cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vanesa Romero
Vanesa Romero Torres (Alacant, Espainia, 1978ko ekainaren 4a) espainiar modeloa, telebista aurkezlea eta aktorea da. La que se avecina eta Aquí no hay quien viva telesailetan antzezteagatik ezaguna da.
332 Siri
332 Siri, asteroide gerrikoan aurkitutako 332. asteroidearen izena da. 1892ko martxoak 19an aurkitu zuen Max Wolfek Heidelbergeko behatokitik.
Bere izenaren jatorria ez da ezagutzen.
331 Etheridgea
331 Etheridgea, asteroide gerrikoan aurkitutako 331. asteroidearen izena da. 1892ko apirilak 1ean aurkitu zuen Auguste Charlois astronomo frantziarrak Nizatik. C motako asteroide bat da, ziuraski karbonoz osatua dagoena.
Lutila
Lutila Eslovakiako udalerri bat da, Žiar nad Hronomgo barrutian kokatuta. 25,98 km²ko azalera du eta 1328 biztanle 2017ko datuen arabera.
Hemiphyllodactylus insularis
Hemiphyllodactylus insularis Hemiphyllodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Paul Henri Thiry d'Holbach
Paul Henri Thiry d'Holbach frantziar filosofoa izan zen (Edisheim, Palatinatua, 1723 - Paris, 1789). Parisen eta Lyndenen ikasi ondoren, Parisen hartu zuen bizilekua. Alemanezko jakintza-liburuen itzultzaile eta zabaltzailea izan zen, eta, Dideroten adiskide zenez gero, Encyclopédie-ren idazketan esku hartu zuen.
Holbachentzat erlijioak oro despotismoaren tresna dira. Haren obra nagusia Izadiaren sistema (Système de la nature, 1770) da. Errealitate natural eta moralaren teoria ateo, materialista eta determinista azaltzen du Holbachek hor: materiazko natura gauza guztien -gizona barne- lehen kausa da eta betidanik izan da, ez du sekula inork sortu. Beste idazlan batzuk: Kristautasuna estalkirik gabe (1773, Le Christianisme dévoilé), Moral unibertsala (1776, La Morale universelle).
Ryogo Kaburagi
Ryogo Kaburagi (鏑木 亮吾, 1989ko martxoaren 23a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako YSCC Yokohama.
Niffer
Biztanleria
2007an Niffer udalerrian erroldatutako biztanleak 896 ziren. Familiak 328 ziren, horien artean 50 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 151 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 15 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Benedetto da Maiano
Benedetto da Maiano (Maiano, 1442, Florentzia, 1497ko maiatzaren 24a) italiar arkitekto eta eskultorea izan zen.
Giuliano da Maiano anaiarekin hasi zen arkitekturan lanean, eta hogeita hamar urterekin marmolezko eskultura ikasten hasi zen Antonio Rossellinorekin. Laster gainditu zuen bere maisua eta XV. mendeko eskultore garrantzitsuenetako bat bihurtu zen. Matias I.a Hungariakoa erregearen gortean lan egitera gonbidatu zuten. Gai erlijiosoetan lan egin zuen batez ere, baina baita florentziar garrantzitsuen erretratuak zizelkatzen ere. Bere maisulana Florentziako Santa Croce elizako marmolezko pulpitua da. Arkitekto gisa, 1489an, Florentziako Strozzi jauregia, Filippo Strozziren hilobia Santa Maria Novella elizan eta Arezzoko Santa Maria delle Grazie elizpea diseinatu zituen.
Niffer
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Toxotes kimberleyensis
Toxotes kimberleyensis Toxotes generoko animalia da. Arrainen barruko Toxotidae familian sailkatzen da.
Niffer
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 369 etxebizitza zeuden, 338 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 321 etxeak ziren eta 47 apartamentuak ziren. 338 etxebizitza nagusietatik 303 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 69 etxek lau zituzten eta 236 etxek bost zituzten. 317 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 92 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 234 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 613 ziren, horien artean 488 aktiboak ziren eta 125 inaktiboak ziren. 488 pertsona aktiboetatik 464 lanean zeuden (256 gizon eta 208 emakume) eta 24 langabezian zeuden (7 gizon eta 17 emakume). 125 pertsona inaktiboetatik 53 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Niffer udalerrian 350 unitate fiskal zeuden, 921 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.754,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Niffer udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Lumine-de-Coutais
Biztanleria
2007an Saint-Lumine-de-Coutais udalerrian erroldatutako biztanleak 1.778 ziren. Familiak 646 ziren, horien artean 135 pertsona bakarrekoak ziren (73 bakarrik bizi ziren gizonak eta 62 bakarrik bizi ziren emakumeak), 169 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 296 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 46 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 722 etxebizitza zeuden, 654 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 42 hutsik zeuden. 707 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 654 etxebizitza nagusietatik 516 bere jabearen bizilekua ziren, 131 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 97 etxek hiru zituzten, 158 etxek lau zituzten eta 373 etxek bost zituzten. 547 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 230 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 386 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Lumine-de-Coutais udalerrian 671 unitate fiskal zeuden, 1.863 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.992 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 46 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 4 igeltseroak, 3 margolariak, 5 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Saint-Lumine-de-Coutais udalerrian 58 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.704 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Portugalgo bidea (Donejakue bidea)
Portugalgo Bidea Donejakue Bideko erromesaldi-ibilbide baten izena da. Portugalen hasten da, Porton edo Lisboan, eta iparralderantz doa Santiagoraino.
Anduniëko Jaunak
Anduniëko Jaunak, Tolkienen legendariumean agertzen diren pertsonaiak dira. Numenorreko nobleziako Dunedainak dira, Silmariënen ondorengoak, Tar-Elendilen alaba nagusia, garaiko legeen ondorioz (Tar Aldarionek aldatu arte), Silmariëni zetrua eman ezin ziola eta, Anduniëko portuen jauntza eman ziona, Numenorreko lurren mendebaldean.
Lehen Jauna Valandil izan zen, Silmariënen semea, eta "erregeen etxekoen ondoren, ohore gehien zutenak bezala hartzen ziren, Elrosen leinukoak izateagatik". Erregeei leial ziren jaunak ziren, eta beti zeuden zetruaren aholkularirik garrantzitsuenen artean.
Hala ere, hasieratik sentitu zuten Eldarrenganako maitasun berezi bat, baita Valarrekiko errespetu handia ere, eta itzala Numenorren hazi zenean, Leialei, ahal izan zuten bezala lagundu zieten, erregeen bihotza, aholkurik zuzenenak emanez zuzentzen saiatuz. Eurei buruz ez da askorik ezagutzen, ezta zenbat izan ziren ere, denbora askoan zehar, ez baitziren ageri-agerian aurkeztu, baina, eurei buruz hitz egiten direnen artean, Inzilbêth, Eärendur jaunaren iloba zegoen, Ar-Gimilzôr erregearekin ezkontzera behartua izan zena eta norekin bi seme izan zituen, Inziladûn eta Gimilkhâd, lehena, beranduago, Tar-Palantir bezala ezagutua izan zena. Hala ere, ospetsuena, Amandil izan zen, Numendilen semea, aldi berean, Anduniëko azken jauna izan zena Ar-Phârazon erregearen erregealdian. Leialak, Sauronen gaiztotasunetik babesteko ahal bezain beste egin zuen eta mendebalderantz ohartu gabe nabigatu zuen Valarrei laguntza eskatzeko asmoz, ordutik aurrera, berari buruz sekula gehiago ezer jakin ez zelarik.
Anduniëko Jaunen bitartekaritzaren bidez, Elrosen leinua mantendu ahal izan zen Numenor erori ondoren (eta eurekin salbatu zen Barahirren eraztuna, Amandilen seme zen Elendilek, hondoratzetik salbatzea lortu baitzuen, eta, bere seme Isildur eta Anarionekin batera, erbesteko erresuma numenortarrak sortu zituzten iparraldean, (Arnor) eta hegoaldean, (Gondor).
Patrick Kavanagh
Patrick Kavanagh, irlanderaz Pádraig Caomhánach (1904ko urriaren 21a, Inniskeen, Monaghan konderria - 1967ko azaroaren 30a, Dublin) irlandar olerkari eta eleberrigile bat izan zen. Bere idazlan ezagunenen artean Tarry Flynn eleberria eta On Raglan Road (Raglan Roaden, gerora abesti bilakatua) eta The Great Hunger (Gosete Handia) olerkiak daude.
Tangara fastuosa
Tangara fastuosa Tangara generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Nick Estes
Nick Estes Red Media Collective aldizkariko editore fundatzaile bat ere bada, eta liburuak, podcastak eta istorioak argitaratzen ditu indigenen kultura nabarmenduz. Bere idazlanak eta ikerketak honako gai hauek jorratzen dituzte: deskolonizazioa, indigenen historia, ingurumenarekiko kezka eta kapitalismoaren aurkako iritziak. Esaterako, The Baffler, The Guardian, The Nation, High Country News, Indian Country Today, Jacobin, NBC News eta The Intercept aldizkarietan eman ditu argitara bere idazkiak.
2019an, Lannan Literary Association for No Fiction saria eman zioten Estesi.
Estes-en liburu bat euskarara ekarri zuten Amaia Astobiza eta Danele Sarriugarte k: Gure historia da etorkizuna: Standing Rock vs Dakota Access oliobidea, eta indigenen erresistentziaren tradizio luzea (Katakrak, 2020).
Baditu liburu gehiago oraindik ere euskarara ekarri gabe.
Hemiphyllodactylus margarethae
Hemiphyllodactylus margarethae Hemiphyllodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Matthew Dellavedova
Dellavedova Tokioko 2020ko Olinpiar Jokoetan brontzea lortu zuen Australiako saskibaloi taldeko partaide izan zen.
Hasierak
Maryborough-en (Victoria) jaio, eta hazi zen Dellavedova, bere familiako hiru seme-alabetatik zaharrena eta seigarren belaunaldiko italiar australiarra da. Bere aita, Mark, australiar erregelako futbolean hasi zen jokatzen, eta bere ama, Leanne, netballean jokatzen zuen.
Dellavedova lau urterekin hasi zen saskibaloian jokatzen. Maryborough Regional College-ra joan, eta Maryborough Blazers taldean saskibaloian jokatu zuen, eta 12 eta 14 urtez azpiko Bendigo Braves taldeetan ere jokatu zuen. Saskibaloiarekin batera, tenisean, futbolean eta Australiako-arau futbolean jokatu zuen junior mailan. Azken kirol honetan, Dellavedovak hegaleko postuan jokatu zuen, eta, guztira, 32 gol sartu zituen 26 partidetan 1999 eta 2001 artean, baina modalitatea utzi egin zuen saskibaloian soilik zentratzeko. Jokoa, gaztetan eman arren, Australiako Futbol Ligako Collingwood Magpies taldearen zale amorratua da.
Nerabezaroan, Victorian, estatuko hainbat taldetako saskibaloi ordezkari hautatua izan zen, eta Scott Pendlebury etorkizuneko Collingwood kapitainarekin batera jokatu zuen. 2007an, Canberrara joan zen Australiako Kirol Institutura (AIS), non hiru urte eman baitzituen South East Australian Basketball Leaguen (SEABL) jokatzen. Dellavedovaren bi arrebek, Yanak eta Ingridek, beisbolean jokatzen dute; Yanak AEBko unibertsitateko beisbolean jokatzen zuen Long Beach State-n 2012-13an. Dellavedova Randy Bennett-ek eta Saint Mary California Collegek kontratatu zuten 2009an, eta 2009-10 denboraldia hasi baino lehenago Gaels taldearekin sinatu zuen. ESPNk (Entertainment and Sports Programming Network) Australiako junior mailako jokalari onenetako bat bezala sailkatu zuen. Dellavedovak berehala egin zuen ekarpena Gaelentzat, eta lehen kurtsoko ikasle gisa jokatutako 34 partidatan, hasieratik jokatu zituen guztiak. 2009-10 denboraldian, 12,1 puntu, 3,5 errebote eta 4,5 asistentzia lortu zituen partida bakoitzeko. Denboraldi hartan, gaelarrek 28 partida irabazi zituzten, eta 2010eko NCAAko gizonezkoen saskibaloi txapelketako Sweet Sixteenera iritsi ziren. Gaels Sweet Sixteenera iritsi zen Villanova 75-68 garaituz. Dellavedovaren azken jaurtiketa libreek gelditu zuten Wildcats-en aurkako partida.
2013ko urtarrilaren 16an, Dellavedovak 18 puntu lortu zituen, hiru puntuko buzzer-beater (txirrina joa) barne; BYU Cougars-en aurka 70-69 irabazi zuten. Berrogei oineko jaurtiketa, laster "Dellavedagger" bezala ezagutu zen 2012-13 urteetan, Dellavedova Academic All-America hautaketa eta Senior CLASS Award finalista izan zen.
Dellavedova Saint Mary-n graduatu zen 2013an; psikologian lizentziatu zen. Saint Maryko Unibertsitateko ibilbidea inoizko lider gisa amaitu zuen puntuazioetan, asistentzietan, jokatutako partidak, jaurtiketa libreen ehunekoan eta hiruko jaurtiketetan.
Saint Maryn 2014ko otsailaren 15ean utzi zuen elastikoa. Dellavedovaren 4a izan zen eskolako gizonezkoen saskibaloi programak erretiratzen zuen bigarrena; hala, Tom Mescheryrekin bat egin zuen McKeon Pavilion-eko habeetan.
Cleveland Cavaliers (2013–2016)
2013ko NBAko aurreikuspenetan aukeratua izan gabe geratu ondoren, Dellavedova Cleveland Cavaliers taldean sartu zen 2013ko NBAko Udako Ligarako. 2014ko uztailean, Dellavedova Cavaliers taldean sartu zen berriro 2014ko NBAko Udako Ligarako. 2014ko azaroaren 9an, lau edo sei astez baztertu zuten ezkerreko belauneko bihurritu batekin (MCL). 2014ko abenduaren 8an, lesiotik itzuli zen Brooklyn Nets-i aurre egiteko.
2015eko otsailaren 11n, Dellavedova Rising Stars Challengen parte hartzeko hautatu zuten 2015eko NBA All-Star asteburuaren barruan. 2015eko maiatzaren 14an, Dellavedovak 19 puntu lortu zituen Cavaliers-ek Chicago Bulls garaitzen laguntzeko eta 2009tik lehen aldiz Konferentziako Finalera pasatzeko.
Ekialdeko Konferentziako Finaletan, Cavaliersen Atlanta Hawks-i 3. partida irabazi ostean, Dellavedovaren joko oldarkorra hizpide nagusi bihurtu zen, batzuk jokalari "zikin" gisa deskribatuz. Kritika horiek gorabehera, LeBron James taldekideak eta NBAko Charles Barkley handiak Dellavedovaren jokatzeko estiloa defendatu egin zuten.
Golden State Warriors-en aurkako NBAko Finaleko 2. partidan, Kyrie Irving lesionatuaren faltan, Dellavedovak 8 jaurtiketatik ez zion bat bera ere sartzen utzi Stephen Curryri, eta, markaketan, hamaika buelta eman zizkion. Cavaliersek, 2. partida, luzapen bikoitzean irabazi zuen 95-93; frankiziaren historian NBAko Finaletako partida bateko lehen garaipena izan zuen. 3. partidan, seriean aurrea hartzeko, Dellavedovak 20 puntu lortu zituen, playoffetan lortzen zuen gehienekoa, Cavaliersek Warriors 2-1 garaitu zuenean. Partidaren ostean, Dellavedova hain deshidratatu zen, ezen zain barneko injekzioa eman behar izan baitzioten, eta Cleveland Klinikara eraman behar izan zuten azkar medikuaren arreta eskatzeko Cavaliers-ek serieko azken hiru partidak galdu zituen, hiru partida horietan Dellavedovak % 19 baino ez baitzuen jaurti zelaitik.
2015-16 denboraldia
2015eko uztailaren 27an, Dellavedovak berriro sinatu zuen Cavaliersekin.
Milwaukee Bucks (2016–2018)
2016ko uztailaren 7an, Dellavedova Milwaukee Bucks-ek erosi zuen
Clevelandera itzulera (2018–2021)
2018ko abenduaren 7an, Cleveland Cavaliers-ek Dellavedova erosi zuen Bucks-ek eta Washington Wizards-ek parte hartu zuten hiru taldeko merkataritza batean.
Melbourne United (2021-gaur egun)
2021eko uztailaren 9an, Dellavedovak hiru urteko akordioa sinatu zuen Australiako NBLko Melbourne Unitedekin.
2021eko abuztuaren 7an, Dellavedovak 2020ko Olinpiar Jokoetako hirugarren/laugarren kanporaketan parte hartu zuen, Australiak brontzea irabazi zuenean. Tokion, brontzezko domina irabazi zuen Australiako taldearekin AEBko taldearekin (urrezkoa) eta Frantziakoarekin (zilarrezkoa) galduz. Hauek osatzen zuten taldea: Patty Mills, Matthew Dellavedova, Nathan Sobey, Dante Exum, Chris Goulding, Josh Green, Matisse Thybulle, Joe Ingles, Aron Baynes, Duop Reath, Nick Kay eta Jock Landale-k.
Jokalariaren profila
Dellavedova oso ezaguna da jokatzen ari den bitartean egindako esfortzu maila altuagatik. Jokalari, entrenatzaile eta iruzkintzaile anitzek bere gogortasuna eta lehiakortasuna goraipatu dute, batez ere defentsan. Bere oldarkortasunagatik, batzuek Dellavedova arduragabetzat edo zikintzat jo izan dute. Hala ere, jokalari ohi eta egungo hainbat jokalarik Dellavedovaren defentsan hitz egin dute, besteak beste, LeBron James, Kobe Bryant , Charles Barkley eta Antonio Davis-ek. Dellavedovaren erasoko indarguneak hiruko jaurtiketa, flotatzailetza eta pase ahalmena dira.
Nazioarteko ibilbidea
Dellavedova Australiako junior selekzioarekin lehiatu zen 2009ko FIBAren 19 urtez azpiko Munduko Txapelketan. Taldeko hirugarren saskiratzaile nagusia izan zen —partidako 10,1 puntu batez bestekoa— laugarren postuan sailkatutako australiarrentzat. Australiako senior selekzio nazionalerako (Boomerrak) izendatu zuten 2009ko FIBA Ozeania Txapelketan lehen aldiz lehiatzeko. 19 urterekin, Australiako jokalaririk gazteena izan zen lehiaketan. 2012ko Londresko Olinpiar Jokoetan, 2014ko Espainiako Munduko Kopan, 2016ko Rioko Olinpiar Jokoetan eta 2019ko Txinako Munduko Kopan Boomerrekin lehiatu zen.
Bizitza pertsonala
Dellavedova bere aspaldiko neska-lagunarekin, Anna Schroederrekin, ezkondu zen 2017ko uztailaren lehenean, 2016ko irailaren 10ean proposatu ostean. Dellavedovak Saint Maryn ezagutu zuen Schroeder, non boleibolean jokatzen baitzuen, eta ohorezko zerrendako ikaslea izan zen. Azken urtearen ondoren hasi ziren elkarrekin. 2019ko uztailaren 5ean, bikoteak bere lehen umea, mutil bat, espero zutela iragarri zuen Azaroaren 6an, bere semea, Anders Ralph Dellavedova jaio zela iragarri zuten.
Bigarren lehengusu bat ere badu Matthew Dellavedova izenekoa, Australiako tenislaria dena. Joe Harris, Cavalierseko taldekide ohia, lagun ona du Dellavedovak.
Komunitatearekin inplikazioa
2015eko martxoaren 28an, Dellavedovak Jackie Custer, Akron Children's Hospital-ean zegoen 17 urteko minbizia zuen gaixoa, "A Prom to Remember" ekitaldira eraman zuen. Custerri ekitaldira joateko gonbidatu ospetsu bat aukeratzeko eskatu zioten, eta Dellavedova aukeratu zuen. Custerrek hauxe adierazi zuen: "Dellirekin festara joatea inoiz ahaztuko ez dudan gaua izan zen. Zalantzarik gabe, magikoa izan zen, eta ezagutu dudan tiporik gozoena da".
Kanpo estekak
«Matthew Dellavedova» Wikipedia
Shota Minagawa
Shota Minagawa (皆川 翔太, 1988ko ekainaren 2a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako YSCC Yokohama.
Russell HE
, Pirinioetako hirumilako mendi bat da, 3.205 metroko garaiera du. Espainiako Aragoi autonomia erkidegoko Huesca probintzian dago.
2007ko azaroko Frantziako grebak
2007ko azaroko Frantziako grebak, sektore publikoan egin ziren greba orokor serieei deritze, 2007ko azaroaren 13an burutu zirenak. Nicolas Sarkozy presidenteak eta François Fillon lehen ministroak 500.000 funtzionarioei aurre erretiro pentsioak jaitsi nahi zituztenean hasi zen greba. Frantziako sindikatuen babesak atzeratzeko neurri gisa, Sarkozyk esan zuen pentsioen erreforma aplikatuko zen lehen gauzetarikoa izango zela. Sindikatuek zein Sarkozyk pentsioen greba gako politiko gisa zela ikusi zuten.
Grebaren arrazoiak
Frantziako lan-lege nazionalak, enplegu arriskutsuak dituzten langileei edo erretiroa hartzeko zailak diren enpleguei erretiroa 37.5 urteren ondoren hartzea ahalbidetzen du, 40 urte izan beharrean. Sarkozyren administrazioak pentsio-sistemak sektore publikoko langile batzuk 50 urterekin erretiroa hartzeko aukera dutela baieztatu zuten. Gobernuak aurre erretiroko gastuak urtean 7 mila milioi dolar izango zirela kalkulatu zituen.
Nicolas Sarkozy presidenteak 2007ko hauteskundeak irabazteak ahalbidetu zion lan-erreformak egitea, “hautatua izan baino lehen egin nuen” argudiatu zuen, eta “erreformak hauek egingo ditugu, egin behar direlako”. Grebak borondate politiko gisa definitu zituen. “Erreforma hauekin amaiera arte jarraituko dut”, esan zuen Europako Parlamentuko hitzaldi batean. “Ezer ez du nire bidea oztopatuko”.
Chelodina parkeri
Chelodina parkeri Chelodina generoko animalia da. Narrastien barruko Chelidae familian sailkatuta dago.
2007ko azaroko Frantziako grebak
Grebaren arrazoiak
Bernard Thibault-ek, Lanaren Konfederazio Orokorreko (CGT) idazkaria, Frantziako bigarren sindikaturik handiena, grebak 1995ko erasoekin konparatu zituen, “Nahigabe orokorra lehen bezain indartsuagoa da” eta “Ez gabiltza 1995koa kopiatzen, baina grebak asko iraungo du” esanez.
Grebaren hasiera
2007ko azaroaren 13an, SNCFko trenbideko eta Parisko Metroko langileak greba hasten lehenengoan izan ziren. 2007ko azaroaren14an, lan ministroak, Xavier Bertrand, lider sindikalekin bildu zen arazoari konponbide bat aurkitzeko. Grebaren lehenengo egunean, TGVren 700 trenetik, soilik 90 zeuden funtzionamenduan, eta beste trenbideko zerbitzuak oso murriztuak geratu ziren ere. Parisen, metroa bere kapazitatearen %20an soilik funtzionatzen zuen, eta busen zerbitzua berriz, %15ean. Hala ere, metroaren linea batzuk pentsatzen ziren baino atzerapen gutxiago izan zituzten, behatzaile batzuek ondorioztatuz grebarekin sostengua sindikatuek esandakoa baino askoz gutxiago izan zela.
Estatuko Gaz de France eta Électricité de France guztien %70etan, langileen %30ak grebarekin bat egin zuen azaroaren 13an, nazioaren elektrizitatean produkzioa 8000 MWetara murriztuz (%10a gutxi gorabehera). Parisko Opéra National-ak, erretiro-plan bereziaren menpe zegoen talde bat (erregimen bereziko erretiroa), bere emanaldiaz bertan behera utzi zituen. Hala ere, BBCri emandako elkarrizketa batean, zuzendariak baieztatu zuen emanaldiak bertan behera uzteko arrazoia ez zela greba, emanaldia ikustera zihoazen bidaiarien zailtasunak baizik (grebak eragindakoak).
Greben ondorioak
Enplegu, Gizarte Kohesio eta Etxebizitza ministro zen Xabier Bertrand-ek, erlazio laboralak ere lantzen zituena, azaroaren 13 eta 14ean sindikatuekin zenbait bilera egin zituen. Bertrand-ek sindikatuei esna zien pentsioen erreforma negoziagaitza zela, baina hilabeteko negoziazio tarte bat proposatu zuen sindikatuen eta estatuak kontrolatzen zuen agentzia baten artean.
Azaroaren 14 jende asko mobilizatu egin zen. Metroko linea nagusiak itxita egon ziren, eta beste lineak haien kapazitate normalaren %20 eta %50 tartean funtzionatzen zuten. Hala ere, Parisko autobusen heren bat funtzionatzen zuen. TGVko abiadura handiko 700 trenetik, 150 martxan egon ziren, pasaden egunean baino %60a gehiago.
Azaroaren 18an erreformaren alde eta grebaren aurka zeuden artean manifestazio bat antolatu zuten Frantziako hiriburuan. 8.000-20.000 manifestari inguru bildu zituzten garraio publikoko grebalarien aurka, “bahitzaileak” deitzen zieten bitartean. Azaroaren 20ak grebaren zazpigarren eguna markatu zuen eta grebara beste funtzionario batzuk batu ziren, tartean, irakasleak, posta langileak eta egunkarien inprimatzaileak. Inprimatzaileak inprimatze industrian egin ziren berrantolatzeen aurka mobilizatu ziren. Aire trafikoko kontroladoreak ere grebarekin bat egin ziten, 45 minutuko atzerapenak eragin zituena Parisko zenbait hegaldietan, ADPren aburuz.
Azaroaren 20 eta 21eko gauaren bitartean, TGVko sarea suteen bitartez sabotatua izan zen, atzerapenak areagotu zituztenak. Trenbideen ia 30 kilometroetan kaltean egin ziren, sindikatuek zein presidenteak ekintza horiek kondatu zituzten.
Azaoaren 21ean, CGT sindikatuak grebak gelditzeko eskatu zuen, ustez, gobernuak negoziazio bat egitea proposatu baitzuen. Figaron publikatu zen Inkesta batek estimatu zuen 3 frantziarretik, 2 grebaren kontra zeudela, eta Ekonomia Ministerioak deklaratu zuen 400 milioi euroko kostua eragiten ziola greba egun bat frantziar ekonomiari, eta SNCFri 100 milioi euro. SNCFren arabera, nazio trenbideen pertsonalaren %23a greban oraindik jarraitzen zuen, Parisko Metroaren eta beste trenbide batzuetako langileen %16a greban zegoelarik. Hala ere, Parisko tren eta metro zerbitzuak %25a baino gutxiagokoak ziren, greban zeuden langile gehienak gidariak zirelako. Grebalarien kopurua murriztuz joan zen, eta gobernu eta sindikatuen artean elkarrizketak hasi ziren.
Banbuzko oihala
Banbuzko oihala kontzeptu geopolitikoa da, eta XX. mendea ren bigarren erdian Asiako herrialde komunistak, Txinako Herri Errepublika batik bat, mendebaldeko mundutik eta Asiako herrialde komunistetik banatzen zuen hesi fisiko eta ideologikoari erreferentzia egiten dio. Churchill ek definititutako Altzairuzko oihala ren baliokidea izango litzateke Asia rako.
Txinako gobernuak ofizialki arbuiatu zuen terminoa. Izan ere, 1955 eko Bandungeko Konferentzia n, Txinako lehen ministroak, Zhou Enlai k, ukatu egin zuen haren existentzia.
Edonola ere, Pilar Toboso Sánchez bezalako historialariek adierazi dute terminoa erabili izan zela XX. mendeko hirurogeita hamarreko hamarkada ra arte, Estatu Batuek Txinako esportazioen enbargoa amaitutzat eman eta Richard Nixon bisita ofizialean agertu zenean.
Armie Hammer
Armand Douglas Hammer (Santa Monica, 1986ko abenduaren 28a) estatubatuar aktorea da.
Trew (Kornualles)
Trew, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Breage parrokian.
Tasmaniako deabru
Tasmaniako deabrua (Sarcophilus harrisii) gaur egun Australiako Tasmania uhartean bakarrik bizi den martsupial haragijale bat da. Tasmaniako desbrua Sarcophilus generotik bizirik gelditzen den abere bakarra da. 1807. urtean George Prideaux Robert Harris naturistak abere honen lehenbiziko deskribapena idatzi zuen.
Irvine (Kalifornia)
Irvine Kaliforniako hiri bat da. Orange konderrian kokatua dago. 2010ean 212,375 biztanle zituen, 171.2 kilometro koadrotan banatuta.
Tasmaniako deabru
Deskribapena
Garai batean hainbat espezie zeuden arren, gaur egun irauten duen espezie bakarra txakur ertain baten tamainakoa da: 4 eta 12 kilo bitartean pisatzen du, 52-80 cm-ko luzera du eta 23-30 cm-ko buztana. Larru beltza edo iluna du eta orban txuri bat eztarrian.
Historia
1990eko hamarkadaren bukaeran 150.000 deabru zeuden Tasmanian. Orduz geroztik, minbizi larri batek deabruen populazioa erdira jaitsi du. Gaixotasun honek deabruen ahoa, lepoa eta aurpegia erasotzen ditu. Ez da gaixotasun horren jatorria ezagutzen, baina ugalketa eta abarretan, beren artean kutsatzen dela uste da. Ikerlariak gaixotasun hau kontrolatu nahian dabiltza. Horretarako, deabruak beste leku batera eraman dituzte, eta osasuntsu daudenak berrogeialdian mantentzen dituzte, populazio hori desager ez dadin. Animalia hauek egokitu egin dira denboran zehar: XX. mendean ia desagertu arte ehizatu zituzten arren, aurrera egitea lortu zuten. Lagunduz gero, arazo hau gainditu eta bizirik irauteko aukera izango dute.
2009ko maiatzean desagertzeko mehatxu larrian dagoen espezie izendatu zuten.
Gortdrumita
Gortdrumita sulfuro motako minerala da.
Ezaugarriak
Gortdrumita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 - 4 da.
Cervere
Cervere Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Cerverek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Anampses meleagrides
Anampses meleagrides Anampses generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Parambassis altipinnis
Parambassis altipinnis Parambassis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Ambassidae familian.
Concha
Hala ere, ez da auzorik populatuena, Ambasaguas baita. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 376 biztanle ditu.
Geografia
Ambasaguas iparraldean, Ahedo ipar-ekialdean, La Tejera baserrigunea ekialdean, Manzaneda de Sierra auzunea hegoaldean, San Esteban hego-mendebaldean eta Soscaño eta Traspalacio mendebaldean mugakide ditu.
Ondarea
"Indianoen" etxe ugari topa daitezke auzoan eta inguruan, XIX. eta XX. mendearen artean eraikitakoak. Ameriketatik itzulitako jendeak eginda, horietako batzuk ikusgarriak dira. Hernaiz familiaren etxea nabarmentzekoa da, besteak beste.
Bestela, Concha eta San Esteban artean Buen Rosarioko Andra Mariaren eliza dago.
Courbet (Bordeleko tranbia)
Courbet Bordeleko tranbiaren geltoki bat da, Lo Boscat udalerrian dago.
Quibdó
Quibdó Kolonbia iparraldeko hiria eta Choco departamenduaren hiriburua da. Pazifikoko eskualdearen hiri nagusia da. Izen bereko kazikearen omenez dauka izena hiriak.
97.714 biztanle ditu (2005). Arrazari dagokionez, herritar gehienak beltzak dira ("afro-kolonbiarrak").
Atrato ibaiaren ertzean dago. Itsas-mailatik 43 metrotan kokaturik dago.
Tangara seledon
Tangara seledon Tangara generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Ceva
Ceva Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Cevak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Hemiphyllodactylus titiwangsaensis
Hemiphyllodactylus titiwangsaensis Hemiphyllodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Adama Barrow
Adama Barrow (Mansajang Kunda, 1965eko otsailaren 15a) gambiar politikari eta higiezinen sustatzailea da, Gambiako Errepublikako presidentea 2017ko urtarriletik.
Bizitza
Adama Barrow Basa Santa Suren ondoan dagoen Mankamang Kunda herrian jaio zen 1965eko otsailaren 15ean. Crab Island Secondary School-en eta Musulman High School-en ikasi zuen, azken horretan dirulaguntza bati esker. Ondoren, Alhagie Musa Njie & Sons, Gambiako energia konpainiarentzat lan egin zuen, eta salmenta-buru postua erdietsi zuen bertan. 2000ko hamarkadaren hasieran, Londresera joan zen higiezinen kudeaketa ikastera; garai hartan, segurtasun zaindari gisa lan egin zuen. 2006an Gambiara itzulirik, Majum Real Estate enpresa sortu zuen, eta haren zuzendari exekutiboa izan zen 2016ra arte.
Horiek horrela, NBEren babesa zuen Afrika Mendebaldeko Estatuen Ekonomia Batasunaren armada bat sartu zen Gambian, Jammeh boteretik kentzeko helburuarekin. Adama Barrowek Gambiaren Senegalgo enbaxadan, Dakarren, hartu behar izan zuen presidente kargua eta, ziurgabetasun politikoaren ondorioz, gutxienez 45.000 pertsonak egin zuten ihes Gambiatik Senegalera. 2017ko urtarrilaren 21ean, Jammehek amore eman zuen, eta bost egun geroago Barrow Gambiara itzuli zen gobernua hartzera.
333 Badenia
333 Badenia, asteroide gerrikoan aurkitutako 333. asteroidearen izena da. 1892ko martxoak 19an aurkitu zuen Max Wolfek Heidelbergetik. C motako asteroide bat da, ziuraski karbonoz osatua dagoena.
Bere izena, Alemaniako Baden-Württemberg estatuagatik jasotzen du, Heidelberg hiria dagoen estatua.
Koronabirus (argipena)
Koronabirus birus familia baten izena da. Hala ere, hizkera arruntean, COVID-19 gaixotasuna sortzen duen SARS-CoV-2 birusari buruz hitz egiteko erabili den terminoa da. Artikulu hauek aurki ditzakezu gaiari buruz:
Gabriel Larraín Valdivieso
Gabriel Larraín Valdivieso (1925eko urtarrilaren 26a - 2008ko abenduaren 20a) Txileko apezpikua izan zen Eliza Katolikokoa. Larraín Valdivieso euskal jatorrikoa zen.
Biografia
1950ean, Larraín Valdivieso apaiztu zen 25 urte zituela. 1966ko irailaren 12an Txileko Santiagoko apezpiku izendatu zuten. Theudaliseko apezpiku titular gisa ere izendatu zuten. Txileko Santiagoko gotzain izateari utzi zion 1968an. 1975ean Apezpiku Titular izateari utzi zion, eta Guillermo Leadenek ordezkatu zuen, Erromatar Eliza Katolikoko apezpiku zaharrenetako bat.
Chelonoidis denticulata
Chelonoidis denticulata Chelonoidis generoko animalia da. Narrastien barruko Testudinidae familian sailkatuta dago.
Qionghai
Qionghai (txinera sinplifikatuz: 琼海市; pinyineraz: Qiónghǎi), Hainan probintzian kokatutako azpiprefektura mailako hiria da. Guztira, 459.000 biztanle inguru dauzka 2004ko erroldaren arabera eta 1.692 kilometro koadroko azalera.
1942 (bideojokoa)
1942, Capcom japoniar konpainiaren arcade bideo-joko bat da. 1984an merkaturatu zen eta Yoshiki Okamotok diseinatu zuen. Estreinatu eta berehala arcade aretoetan arrakasta itzela izan zuen, ondorioz 1943: The Battle of Midway (1987) jarraipena izan zuen.
Bigarren Mundu Gerrako Pazifikoko Gerran girotua dago. Nahiz eta japoniar bideojokoa izan, bertan estatubatuar hegazkin bat pilotatzen da, eta helburua Japoniar Aire Armada suntsitu eta Tokio hiriburura ailegatzea da.
Hemibaculites
Hemibaculites ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren, Barremiarrean, hau da, orain dela 130 milioi urtetik 125 milioi urtera gutxi gorabehera.
Irwindale (Kalifornia)
Irwindale Kaliforniako hiri bat da. Los Angeles konderrian kokatua dago. 2010ean 1,422 biztanle zituen, 22.9 kilometro koadrotan banatuta.
Calypso (Bordeleko tranbia)
Calypso Bordeleko tranbiaren geltoki bat da, Lo Boscat udalerrian dago.
Ingeles bidea (Donejakue bidea)
Erdi Aroa
Erdi Aroko erromes batzuentzako bide egokiena zen hau Santiagora iristeko. Eskandinaviako edo Europako iparraldeko beste eskualde batzuetako erromesak itsasontziz iristen ziren Galiziara, oinez edo zaldiz joan beharrean. Jakina da erromes islandiar batek behintzat jarraitu zuela bide hori 1154an. Frantziaren eta beste herrialde batzuen arteko gatazka-uneetan, batez ere Ingalaterran, horrek trafiko handia eragin zuen bide honetan. Ingalaterrako Erresumaren eta Frantziako Erresumaren arteko Ehun Urteko Gerran (1337-1453), bide ingelesa sendotu egin zen, erromes eta merkatari ingelesak Koroa ingelesaren baimenarekin Galiziako portuetara joango baitziren eta Santiago bisitatu ondoren. Erromesentzako ospitale askok laguntza ingelesa jaso zuten, adibidez Sigüeiro, San Paio, Pontedeume, Betanzos, Bruma, Nada, Miño eta Padernen.
XXI. mendea
21. mendean, bide ingeles hau Frantses bidearen alternatiba askoz motzago gisa berreskuratu da. Santiagoko Katedralak emandako ziurtagiri ofiziala jasotzeko, pertsona batek bere erromesaldia osatu duela baieztatzeko, gutxienez 100 km-ko pasealekua egin behar da. Ferroldik abiatzeak bakarrik uzten du distantzia hori egiten Bide ingelesean. Ferrolgo kaian markagailu bat dago, hura iragartzen duen informazio turistikoko eraikinaren parean. Aterpetxe publiko modernoak Neda, Pontedeume, Miño, Betanzos, Presedo eta Bruma herrietan dira.
Hala ere, 2016ko abendutik aurrera, Santiagoko Katedralak Coruñatik baldintza jakin batzuekin hasten direnei ere ziurtagiria ematea erabaki du: jatorrizko herrialdera itzulitakoan, han 25 km-ko erromesaldia egitera behartuta daude.
2018an, 14.150 erromesek (Santiagoko Katedraleko erromesen harrera-bulegora iristen ziren erromes guztien %4,32k) Bide ingelesa egin zuten.
Ranero
Ranero Karrantzako (Bizkaia) auzoa da, udalerriko iparraldean kokaturik dagoena. Bertan aurki daiteke Pozalaguako leizea.
Parambassis apogonoides
Parambassis apogonoides Parambassis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Ambassidae familian.
Ranero
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 51 biztanle ditu.
Draco blanfordii
Draco blanfordii Draco generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Uroplatus finiavana
Uroplatus finiavana Uroplatus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Lapurtarren deportazioa (1794)
Lapurtarren deportazioa 1794ko martxotik urrira gertatu zen, frantses agintari iraultzaileek Lapurdi hegoaldeko hainbat herritatik Landetara eta Frantziako beste lurralde batzuetara herritarrak trumilka kanporatu zituztenean, Konbentzioaren Gerran. Frantziako Iraultza bete-betean, Mendebaldeko Pirinioetako Armada eratu berriak Lapurdiren kontrola hartu zuen Frantziako Konbentzio berriko mandatarien begirada zorrozpean, Ipar Euskal Herriko foruak legez kendu eta lau urtera. Lapurtarrek gogoz kontra hartu zituzten agintari frantses berriak eta haien aginduak, tartean zirela zerga, militar, erlijio eta kultura arloko hainbat neurri. Sarako eta bestelako gazte batzuek armadari desertzio egin eta Bortziri eta Baztanera ihes egin izanaren aitzakiatan, Jacques Pinet eta Jean-Baptiste Cavaignac Konbentzioaren herri ordezkariek hainbat herritako biztanle ugariren deportazioa agindu zuten bizilekutik 20 legoatara gutxienez, Landetara, eta urrunago. Bitartean, herri horietan erreketa, lapurreta eta gehiegikeria ugari gertatu ziren. Robespierreren eta Menditarren uztaileko gainbeherak deportazio aldia ere finitu zuen, baina bizirik irtendako askok urri arte itxaron behar izan zuten beren herrietara itzultzeko.
Jean-Martin Mundutegi uztariztar negozio-gizona izan zen deportazio horren antolatzaile eta onuradun nagusietako bat. Deportazioak eta eragindako izuak, tokikoen euskaltasunaren kontrako neurri eta adierazpenen erdian, efektu traumatikoak izan zituen Lapurdiko gizartean eta ekonomian; ondorioz, gazte ugarik Ameriketarako erbeste bidea hartu zuten. Deportazioaren kopuruetan, askotariko estimazioak egin dira, ehunka herritarretik eta 3.000tik gora izateraino; 1.600 bat herritar hilik atera zirela pentsatzen da.
Lapurtarren lege eta erakundeen patua
XVIII. mendean, Frantziako (eta Nafarroako) Koroak areagotu egin zuen kontrolpeko euskal lurraldeetan zergen inguruko hertsapena eta bertako erakundeen eskumenak bereganatzeko lehia, zentralismorako joera. Lapurtarrek esperantzaz baina beldurrez ere ikusten zituzten Parisetik zetozen erreformak, erregearen boterea ahuldu zezaketelakoan, baina aldi berean beren erakunde eta lege txikiak kendu ere; izan ere, Lapurtarren Biltzarrean, herritarrek, hirugarren estatuak, baizik ez zuten parte hartzen, erakunde bereziki demokratikoa eginez.
Haatik, 1789ko Parisko Nazio Biltzar eratu berriak guztiz baliogabetu zituen Ipar Euskal Herriko berezko jurisdikzioak eta legeak. Lapurtarrek sinesgaitz segitu zituzten iragaten ari ziren aldaketa guztiak. 1790eko otsailetik, Lapurdi Pirinio Apaletan sarturik zen Nafarroa Behere, Zubero eta Biarnorekin batera, euskaldunen atsekaberako: lurralde administratibo berrian, lapurtarrak eta gainerako euskaldunak gutxiengoa ziren Baiona eta Bearnorekin batera elkarturik; hain zuzen, sei urte lehenago, lapurtarrek, Garat anaien bitartez, Baiona Lapurditik bereiztea erdietsi zuten, ez baitzuten elkarrekin egon nahi.
Toxotes microlepis
Toxotes microlepis Toxotes generoko animalia da. Arrainen barruko Toxotidae familian sailkatzen da.
Lapurtarren deportazioa (1794)
Identitate berri behartua
1790eko abuztuan, dekretu bat eman zen, Uztaritzeko udal barrutiko auzitegia Baionan finkatuz, biak elkartu ondoren. Uztaritzeko udalak irailaren 11n jakin zuen hori. Jean-Martin Mundutegi, Pirinio Apaletako direktorioko kide hautatu berria, horren kontra mintzatu zen, besteak beste, bi herriek hizkuntza desberdina zutelako. Kasu horretan, hautetsiak euskararen defentsa sutsua egin zuen eta, kexuak adierazteko, Nazio Biltzarrera mandatari bat igortzearen alde egin zuen. Alta, ahalegin horrek, haren beste eskaerek bezala (aduanen frankizia, euskal departamentua, zerga araubide berezia), porrot egin zuen: 1791ko urtarrilaren 14an, auzitegia Baionara lekualdatu zen, baita Uztaritzeko artxiboak ere.
Aldi berean, Baionako apezpikuak, Villevieille monsinoreak, uko egin Elizjendearen Konstituzio Zibila zin egiteari, eta ez egiteko deia egin zien elizbarrutiko bere mendekoei. Elizbarrutiaren egoitzatik egotzi zuten 1792ko martxoan; handik gutxira, itzuli egin zen aita santuaren mezua zabaltzera, konstituzio horren kontrakoa. Hala ere, berehala erbesteko bidea hartu zuen, Nafarroa Garaiko Olibako monasteriora.
Apaiz gehienek Elizjendearen Konstituzioa zin egiteari uko egiten zioten bezala, Saran, haatik, Duronea apaiz gazteak zin egin zuen, eta apaiz konstituzional bihurtu. 1847ko lekukotza baten arabera, saratarrek ez zuten hura onartzen, zeregin horretarako behar baldintzak betetzen ez zituelakoan. Ondorioz, Uztaritzeko direktoriotik destakamendu bat igorri zuten postuan indarrez jartzeko; are, eliztarrak mezara behartzen hasi ziren, ikusiz saratarrak Urdazubi eta Zugarramurdira joaten zirela. Berehala hasi ziren saratarren atxiloketak eta "espainiarren lagun" izatearen salaketak, 1793ko udazkenean.
Konbentzioak gidatutako armada
Parisen, Luis XVI.a erregearen burua moztearekin batera, Konbentzioaren Gerra piztu zen 1793ko martxoan. Berehala Konbentzioak mobilizazio militarrera deitu eta bere baliabide guztiak higiarazi zituen, 300.000 pertsonako errekrutamendua lortzeko. Horretan arrakasta erdiesteko, Konbentzioak Pariseko Auzitegi Iraultzailea eta, armadari atxikirik, probintzietako misiorako ordezkariak ("errepresentantak") sortu zituen, eta ahalorde mugagabeak zituzten. Pentsatzen da 100.000 soldadu mobilizatu zirela Ipar Euskal Herrira, bertako biztanleria orotara 125.000koa zenean. Espainiar monarkiarekin Konbentzioak hasitako gatazkaren tentsio guztia Lapurdi, Gipuzkoa eta Nafarroa arteko mugetara bideratu zen Euskal Herrian. Konbentzioaren Gerra zela eta, zerga karga eta hertsapen berriak ezarri zitzaizkien lapurtarrei. Uztaritzen, adibidez, udalak Guardia Nazionalerako hamabi "boluntario" izendatu behar zituen, eta haiei 135 libera bana eman. Inor ez aurkeztuz gero, neurri gogorragoak ezarriko ziren.
Jacques Pinet Konbentzioaren mandataria haren aldeko "elkarte herrikoiak" (societées populaires direlakoak) sortzen saiatu zen herrietan; hori, ordea, ez zuen erdietsi Uztaritzen, baina Uztaritze Jatsu eta Larresororekin elkartu zituen komuna berean. Konbentzioko mandatariek aldekoak ez zituzten herrietako ordezkariak kargugabetu eta herriko etxeak desegin zituzten. 1793ko ekainean Kanboko herriko etxea (udala) desegin zuten, eta uztailean, berriz, Uztaritzen txanda heldu zen. Pinetek Mundutegi izendatu zuen komuna berriko bake epaile, eta Jean Marithurri prokuradore, lehenik, eta auzapez, gero, Uhalde epela kendurik. Aldi berean, bahimenduak hasi ziren: garia, irina, eta zaldiak, batzuk aipatzearren. Marithurriren ekimenez, Uztaritze Marat-sur-Nive deitzera pasa zen, eta bertako eliza bihi biltegi bihurtu zuten; Larresoroko apaiztegia, berriz, ospitale militar.
1793ko ekainaren 24an, jakobinoek ondutako konstituzioa onartu zen: "I. urteko konstituzioa". Alta, hura onartzeko, agintariek erreferendum bat deitu zuten Frantzian, zabal onartua, baina ez zen berdin gertatu Uztaritzen. Ihabe prokuradoreak erreferendumari boikot egitea gomendatu zien herritarrei, harik eta testu hori euskarara itzuli eta hura inprimatzen zen arte. Horrek barruti horretako Sans-culottesen eta agintarien haserrea piztu zuen. Ondorioz, prokuradorea eta Uhalde auzapeza kargugabetu eta atxilotu zituzten. 1794ko urrian, artean, giltzapeturik ziren.
Deportazio agindua
Konbentzioak (Convention, Montagnards, alegia, Menditarrak) Jean-Baptiste Cavaignac eta Jacques Pinet bere mandatariak bidali zituen Baionara (Représentants en mission). 1793ko azaroaren 25ean, Donibane Lohizuneko udalbatza Sararen kontra agertu zen, errepublikazale epelak eta "espainiarren lagun" zirelakoan. II. urteko eurikorraren 8an (1794ko urtarrilaren 27an), Bertrand Barère de Vieuzacek sinaturiko Salbamen Publikoko Komitearen txostenean, euskara "fanatismoaren mintzairatzat" jo zen, baita aurrerabidearen eta Argien kontrakotzat ere, eta debekatu egin ziren frantsesez bestela idatzitako agiriak.
Harrotzen ari zen suminaren adierazgarri, haizekorraren hasieran (otsail amaieran), bertso batzuk kantatu (eta dantzatu) zituzten gazte batzuek Ezpeletako plazan, Elizjendearen Konstituzio Zibila zin egindako apaizen kontra. Bertsook agintari iraultzaileen haserrea gogotik piztu zuten; ondorioz, agintari horiek Duhalde herriko auzapeza eta Gorostarzu jujea atxilotu eta Baionara eraman zituzten, eta preso sartu. Haizekorraren 13an (1794ko martxoaren 3an), mandatari iraultzaileek ("populuaren errepresentantak") ignoble ("doilor") izendatu zituzten Sara, Itsasu eta Azkaine, baita agindu ere 3 eta 88 urte arteko herritar guztiak bertatik gutxienez "20 legoara" (80 kilometrora) kanporatu zitzatela, tokiko 47 gaztek beren gerrako postuak utzi eta Berara alde egin zutenean. Haizekorraren 13ko dekretuaren arabera, Batzorde Berezia sortu zen, eta Pinetek Mundutegi hautatu zuen bertako buru.
Sarako herrian, eliza barnera behartu eta gero, 2.400 saratar Ziburu eta Donibane Lohizunera zuzendu zituzten (garai horretan "Chauvin-Dragon" izen berriaz deituak), 150 gurditan ilara luze batean. Konbentzioko iraultzaileek beste hainbeste egin zuten Lapurdiko herri askotan: Senpere, Ezpeleta, Azkaine, Kanbo, Makea, Lekorne, Luhuso, etab. Beste herri batzuetan ere, elizetan bildu zituzten biztanleak, gizon zein emakume, gazte zein zahar, 3.000 inguru; 4.000 ere, Eukeni Goihenetxeren arabera. Kopuruei buruz, hala ere, askotariko estimazioak eman dira, gutxiago ere izan zirelakoan, orduko biztanleria kopuruaren arabera. 1996an, Xipri Arbelbidek 1.000 deportatu inguru izan daitezkeela aipatu du Euskal Herrian Frantziako Iraultzak utzi zuen aztarnari buruzko bibliografiaren azterlan batean.