cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Drucilla Cornell
uBuntu Proiektua
Bere ikerketa pentsamendu kontinental garaikidean, teoria kritikoan, oinarrizko mobilizazio politiko eta juridikoan, jurisprudentzian, emakumeen literaturan, feminismoan, estetikan, psikoanalisian eta filosofia politikoan oinarritu zen.
Emakume Sortzaile eta Artisten Sarea
Historia
Hasiera batean musika klasikaren inguruan mugitzen den jendea bada ere, beste diziplina batzuekin ere harremanetan jartzeko asmoa dute. Bere partaideen artean Paula Olaz, Blanca García de Amézaga, Garazi Navas, Laida Otaduy eta Mirari Etxeberria ere aurkitzen dira.
Drucilla Cornell
Dramaturgia
Bere lehen lana, 1989an ekoitzia, Finnegans Wakeren egokitzapen dramatikoa izan zen. Bloomsday-a, James Joyce autorearen eleberriaren Ulises pertsonaiaren omenez urtero egiten den izen bereko ekitaldia, antzezten jarraitzen du. Bere beste lanak, The Dream Cure, Background Interference eta Lifeline, New Yorken eta beste hiri batzuetan ekoitzi ziren, hala nola Los Angeles, Atlanta, Boca Rotan, Florida eta Ciudad del Cabo, Hegoafrika.
Drucilla Cornellen SIDELEGHTS: In At the Heart of Freedom: Feminism, Sex, and Equality lanean azaldu zuen zergatik izan behar duten pertsonek askatasunez adierazteko askatasuna sexu-testuinguru batean. Cornellen ustez, pertsonek sexu-askatasuna izanez gero, berdinak izango dira. Prostituzioa, homosexualen eta lesbianen ezkontzak, adopzioa, ugalketa-eskubideak eta emakumeen mutilazio genitala bezalako gaiak jorratu zituen. Theological Studies aldizkari akademikoan egindako aipamen batean, Linda M. Maccammonek hauxe esan zuen:"'Azterlan probokatzaile eta gogoetatsua da, feministen eta era guztietako gizarte-teorialarien artean eztabaida eta eztabaida handia sortuko duela agintzen duena'."Teoria feministari buruzko eztabaida aurkeztu zuen lau filosofo feminista garrantzitsuen artean: Seyla Benhabib, Judith Butler, Nancy Fraser eta Drucilla Cornell bera. Emakume bakoitzak bere teoriak aurkeztu eta ideiak komentatu zituen. Jane Mansbridgek American Political Science Review-en hauxe esan zuen:"'Liburu hau da postmodernismoari buruzko eztabaidan teoria feministan ezagutzen dudan sarrerarik biziena eta sarkorrena',"Drucilla Cornellen ustez, emakumeek aukeratzeko eskubidea izan beharko lukete, eta pornografiaren eta sexu-jazarpenaren aurka zegoen. The Imaginary Domain: Abortion, Pornography, and Sexual Harassment lanean, gai horiei buruzko sentimenduak aztertu zituen, gai horiekin zerikusia zuten indarreko legeek formulatutakoen ikuspegi desberdinarekin. Beverly Millerrek, Library Journalen laguntzaileak hitz hauek esan zituen:"'ausarta, probokatzailea eta originala'."
Ikuspuntu filosofikoak
Drucilla Cornell irakasleak idealismo alemanaren eta teoria kritikoaren arloetan idatzi zuen, filosofia frantses garaikidea barne. Azken urteotan, teoria feministan, arrazaren teoria kritikoan eta, zehazkiago, Hegoafrikaren iraultza substantiboan oinarritu zen bere ikerketa, hau da, apartheidaren ondorengo gizarte zatikatuen egoeran. Drucilla Cornellek oso ikuspegi originala ematen zuen teoria feministak emakume garaikideari eman ziezaiokeenari buruz. Emakumeen sexualitatearen bertsio esentzialista eta naturalistei aurre egin zien, eta argudiatu zuen, emakumearen balioa eta desberdintasuna baieztatzen saiatzeak, ama-rola nabarmenduz edo femeninoa gaitzetsiz, emakumeak erakarri baino ez zituela egiten, berriro ere, emakumezkoen sexu-desberdintasuna murrizten zuela edukiontzi batean, gizonezkoen fantasia legitimatzen zuela. emakumearena, eta genero-hierarkia berrezartzen zuela, desegin ordez. Mugimendu horiei erantzunez, teoria feministaren irismena zabaltzen saiatu zen, unibertsaltasun erlatiboaren kontzeptutik abiatuta plataforma bat antolatuz, ideia hauxe proposatzen zuena: emakumeak ez direla talde bateratu eta homogeneoa, nahiz eta patriarkatuan emakume gisa kokatuta egon. Drucilla Cornellen teoriak aukera ematen du emakumeen egoeretako desberdintasunak onartzeko, baina ez dio uko egiten emakumeek patriarkatu izeneko fenomeno komun baten aurka borrokatzen duten ideiari.
Lana Hegoafrikan
2008. urtetik 2009. urtearen amaierara arte, Drucilla Cornell irakasleak Elizaren Zuzenbidea, Balio Indigenak eta Duintasunaren Jurisprudentzia ikertzeko Fundazio Nazionalaren katedra hartu zuen Lurmutur Hiriko Unibertsitatean (Hego Afrika). Chuma Himongarekin proiektu horretako zuzendarikidea izan zen, eta uBuntu Township Project-eko zuzendarikidea zen Madoda Sigonyelarekin. 2005ean, Karin van Marle-rekin batera, Ubuntuko zuzenbide konstituzionalari buruzko dokumentu garrantzitsu bat egin zuen, Afrikako jurisprudentziatik eta legezkotasunetik Afrikako identitatearen hurbilketa ekarri zuena. Drucilla Cornell irakaslea Khulamaniren defendatzaile eta ikertzailea izan zen. Apartheidaren pean sufritu zuten pertsonak aztertzen ditu erakunde horrek, eta, kapitalismo arrazizatuaren sistemaren ondorioz geratzen den hondamenari aurre egiteko modu berriak eta sortzaileak aurkitzen saiatzen dira. uBuntu proiektuaren barruan hainbat liburu argitaratu ziren. Lehenengoa, uBuntu and the Law: Indigenous Ideals and Postapartheid Jurisprudence, eta bigarrena, The Dignity Jurisprudence of the South African Constituional Court, 2012an argitaratu zituen Fordham Press-ek. Hego Afrikari buruzko azken liburuetako bat Law & Revolution in South Africa izan zen, eta apartheidaren gertakarien ondoren, Afrikako legeen eraketari jarraitzen dio, baita kolonialismoan, arrazismoan eta indarkerian izandako urteei buruzko gizarte-harremanaren berrezarpenari ere.
Irudimenezko eremua (Imaginary Domain)
Irudimenezko Menderatzeak adierazten du norbanakoen sexu-desberdintasuna, sexuatua izatea, arraza- eta etnia-identifikazioak eta nortasunaren beste edozein fantasia konplexu birlantzeko behar zen espazio psikikoa babesteko izendatu zen ideal legal eta morala.
Drucilla Cornellek “irudimenezko domeinua” esaldia asmatu zuen 1995ean izen bereko liburuan. Esaldiak, hasiera batean, eztabaida feministetan parte hartzeko asmoa zuen, eztabaida horiek nahasita baitzeuden emakumeek edo beste edozein nortasunek zuzenbidearen oinarri gisa ezarritako identitateetara jo ote zezaketen. Drucilla Cornellek argudiatu zuen posible zela irudimenezko domeinuaren ideal praktiko bat defendatzea eztabaida partikular horiek ebatzi gabe; izan ere, eskubide moral edo legal gisa, irudikatutako espazioa ematen zitzaion pertsonari bere identifikazio guztiak birsortu eta berrezartzeko. Hala, irudimenezko nagusitasuna ez zen zuzenbide-nozioetan erori, nahitaez biktima-identitateen edo lesio-egoeren inskripzio gisa; izan ere, gutxienez fantasiaren mailan, pertsona bere nortasun-konfigurazioen gune gisa babesten da.
Erdietsitako lorpenak
Drucilla Cornellek Mellon Foundation-en eta American Council of Learned Societies-en diru-laguntzak jaso zituen 1991n. Rutgerseko Unibertsitateko irakasle emeritu izendatu zuten. Hainbat hitzaldi eman zituen eta mintegiak egin zituen mundu osoan, Estatu Batuak, Hegoafrika, Japonia, Serbia, Kanada eta Mazedonia barne. uBuntu (2003) proiektuaren sortzaileetako bat izan zen, eta Hego Afrikan ideal eta balio indigenen garrantziaren alde egin zuen.
Ribaute-les-Tavernes
Ribaute-les-Tavernes Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ribaute-les-Tavernes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.627 ziren. Familiak 629 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (70 bakarrik bizi ziren gizonak eta 74 bakarrik bizi ziren emakumeak), 210 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 249 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 26 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 798 etxebizitza zeuden, 654 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 64 bigarren erresidentzia ziren eta 80 hutsik zeuden. 710 etxeak ziren eta 86 apartamentuak ziren. 654 etxebizitza nagusietatik 479 bere jabearen bizilekua ziren, 142 alokairuan okupaturik zeuden eta 33 doan lagata zeuden; 26 etxek bi gela zituzten, 98 etxek hiru zituzten, 233 etxek lau zituzten eta 296 etxek bost zituzten. 515 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 286 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 313 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Ribaute-les-Tavernes udalerrian 693 unitate fiskal zeuden, 1.768,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.110 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 96 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 23 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 30 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 6 igeltseroak, 2 margolariak, 4 iturginak, 4 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 4 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Ribaute-les-Tavernes udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 696 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Regnauville
Regnauville Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Regnauville udalerrian erroldatutako biztanleak 226 ziren. Familiak 73 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 41 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 96 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 96etxeak ziren. 87 etxebizitza nagusietatik 73 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek hitu gela zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 137 ziren, horien artean 106 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 106 pertsona aktiboetatik 97 lanean zeuden (58 gizon eta 39 emakume) eta 9 langabezian zeuden (1 gizon eta 8 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Regnauville udalerrian 84 unitate fiskal zeuden, 221 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.923 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra brikolaje denda handi bat zen.
2000. urtean Regnauville udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Arandoñolarrina baserria
Arandoñolarrina edo Larrinaga Mallabian dagoen baserria da.
2008ko ekainaren 24an, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Ezaugarriak
Bi isuriko baserria da, gailurra ipar-hego norabidean duena. Familia bakarreko etxea da, eta 290 eta 295 koten arteko plataforma batean dago kokaturik. Oinplano laukizuzenekoa da, 16,00 metro zabal da eta 17,50 metroko sakonera du. Eranskinak ditu fatxada nagusiko bi aldeetan, estalkiaren isurkien luzapenen azpian; eta horiek kontuan hartuta, fatxadaren aurrealdea 22,7 metro zabal da. Horrez gainera, fatxada nagusiaren eskuineko aldean 2,00x2,20 metroko eranskin bat du, bertan ogia egiteko labea dago, eta isuri bateko teilatutxoak estaltzen du.
Mendebaldeko fatxada sartzeko landa-bidearen ondoan dago. Fatxada horren eskuineko aldean, fatxada nagusiko eranskin horietako bat dago. Ez du aipatzeko moduko baorik.
Hegoaldekoa eraikinaren fatxada nagusia da, eta fatxada horretan, trapezio-formako ataripe bat dago. Ataripe hori hareharrizko lauza irregularrez dago estalirik, eta arku karpanel dotore batetik sartzen da bertara. Arkuak dobela eta leiho-zangoa landatuak ditu aurrealdean eta arkuaren intradosean. Arkuaren giltzarriak idulkidun gurutze baten erliebea du, eta idulkiaren alboetan maskor bat eta arrosa-leiho bat ageri dira. Hegoaldeko fatxadako erdiko arkuaren alde banatan, behe solairuan, bi leiho-bao daude, harlanduz eginak, eta ezkerrekoak leiho-barren molduratua du. Lehen solairuan, arkuaren gainean, harlanduzko bi leiho daude, eta alde bietan beste bi bao txikiago.
Teilatupeko solairuaren altueran, aireztapenerako lau irekigune daude, hiruki-formakoak, eta erdialdean idi-begi txiki bat, kanpoaldean irekiagoa barrualdean baino.
Ezkerreko eranskinaren fatxada-zatian sartzeko, bao dinteldu bat dago. Bao horrek bi orriko ate handi bat du, eta baoaren gainean, harlanduzko leiho-bao bat.
Ekialdeko fatxadan, ezkerraldeko eranskinean, leiho-bao bat dago. Ekialdeko fatxadan, horrez gainera, bada harlanduzko sarbide dinteldu bat, forjako burdineria-elementuak dituen orri bakarreko ate bat duena.
Behe solairuan, eskuineko aldean, harlandu-horma artean dagoen estalki batek babestutako bao zabal dinteldu bat dauka. Ganbarako solairuan bi gezi-leiho ageri dira.
Eraikinaren barruko egiturak pieza bakarreko zortzi zutoin ditu, zeharkako hiru horma-arte eta luzetarako bost horma-artetan antolatuta. Zutoinen guztiak harroinen gainean daude. Zutoinek habeak elkartzen dituzte, aho-zirika motako loturen bidez. Lotura horiek miru-buztan motako besoen bidez daude indarturik zenbait kasutan. Horrek osatzen du zurezko solairuarteko forjatuen euskarri den egitura-sarea; eta solairuarteez gain, uhalak, gapirioak eta enlatatua, eta estalkiko teila arabiarrak ere egitura hori dute euskarri.
Ataripeko sarbidea ekialdeko fatxadako sarrerarekin lotzen duen zeharkako korridore batek antolatzen du solairua. Korridorean, sukaldera sartzeko sarbidea dago. Ataripeko eskuinaldeko atetik ere sar daiteke sukaldera zuzenean. Azken bide horretatik sartzeko, harrizko bi eskailera-maila igo behar dira. Sukaldeak beheko sua du, bai eta ogia egiteko laberako sarbidea ere. Egun sarbide hori itxita dago. Korridoretik ekialdeko eranskina osatzen duten bi geletara sar daiteke. Solairu horretako gainerako eremua ukuilurako erabiltzen da. Ukuiluak harrizko lurzoru naturala du, marga-geruzak agerian dituena.
Lehen solairuak bi gela ditu eta hegoaldeko fatxadatik jasotzen dute argia. Goiko solairua ganbara da.
Pachycephala modesta
Pachycephala modesta Pachycephala generoko animalia da. Hegaztien barruko Pachycephalidae familian sailkatua dago.
Arandoñolarrina baserria
Ezaugarriak
Arandoñolarrina baserria XVI. mendeko bigarren erdikoa da. XVIII. mendeko bigarren erdian zaharberritu egin zuten, eta harlanduzko elementu gehienak eta arku-formako sarrera egin zituzten. XIX. mendean handitu eta zenbait eranskin egin zizkioten.
The Crazies (1973ko filma)
The Crazies edo Code Name: Trixie (euskaraz Eroak edo Kode Izena: Trixie), 1973ko George A. Romero estatubatuarrak zuzendutako zientzia-fikzio eta beldurrezko film bat da. Lana Carroll, W.G. McMillan, Harold Wayne Jones, Lloyd Hollar, Lynn Lowry eta Richard Liberty aktoreek antzeztu zuten.
DEnboraren poderioz beldurrezko zinemazaleen artean kultuzko film estatusa bereganatu du. 2010ean izenburu berdineko berregokitzapen filma izan zuen.
Argumentua
AEB, Pennsylvania, Evans City udalerria, izurri biologiko bat herrian barna hedatu da. Hura geldiarazteko helburuz AEBetako Armada bertaratu da, baina gaixotasunak kutsatutako jendea matxinatu eta soldaduak erasotuko ditu.
Dollon
Dollon Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dollon udalerrian erroldatutako biztanleak 1.382 ziren. Familiak 609 ziren, horien artean 199 pertsona bakarrekoak ziren (95 bakarrik bizi ziren gizonak eta 104 bakarrik bizi ziren emakumeak), 207 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 178 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 25 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 798 etxebizitza zeuden, 617 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 122 bigarren erresidentzia ziren eta 59 hutsik zeuden. 707 etxeak ziren eta 34 apartamentuak ziren. 617 etxebizitza nagusietatik 457 bere jabearen bizilekua ziren, 153 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 23 etxek gela bat zuten, 76 etxek bi zituzten, 161 etxek hiru zituzten, 157 etxek lau zituzten eta 201 etxek bost zituzten. 430 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 268 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 236 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 794 ziren, horien artean 583 aktiboak ziren eta 211 inaktiboak ziren. 583 pertsona aktiboetatik 530 lanean zeuden (298 gizon eta 232 emakume) eta 53 langabezian zeuden (27 gizon eta 26 emakume). 211 pertsona inaktiboetatik 94 erretiraturik zeuden, 48 ikasten zeuden eta 69 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dollon udalerrian 624 unitate fiskal zeuden, 1.450 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.065 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 4 zurginak, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Dollon udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.488 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Kelvinside
, Eskoziako Glasgow hiriko auzo bat da, Clyde ibaiaren iparraldean.
Saginaw (Missouri)
Saginaw Missourieko herrixka bat da. Newton konderrian kokatua dago. 2010ean 297 biztanle zituen, 2.14 kilometro koadrotan banatuta.
Holozeniar egutegia
Holozeniar egutegia edo Holozeniar aroa Anno Dominiri (AD) 10.000 urte gehitzen dituen egutegia da, lehendabiziko urtea Holozenoren hasieran kokatuz. Beraz, aurten, 2023, holozeniar aroko 12023 da. Egutegi hau 1993an Cesare Emilianik proposatu zuen.
Bouesse
Bouesse Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bouesse udalerrian erroldatutako biztanleak 395 ziren. Familiak 172 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 216 etxebizitza zeuden, 173 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 216etxeak ziren. 173 etxebizitza nagusietatik 152 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 17 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 89 etxek bost zituzten. 116 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 78 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Garra orientalis
Garra orientalis Garra generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Bouesse
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 233 ziren, horien artean 161 aktiboak ziren eta 72 inaktiboak ziren. 161 pertsona aktiboetatik 142 lanean zeuden (72 gizon eta 70 emakume) eta 19 langabezian zeuden (11 gizon eta 8 emakume). 72 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bouesse udalerrian 179 unitate fiskal zeuden, 380 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.911,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
2000. urtean Bouesse udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.616 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Arraunontzi
Arraunontzia, tamaina txikiko ontzia da, arraunek bultzatua. Ontzi autonomo gisa edo itsasontzi handiagoen ontzi laguntzaile gisa erabil daiteke. Arraunean egitea txalupa bat bultzatzea da, arraunak uretan mugituz eta ura mugituz, txalupa aurrera bultzatzeko.
Arraunak, zurezko haga da, berari eskuz eragindako ontzia uretan mugitzeko edo hura gidatzeko erabiltzen dena.
Historia
1892ko ekainaren 25ean, FISA sortu zen Turinen (Italia), Europako 5 arraun federazioren (Belgika, Frantzia, Italia, Suitza eta Adriatika) arteko arauak eta lehiaketak arautzeko, arrauna nazioarteko federazioa duen lehen kirola bihurtuz.
Arraunontziak Olinpiadetan
Urrezko domina gehien lortu dituzten gizonezkoen arraunlariak Steve Redgrave, Matthew Pinsent eta Jack Beresford britainiarrak izan dira. Emakume arraunlari nabarmenenak Elisabeta Lipu eta Georgeta Damian errumaniarrak izan dira.
Arraunontzi motak
Gure beharretara ondoen egokitzen den arraun-txalupa aukeratzeko, hainbat faktore hartu behar ditugu kontuan. Bereziki, egin nahi dugun jarduera mota kontuan hartu beharko dugu (lehiaketa edo aisialdia, itsasoan edo ur bareetan), baina baita jarduera hori bakarrik edo beste pertsona batzuekin egin nahi dugun ere, arraunketa bakarrarekin edo birekin. Adibidez, lehiaketak egiteko arraun-ontzia, traineru estropada da. Mota horretako ontziek forma bereziki luzea dute, eta ur bareetan baino ezin dira erabili. Estropadak egiteko, ontziok, hainbat txandatan banatuta, distantzia jakin batean elkarren arteko lasterketa bat egiten dute. Estropada irabazten duenak bandera bat jasotzen du saritzat, edota ligarako hainbeste puntu.
Beste aldetik, Itsasoko arraun-ontziak daude, hauek, ur astunagoetan edo ozeanoan erabil daitezke, arraunlarien esperientziaren arabera, arinak, azkarrak eta dibertigarriagoak dira. Azkenik, aisialdiko arraun-ontziak daude, egonkorragoak eta hasiberrientzakoak direnak.
Koupla-ontzia eta punta-ontzia
Arraun-txalupek bat, bi, lau edo zortzi plaza izan ditzakete. Hautaketa, jakina, dagokion arraunlari-kopuruaren araberakoa izango da, hau, ontzian dauden eserlekuen bidez identifikatzen dira. Brankako arraunlaria 1 zenbakia da eta helmuga zeharkatzen lehena da. 1. zenbakiaren aurrean esertzen den arraunlaria 2. zenbakia da, eta horrela hurrenez hurren. Txopan eserita dagoen arraunlariak teknika bikaina duen arraunlari sendoa izan behar du, gainerako tripulazioak jarraitu beharreko erritmoa eta minutuko besakada kopurua zehazten baititu.
Ontzi horiek bi azpi-modalitatetan sailkatzen dira, arraunlari bakoitzak erabiltzen duen arraun-kopuruaren arabera: kouplekoa edo puntakoa.
Kouple-txalupetan, arraunlari bakoitzak bi arraun erabiltzen ditu, esku bakoitzean bana. Puntako txalupetan, arraunlari bakoitzak arraun bakarra erabiltzen du, eta bi eskuekin eusten dio. Patroi bat izan dezakete edo ez, ontzia eta tripulazioa zuzentzen dituena. Patroirik gabeko txalupak arraunlarietako baten oinetik doaz. Puntako ontziak bost motatan banatzen dira: Gizonezkoen zortzi batek, adibidez, ia 14 milia orduko abiadura har dezake.
Kaskoa
Lehiaketako arraunketa ahalik eta ontzi arin eta finenetan egiten da, eta, beraz, potentzialki ez dira hain egonkorrak. Horregatik, kaskoaren forma garrantzitsua da. Txalupa tradizionalak nabigazio-baldintzetara egokitzen dira. Hondo laukoak edo giladunak izan daitezke, hau da, olatuekin nabigatzeko egokiagoak. Muturrei dagokienez, brankan eta popako ispiluan errodadun txalupak eta brankan eta popan errodadun txalupak daude. Errodak bertikalak izan daitezke, edo flotazio-lerroarekin angelu bat osatuz.
Materialak
Txalupa baten materialak askotarikoak izan daitezke: zur desberdinak (egoera naturalean edo aldatuta), material metalikoak (altzairua, aluminioa, eztainua...), plastikoak edo aurreko materialen konbinazio bat. Beste material batzuk posible dira: ferrozementua, larru onduak, olanak, kautxuz estaliak, ehun malguak eta beste batzuk.
Gutun komertzial
Gutun komertzialak edo Merkataritzako gutunak, enpresa bateko merkataritza, negozio, erosketa, salmenta, propaganda eta barne mugimenduekin zerikusia duten gutunak dira. Merkataritza-gutunak erakundeen artean, erakundeen barruan edo bezeroen eta erakundearen artean gerta daitezke. Gutuneria pertsonen arteko idatzizko komunikazioari dagokio. Beraz, ahozko edo aurrez aurreko komunikazioa ez da posta komertziala.
== Garrantzia ==
Gutun komertzialaren idazkera
Gutun komertzial batek hiru zati ditu, eta, gainera, formalki idazten da.
Hauek dira atalak:
1. Mintza
Paperaren goialdean inprimatuta dagoen enpresa edo entitate baten izena, helbidea eta gainerako identifikazio-ikurrak dira, baita gutunetarako erabiltzen den gutun-azala ere.
2. Herria eta data
Gutunak non idazten diren eta hilabetea eta urtea adierazten ditu.
Gutuna bidaliko zaion pertsonaren identifikazio-datuak dira.
4. Gaia
Mezu labur eta zehatza da, ez da lerro bat baino luzeagoa izan behar, eta bertan idatzi behar da gutuna bidaltzeko arrazoi nagusia.
Esaldi laburra da, kortesia-mezua duena, eta gutunaren testua idatzi aurretik sartzen da.
6. Testua
Gutuna idazteko erabili zen gaia edo arrazoia azaltzen duen paragrafo-multzoa da. Paragrafoak laburrak izatea gomendatzen da, hizkera argi, zehatz, natural eta berezkoarekin idatzita.
7. Agurra
Afektuzko adierazpenak dira, eta mezuaren adierazpena bukatutzat ematen da. Agurrak 5. ataleko agurraren kortesia-tonu bera izan behar du.
8. Antefirma
Gutuna bidaltzen duen pertsonak beste baten izenean eta ordezkaritzan egiten duenean erabiltzen da.
9. Sinadura
Gutunean adierazitakoaz arduratzen den pertsonaren izena da.
10. Inizialak
Gutunaren diktaketa eta mekanografia tuan parte hartu duten pertsonen inizialak dira.
11. Eranskinak
Hori erabiltzen da gutun bati erantsitako dokumentu bat edo gehiago eransten dizkiotenean; dokumentu horiek eranskin-ohar batean aipatu behar dira.
== Motak ==
Barne-korrespondentzia
Beste barne-korrespondentzia mota formalago batzuk ere badaude, hala nola sustapen-gutuna, azalpen oharra, memoranduma, onarpen-eskaera formalak eta onarpen- edo kaleratze-gutuna. Komunikazio-mota horiek paperean inprimatzen dira, igorleak sinatuta eta hartzaileak fisikoki hartuta.
Kanpo-korrespondentzia
Kanpo-korrespondentzia hainbat erakunderen artean gertatzen da, edo erakunde baten eta bere banakako bezeroen artean. Enpresa batek eginiko idatzizko komunikazio modu bat da, eta bere erakundekoak ez direnei zuzentzen zaie.
Kanpo-korrespondentzia hartzekodunei, hornitzaileei, gaur egungo bezeroei, bezero potentzialei, finantza-erakundeei, gobernu-bulegoei, abokatuen sinadurei, merkataritza-filialei, babesleei edo emaileei eta enpresarekin harreman zuzena edo zeharkakoa duten beste bulego batzuei zuzentzen zaie.
Salmenta-korrespondentzia
Salmentari dagokionez, garrantzitsua da kalitatezko salmenta-gutunak idazten jakitea, eraginkortasunez komunikatu ahal izateko. Gainera, merkaturatze- eta eskaintza-gutunek egiazko eta fidagarritasun handiko informazioa islatu behar dute. Aldiz, salmenten beste korrespondentzia mota batzuek, hala nola fakturek, erosketa-aginduek eta kobrantza-gutunek, informazio zehatza eman behar dute.
Salmenta-eskaera
Salmenta-eskaera, salmenta-erakunde baten eta eskatzaile baten arteko kontratu-hitzarmen bat duen eta prezio, kopuru eta epe jakin batzuk zehaztuta dituen produktu-entregari edo zerbitzu bat emateari buruzko informazioa ematen duen dokumentu bat da.
Posta pertsonalizatua
Posta pertsonalizatuan faktore pertsonalak eta emozionalak sartzen dira. "Pertsonalizatutzat" jotzen den arren, posta-mota hori merkataritza-xedeetarako ere erabil daiteke. Gutun pertsonalizatuen artean daude esker-gutunak, mesede-emaileen edo eskaeren gutunak, prezio-oharrak, zoriontze- edo gorespen-gutunak, etab.
Korrespondentzia mota berezi horrek ez du tonu formal handirik behar. Posta elektronikoaren bidez egin badaiteke ere, hobe da mezu erreal eta fisiko bat idaztea, ukitu pertsonala duelako.
Zirkularrak
Zirkularrak erakundearen barruan jende askori jakinarazten zaizkion oharrak dira. Bulegoko jarraibide edo iragarkiak dira. Sarritan, iragarki orokorrak (adibidez, kontaktu informazioan egindako aldaketak, akziodunekiko bilerei buruzko xehetasunak, protokolo jakin batzuei buruzko jarraibideak, etab.). zirkularren bidez komunikatzen dira.
Richmond konderria (New York)
Richmond konderria (Richmond County) New Yorkko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua New York da. 2010eko zentsuaren arabera 468,730 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Richmond konderriak 26,493 kilometro koadro ditu. Horietatik 11,375 ura dira. Beste 15,118 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1769,26 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 468,730 pertsonetatik 381,220 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 81,051 dira. 44,313 beltzak edo afroamerikarrak. 695 amerikar natiboak ziren eta 137 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 34,697 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 1,028 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 6,640 pertsonek kokatzen zuten.
Jikji
Jikji dokumentu budista korear baten izen laburtua da, zeinen izen osoa "Baegun hwasang chorok buljo jikji simche yojeol" den. 1377an idatzi zen Goryeo dinastiaren agindupean, eta metalezko letrekin inprimatutako libururik zaharrena da. 2001ean UNESCOk baieztatu zuen Jikji Historiako liburu metaloiderik zaharrena dela.
Liburua gaur egun Frantziako Liburutegi Nazionaleko Manuscrits Orientaux atalean dago.
Arbanats
Arbanats Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Arbanats udalerrian erroldatutako biztanleak 980 ziren. Familiak 356 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 168 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 401 etxebizitza zeuden, 366 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 390 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 366 etxebizitza nagusietatik 266 bere jabearen bizilekua ziren, 85 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 117 etxek lau zituzten eta 188 etxek bost zituzten. 295 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 132 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 209 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 636 ziren, horien artean 491 aktiboak ziren eta 145 inaktiboak ziren. 491 pertsona aktiboetatik 457 lanean zeuden (246 gizon eta 211 emakume) eta 34 langabezian zeuden (9 gizon eta 25 emakume). 145 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 48 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Arbanats udalerrian 390 unitate fiskal zeuden, 1.049 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.674 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 41 komertzioetatik, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua zen, 3 igeltseroak, 4 margolariak, 4 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Arbanats udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 138 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Barrios de Ḷḷuna
Barrios de Ḷḷuna (leonesez) edo Los Barrios de Luna (gaztelaniaz) Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
biztanle zituen.
The Interpreter
The Interpreter (euskaraz Itzultzailea), 2005eko Sydney Pollack estatubatuarrak zuzendutako thriller film bat da. Nicole Kidman, Sean Penn, Catherine Keener eta Jesper Christensen aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Silvia Broome (Nicole Kidman) NBEeko itzultzaileak, nahigabean, Afrikan genozidio burutzea leporatzen Edmond Zuwanie (Earl Cameron) Matoboko Errepublikako presidentea herrialde hartako errebeldeek hura erailtzeko egitasmoa entzungo du. Tobin Keller (Sean Penn) NBEeko agente sekretuak Silvia babesteko ardura hartuko du, hark bere idealak izan arren egitasmo hura gerarazteko lekukotasuna eman nahi baitu.
Ryuichi Sakamoto
Ryuichi Sakamoto (坂本 龍) japoniar musikagile, piano-jotzaile, abeslari, musika ekoizle eta aktorea izan zen.
Unibertsitatean zela, 1970eko hamarkadan hasi zuen ibilbide musikala, musikari, ekoizle eta moldatzaile gisa. 1955ean Yellow Magic Orchestra (YMO) musika taldea sortu zuen Haruomi Hosono eta Yukihiro Takahashirekin batera. Hainbat musika-estiloren aitzindarietako bat izan zen, hala nola musika elektronikoarena eta hip-hoparena. Musika ondu eta ekoitzi zuen nazioarteko hainbat artistarentzat, hala nola David Sylvian, Carsten Nicolai, Youssou N'Dour eta Fennesz. Bartzelonako 1992ko Udako Olinpiar Jokoen inaugurazio ekitaldirako musika ere konposatu zuen.
Filmetarako soinu-bandak ere konposatu zituen: adibidez, Merry Christmas, Mr. Lawrence (hor aktore gisa ere agertu zen), The Sheltering Sky (1990), Little Buddha (1993) eta The Revenant (2015). 1987an Oscar saria irabazi zuen The Last Emperor filmaren musikagatik.
Diskografia
Estudioko bakarkako albumak
Glen Vine
, 'Glion Vian', Erresuma Batuko Man uhartean dagoen herri txiki bat da.
Longarreko hipogeoa
Longarreko hipogeoa monumentu megalitikoa da, egungo Vianako udal-mugartean kokatua, Neolitoaren amaieran (k.a. III. milurtekoaren erdialdea) edo Kalkolitoaren hasieran eraikia. Bertan giza aztarnak, harrizko tresnak eta nekazaritzaren jardunaren testigantzak aurkitu zituzten. Luis Arazuri Izquierdo vianarrak 1985ean aurkitu zuen. Arkeologia-indusketen hiru kanpaina egin zituzten (1991, 1992 eta 1993) eta 1994an zaharberritu zuten, Javier Armendariz Martijak eta Susana Irigaray Sotok zuzenduta.
Kokapena
Bojeen gainaren hegoaldeko aurpegian dago, 750 imgm-ra. Haren kokapenak erakusten du eraikitzaileek ikusgarritasuna eman nahi ziotela, lurraldea menderatu nahi zutela, ikuspegia Ebroko haranera iristen baita, eta, gainera, herritik gertu kokatu zuten.
Egitura
Hipogeorako sarbidea hegoaldera begira dagoen korridore batek osatzen du. Korridore hori harri bertikalek (ortostatoek) mugatzen dute, lau alde bakoitzean. Ganbararako sarrera lauza bertikal batek zehazten zuen. Lauza horretan, berrogeita hamar zentimetro inguruko diametroko irekidura biribil bat egin zuten, kanpoaldeko lurperatzea harrizko edo egurrezko itxitura baten bidez isolatzeko eta, horrela, piztiek bertan utzitako gorpuak ez irensteko. Lauza horretatik behealdea baino ez da kontserbatu, hau da, pieza osoaren herena.
Kamerak 4,6 metro karratuko azalera eta 1,5 metroko altuera ditu. Buztin hutsean zulatuta dago, lurra lur zapalduzkoa da, hormak hareharrizko aparailu irregular batez estalita daude, txikiak dira, lehorrean daude, karehorik gabe, eta burualdeak forma zirkularra du. Ezaugarri hauek guztiek monumentu bitxia eta bakarra bilakatzen dute, ez soilik Euskal Herrian, Longarrekoa, Kantabriar erlaitz osoko hipogeo bakarra baita
Estalkia zarpail landutako hareharrizko bi harlauza handik osatzen dute, inguruan azaleratzen diren arroketatik datozenek; guztira, ia zazpi tona pisatzen dute; sarreratik gertuen dagoena erdibitu egin zen eta hipogeoa lurperatu egin zen, eta horrek kontserbatu egin zuen.
Bere tipologiagatik, Longarren hipogeoa Extremadurako, Andaluziako eta Algarveko monumentu megalitikoekin lotu izan da, nahiz eta horiek modernoagoak diruditen.
Multzoa 1989an aurkitu zuten, 1991tik aurrera induskatu zuten, eta hiru urte geroago ingurua zaharberritu eta egokitu zuten bisitetarako.
Ehorzketa kolektiboa
Silexezko 31 gezi aurkitu dira, eta horietako lau hezurretan sartuta daude: aurpegian, bizkarrezurrean, sorbaldan (hiru kasu horietan zauri hilgarriak eragingo lituzkete), eta laugarren aldian gezia saihets-hezur batean agertu zen, zauria orbaindu egin zela adierazten duen seinale batean. Hondakin horiek guztiak gizonezkoenak dira, eta garai hartan indarkeria egon zela adierazten dute, taldearen barruan edo beste komunitate batekin izandako liskarren ondorioz.
Euskal Herriko bertako ardi arrazak
Euskal Herriko bertako ardi arrazak Euskal Herriko lurraldean soilik zein alboko lurraldeekin batera, kontserbatzen diren bertako ardi arrazak dira. Eremu urriko arrazak izanik, jatorria esan bezala gure lurraldean zein ingurukoetan dutena.
Euskal Herriko bertako ardi arrazak ondorengoak dira:
Longarreko hipogeoa
Kultura neolitikoa
Monumentu megalitiko honen azterketa arkeologikoa erradiokarbono bidezko datazioari, giza hondarren analisi antropologiko eta patologikoari, polen fosilari eta bertan aurkitutako harrizko hatua erabili izanaren aztarnei buruzko beste batzuekin osatu da.
Euskal Herriko bertako ardi arrazak
Euskal Herriko ardi gaztak
Euskal Herriko ardi gazten ekoizpena bertako arrazen esnean oinarritzen da.
Ardiak euskal kulturan
Ardiek eta artzaintzak eragin handia izan dute euskal kulturan. Mitologian, irudigintzan, herri kiroletan...
Longarreko hipogeoa
Megalitismo
Longarreko hipogeoa kontinentearen mendebaldeko kostaldean hedatzen den megalitismoaren fenomeno europarrean sartzen da. Nafarroan kultura megalitikoa indar bereziz errotzen da iparraldeko mendietan, non seiehun trikuharri, hirurehun harrespil eta ehun bat iruinharri inguru zerrendatu dituzte.
Longarreko hipogeoaren espazioan, geroago, erromatar herrixka bat ezarri zen; XII. mendean, bere parrokia izan zuen populazio baten berri dugu. 1219an, Antso VII.aren erabakiz, inguruko beste herri batzuekin batera, Vianan sartu zen. XIV. mendearen amaieran hustu zen, eskualde honetan Nafarroako eta Gaztelako Erresumak aurrez aurre jarri zituzten mugako gerrak zirela eta.
Akear (Homero)
Akearrak (Ἀχαιοί) Homeroko greziarrak kolektiboki izendatzeko erabilitako izenetako bat izan zen. Uste da terminoa hititako Ahhiyawa eta egiptoerako Ekwesh terminoetatik eratorri zela, Brontze Aroaren amaieran jada testuetan agertzen den hitza. Uste denez, aipamen honek Zibilizazio minoikoari, edo bere parteren bati, egiten dio erreferentzia.
Garai hostirkoan, terminoa erabiltzeari utzi zitzaion greziarrak izendatzeko, eta batez ere Akaia eskualde historikoari buruz hitz egiteko hasi zen gordetzen, Peloponesoaren iparraldeko eskualdea. Bertako hiri estatuek, beranduago, Akaiar Liga sortu zuten, K.a. III. eta II. mendetan zehar garrantzitsua izan zena.
Saccopharynx paucovertebratis
Saccopharynx paucovertebratis Saccopharynx generoko animalia da. Arrainen barruko Saccopharyngidae familian sailkatzen da.
Wieprz
Wieprz ( ahoskatua, basurde; Вепр) ekialdeko Poloniako ibaia da, Vistularen adarra. 348,9 kilometroko luzera eta 10.415 km²ko arroa ditu.
Bere ibaiadar nagusiak Łabuńka, Wolica eta Tyśmienica (eskuinaldetik) Por, Giełczew, Bystrzyca eta Minina (ezkerraldetik) dira. Bere ibilbidean Krasnobród, Zwierzyniec, Szczebrzeszyn, Krasnystaw, Łęczna, Lubartów eta Dęblin zeharkatzen ditu.
Pachycephala philippinensis
Pachycephala philippinensis Pachycephala generoko animalia da. Hegaztien barruko Pachycephalidae familian sailkatua dago.
Potato
Potato musika talde beteranoa da, 1980ko hamarkadan eta Gasteizen sortu eta arrakasta handia izan zuena, Euskal Rock Erradikala delako mugimenduan sailkatutakoa.
Historia
1984an Juantxo Boriko "Johnny Brusco" eta Pedro Espinosa "Aianai" elkartu ziren eta Elena López eta Pako Pkorekin taldetxoa osatu ondoren urte bereko gabon zahar egunean eman zuten aurreneko kontzertua. 1985ean Jamaikara joan ziren eta han ikasitakoaz baliatuz Hertzainak eta Kortaturekin batera Lekeition "Euskadi Tropikalaren Jaialdia" antolatu zuten. 1986an Bilbon 10.000 pertsonaren aurrean eman zuten kontzertua eta urte berean lehenengo diska plazaratu zuten, Tijuana In Blue taldearekin elkarbanaturikoa. Hurrengo urtean iritsi zen lehenengo diska bakarrean grabaturikoa, Punky, Reggae, Party mitikoa.
1989an Julen Trepiana "Trepi" eta Javier Olloki "Okiman" sartu ziren taldean eta hauekin beste hainbat diska sortu ziren. Bi hauek ordea 1995ean Plántala diskaren ondoren Potato utzi eta talde propioa sortzea erabaki zuten, Arawak.
Taldekide berriak hartu eta diska berriak plazaratu zituzten. 2006an Juantxo Boriko minbiziz hil zen eta 2007an bilduma diska zen Potato en Fueros atera eta taldea desegitea erabaki zuten.
2009an ordea Pako Pko-k Potatoren ibilbideari berrekin zion. Diska berria atera eta hurrengo urteetan kontzertu ugari eman zituen Euskal Herrian, Espainiar Estatuan eta baita Europa aldean ere. 2014-15 urtean esate baterako Alemanian izan zen. Diska berria ere kaleratu zuten 2014an. Pedro "Aianai"-k ordea kargu hartu zion Potato izena erabiltzeagatik, taldea 2007an desegiteko erabakia hartu zutela argudiatuz.
Bill Rowling
Sir Wallace Edward "Bill" Rowling (Motueka, Tasman eskualdea, 1927ko azaroaren 15a - Nelson, 1995eko urriaren 31) zeelandaberritar politikaria izan zen. Zeelanda Berriko 30. lehen ministroa izan zen 1974tik 1975era.
Ekonomia eta hezkuntza ikasi zituen Canterburyko Unibertsitatean eta irakasle aritu zen hainbat herritan. 1958an utzi zuen irakaskuntza, armadan sartzeko, eta Singapurren eta Malaysian egon zen, Malaysiako larrialdian. Alderdi Laboristako kidea izan zen eta diputatua izan zen 1962tik 1984ra. 1972an, Norman Kirk lehen ministroak bere gobernuko Finantza ministro izendatu zuen. Kirk ustekabean hil ondoren, 1974ko irailaren 6an lehen ministro izendatu zuten eta Atzerri ministro kargua gehitu zion. Oposizioaren aurrean galdu zituen 1975eko azaroko hauteskundeak eta kargua Robert Muldooni eman zion. 1983an, David Langek ordezkatu zuen Alderdi Laboristako presidentetzan. Bere azken postua enbaxadore izan zen Estatu Batuetan, 1985etik 1988ra.
Kennishead
, 'Ceann Ceanais' eta 'Kennisheid', Eskoziako Glasgow hiriaren hego-mendebaldean dagoen auzo bat da, Clyde ibaiaren hegoaldean.
St. Ann (Missouri)
St. Ann Missourieko hiri bat da. St. Louis konderrian kokatua dago. 2010ean 13,020 biztanle zituen, 8.23 kilometro koadrotan banatuta.