cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Estatu postsobietarrak
Kaukasoko estatuak
Kaukasoko estatuetako (Azerbaijan, Georgia eta Armenia) egoera oso ezberdina da. SESBen gainbehera gertatu baino lehen hasi zen Armenia eta Azerbaijanen arteko gatazka luzea oraindik ez da amaitu. Horren froga da Karabakh Garaia edo Artsaj Errepublika izeneko lurraldean dagoen gatazka, izan ere, Artsaj Errepublikako populazioaren gehiengoa armeniarra da Azerbaijanen barruan badago ere. Bertan, liskar armatu bat egon zen 2016. urtean, lau egun iraun zuena. Egoera honen ondorioz, bi herrialde hauek atzerriko babesa bilatu dute; beraz, Turkiak laguntza mugatua eskaintzen dio Azerbaijani eta armeniar diasporak bere aberria babesten du. Ekonomiari dagokionez, Transkaukasia osatu zuten hiru herrialdeek Errusiarekin izan zuten lotura bereziarekiko banaketaren ondorioak pairatzen dituzte. Ia itsasertzerik gabe, egoera ekonomiko larria saihestu duen herrialde bakarra Azerbaijan da, petrolioaren errentari etekina ateratzen diolako.
Armeniaren harira, 1991n estatu burujabe eta independente bihurtzeaz geroztik, arazo askori egin behar izan die aurre. Batetik, 1988ko lurrikararen kalteak, eta, bestetik, aipatutako Azerbaijanen aurkako gerra, Artsaj Errepublikaren kontrola lortzeko. Arazo horretaz eta krisi ekonomikoaz gain, Turkiak Armenia salatu du PKK (Langile Kurduen Alderdia) babestu izanaz.
Georgiaren kasuan, SESBen garaian oso izen ona zuen nekazaritzaren arloan, baina makro estatua izan zen SESBen gainbeheraren ostean, krisiak gogorren jo duen herrialdeetako bat da. Arazo horretaz gain, krisi etnikoak ere ditu eta, gainera, Georgiako bi lurraldek, Abkhazia eta Hego Osetiak, independentzia eskuratu dute, biek Errusiako armadaren laguntzaz.
Erdialdeko Asia
Erdialdeko Asiak (Turkmenistan, Kirgizistan, Uzbekistan, Kazakhstan eta Tajikistan), historikoki Turkestan izenez ezaguna denak eta zenbait antolakunderen arabera hainbat eskualde gehiago ere hartzen dituenak, 68 milioi biztanle inguru zituen 2015eko erroldaren arabera. Lurralde bakoitzaren berezitasun nazionalak begien bistan daude, baina oraindik diraute amankomunean dituzten arazo batzuk, esate baterako, presio islamista, mugetan sortzen diren arazoak eta petrolioaren etekinak edo lehengaien ustiaketa izatea herrialde horiek duten diru-sarrera bakarra. Gainera, bost errepublika postsobietar horiek mantendu dituzte zituzten apparatchikak (Partidu Komunistaren administrazio modua edo funtzionarioak), komunismotik nazionalismora bihurtu direnak, baina aurrekoak bezain autoritarioak direnak, baita, batzuetan, ustelkeriaz beteak ere.
Eskualdeko klanek eta tribuen arteko harremanek berebiziko garrantzia dute erdialdeko Asian. Are gehiago, erdialdeko Asia NBEk ezarritako azpieskualdeen banaketa da, ez berez sortutakoa, eta, beraz, bertan klan eta tribu ezberdinak daude. Horrez gain, eskualdean eragina duten beste hiru faktore garrantzitsu ere badaude: estatubatuar presioa, txinatar estatuak inbaditzeko duen tentazioa eta, 1990eko hamarkada arte, SESBk botererik eta lurralderik ez galtzeko egin zuen esfortzua. Areago, 2005 arte gatazkak egon ziren Uzbekistanen dagoen Karshi Khanabad izeneko aire-base baten harira. Base hori 1954tik 1981era SESBena izan zen; 1992an, Uzbekistanen kontrolpera pasatu zen eta 2001etik 2005era Ameriketako Estatu Batuetako Armadak al-Qaedaren aurkako misioetan laguntzeko erabili zuen, baina, 2005. urtean, Uzbekistandarrek protestatu eta estatubatuarrak basetik kanporatu zituzten.
Errusiar federakundea
Errusiar federakundeak hainbat arazo kudeatu behar izan ditu aldi berean. Alde batetik, geografoek ondo ezagutzen dituzten zailtasun klimatikoak eta, bestetik, nazio barneko gatazkak (Txetxeniako bi independentzia gerrak Errusiar kontroletik askatzeko, tentazio erregionalistak eta ekonomia zailtasunak. Vladimir Putinen aroan (1999an hasi zena), herrialdea egonkortzen ari da, lehendakariaren irmotasuna, SESBen erabiltzen ziren antzeko metodoak eta hedabideen kontrol zorrotza direla eta. Horren alboan, Boris Yeltsinen aroak (1991-1999) anarkia dirudi.
Beraz, Errusiak oraindik arazo askori egin behar die aurre eta, gainera, potentzia estatusa berreskuratu nahi du, hala eskualde mailan, nola Europa eta Asian mailan. Hori gutxi balitz, bitartean, kaukasoko merkatuei, asiakoei eta Europa erdialdekoei egin beharko die aurre, bai eta Amerikatik datorkion eraso ekonomikoari ere, arlo militarrean islatuko dena.
NATOren inguruan ere, beti egon dira tirabirak, batez ere, AEBrekin zerikusia dutenak, azkeneko horrek beti nahi izan duelako Errusiaren isolamendua. Errusiak, egoera leuntze aldera, aldebiko akordioak sinatu zituen. Errusia eta NATOren arteko harremanak benetan okertu ziren urtea 2014 izan zen, Ukrainako krisiaren eta Errusiar Federakundeak Krimea anexionatzearen ondorioz, NATOk Errusiari bere jarduera bertan behera uztea eskatu eta Ukrainako soberanotasunari eta lurralde osotasunari bere laguntza emango ziela publikoki aitortu zuenean.
Sillery (Marne)
Sillery Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sillery udalerrian erroldatutako biztanleak 1.564 ziren. Familiak 596 ziren, horien artean 112 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 76 bakarrik bizi ziren emakumeak), 212 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 216 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 667 etxebizitza zeuden, 606 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 61 hutsik zeuden. 593 etxeak ziren eta 74 apartamentuak ziren. 606 etxebizitza nagusietatik 456 bere jabearen bizilekua ziren, 142 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 17 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 123 etxek lau zituzten eta 431 etxek bost zituzten. 512 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 234 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 334 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.074 ziren, horien artean 749 aktiboak ziren eta 325 inaktiboak ziren. 749 pertsona aktiboetatik 713 lanean zeuden (375 gizon eta 338 emakume) eta 36 langabezian zeuden (18 gizon eta 18 emakume). 325 pertsona inaktiboetatik 146 erretiraturik zeuden, 118 ikasten zeuden eta 61 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sillery udalerrian 623 unitate fiskal zeuden, 1.589,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.515 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 67 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 10 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 2 iturginak, 4 ile apaindegiak, 1 jatetxe, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Sillery udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 456 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1  eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Barraskilo arrunt
Barraskilo arrunta (Helix aspersa) tamaina handiko barraskilo espeziea da, beraz molusku gasteropodo lurtarra. Europa osoan bizi da eta jateko ona da (izan ere, helizikulturan oso aintzat hartua dute). Frantzian jaten duten Helix pomatia (escargot) oso antzekoa du.
2403 Šumava
2403 Šumava asteroide baten izena da. irailaren 25an aurkitu zuen A. Mrkos-ek Kleť Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1979 SQ izena zeraman.
Orbitaren ezaugarriak
2403 Šumava asteroidearen orbitak batezbeste 2,546 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,213 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,879 distantziara. Eszentrikotasuna 0,131 da, eta makurdura orbitala 3,31ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 12.2 da.
Toledoko XVII. kontzilioa
'''Toledoko XVII. kontzilioa''' Hispania Bisigodoaren garaian Toledon ospatu zen gotzainen kontzilio bat izan zen, 694. urtean.
Egika erregea Toledoko XVI. kontzilioan judutarren aurka hartu ziren erabakiekin eta gotzainen grin falta zela eta batere pozik ez zegoenez, beste kontzilio bat abiarazi zuen, azaroak 9an abiatu eta Toledoko Santa Leokadia elizan ospatu zena, bertara zenbat gotzain joan ziren zehazterik ez dagoelarik.
Erabaki erlijiosoak
Gotzainek erregeak esandakoa berretsi zuten eta honen izenean judutarrei hauen ondasun guztiak kentzea eta euren emazte eta seme-alabekin batera esklabu bihurtzea agindu zuten. Hortik aurrera ezingo ziren askatuak izan, ea, esklabu bezala, ezingo zuten euren erlijioa praktikatu. Judutarren esklabu kristauak askatuak izango ziren eta erregeak esklabu kristau horietatik batzuk izendatuko zituen esklabu bihurtutako judutarrak har zitzaten, lehenago judutarrek ordaintzen zituzten zergak ordaintzeko baldintzarekin, judutarren gaineko zerga berezia barne. Era berean euren seme-alaben zaintza galduko zuten, familia kristauei hauek hez zitzaten emanak izango zirenak.
Apaizen ezohikotasun batzuk aipatu ziren: bataiatzeagatik eta sakramentu honetan eta konfirmazioan krisma emateagatik kobratzea eta ofizio eta karguen promozioengatik.
Erabaki politikoak
Kontzilioetako ezinbesteko zati diren erabaki politikoei jarraiki, Egika hil ondoren bere alarguna edo bere semeak irain zezakeen ororen aurkako anatema adierazi zen, irain orien zerrenda xehatu bat emanez. Eta erregearen eta errege familiaren ongizatearen aldeko otoitzak eskatzen ziren erresuma guztiko eliza katedralizio guztietan urteko egun guztietan Ostiral Santuan izan ezik.
Carmen Castillo (zinegilea)
María del Carmen Castillo Echeverria (Santiago, Txile, 1945eko maiatzaren 21a) zinemagilea, nagusiki gidoilaria eta dokumentalgilea, Txilen jaio baina frantziartua.
Biografia
Fernando Castillo Velasco politikariaren eta arkitektoaren eta Mónica Echeverría idazlearen alaba, historia irakaslea eta ikertzailea izan zen Latinoamerikako Historia Ikerketa Zentroan, Unibertsitate Katolikoan.
La Moneda Jauregian lan egin zuen Salvador Allende presidentearen gobernuan (1970-1973). Kolpe militarraren ostean, Augusto Pinocheten diktaduraren aurka borrokatu zuen klandestinitatetik, MIRko buruzagia zen Miguel Enríquez bere bikotekidearekin batera.
1973ko abenduan, San Migelen kokatu ziren, Santa Fe kalean, Camila, Carmen eta Andrés Pascalen alaba gaztearekin eta Javiera, Miguel eta Alejandra Pizarroren alabarekin.
1974ko urriaren 5ean, DINAk Santa Fe kalean operazio bat abiatu zuen: Enriquez hil eta Carmen Castillo, 6 hilabete haurdun zegoen Miguel Ángel Enríquez Castillo semeaz (Miguel Ángel Castillo izenarekin jaiotakoa Oxforden, Ingalaterran), larri zaurituta suertatu zen. Lehenengo Barros Luco ospitalera eraman zuten eta gero ospitale Militarrera, non inkomunikatuta jarraitzen zuen, eta Marcelo Moren Britok eta Miguel Krassnoffek interrogatua, azken hau Enriquez hil zuten gatazka lidetatu zuena.
Handik gutxira herrialdetik kanporatu egin zuten. Erbesteratutako gurasoak zeuden Londresera bidaiatu zuen, erditu eta handik hilabete batzuetara hil zen Miguel Ángel semea. Diktaduraren amaieran Frantzian geratzea aukeratu zuen.
1979an idatzi zuen Santiagoko Urriko Egunaren lekukotza errelatoa, non Enriquezekin partekatu zuen klandestinitateko urtea kontatu zuen. Erbestea konpartitu zuten beste lagun batzuen oroitzapenak ere txertatu zituen, egun haietako bere ikuspegitik, esate baterako, DINAko tortura eta atxiloketa zentroko José Domingo Cañas etxearen barrutik. 20 urte behar izan zituen LOM Edicionesek lekukotasun hau beren aberrian argitaratzeko.
Bere filmak Txile eta Latinoamerika ingurukoak dira. La flaca Alejandra (1993) dokumentalak Urrezko FIPA irabazi zuen Miarritzeko Ikus-entzunezko Programen Nazioarteko Jaialdian eta beste hainbat sari jaso zituen; Santa Fe kaleak 2008ko Altazor saria jaso zuen ikus-entzunezko arteetan. Altadis-Zuzendari Berriak sarirako epaimahaia izan zen 2007ko Donostiako Nazioarteko Zinemaldian. Bere dokumentaletako hainbat gidoi idatzi ditu, hala nola, aipatutako bi eta Inca de Oroko beste batzuen gidoiak, baita Color Habana, Hasta pronto eta La Montaña Azul bezalako beste zinemagile batzuen filmak ere.
2020an Castillok egindako dokumentaletako bost erakutsi zituzten Miarritzeko Fipadocen. Lehena, Chili 1973, une ambassade face au coup d'Etat (2019) Bigarrena, On est vivants (2015) Hurrengoa Rue Santa Fe (2007) Dokumental horretan, Castillok berak kontatzen du senarra zenarekin urratutako borroka eta maitasun bidea, oroitzapenak eta artxiboetako irudiak aldizkatuz. Ostegunez, La Flaca Alejandra emango dute. Torturapean lagunak —tartean, Castillo bera— salatu zituen La Flaca ezizeneko militantearen lekukotza agertu zuen. Azkenik, La véridique légende du sous-commandant Marcos (1995) erakutsi zuten.
Wayne Heights (Pennsylvania)
Wayne Heights Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Franklin konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Linda B. Buck
Linda Brown Buck (Seattle, ) biologo amerikarra da, bere usaimen sistemako lanagatik ezaguna. 2004ko Fisiologia edo Medikuntza Nobel Saria irabazi zuen Richard Axelekin batera haien usaimen hartzaileen inguruko lanagatik. Gaur egun, Seattle-ko Fred Hutchinson Minbizi Ikerkuntza Zentroko fakultatean egin du lan.
Elsa López
Amada Elsa López Rodríguez (Fernando Poo, (gaur egungo Malabo) Ginea Espainiarra; 1943ko urtarrilaren 17a) idazlea da, poesian espezializatua.
Biografia
Amada Elsa López Rodríguez Fernando Poon (gaur egungo Malabo) jaio eta bizi izan zen 1947 arte. Urte horretan, La Palma uhartera (Kanariak) joan zen bizitzera, eta han bizi izan zen 1955era arte. Azkenik, Madrilera joan zen, batxilergoko ikasketak egin zituen lekura.
1987tik 1989ra bitartean, Madrilgo Ateneoko Literatura Saileko buru izan zen, eta Siddharth Mehta argitaletxea ere zuzendu zuen. 1989an bere argitaletxea sortu zuen, Ediciones La Palma izenekoa.
1993an José Pérez Vidal I. Ikerketa Saria jaso zuen eta Kanariar Uharteetara joan zen zerbitzu-eginkizunetan, Kanarietako Gobernuaren El Papel de Canarias (1993) eta Memoria de las islas (1994-2000) proiektuak zuzendu eta koordinatzera. Urte horretan bertan, La Casa de Jorós museo etnografikoa eta herri-artearen zentroa sortu zituen Santa Cruz de la Palman.
2002tik 2006ra Sortzaile Gazteentzako Antonio Gala Fundazioa zuzendu zuen. Handik kargutik kendu egin zuten Antonio Galarekin desadostasunak zituelako, nahiz eta idazleak aldez aurretik jakinarazi zuen kargua utzi nahi zuela.
Ediciones La Palma eta Promoción Cero zuzentzen ditu.Bere lanak hainbat sari jaso ditu, hala nola Melilla Hiria poesia-saria, emakume batek sari hori irabazi zuen lehen aldia; edo José Pérez Vidal I. Ikerketa-saria, 1993. urtekoa; hainbat antologiatan sartua eta hainbat hizkuntzatara itzulia.
Ekuatore Gineako independentziaren 50. urteurrenean, Malaboko Espainiako enbaxadako kultur etxeek gonbita egin zioten 1980ko hamarkadan Hispano-Guineano Kultur Etxeak sortutako Urriaren 12ko Lehiaketa Nazionaleko epaimahaia osatzera.
Tarim (ibaia)
Tarim ibaiaren arroa
Tarim ibaiaren arroa (txineraz Talimupendi) arro endorreiko bat da, baita munduko handienetako bat ere. Arro honen zati handi bat Taklamakan basamortuaren zatitzat hartzen da, eta zenbait mendiz inguratua dago. Nagusiki uigurrak bizi dira bertan, baita han etniako pertsonak ere. Arroak petrolio eta gas natural depositu handiak ditu.
Eztabada
Eztabada euskararen oinarrizko tratamendua da, alokutiboa ez dena. Teorian, euskalki guztietan ezagutzen eta erabiltzen da. Praktikan, ordea, baztertuxea dute eztabadakako tratamendua —Luis Luziano Bonapartek «indéfini» deitua— sortaldeko hizkera batzuetan.
Tximeleta-kurba
Tximeleta-kurba honakoa izan daiteke:
Eztabada
Euskaraz, solaskidea edo hizketa-laguna tratatzeko hainbat modu ditugu. Alde batetik, pertsona-izenordain bat baino gehiago daude hizketa-lagunari erreferentzia egiteko: hi, zu, xu, berori. Beste alde batetik, izenordain jakin batzuk aukeratuz gero (hi, adibidez), aditz berezi bat —alokutiboa deritzona— erabili beharra dago: NOR, NORI eta NORK sintagmei dagozkien pertsona-markez gainera, hizketa-lagunari dagokion pertsona-marka agertuko da halako aditz alokutiboetan (Aita etorri DUK nire bila).
Bi ezaugarri hauek uztartzea du bereizgarri eztabadakako tratamenduak:
Berlinen birmoldaketa
Berlingo harresia erori ostean, Berlinen birmoldaketa sakona egon da.
Gunea
East Side Galleryk, mundu osoko aire zabaleko galeria luzeena, 1961. urtetik 1989ra Berlin hiria bera nahiz Europako mendebaldea eta ekialdea bitan zatitu zuen Berlingo harresiak bat egiten dute Friedrichshain-Kreuzberg auzoko mugan.
Birmoldaketak
Harresia eraitsi zuteneko euforia eta itxaropen sentimenduak gogorarazteko, mundu osoko 100 artistak baino gehiagok 1,3 kilometroko horma zatia apaindu zuten 1990ean.
Media Spree eraikitze planak etxe orratz, hotel, loft eta bulegoz bete nahi du ibaiertza. 2008. urtean, Spree Ufer für alle (Spreeko bazterrak guztiontzat) plataformak antolatu zuen galdeketan, Friedrischain-Kreuzberg auzoko bizilagunek ezezkoa eman zioten proiektuari, ibai bazterrak eraikinez libre utzi nahi zituztela adieraziz. Hala ere, eraikitze prozesua ez da gelditu.
Living Bauhaus enpresa luxuzko apartamentuak eraikitzen ari da. Herritarren presioaren ondorioz eraispen lanak egun batzuetan gelditu zituzten arren, galeriaren bi zati kendu ziren 2013ko otsailean, kamioi eta langileei sarrera ahalbidetzeko. Living Bauhausen proiektuaren alboan, Alon Mekel inbertitzaile israeldarrak 120 metroko altuera izango duen hotela eraikiko du.
Eye in the Sky (2015eko filma)
Eye in the Sky (euskaraz Begia Zeruan), 2015eko Gavin Hood hegoafrikarrak zuzendutako thriller film bat da. Helen Mirren, Aaron Paul, Alan Rickman, Barkhad Abdi, Jeremy Northam eta Iain Glen aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Kenia, Nairobi, Katherine Powell (Helen Mirren) Britainiar Inteligentziako ofizialak hirian dagoen talde armatu bat atzemateko operazio baten buru da. Talde armatuko kideak misio suizida batean daudela jabetzen direnean, Katherine eta britainiar militarrek bere hasierako "atzemate" misioaren helburua "hiltzeagatik" ordezkatu beharko dute, beren egitasmoa uste baina arriskutsuagoa bilakatu baita. Steve Watts (Aaron Paul) estatubatuar dron pilotuak talde armatuko kideak dauden babeslekua suntsitzeko agindua jasoko du, baina babeslekua dagoen eremuan bederatzi urteko keniar neskato bat sartuko da, britainiar eta estatubatuarren biktima izatera arriskatuz. Orduan britainiarrek babeslekua dronarekin erasotu eta bertan dauden guztiak hil, neskatoa barne, edo misioa bertan behera uzteko erabaki etikoa hartu beharko dute.
Saint-Mesmes
Saint-Mesmes Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Mesmes udalerrian erroldatutako biztanleak 527 ziren. Familiak 165 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 102 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 367 ziren, horien artean 305 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 305 pertsona aktiboetatik 296 lanean zeuden (156 gizon eta 140 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Mesmes udalerrian 166 unitate fiskal zeuden, 519 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.959 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 37 komertzioetatik, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Saint-Mesmes udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 705 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Velesmes-Essarts
Velesmes-Essarts Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 133 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 122 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 123 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 9 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 109 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 73 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 199 ziren, horien artean 137 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 137 pertsona aktiboetatik 131 lanean zeuden (64 gizon eta 67 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Velesmes-Essarts udalerrian 129 unitate fiskal zeuden, 355 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.991 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Velesmes-Essarts udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Inpresionismo
Inpresionismoa XIX. mendearen azken herenean Frantzian, Parisen bereziki, sortu eta garatu zen pintura-joera eta estiloa da, arte modernoaren mugimendu nagusietakoa. Artista inpresionistak 1860an hasi ziren publikoki agertzen.
Inpresionismoaren ezaugarriak
Errealitatearen eta argiaren unez uneko aldaketak irudikatu nahiak elkarganatu zituen artista inpresionistak. Bestalde, pintura errealistaren kontrako erreakzioa ere izan zen, neurri batean. Inpresionistek paisaiak margotu zituzten batez ere, eta izadiari modu objektibo batez begiratzen eta norberak harekin zuen harremana adierazten ahalegindu ziren. Haien koadroetan ez dago ez islarik ez marrarik, eta lausoa da gauzen arteko muga. Margolari inpresionista nagusiak Édouard Manet, Claude Monet, Camille Pissarro, Pierre-Auguste Renoir, Alfred Sisley eta Edgar Degas izan ziren. 1886an desegin zen inpresionisten taldea. Mugimenduak iraultza estetiko bat ekarri zuen, eta eragin handia izan zuen geroko margolari askorengan. XIX. mendearen azken herenean, Europan oro har, eta Frantzian bereziki, bizi zen krisi-giroak berak eraginda agian, aurrerapen tekniko asko eta handiak gertatu ziren, eta garapenaren azkartasun horrek modak eta gustu estetikoak azkar aldatzea ekarri zuen aldi berean.
Teknika modernoak inoiz ez bezalako dinamismoa txertatu zuen bizitzari buruzko jarreran, eta azkartasun- eta aldaketa-sentimen horrek inpresionismoan aurkitu zuen bere adierazpidea. Inpresionismoa hiriko artea izan zen, bai hiria paisaia gisa ezagutarazi eta pintura landatik hirira itzularazi zuelako, bai munduaren hiri-ikuspegia zuelako eta kanpoko inpresioen aurrean gizon tekniko modernoaren neurriz gaineko urduritasunez erreakzionatu zuelako. Gotikoarekin eta Erromantizismoarekin batera, Mendebaldeko artearen historiaren bidegurutze nagusietako bat izan zen. Izan ere, pinturaren historian, joera dinamikoaren goren unea izan zen inpresionismoa, eta munduaren Erdi Aroko irudi estatikoa behin betiko desegitea ekarri zuen.
Existentziaren mugimendu betierekoan, une baten adierazpena dira irudi inpresionistak. Argia, airea eta eguratsa irudikatzeko moduak, margoa zabalduta eroan ordez orbanetan eta puntutan deskonposatzeak, argiaren islaren eta itzal argituen jokoak, margozko puntuen pilpira eta dardarak, pintzelkadaren zabaltasun, arintasun eta askatasunak, margotzearen bat-batekotasunak, marrazki azkar zirriborratuek, irudi itxuraz iheskor, axolagabe eta zabarrak, eta, aldi berean, irudiaren zabarkeria birtuosoak..., horiek guztiak etengabe mugitzen eta aldatzen ari den errealitate dinamiko horren sentimena baizik ez dute adierazten.
Inpresionismoa, esperientziaren elementu optikoak elementu kontzeptualetatik deslotzean eta ikusgarritasunaren autonomia goratzean, aurreko mugimendu guztietatik aldendu zen. Inpresionismoaren aurreko artearen irudikapenak irudi kontziente batean oinarritu ziren bitartean —uniformetasun-itxura eman arren modu heterogeneo batean osatua eta kontzeptu eta sentimen-elementuez eratua—, inpresionismoak ikusgarritasun hutsaren homogeneotasuna lortzea izan zuen helburua.
Inpresionistentzat irudikatutakoaren ikusgarritasuna zen garrantzitsuena, eta uko egin zioten gaiaren elementu literarioei, pintura bere bitarteko berezienetara murrizteko. Ez zuten paisaiez, izadi hil eta erretratuez beste gairik onartzen, edo, bestela, dena hartzen zuten «paisaiatzat» edo «izadi hiltzat», margolanetan pinturaren funtsa nagusitu zedin. Hain zuzen ere, gaiak tonuen arabera eta ez gaiaren arabera tratatzeak bereizi zituen inpresionistak gainerako pintoreengandik.
Inpresionismoak bi dimentsioko gainalde batera murriztu zuen errealitatea, eta bi dimentsio horien barruan, ertzik gabeko arrasto sistema batera; uko egin zion plastikotasunari eta marrazkiari; objektuaren forma espazialari eta linealari. Baina irudiak dinamismoan eta sentsualtasunean irabazi zuena argitasunean galdu zuen, eta jendeari handiagoa iruditu zitzaion galera irabazia baino. Inpresionisten irudi azkar formagabeak adar-jotzea iruditu zitzaion hasieran jendeari. Gaur egun, ordea, ikusmolde inpresionista da munduaz dugun irudi optikoaren osagai nagusietako bat. Inpresionistek erabili zituzten koloreek aldatu eta desitxuratu egin zituzten gure ohiko esperientzietako irudiak. Horregatik, objektu jakin batekin lotzen dugun «kolore mentalak», ohitura eta esperientzia luze baten ondorio baita, alde batera baztertzen du inpresio konkretua, berehalako pertzepzioaren bidez lortua.
Azkenik, ikusmolde inpresionistak beste aldaketa sakonago bat eragin zuen errealitatearen ohiko irudian, ez baitzituen erakusten koloreak dagokion objektuari lotutako kalitate konkretu gisa, gertaera kromatiko abstraktu, gorpuzgabe eta materiagabe gisa baizik. Eta hala, suaren koloreak distira galdu zuen, urarenak gardetasuna, eta abar, zeren inpresionismoak azaleko kolore gorpuzgabeez margotzen baititu objektuak.
Mugimendu inpresionista
Inpresionismoa pintore independente eta gazte batzuek abian jarri zuten abentura izan zen. Pintore horiek —Claude Monet, Pierre-Auguste Renoir, Camille Pisarro, Alfred Sisley, Paul Cézanne, Edgar Degas eta Berthe Morisot, nazkaturik eta haserre Parisko Erakusketa ofizialean parte hartzen uzten ez zietelako, erakusketa publiko bat antolatu zuten Nadar argazkilariaren etxean, Parisen, 1874ko maiatzaren 17ean. Hara azaldu zen kritikari batek Moneten Inpresioa, eguzkia sortzen margolana irrigarri utziz Le Cbarivari aldizkarian egin zuen kritika garratzetik sortu zen gero inpresionista izendapena :..« Que représente cette toile? Impression ! Impression, j'en étais sûr. Je me disais aussi puisque je suis impressionné, il doit y avoir de l'impression là-dedans » (inpresioa, dio Boulevardetako prentsako aprobetxategi horietako batek, erakusketa horretan barrez lehertu beharrean, inpresioa, ziur naiz. Nik ere gauza bera nioen neure artean, inpresionatua nago-eta, izango da inpresiorik hor barruan.). Hitza, baina, iraingarria izatetik kalitatearen sinonimo izatera igaro zen denborarekin. Taldea 1886an desegin zen, zortzigarren erakusketaren ondoren. Gero, inpresionismotik beste pintura-joera bat sortu zen, postinpresionismoa, eta Cézanne hil zenean desagertu zen, 1906. urtean.
XVII. eta XVIII. mendeetan literaturak izan zuen garrantziaren ondoren, eta Erromantizismoan musikak, XIX. mendearen erdialdetik bukaera arte pinturaren aroa izan zen. Pintura gainerako arte-mota guztiak baino aurreratuagoa zegoen, eta literaturakoak baino kalitate handiagoko emaitzak sortu zituen, batez ere Frantzian. Han esaten zenez, garai hartako poeta handienak pintore inpresionistak berak izan ziren.
Pintura inpresionistak ezagutarazi zituen sentipenak poesiara eta musikara ere zabaldu ziren, arte mota horien adierazpideak pinturaren moldeetara egokituta, betiere.
Baina inpresionismoa arte guztiak menderatu zituen estiloa izateaz gainera, balio orokorreko azken estilo «europarra» izan zela ere esan daiteke. Mugimendu hura desegin zenez gero, ez artean ez kulturan ez da estilo-batasunik izan. Dena dela, inpresionismoa ez zen bat-batean sortu, ez bat-batean desagertu ere. Delacroix eta Constable izan zituen aitzindarietako batzuk: batak kolore-osagaien legea eta itzalak margotzeko modua aurkitu zituen; besteak, berriz, koloreak izadian dituen eraginen konposizioa. Delacroix eta Constablerekin hasi zen, halaber, ikusmenaren dinamizazioa, inpresionismoaren funts nagusia. Barbizongo eskolako pintoreen ekarriak ere garrantzi handia izan zuen. Baina talde-mugimendu gisa hartuta, hura sortzeko ezinbestekoa izan zen hiriko pinturaren esperientzia (Manet eta Monetek eman zituzten lehenengo urratsak), batetik, eta jendearen jarrerak elkartzera bultzatu zituen gazte argi haien batasuna, bestetik.
Postinpresionistak
Vincent van Gogh, Paul Gauguin eta Henri de Toulouse-Lautrec margolariek, beste hainbaten artean, postinpresionismo izeneko mugimendua osatu zuten.
Musika eta literatura inpresionista
Claude Debussy eta Maurice Ravel musikagile inpresionistatzat hartu ohi dira modu zabalean. Literaturan, Baudelaire, Rimbaud, Virginia Woolf eta Joseph Conrad nabarmentzekoak dira.
Boyden (Iowa)
Boyden Iowako hiri bat da. Sioux konderrian kokatua dago. 2010ean 707 biztanle zituen, 1.94 kilometro koadrotan banatuta.
Capitán Miranda
Capitán Miranda Paraguaiko udalerri bat da, Itapúako departamenduan kokatua. 2017ko estimazioen arabera 13325 biztanle zituen.
Černíny
Černíny Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 389 biztanle ditu eta 16,11 kilometro koadroko azalera. Kutná Horako barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1131 urtean egin zen.
Černín
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1271 urtean egin zen.
Cheilodipterus isostigmus
Cheilodipterus isostigmus Cheilodipterus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.
Ripalimosani
Ripalimosani Italiako udalerri bat da. Campobassoko probintzian kokatuta dago, Molise eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Ripalimosanik honako udalerri hauekin egiten du muga:
NGC 7034
NGC 7034 galaxia bat da, Pegasus konstelazioan. Albert Marthek aurkitu zuen n.
Mesmont (Ardenak)
Mesmont Frantziako udalerri bat da, Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mesmont udalerrian erroldatutako biztanleak 89 ziren. Familiak 37 ziren, horien artean 11 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 11 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 11 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 43 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 42 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 36 etxebizitza nagusietatik 34 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek hitu gela zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 26 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 60 ziren, horien artean 42 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 42 pertsona aktiboetatik 38 lanean zeuden (21 gizon eta 17 emakume) eta 5 langabezian zeuden (4 gizon eta 1 emakume). 18 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen eta 1 eraikuntza enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Espektrofotometro
Espektrofotometro Argi-espektroko erradiazioetako bakoitzaren intentsitate erlatiboa erregistratu eta neurtzeko fotometroa, espektrometroaren eta fotometroaren konbinazioa. Argi-sorta monokromatiko bat proiektatzen du lagin batean barrena, eta neurtu egiten du laginak xurgatu duen argi-kantitatea. Bi argi-iturriren argia banandu egiten du, eta batek aztertzen den eredu garden koloretsua zeharkatzen duen bitartean bestea ereduaren kanpoaldetik pasatzen da. Ematen dituzten espektroen intentsitateak kolorez kolore konparatzen dira, eta ereduak uhin-luzera bakoitzerako duen espektro-transmisioa lortzen da.
Mesmont (Ardenak)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Mesmont udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 588 hektarea erabiltzen.
Espektrofotometro
Laborategi kimikoetan erabiltzen da laginean dagoen substantziaren izaerari buruzko informazioa lortzeko, edo jakiteko lagin batean zer proportziotan dagoen substantzia jakin bat.
Mesmont (Ardenak)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Trachytyla
Trachytyla Tineidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Trachytyla rhizophaga da.
Rossiter (Pennsylvania)
Rossiter Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Indiana konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Starksia williamsi
Starksia williamsi Starksia generoko animalia da. Arrainen barruko Labrisomidae familian sailkatzen da.
Braddyville (Iowa)
Braddyville Iowako hiri bat da. Page konderrian kokatua dago. 2010ean 159 biztanle zituen, 1.37 kilometro koadrotan banatuta.
Guillaume Van Strydonck
Biografia
Norvegian jaio zen, bere aita Belgikako enpresa batean lan egiten zuen han, baina txikitan handik joan zen. Hamabi urte zituela, Edouard Agneessensen marrazketa ikasgaiak hartzen hasi zen. 1876an hasita, Académie Royale des Beaux-Arts- en matrikulatu zen, non Jean-François Portaelsen eskutik ikasi zuen. Geroago, Jean-Léon Gérômerekin ikasi zuen Parisko École nationale supérieure des beaux-arts- en.
1883an, Les XX talde sezesionistaren sortzaileetako bat izan zen. Garai horretan bere margo-estiloa kolorean eta argiaren erabileran aldarte iragankorrak adierazteko gehiago oinarritzen hasi zen eta luminismoa deitua izan zen estilo baten sortzaileetariko bat da. 1884an, Prix Godecharle saria eman zioten.
Oso gustuko zuen bidaiatzea. 1886an, Floridara bidaia bat egin zuen eta Indian bizi izan zen 1891tik 1896ra. Belgikara itzuli zenean, Weert-en kokatu zen, Eskalda ibaian, eta Belgikako landa eremua gai nagusi bihurtu zen. Errege Akademian irakasle izan zen 1900etik 1931ra.
Lower Allen (Pennsylvania)
Lower Allen Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Cumberland konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mara Natseva
Mara Natseva (mazedonieraz: Мара Нацева ; Kumanovo, Serbiarren, Kroaziarren eta Esloveniarren Erresuma (egun, Ipar Mazedoniako Errepublika), 1920ko irailaren 28a - Kumanovo, Ipar Mazedoniako Errepublika, 2013ko uztailaren 1a) mazedoniar politikari komunista bat izan zen, Bigarren Mundu Gudan jugoslaviar partisanoen kide izandakoa. Jugoslaviako Herriaren Heroi titulua jaso zuen.
Gaztetatik militantzian
Mara Natseva Kumanovo hirian jaio zen. Klase apalekoa izanik, lehen hezkuntza bukatuta eskola utzi behar izan zuen. Natseva 15 urterekin hasi zen lanean oihalgintza fabrika batean. 16 urterekin, 1936an, greba bat antolatu zuen bere lantokian, eta hori zela lanetik bota zuten (greba arrakastatsua izan bazen ere). Segituan, Jugoslaviako Gazteria Komunistaren Batasunean sartu zen. Hiru urte barru, 1939an, Niš hirira (Serbia) joan zen, han oihalgintzan lana topatuta. Nišen Jugoslaviako Alderdi Komunistako eta Abrašević Elkarte Kulturaleko kide egin zen. Laster ardura postuak izan zituen, 1940an Niš hiriko Tokiko- eta Probintzi-Komiteko idazkari izan zen. Garai hartan bitan atxilotua eta torturatua izan zen, baina ez zuen ezer ere kontatu, eta aske utzi behar izan zuten. Urte horretan, Zagreben (Kroazia) burutu zen Jugoslaviako Alderdi Komunistaren Bosgarren Biltzar Nagusian parte hartu zuen.
Mazedoniako Alderdi Komunistaren barne-eztabaidetan
II Mundu Guda hasita, Mazedonia jugoslaviarraren (egun Ipar Mazedoniako Errepublika osatzen duenaren) gehiena Bulgariaren pe geratu zen. Gainera, mazedoniar komunistek okupazio honen inguruan zatiketa pairatu zuten, izan ere, parte batek (tartean Alderdi Komunistaren Mazedoniako Probintzi-Komitearen buru Metodi Xatorovek) bulgariar okupazioaren aurkako erresistentzia armatuaren aurrean mesfidantza zuten. Xatorovek eta bulgariarzaleek populazio gehiena bulgariarren aldekoa zela argudiatzen zuten –kontuan izan behar dugu askorentzat mazedoniar eta bulgariarren hizkuntza oso gertuko edo are berdina zela, eta herri bezala ere askok berdin kontsideratzen zituzten    -, eta beraz, bulgariar erregimena politikoki eraso ahal bazen ere, nazionalki bulgariarrek Mazedonian egindakoa ez zela “okupazioa” –“okupaziotzat” aurreko Jugosaviaren baitako egoera jotzen zuten bulgariarzale hauek-. Ildo bulgariarzale honen arabera, erresistentzia armatua hastea ere negatiboa zen.
Egoera hau oso kezkagarria izan zitzaion Titori eta Jugoslaviako Alderdi Komunistaren zuzendaritzari, are gehiago Xatorovek Mazedoniako Probintzi-Komitea Bulgariako Alderdi Komunistaren diziplinaren pe ezarri zuenean, Jugoslaviako Alderdi Komunistarekiko hautsiz. Tito eta jugoslaviar komunistentzat Mazedoniako komunisten artean zuzendaritza- zein ildo-aldaketa ematea ezinbestekoa eta premiazkoa zen. Horretarako koadro komunista leialagoak Mazedoniara bidaltzea beharrezkoa zitzaion. Mara Natseva, ildo jugoslaviarzalekoa izanik, Mazedoniako Probintzi-Komitera bidali zuen Alderdiak ildo berria ezartzera. Natsevak Lazar Kolixevski izan zuen lan horretan bidaide. Natsevak oso oposizio gogorra izan zuen Xatoroven jarraitzaileen aldetik. Desadostasun hauek, Jugoslaviako Alderdi Komunistak Xatorov alderditik kanporatzea ekarri zuten. Jugoslaviako eta Bulgariako Alderdi Komunisten-azken honek, Xatoroven maniobren ostean Mazedoniako komunisten kontrola zuen- artean Internazional Komunistak artekari lana egin behar izan zuen 1941ko irailean eta Mazedoniako zelula komunistak jugoslaviar alderdira itzultzeko erabakia hartu zuen. Titoren zuzendaritzaren erabakia Mazedonian Jugoslaviako beste eskualdeetan moduan, borroka armatua berriz hastea izan zen, orduko mazedoniar probintzi-komiteko kideen gehiengo bulgariarzalearen iritziaren kontra. Natseva izan zen ildo hori babestu zuen apurrenetakoa, eta 1942ko abuztuan, Mazedoniako Probintzi-Komitean jugoslaviarzaleek indarreko posizioa hartu zutenean, Dobrivoje Radosavljevićen zuzendaritzapean komite kide aukeratu zuten. Izan ere, ildo bulgariarzaleak zuen indarrak erresistentzia armatua Mazedonian, 1943 urtea arte, alderdi barruan jugoslaviarzaleak guztiz nagusitu arte, hedatu ez zedin ekarri zuen.
Atxiloketak eta ordezkaritza karguak
1942an, Bulgariar poliziak atxilotu eta torturatu egin zuen eta Asenovgrad hirian izan zen emakumeentzako kontzentrazio-eremuan sartu zuten. Lehen aldiz ihes egitea lortu zuen, baina Skopjeko beste kontzentrazio-eremu batean sartu zuten. 1943ko ekainean, oraindik kartzelan zela, Mazedoniako Alderdi Komunista sortu zenean –Jugoslaviar Alderdi Komunistaren baitan, lehengo Mazedoniako Probintzi-Komitea ordeztuz -, Mara Natseva honen Komite Zentraleko kide aukeratua izan zen, berak biltzar horretan parte hartzerik izan ez zuen arren. Abuztuan, Jugoslaviako Nazio-Askapenerako Kontseilu Antifaxistako (AVNOJ; partisanoen organu politiko-administratiboa, lurralde askatuetako enbrioi-Estatu partisanoaren organu gorena) kide ere aukeratu zuten -bi emakumeetatik bat, bestea Kata Pejnović Kroaziako serbiarra izan zen-. Ostean, ihes egitea eta Kumanovora bueltatzea lortu zuen.
1944ko udaberrian Mazedoniako Hirugarren Talka-Brigada Partisanoaren kide egin zen, 1944ko ofentsiban parte hartuz. 1944ko abuztuaren 6an, Mazedoniaren Askapen Nazionalerako Asanblada Antifaxista (ASNOM) –Mazedoniako partisanoen organu politiko-administratiboa, AVNOJen Mazedoniarako besoa- sortzeko asanblada burutu zen. Natsevak asanblada horretan hartu zuen parte. Asanblada horretan “Mazedoniako Estatu federala” aldarrikatu zuten Jugoslaviaren baitan, Mazedoniako Herri Errepublika zenaren sornamuina osatuz. Asanblada horretan, Natseva, ordezkari aukeratu zuten berriz, baita ere AVNOJeko honen lehendakaritza-kontseiluaren parte.
1944ko abenduaren 30ean, ASNOMen bigarren asanbladan, ASNOMen lehendakaritza-kontseiluko kide aukeratu zuten. Postu hori berretsi zuen ASNOMen hirugarren asanbladan, 1945eko apirilean.
Guda ostean
Guda ostean, Mara Natseva politikari ezaguna izan zen. Bai Mazedoniako Errepublika Sozialistako zein Jugoslaviako Errepublika Sozialista Federaleko parlamentuetako kide izan zen, eta bai Mazedoniako Alderdi Komunistaren zein Jugoslaviako Alderdi Komunistaren Komite Zentraleko kide izan zen. Jugoslaviako Parlamentuan hainbat kargu izan zituen, hori dela eta Belgradera joan zen bizitzera (nahiz eta hil aurretik Kumanovora bueltatu).
Emakume Antifaxisten Frontearen lehendakariorde izan zen, eta baita ere 1953an erakunde honen ordez sortu zen Emakumeen Elkarteen Batasuneko lehendakariorde. Gainera, partisano ohien elkarteko (SUBNOR, Herri-Askapen Gudako Borrokalari Ohien Batasuna) lehendakariorde ere izan zen .1957an Emakumeen Nazioarteko Federazio Demokratikoaren Biltzar Nagusian Jugoslaviako ordezkaritzaren parte izan zen.
1953ko azaroaren 29an Jugoslaviako Herriaren Heroi izendatua izan zen. 2013an, 92 urte zituela hil zen Kumanovon, bere sorterrian. Hiltzeko unean, bizirik geratzen zen azken Jugoslaviako Herriaren Heroi mazedoniarra zen.
Ricotta
Ricotta, Italiako gazta mota bat da. Kolore zuri, zapore goxo eta egitura biguina du. Ardi, behi, ahuntz eta italiar bufalo esnez egiten da.
Bigarren tratamendu bat ematen zaion gazta berria dugu, bigarren tratamendu honekin gazta berri hau gehiago lehortzen da. Pikordun testura bat izaten du, kolore zurikoa. Italian Ravioliak, tortelliniak, kaneloiak eta lasagnak betetzeko, azkenburuko ugari prestatzeko, bere horretan frutarekin edo gozoekin jateko erabiltzen dira.
Jatorriz, Campania, Lazio, Basilicata, Calabria, Sardinia, Sizilia eta Apulia eskualdeetan ekoizten da.
Callichthyidae
Callichthyidae arrain siluriformeen familia da, Neotropikoko ur gezatan bizi dena. .
Generoak
FishBaseren arabera, familiak egun 201 espezie ditu, 9 generotan banaturik:
Bitcoin
2009an Satoshi Nakamoto ezizenpean norbaitek sortu zuten.Satoshik, erreferentziazko aplikazioaren iturburu kodean lan egin zuen beste garatzaile boluntario batzuekin batera 2010eko abendura arte, une horretan, bere jarduera publikoa amaitzea erabaki zuelarik. Bere ohiko kontu unitatea bitcoin deitzen da (pluralean bitcoinak) eta txanpon digital bezala sailkatzen da. Balioa kontabilizatzeko eta transferitzeko balio du, eta bitcoin bakoitza 100 milioi satoshiz osatuta dago, hau da, gutxieneko kontu-unitatea. Lan-probako sistema bat erabiltzen du gastu bikoitza eta faltsutzea eragozteko (bitcoin bera hainbat aldiz ez gastatzeko edo modu arbitrarioan egiteko), eta sarea osatzen duten nodoen arteko adostasuna lortzeko, informazioa trukatuz eta egiaztatuz.
Bi erabiltzaile mota nagusi daude: prezioan espekulatzen dutenak eta holders deiturikoak, Bitcoinek urrea bere propietate digitalen, aldaezintasunaren eta urritasunaren arabera balio erreserba bezala ordezkatuko duela uste dutenak. Ekonomialari batzuen ustez benetako balioa zero da eta burbuila bat besterik ez da.