cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Audenasa
Nafarroako autobidea
Autobide honen historia 1973ko uztailean hasi zen, Audenasa enpresa sortu zenean. Horri esker, lanak zuzenean has daitezke, obra publiko-pribatu gisa diseinatu baita, eta zati pribatuak azpiegitura eraiki eta ustiatzen du, zorra onbideratu arte. 1974rako autobide ia osoa eraikitzen hasi ziren, 1976ko urtarrilean lehen tartea inauguratzea ahalbidetu zuena: Noain-Tafalla.
Urtebete geroago, 1977ko uztailean, Tafalla eta Castejón arteko zatia martxan jarri zen, Tutera eta Iruña arteko ibilbideak 80 kilometro eskasetan egiteko aukera emanez. Azken zati horri, 1978ko apirilean, autobidearen lotunea egokitu zitzaion Castejón inguruan, eta, horrela, Zaragozarako eta Logroñorako etorkizuneko ibilbideekin lotu zen.
1980an, martxoan, autobidearen azken tartea inauguratu zen, Berriozar eta Irurtzun lotuz. Horrela, autobidea amaituta zegoen. Hala ere, Irurtzun eta Tutera arteko trafiko guztia Iruñetik igarotzen zen, eta, ondorioz, egungo Iruñeko mendebaldeko erronda eraiki zuten agintariek, autobidearen bi zatiak lotuko zituena. Hala ere, honek izena izango luke, doakoa izango litzatekeelako. 1991n inauguratu zen.
Autobidea hainbat urtez aritu zen lanean. 1993ko abenduan, Audenasak saneamendu-aldia amaituta zegoela adierazi zuen, hau da, autobidea eraikitzeko gastua itzulita zegoela bidesariei esker.
Autobidea 2029ko ekainean itzuliko da Nafarroako Gobernuaren eskuetara. Orduan amaituko ziren bidesariak.
Jules Pasdeloup
Jules Étienne Pasdeloup (Paris, Frantzia, 1819ko irailaren 15a - Fontainebleau, Frantzia, 1887ko abuztuaren 14a) frantses orkestra-zuzendaria izan zen.
Biografia
Parisko kontserbatorioan egin zituen musika-ikasketak, eta Ikasleen Orkestrako zuzendari egin zen 1851n. Concerts Populaires izeneko kontzertualdiak antolatu zituen 1861ean. Garai hartako frantses musikagile askoren lanak zuzendu zituen, baita Wagnerren lan ugari ere. Hil ondoren, Concerts Pasdeloup izena eman zitzaien berak sortutako kontzertuei.
Prometheus (filma)
Prometheus (euskaraz Prometeo) 2012ko Ridley Scott ingeles zinema zuzendariaren estatubatuar zientzia-fikziozko filma bat da. Bertan honako aktore hauek antzeztu izan zuten: Noomi Rapace, Michael Fassbender, Guy Pearce, Idris Elba, Logan Marshall-Green eta Charlize Theron.
Beilin Barrutia (Xi'an)
Beilin Barrutia (txinera sinplifikatuz: 碑林区; pinyineraz: Bēilín Qū), Xi'an osatzen duten barrutietako bat da. 2003ko erroldaren arabera 670.000 pertsona bizi ziren 22,0 kilometro koadroko azaleran.
Prometheus (filma)
1979an Ridley Scottek zuzendutako Alien filmaren aurrekari gisa filmatua izan da.
Argumentua
Espazio espedizio bat ustez gizateriaren jatorria dagoen planetara Prometheus deritzon espaziontzian bidalia izan da. Iristean itxuraz hustua dagoen planeta bat topatuko dute, estralurtarra dirudien estazio militar bat atzeman eta bertan sekretu beldurgarri bat gordetzen duten kapsula arraro batzuk aurkituko dituztelarik.
Yalda (filma)
Yalda 2019. urtean Massoud Bakhshik zuzendutako film dramatikoa da.
Sinopsia
Maryam izeneko 22 urteko neska bat da filmaren protagonista: Yalda gaueko jaian 65 urteko senarra hil du nahi gabe. Heriotza zigorra jarri diote, eta Mona da bizitza salba diezaiokeen bakarra: senarraren alaba, hain zuzen ere.
Grapeville (Pennsylvania)
Grapeville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Westmoreland konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Passamaquoddy
Passamaquoddy (passamaquoddyeraz, Peskotomuhkati edo Pestomuhkati) Ipar Amerikako herri amerindiarra da, algonkin familiako hizkuntza batean mintzo dena. Europarrak iritsi zirenean, egun Maineren (Estatu Batuetako estatua) eta New Brunswicken (Kanadako probintzia) mugaldean kokaturik zeuden. Ehizatik eta arrantzatik bizi ziren, eta, kolonoen presioaren ondorioz, haien lurraldea txikiagotuz joan zen. Gaur egun, passamaquoddy indiarrak Maine estatuko bi erreserbatan bizi dira; guztira, 2.500 pertsona inguru dira. Kanadan ere bizi dira batzuk, baina gutxiago.
Batzaile
Batzailea da webgune automatiko bat, eta horrek maiztasun jakin batez hainbat informazio iturri arakatzen ditu modu automatikoan, sarean argitaraturiko azken berriak jasotzeko; batzaileak modu automatikoan erakutsi eta antolatzen ditu informazio iturri horiek, erakusten baititu iturrien izenburua, paragrafo bat eta lotura bat. Batzailean informazio iturriak etengabe ari dira eguneratzen, modu automatikoan, robot bati esker.
Lehen batzaileak
Informazio batzaileak sortu ziren laguntzeko nabigatzaileei informazioa kudeatzen. Izan ere, jasotzen dituztenez RSS edo Atom duten informazio iturrien albiste-izenburuak edo testuak, erabiltzaileak ez du zertan bisitatu behar informazio iturri guztiak banan-banan, batzaileak informazio guztia leku bakar batean zentralizatzen duelako.
Denetan erabiliena Bloglines da, doako batzaile bat 2003an sortua eta erabiltzen dena informazio iturriak bilatu, harpidetu, sortu eta partekatzeko. Badira beste batzaile batzuk ere kontuan hartzekoak, hala nola, Google Reader, Feedmania, Google News eta Feedview, besteak beste.
Euskal Herrian
Euskal Herrian, Bloglines agertu eta bi urte geroago, 2005eko urtarrilean, Eibarko enpresa batek, CodeSyntaxek, Aurki.com berritua aurkeztu zuen, eta orduko haren berritasunik azpimarragarriena Jarioa izan zen, informazio batzaile bat, zeinek jasotzen baitzituen euskarazko blog askoren informazioak.
Izena euskaraz
Lehen aldiz Anjel Lertxundi idazleak izendatu zituen aplikazio horiek (informazio) batzaile. Horrela arrazoitu zuen proposamena, Faroan utzitako erantzun batean: "Hona agregatzaile batek betetzen dituen lanak: aurkitu, jaso, bildu; elkartu; sakabanaturik zeudenak, antolatu eta elkarren ondoan jarri; erantsi… Hiztegian bada horiek guztiak biltzen dituen aditz bat: Batu: aurkitu. Batu: jaso, bildu. Batu: elkartu. Batu: sakabanaturik zeudenak, antolatu eta elkarren ondoan jarri. Batu: erantsi "Batzaile" hitzak, esanahiari dagokionez, primeran ordezka dezake "agregatzaile". Polita den ala ez, estetika gaitzetsi gabe ere, nik uste dut halako hitzek praktikoak eta argiak izan behar dutela. (…) Hor dauzkagu boto-batzailea edo ontto-batzailea bezalako hitzak. Udalakoak astaputz-batzaileak omen dira Azkuek dionez… "Nik egunero begiratzen diot aurki batzaileari".
Česká Metuje
Česká Metuje Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 288 biztanle ditu eta 9,69 kilometro koadroko azalera. Náchodeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1263 urtean egin zen.
Family Guy
Familiaren Aita (Family Guy) Seth MacFarlanek 1999an FOXentzat sortu zuen komedia biziduna. Bitan seriea emititzeari utzi zioten, lehenengoa 2000an eta bigarrena 2002an, baina serie honen DVD ugari saldu ziren. Gainera, Cartoon Network telebista kateak helduentzako programazioa jarri zuen, beraz, FOXek, 2005ean berriz seriea emititzeari ekin zion.
2009-2013 artean The Cleveland Show afroamerikar aldaera ere izan zuen.
Argumentua
Telesailak AEBetako Rhode Island estatuko Quahog udalerrian bizi den Peter Griffin eta bere familiaren egunerokoak agertzen ditu. Peter lanbidez jostailu lantegi batean lan egiten du eta izaera arduragabea eta festazalea du. Jostailu lantegiaren jabea hil ondoren lantegia erautsi egingo dute, hortaz, denboraldi bat arrantzan jardun ondoren, garagardo lantegi batean lanean hasiko da. Peter Mexikon jaioa izan arren, irlandar jatorrikoa da.
Gainontzeko senideak honakoak dira: Lois emaztea, etxekoandrea eta piano irakaslea; Chris semea, mutil lodikotea, izaera atzeratua eta marrazketarako dohai apartak ditu; Meg alaba, bere institutuan eta familian integratua sentitzen ez den nerabea; Stewie, urte beteko haurtxoa, halere joera sexual bikoitza du, ingeles ahoskerarekin mintzatzen da, eta bere ama hil eta mundua konkistatzeko irrikia du; Brian txakurra, mintzatzeko gai da, Loisez maitemindua dago eta eleberri idazlea delako ustea du, gainera gizakien bizio ugari ere baditu, tartean zurrut egitea, erretzea, eta abar.
Fowleria aurita
Fowleria aurita Fowleria generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.
Center Junction (Iowa)
Center Junction Iowako hiri bat da. Jones konderrian kokatua dago. 2010ean 111 biztanle zituen, 1.42 kilometro koadrotan banatuta.
Patricia McCormick
Patricia Joan Keller McCormick (Seal Beach, Kalifornia, 1930eko maiatzaren 12a - Orange konderria, Kalifornia, 2023ko martxoaren 7a) estatubatuar jauzilaria izan zen.
1952ko Udako Olinpiar Jokoetan bi urrezko domina irabazi zituen plataforma eta tranpolin probetan, eta beste bi urrezko domina irabazi zituen 1956ko Jokoetan.
1984ko Los Angeleseko Joko Olinpikoetako Batzorde Antolatzaileko kide izan zen.
NGC 7081
NGC 7081 galaxia bat da, Aquarius konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Barville (Orne)
Barville Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Barville udalerrian erroldatutako biztanleak 193 ziren. Familiak 74 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 27 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 113 etxebizitza zeuden, 78 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 113etxeak ziren. 78 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren eta 12 alokairuan okupaturik zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 55 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 111 ziren, horien artean 85 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 85 pertsona aktiboetatik 82 lanean zeuden (41 gizon eta 41 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Barville udalerrian 84 unitate fiskal zeuden, 213 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.745 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren eta 1 iturgina.
2000. urtean Barville udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 812 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pelbis
Pelbisa edo azpil-hezurra giza gorputzaren beheko atala da, beheko adarrekin (hankekin) jarraitzen dena. Bere gainean sabelaldea dago.
Figanières
Figanières Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Var departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Figanières udalerrian erroldatutako biztanleak 2.492 ziren. Familiak 929 ziren, horien artean 206 pertsona bakarrekoak ziren (75 bakarrik bizi ziren gizonak eta 131 bakarrik bizi ziren emakumeak), 328 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 340 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 55 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.232 etxebizitza zeuden, 958 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 195 bigarren erresidentzia ziren eta 79 hutsik zeuden. 1.072 etxeak ziren eta 153 apartamentuak ziren. 958 etxebizitza nagusietatik 714 bere jabearen bizilekua ziren, 212 alokairuan okupaturik zeuden eta 32 doan lagata zeuden; 10 etxek gela bat zuten, 71 etxek bi zituzten, 147 etxek hiru zituzten, 313 etxek lau zituzten eta 417 etxek bost zituzten. 704 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 396 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 505 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.553 ziren, horien artean 1.028 aktiboak ziren eta 525 inaktiboak ziren. 1.028 pertsona aktiboetatik 908 lanean zeuden (473 gizon eta 435 emakume) eta 119 langabezian zeuden (50 gizon eta 69 emakume). 525 pertsona inaktiboetatik 217 erretiraturik zeuden, 134 ikasten zeuden eta 174 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 121 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 34 eraikuntza enpresak ziren, 21 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 40 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 10 igeltseroak, 2 margolariak, 6 zurginak, 4 iturginak, 6 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 4 jatetxeak eta 3 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Figanières udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 588 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, botika 1 bat eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Figanières udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 538 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Colli a Volturno
Mugakideak
Colli a Volturnok honako udalerri hauekin egiten du muga:
2423 Ibarruri
2423 Ibarruri asteroide baten izena da. uztailaren 14an aurkitu zuen L. V. Zhuravleva-ek Nauchnij Behatokitik. Sobietar Armada Gorrian borrokan hil zen Rubén Ruiz Ibarruri bizkaitarragatik darama izena.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1972 NC izena zeraman.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 13.3 da.
Lezama (argipena)
Lezama izenak honako esanahi desberdinak ditu:
Quenselita
Quenselita oxido motako minerala da.
Ezaugarriak
Quenselita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Saint-Rémy-la-Vanne
Saint-Rémy-la-Vanne Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Rémy-la-Vanne udalerrian erroldatutako biztanleak 922 ziren. Familiak 340 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 102 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 30 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 406 etxebizitza zeuden, 342 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 388 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 342 etxebizitza nagusietatik 295 bere jabearen bizilekua ziren, 42 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 51 etxek hiru zituzten, 76 etxek lau zituzten eta 197 etxek bost zituzten. 278 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 129 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 190 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Rémy-la-Vanne udalerrian 354 unitate fiskal zeuden, 971 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.852 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 3 iturginak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Rémy-la-Vanne udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Echo Ibarra
Mugakideak
Mendebaldean eta iparraldean Ansóko ibarra, ekialdean Aragüés del Puerto/Aragüés de lo Puerto eta Aísa eta hegoaldean Canal de Berdún/A Canal de Berdún, Puente la Reina de Jaca/Puen d'a Reina de Chaca, Santa Cilia/Santa Zilia de Chaca eta Jaka.
Aragoiera
Cheso izeneko dialektoa (mendebaldeko aragoieraren aldaera) darabilte.
Hygrophorus discoideus
Hygrophorus discoideus Hygrophoraceae familiako onddo espezie bat da.
Kontsumi daiteke, balio gastronomiko txikia badu ere.
Deskribapena
Kapela: 3 eta 6 cm bitarteko diametrokoa, lehenengo ganbila, ondoren laua, batzuetan hondoratua, titi aztarna txiki batekin. Marroixka kolorekoa, erdialdean marroi-arre kolore nabarmenarekin, leuna, likatsua, distiratsua eguraldi lehorrean. Ertza beherantz biribildua.
Orriak: Itsatsiak edo zertxobait dekurrenteak, zabal, lodiak, tartean orritxoekin, hori-arrosa kolorekoak.
Aitor Gabilondo
Aitor Gabilondo izan daiteke:
Hygrophorus discoideus
Deskribapena
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Zilindrikoa, lehenengo betea, gero barnehutsa, orrien kolore berekoa edo zertxobait zurbilagoa. Ale gazteetan, goialdean, errezel partzial garden likatsu bat ikus daiteke.
Haragia: Zurbila, usaingabea eta zaporegabea.
Etimologia: Hygrophorus hitza grekotik dator, heze eta ekarri beharreko "phoréo"-tik, hau da, hezetasuna bildu eta kontserbatzen duenetik Discoideus epitetoa kapelaren erdian diskoa ilunagoa duelako du.
Jangarritasuna
Jangarri apala.
Nahasketa arriskua
Espezie hau kapelaren erdian duen disko koloreztatuak eta errezel partzialak bereizten dute. Hygrophorus lindtneri oso antzekoa da, honek ere badu erdiko diskoa, baina Corylus avellana zuhaixken azpian hazten da. Hygrophorus roseodiscoideus delakoarekin ere nahas daiteke.
Sasoia eta lekua
Udazkenean, koniferoen eta hostozabalen basoetan.
Banaketa eremua
Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Japonia.
Bidaia sentimentala Frantzian eta Italian zehar
Bidaia sentimentala Frantzian eta Italian zehar (jatorrizko izena ingelesez: A Sentimental Journey Through France and Italy) 1768an Laurence Sternek idatzitako eleberria da.
Hiru urte aurrerago, Sternek Frantzia eta Italia zeharkatu zituen Napoliraino eta bere bidaiak ikuspuntu sentimental batetik deskribatzea erabaki zuen. Horrela egileak setnimentalismoaren aurkakoa zen Tobias Smolletten Travels through France and Italy lanari erantzuna eman zion. Eleberria oso ospetsu bilakatu zen eta bidai-eleberriena XVIII. mendeko genero nagusi bihurtu zuen. Narratzailea Yorick apaiza da, Laurence Sterne beraren alter egoa dena.
1998an Josu Barambonesek euskaratu zuen Ibaizabal argitaletxearen Literatura Unibertsala saialarentzat.
Artekari
Artekaria, pilota munduan eta beste joko apustuetan, apustuak bideratzen eta antolatzen dituen pertsona da. Apustularien arteko bitartekari bezala aritzen den pertsona da.
Vennes (Doubs)
Vennes Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vennes udalerrian erroldatutako biztanleak 135 ziren. Familiak 55 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 19 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 65 etxebizitza zeuden, 55 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 57 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 55 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren eta 8 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 50 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 87 ziren, horien artean 67 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 67 pertsona aktiboetatik 64 lanean zeuden (36 gizon eta 28 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 gizon). 20 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra altzari denda bat zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Abenduaren 4
Abenduaren 4a gregoriotar egutegiaren urteko hirurehun eta hogeita hamazortzigarren eguna da, 339.a bisurteetan. 27 egun falta dira urtea amaitzeko.
The Thirty Nine Steps (1978ko filma)
The Thirty Nine Steps (euskaraz Hogeita Hemeretzi Urrats), 1978ko Don Sharp australiarrak zuzendutako thriller film bat da. John Buchan eskoziar idazlearen 1915eko izenburu berdineko eleberrian oinarritua dago. Robert Powell, David Warner, Karen Dotrice eta John Mills aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1914, Hego Afrikan bizi den Richard Hannay (Robert Powell) meatz ingenieriak Londres hiria bisitatu eta bertan bere burua espioitza aferan sartua ikusiko du.
Česká Rybná
Česká Rybná Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 395 biztanle ditu eta 808 kilometro koadroko azalera. Ústí nad Orlicíko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1406 urtean egin zen.
Pirayú
Pirayú Paraguaiko udalerri bat da, Paraguaríko departamenduan kokatua. 143 km²ko azalera du eta 2017ko estimazioen arabera 17727 biztanle zituen.
Montcheutin
Montcheutin Frantziako udalerri bat da, Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montcheutin udalerrian erroldatutako biztanleak 140 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Yanta Barrutia
Yanta Barrutia (txinera sinplifikatuz: 雁塔区; pinyineraz: Yàntǎ Qū), Xi'an osatzen duten barrutietako bat da. 2003ko erroldaren arabera 610.000 pertsona bizi ziren 152,0 kilometro koadroko azaleran.
Linntown (Pennsylvania)
Linntown Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Union konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Montcheutin
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 69 etxebizitza zeuden, 56 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 66 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 56 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 81 ziren, horien artean 52 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 52 pertsona aktiboetatik 40 lanean zeuden (26 gizon eta 14 emakume) eta 12 langabezian zeuden (7 gizon eta 5 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montcheutin udalerrian 58 unitate fiskal zeuden, 148 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.347 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 iturginak ziren eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Montcheutin udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Conca Casale
Conca Casale Italiako udalerri bat da. Iserniako probintzian kokatuta dago, Molise eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Conca Casalek honako udalerri hauekin egiten du muga:
NGC 7083
NGC 7083 galaxia espiral bat da, Indus konstelazioan. James Dunlopek aurkitu zuen n.
Gina Lollobrigida
Gina Lollobrigida (ahoskera: ; Subiaco, 1927ko uztailaren 4a, Erroma, 2023ko urtarrilaren 16a) Italiako zinema-antzezlea zen.
Haurtzaroa
Gerra ren ondoren, familia Erroma ra joan zen bizitzera, eta han hasi zituen arte-ikasketak, batez ere pinturari eta eskulturari buruzkoak. Opera abeslari bihurtzearekin amesten zuen, baina bere familiak bizi zituen zailtasun ekonomikoen ondorioz, garai hartan oso ezagunak ziren fotonobelak eta estra lanak egin zituen Cinecittá estudioetan.
Zineman
'Lollo' k, jendeak ezagutzen zuen bezala, modelo gisa lan egin zuen moda desfileetan, eta arrakasta handiz parte hartu zuen edertasun lehiaketetan. Garai hartan, italiar filmetan agertzen hasi zen paper txikietan. 1947an Miss Italia lehiaketan hirugarren postua lortu zuen. Lehiaketa Lucia Bose k irabazi zuen. Ekitaldi hau oso garrantzitsua izan zen aktorearen ibilbiderako, arrakastaren ateak ireki zizkion izen ona eman baitzion. Gérard Philipe frantziarrarekin eginiko bi filmek haren balioa erakutsi zuten. Handik aurrera, gero eta pertsonaia aberatsagoak antzeztu zituen, atzerriko zuzendariekin halaber, hala nola, Clair, Huston, Siodmak eta Dassin-ekin.
Debuta Hollywooden
Gina Lollobrigidak Estatu Batuetako industrian egindako debuta ezin hobea izan zen: paper garrantzitsua izan zuen Beat the Devil (1953) filmean, John Hustonek Italian filmatutako filmean, non Humphrey Bogart eta Jennifer Jonesekin kartela partekatu baitzuen.
Bere ospea handitu ahala, Lollobrigidak jarraitzaile gehiago lortzen zituen «munduko emakumerik ederrena» izateko. Adierazpen hori bi arrazoirengatik gertatu zen: Robert Z. Leonard-en La mujer La donna piω bella del mondo (1955) filmaren izenburua zen, eta Vittorio Gassmanekin lan egin zuen.Lina Cavalieri vedette soprano eta aktore zinematografikoaren bizitzari buruzkoa da filma. Lan horrekin, Ginak David de Donatello sari berria irabazi zuen, urte horretan bertan Italiako Zinema Akademiak eratua. Hurrengo filmengatik beste bi irabazi zituen.
Hollywoodeko apogeoa
Gina Lollobrigidak zineman izan zuen distiraren aldiak hamabost urte inguru iraun zuen, 1950eko hamarkadaren erdialdetik 70eko hamarkadaren hasiera arte.
Trapecio (1956) filmean agerpen nabarmena egin zuen Burt Lancaster eta Tony Curtisekin, eta urte horretan bertan Parisko Ama Birjinaren protagonista izan zen, Victor Hugok Notre Dameren konkordunari buruz idatzitako eleberriaren egokitzapena. Film horretan Esmeralda ederra irudikatu zuen, eta Quasimodoren papera, berriz, Anthony Quinnek.
1958an, Salomon eta Sabako erregina superprodukzioa filmatu zituen Espainian. Tyrone Power gizonezko protagonistaren bat-bateko heriotzak eragina izan zuen proiektu horretan. Zenbait astez filmaketa gelditu ondoren, Yul Brynnerrek ordeztu zuen, eta Power-ek filmatutako zatiak errepikatu egin behar izan zituen, urruneko eszena batzuk izan ezik, horiek aprobetxatu egin baitziren. Filmak ez zuen galerarik izan, Lloyd's of London enpresak, aseguru bat sinatu ondoren, 100.000 dolar ordainduz erantzun baitzuen berandutze-aste bakoitzeko; eta estreinatu ondoren, Salomonek eta Sabako erreginak arrakasta handia lortu zuten: 12,2 milioi euro bildu zituzten takilan, eta 5 milioi eurokoa zen aurrekontua.
Hurrengo urteak oso emankorrak izan ziren aktore italiarrarentzat. 1959an, Frank Sinatra eta Paul Henreidekin lan egin zuen Never So Few-en (filmaketa horretan affaire bat izan omen zuen Sinatrarekin), eta La ley ere filmatu zuen Yves Montand frantsesarekin. 1961ean, Desnuda frente al mundo egin zuen, Anthony Franciosarekin eta Ernest Borgninerekin, eta film ezagunenetako bat, Cuando llegue septiembre (Tuya irailean), Rock Hudsonekin. Haren bidez, Henrietta Award saria irabazi zuen, Urrezko Globoen sari berezia.
1965ean, Strange Bedfellows-en Rock Hudson-ekin lan egin zuen berriro (birentzako gela). 1962an Pauline Bonaparteren papera egin zuen Venus inperialean (Stephen Boydekin batera), eta paper horrekin irabazi zuen Donatelloren David bigarren saria. 1964an Sean Conneryrekin filmatu zuen Woman of Straw thrillerra (Laztozko emakumea), eta 1966an Alec Guinnessekin lan egin zuen Hotel Paradiso filmean. Urte horretan bertan, prostituta bat interpretatu zuen Cervantes filmean, Espainiako idazle famatuari buruz. Horst Buchholz, José Ferrer, Paco Rabal eta Fernando Rey rekin lan egin zuen Vincent Shermanen zuzendaritzapean.
1968an, Shelley Winters, Phil Silvers eta Telly Savalas lagun zituela, Ginak Buona Sera filmeko paper nagusia antzeztu zuen, Campbell andrea. Film horren argumentuak Mamma Mia! musikala inspiratuko zuen hamarkada batzuk geroago, eta gero zinemara eramango zuen. Film honekin hirugarren Donatelloren David-a eskuratu zuen
Hollywooden arrakasta handia izan zuen arren, Gina ez zen inoiz Oscar sarietarako hautagai izan, baina haren ospearen adierazgarri da Billy Wilderri The Apartment filmagatik zuzendaritza onenaren saria emateko aukeratu zutela, Oscar sarien hirugarren zeremonian (1961).
1970eko hamarkada
70eko hamarkadaren hasieran, bere film-karrerak beherantz egin zen, nahiz eta Bob Hope eta David Nivenekin bi komedia filmatu zituen. Agerraldi batzuk baino ez zituen egin, produkzio txikitan, oro har. Espainiako zinemarekin harremanak izan zituen: 1971n Eugenio Martinen spaghetti western bat filmatu zuen, El hombre de Río Malo, James Mason eta Lee van Cleef-ekin batera, eta 1973an Ez nuen arrosarik aurkitu amarentzat, Rovira-Beletarena, Danielle Darrieuxekin batera. Hamarkada aurrera zihoala, zinemako jarduera murriztu egin zen, argazkilari eta eskultore gisa zuen fazetari ekin zion berriro.
Telebistari dagokionez, 1972an Luigi Comencinik zuzendutako Las aventura de Pinocho telesailean parte hartu zuen.
Arte-jarduera: argazkia eta eskultura
Garai hartan, prentsako argazkilari-karrera arrakastatsua izatera iritsi zen. Besteak beste, Paul Newman, Audrey Hepburn, Salvador Dalí eta Alemania Federaleko futbol-selekzioaren argazkiak atera zituen, eta kazetaritza-elkarrizketa esklusiboa izan zuen Fidel Castrorekin. 1973an, Gina Lollobrigidaren lan-bilduma bat argitaratu zen Italia Mian.
Arte munduko beste interes batzuk ere izan zituen, eskulturan barne. 1978an, Viña del Mar-eko XIX. Nazioarteko Kanta Jaialdian epaimahaiko kide zela helduaroko bere edertasuna erakutsi zuen.
Falcon Cresten berriz agertzea eta azken etapa
1984an itzuli zen Gina Lollobrigida Estatu Batuetako telebista-pantailetara, Francesca Giobertiren paperean Falcon Cresteko zenbait kapitulutan. Ia 60 urte zituela, sasoi bikaina erakutsi zuen: telesaileko eszena batean Tarantella dantzatu zuen, eta protagonista ez zen aktore onenaren Urrezko Globo baterako izendatu zuten.
Egia esan, laugarren denboraldiko atal gehienak Sophia Lorenen ordezkapen azkar batean geratuko ziren, Francescaren papererako lehen hautaketa jada hitzartua baitzen. Hala ere, Sophiaren azken orduko ezezkoa eta, pertsonaiak nahitaez italiarra izan behar zuenez (telesaileko familia protagonistaren sorlekua), ekoizleek negoziazio azkarrak egin zituzten Lollobrigidarekin. Hala ere, Gina pertsonaia finko gisa sartu izanaren berri eman arren eta laugarren denboraldirako prestatu zitzaion arropazaindegia handia izan arren ('Dinastiako' Alexis Carringtonen zuzeneko lehian), bost ataletan baino ez zuen parte hartu. Are gehiago, bere pertsonaia agertzen den seigarren atalean, aireportura azkar bidaltzean, limusine baten barruan baino ez du egiten, Richardek harekin elkarrizketak izan arren, Francescako pertsonaia isilik dago, estrak interpretatzen zuela ez argitzeko, Ginak egun batzuk lehenago utzi baitzuen set-a.
1986an, Vacaciones en el mar (The Love Boat) telesail ezagunaren bi ataletan hartu zuen parte. 90eko hamarkadan agerraldi txiki batzuk egin zituen.
1999an politikan sartu zen, baina ez zen emaitza onik lortu, Europako Parlamenturako hauteskundeetan, ez baitzuen eskuratu Italiari esleitutako 87 idazpenetatik bakar bat ere. Kosmetika- eta moda-enpresetan ere karguak izan zituen. Antzeztokietatik aldenduta, 1997an egin zuen azken filmea.
2000ko apirilean bere baieztapen hauek argitaratu ziren Parade Magazinen"Pintura eta eskultura ikasi nituen eskolan, eta aktorea egin nintzen akats baten ondorioz... Maitale asko eta asko izan ditut. Oso nekatuta nago. Maitale gehiegi izan ditut bizitza osoan."
2006-13: Ezkontzaren iragarkia eta iruzur egitea
2006ko urrian, 79 urte zituela, Ginak Espainiako HOLA bihotzeko aldizkariari azaldu zion garai hartan 45 urte zituen Francisco Javier Rigau eta Rafols enpresaburu espainiarrarekin izandako harremana, eta urte horren amaieran ezkontzeko asmoa. Urte askoz lehenagotik ezagutzen zirela gaineratu zuen, 1984an jai batean aurkitu baitziren, eta gero hitzorduak izan zituztela ezkutuan, nahiz eta iturri askok zalantzan jarri zuten baieztapen hori, Rigauren adin laburragatik. Ezkontza 2006ko abenduaren 6rako ezarri zen, hedabideek behin eta berriz egindako presioagatik, baina gero eten egin zen eta harremana hautsi, kazetarien jazarpenak zaildu egiten zuelako.
2021:Fortunagatiko gerra eta Hauteskundeak
2021ean, semeak gerra bat hasi zuen diruagatik, adieraziz amak "ahalmen handirik ez zuela" zuen ondare izugarria eramateko. 2022ko abuztuan, 95 urte zituela, Ginak iragarri zuen Italiako hauteskundeetara aurkeztuko zela sistemaren aurkako alderdi baten ordezkari. Irailaren 25eko hauteskundeetan, Senatuan eserleku bat bilatu zuen aktoreak, eztabaidan soilik aritzen diren eta inora iristen ez diren politikariez nazkatuta dagoela ziurtatuz eta Gandhi bere inspirazioa zela azalduz.
Club Deportivo Atlético Baleares
Club Deportivo Atlético Baleares (gaztelaniaz eta ofizialki; katalanez Club Esportiu Atlètic Balears) 1920an sortutako Palma Mallorcako (Balear Uharteak) futbol taldea da, Bigarren B Maila jokatzen duena.
Datuak
2023-24 barne:
Migel Angel Apalategi
Migel Angel Apalategi Aierbe, goitizenez Apala (Ataun, 1955eko apirilaren 16a - ) ETAko kidea izan zen.
ETA politiko-militarraren barnean, komando berezien buru aritu zen. Juan Maria Bandres eta Mario Onaindiaren tesien kontra, Apalak borroka armatua borroka politikoaren gainetik hobesten zuen.
Apalari leporatu zitzaion Javier Ybarraren hilketak, ETA (p-m) barruan banaketa eragin zuen. Gehienek Bandresek proposatutako gobernuarekiko negoziazioa onartu zuten. Gutxiengoak, Apala eta Frantzisko Mujika Garmendia buruan, ETA militarrean sartu ziren. Iturri zenbaiten arabera, Nikaraguan jardun zuen 1980ko hamarkadan sandinisten laguntzaile gisa. 1990eko hamarkadaz geroztik, sandinistek boterea galdu ondoren, Kuban bizi omen da.
Montdoré
Montdoré Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montdoré udalerrian erroldatutako biztanleak 70 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 62 etxebizitza zeuden, 31 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 57 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 31 etxebizitza nagusietatik 20 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 20 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 10 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 43 ziren, horien artean 29 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 29 pertsona aktiboetatik 26 lanean zeuden (14 gizon eta 12 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia ziren.
2000. urtean Montdoré udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Émile Georget
Emile Georget (Bossay-sur-Claise, 1881eko irailaren 21a-Chatellerault, 1960ko urriaren 16a), txirrindulari frantziarra izan zen. Maila handia zuen eta amaitu zituen Frantziako Tourr etan lehenengo hamarren artean sailkatu zen.
Palmaresa
1905
1906
1907
1908
1909
1910
1911
Coëx
Coëx Frantziako udalerri bat da, Vendée departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Émile Georget
Palmaresa
1912
1914
Coëx
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.739 ziren, horien artean 1.310 aktiboak ziren eta 429 inaktiboak ziren. 1.310 pertsona aktiboetatik 1.216 lanean zeuden (669 gizon eta 547 emakume) eta 94 langabezian zeuden (36 gizon eta 58 emakume). 429 pertsona inaktiboetatik 173 erretiraturik zeuden, 99 ikasten zeuden eta 157 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Coëx udalerrian 1.289 unitate fiskal zeuden, 2.983 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.255 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 146 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 30 eraikuntza enpresak ziren, 27 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 13 higiezinen enpresak ziren, 19 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 46 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 8 igeltseroak, 4 margolariak, 7 zurginak, 1 iturgina, 3 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 2 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2000. urtean Coëx udalerrian 55 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.053 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Delhy Tejero
Adela Tejero Bedatek, 1929tik Delhy Tejero izenez ezaguna (Toro, Zamora, 1904ko otsailaren 22a – Madril, 1968ko urriaren 10a), «Zilarrezko Aroa» delakoaren zamorar margolaria, marrazkilaria, muralista eta irakaslea izan zen, Las sinsombrero mugimendukoa
Biografia
Toron jaioa, Adela hiru alabetako bigarrena izan zen. Ama goiz hil ondoren, aitak, Zamorako Udaleko idazkariak, hezi eta hazi zuen. Marrazketa-eskolak jaso zituen González Allende Fundazioan, Irakaskuntzako Erakunde Librearen inguruko erakundean, eta lehen irudiak El Noticiero de Toro-n argitaratu zituen. 1925ean, aitak Madrilera bidali zuen «San Luis de los franceses» ikastetxera, frantsesa, takigrafia eta jantzigintza ikas zitzan. Iritsi eta biharamunean, Arte eta Lanbide Eskolan sartzeko azterketa egin zuen. Bere asmoa Arte Ederren Eskolan sartzeko prestatzea izan zen, 1926an lortu zuena. Lehenengo lau urteetan bi bekari esker ikasi zuen. Denborarekin onartu zuen frantsesez ez zuela ezer ikasi, baina San Fernando Akademian sartzea lortu zuela. Han, Maruja Malloren, Remedios Varoren eta Piti Bartolozziren lagun egin zen. Bartolozzik honelaxe erretratatu zuen: "“Delhy, emakume ederra, bitxi samarra zen; berak egindako jantziak zirela-eta atentzioa handia ematen zuen, azazkalak beltzez margotzen zituen, eta kapa beltz batekin estaltzen zen. Horrek, ile beltzarekin batera, itxura misteriotsua ematen zion, pita luzeetan erretzen zuen eta Adela izena Delhy izenera aldatu zuen, itotzen zuen iragan tradizionaletik urruntdu nahian”."Ministerioak Madrilen bizitzen eta ikasten jarraitzeko aukera ematen zion beka kendu zion. Delhy Tejerok, etxera itzultzearen edo Madrilen jarraitzearen arteko hautuaren aurrean —Espainian modernotzat ezagutzen den emakume emantzipatuaren ereduari dagokion bezala—, independentzia ekonomikoa lortzea aukeratu zuen, hautatu zituen ikasketak jarraitzeko askatasuna izateko.
Hasierako lanak
Askatasuna mantentzeko, bere marrazkiekin hainbat aldizkariren erredakzioan aurkeztu zen eta lankidetzan aritzeko lana eskaini. Horrelaxe ekin zion bere ibilbide profesionalari, marrazkilari gisa, Estampa, Crónica, Blanco y Negro, Nuevo Mundo eta La Esfera aldizkarietan. Hirurogeiko hamarkadan, Delhy Tejerok berriro argitaratu zituen ilustrazioak, bere autoretzaren ipuin eta kontakizunekin batera, ABC eta Ya bezalako egunkarietan. Narraciones ilustradas / Ilustraciones narradas lanean, honako narrazio labur hauek argitaratu ziren: “El Madrid azul”, “El agüita que quiere volar”, “El clima”, “El aire neto”, “La nube nubilla”, “El sueñín”, “Isidro, "El hijo del Manzanares” eta haurrentzako ipuinak: “El niño al revés”, “El hada Luzbalina”, “Cemeñito” y “El Ángel Pedrito”.
Señoritas Egoitzan bizitzen
Independentzia ekonomikoari esker, Señoritasen Egoitzan bizi izan zen, María de Maeztuk zuzenduta, lau urtez, eta hantxe elkartzen ziren intelektualak eta artistak ezagutu zituen. Gainera, gelakideen eta haien familien lagun egin zen, hala nola Ramón María de Valle-Inclan, Josefina Carabias eta Marina Romero. Bide artistiko berriekin ere harremanetan jarri zen. 1929ko urrian San Fernando Eskolako Marrazketa eta Arte Ederretako irakasle titulua lortu zuen. Urte hartan erabaki zuen Adela izenaren ordez Delhy izena jartzea, Indiako hiriburuan inspiratutako Adelitaren txikigarria bailitzan. 1930ean, Arte Ederren Erakusketa Nazionalean Aprezio saria jaso zuen. 1931ko urtarriletik ekainera bitartean, horma-pinturako teknikak ikasi zituen Parisen eta Belgikan, eta Espainiara itzuli zenean, Pintura Muraleko bitarteko irakasle izendatu zuten Madrilgo Arte eta Lanbide Akademian.
1932an egin zuen lehen estudioa, Madrilgo Miguel Moya kalean. Urte horretan, Arte Apaingarrien hirugarren domina eman zioten Erakusketa Nazionalean, "Castilla" lanagatik. Abenduan, lehen banakako erakusketa egin zen: horma-irudiak, formatu handiko olio-pintura eta teknika esperimentalak (adibidez, Brujas edo Duendinas serierako) egin zituen marrazki-bilduma. 1939an, Oscar Domínguezi esleitu zitzaion marrazki-bilduma hori.
Abangoardiako garaia
Delhyk abangoardien ezagutza artistikoa, beste pertsona batzuekiko harremana eta munduari begiratzeko beste ikuspegi batzuk bilatu zituen. Horren ondorioz, Espainiako mugetan zein kanpoan bidaiatu zuen. 1934an, "Mercado Zamorano" koadroa margotu zuen. Lan hori eskualdeko trajeari buruzko Erakusketa Nazionalean aurkeztu zuen eta kritika bikainak jaso zituen. Urte horretan bertan Batzordearen beka bat lortu zuen Ikasketak Zabaltzeko eta Parisera joan zen horma-pintura ikastera.