cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Befreiungsausschuss Südtirol
Historia
Südtiroler Volkspartei (SVP) alderdi hego tiroldar abertzalearen pragmatismoaz atsekabetuta, alderdi horretatik aldendutako aktibista batzuek (Sepp Kerschbaumer, Georg Klotz, Jörg Pircher...) borroka armatuaren aldeko hautua egin zuten beren helburu politikoak lortu ahal izateko, 1957an
Erakundearen historia bi etapatan bana daiteke. Lehen fasean, 1957tik 1961era, ekintzaileak helburu sinbolikoetan zentratu ziren, hala nola erregimen faxistaren sinboloetan, gizakien aurkako kalte zuzenak saihesten saiatuz. 1961eko ekainaren 12an, BASek Bozengo (Bolzano, italieraz) industrialdea energia hornitzen duten 37 elektrizitate dorre bonbardatu zituen, kaos handia sortuz. Ekintza beranduago Suaren Gaua (Feuernacht) bezala izendatu zen. Italiak erakundearen kide nagusi ia guztiak harrapatu eta espetxeratu ondoren, bigarren fase bortitzagoa hasi zen.
Atxilotutako abertzale tiroldarren artean Anton Gostner zegoen. Italiako poliziak 1962an atxilotu eta era basatian torturatu zuen, hil arte. Honek mobilizazio eta protesta handiak sortu zituen Hego-Tirolen.
1964an BASek bere lehenengo hilketa egin zuen: Italiako militar bat, Bruneck-en (Brunico, italieraz). Hurrengo urteetan Italiako beste militar, polizia ("karabinieri") eta finantzari batzuk ere erailak izango dira. Garai honetan hego tiroleko aktibistez gain, Austriako eta Alemaniako neonazi gutxi batzuk ere erakunde armatuan sartu ziren. 1967an BASek inoizko atentaturik odoltsuena burutu zuen Italiako patruila bati eraso egin zionean Cima Vallonan (Porzerscahrte, alemanez): lau karabinieri hil ziren eta beste batek zauri larriak jasan zituen.
Hego Tiroleko autonomia sakontzeko negoziazioak aurrera egin ahala, 1960ko hamarkadaren amaieran, BAS ez zen hain aktibo bihurtu eta bere jarduera armatua nabarmen murriztu zen.
Anhidrido azido
Kimika organikoan anhidrido (azido) esaten zaie R(CO)O(CO) R' funtzio-taldea duten konposatuei. Urarekin erreakzionatuz azido karboxilikoak sortzen dituzte, adibidez.
Befreiungsausschuss Südtirol
Historia
Bere historian zehar BAS-ek 361 ekintza bortitz burutu zituen, leherketak eta pertsonen aurkako atentatuen artean. Balantzea: 21 hildako (15 militar eta polizia italiar, 2 zibil eta erakunde armatuaren 4 kide) eta 57 zauritu.
Anhidrido azido
Industria kimikoan anhidridoek erabilera ugari dituzte, besteak beste, substratuetan azetilo taldea txertatzeko baliatzen direlako.
Garai batean, kimika ez-organikoan ere baliatzen zen anhidrido terminoa ez-metalen oxidoak izendatzeko. Gaur egun erabilera hori baztetuta dago. Adibidez lehen anhidrido karbonikoa zena karbono dioxido da orain.
Befreiungsausschuss Südtirol
Historia
Italiako justiziak 157 pertsona zigortu zituen: 103 hego tiroldar, 40 austriar eta 14 Mendebaldeko Alemaniakoak.
Soizé
Soizé Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Soizé udalerrian erroldatutako biztanleak 285 ziren. Familiak 120 ziren, horien artean 38 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 41 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 196 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 59 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 190 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 123 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 91 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 60 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 180 ziren, horien artean 133 aktiboak ziren eta 47 inaktiboak ziren. 133 pertsona aktiboetatik 122 lanean zeuden (66 gizon eta 56 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 47 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nemaha konderria (Nebraska)
Nemaha konderria (Nemaha County) Nebraskako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Auburn da. 2010eko zentsuaren arabera 7,248 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Nemaha konderriak 106,087 kilometro koadro ditu. Horietatik 576 ura dira. Beste 105,512 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 6,83 da.
Małgorzata Hołub-Kowalik
Małgorzata Hołub-Kowalik (1992ko urriaren 30a) 400 metroetan espezializatutako esprinter poloniar bat da. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan bi domina irabazi zituen, urrezkoa Poloniako 4 × 400 metroko errelebo talde mistoarekin eta zilarra emakumezkoen 4 × 400 metroko errelebo taldean. Bere herrialdea ordezkatu zuen kanpoko bi eta pista estaliko bi munduko txapelketatan, erreleboan zilarrezko domina irabaziz 2016ko IAAF Pista Estaliko Munduko Txapelketan.
400m-etan bere marka pertsonalak 51,74 segundo aire librean (Beijing 2015) eta 52,60 segundo pista estalian (Toruń 2017) dira.
Lilliesleaf
, Eskoziako herri txiki eta parrokia zibil bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.
Grandin (Missouri)
Grandin Missourieko hiri bat da. Carter konderrian kokatua dago. 2010ean 243 biztanle zituen, 1.04 kilometro koadrotan banatuta.
Tert-butanol
tert-Butanola edo alkohol tert-butilikoa (IUPAC: 2-metilpropan-2-ola) (CH3)3COH formulako alkohola da, tertziarioetan sinpleena. Hiru isomero ditu 1-butanola, 2-butanola eta isobutanola.
Solido kolorgea da, giro tenperaturan urtzen dena eta kanforraren antzeko usaina duena. Uretan, etanoletan eta dietil eterretan disolbatzen da.
Produkzioa
tert-Butanola isobutenoaren hidroxilazioaren bidez lortzen da 30-120 °C tenperatura-tartean eta 5 – 12 bar bitarteko presioan. Katalizatzaile azidoak baliatzen dira.
Erabilera
tert-Butanola disolbatzaile moduan, etanola desnaturalizatzeko, desugertzaileen osagarri gisa eta gasolinaren oktanajea emendatzeko usatzen da.
Naturan
tert-Butanola txitxirioetan, maniokan eta garagardoetan agertzen da
Bederatziaren froga
Bederatziaren froga eskuz burututako zenbaki osoz osatutako batuketa, kenketa, biderketa eta zatiketak ongi eginak edo zuzenak diren frogatzeko metodo bat da. Froga eragiketa bakoitzari zenbaki bat izendatu eta emaitzaren zenbakiari 10ean oinarrituz 0tik 8rako zenbaki bat izendatzean datza; 10a baino zenbaki handiagoa atera ezkero, 10 zenbakia baino emaitza txikiagoa atera arte zenbakiak berriz batutzen dira, eta azkenean emaitza 9 bada, 0 zenbakian bilakatzen da.
Aragoiar gaztelua (Ischia)
Aragoiar gaztelua (Castello Aragonese) Ischia uhartearen ekialdean, Napoliko golkoan, Italian, dagoen uhartexka batean eraikitako Erdia Aroko gotorlekua da. Tokiko lehen gotorlekua K. a. 474an eraiki zen baina egungo eraikina XV. mendekoa da.
Geologia
Uhartexkak jatorri bolkanikoa du. Orain 300.000 urte erupzio baten bidez sortu zen. Egun 113 metro itsasoaren gainean ditu. Eremuak 56.000 m² inguru ditu.
Sarbideak
Uhartexka gaur egun Ischiarekin lotuta dago 200 metroko luzera duen zubi baten bidez. Zubi horrek lehen "Borgo" izena zuen baina egun Aragoiar zubia da. Hori ez da beti horrela izan. XV. mende aurretik gortorlekuan sartzeko bide bakarra itsasoa zen eta, ondoren, iparraldean zegoen eskailera batetik. XV. mendean, Alfontso V.a Aragoikoaren agindupean, arroketan tunel bat egin zen. Tunelak 400 metroko luzera du eta bidea argizuloekin argitzen zen; argizulo horiek ere defentsarako erabiltzen ziren: bertatik etsaei olio irakiten, harriak eta mota guztietako jaurtigaiak botatzen zien. Tuneletik atera ondoren bide eta bidexka desberdinak daude. XX. mendearen 70. hamarkadan igogailu bat martxan jarri zen.
Historia
Gotorlekuaren historia luzea da. Leku horretan K.a. 474 urtean Castrum Gironis izeneko gaztelua zegoen. Urte horretan Hieron I.ak, Siracusako tiranoa, Kumas greziar koloniak etruskoen aurka zuen gerra lagundu zien. Lacco Amenon Kumastarrek irabazi zuten eta, sari gisa, Hieron I.ari uhartexka eman zioten. Ondoren Napolik okupatu zuen gotorlekua. K.a. 315ean erromatarrek hartu zuten uhartexka, Aenaria kolonia sortuz. Uhartexka gotorleku gisa erabili zuten eta inguruan dorreak eta etxeak eraiki zituzten etsaien itsasontzien mugimenduak behatzeko.
Hurrengo mendeetan uhartexkak balore defentsibo izan zuen, inbasio desberdinen aurrean (bisigodoak, bandaloak, arabiarrak, normandiarrak (1134 - 1194), Hohenstaufen dinastiaren erasoak (1194 - 1265), Anjou dukerriaren aurka (1265 - 1282)...) inguruko populazioa babesteko. Ondoren, txandaka, gaztelua, jauregia eta monasterioa ziren. Gaur egun, uharteak hotela, museoa, gaztelu-monasterioko lorategia, ikuspegi zoragarriak eta klima zoragarria ditu.
Bederatziaren froga
Ondoren 0tik 8ra doazen zenbaki hauekin eragiketa burutzen da (behar izan ezkero, zenbakia 0 eta 8aren artean gera dadin, emaitzarekin prozesua errepikatuko da). Ateratako emaitza izendatutako zenbakiaren emaitzaren berdina baldin bada, eragiketak froga gainditua izango du. Eragiketa ongi egina baldin badago froga beti gaindituko du, aldiz, akatsen bat izan ezkero, froga gainditzeko aukerak ere badaude, honek akasdun eragiketa bat ontzat onartzeko arriskua dakar.
Batuketa
Bi modutara eginda emaitza 2 da, hortaz eragiketak froga gainditu du.
Zatiketa
Zatiketa bat frogatzeko aurreko bi metodoak elkarrekin erabiltzen dira: zatidura × zatitzaile + hondarra = zatikizuna.
Funtzionamendua
Zenbakien batuketak errepikatzean, zenbakia bederatziaz zatituaz hondarra kalkulatzen da:
10eko berreketa bat 9arekin zatitu ezkero hondarra 1 da.
Elisa Leonida Zamfirescu
Elisa Leonida Zamfirescu (Galați, 1887ko azaroak 10 - Bukarest,1973ko azaroak 25) errumaniar ingeniari kimiko, asmatzaile, irakasle eta nazioarteko desarmearen defendatzailea izan zen.
Bizitza
Hamar anai-arreba izan zituen; haietako batzuk eskultura, zinema eta medikuntza alorretan ezagunak; hala nola Gheorghe Leonida eskultorea edo Dimitrie Leonida, 1909an Bukaresteko Museo Teknikoaren sortu zuena. Bukaresten egin zituen batxilergo ikasketak eta bertako politeknikoan saiatu zen ikasketak jarraitzen zubi eta errepideen alorrean, baina ez zuten onartu emakumea izateagatik. Ondoren, lortu zuen Berlinen onartua izatea eta 1912. urtean ingeniaritza ikasketak burutu zituen, arrakastaz, hasierako hainbat oztopo gainditu ondoren. Handik Bukarestera itzuli zen, eta hango Instituto Geologikoaren buru gisa jardun zuen. 1918an Constantin Zamfirescu ingeniariarekin ezkondu zen, eta bi alaba izan zituen harekin.
Lanak
Edateko uren analisi teknika berrien ikerkuntzan aritu zen eta harrikatz, eskisto bituminoso, gas natural, kromo, bauxita eta kobrezko baliabide berriak identifikatu zituen. Kobre sulfatoaren ekoizpena Errumanian ikertu eta era eraginkorrean garatu zuen (landareak kaltetzen zituzten onddoen aurka erabiltzen zen).
Ondoko lanak argitaratu zituen: Fisika eta kimika irakasle ere aritu zen.
Marketin holistiko
Marketin holistiko, nonahiko marketina edo 360° marketina (360-degree marketing) eta marketin holistikoa izenez ere ezaguna— marketinaren orientazio berezi bat da, non kanpaina bakar batean target delakoarengana —helburu den talde edo segmentuarengana— iristen diren kanal guztiak baliatzen diren: telefonoa, SMS mezuak, posta elektronikoa, sare sozialak eta abar.
Melanocharis arfakiana
Melanocharis arfakiana Melanocharis generoko animalia da. Hegaztien barruko Melanocharitidae familian sailkatua dago.
Pardiglanis tarabinii
Pardiglanis tarabinii Pardiglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Claroteidae familian sailkatzen da.
Lindean
, Eskoziako herri bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.
Chaetophractus vellerosus
Chaetophractus vellerosus Chaetophractus generoko animalia da. Cingulata ordenaren barruko ugaztuna da. Euphractinae azpifamilia eta Dasypodidae familian sailkatuta dago.
Bouba/kiki efektua
Bouba/kiki efektua Wolfgang Köhler psikologoak 1929an aurkitutako fenomenoa da. Tenerifeko uhartean egindako esperimentuetan (bertako lehen hizkuntza gaztelania da), Köhlerrek pertsona batzuei eskuineko irudiaren antzeko formak erakutsi zizkien, eta gehienek ezkerreko puntadunerako «takete» aukeratu zuten, eta «baluba», eskumako biribildunerako (1947ko bertsioan, «maluma»).
2001. urtean, Vilayanur S. Ramachandran eta Edward M. Hubbardek esperimentua berriz egin zuten, «kiki» eta «bouba» hitzak erabiliz, eta jende askori hau galdetuz: «Hauetako zein da bouba eta zein, kiki?». Ingelesezko eta tamilezko hiztunekin egindako esperimentu horietan, % 95etik % 98ra bouba gisa biribildutako forma aukeratu zuten, eta puntazorrotza, kiki gisa, giza garunak forma eta soinuen arteko propietate abstraktuak atera ditzakeela iradokiz. Daphne Maurerrek eta bestek berriki egindako lanak erakutsi du 2 urte eta erdiko haurrek ere –irakurtzeko txikiegiak dira– efektu hori erakusten dutela.
Ramachandranek eta Hubbardek iradokitzen dute kiki/bouba efektuak eragina duela hizkuntzaren bilakaeran, iradokitzen baitu objektuen izendapena ez dela guztiz arbitrarioa. Agian, forma biribilduari bouba deritzo, ahoak soinua sortzeko mugimendu biribilduagoa egiten baitu; aldiz, mugimendu tenkatuago eta angeluarragoa behar du, «kiki»aren soinua ebakitzeko. Gainera, /k/ren soinuak gogorragoak dira /b/renak baino. «Mapatze sinestesiko» horien presentziak iradokitzen du efektu hori soinu-sinbolismoaren oinarri neurologikoa izan litekeela, hor soinuak objektuei eta gertaerei modu ezarbitrarioan mapeatzen baitzaizkie.
Autismoa duten gizabanakoek ez dute hain lehentasun handirik erakusten: batez besteko pertsonak ohiko emaitzarekin % 90ean bat datoz, baina autisten kasuan, % 60an baino ez.
Erreboilo arrunt
Erreboiloa (Scophthalmus maximus; Linnaeus, 1758) hondarreko itsas-hondotan bizi den arrain zapala da. ]
Euskal izendegia
Erreboiloa izendatzeko modu ezberdinak daude Euskal Herriko herri ezberdinetan :
Ezaugarri fisikoak
Erreboilo helduek 50-70 zm inguru neurtu ohi dute ; eta normalean emeak handiagoak izaten dira.
Arrain zapalen artean lodienetakoa da erreboiloa. Gorputz forma ia zirkularra dauka, buru erlatiboki handiarekin, gorputzaren ezkerraldean kokatua dagoena. Begiak gorputzaren ezkerraldean ditu, bata bestearengandik nahiko aldenduak, tartean dagoen kresta oseo batez bereiztuak baitaude. Aho handia du, azpiko baraila irtena eta luzea duelarik.
Alde dortsalaren kolorea aldakorra da, bizi ohi den inguruko hondarraren kolorea hartzen duelarik. Lerro laterala ongi bereizten da alde bietan. Nahastu daitezken espezieak :
Nutrizio-ezaugarriak
Erreboiloak duen gantz kantitate baxuagatik, arrain zuria da. Haragia oso kalitate handikoa da, trinkoa eta zuria, oso preziatua sukaldaritzan, batez ere parrilarako baina baita bestelako prestaketetarako, garbiketa errazekoa baita, hezurrik gabeko xerrak lortzea baimenduz. Omega-3 eta proteina kantitateari dagokionez beste arrain askoren azpitik kokatzen bada ere, bitaminei erreparatuz gero, ano bakar batek populazioarentzat gomendatutako eguneko B12 bitamina kopurua asetzea suposatzen du, eta niazina kopuruaren %40 baino gehiago. Mineralei dagokienez, aipatzekoak dira bere haragiak dituen selenio eta fosforo kantitateak.
Kontsumo-garaia
Erreboiloa urte osoan zehar harrapatu daiteke, baina batez ere Martxotik Urrira bitarte.
Ekologia
Bere banaketa naturala Atlantikoa da, Marokotik Artikoraino hedatu daitekelarik, Mediterraneoa barne.
Erreboiloa arrain demertsala da, itsas-hondoari estuki erlazionatutako bizimodua duena. 10 eta 100 m tarteko itsas sakoneran bizi da, hondoarekin mimetizatuta, eta kasu batzuetan partzialki estalia, aho paretik igaro daiteken harrapakinen baten zai pasatzen duelarik bere bizitzako denbora asko; horrela, txirla, krustazeo, bestelako ornogabe bentoniko edota arrainez elikatzen da, hauek aktiboki ehizatuz.
Erreboiloaren arrantza Euskal Herrian
Eguneko arrainaz ari bagara, artisau-arrantzaleek sareak (hala nola, mallabakarra edo tresmaila) erabiltzen dituzte erreboiloa arrantzatzeko. Hala ere, arraindegietan ohiko arraina izanik, erreboilo asko arraste-arrantzarekin harrapatutakoa ere izan daiteke, sarritan atzerriko uretan arrantzatutakoa.
Sinonimoak
Espeziea lehen aldiz Lineo, deskribatu zuen 1758an, baina Pleuronectes generoaren barrua. 2015ean datu base gehienek Scophthalmus maximus zuten izen baliagarri gisa.
Baditu beste sinonimo eta gaizki erabilitako izenak:
Bitxikeriak
Erreboiloak 30 urte izatera iritsi daitezke, lehenago arrantzatuak ez badira.
Argitaratu gabeko erreferentziak
<references group="ArgitaratuGabe" />
Euskal Herriko Arrainen Gida
<references group="Euskal Herriko Arrainen Gida" />
Arrate
Arrate Eibarko (Gipuzkoa) auzunea da. Udalerriaren mendebaldean dago, Bizkaiarekiko mugan. Izen bereko mendi gain batean dago, 556 m-tara.
Toponimoa
Arr(i) + arte -> Arrarte -> Arrate. Beraz Arrateren esanahia hurrengoa da: Harri artean dagoena
Arrateko Andre Mariaren santutegia
Gailurrean gurutze bat dauka eta bertatik gertu Arrateko Andre Mariaren santutegia dago; Ama Birjina hau Eibarko zaindari izendatu zuten 1928an. Santutegiaren inguruan aisialdirako gune zabala dago, jatetxe, taberna eta hotelarekin. Arrate Irratia herri emisorak bertatik emititzen du. Parke guztia pagoz inguratuta dago.
Eberhardzell
Eberhardzell Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Arrate
Arrateko Andre Mariaren santutegia
Santutegiaren lehen aipamenak 1498koak dira. Gaur egungo eliza XVII. mendekoa da. Barruan egurrezko bobeda berezia du, burdinsare barroko bat eta Andre Mariaren irudi gotikoa ditu.
Arrateko Andre Mariarenganako debozioa inguru guztian zabaldurik dago, baina Eibarren da indartsuena. Bertako jaia irailaren 8an ospatzen da (Andre Mariaren jaiotza). Egun horretan eta maiatzaren 15ean (San Isidro eguna, baserritarren zaindaria) elizkizunez gain herri-kirol erakustaldiak eta idi-dema saioak egin ohi dira.
Andre Mariari ereserki hau abesten zaio: Arrateko Ama, gure zaindari onena
gure herri dana hartu eta zaindu, Ama
Zure semeak eskerrak iritsi dagiguz
danok zerura juan gaitezen, Ama, egizu
Kanpo estekak
Ego Ibarra - Arrate Auzoa
Saguen uhartea
Saguen uhartea, gaztelaniaz Isla de los Ratones, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoan dagoen uharte bat da, Santanderko badian eta Marina de Cudeyo udalerriko Elechas herriaren kostaldean dago.
Grand Pass (Missouri)
Grand Pass Missourieko herrixka bat da. Saline konderrian kokatua dago. 2010ean 66 biztanle zituen, 0.28 kilometro koadrotan banatuta.
Ballinamallard
Ballinamallard (Béal Átha na Mallacht) Ipar Irlandako udalerri bat da, Fermanagh konderrian dagoena. Enniskillen udalerriaren iparraldean dago.
Sarraziet
Sarraziet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Landak departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sarraziet udalerrian erroldatutako biztanleak 195 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 76 etxebizitza zeuden, 69 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 73 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 69 etxebizitza nagusietatik 56 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek hitu gela zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 16 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 121 ziren, horien artean 96 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 96 pertsona aktiboetatik 88 lanean zeuden (48 gizon eta 40 emakume) eta 8 langabezian zeuden (8 emakume eta 8 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sarraziet udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 202 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.630 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Maria Clara Correia Alves
Maria Clara Correia Alves (Nossa Senhora do Bispo, Montemor-o-Novo, 1869ko maiatzaren 3a - São Jorge de Arroios, Lisboa, 1948ko otsailaren 2a) portugaldar idazlea, irakaslea, editorea, kazetaria, masoia, pentsalari librea, aktibista errepublikanoa eta sufragista izan zen. XX. mendearen hasieran Portugalgo erakunde feminista nagusietako kidea izan zen, hala nola Liga Republicana das Mulheres Portuguesas eta Conselho Nacional das Mulheres Portuguesas, haietan hainbat kargu bete zituelarik, hala nola, Idazkari Nagusia, Atzerrirako Idazkari Nagusia, Lehendakariordea, Kazetaritza Ataleko Lehendakaria edo " Portugalgo Emakumeen Kontseilu Nazionalaren Boletin Ofiziala" (1914-1916) eta " Alma Feminina " aldizkarien (1917-1919 ) zuzendari gisa.
Crossocheilus nigriloba
Crossocheilus nigriloba Crossocheilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Maria Clara Correia Alves
Biografia
Maria Clara Correia Nossa Senhora do Bispo parrokian jaio zen, Évora barrutiko Montemor-o-Novo herrian, 1869ko maiatzaren 3an. Aita João António Correia dendari eta jabea zuen eta ama, Clara Rita Spínola, etxeko lanen eta zaintzen arduraduna, biak parrokia berekoak. Alentejoko familia errepublino baten ondorengoa zen eta bi neba eta ahizpa bat zituen. Gaztetan, Lisboara joan zen bizitzera bere familiarekin.
1886ko urtarrilaren 25ean, 16 urte zituela, Lisboako Santa Catarina elizan ezkondu zen Maurício da Luz Alves aduanako agentearekin, 23 urtekoa, Lisboako Socorroko parrokian jaioa eta Maurício Alvesen eta Libânia Amáliaren semea. Garai hartan, Travessa do Poço dos Negroseko 1. zenbakian bizi zen, Santa Catarina parrokian. Handik gutxira, Rua do Poço dos Negros 53. zenbakira joan zen bizitzera, eta han irakasle lanetan hasi zen neskentzako eskolak ematen.
1913ko otsailaren 22an bere senarra hil zen, 53 urte zituela, bularreko angina batek jota, senar-emazteak bizi ziren Rua da Cidade de Horta kaleko 2. solairuko etxean, São Jorge de Arroios parrokian, Lisboan.
1948ko otsailaren 2an, 78 urte zituela, Maria Clara Correia Alves hil zen, bronkoneumonia baten ondorioz, bere azken urteetan bizi zen etxean, Almirante Reis etorbideko 139. zenbakiko lehen solairuan, Lisboako São Jorge de Arroios parrokian. Hiri bereko Alto de São João hilerrian dago ehortzita.
Eva Gonzalès
Eva Gonzalès, jaiotzez, Eva Carola Jeanne Emmanuela Antoinette Gonzàles (Paris, Frantzia, 1849ko apirilaren 19a. ibidem 1883ko maiatzaren 5a) jatorri espainiarreko eta monegaskodun margolari inpresionista frantziarra izan zen.
Maria Clara Correia Alves
Aktibismo feminista
Errepublikako Behin-behineko Gobernuaren eta Derrigorrezko Erregistro Zibilaren Legearen omenez "Gremio Lusitano" futbol taldean eginiko batzarrean hizlarietako bat izan zen. Hitzaldian, "Emakumeak familian duen zeregina" gaia jorratu zuen, eta "eskerrak eman zizkion Afonso Costa jaunari bere sexuaren alde egindako lanagatik". Bilkura 1911ko martxoaren 26an egin zen, eta Magallanes Lima Masoneriako Maisu Handiak zuzendu zuen.
Eva Gonzalès
Biografia
Enmanuel Gonzalès idazle hispano-frantsesaren alaba izan zen Eva. 16 urterekin hasi zen pintura ikasten. Charles Joshua Chaplinen ikaslea hasieran, geroago, Édouard Maneten ikasle eta modeloa izan zen. Manetek Evaren pinturan izan zuen eragina 1872ra arte ikus daiteke, ondoren bere estiloa pertsonalagoa bihurtu zen, pastel eta tonalitate argietan espezializatuz.
Maria Clara Correia Alves
Liga Republicana das Mulheres Portuguesas
XX. mendeko lehen hamarkadan, Maria Clara Correia Alves Liga Republicana das Mulheres Portuguesas erakunde politiko eta feministan sartu zen. Bertan, Portugalgo emakumeen eskubideen aldeko aktibistarik ezagunenetako batzuekin lan egiteko aukera izan zuen; haien artean, Adelaida Cabete, Carolina Beatriz Ângelo, Maria Veleda, Angélica Viana Porto edo Ana de Castro Osório aipa daitezke.
Portugalgo Lehen Errepublika
Portugalgo Errepublika ezarri ondoren, Maria Clara Correia Alvesen aktibismoa areagotu egin zen: hezkuntzaren sekularizazioaren lehen defendatzaileetako bat izan zen, botoa eta dibortzio eskubidea aldarrikatzeko hainbat eskaera eta ekintzatan parte hartu zuen, masonerian sarbidetua izan zen Grande Oriente Lusitanoaren Humanidade Logian, eta, 1913an, ''Pentsamendu Askearen 17. Nazioarteko Kongresuan parte hartu zuen, non La Libre Pensée et L'Emancipacion de la Femme (Pentsamendu askea eta emakumeen'' askapena) gaiaz hitz egin zuen. Hitzaldian, hezkuntzak bi sexuentzat duen garrantzia azpimarratu zuen, gizarte justu eta berdintasunezkoa lortzeko. Orduan sortu berria zen Portugalgo Pentsamendu Askearen Federazioan sartu zen, non Teófilo Braga, Heliodoro Salgado, Francisco José Teixeira Bastos, Deolinda Lopes Vieira eta Ana Augusta de Castilho-rekin harremanak izateko aukera izan zuen.
Eva Gonzalès
Biografia
Aita Enmanuel Gonzalès idazle espainiar-frantsesa, Le Siècle egunkariko nobelagile, dramaturgo eta erredaktorea izan zen. La Revue de France egunkaria surtu zuen. Ama, Marie Céline Ragout, jatorri belgikarreko musika entzutetsua zen. Hala, Eva Gonzàlesek hezkuntza arduratsua jaso zuen, eta Parisko intelektual handiez inguratuta hazi zen.
Maria Clara Correia Alves
Conselho Nacional das Mulheres Portuguesas
Urtebete geroago, Portugalgo Emakumeen Kontseilu Nazionaleko bazkide sortzaileetako bat izan zen. Kontseiluko Idazkari Nagusi kargua izan zuen 1914tik 1919ra. Karguan gehienik ere bi urte jarraian egotea proposatu zuen eta urtero hauteskundeak egitea, erakundean ideien eta militanteen berritzea ahalbidetzeko. Garai hartan, Portugal Lehen Mundu Gerran sartutakoan, bere abertzaletasun sutsua adierazten zuten artikuluak idatzi eta hitzaldiak eman zituen. Elzira Dantas Machado errepublikako presidentearen emazteak zuzendutako "Cruzada das Mulheres Portuguesas" (Emakume portugaldarren gurutzada) gerraren aurrean emakumeen ongintza eta esfortzu ekimenarekin bat egin zuen. Era berean, 1916ra arte "Boletim Oficial do Conselho Nacional das Mulheres Portuguesas" argitalpenaren eta "Alma Feminina" aldizkariaren lehen editore burua izan zen 1920ra arte, eta 1919an Kazetaritza Saileko lehendakari ere izan zen. Hasierako doako banaketaren ondorioz sortutako galera ekonomikoak gorabehera, aldizkaria erakundearen eta haren ideiak zabaltzeko ezinbesteko bitarteko iritzita, bai Maria Clara Correia Alves bai Adelaide Cabetek erakundean sortuko zuen defizita estaltzeko eskaintza egin zuten. Horrela ahalbidetu zen argitalpenarekin jarraitzea 1946ra arte. Maria Clara Correia Alvesek 1920an hartu zuen Kontseiluaren Kanpo Harremanetarako idazkari nagusiaren kargua, eta 1921ean lehendakariordearena. Kargu horietan egindako lanak Portugalgo mugimenduaren ikusgarritasuna mugetatik haratago eraman zuen, Kontseiluaren eta nazioarteko mugimendu feministako figura garrantzitsuenetako batzuen artean loturak ezarriz. Horrela, korrespondentzia bizia izan zuen Frantziako Emakumeen Kontseilu Nazionalarekin (Conseil National des Femmes Françaises) eta Nazioarteko Emakumeen Kontseiluko (International Council of Women) Avril de Sainte-Croix eta Alice Salomon idazkari nagusiekin, baita beste sufragista ingeles eta estatubatuar batzuekin ere, hala nola Isabel Hamilton-Gordon —Lady Aberdeen izenez ezaguna eta John Hamilton-Gordonen emaztea— edo Carrie Chapman Catt.
Eva Gonzalès
Biografia
1879an Henri Guérard grabatzailearen anaietako batekin ezkondu zen. Handik laster alaba Julie jaio zen, baina erditzean sortutako enbolia baten ondorioz Eva hil egin zen. Manet maisua hil eta bost egunera. Parisko Montmartreko hilerrian dago lurperatuta dago.
Maria Clara Correia Alves
Conselho Nacional das Mulheres Portuguesas
1920an, Paulina Luisi uruguaitar mediku eta aktibista feministaren harrera zela eta, sei hitzaldi egin ziren Lisboan. Maria Clara Correia Alvesek harreran parte hartu zuen eta "Luxo" (luxua) izeneko hitzaldia eman zuen Lisboako Merkatarien Elkarte Komertzialean egindako bosgarren bilkuran.
1930eko hamarkadan, Maria Clara Correia Alves Lisboako 2. Barrutiko Udal Liburutegiko zuzendari lanetan aritu zen, hitzaldiak ematen jarraitu zuen eta artikulu eta testu asko argitaratu zituen, hainbat aldizkari eta aldizkarirekin elkarlanean, hala nola Pensamento, A Comarca de Arganil edo A Luz . Batzuetan, Izabel de Malta ezizena erabiltzen zuen, feminismoaz eta bere borrokez feminismoaz eta bere borrokez edo Portugalgo hezkuntza sisteman defendatzen zituen hainbat erreformaz idazten zuenean.
Eva Gonzalès
Biografia
Hamarkadatan Eva Gonzàles Manet bezalako margolari inpresionista frantsesen eredu gisa egindako lanagatik baino ez zen gogoratu, baina pixkanaka bere irudia berreskuratzen ari da, bere biografiarekin batera. Haren lanak munduko pinakoteka nagusietako batzuetan jarri ziren ikusgai, eta artista pinturan zuen trebetasunaren berri eman zitzaien herritar guztiei. Edgar Degasek eragindako tonu argien alde egiteko teknika inpresionistetatik askatzen joan zen arren, Eva Gonzàles emakume inpresionistatzat hartzen da, bere lehen ezagutzak Manet irakaslearen teknikaren bidez hasi baitzituen.
Karrera profesionalaren hasiera
16 urterekin hasi zen pintura ikasten. Charles Joshua Chaplinekin, emakumeentzako arte-ikasketen programa bat garatu zuen margolariarekin.
Gertaera hori Chaplinek Emmanuel Gonzàlesekin (Eva Gonzàlesen aita) zuen adiskidetasun-harreman estuak eta haren ospeak eragin zuten, emakumeak eskolan sartu eta erregularizatzeko. Erregularizazio hori integratu ondoren, Philippe Jourde Eva Gonzàlesen aitabitxiak gomendatu eta Chaplin aukeratu zuen 1865eko urtarrilean bere irakasle izateko. Hiru urteko aldi baten ondoren, Chaplinek pasteleko marrazkietarako gaitasuna sustatu zuen Eva Gonzàlesen, eta tonu horiekiko grina hartu zuen.
Chaplin, erregulazio berria izan arren, ez zegoen ohituta emakumeak artista gisa pentsatzen, baizik eta gizonezkoen begiradarako eredu eta objektu gisa, eta, seguru asko, Eva Gonzàles, ez zen salbuespena izango.
Chaplinen eskolan egon zen bitartean, Emmanuel Gonzàles bere arte-dohainak ikusten hasi zen, eta 1868 eta 1870 artean Chaplini gomendatu zion lantegi bat ziurtatzeko Eva Gonzàles alabari, 1870eko Aretoan arrakasta handiak izan ondoren, baina Chaplin ziur zegoen emakume batek ezin zituela propietate horiek lortu ezkondu gabe, Evarekiko bere jarrera anbibalentea erakutsiz. Gogoeta horrek gogorarazten du Pollockek burgesian emakumeei buruz egin zuen irakurketa.
Geroago, Édouard Maneten ikaslea izango da, eta bere tailerrean eredua. Manetek 1872ra arte izan zuen eragina bere pinturan, eta gero bere estiloa pertsonalagoa bihurtu zen, pasteleko obretan eta tonalitate argietan espezializatuz.
1869an, Eva Gonzàlesek beste norabide bat hartu zuen Edouard Manet ezagutu zuenean Alfred Stevens margolari belgikarraren etxean, kasualitatez. Gonzalèsek baimena eskatu zion aitari San Petersburgoko Rueko Maneten tailerrean pintura-eskolak hartzeko, eta eskaera horiek onartu egin zituen Chaplinekin hitz egin ondoren.
Gonzalèsek Maneten estudioan jardun zuen bi helbururekin: bere lanaren kritikak jasotzea, Manetek Parisko arte-kritikariekin zuen harremanagatik, antagonia zabala. Baina hori ez zen Eva Gonzàlesentzat kezkagarria, aitak, Parisen hain irudi garrantzitsua eta estimatua izateagatik, kritikari asko bere adierazpenen tonua desegitera edo 'jaistera' bultzatzen baitzituen.
Roger-Marxen hitzetan:"“Nahiz eta kritikariak, oro har, “bienveillants/ ongile” gehiago izan Gonzalès-ekiko, bere maisuarekiko baino, Gonzalèsek maiz jasotzen zituen iruzkinek gogorarazten die artista halako “probokatzailearekin” lan egitea dela konprometitua'."Kritikariek Gonzàlesi buruz hitz egiten zuten, Manet irakasleak erraz manipulatzen zuen pertsona gisa. Hori zela eta, Gonzalèsi behin eta berriz ohartarazi zioten ez jarraitzeko haren urratsak, eta Gonzalèsek ez zien kasurik egin nahi izan, Manet irakasleaz gain, lagun eta kontseilaria ere bazen eta. Berthe Morisot lankidearekin tirabira sortu zuen horrek eta ondorioz, Gonzalèsek harekiko axolagabekeria erakutsi zuen.
Eva Gonzalèsk tailerrean Maneten ikasle eta musa gisa lan egiteak urteetan eragin handia izan du Gonzalès nola 'ikusi' duten azaltzeko. Zenbait adituk, hala nola Tamar Garbek, Gonzàles bere kabuz artista profesional gisa baino, Maneten eredu gisa ezagunagoa dela dio.
Tamar Garb adituak dioenez:"“Bere bizitzako kontakizun asko ez datoz ia berdin arrazoi horrengatik, Eva Gonzàlesi buruz ezagutzen dugun gehiena Edouard Manetek 1870ean Eva Gonzálesi egindako erretratuaren eraginagatik da'."Manetek Gonzalès honelaxe erretratatu zuen: ikusleen artean Eva Gonzàlesen errealitateari nabarmen eraginez, erretratuan goi-burgesiako emakume bat ageri da, sortzen ari den trajeagatik eta sortzen ari denarekiko axolagabekeriagatik; izan ere, askoz geroago,erretratuak errealitatearen kontrako ikuspegia erakusten duela konturatu ziren. Arrazoi horiengatik Eva Gonzalès beti Maneten musatzat hartu zuten eta ez artista inpresionista.
Tamar Garb kritikariak garrantzi handia eman zion aspektu horri, eta desegokia izan zen Manetek Gonzalès erakustea bere janzkera 'motelduz', eta ez zegokion lanekoa. Ikusle guztiek ikusten dute Gonzalès Manetentzat posatzen duen andereñoa dela, soineko dotore, garesti eta handiarekin, eta kolore argikoa, margolari gisa agertu beharrean. Horrela, Gonzalès Manetek kaballete ondoan kokatu zuen bezala hartzen dute, “problematiko eta ez oso sinesgarri”. Horregatik, ikusleek ezin zuten saihestu Gonzalèsen trebetasunak hobetu beharrekoak zirela pentsatzea.
Karrera artistikoa
Eva Gonzalèsek erakusketa inpresionistetan ez parte hartzea erabaki zuen, Manetekiko leial, eta nahiago izan zuen bere lana areto ofizialean erakutsi; 1870ean, Parisen, «Tronpetalaria» erakutsi zuen (Iruditegiko 2. lana). Olio-pintura horretan, Maneten pifano ospetsuan oinarritutako irudi militarra irudikatzen da, eta haren eragina erakusten du, batez ere atze ilunen hautaketan eta marrazkiaren maisutzan. Marrazkia perfektua da, jantziaren xehetasunak eta oihalen kalitatea nabarmenduz; ezkerretik datorren argia txikiaren gainean irristatzen da, argi- eta itzal-kontraste erakargarria sortzen du, eta soldadutxoaren irudia espazio neutro batean kokatzen du, non ez baitago lurzoruaren eta hormaren arteko bereizketarik, Diego Velázquezek lehenago egin zuen bezala.
Espainiako barrokoari jarraituz, Manet maisuak urte batzuk lehenago egindako Pífanotik, militar jantzitako mutikoaren koadrotik hartu zuen Gonzalèsek ideia. Ikusleen kritika onargarria artistaren adinak eragin zuen, 20 urte besterik ez baitzituen. Gainera, gaia oso erakargarria izan zen laster Franko-Prusiar Gerran sartuko zen gizartearentzat.
1871n bere karrera artistikoaren bigarren etapa hasi zuen, Edgard Degasen eraginpean. Pintore horren berezitasunen xehetasunak bere pintzelkadetan bereizi zituen, eta urte horretan bertan lan bat egin zuen: “Goizean Esnatzea”. (Iruditegiko 10. lana). Eva Gonzàlesek lan horretan azaltzen duen izpiritu intimista bat zetorren Berthe Morisotekin, Maneten ikaskidearekin. Kamisoi zuriz jantzitako neska gazte batek eguzki-izpiak jasotzen ditu bere ohean; maindireen eta kuxinen tonu zuriak protagonista bihurtzen dira, baita inpresionismoaren itzal koloreztatuak ere. Erabilitako pintzelkadak zirriborratu egiten dira, eta kolore-ukitze azkarren bidez ematen da. Ukitze horiek ez dute lortzen pintore gazteak erakusten duen marrazki miresgarria disimulatzea. Marrazkiaren bolumetrian nabaria da, eta gau-mahaitxoa, tarazea-dekorazioarekin, oso ondo zehaztua, edo lilak eta liburua.
Phyllonemus brichardi
Phyllonemus brichardi Phyllonemus generoko animalia da. Arrainen barruko Claroteidae familian sailkatzen da.
Eva Gonzalès
Karrera artistikoa
1874an bere lanik ezagunenetako bat, “Emakume larrosa”, margotu zuen, inpresionismoaren ezaugarri diren gai intimistak ikusgai.
Koadro honetan, berriz ere, Degasen eragina nabarmentzen da, teknika bihurgunetsua eta bahetua konbinatuz, pastel-tonuekin, eredu gisa balio zuen modu errealistan irudikatuz: Jeanne ahizpa.
Urte horretan bertan, Parisko D’Orsay museoan dagoen “Palko bat italiarren Operan” (iruditegiko 14. lana) ere margotu zuen. Bertan gizonezko ikaskideek gehien landutako gaia landu zuen: ikuskizunen mundua eta Parisko gaua. Hala ere, Gonzalèsek islatzen duen eszena oso urrun dago lankideen lanetatik. Theâtre des Italiensen bikote bat irudikatzen da. Emakumearen aurpegiak burumakur begirada adierazten du ikuskizunaren aurrean; gizonak, ostera, bere ondoan duen emakume ederra nabarmendu eta gizartean duen estatusa erakusten du.
Beste lan aipagarri batzuk hauek izan ziren: «Txapelgilea» (iruditegiko 17. lana) pastela, 1877koa, Chicago Art Institute-n, «Irakurketa basoan», (iruditegiko 14. lana) 1879koa, eta «Astoan pasioa», (iruditegiko 3. lana) 1880koa, Bristol Museum and Art Galleryan ikusgai.
Azken urteak
1879ko otsailaren 23an, Henri Guérard grabatzailearen anaietako batekin ezkondu zen. Bere ibilbide artistikoarekin jarraitu zuen, bere lagun eta familiakoak bere mihiseen protagonista bihurtuz. Eva Gonzàles Parisko kritikak onartu zuen, baina fama iragankor batez gozatu zuen.
Bikoteak alaba bat izan zuen, Julie, baina Eva erditzean sortutako enbolia baten ondorioz hil zen, 1883ko maiatzaren 5ean Manet maisua hil eta bost egunera, 34 urte besterik ez zituela. Montmartreko hilerrian lurperatuta dago, Parisen.
Gonzàles, bizitza artistiko laburrean, ez zuen inpresionisten erakusketetan parte hartu nahi izan, lehenik eta behin, gai pertsonalak baino sakonagoa bilatzen zutelako, baina intrigatsuak, lehen 'ismo' hark zabaldu zuen berehalako errealitatearen kopiak, eta, bigarrenik, pintzela eta paleta bereizi egiten direlako, eta Eva Gonzalêsek benetan lan bikainak, kolorez eta argiz beteak, metaforikoak dira, esanahi abstraktuak dituen irudikapen baten bila. Hala ere, mugimendu inpresionistaren zatitzat hartu zuten Mary Cassat eta Berthe Morisot koetereoekin batera.
Hil eta bi urtera, lankideek hil ondoko erakusketa bat eskaini zioten, 1885eko urtarrilaren 22an inauguratu zena, "La vie Moderne" aretoan, eta beste bat 1924ko Udazkeneko Aretoak egin zuen, non artistak Inpresionismoari egindako ekarpena aintzesten zen.
Bat-bateko heriotzaren ondoren, Henri Guérard senarrak, Emmanuel Gonzàlesek eta Léon Leenhoff familiaren lagun batek beren lanak Parisen saltzea erabaki zuten.
Oktave Mirabeau arte-kritikari frantsesak omenaldia egin zion bere ibilbide artistikoari, eta hauxe esan zuen: ''Ce qui frappe hornout, dans le capacidad d'Eva Gonzales, c'est ... La simplicité, la sincérité... Aucune mièvrerie de femme, aucun désir de faire joli et sympathique, et pourtant quel charme exquis!''
(Eva Gonzalesen talentua da gehien hunkitzen zaituena ... Sinpletasuna, zintzotasuna... Feminismorik gabe, polita eta lagunkoia izateko asmorik gabe, eta, hala ere, xarma zoragarri hori!) 2008ko otsailean, Frankfurteko Schirn Museoak erakusketa bat ireki zuen Eva Gonzalèsen eta beste hiru margolari inpresionistaren lanekin: Berthe Morisot, Marie Bracquemond eta Mary Cassatt estatubatuarra. Ingrid Pfeiffer komisarioaren iritziz, oraindik ez dute jaso arte-historialari gehienek merezi duten tratua.
---Explicó que la exhibición estaba motivada por la necesidad de reconocer a estas pintoras, no habían recibido aún el mérito que merecen por parte de la inmensa mayoría de los historiadores de arte. Sus obras se caracterizaban por ser la más academicista de las manifestaciones impresionistas, y también por el gusto por los temas sencillos y por los interiores.
Azaldu zuenez, margolari horiek aintzat hartzeko beharrak eragin zuen erakusketa, eta artean historialari gehienengandiko merezi zuten meritua ez dute jaso eta. Bere lanak adierazpen inpresionistetako akademizistenak ziren, eta gai sinpleak eta barnekoak zituzten gustuko.
Erakusketak
2008ko otsailean Frankfurteko Schirn Museoak erakusketa ireki zuen Eva Gonzalèsen obrarekin eta beste hiru margolari inpresionistenekin, Berthe Morisot, Marie Bracquemond frantziarrak eta Mary Cassatt estatubatuarra. Ingrid Pfeiffer komisarioaren iritziz, margolari hauek ez dute oraindik arte historialari gehienen aldetik merezi duten tratua jaso.
2020an Bilboko Guggenheim museoan Kunsthalle Bremenen bildumako maisulanen artean aurkitzen den Eva Gonzalèsen Neskatxa esnatzean [Erwachendes Mädchen], 1877–78 lana egon zen ikusgai.
Melanocharis nigra
Melanocharis nigra Melanocharis generoko animalia da. Hegaztien barruko Melanocharitidae familian sailkatua dago.
Oswaldpeetersita
Oswaldpeetersita karbonato motako minerala da.
Ezaugarriak
Oswaldpeetersita karbonato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 3 da.
Ballycassidy
Ballycassidy (Baile Uí Chaiside) Ipar Irlandako udalerri bat da, Fermanagh konderrian dagoena. Enniskillen udalerritik 6,5 kilometro iparraldera dago, Erne aintziraren ekialdeko ertzean.
2001eko erroldaren arabera 91 biztanle zituen.
Grandview (Missouri)
Grandview Missourieko hiri bat da. Jackson konderrian kokatua dago. 2010ean 24,475 biztanle zituen, 38.14 kilometro koadrotan banatuta.
Leninen Ordena
Leninen Ordena (errusieraz Орден Ленина, Orden Lenina) hala, Errusiar Iraultzaren liderragatik deitua, Sobietar Batasuneko bigarren kondekorazio nazionalik garrantzitsuena izan zen. Ordena honakoei ematen zitzaien:
Ezaugarriak
Leninen Ordenaren azken diseinua 1934an onartu zen. Platinoan Vladimir Leninen irudi bat zuen disko bat zuen domina bat zen. Diskoa urrezko bi galburuz eta Lenin (Ленин) hitza duen bandera gorri batez inguratua dago. Ezkerrean izar gorri bat agertzen da, eta igitaia eta mailuaren ikurra, hau ere gorria, behean dago. Domina paparraren ezkerrean jartzen zen, jatorrian zintarik gabe eta ondoren alboetan bi zerrenda hori zituen zinta gorri batekin.
Le Parcq
Le Parcq Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Parcq udalerrian erroldatutako biztanleak 754 ziren. Familiak 288 ziren, horien artean 57 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 42 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 108 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 31 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 336 etxebizitza zeuden, 293 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 329 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 293 etxebizitza nagusietatik 185 bere jabearen bizilekua ziren, 96 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 95 etxek lau zituzten eta 158 etxek bost zituzten. 256 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 157 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 110 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Le Parcq udalerrian 300 unitate fiskal zeuden, 794 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.957 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 zurgina, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Le Parcq udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Petrogale
Petrogale Macropodidae familiako martsupialen generoa da. Australian endemikoak dira.
Espezieak
´
Elechas
Elechas, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Marina de Cudeyo udalerrian dagoen herri bat da. 2017ko erroladren arabera 475 biztanle zituen.
Herri honen kostaldean Saguen uhartea eta San Joanen uharteak daude.
New Jersey (albuma)
New Jersey Bon Jovi talde estatubatuarraren laugarren musika albuma da. Slippery When Wet-en ondoren taldearen bigarren disko arrakastatsuena 24 milioi ale inguru salduta. Bertako bost abesti (Lay Your Hands on Me, Bad Medicine, Born to Be My Baby, Living in Sin eta I'll Be There for You) Billboard-en hamar postu onenetan sartu ziren, hard rockeko disko batek inoiz lortu gabeko gertaera eta gaur egunerarte berriro errepikatu ez dena.