cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Inis Meáin
Syngeren baserria eta eserlekua
Teach Synge ("Syngeren Baserria") edo Synge's Cottage bezala ezagutzen dena John Millington Synge irlandar idazle eta antzerkigile ospetsua 1898tik 1902ra udaro bizi izan zen bizileku edo baserria da, baserriko jabeak ziren Bríd eta Páidín Mac Donnchadha bizilagunek bertan ostatu eman ziotelarik. Idazleak zioenez The Playboy of the Western World ("Mendebaldeko Munduko Playboya"), Riders to the Sea ("Itsasoaren bidaiariak") eta beste hainbat idazlan burutzeko ideiak baserri honetan bertan otu zitzaizkion, Inis Meáin uhartean zegoen bitartean uhartetarrei irlanderaz entzun zizkien kontakizunen ondorioz. Idazle hau bizi izan zen baserria Teach Synge da, 1970. urterarte Mac Donnchadha familiaren ondorengoak bizi izan ziren han, urte hartan baserria erortzen hasi zen arte. Gerora baserria jatorriz zuen itxuraz eraberritu zuten eta 1999ko abuztuan jende aurrean iriki zen.
Noto (Sizilia)
Geografia
Noto Sirakusatik 32 km hegoaldera dago, Iblei mendie n oinarrian. Bere golkoak, Avola eta Pakinoren artean, izen bera du. Notoren hedadura, 550 km²koa da, beraz, Siziliako udalerririk handiena eta Italiako laugarrena.
Historia
Hiri zaharra, Noto Antica, 8 km. iparralderago dago, Alveria mendian. Sikuloar antzinako hiria Netum zen, erromatarrek Hieron II.ari utzitakoa K.a. 263.eko itunaren ondoren. Zizeronek foederala citilas eta Pliniok Latinae conditionis izenekin aipatzen dute, hurrenez hurren. Legendaren arabera, Dedalok hemen hartu zuen atsedena Joniar itsasoaren gainean hegan egin ostean, baita Herkules ere hemendik ibili zen bere zazpigarren lana egin ondoren.
Erromatar garaian, Notok Verres pretoreari aurre egin zion. Arabiarrek konkistatu zuten K.o. 866ean. Hauek irla hiru barrutitan banatu zuten eta hauetariko bat, Val di Noto izenekoa, Noto hiriburua bilakatu zuten. Beranduago normandiar hiri aberatsa zen.
XVI. eta XVII. mendeetan, hiriak intelektual nabarmen izan zituen, hala nola, Giovanni Aurispa, Andrea Barbazio eta Antonio Corsetto juristak, eta Matteo Carnelivari arkitektoa. Fernando II.ak 1503an civitas ingeniosa izenburua eman zion. Hurrengo mendeetan, hiria hedatu zen Erdi Aroko mugak gaindituz, eraikin berriak, elizak eta komentuak eraikiz. Hauek guztiak suntsituta geratu ziren 1693ko urtarrilaren 11ko lurrikararen ondorioz. Alveria mendiko hiriaren hondamendiak eragina izan zuen ekonomian, gehienbat nekazal produktuetan oinarrituta (ardoa, olioa, zerealak, arroza eta kotoia) baita bere artisautza ospetsuan ere.
Inis Meáin
Syngeren baserria eta eserlekua
Cathaoir Synge ("Syngeren Eserlekua") idazleak uharte osoan zuen lekurik gogoko edo kutunena zen, bertatik Inis Mór uhartea nahiz Ozeano Atlantiko zabala ederki asko ikus daitezkelarik.
Malå udalerria
Malå Suediako udalerria da. n kokatua dago. 1727,48 km² ditu eta 3,103 biztanle ditu.
Noto (Sizilia)
Historia
Hiria berreraiki zen Asinaro ibaiaren ezkerraldean. Giovanni Battista Landolinak diseinatu zuen lauki-sare itxurarekin. Hiri berria Joniar itsasoaren hurbilago zegoen. Rosario Gagliardi, Francesco Sortino eta beste arkitekto batzuk Noto bilakatu zuten siziliar barroko ko maisulan bat, Cesare Brandik harrizko lorategia deitu zuen. Gaur egun UNESCOk izendatu du Gizateriaren Ondarea beste toki batzuen artean. Eraikin berriak toba bigunarekin eginda dagoenez, eguzkiaren argiarekin eztiaren kolorea hartzen du. Katedralaren zati bat lurrera erori zen 1996an, galera handia siziliar barrokorako.
Malå udalerria
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Partenoia
Arkitektura
Periklesen ekimenez eraiki zuten Fidias eskultorearen zuzendaritzapean. Azken honen ardura izan zen gainera eraikinaren dekorazioa. Arkitektoak Iktinos eta Kalikrates izan ziren.
Saint-Germain-le-Guillaume
Biztanleria
2007an Saint-Germain-le-Guillaume udalerrian erroldatutako biztanleak 459 ziren. Familiak 174 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 55 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 67 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Partenoia
Arkitektura
Eraikuntza lanak K.a. 447an hasi ziren eta lanik gehienak K.a. 438rako amaituak zeuden, baina apainketak K.a. 432an bukatu ziren.
Anderson Roberto da Silva Luiz
Anderson Roberto da Silva Luiz (1978ko otsailaren 1a - ) Brasilgo futbolaria da.
Turdus smithi
Turdus smithi Turdus generoko animalia da. Hegaztien barruko Turdidae familian sailkatua dago.
Noto (Sizilia)
Historia
Hiriak, 1817an, hiriburuko estatusa galdu zuen. Borboien aurka matxinatu zen 1860ko maiatzaren 16an. Zenbait urte geroago, Giuseppe Garibaldiri eta bere espedizioari ateak zabaldu zizkion. Bost hilabete beranduago, plebiszitu batean Noto eta Piamonteren arteko lotura ziurtatu zen.
Partenoia
Arkitektura
Patenoia doriar arkitektura klasikoaren erakusgarri bikaina da. Bolumen handia duen arren, ez du hain trinkoa ematen, eta doriar ordenak berezkoa duen soiltasuna eta zorroztasuna erabat betetzen duten beste tenplu batzuk baino arinagoa eta dotoreagoa da, bere proportzioak arindu eta berregokitu izanari esker:
Anderson Roberto da Silva Luiz
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Consadole Sapporo.
Interneteko informazioa ebaluatzeko hamar giltzarriak
Interneten topatzen den informazioa kalitate onekoa eta fidagarria den jakin ahal izateko, 10 giltzarri, irizpide edota pausu jarrai daitezke. Irizpide hauek 4 oinarriren inguruan ezarrita daude, lehengo bi oinarriak egilea eta edukiak dira; beste bi oinarriak forma eta eskuragarritasuna dira, hauek baliabide digitalak erabiltzean kontuan hartu behar dira ere.
Saint-Germain-le-Guillaume
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Noto (Sizilia)
Historia
1844an, Noto apezpiku-egoitza aukeratu zuten, baina 1866an gremio erlijiosoak abolituak izan ziren, hiriko egiturekin eta eraikinekin lotura sakona zutenak.
Noto askatu zen faxismotik 1943ko uztailean. 1946ean egindako erreferendumean Notok monarkiaren alde bozkatu zuen.
Toki interesgarriak
UNESCOk 2002.ean Val di Notoko barroko berantiarraren hiriak Gizateriaren Ondarea aitortu zuen. Noto hauetariko bat da 1024-005 kodeak azaltzen duenez. Hiri honi XVIII. mendeko eraikinek ospea eman diote, askoren ustez, siziliar barrokoaren maisulan garrantzitsuenak.
Aurkikuntza arkeologikoak
Notoko hasierako biztanleen aztarnak Erdi Aroko hiriak estaltzen ditu, harrietan induskatutako hiru ganbara izan ezik. Batean inskripzio bat agertzen da gimnasiumari zegokiona. Gainontzekoak heroonak ziren (heroiei eskainitako santutegiak). Hala ere, egindako indusketetan sikuloar hirugarren aldiaren lau hilerri aurkitu dira eta beste bat greziar aldikoa K.a. III. eta II. mendekoak hain zuzen. Badaude kristau aldiko katakonbak eta bizantziar aldiko hilobiak ere. Notoko sei kilometro hegoaldera, Telaro (Helorus) ibaiaren ezkerraldean, badago zutabe bat hamar metroko garaiera, pentsatzen da Niziasen errendizioa gogoratzen duela. K. a. III. mendean, inguratzen duen zonalde laukidunean, hilobi bat indusi zuten eta, agiri denez, aurretiko beste hilobi bat suntsituz. Osteko ehorzketa Trey hiriari zegokion, 750 metro hego-ekialdera. Sirakusako aurreko-talde batena zen, beharbada K.a. VI. mendekoa.
Saint-Germain-le-Guillaume
Etxebizitza
2007an 220 etxebizitza zeuden, 178 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 217 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 178 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 128 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 81 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 85 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 274 ziren, horien artean 212 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 212 pertsona aktiboetatik 198 lanean zeuden (113 gizon eta 85 emakume) eta 15 langabezian zeuden (2 gizon eta 13 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Interneteko informazioa ebaluatzeko hamar giltzarriak
Aurkezpena aztertu
Informazioa eskaintzen den orriaren diseinuarekin dago lotuta.
Saint-Germain-le-Guillaume
Diru sarrerak
2009an Saint-Germain-le-Guillaume udalerrian 181 unitate fiskal zeuden, 460 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.012 euro zen.
Izaskun Etxetxipia
Haurtzaroa
Bi anai arreba izan ziren. Bai aitak, bai amak, LaTolosana paper fabrikan lan egiten zuten. Ez zuten umeak hazteko denborarik, eta amonarekin eta bi izebekin hazi ziren. Gurasoekin harreman handirik ez zuen eta ume bakartia sentitu zen. Jatekorik ez zitzaien falta, baina norekin hitzegin ez zuen. Ikasteko grina handia zuen. Etxean diru askorik ez, eta bekadun ikasi zuen, mojetan, Jesuitinetan.
Partenoia
Arkitektura
Partenoian beste edozein tenplutan baino askoz garbiago ikusten da doriar estilo klasikoaren berezitasun bat, estilo horren arau geometrikoaren desbideratze berariazkoak arrazoi estetikoengatik eginak. Hala, estilobato mailakatua eta taulamendua ez dira guztiz zuzenak, okertuxeak baizik, halako moduan non erdigunea ertzak baino goratuxeago gelditzen baita; zutabeak barrurantz makurtzen dira orobat. Desbideratze horiek interpretazio asko sorrarazi duten arren, ziur esan daitekeen gauza bakarra da eraikina edertzeko elementu nabarmenak zirela. Nahiz eta handik gertu dagoen Hefestoren tenplua egoera hobean mantentzen den, Partenoia, John Julius Norwich idazle eta telebista aurkezle britainiarraren hitzetan, "sekula eraiki den tenplu doriarrik perfektuena da. Antzinaroan ere, miretsiak ziren arkitekturaren ikuspuntutik ekarritako hobekuntzak, bereziki, estilobatoaren kurbaturaren, naos-eko pareten estutzearen eta zutabeen entasiaren arteko oreka". Estilobatoa zutabeak mantentzen dituen plataforma da. Apur bat okertzen da gorantz, arrazoi optikoengatik. Entasiak zutabeek duten zabaltze txikiari egiten dio erreferentzia, izan ere, oinarrian estuagoak dira, gora begiratzean sortutako efektu optikoari aurre egiteko. Kurbatura guzti hauen helburua Partenoiak benetan duena baino itxura simetrikoagoa agertzea da.
Fortaleza dos Nogueiras
Fortaleza dos Nogueiras Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Partenoia
Arkitektura
Partenoiko naos edo cella beste tenplu batzuetakoa baino askoz zabalagoa eta zertxobait laburragoa da, haren atzean beste areto bati lekua uzteko modukoa. Alde bakoitzeko pronaos edo atariak ia desagertu dira, baina zutabe lerro osagarri bat dute sarrera bakoitzaren aurrez aurre.
Partenoiko naos edo cella elkarren artean komunikaziorik ez zuten bi ataletan banatua zegoen barrualdean: gela nagusia ekialdean zegoen, eta Atenea Partenosen irudia zeukan barnean; mendebaldean ganbera txikiago bat zegoen, eta hantxe zeuden gordeak jainkosa haren altxorrak eta Delosetik ekarritako ondasunak.
Azkeneko eskaileran neurtuta, oinarria 30,9 m zabal eta 69,5 m luze da. Cellak 29,8 metroko luzera eta 19,2 metroko zabalera ditu eta bi doriar zutabe ilara ditu, teilatua eusten dutenak. Kanpoaldeko zutabeek 1,9 metroko diametroa eta 10,4 metroko altuera dute. Ertzetako zutabeen diametroa apur bat handiagoa da. Estilobatoak 60 mm-ko kurbatura du ekialdean eta mendebaldean eta 110 mm-koa iparralde eta hegoaldean.
Dekorazioa
Partenoia, bai barrutik, eta bai kanpotik, marmolezko irudiz apaindurik dago. Hauetariko bakar batzuk gordetzen dira oraindik, baina gehienen deskribapen zehatzak daude.
Badakigu tenplua, edo behintzat honen atal batzuk, kolore biziz egon zela margotua, adituak erabilitako koloreei buruz ados jartzen ez badira ere. Dakiguna da sabaia urdin iluna zela.
Frontoiak
Ekialdeko frontoian (tenpluaren aurrealdean eta atzealdean, zutabeen gainean dagoen hiruki itxurako zatia), Atenaren jaiotza deskribatzen da. Mendebaldeko frontoian Atena eta Poseidon jainkoek Atika eskualdeagatik izan zuten borroka dago irudikatua.
Metopak
Kanpoaldeko eskulturak egiteko, Fidiasek eskultore talde bat bildu zuen. Tenpluaren lau aldeetako erlaizpean (zutabeen eta frontoien artean) metopak ikus daitezke. Erliebe sakoneko irudi txikiez zeuden apainduta, gehienak bi irudiko multzoak ziren, baina baziren irudi gehiagokoak ere. Lan hura egiteko antolamendu zehatza behar izan zen, ezin baitziren frisoan bertan zizelkatu, eta irudi bakoitza erlaitza eta teilatua egin baino lehen ezarri behar zen, zein bere lekuan.
Hegoaldean lapiten eta zentauroen arteko borroka ikus daiteke, ekialdean jainkoen eta erraldoien artekoa eta mendebaldean greziarren eta amazonen artekoa. Iparraldean, badirudi Troiako gerrari buruzko irudiak egon zitezkeela.
Frisoa
Barrualdean, zutabeen gaineko arkitrabeak gehiago zuen joniar estilotik doriarretik baino, friso zizelkatu bat baitzuen triglifoen eta metopen ordez, etenik gabea, naos osoaren inguruan, Panateneak edo Atenearen omenez urtero egiten zen prozesioa irudikatzen zuten sakonera gutxiko erliebez apaindua. Frisoak Panatenea jaietako prozesioa irudikatzen zuen hiru aldetan eta Panteoiko jainkoak laugarrenean. 160 metro luze eta metro bat inguru garai zen zerrenda hura trebetasun handiz egina zen, eta koherentzia handikoa zen estiloaren aldetik. Gauza bitxia da hain lan ederra erdi ezkutuan geldituko zen kokaleku batean jartzeko egina izatea.
Frisoaren zati gehienak British Museumean daude, Lord Engin britaniarrak eramanak. Londresera eraman eta berehala igeltsuzko kopiak egin zituzten. Egun Bilboko Berreginen Museoan daude ikusgai, 1930ko hamarkadan erosi baitzituen.
Atena Partenos
Tenpluaren barnean Fidiasek egindako Atenearen estatua erraldoi kriselefantinoa bat zegoen: Atena Partenos. Boliz eta urrez egindako artelan honek 12 metroko altuera zuen eta 1200 kg urre erabili ziren egiteko. Ziurtasunez dakigunez, Fidiasek bere eskuz egindako eskultura bakarra da.
Bitxikeriak
Estatu Batuetako Nashvillen bada 1:1 eskalako Partenoiaren erreplika bat, 1897an eraiki zutena lehen aldiz aldiko erakusketa baterako. Ondoren, 1920-1931 urte bitartean modu egonkorrago batean (hormigoizko egituraz) berreraiki zuten. Ustez jatorrizkoak ziren margoekin apainduta dago.
Izaskun Etxetxipia
Gaztaroa
Nerabe garaian ere bere mundua egin behar izan zuen, baita eskolan ere. Tolosako Jesuitinetan, lagunak zituen, baina goi mailakoak ziren, eta eskolatik kanpo ez zuen haiekin harremanik izaten, bakarrik pasatzen zuen denbora asko.
Medikuntza ikasi nahi zuela esan zuenean etxean, aitak ez zion baiezkoa esan, emakumezkoek ez zuten hori ikasten eta maistrarako ikastea agindu zion.
Medikuntza ikasketak
Osabak inprenta Iruñean irekitzeko aukera izan zuen, eta hara joan zen osaba-izebarekin ikasketak egitera. Iruñera joan eta medikuntzan izena ematearekin batera maistra ikasteko ere eman zuen. Unibertsitate aurreko urtea 1956an egin zuen, eta 57an hasi zen medikuntza ikasten. Zazpi urte ziren garai hartan. Iruñean ezagutu zuen gero izango zen bere senarra, Joxe Migel Zeberio Larrarte. Ezkondu eta Tolosan bizitzea erabaki zuten. Joxe Migelen aitak musika eta kultur zaletasuna zituen, Federiko Zabala koinata zuen eta euskararen eta euskal kultura bizitzeko gogoa zuten eta bizi zuten.
Interneteko informazioa ebaluatzeko hamar giltzarriak
Sinesgarritasuna
Funtsezkoa da aztertzea ea aurkitutako informazioa egiazkoa den ala ez. Horretarako, hainbat elementu daude
Izaskun Etxetxipia
Ibilbide profesionala
Hematologian espezializatu zen, baina sekula ez zuen hori landu. Tolosan lanik ez zegoen, Gizarte Segurantzan mediku lekuak hartuta zeuden eta borrokatuta lanpostu bat eman zioten,1965ean hasi zen lanean. Haurra izan ondoren, 1966an, lana uzteko gutuna jaso zuen esanez, emakume ezkongabe bati eman ziotela bere postua. Batere gabe geratu zen. Baina etxera bueltatzeko asmorik ez zuen eta kontsulta pribatu bat ireki zuen, bere senarrak lagunduta. Aurreneko laborategia errentan hartuta zuten etxeko jangelan, han hasi zen lanean. Diru pixka bat bildu, eta lokal bat jarri zuten. Hogei bat urtez lana egin zuen han analista bezala. Sei ume izan zituen, orduan berriro saiatu zen Gizarte segurantzan lan egiten. Han zenbait urte pasa eta kontratu mugagabea egin zioten.
Tao (argipena)
Tao izenak esanahi hauek ditu:
Saint-Germain-le-Guillaume
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Saint-Germain-le-Guillaume udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 736 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ibai Urdinaren delta
Ibai Urdinaren delta edo Yangziren delta, Txinako Herri Errepublikako hegoaldean dagoen gunea da. Ibai Urdinaren itsasadarrak Hego Txinako itsasoarekin bat egiten du bertan.
Hiruki forma du eta Shanghai, Jiangsu eta Zhejiang probintziek mugatzen dute. Eremua, tradizionalki, Jiangnan (literalki, «Yangziren hegoaldea») izeneko eskualdearen bihotzean dago.
Eskualdeak biztanle ugari ditu eta oso urbanizatua dago, eta, luzaroan, paper garrantzitsua bete du Txinako historian. Nanjing hiria hainbatetan izan zen Txinako hiriburua. Txinako ekonomiaren gune nagusiena da gaur egun, Hong Kong, Guangzhou eta Pekingo eskualdearekin. 1990eko hamarkadaz geroztik, eskualdeak garapen ekonomiko azkarra izan du, eta horrek munduko portu gunerik aktiboena bihurtu du.
Amado Nervo
Biografia
1900ean, Europara iritsi zen kazetari gisa eta Crónicas de viaje ("Bidazti-kronikak") idatzi zuen; Parisen bizi zela Rubén Darío ezagutu zuen, haren eta garai hartako frantziar idazleen eragina izan zuen, eta Poemas (1901) olerki-liburua argitaratu zuen han.
Mexikora itzuli zenean, Lira heroica (1902, "Lira heroikoa"), Las voces (1904, "Ahotsak"), Los jardines interiores (1905, "Barruko lorategiak") olerki-liburuak idatzi zituen. Mexikoko enbaxadore izan zen, eta Espainian bizi izan zen 1914 arte. 1918tik 1919ra, gobernuak Argentinara eta Uruguaira bidali zuen enbaxadore gisa. Haren beste idazlan batzuk: Místicas (1897, "Mistikak"); Perlas negras (1899, "Perla beltzak"); Elevación (1917, "Goratzea"); Plenitud (1918, "Betetasuna"); El estanque de los lotos (1919, "Lotoen urmaela"); El arquero divino (1922, "Jainkotiar arkularia").
Lent (Jura)
Lent Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lent udalerrian erroldatutako biztanleak 125 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 91 ziren, horien artean 63 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 63 pertsona aktiboetatik 56 lanean zeuden (30 gizon eta 26 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
SuperHeavy (albuma)
SuperHeavy SuperHeavy rock supertaldearen debut albuma da. Albuma Los Angeleseko Jim Henson Studios estudioetan grabatu zuten eta A&M Records diskoetxeak argitaratu zuen 2011ko irailean.
Lent (Jura)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lent udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
SuperHeavy (albuma)
Bilakaera
"SuperHeavy"k albumaren lana 2009an hasi zuen. 2009. urtearen hasieran, Mick Jagger, A. R. Rahman, Dave Stewart, Joss Stone eta Damian Marleyk Los Angeleseko estudioetan batzuetan jardun zuten, "esanahia zuten abestiak idazten" saiatuz. Sesio pare bat gehiago eduki zituzten idatzitako abesti guztiak perfekzionatzeko. Jaggerrek elkarrizketa batean esan zuenez, taldea ideia batzuekin baino ez sartu zen estudiora, gitarra riff batzuekin eta letra zirriborro batzuekin... zein ez den bere lan egiteko estiloa, baina musika azkar garatu zen." Taldeak hogeita bederatzi abesti grabatu zituen hamar egunetan. Grabatutako abesti batzuek ordu bat baino gehiago irauten zuten. Guztira, grabatutako 35 musika ordu baino zeuden, zeinetatik Stewartek eta bere ingenieriak abestien erro moduan erabilgarriak izan zitezkeen ideiak hartu zituzten. Hala ere, CDaren argitalpenak hamabi abesti baino ez zituen izango.
Argitalpena eta promozioa
Taldea batu egin zen Los Angeleseko Jim Henson Studios estudioetan 2011ko ekainaren 30ean albuma entzuteko. Aurreikusketa SuperHeavy estudioan grabatzen erakusten zuen dokumental batekin hasi zen. Taldeak grabatutako zortzi abesti jo zituen jazoera hartan.
Lent (Jura)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aghla Beg
, irlanderaz  Eachla Beag, Irlandako Errepublikako Donegal konderrian dagoen mendi bat da, Derryveagh mendietan. Bi tontor dauzka, izen berekoak 564 metro garaierakoa eta Aghla Beg Hego Tontorra 602 metrorekin.
Wiler (Lötschen)
Wiler Suitzako udalerria da. Valais kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Diapterus auratus
Diapterus auratus Diapterus generoko animalia da. Arrainen barruko Gerreidae familian sailkatzen da.
Fervedouro
Fervedouro Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Storuman udalerria
Storuman Suediako udalerria da. n kokatua dago. 8234,13 km² ditu eta 5,956 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Justyna Iskrzycka
Justyna Iskrzyzka (Daňkovice, Silesia (Polonia), 1997ko azaroaren 7a) piraguismoan lehiatzen den kirolari poloniarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina lortu zuen Poloniako taldearekin K-4 500 m modalitatean, 1.36,445eko denboraz, Hungariako taldearen (urrezkoa) eta Bielorrusiakoaren (zilarrezkoa) atzetik. Hauek osatzen zuten Poloniako taldea: Karolina Naja, Anna Puławska, Justyna Iskrzycka eta Helena Wiśniewska-k.
Iramaia
Iramaia Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Brachygobius aggregatus
Brachygobius aggregatus Brachygobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Saint-Pierre-de-Bat
Saint-Pierre-de-Bat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Pierre-de-Bat udalerrian erroldatutako biztanleak 306 ziren. Familiak 115 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 141 etxebizitza zeuden, 120 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 139 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 120 etxebizitza nagusietatik 99 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 76 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Cynopterus sphinx
Cynopterus sphinx Cynopterus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Pteropodidae familian sailkatuta dago.
Saint-Pierre-de-Bat
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 195 ziren, horien artean 153 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 153 pertsona aktiboetatik 133 lanean zeuden (68 gizon eta 65 emakume) eta 20 langabezian zeuden (8 gizon eta 12 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Pierre-de-Bat udalerrian 120 unitate fiskal zeuden, 306 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.391 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Saint-Pierre-de-Bat udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hiroki Miyazawa
Hiroki Miyazawa (宮澤 裕樹, 1989ko ekainaren 28a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Hokkaido Consadole Sapporo.
Mimophis mahfalensis
Mimophis mahfalensis Mimophis generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Espazio publiko
Espazio publikoa, gizarte osoari irekita dagoen lekua da, pakean eta harmonian zirkulatzeko eskubidea duen tokia. Gianera elkargune bat edo auzo bat izan daiteke, hiriaren erdigune, itsasoaren aurrean edo eremu publikoaren barruko beste eremu bateko zati bat, gizarte-interakzioa eta komunitate-zentzua sustatzen laguntzen duena.
Herritarrentzat sortutakoa. Jendearen jabetzakoak dira, ondasun publikoari zerbitzatzen diote eta gizarte kohesioa sustatzen dute. Definizioz, herritar guztiek erabil ditzakete, diru-sarrera eta egoera pertsonalak edozein direla ere. Oro har, zirkulazio-bide irekiak hartzen ditu, hala nola: kaleak, plazak, errepideak; baita eraikin publikoetako eremu zabalak ere, hala nola liburutegiak, eskolak, ospitaleak. udalak, geltokiak edo lorategiak, parkeak eta naturguneak, horien lurzorua jabetza publikokoa izanik.
Historia
Espazio publikoaren sorkuntza hiriaren historia ren parte da hasiera-hasieratik. Antzinako Grezia n, espazio publikoa, Agoran eta batzarretan izaten zen, non hiritarrak biltzen ziren beraien eguneko gaiak eztabidaitzeko. Gero bideak eta kaleak ditugu, historikoki sortu zirenak, kontu pribatuak, kontu publikotik, mugatzeko eta antolatzeko. Gelditzen ziren espazio libreak, kultura, sozietate eta natura beharrak sustatzeko eskuratzen zuten. Horregatik esaten da hiriaren historiaren hasieratik sortzen dala.
Agora, Antzerki greziarra, foroa eta Erromatar Inperio ko espazio eta azpiegitura handiak gizarte klasikoen beharraren eta asmoaren erakusgarri argiak dira, norbanako bakoitzak bere pertsona garatzen duen eta, aldi berean, talde jakin bateko kide izatea aldarrikatzen duten ideal partekatuak adierazteko agertokiak direlako.
Gero, Erdi Aroan, espazio publikoek, batez ere, erlijio kontuei erantzun zieten, hiri gotorlekue tako erdiko plazetan tenplu handiak eta beste eraikin publiko batzuk eraiki zirela ikusiz. Gizartearen kongregazioaren eta herritarren adierazpenaren sentimenduak eta beharrak hor zirauten; merkataritzaren iraupena ere ikusten zen, baita plazan egiten ziren hainbat gizarte-jarduera ere. Barruko zirkulazio-bideak eta merkataritza-bideak ere garrantzitsuak ziren gizarte feudal entzat.
XIX. mendea ren amaieran, Europa ko Industria Iraultza bete-betean zegoela, espazio publikoak, bereziki berdeguneak, osasuna sustatzeko leku eta tresna ideal gisa planteatu ziren, industrietako lan-baldintza kaskarren eta hirien hazkunde gainezkatuaren aurka, eta, ondorioz, dentsitate handiko eta osasungarritasun baldintza eskaseko langile-auzoak sortu ziren. Gero, XX. mendea ren erdialdean, mundu osoko pentsalari garrantzitsuek berdegune publikoen funtzio sozial eta estetikoak nabarmendu zituzten, eraikitako hiri-bilbearen barruan funtsezko eta beharrezko elementu gisa nabarmentzen baitziren.
Merkataritzaren agerpena jatorrian eta garapenean funtsezkoa izan zen, hiriak ekoizpenean soberakinak sortzen hasten diren unean. Horrela, salgaiak etengabe trukatzeko gero eta premia handiagoa dagoenez, eraikinen artean geratzen diren bideak eta espazioak erabiltzen hasten dira. Horretarako, funtzio berriak ematen zaizkie leku komunei, eta zirkulaziorako, merkataritzarako, aisialdirako, askotariko harremanetarako eta sozializaziorako espazioak sortzen dira. Horrela, bada, Estatuaren rola ere sortzen da, espazio publiko horien babesa zaintzeko beharra eta betebeharra dagoelako, erabilera komunerako erabiliko direla bermatzeko eta hiriaren beharrak asetzeko.
Denboraren poderioz, espazio horiek dibertsifikatu egiten dira eta eskaera berriei eta hirian garatzen diren jarduera gero eta anitzago eta konplexuagoei erantzuten hasten dira, eta, aldi berean, hiri-bilbeko ekoizle eta egituratzaile bihurtzen dira.
Ezaugarriak
Espazio publikoetan pertsonak daude eta elkarri eragiten diote; grina komunak sozializatzen eta aurkitzen dituzte; eta hiriari partekatzen dizkioten eskubideak baieztatzen dituzte. Pertsonak ardatz dituen hiri batean, espazio publikoa funtsezkoa da giza ingurune bizigarri baten noziorako. Espazio publikoa plataforma ezin hobea izan daiteke komunitate-zentzua eraikitzeko eta are asmo handiagoko helburu kolektiboetarantz aurrera egiteko.
Lege alderdiari dagokionez, espazio publiko modernoa hiri-jabetza pribatuaren eta jabetza publikoaren arteko bereizketa formaletik dator. Hurbilketa juridiko batetik, administrazio publikoak, jabeak edo lurzoruaren jabari ahalmena duenak berariazko araudi baten mende dagoen espazio gisa defini dezakegu, herritar guztiei irisgarritasuna bermatzen diena eta hura erabiltzeko eta jarduerak instalatzeko baldintzak finkatzen dituena.
Erabilerari dagokionez, eguneroko interakzio sozialaren agertokia da eta jardueren euskarri fisikoa da, Hiri-premia kolektiboak asetzea du helburu. Fisikoki irisgarritasuna du ezaugarri, eta legezko dimentsioa eta erabilera dimentsioa bateratzen dituen ezaugarria da. Hala ere, hiriaren berezko dinamikak eta bertako jendearen portaerek espazio publikoak sor ditzakete, juridikoki ez direnak edo hala aurreikusita ez zeudenak. Gainera, dimentsio sozial, kultural eta politikoa du. Harremanetarako eta identifikaziorako, adierazpen politikoetarako, jendearen arteko harremanetarako, hiri-bizitzarako eta komunitate-adierazpenerako lekua da. Ildo horretan, espazio publikoaren kalitatea ebaluatu ahal izango da, batez ere, errazten dituen gizarte harremanen intentsitateagatik eta kalitateagatik, talde eta portaera desberdinak hartzeko eta nahasteko duen gaitasunagatik, eta identifikazio sinbolikoa, adierazpena eta integrazio kulturala sustatzeko duen.
Elementua nagusiak
Espazio publikoak eraikinaren diseinua, eskala, arkitektura eta proportzionaltasuna baliatzen ditu, ikusizko esperientziak, ikuspegiak edo beste ezaugarri interesgarri batzuk sortzeko.
Mörel-Filet
Mörel-Filet Suitzako udalerria da. Valais kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Espazio publiko
Elementua nagusiak
Elementu garrantsitsuenetakoa erabilera eta erabiltzaileari egokitzea da. Gainera ingurumena eta ezaugarri naturalak babesten ditu. Beste elementu bat jarduerak eta soziabilitatea dira. Espazio publikoak komunitatearen izaera eta nortasun lokala islatzen du, interakzio soziala sustatzen du eta komunitate eta auzotasun zentzua sortzen du, biltzen diren eta espazioa erabiltzen duten pertsonei erosotasun edo segurtasun sentsazioa ematen die, komunitatearen zeharkako atal publikoaren erabilera eta elkarrekintza sustatzen ditu.
Hira sortzen du
Espazio publikoak hiri baten esentziak, izaera edo, nahiago bada, arima definitzen ditu. Halaber, espazio publikoan hiria sortzen du, komunitate horren kultura eratzen baita. Hiriaren irudia bere ikono arkitektonikoekin adierazten dela pentsatzen da. Eraikin bereziak apaindura edo lotsagabekeria besterik ez dira, edo, kasurik onenean, hiria apaintzen duten bitxia dela esan dezakegu. Baita ere. topagune guztiek osatzen dute espazio publikoa, non herritarrekiko harreman modu bat ezartzen den eta komunitate horren berezko kultura eratzen den
Mörel-Filet
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Espazio publiko
Hira sortzen du
Espazio publikoak hiria sortzen du, kohesionatu egiten du eta, aldi berean, haren esentzia etengabe birdefinitzen du.
Motak
Espazio publikoak irisgarritasuna eta Hiriaren zentraltasuna zehazten ditu; zirkulazioa antolatzen du; hiri-paisaia eraldatzen eta aberasten du. . Horregatik, espazio publiko dira, halaber, auzoetako plazak eta parkeak, merkatuak, azoka txikiak, aisialdi- eta kirol-lokalak, antzokiak eta zinemak, kaleak eta sarean etengabe eratzen direnak. Zirkulazio-eremuak ere espazio publikoak dira, hala nola lorategiak eta espazio publikoaren eta pribatuaren artean partekatzen diren zenbait eremu, hala nola terrazak, parke-lekuak eta aurrealdeak.
Adibidez:
Plaza
Sakontzeko, ikusi plaza artikulua.
Jablonec (Pezinokeko barrutia)
Jablonec (Halmos) Eslovakiako udalerri bat da, Pezinokeko barrutian kokatuta. 8,69 km²ko azalera du eta 999 biztanle 2017ko datuen arabera.
Espazio publiko
Plaza
Herrixka baten barruan dagoen leku zabala, hainbat kale biltzen dituena. Soziala, sinbolikoa eta oroigarriak izaten dira. Askotariko ezaugarriak dituzten plazak daude, hala neurriengatik nola ezaugarri eta erabilerengatik. Gainera bakoitzaren Funtzioagatik sailkatzen dira, eremu desberdinak nagusitzen direlako. Askotan, plaza da herri baten tokirik garrantzitsuena. Historikoki, izan ere, herri asko plaza baten inguruan jaio dira, eta inguruan instituzio nagusiak daude (udaletxea, eliza, banketxeak, etab.).
Plazatxoa
Eraikin erlijioso batekin lotzen da ia beti, atari moduan.
Jablonec (Pezinokeko barrutia)
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1342. urtekoa da.
Espazio publiko
Plazatxoa
Hiri-pieza historikoak dira, balio kultural handikoak.
Hiri-Parkeak
Sakontzeko, ikusi hiri-parkea eta parkea artukuluak. Berdegunea da bere osagaia nagusiena. Hirigune batean dagoen parkea da, bere eskala eta taimanaren arabera. Oro har, udal botere publikoei zor die haren diseinua eta mantenua. Batzuetan, parke mota horien altzarietan jolasak, bidezidorrak, berdegune zabalak, komun publikoak eta abar sartzen dira. Gaur egungo hiri parke asko, gobernariek, aurretik aristokrazia, erregetza edo armadaren jabetzakoak ziren lorategiak publiko egiteko ekimenetik sortu ziren. Kutsadurari aurre egiten laguntzen dute, hiri handien nukleoan biodibertsitatea errazten dute eta tenperaturaren eta hezetasunaren kontrola errazten dute. Metropolien barruko berdeguneak, gainera, gizarte kohesiorako elementu garrantzitsuak dira. Hiri-parkearen kontzeptua XIX. mendean sortu zen, herritarren gozamenerako espazio ireki gisa, baina haren garrantzia hain da handia, ezen mundu osoko hirien konfigurazioa markatzen baitu.
Haurrentzako parkea
Titulartasun publiko edo pribatuko instalazio bat da, eremu mugatu bat eta jolaserako zenbait elementu dituena, haur eta adingabeentzat. Haur-parkeek segurtasun neurri batzuk bete behar dituzte, bai instalazioetan (kokapena, irisgarritasuna eta erabilera, elementu osagarriak, seinaleak), bai jolaserako ekipoetan edo elementuetan (kulunkak, zabuak, txirristak, etab.). Araudiaren arabera, haur-parkeak "adingabeen jolaserako ekipamendua duten aire zabaleko espazioak dira, araudi espezifikorik ez dutenak". Haur-parkeak publikoak (udalek kudeatzen dituzte) edo pribatuak (jabekideen erkidegoa da horien titularra) izan daitezke. Bi kasuetan, teknikari kualifikatuek urtero berrikusi behar dituzte.
Liburutegiak
Sakontzeko, ikusi liburutegi eta liburutegi-publikoa
Toki-mailako informazio-zentro bat da eta bere erabiltzaileei mota orotako ezagupenak eta informazioa eskaintzen dizkie. Liburutegi publikoaren zerbitzuak eskaintzeko orduan, oinarrizko baldintza bat da pertsona orok informazioa eskuratzeko orduan eskubide berberak izatea, adina, arraza, sexua, erlijioa, nazionalitatea, hizkuntza edo gizarte-klase edozein izanda ere. Arrazoi desberdinak direla medio, zerbitzu eta material arruntak erabiltzea ezinezkoa zaien erabiltzaileen kasuan, zerbitzu eta material bereziak eskainiko dira, esate baterako, hizkuntz gutxiengoen kasuan, minusbaliotasunak dituzten pertsonen edo ospitaletan edo kartzelan dauden pertsonen kasuan.
Jaurrieta - Iruñea linea
Linea Autocares Artiedak ustiatzen du.
Espazio publiko
Eskolak
Sakontzeko, ikusi eskola eta ikastola artikuluak.
Jaurrieta - Iruñea linea
Txartelak
Txartelak autobusean bertan erosten dira.
Tolosa Bizirik
Tolosa Bizirik Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Tolosan sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, baina Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi eta partehartzea debekatu zion, Batasunaren ondorengoa zela argudiatuz.
Jaurrieta - Iruñea linea
Txartelak
Ordainketa eskudirutan egiten da, eta joanekoa 4,85 €-koa da.
Tolosa Bizirik
Plataformak zenbat boto lortu zituen jakitea ezinezkoa da, baliogabetu zirelako. Dena den, baliogabeko botoak zenbatuta gutxi gora-beherako kalkulua egin liteke; horrela, 2003ko hauteskundeetan 2.591 izan ziren boto nuluak, emandako botoen %24,97.
Espazio publiko
Eskolak
Herrialde bakoitzeko hezkuntza sistema nazionala da, administrazio publikoa k kudeatzen duena eta zergei eusten diena. Oro har, hainbat maila akademikotan eskolatutako ikasketa eta hezkuntza planak planifikatzea, gainbegiratzea edo zuzenean gauzatzea hartzen du barnean, eta arau juridikoak nahitaezkotzat jotzen dituen mailak egitea lehenesten du; oro har, Lehen Hezkuntza da, baina horrek ez ditu salbuesten derrigorrezkotzat jotzen ez diren eskolaurreko edo goi-mailako mailak.
Jaurrieta - Iruñea linea
Etorkizuna
Linea NAV-008 kontzesioan sartuko da (Iruña - Nafar Mendebaldeko Pirinioak).
Espazio publiko
Eskolak
Hezkuntza publikoaren helburua da herritar guztiek hezkuntzarako irisgarritasuna izatea, eta lehiarako abantaila lortzeko heziketa-maila egokiak sortzea.
Hiri Espazio Publikoaren Europako Saria
Europako hirietan espazio publikoak sortu, berreskuratu edo hobetzeko mota guztietako lanak ezagutu eta zabaltzeko bi urtean behin antolatzen den lehiaketa da. Huaek dira azken urteetako irabazleak :
Mochlus tanae
Mochlus tanae Mochlus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Ardloughnabrackbaddy
, irlanderaz Ard Loch na mBreac, Irlandako Errepublikako Donegal konderrian dagoen mendi bat da, Derryveagh mendietan. 603 metroko garaiera du.
Diapterus aureolus
Diapterus aureolus Diapterus generoko animalia da. Arrainen barruko Gerreidae familian sailkatzen da.
Amasa-Villabonako Abertzaleak
Amasa-Villabonako Abertzaleak Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Villabonan sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, baina Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi eta partehartzea debekatu zion, Batasunaren ondorengoa zela argudiatuz.
Plataformak zenbat boto lortu zituen jakitea ezinezkoa da, baliogabetu zirelako. Dena den, baliogabeko botoak zenbatuta gutxi gora-beherako kalkulua egin liteke; horrela, 2003ko hauteskundeetan 842 izan ziren boto nuluak, emandako botoen %26,76.
Turdus ludoviciae
Turdus ludoviciae Turdus generoko animalia da. Hegaztien barruko Turdidae familian sailkatua dago.
Le Veurdre
Le Veurdre Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Veurdre udalerrian erroldatutako biztanleak 541 ziren. Familiak 243 ziren, horien artean 86 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 55 bakarrik bizi ziren emakumeak), 90 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 355 etxebizitza zeuden, 250 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 61 bigarren erresidentzia ziren eta 44 hutsik zeuden. 339 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 250 etxebizitza nagusietatik 138 bere jabearen bizilekua ziren, 101 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 73 etxek hiru zituzten, 70 etxek lau zituzten eta 85 etxek bost zituzten. 176 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 121 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 75 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 290 ziren, horien artean 200 aktiboak ziren eta 90 inaktiboak ziren. 200 pertsona aktiboetatik 165 lanean zeuden (89 gizon eta 76 emakume) eta 36 langabezian zeuden (20 gizon eta 16 emakume). 90 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 zurgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 elektrotresna denda zen.
2000. urtean Le Veurdre udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.440 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lan akademiko
Lan akademikoa testuinguru akademikoan idatzitako testua da.
Ezaugarriak
Lan akademiko batek ezaugarri hauek ditu:
Lan akademikoaren eraketa
Lehenik eta behin, zeren inguruan hitz egingo den edo zein gai landuko den erabaki behar da; hau da, gaia zehaztu. Zer aztertuko den erabaki behar da: zein definizio erabiliko diren, testuingurua kokatu, lanaren mugak zein izango diren erabaki…
Ondoren, bilatzeko estrategia erabaki behar da; gaiaren adigaiak atera behar dira, adigaien terminoak zabaldu, terminoak konbinatu eta sorburuaren arabera bilaketa egokitu.
Lan akademiko bat egiteko sorburu akademikoak erabili behar dira, hau da, liburu eta artikulu zientifikoak; izan ere, liburu eta artikulu hauek ebaluatuta daude eta hori beharrezkoa da taxuzko lan akademiko bat egiteko. Komunikazio lan bat egiteko aldiz, ez dira sorburu akademikoak erabiltzen, sorburu orokorrak eta hedabideak erabiltzen dira, artikuluak, argazkiak, txostenak, estatistikak…
Liburu eta artikulu zientifikoak parekoek (peer review) edota edizio komiteek ebaluatzen dituzte eta egilearen afiliazioa daukate (erakundea, ikerketa taldea). Horrez gain, zein metodologia erabili duten azaltzen dute eta erreferentzia bibliografiko ugari izaten dute. Liburu eta artikulu zientifiko hauei aipuek emango diete errekonozimendua. Baita ere aipatu beharrekoa da aldizkarien rankinak daudela (JCR, SJR…).
Lan akademikoak hainbat tokitan aurki daitezke. Liburutegiak leku egokiak dira lan akademikoak aurkitzeko, EHUkoa adibidez. Datu-base espezializatuak ere badaude lan akademikoak aurkitzeko, WOS, SCOPUS, Dialnet, Inguma (euskaraz), CSIC eta ERIC adibidez. E-lis edo ADDI bezalako errepositorio edo dokumentu digitalen biltegiak ere toki egokiak dira lan akademikoak bertan aurkitzeko, baita Google akademikoa, Recolcta eta OAIster bezalako bilatzaile espezializatuak ere.
Komunikazio lan bat egiteko informazio eta dokumentazio-sorburuak erabiltzen dira; hala nola, administrazioak, enpresak, nazioarteko erakundeak, elkarteak eta sindikatuak, norbanakoak eta hedabideak. Informatuta egoteko, hedabideak, sare sozialak, alertak eta antzekoak erabiltzen dira. Informazioa bilatzeko, ordea, helbide zehatzak, aldizkaritegiak, liburutegiak eta batik bat Google erabiltzen dira, ebaluatu gabea azken hau. Askotan hala dela iruditzen bada ere, Internet ez da informazioaren sorburua.
Upsilon
Upsilon (nahi izanez gero, hasierako bokala zubererako ü bezala ahoska daiteke) alfabeto grekoaren hogeigarren letra da. Υ (larriz) eta υ (xehez) idazten da.
Tabar (argipena)
Tabar hitzak adiera batzuk ditu.
Munoaundi
Munoaundi edo Muñoaundi mendia Azkoitia eta Azpeitian dagoen Gipuzkoako mendi bat da. 385 metroko garaiera du. Goialdean Munoaundi Burdin Aroko herri gotorraren aztarnak daude. Izenarekin nahaste txiki bat ere badago, zenbait mapa eta datu-basetan mendi honi Txalintxo deitzen baitzaio, nahiz eta Txalintxo beheraxeago dagoen tontorra izan, izan ere, Txalintxo beherago eta iparralderago dago. Adibidez, Txalintsoro izenaz markatua agertzen da Gipuzkoako zerbitzu geografikoan
Iparraldera, beste bi tontor txiki daude: Munobitxiki (327m) eta, gorago aipatu bezala, Txalintxo (275m).
Beste bi Munoaundi daude Gipuzkoan, bat Orexa udalerrian, 718 metrokoa, eta bigarren bat Oiartzunen, txikiagoa; hirugarrena, 1.051 m-ko garaiera duena, Nafarroan dago.
Sorsele udalerria
Sorsele Suediako udalerria da. n kokatua dago. 7957,69 km² ditu eta 2,512 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Antonio González Ochoa
Antonio González Ochoa (Zapotlán el Grande, Jalisco, 1910eko uztailaren 10a - ibid, 1984ko apirilaren 5a) medikuntza tropikalean eta mikologian espezializatutako mediku eta ikertzaile mexikarra izan zen.