cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Värtahamnen
Historia
Värtahamnen ("Värtako portua") 1879–1886 urteetan eraiki zen, Stockholmek lurrak erosi zituenean ikatza eta beste produktu handien garraiorako. 1882an merkantzien eta bidaiarien trafikorako trenbideak ireki ziren (Värtabanan). 1903an Värtaverket zentral termiko a inauguratu zen, eta 1904an Aduana eta Portu Bulegoa ere eraiki ziren.
Cizkrajov
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1318 urtean egin zen.
Celia Gámez
Biografia
Marquise de la Coronaren laguntzarekin Madrilgo Pavón antzokiaren aritu zen tango ikuskizun batean. Berehala, José Campúa enpresaburuak kontratatu zuen Romea antzokirako eta 1926an debutatu zuen vedette gisa Eslava antzokian. José Padilla eta Carnet de Eslavaren Las burladoras del amor, Francisco Alonsoren Las castigadoras (1927) komedia musikala eta Las lloronas (1928) Romea antzokian, Roxana, la cortesana (1928), ¡Por si las moscas! (1929), Luna, El antojo (1929), La Martingala (1929), Las cariñosas (1930), Las pantorrillas (1930), Las guapas (1930) eta Me acuesto a las ocho (1931) bezalako beste pieza sikaliptiko batzuekin jarraitu zuen.
Atelopus longibrachius
Atelopus longibrachius Atelopus generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Celia Gámez
Biografia
Bere ospearen gailurra 1931ko azaroaren 12an Las leandras estreinatzea izan zela uste izan da, eta horren ezagunak izango ziren "El Pichi" edo "Los nardos" bezalako saioak.
Hurrengo urteetan, Celia Gámez kartelburua zuen ekoizpenak bata bestearen atzetik etorri ziren, beti ere Espainiako errebista musikalaren generoaren barruan: Los laureanos (1932), Las tentaciones (1932), Jacinto Guerrerorena, ¿Qué pasa en Cádiz ? (1933), Las de Villadiego (1933), El baile del Savoy Operetta (1934), La ronda de las brujas (1934), Franz Leharrena, Las siete en punto (1935) edo Ki-kí (1936), Enrique Estela eta Guillermo Cases egileena.
Espainiako Gerra Zibilean bere jaioterrira itzuli zen, lehen Espainian lortutako zenbait arrakasta hara eramanez, hala nola Las leandras, Los inseparables edo Las mimosas, eta zineman egin zuen debuta, bi film errodatuz: Murió el sargento Laprida (1937) eta El diablo con faldas (1938). 1938ko amaieran Espainiara itzuli zen gerra amaitu baino lehen, Francok agindutako armadak kontrolatzen zuen eremuan kokatuz. Madril hartu ostean, irabazlearentzat "Ya hemos pasao" abestia grabatu zuen, Errepublikaren "Ez dira pasako" leloaren erantzun gisa. Letra Fronte Popularraren gobernuaren aurkako kolpe faxistaren aldeko aldarrikapena zen.
Erregimen berriaren erlijio-beharrek mugatutako izar sikaliptiko gisa zuen profila, eta El conde de Luxemburgo edo La viuda alegre bezalako operetekin herrialdean zehar bira txiki bat egin ondoren, Madrilen kokatu zen berriro 1939aren amaieran. El baile del Savoy berriz eman ondoren, komedia musikalaren generora itzuli zen La Cinderella del Palace (1940) lanarekin, Luis Escobar antzerkigile eta aristokrataren libretoarekin eta Fernando Moraledaren musikarekin. Rápteme usted pelikula filmatu ostean, Madrilgo eszenatokira itzuli zen Yola (1941) komediarekin, bere ibilbide artistikoko garaipen handienetako bat bilakatu zena, "Mírame" saioa bereziki gogoan hartuta.
1940ko eta 1950eko hamarkadetan arrakasta berriak izan ziren, hala nola:Si Fausto fuera Faustina (1942); Hoy como ayer (1945); La estrella de Egipto (1947), con el célebre tema "El beso" ("La española cuando besa"); La hechicera en palacio (1950) edo El águila de fuego (1956).
Errebistaren generoak 1960ko hamarkadan nolabaiteko gainbehera hasi bazuen ere, artistak oraindik ere agertokietara eramango zituen La estrella trae cola (1960), bere ibilbidearen bilduma gisa, edo Colomba (1961), ¡Aquí, la verdad desnuda! (1965) edo A las diez en la cama estés (1966), zeinarekin agertokietako kartelburu gisa erretiratzen baita.
Geroago, Juan José Alonso Millánen La miniviuda (1967), Alfonso Pasoren Es mejor en otoño (1968) eta Manuel Baz-en El último de Filipinas (1972) komedietan parte hartu zuen. Rocio Dúrcal protagonista duen Las Leandras filmaren bertsio zinematografikoan ere parte hartu zuen. Azken agerraldia Nostalgia (1984) ikuskizunean egin zuen, Olga Guillot eta Sara Montielekin batera.
Buenos Airesera itzuli zen, eta han hilko zen bihotz-gutxiegitasun batek jota, Alzheimer gaixotasuna izan ondoren. Argentinako hiriburuko La Chacarita hilerrian lurperatu zuten.
Bizitza pribatua
Bere bizitza pribatuak beti eman zuen zeresan handia garaiko gizarte espainiarrean, Alfontso XIII.a erregearekin zituen gaztaroko maitasun zurrumurruetatik, benetako edo ustezko maitaleen bilduma luzeraino, José Millán-Astray jenerala kasu. Espainiako Gerra Zibila hastean, Gamez bere konpainiarekin biran zebilen altxamenduaren kontrolpean zegoen lurraldean, eta haren alde egin zuen borrokan. Horri esker, arrakastak eta ospea lortzen jarraitu zuen, eta, zalantzarik gabe, ospe txarra eman zioten erregimenaren aurkarien artean. Bere gai batek, "Ya hemos pasao", errepublikar milizien "No pasarán-i" iseka egiten dio, eta garaituenganako sarkasmoz "miserable" deitzen die hauei, bere burua "matxinatua" aldarrikatzearekin batera.
Nazional-katolizismo garaiek eskatzen zuten bezala, bere ikuskizunetan kontu handiz ibiltzen zen bere vedetteen eta bere buruaren haragizko erakustaldiarekin, sare egokira eta eskoteen eta "shorts-en" moderaziora joz. Errebistetara emakumeak ere joatea nahi zuen, eta horrek aldaketa bat ekarri zion entzuleei. Beharbada, gerraosteko garai puritanoetan errespetagarritasun-estatutu bat bermatzeagatik, 1944ko uztailaren 1ean ezkondu zen Madrilgo Jeronimoen Elizan José Manuel Goenaga izeneko mediku batekin, eta ezkontza hori, errespetagarria izan beharrean, eskandalagarria izan zen, bai jakin-minez zeudenen etorreragatik eta jarreragatik, bai aitapontekoa Millán-Astray jenerala bera izateagatik. Ezkontza oso laburra izan zen, eta bikotea banandu egin zen, baina ez zen dibortziorik izan, orduan legez ezinezkoa baitzen. Izan ere, beti zabaldu zen izarraren ustezko lesbianismoaren zurrumurrua, lantzen atsegin zuen nolabaiteko anbiguotasunak bultzatuta: emanaldi askotan gizonez jantzita agertzen zen, eta koristak gorteatzen edo musukatzen zituen. Nola edo hala, oso adinera arte maitale eta laguntzaile maskulinoak edukitzeagatik egin zuen beti.
Bere garaiko beste hainbat vedette bezala, ikuskizunak muntatzeko eta publikoa entretenitzeko Celiaren jeinuak ez zuen finantza-jenio bera: xahutzaile eta bitxiaren ospea zuen, eta badirudi bere bizitzaren amaieran zailtasun ekonomikoak izan zituela, ia ahaztua izanaren mingostasunak zailduak, batez ere Espainiako demokraziarako trantsizioaren inguruabarretan, garai hartan erregimen faxistaren aldeko aurreko kantuek ez baitzuten bereziki ospetsua egiten. Urritasun ekonomikoak eta iraganean zuen posizionamendu ideologikoak Buenos Airesera itzularazi zuten. Bere azken urteak zahar-etxe batean bizi izan zituen apalki, Alzheimerren gaitz progresibo baten ondorioz arrazoia galduta.
Broken Lullaby
Broken Lullaby 1924ko Ernst Lubitsch alemaniar zinema zuzendariaren filma da.
Oricourt
Oricourt Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Oricourt udalerrian erroldatutako biztanleak 31 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Broken Lullaby
Argumentua
Lehen Mundu Gerraren ondoren, Paul Renard gazte frantsesak berak hildako alemaniar soldadua, Walter Holderlin, ezin du burutik kendu. Paulek Walterren azken gutuna irakurri eta sinatu zuen, eta Alemaniara abiatuko da soldaduaren familiari hori kontatu eta barkamena erregutzera.
Oricourt
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 19 etxebizitza zeuden, 15 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 18 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 15 etxebizitza nagusietatik 14 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 2 etxek lau zituzten eta 10 etxek bost zituzten. 12 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 10 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 16 ziren, horien artean 12 aktiboak ziren eta 4 inaktiboak ziren. 12 pertsona aktiboak lanean(7 gizon eta 5 emakume) zeuden.. 4 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra zerbitzu enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Azala taldea
Azala taldea Herri musika berreskuratzeko lanetik abiatuta, ibilbide propioa garatu zuen Azala taldeak 80ko hamarkadan. Lau disko grabatu zituen zortzi urteko ibilbidean, eta sekula arrakasta masiborik lortu ez bazuen ere, haren musika ezaguna gertatu zen, batez ere Gipuzkoa aldean, zuzenean egindako emanaldi ugariak direla medio.
Taldea
Beste hainbat musika egitasmotan saiatu ondoren (Sustraia...), Juan Mari Beltranek Marta Cocho, Juan Mari Egaña eta Karlos Garaialdekin batera Azalaren sorburua izango zen zortzi laguneko taldea bildu zuen 80ko hamarkadaren hasieran. Hainbat gorabehera eta taldekide aldaketa zirela medio, azkenean sei lagunek osatu zuten taldearen lehen formazio ofiziala: Juan Mari Beltran (txistua, alboka, txirula...), Marta Cocho (flauta), Juan Mari Egaña ( bombardinoa, panderoa, triskitiñak, atabala, eta panderoa )Asier Carrasco (biolina, eta ahotsa), Koro Andonegi (eskusoinua) eta Ana Martin (gitarra eta ahotsa). Formazio horrek kaleratu zuen taldearen lehen diskoa, Azala (IZ, 1983).
Herri kantu eta doinuz osatutako diskoa da, berreskuratze lanetan oinarritua. Hain zuzen ere, berreskuratze lanaren eta herri musikaren ikuspegiaren inguruko iritzi kontrajarriak zirela eta, Beltranek taldea utzi zuen handik gutxira eta Txanbela osatu. Joxe Leon Kazabon (gitarra) sartu zen Azalan, eta handik aurrera taldearen zutabeetako bat bilakatu zen. Harekin batera Iñaki Malbadi (trikitia), Ramon Dorronsoro (panderoa), Ion Arrizabalaga (atabala) eta Tomas Diez (dultzaina) sartu ziren. Zortzikote horrek grabatu zuen bigarren diskoa, Marrutxipi (Elkar, 1985), guztiz instrumentala. Berrikuntza gisara, disko horretan taldekideen hainbat konposizio grabatu zuten, nahiz eta doinu tradizionalak izan diskoaren zutabe nagusia.
Trikitiak ohikoak ez zituen soinu tresnekin (gitarra, flauta...) uztartzea izan zen taldearen ekarpen nagusia. Diskoz disko partaideetan hainbat gorabehera egon bazen ere, Koro Andonegik, Asier Carrascok eta Joxe Leon Kazabonek osatzen zuten taldearen bihotza. Azalaren bilakaeraren seinale, ukitu zeltak topa daitezke taldearen diskorik arrakastatsuenean: Zaldiko maldiko (Elkar, 1987). Musika instrumentala, hala eta guztiz ere, apustu zaila izan da beti. Zaldiko maldiko grabatzeko, geroago bakarka ere diskoa kaleratu zuen Jon Bergaretxe (gitarrak), Ana Alonso (flautak) eta Pagadi (trikitia) bildu ziren taldera. Herriz herri kantaldiak ematen aritu ondoren, plazak alde batera uztea erabaki zuten 1987. urtearen erdialdean.
Egoera horretan kaleratu zuten laugarren eta azken diskoa, Marigaizto (Elkar, 1989). Berrikuntzaz betetako diskoa da. Aurreko bietan ez bezala, Jojo Bordagarai eta Ramuntxo Carrereren ahotsak entzun daitezke hainbat kantutan -gero, ibilbide propioa garatu zuten Jojo eta Ramuntxo izenarekin-. Baita Tapia eta Leturiaren trikiti eta panderoa, eta jazz munduan izen handia zuen Eduardo Salvadorren baxua ere. Gainera, disko horretako kantu gehienak taldekideen konposizioak dira. Dena den, ez ziren garai onak taldearentzat, Kazabonek azaldu zuenez: "Duela urte eta erdi utzi genituen herriz herriko iharduerak, asperturik bait geunden. (...) Folkak etorkizun iluna du; jende gutxi ibiltzen da gure atzetik, eta honen ondorioz etekinak oso urriak dira". Disko horren ondoren, taldea itzali egin zen poliki-poliki, zarata handirik gabe.
Siphamia cephalotes
Siphamia cephalotes Siphamia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.
El camí més llarg per tornar a casa
El camí més llarg per tornar a casa 2015eko Sergi Pérez kataluniar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Goiz batean, Joelek hilzorian eta egarriz topatuko du Elvis, bere emaztearen zakurra. Horrek etxetik ateratzera behartuko du: denbora asko darama hori saihestu nahian.
Wohyń udalerria
Wohyń Poloniako Lublingo voivoderriko landa-udalerri bat da, Radzyń Podlaski barrutian kokatuta. 178,17 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 6844 biztanle zituen.
Rippita
Rippita mineral bat da.
Ezaugarriak
Rippita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema tetragonalaren arabera sortzen ditu kristalak.
Parelliptis
Parelliptis Lecithoceridae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Parelliptis scytalias da.
Čížov
Čížov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 274 biztanle ditu eta 7,08 kilometro koadroko azalera. Jihlavako barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1347 urtean egin zen.
Agnostizismo
Agnostizismoa zenbait ideia metafisikoren egiazkotasuna, jainkoaren existentzia esaterako, ziurtatzea edo ukatzea ezinezkoa dela baieztatzen duen jarrera filosofikoa eta teologikoa da. Horrela, agnostiko batek jainkoaren existentzia ez du ez baieztatzen ez eta ezeztatzen ere eta beraz, erabateko zalantza da, existentzia zein inexistentziari buruz, bere oinarrizko jarrera.
Ostegunak
Ostegunak Jon Arretxe idazlearen ipuin bilduma bat da, 1997an argitaratua. Ipuinek lotura zuzenik ez badute ere, haietan ikasle gazteen bizipenak kontatzen dira, bereziki ikasleen jai eta parranden inguruan.
Agnostizismo
Orokorrean agnostikoek uste dute erlijioak giza izaeraren funtsezko atala ez direla, baina bai giza kultura eta historiarena.
Agnostikoak ez dira nahitaezko erlijio-aurkakoak, baizik eta norberaren jarrera zintzotik sortutako sinesteekin adeitsuak dira. Agnostikoaren ustez fedea berak ez duen norbanako aukera da.
Agnostizismoak XIX. mendetik indar handia hartzen hasi zen pentsamendu zientifikoarekin erlazio handia du dogmak frogarik ezean ametitzera erresistitzen baita eta konklusio guztiak arrazionalki sustenga daitezela eskatzen baitu.
Agnostiko ospetsuenen artean Thomas Henry Huxley, Thomas Alva Edison, Charles Darwin, Bertrand Russell, Albert Einstein eta Stephen Hawking daude.
Balioanizdun Batxilergo Bateratua
Balioanizdun Batxilergo Bateratua edo labur B.B.B. Espainiako 1970eko Hezkuntza Lege Orokorrak ezarri zituen hiru irakaskuntza aldietatik bat zen, Oinarrizko Hezkuntza Orokorra edo OHO eta Unibertsitatera Bideratzeko Ikasturtea edo UBI direlakoekin batera. 3 urteko bigarren mailako ikasketak ziren (BBBko 1., 2. eta 3. ikasturteak), 14-17 urte bitarteko hezkuntza hartzen zutenak eta batxiler titulua lortzen zen 3 ikasturteak gainditzean. Ikasketa hauek egiten zituzten gehienek UBI ikasturte egiten zuten ondoren unibertsitatera sartzeko. BBB izeneko hezkuntza aldi hau bertan behera geratu zen 1990. urtean, Espainiako LOGSE delako legea indarrean sartzearekin batera.
Sant'Angelo a Cupolo
Mugakideak
Sant'Angelo a Cupolok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sabino Goikoetxea
Sabino Goikoetxea Etxebarria (Bermeo, 1826ko abenduaren 31 - Bilbo, 1901eko urtarrilaren 15a) (izengoitia: Argos) bizkaitar arkitektoa eta idazlea izan zen. Ezagunagoa izan zen literatura-lanengatik, arkitektura-obrengatik baino: Ellos y nosotros (1867; Lehen Karlistadari buruzkoa), Pasavolantes (1883), Otros pasavolantes (1889) eta Ultimos pasavolantes (1895, Bilboko gizartearen ohiturei buruzkoak). El Nervión Bilboko egunkaria sortu zuen. Bilboko burdinbide-konpainiako zuzendaria izan zen. Bere arkitektura-lanen artean Vista Alegre zezen plaza eta Foruen zubia (1874ko Bilboko setioan suntsitua) nabarmendu daitezke. ''
Kriselefantino
Kriselefantino (grezieraz χρυσός 'urre' eta ελεφάντινος 'boli'), Antzinako Grezian ospe handia jaso zuen kultu irudi mota bati ematen zaion izen teknikoa da. Estatua kriselefantino ezagunena, Atenasko Partenoian zegoena zen: Fidias eskultoreak eginiko Atena Partenos.
Gymnocranius elongatus
Gymnocranius elongatus Gymnocranius generoko animalia da. Arrainen barruko Lethrinidae familian sailkatzen da.
Saccopteryx leptura
Saccopteryx leptura Saccopteryx generoko animalia da. Chiropteraren barruko Emballonurinae azpifamilia eta Emballonuridae familian sailkatuta dago
Contrazy
Contrazy Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ariège departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Contrazy udalerrian erroldatutako biztanleak 66 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 39 etxebizitza zeuden, 29 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 37etxeak ziren. 29 etxebizitza nagusietatik 25 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 51 ziren, horien artean 42 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 42 pertsona aktiboetatik 38 lanean zeuden (23 gizon eta 15 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 9 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden3 saltokiak eraikuntza enpresenak ziren.
2000. urtean Contrazy udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 170 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1995eko Alemaniako Sari Nagusia
1995eko Alemaniako Sari Nagusia urte horretako uztailaren 30ean ospatu zen Hockenheimring zirkuituan.
L'Entreguko geltokia
L'Entregu Asturiasko Printzerriko tren geltoki bat da, udalerrian kokatuta dagoena.
Vítězslav Nezval
Vítězslav Nezval (Biskupovice, Moravia, 1900eko maiatzaren 26a - Praga, Txekoslovakia, 1958ko apirilaren 6a) txekiar olerkaria izan zen.
L'Entreguko geltokia
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Vítězslav Nezval
Biografia
Hasieran, inpresionismoaren jarraitzaile izan zen (Zubia, 1922; Pantomima, 1924), eta, gero, surrealismoarena (Gaueko olerkiak, 1930; Agurra eta zapia, 1934). 1936tik aurrera, mugimendu hori alde batera utzi, eta errealismo soziala landu zuen (Stalin, 1949; Bakearen kanta, 1950).
Hitz lauz idatziak: Marat jauna (1932) eta Zorionaren katea (1936), besteak beste.
Gustaf Komppa
Gustaf Komppa (Viipuri, 1867ko uztailaren 28a - Helsinki, 1949ko urtarrilaren 20a) kimikari finlandiar bat izan zen, 1903an kanforraren sintesi osoa munduan komertzializatu zuen lehena izateagatik ezagunagoa dena.
Komppa Vyborgen jaio zen 1867an. Helsinkiko Unibertsitatean graduatu zen 1891n eta jarraian Suitzan lan egin zuen Filosofia doktoretza lortu baino lehen. Denbora laburrez Finlandiara itzuli ondoren kimika irakaslea izan zen Helsinkiko Teknologia Unibertsitatean. Zenbait finlandiar erkunde handitan kide zuzendaria ere izan zen, eta Zientzien Finlandiar Akademiaren kide sortzailea. Uppsalako Unibertsitateak, Kopenhageko Unibertsitateak eta Heidelbergeko Unibertsitateak ohorezko doktore bezala gonbidatu zuten.
Komppak estentsiboki lan egin zuen konposatu ugariren sintesi organikoarekin, batez ere kanforra eta terpenoideekin. Kanforraren sintesia aurrerapen handi bat izan zen, bereziki, pinu oliotik eratorritako pinenoaren erdisintesia komertzializatu zuelako. Gainera, turba fuela bihurtzeko metodoak garatu zituen. Bere karreran zehar Komppak 200 ikerketa artikulu baino gehiago argitaratu zituen.
Sciurus gilvigularis
Sciurus gilvigularis Sciurus generoko animalia da. Karraskarien barruko Sciurinae azpifamilia eta Sciuridae familian sailkatuta dago.
Sassinoro
Sassinoro Italiako udalerri bat da. Beneventoko probintzian kokatuta dago, Campania eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Sassinorok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Phatnotis
Phatnotis Lecithoceridae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Phatnotis factiosa da.
Brieux
Brieux Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brieux udalerrian erroldatutako biztanleak 94 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 54 etxebizitza zeuden, 41 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 54etxeak ziren. 41 etxebizitza nagusietatik 31 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 57 ziren, horien artean 36 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 36 pertsona aktiboetatik 32 lanean zeuden (20 gizon eta 12 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Brieux udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Guthrie Center (Iowa)
Guthrie Center Iowako hiri bat da. Guthrie konderrian kokatua dago. 2010ean 1,569 biztanle zituen, 6.4 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 7320
NGC 7320 galaxia espiral bat da, Pegasus konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Amorotze-Zokotze
Amorotze-Zokotze ([amos̺ots̻e s̻okots̻e]) Nafarroa Behereko ipar-erdialdeko udalerri bat da, Amikuze eskualdekoa. 2006an 216 biztanle zituen.
Demografia
Oharra: 2006ko biztanleria, INSEEk emaniko behin-behineko datua da; 1836 arteko datuak fusioa baino lehenagokoak dira, hots Amorotzekoak.
Erramu koroa
Artikulu hau aginte-ikurrari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Koroa».
Soratxipiko mendilerroa
Soratxipiko mendilerroa Nafarroa Garaian kokatuta dagoen mendilerro bat da. Bere punturik altuena Soratxipi mendia da, 1.069 metrorekin.
Erramu koroa
Erramu koroa edo erramu bonet bat erramu hostoz osatutako koroa bat da, orokorrean, olerkari, kirolari eta gerlariei emana antzinako Grezia eta Erroman.
Soratxipiko mendilerroa
Mendilerroan dagoen Soratxipi mendiak ematen dio izena mendilerroari.
Erramu koroa
Atenas 2004ko Olinpiar Jokoetan zehar, sari banaketa zeremonietan, erramu koroak jartzen zitzaien lehenengo hiru postuetan amaitzen zutenei.
Erramua mitologian: Dafne eta Apolo
Apolo, Dafne lamiaz interesatu zen, Peneo ibaiaren alaba. Interes honen jatorria, Apolo Kupido gogaitzen ibili zenean dago. Azken jainko honek, mendeku gisa, maitasun gezi bat bota zion Apolori, baina gorrotozkoa Dafneri. Apolo, Dafneren atzetik zebilen denbora guztian, lamia konkistatu nahian, baina lamiak ihes egiten zion. Azkenean, Dafne, bere aitaren ertzera iristen da eta laguntzeko erregutzen dio. Orduan, gorputza enbor-azalez estaltzen da, hankak sustrai bihurtzen dira eta besoak eta ile, orbelez estalitako adar, guztira zuhaitz eder bat bihurtuz: erramua. Apolok, orduan, Dafne bere emaztea ezin zela izan erabaki zuen. Bere zuhaitzik gogokoena izango zen, garaipenen ohore eta beti berde mantenduko zena.
Zentral termiko
Zentral termikoa bero-energia energia elektriko bilakatzeko erabiltzen den instalazioa da. Bero-energia hori hainbat prozesutik lortu daiteke (geotermikoa, ikatza, gasolioa, gas naturala, nuklearra, etab.) eta turbina batekin energia elektriko bilakatu. Horietako prozesu askok gas emisioak dituzte eta berotegi efektua handitzen dute. Gainera, zentral termikoak industrian aplikazio gehiago izan ditzake, erabili ez den beroa aprobetxatzeko.
Zentral termiko motak
Alde batetik, bereizi behar dira ur zikloak erabiltzen dituzten zentralak (zentral konbentzionalak deitzen direnak) eta gasak erabiltzen dituztenak. Gasak erabiltzen dituzten zentral horiek (adibidez, gas naturala) gasa tenperatura altuan eta presio altuan gas-turbina batean sartzen dute eta energia elektrikoa sortzen da. Ur ziklokoek, aldiz, ur lurruna erabiltzen dute lurrun-turbina batekin energia elektrikoa lortzeko. Askotan, gas zikloko soberako beroa ur zikloko ura lurruntzeko erabiltzen da, eta horri ziklo konbinatua deitzen zaio.
Beste alde batetik, bereizi behar dira beroa lortzeko metodoak. Normalean, zentral konbentzionaletan, bero hori lortzeko errekuntza ematen da (ikatza, petrolioa, biomasa, etab. erretzean) eta bero horrekin ura lurruntzen da turbinan sartzeko. Gasak erabiltzen dituzten zentralak, aldiz, gasa erretzean gas bero hori turbinara sartzen da elektrizitatea sortzeko.
Gainera, zentralaren errendimendua handitzeko nahian, kogenerazioa izeneko zentralak daude, non beroaren zati bat industriako erabilpen konkretu batentzako aprobetxatzen den (adibidez elikagaien industrian).
Historia
Lehen zentral termikoa Sigmund Schurkert-ek eraiki zuen Bavieran eta funtzionamenduan jarri zuten 1879an. Komertziorako erabili ziren lehen zentralak Central de Pearl Street New York hirikoa eta Edison Electric Licht Station Londresekoa izan ziren, 1882an funtzionatzen hasi zirenak.
Zentral horiek pistoizko motoreak erabiliz funtzionatzen zuten. Ondoren, 1905ean, lurrun turbina erabiltzen hasi ziren eta horri esker zentralak efizienteagoak eta handiagoak egin ahal izan ziren.
Zentral konbentzional baten eskema orokorra
Orokorrean, zentral termikoetan ur-lurruneko zikloak erabiltzen dira eta 4 atalez osatuta daude: beroketa galdara, turbina, kondentsagailua eta ponpa. Atal bakoitzak bere konplexutasuna du eta zentral termiko motaren arabera aldatu daitezke.
Beroketa galdara (Boiler)
Galdara honen helburua beroa lortzea da, bero horrekin ur zikloko ura lurruntzeko. Bero hori hainbat era ezberdinetan lortu daiteke: erregai fosiletik, biomasatik, erreakzio nuklearretik, etab.
XX. mendean sortutako zentral termiko gehienak konbentzionalak ziren eta erregai fosilak (ikatza, petrolioa, etab.) erabiltzen zituzten. Erregai hauek erretzean bero-energia oso handia lortzen da era erraz batean eta horrekin energia elektriko handia lortzen da. Errekuntza horrek emisio kaltegarriak ditu eta berotegi efektuan eragina du. XXI. mendean zehar trantsizio-energetikoa gertatzen ari da, erregai fosiletako zentral termikoak desagertuz, emisio kaltegarriak murriztu nahian.
Biomasa erregaia, aldiz, berrerabilgarria da eta botatzen dituen atmosferarako emisioak ez dira hain kaltegarriak. Aipatutako trantsizio-energetikoan parte hartzen duten eguzki-energiarekin, energia-eolikoarekin eta energia-hidraulikoarekin biomasa ere agertzen da.
Beroa lortzeko beste era bat erreakzio nuklearrak dira. Kasu honetan, erreakzio hauek ez dute emisio kaltegarririk botatzen eta energia handia sortzen dute. Zentral nuklearrek duten alderdi negatibo bakarra erradiazio nuklearra da, gizakientzako oso kaltegarria dena. Erradiazio hori milaka urtetan zehar gorde behar da arriskutik urrun egoteko. Zentral nuklearrak ere, trantsizio-energetiko horretan desagerrarazi nahi diren zentralak dira.
Turbina (Turbine)
Beroketa galdaran lortzen den beroarekin ura berotu ondoren, lortutako ur lurruna lurrun-turbina batean sartzen da. Turbina honek etapa eta prozesu ezberdinak izan ditzake, baina orokorrean duen helburua energia elektrikoa sortzea da.
Kondentsagailua (Condenser)
Turbinatik ateratzen den ura kondentsagailuan hozten da presio konstantean. Normalean, ura hozteko erabiltzen dena itsasoko ura da.
Ponpa (Pump)
Beroketa galdaran sartu aurretik, kondentsagailuan hoztu den uraren presioa ponpa baten bidez handitzen da. Zentral termikoaren arabera, ponpa bat baino gehiago egon daitezke. Gainera, uraren presioa handitzeaz aparte, ura leku batetik bestera eramateko erabiltzen da ponpa.
Atelopus longirostris
Atelopus longirostris Atelopus generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Zentral termiko
Ziklo konbinatua
Ziklo konbinatu batek bi atal ditu: gasezko prozesuak eta lurrun-zikloa. Gasezko atal honetan gasa (adibidez, oso erabilia den gas naturala) gas-turbina batean sartzen da eta 3 fase orokorretik pasatzen da. Lehenik eta behin gasa konprimatzen da konpresore batean. Ondoren errekuntza gertatzen da gasa tenperatura oso altuak lortzeko. Eta bukaerako fasean gas-turbinaren bidez bero hori energia elektriko bilakatzen da.
Atal honetatik ateratzen den gasa oraindik bero dago. Hori aprobetxatzeko, bero trukagailu baten bidez lurrun-ziklo bateko ura berotu eta lurrundu egiten da, ondoren zentral konbentzional baten moduko zikloa betetzeko. Lurrun-ziklo honetan lehen aipatutako elementuak daude: bero trukagailua (beroketa galdara moduan), turbina, kondentsagailua eta ponpa.
Atal hauek biak lotuta dituen zentralari ziklo konbinatuko zentrala deitzen zaio.
Efizientzia eta Kostua
Zentral termiko baten kostua oso ezberdina da zentral motaren arabera. Gainera, erabiliko duen erregaiaren arabera, instalatu behar diren ekipoen tamaina eta balioa oso ezberdina da. Horrekin batera, lortzen duten energia-elektrikoarekin alderatuz, zentralaren errendimendua kalkulatu daiteke.
Zentral termikoen errendimenduak nahiko ezberdinak dira. Alde batetik, erregai fosilak erabiltzen dituen zentral konbentzional baten errendimendua % 40 ingurukoa izaten da. Beste alde batetik, gas-turbina bat soilik erabiltzen duen zentral batek % 30 inguruko errendimendua du. Baina ziklo konbinatuko zentralak, aldiz, % 50eko errendimenduak lortu ditzake. Azkenengo partetik, zentral nuklearren errendimendua % 30 ingurukoa izaten da.
Inguru gaineko eragina
Hondakinen igorpena atmosferara eta zentral termikoetan sortzen diren errekuntza prozesuak, eragin garrantzitsua dute ingurugiroan. Hauen eragina gutxitzeko, instalazioei hainbat elementu edota sistema eransten zaie.
Kutsaduraren arazoa larriena da zentral termoelektriko konbentzionalen kasuan, izan ere, ikatza erregai moduan erabiltzen baitute. Gainera, ikatzaren errekuntzak partikulen eta sufre azidoen igorpena du ondorio moduan. Gasolioaren errekuntzetan berriz, kutsagarri hauen igorpen maila txikiagoa da. Hala ere, sufre oxidoen eta kedar azidoen igorpena kontuan hartu behar da.
Izan ere, argi dago guztiek kantitate handian zein txikian atmosferara karbono dioxidoa ( C02 ) igortzen dutela.
Abantailak
Zentral merkeenak dira eraikitzeko (ezarritako megawatt bakoitzaren prezioa kontuan izanda ), batez ere, ikatzezkoak. Izan ere, eraikitzeko ez du inolako zailtasunik eta energia masiboki sortarazten du.
Gas naturaleko ziklo konbinatuko zentralak, zentral termiko konbentzionalak baino askoz merkeagoak dira. Hain zuzen ere, sortarazitako energia termikoa ugaritu egiten da, nahiz eta errekuntza kantitate berdina erabili eta igorpenak murriztu.
Desabantailak
Erregai fosilak erabiltzeak, berotegi-efektuko eta euri azidoko gasen igorpena sortarazten du atmosferara metal astunak dituzten partikula hegalarienakin batera.
Gainera, erregai fosilak energia iturri finak direnez, euren erabilpena mugagabea da erreserben iraunaldian.
Bere igorpen termikoek eta lurrunekoek tokiko mikroklima asaldatu ahal dute.
Negatiboki eragiten ditu ekosistema flubialak.
Le Girouard
Le Girouard Frantziako udalerri bat da, Vendée departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Girouard udalerrian erroldatutako biztanleak 761 ziren. Familiak 296 ziren, horien artean 61 pertsona bakarrekoak ziren (43 bakarrik bizi ziren gizonak eta 18 bakarrik bizi ziren emakumeak), 107 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 114 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 14 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 368 etxebizitza zeuden, 299 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 360 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 299 etxebizitza nagusietatik 254 bere jabearen bizilekua ziren, 42 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 44 etxek hiru zituzten, 94 etxek lau zituzten eta 146 etxek bost zituzten. 241 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 124 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 167 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 504 ziren, horien artean 392 aktiboak ziren eta 112 inaktiboak ziren. 392 pertsona aktiboetatik 355 lanean zeuden (195 gizon eta 160 emakume) eta 37 langabezian zeuden (19 gizon eta 18 emakume). 112 pertsona inaktiboetatik 54 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Girouard udalerrian 326 unitate fiskal zeuden, 837,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.991 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 10 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Le Girouard udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.344 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Angelu poliedro
Angelu poliedroa hiru zuzenerdi edo gehiago ez-planokidek erpina deituriko puntu batean jatorri bera dutenean sortutako planoek mugatzen duten espazio-zatia da. Zuzenerdi bakoitzak angelu poliedroaren ertz bat da, eta ondoz ondoko ertz horietako bik plano bat eratzen dute aurpegia deiturikoa. Ondoz ondoko bi aurpegik angelu diedro bat eratzen dute. Angelu poliedrorik bakunena angelu triedroa da, hiru aurpegiz osatutakoa.
2597 Arthur
2597 Arthur asteroide baten izena da. abuztuaren 8an aurkitu zuen E. Bowell-ek Anderson Mesa Behatokitik.
Angelu poliedro
Angelu poliedro osoa aurpegi bakoitzarekiko espazioerdi berean dagoenean, ganbila dela esaten da, eta ahurra kontrako kasuan.
2597 Arthur
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1980 PN izena zeraman.
Angelu poliedro
Angelu poliedroen ezaugarria da aurpegien eta diedroen kopurua ertzen kopuru bera dela. Aurpegi bakoitza gainontzeko beste bi aurpegien batura baino txikiagoa da. Horrez gain, aurpegi guztietako angeluen batura, eta, horretaz, angelu poliedro berarena, 360° baino gutxiagoa da.
2597 Arthur
Orbitaren ezaugarriak
2597 Arthur asteroidearen orbitak batezbeste 3,001 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,531 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,472 distantziara. Eszentrikotasuna 0,157 da, eta makurdura orbitala 1,09ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 11.9 da.
Eudromia elegans
Eudromia elegans Eudromia generoko animalia da. Hegaztien barruko Tinamidae familian sailkatua dago.
Copromorpha
Copromorpha Copromorphidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Copromorpha gypsota da.
Gymnocranius euanus
Gymnocranius euanus Gymnocranius generoko animalia da. Arrainen barruko Lethrinidae familian sailkatzen da.
Stephen Rea
Stephen Rea, jaiotzez Graham Rea bezala jaioa (Belfast, 1946ko urriaren 31) irlandar aktore bat da.
Belfasteko Queen´s Universityn graduatu zen, Dublingo Abbey Theatreko antzerki eskolan ikasten egon zelarik.
70. hamarkadan Londoneko antzokietan lan egin ostean, 1982an estreinako aldiz Neil Jordanen Danny Boy filman parte hartu zuen, zuzendari honekin beste hainbat filmetan ere lan egingo zuelarik, hauen artean: The Crying Game (1982), Interview with the Vampire (1994), Michael Collins (1996) eta The End of the Affair (1999) filman.
Bere aktore lan askok Irlandako historian zehar izan diren gaztazka ezberdinei buruzko gaia ikutzen dute, adibide gisa Michael Collins, The Crying Game eta A Further Gesture filmak.
1992an The Crying Game filmeko bere antzezlanarengatik aktore onenaren oscar sarirako izendatua izan zen.
Sciurus granatensis
Sciurus granatensis Sciurus generoko animalia da. Karraskarien barruko Sciurinae azpifamilia eta Sciuridae familian sailkatuta dago.
Antreville (Hego Carolina)
Antreville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Abbeville konderrian dago, Hego Carolina estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Hiadeak (mitologia)
Hiadeak (grezieraz Ὑάδες), greziar mitologian, lamia euriegileak dira, ninfen ahizpadikoak. Hasiera batean, hiadeak, udaberrian agertzen diren izar batzuk ziren, Hiadeak izenarekin ezagutzen ditugunak. Horietaz, Zeusek konstelazio bihurtutako lamiak zirela esaten da, Dioniso zaintzen eman zituzten zerbitzu bikainen ondorioz. Nisako eskualde mitologikoan, Dioniso umea zaindu zuten, ondoren Inori emanez. Hiadeak, Atlas eta Pleione edo Etra ozeanidaren alabak direla esaten da.
Beranduagoko bertsio batean, Hiadeak neskatxa batzuk ziren, Hianteren arrebak. Honen heriotzaz atsekabeturik, penaz hil ziren, konstelazio bihurtuz.
Hazbete
Gaur egun, munduko leku gehienetan Nazioarteko Unitate Sistema erabiltzen denez, hauek dira haren baliokideak:
Hiadeak (mitologia)
Erromatar mitologian, Hiadeak Sukula izenekoen baliokideak dira. Hiadeak honako hauek dira:
Los héroes del mal
Los héroes del mal 2015eko Zoe Berriatúa espainiar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Esteban, Sarita eta Aritz hirurok duten ezaugarri komun bat dela-eta ezagutuko dira. Gazteak eta asozialak dira. Berehala sortuko da bortizkeriaz, alkoholaz eta drogez inguratutako laguntasun-harreman bat.
Treslon
Treslon Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Treslon udalerrian erroldatutako biztanleak 176 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 15 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 30 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 114 ziren, horien artean 90 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 90 pertsona aktiboetatik 87 lanean zeuden (49 gizon eta 38 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Treslon udalerrian 74 unitate fiskal zeuden, 189 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.402 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 garraio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Treslon udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Europako Estatu txikietako jokoak
Europako Estatu txikietako jokoak bi urtetik behin ospatzen den ospakizun kirolanitz bat da. Lehen edizioa San Marinon ospatu zen eta 1985etik bederatzi olinpiar batzorde nazionalek (2009 arte zortzi) antolatuak.
Kideak
Kirol ospakizun honetako kideak milioi bat biztanle baino gutxiago duten Europako estatuak dira. Egungo kideak honakoak dira:
Solopaca
Solopaca Italiako udalerri bat da. Beneventoko probintzian kokatuta dago, Campania eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Solopacak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kanuto IV.a Danimarkakoa
Kanuto IV.a Santua (Knud den Hellige; c. 1042 - 1086ko uztailaren 10a) Danimarkako errege izan zen 1080. urtetik 1086. urtean hil zen arte. Eliza katolikoak Danimarkako Patroi bihurtu zuen 1101. urtean, San Kanuto izena emanda.
Biografia
Kanuto 1042. urte inguruan jaio zen, Svend II.aren sasiko seme ugarietako bat izan zelarik. 1075. urtean Ingalaterra eta Flandrian borrokalari ausartaren fama hartu zuen. Hala ere Svend III.a hil zenean Kanutoren anaia zen Harald III.a bihurtu zen errege (hau ere sasikoa) eta Kanutok Suediara alde egin behar izan zuen.
Legionella pneumophila
Legionella pneumophila Legionella generoko bakterioa da, legionelosia eragiten duena. Bakterioa isolatua izan zen lehenbizikoz 1977an, Filadelfia hirian 1976an gertatu zen legionelosiaren agerraldi larri baten ostean.
Sydney Samuelson
Sir Sydney H. Wylie Samuelson CBE (Londres, 1925eko abenduaren 7a - Ib., 2022ko abenduaren 14a) britainiar zinema-zuzendaria eta argazki-zuzendaria izan zen. 1991n izendatu zuen Erresuma Batuko gobernuak Britainia Handiko Zinema Mandatari gisa.
Kanuto IV.a Danimarkakoa
Biografia
Harald III.a 1080an hil zen, eta Kanuto bihurtu zen Danimarkako errege. Elizan oinarrituriko aginte gogorra ezarri zuen kleroari eskubide eta botere handiak emanez. Herrialde paganoetan kristautasuna zabaltzeari ekin zion eta horrela Kurlandia eta Livonia kristautu zituen.
Legionella pneumophila
Ezaugarriak
Legionella pneumophila bakterio Gram negatiboa da, aerobio hertsia. Bazilo itxura du, katalasa eta oxidasa (+) da eta mugikorra, daukan flagelo polar bati esker. Ez ditu nitratoak erreduzitzen. Gram negatiboa izan arren, gaizki tindatzen da Gram tindaketarekin, ohikoa izanik tindaketa bereziak erabiltzea baziloa ongi ikusi ahal izateko.
Sydney Samuelson
Biografia
Sydney Wylie Samuelson Paddington-en jaio zen, Londresen, George Berthold Samuelson, zinema mutuaren garaiko zinemaren aitzindaria, eta Marjorie Emma Elizabeth Vint-en semea. Lancing-eko West Sussex-eko Irene Avenue Council School-en ikasi zuen.
Kanuto IV.a Danimarkakoa
Biografia
Bere birraitona izan zen Kanuto II.a Handiaren antzeko izan nahian Ingalaterra konkistatu nahi izan zuen baina Jutlandiako nekazariek ez zioten jarraitu eta Gilen I.a Ingalaterrakoak Randers hiri daniarrean garaitu zuen. Kanuto IV.ak ekialdeko uhartetara ihes egin zuen baina nekazariek Odenseko San Albano elizan harrapatu eta lantza batez hil egin zuten. Lantza du sinbolo.
Legionella pneumophila
Ezaugarriak
Eskakizun nutritibo zorrotzak ditu, eta ez du laborategiko ohiko hazkuntza-inguruetan hazten. Besteak beste, zisteina eta burdina behar ditu. Eskakizun zorrotz horiek bere isolamendua eta identifikazioa zaildu zuten, urtebete baino gehiago igaro baitzen Filadelfiako agerraldiaren agerpena eta agerraldi horren mikrobio eragilearen identifikazioaren artean.
Čížová
Čížová Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.224 biztanle ditu eta 36.105 kilometro koadroko azalera. Písekeko barrutian dago.
Sydney Samuelson
Biografia
1943tik 1947ra Royal Air Forcen zerbitzatu ondoren Colonial Film Unit-eko kamera-aprendiz lana lortu zuen. Gero, Rayant Pictures-en lan egin zuen, eta harentzat Isabel II.aren koroazioa filmatu zuen 1953an. 1954an, Samuelson Film Service sortu zuen, zinemarako ekipoak alokatuz. Orduan britainiar zinema-mandataria izan zen eta sei urtez egon zen karguan. 1976an BAFTAren Patronatuko presidente hautatu zuten eta fideikomisodun iraunkorra da.
Čížová
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1301 urtean egin zen.
Legionella pneumophila
Ezaugarriak
Berezko ezaugarria du Legionella pneumophilak: zelula barneko parasitoa da. Aske bizi denean, sarritan ameben barruan bizi da. Gizakia infektatzen duenean, aldiz, makrofagoen barruan egon daiteke, lisosomen jarduerari aurre egiten baitio.
Gaur egun (2015ean) bakterio honen 35 serotipo inguru ezagutzen dira. Legionella pneumophilaren 1. serotipoa da patogeno garrantzitsuena.
Kanuto IV.a Danimarkakoa
San Kanutoren eguna
Erromatar Eliza Katolikoak urtarrilaren 19a ezarri zuen San Kanutoren eguna, bere saindutegian. Europan erabat ezezaguna den santua da, baina Espainiar Estatuan kalamu kontsumitzaile elkarteek beren patroi izendatu dute.
Javier Ubanell
Munduko Pilota Txapelketetan ere parte hartu zuen: 1990ean Habanan zilarrezko domina eta 1994an Baionan eta 1986an Gasteiz brontzezkoak lortuz.
Legionella pneumophila
Patogenia
Bere habitat naturaletan Legionella pneumophila ez da arriskutsua, baina ur ingurune artifizialak (hozte dorreak, etxe zein eraikinen hoditeriak, aire girotuaren sistemak, jakuzziak...) kolonizatzen dituenean osasunerako benetako mehatxu bihurtzen da, ingurune horien sedimentuek eta korrosio-gaiek, inguruneen tenperatura epelekin batera, bakterioaren hazkundea areagotzen dutelako nabarmen. Bakterioak eragiten duen infekzioa arnas bidetik harrapatzen denez, aerosolak sortzen dituzten mekanismoak (dutxak, hozte dorreak, aire girotuaren sistemak...), bereziki, infekzioaren fokuak izan ohi dira.
Legionella pneumophila azken urteetan azaleratzen ari den patogenotzat jotzen da, 1976an baino lehen guztiz ezezaguna baitzen. Bakterioak sortzen duen gaitza -legionelosia-, nolabait, gure zibilizazio teknifikatuaren ondorioa izaten da, aerosolak sortzen dituzten gailuen bidez (hozte dorreak, aire girotuaren sistemak...) harrapatzen baita.