cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vermenton
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 98 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 9 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 16 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 35 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 3 funerariak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 2 iturginak, 3 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 3 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 2 tintoreriak.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Vermenton udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1  eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen. Vermenton udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 299 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Varzelândia
Varzelândia Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
José Manuel Maza
José Manuel Maza Martín (Madril, Espainia, 1951ko urriaren 23a - Buenos Aires, Argentina, 2017ko azaroaren 18a) espainiar magistratu, kriminologo eta idazlea zen. 2016ko azaroaren 25etik bere heriotzera arte Espainiako Estatuko Fiskal Nagusia izan zen.
Madrilgo Complutense Unibertsitatean Zuzenbidean eta Historian lizentziatu zen. Horrez gain, kriminologian diploma lortu zuen. 1975ean sartu zen Ibilbide Judizialean eta 1978an Ibilbide Fiskalean.
2016ko azaroaren 25ean Espainiako Ministroen Batzordeak Maza Estatuko Fiskal Nagusi izendatu zuen.
Buenos Airesera Iberoameriketako Ministerio Publikoen Elkartearen bileran parte hartzera joana zela hil zen 2017ko azaroaren 18an infekzio baten ondorioz. Luis Navajasek, Auzitegi Goreneko fiskal tenienteak, ordezkatu du behin-behinean Maza fiskala zena.
Scyliorhinus besnardi
Scyliorhinus besnardi Scyliorhinus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Jesús Bilbao
Jesús María Bilbao Curiel (Leioa), Jesus Bilbao izenez ezagutua, bizkaitar irakasle eta politikaria da.
Deustuko Unibertsitatean Zuzenbidea eta Euskal filologia lizentziaturak ikasi zituen. Gaur egun Asti-Leku kooperatiba-sozietateko zuzendari orokorra da eta Asti-Leku Ikastolan irakasle.
Leioako zinegotzi izan zen, EAJko bozeramale eta Bizkaiko Batzar Nagusietarako hautagai, EAJ alderdiarekin.
Čadca
Čadca Eslovakiako udalerri bat da, Čadcako barrutian kokatuta. 56,79 km²ko azalera du eta 24431 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1598. urtekoa da.
Ptychidio jordani
Ptychidio jordani Ptychidio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Iratxe Mediavilla
Iratxe Mediavilla Francés (Elorrio, Bizkaia, 1985eko uztailaren 24a) bizkaitar zinegilea da. 2016an Argi izenburuko bere lehen film luzea zuzendu zuen.
Biografia
Iratxe Mediavilla Elorrion jaio zen. 2008an Bilboko Zinema eskolan heldu zion zinema munduko ibilbideari.Ondoren, hainbat urtez ikus-entzunezko arloetan ibili zen, publizitatean, bideoklipetan, batez ere arteko departamentuan. 2014an Il Marquesse laburmetraia zuzendu nuen, honekin Arriola 24 ordu digitaleko jaialdiko lehen saria lortu zuen. Saria lortzeak beste proiektu bat egiteko gogoa piztu zion, horrela, talde tekniko on bat bildu ondoren Argi luzemetraian hasi ginen lanean. Filme honen bidez, bere jaioterriari opari bat egiteko modua zela iruditu zitzaion.
Chelsea zubia
Chelsea zubia (Chelsea Bridge) Tamesis ibaia gurutzatzen duen zubia da eta Londresen kokaturik dagoena. Izena ematen dion Chelsea eta Wandsworth udalerriko Battersea barrutia lotzen ditu.
Mariasilvia Spolato
Mariasilvia Spolato (Padua, Italia, 1935eko ekainaren 26a - Bolzano, Italia, 2018ko urriaren 31) LGBT eskubideen ekintzaile italiarra izan zen. Homosexualen eskubideen aldeko mugimenduaren aitzindarietako bat izan zen, eta Italian homosexualitatea publikoki adierazi zuen lehen emakumea. Hori dela eta, diskriminatua izan zen, batez ere eremu profesionalean.
Chelsea zubia
Historia
1771 urtean egurrezko zubi batek lotzen zituen Chelsea eta Battesea. 1851 eta 1858 artean Thomas Pagek diseinaturiko zubi eseki bat eraiki zen, Victoria Bridge izena hartu zuena. XX mendearen hasieran berria eraikitzea erabaki zen eta G. Topham Forrest eta E. P. Wheeler-ek diseinatu ondoren 1937ko maiatzaren 6an ireki zen.
Mariasilvia Spolato
Biografia
Paduan jaio zen 1935eko ekainaren 26an eta hiri berean, 1961ean, bikaintasunez graduatu zen matematika zientzietan. Bolada batez Milanen lan egin eta bizi izan zen. Erromara joanda, 1971n Homosexualen Askapenerako Frontea (FLO) sortu zuen, ondoren Frente Unitario Homosexual Iraultzaile Italiarrarekin (FUORI) bat egin zuena. Angelo Pezzanarekin batera, 1971n "Fuori" aldizkaria sortu zuen, geroago herrialdeko lehenengo gay erakundea bihurtu zena.
1972an, Mariasilviak martxoaren 8an Erroman egindako martxa feministan parte hartu zuen, eta harrotasunez erakutsi zuen "liberazio homosexuala" zioen kartel bat, tabu bat hautsiz eta eskandalu bat sortuz. Panorama astekariak argitaratu zituen manifestazioan parte hartu zuenaren argazkiak, eta horrek arazoak sortu zizkion. Familiak harekin harremanak moztu zituen, bikotekideak utzi egin zuen berarekin zuzenean erlazionatuko ote zuten beldurrez, eta matematikako irakasle gisa lan egiten zuen Unibertsitateak kaleratu egin zuen.
Orduko Italian, eskubide zibilen frontean dena posible zela zirudienean, Mariasilvia ekintzaile nekaezina izan zen. Argazkigintzaren zale amorratua, italiar neofeminismoaren lehen poesia lesbiana argitaratu zuen, baita eskubide zibilen bibliatzat hartzen den liburu bat ere, "''Los movimientos de liberación homosexual". ''
"Bere lesbianismoa bere izen eta abizenarekin sinatzera ausartu zen", idatzi zuen Rina Macrellik 1982ko martxoan "Effe" aldizkari feministan, argitalpen feminista historiko batean.
"Mariasilvia Spolato aitzindari garrantzitsuenetako bat izan zen Italian gay eta lesbianen existitzeko eskubidearen eta onarpen sozialaren aldeko borrokan", adierazi zuen ohar batean Enrico Oliarik, homosexualen eskubideen aldeko GayLib elkarte kontserbadoreko presidenteak.
"Italiako Stonewall" deiturikoan parte hartu zuen, hau da, "Giza sexualitatetik desbideratutako portaerak" gaitzat izan zituen lehen Sexologiari buruzko Nazioarteko Kongresuaren aurkako protesta-manifestazioan. Kongresu hau Sanremoko kasinoan izan zen, 1972ko apirilaren 5etik 8ra; orduan, Corriere della Serak elkarrizketatu zuen, bere izen-abizenak emanez.
Mariasilvia hainbat urtez aldatu zen hiriz hiri Bolzanora iritsi baino lehen, etxe gabea zen, kale gorrian bizi izan zen.
Hanka bateko infekzio arriskutsu baten ondorioz ospitaleratu zuten. Lehenik, Italiako Caritaseko aterpe batean hartu zuten, eta, gero, "Villa Armonia" zahar-etxean. Han hil zen urriaren 31n, liburuz inguratuta.
Hileta-elizkizunaz Bolzano udalerria arduratu zen, egin beharreko keinua, prezio izugarria eta zentzugabea ordaindu duen eta denek ahaztu duten emakumearentzat.
Maravilha (Santa Catarina)
Maravilha Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Natalie Clifford Barney
Literatura frantzesa sustatzeko lan egin zuen, "belaunaldia galdu" izeneko modernista amerikar eta britainiarrekin batera. Emakumeek idatzitako literatura sustatzeko lan egin zuen eta "Emakumeen Akademia" sortu zuen, Frantziar Akademiako gizonezkoen eskutik. Aldi berean, Remy de Gourmont eta Truman Capote bezalako gizonezko idazleei laguntza eta inspirazioa eman zizkien.
Emakume herrikoi lesbiana zen eta 1900. urteaz geroztik emakumeen arteko maitasun poemak argitaratzen hasi zen,bere izenarekin sinatuz. Berak sinisten zuen moduan "ondoeza ezabatzeko modurik onena"iskanbila sortzea zen.
Bere lanean feminismoaren eta bakezalearen aldeko apustua egin zuen. Monogamiaren aurka egin zuen eta, aldi berean, epe motzeko eta epe luzeko harremanak mantentzen zituen. Hau da, Renée Vivien poetarekin eta Armen Ohanian dantzariarekin batera.Baita Romaine Brooks margolariarekin berrogeita hamar urte arteko harremanak izan zituen. Bere bizitza eta bere maitasuna eleberri ugariren inspirazio iturria izan ziren, hala nola Idylle saphique (Idilio safico) edo bestearen argitaletxea, XX. Mendeko lesbiana gaiaren nobela ezagunenetakoa.
Lehen urteak
Natalie Barney Daytonen (Ohio) jaio zen, 1876ko urriaren 31n; Albert Clifford Barney eta Alice Pike Barney ziren bere gurasoak. Albert ingeles jatorriko trenbide-ibilgailuen jabe aberats baten semea zen, Alice aldiz,jatorri alemaniarra, holandarra eta alemanak zituen.
Sei urte zituela, Natalia eta bere familia New Yorkeko Long Beach Hotelean egin zuten uda, non Oscar Wilde k Ameriketako Estatu Batuetan egin zuen bira barnean hitzaldia eman zuen. Wilde beregana hurbildu zitzaion, bere aurrean zebilen bitartean, bere belaunetan eseri eta istorio bat kontatu zion.
Barneyk honi buruz, Adventures of the Mind-en kontatu zuen. Elkarrizketa horrek Aliciaren bizitzaren ibilbidea aldatu eta artea serio serioa bultzatzeko inspiratu zuen. bere senarraren gaitzespena izan arren. Geroago, Alice Pike Barney k, Carolus-Duran eta James McNeill Whistler-ekin pintura ikasi zuen; bere lan asko Smithsonian American Art Museum-eko bilduman daude. Bere garaiko neskato askok bezala, Natalie Barney hezkuntza ez-organikoa jaso zuen. Frantsesekiko interesa Jules Verneen ipuinak ozenki irakurtzen zituen irakasle batenak izan ziren, haien hizkuntza azkar ikasi behar baitzuen. Geroago, bere ahizpa Laura Clifford Barneyrekin batera Les Ruches, Marie Souvestre feministak sortutako Frantziako eskola, eta Eleanor Roosevelt bezalako pertsona ospetsu batzuek parte hartu zuen. Frantsesez hitz egiten zuen azentu amerikarrik gabe, eta Parisen finkatu nahi zuen. Bere argitalpen ia guztiak frantsesez idatzi zituen. Hamar urte zituela, bere familia Washington Hirira joan zen bizitzera eta udak Bar Harbor-n (Maine) igaro zituen. Washingtongo egunkarietan sarritan aipatu zen hiriko familia aberatsenetako baten alaba errebelde eta ez ohiko gisa. Hogei urte bete zituenean, Bar Harbor barnean jartzen zuen titularrak, Amazoniaren estiloa ordez, bigarren zaldi bat gidatzen zuen bitartean.
Barneyk geroago esan zuen 12 urte zituenetik bazekiela lesbiana zela eta prest zegoela bere bizitza ezer ezkutatu gabe bizitzera.1899an, Liane de Pougy korresailea Pariseko areto batean ikusi ondoren, bere burua aurkeztu zuen bere egoitzan orri batean itxita zegoen eta Sapphok bidalitako "maitasuna" orri bat zela iragarri zuen. De Pougy Frantzian emakume ospetsuenetariko bat izan zen arren, gizon aberatsen izenburuak etengabe setiatu zituen izenburuak, Barney-ren ausardia gustoko izan zuen.
Bere abentura laburra Pougy nobela, Idylle Saphique (Idyll Sapphic) eleberriaren gaia bihurtu zen, roman à clef adibide klasiko bat - frantsesa fikziozko fatxada baten atzean bizitza erreala deskribatzen duen eleberrian. 1901ean argitaratua, liburu hau Parisen ezaguna bihurtu zen eta gutxienez 69 aldiz erreproduzitu zuen lehen urtean.
Ordurako, beraien erlazioa bukatutzat jo zuren, zenbait alditan eztabaidatu ondoren, eztabaidaren arrazoia, Barneyren nahia Pougy bere maitale bizitzatik ateratzeko gogoaren ondorioz.
Barney Idyllek Saphique-ren kapitulu batean lagundu zuen, non Pougy-ren oinak antzerkiko kutxetan etzanda zegoela deskribatu zuen, Sarah Berbhardt-ek Hamlet-en jotzen ikusi zuen. Atsedenaldian Barney-k "Flossie" -ek bezala, Hamleten egoera emakumezkoekin alderatzen du: "Zer gertatzen da ekintza grinatsuarekin lotutako emakumeak kateatuta daudenean?”
Eva Palmer-Sikelianos
Eva Palmer-Sikelianos izan zen Natalia Clifford-ren lehen maitalea, 1893an ezagutu zuten elkar. Bar Harbor-en (Maine) udako oporretan. Poesia, literatura eta zaldiz ibiltzeko interesa zuten. Barneyk Palmerrekin alderatu zuen Erdi Aroko birjina batekin, orkatiletara iritsi zitzaion bere ile gorrixka, bere begi berde eta itxura. Urte batzuk iraun zuten; Parisko Chalgrin kalean apartamentu bat partekatu zuten eta, ondoren, bakoitzak bere espazio propioa zuen Neuilly-sur-Seine-n. Barney-k maiz eskatu zien Palmerren laguntzarekin beste emakume batzuekin, adibidez, Pauline Tarn.
Azkenean, Palmer utzi zuen Barneyk, hau Greziara joan eta gero ezkondu zen Angelos Sikelianosekin. Haien arteko harremana ez zen gertakarien txanda honetan bizirik iraun, Barneyk Angelosen iritzi txarra izan zuen eta letra gorenen trukea eragin zuen.
Urte batzuk geroago, adiskidetasuna konpondu zuten eta biak heldutasunarekin ebaluatu ahal izan zuten bakoitzak bestearen bizitzan jokatzen zuen papera.
Reneé Vivien
1899ko azaroan, Pauline Tarn poeta ezagutu zuen, Renée Vivien ezizenarekin ezaguna zena. Vivienentzat maitasuna lehen begiratuan izan zen. Barneyk liluratu zitzaion harekin bere poema bat errezitatu zuenean, "heriotzaren nahiaren jazarpena" deskribatu ondoren. 27 Abantaila arriskutsua. Sentimentala ere bai idazteko inspiratu zitzaien sormen trukea zen. Barney Vivienek bere poesian esploratu zuen esparru teoriko feminista bat eman zuen.
Poeta sinbolisten irudiak egokitu zituzten, maitasun gorabeherekin batera emakumeak maitasunaz deskribatzeko eta historian eta mitologian emakume heroikoak ere aurkitu zituzten. Ados. Barney-k bere familia Washington DC-an bisitatu zuenean 1901ean, Vivien-ek bere gutunak erantzuten utzi zuen, Barneyk berarekin itzuli nahi izan zuen urte askotan, Emma Calvé-ko mezzo-sopranoa, Vivienen leihoan abestu ahal izateko, lagun bat konbentzitzeko asmoz, lorategian dagoen poema bat bota ahal izateko, balkoian. Loreak eta olerkiak interbentziatu eta itzultzen dituzte irakasle batek.
1904an Je me souviens (I Remember) idatzi zuen, haien erlazioari buruzko poema prosa pertsonal eta bizia, Vivienek bere itzulera egiteko saiakera bat eskuz aurkeztu ziona. Ziren bateratu eta elkarrekin bidaiatu zuten Lesbosera, non zorionez bizi baitziren denbora laburrean, Safo-k bezalako emakumeentzako olerki eskola bat sortzeko asmoa zuelako, tradizioaren arabera, Lesbos-en inguruan 2500 urte inguru sortu zituen. Hala eta guztiz ere, Vivienek, bere maitalearen Hélène-ek (Zuylen de Nyevelt) gutun bat jaso zuen eta Konstantinopla-ra joan zen harekin hausteko. Parisen Barney elkartu nahi zuen, baina erabaki zuen baronesarekin egonaldia egitea eta oraingoan etenaldia iraunkorra izan zen.
Vivien osasuna berehala uko egin zen gutxira. Bere lagun eta bizilaguna Colette arabera, ia ez zuen jaten eta asko edan zuen, nahiz eta bere ahoa garbitu ur perfumatu alkoholaren usaina ezkutatzeko. Vivienek anorexia-urduritasuna jasan zuen, baina diagnostikoa ez zegoen garai hartan. Vivien ere kloratu hidratatuaren menpekoa da. 1908an, bere buruaz beste egin zuen laudanum gaindosi batekin, 32 urte ondorengoan hil zenean. Barney-k bere berrirako berrogeita hamar urte idatzi zituenean, esan zuen: "Ezin izan dut gorde. Bere bizitza bere buruaz beste egin zen. Guztia hautsa eta errauts bihurtu ziren bere eskuetan ».
Poesia eta antzerkia
Barney-k 1900. urtean argitaratu zuen bere lehen liburua, Quelques Portraits-Sonnets de Femmes izeneko olerki bilduma (emakume erretratu batzuk). Olerkiak frantsesezko bertsio tradizionalean eta estilo formal zaharrean idatzi zituzten, berak ez baitzuen bertso libreak interesa. Olerki hauek "ikasketarako lana" bezala deskribatu dira, baina Barneyk argitaratzean, emakumezkoen arteko maitasunaz idatzitako lehen poeta izan zen Sapphorenetik. Amak bere poema gaiaren tematiko ilustrazioak ekarri zituen, hari posatzen zitzaielako lau emakumeetako hiru alabaren maitale izan ziren jakin gabe.
Kritikak, oro har, positiboak ziren eta olerkien gaiaren lesbiana kontuan hartu gabe, batzuek ere distortsionatu egin zuten. Washington Mirrorrek esan zuen: "Barneyk gizonezko idiak begietan eta begietan idazten ditu, ez berri den edozein bezala." Hala ere, gizartearen gosearen egunkari bateko titularrak oihu egin zuen:
Aitaren menderatzeagatik ihes egiteko, Cinq Petits Dialogues Grecs (1901), bere liburua argitaratu zuen, Tryphé izenekoaren pseudonimoarekin. Izenak Pierre Louÿs-ek egindako lana egin zuen, eskuizkribua editatu eta berrikustea lagundu zion. Barney liburua ere eskaini zion. Elkarrizketen lehenengoa Antzinako Grezian gertatu zen eta Sapphoren deskribapen zabala dauka, "leialtasun handiagoa duela beste batzuek baino".
Je me souviens 1910ean argitaratu zen, Vivien heriotzaren ondoren. 40 Urte horretan bertan Actes et Entr'actes (Egintza eta interludios) argitaratu zituen, obra laburrak eta olerkiak. Obra horietako bat, Equivoque (Anbiguotasuna), Sapphoren heriotzaren kondairaren bertsio rebisionista izan zen: Faonek maitemindutako amildegitik botatzeaz ordez, marinelarena, ezkontzak sortutako mina dela eta. Faonen maiteak zuen emakumearekin.
Barneyk ez zuen bere poesia Vivien bezala hartu eta esan zuen: "Anbizioa izan balitz, nire bizitza poema bihurtu zen". Perilous Advantage. Bere lanak ekoizpenen bidez soilik irudikatu ziren. zure lorategiko zaleak. Karla Jayk dioenez, gehienak argudio koherenterik ez zuten eta "seguruenik enpatiaren publikoa nahastuko luke". 1910tik aurrera, ezagunenetakoa duen epigrama eta memoria gehienak idatzi zituen. Poesiak eta Poèmes: Autres Alliances izeneko bere azken poema liburua 1920an argitaratu zen. Frantsesez eta ingelesez poesia erromantikoa biltzen du. Barneyk galdetu zion Ezra Pound olerkiak editatzea, baina, ondoren, egin zituen gomendio zehatzak alde batera utzi zituen.
Topaketak
60 urte baino gehiago daramatza Barneyk literatur gela bat, asteroko bilera batean, non jendeak literatura, artea, musika eta bestelako gaiak interesatzen zituen. Barney-k emakumezko lanak erakusteko saiatu zen batez ere, eta bere garaiko gizonezko idazle garrantzitsuenentzako tokia ere egin zuen. Frantziako Akademiako kideekin batera modernista atzerritarrak bildu zituen. Joan Schenkarrek Barney-ren gelak deskribatu zuen "akademikoekin lankidetzan eta izendapen lesbianak elkarrekin bizi izan zitezkeen kutsu kognitibo animatu, emankor eta pluralean elkarrekin bizitzeko leku gisa".
Lanak Equivoque-k Barneyk motibatuta zuela agian 1904an Neuilly-k utzi zuen. Egungo egunkari bateko artikulu baten arabera, bere jabeak Sapphoren lan baten kanpoaldera interpretazio bat egiteari uko egin zion, "natura gehiegi jarraitzen zuela" kontuan hartuta. . Errentamenduarekin kontratua bertan behera utzi zuen eta bi solairuko pabilioia alokatu zuen Rue Jacob 20 kalean Pariseko Latindar auzoan.
Hantxe bere egongela mantendu zuen 1960ko hamarkadaren amaieraraino. Bi solairuko etxe txiki bat zen, kalearen aurrean zegoen eraikin nagusiko hiru alboetan banatuta. Pabilioiaren ondoan, lorategi handi eta minaren zegoen txoko batean ezkutatuta zegoen "adiskidetasun tenplua" dorikoa. Leku berri horretan, kanpoko aurpegia zuzena zen gela, poema eta elkarrizketen irakurketa batekin; agian Barney-k gelako solairuak esan zizkion, ez zuten alderdi handiek jasango dantzak dituztenak. eta Schenkar, 2000, p. 1953. Garai hartako gonbidatu batzuek Pierre Lou, Paul Claudel, Philippe Berthelot eta J. C. Mardrus itzultzailea izan ziren.
Lehen Mundu Gerra garaian, aretoa gerra aurre egiteko dutenen babesleku bihurtu zen. Henri Barbusse-k Under Fire-aren. aurkako gerra eleberria irakurri zuen eta Barneyk Bakearen aldeko Emakumeen Kongresua antolatu zuen Rue Jacob-en. Gerra garaian beste gonbidatu batzuek Oscar Milosz, Auguste Rodin eta Alan Seeger poetak Frantziako Atzerritar Legioa-ren baimenik izan zuten artean.
Wollerau
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Natalie Clifford Barney
Topaketak
1927an, Barneyk Académie des Femmes (Emakumearen Akademia) hasi zuen emakume idazleen omenez. XVII. Mendean Louis XIII.ak sortu zuen eragin handia izan zuen Frantziako Akademiari erantzuna eman zitzaion eta 40 "immortal" -ek ez zituzten emakume horien artean emakumerik sartu. Frantziar Akademiak ez bezala, Emakumeen Akademia ez zen antolaketa formal bat, baizik eta ostiralean ohiko ikasgeletan bezala egindako zenbait irakurketek. Ohorezkoak honako hauek izan ziren: Colette, Gertrude Stein, Anna Wickham, Rachilde, Lucie Delarue-Mardrus, Mina Loy, Djuna Barnes eta ostera, Renée Vivien.
1920ko hamarkadan, beste gonbidatu batzuek André Gide, Anatole France, Max Jacob, Louis Aragon eta Jean Cocteau idazle frantsesak ere bildu zituzten Ford Madox Ford idazleekin, William Somerset Maugham, F. Scott Fitzgerald, Sinclair Lewis, Sherwood Anderson, Thornton Wilder, T. S. Eliot eta William Carlos Williams eta are gehiago, Rainer Maria Rilke alemaniar poeta, Rabindranath Tagore bengalera poeta, (lehen Asiako Nobel sariduna), Matila Ghyka, errumaniera diplomatikoak, Janet Flanner (New Yorker estiloa markatu zuen) kazetaria.
Aventures de l'Esprit (1929) liburuarengatik Barneyk etxearen, lorategiaren eta "Adiskidetasunaren tenpluaren" mapa baten inguruko ehun pertsona baino gehiagoren izenak bildu zituen diagrama bat egin zuen.". Liburuaren lehen atalak ezagutzen edo ezagutu zituen hamahiru idazle gizonezkoen oroitzapenak ditu, eta bigarrena Académie des Femmes-eko kide bakoitzeko kapitulu bat dauka. Generoaren arteko oreka oinarritutako egitura hori ez zen liburuaren ontzietara eraman, zortzi gizonezko idazle izendatu zituen eta gero "... eta emakume batzuk" gehitu zituen.
20ko hamarkada amaieran, Radclyffe Hall-ek jendea erakarri zuen, Erresuma Batuan Bakardadearen bakarkako nobela debekatu ondoren, Edna St. Vincent Millay poetaren irakurketa gela bete zuen 1932an. 30eko hamarkadan ostirala, Virgil Thomson lau santuetako hiru ekitalditan parte hartu zuen, Gertrude Steinen gidoian oinarritutako opera.
Ondarea
Barneyren bizitza amaitzean, bere lana ia ahaztuta zegoen. 1979an Nathalie Barney Judy Chicago feministaren The Dinner Party artistaren instalazio bat jaso zuen. 1980ko hamarkadan, Karla Jay-ek idazle feministek gero eta lehenagoko "aurrekontu bitxi" deitzen zitzaion bere burua ezagutzen hasi zen. 1992an bere memoria, saiakera eta epigrama batzuen ingelesaren itzulpenak hasi ziren, nahiz eta bere obra eta olerkietako gehienak itzuli gabeko itzulpenak izan.
Bere literaturari buruzko zeharkako eragina, bere apaindegia eta bere literatur lagun askoren bidez duten aipatu edo bere lanak erretratatu idazle kopuruaren ikusgai. Claudine S'en Va de Colette (1903) Barneyren itxura txikia dauka "Miss Flossie" izenekoa, Pougy Idylle Saphique-ren eleberrian aurrez eman zioten goitizena berrerabilita. Renée Vivien idatzi zuen poema asko bere buruz, gehi sinbolista eleberri bat, une femme M'Apparut (1904), hau da batekin "begiak deskribatu ... zorrotz eta urdin gisa pala gisa ... From a exuded da ukitu arriskutsuak eta arrastaka me ezinbestean ".Remy de Gourmont aipatu zuen bere Amazon, eta Truman Capote gutunak haren amaitu gabeko eleberri erantzun otoitzak. Era berean, bi eleberri idazleek agertzen diren are iritsi da jakitea: Un Soir chez l'Amazone (2004) Francesco Rapazzini-ri buruz Barney apaindegia eleberri historiko bat Minimax (1991) Anna Livia erretratatzen bitartean Renee Vivien bezala oraindik vamps bizirik batera zuen.
Lillian Faderman-ek dioenez, "ziur aski ez zegoen beste lesbianarik 1928ko hamarkadetan eta 1960ko hamarkadaren artean ezagutzen ez duen "bakardadearen putxua" liburua. Radclyffe Hall nobelaren egileak, "sexu-inversoak" deitzen zitzaionaren aurrean tolerantzia handiagoa izateko aldia zela argudiatu zuen, sarritan kritikatu zitzaien lesbiana irakurleek protagonistaren autoaren gorrotagatik eta erabilera. "freak" edo "naturaren akatsa" bezalako terminoen arabera. Barney, Valérie Seymour aretoan bezalaxe, eleberria beste jarrera baten ikur gisa ageri da. “Valérie, bere burua lasai eta ziur, ausardia giro bat sortu zuen; guztiok oso normala eta ausarta sentitzen zuten beren egongelan topatu zutenean “.
Lucie Delarue-Mardrusek Barneyren poema maitasunak idatzi zituen mende hasieran eta 1930ean, L'Ange et les Pervers eleberrian deskribatu zuen eta bertan Natalie-k "bizitza osoan zehar sakonki aztertu eta deskribatu zuen" azaldu zuen. hasi nintzen ». Eleberriaren protagonistak Marion izeneko hermafrodita da, bizitza bikoitza eramaten duena, emakume gisa jantzitako literatur saloiak bisitatzen dituena, gona eta galtzak aldatuz doa alderdi gayetara. Barney Laurette Wells da, eleberriaren nobela nagusia Renée Vivien-en oinarrituriko maitalea izatera heltzeko saiatzen ari dena.
Liburuak emandako deskribapenak sarritan kritikoki gogorrak dira, nahiz eta Marion sentitzen duen pertsona bakarra da. Wells-ek "beldurgarria da ... desegokia dela, bere burua zentrala, bidegabea, gogorra, batzuetan txiki ..." (nahiz eta benetako matxino bat, beste batzuek matxinada egiteko prest dagoela) kontatzen dio. Norbaitek bezain maitatzeko gai da, baita zure fideltasun bakarrako gezurrezkoa ere. Horregatik duzu nire errespetua ".
1930eko hamarkadan Barney ezagutu ondoren, Marina Ivanovna Tsvetaeva olerkari errusiarra bere hizkuntzei buruz hitz egin zuen Amazonei gutunak (1934) (Emakumeen arteko maitasuna). Terry Castle-ren arabera, emaitza "amets bat da, kriptikoa, paranoikoa eta ezin hobea".
Barneyk eta bere ingurune sozialeko emakumeak Djuna Barnes-ek Ladies Almanack (1928) liburuaren gai nagusia da, estilo riko arkaiko batean idatzitakoa, François Rabelaisen antzekoa, Barnes-en ilustrazioak baititu. Xilografiak elizabetarrak. Lanaren eginkizun nagusia, Dame Evangeline Musset, "[a] mehatxu eta aitzindaria" bere gaztaroan, Dame Musset "berrogeita hamar irakasten eta sinpleagoak" iritsi da; Emakume sutsuak gordetzen ditu, jakinduria banatzen du eta heriotza santutasunera altxatzen da.
Elisabeth de Gramont, Romaine Brooks, Dolly Wilde, Radclyffe Hall eta bere bikotea Una, Lady Troubridge, Janet Flanner, Solita Solano eta Mina Loy ere izenburuarekin agertzen dira.
Hizkuntza iluna, Ladies Almanack-en barneko txantxak eta anbiguotasunak kritika argudiatuz mantentzen du satira maitekorra edo eraso mingotsa den ala ez adierazten duela. baina Barney bera maite zuen liburua eta hainbat aldiz irakurri zuen bere bizitzan zehar.
2009ko urriaren 26an, Barneyk bere plaza historikoarekin saritua izan zen Dayton-en, Ohio-n. Ohioko ohorezko lehen plaka historikoa, emakumezko orientazioa saritzeko, azpimarratzekoa da.
Berriogoitiko geralekua
Berriogoiti (lehen: Berriosuso) Euskal Herriko Nafarroa Garaiko tren geraleku zahar bat da, Berriobeiti udalerriko Berriogoiti herrian kokatuta dagoena.
Gaur egun, Plazaolako bide berdearen barruan dago.
Historia
Iruña-Donostia burdinbideko Plazaola eta Iruña–Hiria geltokien arteko zatia 1914ko urtarrilaren 19an inauguratu zen.
1953ko urriaren 13 eta 14 artean eginiko euriteen ondorioz burdinbidearen azpiegitura oso kaltetuta geratu zen (euste-hormak, lubetak, zubiak...). Jabea zen enpresak hainbat saiakera egin zituen tokiko erakundeekin, azpiegitura konpontzeko asmoarekin. Baina, negoziazio hauek ez zuten emaitzarik eman eta zerbitzua geldi geratu zen, uholdeek eragindako kalteak ez zirelako konpondu.
Dena den, trenak jarraitu zuen zenbait zerbitzu lokal egiten zazpi urtez, esate baterako Elduain eta Andoain artean egurra garraiatzeko. Honetako bidaia batean, trenak Andoaingo parrokoa zen Rosendo Rekondo harrapatu zuen, 1957ko uztailean. Azkenean, konpainiak burdinbidea kentzeko eta burdinbidea behin betiko ixteko baimena jaso zuen 1958ko irailaren 5ean. Ondorioz, geraleku hori behin betiko itxi zen.
Egoera
Geralekua Iruña—Donostia burdinbidearen 9,9 kilometro-puntuan zegoen, 457 metroko altueran, Aitzoain eta Oteitza geltokien artean. Tartea bide bakarra da eta ez zegoen elektrifikatuta.
Bulgariar lev
Lev (bulgarieraz: лев) Bulgariako txanpon ofiziala da. 100 stotinkitan (стотинки) banaturik, ISO 4217 kodea BGN du. Lev hitzak antzinako bulgarieraz lehoia esan nahi du, egungo bulgarieraz lav bilakatu zena.
Josefina San Miguel
Josefina San Miguel Vicuña (Sestao, ?) bizkaitar abokatu eta politikaria da.
Paraplagusia longirostris
Paraplagusia longirostris Paraplagusia generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Josefina San Miguel
Deustuko Unibertsitatean Zuzenbide lizentziatura ikasi zuen. Gaur egun Asti-Leku kooperatiba-sozietateko bokala da eta Sestaoko zinegotzia, EAJ alderdiarekin.
Ringo Starr
Ringo Starr, Richard Starkey jaioa, (Liverpool, 1940ko uztailaren 7a-), bateria-jole ingelesa da.
Charles H. Townes
Charles Hard Townes (Greenville, Hego Carolina, AEB, 1915eko uztailaren 28a - Oakland, Kalifornia, AEB, 2015eko urtarrilaren 27a) Estatu Batuetako fisikaria izan zen.
NASCAR
NASCAR, National Association for Stock Car Auto Racing-en siglak dira. Serieko autoen mundu mailako lehiaketa garrantzitsuena da egun.
Ringo Starr
"The Beatles" talde mitikoaren kidea izan zen.
Charles H. Townes
Biografia
1964an, Fisikako Nobel saria eskuratu zuen, Sobietar Batasuneko Nikolai Basov eta Aleksandr Prokhorov fisikariekin batera, bai kuantuen elektronikari buruz egindako ikerketengatik eta baita ikerketa horien bidez maserra asmatzeagatik ere.
NASCAR
Lasterketa hauen berezitasuna obaloetan egiten direla eta parte-hartzaileak serieko autoak izaten direla da, hau da, parte-hartzaileen autoek fabrikatik irtendako autoen diseinua izaten dute. Gaur egun, autoak espezialistek egiten dituzte NASCAR-eko lasterketen berezitasunak kontuan hartuz, eta motorrak ekoizle garrantzitsuenek egiten dituzte, eta parte-hartzaile guztien konpetentzia maila berdintsua da.
Charles H. Townes
Biografia
1939an, Bell Telephone Laboratories konpainian hasi zen lanean teknikari gisa, eta han aritu zen, harik eta 1948an Columbiako Unibertsitateko Fisika Saileko irakasle izendatu zuten arte. 1953an, unibertsitate hartan zela eta ikerkuntza handien ondorioz, maserra asmatu zuen. 1959tik 1961era, Washington hiriko Institute for Defense Analyses erakundeko zuzendariordea eta ikerketa-zuzendaria izan zen. 1961ean, Massachusetts Institute of Technology (MIT) institutuko fisika-irakasle hautatu zuten. 1967an, Kaliforniako Berkeley Unibertsitatera joan zen, eta espazioan, izarrartean, molekula konplexuak aztertzeko ikerkuntza baten zuzendaritza hartu zuen bere gain. Nobel sariaz gainera, beste sari ugari jaso ditu, hala nola NASAren Zerbitzu Publiko Gailenaren Domina (1969) eta Neils Bohr Nazioarteko Urrezko Domina (1979).
NASCAR
== Historia  == XX. mendearen hasieran, ohikoa zen serieko autoen lasterketak ikustea. Gidariek denetariko hobekuntzak egiten zituzten, abiadura errekorrak hausteko. 1905ean, Daytona Beach Zirkuitua (Florida) errekor hauek hobetzeko leku hoberena bihurtu zen. Bi zuzengune luze eta paraleloz osatuta, esperimentu hauek egiteko leku aproposa zen, non 1935era arte 15 abiadura errekorrak hautsi ziren.
Horrekin lotuta, 1920an Lege Lehorra ezarri zen Estatu Batuetan, eta kontrabando mugimendu handi bat eragin zuen. Gidari batzuk, bootlegger izenekoak, legez kanpo alkohola saltzen eta banatzen hasi ziren. Poliziarengandik hobeto ihes egiteko, bootlegger-ak auto esperimentalen mugimenduan sartu ziren, abiadura hobetzeko, baita merkantziaren tamaina eta pisua hobeto jasateko ere. Aldaketa estetikoak nabarmenak ez zirenez, stock autoak erabiltzen zirela esaten zen.
Daytona Beach zirkuituan, lasterketak ospea irabazten hasi ziren, eta dirua irabazteko metodo ospetsu bihurtu ziren urteak pasa ahala. 1933an, Lege Lehorra indargabetu zenean, urtean behin antolatutako lasterketa hauek ospe berbera izaten jarraitu zuten, kotxeak hobetuz jarraitu ahala.
Azkenean, 1947an National Association for Stock Car Auto Racing sortu zen, bi kategoria nagusirekin: modifikatutako autoak, eta modifikaziorik ez zutenak. 1949an, lehen denboraldia antolatu zen zortzi lasterketarekin, Red Byron gidariak irabazi zuena.
1952an, NASCAR-aren atzerritako lehen lasterketa antolatu zen, Kanadan. Eta 1959an, lehen Daytona 500 martxan jarri zen, kirol honetako lasterketarik ospetsuentzat jotzen dena, eta gaur egun ere urtero egiten dena.
Kategoriak
Estatu Batuetan, hiru kategoria nagusi daude.
NASCAR Cup Series
Eliteko kategoria gisa hartzen da, baita lehiaketan aurkeztu zen lehengotzat ere, 1949an. Garai horretan, edozein gidarik parte har zezakeen denboraldian modifikazio bariko autoekin, baina gaur egun kategoria honetako autoak 320 kilometro orduko abiadura har dezakete.
Hiru fabrikatzaile dauzka: Toyota, Chevrolet, eta Ford. 2021ean, denboraldian zehar 38 lasterketa antolatu ziren, hainbat motatako zirkuituetan; bai obalatuetan (motzak, ertainak eta superspeedway izenekoak), bai tradizionaletan.
NASCAR Xfinity Series
Lehiaketaren bigarren maila da. Ofizialki, kategoria hau 1982an jaio zen, eta beti Cup Series zirkuitu berberetan gauzatzen da, itzuli gutxiagorekin.
NASCAR Camping World Truck Series
NASCAR-en hirugarren kategoria da, 1995 hasi zena. Modifikatutako pickup kamionetekin lehiatzen da. Lehenengo urteetan, zirkuitu motzetan lehiatzen zen, baina, urteak pasa ahala, Cup Series-en egutegia imitatzen hasi zen, Xfinity baino itzuli gutxiagorekin.
Azpi kategoriak
==== Esports  ==== 2010ean, NASCAR kirolaren lehen kategoria birtuala sortu zuen, eNASCAR Coca-Cola iRacing Series, iRacing (2009) automobilismo jokoan.
Hurrengo urteetan, beste esports ligak sortu ziren, gutxi iraun zutenak. 2020an, NASCAR Ignite Series sortu zen, iRacing-en lehiatzen berriro, eta, urte berean, eNASCAR Heat Pro League jaio zen, NASCAR Heat bideojokoan. Hiru kategoria hauek NASCAR kirol elektronikoen elitea osatzen dute.
NASCAR Whelen Modified Tour
Buggy ekin lehiatzen duen kategoria. NASCAR-en jatorrizko kategoria bat da, eta, beraz adintsuena, ia arau berdinekin. Garai hartan, gidariek bere autoetan nahi zituzten modifikazio guztiak egin zitzaketen, baina 1980 hamarkadako amaieran, modelo estandarrak erabiltzen hasi ziren. Lehiaketa guztiak trazadura obalatuetan gauzatzen dira.
Dibisio honeko beste bereiztasuna kotxeen asimetria da; karrozeriaren ezkerrean pisu gehiago dute eskuinean baino, zirkuitu obalatuen birak aprobetxatuz.
==== ARCA Menard Series ==== Kategoria hau ezaguna da Cup Series modelo zaharrak erabiltzeagatik eta haiekin esperimentatzeagatik. 1953an sortu zenetik, autoen eta gidarien trebetasuna aztertzeko erabili da. Lehenengo hiru kategorietako gidari askok hemen hasten dute bere karrera profesionala.
2018an NASCAR erakundeak ARCA erosi zuen, eta hortik aurrera dibisio honen garrantzia igo da, Cup Series-en zirkuituetan lehiatzen.
Beste herrialdetan
Estatu Batuetatik kanpo, NASCAR Cup Series-en zenbait deribatu sortu dira. Arau eta auto antzekoak erabiltzen dira.
Lasterketen arauak
NASCAR Cup Series lehiaketak asteburu batean zehar jokatzen dira. Larunbatetan, praktika saioak antolatzen dira (15 edo 20 minutukoa, zirkuituaren arabera), eta ondoren sailkapen saioa. Lasterketa igandeetan gauzatzen da. Azpi kategorietan, arauak antzekoak dira, normalean denbora antzeko edo gutxiagoko saioekin.
=== Sailkapen txanda === Lasterketa hasierako gidarien ordena erabakitzen du. Trazadura obalatuetan, gidari bakoitzak aukera bakar bat dauka zirkuitu bira batean denborarik motzena lortzeko. Hortik 10 gidari onenek, bigarren txanda izango dute beraien artean ordena ezartzeko.
Errepideko trazaduretan, ez dute bira bakar bat egin beharrik. Ordea, gidari guztiek 15 minutuko saio bat izango dute ahal duten denbora hoberena lortzeko. Hartatik, lehenengo 10ak hurrengo saiora igaroko dira, 10 minutukoa.
Beste sailkapen mota berezi bat dago, Bristol Dirt zirkuiturako (Cup Series kategoriari esklusiboa dena): Gidari guztiak ausazko lau taldetan banatzen dira, eta talde bakoitzak lasterketa motz batean lehiatzen du. Lau lasterketen emaitzek lasterketaren ordena ezarriko dute.
=== Lasterketa === Zirkuitu bakoitzaren lasterketaren formatua eta itzul kopurua zenbait faktoreren menpe daude, baina zenbait arau estandar ezarrita daude:
== Banderak ==
Motzak
Milia erdia (800 m) edo gutxiago neurtzen duten zirkuituak dira, trazadura obalatuarekin. Mota honetako zirkuitu ezagunen artean, Bristol Motor Speedway (Tennessee), eta Martinsville Speedway (Virginia) daude.
Ertainak
Milia bat eta erdi (2,4 km) ingurukoak dira, gehienak 1,5 milia zehatzak neurriz. Bi zirkuitu ertain ezagunak Las Vegas Motor Speedway (Nevada) eta Charlotte Motor Speedway (Massachusetts) dira.
Superspeedways
Bi milia (3,21 km) baino gehiago neurtzen duten zirkuituak. Autoen abiadura maximora heltzeko diseinatuta daude, balazta pedala ukitu barik. Kasu batzuetan, arauak ezartzen dira kotxeak potentzia jaisteko eta segurtasun handiagoz lehiatzeko. Daytona (Florida) eta Indianapolis (Indiana) adibide ezagunenak dira, baita NASCAR kanpo ere.
Errepideak
Obalatuak ez diren trazadurak. Normalean, denboraldian zehar lau errepide zirkuitutan lehiatzen da bakarrik. Sonoma (Kalifornia) eta Circuit of the Americas (Texas) bi adibide dira, eta bigarrena ere ezaguna da beste kategoria batzuetan, Formula 1 kasu.
== Gidarien segurtasuna == NASCAR oso muturreko kirola da, zeinean gidariek ez duten ia erreakzionatzeko denborarik, zirkuituen abiadura eta trazadura direla eta. Izan ere, kirolaren kategoria nagusian, 29 heriotza erregistratu dira bere historian zehar. Zauri larriak eta heriotza gehiago saihesteko, NASCAR berrikuntza etengabean dago segurtasuna hobetzeko, batez ere 2002tik aurrera.
Zirkuituko hesiak
Horretaz gain, catch hesiak ere zirkuitu guztietan ageri dira, publikoa babesteko.
Spotterrak
1980 hamarkadan, NASCAR autoen kanpoko ispiluak debekatu zituen, talka txikien arriskua saihesteko. Horren ondorioz, taldeak spotter postua sortu zuten; Pertson bat radioz komunikatzen da gidariarekin lasterketa guztian zehar, bere inguruen informazioa emanez. Neurri honi esker, gidariak erabakiak hartu ditzake, bere lasterketa hobetuz eta arriskuak murriztuz.
Spotterrak bereziko garrantzia hartzen dute superspeedway zirkuituetan, non pistaren zabaleran hiru auto lehia ditzakete elkarren alboan.
Karrozeria eta txasis
1970 hamarkadaren bukaeran, maila handiko motor kategoriak munduan zehar, roll cage erabiltzen hasi ziren. Karrozeriaren barruan eta gidariaren inguruan kokatutako barra sistema bat da. Istripu handietan, gidariaren postua babesteko diseinatuta dago. 1990 hamarkadaren zehar, roll cage sistema hobetuz joan zen, materiala gehituz inpaktuak xurgatzeko.
Gidariaren ekipamendua eta eserlekua
Nahiz eta suaren aurkako lasterketa jantziak maiz erabiltzen ziren 1990eko hamarkadan zehar, 2002ra arte ez ziren derrigorrezkoak bihurtu. Urte horretan, gainera, talde bakoitzeko mekanikariak ere jantzi horiek eramatera behartu zituzten.
Azken denboraldi horretan ere, HANS-gailua derrigorrezkoa bihurtu zen. Gailu honek lepoa babesten du aurreko inpaktuetan. Izan ere, 2022 arte erregistratu den azken heriotza (Dale Earnhardt, 2001), gailu honi esker ekidin zitekeen.
Eta eserlekuaren kasuan, XXI. mendearen hasieran, karbono-zuntz ez egindako eserlekuak erabiltzen hasi ziren. Material hau malguago eta arinago da aluminioa baino, inpaktuak errazki xurgatzen dituen materiala. Gainera, eserleku bakoitza bere gidariari egokituta eta kotxeari soldatua dago, eta ustekabeko mugimenduak saihesten ditu.
NASCAR kulturan
=== Filmetan === 50eko hamarkadaren amaieran NASCARek ospea lortu zuenetik, zinemaren industriak behin eta berriz bisitatu du lasterketa amerikarren mundua. Days of Thunder (1990), Talladega Nights (2006) eta Cars (2006) adibide ezagunenak dira, eta publiko askok aipatzen dute kirolean sartu zituzten filmak bezala.
=== Bideojokoetan === 1990ean, Bill Elliott's NASCAR Challenge kaleratu zen, lehen NASCAR bideojokoa. Hurrengo urteetan, kirola "arcade" kontsoletan aurkitzea nahiko ohikoa zen 90 hamarkadan zehar.
2010 hamarkadan, NASCAR Heat saga kirolari buruzko erreferentzia popularren artean ezarri da. Baina bideo-jokoaren munduan, NASCAR eduki popularrena duena iRacing (2009) da, mota askotako autoak eta zirkuituak aurkezten dituena.
Harkaitz-enara
Harkaitz-enara (Petrochelidon pyrrhonota) Petrochelidon generoko animalia da. Hegaztien barruko Hirundinidae familian sailkatua dago.
Paraplagusia sinerama
Paraplagusia sinerama Paraplagusia generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Elda
Elda Valentziako Erkidegoko udalerria da, Vinalopó Mitjà eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 55.168 biztanle zituen. Eskualdeko hiriburua da eta Petrerrekin batera 90.000 bat biztanleko konurbazioa sortzen du.
Hizkuntzak
XVIII. mendea arte herriko tokiko hizkuntza katalana izan zen arren, geroago apurka-apurka galduz joan zen eta espainieraren uharte linguistikoa bihurtu zen. XX. mendean zehar Espainiatik (batez ere Gaztela-Mantxatik eta Murtziatik jende asko joan zen Eldara bizitzera. Gaur egun, hala ere, populazioaren zati inportante batek valentzieraz hitz egiten daki, inguruko herrietan jatorria izateagatik, Petrer katalan hiztunarekiko harremanengatik eta irakaskuntza dela medio.
Historia
Jakue I.a Aragoikoak kendu zien hiria arabiarrei 1265. urtean.
Ekonomia
Munta handikoa da bertako zapatagintza.
Scyliorhinus boa
Scyliorhinus boa Scyliorhinus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Saint-Rémy-du-Val
Saint-Rémy-du-Val Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Rémy-du-Val udalerrian erroldatutako biztanleak 561 ziren. Familiak 240 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 294 etxebizitza zeuden, 242 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 288 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 242 etxebizitza nagusietatik 179 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 18 etxek bi gela zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 68 etxek lau zituzten eta 111 etxek bost zituzten. 166 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 112 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 99 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Rémy-du-Val udalerrian 244 unitate fiskal zeuden, 595 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.098 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Saint-Rémy-du-Val udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dalrigh
, 'Dail Rìgh', Eskoziako herri bat da, Stirling konderrian. Tyndrum udalerritik hurbil dago.
Scyliorhinus capensis
Scyliorhinus capensis Scyliorhinus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Küssnacht
Küssnacht am Rigi (2004tik aurrera ofizialki Küssnacht soilik) Suitzako udalerria da. Schwyz kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Vila Bela da Santíssima Trindade
Vila Bela da Santíssima Trindade Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Fageca
Fageca (espainieraz: Facheca) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Comtat eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
Iván Pedroso
Iván Lázaro Pedroso Soler (Habana, 1972ko abenduaren 17a) kubatar atleta da, luzera jauzian espezializatua.
Hamaika urte zituela hasi zen atletismoan, eta zaletasun horretan lagungarri gertatu zitzaion 1991ko Joko Panamerikarrak egin ziren estadiotik hurbil bizi izana eta Kuban eliteko kirolariek jasotzen duten laguntasuna. Hamazazpi urte zituenerako zortzi metro luzetik gora jauzi egiteko gai zen. 1992ko Bartzelonako Olinpiar Jokoetan laugarren gelditu zen. Hurrengo urteetan munduko txapelketa ezin jokaturik gelditu zen, min hartuta zegoelako, baina 1995ean, Sestrièren, garaipena lortu zuen eta ordu arte estatubatuarren esku egondako nagusitasuna eskuratu zuen. Hain zuzen ere, Mike Powellen errekorra gainditu zuen 8,96 metroko markarekin, baina historiarako betiko erregistratuta gelditu den arren, marka hura ez zen ofizialtzat onartu, klimatologia aldeko zuela eta: anemometroak zioen onargarria zela jauzia, baina eztabaida luzeen ondoren Atletismo Amateurreko Nazioarteko Federazioak ez zuen marka homologatu. Urte hartan bertan Joko Panamerikarretako urrezko domina irabazi zuen (Carl Lewisek eta Mike Powellek zuten marka gaindituta) eta denboraldiko munduko markarik onena lortu zuen Salamancan. 1996ko Atlantako Olinpiar Jokoetan min hartu zuen eta ezin izan zuen garaipena eskuratu, baina 1997an pista estaliko munduko txapelketan, Lievinen (Frantzia), irabazle izan zen.
Els Poblets
Els Poblets Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Alta eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
Historia
Erromatarren garaian anfora lantegia egon zen han. Arabiarrekin hiru etxalde sortu ziren; hirurei els Llocs izena eman zitzaien eta horiek dira gaur egungo hiru herrisken jatorria: