cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Inés Fonseca
Inés Fonseca, jaiotzaz María Agnes Fonseca Legrand (Santander, Kantabria, 1960ko uztailaren 1a) santandertar abeslari, konpositore eta poeta da. Kantuko irakasle tituluduna ere bada. Besteak beste, José Hierro, Ernesto Cardenal, Miguel Hernández, Cristina Peri Rossi eta María Victoria Atencia poetei ahotsa eta musika jartzeagatik da ezaguna. Kantariak hamar estudio-album gutxienez kaleratu ditu. Artistaren ibilbideak emakumearen ikusgarritasuna Espainiako poesian azpimarratzen du.
Biografia
Begikar ama du — Josette Legrand Delporte, logopeda — eta aita Kantabriakoa— Fernando Fonseca Pigazo, medikua eta dentista. Hiru neba-ahizpetako txikiena da. Haurtzaroko zati handi bat Belgikan eman zuen aitona-amonekin. José Ángel Rueda Gutiérrez arkitektoarekin ezkonduta dago, eta harekin seme bat du, Angel.
Bogna Koreng
Bogna Koreng (Bogna Korjenkowa; Bautzen, 1965) alemaniar telebista-aurkezlea da, sorabieraz lan egiten duena.
Bogna Koreng sorabiarra da Radiboren bizi zen goi-sorabieraz eta alemanez hitz egiten duten eremu batean. Batxilergoa bukatu ondoren alemaniar filologia ikasi zuen. 2003tik Budyšingo estudioetako zuzendaria da eta 2001etik aurrera Wuhladko izeneko goi-sorabierazko telebista-saioa aurkezten du. Gaur egun Bogna Koreng bere familiarekin Panschwitz-Kuckaun bizi da.
2003an bere emankizunak hirugarrenaren saria irabazi zuen nazio txiki arteko irrati eta telebisten jaialdian, non 60 nazionalitate baino gehiagok hartu zuten parte. Bogna Korengek saria Uxgoroden (Ukrainan) hartu zuen.
Jorge Riechmann
Jorge Riechmann (Madril, 1962ko martxoaren 24a) espainiar idazlea da. Katalunian bizi den poeta, itzultzailea, saiakeragilea, matematikaria, filosofoa, ekologista eta zientzia politikoetan doktorea da. Obra poetiko zabal baten egile gisa, kontzientziaren poesiaren poeta-taldearekin lotuta dago.
Letretako ikasketak egin zituen eta irakasle da Bartzelonako Unibertsitatean. Aurrekoaz gain, ekologista eta bakezale ezaguna da, Maiatzaren Lehena Fundazioko ingurumen sailaren zuzendaria. Bizitza politikora sartu zen laurogeiko hamarkadaren lehen erdian, Espainia NATOn egotearen aurkako kanpainarekin batera. Harrezkero, mugimendu ekobakezalearekin lotuta egongo da.
Matematikan lizentziatu zen Madrilgo Complutense Unibertsitatean 1986an. Filosofia, UNEDen, (1984-1986), eta alemaniar literatura ere ikasi zituen Ekialdeko Berlingo Humboldt Unibertsitatean (1986-1989). Zientzia Politikoetan doktorea da Bartzelonako Unibertsitate Autonomoan, Alemaniako alderdi berdeari buruzko tesi batekin. 1990etik 2008ra Bartzelonako Unibertsitateko Soziologia eta Gizarte Zientzien Metodologia Saileko kide izan zen; 1995etik filosofia moraleko irakasle titularra izan zen unibertsitate berean.
Poeta gisa Cántico de la erosión (1987, Erosioaren kantika, Hiperion sariaren irabazlea) liburuarekin eman zuen bere burua ezagutzera. Handik aurrera XX. mendearen bukaerako espainiar poesiaren ahots originaletako bat ez ezik, Jorge Riechmann erreferentzia puntu bat izan da poeta gazte, erradikal, ikonoklasta eta bide urratzaileentzat. Aitzindaritza lan hori dela eta, Espainiako egungo poesia antologia inportanteenetan agertzen da bere obra.
Haren poesiaren ezaugarriak aipatzean, Riechmannek berak dio bere poesia «atsekabearen poesia» dela, ilusio estetikoa haustea du jomuga, adimena eta emozioa kausa bakar baten esanetara jartzeko, poetaren inguruko mundua aldatzeko. Poesia kontsolagarri eta malenkoniatsuari kontrajarriz, Riechmannek atsekabearen poesia amorratua eskaintzen du. Poetaren inkonformismo horren atzean gizarte-talde behartsuenen esplotatzaileen eta naturaren suntsitzaileen aurkako jarrera erradikala dago.
Haren lanik aipagarrienak: Cuaderno de Berlín (1989, Berlingo koadernoa); Veintisiete maneras de responder a un golpe (1993, Kolpe bati erantzuteko hogeita zazpi modu); Materia móvil (1993, Materia mugikorra); El corte bajo la piel (1994, Azalpeko ebakia); Baila con un extranjero (1994, Atzerritar batekin dantzan); Donde es posible la vida (1995, Bizitza posible den lekuan); La lengua de la muerte (1977, Heriotzaren mingaina); El día que dejé de leer EL PAÍS (1977, EL PAÍS irakurtzeari utzi nion eguna). Bestalde, literaturaren teorialari gisa ere zenbait lan argitaratu du.
1990-2003 urte-bitartean Mientras Tanto gizarte-zientzien eta gogoeta politikoaren aldizkariko erredaktore izan zen. Greenpeaceren Batzordeko kide ere izan zen 2002-2006 bitartean.
Literatura frantseseko eta alemaneko lanak itzultzen ditu gaztelaniara.
Inés Fonseca
Biografia
Oso gaztetatik hasi zen musikaz arduratzen, eta eragin frantseseko erreferenteekin —Charles Aznavour edo Édith Piaf, Yves Montand, Jacques Brel, …— eta eragin anglosaxoikoak —Leonard Cohen, Bob Dylan, Cat Stevens, The Beatles…— konposatu zituen bere abestiak.
13 urte zituela, Radio Nacional de Españak antolatutako “Canción” lehiaketako lehen saria jaso zuen, eta 17 urte zituela, Menéndez Pelayo Nazioarteko Unibertsitateak antolatutako “Festival de la canción, canción” lehen saria jaso zuen.
Hamazazpi urte zituela kantu- eta gitarra-ikasketak hasi zituen Santanderko Ataulfo Argenta Musika Kontserbatorioan. Hogeita zazpi urterekin, Pedro La Virgen irakasletzapean, Madrilgo Errege Musika Kontserbatorio Nagusian jarraitu zuen ikasten. Ikasketak bukatutakoan, hobekuntza-trebakuntza jaso zuen Alfredo Kraus eta Montserrat Caballérengandik
Karrera bukatutakoan, mundu klasikoarekin haustea erabaki zuen, eta berriz konposatu, estilo askotatik pasatu zela, besteak beste, bossa nova, popa, boleroa, jazza…
Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren beto eskubidea
Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren beto eskubidea nazioarteko politikan eragin zabala duen gertakari bat da. Nazio Batuen Gutunaren 27. artikuluaren arabera, Segurtasun Kontseiluko erabaki mamitsu guztiek bederatzi kideren baiezko botoa behar dute. Kide iraunkor baten ezezko botoak edo "betoak" atzera botatzen du proposamenaren onarpena, nahiz eta orokorrean behar diren bederatzi botoak lortu. Kasu gehienetan abstentzioa ez da betotzat hartzen, nahiz eta zenbait kasutan, esaterako, Nazio Batuen Gutuneko aldaketak edo Nazio Batuen kide berri baten proposamenak, bost kide iraunkorren baiezkoa eskatzen den. Tramite mailako prozedurak ezin dira betatu, eta beraz, betoa ezin da eztabaida ekiditeko erabili.
Inés Fonseca
Musika Ibilbidea
1982an, “Lady Jazz” musika-taldean sartu zen, eta 1983an, “Santanderko I. Jazz Jaialdia” bezalako jaialdietan parte hartu zuen, Dollar Brand-ekin batera. Gaixotasun bat zela eta, hainbat urtez alde batera utzi zuen oholtza. Garai hartan konposatu eta idatzi zituen Amanecer izeneko lehen diskoa osatuko zuten abestiak.
Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren beto eskubidea
Beto eskubideak eztabaida ugari sortu ditu. Babesten dutenek esaten dute nazioarteko egonkortasuna mantentzeko balio duela, eta interbentzio militarraren aurrean eraginkorra dela, baina kritikoek diote Ameriketako Estatu Batuen posizio dominantea egonkortzeko balio duela. Kritikoen arabera, betoa da NBEren jarduerarik antidemokratikoena, eta gerra krimenen eta gizateriaren aurkako krimenen aurrean ekintza ezaren jatorria, ez duelako baimentzen NBEk ekintzarik hartzea beto eskubidea duten herrialdeen eta euren aliatuen aurka.
Betoaren jatorria
Estatuek nazioarteko erakundeen ekintzei betoa jartzeko ideia ez zen berria 1945ean. 1919an Nazioen Elkartea sortu zenetik, Ligako Kontseiluko kide bakoitzak, iraunkorra izan ala ez, beto bat zuen prozeduraz kanpoko edozein bototan. 1920tik aurrera 4 kide iraunkor eta 4 ez-iraunkor zeuden, baina 1936rako kide ez-iraunkorren kopurua 11ra igo zen. Beraz, 15 beto zeuden indarrean. Hau, ligako zenbait akatsetako bat zen, zenbait arazotan akzioa ezinezko bihurtu zuena.
Georges Bidault
Georges-Augustin Bidault (Moulins, Frantzia, 1899ko urriaren 5a - Kanbo, Lapurdi, 1983ko urtarrilaren 26a) frantses politikaria izan zen.
Louvilliers-lès-Perche
Louvilliers-lès-Perche Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Paulina Rubio
Paulina Susana Rubio Dosamantes (Mexiko Hiria, Mexiko, 1971ko ekainaren 17a - ) abeslari eta aktore mexikarra da.
Georges Bidault
Biografia
Erresistentziako buruzagi izan zen, eta Erresistentziaren Nazio Kontseiluko lehendakari izendatu zuten 1943an. Gerraren ondoren, garrantzi handiko politikari bihurtu zen, eta hainbat karguren ardura izan zuen. Oposiziokoa egin zen 1954an, eta Algeria frantses izatearen aldeko sutsuenetako bat bihurtu zen. Estatu-segurtasunaren aurkako konplot bat antolatu izana leporatu zioten. Brasilera alde egin zuen, Bruselara ondoren, baina Frantziara itzuli zen azkenik.
Louvilliers-lès-Perche
Biztanleria
2007an Louvilliers-lès-Perche udalerrian erroldatutako biztanleak 150 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 98 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 97 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 53 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 7 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 50 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Louvilliers-lès-Perche udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 162 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.615 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Louvilliers-lès-Perche udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Inés Fonseca
2000-2010
2000ko urriaren 17an Amanecer lehen diskoa kaleratu zen eta Caja Cantabriako Kultur Etxean (CASYC) aurkeztu zen. Album oso pertsonala, bere abestiekin, eta José Hierroren poema bat. Disko horretan bere musika-erreferentziak islatzen dira, uneko kantautore horrengandik urrun.
Abeomelomys
Abeomelomys Muridae animalia familiako generoa da, karraskarien barruan sailkatua.
Sylvie Vartan
Sylvie Vartan (Sylvie Georges Vartanian Силви Жорж Вартанян jaioa; Iskrets, 1944ko abuztuaren 15a - ) frantziar abeslari eta antzezlea da, Bulgarian jaioa.
Yé-yé artistarik ospetsuenetariko bat, frantziar eta italiar telebistetan hainbat aldiz agertu zen. Johnny Hallyday bere bikotekidearekin egindako ikuskizunetan Olympia eta the Parisko biltzar-jauregia bete ziren 1960 eta 1970eko hamarkadetan zehar.
Inés Fonseca
2000-2010
2003ko ekainaren 9an, José Hierro poetarekin batera, Inés Fonsecak VIDA izeneko lana aurkeztu zuen Madrileko Arte Ederren Zirkuluko Zutabeen Aretoan —El Europeo-k argitaratua — CD- liburu hori — literaturaren eta abeslariaren arteko adiskidetasunetik jaio zen, eta bertan aurkitu zuen kantautore gisa ekoizten hasi zeneko formatua.
2003ko azaroan, Valladoliden egin zen Espainiako Hizkuntzaren Nazioarteko II. Biltzarraren ondorioz, Joaquín Díaz etnologo eta musikariaren Poesía Necesaria proiektua sortu zen, non 20 kantarik —Amancio Prada, Joan Manuel Serrat, María Dolores Pradera, Paco Ibañez…— ahotsa eta musika jartzen baitiete 20 poetari — Ángel González, Miguel Hernández, Pedro Salinas, Gabriel Celaya... —  Lankidetza horretarako, José Hierro eta Inés Fonsecak  VIDA albumeko Nubes izeneko gaia hautatu zuten —José Hierroren Letra eta Inés Fonsecaren musika —.
2005eko azaroaren 18an kaleratu eta aurkeztu zen Santander, música para una ciudad/ Santander, hiri baterako musika, Caja Cantabriako Gizarte eta Kultur Ekintza Zentroa antzokian (CASYC). CD-liburua izan zen,Santanderko Udalak, Caja Cantabria Fundazioak eta El Diario Montañések Santander hiriaren 250. urteurrenerako proposatutakoa. Album horretan Kantabriako poeten lana musikalizatu zen, hala nola Gerardo Diego, José del Río Sanz, José Luis Hidalgo eta José Hierro, eta kantariaren beraren poema bat.
2006ko uztailaren 15ean, Potesko Lebaniego Ikasketa Zentroan aurkeztu zen, Más allá de este claustro/ Klaustro honetatik haratago. Neo-folk estilokoavCD-liburu hori, Kantabriako Gobernuak enkargatu zuen Lebaniegar Jubilazio Urtea zela eta. Fonsecaren musika eta olerkiak beatoen argazki eta irudiekin eta bere testuekin nahastu ziren. Matilde Camus poetaren lau poema musikalizatu ere sartu ziren.
2007ko abuztuaren 27an, Menéndez Pelayo Nazioarteko Unibertsitatearen programazioaren barruan, Paraninfo de la Magdalenan laugarren CD-liburua izenekoa aurkeztu zuen. Opari instituzionala da, UIMPk eta Kantabriako Gobernuaren artean finantzatua; 80. urteurrena zela eta, — Fonsecak musikan poeta handien poemak sartu zituen: Federico García Lorca, Rafael Alberti, Pedro Salinas, Jorge Guillén, Vicente Aleixandre, Luis Cernuda, Emilio Prados, Gerardo Diego, Dámaso Alonso eta Manuel Altolaguirre.
Marigny-en-Orxois
Marigny-en-Orxois Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Inés Fonseca
2000-2010
2008ko abuztuaren 13an zuzenean eman zen Generación del 27/ 27ko belaunaldia Bartzelonako Caixa Forum-era, eta abuztuaren 14an Madrileko CaixaForum-era. 2008an Un ciempiés argitaratu zen. Bere abestien bilduma da, non artistak banaketa digitalarekin esperimentatzearen alde egin zuen. Jazz-pop estilokoa, albuma poema propioetatik eta kutsu intimistatik abiatuta osatu zen. Luis Eduardo Autek esan zuenez: "«Disko bakoitza aurrekoaren gainetik dago. Proposamen bakoitza oraindik zailagoa da, bere hausnarketen eta sentimenduen unibertsoan gero eta gehiago sakontzeko, txanda-moduei eta -modei kontzesioak egiteko tentazioan erori gabe».*"
Marigny-en-Orxois
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 469 ziren. Familiak 170 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 61 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 61 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Inés Fonseca
2010etik aurrera
2012ko azaroaren 12an Dos en uno aurkeztu zen SGAEren Manuel de Falla aretoan. CD-liburu haonek Nikaraguako Ernesto Cardenal poetari egin zion omenaldia: Fonsecaren abestiak, Ernesto Cardenalen eta haren eskulturen testuak eta argazkiak batu zituen. Gainera, CD-liburu hauxe da omendutakoaren lan plastiko guztia biltzen duen lehen katalogoa eta bakarra.
Marigny-en-Orxois
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Inés Fonseca
2010etik aurrera
Contrabando hil ostean Isaac Cuenderi egindako omenaldia da. Artean argitaratu gabeko albuma, Contrabando liburuan oinarritua. Poemas súbitos/ Bat-bateko olerkiak, familiakoen eta lagunen artean baino ez zena banatu.
Marigny-en-Orxois
Etxebizitza
2007an 223 etxebizitza zeuden, 178 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 213 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 178 etxebizitza nagusietatik 152 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 89 etxek bost zituzten. 129 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 87 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Inés Fonseca
Trazos, emakume poeta isilaraziei eskainitako lana
2017. urteko apirilaren 25ean Trazos aurkeztu zen Kantabriako Parlamentuan, diskoan lana duten zenbait poetarekin batera. CD-liburu horrek Espainiako hamazortzi emakumeren hamazortzi poema bildu zituen, biziak eta une horretakoak; beteranoak eta berriak, sari nazionalek eta nazioartekoek bermatuak.
Marigny-en-Orxois
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Inés Fonseca
Trazos, emakume poeta isilaraziei eskainitako lana
Proiektu aitzindari hori ez zen antologia gisa sortu, baizik eta onartutako eta isildutako poetak ikusgarri eta isilaraziak, literaturaren historian luzaroan ordezkatuta zeuden poeta maskulinoen kultura hutsarekin kontrajarrita. Ahots eta musika batek, jazzak, elkartutako poesia femeninoa. CD-liburu horretan parte hartu zuten poetak hauexek izan ziren: Verónica Aranda, María Victoria Atencia, Noni Benegas, Dori Campos, Laura Cancho, Laura Casielles, Juana Castro Muñoz, Maribel Fernández Garrido, Ana García Negrete, Rosario de Gorostegui, Menchu Gutiérrez, Almudena Guzmán, Clara Janés, Chantal Maillard, Julia Otxoa, Cristina Peri Rossi, Mercedes Ridocci eta Gloria Ruiz.
Marigny-en-Orxois
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 309 ziren, horien artean 240 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 240 pertsona aktiboetatik 212 lanean zeuden (123 gizon eta 89 emakume) eta 28 langabezian zeuden (13 gizon eta 15 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Marigny-en-Orxois udalerrian 179 unitate fiskal zeuden, 465 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.196 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 iturginak ziren, 2 argiketariak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Marigny-en-Orxois udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren beto eskubidea
Betoaren jatorria
Segurtasun Kontseiluko kide iraunkorrak (betoa) aho batez hartzeko Nazio Batuen Gutunaren xedapena eztabaida luze baten emaitza izan zen, Dumbarton Oaks (1944ko abuztua-urria) eta Jaltako (1945eko otsaila) konferentzietan egindakoa. Ebidentzia da Erresuma Batuak, Ameriketako Estatu Batuek, Sobietar Batasunak eta Frantziak aho batekotasunaren printzipioa bultzatzen zutela eta horretan arrazoituta zeudela. Potentzia handiek elkarrekin jardungo dute, baita beren eskubide subiranoak eta interesak babesteko arduragatik ere. Harry Trumanek, 1945eko apirilean Estatu Batuetako presidente izatera iritsi zenak, honako hau idatzi zuen bere memorietan: "Gure aditu zibil eta militar guztiek alde egin zuten, eta beto hau gabe, Senatuak ez zuen inolako akordiorik onartuko".
Pilsen (Wisconsin)
Pilsen Ameriketako Estatu Batuetako herri bat da. Bayfield konderrian dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren beto eskubidea
Betoaren jatorria
Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren beto sistema NBEri bere kide sortzaile nagusien aurka etorkizuneko edozein ekintza zuzenean hartzea debekatzeko ezarri zen.
1944an erabaki zen Erresuma Batua, Txina, Sobietar Batasuna, Estatu Batuak eta, "Bere garaian", Frantzia Kontseilu sortu berri bateko kide iraunkorrak izango zirela. Frantzia, Alemaniak garaitua eta okupatua izan zen (1940-44), baina, Nazioen Elkarteko kide iraunkor bezala izan zuen paperak, bere botere kolonial izaerak eta aliatuen aldeko Frantzia Askeko indarren jarduerek, beste laurekin batera kontseilu bat egitea ahalbidetu zion.
Enrique Santos Discépolo
Enrique Santos Discépolo (Buenos Aires, 1901eko martxoaren 27a - Buenos Aires, 1951ko abenduaren 23a) argentinar musikagile, musikari, antzerkigile eta zinemagilea izan zen. Besteak beste, Cambalache tango ospetsuaren egilea izan zen.
Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren beto eskubidea
27. artikulua
Nazio Batuen Gutunaren 27. artikuluak honako hau ezartzen du:
Vita Sackville-West
Victoria Mary Sackville-West edo Vita (Sevenoaks-eko Knole House-en, Kent, 1892ko martxoaren 9a - Sissinghursteko gaztelua, Kent, 1962ko ekainaren 2an), Vita Sackville-West izenekoa, Ingeles idazlea eta lorategi diseinatzailea izan zen, ijito jatorriduna. Bloomsbury-ko Taldearen kidea. The Observer-en idazten zuen.
Marigny-en-Orxois
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren beto eskubidea
Beto eskubidearen erabilpena
Betoaren benetako erabilera eta betoa erabiltzeko aukera Segurtasun Kontseiluaren funtzionamenduaren funtsezko ezaugarriak izan dira NBEren historian zehar. Segurtasun Kontseiluko kide iraunkor batek betoa saihestu dezake, baldin eta proposamen horrek ez badu inoiz lortzen eskatutako gehiengoa. NBEren lehen bi hamarkadetan, mendebaldeko herrialdeak sarritan gai izan ziren ebazpenak betoa erabili gabe garaitzeko. Sobietar Batasuna egoera horretan zegoen 1970 eta 1980ko hamarkadetan. Betoaren erabilerak gai jakin bati buruz beto-ahalmena duen herrialde baten edo batzuen isolamendu diplomatikoa islatu du. Betoaren erabilera edo mehatxua dela eta, Segurtasun Kontseiluak, kasurik onenean, zeregin mugatua izan lezake kide iraunkorrek parte hartzen duten gerra eta esku-hartze jakin batzuetan, adibidez Aljerian (1954-1962), Suezen (1956), Hungarian (1956), Vietnamen (1946-75), Txina-Vietnam gerran (1979), Afganistanen (1979-88), Panaman (1989), Iraken (2003) eta Georgian (2008).
Krisietan Nazio Batuen Erakundearen ekintzarik gabeko kasu guztiak ez dira betoaren benetako erabileraren ondorio izan. Adibidez, Iran-Irak gerran (1980-1988) ez zen betoa erabili, baina NBEren papera oso txikia izan zen, amaiera fasean izan ezik. Era berean, 2003tik aurrera Nazio Batuek Sudango Darfur eskualdeko krisian izan zuten parte-hartze mugatua ez zen betoaren benetako erabileraren ondorio izan, baizik eta jarduteko borondate orokorrik ez izatearen ondorio.
1990etik, betoa neurriz erabili da. 1990eko maiatzaren 31tik 1993ko maiatzaren 11ra bitarteko epea NBEren historian betorik gabe luzeena izan zen. 1989. urtearen amaierara arte, Segurtasun Kontseiluak 646 ebazpen onartu zituen, bataz beste 15 urteko. Ordutik igarotako urteetako zifrek erakusten dute Segurtasun Kontseiluak aktibitaterik handiena izan zuela 1993an, eta, ondoren, murrizketa-maila apala izan zuela.
1950ean Sobietar Batasunak beto boterea erabiltzeko aukera garrantzitsu bat galdu zuen. Gobernu sobietarrak "aulki hutsaren" politika onartu zuen Segurtasun Kontseiluan 1950eko urtarriletik, Nazio Batuen Erakundeak Txinako Herri Errepublikako ordezkariak Txinaren ordezkari legitimotzat onartzeari uko egin ziolako, eta Kontseiluak funtsezko gaiei buruz etorkizunean har dezakeen edozein erabaki saihesteko itxaropenarekin. Nahiz eta Gutuna idatzi (ez du ebazpenik onartzen abstentzioarekin edo beto-eskubidea duen kiderik gabe), abstentzio ez-blokeatzailetzat hartu zen. Izan ere, garai hartan Kontseiluaren praktika bihurtu zen, Kontseiluak ebazpen-proiektu ugari onartu baitzituen, kide iraunkor bakoitzak baiezko botorik eman ez bazuen ere. Sobietar Batasuna Segurtasun Kontseiluan ez egotearen emaitza, Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren 83 (1950eko ekainak 27) eta 84 (1950eko uztailak 7) ebazpenei betoa jartzeko moduan ez zegoela izan zen, Koreako Gerran borrokatu zuen Estatu Batuek zuzendutako koalizio militarra baimenduz.
Kide iraunkor orok hautagai bati gutxienez betoa jarri dio idazkari nagusi kargurako. Estatu Batuek beto sobietarra saihestu zuten 1950ean, Batzar Nagusiari Trygve Lie berriz hautatzeari buruz bozkatzeko eskatzean, Segurtasun Kontseiluaren gomendiorik gabe. Hala ere, idazkari nagusi bakoitza 1953tik gomendatu dute Segurtasun Kontseiluko kide iraunkorrek, aho batez. Betoak ez dira publikoki erregistratu 1981etik, inkesta boto sekretuaren bidez egiten delako. Hala ere, herrialdeek euren botoak iragarri ditzakete, aldi baterako kideak beste hautagai baten alde bozkatzera animatzeko.
Erabilpena herrialdearen arabera
Segurtasun Kontseiluaren historian, betoen ia erdia Sobietar Batasunak eman zituen, gehienak 1965a baino lehen. 1966tik, igorritako 153 betoetatik 119 NATOko hiru kideetako batek igorri zituen: Estatu Batuak, Erresuma Batuak eta Frantziak.
1946tik 2016ra, 236 aldiz eman ziren betoak. Aldi horretarako, honela banatzen da erabilera:
Txina
1946 eta 1971 artean, Txinak Nazio Batuetan zuen ordezkaritza Txinako Errepublikaren gobernuaren esku egon zen (Taiwanera 1949an erretiratu zena, gerra zibila galdu ondoren), non bere ordezkariak betoa behin bakarrik erabili zuen Mongoliaren atxikimendu eskaera blokeatzeko 1955ean, Txinako Errepublikak herrialdea Txinaren zatitzat hartu baitzuen. Honek, Mongoliaren onarpena 1961era arte atzeratu zuen, Sobietar Batasunak, Mongolia onartua izan ezean, berriki independizatutako Afrikako herrialde guztien onarpena blokeatuko zuela iragarri zuenean. Presio horren aurrean, Txinako Errepublikak amore eman zuen, protestapean.
1971n Txinako Errepublika Nazio Batuetatik kanporatu ondoren, herrialdearen egungo gobernuak, Txinako Herri Errepublikak, igorritako lehen betoa 1972ko abuztuaren 25ean igorri zen Bangladesh Nazio Batuetan onartzeari buruz. 2014ko maiatzetik aurrera, Txinak 9 aldiz erabili du betoa. Begiraleek Txinaren alde egin dute, interes txinatarrekin zerikusi zuzenik ez duten ebazpenei abstentzioarekin erantzuten diotela ikusi dute, betoa jarri beharrean.
Sobietar Batasuna eta Errusia
Nazio Batuen lehen urteetan, Sobietar Batasuneko komisarioak eta geroago Kanpo Arazoetako ministro izan zen Viatxeslav Molotovek betoa jarri zion ebazpenei, "Beto Jauna" bezala ezagutua izateraino. Izan ere, Sobietar Batasunarenak izan ziren inoiz emandako beto guztien ia erdia, 79 lehenengo 10 urteetan. Molotovek, erregularki, onarpen eskaerak baztertu zituen, Estatu Batuek Sobietar Errepublika guztiak onartzeari uko egin ziotelako. Sobietar Batasuna desegin zenetik, Errusiak bere beto boterea neurriz erabili zuen 2014ko Ukrainako eta Siriako gatazketara arte.
Marigny-en-Orxois
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren beto eskubidea
Frantzia
Frantziak bere beto-boterea neurriz erabiltzen du. Ebazpen-proiektu bati alde bakarrez betoa jarri zion azken aldia 1976an izan zen, Komoreen independentziari buruzko ebazpen bat blokeatzeko, Mayotte uhartea itsasoz haraindiko Frantziako lurralde gisa mantentzeko egin zena. Erresuma Batuarekin batera, 1956an Israelgo armadak Egiptoren aurka Suezko krisian egindako ekintza militarra bertan behera uztea eskatzen zuen ebazpen bati ere betoa jarri zion. Frantziak 1989ko abenduan erabili zuen azkenekoz bere beto boterea Panamako egoerari buruz. 2003an, Iraken berehalako inbasioari buruzko ebazpen beto frantziar baten mehatxuak tirabira sortu zuen Frantzia eta Estatu Batuen artean.
Erresuma Batua
Erresuma Batuak 32 aldiz erabili du Segurtasun Kontseiluaren beto boterea. Lehen erabilera 1956ko urrian izan zen, Erresuma Batuak eta Frantziak Estatu Batuek Segurtasun Kontseiluko presidenteari Palestinari buruzko gutun bat betatu ziotenean. Berriena 1989ko abenduan izan zen, Erresuma Batuak, Frantziak eta Estatu Batuek betoa jarri ziotenean Estatu Batuen Panamako inbasioa gaitzesten zuen ebazpen proiektu bati.
Enrique Santos Discépolo
Bizitza
Discépolo Buenos Airesen jaio zen, 1901eko martxoaren 27an. Aita, Santo Discépolo, napolitar musikaria zen, eta ama, Luisa Deluchi, argentinarra. Aita 1906an hil zen eta ama 1910ean. Anaia zaharrena Armando Discépolo antzerkigilea zen, eta haren eskutik egin zuen debuta eskenatoki gainean, 15 urte zituelarik. Handik gutxira idatzi zituen lehen antzerki lanak, eta baita tango hitzak ere: El bizcochito eta Qué Vachaché 1925ekoak dira.
Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren beto eskubidea
Erresuma Batua
Erresuma Batuak bere beto boterea erabili zuen, Frantziarekin batera, 1956an Suezko kanalaren (Frantzia eta Erresuma Batua militarki inplikatuta zeuden kanalaren) krisia konpontzera zuzendutako ebazpen proiektu bati betoa jartzeko. Erresuma Batua eta Frantzia, azkenean, Egiptotik erretiratu ziren, Estatu Batuek, "Bakearen Aldeko Batasuna" ebazpenaren ondorioz, Batzar Nagusiaren "larrialdiko saio berezi" bat bultzatu ondoren, Nazio Batuen Larrialdi Indarra (UNEF I) ezartzera eraman zuena 1001 ebazpenaren bidez. Erresuma Batuak ere zazpi aldiz erabili zuen betoa Rhodesiarekin lotuta 1963tik 1973ra, eta horietako 5 aldebakarrekoak izan ziren (Erresuma Batuak beto-boterea aldebakarrez erabili duen aldi bakarrak).
Vita Sackville-West
Biografia
Sackvilleko hirugarren baroiaren eta bere emazte eta lehengusinaren alaba, Victoria. Hogeitabat urte zituela, Harold George Nicolson, idazle, politikariarekin ezkondu zen, diplomatiko lanak egiten zituena Konstantinoplan. Bi seme izan zituzten eta bikote irekia izan zirela jakina da, Victoriak maitale ezagunak izan zituen, adibide gisa Rosamund Grosvenor, Violet Trefusis, Hilda Matheson, Olive Rinder eta Virginia Woolf, eleberrigile ospetsuaren Orlando inspiratu zuen.
The earth-ek (Lurra), haren poema narratibo luzeari esket Hawthornden Saria irabazi zuen 1927an. 1933. urtean berriro irabazi zuen Collected Poems-ekin (Bildutako olerkiak), eta orain arte saria bi aldiz irabazi duen bakarra da. Sissinghurst-en, Kent-en, bere lorategia sortu zuen, Sissinghursteko gazteluari atze-oihala eskaintzen diona.
Obra
Emakume ezagunen biografiak idatzi zituen, hala nola, Aphra Behn eta Teresa Ávilakoa-ren biografia. Bere amonari, Málagako dantzaria zena, Josefa Durán (1830-1871), liburu bat eskaini zion, Pepita.
Elizabeth (Minnesota)
Elizabeth Minnesotako hiri bat da. Otter Tail konderrian kokatua dago. 2010ean 173 biztanle zituen, 0.95 kilometro koadrotan banatuta.
Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren beto eskubidea
Ameriketako Estatu Batuak
Charles W. Yost enbaxadoreak 1970ean eman zuen lehen beto estatubatuarra, Rhodesiako krisi batekin lotuta, eta Estatu Batuek beto bakartia eman zuten 1972an Israel Siria eta Libanoren aurkako gerragatik kondenatzen zuen ebazpen bat blokeatzeko. Ordutik, beto-boterearen erabiltzailerik ohikoena bihurtu da, batez ere Israel kritikatzen eta kondenatzen duten ebazpenetan, eta ia beti alde bakarretik gerra eta giza eskubideen urraketak direla eta. 2002tik, Negroponte doktrina aplikatu da Israelen eta Palestinaren arteko gatazkari buruzko ebazpenei betoa jartzeko. Batzar Nagusiaren eta Segurtasun Kontseiluaren arteko tirabira etengabea izan da. 2016ko abenduaren 23an, Obama administrazioak ez zuen bozkatu israeldarren kokaguneen amaiera eskatzen zuen ebazpen baten inguruan, eta horri esker onartu zen ebazpena.
Polizia Katalan Herrietan
Katalan Herrietako segurtasunaz Andorra, Espainia, Frantzia eta Italiako estatuak arduratzen dira. Bakoitza beren lurraldean.
Enrique Santos Discépolo
Bizitza
Denbora luze gabe, tango abeslari hoberenak hasi ziren bere hitzak kantatzen: Azucena Maizanik, Tita Merellok eta Carlos Gardelek berak ere. Beti ere, aktore lana ez zuen alde batera utzi. 1920ko hamarkadaren amaieran idatzi zituen Esta noche me emborracho, Chorra, Malevaje, Soy un arlequín eta Yira-yira. Cambalache, 1934koa, Hamarraldi Zitalaren deskripzio gordina da. Peronismoaren aldeko kartsua izan zen. 1951n El hincha filmeko protagonista izan zen. Urte bereko abenduaren 23an hil zen, bihotzekoak jota.
Sázavka
Sázavka Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 327 biztanle ditu eta 11,01 kilometro koadroko azalera. Havlíčkův Brodeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1317 urtean egin zen.
Berești-Meria
Berești-Meria Errumaniako udalerri bat da, Galați konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Hassuna kultura
Hassuna edo Hassuna-Samarra kultura Mesopotamiako historiaren garai arkeologiko bat da. K.a. 5600 urtetik K.a. 5000ra gutxi gorabehera doa. Haren ezaugarriak gaur egungo Iraken Tell Hassuna aztarnategiari esker ezagutzen dira.
Berești-Meria
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Hassuna kultura
Ezaugarriak
Hassunan egindako indusketei esker kultura hau ezagutzen dugu. Egungo Iraken kokatuta, aztarnategia Tigris ibaitik gertu dago, Mosuletik 35 kilometrotan, hegomendebaldean. K.a. 6000. urtearen inguruan lautadetan nekazari-komunitateak kokatu ziren, bereziki aipatutako aztarnategian. Choga Mami-n eta Tell es-Sawwanen ureztatu gabeko nekazaritza ezinezkoa zen eta, horregatik, kanal sare txikiak egin zituzten; kanal horiek familiek egiten zituzten.
Loirako gazteluak
Loira ibarreko gazteluak Erdialdea-Loira Harana (Touraine, Blésois, Orleanerria eta Berry) eta Loirerria (Anjou) eskualdeetan eraikitako pizkundetar gazteluak dira, Loira edo bere ibaiadarrak diren Indre, Cher, Vienne, Maine eta Loira ertzeetan daudenak. Normalean 42 gaztelu eta jauregiek dute izen hau.
Hassuna kultura
Ezaugarriak
Hassuna kulturaren ezaugarri garrantzitsu bat garatu zuren zeramika da. Objektu horien fondoak mate izaten dira, marroi gorrixka edo beltza. Apaintzeko gaiak ez dira figuratiboak, geometrikoak baizik: triangeluak erronboetan sartuta, esbastikak... Geroago horrelako irudiak Niniven, Baghuzen, Jeriko, Anatoliako lautadan eta beste aztarnategietan aurkituko ziren.
Loirako gazteluak
Hain gertu dauden hainbeste jauregi ezen UNESCOk Sully-sur-Loire eta Chalonnes-sur-Loire arteko Loiraren ibilbidea Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
Hassuna kultura
Ezaugarriak
Tell Hassunan, etxebizitzak lasto-buztinezkoak ziren, erdiko patio baten inguruan eraikiak. Zeramika zehaztasun handiekin margotutakoa aurkitu da etxe horien aztarnetan. Tresna asko aurkitu izan dira ere bai: esku aizkorak, igitaiak, ehotzeko harriak, paperontziak, labeak... Lurrean ere etxekotutako animalien hezur ugari aurkitu dira. Bizitzaren ondorengo sinesmenarekin lotutako aztarnak ere ikusi dira.
Lyongo Eskolaren arabera, Hassuna kultura Masopotamiako historiaren 6.garaian kokatzen da, Halaf kulturarekin batera.
Olatuen altuera adierazgarri
Ozeanografian, olatuen altuera adierazgarria, Hs izendatzen dena, puntu batean aldi jakin batean zehar izandako olatu guztietatik heren handienaren batezbesteko altuera da.
Allendorf (Turingia)
Allendorf Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Alfie (2004ko filma)
Alfie, 2004ko Charles Shyer estatubatuar zinema zuzendariaren amodiozko drama-komedia film bat da. Jude Law, Marisa Tomei eta Susan Sarandon aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
AEB, New York. Alfie Elkins Jr. (Jude Law) hitian luxuzko auto gidari gisa lan egiten duen ingeles gizaseme gazte, erakargarri, karismatiko eta gonazalea da, beti emakumeen atzetik, bere sexuzalekeri eta harropuzkeriak ez du mugarik. Emakume ederrez inaguraturik dagoenez, bere izaera kanporakoitasunak uneoro emakumeen artean sekulako arrakasta izatea ekarri dio. Halere, bere lagunak ez daude bere ezkongabe bizimodu nahasiarekin batere ados. Gau bakarreko bere sexu-topaketek beti horretan gelditzen dira, eta Alfiek inongo bizimodu egonkorrik ez duela nahi dirudi. Nesketan eginiriko saio horietako batean Lonette (Nia Long) ezagutuko du, bere adiskide Marlonen (Omar Epps) neskalaguna dena, eta ordurarteko bere bizimoduaz gogoeta egitera derrigortuko du.
Aktoreak
Filmaren kredituetan Alfie Elkins Sr. irudikatzen duen Michael Caine aktorearen zuri-beltzeko argazki bat agertzen da.
Simeon Estilita
Simeon Estilita ( šamʻun dasṯonáyá, Συμεὼν ὁ στυλίτης Symeon Stylites, سمعان العمودي semaan al aamoudi ) (Sis, c. 388 – Qalaat Semaan, ) kristau aszeta izan zen.
Zilizioaren asmatzailetzat jotzen da.
Bizitza
Hogeita hamar urte zituela, eremitismoaren molde berria abiarazi zuen Siriako basamortuan: estilitismoa, zutabe baten gainean penitentzia egiten bizitzea. Gisa horretan 40 urte inguru eman zuen 30 m garai zen eta metro bateko diametroa zuen zutabe baten gainean. Behin, aingeru batek suzko gurdi batean zerura eramateko zetorrela ikusi uste izan zuen eta, gurdian sartzeko oin bat altxatua zuela, ikuspena suntsitu zen; tentazioan erortzekotan egon izanagatik bere burua zigortzearren, hil artean postura hartan gelditzea deliberatu zuen. Urtebete geroago hil zen. Simeonen eraginaz eta haren eredura beste zenbait estilita barreiatu ziren Siriako eta Tebaidako basamortuan zehar, nor bere zutabean, Simeon Gaztea, Lukas eta Daniel santuak eta San Alipio, besteak beste.
Ricky Nelson
Eric Hilliard Nelson, profesionalki Ricky Nelson bezala ezaguna eta ondoren Rick Nelson bezala (Teaneck, New Jersey, 1940ko maiatzaren 8a - De Kalb, Texas, 1985eko abenduaren 31) estatubatuar musikari, abeslari eta aktorea izan zen. Rock & rollaren izar bat eta pop musikaren aitzindari bat izan zen.
Idolo gazte bat izan zen 1950eko hamarkadan. 1957an bere lehen singlea grabatu zuen eta 1958an bere lehen arrakasta lortu zuen. Bere ospeari esker, 1959an Rio Bravo filmetan antzeztu zuen. 53 abesti jarri zituen Billboard Hot 100n. 1985ek gau zaharrean hil zen, hegazkinlaria istripu batean, kontzertu batera zihoala. 1987an hil ondoren Rock and Roll Hall of Famen sartu zen.
Grallaricula ochraceifrons
Grallaricula ochraceifrons Grallaricula generoko animalia da. Hegaztien barruko Grallariidae familian sailkatua dago.
Dipodidae
Dipodidae Ipar Hemisferioan bizi diren karraskari familia bat da. Familia honek 16 generotan dauden 50 espezie baino gehiago dira.
Gandor sagital
Gandor sagitala garezurraren goiko aldean zehar doan hezur-protuberantzia bat da, garezurreko erditik igarotzen dena (jostura sagitalean). Protuberantzia honen presentziak masailezur-muskuluen indar paregabea adierazten du, gandor sagitalak batez ere loki giharra atxikitzeko balio baitu, hau da, mastekatzeko muskulu nagusietako bat. Gandor honen garapena gihar beraren garapenarekin lotu behar omen da. Gandor hauek haginkada indartsua duten animalien burezurretan aurkitzen dira, hala nola, gorila, lehoia edo txakurra. Desagertutako animalia batzuen artean dinosauroak daude, hala nola tyrannosauroa eta hominidoak, hala nola Paranthropus.
Tatyana Ali
Tatyana Marisol Ali (The Bellmores, New York, 1979ko urtarrilaren 24a) estatubatuar aktore eta abeslaria da, zineman eta telebistan aritutakoa. The Fresh Prince of Bel-Air telesailean egindako lanagatik ospetsu bilakatu zen.
Tulare (Hego Dakota)
Tulare Ameriketako Estatu Batuetako herri bat da. Spink konderrian dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Smârdan
Smârdan honakoa izan daiteke:
Ananda (musika diskoa)
Ananda Paulina Rubioren musika diskoa da, 2006an argitaratutakoa.
Simeon I.a Bulgariakoa
Simeon I.a Bulgariakoa (Симеон I Велики); ?, c. 864/865 – Preslav, ) Bulgariako tsarra izan zen 893-927 bitartean. Boris I.aren semea. Bulgariako lehen errege kristaua izan zen. Erreinua zabaltzea izan zuen helburu nagusia: bizantziarren aurka borrokatu zen, Hadrianopolis eskuratu zuen eta Konstantinopla hartzerik lortu ez bazuen ere Aita Santuak eskubide bereziak eman zizkion. Balkanetako penintsula ia osoa hartzen zuen inperioa antolatu zuen. Artea eta jakintzak indartu zituen.
Elx Club de Futbol
Elche Club de Fútbol (valentzieraz Elx Club de Futbol) futbol talde alacantarra da, 1922an Elx hirian sortutakoa. Lehen mailan 21 denboraldi egin ditu.
Historia
Taldea 1922ko udan sortu zen Elche Football Club izenarekin eta 1925 urtean profesionala bihurtu zen. Ligak sortzerakoan Elx 3. mailan sartu zen eta 1935ean 2. mailara igotzea lortu zuen. Hurrengo hamarkadetan 3. mailan gehiago aritu zen bigarren mailan baino.
1959-60 denboraldian egin zuen debuta lehenengo mailan. Hamabi urtez jarraian izan zen lehenengo mailan. 1963-64 denboraldian une batez liderra ere izan zen. Harrobiarekin egindako lanak fruituak eman zituen 1967an Deportivo Ilicitano (bigarren taldeak) 2. mailan jokatzerakoan. 1969an Kopako finalera iritsi zen eta Bilboko Athletic Klubaren aurrean 1-0 galdu zuen. 1971ean maila galdu zuen baina berriz igo zen 1973an eta sei denboraldi egin zituen jarraian. 1976an gaur egungo bere zelaia den Manuel Martínez Valero estadioa inauguratu zen.
80. hamarkadan bi aldiz igo zen lehen mailara baina hurrengo urteetan jaitsi zen. Ordutik aurrera bigarren mailan izan da.
2010-11 denboraldian igoera fasea jokatu zuen baina ez zuen zorterik izan. 2012-13an berriz Bigarren mailako txapelketa irabazi eta zuzenean igo zen. Lehenengo urtean azken unean salbatu zen arren 2014-15 denboraldian 13. egin zuen. Hala ere zituen zorrak aintzat hartuta taldea bigarren mailara jaitsarazi zuten eta bere lekua Eibarrek hartu zuen. 2016-17an bigarren maila ere galdu zuen baina hurrengo urtean itzuli zen.
COVID-19 pandemiak baldintzaturiko 2019-20 denboraldian 6. postuan amaitu zuen liga eta igoera play-offetarako sailkatu zen. Finala Gironaren aurka jokatu zuen abuztuan. Etxean 0-0 berdindu zuen eta Gironan 96. minutuan sartutiko gol bakarrari esker Lehen Mailara igotzea lortu zuen. Hurrengo denboraldian azken partidan Athleticen aurka lorturiko garaipenari esker mantentzea lortu zuen.
Datuak
2023-24 barne:
2022/2023 taldea
2022ko irailaren 2an eguneratua.
Evangeline parrokia (Louisiana)
Evangeline parrokia (Evangeline Parish) Louisianako parrokia bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Ville Platte da. 2010eko zentsuaren arabera 33,984 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Evangeline parrokiak 176,022 kilometro koadro ditu. Horietatik 4,467 ura dira. Beste 171,555 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 19,31 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 33,984 pertsonetatik 23,847 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 776 dira. 9,565 beltzak edo afroamerikarrak. 98 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 112 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 33 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 326 pertsonek kokatzen zuten.
Bălășești
Bălășești Errumaniako udalerri bat da, Galați konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Sazená
Sazená Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 329 biztanle ditu eta 6,77 kilometro koadroko azalera. Kladno barrutian dago.
Jeff Albertson
Jeff Albertson, edo "Komiki Saltzailea", Simpsondarrak telesailko pertsonai bat da.
Aethomys
Aethomys Muridae animalia familiako generoa da, karraskarien barruan sailkatua.
Elko New Market (Minnesota)
Elko New Market Minnesotako hiri bat da. Scott konderrian kokatua dago. 2010ean 4,110 biztanle zituen, 8.69 kilometro koadrotan banatuta.
Gouts
Gouts Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Landak departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gouts udalerrian erroldatutako biztanleak 241 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 158 ziren, horien artean 112 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 112 pertsona aktiboetatik 108 lanean zeuden (51 gizon eta 57 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gouts udalerrian 96 unitate fiskal zeuden, 245 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.365 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Gouts udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 224 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alperstedt
Alperstedt Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Simon Aragorri
Simon Aragorri Olabide, Irandako Markesa (Hendaia, 1720ko irailaren 29a – Madril, 1801ko apirilaren 17a) ekonomilari, bankari eta intelektual ilustratua. Nahiz eta Lapurdin jaio bere bizitza guztia Hegoaldean eta Espainian, erregeen zerbitzuan, eman zuen. Gizon ilustratua izan zen eta proiektu eta enpresa ugari jarri zuen martxan. Nahiz eta bere finantzia-etxe nagusia Madrilen izan, Euskal Herrian ere lan handia egin zuen. Euskalerriaren Adiskideen Elkarteko kidea izan zen eta Filipinetako Konpainiaren sortzaile bat izan zen.
Biografia
Nahiz eta Hendaian jaio, haurtzaroan Donostian bizi zen. Donostian, etxeko negozioan, komertzioaren eta finantzen oinarriak ikai zituen. 1753an Madrilen kokatu zen; han, bere anaia Martinekin batera, finantza-negozio bat jarri zuen. Urteekin Aragorri etxea Espainiako banketxe garrantzitsuenetako bat bihurtu zen; haren korrespontsalak Frantziako, Erresuma Batuko eta Ameriketako Kolonietako hiri nagusietan zeuden. Oinarri horrekin garaiko ekonomiaren sektore ugarietan inbertsio handiak egin zituen hendaiarrak. Aragorriren ondarea denborarekin ere asko handitu egin zen Errege Armadaren janarien hornitzaile bezala aritu zenean.
Valentin Kataev
Valentin Petrovitx Kataev (Валентин Петрович Катаев; Odesa, - Mosku, ) ukrainar idazlea eta politikaria izan zen. 1917ko Iraultzan parte hartu zuen. Bere lehen obra nagusia Rastratchiki (1927, Barreiatzaileak) izan zuen. Han, Gogolen tradizioan, burokrazia kritikatzen zuen. Vremya, upered! (1932, Denbora, aurrera!) gizarte berrian herri osoak parte hartzearen aldeko deia da. Beleyet parus odinoki (1936, Kandela zuri bakartia) autobiografiazko obra da. Eleberrietan bezala, antzerki obretan ere umore- eta satira-ikuspegia zabaldu zuen.
Simon Aragorri
Biografia
1770an Euskalerriaren Adiskideen Elkartean bazkide emeritu bezala sartu zen. Aragorriren dirua beti zegoen prest negozio eta ekimen berrietan sartzeko. Adibidez, haren diruarekin, aipatutako elkarte horrek industria-espioi bat Sheffieldeko lantegietan sartu zuten hango egiteko metodoak ikasteko. Operazioan Aragorrik berak lagundu zuen, horretako bere Ingalaterrako negozio-sarea ekintzan erabiliz. Beste konplize Francisco Escarano, Espainiako enbaxadorea Londresen, izan zen. Beste bi proiektuetan ere bere eraginak erabili zituen Aragorrik: Bergarako Errege Mintegia eta Cecial Arrantza Lantegia martxan jartzeko. Beste proiektu legatza lehortzeko eta, gatzatu ondoren, Espainiako merkatuetan saltzeko konpainia sortzea izan zen. Donostiako Ibaeta aldean, bestetik, bertako hezeguneak lehortzeko eta lurrak erabiltzeko beste proiektu bat jarri zuen martxan, 1773an: kanalak eta erretenak egin zituen baina, azkenik proiektua ez zuen burutu.