cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John Jamieson Carswell Smart
Australiako Monash Unibertsitateko irakasle emeritua izan zen, eta metafisika, zientziaren filosofia, erlijioaren filosofia eta politika-filosofia arloetan aritu zen. Espekulazioaren filosofia ororen kontra agertu zen, eta kritikak egin zizkion existentzialismoari, bere ustez existentzialismoa hitz hutsean oinarritua eta patetikoa zelako. Era berean, ikuspegi fenomeniko edo instrumentalista oro baztertu zituen, eta horien aurrean errealismo zientifikoa aldeztu zuen, esanez gauzaki fisiko guztiak errealak direla eta prozesu fisiko guztiak arau deterministek arautuak direla. Smartek ez zuen onartzen gorputza-adimena dualismoa, eta, oro har, utilitarismoaren alde agertu izan zen.
Idazlanen artean, aipagarriak ditu An Outline of a System of Utilitarian Ethics (1961, Etika utilitarioaren sistema baten oinarriak), Philosophy and Scientific Realism (1963, Filosofia eta errealismo zientifikoa), Between Science and Philosophy: An Introduction to the Philosophy of Science (1968, Zientziaren eta filosofiaren artean: zientziaren filosofiari sarrera) eta Utilitarianism: For and Against (1973, Utilitarismoa: zer alde eta zer kontra).
Niederwil (Argovia)
Niederwil Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lisboa
Lisboa Portugalgo eta Lisboako barrutiko hiriburua da. Herrialdeko hego-mendebaldean dago, Ozeano Atlantikoaren ertzeko Tajo ibaiaren bokalean (Mar da Palha), eta Europako mendebaldeko lur-muturrean. 100,05 km²ko eremua du eta 2021an 545.796 biztanle zituen. Beti ere, Lisboa Handia deitutako metropoli eremuan 2,8 milioi pertsona bizi dira.
Lisboa aldea da Portugalgo merkataritza, industria eta kultur gune nagusia. Bertako portutik bideratzen da Portugalgo itsas merkataritza gehiena (ardoa, kortxoa, erretxina, arrain kontserbak, Afrikara eta Hego Amerikara gehiena; 12,5 milioi tona 1986an) eta bertan jasotzen da herrialdeak inportatzen dituen lehen gai asko. Industria Tejo ibaiaren hegoaldean dago batez ere (Barreiro, Alhandra, Cavo Ruivo, Seixal): kimika eta petrokimika industria, mekanika, ontziolak, ehungintza eta janari industria.
Portugalgo kultur hiri nagusia da: unibertsitatea, liburutegiak, museoak. Cidade Baixa («Beheko Hiria») aldea ia osorik eraiki zuten 1755eko lurrikararen ondoren; Bairro Alto («Goiko Auzoa») aldean kontserbatu dira arabiarren garaiko eta Erdi Aroko harresi-atal batzuk (Alfama, Mouraia). Monumentu aipagarri asko ditu hiriak: XII. mendeko katedrala (Sé Patriarcal), Belémgo dorrea (XVI. mendea), Carmo eliza (XIV. mendea, Karmeloko eliza, 1755eko lurrikararen ondoren bere horretan utzia), São Jorge gaztelua, São Roque eliza eta Jeronimotarren monasterioa (Belém, XVI. mendea). Lisboako hirialde ugari daude mendien mazeletan eraikiak eta hiriaren gaineko ikuspegi eder askoak eskaintzen dituzten miradouro edo talaia ugari daude inguruetan.
Auzoak
Hiria 53 freguesiatan banatuta dago eta horiek guztiak, lau auzo nagusitan. Auzo historikoen artean, ezagunenak hauexek dira:
Portugalgo hiriburua
Normandiarren (844) eta Alfontso VI. Gaztelako eta Leongo erregearen (1093) erasoari aurre egin behar izan zion hurrengo mendeetan. Alfontso I.a Portugalgo lehen erregeak 1147an konkistatu ondoren herrialde hartako hiri bihurtu zuen betiko. 1256an Portugalgo hiriburu bihurtu zen eta erregeen egoitza hiria izan zen aurrerantzean, Coimbraren ordez. XIII mendean hiria San Jurgi gazteluaren muinotik atera eta behealdean hedatzen hasi zenean Rossio plaza bihurtu zen herri xehearen erdigunea.
1384an Lisboak bere bigarren setioa jasan zuen, 4 hilabete eta 27 egun iraun zuena eta erasotzaile moduan Gaztelako Koroak eragindakoa, Fernando I.a Portugalgo erregea zelarik.
Urrezko Aroa
XV-XVI. mendeetan ezagutu zuen Lisboak bere gorena, Europako kolonia-portu nagusia baitzen. Manuel I.aren erreinaldian (1495-1521) guztiz edertu zen hiria (Belemgo Dorrea eta Jeronimotarren monasterioa). Erregeak berak ere gaztelua utzi eta Tajo ibaiaren ertzean eraiki zuen jauregi berrian bizitzea erabaki zuen. 1497ko uztailaren 8an Vasco da Gamaren espedizioa hiriko portutik itsasoz atera zen, Mozambike eta Indiara iritsi zena.
1506. urtean, 3000 judu hil egin zituzten hirian.
Joanes III.a Elizkoiaren agintaldian (1521-1557) Kontrarreforma nagusitu zen Lisboan (Inkisizioa eta jesuitak tarteko). Espainiar gudarostearen okupazioarekin batean (1580-1640) hasi zen Lisboako hiri distiratsu haren gainbehera. Ingalaterrako gudarosteak hartu zuen parte gatazka horretan (1654), eta 1668an Lisboan izenpetu zuen Espainiako erregeak Portugalen burujabetasuna berresten zuen ituna. Britainiarren eragina nabaria izan zen handik aurrera Lisboan eta Portugal osoan.
1755eko lurrikara handia
1755eko Domusantu egunez, lurrikara izugarri batek jo zuen Lisboa bete-betean; 40 minutuko tartean bi aldiz jo zuen dardarak, eliza guztiak eraitsi eta Tajo ibaiko urak hartu zuen hiri guztia. Hogeita hamar mila lagunetik gora hil eta bederatzi mila etxe inguru galdu ziren. Pombalgo markesa lehen ministroak hiriaren behealdearen berreraikitzea planifikatu zuen. Errege jauregi suntsituaren tokian, Praça do Comércio enparantza ezarri zuen eta handik kale luze paraleloak luzatu zituen Rossio eta Figueira plazetaraino. Baixa Pombalina auzoa sortu zen horrela.
XIX. mendea
XIX. mendearen hasieran, britainiarrek eta frantziarrek hartu nahi izan zuten Lisboa eta gorabehera handien artean igaro ziren urteak (1807an frantsesek okupatu zuten eta ondoko urtean sartu ziren ingelesak berriro). Hiria handituz joan zen nolanahi ere, eta 1885erako 1785eko biztanle kopurua bikoiztu egin zen. 1880an zabaldu zen Avenida da Libertade, Lisboa berriko bide-ardatz nagusia. 1901ean hasi zen argindarra Lisboako bazter guztietara zabaltzen eta garai honetan berean atondu zen ura hornitzeko hoditeria berria Alvielatik.
XX. mendea
1908an Karlos I.a eta haren seme Luis Felipe hil zituzten eta 1910an izendatu zuten Portugalgo Errepublika. XX. mendean asko hazi zen Lisboa hiria. 1911n sortu zen Lisboako unibertsitate modernoa.
Bigarren Mundu Gerraren garaian berrehun mila iheslari jaso zituen, baina luzaroan egon zen, Portugal guztia bezala, António Salazar diktadorearen oinpean (1932-1968). 1966an zabaldu zen Salazar zubia, gaur egun Apirilak 25 zubia izena duena. Izan ere, 1974ko apirilaren 25ean Krabelinen Iraultza izan zenean amaitu baitzen diktadura. 1988an sute handi batek Chiado auzoa erre zuen.
Azken hamarkadak: Nazioarteko jarduerak
1994an Europako kultura hiriburua izan zen. 1998ko maiatzetik urria arte Erakusketa Unibertsala (Expo 98) bertan antolatu zuten. 2004ko Europako Futbol Txapelketan egoitza nagusietakoa izan zen. 2007ko abenduaren 13an Lisboako Ituna bertan sinatu zuen Europar Batasunak.
Ekonomia
Hirugarren sektorean oinarriturik dago, nahiz eta Tajo ibaiaren hegoaldeko ertzean industria nagusi den. Bertan petrolio birfindegiak, ehungintza lantegiak, ontziolak eta arrantza dira aipagarrienak. Lisboako Burtsa Euronext taldearen barnean dago.
Garraioa
1942an Lisboako aireportua inauguratu zen eta 1959an Lisboako metroa. Dena den, Lisboako garraiobide tradizionala tranbiak izan dira, gaur egun oso turistiko bihurtu direnak. Hainbat tren geltoki ere baditu hiriak, batzuk benetan ederrak, hala nola Santa Apolónia, Rossio, Gare do Oriente, Entrecampos eta Cais do Sodré.
Tajo gurutzatzen duten zubiak ere hiriaren ikur bihurtu dira, Apirilak 25 eta Vasco da Gama. Ferriak ere erabiltzen dira ibai zabala gurutzatzeko.
Hezkuntza
Portugalgo unibertsitate handiena Lisboako Unibertsitatea da. 1973an Lisboako Unibertsitate Berria sortu zen ikasketen esparrua zabaltzeko.
Unibertsitate pribatuak ere badaude, hala nola Unibertsitate Katoliko Portugaldarra, Lusíada Unibertsitatea, Unibertsitate Lusofonoa eta Lisboako Unibertsitate Autonomoa.
Arkitektura
Garai guztietako arkitektura motak aurki daitezke Lisboan, hala nola, erromanikoa, gotikoa, manueldarra, barrokoa, modernoa eta postmodernoa. Bulevard luze eta zabalak ere baditu, denen artean aipagarriena Avenida da Liberdade (Askatasunaren etorbidea) da.
Museoak ere ugariak dira, denen artean ezagunena Calouste Gulbenkian museoa da, arte garaikide eta tradizionala bere baitan dituena. Aipatzeko beste museo batzuk Museu Nacional de Arte Antiga eta Azulejoaren Museo Nazionala dira.
Antzoki ederrak daude Lisboan, aipagarrienak Doña Maria II Antzoki Nazionala (Rossion dagoena) eta Teatro Nacional de São Carlos (Opera etxea) dira.
UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu dituen bi eraikin daude Lisboan, biak ere Belem auzoan; Belém dorrea eta Jeronimotarren monasterioa.
Kirola
SL Benfica eta Sporting Clube de Portugal hiriko futbol talde nagusiak dira. Biek lortu dituzte Europako txapelketak baina arrakastatsuena Benfica da, bi aldiz Europako Kopa irabazia baita. CF Os Belenenses taldeak, Belem auzokoa denak, talde apalagoa den arren, Portugalgo liga bat eta hiru kopa eskuratu ditu.
2004an Europako Txapelketa antolatu zen Portugalen. Finala Lisboan jokatu zen eta Portugalek 1-0 galdu zuen Greziaren aurka.
Beste kirol batzuk ere praktikatzen dira baina maila askoz apalagoan. Aipatzekoak dira urtero jokatzen diren Lisboako maratoi erdia (martxoan) eta Portugalgo maratoi erdia (irailean).
Calumma ambreense
Calumma ambreense Calumma generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
BEDO-RAM
BEDO-RAM edo Burst Extended Data Output RAM, EDO-RAM memoriaren eboluzioa da. Memoria honen berezitasun nagusia datuak bafadaka irakurtzeko duen ahalmena da, hau da, memoriako posizio jakin bateko informazioa atzitzen duenean hurrengo hiru posizioetako datuak ere irakurtzen dira erloju-ziklo berean PUZ-aren atzipen denborak nabarmen jaitsiz. Ezaugarri honi ezker BEDO-RAM memoria gai da PUZ-era datuak bidali eta aldi berean hurrengo bidalketan igorriko dituen datuak irakurtzeko. EDO-RAMekin gertatzen zen bezala BEDO-RAM memoriaren murriztapen nagusia 66 mhz-etako abiadura baino azkarrago funtzionatzeko duen ezintasuna da.
Varicorhinus brauni
Varicorhinus brauni Varicorhinus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Sudince
Sudince Eslovakiako udalerri bat da, Krupinako barrutian kokatuta. 4,09 km²ko azalera du eta 87 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1245. urtekoa da.
Pristurus saada
Pristurus saada Pristurus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Oberlunkhofen
Oberlunkhofen Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Betânia (Pernambuco)
Betânia Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mecklenburg konderria (Virginia)
Mecklenburg konderria (Mecklenburg County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Boydton da. 2010eko zentsuaren arabera 32,727 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Mecklenburg konderriak 175,919 kilometro koadro ditu. Horietatik 13,919 ura dira. Beste 1,620 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 18,6 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 32,727 pertsonetatik 20,021 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 806 dira. 11,958 beltzak edo afroamerikarrak. 73 amerikar natiboak ziren eta 10 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 213 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 22 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 430 pertsonek kokatzen zuten.
Riebiņi udalerria
Riebiņi udalerria (Riebiņu novads) Letoniako udalerri bat da. 630 km²ko azalera du eta 2018ko datuen arabera 4779 biztanle zituen. Udalerriko hiriburua Riebiņi da.
Calumma andringitraense
Calumma andringitraense Calumma generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Judy Singer
Judy Singer (1951ko apirilaren 12a) australiar soziologoa da. Neuroaniztasun terminoa sortzeagatik ezaguna da.
Bizitza
Bigarren Mundu Gerran bizirik iraun zuen ama judu baten alaba izanik, Judy Singer Australian hazi zen. Urte askotan, informatika aholkulari gisa lan egin zuen. Alaba bat izan zuen eta geroago ama bakar bihurtu zen. Alabarengan bere amaren zailtasun sozialen antza zuten ezaugarriak nabaritu zituen. Geroago, Singerren alabari Asperger sindromea (autismo mota bat) diagnostikatu zioten. Singerrek ere deskribatu du bere burua «autismoaren espektroaren nonbait» dagoen pertsona bezala.
Sydneyko Teknologia Unibertsitatean hasi zen soziologia ikasten eta desgaitasunaren ikasketetan sakondu zuen Britainia Handian eta Ameriketako Estatu Batuetan. 1990eko hamarkadaren erdialdean autistaren eta beste pertsona neurologikoki ezberdinen aktibismo birtuala jarraitzen zuen bitartean, batez ere Independent Living Mailing List (ILMV) foroan, Harvey Blume kazetaria ezagutu zuen. Neuroaniztasun terminoa asmatu zuen aniztasun neurologikoaren ideia irudikatzeko eta mugimendu sozial baten existentziaz pentsatzeko.
2016an, Neurodiversity: The Birth of an Idea liburua argitaratu zuen.
Fauroux
Fauroux Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Luigi Galleani
Luigi Galleani (Vercelli, Italia, 1861ko abuztuaren 12a – Aulla, Italia, 1931ko azaroaren 4a) anarkista izan zen. Sortzez italiarra izanagatik, politikoki aktiboen Ameriketako Estatu Batuetan izan zen, han bizi izan baitzen 1901az geroztik, harik eta 1919an deportatu zuten arte. Ezaguna izan zen instituzioen aurkako biolentzia sostengatzeagatik, baita "tirano" eta "herriaren etsaien" erailketa ere. Ameriketako Estatu Batuetan, bere jarraitzaileek, galleanista zeritzotenek, zenbait bonba-eraso eta erailketa saiakera egin zituzten 1914tik 1932ra. Taldeak 1920ko Wall Streeteko bonba-erasoan zerikusia izan zuela ere uste da, non 38 lagun hil ziren.
Gaztaroa
Klase ertaineko familia batean jaiota, Galleani anarkista bihurtu zen 20 urte bete baino lehen, Turingo unibertsitatean zuzenbidea ikasten zegoen bitartean. Graduatu baino lehen karrera utzita, anarkismoaren eta ideia anarkisten defentsa sutsua egiten hasia zen jada. Turingo polizia atzean zuela-eta, Frantziara egin zuen ihes 1880ean.
Fauroux
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 115 etxebizitza zeuden, 82 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 111 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 82 etxebizitza nagusietatik 71 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Luigi Galleani
Gaztaroa
Egipton, non erbesteratu italiarren komunitate handia zegoen, Galleani zenbait hilabetez bertako anarkistekin egon zen. Egiptoko agintariek jakinarazi ziotenean Italiarako bere estradizio prozesua laster hasiko zela, Egiptotik bat-batean ihes egin eta itsasontziz egin zuen ihes Londresera. 40 urte zituelarik, Galleanik Ameriketako Estatu Batuetara migratu zuen, 1901ean helduz.
Fauroux
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Luigi Galleani
Ibilbidea Estatu Batuetan
Estatu Batuetara heldu bezain laster, Galleanik zirkulu anarkista erradikaletan deitu zuen arreta oratzaile karismatiko modura, zeinak uste zuen bortxakeria beharrezkoa zela langilea zapaltzen zuten kapitalistak botatzeko. Patersonen (New Jersey) jarri zen bizitzen, La Questione Sociale erreferentziazko egunkari anarkista italiarreko editore bihurtu zelarik. Bere burua subertsibo eta propagandista iraultzaile modura harro deskribatzen zuen, ekintza zuzen eta biolentzian oinarrituriko filosofia politikoa zabaltzen zuelarik, gobernua eta bere instituzioen aurka egiteko bitartekorik onena zela ustez. Galleani oso oratzaile eta bortxakeria iraultzailearen defendatzaile eraginkorra zen. Carlo Budak, Mario Buda bonba-egile galeanistaren anaiak zera esan zuen berari buruz: "Galleani hizketan entzun, eta prest egoten zinen ikusten zenuen lehen poliziari tiro egiteko".
Fauroux
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 114 ziren, horien artean 78 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 78 pertsona aktiboetatik 74 lanean zeuden (37 gizon eta 37 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Luigi Galleani
Ibilbidea Estatu Batuetan
1902an, Patersoneko zeta lantegi bateko langileak grebara joan ziren eta bertan, Galleanik, berak emandako hitzaldietan langileak bultzatu zituen greba orokorra deitu eta Estatu Batuetako gizarte kapitalista eraisteko. Poliziak grebalariei tiro egin zienean, Galleani aurpegian zauritu zuten eta matxinada bat sustatu nahi izatea leporatu zioten. Kanadara egin zuen ihes, bertako autoritateek hartu eta deportatzeko, mugara berriz eskoltatuz.
Fauroux
Diru sarrerak
2009an Fauroux udalerrian 79 unitate fiskal zeuden, 191 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.640 euro zen.
Luigi Galleani
Cronaca Sovversiva
Galleani Barre-ko (Vermont) italiar komunitatera erakarria izan zen, non immigranteek hargin modura egiten zuten lan zonaldeko harrobietan. Langile hauek osatzen zuten Barre-ko komunitate sozialista eta anarkistaren nukleoa. Galleanik bileretan hartzen zuen parte, sozialista lotsatiei erasotuz, hitzaldi sutsuak eman zituen eta saiakera eta tratatu polemikoak idazten jarraituz. Laster bihurtu zen ezagun "ekintza bidezko propaganda"-ren proposatzaile modura eta Cronaca Sovversiva (Kronika subertsiboa) berripaperaren sortzaile eta editore, zeina berak argitaratu eta bidaltzen zuen Barre-tik. Galleanik berripaper anarkista hau 15 urtez argitaratu zuen, Ameriketako Estatu Batuetako Gobernuak 1918ko Matxinada dekretuaren agindupean itxi zuen arte.
Fauroux
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
Luigi Galleani
Cronaca Sovversiva
Cronaca Sovversiva-ren orrialdeetan, Galleanik ekintza zuzenaren eta ekintza bidezko propagandaren teoria adierazi zuen. Gaetano Bresciren ekintzak txalokatu zituen; Bresci, ekintza zuzenaren beste defendatzaile bat, Estatu Batuetatik Italiara joan zen soilik Umberto I.a Italiakoa erailtzera. Azken honen heriotzaren ostean argitaraturiko lana, Aneliti e Singulti: Medaglioni (Hasperenak eta negar-zotinak: Erretratuak) Cronaca Sovversiva-n berak idatzitako saiakeren bilduma da. Bertan, askotan goraipatzen zituen leherkariak jartzen zituztenak edota hiltzaileak, anarkismoaren heroe gisa. Cronaca Sovversiva-n sarturiko elementu interesgarrienetariko bat azkenetariko aleetan agerturiko irakarki txikia zen, La Salute è in voi! (Osasuna zugan dago!) 25 zentimotan saltzen zen 46 orrialdetako liburuxka iragartzen zuen, edozein familia proletariok izan beharko lukeen produktu modura. Liburuxkaren hitzaurreak, 1905ean lehen aldiz argitaratua, bere intentzioa argi adierazten zuen: bortxakeriaren apologia egitea subertsiboei agintariak eta instituzioak iraultzeko bitarteko fisikoak eman gabe suposatzen zuen akatsa zuzentzea. Izatez, Osasuna zugan dago! bonbak egiteko eskuliburu esplizitua zen, non Galleanik bere irakurleei nitroglizerina egiteko formula kimikoa eman zielarik, laguna zen lehergaietan aditu batek jasota, Ettore Molinari. Galleaniren eskuliburu hau zehatz eta praktiko modura deskribatu zuen New York hiriko poliziaren bonben dibisioak, nahiz eta Galleanik Molinariren nitroglizerinarako formula berridazterako orduan eginiko akats batek leherketa goiztiar eragin, akatsaz ohartu ez ziren bonba-egileen eskuetan (Galleanik abisua eta testu zuzendua kaleratu zuen 1908ko Cronaca Sovversiva-ren ale batean).
Fauroux
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Fauroux udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 936 hektarea erabiltzen.
Luigi Galleani
Ekintza iraultzaileak
Galleani gero eta desafiatzaileago zegoen bihurtzen eta lagun eta jarraitzaile talde bat erakarri zuen. Galleanisten artean, jakina da Frank Abarno, Gabriella Segata Antolini, Pietro Angelo, Luigi Bacchetti, Mario Buda ('Mike Boda' izenarekin ere ezaguna), Carmine Carbone, Andrea Ciofalo, Ferrucio Coacci, Emilio Coda, Alfredo Conti, Nestor Dondoglio ('Jean Crones' izenarekin ere ezaguna), Roberto Elia, Luigi Falsini, Frank Mandese, Riccardo Orciani, Nicola Recchi, Giuseppe Sberna, Andrea Salsedo, Raffaele Schiavina, Carlo Valdinoci, eta, aipagarrienak Nicola Sacco eta Bartolomeo Vanzetti.
Fauroux
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Allomogurnda nesolepis
Allomogurnda nesolepis Allomogurnda generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Luigi Galleani
Ekintza iraultzaileak
Galleani eta bere taldeak anarkismo erradikala bultzatzen zuten, hitzaldi, berripaper, lan-agitazio, protesta politiko, bilera sekretu eta batez ere ekintza zuzenak erabiliz. Denbora aurrera joan ahala, Galleaniren jarraitzaile askok bonbak eta beste bitarteko bortxazkoak erabiltzen hasi ziren euren helburuak lortu nahian, Galleanik berak sustaturiko ekintzak, baina antza denez bertan inoiz parte hartzen ez zuelarik, La Salute è in voi! liburuxkaren egiletza izan ezik.
Historialariek uste dute Galleani eta bere ingurukoen bonba-atakeak 1914ean hasi zirela, Galleanik Faccia a Faccia col Nemico (Arerioarekin aurrez-aurre) liburua kaleratu zuen urte berean. Bertan, anarkista eraileak martiri eta heroe iraultzaile gisa goratzen zituen. Galleanistak gutxienez New Yorken jazotako bi bonba-erasoren atzean egon ziren, poliziak indarra erabiliz Tarrytownen (John D. Rockefeller-en jaioterria) eginiko manifestazio bat disolbatu ostean. Hurrengo hilabeteetan, bonba-erasoek New York-eko hainbat instituzio izan zituzten helburu: polizia-etxeak, elizak eta epaitegiak. 1914eko azaroaren 14ean The Tombs kartzelako polizia epaitegian bonba bat jarri zuten, Campbell magistratuaren aulki azpian, zeinak anarkista bat kondenatu zuen matxinada sustatzeagatik. 1915eko urtarrilean, poliziak St. Patrick katedrala lehertu araztea helburu zuen plana aurkitu zuen poliziak; planen atzean Galleanistak zeudela ondorioztatu zuten, susmagarrietako baten etxean La Salute è in voi! bonbak egiteko eskuliburuaren ale bat aurkitu baitzuten.
Chicagoko Galleanista batek, Nestor Dondoglio, Jean Crones izena erabiltzen zuen sukaldaria, industria, negozio, finantza eta lege-munduko gonbidatu garrantzitsuak pozoitu zituen 1916an, Mundelein artzapezpikuaren omenez eginiko bankete batean, euren zopara artsenikoa botata. Gonbidatuetako bat ere ez zen hil, mediku batek arin prestaturiko goragarri batekin biktimek pozoia oka eginda botatzea lortu baitzuten, nahiz eta batzuk agonia gogoangarriak izan. Dondoglioren gelak miatuak izan ziren, pozoi-anpoila batzuk aurkitu zituztelarik, baina pozoitzailea bera ez zuten inoiz atxilotu. Poliziarengandik ihes egin ostean, ekialderantz egin zuen Dondogliok, pobrezian biziz beste Galleanista batzuen etxean, 1932an hil zen arte.
1916
1916ko abenduaren 6an, Alfonso Fagotti Galleanista atxilotu zuten polizia bat sastatzeagatik Bostoneko North Squaren jazotako istilu batzuetan. Biharamunean Galleanistek bonba bat zartarazi zuten Salutation Street-en Bostongo portuko poliziak zuen polizia etxean. Fagotti atxilotu eta espetxeratua izan zen eta gero Italiara deportatu zuten.
Historialari batzuen arabera, 1916an San Franciscon izandako bonba-eraso bat Galleanisten ekintza izan zen. Nahiz eta jarraitzaile jakin bati ere ez zioten egotzi, tenporizadore duen bonba baten eraiketa (maleta bat denboragailu, kapsula lehergaiekin, dinamita eta burdinazko gerriko pisuak biktima kopurua areagotzeko) Galleanisten bonba-erasoen zati garrantzitsua bihurtu zen, bereziki Mario Budaren ekintzetan.
1917
Europan tentsioak areagotu ahala eta Estatu Batuetan soldaduska ezartzearekin batera, 1917an Galleanik bere jarraitzaileak Mexikora joatera bultzatu zituen. Bertan itxaron ahal izango zioten iraultzaren etorrerari eta soldaduskako erregistroetatik ere ihes egin zuten. Estatu Batuetako bonba-eraso kopurua asko jaitsi zen. 1917 amaieran, Mexikoko bizi baldintzekin ados egon ez eta Estatu Batuetara bueltatu ziren hainbat Galleanista, euren ekintzei jarraipena emanez.
Uste da Buda-k bolboraz eginiko bonba handi bat eraiki zuela  "atzerapen" detonatzaile azido batekin zeinak 1917ko azaroaren 24ean eztanda egin zuen, Milwakeeko polizia etxe batean. Poliziek hara eraman zuten, eliza bateko oinarrietan aurkitu ostean. Leherketak bederatzi poliziagizon eta emakumezko zibil bat hil zituen, ordura arteko gisa honetako erasorik larriena bihurtuz. Itxura denez, bonba August Giuliana apaizari zuzendua zegoen, zeinak anarkistek gustuko ez zuten kaleak biziberritzeko bilkura bat zuzendu zuen.
1918
New York, Boston, Washington Hiria, San Francisco eta Milwakeen eraginkortasun desberdinekin jazotako bonba-eraso sakabanatuen ardura, Galleanistei egotzi zitzaien, baina ostean ez zen auziperatzerik egon. 1918ko otsailean, ordea, Estatu Batuetako autoritateek sarekada egin zuten Cronaca Sovversivaren bulegoetan, argitalpena geldituz eta editoreak atxilotuz. Nahiz eta langile batek harpidedunen zerrenda ezkutatu, poliziak harpidedunen 3.000 izen baino gehiago lortu zituen, postaz bidaltzeko prest zegoen azken ale kopuru batetik hartuta.
1918ko urtarrilaren 17an, 19 urte zituen Galleanista bat, Gabriella Segata Antolini, atxilotu zuten dinamitaz beteriko eskola-zorro bat eramateagatik, zeina Carlo Valdinocik eman zion. Galdekatu zutenean, izen faltsua eman eta poliziarekin kooperatzeari uko egin zion, 14 hilabeterako espetxeratu zutelarik. Kartzelan zegoela, Antolinik Emma Goldman anarkista ezaguna ezagutu eta lagun hartu zuen.
1919
1919ko otsailaren 27an, lau Galleanista hil ziren Franklin (Massachusetts) herriko ehun fabrika batean jartzen ari ziren bonbak behar baino arinago eztanda eginda. Uste da aurreko egunean Galleanik berak (nor deportazioaren zain zegoen) emandako hitzaldi batek bultzatu zituela ekintza hura egitera.
Danimarkako uharte nagusiak
Danimarkan 406 uharte daude, Faroeak eta Groenlandia kontutan hartu gabe. Gaur egun 70 baino ez daude populaturik, azken hamarkadetan arrazoi ekonomikoak direla eta hustu baitira irla batzuk.
Luigi Galleani
1919
1919ko ekainean, Galleanistek zortzi bonba handi hiri desberdinetan batera zartaraztea lortu zuten. Jomugak, epaile, negozio-gizon, alkate bat eta immigrazio inspektore baten etxeak eta eliza bat izan ziren. Lehenengo bonbak nahikoa indartsuak ez ziren ustean, bonba berriek 9 kg-rarteko dinamita karga zuten, burdinezko metrailarekin batera. Clevelandeko alkatea, W.H.S. Thompson epailea, Leland Powers Massachusetts estatuko hautetsia eta A. Mitchell Palmer fiskalaren (azken honek posta bidezko bonba ere jaso zuen) etxeak erasotu zituzten. Funtzionarioetatik bat ere ez zuten hil, baina gauzain bat, bertatik pasatzen ari zen emakume bat eta Galleanistetako bat -Carlo Valdinoci, Cronaca Sovversivaren editorea izandakoa- hil ziren erasoetan. Nahiz eta zaurituak ez izan, Palmer eta bere familia aztoratu zituen, bitartean bonbak, etxe aurrean, Valdinoci zatitzen zuen bitartean. Valdinoci, edo bonbaren gainean behaztopatu zen edo bonbak behar baino arinago egin zuen eztanda, oraindik jartzen ari zen bitartean. Poliziak Valdinociren gorpu zatiak bi bloketako hedaduran bildu zituen eta bere ile eta buruko larruazala kalearen bestaldeko teilatu batean aurkitu zuten. Bonba guztiek hurrengo testua zuen panfletoa zuten:
Danimarkako uharte nagusiak
Hiru uharte handi daude, Jutlandia eta Suedia arteko itsasartean dauden Sjælland eta Fionia, eta bestetik Jutlandiaren iparraldean dagoen Vendsyssel-Thy uhartea, "Ipar Jutlandiako Uhartea" izena ere hartzen duena.
Luigi Galleani
1919
"'Gerra, Klase gerra, eta zuek izan zineten borrokatzen lehenak, ordena deitzen diezuen instituzio boteretsuen babespean, zuen legeen iluntasunean. Odol isurtzea egon beharko da; ez dugu saihestuko; hilketak egon beharko dira; erail egingo dugu, beharrezkoa delako; suntsipena egon beharko da; suntsituko dugu mundua zuen instituzio tiranikoez libratzeko.'"
Calumma brevicorne
Calumma brevicorne Calumma generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Danimarkako uharte nagusiak
Uharte gehienak glaziarren morrenek eratu dituzte. Aspaldian ibaien sedmentazioak areazko uharte batzuk ere sortu ditu. Uharte kopurua dinamikoa da izan ere sedimentazioak berriak sortzen dituen bezala uholdeek batzuk ere desagertarazi baitituzte.
Luigi Galleani
1919
Azkenean, poliziak, bonbekin zetorren panfleto baten jatorria aztertu eta inprimategi batera joan ziren, non Andrea Salsedo eta Roberto Elia atxilotu zituzten. Salsedo intentsiboki galdekatu zuten (batzuk torturatua izan zela diote) agente federalek. Informazio pixka bat eman ostean, gero eta atsekabetuago sentitzen zen. Preso zegoen eraikineko 14. pisutik jauzi egin edo bertatik Elia-k bultzatuta, hil zen. Nahiz eta Salsedok onartu zuen anarkista zela eta bonbekin zetorren panfletoa berak inprimatu zuela, ez zen egon bonbaketekin loturiko beste atziloketarik. Poliziak ez zuen frogarik eta beste Galleanistek uko egiten zioten hitz egiteari. Elia deportatua izan zen; bere abokatuaren arabera, Galleanistekin edonolako konexioa zuela ukatzen bazuen, Estatu Batuetan geratzeko aukera bati uko egin baitzion, hitz egiteari uko egite hori "bere ohorezko titulu bakarra" zela argudiatu zuen Eliak.
Palmer fiskalaren etxearen aurka eginiko erasoan Valdinoci hil eta gero, Coacci eta Recchi-k taldean indar gehiago hartu zuten; biak ziren bonba-egileak. Recchi-k bere ezker eskua galdu zuen behar baino lehenagoko leherketa bategatik, baina bonbak egiten jarraitu zuen.
Iritzi publikoa eta prentsa arazoari aurre egiteko ekintzak eskatzen zebiltzala-eta, Estatu Batuetako fiskal Palmer-ek eta gobernuko beste zenbait funtzionariok ikerketa batzuk abiarazi zituzten. Berme gabeko telefono entzuketak, argitalpen erradikaletako harpidetze agiriak eta beste zenbait neurri erabili zituzten milaka anarkista, komunista eta erradikal ikertzeko. Frogak lortuta eta Immigrazio departamentuarekin adostu eta gero, Justizia departamentua Anarchist Exclusion Actaren babespean ahalik eta erradikal gehien atxilotzen eta deportatzen hasi zen; ekintza hauei "Palmer sarekadak" izena jarri zitzaien.
Deportazioa
Luigi Galleani eta bere jarraitzaileetako zortzi Italiara deportatu zituzten 1919-ko ekainean, ekainak 2ko bonba uholdeetatik hiru astetara. Autoritateek Galleani kargutzeko froga nahikorik ez zuten arren, deportatu ahal izan zuten gobernuaren bortxazko suntsipena bultzatu eta La Salute è in voi! izeneko bonbak egiteko eskuliburua idatzi zuen bertan bizi zen kanpotarra zelako. Italiara heldu ostean, Galleanik bertako autoritateen arreta erakarri zuen eta Italiako kostan zegoen irla batean erbesteratzera behartu zuten. Benito Mussolinik boterea eskuratu zuenean, gobernu faxistak poliziaren kontrolpean mantentzen zuen etengabe. Geroago, Italia kontinentalera bueltatzera baimendu zioten, baina poliziaren kontrolak jarraitu zuen. Galleani, bihotzekoak jota hil zen 1931n, 70 urte zituela.
Maisons-Laffitte
Biztanleria
2007an Maisons-Laffitte udalerrian erroldatutako biztanleak 22.649 ziren. Familiak 9.589 ziren, horien artean 3.246 pertsona bakarrekoak ziren (1.249 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.997 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.787 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.885 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 671 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 11.032 etxebizitza zeuden, 9.787 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 326 bigarren erresidentzia ziren eta 919 hutsik zeuden. 3.012 etxeak ziren eta 7.880 apartamentuak ziren. 9.787 etxebizitza nagusietatik 6.151 bere jabearen bizilekua ziren, 3.340 alokairuan okupaturik zeuden eta 295 doan lagata zeuden; 729 etxek gela bat zuten, 1.593 etxek bi zituzten, 2.546 etxek hiru zituzten, 2.043 etxek lau zituzten eta 2.876 etxek bost zituzten. 6.963 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5.683 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.326 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 13.913 ziren, horien artean 10.661 aktiboak ziren eta 3.252 inaktiboak ziren. 10.661 pertsona aktiboetatik 10.007 lanean zeuden (5.179 gizon eta 4.828 emakume) eta 654 langabezian zeuden (281 gizon eta 373 emakume). 3.252 pertsona inaktiboetatik 793 erretiraturik zeuden, 1.450 ikasten zeuden eta 1.009 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Maisons-Laffitte udalerrian 9.671 unitate fiskal zeuden, 22.771 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 32.669 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.336 komertzioetatik, 38 erauzte enpresak ziren, 13 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 26 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 83 eraikuntza enpresak ziren, 214 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 24 garraio enpresak ziren, 66 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 99 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 63 finantziazio enpresak ziren, 78 higiezinen enpresak ziren, 303 zerbitzu enpresak ziren, 215 administrazio publikoko enpresak ziren eta 109 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 205 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 1 posta bulegoa, 8 banku bulegoak, 1 funeraria, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 2 autoeskolak, 11 igeltseroak, 17 margolariak, 9 zurginak, 16 iturginak, 10 argiketariak, 5 eraikuntza enpresak, 21 ile apaindegiak, 6 albaitariak, 40 jatetxeak, 36 higiezinen agentziak, 5 tintoreriak eta 7 apaindegiak.
2009an zeuden 81 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 6 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 11 okindegiak, 7 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 7 liburu dendak, 17 arropa dendak, 7 etxerako tresna dendak, 2 zapata-dendak, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen, 5 kirol-dendak, 2 drogeria, 3 lurrin-dendak, 1 bitxi-denda zen eta 6 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 6 haur-eskola eta 6 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Maisons-Laffitte udalerrian 4 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.403 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 243.
Maisons-Laffitte udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko formakuntza teknikoko zentro bat zuen.
Udalbiltza
Udalbiltza Euskal Herriko udaletxe eta hautetsiak batzen dituen erakunde publikoa da, Euskal Herri osoa hartzen duen lehen erakunde publiko nazionala, azken mendeetan nazio erakunderik ez izateak Euskal Herrian sortu duen erakunde desitxuratzeari aurre egiteko helburua duena. 1999ko irailaren 18an sortu zen, Euskalduna Jauregian (Bilbo), zazpi euskal lurraldeetako ia 2.000 udal hautetsi bilduta.
Historia
1999ko irailaren 18an sortu zen, Euskalduna Jauregian (Bilbo), zazpi euskal lurraldeetako ia 2.000 udal hautetsi bilduta. ETA su-etenean zegoenean eta euskal indar politiko eta sozial abertzale gehienek Lizarra-Garaziko Akordioa sinatu ondoren. Euskal Herriko zazpi lurraldeetako 2.000 hautetsi bildu zituen. Helburua, udaletxeetako edo herriko etxeen eskuduntzak modu koordinatuan erabiltzea zen, eraikuntza nazionalaren bidean. "Euskal Herriaren zatiketa administratiboa gainditzea, Euskal Herriaren garapen osoa eragotzen duelako eta XXI. Mendeko erronkei aurre egiteko beharrezkoa delako lurralde artikulazioa", adierazi zen.
2003ko apirilaren 29an, Udalbiltzako zortzi kide atxilotu eta haren egoitzak ixteko agindu zuen Baltasar Garzón epaileak. Sumarioan 22 lagun auzipetu zituzten "dena da ETA" doktrinapean, haietarik hemeretzi udal hautetsiak eta hiru Udalbiltzako langileak. 2011n guztiak absolbitu zituen Espainiako Auzitegi Nazionalak. Udalbiltza
2013an Udalbiltza berrantolatu zuten, giro berrian, baina ez zuen leku bera aurkitu. Prozesu luze baten ondotik, 2013ko martxoaren 2an berregituratu zen, Mertxe Aizpurua (Usurbilgo alkatea) lehendakari zuela. 2016-2019 bitartean Luis Intxauspe Arozamena (Hernaniko alkatea) izan zen lehendakari; eta 2019tik Jabi Asurmendik (Arakaldoko alkatea) hartu du lekukoa.
Lurgida APP
Lurgida, UdalbiltzaK 2020ko ekainean martxan jarritako Euskal Herriko gida turistikoa da. Gure herriaren ezagutza sakona eta turismo jasangarria bultzatzea du xede APP honek. Hala bada, barne turismoari zein kanpo turismoari zuzentzen zaion tresna da.
Hauspotu
Euskal Herriko lurralde desorekari laguntzeko asmoz, Ekonomia Sozial Eraldatzailearen bitartez herrien berpiztea helburu duen proiektua da.
Hartu-Eman
Euskal Herrian garapena sustatzeko esperientzia eraldatzaileak biltzen dituen bankua da Hartu-Eman. Banku honen bitartez, udal, eragile eta herri ekimen ezberdinetatik sortzen diren ekinbideak saretu eta euskal gizarteari helarazi nah dizkio Udalbiltzak.
Hurbiltzen
Senidetzeen garapenaren bitartez, Hurbiltzen programaren helburua da senidetzeak baliatzea Euskal Herria kohesionatzeko,  eta eskualde ezberdinen arteko elkar ezagutza eta harremanak indartzeko. Horretako, Hurbiltzen programa Euskal Herriko udalerrien artean dauden elementu komunetan (historia, ekonomia, kultura) oinarritzen da, lurralde horretan dauden era guztietako trabak (batez ere administratibo eta juridikoak) gainditzeko xedez.
Ikerbiltza programa
Unibertsitatearen mailan dabiltzan ikasle eta irakasleekin lankidetza-sareak sortzeko Udalbiltzaren programa da Ikerbiltza.
Euskal Herriko Naziotasun Aitormena
125.000 sinadura bildu zituen Herri Ekimen baten eskaerari eta 1948ko Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsaleko” 15. artikuluari jarraiki, Udalbiltzak Euskal Herriko Naziotasun Aitormena bideratzea erabaki zuen 2001eko martxoan egindako II. Batzar Nagusian, eta agiriari aterabidea eman eta hura eskuratu ahal izateko prozedurari ekin zion.
Sorrera
1999ko otsailaren 6an, 21 alkateren deialdiari erantzunez, Iruñeko Carlos III zinema aretoan Euskal Herri osoko 317 udalerritako 666 zinegotzi eta alkate bildu ziren. Bilkura hau Lizarra-Garaziko Hitzarmenaren garaian geratu zen eta gerturatu ziren hautetsi asko hitzarmen horren sinatzaileak ziren EAJ, EH, EA eta AB alderdietako kideak ziren, beste batzuk independenteak zirelarik. Iruñeko bilkuran aho batez onartutako adierazpenean helburu batzuk zehaztu ziren: "Euskal Herriaren zatiketa administratiboa gainditzea, Euskal Herriaren garapen osoa eragozten duelako eta XXI. mendeko erronkei aurre egiteko beharrezkoa delako lurralde artikulazioa".
Dena den, Udalbiltza, instituzio bezala, Bilboko Euskalduna Jauregian 1999ko irailaren 18an sortu zen. Sortze bilkura horrek zazpi lurraldetako 1.778 hautetsiren parte hartzea izan zuen. Bertan, aho batez, bost printzipio programatikoren inguruko adostasuna lortu zen, bitan laburbildu daitezkeenak: Euskal Herria nazio bezala aldarrikatzea eta, era berean, euskal herritarrak eskubide osoko subjektutzat onartzea; bestalde, instituzio lanari esker, Euskal Herri osoko lurraldeetako udalerrien arteko garapen politika bateratuak sustatzea, herrialde ezberdinetako politikak kohesionatzearren, hizkuntza normalizazio, garapen sozio-ekonomiko, lurralde antolakuntza eta plangintza, eskubide demokratikoen defentsa, hezkuntza, kirola eta kulturaren sustapenaren alorretan.
Lan sail ezberdinak antolatu ziren eta 2000. urterako Kudeaketa Plana lantzen hasi ziren. Lanketa eta onarpena Udalbiltzako lehen Batzorde Eragilearen eskutik etorri zen. Batzordea EAJ zazpi kidek, EHko lauk, EAko hiruk eta ABko batek osatzen zuten. Lehen Kudeaketa Plan hau 2000. urteko udaberrian onartu zen.
Udalbiltzaren geldialdia eta zatiketa
2000. urtearen hasieran zegoen giro politiko gatazkatsuak (ETAren su-etenaren haustura, atxiloketak...) Estatu espainiar eta frantsesek erakunde nazionalaren aurka hartutako jarrera oldarkorrak eta Espainiako Gorteetarako hauteskundeak 2000ko udaberrirako iragarrita egotearen ondorioz izan ziren alderdikeriek ia erabat geldiarazi zuten Udalbiltzaren jarduera: ebazpenak ez ziren aho batez onartu (Aberriko Eguneko agiria izan ezik), udal aurrekontu askotan ez zen Udalbiltzarentzat aurreikusitako sailik bideratu eta Kudeaketa Planaren onarpena udara arte atzeratu zen.
Irailaren 16an, hainbat hautetsik (Gehienbat EHkoak baina baita EA, AB eta independenteak ere) 2000ko irailaren 30ean Iruñean bilkura egiteko deia egin zuen, alderdien arteko liskarren gainetik, Udalbiltzaren jarduera bultzatzearren.
Iruñeko Carlos III zinema aretoan izan zen bilera, eta Euskal Herriko 500 hautetsi baino gehiago bildu ziren, udaletakoak eta bestelako erakundeetakoak. Udalbiltzaren jarduera sustatzeko deia egin zitzaien bertan bildutakoei, eta agiri bat onartu zen. Iruñeko bileran sortutako Udalbiltzaren aldeko hautetsien mugimenduak hainbat bilera egin zuen hurrengo hilabeteetan, Udalbiltzaren 2000. urteko plangintza abian jarri eta Udalbiltzaren Batzorde Eragileari geldialdia gainditzeko eskatzeko.
Halere, aipatu egoera ez zen gainditu, eta EAJk eta EAk Batzorde Eragilean zituzten ordezkariek Udalbiltzaren eskumen eragile osoa izango zuen organo berri bat sortzea erabaki zuten 2000ko azaroaren 22an, hain zuzen ere, Zuzendaritza Batzordea izenekoa, geroago UDALBILTZA® sortuz. Batzorde hori EAJko eta EAko udal hautetsiek soilik osatzea erabaki zen, Euskalduna Jauregiko Batzar Nagusian erabakitakoaren aurka. Beraz, Euskal Herriko zazpi herrialdeetako ia lau (Lapurdi, Nafarroa Beherea, Zuberoa eta ia Nafarroa Garai osoa) ordezkaritzarik gabe geratu ziren batzorde horretan.
2001eko urtarrilean Udalbiltzaren Batzar Nagusia deitzearen aldeko 920 hautetsiren sinadurak bildu ziren. Batzar horrek Bilboko Euskalduna Jauregian onartutako printzipio programatikoak berretsi eta 2001rako kudeaketa plana onartu, 2000. urtekoan oinarrituz. Batzar Nagusia 2001eko otsailean egin zen Donostiako Kursaal jauregian, Euskal Herri osoko 780 hautetsi bertaratu zirelarik. Gauzak horrela, momentu honetatik aurrera bi Udalbiltza egongo ziren: lehenengoa, Kursaalean bildu ziren hautetsiek osatua eta horregatik batzuetan Udalbiltza-Kursaal deitua eta bigarrena Udalbiltza-Udalbide (EAJ eta EAko hautetsiez osatua).
Auzia
2003ko apirilaren 29an, udal hauteskundeen atarian, Espainiako Audientzia Nazionaleko Baltasar Garzon epaileak 8 hautetsi eta langile atxilotzea agindu zuen. Era berean, Udalbiltzaren Iruñea, Bilbo, Gasteiz eta Astigarragako egoitzak zigilatu zituzten eta Udalbiltza Partzuergoko (Erakundeak baliatzen zuen zuzenbide-figura) zein Euskal Garapen eta Kohesio Fondoko kontuak blokeatu zituzten. Azkenik, Udalbiltzaren jarduerak bertan behera gelditzea agindu zen.
Maiatzean Udalbiltzako beste hiru ordezkariren (haien artean garai hartako erakundeko presidente eta Ondarroako alkate zen Loren Arkotxa) kartzelatzea agindu zen, Espainiako Auzitegi Nazionalean deklaratu ostean. Ekainean erakundeko beste kide bat atxilotua izan zen. Pertsona hauek guztiak 2004ko apiril arte kartzelatuta egon ziren. Urte horretan Udalbiltzako 22 kideren (aurrekoak gehi beste batzuk) kontrako prozesatze autoa diktatu zen. Pertsona hauetako gehienak sufragio unibertsalaren bitartez demokratikoki aukeratutako hautetsiak, kultura, hezkuntza, herri-garapen, normalkuntza politikoa, bakea eta antzeko esparruetan lan instituzionala egite soilagatik auziperaturik zeudela defenditu zuten.
2007ko irailean Udalbiltzaren jarduera etendura altxatu zen baina hiru egunen buruan, irailaren 12an, 22 auziperatuen kontrako fiskaltza-eskaerak aditzera eman ziren: ministerio fiskalak erakunde terroristako kide izateagatik 10 urteko kartzela zigorra eskatzen zien denei eta bost urte gehiagokoa lau auziperaturi fondo publikoen bidegabeko erabiltzeagatik. Dignidad y Justicia elkarteak arrazoi berberengatik 15 eta 23 urteko kartzela zigorrak eskatu zituen. Udalbiltzaren kontrako ahozko epaiketa 2010eko uztailaren 15a eta urriaren 26a bitartean burutu zen, eta 2011ko urtarrilaren 20an Espainiako Auzitegi Nazionalak Udalbiltzako auzipetu guztiak absolbitu zituen.
Bigarren Aroa
Udalbiltza berrantolatu asmoz, Donostiako Victoria Eugenia Antzokian 2013ko martxoaren 2an ekitaldia egin zuten Euskal Herriko 600 hautetsitik gora. Usurbilgo alkatea zen Mertxe Aizpurua hautatu zuten lehendakaritzarako. Berrantolaketak 1.227 hautetsiren (31 Lapurdikoak, 4 Nafarroa Beherekoak, 279 Nafarroa Garaikoak, 392 Bizkaikoak, 100 Arabakoak eta 412 Gipuzkoakoak) eta Euskal Herri osoko 393 udalerriren sostengua izan zuen, haien artean 153 alkaterena.
2013 bukaeran 1.400 hautetsiren eta 176 alkateren babesa zeukan Udalbiltzak; haien artean Trebiñuko alkatearena. . 2013ko batzarrean, sorrerako printzipioak berretsi eta lehentasunak ezarri zituzten: lurralde garapena eta kohesio sozioekonomikoa, Euskal Herriaren nazio egituratzean laguntzea, herrien arteko saretzea, Euskal herritartasuna ereitea eta nazioartea lantzea. Itxaso Atutxa BBBko presidenteak 2013an adierazi zuen Udalbiltzaren Donostiako batzarrerako «alderdi moduan» ez zutela gonbidapenik izan. Udalbiltzak zehaztu zuenez, alderdi eta koalizioek ez zuten atxikimendu deirik jaso, udal hautetsiek baizik. Aizpuruak argitu nahi izan zuen udalbiltzakide izatea «pertsonalki egindako hautua» zela.
2014ko urriaren 4an, Udalbiltzak urte politiko hasierako batzar orokorra egin zuen, Uztaritzen, kohesioa ardatz hartuta. Pirinioetako proiektuaren, herritartasunaren eta itunen balantze bat egin zuen. Egun berean, Udalbiltza.eusen ageri zenez, 1.424 udalbiltzakide zeuden. 177 alkateak ziren. Egun horretatik aurrera, gehiago izango ziren, Ipar Euskal Herriko martxoko udal bozen ostean Udalbiltzak kide gehiago lortu baitzituen.
Batzarrean jakinarazi zen Iparraldeko 108 kide zituela bere baitan. Udalbiltza 1999an sortu zenean, Ipar Euskal Herriko 30 hautetsik eman zuten atxikimendua. Lapurdikoak 68 ziren, Zuberoakoak 22 eta Nafarroa Beherekoak 18. Biltzarrak 1.471 udalbiltzakide zituen ; haietatik 183, alkateak ziren. Kohesioa zen urte politikorako Udalbiltzak hautaturiko hitza. Kohesioa lurralde, herritar eta udalerrien artean. 2014rako 592.120 euroko aurrekontua zeukan. Udalbiltzak Uztaritzen egindako batzarrak honako ildoak onartu zituen urte politiko berrirako: lurraldeen eta herritarren kohesioa, senidetzeak (Hurbiltzen programa), aniztasuna, udalerrien arteko ezagutza, eskualde baztertuenen garapena, Pirinioak, ikerbiltza programa, Nazio Eraikuntzaren Behatokia, Erri Gora, euskara eta euskal kultura, ikurrak eta nazioartea.