cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santa Katalina kobazuloa
Ikerketen historia
1926 urtean, Lumentxako indusketa-kanpainan ziharduela, Telesforo Aranzadik eta Jose Miguel Barandiaranek Antzorizko itsas labarrak bisitatu zituzten, Eustasio Arritolak eta Juan Munduatek lagunduta; baina bertako marga harriak ikuskatzen eta fosilak jasotzen ibili baziren ere, ez zuten kobarik ikusi. Haien lehenengo albistea 1936 ko udan jasoko zuen Barandiaranek: Lea-Artibai eta Mutrikuko aztarnategietan lanean zegoela, Nicolas Arroita informatzaileak esan zion Santa Katalina baselizaren azpiko aldean kobazulo handi bat zegoela. Ezin izan zuen orduantxe bisitatu, ordea: Espainiako Gerra Zibila abiatua zen, eta handik egun gutxira Lapurdira presaka ihes egitea tokatu zitzaion.
1964 ko maiatzaren 11an itzuli zen bertara, Alejandro Zamorarekin, Lumentxako kanpaina hasi baino egun batzuk lehenago. Sarreretan eginiko kalikata txiki banatan molusko eta silex tresna ugari aurkitu zituen, bere ustez Mesolito edo Goi Paleolitokoak; beraz aztarnategi prehistoriko bezala katalogatu zuen. Indusketei ekin bitartean, Bilboko “Beti Goruntz” espeleologia taldekoek ere ikustaldi batean zenbait tresna aurkitu zituzten lurrazalean, 1975 ean.
Indusketak 1982 an hasi ziren, José Luis Arribas eta Eduardo Berganza arkeologoen taldearen eskutik, eta urteroko kanpainak eginez 2000 urtera arte luzatu ziren.
Indusketak
Aztarnategia 1982-2000 artean industu zen; zehazki, indusketak IS-008 Antzoriz I edo Santa Katalina izeneko kobazuloaren ekialdeko sarreran egin ziren, 9 m karratuko azaleran. Bertako lanetan maila desberdinak identifikatu dira, horietatik hiru arkeologikoki esanguratsuak: bat Azildarra (duela 12.000-10.000 bat urtekoa, lurrazaletik hurbilen) eta bi Madelein aldikoak (duela 15.000-11.000 bat urte ).
Maila hauetan mota askotako aztarnak errekuperatu dira: moluskoak, gizakiak erabilitako animali hezurrak, harrizko eta hezurrezko tresnak (mota askotako harpoiak barne), sutegien arrastoak (erregai gisa batez ere egurra erabili zutenak, baina baita hezurrak ere ), harrizko eta hezurreko arte lanak, zenbait giza hagin (bi 10 urteko haurrarenak, eta bat pertsona helduarena ) eta iduneko baten piezak.
Indusketa hauen emaitza batzuek hainbat aldizkaritan argitaratu baziren ere, haien sintesiaren lehen zatia 2014 an argitaratu da (landare, animali eta giza aztarnei buruz); argitalpen honetan autoreek bigarren monografia bat argitaratzeko asmoa erakutsi dute, gizakiak eginiko tresneriari buruz.
Animalien aztarnak
Santa Katalinako aztarnategiko arrastoen artean 120 bat animali espezie desberdin identifikatu dira, maila bakoitzean ugariagoak edo urriagoak direnak ezaugarri klimatikoen arabera. Haien artean nabarmentzekoak:
Hauez gain, aztarnategian beste hainbat animalien arrasto ere aurkitu dira: mikrougaztunak (saguzarra, satorra, satitsua, muxarra, arratoia, sagua ), narrasti / anfibioak (arrabioa, uhandrea, apoa, igela, muskerra, eskinkoa, zirauna, sugea, itxuraz ez gizakiak baizik eta animali haragijaleek bertara ekarriak ), ekinodermoak eta krustazeoak (itsas trikuak, lanpernak eta karramarroak ) eta moluskoak (gehienbat inguruko hondartzetako lapak eta mangolinoak, baina baita lehorreko barraskiloak ere). Espezieen aniztasuna handia da, batzuk espreski jateko hartutako animaliak dira, eta beste batzuk berriz kobazuloko biztanleek hartzen zituzten algekin batera ekarriak.
Landareen aztarnak
Azterketa palinologikoa (landareen mikroaztarnak) datu klimatikoekin eta makroaztarnekin erkatuz, aintzinako landarediaren eboluzioa zein izan zen jakin da:
Santa Katalinako aztarnategian egur aztarna ugari aurkitu dira, sutarako zein ehizarako eta prestatzeko prozesuekin lotuak; eta baita ezkur arrastoak ere, segur aski bertako gizakiak jateko erabiliak; azken hauek Europa osoan aurkitu diren zaharrenetakoak dira.
Paleoklimatika datuak
Aztarnen eta sedimentuen erkaketak ere Madelein berantiarretik Azildar arora izandako klima aldaketei buruzko informazio zehatza eman du. Horretara, ikusi da Antzoriz I / Santa Katalina aztarnategiaren indusketan aztertutako sedimentu zaharrenak azken glaziazioan pausatu zirela (oraindik kobazuloan gizakirik bizi ez zela); Okupazio prehistorikoak, berriz, Pleistozeno amaieran hasi ziren (duela 15.000 bat urte). 5.000 bat urtean zehar, Antzorizen bizi ziren gizakiek klima aldaketa garrantzitsuei aurre egin behar izan zieten: hasieran 600 bat urte egonkor igaro zituzten, klima onarekin; hurrengo 1.600 urteetan berotze/hozte faseak txandakatu ziren, hozteko joera orokorraren barruan; gero Dryas Berria izeneko aldia bizi izan zuten (1.400 urte iraun zuen izoztea); eta, Holozenoa hastearekin batera, azken 1.500 urteetan Antzorizko biztanleek klima gozoa izan zuten, duela 10.200 urte kobazuloa utzi zuten arte.
Kontuan hartu behar da aro geologikoetan zehar itsasoaren maila ez dela beti bera izan. Holozenoaren aurretik gaur egunean baino beherago zegoen: gizakia Antzoriz inguruan bizitzen hasi zenean, itsasertza gaurko kostaldetik bi kilometro ingurura aurkitzen zen, 120 bat metro beherago. Lea ibaia, beraz, ez zen egungo puntu berean itsasoratzen: urpeko plataformaren azterketa geomorfologikoak erakutsi du ubide zaharra gaur eguneko kostaldearen paraleloa zela, Antzoriz lurmuturreraino, eta hortik iparralderantz jarraitzen zuela, itsasoraino ailegatu arte. Horretara, Paleolitoan bertan bizi izandako gizakiek, ez zuten beheko aldean itsasorik, baizik eta EM norabideko ordoki zabala, muinoz, basoz eta sakonunez estalita, eta padurak ibaiaren inguruan. Santa Katalina eta bestelako aztarnategi kantabriarren azterketaren ondorioz, ikerlariek uste dute orain urpean dagoen plataforma hau animalien migrazio bide garrantzitsua izan zela; besteak beste elur-orein saldoek erabiliko zutela uste da, Landen eta Iberiar Penintsularen arteko urteroko bidea egiteko.
Aztarnategiaren egoera
2015 urtean, indusketen emaitzen lehen zatia argitaratzearekin batera, Bizkaiko Foru Aldundiak aztarnategia txukuntzea enkargatu zion AGIRI arkeologia eta ADES espeleologia elkarteei; lan hauetan aztarnategiaren egoera berrebaluatu zen; furtiboek hondeatutako lurra bahetu zen (milaka silex zati txiki errekuperatuz); kobazuloaren prezisiozko topografia egin zen; hondatutako sare metalikoa erretiratu zen; eta induslekua arlita geruza batekin babestu zen.
Norops haguei
Norops haguei Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Chevenon
Chevenon Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chevenon udalerrian erroldatutako biztanleak 620 ziren. Familiak 242 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 85 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 89 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 408 ziren, horien artean 311 aktiboak ziren eta 97 inaktiboak ziren. 311 pertsona aktiboetatik 290 lanean zeuden (153 gizon eta 137 emakume) eta 21 langabezian zeuden (8 gizon eta 13 emakume). 97 pertsona inaktiboetatik 44 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chevenon udalerrian 245 unitate fiskal zeuden, 624,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.794 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Chevenon udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Hautetsontzi
Hautetsontzia boto sekretuak jasotzeko erabiltzen den ontzi bat da, botoak jasotzen diren bitartean itxi eta botoak zenbatzeko ireki egiten dena. Botoak sartzeko zirritu bat izaten du gainean.
Sebastes eos
Sebastes eos Sebastes generoko animalia da. Arrainen barruko Sebastidae familian sailkatzen da.
Sinomicrurus kelloggi
Sinomicrurus kelloggi Sinomicrurus generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Bowling Green (Florida)
Bowling Green Floridako hiri bat da. Hardee konderrian kokatua dago. 2010ean 2,915 biztanle zituen, 3.7 kilometro koadrotan banatuta.
Ioritz Mendizabal
Ioritz Mendizabal (Oiartzun, ) gipuzkoar jockeya da. Frantzian aritutakoa, lau aldiz irabazi du Cravache d'or saria.
Saint Pee Union Club Rugby
Saint Pee Union Club Rugby edo SPUC Senpereko errugbi taldea da. Fédérale 3 taldean ari da jokatzen.
Ramuntxo detektibea
Ramuntxo detektibea Bernardo Atxagak idatzitako liburua da, euskal haur eta gazte literaturan obra klasiko kontsideratu litekeena. 1980an argitaratu zen lehen aldiz Antonio San Román argitaletxearen eskutik.
Lycenchelys ryukyuensis
Lycenchelys ryukyuensis Lycenchelys generoko animalia da. Arrainen barruko Zoarcidae familian sailkatzen da.
Clynnog Fawr
Clynnog Fawr Galesko Gwynedd eskualdeko herria da. Llŷn penintsularen iparraldeko kostaldean kokatzen da.
Volpara
Volpara Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Volparak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Gloria Stuart
Gloria Stuart edo Gloria Freddy Jackson (Santa Monica, Kalifornia, Ameriketako Estatu Batuetako, 1910eko uztailaren 4a - Los Angeles, Kalifornia, Ameriketako Estatu Batuetako, 2010eko irailaren 26a), Ameriketako Estatu Batuetako aktorea da. 1930eko hamarkadan hasi zen lanean eta dozenaka filmetan agertu zen. Horrez gain, telebistarako ere hainbat film egin ditu. 1997an Titanic filmaren Rose DeWitt Bukater pertsonaia antzeztean nazioarteko fama eskuratu zuen eta Oscar sarietarako nominazioa jaso.
2010eko uztailaren 4an 100 urte bete zituen.
Biografia laburra
1910ean jaio zen Kaliforniako Santa Monica hirian. Haren gurasoak Frank Stewart eta Alice Deicrick Stewart izan ziren. Neba bat izan zuen, Thomas izenekoa, 1912an Meningitisak jota hila. Aita auto istripu batean hil zen 1919 eta ama Fred Finch izeneko gizonarekin ezkondu.
1927an institutuko ikasketak amaitu eta Kaliforniako Berkeley Unibertsitatean ikasten hasi zen, baina handik gutxira ikasketak utzi eta Blair Gordon Newell eskultorearekin ezkondu zen. Urte gutxiren buruan banandu eta Arthur Sheekmanekin ezkondu zen 1934an.
2010eko irailaren 26an hil zen.
Juan de Padilla
Juan de Padilla (Toledo, 1490eko azaroaren 10a - Villalar, 1521eko apirilaren 24a) gaztelar aristokrata izan zen, Gaztelako comunero edo komunitatezaleen burua.
Biografia
1519an Gaztelako komuneroen alde jarri zen, enperadoreak goi mailako karguetatik baztertu zuela eta. Komuneroen buruzagi nagusi egin zuten; Tordesillasko hiria beretu zuen, baina huts egin zuen Joana erregina matxinatuen alde jartzeko ahaleginetan. Padillaren ostea Villalarren garaitu zuen inperioko armadak (1521); Padilla preso hartu eta hurrengo egunean hil zuten, Juan Bravo eta Francisco Maldonado buruzagiekin batera. Padillaren alargunak borrokari eutsi zion hurrengo hilabeteetan, baina etsi behar izan zuen inperioaren aurrean.
Rhamphochromis longiceps
Rhamphochromis longiceps Rhamphochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Dover (Wisconsin)
Dover Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Buffalo konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Yeso ibaia
Yeso ibaia Txileko ibaia da, 6 kilometro ibiltzen dituena, eta Maipo ibaiaren ibaiadar nagusietako bat da. Yeso ibairako ur-lasterrak IV eta V moten artean aldatzen dira, eta ibaiak erorketa malkartsu asko eta kanal estuak ditu. Santiagoko metropolitar eskualdean ur iturri bezala erabltzen da.
Boynton Beach (Florida)
Boynton Beach Floridako hiri bat da. Palm Beach konderrian kokatua dago. 2010ean 71,097 biztanle zituen, 42.1 kilometro koadrotan banatuta.
Dagmara Domińczyk
Dagmara Domińczyk (Kielce, Polonia, 1976ko uztailaren 17a ) poloniar jatorriko aktore estatubatuarra da.
Ibilbidea
1983an AEBetara emigratu zuen familiarekin, eta herrialde berrian batxilergoan ikasi ondoren, antzerkia ikasi zuen Pittsburgheko Carnegie Mellon Unibertsitatean.
Domińczykek protagonismoa lortu zuen Patrick Marberren 1999ko Broadwayko Closer antzezlanean parte hartu zuenean. Rock Star (2001) komedia musikalean parte hartu zuen Mark Wahlberg eta Jennifer Anistonekin batera. The Count of Monte Cristo (2002) abentura filmean agertu zen James Caviezel eta Richard Harrisekin batera. Lehen lan horien ondoren, zineko eta telebistako telesailetako agerpen ugari izan ditu 21. mendean.
Bizitza pertsonala
Domińczykek bere haurtzaroko lehen zazpi urteak Kielce jaioterrian eman zituen. Bere aita Solidarność sindikatuko aktibista zen, eta 1981etik 1982ra Polonian lege martziala egon zen bitartean espetxeratua egon zen. Ondoren 1983ko otsailean herrialdea utzi zuen familiak Mendebaldeko Alemaniara eta handik New Yorkera.
Domińczyk Patrick Wilson aktorearekin ezkondu zen 2005ean. Bikoteak bi seme ditu eta Władysław Pasikowskik zuzendutako Jack Strong (2014) thriller-ean elkarrekin parte hartu zuen.
Domińczyken ahizpa txikiak Marika Domińczyk (* 1980) eta Weronika Domińczyk (* 1986) aktoreak dira halaber.
Endicott (New York)
Endicott  New York estatuko herri bat da. Broome konderrian kokatua dago. 2010ean 13,392 biztanle zituen, 8.27 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Christophe-d'Allier
Saint-Christophe-d'Allier Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
NGC 2410
NGC 2410 galaxia espiral bat da, Gemini konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Saint-Christophe-d'Allier
Biztanleria
2007an Saint-Christophe-d'Allier udalerrian erroldatutako biztanleak 116 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 66 ziren, horien artean 41 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 41 pertsona aktiboetatik 40 lanean zeuden (22 gizon eta 18 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 25 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Christophe-d'Allier udalerrian 48 unitate fiskal zeuden, 98,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.113 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria eta 1 argiketaria.
2000. urtean Saint-Christophe-d'Allier udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 952 hektarea erabiltzen.
Mesa Geitonia
Mesa Geitonia (Grezieraz: Μέσα Γειτονιά) Zipreko udalerri bat da, Limasolgo barrutian, Limasol hiriko erdigunetik 2 kilometrora iparraldean. Nahiz eta Zipreko udalerri txikiena den bere tamainari dagokionez, ez da inolaz ere garratzi gutzienekoa.
Norops imias
Norops imias Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Gibraltarko itsasartea
Gibraltarko Itsasartea (مضيق جبل طارق; Estrecho de Gibraltar) Mediterraneo itsasoa eta Ozeano Atlantikoa lotzen dituen itsasartea da. Geografia politikoari dagokionez, iparraldean dituen Europako Espainia eta Gibraltar, eta hegoaldean dituen Afrikako Maroko eta Ceuta bereizten ditu. Geologiaren aldetik, itsasarte hau da Eurasiako eta Afrikako plaka tektonikoen arteko muga.
Itsasartearen gunerik estuenean, 14,4 kilometro daude Europaren eta Afrikaren artean. Gutxieneko sakonera Umbral de Camarinalen du (280 m) eta handiena Algecirasko badian (1.000 m inguru).
Duela bost milioi urte, itsasartea itxita egon zen, eta horren ondorioz Mediterraneoa lehortu zen (Messiniarreko gazitasun krisia). Faunarentzat nahiz giza merkataritzarentzat igarobide garrantzitsua da. Leku estrategikoa izanik, hainbat gatazka eragin ditu, historian; gaur egun ere bizirik daude Espainiaren eta Marokoren artekoa (Ceuta eta Melillari buruz) eta Espainiaren eta Erresuma Batuaren artean (Gibraltarri buruz).
Sebastes exsul
Sebastes exsul Sebastes generoko animalia da. Arrainen barruko Sebastidae familian sailkatzen da.
Zavattarello
Zavattarello Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Zavattarellok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Antonino Apretaren istorioa
Antonino Apretaren istorioa Bernardo Atxagak idatzitako liburua da, haur eta gazte literaturarena.
1982an argitaratu zuen "Erein"en argitaletxearen eskutik.
Lycenchelys sarsii
Lycenchelys sarsii Lycenchelys generoko animalia da. Arrainen barruko Zoarcidae familian sailkatzen da.
Katia Guerreiro
Katia Guerreiro (izen osoa Kátia d'Almeida d’Oliveira Rosado Guerreiro Ochoa) (Vanderbijlpark, Hegoafrika, 1976ko otsailaren 23a) fado abeslari portugaldarra da.
Biografia
Katia Guerreiro Hegoafrikan jaio zen, familia portugaldar batean. Jaio eta berehala Azoreetara joan ziren bizitzera eta han pasa zituen haurtzaroa eta nerabezaroa. Azoreetan tradizionala den viola da terra jotzen ikasi zuen eta Rancho Folclórico de Santa Cecília taldeko partaidea izan zen. 18 urterekin Lisboara joan zen medikuntza ikasketak egitera eta 2000 urtean graduatu zen mediku. Ikasketak egin zituen bitartean Tuna Médica taldean aritu zen, bai eta Os Charruas rock taldean ere.
2000 urtean abiatu zuen fado ibilbidea, oraindik Lisboako hospitalean jordunaldi erdiz lanean ari zela. Aurreko urtean hil zen Amália Rodrigues fadista handiaren omenezko kontzertuan oholtzan abesti bat kantatu zuen eta Paulo Parreira eta Mário José Veiga musikariek ikusi zuten. Fadista izatera animatu zuten eta 2001 urtean atera zuen aurreneko diskoa, Fado Maior. Diskoak "José Afonso saria" irabazi zuen eta Hego Korean eta Japonian hit-a bihurtu zen.
2003 urtean bigarren diskoa argitaratu zuen, Nas Mãos do Fado. Diskoan Dulce Pontes handiaren abesti baten bertsioa egin zuen. Dulce Ponteserekiko miresmena ageriagoa egin zen hirugarren diskoan, Tudo ou Nada. 2006an hiru diskoak biltzen zituen kutxa atera zen. 2010 urtean bilduma disko bat atera zuen, bere musika ibilbidearen 10. urteurrena ospatzeko. 2012 urtean Parisko Olympia arteoan grabatu kontzertua grabatu zuen eta zuzeneko diska bezala atera zen Katia-Live at the Olympia izenarekin.
Errekonozimendua
Katia Guerreiro ez da beste fadista batzuk bezain ezaguna baina atzerrian arrakasta badu. Egiten dituen kontzertuen %90a Portugaldik kanpora egiten du. 2005ean Parisko Comédie-Française antzokian kantatu zuen Rencontres pour l’Europe de la Culture jaialdian eta "Europako Kultur parlamentaria" izendatua izan zen. 2010 urtean Amália Rodrigues Fundazioak Fadista onenaren saria eman zion. 2012an Frantziako Gobernuak "Arte eta Letren Ordenaren zaldun" titulua eman zion eta 2015ean Portugalgo presidentean "Comenda da Ordem do Infante D. Henrique" titulua.
Bradenton (Florida)
Bradenton Floridako hiri bat da. Manatee konderrian kokatua dago. 2010ean 51,763 biztanle zituen, 37.4 kilometro koadrotan banatuta.
Neide Van-Dúnem
Neide Van-Dúnem (izen osoa Neide Núria de Sousa Van-Dúnem Vieira) (Luanda, 1986ko uztailaren 4a) abeslari, aktore eta modelo angolarra da.
Biografia
Neide Van-Dúnem Luandan jaio zen. José António Vieira eta Isabel Maria de Fátima Sousa Van-Dúnemen alaba bakarra da baina hiru anaiorde eta sei ahizpaorde ditu. 17 urte zituela Angolako telebistako talent show batetako castingera aurkeztu zen. 2006 eta 2007 artean Sede de Viver telesaioa gidatu zuen, ikusleek idazten zituzten eskutitzak irakurtzen zituen bertan.
2007an Eu e Elas (vol 1) diskoan "Olá Baby" abestia kantatu zuen eta arrakasta handia izan zuen. 2009an bere orain arteko disko bakarra argitaratu zuen, Teu Marido Casou/Esta Noite. Kizomba eta Semba erritmo tradizionalak R&B doinuekin uztartu zituen.
Musika ibilbidearekin batera aktore lanak egiten jarraitu du. 2008an Para Além do Preconceito teleseriean azaldu zen eta hainbat laburmetrai ere egin ditu azken urteotan.
2015ean sare sozialetan adierazi zuen gizon aberatsek egiten dioten presio nekagarriaz nazkatuta dagoela.
Corris Uchaf
Corris Uchaf Galesko Gwynedd eskualdeko herria da. Snowdonia Parke Nazionaleko hegoaldean dago.
Sinomicrurus macclellandi
Sinomicrurus macclellandi Sinomicrurus generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Rhamphochromis lucius
Rhamphochromis lucius Rhamphochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
TKE Liga
TKE Liga (gazteleraz Liga ACT) Traineru Kluben Elkarteak sortutako arraunketa liga da, 1994tik jokatzen ari zen Traineruen Euskal Liga ordezkatu zuena. Bermeo Urdaibai da garaipen gehien eskuratu dituena, zortzi hain zuzen ere.
Esperance (New York)
Esperance  New York estatuko herri bat da. Schoharie konderrian kokatua dago. 2010ean 345 biztanle zituen, 1.27 kilometro koadrotan banatuta.
TKE Liga
Izena
Izena TKE Liga badu ere babesle nagusiaren araberako izenaz ezagutzen da:
Helburuak
TKE Ligaren helburuak honako hauek izan ziren sortzerakoan:
Ligako garaikurra
La Caixa koroa garaikurra brontzezko koroa handi bat da, Miguel Angel Oribe eskultore lasartearrak egindakoa. Kaikuk eta Urdaibaik eskuratu dute, izan ere bi modutan lor daiteke trofeoa:
Dino Valls
Dino Valls (Zaragoza, Espainia, 1959) margolari figuratibo aragoarra.
TKE Liga
Patroirik onena
2016 artean talde bereko patroien puntuak gehitu ziren. 2017tik aurrera patroi bakoitzaren puntuekin egiten da sailkapena.
Dino Valls
Biografia
Haurtzarotik datorkio marrazteko zaletasuna. 1975an, era autodidakta batez, olioz margotzen hasten da. Zaragozako Unibertsitatean Medikuntza ikasketak bukatu zituen, 1982an. Geroztik profesionalki margolaritza munduan aritu da. Abangoardismoko arte figuratiboa landu du. Bere lanetan, ikuspuntu humanistiko batetik, giza-gorputzak presentzia handia du. Maisu klasikoen teknikak aztertu eta landu ditu, besteak beste, Quattrocento eta XVII. mendeko Herbehereetako urrezko aroaren margolaritzakoak; ikerketa hauek, arrautz-tenpera pintura eta olio-pinturarekin konbinatu ditu.
TKE Liga
Lortutako puntuak
2022ko denboraldia barne. TKE Ligaren webgune ofizialaren arabera.
Dino Valls
Biografia
Vallsek Europako eta Ameriketako Estatu Batuetan erakusketak egin ditu.
TKE Liga
Lortutako estropadak
2022ko denboraldia barne. Irabazitako jardunaldiak daude zerrenda honetan, ez irabazitako banderak. TKE Ligaren webgune ofizialaren arabera :
Istria eskualdea
Istria (kroazieraz Istarska županija, italieraz Regione Istriana), izen bereko penintsularen zatirik handiena hartzen duen eskualdea da. Itsaso Adriatikoko penintsularik handiena da eta Kroaziako eskualdeaz gain iparraldeko zati txiki bana Italiak eta Esloveniak hartzen dute. Kroaziako eskualdeak 208.440 biztanle ditu (2011) eta hiriburu administratiboa Pazin izan arren Pula da hiri handiena.
Ondasun nabarmenak
Hiri bisitatuena Poreč da bere basilika Eufrasikoa Gizateriaren Ondare izendatu baitzuen Unescok 1979an. Pula eta Rovinj ere oso herri poitak dira. Parke Nazional bat ere badu Brijuni uharteetan.
Banaketa administratiboa
Istriako eskualdeak 10 hiri eta 31 udalerri ditu.
TKE Liga
Datu bitxiak
2022 denboraldia barne.
Dino Valls
Ideiak
Kontzeptualean, bere margolaritza giza-psikean zentratu da, horretarako teknika figuratiboak erabiliz. Bere lanak errealismotik urrundu egin da, sinbolismoan murgilduz.
Pazifiko-Antartikako dortsala
Pazifiko-Antartikako dortsala ozeano dortsal edo urpeko mendilerro bat da, Ozeano Barean dagoena. Ekialdeko Ozeano Bareko dortsal handiaren adar bezala agertzen da, Pazifikoko eta Antartikako plakak banatzen dituena. Sigi-sagan hedatzen da, ipar-mendebalderantz, 4300 kilometroko luzera izanda.
José Antonio Páez
José Antonio Páez (Acarigua, Venezuela, 1790eko ekainaren 13a - New York, Ameriketako Estatu Batuak, 1873ko maiatzaren 6a) politikaria eta militarra izan zen. Venezuelaren independentzia lortzearren Espainiaren aurka borrokatu zen armadako buruzagi nagusia izan zen, eta Venezuelako lehendakari izan zen 1830–1835, 1839–1843 eta 1861–1863 urte bitarteetan.
NGC 2411
NGC 2411 galaxia bat da, Gemini konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Saint-Martin-de-Boscherville
Saint-Martin-de-Boscherville Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Martin-de-Boscherville udalerrian erroldatutako biztanleak 1.446 ziren. Familiak 586 ziren, horien artean 104 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 245 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 193 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 621 etxebizitza zeuden, 584 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 611 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 584 etxebizitza nagusietatik 496 bere jabearen bizilekua ziren, 84 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 49 etxek hiru zituzten, 95 etxek lau zituzten eta 430 etxek bost zituzten. 519 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 241 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 313 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Gregorio Vicente
Gregorio Vicente Hernández (Barakaldo, 1969ko apirilaren 22a -) euskal piraguista ohia da, ur lasaietako kayaken aritzen zena. Piragüismo Zamora arraun taldean aritu zuen.
Saint-Martin-de-Boscherville
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 905 ziren, horien artean 630 aktiboak ziren eta 275 inaktiboak ziren. 630 pertsona aktiboetatik 606 lanean zeuden (324 gizon eta 282 emakume) eta 23 langabezian zeuden (9 gizon eta 14 emakume). 275 pertsona inaktiboetatik 119 erretiraturik zeuden, 92 ikasten zeuden eta 64 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gregorio Vicente
Ibilbidea
Hona hemen bere emaitzak txapelketa ofizialetan:
Saint-Martin-de-Boscherville
Diru sarrerak
2009an Saint-Martin-de-Boscherville udalerrian 573 unitate fiskal zeuden, 1.481,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 27.059 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 59 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Saint-Martin-de-Boscherville udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 350 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Andance
Biztanleria
2007an Andance udalerrian erroldatutako biztanleak 1.119 ziren. Familiak 504 ziren, horien artean 176 pertsona bakarrekoak ziren (92 bakarrik bizi ziren gizonak eta 84 bakarrik bizi ziren emakumeak), 148 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 148 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 715 ziren, horien artean 532 aktiboak ziren eta 183 inaktiboak ziren. 532 pertsona aktiboetatik 470 lanean zeuden (261 gizon eta 209 emakume) eta 61 langabezian zeuden (22 gizon eta 39 emakume). 183 pertsona inaktiboetatik 66 erretiraturik zeuden, 55 ikasten zeuden eta 62 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Andance udalerrian 494 unitate fiskal zeuden, 1.100 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.145,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 57 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Andance udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 208 hektarea erabiltzen.
Chelles (Oise)
Biztanleria
2007an Chelles udalerrian erroldatutako biztanleak 436 ziren. Familiak 166 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Andance
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Chelles (Oise)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Andance
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Chelles (Oise)
Etxebizitza
2007an 212 etxebizitza zeuden, 166 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 38 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 212etxeak ziren. 166 etxebizitza nagusietatik 160 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 108 etxek bost zituzten. 129 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 106 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Andance
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chelles (Oise)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 287 ziren, horien artean 213 aktiboak ziren eta 74 inaktiboak ziren. 213 pertsona aktiboetatik 197 lanean zeuden (99 gizon eta 98 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 74 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chelles udalerrian 181 unitate fiskal zeuden, 485 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.745 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Chelles udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 426 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1976ko Etxarri Aranazko eztanda
Gertaera
1976ko ekainaren 18an, Etxarri Aranatzen bost lagun hil ziren Espainiako militarrek mendian utzitako lehergailu batek eztanda eginda. Segundo Maiza, Gloria Pejenaute, Saturnino Luis Erdozia eta adin txikiko Jose Luis Tabar eta Jesus Migel Zeberio ziren hildakoak. Urbasako mendilerroan militarrek utzitako lehergailua txatarra zelakoan hartu zuen haietako batek. Hasieran agintariek butano-istripua izan zela esan zuten, baina mendian militarrek utzitako lehergailu gehiago aurkitzean hipotesi hori baztertu zuten. Garai hartan inguruko diru gutxiko jendeak militarren zaborra biltzen zuen txatarra gisa saltzeko.
1980an berriro ere
1980ko maiatzean beste istripu bat gertatu zen Urbasan militarrek botatako obus baten metrailaren ondorioz. Orduan hildakoa 34 urteko artzain bat izan zen, Miguel Arizurrieta. Gaur egun oraindik inguru horietan militarrek utzitako aztarnak aurki daitezke.
Zeccone
Zeccone Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Zecconek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Dowelltown (Tennessee)
Dowelltown Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. DeKalb konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Lunery
Lunery Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lunery udalerrian erroldatutako biztanleak 1.477 ziren. Familiak 588 ziren, horien artean 172 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 116 bakarrik bizi ziren emakumeak), 176 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 196 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 673 etxebizitza zeuden, 601 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 40 bigarren erresidentzia ziren eta 32 hutsik zeuden. 655 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 601 etxebizitza nagusietatik 452 bere jabearen bizilekua ziren, 136 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 27 etxek bi zituzten, 118 etxek hiru zituzten, 192 etxek lau zituzten eta 263 etxek bost zituzten. 417 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 251 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 256 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 977 ziren, horien artean 660 aktiboak ziren eta 317 inaktiboak ziren. 660 pertsona aktiboetatik 582 lanean zeuden (329 gizon eta 253 emakume) eta 78 langabezian zeuden (40 gizon eta 38 emakume). 317 pertsona inaktiboetatik 112 erretiraturik zeuden, 83 ikasten zeuden eta 122 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lunery udalerrian 619 unitate fiskal zeuden, 1.540,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.611 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 57 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Lunery udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.210 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fays (Marne Garaia)
Fays Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fays udalerrian erroldatutako biztanleak 75 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 29 etxebizitza zeuden, 26 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 29etxeak ziren. 26 etxebizitza nagusietatik 23 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek hitu gela zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 21 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 10 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Anshi Wang
Anshi Wang (Linchuan, 1021eko abenduaren 8a - Nanjing, 1086ko maiatzaren 21a) txinatar idazle klasikoa eta politikaria. Konfuzioren eta haren jarraitzaileen pentsamenduari buruzko komentarioak eta olerkiak idatzi zituen, baina Gobernuan egindako berrikuntzengatik da, batez ere, ezaguna. Txinako inperioaren ekonomia- eta politika-antolamendua aldatzeko ahaleginak egin zituen; besteak beste, lurraren banaketa arautu zuen, nekazarientzako maileguak eskaini zituen, Txinako armada berritik antolatu eta nahitaezko soldadutza ezarri zuen. Berrikuntza horiek zirela eta, kritika ugari izan zituen, kontserbadoreen aldetik bereziki, eta 1076an politika utzi behar izan zuen.
Fays (Marne Garaia)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 46 ziren, horien artean 34 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 34 pertsona aktiboetatik 31 lanean zeuden (19 gizon eta 12 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Anshi Wang
Txinako prosaren zortzi maisuak
Mao Kunek, Ming dinastiakoa "Txinako prosaren zortzi maisuen" zerrenda egin zuen. Horren barruan Anshi Wang kokatu zuen.
Fays (Marne Garaia)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Fays udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Asapala Kultur Elkartea
Asapala Kultur Elkartea 1993an Santutxun jaiotako euskara elkartea da. Urte askoan Santutxuko Euskal Txokoa izenarekin funtzionatu zuen, baina 1999tik aurrera berriro hasi zen elkartearen jatorrizko izena erabiltzen.
Esparrua
Elkartea Santutxu auzoan jaioa eta egoitza bertan daukan arren eragin esparrua 1998 urtetik lehengo Begoñako errepublikara edo Mahatserrira zabaldu du. Beste auzo hauetara bereziki: Txurdinaga, Otxarkoaga, Begoña, Bolueta.
Egitura
Gaur egun 90 bazkide dauzka elkarteak. Zuzendaritza batzordea 7 lagunek osatzen dute.
Berton
Asapalak hilabetero argitaratzen du "Berton" aldizkaria.
Blog komunitatea
2006ko azaroan martxan ipini zuten "Mahats Orriak" izeneko blog komunitatea.
Matronazgo
Isabella D’Este, Margarita Austriakoa edo Isabel Katolikoa bezalako emakumeen salbuespenezko kasuak kenduta, jarduera artistikoak finantzatu eta zuzendu dituzten emakumeak, ahazturaren biktima izan dira, kolektibo maskulinoetan, hau da patronazgoan, zentratu baitira historialariak. Ondorioz emakumeek egindako mezenasgoa garaian zein historiografian alde batera utzi da, baita arlo politikoan paper garrantzitsua izan zutenena ere, haien matronazgoa baloratzea,noble-familia baten kide izateagatik dela esanez, eta ez emakume izateagatik. Azken urteotan ordea, historiografiaren orain arteko kontakizunari bira ematen saiatu dira historialari ugari, emakumeen protagonismoa eta mezenasgo artistikoan zuten parte-hartze aktiboa berreskuratzen saiatuz. Euskal Herrian, Goi Aro Berrian zehar, Maria Lazkanokoa matronazgoa burutu zuen emakume baten adibide bikaina da.
Saillat-sur-Vienne
Saillat-sur-Vienne Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vienne Garaia departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saillat-sur-Vienne udalerrian erroldatutako biztanleak 812 ziren. Familiak 376 ziren, horien artean 104 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 176 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 84 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 457 ziren, horien artean 322 aktiboak ziren eta 135 inaktiboak ziren. 322 pertsona aktiboetatik 295 lanean zeuden (156 gizon eta 139 emakume) eta 27 langabezian zeuden (13 gizon eta 14 emakume). 135 pertsona inaktiboetatik 72 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saillat-sur-Vienne udalerrian 400 unitate fiskal zeuden, 851 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.178 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 2 ile apaindegiak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
2000. urtean Saillat-sur-Vienne udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tiroa 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan - Emakumezkoak 10 metro aire pistola
Emakumezkoak 10 metroko aire pistola 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan Asaka Tiro Gunean egin zen 2021eko uztailaren 24an, Japonian.
Kartago
Kartago (fenizieraz: Qart-ḥadašt, «hiri berri») antzinaroko hiria da, Tunisko aintziraren ondoan kokatua, gaur egungo Tunisian, gaur egungo Tunistik hurbil. Tiroko feniziarrek eratutako koloniatik sortu zen, Qart-ḥadašt izenarekin ( قرت-حدش edo קרת חדשת, «hiri berri»), Kristo aurreko lehenengo milurtekoan, eta antzinateko hiririk handienetakoa izan zen. Antzinako Kartago edo Kartagotar Inperioaren hiriburua izan zen.
Hiriaren kokalekua ongi aukeratua zen, Tunisko golkoan hiruki labur bat eratzen duen penintsula batean, babesa eta arrantza ugari eskaintzen duen itsasoz ia inguratua.
Historia
K.a. III. mendearen erdialdetik II. mendearen erdialdera bitartean hainbat gerra izan zituen Erromarekin. Gerra horien ondorioz, Kartagoren aginpidea guztiz ahuldu zen, eta azkenik hiria K.a. 146an Erromaren esku erori zenean, hiri osoa erre, eta ez zen biztanlerik gehiago geratu.
Siziliar gerrak
K. a. VI. eta K. a. III. mendeen hartean greziarren kontra gerran aritu zen Kartago, Sizila irlaren kontrola eta orokorrean mediterraneo mendebaldeko kontrola eskuratzearren. Kartagok merkataritza arloan lorturiko arrakastak bere itsasbideak babesteko ontziteria sortzea ekarri zuen. Bestalde, greziarrak koloniak ezarri zituzten Sizilian, bertako kolonia feniziarrei lehia eginez. Siziliako feniziarrek greziarren mehatxuaren aurrean, eta bertako aliatu greziarrek Kartagori laguntza eskatzean, Kartagok, hegemonia babestu nahian, gerrara jo zuen.
I. Siziliar gerra (K. a. 480)
Greziar koloniak bi taldetan banaturik zeuden, Joniarrak eta Doriarrak. Horrez gain, kolonia feniziarrak eta bertako tribuak ere baziren (Elimoak, Sikuloak eta Sikanoak). Joniar eta Doriarrek gatazkak zituzten beren artean, eta haietako batean Himerako agintaria arerioek egotzi zutelarik, Kartago aliatuari eskatu zioten laguntza.
Kartagoko gudarostea Siziliara abiatu zen Halmicarren gidaritzapean, baina itsas bidaian galerak izan zituzten. Behin lurrean, porrot larria jasan zuten doriarren kontra Himerako guduan, eta Kartagoarrek gerra utzi behar izan zuten.