cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cao Cao
Biografia
Dong Zhuo agintariaren aurka matxinatu zen beste batzuekin batera. Hura hil ondoren, beste matxinatuen aurka borrokatu zen, eta pixkanaka-pixkanaka guztiak hil zituen. Etengabe ari izan zen borrokan, harik eta 208an Chi biko hondamenak Txina hiru erresumatan zatitu, eta Cao-Caok iparralde osoa bereganatu zuen arte. Aginpideari eusteko borrokan eman zituen bere azken egunak.
Gerra-gizon aparta izan zen, bizkorra, maltzurra eta estratega bikaina. Aditu batzuen ustez, hura izan zen Han dinastia hondamendira eraman zuena; beste batzuen ustez, berriz, Txinako Inperioa bateratu zuen. Ele zaharretako pertsonaia bihurtu zen.
Bestalde, olerkari eta idazlea izan zen, gorteko hizkera bihurria eta hizkera xehe eta zuzena bikain menderatzen zituena; hogeita hamar bat olerki idatzi zituen.
Le Bois-Robert
Le Bois-Robert Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Bois-Robert udalerrian erroldatutako biztanleak 323 ziren. Familiak 118 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 41 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 53 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 128 etxebizitza zeuden, 121 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 128etxeak ziren. 121 etxebizitza nagusietatik 112 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 68 etxek bost zituzten. 99 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 204 ziren, horien artean 146 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 146 pertsona aktiboetatik 137 lanean zeuden (75 gizon eta 62 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Bois-Robert udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 327 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.028 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 garraio enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Le Bois-Robert udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 204 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Georges-de-Gréhaigne
Saint-Georges-de-Gréhaigne Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 356 ziren. Familiak 161 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 65 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 200 etxebizitza zeuden, 159 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 197 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 159 etxebizitza nagusietatik 117 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 135 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 82 etxetan auto bat zegoen eta 67 bi edo gehiago zeuden
Saint-Agnant-de-Versillat
Saint-Agnant-de-Versillat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Saint-Georges-de-Gréhaigne
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 230 ziren, horien artean 163 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 163 pertsona aktiboetatik 151 lanean zeuden (80 gizon eta 71 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 47 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Agnant-de-Versillat
Biztanleria
2007an Saint-Agnant-de-Versillat udalerrian erroldatutako biztanleak 1.124 ziren. Familiak 460 ziren, horien artean 128 pertsona bakarrekoak ziren (72 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 180 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saint-Georges-de-Gréhaigne
Diru sarrerak
2009an Saint-Georges-de-Gréhaigne udalerrian 155 unitate fiskal zeuden, 347 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 17.508€ zen.
Saint-Agnant-de-Versillat
Etxebizitza
2007an 612 etxebizitza zeuden, 463 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 87 bigarren erresidentzia ziren eta 62 hutsik zeuden. 604 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 463 etxebizitza nagusietatik 404 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 14 etxek bi gela zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 110 etxek lau zituzten eta 306 etxek bost zituzten. 355 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 201 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 215 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ivorá
Ivorá Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Schönermark
Schönermark Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Georges-de-Gréhaigne
Activitats ecomòmiques
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Saint-Agnant-de-Versillat
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 668 ziren, horien artean 499 aktiboak ziren eta 169 inaktiboak ziren. 499 pertsona aktiboetatik 462 lanean zeuden (269 gizon eta 193 emakume) eta 37 langabezian zeuden (13 gizon eta 24 emakume). 169 pertsona inaktiboetatik 77 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 51 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 45 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 4 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 2 ile apaindegiak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Saint-Agnant-de-Versillat udalerrian 69 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.600 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Georges-de-Gréhaigne
Activitats ecomòmiques
2000. urtean Saint-Georges-de-Gréhaigne udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.007 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Villing
Villing Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 224 etxebizitza zeuden, 208 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 16 hutsik zeuden. 184 etxeak ziren eta 40 apartamentuak ziren. 208 etxebizitza nagusietatik 161 bere jabearen bizilekua ziren, 43 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 131 etxek bost zituzten. 198 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 74 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 113 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 343 ziren, horien artean 261 aktiboak ziren eta 82 inaktiboak ziren. 261 pertsona aktiboetatik 243 lanean zeuden (146 gizon eta 97 emakume) eta 19 langabezian zeuden (12 gizon eta 7 emakume). 82 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villing udalerrian 196 unitate fiskal zeuden, 478 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.363 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Fernando eta Vicente Roscubas
Fernando eta Vicente Roscubas (Palma Mallorcakoa, 1953ko abuztuaren 7a) Bizkaian errotutako pintoreak, anaia bikiak. Fernando eta Vicente Roscubas bost urte zituztela heldu ziren Bilbora bizitzera. Fernando Arte Ederretan lizentziatu zen eta irakasle aritu zen Bilboko Fakultatean. Elkarrekin egin zuten aurreneko erakusketa, 1975ean, Bizkaiko Aurrezki Kutxaren aretoan, Bilbon, eta orduz geroztik maiz aritu dira elkarlanean. Fernandok, pinturaz gain, argazkigintza eta espresiobide alternatiboak ere landu izan ditu (bideoak, happeningak...); eszenografia ere landu dute Roscubas anaiek. 1999ko otsailean Bilboko Rekalde aretoak Idas y Avenidas izeneko erakusketan bildu zituen Roscubas anaiek 1974tik 1998ra egindako lanik garrantzitsuenak. Bi alditan banatutako hogeita bost urteko ibilbidean (1974-1981 eta 1993-1998), umorea, teknika anitzen elkarketa eta inguruarekiko ikuspegi ironikoa izan dute bi anaiok ardatz nagusia.
Poesia konfesional
Poesia konfesionala edo Konfesionalismoa, Estatu Batuetan XX. mendeko 1950eko hamarkadaren amaieran eta 1960ko hamarkadaren hasieran sortu zen poesia estilo bat da. Batzuetan postmodernismo gisa ere sailkatzen da. Pertsonaren edo "Ni" poesia bezala deskribatu izan da, olerkariaren bizitzako xehetasun intimoak, esperientzia indibidualeko, psikosozialeko eta trauma pertsonaleko muturreko uneetan zentratuz, aurretik eta oraindik ere tabu zirenak barne, buruko gaitz a, sexualitate a eta suizidio a bezalako gaiak bezala, sarritan gizarte-gai zabalagoekin zerikusia dutenak.
Poeta konfesionalak esperientzia pertsonalarekin duen konpromisoa XX. mendeko errealitate sozial beldurgarrietatik urruntzeko ahalegina dela azaldu dute literatur kritikariek. Holokaustoa, Gerra Hotza eta arma nuklear ren ugalketak ekarritako mehatxu existentziala bezalako gertaerek, zenbait poeta konfesionalentzat eta haien irakurleentzat arazo publikoak dira. Poeta konfesionalek ere etxekotasunaren idealizazioaren aurka lan egin zuten 1950eko hamarkadan, euren etxeetako zoritxarra azalduz.
"Poesia konfesionalaren" eskola 1950eko eta 1960ko hamarkadetan estatubatuar poesia berriro definitu zuten hainbat poetekin lotuta egon zen, horien artean Robert Lowell, Sylvia Plath, John Berryman, Anne Sexton, Allen Ginsberg eta W. D. Snodgrass.
Life Studies eta Konfesionalismoaren sorrera
1959an, Macha Louis Rosenthal-ek "konfesional" terminoa erabili zuen lehen aldiz Robert Lowell poetaren Life Studies (1959) liburuaren erreseina batean, "Poetry as Confession" izenarekin. Rosenthalek beste poesia liriko mota batzuetatik bereizi zuen ikuspegi konfesionala, konfidentzien erabileraren bidez, zeinak "mesfidantzaren edo norberaren lotsaren ohiko mugetatik harago" zihoan. Rosenthalek adierazten du konfesionalen aurreko joeretan ohikoa zela poetaren "aurpegi erreala" ezkutatzen zuen "maskara", eta esan zuen Lowellek maskara kendu zuela. Haren bozgorailua bera da, zalantzarik gabe, eta zaila da Life Studies konfidentzia pertsonal gisa ez ikustea". Hala, The Kenyon Revieweko kritika batean, John Thompsonek idatzi zuen: "Poema hauetarako ez dago egokitasunaren konturik. Konkista bat egin dute: irabazi dutena poesiaren lurraldearen hedapen handia da".
Hala ere, konfesionalen biderako mugimendu argiak zeuden Life Studies argitaratu aurretik. Delmore Schwartz ek Genesis poema konfesional luzea 1943an argitaratu zuen; eta John Berryman ek soneto sekuentzia bat idatzi zuen 1947an Chris izeneko emakume batekin izan zuen adulterio-afera bati buruz, bere lehen emaztearekin, Eileenekin, ezkonduta zegoenean. Berrymanek, ordea, ez zuen sekuentzia benetan argitaratu, Berrymanen sonetoak izenekoa, 1967ra arte, bere lehen emaztearengandik banandu zen arte. Snodgrass 's Heart' s Needle, non bere dibortzioaren ondorenari buruz idazten duen, Life Studieses aurrekoa zen ere.
Hala ere, Life Studies izan zen irakurleen arreta erakarri zuen modu konfesionaleko lehen liburua eta konfesional etiketa jaso zuen lehena. Askoz ere "konfesionalagoak" ziren gainera Life Studiesen azken ataleko poemak. Lowellek gaixotasun mentalarekin izan zituen borrokak aipatzen dituen eta McLean's-eko ospitalizazioa aipatzen ditu, Massachusetts eko ospitale mentala. Plath-ek Life Studieseko poema mota horien eraginari buruz hitz egin zuen elkarrizketa batean, eta hau esan zuen: "Oso hunkituta egon naiz, eta, beraz, sentitzen dut Robert Lowelleren Life Studiesekin etorri zen aurrerapen berria dela, nolabait tabua izan den esperientzia oso serio, oso pertsonal eta emozional batean egindako aurrerapena. Robert Lowellek ospitale mental batean izandako esperientziari buruzko poemak, adibidez, asko interesatu zitzaizkidan ." Al Álvarez en iritziz, ordea, Life Studieseko poema batzuek "huts egiten dute psikoanalisi-prozesuekin poesiakoekin baino gehiago kezkatuago agertzeagatik ".
Bostongo Unibertsitate an 1950eko hamarkadaren amaieran irakatsi zuen poesia eskola batean, Lowellek konfesional gaiak inspiratzen jarraituko zuen hainbat poeta amerikarren lanetan. 1955ean, Lowellek unibertsitateko lanpostu bat eskatu zuen bere psikiatraren iradokizunetan oinarrituta neurri batean, eta Lowelli aholkatu zion bere bizitzan errutina bat ezartzea desoreka bipolar raren ondorioak arintzen laguntzeko. Lowellen klaseak poeta talentudun batzuk atera zituen, Anne Sexton eta Sylvia Plath, besteak beste. Sexton 1958an sartu zen klasean, eta Lowellekin lan egin zuen ahots poetikoa eraikitzen. 1958an, Sylvia Plath Lowellen ibilbidearekin ere bat egingo zuen. Lowell eta Sextonen poemetan gai pertsonalei buruz hitz egin ondoren, Plath gai konfesionaletara erakarria izan zen eta bere lanean ere sartu zuen gaia.
Garapena
Poesia eskolaren beste testu giltzarri batzuk Plath en Ariel, Berryman enThe Dream Song, Sextonen To Bedlam eta Part Way Back dira, nahiz eta Berrymanek berak "amorruz eta mespretxuz" errefusatu zuen etiketa: "Hitzak ez du ezer esan nahi. Ulertzen dut confessional (konfesatoki) zu joan eta apaiz batekin hitz egiten duzun lekua. hamabi urte nituenetik ez naiz konfesatzera joan ".
Manolepis putnami
Manolepis putnami Manolepis generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Juan Antonio Zunzunegi
Juan Antonio Zunzunegi Loredo (Portugalete, Bizkaia, 1901eko abenduaren 21a - Madril, Espainia, 1982ko maiatzaren 31) gaztelaniazko idazle bizkaitarra izan zen.
Santo Antônio do Içá
Santo Antônio do Içá Brasilgo udalerri bat da, Amazonaseko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
María Ruiz de Gauna
María Ruiz de Gauna (Gasteiz, XV. mendea) Pedro Sánchez de Bilbao medikuarekin ezkondu zen, Teresa Sánchez de Bilbao, Juan Sánchez de Bilbao merkatariaren eta Pedro Sánchez de Bilbaoren ("el reconciliado" ezizenarekin ezaguna) ama. Sokaren Etxean bizi izan zen.
Biografia
María Ruiz de Gauna Pedro Sánchez de Bilbaorekin ezkondu eta Teresa Sánchez de Bilbao (Teresa "la degollada" ezizenarekin ezaguna) alaba izan zuten. Konbenintziazko ezkontza izan ze, María katoliko zaharra baitzen eta Pedro judu konbertsoen familiakoa. Alabaren senarrak, Juan Martínez de Buendía, lepoa moztu zion Teresari eta bikorearen alabak, María eta Sancha, María Ruiz de Gaunaren eta bere semearen tutelapean geratu ziren. Juan Martínez de Buendía heriotz zigorrera kondenatu bazuten ere ihes egin eta Elisabet I. Katolikoa ren barkamenaren eske joan zen, eta honek bizia barkatu zion armadan parte-hartzearen truke, turkoen aurka. Juanek gizon bat ordaindu zuen bere izenean enbarkatzeko, eta hiru urteetara Gasteizen agertu zen berriro ere. María Ruiz de Gauna armadan erroldatzearen eta barkuratzearen gezurra demostratu eta errege-erregina katolikoengana jo zuen. Isabel Iak, María Ruiz de Gaunaren eskaria onartu eta 1483ko abenduaren 24ean Juan Martínez de Buendía ren heriotz zigorra bete zuen.
Krivany
Krivany Eslovakiako udalerri bat da, Sabinoveko barrutian kokatuta. 18,87 km²ko azalera du eta 1228 biztanle 2017ko datuen arabera.
Poesia konfesional
Garapena
Beste irudi esanguratsu bat, Adrienne Rich izan bazen ere, 1980ko hamarkadan atera zen poeta ezagun eta konfesionalenetako bat Sharon Olds izan zen, Ginsberg en lanetik sortutako gai tabu sexualean zentratu zena.
Kanban arbel
Kanban arbel edo kanban taula bat kanban prozesua ezartzeko erabil daitekeen tresnetako bat da, maila pertsonalean edo erakunde baten antolakuntza mailan lana kudeatzeko lagundu dezakeen tresna.
Juan Antonio Zunzunegi
XX. mendearen hasierako Portugaleteko eta Bilboko gizartearen kronista izan zen.
Monte Belo do Sul
Monte Belo do Sul Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Juan Antonio Zunzunegi
Biografia
Deustuko, Valladolideko eta Salamancako unibertsitateetan ikasi zuen eta, azkenean, Madrilen bukatu zituen Zuzenbideko ikasketak.
Kanban arbel
Kanban arbelek irudien bidez, argazkien bidez, imanen bidez edo post-it en bidez irudikatzen dituzte prozesuko hainbat fasetako lanak. Kanban arbelean kartak edo post-it ak erabiliz, laneko elementuak irudikatzen dira eta prozesuaren fase bakoitza zutabeetan ordenatzen dira, egiten ari den aurrerakuntza modu grafikoan ikusi ahal izateko. Kartak edo post-it ak ezkerretik eskuinera mugitzen dira ezkerretik eskuinera idazten den kulturetan, aurrerapenak erakusteko, eta lana burutzen duten taldeak koordinatzen laguntzeko. Kanban arbel bat "igerilekuetako kale" horizontaletan bana daiteke, horrela egiten ari diren lan mota desberdinak bereizteko edo lana egiten duten taldeak bereizteko.
Poesia konfesional
Kritika eta errebeldia
Berrikiago, Taylor Swift pop abeslariak poesia konfesionalaren eragin handia izan duten kantautoretzat deskribatu ditu bere burua eta Alanis Morissette.
Juan Antonio Zunzunegi
Biografia
Eleberria eta kontakizun laburra landu zituen, betiere teknika errealistaz, hizkera zuzen eta apaingarririk gabeaz. 1926-50 urteetan argitaratu zituen eleberriek garai hartako Bilboko bizimodua dute gaitzat: Chiripi (1931), El chiplinchandle (1940), gizartearen ustelkeria kritikatzen dutenak; Ay estos hijos (1943, Ai, umeok), Bilboko familia bizimoduaz; La quiebra (1947, Porrota), bilbotar bankariei buruzkoa.
Geroko obrek Madril dute gertalekutzat. Horietakoa da La vida como es (1954, Bizitza, den bezalaxe), askorentzat Zuntzunegiren liburu hoberena; Madrilgo behe-mailako jendearen bizimodua du kontagai, sarritan argota erabiliz.
Poesia konfesional
Kritika eta errebeldia
Bitartean, beste poeta, idazle eta literatur kritikari poesia konfesionalaren aurka altxatu dira eta gogor kritikatu dute, nartzisista, nihilista eta norberekoia dela argudiatuz.
Kanban arbel
Aplikazioak
Kanban erakunde bateko arlo asko antolatzeko erabil daiteke eta horren arabera diseinatu daiteke. Kanban arbel xinpleena hiru zutabez osatuta dago: "egiteko", "egiten" eta "egina edo burutua", nahiz eta batzuetan zehaztasun gehigarri batzuk behar diren, hala nola WiP mugak, Kanban metodoa guztiz onartzeko. Kanban arbelak erakusten dituzten funtzioak honako hauek izan daitezke:
Juan Antonio Zunzunegi
Biografia
1960an, Real Academia Españolan Pio Barojak utzitako lekua bete zuen.
Portugaleteko La Florida auzoko institutuak haren izena du.
Kanban arbel
Tresna aipagarriak
Badaude kanban arbelak baliabide elektronikoekin egiteko hainbat aukera; horietako batzuk online lan egiteko prestaturik (Ikus, beherago, kanpoko estekak). Hona hemen zerrendatxo bat:
Poesia konfesional
Kritika eta errebeldia
Sylvia Plath en hil ondoko Ariel poesia-bildumarako sarreran, Robert Lowellek hau zioen: "Poema hauek errusiar erruleta n jolasten ari dira sei kartutxorekin zilindroan, oiloaren joko a, bi autoen gurpilak blokeatuta eta aldatzeko ezgai... Eta, hala ere, Sylvia Plathen poemek ez dute bizitza basati eta doilor bat ospatzen, poeta madarikatua rena alegia, bere gorputza suntsitzeko poz-pozik, intentsitate jarraituko urte batzuetan. Poesia eta bizitza ez dira karrera bat; esaten digute bizitzak, baita diziplinatua denean ere, ez duela merezi."
Krivany
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1301. urtekoa da.
Poesia konfesional
Kritika eta errebeldia
Gainera, Deep Imageren poeta Robert Bly k oso argi utzi zuen poesia konfesionala ez zuela atsegin Antonio Machado poeta espainiarra goraipatu zuenean "besteen sufrimenduan enfasia izateagatik, berearen ordez".
Lunes Lilas
Lunes Lilas (Astehelen Lilak) Iruñea ko kolektibo feminista bat da. 2008 urtean sortu zen hileko lehen astelehenean emakumeak elkartzeko.
FaceBookeko orrialdean adierazten dutenez, "indarkeria matxista guztien kontra eta berdintasunaren alde borrokatzen duen kolektiboa da".
Historia
Astelehen Lilak 2008an jaio zen. ,Indarkeria matxista esplizitua jasaten ari ziren zenbait emakumek Andrea kolektiboarengana jo zuten indarkeria matxista publikoki salatzeko Nafarroan ez zelako esistitzen.Teresa Saez, beste emakume batzuekin batera, Argentinako Maiatzeko Plazako Amonen ideiari jarraiki, hasi ziren hilero Gazteluko Plaza n elkartzen indarkeria matxistaren errealiatea eta zifrak bistaratzeko asmoz..
Sortu eta gutxira Nagore Laffageren hilketa gertatzen da: gertaera hau bere egiten du Lunes Lilas elkarteak eta Nagoreren familia laguntzen du prozesu osoan zehar.
2017an euren ibilbideko 10 urteak biltzeko dokumental bat ekoiztu zuten, eta Youtuben dago ikusgai.
2017an ere SABICAS saria jaso zuten "egunoro emakumeen defentsan eta berauen eskibideen alde borrokatzeagatik".
Ekintza soziala
2011 urtean Sanferminetan genero perspektiba kontutan izateko komunikatua kaleratu zuten. Eraso sexistarik gabeko jaiak izan daitezen "partaidetza eta eskubideak bermatzeko emakumeentzat ere aukera berdintasunean".
2018ko Apirilaren 26an, La Manada bezala ezagutzen den erasoaren sententzia irakurtzen zen ordu berean prentsaurreko bat deitu zuen Lunes Lilas kolektiboak "XXI. gizaldiko epai bat eskatzeko eta ez XIX. gizaldikoa, kalean gertatzen ari dena lagundu dezala. Ebazpen hau erreferente bat izango da eta inflexio puntu bat izan daiteke, Nagore Laffage-rena izan zen bezala, eta epai hau bihurtu daiteke ere".
Poesia konfesional
Kritika eta errebeldia
Gainera, poeta konfesionalen biografoek anbizio partekatua nabaritu dute idazle horien guztien artean ospetsu bihurtzeko. 1950eko hamarkadako herri-kultura ren ugaritzearekin batera, konfesionalismoak idazlearen pertsonaren ikuspegi zehatza eman zien irakurleei, eta poeta konfesionalak "izar" bihurtu zituen, sortzaile pribatuen ordez, Robert Frost eta Richard Wilbur poeta tradizionalen moduan. Poeta konfesionalek jaso zuten arreta publiko handiaren eta fama horrekiko grina biziaren argitan, poesia konfesionala, orain, zenbait literatura-kritikarik ospetsuen kultura (celebrity culture) gisa sailkatzen dute.
Elizbarrutiko Arte Sakratuko Museoa (Bilbo)
Elizbarrutiko Arte Sakratuko Museoa ere, ofizialki euskaraz Eleiz Museoa, Bilboko Atxuriko Gizakundea komentuan dagoen arte erlijiosoaren museoa da. Eraikina XVI. mendekoa da, baina Bizkaiko Foru Aldundiak erabilera horretarako birgaitu zuen 1992-1993 artean.
XII. mendetik XX. mendera arteko izaera erlijiosoko artelanen bilduma (pintura, eskultura, urregintza...). Arte garaikideari bereziki eskainitako areto bat dago. Badira aldi baterako erakusketak ere.
Poesia konfesional
Kritika eta errebeldia
Hizkuntzaren poetak izeneko literatura-mugimendua poesia konfesionalaren aurkako matxinada gisa eratu zen eta Gertrude Stein, William Carlos Williams eta Louis Zukofsky k osatutako poesia modernista goiztiarra hartu zuen abiapuntutzat. Hala ere, Hizkuntzaren poesia postmodernismo aren adibidetzat hartua izan da poesia amerikarre an. Berehalako aitzindariak Amerika berriko poetak izan ziren, bereziki New Yorkeko Eskola, poeta objektibistak, Black Mountain Eskola, Beat poetak eta San Frantzisko Errenazimentua.
Askorekin, poesia konfesionalaren aurkako matxinada polemikoena Formalismo berria da, poesia errimatu, metriko eta narratibor a itzultzearen aldekoa. Formalismo berria 70eko hamarkadan eta 80ko hamarkadaren hasieran hasi zen, Baby boom belaunaldi ko poetarik gazteenak bertso libre aren eta poesia konfesionalaren nagusitasun ukaezinaren aurka borrokatzen hasi zirenean. Mugimenduen arteko borrokak gaur arte jarraitzen du.
1981ean, R.S. Gwynn poeta formalista berriak The Narcissiad argitaratu zuen, eta Robert McPhillips literatura-kritikari ak, geroago, "Pope ren parodia epikoa poeta garaikideak jipoituz" izena jarri zion.
Lunes Lilas
Ekintza soziala
2018ko Apirilaren 27an Magaly Rodriguez, Lunes Lilas elkartearen buruak, bere haserrea azaldu du La Cuatro telebista katearen kamaren aurrean: epaia abusuagatik kondenatu dutelako "La Manada" eta ez bortxaketa bat bezala.
Kelloggella oligolepis
Kelloggella oligolepis Kelloggella generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Brian Josephson
Brian David Josephson (Cardiff, 1940ko urtarrilaren 4a) galestar fisikaria da. Cambridgeko unibertsitateko Fisika saileko ikerketa-zuzendaria (1967-1972) eta unibertsitate horretako Fisika irakaslea izan zen. Ikasle zela eta teoria hutsean oinarrituta, bere izeneko efektua aurkitu zuen 1962an (Josephson efektua). Aurkikuntza horri esker, Nobel saria lortu zuen 1973an, Ivar Giaever eta Leo Esaki zientzialariekin batera. Josephsonek aurresan zuen kontaktupean baina tarte isolatzaile (juntura) batez banatutako bi xafla supereroalek propietate elektromagnetiko oso berezi batzuk dituztela. Propietate horiek, hainbat esperimentutan behatu dira, eta horrela efektu mekaniko-kuantikoak eskala makroskopikoan frogatu dira.
Porto (argipena)
Porto mundu osoko hainbat tokiren izena izan daiteke..
Eustomias enbarbatus
Eustomias enbarbatus Eustomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Kluster
Enpresa-klusterraren definizioa, elkarri konektatutako negozio en, hornitzaile en zein zerbitzu-emaileen, eta arlo espezifiko baten jarduten duten erakunde espezializatuen kontzentrazio geografikoa da. Klusterren bidez helburua produktibitatea handitzea da, enpresek nazio mailan eta mundu mailan hobeto lehia dezaten.
Kontzeptua
Enpresa-kluster terminoa, edo industria-klusterra, lehiaketa-klusterra edo Portereko klusterra ere deitzen dena, Michael Porter-ek The Competitive Advantage of Nations (1991) izeneko liburuan aurkeztu eta jendarteratu zuen. Harrez gero, klusterren garapena gobernu programa askoren ardatz bilakatu da. Ekonomialariek aglomerazioaren ekonomia gisa aipatzen duten azpiko kontzeptua, Alfred Marshall en 1890 eko lana da.
Michael Porterrek aldarrikatzen du klusterrek lehiakortasuna hiru modutara eragiteko gaitasuna duela : klusterreko enpresen produktibitatea handituz, eremuko berrikuntza bultzatuz eta arloko negozio berriak bultzatuz. Porterren arabera, ekonomia global modernoan, abantaila konparatiboa - hala nola kokaleku jakin batzuek hornidura bereziak dituztelako (adibidez, portua, eskulan merkea, etab.) sarrera kostu handiak gainditzeko- ez da hain garrantzitsua. Gaur egun, abantaila lehiakorra garrantzisuagoa da, hots, enpresek nola erabiltzen dituzten etengabeko berrikuntza eskatzen dituzten input ak. Porterrek argudiatzen du jarduera ekonomikoak jarduera sozialetan txertatuta daudela, itsasgarri sozialek klusterrak lotzen dituztela. Finean, berrikuntza nabarmenagoa egiten dela pertsonen arteko sare indartsuagoak dituzten komunitate etan.
Izaera
Normalean antzeko beste enpresa batzuekin egiten dituzte multzoak, eremu geografiko definituan, merkatu eta teknologia berdintsuak konpartitzen dituztenak, eta baita langileen trebetasun beharrak. Sarritan erosle-saltzaileen arteko harremanak lotzen dituzte.
Zergatik sortzen diren
Elkarlanean aritzeak produktibitatea handitzen dietelako, beren esparruko enpresek hobeto lehiatzeko. Klusterrek normalean azpiegitura, hornitzaile eta banaketa sareak partekatzen dituzten industria edo teknologia arloko enpresak hartzen dituzte barnean.
Klusterren estrategia
Klusterrak lehia n dauden eta kolaboratzen duten enpresen kontzentrazio geografikoak direnez, berrikuntza gehiago lortzeko eta batez besteko soldata handiagoa erdiesteko helburuak dituzte. Klusterrean oinarritutako garapen ekonomikorako estrategia k klusterren errendimendua hobetzeko diseinatutako esku-hartzeak dira,  klusterreko enpresen behar komunei aurre eginez.
Klusterizazioaren onurak informazio arloan
Informazio arloan, klusterizaziorako inteligentzia zerbitzari ek eskuragarritasunaren abaintaila eskaintzen dute. Kluster bateko zerbitzari batek huts egiten badu, klusterreko beste edozein zerbitzarik lan karga hori jaso dezake. Horrek denbora eta informazio baliotsua galtzea ekiditzen du.
Ekoizpen klusterrak
Kalitate handiko produkzio linea batek zerbitzari, lan estazio, edo bestelako hardware sorta ugari eraiki eta probatzea ahalbidetzen digu, produkzio akatsak ezabatuz eta osagai akastunak identifikatuz.
Pertsonen klusterrak
Pertsonen artean hobetzeko lehia sortzen da, eta horrek enpresak ontzera bultzatzen ditu. Elkarrekin lan egiten duten profesional trebeek, euren arteko sareak eratzeko joera dute. Erakunde ek, unibertsitate ak barne, funtzio garrantzitsua dute sare hauek eratzeko eta sortzeko, eta horrek ezagutza partekatzea bultzatzen du eta kapital soziala handitzea.
Entrages
Entrages Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Entrages udalerrian erroldatutako biztanleak 115 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Kluster
Abantaila konparatiboaren arabera
Ezagutza mota desberdinetan oinarritutako negozio kluster mota ugari ezagutzen dira:
Entrages
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Kluster
Prozesuaren arabera
Klusterra identifikatu, definitu eta deskribatzeko prozesua ez dago estandarizatuta. Banakako ekonomia aholkulariek eta ikertzaileek beren metodologiak garatzen dituzte. Klusterren analisi guztiak tokiko eta eskualdeetako enplegu ereduen ebaluazioan oinarritzen dira. Adibidez klusterren eta industriaren aglomerazioaren inguruko datu estatistikoak eskaintzen dituzten datu-base aipagarriak honakoa dira:
Klusterren politika
1990eko hamarkadaren hasieratik, euskal enpresa nagusiak erakunde sektoreak sortzen hasi ziren. Sektoreko enpresekin eta hornitzaileekin lankidetza teknikoa eta komertziala bultzatu zuten eragileak bihurtu ziren, eta nazioarteko azoka eta foro mota guztietan presentzia bultzatu eta babestu zuten. Azken batean, euskal industria politikaren tresnak bilakatu ziren, eta enpresen lankidetzan erantzunak artikulatzeko oinarrizko elementuak.
Kudeaketa ikuspegi berria
Bere helburua kideen artean lankidetza sustatzea da, kluster bakoitzaren erronka estrategikoei aurre egitean, enpresa txiki eta ertainak, ETEak,  indartzeko bidean.
Entrages
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 75 ziren, horien artean 65 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 65 pertsona aktiboetatik 61 lanean zeuden (35 gizon eta 26 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 gizon). 10 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Entrages udalerrian 50 unitate fiskal zeuden, 103 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.131 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Entrages udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Kluster
Ekintzak kokatu
Hiru lankidetza-ekintzak, Klusterren Plan Estrategikoaren logikatik eratorritako matrizean, eta Eusko Jaurlaritzaren ekonomia eta lehiakortasun estrategian definitutako Ekintza Estrategiko Arlotik sortzen dira:
Nazioartekotzea
• Ekimen eta lankidetza proiektuen garapena, aukera barneko eremuetan, hala nola itsasertzean, hiri adimendunetan eta abarretan, nitxo berrietara eta merkatu globaletara sartzeko.
• Atzerriko enpresen jarduerak eta inplementazioak erakartzeko laguntza, bai eta kluster bakoitzaren balio kateak osatzen laguntzen duten proiektu industrial estrategikoak ere.
Klusterren zerrenda
HEGAN - Basque Aerospace Cluster. 65 bazkide ditu, eta horien artean daude enpresak, unibertsitateak eta teknonolgi zentroak.
EIKEN - Basque Audiovisual and Digital Content. Ikus-entzunezko azpisektorean 47 bazkide daude, eta hizkuntzaren azpisektorean beste hamabi.
ACEDE - Euskadiko etxeen eta Elektotresnerren Klusterra. Hamazazpi bazkide ditu, enpresa, teknologi zentro eta instituzioen artean.
GAIA - Euskadiko Teknologia Elektronikoen eta Informazioaren Industrien Elkartea. Guztira 300 bazkide ditu, enpresa eta teknologi zentoak.
FORO MARITIMOA - Euskal Herriko Itsas Foroa. Hogeita hamar bazkide ditu, enpresa, teknologi zentro eta erakundeen artean.
AFM - Advanced Manufacturing Technologies - Makina Erreminta Fabrikatzaileen, Osagarrien, Osagaien eta Tresnen Espainiako Elkartea. 197 bazkide ditu, horietatik 128 enpresa eta besteak elkarte zein teknologi zentroak.
ACLIMA - Basque Environment Cluster - Euskal Ingurunearen Klusterra. 109 bazkide ditu, enpresa, unibertsitate, teknologi zentro eta erakundeen artean.
CLUSTERPAPEL - Euskadiko Paperaren Clusterra. Hogeita hamabi bazkide ditu, gehienak enpresak.
UNIPORTBILBAO - Portu Erkidegoa - Uniport-ek “Bilboko portuaren klusterra” deritzona osatzen du, Euskadiko sektore estrategiko baten ordezkaria den aldetik. Hogei enpresa eta erakunde dira bertako bazkide.
MLC ITS. - Euskadi Mugikortasun eta Logistika Klusterra. 108 bazkide ditu, enpresa, teknologi zentro, unibertsitate eta erakundeen artean.
Ploceus luteolus
Ploceus luteolus Ploceus generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
Retortillo de Soria
Retortillo de Soria Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 76 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 222 biztanle zituen 172,77 km²-ko azaleran.
Schönfeld (Brandenburgo)
Schönfeld Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ploceus subpersonatus
Ploceus subpersonatus Ploceus generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
Luzio Anneo Floro
Luzio Anneo Floro (Lucius Annaeus Florus; I. mendea-II. mendea), jatorri afrikarreko historialari latindar bat izan zen. Hadriano erromatar enperadorearen lagun pertsonala, denbora luzez Erroman eta Tarracon (Hispania) bizi izan zen.
Epitome rerum Romanarum, euskaraz Erromatar historiaren bilketa, izeneko lanaren egilea da, Erromaren loriaren panegirikoa. Guda kantabriarrei buruzko bi informazio iturri nagusienetako bat da.
Willy Kuijpers
Willy Kuijpers (Lovaina, 1937ko urtarrilaren 1a - ibidem, 2020ko azaroaren 17a) politikari flandiarra da, Flandriako Brabantekoa. Herent udalerriko alkatea, Volksunie alderdiko kide historikoa da, azken urteetan Nieuw-Vlaamse Alliantieren alde egin du. Francoren diktadura garaian Aberri Egunetan parte hartu zuen eta 1975ekoan, Guardia Zibilek ikurrina erakusteagatik atxilotu zuten Walter Luyten diputatuarekin batera.
1984 eta 1989 artean Europako Parlamentuaren kidea izan zen.
Lotura estuak izan ditu aspalditik Euskal Herriarekin eta hainbat euskal politiko abertzalekin.
COVID-19k hil zuen 2020an.
1960ko hamarkada
1960ko hamarkada 1960. urtetik 1969.era bitartekoa da, bi urte horiek barne.
Les Planches-près-Arbois
Les Planches-près-Arbois Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Les Planches-près-Arbois udalerrian erroldatutako biztanleak 93 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 54 etxebizitza zeuden, 41 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 46 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 41 etxebizitza nagusietatik 31 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 6 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 38 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 55 ziren, horien artean 43 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 43 pertsona aktiboetatik 42 lanean zeuden (23 gizon eta 19 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Les Planches-près-Arbois udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Porto (Zamora)
Porto edo Porto de Sanabria Zamorako probintziako udalerria da, Sanabria eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 250 biztanle zituen.
Carlos Araníbar
Carlos Enrique Araníbar Zerpa (Lima, 1928ko uztailaren 18a - 2016ko martxoaren 21a) Peruko historialaria eta unibertsitate irakaslea izan zen. Historia kolonialaren ikertzaile eta konkistaren kroniken editore kritiko gisa nabarmendu zen.
Biografia
Nazario Aranibarren eta Marina Zerparen semea. Lehen hezkuntza Colegio Dalton-en egin zuen eta bigarren hezkuntza Colegio Anglo-Peruano-n (gaur egun Colegio San Andrés). Gero, San Markos Unibertsitate Nagusian Literatura ikasi zuen, eta Historian doktoretza lortu zuen Peruko Giza Sakrifizioak tesiarekin (1961). Bere alma mater-ean irakaskuntzara dedikatu zen, 1953tik 1978an erretiroa hartu arte, urte horretan irakasle emeritu izendatu zuten arte.
Ingeniaritza Unibertsitate Nazionalean, Federico Villarreal Unibertsitate Nazionalean eta Enrique Guzmán y Valle Hezkuntza Unibertsitate Nazionalean ere irakasle izan zen.
Peruko Arkeologia, Antropologia eta Historia Museoko liburuzaina ere izan zen (1948-1953), Historia Museo Nazionaleko zuzendaria (1973) eta Hezkuntza Kontseilu Goreneko presidenteordea (1973).
Javier Bengoetxea
Javier Bengoetxea (Bilbo, 1919ko abuztuaren 20a - Getxo, 2009ko apirilaren 12a) bizkaitar poeta izan zen.
Biografia
Bilbon jaiota, Deretxo lizentziatura egin zuen. Kritiko taurinoa hedabide desberdinetan, Bilboko Arte Ederren Museoaren zuzendaria izan zen. Blas de Oteroren lagun mina izan zen.1955an Hombre en forma de elegía liburuarekin Adonáis Olerki Saria eskuratu zuen; lan horretan existentzialismoaren pentsamenduan kokatu zen. 1959an Agora argitaletxea Fiesta Nacional librua argitaratu zuen. Ondoren, hogeita hamabost urtetan ez zuen ezer argitaratu. Azkenik, bere lanbidearekin lotura zuzena izan zuen 1994an argitaratu zuen Pinturas y esculturas liburua, unibertso plastikoaren inguruko ausnarketa poetikoa. 2006an Euskal Herriko Unibertsitateak "Euskal Poesia Gaur" bilduma barruan A lo largo del viaje argitaratu zuen, Bengoetxearen obra poetika osoa. 2009an hil zenean bere lan literarioa nahiko ahaztuta zegoen nahiz eta honen kalitatea eta fintasuna.
Wang Manyu
Wang Manyu txineraz 王 曼昱 Manyu Wang, (Qiqihar, Heilongjiang (Txina), 1999ko otsailaren 9a) mahai-tenisean lehiatzen den kirolari txinatarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), urrezko domina irabazi zuen Txinako taldearekin taldekako modalitatean, Japoniako (zilarrezkoa) eta Hong Kongeko (brontzezkoa) hirukoteen aurretik sailkatuz. Hauek osatzen zuten Txinako hirukotea: Chen Meng, Sun Yingsha eta Wang Manyu-k.
Hangul
Hangula (hangulean: 한글, koreeraren erromanizazio berrituan: hangeul, McCune-Reischauer sisteman: han'gŭl), Ipar Korean Chosŏn'gŭl deitua, korear alfabetoa da, koreeraz idazteko erabilia. Egun, hogeita lau letra dauzka: 14 kontsonante eta 10 bokal.
XV. mendean asmatu zen, Sejong Handiaren agintaldian. Ordu arte, hanja izeneko txinatar karaktereak erabiltzen ziren. Aristokraziak hanjari eutsi zion denbora luzean, baina XX. mendean hangula gailendu zen koreeraz idazteko. Gaur egun, hanja erabat bazterturik dago Ipar Korean, baina Hego Koreako ikastetxeetan irakasten da.
Juan Manuel Sanchez Marcos ikastetxea
Eskolaren sarrera nagusia Bilboko Concha Jenerala kalean dago kokatuta eta Bilbon Kontxa eskola izena erabili ohi da lagunarteko erregistroan.
Juan Manuel Sánchez Marcos (1893-1960) Salamancan jaio eta urte luzez Bilbon bizi izan zen eskola maisu eta ikuskari bat izan zen.
Schönwald (Brandenburgo)
Schönwald Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Jafetismo
Jafetismoa XIX. mendean garatutako hizkuntzalaritza hipotesia da. XX. mendean garapen handia izan zuen Sobietar Batasunean, nahiz eta bi hipotesi horiek ezberdinak diren funtsean.
Hipotesia
Hizkuntzalaritzan Noeren semeen izenak izan dituzte hainbat hizkuntzek: Semen ondorengoek hizkuntza semitikoak hitz egingo lituzkete, Kamen ondorengoek hizkuntza kamitikoak eta, hutsunean Jafeten seme-alabek hizkuntza jafetikoak hitz egingo lituzkete. Denbora luzez jafetitak eta arioak sinonimo izan dira hizkuntzalaritzan. Beraz, Jafet Europako hizkuntzen aita izango litzateke.
Marrismoa
Nikolai Marrek gidatua, 1920tik aurrera jafetismoa eta marrismoa ildo nagusia izan zen SESBen. Marrek proposatzen zuen hizkuntzaren garapena egitura ekonomikoarekiko aldatzen den gainegitura bat dela. Lehenengo hizkuntzak gestualak izango liratekeela, zeinua eta esanahia zuzenean lotuz. Ondoren, eboluzio sozioekonomikoak hizkuntza oralak sortuko lituzke, magiko/sinbolikoak lehenengo, matriarkalak ondoren, patriarkalak azkenik. Bere garaiko hizkuntza nagusi europarrek antza zutela onartzen zuen, ez Humboldtek proposatu bezala indoeuropar sustraia zutelako (ideia horri hizkuntzalaritza burgesa deituko zioten ), baizik eta egitura eta esplotazio ekonomikoa berbera izanda, gainegitura antzekoak sortu zirelako, baita hizkuntzan ere
Hizkuntza jafetikoak gaur egun indoeuroparrak gailendu aurretik oinarria izango lirateke. Bertan sartzen zituen hasieran ikertu zituen Kaukasoko hainbat hizkuntza, tartean georgiera, txuvaxera edo Elameko hizkuntza, baina baita munduko beste hizkuntza asko ere, euskara, burushaskia edo etruskoa barne.
Marren pentsamendua, ildo ofiziala izan zena, Stalinek deitoratu zuen 1950an, argudiatu zuenean errusiera berdin ulertzen zela feudalismoan, kapitalismoan eta sobietar garaian egindako obra literariotan eta, xehetasun txikiak gorabehera, ez zegoela egiturazko aldaketarik :
El Dorado
El Dorado (euskaraz Urreztatua) espainiar eta ingeles esploratzaile eta abenturazaleek irrika handiz luzaroan bila aritu ziren kondairazko leku edo hiri bat da. Haien artean euskal abenturazale ugari zeuden, adibidez Lope Agirre edo Pedro Urtsua. Kondairaren arabera, leku hartan urre kopuru amaigabeak omen zeuden, bertan metal hori hain ohikoa zenez, mespretxuz alboratua omen zen.
Ustez, lekua Hego Amerikako Amazonas oihanean omen zegoen: horregatik, abenturazale asko aberastasun horien bila Brasil, Ekuador, Peru eta Venezuelara atera ziren eta, sarritan, ahaleginean hil. El Dorado Granadako Erresuma Berrian zegoela uste izan zen. Kondaira 1530 ean inguru sortu zen, espainiarrek bertako amerikar herritarren kondaira eta aipamen ugariei jaramon egin eta euren urre bilaketa grinarekin nahastu zenean.
Europa Erdialdeko udako ordua
[[Fitxategi:Time zones of Europe.svg|340px|thumb|Europako ordu eremuak:
]] Europa Erdialdeko udako ordua —Central European Summer Time (CEST)— Europar Batasuneko herrialde gehienek erabiltzen dute ordu-eremuaren udako ordua da, UTC+2. Izan ere, ordu hau aplikatzen zaie, udan, Europa Erdialdeko ordua (UTC+01:00) erabiltzen duten herrialdeei.