cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Europar Errusia
Europar Errusia edo Mendebaldeko Errusia (Европейская Россия edo европейская часть России) Europa barruan dauden Errusiako mendebaldeko eremuei dagokien terminoa da. Gutxi gorabehera 3.960.000 km² hartzen ditu (Europa osoaren % 40 eta herrialdearen % 25), eta horrek kontinente horretako naziorik handiena bihurtzen du.
Amal Ramsis
Biografia
Kairon Zuzenbide ikasketak burutu zituen (1993), baita abokatu bezala 3 urtez lanean aritu ere.
Europar Errusia
«Europar Errusia» terminoa Errusiar Inperioan erabiltzen zen errusiarren kontrolpean zeuden ekialdeko lurralde eslaviarrei erreferentzia egiteko, bereziki Bielorrusia modernoa eta Ukraina gehiena (Dnieperreko Ukraina deitua).
Amal Ramsis
Biografia
1992 an Egiptoko "''Maan" (Elkarrekin) Emakumeen Ikasketak Zentroaren fundazioan parte hartu zuen.
2001 ekoa da bere lehendabiziko filma. 2002 an Espainia ko Kanpo Politika Ministerioaren beka bat lortu eta Madril go "Septima Ars" Nazioarteko Zinema eta Telebista Eskolara joan zen zinema zuzendari izateko ikasketak egitera, 2005 ean bukatu zituelarik. 2008 geroztik emakumeek zuzenduriko film arabiar eta latinoamerikarrek osaturiko karabanak antolatu ditu.
Europar Errusia
Banaketa administratiboa
Hurrengo Errusiako barruti federalak europarrak dira:
Amal Ramsis
Biografia
Klaketa Árabe ekoiztetxearen sortzailea da eta Fundazio Euroarabiarraren Arte eta Kultura Katedraren titularra da. Emakume arabiarren egoerak eta Egiptoko errealitate politikoari buruzko hitzaldiak ematen ditu.
Dortmund | Koloniako Emakumeen Nazioarteko Film Zinemaldia n Ramsis-ek 2015 eko Rwe Film Award sariaren epaimahaian parte hartu zuen.
2019an Mostra de València-n Hala Khalil, Kamla Abuzekry, Nadine Khan eta Mariam Abou-Ouf zuzendariekin batera parte hartu zuen parte Egiptoko zineman emakumeen iraultza zkloaren barruko mahai inguruan: "Uste dut Arabiar Udaberriko matxinadetan izan nuen parte-hartzeak lagundu zidala iraultzekin lotutako ideiak beste modu batean garatzen, diskurtso historikoan giza gertaera modu helduago batean aztertzen."
Dokumentalak
Ramsis-ek zuzenduriko filmetan alderdi sozial-politikoa eta bizi-istorio pertsonalak batera uztartu ohi ditu. Ikusiezinak, isilean direnak kameraren aurrera eraman eta bistaratzea du xedea.
Ester Expósito
Ester Expósito (Madril, 2000ko urtarrilaren 26a)​ aktore espainiarra da, Netflixeko Élite telesailean Carla Rosón pertsonaiaren papera jokatzeagatik ezaguna.
Victor Cousin
Victor Cousin (Paris, 1792ko azaroaren 28a - Cannes, 1867ko urtarrilaren 14a) frantziar filosofoa izan zen. Eklektizismo frantsesa sortu zuen.
Amal Ramsis
Dokumentalak
2015 ean argitaratu zuen Tximeletaren arrastoa dokumentala, kanpoko finantziaziorik gabeko filma erabat independentea. Bertan 2011ko urriaren 9an Masperoko masakrea eta 27 koptoen hilketaren haritik tira egiten du, horietako bat iraultza egiptoarraren "Guevara", Mina Danielengana hurbilduz.
Victor Cousin
École normale supérieuren ikasi zuen. Han Pierre Laromiguièreren eragin filosofikoa jaso zuen. Eragin zion beste irakasle bat Pierre Paul Royer-Collard izan zen. Gero alemana edo alemaniar filosofoak ikasi zituen.
Amal Ramsis
Dokumentalak
Espainiako Guerra zibil ean Franko ren aurka arabiarrek izandako parte hartzearen inguruan ikertzen ari zela, 2008 an Najati Sidkiren memoriak irakurri eta Rafael Albertir en poemari keinu egiten dion Urrundik zatozte dokumentala grabatzeari ekin zion. Sidki Errepublika ren alde borrokan aritutako palestinar komunista bat izan zen. Bere memoriak 2002an argitara eman ziren. Dokumentala 2016an aurkeztu zen.
Emakumeek egindako zine arabiar-iberoamerikarraren karabana.
2008an Klaketa Áraberekin Z''inemagileen artean (Entre Cineastas). Emakumeek egindako zine karabana'' sortu zuen. Bertan emakume arabiar eta iberoamerikarren errealitateen antzekotasunak abiapuntu, emakume zinemagileen begiradak eta ikuspegiak hurbiltzen ditu. Proiektu honekin sustatzen da zinema komertzialaren estereotipoak eta manipulazioa hausten ahalegintzen diren zinemagileei laguntza ematea.
Victor Cousin
Bere filosofia eklektikoak Alemaniako idealismoa eta sen onaren eskoziar filosofia uztartu zituen. Hezkuntza publikoaren administratzaile ere izan zen hamarkada batez, eta eragin handia izan zuen Frantziako hezkuntza-politikan.
Avilés (parrokia)
Avilés, Espainiako Asturias autonomia erkidegoko Avilés udalerrian dagoen parrokia bat da. 2017an 74.459 biztanle zituen.
Amal Ramsis
Minutuko bideoa
1997an Bartzelonako Drac Mágic – Mostra Internacional de Films de Dones barruan sortu zen ekimena da. Egun TRAMA koordinadorak bideratzen du (Emakumeek ekoizturiko zinema, bideo eta multimedia erakusketa eta jaialdiak biltzen ditu, horien artean Klaketa Árabe eta Zinemagileen artean daudelarik. Minutuko bideoa ekimenak emakume ez-profesionalak trebatzen ditu zinematografiaren eta film laburren zuzendaritzaren funtsezko gakoetan. Gaiak urtero berritzen dira.
Amal Ramsis Euskal Herrian
Euskal Herria n hainbatetan egon da Kultura Communication y Desarrollo KCD GGKE erakundearekin batera lankidetzan aritu izan delako 2011. urtetik aurrera: Donostia ko Giza Eskubideen Zinemaldia ren barruko tailerretan ere esku hartu du.
Filmografia
Silence and Plateau ere zuzendu ditu.
Sancy-les-Cheminots
Sancy-les-Cheminots Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 111 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 45 etxebizitza zeuden, 39 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 42etxeak ziren. 39 etxebizitza nagusietatik 32 bere jabearen bizilekua ziren eta 7 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 25 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 79 ziren, horien artean 48 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 48 pertsona aktiboetatik 44 lanean zeuden (22 gizon eta 22 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 eraikuntza enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
René Goscinny
René Goscinny (Paris, 1926ko abuztuaren 14a – Paris, 1977ko azaroaren 5a) komikigile frantziarra izan zen. Asterix, Iznogoud, Nicolas Txiki eta Lucky Luke dira bere pertsonaiarik ezagunenak. "Asterix" pertsonaia Albert Uderzo marrazkilaria lagun sortu zuen eta "Lucky Luke" pertsonaia Morrisekin batera. Munduan zehar gehien irakurtzen den egile frantsesa da,500 milioi salerosketakin munduan.
Biografía
Hego Amerikan, familiak urrutitik bizi du Bigarren Munduko Gerra, eta horrek bere senide eta lagun askoren desagerpena eragingo du. Goscinnyk bizitza osoan mantenduko ditu garai mingarri horren orbainak. .
1945ean aitaren heriotzak enplegu bat azkar bilatzera behartzen du nerabea. Lan ezberdinak probatu ondoren, publizitate agentzia batean marrazkilari laguntzaile bezala sartzen da eta, handik gutxira, New Yorkera bidaiatzen du bertan bizi den bere osaba batek gonbidatuta. Bost urte iraungo duen infernuko aldi baten hasiera da. Dirurik gabe eta lan gutxirekin, Frantziako armadan sartzea erabakiko du. Soldadutza egin ondoren, New Yorkera itzuli eta Mad umorezko aldizkariko taldea ezagutzen du (Willy Elder, Harvey Kurtzman …), zeinek lan pixka bat eskaintzen baitiote -horri esker "tiraka joan daiteke" -. .
Ibilaldi profesionala
1949an New Yorken beste bi marrazkilari ere ezagutuko ditu Goscinnyk, Jijé eta Morris. Azken horrek aurkeztuko dizkio Georges Troisfontaines eta Yvan Chéron World Press eta International Press-eko zuzendariak, hurrenez hurren. Eta, patuko gauzak, aste batzuk geroago, Rene Parisera joan zen haiekin lan egitera ….
Albert Uderzorekin: (1951-1977)
Bien arteko lehen kolaborazioa sortu zen: Bonnes Soirées emakumeen astekarian egindako urbanitateari buruzko errubrika bat.
Gero Oumpah-Pah pertsonai amerindiar sortu zuten, eta Amerikako eta Frantziako argitaletxe merkatuan saltzen saiatu zuten, lortu gabe (geroago pertsonaia bera, eguneratuta Tintinen abenturan agertuko dena)
Ondoren, Pistolet eta Luc Junior sortu zituzten. Uderzok marraztu zituen “Majesté mon mari” eta ’’Valérie André’’. .
1955. urtearen amaieran, Uderzok, Charlierrek, Goscinnyk eta Jean Hébrardek sindikatu bat sortzea erabaki zuten euren eskubideak defendatzeko. Orduan, bi gizarte paralelo sortu zituzten, Édifrance eta Édipresse. Eta Pistolin faszikulua atera zuten
1956an Uderzok eta Goscinnyk aktiboki parte hartzen dute Jean-Michel Charlier eta Jean Hébrardekin batera Edipresse (prentsa) eta Edifrance (publizitatea) agentzien sorreran., non independienteki lan egiteko aukera dute. Urte zailak eta lanez gainezka datoz jarraian, baina beti ideia eta proiektu guztiz inspiratuez beterik. .
1959ko urrain Pilote astekaria agertzen da François Clauteaux erredaktore buruarekin elkarlanean. 1989ko urria arte argitaratu zen komikiari buruzko argitalpena da, non Goscinnyren pertsonai ezagunetariko bat agertuko da: Asterix Albert Uderzo rekin. .
Galiar txikia bestseller absolutu bat bezala gailendu zen eta komiki frantziar osoko pertsonaiarik ospetsuena da.
Arrakasta honen sorrera motela izan zen. Albert eta Rene frantziar heroi on baten bilatzeko nahian hasieran Erdi Aroko literatura satirikoko "le Roman de Renart" klasikoak hartu zuten (proiektu hau Jean Truberten zuzendaritzapean jada existitzen zela jakinda beste ideia bat bilatu beharko dute, eta historiako aldi ezberdinetan esploratu ondoren, bat datoz: Galia eta galiarrak. Horrela, 1959ko urriaren 29an, Piloteren lehen zenbakiak 20. orrialdean Asterix Galoren abenturen lehen xafla aurkeztu zuen. Irakurleak gatibu geratzen dira, eta aldizkariak berehalako arrakasta ezagutu zuen (inprimatutako 300.000 aleak lehen egunean saldu ziren)
Egun zailak datoz aurrerago, eta gure lagunek 1960an utzi zuten aldizkaria - 1963an itzuliko diren arren. Rene Goscinnyk hainbat komikitan kolaboratzen du: Asterix, jakina, baina baita Iznogud (Tabary), Nikolas Txiki (Sempé), Lucky Luke (Morris), Valentín (Tabary), Los Dingodossiers (Gotlib), etab.
Bildumaren bigarren hamarkadan, Asterix komiki frantseseko heroi handia bihurtu zen eta bere arrakasta albumetik albumera hazi zen. Garaipen honek zoriona eragiten die egileei, animazio estudio batzuk sortzera animatu dira: Studios Idéfix. Hau izen Ren Goscinny´ren azkeneko kolaborazioa Albert Uderzorekin. .
Patrick (parrokia)
Patrick, 'Pherick', Erresuma Batuko Man uhartean dagoen parrokia bat da.
René Goscinny
Albert Uderzorekin: (1951-1977)
1951ko goiz eder batean iragarri zuten Albert Uderzo, ordurako World Press/International Press tandemerako lanean ari zena, lankide berri baten etorrera, "Gossini" izenekoa. Abizenaren sonoritate italiarrak Albert (italiar etorkinen semea) "herrikidea" dela sinestarazten du. "Baina ez, bere izena g.o.s.c.i.n.n.y. idazten da. Frantsesa da, eta Ameriketako Estatu Batuetatik dator ". Bien artean berehala sortzen da erabateko konplizitatea, eta horrek proiektu komunak biderkatzera eramaten ditu. Heroi ugari jaioko dira elkarte honetatik, Umpah-Pah kasu, non askok Asterixen aitzindari bat ikusten duten. .
Hilondorengoak
Goscinnyrekin batera Idéfix estudioak sortu zituen hil zen urte berean. ,Studios Idéfix ospetsuak. Zoritxarrez, handik gutxira zorigaitza zain dute. 1977ko azaroaren 5ean, mediku azterketa bat egiteko esfortzu proba batean, hil zen. 51 urte zituen. Belgikako Asterix albuma 37. plantxan utzita. Hunkipena gainditu nahian Uderzok bere heroiak bizirik irautea ahalbidetu du. Editions Albert- René sortu zuen Asterixen abentura berriak argitaratzeko
1980 an argitaratu zen Zanga Handia albuma, bildumaren 25 alea, Albert Uderzok idatzi eta marraztu zuen lehena. Jarraitu zuen 31. alea argitaratu arte.
29.alea argitaratu baino lehen, 1990ean, Uderzo eta Goscinny familiek Dargaud auzitara eraman zuten, beren eskubideak berreskuratzeko. 1998an, epaiketa luze baten ondorioz, Dargaudek eskubideak galdu zituen. Uderzok Albert-Renéri baino Hachette argitaletxeari zenbait eskubide saldu zizkion, baina argitaratzeko eskubideak horrela geratu ziren: Albert Uderzo (% 40), Sylvie Uderzo (% 20) eta Anne Goscinny (% 40).
Arazoak alde batera utzita,1981-2005 bitartean Asterixen 8 ale berri argitaratzen zituen Uderzok irakurle sutsuak galdu gabe, berarekin partekatu zituen 26 urteei esker. 2002ko azaroan, album berezi bat argitaratu zen, Asterixen luxuzko edizio bat Belgikan, bere omenez.
2008ko abenduan, Uderzok bere akzio guztiak saldu zizkion Hachetteri
2009an, berrogeita hamar urteurrenean edizioaren munduko fenomeno bilakatu zen. Orduko estatistikari begira: 107 hizkuntzetan itzulita, 34 album, 11 film, bere izena duen jolas-parke bat, ehunka produktu deribatuak, eta beste proiektu asko
Albert Uderzo erretiratu zenetik
Albert Uderzo 2010ean erretiratu zen. bere adinagatik, hain ezaguna den serie bat erregularki ekoizteak dakarren presiopean jarraitzea eragozten zion. Guztira 68 urte eman zituen komikian murgilduta.
2013tik hona Jean-Yves Ferri idazleak eta Didier Conrad ilustratzaileak lau ale plazaratu dituzte:
Sare sozialak eta WikiLeaksen sortzaileak oinarri gisa hartu dute 'El papiro del César' komikiaren 36. edizioko pertsonaietako baterako
2019ko urriaren 29an 60 urte bete ditu Asterix bilduma. Hori ospatzeko hainbat ekitaldi antolatu dira:
Izan ere, gaur egun gehien itzulitako komikia da, 111 hizkuntza eta dialekto baino gehiagotan irakur daitekeelako eta 335 milioi kopia saldu dituelako. Bitxikeria bezala, gaur arte saldutako pilatutako liburuekin 767 aldiz Eiffel dorreen altuerako parekoak izango lirateke, munduari bira bi aldiz emango lirateke eta 12.900 tona inguruko pisua izango lukete.
Asterix Euskaraz
1977tik aurrera, bera hil zenetik: Uderzoren eskutik:
2010ean Uderzo erretiratu zen, 68 urte komikiari eman ondoren.
2013tik hona Jean-Yves Ferri idazleak eta Didier Conrad ilustratzaileak lau ale plazaratu dituzte:
Sare sozialak eta WikiLeaksen sortzaileak oinarri gisa hartu dute 'El papiro del César' komikiaren 36. edizioko pertsonaietako baterako
Mietingen
Mietingen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Michelfeld
Michelfeld Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Pachycephala flavifrons
Pachycephala flavifrons Pachycephala generoko animalia da. Hegaztien barruko Pachycephalidae familian sailkatua dago.
Briantes
Briantes Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Briantes udalerrian erroldatutako biztanleak 594 ziren. Familiak 248 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 362 etxebizitza zeuden, 259 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 48 hutsik zeuden. 358 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 259 etxebizitza nagusietatik 214 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 24 etxek bi gela zituzten, 49 etxek hiru zituzten, 73 etxek lau zituzten eta 113 etxek bost zituzten. 160 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 110 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 123 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 355 ziren, horien artean 271 aktiboak ziren eta 84 inaktiboak ziren. 271 pertsona aktiboetatik 257 lanean zeuden (141 gizon eta 116 emakume) eta 14 langabezian zeuden (6 gizon eta 8 emakume). 84 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Briantes udalerrian 259 unitate fiskal zeuden, 609 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.951 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 zurgina.
2000. urtean Briantes udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.680 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Antonio Turiel Martínez
Antonio María Turiel Martínez, Antonio Turiel izen-deiturez ezaguna, (Leon, Espainia, 1970ko maiatzaren 1ean), Fisika eta Matematikako lizentziaduna eta Fisika Teorikoko doktorea da, Madrilgo Unibertsitate Autonomoan. Ikertzaile zientifiko lan egiten du CSICeko Bartzelonako Institut de Ciències del Mar (Itsas Zientzien Institutua) erakundean.
Ibilbidea
Dibulgatzaile zientifiko gisa da ezaguna. CSICeko Bartzelonako Institut de Ciències del Mar horretan lan egiteaz gain, ezaguna egin da hitzaldi asko eman dituelako, debateetan parte hartu duelako, Espainiako Senatuan txosten bat aurkeztu zuelako, eta dibulgazio artikulu asko argitaratu dituelako, bere The Oil Crash gaztelaniazko blogean , esate baterako. Blog horretan, erregai fosilen baliabide konbentzionalen agortzeari buruzko teoriak jorratzen ditu 2010. urtetik aurrera, (2021. urtean 840 artikulu baino gehiago ikus zitezkeen, ez guztiak Turielenak), hala nola petrolioaren gailurra igaro zela 2005ean eta horrek, mundu mailan lehen munduko ekonomian eta gizartean ere, izan ditzakeen ondorioak aztertzen ditu.
Desazkundearen alde egiten du, desazkundea ezinbestean etorriko dela pentsatzen du eta arrazoi ekologikoengatik gutxiago ekoiztuko delako baizik eta hainbat lehengai eta energia iturri, pixkanaka-pixkanaka agortuko direlako. Kritikoa da alderdi politikoek, oro har, duten jarrera produktibistekin, bai eskuinean, bai ezkerrean nahiko akritikoki antzematen daitezkeen jarrerak. Turielek behin eta berriro adierazten du BPG eta antzeko beste adierazleetan hamarkadatan ikusi den etengabeko hazkundea, esponentziala izan den hazkundea, gure planetako muga naturalek geldituko dutela.
Turielen iritzien artean, nabarmendu behar da haustura hidraulikoa burbuila espekulatibotzat hartzen duela, zeren eta teknika horren errendimendu energetikoa askoz txikiagoa baita garai bateko erregai fosilen erauzketa konbentzionalarekin alderatuta, eta haren ingurumen-kalteak, ordea, handiagok dira kalitate eskaseko petrolioa erauzteko Behin eta berriz ohartarazi du ezinezkoa dela sistema ekonomiko kapitalistan energia-trantsizioko testuinguruan etengabeko hazkundean mantentzea, aldi berean klima-aldaketaren aurkako borrokari eutsiz. Energia berriztagarrien kontra egon gabe, inondik inora, energia berriztagarriek ez diotela hamarkadetan ezagutu den hazkundeari eutsiko azaltzen du, ez dira energia iturri berriztagarri horiek batzuek amesten duten panazea izango.
Pachycephala melanura
Pachycephala melanura Pachycephala generoko animalia da. Hegaztien barruko Pachycephalidae familian sailkatua dago.
Antonio Turiel Martínez
Ibilbidea
Politika ekonomikoari eta baliabide naturalei dagokienez, polemikan aritu izan da inoiz zenbait jarrera politikorekin. Esate baterako Podemos alderdiaren zenbait proposamen ekonomikorekin, Vicenç Navarroren eta Juan Torresen jarrerekin, kritiko agertu zen behin, baina ia beti saihestu izan du alderdi politikoen jarrerak zuzenegi kritikatzea, alderdi jakin batzuk aipatuz kritikatzea. Izan ere, Turielek uste du hazkunde ekonomiko esponentzialak bere muga naturalak dituela, eta egunen batean, laster, hazkunde ekonomikoa geldituko dela eta desazkunde fase batean sartuko garela. Turielek ez du sinesten energia iturri tradizionalek (ikatza, petrolioa, gas naturala eta uranioa) eman duten tamainako indarra emango dutela energia iturri berriztagarriek. Ezinbestekotzat jotzen du energia iturrien ordezkapena, berriztagarriekin, baina, aldi berean, kontsumoa murrizteko beharra, premia, dagoela uste du.
Kolonbiako Kongresuko Bosgarren Batzordearen aurrean bere tesiak defendatzen agertu da; Eusko Legebiltzarreko Energia Batzordearen aurrean agertu da, eta Espainiako Senatuko Energia Trantsizioko Batzordearen urrean, 2021eko apirilaren 12an.
2014an Azken deia manifestuaren sinatzaileetako bat izan zen.
Pentsaera
Antonio Turielek, alde batetik, uste du hurrengo urteotan energia iturri tradizionaletatik, (ikatza, petrolioa, gas naturala eta uranioa), gero eta energia kopuru txikiagoa aterako dela. Informazio iturri ofizialetan bertan ikusten du ekoizpenaren gailurra jo dugula, beraz etorkizun hurbilean energia-ekoizpen kopuruak behera egingo duela aurreikusten du. Turielek ez du uste energia berriztagarriekin energia tradizionalek utziko duten hutsunea goitik behera beteko denik. Bioerregaiekin eta hidrogeno "berdearekin" ere ez. Ezinezkotzat jotzen du. Energia iturri berriztagarriak ezinbestekoak izango dira, bai, baina ezin izango dute tradizionalek eskaintzen zuten maila bereko energia kopurua ekoiztu. Egoera hori, gainera, larrialdi klimatiko egoera batean gertatzen ari da. Eta energia iturri tradizionalekin gertatzen den fenomenoa, aldi berean, gainera, berriztagarriak ez diren beste hainbat lehengaiekin gertatzen ari dela uste du: kobrea, litioa, kobaltoa... Bestalde, nabarmentzen du kapitalismoan denbora luze iraun duen hazkunde ekonomikoa erabat lotuta egon dela energia tradizionalen kontsumoaren hazkundeari. Lana eta kapitalarekin batera, ekonomiaren motorra sisteman etengabe sartzen den errengia dago, eta azken bi mendeetan energia sarrerak itzelak izan dira: baleen koipea, ikatza, petrolioa, gas naturala, uranioa, energia berriztagarriak...
Antonio Turielek uste du kapitalismoak ezinbestekoa duela hazkundea. Kapitalismoan Inbertsoreek mozkin ahalik eta altuenen bila dabiltza etengabe. Ez dute hazkundearen esperantzarik gabe inbertitu nahi, ez dute inbertituko 1:1 lortzeko, are gutxiago desazkundea espero denean. Kapitalismoaren baitan dago, esate baterako, BPGaren hazkundea bilatzea betiere, edozein enpresaren hazkundea bilatzea, betiere. Turielek uste du termodinamikaren legeak ekonomian ere, nolabait, betetzen direla, eta gero eta energia gutxiago sartzen bada sistema ekonomikoan, horrek, ezinbestean, desazkundea ekarriko duela. Turielek ezin du imajinatu kapitalismoak nola eutsiko dion desazkunde egoera jarraitu bati.
Dibulgazio artikuluak, aldizkarietan eta prentsan
Antonio Turielek dozenaka zientzia artikulu argitaratu ditu zientzia aldizkari teknikoetan, baina publiko orokorrak bere dibulgazio lanagatik ezagutzen du. Interneten erraz topa daitezkeen hainbat elkarrizketa eta hitzaldirekin batera,, esaterako, honako artikulu hauek eman ditu argitara:
Sedgewickville (Missouri)
Sedgewickville Missourieko herrixka bat da. Bollinger konderrian kokatua dago. 2010ean 173 biztanle zituen, 1.66 kilometro koadrotan banatuta.
Gabriel Marcel
Gabriel Marcel (Paris, 1889ko abenduaren 7a - ibidem, 1973ko urriaren 8a) frantziar filosofo, antzerkigile, literatura-kritikari, musikari eta existentzialista kristaua izan zen. Bere lana gizabanako modernoaren borrokan oinarritu zen, gizarte teknologiko deshumanizatzaile batean.
Lehen existentzialistetako bat izan zen, nahiz eta berak nahiago izan zuen Neo Sokratiko gisa sailkatua izan.
Nektanebo II.aren obeliskoa
Nektanebo II.aren obeliskoa, K.a. 350ean, Nektanebo II.a, egiptoar jatorriko erregeen azken dinastia izan zen Egiptoko XXX. dinastiako azken faraoiaren garaian.
Historia
Obeliskoa, eguzki ikur bat zen, eta, bertan, Tot jainkoarentzako (Hermopoliseko jauna) eskaintza bat diren zenbait idazkun agertzen dira.
Rushen
, 'Rosien', Erresuma Batuko Man uhartean dagoen parrokia bat da.
6. Sinfonia (Dvořák)
6. Sinfonia re nagusian op 60 Antonín Dvořák konposatzaile eta musikari txekiarraren bederatzi sinfonietako bat da. 1880an idatzi zuen eta honako lau mugimendu hauetaz osatua dago:
Dvořák, Vienan, bere ''3. Rapsodia eslabiarra'' izeneko lanaren interpretaziora joan zen, Vienako Orkestra Filarmonikoaren kargu izan zen interpretazioa, Hans Richter musika zuzendariaren zuzendaritzapean. Honek, kontzertu arrakastatsuaren ondoren, konposatzaileari omenaldi bat egin nahi izan zion, orkestrak zituen instrumentista txekiar guztiak ere gonbidatuak izan ziren oturuntza bat antolatuz. Halako adeitasuna eskertzeko, konposatzaileak, Richter eta bere orkestrarentzat sinfonia bat idaztea agindu zuen. 1880ko uztailean, lana amaituta geratu zen, iragarritako Richterrentzako eskaintzarekin, baina, honen eta orkestrako kideen artean sortu ziren gatazka batzuen ondorioz, ezin izan zuen berak estreinatua, nahi zuen bezala. Dvořákek berak egin zuen Frankfurten.
Sinfonia honen scherzoa, furianta batez osatua dago, erritmo bizitasun handiko dantza txekiar bat, non bi erritmo hirutar tartekatzen diren, bata barea eta bestea bizia. Dantza hau zein dumka, beste eslabiar dantza mota bat, Dvořákek sarri erabili zituen bere musika lanetan.
Viana do Alentejo
Viana do Alentejo Portugalgo Evorako barrutian dagoen udalerria da.
Neosalanx tangkahkeii
Neosalanx tangkahkeii Neosalanx generoko animalia da. Arrainen barruko Salangidae familian sailkatzen da.
Francesco Tonucci
Francesco Tonucci (Fano, 1940ko uztailaren 5a) "Frato" ezizenez ere ezaguna, pentsalari, psikopedagogo eta marrazkilari italiarra da. Haurren papera ekosistema hiritarrean aztertzen duen hainbat libururen egilea da eta artikulu idazlea aldizkari italiar zein atzerritarretan.
Pedagogiako ikasketak egin zituen Milaneko El Sagrado Corazón Unibertsitate Katoliko an. 28 urterekin aipamen bat lortu zuen arlo horretan eta eskolako errealitatea satirizatzen hasi zen “Frato” izenpean, bere izenaren lehen silabak fusionatzean zituen izena.Maisu bezala lan egin zuen eta, 1966 an, Ikerketa Kontseilu Nazionaleko Institutu Psikologikoan ikertzaile bihurtu zen. Beranduago, Psikopedagogiako Departamentuaren buru izan zen, zeinak ingurumen-hezkuntza programa aurrera zeraman. Programa honen helburua datu-base bat "umeentzat eta umeengandik" sortzea da. Bere ikerketak umeen garapen kognitiboan zentratzen dira, bere pentsamenduan, bere portaeran eta umeen ezagutzaren eta hezkuntza-metodologiaren arteko harremanean. 1991 n bere jaiotze-herrian burutu zuen Umeen Hiri a proiektua, umeak erreferentzia-puntua izango ziren hiria egitea zen helburua. Proiektuak arrakasta handia izan zuen eta munduko hainbat puntutara hedatu zen.
1991n jada, Telebistako eta Adingabekoen Italiako Batzordearen lehendakari izendatu zuten, umeen babesa nahi duen batzordea. Napoliko Zientziaren Hiriko kolaboratzailea ere bada Umeen Lantegian eta baita Erromako Haurren Museo ko kolaboratzaile zientifikoa ere. Honoris causa izendatua izan zen Hezkuntzaren Zientzien fakultatean Limako Pontificia Unibertsitate Katolikoan (Peru) eta Lleidako Unibertsitate an 2016 an.
1940
Francesco Tonucci uztailaren 5ean jaio zen Fanon (Italia). Lau neba-arreba dira orotara eta bera bigarrena da. Bere aita erizaina zen eta bere ama etxeko andrea. Bere lehen hezkuntza eta bigarren hezkuntzako oroitzapenak ez dira atseginak. Ikasketetan ez zituen kalifikazio onak lortzen, eta ondorioz, gurasoek erdi mailako eskolara bidali zuten, Istitutu Magistralera, hain zuzen.
Hala ere, txikitatik diseinua eta pintura interesatu zitzaizkion. Fanoko margolarien estudioetara joan ohi zen haien lana ikustera eta bide batez, margolariek sobera zituzten margoez baliatzera. Margolaritza nolabaiteko zaletasun sekretua izan zen bere bizitzako zati handi batean.
1958
Istituto Magistralen lortutako kalifikazio onei esker, bi beka lortu zituen unibertsitateko ikasketak burutzeko. Università Cattolica del Sacro Cuore aukeratu zuen (Milán, Italia) non Pedagogia ikasi zuen 1963an. Ondoren, bigarren hezkuntzako ikastetxeetan letretako irakaslea izan zen bi urtez.
1966
Maria Zuccarellirekin ezkondu eta hiru seme-alaba izan zituzten, Stefano, Francesca eta Simone. Urte horretan bertan, ikertzaile lanetan hasi zen Psikologiako Institutuan (orain Zientzia eta Kognizioaren Teknologiena). Bere lehen marrazkiak egin zituen Rosenzweig Picture-Frustration Study ren (P-FS) Italiako adaptazioa ilustratzeko, TEMA 9 (TEst di Misura dell’Aggressività NOn VErbale) deituko dena. Marzucca izenpean (emaztearen izen eta abizenaren lehen hizkiekin eginiko batura) sinatu zituen bere lehen binetak, baina oraindik argitaratuko ez zituenak. Lehen marrazki hauetan jada, bere ondorengo marrazkietan ere agertuko ziren pertsonaiak ikus zitezkeen, bi urte geroago, Frato izenpean, eskolaz modu grafiko, satiriko eta konprometitu batean hitz egingo zutenak.
Ordutik ez dio binetak eta tira komikoak egiteari utzi hezkuntzaren akats eta kontraesanak azalerazteko, beti ere haurren ikuspuntua erabiliz. Marrazkiak beti bat etorri izan dira bere ikerketa zientifiko edota jarduera pedagogikoekin.
1970
Bere lehen liburua argitaratu zuen. La creatività, spunti per un discorso educativo.
Ondoren, askoz gehiago etorriko ziren.
1991
Umeen Hiria nazioarteko proiektua sortu zuen, sorreraz geroztik zuzentzen duen proiektua. Hiriak umeen beharretara egokitzea eta umeen bizitzaren ikuspegitik hiria bera eraldatzea du helburu nagusi. Gaur egun, Italiako 200 bat hiritan, Espainian, Argentinan, Kolonbian, Mexikon, Uruguain, Perun, Txilen eta Libanon hainbat hirik proiektu hau abian dute.
1996
“La città dei bambini” proiektu internazionalaren arduradun izendatu zuten. CNRko ISTCk bultzatua.
1997
Italiako Ministroen Kontseiluko Presidenteak, Romano Prodik, “TV - bambini”ren Komiteko presidente izendatu zuen Tonucci.
1999
World Wide Fund for Nature (WWF Italia) fundazioko Komite zientifikoko partaide izendatu zuten.
2001-07
Comune di Romako arduradun zientifikoa “Roma, la città dei bambini" proiekturako.
2011
Honoris Causa Doktore izendatu zuten La Platako Unibertsitate Nazionalean (La Plata, Argentina) Arkitektura eta Hirigintzako Fakultatearen proposamenari jarraiki.
Hezkuntzako Lorpenaren Urrezko Domina eman zion Junta de Andaluciak.
2012
Honoris Causa Doktore izendatu zuten Litoraleko Unibertsitate Nazionalean (Santa Fe, Argentina), Giza Zientzien Fakultatearen proposamenari jarraiki.
2014
Marta Mata saria jaso zuen Associació de Mestres Rosa Sensat en eskutik.
2015
Elegía Camagüeyanaren Edizio Berezia jaso zuen “Ignacio Agramonte y Loynaz” Camagüeyko Unibertsitatearen eskutik (Kuba).
Eskolaren Funtzioa
Teknologia berrien erabileraren ikaskuntzarako espazioa, ikerketa zientifikoaren bultzatzailea, pentsamendu kritikoarena eta talde lana eta elkarlana bultzatzen duen espazioa izan behar da. Irakasleek haurrek diotena entzun behar dute, haurrek eskolara joan aurretik dakitenetik abiatu behar dira irakasleak. Nagusien jakintza ez da jakintza absolututzat hartu behar.
Espazioa
Tonuccik eskolak leku ederrak izan behar direla aldarrikatzen du, lorategiak izan behar dituztela, ortuak... Umeek bertan jolas dezaten; ez jolastoki eta joku ohikoak.
Ikasgelei dagokienean, ikasmahairik gabekoak izan behar direla defendatzen du, denak batera, elkarrekin, ikasle zein irakasle eseriko diren mahaiak egon behar dira. Bertan elkarkidetzan aritu behar dira, bakoitzak bere ezagutzak partekatuz, kontrajarriak izan daitezkeenak bata bestearekiko, non galderak egingo diren eta egiaren bila arituko diren. Inoiz bat eta bakarra izango ez dena.
Irakasle Funtzioa
Gainera, irakasleek ez dituzte ikasleen burmuinak edukiz bete behar, ikasleek dakitena entzun eta hortik abiatuz, metodologia interesgarriak proposatu behar dituzte, haurrek dakiten hori eztabaidatu ahal izateko. Etxerako lanen aurka agertzen da pedagogoa, eskolak ez duela eskubiderik haurren bizitza osoa betetzeko aldarrikatzen du, umeek jolasteko denbora izan behar dutela.
Frederiko I.a Brandenburgokoa
Frederiko I.a, Brandenburgoko hauteslea (Nuremberg, 1371ko irailaren 21a - Cadolzburg, 1440ko irailaren 20a) Nurenbergeko jauna (Frederiko VI.a izenaz) 1398-1440 bitarteko urteetan eta Brandenburgoko lehen Hauteslea 1415-1440 urteetan. Quitzow familiari indarra kendu eta nobleak bere esanetara jarri zituen.
Francesco Tonucci
Umeen Hiria
"Umeen Hiria" proiektua 1991 ko maiatzean Fanon jaio zen, asmo politiko zehatz batekin: hiriko gobernuaren parametroaren aldaketaren sustapena bultzatzea, haurraren ikuspegia zabalduz heldu, langile, autoz bidaiatzen duenarena baino; proiektuak administrazio publikoei hiria aldatzeko exijitzen die, aldaketaren prozesu honetan aktiboki parte hartzen duten umeen bidez, gobernuaren eta hiriaren plangintzan parte hartuz, horrela, hiriko espazioa berreskuratzeko.
"Hiritar arrunt heldu, gizonezko eta langilea haurrarekin ordezkatzea. (...) Haurrak berezko duen aniztasuna onartzean dago gakoa, honek aniztasun guztien bermea baitakar. (…) Hiria haurrentzat egokiagoa bilakatzen denean, guztiontzat egokiagoa bilakatuko da".
Hiriak azken 50-60 urteetan eraldatu egin dira espazio eta funtzioen bereizketa eta espezializazioa lortzeko. Hirigunearen izaera berriak lagundu du autoa modu eraginkorrean mugitzen, ahalik eta denbora laburrenean. Horregatik, proiektu honen bidez, autoak duen nagusitasuna hiriko espazioetatik kentzea da, hiriak bilera eta trukaketa soziala galtzen duelako. Autoak nagusi diren hiria arriskutsua da, errepideak eta espaloiak autoek okupatzen dituzte; jendeak ez du tokirik, besteekin eta hiri ingurunearekin harremantzeko.
Gakoak:
Bestalde haurren mugimenduaren autonomia dugu, Tonuccik behin eta berriz azpimarratzen duena. Hau bultzatzeko 10 arrazoiak hurrengoak dira:
Gaur egungo eragina
Tonucci pedagogoak aurrera eraman duen proiektuak garrantzi eta eragin handia izan du mundu osoan zehar eta gaur egun hainbat tokitan ezarri da praktikan.
Gaur egun, Tonuccik hiri motak haurrari nola eragiten dion aztertu eta hiriak haurrentzat moldatzeko aurrerapausoak ematen ditu, hauek berreraikiz, hau da, hauek, jolasleku, topaleku bihurtuz. Gainera, bere proposamenak munduko hainbat lekuetara zabaldu dira, adibidez Europako hainbat hiritara, Hego Amerika eta Euskal Herrira.
Aipaturiko moduan hiriak helduen mundura bideratuta daude, konkretuki: gizonezkoa, zuria, langilea eta kotxe erabiltzailea. Gaur egun bizi dugun egoerari aurre egiteko atera duen proiekturik aipagarriena Haurren Hiria da, proiektu honen bidez gaur egun nazioarteko sarea garatzea lortu dute. Haurren Hiria proiektuaz gain, “haurren lagunak sarea” sortu da hainbat tokitan, sare honek duen funtzioa haurra laguntza egoera batean aurkituz gero gertuko taberna zein denda batera laguntza eske jo ahal izatea da. Haurren hiriaren ideia hau aurrera eramateko bi ekintza jarri zituen martxan  Tonuccik. Alde batetik, umeen kontseilua sortzea, umeen eta hiriko alkatearen arteko komunikazioa errazteko, eta bestetik, eskolara lagunekin joateko proiektua abiaraztea, bertan umeen autonomia bultzatuz, hirian askatasunez mugitzeko eta esperientziak sortzeko helburuarekin.
Umeen kontseilua alkatetzaren kontsultarako organoa izango da, bertan umeak hiriaren eta eremuaren kudeaketarekin zerikusia duten gaiei buruzko ikuspegia eskainiko zuten. Kontseilu honen helburua umeen ikuspuntua eta iritziak kontuan izanik hiriaren birmoldaketa eta kudeaketan integratzea da, hau da, haurrak hiriaren partaide bihurtzea.
Proiektu hau modu egoki batean garatu ahal izateko beharrezkoa da hainbat urrats jarraitzea. Lehenik eta behien, alkateak eman behar dio hasiera proiektuari, gainera honek konpromiso zuzena izan behar du umeen kontseiluarekin, alkatea  haurren ahotsa entzutera konprometitzen da eta bera izango da umeei aholkuak emango dion pertsona. Kontseilua umeek bere kezken eta ezagutzeen inguruan eztabaidatuko duten eremua izan behar da, zentzugabea, ezegokia edo bideragabea iruditzen zaiena azaldu eta salatuz, ideia berriak azaldu eta proposatuz, hortaz ideia guzti hauek biltzen duten bat dokumentu bat sortzeko edo “aholkua emateko” beharrezkoa da heldu bat egotea eta pertsona hau hezitzaile, gizarte hezitzaile bat izan ahal da. Aipatu beharra dago ez dagoela bozketarik kontseiluan, ideia eta iritzi guztiak kontua hartu ahal izateko aniztasuna sustatuz. Bertan proposatzen diren gaiak alkatearen bitartez heltzen zaizkie umeei.
Behin umeen kontseilua aurrera eramango dela erabakita, beharrezkoa da komunitateari proiektu honi buruz informazioa transmititzea, hau da, zertan datzan eta zertarako sortzen den. Batez ere bi urrats izango dira garrantzitsuenak: lehenengoa, umeekiko konpromisoa eta laguntza eskatzeko beharra azaltzea, udal aldizkaritik, udalaren webgunetik … Bigarrena, bilera baten bitartez ikastetxeak eta gurasoen elkarteak informatzea da, beraien partaidetza eskatuz,  zer egin behar duten azalduz eta zein izango litzateke beraien papera.
Kontseiluak azpiegitura jakin bat izatea komenigarria da, baina udalerri bakoitzak bere errealitate partikularrera moldatzeko aukera izango du. Kontseiluak 20 umeek osatu behar dute gutxi gorabehera, hauek 2 urteko konpromisoa hartzen dute, urtero kontseiluaren erdia berritu egingo da. Umeen hautaketa zozketaren bitartez egingo da.
Eskolara lagunekin proiektuan beharrezkoa da bidelagunak topatzea, hau da, gizartea proiektu honen parte izatea animatu. Proiektu honen helburuetako bat haurrak eskolako bidea automatikoki egiteko beharrezko baldintzak sortzea da, noski, nagusien laguntzarik gabe. Hau lortzeko udala inplikatu behar da baita hezkuntza komunitatea ere. Azken finean eskola da umeak denbora gehien pasatzen duten tokia eta honen inguruan biltzen diren helduak ekimen honetan parte hartzeko idealak izango dira: guraso, irakasle, senideak… Umeen kongresuarekin bezala, funtsezkoa izango da komunitateari informazioa transmititzea, hauen parte hartzea bilatuz, informazio bilerak eginez eta talde eragile bat sortuz, talde eragile honek kronogramak, diagnostiko metodoak, jardunbideak eta besteak beste egin beharko ditu. Gainera, hiriaren diagnostiko bat egin behar da, hau da, haurrak eskola edo hiriko beste espazio batera joateko erabiltzen dituzten ohiko edo ibilbide posibleak aztertuko dira, umeek aukera izateko konpainia eta autonomiaz  ibilbide seguruak erabili ahal izateko. Udalerri bakoitzak erabakiko du nola egin hiriaren diagnostikoa.
Jardunaldiak bi alditan banatuko dira, epe laburreko jardunaldiak eta epe luzerako jardunaldiak. Epe laburrekoetan azkarrago egin daitezkeen gauzetan esku hartzea da, adibidez, seinaleak jartzea, udaltzainen formakuntza…
Epe luzerako jardunbidetan aldiz, momentuan egin ezin diren esku hartze horiek etorkizunerako egutegia jarri eta aplikatzeko konpromisoa hartzea da.
Gaur egun Euskal Herrian herri hezitzailearen ideia asko pentsatu eta bultzatu da Tonucci-ren proposamenetan oinarrituz, gaur egun hainbat proiektu interesgarri daude martxan jarrita Euskal Herrian. Oinherri federazioak adibidez, “Herri Hezitzailea, Eskola Herritarra” izeneko jardunaldi batzuk bultzatu ditu eta gai horrekin harreman zuzena duten hainbat liburuxka argitaratu dira. Horrez gain, Euskal Herrian dauden hainbat herriko eragileekin elkarlana bultzatzen ari da proiektu hezitzaileak sustatzeko asmoz. Solasgune ere bai Haurren Hiria hedatzen ari da.
Cobitis biwae
Cobitis biwae Cobitis generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Juan Luis Irazusta
Juan Luis Irazusta Adarraga (Hernani, ) gipuzkoar futbolari ohia da, atezain moduan aritu zena.
Rémy (Pas-de-Calais)
Rémy Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rémy udalerrian erroldatutako biztanleak 242 ziren. Familiak 91 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 99 etxebizitza zeuden, 93 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 98etxeak ziren. 93 etxebizitza nagusietatik 88 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 6 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 78 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 167 ziren, horien artean 121 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 121 pertsona aktiboetatik 112 lanean zeuden (54 gizon eta 58 emakume) eta 9 langabezian zeuden (6 gizon eta 3 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rémy udalerrian 96 unitate fiskal zeuden, 240 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.661 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Rémy udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Seligman (Missouri)
Seligman Missourieko hiri bat da. Barry konderrian kokatua dago. 2010ean 851 biztanle zituen, 3.23 kilometro koadrotan banatuta.
Mittelbiberach
Mittelbiberach Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Steuben konderria (New York)
Steuben konderria (Steuben County) New Yorkko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Bath da. 2010eko zentsuaren arabera 98,990 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 98,990 pertsonetatik 94,847 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,371 dira. 1,487 beltzak edo afroamerikarrak. 193 amerikar natiboak ziren eta 14 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,151 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 66 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,232 pertsonek kokatzen zuten.
Sarah Sjöström
Sarah Frederica Sjöström (Ronninge, Suedia, 1993ko abuztuaren 17a) igeriketan aritzen den kirolari suediarra da.
Dnieperreko Ukraina
Dnieperreko Ukraina (Наддніпрянщина) Errusiar Inperioaren garaiko Ukrainako lurraldea (Errusia Txikia) izan zen, gutxi gorabehera Ukrainako egungo lurraldeari dagokiona, hegoaldean Krimeako penintsulako Itsaso Beltza (1954an Ukrainako SESeri erantsia) eta mendebaldean Galitzia (Austriar Inperioko probintzia bat izan baitzen) izan ezik. Batzuetan, galitziarrek Ukraina Handia (Velyka Ukrainayina) deitzen diote.
Sarah Sjöström
Olinpiar Jokoak
2016ko Udako Olinpiar Jokoetan, Rio 2016an (Rio de Janeiro), hiru domina irabazi zituen Suedia ordezkatuz: brontzezkoa 100 m estilo librean Simone Manuel estatubatuarraren (urrezko domina) eta Penny Oleksiak kanadiarraren (zilarrezkoa) atzetik geratuz; zilarrezkoa 200 m estilo librean Katie Ledecky estatubatuarraren (urrezko domina) atzetik eta Emma McKeon australiarraren (brontzezkoa) aurretik sailkatuz, eta urrezkoa, 100 m tximeleta estiloan (munduko errekorra (ME) ezarri zuen 55,84 denborarekin), Penny Oleksiak kanadiarraren (urrezko domina) atzetik eta Dana Vollmer estatubatuarraren (brontzezkoa) aurretik sailkatuz.
Dnieperreko Ukraina
"Dnieperreko Ukraina" terminoa Poloniako partizioen ondoren agertu zen, Ukraina, Poloniar-Lituaniar Batasunaren antzinako lurralde bezala, Errusiar Inperioaren eta Austriako Inperioaren artean banatu zutenean. Terminoa 1939tik gutxira desagertu zen. Ukrainarrek batzuetan Ukraina Handia (Velyka Ukrainayina) deitzen diote. Historikoki, eskualde honek lotura estua du Ukrainako historiarekin, eta herrialdearen bihoztzat hartzen dute.
Geografikoki, terminoa Ukrainak Dnieper ibaian zehar duen lurraldeari dagokio.
Sarah Sjöström
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), berriz, bakarra lortu zuen: zilarrezkoa 50 m estilo librean Emma McKeon australiarraren (urrezko domina) atzetik eta Pernille Blume danimarkarrari (brontzezkoa) aurre hartuz.
Frederiko I.a Prusiakoa
Frederiko I.a Prusiakoa (Königsberg, 1657ko uztailaren 11 - Berlin, 1713ko otsailaren 25a) Brandenburgoko hauteslea, eta ondoren Prusiako erregea izan zen 1701-1713 urteetan.
Biografia
Frederiko I.a Prusiakoa (Königsbergen jaio zen, 1657ko uztailaren 11n. Aita Frederiko Gilen I.a Brandeburgokoa izan zuen eta ama, berriz, Louise Henriette Orange-Nassaukoa eta bikotearen hirugarren semea izan zen. Ama Frederiko Henry Orangeko printzea eta Amalia Solms-Braunfelskoaren alaba zen eta, Frederikok, amaren aldetik, Gilen III.a Ingalaterrakoa lehengusu zuen.
Aita 1688ko apirilaren 29an hil zenean, Frederiko izan zuen ondorengo eta Frederiko III.a Brandenburgokoa hauteslea izan zen, Prusiako duke.