cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gerra Santua
Lehen hiru oinarriak
Bigarren tokian unibertsalitate kristauaren apelazioa dago; hau da, gerra honetan parte hartzeko sinesdun guztien deiketa egiten da, egoera sozial edo politiko guztien gainetik.
Azkenik, etsaiaren kriminalizazioa dago, askotan hauen diabolizazioarekin loturik. Etsaia izaki maltzur bat bezala aurkezten da, fedearen eta sakratuaren profanazioaz arduratzen dena.
Orokorrean Testamentu Zaharra askoz bortitzagotzat hartzen da, edo gutxienez indarkeria erabiltzeko joera handiagoa duela esaten da. Makabeoen Gerra bezalako adibideak dira hauen lekuko. Kontraz, Testamentu Berriak Jaungoikoa bortizki defendatzeko erreferentziak egiten ditu, baina normalean metaforikoki.
Goi Erdi Aroan zehar, hitzaurre guzti hau garaiko agintariek erabili zuten. Adibiderik garrantzitsuena Karlomagno da, Saxoniarren edo Abaroen kontrako gerra justuaren justifikazioa erabili zuenean. Hitzaurre horietan Christianitas bati buruz hitz egiten zen, mehatxatuta sentitzen zen komunitate kristau bat. Jaungoikoaren bakea zikintzen ari zen, eta horregatik bortizkeriaren erabilera justifikatuta zegoen. Aipatu bezala San Agustinen garaitik izan ziren erabiliak horrelako hitzaurreak. Garai honetan zehar santu desberdinetan oinarritzen ziren akzio bortitz ugari, Hagiografia hedapen tresna gisa erabilia izan da. Elizak irudi desberdinak erabili behar zituen kristautasuna gudarien erreferentzia izateko. Baina bere historian zehar, kanonizatuak izan ziren pertsonaiak bortizkeria inperialaren biktima bezala aurkezten dira; baketsuak ziren, Erromatar Inperioa izan zen bezalako mundu batean. Horregatik, pentsamendu bortitzaren eta erlijiosoaren loraldian, bortizkeriaren bitartez fedearen defentsa aurrera eraman zuten pertsonaiak sortzen hasi ziren.
Santiago edo San Jorge bezalako erreferenteak Kristoren gudari bezala izendatzen ziren. Haien historiak eta istorioak mentalitate kristauean zehar hedatu ziren, zeinek geroz eta hobeto ulertzen zuten kristautasunaren defentsa bortitzaren beharra. Guzti hau ikonografia militarrean ikus daiteke, Goi Erdi Arotik ejerzituek sinbologia desberdina erabiltzen baitzuten. Nekazari batzuetatik hasita, zeintzuk musulmanen kontra defendatzen ziren, errege boteretsuenetara. Guztietan gurutzearen edo santuen errepresentazioen erabilera ikus daiteke, borrokan izugarrizko garrantzia zutenak nahiz eta hau galdu. Prozesu hau IV. eta IX. mendeen artean koka daiteke. Marko hau ondoren iritsiko zen prozesuarentzat perfektua izango litzateke, Erreforma Gregoriarrarentzat.
Beste hiru oinarriak
Laugarren zutabea remissio peccatorum bezala definitu daiteke, Jaungoikoaren gudariak barkamen jainkotiarrarekin sarituak izango baitziren. Bosgarrenean interbentzio jainkotiarra bera dago. Orain Jaungoikoak ez zituen soilik gerrak deitzen, baizik eta hauetan zuzenean parte hartzen zuen garaipena lortzeko. Bukatzeko, boto erlijiosoak daude, gudarien bizitza osoa antolatzen zituztenak, ohitura batzuk markatzen zituztenak eta disziplinarekin jarraituak izan behar zirenak.
Lehen Gurutzadako hitzaurrea
Ekialdeko Zismaren ostean, egoera aldatu egin zen. Aita Santutzak arriskuan ikusi zuen bere burua, eta horregatik beldur horiek ofentsiba katoliko batera pasatu zituen. Hiru fronte sortu ziren: judutarrak, musulmanak eta herexeak. Gurutzea zen irudi nagusia, Jesusen sakrifizioa eta martirioa errepresentatzen baitzuen. Horregatik gerra santuaren prozesua azkartzen joan zen. Gurutzadak prozesu honen gailurra izan ziren, Urbano II.a Aita Santuak lehenengo gurutzada aldarrikatu zuen hitzaurrea eman zuen 1095ean: "“Jerusalem eta Konstantinoplako hiri urrunetatik, albiste lazgarri bat iritsi zaigu: Jainkoaren madarikatu duen arraza gaizto batek kristauen lurrak inbaditu ditu eta ezpataz, suz eta arpilaketaz hondatu ditu. (...) Erabat suntsitu ditu Jaunaren elizak edo bere erritu lizunetarako egokitu ditu.”"Hitzaurrearen parte honetan hirugarren elementuaren presentzia antzeman daiteke: etsaiaren kriminalizazioa. Musulmanak deabruaren arraza bezala definitzen ditu, harpilatzen eta hiltzen duena. Demonizazio argia da eta mahomazaleak herexetzat hartzen ditu. Hemen lehen aipatutako anatema ikusten da. Testuarekin jarraituz:"“Horixe bera da, Gure Jauna, era guztietako jendea, zaldunak eta peoiak, aberatsak eta pobreak, Ekialdeko gure anaien lurretatik deabruaren arraza hori akabatzera goinbidatzen zaituztena. (...) Hara doazenei, ziurtatzen diet, Jaungoikoak eman didan aginteagatik, bidaian hiltzen badira, lurrez edo itsasoz, edo paganoen aurka borrokatuz hiltzen badira, momentuan, bekatuak barkatuko dizkietela”."Hemen beste hiru elementuak ikusi daitezke. Alde batetik, jatorri jainkotiarra dago, Jaungoikoa bera baita mugimenduaren deitzailea. Mugimendu hau era guztietako pertsonek osatzen zuten, unibertsalitate kristaua kontzeptuaren oinarria izanda. Hauek etsaia eliminatu behar zuten, hereman bezala. Bukatzeko, barkamen jainkotiarra ikus daiteke. Garrantzitsua da, baita ere, hitzaurreari amaiera ematen zion esaldia: "“Urbano Aita Santuak hitzaurrea bukatu zuenean, hainbeste puztu zen jarraitzaileen gogoak, non zera oihukatzen hasi baitziren: ‘Jaungoikoak nahi du! Jaungoikoak nahi du!’”."Hor ikusten dena hitzaurrearen konsekuentzia ideologikoa da, Aita Santuaren jarraitzaileek Gerra Santuaren kontzeptua adoptatu baitzuten, eta Jaungoikoa hartu baitzuten erasoaren oinarria, bere legitimitatea eta justizia jainkotiarra aitzaki bezala erabiliz.
Marko praktikoa
Orain arte Gerra Santuaren kontzeptuaren artikulazio ideologikoa ikusi dugu. Baina ideologia orok bere funtzio materiala dauka; hau da, ideologia baten sorrerak pentsamendu kolektiboaren izaeran eragina izaten du eta, hortaz, honen barneko dinamiketan. Gurutzadak dira honen adibide nagusi. Zibilizazio Katolikoak hitzaurre gerrazale bat artikulatu zuen, geroago helburu komun batean proiektatu zuena: Jaungoikoaren justizia jainkotiarra eta ekartzen zuen bakea. Mentalitate kolektiboan hitzaurre honek izan zuen boterea oso efektiboa izan zen, eta Pierre Bonnasie bezalako autore batzuk masen mugimendu bat bezala definitu izan dute. Hitzaurre guzti honek plano material batean gatazka bat sortzen du, izaera espiritualeko arrazoi batzuk biltzen dituena. Hau da ideologia honen elementu berezienetariko bat: espiritualtasuna. Mugimendu guzti hau sakralitate eta espiritualtasun aura batean dago murgilduta.
Podkylava
Podkylava Eslovakiako udalerri bat da, Myjavako barrutian kokatuta. 8,47 km²ko azalera du eta 223 biztanle 2017ko datuen arabera.
Gerra Santua
Marko praktikoa
Iruditegi guzti honek helburu material bat du Erdi Aroko gizartearengan. Alde batetik Aita Santuaren Elizaren nahi politikoak daude. Milurtearen hasieran bere barne-indarraren handitzearen beharra ikusi zuen, horrela estatu guztiekiko harreman guztiak moztu eta hobeto kontrolatzeko. Gerra Santuaren kontzeptua Elizaren egituraren oinarrizko faktore bat izan zen. Hala ere, honek ez du esan nahi lehenago erabiltzen ez zenik. Baina aipagarria da garai honetan jasandako artikulazio eta formalizazioa. Palacios Ontalva bezalako autore batzuk Gregorio VII.ak estatu kolpe ideologiko bat eman zuela diote; hau da, Aita Santuaren autoritatea behin betiko ezarri zuela Gerra Santua bezalako kontzeptuen erabilerarekin.
Podkylava
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1709. urtekoa da.
Gerra Santua
Gurutzadak
Lehenengo ondorio garrantzitsua Gurutzada izan zen. Gregorioren estatu kolpearen ondoren, sinestun guztiek Gerra Santura jo zuten. Hemen Bonnasieren definizioa indartzen da, masen mugimendu bat etorri zelako. Baina, masetatik haratago, ideologia guzti hau gizartearen talde batean interes handiarekin izurritu zen: zalditeria. Elizak talde armatu, diziplinatu eta efektibo bat behar zuen, eta hori goi zein behe noblezian topatu zuen. Alde batetik, noblezia laikoa arrisku bat bezala antzematen zuten, bere kontroletik at zegoen, aktore bortitz bat zelako. Bestalde, behar zutena zen, eta horregatik marko ideologiko bat eman zitzaien, haien ahalmen militarra eskuratzeko. Marko guzti honek, zalditeriaren autoritatea handitzeaz gain, oso boteretsua zen faktore espiritual bat ematen zien. Zalditeriaren sakralizazioarekin Milites Christi fenomenoa iritsiko zen; hau da, Kristoren soldaduak. Hauek Gerra Santuaren soldaduak definitu zituzten, gerra gudariek egingo baitzuten, eta hauek egituraketa bat behar zuten haien ohitura eta errituetan, identitate komun bat izateko. Horrela beraien eginkizun nagusia Gerra Santua egitea zen, Jainkoaren Bakea mantentzeko. Guzti hau Gurutzadetan instituzionalizatuko zen, jada ez zirelako sinbolo sinple bat. Egituratutako erakunde militarrak ziren, Gerra Santuaz arduratuko zirenak. Hauek ordena militarrak izango ziren, non orain arte ikusi ditugun elementu sinboliko eta ideologikoen aplikazio praktikoa ikus daitekeen. Gurutzada guztia Europa osotik iritsitako zaldunek zuzendu zuten. Milites Christiaren kontzeptua oinarritzat izanda, Jerusalemgo konkista burutu zuten. Baina, iritsi zirenean, ikusitako errealitatea oso desberdina izan zen. Egoera askoz konplexuagoa zen, eta konkistaren ostean argi geratu zen prozesua askoz luzeagoa izango zela. Honen aurrean Elizak erasoa dinamizatu behar zuen. Horregatik ordena militarrak sortzen hasi ziren. Militantzia erlijiosoa mugara bultzatuko zuten monakotza erakundeek. Horretarako gerra santuaren kontzepzioa moldatu zuten, zaldunek armak erabili ahal zituzten, baina monjeek armen erabilera justifikatu behar zuten. Horretarako “Bi Ezpaten” tesia sortu zuten, non ezpata espirituala eta ezpata materiala aurkezten ziren, bakoitza behar den momentuan erabiliz. Bukatzeko, ordenak prozesu honen gailurra izan zirela esan daiteke, teorizazio honek bi rol nagusiak batzen zituelako, hau da,  bellatoresak eta oratoresak, horrela gerlari monjeak sortuz.
Gerra Santuaren nozioa eta jihad terminoa
“Gerra Santua” terminoak jatorri mendebaldarra dauka, askotan arabiar-musulman mundura eramaten dena jihad terminoaren bidez. Hala ere, jihad-ak ez du zerikusi handirik gerraren esanahiarekin, baizik eta esfortzuarekin. Esfortzu bat borroka bat izan daiteke ala ez, eta ez du zertan zerbait bortitza izan behar. Historikoki jihad-ari emandako zentzua barneko borrokarekin lotuta egon da eta, garrantzia txikiagorekin, kanpokoarekin, gaizkia ekiditeko eta justizia inposatzeko. Testuinguru honetan barneko borroka “borroka handia” izango litzateke eta kanpokoa “borroka txikia”. Hortaz, gerrak ez du zertan lotura zuzena izan behar. Hala ere, lotura ez zuzen batez harremantzen dira.
Kontzeptua zehaztea zerbait zaila da, denboraren eta espiritualitatearen artean sortatzen diren elementu batzuk baititu. Nozio hauek ulertzeko, oso garrantzitsua da arazoaren ikuspuntu manikeo guztiak kentzea, harb (edo gerra) terminoak, indar dikotomiko bat izan ordez, anbiguotasun bat duelako. Analisi kontzeptual honen zehazpena derrigorrezkoa da, orokorrean Gerra Islamikoa Gerra Santutzat hartzen baita nahiz eta honek ez duen zertan horrela izan behar. Islamiar Munduan gerrak forma anitz izan ditzake, helburu materialetatik sakratuetaraino. Horregatik kontuan izan behar da gerrak ez dituela beti oinarri erlijiosoak. Izan ere, oinarri politiko, sozial eta ekonomikoak izan ditzake.
Kristauek bezala, musulmanek gerra egitea argudio erlijiosoekin justifikatzen zuten Erdi Aroan zehar. Jaungoikoaren izenean egindako borroka zen, fedearen bitartez justifikatuta eta hau praktikatzen zutenei onura espiritualak eskaintzen zizkieten. Islamaren kasuan Gerra Santuaren nozioaren karakterizazioa ez da jihad-aren ideiara mugatu behar, baizik eta ribat, fatha (garaipena) eta sahada (martirioa) kontzeptuetara hedatu behar da. Guztiak estuki daude harremanetan, Gerra Santuaren unibertso kontzeptuala eraikitzen dute islamiar doktrina klasikoan eta oso sakralizatutako gerra-praktika baten nozioaren formaziora laguntzen dute. Gerra Santuaren eta doktrina islamikoaren arteko binkulazioa zerbait gatazkatsua izan daiteke musulmanen artean sortzen den errefusa dela kausa. Honen detraktoreek jihad-aren esanahiak gerra santuarekin zerikusirik ez duela baieztatzen dute, termino hori ez dela arabieraz existitzen. Gainera, Gerra Santuaren terminoa Islametik kanpo geratuko litzateke honen doktrinan ez baita existitzen gerra laikoaren kontra jartzen den gerra erlijioso bat.
Gerra santuaren nozioak kristau eta islamiar tradizioko gerren artean existitzen diren paralelismoak hobeto ulertzen laguntzen du. Kristautasunean Testamentu Zaharra eta Berria arma ideologiko bezala erabili ziren, eta gauza bera esan daiteke musulmanen munduan, non Koranaren eta Sunnah-ren oinarri asko erabili ziren jihad-aren nozioak definitzeko. Legitimaziorako argudio nagusia errebelazioaren testuetan egoteak, Jaungoikoaren maitasunarengatik egindako jihad-a, fede islamiarraren arlo sakratuenarekin harremanetan jartzen du. Testu koranikoan gerraren kontzeptu eta ideiak izaera jainkotiar batekin deskribatuta eta azalduta agertzen dira. Jaungoikoaren partehartze zuzenari aingeruen interbentzioa batu behar zaio.
Komunitate musulmanak ez zuen gerra balore edo helburu nagusi bezala. Hala ere, Mahomaren jarrerak gerraren moraltasunaren errekonozimendua baieztatzen zuen, errebelazio koranikoaren baieztapenarekin, non komunitatearen onuragatik armen erabilpena onartuta zegoen. Horrek aleia koranikoen interpretazioak geroz eta gudazaleagoak bilakatu zituen.
Mahomak, bere jarrerarekin ez zuen mezu militarista bat bidali, eta are gutxiago Islama Arabia eta mundu arabiarretik kanpo inposatzeko. Hala ere, Medinan zegoenean bere etsaien kontrako aleia “gerrazale” batzuen existentziak horretara oker dezake. Kolpe haiek Ala-ren bidezidorreko borrokekin parekatzeak, hain zuzen, jihad-aren nozioa esanahi gerlari zabal eta unibertsalago batean lantzeko oinarri gisa balio izan zuen. Unibertsalismo honek lehenengo konkistekin dimentsio zehatzagoak lortu zituen: hedapen hura Jaungoikoaren bidearengatik egindako borrokak xurgatu egin zuen. Botere arabiarraren hedapena profetaren erlijio nagusiaren subiranotasuna bihurtu zen.
Gerra santuaren praktika
Horregatik, etsaiekin sinatutako bake-itunak ez ziren betirako bakeak izango, parentesi batzuk baizik. Islamaren domeinua mundu osotik hedatu behar zen, eta inpietatearen lurraldea gerraren domeinuarekin nahasten da: jihad-aren bitartez islamaren lurralde bihurtu behar zen. Lurralde motako distintzio hauek Koranarentzat ezezagunak ziren, non bi parte desberdinetan soilik fidelen eta desleialen inguruan hitz egiten zuen.
Atamauri
Atamauri Haroko herri hustua da, Errioxan. Herrigunea eta Villalba de Riojaren bidean kokaturik, XIX. mendean biztanleria galdu zuen.
Domingo Hergueta burgostar historialariaren arabera, toponimoak euskal jatorria du.
Serra (Espírito Santo)
Serra Brasilgo udalerri bat da, Espírito Santo estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Merton Miller
Merton Howard Miller (Boston, Ameriketako Estatu Batuak, 1923ko maiatzaren 16a - Chicago, Illinois, 2000ko ekainaren 3a) ekonomista izan zen. Modigliani-Miller teorema asmatu zuen, italiar jatorriko Franco Modigliani ekonomistarekin batera. Teoria horren arabera, enpresa baten jardueren errentagarritasuna garrantzitsuagoa da jarduera horietarako behar dituen finantzatzea lortzeko modua baino. 1990ean, Ekonomiako Nobel saria jaso zuen, enpresa-finantzei buruzko lanengatik; Harry Markowitzekin eta William Sharperekin banatu zuen saria.
Bizitza
Millerrek Johns Hopkins Unibertsitatean egin zituen ikasketak, Baltimoren. Bigarren Mundu Gerran, Estatu Batuetako Ogasun Sailean lan egin zuen, Erreserba Sistema Federalarentzat. 1953tik 1961era, Teknologiako Carnegie Institutuan lan egin zuen. Han hasi zen Franco Modiglianirekin lanean. Gero, eskolak eman zituen Chicagoko Unibertsitatean. Izan dituen karguen artean, aipagarria da Estatu Batuetako merkataritza-trukerako bi erakunde handienetako zuzendaritza, Chicago Board of Trade eta Chicago Mercantile Exchange erakundeetakoa, hain zuzen ere.
Aunat
Aunat Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Latastia cherchii
Latastia cherchii Latastia generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Rhoptropus biporosus
Rhoptropus biporosus Rhoptropus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
1983ko Eurovision Abesti Lehiaketa
1983ko Eurovision Abesti Lehiaketa urtero ospatzen den Eurovision Abesti Lehiaketaren 28. edizioa izan zen. Municheko Rudi-Sedlmayer-Halle aretoan ospatu zen, Mendebaldeko Alemanian, apirilaren 23an. Aurkezlea Marlene Charell izan zen.
Garailea Luxenburgo ordezkatzen zuen Corinne Hermès izan zen, "Si la vie est cadeau" kantuarekin. Luxenburgoren bosgarren garaipena izan zen, Frantziak 1977tik zeukan errekorra berdinduz.
Hogei herrialdek hartu zuten parte, 1978ko eta 1981eko errekorra berdinduz. Frantzia eta Grezia urte bateko eten baten ostean bueltatu ziren, eta Italia bi urteko eten baten ostean. Bestalde, Irlanda partaidetza eten egin zuen, Raidió Teilifís Éireann telebista-erakundean martxan zen greba bat zela eta.
Mimus polyglottos
Mimus polyglottos Mimus generoko animalia da. Hegaztien barruko Mimidae familian sailkatua dago.
Gerra Santua
Gerra santuaren praktika
Mundu osoan zehar gobernatzeko zuzendua zegoen Islamaren kontzepzio konkistadore eta totalitarioa guztiz teoriakoa zen. Berehala ezinatzat hartu zen, eta horregatik hirugarren designazio territorial legal bat sortu zuten: “treguaren domeinua”, tributo baten truke bakea erosi zuten lurraldeez osatuta. Juristek, era honetan, itxurak mantendu zituzten, tributo hauek autoritatearen eta Islamaren supremaziaren errekonozimendua zirela esanez. Jihad-aren kontzepzio doktrinal hauek horrela hedatu ziren, eta pertsonei buruz beste kategoria batzuk sortu ziren: fidelak, desleialak eta, musulmanak izan gabe, haien legeen pean zeudenak eta arrazoi horiengatik bakean eta babestuta bizitzera baimenduta zeudenak.
Gerra Santua, bai kristauena zein musulmanena, era askotan dago aurkeztuta, modu oso zabal batean, batzutan era pertsonal eta pribatuan. Hau gaizkiaren kontrako borroka bat da, kanpokoa zein barnekoa, zuzendaritza pertsonal handi batekin. Borroka hau Erdi Aroan zehar hedatu zen, mundu honetatik kanpoko ajente batzuen kontra, Dar al-Islam delakoa handitzeko eta musulmanen etenik gabeko bizitza askea baimentzeko. Borroka honek bizitza erlijiosoarekin konexio oso gogorra duenez, identitate bera lortzen du.
Nahiz eta aleia koraniko hauek borrokaren ideiarekin harreman zuzen bat ez izan, askotan baliabide hori erabili izan da jihad-aren legitimazio tresna bezala. Jihad-a islamera konbertitzearekin lotzeak hau gerra misiolaritzat hartzera sortzen duen arazoa ekartzen du. Hots, ez soilik islama organizazio eta gobernu bezala hedatzea, bai eta umma hazteko instrumentu bat bezala, konkistatutako komunitateen konbertsioaren bitartez.
Amaitzeko, moralista batzuk barneko jihad-a bultzatzen dute, borroka moral eta espirituala, borroka gudazalea Allah-ren bidean transmititzen duena, umma-ren garaipena duena helburutzat, norbanakoaren eta komunitatearen purifikazioan moralaren perfekzioaren bitartez. Hala ere, ikuspuntu hau beste nozio konkistatzaileekin eta espantsionistekin alderatuta oso desberdina da, zeintzuk musulmanek haien erlijioa era total batean espresatzea bilatzen zuten mundu osoan zehar, inolako interbentziorik gabe. Horregatik, jihad-aren doktrinan hainbat ñabardura daude, IX. eta XI. mendeen arteko juristen interpretazioen artean, eta konkistaren lehenengo garaiko musulmanen jihad-aren nozio primitiboaren artean zein, hala ere, motibazio erlijiozoez bustita egon zen.
Peters (kraterra)
Peters kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ01 lau-angelukoan dago. 14,7 kilometroko diametroa du. Izena Christian August Friedrich Petersren omenez darama. Bere hegoaldean Moigno kraterra dago.
Khantoria
Khantoria 2010ean sortutako antzinako musikako Euskal Herriko taldea.
Maitechu Mía
Maitechu Mía, euskaraz Maitetxu Enea, 1927 urtean Francisco Alonso musikariak konposatutako abesti ospetsu bat da, zortziko motakoa, gaztelerazko hitzekin. Abestiaren hitzek euskal joale batek maitearengana sentitzen duen mina kontatzen du. Abestian apostu bat dela eta sortu omen zen. Hondarribian zegoela, lagun batzuek euskal musika sortzeko gai ez zela bota eta erronka onartu omen zuen Alonsok. Emilio González del Castillo bere lagunari hitzak eskatu eta ordubetean osatu omen zuen abestia.
Abestia Plácido Domingo, Alfredo Kraus eta José Carreras abeslariek kantatu izan dute. Mocedades musika-taldearen bertsioa ere ospetsua izan zen.
Bathytroctes pappenheimi
Bathytroctes pappenheimi Bathytroctes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.
Silva Jardim
Silva Jardim Brasilgo udalerri bat da, Rio de Janeiroko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Derriksita
Ezaugarriak
Derriksita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. ]]ren arabera sortzen ditu kristalak.
Lovelace (kraterra)
Lovelace kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ01 lau-angelukoan dago. 57,1 kilometroko diametroa du. Izena William Randolph Lovelace IIren omenez darama. Hermite kraterraren hego-mendebaldean dago eta Froelich kraterraren iparraldean. Ekialdena Sylvester kraterra du.
Krater sateliteak
Krater sateliteak krater nagusitik hurbil dauden krater txikiak dira, eta krater horren izen bera hartzen dute letra larri osagarri batekin (baita horien eraketa krater nagusiaren eraketatik independentea bada ere). Konbentzioz, egitura horiek ilargi-mapetan identifikatzen dira, eta dagokien letra krater nagusitik hurbilen dagoen ertzaren erdian kokatzen da.
Artedrama Arte Eszenikoen Plataforma
Artedrama Arte Eszenikoen Plataforma Ander Lipus, Xabino Alkorta, Iasone Parada eta Irantzu Azpeitiak 2007 urtean sorturiko antzerki taldea da.
Sei zutabetan definitzen da Artedramaren jarduera: Ikerketa, sorkuntza, ekintza, drama, antzerkia eta artea.
Arriarango urtegia
Arriarango urtegia Beasaingo (Gipuzkoa) Arriaran auzoan dagoen urtegia da. 1993an bukatu zuten eraikitzen, Gipuzkoako Foru Aldundiak sustatuta. Urteko 2.355.000 m³-ren kontsumoa asetzeko eraikia, Goierriko 33.971 biztanle hornitzen ditu urez. Zehazki, ondorengo udalerri hauetakoak: Ormaiztegi, Segura, Idiazabal, Olaberria, Beasain, Ordizia, Lazkao, Itsasondo, Arama, Altzaga, Orendain, Gaintza, Baliarrain eta Legorreta.
Urtegiaren uhatean Nestor Basterretxearen eskultura bat dago.
Bide Zortzikoitz Zintzoa
Bide Zortzikoitz Zintzoa (Sanskritoz: āryāṣṭāṅgamārga; Palieraz: ariya aṭṭhaṅgika magga; ingelesez: Noble Eightfold Path), Samsara edo munduaren aldaketa ziklikotik askapena (Nirvana) eskuratzeko bide zortzikoitzean (Magga) jarraitu beharreko praktiken laburpena da.
Bidearen zortzi elementuak samyañc (Sanskritoz) edo sammā (Palieraz) hasten dira, "zuzen, egoki, behar bezalako, onena" adierazten dutelarik.
Microscopium (konstelazioa)
Microscopium edo Mikroskopioa —Microscopium— hego hemisferioan kokatzen den konstelazio txiki bat da, Nicolas-Louis de Lacaillek XVIII. mendean sortu zituen hamalau konstelazioetako bat ere bada. Izenak dioen bezala, mikroskopio bat irudikatzen du, begi hutsez behatu ezin daitezken objektuak ikusteko erabiltzen den gailu zientifiko bat. Ipar-hemisferiotik ia ezin dira ikusi konstelazioa osatzen duten izar ahulak.
Konstelazioko izarrik distiratsuena Gamma Microscopii erraldoi horia da. Guregandik 381 argi-urtera aurki dezakegu izar hau eta 4,68ko itxurazko magnitudea du. WASP 7 eta HD 205739 izarrek sistema planetarioak dituzte eta beste bi izarrek, AU Microscopii (nano gorri gaztea) eta HD 202628 (Eguzkiaren antzekoa) errauts diskoak dituzte. AU Microscopiik eta AT Microscopii nano gorrien sistema bitarrak sistema hirukoitz handi bat osatzen dute eta Beta Pictoris mugimendu taldearen kide dira. BO Microscopii izarra, Speedy Mic izenarekin ere ezaguna, errotazio oso azkarra duen izar bat da, zehazki, 9 ordu eta 7 minutukoa.
Historia
Mikroskopio konstelazioa osatzen duten izarrak garai batean  Sagittariusen zangoak  izenarekin ezagutzen zen gune batean daude kokaturik. MIcroscopium konstelazioa Lacaillek ezarri zuen 1751-1752 urteen bitartean, Le Microscope (Mikroskopio) izen frantsesarekin. Lacaillek hego hemisferiotik ikus zitekeen 14 konstelazio sortu zituen, zeruaren zati hau ezin zen Europatik ikusi eta beraz, zeru ezezagun honetan hainbat konstelazio asmatu zituen. Asmatu zituen konstelazio guztiek, batek izan ezik, ilustrazioa irudikatzen dituzten gailu zientifikoak ohoratzen dituzte.
Espazio sakoneko objektuak
Konstelazio honetan ez daude espazio sakoneko objektu aipagarri asko, zenbait galaxiaz gain, astronomia zale arruntentzat ia ez dago ezer behatzeko.
Cheilopogon arcticeps
Cheilopogon arcticeps Cheilopogon generoko animalia da. Arrainen barruko Exocoetidae familian sailkatzen da.
Rohrbach-lès-Bitche
Rohrbach-lès-Bitche Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rohrbach-lès-Bitche udalerrian erroldatutako biztanleak 2.153 ziren. Familiak 805 ziren, horien artean 173 pertsona bakarrekoak ziren (58 bakarrik bizi ziren gizonak eta 115 bakarrik bizi ziren emakumeak), 238 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 322 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 72 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 898 etxebizitza zeuden, 819 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 75 hutsik zeuden. 693 etxeak ziren eta 205 apartamentuak ziren. 819 etxebizitza nagusietatik 591 bere jabearen bizilekua ziren, 197 alokairuan okupaturik zeuden eta 31 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 85 etxek hiru zituzten, 158 etxek lau zituzten eta 544 etxek bost zituzten. 683 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 336 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 414 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Rohrbach-lès-Bitche udalerrian 837 unitate fiskal zeuden, 2.141 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.332 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 154 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 22 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 10 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 24 administrazio publikoko enpresak ziren eta 14 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 46 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 2 funerariak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 5 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 6 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 13 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 1 lurrin-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Rohrbach-lès-Bitche udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 230 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Rohrbach-lès-Bitche udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 507 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Polianka
Polianka Eslovakiako udalerri bat da, Myjavako barrutian kokatuta. 9,42 km²ko azalera du eta 403 biztanle 2017ko datuen arabera.
Domingo Hergueta
Domingo José Hergueta Martín (Aguilar Kodes, -Burgos, ) burgostar historialaria izan zen, Errioxa Garaian eta Burgosko probintzian aditua. Rosafín deitua, Historiaren Errege Akademiaren kidea izan zen.
Centre de documentation et d'étude sur la langue internationale
Centre de documentation et d'étude sur la langue internationale (Hizkuntza Internazionalei buruzko Dokumentazio eta Ikasketen Zentroa, CDELI) La Chaux-de-Fonds, Suitza, Claude Gacond-ek sortua zen 1967an. Hiriko liburutegi nagusienetariko bat da eta 20.000 unitate bibliografiko baino gehiago gordetzen ditu. Hizkuntza eratorri guztietako dokumentuak gorde nahi ditu eta hainbat hizkuntza artifizialei buruzko materialen bilduma aberatsa eskaintzen du: Esperanto liburu eta aldizkarien gainetik, besteak beste, Volapük eta Interlingue hizkuntza buruzko materialen bilduma zabalena dauka.
300: Rise of an Empire
300: Rise of an Empire (euskaraz 300: Inperio Baten Sorrera) 2014ko Noam Murro israeldar zinema zuzendariak zuzendutako fantasiazko gerra film bat da. Sullivan Stapleton, Eva Green, Lena Headey, Hans Matheson, David Wenham eta Rodrigo Santoro aktoreek antzeztu zuten.
Frank Miller komikigileak argitaratu gabeko Xerxes komikiaren zinemaratzea da; era berean, komikigile berberaren izenburu bereko komikian oinarritutako 2006ko 300 filmaren jarraipena da.
Argumentua
Mediar Gerrak (500-479 a.C.): Temistokle (Sullivan Stapleton) atenastar jeneralak Antzinako Greziako hiri-estatuen batasuna lortu nahi du. Pertsiar Inperioaren agintari gorena den Xerxes jainko-erregeak (Rodrigo Santoro) Grezia nola edo hala bereganatu nahi du, horretarako bera eta Artemisia (Eva Green) buru duen milioi inguru gizonez osatutako gudaroste erraldoi eta izugarria Greziara iritsi da. Temistokle greziar gudarostearen buru da eta pertsiarrei aurre egin eta gelditzeko azken aukera.
Rhynchocalamus melanocephalus
Rhynchocalamus melanocephalus Rhynchocalamus generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Josu Larrazabal
Josu Larrazabal (Orozko, - ) bizkaitar prestatzaile fisiko eta kirol zuzendaria da, txirrindularitza arloan ibilitakoa. Soin Hezkuntzako Euskal Erakundean ikasi eta gero, Euskaltel-Euskadin lan egin zuen. Gero, Trek–Segafredon ere ibili da.
Angels with Dirty Faces
Angels with Dirty Faces (euskaraz Mutur Zikineko Aingeruak) 1938ko Michael Curtiz hungariar-estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako gangster film bat da. Rowland Brown idazlearen izenburu berdineko Angels With Dirty Faces eleberrian oinarritua dago. James Cagney, Pat O'Brien, The Dead End Kids, Humphrey Bogart, Ann Sheridan eta George Bancroft aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Jerry Connelly (Pat O'Brien/William Tracy) apaizak bere parrokiako haur talde marginatu batek bere haurtzaroko lagun bat (James Cagney/Frankie Burke) buruzagi duen kriminal talde baten eraginez galbidean nola doan etsiturik ikusiko du. Denboraren podeioz, bizitzan bide ezberdinak hartu zituzten bi gizon: bata apaiz egin eta beste gangster bilakatu baitzen.
Gur-e Amir
Gur-e Amir, Uzbekistango Samarkanda hirian dagoen mausoleo bat da, bertan Tamerlan mogoldar agintari eta konkistatzailea ehortzia dago.
Latastia caeruleopunctata
Latastia caeruleopunctata Latastia generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Gurutziltzaketa
Gurutziltzaketa edo gurutziltzatzea pertsona bat zurezko gurutze bati (batzuetan zutoin bati) lotu edo iltzatuz exekutatzeko modu bat da. Antzinatik praktikatzen da eta egun ere indarrean dago herrialde batzuetako ordenamenduan. Jesusen gurutziltzaketa sinbolismo handiko gertakaria da kristautasunean, eta gurutzefika eta hainbat artelanetan irudikatzen da.
Treknow
, 'Trednow', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri txiki bat da, Tintagel parrokian.
Santana dos Montes
Santana dos Montes Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Arrada
Arrada Aragoiko Erriberako Murillo el Cuende edo Murelu Konde udalerriko kontzeju bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Erdialdea eskualdean.
Herria Espainiako Kolonizazio Institutuak XX. mendearen erdialdean eraikitako bat izan zen, Nafarroan beste 4 herrirekin batera, Erdi Aroko herri hustu bat zegoen lekuan. biztanle zituen.
Murillo el Cuende edo Murelu Konde udalerriko udalburua da. Bertako biztanleak arradarrak dira.
Izena
Arrada toponimoa beste hizkuntza batzuetan ere ezagutzen da, hala nola:
Gainera, toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Etimologia
Mikel Belaskoren ustez, esanahi ezezaguna du. Izen enigmatiko gisa definitzen du, eta Arrada edo Errada forma zaharra izan zuela adierazten du. Batzuetan, "herri zabala" edo "iratze herria" bezala itzuli izan da, baina oinarririk gabe. Arturo Kanpionek "erre" euskal ahotsarekin lotu zuen populazioaren izena.
Arrada hau XV. mendean suntsitutako herri hustutik eta izen bereko izen horretatik bereizteko, Arrada horrek "Zaharra" izena jaso ohi du.
Armarria
Arradako armarriak honako blasoi hau du:
Inguru naturala eta kokapena
Arrada Erriberriko merindadeko herria da, Bardeatik iparraldera, eta Erriberritik hamar kilometro hegoaldera. Herrira heltzeko N-121 errepidea hartu behar da Kaparrotsu edo Erriberri abiapuntutzat harturik.
Geografiaren aldetik, Aragoiko Erribera eskualdean dago, hau da, Aragoi ibaiaren ibilguaren behereneko aldean.
Inguru babestua da Arradako ibar-basoak, Aragoi ibaian.
Klima eta landaredia
Herriak klima mediterraneo kontinentala dauka. Urteko batez besteko tenperatura 14 gradukoa (aldaketa termiko handiarekin) eta prezipitazioak 400 eta 500mm bitartekoak dira. Urteroko egun euritsuak 60-70 baino ez dira izaten. Prezipitazioak nahiko irregularrak dira urte osoan zehar (ekainekin abuztura hiru hilabete idor daude), eta orokorrean ugariagoak dira udaberri eta udazkenean. Haizerik ohikoena iparreko ziertzo haizea da; eta, uda garaian, hegoaldekoa.
Arrada iparraldean klima mediterraneoari dagozkion espeziak aurki daitezke, zumelak batez ere, eta hegoaldean, txapardi eta pinuak. Horrez gain, igeltsua ugaria den hegoaldeko lurretan, landare gipsikola eta halofiloak ageri dira.
Estazio meteorologikoa
Murillo el Cuende edo Murelu Konde udalerrian ez dago estazio meteorologikorik. Hala ere, Kaparrotsu pareko udalerrian, estazio bat dagoen, itsasoaren mailatik 303 metrora, Nafarroako Gobernuak 1929n jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
Arradako kontzejua, 1972an sortu zen, Nafarroako Foru Aldundiarekin sinaturiko akordioaren ondorioz. Kontzejua Traibuenasko lurretan sortu zen. Kontzeju berriak 2609 hektareako azalera izango zuen, Espainiako Kolonizazio Institutuak herrigune berriak kolonizatzeko eginiko politikaren barnean. Arradako kontzejuko lehen bizilagunak 1960ko hamarkadaren hasierakoak dira, garai hartan hasi zirelako bertan etxeak eraikitzen. Kontzeju independentea eratu arte, Traibuenasko kontzejuko juntaren menpe izan ziren.
Demografia
biztanle zituen Arradak.
Politika
Arradako kontzejua kontzejuburuak eta lau kontzejukidek osatzen dute. Egungo kontzejuburua Miguel Rodriguez Jimenez da.
Kontzejua
Arradako kontzejua kontzejukidek eta kontzejuburuak osatzen dute, demokratikoki hautatuak. Kontzejuburua Miguel Rodriguez Jimenez da. Kontzejukideak 4 daude:
Kontzejuburuak
2011tik, Arradak 3 kontzejuburu izan ditu:
Garraioa
Nafarroako Hiriarteko Garraioa sareko linea zerbitzua ematen dio kontzeju honi. Herriak autobus geldialdi bakarra du Nafarroa etorbidean, Tafallarantz. linea linea erregularra den arren, udalerriko hiru geldialdiak eskariaren araberako geldialdiak baita, bidaia aurreko eguneko 19:00ak baino lehen erreserbatu behar da.
Euskara
Koldo Zuazok, 2010ean, Arrada ez-euskal-eremuan sailkatu zen.
Nafarroako Gobernuak onartutako Euskararen Foru Legearen arabera, Murillo el Cuende edo Murelu Konde udalerria eremu ez-euskalduneko udalerria zen, eta hori dela eta, hizkuntza ofizial bakarra gaztelania zen. 2001eko erroldaren arabera, herritarren % 0,63k zekien euskaraz, 2010ean % 0,60k eta 2018n % 3,30k.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Grupo MásMovil
MasMovil Ibercom, S.A., Grupo MásMovil izen komertzialagatik ezaguna, Espainiako telekomunikazio enpresa bat da. Hiru filial ditu: Yoigo (MásMóvil, LlamaYa, Lebara España eta Hits Mobile markak erabiltzen dituena), Pepephone eta Lycamobile. Horretaz gain, 2021eko martxoan Euskaltel erosi zuen.
MásMovilek Yoigo erosi zuen 2016an, eta beraz MásMovil Yoigoren marka komertzial izatera pasa zen, nahiz eta Yoigo den enpresa filiala.
2020ko hirugarren hiruhilekoan Grupo MásMovilek 11,3 milioi bezero zituen eta 1.000 langile. 2020ko ekainaren 1etik KKR, Cinven eta Providence inbertsio funtsak dira akzioen jabeak, 2.963 milioiko erosketa eskaintza publikoa egin ostean.
Cheilopogon atrisignis
Cheilopogon atrisignis Cheilopogon generoko animalia da. Arrainen barruko Exocoetidae familian sailkatzen da.
Saint-Plaisir
Saint-Plaisir Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Plaisir udalerrian erroldatutako biztanleak 413 ziren. Familiak 174 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 59 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 51 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 280 etxebizitza zeuden, 180 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 65 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 273 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 180 etxebizitza nagusietatik 149 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 110 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 97 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 2 higiezinen agentziak.
2000. urtean Saint-Plaisir udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.201 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tremaine (Kornualles)
Tremaine edo Tremain, 'Tremen', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri txiki bat da.
Josu Elberdin
Josu Elberdin Badiola (Pasaia, Gipuzkoa, 1976) musikaria da.
Pasaian jaio zen, 1976an. Pianoa, kantua eta harmonia ikasi zituen. Musika irakasle eta koru zuzendari da, eta organista ere bada Trintxerpeko Karmengo Andre Mariaren parrokian. Haurrentzako koru musikari buruzko ikastaroak eman ohi ditu. Gipuzkoako Abesbatzen Federazioak antolatutako haur korurako musikaren XXIII. lehiaketa irabazi zuen eta Gipuzkoako Abesbatzen Lehiaketatik izan ditu enkarguak.
Mimus gilvus
Mimus gilvus Mimus generoko animalia da. Hegaztien barruko Mimidae familian sailkatua dago.
Poriadie
Poriadie Eslovakiako udalerri bat da, Myjavako barrutian kokatuta. 7,87 km²ko azalera du eta 702 biztanle 2017ko datuen arabera.
Bathytroctes squamosus
Bathytroctes squamosus Bathytroctes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.
Apathya cappadocica
Apathya cappadocica Apathya generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Riama colomaromani
Riama colomaromani Riama generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Villars-sous-Yens
Villars-sous-Yens Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Briñasko zubia
Briñasko zubia (puente de Briñas) Haroko zubi gotikoa da. Harlanduz egina, XIII. mendekoa izan daiteke nahiz eta askotan zaharberritu. 150 metroko luzera du eta Ebro ibaia zeharkatzen du.
2015ean UNESCOk Donejakue bidea zabaldu zuenean, zubia babestu zuen.
Auriac (Aude)
Auriac Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Sapucaí-Mirim
Sapucaí-Mirim Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Corcelles-les-Arts
Corcelles-les-Arts Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Corcelles-les-Arts udalerrian erroldatutako biztanleak 473 ziren. Familiak 170 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 93 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 184 etxebizitza zeuden, 172 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 182 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 172 etxebizitza nagusietatik 159 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 111 etxek bost zituzten. 124 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 117 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 335 ziren, horien artean 258 aktiboak ziren eta 77 inaktiboak ziren. 258 pertsona aktiboetatik 249 lanean zeuden (136 gizon eta 113 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 77 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Corcelles-les-Arts udalerrian 165 unitate fiskal zeuden, 473 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.512 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 iturgina, 4 argiketariak eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Corcelles-les-Arts udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 416 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Prusia (eskualdea)
Prusia (prusiera zaharrez: Prūsa, Preußen, Prūsija, Prusy) Erdialdeko Europako eskualde historikoa da, gaur egun Polonia eta Errusiaren artean banaturik dagoena. Prusia estatuari izena eman zion (1701–1947).
Geografia
Prusia Gdańskeko golkotik Baltikoaren hego-ekialdeko kostaldean dagoen Kurlandiako istmoaren bukaeraraino hedatzen da; barnealdean Masuriaraino iristen da.
Historia
K. a. 98. urtean, Tazitok Prusia eta bertako biztanleak aipatu zituen Germanian, non sueboak, godoak eta beste herri batzuk bizi ziren Vistula ibaiaren bi ertzeetan, aesti (“ekialderago”) direlakoen alboan. 800-900 urte geroago, antzinako prusiar izena eman zitzaien aesti horiei, 997tik aurrera behin baino gehiagotan jo baitzuten polanoen dukerri sortu berriaren aurka.
1230etik aurrera, Ordena Teutonikoak antzinako prusiarrak, kuroniarrak eta livoniarrak kristautu eta menderatu zituen. Lurralde hura Ordena Teutonikoaren estatu bihurtu zen, Aita Santuaren babesarekin, eta milaka eraman zituzten alemaniar kolonoak. 1466-1772 bitartean, Prusia zatiturik egon zen, mendebaldea Lituania-Poloniaren esku, eta ekialdea Poloniaren mende 1660 arte. Bi zatiak Prusiako Erresuma ahaltsuan batu ziren.
Lehen Mundu Gerraren ostean, Alemaniaren land bilakatu zen. 1945ean, Bigarren Mundu Gerraren amaieran, Sobietar Armadak lurraldea hartu zuen. Alemaniar biztanleak egotzirik, Errusia (Kaliningrad) eta Poloniaren artean (Pomeraniako eta Varmia-Mazuriako voivoderriak) banatu zuten.
Fort-du-Plasne
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 207 etxebizitza zeuden, 163 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 186 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 163 etxebizitza nagusietatik 133 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 94 etxek bost zituzten. 123 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 75 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 292 ziren, horien artean 229 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 229 pertsona aktiboetatik 208 lanean zeuden (109 gizon eta 99 emakume) eta 21 langabezian zeuden (12 gizon eta 9 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fort-du-Plasne udalerrian 161 unitate fiskal zeuden, 416,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.050 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.