cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gauerdiko eguzki
Animaliak
Elur oreinak adibidez, ez dute haien erloju biologikoa erabiltzen. Hau da, eguzki argira erreakzionatzen dute baina haien bizimodua aldatzen dute egun berezi hoiretan. Hau ere gertatzen da hainbat animaliekin, Katagorriak, arratoiak eta saguak besteak beste. Hauek haien erritmo zirkadianoak aldatu dute hibernazioa aprobetxatuz. Honek milaka urteko animalien ebuluzioarengatik esker da
Pertsonak
Gure egokitzapena ez da beste animaliena bezain nabaria. Lurreko poloetatik hurbil bizi diren biztanle gehienak udako eguzki-argira egokitzen dira. Horrela, melatoninarekiko sentikortasuna, gure erritmo zirkadianoaren hormona nagusia, aldatu egiten da urteko aldiaren arabera, gehiegizko argiaren aurrean ekoizpena orekatzeko
Beheko hartzidura
Beheko hartzidura garagardo mota batzuk fabrikatzeko erabilitako hartzidura mota bat da. Andelaren beheko aldean gertatzen delako du izen hori. Hartzidura Saccharomyces cerevisiae mikroorganismo-kulturengatik sortzen da, hartzidura-andelaren behealdera jaisten direnak ("lager" motako garagardoak). Beheko hartzidura 6-10 °C-ko tenperaturan gertatzen da.
Hisayuki Sato
Hisayuki Sato (佐藤 永志, 1990eko uztailaren 5a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Montedio Yamagata.
Loire-les-Marais
Loire-les-Marais Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Loire-les-Marais udalerrian erroldatutako biztanleak 333 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 125 etxebizitza zeuden, 121 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 125etxeak ziren. 121 etxebizitza nagusietatik 106 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 103 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 75 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 233 ziren, horien artean 177 aktiboak ziren eta 56 inaktiboak ziren. 177 pertsona aktiboetatik 161 lanean zeuden (89 gizon eta 72 emakume) eta 16 langabezian zeuden (10 gizon eta 6 emakume). 56 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Loire-les-Marais udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 339,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.047 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Loire-les-Marais udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Troisfontaines
Troisfontaines Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Troisfontaines udalerrian erroldatutako biztanleak 1.276 ziren. Familiak 514 ziren, horien artean 132 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 72 bakarrik bizi ziren emakumeak), 173 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 161 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 48 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 616 etxebizitza zeuden, 529 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 58 hutsik zeuden. 520 etxeak ziren eta 94 apartamentuak ziren. 529 etxebizitza nagusietatik 425 bere jabearen bizilekua ziren, 89 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 28 etxek bi gela zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 107 etxek lau zituzten eta 337 etxek bost zituzten. 444 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 250 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 218 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Jesse Douglas
Jesse Douglas (New York, - ibidem, ) estatubatuar matematikaria izan zen. Geometria diferentziala landu zuen Columbia Collegen, 1920-1926 urte-bitartean, eta hurrengo lau urteetan Princetonen, Harvarden, Chicagon, Parisen eta Göttingenen aritu zen. Plateauren problema, 1760an Lagrangek azaldu zuena, eta matematikari handiek (Riemann, Weierstrass eta Schwarz-ek) landu izan dutena, Douglasek ebatzi zuen osorik. 1943an, Bôcher saria jaso zuen American Mathematical Society delakoak emana, Plateauren problema ebazteagatik, eta bereziki hiru artikulu hauek idazteagatik: «Green's function and the problem of Plateau» («Greenen funtzioak eta Plateauren problema»); «The most general form of the problem of Plateau» («Plateauren problemaren formarik orokorrena»); eta «Solution of the inverse problem of the calculus of variations» («Bariazioen kalkuluaren alderantzizko problemaren ebazpena»). Geometriaz gainera, bariazioen kalkulua eta talde-teoria ere landu zituen.
Troisfontaines
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 810 ziren, horien artean 580 aktiboak ziren eta 230 inaktiboak ziren. 580 pertsona aktiboetatik 552 lanean zeuden (311 gizon eta 241 emakume) eta 28 langabezian zeuden (7 gizon eta 21 emakume). 230 pertsona inaktiboetatik 80 erretiraturik zeuden, 66 ikasten zeuden eta 84 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Troisfontaines udalerrian 543 unitate fiskal zeuden, 1.317 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.772 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 4 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Troisfontaines udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vågsøy
Vågsøy Norvegiako udalerria da. Sogn og Fjordane konderrian kokatua dago. 176.38 km² ditu eta 5,998 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Carnhell Green
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Centenário (Tocantins)
Centenário Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Montreuil-le-Gast
Montreuil-le-Gast Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Villaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.931 ziren. Familiak 668 ziren, horien artean 100 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 200 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 336 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 691 etxebizitza zeuden, 668 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 657 etxeak ziren eta 33 apartamentuak ziren. 668 etxebizitza nagusietatik 531 bere jabearen bizilekua ziren, 133 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 60 etxek hiru zituzten, 138 etxek lau zituzten eta 448 etxek bost zituzten. 576 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 203 etxetan auto bat zegoen eta 439 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.299 ziren, horien artean 1.022 aktiboak ziren eta 277 inaktiboak ziren. 1.022 pertsona aktiboetatik 959 lanean zeuden (493 gizon eta 466 emakume) eta 63 langabezian zeuden (31 gizon eta 32 emakume). 277 pertsona inaktiboetatik 117 erretiraturik zeuden, 108 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montreuil-le-Gast udalerrian 665 unitate fiskal zeuden, 1.912,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 20.492€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak, 3 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Montreuil-le-Gast udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 624 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Leptotyphlops keniensis
Leptotyphlops keniensis Leptotyphlops generoko animalia da. Narrastien barruko Leptotyphlopidae familian sailkatuta dago.
Pherallodus indicus
Pherallodus indicus Pherallodus generoko animalia da. Arrainen barruko Gobiesocidae familian sailkatzen da.
Saxicola ferreus
Saxicola ferreus Saxicola generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Zifratze algoritmo
Zifratze algoritmoa baimendutako pertsonek bakarrik izan ezik beste guztientzako mezu bateko datuak ulergaitzak egiteko algoritmoa da.
Zifratze algoritmoa gako bat erabiliz mezu originala (mezu argia) desordenatzen duen prozedura da, mezu garbia ulergaitza bihurtuz. Kasu askotan deszifratze algoritmoa dago eta bere zeregina desordenatuta dagoen mezua ulergarri bihurtzea da.
Algoritmo asimetrikoak
Algoritmo asimetrikoetan gako pare bat erabiltzen da. Biak igorlearenak dira, baina bata pribatua da bestea publikoa. Publikoa edozeini ematzen zaio baina pribatua igorleak bakarrik jakin behar du. Mezua gako pribatuarekin zifratzen da eta bakarrik publikoaren bidez deszifratu.
Ekhi (argipena)
Ekhi izenak hainbat adiera du:
Batetik, eki (eguzki) hitzaren grafia ez normatiboa da, eta horrekin lotuta daude:
Bestetik:
Ikus, halaber:
Ayyub ibn Habib al-Lakhmi
Ayyub ibn Habib al-Lakhmi al-Andaluseko hirugarren valia izan zen (716).
Abd al-Aziz ibn Musa valia hil ondoren, eta Kairuandik (Ifrikija) gobernari berri baten izendapena iristen zen bitartean, Ayyub ibn Habib al-Lajmi, bitartekari bezala izendatua izan zuten, eta soilik 716ko sei hilabetez gobernatu zuen.
Musa ibn Nusairren arreba baten semea zen, eta, beraz, hildako Abd al-Aziz ibn Musa hildakoaren lehengusua.
Sei hilabeteko bitartekotasunaren ondoren, Al-Hurr ibn Abd al-Rahman al-Thaqafi vali berriak ordezkatu zuen.
Manuel Chaves
Manuel Chaves González (Ceuta, 1945eko uztailaren 7a) Ceutako politikari espainiar sozialista da. Andaluziako Juntako presidente izan da 19 urtez, 1990etik 2009ra arte, orduan José Luis Rodríguez Zapaterok hirugarren presidenteorde izendatu zuen. Aurretik Lan eta Gizarte Segurantza ministroa ere izan da (1986-1990) eta diputatua Cádiztik (1977-1990).
Eid
Eid izenarekin normalki Islameko bi jai izendatzen dira:
Tetril
Tetrila, tetralita edo 2,4,6-trinitrofenil-N-metilnitramina (IUPAC notazioa) naturan aurkitzen ez den usain gabeko solido sintetiko kristalino bat da. Baldintza batzuetan, tetrila airean hautsa bezala egon daiteke. Ez da uretan eta beste likido batzuetan oso disolbagarria.
Tetrila nitramina leherkor bat da, baina egun RDXek ordezkatu du. Tetrila bigarren mailako lehergai aurreratua da, detonagailu baten ondoan jarritako karga txiki bat, leherketa-karga nagusian eztanda zabaltzeko errefortzu gisa erabiltzen dutena.
Tetrila lehergailuak egiteko erabili zuten, batez ere Lehen eta Bigarren Mundu Gerretan. Dagoeneko Estatu Batuetan ez dute fabrikatzen edota erabiltzen.
Western
Westerna filme genero artistiko oso popularra da. Ingelesez west medebaldeari deritzo eta AEBetako mendebaldean XIX. mendean girotutako filme edo pelikulak biltzen ditu western izeneko generoak.
Al-Hurr ibn Abd al-Rahman al-Thaqafi
717ko udaberrian, urteroko kanpaina hasi zuen, Ekialdeko Tarraconensisen aurka abiatuz, non magnate godo batzuk azkar menderatu zituen. Ebrotik gora egin zuen, eta hainbat hiri menderatu zituen, tartean Iruñea.
Western
Bestela, Amerindiarren eta gizaki zurien arteko harreman gatazkatsuak eta borrokaldiak plazaratzen dituzte sarritan, gehien-gehienetan bigarrenen ikuspuntutik egindako pelikulak direlarik. Mexikoko mugaren inguruan ere girotuta dago mota honetako hainbat film ere bai.
Genero honetako lehendabiziko pelikula Edwin S. Poterrek zuzendu zuen 1903an, The Great Train Robbery izeneko film mutua, Justus D. Barnes eta Broncho Billy Anderson aktoreen artean zeudelarik.
Al-Hurr ibn Abd al-Rahman al-Thaqafi
Dirudienez, 718an berriro Tarraconensisko godoen aurka borrokatzeri ekin zion. Al Maqqari historialariak Al-Hurrek Bartzelona konkistatu zuela zioen, baita Tarraco eraso eta suntsitu zuela ere, San Prospero gotzaina Italiara ihes egitera behartuz. Beste historialari batzuek, gertaera hau, Musa ibn Nusairrek 713 inguruan egin zuela zioten. Edonola ere, handiki godoek, Ardo erregeari leial, Septimaniara edo Frankoen Erresumara ihes egin zuten. Ondoren, hispaniarrek, paper garrantzitsu bat izan zuten euren jatorrizko eskualdeetara itzultzean, Pirinioen hegoaldean frankoen domeinua ezarriz.
719ko udaberrian kargua galdu zuen eta Umar II.a kalifak zuzenean bidalitako Al-Samh ibn Malik al-Khawlanik ordezkatu zuen.
Western
Klasikoak
1930eko hamarkada eta 1950ekoaren artean westernen "Urrezko Aroa" delakoa dugu, eta urte haietakoak John Ford (Stagecoach, 1939), Raoul Walsh (They Died with Their Boots On, 1941), Fred Zinnemann (High Noon, 1952), Howard Hawks (Rio Bravo, 1959) zuzendariak eta John Wayne eta Errol Flynn aktoreak azpimarratu behar ditugu, besteak beste.
Aurreragokoak ditugu beste klasiko handi batzuk, The Magnificent Seven (John Sturges, 1960), The Wild Bunch (Sam Peckinpah, 1969) eta Jeremiah Johnson (Sydney Pollack, 1972) beste batzuen artean.
Egglestonichthys patriciae
Egglestonichthys patriciae Egglestonichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Western
Klasikoak
Il buono, il brutto, il cattivo (Sergio Leone, 1966) eta Once Upon a Time in the West (Sergio Leone, 1969) Spaghetti western delako azpigeneroko adibiderik ezagunenetarikoak dira, Mendebalde Urrunari buruz baina Italian egindako zinema izanda. Charles Bronson, Lee Van Cleef, Clint Eastwood eta Henry Fonda aktore ezagunak garai hartako pelikuletan aritutakoak dira.
Gaur egun
Azken urteotan egindakoen artean bestela Dances With Wolves (Kevin Costner, 1990), Unforgiven (Clint Eastwood, 1992), Brokeback Mountain (Ang Lee, 2005), The Three Burials of Melquiades Estrada (Tommy Lee Jones, 2005), Django Unchained (Quentin Tarantino, 2012) edo The Revenant (Alejandro González Iñárritu, 2015) aipatzekoak dira. Lan hauetan ondo ikus daiteke pelikula klasikoekin egindako haustura.
PIRLS
Irakurmenaren Aurrerapenari buruzko Nazioarteko Azterlanak (Progress in International Reading Literacy Study, PIRLS) urteak daramatza Lehen Hezkuntzako 4. mailako ikasleen errendimendua ikertzen, funtsezko gaitasun batean: irakurmena. Lehen hezkuntzako laugarren mailako ikasleen irakurketaren (ulermenaren) lorpenari buruzko nazioarteko azterketa hau, bost urtean behin egin izan da, 2001etik aurrera. Hezkuntza Lorpena Ebaluatzeko Nazioarteko Elkarteak, ENA horrek antolatzen du. Haurren irakurketa-alfabetatzearen lorpena neurtzeko diseinatuta dago, lorpen-joeren etorkizuneko azterketetarako oinarri bat emateko, eta haurren eskolako eta etxeko esperientziei buruzko informazioa biltzeko.
Lekuan lekuko bilakaerak eta alboko herrialdeekiko konparazioak egiteko erabiltzen da.
Esate baterako, 2016. urteko neurketan 60 herrialdek eta estatu gabeko erakundek baino gehiagok hartu zuten parte PIRLS 2016ko programan.
Selje
Selje Norvegiako udalerria da. Sogn og Fjordane konderrian kokatua dago. 226.09 km² ditu eta 2,872 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Público (Hedabidea)
Público edo publico.es Espainiako egunkaria da, egun sareko edizioa soilik duena, eta gaztelaniaz argitaratua (Kataluniako atala katalanez dago) eta Mediapro enpresarena. Bere akziodun nagusienetarikoak Jaume Roures eta Tatxo Benet dira. Egunkariak bere egoitza Madrilen du, eta Espainia osoan saltzen zen, paperean argitaratzeari utzi zion arte. Bere lehen zenbakia 2007ko irailaren 26an argitaratu zen, eta paperezko azken zenbakia 2012ko otsailaren 24an. Izan ere, arazo ekonomikoak zirela eta, data hartatik aurrera, paperezko edizioa argitaratzeari utzi, eta sareko ediziora mugatu zen Públicoren zabalpena.
Sorreran, euro batean saltzen zen astelehenetik ostegunera, eta 2 euroan ostiraletik igandera; azken aldian, baina, astean zeharreko salneurria 1,40 eurokoa zen.
Leptotyphlops melanotermus
Leptotyphlops melanotermus Leptotyphlops generoko animalia da. Narrastien barruko Leptotyphlopidae familian sailkatuta dago.
Público (Hedabidea)
Langileak
Egunkariaren zuzendaria Jesús Maraña da, bere zuzendariordea Manuel Rico, eta bere zuzentzaile orokorra David J. Torres. Bere lehen zuzendaria Ignacio Escolar izan zen (sorreratik 2009ko urtarrilaren 13ra arte). Geroago, zuzendaria Felix Monteira izan zen 2010eko martxoaren 4ra arte. Handik hona, Marañak zuzendaritza hartu du. Bere erredaktore nagusiak Manuel Rico (politika), Íñigo Sáez de Ugarte (mundua), Amparo Estrada (ekonomia), Patricia Fernández de Lis (zientzia), Nacho Rojo (internet), Peio Hernández Riaño (kultura) eta José Miguélez (kirolak) dira.
Iritziaren atalean Manuel Saco, Espido Freire, Camilo José Cela Conde, Enrique Meneses, Alberto Olmos, Nativel Preciado, Ignacio Escolar, Berto Romero, El Gran Wyoming, Marta Nebot edo Toninoren izenak azpimarratu ahal dira.
Fontanières
Fontanières Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fontanières udalerrian erroldatutako biztanleak 257 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 181 etxebizitza zeuden, 114 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 178 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 114 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 16 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 139 ziren, horien artean 106 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 106 pertsona aktiboetatik 93 lanean zeuden (50 gizon eta 43 emakume) eta 13 langabezian zeuden (9 gizon eta 4 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fontanières udalerrian 107 unitate fiskal zeuden, 242 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.214 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak eta 1 jatetxe.
Iracema (Ceará)
Iracema Brasilgo udalerri bat da, Ceará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Fontanières
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
RDX
Ziklotrimetilentrinitramina, normalean RDX, ziklonita, hexogeno, T4 edo C1 deitua, nitroamina motako lehergaia da, erabilera industrial eta militarrak dituena.
Fontanières
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Fontanières udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 996 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
RDX
Lehergai indartsu honek T.N.T.-ren (trinitrotoluenoren) potentzia %150 inguru du. Gainera, etxeko lehergailurik errazenetako bat da, eta, beraz, militarrek oso preziatua dute.
Bere egoera puru sintetizatuan, RDX solido kristalino zuri bat da. Lehergai gisa, oro har, beste lehergai eta plastifikatzaile edo desentsibilizatzaile batzuekin nahastuta erabiltzen dute. Egonkorra da eta lehergailu militar indartsuenetakotzat jotzen dute.
Barbara Celjekoa
Barbara Celjekoa (Barbara Celjska, Cillei Borbála) (1392 - 1451ko uztailaren 11) esloveniar jatorriko hungariar noble bat izan zen, besteak beste Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperatriza eta Hungariako eta Bohemiako erregina ezkontidea izandakoa.
Barbara Armando II.a Celjeko kondearen eta Ana Schaunbergekoaren alaba zen. Sigismundo Luxenburgokoa —Hungariako erregea eta Karlos IV.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoaren seme gazteena— hartu zuen senartzat 1405eko abenduan.
Ekhi (Errusia)
Ekhi aintzira Errusiako laku bat da, Siberiako hego-erdialdean kokatua, Buriatia errepublikan, hango Baikal lakutik ekialdera. Laku txikia da, 0.19 kilometro koadro ditu.
Ingurune hotzean dago Ekhi aintzira, 930 metroko altueran. Klima hemiboreala, batez besteko tenperatura −4 °C da. Hilabeterik beroena uztaila da, 16 °C, eta abendurik hotzena, −26 °C.
Velilla del Río Carrión
Velilla del Río Carrión Palentziako udalerria da, Montaña Palentina eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.523 biztanle zituen.
Valle del Retortillo
Valle del Retortillo Palentziako udalerria da, Tierra de Campos eskualdean dagoena. Herria 1970eko hamarkadaren amaieran sortu zen, Abastas, Añoza, Villalumbroso eta Villatoquite udalerriek bat egitean.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 174 biztanle zituen.
Diazinoi
Diazinoia edo dimpylate (NIK izendapena) konposatu organikoa da organofosfatoen familiakoa C12H21N2O3PS formula duena. Likido oliotsu eta kolorgea da egoera puruan. Komertzialki saltzen diren prestakuntzek kolore marroixka dute.
Espektro zabaleko intsektizida gisa baliatzen da nekazaritzan. Etxeetan euliak, arkakusoak eta labezomorroak kontrolatzeko usatzen da, nahiz eta zenbait herrik debekatu duten bere erabilera. Europan etxeko animaliei jartzen zaizkien lepoko antiparasitarioen osagarrietako bat da.
Toxikotasuna
Gizakiongan diazonoi bidezko pozoitzeak sintoma hauek dauzka: goragalea, gihar-dardarak, karranpak, ahuldadea, arnasketa-arazoak, buruko mina eta diarrea. Atropina baliatzen da antidoto gisa.
Max Ernst
Max Ernst artista alemaniarra izan zen (Brühl, Renania, 1891ko apirilaren 2a - Paris, 1976ko apirilaren 1a). Irrazionaltasunaren, ametsen eta subkontzientearen pintoretzat hartu izan da.
Biografia
Bonnen filosofia-ikasketak egin zituen, eta 1917az geroztik margotzen hasi zen. Lehen Mundu Gerran soldadu izan zen, eta 1919an Koloniako artisten dada taldea sortu zuen, Jean Arp pintore frantsesarekin batera. Azken joerei jarraituz, teknika neorrealistak sortu zituen: collagea (jatorri desberdineko elementuak elkartu eta osotasun bat sortzean datzan konposizioa) eta frottagea (gainazal lakar eta zimurren gainean igurtziz lorturiko irudiak erabilita). Gisa horretako lanen artean aipatzekoak dira: Muna (1927), Hiri amaigabea (1937), San Antonioren tentaldia (1946). 1930ean aktore-lanetan aritu zen Luis Buñuelen L’age d’or filmean. Pinturaz haraindi idatzi zuen 1948an. Bigarren Mundu Gerran, alemanak Frantzian sartu zirenean, Ernst espetxeratu egin zuten, eta kartzelan dekalkomania deituriko teknika landu zuen.
1941-1949 urteetan Estatu Batuetan bizi izan zen eta eskulturari ekin zion, Capricorn (1948, Kaprikornioa). Peggy Guggenheim Ernsten emaztea izan zen, eta Ameriketan bizi zela, Dorothea Tanning iparramerikar margolariarekin ezkondu zen. Europan berriro (1949), aurreko molde surrealistek ez zuten halako eraginik izan bere margolanean. Max Ernst XX. mendeko artista handienetakoa izan zen.
Sedlice (Prešoveko barrutia)
Sedlice (Szedlice) Eslovakiako udalerri bat da, Prešoveko barrutian kokatuta. 15,57 km²ko azalera du eta 1046 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1329. urtekoa da.
Carnhot
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Yuki Kurihara
Yuki Kurihara (栗原 祐樹, 1990eko maiatzaren 10a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Montedio Yamagata.
Edling (Alemania)
Edling Alemaniako udalerria da. Bavaria estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Arrousaire–Saint-Ruf (Avignongo tranbia)
Arrousaire–Saint-Ruf (Arrousaire–San Rufo, euskaraz) Avignongo tranbiaren geltokia da, Avignon udalerrian kokatuta dagoena, avenue Saint-Ruf eta boulevard Émile Desfons artean hain zuzen.
Geltokia 2019ko urriaren 19an ireki zen, Avignongo tranbiaren linea inauguratzearekin batera.
Regina Otaola
Regina Otaola Mugerza (Eibar, 1952ko otsailaren 13a - ) euskal politikaria eta Lizartzako alkatea izandakoa 2007-2011 legealdian, Alderdi Popularretik.
Arrousaire–Saint-Ruf (Avignongo tranbia)
Historia
Geltokia 2019ko urriaren 19an inauguratu zen, lineko Saint-Roch–Université des Métiers eta Saint-Chamand–Plaine des Sports geltokien arteko tartean.
Konexioak
Ez dago beste konexioak geltokian.
Miguel Primo de Rivera
Miguel Primo de Rivera y Orbaneja (Jerez de la Frontera, 1870eko urtarrilaren 8a - Paris, 1930eko martxoaren 16a) militar, politikari eta diktadore espainiarra izan zen.
Biografia
Miguel militar familia batean jaio zen:
14 urte bete zituenean, Miguel militar akademian sartu zen eta, instrukzioa bukatu zuenean, Melillara destinatu zuten. Berehala hasi zen karguz igotzen eta Maroko, Kuba (1895-1897) eta Filipinetan (bere osaba Fernandorekin) izan zen.
1902an Casilda Sáenz de Herediarekin ezkondu zen eta 6 seme-alaba izan zituzten. 1908an koronel egin zuten eta, handik gutxira, alargun geratu zen, bere emazteak seigarren umea erditzerakoan, alegia.
1909an Afrikako Iparraldera destinatu zuten eta Marokoko Gerran hartu zuen parte. 1912an general egin zuten eta 1915ean penintsulara itzuli zen, Cadizeko gobernadore karguan.
Espainian Afrikan gehiago saiatu ala abandonatzearen alde eztabaida piztu zenean, harrigarria bada ere, Miguel Primo de Rivera abandonisten artean zegoen: Yo estimo, desde un punto de vista estratégico, que un soldado más allá del Estrecho, es perjudicial para España esan zuen.
Kargu handiak izaten jarraitu zuen, Valentzian, Madrilen eta Bartzelonan, besteak beste, baina hitz haiekin gobernuarekin egin zuen topo, Afrikan jarraitzearen aldekoa baitzen hau.
1922ko maiatzean Bartzelonara destinatu zuten eta hango krisi soziala bizi beharra izan zuen: terrorismo anarkista, nagusien pistolerismoa, nazionalismo katalana... eta Berrezarkuntza garaiko sistema bipartidista hondoa jota zegoen. Bartzelonako garaietan, Lligaren alderdi kontserbadoreen laguntza izan zuen, delinkuentzia eta gizarte arazoak oso gogor tratatzen zituela-eta.
Egoera hau larriagoa zen militarren inguruan, batez ere, Annualeko hondamendia gertatu zenetik (Hantxe hil zitzaion Migueli anaia Fernando), erregeari ari baitziren erantzukizunak eskatzen. Horrela, armadak eta alderdi kontserbadoreenek lagundurik, eman zuen 1923ko irailaren 13ko estatu kolpea. Bertan behera geratu zen 1876ko konstituzioa, prentsa askatasuna bukatu zen, gobernua eta parlamentua desegin eta Direktorio Militar batek gidaturiko diktadura ezarri zuen.
Direktorio militarra
Alfontso XIII.aren eta Eliza, armada, patronala eta kontserbadore gehienen oniritziaz Primo de Rivera izan zen Direktorio Militarraren buru eta estatuaren botere guztien jabe egin zen. Hasiera batean, oposizioa hutsa izan zen, eraitsi zuen erregimena guztiz desprestigiatuta baitzegoen, jada. Kontu honetan, azpimarratzekoa da sozialisten jarrera, guztiz sumisoa eta kolaboratzailea.
Mussoliniren modelo faxistaren itxura bazuen ere, ez zen hain totalitarioa izan eta, batez ere, kontserbadorea izan zen.
1923-1925 bitartean anarkista eta komunistak jazartzeari eman zion, CNT legezkanpotuz eta sozialistengandik banandutako erradikal haiek erreprimituz. Kataluniako Mankomunitatea ere ezdeusean utzi zuen eta katalanismoa jazarri zuen, gaztelera ez zen edozein hizkuntza jendaurrean erabiltzea debekatuz. Alderdi politikoak ezabatu zituen eta, alderdi bakarreko ereduari jarraituz, Unión Patriótica eraiki zuen. Protekzionismoa indartu zuen eta obra publiko galantak hasi zituen.
Agintera iritsi zenean, aurreko asmo abandonistak joan zitzaizkion erabat eta Marokon finkatzeari ekin zion. Alhucemasko lehorreratzean arrakasta izugarria izan zuen eta Annualeko hondamendia ahazten hasi zen jendea. Frantsesekin bat eginda, Abd el-Krim suntsitzea lortu zuen eta horrek izugarrizko arrakasta eman zion Primo de Riverari.
Direktorio zibila
Primo de Riveraren garai onak alde egin zuten eta erregeak ere ez zuen bere beharra ezinbestekoa ikusten. Oposizioa indartzen ari zen eta diktaduraren egunak azkenetan zeudela iragar zitekeen. Laster egingo zuten Donostiako Itunean, monarkia bera ere zalantzan jarriko zen.
6 aste geroago, 1930eko martxoaren 16an, erabat deprimiturik, Parisen hil zen diabetesaren ondorioz.
Ondorengoak
Primo de Rivera eta Casildak 3 seme eta 3 alaba izan zituzten. Zaharrena José Antonio Primo de Rivera izan zen, Falange Españolaren sortzailea. 1936an, bera eta bere anaia gazteena, Fernando, 33 eta 28 urte zituztelarik, fusilatu zituzten errepublikazaleek.
Etxeko titulu eta ohoreak, Francok Jose Antoniori hil ondorenean emandakoa barne, bigarren semearen eskuetara joan ziren, Miguel (1904-1964).
Diktadorearen alaba gazteenak ere, Pilar Primo de Riverak, politikan parte hartu zuen (1934-1977) eta Sección Femenina delakoaren buruzagi izan zen Frankismo garaian.
Saxicola gutturalis
Saxicola gutturalis Saxicola generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Guardia (argipena)
Guardia hitzak adiera eta erabilera zenbait ditu:
Roy Harrod
Sir Henry Roy Forbes Harrod (Londres, 1900eko otsailaren 13a - Holt, Norfolk, 1978ko martxoaren 8a) britainiar ekonomista izan zen.
Ekonomia kapitalisten epe luzeko hazkundearen azterketa bat egin zuen. Towards a Dynamic Economics (1948, Ekonomia dinamiko baterantz) lanean Harrodek oreka ekonomikoaren egoera azaldu zuen: aurrezki- eta inbertsio-berdintasuna. Harroden iritziz, hala ere, inbertsioa errenta nazionalaren hazkundearekin lotuta dago, eta aurrezkia, berriz, errenta nazionalaren mende dago. Harrodek zioen, bestalde, enpresaburuek erabakitzen dituztela errenta nazionalaren hazkunde-tasak, inbertsioarekin eta aurrezkiarekin zerikusi zuzena duten erabakiak edozein direla ere. Bestalde, ekonomia zuzendu egin behar da, ezin utz daiteke bera bakarrik. Harroden aburuz, botere publikoen parte-hartzerik gabeko hazkunde ekonomikoa koiunturaren araberako gorabehera-segida bat izango da. Harroden teoria hainbat ekonomistak jarri zuten zalantzan, Solowek edo Domarrek besteak beste, haiek bestelako hazkunde-eredu batzuk landu baitzituzten.
The Lake House (filma)
The Lake House (euskaraz Aintzirako Etxea), 2006ko Alejandro Agresti argentinarrak zuzendutako amodiozko drama film bat da. Il Mare (2000) hegokorear filmaren berregokitzapena da. Keanu Reeves, Sandra Bullock, Dylan Walsh, Shohreh Aghdashloo eta Christopher Plummer aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
2006, AEB, Kenosha, Wisconsin, Kate Forster (Sandra Bullock) sendagile bakartiak aintzira baten alboan duen etxea alokairuan utzi eta Chicagora bizitzera erabaki du, bertako ospitale batean lanean hasiz. Damu duen gauza bakarra ordurarte bizi zen eta aintzirara ikuspegi bikainak dituen etxebizitza berezia utzi izana da. Halere, etxea utzi aurretik etxean biziko den hurrengo pertsonari postontzian ohar bat uztea erabakiko du, hara iristen gutunak bere helbide berrira bidali eta etxearen atarian dauden hanka aztarna bitxiak jada bera bizitzen jarri zenetik bertan zeudela azalduz.
Bi urte aurretik, 2004ean, Alex Wyler (Keanu Reeves) arkitektoa etxe hartara bizitzera iristean, eraikina guztiz abandonatua topatuko du: hauts eta zikinkeriaz betea, eta lorategia belar txarrez estalia. Ikusten ez duena inondik inora hanka aztarnak izango dira...
Pherallodus smithi
Pherallodus smithi Pherallodus generoko animalia da. Arrainen barruko Gobiesocidae familian sailkatzen da.
Venta de Baños
Venta de Baños Palentziako udalerria da, El Cerrato eskualdean dagoena.
Waterpolo
Waterpoloa igerileku baten zazpi jokalariz osatutako bi talderen artean jokatzen den kirola da, baloia arerioaren atean sartzea helburu dutelarik. Guztira 13 jokalarik osatzen dute taldea, horietako 6 aulkian gelditzen diren arren. Txanoaren koloreaz baliatzen dira ezberdintzeko (gehienbat zuria etxekoek, urdina kanpokoek eta gorria atezainek. "Faltak", denbora gutxiko kanporaketak eta kanporaketa definitiboak daude. Lau denbora daude, bakoitza zortzi minutukoa, tartean bi minutuko atsedenaldiekin; bigarren denboraren ondoren zelaiak aldatzen dira. Jokalariek ezin dute lurra ukitu ezta paretak ere. Jokalariak uretan mantendu behar dute, eta horrek energia asko suposatzen du. Talde bakoitzak 30 segundo ditu jaurtitzeko.
Venta de Baños
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 6.359 biztanle zituen.
Waterpolo
Historia
Waterpoloaren historia, talde-kirol gisa, XIX. mendearen erdialdean hasi zen, Ingalaterra eta Eskozian, non ur-kirolak eta lasterketen erakustaldiak konderriko feria eta jaialdien ezaugarri ziren. Gizonezkoen waterpoloa 1900eko Joko Olinpiko modernoetan sartutako lehen talde-kirolen artean zegoen. Gaur egungo jokoak zazpi jokalariz osatutako taldeak hartzen ditu barne (baita sei ordezko ere).
Grabatutako waterpoloko lehen partida 1873ko irailaren 15ean lehiatu zen, Londresko Crystal Palace-en. Waterpoloaren joko modernoaren beste aurrekari bat 1876ko uztailaren 13an Bournemouthe-en jokatu zen. First Rowing Clubeko 12 kideen arteko partida bat izan zen, zelaiko mugak Bournuper-eko uretatik gertu jarritako lau banderek markatzen zituztela.
Waterpoloaren arauak XIX. mendearen amaieran egin zituen Britainia Handian William Wilsonek. Wilson Glasgowko Arlington Baths Clubeko lehen zuzendaria izan zela uste da. Waterpoloko lehen partidak Arlingtonen jokatu ziren 1800. urtearen amaieran (kluba 1870. urtean sortu zen), Indiako gomazko pilota batekin. "Ur-errugbi" horri "Waterpolo" deitu zitzaion. Hasierako jokoak aukera ematen zuen borroka eta ur azpian jokamolde gogorrak erabiltzeko baloia berreskuratzeko. Jokalariak urpean egoten ziren denbora luzez, eta normalean baloia entregatzen zuten. Atezaina jokalekutik kanpo geratzen zen eta gola defendatzen zuen edozein aurkariren gainera salto eginez.
Gizonezkoen waterpoloa 1900. urtean ospatutako Joko Olinpikoetan sartutako lehen talde kirola izan zen (cricketa, errugbia, futbola, arrauna eta sokatirarekin batera). Emakumezkoen waterpoloa Sidneyko 2000. urteko Joko Olinpikoetan bilakatu zen kirol olinpiko, Australiako emakumezkoen taldeko kideen protesten ondoren.
Onenen artean Manuel Estiarte espainiarra dago, sei Olinpiar Jokotan parte hartu zuena eta lautan puntuatu zuena. Hungariako Dezs gyarmatik waterpoloko bost domina irabazi zituen jarraian Olinpiar Jokoetan (urrea 1952, 1956, 1964; zilarra 1948; brontzea 1960), waterpoloan errekorra. Kirolaren beste pertsona garrantzitsu bat Tamás Faragó izan zen, 1972an, 1976an eta 1980an Hungaria Olinpiar Dominetara eraman zuena.
Waterpoloa munduan zehar
Zenbait herrialdek bi lehiaketa nagusi dituzte: liga nagusi bat, eliteko klubetara mugatzen dena eta kopa bat, eliteko zein maila txikiagoko klubei irekitako kanporaketa bakarreko txapelketa.
Neurri ofizialak
Arau berberak erabiltzen dira Munduko Waterpolo Txapelketarako eta Joko Olinpikoetan.
Igeriketako Nazioarteko Federazioaren (FINA) arabera, igerilekuak 30 metroko luzera eta 20 metroko zabalera izan behar du, eta 2 metroko sakonera, gutxienez, joko-zelai osoan.
Emakumezkoen waterpoloaren kasuan, neurriak pixka bat txikiagoak dira eta igerilekuek 25 metroko luzera eta 17 metroko zabalera dute.
Hornindal
Hornindal Norvegiako udalerria da. Sogn og Fjordane konderrian kokatua dago. 191.61 km² ditu eta 1,211 biztanle ditu.
Waterpolo
Neurri ofizialak
Kirol hau egiteko egokiak diren igerilekuen sakontasuna honako hau da:
Jokaleku osoan gutxieneko sakonera, FINAren arabera: 2 metro, jokalariak hondoa ukitzen ez duela ziurtatzeko. Bataz besteko sakonera Olinpiar Jokoetan edo goi-mailako nazioarteko lehiaketetan: 2.70 metro. Gehienezko sakonera: 3 metro.
Hornindal
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ego zebra
Ego zebra Ego generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Waterpolo
Neurri ofizialak
Waterpolo txapelketako baloi ofiziala futbol pilota tradizional baten antzekoa da, baloia egiteko erabiltzen den materiala da aldea.
Pilotek 400 gramo (g) masa eta 3,925 newton (n) inguruko pisua dute eta zirkunferentziaren neurria 70 zentimetro ingurukoa da.
Waterpoloko ekipamendua
Waterpoloan jokatzeko material gutxi behar da. Waterpoloan jolasteko behar diren elementuen artean hauek daude:
Pase motak
Baloia taldekide batetik bestera pasatzeak, atepera iritsi arte, zer esan handia sortzen  du atearekin egiten diren ia baloi joko guztietan. Waterpoloko kirolean baloia pasatzeko hainbat modu daude:
Jokalaria oinarrizko posizioan, baloia kontrolpean duela, jaurtiketa zuzendu nahi duen lekurantz biratzen da, jaurtiketa buruaren atzetik, eta jaurtiketa besoa, besaurrea eta eskua pixkanaka luzatuz egiten du.
Baloia goiko edo beheko aldetik hartu eta eskuarekin pronazio bat egiten da, baloia duen jokalariari begira gera dadin, eta besoa luzatuz jaurtitzen da.
Baloia jaurtitzailearen atzean dagoen gune batera pasatzeko balio du, baloia goiko aldetik hartu behar da, suediar pasea bezala, baloia besoa luzatuta atzeraka jaurtitzen da.
Baloia taldeko beste kide batengana pasatzeko ekintza, igeri erasokorreko ekintza dinamikoan, zinta estatikoaren eta enborraren bihurduraren bidez, albo-jauzia eginez eskuineko eskuaren kontrako aldera. Baloiari heltzeko eskua kontrako sorbaldarantz zuzentzen da, eta albo-jauziarekin eta bihurdurarekin batera, baloia bere helmugara proiektatzeko moduan dago. Oro har, 6. posizioan dagoen jokalaria da, erasoko edo buiako jokalaria.
Normalean geldirik dauden (posizio estatikoan) eta erasotzen dauden kideen arteko pase azkarra da. Izenak adierazten duen bezala, baloiak behetik eta atzetik heltzen du, eta paseak azkarra izan behar du, jarrera horretan baloia azkar gal baitaiteke.
Parabola itxura hartzen duen jokalari aurkariaren goiko pasea da. Baloia erasotzailearen eskuetatik askatzean, defentsa egiten duen jokalaria ez iristeko moduko altuerara igotzen da, eta, ondoren, erasoan dagoen beste jokalari baten eskuetara jaisten da.
Erasoa
Normalean jokalariak aurkako ate-eremuaren inguruan kokatzen dira arku bat osatuz, gutxi gorabehera zazpi metrotan. Buia (pibotea edo avant-piquet deiturikoa) erasoaren erdigunean kokatzen da, aukako ate-eremutik 2 edo 3 metrora.
Konfigurazio hau behar taktikoen inguruan alda daiteke, hala nola posizio aldaketak egon daitezke jokalarien artean erasoak irauten duen bitartean. Defentsa bat kanporatua izaten denean eta erasotzen duen taldea bestea baina jokalari bat gehiagorekin geratzen denean, posizioak aldatzen dira. Jokaldi ezberdinak existitzen dira kopuru-nagusitasuna aprobetxatzeko, erabilitakoenak “2-4” eta “3-3” izanda. Lehenengo zenbakiak bi metrotan kokatuko diren jokarien kopurua adierazten du, bigarren zenbakiak berriz urrunen dauden jokalarien kopurua adierazten du bost-sei metrotan kokatzen direnak.
Defentsa
Defentsarako posizioak erasoko posizio berdinak dira. Hainbat defentsa mota daude:
Atezaina
Atezainaren funtzio nagusiak golak saihestea, baloiak blokeatzea eta baloia alderatzea dira. Baditu hainbat abantaila jokalariekin alderatuz beti baldin eta bere ate-eremuan (bost metroko marraren barruan) badago: Arautegiak zelai erditik pasatzea debekatzen dio. Hala ere, bere lana ez da soilik defentsakoa: izan ere, arau orokorrak dionez, erasoan lehenengo pasea eman behar duena da, pase luzeak egiten dituena da kontraerasoetan.
Jokalarien kokapena
Kokapen oinarrizkoenari "3-3" deitzen zaio, kontrako atearen aurrean bi lerro daudelako. Beste antolamendu bat, talde profesionalek gehien erabiltzen dutena, "arku", "aterki" edo "onddo" izenez ezagutzen da; perimetroko jokalariek arku bat osatzen dute atearen inguruan. Erasoko antolamenduaren beste aukera bat 4-2 edo zulo bikoitza da; zuloa atearen aurreko 2 metroko marran kokatzen den jokalariari deritzo, eta antolamendu horretan bi jokalarik hartzen dute leku hori.
Beste eraso antolamendu bat, hain ohikoa ez bada ere, "c mugimendua" da, batzuetan "garbigailu-erasoa" ezizena duena, non "alde ahularen" perimetroko bi jokalari hegal eta plano baten moduan jartzen diren, alde ahula eskuinarekin jokatzen duten jokalarientzat, atearen eskuineko aldea da. Hegala igerilekuaren albo batean zein bestean kokatzen den jokalaria da, eta planoa, berriz, hegalaren eta ate aurrean kokatzen den jokalariaren artean dagoena. Gainerako lau jokalariek patroi karratu batean egiten dute igeri. Bertan, jokalari batek igeri egiten du atearen aurreko posizio urrunetik eremu hurbilago batera, zuloa, eta gero, “alde indartsuaren” eremura irteten da, alde indartsua aurretik aipatutako alde ahularen aurkako aldea hartzen duen eremua da. Hegala planoaren kokalekura mugitzen da eta planoa atearen aurreko eremura. Alde ahuleko hegalak eta planoak jokoaren erritmoa kontrolatzen dute, eta erdiko aurrelariari paseak egiten saiatzen dira, orduan, aurrelariak tiro egin edo pasa baitezake. Eraso modu hori erabiltzen da, nagusiki, zulo-jokorik ez dagoenean, edo zuloen defentsa gogorregia denean. Sistema honen abantailarik handiena defentsan dagoen jokalariarentzako erasoan dagoenaren estaldura askoz gehiago zailtzen duela da, eta erasoan dagoen taldeari partidaren erritmoa hobeto kontrolatzeko aukera ematen diola jokalariak kokatuta daudenean. Eragozpen nagusia higidura konstante hori oso nekagarria izan daitekeela da, eta hurrengo pasea nora joango den aurreikus daitekeela.
Baloiarekin aurrera egitea
Taldea baloiaz jabetzen denean erasoa hasten da, eta jokoaren helburua aurrera egitea eta gola sartzea da. Jokalariek baloia mugi dezakete, kide bati pasea eginez edo baloia aurretik dutela igeri eginez. Erasotzaile batek besoa erabiltzen badu jokalari defendatzaile bat baztertzeko eta pase edo jaurtiketa baterako lekua egiteko, baloia galduko du erasoan ari den taldeak eta beste taldeari egokituko zaio baloia. Erasotzaile batek 2 metroko marratik aurrera pasatzen bada baloirik gabe, edo baloia 2 metroko arearen barruan egon aurretik, jokoz kanpo dagoela ulertuko da eta baloia defentsako taldearen jabetzara pasatuko da.
Baloia jarri
Erasoaren gakoa baloia atearen aurrean dagoen erdiko aurrelariari edo zulo-multzoari zehaztasunez pasatzea da. Zelaiko edozein jokalarik pase heze bat bota dezake zulora (pase hezea defentsan ari diren jokalarien irismenetik kanpo doana eta beste jokalariarengana heldu aurretik ura jotzen duena da). Pase lehor bat ere erabil daiteke, ura jotzen ez duena beste jokalariaren eskuetara heldu arte. Kasu honetan, jokalariak baloia zuzenean eskuan hartzen du eta atera botatzen saiatzen da. Pase hori askoz zailagoa da, pasea behar bezala harrapatzen ez bada, litekeena epaileek erasoko falta bat adieraztea delako, baloiaren jabetza aldatzea eragingo duena. Zuloa baloiaz jabetzen saiatzen denean (pase heze baten ondoren), atera botatzen edo defentsan dihardun jokalariari falta bat ateratzen saiatzen da. Falta arin bat adieraziko da, baldin eta defentsan ari den jokalaria ("D zuloa" izenekoa) mugimendua eragozten saiatzen bada zuloak baloia eduki aurretik. Epaileak txilibituaren soinu labur batekin adieraziko du falta, eta esku batekin arau haustearen tokia adieraziko du, eta bestearekin, jaurtiketa librea eman zaion taldearen erasorako bidea. Defentsan ari den taldeak ezin du falta-jaurtitzailea oztopatu jaurtiketa librea egin arte, baina falta jaurtitzaileak ezin du golik sartu falta adierazi ondoren, baloia gutxienez beste jokalari batek ukitu arte. Jaurtitzailea gol bat egiten saiatzen bada, gola ez da markagailura igoko eta defentsako taldeak baloiaren jabetza hartuko du, jaurtiketa 5 metroko marratik kanpo egiten ez bada behintzat.