cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yes
Esperimentazioa eta fusioa (1974-1976)
Wakemanek alde egin eta gero, bere ordezko izateko hainbat teklista izan zituen kontuan taldeak: Roxy Music taldeko Eddie Jobson, Aphrodite's Child taldean ibilitako Vangelis (Andersonek kolaboratu zuen bere bakarkako hirugarren diskoan, Heaven and Hell izenekoan) edo Jean Roussel, Cat Stevensen bandan aritua. Azkenean, jazzeko formakuntza zuen teklatu-jotzaile suitzarra Patrick Moraz izan zen aukeratua. Moraz buru-belarri sartuko da 1974an aterako den eta Relayer izena eramango duen taldearen hurrengo diskoaren sormen prozesuan, bere estilo aske eta dinamikoa, jazzaren eta fusioaren eraginpekoa, emanez. Horrela, zaletuen eta publiko orokorraren errespetua eta miresmena irabaztea lortzen du, teklatuekin eta taldekideen jardunarekin adierazten duen moldakortasunagatik.
Relayer diskoaren aurkezpen bira arrakastatsuaren ondoren, taldeak urtebeteko atsedena hartzea erabakitzen du, kide bakoitzak baliatuko duena bere bakarkako ibilbidea abiatzeko. Horrela, Jon Andersonek bere debuta egingo du bakarlari modura Olias Of Sunhillow diskoarekin. Bestalde, Chris Squirek, besteak beste Yeseko taldekide Bill Bruford eta Patrick Morazen laguntzarekin, Fish out of Water kaleratzen du. Era berean, Steve Howek bere bakarkako ibilbide oparoko lehen albuma emango du argitara, Beginnings. Halaber, Patrick Morazek ere gauza bera egingo du The Story of I publikatuz. Azkenik, Alan Whitek Ramshackled kaleratuko du.
1976. urtean, banda berriro elkartzen da bira luze bati ekiteko AEB eta Europan zehar, Yes Solos izenekoa. Kide bakoitzak bere aldetik ateratako lanak aurkeztuko dituzte, taldearen errepertorio klasikoarekin txandakatuz.
Rick Wakemanen itzulera (1977-1979)
Yes Solos bira bukatu ondoren, 1977an taldea prest zegoen hurrengo diskoa grabatzeko. Patrick Morazek, ustez legedi ingelesarekin zituen zerga arazoak zirela medio, banda uzten du eta Rick Wakeman itzultzen da. Gauzak horrela, taldea Montreuxera erretiratzen da, Léman aintziraren alboan, Suitzan, Alpeetako leku idiliko batean. Emaitza Going for the One (1977) izan zen. Diskoak bost abesti ditu, eta taldearen estilo instrumental eta progresiboari uko egin gabe, kementsuagoa eta irisgarriagoa da aurreko albumen konplexutasunarekin alderatzen badugu. Steve Howeren gitarra akustiko eta elektrikoetatik ateratako melodia eta konbinazio erritmikoak konplexutasun maila oso altua dute. Wakemanek, soinuari orientazio klasiko nabarmena emanez, ez bakarrik sintetizadore modernoak, baizik eta pianoak, klabikordioak eta elizako organo bat ere erabiliko ditu. Wonderous Stories izango da albuma promozionatzeko erabiliko duten singlea, eta 10. posturaino iritsiko da.
Disko berria non grabatu behar zutela eta, tirabira batzuren ondoren (Rick Suitzan bizi zen, eta Jonek eta Alanek han grabatu nahi zuten, aurreko diskoaren mistika berpiztu asmoz; bestalde, Stevek eta Chrisek nahiago zuten bira hain luzearen ondoren Ingalaterran jarraitu) 1978an, taldearen formazio bera mantenduz, Londresen grabatzen dute hurrengo lana. Tormato irailaren 20an kaleratuko da, Hipgnosis diseinatzaile taldearen azal bitxiarekin: mago baten gorputza, tomate bat bota zaiolarik (esan ohi da Rick Wakemanek benetan bota ziola tomatea irudiari). Diskoa azkar igo zen zerrendetan, eta AEBetan 10. postura iritsi zen. Halaber, arrakasta handia izan zuten Don't Kill the Whale eta Madrigal singleek. Onward, On the Silent Wings of Freadom abestiak edo Future Time – Rejoice eta Release, Release progresiboak garaian ez ziren hainbeste baloratu, baina denborarekin preziatu ziren eta 80. hamarkadako hainbat talderengan eragin nabarmena izango zuten.
Taldea Tormato albumarekin ase gabe gelditu arren, ordurako Yes rock progresiboko itzal handiko banda zen, estadioak betetzen zituena. Horrela, nahiz eta Punkaren, New Waveren eta Disco musikaren gorakada indartsua izan, euren emanaldiek ikusmin itzela sortzen jarraitzen zuten prentsa eta publikoaren artean.
Aldaketaren garai zail eta gogorra (1979-1982)
Tormatoren bira arrakastatsua bukatu ondoren (1978-1979), taldekideak Roy Thomas Baker produktorearekin (ezaguna Queen taldearekin egindako lanagatik) biltzen dira Parisen taldearen hurrengo albuma izango zena grabatzeko. Paris leku perfektua zela zirudien, erdibidean Rick Wakemanen bizilekua zen Suitza eta gainontzeko kideak bizi ziren Londresen artean; Erresuma Batuko zerga-ordainketa zorrotzetik ihes egin ahal izateaz gain. Baker aukeratzea produktore gisa diskoetxearen estrategia izan zen, zerrendetan arrakasta komertzial bat lortzeko asmoarekin. Jon Anderson eta Rick Wakeman saiatu ziren taldearen soinu progresiboa New Age musikara bideratzen. Alabaina, beste hiru kideren desadostasuna nabarmena zen. Honi gehituta nekea eta musika-joera berrien aurrean erantzun egokia emateko presioa, hasi ziren sortzen etengabeko tirabirak euren artean. Azkenean, Alan Whiten istripu baten ondorioz, bandak grabazioak eten eta atseden hartzea erabakitzen du. Deskantsu hori baliatuz, Chris Squire, Steve Howe, eta Alan White zauritua Londresera itzultzen dira, Jon Anderson eta Rick Wakeman Frantzian geratzen direlarik hainbat proiektu pertsonaletan murgiltzeko.
Diskoetxearen presioak zirela eta, Baker produktoreak Squire, Howe eta White konbentzitzen ditu entseatzen jarraitzeko Londresko ABBA taldearen Town House estudioetan. Entsegu hauetatik irteten diren abestiak rock astunago batera hurbiltzen dira; hori ikusita, Andersonek eta Wakemanek uko egiten diote taldearekin bat egiteko Bakerek egindako proposamenari.
Garai honetan, Town House estudioetako entseguetan, Chris Squirek Trevor Horn eta Geoffrey Downes, The Buggles taldeko kideak, ezagutzen ditu. Hauek, MTV jaio berriaren promozioaren laguntzarekin, izugarrizko arrakasta izan zuten Video Killed the Radio Star abestiarekin, eta gainera Yes taldearen jarraitzaile sutsuak ziren nerabezarotik. Gauzak horrela, pozik hartzen dute Squire, Howe eta Whiteren gonbidapena hauekin entseguetan parte har dezaten. Eta kontua ez da hor geratzen; hainbat saioren ondoren, Anderson eta Wakeman ordezkatzea eskaintzen diete. Horrela, jarraitzaileen eta kritikarien (eta Anderson eta Wakeman beraien) harridurarako, 1980ko abuztuan Drama albuma kaleratzen dute. Diskoak soinu fresko, moderno eta abangoardistagoa zuen eta nabaritzen zen bandaren rock progresibo klasikoa eta laurogeiko hamarkadako rockaren joera berrien soinu elektronikoa eta astunagoa elkartzeko ahalegina.
Albumak izugarrizko arrakasta izan arren (bigarrena salmentetan Erresuma Batuan eta urrezko diskoa AEBetan), publikoak ez zituen batere ondo hartu aldaketak, ohituta baitzegoen errepertorio klasikora eta Jon Andersonen ahots berezira. Kritika ere oso gogorra izan zen taldearekin. Ingalaterran programatuta zeukaten bira bukatu ondoren, Trevor Horn abeslariak taldea uztea erabakitzen du. Gainontzeko kideak, etsita eta akituta bira nekagarria eta publikoaren harrera txarragatik, taldea desegitea erabakitzen dute.
Trevor Horn hasten da beste artista batzuren lanen produkzioan; horrela, Tina Turner, Pet Shop Boys, Simple Minds, Seal edo Whitney Houston bezalako artisten diskoen produkzioan parte hartuko du, musika industriako produktore arrakastatsuenetako bat izatera heltzen delarik. Aldi berean, Art Of Noise proiektuan musikari modura ibiliko da, eta baita Frankie Goes to Hollywood taldean produktore eta bigarren ahots bezala.
Bere aldetik, Steve Howe eta Geoffrey Downes elkartzen dira John Wetton baxu-jotzailea (King Crimson, Roxy Music eta UK taldeetan ibilitakoa) eta Carl Palmer bateria-jotzailearekin (Atomic Rooster eta Emerson, Lake & Palmer taldeetan aritutakoa) eta Asia taldea sortzen dute. Lehen diskoa, Asia izenarekin, 1982an kaleratuko dute, Heat of the Moment singlearen ustekabeko eta izugarrizko arrakastarekin. Diskoetxeak presioa egiten die beste disko bat ateratzeko eta 1983an Alpha kaleratuko dute. Hirugarren diskoaren grabazio lanetan ari zirela, Howe eta Wettonen artean tirabirak sortzen dira eta azken honek alde egiten du, grabazioa airean utziz. Howek Greg Lake (King Crimson eta Emerson, Lake & Palmer taldeetan aritua) deitzen du, baina bere ahotsa ez zen egokitzen taldearen abestietara. Azkenean, diskoetxeak exijitzen du Wettonen itzulera, baina honek baldintza bezala jartzen duenez Howe ez egotea, honek taldea uzten du. Horrela, Mandy Meyer gitarra-jotzailearekin, Asiak hirugarren diskoa kaleratzen du, Astra (1985), gertuago techno popetik, rock progresibotik baino. Albumak harrera epela izan zuen publikoaren aldetik, eta handik gutxira taldea desegin zen.
Bestalde, Squire eta White Jimmy Page, Led Zeppelin taldeko gitarra-jotzaile ohiarekin elkartzen dira XYZ izeneko proiekturako eta hainbat saio demo batean grabatuta geratzen dira. Dena den, 1981 urtearen amaieran Chris Squire eta Alan White, jada Jimmy Page gabe, gabonetako single itsaskor bat argitaratzea lortzen dute, aurreratuz nolabait geroago beren lanek izango zuten jitea.
Yes berritu egiten da - Trevor Rabinen etorrera (1983-1988)
1982an, Chris Squire eta Alan White harremanetan jartzen dira Trevor Rabin Hegoafrikako gitarra-jotzaile gaztearekin Cinema proiektua abian jartzeko, proiektu melodikoagoa, elektronikoagoa eta astunagoa, aurreko lanetik alderatuz gero. Dena den, oraindik teklatu-jotzaile eta diskoetxerik gabe, Chris Squirek Jon Anderson gonbidatzen du hirukoteak sortutako abestiak entzutera, horietako pare batean abesten parte hartzeko aukera emanez. Behin Jon Anderson estudioan sartuta, berehala sortzen da Yes berrantolatzeko ideia, eta 1983ko azaroan 90125 albuma argitaratuko dute, Atlantic zigiluarekin eta Trevor Horn produkzio lanetan. Ez hain progresiboa eta errazagoa publiko orokorrarentzat, diskoak lortu zuen bateratzea musikarien talentua eta birtuosismoa, Trevor Rabinen izaera modernoa eta sorkuntzarako intuizioa eta Trevor Horn produktorearen ikuspegi komertziala eta bere eskarmentua musika elektronikoan. Diskoa kaleratu ondoren hasitako biran grabatuko zen 9012Live, Steven Soderbergh zine zuzendariak egindako filma.
Bi Yes bi ikuspegi desberdinentzat (1989-1994)
Modu honetan, 1990eko martxoan, Yes bat New Yorken (ABWH) eta beste bat Los Angelesen (90125 grabatu zuena) euren hurrengo lanak prestatzen ari zirelarik, Anderson eta Squire elkartzen dira eta erabakitzen dute bi taldeen lana bateratzea, zortzi kideko nolabaiteko “Mega-Yes” bat sortuz: Anderson, Squire, Kaye, Bruford, Howe, Wakeman, White eta Rabin. 1991eko apirilean Union albuma aterako da, nahiz eta bi bandak ez ziren behin ere elkartuko estudioan, eta bakoitzak bere aldetik egingo zuen lana, Andersonen ahotsa estudioko produkzio ostean sartuz.
1994ko martxoan Rabin, Squire, Kaye, White eta Andersonek, Yes izenarekin, Talk diskoa kaleratzen dute. Harrera oso hotza izan zuen jarraitzaileen aldetik eta salmentetan ere porrot egin zuen. Honela, albumaren promozio-bira bukatu ondoren, Rabinek eta Kayek taldea uztea erabakitzen dute.
Klasikora itzulera (1996-2004)
Talk diskoaren porrot komertzialaren ondoren, Howe eta Wakeman bandara itzultzen dira, Yesen formazio ospetsu eta klasikoena berrituz. Horrela, Keys to Ascension eta Keys to Ascension 2 kaleratzen dira 1996an eta 1997an. Diskootan zuzeneko grabazioak (70eko hamarkadako klasikoak) eta estudioko material berria nahasten ziren. Baina jarraitzaileen itxaropenak handiak izan arren, Wakemanek taldea uzten du AEBetatik bira hastear zeudela, beste taldekideak egoera oso txarrean utziz.
Urte berean, Billy Sherwood, konposatzaile eta multiinstrumentista bezala, eta Igor Khoroshev, teklatu-jotzaile modura, taldera batzen dira. Formazio honekin Open Your Eyes diskoa kaleratuko dute 1997ko azaroan, honek ere porrot komertziala itzela izango duelarik. Hala ere, ondoren egingo duten mundu mailako bira arrakastatsua izango da.
Taldekide berberekin The Ladder albuma kaleratzen dute 1999ko irailean. Emaitza aski irregularra izanik, ia oharkabean pasako zen, Homeworld izeneko bideo-jokoaren kredituetan diskoko abesti bat azaldu ez balitz.
2000. urtean beste zuzeneko disko bat kaleratzen da: House of Yes: Live from House of Blues. Eta The Ladder albumaren promozio-biraren ondoren, Billy Sherwoodek eta Igor Khoroshevek taldea uzten dute.
Modu honetan, 2001ean Anderson, Howe, Squire eta White laukoteak Magnification grabatzen du, taldearen disko bakarra sintetizadoreen soinu bereizgarririk gabe, orkestra sinfoniko batez ordezkatzen direlarik. Ondoren egindako promozio-bira, 2002an irtengo den Yessymphonic DVDan islatuko da. Taldearen ibilbidearen 35. urteurrena ospatzeko, beste bira bat hasten dute, 2004an bukatuko dena. Honen ondoren, atseden hartzea erabakitzen dute, 5 urte luzatuko den atsedenaldia.
Mendebaldeko Punjaberazko Wikipedia
Mendebaldeko Punjaberazko Wikipedia Wikipediaren punjaberazko edizioa da. 2008ko urriaren 24ean jarri zen abian, eta 2009ko urriaren hasieran 1.455 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 168.a zen.
Frumușica
Frumușica Errumaniako udalerri bat da, Botoșani konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Yes
Howe/Squire/White: In the Present Yes (2008-2009)
2008ko hasieran, Jon Anderson, Chris Squire, Steve Howe, Alan White eta Oliver Wakemanek (Ricken semea) jakinarazten dute bira bat egingo dutela AEBetatik uztailean eta abuztuan. Alabaina, maiatzean Jon Anderson larri gaixotzen da. Hala ere, bandak aurrera egitea erabakitzen du eta Benoit David hartzen dute Andersonen hutsunea betetzeko, honen haserrea piztuz. Azkenean, "Yes" kendu eta “Howe/Squire/White: In the Present Yes” izenarekin abiatzen dute bira Kanadatik eta AEBetatik.
Disko berriak (2011-gaur egun)
Formazio honekin, 2010ean, hasten dira disko berri bat grabatzen, baina bukatu aurretik Oliver Wakemanek taldea utzi eta Trevor Horn produktore eta konposatzaile bezala eta Geoff Downes teklatu-jotzaile modura itzultzen dira bandara. Azkenean, 2011ko ekainean, Fly From Here diskoa kaleratzen dute.
2013an, Heaven and Earth diskoa argitaratzen da, azkena Chris Squire baxu-jotzailearekin, 2015eko ekainaren 27an zendu baitzen. Hortaz, Yes geratzen da jatorrizko taldekiderik gabe, Steve Howe izanik kide zaharrena.
2016an, Jon Anderson, Trevor Rabin eta Rick Wakeman elkartu ziren eta bira egin zuten. 2018an disko berri bat kaleratzea espero dute.
2017ko apirilaren 7an, Yes Rock and Roll Hall of Fame (Rock and Rollaren Ospearen Aretoa) museoan sartu zen.
Aristides Artiñano
Aristides Artiñano Zurikaldai (Bilbo, Bizkaia, 1840ko abuztuaren 13a - ib., 1911ko abenduaren 12a) Euskal Herriko historialaria eta kazetaria izan zen.
Biografia
Foruzalea, Euskalduna astekarian jarduten zuen. Idazlanak: El Señorío de Bizcaya histórico y foral, Jaungoicoa eta foruac: la causa bascongada ante la revolución española, El alzamiento del Señorío de Vizcaya en 1872 y el convenio de Amorevieta, etab.
Bloomfield (Vermont)
Bloomfield Vermont estatubatuar estatuko Essex konderrian dagoen herria da. 2010. urtean 221 biztanle zituen eta 2,11 pertsona/km²-ko dentsitatea.
Leptopelis bocagii
Leptopelis bocagii Leptopelis generoko animalia da. Anfibioen barruko Arthroleptidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Westwood (Michigan)
Westwood Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Kalamazoo konderrian dago, Michigan estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Xocolatlita
Xocolatlita sulfato motako minerala da.
Ezaugarriak
Xocolatlita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 3 da.
Lampanyctus hubbsi
Lampanyctus hubbsi Lampanyctus generoko animalia da. Arrainen barruko Myctophidae familian sailkatzen da.
Lavernhe
Lavernhe Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lavernhe udalerrian erroldatutako biztanleak 244 ziren. Familiak 108 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 171 etxebizitza zeuden, 105 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 57 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 163 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 105 etxebizitza nagusietatik 91 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 53 etxek bost zituzten. 80 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 47 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 148 ziren, horien artean 99 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 99 pertsona aktiboetatik 93 lanean zeuden (54 gizon eta 39 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lavernhe udalerrian 103 unitate fiskal zeuden, 250 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.318 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Lavernhe udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.580 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Antennablennius adenensis
Antennablennius adenensis Antennablennius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.
Izatefaltsua
Izatefaltsua Amurrioko (Araba) heavy metal talde bat da.
Historia
Izatefaltsua 2004ko udan sortu zen, Arabako Amurrio udalerrian. Izatefaltsuaren musika heavy metal da, haren aldaerak ere —melodikoa, new metal edota trash— erreferentzia hartuta. 2005eko martxoan grabatu zuten lehendabiziko maketa, eta herrian nahiz inguruetan banatu zen.
2007ko amaieran, kontzertuak alde batera utzi barik, haien entsegu-lokalean hasi ziren grabatzen beraien lehen lan diskografikoa. Diskoa Laudioko Haziak estudioetan grabatu zen. Gorka Jaén, maketa grabatzeko arduraduna ere izan zena, eta Izatefaltsua izan ziren ekoizleak.
2008ko urrian Adi argitaratu zen, talde berak editatua. Lehen lan honetan heavy metal, thras eta hardcore estiloak dira nagusi. Geroztik, Izatefaltsuak ehun kontzertu baino gehiago eskaini du Euskal Herrian zehar, Berri Txarrak, Anestesia, Kop, Gobernos, Willis Drummond, Non Servium, Eraso, Une... taldeekin batera.
2015ko apirilean taldeak bere bigarren diskoa atera zuen, Zaratak agindu dezan!, Jabi Palaciosek eta Karlos Osinagak ekoitzia.
Darmstadt
Darmstadt Alemaniako Hessen estatuko hiria da, 139.233 biztanle dituelarik (2006). Frankfurtetik 30 km hegoaldera dago kokaturik eta Wiesbadenetik 25 km-ra. Darmstadt historikoki administrazio zentroa izan da, Hesse-Darmstadt konderriaren hiriburu izan baitzen eta, XX. mende hasieratik aurrera, hezkuntza, zientzia eta industria-sektore garrantzitsua garatu du. Gainera, hainbat industria kimikoren egoitza ere bada, Merck (farmazia produktuak) eta Röhm (plexiglas) industriena besteak beste. Era berean hiria, Europako Espazio Agentziaren menekoa den Operazio Espazialen Zentro Europearraren egoitza ere bada. Zientzia arloan duen garrantzia dela eta, Darmstadtio elementu kimikoa (110 zenbaki atomikoduna) hiriaren omenez hartu zuen izena, ioi astunen ikerketa zentroan (Gesellschaft für Schwerionenforschung, GSI) sintetizatua izan ondoren, Wixhausen-en, hiriaren iparraldean.
Jatorria
Darmstadt izena XI. mende amaieran agertu zen lehenengoz, Darmundestat izenarekin; hitzez-hitz itzuliz, gaur eguneko Darmstadt izen alemanak "Heste-hiria" esan nahi du. Dena dela, hau kointzidentzia bat besterik ez da, izenaren jatorria ezezaguna baita. Bertako dialektoko Dar-mund izenak, Padura zingiratsuak esan nahi du, baina ortografia akats baten edo beste izen baten ondorioa ere izan daiteke. Bertako hiritar askok ere, era oker batean uste dute izena Darmbach-etik datorrela (lehen hiria zeharkatzen zuen errekastoa). Izatez, errekasto horrek gaur eguneko izena askoz beranduago hartu zuen, hiriaren ostean, ez alderantziz.
Darmstadt hiri bihurtu zen 1330ean, Luis IV.a Bavariakoaren aginduz (orduko Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadorea), Katzenelnbogeneko kondeen eskuetan zegoen bitartean. Hiria, orduan Darmstait izena zuelarik, kondeen bigarren erresidentzia bihurtu zen, gaur eguneko gaztelua dagoen leku berean gaztelu txikiago bat eraiki zelarik.
Katzenelnbogeneko etxea desagertu zenean 1479an, hiria Hesseko zati izatera pasa zen eta lurraldeko agintariaren eserleku bihurtu zen 1567tik 1918ra, hasieran Landgraf-ena eta Hesseko duke handiena ostean.
Alemania nazia
Darmstadt Alemaniako lehen hiria izan zen juduen dendak ixtea behartu zuena 1933 hasieran, Naziek boterera heldu eta lasterrera (lehen jazoera honetan, dendak egun bakar batez itxi ziren, "lasaitasun eta ordena komuna arriskuan jartzearren") 1942an, hiriko 3.000 judu baino gehiago Liebigschule esparrura bidali zituzten eta ostean, kontzentrazio esparru desberdinetara non gehienak hil ziren.
Alemaniako erresistentziako zenbait kide ezagun Darmstadt-eko hiritarrak ziren (Wilhelm Leuschner eta Theodor Haubach, biak erregimenaren aurka egiteagatik exekutatuak).
Darmstadteko Alde Zaharra ia guztiz suntsitu zen britainiarren bonba eraso batean, 1944ko irailaren 11an (Darmstadt lehenengoz bonbardatu zuten 1940ko uztailaren 30ean, 35 erasotatik lehena). Darmstadteko eraso hau su-ekaitz erako eraso goiztiarra izan zen -ondoren 1945eko otsailean Dresdenen erabiliko zen eraso mota bera- zeinean suzko bonba asko botatzen ziren hiri inguruan, lehergaiak hiri gainean bota baino lehen, konbustio prozesu autonomo bat hasiera emanez. Eraso hauetako bortitzenean, 11.000-12.500 biztanle artean hil ziren eta 66.000-70.000 geratu ziren etxegabe. Erasoaren ondorioz, hiri erdiaren hiru laurdenak suntsituak geratu ziren gerra osteko estilo arkitektoniko xarmarik gabekoa gailenduz, nahiz eta eraikin batzuk jatorrizko eran berreraikiak izan.
Bigarren Mundu Gerraren ostean
Hiriko TU Darmstadt unibertsitatea Alemaniako institutu tekniko garrantzitsuenetarikoa da eta ingeniaritza elektriko, mekaniko eta zibileko arloetan egiten duen irakaskuntza eta ikerketagatik da ezaguna.
Travenhorst
Travenhorst Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Darmstadt
Banaketa administratiboa
Darmstadt bederatzi barrutitan dago banaturik, bakoitza bere kode eta esparru geografiko definituarekin.
Ramses IX.a
Neferkara-Setepenra Ramses edo Ramses IX.a, Egiptoko XX. dinastiako zortzigarren faraoia izan zen, bere erregealdiak, K.a. 1126tik K.a. 1108 arte iraun zuelarik.
Darmstadt
Udalbatzaren osaera
Darmstadt hiriko udalbatza 71 zinegotzik osatzen dute, era honetan banaturik daudelarik eserlekuak alderdika:
Ramses IX.a
Ramses IX.aren erregealdia
Ziuraski, Ramses III.aren biloba izango zen.
1932-1939 Turingo Papiroak, 18 urte eta 4 hilabeteko erregealdi bat izan zuela eta bere erregealdiaren 19. urtean hil zela, I Peret hilabetean, 17 eta 27 egunen artean.
Bere tronu izena Neferkara-Setepenra da, "Ederra da Raren izpiritua, Raren aukeratua".
Ramses IX.a, Egiptori, nolabaiteko segurantza eta eragina itzularazten saiatu zen. Asia eta Nubiara bidaiak antolatu zituen, berriz merkataritza ibilbideak irekitzeko, baina Egiptok Asiako lurraldeen gaineko kontrola galdu zuen, oraindik Nubian bere presentzia mantentzen zuen arren.
Estatua bizkortzen saiatu zen, Karnak eta Heliopoliseko tenpluen zabaltzea babestuz, baina bere erregealdiak, ezegonkortasun politiko eta soziala jasan behar izan zuen. Uzta txarrek, gosete garai bat ekarri zuten, non mendebaldeko basamortuko libiarren erasoek eta mertzenario atzerritarrek, desordenak bizitzen zituzten.
Tebaseko Amonen kleroak, bere botere handia erakusten zuen, eta Amenhotep izeneko Amonen Apaiz Gorenak, bere burua, Karnakeko tenpluko baxuerliebe batzuetan irudikarazi zuen, faraoiaren tamaina berarekin.
Lapurretak Tebaseko nekropolian
Bere erregealdian, zenbait errege hilobi arpilatuak izan ziren Tebaseko nekropolian. Ondo ezagutzen da, Abbott Papiroan erregistratua izan baitzen.
Ikerketa bat zuzendu zuen Paserrek, ekialdeko Tebaseko (Karnak) alkateak, mendebaldeko Tebaseko alkate zen Paueraaren aurka, lapurreta bolada horren erantzule bezala joa izan baitzen, Erregeen Harana hilobi lapurrengandik babesteko bere lana behar bezala bete ez izanagatik. Hala ere, ezinezkoa izan zen Paueraa lapurreta horien erantzule izan zela frogatzea, aurkeztu ziren frogen ondorioz.
Ramses IX.aren hilobia
Ramses IX.aren hilobia Erregeen Haranean dago (KV6). Gaueko liburuaren eskenak ditu. Antzinatetik irekia egon da, hilobiko hormetan aurkitzen diren idazkun greziar eta erromatarrek adierazten dutenez.
Pinediem II.ak, XXI. dinastiako faraoia, Ramsesen momia, Erregeen Haranetik Deir el-Bahariko DB320 "gordelekura" eramatea agindu zuen, babesteko, non ondoren aurkitua izan zen, 1881ean.
Ondorengoa
Ramses IX.aren semea zen Mentuherkhepeshefek, ezin izan zuen bere aitaren oinordeko izan, Erregeen Haraneko hilobirik ederrenetako bat duen arren (KV19), hasiera batean, Ramses VIII.arentzako zena, 1817an aurkitu zena. Ramses IX.aren ondorengoa Egiptoko tronuan, Ramses X.a izan zen.
Bere garaiko testigutzak
Eraikuntzak
Faraoia aipatzen duten testuak, honako toki hauetan aurkitu dira:
Piracés
Piracés (gaztelaniaz eta ofizialki Piracés eta aragoieraz Pirazés) Huescako Hoya de Huesca eskualdean dagoen udalerria da.
2007an 101 biztanle zituen.
Aces High (abestia)
Aces High, Iron Maiden britainiar heavy metal taldearen abesti bat da, Steve Harris baxujoleak konposatu zuen. 1984ko Powerslave diskoan argitaratua izan zen. Taldearen abesti ezagun eta entzunenetako bat da.
Bigarren Mundu Gerran zehar, Ingalaterrako Guduan, Luftwaffeko alemaniar pilotuen aurka borrokatu ziren RAFeko britainiar pilotuen gorabeherak kontatzen ditu. Bideoklipan abestiaz gain Ingalaterrako Guduaren irudi eta bideoak ere ikusten dira, gainera abestia hasi aurretik alemaniarren menpe erortzean zeudela zirudien britainiarrei kemena emateko asmoz garaiko Winston Churchill britainiar lehen ministroaren hitzaldi ospetsua hitzaurre gisa entzun daiteke:
Kyle (Texas)
Kyle Texasko hiri bat da. Hays konderrian kokatua dago. 2010ean 28,016 biztanle zituen, 49.43 kilometro koadrotan banatuta.
Meath GAA
Meath GAA edota Meath County Board of the Gaelic Athletic Association (irlanderaz Cumann Lúthchleas Gael Coiste na Mí) Irlandako ekialdean dagoen Leinster probintzian kokatuko Meath konderriko gaeldar jokoetako talde bat da. Taldearen koloreak berdea eta urrea dira, konderriaren kolore ofizialak hain zuzen ere.
Gizonezko futbol gaeliko talde indartsuak du eta zazpina Liga eta All-Ireland txapelketa irabazi ditu. 80 eta 90. hamarkadak izan dira taldearen urterik onenak, gaur egun ordea 3. mailan ari da.
Hurlingean ere jokatzen duen arren ez du emaitza nabarmenik lortu.
Gabriel Arias (beisbol jokalaria)
Gabriel Arias,, (Santiago (Dominikar Errepublika), 1989ko abenduaren 6a), beisbolean lehiatzen den kirolari dominikarra da.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta brontzezko domina lortu zuen Dominikar Errepublikaren taldearekin, Japoniaren eta AEBko taldeen atzetik.
Taldea, honako hauek osatzen zuten: Darío Álvarez, Gabriel Arias, Jairo Asencio, Luis Felipe Castillo, Jumbo Díaz, Junior García, Jhan Mariñez, Cristopher Mercedes, Denyi Reyes, Ramón Rosso, Ángel Sánchez, Raúl Valdés, Roldani Baldwin, Charlie Valerio, José Bautista, Juan Francisco, Jeison Guzmán, Erick Mejia, Gustavo Nuñez, Emilio Bonifácio, Melky Cabrera, Johan Mieses, Yefri Pérez eta Julio Rodriguez-ek.
Guerbigny
Guerbigny Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Guerbigny udalerrian erroldatutako biztanleak 260 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Pyrrhura amazonum
Pyrrhura amazonum Pyrrhura generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
Heleșteni
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Guerbigny
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 160 etxebizitza zeuden, 112 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 158 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 112 etxebizitza nagusietatik 90 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 14 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 60 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 159 ziren, horien artean 121 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 121 pertsona aktiboetatik 112 lanean zeuden (65 gizon eta 47 emakume) eta 9 langabezian zeuden (6 gizon eta 3 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 2 iturginak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Guerbigny udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Évreuxeko barrutia
Évreuxeko barrutia departamenduaren barruan dagoen Frantziako barruti bat da. 274.264 biztanle ditu 2.561 kilometro koadrotan. Guztira 280 udalerri ditu. Bere hiriburua Évreux da.
Ambilamp Bandera
Ambilamp Bandera Kaiku Arraunaren Kirol Elkarteak TKE Ligarako antolatzen duen estropada da. Berez Portugaleten jokatzen da, Ibaizabal ibaian.
Bandera berria da eta lehen bi ekitaldiak KAE Ligarako puntuagarriak izan ziren. Ondoren Kaiku TKE Ligara igo zen eta estropada bertan sartu zen. 2014an ez zen jokatu eta 2015ean gizonezkoen eta emakumezkoen banderak jokatu ziren. 2017 urtean aurrera Sestaoko Banderari ekin zitzaion berriz.
LaCoste (Texas)
LaCoste Texasko hiri bat da. Medina konderrian kokatua dago. 2010ean 1,119 biztanle zituen, 1.63 kilometro koadrotan banatuta.
Mops nanulus
Mops nanulus Mops generoko animalia da. Chiropteraren barruko Molossinae azpifamilia eta Molossidae familian sailkatuta dago
Perrex
Perrex Ain departamenduko udalerria da, Frantziako Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean.
Lampanyctus intricarius
Lampanyctus intricarius Lampanyctus generoko animalia da. Arrainen barruko Myctophidae familian sailkatzen da.
Sesa
Sesa Huescako Hoya de Huesca eskualdean dagoen udalerria da.
Leptopelis boulengeri
Leptopelis boulengeri Leptopelis generoko animalia da. Anfibioen barruko Arthroleptidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Sesa
2007an 250 biztanle zituen.
Juan Sebastian Elkano
Juan Sebastian Elkano (Getaria, Gipuzkoa, 1486 edo 1487 – Ozeano Barea, 1526ko abuztuaren 4a) XVI. mendeko itsastar euskalduna, ontzi-jabea, merkataria eta esploratzailea izan zen. Munduari itzuli osoa eman zion lehen barku-kapitaina, itsas-historiako erreferentzia nagusietakoa da. Lehena, mendebalderantz irten eta ekialdetik etxeratzen.
Elkanok munduari itzulia eman ziola ezaguna den arren, Elkanori buruzko datuak gutxi dira. Historiografian eztabaida ugari sortzen du Elkanok, haren bizitza eta pentsamendua ezagutzeko jatorrizko iturriak urriak direlako. Esaterako, Espainian XIX. mendearen bigarren zatian hasi ziren bere inguruko lehen biografiak idazten, hiru mendetako hutsunearen ondoren. Euskal kostaldean bere memoriak bizirik iraun du eta gaur egun ere bere izena daramate hainbat erakunde, kale, jatetxe eta ekimenek.
Elkanoren meritu nagusia
Elkanok eman zion munduari bira lehen aldiz, baina ez zuen bakarrik egin. Berarekin batera iritsitako beste 17 marinelek ere munduari buelta bera eman ziotelako. Diferentzia da Elkano kapitaina izanik, besteak baino ezagunagoa dela.kolonialismo
Bolton (Vermont)
Bolton Vermont estatubatuar estatuko Chittenden konderrian dagoen herria da. 2010. urtean 1.182 biztanle zituen eta 10,67 pertsona/km²-ko dentsitatea.
Juan Sebastian Elkano
Elkanoren meritu nagusia
Elkanoren meritu pertsonala da mundu-bira proposatzea. Elkano kapitainak konbentzitu zituen txopakoak munduari bira emateko, errege-agindu idatzien aurka. Munduari itzuli osoa ematea, beraz, bere proposamena izan zen.
Itsas-nabigazioaren historiako gailurra da bidaldi epiko hori eta Elkanoren hainbat gaitasun erakusten ditu: sufritzeko gaitasuna, itsas-egoera zailenetan nabigatzeko gaitasuna eta lidertza gaitasuna.
Izena
Elkano izena hainbat eratara idatzi izan da historiografian zehar. Gaur egun euskaraz Elkano erabiltzen bada ere, bere sinadurak Delcano jartzen duela dirudi, edo del cano agian, antzematen zaila den arren. Espainiar historiografian ohikoena Del Cano (Canokoa) bezala interpretatzea izan da, baina baita Cano bezala ere.
Hala ere, Getariatik gertu (gaur egun Zarautz eta Aia artean) badago Elkano izeneko auzoa eta bere sendi edo leinuari Elkano edo Elcano esaten ziotenez, Elkano sendikoa edo leinukoa dela baieztatu liteke. Horregatik, beranduago, Elcano abizen gisa erabili da gaztelaniaz eta Elkano euskaraz, elkanotarra (Elkano leinukoa) izan zela adierazteko.
Mitxelenak, bere Apellidos vascos liburuan Elkano abizena euskaratik interpretatzen du. -ano eta -no atzizkien artean, azken horren alde egiteko argudioak ematen ditu, atzizki txikigarriaren alde. Abizenaren lehen zatia elge izatea proposatzen du. Mitxelenak elge horren aitzineko forma berreraikitzen du: elge < *elke, eta Elkano abizena, bi morfema horien elkarketatik sortutako toponimo eta abizena dela defendatzen du. Horretarako aipatzen ditu 1025ean Donemiliagako goldean dokumentatutako Helkeguren, (gaur egun Elgea), eta gero zerrendatzen ditu: Elge (Delge-Arana), Elgea, Elgeta, Elgezabal, Elgezua, Elgiategibarrena. Mitxelenak ez du erabateko konfiantza bete hipotesian eta esaten du multzo horretan ere, agian, Elkano, (1025. urtean Gipuzkoan dokumentatuta: Helcanno), Elkarte, Elkoro, (Elkorobarrutia, Elkoroiribe) sar daitezkeela. Bere hipotesia indartzeko gogoratzen du gorago aipatutako Elkezabal hori. Mitxelenak, geroago, gogoratzen du, Elcano, bere horretan, 1099. urteko Nafarroako dokumentu batean ezagutzen zela.
Antennablennius australis
Antennablennius australis Antennablennius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.
Juan Sebastian Elkano
Familia
Juan Sebastian Elkanoren ama Catalina Portukoa zen, aita berriz Domingo Sebastian Elkano. Jakina da Catalina, Elkanoren ama, bizirik zela Elkano hil zenean, haren testamentua Getariara iritsi zenean (Elkano hil eta 10 urtetara) legez zegokiona eskatu zuelako. Esaterako, Elkanori agindu zitzaion pentsioa eskatu zion erregeari.
Montfort (Pirinio Atlantikoak)
Montfort (bearneraz Monthòrt) Pirinio Atlantikoak departamenduko udalerria da, Bearnokoa.
Juan Sebastian Elkano
Familia
Catalinak zortzi seme-alaba izan zituen, eta Elkano laugarrena izango da. Lehengo semea 1481ean jaio zen. Ondoren, Catalina alaba jaioko da, Rodrigo de Gainza getariarrarekin ezkondu eta semea izango zutena. Jarraian, Domingo Elkano etorri zen. Honek aitaren izena hartu zuen eta Getarian arituko zen apaiz. Juan Sebastian laugarren anaia izan zen. Eta honen atzetik beste lau neba-arreba: Martin Perez, Otxoa Martinez, Ines eta Antton Martinez. Azken hiru hauek ere (Martin Perez, Anton Martinez eta Otxoa Martinez) marinelak zirenez, Elkanorekin batera itsasoratuko dira Moluketarako bigarren espedizioan.
Elkanok bi ume utzi zituen. Mari Hernandez Hernialdekoarekin semea izan zuen, Domingo Elkano, Getarian. Maria Bidaurretarekin berriz, alaba, ziurrenik Maria izenekoa, Maria Elkano beraz, azken hau Valladoliden jaioa. Testamentuan semearen amari (Maria Hernandez Hernialdekoari), 100 dukat agindu zizkion. Maria Bidaurretarekin izan zuen alabari berriz 40 dukat agindu zizkion, baina baldintzatuta, alabak 4 urte bete aurretik amak Getariara eramaten bazuen bizitzera.
Familiaren posizio soziala eta egoera ekonomikoa
Uste denez, ekonomikoki nasai, itsas-garraiolari-merkatari familia osatzen zuten elkanotarrek. Agian ordurako Mediterraneoan zebiltzan merkataritzan. Eta jabetzan itsasontziren bat zutela ia ziurtzat har daiteke, 1500 urtean familiak ordaindutako zerga kopuruagatik.
Hala ere, familia-ondasunen inguruan denetarik esan izan da. Batzuk familia noblekoa zela, besteek pobreak zirela. XIX. mendean, esaterako, Del Cano familia noblea zela esan ohi zen. Baina auzitan jartzeko moduko baieztapena da hori. Izan ere Elkanok erregeari armak eramateko eskubidea eskatu zion -nobleek berezkoa zuten eskubide hori- eta bere anaiek ere lagundu zuten hurrengo espedizioan. Hortaz, Elkanotarrak aitaren partetik, behintzat ez ziren nobleak edo kapareak. Eta Portutarrak ere ez ziren kapareak ziurrenik, amaren partetik. Agian posible da, amonaren Olazabal familia kapareak izatea. Baina kaparetza ez zenez emakumeen bitartez heredatzen, Portukoak (Domenjaren alaba Catalina) ez ziren kapare izango eta are gutxiago Elkanotarrak (Domenjaren bilobak).
Edo, esaterako, Fernández de Navarretek dio, arrantzale eta marinel izateaz gain, barku-kontrabandoan aritu zela Elkano Frantziarekin, baina hori baieztatzeko jatorrizko iturririk ez da ematen.
Kontrakoa esaten duten biografia batzuen arabera, berriz, Elkano familiak estutasun ekonomikoak bizi izan zituen, aita gazte hil zitzaielako eta amak zortzi anaia-arreba mantendu behar izan zituelako. Baina pobreziaren baieztapen hori ere zerk eusten duen ez da esaten.
Dokumentatuta dagoena da 1500ean, Elkanok 14 urte inguru zituela, derrama handi bat egin zela Getarian eta bertan Domingo Elkano aita ageri dela, zerga-diru gehien ordaindu behar zutenen hamahirugarren postuan (23 marabedi eta erdi). Beraz, badirudi ekonomikoki aski kaudimendunak zirela, herriko sendi aberatsenen artean izendatzen baitira.
Gainera, erregeak barkamena ematen dion dokumentuan esaten denez, Elkano oso gazte Mediterraneoan zebilen, merkatari-garraiolari, bere itsasontzi handiaren jabe. Beraz, 200 tonako ontziaren jabe zen. Horrek ere adieraziko luke nolabaiteko kaudimen ekonomikoa edo zorpetzeko gaitasuna zutela, gutxienez.
Dena dela, mundu-bira burutzeagatik Elkano aberastu egin zen, kolpean 613.250 marabedi irabazi zituelako. Sekulako dirutza zen, konparazio baterako: itsas-pilotu baten 20 urteko soldataren pareko kopurua. Edo gogoratu, derramaren arabera bere aitari 23 marabedi ordaintzea zegokiola. Dirutza horretatik, 104.526 marabedi maisu eta kapitain soldatengatik zegozkion eta gainerakoa -gehiena- Moluketatik jabetzan ekarritako iltzea salduta irabazi zuen.
Ondorengotza
Catalinaren zortzi seme-alabatako gehienek ez zuten ondorengotzarik utzi, eta horregatik Elkano sendia denbora gutxian desagertzen joan zela uste da. Zortzi anaia-arreba izan arren, beraz, Elkano sendiak belaunaldi bakarra iraun zuela onartzen da. Elkanoren hiru anaia (Martin Perez, Otxoa Martinez eta Antton Martinez) eta koinatu bat (Sebastian Gebara), esaterako, Loaysaren espedizioan hil ziren Juan Sebastianekin batera, 1526an, berriz ere Moluketara zihoazela.
Elkanoren bi umeak ere oso gazte zendu zirela uste da, herentzia jasotzera iritsi aurretik, 1538tik aurrerako auzibideetatik desagertzen direlako. Hori hala balitz, testamentuak esaten zuen bezala, Catalina amari egokitu zitzaizkion haien ondasunak (edo gutxienez haien ondasunen defentsa juridikoa egitea). Beste aukera da pentsatzea, seme-alabak ez zirela hil, baizik eta administrazio-paperetatik desagertu zirela soilik. Catalina (Elkanoren ama) eta erregea akordio batera iritsi ziren 1535ean. Akordioaren arabera 3 urtetan 200.000 marabedi kobratuko zituzten. Horrenbestez, eta auzia konponduta zegoenez, 1538tik aurrera ez zutenez administrazioarekin harreman gehiago izan beharrik, agian horregatik ez dira gehiago lege-paperetan agertzen.
Elkanoren bi seme-alabak desagertzean, elkanotarrei iloba bakarra geratuko zaie, familiaren herentzia osoa jasoko lukeena: Rodrigo Sanchez de Gainza Elkano, Getariako presbiteroa zena. Baina hura ere 1572an hil zen, oinordekorik utzi gabe. Elkanoren seme-alaben edo iloben berri zehatzik ere ez daukagu, Getariako artxiboak bi aldiz erre zirelako. Lege-auzibideetan ikusten da, ordea, Elkano sendiaren oinordekotza zuzena galdu egin zela, lege-ordezkaritza senide ez-zuzenen esku geratuko zelako. Konkretuki bere lehengusu politiko ziren Domingo Martinez Gorostiaga eta Marin Urkiolak jarraituko zituzten sendiaren lege-auzibideak. Horrek erakusten du ordurako Elkano leinuak ez zuela oinordeko zuzenik (edo lege-auzibide horietan ez direla agertzen behinik behin).
Elkanoren dokumentazio garrantzitsua ere, gutunak eta errege-zedulak, oinordeko ez-zuzenek gorde zituzten. Domingo Martinez Gorostiagaren biloba, esaterako, Antonio Urkiola jenerala izango zen, 1536an jaioa eta Erregearen galeretako kapitain jenerala izan zena. Berak eraman zuen Elkanoren dokumentazioa Laurgainera, eta gero Lardizabal familiara pasa zen artxibo hori. Horrela heldu da guganaino, Laurgaineko jauregian gordeta, beste dokumentazio asko Getarian erre baitzen 1597ko sutean.
Lehen urteak
Elkanoren jaioteguna ez da ezagutzen. Jaiotza urtea, ordea, 1486 edo 1487 izan zela inferitu daiteke ziurtasun dexentez. Jaiotza urteari buruz historiografia espainiarrak esan izan du 42 urte zituela Magallaesekin itsasoratu zenean eta, beraz, 1476koa behar zuela Elkanok. Baina itsasoratu aurretik Elkanok berak "gutxi gora behera" 32 urte zituela baieztatu zuen, 1519ko abuztuko dokumentuan jasotzen denez. Beraz, 1519an 32 urte bazituen, arrazoizkoena da pentsatzea 1486an edo 1487an jaio zela.
Garaiko kroniketan ere getariar gisa aurkezten dute Elkano. Kuriositate moduan, Juan de Mariana kronistak 1601ean, Elkano getariarra zela esan ondoren, gaineratuko du: "vizcaíno de nación o guipuzcoano". Garai hartan euskaldunei 'vizcaíno' esaten zitzaien. Nazioari dagokionez, beraz, euskaraz hitz egiten zuen naziokoa zen Elkano. Euskara zuen ama-hizkuntza, zeharkako datuetatik ondorioztatu ahal izan denez. Eta gaztelaniaz ere egiten zuela zalantzagabea da, galdeketa eta gutunetan ikusten denez. Euskaraz eta gaztelaniaz ez ezik, latinez irakurtzen zuela ere badirudi, bere testamentuan aipatzen diren bi liburuak hizkuntza horretan idatzita zeudelako.
Gaztaroa
Bere gaztaroari buruzko datu gutxi dago. Gaztetan itsasontzi handi baten jabea izan zela eta Mediterraneoan ibili zela, hori ziurra da. Ontzia savoiarrei saldu ziela eta horregatik lege arazoak izan zituela ere bai. Eta ontzia saltzeko beharra ere nondik zetorkion, erregeak soldatarik ez ziolako ordaindu 'emandako zerbitzuengatik'. Erregearen aginduetara ere jardun zuen, beraz. Hortik aurrera, ziurtasun gutxi dago.
Badakigu 1515eko udan tokiko milizian parte hartu zuela. Errege korrejidoreak 500 gipuzkoar eskatu zituen Hondarribira eta Donostiara joateko, Frantsesen mehatxuari aurre egitera. Eta Juan Sebastian hara joan zen, beste 11 herrikiderekin batera, eguneko 30 marabedi kobratuz. Horregatik, litekeena da 1516an Aljerren ez egotea, bestela barkuarekin egongo baitzen 1515eko udan, milizian baino diru gehiago irabazten. 1510eko hamarkadan, hogeita-gutxi urterekin, Elkano dagoeneko 200 tonako nao handiaren jabe zela jakitea ere, bere horretan harrigarria da. Ez zen ohikoa hain gazte halako ardura handia hartzea. Argi dago itsastar goiztiarra izan zela Elkano, eta oso azkar egin zuela gora profesional gisa. Elkano gazteak lege-hauste larria egin zuen. Atzerritarrei ezin zitzaien barkurik saldu gerra garaian, barkuak teknologia militarra zirelako. Gerrak barkuekin egiten zirenez, ilegala zen Savoiarrei itsasontzia ematea. Lege-hauste horrek arazo ugari ekarriko zizkion hurrengo urteetan.
Mediterraneoko kanpainatik itzuli ondoren, lege-arazoak zituenez, litekeena da Mediterraneoan jarraitzea, Katalunia edo Valentzian, edo agian Alacanten ere. Izan ere, testamentuan Alacanteko Santa Veronica elizari 24 dukata utzi zizkion. Hala ere, 1517ko ekainaren amaieran berriz ere Getarian agertzen da, lekuko gisa sinatu baitzuen herrikide baten zor gutunean. Agian Maria Hernandez Hernialde getariar gaztearekin ere garai hartan edukiko zuen semea, 1517-1518 artean, ez baitziren ezkondu, ziurrenik Elkanok ez zeukalako bizileku egonkorrik. 1518. urte amaieran Juan Sebastian Getariatik urrundu eta Sevillara joan zen, Magallaesen espedizioan parte hartzera. Mundu biratik itzuli ostean, ordea, 35 edo 36 urterekin, Erregeak barkatu egingo zion lege-zor hura, 1523ko otsailaren 13an, eta Valladoliden egonkortu ahal izan zuen.