cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jainkoen oturuntza
Jainkoen otordua (Festino degli dei) Giovanni Bellini margolari italiarraren azken lanetako bat da. Washingtongo Arte Galeria Nazionalean gordetzen da. Mihise gaineko olioz egina dago. 170 zm-ko altuera eta 188 zm-ko zabalera du. Veneziako artistak mitologia inguruko lan gutxi egin zituen eta horrek balio gehiago ematen dio lan honi. 1514 inguruan egin zuen.
Draupadi Murmu
Draupadi Murmu (Mayurbhanj, India, 1958ko ekainaren 20a) politikaria eta tribu-buruzagi indiarra da eta 2022ko uztailaren 25ean Indiako Errepublikako presidentea. Bharatiya Janata Party (BJP) erakundeko kidea da. Lehenago Jharkhandeko bederatzigarren gobernadorea izan zen, 2015etik 2021era.
Odisha estatuko tribu-burua da, santali etniakoa (hizkuntza ez indo-europarrekoa ama hizkuntzaz). 2022ko hauteskundeetarako BJPko lehendakaritzarako hautagaia izan zen, botoen %71,8rekin hautetsia.
Jainkoen oturuntza
Historia
Bellinik 1514an margotu zuen, Alfontso I.a Estekoa Ferrarako dukearen enkarguz, Ferrarako Esteko Gazteluan bere camerino d'alabastro (alabastro-ganbera). Bere azken lanetako bat da, egileak behin eta berriz aldatu zuena. Bere bizitzaren amaierako lan hauetan Veneziako pintura tipikoa iragartzen da, Giorgioneren eraginpeko kolore eta argiarekiko bere zaletasunarekin. Bellini hil zenean, handik gutxira (1516an), Tizianok paisaia aldatu zuen bere Il Baccanale degli Andrii obrarekin egokitu egin zezan, hau ere Alfontso I.aren kamerinoan.
Draupadi Murmu
Jharkhandeko lehen emakume gobernatzailea izan da bost urteko agintaldia betetzen, eta Indiako lehen presidente tribala.
Jainkoen oturuntza
Historia
Pintura Peter A. B. Widener estatubatuar handikiak erosi zion Northumberlandeko Dukeari 1925ean, eta, geroago, Washingtongo Arte Galeria Nazionalean sartu zen bere bildumaren gainerakoekin.
Azterketa
Veneziako artistaren pintura mitologiko bakarrenetakoa da. Horrela, bere bizitzaren amaieran, Bellinik Errenazimentuko korronte berriak sortzen lagundu zuen, bere gazte garaikideen lanen monumentaltasun eta ezaugarri piktoriko berberak erakutsiz.
Draupadi Murmu
Estatuko politika
1997an Rairangpur Nagar Panchayaten kontseilari hautatu zuten Murmu. BJPko tribuko lehendakariorde ere izan zen.
Neofavolus suavissimus
Nahasketa arriskua
Polyporus alveolaris eta Panus conchatus delakoekin.
Sasoia eta lekua
Udaberrian eta udan agertzen da enbor zaharretan, batez ere sahatsetan.
Banaketa eremua
Ipar Amerika, Europa, Japonia eta Errusia.
Jainkoen oturuntza
Azterketa
Oreka dago paisaiaren eta irudien artean. Lehenik, Olinpoko jainkoak ikusten dira oturuntza egiten. Eszenak Ovidioren Fastien poemaren bi pasarte irudikatzen ditu elkarrekin. Priapo, ezkerrean, Lotis ninfa limurtzen saiatzen ari da, baina Silenoren astoak eragozten dio. Inguruan jainko mozkorrak daude: Jupiterrek arrano bat du inguruan, Poseidon, Zibeles eta Zeres laztantzen ari da, Hermes upel baten gainean ilaunki luzatuta dagoen bitartean. Parra hostoak buruan dituen mutila Bako jainkoaren ezohiko irudikapen gaztea da. Hasiera batean Bellinik irudiak pertsona hilkor gisa margotu zituela uste da, Ovidioren itzulpen oker bati jarraituz; ondoren, jainko olinpikoen ezaugarriekin berriz margotu behar izan zituen.
Hondoko paisaian zuhaitz hostotsuak dira nagusi. Argia delikatua eta samurra da.
Draupadi Murmu
Estatuko politika
Odishako BJP eta Biju Janata Dal koalizio-gobernuan, Estatuko ministroa izan zen, Merkataritza eta Garraioko kargu independentean, 2000ko martxoaren 6tik 2002ko abuztuaren 6ra, eta Arrantzako eta Animalien Baliabideen Garapenean, 2002ko abuztuaren 6tik 2004ko maiatzaren 16ra. Odisha-ko eta MLAko ministro ohia da, 2000. eta 2004. urteetan Rairangpurreko batzarreko barrutian. Odishako Batzar Legegileak Nilkantha saria eman zion 2007an.
Jharkhandeko gobernadorea
Jharkhandeko lehen emakume gobernatzailea izan zen. Indiako estatu bateko gobernadore izendatu zuten Odishako tribuko lehen emakumea izan zen.
Hautaketa
Indiako lehendakaritzarako hauteskundeetarako Aliantza Demokratiko Nazionaleko hautagaia izan zen eta 2022ko uztailaren 25etik Indiako Errepublikako presidentea bost urterako.
Bizitza pertsonala
Draupadi Murmu Shyam Charan Murmu-rekin ezkondu zen. Bikoteak bi seme izan zituen, biak hilda, eta alaba bat.
Sariak
2007an Odishako Batzar Legegileak Nilkantha saria eman zion.
Ander Lanbarri
Ander Lanbarri Camino (Bilbo, ) bizkaitar futbolaria da, aurrelari moduan jokatzen duena.
Ibilbidea
''2020eko maiatzak 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Giacomo Nizzolo
Giacomo Nizzolo (Milan, 1989ko urtarrilaren 30a), txirrindulari italiarra da. 2011tik da profesionala eta Italiako txapelduna izan da birritan.
Palmaresa
2011
Sailkapen orokorra Itzuli Handietan
—: ez zuen parte hartu UT: utzi, ez zuen amaitu
Agnes Meyer Driscoll
Agnes Meyer Driscoll (Illinios, 1889 ko uztailaren 24a - 1971 ko irailaren 16a), Madame X izenez ere ezaguna, Estatu Batuetako kriptoanalista bat izan zen, Japoniako ontzi-sistema asko deszifratu eta makina zifratzaileetarako sistemak garatu zituena.
Biografia
1911n graduatu zen Ohio Estatuko Unibertsitatean, Fisikan, Matematikan, Atzerriko Hizkuntzetan eta Musikan espezializatu zen. Orduan, emakume gutxik aukeratzen zituzten ikasketak ziren. Graduazioaren ondoren, Amarillora, Texasera, joan zen bizitzera. Han, akademia militar bateko musika-zuzendaria izan zen, eta, ondoren, tokiko Bigarren Hezkuntzan, Matematika saileko katedraduna.
1918ko ekainaren 22an, Estatu Batuak Lehen Mundu Gerran sartu eta ia urtebete geroago, Agnes Estatu Batuetako Itsas Armadan sartu zen. Han, bulego-lanetan ahalik eta mailarik altuenerako kontratatu zuten, eta zeregin teknikoetan trebatu zen, besteak beste, aztarnak identifikatzen, jaurtigaiak muntatzen, telegrafian eta estenografian. Itsasontzi Komunikazioen zuzendariaren Kodifikazioa eta Seinaleak sailerako lan egin zuen..
Bi urteko eszedentziagatik izan ezik, urte horietan enpresa pribatu batentzat lan egin baitzuen, Amerikako armadarentzat kriptoanalista lanetan aritu zen 1949. urtera arte.
Haren ahaleginak ez ziren eskuzko sistemetara mugatu, eta zifratzeko zein deszifratzeko erabiltzen zen garaiko teknologia sortu berrian sartu zen. Bere lanaren hasieran, Amerikako Itsas Armadaren makinetako baten, Cmren, garapenean parte hartu zuen.
1921ean, Agnes Meyer-ek lortu zuen, Edward Hebern-ek sortutako makina gaindiezinak bidalitako mezu bat deszifratzea. 1923an, Hebernek Meyer kontratatu zuen, Marina utzi eta Hebern konpainiako aholkulari tekniko izateko, makinaren segurtasuna hobetzeko asmoz. Hala ere, ez zuen lortu makinak segurtasun gaindiezina eskaintzea, eta enpresak porrot egin zuen.
Konpainiaren porrotaren ondoren, berriro Marinara itzuli zen 1924an. Konpainia horretan egindako lanak eragina izan zuen hurrengo urteetan errotore teknologian
1939an, Agnes izan zen lehena JN25 kodearen lehen zenbaki-patroiak aurkitzen, eta horrek erabateko deszifratzea lortzeko gakoak eman zituen. JN25 Japoniako Armada Inperialak erabilitako koderik konplexuena izan zen. Gertaera hori izan zen kriptoanalisiari egindako ekarpenik garrantzitsuena, eta Bigarren Mundu Gerran Estatu Batuek 1942an Midwayko Gudua irabaztearen arrazoietako bat izan zen.
Bigarren Mundu Gerraren hasieran, AEBetako Itsas Armadak Enigma makina alemana deszifratzeko egindako ahaleginetan parte hartu zuen.
1971n hil zen. Agnes eta haren senarra, Michael “Brownie” Bernard Driscoll, Arlingtongo Hilerri Nazionalean daude lurperatuta.
Noeren horditasuna (Giovanni Bellini)
Noeren horditasuna Giovanni Bellini margolari veneziarra 1515. urte inguruan egin zuen margolan ospetsua da. Gaia, margolari askoren artean ohikoa izan zena, Biblian oinarrituta zegoen. Egun Frantziako Besaçongo Arte Ederren eta Arkeologia Museoan ikus daiteke. Erabili zuen teknika olio ohola gainean izan zen, 103 x 157 zm. izanik.
Historia
Margolaritza artistaren karreraren azken etapakoa da, Giorgioneren tonalitatearen berritasuna xurgatu zuenean. Iraganean Cariani (Bernard Berenson), Lorenzo Lotto (Gilbert, 1956) eta Tiziano gazteari (Heinemann, 1962) bezalako artistei egotzia, Roberto Longhik Belliniren lan berantiar gisa aitortu zuen. Aditu honen iritzia kritikari guztiek jarraitu zuten, baita Berenson bera ere, 1957an hasierako iritzia aldatu zuena.
Torturaren eta beste tratu edo zigor krudel, anker edo apalesgarrien aurkako Hautazko Protokoloa
Torturaren eta beste tratu edo zigor krudel, anker edo apalesgarrien aurkako Konbentzioaren Hautazko Protokoloa nazioarteko itun bat da, eta bere helburu nagusia da itxialdia ematen den lekuetan torturaren eta tratu txarren prebentzioa sustatzea, nazioarteko eta nazioko organo independenteek aldizkako bisita-sistema baten bidez.
Protokoloa
Hautazko protokolo hori beste batzuetatik bereizten da, ez baitu araurik ezartzen, mekanismo operatibo bat sartzen baitu. Banakako kexak aurkeztu eta kudeatzeko sistemarik ere ez du ezartzen, baizik eta gertaera edo egoera orokorren zergatiak aipatzen ditu. Ez ditu estatu alderdiak behartzen aldizkako txostenak aurkeztera, baizik eta estatuko eta nazioarteko adituen gomendioei arreta jartzera eta horiek ezartzeko erreformak egitera bultzatzen ditu.
Espainiak 2009an berretsi zuen protokoloa, 1/2009 Lege Organikoaren bitartez, eta Herriaren Defendatzaileari ematen dio hurrengoak bisitatzeko eskumena: espetxeak, Polizia Nazionaleko Komisaldegiak, Guardia Zibilaren Kuartelak, Polizia Autonomikoen Komisaldegiak, Udaltzaingoen dependentziak, establezimendu militarrak, epaitegietako espazioak, adingabeen itxialdia zein atzerritarren itxialdia ematen diren zentroak, mugen kontrola ematen den lekuetan, ospitaletan, ospitale psikiatrikoetan eta baldintzak bete ditzakeen beste edozein itxialdirako espazioa.
Giza Eskubideen ikuspegia
Tortura eta beste tratu txar batzuei aurrea hartzea giza eskubideen ikuspegiaTorturaren aurkako Hitzarmenaren gainetik doa, ezarritako ebaluazio- eta zehapen-mekanismoetatik harago, tortura- eta bestelako tratu txarren arriskuak murriztuko dituzten erreformak sustatzen ditu, batez ere, horien jatorrizko arrazoiei aurre eginez.
Torturari eta bestelako tratu edo zigor krudel, anker edo apalasgarriei aurrea hartzeko Nazio Batuen Azpibatzordea
Torturari eta bestelako tratu edo zigor krudel, anker edo apalasgarriei aurrea hartzeko Azpibatzordea (gaztelaniaz, SPT) Nazio Batuen Erakundearen giza eskubideen sistemaren parte den tratatua da. Protokoloa sinatzen duten herrialdeek atxiloketa espazioak bisitatu eta miatzeko boterea ematen diote Azpibatzordeari.
Bi funtzio nagusi ditu:
Azpibatzordeak urtean behin txosten orokor bat idazten du aurrera eramandako ekintzen gainekoa.
Espainiari egindako gomendioak:
Argirata eman den azken txostena, 2019ko urriaren 7koa da, CAT/OP/ESP/1, delakoa. Azpikomiteak, 2017ko urriaren 15etik 26ra egindako bisitaren gainekoa da, eta ondorioen artean:
Prebentziorako Mekanismo Nazionalak
Protokoloak Prebentziorako Mekanismo Nazionalei ematen die tratatua gazatzeko rola. Mekanismook ohikotasunez bisitatzen dituzte atxiloketa gune nazional eta lokalak eta autoritateekin eguneroko harremana dute.
Espainiari dagokionez, Herriaren Defendatzaileak du paper hori, 2006ko apirilaren 4tik, hain zuzen ere.
Reinier Honig
Reinier Honig (Heemskerk, 1983ko urriaren 28a), Herbehereetako txirrindularia da. Bere herrialdeko txapelketak irabazi zituen kadete eta junior mailetan.
Palmaresa
2003 2007 2008 2011 2018 2019
Jeremy Hunt
Jeremy Hunt (Macklin, Kanada, 1974ko martxoaren 12a), britainiar txirrindulari ohia da, profesionala 1996tik 2012ra.
Palmaresa
1997
1998
2000
2001
2002
2003
2004
2005
2006
2007
2008
2009
Cyrus McCormick
Cyrus Hall McCormick (1809–1884) estatubatuar asmatzailea eta McCormick Harvesting Machine Companyren sortzailea izan zen, 1902an International Harvester konpaniaren parte bihurtu zena. Cyrus McCormick eta bere familiako beste kide batzuk Chicagoko hiritar nabarmenak izan ziren XIX. mendearen bigarren erdian.
Kui Yuanyuan
Kui Yuanyuan (Txina, 1981eko ekainaren 23a) gimnasta artistiko txinatarra da, 1996an munduko txapelduna izan zen espezialista den lurzoru-ariketan.
Cyrus McCormick
McCormick, oro har, bilketa automatikoaren eta beste nekazaritza-makinen asmatzailetzat hartzen den arren, hala nola, azaoak egiteko makina, azpiproduktu gisa lortzen ziren lasto fardoak lotzen zituena, nekazaritza praktikak irauli zituen Estatu Batuetan, 1850-1880 urteetan, beste batzuen lanari heldu zion, baita bere familiako kideen lanari ere. Bere meritua egon zen diseinu kontzeptuen integrazioan, dagozkien patenteak eskuratzean eta azkenik makineriaren fabrikazioan merkaturatu arte.
Kui Yuanyuan
1996
1996an San Juanen (Puerto Rico) izan zen Munduko Txapelketan, urrezko domina eskuratu zuen lurzoru-proban, Gina Gogean errumanierarekin berdinduta, Lavinia Milosovici eta Ukrainako Liubov Sheremetaren aurretik, azken biok ere brontzean berdinduta.
1997
1997an Lausanan (Suitza) egin zen Munduko Txapelketan, brontzezko domina eskuratu zuen oreka-habean, Gina Gogean errumaniarraren (urrea) eta Svetlana Khorkina errusiarraren (zilarra) atzetik; halaber, brontzezko domina lortu zuen taldeen arteko lehiaketan —Errumania eta Errusiaren atzetik—, Liu Xuan, Duan Zhou, Meng Fei, Bi Wenjing eta Mo Huilan lagun zituela.
Cyrus McCormick
Datu biografikoak
Cyrus Hall McCormick 1809ko otsailaren 15ean jaio zen, Virginiako Rockbridge konderriko McCormick familiaren ganadutegian, Shenandoah Haranean, Blue Ridge mendien mendebaldean. Gurasoak Robert McCormick (1780–1846) eta Mary Ann Hall McCormick (1780–1853) izan ziren, biak irlandar jatorrikoak, Ulster probintziako kristau protestante presbiteriarrak.
Zortzi seme-alaben artean zaharrena zen eta hezkuntza formal gutxi edo bat ere ez zuen jaso.
McCormick landaketak esklabo batzuk mantentzen bazituen ere, familiako kide bakoitzak produkzio-lanetan parte hartzeko betebeharra zuen, batez ere uzta garaian. Txikitatik, Cyrus McCormick-ek makinen erabilera hobetsi eta defendatu zuen baserriko lan nekeak arintzeko eta eraginkorragoak izateko. Nerabezaroan lurra lantzen zutenen lan karga murrizten zuten gailuak diseinatu eta patentatu zituen. Geroago bere asmakizun batzuk saltzen saiatu zen baina ez zuen arrakasta handirik izan saiakera horietan. Zahartu arte itxaron beharko zuen bere trebetasunak bere goideiekin konbinatzeko, baina egin zuenean, arrakasta handia izan zuen eta benetako industria inperio bat eraikitzeko gai izan zen.
Berak eraiki eta patentatu zituen makinak, bereziki lasto edo belar fardoak lotzeko henequen haria erabiltzen zuena, izan ziren Yucatango (Mexiko) henequengo industriaren boomaren gakoa, XIX. mendean.
Martin Elmiger
Martin Elmiger (Hagendorn, 1978ko irailaren 23a), suitzar txirrindulari ohia da. Bere lehen garaipena Bizkaian lortu zuen. Getxoko Zirkuitua izan zen hain zuzen ere.
Sailkapen orokorra Itzuli Handietan eta Munduko txapelketan
—: ez zuen parte hartu UT: utzi, ez zuen amaitu
Sindikalismo iraultzaile
Sindikalismo iraultzailea, oro har, 1895 eta 1914 bitartean Frantzian CGTko sindikatuetan izandako praktika sindikala izendatzen du, eta 1920 urtetik aurrera, beste herrialde industrializatuetako sindikatuetan (AEB, Argentina, Italia eta Espainia).
Historia eta jatorri ideologikoak
Sindikalismoak, kapitalari aurre egiteko eta langileen interesak defendatzeko talde gisa ulertuta, adierazpen eta antolatzeko modu asko izan ditu. Zabalduenetako bat sindikalismo iraultzailea izan da, epizentroa Frantzian XIX. mendearen azken herenean izan arren, herrialde askotan hedapen garrantzitsua izan zuena, Espainia funtsezkoenetako bat izanik. Gainera, sindikalismo iraultzaile horretan oinarrituta, anarkosindikalismoaren garapena gertatuko da, Espainiako eta Europako beste ingurune batzuetako langile-mugimenduaren oinarria.
Hasieran, eskulangintzako eta mekanika txikiko lanbideetako langile kualifikatuak euren burua antolatu zuten; hauei eraikuntza eta fabriketako langileak batu zitzaien; Itailan hauei nekazaritzako langileak eta meatzariak ere batu zitzaien. 1910etik aurrera, gutxi gorabehera, sindikalismo iraultzailea abian den industria-berregituraketarekin lotu zen: langileek euren burua antolatzen zuten, baina ez ofizioz, baizik eta enpresaka eta sektoreka. Langile espezializatuak, batez ere mekanikan eta industria astunean, borroka-sindikalismo horren aitzindari bihurtu ziren. Frantziako eredu sindikal horren agerpena ezin da Parisko Komunaren porrotaren eta errepresioaren ondorioetatik aldendu. Jatorriz Frantziako Hirugarren Errepublikak langileria antolatuari men egin zion jazarpenak eragotzi egin zuen berrantolaketa iraultzailearen zantzu oro. Hala ere, langile-mugimendu horrek hainbat eredu jarraitu zituen, hala nola Guesde eta Lafargueren Parti Ouvrier Français, Jean Barbereten Langileen Batasun Sindikalaren Zirkulua edo Parisko Komuna osteko gizarte frantsesean egon ziren marxismoaren eta anarkismoaren fakzio desberdinak.
Sindikalismo iraultzailearen doktrina oso plurala izan da beti, aldi berean marxismoaren (ezkerreko bertsio erreboltista batean) eta anarkismoaren (proudhoniar bertsioan) eraginak integratzen zituelako. Hauek dira zergadun teorikoak Frantzian: Fernand Pelloutier, Hubert Lagardelle, Georges Sorel, Edouard Berth, Émile Pouget, Pierre Monatte; Italian, Arturo Labriola eta Enrico Leone; eta Herbehereetan, Christiaan Cornelisen.
Ekintza zuzeneko sindikalismo ere esaten zaio. Korronte hori sindikalismo erreformistaren eta alderdi politikoen aurka zegoen, Lehen Internazionalaren printzipio zaharrari atxiki baitzitzaion: "Langileen emantzipazioa langileen beraren lana izan behar da" (Karl Marxek 1864an idatzitako Langileen Nazioarteko Elkartearen estatutuen laburpena). Errusiako Iraultzaren ondoren, sindikalista iraultzaile asko ISR - Nazioarteko Sindikatu Gorriarekin elkartu ziren. Hala ere, ISRren zentralismo autoritarioa zela eta, 1923an, Berlinen, erakunde horietako gehienak alde egin eta internazioal sindikalista berri batean antolatzen dira, Nazioarteko Langile Elkartea sortuz.
Libe Agirre
Ibilbidea
Bere ibilbidea komunikabideetan 1985ean hasi zen Bilboko Herri Irratiak FM-tik emititzen zuen euskerazko programazioan esatari lanak eginez.
Axel Merckx
Axel Merckx (1972ko abuztuaren 8a) belgikar txirrindulari ohia da. Eddy Merckx handiaren semea da.
Sindikalismo iraultzaile
Historia eta jatorri ideologikoak
Eredu errepublikar frantziarraren pixkanakako sendotzearekin batera, eredu ekonomiko kapitalistari eta izaera sindikaleko eredu berri baten sorrerari sozialistek emandako erantzunak etorri ziren. 1880ko eta 1890eko hamarkadaren amaierako testuinguru horretan, Fernand Pelloutierren figura eta Lan Poltsen Federazioaren bultzada indartsu sortu ziren. Nahiz eta Lan Poltsak antolatzeko eredua 1789ko Frantziako Iraultzaren garaian sortu zen, eta gerora hainbat adierazpen izan zituen, hala nola 1845 eko De Molinari edo 1848ko Iraultzan Decouxen proiektuak, XIX. mendearen amaieran jaiotako proiektuak izan ziren arrakasta izan zutenak.
Libe Agirre
Ibilbidea
1988an eta 1990era arte Euskal Telebistako informatiboetan asteburuetako lan taldean aritu zen, Irratiko lana aste barruan eginez eta telebistan asteburuetan.
Axel Merckx
Palmaresa
1992 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005
Libe Agirre
Ibilbidea
2001ean Eusko Jaurlaritzako Emakunde erakundean Komunikazio arduradun urte bi eman ondoren berriro Bizkaia Irratira bueltatu eta harrezkero irrati lanetan dihardu.
Duan Zhou
Duan Zhou (Txina, XX. mendea) gimnasta artistiko txinatarra da. 1997an munduko txapeldunorde izan zen espezialista den zaldi-jauzian.
Libe Agirre
Ibilbidea
35 urte baino gehigo irratiari eta telebistari lotuta. Urte hauetan guztietan ekitaldi desberdinetako aurkezle lanak eta aldizkari batzuetan ere elkarrizketak eginaz.
Sindikalismo iraultzaile
Historia eta jatorri ideologikoak
Pelloutierrek bultzatutako lan-poltsek edozein erakunde politikorengandik independentea den eredu sindikal bat garatzeko oinarrizko ezaugarria izango lukete, langile mugimendu frantsesaren tradizio iraultzailea jasoz, batez ere anarkismoaren doktrinetan. Beren burua libertariotzat jotzen ez zuten arren, kide eta bultzatzaile askok eredu libertarioa defendatu zuten helburu gisa. Gainera, kritikatu egin zuten POF eta Frantziako Sindikatuen eta Talde Korporatiboen Federazioa bezalako alderdiek bultzatzen zuten modalitate sindikala.
Duan Zhou
1997
Lausanako Munduko Txapelketan (Suitza), zilarrezko domina eskuratu zuen zaldi-jauzian, Simona Amanar errumaniarraren ondoren eta Gina Gogean errumaniarraren aurretik (brontzezko domina); era berean, brontzezko domina lortu zuen taldeen arteko lehiaketan —Errumania eta Errusiaren atzetik—, Liu Xuan, Kui Yuanyuan, Meng Fei, Bi Wenjing eta Mo Huilan taldekideekin.
Libe Agirre
Ibilbidea
Euskaltzain urgazle izendatu zuten 2021eko azaroaren 26an.
Bilboko Euskararen Aholku Batzordeko kidea da.
Bi Wenjing
Bi Wenjing (Xintai, Shandong, Txina, 1981eko uztailaren 28a) gimnasta artistiko txinatarra, barra asimetrikoen ariketan aditua, eta 1996an txapeldunorde olinpikoa izan zena.
1996
1996ko Atlantako (Estatu Batuak) Olinpiar Jokoetan urrea lortu zuen barra asimetrikoetan, Svetlana Khorkina errusiarraren (urrea) ondoren eta Amy Chow estatubatuarrarekin berdinduta.
1997
1997an Lausanan (Suitza) egin zen Munduko Txapelketan, brontzezko domina lortu zuen asimetrikoetan, berriro ere Svetlana Khorkina errusiarraren eta Meng Fei txinatarraren atzetik; halaber, brontzezko domina lortu zuen taldeen arteko lehiaketan —Errumania eta Errusiaren atzetik—, eta taldekideak Liu Xuan, Kui Yuanyuan, Duan Zhou, Meng Fei eta Mo Huilan izan zituen.
Sindikalismo iraultzaile
Historia eta jatorri ideologikoak
Bere jatorria aterki ofizialaren eta alternatiba sindikalaren artean mugitu zen arren, Pelloutierrek Lan Poltsei laster Frantziako langileen artean gehiengoa izango zen antolakuntza osagai bat inprimatzea lortu zuen. Antolaketa-dinamika federalak, non lurralde osoko burtsek autonomia zuten, proudhoniar sustraiko federalismo bat ematen zion bere erakundeari, beti frantziar obrerismoaren gustukoa izan zena. Gainera, bere greba orokorreko estrategia Tortelier bezalako pertsonaiek egindako ekarpenetatik edaten zuen, zeinak borrokan etxebizitza duin baten aldeko borroka edo nazionalismoaren aurkako kritikak bezalako elementuak sartzen zituen.
Lan-poltsen ereduak Frantziako langileriaren arreta erakartzea lortu zuen, eta pixkanaka lan-sektore sendoekin egin zen, Frantziako Sindikatuen eta Talde Korporatiboen Federazioa ere bereganatuz. 1895 ean Pelloutierren ereduak 34 poltsa eta 606 sindikatu bazituen, 1900. urtean jada 57 poltsa eta 1065 sindikatu ziren.
Ezarpeneko lan-sektoreetako langile-borrokaren estrategiarekin batera, lan-poltsak ere arduratu ziren langilearen instrukzioaz, Lan eta Estatistika Bulego bihurtzeaz (afiliatuen zerrenda eskaintzen zen, enpresaburuek langile sindikatuak kontrata zitzaten), eta elkartasunaren kontzeptua garatu zen erresistentzia-kutxen bidez, denboran zehar lan-gatazka luzeagoak manten zitzaketelako. Kooperatibismoa ere ez zen oharkabean pasatu, eta Barberet bezalako beste langile batzuen erreformismotik urrun zegoen elkartasunean oinarritutako eredu kooperatiboa garatu zuten.
Hala ere, lan-poltsek oinarri lokalagoa izan zuten, nahiz eta Federazioa hornitu. Sindikalismo iraultzailearen aldekoek uste zuten erakunde orokor bat garatu zuela Frantziako lurralde osoan. Ildo horretan, eta Pelloutierrek garatutako printzipioei jarraituz, Émile Pouget edo George Yvetot bezalako lehen mailako pertsonak nabarmentzen hasi ziren. Sindikalismoaren teoriko eta aktibista horien ustez, erakundearen oinarria sindikatua zen, eta hortik abiatuta garatu behar zen langileen eta iraultzaileen ikusmoldea. Sindikalismo horren oinarria apolitikoa izan behar zuen, nahiz eta langile bakoitzak bere ideiak izan zitzakeen. Egitura sindikalak ez zuen inola ere alderdi politiko baten gainbegiratze edo kontrolpean egon behar, nahiz eta alderdi sozialista izan.
Sindikalismo mota hori oraindik ere munduko hainbat herrialdetan dago; adibidez, Frantzian, CGTren eta SUD/Solidaireren barruan; CNT, IWW, SAC...
Sindikalismo iraultzailearen oinarri izan ziren printzipioak
Émile Pougetek sindikalismo iraultzailearen oinarriak azaldu zituen :
CGT sindikalista iraultzailea Belle Époquen eta Lehenengo Mundu Gerrako haustura
Sindikalismo iraultzailea gogo-aldarte nagusi bat izan zen Frantziako CGTko agintarien artean 1895 eta 1914 artean. Langile-autonomia aldezten zuten zenbait sentsibilitate sozialista gesdisten eta anarkisten pentsamendu politiko nagusien kontra federatuz, gehiengoa Bourgesko kongresuan izan zen 1904an, eta gero Amienseko kongresuan, 1906an; han, gai-zerrenda bat bozkatu zuten, geroago Amienseko Gutuna deitu zena.
CGT 1895ean sortu zen, langileak Lehen Internazionalak (AIT) zehaztutako ereduaren arabera emantzipazioa bultzatzeko. Hasiera batean, modalitate horiek matxinada-greba orokorraren proiektuaren forma hartzen dute, soldatapeko lan ereduarekin bukatzeko eta gizarte burgesa eraitsi ahal izateko.
Hala ere, politika hori aldatu egin zen 1902an, greba orokorra ez baitzen iristen, federazio guztiak ez ziren ados jarri, baina zenbait gertaerek federazio batzuk beste batzuk baino borrokalariago izatera bultzatu zituen. Orduan, CGTko federazio horiek greba partzial ugari eragiten dituzte, eta Frantzia osoan egiten dute porrot. Orain, sindikalismo iraultzailearen berezitasuna denez, sindikatuak izan behar du, aldi berean, langilearen eguneroko bizitza hobetzeko organoa, eta etorkizuneko gizartea iraultzaren, berdintasunezko gizartearen eta anaitasunezko gizartearen bidez sortuko duen organoa. 1906an, Amienseko Gutunak afiliazio politiko ororen gaitzespena berretsi zuen, eta konfederazioak alderdi sozialistekiko eta talde anarkistekiko duen independentzia atzeraezina aldarrikatu zuen. Sindikalismo iraultzailearen beste berezitasun bat da hori: sindikatua ez da alderdi politiko baten errelebotzat hartzen, ingeles eta alemaniar sindikalismoak ez bezala.
Frantzian, sindikalismo iraultzailea krisian sartu zen 1908-09an, Drav-Villen-Saint-Georgesen grebarekin, Clemenceauk bortizki zapalduta. Hainbat grebalari hil ditu armadak.' Clemenceauk CGTren koadro nagusiak atxilotu zituen, 1908ko urriko Marseillako Kongresuan ez zeudenak. Metalurgikoen Federazio garrantzitsu moderatu eta pragmatikoaren atxikimenduarekin, sindikalista iraultzaileek lekua galdu dute.
CGTk beste erakunde politiko batzuekiko duen independentzia proban jartzen da: alde batetik, SFIO boterera iristeko hautesle bila dabil, eta oinarri garrantzitsua du hainbat federaziotan; bestetik, anarkistek ildo erradikal eta antiautoritario bat garaitu nahi dute.
Lehen Mundu Gerran, CGTk azkenean "Batasun Sakratuarekin" bat egin zuen, eta lehen Gustave Hervék La Guerre sociale jarritako matxinada-greba orokorrak alde batera utzi zituen, estrategia "burgesak" eta "nazionalistak" agerian uzteko, eta behin betiko kolpe bat eman zien CGTko zuzendaritzako sindikalista iraultzaileei.
CGT ez zen gerra mobilizazioaren aurka agertu 1914 ko abuztuaren 1ean. Protestarik eta grebarik gabe, aparatu sindikala Batasun Sakratuarekin elkartu zen; haren militante nagusiak Gerra Frontetik salbuetsita zeuden. 1915 etik aurrera, Zimmerwald, La Vie ouvrièreko militanteak, eta Pierre Monatte, egoera hau salatzen hasten dira. Gerra osoan, CGTren zuzendaritzak inoiz ez zuen altxatuko antimilitarismoaren bandera, nahiz eta lehenago hau aldarrikatu. Bestalde, Alemaniako sindikatuek, SPDren kontrolpean, ez dute mobilizatzen "traizio eginez" CGTk bezala langileen arteko nazioarteko elkartasuna.
Nazioarteko hedapena
Sindikalismo iraultzaileak hurrengo urteetan izango zuen arrakastaren ondorioz, agintari politiko asko bere egituretan afiliatu ziren, eta hori, askoren ustez, egitura sindikaleko langileen kontrol-ahalegin gisa ulertu zen. Gai horretan oinarrituta, 1906ko Amienseko kongresuak manifestu bat argitaratu zuen, Amiensen Gutuna, non sindikalismo iraultzaile horren oinarrizko printzipioak berresten ziren, egitura sindikala edozein asmo politikotatik urrunduz. Ez zen debekatzen alderdi politikoetako kideak beren egituretan afiliatzea, baina sindikatua herrestan eramateko haien kooptazio-ahaleginak politizismoa eragiten zuen.
CGT jarraitu beharreko eredu sindikala bihurtu zen urte haietan. Bere eragina Frantziako langileen tradiziotik zetorren, baina baita espainiar obrerismoarekin izandako edalontzi komunikatzaileetatik ere, besteak beste. Bestalde, Amiensen eredu sindikalista iraultzaile hori oinarritzat hartu zen 1907 an Bartzelonan Solidaridad Obrera sortzeko, etorkizuneko CNT ren hasiera.
CGTk gai horiek urte askoan mantendu bazituen ere, kontua da pixkanaka bere egiturak aldatzen joan zirela, eta doktrina politiko desberdinek barne-eztabaida berriak eragin zituzten, erakunde hori erabat hautsi arte. CGTk bere horretan jarraitu zuen, baina 1920ko hamarkadatik aurrera, SFIO ri lotuta (Langileen Nazioarteko Atala – Alderdi Sozialista –), Errusiako Iraultzaren beroan eta Hirugarren Internazionaleko eztabaidetan CGTU bat banatu zen (Lan Bateratuaren Konfederazio Orokorra). CGT-SR (Lanaren Konfederazio Orokorra – Sindikalista Iraultzailea) garatzen jarraitu zuen CGTk 1895ean sortu zen oinarri libertarioak, eta Pierre Besnarden 1930eko hamarkadan izan zuen ordezkari nagusietako bat.
Sindikalismo iraultzailea garaiko langile askoren oinarria izan zen, baina ez dira nahastu behar. Eredu sindikal horren oinarria langile-ikuspegi libertarioan bilatu behar bada ere, egia esan, bere erakundeak ez ziren anarkistak, nahiz eta kide asko anarkistak izan. Horregatik, sindikalismo iraultzailea eta beste eredu sindikal batzuk bereizi behar dira. Anarkosindikalismoa, adibidez, handik urte batzuetara sortu edo garatu zen, eta sindikalismo iraultzaile horren oinarri antolatzailearen gainean, helburu gisa sindikatuen lana gizarte libertario bati jartzen bazion. CNT sindikalismo iraultzailetik anarkosindikalismorako bilakaera perfektua izan zen. Bere aldetik, askoz doktrinarioagoa izan zen sindikalismo anarkista, non, oinarri federal baten gainean, afiliazioa ideia libertarioen langileei mugatzen zitzaien. Eredu sindikal horren adibiderik onena FORA (Argentinako Eskualdeko Langile Federazioa) izan zen, XX. mendearen hasieratik 1930eko hamarkadaren amaierara arte jarduera sindikal bizia izan baitzuen.
Simone Veil (pastorala)
Simone Veil pastorala Batitte Berrogainek idatzitako lana da, 2022ko uztailaren 24an, 31an eta abuztuaren 6an Muskildi herriko lagunek taularatua. Egileak berak ere hartu zuen parte antzezpenean. Simone Veil engaiamendu eta balore unibertsalen defendatzailea izan zen emakumea da protagonista. Berrogainekin batera beste egileak Maite Davant, errejenta, Sophie Larrandaburu, kantuen autorea dira. Pastoral honekin 30 urte pasa ondoren Muskildi herriak tradizioari heldu dio berriro ere.
Simone Veil
Pastoralak agerian emanen du Simone Veilek izan zuen ibilde luze eta latza. Hamasei urte zituelarik Auschwitzeko konzentrazio eta sarraski esparrura eramana izan zenean, gero bere bi ahizpekin handik ateratzea lortu zuelarik, ikasi eta magistratua bilakatu zen. 1979 eta 1982ean Europar Parlamentuko presidentea izan zen, postu horretan izan zen lehen emakumea. Pastoralak emakume horren balore unibertsalen defentsa omendu nahi du.
Argudioa
Wall Street eko 1929ko kraxa ren ondorioz, Simoneren familia Niza n etxe txikiago batera aldatu behar da 1932an; Simonek bost urte ditu. 1940ko urritik aurrera Vichyko gobernua k judu en kontrako legeak ateratzen ditu; Simoneren aitak dokumentu faltsuak lortzen ditu familiarentzat. 1943an nazi ak sartzen dira Nizan. 1944ko martxoaren 29an baxoa eskuratzen du; biharamunean, lagun batekin paseoan dela, SS ek paperak eskatu eta Simone eramaten dute.
1944ko apirilean Auschwitz-Birkenau kontzentrazio-esparru ra heltzen dira Simone, bere ama eta Milou ahizpa 71. konboian; esparruan Marceline Rozenberg (Loridan-Ivens) ezagutzen du, oso lagun izango dira. 1945ko urtarrilaren 18an Holokausto ko heriotzaren martxa n hartuko dute parte eta Bergen-Belsen eko kontzentrazio-esparru ra eramango dituzte. Bergen-Belsen Britainiar Armada k 1945ko apirilaren 15ean askatuko du; Paris eko Lutetia hotelera eramango dituzte Simone eta bere familia.
1946ko urriaren 16an ezkondu ziren Simone Jacob eta Antoine Veil. 1952ko abuztuan Veil familia Stuttgart en (Alemania) da Milou eta bere familiaren biista jasotzen dutenean; itzulerako bidaian Milou eta bere semeak auto-istripuz hitzen dira.
1957an Simone Justizia Ministerioko magistratu da eta presoen baldintzak asko hobetuko dira, bere lanari eta George Fully medikuaren lanari esker, Dachau n egondako erresistentea. 1964an magistratura uzten du. 1970an Mouvement de libération des femmes (MLF) sortzen da Parisen Christiane Rochefort, Monique Wittig, Christine Delphy, Cathy Bernheim, Jacqueline Feldman eta Anne Zelensky tartean zirela. 1971ean 343 emakumek Le manifeste des 343 argitaratu zuten Le Nouvel Observateur astekarian, abortua legeztatzeko deia eginez Frantzian.
1974an Valery Giscard d'Estaing ek gobernua eratzen du eta Jacques Chirac Lehen Ministroak Osasun Ministerioa eskainten dio Simoneri kontserbadoreen haserrerako. 1974ko azaroaren 26an abortoa legalizatzeari buruzko legegaia aurkeztu zuen Simonek Legebiltzarrean eta azaroaren 29an Veil legea deiturikoa onartzen da. 1979ko uztailaren 17an Europako Parlamentu ko lehendakari izendatu zuten Simone. 2005eko urtarrilaren 27an, berriz, Fondation pour la mémoire de la Shoah elkarteko presidentea da eta Auschwitz-Birkenau esparrua bisitaten du bere seme-alabekin.
2010eko martxoaren 18an Frantses Akademia n sartzen da Simone. Hil ondoren, Parisko Panteoia n sartu zuten Simone.
Ezugarriak
Batitte Berrogain Elixondoborda k idatzitako pastoralak hogeita bost jelkaldi ditu. Errejent a Maite Davant Zabalain izan zen, kantarien trebatzile eta zuzendaria Sophie Larrandaburu Karrikondo eta dantzariena, berriz, Iban Etchegoinberry eta Rémy Mugordoy. Musikariak Musik'Alde taldekoak izan ziren. Antolaketa teknikoa Isabela Barreixen eskuetan izan da.
Davantekin emakume batek Zuberoako pastorala zuzentzen duen lehen aldia da. Simone Veil pastoralean 95 aktorek eta hamalau dantzarik hartu zuten parte.
Simone Veil pastoralaren berrikuntzak
- Abdelkader pastorala ren berrikuntzari jarraituta satan gorriei dantzari "onak" ere gehitu zaizkie Simone Veil pastoralean.
- Emanaldien kopuruan ere izan zen berrikuntza. Koronavirusaren pandemia ren aurretik, pastoralaren bi taularatze izaten ziren; urtebete pastoralik gabe izan ondoren (2020), 2021ean 1.000 ikuslerentzako lekua zuten lau agerraldi izan ziren. Honek ekarri zuen aldaketa maitatu zuten antolatzaileek, hurbiltasuna eta aisetasuna, eta 2022an hiru taularatze izan ziren. Abuztuaren 6an oholtzaratu zuten hirugarren aldiz, Muskildin.
Franky de Buyst
Franky de Buyst (Asse, 1967ko uztailaren 22a), belgikar txirrindulari ohia da.
Taldeak
Vlaanderen 2002 (1994-1996)
Tonissteiner-Saxon (1997-1999)
Palmaresa
1993 1997 1998
Keztategi
Keztategia okela edota arrainak keztatzeko erabiltzen den eraikinari deritzo. Ketan ondutako elikagaiak bertan gorde ohi dira urtebetez edo gehiagoz.
Javi Lezaun
Francisco Javier Lezaun Ezpeleta (Iruñea, Nafarroa Garaia, 1979ko abuztuaren 6a) euskal herritar futbolari ohia da. Aurrelari lanetan jokatzen zuen.
Estatistikak
''2015eko Maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
Elena Arregui Cruz-López
Elena Arregui Cruz-López (Irun, 1929 - Santiago de Compostela, 2018ko azaroaren 19a) ibilbide luzea izan zuen arkitekto espainiarra izan zen, eta 1960a baino lehen Espainian Arkitekturan titulua lortu zuten lehen emakumeen artean zegoen. Arkitektura Elkargoko Santiagoko Ordezkaritzako lehen lehendakaria izan zen. 2003an, Galiziako Xuntak emandako Castelao Domina jaso zuen.
Biografia
Elena Arregui Cruz-López musikaz inguratuta hazi zen, amak eta aitak pianoa jotzen zuten, amonak ere bai, eta berak txikitatik jaso zituen kantu eta piano eskolak. Ikasle bikaina izan zen, eta erraz ikasi eta nota onenak ateratzen zituen batxilergoan. Bere hastapenak kontatzen dituen elkarrizketa batean, bere etorkizunari buruzko erabakia hartu behar zuenez, edozein lanbidetan aritzeko ikasteko gai sentitzen zela adierazi zuen. Nolanahi ere, arkitekturaren alde egiten zuen, bere kezka nagusietako bi biltzen zituen lanbidea baitzen: artea eta zientzia. Erabaki zaila zen, garai hartan arkitektura emakumeak ia baztertuta zeuden lanbidea zelako eta, beraz, gazteenek inspiratzeko moduko emakumezko erreferenterik ez zutelako. Alde horretatik, familia-harreman baten bidez Matilde Ucelay -Espainiako lehen arkitektoa- ezagutzea erabakigarria izan zen Elena Arreguik behin betiko pausoa eman zezan.
Elena Arregui Cruz-López izan zen arkitektura karrera ikasi eta Espainian lanbidean jardun zuen lehen emakumeetako bat. Gerra zibilaren aurreko arkitekturaren esparruan, Matilde Ucelayrekin batera, beste hiru emakumek bakarrik ikasten zuten arkitektura Espainian, guztiak Madrilen: Lali Úrcolak, karrera amaitu ez zuena, Cristina Gonzalok, 1940an titulatua, eta Rita Fernández Queimadelosek, 1941ean. Hurrengo bi hamarkadetan aitzindari horien urratsak jarraitu zituen lehen belaunaldian, beste bost emakumek bakarrik ikasi zuten arkitektura: 1945ean Cruz López Muller titulatu zen, 1949an Juana Ontañón, 1956an Margarita Mendizabal, 1957an Eugenia Pérez Clemente eta 1958an Elena Arregui.
Karrera
Arregui Madrilgo Eskolan hezi zen, eta 1958an lortu zuen titulua, María Juana Ontañón, Margarita Mendizabal edo María Eugenia Pérez Clementerekin batera, besteak beste, Espainian arkitektoen lehen belaunaldi horretako kide diren emakumeak. Musikazale amorratua eta tradizio familiarra zuena, ez zituen kontserbatorio-ikasketak utzi arkitektura hasi zuenean, baizik eta uztartu egin zituen, eta piano-karrera amaitu zuen. 1962an, Santiago de Compostelan finkatu zen, bere bikotekide Arturo Zas Aznar arkitektoarekin batera. Hemen finkatu zuten bere estudioa eta han garatu zuen bere jarduera profesionalaren zati handi bat Arreguik. Biek partekatu zuten estudiotik, Arreguik mota guztietako eraikinak egin zituen: egoitzakoak, hezkuntzakoak, osasunekoak, hotelen bat, etab. Arregui eta Zasek mugimendu modernoaren printzipioak bereganatu zituzten, izaera moderno eta berritzaile nabarmenez blaituz.
Bere lan arkitektonikoan Madrilgo Arkitektoen Elkargo Ofizialean erroldatutako hamar proiektu aurkitzen ditugu. Hamar proiektu horietatik bost berriak dira, eta bost horietatik lau Arregui arkitektoaren berezko proiektuak dira. Horrela, Arreguik Ricardo Magdalena Gayán, Mijan eta Arturo Zas Aznar arkitektoekin lan egiten du, azken honekin lau proiektu eginez. Esate baterako, Santiago de Compostelako Loiolako San Inazioren etxebizitza-multzoaren kasua, 70eko hamarkadaren hasieran hasitako etxebizitza sozialeko jarduketa. Hasierako proiektua handinahiagoa bazen ere (70 etxebizitza), azkenean 30 baino ez ziren eraiki, bi bloketan banatuta.
1980an, Arreguik hiri konpostelarreko unibertsitate-campusa handitzeko enkargua jaso zuen, zituen gabeziak konpontzeko eta inguruko bide-sistemarekin komunikatzeko. Elena Arreguik enkargu horri erantzuteko egin zuen proiektuak fakultate berriak eta beste ekipamendu batzuk eraikitzea jasotzen zuen, eta ia erabat gauzatu ziren 80ko hamarkadan.
Elena Arreguik ere dekorazio-proiektuak egin zituen 1963an, nahiz eta dakigun obra bakarra Serrano kaleko 20. zenbakiko atikoarena den.
Arreguik presentzia aktiboa izan zuen lanbideari lotutako organo eta kolektiboetan, Arkitektura Elkargoko Santiagoko Ordezkaritzako lehen lehendakaria izan zen, baita Galiziako Arkitektura Elkargo Ofizialeko (COAG) diruzaina ere.
Ludo Dierckxsens
Ludo Dierckxsens (Geel, 1964ko urriaren 24a) belgikar txirrindulari ohia da.
Palmaresa
1994
1998
2001
2002
2003
2004
2005
Hans De Meester
Hans De Meester (Aalst, 1970ko abuztuaren 7a), Belgikako txirrindulari ohia da.
Taldeak
Palmans (1994-1997)
Gerolsteiner (1999)
Palmans (2000-2002)
Palmaresa
1994 1995 1996 1997 1998
1999
Paul Sorvino
Paul Anthony Sorvino (New York, 1939ko apirilaren 13a - Jacksonville, Florida, 2022ko uztailaren 25a) estatubatuar aktorea izan zen. Batez ere, mafiosoaren eta poliziaren paperetan antzeztu zuen. Michael eta Mira Sorvino aktoreen aita izan zen.
1931ko Urkiolako Igoera
1931ko Urkiolako Igoera, bizkaitar lasterketa honen lehen ekitaldia izan zen. Mendi hau azkarren igotzeko lasterketa zen eta 5 km- tako luzera izan zuen. 1931ko martxoaren 1ean ospatu zen. Bilboko Txirrindulari Elkarteak (ofizialki Sociedad Ciclista Bilbaina) antolatu zuen. 20 txirrindularik inskribatu ziren, baina irteeran 12 bakarrik agertu ziren, euripean. Bilbotik 9:30ko trenean ateratzea zen ideia eta durangora 10:23tan ailegatzea, Mañaria tik 11etan ateratzeko. Trena atzeratu egin zen eta 11:30tan atera ziren eguraldi txarrarekin. Leandro Carro, burua hartu zuen lehenengo metroetan eta berarekin Federico Ezkerra joan zen. Bigarren kilómetroan, Vicente Truebak erritmoa aldatu zuen eta Ricardo Montero rekin joan zen. Atzean, Ezkerra eta Cepeda geratu ziren, baina laster José Trueba ailegatu zen. Azken kilometroan, elur fin bat erortzen hasi zen. Azken metroetan, Ricardok aurrera egin zuen eta bakarrik heldu zen helmugara.
Jérôme Simon
Jérôme Simon (Troyes, 1960ko abenduaren 5a) frantziar txirrindulari ohia da, profesionala 1982 eta 1993 artean.
Kirol ibilbideko garaipenik esanguratsuenak 1988ko Tourreko etapa bat eta 1989ko Midi Libreren Sari Nagusia izan ziren.
Anaiak Régis, François eta Pascal ere, txirrindulariak izan ziren.
Sailkapen orokorra Itzuli Handietan
-: ez zuen parte hartu
UT: utzi, ez zuen amaitu
Luis Alfredo Garavito
Luis Alfredo Garavito Cubillos (1957ko urtarrilaren 25a, Génova, Quindío, Kolonbia), kolonbiar serieko hiltzaile eta pederasta eta sexu-erasotzaile bat da. Ezizenez "Piztia" eta "Génovako Hiltzailea" bezala ezaguna.
Kolonbiako Nazio Fiskaltzaren arabera, gutxienez 172 adingabeko erail zituen. 2003an Garavito berak beste 28 pertsona erail izana onartu zuen: 23 ume eta 5 heldu, horrek eraildakoen kopurua 200 pertsonan ezarri zuen. Dena dela, ume eta helduen artean, Garavitok 300 pertsona edo gehiago erail izan dituela uste da.
Tasha Schwikert
Tasha Schwikert (Las Vegas, Nevada, 1984ko abenduaren 21a) AEBetako gimnasta artistikoa da, 2003ko munduko txapelduna taldekako lehiaketan.
Kirol ibilbidea
2000. urtean Sidney-n egin ziren Olinpiar Jokoetan, Errumaniaren eta Errusiaren ondoren, brontzezko domina lortu zuen taldekako lehiaketan. Lankide izan zituen: Amy Chow, Jamie Dantzscher, Dominique Dawes, Kristen Maloney eta Elise Ray.
Ganteko 2001eko Munduko Txapelketan, taldekako txapelketan, Errumaniaren eta Errusiaren atzetik, brontzezko domina eskuratu zuen berriro, hau da, aurreko urteko hiru talde berak.
2003an Anaheim-en (Estatu Batuak) egindako Munduko Txapelketan, taldekako urrea irabazi zuen, Errumaniaren eta Australiaren aurretik; lankide hauek izan zituen: Chellsie Memmel, Carly Patterson, Terin Humphrey, Hollie Vise eta Courtney Kupets.
Galder Zubizarreta
Galder Zubizarreta Villanueva (Sopuerta, Bizkaia, 1980ko urtarrilaren 22a) euskal herritar futbolari ohia da. Athleticen harrobian hezia da. Atzelari lanetan aritzen zen.
Estatistikak
''2015ko Maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
Gina Gogean
Gina Gogean (Câmpuri, Errumania, 1977ko irailaren 9a) Errumaniako gimnasta artistikoa da, bederatzi aldiz munduko txapelduna 1994tik 1997ra hainbat probatan.
1992
Bartzelonan, Olinpiar Jokoetan, 1992an, zilarra eskuratu zuen taldekako lehiaketan, Talde Bateratuaren ondoren (urrea) eta Estatu Batuen aurretik (brontzea).
1994
Brisbaneko Munduko Txapelketan, 1994an, urrea eskuratu zuen zaldi-jauzian, Svetlana Khorkina errusiarraren eta Lavinia Milosovici errumaniarraren aurretik, eta brontzea lurrean, Dina Kochetkova errusiarraren eta Lavinia Milosoviciren ondoren. Handik gutxira, Dortmundeko Munduko Txapelketan (Alemania), non taldekako lehiaketa bakarrik egin baitzen, urrea eskuratu zuen, Estatu Batuen eta Errusiaren aurretik.
1995
1995eko Sabae-ko Munduko txapelketan, urrea eskuratu zuen lurrean —Ji Liya txinatarraren eta Ludivine Furlon frantziarraren aurretik—, brontzezkoa jauzian —Simona Amanar herrikideak eta Lilia Podkopayeva ukrainarrak urrearekin enpatea egin zutenen ondoren—, eta urrea, taldeka, Txinaren (zilarra) eta Estatu Batuen (AEB) aurretik.
1996
1996an San Juanen (Puerto Rico) egindako Munduko Txapelketan, lurreko urrea eskuratu zuen, Simona Amanar herrikidearen eta Annia Portuondo kubatarraren aurretik, eta zoruko urrea, Kui Yuanyuan txinarrarekin berdinduta.