cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mashū aintzira
Ezaugarriak
Aintziraren ertzean 200 metrotako altuera duten krater-hormak daude. 1931ean ikuspena neurtu zuten eta 41'6 metrotako sakoneraraino iristen zela ikusi zuten, Baikal aintzirak berak baino gehiago. Gaur egun 20 eta 30 metroren artean omen dago, dirudienez izokina eta amuarrainak sartu izanaren ondorioz.
Udan aintzira behelainoak estaltzen du eta misteriotsu bihurtzen du Diotenez zorte txarrekoa omen da aintziraren azala ikustea.
Etimologia
Ainuek Kamuy-to izena eman zioten, "deabruaren aintzira", eta ondoan dagoen mendiari Kamuinupuri. Japonierazko itzulpena aintzirarentzako Mashin-ko da eta mendiari Mashū deitu zioten "mendi biluzia". Urteen poderioz aintzirak ere mendiaren izena hartu zuen.
Historia
Mashū sumendiaren aktibitatea oso handia da, Japoniako sumendien artean bigarrena, hala ere azken erupzio handia duela 2.000 urte izan zen.
Flora eta fauna
Aintzirako bizidun bakarrak fitoplanktona eta zooplanktona izan ziren izokinak eta amuarrainak sartu zituzten arte.
Aintziraren ertzetan izeiak eta piceak dira nagusi.
Flexanville
Flexanville Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Flexanville udalerrian erroldatutako biztanleak 563 ziren. Familiak 198 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 91 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 219 etxebizitza zeuden, 199 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 208 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 199 etxebizitza nagusietatik 180 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 136 etxek bost zituzten. 162 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 119 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Flexanville udalerrian 207 unitate fiskal zeuden, 568,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.583 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Flexanville udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Creteuchiloglanis gongshanensis
Creteuchiloglanis gongshanensis Creteuchiloglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Sisoridae familian sailkatzen da.
2014ko Belgikako Itzulia
2014ko Belgikako Itzulia txirrindularitza lasterketa honen 84. edizioa izan zen. 2014ko maiatzaren 28 eta ekainaren 1 artean ospatu zen, 719,2 kilometro eginez 5 etapatan. Garailea Tony Martin izan zen.
Schizothorax yunnanensis
Schizothorax yunnanensis Schizothorax generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Jean Neuhaus (1877-1953)
Biografia
Jean Neuhaus pralineren asmatzailea izan zen, 1912an. Bruselan zegoen "Erreginaren galeria"n kokatuta zegoen farmazia-gozogintza-txokolate lantegia hartu zuen. 1912an, lehen txokolatea beten zuren, horrela pralina sortuz. Hiru urte geroago, bere emazteak, Louise Agostinik, pralinak saltzeko modu berri eta finduagoa irudikatu zuen, ballotina sortuz. Azken honen helburua praline ez kaltetzea zen.
Lamanva
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da.
Arceau
Arceau Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Arceau udalerrian erroldatutako biztanleak 627 ziren. Familiak 250 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 99 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 87 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 274 etxebizitza zeuden, 252 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 253 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 252 etxebizitza nagusietatik 220 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 186 etxek bost zituzten. 236 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 83 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 154 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 433 ziren, horien artean 321 aktiboak ziren eta 112 inaktiboak ziren. 321 pertsona aktiboetatik 312 lanean zeuden (167 gizon eta 145 emakume) eta 9 langabezian zeuden (2 gizon eta 7 emakume). 112 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Arceau udalerrian 267 unitate fiskal zeuden, 703,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.990 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina eta 3 argiketariak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Arceau udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 963 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Keigo Higashi
Keigo Higashi (東 慶悟) Japoniako futbolaria da. 2012ko Udako Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen.
Palmolive Building
Palmolive Building, Ameriketako Estatu Batuetako Chicago hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 172 metro eta 37 solairu dauzka eta 1929an amaitu zuten eraikitzen.
Holabird & Root arkitekto taldeak diseinatu zuen Art Déco estiloan.
Krížová Ves
Krížová Ves Eslovakiako udalerri bat da, Kežmarokeko barrutian kokatuta. 11,93 km²ko azalera du eta 2202 biztanle 2017ko datuen arabera.
Dionys Mascolo
Dionys Mascolo (1916ko otsailaren 11 - Paris, 1997ko abuztuaren 20a) frantses idazle eta filosofoa izan zen. Nazien nagusitasunaren kontra borrokatu ziren intelektualen taldeko kidea eta aitzindaria izan zen, Edgar Morin, Maurice Blanchot, Georges Bataille, Maurice Nadeau eta Marguerite Durasekin batera. 1946. urtean Alderdi Komunistako kide egin zen, baina handik hiru urtera utzi zuen alderdiko militantzia. 1953an Le Communisme liburua argitaratu zuen; liburu horretan komunismoa finkatu beharra azpimarratu zuen, baina, aldi berean, hori ezinezkoa zela aitortu zuen. De Gaulle jeneralaren erregimenaren etsai sutsuenetakoa izan zen, batez ere bere iritzian De Gaullek Frantzia demokratikoa diktadura presidentzialistara eraman zuen estatu kolpea jo zuenez gero. 1960. urtean Aljeriako gerraren kontrako 121en manifestuaren bultzatzailea izan zen; handik denbora gutxira bere gain hartu zuen Intsumisioaren Eskubideari buruzko Aitorpena idazteko ardura. Ezkerreko sistema politiko-sozialei buruzko gogoeta nabarmentzen da Mascoloren lanetan, Autour d'un communisme de pensée (Komunismo teorikoari buruz), bere azken obraren izenburuak eta edukiak aditzera ematen duen bezala.
Krížová Ves
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1290. urtekoa da.
Phymaturus patagonicus
Phymaturus patagonicus Phymaturus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Apalis chariessa
Apalis chariessa Apalis generoko animalia da. Hegaztien barruko Cisticolidae familian sailkatua dago.
Manuela Velasco
Manuela Velasco Díez, (Madril, Espainia 1975ko urriaren 23a - ) aktore eta telebistako aurkezle espainiarra da. Concha Velasco aktore eta telebistako aurkezlearen iloba da.
Autariba (Tarn eta Garona)
Autariba Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Karibeko historia
Karibeko historiak XV. mendetik aurrera Europako potentzien borroka kolonialetan eskualdeak izan zuen paper esanguratsua erakusten du. XX. mendean, Karibea berriz ere garrantzitsua izan zen Bigarren Mundu Gerran, gerraosteko deskolonizazioaren olatuan eta Kuba komunistaren eta Estatu Batuen (US) arteko tentsioan. Genozidioak, esklabutzak, immigrazioak eta munduko potentzien arteko lehiak Karibeko historiari neurriz kanpoko eragina eman diote eskualde txiki honen tamainarekiko.
Giovanni Bellini
Biografia
Giovanni Bellini bere garaikideek margolari handi gisa estimatzen zuten arren, bere bizitza nahiko gutxi dokumentatuta dago; datu fidagarrien eskasia dela eta, garrantzi handiko bere lan askok ez dute behin betiko enkoadraketarik.
Karibeko historia
Karibea europar konkista aurretik
Karibeko gizakien frogarik zaharrena Trinidad hegoaldean dago Banwari Tracen, non 7.000 urteko aztarnak aurkitu diren. Aztarnategi horiek prezeramikazkoak dira, aro arkaikokoak, eta Ortoiroide izenarekin ezagutzen dira. Hispaniola uhartean giza asentamenduaren lehen froga arkeologikoak K.a. 3600 ingurukoak dira, baina aurkikuntza horien fidagarritasuna zalantzan jartzen da. Fidegarriagoak dira Kuban agertu direnak, K.a. 3100. urtekoak. Antilla Txikietako datarik goiztiarrenak K.a. 2000. urtekoak dira, Antiguan. Haize uharteetako prezeramika-gordailurik ezak eta teknologiaren desberdintasunak iradokitzen dute kolono arkaiko hauek Erdialdeko Amerikako jatorria izan dezaketela. Ez dago ziur uharteen ortotiroideen kolonizazioa gertatu ote zen, froga gutxi baitago.
Giovanni Bellini
Jatorria
Giovanni Bellini Venezian jaio zen; bere jaiotzaren data zehatza ez den arren, Jacopo Bellini veneziar artista finkatu baten semea zen. Giorgio Vasarik dio: 1516an, laurogeita hamar urte zituela, hil zela, eta, horregatik, 1426an jaio zela uste da. Ezagutzen ez zituen artistekin, akats horiek ohikoak omen ziren Florentziako historialariarengan, baina Belliniren amaren, Anna Rinversi markaktarraren, testamentuan, 1429an, bere lehen erditzearen harira egindako dokumentu batek ukatu egiten du. Ez da ziurra familiako seme nagusia zenik; garaiko iturriek beti hitz egin dute Giovanni baino zaharragoa zen Gentilez, eta bere arreba Nicolosia ere (gero Andrea Mantegnarekin ezkondu zena) zaharragoa izan daiteke, edo laugarren anaia bat, Niccolò, Meyer Zu Capellenek 1985. urtean soilik aurkitua. Beraz, Giovanniren jaioteguna ez zen hogeiko hamarkadakoa izango, baizik, gutxienez, 1432 - 1433 ingurukoa, beranduagokoa ez bada.
Karibeko historia
Karibea europar konkista aurretik
K. a. 400 eta K. a. 200 urte bitartean, zeramika erabili zuten lehen nekazariak, Saladoid kultura izenekoa, Hego Amerikatik Trinidadean sartu ziren. Orinoko ibaiaren azpitik Trinidadera hedatu ziren, eta gero azkar hedatu ziren Karibeko uharteetara. 250. urtearen ondoren beste talde bat, Barrancoideak, Trinidadean sartu zen. Barrancoide gizartea Orinoco zehar desagertu zen 650. urte inguruan eta beste talde bat, arawak hizkuntzaren hiztunak, eremu hauetan eta Karibeko mendikateraino hedatu zen. 1300 inguruan talde berri bat, maioideak (ustez karibe hizkuntzak mintzatzen ziren herriak) Trinidadean sartu ziren eta bertako kultura nagusi izaten jarraitu zuten espainiar kolonizaziora arte.
Autariba (Tarn eta Garona)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Karibeko historia
Karibea europar konkista aurretik
Europak Karibeko uharte gehienak aurkitu zituenean, hiru herri indigena nagusi bizi ziren uharteetan:
Giovanni Bellini
Jatorria
Ondoren, bere legitimitatearen auzia dago. Normalki, seme naturaltzat hartzen da aitarengandik ezkontzaz kanpoko beste emakume batetik jaiotakoa, edo Annarekin baino lehenagoko ezkontza batetik; Anna Rinversik, 1471ko azaroko testamentu-dokumentuan oinarrituta, dagoeneko Jacoporen alarguna, erabakitzen du bere ondasunak Niccolò, Gentile eta Nicolosiarentzat izango direla. Giovanni aipatzen ez duenez, Fiocco-k (1909) uste zuen horrek frogatzen zuela bere ama beste bat zela. Tesi hori ez dago inongo frogetan oinarriturik, eta horren inguruko ondorengo kritikak zuhurra izan dira.
Karibeko historia
Garai koloniala
Kristobal Kolon Ameriketara bidaiatu zuen lehen esploratzaile europarra izan zen, baina laster portugaldar nahiz espainiar itsasontziak Erdialdeko eta Hego Amerikako lurraldeak eskatzen eta aldarrikatzen hasi ziren. Kolonia hauek urrea eta aberastasunak Europara bidaltzen zuten eta, laster, Europako beste potentzia batzuek, batez ere Ingalaterra, Herbehereak eta Frantziak, euren kolonia errentagarriak ezartzeko ahalaginak egiten hasi ziren. Koloniak handitzeko asmoak Karibea gerra gune bihurtu zuen mendeetan zehar.
Giovanni Bellini
Bizitza eta lanak
Jacopo Bellini veneziar artistaren semea zen. Haren eta Andrea Mantegnaren eraginpean hasi zen lanean. Piero della Francescaren eta Antonello da Messinaren margolanak ezagutzea erabakigarria izan zen haren lanaren bilakabidean, gero eta pintura argitsuagora jo baitzuen.
Karibeko historia
Konkista espainiarra
Espainiako koroak bidalitako Kristobal Kolon esploratzailearen lehen bidaian, 1492-1493 urteetan, Bahametako, Kubako eta Hispaniolaren bertako herriekin harremanetan jarri zen. Une horretatik aurrera espainiarrek Antillak eta Karibe itsasoko kostalde kontinentalen ustiapen ekonomikoa eta konkista militarra hasi ziren. 1898ra arte Puerto Rico zein Kuba, inguruko uharteeki batera, Espainiarenak izan ziren
Autariba (Tarn eta Garona)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Arkauti
Arkauti (Arcaute gaztelaniaz, eta ofizialki Arkauti / Arcaute) Gasteizko udalerria osatzen duten kontzejuetariko bat da. 515 metroko garaieran kokaturik dago.
Karibeko historia
Europako beste konkistatzaile batzuk
Europako beste herrialdeak, Espainiako indarra jaisten zen arabera, Karibeko lurraldetan zabaltzen joan ziren, bertako herrien kulturak deseginez eta gatazkak nonahi sortuz:
Arkauti
Bertan dagoen Polizia eta Larrialdietako Euskal Akademiagatik da ezaguna herriaren izena.
Karibeko historia
Gerrak
Kariben potentzia askoren arteko talkak ezagutu dira, bertan sortutako gatazken ondorioz edo beste tokietan sortutakoen erantzunez:
Arkauti
Garraioa
Araba Bus sareko lineak zerbitzua ematen dio herri honi:
Karibeko historia
Esklabotza
Europearren presentzia Kariben eragin handia izan zuen bai ondasunetan baita ere bertako herri-indigenen artean. Pontentziek herrialde horietan diru-iturriak eta aberastasunak bilatzen zituzten. Laster, lur aberatsak zirela eta, zenbait produktuak ekoizteko ere erabili zituzten, tartean, azukre-kanabera, kafea eta kotoia sortzeko. Kanaberaren ekoizpenak jende asko eskatzen zuen, horrela, plantazio handiak sortu ziren eta, langile merkeak eskuratzeko, esklabotza sare berriak. Esklabotza negozio handia eragin zuen, batez ere Afrikatik eramandako pertsonekin, eta laster beltzen komunitateak sortu ziren Karibeko lurraldetan, giza paisaia erabat aldatuz. Kalkulatu da ia 12.000.000 pertsonak eramanak izan ziren Amerikara esklabo gisa.
Lorry-lès-Metz
Lorry-lès-Metz Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Karibeko historia
Esklabotza
Esklabotzak, bestetik, gizartean ondorio ekonomiko larriak utzi zituen: milaka langile formakuntzarik gabekoak eta produktu gutxi batzuen ekoizpenetan lotutako herrialdeak. Azukre-kanabera aberastasuna eragi zuen potentzia kolonialetan baina, atzean, krisien eta pobreziaren arrastro bat utzi zuen.
Giovanni Bellini
Bizitza eta lanak
1479tik aurrera Veneziako margolari ofiziala izan zen. Ingurunea eta irudiak bat egiten lehena izan zen. Haren Andre Mariak zerukoak eta mundu honetakoak dira aldi berean. Batzuk Venezian bertan daude: Andre Maria santuz inguraturik; Andre Maria tronuan, Haurra lokarturik duela, Andre Maria, Haurra eta santuak.
Karibeko historia
Independentzia
Nolabait, amaitu gabeko prozesua da zeren eta lur batzuk oraindik beste estatuen menpe baitadaude:
Giovanni Bellini
Bizitza eta lanak
San Frantzisko estasian (1480 aldean, Frick bilduma, New York) Belliniren margokeraren adierazgarria da. Santua oso txikia ikusten da eta, hala ere, edertasunaren aurrean ageri duen lilura mistikoa hain da handia, non erabat erakartzen duen ikuslea. Belliniren inguruak ez dira Mantegnarenak bezain nabarmenak; koloreak bigunagoak dira, eta indartsuagoa argia. Aldi berean, flandriar maisu handien ardura bera du Bellinik izadiko xehetasunetan. Flandriarrek ez bezala ordea, badaki begiralearen eta paisaiaren arteko proportzio espaziala definitzen: lehen planoko harkaitzak sendoak dira, perspektibaren lege egoki bati jarraituz.
Veneziako hiriko margolari nagusia zenez gero, erretaula handi asko egin zuen. Horietan aipagarriena azkena da, Pala di San Zaccaria (1505, San Zaccaria eliza, Venezia). Ezaugarri nabarmenena, florentziar aurrekarien ondoan, konposizioaren zabaltasuna ez ezik, margolanari darion meditaziozko giroa da, baretasun zoragarria: elkarrekin hizketan aritu ordez, badirudi pertsonaiek barne harreman bat dutela, keinuen erretorika oro alde batera utzita. Kontraste gogor oro ezabaturik, oharkabean nahasten dira, ia, argiak eta ilunak, eta aberastasun eta sakontasun berria dute koloreek. Horretan, ondo uztartzen baititu Masaccioren florentziar handitasuna eta Jan van Eycken iparraldeko barrukotasun poetikoa, XV. mendeko margolari nagusien oinordeko gertatzen da Bellini.
Beste zenbait lan nagusi hauek dira: Jesukristo bedeinkazioa ematen (1460 aldean, Louvre, Paris), Andre Maria eta Haurra lau santuz inguraturik (1490-1500, Louvre, Paris), Baratzeko otoitza (1459-1465, National Gallery, Londres); Jesukristoren itxuraldatzea (1480 aldean, Museo di Capodimonte, Napoli), Pietatea (1465, Pinacoteca di Brera, Milan), Allegoria sacra (1490-1500, Uffizi Galeria, Florentzia) eta Jainkoen oturuntza (1514, Washingtongo Arte Galeria Nazionala), gai profanoz margotu zituen koadro bakanetako bat. Halaber erretratu anitz egin zuen. Leonardo Loredan Duxa (National Gallery, Londres) da ospetsuenetariko bat.
Obra ezagunenak
Oso obra zabala utzi zuen Bellinik. Hona hemen ezagunetariko batzuk:
Karibeko historia
Independentzia
Haiti, Hispaniolako Saint-Domingue kolonia frantziar ohia, Europako potentzietatik independizatu zen Karibeko lehen nazioa izan zen. 1791n, esklaboen matxinada bat, Haitiko Iraultza izatera iritsi zen. Haren burua Toussaint Louverture izan zen. Haren agindupean Haiti errepublika beltz aske gisa ezarri zen 1804 inguruan. Haiti errepublika beltz zaharrena izatera iritsi zen, eta Ipar hemisferioko bigarren errepublika zaharrena, Estatu Batuen ondoren. Hispaniolaren gainerako bi herenak Haitiko indarrek konkistatu zituzten 1822an. 1844an, Dominikar Errepublika sortu berriak Haitirekiko independentzia aldarrikatu zuen.
1958 eta 1962 artean, britainiarrek kontrolatutako Karibeko zatirik handiena Mendebaldeko Indietako Federazioa bihurtu zen, beste nazio askotan banandu aurretik.
Estatu Batuen eragina
Egungo Karibeko estatu askok Ameriketako Estatu Batuen kontrola eta interbentzioak pairatzen dituzte. Monroe doktrinaz geroztik, Estatu Batuek eragin handia izan zuten Karibeko nazio gehienetan. XX. mendearen hasieran, eragin hori handitu egin zen Banana Gerretan parte hartzeagatik. Britainia Handiko edo Frantziako kontroletik kanpoko eremuak "Amerikako Inperio Tropikala" izenez ezagutu ziren Europan. Politika hori XX. mendean zehar mantendu zen, eraso eta estatu kolpe askotan gauzatuz. Bereziki larria Kubako Iraultzaren aurka burututako estrategia izan zen. Baina Cochinos badiarena ez zen inbasio bakarra: 1915etatik 1934 arte Hispaniola inbaditu zuten, 1983an Grenada, 1994an Haiti...
Autariba (Tarn eta Garona)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 41 ziren, horien artean 28 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 28 pertsona aktiboetatik 24 lanean zeuden (12 gizon eta 12 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Lorry-lès-Metz
Biztanleria
2007an Lorry-lès-Metz udalerrian erroldatutako biztanleak 1.401 ziren. Familiak 528 ziren, horien artean 96 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 76 bakarrik bizi ziren emakumeak), 188 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 212 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 568 etxebizitza zeuden, 549 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 18 hutsik zeuden. 503 etxeak ziren eta 64 apartamentuak ziren. 549 etxebizitza nagusietatik 476 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 98 etxek lau zituzten eta 402 etxek bost zituzten. 462 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 199 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 319 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Autariba (Tarn eta Garona)
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra zerbitzu enpresa batena zen.
2000. urtean Auterive udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 350 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lorry-lès-Metz
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 930 ziren, horien artean 657 aktiboak ziren eta 273 inaktiboak ziren. 657 pertsona aktiboetatik 623 lanean zeuden (326 gizon eta 297 emakume) eta 34 langabezian zeuden (21 gizon eta 13 emakume). 273 pertsona inaktiboetatik 88 erretiraturik zeuden, 130 ikasten zeuden eta 55 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Borneo
Borneo munduko hirugarren uharterik handiena da, Groenlandia eta Ginea Berria ren ondoren, 743.330 km2-ko azalerarekin. Insulindia uhartedian dago eta 16 milioi pertsona bizi ziren guztira 2000. urtean.
Lorry-lès-Metz
Diru sarrerak
2009an Lorry-lès-Metz udalerrian 574 unitate fiskal zeuden, 1.515 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.667 euro zen.
Borneo
Asiako hego-ekialdean kokatuta, lurraldea administratiboki hiru herrialdetan banaturik dago: alde batetik, Indonesiak zati handiena du (Kalimantan), hegoaldeko bi herenak hain zuzen ere, eta 6.887.000 biztanle. Bestetik, Malaysiak ipar-mendebaldeko herena hartzen du ia osorik (Ekialdeko Malaysia, hots, Sabah eta Sarawak); azkenik, harexen erdialdean, Brunei dago.
Lorry-lès-Metz
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 47 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Borneo
Hiri nagusia Bandjarmasin da. Beste hiri garrantzitsuak Balikpapan, Brunei, Kota Kinabalu, Kuching eta Pontianak dira.
Lorry-lès-Metz
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
Borneo
Geografia
Muga hauek ditu: iparraldean Hegoaldeko Txinako itsasoa, ipar-ekialdean Celebesko itsasoa, Makassar itsasartea ekialdean, Javako itsasoa hegoaldean, eta Karimata itsasartea hego-mendebalean. Borneo uhartea oso menditsua da eta Kinabalu (4.095 m) da mendirik altuena, uhartearen iparraldeko muturrean kokatutakoa.
Lorry-lès-Metz
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
Borneo
Geografia
Oihan sarri batek ia uharte osoa estaltzen du. Borneoko zenbait eremu ikertu gabe daude oraindik. Oihan ezezagun honetan, Barito, Kapuas eta Mahakan ibaietan zehar, jatorriz Indonesiakoa den jendea bizi da; Dayak herria, hain zuzen.
Ibaiei dagokienez, Kapuas (1.143 km), Mahakam (980 km), Barito (880 km) eta Rajang (563 km) luzeenak dira.
Cruzmaltina
Cruzmaltina Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Schizothorax zarudnyi
Schizothorax zarudnyi Schizothorax generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Bief-du-Fourg
Bief-du-Fourg Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bief-du-Fourg udalerrian erroldatutako biztanleak 154 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Borneo
Historia
Europarrak XVI. mendean Borneoko kostaldean finkatu ziren. Holandarren, espainiarren eta ingelesen helburua izan zen uhartearen jabe egitea. Japoniarrek Kalimantan (Borneo holandar zaharra) hartu zuten 1942. eta 1945. urteetan zehar, egun Indonesiaren zati bat dena. Iparraldeko Borneo zaharra (egungo Sabah) eta Sarawak estatua Malaysiari lotu zitzaizkion 1963. urtean. Brunei sultanerria ingelesen mende dago.
Ekonomia
Dayak herrian erretako eremuen gaineko nekazaritza erabiltzen du, ladang izeneko teknikaz. Nekazari herria da: ekialdean, arroza, tabakoa eta piperra landatzen dituzte eta hevea iparraldean. Petrolio baliabideak ez daude oso ustiatuta (Tarakan eta Banjun petrolio putzuak daude eta petrolio findegia Balikpapanen). Kalitate eskaseko ikatza du, gero eta garrantzi txikiagokoa.
Bief-du-Fourg
Etxebizitza
2007an 87 etxebizitza zeuden, 63 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 61 etxeak ziren eta 26 apartamentuak ziren. 63 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 55 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 34 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 90 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 64 lanean zeuden (38 gizon eta 26 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bief-du-Fourg udalerrian 65 unitate fiskal zeuden, 173 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.301 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Bief-du-Fourg udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lamorna
, 'Nansmornow', Ingalaterrako Kornualles konderriko kostaldeko herri, haran eta senaia bat da.
Titterten
Titterten Suitzako udalerria da. Basilea Herrialdea kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Marie Vassilieff
Marie Vassilieff, jaiotzez, María Ivánovna Vasílyeva eta zirilikoan Мари́я Ива́новна Васи́льева (Smolensk, Errusia, 1884ko otsailaren 12a - Nogent-sur-Marne, 1957ko maiatzaren 14a) pintore eta eskultore errusiar-frantsesa izan zen, kubismoaren lehen sustatzaileetako bat. Antzerki-diseinatzailea eta -dekoratzailea ere izan zen.
1910eko hamarkadako pintoreen belaunaldian, kubismoaren tresnez busti zen eta bere hizkuntza sortu zuen. Vassilieff Urrezko Atalekoa izan zen, kubismoarekin, suprematismoarekin, futurismoarekin eta konstruktibismoarekin lotutako Europako abangoardiako artisten taldea.
Errusiako gastronomia
Sukalde errusiarra oso aberatsa da plateretan, herrialdearen tamaina eta ezaugarri multikulturalen ondorioz. Oinarria muturreko hotzak jasaten dituzten nekazari herrialdeetan dauka. Gastronomia honetan, arrain a ugaria da (ketua normalean), eskortako hegaztiak, adarzabala, perretxikoak, basafruituak eta eztia. Bestetik zekale a, gari a, garagar ra eta artatxiki a, ogi, krepe, zereal, kvas, garagardo eta vodka famatuan erabiliak. Oso ohikoak dira haragi edo arrainarekin egindako zopa eta potajeak.
Marie Vassilieff
Biografia
1905ean, Parisera joan zen, orduan munduko arte-hiriburura, Alexandra Feodorovna enperatrizaren beka batekin, eta 1907an bertan jarri zen behin betiko. Arte Ederren Eskolan, besteak beste Sonia Delaunayrekin, Olga Meerson eta Henri Matisserekin (1869-1954) ikasten ari zen bitartean, egunkari errusiar bateko korrespontsal lan egin zuen eskolak ordaintzeko. Hiru urte geroago, tailer bat sortu zuen, gero, Montparnasseko museoa izan zena. Tailer horretan Nina Hamnett, Alexandra Povorina edo Ossip Zadkinek ikasi zuten.
1911n, pintura- eta eskultura-akademia errusiarra sortu zuen Maine etorbideko 54. zenbakian. Garai hartako artearen abangoardiarako topaleku izan zen, eta artista hauek izan ziren: Maria Blanchard, Muñeca Hamnett, Amedeo Modigliani, Liposchine Jsip. 1998tik 2013ra, akademia hori izan zuen lantegia Montparnasseko Museoa izan zen. Gero Villa Vassilieff bihurtuko zen 2020ra arte.
Errusiako gastronomia
Ezaugarriak
Gastronomia errusiarean frantziar sukaldaritzako elementuak aurkitu daitezke, hala nola, Errusiar Inperio ko beste herrialde batzuetakoak.
Marie Vassilieff
Biografia
Denbora gutxian, atelierraren jarduerak arte-mota guztiak hartu zituen. Marie Vassilieffen tailerreko hormak Marc Chagall eta Modiglianiren pinturez betetzen ziren bitartean (Pablo Picasso eta Fernand Légerren marrazkiak), gau artistikoak eta hitzaldiak egiten ziren. 1913ko maiatzaren 5ean, Fernand Leger-ek arte modernoari buruz hitz egin zuen: «Gaur egungo pinturaren jatorria eta haren balio adierazgarria», eta 1914ko maiatzaren 9an, hitzaldi horren bigarren zatia: «Gaur egungo pintura-errealizazioak», Parisko Eskolako pintoreen espiritu independentearen omenaldia.
Lamorran
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da.
Marie Vassilieff
Biografia
1914ko martxoan, Marie Vassilieffek Salon des indépendantsen hiru kubista-koadro erakutsi zituen: Konposizioa, Ikerketa eta Ikerketa II. Martxoaren 7an, Excelsior egunkariak lehen orrialdean 'ohial futurista' izena eman zion.
1914ko abenduan, Marie Vassilieffek pintura-akademia itxi, bigarren tailer bat erantsi eta kantina herrikoi bat ireki zuen. Erizain boluntario gisa eskaini zitzaion Frantziako Gurutze Gorriari, eta Parisko artista askoren diru-egoera azkar okertu zela ikusi zuen. Frantziako gobernuak, gerrako ekonomiari eusteko, konpentsazio-pentsio bat ematea erabaki zuen egoerak kaltetutako jarduera ekonomiko orori. Artistek, beren lanak erraz saldu ezin zituztenez, gutxieneko konpentsazio-pentsioa jaso zuten. Askotan janaria ezer askorik ez baitzuten, kantina aterpetxe ederra zen janari ekonomikorako eta gizarte-harremanetarako zentro baterako.
Gobernuak gelditze bat ezarri zuen, eta Parisko jatetxe eta kafetegiek goiz itxi behar izan zuten, baina Marie Vassilieffen kantina, klub pribatu gisa inskribatua, ez zegoen betebehar horren pean. Jende asko ibiltzen zen, elkargune bat izan baitzen bat-batean. Kist Thaulow norvegiarrak biolina jotzen zuen, Henrik Melcher Melchers suediarrak pianoa, Ossip Zadkine eta Marie Vassilieff errusiar dantzak eskaintzen zituzten eta Pablo Picassok toreatzaileak imitatzen zituen Tsuguharu Foujita eta Diego Rivera lagunak dibertitzeko. Picabia, Suzanne Valadon, Modigliani, Ossip Zadkine, Georges Braque, baina baita Serguéi Diaghilev eta Francis Poulenc ere.
Creteuchiloglanis kamengensis
Creteuchiloglanis kamengensis Creteuchiloglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Sisoridae familian sailkatzen da.
Errusiako gastronomia
Ezaugarriak
Zopa ohikoena shchi-a da (щи), patata, aza eta haragiarekin egina. Ukraina ko zopa tipikoena, borsch deitua (борщ), shchiaren antzekoa da, baina erremolatxa darama eta oso famatua da Errusia n.
Sialia
Sialia paseriformea ​​Turdidae familian hegazti generoa da.
Errusiako gastronomia
Ezaugarriak
Errusian urte guztian zehar jaten dira zopak, udan hotzak. Izan ere, osasuntsua dela egunero, lehen plater gisa zopa jatea, diote.
Marie Vassilieff
Biografia
1915eko urrian, Marie Vassilieff Errusiara itzuli zen, eta han hitz egin zuen azken aldiz gurasoekin. Bi erakusketa ertain futuristatan parte hartzeko aukera izan zuen, ingurune suprematista Petrograd, Dernière exposition futuriste '0,10 erakusketan'. Kasimir Malevitchek bere Carré negro sur fondo blanco famatua erakutsi zuen Moskun, 1916ko martxoko Magasin erakusketa, non lehen aldiz famatu egin zuten.
Fruktosarekiko jasanezintasun hereditario
Fruktosarekiko jasanezintasun hereditarioa, fruktosarekiko intolerantzia hereditarioa edo fruktosemia metabolismoaren akats bat da, aldolasa B entzimaren gabeziak eragindakoa. Fruktosemia daukaten gaixoek, ez dituzte sintomak pairatzen fruktosa, sakarosa edo sorbitola kontsumitzen ez badute.
Fruktosemiaren sintomen artean, oka k, hipogluzemia, ikterizia, hemorragia k, hepatomegalia, hiperurizemia eta giltzurruneko akatsak daude.
Errusiako gastronomia
Ezaugarriak
Lehen plater gisa entsalada asko aurki daitezke. "Errusiar ensaladilla", bertan, "Olivié ensaladilla" bezala ezagutzen da. Oso ohikoa da urtearen amaierako ospakizunetan jatea.
Bigarren plater gisa, haragi plater desberdinak daude. Adibidez, Stroganoff edo Shashlik (pintxoak), xerra edota haragi beteak, oilaskoa (Kiev erara). Arrainari dagokionez izokin a, amuarrain a, bakailao a eta gaizkata daude.
Barazkiei dagokienez, patata da gehien jaten dena, hainbat eratara (egosita, frijituta, purean...). Gehigarri bezala "smetana (сметана)" (esne-gain garratza) jartzen zaio.
Esneki etan anitztasun handia dago, esneki errusiar batzuk ez dira munduan ezagunak. Dendetan, "tvórog (творог)" (gaztanbera) eta "kefir (кефир)" (jogurtaren antzekoa) erraz aurkitzen dira. "Sirok v shokolade (сырок в шоколаде)" umeen artean oso ezaguna da.
Orearekin prestatzen diren platerak ere ezagunak dira, enpanadak, kasurako. Pirozhkí eta Pirogí dira adibide batzuk. Enpanadak aza, haragia, arraina, patata, limoia, mermelada, gaztanbera, albarikokea eta beste gauza batzuekin betetzen dira.
Tearentzat pasta, pasteltxo eta tarta mota asko daude.
"Blini (блины)" krepe famatuak oso herrikoiak dira San Petersburgo n. Hanburgesa eta sandwichen alternatibak dira beste herrialde batzuetan. Hauek gurina, smetana, marmelada, eztia, kabiarra, haragia, gazta, perretxiko, gaztanbera, sagarra, marrubia eta antzekoekin betetzen dira.
Kabiar errusiarra: bi kabiar mota existitzen dira: gorria (izokin arena) eta beltza (beluga, gaizkata edo sevrugarena). Beltza da garestiena. Gorria berriz, ez da garestia, hainbat toki eta plateretan aurkitu daiteke.
Udan kontserbak egiteko ohitura handia dago, fruta, barazki eta perretxikoenak. Konpota eta marmeladak ere egiten dira.
Merkwiller-Pechelbronn
Merkwiller-Pechelbronn Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Errusiako gastronomia
Ezaugarriak
Errusiako edari tradizionalak tea (normalean beltza) da, eguneko edozein ordutan hartzen dena. Beti gozorenbatekin lagunduta, noski. Errusiarrak oso gozozaleak direla esaten da.
Hotel del Luna
Hotel del Luna (Ilargi Hotela) 2019ko Hego Koreako telesaila da, Lee Ji-eun eta Yeo Jin-goo jabe eta kudeatzaile gisa, hurrenez hurren, mamuak soilik betetzen dituen hotel eponimoaren protagonista. Hong ahizpek idatzia, telebistan emititu zen 2019ko uztailaren 13tik irailaren 1era. 2019ko tvN drama ikusiena izan zen, eta kable bidezko telebistaren historiako hamabigarren nota da.
Merkwiller-Pechelbronn
Biztanleria
2007an Merkwiller-Pechelbronn udalerrian erroldatutako biztanleak 874 ziren. Familiak 337 ziren, horien artean 69 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 138 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 110 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Errusiako gastronomia
Ezaugarriak
Edari alkoholdunei dagokienez, garagardoa ("Baltika" da famatuena), vodka eta ardo gozoak daude.
Ginea Berria
Ginea Berria (tok pisinez: Niugini; Nieuw-Guinea; Papua edo, historikoki, Irian) Malaysiar artxipelagoko uhartea da, munduko bigarren handiena Groenlandiaren ondoren. Asiako hego-ekialdeko muturrean dago, Australiaren iparraldean. 786.000 kilometro koadroko eremua dauka, eta 2000. urtean 6,4 milioi biztanle zituen.
Securicula gora
Securicula gora Securicula generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Cebreiroko gazta
Cebreiroko gazta Galiziako behi esnez ekoitzitako gazta bat da. Jatorrizko Izendapen Babestua du eta Lugoko probintzian ekoizten da, Baralla, Becerreá, Folgoso do Courel, Cervantes, Navia de Suarna, As Nogais, Triacastela eta Pedrafita do Cebreiro udalerrietan.
Ginea Berria
Geografia
Ginea Berria uhartean Australiaren iparraldean eta ekuatorearen hegoaldean dago. Iparraldean Ozeano Barea du, Salomon eta Bismarck itsasoak ekialdean, Koral itsasoa eta Torres itsasartea, eta Arafura itsasoa hego-mendebaldean.
Uharteak balio ekologiko itzela dauka biodibertsitateari dagokionez. Izan ere, planetako euri-oihan tropikal zabalenetako bat dauka, eta munduko espezieen % 5-10 (portzentaje hau AEB eta Australiakoen antzekoa da). Espezie asko endemikoak dira, hau da, bertan bakarrik daudela, eta milaka oraindik ezezagunak dira zientzialarientzat. Kalkuluen arabera, 300.000 intsektu, 15.000-20.000 landare, ur gezatako 200 arrain eta 760 hegazti espezie daude.
Shunsuke Ando
Shunsuke Ando (安藤 駿介) Japoniako futbolaria da. 2012ko Udako Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen.
Ginea Berria
Banaketa administratiboa
Mendebaldeko erdia Indonesiaren administraziopean dago, ekialdekoak Papua Ginea Berria herrialdea osatzen du.
Apalis nigriceps
Apalis nigriceps Apalis generoko animalia da. Hegaztien barruko Cisticolidae familian sailkatua dago.
Phymaturus spectabilis
Phymaturus spectabilis Phymaturus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Marie Vassilieff
Biografia
1917ko urtarrilean, soldadutzan zauritu zuten Georges Braque zerbitzu militarretik askatu zuten. Marie Vassilieffek eta Max Jacobek bankete bat antolatu zuten beretzat eta haren emazte Marcellerentzat. Gonbidatuen artean zegoen Alfred Pina lankide berriarekin, Beatrice Hastings, Modiglianirekin izan zuen bi urteko harremana utzi berria zuena, baina ez zuten gonbidatu.
1917an Pierre semea izan zuen, eta Marie Vassilieffek askotan margotu zuen; trapuzko edo larruzko panpinak Berlinen, New Yorken eta Londresen eta Peggy Guggenheimek 1938ko azaroan erakustera gonbidatu zuen. 1920ko uztailean, Paul Léautaud idazlearen lagun Marie Dormoyk «Muñecas nuevas» artikulua idatzi zuen Arte te décoration aldizkarian, honela zioena:"«Marie Vassilieff-i dagokionez, bere panpinak benetako artelanak dira. Inork ezin du huts egin, milaren artean ezagutu lituzke. Bakoitzarentzat zirriborro asko egiten ditu, eta, modelatzearen indarragatik, kubismo onenean oinarritzen den eraikuntzaren sendotasunak, etengabe berritutako teknikak, karaktere bat erakusten du, herentzia bat azpimarratzen du, sentimenduz eta grinaz hornitutako pertsonaiak sortzen ditu, eta, azkenik, materia bizigabeari bizia ematen dio.»"
1920ko hamarkadatik aurrera, haren pintura-lanak nolabaiteko primitibismo baterantz egin zuen, forma biribilduekin eta kolore leunekin. Eta antzerkiaren diseinuaz eta eszenaz arduratu zen. Hala, urte haietan, panpinez gain, maskarak, flaskoak, jantziak, altzariak eta panel apaingarriak eta eszenografiak ere sortu zituen.
Marie Vassilieffek Arlequinade – Nouveau parfum de Rosine lurrinaren flaskoa marraztu zuen Paul Poiretentzat 1923an. Rolf de Maréko Balet suediarren 1923-1924 antzerki-denboraldiko jantziak egiteko tailerrak zuzendu zituen, batez ere Mundu Sorkuntzakoak, 1923ko urriaren 25ean estreinatu baitzen Camps-Élysées antzokian.
1925ean, «altzari barroko eta antropomorfo» bat sortu zuen, sei «txotxongilo altzariz» osatua, Arte apaingarri eta industrial modernoen nazioarteko erakusketarako.
1927an, La Coupole brasserieko bi zutabe apaindu zituen, Montparnasseko bulebarrean. Lehenbizikoan, Ama Birjina Beltz bat orraztu zuen, eta Georges Duhamel letra-gizona zela esan zuen; baina, berez, haren laguna zen, Claude Duboscq konpositorea, flauta jotzen zuena. Izan ere, begi biribilen atzean irekitako begi horiek, azeria sorbaldan pausatuta eta Ama Birjina Beltza zutela, 1928an Marie Vassilieffek Claude Duboscqentzat diseinatutako Le Pauvre Clair txotxongilo-ikuskizuneko panel apaingarrien antzekoak ziren.
Katalogo ofizialean «Artista pintore apaintzaile» gisa dago inskribatuta, eta 1937ko Bizitza Modernorako Arte eta Tekniken Nazioarteko Erakusketan duen parte-hartzea hirukoitza izan zen. "Denda fantastiko" bateko maskarak eta animalia txikiak erakutsi zituen; “Été-El État – Réseau de État” panel apaingarri erraldoiaren maketa, edo René Pedrok Montparnasseko geltokirako diseinatutako meroa, eta Loudütré Arthur sonetoa agertokira egokitzeko Voyelleseko bost traje rodoïdalak.
1939tik 1946ra, Cagnes-a-Marren (Alpes Marino) bizi izan zen Marie Vassilieff, eta bertan lan egin zuen. 32 koadro, 20 panpina eta marrazki erakutsi zituen Cannesen, 1943ko apirilaren 16tik maiatzaren 2ra. 1949an, Edmond Didier eraikuntza-enpresak, bere mezena bihurtuta, zeramikazko taula-zerbitzua agindu zion. Moldurak gainbegiratu zituen, eta, Atelier Lafourcaderekin izandako lankidetzarekin aspertuta, eskultura mistikoak edo erotikoak ere sortu zituen. Maiatzetik aurrera, zeramika horiek Marc Vaux al Foyerrek antolatutako Homenatge a Marie Vassileff - Pintora de la gran època de Montparnasse erakusketan egon ziren, eta, ondoren, 1952ko Salon des Independentean (Paris).
1953tik hil zen arte, Nogent-a-Marne artistentzako erretiro-etxe batean bizi izan zen. Nogent-a-Marneko hilerrian ehortzi zuten.
Bere lan filantropikoak eta anfitrioi gisakoak XXI. mendera arte bere karrera artistikoaren dimentsioa eta balioa eklipsatu ahal izan ditu.
Errusiako gastronomia
Ezaugarriak
Izatez, Kvas-a da edari tradizionalena, baina beze kontsumoa galtzen ari da gaur egun.
Marie Vassilieff
Vassilieff etxea
2016ko otsailean, Parisko Udalak ikus-arteei buruzko gune berri bat inauguratu zuen: Villa Vassilieff, Montparnasseko bere lantegia izan zen espazioan –gero Montparnasseko Museo bihurtuta. Bizitza- eta lan-postu gisa sortu zen, arte- eta ikerketa-zentro gisa, eta erakusketak eta lau artista, ikertzaile edo nazioarteko komisarioentzako urteroko egoitzen programa eskaintzen zituen. 2020rako ateak itxi zituen.
Errusiako gastronomia
Ezaugarriak
Vodka edateko era errusiarra honakoa da:
Plater nagusiak
Pelmenia arrautza gogortuan biribildutako haragiarekin egindako plater tradizionala da. Espeziak gehitzen zaizkio.
Kremlin sobietarrean hartza, basurdea edota oreinak erretzea ohikoa zen.
Stroganoff Xerra askotan entzuten den platera da, txahal xerra, perretxiko eta esnegainarekin sukaldatuta, arrozarekin laguntzen dena.
Zopak
Zopek paper garrantzitsua hartzen dute gastronomia errusiarrean XVIII.mendetik.
Zopa errusiarrak zazpi talde handitan zatitzen dira:
Janaurrekoak
Errusiera z zakuski deitzen zaie. Ohikoenak pirozkiak dira, patez eta tipulaz betetako patatazko pasteltxoak.
Azkenburuak
Azkenburu errusiarrak atsegingarriak dira, arin eta gozoak. Ezagunenak bliniak dira.
Prianikiak ere ezagunak dira, jengibrez egindako gozoak.
Egunean zehar
Errusiarrak závtrak (завтрак) izeneko gosari batekin hasten dira, oso potentea izaten dena (saltxitxa, arrautza, ogia... barneratzen ditu). Bigarren otordua obied deitzen da, eguerdian (ordu bata aldera) egiten da eta eguneko indartsuena da. Eguneko azken otordua, uzhin deitua, 7ak aldera egiten da. Afari moduko bat da, baina ez du ez zopa eta ez azkenburukorik barneratzen.
Merkwiller-Pechelbronn
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 373 etxebizitza zeuden, 346 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 282 etxeak ziren eta 86 apartamentuak ziren. 346 etxebizitza nagusietatik 248 bere jabearen bizilekua ziren, 82 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 24 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 68 etxek lau zituzten eta 211 etxek bost zituzten. 319 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 130 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 179 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 586 ziren, horien artean 431 aktiboak ziren eta 155 inaktiboak ziren. 431 pertsona aktiboetatik 398 lanean zeuden (224 gizon eta 174 emakume) eta 33 langabezian zeuden (11 gizon eta 22 emakume). 155 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 71 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.