzunaldiak ikusteko. Hamabost urte zituela, Chicho Serradorrek ikusleen artean ikusi eta Buenos Airesko komediarako kontratatu zuen.
Vedette gisa egindako azken lana 78ko Munduko Txapelketarako izan zen.
Paul Samuelson
Paul Anthony Samuelson (Gary, Indiana, 1915eko maiatzaren 15 – Belmont, Massachusetts, 2009ko abenduaren 13) ekonomialari ospetsu bat izan zen, ezaguna neoliberalismoaren aurkako jarrerarengatik. Aldi berean, keynesiar sintesi neoklasiko edo neokeynesianismoaren eskolako ordezkari nabarmen bat izan zen, keynesianismo ortodoxoa eta eskola neoklasikoa bateratuz. 1970 urtean, lehenbiziko estatubatuarra izan zen Ekonomiako Nobel Saria irabazten. Kenneth Arrow Ekonomiako Nobel saridunaren esanetan, "historiako ekonomilaririk onena" izan zen.
Mimí Pons
Antzerkia
Argentinako hainbat antzokitan egin zuen lehen vedettearen karrera, hala nola San Martin antzokian, Maipo antzokian, Astros antzokian, La Comedia antzokian, El Nacional antzokian eta Corriente kale ezaguneko antzokietan. Besteak beste, obra hauexek egin zituen:
Paul Samuelson
Massatsusetts Institute of Technology (MIT) institutuko ekonomia sail ospetsuaren sortzailea, Chicago eta Hardvard-eko unibertsitateetan aritu zen ikasten. Oso gaztea zelarik, idatzi zituen lan zientifikoek ospetsu bilakatu zuten mundu osoan. Ekonomiari buruzko zutabea idatzi zuen luzaroan "Newsweek" aldizkarian. John F. Kennedy lehendakariaren aholkulari ekonomikoa izan zen. Samuelson irakasleak, gaur egun New Yorkeko Unibertsitatean irakasle bisitaria izateaz gainera, MITeko ikerkuntza-lanak eta tenisa bateratzen ditu. Sei seme-alaba ditu (hirukiak barne direla), eta haiek 15 ilobaren aitona egin dute.
Mimí Pons
Errebistak
Besteak beste, Revista Radiolandia, Revista Loco Lindo eta Revista Antena Errebistetan lan egin zuen.
Freddy Maertens
Freddy Maertens (Nieuwpoort, 1952ko otsailaren 13a) belgiar txirrindulari bat izan zen, profesionala 1972 eta 1987 bitartean, denbora horretan 221 garaipen lortu zituelarik. Bi aldiz izan zen munduko txapeldun eta Espainiako Vuelta behin irabazi ahal izan zuen, etapa garaipenak hiru Itzuli Handietan lortzeaz gain (15 Tourrean, 13 Espainiako Vueltan eta beste 7 Italiako Giroan).
Biografia
Amateur mailan 51 garaipen lortu zituen, horien artean, Belgikako errepide txirrindularitzako txapeldun izan zelarik, baita bigarren ere Munduko Txapelketan, biak 1971n.
Sommeri
Sommeri Suitzako udalerria da. Turgovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Freddy Maertens
Biografia
Jada profesional mailan, bere lehen urteetan garaipen ugari lortu zituen egun bakarreko lasterketetan eta ospe ertaineko etapakako itzuli laburretan, Luxenburgoko Itzulia, Belgikako Itzulia, Dunkerqueko Lau Egunak eta Andaluziako Itzulia kasu. Era berean, etorkizun itxaropentsua zuen txirrindulari bezala agertu zen jada profesionaletan debutatu zuen urtetik nazioarteko zirkuituko lasterketarik garrantzitsuenetan ohorezko postuak lortuz, urte horretan Munduko Txapelketan eta Flandriako Tourrean bigarren izan zelarik. Beste proba batzuen artean Monumentuetan ere nabarmendu zen, bere emaitza onak gora-behera, bere karrera osoan monumentuetako bakar bat ere irabazterik lortu ez zuen arren.
Kenpo kai
Tokugawa aroan Chian familiak Tawada Ishizaka izeneko bidaiari japoniar bat onartzen du zerbitzari gisa. Hau, Kashima Shinto Ryu (Samuraiaren borroka arteak biltzen dituen eskola) izeneko artean aditua da. Chiandarrek Ishizaka jauna senide bezala onartzen dute eta familiako artean trebatzen dute. 20 urte inguru Chiandarrekin bizitzen eman ondoren Tawada Japoniara bueltatzen da. Orduan, bere ezagutza guztiak kodifikatu, garatu eta Ishizaka familian belaunaldiz belaunaldi trasmitituko den artea sortzen du, "Ishizaka Ha Kenpo"-a (Ishizakatarren boxeoa japonieraz) alegia.
Oxyeleotris urophthalmus
Oxyeleotris urophthalmus Oxyeleotris generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Ptychoglossus brevifrontalis
Ptychoglossus brevifrontalis Ptychoglossus generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Kenpo kai
1967. urtean Ishizaka familiako bi kide Shangaira egiten dute bidaia eta Chiandarrekin harremanetan jarrita denborarekin galdutako teknika eta forma zaharrak berreskuratzen dituzte. Orduan, artea Kenpo Kai deitzea erabakitzen dute. 1970. urtean Kazuo Ishizaka eta Chiaki Ohashi-k arte martzial txinatar eta japoniarren azterketa sakona egin ondoren bi kulturen ondarea bateratzen dute samuraien Bushido espiritua oinarritzat hartuta.
Thomas Griffith Taylor
Thomas Griffith "Grif" Taylor (1880ko abenduaren 1a - 1963ko azaroaren 5a) ingeles geografoa, antropologoa eta esploratzailea izan zen. Robert Scott Kapitainaren Antartikarako "Terra Nova" espedizioan (1910-1913) bizirik atera zen.
Freddy Maertens
Biografia
Hurrengo urteetan maila altuagoko etapakako lasterketetan nabarmendu zen, Dauphiné Libéré eta Paris-Nizan kasu.
Kenpo kai
Ondorengo urteetan Kenpo Kai-a arte ezezaguna eta isilpekoa izango da 2000. urterarte, non Kenpo Kai-aren kirol adar bat sortzen da artea birrantolatuz eta mundu mailan bateratuz. Helburua, artea zabaltzea eta mundu mailan onespena lortzea. 2004. urteko abuztuan, Japoniako Hamamatsu hirian lehenengo Kenpo Kai Mundu Txapelketa ofiziala ospatzen da.
Kosuke Suda
Kosuke Suda (須田 興輔, 1980ko otsailaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.
Thomas Griffith Taylor
Biografia
Bere familia osoa Australiara emigratu ondoren, Sydneyko Unibertsitatean egin zituen ikasketak. Edgeworth David-en ikaslea izan zen, eta Raymond Priestley-ekin, Charles Wright-ekin eta Frank Debenham-ekin elkartuko da Cambridgeko Unibertsitatean.
Freddy Maertens
Biografia
1972an Münicheko Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen.
Zosterops erythropleurus
Zosterops erythropleurus Zosterops generoko animalia da. Hegaztien barruko Zosteropidae familian sailkatua dago.
Thomas Griffith Taylor
Biografia
Robert Falcon Scott-en Terra Nova espedizioan parte hartu zuen Antartikan, eta bertan ikerketa geologikoak egin zituen McMurdo itsarteko mendebaldeko kostaldean, batez ere McMurdo-ko haran lehorretan, Koettlitz glaziarrean eta Granite badian
Freddy Maertens
Biografia
1976 izan zen bere lehen urte ona, non zenbait klasikoa handi irabazi zituen, Amstel Gold Race, Züricheko txapelketa eta Gante-Wevelgem kasu, beste zenbaiten artean. Paris-Niza eta Suitzako Itzulia bezalako etapakako itzuli txikietan nabarmendu zen eta Tourrean dizdiratu zuen, non zortzi etapa garaipen eta puntukako sailkapena lortu zituen, sailkapen nagusian 8. amaitzeaz gain. Urte horretan bertan Belgikako eta Munduko Txapeldun izan zen.
Anolis umbrivagus
Anolis umbrivagus Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Freddy Maertens
Biografia
1977an garaipen nabarmen bat lortu zuen Espainiako Vueltan. Hasieratik amaierara izan zen lider eta hamairu etapa irabazi zituen (oraindik berdindu gabeko errekorra), baita tarteko helmugen eta puntukako sailkapenak ere. Paris-Niza (bost etapa eta puntukako sailkapena), Kataluniako Itzulia (bost etapa eta puntukako sailkapena), Setmana Catalana (lau etapa eta puntukako sailkapena) eta zazpi etapa 1977ko Italiako Giroan ere irabazi zituen.
1978an Tourreko puntukako sailkapena lortu zuen berriz, bi etapa garaipen ere lortuz. Emaitza onak lortu zituen egun bakarreko klasiketan, baina ezin izan zituen aurreko bi urte bikainak berdindu garaipenei dagokienez.
Orokorrean, emaitzak aurreko urteetan baino kaxkarragoak dira, eta 1981 izan zen profesional bezala izan zuen azken urte ona, Frantziako Tourrean bost etapa garaipen eta puntukako sailkapena lortuz eta bigarren aldiz Munduko Txapeldun bihurtuz.
Ordutik, eta 1987an erretiratu zen arte, ez zuen beste garaipen aipagarririk lortu.
James Caviezel
James Patrick Jim Caviezel, Jr. (1968ko irailaren 26a, Mount Vernon, Washington) estatubatuar aktore bat da.
Berak antzeztutako filma ospetsuenen artean honako hauek daude: The Thin Red Line (1998), Frequency (2000), The Count of Monte Cristo (2002), The Passion of the Christ (2004), Bobby Jones: Stroke of Genius (2004), Déjà Vu (2006) eta Outlander (2008). Bestalde, CBS telebista kateko Person of Interest telesaileko protagonista nagusia ere bada.
Kosuke Suda
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock.
Kinoto Saito
Kinoto Saito (斉藤 乙, 1976ko uztailaren 8a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock.
Ogi airis
Ogi airisa legamiarik gabe egiten den ogia da. Bere masa zereal baten irinaren eta uraren arteko nahasketa bat da, eta horri gatza gehitu dakioke. Ore horri nahi duen forma ematen diote, prestatzeko tenperatura altua jarri aurretik. Erabilitako irina garia, garagarra, artoa edo beste zereala izan ohi da
Dlhé Stráže
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1278. urtekoa da.
Marasmio jangarri
Marasmio jangarria edo hankaluzea (Marasmius oreades) Marasmiaceae familiako onddo jangarri bat da. Udaberrian biltzen den perretxiko jangarri estimatua da, oso ondo kontserbatzen baita lehortuta.
Ekologia
Maitagarrien eraztunak osatuz hazten dira askotan, erdiguneko puntu batetik hasita, alea handiagoa hazten den heinean. Eraztun horietan belarra trinkoagoa eta sendoago hazten da, baina agortu ere lehenago egiten da. Beste batzuetan, ilarak eratzen dituzte.
Deskribapena
Txapelak 2-5 zentimetro artekoa da, kanpai formakoa, eliptikoa, erdian titi txiki bat duena. Hur edo krema kolorea du, kolore zurixka edo marroixka duten orri banatuak. Hanka estu, luze eta oso haritsua du, 3-6 zentimetro luze dena eta erraz okertzen dena apurtu gabe.
Haragi gozoa du, hurren usainekoa. Ez denez erraz usteltzen, ongi lehortzen da. Espora gardenak ditu.
Nahasteak
Marasmius collinus espeziearekin nahas daiteke, toki beretan hazten baitira. Uste da toxikoa dela. Desberdintasun nagusia da bigarrenak hanka huts eta hauskorra duela, eta berakatz usaina duela.
Okerragoa da nahastea Inocybe, Citocybe edo Lepiota generoetako zenbait espezierekin gertatzen bada, horiek toxikoagoak baitira.
San Rafael (Honduras)
San Rafael Hondurasko Lempira departamenduko udalerri bat da. 101 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 13127 biztanle zituen.
Marasmio jangarri
Sukaldaritza
Perretxiko jangarri bikaina da, bere zaporeagatik estimatua, baina haragi gutxikoa denez, perretxikoetan adituenak direnek soilik biltzen dute.
Lehortu egin daiteke, kontserbaziorako. Horretarako, hanka kentzen zaio txapelari, eta zenbaitek txapelak hari batekin lotzen dituzte eta eseki egiten dituzte. Paper baten gainean eguzkitan ipintzea ere lehortzeko modu egokia da. Perretxiko honen zapore gozoaren erantzulea trehalosa izeneko azukrea da.
191 Kolga
Bere izena, eskandinaviar mitologiako Kolga izeneko pertsonaiagatik jasotzen du, Ægir erraldoiaren alaba zena.
1177 Gonnessia
1177 Gonnessia asteroide gerrikoan aurkitutako 1177. asteroidearen izena da. 1930eko azaroaren 24an aurkitu zuen Louis Boyerrek Aljerdik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1930 WA zen.
Uttwil
Uttwil Suitzako udalerria da. Turgovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Zosterops japonicus
Zosterops japonicus Zosterops generoko animalia da. Hegaztien barruko Zosteropidae familian sailkatua dago.
CentraleSupélec
Eskola 2015ean sortu zen Supélec (ofizialki École supérieure d’électricité) eta École Centrale Paris (ofizialki École centrale des arts et manufactures) batuz. Industria sailburuaren eta Goi Mailako Hezkuntza, Ikerketa eta Berrikuntzako sailburuaren ardurapean dago. Gaur egun Frantziako eskola tekniko aukeratuenetako bat da.
Jesusen Bataioa
Teologo moderno gehienen ustetan, benetako gertaera izan zen.
Doggerland
Doggerland Ipar Itsasoaren hegoaldean zegoen antzinako lurralde bati arkeologo eta geologoek emandako izendapena da. Lurralde honek Azken glaziazioan zehar eta ondoren Britainia Handia uhartea eta Europar Kontinentea elkarlotzen zituen. K.a. 6.500-6.200 urtera arte itsas mailaren gainetik mantendu zen, nahiz eta pixkanaka-pixkanaka itsas maila goruntz zihoan heinean urpean gelditu. Geologia ikerketen arabera, Britainia Handiaren ekialdeko kostaldetik gaur egungo Alemania eta Danimarkako mendebaldeko kostaldetara hedatzen zen lur-zubia izan omen zen. Ziur aski, habitat oparoa litzateke, mesolito aroan gizakien bizilekuen kokalekua ere bai.
Munia Semenoitz
Munia Semenoitz (?, ? – ?, 913ko azaroaren 25 baino lehen) Asturietako erregina ezkontidea izan zen.
Biografia
Bere jaiotzari buruzko datuak ezezagunak dira. Enrique Flórez espainiar historialariaren esanetan, Antso II.a Nafarroakoaren eta Tota Aznarren alaba izan zen. Historialari modernoek, baina, ez dute teoria hori onartzen, Totak Antso I.a Gartzez ezkondu zuelako. Edonola ere, Antso I.a ere ezin zuen aita izan, Rodako kodexan ageri ez delako. Gehienen ustez, Muniak aita Ximeno Gartzia Nafarroakoa Iruñeko erregeordea eta ama Antsa Aznarez izan zituen.
910ean Fruela II.a Asturietakoa ezkondu eta hiru seme-alaba izan zituzten:
Roanoke city konderria (Virginia)
Roanoke city konderria (Roanoke city County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua (Virginia) da. 2010eko zentsuaren arabera 97,032 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Roanoke city konderriak 11,112 kilometro koadro ditu. Horietatik 88 ura dira. Beste 11,023 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 873,22 da.
Ranrupt
Biztanleria
2007an Ranrupt udalerrian erroldatutako biztanleak 343 ziren. Familiak 138 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Roanoke city konderria (Virginia)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 97,032 pertsonetatik 65,387 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 5,345 dira. 27,256 beltzak edo afroamerikarrak. 198 amerikar natiboak ziren eta 36 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,676 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 199 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 2,280 pertsonek kokatzen zuten.
Ranrupt
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Oxyeleotris wisselensis
Oxyeleotris wisselensis Oxyeleotris generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Ranrupt
Etxebizitza
2007an 272 etxebizitza zeuden, 150 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 105 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 254 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 150 etxebizitza nagusietatik 131 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 126 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 68 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 69 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 218 ziren, horien artean 155 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 155 pertsona aktiboetatik 146 lanean zeuden (81 gizon eta 65 emakume) eta 9 langabezian zeuden (2 gizon eta 7 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ranrupt udalerrian 154 unitate fiskal zeuden, 357 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.421 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Ranrupt udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 132 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Antzinako Erromako gastronomia
Antzinako Erromako gastronomia bere antzinako zibilizazioaren iraupen luzearen bidez (milurteko bat baino gehiago) aldatu zen. Greziar kulturak, monarkiatik errepublikarako aldaketa politikoek, eta hortik inperiora bitarteko aldaketa politikoek, eta azken honen hedapen izugarriak eragina izan zuten bere ohituretan, zeinak probintzietako sukaldaritzako ohitura eta teknika berri ugari ekarri baitzituen. Hasieran, gizarte-klaseen arteko aldeak ez ziren hain esanguratsuak, baina haien arteko aldea hazi egin zen inperioarekin batera.
Otorduak
Tradizionalki, goizean gosaria (ientaculum) zerbitzatzen zen; eguerdian hamaiketakoa, eta iluntzean eguneko bazkari nagusia, afaria. Greziar ohituren eragina eta kanpoko elikagaien inportazioan eta kontsumoan izandako igoera dela eta, afariak tamaina eta dibertsitatea handitu zituen, eta eguerditik aurrera kontsumitu zen. Vesperna, arratseko afari arin bat, bertan behera utzia izan zen; bigarren gosari bat sartu zen eguerdian, prandiuma.
Eskuzko lanen eguneroko erritmoari hobeto zegokionez, gizarteko behe-klaseak eguneroko errutina zaharrari eutsi zion: ientaculum, bazkari txikia eta afaria (cena) berandu, baina goi mailako klaseek eskema hau hartu zuten:
Langile klaseen artean, berriz, eta batez ere monarkia eta errepublika goiztiarraren garaian, baina baita beste garai batzuetan, afaria, funtsean, ahi mota bat zen, puls izenekoa. Errezetarik sinpleena farro, ur, gatz eta koipez egina zegoen. Errezetarik sofistikatuena oliba-olioz egiten zuten, barazkiekin batera, ahal zenean. Klaserik aberatsenek pulsa arrautzekin, gaztarekin eta eztiarekin jaten zuten, eta noizean behin, haragia eta arraina.
Errepublika garaian, afaria bi plater txikitan banatu zen, bat nagusia eta postre bat fruta eta itsaskiekin (izkirak adibidez). Errepublikaren amaieran, ohikoa zen janaria hiru zatitan zerbitzatzea: sarrera (gustatio), plater nagusia (primae mensae) eta postrea (secundae mensae).
Mahai-ohiturak
K.a. 300. urtetik aurrera, greziar ohiturak erromatar goi klaseen kulturan eragina izaten hasi ziren. Aberastasun gero eta handiagoak janari are handiago eta sofistikatuagoetara eraman zuen. Nutrizio-balioa ez zen garrantzitsutzat jotzen: aitzitik, gourmetek energia eta mantenugai gutxiko janaria nahiago zuten. Erraz digeri zitekeen janariak eta estimulatzaile diuretikoek garrantzi handia zuten.
Mahaian arropa sinplea (vestis cenatoria) erabiltzen zuten, eta afaria gela berezi batean jaten zuten, gero triclinium deituko zena. Han, pertsonak besaulki berezi batean etzaten ziren, lectus triclinaris izenekoa. Mahai (mensa) inguruan lecti horietako hiru zirkuluerdi moduan egokitzen zituzten, esklaboek erraz zerbitza zezaten, eta gehienez hiru pertsona etzaten ziren lectus bakoitzean. Monarkia eta errepublika goiztiarrean, gizonak bakarrik egon zitezkeen lectus batean. Hala ere, errepublika berantiarrean eta garai inperialetan, aristokrazian bereziki, emakumeak otorduetan etzaten uzten ziren. Tradizioz, emakumeek senarraren aurrean eskuineko aulkietan eserita afaltzen zuten. Edarietarako besaulkien alboetan mahai gehiago zeuden. Buru guztiak mahaiaren erdira begira zeuden, ezkerreko ukondoak kuxin baten gainean eta oinak besaulkitik kanpo. Horrela, bederatzi lagunek baino gehiagok ezin zuten mahai batean elkarrekin afaldu. Beste edozein gonbidatuk aulki batean eseri behar zuen. Esklaboak zutik egon ohi ziren.