cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ulsterko Esku Gorria
Jatorri mitologikoa
Irlandan, eta bereziki Ulsterren, oso hedatua dagoen kondaira baten arabera, bere jatorria honakoa omen da: Behinola, Ulsterko Erresumaren tronurako oinordekorik ez zegoen garaian, haren jabetza nork eskuratuko zuen jakiteko txalupa estropada norgehiagoka bat ospatu omen zen, irabazlea izateko baldintza bakarra: Ulsterko kostaldea ukitzen zuen lehenbiziko arraunlaria errege bilakatuko zen. Honela bada, erregegaiek estropadari ekin zioten, eta haietako erregegai batek hain zuen Ulsterko errege izateko irrika eta desira, ezen, estropadaren burutik urruti gelditzen ari zela eta galtzear zegoela ikusirik, bere eskua aiztoaz ebaki eta Ulsterko kostaldera jaurtitzeko inongo zalantzarik izan ez baitzuen. Honela, Ulsterko kostaldea ukitu zuen lehenbiziko arraunlaria eta errege berria bilakatu zen. Horregatik, esku gorriak odolez bustitako eskua irudikatzen du.
Serrasalmus stagnatilis
Serrasalmus stagnatilis Serrasalmus generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
Lacerdópolis
Lacerdópolis Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Cowdenbeath
, 'Cùl Dùn Beithe' eta 'Coudenbeith', Eskoziako udalerri bat da, Fife konderrian.
Hemidactylus bayonii
Hemidactylus bayonii Hemidactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Aphanius mento
Aphanius mento Aphanius generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Raiamas nigeriensis
Raiamas nigeriensis Raiamas generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Lantzelot Nafarroakoa (Iruñeko apezpikua)
Lantzelot Nafarroakoa (?, 1386ko apirila – Erriberri, 1420ko urtarrilaren 8a) nafar elizgizona izan zen.
1415ean Foixko kondea babesteko Biarnon gerra egin zuen. Bi sasikume utzi zituen: Johanot eta Margarita izenekoak.
1420an Erriberrin hil zen eta Iruñeko katedralean dago lurperatuta.
Saliès
Saliès Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saliès udalerrian erroldatutako biztanleak 760 ziren. Familiak 276 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 94 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 130 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 285 etxebizitza zeuden, 271 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 271 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 271 etxebizitza nagusietatik 245 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 72 etxek lau zituzten eta 186 etxek bost zituzten. 240 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 74 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 192 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 533 ziren, horien artean 403 aktiboak ziren eta 130 inaktiboak ziren. 403 pertsona aktiboetatik 378 lanean zeuden (188 gizon eta 190 emakume) eta 26 langabezian zeuden (11 gizon eta 15 emakume). 130 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saliès udalerrian 279 unitate fiskal zeuden, 779,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.750 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 3 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 argiketaria.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Komotini
Komotini (Κομοτηνή; Gümülcine) Greziako hiria eta udalerria da, Rodope unitate erregionaleko hiriburua dena.
Litoral de Atacama probintzia
Litoral de Atacama probintzia (Provincia de Litoral de Atacama) Boliviako Oruro departamenduko probintzia bat da. 2894 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 4555 biztanle zituen.
Taichi Kagami
Taichi Kagami (加々美 太一, 1981eko apirilaren 23a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Tokyo Verdy.
Châtonnaye
Châtonnaye Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Phylloscopus fuligiventer
Phylloscopus fuligiventer Phylloscopus generoko animalia da. Hegaztien barruko Phylloscopidae familian sailkatua dago.
Crail
, 'Cathair Aile' eta 'The Crail', Eskoziako udalerri bat da, Fife konderrian.
Macuco (Rio de Janeiro)
Macuco Brasilgo udalerri bat da, Rio de Janeiroko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
1721eko konklabea
1721eko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma) izan zen eta Inozentzio XIII.a hautatu zuten aita santu gisa.
1724ko konklabea
1724ko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma) izan zen eta Benedikto XIII.a hautatu zuten aita santu gisa.
Aphanius mesopotamicus
Aphanius mesopotamicus Aphanius generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Sant Joan d'Alacant
Sant Joan d'Alacant Valentziar Erkidegoko udalerria da, Alacantí eskualdean eta Alacanteko probintzian dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 21.939 biztanle zituen.
Ecublens (Friburgo)
Ecublens Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Santa Pola
Santa Pola Valentziako Erkidegoko udalerria da, Baix Vinalopó eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 31.760 biztanle zituen.
Kútniky
Kútniky Eslovakiako udalerri bat da, Dunajská Stredako barrutian kokatuta. 10,99 km²ko azalera du eta 1382 biztanle 2017ko datuen arabera.
Phylloscopus affinis
Phylloscopus affinis Phylloscopus generoko animalia da. Hegaztien barruko Phylloscopidae familian sailkatua dago.
Ozpinetako
Janaria ozpinetan edo garzunetan murgildu ondoren, hartziduraren ondorioz soluzioa azidotu egiten da, eta elikagaia ondo kontserbatzen da. Batzuetan, organismo ez kaltegarri batez lagundurik ontzen dira (adibidez, Leuconostoc mesenteroides), honetan beren kontserbazioa lortzeko PHa jaitsi eta azidotasun edo garraztasuna areagotzen da.
Historia
Ozpinkiak, seguruenik, antzinako Mesopotamian sortu zen, K.a. 2400 inguruan. Froga arkeologikoak daude luzoker ozpinetakoak erabili izana Tigris haranean K.a. 2030ean. Barazki ozpinetakoak Ekialde Hurbilean garatzen jarraitu zuten, Magreb, Sizilia eta Espainiara hedatu aurretik. Espainiatik Ameriketara hedatu ziren.
Ozpinetakoak kontserbatzeko modu bat ziren, janaria sasoiz kanpo mantentzeko eta bidaia luzeetan eramateko, batez ere itsasoz. Txerriki eta txahalki gazitua oinarrizko elikagaiak ziren marinelentzat lurrun-makinen garaia baino lehen. Prozesua elikagaiak kontserbatzeko asmatu bazen ere, oraindik ere ozpinetakoak prestatu eta jaten dira, jendeak zaporeaz gozatzen duelako. Ozpinetakoak elikagaien nutrizio-balioa ere hobetu dezake, bakterioek sortutako B bitamina gehituz.
Prozesua
Hezetasun nahikoa badu, barazki-lehengaia gatzunetan sar daiteke, zeina likidoari gatza gehituz lortzen den (20–40 gramo litroko). Adibidez, xukruta eta kimchi korearra, biak barazkiak gazituz prestatzen dira. Barazkiak gatzunetan sartzeak deshidratazioa eragiten du, landare-zelulen barrualdetik ura osmotikoki erauzten delako. Azido laktikoaren bakterioak eragindako hartzidura naturaleko prozesuak, giro-tenperaturan, azido laktikoa sortze du, ingurunea azidotuz.
Benetako ozpinetakoak egiteko, barazkiak zuzenean ozpinetan murgiltzen dira. Ozpinetakoa ontziratzeko unean, ez da beharrezkoa janaria esterilizatzea, azidotasun baldintzek, gatz kontzentrazio handiak eta barazkiaren deshidratazioak edozein patogeno garatzea eragozten baitu. Bestalde, disoluzioaren azidotasunak edo gazitasunak, hartzidura-tenperaturak eta prozesuan zehar oxigenoa baztertzeak produktuaren zaporea definituko dute, mikroorganismo batzuk beste batzuen aldean duten nagusitasunaren arabera.
Nor Carangas probintzia
Nor Carangas probintzia (Provincia de Nor Carangas) Boliviako Oruro departamenduko probintzia bat da. 870 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 5790 biztanle zituen.
Thaissa Presti
Thaissa Presti (São Paulo, 1988ko apirilaren 26a) brasildar atleta bat da, 100m, 200m eta 4 x 100m disziplinetan espezialista.
2007ko Río de Janeiro Panamerika Jokoetan Thaissa presti parte hartu zuen bere herrialdeko atletismo taldearekin, eta Pekingo Olinpiar Jokoak 2008ko proba berean; azken txapelketa honetan, laugarren postua lortu zuen Rosemar Coelho Neto, Lucimar de Moura eta Rosângela Santosekin batera. 2009ko Berlinetan bosgarren postua lortu zuen Atletismoko Munduko Txapelketan, 4x100 m-ko erreleboan korrika egitea Rosemar Maria Neto, Lucimar de Moura eta Vanda Gomesekin.
Iberoamerikako mailan, 4 x 100 metroko erreleboan urrezko domina irabazi zuen Ana Claudia Lemos da Silva, Vanda Gomes eta Bárbara Leônciorekin batera 2010eko Iberoamerikako Atletismo Txapelketako XIV. edizioan.
Hego Amerikan, São Paulon 2007an eta Liman 2009an ospatutako Hego Amerikako Atletismo Txapelketan parte hartu zuen.
Lehenengo lehiaketan 4 x 100 metroko erreleboan urrezko domina jaso zuen Luciana Alves dos Santos, Lucimar de Moura eta Thatiana Regina Ignâciorekin batera, eta brontzezko domina 100 m eta 200 m-tan; 8-9 bigarren lehiaketan. Zilarrezko domina jaso zuen 200 m eta 4 x 100 m erreleboetan, eta brontzezko domina lortu zuen, berriz, 100m erreleboetan.
Ispasterko udaletxea
Ispasterko udaletxea Ispaster ko (Bizkaia) Elexalde auzoko herrigune nagusian dagoen eraikin nabarmena da.
Historia
Iberiar Penintsulako Gerra ren testuinguruan, 1813an udaletxearen eraikina ospitale militar bezala erabilia izan zen. Frantziar Inperioa ren armada herrian sartu zenean, arrazoi horregatik eraikina erre zuen. Berreraikuntza 1817an egin zen.
Ezaugarriak
Eraikina harlangaitz ez egina dago, harlandu zko ertzekin, eta arku eskartzano dun sarrera nagusiarekin.
Beheko solairuan Herriko Taberna dago; lehengo solairuan, berriz, Udal Bulegoak. 2017 urtean, ondoko eraikina Kultur Etxe bezala egokitu zen.
Shelby konderria (Tennessee)
Shelby konderria (Shelby County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Memphis da. 2010eko zentsuaren arabera 927,644 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Shelby konderriak 203,319 kilometro koadro ditu. Horietatik 5,658 ura dira. Beste 197,661 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 456,25 da.
1730eko konklabea
1730eko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma) izan zen eta Klemente XII.a hautatu zuten aita santu gisa.
Pantaleón Dalence probintzia
Pantaleón Dalence probintzia (Provincia de Pantaleón Dalence) Boliviako Oruro departamenduko probintzia bat da. 1210 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 23608 biztanle zituen.
Hemidactylus brookii
Hemidactylus brookii Hemidactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Skasti
Skasti 2005 urtean Zarautzen sortutako musika taldea da.
Biografia
Zortzi lagunek osatzen duten taldeak, hamairu urte beteko ditu aurten. Formazioan alta eta bajaren bat egon bada ere, aldaketa handiena ez da eremu horretan etorri, egiten duten musikan baizik. Izan ere, berotualdi batetik sortutako taldeak ska musika sortzeari utzi zion eta beste genero batzuk jorratzen dituzte orain. Zuzeneko landuak bezain indartsuak eskaintzen dituzte gitarren eta baxuaren melodia indartsuez, haizeen hots barneragarriez, sintetizadoreen soinu leunez, bateriaren erritmo ezberdinez eta ahotsen doinuez. Dantza eginarazteaz gain, abesti landuak entzutera gonbidatzen zaituztete. Modu horretan, gorputzak eskatzen dienarekin eta testuinguruarekin koherenteak izaten jarraitu nahi dute, serio baina lotsagabe. Freskoa, naturala, dantzagarria eta festazalea izateari utzi gabe, sormena eta zuzeneko interpretazioa uztartu eta findu nahi ditu SKASTIk, jotzen eta jotzeaz gozatzeko. YE diskoa atera berri du talde zarauztarrak. Bertan rock alternativoa, pop-a, indie-a eta funka bezelako estiloak entzungarri dituzu. 13 abestiko diskoa 13 urte betetzen dituzten urtean. ====
Sax (Alt Vinalopó)
Sax (valentzieraz Saix) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Alt Vinalopó eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 10.054 biztanle zituen.
Biozat
Biztanleria
2007an Biozat udalerrian erroldatutako biztanleak 707 ziren. Familiak 291 ziren, horien artean 69 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 49 bakarrik bizi ziren emakumeak), 113 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 93 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Biozat udalerrian 318 unitate fiskal zeuden, 765 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.273 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Passo de Torres
Passo de Torres Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Fikziozko pertsonaia
Fikziozko pertsonaia, fikziozko lan batean agertzen den edozein pertsonaia da. Zehatzago, lan horren unibertsoaren barnean existitzen dela irudikatzen den pertsona edo jendea da. Pertsonez gain, estralurtarrak, munstroak, animaliak, jainkoak edo bizirik gabeko objektuak izan daitezke. Pertsonaia hauek, ia beti, fikziozko lanen protagonista dira, bereziki eleberri eta antzezlanetan. Izan ere, zaila egiten da pertsonaiarik gabeko eleberri bat irudikatzea, ezaugarri hori duen lanik egiten saiatu den arren, (James Joycen Finnegans Wake lana, adibidez). Olerkaritzan, beti dago pertsonaren bat presente, baina, oro har, irudizko kontatzaile edo entzule bezala.
Kritikoek, "pertsonaia biribil" eta "pertsonaia lau"en artean bereizten dituzte. Lehenak, nortasun ezaugarri ugari izaten ditu, eta konplexuak izaten ohi dira, benetakoago eta sinesgarriagoak. Pertsonaia linealek, berriz, nortasun ezaugarri gutxi batzuk baino ez dituzte izaten, eta sinpleagoak eta sinesgarritasun gutxiagokoak izaten ohi dira. Eleberri bateko protagonista (batzuetan heroia), oro har, pertsonaia zirkular bat izaten da, eta, inguruan dituen bigarren mailako pertsonaiak, linealak. Haizeak eraman zuena filmeko Scarlett O'Hara pertsona, adibidez, pertsonaia zirkular baten adibide on bat da, Prissy zerbitzaria, lineala izango litzatekeen bitartean. Berdin, zenbait pertsonaia antagonista (protagonistekin tupust egiten dutenak, batzuetan bilau ere deituak), pertsonaia zirkularrak dira. Pertsona antagonista zirkular baten adibide ona, Rhett Butler da.
Dramaren historian zehar, estereotipo bihurtutako zenbait pertsonaia garatu dira: nekazari inuzentea, iruzurgilea eta abar.
Zenbait antzezlanetan, eskenaratze eta filmetan (animaziozkoetan izan ezik), fikziozko pertsonaiak, aktore, dantzari eta abeslariek protagonizatzen dituzte. Animazio eta txotxongiloetarako, ahotsezko aktoreak daude, ahotsak, ordenagailu bidez ere sor daitezkeen arren.
Nortasunaren arabera
Horrelako pertsonaiak onak direnean, heroi edo superheroi izaten dira. Bertute guztien jabe, beti ausart, beti trebe jokatuko dute. Normalean protagonistak izaten dira. Horrelako pertsonaiak gaiztoak direnean, berekoiak eta ankerrak izaten dira. Normalean antagonistak izaten dira.
Fermín Salvochea
Fermín Salvochea y Álvarez (Cádiz, 1842ko martxoaren 1a - Cádiz, 1907ko irailaren 27a) andaluziar politikari bat izan zen, Cádizko alkate eta kantoiko presidente izatera iritsi zena Espainiako Lehen Errepublikan. Pentsamendu anarkistaren hedatzaile nagusietako bat izan zen XIX. mendeko Andaluzian. Federalista nabarmena zela, 1871n Langileen I. Internazionalean sartu zen. 1873an, kantonalismoaren garaian, Cadizko Kantoiko administrazio-batzordeko lehendakari hautatu zuten.
Charles Bradlaugh, Robert Owen edo Thomas Paine bezalako jendeen eragina zuen haren prestakuntza ideologikoak; Erresuma Batuan egon zen bitartean ezagutu zituen haien lanak. Piotr Kropotkin komunista libertarioak ere eragina izan zuen, hainbat obra itzuli baitzituen. Harremanak izan zuen Espainiako zenbait pentsalari anarkistekin eta Mikhail Bakuninen «Aliantza-ko» kideekin, hala nola Anselmo Lorenzo edo Francisco Mora.
Biografia
Cadizeko Plaza de las Viudasen jaio zen, nafar jatorriko familia batean. Aitona nafarra Cadizen ezarri zen merkataritzan aritzeko. Haren ama, Pilar Álvarez, Juan Álvarez Mendizabalen lehengusua zen.
Hamabost urte zituela, bere aitak, Cádizko merkataritza-burgesiaren tradizioei jarraituz, Ingalaterrara bidali zuen teknika komertzialak ezagut zitzan, eta bost urtez egon zen Londresen eta Liverpoolen. Baina, dirudienez, gehiago aztertu zituen garai hartako gizarte-arazoak merkataritzakoak baino. Robert Owen, Thomas Paine eta Charles Bradlaughekin harremanetan egon zen. Hogeita bat urterekin itzuli zen Cadizera, gizartea aldatzeko irrikaz, sozialismo utopikoaren doktrinen eraginpean. Bere tolerantzia eta eskuzabaltasunagatik ezagutarazten da.
Salvochea gazteak gogo biziz hartu zuen doktrina berria eta ateoa bihurtu zen. Harentzat, ateismoak, oro har, gainerako nazioetan baino zeregin garrantzitsuagoa du. Mugimendu libertario ororen funtsezko baldintza da, norbanakoaren aurrerapen aske ororen lehen urratsa. Espainia klerikalismo katolikoaren herrialde klasikoa da, Inkisizioaren herrialdea, eta ia erabat hondatu du Elizaren nagusitasun ilunak. Horregatik izan zen Salvochea bizitza osoan zehar ateismoaren propagandista erradikal eta nekaezina. Haren hitzetan, hauxe esan zuen: "zenbait liburuk eragin handia dute une jakin batzuetan gizon baten garapenean: Badakigu Ravacholek irakurri zuen lehen liburua Eugenio Sueren El judío errante eleberria izan zela. Liburu honen eragina ez zitzaion inoiz desagertu, bere adierazpenaren arabera. Gauza bera esan dezaket nitaz; Ingalaterran bizi nintzela Thomas Paine irakurri nuen lehen aldiz. Haren idatziek internazionalista bihurtu ninduten, eta oraindik haren eraginpean nago. 'Nire aberria mundua da, gizon guztiak nire anaiak dira eta nire erlijioa ongia egitea da.' Hitz horiek zirrara ahaztezina eragin zuten niretzat; nik zentzu sakona bilatzen nuen hitz bakoitzean, eta horiek betiko grabatu dira nire buruan. Geroago Robert Owen ezagutu nuen, komunismoaren ideal sublimea erakutsi zidan, eta Bredlow, ateismoaren ikuspuntuak ezagutarazi zidan. Gainerako guztia nire kontura garatu zen." La Gloriosaren ondoren, Cadizko Askatasunaren Boluntarioen batailoietako bateko buru izendatu zuten. 68ko gertakarietan aktiboki parte hartzen du, eta kartzelaratu egiten dute. 1869an askatuta, gobernuaren aurkako partida armatuak antolatu zituen Cadizko mendilerroan, gobernuaren tropek garaitu zuten, eta ondorioz Gibraltarren babestu zen. 1871n, Amadeo de Saboyak aldarrikatutako amnistiari esker, Cadizera itzuli zen. Uste da garai horretan egin zela Internazionaleko kide, nahiz eta ideia federalista eta errepublikanoen alde jarraitu zuen.
Cádizko kantoiko lider ukaezina, Cádizko alkate izan zen Lehen Errepublikan, eta neurri ugari hartu zituen elizaren eragina mugatzeko. Kandelariako mojak komentutik atera zituen, eskoletan "erlijioaren" ordez "moral unibertsalaren" irakaskuntza jarri zuen, dogma positiboak debekatuz. Santuen izenak zituzten eskolek izen berriak jaso zituzten, hala nola Arrazoia, Berdintasuna edo Harmonia. Santuei eskainitako kaleen izena beste kale laiko batzuengatik ere aldatu zituzten: Voltaire, Juárez, Jacobinos eta abar. Jai erlijiosoak kendu eta Errepublika Federalaren etorreraren jai zibiko bat sortu zuten. Kantoiaren kapitulua amaitzean, Pavía jeneralaren tropek atxilotu zuten. Sevillan epaitu zuten, eta betiko kartzela-zigorra ezarri zioten. Hainbat urtez egon zen atxilotuta Peñon de Velez de la Gomera eta Ceutan, Espainiaren subiranotasun-plazak Afrikako iparraldean. 1883an Cádizko Udalak lortu zion indultuari uko egin eta Marokora ihes egin zuen. Bide politiko eta parlamentarismoarekin desenkantatuta, presidio eta erbeste urteetan (Frantziara eramango duen ihesaren ondoren), irmoki anarkista egin zen, joera anarkokomunistakoa.
Alfontso XII.a hil zenean amnistiatua izan zen berriro, eta Cadizera itzuli zen. Han, El Socialismo egunkaria sortu zuen, eta, besteak beste, Piotr Kropotkin anarkokomunista ezagunaren artikuluak argitaratu zituen. Hala, pentsamendu anarkokomunista sartu zuen Espainiako giro akratetan, artean anarkokolektibismoari lotuta baitzeuden, eta barne-eztabaida sustatuz. Maiatzaren Leheneko lehen ekitaldiak antolatzen ditu Cadizen, 1890ean. Hori dela eta, hurrengo urtean modu prebentiboan atxilotu zuten. Espetxean zegoela, 1892ko Jerez de la Fronterako Nekazaritzako Matxinada gertatu zen. Lekukotza faltsuak egin zizkioten, eta hamabi urteko kartzela-zigorra ezarri zioten. Amnistia berri bati esker, kartzelatik atera zen 1899an, eta Cadizera joan zen berriro (Pedro Vallina ezagutu zuen han), eta handik Madrilera abiatu zen laster. Han, Revista Blanca de los libertarios Juan Montseny eta Soledad Gustavorekin lan egingo du, eta, oro har, hiriburuko jarduera anarkistetan parte hartuko du. Bertan zegoela, 1902ko greba orokorra babestu zuen.
Herentziari eta familia ondasunei uko egin zien, behartsuenei emanez, eta bizitza luxu materialetik urrun, behartasunetik hurbil, egitea erabaki zuen.
Cadizera itzulita, 1907ko irailaren 28an hil zen, ohe-lanak egiten zituen taulatik erori ondoren. Hileta herri-doluaren adierazpen handia izan zen. Ehorzketan, euria egiten hasi zuen, segizioa udaletxearen ondotik pasatzen zenean. Alkateak esan zuen Udalean sartzeko: Hau da bere etxea. Ez atera bertatik euria amaitu arte.
Salvochearen proiekzioa
Vicente Blasco Ibáñez idazle valentziarrak Salvochearen kutsu bat sortu zuen Fernando Salvatierra izeneko La bodega eleberrian. Bigarren Errepublikan, Cádizen monumentu bat eraikitzea eztabaidatzen zen bitartean, El Campillo herriak, Huelva probintzian, Cadizko anarkistaren izena hartu zuen. Espainiako Gerra Zibilean, Aragoin matxinatutako tropen aurka borrokatu zen CNTren zutabeetako batek Cadizko alkatearen izena hartu zuen. 1980ko hamarkadako udal demokratikoak, Cadizen, kalea eta bustoa erabili zituen. Behin eta berriz agertzen da, ikuspegi lokalistatik, hiriko inauterietan. 2017an, Jesús Cañadas idazle cadizarraren Las tres muertes de Fermín Salvochea eleberri fantastikoa argitaratu zuen Rocaeditorial etxeak. Cadiz CF zaleen fakzioa batek bere buruari "Salvochea zutabea" deitzen dio. Gaur egun, hiriko Ateneo Libertarioak, Haur eta Lehen Hezkuntzako ikastetxe batek eta auzo elkarte batek dute izena. Cadizen bada oraindik oraindik loreak hilobian uzten dionik.
2015eko udal hauteskundeen ondoren, José María González Santos "Kichi" Cadizeko alkate berriak, Juan Carlos I.a errege emerituaren erretratua aldatu zuen alkatetzako bulegoan,, Salvochearen erretratu batekin ordezkatuz.
Hil ondore herritarrek "Anarkiaren Santua" deitu zioten nagusi zen katolizismoaren antitesian.
Bestelako datu interesgarriak
Kropotkinen zenbait lanen itzulpenez gain, antzerki txikiko lan batzuk idatzi zituen, besteak beste, Cada mochuelo a su olivo, Cadizen estreinatu zena.
Uppsalako gaztelua
Uppsalako gaztelua (Uppsala slott) Suediako Uppsala hirian dagoen gaztelua da, XVI mendean eraikitakoa.
Historia
Erlijio Erreformaren garaian Gustavo I.a Vasa erregeak Artzapezpikuaren jauregia konfiskatu eta errege gaztelu bat eraiki zuen 1549an katedralaren parean zegoen muinoan. Garai hartan Suedia Europako inperio indartsua zen eta hurrengo erregeek gazteluan bizitzea erabaki zutenez hainbat birmoldaketa egin zizkioten.
1702an sute batek hiriaren gehiengoa erre zuen eta gaztelua ere erabat suntsituta geditu zen. Hainbat urte behar izan ziren gaztelua berreraikitzeko eta hainbat material Stockholmeko Errege Jauregia egiteko eraman ziren.
Raiamas salmolucius
Raiamas salmolucius Raiamas generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Aphanius pluristriatus
Aphanius pluristriatus Aphanius generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Polifemo
Mitologia grekoan Polifemo (greko zaharrez: Πολύφημος Polyphêmos, ‘hitz askokoa’) ziklopeetan ospetsuena da, Poseidonen eta Toosa ninfaren semea. Erraldoi bizardun gisa irudikatzen da, kopetan begi bakarra eta belarri puntazorrotzak dituela.
Polifemo pertsonaia lan askotan ageri da. Hona hemen aipagarrienak:
Polifemo Homeroren Odisean
Polifemo fida zedin, Odiseok ardo upel handi bat eman zion. Polifemok izena galdetu zionean, Odiseok ουτις outis erantzun zion, “Izenik gabea” edo “Inor ez” itzul daitekeen izena. Erraldoia mozkortuta, lo geratu zenean, Odiseok eta haren gizonek lantza forjatu bat hartu eta Polifemoren begi bakarrean sartu zuten. Azken hori garrasika hasi zitzaien gainerako ziklopeei, zaurituta zegoela eta erruduna “inor ez” zela. Ziklopeek Polifemo erotu zela pentsatu zuten. Jainkoren batek madarikatu zuelako ondorioa atera zuten, eta ez zuten esku hartu. Goizean, Odiseok bere gizonak eta bere burua Polifemoren ardien sabeletara lotu zituen. Ziklopeak ardiak bazkatzera eraman zituenean, ardien bizkarrak ukitu zituen, gizonak gainean ez zeudela ziurtatzeko, itsu zegoelarik ezin baitzuen ikusi. Baina ez zituen ardien sabelak ukitu, eta horrela egin zuten ihes gizonek.
Ardiak (eta gizonak) jada kanpoan zeudela, orduan sumatu zuen Polifemok gizonak ez zeudela koban. Itsasoan urruntzen ari zirela, Odiseok oihu egin zion Polifemori. “Ez zaitu inork zauritu, Odiseok baizik”. Zoritxarrez, ez zekien Polifemo Poseidonen seme zela, eta lehenagotik ere, Poseidonek Odiseo etsai zuen, Odiseok Troiako Poseidonen tenplua profanatu baitzuen eta hiria arpilatzea ere haren asmoa izan baitzen. Polifemok, orduan, Odiseoren gain madarikazio bat bota zuen, eta, horrekin batera, itsasontziaren gainean harkaitz handi bat erori zen. Horrez gainera, Poseidonek arazo ugari sortu zizkion bidaia guztian zehar.
Polifemo Euripidesen Ziklopean
Kontakizun hori askoz ere modu umoretsuagoan kontatuta dago Euripidesen obran kontserbatutako drama satiriko bakarrean, Ziklopea. Lan horretan ziklopea joera homosexualeko dela esaten da.
Polifemo Virgilioren Eneidan
Eneidaren III. liburuan, Eneas eta haren lagunak Epirotik Siziliara nabigatu ondoren, Odiseoren lagun Akemenidesekin egin zuten topo. Odiseo Ziklopeen uhartean baztertua zegoela jakitean, laguntza eman zioten, baina Polifemo ohartu egin zen, eta gainerako ziklopeak ohartarazi zituen. Izututa, Eneas, Akemenides eta gainerakoek haizeen laguntzarekin ihes egitea lortu zuten.
Horrez gainera, Teokritoren idilio baten protagonista da Polifemo: Galatea Nereidaz maitemintzen da, baina hark Azis artzaina hobesten du. Ovidiok ere gai bera erabili zuen.
Itsaso Zuria-Baltiko ubidea
Itsaso Zuria-Baltiko ubidea (Беломо́рско–Балти́йский кана́л, Byelomorsko–Baltiyskiy kanal, BBK), Itsaso Zuriko ubidea eta Belomorkanal ere deitua, ipar mendebaldeko Errusiako ubidea da, Itsaso Zuria eta Itsaso Baltikoa lotzen dituena. 227 kilometro luze da, eta Vygozero, Onega eta Ladoga aintzirak zeharkatzen ditu.
Gulageko gatibuek egin zuten ubidea, 1931 eta 1933 bitartean. 150.000-170.000 presok lan egin zuten eraikuntza lanetan, eta gutxienez 25.000 hil ziren. Stalinek inauguratu zuen, 1933ko abuztuaren 2an. Sobietar propagandak Lehenbiziko Bost Urteko Planaren arrakastaren ikurtzat aurkeztu zuen
Poopó probintzia
Poopó probintzia (Provincia de Poopó) Boliviako Oruro departamenduko probintzia bat da. 3061 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 14984 biztanle zituen.
Grangettes
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
1740ko konklabea
1740ko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma) izan zen eta Benedikto XIV.a hautatu zuten aita santu gisa.
Kľúčovec
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1252. urtekoa da.
Gorritz
Gorritz Longida udalerriko leku zaharra eta gaur egun urpeko herri hustu bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
Bertako biztanleak gorriztarrak ziren.
Geografia
Gorritz Longida ibarran dago, Itoitzeko urtegiaren pean.
Inguru naturala eta kokapena
Pirinioaurrean kokatua, lurra hautsia eta uhindua da, baina, oro har, ez du goragune handirik. Iparraldea menditsuena da, eta hegoaldea nekazaritzakoa. Ibaien pasabidean zehar, alubioien terraza-maila batzuk mailakatuta daude. Mendilerroen oinean ere higadura-glazis zabalak daude. Irati eta Erro ibaiek ibarra sortu zituen.
Klima
Longidak klima azpimediterraneoa dauka. Urteko batez besteko tenperatura 10 eta 13 gradu artekoa da (altueraren arabera aldatzen da), eta prezipitazioak 800 eta 1.000mm bitartekoak (ugariagoak udaberrian eta udazkenean. Urteroko egun euritsuak 80 dira batez beste eta 100 baino gehiago herriko gunerik menditsuenetan.
Historia
1366an 3 su zituen eta 1427an 4, denak laborariak; 2 ziren 1553an eta 3 1646an. 23 biztanle zituen 1786an eta 29 1824an. XIX. mendearen hasierara arte ibarrak izendatutako diputatuak eta herritarrek aukeratzen zuten erregidoreak gobernatu zuten. 1802ko hiztegiak ur mineralaren bi iturri aipatzen ditu, hau da, butxaduren gaixotasunetan ondorio onak eragiten dituen bitrioliko-martziala, eta bestea sulfuroa, odola eztitzeko egokia. Bideak bertakoak ziren, egoera txarrean zeuden, eta Agoitzetik jasotzen zen posta.
XX. mendeko azken hamarkadetan, urtegien mehatxupean zegoen herria. Itoizko urtegia azkenean desagertu egin zen. Baratzeak, belardiak eta zerealetarako zelaiak ez ezik, mahasti batzuk ere bazeuden paisaian azken urteetara arte, eta herri hori zen, Ezkai, Itoitz eta Orbaitz herriekin batera, Irati ibaian bere ekoizpenaren muga gorena.
Demografia
2020an 0 biztanle zituen Gorritzek.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Pesoko geralekua
Peso Euskal Herriko Bizkaiko tren geraleku bat da, Artzentales udalerriko Traslosheros auzoan kokatuta dagoena.
Geralekua 1896ko uztailaren 6an ireki zen eta 2010eko urtarrilaren 1an itxia.
Egoera
Geralekua honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
1898an sortu zen Bilbo-Santander burdinbidea, Zorrotza-Balmaseda trenbidea Santander-Solares eta Zalla-Solares burdinbidetarekin lotu ondoren, Bilbo eta Santander arteko ibilbideak ahalbidetuz.
1911n Roblako Trenbidearen Konpainiak burdinbide berria eraiki zuen, Santanderretik Bilborako Trenbide Konpainiaren trenbide bera ez partekatzeko. Hala ere, Irauregiko geltokian trenen arteko gurutzadura nahitaezkoa izaten jarraitu zuen. 1923an Leon-Matallana burdinbidea erabilita Leonera burdinbidea luzatu zen.
1972an FEVE eragileak trenbideen ustiapena bere esku hartu ondoren, 1975ean Bilbo-Leon eta Bilbo-Santander burdinbideak lotu zituen Arangurengo geltokian. Handik aurrera bai Santanderretik bai Leonetik zetozen trenek trenbide beretik heltzen dira Irauregira. Lutxanako eta Roblako saihesbideak zama-garraiorako trenentzako besterik ez ziren mantendu.
Geralekuan zerbitzua ematen zuten distantzia ertaineko zerbitzuak 2010eko urtarrilaren 1etik aurrera utzi zioten geltokiari; beraz, geralekua itxita dago teknikoki, nahiz eta sarekoa izan.
Geralekua
Geralekua Erretola auzoan dago.
Zerbitzuak
Ez dago zerbitzuak geltokian.
Etorkizuna
Ez dago etorkizuneko planik geltoki hau oraingoz barne hartzen duenik.
Mejillones probintzia
Mejillones probintzia (Provincia de Mejillones) Boliviako Oruro departamenduko probintzia bat da. 785 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 1130 biztanle zituen.
1758ko konklabea
1758ko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua San Giorgio Monasterioa (Venezia) izan zen eta Klemente XIII.a hautatu zuten aita santu gisa.
Kalahari
Kalahari Afrikako hegoaldean dagoen basamortua da. Bere 900.000 km²-ko azalera ia Botswana osoan eta zenbait Namibiako eta Hegoafrikako aldetan zehar hedatzen da. Lurralde erdi-elkorra zanda baditu zenbait animalia eta landare. Inguruko eskualdeak Kalahariko arroa du izena eta bere 2,5 milioi km² basamorturaino ez ezik Angolara, Zambiara eta Zimbabweraino ere iristen da. Eskualdeko ibai iraunkor bakarra Okavango da.
Izena
Keir hitza tswanaz "egarmina" esan nahi du, hori dela eta Khalagari, Kgalagadi edo Kalagare "urik gabeko lekua" esan nahi dute.
Klima
Kalahari ez da benetako basamortua. Zenbait alditan urtero 250 mm euri dituzte eta landaretza nahikoa; benetako basamortu idorra hego-mendebaldean dago (urtero 175 mm baino gutxiago). Udako tenperaturak Kalaharin 20 °C gradutik 69 °C gradura bitartekoak izan ohi dira.
Meak
Eskualdean harea, ikatz, kobre, nikel eta uranioko biltegiak daude. Munduko diamante-meategirik handiena Botswanako Orapan dago, ipar-ekialdeko Kalaharin. Hegoafrikako Pomfreten, berriz, asbesto du.
Biztanleria
Bertoko jatorrizko biztanleak san herria edo boskimanoak dira.
Toshiharu Morinaga
Toshiharu Morinaga (森永 敏春, 1982ko otsailaren 23a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Tokyo Verdy.
Marinatu
Marinatua, janaria egun batez edo asteetan zehar likido aromatiko batean egotean datzan sukaldaritzako teknika bat da, denborarekin beratzagoak eta usaintsuagoak egon daitezen. Antzina janari kontserbazio teknika bat zen.
Ardoa, ozpin a, limoi a, barazki a, espezia k, olio ak, azukrea besteak beste erabiliz egiten dira marinatuak. Hauekin egindako likidoan denbora batez murgilduta edukitzeri esaten zaio marinatzea. Ontzutua baino likidoago bat bezala defini dezakegu. Bere helburua osagai nagusiaren zapore gogorra leuntzea,  lurrin  eta zapore onak  ematea, biguntzea eta kontserbatzea. Mota guztietako haragiak marinatu daitezke baina bereziki ehizakoak egiten dira, arrainak, barazkiak, itsaskiak ere marina daitezke. Basurdea, oreina, erbi a, untxi a, txerriki ak, behiki ak, arkume a, hegalabur ra, izokin a....
Marinatu sueztitu
Marinatua prestatzeko erabiltzen diren barazkiak sueztitu egiten dira. Barazki hauek busti eta elkarrekin egosten dira. Bertan murgiltzen da osagai nagusia eta nahi den denboran hozkailuan beratzen edukitzen dira. Osagai nagusia erretiratu, lehortu eta ondoren kozinatzen da. Barazkiak, nahi izatera, aprobetxa daitezke saltsa prestatzeko.
Marinatuak non gorde
Kontuan izan marinatuak beti hozkailuan gorde behar direla eta erabiltzen diren ontziek gogorrak izan beharko dutela elementu azidoak jasateko.
Draco iskandari
Draco iskandari Draco generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Marinatu
Marinatzeko denborak
Oso gogorra den basurde bat edo biguna den arrain bat marina dezakegu. Denborak ez dira berdinak izango, Biguntzeko helburua dugun osagai gogorretan 48 ordu ere eduki dezakegu, aldiz, biguna den arrain edo barazkia denbora gutxiagoan edukiko dugu.
Smith konderria (Tennessee)
Smith konderria (Smith County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Carthage da. 2010eko zentsuaren arabera 19,166 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Smith konderriak 84,271 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,871 ura dira. Beste 814 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 22,74 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 19,166 pertsonetatik 18,419 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 417 dira. 405 beltzak edo afroamerikarrak. 81 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 32 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 4 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 222 pertsonek kokatzen zuten.
Tometes camunani
Tometes camunani Tometes generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
El Jebha
El Jebha (جبهة) Marokoko iparraldeko hiria da, Tanger-Tetuan eskualdean dagoena. 2004an 2.984 biztanle zituen. M'Tioua udalerrian kokaturik, Espainiar Marokoaren garaian, Puerto Capaz izena zuen.
Bréval
Bréval Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bréval udalerrian erroldatutako biztanleak 1.897 ziren. Familiak 704 ziren, horien artean 145 pertsona bakarrekoak ziren (43 bakarrik bizi ziren gizonak eta 102 bakarrik bizi ziren emakumeak), 224 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 264 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 71 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 764 etxebizitza zeuden, 707 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 681 etxeak ziren eta 64 apartamentuak ziren. 707 etxebizitza nagusietatik 587 bere jabearen bizilekua ziren, 98 alokairuan okupaturik zeuden eta 22 doan lagata zeuden; 24 etxek gela bat zuten, 39 etxek bi zituzten, 66 etxek hiru zituzten, 142 etxek lau zituzten eta 437 etxek bost zituzten. 560 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 305 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 354 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.244 ziren, horien artean 924 aktiboak ziren eta 320 inaktiboak ziren. 924 pertsona aktiboetatik 870 lanean zeuden (459 gizon eta 411 emakume) eta 53 langabezian zeuden (22 gizon eta 31 emakume). 320 pertsona inaktiboetatik 104 erretiraturik zeuden, 134 ikasten zeuden eta 82 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bréval udalerrian 689 unitate fiskal zeuden, 1.893 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.175 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 111 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arraindegi zen, 1 liburu denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Bréval udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 360 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Plazaolako geltokia
Plazaola Euskal Herriko Nafarroa Garaiko tren geltoki zahar bat da, Leitza udalerrian kokatuta dagoena.
Gaur egun, Plazaolako bide berdearen barruan dago.
Historia
1901eko otsailaren 8a n, Francisco Hornaetxek errege agindua jaso zuen gobernuak baimendu ziezaion burdinbidearen emakida. Hornaetxek kontzesio hau Sociedad Anónima Leizarán (kapital bizkaitarrekoa) enpresari pasa zion 1902ko martxoaren 24ean. Andoain-Plazaola tartearen behin betiko kontzesioa enpresa horrek lortu zuen urte bereko irailaren 19an, 22,006 kilometrotako luze eta 1 metro zabal zen burdinbidearekin.
Existitzen zen 21,1 kilometrotako tartea beste biekin lotzean (aldaketa batzuk egin behar izan zitzaizkion tarteari eta bere luzera 20,195 kilometrotan geratu zen), nafarroako hiriburua eta Lasarte artean trenak 84,155 kilometro egiten zituen. Lasarten, burdinbidea, jada existitzen zen Bilbo - Donostia linearekin lotuko zen eta burdinbide horretako burdinbideak erabiliz heltzen zen Amarako geltokira. Merkantzia bagoiak, jada ez zirenak Andoainen trenez aldatzen, Topoa erabiliz heltzen ziren Pasaiako portura. Proiektu osoaren eta lanen zuzendaria Manuel Alonso Zabala ingeniari donostiarra izan zen, Antonio Liaño ingeniari militarra izan zuelarik laguntzaile.
Burdinbide osoa, 1914ko urtarrilaren 19ean inauguratu zen, Uitziko geltokian elkartuz, Donostia eta Iruñetik zetozen trenak, barruan agintari eta gonbidatuak zeramatzatelarik. Bedeinkapenaren ondoren, Iruñera joan ziren, bertan egin baitzen inaugurazio ekitaldia. Publikora 6 egun beranduago, urtarrilaren 25ean zabaldu zen.
1953ko urriaren 13 eta 14 artean eginiko euriteen ondorioz burdinbidearen azpiegitura oso kaltetuta geratu zen (euste-hormak, lubetak, zubiak...). Jabea zen enpresak hainbat saiakera egin zituen tokiko erakundeekin, azpiegitura konpontzeko asmoarekin. Baina, negoziazio hauek ez zuten emaitzarik eman eta zerbitzua geldi geratu zen, uholdeek eragindako kalteak ez zirelako konpondu.
Dena den, trenak jarraitu zuen zenbait zerbitzu lokal egiten zazpi urtez, esate baterako Elduain eta Andoain artean egurra garraiatzeko. Honetako bidaia batean, trenak Andoaingo parrokoa zen Rosendo Rekondo harrapatu zuen, 1957ko uztailean. Azkenean, konpainiak burdinbidea kentzeko eta burdinbidea behin betiko ixteko baimena jaso zuen 1958ko irailaren 5ean. Ondorioz, geltoki hori behin betiko itxi zen.
Egoera
Geltokia Iruña—Donostia burdinbidearen 56,0 kilometro-puntuan zegoen, 421 metroko altueran, Areso eta Bizkotx geltokien artean. Tartea bide bakarra da eta ez zegoen elektrifikatuta.
Gera
Gera Alemaniako Turingia estatuan dagoen hiri bat da. 2010ko erroldaren arabera 99.262 biztanle zituen.
Geografia
Turingiako ekialdeko mugan dago Gera, Leipzigetik 80 kilometro eskasera. Weisse Elster ibaiak zeharkatzen du hiria.
Historia
Aintzinatik dator gaur egun hiria dagoen eremuari Gera deitzea, eta VIII mendean iritsi ziren eslaviarrek izen hau hartu zuten beren asentamenduari jartzeko. Idatzizko lehenengo agiria ordea 995 urtekoa da. 999an Oton III.ak Quedlinburg abatetxeari eman zion "Gera probintzia" osoa.
Hiri eskubideak XIII mendean jaso bazituen ere hazkuntza motela izan zuen eta 1450an Saxoniako oiordekotza borroketan erabat suntsitua gelditu zen Gera. Napoleondar Gerretan bertan izan zuen egoitza Napoleon berak Jenako bataila ongi prestatzeko.
XIX mendean trenbidea iritsi zen eta berarekin industrializazioa. Orduan bai ezagutu zuen hiriak garakada handia. 1920an turingiaren barnean sartu zuten.
Bigarren Mundu Gerran bonbaketa latzak jasan zituen.
Hiri senidetuak
Gera ondorengo hiri hauekin senideturik dago:
Abenturazaleen Akta
Abenturazaleen Akta Ingalaterrako Legebiltzarrak onartutako lege edo akta bat da, izen oso bezala "Akta bat azkar eta eraginkorrentzat matxinatuak zanpatuz bere maiestatearen Irlandako Erresuman" duena. Ingalaterrako legebiltzar luzea deritzonak onartu zuen 1642ko martxoak 19an 1641eko Irlandako matxinadaren aurka borrokatzeko dirua gehitzeko asmoz. Legeak publikoko jendea 200 libra inbertitzera gonbidatzen zuen, hauen bidez, trukean, 1000 lur akre (4 kilometro karratu) jasoko zituztelarik Irlandako matxinatuei konfiskatuko zitzaizkienetatik. Gobernu ingelesak 10.000 kilometro karratuko lurra prestatu zuen asmo honetarako.
Hemidactylus funaiolii
Hemidactylus funaiolii Hemidactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Guillac (Gironda)
Guillac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Guillac udalerrian erroldatutako biztanleak 183 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 77 etxebizitza zeuden, 68 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 74 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 68 etxebizitza nagusietatik 56 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 59 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 115 ziren, horien artean 93 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 93 pertsona aktiboetatik 88 lanean zeuden (47 gizon eta 41 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 igeltseroa.
Saint-Christophe (Charente)
Saint-Christophe Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Christophe udalerrian erroldatutako biztanleak 320 ziren. Familiak 148 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Guillac (Gironda)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Guillac udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 240 hektarea erabiltzen.