cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bellefontaine (Oise Harana)
Etxebizitza
2007an 163 etxebizitza zeuden, 157 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 5 hutsik zeuden. 145 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 157 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 85 etxek bost zituzten. 126 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 90 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 286 ziren, horien artean 220 aktiboak ziren eta 66 inaktiboak ziren. 220 pertsona aktiboetatik 203 lanean zeuden (115 gizon eta 88 emakume) eta 17 langabezian zeuden (9 gizon eta 8 emakume). 66 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bellefontaine udalerrian 162 unitate fiskal zeuden, 420,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.188 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 eraikuntza enpresa eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Bellefontaine udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pachycephala inornata
Pachycephala inornata Pachycephala generoko animalia da. Hegaztien barruko Pachycephalidae familian sailkatua dago.
Arabutã
Arabutã Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Loffenau
Loffenau Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Modernismoa Donostian
Modernismoa Donostian, modu herabe batean garatu, eta nagusiki, xehetasun dekoratiboetara mugatzen da. Dena den, badaude estilo honi berezko zaizkion zenbait ezaugarri. Oro har, Euskal Herrian, eklektizismoa izan zen XX. mendearen lehen erdian egindako obra gehienen estilo nagusia, eta jakina, Gipuzkoako hiriburuan ere halako ñabardurak antzematen dira. Hala ere, hizkera modernistaren sorrera izan zen aldi honetako ekarpenik garrantzitsuena eta erabakigarriena.
== Hiri berri bat. Testuinguru soziokultural eta ekonomikoa == XIX. mende bukaeran eta XX. mende hasieran Donostiak gailur ekonomiko, sozial eta artistiko bat bizi zuen, hainbat gertakariren eraginez. Garai loratu horri Belle Époque deritzo.
Aldi berean, turismo-aisialdiaz gain, merkataritzak eta negozio berriek hiria berpiztu zuten, eta bere ekonomia maila areagotu. 1970ean industria eta portu salerosketa erdigunea Pasaiara mugitu zen, Donostia hiri atsegin eta burgesa bilakatu zedin. 1854an gune administratiboa ere Donostiara mugitu zen, Gipuzkoako behin betiko hiriburu bihurtu zelarik.
Donostiak bere komunikabide geografikoen egitura sendotu zuen XIX. mendeko bigarren erdian. Adibidez, 1850ean Andoain-Irun errepidea amaitu zen, Donostiatik pasatzen zena. Are garrantzitsuagoa izan zen 1864ko Madril-Paris trenbidearen inaugurazioa, Donostiako Iparraldeko Geltokian geldialdia zuena. Horri esker, bisitariak ez ziren Espainia mailara soilik mugatu, Pariseko goi burgesia eta noblezia ere hurbiltzen hasi baitzen uda pasatzera. Zabalguneko estilo arkitektonikoetan —eta batez ere bertako modernismoan—  eragin handia izan zuen kutsu frantsesak, aurrerago adieraziko den moduan.
Hazkunde demografiko nabaria gertatu zen arren, Donostia oraindik harresien baitan zegoen mugatuta. 1863an Isabel II erreginak hau onartu eta hiritarrek aspalditik eskatzen zutena bete zuen: harresia bota eta hirigintza zabalkunde planak egitea. Aurkeztu ziren plan guztien artetik, Antonio Cortázarren proiektuak irabazi zuen, Etorkizuna edo Porvenir izenekoa. Europako hiri handien zabalgune planak jarraituz (hala nola Madril, Bartzelona, Edinburgo, Berlin eta Lisboa), Donostiak era txukun eta ordenatuan hazteko aukera eduki zuen. Gaur egungo erdiguneak oraindik ere sistema honi eusten dio: diseinu erregularreko kaleak, patio handiko etxadiak eta altuera berdineko eraikinak, apainduretan urriak eta nobleak. Laster Espainia mailako ospea lortu zuen hiri modernoaren adibide moduan, bai bere kaleen itxura garbiagatik (espaloi txukunekin eta zuhaitz errenkadekin), bai bere instalazio higienikoengatik. Donostia modako bainuetxe gune bilakatu zen, Madrilgo goi gizarteari ostatu emanez udako hilabeteetan. Horrela, zabalguneko eraikuntza handien inguruan, goi mailako turismoaren pare, lorategi ugariko txalet eta jauregitxoak eraiki ziren.
Garai honetan garatu ziren Alameda (gaur egungo Boulevard), Kasino Handia, Victoria Eugenia Antzokia eta Maria Cristina Hotela, Askatasunaren Etorbidea eta Santa Katalina zubiaren harrizko berreraikuntza. Berantiarragoa da Artzain Ona Katedrala, 1897an zabaldutakoa, Echave arkitektoaren lan neogotikoa. Eraikin hauek eta beste asko hainbat estilotan gauzatu ziren, XIX. mende amaieran Donostiaren berezko izan zen fin de siècle eklektizismoa jarraituz.
Donostiako modernismoa eta ezaugarriak
Modernismoan, era orokor batean, diseinu totalaren ideia betetzen zen; Donostian, ordea, beste estiloekin tartekatzen denez, ikusmolde hori alde batera uzten da. Horren adibide ditugu Maria Cristina hotelaren fatxada neoklasikoa, eta balkoien baranden zein sarreran dagoen aterpearen diseinu modernistak;  horiek Parisko Metropolitan metro sarrera gogorarazten dute. Azpimarratzekoa da Hector Guimard ek diseinatutako eskudeletan ageri den “M” bihurritua eta Maria Cristinako  burdinazko diseinuaren arteko antzekotasuna.
Modernismoa mugimendu heterogeneo moduan sortzen da, material berriak erabiltzen ditu, eta askatasun osoz, masa eta espazio konposaketa ezberdinekin saiatzen da. Funtzioaren, egituraren eta modelo plastikoaren arteko guztizko integrazio grinaren bitartez, adierazpen ahalmen handiko lanak lortzen dira. Etengabeko erreferentziak naturan eta bere edertasunean bilatzen ditu, eta konposaketa geometrikoen bitartez adierazi.
Arteari bide berriak irekitzeko desio hau, ordea, neurriz agertzen da, bortizkeriarik gabe, hirian adierazgarria den historizismoari eusteko eta, aldi berean, aurrerapenaren zantzuekin janzteko. Pentsamolde hau nabarmena da Cortazarren hirigintza proiektuko irizpideetan:  "Fatxadetako dekorazioa librea da 'harremanik eta izaerarik gabekoa ez den bitartean'. Nolanahi ere, kale bakoitzeko fatxadetako xehetasunek batasun kutsua ematea lortzen dute, kale bakoitzari nortasun propioa emanez. (...) Bestalde, 'hiri eder' bat sortzeko borondate kolektiboa dugu, eta zentzu horretan, figura funtsezko bat dugu, udal arkitektoarena, eraikuntzaren kontrolerako arbitro goren dena  .  Zabalgunea handitu ahala estilo arkitektoniko ezberdinak erabili ziren, aldi bakoitzari nortasun jakin bat emanez. Lehen aldiko neoklasiko berantiarretik (Etorbidera arte) eklektizismora arte eta Art Nouveaura arte. Aldeak alde, ezaugarri komun bat antzematen da, soiltasuna."Nahiz eta tradizioarekin jarraitzeko gogorik ez izan, aurrez erabiltzen ziren materialak mantendu zituzten, tradizio lokalarekin ahaidetuak (sillería harria); eta artisau teknikak berreskuratzearen alde ere egiten zuen modernismoak: adibidez, lauza beiraztatuen erabilpena. Aurrekari moduan, Kasino Handikoak aipatu daitezke. Dekorazioan, etengabekoa da gai naturalisten erabilera. Horrez gain, lerroaren gaineko interesa ere nabarmentzekoa da, lerro uhintsuenak batez ere (modernismo uhintsuan). Lerro uhintsu horiek bultzatuta, naturatik eratorritako formak, lore eta animalien estilizazioak eta forma naturalen eskematizazioak ikusiko dira. “Latiguillo edo sigi-saga forma  izango da, estilo honen estilema. Kolore biziak erabiltzen dituzte, ikusgarritasuna baitute helburu, eta egiten dena ikuskizun bihurtzeko joera du estilo honek.
Erabilitako materialak, harria (Igeldoko harrobietatik erauzia), burdina eta egurra, erresistentzia handikoak izan arren, xehetasun handiko lan naturalistak lortu ziren. Flora klasikoari ematen zitzaion izaera geometrikoari esker, identifikagarriak diren obrak egin zituzten. Horiek hirian zehar aurki daitezkeen burdinazko balkoietan eta antzeman daitezke.
Aipatzekoa da Donostiako arkitekturan burdin forjatu eta burdindutua izan zela materialik erabiliena, lore eta landare morfologia anitz imitatzeko. Izan ere, merkea zen eta azkar egin zitekeen. Askotan, arkitektoek beraiek diseinatzen zituzten balkoiak eta barandak: Echevarria etxea da horren adibide, gaur egun jada existitzen ez dena.
Azuleju eta beirateekin ere maiz ikusgai dira hiriburuko kaleetan. Prim 17 eta De Bilbao plazako eraikinak dira adibide.
Adibideak
Orokorrean, Donostian modernismoa ikuskatzeko puntu nagusiak Boulevardeko kioskoa, Prim Kalea, De Bilbao Plaza,  eta Urbieta, Easo eta Garibai kaleko adibide bana dira.
Prim kalea
1910 inguruan, Prim kalea eraikitzen amaitu zen. Urumea ibairantz jotzen zuen eraikinen aurrealdea, Antonio Cortazarrek erabat zehaztu gabe utzi zuena, Goicoa arkitektoak amaitu zuen: pasaleku bat ezarri zuen bertan, lau edo bost solairuko etxe handiak bertan kokatzeko, aurrealdeko lorategiekin eta burdinazko hesiekin. Abiapuntua frantses estiloko hotela zen, mehelin bitartez banatuta, fatxada oso zainduekin, lau edo bost solairurekin, eta solairu bakoitzeko etxebizitza batekin. Ibaiko aurrealde hori, Prim kalearen eta Urbieta kalearen amaiera, oso azkar eraiki ziren, horregatik, fatxaden portzentaje handi bat modernista da.
==== Prim 17 ==== Zenbaki honek dauzka beharbada Donostian aurkitu daitezkeen fatxada modernistenak. Garaian tipikoak ziren behatoki eta burdin forjatuzko balkoiak, aldabak, marmolezko zurkaitzak, egur grabatu eta esmaltatua, beirate bilduma bikaina… dena da benetan aipagarria. Zenbaki honen berezitasun bisual nagusia kale honetako beste etxeekiko, baina, Daniel Zuloagaren azulejuak direla esan daiteke, bi fatxadetan kokatuak —Zuloagarenak dira Maria Cristina zubikoak ere—.
Etxebizitza hau Ramon Cortázar arkitektoaren enkargua izan zen 1905. urtean. Hainbat pisu dituen eraikuntza honek bigarren, hirugarren eta laugarren solairutan azuleju-muralak ditu. Hasiera batean, Daniel Zuloagak paumak gehitu zituen bere diseinuan, baina, Cortázarrek beste motibo batzuk eskatu zizkion:  “Zehaztasun bat egingo dut, zintzotasunez: pauma gehiegi erabili eta ikusi izan da, eta nahiago nuke emakume silueta modernista bat edo hegodun piztia zenbait; hau da, zerbait originalagoa...”
Gernikako Arbola Pasealekuko fatxadan, aldiz, hiru pisuen azuleju multzoek dituzte motibo begetal eta loredunak. Bigarren pisukoek bao zentrala eta albokoak markoztatzen dituzte.
Daniel Zuloagak 1900eko diseinu modernistak zituen Alemaniako album batera jo zuen, lan honen iturri ikonografikoa izan zena: Arnold Lyongrün en Neve Jdeen, diseinu modernista alemaniarren albumera, hain zuzen.
Zuloagaren zeramika modernistak ez dira, ordea, behar bezain ezagunak zenbait arrazoirengatik, besteak beste, zeramikagileak berak estilo honi uko egitea; moldeak eta bozetoak apurtu zituen. Horrez gain, Gaztelako paisaien estetika erregionalistara gerturatu zen, 98ko belaunaldiaren ideiekin bat zetorrena.
Larramendi 1 eta 3 zenbakiak
Etxadi guztiz modernista, batez ere lehenengo pisua eta bi atariak. 1. zenbakiko ataria kareharrizko bi giza eskulturek zaintzen dute: landare motiboetan integratuta dauden gizonezko eta emakumezko bana. Badirudi etxea sorbalda gainean daramatela, eta bere espresioaren arabera, nekagarria eta pisutsua da. Aspektu horretan antzekotasunak dauzka Gasteizeko Casa de las Jaquecas-ekin, baita bi kariatide bidez zainduta ere. Eraikin bloke honen mendebaldeko fatxada ere (Errege Katolikoak, 10 zenbakia) diseinu berdinekoa da.
10 zenbakiko ataria
Prim kalearekin izkinan. Atari guztiz modernista, kutsu frantses handia duena: beira tintatuen erabilera eta intsektuekin antzekotasun nabarmenak formetan.
Donosti liburu denda
Karteleko tipografia eta apaindurak guztiz modernistak dira, baina deigarriena kartel gaineko beiratea da, Simón Berasalucerena; loreak, kolore biziak eta forma bihurrituak dauzka, inguruko kaleetan ikus daitezkeen beirateekin bat eginez. 1980ean zabaldu zen liburu dendako jabeak, Santi Azurmendik, agindu zuen beiratea egitea. Ez da XX. mende hasierako lan bat, ezta aurreko denda batetik birziklatutakoa ere: 1982an espresuki erakusleiho hau osatzeko gauzatu zen. Bere diseinua, baina, ez da originala, metro gutxitara dagoen Prim kaleko 17. zenbakiari omenaldi bat baizik, Santi Azurmendiren eskariz egindakoa. Fatxadako azulejuetako mosaikoa, laugarren pisuan aurki dezakeguna, izan zen beiratearen inspirazio iturri.
2 zenbakiaren beiratea
Liburu dendaren eskuinetara. Beirate berezi bat aurkitzen da, sarbidearen gainean, atariko zenbakia zaintzen duten bi lehoien atzean. Kaletik ikusita zaila da kolorerik antzematea, edo ideia konkreturen bat ikustea; atarira sartuz gero, ordea, kaleko argi naturalak jotzen dionean, beirateak Bigarren Errepublikako bandera ekartzen du gogora. Tonu berdinak dira — gorria, horia eta morea—, ordena ofiziala jarraituz. Azurmendiren arabera —eraikin blokera lotuta egon dena 1950etik aurrera—, beirate hau betidanik egon da hor, baita frankismoaren garaian ere.
Urbieta 54
1906koa da Elizalde arkitektoaren lan hau. Prim kaleaz gain, Urbieta kalean ikus daitezke modernismoaren arrasto gehienak. Malgutasun handia antzematen da fatxadan: ohikoak diren balkoi modernistez gain, harria ere forma uhintsu eta geometrikoetan dago landuta. Urte berean, Elizaldek Prim kaleko 37 zenbakiaren eraikuntza zuzendu zuen.
Garibai kaleko 21 zenbakia
Aipatzekoa da, ataria eta fatxadaz gain, kale mailan dauden hiru saltokiek erakusleiho guztiz modernistak dituztela, fatxada egin zen garai berekoak. Ramon Cortázarren lana da, art nouveauren adibide onenetako bat eta kontserbazio egoera bikainean.
Boulevardeko kioskoa
Boulevardeko lorategien artean kokatzen da musika kiosko hau. Nabarmentzekoak dira burdinurtuzko kolomak, beirate koloretsuak eta osotasunaren kutsu frantsesa. Askok egilea Eiffel dela pentsatu arren, kioskoa Ricardo Magdalenak gauzatu zuen 1906an. Modernismo donostiarraren adibide onenetako bat da, serioa osotasunean eta neurritsua formen erabileran.
Rondeletia loricata
Rondeletia loricata Rondeletia generoko animalia da. Arrainen barruko Rondeletiidae familian sailkatzen da.
Modernismoa Donostian
Kontxako pasealekuko baranda
Baranda enblematiko hau hiriaren sinbolo bilakatu da denborarekin, bere forma eta kolore zuri bereizgarria dela medio. Donostiar gutxik jakin arren, diseinu honek, Viena ko artista modernista baten lana du inspirazio iturri, Otto Wagnerrena, hain zuzen ere.
Saint-Simon (Aisne)
Saint-Simon Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Modernismoa Donostian
Kursaaleko edo Urumeako Zubia
Victor Arana ingeniariaren lan honek, 1921ean bukatua, metalezko baranda berdea eta farola esferikoak eusten dituzten obelisko handiak ditu aipagarri. Sezesio vienarraren eragin nabarmena dauka diseinuak. Berezitasun handiko zubia da, apainduran oinarritutako modernismo espresionistarekin bat datorrena, nahiz eta hasiera batean eklektizismoarekin lotu.
Saint-Simon (Aisne)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Modernismoa Donostian
Maria Kristina Zubia
Jose Eugenio de Rivera ingeniariaren eta Antonio Palacios Ramilo arkitektuaren proiektua da. Hormigoi armatuari harri margotu itxura eman zitzaion, Pariseko Alexandro III.a zubiaren antza lortu nahian. Erdigunea (De Bilbao Plazatik abiatuz) eta Iparraldeko Tren Geltokia lotzen ditu. Sezesio vienarraren eragina duen estilo eklektikoa baliatuz egin zen, monumentaltasun handikoa. Aurrez aipatu dira zubi honetako Daniel Zuloaga zeramikagilearen azulejuak, arkuak apaintzen dituztenak. Azulejuen ondoan, harri zizelkatuan modernistatzat har daitekeen xehetasun bat dago: ezpata bat eta bere inguruan kiribiltzen den zinta.
Saint-Simon (Aisne)
Etxebizitza
2007an 244 etxebizitza zeuden, 228 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 228 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 228 etxebizitza nagusietatik 174 bere jabearen bizilekua ziren, 39 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 52 etxek lau zituzten eta 140 etxek bost zituzten. 203 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 80 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 118 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 425 ziren, horien artean 289 aktiboak ziren eta 136 inaktiboak ziren. 289 pertsona aktiboetatik 253 lanean zeuden (143 gizon eta 110 emakume) eta 37 langabezian zeuden (18 gizon eta 19 emakume). 136 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 52 ikasten zeuden eta 47 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Simon udalerrian 224 unitate fiskal zeuden, 594 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.406 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 iturgina, 2 ile apaindegiak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Simon udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 363 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Laguna de Negrillos
Laguna de Negrillos Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.197 biztanle zituen eta biztanle zituen.
Putnam konderria (New York)
Geografia
Putnam konderriak 63,779 kilometro koadro ditu. Horietatik 4,128 ura dira. Beste 5,965 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 156,34 da.
The Terror (telesaila)
The Terror (euskaraz Izua), AEBetako telesail bat da, 2018ko martxoaren 25ean AMC telebista-katean. Dan Simmons estatubatuar idazlearen izen bereko eleberrian (2007) oinarritua dago, eta 1845-1847ko Sir John Franklinen Artikoko britainiar espedizio galduaren istorio fikzionatua kontatzen du, fantasiazko zenbait elementu gehituz. Lehenbiziko denboraldia Jared Harris, Tobias Menzies eta Ciarán Hinds aktoreek antzeztu zuten.
Ridley Scott, Alexandra Milchan, Scott Lambert, David Zucker eta Guymon Casady ekoizleek ekoitzi zuten.
AMC kateak adierazi duenez, dagoeneko 2019rako 2. denboraldi baterako beste 10 atal berri egingo direla iragarri du, logikoki, beste istorio eta kokaleku batean girotuz, hain zuzen ere, Bigarren Mundu Gerrako Pazifikoko Gerran eta japoniar-estatubatuar komunitatean girotua.
Argumentua
1847, Britainiar Errege Itsas Armadako espedizio bat, HMS Terror eta HMS Erebus ontziez osatua, Artikora bidalia izan da, han Ipar-mendebaldeko Pasaia topatzeko helburuz. Baina bertaratzean, itsasontziek nahiz espediziokideek "Tuunbaq" delako harrapakari misteriotsu, odoltsu eta gupidagabearen erasoak jasango dituzte, bidaia bera izua eta biziraupen joko batean bilakatuz.
Efektu bereziak
Elurretan eta izotzetan girotutako eszenak afektu berezi bidez sortu ziren, platoan grabatu ondoren. Horretarako erabili zen Ridley Scottek The Martian (2015) filmean planeta gorria irudikatzeko erabili zuen teknologia bera.
Recques-sur-Hem
Biztanleria
2007an Recques-sur-Hem udalerrian erroldatutako biztanleak 596 ziren. Familiak 200 ziren, horien artean 31 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 67 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 94 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 338 etxebizitza zeuden, 206 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 121 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 222 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 206 etxebizitza nagusietatik 175 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 131 etxek bost zituzten. 183 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 95 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Otsailaren 19
Otsailaren 19a gregoriotar egutegiaren urteko berrogeita hamargarren eguna da. 315 egun falta dira urtea amaitzeko, 316 egun bisurteetan.
Recques-sur-Hem
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 375 ziren, horien artean 247 aktiboak ziren eta 128 inaktiboak ziren. 247 pertsona aktiboetatik 217 lanean zeuden (128 gizon eta 89 emakume) eta 31 langabezian zeuden (7 gizon eta 24 emakume). 128 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Recques-sur-Hem udalerrian 212 unitate fiskal zeuden, 620 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.655 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Recques-sur-Hem udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Acantopsis thiemmedhi
Acantopsis thiemmedhi Acantopsis generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Eixample
Eixample (euskaraz Zabalgunea) Bartzelona hiriko barrutia da. Barruti honen kodea 2 zenbakia da eta honako auzoek osatzen dute: Dreta de l'Eixample, Esquerra de l'Eixample (Antiga eta La Nova Esquerra de l'Eixample), Sant Antoni, Sagrada Família eta Fort Pienc.
XIX. mendean sortu zuten, 1854-1856 hiriko harresien eraisketa burutu eta hiriaren zabaltzearekin batera, Ildefons Cerdà arkitekto eta hirigilearen Cerdá egitasmoaren arabera gauzatu zelarik, hortik Eixample ("Zabalgunea") izena. 2009an Eixample barrutiak 269.185 biztanle zituen, hortaz hiriko barruti jendetsuena zen.
Barruti hau hiriko etorbide garrantzitsu askok zeharkatzen daude, esate baterako Avinguda Diagonal‎, Gran Via de les Corts Catalanes‎ edota Gràcia pasealekua‎.
Auzoak
Eixample barrutia honako auzo hauetan banatzen da:
Kiribil
Kiribila edo espirala erdiko puntu batean abiatzen den kurba bat da, progresiboki, erditik aldentzen doana, honen inguruan biratzen duen aldi berean. Ohi, bi balioren araberako funtzio bat bezala definitzen da: puntuaren angelua erreferentzia ardatz batekiko, eta, angelua oinarri hartuta, puntu honetatik erdiko puntura dagoen distantzia.
Kiribila eta helizearen arteko ezberdintasunak
Kiribila eta helizea, oso erraz nahasten diren izenak dira. Kiribil bat, laua edo hiru dimentsiotakoa izan daiteke, lauak izaten diren arren, binilozko disko baten ildoa bezala edo galaxia kiribil baten besoak bezala. Helizea, aldiz, soilik hiru dimentsiotako espazio batean irudika daiteke, eta etengabeko lerro zuzen bat da, malda amaigarriarekin eta ez hutsarekin, zilindro edo kono baten inguruan biratzen duena, torloju batean bezala.
Bi dimentsiotako kiribilak
Bi dimentsioko kiribilik ezagunenak hauek dira:
Hiru dimentsiotako kiribilak
Hiru dimentsiotako kiribilak eratzeko, beste aldagarri bat sartzen da kiribilaren funtzioan, honen balioa, angeluaren araberako funtzio etengabe eta monotonia errepikakorrekoa dena.
Kiribil esferikoa
Kiribil esferiko batean etengabe jirabiraka aritzea eragozteko modu bakarra, kiribila, arkimedestarra izatea izango litzateke, hau da, itsasontziaren malda, kiribil horren funtzioa, esferako kiribil arkimedestarrarekin bat etortzeko haina zuzentzea.
Kiribila ikur bezala
Kiribila, kontinente guztietan aurkitutako ikurrik antzinakoena da, funtsezko paper bat izan duelarik sinbolismoan, arte megalitikoan agertu zenetik.
Dirudienez, toki askotan "jaiotza-heriotza-jaiotza" zikloa irudikatzen zuen, baita eguzkia ere, ziklo hori jarraitzen zuela uste zena, goizero jaioz, gauez hilez eta hurrengo goizean berriz jaioz.
Gaur egun, kiribila, pentsamendu ziklikoa irudikatzeko ikur bezala erabiltzen da, proposamen filosofiko, estetiko eta teknologiko ezberdinetan, eta, beraz, zorrozki aipa daiteke nolabaiteko espiralismoa edo kontzepzio espiralista, Martin Chirino eskultore kanariarraren edo Angel Laborde Wilson margolari kubatarraren artean gertatzen den bezala.
Kiribilak naturan
Kiribilen azterketak naturan, Christopher Wrenenganaino atzera doan historia luze bat du, nork, animalien maskor askok, kiribil logaritmiko bat eratzen zutela ikusi zuen. Jan Swammerdamek, maskor ezberdin ugariren amankomuneko ezaugarriak aztertu zituen, Helixetik, Spirularaino, eta Henry Nottidge Moseleyk, Gastropoda familiakoen maskorren matematika deskribatu zuen. Hazkuntza eta formari buruz izeneko bere lanean, D'Arcy Wentworth Thompsonek, zabalki aztertzen ditu kiribil hauek. Maskorrak nola eratzen diren deskribatzen du, kurba itxi bat ardatz finko baten inguruan biraraziz, kurbaren forma beti berdin mantentzen delarik, baina tamaina, progresio geometrikoan handituz. Maskor batzuetan, nautilus eta amoniteetan kasu, jatorrizko kurbak, ardatzarekiko perpendikularra den plano batean biratzen du, eta maskorrak, disko lau forma bat eratzen du. Beste batzuetan, patroi okertu bat jarraitzen du, helize formako kiribil bat eratuz.
Thompsonek, adar, hortz, azazkal eta landareen anatomian kiribilen agerpena ere aztertu zuen.
Cornillon
Cornillon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Languedoc-Roussillon eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cornillon udalerrian erroldatutako biztanleak 861 ziren. Familiak 327 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (37 bakarrik bizi ziren gizonak eta 41 bakarrik bizi ziren emakumeak), 110 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 106 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 33 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 512 ziren, horien artean 352 aktiboak ziren eta 160 inaktiboak ziren. 352 pertsona aktiboetatik 312 lanean zeuden (180 gizon eta 132 emakume) eta 39 langabezian zeuden (13 gizon eta 26 emakume). 160 pertsona inaktiboetatik 49 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 69 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cornillon udalerrian 343 unitate fiskal zeuden, 853 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.333,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 8 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 4 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Cornillon udalerrian 44 nekazaritza-ustiategi zeuden, 575 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Azur eta Asmar
Azur & Asmar marrazki bizidunetako film luzea da. Michel Ocelotek 2006an zuzendu zuen. 99 minutu ditu eta Frantzia, Belgika, Italia eta Espainia arteko kolaborazioaren fruitua da. Argumentua mundu arabieran kokatzen da, "Mila gau eta bat gehiago" ipuinen antzera. Horregatik arabierarako moldaketa egin zen. Filmearen euskarazko bertsioa 2007an agertu zen. Gai nagusia tolerantzia eta desberdinen arteko bizikidetza da. Filma ordenagailuaren bidez egin zen. Izen bereko bideojokua 2006an kaleratu zen.
Argumentua
Filmak esnez anaiak diren bi mutilen istorioa kontatzen du. Azur etxeko nagusiaren semea da; zuria eta hile horikoa da. Asmar, bestetik, inude baten semea da, beltzarana eta begi ilunekoa. Biak elkarrekin hazi eta bizi ziren, anaiak izango balira bezala baina patuak hurrundu egin zituen eta biak, norbera bere aldetik, Djinsko maitagarriaren bila joango dira, ondorioz lehiakideak bihurtuta. Istorioa Erdi Aroan kokatzen da.
Chérisey
Chérisey Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Garra nambulica
Garra nambulica Garra generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Chérisey
Biztanleria
2007an Chérisey udalerrian erroldatutako biztanleak 285 ziren. Familiak 102 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 53 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 103 etxebizitza zeuden, 101 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 1 hutsik zegoen. 97 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 101 etxebizitza nagusietatik 83 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 81 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 61 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 180 ziren, horien artean 132 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 132 pertsona aktiboetatik 127 lanean zeuden (72 gizon eta 55 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chérisey udalerrian 101 unitate fiskal zeuden, 273 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.746 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Chérisey udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Karlos Beaumontekoa
Karlos Beaumontekoa (1361 - Olite, Nafarroa, 1432ko ekainaren 29a) Nafarroako Erresumako alferez izan zen.
Biografia
Aita Luis I.a Beaumontekoa zuen; ama, berriz, haren maitale Maria Lizarazukoa. Karlos II.a Nafarroakoa osabak 1379an erresuma-alferez eta 1381ean Donibane Garazi eta Asiaingo gazteluen jaun izendatu zituen. Erregearen izenean Frantzia eta Ingalaterrako Gorteetan negoziazioak egin zituen, Richard II.a Ingalaterrakoaren eta Henrike IV.a Ingalaterrakoaren erregealdietan. Horregatik San Martin Unxeko jaurerria lortu zuen.
Télémécanique
Télémécanique industriarako automata fabrikatzaile historiko handienetako bat izan zen. Frantzian sortua, 1924 eta 1988 bitartean egon zen jardunean, Schneider Electric taldeak xurgatu zuen arte.
Historia
1928 eta 1988 bitartean industria automatizazioan berezitu zen. 1988an Schneider Electric enpresa alemaniarrak Télémécanique erosi zuen. Dena dela, markari eutsi zion 2009ra arte. 2009an Télémécaniqueren produktu guztiak Schneider Electricera pasatu ziren.
Energia-kontsumo
Egun, energia-erreserba eta -kontsumoak garrantzi handia dute mundu mailan.
Artikulu honetan SI sistemako (Sistema Internazional)unitate, aurrizki eta magnitudeak erabiltzen dira. Potentzia wattetan (W) eta energia jouletan (J) idatziko dira, watt bat joule zati segundo bat izanik.
2005ean, munduko energia-kontsumoa 500 EJ-koa (5 x 1020 J) izan zen. Energia honen zatirik handiena, % 86,5 zehazki, erregai fosilak erretzetik zetorren. Hau potentziarekin aldaratuz gero, 15 TW-ko (1.5 x 1013 W) potentziaren baliokide izango litzateke.
Munduko energia-baliabide gehienak eguzki-erradiaziotik datoz. Energia honen zati bat energia fosil bihurtzen da, eta beste zati bat, modu zuzenean edo ez hain zuzenean erabilia izan daiteke, adibidez, energia eolikoa, hidraulikoa edota olatuen energia. Eguzki-konstante deritzo atmosferaren kanpoaldeko azalera-unitate batera iristen den eguzki-erradiazio elektromagnetiko perpendikularrari. Konstante honek eguzki-erradiazio mota guztiak biltzen ditu, ez argi ikusgarria soilik. Metro karratuko 1.366 watt-eko balioa du; hala ere, % 6,9ko gorabehera izaten du urte osoan zehar. Eguzkiak Lurrarekiko duen distantziaren aldaketaren ondorioz gertatzen da gorabehera hori. 1.412 W/m2-eko balioa izaten du urtarril hasieran eta 1.321 W/m2-ekoa uztail hasieran. Hori horrela izanik, Lurraren azalera totala, 127.400.000 km2, kontuan hartuz lortzen den potentzia 1,740×1017 W-ekoa da. Gainontzeko energia-baliabideen balioak aldakorrak dira. Baliabide fosilak 0,4 YJ (1 YJ = 1024 J) emateko gai izango lirateke eta uranioaren moduko erregai nuklearrak 2,5 YJ.
Kontsumoa
Industria Iraultzatik munduko eregia-kontsumoa modu etengabean hazten joan da. 1890ean, erregai fosilen kontsumoak industrian eta etxebizitzetan erabilitako biomasa-kontsumoa berdindu zuen, eta 1900. urtean, energia-kontsumo orokorra 0,7 TW-ekoa (0,7×1012 W) izan zen.
Erregai fosilak
XX. mendean erregai fosilen erabilera hazi egin zen. 1980. eta 2004. urteen artean, urtero % 2 hazi zen hauen erabilera. 2006an Estatu Batuetako Administrazioak eman zuen informazioaren arabera, 2004an izandako 15 TW-eko energia-kontsumoa honela banatzen da.
Japonian izan zuen petrolioaren krisiak eragin handiena. Honen ostean, hobekuntza handiak egin zituzten eta honi esker, egun, hazkuntza handiena duen erregai fosila bihurtu da petrolioa. Hala ere, eguzki-energia fotovoltaikoa erregai fosilen tokia hartzen ari da.
Energia nuklearra
2005. urtean energia totalaren % 6,3 energia nuklearra izan zen. 2006an gora egin zuen energia nuklearraren produkzioak, 2.685 TWh produzitu ziren; hau da, munduko elektrizitate guztiaren % 16 energia nuklearretik zetorren. 2007ko azaroan, 439 zentral nuklear zeuden martxan mundu osoan. Hauen kapazitate totala 372.000 MW-ekoa zen. Beste 33 zentral eraikuntza-prozesuan zeuden, 94 planteatuta eta beste 222 proposatuta. Egun, energia nuklearra erabiltzen ez duten nazioen artetik, hogeita bost nazio, zentral nuklearrak eraikitzen ari dira. Beste nazio batzuk, aldiz, energia nuklearraren erabilera deuseztatu nahian dabiltza, baina, oraingoz, Italiak soilik jarri du praktikan; hala ere, zentral nuklearrak erabiltzen dituzten herrialdetatik jarraitzen du inportatzen elektrizitatea. Honez gain, Austria, Filipinak eta Ipar Koreak zentral nuklearrak eraiki dituzte, baina martxan jarri aurretik, berauen erabilera debekatu dute.
Energia berriztagarriak
XX. mende amaieratik, energia berriztagarriak hazten joan dira. 2004an munduko kontsumo energetikoaren % 7 energia berriztagarrietatik zetorren, eta 2005ean hogeita hemezortzi mila miloi dolarreko inbertsio totala egin zen berriztagarrietan. Egun, Alemania eta Txina dira energia mota honen alde egin duten herrialde esanguratsuenak.
Marcial Maciel
Marcial Maciel Degollado (Cotija, Michoacan, Mexiko, 1920ko martxoaren 10a - 2008ko urtarrilaren 30a) mexikar apaiza izan zen. Regnum Christiren eta Kristoren Legioaren sortzailea izan zen, eta polemika handia egon zen pederastia dela eta.
1936an, 15 urte zituela, apaiza izateko ikastera joan zen Mexiko Hirira. Garai hartan mintegi horiek klandestinoak ziren, eta bertan zegoela Jaungoikoaren deia jaso zuela esan zuen. Hortik predikatzera joango ziren apaiz taldeak sortzeko ideia garatu zuen, eta Kristoren Legioa sortu zuen. 1965ean Vatikanok ofizialki onartu zuen talde hau.
Mecánica de la Peña
Mecánica de la Peña (Mecapeña) bizkaitar manufaktura-industriako enpresa bat izan zen, instalazioak Urdulizen zituena. 1944an sortu zuten.
1986an ordainketa-etendura egin zuen eta Hi-Tec enpresak pezeta baten truke erosi zuen. 1996ko irailean Kvaerner norvegiar taldeari %55a saldu zion.
Picquignyko ituna
Picquignyko ituna 1475eko abuztuaren 29an Ehun Urteko Gerra amaitzeko Frantziako Luis XI.ak eta Ingalaterrako Eduardo VI.ak Picquignyn izenpeturiko ituna izan zen. Bertan harturiko erabakiak hauek izan ziren:
Mecánica de la Peña
Mecanica de la Peñak 1999ko maiatzean beste ordainketa-etendura bat egin zuen, bere akziodun nagusiak, Kvaernerrek, funts gehiago sartzeari uko egin ondoren. Prozesua behin betiko kaudimengabezia-egoera eta porrot-prozesu judizial bihurtu zen. Enpresa 2001ean behin-betiko desagertu zen.
Lonsee
Lonsee Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Dissé-sous-le-Lude
Dissé-sous-le-Lude Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dissé-sous-le-Lude udalerrian erroldatutako biztanleak 564 ziren. Familiak 225 ziren, horien artean 54 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 39 bakarrik bizi ziren emakumeak), 89 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 70 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 283 etxebizitza zeuden, 231 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 278 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 231 etxebizitza nagusietatik 191 bere jabearen bizilekua ziren, 39 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 16 etxek bi gela zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 120 etxek bost zituzten. 165 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 79 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 135 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 376 ziren, horien artean 267 aktiboak ziren eta 109 inaktiboak ziren. 267 pertsona aktiboetatik 236 lanean zeuden (130 gizon eta 106 emakume) eta 30 langabezian zeuden (15 gizon eta 15 emakume). 109 pertsona inaktiboetatik 53 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dissé-sous-le-Lude udalerrian 238 unitate fiskal zeuden, 606 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.737,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Dissé-sous-le-Lude udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.680 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pachycephala cinerea
Pachycephala cinerea Pachycephala generoko animalia da. Hegaztien barruko Pachycephalidae familian sailkatua dago.
Aberrazio esferiko
Aberrazio esferikoa, ispilu eta leiarren akats bat da, non, ardatz optikoan paraleloki eragiten duten argi izpiak, honengandik distantzia batetara baina, ardatzetik gertu dauden izpiak doazen foku ezberdin batetara doazen. Aberrazio esferikoa, monokromatiko erako hirugarren mailako aberrazio bat da, modu ezberdinean eragiten diona uhin luzera bakoitzari.
Efektu hau, ispiluaren edo leiarraren diametroaren laugarren potentziarekiko proportzionala da, eta foku luzeraren hirugarren potentziarekiko alderantzizko proportzionala, foku laburreko sistema optikoetan askoz nabarmenagoa delarik, mikroskopio baten leiarretan adibidez. Antzinako teleskopio optikoetan, foku luzeko tresnak erabiltzen ziren, aberrazio esferikoaren efektua murrizteko.
Kanpo estekak
Abbildungsfehler
George Habash
George Habash (arabieraz: جورج حبش‎), askotan Al-Hakim (arabieraz: الحكيم medikua), (Lydda, Palestina, 1926ko abuztuaren 2a - Amman, Jordania, 2008ko urtarrilaren 26a) palestinar politikari eta militantea izan zen. Gainera medikua ere bazen. Oso ezaguna izan zen bere jarduera armatua zela eta. Palestinako Askapenerako Herri Frontea sortu zuen eta bere idazkari-orokorra izan zen 2000. urterarte.
Palestinako gertakari nagusietan egon zen, eta oso jarrera bortitza izan zuen hainbatetan. Jordanian errefuxiatu gisa hil zen.
Rosendale (Missouri)
Rosendale Missourieko hiri bat da. Andrew konderrian kokatua dago. 2010ean 143 biztanle zituen, 0.75 kilometro koadrotan banatuta.
Josetxo Arizkuren
José Javier "Josetxo" Arizkuren Ruiz, sasian Kantauri ezizenez ezagutua (Iruñea, ) nafar aktibista da. ETArekin harreman zuelakoan 1999an atxilotu eta espetxe zigorra jaso zuen. Espetxean kardiopatia iskemiko larria aurkitu zuten eta familiak Giza Eskubideen Europako Epaitegira jo du.
The Pink Panther (2006ko filma)
The Pink Panther (euskaraz Pantera Arrosa), 2006ko Shawn Levy kanadarrak zuzendutako misteriozko komedia film bat da. The Pink Panther saileko film bat da. Steve Martin, Kevin Kline, Jean Reno, Emily Mortimer, Henry Czerny eta Beyoncé Knowles aktoreek antzeztu zuten. Soinu banda Henry Mancinik konposatu zuen.
Argumentua
Frantzia eta Txinako futbol partidu baten ostean, Pantera Arrosa deritzon eraztun baliotsua daraman Yves Gluant (Jason Statham) frantziar futbol selekzinatzailea eta Xania (Beyoncé) neskalaguna bertan daudela, norbaitek Gluant erail eta eraztuna lapurtuko du. Frantziar agintariek eraztuna berreskuratu eta hiltzaileak atzeman asmoz kasua argitzeko ardura herrialdeko detektibe onenari eman nahi diote, baina une hartan lanez gainezka dagoenez, azkenean Clouseau inspektoreari (Steve Martin) deitzea beste erremediorik ez dute izango.
Saccopharynx ampullaceus
Saccopharynx ampullaceus Saccopharynx generoko animalia da. Arrainen barruko Saccopharyngidae familian sailkatzen da.
Ambastaia nigrolineata
Ambastaia nigrolineata Ambastaia generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Les Bordes (Indre)
Les Bordes Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Les Bordes udalerrian erroldatutako biztanleak 943 ziren. Familiak 356 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 156 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 415 etxebizitza zeuden, 370 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 32 hutsik zeuden. 404 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 370 etxebizitza nagusietatik 329 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 124 etxek lau zituzten eta 193 etxek bost zituzten. 311 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 125 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 219 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 642 ziren, horien artean 509 aktiboak ziren eta 133 inaktiboak ziren. 509 pertsona aktiboetatik 473 lanean zeuden (234 gizon eta 239 emakume) eta 36 langabezian zeuden (21 gizon eta 15 emakume). 133 pertsona inaktiboetatik 62 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Les Bordes udalerrian 373 unitate fiskal zeuden, 971 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.666 euro zen.