cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carol Bove
Erakusketak
1990eko hamarkadaren amaieran erakusketak egiten hasi zenetik, hainbat banakako erakusketa egin ditu. Bere lanek hainbat hiri ezagutu ditzte: besteak beste, New Yorkeko Arte Modernoko Museoa (2013); The Common Guild, Glasgow (2013); Tokio Jauregia, Paris (2010); New Yorkeko Baratzezaintza Elkartea Museoa (2009); Blanton Arte Museoa, Austin, Texas (2006); Kunsthalle de Zúrich; Bostongo Arte Garaikidearen Institutua (biak 2004koak); eta Hanburgoko Kunstverein (2003); 2017an, Bovek Suitza ordezkatu zuen Veneziako 57. Biurtekoa.
Boveren eskulturak High Line Show Caterpillar-en parte izan ziren, High Line garatu gabe ikusteko azken aukeretako bat.
2021ean, Nasher Sculpture Center-en erakusketa, Carol Bove: Collage Scultures izenekoa, Boveko museoaren lehen erakusketa handia izan zen, altzairuzko eskulturei buruzkoa soilik.
Bildumak
Artistaren lana mundu osoko bilduma iraunkorretan ordezkatuta dago, New Yorkeko Whitney Museoa, New York; New Yorkeko Fonds Regulional d'Art Contemporain Nord-Pas de Calais; Dunkerque, Frantzia; Jumex Bilduma, Mexiko Hiria; Bostongo Arte Garaikideko Institutua; Solomon R. Guggenheim Museoa, New York; Arte Modernoaren Museoa (MoMA), New York; Princetongo Unibertsitateko Arte Museoa, New Jersey; Wadsworth Atheneum Arte Museoa, Hartford, Connecticut; Yaleko Unibertsitateko Arte Galeria, New Haven, Connecticut; Caceresko Helga de Alvear Arte Garaikidearen Museoa.
Venosa
Mugakideak
Venosak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Grateloup-Saint-Gayrand
Grateloup-Saint-Gayrand Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Grateloup-Saint-Gayrand udalerrian erroldatutako biztanleak 420 ziren. Familiak 160 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 275 ziren, horien artean 206 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 206 pertsona aktiboetatik 184 lanean zeuden (99 gizon eta 85 emakume) eta 22 langabezian zeuden (9 gizon eta 13 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 zurgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
Hermann Paasche
Hermann Paasche (Burg bei Magdeburg, 1851eko otsailaren 24 - Detroit, 1925eko apirilaren 11) alemaniar ekonomialari eta estatistikari bat izan zen. Estatistikan ezaguna da prezioen igoerak neurtzen dituen Paasche indizea asmatzeagatik. Unibertsitateko irakasle gisa jarudn zuen 1879tik 1906 urtera arte. Alderdi liberalaren buru moduan ere nabarmendu zen eta Reichstageko lehendakariorde izatera ere heldu zen. Bizitzan zehar hainbat bidaia ere egin zituen, Afrika eta Amerikan barrena besteak beste, bertako ekonomia eta kulturari buruz idatziz. Hans Paasche bere semea bakezale ezaguna eta naturaren defendatzaile sutsua izan zen eta ekologismoaren aitzindaritzat jotzen da Alemanian.
Grateloup-Saint-Gayrand
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
The Danish Girl (filma)
The Danish Girl (euskaraz Daniar Neska) 2015eko Tom Hooper britainiar zinema zuzendariak zuzendutako biografia drama film bat da. 2000ko David Ebershoff estatubatuar idazlearen izenburu bereko The Danish Girl eleberrian oinarritua dago. Eddie Redmayne, Alicia Vikander, Matthias Schoenaerts, Ben Whishaw, Sebastian Koch eta Amber Heard aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Lili Elbe/Einar Wegener (Eddie Redmayne) eta Gerda Wegener (Alicia Vikander) daniar artisten bizitzan oinarritua dago. Senar-emazte hauen bizitza emazteak margotu behar zuen emakumezko modeloa Einarrek ordezkatu zuenean aldatu zen. Erretratuek arrakasta izatean, emazteak senarra emakumezko itxura bereganatu dezan bultzaraziko du. Joko gisa hasi zena Einarrentzako ezusteko metamorfosia bilakatuko da.
Blumeray
Blumeray Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Blumeray udalerrian erroldatutako biztanleak 97 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 57 etxebizitza zeuden, 43 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 56 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 43 etxebizitza nagusietatik 39 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 29 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 51 ziren, horien artean 35 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 35 pertsona aktiboetatik 34 lanean zeuden (21 gizon eta 13 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Blumeray udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 642 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tavistock (New Jersey)
Tavistock New Jerseyko borough bat da. Camden konderrian kokatua dago. 2010ean 5 biztanle zituen, 0.66 kilometro koadrotan banatuta.
Marcusenius kutuensis
Marcusenius kutuensis Marcusenius generoko animalia da. Arrainen barruko Mormyridae familian sailkatzen da.
Rickenella swartzii
Rickenella swartzii Tricholomataceae  familiako onddo espezie bat da.
Ez du sukaldaritzarako balio. Espezie txikia da, eta gehienetan goroldiotan ikusi gabe uzten dugu, batez ere kolore mateak dituenean.
Sinonimoak: Omphalina setipes, Rickenella setipes.
Deskribapena
Kapela: 0,5 eta 1 cm bitarteko diametrokoa, ganbil-unbilikatua, marroixka kolorekoa, ertza argiagoa du eta gardentasunez ildaskatua.
Orriak: Oso dekurrenteak, zabal, zurixkak, orritxo txikiekin.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Fistulosoa, mehea, luzea, belusduna, marroixka kolorekoa, urdin more koloreko islekin goian eta marroi argikoekin behealdean.
Etimologia: Rickenella terminoa, Adalbert Ricken mikologo alemaniarrari eskainia dago. Swartzii epitetoa, Olof Peter Swartz naturalista, botaniko eta taxonomoari eskainia dago.
Jangarritasuna
Ez du sukaldaritzarako balio.
Sasoia eta lekua
Udazkenean, baso eta zelai heze eta goroldiotsuetan.
Banaketa eremua
Europa, Ipar Amerika, Errusia, Australia, Zeelanda Berria.
Reaster
, Eskoziako Highland eskualdeko udalerri txikibat da, Caithness barrutian eta Bower parrokian.
Puisenval
Puisenval Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Puisenval udalerrian erroldatutako biztanleak 26 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Elisabetta Sirani
Elisabetta Sirani ( Bolonia, 1637 - Bolonia, 1665eko abuztua) Barroko garaiko margolari italiarra izan zen eta XVII. mendeko Bolognako eskola bikainaren azken ordezkarietako bat. Nazioarteko proiekziodun lehen emakume margolarietako bat izan zen eta produktibitate handikoa izanagatik, 27 urte zituela hil zen.
Puisenval
Etxebizitza
2007an 19 etxebizitza zeuden, 11 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 8 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 18etxeak ziren. 11 etxebizitza nagusietatik 6 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 6 etxek hitu gela zituzten, 1ek lau zituen eta 4 etxek bost zituzten. 7 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Elisabetta Sirani
Biografia
Giovanni Andrea Siraniren, Guido Reniren laguntzaile nagusiaren, alaba zen.
Bere prestakuntza artistikoari buruzko informazio gutxi dago. Emakumezkoen egoera zela eta, Elisabetta ezin izan zen akademia batera sartu eta aitaren tailerrean ikasiko zuela suposatzen da. Marrazketa anatomikoan trebetasun eskasa zuen, ez ziotelako baimenik eman zuzeneko modelo biluziak marrazteko.
Puisenval
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 18 ziren, horien artean 15 aktiboak ziren eta 3 inaktiboak ziren. 15 pertsona aktiboetatik 14 lanean zeuden (9 gizon eta 5 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 3 pertsona inaktiboetatik 1 ikasten zegoen eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Elisabetta Sirani
Biografia
Elisabetta Sirani 1650. urte inguruan hasi zen margotzen, Carlo Cesare Malvasia kondearen laguntzarekin (bere etorkizuneko biografo eta eragin handiko kritikaria zena). Bere lehen lanetako bat San Jeronimo basamortuan izan zen Boloniako Pinakoteka Nazionalean dagoena.
Dagoeneko 1657an, 19 urte zituela, margolari profesionala zen eta, aurrerago, familiako tailerra kudeatzera iritsi zen. Bere aita hezueriak desgaituta laga zuenean, bere familiari jaten eman behar izan zion bere artearekin, eta beharrizan ekonomikoek abiadura handiz lan egitera behartu zutela uste da.
Puisenval
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Elisabetta Sirani
Biografia
Oparoa, tratatuan xumea eta edertasun handikoa, Elisabetta Sirani laster bihurtu zen ospetsua Europan.
Bere espezialitatea margolan erlijiosoak ziren, batik bat, Ama Birjina Haurrarekin eta Familia Santua irudikatzen zituzten lanak. Azkar ekoizten zituen, baina akabera onarekin. Bere tailerra urrunetik etorritako bildumagile eta ikusleek bisitatu ohi zuten, eta bere bezeroen artean Cosimo III.a Medici duke nagusia zegoen.
Bere hiletan, musika eta jardun poetikoak izan ziren eta katafalko handi baten gainean tamaina naturalean zizelkatutako bere efigiea jarri zuten.
Gaur egun, Elisabetta Sinariren gorpuzkiak, bere irakasle Guido Reni ren gorpuzkiekin batera daude lurperatuta, Boloniako Santo Domingo basilikan.
Lana
Bere heriotza goiztiarrak bere ibilbidea hamarkada bakarrera mugatu bazuen ere, Elisabetta Siranik, harrigarriro, lan bilduma zabala utzi zuen: 200 margolan eta baita hainbat marrazki eta grabatu ere.
Elisabetta Siraniren ekoizpen piktorikoaren zabalak pentsarazi du bere tailerrean laguntzaileen parte hartze handia izango zuela: bere ahizpa Barbara eta Anna Maria ere margolariak izan ziren eta hamabi emakume baino gehiago izan zituen ikasle gisa, margolari profesional izatera iritsi zirenak. Artistak erakustaldi publikoak egin zituen, bere margolanen egiletza zalantzan jartzen zutenak isilarazteko.
Badirudi Elisabetta Siraniren presentzia Espainiako bildumetan margolan pare batera murrizten da: Ama Birjina eta Deikundearen Aingerua, Salamancako Monterrey jauregiaren eta Madrilgo Liria jauregiaren artean banatuta (biak Alba sendiarenak).
Japalura hamptoni
Japalura hamptoni Japalura generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
NGC 1255
NGC 1255 galaxia espiral bat da, Fornax konstelazioan. Edward Emerson Barnardek aurkitu zuen n.
Markos Zapiain
Markos Zapiain Agirre (Irun, Gipuzkoa, 1963ko azaroaren 18a) euskal idazle eta filosofoa da.
Biografia
Filologian lizentziatua eta filosofian doktorea da, Denbora eta egia: Kojèveren gogoeta tesierekin. Errenterian, Mutrikun eta Bergaran eskolak eman zituen. Bermeon eta Bilbon bizi da eta Botikazar BHI institutuan filosofia klaseak ematen ditu. Joxan Elosegirekin batera Enbolike saiakera bilduma sortu zuen. Euskal hedabideetan maiz idatzi eta parte hartu izan du eta hitzaldi ugari emandakoa da. Blog pertsonal batean ere argitaratzen ditu bere artikuluak, Eibar.org elkartearen komunitatean.
Krobia guianensis
Krobia guianensis Krobia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
La Peyratte
La Peyratte Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Peyratte udalerrian erroldatutako biztanleak 1.167 ziren. Familiak 433 ziren, horien artean 96 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 181 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 132 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 487 etxebizitza zeuden, 436 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 484 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 436 etxebizitza nagusietatik 325 bere jabearen bizilekua ziren, 102 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 61 etxek hiru zituzten, 129 etxek lau zituzten eta 231 etxek bost zituzten. 330 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 220 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 190 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 714 ziren, horien artean 515 aktiboak ziren eta 199 inaktiboak ziren. 515 pertsona aktiboetatik 489 lanean zeuden (276 gizon eta 213 emakume) eta 26 langabezian zeuden (12 gizon eta 14 emakume). 199 pertsona inaktiboetatik 59 erretiraturik zeuden, 45 ikasten zeuden eta 95 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Peyratte udalerrian 446 unitate fiskal zeuden, 1.092 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.811 euro zen.
Boris Skossyreff
Boris Skossyreff, Borís Skóssirev-Mavrusov, Борис Скосырев errusieraz, (Vilnius, Lituania, 1896ko urtarrilaren 12a - Boppard, Alemania, 1989ko otsailaren 27a), 1934ko uztailaren 8tik 21era Boris I.a izenarekin Andorrako errege izendatutako abenturazale eta espia errusiarra izan zen.
Bizitza
Errusiar familia noble baten semea, 1917ko errusiar iraultza eztanda egin ondoren Erresuma Batuan errefuxiatu zen. Bertan espioitza lanetan hasiko da munduko herrialde desberdinetan (Siberia, Japonia eta Ameriketako Estatu Batuak).
La Peyratte
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 drogeria zen.
Boris Skossyreff
Bizitza
1919eko urtarrilean, The Times egunkaria britaniarrak jaso zuen bezala, Japonian misio militar batean itzultzaile lanetan aritutako Boris Skossyreff izeneko 22 urteko gaztea bat, Londresen, Westminsterrko auzitegian epaitua izan zen txeke iruzur batean nahastuta egotearen akusaziopean.
1925ean Herbeheretara bizitzera joan zen, bertan estatuarendako lanean arituko da eta Wilhelmine erreginaren eskutik Orangeko kondearen titulua jasoko du. Urte horretan bera baino hamar urte zaharragoa zen Marie Louise Parat de Gassier izeneko Frantziako Probenza jatorriko emakumea ezagutu zuen eta 1931ko martxoaren 31an berarekin ezkondu zen. Urte batzuk beranduago, banatu eta Polly Heard izeneko gazte britainiarrarekin esposatuko da.
Kalkostibita
Kalkostibita sulfuro motako minerala da eta Kalkostibite taldearen kidea da.
La Peyratte
Ekonomia jarduerak
2000. urtean La Peyratte udalerrian 74 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.640 hektarea erabiltzen.
Boris Skossyreff
Bizitza
1934ko uztailean Florence Marmon, Howard Marmon enpresari amerikarraren emazte-ohia, eta bere lagun britainiar berriarekin batera Andorrara iritsiko da, aurrez ordena publikoko arazoak zirela medio, Mallorkatik kanporatua izan ondoren.
La Peyratte
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Kalkostibita
Ezaugarriak
Kalkostibita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 - 4 da.
Eltziegoko udal pilotalekua
Eltziegoko Udal pilotalekua Eltziegoko pilotalekua da. Inauguratu zutenetik hainbat pilota-partidu nagusi jokatu dituzte bertan, final asko tartean.
Eraikin honetan kontzertuak eta beste ekitaldiak ere ospatu dituzte
Boris Skossyreff
Boris I.aren erregetza
1934ko uztailaren 7an Andorrako Kontseilu Nagusia (katalanez Consell General d'Andorra, herrialde hartako ganbera bakarreko parlamentua) bildu zen eta Andorrara bizitzera berriki joandako Boris Skossyreff izeneko Orangeko kondearen proposamena entzun zuten. Errusiarrak herriaren modernizazioa defendatu zuen ganbara bildutako kontseilariem aitzinean, garai horretan Monako, Luxenburgo edota Liechtenstein bezalako herri txikien ereduari jarraituz, atzerriko inbertsioa eta aberastasuna erakarriko lukeenaren promesa eginez, Andorra munduko herrialde aberatsenetarikoa bihurtuko zelarik gehituz. Ganbarak begi onez ikusi omen zuen bere proposamena eta bere errege izendapena onartu zuten ia aho batez (23 boto alde eta bakarra kontra, Encampeko alkatearen ezetza jaso baitzuen).
La Peyratte
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. La Peyratte udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 45 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Boris Skossyreff
Boris I.aren erregetza
Erregetza uztailaren 8tik 21 era luzatu zen. Tarte horretan Urgelleko apezpikuari gerra deklaratu zion (uztailaren 12an), Aldizkari Ofizial bat argitaratu zuen, dekretu ugari eman eta Konstituzio bat idatzi, hamasei artikulu zituena, horietako luzeena hogeita hamar hitz besterik ez zituena.
Atxilotzea eta erbestealdia
Bere izendatzearen kontra agertu zen Encamp udalerriko alkatea Urgelleko apezpikuarengana jo zuen gertatutakoaren berri ematera. Honek bost guardia zibil bidali zituen Andorrara eta inongo eragozpenik gabe erregea Barzelonara atxilotuta eraman zuten. Bertan epaitu eta uztailaren 23an bi poliziaz lagundurik Madrilera trenez abiatu eta bertako Modelo espetxean sartu zuten. Beranduago, espainiar estatuan deliturik egin ez izanak espetxe egoera justifikatzen ez zuela eta, Portugalera kanporatu zuten, hurrengo lau urtetan Lisboa, Tanger eta Gibraltarren barna bidaiatuko zuelarik.
Bien bitartean, 1935an Skossyreffek Genovan (Italia), Marseillararako itsasontzia hartzen du eta bere lehen emaztea Marie-Louiserekin elkartzen da berriro Saint-Cannaten. Bertan atxilotu eta hiru hilabetez preso atxiki zuten à Aix-en-Provencen Portugalera berriz estraditatu aitzin. 1936ko maiatzean Lisboara sartzen da Marie-Louiserekin, baina hortik Espainiara doa berriro, non gerra zibila piztuko den. Orduan, 1937an berriz Frantziara, Saint-Cannatera itzuliko da, eta han atxilotua izanen den berriz ere.
Bigarren Mundu Gerra eta heriotza
1945ean Amerikako Estatu Batuetako soldaduek atxilotu zuten eta berehalakoan aske utzi, orduan Alemaniako Boppard herrira joan zen, bere emaztea 1944 geroztik bizi zen herrira.
1948an Eisenachen atxilotu zuten berriro, Turingian (Alemaniako sektore sobietarrean, ondoren Alemaniako Errepublika Demokratikoa bilakatuko zena) epaitu eta Siberiara bidali zuten.
Bibliografia
(gazteleraz) Gerhard Lach-Valchs, Boris von Skossyreff: rey de los andorranos, agente de los alemanes, Círculo Rojo, Almería, 2018 ( ISBN 9788491947097 )
(gazteleraz) Miguel Izu, El rey de Andorra, Editorial Berenice, Córdoba, 2018, ( ISBN 978-84-17418-62-5 )
(gazteleraz) Joan Balansó, Las coronas huecas, ed. Plaza-Janés, 2003ko maiatza. (XI. kapitulua Boris Skossyreffi buruzkoa da).
Olga Leibar Mendarte
Olga Leibar Mendarte (Oiartzun, Gipuzkoa, 1954ko irailaren 2a) irakaslea, aktibista politikoa, gizarte ekintzailea, solidarioa eta feminista da.
Biografia
Ixiar Mendarte Kasares eta Adol fo Leibar Axperen alaba da, zazpi senideren artean hirugarrena. Elizalde auzoan jaioa, Oiartzunen eman du bere bizitza osoa nahiz eta militantzi politikoan urte luzez Errenterian kokatuta ibili. Oiartzungo Iturburu haur-eskolako sorreran parte hartua da.
Lanbideak
Irakasle modura Lezo ko Haur-eskolan 6 urtez aritu ondoren Bera ko Labiaga ikastolan eman ditu 35 urte, bertan jubilatu zen arte. Ikastolako proiektu berrien garapenean aritu izan zen lanean, hara nola, Zirika, Haurtxoa eta Mari Domingi bezalako proiektuetan. Bertan eman zion hasiera, geroago Panpina Solidario modura hedatuko zen ekimen pertsonalari.
Konpromiso politikoa
Gazte hasi zen talde politiko eta sindikaletan parte hartzen. Herri Gaztedin ibilitakoa da eta ondoren LCR-ETA VI, LKI, geroago ZUTIK izango zeneko militante iraunkorra izan da. Komite Internazionalistan jardundakoa. Alor sindikalean berriz, Langile Komisioak sindikatutik pasa ondoren LAB-eko kide da. Mugimendu ekologistan ere, modu aktiboan jarraitzen du eta konpromiso hauez gain, 2019ko legealdian Oiartzungo udaleko zinegotzi izan da, BILDU koaliziotik. .
Luis II.a Turingiakoa
Luis II.a, Burdinazkoa deitua, (Ludwig der Eiserne; 1128 – Neuenburgeko gaztelua, ) Turingiako landgraf edo jauna izan zen 1140-1172 urteetan. Luis Jauzilariaren biloba zen eta Frederiko Bizargorriri lagundu zion gurutzadan eta Italiako kanpainetan.
Olga Leibar Mendarte
Ekintzaile feminista
Bere bizitzako kezketako bat izan da emakumearen duintasun eta berdintasunaren gaia. Oiartzunen sortutako lehen koadrila mistoko kide izatetik hasita, beti egon izan da mugimendu feministetan antolatua. Errenderiako Asanblada Feministan hasi zen militatzen, Oiartzungo Feministen Asanbladako partaide izatera pasa zen arte. 2019ko legealdian Udaletxeko Berdintasun zinegotzi kargua izan zuen.
Solidaritatea
Sahararren aldeko konpromisoan ere nabarmendu da Olga. Bera tarteko, herrian sortu zuten El Watan Sahararren aldeko Oiartzungo Elkartea 2003. urtean. Partaide aktiboa eta iraunkorra da eta asko izan dira elkarte modura bultzatu, burutu edota koordinatu dituen proiektuak. Horien artean aipagarriak:
Beatriz Méndez de Vigo
Beatriz Méndez de Vigo Montojo (Madril, 1958ko abuztuaren 20a) Inteligentzia Zentro Nazionaleko (CNI) espioia da, Pekingo ordezkaritzaburua.
Biografia
Paloma Montojo Icaza eta Íñigo Méndez de Vigo Del Arco-ren alaba da, hiru neba-arrebetatik bigarrena da. Madrileko ikastetxe alemaniar batean ikasi zuen. Zuzenbidean graduatu zen Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean, aukera asko eskaintzen zituelako, etorkizunean norantz egingo zuen erabaki gabe. Jakin zekien, lan egin nahi zuela eta emakume independentea izan nahi zuela. Beti miretsi zituen, neskatotatik, zer lanbidetan aritu nahi zuten eta amets horren arabera ikasketak antolatzen zituzten pertsonak.
Ibilbide profesionala
Legelaria, hogeita lau urte zituela, 1983ko lehen promozioan Defentsarako Informazio Zentro Nagusian hasi zen lehen emakumeetako bat izan zen. Ingelesa eta alemana zekienez, abantaila zuen. Lehen lana CESID-en kanpo-zerbitzuan izan zuen, kanpoko espioitzaren aldeko apustua eginez, Varsoviako Itunaren eremuan zer gertatzen zen aztertzeko. Emozioz gogoratzen du Berlingo Harresiaren erorketa bizi izan zuela. Urte gutxiren buruan, Alemaniako Errepublika Demokratikoari buruzko aditu bihurtu zen, eta, altzairuzko oihala erori ondoren, nazioarteko harremanetarako sailera bideratu zuten, eta 2002an saileko buru izatera iritsi zen. Gero, 2004an, kontrainteligentzian aritu zen, maila apalagoko lanpostu batean. Espainian zeuden agente errusiarren eta Sobietar Errepublika Sozialisten Batasun (SESB) ohiaren beste errepublika batzuen kontrolaz arduratu zen. Hogei urte igaro ondoren, kalea zapaltzen hasi zen, landa-agente bertsio berrian.
2011n, CNIren ordezkaria zen Berlingo adimen alemaniarreko zerbitzuen aurrean. 2012 eta 2017 urteen artean, ekonomia-adimena, zibersegurtasuna eta jihadismoa zituen ardatz, CNIko idazkari nagusia baitzen. Kargu hori 2017an utzi zuen. Urte horretan bertan, Espainiaren Pekingo enbaxadara joan zen, Txinako espioitzaren aurrean Espainiako informazio-zerbitzuaren ordezkari gisa, eta batez ere teknologia- eta ekonomia-jardueran aritu zen.
Ilonse
Ilonse Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ilonse udalerrian erroldatutako biztanleak 147 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 23 pertsona bakarrekoak ziren (18 bakarrik bizi ziren gizonak eta 5 bakarrik bizi ziren emakumeak), 14 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 14 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 9 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 123 etxebizitza zeuden, 65 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 50 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 110 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 65 etxebizitza nagusietatik 51 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 18 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 8 etxek bost zituzten. 2 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 107 ziren, horien artean 75 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 75 pertsona aktiboetatik 70 lanean zeuden (40 gizon eta 30 emakume) eta 6 langabezian zeuden (5 gizon eta 1 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ilonse udalerrian 26 unitate fiskal zeuden, 37 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.821 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
Shkodër
Shkodër (albanieraz: Shkodra; serbieraz: Скадар/Skadar; antzinean Scutari) Albaniako hiria da, izen bereko konderriko hiriburua dena. Albaniako leku estrategikoa, historia zabala du.
Carobbio degli Angeli
Carobbio degli Angeli Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
2002ko 1 Formulako denboraldia
Palmaresa
Gidari txapelduna: Michael Schumacher Ferrari taldearekin
Talde txapelduna: Ferrari M. Schumacher eta Barrichello gidariekin
Gidarien sailkapena
{| width="100%" border=0
Miquel Martí i Pol
Miquel Martí i Pol (Roda de Ter, 1929ko martxoaren 19a – Vic, 2003ko azaroaren 11)  kataluniar poeta, idazle eta itzultzailea izan zen, XX. mendeko ezagunenetakoa. Kataluniako literaturan gehien saldu diren poesia liburuetako baten egilea da, Estimada Marta (1978).
Udaberri-lore usaindun
Udaberri-lore usaindun edo Sanjose-lore usaindun (Primula veris) Primulazeo familiako landare loreduna da, jatorriz Europa hego eta mendebaldeko Asiako eskualde epeletakoa dena.
Émile Gallé
Aita kristal eta zeramika merkataria zen eta Émilek hamasei urte zituenetik familiaren negozioan lan egin zuen. Aisialdian botanika ikasi zuen eta landareak bildu zituen. 1862tik 1866ra Weimarren filosofia, botanika, eskultura eta marrazketa ikasketak jarraitu zituen. Gero, kristalezko fabrika batean lan egin zuen Meisenthalen.
Miquel Martí i Pol
Bere olerkiek barne-bizitzaz, bidegabetzat jotzen duen sistema baten aurkako borrokaz eta hogeita hamar urte baino gehiagoz pairatu zuen gaixotasunaren aurkako borrokaz hitz egiten dute (esklerosi anizkoitza).
Émile Gallé
Frantzia-Prusia gerran borrokatu ondoren, Nancyra itzuli zen eta kristalezko tailer bat ireki zuen fabrika familiarraren barruan. 1873an negozioaren zuzendaritzaz arduratu zen eta arrakastaz hedatzea lortu zuen.
Udaberri-lore usaindun
Deskribapena
25 cm-ko altuera hartzen duen landare bizikorra da. Hosto erroseta bat dauka eta habitat egokietan gutxi gorabehera hostoiraunkorra da.
Miquel Martí i Pol
Biografia
Miquel Martí i Pol 1929ko martxoaren 19an jaio zen Roda de Ter herrian, Osona ko eskualdean. Familia apalekoa, herriko eskolan ikasi zuen 14 urte bete arte, eta ondoren Tecla Sala (La Blava) lantegian. Adin horretan hasi zen poemak idazten gaztelaniaz, eta 15 urterekin argitaratu zituen herriko aldizkari batean.
Émile Gallé
Art Nouveau mugimenduaren berritzaileetako bat izan zen, kristal eta altzarien diseinuarekin. Diseinuetan landareak, loreak, intsektuak eta animaliak erabiltzeagatik bereizi zen. 1901ean Nancyko Eskola sortu zuen.
Miquel Martí i Pol
Biografia
1946an hasi zen katalanez idazteko saiakerak egiten. Handik urte batzuetara uko egin zion gaztelaniaz ezer argitaratzeari eta ez zituen 1948a baino lehenago gaztelaniaz idatzitako poemak bidali inprentara. Urte hartan berean, 19 urte zituela, biriketako tuberkulosia izan zuen eta hamabi hilabete eman behar izan zituen ohean. Eriondo luze hartan deskubritu zituen katalanezko poeta handiak. Eta, orduan, katalanezko literaturaren egile garrantzitsu horien eragina nabaritzen hasi zen. Poesia sozialari heldu zion. Aurrerago, bere garaiko beste eredu batzuk ere hartu zituen erreferentziatzat: Joan Vinyoli, Blai Bonet eta Albert Manent, Salvador Espriu ahaztu gabe.
Udaberri-lore usaindun
Bestelako izenak euskaraz
Tokian tokiko izena du landare honek nafar Pirinioetan. Esate baterako, basantxurro (Zaraitzu eta Erronkariko ibarretan) edota martxoka (Erronkariko ibarrean).
Miquel Martí i Pol
Biografia
1953 an Óssa Menor sariketara aurkeztu zuen Paraules al vent (1954) liburua, baita saria irabazi ere. Introspekzio eta barne bilaketarako etapa baten hasiera izan zen, metafisikaren eta otoitzaren artekoa. 1955 ean Quinze poemes argitaratu zuen Palma n. 1950eko hamarkada horretan, ordea, poesia sozialera itzuli zen, kolektibitateari eta klase harrotasunari dei eginez; El fugitiu eta La fàbrica eman zituen argitara, eta 1966 an El poble, Jacques Prévert idazlearen eraginarekin.
1956an Dolors Feixasekin ezkondu zen; 1958an alaba jaio zen eta 1965ean semea. Frankismoaren diktadura garaian kultur jarduera katalanista askotan parte hartu zuen, eta PSUC ekin kolaboratu zuen.
1969 an, heriotzara arte pairatu zuen gaixotasunaren lehen sintomak agertzen hasi ziren, esklerosi anizkoitza renak.1973 an lantegiko lana utzi behar izan zuen. Mugikortasuna gutxitu eta hitz egiteko zailtasunak eragin zizkion gaixotasunak ezarritako murrizketak gorabehera, kalitate handiko poesia asko argitaratzen jarraitu zuen. 1971 n Carles Riba poesia sariaren finalista izan zen Vint-i-set poemes en tres temps (1972) poema liburuarekin, hain zuzen ere honela hasten dena: «Mireu-me bé: sóc l'altre» (begira nazazue ondo: bestea naiz). Gaixotasunak bere obra ere ukitu zuen, baina harago ere joaten jakin zuen, mundu poetiko original bat sortu baitzuen, sentsazio humanoenen adierazpide izateko: maitasuna, desira eta heriotza ohiko gaiak dira bere poesian. Bestalde, poeta langile klasearen arazoez jabetua zen aspalditik eta poesiak herri mutu eta gaixo baten ahotsa izan nahi zuen. Garai hartan libreago sentitu zen eta La fábrica (1972) argitaratu zuen, idazketa satirikoagoa erabiliz. Poetak munduaz hitz egiteko modu berri bat aurkitu zuen.
Associació d'Escriptors en Llengua Catalana elkartea sortu zenean 1977an, lehen bazkideetako bat izan zen.
1978an omenaldia jaso zuen PSUCeko kultura batzordeak antolatu zuen Setmana Popular d'Osonan; parte hartu zuten, besteak beste, Vicent Andrés Estellés ek, Pere Quartek, Joan Brossa k, Joan Vinyolik, Ramon Pinyol i Balaschek eta Xavier Bru de Salak.
Martí i Polek heriotza oso gertutik ikusten zuen, baina itxaropenari eusten zion, amore eman gabe. Biziaren aldeko borroka darie Estimada Marta (1978) liburuko bertsoei. Kataluniako herriaren egoera eta bere gaixotasunaren arteko paralelismoa eraman zuen L'àmbit de tots els àmbits liburura.
Nolanahi ere, poeta barne mundura itzuli zen. 1984 an hil zen bere lehen emaztea, Dolors Feixas, eta gaixotasun luzea, mina eta nostalgia ia uki daitezke Andorra: postals i altres poemas (1983) nahiz Llibre d'absències (1984) lanetan. Poetak bakardade eta nostalgia handiko garaiak bizi izan zituen urte askotan bere bikotea izandakoaren desagerpenagatik, eta itxaropenaren aldeko eta heriotzaren aurkako borroka hautematen da bere poemetan. Els bells camins (1987) liburua inflexio puntua izan zen.
Bere lana kantautore ugarik musikatu zuen, eta horien artean nabarmentzen dira nova cançó mugimenduko kide zenbait, hala nola: Maria del Mar Bonet, Ramon Muntaner, Celdoni Fonoll edo Rafael Subirachs, eta harremana bereziki emankorra izan zen Lluís Llach ekin.
Martí i Polek frantsesa ikasi zuen eta hainbat idazleren lanak itzultzeari ekin zion: Antoine de Saint-Exupéry (Ciutadella, Jordi Sarsanedasekin elkarlanean, 1965, Simone de Beauvoir (La mesura de l'home, 1969), Claude Lévi-Strauss (Tristos tròpics, 1969, El pensament salvatge, 1971), Guillaume Apollinaire, Gustave Flaubert, Émile Zola, Jean Racine, Joris-Karl Huysmans, Roland Barthes eta Gianni Rodari, besteak beste . Itzulpengintzako Ciutat de Barcelona saria irabazi zuen.
Hortik aurrera, zahartzaroarekin batera gogoetarako eta oroitzeko etapa bat hasi zen. Etapa honetako obra aipagarrienak dira Un hivern plàcid (1994) eta Llibre de les solituds (1997). Beste hiru liburu ere idatzi zituen: Abecedari: una joia solidària (2001), Haikús en temps de guerra (2002) eta Després de tot (2002). Hil ondoren ere beste bat argitaratu zen, poetaren lana liburu solte batean ixten duena, plazaratu gabeko poesiarekin: Quietud perduda (2004).
Bere poesia hizkuntza askotara itzuli da: gaztelania, portugesa, alemanera, ingelesa, italiera, flandriera, esloveniera, bulgariera, errusiera edo japonierara, besteak beste, eta euskarara.
2003 ko azaroaren 11n hil zen Viceko Santa Creu ospitalean. XX. mendeko azken hamarkadetan bere lana oso zabalduta zegoen, eta hil zenean bizirik zegoen katalanezko poeta irakurriena eta ezagunena zen. === Argitaratutako lanak ===
Sariak
Hainbat sari jaso zituen, horietako batzuk::
Horrez gain honoris causa doktore izendatu zuen Bartzelonako Unibertsitate Autonomoak 1999an eta Gironako Unibertsitateak, hil ondoren, 2017an.
Kanpo estekak
Miquel Martí i Pol euskaraz:
Cristina Galbó
Cristina Galbó Sánchez (Madril, 1950eko urtarrilaren 17a) espainiar aktorea da.
Biografia eta lana
Zineman umea zela hasi zen: El hincha (1958) filmean. Handik urte gutxira egin zen ezaguna, hamairu urterekin, Manuel Summers zuzendariaren Del rosa al amarillo (1963) filmean.
Hurrengo urteetan, nerabe pertsonaia arketipikoak antzeztu zituen hainbat filmetan: pasio handiko pertsonaia tolesgabeak.
1967an spaghetti western batean parte hartu zuen: La furia de Johnny Kidd. Filmean lankide izan zuen Peter Lee Lawrence aktorea eta handik bi urtera ezkondu egin ziren eta seme bat izan zuten.
Ondoren, beldurrezko hainbat filmetan aritu zen lanean, bai Espainian bai Italian, besteak beste: Narciso Ibáñez Serrador zuzendariaren La residencia (1969); Massimo Dallamano zuzendariaren Cosa avete fatto a Solange? (1972); eta Jorge Grau zuzendariaren No profanar el sueño de los muertos (1974).
1970eko hamarkada bukaeran gero eta gutxiago lan egin zuen zinean eta 1980ko hamarkada bukaeran egin zuen azken filma: Manuel Summers zuzendariaren Suéltate el pelo (1988), Hombres G musika taldeko kideekin batera.
Urte haietan antzerkian hasi zen lanean adibidez, Drácula (1978) antzezlanean eta Santiago Moncadaren Salvad a los delfines (1979) antzezlanean, Amparo Rivelles aktorearekin.
Erregioselektibitate
Kimikan erregioselektibitateak adierazten du lotura kimiko batek noranzko batean apurtzeko duen joera, beste aukera posibleei muzin eginez. Erregioselektibitateak erregioisomeroak edo isomero konstituzionalak agertze dakar.
Tenafly (New Jersey)
Tenafly New Jerseyko borough bat da. Bergen konderrian kokatua dago. 2010ean 14,488 biztanle zituen, 11.92 kilometro koadrotan banatuta.
Erregioselektibitate
Erregioselektibitatearen beste adibide bat da alkeno asimetriko baten gaineko hidrogeno bromuroaren adizio elektroizalea, zein Markovnikov-en arauari darraion.
Tricheilostoma greenwelli
Tricheilostoma greenwelli Tricheilostoma generoko animalia da. Narrastien barruko Leptotyphlopidae familian sailkatuta dago.
Pterygotrigla macrolepidota
Pterygotrigla macrolepidota Pterygotrigla generoko animalia da. Arrainen barruko Triglidae familian sailkatzen da.
Sexu kasual
Sexu kasuala edo noizbehinkako sexua gau bateko topaketatik harreman erromantiko baterainoko lotura izan dezaketen pertsonen arteko sexu-praktika definitzeko erabiltzen den terminoa da. Espektro zabal horrek pertsonen arteko harreman ugari engloba ditzake eta alor soziologikoak ikertzen ditu, bereziki azken urteetan.
XX. mendearen amaieran, oreka sozial bat lortu da gizon eta emakumeen artean; gertakari hau teknologia berrien hazkuntzak lagundu du. Esate baterako, sexu kasuala praktikatu nahi duten edo gau bateko erlazio baten bila dabiltzan pertsonak aurkitzeko webguneak.
Historia eta garapena
Noizbehinkako sexuaren jatorriak zuzenean lotuta daude giza sexualitatearen historiarekin. Erdi Aroaren etorrerarekin eta erlijioa gizarte-estamentu indartsu gisa hartzearekin, noizbehinkako sexua definizioz aldatu eta egintza lizuntzat hartu zen. Hori ez zen izan oztopoa ohiko jarduera izateko; egintza hori, gizonek edo emakumeek egiten zutenaren arabera, zigor txikia edo larria zen, hurrenez hurren. Debeku hori praktika honekin batera dator gaur egunera arte. XVII., XVIII. eta XIX. mendeetan zehar, korronte humanisten eraginari esker, noizbehinkako sexuak ez zuen tabu estatusa aldatu. Hala ere, azterlan sozial eta filosofiko horiek gizabanakoengan duten eragina aztertzen hasten dira gizarte-harremanen ikuspegitik. XX. mendean, Sigmund Freud edo Michel Foucault bezalako autoreek noizbehinkako sexua jorratu zuten beren idazki garrantzitsuenetan. Era berean, 60ko hamarkadan Europan eta AEBetan iraultza sozial bat hasi zen, non desberdintasun sozial zaharrak alde batera uzten diren, emakumeen pisua gizonenaren berdina den gizarte bat bilatzeko. Horri esker, emakumeek autonomia handiagoa lortzen dute gai sexualetan, bai eta noizbehinkako sexuaren asimilazio positiboa ere.
Praktikak
Topaketa bakarra
Gau bateko topaketa batean, parte hartzaileen artetik batek gutxienez ez dauka intentzio edo esperantzarik topaketa hori denbora luzerako harreman erromantiko edo sexual batean bilakatzeko. Sexu anonimoa topaketa mota hauetan sartzen da, normalean elkarren berri ez zeukaten pertsonen artean gertatzen da, askotan topaketa sexuala gertatzen den egunean ezagutzen dute elkar eta ez dute gehiago berriro elkar ikusten.
Afera
Afera sexu kasual topaketa bat da, lotura emozionalik edo denbora luzerako konpromisorik gabeko harremana da, plazer fisikoa barne hartzen duena. Musuetatik hasita, mota guztietako jarduera sexualak hartzen dira kontuan. Azterlarien arabera, afera eta sexu kasuala ohikoagoak dira gazteen artean, harreman serio batean sartu aurretik. Gainera, teknologia berrien garapenarekin errazagoa da gauza beraren bila ari den jendea ezagutzea.
Ikasleekin egindako ikerketetan ikusi denez, sexu kasuala izaten duen perfil ohikoena klase altu edo ertaineko heterosexualak dira. Ikasle beltz eta latinoak portzentaia baxuagoak dituzte, langile-klaseko ikasle edo erlijio kristaueko gazteen moduan. Ikasle gay eta lesbianen datuek emaitza nahasiak erakusten dituzte; ikerketa batzuek diote heterosexualen maila berean hartzen dutela parte sexu kasualean, baina beste batzuen arabera, gutxiago gertatu ohi da, unibertsitateko festak ez direlako beti LGTB+ komunitatearekiko jatorrak.
Iowako Unibertsitateko afera kulturaren inguruko ikerketa batek egiaztatu zuen sexua izateko itxaroteak ez dituela harreman sendoagoak egiten etorkizunean. Horren ordez, garrantzitsuena harreman batean sartzerako garaian zituzten helburuak ziren. Gauzak horrela, afera bat beranduago harremana formalizatzeko helburuarekin hasten bazuten, etorkizunean afera harreman bilakatzen zen. Beste galdeketa batean agertu zen unibertsitateko ikasleen adineko jendeak afera kopuru bikoitza izan duela lehenengo zitena baino. Horrez gain, ikerketa batek erakutsi du penetrazioa barne hartzen zuten 100 aferetatik 69tan erabiltzen dela preserbatiboa.
Sexu sozial
2011n The Journal of Sex Research-en argitaratutako ikerketa batek erakutsi zuenez, mota honetako erlazio batean zeuden bost emakumetatik bik eta bost gizonetatik batek euren harremana denbora luzerako harreman bat bilakatzeko esperantza zeukaten. Harreman mota honek swinger-ekin desberdintasun garbiak ditu; izan ere, swingerrek badute ezarritako harreman bat eta erlaziotik kanpo sexua soilik bilatzen dute.
Aisialdiko sexua ere ezkondutako bikote ireki batean eman daiteke, ez ezkondu gabeko bikote irekietan bakarrik.
Swinging
Swingerrek arrazoi desberdin ugariren ondorioz bilatzen dute sexu kasuala. Askorentzat, sexuaren kalitatea, kantitatea edo frekuentzia handitzea da arrazoia. Beste swinger batzuek euren bizi sexualari berrikuntzak gehitzeko edo kuriositateagatik praktikatzen dute sexu kasuala. Swingerrekin sexua praktikatzen duten swingerrak aurrez pentsatuta eta adostuta izan ohi dute kontu hau, beraz, ez da infidelitatearen sinonimoa. Bikote askorentzat swinginga harremanari on egiten dion ohitura sanoa da, euren harremana sendotzen duena. Beste batzuentzat dibertsioa eta aisialdia da soilik. Swinger festa bat edo bikote aldaketa festa bat bikote ezkonduek edo harreman luzea daukaten pertsonek bikoteak alda ditzaketen lekua da. Swinging-a kontextu desberdinetan eraman daiteke aurrera, espontaneoa izan daiteke (elkargune sozial batean, sexu klub batean…) edota aurrez prestatua (aurrez adostutako leku batean, hala nola, hotel bat).
Eragin soziala
Gizateriaren historian errotutako ekintza izan arren, nolabaiteko mesfidantza dago asmo hori publiko egiteko. Sexualitateari buruzko lehen ikerketak, oro har, XX. mende hasierakoak dira, Iwan Bloch alemaniar doktoreari esker, sexologiaren inguruko lehenengo aldizkaria argitaratu zuena. Askok bat egin zuten mugimendu horrekin, eta etorkizuneko ikasketetarako oinarriak ezarri zituzten horrela. Horien artean, 1948an egindako Kinsey Informe garrantzitsuenetarikoa. Bertan, elkarrizketatu gehienek sexu kasuala erregularki praktikatzen zutela onartu zuten; dena den, askok sekretuan mantentzen zutela adierazi zuten errefusa sozial baten beldur zirelako.
Emaitza horiek beste azterlan batzuen abiapuntua izan dira, gizartea noizbehinkako sexua tabu gisa tratatzera eramaten duten arrazoiei buruz ikertzeko. Era berean, ikerketa zientifiko honek adierazi zuen elkarrizketatuak noizbehinkako sexua praktikatzera bultzatzen zituen arrazoietako bat erabiltzaileek sozialki desegokia zela jakiteak sortzen zuen asaldura-sentsazioa zela. Horri buruzko azken ikerketek pertsonak noizbehinkako sexua bilatzera bultzatzen dituzten horretan jartzen dute arreta. Duela hamarkada batzuetatik hona, noizbehinkako topaketa bat bilatzeko joera areagotu egin da gazteen artean. Horrela amaitu da Coloradoko Unibertsitateko Justin Lehmiller doktoreak egindako txostena. Harreman mota hori bilatzera bultzatzen duten motibazioak, besteak beste, sexu-bulkada baten asebetetzea dira. Hala ere, txosten horrek berak adierazten du sen horren atzean egonkortasun emozional bat aurkitu beharra dagoela, harreman sozial eta sexualez gozatzearekin konbinatuta.
Fenomeno hori handituz joan da urteetan zehar. Zinema-industriak argudio hori erabili du bere azken superprodukzio askotan. Natalie Portman eta Ashton Kutcher protagonista dituen No Strings Attached eta Justin Timberlakek eta Mila Kunise k antzeztutako Friends with Benefits bezalako filmek noizbehinkako sexu-harremana dute ardatz. Premia biologikoa eta gizarte-gaitzespenaren binomioak sare sozialen erabilera errazten du noizbehinkako harreman baten bila, erabiltzaileari horri buruzko zenbait aurreiritzi moral isilarazteko beharrezko pribatutasun- eta konfidentzialtasun-sentsazioa ematen baitio.
Erlijioen gehiengoak ez ditu ontzat ematen ezkontzatik kanpoko sexu harremanak. Nagusiki, jende erlijioso zein ez-erlijiosoak antzeko sentsazioak izan ohi ditu sexu kasuala praktikatzean, emakume eta gizonen arteko desberdintasun handiak daudelarik. Herrialde batzuetan, esate baterako, Pakistan, Kuwait edo Afganistan, ezkontzatik kanpoko edozein ekintza sexual legez kanpokotzat jotzen da.