cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Herlincourt
Etxebizitza
2007an 44 etxebizitza zeuden, 38 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 43 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 38 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 34 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 66 ziren, horien artean 45 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 45 pertsona aktiboetatik 44 lanean zeuden (25 gizon eta 19 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen eta 2 eraikuntza enpresak ziren.
2000. urtean Herlincourt udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Suriauville
Biztanleria
2007an Suriauville udalerrian erroldatutako biztanleak 203 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 101 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 90 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 87 etxebizitza nagusietatik 72 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 70 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 120 ziren, horien artean 88 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 88 pertsona aktiboetatik 80 lanean zeuden (52 gizon eta 28 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Suriauville udalerrian 88 unitate fiskal zeuden, 217 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.809 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Dischistodus chrysopoecilus
Dischistodus chrysopoecilus Dischistodus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacentridae familian sailkatzen da.
Isabelle Adjani
Isabelle Yasmine Adjani (Gennevilliers, Frantzia, 1955eko ekainaren 27a) aktorea eta abeslaria da. Frantziako inoizko emakume aktoreen artetik ospetsuenetakoa da, eta nazioarteko ezagutza lortu du, bere antzezpen gaitasunei esker. Aktore onenaren Cesar saria bost aldiz irabazi duen antzezle bakarra da. 2010ean, Frantziako Ohorezko Legioko zaldun izendatu zuten.
Prusinovice
Prusinovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.214 biztanle ditu eta 10,68 kilometro koadroko azalera. Kroměřížko barrutian dago.
Prušánky
Prušánky Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 2.219 biztanle ditu eta 14,13 kilometro koadroko azalera. Hodoníngo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1412 urtean egin zen.
Průhonice
Průhonice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 2,820 biztanle ditu eta 556 kilometro koadroko azalera. Prague-West barrutian dago.
Saulmory-et-Villefranche
Saulmory-et-Villefranche Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Průhonice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1376 urtean egin zen.
Saulmory-et-Villefranche
Biztanleria
2007an Saulmory-et-Villefranche udalerrian erroldatutako biztanleak 107 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 72 etxebizitza zeuden, 44 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 70etxeak ziren. 44 etxebizitza nagusietatik 37 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek hitu gela zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 63 ziren, horien artean 48 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 48 pertsona aktiboetatik 40 lanean zeuden (25 gizon eta 15 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Corlat
Corlat edota Corlatt (Corr Leacht) Irlandako udalerri bat da, Monaghan konderrian dagoena.
Má vlast
Smetanak, lan hauetan, Franz Lisztek abiarazi zuen olerki sinfonikoaren estiloa erabiltzen du, XIX. mendearen amaieran, ohikoa izan zen musikaren orientazio nazionalista bat barne hartzen duena. Olerki bakoitzak, Bohemiako elezaharren, historiaren edo landa paisaien alde bat irudikatzen du.
Vyšehrad
Lehen olerkiak, 1874ko irailaren amaieran hasia, urte bereko azaroak 18an amaitua eta 1875eko martxoak 14an estreinatu zena, Pragako Vyšehrad gaztelua deskribatzen du, antzinako txekiar erregeen gortea izan zena.
Olerkia, Lumirren harparen musikarekin hasten da, Lumir, gorteko abeslaria delarik, jarraian, gazteluko armategiaren soinuetara mugituz. Hurrengo zatian, Smetanak bere historia deskribatzen du, martxa batekin amaituz. Harpak berriz jotzen du, gazteluaren edertasuna gogorarazteko. Jarraian, Moldava ibaiaren igaroa entzun daiteke, eta olerkia Lumirren harparekin amaitzen da.
Smetana, lan hau idatzi zuenean, jada erabat gor zegoen.
Vltava
Bigarren olerkia, Vltava (Moldava ibaiaren izen txekiarra), 1874ko azaroak 20 eta abenduak 8 artean konposatua izan zen, eta 1875eko apirilak 4an estreinatua. Mi txiki doinuan idatzia, 12 minutu inguruko iraupena du.
Konposatzailearen hitzetan:
Hasierako gaia, Moldavak jatorria duen bi iturburuak irudikatzen dituena, zeharkako txirularekin interpretatua da. Aurrerago, metalezko haizezko musika tresnen sekzioa entzun daiteke, baso batean ehiza adarren soinuak irudikatzen, nekazarien ezkontzako dantza irudikatzen duen polka bat, eta harizko musika tresnak, uretako ninfen dantza irudikatzen. Platerek eta tinbalek, San Joaneko urlasterrak irudikatzen dituzte. Smetanak olerki honetan erabilitako teknikak, konposaketako tonuak, irudikatzen dituzten paisaiak modu bizian, ia literalean deskribatzeko erabiltzean datza.
Lan hau da, inongo zalantzarik gabe, Smetanaren ezagunena, eta zehaztu gabeko jatorriko antzinako kantu herrikoi baten egokitzean oinarritzen da, Israelgo ereserkia den Hatikvaren oinarria ere badena. Litekeena da, Smetanak, melodia, Ack, Värmeland izeneko bertsio suediar batetik egokitu izana.
Z českých luhů a hájů
Olerki hau, bere izenburua, "Bohemiako baso eta larreei buruz" bezala itzul daitekeena, Smetanak, 1875eko urriak 18an amaitu zuen, eta 1878ko abenduak 10ean estreinatu zen. Bohemiako landa paisaien edertasuna irudikatzen du.
Blaník
Blaník izeneko olerkia, 1879ko martxoak 9an amaitua eta 1880ko urtarrilak 4an estreinatua izan zen. Bere izena, Blaník menditik jasotzen du, elezaharraren arabera, mendi honen barnean, San Ventzeslaok gidaturiko zaldunek osatutako armada bat lotan ari delarik. Zaldunak esnatu egingo dira, eta herrialdeari, bere unerik okerrenean lagunduko diote (noiz behinka, lau puntu kardinaletatik erasotzen duten lau armaden eraso bat bezala deskribatua).
Musikalki, Blaník olerkia, Tábor amaitzen den bezala hasten dela nabarmendu behar da, aurreko olerkian amaitu gabeko gaia "mailukatuz", baina jarraipena emanez, guduaren jarraipena balitz bezala. Bi olerki hauek, beraz, bikote lotu bat eratzen dute, lehen biek bezala. Vyšehrad olerkia, garaile bihurtzen da Moldava ibaia gaztelu ingurura iristen denean, eta, Blaníken amaieran ere, garaile bihurtzen da.
Akerbeltz
Akerbeltz lur barruan bizi den eta mendean morroi asko dituen akerra da.
Kristauentzat, Deabru beraren berrargitaratzea da, eta apaizek sorgin eta aztiak jazarri dituzte Akelarretan era guztietako gehiegikeria sexualak egitearen salaketapean.
Egun zera uste da berriz, Akerbeltza antzinako Jainko bat zela, abereen babeslea. Akerraren inguruko gurtza hau gainera Europako beste zenbait lekuetan ere eman da. Akerbeltz honen inguruko zenbait sinesmenek gaur egun arte iraun dute.
Akerbeltza historian eta beste mitologietan
Pierre de Lancrek Lapurdi eta Nafarroa Beherako ustezko azti-sorginen atzetik bertakoen artean triskantza itzelak egin zituen inkisidore ezagunak, sorgin baten aldetik honako testigantza jasotzen du "Tableu de l´Incostance" bere liburuan: "Akerrek gizon aurpegia du, handi eta izugarria. Beste baten arabera bi aurpegi ditu (Jano jainkoa bezala), bat aurrean eta beste bat atzean.
Inkisidoreek jasotako beste testigantzen arabera, Akerbeltzak txakur xarlango erraldoi baten antza hartzen du, edo etzanda dagoen idi handi batena. Azken kasu honetan Zezengorriaren inguruko sinesmenekin bat egingo luke.
Inkisidoreen arabera, Akerbeltzak bere jarraitzaileen aurrean meza kristauaren parodia egiten du, eta "mezak" irauten duen bitartean, bere jarraitzaileek arrautzak, ogi eta dirua eskaintzen diote.
Mezan Akerbeltzak predikua botatzen die bere jarraitzaileei, "Jaun hartzearen" parodia bat egiten du ere, eta gero jatordu bat egiten du azti-sorginekin. Jatordu hartan giza-haragia zerbitzatzen da, eta Akerrak, bikez blai dauden bere adarrekin, dena argitzen du kandela erraldoi baten gisa.
Jaia jarraitzeko Akerra han bildutakoekin dantza egiten du danbolinaren soinuz, eta amaitzerakoan, sorgin-aztiak sakabanatzen dira beraien sorginkeriak egiteko. Bidea bataiatu gabe hildako haurren beso-hezurrekin argitzen dute. Azken kontu honek Mairu besoen elezaharrekin zer ikusirik badu.
Folkloristek zera azpimarratzen dute, Aker beltzaren eta antzinako zenbait Jainkoen arteko kidetasuna, Dionisiosekin gehiegikerien kontuetan eta eta Panekin apatxak, basatasuna eta grina eta eraso sexualak. esate baterako.
Egun ikerlari askorentzat, jai hauek, inkisidoreen buruberokerien gainetik, mendi aldean emandako antzinako erlijioaren eta sinesmenen iraupenarekin zer ikusirik gehiago dute beste edozerekin baino.
Hau azpimarratzeko akerbeltzaren inguruko sinesmenak daude, non animalia hau tradizio kristauaren aurka, abere taldeen eta etxeen babesletzat azaltzen da, eta ugalkortasunaren irudi.
Barandiaranek Akerbeltzaren pertsonaia Marirekin lotzen du neurri batean, zeren eta badauka elkarrekin zenbait ezaugarri.
Kolore beltzeko edozein akerra bere ikurtzat hartzen da, horregatik ohikoa izan da Euskal Herriko zenbait lekuetan aker beltzak edukitzea ukuiluetan gainontzeko abereak babesteko.
AketegiAizkorriko leize bat da, non sinesmenen arabera Mariren bizilekuren bat kokatzen den.
Akerbeltza eta Aherbelste
Baliteke Akerbeltza ireluak garai bateko Akitaniako Jainko batekin zer ikusirik izatea.
Elezaharrak
XVII eta XVI.mendeetan esaten zen, sorginak Akelarrean biltzen zirela, deabruarekin, hitz hauek esanez:
Behin batean apaiz bat koba batean sartu zen, hostia santua zeramala. Baina urrea ukitzen hasten zenean, sugea hazi egiten zen eta esku hutsik irten zen handik, leizearen barrutik zetozen hitz misteriotsu hauek entzuten ziren bitartean: "bular gainean daramazun horri eskerrak; bestela, hemen gelditu beharko zenduen". Ordutik asko entzuten da ondorengo esaera: "Auza, han baduk gauza; baina neok ezin har".
Psychrophrynella illampu
Psychrophrynella illampu Psychrophrynella generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
New Baltimore (Michigan)
New Baltimore Michigango hiri bat da. Macomb konderrian kokatua dago. 2010ean 12,084 biztanle zituen, 11.94 kilometro koadrotan banatuta.
Suriauville
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Suriauville udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 873 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Francourville
Francourville Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 336 etxebizitza zeuden, 293 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 332 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 293 etxebizitza nagusietatik 265 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 79 etxek lau zituzten eta 180 etxek bost zituzten. 223 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 100 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 171 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Francourville udalerrian 282 unitate fiskal zeuden, 797,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.263 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Francourville udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.058 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Luciano Pérez Platero
Luciano Pérez Platero (Aritzaleta, 1882ko urtarrilaren 8a - Burgos, 1963ko ekainaren 14a) nafar elizgizona izan zen. Ikasketak Comillasko Pontifize-Unibertsitatean, Iruñean eta Salamancako Unibertsitatean egin zituen. Kalonje eta Calahorrako apaiztegiaren irakaslea, zuzenbide kanonikoaren irakaslea Madrilgo apaiztegian eta Rotako auzitegian auditorea izan zen. Katoliko sutsua, Ekintza Katolikoa bultzatu zuen.
1928an Segoviako gotzain izendatu zuten eta bertan izan zen hamasei urtez. 1944an Burgosko artzapezpiku bihurtu zen eta lan kultural handia egin zuen. Ebanjelizazioa bultzatzeko zinema-aretoak sortu zituen parrokia guztietan.
Prusy-Boškůvky
Prusy-Boškůvky Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 639 biztanle ditu eta 7,75 kilometro koadroko azalera. Vyškov barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1289 urtean egin zen.
Xenops minutus
Xenops minutus Xenops generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Goldie Hawn
Goldie Jean Hawn (Washington Hiria, 1945eko azaroaren 21a - ) aktore estatubatuarra da.
Dischistodus darwiniensis
Dischistodus darwiniensis Dischistodus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacentridae familian sailkatzen da.
Meys
Meys Frantziako udalerria da, Rodano departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 322 etxebizitza zeuden, 262 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 302 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 262 etxebizitza nagusietatik 212 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 69 etxek lau zituzten eta 146 etxek bost zituzten. 157 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 105 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 142 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 452 ziren, horien artean 358 aktiboak ziren eta 94 inaktiboak ziren. 358 pertsona aktiboetatik 348 lanean zeuden (197 gizon eta 151 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 94 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 32 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 albaitaria eta 3 jatetxeak.
2000. urtean Meys udalerrian 47 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.080 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Myomimus
Myomimus Gliridae animalia familiako generoa da, karraskarien barruan sailkatua.
Sainte-Croix-sur-Mer
Sainte-Croix-sur-Mer Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Croix-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 233 ziren. Familiak 67 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 13 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 42 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 147 ziren, horien artean 114 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 114 pertsona aktiboetatik 107 lanean zeuden (56 gizon eta 51 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainte-Croix-sur-Mer udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 236,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.041 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Sainte-Croix-sur-Mer udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 318 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Psychrophrynella illimani
Psychrophrynella illimani Psychrophrynella generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Landouzy-la-Ville
Landouzy-la-Ville Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 509 ziren. Familiak 212 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 76 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Xenops rutilans
Xenops rutilans Xenops generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Landouzy-la-Ville
Etxebizitza
2007an 261 etxebizitza zeuden, 210 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 260etxeak ziren. 210 etxebizitza nagusietatik 184 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 51 etxek lau zituzten eta 123 etxek bost zituzten. 148 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 97 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 347 ziren, horien artean 237 aktiboak ziren eta 110 inaktiboak ziren. 237 pertsona aktiboetatik 210 lanean zeuden (119 gizon eta 91 emakume) eta 27 langabezian zeuden (15 gizon eta 12 emakume). 110 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Landouzy-la-Ville udalerrian 210 unitate fiskal zeuden, 546 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.616 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Landouzy-la-Ville udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 962 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nekane Arratibel
Nekane Arratibel Insausti (Lazkao, Gipuzkoa, 1968) psikologoa da, eta soziolinguistikako aditua. Mondragon Unibertsitateko irakaslea, Humanitate eta Hezkuntza Zientzien Fakultatean. Fakultateko dekanoa ere izan zen, 2006tik 2014a arte.
Irakasleen irakaslea
Euskal Herriko Unibertsitatean Psikologiako lizentziako ikasketak bukatu zituen 1991an. Gero, irakasle sartu zen Mondragon Unibertsitatean, non, besteak beste, gai hauek irakatsi dituen: Irakasle lanbidearen definizioa eta testuingurua, Lehen hezkuntzako irakasle lanbidearen definizioa eta testuingurua, Ikerketarako metodo kuantitatiboak, eta Ikerkuntza kuantitatiboaren metodologia.
Ikertzailea
1999an Maria Jose Azurmendiren zuzendaritzapean EHUn aurkeztu zuen doktore-tesian helduen euskalduntzean eragiten duten prozesu psikosozialak aztertu zituen, eta bereziki motibazio-errola. Arratibelen ereduan landuko den teoria psikosoziala aldagai mota hauetan oinarritzen da: sare soziala, bizitasun etnolinguistiko erlatibo subjektiboa, identifikazio etnolinguistikoa, motibazioak eta jarrerak, aldagai soziodemografikoak eta euskaren gaitasun maila. Aipatu aldagai horiek orientazio mota ezberdinekin alderatu eta erlazionatzen ditu (instrumentala, integratzailea eta komunikatiboa) ikasleekin burututako ikerketa praktikoa erabiliz (horretarako bereziki prestatutako galdetegia.
Euskara bigarren hizkuntza (2H) gisa ikasten zuten hainbat subjekturen laginetik abiatuta zera frogatu zuen: Alde batetik eta prozesu psikosozialei dagokienez, zenbait ezaugarrik (jaioterriak, gurasoen lehen hizkuntzak eta hurbileko sare sozialaren ezagutzak eta erabilerak) eragin garrantzitsua dute subjektuaren euskararen erabileran. Aldi berean, sare sozialak subjektuaren azpiprozesu psikosozialetan eragingo du, beraz, subjektuarengan sarearen araberako identitate jakina, jarrera jakinak eta orientazio motibatzaile jakina garatuko dira. Azkenik, sare sozialak eta aldagai psikosozialek subjektuaren euskararen jabekuntzan eragingo dute. Hortaz, sare sozialaren eszenatokian gertatutakoaren arabera, azpiprozesuak modu batera edo bestera gertatuko dira subjektua (euskara ikaslea) eta objektuaren (euskararen) arteko elkarrekintzan. Sare sozialak erdigunea betetzen baitu helduen euskalduntze prozesuan.
Lanak
Euskal komunitate zientifikoaren Inguma datu-basean, Arratibelen 40 lan azaltzen dira soziolinguistiaz, pedagogiaz, glotodidaktikaz, hezkuntzaz, edo soziologiaz, horien artean 18 artikulu (UZTARO, BAT, JAKINGARRIAK, GOGOA...), 9 hitzaldi, 2 asignatura eta argitaratu dituen bi liburu hauek:
Argitaratu dituen aldizkari zientifikoen artean sei hauek atera ditu giza- eta gizarte-zientzietako UZTARO aldizkarian:
eta beste zazpi hauek soziolnguistikako BAT aldizkarian.
Saulvaux
Saulvaux Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saulvaux udalerrian erroldatutako biztanleak 136 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 64 etxebizitza zeuden, 49 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 62 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 49 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 76 ziren, horien artean 52 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 52 pertsona aktiboetatik 49 lanean zeuden (26 gizon eta 23 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Saulvaux udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.940 hektarea erabiltzen.
Herlin-le-Sec
Herlin-le-Sec Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Herlin-le-Sec udalerrian erroldatutako biztanleak 157 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 68 etxebizitza zeuden, 62 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 63 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 62 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 55 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 107 ziren, horien artean 81 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 81 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (42 gizon eta 37 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 26 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Herlin-le-Sec udalerrian 56 unitate fiskal zeuden, 153 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.789 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 finantziazio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 margolaria.
2000. urtean Herlin-le-Sec udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 588 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Frazé
Frazé Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Frazé udalerrian erroldatutako biztanleak 517 ziren. Familiak 228 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 338 etxebizitza zeuden, 234 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 98 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 328 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 234 etxebizitza nagusietatik 192 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 26 etxek bi zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 103 etxek bost zituzten. 209 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 111 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 302 ziren, horien artean 227 aktiboak ziren eta 75 inaktiboak ziren. 227 pertsona aktiboetatik 203 lanean zeuden (112 gizon eta 91 emakume) eta 24 langabezian zeuden (10 gizon eta 14 emakume). 75 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Frazé udalerrian 213 unitate fiskal zeuden, 463 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.688 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 igeltseroa eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Frazé udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 950 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Megaxenops parnaguae
Megaxenops parnaguae Megaxenops generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Eate
Eate euskal mitologiako pertsonai bat da. Ekaitzak eta hondamen naturalak sortzen ditu.
Newberry (Michigan)
Newberry Michigango herri bat da. Luce konderrian kokatua dago. 2010ean 1,519 biztanle zituen, 2.54 kilometro koadrotan banatuta.
Eate
Goierri aldean, ekaitzen, uholdeen eta haize erauntsi handien egilea dela uste izan dute. Txingor erauntsia edota sute ikaragarri bat hurbiltzen denean, bere ahotsa entzuten omen da.
Beste izen batzuk : Egata Zegaman, Ereheta Azpeitian, Erots Arakilen, Erreate.
Ereetaren bizarrak sutan dagoen baso zein etxe batetik sortzen diren sugarrak dira.
Eate hitzaren erroko beste zenbait irelu eta Jainko zaharrak
Edelate, Edelas Commingesko Pirinioetako Jainko bat zen, erromatarren garaian. Bere izena zenbait inskripzioetan agertzen da, eta bere izenagatik baliteke Eaterekin zer ikusirik izatea.
Aldare bat inskripzio batekin topatu zen Luscanen Edelat Jainkoari zuzenduta.
Saulxures-lès-Nancy
Saulxures-lès-Nancy Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saulxures-lès-Nancy udalerrian erroldatutako biztanleak 3.917 ziren. Familiak 1.573 ziren, horien artean 357 pertsona bakarrekoak ziren (92 bakarrik bizi ziren gizonak eta 265 bakarrik bizi ziren emakumeak), 570 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 526 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 120 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.386 ziren, horien artean 1.654 aktiboak ziren eta 732 inaktiboak ziren. 1.654 pertsona aktiboetatik 1.533 lanean zeuden (763 gizon eta 770 emakume) eta 121 langabezian zeuden (60 gizon eta 61 emakume). 732 pertsona inaktiboetatik 282 erretiraturik zeuden, 290 ikasten zeuden eta 160 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saulxures-lès-Nancy udalerrian 1.594 unitate fiskal zeuden, 3.984 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.666 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 106 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 8 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 18 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 26 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 4 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 4 iturginak, 2 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 4 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 2 apaindegiak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Saulxures-lès-Nancy udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 3 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dischistodus fasciatus
Dischistodus fasciatus Dischistodus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacentridae familian sailkatzen da.
Assis-sur-Serre
Assis-sur-Serre Ain departamenduko Frantziako udalerria da, Rhône-Alpeak eskualdean.
Debra Winger
Mary Debra Winger (Cleveland Heights, Ohio, 1955eko maiatzaren 16a - ) aktore estatubatuarra da.
Hirutan izan da Emakumezko aktore onenaren Oscar Sarietarako hautagai, 1982an (An Officer and a Gentleman, 1983an (Terms of Endearment) eta 1993an (Shadowlands), baina ez du irabazi.
Chargé
Chargé Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chargé udalerrian erroldatutako biztanleak 1.053 ziren. Familiak 419 ziren, horien artean 89 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 160 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 163 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 7 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 474 etxebizitza zeuden, 419 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 42 hutsik zeuden. 470 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 419 etxebizitza nagusietatik 366 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 59 etxek hiru zituzten, 131 etxek lau zituzten eta 208 etxek bost zituzten. 359 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 153 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 237 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 663 ziren, horien artean 503 aktiboak ziren eta 160 inaktiboak ziren. 503 pertsona aktiboetatik 481 lanean zeuden (255 gizon eta 226 emakume) eta 22 langabezian zeuden (10 gizon eta 12 emakume). 160 pertsona inaktiboetatik 89 erretiraturik zeuden, 47 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chargé udalerrian 446 unitate fiskal zeuden, 1.144,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.079 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 53 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 4 igeltseroak, 2 margolariak, 5 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Chargé udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 819 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Selevinia
Selevinia Gliridae animalia familiako generoa da, karraskarien barruan sailkatua.
Dracea
Dracea Errumaniako udalerri bat da, Teleorman konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Atarrabi
Euskal mitologian, Atarrabi (halaber Atarrabio, Hondarrabio edo Atarrats) Mari eta Majuren seme ona da. Bere anaia gazteagoarekin, Mikelatsekin, Txerren edo Etsairen haitzulora joan zen, beste hainbatekin batera ikasketak egitera. Txerrenek bere itzala harrapatu omen zuen Atarrabik harengandik ihes egin zuenean, eta geroztik itzalik gabe bizi behar izan omen zuen.
Gerora, kristautasunak erantsitako bukaeraren arabera, sakristau batek lagunduta berreskuratu zuen azkenean itzala. Atarrabiri itzala meza garaian bakarrik agertzen zitzaion; sagaratze unean, hain zuzen. Atarrabik eskatuta, itzala agertu zitzaionean sakristauak buruan kolpe batez jota hil zuen Atarrabi. Gero, jarri zuen gorpua haitz baten gainean, eta uso-talde batek eraman zuen, itzal eta guzti.
Atarrabiren beste izen pare bat Atarrabio eta Hondarrabio direla jasota du Barandiaranek.
Izenak agertzen duena
Abere baten irudikapena izatekotan bietako edozein izan zezakeen. Joseba Aurkenerena-ren esanetan bi anaiei balizko izar bat zegokien, hots, Atarrabi Eskorpioi-aren konstelazioarekin pareka genezake.
Baina, aitzinako sinesmenen arabera, suan bizirik igarotzeko ahalmena duen lupuak ere egokia dirudi Sugaarren semearentzat.
Etimologiak batzuetan erantzunak baino nahasketa gehiago sortzen du. Atarrabiren izenean bi izenen gehiketa sumatzen bada ere, bigarrena gorago aipaturiko animaliei erreferentzia izan daitekeen arren, lehenengoa zehaztea ez da gauza erraza. Atta, aita esatearen modu herrikoitik dator edo Atar-etik, gaztelaniazko "lotu" hitzetik?
Kondairaren Atarrabi delakoa Petri Atarrabiakoa (1280-1347†) fraide frantziskotarrean izan liteke ere. Aurrerago Etsairen haitzulora ikasketak egitera gehitu zen Axularren antzera, Atarrabiako Petri teologian maisu eta liburu baten idazlea ere izan zen. Bere egunean Filipe III. burutu zuen foruen hobekuntzan egindako lana izan zen ospea eman ziona.
Argia baino azkarragoa
Zerbaitetan nabarmentzen bada Atarrabi adimenean da. Bi adibide aurkezten dira elezaharretan zetabea edo bahea dela medio.
Deabruak zetabea urez betetzeko agindu zion Atarrabiri. Denbora gutxira Deabruari deitu eta lortu zuela esan zion, eta hala zan, zetabea putzuan urperatuz ezina egina zeukan. Ez dirudi kasualitatea beste elezahar batean galtzagorriek arazo berdinaren aurrean konponbiderik ez aurkitzea.
Zetabearen garrantzia bere ihesaren bertsio batean ere ageri da. Zeren, haitzulotik anaia Mikelatsen atzetik irten zela dioen kondaira jasota badago ere, bada beste bat kobazuloan morroi gisa Deabruarentzat (anaiaren ordez) lanean geratu zela dioena.
Zetabearekin lanean pasatzen zituen Atarrabiok egunak, eta egunero Deabruak hondoko gelatik "Non zaude?" galdetzen zion eta berak "Hemen nago!" erantzutera behartuta zegoen. Baina Atarrabiok zetabeak bere ordez erantzun zezan lortu zuen eta denbora gutxira Deabruaren galderari zetabeak erantzuten zion eta atzerantz ibiltzen kobazulotik irtetea lortu zuen. Trikimailu honi esker ihes egin zuen, baina beste elezaharretan bezala bere atzean itzala galdu zuen ihesaren ordainean.
Zetabearen erantzuteko ahalmena Tartaloren eraztunaren parekotasuna nabarmena da eta honek ere ez dirudi kasualitatea denik.
Bi elezahar hauetan adierazgarria da zetabearen papera nekazari gizarte baten tresna gisa, hots, kondaira hauek lehen nekazarien garaian hedatu zirela pentsa daiteke.
Itzala eta apaiza, arimaren hesteak
Dena den, elezaharrak bat datoz itzala galdu zuela eta nola galdu zuen agertzen duten kondairetan. Modu batean edo bestean Deabrua engainatu egiten du. Batean aipatutako zetabearen bitartez bestean bere atzetik datorrena harrapatzeko esaten dioenean.
Denborarekin apaiz bilakatzen da, itzalik gabekoa baina apaiza azken finean. Hala ere, Kristoren boterea tarteko, mezako eukaristiaren unean itzala azaltzen zitzaion. Hau ikusita sakristauari hiltzeko mesedea eskatu zion, baina sakristauak bekatuaren kezkagatik edo beste zerbaitegatik ez zuen Atarrabiren eskaera bete. Ez behintzat lehengo egunean, ezta bigarrenean ere, baina hirugarren egunean, Atarrabi ostia altxatzen zegoela, itzala azaldu bezain pronto sakristauak makilakada bat eman zion buruan, bertan hilik utzita.
Ondoren, Atarrabik eskatu bezala gertu zegoen arroka batean utzi zuen gorpua eta sakristaua zelatan geratu zen zer hegazti zetozen jakin nahian. Atarrabiren esanetan bere gorpua beleek eramaten bazuten, jakina, bere arima kondenatua zegokeen, aldiz, uxoak bere gorpua eramaten bazuten salbatua zatekeen.
Kristau kutsua kenduta azkeneko zatia nahiko adierazgarria da. Apaiza baino Atarrabi Augure bat da, sakristauari irakatsitakoa auspicium-a da, txorien hegaldiak ikertu eta etorkizuna igartzeko modua.
Baina kristau kutsua ere badu zerbait esateko, ostia delakoa kristoren gorputza baino Eguzkiren iruditzat altxatzen du Atarrabik, honela uler daiteke itzala (arima aitzinean) azaltzea.
Axularren eta Atarrabiren kondairen antzekotasunak
Axular edo Pedro Agerre Axular (1566-1644†) apaiza eta Gero liburuaren idazle famatua, halako erudizioa eta oratoriarako ahalmena zeukan, non Sarako bizilagunek jakituria guztia Deabruri zor ziola sinesten zutela. Deabruak Salamankako leize batean zuen unibertsitatean, Axular mota guztietako zientzia ilunetan lizentziatu zen, Mikelats eta Atarrabi gelakide zeuzkala.
Jose Dueso-k Axular Mikelats- ekin parekatzen zutela dio, baina elezaharrek jasotzen dituzten gertakizunak Atarrabi-ri gertatutakoak dira.
Bai itzala galtzearen atalean edo eta nola berreskuratu zuena kontatzen dutenak berdinak dira.
Atarrabirekin parekotasuna nabarmena da. Elezahar batek dioenez bere anaia "gaiztoa" (Mikelats) beragana hurbildu eta Sarako gari soroak begira zeudela zera esan zion: "Zaldi onak dauzkat une batean laborantza hauek botako zituztenak". Hau entzun eta Axularrek; "Zure zaldiak eutsiko lituzketen balazta onak ere baditut" erantzun zion. Beranduago, etxean zegoela, serorari erne ibiltzeko esan zion eta Larrunen hodei bat ikusten zuenean lehenbailehen abisatzeko. Eta horrela egin zuen serorak, hodeia azaldu bezain laster Axularri abisatu eta honek kazkabar ekaitz bat zetorrela ikusita zapata bat kendu eta hodeiari jaurti zion eta honela desbideratzea lortu zuen, gari soroak salbatuz.