cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marion Jones
Pista eta zelaia
Emakumeen fumigazioan nagusi zen indar batek, Jonesek, 2001eko Munduko Txapelketan 100 metroko lasterketan enbarazu egin zuen, Zhanna Pintuse-Block ukrainarrak talka egin baitzuen, sei urteko ekitaldian lehen aldiz galdu baitzuen. Pintuse-Block izan zen Victor Contek BALCO eskandaloetan ezagututako izenetako bat. Jonesek, ordea, 200 m-ko eta 4x100 m-ko errelean eskatu zuen urrea.
2004ko Joko Olinpikoetan izandako esperientzian, Jonesek esan zuen: "Oso etsigarria da, hitzek ezin dute perspektiban jarri". Long Jump-en bosgarren postuan etorri zen, eta emakumeen 4x100 m-ko txandan lehiatu zen. Taldeak atariko lehiaketetan lehia gainditu zuen, baina batoi-pase bat galdu eta azken lasterketa amaitzeko. Jonesek hitz eman zuen bere azken porrota ez zela izango bere ahalegin olinpikoen amaiera, eta 2005eko maiatzean berretsi zuen 2008ko Joko Olinpikoetan urrezko domina bat irabaztea zela "azken helburua".
2006ko maiatzean, Jonesek 11:06an korrika egin zuen altueran, baina, denboraldiko debutean, buruko haize batekin, eta Veronica Campbell eta Lauryn Williams jo zituen 100 metroko geroagoko ekitaldietan. 2006ko uztailaren 8rako, Jonesek modurik onenean zegoela zirudien; 100 m-ko sprint-a garaitu zuen Gaz de France-n 10,93 segundoz. Bere garairik azkarrena izan zen ia lau urtetan. Hiru egun geroago, Jonesek, berriz ere, hobetu egin zuen urtaroko unerik onenean Erromako IIAF Urrezko Ligan (10.91 segundo), baina Jamaikako Sherone Simpson galdu zuen, 10.87 blokeatu baitzuen.
2009ko azaroan, Jones WNBAko San Antonioko Zilarrezko Izarrentzat ari zen lanean. Saskibaloian jokatu zuen Ipar Carolinako unibertsitatean, eta bere taldeak 1994an irabazi zuen txapelketa nazionala. Ez. 20 jertse, ikastetxean ohoratuta, Carmichael Auditorioan zintzilik. Phoenix Mercuryk 2003ko WNBA proiektuaren 3. txandan hautatua izan zen. 2010eko martxoaren 10ean, Tulsa Shock-ek jakinarazi zuen Jonesek taldearekin jolasteko hitzarmena sinatu zuela, lehen denboraldian gutxieneko profesionala eginez (35.000 dolar inguru). Maiatzaren 15ean egin zuen debuta Jonesek, Minnesotako Lincearen aurkako BOK Zentroko Shockaren inaugurazio-jokoan. 47 WNBA jokotan, Jonesek 2.6 puntu eta joko bakoitzeko 1.3 errebote lortu zituen batez beste.
Shock-ek Jonesi uko egin zion 2011ko uztailaren 21ean.
Top Speed filma
Jones 2003ko Top Speed filmean aparezitzen da, abiadurako beste espezialistekin batera, hala nola, Lucas Luhr lasterketa-gidariarekin, Marla Streb mendiko txirrindulariarekin eta Stephen Murkett Porsche Cayenne diseinatzailearekin. Greg MacGillivray -k zuzendu eta IMAX formatuan filmatua, filmak lasterketetatik hasi eta bere emanaldietan egindako akatsetarainoko xehetasunak biltzen ditu.
Errendimendua hobetzeko legez kanpoko drogen erabilera
Atletismoan egindako ibilbide gehienetan, bi olinpiada eta hainbat txapelketa barne, Jonesi errendimendua hobetzeko drogak hartzea leporatu zioten, zuzenean edo inplikazioz. Akusazio horiek Bigarren Hezkuntzan hasi ziren 90eko hamarkadaren hasieran, ausaz drogen proba bat galdu zuenean, eta, ondorioz, lau urtez debekatua izan zen pista- eta landa-lehia. Jonesek esan zuen ez zuela inoiz merurik jaso eskatutako probaren berri emanez; eta Johnnie Cochran abokatuak lau urteko debekua ezeztatzea lortu zuen. Jonesek bere burua drogaren errendimendua inguratzen zuten zurrumurruek eta akusazioek dopatutako entrenatzaile eta atletekin entrenatzera jotzen zuen. Eta 2007ra arte, Jonesek ukatu egin zuen —ia adiera guztietan eta ia edozein tokitan sortu zen galdera— errendimenduaren sustatzaileekin nolabait nahasita egotea. Askotan esan zuen ez zuela inoiz positibo eman errendimendua handitzen zuten substantzietarako; bere autobiografian, C.J.rekin zuen harremana haustearen errua izan zen. 2002an. Hunterrek, neurri batean, positibo eman zien esteroideei 2000ko Joko Olinpikoak baino lau aldiz lehenago, eta bere irudia kutsatu zuen, intolerantziarik gabea.
BALCO ikerketa
2004ko abenduaren 3an, Victor Conte, BALCOren sortzailea, Martin Bashirekin egindako elkarrizketa batean agertu zen ABCren 20/20an. Elkarrizketan, Contek entzule nazionalei esan zien berak eman zizkiola Jonesi legez kanpoko lau droga, Sydney 2000ko Joko Olinpikoen aurretik, bitartean eta ondoren errendimendua hobetzen dutenak. Ikerketa-ikastaroan, sedea San Francisco Lance Williams eta Mark Fainaru-Wada kazetariek jakinarazi zuten Jonesek BALCOtik debekatutako drogak hartu zituela, eta Jones C.J.ren senar ohiaren testigantzak eta proba dokumentalak aipatu zituzten. Hunterrek dio Jones ikusi duela esteroideekin urdailean injektatzen.
Hunter-ek 2004ko epaimahai federal baten aurrean egindako testigantzaren arabera, Jonesek droga debekatuen erabilera Sydney baino dexente lehenago hasi zen. Hunterrek ikertzaileei esan zien Jonesek Grahamengandik EPO (Eritropoietina) lortu zuela lehendabizi, Hunterrek esan zuen Mexikoko lotura zuela drogarekin. Geroago, Hunterrek esan zuen, Grahamek Conte ezagutu zuen, eta entrenatzaileari BALCO "nutrizio osagarriak" ematen hasi zen, benetan "diseinatzaile" esteroideen klase esperimental bat zirela esan zuen garai hartan zeuden botiken baheketa-prozedurak antzemanezinak zirela. Ondoren, Grahamek errendimenduaren hobetzaileak banatu zituen Jones eta Sprint Capitoleko beste kirolari batzuei. Geroago, Hunterrek agente federalei esan zien Jonesek zuzenean Conte-tik drogak jasotzen hasi zela.
2006ko EPO probak
The Washington Post -ek, Indianapolis -en, Indiana -ko AEBetako Track and Field Txapelketako drogen emaitzen ezagutza duten iturri ezezagunak aipatuz, jakinarazi zuen 2006ko ekainaren 23an, Marion Jonesen gernuaren "A" lagin batek Eritropoietinan (EPO) positibo eman zuela. debekatuta dagoen errendimenduaren hobetzailea. Jonesek Suitzako Weltklasse Urrezko Ligako topaketatik alde egin zuen, "arrazoi pertsonalak" aipatuz, eta berriro ere ukatu egin zuen errendimendua hobetzeko drogak erabiltzea. Howard Jacobs abokatuari heldu zion, dopin kasuetan atleta asko ordezkatu zituena, besteak beste, Tim Montgomery eta Floyd Landis txirrindularia. 2006ko irailaren 6an, Jonesen abokatuek bere "B" laginak negatiboa izan zuela jakinarazi zuten, eta horrek dopin-alegazioetatik garbitu zuen.
Gezurra onartzea BALCOren ikerketan
2007ko urriaren 5ean, Jonesek zinpeko agente federalei ez egia esan ziela onartu zuen 2000ko Udako Olinpiar Jokoen aurretik bere esteroideen erabilerari buruz eta erruduntzat jo zuen AEBetako New Yorkeko Hegoaldeko Barrutiko Auzitegian ( White Plains -en). Kenneth M. Karas epaileari aitortu zion BALCOri eta txeke-iruzur kasu bati buruzko adierazpen faltsuak egin zituela. Bere kabuz aske utzi zuten, baina AEBetako eta Belizeko pasaporteak entregatu behar izan zituzten, urtarrilean epaiaren zain. Gehienezko 5 urteko zigorra ezar zitekeen arren, Fiskaltzak sei hilabete baino gehiago ez gomendatu zuen Jonesen salaketaren zati gisa.
BALCO kasuan, agente federalei ukatu egin zien 1999tik "The Clear" edo "THG" esteroidearen erabilera tetrahidrogestrinona, baina bi urtez liho-olio osagarri bat hartzen ari zela iruditu zitzaiola esan zuen. Trevor Graham entrenatzaileak, berriz, substantzia hornitu zion. Argitaratutako gutun batean, Jonesek esan zuen esteroideak erabili zituela Grahamekin entrenatzeari ukatu zion arte 2002. urte amaieran. 2003an agente federalek galdegin ziotenean gezurra esan zuela esan zuen, "The Clear" lagin bat oparitu ziotenean izutu egin zelako.
Gelderland
Gelderland Herbehereetako probintzia bat da. 2005ean 1.970.856 biztanle zituen eta bere hiriburua Arnhem da. Hala ere Nijmegen eta Apeldoorn hiri handiagoak dira.
Marion Jones
AEBetako Olinpiar Batzordeak domina olinpikoak itzultzea eskatzen du
Peter Ueberroth -ek, AEBetako Olinpiar Batzordeko presidenteak, Jonesen aitorpenaren eta errudun alegazioaren berriaren aurrean erreakzionatu zuen perjurio akusazioen aurrean, Jones-i "berehala aurrera egin eta arauak hautsiz lehiatzen ari zen bitartean irabazi zituen domina olinpikoak itzultzeko" eskatuz. . Ueberrothek gaineratu zuen bere onarpena "aspaldikoa zela eta iruzurrarekin dakarten lotsa eta desohorea azpimarratzen duela". Lamine Diack IAAFeko presidenteak adierazpen batean esan zuen: "Marion Jones kirolaren historiako iruzur handienetako bat bezala gogoratuko da".
2007ko urriaren 8an, iturri batek baieztatu zuen Marion Jonesek 2000ko Udako Joko Olinpikoetako bost dominak eman zituela. Egun berdinean, Ueberroth-ek esan zuen errele-domina guztiak itzuli egin behar zirela, eta 2008ko apirilaren 10ean, COIk botoa eman zuen Jones-en taldeko kideak beren dominetatik altxatzeko, nahiz eta erabaki hori arrakastaz hartuko zuten Jones-en taldeko zazpi kidek eta 2010ean ezeztatuko zuten.
COIren deskalifikazio formala
2007ko abenduaren 12an, COIk 2000ko iraileko bost domina olinpikoetatik kendu zizkion formalki Jonesi, eta 2008ko Udako Olinpiar Jokoetara jotzea debekatu zion. IOC ekintzak 2004ko Udako Olinpiar Jokoetan luzera jauzian lortutako bosgarren postutik kanporatu zuen Jones ere ofizialki.
2008ko urriaren 28an, Oprah Winfreyk elkarrizketa egin zion Jonesi, eta Sidneyko Olinpiadetan urrea irabazi zuela aitortu zuen, bere zoritxarrera eraman zuten drogarik gabe.
Finantza-arazoak
Emakumezkoen bost olinpiar medaila irabazi eta milioika dolarreko sustapen akordioak jaso eta zazpi urtera, Jones hautsi egin zen. Associated Press-en arabera, Jonesek zor handia zuen eta auzitegien epaien aurka borrokatzen zuen, Los Angeles Times -ek aztertutako epaitegien erregistroen arabera. 2006an, banku batek bere 2,5 milioi dolarreko jauregia exekutatu zuen Chapel Hill-en, Ipar Carolinan, non Michael Jordan bizilaguna zen. Beste bi ondasun ere saltzera behartu zuten, amaren etxea barne, dirua biltzeko. Bere garaian, Jones pistako lehen kirol milioidunetako bat izan zen, normalean 70.000 eta 80.000 dolar artean irabazten zuen lasterketa bakoitzeko, gehi gutxienez beste milioi dolar bat lasterketako hobarietatik eta onarpen-eskaintzetatik.
Kontrol-iruzurrean parte hartzea
2006ko uztailean, txekeak faltsutzeko erditzea bati lotuta egon zen Jones. Sistema horrek kargu penalak eraman zituen bere entrenatzaile eta Montgomery mutil-lagun ohiaren aurka. Dokumentuek erakutsi zutenez, Jonesi egindako $25,000 €-ko txeke bat bere banku-kontuan sartu zen ustezko plan multimillonarioaren zati gisa. Fiskalek alegatu zuten funtsak Jonesko pistako entrenatzaileari bidali zizkiotela, 1976ko Steve Riddick urrezko domina olinpikoko entrenatzaileari, Virginian, eta, gero, New Yorkera bideratu ziren "lagun, senide eta elkartuen" sare baten bidez. Riddick otsailean atxilotu zuten, dirua zuritzeagatik. Akusazioaren eta epaimahaiaren aurrean aurkeztutako ondorengo dokumentuen arabera, Nathaniel Alexander Riddick-eko bazkide komertzialetako baten bidez egin zen Joneserako lotura.
Jonesek ere erruduntzat jo zuen txekeak kobratzeko eskemaren ezagutzeri buruz deklarazio faltsuak egiteagatik, New Yorkeko AEBetako Segurtasun Saileko Agente Bereziari Erik Rosenblatt, Montgomery, Charles Wells kirol agentea eta dagoeneko kondenatu dituen finantza-ikerketa zabal baten buru izan baita. bere entrenatzailea, Steve Riddick. Fiskalek Kenneth Karas AEBetako Barrutiko epaileari esan zioten baldintzapeko askatasunaren eta sei hilabeteko espetxealdiaren bitarteko edozein zigorra bidezkoa izango zela (gehienezko zigorra bost urteko espetxealdia izanik); Sei hilabeteko zigorra haratago joan ote zen ala ez jakiteko aholkua eskatuz erantzun zuen Karasek. Bien bitartean, Jonesen abokatuek eskatu zuten zigorra baldintzapeko askatasunera eta komunitate-zerbitzuetara mugatzeko, neurri batean, publikoki barkamena eskatuz, pista eta zelaitik erretiratu eta bere bost domina olinpikoei uko eginez nahikoa zigortua izan zela argudiatuta.
2008ko urtarrilaren 11n, Karasek sei hilabeteko espetxe zigorra ezarri zion Jonesi, txekeen iruzurra kasuan parte hartzeagatik eta errendimendua hobetzeko drogak erabiltzeagatik. Sententzia epaitzean, epaileak abisua eman zion, zer egiten ari zen bazekiela eta horren arabera zigortuko zutela esanez. "Hemen arau-hausteak larriak dira. Bakoitzak hiru urtez egindako gezurrak dakartza", esan zuen Karasek, eta Jonesen ekintzak "ez zirela behin-behineko akats bat... legea hausteko saiakeran errepikatzea ".
Jonesi errenditzeko akordioa eman zioten 2008ko martxoaren 15ean. Lau egun lehenago jakinarazi zuen, martxoaren 11n, Federal Medical Center-en, Fort Worth -eko Carswell espetxean eta Espetxeen Bulego Federalaren erregistro zk. 84868–054. 2008ko irailaren 5ean atera zen kartzelatik.
Hall konderria (Texas)
Hall konderria (Hall County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Memphis da. 2010eko zentsuaren arabera 3,353 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Hall konderriak 23,416 kilometro koadro ditu. Horietatik 5,337 ura dira. Beste 228,823 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1,43 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 3,353 pertsonetatik 3,085 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,087 dira. 235 beltzak edo afroamerikarrak. 13 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 2 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 2 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 16 pertsonek kokatzen zuten.
501c
501(c) erakunde bat irabazteko asmorik gabeko erakunde bat da Estatu Batuetako lege federalaren arabera, eta errentaren gaineko zerga federal batzuetatik salbuetsita dauden irabazi-asmorik gabeko 29 erakunde motetako bat da. Legearen atalek ezartzen dituzte salbuespen horiek lortzeko baldintzak. Estatu askok 501(c) artikuluari erreferentzia egiten diote estatuko zergetatik salbuetsita dauden erakundeak definitzeko. 501(c) erakundeek pertsona, korporazio eta sindikatuen ekarpen mugagabeak jaso ditzakete. Esate baterako, irabazi-asmorik gabeko erakunde bat zergatik salbuetsita egon daiteke 501 (c) artikuluaren arabera, bere jarduera nagusiak ongintzazkoak, erlijiosoak, hezkuntzakoak, zientifikoak, literarioak, segurtasun publikoa, kirola sustatzea eta haurren aurkako krudelkeria prebenitzea edo animaliekiko ankerkeria prebenitzea badira.
(c) atala
501(c) Estatu Batuetako zergen kode federalaren (Internal Revenue Code, IRC) 501. artikuluko c idatz-zatia da, 1917an ezarria. Estatu Batuetako diru-sarreren gaineko zenbait zerga federal ordaintzetik salbuetsita dauden irabazi asmorik gabeko hogeita zortzi elkarte edo erakunderen zerrenda zehazten du. 503. artikulutik 505. artikulura bitartekoek salbuespen horiek eskuratzeko baldintzak finkatzen dituzte. Batasuneko estatu askok 501c paragrafoari egiten diote erreferentzia, tokiko zergetatik ere salbuetsitako elkarteak sailkatzeko.
Salmophasia boopis
Salmophasia boopis Salmophasia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Ompok jaynei
Ompok jaynei Ompok generoko animalia da. Arrainen barruko Siluridae familian sailkatzen da.
Flevoland
Flevoland erdialdeko Herbehereetako probintzia da. 2.412 kilometro koadroko eremua du (lehorra 1.419 km², ura 993 km²) eta 2015eko urtarrilaren 1ean 401.791 biztanle zituen. Hiriburua Lelystad da eta hiri nagusia Almere.
Eratu zen Herbehereetako azken probintzia izan zen, 1986an.
Historia
1916an gertatu ziren uholdeen ondoren, Zuiderzee barne-itsasoa itxi eta lur lehor bihurtu behar zela erabaki zen. 1932ean Afsluitdijk dikea bukatu zuten eta beraz itsasoaren ixtea burutu. Hortik aurrera Zuiderzee IJsselmeer izendatu zuten, hau da, IJssel ibaiaren bukaerako lakua.
Itsasoari irabazitako lurraldea
Lurralde honetako berezitasun nabarmenena bere sorrera -bere sorkuntza- da, zeren eta duela 70 urte ez zen existitzen, orduko Zuiderzee izeneko itsasoaren urpean baitzegoen. Bestela esanda, lurralde hau itsasoari lapurtu zaio lehortzeko teknika aproposa erabiliz, herberetarrei mundu osoan entzute handia eman dieten tekniken bidez. Herberetarrak, itsasoarekin zerikusirik duten gaietan teknikari onenak direla esan ohi da. Lehortutako lurraldea polder nederlanderazko hitzarekin izendatzen da.
Hala ba, Flevoland polderrez osatutako lur-eremua da egun. Lur-eremuaren sorkuntza 1940 eta 1968 artean burutu zen, eta lurralde berria probintzia gisa 1986. urtean eratu zen. Paisaia leun-leuna da, ez da tontorrik. Zola itsasoko ur mailaren azpian dago, 5 m-tara gutxi gorabehera. Sakontasun honek paisaiari beste ezaugarri bat ematen dio, dikez inguraturik edo mugaturik dagoela hain zuzen.
Horrela, prozesu luze eta garesti baten ondoren irabazitako lurra estatuarena da. Honek nekazaritza eta abeltzaintzarako uzten du, baita hirigintzarako ere.
Hirigintza
Hirigintzari dagokionez, hainbat hiri sortu dira, Herbehereetako lur urritasuna eta etxebizitzaren beharra arindu nahian. Hiriburua Lelystad da (Lely Afsluytdijk, Zuiderzee itxi zuen dikea diseinatu zuen ingeniariaren izena) egun 80.000 biztanle dituena. Almere eta Dronten eremu berria kolonizatzeko eraiki diren beste hiri batzuk dira. Hiri berri-berri hauek argi eta garbi islatzen dituzte gizarte zabala eta aurrerakoia, alde batetik, eta Herbehereetako herri-antolakuntza bestetik. Hirigintza irekia, garbia, zabala, naturaren neurrietara egina da. Lelystadeko Agora Antzokia edo Dronteneko De Meepaal dira gogo aurrerakoiaren lekuko.
Ginkgo
Ginkgoa (Ginkgo biloba, txineraz eta japonieraz 銀杏, pinyinez yín xìng) zuhaitz gimnospermoa da, Ginkgophyta dibisioko eta Ginkgo generoko espezie bizi bakarra. Fosil bizidun ezagunenetakoa da, Ginkgo bilobaz gain Ginkgoales ordenako landarerik ez baita ezagutzen fosil egoeratik at Pliozeno garaitik.
Historia
Ginkgoa, Permiarrean (270 m.u.) sortu eta Kretazikoan (65 m.u.) desagertzen hasi ziren zuhaitz familia batetik bizirik iraun duen bakarra da. Biziraupen luzeko zuhaitza da eta 2.500 urte baino gehiagoko aleak aurkitu dira. Asiako ekialdean (bereziki Japonian) zuhaitz sakratu moduan gurtzen da, eta, azken 3.000 urteetan zehar, tenplu eta hilerrietan landatu izan dute. Hiroshimako bonba lehertu ostean, bizirik iraun zuen zuhaitzetako bat izateak bere kondaira areagotu zuen. Mendeetan zehar bere ezaugarri terapeutikoengatik medikuntza tradizional txinatarrean erabili da, eta intsektizida ekologiko moduan ere erabili daiteke.
Eugène Ionesco
Eugène Ionesco (Slatina, 1909ko azaroak 26 - Paris, 1994ko martxoak 28) errumaniar jatorriko frantses idazlea izan zen. Zentzugabekeria oinarri hartuta antzerkia egiten duten idazleen artean aipagarriena izan zen. Bere lanetan agertzen zen umoreak ez zuen harrera onik izan hasieran, baina bere lanetan agertzen zuen munduaren ikusmoldea gizarte maila guztiek onartu zuten. Gizarteak errealitaterik ez du Ionescorentzat, eta haren azpian dagoen ezereza nabarmen uzten du antzerki lanetan.
Ginkgo
Historia
Mendeetan zehar espezie desagertutzat jo da egoera naturalean, etxekotuez gain, baina orain badakigu Txina Ekialdeko Zhejiang probintziako bi eskualde txikitan naturan hazten dela, Tian Mu Shan naturgunean. Hala ere, ikerketa berrien arabera, eskualde honetako ginkgoen uniformetasun genetiko handia agertzen du, jatorri naturalaren aurkakoa litzatekeena. Batzuen ustez, duela 1000 urte inguru txinatar fraideek landatutako zuhaitzak lirateke.
Eugène Ionesco
Biografia
Bere jaiotza urtearen inguruko gorabeherak daude, 1909 edo 1912, egileak berak sortuta bere burua gaztetzeko. Aita errumaniarra zuen, eta ama frantsesa. 1913 urtean Parisera joan zen familia eta han bizi izan zen. Lehen Mundu Gerran, aita errekrutatu zuten eta desagertua ibili zen zenbait urtez. 1917tik 1919ra, Eugène eta arreba La Chapelle-Anthenaise herrian bizi izan ziren ia bi urtez, eta bizitzako garai alaiena huraxe izan zuela gogoratzen zuen egileak gerora. 1925 urtean, gurasoak dibortziatuta zeudela, Errumaniara itzuli ziren anai-arrebak aitak aginduta. . Aitarekiko harremana oso txarra zen eta, hainbat liskar izan ondoren, eta ama Bukarestera joana zenez, harekin bizitzera joan zen gaztea. Bitartean, lana eta frantses ikasketak egin zituen. Gaztearen formazioari dagokionez epe honetan, kontuan hartu behar dira Frantziaren eta Errumaniaren arteko adiskidetasun kulturala, frantses hizkuntzaren garapena orduko errumaniar hezkuntzan eta giro kulturalean. . Hango giro literarioan errumanieraz idazten hasi zen, hasieran poesia, eta 1934 urtean argitaratu zuen literatura saiakero kritikoa, Nu! ('Ez!'), non bere idazkeraren ezaugarriak eta umorea antzematen diren eta aldi berean baita bere egoera deserosoa ere. . Ondoko urteetan irakaskuntzan aritu zen, baina beka bat zela medio, 1938an, berriz Parisa joan zen doktoregoa prestatzera, Charles Baudelaireren poesiaren inguruan. Gerora, Bigarren Mundu Gerra hasia zela,Bukarestera joan behar izan zuen, baina 1942an, Vichyko gobernua zelarik, bertan Errumaniako enbaxadan lan bat lortu zuen. Orduan jaiotakoa da bere alaba bakarra, Marie-France Ionesco hain zuzen, eta familia betirako gelditu zen Frantzian bizitzen. Ondorengo urteetan, itzultzaile gisa aritu zen eta zuzentzaile lanak ere egin zituen argitaletxe batean, estutasun ekonomikoak pasatzen. . Aurrerantzean ez zuen errumanieraz lan gehiagorik argitaratu, baizik eta beti frantsesez. 1950eko hamarkadako arrakastari esker, antzerkigintzan klasikotzat hartua izan zen. 1970 urtean Frantses Akademiako kide izendatu zuten. 1980ko hamarkadan beste adierazpen artistiko batzuk jorratu zituen, hala nola, dantza, zinema eta margolaritza. .
Ginkgo
Ezaugarriak
Ginkgoak zuhaitz handiak dira, normalean 20-35 metroko altuera lortzen dutelarik (Txinan zenbait ale aurkitu dira 50 metroko altuerarekin). Adakera angular luzea dute, adarrak ordena berezirik gabeak eta sustrai oso sakonak, haizeteen eta elurteen aurrean oso erresistente egiten dituenak. Zuhaitz gazteak altuak, finak eta gutxi adarkatuak izaten diren arren, hazi ahala adakera sakonagoak garatzen doaz.
Oberdorf (Solothurn)
Oberdorf Suitzako udalerria da. Solothurn kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Eugène Ionesco
Lanak
Antzerkigintzan, Parisen egin zuen debuta, La Cantatrice chauve (1950, «Abeslari burusoila») antzezlanarekin. Ekitaldi bakarreko komedia da. Egileak berak antikomedia gisa definitu zuen. Surrealismoaren ezaugarriak ditu, hizkerari dagokionez, batez ere. Oso obra komikoa da; komikotasun hori, esanahian baino areago, absurdoan oinarritzen da, eta horixe da, hain zuzen, Ionescoren obra osoaren ezaugarrietako bat. Egilearen arabera, ingelesa ikasteko metodo batetik atera omen zuen antzezlanaren ideia —Assimil metodotik, errepikatu beharreko galderak eta erantzunak dituen metodotik—: hainbeste esapide usadiozko, klixe eta topiko metatzen dira obran, non guztiz barregarria gertatzen baita. Barregarritasun larria da, ordea: hizkuntzaren erabilerak irrigarri utziz, apurtuz, gure erreferentzia-sistema ere osorik hausten baita. Hala ere, ia berrogei urte egin ditu obra horrek Parisko Huchette antzokian, marka guztiak gaindituz. Frantziatik kanpo ere, oso maiz taularatzen den obra da.
1957koa da Tueur sans gages («Alogera gabeko hiltzailea»), eta 1959koa Rhinoceros («Errinozeroa»), agian arrakastarik handiena izan duen Ionescoren komedia. Antzezlan batean zein bestean, esplizitua da egilearen mezua. Izan ere, obra horiekin, aurreko bidea utzi, eta sinbolismoaren aldera egin zuen Ionescoren antzerkiak. Errinozeroa gizatasuna galtzearen eta taldekeriaren alegoria da. Hiri oso batez jabetzen dira zenbait gaitz, eta errinozero sentikortasunik gabeak bihurtzen dituzte herritarrak.
Obra autobiografikoak ere idatzi zituen eleberri moduan: Le solitaire (1973, «Bakartia») eta Voyage chez les morts (1980, «Hilen herrian gaindiko bidaia»).
Lan euskaratuak
Euskarara itzuli dira edo taularatzeko moldatu dira ondoko lan hauek:
Absurdoaren antzerkia
1950etik aurrera, bizilekua eta hizkuntza Frantzian hartua zuten bi atzerritarrek, Eugène Ionesco errumaniarrak eta Samuel Beckett irlandarrak hankaz gora jarri zuten frantses antzerkigintza. Ideia, mezu eta eztabaiden antzerki existentzialistaren ondoren, Ionescoren eta Becketten absurdoaren antzerkia etorri zen, bizitasun harrigarriaz. Geroxeago, beste bi atzerritarrek, Arthur Adamov armeniarrak eta Fernando Arrabal espainiarrak, osatuko zuen bidea urratu zuten.
Antzerkiaren teorialari
Ionescok hainbat liburutan egin zuen luze eta sakon bere ofizioari buruzko gogoeta: Notes et contre-notes (1962, Oharrak eta anti-oharrak), Journal en miettes (1967, Egunkaria apurretan), Présent passé passé present (1968, Oraina iragana iragana oraina), Antidotes (1977, Antidotoak), Un homme en question (1979, Gizon bat auzitan). Erabat gaitzetsi zuen antzerki konprometitua; bere ustean, antzerkigileak ez ditu gertaera historikoak eta politikoak bere lanetan islatu behar. Gertaera horiek pasadizo hutsak ziren Ionescorentzat, aipatzea inondik ere merezi ez dutenak. Antzerki metafisiko bat egin nahi izan zuen Ionescok, eta gizakia oinarri-oinarrian definitzen duen zer horretan jarri zuen arreta: existentziaren absurdoa, denborak mugatua eta heriotzak ezinbestean auzitan jarria.
Ionescok gogoeta egin zuen alor teknikoagoei buruz ere. Hala, kolokan jarri zuen 1960ko hamarraldiaz geroztik antzerki zuzendariari edo prestatzaileari emandako garrantzi bere ustez neurriz gainekoa, eta sortzaile izatea bera ere ukatu zion. Ionescorentzat, antzerki idazlea da sortzaile bakarra, emanaldien prestatzaileak eskulangile soil behar du, eta leial-leial errespetatu beharra daukan testuaren morroi apal izatea da haren eginkizun bakarra.
Ginkgo
Hostoak
Ginkoaren adarrek hazkunde-mota oso berezia dute. Hostoen tartean azaltzen diren kimu batzuetatik aurrera garatzen dira. Baina era berean, hosto hauen axiletatik bigarren mailako kimu batzuk garatuko dira urte bakoitzean. Hazkunde-mota hau oso motela da eta zenbait urteetan kimu bakoitza zentimetro gutxi batzuk baino ez da luzatzen.
Hazkunde hau dela eta, ginkgoaren hostoak kimu bakoitzean multzokatuta hazten dira. Hosto hauek bereiztea oso erraza da, zuhaitz guztien artean haizemaile forma duten bakarrak baitira. Pezioloa txertatzen den puntutik aurrera erradiatzen diren zain argiak azaltzen dituzte, sardetzen doazenak. Hau da, hostoaren oinarritik bi zain baino ez dira ateratzen baina hauek sardetuz doaz, nerbiazio dikotomikoa deritzona osatuz. Kimu luzeetako hostoek bi lobulu dituzte, haizemailearen erdian, baina kimu gazteetakoek ez dute lobulurik azaltzen.
Hostoek 5-10 cm izaten dituzte (pezioloek 2-4 cm) baina 15 cm-tik gorakoak ere izan daitezke (eta pezioloak 6 cm-rainokoak). Antzina, ginkgoari "iratze-zuhaitza" esaten zitzaion, Adiantum capillus-veneris garoarekin duen antzekotasuna dela eta.
Loreak
Ginkgoak dioikoak dira, hau da, zuhaitz eme eta arrak daude. Antzinako zuhaitzak izanik, ugal-egitura primitibo xamarrak dituzte. Zuhaitz arren loreak, polena askatzen duten kono deritzon egiturak dira, esporofiloak daramatzatenak. Zuhaitz arretako kimu bakoitzetik, 3-6 kono hori ateratzen dira, gerben antzeko itxura dutenak, bakoitza 1,2-2,2 cm-koa. Polen aleek batel itxura dute, argi zulatuta daudelarik erdialdean. Polen ale bakoitzak bi mikroesporangio edo polen zaku daramatza, muturrean espermatozoideak dituztenak.
Landare emeek ez dute konorik sortzen. Zuhaitz emeek kimuetan bi obulu sortzen dituzte eta polinizazioaren ostean bitako bakarra bilakatuko da hazi. Obuluak 2,5-3,5 x 1,6-2,2 cm dituzte eta bi edo hiru arkegonio daramatzate.
Ginkgoaren ernalkuntza espermatozoide mugikorren bidezkoa da, Cycadophyta dibisioan eta iratze, goroldio eta algetan gertatzen denaren antzekoa. Espermatozoideak handiak dira (70-90 mikrometrotakoak) eta Cycadophyta dibisiokoen antzekoak. Geruza askotako egitura dute, ehunka flageloren oinarri dena, nahiz eta zilioen antzeko mugimendua azaltzen duten hauek. Flageloak dira espermatozoidearen mugikortasuna ahalbidetzen dutenak. Espermatozoideek oso distantzia txikiak egin behar dituzte arkegonio emeetara iristeko. Bi espermatozoide baino ez dira sortzen, eta horietatik bakarrak ernaltzen du obulua.
Fruituak
Haziek 1,5-2 cm-ko luzera dute. Kanpoaldeko geruza, sarkotesta, hori-arre kolore argikoa da, leuna, eta fruta itxura erakargarria ematen dio. Hala ere, azido butanoiko ugari dute eta janari ustel edo okada usain oso desatsegina darie.
Sarkotestaren azpiko geruzak, esklerotesta (edo haziaren maskorra) eta endotesta dira, gametofito emea inguratzen duena.
Ikusi izan da ginkgo hazien ernalkuntza udazken hasieran gertatzen dela, fruituak erori baino aurreko uneetan. Aldiz, enbrioiak fruituak zuhaitzetik erortzean garatzen dira.
Banaketa
Ginkgo biloba eta genero berdineko beste zenbait espezie garai batean mundu osoan zehar barreiaturik egon ziren arren, duela bi milioi urte Txinako eskualde txiki batera mugaturik gelditu ziren. Zenbait mendez pentsatu izan zen desagertutako espeziea zela Ginkgoa, baina 2007. urtean argitaratutako artikulu batean (Wei et al., 2007) argitaratu zenez, dibertsitate genetiko handia duen populazio bat aurkitu da Txinako hego-mendebaldean, Jinfo mendiko labarretan, Chongqing probintzian (28°53'N; 107°27′E).
Txinako zenbait eskualdetan ugari kultibatu izan da eta oso arrunta da herrialde honetan. 200 urte baino gehiagoz landatu izan da Ipar Ameriketako eskualde batzuetan ere, baina denbora horretan zehar ez da inoiz naturalki hazi. Gaur egun, hala ere, ia mundu osoan landatzen da ornamentalki.
Ekologia
Ginkgoa, argitasun ugarira moldatutako espeziea da eta itzalarekiko nahiko intolerantea (behintzat kultibatzen direnak). Ondo hazten da ureztatutako eta ondo drainatutako lurzoruetan.
Chongqing-eko ale erdi-basatiek, tenperatura epelak behar dituzte (urteko batez besteko tenperatura 16,6 °C-koa da) eta urtean batez besteko prezipitazioa 1.185 mm-koa. Ginkgo zuhaitz hauek hobe hazten dira 800-1.300 metrotako altueratan eta askotan aurkitzen dira baldintza zailetako inguruneetan, esaterako, ibai ertzetan, magal harritsuetan eta amildegi ertzetan. Arruntagoa da hostoerorkorren basoetan eta lur buztintsua duten aran azidoetan (pH= 5-5,5).
Hori dela eta, ginkgoak begetatiboki hazteko ahalmen handia garatu du. Izan ere, gai da enbor-oinarriko kimuetatik aurrera hozitzeko baldintzak desegokiak direnean (lurraren erosioa...). Indibiduo zaharrak, adar handienen azpialdetik aireko sustraiak garatzeko gai ere badira, esate baterako, adakera asaldatzen denean. Aireko sustrai hauek ugalketa klonala baimendu dezakete lurrarekin kontaktuan jartzean.
Fenologia
Ernalketa, aldiz, abuztu bukaeran edo irailean gertatzen da, polinizazioa baino 130-145 egun geroago. Ernalketaren ostean, iraila-urrian, hazia garatzen hasten da eta beraz, baita enbrioia ere. Hala ere, fruitua behin erorita, enbrioiak oraindik bere garapenarekin jarraitzen du. Orokorrean, fruituak urrian erortzen dira.
Erabilerak
Zuhaitz hau batez ere ornamentalki landatzeko erabiltzen da baina bitxia da landatzen diren ale guztiak arrak direla, emeen fruituei darien kirats desatsegina dela eta.
Gulval
, 'Lannystli', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da.
Ginkgo
Erabilerak
Ginkgoaren haziak Asiako zenbait eskualdeetan jaten dira, bereziki ospakizunetan. Baina hazi hauen gehiegizko kontsumoa toxikoa da, metilpiridoxina (MPN) izeneko konposatuaren ondorioz.
Farmazeutikan zuhaitz preziatua da ginkgoa, eta bere flabonoideak dementziarako zenbait botikatan erabiltzen dira.
Euskal Herrian
Mundu osoan bezala, Euskal Herrian apaintzeko zuhaitz gisa landatu izan dira ginkgoak. Donostiako Kristinaenea parkean badira bi zuhaitz handi eta Erdialdeko San Martin kale ertzeko zuhaitzak ere ginkgoak dira.
Lochwiller
Lochwiller Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lochwiller udalerrian erroldatutako biztanleak 388 ziren. Familiak 129 ziren, horien artean 15 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 63 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 7 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 148 etxebizitza zeuden, 133 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 137 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 133 etxebizitza nagusietatik 119 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 89 etxek bost zituzten. 122 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 89 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 262 ziren, horien artean 191 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 191 pertsona aktiboetatik 184 lanean zeuden (101 gizon eta 83 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lochwiller udalerrian 144 unitate fiskal zeuden, 412 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.821 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lochwiller udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dactyloscopus tridigitatus
Dactyloscopus tridigitatus Dactyloscopus generoko animalia da. Arrainen barruko Dactyloscopidae familian sailkatzen da.
Beroriketa
Beroriketa euskaraz solaskidea tratatzeko modua da, hiketa ez bezala, aditz alokutiboa eskatzen ez duena. Errespetuzko tratamendua da, berori eta ori adizlagunak erabiltzen dituena eta aditzarekin hirugarren pertsonan komunztadura egiten duena, adibidez "berori etorri da" esaten zaio solaskideari errespetu bereziaz hitz egin nahi bazaio ("zu etorri zara" esango litzateke, eztabadaka).
Ipar Euskal Herrian ez da inoiz erabili; Hego Euskal Herrian, XX. mendearen erdialderaino ohikoa zen apaizei, medikuei, maisu-maistrei, adinekoei eta jende ikasiari hitz egitean; Jainkoari zuzentzeko ere erabili izan da (nahiz eta erabilera zaharrena Jainkoari hika egitea den). XXI. mendean, beroriketak ez du erabilerarik inongo euskalkitako kaleko hizkeran; literaturara mugatuta dago.
Santa Maria Magdalena eliza (Hondarribia)
Eraikina
Garai batean auzoko ermita-hospitaleak ere izen bera zuen. Eraikina zuriz margotuta dago, eta zati batzutan harria agerian dago. Kanpandorreko beheko aldean, erdi-puntuko arku batzuk daude, bertara sartzeko igaro behar direnak. Arku horien gainean, idi-begi handiak ageri dira. Goiko aldean, kanpaiak dauden lekuan, erdi-puntuko arkuak ikusten dira, leiho gisa.
Luis Tolosa
Luis Tolosa Amilibia (Donostia, 1903 - Irun, 1956) Donostiako arkitekto autodidakta izan zen; hain zuzen, arkitektura arrazionalista estiloko eraikin askoren egile ezkutua izan zen Gipuzkoan zehar 1936ko gerraren ostean.
You'll Never Walk Alone
You'll Never Walk Alone (euskaraz Inoiz Ez Zara Bakarrik Ibiliko) 1945ean Carousel musika ikuskizunerako konposatu zen abesti bat da. Richard Rodgers musikariak doinua sortu eta Oscar Hammerstein konposatzaileak hitzak idatzi zituen. Ikuskizun edo musikal hau Broadwayko aretoetan estreinatu bezain laister arrakasta handia lortu zuen, ondorioz musikari eta abeslari ugarik honen bertsioa atera zuten, horien artean ezagunenak: Frank Sinatra, Elvis Presley edota Johnny Cash.
Arrigazteluko geltokia
Arrigaztelu (lehen: Espelosín) Euskal Herriko Nafarroa Garaiko tren geltoki zahar bat da, Sunbilla udalerrian kokatuta dagoena.
Luis Tolosa
Biografia
Pasaiako portuko delineatzaile gisa lan egin zuen 30 urtez. Prestakuntza autodidakta eskuratu zuen eta arkitekto gisa lan asko burutu zituen. Izan ere, Gipuzkoako gerra ondoko arkitekturan, funtsezko papera izan zuen. Halere, ondare industrialeko eraikin askoren egilea izan arren, ezin izan zituen bere lanak sinatu, arkitekto titulua ez izanagatik.
Garaiko abangoardiako arkitektura arrazionalistaren kanonak jarraitu zituen. Materialari dagokionez, orduan zeharo berrria zen betoi armatua erabili zuen.
You'll Never Walk Alone
Ingalaterran 1960. urtean Gerry & The Pacemakers musika taldeak hitzak bere erara moldatu eta 1963ko urriaren 26rako herrialde hartako abesti sailkapeneko lehenbiziko postua bereganatu zuen. Garai hartan Liverpool FC futbol taldeko zaletuek abestia bere egin eta partidu bakoitzaren hasieran abesten hasi ziren, honela bada, talde honetako ereserki bilakatu eta izenburua berriz bere leloa izan zen. Gaur egun Celtic taldearen ereserkia ere bada.
Arrigazteluko geltokia
Gaur egun, Bidasoako bide berdearen barruan dago.
Historia
1920. urtean izan zituen bidaiari gehien trenak, 171 000 guztira. Hamalau urte geroago, ordea, erdira baino gehiago jaitsi zen kopurua (78 000). Ondasunen garraioa ere gainbeheraren lekukoa izan zen: 1924. urtean 77 000 tona garraiatu ziren eta bederatzi urte geroago, 14 000 bakarrik. Erabilera gero eta gutxiagoak zekarren krisian murgilduta, 1953ko uholdeek gogor jo zioten zerbitzuari, azpiegitura kaltetuz. Hiru urte beranduago, 1956ko abenduaren 31an, behin betiko itxi zen trena.
Egoera
Geltokia Irun — Elizondo burdinbidearen 30,5 kilometro-puntuan zegoen, 103 metroko altueran, Arrigaztelu–Galtzada eta Latsa geltokien artean. Tartea bide bakarra da eta ez zegoen elektrifikatuta.
1221 Avenue of the Americas
1221 Avenue of the Americas edo McGraw-Hill Building, Ameriketako Estatu Batuetako New York hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 205 metro eta 51 solairu dauzka eta 1969an amaitu zuten eraikitzen.
Kliment Kolesnikov
Kliment Andreievitx Kolesnikov, errusieraz Климент Андреевич Колесников, (Mosku (Errusia) 2000ko uztailaren 9a) igeriketan aritzen den kirolari errusiarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), bi domina eskuratu zituen: 100 m estilo librean brontzezkoa 47,44ko denborarekin, Caeleb Dressel estatubatuarraren (urrezkoa, 47,02koarekin) eta Kyle Chalmers australiarraren (zilarrezkoa, 47,08koarekin) atzetik sailkatuz. 100 m bizkar estiloan, berriz, zilarrezkoa eskuratu zuen 52,00 denbrarekin, Jevgeni Rylov herrikidearen atzetik (urrezkoa, 51,98koarekin) eta Ryan Murphy estatubatuarraren (brontzezkoa, 52,19koarekin) aurretik sailkatuz. Kontuan izan, NOBek (Nazioarteko Olinpiar	Batzordea) ezarritako zigorra zela medio, Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, errusiar kirolariek ezin izan zutela	Errusiaren izenean esku hartu eta ROCen (Russian Olympic Committee) izenean eta banderapean	lehiatu zirela.
Thamnornis chloropetoides
Thamnornis chloropetoides Thamnornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Bernieridae familian sailkatua dago.
Josep Benet
Josep Benet i Morell (Cervera, Lleida, Katalunia, 1920ko apirilaren 14a - Sant Cugat del Vallès, Katalunia, 2008ko martxoaren 25a) abokatua, politikaria eta historialaria izan zen.
Bizitza
Zuzenbide-ikasketak egin zituen Bartzelonako Unibertsitatean, eta auzipetu askoren defentsa egin zuen frankismoaren garaiko gerra-kontseilu askotan. 1969-1971 urteetan, Kataluniako alderdi ezkertiarrak eta nazionalistak biltzen zituzten zenbait erakunde sortzen lagundu zuen, hala nola Taula Rodona, Forces Polítiques de Catalunya eta Assamblea de Catalunya.
1977ko hauteskundeetan L´Entesa dels Catalans koalizioko senatari aukeratu zuten, eta Estatut de Catalunya idatzi zuen batzordeko kidea izan zen. PSUC alderdiak Generalitateko lehendakari izateko aurkeztu zuen 1980ko hauteskundeetan, eta Kataluniako Legebiltzarreko parlamentari hautatu zuten. Montserrateko Abadiako Germinabit argitalpena zuzendu zuen 1957-1962 urteetan. 1969an Edicions Catalanes, de París sortu zuen Jordi Pujolekin batera.
XIX. eta XX. mendeetako historiari buruzko liburuak idatzi zituen, hala nola Maragall i la Setmana Trágica (1963), El moviment obrer durant el bieni progresita: 1854-1856 (1976) eta Catalunya sota el régim franquista (1973).
Japalura tricarinata
Japalura tricarinata Japalura generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Ompok karunkodu
Ompok karunkodu Ompok generoko animalia da. Arrainen barruko Siluridae familian sailkatzen da.
Kaputxinoen komentua (Altsasu)
Kaputxinoen komentua Altsasuko monasterioa da, frantziskotarren Anaia Txiki Kaputxinoen Ordenaren adarrena.
Jasokundeko eta Sagarrondoko Andre Maria eliza
Jasokundeko eta Sagarrondoko Andre Maria eliza Gipuzkoako Hondarribia udalerriko Alde Zaharreko Kale Nagusian dagoen eliza bat da. Hondarribiko gaztelua, Casadevante jauregia, Zuloaga jauregia eta Hondarribiko udaletxetik hurbil dago.
Kaputxinoen komentua (Altsasu)
1905ean agertu ziren lehendabizikoz kaputxinoak Altsasun, apaiz eta misiolarientzat seminario bat eratu zutenean, 1988ra arte iraun zuena.
Jasokundeko eta Sagarrondoko Andre Maria eliza
Historia
Hondarribiko hiribildua leku estrategikoan zegoen, eta harresiz inguratua, eta segur aski, eliza ere edukiko zuen. 1474. urtean, eliza berria eraikitzen hasi ziren tenplu zaharra zegoen lekuan, eta 1549an bukatu zuten. Esteban Albizuri hargin maisuak gidatu zituen lanak 1531. urte arte (urte horretan hil zen). handik aurrera, haren seme Juan Perez Albizurik ardura hartu zuen.
Kaputxinoen komentua (Altsasu)
Komentuaren eliza 1913an bukatu zuten, neogotiko estiloan. Egun Altsasuko kaputxinoak elizaz, Ziordiko mojen kapelategiaz eta Frantziskotarren Laikoen Ordenaz arduratzen dira.
Jasokundeko eta Sagarrondoko Andre Maria eliza
Eraikina
Hiribilduko tokirik gorenean dago eliza, Kale Nagusia hasten den lekuan eta Karlos V.aren gazteluaren aurrean. Oinplano latindarra du, eta hiru habearte, hirurak ere desberdinak luze-zabalean, gurutzadura eta guzti. Elizaren barrualdeak honako neurriak ditu: 44 x 28 m. Habearteek gangak dituzte, era askotako gurutzadurekin. Arku batzuen nerbioek angelua sortzen dute, eta deigarria gertatzen da hori. Beheko koruaren ganga ere nabarmentzeko modukoa da, oso ederra: ganga izartua da, nerbio fin eta dotorez egina, eta landare eta animalia ugariren irudiek apaintzen dute. Koruari eusten dion arkuaren aurrealdea ere ez da nolanahikoa.
Eliza honek mota askotako euskarriak ditu, eta horrek berezi bihurtzen du. Koroari eusten dioten biak desberdinak dira (ez dituzte diametro eta oinplano berak). Hori hola izateak badu bere arrazoia: ebanjeliokoak sendoagoa izan beharra zuen, organoaren pisuari ere eutsi ziezaion.
Beirateak
Beirateak irudikatzen dute:
Lehenengoak, eskuin aldetik sartzean, 1620. urtean, Hondarribian batzartuta, Gipuzkoako Batzar Nagusiak Andre Maria Sortzez Garbiaren misterioa publikoki zein pribatuan defendatzeko egin zuten zin ematea.
Hurrengo leihatean, gurutzealdearen ondoan dagoen eskuineko habearteari dagokiona, Guadalupeko Andre Mariari hondarribiar setiatuek 1638ko uztailean egindako zin ematea ikus daiteke. Beirate honek 5.260 pezeta kostatu zuen, eta 1911ko urriaren 23an onartu zen.
Hurrengo beiratean, San Juan de Dios kongregazioak ordaindua, 1524. urtean gertatutako eszena bat ikus daiteke; horretan, san Juan de Dios, Hondarribiko setioaren defentsan zegoenean eta hornikuntza bila zaldiz atera zenean, zalditik erori zen, eta Andre Maria agertu zitzaion artzain-eme irudiz.
Eszena bera irudikatzen duen eskultura itsusi bat badago Hondarribiko sarreran, eta harrigarriagoa dena da, nahikoa frogatuta dagoela delako santu hori ez zela inoiz Hondarribian egon.
Badira absidean beste sei leihate, garai batean itsutuak egon zirenak, eta, eraberrituta, hiruk beirateak dituzte, eta hona hemenbeirate hauek erakusten dutena:
Iparraldeko fatxadan bi leihate eraberritu ziren. Beirate batek Frantsizko Xabier Indietan bataiatzen irudikatzen du. Bigarrenak, Maria Teresa Espainiako infantaren ezkontza.
Bitxikeriak
Juan Zarautz Ganboak, Gipuzkoako Kapitain-Jeneralak, aldare-nagusiko aldeak Bidasoa ibaiaren alde handi bat gaztelutik ikustea oztopatzen zuela esanez, lanak geldiarazi zituen. Geroago, ordea, muga aldeko Kapitain-jeneral izendatu zutenean, onarpena eman zuen proiektuarekin jarraitzeko, eta hondarribiarrek, esker onez, kapera nagusiko arku eta paretetan, harri-landuzko Zarauzko eta Ganboako armarriak jarri zituzten. Halaber, Kapera nagusi edo presbiterioan hilobiratua izateko eskubidea eman zitzaion.
Sakristiak setioen garaitan gordeleku bezala erabiltzen zen lurpeko pasabide bat zuen.
Fatxadaren ekialdean badago gaztelura eramaten zuen galeria edo paso bat. Galeria horretara zein gangetara joateko, sakristiaren ondoan dagoen eskailera kiribil bat dago.
1810. urtera arte, hilobiratzeak Eliza Nagusian egiten ziren. Hiru leku zeuden hilobiratzeko: Goiko «ziminterioa» (Bretxaren aldekoa) Beheko «ziminterioa» sakristiaren aldekoa, eta elizaren barruan. 1910-1914 aldian egin ziren obretan, oholtzaren zenbait taula altxatzean, gorpuzki piloa agertu zen, eta Domingotxoeneako hilerrira eraman ziren.
Salmophasia horai
Salmophasia horai Salmophasia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Vezot
Vezot Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vezot udalerrian erroldatutako biztanleak 65 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 40 etxebizitza zeuden, 29 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 40etxeak ziren. 29 etxebizitza nagusietatik 23 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 5 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 26 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 42 ziren, horien artean 34 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 34 pertsona aktiboetatik 29 lanean zeuden (16 gizon eta 13 emakume) eta 5 langabezian zeuden (4 gizon eta 1 emakume). 8 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 garraio enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
2000. urtean Vezot udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 468 hektarea erabiltzen.