cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petako
1947: fliperren sorrera
Gerraosteko garaia Gottliebek menderatu zuen. Wayne Neyens eta Ed Krynski joko diseinatzaileek, Leroy Parker artistarekin batera, bildumagileek pinballs klasikorik hoberenetakotzat jotzen dituzten jokoak ekoitzi zituzten.
1970ko hamarkada: egoera-solidoko elektronika eta markagailuak
Mikroprozesadoreak sartzeak, pinballa, joko elektronikoen erresumara eraman zuen. 50eko eta 60ko hamarkadetan jokoak bultzatu zituzten errele elektromekanikoak eta puntuazio-orgak 70eko hamarkadan zirkuitu-plakekin eta pantaila digitalekin ordeztu ziren. Mikroprozesadore bat erabili zuen lehen pinball makina Flicker izan zen, Ballyk 1974an egindako prototipoa. Ballyk berehala jarraitu zuen urte berean Bow and Arrowren egoera solidoko bertsio batekin, 1978ra arte beste zortzi makinetan erabiliko zen taula mikroprozesatzaile batekin, Eight Ballek barne hartu zuena, 1977tik 1993ra salmenta errekorra mantendu zuen makina. Batzuen ustez, egoera solidoko lehen pinballa Mirco Gamesen The Spirit of '76 (1976) izan zen, korronte nagusiko lehen egoera solidoko jokoa Hot Tip de Williams (1977) izan zen arren. Teknologia berri horrek Williams eta Ballyren boom-a ekarri zuen, eta joko konplexuagoak, soinu digitaleko efektuak eta ahotsa zituzten jokalari gehiago erakarri zituen.
80ko hamarkadako bideojokoen gorakadak pinballaren boomaren amaiera ekarri zuen. Jolas aretoek, pinball makinen lerroak ordezkatu zituzten, Space Invaders (1978), Asteroids (1979), Pac-Man (1980) eta Galaga (1981) bezalako bideojokoekin. Hauek, garaiko pinball makinek baino askoz onura gehiago lortu zituzten, aldi berean, mantenu gutxiago behar zuten bitartean. Ballyk, Williamsek eta Gottliebek pinball makinak egiten jarraitu zuten, eta bideojokoak ere egiten zituzten, askoz zenbaki altuagoetan. Konpainia handienetako asko erosi edo beste konpainia batzuekin elkartu ziren. Chicago Coin Stern familiak erosi zuen, enpresa aro digitalera eraman zuena, Stern Enterprises bezala, 1980ko hamarkadaren erdialdean ateak itxi zituena. Bally 1988an irten zen pinballen negoziotik eta bere aktiboak Williamsi saldu zizkion, honek, ordutik, Bally marka erabili zuelarik bere pinballen jaurtiketen erdia ingururako.
70eko hamarkadaren amaierako eta 80ko hamarkadaren hasierako bideo-jokoen eromena pinballaren diru-sarrerentzat kolpe gogorra izan zen arren, industriaren talentu sortzaileak agerian utzi zituen. Konpainia guztiak saiatu ziren egoera solidoko teknologia berria baliatzen pinballaren erakargarritasuna hobetzeko eta bideojokoetako jokalari ohiak berreskuratzeko. Sormen horren zati bat gaur egun oraindik existitzen diren diseinu eta ezaugarrietan gertatu zen. Horietako batzuek diskurtsoa barne hartzen dute, hala nola Williamsen Gorgarra; bolak inguruan bidaiatzeko aldapak, Williamsen Espazio Transbordadorea, adibidez; "multiball", Williamsen Firepowerrean erabilia; hainbat mailatako jokoak, Gottlieben Black Hole eta Williamsen Black Knight, adibidez; eta pertsekuzio-argi kliskatzaileak, Ballyren Xenonen erabilitakoak bezalakoak. Ezaugarri berritzaile hauek, jokalariei, fabrikatzaileek espero zuten bezala irabazi ez zieten arren, pinballeko jokalarien pertzepzioa aldatu zuten hurrengo hamarkadetan.
Drahňov
Drahňov Eslovakiako udalerri bat da, Michalovceko barrutian kokatuta. 17,57 km²ko azalera du eta 1476 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1262. urtekoa da.
Lezamako geralekua
Lezama Euskal Herriko Nafarroa Garaiko tren geraleku bat da, Amurrio udalerrian kokatuta dagoena.
Geralekua 1863ko martxoaren 2an ireki zen eta 2010eko urtarrilaren 1an itxia.
Egoera
Geralekua honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
Geralekua 1863ko martxoaren 2an ireki zen, Nafarroa eta Bizkaia Errioxa eta Araba bidez lotu nahi zituen trenbidearen Miranda Ebro-Bilbo zatia ireki zuenean, Castejondik Bilborako Burdinbide Konpainia delakoak, Castejon-Bilbo burdinbidea.
Berehala, konpainia hondatu egin zen eta Norteko Konpainiak bere gain hartu zuen. Iberiar Penintsulako Iparraldeko burdinbideen konpainiaren esku geratu zen, bere titulartasuna mantendu zuen 1941ean nazionalizatu eta sortu berria zen RENFEn integratu zuten arte.
Geralekuan zerbitzua ematen zuten distantzia ertaineko zerbitzuak 2010eko urtarrilaren 1etik aurrera utzi zioten geralekuari; beraz, estazioa itxita dago teknikoki, nahiz eta sarekoa izan.
Geralekua
Geralekua Lezama mendebaldea eta Lekamaña ekialdean dago.
Etorkizuna
Ez dago etorkizuneko planik geraleku hau oraingoz barne hartzen duenik.
Hoplias microcephalus
Hoplias microcephalus Hoplias generoko animalia da. Arrainen barruko Erythrinidae familian sailkatzen da.
Sitta arctica
Sitta arctica Sitta generoko animalia da. Hegaztien barruko Sittidae familian sailkatua dago.
Jaguari
Jaguari Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Johnson konderria (Wyoming)
Johnson konderria (Johnson County) Wyomingko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Buffalo da. 2010eko zentsuaren arabera 8,569 biztanle zituen, 1,081,215 kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Johnson konderriak 1,081,215 kilometro koadro ditu. Horietatik 5,295 ura dira. Beste 1,075,921 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,79 da.
Demografia
2010eko erroldaren arabera, bertan bizi ziren 8,569 pertsonetatik 8,368 zuriak eta hispanoak dira (haietatik, hispano edo latino kategorian, 276 dira); 14, beltz edo afroamerikarrak; 72, amerikar natiboak; eta 36, asiarrak. Bestelako arraza bat kategorian 6 biztanle ziren; azkenik, 73 pertsonak euren burua arraza batean baino gehiagotan kokatzen zuten.
Bitxikeriak
Johnson konderriko bandera ikurrinan oinarrituta dago. Jean Esponda baigorritarrarengandik hasita, euskal populazio handia egon da konderrian.
Manchester-Liverpool burdinbidea
Manchester-Liverpool burdinbidea (The Liverpool and Manchester Railway, L&MR) hirien artean eta bidaiariekin egindako lehendabiziko burdinbidea izan zen. Lurrunezko tren-makinak tiratutako munduko lehen trenbidea izan zen, eta estreinaldia 1830eko irailaren 15ean izan zen Liverpooletik abiatuta eta Manchesterrerantz (Ipar-mendebaldeko Ingalaterra). Jatorriz burdinbide hau eraiki zuten garraiobide azkarragoa emateko Liverpoolgo portutik Manchesterreko eta inguruko udalerrietako errotetara. 1845ean burdinbide hau Grand Junction Railway (GJR) delakoak barne hartu zuen, bazkide nagusia zenak. Hurrengo urtean GJR London and North Western Railway izeneko burdinbidearen barruan gelditu zen. 56 kilometroko burdinbidea izan zen, 64 zubi eta biadukturekin.
Hasierako bultzatzaileak Joseph Sandars, John Kennedy eta William James izan ziren, eta lehenengo urrats handia The Liverpool and Manchester Railway Company izeneko enpresa sortzea izan zen, 1823an eta Henry Boothen eskutik.
John Law
John Law (Edinburgo, Eskozia, 1671 - Venezia, Italia, 1729ko martxoaren 21a) eskoziar finantzaria izan zen.
Biografia
Europako zenbait estatutako finantza- eta banku-sistema aztertu ondoren, Money and Trade Considered, with a Proposal for Supplying the Nation with Money izeneko obra plazaratu zuen (1705, Diruari eta merkataritzari buruzko gogoetak). Estatua herri baten aberastasunaren zaindari nagusi dela argudiatu zuen eta laster Estatuko bankuak, kreditu-sistemak eta diru-papera zabalduko zirela esan zuen.
Frantzian gauzatu zituen bere ideiak lehenengoz eta, banku pribatu bat abiapuntu hartuta, erresuma hartako banku eta kanpo-merkataritza konpainia nagusiak bildu zituen Estatuaren kontrolpeko sistema batera. Europako gainerako estatu batzuetan ere gisa horretako sistemak abiarazi zituzten. Frantziako merkataritza eta kreditu sistema bizkortu ziren, baina espekulazioak eta Lawen etsaien neurriek bankarrota ekarri zuten 1720an eta Lawek, Frantziako finantzetako arduradun nagusi une hartan, erbestera jo behar izan zuen.
Venezian hil zen, dirurik gabe.
Marguerite Broquedis
Biografia
Broquedis Pirinio Atlantikoetako departamendu frantseseko Paue hirian jaio zen. Mende hasieran, Parisera joan zen familiarekin, eta tenisean jokatzen hasi zen Makinen Galerietan. Geroago, Racing Club de France kirol klubean sartu zen.
Tenislari gisa aritu zen 1912ko Stockholmeko Joko Olinpikoetan. Urrezko domina irabazi zuen finalean, Dora Köring alemaniarrari 4–6, 6–3 eta 6–4 irabazi ondoren. Bikote mistoen kategorian, brontzezko domina irabazi zuen Albert Caneten ondoan. 1913 eta 1914an Frantziako Irekia irabazi zuen, 1914ko amaieran Suzanne Lenglen jokalariari, garai hartan 15 urte zituenari, irabazi ondoren. Broquedis, "jainkosa" goitizenez, ezaguna zen, halaber, Suzanne Lenglen partida osoa jokatutako banakako finalean garaitu zuen jokalari bakarra izateagatik. Parisko 1924ko Joko Olinpikoetan ere parte hartu zuen, baina ez zuen dominarik lortu.
1920ko hamarkadaren bigarren erdian, arrakasta izan zuen berriro bere tenis-ibilbidean, eta banakako finalerdiak lortu zituen 1925ean Wimbledongo Txapelketan, eta final-laurdenak bitan Frantziako Irekian (gero erabat nazioartekoa) 1925ean eta 1927an. Gainera, Jean Borotrarekin batera, bikote mistoen titulua irabazi zuen 1927ko Roland Garros Txapelketan, Lilí Álvarez espainiarrak eta Bill Tilden estatubatuarrak osatutako bikoteari irabazita. A. Wallis Myers teniseko korrespontsalak munduko 9. postuan jarri zuen 1925ean.
Broquedis 1983an hil zen Orléansen, 90 urte zituela.
La rosa del azafrán
La rosa del azafrán (eusk: «Azafraiaren arrosa») Jacinto Guerreroren bi aktoko zarzuela da. Federico Romero eta Guillermo Fernández-Shawek idatzia, Madrilgo Teatro Calderónen estreinatu zuten 1930eko martxoaren 14an.
Saint-Germain-en-Laye
Saint-Germain-en-Laye Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 41.517 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Germain-en-Laye udalerrian erroldatutako biztanleak 41.517 ziren. Familiak 16.889 ziren, horien artean 5.852 pertsona bakarrekoak ziren (2.201 bakarrik bizi ziren gizonak eta 3.651 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4.167 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 5.208 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 1.662 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 19.116 etxebizitza zeuden, 17.245 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 496 bigarren erresidentzia ziren eta 1.374 hutsik zeuden. 3.150 etxeak ziren eta 15.616 apartamentuak ziren. 17.245 etxebizitza nagusietatik 7.173 bere jabearen bizilekua ziren, 9.136 alokairuan okupaturik zeuden eta 937 doan lagata zeuden; 1.776 etxek gela bat zuten, 2.938 etxek bi zituzten, 4.263 etxek hiru zituzten, 3.883 etxek lau zituzten eta 4.386 etxek bost zituzten. 10.731 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9.254 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 4.011 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Monte San Mauro (gune arkeologikoa)
Monte San Mauro Cataniako Caltagirone udalerrian dagoen gune arkeologiko bat da.
Saint-Germain-en-Laye
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Monte San Mauro (gune arkeologikoa)
Tokiak, Signore eta Maroglio ibaien haranetan abaniko baten gisa jarritako bost muino ditu, non Brontze Aroko finkapen bat ezarri baitzen. Gune indigena, K.a. VII. mendearen amaieran greziar kolonoek okupatu zen, nekazaritzan eta merkataritzan jardun zutenak.
Saint-Germain-en-Laye
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 27.155 ziren, horien artean 20.166 aktiboak ziren eta 6.989 inaktiboak ziren. 20.166 pertsona aktiboetatik 18.634 lanean zeuden (9.704 gizon eta 8.930 emakume) eta 1.533 langabezian zeuden (733 gizon eta 800 emakume). 6.989 pertsona inaktiboetatik 1.231 erretiraturik zeuden, 3.687 ikasten zeuden eta 2.071 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Monte San Mauro (gune arkeologikoa)
Akropolia
Hirugarren muinoan, akropoli baten hipotetizatu zen: eraikin handi bat dago, 1904an Paolo Orsik aurkitua. Bitan banatzen da terraza batez, bloke irregularrez eta harriz eta lurrez lotutako tokiko arraildurez eraikia. Eraikina, jada existitzen zen K.a. IX. mendean. K.a. IV. mendean berrerabilia izan zen aro arkaikoan: ziuraski, Siziliako printze-egoitza bat zen, ondoren greziar kolonoek berrerabili zutena.
Saint-Germain-en-Laye
Diru sarrerak
2009an Saint-Germain-en-Laye udalerrian 16.348 unitate fiskal zeuden, 38.260 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 28.293 euro zen.
Monte San Mauro (gune arkeologikoa)
Akropolia
Umberto Spigoren indusketek, 1983an berriz hasi zirenak, mendebaldeko alde motzean bi gela argitara eman zituzten, horietako bat, biltegi publiko bat izango zen hiru mailatan altxaturik: elikagaietarako edukiontziak, Mediterraneo osoko ondasunak garraiatzeko anfora ugari, ehungailuak eta labako harriak aurkitu ziren. Hilketen lege baten testua duen brontzezko mahai baten zatiak ere gertu aurkitu dira. Paolo Orsik, muinoaren ipar eta ipar-mendebaldeko ertzean zehar defentsa sistema bat identifikatu zuen, harri naturalarekin tartekatutako horma sekzioez osatuta dagoena. Muinoaren tontorrean, etxebizitza indigenei zegozkien egitura eliptikoak ere aurkitu ziren (K.a. VIII. mendearen bigarren erditik K.a. VII. mendearen lehen erdira bitarteko data duen egitura bat).
Saint-Germain-en-Laye
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3.210 komertzioetatik, 6 erauzte enpresak ziren, 30 janari enpresak ziren, 9 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 70 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 227 eraikuntza enpresak ziren, 757 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 60 garraio enpresak ziren, 171 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 162 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 208 finantziazio enpresak ziren, 187 higiezinen enpresak ziren, 662 zerbitzu enpresak ziren, 478 administrazio publikoko enpresak ziren eta 182 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Monte San Mauro (gune arkeologikoa)
Herria
Hirugarren muinoaren maldetan, beranduago, K.a. VI. mendearen lehen erdiko etxebizitza unitate bat aurkitu zen. Uste da Gela Hipokratesek, Gelako tiranoak (K.a. 498 eta K.a. 482 bitartean) Sirakusaren aurkako espedizioan suntsitu zuela. Etxeek sarrera eremu handiago bat dute, hegoalderantz irekia, hiru gela txikiagora ematen duena bata bestearen ondoan, Greziako Siziliako beste toki batzuetan ere aurkitzen den modu batean, Naxos eta Megara Iblea kasu.
Saint-Germain-en-Laye
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 522 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 2 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoak, 1 lan bilaketa bulegoa, 1 jendarmeria, 3 posta bulegoak, 35 banku bulegoak, 6 funerariak, 10 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 5 ibilgailuen alokairu bulegoak, 6 autoeskolak, 37 igeltseroak, 29 margolariak, 26 zurginak, 28 iturginak, 18 argiketariak, 38 eraikuntza enpresak, 38 ile apaindegiak, 7 albaitariak, 3 aldi baterako lan enpresak, 117 jatetxeak, 71 higiezinen agentziak, 18 tintoreriak eta 21 apaindegiak.
São Domingos do Prata
São Domingos do Prata Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Monte San Mauro (gune arkeologikoa)
Herria
Litekeena da gela txikienek ere goiko solairu bat izatea, kasu batzuetan kolapso geruza nabarmenak baitaude. Etxe hauen barruan zeramika ugari aurkitu da, haziak gordetzeko edukiontzi handietatik bait Atikako kraterak ere.
Saint-Germain-en-Laye
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 359 establezimendu komertzialetatik, 7 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 13 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 22 okindegiak, 8 harategiak, 2 kongelatu-dendak, 1 arraindegi zen, 18 liburu dendak, 167 arropa dendak, 25 etxerako tresna dendak, 23 zapata-dendak, 15 elektrotresna dendak, 10 altzari dendak, 9 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 6 drogeria, 10 lurrin-dendak, 9 bitxi-dendak eta 9 lore-dendak ziren.
Monte San Mauro (gune arkeologikoa)
Nekropolia
Hirugarren muinoaren oinean, 58 hilobiko nekropoli bat induskatu zen 1903 eta 1904 artean: dolium edo anfora hilobiak daude, edo kutxa hilobiekin, harrizko lauzekin forratuak, edo putzu sinple batekin, batzuetan, Cappuccina erara harlauzekin estalia. Nekropolia K.a. VII-VI mendekoa da.
Saint-Germain-en-Laye
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 11 haur-eskola eta 13 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Germain-en-Laye udalerrian 9 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 10 hezkuntza orokorreko lizeo eta 3 lizeo teknologiko.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 5.249 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 7.055 eta lizeo teknologikoetan 544.
Carletonomys cailoi
Carletonomys cailoi Carletonomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.
Saint-Germain-en-Laye
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
Saint-Germain-en-Laye udalerrian 3 goi-mailako hezkuntza ez-unibertsitarioko zentroak zeuden, horietatik1 formakuntza teknikoko zentroa eta 2 osasun-formakuntzako zentroak.2 Unibertsitate zentroak zeuden, horietatik 1 unibertsitate-insituto bat zen, eta 1 goi mailako heziketa zentro pribatu bat zen.
Monte San Mauro (gune arkeologikoa)
Nekropolia
1. eta 2. muinoen oinean, K.a. VII. eta IV. mendeen artean erabilitako nekropoli bat aurkitu zen.
Saint-Germain-en-Laye
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
Hirian Saint-Germain-en-Laye Ikasketa Politikoetako Institutua aurkitzen da.
Monte San Mauro (gune arkeologikoa)
Sazelo arkaikoa
1. eta 2. muinoetan, margotutako terrakota arkitektonikoko nukleo bat aurkitu zen, kapera arkaiko baten apaindurari dagokiona, Gela, Sirakusa, Selinonte eta Greziako Olinpiako materialekin alderatzen dena. Paolo Orsi sazeloren lekutik 200 bat metrora, zituen botozko gordailu bat aurkitu zuen emakumezko estatuatxoekin.
Saint-Germain-en-Laye
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ondarea
Hirian ezagunak dira bere gazteluak (Chateau-Vieux, Chateau-Neuf-aren hondarrak, Château d'Hennemont), eta museo garrantzitsuak, (Arkeologi Museo Nazionala (Europako arkeologia bilduma handienetarikoa du) Musée du Prieuré, Claude Debussy Museoa, musikagilearen jaiotetxean).
Sandra Lorenzano
Biografia
Sandra Lorenzano Mexikora joan zen 1976an, erbesteratuen olatuaren parte gisa, 1976-1983ko diktadura argentinarraren ondorioz, hamasei urte zituenean.
Ikasketak
Lorenzanok letretako lizentziatura, maisutza eta doktoretza egin zituen Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoan.
Ibilbidea
Bereizkeria Prebenitzeko Kontseilu Nazionalaren Batzarreko kide da (Conapred), baita Literatura eta Giza Eskubideen Nazioarteko Sarekoa, halaber, International Women’s Forum, University of Kontzej-Mexicanistas, University of Mexicanistas-ekoa.
Sei urtez, «En busca del cuento perdido» programa sortu eta gidatu zuen, Mexikoko Irratiaren Institutuan, herrialdeko lehen irrati-tailerra. ''Escrituras de sobrevivencia. Narrativa argentina y dictadura'' (2001) bere lanak aipamen berezia jaso zuen José Revueltas Literatur Saioaren Sari Nazionalean. Bere lanak ingelesera eta italierara itzuli dira.
2012an, Fuga en mí menor idatzi zuen. Guadalajarako Nazioarteko Liburu Azokan aurkeztu zuten, eta autorearen beste testu batzuetan ez bezala, ez zuen Argentinako diktaduraren gaia jorratu, eta musika eta memoria landu zituen.
Sor Juanaren Klaustroko Unibertsitateko errektoreordea izan zen. Mexikoko Arte Sortzaileen Sistema Nazionalaren parte da.
Chenôve
Chenôve Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2007an 14.841 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chenôve udalerrian erroldatutako biztanleak 14.841 ziren. Familiak 6.083 ziren, horien artean 2.079 pertsona bakarrekoak ziren (765 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.314 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.521 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.810 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 673 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 6.626 etxebizitza zeuden, 6.217 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 365 hutsik zeuden. 1.737 etxeak ziren eta 4.786 apartamentuak ziren. 6.217 etxebizitza nagusietatik 2.786 bere jabearen bizilekua ziren, 3.348 alokairuan okupaturik zeuden eta 82 doan lagata zeuden; 128 etxek gela bat zuten, 742 etxek bi zituzten, 1.695 etxek hiru zituzten, 2.000 etxek lau zituzten eta 1.652 etxek bost zituzten. 2.393 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 3.143 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.387 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 9.433 ziren, horien artean 6.718 aktiboak ziren eta 2.715 inaktiboak ziren. 6.718 pertsona aktiboetatik 5.644 lanean zeuden (2.948 gizon eta 2.696 emakume) eta 1.074 langabezian zeuden (513 gizon eta 561 emakume). 2.715 pertsona inaktiboetatik 713 erretiraturik zeuden, 1.089 ikasten zeuden eta 913 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.079 komertzioetatik, 8 erauzte enpresak ziren, 14 janari enpresak ziren, 8 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 36 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 137 eraikuntza enpresak ziren, 326 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 41 garraio enpresak ziren, 36 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 17 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 64 finantziazio enpresak ziren, 42 higiezinen enpresak ziren, 162 zerbitzu enpresak ziren, 142 administrazio publikoko enpresak ziren eta 45 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 225 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 lan bilaketa bulegoa, 2 posta bulegoak, 12 banku bulegoak, 37 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 1 autoeskola, 13 igeltseroak, 30 margolariak, 18 zurginak, 28 iturginak, 13 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 14 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 7 aldi baterako lan enpresak, 24 jatetxeak, 7 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 5 apaindegiak.
2009an zeuden 90 establezimendu komertzialetatik, 2 hipermerkatuak, 4 supermerkatuak, 5 brikolaje denda handika, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 10 okindegiak, 5 harategiak, 2 kongelatu-dendak, 6 liburu dendak, 17 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 5 zapata-dendak, 5 elektrotresna dendak, 2 altzari dendak, 8 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 5 drogeria, 1 lurrin-denda zen, 4 bitxi-dendak eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Chenôve udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, 2 psikiatriko, urgentzia zentro 1 bat, osasun-zentro 1 bat, 7 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
2009an 7 haur-eskola eta 7 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Chenôve udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 523 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 218.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Calumma malthe
Calumma malthe Calumma generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Dubrovnik
Dubrovnik (,latinez eta italieraz Ragusa) Adriatikoan dagoen Kroaziako hiria da, Dalmaziako hegoaldean. Turismo handia jasotzen duen hiria da eta horretaz gain itsas-portu garrantzitsua da eta Dubrovnik-Neretva eskualdeko hiriburua. 42.641 biztanle zituen 2011an. 1979tik aurrera hiriaren alde historikoa UNESCOren Gizateriaren Ondarea da.
Historia
VII. mendean eslaviar inbasioek Epidaurum (gaur egungo Cavtat) suntsitu zuten eta bertako biztanleak kostaldeko Laus edo izeneko uharte batean babestu ziren. Pixkanaka inguruko eslaviarrekin nahastuz joan ziren eta Adriatikoko kai garrantzitsua bihurtzen hasi zen. VIII. mendean arabiarrek erasotu ondoren Bizantziar inperioari laguntza eskatu zioten eta honek bere Dalmazia probintzian sartu zuen. XI. mendean bere itsas flota garatu zuen eta XII. menderako harresi handiak eraiki zituen. 1204ean Veneziak Konstantinopla menperatzean Dubrovnik ere eskuratu zuen 1358an independentzia eskuratu eta Ragusako Errepublika sortu zen arte. Orduan Veneziaren aurkari zuzena bihurtu zen indar ekonomikoari erreparatuz gero. Diplomazia sare indartsua garatu zuen, batez ere XV. eta XVI. mendeetan. Ragusaren indarra itsasgintzan eta itsasoko komertzioan oinarriturik zegoen. Bere flota 200 itsasontzitakoa izatera iritsi zen.
1808an Napoleonek hartu zuen hiria, errepublikari amaiera emanez eta 1815ean Vienako Batzarrak Habsburgotarren inperioaren eskutan utzi zuen. Hortik aurrera gainbehera etorri zen. Bi mundu gerrek kaosa ekarri zuten hirira eta ez zen berrindartu Titoren garaian turismo gune bihurtzen hasi arte.
1991ean Kroaziak independentzia aldarrikatu zuen eta Jugoslaviako armadak sei hilabetez setioa ezarri zion hiriari harresi barneko eraikin ugari suntsituz.
2007ako abuztuan izugarrizko sutea sortu zen Bosniako mugan eta Cavtatetik hasi eta Dubrovnik bera ere suak hiria inguratu zuen baina hiria ez zen kaltetua gertatu.
Nephelomys moerex
Nephelomys moerex Nephelomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.
Esquerchin
Esquerchin Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Sitta nagaensis
Sitta nagaensis Sitta generoko animalia da. Hegaztien barruko Sittidae familian sailkatua dago.
Esquerchin
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 529 ziren, horien artean 382 aktiboak ziren eta 147 inaktiboak ziren. 382 pertsona aktiboetatik 345 lanean zeuden (189 gizon eta 156 emakume) eta 35 langabezian zeuden (12 gizon eta 23 emakume). 147 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 55 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Esquerchin udalerrian 319 unitate fiskal zeuden, 830 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.928 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 2 iturginak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 2 apaindegiak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Esquerchin udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Grafito
Grafitoa karbono puruaren forma kristaldua da. Karbonoaren era alotropiko bat da. Hexagonala da eta kolore beltzaxka eta distira metalikoa du. Eroale ona da, tenperatura handia jasateko gaitasuna du, eta azidoek ez dute desegiten.
Esquerchin
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra psikiatriko zen.
Grafito
Izadian aurki daiteke (sedimentu harrietan batez ere) baina laborategian ere prestatzen da labe elektriko batean antrazita berotuta.
Zantedeschia elliottiana
Oso zurtoin laburra, hosto zabal luzeak eta erorkorrak, eta gider luzeko lorea, lore-hosto bakarrekoa eta kono itxurakoa izaten dute. Hosto berde orbain zurikoak, luze zabalak, kala zuriak baino biribilagoak, eta lore horia ditu, 0,6-1 m luzea.
Grafito
Erabilera asko ditu industrian, eroale eta labaingarritarako, adibidez (azken honetarako olioekin nahastuz). Margo beltzak, arkatzak eta elektrodoak egiteko, eta beste hainbat gauzatarako ere erabiltzen da.
Esquerchin
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chexbres
Chexbres Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Tropidurus
Tropidurus Tropiduridae familian sailkatzen den narrasti genero bat da. Hego Amerikan bizi dira.
Léopold de Folin
Alexandre Guillaume Léopold de Folin, Folingo markesa (Tournus, Saona eta Loira 1817ko abuztuaren 28a - Biarritz, 1896ko uztailaren 5a), ozeanografo, malakologista eta Biarritzeko itsas museoaren sorreraren aitzindaria izan zen.
Biografia
Caecidae molusku-familiaren ikerketan murgildu zen eta Eulimidae familiako itsas barraskiloak ere deskribatu zituen. Gainera, beste itsas barraskilo genero batek, hots, Folinella delakoak, De Folini zor dio bere izena.
Folin markesaren lanek aparteko aipamena merezi dute Ozeanografiaren historian, bai eta Euskal Herriko faunari buruzko ikerlanen analetan. Folinek mendebaleko Pirinioetan Cryptazeca monodonta, Elona quimperiana, Trissexodon constrictus eta Laminifera pauli lur barraskiloak elementu exotikotzat hartu zituen bere lan-hipotesian, bertara Atlantidako biztanleen ondorengoek, hots, euskaldunek ekarriak izan zitezkeelarik. Hau da, haren faunari buruzko usteen arabera, bildutako datuek Europaren eta Ipar Amerikaren artean hondoraturik legokeen lur-zubiaren hipotesia berma zezaketen, eta hortaz euskaldunen Atlantidako jatorria onargarria zitekeen.
1872-1876 bitarteko espedizioan HMS Challerger itsasontzian joan zen. Gaskoniako Golkoan egin zituen ikerketak eta 1880an 'Travailleur' itsasontziaren barnean lan egin zuen. Hiru urte beranduago, 1883an "Talisman" itsasontzian aritu zen lanean eta hainbat bidaia egin zituen Kanarietako, Cabo Verdeko eta Azoreetako uhartetara.
Egilearen izena "De Folin", sailkapen zoologikoetan sarritan ematen da, Caecum subannulatum de Folin edo Ebala Pointeli de Folin kasurako.
300 inguru molusku-espezie berri nominatu eta deskribatu zituen, krustazeo eta foraminiferoak aipatu gabe. Horiez gainera zortzi genero berri deskribatu zituen. Itsas ikerketa eta nabigazioa gaitzat harturik, hainbat liburu gauzatu zituen (esaterako Sous les mers -1887- eta Bateaux et navires. Progrès de la construction navale à tous les âges et dans tous les Pays - 1882) eta ildo beretik Les Fonds de la Mer aldizkaria kudeatu zuen (1867 1887)
Bestalde, Société des Sciences et Arts de Bayonne elkartearen fundatzaileetariko bat izan zen eta bai lehen presidentea ere (1873-78). Modu berean, Folin-ek proposaturiko museo ozeanografikoaren ideiak eragin erabakiorra eduki zuen, geroago eratuko zen Biarritzeko Itsas Museoaren (1935) bidea urratzeko. .
Familia
Leopold de Folin Pierre Marie Arthur Morelet naturalista frantsesaren koinatua zen, izan ere Noémie, Leopolden arrebarekin ezkonduta zegoen.
Ondarea
Folinella moluskua k Folin-en izena hartu du.
Ozeanografiari eskainitako Biarritzeko itsas museoaren erakusketa areto batek bere izena darama, baita Biarritzeko kale batek ere.
Dúbravka
Dúbravka Eslovakiako udalerri bat da, Michalovceko barrutian kokatuta. 10,21 km²ko azalera du eta 681 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1409. urtekoa da.
Gauza
Gauza Metautengo kontzejua da.
Hoplias microlepis
Hoplias microlepis Hoplias generoko animalia da. Arrainen barruko Erythrinidae familian sailkatzen da.
Gauza
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 63 biztanle ditu.
Antony Gormley
Sir Antony Mark David Gormley (1950eko abuztuaren 30a) eskultore britainiarra da.
Besteak beste, Ipar Aingerua, Ingalaterrako iparraldean dagoen Gateshead eskultura publikoa, 1994an enkargatua eta 1998ko otsailean eraikia; Liverpooletik gertu dagoen Beach Crosby Beach-en Another Place; eta Event Horizon, 2007an Londresen estreinatu zen hainbat zatiko instalazioa, gero New Yorken Madison Square (2010).
Sevillako aireportua
Sevillako aireportua, Sevilla-San Pablo izenez ere ezaguna dena, Andaluziako Sevilla hirian dagoen aireportu txikia da, Aenak kudeatutakoa. Hiriaren ipar-ekialdean dago kokatuta, 10 km inguruko distantziara.
2012an 4.287.488 pertsonek erabili zuten.
Gerusia
Gerusia (γερουσία) agure kontseilu espartarra izan zen, Herodotoren ustez, 28 geronte eta bi erregek osatua. Hauek, Apellak (Ἀπέλλα) hautatzen zituzten, forma goraipagarriarekin eta biziarteko karakterrarekin.
Gerusiako kide izateko, hirurogei urte baino gehiago izan behar zuten. Tribu bakoitzak, kontseilura hamar kide bidaltzen zituzten, eta printzipioz, jakintsuena eta bertutetsuena aukeratzen zen. Aristokraziaren paladinak, Gerokhia izendatzen zuen, hau da, "Pribilegiatuen Kontseilua". Garai klasikoan, oso garrantzitsua izan zen organo hau: lege proiektuak onartzen zituzten Apellatik pasa ondoren, biltzarra disolbatu ahal zuten proiektua atzera botatzen bazen eta justizia gorte goreneko partaide ziren. Gerusiak, bere zantzu aristokratikoak kontserbatuko zituen. Esan daiteke ere, kanpo politika kontrolatzen zutela. Kriminalean, apelazio gabeko epaitegia zen, eta erregeak epaitu ahal zituzten. Haien botereak, benetako gerontokrazia zehaztu zuten Espartan.
Jorge Pacheco Areco
Jorge Pacheco Areco (Montevideo, Uruguai, 1920ko apirilaren 9a - 1998ko uztailaren 29a) politikaria eta kazetaria izan zen. Uruguaiko nazioaren eraikitzaile nagusietako bat izan zen, Melchor Pacheco y Obesen ondorengoa.
Zuzenbide eta Gizarte Zientzietako ikasketak egiten hasi zen Montevideoko Unibertsitatean; baina, ikasketak bukatu gabe, kazetaritzan eta politikan sartu zen. 1961etik aurrera El Día egunkarian hasi zen lanean, zuzendari gisa. 1965ean utzi zuen egunkaria, Gestido jeneralaren politikari buruz beraren eta egunkariaren artean zegoen ideologia bateraezintasunagatik.
1962an diputatu hautatu zuten, eta Ogasun Batzordeko kide izan zen. Gestidoren hauteskunde kanpainan parte hartu zuen, eta hark lehendakaritza lortu zuenean (1967), lehendakariorde izendatu zuten Pacheco Areco. Gestido jenerala bederatzi hilabete geroago hil zen, eta Pachecok hartu zuen lehendakaritza bere gain, 1967ko abendutik 1972ko martxoa arte. Gero, Uruguaiko enbaxadore izan zen Espainian (1972-1976), Suitzan (1976-1980), Estatu Batuetan (1980-1982), eta Paraguain.
Biloria (argipena)
Biloria zenbait lekuren izena da.
Itsaso Beltzeko eskualdea
Itsaso Beltzeko eskualdea (Karadeniz Bölgesi) Turkiako 7 zentsu eskualdetako bat da. Bere balioa administratiboa baino estatistikoa baino ez da. Herrialdearen iparraldean dago.
Eskualde honetan 2000. urtean 8.439.213 biztanle bizi ziren.
Mugakideak
Itsaso Beltza iparraldean, Erdialdeko Anatolia hegoaldean, Ekialdeko Anatolia hego eta ekialdean eta Marmara eskualdea mendebaldean mugakide ditu.
Probintziak
Eskualde honetan honako probintziak daude:
Akysis vespertinus
Akysis vespertinus Akysis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Akysidae familian.
Ikus, gainera
]
Sitta cashmirensis
Sitta cashmirensis Sitta generoko animalia da. Hegaztien barruko Sittidae familian sailkatua dago.
Archaius tigris
Archaius tigris Archaius generoko animalia bakarra da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Hoplias patana
Hoplias patana Hoplias generoko animalia da. Arrainen barruko Erythrinidae familian sailkatzen da.
São João Nepomuceno
São João Nepomuceno Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ouro Verde de Goiás
Ouro Verde de Goiás Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Tropidurus guarani
Artikulu hau Tropidurus guaraniri buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Guarani».
Luis Filipe Frantziakoa
Luis Filipe Frantziakoa (Paris, 1773ko urriaren 6a - Claremont, Surrey, 1850eko abuztuaren 26a) Frantziako azken erregea izan zen, 1830-1848 bitartean.
Bizitza
Luis Filipe Jose Orléanseko dukearen eta Luisa Maria Adelaida Borboi-Penthièvrekoaren semea zen. Valois, Chartres eta Orléanseko duke tituluak izan zituen. Iraultzaren aldekoa zen, jakobinoen taldeko kidea, eta 1793an Konbentzioaren gudarostean parte hartu zuen. Neerwindengo guduaren ondoren, etsaien aldera igaro zen. Suitzan, Alemanian, Eskandinavian, Estatu Batuetan eta Ingalaterran egon zen. Ingalaterran Maria Amelia Napoliko printzesarekin ezkondu zen 1809an, eta ondoren lau urte eman zituen Sizilian (1810-1814).
1814an Frantziara jo zuen eta Orléanseko etxearen aberastasun handiak kudeatu zituen luzaroan, gortetik urrun. 1825ean liberalengana hurbiltzen hasi zen eta 1830eko iraultzaren ondoren, agintera eraman zuen goi burgesia liberalak. Luis Filipe buruzagi militar nagusi izendatu zuten hasieran eta errege ondoren, 1814ko Konstituzioa aldatu eta zin egin ondoren. Horrela sortu zen Frantziako monarkia burgesa, hiritar-erregea agintari nagusi zela (Uztaileko monarkia deitua Frantzian). Ekintza honek Borboitarren leinu legitimista kendu zuen tronutik. 1848an erregetza utzi behar izan zuen, 1848ko iraultzaren ondoren. Bilobari, Parisko kondeari, erregetza utzi eta Ingalaterrara jo zuen. Han hil zen 1850ean.
Ezkontza eta seme-alabak
1809an, Fernando IV.a Napolikoaren alaba Maria Amaliarekin ezkondu zen; hamar seme-alaba izan zituzten:
Saint-Étienne-de-Vicq
Saint-Étienne-de-Vicq Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Étienne-de-Vicq udalerrian erroldatutako biztanleak 477 ziren. Familiak 188 ziren, horien artean 50 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 54 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 71 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Chives
Chives Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Saint-Étienne-de-Vicq
Etxebizitza
2007an 211 etxebizitza zeuden, 189 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 209 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 189 etxebizitza nagusietatik 148 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 98 etxek bost zituzten. 167 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Chives
Biztanleria
2007an Chives udalerrian erroldatutako biztanleak 371 ziren. Familiak 168 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saint-Étienne-de-Vicq
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Chives
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Étienne-de-Vicq
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 280 ziren, horien artean 208 aktiboak ziren eta 72 inaktiboak ziren. 208 pertsona aktiboetatik 185 lanean zeuden (99 gizon eta 86 emakume) eta 23 langabezian zeuden (19 gizon eta 4 emakume). 72 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Chives
Etxebizitza
2007an 254 etxebizitza zeuden, 177 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 248 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 177 etxebizitza nagusietatik 153 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 104 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 93 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Saint-Étienne-de-Vicq
Diru sarrerak
2009an Saint-Étienne-de-Vicq udalerrian 195 unitate fiskal zeuden, 499 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.992 euro zen.
Chives
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saint-Étienne-de-Vicq
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Chives
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 198 ziren, horien artean 123 aktiboak ziren eta 75 inaktiboak ziren. 123 pertsona aktiboetatik 110 lanean zeuden (65 gizon eta 45 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 75 pertsona inaktiboetatik 44 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Étienne-de-Vicq
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
Chives
Diru sarrerak
2009an Chives udalerrian 173 unitate fiskal zeuden, 365 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.798 euro zen.
Saint-Étienne-de-Vicq
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Étienne-de-Vicq udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.560 hektarea erabiltzen.
Chives
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
Saint-Étienne-de-Vicq
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Chives
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Laramie konderria (Wyoming)
Laramie konderria (Laramie County) Wyomingko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Cheyenne da. 2010eko zentsuaren arabera 91,738 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Chives
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Lutry
Lutry Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Nephelomys nimbosus
Nephelomys nimbosus Nephelomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.
Lutry
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Naya Rivera
Naya Marie Rivera (Santa Clarita, Kalifornia, 1987ko urtarrilaren 12a - Piru aintzira, Kalifornia, 2020ko uztailaren 8a) estatubatuar aktorea, modeloa eta abeslaria izan zen.
Haurra zenetik ibili zen aktore eta modelo. 1991tik 1992ra, 4 urte zituela, CBS telebista kateko The Royal Family telesailean antzeztu zuen. Lan horregatik Young Artist sarirako izendapena jaso zuen. 2014an At the Devil's Door beldurrezko filmean egin zuen debuta film aktore.
2020ko uztailaren 8an desagertutzat jo zuten Naya, lau urteko semea alokairuko txalupa batean Filmoreko Piru aintziran jitoan bakarrik aurkitu eta gero. 2020ko uztailaren 13an bere hilotza topatu zuten.
Saint-Étienne-de-Vicq
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Laser-ezpata
Laser-ezpata edo argi-sablea fikziozko ezpata bat da, eta Star Warseko frankiziako saga osoan agertzen da. Star Warseko jatorrizko lehen filmean lehen aldiz agertu ondoren, Star Warseko film guztietan agertu da orduz geroztik, "Skywalker sagaren" instalazio bakoitzean gutxienez argi-sableko duelu batekin. Argi-sablearen itxura bereizgarria jatorrizko filmetarako rotoscoping-a erabiliz sortu zen.
Chives
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Loenen
Loenen Herbehereetako Utrecht probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 8.475 biztanle zituen.
Esternokleidomastoideo
Esternokleidomastoideoa, lepoaren alboko aurpegiko gihar bat da, aurrealboko zatian, luzea, indartsua, bere toraxeko zatian, bi, eskukada edo buruz osatua: esternoikoa, zilindrikoa, eta lepauztaikoa, laua. Bien artean, Sedilloten triangelua uzten dute, barne jugular zainarentzako toki bat uzten dutena, bide bat ezartzeko.
Behealdetik, esternoiko kirtenaren aurrealdeko aurpegian eta lepauztaiaren barnealdeko herenean sartzen da. Goitik, berriz, mastoide apofisiaren barnealdeko aurpegian eta goiko okzipitaleko lerro kurboan.
Giharraren erdialdeko zatian, nerbio ugari elkartzen diren gune bat dago, Erben puntua deritzona, kirurgian garrantzi handia duena.
Bizkarrezur nerbioak edo gehigarriak, CXI nerbioak nerbiotzen du.
Gihar honek, hiru mugimendu ezberdin ahalbidetzen ditu: burua alde batera eta bestera mugitzea, alboko okertzea, eta burua arinki luzatzea. Honegatik, "begirada poetiko"aren giharra ere baderitzo (buruaren flexore, okertzaile eta biratzailea da).
Nelly Furtado
Nelly Kim Neto Furtado (Victoria, Columbia Britainiarra, Kanada, 1978ko abenduaren 2an) portugaldar jatorriko abeslari kanadarra da. Portugesez, ingelesez eta gaztelaniaz abesten du.
2002an Whoa, Nelly! bere estreinako diskoaren I'm like a bird kantagatik Grammy sari bat irabazi zuen.
Frederiko Danimarkakoa
Frederiko Danimarkakoa (Kopenhage, 1968ko maiatzaren 26a), Danimarkako oinordeko printzea da. Margarita II.a Danimarkakoa eta haren Monpezat-eko Henrike de Laborde senarraren semerik zaharrena da. Monpezat-eko kondearen tituluaren oinordekoa da ere.
Erregetza eskuratzean, Frederik X.a Danimarkakoa izena hartuko du.
Falkušovce
Falkušovce Eslovakiako udalerri bat da, Michalovceko barrutian kokatuta. 9,45 km²ko azalera du eta 674 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1290. urtekoa da.
Lezio magistral
Lezio magistrala, klase magistrala, eskola magistral edo irakastaldi magistrala irakasle batek gela bateko ikasleei ikasgai bati buruz egiten dien hitzaldia da, ikasleek gaiari buruzko informazioa bereganatzeko. Hitzaldia bakarrizketa izan ohi da, nahiz eta, teorian behintzat, ikasleak gonbidatuta egon galderak edo iradokizunak egitera.
Irakaskuntza-metodo moduan, ikasleen eta irakaslearen arteko interakzio eskasa, indibidualizazio eza eta ikaslearen pasibotasuna aipa daitezke, eta horrela, asko kritikatu izan den metodoa da. Metodo honetan irakasleek bere eskolak "diktatu" bezala egiten dute eta ikasleek apunteak hartu. Gero ikasleek apunte horietatik ikasi beharko dute, irakasleak ziur aski irakastaldi magistraletan esandakoari buruz galdetuko duelako azterketan. Irakaskuntza-Metodologia honetan edukiak buruz ikastea izaten da helburu nagusi eta azterketetan edukiak noraino ikasi diren buruz neurtu ohi da. Honelakoetan ikasle batzuek txuletak egiteko joera izaten dute.