Niní_Marshall
Lehen superprodukzioak eta arazo politikoak
1943ko ekainaren 4an, 43ko Iraultza izeneko kolpe militar batek Ramón S. Castillo presidentea kargutik kendu zuen. Arturo Rawsonek hartu zuen kargua hiru egun geroago, uko egin zuen arte. Orduan, Pedro Pablo Ramírez koronelak ordezkatu zuen, eta horrek mugak jarri zizkion artisten adierazpen-askatasunari, Castillo presidentearen garaian nagusi zen askatasunarekin amaituta. Ekainaren 7an, kargura iritsi zen egunean, Transmisio Irrati-telefonikoen Kontseilu Gorena sortu zen, eta haren lehen ebazpena hizkuntza arruntean gaizki erabilitako hitzen eta lokuzioen zerrenda luze bat aurkeztea izan zen, «erradiofoniatik atera» behar zirenak. Marshallek kontratu bat sinatu zuen Radio Splendidekin diru-kopuru handi baten truke, eta, haren memorietan zera adierazi zuen, emanaldietako bat amaitzean, «ezin izan nion neure jenioari eutsi, eta agurtzean: "Ostiralera arte... uzten badigute". Marshallek ezin izan zuen berriro irratian lan egin eta hurrengo aldian Hugo del Carrilek ordezkatu zuen. Irratikomunikazioen bulegotik, aktoreak jakinarazpen bat jaso zuen, non adierazten baitzuen debekua «bere pertsonaiek hizkuntza desitxuratu egiten zutela argentinar herria, ez zuelako bereizteko gaitasunik». Jose Ramon Mayok, Ramírezen kolaborazionistak eta hizkuntzaren erabilera egokiaren aldeko konpromisoa zuen gizonak, erreportaje batean adierazi zuenez, «milaka lagunek esaten zuten bera bezala: "lo qué?"... Orduan, halako batean, deitu genion, eta libretoak birsortu behar zituela esan genion. Niník ez zuen inoiz esan adarra jotzen zuenik, gure gomendioekin nahi zuena egiten zuenik». "Orain ez da atseden hartzeko gogoa bakarrik. Orain, bere lana, ez zuen inoiz berea baino zentsura handiagorik izan, eta propalazio-arau berri eta azkarrago batean sartu behar du, eta bere panpinak ez dira jada berdinak izango, ez ziren azken gauetan.                                                                                                                                          Antena-k argitaratutakoa 73" Marshallek Cathérine Hübscher-en bizitza parodiatu zuen, François Joseph Lefebvre mariskalaren alarguna, Madame Sans Gêne (1945) filmean. Argentinako zinemako filmik garestiena izan zen. Conrado Nalé Roxlok egokitu zuen Victoriano Sardouren antzezlana. Filma hamar astez egon zen kartelean, eta autore asko bat dator Amadoriren «film goren» gisa kalifikatzearekin. Heraldoren inkestak laugarren postuan jarri zuen urteko ekoizpen onenen artean, eta Marshallek Argentinako Kronista Zinematografikoen Elkarteko aktore komiko onenaren saria jaso zuen. 1945eko martxoan Santa Cándida estreinatu ondoren, aktorea lanik gabe egon zen hurrengo denboraldira arte; beraz, Recoletaren etxeaz arduratzeko, ingeles- eta pintura-eskolak hartzeko eta Quinta Morenon atseden hartzeko denbora eman zion. Hurrengo urtean, Mosquita muerta lanean protagonista izateko deitu zuten, Henri Meilhacen 1883ko lan batean oinarrituta. Bertan bi pertsonaia berri aurkeztu zituen: Gladys Minerva Pedantone eta Niña Jovita. Kritikak mistoak izan ziren eta aurrekoaren arrakasta bera izan ez bazuen ere, zortzi aste iraun zuen hirian kartelean eta hamabi kanpoan. Di Núbilak honelaxe definitu zuen: «Arrakasta komertzial eta zinematografiko gutxikoa.»