cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brasilgo diktadura militarra
Brasilgo diktadura militarra edo Brasilgo Bosgarren Errepublika (Ditadura militar brasileira 1964ko martxoaren 31ko estatu-kolpearekin Brasilen hasitako aldi historikoa definitzeko kontzeptuak dira. Garai horren hasiera João Goulart presidentearen gobernu demokratikoa boteretik kentzearekin eta Humberto de Alencar Castelo Branco buru zuen diktadura militarra ezartzearekin batera hasi zen. Diktadura 1985eko martxoaren 15ean bukatu zen, Mugimendu Demokratiko Brasildarrak hauteskudeak irabazi zituenean eta José Sarney presidente izendatu zutenean. Militarrek oso errepresio egoera gogorra ezarri zuten Brasil osoan.
Prozesua
Militarrek 1964ko martxoaren 31ko estatu-kolpea eman zuten. Gobernu militarraren garaian, giza eskubideen urraketa masiboak egin ziren. Erregimen militarrak prentsa-askatasuna zanpatu eta oposizio politikoa gogor zapaldu zuen. Nazionalismoa, garapen ekonomikoa eta antikomunismoa bandera ofizialtzat hartu zituen formalki. Bere bizitza osoan zehar, batez ere 1960ko eta 1970eko hamarkadetan, Brasilgo diktadura militarrak Estatu Batuetako gobernuaren laguntza logistiko eta ekonomikoa jaso zuen Kondor Operazioa deiturikoan, Gerra Hotzaren esparru zabalenean antzeko diktadurak ezarriz. Erregimenak 1970ean lortu zuen goia, Brasilgo mirari ekonomikoarekin, eta horrek ospe handia ekarri zion gobernuari, errepresio politikoa gorabehera. 1974tik aurrera, ordea, herrialdeak narriadura ekonomikoa jasan zuen, Ernesto Geisel presidente zela, eta hauteskunde debakle batzuk eragin zituen ofizialismoarentzat.
1979an, João Figueiredo boterera iritsi zenean, alderdi politikoen sorrera legeztatu zen (nahiz eta hasiera batean neurriak oposizioa zatikatzea zuen helburu, erregimenaren kontinuismoa erraztuz). 1980ko hamarkadatik aurrera, hegemonia militarra krisian sartu zen inflazio kronikoaren eta erregimen militarren kolapso progresiboaren ondorioz Argentinan, Perun eta Hego Amerikako beste herrialde batzuetan. 1985ean, zeharkako azken aukeraketa egin zen, hautagai zibilek bakarrik lehiatuta, eta tarte zabalagatik Mugimendu Demokratiko Brasildarra alderdiko Tancredo Nevesek irabazi zuen. Neves kargua hartu aurretik hil zen, eta Jose Sarneyk ordezkatu zuen.
Goleta-brigantin
Goleta-brigantin masta nagusian bela aurikoak zituen belaontzia da. Hiru masta edo gehiago izaten dituzte eta XIX. mendearen amaieran bere urrezko aroa bizi ziren.
Brasilgo diktadura militarra
Prozesua
Sarneyk 1985eko martxoaren 15ean hartu zuen presidente kargua, erregimen militarrari amaiera emanez. Hautatu ondoren, askatasun zibilak berrezarri zituen eta 1988an konstituzio berri baten onarpena programatu zuen, errepublikako presidentearen zuzeneko hautaketa berrezarriz eta demokraziarako behin betiko trantsizioa zigilatuz.
Aphyosemion australe
Aphyosemion australe Aphyosemion generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Martín Sastre
Biografia
Martín Sastre Montevideoko Britainiar Ospitalean jaio zen, hazi zen hirian eta 8 urterekin zinema ikasten hasi zen.
2002an Carolina Fundazioak beka bat eman zion Madrilen bizitzeko eta bertan Trilogía Iberoamericana egin zuen, honako hauek osaturiko bideoen trilogia: Videoart: The Iberoamerican Legend, Montevideo: The Dark Side of the Pop eta Bolivia 3: Confederation Next.
2003an The Martin Sastre Foundation for the Super Poor Art bideoa ekoitzi zuen, Adopte un Artista Latino leloarekin, Interneteko mezenasek "artista super pobre bat, Latinoamerikako artista bat" hartu ahal izateko, hark nazioarteko zirkuituan sarbidea izan dezan. Bideo hau artista hauen laguntza faltaren kritika bat da.
2004an bere bideoa Bolivia 3: Confederation Next, non Matthew Barney artista estatubatuarrarekin borrokatzen den, Brasilgo São Pauloko Bienalean Uruguai ordezkatzeko aukeratua izan zen.
2005eko Veneziako Biurtekoan, bere Diana: The Rose Conspiracy lana estreinatu zen, fikziozko film laburra non artistak dio Galesko printzesa ez zela Parisen hil 1997an, auzo batean ezkutatuta bizi zela baizik. Montevideotik kanpoaldean. Urte horretan bertan, Martín Sastre Fundazioak bekak eman zizkien Weimarreko Bauhaus-eko hiru alemaniar artistari Montevideon bizitzeko Be a Latin American Artist programaren bidez.
Mascarenichthys heemstrai
Mascarenichthys heemstrai Mascarenichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Euskal taldeak Espainiako futbol liga txapelketan
Euskal taldeak Espainiako futbol liga txapelketan. Lehen mailako datuak.
Barly (Pas-de-Calais)
Barly Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Barly udalerrian erroldatutako biztanleak 245 ziren. Familiak 87 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 97 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 97etxeak ziren. 87 etxebizitza nagusietatik 81 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 5 etxek hitu gela zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 170 ziren, horien artean 125 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 125 pertsona aktiboetatik 112 lanean zeuden (63 gizon eta 49 emakume) eta 13 langabezian zeuden (8 gizon eta 5 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Barly udalerrian 88 unitate fiskal zeuden, 246 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.782 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Barly udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Burutain
Burutain Nafarroa Garaiko iparraldeko kontzejua da, Anue udalerrikoa. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, 61 biztanle zituen.
2016ko Lieja-Bastogne-Lieja
2016ko Lieja-Bastogne-Lieja txirrindularitzako lasterketa klasiko honen 102. edizioa izan zen. 2016ko apirilaren 24an ospatu zuten Lieja eta Ans artean, 248 kilometroko ibilbidearekin. Proba UCI World Tourren zati izan zen.
Vega (izarra)
Vega (Alfa Lyrae/α Lyr) Lyra konstelazioko lehen magnitudeko (Claudio Ptolomeoren sailkapenean) izar bat eta bertako argitsuena da. Gaueko zeruko bosgarren izarrik distiratsuena da eta zeruko ipar hemisferioko bigarren argitsuena, Arcturusen ondoren. Nahiko gertukotzat jotzen da, 25 argi-urteko distantziara baitago, eta Arcturus eta Siriusekin batera, gugandik gertuko distiratsuenetako bat. Astronomoek asko aztertu dute Vega, gure eguzkiaren ondoren zeruko bigarren izarrik garrantzitsuentzat joz. Vega izan zen izar polarra k. a. 12000n, eta berriz ere izango da, eta berriz izango da 13.727an, deklinazioa 86º 14'koa izango denean. Gure eguzkiaren ondoren argazkia atera zioten lehen izarra izan zen, baita espektro erregistro bat egin zioten lehena ere.
Izar honen adina gure eguzkiarenaren hamarrena da, baina 2,1 aldiz masiboagoa denez, bere bizi zikloa ere gure eguzkiarenaren hamarrena da. Gaur egun, bi izarrak euren bizi zikloaren erdialdera iristen ari dira. Vega, ezohikoa bada ere, oso pobrea da helioa baino elementu astunagoetan. Vega aldika arinki magnitudez aldatzen den ustezko izar aldagarri bat da. Bere errotazio abiadura ekuatorean 274 km/s da. Honek, ekuatorean, kanpo konkor bat eragiten du azelerazio zentrifugoaren ondorioz, eta, emaitza bezala, izarraren fotosferan tenperaturaren bariazio bat dago, bere baliorik handiena poloetan lortuz. Lurretik, Vega bere poloetako baten norantzatik ikusten da.
Bere behaketaren historia
Astrofotografia, zeruko objektuei argazkiak ateratzea, 1840an hasi zen John William Draperrek, dagerrotipoa erabiliz Ilargiaren irudi bat atera zuenean. 1850ean Vega izan zen, gure Eguzkiaren ondoren, William Bond eta John Adams Whiplek Harvardeko Unibertsitateko Behatokitik argazkia atera zioten lehen izarra, hauek ere dagerrotipoa erabiliz. Henry Draperrek 1872ko abuztuan izar espektruaren lehen argazkia egin zuen Vegari argazkia ateratzen zion bitartean, izar baten espektruen xurgatze lerroak erakutsi zituen lehen pertsona bihurtuz. Antzeko lerroak identifikatu dira eguzkiaren espektroan. Astronomo profesionalek Vega distira fotometrikoaren baremo absolutuak finkatzeko erabili dute, honen ondorioz, Vegaren magnitude bisuala, uhin luzera guztietan, gutxi gora-behera, zero delarik. Hasierako asmoa, balioa zehazki zero izatea zen, baina praktikan ez zen hala izan. Adibidez, Johnsonen V iragazkian (astronomoek espektro ikusgarrian gehien erabiltzen dutena), Vegaren magnitudea 0,026 ± 0,008 da, eta beste iragazki batzuetan ere badaude zentesima gutxi batzuetako desbideratzeak.
Ikusgarritasuna
Vega, sarri, zenitetik gertu ikus daiteke erdi-ipar latitudeetan udako gauetan Ipar Hemisferioan. Ostertzaren gainean ikus daiteke, iparraldean, neguan Hego Hemisferioko latitude ertainetan. Vegak +38,78ºko deklinazioa duenez, 51º hegoaldeko latitudetik iparraldera dauden tokietatik bakarrik ikus daiteke. Izar hau ezin da Antartikatik edo Hego Amerikako hegoaldereneko eskualdeetatik ikusi, Punta Arenas (Txile, 53º Hegoaldeko latitudean) barne. 51º Ipar latitudean Vega, etengabe ostertz gainean agertzen da, izar zirkunpolar bezala.
Izar hau Aquila konstelazioko Altair eta Cygnus konstelazioko Denebekin batera, Udako hirukia deritzonaren erpinetako bat da. Udako hirukia oso ezagungarria da iparraldeko zeruetan, euren inguruan izar distiratsu gutxi baitago.
Liridak ozar-izar bat dira, bere une gailena apirilak 21 eta 22 bitartean delarik. Meteoro txiki bat abiadura handian Lurreko atmosferan sartzen denean, argi arrasto bat uzten du objektua lurruntzen den bitartean. Ozar-izar baten zehar, meteoro ugari iristen dira norantza bakar batetik, eta, ikuslearen ikuspegitik, arrasto distiratsuez espazioko toki bakar batetik igorriak dirudite. Liriden kasuan, meteoroak Lyra konstelaziotik datoz. Alabaina, gaur egun, meteoro hauek C/1861 G1 Thatcher kometaren hondarrak direla eta izarrarekin zerikusirik ez dutela ezagutzen da.
Ezaugarri fisikoak
Vegaren espektro klasea A0V da, sekuentzia nagusiko izar zuri bihurtuz, ñabardura urdinekin, bere nukleoan hidrogenoa fusionatzen eta helioa eratzen ari delarik. Izarraren gaur egungo adina 455 milioi urte ingurukoa da. Vega, bere bizi zikloaren amaieran, M klaseko erraldoi gorri bihurtuko da, azkenik nano zuri bihurtuz. Gaur egun, Vegaren masa gure eguzkiarenaren bikoitza da, eta, bere argitasuna, 37 aldiz handiagoa. Alabaina, bere errotazio abiadura handia dela eta, poloa ekuatorea baino askoz distiratsuagoa da. Lurretik begiratua, bere distira gure eguzkiarena baino 57 aldiz handiagoa da, bere poloetako batetik ikusten baita. Vegaren nukleo barruan sortutako energia gehiena karbono-nitrogeno-oxigeno (CNO) zikloaren bidez sortzen da. Hau, gure eguzkiaren nukleoko tenperatura baino handiagoa den 15 milioi kelvineko tenperaturak behar dituen fusio nuklear prozesu bat da, baina eguzkiko fusio erreakzioa baino eraginkorragoa da.
Igor Oistrakh
Igor Davidovitx Oistrakh (И́горь Дави́дович О́йстрах; Ігор Давидович Ойстрах; Odesa, 1931ko apirilaren 17a - Mosku, 2021eko abuztuaren 14a) ukrainar biolin-jotzailea izan zen.
David Oistrakh biolinistaren semea izan zen. Aitarekin biolina jotzen ikasi zuen eta hamabi urterekin Moskuko Musika Eskola Nagusian sartu zen. Bere lehen kontzertua 1948an eman zuen eta 1949an Budapesteko Nazioarteko Biolin Lehiaketa irabazi zuen eta Moskuko Txaikovski Kontserbatorioan sartu zen. Ondoren, irakasle izan zen Moskuko eta Bruselako kontserbatorioetan.
Lampornis clemenciae
Lampornis clemenciae Lampornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
David Taylor (borrokalaria, 1990ean jaioa)
David Morris Taylor III., (Reno, Nevada, AEB, 1990eko abenduaren 5a), 86 kiloko borroka librean lehiatzen den kirolari estatubatuarra da.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta urrezko domina eskuratu zuen borroka librean AEB ordezkatuz. Hassan Yazdani iraniarraren, Artur Naifonov errusiarraren eta Myles Amine sanmarinoarraren aurretik.
Vega (izarra)
Ezaugarri fisikoak
Vegak, bere inguruan, 1980ko hamarkadan IRASek aurkitu zuen gas eta hautsezko disko bat du. Honek, edo planetak dituela, edo hauek laster eratuko direla esan nahi du. Espektro ikusgarrian (350 eta 800 nanometro bitarteko uhin luzerak hartzen dituen esparru bat, horietako gehienak ikus ditzakegunak) nahiko laua den espektroa ere badu, ondorioz, fluxu dentsitateak gutxi gora-behera berdinak direlarik, 2000 eta 4000 Jy bitartean. Vegaren fluxu dentsitatea azkar jaisten da espektro infragorrian eta 5 mikrometrotan 100 janskyra hurbiltzen da.
Errotazioa
Vegaren erradioa interferometro baten bidez zehaztasun handiz neurtua izan zenean, espero ez zen emaitza bat eman zuen, 2,73 ± 0,01 eguzki erradio. Hau, Sirioren erradioa baino %60 handiagoa da, izar modeloek %12 handiago baino izan behar ez zela adierazten zuten bitartean. Alabaina, ezadostasun hau Vega bere errotazio poloen norantzatik ikusten den errotazio azkarreko izar bat baldin bada azaltzen da. 2005 eta 2006an eginiko behaketek uste hau berretsi zuten.
Vega oso errotazio azkarreko izar baten eredu da, Altair (α Aquilae) edo Regulus (α Leonis), hala, bere ekuatoreko erradioa poloetakoa baino nabarmenki handiagoa delarik. Errotazio abiadura azkar batek ekuatorea eta poloen artean azaleko tenperatura diferentziak ere eratzen ditu. Vegaren ekuatorean errotazio abiadura 275 km/s da, poloek 10.150 kelvin eta ekuatoreak 7.900 kelvineko tenperatura izatea eragiten duena.
Etimologia eta esanahi kulturala
Wega izena (ondoren Vega) "erortzen" edo "lurreratzen" esan nahi duen waqi hitzaren transliteraziotik dator. "Al Nesr al Waki" izena Al Achsasi al Mouakketen izar katalogoan agertu zen. Arabiar izena, ondoren, mendebaldeko munduan, Alfontsotar Tauletan agertu zen, 1215 eta 1270 artean marraztu zirenak Alfontso X.a Gaztelakoaren aginduz.
Gaur egun, izar polarra Polaris da, baina K. a. 12000n izar polarra Vega izan zen (Polarisgandik bost gradura baino ez dagoena). Prezesio mugimenduaren ondorioz, izar polarra Vegatik gertu egongo da 14000 inguruan. Vega errenkadako izar polarren artean distiratsuena da. Polinesia iparraldeko biztanleen artean Vega whetu edo te tau bezala ezagutzen zen, urteko izarra. Garai historiko baten zehar izar honek urte berri baten hasiera adierazten zuen, lurra ereina izateko prestatu behar zenean. Denboraren igaroan funtzio hau Pleiadeentzat izan zen.
Asiriarrek izar polar honi Dayan same "Zeruaren epaia" izena eman zioten, akadiarrek Tir-Anna "Zeruko bizitza" izena eman zioten bitartean. Babiloniar astronomian Vegak Dilgan (Argiaren Mezularia) zeritzen izarretako bat izan behar zuen. Antzinako greziarrentzat, Lyra konstelazioa Orfeoren harpak eratzen zuen, Vega bere eskutokian zegoelarik. Txinatar mitologian Qi Xiren amodio istorioa dago, non Niu Lang (Altair) eta bere bi seme-alabak (β Aquilae eta γ Aquilae) bere ama Zhi Nugandik (Vega) bananduak diren, ibaiaren (Esne Bidea) alderik urrunenean dagoena. Alabaina, urtean behin, txinatar eguzkilargi egutegiko hamazazpigarren hilabeteko hamazazpigarren egunean zubi bat egiten da eta hala, Niu Lang eta Zhi Nü elkarrekin egon daitezkeelarik denbora epe labur batez. Tanabata izeneko japoniar jaialdia, non Vega orihime bezala ezagutzen den, elezahar honetan oinarritzen da. Zoroastrismoan, Vega, batzuetan, Vanantekin lotzen da, bere izenak "konkistatzailea" esan nahi duen jainko txiki bat.
Pherohapsis menziesi
Pherohapsis menziesi Pherohapsis generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Aritzu
Aritzu Nafarroa Garaiko iparraldeko kontzejua da, Anue udalerrikoa. 2007an, 48 biztanle zituen.
Datu bitxitzat, 1842ko erroldak Anue udalerri osoari Arizu izena eman zion.
Euskara
Ultzamako euskara egiten da Aritzun, nafarreraren aldaera.
Jose Maria San Sebastian "Latxaga" apaizak 1973ko abuztuan oinez joan zen Orexa herritik Jaka raino. Bidaia horren testigantza jasota utzi zuen liburu batean "Jaka´ra oñez Naparroan´n zear". Bertan kontatzen du Aritzutik pasatzean euskararen inguruko zenbait kontu:
Dorans
Dorans Frantziako udalerri bat da, Belfort Herrialdea departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Philautus abditus
Philautus abditus Philautus generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Dorans
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 243 etxebizitza zeuden, 236 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 209 etxeak ziren eta 33 apartamentuak ziren. 236 etxebizitza nagusietatik 194 bere jabearen bizilekua ziren, 38 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 157 etxek bost zituzten. 203 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 95 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 124 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 367 ziren, horien artean 278 aktiboak ziren eta 89 inaktiboak ziren. 278 pertsona aktiboetatik 264 lanean zeuden (144 gizon eta 120 emakume) eta 14 langabezian zeuden (6 gizon eta 8 emakume). 89 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dorans udalerrian 228 unitate fiskal zeuden, 563,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.533 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Dorans udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Le Mans (musika taldea)
Le Mans euskal musika taldea izan zen, 1993an eta Donostian sortutakoa. "Indie" edo pop alternatiboaren aitzindaria izan zen, bai eta "Donosti Sound" deituriko mugimenduaren parte.
Aventuras de Kirlianen taldekideek Gorka Otxoa bateriajolearekin batera osatu zuten.
Deskarga-kudeatzaile
Deskarga kudeatzailea (download manager) sarearen bidez, zerbitzaritik edo beste ordenagailu batetik fitxategiak ordenagailu pertsonalera transferitzeaz arduratzen den aplikazioari deritzo.
P2P aplikazioak (eMule, BitTorrent, Gnutella) eta stream grabatzaileak (StreamBox VCR, adibidez) oso antzekoak dira.
Saint-Marcel-lès-Sauzet
Saint-Marcel-lès-Sauzet Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Ceviche
Ceviche, cebiche, seviche edo sebiche (bertako gaztelaniaz ahoskatua) marinatutako arrain edo/eta itsaskiz egindako platera da, zuku zitrikoetan egina. Garnizio moduan, patata gozoa, uraza, artoa, ahuakate edo banana berdea erabiltzen dute. Oso errezeta herrikoia da Latinoamerikako kostalde pazifikoetan. Bere jatorri zehatza eztabaidagarria den arren, Peruk plater nazional moduan aldarrikatzen du.
Saint-Marcel-lès-Sauzet
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ceviche
Jatorria
Peruko iturri historikoek diotenez, cevichea moche en artean sortu zen, Peru iparraldeko itsasondoko zibilizazio a. Ikerketa ezberdinak egin dira ondorio ezberdinak ateraz. Batzuen arabera mocheek curubaren zuku a erabiltzen zuten hornitzeko. Beste batzuen arabera, Inken inperioa ren garaian chicha edari alkoholikoa erabiltzen zen. Beste ikerketa batzuk diote Europar kolonizatzaileak iritsi baino lehen arraia gatza eta aji pikantearekin egiten zela, eta kolonizatzaileek ekarritako zitrikoak eskuratu zituztenean hauek erabiltzen hasi zirela.
Saint-Marcel-lès-Sauzet
Etxebizitza
2007an 473 etxebizitza zeuden, 438 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 427 etxeak ziren eta 44 apartamentuak ziren. 438 etxebizitza nagusietatik 363 bere jabearen bizilekua ziren, 65 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 122 etxek lau zituzten eta 259 etxek bost zituzten. 335 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 174 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 246 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ceviche
Amerika Erdialdea
Honduras, El Salvador eta Guatemalan arraia limoi zukua n, gatza, piperbeltza, tipula, zilantroa, txile eta baratxuri pikatuan marinatzen da. Erabiltzen diren arraiak eta itsaskinak marrazoa, mero zuria, olagarro a, muskuiluak...dira. Gozagarri erabilienak mahonesa, tomate saltsa edo tabaskoa dira.
Saint-Marcel-lès-Sauzet
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 737 ziren, horien artean 510 aktiboak ziren eta 227 inaktiboak ziren. 510 pertsona aktiboetatik 457 lanean zeuden (261 gizon eta 196 emakume) eta 52 langabezian zeuden (18 gizon eta 34 emakume). 227 pertsona inaktiboetatik 73 erretiraturik zeuden, 69 ikasten zeuden eta 85 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ceviche
Txile
Txileko iparraldean prestatzen den modua eta hegoaldean prestatzen dena oso ezberdinak da. Iparraldekoak Perukoaren antz handiagoa du, ají-arekin nahastuta dago, eta gatz gehiago du. Prestaketa modu hau herrialderaen erdialderantz zabaldu da, migrazioari esker.
Saint-Marcel-lès-Sauzet
Diru sarrerak
2009an Saint-Marcel-lès-Sauzet udalerrian 434 unitate fiskal zeuden, 1.128 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.259,5 euro zen.
Ceviche
Txile
Gainerako Txile osoan zati txikietan prestatutako arrai zuriak (burbina eta erneta) erabiltzen dira oinarri gisa. Hauek orduak egoten dira marinatzen limoi zukuarekin, gero zilantroa eta kubo txikietan moztutako tipul txuria gehitzen zaizkie.
Saint-Marcel-lès-Sauzet
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 45 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 13 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Ceviche
Txile
Hegoaldean izokina tipula txuriarekin, piperrauts berde eta gorriarekin eta zilantroarekin prestatzen da.
Saint-Marcel-lès-Sauzet
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 autoeskola zen, 3 igeltseroak, 4 margolariak, 1 zurgina, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
Ceviche
Costa Rica
Erabiltzen diren arrainak hauek dira: marlina, tilapia eta burbina. Marinatzeko limoi zukua erabiltzeaz gain, jengibrea oinarri duen edari gaseosoa erabiltzen dute. Soda gailetak, tomate saltsa eta mahonesaz gain zenbait frijiturekin zerbitzatzen da.
Saint-Marcel-lès-Sauzet
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
Ceviche
Ekuador
Plater oso tradizionala da, hondartzetan sukaldariek prestatzen dute, baita jatetxe gourmet-etan ere, eta jaiegunetan etxe askotan jaten da. Herrialde osoan kontsumitzen da, kostaldean, Amazonian…Zonalde bakoitzak bere bertsioa du. Hauek dira Ekuadorreko ceviche motak: izkira cevichea, arrain cevichea, ostrakoa, oskolekoa, olagarrokoa, otarrainarekin egindakoa, lekazkoa, kakahuetearekin prestatutakoa eta txerri gibelekoa.
Saint-Marcel-lès-Sauzet
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Marcel-lès-Sauzet udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 72 hektarea erabiltzen.
Ceviche
Mexiko
Mexikon limoiean marinatutako arrain zuria erabiltzen da. Leku batzuetan arraina oso oso txikia zerbitzatzen da. Errezeta mexikarrak, txile berdea, zilantroa, tomatea, tipula, perrexila, pepinoa eta ahuakatea eramaten dute; batzuetan piperrautsarekin maneatzen da. Costa de Veracruzen marrazoa bere saltsarekin prestatzen da, gero honi zilantroa, ketchupa eta saltsa pikantea gehitzen zaio; koktel moduan zerbitzatuz.
Saint-Marcel-lès-Sauzet
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Ceviche
Mexiko
Mexikon plater nagusi edo gosegarri moduan jaten da.
Saint-Marcel-lès-Sauzet
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ceviche
Peru
Peruarrentzat plater hau identitate nazional bat da, nazioko kultura-ondare bezala izendatuta dago. Bertako gastronomiar en plater nagusia da, batez ere iparraldean kontsumitua.
Peruko cevichea da errezetarik zaharrena, denborarekin hobetuz joan dena. Francisco Pizarro ren kolonizatzaileak iristean laranja garratza, ajia, bertako arrain eta algak elkartu zituzten, horrela plater osatuago bat eratuz.
XX. mendearen erdialdean, Liman cevichea egiteko modu berri bat asmatu zuten; laranjen zukua limoiarekin ordezkatuz, eta horrela marinatze denbora murriztuz.
Deskribapena
Peruko cevichearen errezeta tradizionala arrain zatiekin, tipularekin eta limoi zukuarekin egiten da. Beste osagai batzuk ere gehitzen zaizkio, hala nola, tipula gorria, zilantroa, artoa eta apioa. Aipatzekoa da Peruarrek ez dutela erabiltzen guretzako limoia dena, lima baizik; limoia deitzen dioten arren.
Prestatzeko, ontzi batean nahasten dira arraina eta marinatzeko erabiliko diren osagai guztiak. Hau denbora batez jailkitzen uzten da, edo Lima eskualdean egiten den moduan, momentuan zerbitzatu.
Hegoaldean ohikoa da, tigre esnea egitea. Esne hau cevichea egitean osagaiek askatutako zukua da. Askotan gosaltzeko hartzen da, gau luze bat igaro ondoren. Plater nagusia edo gosegarria izan daiteke. Goi-mailako sukaldean kopa zabaletan zerbitzatzen da; kaleko postuetan, duela gutxi, mokadu gisa saltzen hasi dira.
Ceviche peruar motak
Arrain cevichea da ohikoena; gorbina, mihi-arrain, berdel, atun, amurrain… arrainak erabilenak dira. Hala ere, Perun ceviche mota asko daude, eta denen oinarria ez da arraina; haragi gorria k, itsaskiak eta oinarri begetalak ere erabiliak dira. Adibidez: cebiche mistoa, izkirarekin egindakoa, olagarrozkoa, amazonikoa, ahatearekin egindakoa, oilaskozkoa…
Belardi-ezko
Belardi-ezkoa (Cuphophyllus pratensis) Hygrophoraceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Camarophyllus pratensis (Pers. Ex Fr.) Karst., Hygrophorus pratensis (Pers.) Fr. Belardietan bizi den onddo jangarria da, uda amaieratik negua hasi arte, banaketa zabalekoa, baina ez da inon ugaria.
Deskribapena
Kapela: 4 eta 8 cm. arteko diametrokoa, kanpai formakoa, titi gutxi edo batez ere ez, lehorra, hori-laranja kolorekoa, ilunagoa edo argiagoa, ertza mehea.
Orriak: Zabalak, lodiak, bananduak eta beren artean lotuta, zain lodi zurixka batzuen bidez, okertuak, oso dekurrenteak, krema, okre-horixka edo hori-laranja kolorekoak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Betea, haritsua, zuri-krema edo hori zurbila eta meheagoa oinarrirantz.
Haragia: Trinkoa, hauskorra, zurixka edo okrea eta usain atseginekoa. Etimologia: Cuphophyllus hitza grekotik dator, cupho = arkua, kurboa eta phyllum = hostoak, orriak. Pratensisis epitetoa belardietatik dator, habitatagatik.
Jangarritasuna
Jangarri nahiko ona, bere itxura polit eta atseginaren abantailarekin, kutsatutako edo ongarritutako larreetan biltzen ez badira, baina batzuetan intolerantzia sindromeak eragiten ditu.
Nahasketa arriskua
Hostozabal basoetan hazten den Hygrophorus nemoreus-ekin nahas daiteke, honek tamaina txikiagoa du, kolore ilunagoa eta irin usain eta zaporea.
Sasoia eta lekua
Nahiko arrunta da udazkenean eta neguaren hasieran, zelaietan eta larreetan.
Banaketa eremua: Ipar Amerika, Europa, Ipar Afrika, Erdialdeko Amerika, Asiako iparraldea, Australia, Zeelanda Berria.
Neufmesnil
Neufmesnil Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Neufmesnil udalerrian erroldatutako biztanleak 178 ziren. Familiak 61 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 23 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 26 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Mascarenichthys remotus
Mascarenichthys remotus Mascarenichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Neufmesnil
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 119 ziren, horien artean 85 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 85 pertsona aktiboetatik 76 lanean zeuden (43 gizon eta 33 emakume) eta 10 langabezian zeuden (5 gizon eta 5 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Neufmesnil udalerrian 63 unitate fiskal zeuden, 169,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.187 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Neufmesnil udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
2017ko Lieja-Bastogne-Lieja
2017ko Lieja-Bastogne-Lieja txirrindularitzako lasterketa klasiko honen 103. edizioa izan zen. 2017ko apirilaren 23an ospatu zuten Lieja eta Ans artean, 258 kilometroko ibilbidearekin. Proba UCI World Tourren zati izan zen.
Miguel Trovoada
Miguel dos Anjos da Cunha Lisboa Trovoada (Sao Tome, 1936ko abenduaren 27a) saotometar politikari eta legelaria da. Sao Tome eta Principeko lehendakaria izan zen 1991-2001 urte-bitartean.
Biografia
Sao Tome Portugalen mendean izan zen garaian, erregimenaren esetsaldia pairatu zuen burujabetzaren alde egiteagatik. 1972an Sao Tome eta Principeren Askapenerako Mugimendua sortu zuen, Manuel Pinto da Costarekin batera. 1975ean, Sao Tomek burujabetza lortu zuenean, Da Costak hainbat kargu eman zizkion: lehen ministro, Defentsako eta Kanpo Arazoetako ministro, Ekonomiako eta Turismoko ministro (1975-1978), eta Merkataritzako, Industriako eta Arrantzako ministro (1978-1979). 1979an, atxilo hartu eta kartzelan sartu zuten, Da Costaren aurka estatu-kolpea egiten saiatzeaz akusaturik. Babes politikoa eskatu zuen Portugalen, baina ez zioten eman, eta Nazio Batuen egoitzan babestu zen, Sao Tomeko hiriburuan. Gudarosteak Nazio Batuen egoitzan bertan atxilotu zuen. 1981. urtea arte izan zen kartzelan, eta 1991. urtea arte, Sao Tomeko lehenengo hauteskunde demokratikoak egin ziren arte, ez zuen berriro kargu politikorik izan. Hautagai independente gisa aurkeztu zuen bere burua hauteskundeetara, eta berak irabazi zituen, bere lehiakideak erretiratu egin zirelako, Trovoadak iruzur egin zuelakoan.
1994an, Sao Tomeko krisi politiko eta ekonomiko larria zela eta, Trovoadak gobernu osoa kargua uztera behartu zuen, Parlamentua desegin zuen eta legegintzarako hauteskundeak deitu zituen. Bien bitartean beste gobernu bat eratu zuen, oposizioko alderdiek antidemokratikotzat jo zutena. Hauteskundeetan, Alderdi Sozialdemokrata atera zen garaile. Alderdi horrek beste lehen ministro bat izendatu zuen, eta presidentearekiko harreman gaiztoak (Trovoadak beste alderdi baten alde egin baitzuen hauteskundeetan) krisi sakona ireki zuen buruzagi politikoen artean. Horrek, eta militarren eta polizien arteko arazoek, langabeziak, eta prezioen gorakadak estatu-kolpea ematera bultzatu zituen militar gazte batzuk 1995eko abuztuan. Presidentea armadaren kuartel nagusiko espetxean eduki zuten, harik eta handik egun gutxira ordena konstituzionala berriro ezartzea onartu zuten arte, Trovoada presidente zela, kolpe militarraren egileak aske uzteko baldintzarekin.
Ornitorrinkus
Ornitorrinkus hiru sortzaile euskaldunen artean 2006 eta 2008 bitartean ondutako proiektua izan zen. Maialen Lujanbio bertsolaria, Judith Montero musikaria eta Xabier Erkizia soinu artista izan ziren hiru lagun horiek. Zuzeneko emanaldiak antolatu zituzten batik bat, baina 2010ean diskoa ere kaleratu zuten, liburu batekin hornitua.
Aspasia Medikua
Aspasia Medikua (K.a. IV. mende inguruan bizi izan zen) Antzinako Greziako atenastar medikua izan zen, obstretizian eta ginekologian berezitua. Antzinako Greziako gizarte maila sisteman emakumeek hezkuntzarako sarbidea debekatuta zeukaten garaian, Aspasia salbuespenetako bat izan zen. Hainbat ekarpen egin zizkion medikuntzari. Ekarpenok bizantziar medikuntza garaiko medikuengan eta kirurgialariengan eragina izan zuten, esaterako Amidako Aeziorengan eta Eginako Paulorengan. Aspasiak bere teknika kirurgikoak garatu zituen umetokiko hemorroideak, barikozeleak eta hidrozeleak tratatzeko, gaur egungo metodoen antzekoak. Gainera, hankak aurretik jaiotzear diren umeak mugitzeko teknika garatu zuen erditzea errazteko. Horrez gain, medikuntza prebentiboa egin zuen emakume haurdunekin.
Haizemailearen emakumea
Haizemailearen emakumea (La Femme à l'éventail) 1919an Amedeo Modiglianik margotutako erretratua da. Bertan Lunia Czechowskak abanikoa eskuan agertzen da.
Czechowskak berak haren memorietan zera adierazi zuen: Jonas Netterk 150 frankokin erosi zuen.
Margolan hau Pariseko Arte Modernoaren Museoan gordetzen zen baina 2010eko maiatzaren 20 beste margolanekin batera lapurtua izan zen. Lapurtutako margolan guztien balioa 100 milioi eurokoa izan zen.
Aphyosemion bamilekorum
Aphyosemion bamilekorum Aphyosemion generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Eunate BHI
Eunate institutua Iruñeko (Nafarroa Garaia) D ereduko ikastetxe bat da, Derrigorrezko Bigarren Hezkuntza eta Batxilergoa ikasteko aukera ematen duena. Iruñeko Txantrea auzoan dago, Ezkaba plazan.
Ikasle kopurua
2017-18. ikasturtean, 493 ikasle zeuden ikastetxean DBHn eta batxilergoan banatuak.
Batxillergo aukerak
Eunaten, 1. batxillergoan hiru ibilbide nagusi daude: Zientzetakoa, letretakoa eta gizarte zientziak(mistoa).
- Zientzetan, bi aukera daude: osasun zientziak(biologiarekin) eta zientzia teknologiak(marrazketa teknikoa).
- Besteak, gutxigorabehera tronkalak berdina dira.
Bigarren mailan, Ibilbidearen tronkalak ez dira asko aldatzen. Zientzetan, osasun zientzetakoak kimika dute eta teknologiakoak fisika baizik. Letretan, ez da asko aldatzen. 2. batxillergoan, 1. mailan baino aukeragai gehiago daude. Hala nola, psikologia, IKT, administrazio, ekonomia...
Ikastetxearen baloreak
Eunate BHI-k kalitatezko bigarren hezkuntza ematen du. Ikastetxe euskaldun bat bezala, euskara zabaltzea da bere asmoa, guztiz euskaldun den hezkuntza bat eskaintzen. Horretaz gain, ikasleak bizitzarako ongi prestatzen saiatzen da zuzendaritzak, irakasleen bidez.
Urteko ospakizunak
Ikastetxe guztietan bezala, hainbat ospakizun egiten dira. Esate baterako, Olentzero eguna, Inautueriak, ikasturteko azken eguna etab.
Philautus acutirostris
Philautus acutirostris Philautus generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Irlandar diaspora
Irlandar diaspora (irlanderaz Diaspóra na nGael eta ingelesez Irish diaspora) Irlandatik kanpo bizi diren irlandarrak eta euren ondorengoak osatzen duten komunitatea da.
1840. urtea ondoren, Irlandako emigrazioa masiboa izan zen. 1890ean Irlandan jaiotakoen %40a jada atzerrian bizi zen. XXI. mendean mundu osoan irlandarren ondorengoak direla dioten gizasemeak 80 milioi inguru zenbatzen dira, haien barnean nagusiki irlandar etorkinen ondorengoak direla dioten 36 milioi estatubatuarrak daude.
XIX. mendearen bigarren erdialdekoe irlandar etorkin gehienen hizkuntza irlandera izan zen. Horrek bere ondorioak ekarri zituen, atzerrian irlanderaz idatzi, eta liburuak eta kazeta ere argitaratu baitzen, baina aldi berean, Irlandan bertan, irlanderaren ikaragarrizko hiztun galera suposatu zuen, atzerrira emigratu zuten irlandar etorkin askoren jatorria Gaeltacht edo irlandar hiztunen eramuak izan baitziren, maiz uharte osoko lurralde txiroenak zirenak.
Lampornis amethystinus
Lampornis amethystinus Lampornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Philautus acutus
Philautus acutus Philautus generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Junko
Junko (txinerazko chuán 船, "ontzi" hitzetik ekarria) Ekialde Urruneko belaontzia da, arrantza eta garraiorako erabilia. Eskuarki ez du gilarik, karratua da eta bulargabeko branka du.
Song dinastiaren (960–1279) garaian sortu zuten baina jada II. mendean aurrekariak zituen.
Egozkue
Egozkue Nafarroa Garaiko iparraldeko kontzejua da, Anue udalerrikoa. 2007ko erroldan, 18 biztanle zituen.
Germigny-des-Prés
Germigny-des-Prés Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Germigny-des-Prés udalerrian erroldatutako biztanleak 715 ziren. Familiak 256 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 132 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 368 etxebizitza zeuden, 268 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 80 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 342etxeak ziren. 268 etxebizitza nagusietatik 220 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 16 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 70 etxek lau zituzten eta 145 etxek bost zituzten. 215 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 94 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 160 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diru sarrerak
2009an Germigny-des-Prés udalerrian 275 unitate fiskal zeuden, 734 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.468 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Germigny-des-Prés udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 516 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aphyosemion batesii
Aphyosemion batesii Aphyosemion generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Eguenigue
Eguenigue Frantziako udalerri bat da, Belfort Herrialdea departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Eguenigue udalerrian erroldatutako biztanleak 269 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 96 etxebizitza zeuden, 94 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 2 bigarren erresidentzia ziren. 91 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 94 etxebizitza nagusietatik 88 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 5 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 76 etxek bost zituzten. 78 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 190 ziren, horien artean 135 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 135 pertsona aktiboetatik 130 lanean zeuden (69 gizon eta 61 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Eguenigue udalerrian 98 unitate fiskal zeuden, 255 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.442 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 argiketaria.
Motxotegi-San Bernabe-Mirugain mendilerroak
Motxotegi-San Bernabe-Mirugain mendilerroak Araba eta Bizkaia artean dauden mendilerro txikiak dira, Santa Engrazia urtegiaren inguruan. Bere punturik altuena Esnauritzagana mendia da, 817 metrorekin.
Eguenigue
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Motxotegi-San Bernabe-Mirugain mendilerroak
Motxotegi, San Bernabe eta Mirugain mendiek ematen diote izena mendilerroei.
Eguenigue
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Viâpres-le-Petit
Viâpres-le-Petit Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Viâpres-le-Petit udalerrian erroldatutako biztanleak 123 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 66 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 66etxeak ziren. 53 etxebizitza nagusietatik 39 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 16 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 69 ziren, horien artean 57 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 57 pertsona aktiboetatik 53 lanean zeuden (30 gizon eta 23 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Viâpres-le-Petit udalerrian 53 unitate fiskal zeuden, 129 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.836 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Viâpres-le-Petit udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.158 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Antonio Recalcati
Antonio Recalcati (Bresso, 1938ko maiatzaren 2a - Milan, 2022ko abenduaren 6a) italiar marrazkilaria izan zen. Recalcatiren ametsa kantari izatea zen, baina marrazkigintzaren bidea hartu zuen. Bakarkako lehenengo erakusketa hemeretzi urte zituela egin zuen. 1959tik aurrera espresionismo abstraktutik harantzago aurkitu zuen Recalcatik bere bidea; egiantzekotasun handiko pintura landu zuen. 1961ean, Anti-Procès 3 erakusketara gonbidatu zuten eta han Talde lan antifaxista lanean parte hartu zuen, poliziak harrapatu eta inoiz erakutsi ez zuena. Recalcatiren arrastoak, 1960-1962 lana Alain Jouffroyren liburu baten oinarri izan zen, zeinetan esaten baita pintura gizakiaren irudira mugatzen dela Recalcatiren lanetan. 1963an, La Nuova Figurazione erakusketan parte hartu zuen Florentziako Strozzi jauregian, eta 1964an, Pop art, Nouveau Réalisme, Nouvelle Figuration erakusketak egin zituen Berlin, Viena eta Bruselako Arte Modernoko museoetan, hurrenez hurren.
Melodichthys hadrocephalus
Melodichthys hadrocephalus Melodichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Philautus amoenus
Philautus amoenus Philautus generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Kriptografia hibrido
Kriptografia hibridoa, mezuak deszifratzeko eta zifratzeko, kriptografia asimetrikoa eta kriptografia simetrikoa konbinatzen dituen kriptografiako metodoa da.
Fairford
Fairford Ingalaterrako Gloucestershire konderrian dagon herria da.
Kokapena
Ingalaterraren Hegomendebaldearen iparekialdean dago, Galesko mugatik gertu. Gertu daude baita ere Mendebaldeko Midlands eta Hego-ekialdeko Ingalaterra. Hiri gertuenak Gloucester —konderriaren hiribura— eta Bristol.
Populazioa
2016an 3488 biztanle inguru zituen.
Philautus aurantium
Philautus aurantium Philautus generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.