cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Barcino
Barcino (Barcino, iberieraz: , bárkeno) kolonia erromatarra izan zen, gaur egungo Bartzelonan. Koloniak izen osoa zuen: Iulia Augusta Faventia Paterna Barcino (IVL· AVG· ALD· PAT· BARCIN·, Bartzelonako Historia Museoan gordeta dagoen hilarri batean ikus daitekeenez). Iulia Augustak esan nahi du Julia Augusta familia inperialaren babespean zegoela.
Hiriaren historia
Erromatarrak K.a. 218. urtean iritsi ziren gaur egungo Kataluniako lurraldera, Gneo Cornelio Eszipionek gidatutako armada, Publio anaiaren legatu gisa aritzen zena, Empúriesen lehorreratu zenean, Erromak Mediterraneoa menderatzeko kartagotarren aurka zuen borroka luzean laguntza militarreko oinarri bihurtzeko. K.a. III. eta II. mendeen arteko tartean, prozesu kolonizatzaile horrek aurrera egin zuen lurraldeko eremu zabal batean. Garai hartan, erromatarrek harreman zuzena izan zuten inguruko iberiarren zibilizazioekin, eta herriak kontrol erromatarreko gune bihurtu zituzten, eta are bultzatu ere egin zituzten. Denborak eta konkistek aurrera egin ahala, herri haiek erabat erromatartuta amaitu ziren, eta antzinako kokaleku iberiarrak hiri erromatar bilakatu zituzten, batzuetan hurbileko beste leku batera eramanez: Barcino, Barkeno iberiarra, hiri horietako bat izan zen. K.a. 15 eta 13. urteen artean, Augusto enperadorearen garaian, erromatarrek 12 metroko altuerako tenplua eraiki zuten Mons Taberren, Bartzelonako egungo auzo gotikoaren erdian. Hiri bultzada handiko une batean agertu zen Barcino, Augusto hil zen arte (14). Barcinok hirien egitura erromatar tipikoa zuen, forma oktogonala eta hiria osatzen zuten etxebizitza eta eraikinen lauki-sarea. Barcino hiri txikia zen penintsulako beste hiri batzuekin alderatuta: harresiz inguratutako hesiak 10 hektarea inguru mugatzen zituen, eta 2.000 biztanle lortu zituen bere goren demografikoan.
Antzinako Barcinoko zati handi bat Bartzelonako Historia Museoko zorupe arkeologikoan ikus daiteke. Han, bertako monumentuen eta biztanleen eguneroko bizitzaren lekuko ere badira.
Kokalekua
Barcino kolonia erromatarra lehenagoko kokaleku iberiar eta, seguruenik, feniziar edo puniko baten gainean eraiki zen. Taber Mendiaren muinoa nahikoa zen, orduan, gaur egun Bartzelonako Lautada deritzona kontrolatzeko. Ager zabala zen, eta hainbat villa zeuden han (adibidez, 2010eko hamarkadan Sagrerako Estazioa birmoldatzean larrialdiko indusketa batean hondeatu zena). Nabarmentzekoa da Baetulo (gaur egungo Badalona) gertuko herri erromatarra.
Hirira sartzeko ateen kokapenak eta aurkitutako aztarna arkeologikoek pentsarazten dute esparruaren barrualdea castrum-en erara antolatuta zegoela:
Savenay
Savenay bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.800 etxebizitza zeuden, 2.634 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 138 hutsik zeuden. 2.212 etxeak ziren eta 574 apartamentuak ziren. 2.634 etxebizitza nagusietatik 1.768 bere jabearen bizilekua ziren, 834 alokairuan okupaturik zeuden eta 31 doan lagata zeuden; 61 etxek gela bat zuten, 223 etxek bi zituzten, 368 etxek hiru zituzten, 687 etxek lau zituzten eta 1.294 etxek bost zituzten. 2.061 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.084 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.265 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.345 ziren, horien artean 3.216 aktiboak ziren eta 1.129 inaktiboak ziren. 3.216 pertsona aktiboetatik 2.945 lanean zeuden (1.551 gizon eta 1.394 emakume) eta 271 langabezian zeuden (121 gizon eta 150 emakume). 1.129 pertsona inaktiboetatik 370 erretiraturik zeuden, 343 ikasten zeuden eta 416 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 362 komertzioetatik, 6 janari enpresak ziren, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 36 eraikuntza enpresak ziren, 134 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 20 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 16 finantziazio enpresak ziren, 16 higiezinen enpresak ziren, 40 zerbitzu enpresak ziren, 46 administrazio publikoko enpresak ziren eta 30 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 85 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 9 banku bulegoak, 2 funerariak, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 3 igeltseroak, 9 margolariak, 3 zurginak, 7 iturginak, 4 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 8 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 10 jatetxeak, 9 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 23 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 4 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 4 harategiak, 3 liburu dendak, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen, 2 bitxi-dendak eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Savenay udalerrian 44 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.430 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1  bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1  bat, psikiatriko 1  bat, 3 botika eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Savenay udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.436 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 627.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sľažany
Sľažany Eslovakiako udalerri bat da, Zlaté Moravceko barrutian kokatuta. 16,00 km²ko azalera du eta 1692 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1156. urtekoa da.
Vitico
Victor Bereciartua (1948ko azaroaren 26a), Vitico izen artistikoarekin ezagunagoa, argentinar musikaria da. 2002an Tigre-n sortu zen Viticus talde argentinarren abeslaria izateagatik da ezaguna..
Karrera
Viticok gitarra baxua jo zuen hainbat taldetan (Los Mods, Alta Tensión, La Joven Guardia) "Billy Bond y su Pesada del Rock and Roll" taldearekin bat egin arte. 1970eko hamarkada Ingalaterran eman zuen, eta han aritu zen laburki Bad Company taldean.
Itzultzean, 1980an, Riff (Pappo's Blues-en jarraipena) talderatzeko deitu zuten. 1984ra arte lau disko grabatu zituen. Urte horretan bere bakarkako jardunbideari ekin zion, eta Ha llegado la hora grabatu zuen. Aldi berean, bere bakarkako ikuskizunak egin zituzten, itzuleran Pappo Riff izena hartu zuen.
2002. urtearen amaieran Viticus sortu zuen, bere talde berria eta Riff-i omenaldiko hainbat kontzertutan ere jo zuen.
Saint-Simon (Lot)
Saint-Simon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Simon udalerrian erroldatutako biztanleak 126 ziren. Familiak 55 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak), 27 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 110 etxebizitza zeuden, 56 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 107 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 56 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 41 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 73 ziren, horien artean 53 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 53 pertsona aktiboetatik 50 lanean zeuden (27 gizon eta 23 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Simon udalerrian 63 unitate fiskal zeuden, 149 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.215 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra drogeria bat zen.
2000. urtean Saint-Simon udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 222 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Garazi López de Armentia
Garazi López de Armentia (Gasteiz, Araba, 1984ko ekainaren 25a) dantzaria eta koreografoa da.
NGC 36
NGC 36 galaxia espiral bat da, Pisces konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Garazi López de Armentia
Biografia
Dantza ikasketak Bartzelonan egin ondoren (2003-2008), Moreno Bernardirekin lanean hasi zen Krea beka baten bidez. Antzezpen lanetan ere hasi zen Obra Theatre konpainiarekin (Frantzia). 2011 an Vitoria-Gasteiz era itzuli zen eta dantza eta interpretazio irakasle bezala hasi zen lanean. Hainbat talderentzat egin ditu interprete lanak: Porpol, Parasite Kolektiboa, NUI Danza…
Tuca Forau de la Neu
, Pirinioetako hirumilako mendi bat da, 3.080 metroko garaiera du. Espainiako Aragoi autonomia erkidegoko Huesca probintzian dago.
2020ko Beiruteko leherketak
2020ko Beiruteko leherketak Libanoko Beirut hiriburuan gertatu ziren 2020ko abuztuaren 4an. Beiruteko portuan izandako bi eztandek gutxienez 190 pertsona hil zituzten, eta 6.500 zauritu, horietatik 7 larriki, eta desagertu asko ere tartean. 8.000 eraikinek askotariko kalteak jaso zituzten, eta ia 300.000 herritar etxegabe utzi, iturrien arabera. 3.000 eta 4.600 milioi dolar arteko kalte ekonomikoa eragin zuen. Libanoko Segurtasun Publikoko Zuzendari Nagusiak adierazi zuen hainbat urtetan konfiskatu eta portuan biltegiratutako amonio nitratoak eragin zuela leherketa; bere esanetan, 2.750 tona amonio nitrato lehertu ziren.
Historiako leherketa ez-nuklear handienetakotzat hartu izan da, zenbait adituren arabera: 0,5 kilotonatik gorako indarra izan zuen (1,1 gehienez), 13-15 kilotonako Hiroshimako bonba atomikoa baino 21 aldiz txikiagoa. Kalte larriak eragin zituen Beirut gehienean. Batetik, ospitaleek gainezka egin zuten, erabateko krisi sanitarioa eraginez, eta Covid-19 kasuak nabarmen ugaldu ziren abuztuan eta irailean horren ondorioz. Hezkuntza sistema, azpiegiturak barne, larriki hondatuta geratu zen, 83.000 ikasle baino gehiago kolokan utziz.
Salmour
Salmour Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
2020ko Beiruteko leherketak
Zereal biltegi nagusia portuan bertan zegoenez eta portua janarien inportazio puntu garrantzitsuena zenez, elikadura krisi bat piztu zen. Kalte larrien eta herrialdearen kinkaren ondorioz, nazioartean askotariko herrialdeek laguntza hitz eman eta bidali zuten, eta lehenik Frantziak, Libanoren metropoli izandakoak. Emmanuel Macron presidenteak Beirut bisitatu zuen luze gabe. Berez kinka politiko eta ekonomiko larrian zen herrialdean, portuaren kudeaketa oker eta ilunaren susmoak haserrea areagotu zuen, eta gobernuaren kontrako protestak harrotu, sistemaren ustelkeria orokorra salatuz eta gobernuaren dimisioa eskatuz. Zaurituak ugari izan ziren hurrengo egunetako mobilizazioetan, poliziaren ekintza gogorraren eraginez. Mobilizazioek, hala ere, eragina izan zuten: hainbat ministrok dimisioa eman zuten eta, sei egunetara, Libanoko gobernu osoak. Atzerriko potentzien interbentzioaren erdian, gobernu berri bat eratzeko ahaleginak huts egin zuen 2020ko irailean, eta zapuztu NDFren diru erreskate bat eskuratzeko asmoa.
Salmour
Mugakideak
Salmourk honako udalerri hauekin egiten du muga:
2020ko Beiruteko leherketak
Al-Haririren hilketari buruzko urte luzetako auziko epaia abuztuaren 7an zen ematekoa eta, batek baino gehiagok leherketek auzi horrekin lotura zutela ikusi bazuen ere, baztertuta geratu zen leherketek epaiketarekin lotura izan zezaketenik. Kazetari ikerketek berretsi egin zuten alderdien sistema burokratiko bihurriari lotutako utzikeria eta ustelkeria izan zirela leherketen sorburua. Bestalde, Libanoko epaitegi militar batek ikerketa bati eman zion hasiera erantzuleak identifikatzeko.
Testuingurua
Herritarren aldartea asaldatu zuen azken erabakia WhatsApp deiak zergapetzeko gobernuaren asmoa izan zen, 2019ko urriaren 18an. Herritarrek kale protesta eta grebetara jo zuten, politikarien ustelkeriaren eta austeritate neurrien kontra. Protestariek iraultza deitu zioten urrian hasitako mugimenduari; egoerak 2011ko arabiar errebolta zabala ekartzen zuen gogora ezin bestean.
Osasun Sistemak ez zuen funtzionamendu eraginkorrik azken garaian, ustelkeriak eta ekonomiaren gainbeherak jota. Ospitaleen % 85 esku pribatuetan zegoen, sare publikoa txikia zen. Mediku askok atzerrira alde egin zuten baldintza duinen bila. Koronabirus pandemiaren eragina txikia izan zen estatistika ofizialen arabera martxoan hasi zenetik, baina gobernuak konfinamendua ezarri zuen martxo erdialdetik aurrera 20:00etatik 5:00etara. Hala ere, martxoaren amaieran, nazioarteko behatzaile eta osasuneko arreta emaileek kezka agertu zuten zenbaki apal horiek ez ote ziren benetako infekzioen kopurua ezkutatzen ari; izan ere, alderdi politikoek osasun sistema ofizialetik bereiz ematen zituzten arreta zerbitzuak, adibidez, Hezbolak, baina ez zieten informazio askorik helarazten osasun arduradun, burokrata eta osasun zerbitzariei. Uztailaren hasieratik, infekzio kasuen kopurua igotzen hasi zen pixkanaka.
Itsas pasealeku
Itsas pasealekua eta itsasertzeko pasealekua itsasoaren ertzean edo itsasoari irabazitako lurretan egindako pasealeku da, batik bat oinezkoa.
2020ko Beiruteko leherketak
Testuingurua
Abuztuaren 7an, bestalde, Rafik Al-Hariri Libanoko lehen ministro ohiaren 2005eko hilketari buruzko auziaren epaia zen plazaratzekoa. Epaimahaia nazioartekoa zen, NBEren babesaz 2007an erabaki zen bezala, eta herritar ugarik Siriak zein Israelek atentatuan izan zezaketen inplikazioa argitzeko modua ikusten zuten. Hezbolako kideak epaitzen ziren. Milioika dolar inbertitu eta ehunka abokatuk parte hartu zuten epaiketa horretan, eta auzi hori urtetan luzatu zen; beraz, une kritikoa zen. Aldi berean, herrialdea ekonomia krisian hondoratzen ari zen gero eta gehiago, eta tentsio handiko uneak bizi ziren horregatik bertako gizarte eta politikan.
Itsas pasealeku
Lurraldearen gaineko diseinua, funtzioa eta jardun-maila parametro politiko, legal, urbanistiko, ekonomiko, kultural eta sozialen mende daude. Oro har, hondartzetarako sarbidea errazten dute eta oinezkoentzako pasealeku zabalak eskaintzen dituzte, hiriei mota desberdinetako jolas-espazioak eskainiz. Beste batzuetan, lurraldean dauden ezaugarri naturalak zaintzeko jarduera txikiak dira. Hormen gainean bermatzen dira, gainera, jendea bizi den guneak ur nahasietatik babesten laguntzen dute ekaitzetan.
Lambert II.a Spoletokoa
Lambert II.a Spoletokoa (San Rufino, c. 880 - Marengo inguruan, 898ko urriaren 15a), 892tik 898ra Karolingiar Inperioko enperadorea eta 891tik 898ra Italiako erregea izan zen, hasieran Guy III.a Spoletokoa aitarekin batera.
Kapitularrak egiteko azken karolingiar enperadorea izan zen.
2020ko Beiruteko leherketak
Testuingurua
Israelekiko tentsioa ere goraldian zen, bereziki Libano hegoaldean 1978tik zabaldutako NBEren bake misioaren inguruan. Ez da ezohikoa Israelen gerra hegazkinek Beiruteko zerua zeharkatzea, nazioarteko legearen kontra. NBEren indar armatuak (UNIFIL) NBEren Segurtasun Kontseiluaren 1701 Ebazpena ezartzeko zabaldu ziren Israelekiko mugan, baina Ebazpen hori ez zen bete. Uztailean, Israelek eraso bat egin zuen Libanoren mugan, Hezbolarekin izandako istilu armatu baten ondoren, baina UNIFILek ez zituen eraginkorki geldiarazi. Hala ere, UNIFILen presentzia egonkortasun faktoretzat hartzen zen, baina abuztuaren 31n zuen haren mandatua amaitzeko mugaeguna. Donald Trumpek bere tropak ateratzeko mehatxua egin zuen.
Hasiera eta lehen leherketa
Hossan Koraytem portuko zuzendari nagusiak azaldu eta Libanoko hedabideetan geroago zabaldu zenez, egun horretan goizean langile eta soldatzaile talde bat izan zen portuko 12. biltegiko pareta estaltzen, eguerdirako amaitu zuten lana, baina zenbait segurtasun indarrek adierazi zuten 17:00etarako amaitu zutela. 17:40ean, berri eman zuten sute bat piztu zela Beiruteko portuan eta, gutxienez, 10 suhiltzaile bidali zituzten lekura. Reuters agentziak zabaldu zuen 9. biltegian hasi zela sua, eta gero 12.era hedatu.
Sua ikusten zen biltegitik irteten, eta eraginkortasun gutxiz erretako amonio nitratoko kea zerura atera zen. Horrek aditzera ematen bide du ez zela espresuki piztutako leherketa izan, Jimmie Oxley estatu batuar kimikako adituaren iritziz.
Leherketa handia
18:07an, lehendabizikotik 33 segundora (tokiko ordua), bigarren eztanda bat izan zen, askoz ere sendoagoa, distira bizi bat sortuz. Talka uhin bat hedatu zuen atmosferara, eta su erauntsi beltz eta gorri bat harrotu zen bertikalki, erretako eta erre gabeko materiala zeramatzala. Gorri koloreko kea albo erreakzioetako nitrogeno dioxidoa zen.
Talka uhin hemisferiko bat soinu abiadura baino lasterrago zabaldu zen, igaro ahala Beiruteko erdigune osoa urratuz. Atzetik, ur lurrunezko hodei zuri bat zabaldu zen detonazio puntutik, eta onddo moduko laino bat sortu, Wilson lainoa deitzen dena. Talka uhina, ikusezina izanagatik, kaleak jo ahala nabaritu zitekeen, zati solteak astinduz eta eraikinak urratuz.
Talka uhin batek konpresioa eragiten du, berehala ia erabateko hutsune batez jarraitua. Uhin horrek leihoak eta ateak xurgatu eta txikitu zituen, altzariak eraikinetatik kanporatu, pertsonak paretetara bota, eta kristal, egur eta hondar zati txiki zorrotzak zabaldu. Bigarren leherketa hori 240 kilometroko distantziara ere nabaritu zen, Zipren adibidez.
Bost kilometrotara zeuden etxe batzuetan leiho beirak hautsi ziren. Jordaniako Sismologia Behatokiak leherketak askatutako energia M 4,5 magnitudeko lurrikara batekin parekatu zuen, 83 tona TNT ingururen baliokidea dena. Richter eskalan 3,3 graduko neurketa egin zen Beiruten. Biltegian zeuden elementu kimikoen kopurua Oklahomako 1995eko atentatuan erabilitakoaren 1.000 halako izan zen.
Hasierako informazio etorria
Leherketen kausa ez zen berehala zehaztu. Libanoko estatuko komunikabideek hasiera batean esan zuten leherketa su artifizialen biltegi batean gertatu zela; beste batzuek, aldiz, petrolioa biltzeko instalazio batean edo produktu kimikoak biltegiratzeko instalazio batean izan zela aipatu zuten. Lehergailu eta produktu kimikoak gordetzen zituzten biltegiak zeuden portuan, besteak beste, nitratoak, ongarritzeko osagaiak eta amonio nitratoa bezalako leherkariak. Libanoko Segurtasun Publikoko Zuzendari Nagusiak adierazi zuen leherketa portuan gordetzen zen urteetan zehar konfiskatutako amonio nitratoak eragin zuela, bere esanetan 2.700 tona amonio nitrato lehertu ziren. Osagai kimiko horiek sei urte zeramaten bertan biltegiratua.
Nazioartean, Donald Trump AEBko presidenteak bonba erasoa izatearen hipotesia zabaldu zuen, baina Estatu Batuetan bertan, hainbat iturrik espekulazio arduragabetzat jo zuten baieztapen hori. Kenneth Roth Human Rights Watcheko buruak berehala leporatu zion Hezbolari leherketen egile izatea sare sozialetan, leherketak Haririren hilketaren epaiketari lotuz, baina baieztapenak funtsik ez zuela oharturik, berehala ezabatu zuen mezua. Bere aldetik, Nohad Machnou Libanoko barne ministroak, Etorkizuneko Mugimendukoak, Israeli egotzi zion abuztuaren 14an leherketen errua, eta "gizateriaren aurkako krimen" deitu zien.
Portuko kudeaketa desegokia
Leherketak gertatu eta gutxira, errusiar aztarnaren hipotesia hasi zen plazaratzen leherketak zartarazi zituen arrazoien artean. Rhosus errusiar zamaontzia portuan zegoen pausatuta 2013. urtearen hondarretik, Moldaviako bandera zeraman arren; jabea Errusiako Khavarovsk hirikoa zuen, Igor Grechushkin izenez. Eskifaia errusiarrek eta ukraniarrek osatzen zuten. Bada, Georgiatik abiatu eta Mozambikera nabigatzen zihoala (Fabrica de Explosivos lehergailuen konpainiak erosi zuen zama garraiatzera), zamaontziak arazo teknikoak izan eta Beiruten gelditu behar izan zen. Bertako portuan, ez zuen segurtasun ikuskapena gainditu eta, dirudienez, ez zituen portuko zergak ere pagatu.
2014ko uztailean, barkua eta eskifaia portuan erretenitu zituzten, eta kapitainak barkuko 2.750 tona amonio nitratoko zamaz eta eztanda arriskuaz ohartarazi zuen, eta salatu ere eskifaia soldatarik gabe abandonatua izan zela barkuan. Errusiako egunkari batek "bonba flotagarri batean gatibu" lerroburua erabili zuen itsasontziko eskifaiaren egoeraren berri emateko. Ez dago argi nor zen amonio nitratoaren jabea, baina 2014ko uztailerako jabeak itsasontzia abandonatu zuen, Fleetmont webgunearen arabera. Ukraniar diplomazialariek esku hartu ondoren, bost marinel itsasontzitik aske geratzeko baimena jaso zuten. Kapitain errusiarra eta eskifaiako hiru arduradun ukraniar, berriz, itsasontzian geratu ziren, azkenean 2014ko irailean etxeratzeko baimena eskuratu zuten arte.
Ukraniarren etxeratzea kudeatzen ari zen Beiruteko abokatu konpainiak itsasontziko "zama biziki arriskugarria" zela ohartarazi zion portuko zuzendari nagusiari, EN Wikipediako amonio nitrato hondamendiei buruzko artikulu bat ere erantsiz. Ia aldi berean, portuko agintariek, epaile batek aginduta, zamaontziko karga arriskutsua lehorreratzeko baimena eman zuten, itsasontzia urperatu ere egin zitekeelakoan, eta zama portuko 12 zenbakiko biltegian sartu zuten, 2015eko urria baino lehenago. Portu agintaritzak amonio nitratoa ateratzeko eskatu zion Libanoko armadari 2016an, baina hark erantzun zuen "ez zuela amonio nitratoren beharrik".
2018an, Rhosus itsasontzia portuan bertan urperatu zen, eta hor zetzan, artean, 2020ko irailean. 2019. urtean, portuko segurtasuneko langile batek 12. biltegian deskubritu zuen milaka tona amonio nitrato poltsetan gordeta egon eta isuri egiten zela. Ikusi zuen amonio nitratoarekin batera petrolio pitxarrak, kerosenoa eta azido klorhidrikoa zeudela toki berean biltegiratuta, baita su artifizialeko materialen hamabost tona ere. 2019ko abenduan, Libanoko hainbat agintariri bidalitako txostenean hainbat gomendio ematen ziren, horietako bat izanik 12. biltegiko paretan zegoen zuloa estaltzea, lapurretak eragozteko. Leherketa osteko ikerketek aditzera eman zuten biltegian konpontze lanetan zebiltzala leherketak izan aurretik, eta txinpartek perdigoi batzuk zartarazi zituztela. Biltegiak ez zuen alarma sistemarik. Joseph Naddaf segurtasuneko kapitainak horren guztiaren berri eman zien Libanoko agintari eta arduradunei. Hala ere, haiek ordurako bazekiten hori. Amonio nitratoak, beraz, sei urte eman zituen hor biltegiratuta hondamendi egun arte.
Ustelkeria sistema
Portuko aduana arduradunen gutunek agerian utzi zuten Libanoko agintariak jabetzen zirela zama horrek "arazo larriak" zekartzala, baina ardura elkarri pasa egin zioten, mataza burokratikoan galdurik geratuz eta maila askotako eroskeria eta lagunen mesede sistema bat agerian utziz, askotariko eragiketetan ezikusia egitea eskatzen zuena. Portua Libanoko inportazioen hiru laurdenetarako sarbidea eta esportazioen erdirako aterabidea zen, 15 mila milioi dolarreko merkataritzaz 2019. urtean ekonomia hondoratzen hasi zen une arte; horrek ustelkeriarako egokiera ederrak uzten zituen, eta hor alderdi politikoek ere haien zatia eskuratzen zuten. Beiruteko portuak "Ali Babaren haitzulo bat" izatearen fama bide zuen. Hala izanagatik, Europako eta AEBko beste agentziek ez bezala, FBIren leherketen inguruko ikerketak ez zuen ondorio argirik atera haiek zuzenean eragin zuten zirkunstantziez.
Portuaren funtzionamenduak taldekerian oinarritutako Libanoko gobernu sistema islatzen zuen. Bertan, gobernuko goi mailako postuak talde politikoka esleitzen ziren. Sistema hori, hasiera batean, Libanoko Gerra Zibila amaitzeko pentsatu zen, baina gobernu zatikatua eta taldekatua utzi zuen. 1990ean, gerra zibila amaitu zuen bake hitzarmenak sistema hori diseinatu zuen, eta milizia buruzagiak alderdi arduradun bihurtu ziren. Haiek estatuko burokrazia beren jarraitzaileen artean banatu zuten.
Alderdiek estatuko atalak bereganatu zituzten, eta estatuko funtzionarioak horien mende geratu ziren, pixkanaka milizietako kide bihurtuz, Alain Bifani finantza ministro ohiak adierazi zuenez. Halaber, gerraren ondoren, sei pertsonako "aldi baterako batzorde" bat eratu zuten portua kudeatzeko behin betiko konponbide bat aurkitu arte. Aldiz, konponbide iraunkorrik ez zitzaion eman gaiari, eta batzorde horrek bere horretan jarraitu zuen; are, bi hamarkadatan ez zituen kideak aldatu. Alderdiek beren jarraitzaile leialak ezarri zituzten, kliente sistema bat sortuz.
Pertsona, material eta ekonomiarentzako kalteak
Unescok hogeita hiru egun geroago zabaldutako informazioen arabera, gutxienez 8.000 eraikinek jaso zituzten kalteak eztanden ondorioz, batez ere Gemmayzeh eta Mar Mikhael hiri barrutietan, eta tartean zeuden eraikin historiko sailkatutako 680, horietatik 60 hondoratzeko zorian geratuz. Hainbat ospitale txikituta geratu ziren, eta Munduko Osasun Erakundeak estimatu du 100.000 milioi dolar beharko direla Libanoko ospitaleak berreraikitzeko, baina beharrezko jo du horretarako erreformak egitea. Osasun sistemak hondoa jo zuen, eta nabarmena geratu zen baliabideen eta botiken falta. Ospitaleak gainezka zebiltzan jada leherketak gertatzeko unean, Covid-19 birusaren zabalkundea zela eta; bestalde, ospitale asko argindarrik gabe geratu ziren, eta egoera larritu. Ondorioz, ikusi zen zaurituei ospitaleratzea ukatzen zitzaiela eta, trukean, aire zabaleko aparkalekuetan eman zitzaiela arreta. Zenbaitetan, zaurituak Beirutez kanpoko ospitaletara bideratu ziren. Leherketen osteko kinka sanitarioak Covid-19aren zabalkunde ikusgarria ekarri zuen hurrengo asteetan eta, ondorioz, bi asteko konfinamendu partziala (18:00etatik 6:00etara) ezarri zen ofizialki abuztuaren 21ean, aurreko egunean 613 Covid-19 kasu berri identifikatu zirenean. Libanon ere, oro har, agerraldi nabarmen bat izan zen abuztuan. Leherketen aurretik, 5.000-6.000 kasu zeuden, eta abuztuaren 21ean, berriz, 10.000tik gora, Munduko Osasun Erakundeko Libanoko ordezkariak argitu zuenez. Irail amaierako zenbaketan, 38.000 kasu egiaztatu ziren, eta hildakoak, berriz, 361 izan ziren koronabirusaren agertzen hasi zenetik, Munduko Osasun Erakundearen arabera.
Leherketak eta hilabete geroago, Unicefek haurren eta hezkuntzaren egoerari jarri zion arreta, ohartaraziz presazko laguntza behar zela ikasturte berria hastean haurrak hezkuntza hasi ahal izateko; gutxienez, 163 ikastetxe publiko eta pribatu kaltetu zituzten leherketek, eta horrek zuzenean eragin zien 70.000 ikasleri eta 7.600 irakasleri; gainera, Lanbide Heziketako 7.300 ikasle ingururi eragingo ziela estimatu zen.
Beiruteko portua herrialdeko janari inportazio puntu garrantzitsuena zen, eta herrialdeko zereal biltegi handi bakarra portuan zegoen, silo garai bat, esku pribatuetan. Herrialdeko zerealen % 85 zegoen hor biltegiratuta. Libanok bere gariaren % 90-95 inportatzen zuen. Leherketaren eraginez, biltegia suntsitua izan zen, eta Tripolin hasi ziren janari inportazio horiek egiten, horretarako presazko konponbideak ezarriz. Hain zuzen, Libano iparraldeko portu hori zen Siria eta Libanora salgaiak ugari sartzeko ohiko lotunea, eta janari, medikamendu eta eraikuntza materialak herrialdera sartzeko puntu nagusi bihurtu zen; portu horri esker, Libano gosete kinka larritik irten ahal izan zen, eta Libanoko ekonomia hondamenditik salbatu. Hala ere, leherketak eta hamar egun geroago, Beiruteko portua lehengo onera itzultzen eta bete-betean lanean hasi zen berriz hogei egun inguru geroago.
Ondorio sozio-politikoak
Protesten aurrean, Michel Aoun presidentearen gobernuak 15 eguneko larrialdi egoera ezarri zuen Beiruten abuztuaren 7an. Epaile militar batek portuko 18 langile atxilotu zituela iragarri zuen, baina hori gertatu ahala, herritar askok politikarien elitean ikusten zuten gertatutakoaren giltza. Abuztuaren 8an, kale mobilizazioek jarraitu egin zuten, eta poliziak indarkeria handia eta bala errealak erabiltzera heldu zen haien kontra, polizia eta armada arduradunek hori ukatu bazuten ere. Protestetako partaide gehienak baketsu jokatu zuten arren, harriak, su artifizialak eta molotov koktelak ere bota zituzten. Zenbaitek eta lokal publiko eta pribatuetan lapurtu eta su eman zieten; gainera, hainbat ministerio okupatu zituzten, labur bada ere. 110 pertsona izan ziren zaurituak, eta 32 ospitaleratu. Amnesty Internationalek salatu zuen abuztuaren 8ko protestetan segurtasun indarrek 230 herritar zauritu zituztela eta, oro har, gehiegizko indarra erabili zutela, tartean zela poliziaren goma balaz begia galdu zuen gizon bat. Armadak adierazi zuenez, 107 soldadu zauriturik atera ziren protestetan. Protestariek pankartak zintzilikatu zituzten, hauxe ziotela, besteak beste: "Beirut, iraultzaren hiriburua". Gainera, "pikutara presidenteak" eta "denak esatean denak esan nahi du".
Oposizioko buruzagiek leherketei buruzko ikertalde independente bat erreklamatu zuten. Emmanuel Macronek presazko bisita egin zuen ia berehala Beirutera, nazioarteko laguntza hitz ematera. Bisita horretan iraultzaren aldeko eta Libanoko gobernuaren kontrako oihuak entzun ziren. Macronek Libanoren etorkizuneko gertaeretan zeresana izateko asmoa agertu zuen, eta beste hogeita hamar herrialdek baino gehiagok (Errusia, Saudi Arabia, Maroko eta Egiptok nabarmen) askotariko laguntzak helarazi zituzten airez. Turkiak Libanori laguntzeko asmoa adierazi zuen, bere planetan Libano begiz jota zuela agerian utziz. Frantzisko aita santuak Libanori laguntzeko deia egin zuen.
Iranek ere laguntza igorri zuen, 747 hegazkin batean. Leherketen ondoren sortutako kanpo interesen jokoan, areagotu egin zen Libanon gatazka biziak pizteko arriskuaren kezka. Abuztuaren 10erako, zabaldu egin ziren kaleetako gobernuaren kontrako protestak, eta kale istiluetan 500 zauritu utzi. Milaka manifestarik parlamentuaren egoitza inguratu zuten, eta sarrera-irteerak moztu, segurtasun indarrak gerturatu ez zitezen. Manifestariek Michel Aounen dimisioa eskatu zuten. Poliziaren eta kaleko jendearen arteko talketan, segurtasun indarrek negar gasa erabili zuten. Ordu arte eta leherketei lotuta, hogei pertsona atxilotu zituzten, haien artean Libanoko aduana departamentuko burua eta haren aurrekoa, baita portuko arduradunak ere. Libanoko Finantza, Justizia, Ingurumen eta Informazio ministroek dimisioa eman zuten eta, hurrengo egunean, Libanoko gobernu osoak. Hasan Diab lehen ministroak klase politikoa egin zuen leherketen erantzule, eta adierazi ere "ustelkeria estatua bera baino handiagoa" dela; politikarien ustelkeriaren kontra borrokatzera dei egin zuen.
Saluzzo
Saluzzo Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Saluzzok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Le Plessis-l'Échelle
Le Plessis-l'Échelle Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Bhutango ordu-eremu
Bhutango ordu-eremua da herrialde horren ordu-eremua da. +06:00 lehenagoak dira Ordu Unibertsal Koordinatua (UTC+06:00) baino lehen. Bhutanek ez du udako ordutegirik ikusten.
Ordu-eremuetako datu-basea
Ordu-eremuetako datu-baseak (IANA) Butanerako eremu bat du zone.tab fitxategian, Asia / Thimphu izenekoa.
Le Plessis-l'Échelle
Biztanleria
2007an Le Plessis-l'Échelle udalerrian erroldatutako biztanleak 69 ziren. Familiak 27 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 11 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 39 etxebizitza zeuden, 27 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 37 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 27 etxebizitza nagusietatik 24 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 21 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 33 ziren, horien artean 28 aktiboak ziren eta 5 inaktiboak ziren. 28 pertsona aktiboak lanean(19 gizon eta 9 emakume) zeuden.. 5 pertsona inaktiboetatik 3 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Le Plessis-l'Échelle udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 625 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marcus Tulio Tanaka
Marcus Tulio Tanaka (japonieraz: 田中 マルクス 闘莉王, 1981eko apirilaren 24a - ) Japoniako futbolaria da.
Selekzio nazionala
Japoniako selekzioarekin: 2006tik 2010ra 43 aldiz jokatu izan du, 8 gol sartuz.
United Paramount Network
United Paramount Network (UPN) Ameriketako Estatu Batuetako telebista katea izan zen. 1995eko urtarrilaren 16an transmititu zuen lehen aldiz. Sortzaileak Paramount Picturesek eta Chris-Craft Industriesak izan ziren. XXI. mendearen hasieran, CBS Corporation-en jabetza izan zen.
-oze
Jatorria
Aditu batzuen arabera, substratu euskal-akitaniar baten adierazgarri dira toki-izen hauek (Gerhard Rohlfs, Jean Séguy), baina Julio Caro Barojaren arabera batzuk dira baskonikoak eta besteak berriz jatorri galo-erromanikokoak.
United Paramount Network
Historia
Katearen jarraitzaile zintzoenak afroamerikarrak eta emakume gazteak izan omen ziren. Star Trek: Voyager serieko 2 orduko kapitulu pilotua izan zen katearen lehen saioa. Hurrengo gauean estreinatutako serieak lehen denboraldian bertan behera utzi ziren. 2000. urtean, Viacom-ek (Paramount-en jabea) Chris-Craften akzioak erosi zituen, eta katearen% 100 eskuratu zuen.
-oze
Jatorria
Rohlfsen arabera, atzizkiak laguntzen duen izenaren lehen partea pertsona izen bat da, eta -oze delakoak jabetza adieraziko luke. Galoze izenak, adibidez, adieraziko luke "Gallus delako baten tokia", adibidez. Zentzu horretan -ain amaiera ohikoak duen funtzio bertsua luke atzizki toponimiko honek.
Rohlfsen iritziz -ŏssu zen jatorrizko atzizki akitaniarra, Joan Corominesek -osse zioen, baina Koldo Mitxelenaren arabera -ox amaiera izango zen jatorrizkoa, eta bokal gehikuntza latinizazioaren ondorio bat.
Adibideak
Euskaraz izen asko -oze erako amaierarekin arautu ditu Euskaltzaindiak, baina ez du esan nahi hori denak forma kanoniko bat. Tokian tokiko lekukotzak desberdinak dira, nahiz eta kasu batzuetan, aldakorrak. Esate baterako, Galoze herriari dagokionez, Mikel Belaskok aipatzen ditu Gallos, Gaios, Galloze eta Galloxe formak euskaraz jasoak, eta ez prezeski Galoze.
Euskal Herriko adibide batzuk, parentesi artean nola diren aragoieraz eta gaztelaniaz: Euskal Herritik kanpo :
United Paramount Network
Historia
2003ko datuen arabera, UPN Estatu Batuetako etxeen %85,98an zegoela kalkulatu zen, hau da, 91.689 290 etxetan. UPNk 143 estazio zituen, propioak edo lehentasunezko afiliatuak, eta beste 6 estazio, UPNren programa batzuk bigarren mailako afiliatu gisa transmititzen zituztenak.
2006ko irailaren 15ean, UPNk emisioak bertan behera utzi zituen, emaitza ekonomiko eta pantaila-kuota txarrak baitziren.
Euspondylus maculatus
Euspondylus maculatus Euspondylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Rhodospingus cruentus
Rhodospingus cruentus Rhodospingus generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Guerville (Itsas Sena)
Biztanleria
2007an Guerville udalerrian erroldatutako biztanleak 438 ziren. Familiak 169 ziren, horien artean 38 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 73 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 196 etxebizitza zeuden, 173 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 192etxeak ziren. 173 etxebizitza nagusietatik 141 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 81 etxek bost zituzten. 155 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 72 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 271 ziren, horien artean 205 aktiboak ziren eta 66 inaktiboak ziren. 205 pertsona aktiboetatik 187 lanean zeuden (105 gizon eta 82 emakume) eta 19 langabezian zeuden (7 gizon eta 12 emakume). 66 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Guerville udalerrian 181 unitate fiskal zeuden, 458 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.843 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 6 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Guerville udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 630 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Quincey (Côte-d'Or)
Quincey Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Quincey udalerrian erroldatutako biztanleak 400 ziren. Familiak 146 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 161 etxebizitza zeuden, 148 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 160 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 148 etxebizitza nagusietatik 127 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 111 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 86 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 268 ziren, horien artean 207 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 207 pertsona aktiboetatik 197 lanean zeuden (105 gizon eta 92 emakume) eta 10 langabezian zeuden (5 gizon eta 5 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Quincey udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Avinguda del Paral·lel
Avinguda del Paral·lel (euskaraz Paralelo etorbidea) Kataluniako Bartzelona hiriburuko etorbide bat da. Hain zuzen ere, Bartzelonako Errege Ontziola eta Espainiako enparantzaren artean luzatzen da. Etorbide honek obertan antzoki eta barietate areto ugari daudelako ospe handia du, horien artean Teatre Apolo antzokia dagoelarik.
Etorbide honek Sants-Montjuïc barrutiko El Poble-sec auzoa, Ciutat Vella barrutiko El Raval auzoa eta Eixample barrutiko Sant Antoni auzoak banatzen ditu.
Historia
Ofizialki 1894ko urriaren 8an inauguratua izan zen. Ordudanik izen asko izan ditu:
Izena
Paralelo etorbideak izena lurreko iparraldeko 41º22'34" paraleloarekin batera doalako du.
Luis III.a Itsua
Luis III.a Itsua (Proventza, c. 880 - Vienne, 928ko ekainaren 28a) Proventzako (890-928) eta Italiako (900-928) erregea eta mendebaleko enperadorea 901-905 urteetan (, 880 -, 928). Boson Proventzakoaren semea zen. Berengario enperadoregaiak itsutu zuen Veronako hirian 905. urtean eta Proventzan eman zituen azkeneko egunak.
Amphilophus lyonsi
Amphilophus lyonsi Amphilophus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
NGC 37
NGC 37 galaxia bat da, Fenix konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Jeppe Aakjær
Idazle daniarra. 1886an jaioa Aakjær-en (Jutlandia) eta 1930an hila Jenle-n (Jutlandia). Jeppe Jensen zen bere benetazko izena. Jatorri txirokoa, artzaia izan zen hemezortzi urterekin Copenhagueko Unibersitatean sartzea lortu zuen arte. Unibertsitatea eta gero bere jaioterrira itzulita, nekazarien bizi egoera zailaz idazten hasi zen modu polemikoan. Nekazarien emanzipaziorako inspirazio izaki, espetexeratua izan zen.
Poesia eta elaberri ugari idatzi zituen, nagusienetakoak:
- Vredens børn (Haserrearen semeak) 1904.
- Arbejdets Glæde (Lanaren poza) 1914.
Harry Edwin Wood
Harry Edwin Wood (1881eko otsailak 3-1946ko otsailak 27) astronomo ingeles bat izan zen.
Siziliako gastronomia
Siziliako gastronomia uhartearen historiarekin, erlijoarekin eta kulturarekin lotuta. Oso gastronomia konplexua eta ezberdina da.
Harry Edwin Wood
1909an Mary Ethel Greengrassekin ezkondu zen, hau ere Manchesterreko Unibertsitatean graduatua (1905ean. Ez zuten seme-alabarik izan.
Siziliako gastronomia
Osagaiak
Dieta mediterraneoren osagai ohikoak erabiltzen dira Siziliakoan ere bai. Oliba-olioa, esaterako, sukaldatzeko edo gatzozpintzeko behar beharrezkoa da. Gurina, aldiz, azkenburu batzuk kenduta, gutxi erabiltzen da. Osagai nagusiak bertako barazkiak zein Mediterraneoko arrainak eta moluskuak dira. Haragia ez da gehiegi erabiltzen; haragi jaki ezagunetarikoa farsu magrua da.
Harry Edwin Wood
Hegoafrikako Elkarte Astronomikoko presidentea izan zen 1929 eta 1930 artean.
Siziliako gastronomia
Osagaiak
Gatza oso osagai berezia da Siziliako gastronomian. Antzinatik Trapaniko gatzagetatik itsas-gatz fin-fina lortzen da eta hori ere oso ohikoa da bertako sukaldaritzan. Espeziak eta Belar onak oso erabiliak dira, bestetik: albaka, perrexila, menda, ereinotz, erromero, salbia... Halaber, jasmina, pinaziak, mahaspasak, arbendolak, pistatxoak erabiltzen dira ere bai.
Harry Edwin Wood
1660 Wood asteroidea bere omenez izendatua da.
Siziliako gastronomia
Osagaiak
Gustukoak dituzte plater gazi-gozoak. Trapanin, uhartearen mendebaldeko aldean, Magrebeko gastronomiaren eragina nabaria da, esaterako, kus-kus erabilerarekin. Jaki ezagunetariko bat, alegia, couscous al pesce (arrain kus-kus) da.
Antonio Okendo
Antonio Okendo Zandategi (Donostia, Gipuzkoa, 1577ko urria - Coruña, Espainia, 1640ko ekainaren 7a) itsasgizona eta militarra zen. Miguel Okendo almirantearen semea zen. Espainiako Errege Armadako almirante jenerala izan zen.
Donostian jaio zen 1577an eta 16 urte zituela Napoliko galeretan zerbitzatzera joan zen, Pedro de Toledo jeneralaren agintepean. Bere karrera gorabeheratsuan hainbat gudutan hartu zuen parte, bere ardurapeko ontzia inoiz galdu gabe, baina bereziki aipagarriak dira Brasilgo Pernambuco eta Todos Santos hiriak babestekoa (1631ko irailaren 12a), herbeheretarrak garaitu zituenekoa (1639ko irailaren 18a) eta Ingalaterraren kostaldeko The Downsekoa. Azken horretan, herbeheretarren ontzidiaren aurka, haiek baino baliabide gutxiagorekin borrokatu ostean, ontzi nagusia bakarrik geratu zen, egun osoan zehar etsaiaren ontzien eraso guztiz bortitzei jarki zitzaien eta atxilotu gabe ihes egitea lortu zuen. The Downseko gudaren ondoren Espainiara itzuli zen ontzi nagusiarekin eta salbatzea lortu zuten eta elkartu zitzaizkion ontzi gutxi batzuekin. Gaixorik eta akituta iritsi zen Coruñara (Espainia), eta hantxe hil zen 1640ko Gorpuzti egunean.
Meddle
Meddle Pink Floyden 6. albuma da, 1971. urtean egina. Disko honetan taldearen heldutasun musikala gauzatzen da, aurreko diskoekin rock sinfonikoaren arloan hasitako esperimentazio bidea (Ummagumma, Atom Heart Mother) ondo burutzen baita lan honekin. Hasierako urteetako rock psikodelikoa (The Piper at the Gates of Dawn) eta Syd Barretten garaiak oso urruti daude disko honetatik, denboran ez bada bai estiloari dagokionez.
Meddle-ren bizkarrezurra "Echoes" gaia da (23 minutuko iraupena), sinfonia elektronikotzat jotzen den pieza luzea. "Echoes", kritiko askoren ustez, ordura arte Pink Floydek sortu duen lanik onena da, eta abiapuntutzat jotzen da bandaren hurrengo lanetarako; izan ere, pieza honetan agertzen dira taldeak hortik aurrera garatuko dituen klabe musikalak: musika-estudioko lan mardula, soinu garbi eta gardena, erritmo aldaketa bikainak, kutsu "siderala" duen doinua.... "Echoes"ek musika eztia eta gozoa -flotarazten duena- musika gogorragoarekin txandakatzen du, erritmoa eta progresioa ondo mantenduz.