cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Irango historia
Iraultza eta egungo Iran
Nolanahi ere, 1992. urtearen hasieran, Hezbola antolatzera Libanora bidali zuten Irango Iraultzaren Guardia-ren buruzagiek argi utzi zuten Iranek ez zuela beren etsai nagusiaren aurkako borroka utziko, Estatu Batuen aurkako borroka, alegia. Gobernuak enpresa handienetako batzuk pribatizatzeko asmoa azaldu zuen, atzerritarren inbertsioak erakartzeko asmoz. Apirilean, legebitzarrerako hauteskundeetan, Rafsanjaniren aldeko moderatuak nagusitu ziren. Uztailean, Khameneik, Irango gidari espiritualak, Mendebaldeko eragina ezabatzeko kanpaina bultzatu zuen. Kanpainak aurrez aurre egin zuen topo islamismo moderatuarekin, eta Rafsanjani dimisioa emateko prest agertu zen. Hala ere, 1993ko ekainean, hautesleen %63k Rafsanjani hautatu zuen berriro. Abstentzioa, baina, oso handia izan zen (%41), eta agintarien ustelkeriaren kontrako erreakziotzat hartu zen.
1994an, buruzagien joera desberdinen arteko tirabira gogorren erdian, Iraultzaren hamabosgarren urteurrena ospatzen zen egunean, Rafsanjaniren kontrako atentatu bat izan zen. Lehendakaria onik atera zen. Ekonomiari dagokionez, hurrengo urtean uste baino petrolio gutxiago saldu zen. Gobernuak, bestalde, bertan behera utzi zituen inportatutako produktuentzako (janariak eta sendagaiak) dirulaguntzak, eta produktu horien prezioak gora egin zuen. Hurrengo urtean ere uste baino petrolio gutxiago saldu zen. Inflazioak eta erosteko ahalmenaren gainbeherak jendearen haserrea piztu zuten. 1996an Estatu Batuek zigor gehiago ezarri zizkioten Irani, gobernuak ekintza terroristetan esku hartzen zuelakoan. Garai hartan, langabezia maila %10ekoa zen Iranen. 1997ko maiatzeko hauteskundeetan, Mohammad Khatami izan zen garaile, botoen %69 eskuratuta. Bera zen hautagaietan mendebaldetarrena. 1998ko martxoaren 8an, Emakumearen Nazioarteko Egunean, Irango Ingurumen Arazoetarako lehendakariorde Masoume Ebtekarek Afganistango emakumeen egoera salatu zuen. Iranen, herrialde musulman kontserbadoreetan ez bezala, emakumeek botoa emateko eskubidea zuten eta, gero eta gehiago, erantzukizun handiko karguak lortuak zituzten.
2002an, George W. Bush lehendakariak, Gaizkiaren Ardatzean sartu zuen Iran, terroristak babesten zituelakoan eta horrek enfrentamendu handia sortu zuen bi herrialdeen artean. 2005eko hauteskundeetan, Mahmud Ahmadinejad Teherango alkate ohia eta hautagai kontserbadore populista izendatu zuten lehendakari. Lehendakari berriaren hainbat deklaraziok polemika handia sortu zuten bazterretan: Nazien garaiko Holokaustoa benetan gertatu izana ukatu eta Israelgo estatua suntsitu beharra aldarrikatu zuen, besteak beste. Bestalde, 2006an, Ahmadinejadek adierazi zuen Iran teknologia nuklearra lantzen ari zela baina helburu baketsuetarako, ez bonba atomikoa lortzeko. Irango programa nuklearrak liskar eta ezinikusi handiak sortu zituen Iranen eta mendebaldeko potentzien artean.
San Miguel mendilerroa
San Miguel mendilerroa (Aragoieraz Sierra de Sant Miguel) Aragoia eta Nafarroa Garaia artean dagoen mendilerro bat da. Bere punturik altuena Dozola mendia da, 1401 metrorekin.
Gloria Gray
Gloria Gray (Zwiesel, Bavaria, Alemania, 1970eko abenduaren 22a) alemaniar aktore, abeslari, idazle eta modeloa da.
San Miguel mendilerroa
Mendilerroan dagoen San Miguel mendiak ematen dio izena mendilerroari.
Dezio
Dezio (Gaius Messius Quintus Trajanus Decius; 201 - 251ko uztailaren 1) erromatar enperadorea izan zen 249tik hil zen arte. Hondarreko urtean Herenio Etruskorekin batera gobernatu zuen Inperioa.
245ean, Filipo Arabiarrak Danubioko mugaz arduratzeko agindu zion Deziori. 248an Mesia eta Panonia probintzietan sortutako matxinada bertan behera uzteko agindua jaso zuen Deziok. Legioek, halere, enperadore titulua hartzera behartu zuten. Filipo Arabiarrarekiko leialtasuna baieztatu bazuen ere, Enperadoreak haren kontra egin zuen. Deziok Verona hiriaren ondoan garaitu zuen.
Agintean, Deziok godoen aurka egin zuen gogor. Godoek Danubio ibaia zeharkatu zuten, Mesia eta Trazia probintziak arpilatzera. Honela, godoak lehenengo aldiz agertu ziren Erromako historian. Ez zen azkena izanen.
Hasiera batean, erromatarrek Kniva, godoen erregea, garaitu zuten, Nikopolis hiriari setioa jartzen ari zitzaiola. Godoak Balkanetara joan ziren ihesean. Baina erromatarrak ezustekoan harrapatu zituzten laster bueltatzerakoan. Erromatarren kanpalekua hartu eta legioak sakabanatu zituzten. Enperadore batek barbaroengandik ihes egiten zuen lehen aldia zen. Godoek orduan gaur egungo Plovdiv hartu zuten. Hiriko gobernariak, Priskok, godoen babespeko enperadorea izendatu zuen bere burua.
Setioak godoen tropak nekatu eta gutxitu zituen. Hori zela eta, hartutako ondare eta preso guztiak itzultzeko prest agertu ziren, baldin eta haren herrira bueltatzen uzten bazuten.
Deziok, godoak inguratuta zituelakoan, eskaintza horri muzin egin zion. Etsipenak ematen duen indarraz baliatuta, godoek su eta gar borrokatu zuten 251ko uztailaren batean, Abritum hiritik hurbil. Jordanesen arabera, Dezioren semea, Herenio Etrusko, batailaren hastapenean hil zen. Deziok, hala ere, soldaduei adierazi zien: "Oraindik ez da doluaren garaia. Soldadu baten heriotza ez da Errepublikarako inolako galerarik." Nolanahi ere, Dezioren armada suntsiturik suertatu zen batailan, eta Dezio bera hil zen. Barbaroek hil zuten lehenengo enperadorea izan zen.
Dahlgren (Illinois)
Dahlgren  Illinoiseko herri bat da. Hamilton konderrian kokatua dago. 2010ean 525 biztanle zituen, 2.58 kilometro koadrotan banatuta.
Jon Ander Aranburu
Jon Ander Aranburu Lamy (Donostia, 1992ko irailaren 3a - ) gipuzkoar saskibaloi jokalaria da. Hegal-Pibota postuan jokatzen du EBA Ligako Askatuak Saski-Baloi Taldea taldean. Joseba bere anaia jokalaria ere bada.
Saskibaloiko euskal selekzioarekin ibilitakoa da.
Opheodrys vernalis
Opheodrys vernalis Opheodrys generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Kniva
Kniva errege godoa izan zen, zeinek Dezio eta Herenio Etrusko erromatar enperadoreak garaitu eta hil zituen Abrittus batailan, 251ko uztailaren 1ean. Dezio eta Herenio barbaroek hil zituzten lehenengo enperadoreak izan ziren.
Hypostomus dlouhyi
Hypostomus dlouhyi Hypostomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Ap Lei Chau zubia
Ap Lei Chau zubia edo (ALCB), Txinako Herri Errepublikako Hong Kong administrazio bereziko eskualdean dagoen zubia da.
Hypostomus dlouhyi
Morfologia
24,5 zentimetro arteko tamaina hartzen duten arrek.
Ap Lei Chau zubia
Ezaugarriak
Hong Kong uhartean dagoen Aberdeen gunea eta Ap Lei Chau uhartea batzen dituen autobide zubia da.
Hypostomus dlouhyi
Banaketa
Hego Amerikan aurkitzen dira, Paraná ibaiaren erdialdeko ibilguan.
Ap Lei Chau zubia
Ezaugarriak
Zubiak norabide bakoitzeko bi errei ditu eta 1994an zabaldu zen.
Francisco Azurmendi
Francisco Azurmendi (Idiazabal, Gipuzkoa, 1727 - Altzo, Gipuzkoa, 1796) euskal artista, marrazkigile, erretaulagile eta eskultore gisa nabarmendu zen.
== Hasierak == Baserri giroan hazi arren, beste askok ez bezala irakurtzen eta idazten ikasi zuen Azurmendik. Arkitektura ikasketak egin ez zuen egin, baina, Ferrolen (Galiza) maisu ezagun batekin ikasi zuen, ziurrenik Pedro Ignacio Lizardi rekin.
== Erretaulak == Garai hartako artista ezagunen artean tokia egitea kosta zitzaion arren, aurkitu zuen, eta horren ondorio berak utzitako ondarea. Dominen diseinuak egin zituen, baita erretauletako erliebe narratiboak ere. Marrazkiak ere egin zituen, baina batik bat erretaulen obretan aritu zen, 30 inguru guztira. Bere estiloa barrokoaren eta neoklasizismoaren artekoa izan zen.
Hypostomus eptingi
Hypostomus eptingi Hypostomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Lizine
Lizine Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lizine udalerrian erroldatutako biztanleak 95 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 64 etxebizitza zeuden, 42 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 63 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 42 etxebizitza nagusietatik 34 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 28 etxek bost zituzten. 37 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 48 ziren, horien artean 35 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 35 pertsona aktiboetatik 33 lanean zeuden (17 gizon eta 16 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2000. urtean Lizine udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Giuliano Terme
San Giuliano Terme Italiako udalerri bat da. Pisako probintzian kokatuta dago, Toscana eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
San Giuliano Termek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Riparbella
Riparbella Italiako udalerri bat da. Pisako probintzian kokatuta dago, Toscana eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Riparbellak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Andraka (auzoa)
Andraka Lemoizko auzoa da. Muino baten dago, Mungiatik Plentziarako errepideko bidegurutze alboan. Hainbat baserri dago, bata bestetik aparte. Lemoizko auzoetatik, hau da hegoalderen dagoena.
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 110 biztanle ditu.
Gizaucourt
Gizaucourt Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gizaucourt udalerrian erroldatutako biztanleak 106 ziren. Familiak 49 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 59 etxebizitza zeuden, 48 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 57 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 48 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek hitu gela zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 26 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Moorhouseita
Moorhouseita sulfato motako minerala da eta hexahydrita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Moorhouseita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Gizaucourt
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 65 ziren, horien artean 52 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 52 pertsona aktiboetatik 49 lanean zeuden (27 gizon eta 22 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Xining Caojiabu aireportua
Xining Caojiabu Aireportua (txineraz: 西宁曹家堡机场), (NAGE: XNN, NAZE: ZLXN), Txinako Herri Errepublikako Qinghai probintziako Xining hirian dago.
Hiriaren erdigunetik 29 kilometro ekialdera dago eta 1999ko maiatzaren 25ean zabaldu zuten.
Bixente Gorostidi
Bixente Gorostidi Loidi (Amezketa, 1973) bertsolari gipuzkoarra da. 1999 eta 2002 artean Amezketako alkatea izan zen.
Ibilbidea
Tolosako bertso eskolan hasi zen eta Gipuzkoako Txapelketako finala jokatzera iritsi ez bazen ere birritan sailkatu zen Txapelketa Nagusia jokatzeko. 1995ean Osinalde saria irabazi zuen.
Gizaucourt
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Gizaucourt udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lohi-sumendi
Lohi-sumendia krater batek eta altuera txikiko sumendi-kono batek osatzen duten erliebe txikia da, malda txikia dela eta nahiko zabala den eta ez du jatorria benetako formazio bolkanikoekin erlazionatuta, Salbuespenen bat edo beste, Yellowstone Parke Nazionala (Wyoming, Estatu Batuak) bezala, aitzitik, petrolio-hobiekin lotutako gas-jarioen ondorio dira. Venezuelan, Kolonbian, petrolioa ekoizten duten herrialde ia guztietan eta Europako hegoaldeko zenbait herrialdetan (Italia, Errumania), Asiako hego-ekialdean eta beste leku batzuetan ikus daitezke. Sumendi mota honen kontzentrazio handiena Kaspiar itsasoaren inguruetan dago: gutxi gorabehera 300 (mundu osoan ezagunak diren 700 baino gehiagoren artean) inguru horretan aurkitzen dira.
Pontedera
Pontedera Italiako mendebaldean dagoen udalerri industriala da. Pisako probintzian kokatuta dago, Toscana eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Arnoko ibarrean dago kokatuta, Era eta Arno ibaiek bat egiten duten zonaldean. Bracciniko laku txikia ere badago.
29.278 biztanle zituen 2019an.
Historia
Pontedera guduen leku historikoa izan da. 1369an, Milanerriako armada garaitua izan zen bertan Florentziako Errepublikako soldaduen aurka. 1554ko ekainean, bestela, garaipen estua lortu zuten Sienako Errepublikakoek euren independentziari eusteko, Florentziaren aurka. Bi hilabete geroago, halabaina, Marcianoko batailan galdu zuten eta horrekin batera euren estatusa. Vespa markako motozikletak hemen hasi ziren ekoizten 1946an, Piaggioko lantegian.
Mugakideak
Pontederak honako udalerri hauekin egiten du muga: Piana di Pisa mendebaldean, Piana di Lucca ipar-mendebaldean, Cerbaie ipar-ekialdean eta Valdera hegoaldean.
Julen Aranzabal
Julen Aranzabal (1991ko abenduaren 9a - ) gipuzkoar saskibaloi jokalaria da. Pibota postuan jokatzen du LEB Platako Iraurgi Saski Baloi Taldea taldean.
Saskibaloiko euskal selekzioarekin ibilitakoa da.
Lodève
Lodève Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lodève udalerrian erroldatutako biztanleak 7.329 ziren. Familiak 3.067 ziren, horien artean 1.148 pertsona bakarrekoak ziren (466 bakarrik bizi ziren gizonak eta 682 bakarrik bizi ziren emakumeak), 847 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 767 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 305 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 3.834 etxebizitza zeuden, 3.169 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 166 bigarren erresidentzia ziren eta 498 hutsik zeuden. 1.796 etxeak ziren eta 2.018 apartamentuak ziren. 3.169 etxebizitza nagusietatik 1.563 bere jabearen bizilekua ziren, 1.418 alokairuan okupaturik zeuden eta 189 doan lagata zeuden; 77 etxek gela bat zuten, 310 etxek bi zituzten, 796 etxek hiru zituzten, 907 etxek lau zituzten eta 1.079 etxek bost zituzten. 1.635 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.591 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 861 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Lodève udalerrian 3.236 unitate fiskal zeuden, 7.343,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.171 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 499 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 9 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 26 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 66 eraikuntza enpresak ziren, 124 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 10 garraio enpresak ziren, 32 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 8 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 17 finantziazio enpresak ziren, 25 higiezinen enpresak ziren, 57 zerbitzu enpresak ziren, 75 administrazio publikoko enpresak ziren eta 40 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 139 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 8 banku bulegoak, 4 funerariak, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 3 autoeskolak, 17 igeltseroak, 9 margolariak, 9 zurginak, 7 iturginak, 13 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 13 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 19 jatetxeak, 11 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 7 apaindegiak.
2009an zeuden 51 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 4 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 9 okindegiak, 4 harategiak, 5 liburu dendak, 3 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 2 zapata-dendak, 3 elektrotresna dendak, 2 altzari dendak, 6 kirol-dendak, 3 drogeria, 1 bitxi-denda zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Lodève udalerrian 89 nekazaritza-ustiategi zeuden, 168 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 tratamendu laburretarako ospitale, 2 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, osasun-zentro 1 bat, 4 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Lodève udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 649 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 720.
Treguaco
Treguaco Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Biobío eskualdeko Ñuble probintzian kokatuta dago. 2002ko erroldan, 5.161 biztanle zituen.
Lodève
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Treguaco
Toponimia
Treguaco hitzak Mapudungunez ur txakurra esan nahi du.
Munduko txotxongilo jaialdia
Munduko Txotxongilo Jaialdia 1961ean sortutako urteroko hitzordua da, Charleville-Mézièresen egiten dena. Bere asmoa da txotxongiloen artea sustatzea eta arte horrek munduan izan duen bilakaera ezagutzera ematea eta balioestea.
Jaialdiak hamar egun irauten du. In eta off ikuskizunak ditu, eta 150.000 ikusle inguru biltzen ditu. Hogeita hamar bat nazio daude ordezkatuta, 130 konpainia eta 150 ikuskizun, eta horiez gain, topaketak, erakusketak, kale-ikuskizunak eta beste jai batzuk antolatzen dira. 2009tik aurrera, jaialdia, hiru urtez behin izatetik biurteko izatera pasa zen, ekitaldiaren arrakasta gero eta handiagoari esker.
Historia
1941ean, Jacques Félix, 17 urteko gaztea, txotxongiloen mundua deskubritu zuen Geo Condé (1891-1980) txotxongilari maisuarekin Nancy n egindako egonaldi batean. Urte hartan bertan, Jacques Félix eta bere zazpi lagunek, Scouts de France mugimendukoak, hamar ikuskizun inguru ekoiztu zituzten kantua, mimoa, txotxongiloak eta pailazoak konbinatuz, oso baliabide apalekin, kolonietan bira bat egiteko. Arrakasta izan zuen eta azkenean emanaldiak 1942ko Gabonak arte iraun zuen. Halabeharrak gero zale gazte talde txiki hau sakabanatu zuen. STOtik ihes egin behar zegoen.
Lau urte geroago, 1945ean, Jacques Félixek Compagnie des Petits Comédiens de Chiffon konpainia sortu zuen eta bere lehen ikuskizunak Ardenetan sortu zituen. 1947an, Les Petits Comédiens de Chiffon konpainia honek arrakasta handia lortu zuen Les Gueux au paradis bere lehen ikuskizun nagusia Charlevilleko udal antzokian (oraindik Mézièresekin bat egin ez zuen herria) eskainiz. Taldeak bere jarduerekin jarraitzen zuen, azoketan, Gabonetan eta bestelako ekitaldietan parte hartuz. Aldi berean, estatuko eta nazioarteko lehen jaialdiak sortu ziren, kultur ekitaldiei ikuspegi berriak emanez: Cannesko jaialdiaren benetako lehen edizioa 1946an izan zen, eta Avignon jaialdia 1947koa da. 1954an, Petits Comédiens de Chiffon konpainiak Château-Regnaulten Les Quatre fils Aymon sortu zuen, Ardenetako kondaira baten inguruko ikuskizuna, 1955ean Parisen aurkezteko aukera izan zuena, Chaillot jauregian, eta gero Liejan, 1958an, Nazioarteko Txotxongilo Jaialdiaren barruan. Ordua, haien profesionaltasuna aitortuta, Les Petits Comédiens de Chiffons atzerrira gonbidatuta zituzten. Taldea hainbat herrialdeetara bidaiatu zuen: Txekoslovakian (Karlovy Vary), Alemanian (Euskirchen), Ingalaterran (Hastings), Polonian (Bielsko-Biala), SESB (Mosku), Italian (Mantua), Japonian (Naganoko Iida prefektura).
1959an, Jacques Félix Charlevilleko udalbatzarrerako hautatu zuten eta horrek bere bi pasioak gero eta gehiago bateratzeko aukera eman zion: txotxongiloak eta bere jaioterria. Garai hartako alkatea da, André Lebon, Charleville, Mézières eta beste 3 udalerrien arteko bat-egitea ere antolatuko duena ( Charleville-Mézières erakunde berriaren lehen alkatea izan zen 1966an ).
1961ean, Les Petits Comédiens de Chiffonek Frantziako Txotxongileen Sindikatuko bigarren kongresu nazionala antolatu zuen eta hari lotutako ikuskizunek mota horretako lehen nazioarteko jaialdi frantsesari eman zioten hasiera.
1980an, Nazioarteko Txotxongiloen Batasun honek (UNIMA) bere idazkaritza iraunkorra sortu zuen Charleville-Mézièresen. Urtebete geroago, Nazioarteko Txotxongiloen Institutuak, sorkuntza, prestakuntza eta ikerketa lekuak, ateak ireki zituen eta 1987an Txotxongilo Arteen Eskola Nazionalak ireki zen.
Jaialdiaren sorkuntzaren 50. urteurrenaren berri eman zuten 2011n hedabide askok. 16. edizio horretan jaialdiaren maiztasuna bi urtekoa izatera pasa zen eta bigarren edizioa Anne-Françoise Cabanis zuzendari berriaren agintepean antolatu zen.
Jaialdiaren helburuak eta ikusleak
Lehenengo edizioaz geroztik, jaialdiaren helburuak izan dira ikusleei munduko txotxongiloen artearen inguruko erakusleiho bat eskaintzea, eta bestetik, Ardenak munduari irekiera horri etekina ateratzea ahalbidetzea.
Teknika tradizionalek indarrean jarraitzen badute (eskuzko txotxongiloak, hagaxka, alanbrea, txotxongiloak eta itzal antzerkia), jaialdia irekia dago arte eta berrikuntza garaikideen garapenetara. "Txotxongiloa artearen erdigunean dago" Anne-Françoise Cabanisentzat, jaialdiaren buru 2008ko hasieratik. "Ez dago isolatutik. Ezkondu egin da dantza, arte plastiko, zirkua eta mimoarekin…".
Anne-Françoise Cabanis-ek ere adierazi du jaialdi honen berezitasunetako bat besteekin alderatuta: "txotxongilogileen hemen beste artiste ikuskizun asko ikusiko dituzte", "Ikusi eta murgiltzen dira, eta horrek elkar trukeak eta ondoko ekoizpenetan fusioak sortzen ditu." .
Horrelako jaialdia, beraz, ikusleentzat, baina baita artistentzat ere, bestetasun tailerra eta munduko kulturak aurkitzeko tokia da.
"Adiskidetasuna eta Gogoarekin, utopia handienak errealitate bihurtzen dira ... ” Jacques Félix
Jaialdia gaur egun hiri osoan zehar ospatzen ari da eta Off atal bat ere badu.
Minority Report
Minority Report (Gutxiengoaren txostena) 2002ko Steven Spielberg estatubatuar zinema zuzendariaren zientzia-fikziozko filma bat da. 1956ko Philip K. Dick idazlearen Gutxiengoaren txostena ipuinean oinarrituta dago. Bertan, Tom Cruise, Colin Farrell, Samantha Morton eta Max von Sydow aktoreek antzeztu zuten.
San Miniato
Mugakideak
San Miniatok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Changchun
Changchun (txinera sinplifikatu az, 长春, txinera tradizional az, 長春; pinyineraz: Chángchūn), Jilingo probintziako hiria da. Guztira, 6.830.000 biztanle inguru ditu, horietatik 2.780.000 inguru erdigunean. 20.571 kilometro koadroko azalera du.
Inguru naturala eta kokapena
Changchung azpiprobintzia hiriaren mugakideak honakoak dira: Heilongjiang probintzia iparraldean, Songyuan ipar-mendebalde eta mendebaldean, Siping mendebalde eta hegoaldean, eta Jilin ekialdean.
Banaketa administratiboa
Hiriak sei barruti, konderri mailako hiru hiri eta konderri batean agintzen du. Prefektura mailako hiriko zazpi milioi biztanleetatik hirigunean bizi direnak 3.581.000 dira, eta hirigunea osatzen duten barrutiak honakoak dira:
Erdigunearen inguruko barruti eta konderriak honakoak dira:
Antepara kalea (Gasteiz)
Gasteizko (Araba) Antepara kalea Alde Zaharrean dago, hiriaren Erdi Aroko gune horren euskarri den muinoaren iparraldeko magalean. Ezagunagoa da gaztelaniazko izenarekin: Cubo kalea.
Luzera
208 metro inguruko luzera du. Ezkerreko espaloian 7 zenbakiraino iristen da, eta eskuinekoan 28raino.
Historia
Kalearen izena aspaldikoa da, gutxienez XVI. Mendekoa, Henrike Knörr eta Elena Martínez de Madina Salazarrek idatzitako Gasteizko toponimia I (Euskaltzaindia, 2009) liburuan jasota dagoenez. Izan ere, kale honetatik erreka bat igarotzen zen, eta bertan presa bat zegoen.
Trafikoa
Trafikorako irekita dago, Santa Maria kantoitik Arriaga Aterantz. Kontrako noranzkoan joateko bidegorria ere badago.
Artenara
Artenara Kanaria Handia uhartean eta Las Palmasko probintzian kokatzen den udalerri kanariarra da.
Artenara izena berbere jatorrizkoa da eta "arroka artean gordetako herrialdea" esan nahi du. XX. mendeko 30eko hamarkadara oso jende gutxi bizi zen eliza ondoan, ohikoena kobetan egindako etxeetan bizitzea zen eta.
Ekonomia
Ekonomia iturri nagusiena nekazaritza da. Patata, artoa eta fruta-arbola da gehien lantzen dena. Horrez gain, artzaintza nabarmena da.
1913ko Epsomeko Derbya
1913ko Epsomgo derbia batzuetan 1913ko sufragisten derbya deitua 1913an Epsomen egindako zaldi lasterketa bat izan zen. Bertan Emily Davisonek hesi gainetik jauzi egin eta erregearen zaldiak zapaldu eta emakumea lau egun geroago zaurien ondorioz hil egin zen. Britaniar emakumeen sufragismoa eta hauen barruan bereziki suffragetteen historiarentzat, ekintza esanguratsu honek garrantzi handia izan zuen.
Artenara
Ekonomia
Artisautzari dagokionez, buztingintza, erratzgintza, artilezko produktuak eta arbendolezko olioa aipagarriak dira.
1913ko Epsomeko Derbya
Gertaera
1913ko Epsomeko hipodromoko derbyak garrantzi handia izan zuen mugimendu sufragista britainiarrean. Tottenhamgo bihurgune batean, emakume batek hesi gainetik jauzi egin eta erregearen zaldiak zapaldu egin zuen. Zaldiak airean bira osoa egin eta zaldunaren gainean erori zen azkenean. Zaldunak zauriak izan zituen baina emakumea, Emily Davison izenekoa, lurrean etzanda geratu zen konorterik gabe. Handik egun gutxira hil egin zen Epsom Cottage ospitalean. Istripua izan zen? Inoiz ez zen argitu, baina badirudi Emile Davison apropos jarri zela erregearen zaldiaren aurrean, zaldia geratu eta Ingalaterra osoa berari begira jartzeko.
Davison mugimendu sufragistako militante bizia zen, hogeita hamabost urte zituen eta Londreseko Unibertsitatean literatura ingelesean graduatua zen. Beraz, garai hartan goi mailako titulua lortzeko aukera izan zuten emakume apurretakoa izan zen. 1906tik emakumearen eskubideen aldeko borrokan murgilduta bizi zen. Behin baino gehiagotan zigortu zuten Gobernuko ministroei harrika egitearren, Parlamentuko leiho bat apurtzeagatik eta, Lloyd George lehen ministroarekin erratuta, apaiz baptista bati erasotzeagatik. Kartzelan gose greba ere egin zuen eta egunkari guztietan agertu zen.
Emmeline Pankhursten jarraitzailea zen eta haren Emakumeen Batasun Sozial eta Politikoan sartua zegoen. Davison hil eta, handik hilabete batzuetara buruzagi sufragista horrek idatzi zuen: "Emile emakumeen eskubideen aldeko borrokalaririk handienetakoa izan da, presio handiak jasan ditu eta kartzeletan gogor erabili dute. Davison andereñoak esan zuen herria (hau da britaniarrak) bizitza baten sakrifizioarengatik bakarrik esnatuko zela. Erabaki horren ondorioz, bere burua Erregearen zaldiaren aurrera bota zuen, Maiestateen menpeko askoren begien aurrean. Horretara bere bizitza eskaini zuen Ingalaterran eta munduan sufritzen duten emakumeen askatasuna eskatzeko Erregeari Davison andereñoaren heriotzak nahigabe eta, aldi berean, emozio handia eragin zidan eta ohetik altxatzeko indarrik ere ez neukan arren, haren hiletara joatea erabaki nuen; baina azkenean ez nintzen joan, etxetik irtetean poliziek atxilotu nindutelako." Biktima emakumeen borrokaren ikur bihurtu zen. Hala ere, urte asko igaro ziren Ingalaterran emakumeek hauteskundeetan botoa emateko eskubidea izan arte.
Zubiri (argipena)
Zubiri izenak adiera zenbait ditu:
Miguel Arteche
Miguel Arteche Salinas (Miguel Salinas Arteche jaioa; Nueva Imperial, 1926ko ekainaren 4a - Santiago, 2012ko uztailaren 22a ) idazle txiletarra izan zen, 1950eko literatura belaunaldikoa, eta bereziki poesian nabarmendu zen. Txileko Literaturako Sari Nazionala jaso zuen 1996an.
Biografia
Luis Osvaldo Salinas Adrián eta Isabel Arteche Bahílloren semea, bere haurtzaroa "aitaren heriotza goiztiarra eta Gonzalo Arteche Bahíllo osaba apaizaren marka ezabaezina izan zen. Osabak liburutegi garrantzitsu baten jabea zen, non Miguel gazteak bere lehen irakurketa poetikoak hasi zituen., argi eta garbi Espainiako Urrezko Mendeko literaturak eta, geroago, " 27ko belaunaldiko poesiak" eraginda.
Los Ángeles Liceoan ikasi zuen eta geroago Santiago Institutu Nazionalean. Zuzenbidean hasi zen Txileko Unibertsitatean (1945-1946), baina bertan behera utzi eta gero beka batekin Madrilgo Unibertsitatera joan zen Espainiako literatura ikasteko (1951-1953).
Miguel Arteche eta ez Miguel Salinas izenarekin izenpetzen zuen idazleak bere abizenak alderantzikatzea legeztatu zuen 1972an.
Arteche idazketa irakaslea izan zen Txileko Unibertsitate Katolikoko Kazetaritza Eskolan (1983-1993) eta Liburutegi, Artxibo eta Museoen Zuzendaritzako zuzendariordea 1990 eta 1991 artean.
2002an Jardín de relojes liburua argitaratu ondoren, Artechek literaturatik alde egin zuen.
Azken urteetan zehar arteritis tenporala izan zuen. Ximena Cortés emaztearekin bizi zen La Reinan. 86 urterekin hil zen arnas gutxiegitasunaren ondorioz; Santiagoko hilerri nagusian lurperatu zuten.
Théza
Théza Katalan Herrietako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ekialdeko Pirinioak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 599 etxebizitza zeuden, 537 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 51 hutsik zeuden. 526 etxeak ziren eta 71 apartamentuak ziren. 537 etxebizitza nagusietatik 374 bere jabearen bizilekua ziren, 130 alokairuan okupaturik zeuden eta 33 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 34 etxek bi zituzten, 108 etxek hiru zituzten, 150 etxek lau zituzten eta 240 etxek bost zituzten. 374 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 249 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 236 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 866 ziren, horien artean 593 aktiboak ziren eta 273 inaktiboak ziren. 593 pertsona aktiboetatik 490 lanean zeuden (267 gizon eta 223 emakume) eta 103 langabezian zeuden (46 gizon eta 57 emakume). 273 pertsona inaktiboetatik 87 erretiraturik zeuden, 108 ikasten zeuden eta 78 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Théza udalerrian 543 unitate fiskal zeuden, 1.354,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.362 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 65 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 6 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 3 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 harategi zen eta 2 altzari dendak ziren.
2000. urtean Théza udalerrian 45 nekazaritza-ustiategi zeuden, 288 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra psikiatriko zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cheung Tsing zubia
Cheung Tsing zubia, Txinako Herri Errepublikako Hong Kong administrazio bereziko eskualdean dagoen zubia da.
Ezaugarriak
Cheung Ching tunela eta Tsing Yi uhartea (Tsing Kwai autobidearen Kwai Chung gunean) batzen dituen zubia da.
Cinthia María Hamlin
Cinthia María Hamlin (Buenos Aires, 1983) filologo hispanista eta erromanista argentinarra da, CONICET-SECRITeko Erdi Aroko literaturan espezialista. Bere ikerketaren bidez inprimatutako bi orri eman ditu ezagutzera, zeintzuetan gaztelaniatik latinera dagoen lehen inprimatutako hiztegia ageri den, Nebrija ren gaztelania-latina hiztegia baino lehenagokoa.
Biografia
Filologian lizentziatu zen Buenos Airesko Unibertsitateko Filosofia eta Letren Fakultatean (2002-2007). Bertan, 2007an, Ikerketan aritzeko Estimulu Beka lortu zuen.
2008 eta 2012 artean, doktorego tesia egin zuen, Leonardo Funesen zuzendaritzapean, CONICETek (Ikerketa Zientifiko eta Teknikoen Kontseilu Nazionalak) emandako doktorego bekarekin, SECRITen (Testu Edizioa eta Kritika Mintegia). Bere tesiaren titulua "Primera traducción impresa de la Divina Comedia (1515) en los albores del Humanismo español: estudio del texto y de sus resonancias políticas y culturales" izan zen ('Jainkotiar komediaren lehen itzulpen inprimatua (1515) Espainiako humanismoaren egunsentian: testuaren azterketa eta haren oihartzun politiko eta kulturala').
SECRITen (Conicet) doktorego ondoko bekaduna izan zen 2013 eta 2014 artean.
2019an, ikertzaile elkartu izatera igaro zen.
Lan ibilbidea
2009az geroztik, Espainiako Literatura I (Erdi Aroa) irakasgaian Lan Praktikoen Laguntzaile gisa lan egin zuen, Buenos Airesko Unibertsitatean.
2017az geroztik La Platako Unibertsitate Nazionalean Italiako Literaturako Lan Praktikoen arduradun gisa lan egin zuen.
Horrez gain, Erdi Aroko Espainiako Literatura irakasle gisa lan egin zuen Buenos Airesko Unibertsitatean.
Ikerketa Zientifiko eta Teknikorako Kontseilu Nazionaleko (CONICET) ikertzaile atxikia da; bertan Pedro Fernández de Villegasek (1515) Jainkotiar komediaz egindako itzulpen eta glosak argitaratzeko proiektua du "textus cum commento" gisa. Ikerketa lan ekdotiko hori, alde batetik, itzulitako testu bat editatzeko arazoez eta inprentaren lehen urteetako arazo eta produkzio moduez ari da. Bestetik, testua sortu zen sistema literarioaren ikerketa historiko-kulturala da: Errege-Erregina Katolikoen gortetik sustatutako literatura apologetikoa eta propagandistikoarena. Azken urteotan bere ikerketa zabaldu du Gaztelako literaturaren sorreran itzulpenek izandako funtsezko papera aztertzeko, Gonzalo de Berceo ren Milagros de Nuestra Señora lanarekin hasita. Era berean, XV. mendeko lan alegorikoetan Danteren lanek izandako eragina aztertzen aritu da, esate baterako Santillana ren El infierno de los enamorados ( Maitaleen infernua' ) eta Imperial en Dezir de las siete virtudes de Imperial'' ('Zazpi bertuteen esana').
Zuzendu zituen proiektuen artean daude 2015 1935 PICTa "La traducción y glosa de la Divina Comedia (1515) en el marco de la literatura e historiografía apologética del reinado de los Reyes Católicos: edición y estudio” ('Jainkotiar komediaren itzulpen eta glosa (1515) Errege-Erregia Katolikoen erreinaldiko literatura eta historiografia apologetikoa: edizioa eta ikerketa') (2017-2018). Zuzendarikidetzan PIP 11220150100539CO ikerketa lanean egin du lan “Aproximación a la problemática de los romanceamientos castellanos medievales (siglos XIII-XVI): los aportes de la Ecdótica y los Estudios de Traducción (Translation Studies)” ('Erdi Aroko Gaztelako erromantze bihurtutako lanak XIII-XV mendeetan: ekdotikaren eta itzulpen ikerketak') (2017-2019). 2018 eta 2019an UBACyT 20020170200027BA ikerketa zuzendu zuen “El papel de la traducción en la emergencia de la literatura vernácula: el caso de Berceo y la materia religiosa” ('Gaztelar literaturaren sorreran itzulpenaren papera: Berceo eta gai erlijiosoen gaia'), eta 2020tik PICT 2018 01843 ikerketa zuzentzen du “Traducción y emergencia de la literatura vernácula: la materia mariana” ('Itzulpena eta gaztelar literaturaren sorrera: Ama Birjinaren gaia').
Secrit-Conicet-eko Erdi Aroko literaturan espezialista gisa frogatu zuen, Ungut eta Polonoren Sevillako inprimategitik atera ziren bi orri ezezagun, inprimatutako lehen gaztelania latin hiztegia direla, Salamancan Antonio Nebrija rena baino lehenagokoa ere. de Nebrija, Salamancan argitaratua. Ezagutzen den gaztelaniazko hiztegi zaharrenaren bi orri horiek Hamlinek aurkitu zituen Princeton Unibertsitateko liburutegian (AEB). E. White-eri esker, Hamlin-ek 1492 eta 1493 artean inprimatu zirela datatu ahal izan zituen. Juan Héctor Fuentes latinistarekin batera, orri horiek XV. mendeko hiztegi baten eskuizkribu osoarekin bat etorriko zirela zehaztu zuten, El Escorial monasterioan dagoena, eta bere garaian Elisabet Katolikoa erreginari eskainia Aurkikuntzaren berri 2020ko azaroan eman zen liburutegiaren webgunean eta abenduaren amaieran Brepols Publishers-ek argitaratutako Romance Philology aldizkariaren 74. zenbakian. Hamlin-ek ere jakin ahal izan zuen hiztegiaren egilea Alfonso de Palencia izan zela.
Lana
Hainbat artikulu argitaratu ditu Danteren Jainkotiar komediaren itzulpen eta tradizio exegetikoarekin zerikusia dutenak Erdi Aroan zehar eta Espainiako Humanismoaren garaian, eta, gainera, Santillana eta Milagros de Berceo on Danteren eraginak Santillana markesaren lanean eta Berceoren "Milagros de Nuestra Señora" lanean. Bere lanetako bat hau da : "Traducción, humanismo y propaganda monárquica: La versión glosada del 'Infierno' de Pedro Fernández de Villegas (1515)".
Dupont (Ohio)
Dupont Ohioko herri bat da. Putnam konderrian kokatua dago. 2010ean 318 biztanle zituen, 2.4 kilometro koadrotan banatuta.
Belate
Belate Nafarroa Garaiko mendatea da. Almandoz (Baztan) eta Arraitz (Ultzama) herriak lotzen dituena. 847 metroko garaiera du. Bertatik pasatzen da NA-1210 errepidea (lehengo N-121).
Historia
Belate aspalditik izan da igarobide garrantzitsua. Bertatik Nafarroa Garaiko barnealdea, Lapurdirekin eta Gipuzkoako kostaldearekin lotzen zituen erromatar galtzada pasatzen zen. Ikertzaile batzuen arabera, II. edo III. mendekoa da. Galtzada honetatik igarotzen ziren ere Erdi Aroan, Done Jakuera bidean, Urdazubitik barrena zetozen erromesak. Horrela, Belateko Santa Maria Monasterio-Ospitalea eraiki zuten bertan, gaur egungo aterpe baten modukoa.
1840ko hamarkadan, Nafarroako Foru Aldundiak Iruñearen eta Dantxarinearen arteko errepidea (N-121) eraiki zuen, Belateko mendatetik igarotzen zena. Errepide berria eraiki eta gutxira Belate mendatearen alde banatako udalek, hots, Ultzamak eta Baztanek, benta bana zabaldu zuten: Ultzamako benta eta Benterrea. 1997an, mendatea saihesten duen Belateko tunela zabaldu zen.
Lezo–Errenteria geltokia
Lezo–Errenteria Euskal Herriko Gipuzkoako tren eta autobus geltoki bat da, Lezo udalerrian kokatuta dagoena.
Geltokia 1863ko urriaren 18an ireki zen.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Sarbideak
Geltokiak sarbide bakarra du, kaleko kotan.
Irisgarritasuna
Nahiz eta geltokiaren sarbidea kaleko kotan egon, Arartekoak argitaratutako irisgarritasuna eta garrioaren ikerketa-diagnosiaren arabera geltokia ez da irisgarria, hurrengoak aipatuz: «Mugikortasun Urriko Pertsona erabiltzaileak ezin du modu autonomoan nasa eta unitate mugikorraren plataformaren arteko desnibela libratu», eta «Burdinbide zerbitzuen eragileak ez du Mugikortasun Urriko Pertsona erabiltzaileari bermatu ibilgailutik igo edota jaistea.»
Historia
Geltokia 1863ko urriaren 18an inauguratu zen Donostia - Irun tartea martxan jarri zenean Madril—Hendaia burdinbidea erradialean.
Hasierako ustiapena Norteko Konpainiaren esku geratu zen, bere titulartasuna mantendu zuen 1941ean nazionalizatu eta sortu berria zen RENFEn integratu zuten arte.
1929an trenbide zatia zatitu eta elektrifikatu egin zen.
2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadorak linea ustiatzen du, Adif trenbide-instalazioen titularra den bitartean.
Geltokia
Lezo–Errenteria geltokiko bidaiarien eraikina hiru solairuko egitura da, partzialki harriz estalia eta bi isurialdeko teilazko teilatu zabal batez estalia. Alboko bi nasa eta bi bide nagusi ditu, geltokitik hurbilago dauden eta salgaien trafikorako erabiltzen diren beste bost biderekin osatzen direnak.
Etorkizuna
Euskal-Y-ren irekierarekin, geltoki hau aldirietako eta merkantzietako trafikoari bakarrik eskainiko zaio.
Ferrières-en-Brie
Ferrières-en-Brie Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ferrières-en-Brie udalerrian erroldatutako biztanleak 2.138 ziren. Familiak 756 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (88 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 188 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 372 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 52 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.489 ziren, horien artean 1.150 aktiboak ziren eta 339 inaktiboak ziren. 1.150 pertsona aktiboetatik 1.078 lanean zeuden (586 gizon eta 492 emakume) eta 72 langabezian zeuden (37 gizon eta 35 emakume). 339 pertsona inaktiboetatik 121 erretiraturik zeuden, 146 ikasten zeuden eta 72 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Izaux
Izaux Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Ferrières-en-Brie
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 131 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 28 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 12 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 8 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 24 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 igeltseroa, 3 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 5 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
Izaux
Biztanleria
2007an Izaux udalerrian erroldatutako biztanleak 183 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ferrières-en-Brie
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 kongelatu-denda zen, 1 altzari denda zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Izaux
Etxebizitza
2007an 102 etxebizitza zeuden, 83 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 94 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 83 etxebizitza nagusietatik 74 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 56 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ferrières-en-Brie
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Izaux
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 102 ziren, horien artean 73 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 73 pertsona aktiboetatik 72 lanean zeuden (40 gizon eta 32 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Izaux udalerrian 83 unitate fiskal zeuden, 195 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.439 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ile apaindegia zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Izaux udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 172 hektarea erabiltzen.
Arriola
Pertsona izenak:
Añana
Añana Arabako mendebaldeko udalerri bat da, Añanako kuadrillakoa. Gasteiztik 31 bat kilometro mendebaldera dago.
Geografia
Añana haran malkartsu baten erdian dago, Gaubeako haranaren ondoan.