cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Latrecey-Ormoy-sur-Aube
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Imma Monsó
Imma Monsó ( Lleida, 1959 ) katalanezko idazlea da. Lleidan jaioa, bizitzako lehen sei urteak Mequinensan (Zaragoza) bizi izan zituen.
Roslyn Harbor (New York)
Roslyn Harbor  New York estatuko herri bat da. Nassau konderrian kokatua dago. 2010ean 1,051 biztanle zituen, 3.07 kilometro koadrotan banatuta.
Imma Monsó
Estiloa
Bere lana ikerketa kritiko ugariren gaia izan da eta Thomas Mann, Mercè Rodoreda edo Thomas Bernhard bezalako idazleen eragin heterogeneoak nabarmendu dituzte kritikariek. Bere lanen gaiak dira familiako harremanak, denbora, heriotza, gaixotasuna eta komunikazioa
Iritzigile gisa hainbat komunikabidetan ere kolaboratu du, hala nola El País, El Periódico eta La Vanguardia n.
Beste hizkuntza batzuetara itzulpenak
Bere ipuin bat ageri da euskaratua Hobe kontatzen ez badidazu bilduman (Pasazaite, 2014), Gerardo Markuletak itzulia.
Javier Cercasek itzuli izan ditu bere eleberri nagusiak gaztelaniara.
Mutrikuko kirol-portua
Mutrikuko kirol-portua Gipuzkoako udalerri horretako kirol-portua da. Guztira 245 amarraleku ditu, horietatik 127 sei metro luzera baino txikiagoko ontzientzat, 59 sei eta zazpi matro arteko luzera duenentzat, 37 zazpi eta zortzi metro arteko luzera duenentzat, 9 zortzi eta bederatzi metro arteko luzera duenentzat eta 13 zortzi eta hamabi metro arteko luzera duenentzat.
Historia
Arrantza bere‑berea izan du Mutrikuk. Udalerriaren armarrian ere arpoiz jotako balea ageri da, zauriturik portura eraman zutena gogoan hartuta agian.
1200ean Alfontso VIII.a Gaztelakoak mutrikuarrei eskatzen zien harrapatutako baleen zati bat: Dono itaque nobisillam ballenam quam homines de Motricu suo annuo redittu tenentur mihi dare.
Arrantzaleen merkataritza‑ikuspegi eskasaren topikoa ezeztatu zuten mutrikuarrek; izan ere, portuko profesionalek Madrilen saltzeko negozioa antolatu zuten 1826an, arrainaren garraioa barne hartuta. Diligentziak meseta aldera abiatzen ziren bi egunetik behin, 100 arroba arrain hartuta, eta 56 ordu behar izaten zituzten bidaia egiteko.
Portua babesean dago eta erosoa da, hango moila eta kai‑muturrean ikusten dira egindako handitzeak, eta eraikuntza‑lan eta proiektu eztabaida‑sortzaileak. Mutrikuren kasuan ere, Orio, Getaria eta Zumaiako portuei buruz esandakoa errepikatu behar dugu: portuen egungo egoeraz ohartzeko ikusi egin behar dira.
Antzina‑antzinako lonja zaharra harriz­ko eraikina da, arkuak oinarri dituena, eta teilatu‑hegal babesgarria, itsasoan ibiltzeko txapela handi baten antzera; gaur egun Itsas Etxe atsegin bihurtu dute.
La Vallée-du-Richelieu
La Vallée-du-Richelieu Quebeceko konderriko eskualde-udalerria da, Kanadan. Montérégie administrazio-eskualdean dago eta hiriburua McMasterville da.
Perdaxius
Perdaxius Carbonia-Iglesiasko (Sardinia, Italia) udalerria da.
Saint-Vert
Saint-Vert Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Guyanako mendigunea
Guyanako mendigunea mendi eta goi-lautadaz osatutako ingurunea da, Guyanetako ezkutuaren gunerik latuenak biltzen dituena, Hego Amerikako plakaren hiru kratoietako bat. Egitura geologiko horrek tepui izeneko mendi lauak hartzen ditu; era berean, Guayanako Lurralde Garaietan munduko ur-jauzi ezagunenetako batzuk daude, hala nola Aingeruaren jauzia, Kaieteur ur-jauzia eta Cuquenán jauzia.
Geografia
Guyanetako ezkutuaren goialdeak Orinoko ibaiaren hegoaldean eta Amazonas ibaiaren iparraldean daude. Venezuelaren erdia estaltzen dute, ia Guyana guztiak, Brasilgo iparraldea eta Kolonbiako hego-ekialdea. Guztira, 1.776.046 km² estaltzen ditu.
Saint-Vert
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 129 etxebizitza zeuden, 52 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 129etxeak ziren. 52 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 55 ziren, horien artean 35 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 35 pertsona aktiboetatik 27 lanean zeuden (19 gizon eta 8 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Vert udalerrian 50 unitate fiskal zeuden, 90 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.227 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Saint-Vert udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 196 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Brzesko udalerria
Brzesko Poloniako Polonia Txikiko voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Brzesko barrutian kokatuta. 102,66 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 36290 biztanle zituen.
Orioko kirol-portua
Orioko kirol-portua Gipuzkoako udalerri horretako kirol-portua da. Guztira 300 amarraleku ditu, 2 hektareako dartsena batean. Orioko A-8 autobidearen zubiaren alboan dago.
Yenne
Yenne Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Yenne udalerrian erroldatutako biztanleak 2.841 ziren. Familiak 1.172 ziren, horien artean 396 pertsona bakarrekoak ziren (164 bakarrik bizi ziren gizonak eta 232 bakarrik bizi ziren emakumeak), 324 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 360 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 92 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.456 etxebizitza zeuden, 1.223 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 99 bigarren erresidentzia ziren eta 134 hutsik zeuden. 951 etxeak ziren eta 460 apartamentuak ziren. 1.223 etxebizitza nagusietatik 737 bere jabearen bizilekua ziren, 442 alokairuan okupaturik zeuden eta 44 doan lagata zeuden; 25 etxek gela bat zuten, 136 etxek bi zituzten, 218 etxek hiru zituzten, 336 etxek lau zituzten eta 508 etxek bost zituzten. 796 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 556 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 492 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Yenne udalerrian 1.273 unitate fiskal zeuden, 2.904 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.525 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 183 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 16 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 36 eraikuntza enpresak ziren, 35 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 29 administrazio publikoko enpresak ziren eta 13 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 18 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 2 harategiak, 2 liburu dendak, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 2 kirol-dendak, 2 drogeria eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Yenne udalerrian 45 nekazaritza-ustiategi zeuden, 714 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 3 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Yenne udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 293 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
VoLTE
VoLTE (Voice over LTE, ahotsa LTE bidez) teknologiak ahotsa eta datuak 4G LTE sareetan bidaltzeko estandar eta prozedurak zehazten ditu. Orain arte (1G, 2G eta 3G) definiturik zegoen zirkuitu kommutazioa alde batera uzten du eta IP protokoloaren pakete kommutazioarekin lanean hasten da sistema, datu fluxuak transmitituz.
LTEk onura handiak eskaintzen ditu sistema osoan, baita ahots transmisioan ere. 3Gk (UMTS) baino 3 aldiz banda zabalera handiagoa eskaintzen du eta 2Gk (GSM) baino sei aldiz gehiago. Banda zabaleraren areagotzeko honek bi aukera ematen dizkie operadoreei, erabiltzaileen onuran: deien kalitatearen hobekuntza, banda zabalera handiagoa denez kalitatea hobetzeko aukera dago ahotsa argiago entzun dadin. Dei gehiago kudeatzeko aukera antena zelda bakoitzean, jende pilaketa dagoen tokietan zerbitzu zabalago bat eskaintzeko aukerarekin.
Historia eta egungo operabilitatea
Gaur egun, salgai dauden terminal ia guztiek dute VoLTE zerbitzuarekin bateragarritasuna.
Espainia mailan, VoLTE teknologia martxan jarri zuen lehenengo konpainia Vodafone izan zen 2015. urteko uztailean. Hasieran proba moduan, eta ondoren eskaera egiten zuten bezeroentzat aktibatzen zuten.
2016ko azaroan, Orange konpainiak aktibatu zuen zerbitzua eta, azkenik, 2019ko azaroan, Movistar konpainia gehitu zen zerrendara. Gainontzeko konpainia eta OMVek ez dute zerbitzua inplementatu eta ez dirudi egiteko asmorik dutenik.
VoLTEren presentzia nagusitu dadin 2G eta 3G dei sareak itzaltzen hastea beharrezkoa da, eta hori gertatzen hasten denean, orduan egingo dute bateragarri telefonia konpainiek. 3G seinaleen itzaltzearekin hasi dira jada konpainia batzuk, 4G eta pixkanaka 5Gra aldatuz. Hala ere, 2G denbora luzez mantenduko da, M2Mrako erabiltzen baita sarea.
VoLTEren interoperabilitatea
Esan ohi da operadore ezberdinen artean VoLTE dei batek funtzionatzea ez dela lan erraza, baina hau ez da egia.
VoLTE dei bat aurrera eramateko, IMS zerbitzarian VoLTEren flag-a aktibaturik egon behar du eta informazio horrek antenan adierazirik egon behar du. Noski, bezeroaren linearen konfigurazioan ere aukera honek gaiturik egon behar du. Erabiltzaileak VoLTE bidezko deia egiteko aukera izango du beti ere bere terminala bateragarria baldin bada.
Orain, deiaren hartzailearen egiaztapena egingo da. Hartzailearen lineak VoLTE aktibaturik badu eta honen IMS zerbitzarian flag-a aktibaturik badago, deia VoLTE bidez gauzatuko da, gutxienez igorlearen aldean.
Hartzaileak 4G konexiorik ez baldin badu ere, deia igorlearen aldean VoLTE bidez gauzatuko da eta hartzaileak, prest duen konexio eran. Ikusten denez, VoLTE dei bat ezartzeko ezaugarrien artean ez dago hartzailearen konexioaren egoera (agian 2G edo 3G) baizik eta igorle/hartzaile lineen eta sarearen konfigurazioan dago gakoa.
Erabilitako kodetzaileak
Operadore bakoitzak kodetzaile ezberdina erabiltzen du ahotsa kodetzeko. 3GPP taldeak (3rd Generation Partnership Project) zehazten du AMR-NB (Adaptive Multi Rate - Narrow Band) kodetzaile erabiltzea gutxienez, gainontzeko sare eta estandarrekiko bateragarritasuna dela eta. Honek 200–3400 Hz arteko frekuentziak kodetzen ditu, kalitate estandarra eskainiz.
Horrez gain, kalitatea hobetzeko helburuarekin, AMR-WB (WideBand) erabiltzea gomendatzen dute, HD Voice bezala ezagutzen dena. 50 Hz to 7 kHz arteko frekuentziak kodetzen ditu, kalitate hobea eskainiz. Dinamikotasun handia ematen dio sareari, honen kargaren arabera kalitate ezberdinetan kodetuz.
Ez nahastu VoIP/LTE, VoLTE eta VoWIFI
VoIP teknologia IP protokoloaren bidez aplikazioen arteko deiak egitean datza, gainontzeko aplikazioek erabiltzen duten sare beraren bitartez, hau da, Best Effort aplikatuz. Ez da ziurtatzen paketeak iritsiko direnik, ezta hauen artean egongo den latentzia finkorik ere, hau da, Interneten filosofia jarraitzen dute; ahalik eta zerbitzu hoberena ematen saiatuko dira ISPak, baina ezer bermatu gabe.
VoLTE teknologiak ere IP protokoloa erabiltzen du terminalen arteko deiak gauzatzeko, baina QoS aplikatuz. Hor dago ezberdintasuna bien artean, operadoreek pakete kopuru jakin baten transmisioa denbora jakin batean bermatzen dute, denbora errealeko aplikazioetarako (deiak) oso interesgarria dena. VoLTEren goiburukoak txikiagoak dira VoIPen erabiltzen direnak baino, sarbide sarea eraginkorragoa da… Gainera, antena berara erabiltzaile asko konektaturik daudenean, VoLTE deiak lehentasuna dauka datuekiko. SIP over IMSek 0 mailako lehentasuna (hau da, lehentasun handiena) emango dio ahotsari, beraz, ahots pakete bat iristen denean kapsulatu egingo du eta gainontzeko ilaran utziko ditu. Hemen dago QoSren gako nagusietakoa, zerbitzu hobea ziurtatuz.
Azkenik VoWIFI dago. Ez du erlazio zuzenik VoLTErekin, baina biak deiak egiteko balio dute. VoWIFIri esker estaldurarik ez dagoen tokietan (sakonak edota pareta lodiko eraikinetan, adibidez) WiFi bidez deiak egitea baimentzen dute. VoLTEren ordezko bat dela esan daiteke, honen teknologia iristen ez den tokietara besteak estaltzen duelako.
Saint-Sulpice-Laurière
Saint-Sulpice-Laurière Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vienne Garaia departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Sulpice-Laurière udalerrian erroldatutako biztanleak 945 ziren. Familiak 437 ziren, horien artean 164 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 100 bakarrik bizi ziren emakumeak), 137 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 104 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 611 etxebizitza zeuden, 450 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 108 bigarren erresidentzia ziren eta 53 hutsik zeuden. 532 etxeak ziren eta 77 apartamentuak ziren. 450 etxebizitza nagusietatik 342 bere jabearen bizilekua ziren, 83 alokairuan okupaturik zeuden eta 24 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 31 etxek bi zituzten, 78 etxek hiru zituzten, 157 etxek lau zituzten eta 181 etxek bost zituzten. 320 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 204 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 125 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 512 ziren, horien artean 335 aktiboak ziren eta 177 inaktiboak ziren. 335 pertsona aktiboetatik 284 lanean zeuden (152 gizon eta 132 emakume) eta 51 langabezian zeuden (23 gizon eta 28 emakume). 177 pertsona inaktiboetatik 69 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 55 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Sulpice-Laurière udalerrian 423 unitate fiskal zeuden, 885 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.305 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Saint-Sulpice-Laurière udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 425 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Saint-Sulpice-Laurière udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 150 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Obus
Obusa, kanoiak ez bezala, tiraketa kurbo baten bidez eraso dezakeen artilleria atala da. Tiraketa ez zuzen baten bidez, parabola bat eratuz, lurraren oztopo natural edo artifizialen gainetik, bere jaurtigailua bota dezake. Berez, 45º baino angelu handiagoetara hel daiteke.
Lehen, obusek jaurtitako jaurtigailuen irteerako abiada, neurri bereko kanoi batena baino txikiagoa zen tiro zuzenean, baina, oraingo aurrerapenei esker, irteera abiada handiagoa lortzen da, propultsio karga gehigarriak erantsiz, honekin, jopuntu bat behera botatzeko distantzia handiagoak lortuz. Orain, artilleria atal gehienak mistoak dira, kanoi-obusak, tiro zuzenean edo ez zuzenean tiratzea ahalbidetzen baitute
Jaurtigaiak
Obus izenarekin, orokorki forma zilindrokonikoa duen munizioari ere deitzen zaio, esfera formako balengandik ezberdintzeko. Beharbada, hitz hau, artilleria atalari zegokiona hasiera batean, Gerra Karlistetan Espainian erabili ziren obusek botatzen zuten munizioetan erabili zelako hartu zen.
Done Martiri eliza
Done Martiri eliza Zaraitzu ibaxako Sartze udalerriko Sartze kontzejuan XII. mendeko kristiau eliza bat da, erromaniko estiloan.
Eraikina
1200 inguruko eraikina da, habearte bakarrekoa, zirkuluerdi-formako absidea du, nabean fajoien gaineko kanoi zorrotzez estalia, eta burualdean labe-ganga zorrotza ere badu. Hiru zatitan banatuta dago. Egurrezko korua oinaldean dago.
Argiztapena erdi-puntuko hiru leiho txaranbelduetatik dator. Epistolaren aldean irekitzen diren arku eskartzanoko bi ateetatik sartzen da tenplura. Oinaldean dorre prismatikoa dago, leihoetarako erdi-puntuko hiru baorekin. Epistolaren aldea eraikin modernoek ezkutatzen dute kanpoaldean: bataio-kapera eta sakristia. Bataio-kaperaren barruan, gurutziltzatu gotiko bat dago, XIV. mendekoa, purutasun-oihal angelutsuarekin, eta XVII. mendeko erretaulatxo erromanista bat, XVIII. mendean konpondua. Erretaulak jatorrizko polikromiari eusten dio.
Baobab
Baobab Adansonia generoko zuhaitz espezieen izen arrunta da. Adansonia Malvaceae familiako zuhaitz generoa da eta genero honen barnean zortzi espezie daude: sei Madagaskarrekoak, bat Afrika kontinentalekoa eta beste bat Australiakoa. Generoaren izenak Michel Adanson, A. digitata espeziea deskribatu zuen frantziar naturalista, omentzen du.
Camparada
Camparada Italiako udalerri bat da. Monta eta Brianzako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Baobab
Landare baskularren artean bizialdi luzeenetakoa dute. Lore handiak ditu eta emankorrak dira 15 ordutan gehenez, ilunabarrean ireki eta hurrengo egunsentian desegiten dira. Fruituak ere handiak dira, obalatuak edo borobilak, eta giltzurrun itxurako haziak dituzte barnean.
Deskribapena
Bizialdi luzeko zuhaitz hostoerorkorra da. Espeziearen arabera tamaina desberdina du, badira 5 metroko altuera dutenak eta baita 30 metrotara iristen direnak ere. Espezie txikiena Adansonia gregorii da eta handienak Adansonia grandidieri eta Adansonia digitata dira, azken honen zurtoinak 10 metrotako diametroa har dezake.
Zurtoina eta adarrak
Zuhaitz gazteek zurtoin liraina izaten dute, helduek ordea botila itxurako enbor sendoak dituzte, zlindrikoak eta gainaldean zorroztu egiten dieran. Enborrak eguz zuntzez egindako eraztun kontzentrikoez osaturik daude, eraztun horiek ez dira urtero eratzen eta beraz ezin da eraztun kopurua erabili zuhaitzaren adina jakiteko. Diametroa prezipitazioen arabera handiagoa edo txikiagoa izaten da, izan ere ura pilatzen baitute zurtoinean.
Esezie batzuetan adarrak horizontaleak zabaltzen dira eta beste batzuetan gorantz jotzen dute. Adansonia rubrostipa espezieak arantzak izan ditzake.
Hostoak
Zuhaitz gazteek hosto sinpleak dituzte eta kimu berrietatik sortzen direnak ere horrelakoak dira. Zuhaitz helduek hosto konposatu palmatuak dituzte. Batetik besterako aldaketa graduala izaten da. Hosto konposatu hauek 5-11 hosto dituzte, luzeena erdikoa da. Epeziearen arabera ertz leunak edo horzkatuak dituzte eta ile geruza mehea izan dezakete edo biluziak izan.
Baobabak hostoerorkorrak dira eta sasoi lehorrean galtzen dituzte.
Loreak
Kimuetatik gertu ateratzen dira loreak. Peziolo txikia izaten dute orokorrean eta lore sinpleak bakarka ateratzen dir, batzutan bi ere atera ahal dira toki berean. Lore handiak eta deigarriak dira eta oso usaintsuak dira, izan ere gauez ateratzen baitira eta saguzarrek polinizatzen baitituzte. Ilunabarrean azkar irekitzen dira eta hurrengo goizean desegiten dira.
Bost petalo dituzte eta barnealdera fusionatu egiten dira hori bat eratuz. Sepaloak ere bost dira. Lorearen erdigunean estaminak fusionaturik hodi fin bat ateratzen da eta hari lotuta pistilo iletsu bat dago. Lore sortu berriak zuriak edo krema kolorekoak izaten dira eta kolore gorrietara aldatuz doaz gauak aurrera egin ahala eta lorea lehortu ahala.
Fruituak
Fruitua handia izaten da, obalatua edo borobila den baia bat izatez, eta 10 cm hartzen dute gehienez. Oskol lehorra dute, espezie gehienetan iridizentea da. Lurrera erortzean oskola hautsi egiten da.
Fruituaren barnean giltzurrun itxurako haziak daude pulpa lehor batean txertaturik. Hazi hauek 10-15 cm luze izaten dira.
Espezieak
Adansonia generoko zortzi espezie ezagutzen dira. Sei Madagaskarreko endemikoak dira, zazpigarrena Afrika kontinentean eta Arabiako penintsulan aurkitzen da eta zortzigarrena Australian.
Ekologia
Lehorteari aurre egiteko baobabek ura pilatzen dute zurtoinean, kasu batzuetan 120.000 litrotik gora ere bai. Sasoi lehorrean hostoak galtzen dituzte transpirazioa urik ez galtzeko. XXI. mendearen hasieran Afrikako baobabik zaharrenak hiltzen hasi ziren lehortea luzatu eta tenperaturak igotzearen ondorioz. Zuhaitzak deshidratatu egin ziren eta ez ziren gai izan haien enborraren pisuari eusteko.
Zuhaitzak urriak diren eremuetan hegaztiek baobaben adarrak baliatzen dituzte haien habiak ezartzeko.
Baobab aipagarriak
"Panke" baobaba (Zimbabwe) A. digitata espeziekoa da. 2011n hil zenean radiokarbono bidezko datazioak 2.450 urte zituela esan zuen. Dokumentaturiko angiospermo zaharrena da. Namibiako "Dorslandboom" eta Hegoafrikako "Glencoe" zuhaitzek ere 2.000 urtetik gora dutela uste da.
Louis Gossett Jr.
Louis Cameron Gossett Jr. (Brooklyn, New York, 1936ko maiatzaren 27a) estatubatuar aktore bat izan zen. An Officer and a Gentleman (1982, “Ofiziala eta Zalduna") filmeko Emil Fonery artilleria sarjentuaren pertsonaia antzezteagatik Taldeko gizonezko aktore onenaren Oscar Saria irabazi zuen.
Baobab
Baobab aipagarriak
Azkenik Madagaskarreko toki ezagunenetako bat "Baobaben etorbidea" da. Menabe eskualdean kokaturik dago, Madagaskar mendebaldean, eta A. grandidieri zuhaitz erraldoiek marrazten duten bidea da.
Erabilera
A. digitata baobabaren fruitua birrindu egiten da eta lortzen den irin gisa erabiltzen da. Fruituaren pulpa ere jangarria da, Angolan egosi eta horrekin gelado de múcua izeneko izozkiak egiten dira. Europar Batasunak 2008an onartu zuen pulpa lehorraren inportazioa. Zimbabwen fruita freskoaren pulpa porridge eta edariak egiteko erabiltzen da eta Tanzanian azukre kanaberari gehitu eta garagardo berezia egiten dute.
Baobabaren hazietatik olio begetala ateratzen da hainbat espezietan.
Australiako jatorrizko biztanleek A. gregorii espeziearen sustraietako zuntzekin sokak egiten dituzte eta fruituekin apaingarriak.
Errepideen eta erresumen liburua (al-Bakrī)
Errepideen eta erresumen liburua (Arabieraz: كتاب المسالك والممالك, Kitāb al-Masālik wa'l-Mamālik) Abu Abdullah al-Bakriren XI. mendeko geografia testu baten izena da. 1067-8an idatzi zuen Kordoban, al-Andalus (gaur egungo Espainia). Al-Bakrik merkatarien kontuetan, Muhammad ibn Yusuf al-Warraq-en idazkietan (Ipar Afrikako Topografiari buruz) eta Abraham ben Jacobek idatzitako lanetan oinarritu zen. Nahiz eta Al-Bakrik ez zuen al Andalus utzi, bere idazkietan historialari garaikideen beste bidaiari batzuen kontuak modu objektiboan aztertzen ditu, eta idatzi zuen geheiena beste hainbat iturrietan oinarrituta dago.
Ozeano Atlantikoko eskualde zabal bat deskribatu zuen, Sahararen zehar, Afrika Erdialdera, geografia, jendea, kultura eta egoera politiko bakoitzaren deskribapenak emanez. Errepideen eta erresumen liburua gaur egun modu zatikatuan bakarrik dago. Batzutan, bederatzigarren mendean ibn Khordadbehek idatzitako izen bereko lan batekin nahastu egiten da.
Rapel ibaia
Rapel ibaia (río Rapel) Txileko O'Higgins eskualdeko ibaia da. Cachapoal eta Tinguiririca ibaien elkargunean hasten da La Junta izeneko eremuan. Gaur egun, Rapeleko presak hartu du eremu hori Rapel lakua sortuz.
Beste ibaiadarrak:
Deklamazio
Deklamazioa ( latinez : declamatio ) jendaurrean hitz egiteko edo irakurtzeko forma artistikoa da. Artikulazioan, ahoskeran, enfasiaren bidez eta keinuen bidez antzezten edo aditzera ematen den testuaren zentzu osoa eman nahi izaten dio deklamatzaile onak. Deklamazioa testua bikain adierazteko diseinatutako antzezte teknika edo artea da.
Historia
Antzinako Erroman, deklamazioa antzinako erretorika mota bat zen, erretorika-generoa zen eta erromatar goi-hezkuntza -sisteman ondo errotuta zegoen. Erretorika bi azpigenerotan bereizten zen, polemika, auzitegietako auzietako defentsa edo akusazio diskurtso ondo eratzeko artea eta suasoria, non hiztunak pertsonaia historiko edo legendario bati aholku zentzudunak ematen zizkion, jardunbidearen arabera. Erromatarren deklamazioak lau corpusetan bizirik dirau. Seneka Zaharraren eta Calpurnius Flaccus-en bildumak, eta baita bi controversiae multzo ere, Deklamazio Nagusiak eta Deklamazio txikiak Kintilianori faltsuki egotzitakoak.
Deklamazioak erretorikako ikasle greziarrentzako aurretiazko ariketetan izan zuen jatorri.
Doméliers
Doméliers Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Doméliers udalerrian erroldatutako biztanleak 223 ziren. Familiak 89 ziren, horien artean 23 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 15 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 107 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 103etxeak ziren. 87 etxebizitza nagusietatik 76 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 65 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 47 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 146 ziren, horien artean 109 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 109 pertsona aktiboetatik 104 lanean zeuden (60 gizon eta 44 emakume) eta 5 langabezian zeuden (5 emakume eta 5 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Doméliers udalerrian 82 unitate fiskal zeuden, 232 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.280 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 margolaria.
Vistularrak
Vistularrak edo vistulaniarrak (Wiślanie) Erdi Aro goiztiarreko mendebaldeko eslaviar tribu bat izan zen Polonia Txiki modernoko mendebaldeko zati batean bizi izan zirenak. IX. mendean, tribu-estatu bat sortu zuten, Krakovia, Wiślica, Sandomierz eta Stradów gune nagusiekin. Seguruenik, 874. urtearen inguruan, Svatopluk I.a Moraviako erregeak menderatu egin zuen, Arnulf enperadorearen garaikidea izan zena, eta vistular dukea behartua izan zen bataioa onartzeko. Txekiar agindupekoaren ondoren, Vistularren lurrak poloniarrek kontrolpean izan zituzten hamargarren mendearen amaieran, eta Polonian sartu zituzten.
Doméliers
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Doméliers udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 650 hektarea erabiltzen.
Vistularrak
Vistularrak bizi ziren eremua hegoaldeko Karpato mendien magaletatik dago, Pilica eta Warta ibaien iturrietara iparraldean. Ekialdean, Dunajecera iritsi zen eta mendebaldean, Skawa. Lehen gord eslaviarrak ez ziren hemen eraiki VIII. mendearen erdialdera arte, eta ondorioz, Vistularrak ziurrenik migratu egin zuten. Historialari batzuek, hala nola Przemysław Urbanczyk, esaten dutenez, Vistularrak ez zirela existitu, antza tribu honi loturiko hiru agiri daude. Lehenengori Pannonian kondaira deitzen zaio (San Metodioren bizitza), Bigarrena Geografo Bavariarra da eta hirugarrena Alfredo Handiaren Germania da.
VIII. mendeaz geroztik, Vistularrek espazio zabalak eraikitzen hasi ziren, sarritan 10 hektarea baino gehiagotan zeudenak. Gord gehienak eraztun itxurakoak ziren, eta muinoetan kokatzen ziren. Handienen artean, Krakovia, Stradów, Demblin, Naszczowice, Podegrodzie, Stawy, Trzcinica, Wiślica eta Jadowniki ko Bocheniec muinoan zeuden. Seguruenik, Vistularren hiriburua Krakovian zegoen, hau da, tokiko gordaren tamainaren arabera, Wawel muinoan dagoen gotorlekuarekin batera. Gainera, Vistularrek seguruenik eraiki zituzten hainbat tumulu, hala nola, Krakus tumulua, baina historialariek lehenagokoak edo jatorriz zeltak direla argudiatzen dute.
Doméliers
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vistularrak
Vistularren hasierako historiari buruz gutxi ezagutzen da. Beren lurraldea Moravia Handiak konkistatua izan zitekeen, teoria hori frogatzeko frogarik ez dagoen arren. Aurkikuntza arkeologikoen arabera, IX. mendearen bukaeran, zenbait Polonia Txikiaren hegoaldeko gord suntsitu ziren. Hori vistularren konkistan zehar izan zitekeen, Moravia Handiak egindakoa, baina Vistularren eta beste tribu batzuen arteko gatazka izan zitekeen, Golensizi bezala. 950eko hamarkadan, Vistularren lurrak ziurrenik Txikiarreko dukeak, Bolesław I.a Bohemiakoak,  konkistatu zituen, Abraham Ben Jakobek baieztatu baitzuen. Errepideen eta erresumen liburuan, al-Bakri geografo musulmanak erabili zuen horren lana.
Ez dakigu noiz eta nola vistularren lurraldea poloniarren estatuan sartu zen. Ikerketa arkeologikoak poloniarren eta vistularren arteko gatazka armatuen frogarik ez du aurkitu. Ziurrenik, Bolesław I.a Ausarta, Poloniako erregea izango zena, Krakoviako agintaria izendatu zuen bere aitonak, Bolesław I.a Bohemiakoak. Bere aita Mieszko I.a Poloniakoa (992) hil ondoren, Ausartak Krakovia bat egin zuen Poloniarekin, vistularren klase agintariaren baimenaz.
Orain arte historialariak ez dira izan vistular dukerik izendatzeko gai. Gainera, gutxi ezagutzen da haien erritu erlijiosoez ezta tribuaren bataioaren data ere.
Caixanova
NovaCaixaGalicia 2010eko abenduaren 1ean sortu zen, Caixanova eta Caixa Galicia fusionatu ondoren.
Galiziako lehenengo finantza elkartea Caixanova eta Banco Gallegok osatzen dute, kutxa batek eta banku batek lortutakoa. Izan ere, Banco Gallegoren erdiaren jabea Caixanova da.
Bulegoak
Caixanova, azkeneko urteetan Galizian ez ezik Espainian zehar zabaldu zen. 170 bulego Galiziatik at dauzka, hau da, bulego guztietatik gutxi gorabehera %30a. Kontuan hartu behar da Caixanovak bai Europan, bai Amerikan garrantzizko bulegoak dauzkala.
Enpresei laguntzak
Alde batetik enpresen finantzaketa, eta bestetik langileen prestakuntza aintzat hartuta, helburua giza kapitalaren gaitasun handitzea da. Baita aholkuak eman, txostenak egin, enpresei nazioarteko harremanetan lagundu eta balio erantsi handiko elkarteen partaidetza erosi.
Gizarte ekintza
Caixanovak gizarte ekintza ugari egiten ditu, bai bere azpiegituren bidez baita administrazio publikoei eta elkarteei laguntzak emanez.
Caixanovak, 2008. urtean 62,5 milioi banatu zituen eta 3,1 milioi pertsona onuradun izan ziren.
Partaidetzak
Caixanovak hainbat partaidetza ditu Galiziako enpresetan, besteak beste, hauetan:
Darfurreko sultanerria
Darfurreko sultanerria Afrikako Ekialdeko estatu aurre-kolonial bat izan zen, gaur egungo Sudanen kokatua. 1603tik 1874ko urriaren 24ra arte izan zen independientea. Tunjur herriak sortu zuen estatu hau, Fur eta Daju herriekin ezkontzak egin ondoren.
Iñaki Epelde
Iñaki Epelde Mundiñano (Tolosa 1958-2013ko martxoaren 15a) tolosar artista, euskalzale eta kultur eragilea izan zen.
Bizitza
Ama txaramarra (Leaburu) eta aita altzotarra bazituen ere, Iñaki Tolosan jaio eta bizi zen. Lau seme-alabeko familian hezi zen Tolosako Berazubi auzoan. Tolosako Eskolapiotan ikasi zuen eta ondoren Historiako ikasketak egin zituen Donostiako Deustuko unibertsitatean. Bere karrera artistikoaz gain, lana ere egin zuen Laskorain ikastolan, Antonio Maria Labaien Kultur etxean eta EITBn. Ezkondu zen eta hiru seme-alaba izan zituen.
Iñakik lan gehienak margolari moduan egin zituen, baina kulturako beste esparru asko ere landu zituen.
Irakaskuntza
80. eta 90. hamarkadetan arte plastikoetako irakaslea CIT-TEEn, Laskorain ikastolan eta Tolosako Kultur Etxean
Muralak
Beste mural asko hainbat lokaletan: Triangulo kafetegian (Tolosa), Berazubi elkartean (Tolosa), Tivoli (Donostia), Egoki eta Iheltsu tabernetan (Tolosa) Albiztur sagardotegian (Donostia), Angelita bitxitegian (Donostia)...
Kale interbentzioak
1984. Zut! taldeko kideekin.
Logoak
Galtzaundi euskara taldea, Uzturpe ikastola, Andia kultur taldea, Ibarlur, Anoetako Herri Ikastola, Erretengibel, Tolosaldeako mankomunitatea, Et Incarnatus, Lizardi elkartea, besteak beste.
Ilustrazioak
Kartelak. Tolosako abesbatz lehiaketarako hainbat, Naturaldia, Tolosako Almoneda feria 1998, Zumardi jardunaldiak, Tolosako azola bereziak, Eskola txikien festa eta beste hainbat. Ilustrazioak kamiseta, kasete, egutegi (Galtzaundi) eta CD azalak, liburu azalak: Tolosako Eskultura garaikideko erakusketako liburua, Igerabide-Linazasoro Kartapazioaren poemak liburuarena, eta Karlos Linazasororen Besterik gabe Albina (1990) liburuko azala eta ilustrazioak.
Hainbat diptiko, triptiko, gabonetako postalak, ...
Serigrafiak HIESaren aurkako elkarte hiritarren alde, Elkarri mugimenduaren alde, Egunkariaren eskertza ekitaldiarentzat, etab.
Eskultura
Tolosako Udalaren azoka berezietako oroigarriaren diseinua J. L. Longaronekin batera.
"Pikuta hautsia" multiploaren fundizioa. Talaia fundaziorako oroigarria. (1998)
Hainbat pieza txiki, egur, buztin edota burnizkoak.
Poliesterrez eginiko lana
Tolosako Kultur-Etxeko arte plastikoen irakasleekin batera, Tolosa eta Anoetako jaiotza, Galtzaundi eta hainbat Olentzero.
Zinema eta eszenografia
1988. J. M. Tuduriren Karlistadaren kronika dokudraman, ekoizpen arduraduna.
1990. J. M. Tuduriren El cura de Santa Cruz filmean, 1996 Gernika batailoiari buruzko dokumentalean, eta Julio Medemen Behiak filmean jantzitegi eta atrezzoren arduraduna.
Gipuzkoako Jaiotzen elkarteko gabonetako kontzertuaren eszenografia (Victoria Eugenia-Donostia/ 1977), Felipe Gorriti operetaren eszenografia (Leidor-Tolosa /978), Polizoiak kontzertuan (Leidor- Tolosa/ 2002) eta Erkki Pohjolaren omenaldian (Leidor- Tolosa / 2010)
Beste kolaborazioak
Tolosako CIT-ETT ekin ohiko kolaborazioa 80. hamarkadetik aurrera. Tolosako eskultura taldeko kidea.
Sassetot-le-Mauconduit
Sassetot-le-Mauconduit Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sassetot-le-Mauconduit udalerrian erroldatutako biztanleak 923 ziren. Familiak 425 ziren, horien artean 155 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 123 bakarrik bizi ziren emakumeak), 147 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 107 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 701 etxebizitza zeuden, 422 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 255 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 568 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 422 etxebizitza nagusietatik 268 bere jabearen bizilekua ziren, 146 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 60 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 64 etxek hiru zituzten, 93 etxek lau zituzten eta 195 etxek bost zituzten. 340 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 211 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 125 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 508 ziren, horien artean 360 aktiboak ziren eta 148 inaktiboak ziren. 360 pertsona aktiboetatik 318 lanean zeuden (176 gizon eta 142 emakume) eta 42 langabezian zeuden (16 gizon eta 26 emakume). 148 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 3 zurginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Sassetot-le-Mauconduit udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 570 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Celtic League
Celtic League hurrengo erakunde edo kirol lehiaketen izendapena izan daiteke:
Saint-Pé-Saint-Simon
Saint-Pé-Saint-Simon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Pé-Saint-Simon udalerrian erroldatutako biztanleak 215 ziren. Familiak 86 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 29 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Megachile rugosa
Megachile rugosa erle espezie bat da, Megachile generoan eta Megachilidae familian.
Saint-Pé-Saint-Simon
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 124 ziren, horien artean 81 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 81 pertsona aktiboetatik 71 lanean zeuden (38 gizon eta 33 emakume) eta 10 langabezian zeuden (2 gizon eta 8 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Pé-Saint-Simon udalerrian 88 unitate fiskal zeuden, 216 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.123 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Saint-Pé-Saint-Simon udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 612 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Áth Cliatheko gudua
Áth Cliatheko gudua —Islandbridgeko gudua izenez ere ezaguna— 919ko irailaren 14an Islandbridge inguruan (Dublin konderria) gertaturiko gudu bat izan zen. Aurrez aurre izan zituen alde batetik Irlandako bertako jendeen koalizio bat, Niall Glúndub buru zuela, eta bestetik basea Dublinen zuten Uí Ímairreko bikingoak, Sitric Cáech buru zutela. Irlandako bertako jendeek Uí Ímairreko bikingoak Irlandatik kanporatu nahian abiatutako guduetako bat izan zen. Sitric Cáechek eta Uí Ímairrek garaipen erabakigarria lortu zuten, eta guduan hil ziren Niall Glúndub eta Irlandako beste bost errege.
Moztutako batezbesteko
Mutur bakoitzean datu kopuru jakin eta finko bat, ehunekotan emanda eskuarki, baztertu ondoren, gainerako datuekin kalkulaturiko batez bestekoa da moztutako batezbestekoa. Adibidez, %10ean moztutako batez bestekoa, 10 eta 90 pertzentilen arteko datuen batezbestekoa da. Teorian definitzen dira baita ere mutur bietan ehuneko ezberdinak ezabatzen dituzten moztutako batez bestekoak, baina praktikan ez dira ohizkoak.
Batez besteko hauen helburua muturreko datuen eragina deuseztea da, datu multzoaren zentroa emateko orduan. Beraz, jasankorra dela esan daiteke. Hau dela eta, moztutako batezbestekoa datuen azterketa esploratzailean proposatzen den neurria da. Eragozpen bezala, datu batzuk eta ondorioz jakingarria izan daitekeen informazioa baztertzen ditu.
%5-%25ean moztutako batez bestekoak ohizkoak dira. Gehiago mozten bada, batez bestekoak adierazgarritasuna galduko du, datu asko baztertzen direlako. Gutxiago mozten bada, moztutako batez bestekoaren helburua kolokan jartzen da, muturreko datuak sartzen direlako batezbestekoaren kalkuluan.
Koartil arteko batez bestekoa moztutako batez bestekoaren kasu berezia da, non mozketa %25ekoa den.
Besteak beste, kiroletako estatistiketan erabili ohi da, kirolari baten errendimendua edo trebetasuna neurtzean askotan marka hoberena eta okerrena baztertu egiten baitira.
Adibidea
16 urteko 12 gazteri matematika azterketa bat egin zaie. Hauek dira emaitzak:
1.2 1.8 2.3 3.7 4.5 4.7 5.2 5.8 5.9 6.0 6.5 9.8
%10ean moztutako batez bestekoa kalkulatzeko, lehendabizi datu kopurua bider moztu beharreko ehunekoa egin behar da:.
1.2garren datutik beherakoak (lehenengo datua, beraz), abstraktuan hitz eginez, eta handienetik hasita 1.2garren datutik gorakoak (12.garren datua, beraz) ezabatu behar dira, datuak ordenaturik daudela. Beraz, batez bestekoa gainerako datuekin kalkulatu behar da:
Datu guztiak kontuan hartuz, batezbesteko aritmetiko sinplea kalkulatzen bada:
Batezbesteko handiagoa suertatzen da, muturrekoa den datu handienaren eraginagatik.
Centropristis ocyurus
Centropristis ocyurus Centropristis generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Tarpon Springs (Florida)
Tarpon Springs Floridako hiri bat da. Pinellas konderrian kokatua dago. 2010ean 23,484 biztanle zituen, 43.8 kilometro koadrotan banatuta.
Greenfield (Wisconsin)
Greenfield Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. La Crosse konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
NGC 2831
NGC 2831 galaxia bat da, Lynx konstelazioan. William Parsonsek aurkitu zuen n.
Triepeolus remigatus
Triepeolus remigatus erle espezie bat da, Triepeolus generoan eta Apidae familian.
Siamon
Necherkheperra Setepenamon Siamon edo soilik Siamon, Egiptoko XXI. dinastiako seigarren faraoia izan zen. K.a. 978 eta K.a. 959 bitartean gobernatu zuen, Egiptoko hirugarren tarteko aroa deritzon garaian. Dinastia honetako erregerik boteretsuenetakotzat hartua da, Psusenes I.aren ondoren.
Manetonek, Psinakhesek bederatzi urteko erregealdia izan zuela esan zuen, Sexto Julio Afrikano eta Eusebio Zesareakoaren arabera Jurgi Sintzeloren bertsioan. Eusebioren bertsio armeniarrean, Psinnaques izena jasotzen du. Adituek, hemeretzi urte inguruko erregealdia izan zuela uste dute.
Biografia
Siamonek, barra-barra eraikitzea agindu zuen Behe Egipton, Taniseko Amonen tenpluaren tamaina bikoiztu zuen, eta Mesengo Horusen tenpluan zenbait lan abiarazi zituen, Nicolas Grimal egiptologo frantziarraren arabera. Heliopolisen eta Avarisen eraiki zuen, non, oraindik, bere izena duen harrizko bloke bat mantentzen den. Amoni eskainitako tenplu berri bat ere eraiki zuen Menfisen, bere errege izena daramaten sei harrizko zutabe eta aterekin.
Laguntza eskuzabalak eman zizkien Menfiseko Ptah jainkoaren apaizei. Goi Egipton, bere eponimoa den Siamon, orokorrean, Tebaseko monumenturen batzuetan agertzen da. Bere garaian, Tebasen Amonen Apaiz Gorena zen Pinediem II.ak, Erregeen Haraneko Egiptoko Inperio Berriko errege momien eramatea eta birlurperatzea antolatu zuen Deir el-Bahariko ezkutaleku diskretu batean, DB320 hilobian, arpilaketetatik babesteko. Aktibitate hauek, Siamonen erregealdiko lehen eta hamargarren urtea bitartean datatzen dira.
Blackfoot (argipena)
Blackfoot izenak adiera zenbait ditu:
Atretium yunnanensis
Atretium yunnanensis Atretium generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Teotihuacan
Teotihuacan, batzuetan Teotihuacán (nahuatlez, Teōtihuácān, «jainkoak sortu ziren lekua» ) Mesoamerikako antzinako hiria izan zen, Mexikoko Haranean kokatua, Mexiko Hiritik 40 kilometro ipar-ekialdera. Gaur egun, kolonaurreko arkeologia gune erraldoia da, Mesoamerikan eraiki ziren egitura piramidal handienetakoak dituena. Piramideez gain, bizitoki multzoak, Hilen Etorbidea eta horma-irudi koloretsu ezagunak ere daude. Arkeologia guneak 83 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta UNESCOk Gizateriaren ondare izendatu zuen 1987an.