cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zhongwei
Zhongwei (txinera sinplifikatuz: 中衛; pinyineraz: Zhōngwèi), Ningxia eskualde autonomoan kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 1.041.000 biztanle inguru dauzka 2004ko erroldaren arabera eta 16.986,1 kilometro koadroko azalera.
Aginaga (Itza)
Aginaga Nafarroa Garaiko kontzejua da, Itza udalerrikoa. Itza zendearekin batu baino lehen, Gulibarko kontzejua zen. 17 biztanle zituen 2020an. .
Bigarren Esnatze Handia
Bigarren Esnatze Handia XIX. mendearen hasieran Ameriketako Estatu Batuetan gertatu zen erlijio-berpizkunde protestantea izan zen. Bigarren Esnatze Handiak, erlijioa bizipen eta sermoi hunkigarrien bidez hedatu zuenak, mugimendu erreformista batzuk eragin zituen. Biziberritzeak mugimenduaren funtsezko zati bat izan ziren, eta ehunka konbertitu erakarri zituzten denominazio protestante berrietara. Eliza Metodistak zirkuituko predikariak erabili zituen mugaldeko jendearengana iristeko.
Bigarren Esnatze Handiak, antebellum garaiko erreforma soziala ekarri zuen eta erakundeen salbazioa azpimarratu zuen. Kentucky eta Tennesseen 1790eko hamarkadan eta 1800eko hasieran hasi zen erlijio-suhartasuna eta bizitasuna, presbiteriano, metodista eta baptisten artean. Bigarren Esnatze Handian, mugimendu erlijioso berriak sortu ziren, hala nola adbentismoa, dispentsazionalismoa eta Azken Egunetako Santuen mugimendua. Bigarren Esnatze Handiaren ondorioz, hainbat unibertsitate, mintegi eta misiolari elkarte ospetsu sortu ziren.
Historialariek Bigarren Esnatze Handia 1730eko eta 1750eko hamarkadetako Lehen Esnatze Handiaren eta 1850eko hamarkadaren amaierako eta 1900ekoaren hasierako Hirugarren Esnatze Handiaren testuinguruan kokatzen dute. Lehen Esnatzea Ingalaterran, Eskozian eta Alemanian zabaltzen zen mugimendu erlijioso erromantiko zabalago baten parte zen.
Saint-Cosme-en-Vairais
Saint-Cosme-en-Vairais Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Walter Gilbert
Walter Gilbert (Boston, Massachusetts, 1932ko martxoaren 21a) estatubatuar biokimikaria da. Harvardeko Unibertsitatean egin zituen Kimika eta Fisikako ikasketak, eta Fisika Matematikoko doktoregoa eskuratu zuen 1957an, Cambridgeko Unibertsitatean. Erresuma Batutik Estatu Batuetara itzuli zelarik, Harvarden hasi zen lanean. Fisika teorikoko ikerketak egiten ziharduela, biologia molekularrarekin zaletu zen, eta Biofisikako irakasle laguntzaile izendatu zuten 1964an. Harrezkero, Harvarden jardun zuen karrera guztian, 1981etik 1984ra laborategi pribatu batean biologia genetikoaren alorrean lan egin zuen tartean izan ezik. Lehenengo ekarpen garrantzitsua 1966an egin zuen, 1961ean Jacques Monodek eta François Jacobek iragarri bezala, kontrol genetikoaren eragozle gisa diharduen proteina bat aurkitu eta bakartu zuenean. Dena dela, DNA eta RNA azido nukleikoetan baseen sekuentziak nola antolatzen ziren ezagutzeko egindako lanengatik da, batez ere, ezaguna. Gilbertek azido nukleikoen osagai nagusi diren eta geneen egitura ezagutzeko lagungarri diren nukleotidoen sekuentzia zehazteko metodo bat aurkitu zuen. 1980an, Kimikako Nobel saria irabazi zuen, Frederick Sangerrekin eta Paul Bergekin batera.
Saint-Cosme-en-Vairais
Biztanleria
2007an Saint-Cosme-en-Vairais udalerrian erroldatutako biztanleak 1.971 ziren. Familiak 866 ziren, horien artean 260 pertsona bakarrekoak ziren (122 bakarrik bizi ziren gizonak eta 138 bakarrik bizi ziren emakumeak), 323 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 244 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 39 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.055 etxebizitza zeuden, 880 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 87 bigarren erresidentzia ziren eta 88 hutsik zeuden. 990 etxeak ziren eta 64 apartamentuak ziren. 880 etxebizitza nagusietatik 659 bere jabearen bizilekua ziren, 207 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 57 etxek bi zituzten, 170 etxek hiru zituzten, 255 etxek lau zituzten eta 393 etxek bost zituzten. 673 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 422 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 344 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.128 ziren, horien artean 832 aktiboak ziren eta 296 inaktiboak ziren. 832 pertsona aktiboetatik 738 lanean zeuden (403 gizon eta 335 emakume) eta 94 langabezian zeuden (45 gizon eta 49 emakume). 296 pertsona inaktiboetatik 163 erretiraturik zeuden, 76 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Cosme-en-Vairais udalerrian 901 unitate fiskal zeuden, 2.062,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.727 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 62 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Andrejová
Andrejová Eslovakiako udalerri bat da, Bardejoveko barrutian kokatuta. 11,66 km²ko azalera du eta 365 biztanle 2017ko datuen arabera.
Saint-Cosme-en-Vairais
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 29 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 banku bulegoak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 4 zurginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 2 albaitariak eta 1 jatetxe.
Andrejová
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1355. urtekoa da.
Saint-Cosme-en-Vairais
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen eta 1 arropa denda zen.
2000. urtean Saint-Cosme-en-Vairais udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.884 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1  eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen. Saint-Cosme-en-Vairais udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 213 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Buíque
Buíque Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Pycnonotus somaliensis
Pycnonotus somaliensis Pycnonotus generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Cyphocharax derhami
Cyphocharax derhami Cyphocharax generoko animalia da. Arrainen barruko Curimatidae familian sailkatzen da.
Rhinopias xenops
Rhinopias xenops Rhinopias generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Kontxako Erlojuak
Kontxako Erlojuak (izatez erloju bat eta barometro bat) Donostiako Kontxa pasealekuan dagoen hiriaren zutabe pare ikonikoa dira, kale-argi monumentalak, La Perla eraikina eta baranda bezala, pasealekua egin zeneko (1910-1916) garaiko lana, Rafael Aldai arkitektoaren lana.
Hasiera batean obelisko formako bi zutoin besterik ez ziren, baina gero erloju bat jarri zen ekialde edo ezkerrekoan (hiritik begiratuta) eta barometro bat mendebalde edo eskuinekoan. Bakoitzaren gainean haize-orratz bana ere badago.
Paraspinibarbus alloiopleurus
Paraspinibarbus alloiopleurus Paraspinibarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Lherzolita
Lherzolita arroka igneo ultramafiko bat da. Olibinoz osatua dago % 40tik % 90era, eta gainerakoa ortopiroxenoa da gehienetan, eta klinopiroxenoak zenbaitetan. Mineral osagarriak espinela eta granate aluminikoak dira. Beste peridotitak bezala, 20-30 kilometroko sakoneran sortzen dira. Sakonera handiagoetan plagioklasa espinela bilakatzen da. 90 kilometroko sakoneran piropo granatea egonkorra da. Goi mantuaren osagarri nagusietako bat granate lherzolita da, 300 kilometroko sakoneraraino. Ofiolita konplexuetan harzburgita ohikoagoa bada ere, lherzolita ere askotan agertzen da. Kinberlitatan xenolito forman ere agertzen da. Espinela lherzoliten urtze partzialetik basalto magmak sortzen dira.
Thamnophis chrysocephalus
Thamnophis chrysocephalus Thamnophis generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Young Guns II
Young Guns II (euskaraz Pistolari Gazteak II), 1990eko Geoff Murphy zeelandaberritarrak zuzendutako western film bat da. Emilio Estevez, Kiefer Sutherland, Lou Diamond Phillips, Christian Slater, William Petersen, Alan Ruck eta Balthazar Getty aktoreek antzeztu zuten.
Dunita
Dunita arroka igneo ultramafiko bat da, %90a olibinoz osatua. Batzuetan piroxenoa eta kromita izaten ditu. Peridotiten taldeko arroka da, mantuko arroketako bat da. Arraroa da aurkitzea lurrazalean, baina gertatzen denean ofiolitekin erlazionatua agertzen da, subdukzio zonekin harremanetan.
Young Guns II
Young Guns (1988) aurrekaria dauka.
Argumentua
Mendebalde Urruna, Mexiko Berria, abeltzainen arteko gerra jazo ondoren estatu horretako agintariek gaizkileak erditik kentzea erabaki dute. Billy Haurra (Emilio Estevez) atzeman ezin dezaketenez, bere iraganeko taldekideen aurka lekukotasuna emateagatik amnistia bat eskeiniko diote.
Plateau de Diesse
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Theo Vennemann
Theo Vennemann (Oberhausen-Sterkrade, Ipar Renania-Westfalia, 1937ko maiatzaren 27a -) hizkuntzalari alemaniarra da. Gehienbat Hizkuntzalaritza Historikoaren alorrean burututako lanarengatik ezaguna da, batez ere gaur egun eztabaidan jarraitzen duten Atlantiko aldeko europar hizkuntzen substratu eta euskal substratuaren inguruko bere ikerlanek ospetsu bilakatu dute. Gaur egun Munich hiriko Ludwig-Maximilian Unibertsitateko Germaniar Hizkuntza eta Linguistika Teorikoaren irakasle emeritua da. Aditu gehienek uste duten antzera, berak ere goi alemanerararen kontsonante aldaketa K.a. I. menderako amaituta zegoela iradokitzen du.
Theo Vennemannen idurikoz, "euskara hizkuntza familia batetik Europan biziraun duen hizkuntza bakarra da". Bere ustez euskararen jatorria gaur egun hitz egiten den eremuan legoke, hots, euskara Europako hizkuntzarik zaharrena da, beste gainontzeko indoeuropar hizkuntzak aldiz Asia ingurutik edo ekialdetik etorritako atzerritarren hizkuntzak lirateke, halere atzerritar hauek eragin handia zuten, azkenean antzinako europarrei euren hizkuntzak inposatu zietelarik.
Euskarak hogeinaka zenbatzeko duen joera: hogei, berrogei, hirurogei, laurogei... Europako beste hizkuntza batzuetan ere ematen da: frantses, irlandera, galesera edota daniera, zenbaketa mota hori euskal estratuan oinarriturik egongo litzatekeelarik.
Bere ustez euskaldunak Europan guztian hedatuz joan omen ziren, hots, antzinako europarrak izan zirelarik, baina indoeuropearren ailegatzearekin batera Europa osoan zeuden euskaldunak euren antzinako hizkuntza laga eta indoeuropearren hizkuntzak bereganatu zituzten, Euskal Herriko eremuko euskaldunen salbuespen bakarrarekin. Hortaz, Vennemannek dioenez, ikuspuntu klasikoa aldatu behar da, euskaldunak europarren antzekoak direla pentsatu beharrean, europarrak euskaldunen antzekoak direla pentsatu beharko litzateke.
Euskararen inguruko teoriak
Theo Vennemannen ustez, aitzineuskara Europan zehar hedatua egonen zen, antzinako euskaldunak bere ibilbidean zehar topatzen zituzten ibai, mendi, haran eta aintzirei izendatuz zirelarik. Vennemannen arabera, euskal substratua Europako toponimian legoke, hortaz ugaria litzateke. Substratu linguistikoa eremu bateko hizkuntza batek beste eskualde batean kokatzean hango beste hizkuntza batengan izan lezakeen eragina da.
"Ibai" hitzak "Ibar" ematen du eta bere sustraiak europar ibai ugaritan aurki omen daitezke. Serbia eta Montenegron Ibar ibaia dago. Hessenen Ibra ibaia. Alemanian hegoalderantz joan ezkero, Ebrach izeneko bi ibai eta Eberbäche izeneko ibai ugari daude. Alpeetako magalean Ebesberg ibaia dago. Austrian Ybbs ibai eta hiria dago. Frantzian Ivergny, Iverny, Yvré-l'évêque, Ébréon, Évrune, Ebersheim, Yvry-en-montagne daude, eta Euskal Herrian Ibarra, Ibarrola, Ibarrekolanda, Ibardin, Aranibar… Iber izen aitzinerromatarretik eratorria den Ebro ibaia ahaztu gabe, honek iberoak eta iberiar penintsulari izen eman zielarik.
Galinsoga quadriradiata
Galinsoga quadriradiata Asteraceae familiako landare loredun txiki bat da. Badirudi bere jatorria Mexikoko erdialdean dagoela, baina beste leku askotan sartu du gizakiak, Ipar zein Hego Amerika, Europa, Japonia, Filipinak, India edo Nepal barne. Euskal Herrian ere aurki daiteke, parke batzuetan.
Theo Vennemann
Euskararen inguruko teoriak
Euskarazko "Haran" hitza hartuz gero Theo Vennemanek Europan ere toponimo ugari aurkitzen ditu: Arundel (Ingalaterra), Arendal (Norvegia eta Suedia). Alemanian berriz Arnach, Arnsberg, Arnstern, Aresburg eta Ahrensburg. Baita Ohrenbach ere, antzina Aranbach deitzen zelarik, Palatino beltzeko harkaitz garaiz gain, antzina Marnstein (edo Arnstein) deitua. Kataluniako Lleida probintzian dagoen Arango harana ahaztu gabe.
Iz- euskal sustraia (aitzineuskaraz urarekin lotura edukiko luke) Norvegia, Italia eta Errusiaren artean dauden 200 ibaien izenen oinarrian legoke.
Antoni Piotrowski
Antoni Adam Piotrowski (bulgarieraz: Антони Пьотровски, Antoni Pyotrovski) (1853–1924) Poloniako margolari erromantiko eta errealista izan zen. XIX. mendearen amaieran, Bulgariako Askapenean, Mendebaldeko Europako hainbat astekari eta aldizkaritan gerrako korrespontsal eta ilustratzaile gisa lan egin zuen.
Biografia
Piotrowski 1853an jaio zen langile baten familia batean, Kunów inguruko Nietulisko Duże-n, orduan zatitutako Poloniako Errusiako sektorean. 1869tik aurrera, Piotrowskik pintura ikasi zuen Wojciech Gerson irakaslearekin Varsovian. 1875 eta 1877 artean Munichen ikasi zuen Wilhelm Lindenschmit Gaztearekin, eta 1877tik 1879ra, Poloniako Jan Matejko margolariarekin Krakoviako Arte Ederren Akademian.
1879an, Piotrowski Bulgaria askatu berrira bidaiatu zuen The Graphic eta The Illustrated London News astekari britainiarren korrespontsal gisa, baita Illustration eta Le Monde Illustré aldizkari frantsesen berriemaile gisa. Parisera itzuli zen 1885ean Bulgariara itzultzeko, Serbo-Bulgariar Gerran bulgariar boluntario gisa sartzeko. Borrokan zehar izandako merituengatik Ausardiaren Ordena eman zioten.
Bulgariako Armadako artista gisa Piotrowskik Slivnitsako gudua, Tsaribroden ekaitza eta Bulgariako Piroten sarrera margotu zituen. Gerrako ilustrazioak ere argitaratu zituen Mendebaldeko Europako hainbat aldizkari ilustratuetan. Bere lanen artean, Bulgariako printzeen (knyaze) erretratuak zeuden Alexandro Battenbergekoa eta Fernando Saxonia-Koburgo-Gothakoa; Piotrowskiri Merezimendu Zibileko Agindua eman zion azken honek. Bulgarian margotutako bere bederatzi bataila-eszena historiko guztiak Bulgariako estatuak erosi zituen, eta Sofiako Historia Militarraren Museo Nazionalean daude ikusgai.
Piotrowski Bulgariara itzuli zen 1889an: Batak bisitatu zuen eta bere mihise epikoa The Batak Massacre margotu zuen. Bere margolan honek sari bat irabazi zuen 1892an Plovdiveko Azokan. 1900ean Piotrowski Poloniara itzuli zen eta Varsovian kokatu zen. 1905ean, Mantxurian gerrako berriemaile izan zen. 1924an hil zen Varsovian.
Atractus spinalis
Atractus steyermarki Atractus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Cubzac-les-Ponts
Cubzac-les-Ponts Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cubzac-les-Ponts udalerrian erroldatutako biztanleak 1.927 ziren. Familiak 732 ziren, horien artean 168 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 104 bakarrik bizi ziren emakumeak), 220 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 276 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 68 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 793 etxebizitza zeuden, 748 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 32 hutsik zeuden. 727 etxeak ziren eta 63 apartamentuak ziren. 748 etxebizitza nagusietatik 542 bere jabearen bizilekua ziren, 193 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 110 etxek hiru zituzten, 256 etxek lau zituzten eta 349 etxek bost zituzten. 598 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 297 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 401 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.322 ziren, horien artean 970 aktiboak ziren eta 352 inaktiboak ziren. 970 pertsona aktiboetatik 890 lanean zeuden (484 gizon eta 406 emakume) eta 80 langabezian zeuden (35 gizon eta 45 emakume). 352 pertsona inaktiboetatik 110 erretiraturik zeuden, 125 ikasten zeuden eta 117 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cubzac-les-Ponts udalerrian 770 unitate fiskal zeuden, 1.956 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.141 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 74 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 21 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 4 igeltseroak, 1 margolaria, 5 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 altzari denda zen eta 1 lurrin-denda zen.
2000. urtean Cubzac-les-Ponts udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 231 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Club de Remo San Pantaleón
Historia
Club de Remo Pontejosek harrobiarekin lan handia egin ondoren 1994an trainerua ateratzea erabaki zuen. Zuzendaritza taldeko kide batzuk ez zuten begi onez ikusi trainerua atera eta eliteko taldea bihurtzea eta 1995ean taldea banatu eta harrobiarekin lan egingo zuen talde berria osatu zuten, Club de Remo San Pantaleón.
Batel eta trainerillatan kategoria guztietan hainbat domina eta bandera irabazi dituzte azken urteotan. Aulki mugikorrean ere aritu izan dira. 2008an arazo ekonomikoen erruz CR Pontejos desagertu egin zen eta 2014an Marina de Cudeyoko SDR Pedreña traineru historikoaren gainbehera iritsi zen. Egoera berri honen aurrean San Pantaleón bera ere trainerua ateratzera animatu zen.
Ez zen KAE Ligara inskribatu, epez kanpo baitzegoen, hala ere Kantabriako txapelketan bosgarren egin zuen eta hainbat traineruren ukoen ondoren Espainiako Txapelketan aritzeko aukera izan zuen. Bandera bat ere irabazi zuen, Luancoko El Socorro Bandera.
NK zelula
NK zelulak (ingelesetik, Natural Killers, "Zelula hiltzaileak") immunitate-sistemaren zelulak dira, linfozitoak direnak, baina B eta T linfozitoetatik bereiziak. Izan ere, B eta T linfozitoen aldean ez dituzte antigenoak ezagutzen, haien eginkizuna garrantzitsua izanik erantzun immune inespezifikoan (oroimenik gabekoan, alegia).
Zelula hiltzaile naturalek ez dute fagozitosia egiten, ez dira benetako fagozitoak. Apurtzen dituzten zelulak perforina izeneko substantziak jariatuz lisatzen dituzte. Ez dituzte mikroorganismo patogenoak suntsitzen, baina gai dira birusek infektatutako zelulak eta zelula gaiztoak (tumoralak) akabatzeko. Hori dela eta, minbiziaren prebentzioan funtsezko zeregina betetzen dute, gorputzeko immunozaintzaren elemeturik aipagarrienetakoak izanik.
Interferoiak eta zitokina batzuek NK zelulak aktibatzen dituzte.
Minbizidun zelulak suntsitzeko duten gaitasuna dela eta, NK zelulak ikergai dira minbiziaren aurkako tratamenduan.
Boże Ciało
Boże Ciało 2019ko Jan Komasa poloniar zinema zuzendarien film dramatikoa da.
2019ko Veneziako Mostran estreinatu zen.
Sinopsia
Daniel hogei urteko mutilari espiritualtasuna esnatzen zaio, gazteentzako atxilotze-zentro batean bizitzen dagoenean. Apaiza izan nahi du, baina hau ezinezkoa da bere aurrekari penalak direla eta. Hiri txiki bateko aroztegi batean lan egitera bidaltzen dutenean, apaizez janzten da eta ustekabean tokiko parrokiaren kargu egiten da. Sermolari gazte eta karismadunaren etorrera tokiko komunitatearentzat sendatzea hasteko aukera izango da, bertan gertatuko tragedia beten ondoren.
Larruki ilelatz
Larruki ilelatza (Trametes hirsuta) onddo mota bat da, ardagaien taldekoa. Landareentzat patogenoa da. Zuhaitz hostoerorkorren hildako zurean aurki daiteke, bereziki pagoetan. Urte osoan zehar biziraun dezake, larruaren itxura baitu.
Deskribapena
Karpoforoa: Oinik gabea, sesila, 3 eta 9 cm. arteko luzera, 1 eta 4 cm. arteko proiekzioa, eta 0,5 eta 1,5 cm. arteko lodiera. Bakarrik edo inbrikatuta atera daitezke, zirkuluerdi formakoak dira, gune zirkular zentrokideak ditu eta zilar koloreko ilelatz zuri tentez jantziak daude, zahartzean ile hauek ilunagoak egiten dira, eta kapelaren gainazalean nabarmendu egiten dira. Kolorea, oro har, zurixka edo gris argia izaten dute, ertz horixka, gero marroira pasatzen da, batzuetan argiagoa eta beste batzuetan ilunagoa. Himenioa: Tutu motzak, 1,5 eta 3 mm. arteko luzerakoak, zurixkak edo krema kolorekoak, poro biribilak, oso txikiak eta tutuen kolore berekoak.
Haragia: Trinkoa, kortxoaren antzekoa, hariduna, zurruna eguraldi lehorrarekin, ia zuria, eta anisaren usain leunekoa. Etimologia: Trametes hitza latinezko “trama” hitzetik dator, ehun edo irun lodia esan nahi du, poroen itxuragatik. Hirsuta epitetoa ere latinetik dator ”hirsutus” hitzetik, eta ile latza, gogorra eta tentea esan nahi du.
Jangarritasuna
Janezina
Nahasketa arriskua
Coriolus fibula perretxikoarekin, baina hau txikiagoa da. Trametes gibbosa perretxikoak ere badu antza.
Sasoia eta lekua
Deskonposatzen ari diren materia organikoetan bizi da, urte osoan zehar hostoerorkorren egur hiletan.
Banaketa eremua: Mundu osoa.
Bañez Artazubiaga jauregia
Historia
XVI. mendean Asensio Bañezek harlanduz egina, burdin landuzko eta eskulanezko molde eta erliebeak ditu.
Washington konderria (Pennsylvania)
Washington konderria (Washington County) Pennsylvaniako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Washington da. 2010eko zentsuaren arabera 207,820 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Washington konderriak 222,974 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,015 ura dira. Beste 221,959 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 93,2 da.
Sama Tower
Sama Tower (arabieraz: برج سما), Arabiar Emirerri Batuetako Dubai hiriko etxebizitza etxe orratz bat da. 240 metro eta 51 solairu dauzka eta 2009an amaitu zuten.
WS Atkins & Partners arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Toshihiko Uchiyama
Toshihiko Uchiyama (内山 俊彦, 1978ko urriaren 21a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Montedio Yamagata, Vissel Kobe, Ventforet Kofu eta Vegalta Sendai.
Cajazeirinhas
Cajazeirinhas Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Yolanda Castaño
Yolanda Castaño Pereira (Santiago de Compostela, Coruña, Galizia, 1977ko apirilaren 19a) poeta eta literatura kritikaria da, galizieraz idazten du.
Biografia
1990etik Coruñan bizi da, eta han Batxilergoa eta Filologia Hispanikoa ikasi zituen. Azken arlo horretan lizentziatu zen Coruñako Unibertsitatean.
Letren munduan ezagutarazi zen 1990. urtean, poema solte eta poema-liburu txikiekin, eta hainbat sari jaso zituen. II. Xuventude lehiaketan parte hartu zuen 1994an eta, urtebete geroago, bere lehen poema-liburua argitaratu zuen: Elevar as pálpebras
Galiziar Hizkuntzako Idazleen Elkarteko (AELG) eta Kareko Letren Elkarteko idazkari nagusia izan da. Argitaletxe horrek egile berriak eta galiziar literaturaren balio berriak argitaratu zituen.
Poetisaren eta literaturaren kritikaren ikuspegitik, hainbat argitalpenetan hartu du parte: Festa da palabra silenciada, Dorna, A xanela, Clave Orión, La Flama en el Espejo, Quimera, O Correo Galego, A Nosa Terra, Elipse, Enclave edo El Mundo n.
Besteak beste, hainbat talde-bolumenetan parte hartu du, hala nola, Daquelas que cantan..., Rosalía na palabra de once poetas galegas (Rosalia de Castro Fundazioa, 1997), Mulher a facer vento (1998), Alguien agarda que volva allí (1998) edo Generación Tuteo (2009). Horrez gain, Emma Couceirorekin batera, Ciclos de Recitais Poéticos en Filoloxía (1996-1998) bi ziklo antolatu zituen.
Halaber, Valdeleite aldizkaria ere zuzendu du, Olga Novorekin batera (asmo unibertsaleko proiektu bat, proposamen ugari biltzen dituena), eta Coruñako Sargadelos arte-galeriaren arduraduna izan zen 2007an. Mercuria kultur programa zuzendu eta aurkeztu zuen, eta TVGren Zifrak eta Letrak eguneroko programan parte hartu zuen.
Emakumezkoen futbol
Historia
Gaur egun arte futbolaren garapenean eta bilakaeran parte hartu du emakumeak.
Badirudi lehen ebidentziak Txinatik datozela, Han dinastia-tik. Bertan, antzeko gauza bat jolasten zen non emakumeek parte har zezaketen, Tsu Chu izeneko joku horretan, eta k.a. 2500. urtetik aurrera gertatu zela dokumentatzen da. Tsu Chu-aren helburua baloia sare ireki txiki batean zehar irristatzea zen, eta gorputzeko edozein atalekin sartu zitekeen, eskuekin izan ezik. Badira beste kirol batzuk XII. mendeko Europan emakumeak pilota jokoetan aritzea ohikoa zela adierazten dutenak, bereziki Frantzian eta Eskozian.
Erdi Aroan, Britainia Handian, debekatuta egon zen.
Hainbat mendetako jazarpena eta futbolaren aurkako debekuak jasan ondoren, 1863an, Britainia Handian, jokoko indarkeria saihesteko arauak zehaztu ziren, emakumeentzat sozialki onargarria izan zedin.
Batzuek diote Glasgowen (Eskozia) izan zela emakumezkoen lehen futbolezko partida ofiziala, 1892an, baina ez dago hori berresten duen ebidentzia argirik. Hainbat topaketa izan ziren 1880ko hamarkadan, baina bakar bat ere ez da ofizialki antolatutzat jo.
1894an, Netty Honeyballek, emakumearen eskubideen aldeko aktibista batek, ' British Ladies Football Club' izeneko emakumezkoen lehen kluba sortu zuen. Honeyball-ek adierazi zuenez, horrekin frogatu nahi zen emakumeak emantzipatu egin zitekeela eta gizartean leku garrantzitsua izan zezakeela, Parlamentuan ordezkaritza izateaz gain.
Gehienek ofizialtzat jotzen duten lehen partida Londresen egin zen, 1895eko martxoaren 23an, British Ladies Football Club-ek antolatuta. North eta South taldeen arteko partida izan zen, Crouch End Athletic-en zelaian, 10.000 bat lagunen aurrean, eta North-en 7tik 1era irabazi zuen, Nettie Honeyball buru zuela.
El disputado voto del Sr. Cayo
El disputado voto del Sr. Cayo (euskaraz: 'Cayo jaunaren lehiatutako botoa') 1986ko Antonio Giménez-Rico zinema zuzendariaren filma da. Abiapuntu gisa Miguel Delibesen izen bereko eleberria hartu zuen. Manuel Matji eta errealizadoreak berak egin zuten gidoia.
Emakumezkoen futbol
Historia
1902an, Ingalaterrako Futbol Federazioak debekatu egin zuen emakumeen futbola eta emakumezkoen taldeen aurka jokatzea.
El disputado voto del Sr. Cayo
Sinopsia
Espainiako alderdi sozialistako, PSOEko hiru kidek Cayo jaunarekin izandako elkarrizketa kontatzen du. Nekazari zaharra, herri-jakinduriaz betea, bakarrik bizi da Gaztelako herri ahaztu batean, 1977ko hauteskundeetako kanpainan. Gainerako herritar guztiak, (Cayorekin txarto konpontzen den beste gizon bat ez ezik), Bilbora edo beste hiri batzuetara alde egin dute bizi hobeago baten bila.
Aktoreak
Juan Luis Galiardo Francisco Rabal Lydia Bosch Iñaki Miramón Eusebio Lázaro Mari Paz Molinero
Emakumezkoen futbol
Historia
1921ean, klubei estadioak uztea ukatu zien emakumezkoen futbolarientzako partida publikoak jokatzeko baldin baziren.
Al Seef Tower
Al Seef Tower (arabieraz: القاعدة برج السيف), Arabiar Emirerri Batuetako Dubai hiriko etxebizitza etxe orratz bat da. 215 metro eta 44 solairu dauzka eta 2005ean amaitu zuten.
Emakumezkoen futbol
Historia
Lehen Mundu Gerra funtsezkoa izan zen Erresuma Batuko emakumezkoen futbolaren masifikazioan. Gizon asko indar armatu britainiarrek errekrutatu eta borroka-eremura abiatu zirenez, emakumea lan-indarrean sartu zen, eta, beraz, garai hartako gizonezko langileen artean ezagunak ziren futbol-txapelketetan. Lantegi askok zituzten beren futbol-taldeak, ordura arte gizonezkoen pribilegioa zirenak. Ekipo horietatik arrakastatsuena Prestongo (Ingalaterra) Dick, Kerr's Ladies izan zen. Talde horrek arrakasta izan zuen, eta talde eskoziar baten aurkako partida batek 22-0 irabazi zuen.
Al Seef Tower
DAR Consult arkitekto taldeak diseinatu eta Emaar Properties enpresak sustatu zuen.
Emakumezkoen futbol
Historia
Hala ere, gerraren amaieran, FA ez zen emakumezkoen futbolaz jabetu, nahiz eta arrakasta handia izan. Horren ondorioz, English Ladies Football Association sortu zen, eta hasiera zaila izan zuen, FA-ren boikota zela eta. Horren ondorioz, errugbiko jokalekuetan eta FA ez den beste instalazio batzuetan ere jokatu zen. Era berean, FIFAk emakumezkoen futbola debekatu zuen bere eremu ofizialetan. Debeku horrek 1971ra arte iraun zuen.
1966ko Munduko Futbol Koparen eta futbolaren masifikazio gero eta handiagoaren ondoren, zaleen interesa izugarri handitu zen, eta FA 1969an emakumeak futbolean berriro sartzea erabaki zuen, emakumeentzako adarra sortu ondoren. 1971n, UEFAk emakumezkoen futbolaren kudeaketa eta sustapena agindu zien bazkideei, eta hurrengo urteetan sendotu zen. Hala, Italia, Estatu Batuak edo Japonia bezalako herrialdeek liga profesional lehiakorrak eratu zituzten emakumezkoen futbolean.
2020ko abuztuan, New Yorkeko KNVB Futbol Federazioak baimena eman zion, lehen aldiz, emakume bati futboleko gizonezko talde batean lehiatzeko. Ellen Fokkema da, 19 urterekin gizonezkoen liga bateko lehen jokalaria izango dena. Herbehereetako laugarren mailan lehiatu zen Neerlandesa. Bere karrera osoa Foarúten jokatu du, Herbehereetan 18 urte bitarteko neska-mutilak nahasteko aukera baitago.
UEFAko Emakumezkoen Europako Txapelketa
1937an, Dick, Kerr's Ladies taldeak Edimburgh Ladiesekin jokatu zuen Britainia Handiko eta Munduko Txapelketan, eta emakumezkoen futboleko nazioarteko lehen partida izan zen. Hala ere, 1982ra arte ez zen emakumezkoen nazioarteko futbol-txapelketarik izan, UEFAko "Emakumezkoen Talde Adierazgarrientzako Europako Txapelketa" egin zen arte.1984ko lehen finala Suediako taldeak irabazi zuen. Ondoren, UEFAko emakumezkoen txapelketa izan zen, Emakumezkoen Euroa izenekoa. 1987an, Norvegiak irabazi zuen txapelketa hori, eta hurrengo edizioetan Alemania erabat menperatu zuen hurrengo zortzi edizioetatik zazpitan, eta azken titulua 2013ko Eurokoparena izan zen.
Emakumezkoen munduko lehen txapelketak
1970ean, emakumezkoen futboleko nazioarteko lehen partida antolatu zen Italian, eta hainbat herrialdetako selekzio ordezkariek parte hartu zuten, gonbidatuta. Nazioarteko lehen lehiaketetan ez zen FIFA ren aintzatespenik, eta, beraz, ez ziren ofizialki egin. 1970eko emakumezkoen lehen munduko txapelketa irabazi zuen Danimarkak, 2-0 irabazi zion Italiari. Mexikon 1971n egin zen bigarren munduko txapelketan. Mexikoko taldeak Argentina, Ingalaterra eta Italiako selekzioak irabazi zituen, eta Danimarkaren aurka jokatu zuen finala. Partida Mexiko Hirian egin zen, emakumezkoen futbol-partida batera joandako errekor baten aurrean. Azken emaitza 3-0 izan zen Danimarkaren alde.
Emakumezkoen lehen mundial horiek arrakasta eta ikusmin handia sortu bazuten ere, tokiko federazioen desantolaketari esker, galdu egin zen txapelketen jarraipena, eta bi hamarkada geroago, FIFAren babes irekiarekin (1980an emakumezkoen futbola ofizialki onartu zuen), Emakumezkoen Munduko Futbol Kopa antolatu zen, onarpen ofizialarekin.
Emakumezkoen Munduko Futbol Kopa
Aurreko nazioarteko txapelketa batzuen ondoren, hala nola 1988ko FIFAko Emakumezkoen Gonbidapen Txapelketa, 1991n Txinan jokatu zen, Emakumezkoen Munduko Futbol Koparen lehen edizioa, Estatu Batuen garaipenarekin. 1999tik aurrera, lehiaketa horrek nazioarteko interesa izatea lortu zuen, eta hurrengo urteetan, lau urtean behin, sendotu egin zen. Gaur egun, munduko emakumezkoen futbol-selekziorik ahaltsuenak Estatu Batuetakoak, Alemaniakoak, Frantziakoak, Japoniakoak eta Ingalaterrakoak dira. Munduko txapelketetan emaitza onak izan dituzten beste selekzio batzuk Suedia, Brasil, Norvegia, Kanada eta Txina dira. Kanada 2015 eta Frantzia 2019ko azken edizioak Estatu Batuen garaipenarekin amaitu dira.
Lehiaketaren historian izan den golegilea Marta Vieira da Silva brasildarra da, 17 golekin.
Joko Olinpikoak
Emakumezkoen futbolak gero eta ospe handiagoa zuenez, COIk 1996ko Atlantako Joko Olinpikoen programan sartzea erabaki zuen. Txapelketa hori, Atenasen 2004, Pekin 2008 eta Londres 2012 bezala, Estatu Batuetako taldeak irabazi zuen. Sidney 2000ko Joko Olinpikoetako urrea Norvegiarentzat izan zen, Rio de Janeiroko 2016ko Joko Olinpikoetan Alemaniarentzat, eta, azkenik, Tokio 2020ko Joko Olinpikoetan, urrea Kanadarentzat izan zen.
Emakumezkoen Libertadores Kopa
2009tik aurrera, Hego Amerikako emakumezkoen futbol-txapelketa nagusia izango da: Emakumezkoen Libertadores Kopa.
Emakumezkoen futbola Espainian
1970eko abenduaren 8an, Villaverdeko Boetticher zelaian, emakumeen futboleko Espainiako lehen partida jokatu zen, Rafael Ruiz Mugak antolatuta. Mertzakreditatuak eta Sizamek elkarren aurka jokatu zuten, eta azken honek 5-1 irabazi zuen, bost golak Conchi Sánchezenak izan ziren eta. 1971ko otsailaren 21ean, Espainiako emakumezkoen selekzioaren nazioarteko lehen partida jokatu zen, oraindik ofizialki onartu gabea, La Condominan (Murtzia), Portugalen aurka. Urte bereko uztailean, Espainiak aurre egin zion Italiari, Turinen. Besteak beste, Juan Antonio Samaranchek, Espainiako Batzorde Olinpikoko presidente zenak, eta 1970eko hamarkadan Gorputz Hezkuntzako eta Kiroletako Ordezkari Nazionalak emandako laguntzari esker, azkenean onartu egin zen Espainiako Futboleko Emakumezkoen Selekzioa. 1983an jokatu zuten lehen partida ofiziala.
Arazoak jantziarekin
2004an, Joseph Blatter FIFAko lehendakariak iradoki zuen emakume futbolariak "galtza motz estuagoak eta mahukarik gabeko alkandorak erabili behar zituztela... estetika femeninoagoa sortzeko", eta uniforme horrekin "gizon gehiago erakarri ikusle gisa". Kritika horri buruz asko hitz egin zuten futbolariek eta egunkari batzuek, baina prentsak berehala agertu zen sexistaz eta matxistaz, "kirolarien fisikoari lehentasuna ematea haren jokoa baino".
Gurutze (argipena)
Gurutze hitzak adiera eta erabilera zenbait ditu:
Emakumezkoen futbol
Arazoak jantziarekin
2008ko irailean, Neerlandiako FC De Rakt taldea nazioarteko titularretan sartu zen, bere talde zaharraren truke hegal eta elastiko doituak zituen beste bat emanez. Futbolariek eskatu zuten berrikuntza hori Herbehereetako Futboleko Errege Federazioak debekatu egin zuen hasieran; izan ere, jokoaren arauei jarraiki, galtza laburrak jokalari guztiek erabili behar dituzte, bai gizonek bai emakumeek. Erabaki hori itzuli egin zen, FC De Rakt taldeko jokalariek galtza motzak zituztela erakutsi zutenean, eta, beraz, teknikoki ari dira betetzen. Neerlandesko zale batzuek jakin zuten jantzien aldaketa publizitate-trikimailu bat besterik ez zela.
2011ko ekainean, halaber, UEFA Feminine Leagueko talde errusiarrak, WFC Rossiyankak, plan bat iragarri zuen beren futbolariek biquinin joka dezaten, "uniforme femeninoagorako" joera hori bultzatzeko eta gizonezkoak erakartzeko.
Lexikoari buruzko gogoetak
Emakumezkoen Munduko Futbol Txapelketatik aurrera, zenbait gogoeta egin dira terminologia balompedikoaren generoari buruz: emakumeen generoa zein kasutan erabili behar den, eta zein kasutan ez. Adibidez, El País egunkariak bere artikuluetan jarraitu beharreko jarraibide batzuk argitaratu zituen.
Pycnonotus dodsoni
Pycnonotus dodsoni Pycnonotus generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Larrain (nekazaritza)
Larraina nekazaritzako funtzio jakin baterako prestaturiko egitura ohikoan biribil eta lau bat da, batez ere garia eta zerealak jotzeko erabili izan dena tradizionalki.
Ezaugarriak
Lauzaz edo lur trinkotuaz laututako terreno bat izan ohi zen, eta bertan garia zabaldurik, behorrekin eta idiekin trailua igarotzen zen garia jotzeko; ondoren haizatzearekin banatzen ziren bertan aleak eta lastoa; lehenak irinetarako eta giza-elikadurarako erabiltzeko; lastoa abereentzako.
21. mendean ez da larrainik erabiltzen Euskal Herrian ez bada erakustaldietarako, baina herri askotan nabarmentzen da haien forma zaharra, batzuetan zelai bihurturik (jatorrian ez zuten lur edo belarrik izaten, noski, bere funtzioa betetzeko).
Larrain dantzaren jatorria egitura hauetan egon daiteke, izenagatik eta biribilean egiten den dantza denez.
Polinesia Frantseseko geografia
Polinesia Frantsesak Polynésie française) 4.167 km²-ko azalera du, ozeanoan 2,5 milioi km²-tan sakabanatuta eta kostetan 4 500 km-tan banatuta. Bost artxipelagoen artean banatutako 118 uhartek osatzen dute: Austral uharteak, Sozietate uharteak, Tuamotu uharteak, Gambier uharteak eta Markesak uharteak.
Kokapena
Erreferentzia gisa Tahiti hartuta, hauek dira distantzia batzuk:
Uharteak
Polinesia Frantsesan 118 uharte daude, bost uhartedietan:
Uharteen tipologia
Bi jatorrizkoak dira: sumendiek eta koralek sortutakoak. Hainbeste izanda, bestetik, harrigarria izango litzateke guztiek tipologia bera izatea. Hauek dira nagusiak:
Atractus surucucu
Atractus taeniatus Atractus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Saint-Aoustrille
Saint-Aoustrille Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Aoustrille udalerrian erroldatutako biztanleak 160 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Pycnonotus tricolor
Pycnonotus tricolor Pycnonotus generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Saint-Aoustrille
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 87 etxebizitza zeuden, 67 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 82 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 67 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 20 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 65 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 117 ziren, horien artean 89 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 89 pertsona aktiboetatik 83 lanean zeuden (42 gizon eta 41 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Aoustrille udalerrian 72 unitate fiskal zeuden, 182 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.335 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 zurginak, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Saint-Aoustrille udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Antônio Carlos Jobim
Antônio Carlos Brasileiro de Almeida Jobim, ezagunagoa Antonio Carlos Jobim edo Tom Jobim gisa (Tijuca, Rio de Janeiro, Brasil, 1927ko urtarrilaren 25 - New York, AEB, 1994ko abenduaren 8a), brasildar musikagile eta piano-jotzailea izan zen.
Garota de Ipanema da haren kanturik ezagunena, Vinicius de Moraesekin eta Joao Gilbertorekin batera ondua. Brasilgo herri musikaren bultzatzaileetako bat izan zen, bai bere herrian, bai kanpoan, Bossa Nova rena bereziki.
Saint-Aoustrille
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Newton of Ferintosh
, Eskoziako Highland eskualdeko udalerri bat da, Ross eta Cromarty barrutian. Black Isle penintsulan dago, Tore eta Maryburgh udalerrien artean.
Antônio Carlos Jobim
Biografia
1956an ezagutu zuen Vinicius de Moraes, zenbait poemarentzako musika idazteko enkargua egin zionean, eta bien elkarlanak urte askoz iraun zuen. 1957an Canneseko zinemaldian saritua izan zen Orfeu negro filmerako egin zuen A Felicidade abestiak arrakasta handia izan zuen munduan zehar.
Saint-Aoustrille
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Valladolid–Unibertsitatea geralekua
Valladolid–Unibertsitatea Espainiako Valladolideko probintziako tren geltoki bat da, udalerrian kokatuta dagoena.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Eskumuinak egite
Antzeko zentzuan, erregearen eta bere familiako pertsonen eskua, funtzionarioak eta gorteko pertsonak musukatzera biltzen diren ekitaldiari eskumuinak egitea deritzo.
Stanley Kunitz
Stanley Kunitz (Worcester, Massachusetts, Ameriketako Estatu Batuak, 1905eko uztailaren 29a - New York, Ameriketako Estatu Batuak, 2006ko maiatzaren 14a) ingelesezko poeta izan zen.
Harvard Unibertsitatean ikasketak egin ondoren (1927), eskolak eman zituen, urte askoan, Columbia Unibertsitatean besteak beste (1963-1985). 1959ko Pulitzer saria irabazi zuen Selected Poems 1928-1958 (Olerki hautatuak 1928-1958) liburuarengatik, bere bi lehenengo liburuetatik —Intellectual Things (1930, Kontu intelektualak) eta Passport to the War (1944, Gerrarako pasaportea)— ateratako bertso-bilduma bat. Kalitate intelektual handiko bertsoak dira, Kunitzek asko miresten zituen bi poeten eragina dutenak: John Donne eta William Blake.
Hurrengo poesietan askoz estilo pertsonalagoa eta informalagoa erabili zuen. The Testing-Tree (1971) poema-bilduma autobiografikoan bere aitaren suizidioak eragin zizkion sentimenak arakatu zituen. Halaber, beraren eta bere alabaren arteko belaunaldia aztertu zuen.
Beste lan aipagarri batzuk: The Poems of Stanley Kunitz: 1928-1978 (1979, Stanley Kunitzen poemak: 1928-1978); Next-to-Last Things: New Poems and Essays (1985); eta Passing Through: The Later Poems, New and Selected (1995). Bestalde, literaturaren teoriari buruzko liburuak idatzi zituen, eta errusiar poeta modernoak ingelesera itzuli zituen.
Italiako Sari Nagusia
Italiako Sari Nagusia Monza hirian kokatuta dagoen zirkuituan ospatzen den 1 Formula lasterketa da.
Bardejov
Bardejov (Bartfeld, Bártfa, Бардеёв, Бардіїв, Bardejów) Eslovakiako udalerri bat da, Bardejoveko barrutian kokatuta. 72,78 km²ko azalera du eta 32699 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1241. urtekoa da.
Parasqualidus maii
Parasqualidus maii Parasqualidus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Irina Kakhovskaia
Irina Konstantinovna Kakhovskaia —Ири́на Константи́новна Кахо́вская; Ірина Костянтинівна Каховська, Irina Konstantinivna Kakhovska— (Tarastxa, Kieveko probintzia, Errusiar Inperioa, 1887ko abuztuaren 15a – Maloiaroslavets, Kalugako probintzia, SESB, 1960ko martxoaren 1a) erruso-ukrainar iraultzailea izan zen, ezkerreko eseristen fundatzaileetako bat. Hermann von Eichhorn militar alemaniarraren kontrako atentatuan parte hartzearren izan zen ezaguna.
Gaztetako urteak
Kieveko eskualdean jaio zen, noblezia txikiko familia batean. Tradizio iraultzaile batetako familia batean jaio zen, Piotr Kakhovski dekabrista (XIX mendeko iraultzaile liberalak ziren dekabristak), exekutatuta hil zena, bere aitona izan baitzen. Ikasketan San Petersburgen egin zituen, eta historian eta pedagogian espezializatu zen. Berak zioen moduan, iraultzailea egin zen ikasten zegoen tokitik gertu 1905eko Igande Odoltsuko manifestazioak, soldaduek tirokatuak, gertatu zirenean.
Kartzela urteak
Samara hirira lan iraultzailea egitera joan zen, baina 1907an atxilotua eta 20 urteko kartzelaldiaz zigortua izan zen. 1908an Maltsevskaia kartzelara eraman zuten, Siberiako Transbaikalia eskualdean. Kartzelan, Marija Spiridonova eta honen emakumezko preso politikoen lagun-taldea ezagutu zuen (“Xestiorka” edo “seikotea”. Irina Kakhovskaia, hauen lagun bazen ere, ez zen hasierako seikoteko bat, taldea jada 1905-06an kartzelaratutako Alderdi Eseristaren kideekin eratua baitzegoen). Kartzelan eseristekin bat egin zuen, agian Xestiorkaren eraginez. Sally Boniece historiagilearen arabera, presoen nukleoan oso aktiboa izan zen. Guda inperialistaren aurkakoa izan zen.
1911an Akatuiko esparrura lekualdatu zuten, Kakhovskaiaren arabera, kartzela hori Maltsevskaia baino gogorragoa zen “Maltsevskaian hain isolaturik geunden, ezen zaindariek nahiko libre uzten gintuzten”. 1914an amnistiatua izan zen, eta Siberiako Txita hirian bizi izan zen 1917 arte.
Scorpaena afuerae
Scorpaena afuerae Scorpaena generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.