cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bardeako tiro eremua
Bardeako tiro eremua Espainiako Aire Armadaren tiro eremua da, Nafarroako Errege Bardean dagoena. 1951ko ekainaren 9an eratu zen. 2001ean Teruelgo probintziako Caudén zuen eremua eraitsi eta Ciudad Realgo probintziako Anchurasen eremu berria eraikitzeri uko egin ondoren, Espainiako Aire Armadak duen tiro eremu bakarra da. Honek ez ezik, NATOko beste herrialdetako armadak ere erabiltzen dute, urtero 2.000 gauzatze eginez.
Corny-sur-Moselle
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Bardeako tiro eremua
Guztira 1951ko ekainaren 9an eratutako guneak 2.222 hektarea ditu. Valtierrakoa zen José Daniel Lacallek, orduan Aire-Estatu Nagusiaren bigarren buruzagia eta gero Aire ministroa izango zena, proposatu eta Eduardo González-Gallarzak aire-ministroak ezarri zuen. Lehendabiziko errentamendu-kontratua 25 urterako sinatu zuten, urtero Espainiako Gobernuak Errege Bardeako Batzarrari 20.000 pezeta ordainduz.
Real Madril (saskibaloia)
Real Madril Espainiako saskibaloi talde profesional ospetsua da, 1931n Madrilen sortua. Irabazitako tituluei begiratuz gero, Europako inoizko talderik hoberena da gaur egun.
Corny-sur-Moselle
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Real Madril (saskibaloia)
Etxeko partiduak Madrilgo Erkidegoko Kirol Jauregian jokatzen ditu.
Bardeako tiro eremua
Nafarren protestak etengabeak izan dira eremuaren historian zehar. Urtero ekainaren lehendabiziko astebururo tiro-eremuaren kontrako martxa egiten dute eta Nafarroako Parlamentuak kontratua ez berritzeko eskakizunak egin ditu, azkena 2008ko martxoaren 13an. Hala ere, Espainiako Gobernuak beti eman du ezezkoa eta Defentsa ministroa zen Carme Chacónek 2008ko maiatzean "ezinbestekoa" zela esan ondoren, urte hartako abenduaren 22an komunitatearekin kontratua berritu zuen beste hamar urterako, hogei urterako zabal daitekeenak.
Real Madril (saskibaloia)
Jokalari ospetsuak
Wayne Brabender, Rafael Rullán, Juan Antonio Corbalán, Juan Manuel Lopez Iturriaga, José Biriukov, Fernando Romay, Drazen Petrovic, Fernando Martín, Mirza Delibasic, Zoran Savic eta Arvydas Sabonis, nabarmendu ziren besteak beste 1970 eta 1990eko hamarkaden artean.
2000 eta 2010eko hamarkadetan, berriz, Alberto Herreros, Felipe Reyes, Sergio Llull, Rudy Fernández, Facundo Campazzo, Fabien Causeur eta Luka Doncic aipagarriak dira, beste batzuen artean.
Sam Panopoulos
Sotirios Panopoulos (grezieraz, Σωτήριος Πανοπούλος; 1934ko abuztuaren 20 - 2017ko ekainaren 8), Sam Panopoulos izenaz ezaguna, Kanadako sukaldari eta enpresaburua izan zen, jatorri grekokoa. Pizzan anana kontserban sartzegatik egin zen ezaguna —pizza hawaiiar gisa ezagutzen den errezeta—.
Biografia
Panopoulos Halifaxera (Kanada) joan zen 1954an, 20 urte zituela. Behin baino gehiagotan aldatu zuen bere bizitokia, Elliot Lake meategian lan egin eta gero. Denborarekin, Chatham-Kentera (Ontàrio) joan zen bizitzera, eta jatetxe bat ireki zuen Elias eta Nikitas anaiekin, Satellite izenekoa. Hanburgesak, patata frijituak eta Ipar Amerikako beste janari tipiko batzuk zerbitzatzen zituen. 1960tik aurrera pizzak zerbitzatzen hasi zen, eta 1962an jarri zuen lehen aldiz ontziratutako anana pizza baten gainean. Ez zen bat-bateko arrakasta izan, baina denborarekin garrantzia hartzen hasi zen; laster, beste jatetxe batzuk ireki zituen, eta bertan ere pizza hori saltzen zuen.
1980. urtean jatetxea saldu eta Londonera (Ontario) joan zen bizitzera. 2017. urteko ekainaren 8an hil zen, bat-batean, 83 urte zituela, Londongo Unibertsitate Ospitalean (Ontario).
Gobio carpathicus
Gobio carpathicus Gobio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Nefermaat
Nefermaat printzea, Snefruren semea zen, Egiptoko IV. dinastiako lehen faraoiarena, eta chaty kargua zuen. Bere izenak, literalki, perfektua da justizia (Maat) esan nahi du.
Snefruren piramidearen eraikuntza zuzendu zuen, eta koloreztaturiko beira ore inkrustazioaren teknikaren asmakuntza ematen zaio.
Meidumeko bere hilobian, bere emazte Itetekin banatutako mastaba bat, bere domeinuak irudikarazi zituen, gutxienez berrogeitabost zirenak. Irudietako bat, sarearekin ehiza eskena bat da, eta "Meidumeko antzar" ospetsuak, bereziki harrigarriak direnak, margoan lortutako kolore naturalengatik, iztuku geruza batean emana, berde argi koloreko landareek eta lore gorriek, urmael baten ertzeko paisaia irudikatzen dute. Frisoa, 1,73 metroko luzera eta 28 zentimetroko altuera duena, Kairoko Egiptoar Museoan kontserbatzen da.
Chalais (Indre)
Chalais Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chalais udalerrian erroldatutako biztanleak 167 ziren. Familiak 66 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 156 etxebizitza zeuden, 69 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 60 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 155 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 69 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 57 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 102 ziren, horien artean 80 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 80 pertsona aktiboetatik 70 lanean zeuden (39 gizon eta 31 emakume) eta 10 langabezian zeuden (3 gizon eta 7 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chalais udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 175 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.715 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Chalais udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.904 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rocquigny (Pas-de-Calais)
Rocquigny Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rocquigny udalerrian erroldatutako biztanleak 289 ziren. Familiak 108 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Gobio coriparoides
Gobio coriparoides Gobio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
NA-7210
NA-7210 edo Meano eta Arabako mugaren arteko errepidea, Nafarroako herri errepidea da, Arabako mugan hasi eta Lapoblación udalerriko Meano kontzejua zeharkatu ostean Arabako mugara arte doa berriz ere. Errepidea 6,29 kilometro luze da.
Rocquigny (Pas-de-Calais)
Etxebizitza
2007an 133 etxebizitza zeuden, 118 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 133etxeak ziren. 118 etxebizitza nagusietatik 102 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 100 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 170 ziren, horien artean 108 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 108 pertsona aktiboetatik 96 lanean zeuden (54 gizon eta 42 emakume) eta 12 langabezian zeuden (8 gizon eta 4 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rocquigny udalerrian 117 unitate fiskal zeuden, 292 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.176 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 iturginak ziren eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Rocquigny udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 240 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Francovich eta Bonifaci v. Italiako Errepublika auzia (C-6/90 eta 9/90 metatuak)
Francovich v Italia (1991) C-6/90 Europar Batasuneko Justizia Auzitegiaren erabakia izan zen, eta ezarri zuen Europar Batasuneko estatu kideak erantzule bihurtzen zirela eta kalte-ordaina ordaintzeko obligazioa izan zezaketela kaltea jasandako edozein partikularri,  EB-ko zuzentarauaren transposizioa gaizki egiteagatik lege nazionaletara egokitzerako orduan. Geroztik, Printzipio hori “estatuaren erantzukizunaren printzipioa” edo "Francovich-en araua" bezala ezagutzen da Europar Batasuneko zuzenbidean.
Egitateak
Hori dela eta, zuzentarauak sortu zuen arazo larria. Zuzentaraua 1983rako txertaturik egon beharko litzateke, baina bost urte igaro ondoren oraindik ez zieten ezer kobratu (Francovichi era Bonifaciri), enpresa horien likidatzaileek dirurik geratzen ez zela jakinarazi baitzuten. Beraz, erreklamazio bat jarri zuten Italiako estatuaren aurka, haien galerak konpentsatzeko estatuak kalte-ordainak ordaindu behar zituela argudiatuta, Zuzentarauaren transposizioa ez betetzeagatik.
Erabakia
Europako Justizia Auzitegiak esan zuen Italiako Gobernuak bere obligazioak ez zituela bete, eta langileen galera konpentsatzeagatik erantzule zela. Gainera, Auzitegiak uste zuen arau-hauste horien ondoriozko kalte-ordainak auzitegi nazionalen aurretik egon beharko liratekeela, estatuaren erantzukizunaren oinarria zuzentarauaren transposizioa gaizki egin izanean baizetzan. Bestalde, erreklamatzaileek frogatu beharko zuten zuzentarauak eskubide zehatzak ematen zizkiela, bere idazkeran identifikagarriak zirenak. Gainera, erreklamatzaileek jasandako galeraren eta estatuak zuzentaraua ez betetzearen arteko kausa-lotura frogatu behar zuten.
Hasteko, gogoan izan behar da EEko Tratatuak bere ordenamendu juridiko propioa sortu duela, estatu kideetako antolamendu juridikoetan integratuta dagoena eta haien epaitegiek aplikatu behar dituena.Ordenamendu juridiko horren subjektuak estatu kideak ez ezik, haien hiritarrak ere badira.
Ekarpen nagusiak
Auzitegiak xedatu zuen prozedurek estatu kide bakoitzaren erantzukizuna nola bete behar zen zehaztu behar zutela. Epai honen ondorioak eraldatzaileak izan dira Europar Batasuneko Zuzenbidean; izan ere, geroago, jurisprudentzia-ildo bat sortu da, argitu gabe dauden kontzeptuak konpontzeko ahaleginean. Azkenik, Francovich epaiaren bidez, Europar Batasuneko zuzenbideko zer arau mota urratu diren edo zer urratze mota egin den aipatzen da, eragindako agintari nazionalaren, legegilearen, administrazioaren edo epailearen arabera.
Ipar Amerikako makal beltz
Ipar Amerikako makal beltza (Populus deltoides), jatorriz Estatu Batuetako zuhaitza da, baina Kanadan eta Mexikon ere hazten da.
Woody Guthrie
Woodrow "Woody" Wilson Guthrie (Okemah, Oklahoma, 1912ko uztailaren 14a - New York, 1967ko urriaren 3a) estatubatuar folk musikari bat izan zen. Musika munduan eta jendaurrean Woody Guthrie izenez ezagunagoa zen. Bere burua jende arrunta, behartsuak eta zapalduekin identifikatzeko bere joerarengatik ezaguna zen, baita faxismoa eta zapalkuntzari zion gorroto biziarengatik ere. Sarritan bere musika emanaldietara This Machine Kills Fascists ("Makina Honek Faxistak Hiltzen ditu") leloa itsatsirik zeraman gitarra eraman ohi zuen. Arlo Guthrie musikariaren aita ere bada.
Ipar Amerikako makal beltz
Euskal Herriko hainbat lorategitan aurkitu dezakegu; 70 - 100 urte bitartera bizi daiteke, enbor zuzena du, hostogalkorrak, arruntak, alternoak eta lantzeolatuak erpin zorrotzarekin.
Woody Guthrie
Bere abestirik ezagunena This Land Is Your Land (Lur Haur Zure Lurra Da) izan zen, abesti hau maiz Estatu Batuetako ikastetxeetan abestu ohi da, gainera musikari ugarik abesti honen bertsioak moldatu izan dituzte: Bob Dylan, Phil Ochs, Tom Paxton, Mike Ness, Dolly Parton edota Bruce Springsteen esate baterako.
Ipar Amerikako makal beltz
Zuhaitz dioikoa da, hots, lore ar rak zuhaitz batean daude eta lore eme ak beste batean.
Taxonomia
Populus deltoides- ek W.Bartram Marshall- ek deskribatu zuen, eta 1785ean Arbustrum Americanum 106- an argitaratu.
Woody Guthrie
Huntingtonen gaixotasunaren ondorioz 1967ko urriaren 3a New York hirian zendu zen.
Ipar Amerikako makal beltz
Taxonomia
Populus : latinetik eratorritako izen orokorra, ugaria dela eta toki askotan dagoela adierazten du.
deltoides : latindar epitetoak "hiruki" itxura duela adierazten du.
Camden konderria (Ipar Carolina)
Camden konderria (Camden County) Ipar Carolinako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Camden da. 2010eko zentsuaren arabera 9,980 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Camden konderriak 80,345 kilometro koadro ditu. Horietatik 18,041 ura dira. Beste 62,304 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 12,42 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 9,980 pertsonetatik 8,318 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 215 dira. 1,299 beltzak edo afroamerikarrak. 32 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 145 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 183 pertsonek kokatzen zuten.
Bray-et-Lû
Bray-et-Lû Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bray-et-Lû udalerrian erroldatutako biztanleak 933 ziren. Familiak 284 ziren, horien artean 54 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 74 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 133 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 23 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 317 etxebizitza zeuden, 297 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 274 etxeak ziren eta 43 apartamentuak ziren. 297 etxebizitza nagusietatik 224 bere jabearen bizilekua ziren, 64 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 52 etxek hiru zituzten, 78 etxek lau zituzten eta 145 etxek bost zituzten. 226 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 137 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 138 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 563 ziren, horien artean 434 aktiboak ziren eta 129 inaktiboak ziren. 434 pertsona aktiboetatik 409 lanean zeuden (224 gizon eta 185 emakume) eta 25 langabezian zeuden (11 gizon eta 14 emakume). 129 pertsona inaktiboetatik 35 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bray-et-Lû udalerrian 301 unitate fiskal zeuden, 878,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.719 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 41 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Bray-et-Lû udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 370 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Trois couleurs : Rouge
Trois couleurs : Rouge 1994ko Krzysztof Kieślowski frantziar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Frantziako goiburua («Liberté, égalité, fraternité») ardatz duen Trois couleurs trilogiaren (Bleu/Blanc/Rouge) azken filma izan zen.
Argumentua
Valentine Dussault Genevan bizi den modelo eta ikaslea da. Behin txakur bat harrapatu eta Joseph Kern bere jabea ezagutuko du.
1979 Sajarov
1979 Sajarov asteroide gerrikoan aurkitutako 1979. asteroidearen izena da. 1960ko irailak 24an aurkitu zuten Cornelis Johannes van Houtenek, Ingrid van Houten-Groeneveldek eta Tom Gehrelsek Palomar Behatokitik Schmidt teleskopioarekin. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 2006 P-L zen. Bere izena Andrei Sakharov sobietar fisikariagatik jasotzen du.
Anarcho-Syndicalist Review
Historia eta helburuak
Aldizkaria 1986an sortu zuen Sam Dolgoffek, eta lehen zenbakia 1986ko maiatzaren 1ean argitaratu zen. Lehenengo 24 zenbakiak Libertarian Labor Review gisa argitaratu ziren Estatu Batuetan. Editoreek aldizkariaren izena aldatu eta Anarcho-Syndicalist Review jarri zuten 25. zenbakirako, eskuin liberalaren iritziekin nahastea saihesteko.
Berg (Alsazia)
Berg Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Anarcho-Syndicalist Review
Historia eta helburuak
ASRren argitalpenak, nagusiki, albisteei, saiakerei, argitaletxeei eta artikuluei buruzko txostenak dira; baita ere gutunak eta aipamenak. Aldizkariaren webgunean zenbaki guztien edukien zerrenda osoak daude, lehen argitalpenetik hasita, eta eduki batzuk webguneko artxiboaren bidez daude eskuragarri.
Berg (Alsazia)
Biztanleria
2007an Berg udalerrian erroldatutako biztanleak 404 ziren. Familiak 158 ziren, horien artean 38 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 54 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 62 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Anarcho-Syndicalist Review
Historia eta helburuak
Anarcho-Syndicalist Reviewn maiz jorratzen diren gaien artean historia anarkista, ekonomia anarkista, langile sindikatuak, ekologismoa, nazioarteko albisteak, antifaxismoa eta arraza-justizia aurki ditzakegu. Denborarekin, aldizkariak formatu estandar bat garatu du aldizkari bakoitzarentzat. Zenbaki bakoitza saiakera editorialekin, albiste sindikalekin eta nazioarteko albiste anarkistekin hasten da. Atal horiek 1999an bihurtu ziren aldizkarirako estandar, argitalpenaren izena aldatu ondoren. Beharrezkoa denean, ASRk aurreko zenbakitik hil diren anarkosindikalisten obituarioak biltzen ditu. Lehenengoa 1990eko neguko 8. zenbakian agertu zen, Esther Dolgoff, Minnie Corder eta José Peiratsen obituarioak barne. Aldizkariek anarkosindikalismoaren esparruan garrantzitsuak diren gaiei buruzko liburuen aipamenak ere jasotzen dituzte.
Berg (Alsazia)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 174 etxebizitza zeuden, 157 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 16 hutsik zeuden. 166 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 157 etxebizitza nagusietatik 140 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 114 etxek bost zituzten. 144 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 87 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 257 ziren, horien artean 183 aktiboak ziren eta 74 inaktiboak ziren. 183 pertsona aktiboetatik 175 lanean zeuden (101 gizon eta 74 emakume) eta 10 langabezian zeuden (7 gizon eta 3 emakume). 74 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Berg udalerrian 166 unitate fiskal zeuden, 418,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.325 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Berg udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marabá
Marabá Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Oxkixeko lepoa
Oxkixeko lepoa (zubereraz: Ozkaxeko lepoa edo Ozkix) Ipar Euskal Herriko mendatea da, RD 918 (antzinako RN 618) errepidean dagoena.
Historia
Uso-ehizarako leku aproposa, Henrike III.a Nafarroakoaren garaietatik ezaguna da.
Txirrindulariek bitan zeharkatu dute mendatea Frantziako Tourrean, non 3. mailakotzat sailkatu dute:
Pilar Bellver
Pilar Bellver Gallego ( Villacarrillo, Jaén, 1961eko apirilaren 19a ) espainiar idazlea eta feminista da
Ibilbidea
Bellverren gurasoek Kolonbiara emigratu zuten eta bertan igaro zituen Pilarrek haurtzaroko lehen urteak, Cartagena de Indias eta Barranquilla artean, nahiz eta azkenean, nerabezaroan sartu zenean, familia Espainiara itzuli zen. Madrilen Kazetaritzan lizentziatu zen Madrilgo Unibertsitate Konplutentseko Informazio Zientzien Fakultatean.
Narraziora bere lehen hurbilketa 1981ean izan zen. "De las cosas que aprendí con el cedazo Nº 1 de mi abuelo" sorkuntzarekin "Clarín Ipuin Saria" irabazi zuen. Urte batzuk geroago,1997an, La tercera vez lanarekin J.L. Castillo-Puche nobela laburren sari nazionala irabazi zuen. Bere literatur lanak "sistema kapitalista, patriarkal, inpositiboki heterosexual eta judeokristauaren" aurkako salaketaren osagai argiak ditu.
2000. urtean, Esther Tusquets -ek zuzendutako Lumen argitaletxeak Veinticuatro veces argitaratu zuen, Bellverre lehen eleberria, bertan, Espainiako landa eremuan bizi den nerabe baten bizitza kontatzen du eta 80ko hamarkadan Madrilen izan zuen sexualitate lesbikoaren aurkikuntza.. .
Ondoren, 2006an, La vendedora de tornillos o el tratado de las almas impuras argitaratu zuen publizitate agentzien mundu ustela salatzen zuen eleberria. Izan ere, Bellver-ek agentzia bateko zuzendari sortzaile gisa lan egiten zuen garaian ondo ezagutu zuen giroa.
2009an, Bruguera argitaletxeak ''Un deseo propio. Antología de escritoras españolas contemporáneas'', kaleratu zuen, Inmaculada Pertusa eta Nancy Vosburg-ena, bertan, "Vecinas" izeneko kontakizun luze bat dago, hainbat idazleren kontakizun lesbikoekin batera, hala nola, Carme Riera, Ana M.ª Moix, Marta Pessarrodona, Montserrat Roig, Esther Tusquets, Marina Mayoral, Cristina Peri Rossi, Flavia Company, Isabel Franc, Luisa Etxenique, Mabel Galán, Tahis Morales eta Jennifer Quiles.
2010ean, A todos nos matan antes de morir, hiru ahotsetara osatutako eleberria argitaratu zuen. Hiru pertsonaiaren bizitzaren alderdi materialetan ikertzea du helburu, une jakin batean heriotza sinboliko aurreratua ekarri zien gertaera batek markatuko baititu, eta ezin izango diote, agidanez, kasualitateari egotzi, baizik eta zuzenean bakoitzari dagokion klase sozialaren desberdintasunei.
Bellverrek Dos Bigotes argitaletxeak 2015ean bederatzi espainiar egileren Ábreme con cuidado ipuin liburu kolektiboan parte hartu zuen.Helburua zen fikziozko kontakizun baten protagonista bihurtzea literaturako beste bederatzi idazle garrantzitsu, hala nola, Natalie Clifford Barney, Patricia Highsmith, Virginia Woolf, Marguerite Yourcenar, Aphra Behn, Carson McCullers, Elizabeth Bishop, Emily Dickinson eta Gloria Fuertes. Proiektu honetarako, Bellverrek Virginia Woolf eta Vita Sackville-West idazleen arteko harreman intimoan inspiratutako testua idatzi zuen. Istorio hau urtebete geroago A Virginia le gustaba Vita eleberri bihurtu zen, argitaletxe berak argitaratua.
2017an, Dos Bigotes argitaletxeak bere V y V. Violación y venganza eleberria argitaratu zuen. Bellverrek XXI. mendera Progne eta Filomelaren mitoa ekarri zuen, Ovidiok "Metamorfosis"ean kontatutako bortxaketa eta mendeku istorioa.
Eleberriak mendekuaren ideia garatzen du, ez bakarrik pribatuaren dimentsioan, baita publiko-politikoaren dimentsioan ere: bi ahizpa protagonisten mendeku izugarria, hemen, suntsipenaren Globalizaziorako Talde klandestino eta iraultzaileak (ggd) potentzia handien parke naturalen aurka abiatzen duen mendeku politikoari korrelatiboa da.
2019an Comando Malva eleberri grafikoa argitaratu zuen, Olga Carmona Peralen ilustrazioekin. Bertan, elkarren artean oso desberdinak diren sei emakumez osatutako talde batek (26 urteko biolin-jotzaile gaztea, 67 urteko liburu-saltzailea, hoteleko Kelly bat edo institutuko profe bat) ekintzara pasatzea erabaki zuen, baina kontzientzia feminista handia zuten guztiek, eta sistema patriarkalaren sinbolo politikoki boteretsuenetako batzuei eraso egitea erabaki zuen.
Egileak 2008an www.pilarbellver.es orrialdea sortu zuen xede bakarra paperean argitaratutako bere lanetarako sarbide librea eta irekia ahalbidetzeagatik, izan ere, normalean (argitaratu zirenetik 5 urte igaro zirenetik) argitalpenerako eskubide gabe zeuden.
Dame Carcas
Lady Carcas-en kondaira (Dame Carcas) Carcasona-ren jatorriaren inguruko istorio etiologikoa da.
Kondaira
Kondaira VIII. mendean gertatzen da, kristauen eta musulmanen arteko gerren bitartean Europako hego-mendebaldean. Garai hartan, Carcasona sarrazenoen menpean zegoela eta Karlomagnoren armada frankoentzat hiria berreskuratzeko ateetan zegoela. Carcas izeneko sarrazenoen printzesak senarraren heriotzaren ondoren hiriko zaldunak gobernatu zituen.
Setioak bost urte iraun zuen. Seigarren urtearen hasieran, janaria eta ura agortzen ari ziren. Lady Carcasek gainerako erreserben inbentarioa egin zuen. Herritarrek txerri bat eta gari-zaku bat ekarri zioten. Gero txerriari gariaz elikatzeko ideia izan zuen eta, ondoren, hiriko dorre handienetik bota zuen.
Karlomagnok setioa altxatu zuen, hiriak janari nahikoa zuelako txerriak gariz elikatzeko ere. Bere planaren arrakastarekin oso pozik, Lady Carcas-ek hiriko kanpaiak jotzea erabaki zuen. Karlomagnoren gizononetako batek esan zuen: "Carcas sonne!" (horrek esan nahi du "Carcas soinuak"). Horregatik, hiriaren izena.
Historikotasuna
Lady Carcas fikziozko pertsonaia da. XII. mendeko ahozko tradizioan du jatorria, Jean Dupre-k idatzi zuen kondaira XVI. mendean, eta Guillaume Besse-k eta Guillaume Catel-ek berridatzi zuten XVII. mendean. Karlomagnok ezin izan zuen Carcasona setiatu, bere aita Pepin-ek hartu baitzien hiria sarrazenoei 759an. Karlomagnok 17 urte zituenean.
Antzeko kondairak beste pertsonaia historiko batzuk lotzen dituzte antzeko azpijokoekin beste leku batzuetan. Lehenetarikoa izan zen K.a. VI. mendeko greziar Bias Prienekoa, Aliates Lidiako erregeari aurka egin ziona, mando pare bat gizenduz eta setiatutako hiritik kanporatuz. Aliatesen mandataria Prienera bidali zutenean, Biasek hare tontorrak zituen alez estalirik, baliabide ugarien inpresioa emateko.
Amerikaren deskolonizazioa
Amerikaren deskolonizazioa XX. mendean estatu-nazio modernoen sorrera ekarri zuen mundu mailako deskolonizazio-prozesuaren aitzindaria izan zen.
Ameriketako Estatu Batuak
Ameriketako Estatu Batuak independentzia lortu zuen Amerikako lehen herrialdea izan ziren; “kongresu kontinentaletan” bildutako 13 koloniek beren independentzia-aldarrikapena egin eta Britainia Handitik independizatzea lortu zuten 1776an. Independentzia hori Parisko Itunaren bitartez 1783an onartua izan zen, independentzia-gerra bukatu zenean.
Haiti
Frantziako Iraultzaren ondoren, askatasunaren aldeko idealetako asko Haitin birsortu ziren, altxamendu batek Haiti errepublika askea zela aldarrikatu zuenean; Estatu Batuen ondoren, mendebaldeko hemisferioan independentzia lortu zuen bigarren nazioa izan zen. Gainera, Haiti da esklaboen altxamendu batek zuzenean independentzia lortu zuen mendebaldeko herrialde bakarra.
Ameriketako espainiar lurraldeak
Ameriketako espainiar lurraldeen independentzia-gerrak gertatu zirenean, Hispanoamerikan Espainiak zituen lurralde gehienek independentzia lortu zuten XIX. mendearen lehenengo laurdenean. Paraguai izan zen independentzia lortu zuen lehenetarikoa. 1810. urtean, Miguel Hildagok Mexikon, Simon Bolivarrek eta Jose de San Martinek Hego Amerikan, besteak beste, independentziaren aldeko borroka zuzendu zuten. Portugalen menpean zeuden lurraldeetan, berriz, Petri I.a Brasilgoak (IV.a Portugalgoa), Joanes VI.a Portugalgoaren semeak, herrialdearen independentzia aldarrikatu zuen 1822an, eta Brasilgo lehen enperadorea bihurtu zen, Portugalgo koroak modu baketsuan onartu zuelarik.
Argentinan, José de San Martínek Ejercito Libertador delakoa sortu zuen Mendozan, lurraldea erregearen tropengandik askatzeko. Andeak zeharkatu zituen, Txileren independentzian lagundu zuen, eta herrialde hartan antolatutako flota edo ontzidi bat erabiliz, Espainiak Hego Amerikan zeukan boterearen erdiguneari, Lima hiriari alegia, eraso eta, 1821ean, Peruren independentzia aldarrikatu zuen. Geroago, Simón Bolívarrekin Guayaquilen elkartu eta, elkarrizketa motz baten ondorioz, José de San Martínek bere armada utzi zion Bolívarri, Peru guztiz askatu zezan. Argentinak 1816ko uztailaren 9an aldarrikatu zuen independentzia.
Espainiako Independentzia Gerra bitartean, kreoleek hainbat batzar sortu zituzten, Fernando VII.a Borboikoaren izenean lurrak gobernatzeko. Autonomia-esperientzia horrek, liberalismoaren eraginak, framazoneriak eta Frantziako eta Estatu Batuetako iraultzen ideiek, europar Espainiarengandik askatu-nahia sortu zuten. Horrek independentzia lortzeko borroka eragin zuen, Libertadoreek (edo autonomista izenez ere ezagutzen zirenek) gidatua. Lurralde hispanoamerikarrak aberri-amarengandik banatu ziren, askotan Britainiar Inperioaren laguntzarekin, Espainiaren monopolioaren gainetik aritu nahi baitzuen merkataritzan Amerikarekin.
Pontalina
Pontalina Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Châteauneuf-sur-Charente
Châteauneuf-sur-Charente Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Châteauneuf-sur-Charente udalerrian erroldatutako biztanleak 3.451 ziren. Familiak 1.457 ziren, horien artean 487 pertsona bakarrekoak ziren (188 bakarrik bizi ziren gizonak eta 299 bakarrik bizi ziren emakumeak), 494 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 359 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 117 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.718 etxebizitza zeuden, 1.486 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 53 bigarren erresidentzia ziren eta 179 hutsik zeuden. 1.410 etxeak ziren eta 300 apartamentuak ziren. 1.486 etxebizitza nagusietatik 921 bere jabearen bizilekua ziren, 515 alokairuan okupaturik zeuden eta 51 doan lagata zeuden; 38 etxek gela bat zuten, 93 etxek bi zituzten, 258 etxek hiru zituzten, 439 etxek lau zituzten eta 659 etxek bost zituzten. 980 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 704 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 539 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.965 ziren, horien artean 1.445 aktiboak ziren eta 520 inaktiboak ziren. 1.445 pertsona aktiboetatik 1.290 lanean zeuden (692 gizon eta 598 emakume) eta 155 langabezian zeuden (69 gizon eta 86 emakume). 520 pertsona inaktiboetatik 214 erretiraturik zeuden, 133 ikasten zeuden eta 173 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Châteauneuf-sur-Charente udalerrian 1.508 unitate fiskal zeuden, 3.319 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.540 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 222 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 13 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 34 eraikuntza enpresak ziren, 53 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 10 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 22 zerbitzu enpresak ziren, 30 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 73 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 4 funerariak, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 4 igeltseroak, 3 margolariak, 9 zurginak, 7 iturginak, 5 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 9 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 6 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2000. urtean Châteauneuf-sur-Charente udalerrian 43 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.160 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, 3 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Châteauneuf-sur-Charente udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 396 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Coregonus maraenoides
Coregonus maraenoides Coregonus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Seraucourt-le-Grand
Seraucourt-le-Grand Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 783 ziren. Familiak 264 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 140 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 291 etxebizitza zeuden, 274 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 289etxeak ziren. 274 etxebizitza nagusietatik 217 bere jabearen bizilekua ziren, 50 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 101 etxek lau zituzten eta 138 etxek bost zituzten. 251 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 102 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 137 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 535 ziren, horien artean 364 aktiboak ziren eta 171 inaktiboak ziren. 364 pertsona aktiboetatik 317 lanean zeuden (172 gizon eta 145 emakume) eta 47 langabezian zeuden (27 gizon eta 20 emakume). 171 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 62 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Seraucourt-le-Grand udalerrian 276 unitate fiskal zeuden, 771 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.051 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Umber View Heights (Missouri)
Umber View Heights Missourieko herrixka bat da. Cedar konderrian kokatua dago. 2010ean 48 biztanle zituen, 0.16 kilometro koadrotan banatuta.
Seraucourt-le-Grand
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kazuo Sumata
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima.
Anomaloglossus
Anomaloglossus anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Aromobatidae familian sailkatua.
Nußloch
Nußloch Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Akropoliko Rallya
Akropoliko Rallya edo Greziako Rallya, grezieraz Ράλλυ Ακρόπολις, ofizialki ingelesez Acropolis Rally of Greece, Grezian burutzen den Munduko Rally Txapelketako rally lasterketa da.
Évaillé
Évaillé Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Akropoliko Rallya
1951n sortua izan zen eta lur bideetan barna lasterka egiten da.
Évaillé
Biztanleria
2007an Évaillé udalerrian erroldatutako biztanleak 373 ziren. Familiak 141 ziren, horien artean 35 pertsona bakarrekoak ziren (27 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 215 ziren, horien artean 167 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 167 pertsona aktiboetatik 154 lanean zeuden (83 gizon eta 71 emakume) eta 14 langabezian zeuden (6 gizon eta 8 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Évaillé udalerrian 152 unitate fiskal zeuden, 366 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.295 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Évaillé udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.513 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aitzpea Leizaola
Aitzpea Leizaola Egaña (Donostia, Gipuzkoa, 1971ko uztailaren 13a) Euskal Herriko Unibertsitatean antropologiako irakaslea da. 2004 eta 2005 artean Udako Euskal Unibertsitatearen zuzendaria izan zen.
Formazioa
Antropologia eta hizkuntzalaritzan lizentziatua, Paris X eta Sorbonako unibertsitateetan. Bertan burutu zituen ere gradu-ondoko ikasketak bi jakintza esparru horietan. Antropologian doktoretza aurkeztu zuen Paris Nanterreko Unibertsitatean 2010ean, muga politikoaren eragina Euskal Herrian, identitate eta lurraldetasuna gaitzat harturik. Gradu-ondoko formakuntza atzerriko hainbat unibertsitate eta ikerketa zentrotan osatu du, hala nola Berlingo Freie Universität, Belfasteko Queen's University eta University of Reno (Nevada)ko Basque Studies Center-en. 2000-01 ikasturtean irakasle gonbidatua izan zen Oxfordeko Unibertsitateko St Antony's Collegen European Studies Centerari lotua (Basque Visiting Fellow).
Lanak
Doktorego tesia: Muga - Frontière, identité et territoire au Pays basque. Paris Ouest Nanterre Unibertsitatea. 2010eko abenduaren 18
2017, eta 2019an Ikergazte kongresuko batzorde akademikoko kide izan da giza zientziak eta artea arloan.
Gobio cynocephalus
Gobio cynocephalus Gobio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Cobitis splendens
Cobitis splendens Cobitis generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Carteret konderria (Ipar Carolina)
Carteret konderria (Carteret County) Ipar Carolinako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Beaufort da. 2010eko zentsuaren arabera 66,469 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Carteret konderriak 34,722 kilometro koadro ditu. Horietatik 216,102 ura dira. Beste 131,119 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 19,14 da.
Saint-Ambroix (Gard)
Saint-Ambroix Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Union (Missouri)
Union Missourieko hiri bat da. Franklin konderrian kokatua dago. 2010ean 10,204 biztanle zituen, 23.73 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Ambroix (Gard)
Biztanleria
2007an Saint-Ambroix udalerrian erroldatutako biztanleak 3.509 ziren. Familiak 1.553 ziren, horien artean 571 pertsona bakarrekoak ziren (256 bakarrik bizi ziren gizonak eta 315 bakarrik bizi ziren emakumeak), 491 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 323 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 168 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.091 etxebizitza zeuden, 1.594 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 162 bigarren erresidentzia ziren eta 335 hutsik zeuden. 1.285 etxeak ziren eta 798 apartamentuak ziren. 1.594 etxebizitza nagusietatik 917 bere jabearen bizilekua ziren, 633 alokairuan okupaturik zeuden eta 44 doan lagata zeuden; 43 etxek gela bat zuten, 171 etxek bi zituzten, 407 etxek hiru zituzten, 509 etxek lau zituzten eta 463 etxek bost zituzten. 1.016 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 808 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 415 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.931 ziren, horien artean 1.191 aktiboak ziren eta 740 inaktiboak ziren. 1.191 pertsona aktiboetatik 929 lanean zeuden (514 gizon eta 415 emakume) eta 262 langabezian zeuden (123 gizon eta 139 emakume). 740 pertsona inaktiboetatik 258 erretiraturik zeuden, 137 ikasten zeuden eta 345 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Ambroix udalerrian 1.574 unitate fiskal zeuden, 3.301 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.840 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 280 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 27 eraikuntza enpresak ziren, 86 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 24 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 11 finantziazio enpresak ziren, 19 higiezinen enpresak ziren, 21 zerbitzu enpresak ziren, 36 administrazio publikoko enpresak ziren eta 23 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 82 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 3 autoeskolak, 8 igeltseroak, 3 margolariak, 5 zurginak, 7 iturginak, 2 argiketariak, 11 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 12 jatetxeak, 11 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 48 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 10 okindegiak, 4 harategiak, 1 liburu denda zen, 8 arropa dendak, 3 etxerako tresna dendak, 2 zapata-dendak, 3 elektrotresna dendak, 2 altzari dendak, 3 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 2 drogeria, 1 bitxi-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Ambroix udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 140 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 osasun-zentro, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.