cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eguzki Beltza
Ez dakigu diseinuak SSen artean izen bat zuen edo esanahi bereziren bat zuen. Gurtzarekin duen lotura Russell McCloud izengoitiaren Die Schwarze Sonne von Tashi Lhunpo ("Tashi Lhunpoko Eguzki Beltza") 1991ko eleberri alemaniarretik dator. Wewelsburg mosaikoa "Eguzki Beltza" neonazi kontzeptuarekin lotzen du liburuak. SSko Wilhelm Landig ofizial ohiak asmatu zuen, swastika naziaren ordezko gisa.
Hyloxalus maculosus
Hyloxalus maculosus Hyloxalus generoko animalia da. Anfibioen barruko Dendrobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Eguzki Beltza
Wewelsburgeko mosaikoa
1933an, Heinrich Himmlerrek, SSko buruak, Wewelsburg erosi zuen, Paderbornetik gertu dagoen gaztelu bat, Alemanian. Himmler-ek egitura SSen zentro bihurtu nahi zuen, eta 1936tik 1942ra bitartean, eraikina handitzeko eta berreraikitzeko agindu zuen, zeremonietarako prestatzeko. Himmlerren birmoldaketaren ondorioz, erradialki gainjarritako berde iluneko hamabi sig izpi, hala nola SSaren logotipoan erabiltzen direnak, egituraren iparraldeko dorrearen marmol zuriko solairuan Obergruppenführersaal edo "Jeneralen Gelan" agertzen dira.
Ez dakigu irudian aurreikusitako esanahia. Zenbait adituk iradoki dute artistak Merovingiar disko apaingarrietan aurkitutako motiboak inspiratu dituela.
Neonazismoa
Eguzki Beltzaren ikurra asko erabiltzen dute neofaxistek, neonaziek, eskuin muturrekoek eta supremazista zuriek. Sinboloa, sarritan, banderetan, elastikoetan, karteletan, web guneetan eta talde horiekin lotutako argitalpen estremistetan agertzen da. Eskuin-muturreko talde modernoek, askotan, eguzki-gurpila edo Sonnenrad sinboloari egiten diote erreferentzia.
Eskuin muturreko hainbat taldek eta gizabanakoek sinboloa erabili dute propagandan, Christchurcheko meskitako sarraskiko Brenton Tarrantek, Antipodar Erresistentzia talde neonazi australiarrak eta Ukrainako Azov Batailoia Guardia Nazionalaren erregimentuak barne. Charlottesvilleko (Virginia) Unite the Right manifestazio ultraeskuindarrean parte hartu zuten hainbat muturreko taldek erakutsi zuten sinboloa.
Satanismoa
Nazien garaiko beste sinbolo batzuekin batera, hala nola Wolfsangel, Sig Armanen errunak eta Totenkopf, Satanismoaren jarraitzaile batzuek eguzki beltza erabiltzen dute. Chris Mathews adituak hau idatzi du :
Alberto Bustamante Belaúnde
José Alberto Bustamante Belaúnde (Arequipa, 1950eko irailaren 12a - † Lima, 2008ko otsailaren 7a) Peruko abokatua eta politikaria izan zen. Peruko lehen ministroa.
Gatazketan Indarkeria Sexuala Amaitzeko Nazioarteko Eguna
Nazio Batuen Batzar Nagusiak ekainaren 19a Gatazketan Sexu Indarkeria Ezabatzeko Nazioarteko Eguna izendatu zuen.
Gatazketan sexu-indarkeria ezabatzeko nazioarteko eguna
2015eko ekainaren 19an, 69/293 ebazpenean, Nazio Batuen Batzar Nagusiak, ekainaren 19a gatazketan sexu-indarkeria ezabatzeko nazioarteko eguna izendatu zuen, auzi horren gainean kontzientzia sortzeko.
Miguel Indurain
Kirol ibilbidea
Zortzi urtez C.C.Villavés amateur taldean aritu eta gero, 1984an egin zen txirrindulari profesional, Reynolds taldearekin kontratua sinatzean.
1985ean lehen aldiz Frantziako Tourrean parte hartu zuen, eta Espainiako Vueltan elastiko horia jantzi zuen lau egunez.
Hurrengo urteetan, Frantziako Tourrean bere taldekide Pedro Delgado, 1988ko irabazlea, laguntzen aritu zen. 1989an Paris-Niza irabazi duen lehen euskal txirrindularia izan zen eta Tourreko lehen etapa garaipena lortu zuen.
Bere lehen Frantziako Tourra 1991n irabazi zuen, erlojupeko bi etapa garaipen lortu ondoren. Aurretik Espainiako Vueltan bigarren postua lortu zuen. 1992an etapakako bi bira handiak, Frantziako Tourra eta Italiako Giroa, irabazi zituen: Italiako Giroa irabazten zuen lehen euskalduna izan zen. Gauza bera lortu zuen 1993an.
1994an Tourra irabazi zuen laugarren aldiz jarraian, baina Italiako Giroan Eugeni Berzin Errusiarrak garaitu zuen. Urte bereko irailean Orduko Errekorra lortu zuen, Chris Boardmanek zuen aurrekoa gaindituz eta berria 53.040 km-tan utzirik. Proba horretarako Espada izeneko bizikleta iraultzaile eta modernoa erabili zuen. Hala ere, hilabete geroago Tony Rominger suitzarrak marka hobetu zuen. 1995ean bere azken Frantziako Tourra (bosgarrena jarraian) eta munduko erlojupeko txapelketa irabazi zituen.
Bere azken denboraldian ez zuen bere nahi nagusia lortu, hots seigarren Tourra irabaztea, hamaikagarren postuan geratu baitzen. Atlantako Joku Olinpikoetan erlojupeko proban urrezko domina lortu zuen. Haren azken lasterketa Espainiako Itzulia izan zen, baina Covadongako aintziretan helmuga zuen etapan erretiratu zen.
1997ko urtarrilaren 2an iragarri zuen txirrindularitzari agur esaten ziola.
Fundazioa
1998an sortutako Fundación Miguel Induráin izeneko elkartearen ohorezko presidentea da Miguel Indurain. Nafarroako Gobernuak eta Espainiako Batzorde Olinpikoak bultzatutako fundazioa da, eta helburuen nagusitzat du probintziako goi-mailako kirolariak sustatzea.
Hungladder
, 'Hunagladair', Eskoziako Skye uharteko udalerri txiki bat da, Barruko Hebridetan eta Highland eskualdean.
Gastromyzon fasciatus
Gastromyzon fasciatus Gastromyzon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
Amsterdamned
Amsterdamned, 1988ko Dick Maas heberhereear zinema zuzendari eta gidoilariaren beldurrezko film bat da. Huub Stapel, Monique van de Ven, Serge-Henri Valcke, Hidde Maas eta Wim Zomer aktoreek antzeztu zuten.
Izenburuak Herbehereetako Amsterdam hiriburua eta ingelesezko "dammed" ("madarikatu") hitzaren arteko elkarketa da.
Argumentua
Amsterdamgo kanalak serieko hiltzaile baten erailketen lekuko izango dira. Ura oso gogoko ez duen Eric Visser (Huub Stapel) detektibeak kasua ikertzeko ardura jasoko du.
Vultureni
Vultureni Errumaniako udalerri bat da, Bacău konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
The Winning of Barbara Worth
The Winning of Barbara Worth western film mutua da, Henry King estatubatuar zinemagileak 1926an zuzendu zuena. Ronald Colman, Vilma Bánky eta Gary Cooper: izan ziren aktore nagusiak.
Niculești
Niculești Errumaniako udalerri bat da, Dâmbovița konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
The Winning of Barbara Worth
Sinopsia
Willard Holmes ingeniaria bankari eskrupulugabea den bere ugazaitarekin elkarlanean ari da Colorado ibaian presa bat egiten, Barbararen aita Jefferson Worthen lur idorrak ureztatzeko helburuz. Bai Holmes bai Abe Lee bertako ingeniaria Barbararekin maitemindu dira.
Niculești
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Taldykorgan
Taldykorgan Kazakhstango Almatyko probintziako hiriburua da. Bere koordenatuak dira. 2003ko erroldaren arabera, herriak 118.400 biztanle ditu.
Gregorio González Galartza
Gregorio González Galartza (Zegama, 1869 - Donostia, 1948) gipuzkoar argazkilaria izan zen. Bere lanak XX. mende hasierako Donostia hiriaren bizitzaren kronika osatzen du eta, egun, San Telmo Museoan dago.
Columba albitorques
Columba albitorques Columba generoko animalia da. Hegaztien barruko Columbidae familian sailkatua dago.
Ercheu
Ercheu Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Nebovidy (Brno-Landako barrutia)
Nebovidy Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 762 biztanle ditu eta 4,5 kilometro koadroko azalera. Brno-Landako barrutian dago.
Ercheu
Biztanleria
2007an Ercheu udalerrian erroldatutako biztanleak 790 ziren. Familiak 248 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 100 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Nebovidy (Brno-Landako barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1435 urtean egin zen.
Ercheu
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 325 etxebizitza zeuden, 269 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 324etxeak ziren. 269 etxebizitza nagusietatik 225 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 49 etxek hiru zituzten, 72 etxek lau zituzten eta 135 etxek bost zituzten. 180 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 128 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 117 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saint-Jouin-de-Blavou
Saint-Jouin-de-Blavou Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Ercheu
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 473 ziren, horien artean 327 aktiboak ziren eta 146 inaktiboak ziren. 327 pertsona aktiboetatik 291 lanean zeuden (173 gizon eta 118 emakume) eta 36 langabezian zeuden (21 gizon eta 15 emakume). 146 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 70 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Jouin-de-Blavou
Biztanleria
2007an Saint-Jouin-de-Blavou udalerrian erroldatutako biztanleak 285 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Ercheu
Diru sarrerak
2009an Ercheu udalerrian 278 unitate fiskal zeuden, 742,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.704 euro zen.
Saint-Jouin-de-Blavou
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ercheu
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 6 administrazio publikoko enpresak ziren.
Saint-Jouin-de-Blavou
Etxebizitza
2007an 174 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 169 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 123 etxebizitza nagusietatik 107 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 66 etxek bost zituzten. 87 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ercheu
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 igeltseroa, 1 margolaria eta 2 iturginak.
Saint-Jouin-de-Blavou
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 194 ziren, horien artean 147 aktiboak ziren eta 47 inaktiboak ziren. 147 pertsona aktiboetatik 137 lanean zeuden (71 gizon eta 66 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 47 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ercheu
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Ercheu udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.030 hektarea erabiltzen.
Emilio Lopez
Emilio Lopez Adan (Gasteiz, Araba, 1946ko urtarrilaren 15a - ) medikua eta euskal idazle eta pentsalari intelektuala da. Beltza ezizenaz ezaguna da. Euskal nazionalismoari eta Euskal Herriko historiari buruzko lan ugari argitara eman ditu, gai horietan aditu esanguratsua da.
Ercheu
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Saint-Jouin-de-Blavou
Diru sarrerak
2009an Saint-Jouin-de-Blavou udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 282 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.935 euro zen.
Emilio Lopez
Biografia
Frankismoaren garaian ETAko kidea izan zen, 1963tik 1974ra. Garai hartan “Pravi” ezizena zuen eta Biltzar Ttipiko kidea zen (Komite Exekutibo Taktiko, KET). Erakundeak 1966an egindako V. Batzarretik aurrera, langile-internazionalismoaren barruan jarrera independentistari eutsi zion. 1968. urteaz geroztik erbestean bizi da.
Saint-Jouin-de-Blavou
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
Federico Salas
Luis Federico Salas Guevara Schultz (Lima, Peru, 1950eko irailaren 4a - Huancavelica, 2021eko apirilaren 28a) perutar administratzailea, enpresaburua eta politikaria izan zen. Huancavelica eskualdeko alkatea eta presidentea, eta Alberto Fujimoriren Hirugarren Gobernuko Ministroen Kontseiluko presidentea izan zen.
Saint-Jouin-de-Blavou
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Jouin-de-Blavou udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.456 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Faltrikera
Faltrikera edo sakela, oihalezko poltsa txiki bat da, laukizuzena eta zapala, irekidura batekin. Atzetik eta barrutik forroa dauka. Ohikoenak eskuz eginda daude. Emakumeek amantal edo gona azpian eramaten dute, albo batean (ezkerrean edo eskuinean) eta tresna edo objektu txikiak gordetzeko sakel edo poltsiko gisa erabiltzen da.
Gastromyzon ingeri
Gastromyzon ingeri Gastromyzon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
Faltrikera
Etimologia
“Faltrikera” hitza mozarabiar hizkuntzako ḥaṭrikáyra hitzetik dator (‘gauza txikientzat edo balore gutxidun gauzentzat tokia’ esan nahi du). Nekazaritza munduan oso erabilitako jantzia eta hitza izan zen Iberiar Penintsulan, Erdi Arotik XX. mendera arte.
Erabilera
Extremaduran, XIX. eta XIX. mende hasierako nekazari munduko emakumeek faltrikeran erabilgarriak ziren gauzak eramaten zituzten: labana, pospolo kutxa bat, garbitzeko zapi bat, titarea, tutu txiki bat orratzekin, haria, txanponentzako diru-zorroa, giltzak, kate-orratzak, etab. Alde guztietara eramaten zuten eta esaera bat zegoen honakoa zioena: «una mujer sin faltriquera era una mujer sin gobierno» (‘faltrikera gabeko emakumea, gobernurik/ganorarik gabeko emakumea da’).
Faltrikera desberdinak erabiltzen ziren egunaren arabera: egunerokoak, inauterietakoak, festetara edota erromerietara eramatekoak (bereziak ziren, esate baterako, Isidro deunaren egunean leku batzuetan erabiltzen zituztenak). Gaur egun jantzi tradizionaletarako egiten jarraitzen dira: kotoi edo artilezko oihalezkoak edota belusezkoak.
Nebovidy (Kolíngo barrutia)
Nebovidy Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 707 biztanle ditu eta 4,75 kilometro koadroko azalera. Kolíngo barrutian dago.
Emilio Lopez
Biografia
Biltzar Ttipiko kidea izan zenean (1966-1968) medikuntzako ikasketak utziak izan zituen, baina ondotik, Bruselara erbesteratuta, han bukatu zituen medikuntzako ikasketak. 1974an ETA utzi zuen Langile Fronteko jendearekin batera, eta 1976ko hasieran Bruselatik Angelura itzuli zen. 2003tik 2012ra, Iparraldeko Abertzaleen Batasuneko militantea izan zen, hain zuzen ETAk ABko militanteak "torturaren konplizeak" zirela esan zuenetik, ETAren su-etena arte.
Nebovidy (Kolíngo barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1317 urtean egin zen.
Emilio Lopez
Biografia
1969tik aurrera “Gatazka” taldean aritu zen. “Euskadi ta Askatasuna” manifestua sinatu zuen (1970). Lopez Adanen jardueran alde ideologiko-intelektuala gailentzen da; gehiago izan da teorikoa ekintzailea baino; hori esan orduko erantsi behar da, baina, alde teorikoa praktikarekin oso loturik garatu izan duela beti.
Parla
Parla Madrilgo Erkidegoko udalerria da, Madrilgo metropolitar gunea eskualdean dagoena.
Yacyretá uhartea
Yacyretá uhartea (Isla Yacyretá) Paraguaiko uharte bat da Paraná ibaian kokatua etaYacyretáko presaren hormek ebakia. Administratiboki Itapúako departamenduan dago. Paraguai Errepublikako legeek uhartea babesten dute, uhartearen erdia baino gehiago urpean geratu ondoren, arrantza bezalako jarduerak egiteko baimena lortu behar dela. Uhartea hondar zuriez osatutako dunengatik ezaguna da. Gaur egun 400 biztanle inguru ditu, oinarrian arrantzaz bizi direnak.
Parla
Mugakideak
Parlako udalerri mugakideak honakoak dira: iparraldean Fuenlabrada, hegoaldean Torrejón de Velasco eta Torrejón de la Calzada, ekialdean Pinto eta azkenik mendebaldean Griñón eta Humanes de Madrid.
Barruti eta auzoak
Noreste barutia: 28.432 biztanle.
Ercheu
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hyloxalus maquipucuna
Hyloxalus maquipucuna Hyloxalus generoko animalia da. Anfibioen barruko Dendrobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
The Woman Disputed
The Woman Disputed 1928ko Henry King eta Sam Taylor estatubatuar zinema zuzendarien filma da.
Emilio Lopez
Biografia
Iraultzaren eta bortxaren arteko harremanez gogoeta franko egin zituen, bere iritziak beste analista frantses eta amerikarrekin konparatu izan dira gero. Argudio ugari eskaintzen zituen askatasun eta erantzukizunetik. Lopez Adanen arabera, ETAren estrategia armatua soberan egon zen 1980ko hamarkadaz geroztik. Independentzia, sozialismoa, Euskal Herri euskalduna eta batua lortzeko helburuak 1960ko hamarkadarako finkatuta zeudela zioen.
The Woman Disputed
Sinopsia
Bi ofizial gazte, Paul Hartman austriarra, eta Nika Turgenov errusiarra, Mary Ann Wagner gaztearen babesle dira. Neskak ezkon-hitza eman dio Pauli, eta horrek Nika ernegatu du.
Eskatologia
Honelako kontuak aztertzen ditu: heriotza, azken auzia, saria, zigorra, munduaren amaiera…
Parla
Barruti eta auzoak
Suroeste barrutia: 22.192 biztanle.
Emilio Lopez
Biografia
Bestela ere, beste zenbait gai jakingarri landu ditu: nazioa eta estatua, nazionalismoa eta humanismo unibertsala, demokrazia eta naziotasuna; Iraultza eta Hexagonoko nazio ukatuak; egungo esperantzak eta arazoak Ipar Euskal Herrian; Marx eta iraultza, Ezkerra Europan; Ezker Abertzalearen estrategiaren analisia, eta negoziazioen nondik norakoena; Intelektualaren zeregina: literatur erreferentziak eta intelektual hurbilak (F. Krutwig, M. Legasse, F. Likiniano, Txillardegi, Jon Mirande).
Mull of Galloway
Mull of Galloway (Maol nan Gall) Eskoziako hegoaldeko muturrean dagoen lurmutur bat da, Eskozian hegoalderen dagoen puntua hain zuzen ere. Dumfries eta Galloway eskualdean dago, Wigtownshire konderrian.
Itsasargia
Robert Stevensonek eraiki zuen 1836an. Dorreak 26 metrotako altuera dauka, baina argia bera itsasoaren mailatik 99 metrotako altueran dago. Gaur egun itsasargi automatikoa da eta zaindariaren etxea zen hartan kafetegi bat dago orain.
Natura Erreserba
Gaur egun Natura Erreserba estatusa du Galloway kostaldeko animalia eta landareak babesteko.
Emilio Lopez
Lanak
Bere lanen artean honako hauek azpimarra daitezke: El Nacionalismo Vasco (1876-1936), Mugalde, Henday (1974); El Nacionalismo Vasco y Clases Sociales (1976) (Donostiako eta Durangoko liburu-azoketan saritutako lana); El Nacionalismo Vasco en el exilio (1936-1960) (1977); Del Carlismo al Nacionalismo burgués (1978); Bortu Gordetan Lainope (1982); Zazpigarren alaba (1984), hainbat garaitan girotutako hamar ipuinen bilduma.
Parla
Barruti eta auzoak
Sureste barrutia: 27.431 biztanle.
Emilio Lopez
Terminologia
Euskara unibertsitate mailako hizkuntza bihurtzeko prozesuan Lopez Adan medikuntzan eta politika gaietan aitzindarietako bat izan zen. Lan horretan egindako ekarpenak geroago UZEIk sortu zituen hiztegi terminologikoetan islatu ziren, hiztegi hauetan parte hartu zuen: Medikuntza/1: liseriketa hiztegian (1998) eta Politika hiztegian (1980, lau liburukietan).
Parla
Azpiegiturak
Erkidegoko hiriburuko tranbiaz gain zabaldutako bigarren tranbia izan zen 2007an. Tranbia sareak, hamabost geltoki eta 8,3 kilometroko luzera dauka.
Udalak linea berriak eraikitzeko asmoa dauka eta aurrikuspenen arabera beste bi linea eraiki litezke.
Meritus Unibertsitatea
Meritus Unibertsitatea Ameriketako Estatu Batuetako Apollo Taldeak, Phoenixeko Unibertsitatearen jabeak, irabazi asmorik gabeko unibertsitate baten Kanadako marka izena zen. Konpainiaren bulegoak Brunswick Berrian (Kanada) zeuden. 2011ko urtarrilaren 24an, "matrikulazioa ez dela nahikoa izaten jarraituko dugu guk eta gure ikasleek eskatzen duten kalitate akademikoko eta ikasleentzako zerbitzu azpiegiturari eusteko", Meritus Unibertsitateak itxi egingo zuela iragarri zuen, eta azken klaseak 2011ko martxoaren 14an eman ziren. Ikasleen espediente akademikoak Phoenixeko Unibertsitatera eraman zituzten.
Noemí Goytia
Noemí Lucrecia Goytia (Salta, 1936) historia, kritika, ondare eta proiektu prozesuetan espezializatutako argentinar arkitektoa da. Ondarea Kontserbatzeko Nazioarteko Zentroaren Jardunbidearen CICOP saria jaso zuen 2014an. Bere espezialitateari buruzko liburu eta aldizkari artikulu ugariren egilea da.
Hasierako urteak
Saltan jaio zen 1936an. Aita ingeniaria zen eta ama, matematikako irakaslea. Saltan, Choele Choelen (Río Negroko probintziaren erdialdeko hiria) eta La Platan bizi zen aitaren lanbidearen ondorioz. 1955ean, familiak Kordobara eraman zuenez, han hasi zituen unibertsitate ikasketak eta han lortu zuen 1963an Kordobako Unibertsitate Nazionaleko arkitektura lizentziatura.
Jardunbidea
Goytia 1964an Mendozara joan zen bizitzera eta bertan Mendozako Unibertsitateko Arkitektura Fakultateko V. eta VI. Arkitekturaren Historiako irakasle elkartua izan zen eta Enrico Tedeschirekin lankidetzan aritu zen erakunde berriaren zuzendaritzan. Mendozako irakaslea izan zen aldi berean, Kordobako Unibertsitate Nazionalarekin harremana mantendu zuen, lan praktikoen buru izanik, 1964tik 1968ra, Kultura Integrazioko Katedran, Marina Waisman buru zuena. 1966aren amaieran ezkondu eta behin betiko itzuli zen Kordobara bere senarrarekin, Daniel Moisset de Espanés, arkitekto eta irakaslea ere bai, eta harekin ikerketa eta argitalpenak partekatzen ditu. Inés Moisset arkitektoa ere denaren ama da.
Irakasle jardunbidea Kordobako Arkitektura eta Hirigintza Fakultatean egin zuen lehiaketa bidez irabazitako postu desberdinetarako, azkena Arkitekturaren Historia II irakaslea izan zen, 1991tik 2005era. Bere irakaskuntza eta ikerketaren ardatzak bi interes nagusi izan ditu: historia testuingurua ulertzeko tresna gisa eta diseinurako euskarri gisa, eta proiektuaren prozesuak, mekanismoak eta tresnak ere landu ditu.
1993an, Laborategia sortu zen Goytiak 1995 eta 2005 artean zuzendu zuen Arkitekturaren Historia Katedraren barruan. Bere funtzionamenduak historia, tradizionalki subjektu teorikoa, ikasteko errealitatean sartzea du helburu, arkitekturako ikaslearen profila kontuan hartuta, zeinaren sormen lana baita haien espekulazioak eta hausnarketak bultzatzen dituena. Laborategia Arkitekturaren Historia eta Diseinuaren arteko harremanean interesa duten ikasleek Historia beste modu batean ikas dezaten sortutako eremua da.
1996an, Marina Waisman, César Naselli eta María Elena Fogliarekin batera, Historia eta Arkitekturaren Kritikako ikertzaileen trebakuntzarako zentroa sortu zuen FAUDen, UNC-n.
Zientzia eta teknologiako erakunde nazionalek eta nazioartekoek ( CONICET, Europar Batasuneko ALFA Programa, CEHOPU) finantzatutako ikerketa proiektuak zuzendu ditu. Arkitekturaren historiari, hirigintzari, ondareari eta diseinu prozesuei buruzko argitalpen espezializatu ugariren egilea da. Bere liburuak eta artikuluak bere ikaskideek eta beste adar batzuetako profesionalek aipatzen dituzte. eta arkitekturari buruzko hitzaldiak eta tesiak ematen ditu.
Liburuak
Besteak beste, argitaratu ditu:
Droizy
Droizy Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Notomys alexis
Notomys alexis Notomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Droizy
Etxebizitza
2007an 40 etxebizitza zeuden, 31 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 39etxeak ziren. 31 etxebizitza nagusietatik 26 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 47 ziren, horien artean 32 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 32 pertsona aktiboetatik 28 lanean zeuden (20 gizon eta 8 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nebřehovice
Nebřehovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 153 biztanle ditu eta 5,18 kilometro koadroko azalera. Strakoniceko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1392 urtean egin zen.
Hinsdale (Montana)
Hinsdale Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Valley konderrian kokatuta dago, Montana estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Enrique Ginea
Bere garaietako hainbat aldizkarirako lan egin zuen, tartean Donostiako Novedades edo Madrilgo Blanco y Negro.
Pioneer Corporation
Pioneer Corporation (パイオニア株式会社 Paionia Kabushiki-kaisha), Pioneer izenez ezagunagoa, Japoniako Tokio hiriburuko digital eta elektronika osagaietan espezializatutako korporazio multinazional bat da. 1938an Nozomu Matsumoto enpresaburuak sortu zuen.
Telepatia
Telepatia (grezieratik τηλε tele, ‘urrun dagoena’ eta πάθεια patheia, ‘sentimendua’) burmuin batetik beste batera pentsamenduak edo sentimenduak eramateari deritzo, betiere eskuarki erabiltzen diren bost zentzuak erabili gabe. Pertzepzio zentzumenez kanpokoa dela esaten da eta hainbat gertakari paranormalekin lotzen da.
Luganoko aintzira
Luganoko aintzira (italieraz: Lago di Lugano edo Ceresio, latinez: Lacus Ceresius) Suitzako Ticino eta Italiako Lonbardia eskualdeen arteko mugan dagoen glaziar aintzira da.
Brè (925 m), San Salvatore (912 m) eta Generoso (1.701 m) mendiek inguraturik dago, Comoko eta Maggiore aintziren artean. 48,7 km²ko eremua hartzen du, %63 Suitzan eta %37 Italian. Tresa ibaiak Maggiore eta Luganoko aintzirak lotzen ditu.
Jean-Pierre Destrade
Jean-Pierre Destrade (Biarritz, 1941eko abuztuaren 29a - Donibane Lohizune, 2013ko abuztuaren 7a) PSF alderdi sozialdemokratako euskal herritar politikaria izan zen.
Miarritzeko zinegotzia (1977-1989), Pirinio Atlantikoak departamendutik diputatu (1981-1988) eta kontseilari nagusia izan zen. Ustelkeria afera batzuetan sarturik, kartzelatua ere izan zen 1995 urtean.
Juana Alarco de Dammert
Biografia
Julián Alarco Garavito eta Mercedes Espinozaren alaba izan zen. Cruz Andrade de Noelek zuzendutako eskolan ikasi zuen, eta bere heziketa frantseseko eta musikako ikasgai pribatuekin osatu zuen.
1861eko abenduaren 31n ezkondu zen, Limako Katedraleko Sagrario elizan, Juan Luis Dammert Amsink alemaniar merkatari ospetsuarekin. Jarraian, Frantziara joan zen eta Parisen bere nortasuna landu zuen irakurketaren bidez, eta amari eta haurrari arreta mediko soziala emateko interesa agertu zuen. 1886an Perura itzuli zenean, gerrak eta atzerriko okupazioak familiaren ondasunetan eragindako hondamenak berrezarri behar izan zituen. Urte horretan bertan, 1865ean jaiotako seme nagusiaren heriotza jasan zuen, eta ama eta haur babesgabeen aldeko elkartasun sozialeko mugimendu bat sustatzeko beharra nabaritu zuen.
Gerra zibila amaitu zenean, denak itzuli ziren etxera, baina orduantxe geratu zen agerian umezurtz geratutako haurren babesgabetasuna. Babesgabeekiko elkartasun-espiritu noblez beterik, Juanak gizarteko andreen lankidetza deitu zuen, eta Haurren Elkarte Laguntzailearen sorrera bultzatu zuen, bere bizitza osoa elkarte horretan emango baitzuen. Erakunde horren bitartez, 1896an Ama-eskola bat sortzea sustatu zuen, Tayacaja kalean jarri zena. Zazpi urtetik hamabi urtera bitarteko haurrek elikadura eta irakaskuntza jasoko zuten bertan. Horretarako, boluntario ugari irakasle izateko gaituak izan ziren, eta, eranskin gisa, doako arreta medikoko kontsultategi bat ireki zen. Irakasle gisa, Luisa Beausejour, Elvira García y García eta Luisa Dammert Juanaren alaba bera nabarmendu ziren. Obra horri eusteko lortutako dohaintzak nahikoa ez zirenez, ongintzako lehen kermesa edo jaialdia antolatu zuen 1900eko urriaren 21ean.
Ongintza Publikoak emandako lursail batean, 1902an, ama langileen seme-alabak egunean zehar artatzeko lehenengo ama-sehaska sortu zuen. Sehaska edo haurtzaindegi hau, garai hartan Los Naranjos kalean, Barrios Altosen, jarri zena, eredu izan zen garai bateko espositu-etxea gainditzeko. Era berean, eskola fiskaletan esnea banatzeari ekin zion, eskola-gosarien aitzindari bihurtuz. Haur pobreak hondartzetara eta jolaserako beste leku batzuetara bidaltzea ere sustatu zuen, eta behin eta berriz eskatu zuen haiei arreta emateko ospitale bat.
Haren irmotasunak fruituak eman zituen. Haurtzaroaren mesedetan bere lana mantendu eta zabaltzeko, gobernuak Haurren Defentsarako Batzordea antolatu zuen. 1927an Haurraren Ospitalea sortu zen.
Haurren Elkarte Laguntzailearen zilarrezko ezteiak egin zirenean (1919), Juana Alarco de Dammerten lanari esker ona adierazi zitzaion jendaurrean, eta, hiru urte geroago, Limako Udalak haren estatua bat inauguratu zuen, gaur egun bere izena duen plaza publiko batean, Peruko haurtzaroko ongile lanaren lekuko gisa.
Ondorengoak
Juana Alarkok eta Juan Luis Dammertek seme-alaba hauexek izan zituzten:
The Last Flight of Noah's Ark
The Last Flight of Noah's Ark (euskaraz Noeren Ontziaren Azken Hegaldia), 1980ko Charles Jarrott britainiar zinema zuzendariaren abentura film bat da. Elliott Gould, Geneviève Bujold eta Ricky Schroder aktoreek antzeztu zuten.
Ilia Karpenkov
Ilia Alekseievitx Karpenkov, errusieraz Илья Алексеевич Карпенков (Mineralnye Vody, Errusia, 1997ko otsailaren 17a), Errusiako 3x3 selekzioko saskibaloi jokalari errusiarra da.
The Last Flight of Noah's Ark
Argumentua
Noah Dugan (Elliott Gould) hegazkin pilotuari dirua zor dien apustu korridore batzuek jazarpena egiten diotenean, B29 bonbakari zahar batean Ozeano Bareko uharte batean dagoen baserri batera abere batzuk garraiatzeko lana onartuko du. Hegaldia Bernadette Lafleur (Geneviève Bujold) emakumea eta Bobby (Ricky Schroder) eta Julie (Tammy Lauren) neska-mutikoekin batera egingo du. Baina hegazkinak matxura izan eta itsasoaren erdian dagoen eta ustez biztanlerik ez duen uharte batean lurrartzea derrigortuak egongo dira. Han, nola edo hala biziraun eta berriz ere zibilizariora bizirik itzultzean saiatu beharko dira.
Ilia Karpenkov
Errusiako Olinpiar Batzordea (ROC) ordezkatu zuen 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan. Kontuan izan NOBek (Nazioarteko Olinpiar Batzordea) ezarritako zigorra zela medio, Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, errusiar kirolariek ezin izan zutela Errusiaren izenean esku hartu eta ROCen (Russian Olympic Committee) izenean eta banderapean lehiatu zirela.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), zilarrezko domina irabaziko du ROC taldearekin, Letoniakoaren atzetik (urrezkoa) eta Serbiakoaren aurretik]] (brontzezkoa) sailkatuko dira. Hauek osatuko dute ROC taldea: Ilia Karpenkov, Kirill Pisklov, Stanislav Xarov eta Alexander Zuev-ek.
Varulita
Varulita fosfato motako minerala da eta alluaudita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Varulita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.
La Maladie de Sachs (filma)
La Maladie de Sachs 1999ko frantziar pelikula da, Michel Devillek zuzenduta eta Martin Wincklerek idatzitako izen bereko eleberrian oinarriturik.
Sinopsia
Dr. Bruno Sachs doktoreak bakarrik lan egiten du Frantziako herri txiki batean. Lanean errukitsua eta dedikazio handikoa dela ematen du, baina pribatuan bere lanarekin ez dago pozik eta paziente gehienak ez ditu gustuko. Diru-sarrerak handitzeko, abortuak egiten ditu ondoko herri batean. Hor Pauline Kasser emakume gaztea ezagutuko du, eta harremana hasiko dute.
Sariak
Donostiako Zinemaldian zilarrezko maskorra lortu zuen 1999an, zuzendari onenari Michel Devillerentzat.
Saskatchewango Unibertsitatea
Saskatchewaneko Unibertsitatea (U of S, edo USask ) Kanadako ikerketa unibertsitate publikoa da, 1907ko martxoaren 19an sortua eta Hego Saskatchewan ibaiaren ekialdean dagoen Saskatoon-en (Saskatchewan, Kanada). 1907an "Saskatchewan probintziarako Unibertsitatea ezartzeko Legea" onartu zuen probintziako legebiltzarrak 1907an. 1907ko martxoaren 19an probintziako unibertsitatea ezarri zuen "bere adar guztietan goi hezkuntzako instalazioak eskaintzeko eta ahalbidetzeko helburuarekin. pertsona guztiek arraza, sinesmena edo erlijioa kontuan hartu gabe etekin handiena ateratzeko".
Saskatchewaneko Unibertsitatea Kanadako Saskatchewan probintziako hezkuntza erakunderik handiena da. Saskatchewaneko Unibertsitatea Kanadako ikerketa-unibertsitate nagusietako bat da (Kanadako Ikerketa Katedraren kopuruan oinarrituta) eta U15 Kanadako Ikerketa Unibertsitateen Taldeko kidea da (Kanadako 15 unibertsitate ikerketa intentsiboenak).
Javier Berasaluze Bajo
Arkitekto teknikoa ikasi ondoren, argazkilaritza irakasle bilakatu zen. Pilar Arostegi Udal Artxiboan lan egiten du. Bere lanak Arabako Arte Ederretako Museoan eta Artium Museoan daude.
Kynthos mendia
Kynthos mendia (Κύνθος) Delos uhartearen hegoaldean dago, Ziklada uharteetan, Egeo itsasoaren ekialdean, Grezian. 113 metro ditu.
Mitologia
Greziako mitologian Zeus eta Letoren arteko harremanek Heraren maiterrea eragin zuen; horregatik Letok izan behar zituen bikiei jaiotzea ekiditen saiatu zen. Izan ere, Letok, Zeusen laguntzaz, Kýntos mendian babesa aurkitu zuen eta han Apolo eta Artemisa jaio ziren.
Turismoa
Egeoko Zikladeen erdian kokatuta, Kýntos mendiak uharteen panoramika orokorra erakuste du, besteak beste, Mikonos, Naxos, Paros, Siros eta Rhenia. Horregatik oso leku turistikoa da gaur egun.
Semiretxie
Semiretxie (errusieraz Семиречье) Errusiako Turkestango eskualde baten izen historikoa da, gaur egungo Kazakhstango hego-ekialdean kokatua. Kazakheraz Zhetisu izena du (Жетысу edo Джетысу) eta bi izenean Zazpi ibai esan nahi dute.
Semiretxie gaur egungo Kazakhstango Almatyko probintzian kokatzen da batez ere, baina Errusiar Inperioaren garaian Semiretxie oblastak (Семиреченская область) gaur egun Kirgizistanen dauden lurrak ere hartzen zituen.
Ungureni
Ungureni Errumaniako udalerri bat da, Bacău konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Museu Coleção Berardo
Museu Coleção Berardo erakunde garrantzitsua da Lisboan (Portugal). 2007ko ekainaren 25ean inauguratu zen, eta aldi baterako erakusketak eta bilduma iraunkor bat (Berardo Bilduma) daude bertan, arte moderno eta garaikidearen, nazionalaren eta nazioartekoaren adierazgarri. Izena bere sortzailearena zen, José Berardo. Gaur egun itxi egin dute eta jasotako arte-lanak Museu de Arte Contemporânea de Belém erakundean integratuko dira.
Historia
Arte Moderno eta Garaikidearen Fundazioa - Berardo Bilduma (abuztuaren 9ko 164/2006 Lege Dekretua) 2006ko abuztuaren 9an sortu zen. Erakunde horrek administratzen eta antolatzen du gaur egun Belémgo Kultura Zentroan dagoen Berardo Bilduma Museoa. Bere ondare kulturala 862 lanek osatzen dute eta Christie's enkante etxeak 316 milioi eurotan bermatzen du.
2022an obra gehienak judizialki atxilotuta daude —Joe Berardok CGD, Novo Banco eta BCPrekin dituen zorrak direla eta, ia mila milioi euroko zor globala ordaintzeko kreditu gisa bahitzeko asmoa baitute—.
2022ko maiatzaren 26an, Pedro Adão e Silva Kultura Ministroak protokoloaren salaketa iragarri zuen, 2023ko urtarrilaren 1etik aurrera, José Berardo enpresaburuaren arte bildumari buruzkoa -Museu Coleção Berardo osatzen duena-, eta aldi berean, bilduma hau CCBn sortuko den Belémeko Arte Garaikideko Museoan integratuko dela jakinarazi zuten.
Helburuak
Berardo Bilduma Museoak nazioarteko museo garaikide bat eratzea du helburu, XX. mendetik aurrera arte plastikoek izan duten bilakaera ezagutarazteko. Beste artean hauek dira horrekin lotutako helburuak:
Bildumako artista batzuk
Berardo Bildumak XX. eta XXI. mendeko bi mugimendu artistiko nagusiak errepasatzeko eta arte garaikidearen egoerari buruzko irakurketa eta eguneratzeak aztertzeko aukera ematen du. Hauek dira bildumako artista batzuk:
Tom Thomson
Tom Thomson edo Thomas John Thomson (Claremont, Kanada, 1877ko abuztuak 5 – Canoe lakua, Algonkin parkea, 1917ko uztailak 8) kanadiar margolaria izan zen.
Biografia
1913 eta 1917 arteko udetan basozain lanean aritu zen Algonkin parkean, Ontarion. Paisaien irudi asko egin zituen bertan, gero neguan margotzen zituen koadroetarako zirriborro eta eredu gisa.
1917an istripua izan zuen Canoe lakuan eta itota hil zen bertan.
Lana
Seattleen 5 urtez lan egin ondoren, 1905ean Toronton aritu zen lanean marrazkilari eta grabatu egile moduan Tom Thomson. 1906an olio pinturak margotzen hasi zen eta hurrengo urtean Grip Limited, Engravers estudioak kontratua egin zion eta 1912an Rous and Mann Press limited argitaletxean. Bertan ezagutu zituen Zazpikoen Taldeko beste kideak eta Torontoko Arts & Letters Club elkarteko (‘Arteak eta letrak klubeko) kideak.
Estudioa izan zuen Studio Building eraikinean A. Y. Jackson eta Franklin Carmichael artistekin batera. Bere lanetan hainbat eragin islatzen dira: Arts and Crafts Exhibition Society elkartearena (‘Arte eta artisau erakusketa elkartea’), Eskandinaviako pintura garaikidearena, Buffaloko 1913ko erakusketan Zazpien taldeko Lawren Harris eta J.E.H. MacDonald kideek antolatutakoa; eta bere lagun eta kideena. Artista bizitza laburra izan zuen: 5 urtekoa, baina bere arte lanak giltzarri izan ziren Kanadako pinturaren eboluzioan, paisaia eta naturaren irudi ikusgarriak egin baitzituen.
Over the Hill (1931ko filma)
Sinopsia
Shelby andreak eginahalak egiten ditu lanik txarrenetan bere semeek denetik izan dezaten.
Columba eversmanni
Columba eversmanni Columba generoko animalia da. Hegaztien barruko Columbidae familian sailkatua dago.
Gastromyzon introrsus
Gastromyzon introrsus Gastromyzon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
La Possonnière
La Possonnière Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Possonnière udalerrian erroldatutako biztanleak 2.310 ziren. Familiak 876 ziren, horien artean 214 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 166 bakarrik bizi ziren emakumeak), 301 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 333 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 968 etxebizitza zeuden, 882 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 38 hutsik zeuden. 921 etxeak ziren eta 43 apartamentuak ziren. 882 etxebizitza nagusietatik 692 bere jabearen bizilekua ziren, 185 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 56 etxek bi zituzten, 112 etxek hiru zituzten, 181 etxek lau zituzten eta 526 etxek bost zituzten. 680 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 320 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 470 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.445 ziren, horien artean 1.062 aktiboak ziren eta 383 inaktiboak ziren. 1.062 pertsona aktiboetatik 1.018 lanean zeuden (513 gizon eta 505 emakume) eta 44 langabezian zeuden (28 gizon eta 16 emakume). 383 pertsona inaktiboetatik 175 erretiraturik zeuden, 123 ikasten zeuden eta 85 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Possonnière udalerrian 888 unitate fiskal zeuden, 2.305,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.514 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 66 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 margolaria, 4 zurginak, 2 iturginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 liburu denda zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean La Possonnière udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 870 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Notomys amplus
Notomys amplus Notomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Aurèla e Verlac
Aurèla e Verlac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aurelle-Verlac udalerrian erroldatutako biztanleak 177 ziren. Familiak 81 ziren, horien artean 35 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 23 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 148 etxebizitza zeuden, 84 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 147etxeak ziren. 84 etxebizitza nagusietatik 79 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 68 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 109 ziren, horien artean 85 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 85 pertsona aktiboetatik 81 lanean zeuden (52 gizon eta 29 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Aurelle-Verlac udalerrian 80 unitate fiskal zeuden, 157 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.627 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 jatetxe.
Vasilita
Vasilita sulfuro motako minerala da.
Aurèla e Verlac
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vasilita
Ezaugarriak
Vasilita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da:. ]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 - 5,5 da.
Nebužely
Nebužely Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 439 biztanle ditu eta 8,62 kilometro koadroko azalera. Mělník barrutian dago.
Gloucester (Ipar Carolina)
Gloucester Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Carteret konderrian kokatuta dago, Ipar Carolina estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Nebužely
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1327 urtean egin zen.
Gioconda
Gioconda, zeina Mona Lisa izenez ere ezaguna baita, Leonardo da Vinci toskanarraren margolan bat da, XVI. mendearen hasierakoa. Leonardoren margolan garrantzitsuenetatik azkenekoa da.
Zalantzarik gabe, artearen historia osoko margolanik ospetsuenetako bat da, eta ezin konta ahala aipamen egin izan dira berari buruz. Margotu zenetik, inspirazio-iturri izan da askotariko lanetarako, hala nola margolanak, eskulturak eta nobelak, bai eta zurrumurru eta faltsifikazioetarako ere. Margolanaren sona areagotu egin zen lapurtu zutenean, 1911ko abuztuaren 21ean.
Makal zurezko xafla baten gainean margoturiko olio-pintura da, eta behatzaileentzat harrigarri samarra gertatzen da, bere tamaina nahiko txikiarengatik (77 x 53 cm).
Frantziako Estatuaren jabetzakoa da, eta gaur egun Parisko Louvreko museoan dago erakusgai.
Nor zen Gioconda?
Azalpen tradizionalaren arabera, Lisa Gherardini zen; hots, Francesco del Giocondo izeneko Florentziako zeta-merkatari aberatsaren emaztea. Merkatari horrek 1503an Leonardo da Vinciri bere emaztearen erretratua egin zezala eskatu zion, beren etxe berrian jarri eta izan zuten bigarren semearen jaiotza ospatzeko.
Horrenbestez, “Gioconda” izena senarraren abizenaren eratorpen bat da. Adierazi beharrekoa da, bestalde, italieraz “gioconda” hitzak “alai” esan nahi duela. Herrialde anglosaxoniarretan erabiliagoa da “Mona Lisa” izendapena. Izen horren jatorria italierazko “ma donna” da; alegia, “ene andrea”. Espresio horrek bilakaera bat jasan du, “ma donna”tik “madonna”ra, eta hortik “mona” laburdurara. Beraz, “mona” da norbaiti deitzeko era adeitsu bat, ingelesezko “my lady”, gaztelaniazko “mi señora” edo frantsesezko "madame" esapideen parekoa.