cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Darazac
Biztanleria
2007an Darazac udalerrian erroldatutako biztanleak 158 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 151 etxebizitza zeuden, 79 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 57 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 146 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 79 etxebizitza nagusietatik 70 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 36 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 82 ziren, horien artean 45 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 45 pertsona aktiboetatik 43 lanean zeuden (19 gizon eta 24 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Darazac udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 155,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.516 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 eraikuntza enpresa.
Ekialdeko Renfrewshire
Ekialdeko Renfrewshire (East Renfrewshire, Siorrachd Rinn Friù an Ear, Aest Renfrewshire) Eskoziako 32 eremu administratiboetako bat da. 2012ko erroldaren arabera 91.030 biztanle ditu. Hiriburua Giffnock da baina hiri handiena Newton Mearns.
Darazac
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Darazac udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 324 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ekialdeko Renfrewshire
Mugakideak
Iparraldeko Ayrshire, Ekialdeko Ayrshire, Renfrewshire, Hegoaldeko Lanarkshire eta Glasgow Hiriarekin mugatzen du.
Politika
20 zinegotzi aukeratzen dira. Hona hemen 2012ko hauteskundetako emaitzak:
Pygocentrus palometa
Pygocentrus palometa Pygocentrus generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
Goniurosaurus hainanensis
Goniurosaurus hainanensis Goniurosaurus generoko animalia da. Narrastien barruko Eublepharidae familian sailkatuta dago.
Flora Drummond
Flora Drummond (Manchester, Ingalaterra, 1878ko abuztuaren 4a - Carradale, Eskozia, 1949ko urtarrilaren 7a) sufragista britainiarra izan zen. «El General» ezizena jarri zioten, emakumeen eskubideen aldeko martxak gidatzeko ohitura zuelako, militar estiloko uniforme bat jantzita, «ofizial-txapel batekin eta txarrantxa-ontziekin», eta zaldi handi baten gainean. Drummond Emakumeen Batasun Sozial eta Politikoaren (WSPU) antolatzailea izan zen, eta bederatzi aldiz espetxeratu zuten emakumeen sufragioaren mugimenduan izandako aktibismoagatik. Drummonden jarduera politiko nagusia mitinak, martxak eta manifestazioak antolatu eta zuzentzea zen. Hizlari trebea eta inspiratzailea zen, eta arrotzak erraz ito zitzakeelako ospea zuen.
Konimetro
Konimetroa atmosferan esekita dauden partikulak detektatzeko eta neurtzeko tresna zientifikoa da. Meteorologian erabiltzen da, koniologia izeneko diziplinan, airearen kondentsazio- eta izozte-nukleoen edukia ezagutzeko, oso garrantzitsua dena prezipitazioen sorreran, eta industriako atmosfera susmagarrietan (meategiak, lantegiak ...) hauts-kantitatea ezagutzeko osasunarentzat kaltegarria izan daitekeelako. John Aitken-ek asmatu zuen 1892an.
Flora Drummond
Biografia
Flora McKinnon Gibson 1878ko abuztuaren 4an jaio zen Manchesterren, Sarah (Cook ezkongabea) eta Francis Gibsonen alaba. Bere aita jostuna zen, eta Flora oraindik neskato txikia zen bitartean, familia Pirnmillera joan zen, Arran uhartera, non amak bere familia-sustraiak baitzituen. Hamalau urte zituela bigarren hezkuntzatik irtetean, Flora Glasgowra joan zen administrazio publikoko eskola batean enpresa-prestakuntzako ikastaro bat egitera. Bertan posta-langile izateko baldintzak onartu zituen, baina 1,55 metroko altueragatik lanpostua ukatu zitzaion, ez baitzuen betetzen gutxieneko 1,57 metroko altueraren baldintza berria.
Takigrafian eta mekanografian Royal Society of Arts-en titulu bat lortu zuen arren, oraindik ere erresumina zuen diskriminazioagatik, eta, horren ondorioz, emakumeek, batez besteko altuera txikiagoa zutenez, ezin zutelako postari izan. Joseph Drummondekin ezkondu ondoren, bere jaioterrira itzuli zen eta bere senarrarekin batera aktiboki parte hartu zuen Fabiana Elkartean eta Alderdi Laborista Independentean. Drummond diru-iturri nagusia bihurtu zen senarrak lana galdu zuenean. Oliver Typewriter Company idazmakina-fabrika britainiarreko gerentea zen.
Aktibismo politikoa
Flora Drummond 1906an batu zen WSPUra. Alderdi Liberalak Manchesterreko Free Trade Hallen egindako hauteskunde-bilera baten ondoren, Christabel Pankhurst eta Annie Kenney espetxeratu zituzten Winston Churchill hautagaiari presio egiteagatik, galdera honi erantzun ziezaion: «Hautatua izanez gero, ahal duen guztia egingo duzu emakumeen botoa gobernuaren neurri bat izan dadin?». Bi emakumeak aske utzi zituztenean, WSPUk mitin bat egin zuen Manchesterren, eta Drummond han izan zen, atxiloketen lekuko, eta mugimenduarekin bat egiteko konbentzitu zuten. Handik gutxira, Londresera joan zen, eta 1906. urtearen amaieran, Hollowayko lehen egonaldia bete zuen, Erresuma Batuko Komunen Ganberan atxilotua izan ondoren. Flora ezaguna zen bere akrobazia ausart eta deigarriengatik, 1906an 10 Downing Streeteko ate irekiaren barruan irristatzea barne, Irene Miller bere kidea atea jotzeagatik atxilotzen zuten bitartean. 1908an Drummondek eta Helen Millar Craggsek Churchillen aurkako kanpaina arrakastatsua egin zuten berriro. Urte horretan, Drummond WSPUren egoitzan ere ordainpeko antolatzaile izan zen, eta itsasontzi bat alokatu zuen Westminster Jauregira hurbildu ahal izateko Tamesis ibaitik, ibaiko terrazan esertzen ziren parlamentuko kideak harengatzeko.
Mary Philips kartzelatik askatu zutenean, epairik luzeena bete ondoren (3 hilabete), Flora Drummondek hartu zuen, gaitekin eta beste sufragista batzuekin, tartanarekin, argazki baterako, "Ye Mauna Tramp on the Scotch Thistle Laddie" lelopean. Eskoziako sufragistek William Wallaceren kanpainarekin alderatu zuten euren borroka. Drummondek ongietorria eman zien Catherine Corbetti eta Dundeeko presondegiko gose-grebatik askatutako beste batzuei, Dundeeko Winston Churchillekin izandako (1900-1939) bilerako istiluen ondoren.
Flora Drummond Trafalgar Squareko mitinaren antolatzaile nagusietako bat izan zen 1908ko urrian, eta Hollowayn hiru hilabeteko espetxealdira eraman zuen, Christabel eta Emmeline Pankhurst-ekin batera, «Komunen Ganbera azkartzera bultzatzeagatik». Emakumeei aukera eman zitzaien bakeari hamabi hilabetez eusteko, askatasunaz gabetzeko zigorraren ordez, baina hirurek Hollowayn geratzea erabaki zuten. Drummond haurdunaldiaren lehen hiruhilekoan zegoen kartzelan sartu zutenean, eta konortea galdu eta ospitalera eraman ondoren, osasun arazoengatik aldez aurreko askatasuna eman zioten. Drummond espetxetik irteten ari zenean, Emmeline Pankhurstek «isiltasunaren araua» hautsi zuen, preso sufragistei haien artean hitz egitea debekatzen ziena, eta oihu egin zuen: "Pozten naiz orain lana aurrera eraman ahal izango duzulako".
Drummondek WSPUren Hunger Strike Medal jaso zuen, bederatzi espetxealdi eta hainbat gose greba egin ondoren.
1909ko urrian, Drummond Edinburgheko lehen martxa militantearen antolatzailea izan zen, WSPUko zuzendaritzak Votes for Women buletinean egindako iruzkin kritiko bati erantzuteko. Honela zioen: «Edinburgo ederra, harroa, duina, zorrotza, bere jende zuhur eta irmoarekin, oraindik ez da esnatu gure metodo militanteetan parte hartzeko». Martxaren gaia «egin dute eta egin dezakete eta egingo dute» zen, eta bertan emakumeak pankartekin eta gaitak jotzen ikusten ziren, laneko arropekin jantzita edo Eskoziako emakumezko irudi historiko gisa. Edinburgheko kaleetara milaka lagun atera ziren desfilea ikustera eta Edinburgh Evening Dispatchek arrakastatsutzat jo zuen ekitaldia. ... erakustaldi itzelak bere helburua lortu zuen. Hamarnaka milari iragartzen zien sufragisten helburua... Mugimendu horren atzean, botoa lortu nahi duten eta edozein oztoporen gainetik arrakasta lortzeko erabat erabakia duten emakumeen falange sendoa dago ". Edinburgh Evening Dispatch Reynoldsen aipatua (2007)  1913an, Drummondek eta Annie Kenneyk WSPUko ordezkariek David Lloyd George eta Edward Grey politikariekin hitz egitea antolatu zuten. Bilera egiteko baldintza zen langile klaseko emakumeak zirela, eta haien klasea ordezkatzen zutela. Jasaten zituzten soldata- eta lan-baldintza izugarriak azaldu zituzten, baita boto batek emakumeei estatus quoari modu demokratikoan aurre egiteko aukera emango zien itxaropena ere. Leicesterreko Alice Hawkinsek azaldu zuen bere gizonezko lankideek gizon bat aukeratu zezaketela haiek ordezkatzeko, emakumeak ordezkatuta ez zeuden bitartean.
Drummond WSPUko Txirrindularitzako Scout-en burua zen, eta hiriburutik ateratzen zen emakumeen sufragio-mezu batekin.
1914ko maiatzean, Drummondek eta Norah Dacre Foxek (geroago Norah Elam bezala ezagutua) Edward Carson eta Lord Lansdowneren etxeak setiatu zituzten, biak Ulstergo diputatu unionista ospetsuak, Ulstergo militantzia zuzenean bultzatzen aritu zirenak garai hartan Parlamentutik igarotzen zen autonomiaren lege-proiektuaren aurka. Drummond eta Dacre Fox magistratuengana deituak izan ziren «diskurtsoetara bultzatzeagatik» eta emakumeak militantziara animatzeagatik. Elkarrizketa egin zieten kazetariei emandako erantzunaren arabera, Lord Carson eta Lord Lansdownerekin babestu behar zutela uste zuten, Irlandako militantzia bultzatzen eta animatzean aritu zirelako, baina hori egiteagatik agintarien interferentziatik salbu zeudela ziruditela. Geroago, egun berean, bi emakumeak magistratu baten aurrean agertu ziren, kartzelara kondenatu eta Hollowayra eraman zituzten. Han gose- eta egarri-grebak hasi zituzten, eta behartutako elikatze-aldia jasan zuten.
Zuzeneko ekintzatik aldentzea
Presondegiko baldintzek, hainbat gose greba barne, faktura pasatu zioten Drummondi, eta 1914an Arran uhartean denbora bat eman zuen bere osasuna berreskuratzeko. Lehen Mundu Gerra hasi zenean Londresera itzuli ondoren, bere ahaleginak jendaurrean eta administrazioan hitz egitera bideratu zituen, ekintza zuzenean baino gehiago, horrela atxiloketa gehiago saihestuz. Mugimenduaren barruan postu nabarmen batean egon zen, eta 1928an Emmeline Pankhursten hiletan hilkutxa eraman zuen.
Bere politika bere gaztaroko lan sozialismotik urrundu zen, langileak grebarik ez egiteko konbentzituz herrialde osoan zehar bidaiatu baitzuen, eta 1926an Drummond desfile baten buru izan zen berriro, Oparotasunaren Martxa Handia Greba Orokorraren aurreko istiluen aurka. 1930eko hamarkadan, Drummondek Women 's Guild of Empire sortu zuen, komunismoaren eta faxismoaren aurkako eskuineko liga. Norah Elam bere kide ohiak, Mosleyko Faxisten Britainiar Batasuneko kide garrantzitsu bihurtu zenak, Women 's Guildren aurkako eraso gogorra idatzi zuen, zirku antifaxistatzat joz eta bere aspaldiko laguna «itzalitako sumendi» gisa deskribatuz.
Flora eta Joseph Drummond 1922an dibortziatu ziren eta aurrerago lehengusu batekin ezkondu zen, Alan Simpsonekin. Alan bonbardaketa estrategiko batean hil zen 1944an; Drummond Arranera itzuli zen, landetxe bat eraikitzeko baimena ukatu zitzaion, eta burdinazko sabai korrugatua zuen estalpe inprobisatu batean bizi izan zen, harik eta bizilagunek gaixotu zenean hartu zuten arte, eta 1949an hil zen, 70 urte zituela, garuneko isuri baten ondorioz.
Hil ondoko aintzatespena
Bere izena eta argazkia (eta botoa babesten zuten beste 58 emakumerenak) Londresko Parliament Squareko Millicent Fawcetten eskulturaren zokaloan daude. 2001ean, hilarri bat jarri zen "Sufragista General"arentzat, Kintyreko hilobiaren gainean.
Fétigny
Fétigny Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
1484ko konklabea
1484ko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma) izan zen eta Inozentzio VIII.a hautatu zuten aita santu gisa.
Ryo Sakai
Ryo Sakai (酒井 良, 1977ko abuztuaren 9a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare, Thespa Kusatsu eta FC Machida Zelvia.
Etorkizuneko belaunaldia
Etorkizuneko belaunaldiak oraindik jaio ez diren pertsona hipotetikoen taldeak dira. Etorkizuneko belaunaldiak egungo eta iraganeko belaunaldiekin kontrajartzen dira, eta belaunaldi-arteko ekitateari buruzko gogoeta sustatzeko gogorarazten dira. Etorkizuneko belaunaldien pazientzia morala asko defendatu da filosofoen artean, eta altruismo eraginkorren komunitateak kausa garrantzitsu eta baztertua dela uste du. Terminoa maiz erabiltzen da ondare kulturala edo ondare naturalaren kontserbazioa deskribatzeko.
Jasangarritasun ak eta klima-mugimenduek kontzeptua hartu dute epe luzeko pentsamenduaren printzipioak legeetan sartzeko tresna gisa. Kontzeptua askotan pentsamendu indigenari lotuta dago ekintza ekologikorako printzipio gisa, hala nola, tradizio irokesari egotzitako zazpi belaunaldiko kontzeptua.
Iturriak
Terminoak gaur egun bizi den belaunaldiak etorkizuneko belaunaldiek biziko duten munduan duen eraginari egiten dio erreferentzia, gaur egun bizi diren gizakiengandik oinordetzan hartuko duten munduan. Kontzeptu hau jasangarritasunaren definiziorik gehien aipatzen den garapen iraunkorraren kontzeptuaren zati gisa aipatzen da, Nazio Batuen Erakundeko Brundtland Batzordeak 1987ko martxoaren 20an: "garapen iraunkorra gaur egungo beharrak asetzen dituen garapena da. etorkizuneko belaunaldiek euren beharrak asetzeko duten gaitasuna arriskuan jarri gabe».
Etorkizuneko belaunaldiak nazioarteko zuzenbidean erabiltzea neurri batean Nazio Batuen Gutunak aitortzen du, zeinak etorkizuneko belaunaldien "gerra gaitza" saihestea bideratzen duena. 2021eko irailean NBEko Idazkari Nagusiaren Gure Agenda Bateratuaren txosten mugarria argitaratuta interes berritu egin da etorkizuneko belaunaldiak sistema aldeaniztunean ulertzeko, ekiteko eta ordezkatzeko.
Symphurus trifasciatus
Symphurus trifasciatus Symphurus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Hylia prasina
Hylia prasina Hylia generoko animalia da. Hegaztien barruko Incertae sedis/Aves familian sailkatua dago.
Arnaud I.a Maitia
(Maitia izenez ezaguna) Zuberotar elizgizona (Maule, 1559 - Oloroe, 1623). Zuberoako eta Biarnoko kontrarreformaren aitzindari nagusietako bat izan zen.
Etxe oneko semea zen eta 1585ean apaiz egin eta Urdiñarbeko parrokiara bidali zuten. Bertako monasterioa izan zuen meneko eta han eginiko irabaziei esker eraiki zuen geroago Mauleko jauregia. Ondoren Oloroeko katedraleko kalonje eta bikario nagusi izan zen (1595) eta gatazka latzak izan zituen protestanteekin. 1598an egin zuten Oloroeko apezpiku eta, Henrike III.a Nafarroakoak eta IV.a Frantziakoak gurtza katolikoaren alde bideraturiko neurriez baliaturik kalbinismoaren aurkako borrokari ekin zion, frantziskotarren eta jesuiten laguntzaz. Hamar urtean aurrerapen handia egin zuen katolikotasunak Zuberoan eta Biarnon, eta jauregi bat eraikiarazi zuen Maitiak Mauleko hirian.
Henrike IV.a Frantziako erregea hil zelarik (1610), protestanteak jazarri zitzaizkion eta Parisa jo behar izan zuen, egoera baretu arte. Hurrengo errege Luis XIII.ak katolikoen aldeko neurriak hartu zituen eta Oloroera itzuli zen Maitia. Iloba Arnaud II.a Maitiak (Oloroeko apezpikua 1623-1646 urteetan) eman zion segida haren lanari.
Ana Francisca Abarca de Bolea
Ana Francisca Abarca de Bolea (Zaragoza, Zaragozako probintzia, 1602ko apirilaren 19-Casbas, Huescako probintzia, 1685) moja zistertarra, olerkari eta idazlea.
Biografia
Jatorri nobleko familia batean jaio zen Bolea (horien ondorengoetako bat Arandako kondea izango zen). Gurasoak Martin Abarca de Bolea y Castro humanista eta Ana de Mur anderea ziren. Zaragozako San Felipe parrokian bataiatu ondoren, hiru urte zituelatik aurrera Casbas hirian zegoen Casbasko monasterioan bizi izan zen, handik atera gabe. Itxieran irakurketa ugariz aberastu zen eta latin klasikoa ikasi zuen. 1624ko ekainaren 4an profesa egin zuen. 1655ean moja bizitzan hasiberrientzako irakaslea bezala lanean hasi zen eta 1672an abadesa izendatu zuten. Aragoiko literatura zirkularretako idazle eta idazle garrantzitsuekin sinatu zuen, batez ere Vincencioren mezenasgoarekin gozatu zutenekin. Juan de Lastanosa, Salinasko kondea bezala, Juan Francisco Andrés de Uztarroz eta, seguru asko, Gracian-ekin batera, goraipatzen du eta bere poemak zorroztasunean eta asmamenaren artean biltzen ditu.
Garaiko Aragoiko idazle eta jakintsu askorekin gutunak trukatu zituen, bereziki Vincencio Juan de Lastanosa babesletza zutenekin, besteak beste Salinasko kondea, Juan Francisco Andrés de Uztarroz eta, ziur aski, Gracián; azken honek Agudeza y arte de ingenio liburuan mojaren poemak goraipatu zituen.
Ana Francisca Abarca de Bolearen poesia mahas-mahaseko liburu batean jasota dago, Vigilia y octavario de San Juan Bautista (Zaragoza, 1679). Garaian ohikoak ziren horrelako liburuak non humanismoren eragina duen elkarrizketa batean genero desberdinetako konposizioak nahasten ziren. Kasu honetan artzain-giroko eleberri baten markoa dago: artzain aberats eta kulto talde bat Moncayo inguruan biltzen dira, San Joani eskainitako baseliza batean. Santuaren festaren inguruan, bederatzi egunetan, oturuntzak eta jostaketa desberdinak antolatzen dituzte. Testuinguru horretan pasadizuak narratzen dira, poemak eta abestiak. Tartean ere apologo bat jasotzen da, La ventura en la desdicha, eta eleberri bat, El fin bueno en mal principio.
Gaiak
Bere poesiaren gai nagusia erlijiosoa da baina baita ere ondare herrikoian jasotakoak. Batzuetan aragoieraz idatzi zuen, XVII. mendeko hizkuntza horren testingantza bakarrenetarikoak izanik.
Obra
Hauek ezagutzen dira:
Poema solteak
Liburu desberdinetan idazlearen poemak agertu ziren. Hona hemen batzuk:
Scramjet
Scramjeta (errekuntza supersonikoko ramjeta), ramjet deritzon aire xurgaketako erreakzio bidezko motoreen aldakuntza bat da, non errekuntza erregimen supersonikoan ematen den. Ramjetetan bezala, scramjeta ibilgailuaren abiadura handiaz baliatzen da sarrerako airea sakon konprimatzeko, baina ramjetak airea erregimen subsonikoraino geratzen du eta Scramjetean aldiz motorean zeharreko bide guztian airea erregimen supersonikoan aurkitzen da. Honi esker scramjetak oso eraginkorrak izan daitezke oso abiadura handietan.
Jaime Zudáñez probintzia
Jaime Zudáñez probintzia (Provincia de Jaime Zudáñez) Boliviako Chuquisaca departamenduko probintzia bat da. 3738 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 32857 biztanle zituen.
Luskentyre
, 'Losgaintir', Eskoziako Harris uharteren mendebaldeko kostaldean dagoen kokaleku bat da, Kanpoko Hebridetan. Luskentyre hondartza Erresuma Batu osoko hondartzarik onena gisa bozkatua eta hautatua izana da, eta A859 errepidetik ateratzen den bide baten bidez bertaratu daiteke.
El Malah
El Malah (المالح amazigeraz: ⵍⵎⴰⵍⴻⵃ) Aljeriako hiria da, Aïn Témouchent probintzian dagoena.
Kolonia garaia, hainbat espainiar kolono hartu zituen, Río Salado izena eman ziotenak. Hauek bertoko ibai gazitik hartu zuten izena. Izan ere, arabierazko toponimoa ibai beretik (Oued El-Malah) ere hartuta dago.
1492ko konklabea
1492ko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma), Kapera Sixtinoa izan zen eta Alexandro VI.a hautatu zuten aita santu gisa.
Puntius schanicus
Puntius schanicus Puntius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Transmisio asinkrono
Transmisio asinkronoa Datu transmisiorako igorgailua eta hargailua START/STOP karaktereen bidez sinkronizatzen diren transmisio-modua. Erlojurik gabeko komunikazioa ere deritzo. Transmisio sinkronoari erkatzen zaio.
Transmisioaren byte bakoitzeko, abiatzeko eta bukatzeko kontrol-bit baten bidez, igorlea eta hartzailea sinkronizatzen dira. Honela, hartzailea hasiera-bita antzeman ondoren sinkronizatzen da. Kontrol-bit hauek honako helburuak dituzte:
Transmisio mota hau soila eta kostu gutxikoa da, nahiz eta egiaztatzetarako bit asko erabili.
Agaminae
Agaminae Agamidae familiaren barruan sailkatzen den narrasti azpifamilia bat da.
Luis Calvo probintzia
Luis Calvo probintzia (Provincia de Luis Calvo) Boliviako Chuquisaca departamenduko probintzia bat da. 13299 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 20479 biztanle zituen.
Gonocephalus beyschlagi
Gonocephalus beyschlagi Gonocephalus generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Juana Azurduy de Padilla probintzia
Juana Azurduy de Padilla probintzia (Provincia de Juana Azurduy de Padilla) Boliviako Chuquisaca departamenduko probintzia bat da. 4185 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 27140 biztanle zituen.
Ikus halaber
Juana Azurduy
Bell Boeing V-22 Osprey
2007an zerbitzuan sartu eta Ameriketako Estatu Batuetako Marineen Gorputza, Ameriketako Estatu Batuetako Aire Armada eta Ameriketako Estatu Batuetako Itsas Armadak erabiltzen dute.
Lurmutur Hiriko lehortea
2015ean, Hegoafrikako Lurmutur Mendebaldea probintzian lehorte larri bat hasi zen, eta hiriburuan, Lurmutur Hiria n, eragin handia izan zuen. Lurmutur Hiriko presa nagusi guztien ur erreserbek behera egin zuten eta 2015etik aurrera, egoera oso larritzat hartu zen.
2018 hasieran, apirilerako ur mailak egoera kritikoraino behera egingo zuela aurreikusiz, "Zero Eguna"-ri aurre egiteko neurriak aurkeztu zituen hiriak. Ur erreserbek mugaraino behera eginez gero, hiriko ur ornidura sistema ia guztiz itxi beharko litzateke, Lurmutur Hiria urik gabeko lehen hiri handia bihurtuz.
Beraz, populazioari ur murrizketa zorrotzak ezarri zitzaizkion. Biztanle guztiek ura neurtzeko gailu zehatzak erabili behar zituzten eta bizilagun bakoitzeko ur litro kopuru mugatu jakin bat ezarri zen eta, gaindituz gero, isun handiak.
Neurri hauei eta ur ornidura handitzeari esker, 2018ko martxorako hiriak erdira jaitsi zuen eguneroko ur kontsumoa. Jokabide horrek eta egindako euri guztiak urtegien maila %43-raino igo zuen 2018ko ekainean eta, honela, Lurmutur Hiriak iragarri zuen 2019an ez zela "Zero Eguna" iritsiko.
Testuingurua
Lurmutur Mendebaldea probintziak klima mediterraneoa du, uda epel eta idorra eta euri garaia neguan. Lurmutur Mendebaldeko Ur Ordidura Sistemako (Western Cape Water Supply System) sei urtegi nagusietatik jasotzen da ura; urtegi hauek hiriaren inguruko mendi guneetan daude. Urtegi hauek batez ere neguan egiten duen euriarekin betetzen dira, maiatzetik abuzturako tartean izan ohi da garairik hotzena eta orduan egin ohi du euri gehien. Abuztutik otsailera bitarteko uda garaian urtegien mailak behera egiten du, denboraldi horretan uraren erabilerak gora egiten du hirian eta nekazal eremuan.
Kausak
Lurmutur Hiriak duen arazo nagusienetakoa da bere ur sistemak orain dela urte batzuk zuen klimarako eraikita daudela. Aldaketa klimatikoaren ondorioz ingurune honetako euri patroiak aldatu dira, gaur egun ur emaria ez da lehen bezain orekatua eta ur galera orain dela urte batzuk aurreikusitakoa baino azkarrago gertatzen da.
Ur gabeziaren beste arrazoi nagusietako bat nezkaritzarako erabilpena da. 2016an Lurmutur Hiriak 30 milioi litro ardo exportatu zituen Europa eta Ameriketako Estatu Batuetara. Ardo litro bakoitza egin ahal izateko 176 eta 358,4 litro ur artean erabiltzen dira. Honetaz gain, Lurmutur Hiriak gutxi gorabehera 231.000 tonelada zitriko exportatu zituen 2017an, horrek esan nahi du zeharkako modu batean 7.925 milioi litro ur gehiago exportatu zirela.
Ondorioak
Ur gabeziari erantzuteko nekazariek %50 murriztu zuten uraren erabilera; horrek eragin handia izan zuen nazio mailan 37.000 lanpostu galtzearekin eta 50.000 pertsona inguru pobrezia egoeran geratu ziren, lanpostu galera eta elikagaien salneurrian emandako inflazioaren ondorioz.
Juan de la Cosa (ontzia)
Juan de la Cosa ospitale-ontzia Espainiako Itsas Institutu Sozialaren itsasontzi bat da, erakunde hori Espainiako Lan eta Gizarte Segurantzako Ministerioaren barnean dagoen Gizarte Segurantzako Estatu Idazkaritzari atxikia dago. Juan de La Cosa kantabriar itsasgizon eta kartografoaren omenezko izena darama.
Egoitza Las Palmasko portuan du.
Zerbitzuak
Espainiar Arrantza Flotari tokian-tokiko osasun zerbitzua eskeintzea helburu duen ontzia da, horretaz gain arrainontziei larrialdietarako logistika ere eskeintzen die (arrantza sareen konponketa eta ordezkatzeak, itsaspekaritza zerbitzua, elektrizitate konponketak, eta beste hainbat itsas zerbitzu eta laguntza). Erreskate lanak ere burutzen ditu.
Ontzia
2006ean Asturiasko Gijón hiriko Juliana ontziolan eraiki zen. 75 metro luze, 14 metro zabal eta 4,5 metroko zingoa ditu. Gehienezko 14,2 / 13,1 korapiloko abiadura har dezake.
Barnealdeak naufragoentzako bereziki prestatutako gunea du, baita gune amankomunak, zerbitzu guneak eta gaixoentzako gelak ere. Ebakuntza gela, ebakuntzetan kanpoko laguntza behar baldin bada medikuntza erabilpenerako bideokonferentzia ekipoak ere baditu. Analisi laborategia, tratamendu gela eta isolatutako x-izpien gela bat du. Era berean, babes-potin azkarra eta erreskate txalupa bat ere baditu.
Mantentze eta konponketa lanak
2016an Pasaiako portuan dagoen Zamakona Yards ontziolan mantentze eta konponketa lanak egin zitzaizkion.
Pygocentrus piraya
Pygocentrus piraya Pygocentrus generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
Gletterens
Gletterens Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Blatná na Ostrove
Blatná na Ostrove Eslovakiako udalerri bat da, Dunajská Stredako barrutian kokatuta. 10,78 km²ko azalera du eta 893 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1286. urtekoa da.
Pholidornis rushiae
Pholidornis rushiae Pholidornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Incertae sedis/Aves familian sailkatua dago.
São Pedro de Alcântara
São Pedro de Alcântara Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Nor Cinti probintzia
Nor Cinti probintzia (Provincia de Nor Cinti) Boliviako Chuquisaca departamenduko probintzia bat da. 7983 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 69512 biztanle zituen.
1503ko iraileko konklabea
1503ko iraileko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma) izan zen eta Pio III.a hautatu zuten aita santu gisa.
Eper txakur
Eper txakurra eperrak ehizatzen erabiltzen den txakur mota da, ez txakur arraza bat berez, baina bai zenbait txakur arraza zehatz izendatzeko erabiltzen dena, hala nola Burgosko eper txakurra edo Nafarroako eper txakur edo Nafarroako patxoia.
Galeper txakur terminoa ere erabiltzen da antzeko funtzioa (ez bada funtzio bera) egiten duten ehiza txakurrak izendatzeko.
Symphurus undatus
Symphurus undatus Symphurus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Tunisiako eskubaloi selekzio nazionala
Tunisiako eskubaloi selekzio nazionala kirol horretan nazioarte mailan jarduten duen herrialde horretako taldea da. 1956an sortutako Tunisiako Eskubaloi Elkarteak selekzioa kudeatzen du.
Koji Nakazato
Koji Nakazato (中里 宏司, 1982ko apirilaren 24a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare eta Sanfrecce Hiroshima.
Lockheed F-117 Nighthawk
Lockheed F-117 Nighthawk, eraso-hegazkin militar bat da. Lockheed Corporation empresak ekoitzi zuen.
Daisuke Kimori
Daisuke Kimori (樹森 大介, 1977ko uztailaren 28a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare, Mito HollyHock eta Thespa Kusatsu.
Puntius sealei
Puntius sealei Puntius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Acanthocercus
Acanthocercus Agamidae familiako generoetako bat da. Afrikako ekialde eta hegoaldean bizi dira, eta Arabiar Penintsulan.
Aegithalos glaucogularis
Aegithalos glaucogularis Aegithalos generoko animalia da. Hegaztien barruko Aegithalidae familian sailkatua dago.
Neumünster
Neumünster Alemaniako iparraldean dagoen Schleswig-Holstein estatuko hiri bat da. 2010eko erroldaren arabera 76.830 biztanle zituen.
Geografia
Schleswig-Holstein estatuaren erdialdean kokaturik dagoen hiria da, Kiel hiriburutik 35 kilometro hegoaldera. Neumünsterren iparraldean Einfelder See aintzira dago eta mendebaldean Aukrug Parke Naturala.
Historia
Neumünster 1127an aipatzen da lehenengo aldiz Wippendorf izenarekin. 1844ean tren geltokia ireki zen. Bertan elkartzen dira Hanburgo-Kiel, Kiel-Lübeck eta Neumünster-Flensburg trenbideak.
Rèinigeadal
edota Rhenigidale, Eskoziako Harris uhartearen ekialdeko kostaldean dagoen etxalde txiki bat da, Kanpoko Hebridetan. Tarbert udalerritik 8 kilometro ekialdera dago, Loch Seaforth aintziraren bokalearen mendebaldean.
Bonba-auto
Bonba-auto bat eztanda bat sortzeko asmoz leherkariz betetako automobila da. Bonba-autoak, izenak dioen bezala, autoetan prestatu ohi badira ere, mekanismo bera erabili izan da kamioi, motor, bizikleta eta abarrekin.
Lully (Friburgo)
Lully Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Bonba-auto
Leherkariak erraz ezkutatzeko aproposa denez, munduko hainbat talde armatuk, gerrillari k, talde terroristak nahiz armadak erabili dute. Euskal Herrian, ETAk maiz erabili zuen, 80ko hamarkadan batez ere. Norbanako batzuek ere (1920an, New Yorken Mario Buda anarkistak, kasu) erabili izan dute bonba-autoa.
Historia
Historiako lehenengo bonba-autotzat 1905ean Abdul Hamid II.a Sultan Otomandarra hiltzeko erabilitakoa hartu ohi da.
Lully (Friburgo)
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bonba-auto
Bonba-autoa Euskal Herrian
Euskal Herrian ETAk maiz erabili du bonba-autoa, 1980ko hamarkada erdialdetik aurrera. Iparretarrak (IK) erakundeak ere behin erabili zuen, 1996an Baionan, Frantziako administrazioaren bulego baten aurkako ekintza batean, nahiz eta lehergailua poliziek indargabetu zuten.
Eskuin-muturreko talde parapolizialek, gutxitan bada ere, antzeko lehergailuak erabili izan dituzte.
Villemer (Yonne)
Villemer Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villemer udalerrian erroldatutako biztanleak 257 ziren. Familiak 103 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 127 etxebizitza zeuden, 109 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 125 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 109 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 76 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 152 ziren, horien artean 129 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 129 pertsona aktiboetatik 121 lanean zeuden (62 gizon eta 59 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villemer udalerrian 101 unitate fiskal zeuden, 252 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.975,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Kertzfeld
Kertzfeld Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Kertzfeld udalerrian erroldatutako biztanleak 1.299 ziren. Familiak 460 ziren, horien artean 67 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 47 bakarrik bizi ziren emakumeak), 153 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 228 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 500 etxebizitza zeuden, 470 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 455 etxeak ziren eta 44 apartamentuak ziren. 470 etxebizitza nagusietatik 394 bere jabearen bizilekua ziren, 66 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 14 etxek bi gela zituzten, 50 etxek hiru zituzten, 95 etxek lau zituzten eta 311 etxek bost zituzten. 420 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 134 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 305 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Pygopristis denticulata
Pygopristis denticulata Pygopristis generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
Kertzfeld
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Kertzfeld udalerrian 479 unitate fiskal zeuden, 1.321,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.742 euro zen.
Villemer (Yonne)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Villemer udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 780 hektarea erabiltzen.
Kertzfeld
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Kei Sugimoto
Kei Sugimoto (杉本 圭, 1982ko ekainaren 4a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Luigi Nono
Luigi Nono (Venezia, Italia, 1924 - 1990) musikagilea izan zen. Musika elektronikoko, aleatorioko eta serialeko konpositore nagusia izan zen Italian. Nonoren lan askotan gizarte-kezkak eta politika-auziak biziki islatzen dira.
Bizitza
Veneziako kontserbatorioan egin zituen musika-ikasketak G.F. Malipierorekin, B. Maderna abangoardiako musikagilearekin eta H. Scherchen zuzendari famatuarekin osatu zituen. Europako eta Ameriketako musika-eskola askotako irakaslea izan zen. Ahotserako idatzi zituen lanek garrantzi handia izan zuten haren belaunaldiko musikaren barruan, eta azken aldian serialismoa baztertu eta bitarteko elektroakustikoetara jo zuen.
Lan aipagarriak ditu, besteak beste: Polifonica-monodia-ritmica (1951); Epitaffo per Federico García Lorca (1952); II canto sospeso (1959); Intolleranza (1960); Bizitza eta maitasun kantuak (1962); La fabrica illuminata (1965); Gogora ezazu Auschwitzen egin zizutena (1965); Per Bastiana Tai-yang Cheng (Bastianarengatik eguzkia sortzen da, 1967); Contrappunto dialettico alla mente (1968, Adimenaren kontrapuntu dialektikoa); Eta orduan ulertu zuen (1970); Al gran sole carico d´amore (1972-1975, Maitasunez beteriko eguzkipean) opera.
Villemer (Yonne)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kei Sugimoto
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare.
Kertzfeld
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
Marshall konderria (Tennessee)
Marshall konderria (Marshall County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Athens da. 2010eko zentsuaren arabera 30,617 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Kertzfeld
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Kertzfeld udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 540 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marshall konderria (Tennessee)
Geografia
Marshall konderriak 97,424 kilometro koadro ditu. Horietatik 18 ura dira. Beste 97,244 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 31,43 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 30,617 pertsonetatik 27,951 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,386 dira. 1,985 beltzak edo afroamerikarrak. 100 amerikar natiboak ziren eta 15 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 130 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 28 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 408 pertsonek kokatzen zuten.
1503ko urriko konklabea
1503ko urriko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma) izan zen eta Julio II.a hautatu zuten aita santu gisa.
1513ko konklabea
1513ko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma), Cappella Parva izan zen eta Leon X.a hautatu zuten aita santu gisa.
Antonio de Fonseca
Antonio de Fonseca (Toro, ? - ?, 1557ko martxoaren 20a) gaztelar elizgizona izan zen.
1542an Orreagako priore, gero Nafarroako Errege-Kontseiluaren presidente eta 1545 eta 1550 artean Iruñeko apezpiku izendatu zuten. Gaztelako Erresuman jarraitu zuen bere ibilbide politikoa.
Mashreq
Mashreq المشرق Al-Mašriq arabierazko hitzaren euskarazko moldaketa da eta eguzkia sortzen den lekua edo sortaldea esan nahi du, arabiar munduaren ekialdeko zatia da. Mendebaldeko zatiak Magreb edo sartaldea du izena.
Irapuã (São Paulo)
Irapuã Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mashreq
Kontzeptua geografikoa eta kulturala da. Ohituraz, Libiatik ekialderantz dauden arabiar munduaren estatuek osatzen dute Mashreqa, Libia Mashreq eta Magreb arteko zubia izanik. Hala ere, gaur egun, Magreb barruan sartzen da.
Mashreqen barnean Egipto, Sudan, Palestina (Palestinako Autoritate Nazionala Arabiar Ligan onartua dago), Jordania, Libano, Siria, Irak, Saudi Arabia, Yemen, Oman, Arabiar Emirerri Batuak, Bahrain, Qatar eta Kuwait daude. Europar Batasunarentzat, aldiz, Egipto, Jordania, Libano, Palestina eta Siriak baino ez dute osatzen.
Geografia
Afrika eta Asiako lurraldeak Itsaso Gorriak banatzen ditu. Afrikako erdialdeak iparraldean Mediterraneoa itsasoa du mugakide, mendebaldean Libia eta Txad, hegoaldean Erdialdeko Afrikako Errepublika, Hego Sudan, Etiopia eta Eritrea.
Asiako erdialdeak, aldiz, iparraldean Anatolia, mendebaldean Mediterraneoa, ekialdean Iran eta Persiar golkoa mugakide ditu.
Jussy (Mosela)
Jussy Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Jussy udalerrian erroldatutako biztanleak 439 ziren. Familiak 160 ziren, horien artean 35 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 66 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 194 etxebizitza zeuden, 165 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 184 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 165 etxebizitza nagusietatik 143 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 121 etxek bost zituzten. 142 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 103 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 304 ziren, horien artean 209 aktiboak ziren eta 95 inaktiboak ziren. 209 pertsona aktiboetatik 199 lanean zeuden (110 gizon eta 89 emakume) eta 11 langabezian zeuden (5 gizon eta 6 emakume). 95 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Jussy udalerrian 175 unitate fiskal zeuden, 465 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 28.216 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Billabeta
Billabeta Longida ibarreko kontzeju bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
Bodíky
Bodíky Eslovakiako udalerri bat da, Dunajská Stredako barrutian kokatuta. 24,75 km²ko azalera du eta 269 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1272. urtekoa da.
Billabeta
biztanle zituen.
Bertako biztanleak billabetarrak dira.
Izena
Billabeta toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Armarria
Billabetako armarria Longida armarria da. Armarri honek honako blasoi hau du:
Geografia
Billabeta Longida ibarran dago.
Inguru naturala eta kokapena
Pirinioaurrean kokatua, lurra hautsia eta uhindua da, baina, oro har, ez du goragune handirik. Iparraldea menditsuena da, eta hegoaldea nekazaritzakoa. Ibaien pasabidean zehar, alubioien terraza-maila batzuk mailakatuta daude. Mendilerroen oinean ere higadura-glazis zabalak daude. Irati eta Erro ibaiek ibarra sortu zituen.
Klima
Longidak klima azpimediterraneoa dauka. Urteko batez besteko tenperatura 10 eta 13 gradu artekoa da (altueraren arabera aldatzen da), eta prezipitazioak 800 eta 1.000mm bitartekoak (ugariagoak udaberrian eta udazkenean. Urteroko egun euritsuak 80 dira batez beste eta 100 baino gehiago herriko gunerik menditsuenetan.
Jatorrizko landaredia asko gutxitu da gizakiaren eragina dela eta, gaur egun 180 hektarea haritz inguru baino ez dira geratzen. Pinuek 441 hektarea hartzen dituzte, gehienak Austriatik ekarritako pinu lariziar birlandatuak dira baina berezko pinuren bat ere gordetzen da. Birlandatutako pinuak, Urrozgoiti, Ulibeiti, Zarikieta eta Rala herrietan izaten dira, batez ere.
Historia
Santa Maria, San Juan eta San Esteban "monasterioa" Leireko abadiari eman zioten Semeno Gartzeitzek eta haren emazte Antsak (1037). Leireko abadiaren menpean, Liberri hiribilduarekin eta Benotzen jasotako hainbat lursail (1105) lehenetsi zituen. 1280an, koroari bi lapurreta eta erdi gari eta garagar eta oloaren kahitz eta erdi petxa bat zor zizkion, gehi beste gari-lapurreta bat, «afari» kontzeptupean; orduan, erregealdiko bilau bat falta zela adierazten da.
Demografia
biztanle zituen Billabetak.
Politika
Billabetako kontzejua kontzejuburuak osatzen dute. Egungo kontzejuburua Itziar Imirizaldu Zubillaga da.
Kontzejua
Billabetako kontzejua kontzejuburuak osatzen dute, demokratikoki hautatua. Kontzejuburua Itziar Imirizaldu Zubillaga da.
Saint-Salvy-de-la-Balme
Saint-Salvy-de-la-Balme Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Billabeta
Kontzejuburuak
2011tik, Billabetak kontzejuburu bat izan du:
Saint-Salvy-de-la-Balme
Biztanleria
2007an Saint-Salvy-de-la-Balme udalerrian erroldatutako biztanleak 575 ziren. Familiak 248 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Billabeta
Garraioa
Nafarroako Autobus Konpainiak Longida Iruñekin batzen du. Autobus lineak honako ibilbidea egiten du:
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Longida sailkatu zen, hegoaldeko goi-nafarrera euskalkian, Pirinioaurreko Lizoainibar eta Urraulgoiti ibarrekin hitz egiten zena.
Saint-Salvy-de-la-Balme
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Billabeta
Euskara
Koldo Zuazok, 2010ean, Longida atzerakada-eremuan sailkatu zen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Saint-Salvy-de-la-Balme
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Billabeta
Euskara
Udalerri honetan hitz egiten den euskarak bere berezitasunak du. Horregatik sailkatzen da pirinioaurrera azpieuskalkian. Euskara batuaren itzalean alfabetatutako hainbat euskaldun baden arren, Urrozko mintzaira zaharrak hiztun gaberik dakite.
Saint-Salvy-de-la-Balme
Etxebizitza
2007an 336 etxebizitza zeuden, 255 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 330 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 255 etxebizitza nagusietatik 203 bere jabearen bizilekua ziren, 44 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 155 etxek bost zituzten. 186 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 99 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 136 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Billabeta
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Saint-Salvy-de-la-Balme
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 384 ziren, horien artean 277 aktiboak ziren eta 107 inaktiboak ziren. 277 pertsona aktiboetatik 248 lanean zeuden (143 gizon eta 105 emakume) eta 29 langabezian zeuden (12 gizon eta 17 emakume). 107 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.