cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mon amour (Zzoiloren abestia)
Zuzeneko ikuskizunak
Zzoilok "Mon Amour" egin zuen bere kontzertu eta kontzertuetan urte osoan. Aitana Ocañak, halaber, 11 Tourreko arrazoien setlist-ean sartu zuen pista. Kanta elkarrekin egin zuten lehen aldiz Murtziako kantariaren kontzertuan. "Mon Amour" telebistaz emandako lehen emanaldia 2021eko Los40 Musika Sarietan izan zen.
Ponto dos Volantes
Ponto dos Volantes Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Banská Štiavnica
Banská Štiavnica (Schemnitz, Selmecbánya) Eslovakiako hiri bat da, Banská Štiavnicako barrutian kokatuta. 46,38 km²ko azalera du eta 10.193 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Lekua oso lotuta egon da zilarraren ustiaketarekin, zelten garaietatik. Idatzizko lehen aipamena 1156. urtekoa da, hain zuzen ere “terra banensium” izenarekin ("meatzarien lurra"). "Schebnyzbana" izena hartu zuen XIII. mendean, eta germaniarrekin "Schemnitz".
Hungariako Erresuman zilar eta urrearen ekoizle nagusia izan zen Erdi Aroan zehar. Otomandar Inperioaren mehatxupean, gotortu eta harresiz inguratu zuten hiria, bi gaztelu eraikiz, XVI. mendean.
Halaber, Erreforma protestantearen gune garrantzitsuenen artean egon zen Erresumaren barruan. Meatzaritzaren berrikuntzak garatu zituzten hirian, bertako zientzialarien eskutik. Lurraldeko lehenengo meatzari eskola martxan ipini zuten, XVIII. mendean. Orduan zen Hungariako hirugarren hiri handiena.
Bigarren Mundu Gerran, sobietar armadak inbaditu zuen hiria 1945eko martxoaren 7an.
Balio historikoagatik, herria eta inguruneak izendatu zituen UNESCO Gizateriaren ondaretzat 1993an.
Atractus acheronius
Atractus albuquerquei Atractus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Montour konderria (Pennsylvania)
Montour konderria (Montour County) Pennsylvaniako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Danville da. 2010eko zentsuaren arabera 18,267 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Montour konderriak 34,273 kilometro koadro ditu. Horietatik 541 ura dira. Beste 33,733 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 53,3 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 18,267 pertsonetatik 17,530 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 324 dira. 237 beltzak edo afroamerikarrak. 12 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 323 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 10 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 153 pertsonek kokatzen zuten.
Lóczy institutua
Lóczy institutua Emmi Pikler medikuak Budapesten sortutako institutu bat da.
Historia
Bigarren Mundu Gerra eta gero, 1946an, Emmi Pikler Budapestera, gerraren ondorioz guztiz suntsituta zegoen herrialdea, ailegatu zen. Gobernu hungariarrak Sehaska-etxea umezurztegia esleitu zion: Loczy-ko Sehaska-etxea. Momentu horretan haurraren beharrak asegabetuta daude: arlo fisikoa, psikikoa eta emozionala. Hortaz, giro familiar harmonikoa eta erosoa sortzea oinarrizkotzat hartu zuten haurraren alde fisikoa eta psikikoa berrezartzeko. Emmi Piklerren eta Sehaska-etxean lan egiten zutenen kezka gorena haurraren ongizate fisikoa, psikikoa eta afektiboa izan zen, baita baldintza hoberenak eskaintzea ere. Hori jakinda, XX.mendean, Piklerrek hezkuntza aktibo bat sustatu nahi izan zuen, haurraren beharretan eta helduekin izan beharreko harremanean oinarrituta. Hori dela eta, haurra ikusteko eta ulertzeko era berria indarrean hasi zen haurren beharrekin lotuta.
Golaten
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lóczy institutua
Historia
Tratatzeko era egokiak eta heziketak, eta ikerketa aplikatua direla eta, 1961n Loczy "Hogar Infantil de Metodología Aplicada" bihurtu zen, eta 1970ean, "Metodología, Puericultura eta Educación" izatera aldatu zen. Azken horretan, haien eginbeharrekoen artean Hungariako beste Sehaska-etxeei sostengu profesionala eta metodologikoa ematearen beharra egon bazegoen.
Gaur eguneko egoera
Gaur egun, Loczy Emmi Pikler institutua deitzen da eta fundazio bat da, non ekonomia gehiena donazio internazionalen mende dagoen.
Budapesteko Pikler-Loczy institutaren, gaur eguneko haurrentzako Loczy Fundazioa, lantze pedagogikoa honako bide honen bidez garatzen da:
2007-2008ko urtean, Loczy-k 0-3 urte bitarteko Haur Hezkuntza sortu zuen, eta 2011ko apirilean, Sehaska-etxea bertan behera utzi zuten. Momentu horretan, harrera-etxeek umezurtzak ia guztiz ordezkatu zuten. Hala ere, nahiz eta zailtasunetik libre egon, Haur Hezkuntza bere helburuak lortzeko borrokan jarraitzen du.
Kurtsore
Kurtsorea Informatikan, pantailan ageri den adierazle berezi bat da, kliska egiten duen marra edo laukizuzen itxurakoa, eta tekleatzen diren karaktereak non ageriko diren adierazten duena. Beste batzuetan, erabiltzailearen interfaze grafikoetan adibidez, marra bertikalean agertzen da, eta dokumentuan grafiko edo testuak non itsatsiko diren adierazten du; txertatze puntua deritzo horri. Horrez gainera, datuak sartzeko erabiltzen den arkatz optiko edo erakusleari ere kurtsore deritzo, eta sagua darabilten aplikazio edo sistema eragileetan, baita sagua mugitzearekin batera pantailan lekuz aldatzen den gezi edo bestelako ikurrari ere.
Les Aigüesko geltokia
Les Aigües Bartzelonako tranbiaren geltoki bat da, Cornellà de Llobregat udalerrian dago.
Geltokia 2004n inauguratu zen.
The Harbour Hotel & Residence
The Harbour Hotel & Residence, Arabiar Emirerri Batuetako Dubai hiriko etxe orratz bat da. 256 metro eta 59 solairu dauzka eta 2''7an amaitu zuten.
Danielis
Danielis Bizantzioko alargun ospetsu bat izan zen, Patrasgoa. Tradizio idatziari dagokionez, eta Teofanesi jarraituz, Peloponeso ko zati baten jabea zen, alfonbra industria batez gain.
Giza Eskubideen Nazioarteko Eguna
Giza Eskubideen Nazioarteko Eguna abenduaren 10ean ospatzen den giza eskubideen aldeko festa bat da. Nazio Batuen Batzar Nagusiak Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsala onartu zueneko datari, 1948ko abenduaren 10ean hain zuzen, egiten dio erreferentzia.
Franka Potente
Franka Potente (Münster, 1974ko uztailaren 22a) alemaniako zinema-aktorea da.
Man of Steel (filma)
Man of Steel (euskaraz Altzairuzko Gizona) 2013ko Zack Snyder estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako superheroi film bat da. DC Comics argitaletxearen Superman pertsonaiaren komikietan oinarritua dago. Henry Cavill, Amy Adams, Michael Shannon, Kevin Costner, Diane Lane, Laurence Fishburne, Antje Traue, Ayelet Zurer, Christopher Meloni eta Russell Crowe aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Clark Kent / Kal-El (Henry Cavill) inorren irudimenetik haratago dauden ahalmenak izateagatik gainontzeko jendearengandik isolatua bizi delako irudipena duen gaztea da. Clark, haurra zela bere Krypton sorlekutik Lurrera lekualdatua izan zen, eta honako galdera honi erantzun nahizik dago: "Zergatik nago hemen?". Martha (Diane Lane) eta Jonathan Kent (Kevin Costner) lurtar gurasoek Kansasko baserri giroko herri batean hazia, Clarkek gurasoen baloreetan oinarrituz hazia izan da, baina bere ahalmenetaz jabetu bezain azkar erabaki zailak hartu beharko ditu. Adibidez, Lurrak erasoa jasatean bere ahalemank bakea mantendu ala banaketa eta zapalkuntzarako erabili behar direnaren inguruko gogoeta. Clark gaztea "Superman" izeneko heroian bilakatuko da, ez bakarrik bere senide eta lagunak babesteko, baina mundua gaizkiarengandik babesteko azken itxaropen gisa ere.
George Town
George Town (malaysiarra: Tanjung, txinera: 喬治市, Pinyin: Qiáozhì Shì) Malaysiako Penang estatuko hiria da. Penang uhartearen ipar-ekialdean dago hiria, eta 220.000 biztanle inguru ditu, 400.000 aldiriak barne hartuta. George Town 1786an sortu zuen Francis Light kapitainak, Ekialdeko Indietako Konpainia Britainiarreko merkatariak, konpainiaren oinarri gisa Malaysiako estatuetan. Kedahko sultanaren eskutik lortu zuen uhartea, eta Cornwallis gotorlekua eraiki zuen uhartearen ipar-ekialdeko izkinan. Gotorlekua merkataritza gero eta handiagoaren erreferentzia-puntu bihurtu zen, eta uharteko populazioa 12.000 biztanlera iritsi zen 1804an.
UNESCOk hiria Gizateriaren Ondare izendatu zuen 2008an, Malakarekin batera, Malakako itsasarteko bi toki historikoenak baitira. Ekitaldi horren ondoren lehiaketa bat egin zen eta artista asko aurkeztu ziren. Ernest Zacharevic eta Tang Mun Kian hautatu zituzten hiria edertzeko proiektua garatzeko.
Wanda Díaz-Merced
Wanda Díaz-Merced (Gurabo, Puerto Rico, 1982 - ), astrofisikari puertorricarra da, sonifikazioa erabiliz datu multzo handiak soinu entzungarri bihurtzeagatik ezaguna dena.
Ikusmena galdu izanagatik hasi zen soinua erabiltzen astronomia ikertzeko. BBC-k emakume zientzilari berritzaileenen zerrendan sartu zuen, zazpi pertsona daude zerrenda horretan.
Biografia
Wanda Díaz-Merced Puerto Ricoko herri txiki batean jaio zen. Wanda eta haren ahizpa ikusmen desgaitasunakin jaio ziren eta oztopo ugariri aurre egin behar izan zioten. Bien ametsa zen inoiz espaziontzi bat eraiki eta beste galaxia batzuk esploratzea. Ikasketa ertainak egiten ari zela bigarren postua eskuratu zuen zientzia azoka bateko lehiaketan, eta bere ametsari ekitea erabaki zuen.
20 urte inguru zituela erabat galdu zuen ikusmeana erretinopatia diabetiko endekatzaile baten eraginez eta astroen erradiazioa ikertzeko bide berriak bilatu behar izan zituen. Astroen irrati datuek ematen ditzuten patroiak entzumen bidez aztertzea ikusmen bidez aztertzea baino errazagoa zela konturatu zen.
Puerto Ricoko Unibertsitatean fisika ikasketak abiatu zituen eta NASAko Robert Candey-rekin harremanetan jarri ondoren Estatu Batuetan graduatu zen NASA Goddard Spaceflight Center-en. Doktoretza Glasgowko Unibertsitatean egin zuen 2013an, espazioko datuen analisiak ikertu zituen soinua erabiliz. Doktoretza-ondokoa egiteko Harvard & Smithsonian Astrofika Zentruan eta Hegoafrikako Obserbatorio Astronomikoan onartu zuten.
Takashi Takusagawa
Takashi Takusagawa (田草川 貴, 1981eko otsailaren 12a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hanviller
Hanviller Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Hanviller udalerrian erroldatutako biztanleak 251 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 102 etxebizitza zeuden, 83 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 82 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 83 etxebizitza nagusietatik 60 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 72 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 160 ziren, horien artean 111 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 111 pertsona aktiboetatik 96 lanean zeuden (58 gizon eta 38 emakume) eta 15 langabezian zeuden (9 gizon eta 6 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Hanviller udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 248 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.521 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen eta 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mercedes Rodrigo
Mercedes Rodrigo Bellido (Madril, 1891eko maiatzaren 12a - San Juan, Puerto Rico, 1982ko irailaren 12a) psikologo eta pedagogoa izan zen. Espainian psikologian trebatu zen lehen emakumea izateagatik eta Kolonbian Unibertsitate Nazionalean diziplina horretako lehen karrera fundatzeagatik da ezaguna. Latinoamerikako psikotekniaren aitzindaria izan zen, eta bere bizitzaren zati handi bat hautapen eta orientazio profesionaleko prozesuetan eman zuen. María Rodrigo musikagilearen ahizpa zen.
Hasierako prestakuntza
María Bellido Díaz eta Pantaleón Rodrigo y Falces musika-irakaslearen alaba zen, biak Nafarroakoak. Haurtzaroa eta gaztaroa Madrilen eman zituen. Maistren Eskola Arruntean hasi eta bertan amaitu zituen oinarrizko ikasketak 1910ean, eta 1911n Goi Mailako Maistra titulua lortu zuen. Hurrengo urteetan, Madrilgo hainbat ikastetxetan etengabeko ikerketan eta prestakuntzan aritu zen, haur gor-mutuen eta itsuen prestakuntzan oinarrituta. Garai horretan, Europan 'anormalak' ziren haurrak prestatzeko hainbat zentro bisitatu zituen, Lehen Mundu Gerra hasi zen arte.
1920an, Ikasketak Handitzeko Batzordeak beka bat eman zion atzerrian, Suitzan bereziki, Jacques Rousseau institutuan eta Genevako Unibertsitatean psikologia eta pedagogia ikasketak egiteko. Han, Édouard Claparède bezalako psikologoen ikasle izan zen, eta unibertsitateko Psikologia Laborategian lagundu zuen. Jean Piagetekin lan egin zuen haurrentzako animismoari buruzko hainbat esperimentutan. Gainera, Alice Descoeudres, Pierre Bovet, Sabina Spielrein eta Marjorie Duvillard-en zuzeneko prestakuntza jaso zuen. Bi urteko egonaldian egin zituen lanen artean, bakerako hezkuntzaren aitzindari izan zela da nabarmentzekoa. 1923an Genevako Unibertsitateko psikologia titulua jaso zuen.
Lehen urteak
Espainiara itzuli zenean, 1923an, goi-mailako ikasketak egin zituen, eta Madrilgo Pertsona Gorren eta Itsuen Eskola Nazionalean lan egin zuen. Horrez gain, Instrukzio Publikoaren Ministerioaren enkargua jaso zuen teknika psikopedagogikoei buruzko maisu-maistrentzat 5 hilabeteko ikastaro bat egiteko, eta, horretarako, erregistro paidologiko bat egin zuen, ikerketa pedagogikoa garatzeko. Handik gutxira, Lanerako Ezinduen Berreziketarako Institutua sortu zen. Lanbide Orientazioko Ataleko zuzendari izendatu zuten, eta Espainian aitzindari izan zen. Urte berean, Claparèderen testak Espainiako biztanleriara itzuli eta egokitu zituen. 1925ean, Gonzalo Rodríguez Laforak Medikuen Institutu Pedagogikoa sortu zuen, eta institutuko zuzendari pedagogikoa izendatu zuen. Diziplina psikologikoaren ikuspegi mediko eta teknikoak eragin handia du institutu horretan.
1929an, Madrilgo Psikotekniako Institutu Nazionalean hartu zuen kargua, José Germain Cebriánen laguntzaile gisa, eta psikometria-lanak egin zituen, hautapen eta orientazio profesionalerako. Besteak beste, 1933an adimen orokorreko test baten emaitzak argitaratu zituen. Aldi berean Gazteen Gorteko Klinikan psikologo aritu zen. 1936an Psikotekniako Institutuko zuzendari izendatu zuten, Germainek Espainiako Gerra Zibilean herrialdera itzultzeari uko egin baitzion. Urte horretan eta hurrengoan, Madrilgo Delitugileen Etxean, Sigmund Freud-ek neurosiaren aurrean eta Jacques Rousseauk hezkuntzaren garrantziaren aurrean zuen sinpatia adierazi zuen. Gerra amaitu baino lehentxeago, 1939an, Espainiatik kanporatu zen; izan ere, militarra izan ez arren, errepublikanoekin izandako harremanek ondorio txarrak ekarri zizkion herrialdean egoteko.
Kolonbiako etapa
Suitzan egonaldi labur bat egin ondoren, Rodrigok Kolonbiara joatea erabaki zuen, bere ahizparekin eta bere laguntzaile handienetako batekin, José María García Madrid medikuarekin. Erabaki hori Kolonbiako Unibertsitate Nazionaleko errektoreak, Agustín Nieto Caballero irakasleak eta psikologoak Medikuntza Fakultateko Psikotekniako Atala antolatzeko egindako gonbidapenari erantzunez hartu zuen. 1939ko abuztuan iritsi ziren Bogotara, medikuntzako karreran sartzeko lehen azterketak diseinatzera, lanpostu hutsak baino izangai gehiago baitzeuden. Une horretan, Alfonso Esguerra Gómez irakaslearen laguntza eta mirespena oso garrantzitsuak izan ziren fakultateko atala finkatzeko. Hautaketa-prozesua oso ondo ikusi zen, prozesuaren emaitzak ikusita. Ondorioz, laster beste erakunde publiko batzuetara zabaldu zen, hala nola Institutu Pedagogiko Nazionalera, Kolonbiako Polizia Nazionalera, Bogotako Udal Tranbiaren Enpresara, eta pribatuetara, hala nola Gimnasio Modernora, San Bartolomeko Ikastetxe Nagusira eta Bavaria Garagardoaren Fabrikara.
Zenbait pertsonaren laguntzarekin, besteak beste, Luis López de Mesa akademikoa, Harvard Unibertsitateko medikua eta psikiatra, 1947an Unibertsitate Nazionaleko Psikologia Aplikatuko Institutua sortu zen. Sei atal zituen, eta horietako bat, irakaskuntza-atala, psikologian adituak prestatzeko helburua zuena, Psikologia Fakultateko aitzindaria zen. Institutua 1949an hasi zen, formalki, Kolonbiako lehen 11 psikologo graduatuen prestakuntzan: Fabiola Aguirre de Jaramillo, Beatriz Carrizosa Umaña, Beatriz de la Vega, Paulina Esguerra de Iriarte, Magdalena Fety de Holguín, Cecilia Gómez Plata, Diva Monalegora Rodríguez. Lankide horiekin eta beste batzuekin batera, hala nola Álvaro Villar Gaviria, Hernán Mendoza Hoyos, Jose Rodríguez Valderrama eta Alfonso Martínez Rueda, jarduera bizia izan zuten institutuan, eta, une horretan, autoretza indibidualeko liburu bakarra idatzi zuen: Introducción al estudio de la Psicología en 1949/1949an psikologia aztertzeko sarrera.
Indarkeriaren etorrera agerian utzi zuten Bogotazoko gertaeren ondoren, bizitza oso zaila izan zen, hasieran ihes egin zuen Espainiako gerra zibilaren egunetan bezala. Testuinguru horretan, jesuiten egunkari batek, bere lantaldearekin batera, komunistak izatea eta hautaprobetan unibertsitateari laguntzea leporatu zion. Kolonbiako Alderdi Kontserbadorearen jarrera antikomunistan sartzen zen auzia. Alderdi horrek Estatuko boterea zuen Mariano Ospina Pérez presidentearen bidez, eta, ondorioz, 1950ean erbesteratu zen behin betiko. Kolonbiara 1971n itzuli zen, Kolonbiako Psikologia Federazioaren Psikologiako Lehen Sari Nazionala jasotzeko, arrazoi hauengatik: ''"Kolonbian psikologia zientifiko eta profesionalaren garapenaren alde egindako lan aitzindari handiagatik, Kolonbiako Unibertsitate Nazionaleko Medikuntza Fakultateari atxikitako Psikotekniako Ataletik, eta gero Unibertsitate bereko Psikologia Aplikatuko Institututik, Kolonbiako psikologia egituratu zuen, egungo forma eman zion, eta hurrengo hamarkadetako psikologiako lider bihurtuko zirenak entrenatu zituen. Psikologia aplikatuak herrien garapen sozioekonomikoan duen eginkizun nagusian duen fedea, ikerketen sendotasun metodologikoagatik duen jelosia, psikologia zientifiko eta profesionalaren inplikazio etikoekiko errespetua, hainbat psikologo-belaunalditan iraun du. Hala, Mercedes Rodrigo Bellidok egindako lana nabarmendu nahi du gure elkarteak. Kolonbiako psikologiaren historiako pertsonaia nagusia da Rodrigo Bellido, eta gure herrialdeko psikologiaren hastapen-puntua."''
''Kolonbiako 1. Federazioaren XIV. Asanbladan irakurritako zitazioa''
Puerto Ricoko etapa
Hasieran García Madrid kolaboratzailea joan zen eta Rodrigo ahizpak 1950ean herrialdera eramateko moldatu zen. Han, Mercedes Rodrigok Puerto Ricoko Unibertsitatean egin zuen lan, hezkuntzaren arloan, neurri batean, Jaime Benítez Rexachek egindako lanagatik. Ondoren, 1955ean, Estatu Batuetako beteranoen administrazioan hasi zen lanean, eta taldeko eta banakako terapian psikologia klinikoan aritu zen. Ikerketekin jarraitu zuen, eta ekitaldi eta topaketa akademikoetan parte hartu zuen, baita pedagogia eta psikologiaren historiari buruzko aldizkarietan ere. Hainbat aintzatespen jaso zituen, hala nola Puerto Ricoko Psikologoen Elkarteko presidente hautatua izatea 1957an.
Arreba hil zenean, 1968an, Rodrigo José García Madriden etxera joan zen bizitzera, eta azken urteak haren emaztearekin eta hiru seme-alabekin bizi izan zituen. Bere bizitzako azken urteetan, bere osasuna hondatu egin zen, nahiz eta María Teresa de García Madridek, bere laguntzaile intimoenaren emazteak, zaintza lan handia egin. Mercedes Rodrigo ez zen inoiz ezkondu eta ez zuen seme-alabarik izan. 1982ko irailaren 12an hil zen eta Pazziseko Santa María Magdalena hilerrian lurperatu zuten.
Legatua
Haren ekarpenik handiena Hego Amerikako psikologiako lehen ikasketa-programa sortu izana izan zen. Hala, modu erabakigarrian lagundu zuen Kolonbian psikologia ezartzen, bere lan-eremua defendatuta, medikuntzaren, filosofiaren, teologiaren, erizaintzaren eta hezkuntzaren eremuetatik desberdina. Psikologia zientzia eta lanbide espezializatu gisa finkatzea, Kolonbiako gizartearentzat egokia den unibertsitate-diziplina eraikitzen egindako lanagatik da. Kolonbian, psikologoaren eguna azaroaren 20an ospatzen da, egun horretan Psikologia Aplikatuko Institutua sortu baitzen formalki Kolonbiako Unibertsitate Nazionalean.
Borriana (Valentzia)
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 34.565 biztanle zituen.
The Red Tent (minisaila)
The Red Tent Paula Weinsteinek ekoitzitako eta Roger Youngek zuzendutako estatubatuar minisaila da. Bi orduko lehen atala 2014ko abenduaren 7an estreinatu zen Lifetime katean; bigarren eta azken atala hurrengo egunean estreinatu zen. Anita Diamanten izen bereko eleberrian oinarrituta dago.
Ekoizpena
2011tik Lifetimen garatzen egon bazen ere, ekoizpena 2014ko maiatzean hasi zen. Marokon filmatu zen.
Iñigo Rodríguez
Estatistikak
''2020ko maiatzak 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Pycnonotus tympanistrigus
Pycnonotus tympanistrigus Pycnonotus generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Pontinus rathbuni
Pontinus rathbuni Pontinus generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Isuraldatze
Isuraldatzeak obra hidraulikoak dira, zeinen helburua herri batean uraren erabilgarritasuna areagotzea ondoko arro bateko ura gehituz. Uraren erabilera zehatzak askotarikoak izan daitezke, baina ohikoenak hauek dira:
Atractus altagratiae
Atractus andinus Atractus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Charles-Vaillant zubia
Charles-Vaillant zubia Lapurdiko Baiona hiriburuan dagoen burdinbide-zubia da, Burdinazko zubia ordezkatzeko. 2010 eta 2013 artean eraikia, Aturri ibaia zeharkatzen du eta 2016an Charles Vaillant baionatar trenbide-historialariaren omenez izendatu zuten. Alain Spielmannek diseinatu zuen.
Bordele-Irun, Baiona-Donibane Garazi, Tolosa-Baiona eta Baiona-Allées-Marines trenbideek erabiltzen dute.
Saint-Christophe-du-Jambet
Saint-Christophe-du-Jambet Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Christophe-du-Jambet udalerrian erroldatutako biztanleak 188 ziren. Familiak 86 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 27 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 135 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 132 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 87 etxebizitza nagusietatik 69 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 58 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 121 ziren, horien artean 91 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 91 pertsona aktiboetatik 82 lanean zeuden (46 gizon eta 36 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Christophe-du-Jambet udalerrian 91 unitate fiskal zeuden, 191 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.514 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Saint-Christophe-du-Jambet udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 574 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tarentola albertschwartzi
Tarentola albertschwartzi Tarentola generoko animalia da. Narrastien barruko Phyllodactylidae familian sailkatuta dago.
Baďan
Baďan Eslovakiako udalerri bat da, Banská Štiavnicako barrutian kokatuta. 15,09 km²ko azalera du eta 188 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1262. urtekoa da.
Mouton (Charente)
Mouton Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mouton udalerrian erroldatutako biztanleak 224 ziren. Familiak 99 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 33 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Mouton udalerrian 101 unitate fiskal zeuden, 238 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.733 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Mouton udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 498 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lehen Esnatze Handia
Lehen Esnatze Handia (batzuetan, Esnatze Handia; Erresuma Batuan Berpizkunde Ebanjelikoa) 1730 eta 1740ko hamarkadetan Britainia Handia eta bere Hamahiru Kolonia iparramerikarrak mugitu zituzten biziberritze kristauen multzoa izan zen. Biziberritze-mugimenduak etengabe eragin zion protestantismoari, jarraitzaileak gizabanakoaren errukia eta erlijio-debozioa berritzen ahalegindu baitziren. Esnatze Handiak ebanjelismo angloamerikarraren sorrera ekarri zuen, eliza protestanteen barruan denominazioen gaindiko mugimendu gisa.
Tradizio zaharrenen oinarrietatik abiatuta -puritanismoa, pietismoa eta presbiterianismoa-, George Whitefield, John Wesley eta Jonathan Edwards biziberritzearen eta salbazioaren teologia artikulatu zuten, muga konfesionalak gainditu eta identitate ebanjeliko komuna eratzen lagundu zuena. Berritzaileek, Erreforma protestanteko doktrina-aginduei, Espiritu Santuaren probidentziaren zabalpena azpimarratu zituzten. Sermoi oso prestatuek entzuleengan Jesukristorenganako salbazio-beharraren uste pertsonal sakona sortzen zuen, eta introspekzioa eta moraltasun pertsonaleko arau berri batekiko konpromisoa sustatzen zituen. Biziberritzearen teologiak azpimarratzen zuen erlijio-konbertsioa ez zela soilik kristau doktrina zuzenarekiko baiespen intelektuala, baizik eta bihotzean esperimentatutako "jaiotza berria" izan behar zuela. Berritzaileek, halaber, salbamenaren segurtasuna jasotzea kristau bizitzan itxaropen normala zela irakasten zuten.
Bizipen ebanjelikoak sinesmen partekatuen inguruan denominazio desberdineko ebanjelikoak batu bazituen ere, lehendik zeuden elizetan ere zatiketak eragin zituen, biziberritzearen alde zeudenen eta ez zeudenen artean. Oposiziogileek eliza barruan desordena eta fanatismoa sustatzea leporatu zieten bizipenei, hezkuntzarik gabeko predikari ibiltarien presentzia ahalbidetzeagatik eta erlijio-gogoa gehiegi bultzatzeagatik. Ingalaterran, anglikano ebanjelikoak talde garrantzitsu bihurtuko ziren Ingalaterrako Elizaren barruan, eta metodismoa Whitefield eta Wesley ministerioetatik garatuko zen. Amerikako kolonietan, Esnatzeak eliza kongregazional eta presbiterianoen zatiketa eragin zuen, eta izendapen metodista eta baptistak indartu zituen. Luterano, kuakero eta protestante ez ziren gehienengan berehalako eragin txikia izan zuen, baina geroago kuakeroen artean zisma bat sortu zuen, gaur egun arte iraun duena.
Pycnonotus melanoleucos
Pycnonotus melanoleucos Pycnonotus generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Juan Bautista Aguirre
Juan Bautista Aguirre y Carbo (Daule, egungo Ekuador, 1725eko apirilaren 11 - Tivoli, egungo Italia, 1786ko ekainak 15) Amerika kolonialeko idazle eta poeta nabarmena izan zen. Hispanoamerikako eta Ekuadorreko poesiaren aitzindaritzat jotzen da.
Biografia
Carlos Aguirre Ponce de Solís milizianoen kapitainaren eta Teresa Carbo Cerezoren, biak Guayaquilekoak, semea zen. Quitoko San Luis Colegio Seminarioan ikasi zuen, eta han bizi izan zen hogeita hamar urtez, ia bere bizitzaren erdia. 1758an Jesusen Lagundian sartu zen.
Quiton irakatsi zuen San Gregorio Magnoko Unibertsitatean, jesulagunak 1767an Hispanoamerikatik kanporatu zituzten arte. Urte horretako abuztuaren 20an, Guayaquil-etik irten zen Faenzara, Italiara, Quitoko jesulagunentzako konfinamendu lekura.
Literatura- eta erlijio-lana
Juan Bautista Agirrek erlijio idazle gisa oratoria erlijiosoa landu zuen, eta filosofo gisa bertso ugari idatzi zituen, erlijio-olerki eta moraletatik hasi eta maitasun motakoetara, askotan mitologikoak diren gai zabal bati erantzuten diotenak. Bere poesia orduko gongoriarrean oso ainguratuta dago.
Juan Bautista Agirrek, gero Ekuador izango zenaren lehen poeta koloniala izan arren, ezezaguna eta denbora askoan gutxietsi zuten 1918an Gonzalo Zaldumbide intelektual ekuadortarrak merezitako lekura itzuli zuen arte "Un Gran poeta guayaquileño del S.XVIII, el Padre Juan Bautista Aguirre" izenburuko artikuluaren bidez.
Bere produkzio gehiena ez zen 1937an, bere "Versos castellanos, obras juveniles, misceláneas" aurkitu ziren arte, eta horien artean "Breve diseño de las ciudades de Guayaquil y Quito" hamarrenetako epistola nabarmentzen da.
Gaur egun Erakunde batek bere izena darama
Juan Bautista Aguirre Hezkuntza Unitatea
Emilia Zuza
Emilia Zuza Brun (Irurozki, Nafarroa, 1910 - Iruñea, 1988) Santurtziko maistra izan zen.
Bere gurasoak Concepción Brun Garralda eta Félix Zuza Eslava ziren. Bere neba Zacarias Zuza Brun zen, apaiza eta olerkaria.
Villers-lès-Cagnicourt
Villers-lès-Cagnicourt Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Emilia Zuza
1934an, II Errepublikaren garaian heldu zen Santutzi ra; eta maistra ibili zen Kabiezes auzoan 36 urtez, 1971 urterarte, nesken eskola batean (ordurarte segregatuta baitzeuden nesken eta mutilen eskolak).
Villers-lès-Cagnicourt
Biztanleria
2007an Villers-lès-Cagnicourt udalerrian erroldatutako biztanleak 230 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 22 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 26 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Emilia Zuza
Kabiezes eko zenbait auzotan (Barral, Villar, Cotillo, Cueto, Pajares, Mello, etab.) maistra bezala aritu ondoren oroimen ezabaezina utzi zuen bere ikasleengan, emakumeok ikasketa maila altuak lortuz, bizitzari aurre egiteko gaitasunak, baloreak eta konfidantza lortuz, irakasle on honen ondorioz.
Bere ikasle ohiek egin zioten omenaldirik onena, lan egin zuen auzoan bertan dagoen eskolari bere izena jartzea izan zen: Emilia Zuza Ikastetxea hain zuzen ere.
Villers-lès-Cagnicourt
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 104 etxebizitza zeuden, 92 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 96 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 92 etxebizitza nagusietatik 75 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 66 etxek bost zituzten. 77 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 147 ziren, horien artean 119 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 119 pertsona aktiboetatik 111 lanean zeuden (57 gizon eta 54 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 iturginak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Villers-lès-Cagnicourt udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 632 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chauny
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 12.518 ziren. Familiak 5.329 ziren, horien artean 1.857 pertsona bakarrekoak ziren (679 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.178 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.448 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.317 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 707 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 7.831 ziren, horien artean 4.991 aktiboak ziren eta 2.840 inaktiboak ziren. 4.991 pertsona aktiboetatik 4.150 lanean zeuden (2.364 gizon eta 1.786 emakume) eta 841 langabezian zeuden (396 gizon eta 445 emakume). 2.840 pertsona inaktiboetatik 675 erretiraturik zeuden, 896 ikasten zeuden eta 1.269 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chauny udalerrian 5.345 unitate fiskal zeuden, 11.800 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.400 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 625 komertzioetatik, 9 erauzte enpresak ziren, 16 janari enpresak ziren, 14 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 26 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 60 eraikuntza enpresak ziren, 164 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 17 garraio enpresak ziren, 53 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 9 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 34 finantziazio enpresak ziren, 38 higiezinen enpresak ziren, 49 zerbitzu enpresak ziren, 96 administrazio publikoko enpresak ziren eta 40 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Northampton konderria (Pennsylvania)
Geografia
Northampton konderriak 97,745 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,001 ura dira. Beste 95,744 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 304,6 da.
Chauny
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 153 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 9 banku bulegoak, 4 funerariak, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 5 autoeskolak, 10 igeltseroak, 12 margolariak, 9 zurginak, 7 iturginak, 7 argiketariak, 6 eraikuntza enpresak, 22 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 4 aldi baterako lan enpresak, 32 jatetxeak, 7 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 1 apaindegia.
Northampton konderria (Pennsylvania)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 297,735 pertsonetatik 272,342 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 31,179 dira. 13,207 beltzak edo afroamerikarrak. 329 amerikar natiboak ziren eta 74 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 7,131 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 422 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 4,230 pertsonek kokatzen zuten.
Chauny
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 101 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 6 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 13 okindegiak, 10 harategiak, 1 arraindegi zen, 5 liburu dendak, 24 arropa dendak, 7 etxerako tresna dendak, 4 zapata-dendak, 4 elektrotresna dendak, 2 altzari dendak, 4 kirol-dendak, 2 drogeria, 4 lurrin-dendak, 4 bitxi-dendak eta 6 lore-dendak ziren.
2000. urtean Chauny udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, 2 psikiatriko, urgentzia zentro 1 bat, amatasun-klinika 1 bat, osasun-zentro 1 bat, 6 botika eta 5 anbulantzia zegoen.
2009an 7 haur-eskola eta 7 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Chauny udalerrian 3 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 3 hezkuntza orokorreko lizeo eta 2 lizeo teknologiko.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.345 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 1.753 eta lizeo teknologikoetan 428.
Chauny udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Poulan-Pouzols
Poulan-Pouzols Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Poulan-Pouzols udalerrian erroldatutako biztanleak 433 ziren. Familiak 163 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 50 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 177 etxebizitza zeuden, 161 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 175 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 161 etxebizitza nagusietatik 143 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 108 etxek bost zituzten. 155 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 64 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 88 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 275 ziren, horien artean 208 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 208 pertsona aktiboetatik 190 lanean zeuden (105 gizon eta 85 emakume) eta 18 langabezian zeuden (5 gizon eta 13 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Poulan-Pouzols udalerrian 158 unitate fiskal zeuden, 427,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.616 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Poulan-Pouzols udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 611 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Griesheim-près-Molsheim
Griesheim-près-Molsheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Griesheim-près-Molsheim udalerrian erroldatutako biztanleak 1.950 ziren. Familiak 710 ziren, horien artean 107 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 78 bakarrik bizi ziren emakumeak), 206 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 340 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 57 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 772 etxebizitza zeuden, 719 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 42 hutsik zeuden. 716 etxeak ziren eta 54 apartamentuak ziren. 719 etxebizitza nagusietatik 609 bere jabearen bizilekua ziren, 92 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 78 etxek hiru zituzten, 127 etxek lau zituzten eta 494 etxek bost zituzten. 664 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 201 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 464 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.330 ziren, horien artean 997 aktiboak ziren eta 333 inaktiboak ziren. 997 pertsona aktiboetatik 953 lanean zeuden (516 gizon eta 437 emakume) eta 43 langabezian zeuden (20 gizon eta 23 emakume). 333 pertsona inaktiboetatik 120 erretiraturik zeuden, 115 ikasten zeuden eta 98 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Griesheim-près-Molsheim udalerrian 740 unitate fiskal zeuden, 2.022,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.591 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 78 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 12 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 arraindegia zen.
2000. urtean Griesheim-près-Molsheim udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 312 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Albany
Albany Ameriketako Estatu Batuetako New York estatuko hiriburua da. 2007 94.172 biztanle zituen eta New Yorketik 233 km-ra dago.
Hiri senidetuak
Albany ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Montecarlo (argipena)
Montecarlo leku ezberdinen izena izan daiteke:
Cubnezais
Cubnezais Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cubnezais udalerrian erroldatutako biztanleak 1.154 ziren. Familiak 420 ziren, horien artean 66 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 122 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 208 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Hyde Park
Hyde Park, Londres erdialdeko parkerik handienetako bat da, eta Londresko Errege Parkeetako bat, bere Speaker's Corner edo hizlarien izkinagatik ezaguna.
Parkea, bitan banatua dago Serpentine aintziraren bidez. Parkea, Kensigton Lorategien mugakide da, batzuetan, hauek, Hyde Parken zatitzat hartzen diren arren, Kensigton Lorategiak, tekniko bananduak egon dira 1728tik, Karolina erreginak bien arteko banaketa egin zuenean. Hide Parkek, 350 akre edo 1,4 kilometro karratuko hedadura du, eta Kensington Lorategiek, 275 akre edo 1,10 kilometro karratukoa, orotara, bien artean, 625 akre edo 2,5 kilometro karratuko hedadura dutelarik, 1,96 kilometro karratuko hedadura duen Monakoko printzerria baino handiago bihurtuz. Egunean zehar, bi parkeak elkartu egiten direla dirudien arren, Kensington Lorategiek ilunabarrean itxi egiten dute, Hyde Park, arratsaldeko 5etatik gauerdirarte irekita geratzen den bitartean, iluntasuneko ordu asko barne.
Parkea, 1851ko Erakusketa Handiaren egoitza izan zen, erakusketa honetarako, Joseph Paxtonek diseinatutako Kristalezko Jauregia eraiki zelarik.
Parkea, jendetza bildu izan duten manifestaldientzako toki tradizionala izan da. Kartistak, Liga Erreformista, sufragistak eta Gerraren aurkako koalizioak, protestak protagonizatu dituzte parke honetan. Askatasuna eta Mantenuarentzako Martxako manifestari askok, euren mugimendua, Hyde Parketik hasi zuten.
1982ko uztailak 20an, Hyde Park eta Regents Parkeko atentatuetan, Behin-behineko Irlandako Armada Errepublikarrarekin lotutako bi bonbak, Household Cavalry eta Royal Green Jacketseko zortzi kide eta zazpi zaldi hil zituzten.