cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Martinvast
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 61 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 margolariak, 3 zurginak, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 1 etxerako tresna denda zen, 2 kirol-dendak eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Martinvast udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 670 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Messinako gudua (K.a. 397)
Messinako gudua K.a. 397an gertatu zen. Kartagok, Himilkonen esanetara, gudaroste bat bidali zuen Siziliara, Dionisiok Motia eraso zuelako. Himilkon Palermorantz abiatu zen eta handik, itsasotik eta kostaren ertzetik, Cape Pelorumera joan zen, ipar Messinatik 19 kilometrora. Messinarrak kartagotarren bila irten zirenean, afrikarrek 200 itsasontzi, soldaduz beterik, bidali zituzten hiriaren kontra. Messina konkistatu, arpilatu eta suntsitu zuten. Hiritarrak eskualdeko gotortekuetatik sakabanatu ziren. Gerraren ondoren, hiria berreraiki zen.
Aurrekariak
Kartago, Siziliako arazoetatik at egon zen 70 urtez, Himerako porrotaren ostean K.a. 480an. Hala ere, Kartagok Segesta laguntzeko Selinonteren kontra, Hanibal Magonen esanetara espedizio bat bidali zuen, Selinonte eta Himera birrindu zituena K.a. 409an. Hala ere, greziarrek jarraitu zutenez kartagotar eskualdeetan erasoak eginez, Hannibalek erantzun zuen beste espedizio batekin eta Agrigento (K.a. 406an), Gela eta Camarina (K.a. 405ean) konkistatu zituen. Urte horretan bukatu zen gatazka Himilkonek eta Dionisiok (kartagotarren eta Sirakusako buruzagiak, hurrenez hurren) bake itun bat sinatu ondoren. Akordioaren arabera, Kartagok eskuratuko zuen Siziliako %60, baina ez zuen oztoporik jarri Dionisio Sirakusako agintari gisa jarraitzeko. K.a. 405-398 artean, Dionisiok gotortu zuen Sirakusa baita bere boterea ere. Armada eta ontziteria handitzeaz gain, lurralde gehiago kontrolatu zuen eta sortutako matxinadak zapaldu zituen. Horretaz gain, langileak kontratatu zituen arma berriak egiteko hala nola, katapulta eta quinquerremeak.
Dionisiok Kartago erasotu zuen
K.a. 398an, Dionisiok enbaxada bat bidali zuen Kartagora gerra deklaratzeko punikoek kontrolaturiko greziar hiriak askatzen ez bazituzten. Mezulariak Sirakusara itzuli baino lehen, Dionisiok baimena eman zien mertzenarioei greziar lurraldeetan kartagotar biztanleak hiltzeko eta haien jabegoetan sarraskiak egiteko. Horren ostean, Motiara abiatu zen 200 gerra-, 500 garraio-itsasontzirekin eta gerra-makinekin. Motiara heldu baino lehen, greziar hiri guztiak eta zenbait sikulo eta sikano Dionisioren alde lerrokatu ziren eta kartagotarrak erailtzeaz gain soldaduak armadara bidali zituzten. Palermok, Soluntek, Anziraek eta Entellak Kartagorekiko leialtasunekin jarraitu zuten. Dionisioren armadak 83.000 gudari zituen Motian. Dionisiok Erice konkistatu zuen, Segesta eta Entella setiatu eta Motia kontrolatzeari hasi zen.
Motia konkistaturik
Motia ondo gotortutako hiria zen laku baten inguruan. Hiritarrek defendatzeari ekin zioten kaia moztuz, lehorrarekin lotzen zuena. Baina Dionisiok kaia konpondu zuen eta dorreak erabili zituen arieteak harresien ondoan edukitzeko. Murrua apurtu eta gero, soldaduek hiria eraso zuten. Egoera horretan, Himilkon Kartagotik Motiara irten zen eta greziar ontziteria ustekabean harrapatu zuen, zeinaren parterik handiena hondartzaratu zen. Himilkonek hainbat garraio-itsasontzi txikitu zuen eta lakuaren iparraldean greziar gerra-itsasontziak harrapatu ere. Estualdi horretatik irtetzeko, Dionisiok egurrezko plataforma bat eraiki zuen Motiako itsmoko iparraldean, itsas zabalera arrastaka itsasontziak eramateko. Harrituta, Himilkonek flota erretiratu zuen. Orduan, Dionisiok Motia erasotzeari ekin zion eta hau erori zen nahiz eta erresistentzia gogorra jarri. Konkistatu ondoren, hiria arpilatua izan zen, nahiz eta beranduago, hondarrak gotortu. Segesta eta Entella setiatu zituen ere baina azkenean, Sirakusara erretiratu zen flota eta armada gehienarekin negua igarotzeko. Haren anaiak, Leptinesek, 120 itsasontzirekin jarraitu zuen Ericen ondoan, horien artean, gutxienez 30 quinquerreme zeuden.
Kartago kontraerasoan
Flota punikoa Palermorantz zihoala Leptinesena aurkitu zuen. Honek 50 garraio-ontzi, 5.000 gizon eta 200 gurdi hondoratu zituen. Haize mesedegarri bati esker gainontzeko garraio punikoek ihes egin zuten.
Palermon 30.000 siziliar armada punikoan sartu ziren eta Himilkon Motiara abiatu zen. Bidebatez, traizio bati esker, Erice konkistatu zuen. Motia sikuloen garnizio batek defendatzen zuena, Bitonek aginduta, oso erraza zen konkistatzea. Himilkonek Motia berreraikitzearen ordez Marsala sortu zuen. Hurrengo lanak, Segestako setioa altxatzeak, ez zien kartagotarrei arazorik eman, greziarrek etsaia ikustean abandonatu zutelako.
Messinarako bidean
Himikon Motian aritzen zenean, Dionisiok Segesta eta Entellako setioak kendu zituen Sirakusara joateko. Segestarrek, setiatuta zeuden bitartean, buruhausteak eman zizkieten greziarrei, gauez egindako irteera batean greziar kanpalekua erre zutelako. Beharbada, Dionisiok ez zion kartagotar armadari aurre egin elimoen eskualdean ahulago zelako; harekin bakarrik bi hiri lerrokatuta zeudelako. Hauetariko bat, Erice, erori zen eta Halizia, Motia konkistatu bezain pronto, Dionisiorekin aliatu zena, berriro etsaiarekin igarotzear zegoen. Messina, garai hartan Zankle izenekoa, greziar hiri bat bazen ere, kartagorrekin K.a. 480tik itunduta zegoen. Kartagok eta Sirakusak, K.a. 405eko itunean, elkarri agindu zioten Sirakusa eta sikuloen independentzia bermatuko zutela, baina Dionisiok akordioa apurtzean K.a. 404an, Messina Sirakusarekin aliatu zenez eta Kartagok ituna apurtutzat jo zuen ere. Himilkonek K.a. 406an, Siziliako hegoaldeko kostatik ekialderantz abiatu zen eta Akragas, Camarina eta Gela menperatzean ospil ugari lortzeaz gain, Sirakusari aliatuak kendu zizkion. Halere, Himilkonek beste aukera bat hartu zuen Sirakusa zuzenean erasotzeko. Kartagotar armadak Palermora itzultzean hainbat soldadu errekrutatu zituen haren jabaria defendatzeko, Himilkon Messinarantz itsasoratu zen 600 gerra- eta garraio-itsasontzirekin. Ez zuen eten bat egin Himera zigortzeko matxinatzeagatik, horren ordez, Lipariraino jarraitu zuen non, zerga gisa, 30 zilarrezko talentu jaso baitzituen. Harrezkero, Sikulo guztiek, Aserinikoek izan ezik, Dionisioren kausa utzi zuten. Bitartean, Himilkonek itunak egiten zituen Himera eta Zefaledionekin hordidurazko bidea zaintzeko. Liparitik armada ekialdera abiatu zen eta Cape Pelorumenean lehorreratu, Messinatik 19 kilometrora. Himilkonek Siziliara eramandako indarra, K.a. 397an, 50.000 soldaduz osatuta zegoen, gehi 400 trirreme eta 600 garraio-itsasontzi. Armada hau 30.000 siziliarrekin gehitu zen (sikuloak, elimoak eta sikanoak), baina ez dago argi zenbat indar utzi zen mendebaldeko Sizilia babesteko, 300 trirreme eta 300 garraiokoekin Liparirantz irten zenean. Kartagotarrak Cape Pelorumean kanpatu ziren, Poseidon santutegiaren ondoan. Siziliako hiri handienek, Sirakusak eta Agrigentok adibidez, 10.000-20.000 biztanleen artean izango zituzten, beste hiri txikiago batzuek, hala nola, Himerak eta Messinak, 5.000 eta 6.000 soldadu bilduko zituzten. Messinak 30 trirreme antolatu zituen Sirakusaren kontra K.a. 399an.
Kartagoko kohorteak
Libiar infanteria astuna eta arina armadaren unitate disziplinatuenak ziren. Astunak formazio itxian borroka egiten zuen, ezpata luzeekin eta ezkutu biribilekin armaturik. Kaskoak eta lihozko korazak zeramatzan ere. Libiar infanteria arinak, berriz, xabalinak eta ezkutu txikiak zituen. Iberiar infanteriak tunika zuriak, purpurazko ertzekin, jantzi zituen baita larruzko kaskoak ere. Infanteria astunak falange trinko batean borroka egiten zuen,xabalinak, ezkutu luzeak eta ziztatzeko ezpata txikiak zituelarik. Campaniako, Sardiniako eta Galiako infanteriek berezko tresneria zuten, zenbaitetan, Kartagok ekipatzen zituen. Sikuloen eta beste siziliar batzuen ekipamendua greziar hopliten antzekoa zen. Libiarrek, kartagotarrek eta libio-feniziarrek ondo prestatutako eta disziplinatutako zalditeria zuten eta ezpata sastatzaile eta ezkutu biribilak zeramatzaten. Numidiatik zalditeri arina ezin hobea zetorren xabalin multzo batekin horniturik eta zaldiak gidatzen zituzten brida eta estriburik gabe. Iberiarrek eta galiarrek zalditeria zekarten. Libiarrek lau zalditako gurdi gehienak zituzten, baina Kartagok, oraindik ere, ez zituen gerrarako elefanteak erabili. Himilkonek gurdiak galdu zituen greziarrek Ericen 50 gerra-itsasontzi hondoratu zituztenean. Dirudienez, horietatik sirakusarrek ezin zuten bakar bat berreskuratu. Kartagotar ofizialek armada osoan agintzen zuten, zenbait unitatek berezko buruzagiak bazuten ere. Itsas-armada punikoan, gehienbat trirremez osatuta zegoena, tripulazio gehiena kartagotarra zen, baina bazeuden libiarrak eta beste kartagotar eremuetatik etorritakoak ere. Kartagotarrek nahiago zuten maniobratzeko itsasontzi errazak, bela handiagoak zituztenak azkarrago nabigatzeko, baina itsasontzi bakoitzean marinel gutxiago zituzten greziarrek baino. Ezaguna da kartagotarrek Sirakusako quinquerremekin topo egin zutela Motian. Dirudienez, greziarrek itsasontzi mota horiek asmatu zituzten, baina ez dago argi holako itsasontziak Messinako kanpainian agertu ziren.
Greziar armada
Greziar armadaren mamia hoplitak ziren, gehienbat hiritarren artean lortutakoak, Italiatik eta Greziatik bazeuden ere. Zalditeria hiritar aberatsen eta mertzenarioen artean aukeratzen zen. Hiritar batzuk peltastak ziren, mertzenarioak, berriz, arkulariak, habailariak eta borrokatxoak hasteko. Nahiz eta Messinako flotak trirremeak erabili, honen kopurua eta kokapena ezezaguna zaigu.
Messinako gudua
Messinako harresiak aspalditik ez ziren konpondu, beraz, hiria ez zegoen prest setio bat pairatzeko. Are gehiago, horren zalditeria eta hainbat soldaduk Sirakusako armadan parte hartzen zuten, horregatik Messinako gobernuak erabaki zuen kartagotarrei hiritik kanpo aurre egitea, hots, haien kanpamentuaren ondoan. Armada punikoa greziarra baino askoz handiagoa zenez, Mediterraneoa menperatzen zuen. Greziarren helburua ez da argia. Beharbada, bakarrik nahi zuten etsaien mugimenduak zelatatzea, baina ez zuten haintzat hartu Itsasotik eraso bat letorkiekeela. Profezia batek zioen kartagotarrak urketariak izango zirela Messinan, horrek, agian, mesinarrei adore eman zien handiagoa zen idar baten kontra borrokatzeko. Hainbat emakume eta ume hiritik joan ziren greziarrak irten baino lehen.
Messinako erasoa
Himilkonek ez zien aurre egin greziarrei bere kanpamentura hurbiltzean. Ezezaguna da Messinak zenbait itsasontzi zituen gudurako. Greziarrak hurbitzen zirela ohartarazita zegoenean, soldaduak itsasoratu ziren 200 itsasontzietan eta Mesinarantz jo zuten, greziarrak saihesteko eta babesik gabeko Messina erasotzeko. Trirreme bakoitzak 200 arraunlari, 16 tripulatzaile (kapitaina barne) eta 14-40 soldadu zituen, beraz, kartagotar armadak 2.400 eta 8.000 soldaduen artean izango zituen. Oso zaila izango zenez arraunlariak soldadu profesionalak bihurtzea, tropa handituko zen beste 3.000 soldadurekin. Itsasontziek ohiko zama baino gehiago eramango zuten, trirremeak ezegonkorrak bihurtu zitezkeen ondo armatutako soldaduak itsasontzien bizkarrean mugitzen baziren, hortaz, zeharbidean eserita bidaiatu behar zuten. Ez dago jakiterik nor zen buruzagia, beharbada Magon eta Himilkonen senide bat. Kartagotar armadaren zati bat Cape Pelorumean bildu zenean, 200 trirremeak soldaduz beterik hegoalderantz abiatu ziren, Messinarantz, alegia. Armada, ipar haizeak lagunduta, azkar heldu zen helmugara eta soldaduak Messinaren ondoan kanpatu ziren greziarrak itzuli baino lehen. Portua kontrolatu eta gero, kartagotarrak hirian sartu ziren lehorreko eta itsasoko konbinaturiko eraso batekin, beste erasotzaile batzuk harresien arrakaletatik igaro ziren bitartean. Kartagotarrak arrapaladan sartu, eta berrehala konkistatu zuten hiria, baina harrezkero populazio mordo batek eskualdeko gotorlekuetan babesa aurkitu zuen. Messinako soldaduak hiria erori zela entzutean, familiekin elkartu ziren.
Ondorioak
Greziarrek Liparin, Messinan eta Reggion koloniak ezarri ondoren, etruskoek haien kontra borroka egin zuten eskualde estrategiko hori lortzearren. Sibarisen aberastasunaren jatorria oinarritzen zen Sibarisetik Paestumerako itsasbidean, zeinak merkatariak ahalbideratzen zituen Messinako itsasarteko piratak saihestea. Horren kontrola Messinarako diru iturria zen. Himilkonek bi egunetan konkistatu zituen Lipari eta Messina, etruskoek mende batean lortu ez zutena. Messinaren harrapaketak kartagotarrei Messinako itsasarteko kontrola ematen zien baita portu handi bat ere, non 600 itsasontzietako flota punikoa amarratu zen. Horrek ahalbideratzen zuen Italia eta Siziliaren arteko trafikoa kontrolatzea. Horretaz gain, kartagotarrak Reggiokoekin aliatu litezke, Sirakusaren ohiko etsaia.
Gogoeta estrategikoak
Himilkonek aukeratu zuen Messinan base bat ez jartzea, agian gai ez zelako Kartagotik horren hurrun zegoen hiri hori kontrolatzeaz. Jarraian, saiatu zen Messinaren inguruko gotorlekuak konkistatzen, baina amore eman zuen denbora galtzea zelako, Dionisio Sirakusan indartzen zen bitartean. Kartagotarren azken helburua Sirakusa erasotzea zen. Messinarena, berriz, saio bat baino ez zen izan. Afrikatik errefortzuak ekartzea ez zen aukera bat, mertzenario berriak antolatzeko denbora beharrezkoa zelako, bestalde, Siziliako armada banatzeak, Messina zainduz, armada punikoa ahulduko zuen. Messina sarraskitu ondoren, kartagotarrak hegoalderantz abiatu ziren, kostaren ondoan, flotak paraleloan bide bera eginez. Dionisiok bere lurraldea hedatzean, Naxos eta Catania suntsitu zituen. Lehena sikuloei eman zien, bigarrena, ostera, Campaniako mertzenarioei. Horregatik, hegoaldeko kostatik joan beharrean, errazago zen ekialdetik joatea. Himilkonek ezin zituen ahaztu atzean utzitako gotorlekuak, arazoak sortu litzaketelako. Irtenbidea soila eta argia zen: hiri berri bat fundatzea.
Taorminaren fundazioa
Himilkonek erabaki zuen Taurus mendian hiri bat sortzea. Aurretiaz sikuloak han bizi ziren ,beraz, sikuloekin berpopulatu eta hiria gotortu zuen. Fundazioa ospatzeko, hainbat txori hil zituen harri bakar batekin. Hiria nahiko hurbil zegoen Messinatik edozein eraso ekiditzeko, baina aski urrun ustekabean harrapatua izateko eta, gainera, operazio berrirako base bat izan zitekeen. Gainera, sikuloek Dionisio gorrotatzen zuten eta Assorokoak izan ezik, enparauek Dionisioren armada laga zuten haien etxeetara itzultzeko. Honela, Dionisioren indarra ahuldu zen borroka hasi baino lehen. Epaminondasek K.a. 370ean, estrategia bera erabili zuen Mesene berreraiki eta Megalopolis fundatu zuenean Espartako lurraldean, azken hiri hori indarrez hartu ezin zuenean. Horrek funtzionatu zuen lazedemoniarren eskualdea gutxituz. Messinako hiria geroago berreraiki zen Kartagori eta Sirakusari arazoak emanez. Bitartean, Dionisiok lanean ziharduen mertzenarioak kontratatzen, itsasontziak egiten (hauek erabiltzeko esklaboak askatu zituen) eta Sirakusa eta Lentini hiriak gotortuz. Cataniako biztanleak limurtu zituen hiria uzteko eta Ennara joateko, nahiz eta campaniar hauek Dionisiok berak Catanian ezarri zituen jatorrizko greziarrak kanporatu ostean, Dionisio Taorminara abiatu zen flota eta armadarekin, baina patuak ez zuen nahi izan etsaiek hiri horretan borroka egin zezatela.
Ikus, gainera
Ez nahastu horri hau Messinako guduarekin (K.a. 265-264), 1. Gerra Punikoari hasiera eman ziona.
Durón
Durón Guadalajarako udalerria da, La Alcarria eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 122 biztanle zituen.
Albert Demangeon
Albert Demangeon (Cormeilles, Eure, -Paris, ) frantziar geografo bat izan zen. Eskualdeetako geografia eta giza geografiaren ikerketetan egindako lan berritzaileengatik da ezaguna.
Ekonomiaren Annales aldizkariaren partaide izan zen eta Paul Vidal de la Blache izan zuen ereduetako bat bere metodologiarako. Jean Gottmann eta Pierre Vilar bere ikasleak izan ziren.
Lucien Febvrerekin batera, ''Le Rhin. Problèmes d'histoire et d'économie'' (1935) idatzi zuen.
Microhyla petrigena
Microhyla petrigena Microhyla generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Scotophilus dinganii
Scotophilus dinganii Scotophilus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Vespertilioninae azpifamilia eta Vespertilionidae familian sailkatuta dago
Longavesnes
Longavesnes Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Longavesnes udalerrian erroldatutako biztanleak 100 ziren. Familiak 47 ziren, horien artean 19 pertsona bakarrekoak ziren (5 bakarrik bizi ziren gizonak eta 14 bakarrik bizi ziren emakumeak), 9 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 14 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 5 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 54 etxebizitza zeuden, 44 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 53 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 44 etxebizitza nagusietatik 35 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 57 ziren, horien artean 43 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 43 pertsona aktiboetatik 38 lanean zeuden (22 gizon eta 16 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Longavesnes udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Salamatof (Alaska)
Salamatof Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Kenai Peninsula Boroughn dago, Alaska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Ramón Jáuregui
José Ramón Jáuregui Atondo (Donostia, 1948ko irailaren 1a) euskal herritar politikaria eta Espainiako Langile Alderdi Sozialistako kidea da. Eusko Jaurlaritzako lehendakariordea eta Espainiako Presidentetzako ministroa izan zen. Ingeniari teknikoa, zuzenbidean lizentziatua ere bada.
Biografia
Gurasoak nafarrak zituen. Ramon Jauregi Donostiako Herrera auzoan jaio zen. Batxilergoa bukatu eta gero, Pasaiako burdinola batean lan egiten hasi zen, gauez Ingeniaritza ikasi bitartean. Gauez berriz ere, Zuzenbidea ikasi zuen, eta 1975ean lizentziatura lortu. UGTren abokatu-bulego batean hasi zen, Errenterian, non Txiki Benegas ezagutu zuen. 1973an, PSOE eta UGTko kide egin zen.
UGTko idazkari nagusi zenean, Donostiako Udalean hasi zen; 1980ko Eusko Legebiltzarrerako hauteskundeetan, legebiltzarkide hautatua izan zen. 1982an, Espainiako Gobernuaren ordezkari izendatu zuten, eta 1985ean, PSE-EEko presidente.
1986ko Eusko Legebiltzarrerako hauteskundeen ondorioz, PSEk eta EAJk gobernua sortu zuten, eta, Jose Antonio Ardanza lehendakari zela, lehendakariorde bilakatu zen.
1988tik 1997ra Euskadiko Alderdi Sozialistako eta 1993tik aurrera PSE-EE alderdiko idazkari nagusi izan zen, 1985etik 1988ra alderdi horretako presidente izan ondoren. Euskal Herriko sozialisten idazkaritza nagusia 1997an utzi zuen, PSOEren Agintaritza Batzorde Federalean ardura berriak hartzeko. 1980az geroztik, legegintzaldi batean baino gehiagotan izan da Eusko Legebiltzarreko kide: 1980an, Gipuzkoako zerrendetan hautatu zuten legebiltzarkide; 1990ean, Arabakoetan, eta 1994an, Bizkaikoetan. 1995etik 1997ra Justizia, Ekonomia, Lan eta Gizarte Segurantzako sailburu izan zen. Nahiz eta 1994az geroztik izan PSOEren Agintaritza Batzorde Federaleko kide, 1997ko XIV. Kongresuan hautatu zuten Politika Autonomikoaren alorreko idazkari, Zuzendaritza Federalaren barruan, eta orduz geroztik Madrilen aritu da gehienbat politikagintzan.
2000an, Espainiako Kongresuko diputatu aukeratu zuten Arabatik, eta 2009an eurodiputatu. 2010eko urriaren 21ean, María Teresa Fernández de la Vega ordezkatu eta Presidentetzako ministro izendatu zuten.
Holm (Pinneberg)
Holm Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Rollerball (1975eko filma)
Rollerball 1975eko Norman Jewison kanadar zinema zuzendari eta ekoizleak zuzendu eta ekoiztutako zientzia-fikziozko eta akziozko kirol film bat da. James Caan, John Houseman, Maud Adams, John Beck eta Moses Gunn eta Ralph Richardson aktoreek antzeztu zuten.
2002an John McTiernanek zuzendu eta izenburu berdineko berregokitzapena izan zuen,
Argumentua
2018. urtea, mundua sei korporazioen artean banatua dago: Energia, Elikadura, Luxua, Etxebizitza, Komunikazioa eta Garraioa. Lasaitasun soziala erabatekoa da, baina baita jendearen askatasun eza ere. Ihesbide bezala Rollerball delakoa dago, ikusle ugari dituen eta berau jokatzen duten jokalarien bizitza bera arriskuan jartzen duen joko bortitz eta hilgarria.
Raül Romeva
Raül Romeva i Rueda (Madril, 1971ko martxoaren 12a) kataluniar analista eta politikari bat da. Gaur egun Kataluniako Generalitatea bozeramailea eta Kanpo Harremanetarako kontseilaria da. Eleanitza da, katalana eta gaztelaniaz gain, ingelesa, frantsesa, italiera eta serbokroaziera mintzatzen ditu, horregatik Generalitateko nazioarteko prentsaurrekoetan ingelesez edo frantsesez mintzatzen, bera agertu ohi da.
Madrilen jaio arren, 9-22 urte artean Caldes de Montbui udalerrian bizi izan zen. Bartzelonako Unibertsitate Autonomoan Ekonomia Zientzietan lizentziatua eta nazioarteko harremanetan doktoratua. Balkanetako Gerran Bosnia-Herzegovinako gatazkan Kroaziako errefuxiatu zelaietako jendeari laguntza humanitarioa etaemateko ekimenen bultzatzailea iza zen. UNESCO eta Europako Segurtasun eta Lankidetzako Antolakundean lanean jardun zuen.
2004-2014 artean Europako Parlamentuan Iniciativa per Catalunya Verds alderdiko parlamentaria izan zen. 2017ko urriko independentzia aldarrikapenaren eta 155. artikuluaren aplikazioaren ondotik, Audientzia Nazionalak Raul Romeva atxilotu zuen, Kataluniako Gobernu osoarekin batera.
Gatehead (Ekialdeko Ayrshire)
Gatehead, Eskoziako herri bat da, Kilmaurs parrokian eta Ekialdeko Ayrshire konderrian.
Vienako ogi
Vienako ogia XIX. mendean Austriako hiriburuan garatutako metodo baten arabera ekoizten den ogi mota bat da. Bere zarakarra oso fina eta distiratsua da, brioxa antzeko masa du eta egoste prozesuan ur-lurruna erabiltzen dute. Bere mamia leuna, fina eta harroa da, baina apur bat gozoa.
San Martin Tourskoaren eliza (Frómista)
San Martin Tourskoaren eliza (iglesia de San Martín de Tours) Frómistako eliza erromanikoa da, Tierra de Campos eskualdean dagoena.
XI. mendean Munia Gaztelakoa kondesak hala eskatuta eraikia, Erdi Aroan zenbait aldiz eskuz aldatu zen.
Noka (musika taldea)
Noka euskal jatorriko hiru emakumezkok Chinon (Kalifornia) sortutako musika taldea da. Euskal kantu tradizionalak kantatzen dituzte, beti euskaraz eta a cappella.
San Martin Tourskoaren eliza (Frómista)
1894an Espainiako gobernuak Bien de Interés Cultural izendatu zuen eta 2015ean UNESCOk Donejakue Bidearentzat egindako zerrendan sartu zuen.
Noka (musika taldea)
Hiru partaideak dira Andrea Bidart, Begoña Echeverria eta Cathy Petrissans. Izena, Noka, apropos hautatua da. Noka edo noketa, emakumeen artean hitz egiteko moldea, aldarrikatzen dute beren kantuetan eta jarreretan ere.
San Martin Tourskoaren eliza (Frómista)
Historia
XI. mendearen bigarren erdian eraiki zuten. XV. mendea n dorre bat gehitu zitzaion zinborioaren gainean, kanpandorrea izateko. Beste gela batzuk ere gehitu zitzaizkion, sakristia izateko. Hurrengo mendeetan eraikina kaltetuz joan zen.
XIX. mendea n itxi egin zuten, gurtzarako egokia ez zela eta. Horren ondoren, ganga eta horma zati batzuk erori zitzaizkion.
XX. mende hasieran konponketa lanak egin zizkioten, Manuel Anibal Alvarez Amoroso arkitektoaren gidaritzapean. Honek, hasierako itxura bueltatu zion, mendeetan zehar gehitutako elementuak kenduz. Kaltetutako kapitelak eta hagaburuak Palentziako Arkeologia Museora eraman zituzten, eta haien ordez erreplikak ipini zituzten. Konponketak 1904an amaitu ziren.
Ezaugarriak
Nabeek altuera txikia dute. Zinborio oktogonal bat dauka gurutzaduraren gainean. Aurrealdean bi dorre zilindriko ditu, atariaren albo banatan. Hiru nabeek kanoi-ganga k dituzte, eta erdikoa zabalgoa da, eta garaiagoa. Nabe bakoitzaren amaieran abside erdizirkular bana dago.
Hormetan leiho gutxi dauzka. Absideetan eta alboetan dituen leihoak erdi puntuko arkuak dira. Ateen eta teilatuaren aterpean 300 irudi baino gehiago ditu, animaliak, pertsonak edo izaki mitologikoak irudikatuz. Aipagarriak dira xake taula itxurako apaingarriak, teilatuen azpian ageri direnak.
Horma bakoitzean ate bana dauka. Guztira, lau. Kontrahormak ere ageri dira.
Barrualdean apaingarri gutxi dago. Aipagarriak dira zutabeetako kapiteletako irudiak (batzuk berreraikiak dira). Hauetan landareak, animaliak edo kontakizunak agertzen dira (adibidez, Adam eta Eba ri buruzkoak edota azeriaren eta belearen alegiari buruzkoak).
Todd Mission (Texas)
Todd Mission Texasko hiri bat da. Grimes konderrian kokatua dago. 2010ean 107 biztanle zituen, 5.14 kilometro koadrotan banatuta.
El Cardoso de la Sierra
El Cardoso de la Sierra Guadalajarako udalerria da, Sierra norte eskualdean dagoena.
Adinfer
Adinfer Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Etxebizitza
2007an 83 etxebizitza zeuden, 81 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 83etxeak ziren. 81 etxebizitza nagusietatik 70 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 60 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 133 ziren, horien artean 108 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 108 pertsona aktiboetatik 99 lanean zeuden (56 gizon eta 43 emakume) eta 9 langabezian zeuden (6 gizon eta 3 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Adinfer udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 229,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.356 euro zen.
Mars Polar Lander
Mars Polar Lander (MPL) AEBetako zunda espaziala izan zen. Martera bidali zen Delta II 7425 suziri baten bidez 1999ko urtarrilaren 3an eta Martera ailegatu zen 1999ko abenduaren 3an, 11 hilabeteko bidaia baten ostean. Mars Pathfinderen ostean hau izan zen lehenengo bidaia Martera.
Adinfer
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
Mars Polar Lander
Mars Polar Lander-a Mars Climate Orbiter-ekin batera Mars Surveyor ´98 misioa osatzen zuen.
Adinfer
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
Mars Polar Lander
Zunda hau beste bi mikrozundekin bidaiatzen zuen, zunda hauek Deep Space 2-ren esperimentuan parte hartzen zuten.
Adinfer
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Adinfer udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 392 hektarea erabiltzen.
Mars Polar Lander
Misioaren Garapena
Mars Polar Landerren jaurtiketa:
MPL Marteko atmosferara ailegatu baino minutu batzuk lehenago, jaisteko moduluak eramaten zituen etapa jaurtiki egin zen. Ondorioz, zunda martxan jarri zen kapsula termo-babesgarri bate barnean. Modu berean, beste bi mikrozundak deskonektatu ziren bultzatzen zieten etapatik eta beste zunda alde batera utzi eta independenteki jauzi ziren.
Adinfer
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mars Polar Lander
Misioaren Garapena
1999ko abenduaren 3an lurreratzeko 10 minutu baino lehenago kontaktua galdu zen.
Mours-Saint-Eusèbe
Mours-Saint-Eusèbe Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Mars Polar Lander
Kontaktua galdu izanaren kausak
Hasieran pentsatzen zen lurreratzeko eremua gaizki aukeratu zela eta MPL-a ezin zuela lurrarekin kontaktatu horregatik. Geroago konturatu ziren hipotesi hau ez zela oso posiblea.
Mours-Saint-Eusèbe
Biztanleria
2007an Mours-Saint-Eusèbe udalerrian erroldatutako biztanleak 2.446 ziren. Familiak 950 ziren, horien artean 197 pertsona bakarrekoak ziren (47 bakarrik bizi ziren gizonak eta 150 bakarrik bizi ziren emakumeak), 359 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 347 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 47 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.028 etxebizitza zeuden, 972 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 45 hutsik zeuden. 973 etxeak ziren eta 54 apartamentuak ziren. 972 etxebizitza nagusietatik 821 bere jabearen bizilekua ziren, 142 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 17 etxek bi zituzten, 83 etxek hiru zituzten, 287 etxek lau zituzten eta 584 etxek bost zituzten. 782 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 375 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 541 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.528 ziren, horien artean 1.080 aktiboak ziren eta 448 inaktiboak ziren. 1.080 pertsona aktiboetatik 1.012 lanean zeuden (528 gizon eta 484 emakume) eta 68 langabezian zeuden (27 gizon eta 41 emakume). 448 pertsona inaktiboetatik 185 erretiraturik zeuden, 149 ikasten zeuden eta 114 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mours-Saint-Eusèbe udalerrian 986 unitate fiskal zeuden, 2.547,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.557 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 155 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 33 eraikuntza enpresak ziren, 40 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 45 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 igeltseroak, 10 margolariak, 3 zurginak, 6 iturginak, 5 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Mours-Saint-Eusèbe udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 155 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mars Polar Lander
Kontaktua galdu izanaren kausak
Inbestigazioak egin ondoren konturatu ziren lurreratzeko motorra ez zela inoiz frogatu Martitzen funtzionatu behar zituen tenperaturetan.NASAren iritziz hau ez zen zehatza motorra beste misio batzuetan frogatu zelako, hala ere ez zituen frogarik hau horrela izan zela frogatzeko.
Geroago pentsatu zuten errua zundaren azkena zela. Ankak modu oso bortitzean ateratzen ziren, eta hauek zunda lurraren kontra jotzen zuenerako sentsoreak aktibatu zituen motorra geldituz airean zegoen bitartean eta zunda Martitzeko lurraren kontra joz.
Deep Space 2 misioan parte hartzen zuten beste bi mikrozundekin kontaktua galdu zen.
Mars Climate Observer-ren galeraren ondorioak
Hasiera batean planeatuta zegoen Lurrarekin komunikatzea Mars Climate Observer Marteren orbitaren inguruan zegoela, baina azken honen galeraren erruz bere komunikatzeko metodoak erabili behar izan zituen. Mars Polar Lander planetaren azalera ailegatu baino lehen, bi zunda ailegatu behar zuten lehenengo: Deep Space 2 eta Amundsen and Scott.
Mars Polar Lander Marteren atmosferan sartzeko eta lurreratzeko, azkenengo etapan zegoen bitartean, aurretik aipatutako bi zundek planetaren lurraren kontra talka egin zuten. Bi zunda hauen funtzio nagusia Marteren lurra zulatzea eta Lurrari tenperaturari eta uraren bolumenari buruzko informazioa bidaltzea zen. Honetara Mars Polar Lander-rek ezin zen ailegatu.
Gero aurkeztuko ziren kausengatik, zundak ez zituen bere helburuak lortu eta honen ondorioz (eta bereziki espazio ontziaren galera), NASAren erreputazioa minduta izan zen 1986an Challenger espazio ontziarekin gertatutakoarekin konparatzen badugu. Horretaz gain, NASArengatik jasotako akusazioak eta presioak, Marteko estudiora eraman ahal ditu galdutako fase guztia.
Lehenengoz, bi izan ziren akatsak Mars Polar Landerren galeragatik: espazio ontzia galgatzeko diseinatutako suziria ezin zuten tenperatu hain baxutan lan egin, itzali egin behar zituen etengailu automatikoa ezta ez zuen bere lana bete, hau da, suziriak bere lana ondo egin arren, ez zitekeen ondo aterako.
Nyctibius griseus
Nyctibius griseus Nyctibius generoko animalia da. Hegaztien barruko Nyctibiidae familian sailkatua dago.
Harding-Birch Lakes (Alaska)
Harding-Birch Lakes Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Fairbanks North Star Boroughn dago, Alaska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Bikario jeneral
Bikario jenerala edo bikario nagusia Eliza katolikoaren hierarkiaren barruan, gotzainaren laguntzaile bat da, honek izendatzen duena eta elizbarrutia gobernatzen laguntzen diona. Bikario guztien moduan, haren funtzioak aldakorrak dira, zeren eta gotzainaren nahiaren baitan baitaude.
Gaztelugatxe (abestia)
Gaztelugatxe Oskorri taldeak sortutako abesti herrikoia da. 1980. urtean Elkar diskoetxean Xoxoa zigiluarekin argitaratutako Plazarik plaza diskoan kaleratu zuten.
Kilmaurs
, 'Cill Mhàrais', Eskoziako udalerri bat da, Ekialdeko Ayrshire konderrian. Kilmarnock udalerriaren alboan dago.
Gaztelugatxe (abestia)
Disko berean agertu ziren beste zazpi kantak ere oso ezagun bihurtu ziren: Furra furra, Tirauki, Violetaren martxa, Basa andere, Zortziko berri bat, Etxahun, eta Kaio luma zikina
Tolar (Texas)
Tolar Texasko hiri bat da. Hood konderrian kokatua dago. 2010ean 681 biztanle zituen, 2.42 kilometro koadrotan banatuta.
Gaztelugatxe (abestia)
Oso kanta ezagun bilakatu zen, horren froga da Euskal Kanturik Onena saioan hautatu zutela, Joseina Etxeberriak eta Edurne Ormazabalek 2005ean Euskal Telebistan aurkeztu zuten programan.
Aingeru Bergizes (baxua) eta Jose Manuel Cacho (biolina) sartu ziren Oskorri taldean Plazarik plaza disko hori grabatzeko. Oskorriren arrakasta masiboaren diskoa izan zen. Taldearen sonoritatearen hainbat ezaugarri nagusi agertu ziren disko horretan: Balada gozoak zein dantzarako kantu arinak egiteko gaitasuna, ironia eta umorearen erabilera kritikoa, folklorearen irakurketa berritzailea eta tresna elektrikoek jantzitako sonoritate gehienbat akustikoa.
Killylea
Killylea (irlanderaz Coillidh Léith) Ipar Irlandako Armagh konderrian dagoen udalerri txiki bat da, Ulster probintzian. 2011n 253 biztanle zituen.
Armagh konderriaren mendebaldean dago, Tyrone konderria eta Irlandako Errepublikan dagoen Monaghan konderriaren mugatik hurbil.
Gaztelugatxe (abestia)
Bertsioak
1984an bigarren bertsio bat argitaratu zuen Oskorrik Alemania euskaraz diskoan.
1996an Oskorri taldearen 25. urteurreneko zuzeneko kontzertuan beste bertsio bat egin zuten Liam O'Flynn irlandar abeslariarekin, 25 kantu-urte diskoan argitaratu zena.
Hitzak
Askatasuna ospatzeko olerkia da, sinplea eta sakona aldiberean. Doinua herrikoia da eta hitzak Natxo de Feliperenak. Bertsoek kontatzen dute orain dela seiehun urte euskaldunontzako altxor bat zekarren itsasontzi bat hondatu zela Gaztelugatxe parean pasatzerakoan. Altxor hori aurkitzen du protagonistak uretan sartuta baita altxorra zein zen deskubritu ere: "... inor ez zapaltzeko gogoa, zapalduak ez izatekoa; hau da gure urguilua, altxor guztien iturria".
Microhyla picta
Microhyla picta Microhyla generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
La Chapelle-sur-Aveyron
La Chapelle-sur-Aveyron Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Chapelle-sur-Aveyron udalerrian erroldatutako biztanleak 482 ziren. Familiak 200 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 267 etxebizitza zeuden, 205 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 263 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 205 etxebizitza nagusietatik 173 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 101 etxek bost zituzten. 145 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 92 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 308 ziren, horien artean 225 aktiboak ziren eta 83 inaktiboak ziren. 225 pertsona aktiboetatik 208 lanean zeuden (120 gizon eta 88 emakume) eta 17 langabezian zeuden (7 gizon eta 10 emakume). 83 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Chapelle-sur-Aveyron udalerrian 211 unitate fiskal zeuden, 501 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.656 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina eta 3 eraikuntza enpresak.
2000. urtean La Chapelle-sur-Aveyron udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.288 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Baguette
Baguette (hagaxka; frantsesez ahoskatua) gari irina erabiltzen duen ogi mota bat da, zabala baino askoz luzeagoa izateagatik eta bere azal kurruskariagatik bereizten dena. Ezin hobea da ogitartekoak egiteko. Bere jatorria espekulazio hutsa da, edonola ere, XVIII. mendean Frantzian horrelako ogiak ospetsu bilakatu ziren.
2021eko maiatzean, Frantziak UNESCOren ondare inmaterial zerrendarako aurkeztu zuen.
Scotophilus heathii
Scotophilus heathii Scotophilus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Vespertilioninae azpifamilia eta Vespertilionidae familian sailkatuta dago
Royalton (Vermont)
Royalton Vermont estatubatuar estatuko Windsor konderrian dagoen herria da. 2010. urtean 2.773 biztanle zituen eta 26 pertsona/km²-ko dentsitatea.
Aleneva (Alaska)
Aleneva Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Kodiak Island Boroughn dago, Alaska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
El Casar
El Casar Guadalajarako udalerria da, Campiña de Guadalajara eskualdean dagoena.
Horstedt (Schleswig-Holstein)
Horstedt Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
El Casar
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 10.031 biztanle zituen.
Agustin Basterretxea
Agustin Basterretxea (Lekeitio, Bizkaia, 1700ko azaroaren 22a - Ibidem, 1761eko azaroaren 18a) euskal apaiz eta idazlea zen.
Jaiotza
Leku gehienetan ispaster tartzat jotzen bada ere, Lekeitioko Santa Maria eliza ko bataio liburuetan honako errejistroa dago: "En veinte y cinco de nob(e) de mil y setecientos Baptize a A(gn) Clemente hijo leg(mo) de Dn. Agustin de Basterechea y de D.ª Josepha de la renteria abuelos Paternos el Cap(n) Dn. Miguel de Basterechea y D.(a) Ursola de Beingoolea maternos Dn P.º ibañes de la renteria y D.(a) marina de monteano Vez(os) de esta villa (Padrinos) el Cap(n) Dn. Joseph de mendiola y D.ª Maria paz de Veingoolea = Liz. Aranzivia. Iturria: AHEV, Parroquia de Santa Maria de Lequeitio. Libro de Bautizados, Tomo 3 (de 1670 a 1735), fol. 117 vto. (Parroquia 53001, Doc. 26-1)."Argi eta garbi azaltzen zaigu beraz, ez bakarrik Agustin Clemente Basterretxea (Ibañez de la) Renteria Beingolea Monteano Lekeition jaio zela, baita ere herriko burdinolekin eta merkataritza rekin lotutako familia indartsuen kidea zela. Hain zuzen ere, bere lehengusu baten semea izango zen Ilustrazio garaian nabarmenduko zen Jose Agustin Ibañez de la Renteria.
Datu biografikoak
Lehen ikasketak Lekeition egin zituen eta 1716an Jesusen Lagundian sartu zen. 1734an profesatu zuen. Barroko ak ekarritako erlijioaren indarragatik misio lanetan ibili zen Bizkaian, eta Literatura, Filosofia eta Teologia irakatsi zituen. Urduña ko ikastetxeko zuzendari izan zan urte batzuetan; gero Lekeitioko ikastetxekoa.
XVIII. mende ko Ilustrazio aurreko giroan hezia, jesuiten literaturaren eragina jaso zuen. Sermolari on eta irakasle arduratsu fama erdietsi zuen. Konturatu zen herriak bertsoen bidez hartu eta irensten zituela gogotsuen irakaspenak. Horrek bi idazlan bertsotan egitera bultzatu zuen: «Guisonaren acabuco lau gausac» eta «Anima penitente batén negarrac». Dena den, bere «Jesu-Christo gure Jaunaren Passioa» bertso sorta luzea da gogoratuena, hiru mendetan zehar dozenaka berrarargitaraldi izan dituena, eta Aste Santu ko funtzioetan oraindik abesten dena.
Ezkututik agerira
Basterretxea ez zen idazle ezaguna izan bere garaian. Jose Antonio Arana Martija ren arabera, Eusko Ikaskuntza k Oñati n antolatu zuen lehenengo Biltzarrean (1918) eman zen bere berri, Juan Allende Salazar ren ahotik. Izan ere, XVIII. mendean zehar egin ziren "Passioaren" argitarapenetan ez zen Basterretxearen izenik ageri, 1777koaren azalean agertzen den "A. JHS B." siglak kenduta; Basterretxearen izena estrainekotz XIX. mende hasieran aipatu zen: "Yesucristo geure Yaunaren pasiño santua: Aita Basterrechea Izpazter-tarrac ta Yesuiteac Guiputz-euskerazko bersoetan imini evana... Tolosan, Yoan Ignacio Mendizabalen echean, 1832 garren urtean" deritzon edizioan. Halere, "Passioa" Agustin Kardaberaz ena zela uste zuen jende gehienak (Basterretxearen bertsoak gipuzkerara itzuli zituenarena, alegia); 1928ko edizioa prestatzen hasi zenean, Romualdo Galdos ek berak ere horrela uste zuen.
Basterretxearen idazlanei buruzko iritzi kontrajarriak daude: Patxi Salaberri Muñoa ren arabera bere idazkerak ez dakarkio berrikuntzarik herri poesian oinarritutako eredu hedatuari, eta eskema metriko tradizionaletik ez dira ateratzen. Santiago Onaindia k eta Mikel Zarate k berriz, bere transmisio gaitasun handia goretsi zuten.
El Cubillo de Uceda
El Cubillo de Uceda Guadalajarako udalerria da, Campiña del Henares eskualdean dagoena.
Tomball (Texas)
Tomball Texasko hiri bat da. Harris konderrian kokatua dago. 2010ean 10,753 biztanle zituen, 30.47 kilometro koadrotan banatuta.
Rupert (Vermont)
Rupert Vermont estatubatuar estatuko Bennington konderrian dagoen herria da. 2010. urtean 714 biztanle zituen eta 6,18 pertsona/km²-ko dentsitatea.
Glenbuck
, 'Gleann Buic', Eskoziako landa eta baserri giroko herri bat da, Ekialdeko Ayrshire konderrian. Muirkirk udalerritik 3 milia ekialdera dago.
Nyctibius maculosus
Nyctibius maculosus Nyctibius generoko animalia da. Hegaztien barruko Nyctibiidae familian sailkatua dago.