cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Velogny
Etxebizitza
2007an 30 etxebizitza zeuden, 15 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 30etxeak ziren. 15 etxebizitza nagusietatik 14 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 3 etxek lau zituzten eta 10 etxek bost zituzten. 10 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 4 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 24 ziren, horien artean 17 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 17 pertsona aktiboak lanean(9 gizon eta 8 emakume) zeuden.. 7 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Santa Zezilia eliza (Muniain)
Santa Zezilia eliza Artzibarko Muniain urpeko herrian Erdi Aroko kristiau eliza bat zen.
Eraikina
Erdi Aroko jatorria zuen, eta 2003an suntsitu aurretik XIII. mendeko portada eta bataiarria besterik ez zen geratzen, non dagoen ez dakiguna. Eliza sinplea da, oinplano angeluzuzenekoa, eta sakristia du ondoan. Dorre angeluzuzeneko kanpandorrea zuen, erdi-puntuko irekiduraren bat zuena. Badirudi 1989an, Monumentuen Katalogoa argitaratu zenean, ez zegoela irudirik, eta XVIII. mendeko erretaula barroko txiki baten egituraren aztarnak baino ez zirela geratu. Erdi-puntuko portada Nagoreko etxe baten sarreraren ondoan berrinstalatuta ikus daiteke oraindik, etxe hori leku horretako antzinako jabeena baita.
Villa Tugendhat
Villa Tugendhat (Vila Tugendhat) Brnoko Černá Pole auzoan dagoen eraikin historikoa da, Ludwig Mies van der Rohe arkitektoak 1928 eta 1930 artean Fritz eta Greta Tugendhat bikotearentzat egina. Laster modernismoaren ikur bilakatu zen eta 2001ean UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
C-4 linea (Sevillako Renfe Aldiriak)
Sevillako Renfe Aldiriak sarearen C-4 linea sarean aurreikusitako bost lineetako bat da. Santa Justa eta Santa Justa geltokiak lotzen ditu, Sevillako ekialdea zuzenean lotzen du, Sevillaren ekialdean, Santa Justa trukagailuarekin.
Jin Ikoma
Jin Ikoma (生駒 仁, 1999ko uztailaren 1a - ) Japoniako futbolaria da.
C-4 linea (Sevillako Renfe Aldiriak)
Historia
2004an, linea inauguratu zen, Sevillako begizta geltokietatik. Ordutegiaren eta ordutegiaren aurkako ibilbideak egiten zituen.
Jin Ikoma
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama F. Marinos.
C-4 linea (Sevillako Renfe Aldiriak)
Historia
2010eko urrian, lineako noranzko bat kendu zen, eta trenek beti geltokien ordena berean egin zituzten bidaiak.
Goiburuak
lineak goiburu bakarra ditu:
Ustiapena
Bidearen 33 kilometroek, 1 668 mm-ko zabalerakoak, lurrazaleko beste batzuekin konbinatutako lurpeko zatiak dituzte. Azken horietan, trenbidea gainerako garraioetatik bereizitako plataforman igarotzen da beti. Ibilbideak 10 geltoki ditu: bat lurpean eta bederatzi lur gainean.
Ordutegiak
Ordutegiak egunaren, orduaren eta eskariaren arabera aldatzen dira. Hemen kontsulta daitezke.
Flota
Sevillako aldiriko trenen sarea RENFEk ustiatzen du.
Tarifak
Linea horri Sevillako Renfe Aldiriaren tarifak eta zonifikazioa aplikatzen dizkiote.
Guneak
Sevillako Renfe Aldiriak sarearen linea eremu batatik igarotzen da, honela mugatuta:
Butler (New Jersey)
Butler New Jerseyko borough bat da. Morris konderrian kokatua dago. 2010ean 7,539 biztanle zituen, 5.27 kilometro koadrotan banatuta.
Keita Suzuki
Keita Suzuki (japonieraz: 鈴木 啓太, 1981eko uztailaren 8a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Cerrophidion
Cerrophidion Viperidae familiaren barruan sailkatua dagoen narrasti genero bat da. Mexikon eta Erdialdeko Amerikan bizi dira.
Astigarraga
Astigarraga Gipuzkoako ipar-ekialdeko udalerri bat da, Donostialdea eskualdekoa eta, haren barruan, Buruntzaldea elkartekoa. 0 biztanle zituen. urtean. Astigarraga tradizioz sagardoari loturik dago, bereziki horregatik da ezaguna. Euskal Herrian sagardotegi gehien dituen herria da, 20 baino gehiago.
Mugakideak
Astigarragak mugakide ditu iparralde eta mendebaldean Donostia, hegoaldean Hernani eta ekialdean Errenteria.
Demografia
1943tik 1987ra Astigarraga Donostiarekin batuta egon zen. Sasoi horretan herriak hazkunde industrial garrantzitsua izan zuen. Desanexioaren ondoren, Astigarragaren populazioak handitzen jarraitu zuen, Donostiaren hazkunde eremuan egoten jarraitzen baitu. XX. mendearen lehen hamarkadan izan zen gorakada batez ere, populazioa %50ean igo baitzen 10 urte horietan.
2019an herriak 6.180 biztanle zituen. Horietatik %11,7k 65 urte edo gehiago zuen. Atzerrian jaiotakoak %7,28 ziren.
Ekonomia
2017an honela banatzen ziren sektore ekonomikoak herrian: lehen sektorea BEGaren %0,2; bigarren sektorea %17,3; hirugarren sektorea %57,4; eraikuntza %25,2.
Andelot-Blancheville
Andelot-Blancheville Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Astigarraga
Udal hauteskundeak
2011ko maiatzaren 22ko hauteskundeetako emaitzen ondorioz, Bilduko Andoni Gartzia Arruabarrena hautatu zuten alkate. Bilduk gehiengo osoa lortu zuen (zazpi zinegotzi), EAJk bi zinegotzi eskuratu zituen eta Hamaikabat alderdiak beste bi.
Andelot-Blancheville
Biztanleria
2007an Andelot-Blancheville udalerrian erroldatutako biztanleak 935 ziren. Familiak 423 ziren, horien artean 181 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 133 bakarrik bizi ziren emakumeak), 117 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 97 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Astigarraga
Udal hauteskundeak
2015eko udal hauteskundeetarako Astigarragan hamahiru zinegotzi aukeratu zituzten herritarrek, herriaren hazkundearen ondorioz bi zinegotzi gehiago lortu baitzituen udalbatzak. Bilduren ondorengoa zen Euskal Herria Bilduk zinegotzi bat galdu zuen, seirekin geratuz, eta Euzko Alderdi Jeltzaleak lau irabazi zituen, guztira sei eskuratuz. PSE-EEk, berriz, zinegotzi bat lortu zuen. Hamaikabat alderdia ez zen aurkeztu 2015ean eta, beraz, udalbatzan zituen bi zinegotziak galdu zituen. Emaitza horiekin, nahiz eta alderdirik bozkatuena Euskal Herria Bildu izan, EAJ eta PSE-EE alderdiek EAE mailan egindako akordioari esker Jesús María Santos jeltzalea hautatu zuten alkate.
Andelot-Blancheville
Etxebizitza
2007an 494 etxebizitza zeuden, 425 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 373 etxeak ziren eta 120 apartamentuak ziren. 425 etxebizitza nagusietatik 242 bere jabearen bizilekua ziren, 161 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 42 etxek bi zituzten, 99 etxek hiru zituzten, 133 etxek lau zituzten eta 145 etxek bost zituzten. 311 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 192 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 134 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Astigarraga
Udal hauteskundeak
2019ko udal hauteskunde etan hauek izan ziren emaitzak: EH Bilduk 1.563 boto (7 zinegotzi). EAJk 1.252 boto (5 zinegotzi). PSE-EEk 269 boto (zinegotzi 1). PPk 47 boto. Xabier Urdangarin (EH Bildu) izendatu zuten alkate.
Andelot-Blancheville
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 602 ziren, horien artean 385 aktiboak ziren eta 217 inaktiboak ziren. 385 pertsona aktiboetatik 343 lanean zeuden (196 gizon eta 147 emakume) eta 41 langabezian zeuden (9 gizon eta 32 emakume). 217 pertsona inaktiboetatik 62 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 115 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Astigarraga
Sagardoa
Euskal Herriko udalerrien artean, Astigarraga da sagardo gehien ekoizten duena, bertan 20 sagardotegi baino gehiago baitaude: Akelenea, Artola, Alorrenea, Arrizabalaga, Astarbe, Bereziartua, Buenabentura, Etxeberria, Gartziategi, Gurutzeta, Irigoien, Larrarte, Lizeaga, Mendizabal, Mina, Oialume Zar, Oiarbide, Petritegi, Rezola, Sarasola eta Zapiain.
Andelot-Blancheville
Diru sarrerak
2009an Andelot-Blancheville udalerrian 403 unitate fiskal zeuden, 854,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.514 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 2 ile apaindegiak eta 1 albaitaria.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Andelot-Blancheville udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.370 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Andoni Ferreño
Andoni Ferreño Morales (Ermua, 1965eko apirilaren 6a - ) euskal aktore eta telebista aurkezlea da.
Token Ring
Token Ring 70. hamarkadan IBM-ek sortutako eraztun topologia logikoa eta lekukoaren protokoloa erabiltzen duen sare arkitektura da. IEEE 802.5 arauan zehazten da Token Ring. Bere ezaugarririk bereizgarriena informazioa transmititzean datza. Ethernet sare arkitekturaren arrakastaz ez da erabiltzen.
Abantailak
baitezake.
Haplochromis macrognathus
Haplochromis macrognathus Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Shakhtarskeko raiona
Shakhtarskeko raiona (Шахтарський район) Ukrainako raion edo barruti bat da Donetskeko oblastean.
1.194 km²-ko azalera du..
Hiriburua Shakhtarsk hiria da.
Demografia
2010eko kalkuluen arabera, guztira 23.570 biztanle zituen.
Trichomycterus regani
Trichomycterus regani Trichomycterus generoko animalia da. Arrainen barruko Trichomycteridae familian sailkatzen da.
Neil Diamond
Neil Diamond (Brooklyn, New York, Ameriketako Estatu Batuak, 1941eko urtarrilaren 24a) kantaria eta musikagilea da. Bere baritono ahots gozoagatik eta musika-doinu melodikoengatik ezaguna.
1960ko hamarraldiaren hasieran hasi zen abestiak idazten, Broadwayko Brill Building musika-industriarako. 1965 eta 1968 bitartean pop musika grabatu zuen Bang diskoetxearentzat: Cherry Cherry (1966), Girl, You´ll Be a Woman Soon (1967). Hurrengo urteetan arrakasta handiko kantuak idatzi zituen, hala nola Sweet Caroline (1969) eta Song Sung Blue (1972). Azkeneko horrekin Estatu Batuetako disko salduenen zerrendako aurreneko lekua lortu zuen. Hot August Night (1973) zuzenean grabatutako diskoan agerian geratu zen bere eta bere entzuleen arteko harreman on eta beroa.
Urte horretan bertan, Hall Bartleten Juan Salvador Gaviota filmaren soinu-bandarekin, filmak berak baino arrakasta handiagoa lortu zuen. Beautiful Noise (1976) diskotik milioi bat disko baino gehiago saltzea lortu zuen. Barbra Streisandekin batera kantatuz grabatu zuen kantak ere, You Don´t Bring Me Flowers (1978), disko salduenen zerrendako lehen postua lortu zuen. Richard Fleischerren Jazz kantaria filmaren bertsio berriaren protagonista izan zen, eta harentzako soinu-banda ere, oso ospetsu egin zena, berak idatzi zuen.
Santi Santamaria
Santi Santamaria i Puig (Sant Celoni, Bartzelona, 1957ko uztailaren 26a - Singapur, 2011ko otsailaren 16a) kataluniar sukaldari bat izan zen eta Can Fabes jatetxe ospetsuaren jabea ere bai.
Biografia eta arrakasta
Santi Santamaria i Puig Sant Celonin jaio zen, Bartzelonaan, 1957ko uztailaren 26an.
Marrazketa tekniko eta industrialeko ikasketak egin zituen, baina sukaldaritzan lortu zuen ospea. 1981ean, Santik eta bere emaztea zen Àngelsek El Racó de Can Fabes inauguratu zuten Sant Celonin.
Can Fabes jatetxea Michelin gidak gehien sarituetako bat da, Ferran Adriàren Rosesko (Girona) El Bulli, Gironako El Celler de Can Roca edo Sant Pol de Mar kokatzen den Carme Ruscalledaren Sant Pau jatetxeen pareko. 1988an lortu zuen lehen Michelin izarra, 1990ean bigarrena eta 1994an, berriz, hirugarrena, hori lortu zuen lehen kataluniar sukaldaria izan zelarik.
1991n, Relais & Châteaux-eko kide egin zuten, Elkarteak Quebec-en (Kanada) burututako Mundu mailako kongresuan, (Relais Gourmands izan zelarik.
1993an, Traditions & Qualité, Les Grands Tables du Monde elite kluban sartu zen eta 1999an, Sant Jordi egunean, ''La cocina de Santi Santamaria. La ética del gusto'' liburua argitaratu zuen. ", Edicions Cadí-ren esku katalanez eta Editorial Everestekin gaztelera, eta liburu honek sari ugari jaso zituen.
2001ean hasi zen La Vanguardia egunkariarekin asteroko kolaborazioa. ''El mundo culinario de Santi Santamaria. El gusto de la diversidad'' liburua argitaratu zuen eta Madrilgo Santceloni jatetxe berriak Michelin gidako lehen izarra lortu zuen, Can Fabesek, berriz, hirugarrena berritzen zuelarik. La cocina es bella liburua ere argitaratu zuen.
2002an, espazio berriak ireki zituen Can Fabesen. Berriro aukeratu zuten Relais Gourmands-en lehendakari eta, 2003an, El restaurante argitartu zuen.
2005ean, Michelin gidak Can Fabesi hiru izarrak berritzeaz gain, lau tenedore gorri ere eskaini zizkion, Espainiako maila gorenean jarriz. Madrilgo Santcelonik ere bigarran izarra lortuko zuen. La Vanguardiarekin elkarlanean aritu zen Nuestra cocinaren 24 tomoak egiten eta Santi Santamaria entre libros y fogonesen protagonista izan zen. ''Palabra de cocinero. Un chef en vanguardia'' ere atera zuen urte amaieran.
2008ko maiatzaren 27an, La cocina al desnudo lanak Temas de Hoyren saria lortu zuen eta fikzioa ez den sekzioan salduenetako bat izan zen. Espainian piztu zen polemikak salmentei lagundu zien eta Erresuma Batuan ere izan zuen oihartzuna. Liburuak Ferran Adrià eta bere jarraitzaileen sukalde teknoemozionala edo molekularra kritikatzen du, Santiren ustez, aditibo industrialen erabilera elikadura industrialarentzat baita egokia eta ez sukaldaritzaren maixuen mailarako. Ahots ugari piztu ziren gaiaren inguruan eta José Luis Rodríguez Zapatero eta María Teresa Fernández de la Vega politikariek ere hartu zuten hitza.
2011ko otsailaren 16an, 53 urte zituen bihotzeko batek hil zuenean. Singapurren alabak gidatzen duen jatetxea bisitatzen ari zen heriotza etorri zitzaionean.
Antonio Zabalburu
Antonio Zabalburu (Bilbo, 1974ko uztailaren 19a - ) euskal aktorea da.
Marek Špilár
Marek Špilár (1975eko otsailaren 11 - 2013ko irailaren 7a) Eslovakiako futbolaria izan zen.
Zenbaki transzendente
Zenbaki transzendenteak 'axn + bxn-1 + ... + px + q = 0' ekuazio polinomikoen soluzio ez diren zenbaki errealak dira (non a, b, ..., p, q zenbaki osoak edo arrazionalak diren eta n>2 betetzen den).
Kenta Hori
Kenta Hori (堀 研太, 1999ko apirilaren 9a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama F. Marinos.
Dazio
Dazio Italiako udalerri bat da. Sondrioko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Daziok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Amy (Oise)
Amy Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Amy udalerrian erroldatutako biztanleak 375 ziren. Familiak 135 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 29 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 53 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 156 etxebizitza zeuden, 142 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 154 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 142 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 92 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 61 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 68 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 256 ziren, horien artean 188 aktiboak ziren eta 68 inaktiboak ziren. 188 pertsona aktiboetatik 172 lanean zeuden (98 gizon eta 74 emakume) eta 16 langabezian zeuden (5 gizon eta 11 emakume). 68 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria eta 1 iturgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Amy udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lygodactylus methueni
Lygodactylus methueni Lygodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Myripristis chryseres
Myripristis chryseres Myripristis generoko animalia da. Arrainen barruko Holocentridae familian sailkatzen da.
Lygodactylus luteopicturatus
Lygodactylus luteopicturatus Lygodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Ixkier ur-jauzia
Ixkier ur-jauzia Nafarroa Garaiko Larraun udalerrian dagoen ur-jauzia da, Larraun ibaian dago Mugiro kontzejutik pasatzen den zatian.
Errota zaharra
Ur-jauziaren alde batean, XVI. mendeko Izker errota zaharraren hondakinak daude. Goian Plazaola bidearen ondoan, parke etnografiko bat antolatu dute, aleak ehotzeko erabilitako harriak daude bertan jarriak, garai hartako ibarreko jarduera ekonomiko nagusiaren lekuko, errotagintzako jardueraren lekuko diren zenbait errotarri ikus daitezke, sei gutxienez.
Zubiak, zuhaitzak eta animaliak
Ur-jauzia Aralar mendilerroan kokatuta dago ekialdeko muturrean, Mediterraneoko arroan.
Pagoak, haritzak, izeiak eta hurritzak dira bailaratxo honetan, baita aspaldiko hainbat gaztainondo "amatxi" ikusgarri ere.
Europako kastorea, lertxuna, basahate, eta martin arrantzalea bizi dira inguru hauetan.
Bertara nola iritsi
Ixkier ur-jauzia ikusteko Nafarroako Plazaola bide berdera joan behar da. Mugiro kontzejutik hartzen da bide laburrena (eskailerak jaitsi behar dira), baina errazena Lekunberritik joatea da bide berdetik. Antxintxar (Sanmigeltxo) eta Arruitzetik ere joan daiteke.
Artag Iberiakoa
Artag Iberiakoa, Iberiako errege izan zen K.a. 81etik K.a. 63 arte. Azken urte honetan hil zen.
K.a. 65ean, Ponpeiok zuzendutako erromatarrak herrialdean sartu ziren. Artagek, erromatarren eraso bati aurre egiteko gai ez zela zekielarik, bakea eskatu zuen, eta elkarrizketak hasi ziren, baina Ponpeiok, erregeak, gotorlekuak sendotzeko denbora galtzen saiatzen ari zela susmatuz, negoziaketak eten eta zuzen joan zen herrialdearen erdialdera, Armazeko gotorlekua erasoz, preso hartua izan zena. Artagek, Mtkvari ibaiaren beste aldera ihes egin zuen, eta zubia erre zuen jarrai ez zezaten. Ibaiaren hegoaldean, herrialdea, erromatarren mende geratu zen. Artagek, bake eskaintzak egin zituen, baina Ponpeiok ez zien kasurik egin. Ibaia zeharkatu eta Aragviko haranetik igo zen, Georgiar armada garaituz. 9000 georgiar hil ziren gudu honetan, non, emakumeek, gizonekin batera borrokatu zuten. 10.000 preso hartuak izan ziren. Egoera honetan ere, Artagek bakea eskaini zuen, eta Ponpeiori ofrendak bidali zizkion (baita tronu bat, urrezko mahai bat eta ohe bat ere), eta, azkenik, erromatarrek, onartu egin zuten. Errege berri bat, Pharnavaz II.a Iberiakoa, koroatua izan zen, baina instituzioa kalterik gabe irten zen, erromatarren laguna zela aldarrikatu behar izan zuen arren. Hurrengo urteetan, izan ere, erromatar eragina desagertu egingo zen.
Mozambikeko historia
Mozambikeko historia san herriko ehiztari-biltzaileen etorrerarekin hasi zen. K. o. I. eta IV. mendeen artean, bantueraz mintzatzen ziren herri-olatuak mendebaldetik eta iparraldetik, Zambezi ibaiaren haranean zehar ordokira eta kostaldera migratu ziren. Herri horiek nekazaritza eta burdingintza ezagutzen zituzten.
Portugalen azpian
Vasco da Gama Portugalgo esploratzailea 1498an Mozambikera lehen aldiz iritsi orduko, mendeetakoa zen salerosketa arabiarra, batik bat esklabotzarena. Kostaldea eta ondoko uharteak hainbat sultanen esku zeuden. Al-Masudi historialariaren arabera, lehenengo musulmanak 947an heldu ziren Sofa lurraldera (egungo Mozambikera). Hortaz, portugaldarren etorrerako islama zen erlijio nagusia.
1500 ingurutik aurrera, portugaldar merkataritza-guneak eta gotorlekuak ohikoak bilakatu ziren ekialderako bide berriak bultzaturik. Geroago, merkatariak eta esploratzaileak barnealdera sartu ziren urre eta esklaboen bila. Portugalgo benetako kontrola urritu zen Espainiako koroarekin bat egin zuenean batik bat (1580-1640). Mozambikeko kostaldeko koloniek ez zuten inolako arretarik jaso, eta bere egoerak behera egin zuen nabarmen. Independentzia berreskuratutakoan ere, Mozambike Lisboarako ez zen oso gune interesgarria inbertsioak egiteko, Indiako eta Ekialde Urruneko zein Brasilgo sal-erosketek etekin askoz handiagoak baitzekartzaten.
XX. mendearen hasierako, Portugalek Mozambikeko administrazioa konpainia pribatu handienen eskuetan utzi zuen, hala nola Mozambique Company, Zambezi Company edo Niassa Company, hein handietan Ingalaterrak sustatuak eta kontrolatuak. Hauek burdinbideak luzatu zituzten aldameneko herrialdeekin, eta Erresuma Batuko kolonietako zein Hegoafrikako meatzetarako langile merkeak (eta askotan bortxatuak) ere hornitzen zituzten. Oro har, metropoliko politikak Portugalgo etorkinen alde egiten zuenez, jatorrizko herritarren integrazioaren, azpiegitura ekonomikoaren edo populazioaren heziketaren gainean arreta txikia ezarri zen.
Independentzia
Bigarren Mundu Gerraren ondoren, Europako nazio gehienek, nola edo hala, koloniei independentzia edo autonomia ematen zien bitartean, Portugalek tinko adierazten zuen Mozambike eta itsasoaz haratagoko gainerako lurraldeak aberriko probintzia arruntak baino ez zirela.
Mozambiken, independentziaren aldeko nahia areagotuta, 1962an, kolonialismoaren aurkako zenbait mugimendu batu ziren eta Mozambike Askatzeko Frontea (FRELIMO) osatu zuten. Honek, 1964ko irailean, Portugalgo gobernu kolonialaren kontrako kanpaina abian jarri zuen. Nolanahi ere, Portugalek 400 urtez baino gehiagoz menderatu zuen herrialdea, eta herritar guztiek ez zuten independentzia nahi, eta are gutxiagok aldaketa iraultza armatuaren bidez. FRELIMOk, hasieran, "askatutako" zonaldeak ezarri zituen iparraldean, eta mugimenduaren indarra hazi zen hurrengo urteetan. 1969rako, Mozambikeko heren bat, batez ere iparraldean eta erdialdean, bere menpean zeukan FRELIMOk.
Portugalen bertan diktadura sozialismoaren ildoko estatu-kolpe batek bertan behera utzi ondoren, gobernu berriak koloniei independentzia eman zien. Mozambike independente 1975eko ekainaren 25ean bihurtu zen ofizialki. Horren ostean, FRELIMOk alderdi bakarreko gobernua ezarri zuen, Sobiet Batasunaren aldekoa. Gainera, eskola erlijiosoak eta tribuko nagusien boterea desagerrarazi zituen.
Gerra Zibila
Mozambikeko gobernu berriak Hegoafrikako (ANC) eta Zinbabweko (ZANU) askatasuneko mugimenduei babesa eman zien. Aldi berean, Rhodesiako zein Hegoafrikako (garai horretan oraindik ere Apartheid legedia indarrean) gobernuek sustatu zuten Mozambikeko boterearen aurkako mugimendu matxino armatua, Mozambikeko Erresistentzia Nazional (RENAMO) izenekoa. Horrenbestez, Mozambikeko independentziaren lehendabiziko hamarkada gerra zibilak, aldameneko zuriek gobernatutako herrialdeen sabotaiak eta krisialdi ekonomikoak markatu zuten. Mozambikeko gobernuak, azpiegitura ahulari aurre egin nahian, industria pribatuak nazionalizatu zituen. Urte horietan, jatorri portugaldarreko mozambikarrek alde egin zuten era masiboan.
Nolanahi ere, gerra zibilean zehar, gobernuak ezin izan zuen hirietatik kanpoko lurraldeetan benetako administrazio eraginkorra garatu. Borrokan, estimazioek diote milioi bat mozambikarrak hil zirela, 1.7 milioi aldameneko estatuetan errefuxiatu ziren, eta beste hainbat milioi barnean mugiarazi zituzten.
1986ko urriaren 19an, Samora Machel herrialdeko presidentea hegazkin istripuan hil zen. Sobiet Batasunak hegazkina bidetik ateratzeko Hegoafrikak eskua sartu zuela aldarrikatu zuen. Edonola ere, Joaquim Chissano ondorengoak RENAMOrekiko bake-negoziazioak hasi zituen. Konstituzio berriak, 1990ean indarrean jarrita, alderdi anitzeko sistema, merkatuan oinarritutako ekonomia eta hauteskunde askeak ekarri zituen. Gerra zibila 1992ko urrian amaitu zen.
NGC 1006
NGC 1006 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Fantoft Stavekirke
Fantoft Stavekirke Norvegiako Bergen hiriko Fana barrutian dagoen stavkirke bat da. Jatorriz 1150 ean Sogn barrutiko Fortun herrian eraiki zen, Sognefjord fiordotik hurbil. XIX. mendean, mota horretako beste ehundaka eraikin bezala, oso egoera kaxkarrean zegoen. 1883 an, Fredrik Georg Gade kontsulak eraikina erosi eta piezaz pieza gaur egun Bergen hiriaren barrutiko Fantoft herrira lekualdatu zuen.
Gorka Kijera
Gorka Kijera Salaberria (Hernani, Gipuzkoa, 1986ko maiatzaren 26a) futbolari ohia da. Ezker atzelari moduan aritzen zen.
Estatistikak
''2022ko Maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
Pokrovskeko raiona
Demografia
2010eko kalkuluen arabera, guztira 38.400 biztanle zituen.
Beste datu batzuk
KOATUU kodea 1422700000 da, 85300 posta kodea eta telefono aurrizkia +380 6239.
1989ko Italiako Giroa
1989ko Italiako Giroa Itzuli Handi honen 72. edizioa izan zen. 1989ko maiatzak 21 eta ekainak 11 artean ospatu zen, horietako bat bikoitza izan zen 22 etapatan banatutako 3418 kilometroko ibilbidea eginez, garailea izan zen Laurent Fignonek, batez beste, 36,552 kilometro orduko abiaduran bete zituenak.
Lehen egunetan, maglia arrosa Jean Paul van Poppel, Acacio da Silva eta Silvano Continiren eskuetatik pasa zen, azkenean Erik Breukinkek bereganatzeko. Alabaina, Breukink ez zen lider sendoa izan, eta denbora gehiegi galdu zuen mendiko etapetan, honen ondorioz sailkapen nagusian laugarren postuan amaitu zuelarik.
Laurent Fignon, ordea, bai izan zen sendoa, eta Giroa irabaztea lortu zuen, bigarren izan zen Flavio Giupponi eta hirugarren izan zen Andrew Hampstenen aurretik, azken hau aurreko edizioko garailea.
Marino Lejarreta bizkaitarrak 10. postuan amaitu zuen. Luis Herrerak, bere aldetik, bi etapa eta mendiko sailkapena irabazi zituen, hala, bere parte-hartzea nabarmen justifikatuz.
Tximinia
Tximinia, kebidea edo suburua galdarek, berogailuek, labeek eta beste zenbait gailuek sortutako gas beroak eta kea esparru itxi batetik ateratzeko sistema da.
Igartubeiti baserri-museoa
Igartubeiti baserri-museoa Ezkion (Gipuzkoa) dagoen izen bereko baserriaren inguruan eratutako museoa da.
Tximinia
Sumendi batean, tximinia magma-ganbera lurrazalarekin komunikatzen duen kanalari deritzo.
Igartubeiti baserri-museoa
Igartubeiti XVI. eta XVII. mendeetan garatu zen, eta horrela euskal baserriaren Urrezko Aroaren eta garai hartako zurezko arkitekturaren eredu paregabea da. Horrez gain, bere barruan sagardo dolare handi bat gordetzen du baserriak. Barnealdean antzinako baserrien bizimoldea birsortzen duen museo bilakatu da baserria, garai hartako altzari eta tresnak erakutsiz. Baserriaren alboan, interpretazio zentro moderno bat eraiki da, non euskal baserrien historia azaltzen den ikus-entzunezko baliabideak erabiliz.
Igartubeiti baserria Gipuzkoako Foru Aldundiak erosi zuen 1992an desagertu ez zedin, eta erakunde berak ustiatzen du.
Kalenjin
Kalenjn herriak edo Kalenjindarrak Keniako mendebaldean Rift Haran Handian eta inguruan (adibidez Uganda eta Tanzaniako eskualde batzuetan) bizi diren jatorri nilotikoa duten Afrikako ekialdeko populazio eta etnia multzo bat dira da. Haien artean dira bereziki Elgeyo, Kipsigi, Marakwet, Nandi, Okiek, Sebei, Suk,  Terik eta Tugen herriak.
2009ko erroldan, 4.967.328 kalenjin zenbatu ziren Kenian. Horrela, herrialdeko hirugarren populazio handiena osatzen dute, Kikuyu eta Luhya etnien ondoren.
Izena
Etnia honi emandako izena 60ko hamarkadaz geroztik egonkortu eta onartu da, administrazio kolonialak lehenago "Nandi hizkuntzan ari diren herriak" formula erabiltzen baitzuten. " . Kalenjin izenak "esaten dizut / diotsut esan nahi du Nandi hizkuntzan. Etnia hauetako bakoitzak hizkuntza nilotiko propioa duela kontsideratzen da, baina kalenjinera terminoa ere erabiltzen da, guztien arteko hizkuntzaren sinonimo gisa, elkar-ulertze maila bat badago-eta.
Kiroletan ospea
Kalenjin izenaren aldaera bat, "Kalenji " erabiltzen du komertzialki Decathlon kirol arropa eta ekipamenduen saldenda kateak.
Kiroletan ospetsu egin diten kalenjindarrak ezagutzen erraza izaten da sarri, beraien izen bereziak forma tipikoak izan ohi baitituzte, kip- eta chep- aurreizki antroponimikoekin hasten direnak sarri.
Santa Luzia eliza (Lakabe)
Santa Luzia eliza Artzibarko Lakabe kontzejuan XIII. mendeko kristiau eliza bat da.
Eraikina
Herria hainbat urtez utzia izan zen eta eliza hustua. Egoera onean dago eta gaur egun ez du funtzio erlijiosorik eta bere kanpandorrea etxebizitza gisa erabiltzen da. Antzinako eraikuntzaren aztarnak ditu, XIII. mendekoak. Oinplano angeluzuzenekoa da eta ez du tarte bereizirik, koruaren atala izan ezik, azken hori markoztatuta baitago. Portada, elizpeko teilapeak estaltzen du eta arku zorrotz gotiko bat du. Dorreak zirkuluerdiko baoak ditu kanpaiarentzat, batzuk itsututa eta beste batzuk leihoetan birziklatuta. Nabeak eta dorreak leiho berriak dituzte. Burualdean antzinako irekidura bat erantsi, gaur egun koloretako kristalez itxita dagoena.
XVI. mendeko pinturak dituen taula multzoa, kalitatezkoa dela jakinarazten dena, prozesio-gurutze bat eta zilarrezko kaliza bat daude elizbarrutiko museoan. Taulak 1950ean zaharberritu ziren. Ondoko hilerrian gurutze gehienak desagertu dira, baina disko-formako hilarri batzuk mantentzen dira. Elizaren kokapena nabarmendu behar da, herritik 200 bat metrora eta gain txiki batean baitago, ibarrean ohikoa dena, baina inguru horretan oso ohiz kanpokoa.
Kolonbia eta Venezuela arteko muga
Kolonbia eta Venezuela arteko muga Kolonbiako Errepublika eta Venezuelako Bolibartar Errepublika banatzen dituen nazioarteko muga da. Muga 2219 kilometroko nazioarteko muga jarraitua da, eta bi herrialdeetako lurraldeak bereizten ditu; guztira, 603 mugarri ditu, banalerroa mugatzen dutenak. Bi herrialdeek beste batekin duten mugarik luzeena da.
Muga, lehorreko zatian behintzat, bi itunen bidez mugatu zen funtsean: 1891ko Maria Kristina Erreginaren Espainiar Laudo Arbitrala eta 1941eko Ibaiko Mugei eta Nabigazioari buruzko Ituna. Hala ere, oraindik ere gatazkak jarraitzen du Venezuelako golkoko mugaren definizioaren ondorioz, eta horrek bi herrialdeen arteko harreman diplomatikoak erresumintzen ditu.
Castelar (Itsas Alpeak)
Castelar Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Castellar udalerrian erroldatutako biztanleak 944 ziren. Familiak 388 ziren, horien artean 104 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Taurize
Taurize Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Castelar (Itsas Alpeak)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Vade retro satana
Vade retro satana (euskaraz Atzera Satan edota Alde Satan) Erdi Aroko latinezko esamolde bat da. Exorzismoetan erabiltzen den otoitz katoliko edo formula bat ere bada, eta Markoren Ebanjelioaren arabera, Jesukristok aipatutako ''Vade retro, Satanas! Deum adorabis et illi soli servies (Atzera, Satan! Jainkoa gurtuko duzu eta berau bakarrik zerbitzatuko'') esalditik dator.
Castelar (Itsas Alpeak)
Etxebizitza
2007an 575 etxebizitza zeuden, 398 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 123 bigarren erresidentzia ziren eta 54 hutsik zeuden. 351 etxeak ziren eta 216 apartamentuak ziren. 398 etxebizitza nagusietatik 293 bere jabearen bizilekua ziren, 83 alokairuan okupaturik zeuden eta 22 doan lagata zeuden; 16 etxek gela bat zuten, 65 etxek bi zituzten, 91 etxek hiru zituzten, 91 etxek lau zituzten eta 135 etxek bost zituzten. 239 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 162 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 189 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Taurize
Biztanleria
2007an Taurize udalerrian erroldatutako biztanleak 67 ziren. Familiak 26 ziren, horien artean 9 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 13 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Vade retro satana
San Benitoren dominaren atzealdean ere agertzen den aipamena da:
Castelar (Itsas Alpeak)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Shuto Machino
Shuto Machino (町野 修斗, 1999ko irailaren 30a - ) Japoniako futbolaria da.
Taurize
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Castelar (Itsas Alpeak)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 641 ziren, horien artean 479 aktiboak ziren eta 162 inaktiboak ziren. 479 pertsona aktiboetatik 430 lanean zeuden (244 gizon eta 186 emakume) eta 49 langabezian zeuden (18 gizon eta 31 emakume). 162 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 47 ikasten zeuden eta 59 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Shuto Machino
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama F. Marinos.
Taurize
Etxebizitza
2007an 49 etxebizitza zeuden, 27 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 48 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 27 etxebizitza nagusietatik 18 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 6 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Castelar (Itsas Alpeak)
Diru sarrerak
2009an Castellar udalerrian 394 unitate fiskal zeuden, 914,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.209 euro zen.
Sortzez Garbiaren eliza (Artozki)
Sortzez Garbiaren eliza Artzibarko Artozki urpeko herrian Erdi Aroko kristiau eliza bat zen.
Eraikina
2003ko irailean Itoitzeko urtegia eraikitzeak eraitsi zuen, gainerako herria bezala. XIII. mendekoa zen. Oinplano karratukoa eta lau nabekoa, burualdean alboko bi kapera zituen. Kanoi-ganga luzitua zuen, eta bertatik nabea azpibanatzen zuten harrizko arkuak irteten ziren. Portada sinplea zen, erdi-puntuko arkuduna, estalitako atariaren azpian. Kanpandorre altu bat zen eraikinaren buru, kanpaientzako baoak zituena. Kaperetako batek Erdi Aroko burdin sarea zuen.
XVII. mendeko gurutziltzatutako Jesusen bi irudi zituzten, XVII. mendeko birjina bat, XVIII. mendeko Sortzez Garbia eta San Joseren eta Sta Luziaren irudiak, ustez berriz aprobetxatutako ama birjina, XVI. mendekoak. Gainera, monumentu-katalogoan XVIII. mendeko Jesus haur bat eta XIX. mendeko Doloretako haur bat aipatzen dira. J. Irigarairen informazioaren arabera, gurutze bat Iraizotzeko elizan dago, egunkari batean baieztatzen denez: Artozkin XVII. mendearen erdialdeko Gurutziltzatu bat gurtzen zen, eta orain, uretatik salbatuta, Ultzama ibarreko Iraitzoz kontzejuko San Martin Tourskoaren elizan dago.
Zilargintzan, trazu gotiko eta errenazentistak zituen zilarrezko kaliza bat eta 1796ko beste barroko bat nabarmentzen ziren. XVII. mendeko zilarrezko etsai bat eta San Joseren erlikia-ontzi bat eta XIX. mendeko portapaz gain. Azken urteetan, Elizbarrutiko museora eramandako Lakabeko prozesio-gurutzea gordetzen zuten. Eliza horretarako, harriz harri lekualdatzea proiektatu zen, Itoitzeko urtegia bete aurretik. Galdu behar zen ondare guztia zaintzeko proiektu bakarra izan zen, baina azkenean 2003an eraitsi zuten.
Castelar (Itsas Alpeak)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 70 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 16 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 4 iturginak, 5 argiketariak, 1 ile apaindegia, 3 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 tintoreria.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 altzari dendak eta 1 lurrin-denda zen.
2000. urtean Castellar udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 15 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gendule Lopitz Bearnokoa
Gendule Lopitz Bearnokoa —Centullus Lupi— (? - † ?) Bearnoko lehendabiziko bizkondea izan zen.
Bizitza
XVII. mendean asmaturiko charte d’Allaonen arabera aita Lope III.a Genduleitz Gaskoiniakoa 819an hil zenean, Bearno jarauntsi zuen. Charte guztiz zalantzazkoa denez, ez dakigu benetako pertsonaia denetz. Chartek dio Gendule I.a Bearnokoa oinordeko zuen.
Taurize
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 39 ziren, horien artean 23 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 23 pertsona aktiboetatik 21 lanean zeuden (13 gizon eta 8 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra arropa denda bat zen.
2000. urtean Taurize udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Manuel Carrasco Formiguera
Manuel Carrasco i Formiguera (Bartzelona, 1890eko apirilaren 3a - Burgos, 1938ko apirilaren 9a) Kataluniako politikaria izan zen, Kataluniako nazionalismoaren aitzindaria. Lliga Regionalista alderdiko partaidea izan ondoren Acció catalana sortu zuen. 1930. urtean Donostiako Ituna izenpetu zuen, Kataluniako nazionalisten ordezkari gisa. Pentsaeraz kristau-demokrata izan zen (Unió Democrática de Catalunya alderdia sortu zuen). Generalitateko kontseilaria izan zen, eta Gerra Zibila hasi zenean Euskadirako Kataluniako ordezkari izendatu zuten. 1937an, Baionatik Bilbora zihoala, Francoren ontziek atzeman, eta Ondarretako presondegira eraman zuten preso Carrasco. 1937ko abuztuan hiltzeko zigorra ezarri, eta 1938ko martxoan hil zuten Burgosko espetxean.
The Vanishing (2018ko filma)
The Vanishing (titulu antzekoa Keepers), 2019ko Kristoffer Nyholm danimarkar zinema zuzendariak zuzendutako thriller psikologiko film bat da. Gerard Butler eta Peter Mullan aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1900, Eskozia, Flannan uhartedia. Thomas, James eta Donald (Peter Mullan, Gerard Butler eta Connor Swindells) itsasargizainak biztanlerik gabeko uhartetxo batera iritsi eta bertako itsasargiko eguneroko lanei ekingo diete. Baina ezusteko zerbait jazoko da: zeozer bitxia topatu dute, itsasargizain batek zaindu beharko ez luketen zeozer. ERantzun guztiak eduki dizazkeen itsasontzi bat ikustean gauzak oraindik eta gehiago nahastuko dira.
Céaux-d'Allègre
Céaux-d'Allègre Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Céaux-d'Allègre udalerrian erroldatutako biztanleak 448 ziren. Familiak 197 ziren, horien artean 67 pertsona bakarrekoak ziren (51 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 63 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 347 etxebizitza zeuden, 201 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 105 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 342 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 201 etxebizitza nagusietatik 187 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 123 etxek bost zituzten. 186 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 97 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 86 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 261 ziren, horien artean 196 aktiboak ziren eta 65 inaktiboak ziren. 196 pertsona aktiboetatik 181 lanean zeuden (110 gizon eta 71 emakume) eta 15 langabezian zeuden (9 gizon eta 6 emakume). 65 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Céaux-d'Allègre udalerrian 205 unitate fiskal zeuden, 437 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.875 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 8 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Céaux-d'Allègre udalerrian 45 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.666 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Céaux-d'Allègre udalerrian hezkuntza orokorreko lizeo bat zegoen
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nullemont
Biztanleria
2007an Nullemont udalerrian erroldatutako biztanleak 111 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 58 etxebizitza zeuden, 44 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 57 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 44 etxebizitza nagusietatik 37 bere jabearen bizilekua ziren eta 7 alokairuan okupaturik zeuden; 6 etxek hitu gela zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 31 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 63 ziren, horien artean 44 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 44 pertsona aktiboetatik 40 lanean zeuden (23 gizon eta 17 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 gizon). 19 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Nullemont udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 153 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Shaka (keinua)
Shaka Hawaiiko kultura eta surf kirolarekin loturiko keinu bat da. Hawaii uharteetan jatorria izan arren, XX. mendearen erdialdetik aurrera mundu osoko surflarien artean hedatu zen.
Esku bateko behatz lodia eta txikia luzatuak eta gainontzekoak itxiak mantenduz egiten da. Maiz keinua egiten den bitartean eskua zeharka astinduz nabarmenagoa egiten da. Surflarien artean esanahi anitzeko keinua da: "Kaixo", "Eskerrik asko", "Dena ongi", "Gero arte", "Agur", "Zaindu" edo "Lasai".
Satira
Satira norbait edo zerbait irrigarri jartzeko ontzen den artelana da. Gehienetan, idazlana izan ohi da, giza bizioak kritikatzen edo barregarri uzten dituena. Forma ezberdinenak har ditzake: asmakizuna, elkarrizketa, prosa, bertsoa, epigrama, kazetaritza-artikulua, etab., satira literatur-generoa baita. Bestelakoa ere izan daiteke, ordea, adibidez, marrazkia, filma eta abar.