cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arrizuriaga jauregia
Ezaugarriak
Estalkiak arbelezko jatorrizko estaldura mantentzen du: pikotx-formako piezak ditu plano ber- tikalenetan, eta pieza angeluzuzenak malda gutxiagoko isurialdeetan; era berean, zink-xafladun erremateak ditu, bai eta polikarbonatozko argizulo zentrala ere. Hala ere, estalkiaren barruko egitura, jatorriz zurezkoa zena, aldatu egin zen 1953an, eta, haren ordez, hormigoizko egitura jarri zuten, gaur egun ere mantentzen dena. Izan ere, garai hartako jabeak, Gaspar Narbaiza Orbek, eraikina eraberritzeko eskatu zion Damian Lizaur arkitekto oñatiarrari, eraikinean 7 etxebizitza egin ahal izateko (bi etxebizitza, solairu bakoitzeko). Proiektu horrek, gainera, bolumenaren hego-mendebaldeko angelua osatu zuen, hegoaldeko eta mendebaldeko fatxadak handituz. Gaur egun, lehenagoko eskemarekin alderatuta, barrualdeak beste antolaketa bat dauka, eta akaberak erabat aldatuta daude, 1986an Ertzaintzaren bulegoak instalatzeko egindako erreforma handiaren ondorioz. Hala eta guztiz ere, antolaketa orokorrari eusten zaio erdiko eskaileran eta barrualdeko patio txikian (komunak eta espazio osagarriak aireztatzeko), eta horien inguruan banatzen dira kanpoko fatxadetara ematen duten gelak. Obra horren ondorioz, barruko egitura ere aldatu zen: hormigoizko bi zutabe-lerro gehitu ziren, eta, zurezko forjatuen ordez, hormigoi armatuzko sistema arinagoak ezarri ziren. 2001az geroztik, eraikina hutsik egon da, eta, beraz, zenbait kontserbazio-arazo ditu, batez ere fatxadetan eta estalkian.
Lorategia
Lorategia lursail aldapatsu batean dago, eta 10 metro inguruko desnibela dago beheko eta goiko aldeen artean (jauregia goian dago). Jauregiaren atzeko fatxadan harlangaitzezko euste-horma bat dago. Espazio lau horretan, ziurrenik, gurdiek maniobrak egiten zituzten. Gainera, sigi-sagaka doan bide batek lorategiaren hego-mendebaldea zeharkatzen du. Bide horrek hartxintxarrezko zorua du, eta zintarri baxu batez dago mugatuta.
Lorategiaren jatorrizko perimetro-itxituraren zati batzuk ere kontserbatzen dira: ekialdean, har- langaitzezko eta burdin-lanez egindako hormatxo baxua eta Espoloia kaletik sartzeko atea, eta, ipar-mendebaldean, harlangaitzezko horma, oso lodia eta 2 metro baino gehiagoko altuera duena. Hegoaldeko mugan, partzelaren itxitura duela gutxiago berreraiki da, nola edo hala jatorrizko trazadurari jarraituz eta Arrizuri kaleko sarbidea mantenduz. Mendebaldean, bihurgune formako itxitura erabat desagertu da, eta, ondorioz, partzelaren muga aldatu egin da.
Gaur egun, hiri-parke berde handi bat dago etxadi osoan, eta, deskribatutako lorategiaz gain, iparraldeko beste espazio batzuk ere hartzen ditu barnean, tartean Untzeta Etxeari atxikitako lursai- lak. Hain zuzen ere, lursail horiek 2007an bereizi ziren etxetik, bide berri bat ireki zenean (Ramon Maria Lili kalea). Urbanizazio berri horren parte gisa, burdin-lana ere baduen harrizko hormatxo bat eraiki zen kale horretan, eta Untzeta lursailaren sarrera nagusia lekuz aldatu zen (hasieran, etxearen ondoan zegoen). Sarrera horrek burdin-lanez egindako orri bikoitzeko atetzarra du, alboetan pitxer banarekin errematatutako bi zutaberekin.
New Waterford (Ohio)
New Waterford Ohioko herri bat da. Columbiana konderrian kokatua dago. 2010ean 1,238 biztanle zituen, 2.3 kilometro koadrotan banatuta.
Louisville (Illinois)
Louisville  Illinoiseko herri bat da. Clay konderrian kokatua dago. 2010ean 1,139 biztanle zituen, 1.93 kilometro koadrotan banatuta.
Nisnita
Nisnita mineral bat da.
Ezaugarriak
Nisnita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Visso
Visso Italiako udalerri bat da. Maceratako probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Vissok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Giovanni Michelucci
Giovanni Michelucci (Pistoian, Toscana, 1891ko urtarrilaren 2a - Fiesole, 1990eko abenduaren 31) italiar arkitekto, urbanista eta diseinatzailea izan zen. Proposamen arkitektoniko berritzaileekin egindako lanaren bidez egin zen ezaguna, 20. mendeko Italiako arkitekto garrantzitsuenetako bat izan zelarik. Bere lanik adierazgarrienak dira Florentziako Santa Maria Novella tren geltokia eta Eguzkiaren Autobideko eliza, brutalismoaren adibidetzat jotzen dena, Toscanako autobideen gurutzabide batean.
Larreagaburu
Larreagaburu Bizkaiko mendia da, 117 metro ditu eta Gangurengo mendilerroan kokatuta dagoena.
Giovanni Michelucci
Ibilbide profesionala
Gerran Michelucciren lehen lana I. Mundu Gerraren kontestuan egin zuen, Casale Ladra izeneko gerrako fronte inguruan kapera bat izan zelarik (Caporetto inguruan, gaurko Eslovenian).
Geroago, bere lanek sarritan berreraikuntzako kutsu sozial bat izan zuten, adibidez II. Mundu Gerraren ostean Florentziako erdigunea berreraikitzea, Longaroneko eliza Vajont urtegiko tragediaren ondoren, eta Florentziako 1966ko uholde hondamendizkoaren ondoren Santa Croce inguruko auzoaren ber-urbanizazio plana.
100 urte bete baino bi egun lehenago hil zen 1990eko abenduaren 31ko gauean, Fiesoleko bere estudioan, Florentzian. Gaur egun bere izena duen Fundazioaren egoitza nagusia hantxe dago.
Drago Jančar
Drago Jančar (Maribor, 1948ko apirilaren 13a) esloveniar eleberri, antzerkia eta saiakera idazlea da. Ezaguna da bere iruzkin politikoengatik eta konpromiso zibikoagatik.
Bere eleberriek modelo modernistek jarraitzen dituzte. Gizabanakoaren eta erakunde errepresiboen arteko gatazka da haren gai nagusietako bat. Bere estiloa lakonikoa eta ironikoa da, bira tragikomikoekin. Bere eleberri askok Europako erdialdeko historiako gertaerak jorratzen dituzte.
Egungo egoera poitiko eta kulturalari buruzko saiakerak ere idazten ditu. Bosniako gerran bosniar alderdiari lagundu zion eta Peter Handkerekin polemika izan zuen Jugoslavia desegitearen inguruan. Esloveniako demokrazia eta independentzia babestu zituen.
Barbaise
Barbaise Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 47 etxebizitza zeuden, 43 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 46 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 43 etxebizitza nagusietatik 39 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek hiru gela zituen, 10 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 64 ziren, horien artean 50 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 50 pertsona aktiboetatik 49 lanean zeuden (24 gizon eta 25 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pégairolles-de-l'Escalette
Pégairolles-de-l'Escalette Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pégairolles-de-l'Escalette udalerrian erroldatutako biztanleak 149 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 159 etxebizitza zeuden, 74 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 75 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 147 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 74 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 35 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 91 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 60 lanean zeuden (29 gizon eta 31 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pégairolles-de-l'Escalette udalerrian 76 unitate fiskal zeuden, 135 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.048 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Pégairolles-de-l'Escalette udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 420 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eusko-estatubatuarrak Kalifornian
Euskaldunen presentzia lau mende ingurukoa da Kalifornian. Euskal esploratzaileak XVI. mendearen amaieran eta XVII. mendearen hasieran iritsi ziren Kaliforniara. Euskal-amerikarren presentzia handia da Bakersfield eko eremuan. Bakersfieldeko jatetxe zaharrenetako eta historikoenetako asko euskaldunak dira, horien artean Woolgrowers, Noriega's, Pyrenees, Benji's eta Narducci's. Erorien Eguneko asteburuan Kern konderriko Euskal Jaialdia ospatzen da, Kern konderriko Euskal Klubak babestua. Hiru eguneko jaialdi honek janari, musika, dantza eta pilota jokoak eskaintzen ditu. Juan Bautista de Anza esploratzailea euskal jatorrikoa zen.
Imtech Arena
Volksparkstadion ( ahoskatua) edo Imtech Arena Alemaniako Hanburgo hirian dagoen estadio bat da. 1953ko uztailaren 12an inauguratu eta 1998an zaharberritu izan da. 57.000 ikusleentzako gaitasuna du. Bertan, Hamburger SV futbol taldeak Bundesligako etxeko partiduak jokatu ohi ditu.
Loves Park (Illinois)
Loves Park  Illinoiseko hiri bat da. Boone konderrian kokatua dago. 2010ean 23,996 biztanle zituen, 41.52 kilometro koadrotan banatuta.
Bizia Artizarrean
Artizarrean bizia egon zitekeela aspalditik pentsatutako gai bat da, baina 1960ko hamarkada eta gero, Artizarra ikertzen hasi zenean, egoera muturrekoa zela ikusi zen Lurrean dugun biziaren antzeko zerbait egoteko.
Safi al-Din xekearen hilobia
Safi al-Din xekearen khānegāh eta santutegi multzoa Safi-ad-din Ardabili xekearen hilobia da, Ardabil hirian kokatua. Khānegāh bat sufi anaidi baten egoitza eta bakartegia da eta Arbileko hau XVI. mende hasieratik XVIII. mende amaierara eraiki zen irandar arkitektura estilo tradizionaletan.
Ipitz
Ipitza, mostratxa eta hedaduraz espartzua ere deitua (antzinean espartzuz egina baitzen) garbiketa arraskaz egiteko erabiltzen den objektua da, bereziki erabilitako plateretan eta beste azaleretan dagoen zikinkeria kentzeko erabiltzen dena.
Safi al-Din xekearen hilobia
2010ean, Unescok Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
Bizia Artizarrean
Artizarra Eguzkitik Lurretik gertuago egonik, gainazaleko tenperatura 735 K hartzen dituela ikusirik, presio atmosferikoa Lurrean baino 90 aldiz handiagoa dela ikusita, eta berotegi-efektuaren inpaktu handiaren ondorioz, uretan oinarritutako bizia ez da batere probablea. Zientzialari batzuek espekulatu dute mikroorganismo extremofilo termoazidofiloak egon daitezkeela Artizarreko atmosferaren goiko aldeetan, tenperaturak baxuagoak diren guneetan.
Safi al-Din xekearen hilobia
Ezaugarriak
Safi xekea, safaviek ezarritako sufi ordena bateko buruzagi gailena, Ardabilen jaio zen. Hiltzean, safaviek hilobi-meskita forma balioetsi zuten, eta hilobia bere mausoleoa oroitz-aretoarekin meskitaren eskuinaldean kokatu.
Bizia Artizarrean
Venera, Pioneer Venus eta Magellan misioen analisietan karbonilo sulfuroa, hidrogeno sulfuroa eta sufre dioxidoa aurkitu zen goi-atmosferako zona batzuetan. Venerak kloro toxiko kopuru handia aurkitu zuen hodeien azpian. Karbono sulfuroa zaila da sortzen modu inorganikoan, baina bulkanismoaren ondorioa izan daiteke. Azido sulfurikoa goi-atmosferan sortzen da Eguzkiaren ekintza fotokimikoaren ondorioz, karbono dioxidoa, sufre dioxidoa eta ur lurrunean eragitean. 2019ko abuztuan astronomek aipatu zuten atmosferan ematen ziren epe luzeko albedoaren aldaketak "absortzio ezezagunekoak" zirela, eta hauek izan zitezkeela edo kimikoak edo goi atmosferan bizi ziren mikroorganismo kolonia handiak. 2020ko irailean fosfanoa aurkitu zela iragarri zen, modu abiotikoan sortzea zaila izan daitekeen konposatua.
Artizarraren kolonizazioa posible egiteko Artizarraren terraformazioa proposatu dute, edo atmosferan hegan egiten duten kolonietan oinarritutako zibilizazio batean.
Ikuspegi historikoak
Artizarrean bizia egoteko aukerari dagokionez, Marten bizitzeko hipotesiari dagokionez baino askoz gutxiago espekulatu da. 1870ean, Richard Proctor britainiar astronomoak Artizarrean bizitzeko aukera baieztatu zuen, bere ustez ekuatoretik gertu zeuden eremuak beroegiak izango ziren, baina poloetatik gertu bizitzeko moduak egon zitezkeela onartu zuen. Svante Arrhenius (1903ko Kimikako Nobel Saria) suediar kimikariak Artizarra planeta berde eta heze bezala deskribatu zuen 1918an, non bizitza Lurraren aro karboniferoaren antzekoa izango zen. Horrela, zientzia-fikzioan, Venusiar hitza jaio zen estralurtar bizimodu hipotetiko bat deskribatzeko, Artizar planetan jatorria izango zena.
Safi al-Din xekearen hilobia
Ezaugarriak
Mausoleoa bere seme Sadr al-Dīn Mūsā xekeak ezarri zuen, Safi xekea hil ondoren 1334an. Arkitektura multzoa berriz, XVI-XVIII artean eraiki zen. Mausoleoa bera kupuladun dorre bat da, zeramika urdinez estalia eta 17 m garai. Alboan XVII. mendeko Portzelana Etxea dago, santutegiko portzelanazko ontzi zeremonialak gordetzen dituena. Multzoan beste eraikin ugari daude, mendez mende hainbat funtzio izan dituztenak, hala nola liburutegia, meskita, eskola (madrasa), zisterna, ospitalea, sukaldeak, okindegia eta bulego batzuk. Santutegira doan bidea zazpi segmentutan zatitua dago, sufi mistizismoaren zazpi mailak adierazten dituztenak. Mausoleoko atal batzuk zortzi atek banatzen dituzte, sufismoaren zortzi jarrerak irudikatzen dituztenak.
L Tower
L Tower Toronton (Ontario, Kanada) kokaturiko bizitegi-etxe orratza da. Daniel Libeskind arkitektoak diseinatu zuen eraikina, eta Sony Centre for the Performing Arts historikoaren alboan dago, Yonge Street eta Front Streeteko izkinan dagoen hiriko ikono modernista. Ez da eraikin horren gainean eraikiko, oker pentsatu den bezala. Proiektuaren eraikuntza 2009ko urriaren erdialdean hasi zen eta 2014ko amaieran osatu zen.
Safi al-Din xekearen hilobia
Ezaugarriak
Atal batzuk gehitu zizkioten eraikin nagusiari safavi dinastiaren garaian. Gainera, beste safavi xeke eta guduen biktimak ere bertan hilobiratuta daude, Txaldirango guduan hildakoak esaterako.
Saint-Romain-de-Surieu
Saint-Romain-de-Surieu Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Romain-de-Surieu udalerrian erroldatutako biztanleak 296 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 25 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 46 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 120 etxebizitza zeuden, 107 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 120etxeak ziren. 107 etxebizitza nagusietatik 97 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 7 etxek hitu gela zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 93 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 63 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 179 ziren, horien artean 135 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 135 pertsona aktiboetatik 123 lanean zeuden (67 gizon eta 56 emakume) eta 11 langabezian zeuden (4 gizon eta 7 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Romain-de-Surieu udalerrian 115 unitate fiskal zeuden, 322 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.955,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 3 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Saint-Romain-de-Surieu udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 5320
NGC 5320 galaxia bat da, Canes Venatici konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Bizia Artizarrean
Ikuspegi historikoak
Hala ere, 1950eko hamarkadaren amaieratik aurrera, gero eta ebidentzia argi gehiago agertu ziren Artizarrean muturreko klima baten nagusitasunari buruz, lurrazalean 500 °C inguruko tenperatura sortzen duen berotegi-efektuaren inpaktuarekin. Atmosferan, hodeiek azido sulfurikoa dute, eta gainazalaren mailan presio atmosferikoa 90 barekoa da, Lurrekoa baino ia 100 aldiz handiagoa eta lurreko ozeanoetan 1.000 metrotik gorako sakoneran dagoenaren antzekoa. Egoera honetan, eta Artizarreko klimatologiaren ezaugarri gero eta etsaitsuagoen aurrean, bizi aukerak, Artizarraren azaleratik erabat baztertuak izan ziren. Hala eta guztiz ere, oraindik ere badaude aukera horren aldeko iritzi batzuk.
1967ko irailean, Carl Saganek eta Harold Morowitzek Artizarreko bizi-aukerei buruzko azterketa bat argitaratu zuten Nature aldizkarian.
Gaur egungo ikuspegiak
Mikrobioek, egonez gero, Eguzkiak igorritako argi ultramorea energia iturri bezala erabil dezaketela proposatu da, planetatik hartutako UV argazkietan behatutako marra ilunentzako azalpen bat izan daitekeena. Hodeien estalkietan ere detektatu dira hodeien partikula handi eta ez-esferikoak. Bere konposizioa oraindik ezezaguna da.
Panspermia eta Artizarra
1997an, David Grinspoon planeta zientzialariak "Venus Revealed" (Venus errebelatua) izeneko liburu bat argitaratu zuen, Artizarra, Eguzki-sistemaren hasierako garaian, garai hartan Lurrean eta Marten zegoena baino klima atseginagoa eta bizitzarako egokiagoa zuela iradokitzen zuena. Artizarrean lehorreko bizitza sortu zenik ondorioztatu ez bazuen ere, garai hartatik Artizarrean oraindik karbonoan oinarritu gabeko bizimoduak irauteko aukera zabalik utzi zuen.
Eguzki Sistemaren lehen garaietan, Artizarrean, Lurrean eta Marten, jatorrizko zopetan, bizitzarako bizirik dauden elementu organikoak aurki litezke, dakiguna gaur egun Lurrean ager daitekeen bezala. Bere teoriek ez dute baztertzen planeta batean dagoen materia organikoa, meteorito inpaktuen eraginez (bere garaian ALH84001 meteoroak egin zezakeela uste izan zen bezala), planeta batetik bestera bidaiatu ahal izatea. Horrela, Lurreko bizitza berez agertu ez bazen, Artizarrak "kutsatu" egingo zuen.
Iraganeko bizi posiblea
Onargarria da proposatzea ur likidoa bere gainazalean existituko balitz, berotegi efektuak planeta berotu baino lehen, mikrobioen bizitza Artizarrean sor zitekeela, baina ez zela gehiago existituko. Lurrera ura eraman zuen prozesua eremu bizigarritik gertu zeuden planeta guztietan ohikoa izan zela onartuz, bere azaleran ur likidoa 600 milioi urtera arte existitu zela uste izan da, Bonbardaketa Berantiar Handia gertatu eta gutxira, denbora nahikoa izan daitekeena bizitza sinplea sortzeko, baina kopuru hau milioi urte gutxi batzuetatik milaka milioi gutxi batzuetara alda daiteke. 2019ko iraileko ikerketa berriek ondorioztatu zuten Artizarrak azaleko ura eta bizitzeko moduko baldintza izan zezakeela 3.000 milioi urtetan, eta egoera horretan egon zitekeela duela 700 eta 750 milioi urte bitartean. Honek ere denbora nahikoa eman zezakeen mikrobioen bizitza airekoa izateko eboluzionatzeko.
Are gehiago, iradoki da bizitza konplexuak lehenago eboluzionatu zuela Artizarrean Lurrean baino, eta Kanbriar eta Ordoviziar aroetan Artizarraren organismoak asteroideen bidez transferitu zirela Lurrera. Teoria hau, oso garatua dagoen bizitzaren pultsu patroiarekin bat etor liteke, oso azkar agertzen, dibertsifikatzen eta iraungitzen dena Kanbriar eta Ordoviziar aroetan zehar, eta aldi honetan zehar agertu zen barietate genetiko harrigarria ere azaltzen du.
Oso analisi gutxi egin dira Artizarraren gainazaleko materialari buruz, eta, beraz, litekeena da iraganeko bizi-frogak aurkitu ahal izatea, inoiz existitu bazen ere, Artizarraren gainazalaren egungo muturreko baldintzak jasateko gai den zunda batekin. Azken 500 milioi urteetan planetan egon diren baldintzak jakinda, ez da oso probablea 500 milioi urte baino gehiago dituzten arrokak aurkitzea, bereziki tremolita minerala dutenak.
Bizia fikzioan
1918an Svante Arrhenius Kimikaren Nobel sariak proposatu zuen Artizarra hodeiez inguratuta bazegoen, derrigorrez ura egon behar zela. Planetan padura ugari egongo zirela pentsatu zuten, euri handia egiten zuen lurraldea. Oihan-tropikalak landare haragijaleekin pentsatu zituzten zientzia-fikziozko idazle askok. Edgar Rice Burroughsek 1930eko hamarkadan "Venus series" izenekoak eginzituen, Amtor izeneko fikziozko Artizarra. Robert Heinleinen Future History series eta Henry Kuttnerren Fury serieek Arrheniusen ikuspegia fikziora eraman zuten. Ray Bradburyren "The Long Rain" eta "All Summer in a Day" istorioak ere etengabe euria egiten zuen planeta imajinatu zuen. Perry Rhodanek oihan-tropikala zen Artizarra irudikatu zuen.
Hodeiez estalitako mundu horretan atmosferak ur guztia batzen zuela eta lurrean harea-ekaitzak zituen planeta lehor bat ere proposatu zuten. 1922an Charles Edward St. Johnek eta Seth B. Nicholsonek ez zuten aurkitu atmosferan dagoen oxigenoa espektroskopia bidez, eta proosatu zuten basamortua izan zitekeela planeta. Ikusepspegi honek ez zuen hainbeste arrakasta izan zientzia-fikzioan, baina Poul Andersonen The Big Rain eta Frederik Pohl eta Cyril M. Kornbluthen The Space Merchants lanetan ikuspegi hau jorratzen da.
Venera programaren ostean Artizarraren errealitatea zein zen ikusi zen, eta dagoeneko bizitza zaila zela ikusi zuten zientzia-fikzio idazleek. Aurreko ikuspegiak jorratzen jarraitu bazuten ere, ikuspegi berri bat ere sortu zen: terraformazioa lantzen zuen generoarena. Horren adibideetako batzuk Arthur C. Clarkeren 3001: The Final Odyssey edo Star Trek, Exosquad, Mark Brandis komikiak edo Venus Wars manga lirateke.
3189 Penza
3189 Penza asteroide baten izena da. irailaren 13an aurkitu zuen N. S. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1978 RF izena zeraman. Ondoren Penza, Errusiako hiria omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3189 Penza asteroidearen orbitak batezbeste 2,997 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,655 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,339 distantziara. Eszentrikotasuna 0,114 da, eta makurdura orbitala 9,98ºkoa da.
Linthelles
Linthelles Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Acquasanta Terme
Acquasanta Terme Italiako udalerri bat da. Ascoli Picenoko probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Acquasanta Termek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Thibodauxko sarraskia
Thibodauxko sarraskia 1887ko azaroaren 23an gertatu zen, Louisiana estatuan. Greban zeuden 30 azukre-laborari beltz hil eta ehunka zauritu zituen Louisianako milizia arrazistak, AEBetan.
Thibodaux hirian 10.000 grebalari protestan ari ziren, haietako %90a beltzak, soldata hain baxuekin ez zirelako euren familiak mantentzeko gai salatuz. Thibodaux errefuxiatuen herri bilakatu zen, denborarekin plantazioetatik kanporatutako ehunka grebalari eta haien familiak biltzen joan zena.
Riama cashcaensis
Riama cashcaensis Riama generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Linthelles
Biztanleria
2007an Linthelles udalerrian erroldatutako biztanleak 117 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 49 etxebizitza zeuden, 45 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 48 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 45 etxebizitza nagusietatik 40 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek hitu gela zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 69 ziren, horien artean 58 aktiboak ziren eta 11 inaktiboak ziren. 58 pertsona aktiboetatik 53 lanean zeuden (32 gizon eta 21 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 11 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Linthelles udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 984 hektarea erabiltzen.
Marta Velasco
Marta Velasco Urkia (Getxo, 1970) bizkaitar saxofoi-jole eta abeslari klasikoa da.
2001. urtetik Leioako Musika Banda ko zuzendaria da.
Bizitza
Leioako Udal Musika Kontserbatorioan hasi zen musika ikasten. Bilboko Goi Mailako Musika Kontserbatorioan jarraitu zituen ikasketak. Bertan kantuko eta saxofoiko goi mailako tituluak lortu zituen. Saxofoi-jotzaile gisa, Euskal Herriko Gazte Orkestak aukeratu zuen.
2001. urtetik Leioako Musika Banda ko zuzendaria da.
MHPArena
MHPArena Alemaniako Baden-Wurtemberg estatuko Stuttgart hirian dagoen estadio bat da. 1933ko uztailaren 23an inauguratu zuten, harrezkero zaharberritze eta handitze ugari jasan izan ditu. 60.441 ikusleentzako gaitasuna du eta Stadion NeckarPark GmbH & Co.KG enpresaren jabetzakoa da. Bertan, VfB Stuttgart futbol taldeak Bundesligako etxeko partiduak jokatu ohi ditu.
Annonaceae
Annonaceae landare loredunen familia bat da. 106 generotan banaturiko 2106 espezie izanik, Magnoliales ordenako familiarik zabalena da.
New Weston (Ohio)
New Weston Ohioko herri bat da. Darke konderrian kokatua dago. 2010ean 136 biztanle zituen, 0.66 kilometro koadrotan banatuta.
Lovington (Illinois)
Lovington  Illinoiseko herri bat da. Moultrie konderrian kokatua dago. 2010ean 1,130 biztanle zituen, 2.09 kilometro koadrotan banatuta.
2011ko Sendaiko lurrikara eta tsunamia
2011ko Sendaiko lurrikara eta tsunamia (東北地方太平洋沖地震, Tōhoku Chihō Taiheiyō-oki Jishin, hitzez hitz Tōhoku eskualdeko Ozeano Bareko kostako lurrikara) 2011ko martxoaren 11n Japoniako kostaldetik gertu gertaturiko 8,9 edo 9,1 magnitudeko megabultzada lurrikara bat izan zen. 10 metroko olatuak zituen tsunamia sortu zuen. Japoniako Agentzia Meteorologikoaren lurrikaren intentsitate eskalan 7ko intentsitatea izan zuen Miyagi Prefekturan, eta hasieran 7,9ko magnitudea eman zitzaion. Japoniako Agentzia Metereologikoak tsunamiaren intentsitatea 8,4koa zela adierazi zuen, nahiz eta gero 8,8ra igo zuten. Lurrikararen fokoa Oshika Penintsulan kokatu zuten, Tohoku eskualdearen ekialdeko kostaldean, 2011ko martxoaren 11ko 5:46 UTCtan (14:46ak bertan), 24,4 kilometroko sakonera. 2021ean argitaratutako datu ofizialek diotenez, gizabanako hil ziren,  zauritu, eta beste  desagertu.
8,9ko magnitudearekin, Japonian inoiz ikusitako lurrikara handiena da, eta munduko 7.a. Baliteke Japonian azken 1.200 urtean izandako lurrikararik handiena izatea.
Lurrikara
2011ko Sendaiko lurrikara Honshuko kostaldetik gertu izan zuen epizentroa. Falla batean emandako konpresioagatik gertatu zen, Ipar Amerikako plaka eta Ozeano Bareko plakaren subdukzio zonatik gertu edo subdukzio eremuan bertan. Lurrikara honen latitudean Pazifikoko plaka mendebalderantz mugitzen da, Ipar Amerikako plakarekiko 83 mm/urteko abiaduran. Pazifikoko plaka Japoniaren azpian sartzen da Japoniako fosan eta mendebaldean Eurasiaren azpian sartzen da. Lurrikara honen kokapena, sakonera eta mekanismo fokala kontuan harturik subdukzio eremuan gertaturiko bultzadaren ondorioz sorturiko lurrikara izan zela esan daiteke. Okhotskeko plakak eta Amuriako plakak ere rolen bat joka dezakete lurrikara hura ulertzeko garaian.
Martxoaren 11ko lurrikarak lehenago mugimendu txikiagoak izan zituen. Martxoaren 9an 7,2ko magnitudeko beste lurrikara bat gertatu zen Sendaiko lurrikaratik 40 kilometrora eta egun berean beste 3 lurrikara gertatu ziren 6 Mw baino handiagoak. Lurrikara hau baino minutu bat lehenago Lurrikaren Abisu Goiztiarrak telebista bidezko abisua eman zuen. Litekeena da milioika pertsonek neurriak hartu izana eta bizitza asko salbatu izana.
Lurrikara gertatu ondoren hainbat erreplika egon dira. Japonian 15:06ak zirenean 7.0ko magnitudea zuen lurrikara gertatu zen, 7,4koa 15:15tan eta 7,2koa 15:26tan. Horren ostean 4,5eko magnitudea baino handiagoa izan zuten 300 lurrikara baino gehiago gertatu ziren. Hasiera batean 7,9ko magnitudea eman bazioten ere USGSk magnitudea igo zuen 8,8 eta 8,9 ingurura. Beste iturri batzuek 9,0 eta 9,1era igo zuten magnitudea.
Energia
Lurrikara honek askatu zuen lurrazaleko energia (Me) 1.9±0.5×1017 joule izan zen. Energia hori lurrikara eta tsunamian disipatua izan zen eta 2004ko Indiako ozeanoko lurrikararen bikoitza izan zen. Lurrikara hark 230.000 pertsona hil eta Apung 1 itsasontzia, 2.600 tonakoa, 2-3 kilometro mugitu zuen lur barnerantz. Marcia McNutt USGSko zuzendariaren esanetan lurrikara honek askatutako energiak Los Angeles bezalako hiri bat urtebetez argitu ahal izango luke. Askatutako energia osoa (Mw) hori baino 200.000 aldiz handiagoa izan zen eta USGSren WPhase Moment Solution tresnak 3.9×1022 jouletan kalkulatu zuen, 2004ko Sumatrako lurrikara baino pixka bat gutxiago. Energia hau 9.32 teraton TNT bezlaakoa lizateke, gutxi gorabehera 600.000.000 Hiroshimako bonba edo 186.400 aldiz inoiz egondako leherketarik handiena.
Istripu nuklearra
2011ko Sendaiko lurrikarak Japoniako zentral nuklear guztiak geldiarazi zituen, baina epizentrotik hurbilen zegoen Fukushima I zentral nuklearraren kasuan, lehen eta hirugarren erreaktoreen hozte sistemak akatsa izan zuen eta leherketa izan zen 2011ko martxoaren 12an, eta zentralaren inguruan bizi ziren 100.000 pertsona euren etxeetatik atera behar izan zituzten.
Hapalemur griseus
Hapalemur griseus Lemuridae familiako primate lemuriforme espezie bat da. Lemur guztiak bezala Madagaskarren baino ez da bizi. Bere dietan batez ere banbuak du leku nagusia. Gehienek eskubiko eskua erabiltzen dute batik-bat eta begi-esku koordinazio handia dute. Bertikalki igotzen dira banbuetara eta batetik bestera salto egin ohi dute.
Kolorez grisa da, batzuetan ile gorriarekin buruaren gainean. 28,4 zentimetroko tamaina dute eta 36,6 zentimetroko isatsa.
Solstizio
Urtero bitan gertatzen da: Ipar hemisferioan udakoa ekainaren 20 edo 21ean eta negukoa abenduaren 21 edo 22an. Hego hemisferioan alderantziz da.
Europan, jada Antzinarotik honaino, erritu asko ospatu dira solstizioekin loturikoak: ekainean, Donibane jaia eta abenduan, Eguberria.
Izotz lehor
Izotz lehorra edo elur karbonikoa egoera solidoan dagoen karbono dioxidoa da. Nahiz eta izotzaren edo elurraren antza eduki, sublimatzean ez du hezetasun arrastorik uzten urik ez duelako eta bere egoera naturala gasa delako. Izotz lehorraren sublimazio-tenperatura -78,5 °C da atmosfera bateko presiopean.
NGC 5321
NGC 5321 galaxia bat da, Canes Venatici konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Riama columbiana
Riama columbiana Riama generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Earle Page
Sir Earle Christmas Grafton Page  (Grafton, Hegoaldeko Gales Berria, 1880ko abuztuaren 8a - Camperdown, Sydney, 1961eko abenduaren 20a) Australiako 11. lehen ministroa izan zen. Sydneyko Unibertsitatean medikuntzan lizentziatu zen eta ospitale pribatu bat ireki zuen bere jaioterrian. Zirujau militarra izan zen Lehen Mundu Gerran. 1919an diputatu hautatu zuten eta sortu berria zen Nekazari Alderdian (gero Australiako Alderdi Nazionala) afiliatu zen. 1921etik 1939ra alderdiko liderra izan zen. Finantza ministroa izan zen Stanley Bruceren gobernuan 1923 eta 1929 artean. Joseph Lyonsek Merkataritza ministro izendatu zuen 1934an. 1939ko apirilaren 7an Lyons hil ondoren, bitarteko lehen ministro bihurtu zen Australiako Alderdi Batuaren buruzagi berria hautatu zuten arte. Pagek uko egin zion Robert Menzies lehen ministro berriarekin lan egiteari eta gobernu koaliziotik erretiratu zen. Bere erabakia ez zen ezaguna izan eta dimisioa eman zuen bere alderdiko buru gisa eta Merkataritza ministro izan zen berriro 1941 arte. Gerraostean, Menzieseko gobernuko Osasun ministroa izan zen 1949 eta 1956 bitrtean.
Fung Yu-Lan
Fung Yu-Lan (Tanghe konderria, Henan, Quing Handien Inperioa, 1895eko abenduaren 4a - Pekin, Txinako Herri Errepublika, 1990eko azaroaren 26a) filosofoa izan zen; Txinan XX. mendean izan den filosoforik garrantzitsuena. Pekingo eta Columbiako unibertsitateetan egin zituen ikasketak. Txinako filosofiaren historia (1934) eta Filosofia arrazional berria (1939) liburuetan XII. mendeko neokonfuzionismoa eguneratu zuen. Komunismoa Txinan nagusitu zenean, filosofia alde batera utzi eta historiako lanak egiten hasi zen. Gero, ikuspegi marxista zuen Txinako filosofiaren historia berria eman zuen argitara (1962 - 1964).
Acquaviva Picena
Acquaviva Picena Italiako udalerri bat da. Ascoli Picenoko probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Acquaviva Picenak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Eadweard Muybridge
Lehenbiziko lanak
Lehenik koadernaketa eta liburu salketa lanetan hasi zen. Gero argazkilaritzan zaletu eta 1860an Ingalaterrara burututako bidai batean zehar kolodio hezea deritzon prozesua ikasi zeun (plaken gainean ezartzen zen berniz modukoa, era berean horren gainean fotosentikorra zen emulsio kimikoa zabaltzen zen). 1867an, Helios merkatal izenapean Mendebalde Urruneko paisaia eta jedenaren argazki erregistroa burutzeko lanbideari ekin zion, horretarako "The Flying Studio" izeneko gela ilun mugikorraz baliatu zelarik. Ikuspegi estereoskopiko bikainak ekoiztu eta gerora ikuspegi panoramikoak ere gauzatu zituen, guzti horien barnean San Francisco hiriari buruzko sail garrantzitsuak ere badaudelarik. Ondoren Coast and Geodetic Survey erakundearentzat lanean hasi zen.
Kanpo loturak
The Compleat Muybridge - Eadweard Muybridge argazkilariari buruzko webgunea
Crissey (Saona eta Loira)
Crissey Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Crissey udalerrian erroldatutako biztanleak 2.311 ziren. Familiak 838 ziren, horien artean 122 pertsona bakarrekoak ziren (38 bakarrik bizi ziren gizonak eta 84 bakarrik bizi ziren emakumeak), 301 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 377 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 38 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 881 etxebizitza zeuden, 845 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 840 etxeak ziren eta 37 apartamentuak ziren. 845 etxebizitza nagusietatik 689 bere jabearen bizilekua ziren, 147 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 57 etxek hiru zituzten, 263 etxek lau zituzten eta 503 etxek bost zituzten. 708 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 290 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 526 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.512 ziren, horien artean 1.099 aktiboak ziren eta 413 inaktiboak ziren. 1.099 pertsona aktiboetatik 1.006 lanean zeuden (530 gizon eta 476 emakume) eta 93 langabezian zeuden (38 gizon eta 55 emakume). 413 pertsona inaktiboetatik 169 erretiraturik zeuden, 142 ikasten zeuden eta 102 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Crissey udalerrian 889 unitate fiskal zeuden, 2.531,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.727 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 199 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 37 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 36 eraikuntza enpresak ziren, 39 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 15 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 12 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 25 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 kongelatu-denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Crissey udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hector Elizondo
Héctor Elizondo (New York, Ameriketako Estatu Batuak, 1936ko abenduaren 22 - ) aktore amerikarra da. Urrezko Globo Sarietarako hautagaia eta Emmy baten irabazle izandakoa.
Biografia
Héctor Elizondo New Yorken jaio zen 1936an. Bere aita, Martin Echevarria Elizondo, Puerto Ricora joandako euskalduna zen eta bere ama, Carmen Medina, puertorricoarra zen. 1930eko hamarkadan, bere gurasoek New Yorkera emigratu ziren. Bi seme-alaba izan zituzten eta Héctor zaharrena zen. 10 urterekin musikan eta kiroletan trebea zen. 1951an Jr. High School-en graduatu eta antzezpen eskola batean ikasten hasi zen. Bitartean, beisbol eta saskibaloiean jolasten zuen. Hain zen ona beisbolean jokatzen ezen bere estatistikekin New York Giantsek edota Pittsburgh Piratesek fitxatu zezaketen.
1954an City College of New Yorken sartu zen historia irakasle izatekotan, baina lehendabiziko urtean aita izan zen eta ikasketak utzi zituen familiarekin egon ahal izateko. Geroago, dibortziatu zen eta Rodd, bere semearen zaintzea lortu zuen.
1962 eta 1963 artean dantza ikasi zuen Ballet Arts Companyrekin Carnegie Hallen, eta 1963an bi Off Broadwayko antzezpenetan parte hartu zuen: Kill the One-Eyed Man eta The Great White Hope.
1969an Carolee Campbell aktorearekin ezkondu zen.
1980ko hamarkadan Garry Marshallen laguna egin zen. Elizondoren talentuak Marshall txunditu zuen eta filmak batera egiten hasi ziren. Elizondok 80 film baino gehiagotan parte hartu du, eta horietik 12 Marshallenak dira.
Ludlow (Illinois)
Ludlow  Illinoiseko herri bat da. Champaign konderrian kokatua dago. 2010ean 371 biztanle zituen, 0.92 kilometro koadrotan banatuta.
Iverny
Iverny Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 213 etxebizitza zeuden, 197 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 198 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 197 etxebizitza nagusietatik 169 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 120 etxek bost zituzten. 176 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 71 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 120 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 404 ziren, horien artean 332 aktiboak ziren eta 72 inaktiboak ziren. 332 pertsona aktiboetatik 310 lanean zeuden (163 gizon eta 147 emakume) eta 21 langabezian zeuden (11 gizon eta 10 emakume). 72 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 36 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Iverny udalerrian 195 unitate fiskal zeuden, 566 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.651 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 zurginak eta 1 iturgina.
2000. urtean Iverny udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 906 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Danilo Di Luca
2007ko Italiako Giroa eta 2005eko Euskal Herriko Itzulia irabazi zituen, beste garaipen batzuen artean.
Kohorte (Antzinako Erroma)
Kohorte (cohors) erromatar bat, orokorrean, erromatar armada n soldadu mota bakar batez osatutako unitate taktiko bat zen, eta Mario ren erreformekin sortua. Beranduago hitz honek zentzu zabalagoa hartu zuen eta unitate militar bat definitu zuen.
Antolaketa
Erromatar legio batek 10 kohorte zituen, Itik X.era zenbakituak, kohorte bat (latin ez: cohors), 3 manipulu z osatua zegoen, manipulo bakoitza, 2 zenturia z osatua zegoelarik. I. kohorteak, aldiz, 5 zenturia bikoitz zituen.
Errepublika garaia n, kohorteak hastati, principes eta triarii izeneko hiru lerrotan antolatzen ziren, hurrenez hurren 120, 120 eta 60 gizonetan banatuak zeudelarik. Hiru soldadu-lerroak gerra-esperientziaren eta -trebetasunaren arabera banaturik zeuden, gerlari gazteak lehen lerroan, honek amore ematen zuenean bere lekua principesen ilarak hartzen zuelarik, prestatuenak. Era berean, principesek amore eman zezaketen, beharrezkoa izanez gero.
Velitesak, oinezko arinak, xabalina z edo habaila z armaturik, lerroen aurrean zeuden, eta jaurtigaiak jaurtitzen zizkioten etsaiari.
Manipulo a erromatar legioaren unitate bat izan zen, samnitar gerretan asmatua. 160 infantez osatua zegoen, K. a. 100. urte inguruan Gaio Mario kontsulak armada eraberritu eta profesionalizatu ondoren. Manipulo bakoitza, aldi berean, 80 gizoneko bi zenturiaz osatua zegoen. Zenturiak, administratiboki, bikotetan biltzen ziren, 160 infanteren manipuluak osatuz, eta hauek, aldi berean, operatiboki, hiruko taldeetan, 480 legionarioko kohorte bat osatuz.
Salbuespen gisa, lehen kohorteak, legioko gizonik kementsuenek osatua, 5 zenturia besterik ez zituen osatzen. Baina hauek zenturia bikoitzak ziren, hau da, 160 gizonekoak bakoitza. Zenturia horietako zenturioi ak primi ordinis deitzen ziren, lehen zenturiakoa izan ezik, primus pilus izena hartzen zuena. Erromatar zenturia bat, gaur egungo infanteria-konpainia txiki batekin parekatzera etorriko litzateke.
Datu esanguratsu bezala, zenturia batek ez zituen inoiz 100 soldadu izan, bere izena zenturioi tik datorrelako.
Hierarkia
Kohorte militarra zenturioi batek zuzentzen zuen, Pilus Priorrek. Kohorte bakoitzeko 6 zenturioi zeuden. Zenturioien mailarik altuenak I. kohortea agintzen zuen, bere titulua, Primus Pilus edo zenturioi primipiloa zelarik.
Hauxe da II eta X arteko kohorte tipikoen sei zenturioien tituluen zerrenda:
Hierarkia-ordenean:
Gudu-ordenean:
Beste kohorte batzuk
Kohorte laguntzaile etan, 6 eta 10 zenturia artekoak ziren. Zalditeriaren hegalek (Cohors alaria) 500 zaldun (cohors quingenariarentzat) edo 1.000 (cohors milliariarentzat) hartzen zituzten, eta 16 edo 24 turme tan banatuta zeuden, bakoitza dekurio n batek zuzenduta.
Beste kohorte mota batzuk:
Groupware
Groupware edo elkarlanerako programa informatiko deitutakoa, sare baten bidez (internet edo intranet) konektatutako, proiektu berean eta une berean lan egiten ari diren pertsonen lana bateratzeko erabiltzen diren programa informatikoak dira.
3190 Aposhanskij
3190 Aposhanskij asteroide baten izena da. irailaren 26an aurkitu zuen L. V. Zhuravleva-ek Nauchnij Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1978 SR izena zeraman. Ondoren Aposhanskij omentzeko izena eman zitzaion.