cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Enzo Francescoli
Enzo Francescoli Uriarte (Montevideo, Uruguai, ) inoizko uruguaiar futbolaririk onena da hainbaten ustez, bai eta 1980 eta 1990eko hamarkadetako hegoamerikar futbolaririk onenetarikoa ere. Izan ere, FIFA 100 sailkapen prestigiotsuan dagoen bere herrialdeko jokalari bakarra da. Bere ibilbide profesional luzean 510 partida jokatu zituen 6 talderekin, eta 198 gol sartu guztira.
Taldeka
River Plate taldearekin bi tarteetan jokatu izan zuen, 1983-86an eta 1994-97an, eurekin 5 liga eta Libertadores Kopa bat irabaziz.
Europan 8 urtez jokatu zuen, Olympique de Marseillerekin liga txapelketa irabazi zuen 1989-80ean. Cagliarin eta Torinon aritu izan zen halaber.
Selekzioan
Uruguaiko futbol selekzio nazionalaren ibilbidea ere (1982-1997) oso nabarmena izan da, 73 partidak jokatuz eta 17 gol sartuz. Amerika Kopa 1983, 1987 eta 1995ean irabazi zuen.
La Chaussée-sur-Marne
La Chaussée-sur-Marne Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Chaussée-sur-Marne udalerrian erroldatutako biztanleak 673 ziren. Familiak 260 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 96 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 291 etxebizitza zeuden, 270 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 268 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 270 etxebizitza nagusietatik 236 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 173 etxek bost zituzten. 244 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 86 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 157 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 447 ziren, horien artean 339 aktiboak ziren eta 108 inaktiboak ziren. 339 pertsona aktiboetatik 315 lanean zeuden (173 gizon eta 142 emakume) eta 24 langabezian zeuden (8 gizon eta 16 emakume). 108 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Chaussée-sur-Marne udalerrian 277 unitate fiskal zeuden, 726 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.484,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lacerta zagrosica
Lacerta zagrosica Lacerta generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Inozentzio I.a
Inozentzio I.a, Eliza Katolikoaren 40. Aita Santua 401 eta 417 bitartean.
Sortzez Albano udalerrikoa zen, aurreko Anastasio I.a aita santuaren semea ere bazen. 401eko abenduaren 22an hautatu zuten. Kasu larri guztietan eta baita gainontzekoetan ere esku hartzeko bere eskubidea agindu zuen. Eskubide hori hainbat auzitan erabili zuen, bereziki liturgietako ospakizunekin zerikusia zutenetan.
Pelagio eta pelagianismoari irmoki eta sendo aurre egin zien, horrenbesterainoko aginte eta erabakiz, zer Agustin Hiponakoak hau jakitean, denborarekin esaera bilakatuko zen esaldi ospetsu hau aipatu zuela: Roma locuta, causa finita ("Erromak hitzegitean, auzia amaitua da"). Priszilianismoa ere gaitzetsi zuen.
Kalamuako mendilerroa
Kalamuako mendilerroa Gipuzkoan kokatuta dagoen mendilerro bat da, Bizkaiko mugaraino. Bere punturik altuena Kalamua mendia da, 771 metrorekin.
Inozentzio I.a
401eko abuztuaren 24ean bisigodoen erregea zen Alarikok Erroma bereganatu eta arpilatu zuen. Inozentzio ez zegoen hirian, Ravenako gorte inperialean Alarikorekin negoziaketak burutzeko saiakeran baizik. Erromara itzultzean ahal zuen moduan godoek gauzatutako kalteak konpontzen saiatu zen.
Kalamuako mendilerroa
Mendilerroan dagoen Kalamua mendiak ematen dio izena mendilerroari.
Inozentzio I.a
417ko martxoaren 12an zendu zen.
Schistura chindwinica
Schistura chindwinica Schistura generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
James Scullin
James Henry Scullin (Trawalla, Victoria, 1876ko irailaren 18a - Melbourne, 1953ko urtarrilaren 28a) australiar politikaria izan zen. Australiako 9. lehen ministroa izan zen 1929tik 1932ra.
El Pinar
El Pinar etxea Donostiako 20. mendeko etxe dotore edo jauregi txiki bat da, Uba mendiaren maldetan kokatua, Loiola eta Txomin auzoen artean. Luis Elizalde Urruzola arkitektoak eraiki zuen 1922an. Unión Cerrajera Mondragón enpresarekin lotutako Bergarajauregi familiaren jabetzakoa izan zen.
James Scullin
Irlandar jatorriko langile klaseko familia batean jaio zen. Langile eta dendari lanetan aritu zen Ballaraten. Autodidakta izan zen eta 1903an sartu zen Australiako Alderdi Laboristan. 1910ean aukeratu zuten lehen aldiz parlamentuko kide eta berriro 1922an. 1949 arte egon zen diputatu.
El Pinar
Etxea ez da handiegia, 220 metro karratu, baina lorategiz eta bidez hornitutako 5.000 metro karratuko finka batean dago. Estilo klasikoko eskulturak ere badira inguruan.
James Scullin
1928an oposizioko buru bihurtu zen eta gehiengo handiz irabazi zituen 1929ko hauteskundeak. Bere agintaldia 1929ko Depresio Handiaren ondorioekin bat etorri zen. Kanpo-zorra ordaintzeko, nekazariei laguntzeko eta pizgarri ekonomikoak sortzeko hainbat plan ezartzen saiatu zen. Hala ere, Senatuak planak blokeatu zituen eta Scullinek murrizketa politika ezarri behar izan zuen. Bere alderdi politikoa zatitu egin zen eta 1931ko hauteskundeak galdu zituzten.
El Pinar
21. mendean ez da inor bizi etxean, baina alokatu egiten da ekitaldi berezietarako eta baita filmaketak egiteko. Esate baterako, Go!azen telesaileko denboraldi batzuetako eszenak grabatu izan dira bertan. 2018an, babes publikoko neurriak eskatu zizkion eraikinerako Donostiako Udalak Gipuzkoako Foru Aldundiari.
Thomasville (Ipar Carolina)
Thomasville Ipar Carolinako hiri bat da. Davidson konderrian kokatua dago. 2010ean 26,757 biztanle zituen, 43.43 kilometro koadrotan banatuta.
Sudango tribuen arteko gatazkak
Sudango tribuen arteko gatazkak Sudango lurraldean eta, 2011tik, Hego Sudanen, tribu nomada aurkarien arteko gatazkak dira. Sudango tribu nomaden arteko gatazka ohikoa da, eta baliabide urriengatik borrokak sortzen dira, besteak beste, larre lurrak, ganaduak eta edateko ura. Liskar hauetan parte hartu duten tribuetako batzuk Darfur eta Mendebaldeko Kordofan bizi diren Messiria, Maalia, Rizeigat eta Bani Hussein tribu arabiarrak eta Hego Sudanen bizi diren Dinka, Nuer eta Murle etnia afrikarrak izan dira. Gatazkak eskualde berean gertatzen ari diren beste gerra handi batzuek bultzatu dituzte, bereziki Sudango Bigarren Gerra Zibila, Darfurko Gerra eta Hego Kordofaneko eta Nilo Urdineko Sudango gatazkak.
Urteetan zehar, milizia etniko lehiakideen arteko liskarrek hildako ugari eragin dute eta ehunka milaka pertsona desplazatu dituzte. Azken urteotan, 1993an liskar oso bortitzak sortu ziren Jikany Nuer eta Lou Nuer-en artean Goi Nilon, 2009-2012an Lou Nuer eta Murle-ren artean Jonglei-n eta 2013-2014an Maalia, Rizeigat, Messiria, Salamat eta Bani Hussein-en artean Darfuren eta Mendebaldeko Kordofan.
Boletus
Boletus onddo basidiomikotoen genero bat da zeinak 300 espezie barneratzen dituen gaur egun. Genero hau Boletaceae familian kokatzen da, Boletales ordenaren barruan eta Agaricomycetes klasean. Boletaceae familiako genero tipoa da. Familia honetako onddoak pileo eta estipedunak dira eta himenoforoa poroduna izaten da gehienetan. Gainera himenoforoa erraz banatzen da pileotik[1]. Ekologiari dagokiola ektomikorrizikoak dira [2] eta mundu osoan zehar agertzen dira[3].
Ezaugarri makroskopikoak
Boletus generoko onddoek begi bistaz ikusgarriak diren fruitu gorputza k garatzen dituzte, hauek izaten direlarik guk jaten ditugunak. Fruitu gorputzak handiak eta konpaktuak izaten dira eta pileoa, estipea eta himenoforo poroduna daukate. Haragia sendoa da baina erraz usteltzen da eta askotan airearekin kontaktuan egoterakoan pigmentuak oxidatu egiten dira eta kolore aldaketa beha daiteke. Estipeari dagokiola, zentrala izaten da eta leuna, ezkatakara edo erretikulatua izan daiteke[4].
Tamaina eta forma oso aldakorrekoa da, onddo espezie berdinean ere garapen fasearen arabera ezberdina izan daitekeelarik. Formari dagokiola, hasieran hemisferikoa izaten da eta heldutasunean lau-ahurra. Trinkotasuna ere aldakorra izaten da heldutasun mailaren arabera, gaztetan konpaktua izaten da eta heldutasunean biguna eta esponjotsua. Gehienetan glabroa da[3].
Himenoforoa
Haragiaren kolorea ezaugarri oso garrantzitsua izaten da Boletus-ak ezberdintzerako orduan nahiz eta hezetasun mailaren arabera basidiokarpo aren kolorea aldatzen den. Deshidratazio egoeretan kolorea apaldu egiten da.
Boletus espezie asko moztu edo igurtzean pigmentuen oxidazioa ematen da eta ondorioz haragiak kolore urdina hartzen du[5]. Baina kolore aldaketa ez da Boletus guztietan ematen, adibidez Boletus edulis zuri mantenduko da.
Haragiaren usaina ez da oso karakteristikoa izaten nahiz eta espezie batzuk usan bereizgarria daukaten, adibidez Boletus satanas-en ale helduek usain desatsegina daukate[4].
Estipea
Cuélas
Cuélas Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cuélas udalerrian erroldatutako biztanleak 107 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Boletus
Ezaugarri makroskopikoak
Zentrala da eta tamaina aldakorrekoa, espezie batzuetan estipearen diametroa pileoarena baino handiagoa izaten adibidez onddoak gazteak direnean (B. edulis eta B. aereus). Estipearen forma ez da ezaugarri konstante bat izaten nahiz eta askotan klabiformea den. Konsistentziari dagokiola fibrotsua izaten da eta ez hutsa.
Cuélas
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Errepublikaren Aldeko Batasuna
Errepublikaren Aldeko Batasuna (Rassemblement pour la République edo RPR) Frantziako alderdi politiko eskuindarra izan zen. Gaullismoaren ondorengo zuzena, 1976an Jacques Chiracek sortu zuen. 2002an DLrekin bat egin, eta Herritarren Mugimenduaren Aldeko Batasuna sortu zen.
Legebiltzarreko taldearen presidenteak
Biltzar Nazionalean
Boletus
Ezaugarri makroskopikoak
Estipearen apaindurak oso garrantzitsuak dira ezaugarri taxonomiko moduan (leuna, puntuduna, eskamotsua, erretikulatua...)[4]
Cuélas
Etxebizitza
2007an 59 etxebizitza zeuden, 40 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 59etxeak ziren. 40 etxebizitza nagusietatik 34 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek hitu gela zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Stephen Crane
Stephen Crane (Newark, New Jersey, 1871ko azaroaren 1a - Badenweiler, Alemania, 1900ko ekainaren 5a) Estatu Batuetako kazetaria, poeta eta eleberrigilea izan zen. Arrakasta handia izan zuen gerran ari den gazte bati gertatukoak kontagai dituen The Red Badge of Courage obrarekin (1895, Ausardiaren ikur gorria). Gerra-kazetaria izan zen Grezian eta Kuban. Hogeita bederatzi urte zituela hil zen tuberkulosiak jota. Beste obra batzuk: Maggie, a Girl of the Streets (1893, Maggie, kaleetako neska), The Open Boat (1898, Txalupa) eleberriak; The Black Riders (1895, Zaldun Beltzak) eta War is Kind (1899, Gerra ederra da) epigramak.
Boletus
Ezaugarri mikroskopikoak
Himenoforoan elementu ezberdinak daude sailkapen taxonomikoa egiteko baliagarriak izan daitezkeneak. Genero honetako onddoen basidio ei dagokienez, forma klabiformea daukate eta normalean lau esterigma aurkezten dituzte, nahiz eta batzuetan bi esterigma edo bakarra izan dezaketen, B. edulis moduan. Hortaz, ez dira taxonomikoki oso erabilgarriak.
John C. Mather
John Cromwell Mather (Roanoke, Virginia, Ameriketako Estatu Batuak, 1946ko abuztuaren 7a) astrofisikari eta kosmologo estatubatuarra da. 2006. urtean George Smoot eta biek Fisikako Nobel Saria jaso zuten COBE satelitearekin hondoko mikrouhinen erradiazio kosmikoaren inguruan egindako lanarengatik.
Kaette Kita Yopparai
Hiru mozkortu berpiztuak (帰って来たヨッパライ) 1968ko Nagisa Oshima japoniar zinema zuzendarien filma da.
John C. Mather
Biografia
1946an jaio zen Roanoke hiri estatubatuarrean. Swarthmore Collegen fisika ikasi eta 1968an lizentziatu zen. Ondoren, Kaliforniako Berkeleyko Unibertsitatean ikasketak jarraitu zituen eta 1974an doktoratu zen.
Gaur egun NASA agentziaren Goddard Hegaldi Espazialen Zentroan (Goddard Space Flight Center) egiten du lan eta Marylandeko Unibertsitateko irakaslea ere bada.
Boletus
Ezaugarri mikroskopikoak
Basidioetatik esporak sortzen dira eta forma zein tamaina aldakorrekoak dira, gehienetan fusiformeak izanik eta sargune subhilarra aurkezten dute. Oro har pareta lodi samarra eta leuna izaten dute eta kolore okre-marroia daukate. Hau dela eta Boletus-en espora-jalkina marroi-oliba kolorekoa izaten da.
Cuélas
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Kaette Kita Yopparai
Sinopsia
Unibertsitateko hiru ikasle japoniar oporretan daude. Vietnamera ez joateko ihes egin duten bi korearrek beren arropak ikasleenengatik aldatuko dituzte, eta poliziak, orduan, japoniarrak jarraituko ditu, baina korearrak ere atzetik dituzte.
Errepublikaren Aldeko Batasuna
Legebiltzarreko taldearen presidenteak
Senatuan
Boletus
Ezaugarri mikroskopikoak
Azkenik basidioen artean elementu antzuak kokatzea ohikoa izaten da, hauek zistidio izenarekin ezagutzen dira eta hezetasuna mantentzen laguntzen dute, esporen dispertsioan eta organo eskretatzaile modura ere funtzionatzen dute. Forma nahiko antzekoa izaten da Boletus guztietan eta hori dela eta ez dira ezaugarri taxonomiko moduan erabiltzen[4].
Banaketa eta ekologia
Ipar hemisferioan oso ohikoak dira Europan, Asian eta Ipar Amerikan. Aldiz, hego hemisferioan ez dira naturalki hazten, baina Afrika hegoaldean, Australian eta Zelanda Berrian aurkitu daitezke izan ere bertako ekosistemetan sartu izan dira. Klima epeletan ohikoak dira eta klima mediterranearrean ere azaltzen dira.
Cuélas
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 50 ziren, horien artean 31 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 31 pertsona aktiboetatik 28 lanean zeuden (14 gizon eta 14 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Boletus
Banaketa eta ekologia
Ektomikorrizak garatzen dituzte eta espezie batzuen kasuan nahiko espezifikoak izaten dira. Adibidez Boletus aereus espeziak Quercus espezieekin soilik sortuko dituzte. B.edulis-ek aldiz konifera eta hostozabalekin.
Lurzoruaren ezaugarriak ere garrantzitsuak dira Boletus-entzat. Lurzoru basofiloetan Boletus torosus, B. rubrosanguineus, B.satanas, B. radicans etb agertuko dira eta azidofiloetan adibidez B.edulis[4].
Cuélas
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Boletus
Banaketa eta ekologia
Fenologiaren aldetik, udaberri hasieratik negu hasierara emango dituzte fruitu gorputzak, euri kopuru eta maiztasunaren arabera arinago edo beranduago fruktifikatuko dutelarik. Udazkenean daukate tontorra gehienek nahiz eta uda euritsua izan bada, urtaro bukaeran onddoak ikus ditzakegu. B. aestivalis apur bat ezberdinagoa da izan ere gainerako Boletus-ak baino hilabete lehenago hasiko da fruktifikatzen, ekaina-uztaila inguruan hain zuzen ere[6].
Espezie jangarriak eta pozoitsuak
Jangarriak diren Boletus espezieen artean kalitate handiko onddoak dira B.edulis eta B.aereus adibidez. Espezie batzuk soilik jan daitezke sukaldatu ostean, adibidez Boletus erythropus[2].
Cuélas
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Cuélas udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 705 hektarea erabiltzen.
Boletus
Onddo beltza Boletus aereus
Jateko oso apreziatua da eta gaztainondo, arte eta haritzak bezalako hostozabalek osaturiko basoetan agertzen da.
Cuélas
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Boletus
Onddo beltza Boletus aereus
Pileoa kolore arre eta ilunekoa da, brontze ukituekin, ia beltza ere izan daitekelarik. Himenoforoak kolorea zuria izaten du gaztetan eta heldu ahala horitu egiten da. Haragia aldiz, kolore zurikoa da eta moztean ez da urdintzen.
Estipeari dagokiola, lodia eta mardula da, kolore marroi argikoa edo pileoaren kolore bedineko eta erretikulu marroia du[7].
Onddo kaskabeltza Boletus pinophilus
Oso apreziatua da sukaldaritzan eta antzekotasun handia duen B.aereus-ekin konfunditu daiteke. Onddo kaskabeltzaren pileoa gorrixkagoa da eta urteekin poroek zein estipeak kolore marroia hartzen dute. B.edulis-ek aldiz, pileoa lirdingatsua izaten du.
Hostozabal zein konifero basoetan ohikoa izaten da[7].
Onddo zuria Boletus edulis
Onddo zuriaren usaina oso atsegina da eta zaporea hurrek dutenaren antzekoa. Txapelaren kolorea marroi kolorekoa izaten da, kutikula distiratsua dauka eta egun hezeetan likatsua bihurtzen da. Hodien eta poroen kolorea berdina da, hasieran zuriak eta gero gris-horixkak, eta ez dira urdintzen ukitzean.
Estipearen oinarria gaztetan oso lodia izaten da, baina denborarekin zilindrikoa bihurtzen da. Zuria da eta orbain marroiak dauzka. Goiko aldean erretikulu ahula dauka. Hostozabalez zein koniferez osaturiko basoetan agertzen da[7].
Udako onddo zuria Boletus aestivalis
B.edulis-ekiko antzekotasun oso handia dauka, baina udako onddo zuriaren pileoa apur bat gorritzen da eta kutikula sikua izaten da. Aldiz, B.edulis ez da gorritzen eta lirdingatsua da. Haragia zuria da ez zaio kolorea aldatzen.
Estipeari dagokiola sendoa eta zilindrikoa da, eta luzeera osoan kolore marroiko erretikulu ikusgarria izaten du. Hostozabalez osatutako basoetan agertzen da, nahiz eta noizbehinka konifero-basoetan ere azaltzen den[7].
Onddo hankagorria Boletus erythropus
Jateko ona da nahiz eta ondo sukaldatu egin behar den izan ere, osagai toxikoak dauzka eta gordinik ez jatea gomendatzen da. Usain gutxi dauka baina zapore goxoa.
Estipea zilindrikoa da, oinarrirantz zabaltzen delarik. Horia da eta pikor gorrixkak ditu eta ukitzean erraz urdintzen/iluntzen da. Hankaren beheko aldean kolore gorri-ardotsua duen B. queletii eta txapel gorria daukan B. dupainii espeziekin konfunditu daiteke. Hostozabal erorkorrez osatutako basoetan zein hosto-iraunkorrekoetan aurki daiteke[7].
Queletii onddoa Boletus queletii
Ez da oso apreziatua jateko eta denbora luzean sukaldatu beharra dago. Usain goxo eta zapore azido samarra dauka.
Himenoforoaren tutuak kolore horikoak dira eta poroak hasieran gorri-horixkak izaten dira gero odol-kolorekoak bilakatzen direlarik. Poroen tamaina nahiko txikia da eta ukitu bezain laster urdintzen dira.
Estipeari dagokiola, laua eta erretikulurik gabekoa eta zilindrikoa da. Goiko parteak kolore hori bizia dauka eta beheko aldean erremolatxa-gorri kolore bereizgarria hartzen du. Hostozabal eta konifero basoetan ohikoa da[7].
Satan onddoa Boletus satanas
Kutikula leuna gris edo zuri zikina edota berde-oliba kolorekoa da. Hodiak hasieran horiak dira eta zahartzerakoan hori berdeak. Poroak hasieran horiak izaten dira ere baina heldutasunean kolore laranja gorriak edo odol kolorekoak, ukitzerakoan urdindu egiten dira. Estipea motza eta oso zabaldua da, gaztea denean tonu horixka du eta erdialdea gorria, zahartzerakoan kolore gorria nagusitzen da eta sare gorri batez apaindua azaltzen da. Mamia zuria da tonu horiekin eta ebakitzean apur bat urdintzen da. Uda-udazkenean fruktifikatzen du hostozabaleko basoetan, bereziki Quercus generoko zuhaitzekin elkartuta dago[7].
Chicagoren goratzea
Chicagoren igotzea 1850. eta 1860. hamarkadetan egin zen Chicago erdigunearen goratzea izan zen.
Testuingurua
1854ean, kolera izurri bortitzak gogor astindu zuen hiria, nagusiki ur geldi osasungaitzaren erruz. Mende hasieran ezarri ziren lehen kolono frantziarrak Michigan lakuaren ertzean, Des Plaines eta Chicago ibaien artean (hortik hartu zuten hiriaren izena).
Handik 30 bat urtera burdinbidea iritsi zen bertara, eta etorkizun oparoaren nahiak erakarrita, biztanle kopurua izugarri hazi zen urte gutxian. Kolera iristerako 100.000 biztanle zituen Chicagok. Etxebizitzak neurri eta kontrolik gabe eraiki zituzten. Planifikaziorik gabe, lakuarekiko garaiera alderik ez izateak zekartzan arazoak aurreikusi gabe, hiria lohiak hartu zuen hasieran eta izurriek, gero.
Konponbideak
Kolerak eragindako triskantzaren ondoren, Ellis S. Chesbrough ingeniariak Bostondik Chicagora bidaiatu zuen, hiriak behar zuen estolda eta isurbide sistema diseinatzeko. Baina lakuaren mailarekiko alderik ezean, ia ezinezkoa zen azpiegitura hura jasotzea. Estolderiak hiri azpian egon behar zuen eta, ondorioz, kaleen eta eraikinen maila jaso behar zen.
Notre-Dame-de-Mésage
Notre-Dame-de-Mésage Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Notre-Dame-de-Mésage udalerrian erroldatutako biztanleak 1.216 ziren. Familiak 464 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 164 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 192 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Chicagoren goratzea
Hiriaren goratzea
Hiria goratzea lortu zuten herritar askoren ahalegina lagun eta, besteak beste, George Mortimer Pullmanen (1831-1897) ekarpenari esker. Pullman gazteak hilkutxa enpresa bat zuen orduan, baina haren aitak Erie lakuaren uholdeetan eraikinak mugitzeko teknika bat erabili zuen urte batzuk lehenago, eta sistema hura ezinbestekoa izan zen hiria altxatzeko proiektu eroak arrakasta izan zezan.
Notre-Dame-de-Mésage
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Piciformes
Piziforme (Piciformes) hegaztien klaseko izen bereko ordenako txoriez esaten da. Sei familia biltzen dira piziformen baitan: galbulidoak, bukonidoak, kapitonidoak, indikatoridoak, ranfastidoak eta pizidoak. 370 hegazti mota sartzen dira ordena honen baitan. Ezagunenak okila eta Ameriketako tropiko aldeko lurraldeetan bizi diren jakamarak eta tukanak dira. Madagaskar-en eta Ozeaniako uharte gehienetan izan ezik, munduko lurralde bero eta epel guztietan daude hedatuak piziformeak. Badira piziformeetan elkarren antz handirik ez duten familiak; galbulidoen familiako txori txiki moko-zorrotzak eta ranfastidoetako hegazti handi moko eskergakoak esate baterako, baina zangoetako giharrak eta atzaparrak egitura berekoak dituzte denek: hegazti igokariak dira, eta zuhaitz enborretan ibiltzeko eta haiei erpeak oratzean indar gehiago egiteko egokituak dituzte gihar horiek; hanketako behatzak erdiko biak aurrera zuzenduak eta alboetako beste biak atzera itzuliak dituzte. Ez dute migratzen. Elikatzeko eraz fruitujaleak edo intsektujaleak dira. Laboreetan kalte handia egiten duten intsektuak jaten dituztenez, hegazti onuragarriak dira laborantzarako.
Chicagoren goratzea
Hiriaren goratzea
Gerora, Pullman are ezagunago egin zen ohe-bagoia asmatu zuelako, Pullman izeneko hiria sortu zuelako bere langileentzat, eta langile horiek greba entzutetsua egin zutelako nagusi megalomanoaren aurka.
Notre-Dame-de-Mésage
Etxebizitza
2007an 492 etxebizitza zeuden, 460 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 421 etxeak ziren eta 71 apartamentuak ziren. 460 etxebizitza nagusietatik 408 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 55 etxek hiru zituzten, 145 etxek lau zituzten eta 246 etxek bost zituzten. 389 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 131 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 315 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Chicagoren goratzea
Hiriaren goratzea
Jasotako lehen eraikinak 750 tonako pisua zuen. Pultsuan jaso zuten lurretik 1’88 metrora, soilik 200 katu mekaniko eta ehunka langileren indarra erabiliz. Eraikinik handienak altxatzeko katu hidraulikoak lortu arren, ia hiri guztia mekanikoekin jaso zuten. Eta behin jasota, zenbait etxejabek kokapen hobea lortzeko baliatu zuten ahalegina; eraikinak enborren gainean errestan eramaten zituzten batetik bestera.
Urtetako ahalegin ikaragarriari esker, proiektu erraldoia gauzatu eta Chicagok aintzirako ur mailarekiko beharrezko gorabehera eta estolda sistema egokia lortu zituen, azkenean. Baina 1871n sute batek hiria suntsitu zuen. Kontu handiz eta banan-banan metro pare bat jasotako ia eraikin guztiak jan zituen suak.
Notre-Dame-de-Mésage
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 888 ziren, horien artean 603 aktiboak ziren eta 285 inaktiboak ziren. 603 pertsona aktiboetatik 570 lanean zeuden (296 gizon eta 274 emakume) eta 33 langabezian zeuden (14 gizon eta 19 emakume). 285 pertsona inaktiboetatik 133 erretiraturik zeuden, 84 ikasten zeuden eta 68 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Notre-Dame-de-Mésage udalerrian 463 unitate fiskal zeuden, 1.241 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.692 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 10 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 3 argiketariak eta 1 apaindegia.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hotel Transylvania: Transformania
Sinopsia
Hotel Transylvania-ren 125. urteurrenaren ospakizunean, Mavisek Drakulak erretiroa hartzeko eta hotela berari eta Johnnyri uzteko asmoak entzuten ditu. Johnnyri esaten dio hunkituta Drakulari hotela berritzeko asmoak kontatzen dizkion. Johnnyk hotela hondatzeagatik kezkatuta, Drakulak gezurra esanez "munstro higiezinen lege bat" dagoela esanez, munstroei hotela bakarrik uzten die, Johnny etsituz.
Van Helsingek Johnnyri laguntzea erabakiko du gizakiak munstro bihurtzen dituen izpi bat erabiliz eta alderantziz; bere akuria Gigi-n probatu ondoren, dragoi itxurako munstro bihurtzen den Johnny-rekin erabiltzen du. Johnny munstroari buruz ikasita, Drakula normaltasunera itzultzen saiatzen da, baina ustekabean bere burua gizaki bihurtuko du eta izpiaren kristala apurtzen du. Van Helsing-ek Drakulari eta Johnnyri esaten die Hego Amerikako kobazulo batean dagoen kristal berri bat lortuz oraindik normaltasunera itzul daitezkeela, beraz, Drakula eta Johnny horretara abiatu ziren.
Drakularen lagunak Frank, Wayne, Griffin eta Murray ere gizaki bihurtzen amaitzen dute, izpiak kutsatutako iturri batetik edatearen ondorioz. Mavisek eta Erickak Van Helsingi aurre egiten diote Drakula eta Johnnyren nondik norakoak albisteetan jakin ostean, baina hark izpiaren eraginez ohartaraziko ditu, munstro bihurtzen diren gizakiek denborak aurrera egin ahala mutatzen eta etsaiago bihurtzen jarraitzen baitute. Hori kontuan hartuta, gainerako koadrilak Hego Amerikara joaten dira Drakula eta Johnny aurkitzeko.
Hego Amerikako oihanean zehar bidaiatzen ari diren bitartean, Drakula eta Johnny lotzen hasiko dira, eta Drakula azkenean aitortzen hasiko da munstro higiezinen legearen inguruan gezurra esan zuela, baina gainerako taldeek aurkitzen dituzte. Gauzak okertu egiten dira Drakulak Mavis eta Johnnyri hotelaren gainetik pasatzeari buruzko iruzurra onartzen duenean. Honek Johnny atsekabetu bati Drakulak familiatzat hartzen ez duela sinestera bultzatzen du eta gehiago mutatzera ihes egin aurretik.
Mavis Johnnyren bila doa Drakula eta gainerako koadrilak kristala bilatzera joaten diren bitartean. Mavisek Johnny aurkitzen du, baina eraldaketak oso lurrunkor bihurtu du. Azkenean kristala aurkitzen duten kobazulora eramaten du. Mavis Johnny normaltasunera itzultzen saiatzen denean, ez da ezer gertatzen haserreegi dagoelako. Etsipenez, Drakulak bere burua Johnnyk harrapatzen uzten du eta damututa doa Johnnyrekin zein gaizki zegoen eta orain beregan onena ikusten duen, azkenean familia gisa aitortuz. Honek Johnny bere onera itzuliko du, eta giza itxurara itzuliko da.
Drakula eta bere lagunak normaltasunera itzulita, etxera itzuliko dira Gigik hotela suntsitu duela aurkitzeko. Gigi normaltasunera itzuli ondoren, Drakulak bere galera deitoratu du. Laster erabakiko du Mavisi eta Johnnyri hotela beren gustura berreraikitzea.
Urtebete geroago, Mavisek eta Johnnyk Drakulari Hotel Transylvania berreraikitua erakusten diote, eta hark gozatzera dator.
Ibon Enziondo
Ibon Enziondo Pineda (Bilbo, Bizkaia, 1988ko irailaren 27a) Euskal Herriko futbolaria da. Erdilari gisa aritzen da, bai puntaerdian edo hegaletan.
Estatistikak
''2021eko maiatzak 18an eguneratua. Datu ofizialak.''
Drenchia
Drenchia Italiako udalerri bat da. Udineko probintzian kokatuta dago, Friuli-Venezia-Julia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Drenchiak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lacertaspis lepesmei
Lacertaspis lepesmei Lacertaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Marie-Francine
Marie-Francine 2017ko Valérie Lemercier frantziar zinema zuzendariaren film komikoa da.
Argumentua
Lana galduko du Marie-Francinek, eta senarrarekin hautsiko, hura emakume gazte batekin joan eta gero. Hala, 50 urterekin, gurasoenera itzuli beharko du. Haiek oraindik haur bat balitz bezala hartuko dute. Zigarro elektronikoen dendan lanean jarriko dute haiekin. Etsita, dena aldatuko da egoera bertsuan dagoen gizon bat ezagutuko duenean: Miguel.
Cascada
Cascada alemaniar eurodance musika talde bat da. Beren kanta ezagunena Everytime we Touch da, eta hari esker lortu dute famatu izatea, bereziki Europan eta Estatu Batuetan. Hiru musikarik osatzen dute talde hau: Natalie Horlerrek, DJ Manianek, eta Yann Pfeifferrek (azken hau Yanou ezizenaz ezaguna).
NGC 3964
NGC 3964 galaxia bat da, Leo (konstelazioa) konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Tobaccoville (Ipar Carolina)
Tobaccoville Ipar Carolinako herrixka bat da. Forsyth konderrian kokatua dago. 2010ean 2,441 biztanle zituen, 19.81 kilometro koadrotan banatuta.
Schistura chrysicristinae
Schistura chrysicristinae Schistura generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Leightonita
Leightonita sulfato motako minerala da.
Pound Ridge (New York)
Pound Ridge Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Westchester konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Saint-André-de-Cruzières
Saint-André-de-Cruzières Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-André-de-Cruzières udalerrian erroldatutako biztanleak 521 ziren. Familiak 233 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (34 bakarrik bizi ziren gizonak eta 38 bakarrik bizi ziren emakumeak), 85 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 51 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 25 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 408 etxebizitza zeuden, 244 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 145 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 374 etxeak ziren eta 33 apartamentuak ziren. 244 etxebizitza nagusietatik 193 bere jabearen bizilekua ziren, 39 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 53 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 121 etxek bost zituzten. 175 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 128 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 97 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 305 ziren, horien artean 197 aktiboak ziren eta 108 inaktiboak ziren. 197 pertsona aktiboetatik 160 lanean zeuden (87 gizon eta 73 emakume) eta 37 langabezian zeuden (15 gizon eta 22 emakume). 108 pertsona inaktiboetatik 47 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-André-de-Cruzières udalerrian 217 unitate fiskal zeuden, 476 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.806 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 30 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 argiketaria eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 harategi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Saint-André-de-Cruzières udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 210 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Munotxabal baserria
Munotxabal edo Muñozabal Donostian (Gipuzkoan) dagoen baserria da, XVIII. mendean eraikia.
2010eko abenduaren 16an, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Ezaugarriak
Familia bakarreko baserria da, oinplano angeluzuzen txikia duena. Hiru solairu ditu: behekoa, lehendabizikoa eta ganbara labur bat. Bi isuriko estalkia dauka, eta gailurra, fatxada nagusiarekiko (hego-ekialdera begira) perpendikularra. Teilatu-hegalaren irteera oso txikia da. Hormak landu gabeko hareharrizkoak dira, eta bistan daude. Alde askotan, harri bitarteetan mortero karga handia ikusten da. Hareharrizko harlandu nabarmenak ditu ertzetan eta baorik gehienetan.
Fatxada nagusiak, hego-ekialdera begira, egitura simetrikoa dauka, eta erdian sarrera nagusia dauka, ateburu eta guzti. Sarrera horrek egurrezko ate lodi bat dauka, burdineria eta burdinazko iltzeak dituena, bai eta behatxulo bat ere erdian. Sarrera horretako baoa harlanduz inguratuta dago, eta behealdean ere harlandu bat dauka, karel gisa jarrita. Ipar-ekialdeko eta hego-mendebaldeko fatxadetan harlanduz inguratutako leiho-zuloak daude, eta fatxada bietan dago egurrezko atez itxitako sarrera bana. Ipar-mendebaldeko fatxada itsua da ia, leiho-zulo bakarra baitago.
Baserriaren barruko armadura eta dolarea zeharkako hiru habe luzetan bermatzen dira. Aurreko habea dolarearen ardatz-zutabe nagusi bitan dago zurkaiztua. Hirugarrena atzeko horman bermatuta dago eta dolare barrokoaren bigarren ardatz-zutabe nagusiarekin mihiztatuta dago. Bien artean dolare horren azpilari eusten diote. Ardatz-zutabe horietan, alboetan erantsitako eskuairak ikusten dira, aipatutako azpilari eusten dion aldea sendotzeko. Zutabe horietan bermatzen da estalkiaren egitura eta armadura, petral eta gapirioz osatua. Bai gailurra bai alboetako petralak tirante kurbatuen gainean jarrita daude.
Beheko solairuan sukaldea eta biltegi bat daude, baita eskailera eta upategia eta ukuilua ere, irekita, eraikinaren barrenean. Azken horma-artearen forjatuaren altuera aurreko biena baino txikiagoa da. Lehenengo solairuan, aurreko horma-artean, logelak, ganbarara igotzeko eskailera eta goian aipatutako azpil zabala daude.
Munotxabal baserria XVIII. mende amaieraren eta XIX. mende hasieraren artean eraiki zuten, eta ez da aldatu eraiki zuten aldiko jatorrizko egitura.
Jupiaba poekotero
Jupiaba poekotero Jupiaba generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Arrojadita-(KNa)
Arrojadita-(KNa) fosfato motako minerala da eta arrojadite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Arrojadita-(KNa) fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Monasteraden
(irlanderaz Mainistir Réadáin) Irlandako udalerri bat da, Sligo konderrian dagoena. 2002ko erroldaren arabera 100 biztanle zituen.
Shinjuku Dorobō Nikki
Shinjukuko lapur baten egunkaria (新宿泥棒日記) 1968ko Nagisa Oshima japoniar zinema zuzendarien filma da.
Sinopsia
Toriok liburu batzuk lapurtu ditu liburu-denda batean, baina Umekok guztia ikusi du. Hurrengo gauean amodioa egingo dute, baina birjina zen Umeko desilusionatuta geratuko da.
Jose Maria Asua
Jose Maria Asua González (Zaratamo, 1953ko apirilaren 6a) Euskal Herriko Unibertsitateko Ingeniaritza Kimikoko katedraduna eta POLYMAT Institutuko ( Polymeric Materials) zuzendaria da.
Kimika-Irakasle eta ikertzailea
1975ean, Zientzia Kimikoetan lizentziatu zen, eta 1978an, doktoratu egin zen, Zaragozako Unibertsitatean. 1978an, Donostiako Zientzia Kimikoen Fakultatean sartu zen, eta han, Polimeroen Ingeniaritzako irakaskuntza- eta ikerketa-programa bat garatzeaz arduratu zen. Industriaren aldetik garrantzitsuak ziren polimerizazio-prozesuei buruz oinarrizko ikerkuntza landu zuen. Uretan sakabanatutako polimeroak ekoizteko estrategiak garatu zituenez nazioarteko ospea lortu zuen.
Lau patenteren sortu zituen da eta 30 doktore-tesi baino gehiago zuzendu ditu. Polymer Reaction Engineering aldizkariko editorea izan da, eta Chemical Engineering Journal, Macromolecular Materials and Engineering eta Macromolecular Reaction Engineering aldizkarietako argitalpen-batzordeko kidea da. NATO Advanced Study Institute bateko zuzendaria ere bada.
Doktoratu osteko egonaldia egin zuen Liejako Unibertsitatean (Belgika), eta urte sabatikoak egin ditu Lehigh-eko Unibertsitatean (AEB), Fulbright beka batekin, eta Waterlooko Unibertsitatean (Kanada), irakasle bisitari. Iakasle bisitaria izan da Lovainako Unibertsitate Katolikoan (Belgika) eta Dortmundeko Unibertsitatean (Alemania).
30 industria-proiektutik gora zuzendu ditu.
Euskarazko argitalpenak
Lau artikulu idatzi ditu aldizkari zientifikoetan: Bi artikulu liburutan argitaratuta: Eta b liburu Udako Euskal Unibertsiatearekin 1983 eta 1985ean:
Kardu
Kardua Asteraceae familiako hainbat espezieri ematen zaien izena da, oro har hosto konposatuak, lore more-urdinkarak eta fruitu arantzatsua dutenak. Landare belarkarak dira, nahiz eta tamaina handikoak izatera irits daitezkeen. Arantzak dauzkate hostoetan, zurtoinean eta infloreszentziako brakteetan. Infloreszentzian loreak kapitulu trinkoak osatuz bilduta daude.
Kardu espezierik tipikoenak Carduus eta Cirsium generoetakoak dira. Kardu jangarriak, berrriz, Cynara generokoak dira. Azken talde honetan baratze-kardua (Cynara cardunculus) eta orburua (Cynara scolymus) daude.
Espezieak
Hona hemen espezie batzuk:
NGC 3967
NGC 3967 galaxia bat da, Crater konstelazioan. Ernst Wilhelm Leberecht Tempelek aurkitu zuen n.
Kardu
Etimologia
Hortik eratortzen dira hainbat hizkuntza eta dialektotako hitz baliokideak, batez ere europarrak: chardon frantsesez, tcherdon flandrieraz, kardono Ido hizkuntzaz, cardi italieraz, card katalanez, karduo Esperantoan, cardo portugesez, kardu euskaraz eta abar.
Kardua Eskozia eta Lorrenako lore nazionala da.
Luzaideko ibarra
Luzaideko ibarra Nafarroa Beherea eta Nafarroa Garaiko ibar bat da, Arnegiko Errobiren bideari jarraituz.
Enemonzo
Enemonzo Italiako udalerri bat da. Udineko probintzian kokatuta dago, Friuli-Venezia-Julia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Enemonzok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Topsail Beach (Ipar Carolina)
Topsail Beach Ipar Carolinako herri bat da. Pender konderrian kokatua dago. 2010ean 368 biztanle zituen, 11.38 kilometro koadrotan banatuta.
Lacertaspis rohdei
Lacertaspis rohdei Lacertaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Diego Forlán
Diego Forlán Corazo (Montevideo, 1979ko maiatzaren 19a) futbolari uruguaitarra, inoizko hoberenetarikoa. Hala Pichichi Saria nola Urrezko Bota birritan eskuratu ditu. Halaber, 2010eko Munduko Futbol Txapelketan jokalari onenaren Urrezko Baloia lortu zuen.
Taldeka
2003an Premier League irabazi zuen Manchester Unitedekin eta 2010ean bestela UEFA Europa League Club Atlético de Madridekin.
Selekzioan
Uruguaiko futbol selekzio nazionalarekin 69 partida jokatu eta 29 gol sartu ditu 2002tik 2010eko Munduko Futbol Txapelketa arte.
Leisingita
Leisingita oxido motako minerala da.
Ezaugarriak
Leisingita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 - 4 da.
No dormirás
No dormirás 2018ko Gustavo Hernández uruguaiar zinema zuzendariaren beldurrezko filma da.
Argumentua
Antzerki talde batek erietxe psikiatriko abandonatu bat aukeratuko du bere azken lana prestatzeko. Horretan ari direnean, Bianca batuko zaie rol protagonista egiteko asmoz; aktore berriaren etorrerak ustekabeko ondorioak ekarriko ditu.
Powhatan (Arkansas)
Powhatan Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Lawrence konderrian dago, Arkansas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Schistura cincticauda
Schistura cincticauda Schistura generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Mullaghmore (Sligo konderria)
Mullaghmore (irlanderaz An Mullach Mór) Irlandako udalerri bat da, Mullaghmore penintsula eta Sligo konderrian dagoena. 2006ko erroldaren arabera 147 biztanle zituen.
Bèthpoi
Bèthpoi Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Betpouy udalerrian erroldatutako biztanleak 74 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 37 etxebizitza zeuden, 29 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 37etxeak ziren. 29 etxebizitza nagusietatik 24 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 19 etxek bost zituzten. 26 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 45 ziren, horien artean 36 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 36 pertsona aktiboetatik 33 lanean zeuden (21 gizon eta 12 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 9 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Betpouy udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 196 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
I Confess (filma)
I Confess (euskaraz Aitortzen Dut) 1953ko Alfred Hitchcock ingeles zinema zuzendariaren suspensezko drama film bat da. Paul Anthelme antzerkigilearen Nos deux consciences antzezlanean oinarritua dago. Montgomery Clift, Anne Baxter, Karl Malden, Brian Aherne eta O. E. Hasse aktoreek antzeztu zuten.
1953ko Canneseko Zinemaldian Urrezko Palmaren izendapena jaso zuen. Film honetan Hitchcockek bere kameo ospetsuetako bat ere egiten du, hain zuzen ere, eskailera batzuk igarotzen agertzen da. Irlandan filma denbora luzez zentsuratua egon zen, apaiz bat eta emakume baten arteko harremana agertzen baita, nahiz eta harreman hori protagonista apaiztu aurretik gertatu izan.
Filmak errudun faltsu baten istorioa kontatzen du, Hitchcock-en filmografian behin baino gehiagotan agertzen den gaia. Montgomery Clift aukeratua izan zen apaiz atsekabetuaren papera egiteko, eta bere karreraren lan onenetariko bat burutu zuen. Antzezle femeninoari dagokionez, Anita Björk aukeratua izan zen hasieran, baina gero Anne Baxter-ek ordezkatu zuen.
Aita Michael Logan-ek (Montgomery Clift) dilema latz bati aurre egin behar dio: hiltzaile bat salatu aitorpen sekretua hautsiz, edo bere gain hartu hilketa horren zama astuna. Apaizak tinko mantentzen du aitorpen sekretua, nahiz eta horrek bera hilketaren errudun nagusia bihurtu polizi-buruaren aurrean (Karl Malden).