cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Barisey-au-Plain
Etxebizitza
2007an 147 etxebizitza zeuden, 128 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 131 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 128 etxebizitza nagusietatik 93 bere jabearen bizilekua ziren eta 35 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 113 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 196 ziren, horien artean 138 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 138 pertsona aktiboetatik 129 lanean zeuden (74 gizon eta 55 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Barisey-au-Plain udalerrian 151 unitate fiskal zeuden, 393 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.401 euro zen.
Udabe-Beramendi
Udabe-Beramendi Basaburuko kontzejua da. 2020ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, kontzejuak 81 biztanle ditu.
Udabe-Beramendi kontzejua Udabeko eta Beramendiko lekuetatik osatzen da.
Boto zuri
Boto zuria eman ahal izateko,, hiritarrak botoa ematera joan behar du eta herrialde bakoitzean horretarako bete behar diren baldintza bete behar ditu. Irudian ez bezala, boto zuria normalean ez da egoten boto-paperetan, eta boto zuria eman nahi duen hiritarrak azal hutsa sartzen du boto-kutxan, edo barruan paper zuri bat duena. Leku askotan, ordea, boto zuriak ez dira kontatu ere egiten eta ez dute inolako ondoriorik.
Barisey-au-Plain
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Boto zuri
Boto zuria ez da nahasi behar abstentzioarekin: abstentzioak botorik ez ematea esan nahi du; alegia, abstentziora jotzen duen hiritarrak ez du botorik ematen eta ez du parte hartzen bozketan bere botoarekin.
Barisey-au-Plain
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Barisey-au-Plain udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.048 hektarea erabiltzen.
Berrehun eta berrogeita bat
Berrehun eta berrogeita bat (241) berrehun eta berrogeiaren ondoren eta berrehun eta berrogeita biaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Barisey-au-Plain
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jose Luis Areta
Jose Luis Areta, Areta III.a, (Iruñea, 1933ko ekainaren 13a - Sevilla, 2011ko ekainaren 29a) futbolari nafarra izan zen.
1956-57 denboraldian debutatu zuen lehenbiziko mailan Osasunarekin. 1960an Athleticek fitxatu zuen eta ondoko urtean Sevilla Fútbol Clubera joan zen. 1966an futbola utzi zuen. Aurrelari indartsua izan zen, bai erasoaren erditik bai hegaletatik aritzen zena.
Shadow of a Doubt
Filma gaur egun klasiko bat da eta Hitchcocken estatubatuar garaiko film onenenkotzat jo ohi da. Argumentu onenaren Oscar Sariaren (Gordon McDonell) izendapena jaso zuen.
American Fork (Utah)
American Fork Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Utah konderrian dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Shadow of a Doubt
Argumentua
Charlotte "Charlie" Newton (Teresa Wright) bere bizitzan ezer interesgarririk inoiz jazotzen ez dela kexu den Kaliforniako Santa Rosa udalerrian nerabea da. Halere, albiste zoragarria jaso berri du: bere osaba Charlie Oakley (Joseph Cotten), bere amaren anai gazteena eta Charlotte bataiatu zuena, hortik biek "Charlie" izena izatea, euren etxera bisitan dator.
Hasiera batean, neska gazteak ez du halako istoriorik sinistu nahiko, baina laster etorri berria den osabaren portaera maiz nahiko bitxia dela ohartuko da. Osabak oparitu zion eraztun batean hildako emakumeetako baten izenaren hizkiak agertzen direla ikustean beree susmoak egi bilakatuko dira. Honi, familia afari batean zehar, osabak alargun aberatsak gorrotatu egiten dituela eta sakrifikatu beharreko animaliekin parekatzen dituela gehitzen zaio.
Osaba Charliek hilobari polizia bilatzen ari den gizona dela aitortu eta laguntza eskatuko dio. Charlottek sekretua gordetzea onartuko du, betiere osaba etxetik ahal den lasterren joan eta familia zapuztuko zuen eskandalua ekiditearen alde, bereziki ama, anai gaztea guztiz miresten baitu.
Hiltzaileak izatearn beste hainbat susmagarri poliziari aurre egitean hil egingo dira, honela Charles susmagarri izatetik lagaz. Baina osabaren lasaiatasuna hilobak bere sekretu guztien jakitun dela oroitzean amaituko da.
Berehala, Charlotte "istripu" latz ugariren erdian topatuko da, baina azkenean Osaba Charliek herriko alargun batekin batera San Frantziskora trenez doala iragarriko du. Joateko unean, Osaba Charlie bere iloba gaztea ere trenean izango dela ziurtatuko da, honela hura erailtzeko. Halere, trenean doazela osaba eta ilobaren arteko borrokan, osabara trenbidea erori eta aurkako norantzan zetorren tren batek jo eta bertan hilko du.
Hiletan, Osaba Charliek bere krimenei buruz ezertxo ere ez dakien herri osoaren omenaldia jasoko du. Charlotti bere maitasuna aitortu zion Graham detektibea neska gaztea kontsolatzera itzuli eta Charlottek bere osaba hiltzailea zela frogatzen zuen informazioa ezkutatu ziola aitortuko dio. Azkenean, bai Jack nahiz Charlottek Osaba Charlieren krimenak ezkutuan gordetzea erabakiko dute.
Alfred Hitchcocken agerpena
Hitchcocken filma ugaritan bezala ere, Zalantza Baten Itzala filmean ingeles zinema zuzendariak agerpen labur bat burutu zuen. Santa Rosara doan trenean gizon-emakume bikote batekin (Harry eta bere emaztea) bridgean jokatuz eta bizkar ematen agertzen da. Osaba Charlie Oakley tren berdinean Otis ezizenez doa eta inongo bidaiari ezagunekin ez topatzeko asmoz gaixo egotearen plantak egingo ditu. Harry andreak Osaba Charlieri lagundu nahi dio, baina bere senarra ez dago horretan interesatua eta Hitchcockekin bridgean jokatzen jarraituko du, aldiz, Hitchcock kamarari bizkar ematen eta bere kartak erakusten agertzen da, hain zuzen ere, eta modu ironikoan, joko honetan irabazteko izan daitekeen eskurik onenaren jabe dela ikus daiteke.
Canettemont
Canettemont Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Canettemont udalerrian erroldatutako biztanleak 60 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Saint-Faustin–Lac-Carré (Quebec)
Saint-Faustin–Lac-Carré Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Laurentides eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Les Laurentides konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 3,467 biztanle zituen 121.28 kilometro koadroko azaleran.
Canettemont
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 28 etxebizitza zeuden, 23 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 28etxeak ziren. 23 etxebizitza nagusietatik 20 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek hiru gela zituen, 4 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 21 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 40 ziren, horien artean 29 aktiboak ziren eta 11 inaktiboak ziren. 29 pertsona aktiboetatik 28 lanean zeuden (15 gizon eta 13 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 11 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2000. urtean Canettemont udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Gilles (Mantxa)
Saint-Gilles Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Gilles udalerrian erroldatutako biztanleak 880 ziren. Familiak 328 ziren, horien artean 51 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 34 bakarrik bizi ziren emakumeak), 115 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 128 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 34 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 356 etxebizitza zeuden, 335 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 340 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 335 etxebizitza nagusietatik 255 bere jabearen bizilekua ziren, 79 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 11 etxek bi gela zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 81 etxek lau zituzten eta 209 etxek bost zituzten. 318 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 139 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 186 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 588 ziren, horien artean 450 aktiboak ziren eta 138 inaktiboak ziren. 450 pertsona aktiboetatik 427 lanean zeuden (221 gizon eta 206 emakume) eta 23 langabezian zeuden (11 gizon eta 12 emakume). 138 pertsona inaktiboetatik 63 erretiraturik zeuden, 56 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Gilles udalerrian 339 unitate fiskal zeuden, 883,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.379 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 38 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua zen, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Saint-Gilles udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 616 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Picumnus temminckii
Picumnus temminckii Picumnus generoko animalia da. Hegaztien barruko Picidae familian sailkatua dago.
Jōshin'etsu Kōgen Parke Nazionala
Jōshin'etsu Kōgen Parke Nazionala (上信越高原国立公園) Japoniako Honshu uhartearen erdialdean dagoen Parke Nazional ezaguna da. 1949an ezarri zen eta 1956an Myōkō-Togakushi eremu menditsua barneratzean nabarmen handitu zuen azalera.
Geografia
Niigata, Nagano eta Gunma prefeturetan zabaltzen da parkearen lurraldea.
2.500 metro inguruko garaiera duten tontorrak baditu bere baitan, aipagarrienak Asama mendia (2.542m) eta Myōkō mendia (2.466m) dira.
Aisialdia
Aisialdirako bereziki prestatua dagoen Parke Naturala da, hala eskiatzeko, eskalatzeko, trekkingak egiteko edota onsenetan gozatzeko.
Bonnemaison
Bonnemaison Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bonnemaison udalerrian erroldatutako biztanleak 360 ziren. Familiak 147 ziren, horien artean 39 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 31 bakarrik bizi ziren emakumeak), 38 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 62 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 177 etxebizitza zeuden, 146 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 176 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 146 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 134 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 86 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Itsaso (Basaburua)
Itsaso Basaburuko kontzejua da. 1857ko errolda baino lehen berezko udalerria izan zuen.
Bonnemaison
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Itsaso (Basaburua)
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, kontzejuak 59 biztanle ditu.
Bonnemaison
Diru sarrerak
2009an Bonnemaison udalerrian 150 unitate fiskal zeuden, 391 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.363 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Bonnemaison udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1852 Carpenter
1852 Carpenter asteroide gerrikoan aurkitutako 1852. asteroidearen izena da. 1955eko apirilak 1ean aurkitu zuen Indiana Asteroide Programak Indianako Brooklyn hiritik gertu dagoen Goethe Link Behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1955 GA zen. Bere izena Edwin Francis Carpenter astronomoagatik jasotzen du.
Artikulu hau esperantozko eta ingelesezko wikipedietatik itzulia dago.
Vinko Globokar
Vinko Globokar (Anderny, 1934ko uztailaren 7a) frantziar musikagile eta tronboi-jotzailea da, esloveniar jatorrikoa. René Leibowitz eta Luciano Berio ikaslea izan zen. New Phonic Art taldea sortu zuen 1969an, Jean-Pierre Drouet eta Michel Portalekin batera. Fantasia, asmatzeko gaitasuna eta umorea dira bere musikaren ezaugarri aipagarrienak.
Luciobrotula brasiliensis
Luciobrotula brasiliensis Luciobrotula generoko animalia da. Arrainen barruko Ophidiidae familian sailkatzen da.
Chalain-d'Uzore
Chalain-d'Uzore Frantziako udalerri bat da, Loira departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chalain-d'Uzore udalerrian erroldatutako biztanleak 544 ziren. Familiak 190 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 77 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 73 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 212 etxebizitza zeuden, 194 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 209 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 194 etxebizitza nagusietatik 157 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 125 etxek bost zituzten. 168 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 60 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 127 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 364 ziren, horien artean 277 aktiboak ziren eta 87 inaktiboak ziren. 277 pertsona aktiboetatik 266 lanean zeuden (144 gizon eta 122 emakume) eta 11 langabezian zeuden (7 gizon eta 4 emakume). 87 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chalain-d'Uzore udalerrian 182 unitate fiskal zeuden, 546,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.250 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 zurginak eta 1 iturgina.
2000. urtean Chalain-d'Uzore udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 408 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Berrehun eta berrogeita bi
Berrehun eta berrogeita bi (242) berrehun eta berrogeita bataren ondoren eta berrehun eta berrogeita hiruaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Omen III: The Final Conflict
Omen III: The Final Conflict (euskaraz Iragarpena III: Azken Gatazka) 1981eko Graham Baker ingeles zinema zuzendariak zuzendutako beldurrezko film bat da. Sam Neill, Lisa Harrow, Rossano Brazzi eta Don Gordon aktoreek antzeztu zuten.
The Omen saileko filmeetako bat da, hain zuzen ere, The Omen (1976) eta Damien: Omen II (1979) filmeen jarraipena da; era berean film hauek jarraitu zioten: Omen IV: The Awakening (1991)eta The Omen (2006ko filma).
Argumentua
Damien Thorn (Sam Neill) Deabruak ernalarazi eta bere helburu bakarra munduaz nagusitzea den 32 urteko gizon anker, hotz eta kalkulatzailea bilakatu da. Bere asmoak lortzearren bere bidean jartzen den edonor hiltzeko prest dago. Damien eta munduan kaosa eta suntsipena ezartzeko bere nahiaren artean oztopo bakar bat dago, hori gerta ez dadin Damiani aurre egiten saiatuko diren Aita DeCarlo (Rossano Brazzi) sakrifikatua eta bere fraide taldea. Aita DeCarlok bere jabetzan Antikristoa hiltzeko beharrezkoak diren Megiddoren zazpi aiztoak ditu, alegia, Damian hil eta gizateria salbatzeko beharrezko arma sakratuak.
Saint-Maime-de-Péreyrol
Biztanleria
2007an Saint-Maime-de-Péreyrol udalerrian erroldatutako biztanleak 260 ziren. Familiak 108 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Maria Dolores Goya Mendiola
Maria Dolores Goya Mendiola (Donostia, Gipuzkoa, 1913ko otsailaren 19a - Ibidem, 1986ko abuztuaren 29a) irakaslea izan zen. Maistra titulua 1932an lortu zuen 19 urte zituela eta hezkuntza izan zen bere bizitzako helburua. 1993ko ekainaren 15ean Donostiako Udalak Intxaurrondoko auzoan bere oroimenez plaza bat izendatu zuen.
Bizitza
Maria Dolores Goya Mendiola Donostiako Euskal Herria kalea n jaio zen eta gurasoak Manuel Goya oiartzuarra eta Josepa Mendiola Martuteneko "Goiatz txiki" baserriko donostiarra. Lau senide izan ziren, zaharrena mutila eta gainontzekoak neskak. Maria Dolores hirugarren senidea zen.
Saint-Maime-de-Péreyrol
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 166 ziren, horien artean 121 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 121 pertsona aktiboetatik 116 lanean zeuden (68 gizon eta 48 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 emakume eta 4 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Maria Dolores Goya Mendiola
Bizitza
Gerra aurrean Etxaide kale ko ikastolan aritu zen lanean eta 1936ko irailean eskola publikoetako oposizioen lehenengo ariketa egin zuen. Bigarren ariketa eskola batean urte osoko praktikak egitea zen. Ariketa hau Bizkaian egin zuen, hara alde egin baitzuen itsasontziz 1936ko irailaren 13an erreketeak sartu baitziren Donostian. Bilboko ordezkaritzan egin zuen praktikak egiteko eskaera eta Plentziako eskola batera bidali zuten. Han jardun zen eskolak itxiarazi zituzten arte, hots, Gernikako bonbardaketaren biharamunera arte.
Visselhövede
Visselhövede Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Maria Dolores Goya Mendiola
Gerra denbora
1937ko maiatzaren 22an abiatu zen Erresuma Batura 95 irakasle eta arduradunekin batera, La Habana itsasontzian, bertan gainera 3.500 bat haur zihoazen.
Gerra egoera hartan Eusko Jaurlaritzak haurrak gerratik aldentzeko irteerak antolatu zituen; hala, milaka eta milaka haur irten ziren itsasontzietan Euskal Herritik kanpora. "La Habana" itsasontzia izan zen horietako bat eta Ingalaterrara joan zen berau. 3.500 haur eta 95 irakasle iritsi ziren Southampton portura. Handik Erresuma osora banatu zituzten haurrak, batzuk Wight uhartera joan ziren eta Maria Dolores horien artean zegoen. Han, Weston Manor zeritzan etxalde bateko soroetan jarri zuten kanpalekua, zazpi hilabetez egon zen, eta jarraian Parisera joan zen bere ahizpa zaharrena bertan zen eta erreklamatu egin zuen. Parisen bi urte egin zituen familia poloniar baten haurrei espainiera irakasten. Ondoren Donibane Lohitzun era joan zen gurasoak eta bere ahizpa gazteena hantxe zeudelako.
Handik Euskal Herrira itzuli zen gerra amaitu ostean, 1941ean. Mugan atxilotu nahi izan zuten eta 10 urteko kartzela zigorra ezarri, haurrekin Ingalaterrara alde egiteagatik, baina ez zituen bete. Hala eta guztiz ere gerora ondorioak izan zitekeen fitxa poliziala egin zioten.
Berriz ere irakaskuntzan murgildu zen eta hala, 1943an eskola bat ireki zuen Ergobian. Urte horretan bertan ezkondu zen eta hurrengo urtean seme bat izan zuen, 1946an lana utzi egin behar izan zuen bigarren haurra jaio zenean. Hirugarren haurra jaiotzean 1951an familia etxez eta auzoz aldatu zen, Euskal Herria Kaletik Gros eko Karkizano kalera joan zen bizitzera.
Urte berean etxean ikastola irekitzea erabaki zuen, eta 1970. urtera arte bertan lanean jardun zen, gaxotasun batek eraginda erretiratu zen. Gerra ondorengo urte haietan Maria Dolores Goiak, beste hainbatek bezala, lan eskerga egin zuten euskal irakaskuntzan. Ikastolen mugimenduaren hastapenetan koka dezakegu, ezbairik gabe.
Groseko ikastola
Maria Dolores Goyak 1951an ireki zuen ikastola bere etxean, Donostiako Gros auzoko Karkizano kaleko 8an. Elixabete Maiztegi maistrak animatu eta bultzatu zuen. Eskola gehiago ere baziren auzoan etxeetan, baina ez euskaraz irakasten zutenak. Halaber, Donostiako ikastolarik ezagunena Elbira Zipitriarena zen. Goya etxeko logela batean hasi zen 3 eta 10 urteko bitarteko 10 haurrekin, eta berehala igo zitzaion kopurua 20ra. Izan ere, Gros auzoan berak uste baino jende euskaldun gehiago zegoen eta beren haurrek euskaraz ikas zezaten nahi zuten. Ez da ahaztu behar helburu horrekin sortu zirela ikastola hauek: haurrek euskaraz ikas zezaten eta euskararik ez zekitenek, berriz, euskara ikas zezaten. Hasieran haurrak egunean bi orduz egoten ziren, batzuk goizez eta beste batzuk arratsaldez. Baina zenbait gurasok goiz eta arratsaldez hartzeko eskatu zioten. Hala, 10:00etatik 12:00etara eta 15:00etatik 17:00etara joaten ziren. Denbora gehiago egoten zirenez, lan gehiago egiteko aukera ematen zien. Maria Doloresen ikastolak bazuen berezitasun bat: mahaiak eta aulkiak zituen. Gainontzeko ikastoletan, Parte Zaharrekoetan haurrak lurrean esertzen ziren, baina Maria Doloresi ez zitzaion batere gustatzen eta gainera, deserosoa iruditzen zitzaion. Horregatik, hasiera-hasieratik jarri zituen mahaiak; hasieran astodunak eta geroago horman zintzilikatzen zirenak. 1964an bere alaba Miren Egaña Goya ere hasi zen eta bien artean 80 haur zituzten: 3-6 urteko 40, eta 7-9 urteko beste 40. Ordurako lekuz aldatuta zeuden, hasierako etxeko gelan ez baitziren 80 haur sartzen. Etxe azpiko bulegoko bi gelatara aldatu ziren. Han jarraitu zuen 1970. urtera arte. Ikastolak, ordea, beste bost urtetan jarraitu zuen Miren Egaña alabarekin.
Gela barruko lana
Euskaraz ikasteko materialik ez zegoen garai hartan, eta handik eta hemendik eskuratutakoarekin moldatu beharra izaten zuten Lehendabizi "Txomin ikasle" izeneko kartila zahar batekin hasi zen Maria Dolores, eta banan-banan irakasten zizkien letrak ikasleei. Gero bizkaieraz idatzitako itun zahar bat lortu zuen eta hura erabiltzen hasi zuen. Nahiz eta bizkaieraz izan eta ulertzeko zailtasunak eduki, berdin zitzaion irakurketa mekanikoa egiteko baldin bazen. Handik gutxira Maritxu Berriolak "Xabiertxo" liburua berrargitaratu zuen eta etxez etxe (euskaldunen etxeak noski) saldu zituen 68 pezetetan 1951-52 urteetan, erabat klandestinoa zen. Maria Doloresek 10-20 erosi zituen eta poliki poliki salduz joan zen. Asko estimatutako eta erabilitako liburua izan zen. Beste irakurketa liburu bat Orixeren "Leoi-kumea" izan zen. Hura ere erabiltzen zuten, nahiz eta haurrentzat zaila izan. Durangoko I. Liburu eta Disko Azokara joan zirenean Maria Doloresek eta Miren alabak Julene Azpeitiaren Umien Adizkidea liburuarekin egin zuten topo. Irakurtzen eta idazten ikasteko haurrentzako metodoa zen. Bizkaieraz idatzita zegoen, baina oso egokia zen. Liburu harekin haurrek errazago ikasten zuten irakurtzen arrazoi sinple batengatik: alderantzizko silabak ziren ikasteko zailenak eta liburu honetan hasieratik agertzen ziren. Horrela, askoz ere azkarrago ikasten zuten, eta nahiz eta bizkaieraz egon irakurketa mekanikoa egiteko oso erabilgarria zen. Liburu hauekin euskaraz irakurtzen ikasten zuten, eta gainerako ikasgai guztiak ere euskaraz irakasten zitzaizkien. 9-10 urterekin, aldiz, Ingreso egin behar izaten zuten gero ikasten jarraitu ahal izateko. Eta hori, noski, gaztelaniaz egin behar. Horregatik, 9 urterekin gaztelania ikasten zuten; irakurtzen eta idazten. Baina gainerako ikasgaiak, lehenagotik bezala, euskaraz ikasten jarraitzen zuten. Maria Doloresek garrantzi handia ematen zien berak karrera garaian ikasitako eta gero errepublika garaian indarrean jarritako "Centros de Interés" delakoei. Liburu horietan gai bat lantzen zen heinean, horrekin lotutako mila gauza jorratzen ziren. Bestela, ikasgaiak banaka eta elkarren arteko loturarik gabe ikasten ziren, eta "Centros de Interés" hauekin loturak egiten ziren
Euskara eta frantsesa
Eskolako irakaskuntza guztia euskaraz egiten zen, baina baziren euskaraz ez zekiten haurrak ere. Urtero 10 haur berri hasten ziren, eta horietatik lauzpabost erdaldunak izaten ziren. Batzuk ez zekiten tutik ere euskaraz, eta beste batzuk oso eskas. Hala ere, haur horiek berehala integratzen ziren murgilketaren bitartez. Euskaldunak gehiengoa ziren multzo handi batean sartzen ziren haur erdaldunak, eta pixkanaka-pixkanaka ikasiz joaten ziren. Noski, hasierako egunak gogorrak izaten ziren. Kontuan hartu behar da haur haiek 3 urterekin hasten zirela, ez zutela ezer ulertzen, eta gainera, ama utzi behar izaten zutela. Maria Dolores eta Mirenek hasierako 15 egunetan hitz batzuk gaztelaniaz egiten zizkien, baina handik aurrera dena euskaraz. Gabonetarako gutxiengo esaldi eta hitz batzuk ikasten omen zituzten; Aste Santuetarako nola edo hala hitz egiten omen zuten, baina oraindik ere gaizki; eta ekainerako dezente. Udako oporraldiaren ondoren irailean dena ahaztuta etortzen ziren, baina ez zuten hutsetik hasi behar izaten, lehendik ikasitakoa birgogoratzetik baizik; eta hori, oso gutxi kostatzen omen zitzaien. Bigarren urtean euskaraz normal hitz egiteko gai izaten ziren.
Murgiltze eredu honekin haurrek euskara menperatzea lortzen zuten. Agian pedagogikoki ez zen eredurik egokiena izango adin ezberdinetako haurrak nahastuta zeudelako, baina momentu hartan hizkuntzari ematen zioten lehentasuna; hizkuntza menperatu gabe ezin baitzen beste ezer egin. 1964an Miren Egañak magisterio bukatuta, ikastolan hasi zen eta frantsesa ere iraksaten hasi zen. Nahi zuten haurrei aukera hori luzatu zieten, eta 7-9 urteko dozena bat haur taldea osatzen zen. Garrantzitsutzat jotzen zuten beste hizkuntza batekin hastea. Frantsesa edo ingelesarekin hasteko aukera zuten, Mirenek biak baitzekizkien, baina frantsesa irakastea erabaki zuten, euskal herritar askoren bigarren hizkuntza zelako eta frantsesa zelako garai hartan Hegoaldean ikasten zen bigarren hizkuntza.
Egitasmo bereziak
Karkizanoko ikastola honetara joaten ziren haurrek abesti ugari ikasten zituzten. Ezen Maria Doloresek garrantzi handia ematen zion kantuari eta gainera oso kantari ona zen, gerra aurreko Donostiako Abesbatzan abesten zuen eta soprano bezala kanatarazi nahi izan zuten, baina ez zuen nahi izan. Eskolara iritsi eta lehenengo gauza kantatzea izaten zen. Ez da ahaztu behar garai hartan gurasoak kristauak zirela eta elizara joaten zirela, hots, garrantzi handia zuela kristautasunak euren bizimoduan. Horregatik, beste kanten artean, Gabonetakoak, jaunartzekoak eta Jainkoari zuzendutako otoitz-kantuak erakusten zitzaizkien. Gabonetan ikuskizun berezia egiten zuten haur guztiek. Baserritarrez jantzi eta etxean atez ate ibiltzen ziren kantari: "Ai hau gauaren zoragarria, Jesus jaio da Belenen. Etxe honetan sortu ote da, bila gabiltza beraren". Abesti hori kantatzen zuten etxe barruko gelako ate guztietan eta azkeneko atean agertzen ziren San Jose eta Ama Birjinaz jantzita bi haur. Hauek beste abesti bat kantatzen zuten erantzun modura. Ondoren, denek ikasitako kantu guztiak abesten zituzten. Egun horretan argazkiak ateratzeko ohitura ere zabaldu zen. Haurrei baserritarrez jantzita argazkiak ateratzen zizkien, eta argazki horiekin postalak egiten zituzten. Zorionak jarri eta aiton-amonak eta familiakoak zoriontzeko erabiltzen zituzten.
Klandestinitatea andereñoarentzat eta gurasoentzat
Garai hartan ikastolak etxeetan ziren, eta ikastolak ireki zituzten andereñoak maestrak ziren. Ez zegoen ikastola asko eta zeudenak oso ikasle kopuru txikia hartzen zuten. Aitzitik, hauek erabat klandestinoak ziren, bai andereñoarentzat (maistrarentzat) eta baita gurasoentzat ere. Beren buruak eta seme-alabenak arriskuan jartzen zituzten. Guraso gehienak abertzaleak ziren eta oso kontzientziatuta zeuden garrantzitsua zela seme-alabek euskara eta euskaraz ikas zezaten. Hori ez zen eskolara mugatzen, ikastolatik atera ondoren ere, euskara erabiltzeko ahaleginak egiten zituzten gurasoek. Horrela, Groseko Katalunia plazara joaten ziren denak elkarrekin, amak eta seme-alabak, eta euskaraz jolasten ziren. Azken finean, talde bezala funtzionatzen zuten, familia txiki bat osatzen zuten, eta eskolako lanari jarraipena ematen zioten.
Pseudis boliviana
Pseudis boliviana Pseudis generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Saint-Maime-de-Péreyrol
Diru sarrerak
2009an Saint-Maime-de-Péreyrol udalerrian 117 unitate fiskal zeuden, 274,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.347 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Maime-de-Péreyrol udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 405 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Atkinson konderria (Georgia)
Atkinson konderria (Atkinson County) Georgiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Pearson da. 2010eko zentsuaren arabera 8,375 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Atkinson konderriak 89,234 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,334 ura dira. Beste 87,899 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,11 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 8,375 pertsonetatik 6,815 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,039 dira. 1,428 beltzak edo afroamerikarrak. 31 amerikar natiboak ziren eta 14 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 17 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 4 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 66 pertsonek kokatzen zuten.
Luciobrotula coheni
Luciobrotula coheni Luciobrotula generoko animalia da. Arrainen barruko Ophidiidae familian sailkatzen da.
2017ko urriko Muqdishoko atentatua
2017ko urriko Muqdishoko atentatua, urriaren 14an, Somaliako Muqdisho hiriburuan jazotako bonba-kamioi bidezko leherketa izan zen. Erasoak gutxienez 320tik gora hildako eta 500dik gora zauritu eragin zituen.
Gilmore (Arkansas)
Gilmore Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Crittenden konderrian dago, Arkansas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
2017ko urriko Muqdishoko atentatua
Atentatuaren egilea nor den jakiteke dago eta orain arte inongo talde armatuk ez du egiletzarik aldarrikatu. Abdullahi Mohamed somaliar presidenteak atentatua gogor gaitzetsi eta hiru egunetako dolu nazionala ezarri zuen.
Picumnus albosquamatus
Picumnus albosquamatus Picumnus generoko animalia da. Hegaztien barruko Picidae familian sailkatua dago.
McCleary (Washington)
McCleary Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Grays Harbor konderrian kokatuta dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Sinbiogenesi
Sinbiogenesia edo endosinbiosi teoria eboluzio-teoria bat da, zelula eukariotoak zelula prokariotoetatik nola sortu ziren azaltzen duena. Adierazten du organismo zelulabakar bereizien arteko sinbiosiaren bidez sortu zirela eukariotoetako funtsezko hainbat organulu. Sinbiogenesi teoriak dioenez, mitokondrioak eta plastidoak (adibidez, kloroplastoak), eta beharbada beste organulu batzuk, aske bizi ziren bakterioak ziren antzina, eta beste zelula baten barruan sartuta geratu ziren endosinbionte gisa duela 1,5 mila milioi urte inguru. Ebidentzia molekular eta biokimikoek iradokitzen dute mitokondrioa proteobakterioetatik garatu zela —bereziki, Rickettsiales motakoetatik, SAR11 kladotik, edo hurbileko ahaideetatik—; eta kloroplastoa, berriz, zianobakterioetatik —bereziki, N2 finkatzen duten zianobakterio harizpikaretatik  —.
Historia
1909an sinbiogenesi terminoa Konstantin Merezhkovskyk sortu zuen, zelula eukariotikoaren sorrera zelula prokariotikoetatik abiatuta emaniko pausu sinbiotiko batetik ematen zela proposatu zuenean. Hala ere, pausu honi buruz, sinbiogenesi kasu ezagunena eta hobeki dokumentatuena, Lynn Margulisek deskribatu zuen zehaztasun handiagoz serializatutako endosinbiosi prozesuarekin.
Margulisek baieztatzen du espeziazioa prozesu sinbiogenetikoen ondorioa dela nagusiki. Prozesu hauek genomaren erabateko aldaketa batera eramaten dute eta aldaketa honek eramaten du talde ezberdinen banakoen arteko ugalkortasun ezara edo antzutasunera, haien artean ugalkorrak diren populazioetan.
Phascolarctidae
Phascolarctidae Diprotodontia ordenako martsupialen familia bat da. Familiak kide bakarra baino ez du bizirik: koala hain zuzen ere.
Bediako geltokia
Bedia Euskotren Trena eragilearen E1, 1D eta E4 lineei dagokien lurgaineko geralekua da, izen bereko udalerrian kokatuta dagoena. Bizkaiko Garraio Partzuergoaren 3. tarifa-gunearen barruan dago.
Geralekuak alboko bi nasa ditu, nasa aldaketa pasonibela gurutzatuz egiten dela.
Sarbideak
Geralekuak sarbide bakarra du, kaleko kotan. Sarbidearen inguruaren egoera txarra dela eta, geltokia ez da irisgarria.
Saint-Ferdinand (Quebec)
Saint-Ferdinand Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Centre-du-Québec eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen L'Érable konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 2,067 biztanle zituen 137.16 kilometro koadroko azaleran.
Picumnus fuscus
Picumnus fuscus Picumnus generoko animalia da. Hegaztien barruko Picidae familian sailkatua dago.
Vombatiformes
Vombatiformes Diprotodontia martsupialen hiru azpiordenatako bat da. Azpiordena osatzen duten zazpi familietatik bost iraungita daude: Phascolarctidae familian koala baino ez da bizi eta Vombatidae familian hiru wombat espeziek diraute.
Sailkapena
Vombatiformes azpiordena
Bertiz
Bertizko Jaurreria Oieregiko auzo bat da, Bertizaranako udalerrian.
Saint-Fortunat (Quebec)
Saint-Fortunat Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Chaudière-Appalaches eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Les Appalaches konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 280 biztanle zituen 75.92 kilometro koadroko azaleran.
También la lluvia
También la lluvia 2010eko Icíar Bollaín espainiar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Costa ekoizle sinesgogorra eta Sebastián zuzendari idealista Boliviara joango diren espainiar kolonizazioari buruzko film bat egiteko asmotan.
Johnson City (Tennessee)
Johnson City Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Sullivan konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Berrehun eta berrogeita hiru
Berrehun eta berrogeita hiru (243) berrehun eta berrogeita biaren ondoren eta berrehun eta berrogeita lauaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Luciobrotula corethromycter
Luciobrotula corethromycter Luciobrotula generoko animalia da. Arrainen barruko Ophidiidae familian sailkatzen da.
Zirilo Jerusalemgoa
Zirilo Jerusalemgoa (Κύριλλος Α΄ Ἱεροσολύμων; Caesarea Maritimatik hurbil, ca. 313 - Jerusalem, 386) Jerusalemgo patriarka eta Elizako doktorea izan zen. Kristau-ikasbideak idatzi zituen, eta Jerusalemgo katekumenoen erlijio-heziketaren arduraduna izan zen. 350. urte inguruan, Jerusalemgo apezpiku izendatu zuten, eta, harrezkero, hiru bat aldiz joan behar izan zuen erbestera (357, 360, 367), eta 378. urtera arte ez zuen, berriz, apezpikutza iritsi. Konstantinoplako Kontzilioan parte hartu zuen, eta bertan Nizeako fedea babestu zuen.
Haren eguna, martxoaren 18an ospatzen da.
Picumnus rufiventris
Picumnus rufiventris Picumnus generoko animalia da. Hegaztien barruko Picidae familian sailkatua dago.
Bothel
Bothel Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Ferréol-les-Neiges (Quebec)
Saint-Ferréol-les-Neiges Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Capitale-Nationale eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen La Côte-de-Beaupré konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 2,964 biztanle zituen 83.26 kilometro koadroko azaleran.
Ob golkoa
Ob golkoa (О́бская губа́) ipar-mendebaldeko Siberian dagoen Kara itsasoaren sartune sakona da, Jamal eta Gyda penintsulak bereizten dituena. Iparraldeko Errusiako Jamalia-Nenetsia barruti autonomoan dago. 800 km luze eta 32-97 km zabal da eta, gehienbat, hegoalde-iparralde norabidea du. Batezbesteko sakonera 10–12 m artekoa da.
Golkoaren hegoaldeko muturrean Ob ibaia itsasoratzen da eta ekialdeko adar batean Taz ibaia. Ekialdeko itsasertza aldapatsu eta malkartsua da; mendebaldekoa, berriz, laua eta zingiratsua. Ob ibaiaren ahoan dagoen Novy Port da golkoaren ertzeko portu nagusia.
Pont-Saint-Pierre
Pont-Saint-Pierre Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pont-Saint-Pierre udalerrian erroldatutako biztanleak 1.119 ziren. Familiak 489 ziren, horien artean 163 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 115 bakarrik bizi ziren emakumeak), 139 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 151 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Pseudis caraya
Pseudis caraya Pseudis generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Pont-Saint-Pierre
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 698 ziren, horien artean 552 aktiboak ziren eta 146 inaktiboak ziren. 552 pertsona aktiboetatik 481 lanean zeuden (262 gizon eta 219 emakume) eta 72 langabezian zeuden (29 gizon eta 43 emakume). 146 pertsona inaktiboetatik 64 erretiraturik zeuden, 44 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pont-Saint-Pierre udalerrian 489 unitate fiskal zeuden, 1.121 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.869 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 95 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 26 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 17 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 banku bulegoak, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 argiketaria, 4 ile apaindegiak, 3 aldi baterako lan enpresak, 3 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 15 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 3 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 drogeria zen, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bacon konderria (Georgia)
Bacon konderria (Bacon County) Georgiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Alma da. 2010eko zentsuaren arabera 11,096 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Bacon konderriak 74,028 kilometro koadro ditu. Horietatik 7,057 ura dira. Beste 66,971 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,07 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 11,096 pertsonetatik 9,222 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 791 dira. 1,696 beltzak edo afroamerikarrak. 8 amerikar natiboak ziren eta 10 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 34 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 6 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 120 pertsonek kokatzen zuten.
Before Night Falls
Before Night Falls 2000ko Julian Schnabel estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Filmak Reinaldo Arenas poetaren bizitza azaltzen du: umearoa Kubako nekazal giroan, Iraultzan izandako parte-hartzea, Castroren errejimenan jasandako jazarpena, 1980ko erbestaldia eta heriotza Estatu Batuetan.
Mariana Pineda
Mariana Pineda Muñoz ( Granada, 1804ko irailaren 1a - Granada, 1831ko maiatzaren 26a) XIX. mendeko espainiar liberal bat izan zen, Fernando VII.aren erregealdian Hamarkada Deitoragarrian exekutatua.
Alonzo Church
Alonzo Church (Washington Hiria, 1903ko ekainaren 14a - Hudson, 1995eko abuztuaren 11) Estatu Batuetako logikari eta matematikaria izan zen. Matematikako irakaslea izan zen Princetongo Unibertsitatean (1947-1961). Sistema baten formulazio mugak (sintaktikoak) ikertu zituen, bereziki, eta, predikatuen kalkulu logikoari dagokionez, sistemako proposizio orok ez duela deribazio logikorako biderik frogatu zuen. Lan nagusiak: Zenbaki oinarrizkoen teoriaren arazo konponezin bat (1936), Zentzuaren eta denotazioaren logikaz (1954), Logika matematikoa (1956).
Mariana Pineda
Biografia
Bere tutorea hil zenean, honek, bere alaba propioari, Marianari bere aitaren oinordekotzagatik zegozkion ondasunen zati bat utzi zion, eta, beraz, bere bizitza osoan zehar pleitatu behar izan zuen itzuliak izan zitezen.
Jean Cayrol
Jean Raphaël Marie Noël Cayrol (Bordele, 1911ko ekainaren 6a - ibidem, 2005eko otsailaren 10a) poeta, idazle eta zinemagile frantsesa izan zen. Ezinegon metafisikoa eta Bigarren Mundu Gerran naziek eginiko deportazioaren izugarrikeriak dira bere poemen, De la nuit et du brouillard (1945, Gauaz eta lainoaz), eta eleberrien, Je vivrai l´amour des autres ( 1947-1950, Besteen maitasuna biziko dut), Exposés au soleil (1980, Eguzkipean), gai nagusiak. Zenbait film ere egin zituen, Herio-ukaldia (1965), adibidez. Goncourt Akademiako kide izan zen 1973tik 1995era.
Mariana Pineda
Biografia
Hamabost urte zituela ezkondu zen Manuel de Peralta y Vallerekin, bera baino hamaika urte zaharragoa eta armada utzi berri zuena (ez dakigu zertaz bizi zen). Ezkontza 1819ko urrian egin zen, "Isilpean", Antonina Rodrigo biografoaren hitzetan, Mariana legez kanpoko alaba izateagatik. Hurrengo urteko martxoan haur bat erditu zuen, José María, eta 1821eko maiatzean neskato bat, Úrsula María. Bi urte geroago, 1822ko abuztuan, senarra hil zitzaion, hamazortzi urteko alarguna bi seme-alaba txikirekin utzita. Dirudienez, bere ezkontzako urte horietan, Hirurteko liberalarekin bat eginez, Mariana kausa liberalari atxiki zitzaion, eta Fernando VII.ak 1823an absolutismoa berrezarri ondoren, jada alargun, bere etxean, jazarritako liberalak hartu zituen. Zirkulu horietan, Casimiro Brodett eta Carbone espediente bikaineko militarra ezagutu zuen, eta berarekin ezkontzekotan egon zen, baina ezkontza zapuztu egin zen Brodettek ez zuelako benetako dispentsa lortu bere filiazio liberalaren ondorioz, eta armada uztera eta Kubara joatera behartua izan zen. Mariana, bere aldetik, hurrengo bi urteetan Granadatik desagertu zen eta ez dakigu non egon zen eta zer egin zuen denbora horretan.