cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ralph Nader
Biografia
Zuzenbide ikasketak egin zituen Princetongo Unibertsitatean (New Jersey) eta Harvardekoan.
Abokatu bulego batean hasi zen lanean, eta auto istripuak ikertzen eman zuen denbora gehiena. 1965ean automobilen segurtasun falta salatu zuen liburu ospetsu baten bidez: Unsafe at Any Speed: The Designed-in Dangers of the American Automobile (Ameriketako automobilen arriskuak eta segurtasun falta). Estatu Batuetako Lan ministerioan lan egin zuen aholkulari gisa, eta autoen segurtasunaren gaineko erantzukizun federala aztertu zuen. Auto enpresak neurri eta arau berriak hartzera behartu zituen.
Beste bi liburu aipagarri idatzi ditu: The Menace of Atomic Energy (1979, Energia atomikoaren mehatxua) eta Who's Poisoning America? (1981, Nor ari da Amerika pozoitzen?).
Suceveni
Suceveni Errumaniako udalerri bat da, Galați konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Grenobleko barrutia
Grenobleko barrutia departamenduaren barruan dagoen Frantziako barruti bat da. 696.326 biztanle ditu 4.715 kilometro koadrotan. Guztira 297 udalerri ditu. Bere hiriburua Grenoble da.
Krempermoor
Krempermoor Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Zakharovita
Zakharovita silikato motako minerala da.
Ezaugarriak
Zakharovita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 da.
Amazona tucumana
Amazona tucumana Amazona generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
Magnolia (Texas)
Magnolia Texasko hiri bat da. Montgomery konderrian kokatua dago. 2010ean 1,393 biztanle zituen, 7.34 kilometro koadrotan banatuta.
Faustino Villanueva Villanueva
Faustino Villanueva Villanueva (Esa, Nafarroa Garaia, Euskal Herria, 1931ko otsailaren 15a - Joyabaj, Quiché, Guatemala 1980ko uztailaren 19a) nafar apaiza eta misiolaria izan zen.
Biografia
Jesusen eta Mariaren Bihotz Santuen Kongregazioko apaiza, 1956an meza abestu zuen. Hiru urte geroago Guatemalara joan zen misiolari gisa, eta bertan egon zen 1980an hil zen arte. 1960tik 1996ra bitartean herrialdeak jasan zuen gerra zibilaren testuinguruan, sikari paramilitarrek hil zuten Joyabajeko parrokian, 1980ko uztailaren 19an.
Notoscopelus japonicus
Notoscopelus japonicus Notoscopelus generoko animalia da. Arrainen barruko Myctophidae familian sailkatzen da.
Moraleja de las Panaderas
Moraleja de las Panaderas Valladolideko udalerria da, Tierra de Medina eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 42 biztanle zituen.
Arabar bola jokoa
Arabar bola jokoa garai batean (dioten arabera XVII. mendetik aurrera) Araba osoan zehar oso zabalduta zegoen herri-jokoa da. Ia herri guztiek (Gasteiz barne) zuten bolatokia: herriko plazan edo eliza ondoan kokatuta zegoen; normalean kanpoan, aterperik gabe eta lurrean bertan eginak ziren.
Batez ere, igandetan edo jai egunetan herrietako biztanleek jokatu ohi zuten, elizatik atera eta gero, apustuak egiten edo besterik gabe denbora emateko asmoz. Joko honen jarduera neurri handi batean galdu bazen ere, inoiz ez da erabat desagertu, are gehiago, egun, berreskuratzen ari da pixkanaka jokatzeko ohitura: Hainbat lekutan bolatokiak berritu eta estali dituzte, txapelketak urtero antolatzen dira, etab.
Reich
Reich alemanez maiz inperio, erresuma edota nazio bat izendatzeko erabili ohi den hitza da, berez estatu inperial subirano baten esanahia du. Hitz hau historian zehar hainbat erakunde subirano izendatzeko erabilia izan da, tartean Alemaniar Inperioa bera, bai eta hitz-konposatuetan ere, adibidez Königreich ("Erresuma") eta herrialde batzuk izendatzeko ere Frankreich ("Frantzia"), literalki "frankoen erresuma" edota Österreich ("Austria"), "Ekialdeko Erresuma". Erlijioan ere Reich izena erabili ohi da, batipat "Zeruetako Erresuma" izendatzekoan.
Arabar bola jokoa
Bolatokia
Bolatokiak 30 metro luze eta 2 metro zabal ditu (behin betiko arautegia 1995ean argitaratu zen arren, neurriak ez dira izaten oso zehatzak). Erdi-erdian zurezko taula bat dago, aipatutako luzeraz eta 20 zentimetroko zabaleraz. Bola artea egurrezkoa izaten da, amerikar bolatokiena baino txikiagoa, baina nahiko pisutsua (2,5 kg gutxi gorabehera), eta ez du inolako zulorik izan behar. Boloak ere egurrezkoak dira eta 30 zentimetroko altuera izaten dute. Txirloetako hiru berdintsuak dira (medio, karraka eta guarda deritze), eta bestea, kantoia deritzona, zertxobait lodixeagoa.
Arauak
Jaurtitzaileek bola lomara bota, bola bertan mantendu eta azkenean eratutako “v” honen aurreko erpinean dagoen txirloa bota behar dute lehenengoa; hau da, kantoia bota ezean, jaurtiketa debalde izango da, zero puntu lortuko lirateke, bolen argotean zula bota dugula esango genuke. Honenbestez, kantoia bota barik beste txirloren bat eroriz gero ez luke balioko.
Bola jaurtitzeko unean parra izeneko taula gainean kokatu behar da jokalaria. Parra azken batean seinale bat baino ez da, zenbateko distantziaz bota behar den jakiteko (1,40 m). Ez da beharrezkoa jaurtitzeko unean bi oinak parra gainean edukitzea; izan ere, azken unean pauso bat aurrera ematen da, beti ere, oin bat parra gainean utziz, beharrezko distantzia mantenduz.
Bola batez lau txirloko jokaldia egitea zaila eta ezohikoa izan daiteke. Bolatokiak bolatoki (bolatokien egitura dela eta, bota ohi diren txirlo kopurua ezberdina izaten da, badaude bolatoki zailagoak eta errazagoak, alegia). Hala ere, lau puntuko jokaldia, bola bakar batez, ez da ezinezkoa: bolak kantoia jotzen badu gogor, eta hau ezkerraldera, indarrez, botatzen duen bitartean, bolak kolpearen eraginez eskuinera jotzen badu (billar jokoaren antzera), bolak guarda txirloa eroraraziko du. Kantoiak erdikoa botako du, eta halaber, erdikoak karraka eroraraziko du.
Kontuan hartu behar da ondoko araua: bolak hormaren kontra errebotatu ondoren txirloren bat jotzen badu, eroritako txirloa ez da kontuan hartuko. Aitzitik, hormaren kontra txirloren bat errebotearen eraginez eroritako txirloak kontagarriak izango dira, baldin eta aurretik hormaren kontra jo duen bolarekin talka egin eta bolak baliogabetu ez badu.
Jokatzeko erak
Jokaldi ez-ofizialetan (lagun artekoak, herriko txapelketak, etab), parte hartuko duten bolariek zehaztu ohi dituzte jokaldi horretarako zenbait irizpide, partida aurretik: banaka edo taldeka jokatuko den, txanda bakoitzean zenbat bola botako duen bolari bakoitzak (normalean 2 edo 3) eta zenbat txandatan.
Herriko jaietan egin ohi diren txapelketak
Banakako partidak izaten dira, bi txanda egin ohi dira eta txanda bakoitzean bolariek bina edo hiruna bola bota behar dituzte. Adibidez, hamar bolari balira, lehenengoak hiru bola botako lituzke, gero bigarrenak beste hiru, gero hirugarrenak, etab. Guztiek egin ondoren, bigarren txanda egingo lituzkete, hasierako ordena berbera jarraituz. Guztira bolariek seina bola botako lituzkete. Sei bola hauekin baliaturik, bolo gehien bota dituen bolaria txapelduna izango da. Gerta daiteke berdinketa egotea, pareo deritzona; kasu honetan berdinduta dauden bolariek beste txanda batean bota beharko lukete, bola bana edo bina, eta honela jarraituko lirateke irabazle bakarra egon arte.
Pasada
Lehenik lehiakideek adosten dute zenbat bola botako dituzten pasada bakoitzean (normalean bi edo hiru), eta halaber zenbat diru apustu egingo duten, edo bestela esanda, zenbatekoa izango den pasada. Dirua jokatu aurretik jartzen da, eta jokaldia lehen azaldu bezala egingo dute, irabazleak bildutako dirua eraman arte. Honenbestez bakoitzaren esku dago partida noiz bukatu. Pasada berri bakoitzaren hasieran jokalari berriek ere, dirua jarri, eta parte hartu dezakete, izan ere, bolarien kopuruak ez du mugarik. Apustutako dirua ere nahi adina izan daiteke, lehenik adostutako nahi adina.
Ikusleen artean ere izan daitezke apustuak, esaterako: “baietz kantoia erori” edo “ezetz kantoia erori”.
Txapelketa ofizialak
Hauxe da gaur egun gehien ikusten dena; izan ere, lehen aipatutakoak, tamalez, galtzeko joera dute. Txapelketa ezagunenak hauexek dira: “Herrien artekoa”, “Foru Aldundiko Txapelketa” eta kuadrillako edo zonalde bereko herrien arteko txapelketak. Txapelketak taldeka jokatu ohi dira, eta astean behin egiten diren topaketa desberdinetan buru ohi dira. Taldeak Arabako herri desberdinetan eratzen dira, taldeak nahi adina bolari izan dezaketen arren, eguneko topaketan 6 bolari baino ez dute parte hartuko.
Txanda bakoitzean hiruna bola botatzen dituzte bolariek, bi txanda daudenez gero, seina bola guztira, probatan botatakoak kontuan hartu gabe (bolariek hiruna bola bota ditzakete probatzeko, jokaldia hasi baino lehen).
Probaren ondoren, garrantzi handiko hamaiketakoa egin ohi da (herri gonbidatzailekoek prestatuta).
Normalean bost edo sei herriz osatutako taldeak egiten dira, lehenengo kanporaketan. Honenbestez topaketa bakoitza herri desberdin batean prestatzen da, taldeko herri guztietatik pasatu arte. Hala, bola jokoan jarduteaz gain, beste herri batzuk bisitatzeko aukera eta herrien arteko harremana ere sustatzen da. Era berean, kanporaketen ondoren finala egiten da, non txapela zeinek eramango duten erabakiko da.
Limnonectes leytensis
Limnonectes leytensis Limnonectes generoko animalia da. Anfibioen barruko Dicroglossidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Reyssouze
Reyssouze Ain departamenduko udalerria da, Frantziako Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean.
Patterson Tract (Kalifornia)
Patterson Tract Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Tulare konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Arboti
Arboti Arboti-Zohota udalerriko herriburua da, Nafarroa Behereko Amikuze eskualdean. Herri honek, Zohota gabe, 1842 arte aparteko udalerria osatu zuen.
Herritarrei "arbotiar" deitzen zaie. Donibane Garazi herrialdeburura 38 km daude.
Izenaz
Bada tontor eta oihan bat Arboti edo "Arbuti" izena daramana; Izarbe mendiaren mendebaldean dago, Zuberoa eta Bearnoren artean.
Bere auzo-herria den Zohaztirekin etimologia-zerikusia izan dezakeela adierazi dute arlo hori landu dutenek (Jean-Baptiste Orpustan, Patxi Salaberri...); atzizki bera (-ti) errepikatu eta bikotea osatuko lukete, oinarrian batak "zuhaitz" eta besteak latinari edo gaskoierari maileguz arb(or)e hartuta.
Kokapena
Amiküze eskualdea historikoki zatituta zegoen hiru eremuetatik Biduze-haraindi izenekoan kokatuta dago; izenak adierazten duen gisan Biduze ibaiaren ekialdean dagoen zonaldeari deitzen zitzaion horrela. Herriaren mugak hauexek dira: iparraldean Nafarroa Behere eta Bearnoko lurrak hartzen dituen Lauhira (frantsesez Lauhire) baso handia dago; mendebaldean Gamue, hurbilen daukan herria; hego-mendebaldean Zohazti eta hego-ekialdean Zohota udalerrikidea; hiru herri hauek amikuztarrak dira. Ekialdean Donejakue Bidearen adar bat Arboti eta Zohotaren artean pasatzen da; bide horrek mugarri oso inportante bat bisitatzen du, Pausassacekoa hain zuzen; hor garai bateko Nafarroako erresuma (Arboti), Zuberoa (Ozaraine) eta Bearno (Autile, okzitanieraz Autivièla) biltzen ziren.
Orografia
Mendixken artean Biduzeren ibaiadarrak diren erreka batzuk pasatzen dira, aipagarriena Xuhukoa (okzitanieraz Lauhirassa).
Demografia
Berezko udalerri gisa ageri den erroldei dagokienez, 1793koan 390 biztanle zituen eta desagertu baino lehenagoko 1841ekoan 317. INSEEren datuak dira; fusioaren osteko udalerriaren datuak jakiteko, ikus Arboti-Zohota.
Errepideak
D 134 departamendu mailako errepidea Lauhiran abiatu, herritik pasa eta Zohotarekin lotzen du, hortik Donapaleutik Salbaterrara doan D 933rekin lotura egiteko.
Zálesíita
Zálesíita fosfato motako minerala da eta mixita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Zálesíita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 3 da.
Arboti
Errepideak
Desagertutako Donapaleu-Salbaterra trenbidea ere bertatik pasatzen zen eta herri honetan bere izena ematen zaion lubaki ikusgarria sortzen du.
Historia
Frantziako Iraultzaren garaian herriko apaiza zen Irigoien-Joanthok bertatik alde egin zuen, apaizgoaren zin egite zibila egiteari uko egin ostean.
Udalerri-aldaketak
1842 arte herri honek udalerri propioa izan zuen. Urte horretan Zohotarekin fusionatu zen; harrezkero Arboti-Zohotako udalburua da.
Ekonomia
Nekazaritza, abeltzaintza eta erlezaintza izan dira herritar gehienen lanbideak.
Amazona pretrei
Amazona pretrei Amazona generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
Mazama americana
Mazama americana Mazama generoko animalia da. Artiodaktiloen barruko Capreolinae azpifamilia eta Cervidae familian sailkatuta dago
Avar (herria)
Avar kaukasiar jatorriko talde etnikoa da. Iparraldeko Kaukaso deitutako eskualdean bizi dira, Itsaso Beltza eta Kaspiar Itsasoaren artean. Errusiako Dagestan errepublika autonomoko etnia nagusia da (biztanleriaren %29, 2010eko erroldaren arabera ). Beren mintzaira, avarera, hizkuntza kaukasiarra da, Ipar-Ekialdeko taldekoa.
Malakoff (Texas)
Malakoff Texasko hiri bat da. Henderson konderrian kokatua dago. 2010ean 2,324 biztanle zituen, 7.45 kilometro koadrotan banatuta.
Emakumeen sufragismoa
Estatu Batuetan Elizabeth Cady Stantonek zuzendu zituen, honela, 1890ean lortu zuen lehen botoa emateko eskubidea. Ingalaterran Emmeline Pankhurstek zuzeneko ekintzetara bultzatu zituen jarraitzaileak eta besteak beste sabotaiak eta grebak egin zituzten. 1928an botoa emateko eskubidea lortu zutenean, amaitu egin zen Erresuma Batuko suffragetten mugimendua. Historialari askok feminismoaren aurrekariak bezala ikusten ditu mugimendu honen ekintzaileak.
Emakumeen sufragioa giza eskubide unibertsal gisa
Nazioarteko legediak emakumeen botoa onartu zuen Nazio Batuen Giza Eskubide en Batzordearen bidez. 1948 an, Nazio Batuek Giza Eskubideen Adierazpen Unibertsala onartu zuten.
Emakumeen eskubide politikoei buruzko Konbentzioa (Convention on the Political Rights of Women) Nazio Batuen Batzar Nagusiak onartu zuen 1952 ko abenduaren 20ko 640 (VII) ebazpenean, eta 1954ko uztailaren 7an jarri zen indarrean, Giza Eskubideen Adierazpenaren 21. artikuluan oinarrituta eta emakumeek botoa emateko eta kargu publikoetara iristeko duten eskubidea zehaztuta. Hitzarmenaren I. artikuluak honako hau xedatzen du:
Mugimendu sufragista
Sufragismoaren sorrera-unea, historikoki, 1848 an kokatzen da, Seneca Fallsen Sentimendu Adierazpenarekin. Emakumeen sufragio rako eskubide a aldarrikatzeko nazioarteko mugimendua da. Mugimendu erreformista sozial, ekonomiko eta politikoa da, sufragioa (bozka tzeko eskubidea) emakume ei zabaltzea sustatzen zuena, hasiera batean "sufragio berdinaren" alde eginez (generoaren araberako bozkatzeko gaitasunaren desberdintasunaren abolizioa) egungo "sufragio unibertsalaren" ordez (arrazak eragindako diskriminazioaren abolizioa). Azken hau, emakumeen sufragioaren aldarrikapenaren hasieran, iraultzaileegitzat hartua izan zen.
Sufragistak, elkarte desberdinetako kideak dira helburu berarekin, baina taktika ezberdinak erabiliz. Adibidez, sufragista britainiarrek defentsa borrokalariagoa zituzten ezaugarritzat. Besteak beste, Emily Davison, Emmeline Pankhurst eta Carmen Karr izan ziren sufragista nagusiak. 1904 an Carrie Chapman Catt, Millicent Fawcett eta beste feminista batzuek Emakumeen Nazioarteko Aliantza sortu zuten Berlin en. Beste herrialde batzuetan, emakumeen sufragioa estatuko instituzioen bidez lortu zen, politikan emakumeek zuzenean bultzatutako legeen bidez, esaterako, Espainia n Clara Campoamor, Argentinan Alicia Moreau de Justo eta Eva Duarte de Perón eta Mexikon Elvia Carrillo Puerto.
Mugimendu feminista ren helburu nagusiek bilakaera izan zuten mugimendu sufragistatik abiatuta, emakumeen botoa eta legearen aurrean berdintasuna aldarrikatzetik lege esparrutik kanpo helburu "argaigoak” bilatzera igaro ziren, mugimendu sufragistatik gero eta gehiago urrunduz, hasiera batean legearen aurrean berdintasunezko proposamen liberal gisa ulertuta. Feminismoa k bere helburuak gehitu zituen, honako hauek barne: emakumea lanean hastea I. Mundu Gerra n, boto eskubidea, hezkuntza hobetzea, lanbide-trebakuntza eta lan aukera berriak azaltzea, familian sexuak parekatzea emakumearen mendekotasuna gizonarengan saihesteko eta sexu moral bikoitza.
Emakumeen botoaren onarpen kronologikoki
Emakumeen sufragioa behin baino gehiagotan onartu (eta baliogabetu) da munduko hainbat herrialde ezberdinetan. Estatu Batuetan edo Hegoafrikan esaterako, emakumeen sufragioa sufragio unibertsala baino lehenago baimendu da, honela, Europako gizon eta emakumeei baimena eman ondoren, oraindik beste etnia ezberdinetako gizon eta emakumeei botoa emateko eskubidea ukatzen zitzaien. Hala ere, herrialde gehienetan emakumeen botoa izan da unibertsalera eraman duena.
Emakumeak lanean
Industria Iraultza baino lehenago, emakumeek era askotako lanak egiten zituzten landan, familiaren lantegian eta etxean. Emakumeei emandako zenbait lanbide: kapelagilea, kortsegilea, jostuna, irulea, esne-saltzailea eta neskamea. Soldatak oso eskasak ziren, familiak irauteko osagarri bat baino ez.
Industrializazioarekin batera, gero eta emakume gehiago zeuden zenbait lanetan: etxeko lanetan, ehungintzan, nekazaritzan, abeltzaintzan eta meatzaritzan; batik bat, lurrazalean, baina baita galerietan ere, bagonetak arrastatzen. Emakume gutxi aritu ziren lanean siderurgian eta metalurgian, portuetan, meatzaritzan eta eraikuntzan. Hala ere, emakumeen soldatak gizonenak baino askoz txikiagoak ziren.
Emakumeen lan egiteko eskubideari lagundu zion mugimendu bat sufragismoa izan zen.
Amerika n
Argentina
Artikulu nagusia: Ley 13.010
Bere eskubide zibikoen alde borrokatzeaz arduratu ziren lehen emakumeak eta honetarako antolatu zirenak Alderdi Sozialistako militanteak eta XX. mendearen hasierako anarkistak izan ziren. Borrokaren ardatza gizonen eta emakumeen eskubideen arteko berdintasuna lortzea zen. Horrela, Elvira Dellepiane de Rawson, Cecilia Grierson eta Alicia Moreau de Justo, europar emakumeen eredua jarraituz, 1900 eta 1910 artean, emakumearen eskubide zibikoen aldeko talde ezberdinak sortze hasi ziren.
San Joan probintzian lortu zituzten emakumeek lehen eskubide zibikoak, honela, 1862 an lortu zuten Probintzia bozketetan sartzea, nahiz eta botoa udal hauteskundeetan kalifikatua izan. 1921 era arte itxaron behar izan zuten partaidetza errepikatzeko. Santa Fe probintzian, izan zen orduan. Bertan, udal mailan emakumeen botoa ziurtatzen zuuen Konstituzio bat aldarrikatu zen, nahiz eta parte hartzea txikia izan.
"Epaile naizen aldetik, adierazi behar dut Konstituzioak ematen duela herritartasunerako eskubidea, eta, ondorioz, emakumeek ere badituztela legeek gizonei ezartzen dizkieten eskubide politiko berberak, lege horiek berariaz ezartzen dituzten murrizketa bakarrekin, biztanle batek ere ez baitu kentzen haiek debekatzen ez dutena."
1911 ko uztailean Lanteri Doktorea errolda lortu zuen, eta urte horretako azaroaren 26an botoa emateko eskubideaz baliatuz botoa eman zuen lehen Iberomerika rra izan zen. Epai judizial baten babespean, 1919 an diputatu nazionalerako hautagai gisa aurkeztu zen, Centro Independiente alderdian, eta 1730 boto lortu zituen 154 302tatik.
1919ko uztailaren 17an, Rogelio Araya UCR ko Diputatu Nazionalak lehen lege-proiektua aurkeztu zuen, emakumearen boto-eskubidea aitortuz.
1932 Alicia Moreau de Justok sufragio femeninoaren lege-proiektu bat gauzatzen du. Emakumeen mobilizazio handi baten erdian, proiektu hau Diputatuen Ganberak onartu zuen, baina Senatuen Ganberak errefusatu egin zuen15.
"Emakume argentinarrak tutoretza zibilen garaia gainditu du. Emakumeak bere ekintza baieztatu behar du, emakumeak bozkatu behar du. Emakumeak, bere etxeko erresorte moralak, lekua hartu behar du herriko engranaje sozial konplexuan. Talde zabalduagoetan eta berriagoetan antolatzeko behar berri batek eskatzen du. Hori eskatzen du, azken batean, emakume kontzeptuaren eraldaketak, bere betebeharren kopurua sakrifizioz handituz joan baita bere eskubideen gutxieneko kopurua eskatu gabe.
''Lege-proiektua gobernu konstituzional berria onartu eta berehala aurkeztu zen, 1946ko maiatzaren 1ean. Aurreiritzi kontserbadoreen aurkakotasuna nabaria zen, ez bakarrik oposizioko alderdien artean, baita peronismoari eusten zioten alderdien artean ere. Parlamentariei ez zien etengabe presio egin hura onar zezaten, eta azken horien protestak ere eragin zituen tartean sartzeagatik."''
Eva Perón
Jarraian, Eva Perónen diskurtso ofizialaren deklarazio nazionala. Bere herrialdean emakumeen sufragioaren legea aldarrikatuz:
"Nire aberriaren emazteak, oraintxe jasotzen dut, Nazioko Gobernuaren eskutik, gure eskubide zibikoak ematen dituen legea. Eta zuen aurrean jasotzen dut, Argentinako emakume guztien izenean eta haien ordezkari gisa egiten dudalako ziurtasunez, garaipena aldarrikatzen duen ereinotzaren kontaktuari eskuak dardarka dauzkadala pozik sentituz. Hona hemen, nire ahizpak, artikulu gutxiko letra estuan laburbildurik, borroka estutuen eta itxaropenen historia luzea. Horregatik sumindurak, noizbehinka mehatxuzko itzalak, baina baita garaipenezko auroretatik esnatze alaia ere. Eta azken horrek emakumearen garaipena ekartzen du gure nazio esnatzeak gaitzetsitako kasten ulertezintasun, ukapen eta interesen gainetik. Eta patuak garaiko arazoei aurre egiteko moldatu zuen lider bat, Peron Jenerala. Berarekin eta botoarekin Argentinako demokraziaren perfekzioa lortuko dugu, nire lagun maiteok."
1947 ko irailaren 9an, emakume talde bat bildu zen Nazioaren Kongresuaren inguruan, legegileei emakumeen sufragioaren legea onar zezaten eskatzeko. Botere Betearazlea izan zen proiektua aurkeztu zuena, Juan Domingo Peron ek Bosturteko Plana bezala ezagutzen den Estatu plangintzaren barruan iragarri zuen berrogei lege baino gehiagoko bateriaren esparruan.
1947ko irailaren 23an Emakumeen Errolda Legea aldarrikatu zen (13.010 zenbakia), 1951 ko azaroaren 11ko hauteskundeetan praktikan jarri zena, non 3 816 654 emakumek bozkatu zuten (% 63,9 Alderdi Justizialistak, eta% 30,8 Batasun Zibiko Erradikalak). Geroago, 1952 an, lehen 23 diputatuek eta senatariek beren bankuak okupatu zituzten, Alderdi Justizialistaren ordezkari gisa.
Txile
XX.mendea ren hasieratik zenbiltzan emakumearen botoa debekatzeko asmoz legegileak, honela, eta egoera horren aurrean zeundela, 40.artikulua sortu zuten. Alderdi politiko ezberdinek, naturak emakumea eskubide hau egikaritzeko gaitasunik ez zuela eta, bere funtzioa arlo pribatuaren esku utzi zuten, gai politikoetan sartzeak etxea hauts zezakeelako beldur baitziren. Horrek ez du baztertzen hainbat politiko ezberdinen babesa, Alderdi Kontserbadorea izan baitzen 1919 an Luis Undurraga diputatuaren bidez Kongresuari emakumeen sufragioari buruzko lege-proiektu bat aurkeztu zion lehena. Zentro-ezkerreko alderdietako talde antiklerikalek modu negatiboan ikusten zuten lege hipotetiko hori, uste baitzuten emakumeek prestakuntzaren ondoriozko hegal eskuindarrari lagunduko ziotela. Hasierako ideia horiek aldatu egin ziren genero-berdintasuna garatzeko asmoz emakumeek sortutako taldeen parte-hartzeari esker.
Txileko sufragioetan eragin handiena izan zuten erakundean ondorengo hauek esan ziren: emakumeen Alderdi Zibikoa (1922), Ester La Rivera Sanhuez ak zuzendua, Emakumeen Alderdi Demokrata (1924), Txileko Emakume Batasuna (1928), Txileko Emakumeen Emantzipazioaren Aldeko Mugimendua edo MEMCH (1935), Elena Caffarena ren hasierako zuzendaritzarekin, eta Femeniako Erakundeen Txileko Federazioa.
1931 ko maiatzean, Carlos Ibañez en lehen gobernuan, 320. lege-indarreko dekretua onartu zen, hautesleen udal-erregistroan inskribatzea ahalbidetu zuena, bereziki Bigarren Kategoriako Erregistroan, honako hauei:
Moftin
Moftin Errumaniako udalerri bat da, Satu Mare konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Emakumeen sufragismoa
Amerika n
"Txiletar nazionalitateko emakumeak, hogeita bost urtetik gorakoak, irakurtzen eta idazten dakitenak eta beren egoitzako komunan kokatutako onibar baten jabeak direnak, euren izenean kasuan kasuko jabekideen rolean inskribatuta daudenak, eta inskripzioaren dataren aurreko bi seihilekoetan gutxienez dagokion zerga-ekarpena ordaindu dutela egiaztatzen dutenak26. 1934ko urtarrilean 5.357 Legea onartu zen, emakumeen botoa udal hauteskundeetarako bakarrik eman zuen27, neurri batean Txileko Emakumezkoen Batasunaren eraginari esker. Arauak 193528an egin zuen debuta."
Neuenbrook
Neuenbrook Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Moftin
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Emakumeen sufragismoa
Amerika n
Carlos Ibañez
Tom Boon
Tom Alain Boon,, (Brusela, Belgika, 1990eko urtarrilaren 25a), belar-hockeyan lehiatzen den kirolari belgikarra da.
Emakumeen sufragismoa
Amerika n
FECHIFek eta Emakumeen Lehenengo Kongresu Nazionalak diputatuen eta senatarien aldeko presio eta proposamenen garapenean eragina izan zuten, emakumeen boto legearen aldarrikapen prozesua bizkortzeko asmoz.
Tom Boon
Bi Udako Olinpiar Jokotan dominak eskuratu zituen; Rio 2016an (Rio de Janeiro), zilarrezkoa eskuratu zuen, eta, Tokio 2020an (Tokio), berriz, urrezkoa, bietan belar-hockeyan eta Belgikako taldearekin, azkena Australia eta Indiaren aurretik.
Emakumeen sufragismoa
Amerika n
1945 ean, hainbat alderditako senatariek emakumeen botoaren lege proiektua aurkeztu zuten sinatu zutenen artean Arturo Alessandri, Marmaduque Grove, Salvador Allende eta Horacio Walker-en irudiak nabarmentzen dira.
Tom Boon
Taldea, honako hauek osatzen zuten: Gauthier Boccard, Tom Boon, Thomas Briels, Cédric Charlier, Félix Denayer, Nicolas De Kerpel, Arthur De Sloover, Sébastien Dockier, John-John Dohmen, Simon Gougnard, Alexander Hendrickx, Antoine Kina, Loïck Luypaert, Augustin Meurmans, Victor Wegnez, Vincent Vanasch, Florent Van Aubel eta Arthur Van Doren-ek.
Emakumeen sufragismoa
Amerika n
Prozesuaren bizkortzea bozkatzeko eskubidea erabili nahi zuten emakumeek egindako adierazpenen eragina izan zen, baina baita Gonzalez Videlaren gobernuak populazioaren sektore zabal bat lasaitzeko hartutako neurrien zati bezala ere, alderdi komunistaren ilegalizazioaren erresumina zuena. Azkenik, 1949 ko urtarrilaren 8an, Gabriel González Videla presidenteak emakume txiletarraren eskubide politiko guztiak eman zituen, 1952 eko Hautespen presidentzialean parte hartuz, baina herritartasuna eta botoa emateko aukera ukatuz ideologia ezkertiar-marxistakotzat jotzen zirenei. Ordutik aurrera, gero eta parte-hartze handiagoa izan zuen hauteskunde-prozesuetan.
Morales de Campos
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 165 biztanle zituen.
Emakumeen sufragismoa
Amerika n
Ekuador
Artikulu nagusiena: Emakumeen sufragioa Ekuadorren
1920 ko hamarkadaren hasieran emakume ekuadortarrrek boto eskubidearen alde borrokatzen hasi ziren. 1897 ko Konstituzioak, oro har, herritarren eskubideei buruz hitz egiten zuela aprobetxatuz, emakumeari buruzko inolako debekurik zehaztu gabe, Matilde Hidalgo de Procel, 1889 an Lojan jaioa eta Medikuntzako lehen doktorea, hauteskunde-erregistroetan inskribatu zen: "Matilderen aurrean, Hauteskunde Batzordeko kideak ez dira ados jartzen eta Ekuadorren botoa gizonentzat bakarrik dela adierazten dute; berak ez du amore ematen; berdintasuna eskatzen du eta
Hidalgok eskaera formal bat egin zuen eta 1897ko Konstituzioaren testua erabili zuen argudio bezala, ez baitzuen generoari buruzko murrizketarik herritartasun eskubideez gozatzeko. Bere eskaera Estatu Kontseilura iritsi zen, 36 urte beranduago arrazoia eman ziona eta 1924,37ko maiatzaren 10eko hauteskundeetan bozkatzeko aukera eman ziona, hauteskunde nazional batean botoa eman ahal izan zuen Latinoamerikako lehen emakumea bihurtuz.
Vienneko barrutia
Vienneko barrutia departamenduaren barruan dagoen Frantziako barruti bat da. 184.693 biztanle ditu 1.237 kilometro koadrotan. Guztira 99 udalerri ditu. Bere hiriburua Vienne da.
Emakumeen sufragismoa
Amerika n
Matilde Hidalgok emakumezkoen sufragioari buruz ezarritako aurrekariaren ondoren, Costa Eskualde ko emakume batzuk hauteskunde prozesuetan parte hartzen hasi ziren. 1924ko abenduko hauteskunde kantonaletan emakume bat Guayaquilg o ordezko zinegotzi aukeratua izan zen. Matilde Hidalgoren kasuaren ondorioz izan zen eztabaida publikoaren ondorioz, 1928ko Batzarrak, hau ere gehiengo liberala zuenak, emakumeen botoa bermatu zuen, edozein zalantza alde batera utziz. 1929ko Konstituzioaren 13. artikuluak "gizon eta emakume, 21 urtetik gorakoa eta irakurtzen eta idazten dakiena" ekuadortar oro herritarra dela ezarri zuen.
1933an zinegotzi hautatu zituzten Hidalgo doktorea eta Bertha Valverde obstetra, Nela Martinez eta Luz Buenok zuzendutako Ekuadorko Emakumezkoen Aliantzaren etengabeko borrokaren ondoren. 1941ean, Matilde Hidalgo diputatu hautatu zuten, baina ordezko izendatu zuten. Orduan, milaka emakumek justizia eskatu zuten: "Gure eskubideak defendatzen dakien emakume ahots bat nahi dugu, gizontasunaren nagusitasunez eratutako gizarteek bidegabeki atzeratuak"
Mexiko
Mexikoko Iraultza k, Guadalupeko planean askatasunaren aldeko borrokaren argudio gisa, honako hau jasotzen zuen: "Herrialdeko biztanle guztiei beren eskubideen eraginkortasuna eta erabateko gozamena eta legearen aurrean berdintasuna bermatzea". Hala ere, 1917 ko Mexikoko Konstituzioa ren idazketan, emakumeari ez zitzaion botorik eman; izan ere "Gure gizartea dagoen egoeran, emakumeek ez dute gai publikoetan parte hartzeko beharrik sentitzen, zentzu horretan mugimendu kolektiborik ez egoteak erakusten duen bezala". Argudiorik indartsuena familiaren osotasuna babestearen aldekoa zen, honako hau adieraziz: "Salbuespenezko emakume batzuek eskubide politikoak behar bezala baliatzeko baldintzak izateak ez du esan nahi eskubide horiek emakumeari klase gisa eman behar zaizkionik. Hautaketa egiteko zailtasunak aukera ematen du ezezkoa emateko ". 1917 ko urtarrilaren 23ko Mexikoko Konstituzioaren 34. artikulua honela geratu zen:
Errepublikako herritarrak dira, mexikar kalitatea izanik, baldintza hauek betetzen dituzten guztiak:
I. 18 urte eginak izatea ezkonduta, eta 21 urte, ezkonduta ez badaude, eta
II. Bizitzeko modu zintzoa izatea.
Maskulinoz idatzita egotea izan zen diputatuek besarkatu zuten argudioa emakumeari botoa ukatzeko, baina, aldi berean, sufragista batzuk horren alde agertu ziren botoa eskatzeko eta bozkatuak izateko; izan ere, maskulinoa gaztelaniaz idaztean, populazioaren orokortasunaz ere hitz egiten da, bai maskulinoaz, bai femeninoaz. Izan ere, urtarrilaren 26an, Félix Palavicini diputatuak esan zuen:
"Irizpenak dio herritar guztiek dutela botoa, izen generikoa dago; idazketa horrek 57ko Konstituzioan dagoen eta gaur egun mantentzen den gehikuntza zuen, eta nik nahi dut Batzordeak argitzea zer baldintzatan geratzen diren emakumeak eta ez ote gauden arriskuan bozkatzeko eta bozkatuak izateko antola daitezen."
Félix Palavicini
Izan ere, Hermila Galindo k argudio hau hartu zuen hautagai izateko eta, izatez, 1918an diputatu izateko hautagaitza irabazi zuen, eta botoen gehiengoa lortu zuen arren, hauteslekuak ez zuen baliozkotzat ikusi.Mexikora oso berandu iritsi zen emakumezkoen sufragioa, nahiz eta 1916an Yucatángo Lehen Kongresu Feminista hasi zen, nahiz eta eskaerek 1923an arrakasta pixka bat izan zuten, Yucatán estatuak udal zein estatu mailako botoa onartu zuenean. Urte horretan bertan, hiru emakume hautatu zituzten diputatuentzat Estat kongresuan parte hartzeko.
Peru
Erresuma Batuan eta Irlandan emakume sufragisten kanpainak bultzada hartu zuen XIX. mendearen lehen zatian, emakumeak politikoki gero eta aktiboago bihurtu zirenean, bereziki Erresuma Batuan sufragioa erreformatzeko kartismoaren kanpainetan. John Stuart Millek, 1865ean Erresuma Batuko Parlamenturako hautetsia eta sufragio femeninoaren defendatzaile irekia (La esclavitud de la mujer argitaratzear), 1832ko erreforma Legeari zuzenketa bat egiteko kanpaina egin zuen, sufragio femeninoa sartzeko.
Uruguay
1917an, Uruguaiko Konstituzio berri bat onartu zen plebiszitu bidez, 1919an gobernatu zuena. Bertan esaten zen gizonek eta emakumeek eskubide berberak izango zituztela. Garai hartan, erakunde sufragistak antolatzen eta jarduten hasi ziren herrialdean. 1915ean, Emakumezkoen Sufragioaren Aldeko Irakasleen Elkartea sortu zen, eta elkarte horren jarduerak gutxienez 1922ra arte hedatu ziren. Hamarkada berean, bata bestearen atzetik sortu ziren Emakumeen Kontseilu Nazionala (CONAMU, Emakumeen Nazioarteko Kontseiluaren adar nazionala) eta Emakumeen Sufragioaren aldeko Aliantza Nazionala, biak Paulina Luisiok bultzatuak.
1927an, lehen aldiz, emakumearen botoa gaitu zen departamenduaren irismeneko plebiszitu batean, Cerro Chatoko Plebiszitoa.
Europa
Finlandia, Norvegia, Danimarka
Europako iparraldeko herrialdeetan ez zen mugimendu handirik eman, bertoko pentsamendu garatuak berez emakumearen egoera legearen aurrean gizonezkoen egoerarekin parekatzea erraztu zuelako.
Italia
Italiako sufragio unibertsala 1945 ean onartu zen, hogei urte baino gehiagoko faxismoaren ondoren eta berreraikitze demokratikoko prozesu batean. Ivanoe Bonomire n gobernu berriak (1873 - 1951) 1945eko otsailaren 1eko legegintza-dekretuarekin lortu zen. 1946ko ekainaren 2an Italiako emakumeek lehen aldiz bozkatu ahal izan zuten eta errepublikaren alde egin zuten. Anna Maria Mozzoni (1837 - 1920) sufragista nabarmentzen da. Baita Salvatore Morelli kazetari eta politikari ezezagunena ere ("emakumeen diputatua" ezizenez ezaguna), 1867an emakumeen aldeko boto politikoa eskatzeko lehen lege-proiektua aurkeztu zuena. Morellik 1861 ean La donna e la scienza o la soluzione del problema sociale (La mujer y la ciencia o la solución del problema social) argitaratu zuen emakumeen emantzipazioari buruz, John Stuart Mille k 1869 an La esclavitud de la mujer argitaratu baino zortzi urte lehenago
'''Polonia. Austria, Txekoslovakia'''
Europako ekialdeko hainbat herrialdetan: I Gerrate Mundialaren ostean, Alemaniar eta Austro Hungariar Inperioen desegitearekin erreforma oso aurrerakoiak ezarri ziren, emakumezkoen boto eskubidea barne, mugimendu sufragista handiaren beharrik gabe.
Errusian
Soilik boltxebikeen iraultzaren ondorioz ezarri zen emakumezkoen boto eskubidea.
Grezia, Bulgaria, Jugoslavia
Turkiar Inperiotik independizaturiko herrialdeak: tradizioa handia izanik, ez zen mugimendu sufragista handirik egon, ezta emakumeen eskubideen aldeko lege – erreformarik.
Espainia
Emakumea 1812 ko Cadizeko Gortee tatik Espainiako parlamentua n parte hartu ahal izan zuen. Hau da, XIX. mendea ren hasieratik dago Espainian sufragio femeninoa pasibo deitua. Egia da ia bi mendeetako sufragio femenino pasiboko historian 40 emakumek bakarrik lortu zutela legebiltzarkide izatea.
Emakumeek boto-eskubidea erabili zuten lehen aldia 1874an izan zen, Cartagena ko kantoian. Aurreko urteko uztailean hiria Errepublikako Gobernuaren aurka matxinatu zen, Errepublika Federala exijituz eta Cartagenako kantoian Espainiako Errepublika Federalaren behin-behineko gobernuaren egoitza ezarriz. Gobernu zentralak plaza inguratuz erantzun zion, eta, ondoren, plaza kanoikatuz, hilabete eta erdiz. Kanoikada honen amaieran izan zen, Artilleria Parkearen leherketaren eta bertan errefuxiatutako 400 pertsona baino gehiagoren heriotzaren ondoren, matxinatuek, bizirik iraun duten hogei eraikinak hegan egin nahi dituztenean. Orduan erabakitzen du kantonamendu Batzarrak leherketa egin ala ez bozkatzea, hiriko defendatzaile guztiek parte hartuz, sexu bereizketarik egin gabe, emakumeak izanik oraindik zutik zeuden azken higiezin hauen suntsipena grina handienarekin defendatzen zutenak. Azkenean, 13 botorengatik irabazi zuen ezezkoak, 1874 ko urtarrilaren 8ko La Época egunkaria n irakur dezakegun bezala.
Primo de Riveraren diktadura n (1923-1930), emakumeei sufragio-eskubidea aitortzeko lehen saiakera bat egon zen, baina udal-hauteskundeetarako soilik onartu zen, eta soilik hautesle eta hautagai ziren familia buru ziren emakumeentzat.
Ecsenius bimaculatus
Ecsenius bimaculatus Ecsenius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.
Emakumeen sufragismoa
Europa
Horrela, emakumeen hautesle horiek hautesle erroldan jaso ziren. Hurrengo urtean, probintziako estatutuan hauteskunde-eskubidea aitortzen zitzaien emakumeei, baldintza berberetan, baina berriz ere ezin izan zuten eskubide hori egikaritu, nahiz eta emakume ezkonduak eta alargunak bakarrik izan, hauteskundeak ez baitziren inoiz egin.
1926ko irailaren 11tik 13ra bitartean Batasun Patriotikoa k, Diktaduraren alderdi bakarrak, antolatu zuen plebiszituan, botoa emateko eskubidea gauzatzeko erreferendum bat ere izan ez zena, baizik eta sinadura-bilketa bat izan zena (Diktaduraren aurka zeudenek ez zuten "bozkatzen"), nahi izan zuten 18 urtetik gorako emakumeek parte hartu zuten, gizonek bezala. Erregimenak berak emandako datuen arabera, plebiszitu "patriotiko" horren "hautesle" erroldan,% 52 emakumeak ziren, eta horietatik% 40k parte hartu zuten.
Espainian emakumeen sufragioa onartu zen lehen aldia Espainiako Bigarren Errepublika ko 1931ko Konstituzioan izan zen, nahiz eta gizonezkoen sufragio unibertsalaren bidez egin ziren 1931ko ekaineko Gorte Konstituziogileetarako hauteskundeetan emakumeei sufragio pasiborako eskubidea aitortu zitzaien, eta, beraz, hautagai gisa aurkeztu ahal izan ziren. Nahiz eta hiru emakume bakarrik hautatu: Margarita Nelken, Espainiako Langile Alderdi Sozialistako zerrendetan, Clara Campoamor Alderdi Errepublikano Erradikaleko zerrendetan eta Victoria Kent Alderdi Errepublikano Erradikal Sozialistako zerrendetan, protagonismo nabarmena izan zuten, bereziki azken biek, emakumeei botoa emateko eskubideari buruzko eztabaidan.
1931n, Espainiako Bigarren Errepublikako Gorte Konstituziogileetan izandako eztabaidetan, emakumeei botoa emateko eskubidearen aurka agertu zen nagusietako bat Madrilgo Unibertsitateko patologiako katedraduna eta Galiziako Federazio Errepublikako diputatua zen Roberto Novoa Santos izan zen, eta bere talde parlamentarioaren bozeramaile gisa parte hartu zuen 1931ko Konstituzioaren proiektu osoaren eztabaidan, haren aurka agertzeko. Argudio biologikoak, hala nola emakumea ez duela gogoetak eta espiritu kritikoak menderatzen, emozioak eta horiekin zerikusia duen guztiak baizik. Psikoanalisian oinarrituta, histerismoa psikologia femeninoaren berezkoa dela zioen. Halaber, botoa emakumeari ematea eskuinari garaipena ematea eta Espainia "estatu kontserbadore edo teokratiko" bihurtzea litzatekeela argudiatu zuen.
1931ko irailaren 30ean Konstituzio Batzordearen 34. artikuluaren eztabaida hasi zen, emakumeen boto-eskubidea aitortzen zen. Hilario Ayuso diputatuak zuzenketa bat proposatu zuen, gizonek hogeita hiru urte zituztenetik bozkatu ahal izateko, baina emakumeek berrogeita bost urte zituztenetik, eta Clara Campoamorrek ez daki "mespretxuarekin edo haserrearekin" erantzun. Ondoren, Alderdi Errepublikano Erradikaleko bozeramailea mintzatu da, emakumearen botoak dakartzan arriskuez ohartarazteko, eta erabakia etorkizuneko hauteskunde legera atzeratzea proposatu du. Zuzenketa hauek atzera botatzen dira.
Batzordearen proposamena bozkatu ondoren, 193142ko urriaren 1ean onartu zen, eta ganbera osatzen zuten 470 eserlekuetatik aldeko 161 boto, kontrako 121 eta 188 abstentzio (% 40) jaso ziren. Kontra egin zuten Acción Republicana, Partido Republicano Radical eta Partido Republicano Radical Socialista alderdiek, salbuespenak salbuespen.
Erresuma batua
Erresuma Batuan 19. mendetik izan zuten indarra eta 20. menderako garaipen aipagarriak lortu zituzten. Britainiar sufragismoari dagokionez, bi talde nagusitan banatu zela esan daiteke: alde batetik, sufragista moderatuek, Millicent Garret Fawcet buru, legearen barruko estrategiak bideratu zituzten (propaganda, mitinak…). Baina arrakasta handirik izan ez zutenez, mende amaieran suffragettes ezizenarekin ezaguturiko sufragista talde “erradikala” sortu zen.
Millicent Fawcett edo Millicent Garrett sufragista moderatuen burua izan zen. Bere ahizpa Elizabethekin Londresen Jon Stuart Millek ematen zuen emakumeen aldeko diskurtso bat entzun zuen eta bere lanaren defendatzaile bihurtu zen berehala. Nesken hezkuntza eta hauen boto eskubidea sustatu zuen. 1867an Londreseko Sufragista Komitearen kide bihurtu zen eta hurrengo urtean bere lehen interbentzio publikoa egin zuen nahiz eta emakumeek jendaurrean hitz egitea ezohikoa izan. Lydia Becker hil zenean britaniar mugimendu sufragistaren lider naturala bihurtu zen. Harentzat politika-propaganda eta publizitate-kanpainak ezinbestekoak izan ziren.
Suffragettes
XIX. mende amaierako sufragista britainiar “erradikalak” ziren. Emmeline Pankhurst buru, propaganda eta mitinetaz gain, eraikin publiko eta saltokien erre edota politikari ezagunen etxeak erasotzen zituzten. Gobernu britainiarraren zapalkuntza errepresiboaren aurrean, sufragetteek gose grebekin erantzuten zuten gartzeletik, elikatzera behartzen hasi zituztelarik. Ordea, praktika larri honen kontrako protestak zirela eta, gobernuak “Arratoia eta Katuaren legea” aldarrikatu zuten, suffragetteak (arratoiak) ahul zeudenean gartzelatik askatuz, eta indarrak berreskuratzen zituztenean, gobernuak (katua) berriz ere hauek gartzelaratuz. I Gerrate Mundialaren ostean, azkenik, 1918an, 30 urtetik gorako emakumeen boto eskubidea lortu zuten, eta 10 urte beranduago (1928an) adinez nagusiko emakume guztiena.
Holanda Mendebaldeko herrialde protestanteetan (aipatutako Erresuma Batua, Holanda…): modernoagoak eta ekonomikoki indartsuagoak ziren eta azken hauetan izan zen mugimendu sufragista indar handien izan zuen lekua. Boto eskubideaz gain, bestelako emakumeen aldeko lege – erreformak eragingo zituzten.
1913ko sufragisten derbya
1913ko Epsomeko hipodromoko derbyak garrantzi handia izan zuen mugimendu sufragistaren historian, britainiarrean batez ere. Tottenhameko bihurgune batean, emakume batek hesi gainetik jauzi egin eta erregearen zaldiak zapaldu egin zuen. Zaldiak airean bira osoa egin eta zaldunaren gainean erori zen azkenean. Zaldunak zauriak izan zituen baina emakumea, Emily Davison izenekoa, lurrean etzanda geratu zen konorterik gabe. Handik egun gutxira hil egin zen Epsom Cottage ospitalean. Istripua izan zen? Inoiz ez zen argitu, baina badirudi Emile Davison apropos jarri zela erregearen zaldiaren aurrean, zaldia geratu eta Ingalaterra osoa berari begira jartzeko.
La Tour-du-Pineko barrutia
La Tour-du-Pineko barrutia departamenduaren barruan dagoen Frantziako barruti bat da. 212.987 biztanle ditu 1.479 kilometro koadrotan. Guztira 137 udalerri ditu. Bere hiriburua La Tour-du-Pin da.
Issigeac
Issigeac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Issigeac udalerrian erroldatutako biztanleak 663 ziren. Familiak 334 ziren, horien artean 129 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 100 bakarrik bizi ziren emakumeak), 134 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 63 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 373 ziren, horien artean 271 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 271 pertsona aktiboetatik 235 lanean zeuden (129 gizon eta 106 emakume) eta 36 langabezian zeuden (18 gizon eta 18 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Issigeac udalerrian 316 unitate fiskal zeuden, 650 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.531 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 77 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 6 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 30 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 1 iturgina, 3 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 5 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 etxerako tresna dendak, 1 elektrotresna denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Issigeac udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 424 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Limnonectes limborgi
Limnonectes limborgi Limnonectes generoko animalia da. Anfibioen barruko Dicroglossidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Viola (generoa)
Viola violazeoen (Violaceae) familiako landare loredunen genero bat da. Landare belarkarak dira, eta zurtoin herrestariak dituzte; hostoek peziolo luze edo laburrak dituzte, forma askotakoak. Loreak urdin ilunak, moreak, zuriak edo horiak izan daitezke, zurtoin luze eta finekoak. Espezie batzuen loreek lurrin goxoa dute, oso estimatua lurringintzan. Ospetsuak dira, adibidez Okzitaniako Tolosa inguruko bioletak. Landare apaingarri gisa erabiltzen da lorategietan eta lore-ontzietan (bioletak, pentsamenduak).