cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uneg
Uste denez, Manetonek, Sexto Julio Afrikanoren arabera, aipatzen duen Tlas izan daiteke. Faraoi honi buruz, 17 urteko erregealdia izan zuela dio. Turingo Errege Kanonak, 70 urteko erregealdia ematen dio, partzialki apurtua dagoen arren.
Villers-Bocage (Calvados)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Uneg
Bere izena, Uadynas, Saqqarako Errege Zerrendan eta Abidoseko Errege Zerrendan agertzen da.
Villers-Bocage (Calvados)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Uneg
Bere titulua, Saqqarako Piramide Mailakatuaren lurrazpiko biltegietan aurkitutako ontzi batzuetan ere agertzen da.
Villers-Bocage (Calvados)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.717 ziren, horien artean 1.322 aktiboak ziren eta 395 inaktiboak ziren. 1.322 pertsona aktiboetatik 1.191 lanean zeuden (640 gizon eta 551 emakume) eta 131 langabezian zeuden (49 gizon eta 82 emakume). 395 pertsona inaktiboetatik 136 erretiraturik zeuden, 128 ikasten zeuden eta 131 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villers-Bocage udalerrian 1.251 unitate fiskal zeuden, 2.871,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.246 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 195 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 54 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 15 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 12 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 31 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 30 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 4 okindegiak, 2 harategiak, 2 liburu dendak, 8 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 kirol-denda zen, 2 drogeria, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Villers-Bocage udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 42 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Villers-Bocage udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 533 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fleur Adcock
Kareen Fleur Adcock (Auckland, Zeelanda Berria, 1934ko otsailaren 10a) zeelandaberritar olerkaria da.
Biografia
Bost urte zituela bere herrialdea utzi eta Ingalaterrara joan zen, eta han egin zituen ikasketak, aitak irakasten zuen ikastetxeetan. Zeelanda Berrira itzuli zenean, bertako Victoria Unibertsitatean lizentziatu eta 1958-1963 bitartean irakasle eta liburuzain-lanak egin zituen. Zeelanda Berriko bizimoduarekin atsekabeturik, Ingalaterrara itzuli eta, Kanpo Arazoetako ministerio eta Commonwealth erakundeen liburutegian, laguntzaile-postuan lan egin zuen 1979 arte. Urte horretan, idazte-lanari buru-belarri heltzea erabaki zuen.
Zeelanda Berriko Wellingtonen argitaratu zuen bere lehen poema-liburua, "Urakanaren begia" (1964), zeinaren zati bat Londresen berrargitaratu zen "Tigreak" titulupean (1967). Liburu hauetan jadanik finkaturik agertzen da Adcocken estilo argi, ironiko eta lasaia. Estilo horixe erabili du, orobat, gai sozial, politiko eta pertsonalak azaltzeko, hain harrera ona izan duen "Bideratua" (1977) liburuaren kasuan bezala. "Ustekabeko liburua" izenekoan (1986), haurtzaroari eta gizonei buruzko olerki bikainak idatzi zituen; "Aldi baterako eremua" liburuan berriz (1991), etxeko gaietatik hasi eta egungo gatazka politikoetarainoko era guztietako arazoak azaltzen ditu, besteak beste, energia nuklearraren aurka eta ekologiaren alde agertuz.
Adcocken zehaztasunak, ironiak eta garraztasunak guztiz atsegina eta irakurgarria bilakatzen dute bere poesia. 1983an bere "Olerki Hautatuak" argitaratu ziren. 2008. urtean, Zeelanda Berriko Meritu Ordena jaso zuen.
Sminthopsis virginiae
Sminthopsis virginiae Sminthopsis generoko animalia da. Dasyuromorphia ordenaren barruko ugaztuna da. Sminthopsinae azpifamilia eta Dasyuridae familian sailkatuta dago.
Bérig-Vintrange
Bérig-Vintrange Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 106 etxebizitza zeuden, 92 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 101 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 92 etxebizitza nagusietatik 80 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 10 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 65 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 154 ziren, horien artean 104 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 104 pertsona aktiboetatik 93 lanean zeuden (55 gizon eta 38 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bérig-Vintrange udalerrian 88 unitate fiskal zeuden, 219 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.300 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 2 higiezinen enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Bérig-Vintrange udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 556 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 6533
NGC 6533 nebulosa bat da, Sagitarius konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Austrofundulus guajira
Austrofundulus guajira Austrofundulus generoko animalia da. Arrainen barruko Rivulidae familian sailkatzen da.
Saint-Julien-en-Born
Saint-Julien-en-Born Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Landak departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Julien-en-Born udalerrian erroldatutako biztanleak 1.415 ziren. Familiak 650 ziren, horien artean 210 pertsona bakarrekoak ziren (123 bakarrik bizi ziren gizonak eta 87 bakarrik bizi ziren emakumeak), 218 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 155 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 67 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.536 etxebizitza zeuden, 661 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 821 bigarren erresidentzia ziren eta 54 hutsik zeuden. 927 etxeak ziren eta 599 apartamentuak ziren. 661 etxebizitza nagusietatik 429 bere jabearen bizilekua ziren, 195 alokairuan okupaturik zeuden eta 37 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 51 etxek bi zituzten, 114 etxek hiru zituzten, 152 etxek lau zituzten eta 336 etxek bost zituzten. 547 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 280 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 327 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Julien-en-Born udalerrian 658 unitate fiskal zeuden, 1.440 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.940,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 125 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 27 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 18 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 13 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 33 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 3 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia, 10 jatetxeak eta 4 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 14 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 4 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 elektrotresna denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Saint-Julien-en-Born udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 420 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Zeledon
Zeledon Gasteizko Andre Maria Zuriaren jaietako pertsonaia nagusia da.
Abuztuaren 4ko arratsaldeko seietan, txupinazoa bota ondoren, San Migel elizako kanpandorretik Andre Maria Zuriaren plazara panpina jaisten da; ondoren, hezur-haragizko Zeledon agertu eta plaza guztia zeharkatzen du, San Migel elizako balkoian jai zoriontsuak opatzeko. Abuztuaren 10eko gaueko ordu batean San Migel elizako kanpandorrera igotzen da, jaiei amaiera emanez.
2007an, Zeledonen jaitsieraren 50. urteurrena zenez, hiru Zeledonek plaza zeharkatu behar zuten: Jose Luis Isasi, Iñaki Landa eta Gorka Ortiz de Urbina, baina Jose Luis Isasiren gaixotasunaren ondorioz ezin izan zen joan. Beraz, Iñaki Landak eta Gorka Ortiz de Urbinak plaza zeharkatu, balkoira igo eta biek jaiei hasiera eman zieten Jose Luis Isasi gogoan izanik. Tamalez, Isasi, 2007ko irailaren 19an zendu zen 77 zituela.
Jaietako pertsonaiaren aintzindari izandako pertsona
Zeledon benetazko pertsona batean oinarrituta zegoela sinetsita, zenbait etnografo eta antropologok ikerketak egin zituzten.
Besteak beste, Manuel de Lecuonak, 1924an, Zeledon Andagoiako gerrillari karlista bat izan zela uste zuen, Celedonio Iturralde edo Celedon Agiluz izenekoa.
Carlos Ortiz de Zarate apaiz eta etnografoak, 1810an Bitorianon jaiotako Celedonio Iturralde Armentia zuen buruan. Honen aburuz, Lehen karlistaldian parte hartu eta gero eta Frantzian erbesterturik egon ondoren, Katadianoko andre batekin ezkondu eta Andagoiara bizitzera joan zen, bertan etxe berri bat eraikiz. Hirugarren karlistadan aritu ondoren Frantziara alde egin behar izan zuen berriro. Azkenean,1889an hil zen.
Jose Migel Barandiaranek, ordea, beste pertsona bat proposatu zuen, Zapatari kaleko bizilagun bat, tabernetan egoteko ohituragatik ospea handia lortu zuena.
Venancio del Val kazetariak, honi buruzko ikerketa zorrotz baten ondorioz, benetakoa Zapatari kalekoa zela sinetsi zuen.
Aurrekoagatik, Zalduondon 1971n Zeledonen omenezko iturri monumental bat eraiki zen Torrelarre parkean, tolosako Juan Lope de Andoategik zizelkaturikoa. / tolosako Juan Lopez Jimenez eskultoreak eginikoa, bere lagun Fernando Goenagarekin batera. Herriko Vidal Imaz, Paco Lauente, Blas Arratibel, José Luis Santaeulalia, Eduardo Ribaguda eta Cruz Mujica, tokian kokatu zuten
Gadolinita
Gadolinita mineral bat da.
Zeledon
Jaietako pertsonaiaren sorrera
Hori zela eta 1923 an jadanik pertsonaia horri buruzko komiki bineta batzuk agertu ziren Celedón izen bereko jai aldizkarian.
Bestalde, 1955 ean eta irrati saio baten bidez, Jose Maria Sedano eta Javier de Azpiazu izeneko bi blusa festak iragartzea helburu izango zuen panpin bat egiteko lehenengo ideia aditzera eman zuten. Horrela, guztira lau izan dira Zeledoni gorpua eman dioten panpinak. Lehenengoa jatorriz Pepito deitzen zen eta jaitsiera sortu zuten zenbait sortzaileren Los Tímidos blusa taldearen maskota zen. Beste bat, San Migel Goiangeruaren elizako dorretxean egondako sute baten erre zen.
Gadolinita
Ezaugarriak
Gadolinita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:.
Zeledon
Jaietako pertsonaiaren sorrera
Egun, Zeledonen jaitsieraren lehenengo ospakizuna 1957an antolatu zen, Gasteizko gazte batzuek (Jesus Jimenez Lopez de Lacalle, Jose Maria Sedano Laño    , Luis Maria Sanchez Iñigo     , Amado Lopez de Ipiña  , Jose Luis Madinabeitia Armentia  , Jose Luis Isasi Montalban, Josetxu Perez de San Roman, Mario Lopez de Guereña eta Javier de Azpiazu) San Migel elizatik Gasteizko udaletxeko teilatura Zeledon irudikatzen zuen panpina bota zutenean. Harrezkero, urtero egiten da.
COVID-19 pandemiaren ondorioak
2020 eta 2021 urteetan Gasteizko jaiak eta Zeledonen jaitsierak bertan behera geratu ziren, pandemiak eragindako egoera dela-eta.
Zeledonen irudipena egin izan duten pertsonak
Gaur egun, Blusa eta Nesken Batzordeak aukeratzen du nork ordezkatuko duen Zeledon.
Iñaki Landak 2000 urtean, Zeledonen antzezpena egiteari amaiera eman zion bere aurrekaria Isasi baino irudipen gehiago egin nahi ez zituelako.
Hala ere, 2007an Zeledonen lehenengo jaitsieraren 50. urteurrena ospatu zenean, momentu horretara arte Zeledonen arropak jantzitak zituzten pertsona guztiak urte horretako jaitsieran parte hartzea adoztu zen. Bukaeran eta Isasiren gaixotasuna zela eta Iñaki Landak eta Gorka Ortiz de Urbinak soilik plaza zeharkatu zuten.
2012an Gasteizek irabazitako Europako Hiriburu Berde saria ospatzeko, Zeledonek eraman zuen euritakoa zuri-berde marraduna izan zen, ohikoa zuri-urdin ilun marradunaren ordez.
2020 eta 2021ean COVID-19 pandemiaren kontrako neurrien barne, Zeledonen jaitsiera ez egitea erabaki zen.
2022an Gorka Ortiz de Urbinak Zeledonen irudipena egin zuen berriro.
Abestia
Zeledon! Etxe berria egin duk! Zeledon! Balkoian leiho on! Zeledon! Etxe berria egin duk! Zeledon! Balkoian leiho on! Zeledon, Zeledon, Zeledon! Etxe berria egin duk! Zeledon, Zeledon, Zeledon! Balkoian leiho on!
Zeledon Txiki, Neska Txiki eta Zeledon Buruhandia
Halaber, Zeledon Txiki jaietako txikien egunari (abuztuaren 7a) hasiera ematen dien pertsonaia da. Neska Txiki (2018tik, Edurne) laguntzen dion pertsonaia da; azkenik, Zeledon buruhandia Gasteizko erraldoi eta buruhandien konpartsako pertsonaia da.
Joseba B. Lenoir
Joseba B. Lenoir (izenez Joseba Baleztena) 1984an jaiotako Berako musikaria da, gitarra jotzailea eta abeslaria.
Ibilbidea
Herriko SextySexers taldean hasi zen gitarra jotzen ElectricChild izenarekin eta hiru diska plazaratu zituen taldeak. 2009tik aurrera beste talde batzuetan hartu du parte, hala nola: Willis Drummond, Izaki Gardenak eta Mugaldekoak, besteak beste. Saioa Garin-ekin batera Matrioska heart diska ere egin zuen.
2012an bakarkako bideari ekin zion eta dagoeneko disko batzuk atera ditu.
Neocoenyra
Neocoenyra Nymphalidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Neocoenyra duplex da.
Madril-Cuatro Vientos aireportua
Madril-Cuatro Vientos aireportua (NAZE: LECU) Espainiako aireporturik zaharrena da, baita Madrilgo hiru aireportu zibiletako bat ere. Hasieran Espainiako Aire Armadaren base bat izan zen, baina egun aireportu zibila da. Hala ere, baditu atal militar bat eta atal polizial bat ere.
La Conchako hondartza (Santander)
La Conchako hondartza, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Santander hirian dagoen hondartza bat da. 250 metroko luzera du.
Vendine
Vendine Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vendine udalerrian erroldatutako biztanleak 233 ziren. Familiak 85 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 33 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 96 etxebizitza zeuden, 88 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 96etxeak ziren. 88 etxebizitza nagusietatik 74 bere jabearen bizilekua ziren eta 14 alokairuan okupaturik zeuden; 9 etxek hitu gela zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 54 etxek bost zituzten. 71 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 49 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 138 ziren, horien artean 106 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 106 pertsona aktiboetatik 92 lanean zeuden (50 gizon eta 42 emakume) eta 14 langabezian zeuden (5 gizon eta 9 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vendine udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 248,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.349 euro zen.
Bowden (Scottish Borders)
Bowden, Eskoziako herri bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.
Vendine
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Vendine udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cussy-les-Forges
Cussy-les-Forges Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cussy-les-Forges udalerrian erroldatutako biztanleak 330 ziren. Familiak 122 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 166 etxebizitza zeuden, 131 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 159 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 131 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 97 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Cussy-les-Forges udalerrian 138 unitate fiskal zeuden, 338,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.598 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 zurgina eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Cussy-les-Forges udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Magdalenako hondartza
La Magdalenako hondartza, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Santander hirian dagoen hondartza bat da, Magdalena penintsulan. 900 metroko luzera du.
Amaia Egidazu
Amaia Egidazu Arrube (Durango, Bizkaia, 1981eko urtarrilaren 26a) biologoa, idazlea eta ilustratzailea da.
Ojós
Ojós Murtziako Erkidegoko udalerria da. 2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 604 biztanle ditu.
Herriaren izena Oxoxe arabierazko hitzatik datorkio eta "baratzen anbrosia" esan nahi du.
Moneyneany
Moneyneany edota Moneyneena (Móin na nIonadh; Ulsterko eskozieraz: ) Ipar Irlandako udalerri bat da, Derry konderrian dagoena. 2001ko erroldaren arabera 162 biztanle zituen.
NA-7033
NA-7033 edo Senosiaingo errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-7032 errepide nazionaleko 0,14 kilometroan hasi eta Ollaranen dagoen Senosiain kontzejura arte doa. Errepidea 0,39 kilometro luze da.
Bowerhope
, Eskoziako herri bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.
Sant Sebastià hondartza
Sant Sebastià hondartza (Platja de Sant Sebastià) Kataluniako Bartzelona hiriburuan dagoen hondartza bat da. Ciutat Vella barrutiko La Barceloneta auzoan kokatzen da. Usadioz, Barceloneta hondartzarekin batera hiriko hondartza jendetsuenetako bat da. Luzez 1.000 metro inguru ditu, honek hiriko hondartza luzeenetakoa bilakatzen duelarik.
Bartzelonako metroaren geltoki bat du, Barcelonetako geltokia.
Margaretania
Margaretania Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Margaretania superba da.
Saint-Martin-de-Nigelles
Saint-Martin-de-Nigelles Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Martin-de-Nigelles udalerrian erroldatutako biztanleak 1.565 ziren. Familiak 528 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 160 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 264 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 643 etxebizitza zeuden, 556 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 64 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 631 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 556 etxebizitza nagusietatik 530 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 50 etxek hiru zituzten, 138 etxek lau zituzten eta 355 etxek bost zituzten. 484 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 198 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 339 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Martin-de-Nigelles udalerrian 559 unitate fiskal zeuden, 1.563,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.509 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 2 zurginak eta 1 iturgina.
2000. urtean Saint-Martin-de-Nigelles udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 800 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Maruca
La Maruca hondartza, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Santander hirian dagoen hondartza bat da. 400 metroko luzera du.
Le Breil-sur-Mérize
Biztanleria
2007an Le Breil-sur-Mérize udalerrian erroldatutako biztanleak 1.390 ziren. Familiak 573 ziren, horien artean 156 pertsona bakarrekoak ziren (78 bakarrik bizi ziren gizonak eta 78 bakarrik bizi ziren emakumeak), 195 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 195 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 27 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 835 ziren, horien artean 645 aktiboak ziren eta 190 inaktiboak ziren. 645 pertsona aktiboetatik 603 lanean zeuden (331 gizon eta 272 emakume) eta 42 langabezian zeuden (11 gizon eta 31 emakume). 190 pertsona inaktiboetatik 82 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 54 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Breil-sur-Mérize udalerrian 602 unitate fiskal zeuden, 1.419,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.114 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 32 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 3 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
2000. urtean Le Breil-sur-Mérize udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zuzidun Txakurra
Zuzidun Txakurra Euskal Mitologiako pertsonaia da. Txakur mitiko honen oroimena desagertzeko zorian zegoela Azkuek jaso zuen bere lanean. Jasotako kondairen arabera, dirudienez, pertsona bat hil ondoren Zuzidun Txakurra agertzen bada hildakoaren arima madarikatua dagoen seinalea da. Espainiako lurralde batzuetan ere antzeko izakiak badira, adibidez, Asturias eta Galizian bere oroimena eta izena mantendu da.
Saint-Michel-sur-Loire
Saint-Michel-sur-Loire Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Zuzidun Txakurra
Elezaharrak
Azkuek jasoa du Barakaldon (euskaraz hitz-egiten zan denboratan, bere esanetan) norbait hil eta egun batzuetara ahotik sua botatzen duen txakur bat agertzen zela ingurutan. Norbait ikutzen zuenean gertuen zeukan errekan sartu eta desagertzen zela.
Saint-Michel-sur-Loire
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Zuzidun Txakurra
Elezaharrak
Olanoiko lezean azaltzen zen Olainoko zakurra ere atal honetan sartuko litzake.
Saint-Michel-sur-Loire
Etxebizitza
2007an 290 etxebizitza zeuden, 236 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 278 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 236 etxebizitza nagusietatik 188 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 119 etxek bost zituzten. 181 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 97 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 128 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Zuzidun Txakurra
Hiru egiak
Otxandianoko Mercedes N. kontatua eta RMº Azkue jasoa
Saint-Michel-sur-Loire
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 356 ziren, horien artean 270 aktiboak ziren eta 86 inaktiboak ziren. 270 pertsona aktiboetatik 249 lanean zeuden (125 gizon eta 124 emakume) eta 21 langabezian zeuden (9 gizon eta 12 emakume). 86 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Michel-sur-Loire udalerrian 255 unitate fiskal zeuden, 622,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.399 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina eta 2 iturginak.
2000. urtean Saint-Michel-sur-Loire udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 124 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lambayeque
Lambayeque Peruko ipar-mendebaldeko hiria da, departamentu homonimoko hiriburua da. Chiclayotik 11,4 kilometrotara dago, itsasertzetik 13 kilometroetara eta Ekuadorrekiko muga 509 kilometroetara.
Lambayeque Lambayeque eskualdeko kulturala eta heziketa gune garrantzitsua da. Sipángo Hilobi Errealak, Brünning Nazio-Museo Arkeologikoa eta Pedro Ruiz Gallo Unibertsitate Nazionala udalerrian daude.
1989ko R.J.1/009-89-INC/J-aren bitartez bere eskualde monumentala ondare historiko izendatu zuten.
Lisa Marie Presley
Lisa Marie Presley (Memphis, Tennessee, 1968ko otsailaren 1a - Calabasas, Kalifornia, 2023ko urtarrilaren 12a) estatubatuar abeslari, aktore eta kantautorea izan zen. Elvis Presley eta Priscilla Presleyren alaba bakarra izateagatik ezaguna zen. Hori zela eta, Rock and Rollaren printzesa ohorezko ezizena jarri zioten. Riley Keough aktorearen ama zen.
2023ko urtarrilaren 12an hil zen bihotzekoak jota.
Cesare Lombroso
Cesare Lombroso (Verona, 1835eko azaroaren 6a - Turin, 1909ko urriaren 19a) italiar kriminologo, frenologo, sendagile eta Italiako kriminologia positibistako eskolaren sortzailea izan zen.
Ezechia Marco Lombroso izeneko familia judu batean jaio zen. Hizkuntzalaritza, literatura eta arkeologia ikasi zituen Viena, Padua eta Parisko unibertsitateetan, eta medikuntzan graduatu zen Paviako Unibertsitatean. Zirujau hasi zen armadan, eta 1871n Pesaroko eroetxea zuzendu ondoren, auzitegiko medikuntzako eta higieneko irakasle izendatu zuten Turinen 1878an.
Baztertu egin zuen eskola klasikoa, krimena gizakiaren ezaugarria dela zioena. Proposatu zuen kriminalitatea heredatu egiten zela eta kriminala identifika zitekeela bere akats fisikoengatik. Antropologia kriminalaren teoria honetarako fisiognomia, endekapenaren teoria, psikiatria eta darwinismo sozialaren kontzeptuak erabili zituen.
Jenioa eromenari utzi zaiola ere uste zuen, eta Errusiara bidaiatu zuen Lev Tolstoi aurkitzeko eta teoria garatu ahal izateko.
Ravalli konderria (Montana)
Ravalli konderria (Ravalli County) Montanako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Hamilton da. 2010eko zentsuaren arabera 40,212 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Ravalli konderriak 621,649 kilometro koadro ditu. Horietatik 243 ura dira. Beste 61,922 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 6,47 da.
Rafael Lafuente
Rafael Lafuente Pascual (Gasteiz, Araba, 1936 - ib., 2005eko martxoaren 8a) margolaria izan zen.
Hamalau urte zituela hasi zen ikasten Gasteizko Arte Eskolan, eta figurazioa landu zuen lehenik, ondoren bere bilakaerak espresionismora eraman bazuen ere. 1950eko hamarkadako azken urteetan, figurazio errealista utzi eta aurreneko lan abstraktuak egiten hasi zen. Aurreneko bakarkako erakusketan erakutsi zituen lan horiek, 1958an. Esperimentazioari emandako aldi baten ondoren, bitartean arte grafikoen enpresa batean marrazkilari-lanetan ziharduela, figuraziora itzuli zen 1960ko hamarkadan, ondoren bere lanak forma geometrikoetan oinarritzeko. 1969an Arabako Artearen XXVI. Sariketan Ohorezko saria irabazi zuen. Etengabeko bilakaeran, 1975etik aurrera figurazioaren arrastoak desagertu egin ziren bere pinturatik. Irakaskuntzan ere aritu zen, Gasteizko Institutu Politeknikoan adierazpen grafikoaren teknikak irakasten (1976-1984) edota marrazketa eta pintura Gasteizko Arte Eder Eskolan. Talde-erakusketa garrantzitsuetan parte hartu zuen, hala nola 1980an Bilboko Arte Ederretako Museoak antolatu zuen La trama del arte vascon; 1982an Araba, Bizkaiko eta Gipuzkoako aurrezki kutxetan eratu zen Euskal Herriko pinturari buruzkoan; 1983ko Geométricos Vascos erakusketa ibiltarian; 1984an Madrilgo Arte Ederretako Zirkuluan eratu zen 20 artistas vascosen. 1986an, atzera begirako erakusketa antolatu zuen Arabako Arte Ederretako Museoan, eta 1989an Espainiako Arte Geometrikoa 1957-1989 erakusketan parte hartu zuen Madrilen.
Espektro ikusgai
Espektro ikusgaia edo erradiazio ikusgaia giza-begiak ikus dezakeen espektro elektromagnetikoaren zatiko erradiazio elektromagnetikoari deritzo, nahiz eta eguneroko hizkuntzan ez dagoen argi ikusgai eta argiaren arteko desberdintasunik.
Ez dago argi ikusgaiaren muga zehatzik, orokorrean giza-begi normal batek 400 nm eta 700 nm-ko uhin-luzeradun uhinen bitartean ikus dezake (555 nmko uhin-luzeradun argian -berde inguruan- du sentikortasun handiena), baina begiaren arabera 380 nmtik 780 nmraino zabal daiteke argi ikusgaiaren eremua.
Hala ere, espektroak ez ditu gure begiek ikusi eta gure garunak interpreta ditzakeen kolore guztiak; marroia, arrosa eta magenta esaterako.
Beste animalia espezie batzuen begiek guk ikuskatzen dugunaren argi espektro arras desberdina daukate. Esate baterako, intsektuek argi ultramorea ikusten dute, oso erabilgarria baita nektarra loreetan bilatzeko.
Historia
XIII. mendean, Roger Baconek teoria bat garatu zuen ostadarrak esplikatzeko, non argia baso edo kristal bat zeharkatzeareb antzeko prozesu baten bidez sortzen zirela zioen.
Espektro ikusgarriaren lehen azalpena Isaac Newtonek eman zuen, bere Opticks lanean, non azaldu zituen argi zuriaren barreiatze eta elkartzeari buruzko ikerketak prismak erabiliz. Newtonek espektro hitza (latinezko spectrum, "itxura" edo "agerpena") 1671n erabili zuen lehen aldiz bere optikako esperimentuak deskribatzean. Newtonek ikusi zuen, eguzki-argi izpi batek prisma batean angelu batekin jotzen duenean, zati bat islatu egiten dela eta beste bat beira zeharkatzen duela, kolore banda ezberdinekin agertuz. Newtonek espektroa sei koloretan banatu zuen: gorria, laranja, horia, berdea, urdina eta morea. Geroago, zazpigarren kolore bat gehitu zuen, anila (indigoa), antzinako Greziako sofisten sineskizun batek inspiratua, non koloreen, musika noten, asteko egunen eta eguzki sistemako objektu ezagunen arteko lotura bat zegoela zioena.
XIX. mende hasieran, espektro ikusgaiaren kontzeptua zehatzago bihurtu zen, eremu ikusgaitik kanpoko argia aurkitu eta ezaugarritu baitzuten: William Herschel (infragorria) eta Johann Wilhelm Ritter (ultramorea), Thomas Young, Thomas Johann Seebeck eta beste batzuek. Thomas Young izan zen lehena argi-kolore desberdinen uhin-luzerak neurtzen, 1802an.
Orain, oro har, argia fotoiz osatuta dagoela onartzen da (uhinen propietate batzuk eta partikulen beste batzuk dituztenak) eta argi mota guztiak abiadura berean bidaiatzen duela hutsean (argiaren abiadura). Argiaren abiadura material batean hutsean baino txikiagoa da, eta bien arteko proportzioari errefrakzio-indize deritzo. Zenbait materialetan, ez-dispertsibo izenekoak, frekuentzia ezberdinen abiadura (kolore ezberdinei dagokiena) ez da aldatzen, eta horrela errefrakzio-indize konstantea da. Ostadarrak espektro ikusgaiaren errefrakzio naturalaren adibide ezin hobea dira.
Espektroko koloreak
Espektro ikusgaian uhin luzera bakarreko koloreak ageri dira (morea, urdina, berdea, horia, laranja eta gorria), ostadarrean bezala. Kolore hauei monokromatiko deritze. Adibidean adierazitako kolore ezberdinak hurbilketa bat baino ez dira: espektroa etengabea da, eta ez du muga argirik kolore baten eta bestearen artean.
Gainera, kolore hauek ez dira gizakiak ikus ditzaken kolore guztiak. Saturatu gabeko koloreak, arrosa bezala, edo morearen aldaerak, magenta bezala, ezin dira sortu uhin-luzera bakarrarekin.
Skokholm uhartea
Skokholm uhartea (Ynys Sgogwm) Pembrokeshiretik (Gales) lau kilometrotara dagoen biztanlerik gabeko uhartea da. Pembrokeshire Kostaldeko Parke Nazionalaren barruan dago eta Skomer uhartetik oso gertu dago. Interes Zientifiko Bereziko Lekua da. Inguruko urak ere babestuta daude.
Ezaugarriak
Kilometro karratu bateko hedadura du. Oso ezaguna da dituen hareharri gorriko itsaslabarei esker non itsas-hegazti askok kabiak egiren dituzten. Uharte osoa erreserba naturala da eta bisitzaeko aurretik Wildlife Trust of South and West Wales erakundeari baimena eskatu behar zaio. Uhartean etxetxo bat dago eta bertan lo egiten dute joaten diren zientzialariak eta turistak. Uhartera joateko itasontziak Martin's Havenetik irtetzen dira.
Garrantzia
Uhartearen garrantzia bertan ikus daitezkeen itsas hegaztiekin dago lotuta. Skokholmen gabai arruntaren hirugarren kolonia handiena dago. Ekaitz-txorien Europako populazio handiena dago. Lau mila fraterculak eta bi mila martin arruntak zein pottorro arruntak daude. Hegazti migratzaileak ikusteko ere primerako tokia da.
Ngorongoro Kontserbazio Eremua
Ngorongoro Kontserbazio Eremua (ingelesez Ngorongoro Conservation Area) Afrikako inguru magiko batean dago, izen bereko sumendi itzaliaren kraterrean. Eremu babestu hau Tanzaniako Arusha hiritik 180 kilometrotara dago, mendebaldera, Tanzaniako sumendietako goi lurren zonaldean. Babestutako eremua 8.288 kilometro koadrokoa da. Ekologia eta geografia ikuspuntutik Serengeti Parke Nazionalarekin lotura zuzena du.
Eremu babestuaren historia
Ngorongoro 1959an Kontserbazio Eremua izan zen izendatua. Une hartan Serengettiren Parketik banandu zen. 1979an Unescok Gizateriaren Ondarea izendatu zuen. Eremu horretatik oso gertu homo habilisen aztarna arkeologikoak aurkitu zituzten eta, gertutasuna kontutan hartuta, 2010ko uztailaren 31an eremu babestua zonalde horretara zabaldu zen ondare mistoaren katalogazioa jasoz, hau da, natura eta kultura ondare bezala.
Ngorongororen ezaugarri bat da bertan, nahiz eta oso inguru handia ez izan, Afrikako bost espezie nagusiak hantxe aurki daitezke: elefantea, gepardoa, errinozeroa, lehoia eta bufaloa. Orokorrean hemen aurkituko ditugun ekosistemak Masai Mara eta Serengeti Parke Nazionalaren antzekoak dira.
Acciona
Grupo Acciona eraikuntza enpresa espainiarra da. 1997ean Entrecanales y Tavora eta Cubiertas y MZOVG enpresen bateratzearen ondorioz sortua. Urteak aurrera joan ahala, eraikuntzan ez ezik, beste sektore batzuetan egin ditu inbertsioak. Gaur egun, energia garbien ekoizpenean nabarmentzen da. Horretarako, Nafarroako parke eolikoak ustiatu eta eraiki zituen EHN enpresa publiko nafarra erosi zuen.
Accionako zuzendaria José Manuel Entrecanales Domecq da, enpresa batzordean Entrecanales familiako hainbat kide daude. Acciona, betidanik izan da familia enpresa.
Acciona eta Endesa
2006ko irailaren 25ean, Accionak, Endesa konpainia elektrikoaren akzioen %10 erosi zituela jakitera eman zuen. Horrela, Endesaren inguruan zegoen espekulazioa areagotu eta E.On eta Gas Naturalek aurkezturiko erosketa eskaintzen inguruko etorkizuna gehiago korapilatuz. Ondoren, partaidetza hori handituz joan da, gaur egungo %20ra ailegatuz.
Acciona Endesako akziodun nagusia izatera heldu zen, Caja Madriden aurretik. Accionak gainera irabazi handiak lortu zituen Endesako dibidendu eta etekinen bitartez. Baina 2007an akzioak Enel italiarrari saldu zizkion eta azkenik italiarrak Endesaren jabe egin ziren.
Laval-Saint-Roman
Laval-Saint-Roman Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Laval-Saint-Roman udalerrian erroldatutako biztanleak 228 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 143 etxebizitza zeuden, 90 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 127 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 90 etxebizitza nagusietatik 76 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 56 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 34 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 148 ziren, horien artean 113 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 113 pertsona aktiboetatik 96 lanean zeuden (55 gizon eta 41 emakume) eta 17 langabezian zeuden (8 gizon eta 9 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Laval-Saint-Roman udalerrian 89 unitate fiskal zeuden, 238 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.182 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 igeltseroak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Laval-Saint-Roman udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Urtarrilaren 5
Urtarrilen 5a gregoriotar egutegiaren urteko bosgarren eguna da. 360 egun falta dira urtea amaitzeko, 361 egun bisurteetan.
Kanpo estekak
Urtarrilaren 4 | Urteko egutegi | Urtarrilaren 6
C-1 linea (Sevillako Renfe Aldiriak)
Sevillako Renfe Aldiriak sarearen C-1 linea sarean aurreikusitako bost lineetako bat da. Lora del Río eta Utrera edo Lebrija geltokiak lotzen ditu, Sevillatik igaroz, iparraldetik hegoaldera ardatz bat osatuz Sevillako probintzian zehar.
Sareko linearik luzeena da, eta bidaiari gehien garraiatzen dituena. Gainera, 1989an inauguratu zen sarearen hasierako linetako bat da.
Historia
1980an, "Trenbide Aldirien Plana" onartu zen, Renfe Aldiriaken lehen 12 sareak garatzeko, horien artean Sevilla dagoelarik. 1989an, Javier Bustunduy RENFEko "aldiriko" unitate operatiboko lehen zuzendari bihurtu zen, sare horien sorrera sustatuz. Asmoa zen egungo trenbide-zerbitzuak birmoldatzea eta hiri handien inguruan beste zerbitzu berri batzuk sortzea, metropoli-garraio erakargarri eta moderno bat sortuz. Beste helburu bat zen herritarrek autoa etxean uztea eta, horren ordez, trenez joatea. Izan ere, lehen uste zen trenak erdiguneraino baino ez zirela iritsi behar, eta asmoa zen erabiltzaileek "nahierara" aukeratu ahal izatea trenetik jaitsiko ziren tokia, haien helmugaren arabera, eta beste garraiobide batzuk hartu ahal izatea, hala nola metroa.
2010eko irailean, linea Lebrijaraino zabaldu zen, Las Cabezas de San Juan geltokitik.
2011ko otsailean, El Cáñamo geltokia gehitu zitzaien eta lineei, La Rinconada eta Brenes artean.
2015eko azaroan, Jardines de Hércules geltokia inauguratu zen eta lineetan.
Goiburuak
lineak hiru goiburu ditu:
Ibilbidea
linea Lora del Río udalerrian hasten da, Lora del Río geltokian, Sevillako probintziaren ipar-ekialdean, Kordobako probintziaren mugatik gertu. Ekialderantz hartu ondoren, Guadalquivir ibaiaren paraleloan dagoen lur lau batean aurrera egiten du. Guadajozera hurbiltzean, ibaia zeharkatu eta herriaren ingurura iristen da, Guadajoz geltokia dagoen tokira. Ondoren, Tocinako Los Rosales auzora iristen da, non linearekin elkartzen den, Cazallatik datorrena. Hemen dago Los Rosales geltokia. Ondoren, Guadalquivir ibaiaren ezkerraldetik jarraitzen du eta Cantillana geltokiari zerbitzua ematen dio, ondoren, hego-mendebalderantz hartu eta Brenesera iristeko, non Brenes geltokian gelditzen den. La Rinconadatik igaro eta El Cáñamo eta La Rinconada geltokiei zerbitzua eman ondoren, Sevillako udal-mugartera sartzen da, non erdiguneko norabidea hartzen duen. Han, Sevillako Santa Justa geltoki nagusian, Sevillako Renfe Aldiriak sareko linea guztiekin eta distantzia ertain eta luzeko lineekin lotzen da, baita AVErekin ere.