cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mike Havenaar
Mike Havenaar (ハーフナー・マイク) Japoniako futbolaria da, herbeheretar jatorrikoa. Dido Havenaarren semea, 1994an familia osoa japoniar bilakatu zen.
Müritz Parke Nazionala
Müritz Parke Nazionala (Müritz-Nationalpark) Alemania iparraldeko Mecklenburg-Aurrepomeranian dagoen Parke Nazionala da, Müritz lakuaren ekialdean kokatzen dena.
Willian Rocha
Willian Pereira da Rocha (1989ko apirilaren 1a - ) Brasilgo futbolaria da.
Müritz Parke Nazionala
Geografia
Banaturik dauden bi eremuk osatzen dute Parke Nazionala. Alde batetik lakuaren ondoan dagoen Müritz parkea dago, bietan handiena dena, eta bestea, Neustrelitz herriaren ekialdean, Serrahn parkea.
Willian Rocha
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus.
Müritz Parke Nazionala
Geografia
Mila lakuen ezizena du inguruneak (benetan ehun inguru dira), eta lakuok Parke guztiaren %12a betetzen dute. Basoek estaltzen dute %65a eta gainerakoa zingira eta padurek osatzen dute.
Mabuya macrorhyncha
Mabuya macrorhyncha Mabuya generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Müritz Parke Nazionala
Geografia
Lakuen artean aipagarriak dira: Müritz lakua (handiena), Useriner See, Woblitzsee, Kabelicksee eta Priesterbäker See‎.
Oier San Miguel
Oier San Miguel Burgoa (Ondarroa, Bizkaia, 1985eko urtarrilaren 20a) euskal herritar futbolaria da.
Kirol Ibilbidea
''2022ko maiatzak 18an eguneratua. Datu ofizialak.''
Freney
Biztanleria
2007an Freney udalerrian erroldatutako biztanleak 117 ziren. Familiak 51 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 15 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 69 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 44 etxeak ziren eta 25 apartamentuak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 34 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 13 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 35 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 86 ziren, horien artean 68 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 68 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (35 gizon eta 30 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 18 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 zurginak eta 1 ile apaindegia.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Trimeresurus fasciatus
Trimeresurus fasciatus Trimeresurus generoko animalia da. Narrastien barruko Viperidae familian sailkatuta dago.
Bilboko setioa (1874)
Bilboko setioa Bigarren Karlistaldian 1874ko otsailaren 21 eta maiatzaren 2 artean Bilbo inguruan gertatutako gudua izan zen. Karlos Maria Borboikoa errege-nahi karlistaren gudarosteek Bizkaiko hiriburua bereganatu nahi zuten, karlisten ekonomia ezinbestekoa zelako. Setioan zehar, karlistek jo ta su bonbardatu zuten hiribildua, ospitaleak eta elizak barne, eta kritika gogorrak jasan zituzten Europako egunkarietan. Porrotak kolpe gogor eman zioen Karlos VII.ari eta, Lehen Karlistaldian gertatu zen moduan, liberalen garaipen erabakigarri bilakatu zen.
Aurrekariak
Karlos VII.a, altxamendua arrakastatsua zela ikusita, 1873an zeharkatu zuen muga. Urte hartan, matxinatuak eskualde karlista tradizionaletatik barreiatu ziren: Hego Euskal Herritik, Kataluniatik eta Maestrazgotik hain zuzen ere. Gerraren norabidea bere aldekoa zenez, Karlos VII.ak Bilbo bakartzeko agindua eman zuen, gero setiatu eta hartzeko asmotan. Abuztuan, bere ontziteria nagusia izaten zen Bizkaiko golkoan.
Abenduaren 29an karlistek Olabeaga hartu eta Bilboko itsasadarra buxatu zuten. Abenduaren 30ean Antonio Dorregaray jeneral karlistak Portugalete setiatu eta Valdespinak Bilbo inguruko mendiak hartu zituen. Portugalete urtarrilaren 21ean erori zen, 2000 bala inguru hartu ondoren. Otsailean karlistek itsasadarra guztiz trabatu zuten eta hilaren 21ean setioaren lehenengo bonbardaketa egin zuten.
Setioa
Apirilean goseteak gogor jo zituen defendatzaileak, errefortzuen helduera beste esperantzarik ez zutenak. Setioa hausteko azken saiakeran, hilaren 29an errepublikanoek Somorrostron dagoen Montaño mendia eraso zuten. Karlisten artean nahaspila zabaldu eta hainbat akats egin zituzten. Apirilaren 30ean Sopuerta galdu zuten eta Somorrostro uzteko agindua eman zuten. Porrota erabatekoa zen eta Dorregarayk erretreta agindu zuen. Maiatzaren 1ean azken batailoi karlistak setioa utzi eta hurrengo egunean gobernuko gudarosteek Bilbon sartu ziren.
Ondorioak
Bilbon karlistek jeneral ospetsu batzuk (tartean 1833tik beraiekin zegoen Ollo) galdu zuten eta porrotarekin batera, erregenahiaren gudarosteak adoregabetu ziren. Hala ere, Abartzuzako guduan garaipen handi bat izan ondoren, matxinoek suspertu eta hiri handi bat bereganatzeko saiakerak egin zuten, hala nola Iruñea edo Donostia. Iparraldeko frontean, porrota bat jasan arren, gerra biziagotu eta Alfontso XII.a ailegatu arte, ez zegoen egonkortasunik. Orduan, Katalunia eta Aragoiko frontea erori eta 1876an liberalen armada osoak (120.000 soldadu inguru) Karlos VII.aren armada (garai hartan 33.000 soldadu inguru zituena) menderatu zuen. Laburbilduz, Bilbokoarena garaipen handia izan zen liberalentzat baina ez erabateko porrota karlistentzat.
Lesothoko armarria
Lesothoko armarria 1966. urteko urriaren 26an aurkeztu zen, lorturiko independentziaren karira. Erdian krokodiloa du, errege dinastiaren ikurra dena. Bere ostean, XIX. mendeko bi arma daude, elkar gurutzaturik. Ezker eta eskuinean bi Basutho zaldi daude ikurra eusten.
Goialdean mendi nazionalaren gailurra agertzen da. Aurrealdean, Lesothoko goiburu nazionala duen kartela dago: Khotso, Pula, Nala (Bakea, Euria, Oparotasuna)
Juana Teresa Juega López
Juana Teresa Juega López ( Laxe, 1885eko apirilaren 8a -,Melide, 1979ko abenduaren 3a ) galiziar poeta izan zen, bere lanak galegoz eta gaztelaniaz idatzi zituena.
José Ignacio de Mendiguren
José Ignacio "Vasco" de Mendiguren ( 1950eko abuztuaren 23a ) argentinar industriala eta politikaria da. Argentinako Industria Batasuneko presidentea, Argentinako Banku Nazionaleko zuzendaria eta Ekoizpen Garapenerako Ministroa izan zen Eduardo Duhalderen presidentetzan. 2013tik, Buenos Aires probintziako diputatu nazionala izan da, Fronte Berriztatzailearen kide bezala.
Juana Teresa Juega López
Ibilbidea
Ramón Juega Charlín medikuaren alaba zen. Bost urtetik hamahiru arte Tacuarembó n bizi izan zen, Uruguain, amaren jaioterrian. Galiziara itzuli eta familia Coruñan kokatu zen, non bere aitak bainuetxea zuzentzen zuen. 1904an hasita, bere bertsoak, galegoz zein gaztelaniaz, Él Eco de Galician eta El Compostelano aldizkarian argitaratu zituen.
Juega Lópezek Alma que llora poema bilduma idatzi zuen, Leopoldo Pedreira Taiboren hitzaurrearekin eta José María Riguera Monteroren dedikazio eta aurkezpenarekin. Gertaera horrek atsekabetu zuen bere mutil-laguna, José Morales Vilar tenientea. 1908ko martxoan hainbat tiro egin zion Juega Lopezi, larri zaurituz, eta gero bere buruaz beste egin zuen. Liburua ez zen inoiz argitaratu.
José Ignacio de Mendiguren
Hasierako bizitza eta hezkuntza
José Ignacio de Mendiguren 1950eko abuztuaren 23an jaio zen Buenos Airesen. Bruno de Mendigurenen (1910–1950) bigarren seme-alaba da, Espainiako Gerra Zibilean erbesteratutako euskal etorkinaren bigarren seme-alaba. Bruno de Mendiguren Mar del Platako hegazkin istripu batean hil zen, bere semea oraindik umea zela.
Zuzenbide ikasketak egin zituen Buenos Airesko Unibertsitatean, eta 1973an lizentziatu zen. De Mendigurenek titulua lortu zuenean, bulego pribatu batean lan egin zuen enpresa-zuzenbidean espezialista gisa eta atzerriko inbertsioen aholkulari gisa.
Karrera
De Mendiguren 1976an sartu zen zapatagintzan. Geroago Roberto Frazeer ezagutuko zuen, Alpargatas SAko jabea, eta harekin elkartu zen gomazko zoladun espartinak komertzializatzeko. De Mendigurenek industria-talde bat sortu zuen, gaur egun ehungintza-enpresa bat eta kirolarekin lotutako produktu-kate bat biltzen dituena. Nekazaritza negozioan ere inbertitu du.
Juana Teresa Juega López
Ibilbidea
Juana, bi urte geroago, López Emilio Pereiro Quirogarekin ezkondu zen, Melideko abokatuarekin, eta harekin lau seme-alaba izan zituen, Caldas de Reyes, Arzúa, Palas de Rei, Meliden eta Santiago de Compostelan bizi izan ziren. Espainiako gerra zibilean Juega López Acción Católicako kidea eta CEDAren aldeko aktibista izan zen eta frankismoaren aldeko manifestazio eta ekintzetan kolaboratu zuen.
José Ignacio de Mendiguren
Karrera
2001ean, Fernando de la Rúa presidente zela, De Mendiguren Argentinako Industria Batasuneko (UIA) presidente izendatu zuten. Pesoaren debaluazioa Argentinako ekonomiaren lehiakortasuna hobetzeko bidetzat hartu zuen.
2002an, 2001eko krisi ekonomikoaren ostean, Eduardo Duhalde behin-behineko presidenteak De Mendiguren izendatu zuen Ekoizpen Garapenerako Ministro. De Mendigurenek monetaren debaluazioa areagotzeko erreformak sartu zituen, eta % 200etik gora iritsi zen bere administrazioan. Debaluazioak eragin negatibo handia izan zuen soldatetan, eta industri indizeetan positiboa izan zuen bitartean. Kargua hartu zuenetik urtebete baino gutxiagora utzi zuen kargua, 2002ko urrian, eta Aníbal Fernándezek ordezkatu zuen.
De Mendiguren sektore pribatura itzuli zen UIAko kide gisa 2004an 2011ko apirilaren 27an UIAko presidente berriro hautatu zuten, Héctor Méndez ordezkatuz. Bere bigarren presidentetza Cristina Fernández de Kirchnerren gobernuarekin adiskidetasun politikoko garai bati zegokion, zeinaren administrazioarekin industria-sektorea oro har desados zegoen.
Juana Teresa Juega López
Ibilbidea
Bere A muerte poema Uxío Carré Aldaoren antologian ageri da 1911n eta bere iloba José-María Monterroso Devesak bere lanaren bilduma bat egin zuen, hirurogeita hamar konposizio baino gehiagoz osatua, horietako zortzi galegoz, eta Boletín del Centro de Estudios Melidenses aldizkarian argitaratu zen, 2000. urtean. Museo de la Tierra de Melide 13. zenbakian ere badago.
José Ignacio de Mendiguren
Diputatu Nazionala
2013ko hauteskunde legegileen aurretik, De Mendiguren Argentinako Diputatuen Ganberarako bosgarren hautagai gisa hautatu zuten Buenos Aires probintziako Fronte Berritzailearen zerrendan. Zerrenda bozkatuena izan da lurralde historikoan, botoen % 43,95 lortuta, eta De Mendiguren erraz aukeratu zuten. 2013ko abenduaren 10ean zin egin zuen. 2017an berriro hautatu zuten, oraingoan 1País zerrendako laugarren hautagaia (Fronte berritzailearen kidea). Zerrendak % 11,03 jaso du, De Mendiguren hautetsia izateko nahikoa.
After.Life
After.Life (euskaraz Gero.Bizitza), 2009ko Agnieszka Wojtowicz-Vosloo poloniar-estatubatuarrak zuzendutako beldurrezko thriller psikologiko film bat da. Liam Neeson, Christina Ricci eta Justin Long aktoreek antzeztu zuten.
José Ignacio de Mendiguren
Diputatu Nazionala
Enpresei langileak kaleratzea zailduko lukeen 2016ko lege-proiektu baten aurka bozkatu zuten Fronte Berritzaileko hiru diputatu bakarretako bat izan zen De Mendiguren; Lege proiektuari betoa jarri zion gero Mauricio Macri orduko presidenteak.
2020an, De Mendiguren Banco de Inversión y Comercio Exterior (BICE) presidente izendatu zuten. Dimisioa eman beharrean, ordaindu gabeko baimen mugagabea hartu zuen Ganberan zuen kargutik, GEN 1País hautagai Marcelo Díazek Ganberan bere lekua hartzea eragozteko.
After.Life
Argumentua
Trafiko istripu izugarri baten ondoren, Anna Taylor (Christina Ricci) neska gaztea hiltzat joko dute, baina esnatu eta Eliot Deacon (Liam Neeson) behilatokiko zuzendariarekin topo egingo du, hark Anna ehorzteko prestatzen ari den unean. Anna, nahastua eta izuturik, Eliotek hildakoekin komunikatzeko gai dela jabetuko da. Behilatokian harrapaturik eta bere heriotza onartzera derrigortua, Paul Coleman (Justin Long) mutilagunaren laguntzaz amesgaizto horretatik ihes egiten saiatuko da.
Liutprando Cremonakoa
Liutprando Cremonakoa, baita ere Liudprand edo Luitprand, (922-972) lombardiarren historialaria eta Cremonako apezpikua zen.
Biografia
X. mendearen hasieran jaio zen, familia noble batean. 931n Hugo Arlesekoaren zerbitzura sartu zen, Paviako gortean (Italiako errege bezala. Hugo 947an hil zenean, Liutprando, Italiako benetako gobernari zen Berengario II.a Ivreakoaren idazkari izatera pasa zen, norentzat lehenik kantziler eta ondoren enbaxadore izan zen (949) Konstantino VII.a bizantziar enperadorearen gortean.
Itzuli zenean, Paviako gortearen mesedea galdu zuen, eta Berengarioren arerioaren alde jarri zen, Oton I.a Alemaniako enperadorea, Italiako erregea izan zena 950ean Lotario II.a Italiakoa hil zenean, eta norekin Italiara itzuli zen 961ean eta 962an Cremonako apezpiku bezala izendatua izan zelarik.
Berriz Konstantinopolisra bidalia izan zen, Oton gaztearentzat (beranduago Oton II.a Alemaniakoa enperadorea izango zena), Teofano, Romano II.a bizantziar enperadorearen alabaren eskua eskatzera.
Relatio de Legatione Constantinopolitanan egiten duen enbaxada honen deskribapena, beharbada, egundaino heldu den X. mendeko bizantziar gorte eta hiriburuari buruzko deskribapenik grafiko eta garbiena da, jasotako irain eta mindutako duintasuna ere aipatzen dituen arren, bizantziar kontrako joera argi batekin.
Shanghai World Financial Center
Shanghai World Financial Center SWFC (txinera sinplifikatuz: 上海(秀仕)环球金融中心) Txinako Herri Errepublikako Shanghai hirian dagoen erabilera anitzeko etxe orratz bat da. Guztira 101 solairu dauzka eta 492 metroko altuera. Dorrearen gorengo solairuetan Park Hyatt Shanghai hotela dago, guztira 174 logela eta suitekin. Horrez gain, 474 metroko garaieran, behatoki bat dago, eraikinaren goikaldeko zulo trapezoidalean.
Ezaugarriak
Dorrearen lehen harria 1997ko abuztuaren 27an jarri zen. Asiako 1998ko krisialdiak erangidako diru arazoengatik, dorrearen sustatzaileak, Mori Taldeak, dorrearen eraikuntza eten egin zuen. 2003an, Mori Taldeak dorrearen diseinu berria aurkeztu zuen, dorrearen goikaldeko zuloa mantendu eta garaiera 492 metrora igo zen. Eraikin berriak 1997an hasitako dorrearen zimendatze bera erabili zuen.
2007ko abuztuaren 14ean sute bat piztu zen dorrearen 40. solairuan. Arazoak arazo, 2007ko irailaren 14ean, etxe orratzak garaiera maximoa lortu zuen. Kristalezko fatxadaren instalazioa 2008ko ekainean amaitu zen eta inaugurazio ofiziala 2008ko abuztuaren 28an izan zen. SWFC dorrea Txinako eta Shanghaiko eraikinik altuena da, Jin Mao Dorrearen 421 metroak gaindituz.
Dorrea Kohn Pedersen Fox arkitekto taldeak disenaitu zuen.
Daiki Enomoto
Daiki Enomoto (榎本 大輝, 1996ko ekainaren 21a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus.
Parot doktrina
Parot doktrina edo 197/2006 doktrina Espainiako Auzitegi Gorenak 2006ko otsailaren 20an ebatzitako 197/2006 sententziak sortutako doktrina juridikoa da. Ebazpen horren ondorioz, 1973ko Zigor Kodearekin zigortutako presoen kasuan, espetxe-onurak edo erredentzioak espetxe-zigor bakoitzari aplikatzen zaizkio, eta ez guztira bete beharko liratekeen gehienezko 30 urteko kopuruari, ordura arte egiten zen bezala.
Ebazpen honen aplikazioarekin, 1973ko Zigor Kodearekin epaitu eta 30 urtetik gorako espetxe-zigorrak dituzten presoei emandako erredentzioak "de fakto" deuseztatu, eta espetxe-zigorra 30 urtera arte luzatu egiten dira. Kontutan izan behar da, espetxeak eman eta epaileak onetsitako erredentzio-denbora, presoak betetako zigor-denbora dela Zigor Kodearen arabera.
2013ko urriaren 21ean Giza Eskubideen Europako Auzitegiak doktrina honek Giza Eskubideen Europako Hitzarmenaren 5. eta 7. artikuluak urratzen dituela esan zuen: askatasunerako eskubidea eta segurtasun juridikorakoa.
1973ko Zigor Kodea
1973ko Zigor Kodearen arabera, preso batek gehienez 30 urte egin zitzakeen kartzelan, eta, hartara, ezarritako zigor guztiak 30 urtean biltzen ziren. Horrezaz batera baziren zigor hori arintzeko neurriak: hiru laurdenak beteta baldintzapean aske irtetea, espetxe onurekin kartzelan denbora gutxiago egitea...
1995eko Zigor Kodea
"Terrorismo" delituarekin lotutako zigorrak handitu ziren, beste batzuk murrizten ziren bitartean. Espetxean bete beharreko gehienezko epea 40 urtera luzatu zen. Gainera, desagertu egin ziren espetxe zigorra murrizteko onurak. Baldintzapeko askatasuna lortzeko moduak ere aldatu ziren, eta baldintza berezi berriak ezarri zitzaien "terrorismo" delituarekin lotutako zigorren kasuan: barkamena eskatzea, "terrorismoa" gaitzestea...
Auzitegi Gorenaren 197/2006 sententzia
2006an Espainiako Gobernuak neurri berriak iragarri zituen Iñaki de Juana kalera ez zedin. "Haren kontrako inputaziorik ez badago, eraiki egingo ditugu" esan zuen Juan Fernando Lopez Aguilar Espainiako Justizia ministroak 2006ko urtarrilean. Espetxeko zigorrak murrizteko jasotako onurak ezin izan zizkioten baliogabetu baina, eta inputazio berriak ezarri zizkioten bi iritzi artikuluengatik. Unai Paroten kasuan, De Juanaren auzian jasotako onurak baliogabetu ezin zirela finkatuta gelditu zenez, zigor guztiak 30 urtean batu beharrean bi kondenatan banatzea erabaki zuen administrazioak, horrela espetxe zigorra luzatzeko. Horren kontrako helegitea onartu zuen Espainiako Auzitegi Gorenak, baina bere ebazpenean erabaki zuen, inork proposatu eta galdetu gabe (auzia 1973ko Zigor Kodeak esaten zuen moduan espetxe zigor guztiak 30 urteko zigor batean batzearen ingurukoa zen), jada onartutako espetxe onurak kentzerik ez zegoela, baina ezarritako zigor bakoitzari aplikatu behar zitzaizkiela.
Paroten ondorengoak
Auzitegi Gorenak 2006ko otsailaren 20an kaleratu zuen ebazpena, eta martxoaren 2an doktrina hori 1973ko Zigor Kodearekin epaitutako guztiei ezartzea agindu zuen Javier Gomez Bermudez Auzitegi Nazionaleko epaileak.
Espainiako Konstituzio Auzitegiko helegitea
Auzitegi Gorenaren ebazpenaren kontrako helegitea aurkeztua zaio Espainiako Konstituzio Auzitegiari. Gaia premiazkoa izanik, berehala aztertu beharko zuketen, lehenbailehen kontu hori argitzeko. Konstituzio Auzitegiak erabaki bitartean, kartzelan segitzen dute presoek.
Espainiako Konstituzio Auzitegiak 2011ko otsailean eman zuten ebazpena Unai Paroten abokatuek ezarritako helegitean. Helegitea atzera bota zuen arazoaren arrazoi juridikoetan sartu gabe, ohiko bidea agortu gabe egin zela esanez. Horrek bidea ematen du, ordea, jarrita dauden beste hainbat helegite onartu eta lege hori bertan behera botatzeko ere.
Horiek horrela, 2012ko martxoaren 29an zabaldutako sententzian Espainiako Konstituzio Auzitegiak 31 helegiteri buruzko erabakia eman zuen -horietako 28 euskal herritar preso politikoenak ziren- eta horietatik hiru baino ez zituen onartu, hirurak euskal herritar presoenak. Kasu horietan "Parot doktrina" aplikatu aurretik epaitegiak sententzia finkoan onartutako kondenaren likidazioa ezarrita zutela argudiatu zuen
Giza Eskubideen Europako Auzitegia
Giza Eskubideen Europako Auzitegia 'Parot doktrinaren' aurka azaldu zen 2012ko uztailaren 10ean Ines del Rio Prada euskal herritar presoak ezarritako helegitean. Auzitegiak kartzela zigorra luzatzea "irregularra" dela esan zuen, eta Espainiari agindu zion presoa ahal den azkarren libre uzteko eta Ines del Riori 30.000 euroko kalte-ordaina emateko. Estrasburgoko epaitegiak 197/2006 doktrinaren kontra aztertu zuen aurreneko helegitea izan zen.
Italo-Turkiar Gerra
Italo-Turkiar Gerra (Trablusgarp Savaşı, «Tripolitaniako Gerra»; Guerra di Libia, «Libiako Gerra») Italiako Erresumaren eta Otomandar Inperioaren artean 1911ko irailaren 29tik 1912ko urriaren 18a arte izandako gerra izan zen. Gatazkaren ondorioz, Italiak Otomandar Inperioaren Tripolitania probintzia eskuratu zuen, Fezzan, Zirenaika eta Tripoli azpiprobintziek (sanjaks) osatua. Lurralde horiek Libia Italiarra izenez ezagutu zen kolonia eratu zuten.
Parot doktrina
Giza Eskubideen Europako Auzitegia
Espainiak, ordea, helegitea aurkeztu zion sententzia honi. 2013ko urriaren 21eko 11:30tan epaia eman zuen, Inés del Río askatzeko aginduz eta Giza Eskubideen Europako Hitzarmenaren 5. eta 7. artikuluak urratzen dituela esan zuen: askatasunerako eskubidea eta segurtasun juridikorakoa.
Parot doktrinaren aplikazioa
Parot doktrina mota guztietako presori aplikatu zaio, baina batez ere euskal herritar preso politikoei.
Parot doktrina aplikatu eta euskal herritar presoak ez direnen artean, hurrengoak ditugu :
Etxeratek 2012ko ekainaren buletinan, zerrenda hau eskaini zuen:
Espetxean egon zirenak Parot doktrinaren pean zigorra betetzen
2013an, 55 euskal herritar preso politiko zeuden Parot doktrinaren pean espetxean:
Haplochromis niloticus
Haplochromis niloticus Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Trachylepis maculata
Trachylepis maculata Trachylepis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Beddes
Beddes Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Beddes udalerrian erroldatutako biztanleak 96 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 66 ziren, horien artean 49 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 49 pertsona aktiboetatik 42 lanean zeuden (28 gizon eta 14 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Beddes udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.460 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Juankar Lopez-Mugartza
Juan Karlos Lopez-Mugartza Iriarte (Zaragoza, 1961 - ) nafar idazle euskalduna da. Euskal filologian lizentziatua EHUn, NUPen Hizkuntzaren Filologia eta Didaktika Departamentuko irakaslea da. Ikerlari gisa toponimian aditua da eta doktoretza tesia Erronkari eta Ansoko toponimiari buruz idatzi zuen. Idazle gisa hainbat libururen egilea da.
Kasio
Kasio (Gaius Cassius Longinus; K.a. 85 - K.a. 42) Antzinako Erromako senataria izan zen, Zesarren kontrako konspirazioa hasi zuena hain zuzen ere.
Kasioren estreinako urteei buruz gutxi dakigu. Marko Brutoren arrebaorde batekin ezkondu zen. Filosofia ikasi zuen Arkelao maisuarekin Rodasen.
Bere lehen postua administrazioan Krasoren agintaldipean lortu zuen. Krasorekin Siria probintziara joanda, Krasoren estrategia militarra aldatzen saiatu zen. Base bat eraikitzea eraso zuzena baino hobesten zuen Kasiok. Krasok, halere, armada Carrhaeko gudura eraman zuen eta ondorioa erabateko suntsipena izan zen. Borrokan Kraso bera hil zen. Kasiok armadaren apurrak biltzea lortu zuen. Hurrengo bi urteetan, Kasio Siriako gobernaria izan zen eta mugak partiarren erasoetatik defenditu zituen. Zizeronek, Ziliziako gobernariak, Kasiori bere ahaleginak eskertu zizkion.
Erromara itzulitakoan, Zesar eta Ponpeioren arteko gerra piztu izanak Kasioren auziperatzea, estortsioa leporatuta, saihestu zuen. K.a. 49an plebeko tribuno izendatu zuten, eta Optimates-ekin bat egin zuen Zesarrek Rubicon ibaia zeharkatu zuenean. Ponpeioren itsas armadaren buruan, Sizilian garaipena eskuratu zuen. Ponpeioren porrota eta gero, Zesarrek atzeman eta amore ematera behartu zuen.
Egipton Zesarren aldean borrokatu zuen ondoren, Erromara bueltatu zen, kargurik gabe. K.a. 44an, berriz, pretore peregrino izendatu zen. Marko Bruto pretor urbano izendatu izanak biziki samindu zuen, eta diktadorearekiko gorrotoa hazi zitzaion. Zesarren barkapena gorabehera, Kasio urrun nahiago zuen, eta Siriako probintzia hurrengo urterako agindu zion. Izan ere, Kasio Zesarren kontrako konspiratzaile sutsuena izan zen. K.a. 44ko martxoaren 15ean Zesar hiltzerakoan, Kasiok aurpegian sastatu zuen.
Zesarren hilketaren ondotik, Marko Antoniok eskuratu zuen boterea, eta iritzi publikoa hiltzaileen aurka bultzatu zuen. Senatuak Zireneko agintea eman zion Kasiori, Erromatik urruntzeko asmotan. Kasiok errefusatu zuen halako probintzia txiki baten gobernua. Erbestea Marko Antonioren diktadura baino nahiago zuela esanda, Siriara joan zen. Hala ere, Senatuak, Marko Antonioren atsekaberako, Siriako gobernari izendatu zuen Kasio.
Bigarren Triunbiratua osatzerakoan, Marko Brutok deitu zion Kasiori. Triunbiroak ekialdean erasotzea erabaki zuten. Marko Antonio eta Oktavio Mazedoniara joan ziren matxinoei aurre egiteko. Marko Brutok arrakasta lortu zuen Oktavioren kontra. Kasiok, ordea, Marko Antoniok garaituta eta Brutoren garaipena ezagutu gabe, bere burua hil zuen. "Azken erromatarra" deitu zion Marko Brutok, arranguratsu.
Jentil
Jentilak euskal mitologiako izakiak dira, kristautasunaren aurreko euskal herritar paganoak sinbolizatzen dituena. Erraldoiak eta indartsuak dira, eta etsaiei harri handiak botatzeko ohitura dute. Haiek eraiki dituzte zutarriak (jentilarriak) eta harrespilak (jentil baratzeak). Zuberoan, jentila adierazteko, Maider izena erabili izan da (< Mari-eder).
Elezaharrak
Elezahar batek jentilen amaiera kontatzen du, zeruan argi arraro bat ikusi zutenean gertatu zena. Ez zekitenez zer izan zitekeen, jentil zaharrenarengana joan ziren. Agureak argi ikusi zuenean "Kixmi (Jesus) jaio da, euskal arrazaren amaiera da" esan zuen eta ondoren bere burua amildegitik behera bota zuen. Gainontzeko jentilak lur azpian gorde ziren, sarrera jentilarriak itxi zuelarik.
Hugo Aznar
Hugo Aznar Vijuesca (Cortes, 2003ko abenduaren 1a), txirrindulari nafarra da.
Jentil
Elezaharrak
Beste kondaira baten arabera, jentiletako bat, Olentzero izenekoa, kristautasunera bihurtu zen. Harez geroztik, Kixmiren etorrera jakinarazten du neguko solstizio an.
Hugo Aznar
Palmaresa
2022 2023
Jentil
Nor diren jentilak
Elezaharrak dioen bezala, jainko berria zerutik dator, laino edo tximista itxuran. Jentilak, jainko berrien erasoaren aurrean lur barnera doaz, Ama Lurraren babesera. Kondairetan gizaseme erraldoi, indartsu eta leku batzuetan, begibakar bezala deskribatu izan ohi dira. Harkaitz puska ikaragarriak botatzen omen zituzten urruti. Hori dela eta leku askotan harritzarrei jentilarri deritze. Euskal Herrian topa ditzakegun harrespil eta trikuharrien eraikuntza ere izaki mitologiko hauei egozten zaizkie, oro har, eta monumentu megalitikoen sortzaile bezala agertzen zaizkigu. Lehen meatzariak, lehen gari landatzaileak, lehen errementariak, lehen errotariak ere izan ahozko tradizioan dira, besteak beste. Lehenengo elizen eraikuntzan ere lagundu omen zuten haien indar itzelarekin. Hala izan omen zen, Ondarroan eta Markinan; Zumarraga eta Oñatin, Opakuan, Urdiainen...
Joxemiel Barandiaran eta kondairak
Jose Migel Barandiaran Ataunen jaio zen. Apaiz, idazle, antropologo... izan zen besteak beste. Jentilen etorreraren atalari dagokionez, bera izan da ipuin mitologiko asko batzeaz arduratu zen pertsona nagusia. Nahiz eta ikaragarrizko aurkikuntzak egin zituen euskal kulturari dagokionez, bere lana erabat eten zen Gerra Zibilaren ondorioz. Izan ere, Iparraldera erbesteratu behar izan zuen, Sara herrira hain zuzen. Hortik datorkio gaur egun bere etxea zenaren izena, herri arteko ñabardurak mantentzen dituelarik etxeak (pareta txuri eta leiho gorriak).
Beste pertsonaia mitologikoekin lotura
Jentilek badute antzekotasunik galiziar eta asturiar mitologiako Mouro deituriko izakiarekin. Antzinako izaki hauek ere fedegabeak omen dira, oso indartsuak, eta antzinako harrizko eraikuntzen egile. Gainera, Asturiasko Mouroak, ezaguna ez den arrazoi bategatik lur azpian bizitzera derrigortuak izan zirela eta meatzari bihurtu zirela kontatzen du kondairak.
Ezaugarri honek, jentilen akaberan laino distiratsua zela medio gertatu zenekoa ekartzen digu gogora.
Ahozko tradizio batzuetan Olentzero izan zen azken jentila, eta jentil bat izan zen Martin Txikiren aurkaria. Tartalo begibakarra ere jentil leinukoa omen zen.
Jentilen akabera
Noizbait kristautasuna Euskal Herrira ailegatu eta hedatzen hasi orduko aitzinako euskal erlijioa mitologia bihurtzen hasi zen. Honen lekuko dira sorginen eta jentilen akaberaren buruzko elezahar ezagunak. Kristau kutsu gehien aurkezten duena Barandiaranek gustura jaso zuen bere liburuetan: Kondaira honek gehigarri bat du azken jentilaren agerraldiak baieztatzeko:
Herri jakintzak baselizen eraikuntza, burdinaren erabilpenaren zabalkuntza, elizen kanpai-dorreen hotsak,eta Eibarko eskopetek Euskal mitologiako izakiek desagerrarazi zituztela sinesten badu ere sinismen hauekiko benetako sarraskia XIX. mendetik aurrera gertatu zen. XIX. mendeko aurrerapen teknologiko eta sozialak dena aldatu zuten, Juan Aranzadik idatzia utzi zuen bezala:
Ondorengo bi Mundu Gerrak eta tarteko Espainiako gerra zibila Euskaldunen gizarte eta bizimoduak eraldatu zituen Pirinioetako bi aldeetan, Europar gainontzeko herrialdeetan antzera. Barandiaran ek, "Mitologia Vasca" liburuan 1959.ko abenduaren 12an idatzitako "Irakurlearentzat" izeneko atalean zati hau irakurri daiteke; Euskal Herriko gizartean gertatzen ari zenaren lekuko:
XXI. mendean Barandiaranek ohartarazten zigun zibilizazio horrek gure artean da eta dena aldatu du. Behinola mitologia hori sortu zuen gizartea jada desagertu da, beraz.
Ataun eta Jentilen etorrera
Ataunen euskal mitologiaren inguruan egiten den antzerkia da. Nagusiki Jose Migel Barandiaranek sortutako ipuinetan oinarritzen da, eta 1981. urteaz geroztik egiten da bi urtez behin. Gaur egun San Martingo festak baina aste bat lehenago egiten bada ere, hau da, azaro hasierako asteburuan, garai batean oso bestelako data batean kokatzen zen, hain zuzen ekainaren 15ean. Era honetan, Lazkao eta Ataun herriak bat izatetik bi herri independente izatera pasatu ziren eguna antzeztu nahi izaten zen.
Erlijio kristaua eta honen eragina
Joxemiel Barandiaranek sortutako ipuin asko kristautasunean dute oinarri. Izan ere, bokazioz apaiza zen, eta Ataungo herritarrak (kristauak) jentilen aurka izaten zituzten gudak plazaratu zituen. Aipatu azken hauek paganoak kontsideratzen zirela. Horren adibide da Sanmartintxiki garia lapurtu izana jentilei, herritar kristauei emateko asmoarekin.
Mitologia
Alderdi honek garrantzi handia du; izan ere, euskal tradizioak, abestiak eta janzkerak oso ikusgarriak baitira. Era honetan etxeko txikienek fantasi euskalduna nolakoa den ikusteko aukera izaten dute (Torto, Azti, Basajaun...). Bestalde, presentzia femeninoak garrantzia izango du ikuskizunean, nagusiki lamien errepresentazioaren bidez.
Jentilen etorreraren helburua
Antzezlan honen bitartez helburu desberdin ugari betetzen dira, baina nagusiena hauxe da: ohiturak eta usadioak belaunaldiz belaunaldi pasatzea, etxeko txikienek honen berri izateko asmoarekin. Jentilen Etorreraren errealitatea zein den ikusita, hasieran ezarritako xedeak betetzen direla aipatu behar da. Izan ere, 2019ko emanaldian 1.400 ikusle egon baitziren bi antzezlanen artean.
Bestalde, ezin uka daiteke euskal gizartea langiletzat hartu izan ohi dela dela, eta ideia hau aintzat hartuta, 2005. urtean galtzear dauden lanbideak ikusteko aukera egon zen. Era honetan, eta esaterako txerri hiltzea, errementari lana eta ferratzea, odolki egitea, laian, artilea eta galtzerdiak nola egiten ziren garai batean erakusteko asmoa zen. Aitzitik, gaur egun egiten ez den antzezlan bat izaten da, izan ere, gaur egun Jentil Baratza elkarteak bi emanaldi gehiago prestatzen dituelako urtean. Alde batetik, Ibialdi Mitokologikoa. Eta bestetik, abenduaren 23an Lizaurrastiko parketxean txondorrarekin erlazionatutako antzerkiak (jentilak, Olentzerori ongietorria...)
Elmwood Park (New Jersey)
Elmwood Park New Jerseyko borough bat da. Bergen konderrian kokatua dago. 2010ean 19,403 biztanle zituen, 6.86 kilometro koadrotan banatuta.
Torre di Santa Maria
Torre di Santa Maria Italiako udalerri bat da. Sondrioko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Jentil
Jentilen etorreraren helburua
=== Pertsonaiak ===
Jentilak
Euskal mitologia eta euskal elezaharretako pertsonaiak. Kristautasunaren aurretik Euskal Herria deitzen dugun lurralde honetan bizi omen zirenak. Gehienetan, kontu zaharretan, izaki indartsu agertzen dira jentilak: erraldoiak eta altuera eta zabalera izugarrizko gizakiak.
Torre di Santa Maria
Mugakideak
Torre di Santa Mariak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Jentil
Jentilak
Lan ikusgarriak burutu ohi zituzten nekerik gabe. Antzinako kristauek, “jentil” deitzen omen zieten pagano zirenei. Kristauak baino kristau hobeak zirela esan ohi da, hain baitziren lagun-berak eta errukiorrak.
Sorginak
Euskal Mitologian leku seinalatua dute sorginek. Gehienetan, eginkizun eta botere harrigarriak dituzten jeinuak dira, gehienetan emakumezkoak.
Batez ere gauetan egin ohi diren akelarre-bilkuretan hartzen dute parte, Etsaia Aker itxuran akelarrean gidari eta buru dutela.
Sorgin jeinua, sarritan, Mariren esanetara ari da. Katu, asto, putre edo bestelako piztia itxura hartzen dute sarritan, eta gorputzaren atal bat falta zaie behin baino gehiagotan (eskua, hanka edo burua). Infernuko indarren laguntzaz, naturaz gaindiko gauzak egin ditzakete. Badira gizonezko sorginak edo intxisuak ere. Akelarreetan gizonezko sorginek txistua eta danbolina jotzen dute emakumezko sorginek dantza egiten duten bitartean.
Laminak
Euskal mitologian oso pertsonaia ezagunak dira. Ez dira gaiztoak izaten baina kontuz ibili behar da besteekin. Beste izen batzuekin ere ezagutzen dira laminak: laminak, laminakuak, amilami(n)ak, elelami(n)ak… Erreka-zuloetan egoten diren emakume itxurazko izaki lirainak dira, gehienetan ile horiak eta harri handietan eseri ohi dira. Batzuetan ahate, ahuntz edota zerri hankak izaten dituztela diote kondairak eta ilea urrezko orraziz atontzen dute, gizonezkoak liluratuta utziz. Hala ere lamiez maitemintzen zena, ezinezko maitasun batean erortzen zen, haien izaera ez delako gizatiarra.
Tartalo
Begi bakarreko izaki gaiztoa da Torto edo Tartalo (askotan Ttarttalo ahoskatua). Haitzuloetan bizi da eta gazteak harrapatu eta jan egiten ditu. Basajaun eta Jentilekin batera, euskal mitologiaren basoko erraldoia da. Greziako mitologiako ziklopeetan izan dezake jatorria.
Esan bezala euskal mitologiako ziklopea dugu, izugarria, begi bakar bat du kopeta erdian, gizakiak jateko ohitura duena eta jokaera beldurgarria duena. Bere bizilekua mendietako haitzuloetan kokatzen da.
Bere tamaina handiagatik indar handia erakusten du eta bere denbora-pasa gustukoena menditik mendira harriak botatzea da. Honen ondorioz hainbat lekutan zenbait eraikuntza sortu dira.
Basajaun
Izenak berak erakusten digu nor den Basajaun: basoko jauna. Basoko leku ezkutuenean du bere bizilekua. Indartsua eta garaia da. Ilea berriz, belaunetaraino iristen zaio. Artaldea zaintzen du eta horrekin batera, oihu edo ziztu eginaz, adierazten dio artzainari ekaitza edo arriskuren bat hurbiltzen ari dela. Artzainak badaki bere artaldea Basajaunen begiradapean baldin badago, otsorik ez dela hurbilduko.
Batzuetan jeinu gaizto bezala ere agertu izan da, bizkorra eta izugarrizko indarra duena. Beste batzuetan berriz lehen errementari edo lehen errotari gisa. Gizakiei, beste sekretu gehiagoren artean, gariaren, artoaren, zerraren edota errotaren ardatzaren sekretuak erakutsi zizkiela diote elezaharrek.
Kontu zahar batzuetan Basajaunen ondoan ageri da Basandere. Gehienetan koba baten sarrera ageri da eta inoiz, bere ilea urrezko orraziz orrazten.
Sanmartxintxiki
Kondairek diotenez, jentilak ez ziren gizakien artean, gaziaren hazia lortu zuen lehenbiziko nekazaria izan zen eta berak jakin zuen noiz erein behar zen. Gauza bera egin zuen artoa eta arbia landatzeko ere. (San) Martin Txiki izan zen baita ere, Basajauni zerraren eta errotaren sekretuak lapurtu zizkiena.
Antolakuntza
Antzerkiko pertsonaiez gain, herri oso bat dago ekitaldiaren atzetik. 2019ko emanaldiarentzat, 150 pertsonak hartu zuten parte, bai antzerkian eta prestakuntzetan. Gainera, herriko beste kolektibo batzuk ere hartu zuten parte, hala nola, Ataungo Dantza taldeak (Otsoak taldea) eta Ataungo abesbatzak.
Gidoia
Gidoiak, kondaira horietan oinarritzen den arren, moldaketak eta nahasketak egiten dituzte antzezlan bihurtzeko. Esate baterako, naiz eta San Martin Txiki eta Alkatea elezaharretan inoiz ez diren elkarrekin agertu, antzezlanean elkarrekin ageri dira. Beraz, esan daiteke, gidoiak, kondairen berrinterpretapena  egiten duela.
Eskaraz idatzia dago bere osotasunean. Antzezleak Ataungo euskalkia erabiltzen dute eta narratzaileak ordea euskara batuan egiten du.
Erabilitako euskara
Antzezlan honen beste ezaugarri nagusietako bat erabiltzen hizkuntza den hizkuntza da. Izan ere, Ataunen erabiltzen dena oso antzekoa izaten baita, ikusle askok berea izatea sentiarazteraino. Nahiz eta Ataungo euskara soilik pertsonaia nagusiek erabili, narratzaileek euskara batua erabiltzen dute, beren funtzioa istorioaren nondik norakoak kontatzean datza.
DVD eta liburua
Jon Aizpuruak idatzi du “Jentilen etorrera: herri baten arima” deituriko liburua. Bertan, Jentilen Etorreraren historia eta Ataungo ipuin eta kondaira mitologikoak biltzen dira. Gainera, jentilen jaitsieraren gidoietako batzuk ere sartu dira bertan bertan, pertsonaia mitologikoak,elkarrizketak eta pertsonaia nagusiei egindako argazkiak agertzen dira. Ataun Aztergai bekaren barruan argitaratu da liburua. DVDa oroigarri gisa kaleratu da, “Jentilen etorrera” izenburupean. Euskaraz aurki dezakegu soilik, gehigarri gisan material osagarriak eta argazkiak dauzka.
Irudi hautatuak bildu dira. 1982, 1984, 1986eta 1992tik aurrerakoak. “Urtez urte zein garapen izan duen ikusiko da. Jende asko ere azalduko da. DVD-a beranduagoa aterako da, aurtengo irudiak sartu nahi ditugulako”, diote.
Zangezur
Zangezur (armenieraz: Զանգեզուրի լեռնաշխթա; azerbaijaneraz: Zəngəzur) - baita Zangezur mendiak ere- iparraldeko Kaukasiako mendikatea da, Armeniako Syunik probintzia eta Azerbaijango Nakhitxevan arteko mugan dagoena.
Kapudzhukh mendia (3.905 m.) tontorrik altuena dute eta bataz besteko 2.200-2.400 metroko altuera dute.
Hideto Takahashi
Hideto Takahashi (japonieraz: 高橋 秀人, 1987ko urriaren 17a - ) Japoniako futbolaria da.
Trimeresurus flavomaculatus
Trimeresurus flavomaculatus Trimeresurus generoko animalia da. Narrastien barruko Viperidae familian sailkatuta dago.
ALBA Berlin
ALBA Berlin (ofizialki Schreibweise ALBA), Berlingo saskibaloi taldea da. Bere armarrian ageri den albatrosarengatik Berlin Albatrosses ezizena du.
Historia
1995an irabazi zuen bere lehen titulua, Korać Kopa hain zuzen ere. 1997tik aurrera Alemaniako Bundesligaren zapi titulu jarraian etorri ziren. Alemaniako 6 Kopa ere baditu.
Palmaresa
Europan:
Emerson (New Jersey)
Emerson New Jerseyko borough bat da. Bergen konderrian kokatua dago. 2010ean 7,401 biztanle zituen, 5.71 kilometro koadrotan banatuta.
Chamalières-sur-Loire
Chamalières-sur-Loire Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chamalières-sur-Loire udalerrian erroldatutako biztanleak 437 ziren. Familiak 211 ziren, horien artean 86 pertsona bakarrekoak ziren (35 bakarrik bizi ziren gizonak eta 51 bakarrik bizi ziren emakumeak), 74 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 498 etxebizitza zeuden, 214 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 277 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 462 etxeak ziren eta 35 apartamentuak ziren. 214 etxebizitza nagusietatik 173 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 72 etxek hiru zituzten, 68 etxek lau zituzten eta 58 etxek bost zituzten. 164 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 133 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Chamalières-sur-Loire udalerrian 207 unitate fiskal zeuden, 425 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.325 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 4 iturginak eta 3 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Chamalières-sur-Loire udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 432 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Veneziako Peggy Guggenheim Museoa
Peggy Guggenheim bildumak Italiako museorik garrantzitsuena osatzen du eta arte europarraren eta amerikarraren XX. mendeko lehen erdialde inguruko Europako garrantzitsuenetariko bat. Venier dei Leoni jauregian kokatua dago, Kanal Handian, Venezian (Dorsoduro, 70).
Gandhismoaren Aurkako Liga
Gandhismoaren Aurkako Liga, hasiera batean Gandhi Boikoteatzeko Komitea Kalkutako erakunde politiko bat zen, Indian, ilegala zen Indiako Alderdi Komunistak sortua jarduera militante anti-inperialistak egiteko. Taldearen izenak Mohandas Karamchand Gandhiren politika kritikatzen zuen. 1934an Gandhismoaren Aurkako Liga izena hartu zuen.
Haplochromis nubilus
Haplochromis nubilus Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Shunto Kodama
Shunto Kodama (児玉 駿斗, 1999ko abenduaren 3a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus.
Amaterasu
Amaterasu (天照) edo Amaterasu-ōmikami (天照大神／天照大御神／天照皇大神) xintoismoaren eguzkiaren jainkosa da eta Japoniako Familia Inperialaren arbasoa erlijio horren arabera. Batzuetan Ōhirume-no-muchi-no-kami (大日孁貴神) moduan ezagutzen da. Bere izenak Zeruan distira egiten duen Jainko Loriatsua esan nahi du. Kamirik garrantzitsuenen artean dago.
Eutropis tytleri
Eutropis tytleri Eutropis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
1912ko Bost Nazioen Txapelketa
1912ko Bost Nazioen Txapelketa Errugbi txapelketa honen hirugarren ekitaldia izan zen (guztira 30.a). 1912ko urtarrilaren 1ean hasi eta apirilaren 8an bukatu zen. Ingalaterrak eta Irlandak garaipen partekatua eskuratu zuten.
Puntuazio sistema
Entseguak hiru puntu balio zituen eta gauzatzeak beste bi. Dropak lau puntu balio zituen eta zigor kolpeak hiru.
Txapelketako sailkapenari dagokionez irabazitako partidak bi puntu balio zituen, berdindutakoak bat eta galdutakoak zero.
Palmaresa
1912 arteko bakarkako garaipenak. (*) 1889ko garaipena kontuan hartuta
Natalia Oreiro
Natalia Marisa Oreiro Iglesias (Montevideo, Uruguai, 1977ko maiatzaren 19a) uruguaitar abeslaria, aktorea eta moda-diseinatzailea da.
Tovo di Sant'Agata
Tovo di Sant'Agata Italiako udalerri bat da. Sondrioko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Tovo di Sant'Agatak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Masato Kudo
Masato Kudo (japonieraz: 工藤 壮人, Suginami, 1990eko maiatzaren 6a - Miyazaki, 2022ko urriaren 21a) Japoniako futbolaria izan zen.
Tourouzelle
Tourouzelle Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tourouzelle udalerrian erroldatutako biztanleak 490 ziren. Familiak 203 ziren, horien artean 69 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 49 bakarrik bizi ziren emakumeak), 65 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 65 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 326 etxebizitza zeuden, 218 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 80 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 297 etxeak ziren eta 29 apartamentuak ziren. 218 etxebizitza nagusietatik 163 bere jabearen bizilekua ziren, 43 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 73 etxek lau zituzten eta 111 etxek bost zituzten. 140 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 107 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 86 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Tourouzelle udalerrian 203 unitate fiskal zeuden, 451,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.963 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 margolaria, 3 zurginak eta 1 argiketaria.