cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chris Hani
Biografia
Hamabost urte zituela, ANCko gazterietako kide egin zen. Latina eta klasikoak ikasi zituen, Fort Hare Unibertsitatean, 1959-1961 bitartean, eta Rhodes Unibertsitatean gero. Apaizgaitegian sartzekotan egon zen, eta zuzenbide-ikasketak hastekotan, baina Umkhontoko eta alderdi komunistako militantziari eman zion lehentasuna. Entrenamendu militarra jaso ondoren, beltz nazionalistekin borrokatu zen Rhodesian, eta gerrilla talde bateko buru izan zen. ANCko batzorde betearazleko kide hautatu zuten 1974an, eta Umkhontoko bigarren komandante 1982an.
1991n, Umkhontoko buruzagitza utzita, bere gain hartu zuen alderdi komunistako idazkaritza nagusia. Lehoikumeak taldeko buruzagi nagusietako bat izan zen, eta Nelson Mandela eta Oliver Tambo buruzagi zaharrek ez bezala, indarkeriaren erabilera defendatu zuen. 1993ko apirilaren 10ean tiroz hil zuten etxeko atarian.
Yume (1990eko filma)
Yume, '夢', ingelesez Akira Kurosawa's Dreams (euskaraz Ametsak edo Akira Kurosawaren Ametsak) 1990eko Akira Kurosawa japoniar zinema zuzendari eta gidoilariak zuzendu eta idatzitako errealismo magikozko film bat da. Akira Terao, Martin Scorsese, Chishū Ryū, Mieko Harada eta Mitsuko Baisho aktoreek antzeztu zuten.
45 urtetan Kurosawak gidoia idatzi zuen film bakarra izan zen, eta Ran filma egin eta bost urtera filmatu zen, George Lucas, Francis Ford Coppola eta Steven Spielberg zuzendarien laguntzaz eta Warner Bros. estatubatuar ekoiztetxearen babes ekonomikoaz.
Filma zortzi atal edo laburmetraiez osatua dago eta jorratzen dituzten gai nagusiak honakoak dira: haurtzaroa, espiritualitatea, artea, heriotza, hondamendi unibertsalak eta gizakien akatsak munduarekiko; atal guztiek alde literal bat eta alde metaforiko bat erakusten dute.
1990eko Cannesko Zinemaldian lehiaketaz kanpo proiektatu zen.
Argumentua
Ametsak agertzen dira, bata bestearengandik bananduak, independienteak, baina desio, beldur eta oroiminen bidez elkarri lotuak. Haurtzarotik zahartzarora doan Ni-ren istorioak gizakiak mundua, artea, espiritualitatea, eta heriotzarekin dituen harremanak azaltzeko balio du. Zortzi kontakizunek (Kurosawaren ametsetatik atereak) Japoniak mende luze batez jasandako aldaketak islatzen dituzte.
Irun–Bidasoa geltokia
Irun–Bidasoa Euskal Herriko Gipuzkoako tren geltoki zahar bat da, Irun udalerrian kokatuta dagoena.
Gaur egun, Bidasoako bide berdearen barruan dago.
Historia
Hasieran burdin mea garraiatzeko sortu bazen ere (1889. urtean onartu zen jatorrizko proiektua, Endarlatsa eta Irun artean), 1916. urtean Elizondo eta Irun lotuko zituen bidaiari eta ondasunak garraiatzeko linea hasi zen martxan. Jatorrizko linea The Bidasoa Railway and mines enpresak kudeatzen zuen eta ondasunak zenbaitetan eskuz aldatu ondoren, Compañia de los Ferrocarriles del Bidasoa izan zen behin betiko proiektua kudeatuko zuena. Proiektuak Iruñera luzatzeko baimena bazuen ere, luzaketa hau ez zen inoiz eman, eta Nafarroako hiriburua Gipuzkoarekin konektatuko zuena Plazaolako trena izan zen.
1920. urtean izan zituen bidaiari gehien trenak, 171 000 guztira. Hamalau urte geroago, ordea, erdira baino gehiago jaitsi zen kopurua (78 000). Ondasunen garraioa ere gainbeheraren lekukoa izan zen: 1924. urtean 77 000 tona garraiatu ziren eta bederatzi urte geroago, 14 000 bakarrik. Erabilera gero eta gutxiagoak zekarren krisian murgilduta, 1953ko uholdeek gogor jo zioten zerbitzuari, azpiegitura kaltetuz. Hiru urte beranduago, 1956ko abenduaren 31an, behin betiko itxi zen trena.
Egoera
Geltokia Irun — Elizondo burdinbidearen 1,0 kilometro-puntuan zegoen, 2 metroko altueran, Irun–Muga eta Artiga geralekuen artean. Tartea bide bakarra da eta ez zegoen elektrifikatuta.
Verdalle
Verdalle Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Verdalle udalerrian erroldatutako biztanleak 980 ziren. Familiak 307 ziren, horien artean 55 pertsona bakarrekoak ziren (38 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 105 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 134 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 387 etxebizitza zeuden, 322 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 45 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 370 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 322 etxebizitza nagusietatik 239 bere jabearen bizilekua ziren, 69 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 70 etxek lau zituzten eta 198 etxek bost zituzten. 212 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 130 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 165 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 614 ziren, horien artean 416 aktiboak ziren eta 198 inaktiboak ziren. 416 pertsona aktiboetatik 356 lanean zeuden (204 gizon eta 152 emakume) eta 60 langabezian zeuden (24 gizon eta 36 emakume). 198 pertsona inaktiboetatik 35 erretiraturik zeuden, 99 ikasten zeuden eta 64 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Verdalle udalerrian 321 unitate fiskal zeuden, 843,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.079 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 3 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
Authume
Biztanleria
2007an Authume udalerrian erroldatutako biztanleak 788 ziren. Familiak 336 ziren, horien artean 86 pertsona bakarrekoak ziren (39 bakarrik bizi ziren gizonak eta 47 bakarrik bizi ziren emakumeak), 129 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 105 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Verdalle
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 arraindegi zen eta 1 altzari denda zen.
Authume
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Verdalle
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Verdalle udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 676 hektarea erabiltzen.
Authume
Etxebizitza
2007an 371 etxebizitza zeuden, 339 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 303 etxeak ziren eta 64 apartamentuak ziren. 339 etxebizitza nagusietatik 252 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 26 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 51 etxek hiru zituzten, 86 etxek lau zituzten eta 177 etxek bost zituzten. 289 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 140 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 175 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 497 ziren, horien artean 379 aktiboak ziren eta 118 inaktiboak ziren. 379 pertsona aktiboetatik 351 lanean zeuden (184 gizon eta 167 emakume) eta 29 langabezian zeuden (16 gizon eta 13 emakume). 118 pertsona inaktiboetatik 65 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Authume udalerrian 348 unitate fiskal zeuden, 833 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.358 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Authume udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 525 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Laruscade
Laruscade Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Laruscade udalerrian erroldatutako biztanleak 2.155 ziren. Familiak 775 ziren, horien artean 160 pertsona bakarrekoak ziren (97 bakarrik bizi ziren gizonak eta 63 bakarrik bizi ziren emakumeak), 236 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 337 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 42 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Laruscade udalerrian 828 unitate fiskal zeuden, 2.192 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.696 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 kirol-denda zen, 1 lurrin-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Laruscade udalerrian 46 nekazaritza-ustiategi zeuden, 713 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pin-up
Pin-up, ingelesez "ormatik zintzilik", baita ere egutegiko neska, argazkilaritza eta marrazkilaritzaren genero erotikoa da non gehien batean emakumeak, aktore ezagunak normalean, itxura inozoz eta kamerari begira, agertzen diren. Askotan agurtzen ari dira. Irudi hauek masiboki zabaldu ziren aldizkarien azaletan, publizitatean, komikietan eta egutegietan. XX. mendeko bigarren hamarkadan, batez ere Ameriketako Estatu Batuetan, arrakasta handia izan zuten, baita ere Bigarren Mundu Gerran soldaduen artean. Esan behar da nahiko matxistak direla eta agertzen diren emakumeak objektu moduan aurkeztuak direla. Ez dira irudi pornografikotzat hartzen baina, hala ere, herrialde batzuetan debekatuta daude.
Ezaugarri batzuk
Generoko lanek zenbait ezaugarri amankomun izaten dituzte:
Jaú do Tocantins
Jaú do Tocantins Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Platygillellus altivelis
Platygillellus altivelis Platygillellus generoko animalia da. Arrainen barruko Dactyloscopidae familian sailkatzen da.
Cravent
Cravent Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cravent udalerrian erroldatutako biztanleak 390 ziren. Familiak 127 ziren, horien artean 19 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 50 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 23 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 161 etxebizitza zeuden, 131 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 159 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 131 etxebizitza nagusietatik 116 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 15 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 96 etxek bost zituzten. 119 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 81 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Cravent udalerrian 126 unitate fiskal zeuden, 373 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.055 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lur eta paretak apaintzeko denda bat zen.
2000. urtean Cravent udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Concha Murguia Egaña
Concha Murguia Egaña (Oiartzun, Gipuzkoa, 1806ko urtarrilaren 29a – Santiago de Compostela, Coruña, 1854ko uztailaren 13a) Euskal aberri maitalea eta Galiziako kulturaren eta tradizioaren defendatzaile sutsua izan zen. Manuel M. Murguia, nazionalismo galiziarraren lehen historialariaren ama eta Rosalia de Castroren amaginarreba.
Herritar ospetsu modura, 2000. urtez geroztik, urtero jasotzen du oiartzuarren omenaldia, udalaren eta Fato Cultural Daniel Castelaoren eskutik.
Bizitza
Concha Murguía Egaña (Maria Concepción Juliana Sebastiana Murguia Egaña modura bataiatua) Oiartzunen jaio zen, gaur egun kultur etxea dagoen lekuan. Ama, Maria Felipa Egaña Lizaso zen, Aita berriz, Domingo Murgia Azconabieta irundarra. Xosé Estévez, historia katedradunak sakon aztertu zuen bere bizitza Berarengandik jaso dugu gaur egun dugun informazio gehiena, tartean nola aitak Oiartzungo San Esteban elizako organista plaza eskuratu zuen lehiaketa bidez 1797ko abenduaren 17an. Horrela dago jasoa herriko artxibategian gordetako eta herritar fijosdalgoek sinatutako dokumentuan. Plazarekin batera etxebizitza eta baratzea eman zizkioten, bere garaian Erromesen Ospitalea zen lehen solairuan. Murguiatarrak eta Egañatarrak familia garrantzitsuak ziren lurraldean; lehenengoak Astigarraga eta Ergobia jauntxoak ziren eta jabetza asko zituzten inguru horretan; bigarrenek, Zestoatik eta Aizarnazabaletik etorritakoek, postu garrantzitsuak bete zituzten, Gipuzkoako idazkaritzarena, kasu. Conchak bederatzi urte zituela, Tolosa ra joan zen bizitzera, 1815eko urtarrilaren 1ean Santa Maria Elizako organo-jotzaile plaza lortu baitzuen aitak. "Ospe handiagoko eta soldata ekonomiko handiagoko" postua lortu zuelako egin zuen alde. Haien bizitza lasai asko igaro zen, harik eta, 1823an eta Absolutismo a berrezartzearen ondorioz, Gipuzkoar liberal askorekin batera, Galiziarantz ihes egin zuten arte. Horrela egin zuen Conchak Galiziarako bidea 17 urterekin, eta han geratu zen, nahiz eta bere aita Tolosara itzuli denboraldi baten ondoren.
Bere hizkuntza eta lurrarekiko maitasuna izan zen seme nagusiari transmititu izan ziona. Hala ere, ezin da jakin bere ama-hizkuntza irakatsi ote zion, semeak ez baitzuen hitz bat bera ere idatzi euskaraz bere obra guztian, baina argi dago sustraiekiko maitasuna eta balio transmisioa bere lana izan zela.
Concha galiziar kulturaren eta tradizioaren defendatzaile sutsua izan zen. Berari buruz esan denez, "«Kultura berri bat maitatzen jakin zuen, berea ahaztu gabe, eta semeari eskuzabaltasun hori bera irakatsi zion, eta, nola ez, kultura berri horren parte izateko beharrezko errespetua eta erantzukizuna»."Conchak ezin izan zuen bere semearen literatur loraldiaren eta arrakastaren lekuko izan, 1854an hil baitzen, 48 urte zituela. Bihotzeko lesio baten ondorioz hil zen, Heriotza-partidan agertzen denez, bakardadean eta inolako sakramenturik jasotzeko aukerarik gabe zendu zen, 1854ko uztailaren 13an, Santiago de Compostelako katedraletik gertu zegoen Rúa das Hortas kaleko 13. zenbakian.
Manuel Murgia eta Rosalía de Castro
Xosé Estévezen hitzetan Manuel Martínez Murguía (1833-1923) Concharen seme zaharrena, Galiziako berpizkundeko handienetako bat izan zen. Poligrafo aparta, historialaria, eleberrigilea, etnografoa, Galiziako nazionalismoaren lehen teorizatzailea eta Galiziako Akademiako lehen presidentea sortu zenetik, 1923an hil zen arte. Manuel Murguiaren bizitzako proiektu garrantzitsua, Galiziaren Historia egitea izan zen, bost liburutan jasoa dena. Manuelek amaren abizenez sinatzen zuen. Bere idazki batean zioenez, bera Galiziako aberria maitatzen hasi zen, amak, bere euskal aberri maitatu eta urrun hura (“Beldurrik ez eta gezurrik esaten ez den Lur hura”) maitatzen zuela ikusten. 1858ean Rosalia de Castro poeta ospetsuarekin ezkondu zen, «Rexurdimento» ko handienetako bat, Curros Enriquezekin eta Eduardo Pondalekin batera. Murguiak asko estimatzen zuen de Castroren lana, eta literatura ibilbidean aurrera egiteko babesa ematen zion. Esaten denez "Cantares Gallegos", Galiziaren berpizte kulturalaren funtsezko liburua argitara ematearen bultzatzailea izan zen Manuel Murguia, 1863ko maiatzaren 17an.
Aitortzak
"Etxe honetan jaio zen Kontxa Murgia Egaña (1806-1854) Galiziako abertzaletasunaren aitzindaria izango zen Manuel Martinez Murgiaren ama" /"Nesta casa naceu Concha Murgia Egaña, nai de Manuel Martínez Murgia, berce do nazonalismo galego"       "2023ko ekitaldian Manuel Murgiaren heriotzaren mendeurrenari eman zaio presentzia berezia. Xosé Estévezek 'Rosalia de Castroren senarrari' izeneko hitzaldia eman zuen ekitaldiko hasiera modura 2023ko urtarrilaren 27an."
345 Park Avenue
345 Park Avenue, Ameriketako Estatu Batuetako New York hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 193 metro eta 44 solairu dauzka eta 1969an amaitu zuten eraikitzen.
Phalacronotus bleekeri
Phalacronotus bleekeri Phalacronotus generoko animalia da. Arrainen barruko Siluridae familian sailkatzen da.
345 Park Avenue
Emery Roth arkitektoak diseinatu zuen.
Starrkirch-Wil
Starrkirch-Wil Suitzako udalerria da. Solothurn kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Hipolito Gezala
Hipolito Gezala (Lezo, Gipuzkoa) organista, musika irakaslea izan zen Lezon, eta Errenteriako Musika Bandaren sortzaile eta zuzendaria urte askotan. Bera izan zen Madalena jaietan Zentenarioa doinua jotzen hasi zena.
Sarcocheilichthys nigripinnis
Sarcocheilichthys nigripinnis Sarcocheilichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Hemphill konderria (Texas)
Hemphill konderria (Hemphill County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Canadian da. 2010eko zentsuaren arabera 3,807 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 3,807 pertsonetatik 3,742 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,086 dira. 4 beltzak edo afroamerikarrak. 12 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 18 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 28 pertsonek kokatzen zuten.
Larche (Corrèze)
Larche Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Larche udalerrian erroldatutako biztanleak 1.643 ziren. Familiak 674 ziren, horien artean 192 pertsona bakarrekoak ziren (100 bakarrik bizi ziren gizonak eta 92 bakarrik bizi ziren emakumeak), 203 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 223 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 751 etxebizitza zeuden, 691 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 584 etxeak ziren eta 167 apartamentuak ziren. 691 etxebizitza nagusietatik 478 bere jabearen bizilekua ziren, 189 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 81 etxek bi zituzten, 144 etxek hiru zituzten, 193 etxek lau zituzten eta 264 etxek bost zituzten. 558 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 283 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 346 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.120 ziren, horien artean 866 aktiboak ziren eta 254 inaktiboak ziren. 866 pertsona aktiboetatik 795 lanean zeuden (437 gizon eta 358 emakume) eta 71 langabezian zeuden (28 gizon eta 43 emakume). 254 pertsona inaktiboetatik 82 erretiraturik zeuden, 94 ikasten zeuden eta 78 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Larche udalerrian 683 unitate fiskal zeuden, 1.592,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.044 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 74 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 29 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 7 iturginak, 1 argiketaria, 5 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 3 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 2 okindegiak, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Larche udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 294 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Larche udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 572 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vahid Halilhodžić
Vahid Halilhodžić (1952ko urriaren 15a - ) Bosnia-Herzegovinako futbolari ohi eta entrenatzailea da.
Cisticola anonymus
Cisticola anonymus Cisticola generoko animalia da. Hegaztien barruko Cisticolidae familian sailkatua dago.
Maripá
Maripá Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Estepako bisonte
Bison priscus Euskal Herrian
Bison Priscus-ak Bison bonasus eta Bison uriformisekin batera agertzen dira labar pinturetan zein aztarnategietan. Hala ere garai ezberdinetakoak izan ziren neurri handi batean.
Baliteke estepako bisontea Asian bertan eboluzionatzea, garai hartako beste zenbait bobidoen kasuan bezala, eta gero handik zabaltzea. Hauxe bera izan baitzen, esate baterako, uroaren kasua.
Etimologia
Bison priscus-en beste hainbat izen; Artikoko bisontea eta adar luzeko bisontea.
Ezaugarriak
Estepako bisontea Europako bisontea baina askoz handiagoa zen, sendoago eta indartsuagoa. Antza gehiago zeukan Amerikako bisontearekin Europako bisontearekin baino.
Habitat eta ohiturak
Estepako bisontea oro har giro hotzeko estepako belardiei oso ondo adaptaturik zegoen, tundraren mugan. Labar-artearen adierazpen ugarik datu asko eskaintzen dute espeziearen ohitura eta itxuraren inguruan.
Ar handiek 1,80 metroko garaiera zuten soingurutzera, eta tona baten pisua. Adarrek 1,50 metroko zabalera zuten.
Historia
Gaur egungo Europako bisontearen antzeko animaliak ziren, baina askoz handi eta sendoagoak. Adar handiagoekin eta zabalgunetan bizitzera egokituta, estepetan eta tundraren bazterrean.
Egungo bisonte espezieekiko harremanak ez dira oso argiak. Adituen ustez, Holozenoaren hasieran bison priscusen eboluzioak Europako bisontea ekarri zuen Eurasian eta Amerikako Bisontea Ipar Amerikan. Eboluzio hau txikiagoak ziren azpiespezieen bitartez etorriko zen, Bison priscus mediator delakoaren bidez hain zuzen. Animali hauek eguraldia epeltzerakoan, eta Europan estepa eta tundra glazialek basoei tartea uzterakoan, baldintza berriei moldatzen joan ziren.
Asia eta Ipar Amerikako estepako bisontearen azpiespezie erraldoiak, Bison priscus gigasen kasu, oinordekorik gabe desagertu omen ziren, baina lehen esan bezala zenbait adituren arabera, egungo Amerikako bisontearen aurrekariak dira, (Bison bison).
Aspiezpezieak
Estepako bisontearen hiru azpiespezie ezagunak daude; Bison honetako beste zenbait azpi mota deskribatuak izan dira.
Blu Babe, izoztutako estepako bisontea
1979.en urtean, Estepako bisonte ar baten sarraskia topatu zen Alaskan, izoztuta. Animalia nahiko ondo kontserbaturik zegoen izotzagatik. Animaliari Blue babe izena ezarri zitzaion izoztutzerakoan bere haragiak hartutako kolore "urdinagatik". Ipar Amerikako folklorean Blue Babe zezen urdin erraldoia da, Paul Bunyanek baso mutil mitikoak erdi izoztuta topatzen duena, eta nahiz eta sutan berotu, izoztuta egonda izanagatik, kolore urdinarekin geratzen dena. Geroztik Paul Bunyanen maskota gisa dabilena.
Antza "Blue Babe"k Amerikako lehoien (Panthera leo atrox) talde baten erasoa jasan zuen. Piztiek aberea hil zuten eta gero, arrazoi ez ezagunengatik, bertan utzi zuten ia ukitu gabe. Gorpua segituan izoztu omen zen, seguruen aberea akabatu eta gaua laster heldu zelako. Gero beste lehoi batek saiatu zen sarraskia jaten baina saiakeran, izoztuta zegoelako, hagin bat apurtu zuen.
Kanpo estekak
BBCren artikulua
Kinosternon herrerai
Kinosternon herrerai Kinosternon generoko animalia da. Narrastien barruko Kinosternidae familian sailkatuta dago.
Germenen teoriaren negazionismo
Germenen teoria negazionista, germenak gaixotasun infekziosoen eragileak ez direlako eta gaitzen teoria mikrobiarra okerra denaren ustea da. Orokorrean, Louis Pasteur ren gaixotasun infekziosoaren eredua oker zegoela eta Antoine Béchampena zuzen zegoela argudiatzea esan nahi du. Izan ere, bere jatorria, enpirikoki ezeztatutako Béchampen pleomorfismoaren teorian errotuta dago (gaixotasunaren testuinguruan). Ideia nagusia lurraren teoria bezala ezagutzen da, gaixorik dagoen ehunak germenak sortzen dituela aldarrikatzen duena, Pasteurren teoriaren kontrakoa, germenek ehuna inbaditzen eta gaixotzen dutela dioena.
Aurrekariak
Germenen teoriaren negazionismoa, germenen teoria bera bezain zaharra da, Pasteur eta Betxampen arteko lehiarekin hasi zena. Pasteurrek edarietan infek zioak prebenitzen egindako lanak mikroorganismo ei zor zitzaizkiela deskubritzera eraman zuen, eta teoria baliozkoa zela frogatu eta Europan ezagutarazten zuen lehen zientzialaria izateko bidetik eraman zuen. Girolamo Fracastoro (fosilek kutsaduraren haziak har zitzaketela pentsatu zuen), Agostino Bassi (zeta-harren muskardinaren gaixotasuna beauveria bassiana deitu zen onddo batek sortua zela jakin zuen), Friedrich Henle (antzeko beste ideia batzuen contaganimium teoria garatu zuten), Friedrich Henle (antzeko beste ideia batzuk proposatu zituzten) eta kutsatu zituen.
Béchampek, irmotasunez, iritzi hau aurkaratu zuen, konpetentzian, gaixotasunaren teoria pleomorfikoa bezala ezagutzen den ideia bat eskainiz. Teoria honek, bizitza osoa, nolabaiteko organismoek euren bizi-zikloetan zehar hartzen dituzten formetan oinarritzen dela dio, eta germenak, ehun gaixoaren giroak erakartzen dituela, kausa izan beharrean. Günther Enderlein en arabera, hauek dira: koloide-mikrobio a (fase primitiboa), bakterioak (fase ertaina) eta onddoak (azken fasea).
Germenek aintzat hartzen ez zituzten aurreko teoriak, aurreko miasmaren ideiaz gain, bat-bateko sorkuntzan (materia bizia bizirik ez dagoenetik sor zitekeenaren ideia, Francesco Redi k esperimentalki uxatu zuena) eta Beachampen ideien eremuaren teoriaren aldakuntzan zentratzen ziren. Pasteurrek, berezko belaunaldia, 1870eko hamarkadan zenbait esperimenturekin ezeztatu zuen. Hala ere, gaixotasun baten kausa ulertzeak ez du beti eragiten gaixotasun horren tratamendu eraginkorra, eta XIX. mendeko hilkortasunaren murrizketa handia batez ere higienearen eta garbitasunaren hobekuntzarekin lotzen da. Izan ere, germenen teoria ukatu zuen lehen mugimenduetako bat Osasun Mugimendua izan zen, eta, hala ere, nazio ugariren osasun publiko ko azpiegituraren garapenean funtsezkoa izan zen. Edateko ura eta saneamendua ematean, patogeno ak garatzeko hain egokia ez zen ingurune bat zegoen, eta heriotza-tasa k izugarri jaitsi ziren.
Germenen teoria negazionistak gainjartze garrantzitsua du kiropraktikarekin. Kiropraktiko askok uste dute immunitatea bizkarrezurra lerrokatzearen eta burmuinak gorputzarekin modu eraginkorrean komunikatzeko duen gaitasunaren funtzioa dela, eta ez duela zerikusirik kanpoko patogenoekin.
Medikuntza alternatiboaren defendatzaile askoren arteko ildo komun bat txertoekiko oposizioa da, eta askok negazionismoa erabiltzen dute euren baieztapenak justifikatzeko. Germenen teoriaren ukatzaileek teoria eta erregistro historikoaren oinarri biologikoei buruzko baieztapen asko egiten dituzte, zientzialari eta historialari moderno gehienek onartzen dutenarekin ados ez daudenak. Txertoaren aurkako komunitatearen beste baieztapen bat da gaixotasun guztiak toxemiak eragiten dituela, osasun-praktika eta dieta desegokien ondorioz.
Kritika
Harriet Hallek Skepticen artikulu bat argitaratu zuen, non germenen teoriaren ukatzaileekin izandako eztabaidan izandako esperientzia deskribatzen duen.
Teodoro Gamón
Teodoro Gamón musikaria izan zen, eta Errenteriako Musika Bandaren sortzaile eta zuzendaria urte askotan.
Antti Tuuri
Antti Elias Tuuri (Kauhava, 1944ko urriaren 1a) Finlandiako idazle, gidoilari eta itzultzaile ezaguna. Finlandieraz idazten du.
Biografia
Bere liburuetan bere herrialdea den Hego Ostrobotniaren mundua jaso egin du. Gustukoa du baita ere Finlandiako migratzaileen historiak Amerikako Estatu Batuetan eta SESB eta Finlandiaren arteko Jarraipenaren Gerrarekin (1941-1944) lotutako gertaerak. Itzultzaile bezala bere lan ezagunenak Islandiako Erdi Aroko Sagen itzulpenak izan daitezke.
Germenen teoriaren negazionismo
Kritika
Mediku komunitateko kideek, David Gorski eta Steven Novella kasu, germenen teoria ukatzea urte luzeetako esperimentuen eta mediku eta zientzialari gehienen iritziaren aurkakoa dela diote.
Teodoro Gamón
Gipuzkoako diputatua izan zen, lehenengo alderdikoa (partido primero) 1871ko uztailean egin zen batzarretik aurrera.
Mikel Orbegozo
Mikel Orbegozo Orbegozo (Donostia, 1989ko apirilaren 15a ) gipuzkoar futbolaria da Errealaren bigarren taldean jokatzen duena, aurrelari gisa. Jon Orbegozo aurrelariaren anai gaztea da.
Estatistikak
''2020ko Maiatzak 7an eguneratua. Datu ofizialak.''
78. Oscar Sariak
78. Oscar Sarien ekitaldia 2006ko martxoaren 5ean Hollywoodeko Kodak Antzokian egin zuten 2005. urtean zinemagintzan egindako lanik onenak saritzeko. Aurkezlea Jon Stewart izan zen eta Estatu Batuetan ABC telebistak eman zuen.
Izendapen eta Sariak
Garaileak letra lodian agertzen dira.
Košarovce
Košarovce Eslovakiako udalerri bat da, Humennéko barrutian kokatuta. 7,98 km²ko azalera du eta 622 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1408. urtekoa da.
Phalacronotus micronemus
Phalacronotus micronemus Phalacronotus generoko animalia da. Arrainen barruko Siluridae familian sailkatzen da.
Alberto Zaccheroni
Alberto Zaccheroni (1953ko apirilaren 1a - ) Italiako futbolari ohi eta entrenatzailea da. 2010-2014 bitartean Japoniako taldearen entrenatzailea izan zen.
1999ko abuztuaren 11ko eguzki eklipsea
1999ko abuztuaren 11ko eguzki eklipsea eklipse osoa izan zen.
1,029ko magnitudea izan zuen. Eklipse osoaren iraupenik handiena Errumanian izan zen eta 2 minutu eta 23 segundoko iraupena izan zuen. Europan 1990eko uztailaren 22ko eguzki eklipsearen ondotik lehen eguzki eklipse osoa izan zen.
Europako leku askotan eguraldi txarra izan arren, ikusle gehien izandako eguzki-eklipseetako bat izan zen.
Platygillellus brasiliensis
Platygillellus brasiliensis Platygillellus generoko animalia da. Arrainen barruko Dactyloscopidae familian sailkatzen da.
Saint-Simeux
Saint-Simeux Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Simeux udalerrian erroldatutako biztanleak 517 ziren. Familiak 201 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (22 bakarrik bizi ziren gizonak eta 18 bakarrik bizi ziren emakumeak), 70 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 73 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 18 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 243 etxebizitza zeuden, 209 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 241 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 209 etxebizitza nagusietatik 154 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 68 etxek lau zituzten eta 109 etxek bost zituzten. 181 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 66 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 135 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 342 ziren, horien artean 252 aktiboak ziren eta 90 inaktiboak ziren. 252 pertsona aktiboetatik 228 lanean zeuden (119 gizon eta 109 emakume) eta 24 langabezian zeuden (12 gizon eta 12 emakume). 90 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Simeux udalerrian 225 unitate fiskal zeuden, 571 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.596 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Saint-Simeux udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 432 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Juliotar Alpeak
Juliotar Alpeak (Julijske Alpe; Alpi Giulie; Julische Alpen; Alps Juliis) Juliar Alpe eta Aurrealpeen azpisekzio bat dira. Italia ipar-ekialdetik Esloveniaraino hedatzen dira: han, Triglaven, 2.864 metroko altueraraino altxatzen dira. Izena Julio Zesarr en omenezkoa da: izan ere, inguru horietarako domeinua egun euren oinean Cividade del Friuli izena jasotzen duen Forum Julii municipiuma sortuz ezarri zuen. Hegoaldeko Kareharrizko Alpeen zati da. Juliotar Alpeen zati handi bat Triglav Parke Nazionalaren barnean dago.
Italiako Alpeetako ur banalerroaren ekialdeko azken muturra da. Juliotar Alpeak Tarvision abiatzen dira, Monte Santo di Lussari, Jôf di Montasio eta Jôf Fuarteko mendiguneekin. Passo del Predilen ondoren esloveniar lurraldean sartzen dira (zisalpetar aldea italiarra izan zen Venezia Juliaren barnean 1947 arte). Inguru hartan, Triglav (italieraz Monte Tricorno), Monte Re eta Monte Nevoso mendiguneak daude.
W. R. Grace Building
W. R. Grace Building, Ameriketako Estatu Batuetako New York hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 192 metro eta 50 solairu dauzka eta 1971ean amaitu zuten eraikitzen.
Juliotar Alpeak
Sailkapena
1926ko Alpeen banaketak mendi talde horiek 20. atalean sartzen zuen, honela azpibanatua:
AVEak Juliotar Alpeak Ekialdeko Alpeen 58. taldea izenaz definitu zituen, eta Is SOIUSAko Juliotar Alpeak, Juliotar Aurrealpe eta Mendebaldeko Esloveniar Aurrealpeekin alderatzen den hedadura dute.
Walterswil (Solothurn)
Walterswil Suitzako udalerria da. Solothurn kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Juliotar Alpeak
Sailkapena
SOIUSAren arabera, Juliar Alpeak, Juliotar Aurrealpeekin batera, Hego-ekialdeko Alpeen atal bat dira. SOIUSAk, gainera, Juliar Alpeak honela sailkatzen ditu:
Walterswil (Solothurn)
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Juliotar Alpeak
Mugak
Juliotar Alpeek muga hauek dituzte:
Erloju orratzen norabidean biratuz, muga geografikoak honakoak dira: Sella di Camporosso, Radece pasabidea, Sava Dolinka ibaia, Selška Sora errekastoa, Collepietro pasabidea, Valle della Baccia, Tolmino, Isonzo ibaia, Uccea errekastoa, Sella Carnizza, Val Resia, Canal del Ferro, Val Canale, eta, berriz ere, Sella di Camporosso.
Azpibanaketa
SOIUSaren arabera, Juliotar Alpeak bost supertalde eta hamabi taldetan banatuta daude:
Tontorrak
Juliotar Alpeetako tontorrik garrantzitsuenak honakoak dira:
Mendi pasabideak
Juliar Alpeetako mendi pasabide garrantzitsuak honakoak dira:
Châtel-Montagne
Châtel-Montagne Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Châtel-Montagne udalerrian erroldatutako biztanleak 422 ziren. Familiak 201 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (33 bakarrik bizi ziren gizonak eta 45 bakarrik bizi ziren emakumeak), 61 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 33 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 29 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 369 etxebizitza zeuden, 203 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 127 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 363 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 203 etxebizitza nagusietatik 159 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 57 etxek lau zituzten eta 101 etxek bost zituzten. 129 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 106 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 229 ziren, horien artean 153 aktiboak ziren eta 76 inaktiboak ziren. 153 pertsona aktiboetatik 137 lanean zeuden (81 gizon eta 56 emakume) eta 15 langabezian zeuden (10 gizon eta 5 emakume). 76 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Châtel-Montagne udalerrian 210 unitate fiskal zeuden, 424 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.736 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
2005eko urriaren 3ko eguzki eklipsea
2005eko urriaren 3ko eguzki eklipsea eklipse anularra izan zen.
0,9576ko magnitudea izan zuen. Eklipse anularraren iraupenik handiena erdialdeko Sudanen izan zen eta 4 minutu eta 31 segunduko iraupena izan zuen. Iberiar Penintsula (non azken eklipse anularra 241 urte aurrerago izan zen) eta Afrika zeharkatu zituen. Europan 2028ko urtarrilaren 26ko eguzki eklipsearen aurretik azken eguzki eklipse osoa izan zen.
Ez zuen Euskal Herritik pasa, lekurik gertuena Salamancako probintzia izan zen.
Dairsie
edota Osnaburgh, 'Darfhasaidh', Eskoziako herri bat da, Fife konderrian.
General Salgado
General Salgado Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Rebeca Linares
Rebeca Linares, benetako izenez Verónica Linares (Donostia, Gipuzkoa, 1983ko ekainaren 13a - ) euskal herritar aktore porno ohia da.
Biografia
Donostian jaioa, Bartzelonara joan zen eta hantxe hasi zen zinema pornoaren munduan, orduko bere mutil-lagunari esker (Nacho Vidal espainiar pornostarraren lagun mina zen.) Rebeca ezizena hautatu zuen, "laburra eta gogorra zelako". 2005ean, Milkyway Channel espainiar ekoiztetxean hasi arren, lan eskasa eta diru gutxi zela eta, Alemanian eta Frantzian hasi zen lanean. 2006an Los Angelesera (Kalifornia) joan zen Nacho Vidalekin batera.
Estatu Batuetan lan egin eta ospetsu bilakatu zen eta industrian, aldizkarietan eta bideoen azaletan agertu zen. Harrezkero, Primera Línea, Bang Bros, Private Sex eta Cumlouder bezalako enpresetarako lan egin du.
2008ko uztailean, lehendabizikoz zinema konbentzionalean aritu zen, Homo Erectus Ron Jeremy eta Jacklyn Lick bezalako izar pornoekin batera. Urte hartan Maxim aldizkarian ere agertu zen eta, Ron Jeremy, Max Hardcore, Alexis Silver, Gia Paloma, Kinzie Kenner, Tricia Devereaux eta beste aktore pornoekin batera, Necro newyorktar rap abeslariaren Who's ya daddy bideoa egin zuen.
2009an, Penthouse pet bilakatu zen eta, hilabete batzuk geroago, Canal+ek Vente a Las Vegas, nena izeneko dokumentala grabatu zuen, bere bizitza eta estatubatuar ibilbideari buruzko: Las Vegasen filmatua da eta haren eguneroko bizitza eta lan-arazoak azaltzen ditu.
2010eko ekainean, itxura aldatzea eta bular-inplante jartzea erabaki eta B neurritik D neurrira aldatu zuen.
Bere azken filma 2016an argitaratu zuen.
Bitxikeriak
Ze Esatek euskal taldeak abesti bat eskaini dio, Urrezko Danborra saria Donostiarekin zer ikusirik ez duen edonori ematen zaiola kritikatzearren; Rebeca Linaresek saria jasotzeko merezimendu gehiago dituela dio abestiak.
Lupstein
Lupstein Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Kinosternon subrubrum
Kinosternon subrubrum Kinosternon generoko animalia da. Narrastien barruko Kinosternidae familian sailkatuta dago.
Lupstein
Biztanleria
2007an Lupstein udalerrian erroldatutako biztanleak 774 ziren. Familiak 264 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Italiako gastronomia
Orokorrean, italiar gastronomiaren ezaugarri nagusia haren sinpletasuna da, izan ere, plater gehientsuenak bi edo lau osagai nagusi baino ez baitituzte izaten. Italiar sukaldariek osagaien kalitatean egiten dute konfiantza prestaketaren elaborazioan baino. Osagaiak eta platerak eskualde batetik bestera aldatzen dira. Hasieran eskualdekoak ziren platerak, beste eskualdeetara zabaldu dira eta aldaketa batzuk izan dituzte.
Lupstein
Etxebizitza
2007an 294 etxebizitza zeuden, 280 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 280 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 280 etxebizitza nagusietatik 245 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 70 etxek lau zituzten eta 188 etxek bost zituzten. 258 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 100 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 152 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Italiako gastronomia
Historia
Italiako gastronomia mendeetako bilakaera izan du. Nahiz eta gaur egun Italia bezala ezagutzen dugun herrialdea XIX. mendera arte ez zen osotu, bertako sukaldaritzaren sustraiak nahiko argiak dira eta eta kristo aurreko IV. mendean errotzen dira. Garai hartan, janari eta kultura oso inportanteak ziren Apicusen sukaldaritza liburuan ikusi dezakegunez, K. a. I. mendean idatzia. Mendeetan zehar gastronomia honen hainbat eragin jasan ditu: inguruko herrialdeak, konkistatzaileak, goi mailako sukaldariak, ezegonkortasun politikoak eta Mundu Berriaren aurkikuntzak. Italiako gastronomia Erromatar inperioaren ondoren gorpuzten hasi zen, hiriak beren arteko loturak askatu zituztenean eta bakoitzak bere tradizioak garatu zituenean. Ogi eta pasta mota anitz egiten hasi ziren, eta sukaldatzeko eta prestaketa egiteko teknikak handitzen hasi ziren. Herrialdea banandua zegoen. Eskuadeetako gastronomia hiri nagusienen bitartez daude ordezkatuak Italian. Esaterako, Milanen ezagunak dira risottoak, Bolonian torteliniak eta Napolin pizza eta espagetiak.
Antzinaroa
Lehen Italiako sukaldaritza idazlea Sirakusako Archestratus greziar siziliarra izan zen, K. a. IV. mendekoa. Poema bat idatzi zuen "sasoiko eta kalitate handiko" osagaien erabilpenaren inguruan. Esaten du espezieek, belarrek edo beste edozein manatuk ez dutela zaporea ezkutatu behar. Garrantzia ematen zion arrainaren prestaketa soilari.
Sotiltasun hori bazterrean utzi zen Erromatar Inperioa nagusitu zenean. De re coquinaria I. mendean argitaratu zen eta espezieen eta belarren erabilera handia gomendatzen duen 470 errezetaz osatua dago. Erromatarren greziar okinak erabili zituzten ogia egiteko eta Siziliatik gazte inportatzen zuten, izan ere, siziliarrek gazta egilea hoberenak izatearen fama baitzuten.