cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Raymond Goethals
Belgikako hainbat taldetan jokatu zuen atezain, eta 1957tik entrenatzen aritu zen. 1968tik 1976ra Belgikako selekzioko entrenatzailea izan zen. Belgikako, Frantziako, Portugalgo eta Brasilgo taldeak ere entrenatu zituen. Bere arrakastarik handiena Olympique Marseilla 1983ko Europako txapeldun bihurtzea izan zen.
Entrenatzailea
Anderlecht
Sao Paulo
Standard Liège
Girondins Bordeaux
Marseille
Belgika
Ortogonal
Angelu zuzenari dagokiona; angelu zuzena osatzen duena. Bektoreez mintzatuz, beste bektore batekiko perpendikularra dena da ortogonala.
Matematikan, perpendikular kontzeptu geometrikoaren orokortze bat da.
Etimologikoki, greko zaharretik dator ( orthos), hau da, "zuzena" esan nahi du, eta (γνία gonia), angelua esan nahi baitu.
Bektoreen esparruan
Bi bektore x eta y ortogonalak dira beren barne biderketa (biderketa eskalarra) zero bada.
Bi azpiespazio bektorial A eta B ortogonalak dira baldin eta A-ko bektore bakoitza B-ko bektore guztientzat ortogonala bada.
aplikazio lineala ortogonala deritzo, eraldatutako bektoreen produktu eskalarra mantentzen badu. Hau da, bektore bikoteek haien eta bektoreen arteko angelua gordetzen badute.
Ortogonalitatea espazio bektorial euklidearretan
Bi edo hiru dimentsioko espazio euklidear batean, bi bektore ortogonalak dira euren produktu edo biderketa eskalarra nulua bada, hau da, haien artean angelu zuzena egiten badute.
Hiru dimentsiotan zuzen baten osagarri ortogonala planoa da eta alderantziz
Lau dimentsioko espazio euklidear batean zuzen baten osagarri ortogonala hiperplanoa da eta alderantziz eta plano batena beste plano bat.
Adibidea
(1, 0, 0), (0, 0, 1) eta (0, -1, 0) bektoreak elkarren artean ortogonalak dira. Bitik biren biderketa eskalarra eginez egiaztatu daiteke. Emaitza beti 0 izango da. Gainera, guztiek modulu unitarioa dutenez, bektore multzo honek oinarri ortonormala osatzen du.
Funtzio ortogonalak
f eta g bi funtzioen artean biderketa eskalarra bat defini daiteke forma honetan:
non w(x) pisu (edo haztapen) funtzio ez-negatiboa da.
Funtzioak ortogonalak direla esaten da haien biderketa eskalarra zero bada:
Estatistika
Analisi estatistikoan, emaitza batean eragina duten aldagaiak ortogonalak deitzen dira independenteak badira. Hau da, haien ondorioak bereizita aurreikus daitezke haien arteko elkarrekintzarik gabe.
Bi aldagaien artean korrelazioa badago, ez dira ortogonalak. Kontuan izan bi datu-serieen korrelazioa eta bi bektoreren biderketa eskalarraren kalkuluaren artean antzekotasun handia dagoela.
Lanperna irintsu
Deskribapena
Kapela: 7 eta 15 cm arteko diametrokoa, lehenik globo itxurakoa, gero ganbila eta azkenean zabaldua. Azal leuna, hezea, zuria, erdialdea grisaxka, itxura desberdineko garatxoek apainduta: eskuarki, plaka angelutsuak izaten dira, gris-errauts kolorekoak, batzuetan piramide moztuen forman. Ertza soberakinekin modu irregularrean, zirpilduz lihazki zurietan (eraztun-hondarrak).
Kjell Magne Bondevik
Kjell Magne Bondevik (Molde, 1947ko irailaren 3a) norvegiar politikaria da. Norvegiako lehen ministroa izan zen 1997tik 2000ra eta 2001etik 2005era.
1979an Norvegiako Elizako artzain luterotarra ordenatu zuten. Alderdi Kristau Demokrata ordezkatuz parlamentuko kide izan zen 1973 eta 2005 artean. Kanpo Arazoetako ministro izan zen 1989tik 1990era, eta Eliza eta Hezkuntza ministro 1983tik 1986ra.
Lanperna irintsu
Deskribapena
Hanka: Lodia, betea, berdina, hatzei itsasten zaizkien ezkata irintsu iheskorrez estalia gaztaroan, oinarria erraboil oboide batean loditzen da, ezkata edo burlet zentrokide batzuk ditu, gehiago edo gutxiago markatuak, bolba funsgabea eta iheskorra adierazten dutenak. Kotoi itxurako eraztuna, iheskorra eta krema itxurakoa.
Kjell Magne Bondevik
1997tik 2000ra, koalizio-gobernua zuzendu zuen Zentroko Alderdiarekin eta Alderdi Liberalarekin. 2000ko martxoan zentsura-mozioa galdu zuen, baina boterera itzuli zen 2001eko hauteskundeak irabazi ondoren. Politikatik erretiratu zen 2005ean hauteskundeak galdu ondoren.
2006an Bakerako eta Giza Eskubideetarako Oslo Zentroa sortu zuen.
Lanperna irintsu
Jangarritasuna
Jangarria.
Nahasketa arriskua
Amanita echinocephala delakoarekin, baina honek orri zuri berdexkak ditu eta mintzezko eraztuna. Amanita strobiliformis espeziearekin, autore batzuen ustez Amanita solitaria-ren forma bat da, honek garatxo piramidal lodi eta erregularrak ditu. Eta Amanita ovoidea, batez ere, bolba sendo eta mintzezkoagatik bereizten da, batzuetan zuria da eta beste batzuetan okre-horixka.
Amanita zuriekin ere nahas daiteke, horietako batzuk oso toxikoak dira.
Sasoia eta lekua
Udan eta batez ere udazkenean, parke eta baso argietan, kare-lurretako bideetatik gertu, espezie nahikoa urria.
Susan Graham
Susan Graham (Roswell, Mexiko Berria, AEB, 1960ko uztailaren 23a) opera abeslaria da. Mezzosoprano liriko estatubatua ezaguna da, piano jotzailea ere bai. Gramya irabazi zuen.
Lanperna irintsu
Banaketa eremua
Mundu osoan Ipar Afrika, Ekialde Hurbila, Hego-ekialdeko Asia eta Hegoaldeko Asia izan ezik.
Susan Graham
Ibilbidea
Bere belaunaldiko artista ezagunenetako eta moldakorrenetako bat. Aditua da batez ere Mozarten lanetan Sesto La clemenza di Tito operan, Dorabella Cosi fan tutte-n eta Cherubino Las bodas de Fígaro-n; Richard Strauss (Octavian El caballero de la rosan da rolik ospetsuena, Konpositorea Ariadne auf Naxos-en), Handel eta errepertorio frantsesean - bereziki Iphigenie, Didon, Marguerite (Berlioz) eta Wertherreko Charlotte - eta garaikidea.
1991n egin zuen debuta Metropolitan Operan. Sarri lan egiten du lan bertan, Metropolitan Operan, baita Bastillako Operan, Covent Garden, San Frantziskoko Operan eta Lyric Opera of Chicagon ere.
Errezitatzaile ezaguna da, eta Hector Berlioz, Ned Rorem, Jake Heggie, Reynaldo Hahn, Erik Satie eta beste hainbat konpositore frantses eta amerikarren eszena eta aria, melodiak eta abestiak nabarmendu ditu.
Estatu Batuetan eta, bereziki, Frantzian oso gustuko dute, Frantziako errepertorioarekin duen identifikazio apartagatik.
Manuel Duarte
Hamasei urteko karrera profesionalean Coimbra, Leixões SC, Sporting CP, FC Porto, Varzim S.C. eta AD Fafe taldeetan jokatu zuen.
Portugalgo futbol selekzio nazionalarekin bi partida jokatu zituen eta 1966ko Munduko Futbol Txapelketan brontzezko domina lortu zuen Portugalgo selekzioan aritu zen.
Sufia Kamal
Aktibista gisa, gainera, Bake Batzordean militatu zuen 1948an India zatitu ondoren edo Hizkuntzaren aldeko mugimenduan.parte hartu zuen.
Biografia
1918an, Kalkutara joan zen amarekin. Begum Rokeya ezagutu zuen, eta 11 urterekin Syed Nehal Hossain lehengusuarekin ezkondu zen. Orduan zuzenbide-ikaslea zen, eta Amena Kahnar alaba izan zuten. Hossain 1932an hil zen eta bost urte geroago Kamaluddin Ahmed-ekin ezkondu zen eta bi alaba eta bi seme izan zituzten.
Aktibismoa
1947an, Kamal Begumeko asteroko aldizkariaren inaugurazio-editore bihurtu zen. Emakume-gaietan espezializatuta zegoen aldizkaria, eta Mohammad Nasduindik argitaratzen zuen. Urte hartako urrian, India banatu ondoren, Dhakara aldatu zen. Garai hartako hinduen eta musulmanen arteko liskar handi batean, Kamalek adiskidetasunaren alde lan egin zuen eta Bake Batzordean sartu zen. 1948an, Purbo Pakistango Mohila Batzordea eratu zenean, presidente bihurtu zen. Kamalen aktibismoak 1952an jarraitu zuen, Hizkuntza Mugimenduarekin.
Geroago, emakumearen eskubideak izan zituen lehentasun handiena, eta Bangladesheko (Mahila Parishad) emakume-antolaketarik handienaren buru izan zen urte askoan. Berak ez zuen ikusten emakumeen zapalkuntza batez ere klase-kontua zenik. BRACeko lehen lehendakaria ere izan zen (1972-1980).
Kamal funtsezkoa izan zen Dhakako Unibertsitateko lehen emakume-logelari Rokeya Hall izena emateko, Begum Rokeya ren ondoren.
Argitalpenak
Hainbat liburu idatzi zituen, besteak beste:
Eki Fanlo
Eki Fanlo Antzin (Irun, 1993) nazioarteko errugbi epailea eta jokalari ohia da.
2015etik hona, Espainiako Errugbi Federazioko goi mailako txapelketetako (Ohorezko maila, Errege kopa, Superkopa, etab.) epailea izan da. 2017tik aurrera Espainiar Federazioko arbitro trebatzailea da.
2021ean, zazpiko errugbiko HSBC World Rugby Sevens Series txapelketan debuta egin zuen, maila honetan arbitratu duen Espainiar Federazioko lehenengo gizonezko epailea bilakatuz.
Jokalari bezala
9 urtekin hasi zen errugbira jokatzen bere hiriko RC Irun klubean. Aurrelari lanetan jardun zen, zehazki harroin eta hirugarren lerro bezala.
Sub 9 mailetik aurrera, Irungo taldeko oinarrizko talde guztietan jokatu zuen 18 urtekin senior taldera iritsi arte. 2011/12 denboraldian, Euskal liga irabazi eta Lehenengo Maila Nazionalera igo zen taldearen kide izan zen
Denboraldi hartan ere, Lehenengo Maila Nazionaleko Eibar eta Uribealdearen arteko partiduan arbitro gisa egin zuen debuta. Hasieran bi alderdiak uztartu bazituen ere, arbitrajearen alde egin eta jokatzeari uztea erabaki zuen unibertsitatean ikasi eta errugbian aritzen jarraitzeko.
Hastapenak
Gipuzkoako ligetan epaile falta zegoenez, Irungo taldetik atera ziren bi arbitro nabarmen, Iñaki Campos eta Iñaki Vergara, probatzera animatu zitezkeen gazteak bilatzen hasi ziren. Arbitroak partiduan duen paperak erakarrita, Fanlo jokalari eta epaile rolak uztartu zituen. 2009an, hasi eta urtebetera, Euskal ligetara egin zuen salto. Urte hartan ere World Rugbyko 1.maileko entrenatzaile titulua lortu zuen. Arbitrajean ere trebatzen jarraitu zuen Europa mailako jardunaldietan ere parte hartuz, esaterako, 2010ko martxoan Portugal eta Espainiako epaileei zuzenduta Lisboan antolatu zen batean, non bere lehenengo nazioarteko partidua arbitratu zuen, Portugal eta Espainiako 18 urtez azpiko selekzioen artekoa.
2011ko apirilean, Espainiako Errugbi Federazioak Ingalaterrako Sedbergh hirian antolatutako truke batean parte hartzeko aukera izan zuen. Horri esker, errugbia herrialde britainiarrean nola bizi den ikasi eta urtero hiri horretan jokatzen den hamarreko errugbi txapelketan parte hartu zuen.
Maila nazionalera jauzia
2011ko urriaren 22an, Eibarko Unbe zelaian arbitratu zuen bere lehenengo partidua Lehenengo nazionalean. Etxeko taldeak Uribealdea garaitu zuen 24 eta 6ko markagailuarekin. Denboraldi bakarra baino ez zuen behar izan mailaz igotzeko; izan ere, 2012ko urriaren 21ean, Madrilgo Las Rozaseko Ingenieros Industriales eta Granadako Unibertsitatearen arteko partidako epaile izendatu zuten, etxekoek 29 eta 0 irabazi zutena. Denboraldi hartan zilarrezko kategoriako beste partida bakar bat arbitratu bazuen ere, Hospitaleten, Llobregateko taldearen eta Oviedoren artekoa, maila nazionaleko errugbian ohiko aurpegietako bat izatera pasa zen, bai epaile nagusi zein alboko laguntzaile lanetan.
Laguntzailearen rol hori ere bere nazioarteko errugbiko lehenengo esperientzietan bizi izan zuen. Anoeta estadioan Estatu Batuetako eta Tongako errugbi selekzioen arteko partida historiakoan eta kluben arteko European Challenge Cuperako Heidelberg eta Petrarcak jokatutako kanporaketan ere paper hura bete zuen.
Bitartean, Ohorezko mailan gero eta ohikoagoa bihurtzen ari ziren Fanlok zuzendutako partiduak ikustea. 2016/17 denboraldian, Valladolideko José Zorrilla estadioan El Salvador eta Santboianaren artean 23.000 ikusleen aurrean jokatu zen Copako finalean eta Pepe Rojoko VRAC eta El Salvadorren arteko norgehiagokan marrazain lanetan izan zen Alhambra Nievas eta Iñigo Atorrasagasti epaile nagusiak izanik, hurrenez hurren. Denboraldi berean emakumeen Ohorezko Mailako finala gidatu zuen Burgosen jokatu zen CRAT Coruña eta Olimpico Pozueloren arteko norgehiagoka. Hurrengo denboraldietan, Espainiar Federazioko txapelketa garrantzitsuenetan lan nabarmena egiten jarraitu zuen, gero eta partida garrantzitsuagoak epaitzeko aukerak izanik. 2021eko ekainaren 6an, Albaceteko Carlos Belmonte estadioan jokatu zen Espainiako errugbiko errege kopako finala arbitratu zuen, Andoni Susperregi eta Iñigo Muñoz alboko epaile zituelarik. Aipatzekoa da azken biak ere Txingudi Rugby Taldeko jokalari ohiak direla.
Nazioarteko errugbia
2021eko azaroaren 20an Rugby Europe Trophy txapelketako (Europako txapelketaren 2. maila) Polonia eta Suitzaren arteko partida arbitratu zuen, Susperregi eta Muñoz laguntzaile lanak eginez. Hurrengo urtean, epaile-hirukoteak Israelera bidaiatu zuen Europako 3. mailako txapelketako, Conference 1 deiturikoa, etxeko taldearen eta kroaziarren arteko norgehiagoka zuzentzera. Tartean, Atorrasagastiren alboko epailea izan zen, Pablo Pascualekin batera, Lituaniak eta Belgikak Trophy txapelketan jokatutako partiduan.
Selekzioen arteko partiduetaz gain, kluben arteko Europako hirugarren txapelketarik garrantzitsuenean ere izan da laguntzaile bezala.
Munduko zazpiko errugbian
2020ean nazioarteko zazpiko errugbira eman zuen jauzia. Aurretik zazpiko txapelketa ezberdinetan aritu bazen ere (Elxko nazioarteko torneoan edo Espainiar Federazioak antolaturikoetan), goi-mailako nazioarteko debuta ez zen Madrid Rugby 7s International Tournamentaren ospakizuna arte gertatuko. Txapelketa hau Tokyoko Olinpiar Jokoetako torneorako prestakizuna izan zen parte hartu zuten selekzioentzat. Bertan, hainbat partidaz gain, emakumezkoen finala zuzendu zuen, Kenyak eta Errusiak jokatutakoa. Esperientzia horren ondoren, Rugby Europek Budapest eta Rigan antolatu ziren txapelketa kontinental ezberdinetara deitu zuen.
Hurrengo urtean, COVID-19arengatik indarrean zeuden bidaiatzeko mugak eta neurriak zirela-eta, 2022. urteko Zazpiko errugbiko munduko serieen Australia eta Zeelanda berriko txapelketak Málaga eta Sevillakoek ordezkatu zituzten. Andaluziako txapelketetara deitu zuten Fanlo, berez, laguntzaile lanetan aritzeko. Urtarrilaren 22an, torneoaren bigarren jardunaldian, emakumezkoen Brasil eta Belgikaren arteko norgehiagokan lehenengo epaile bezala egongo zelaren berri eman zioten. David Cheregosa eta Víctor Navarro izan ziren bere laguntzaileak luzapenean belgiarren alde (12-17) erabaki zen partiduan. Hurrengo egunean, gizonezkoen txapelketako Kenya eta Japonia arteko norgehiagoka arbitratu zuen. 2022ko ekainaren 10ean, World Rugbyk Zazpiko errugbiko munduko txapelketarako epaileen artean izendatu zuen. . Munduko txapelketan, emakumezkoen torneoko hiru partida zuzendu zituen (Estatu Batuak-Polonia, Brasil-Kolonbia eta Kolonbia-Madagaskar). 2022/23 denboraldian, World Rugbyk Munduko serietako Dubai eta Lurmutur Hiriko txapelketetarako dei egin zuen.
Estatistikak
2022ko abenduaren 13an eguneratua
Bizitza pertsonala
Oinarrizko hezkuntza Irungo Txingudi Ikastola eta Pio Baroja institutuan jaso zituen.
Virgilijus Alekna
Atletismotik alde egin ondoren, Alekna parlamentu nazionalerako, Seimas, aukeratu zuten politikari gisa 2016. urtean.
Hiru seme-alaba ditu - Martynas Alekna, Mykolas Alekna eta Gabriele Aleknaite.
Kirol ibilbidea
Aleknak urrezko bi domina irabazi ditu Udako Olinpiar Jokoetan, lehena 2000n eta bigarrena 2004an. 2008ko Udako Joko Olinpikoetan ere brontzezko domina irabazi zuen. 2007an UNESCOko Kirol Txapeldun izendatu zuten. Bere erregistro pertsonala 73,88 metrokoa da (242 oin, 4½ in), eta munduko errekorrak bakarrik gainditzen du (74,08).
Planimetria
Planimetria topografiaren zati bat da; haren helburuak azalera lau batean (geometria-planoa) lurraren xehetasun interesgarri guztiak eskalan irudikatzeko metodo eta prozeduren multzoa aztertzen zein hobetzea dira. Planimetriak erliebea azaltzen du eta proiekzio horizontal batean irudikatzen du. Planimetria planoaren neurriak aztertzean datza, angeluak, distantziak eta eremuak barne.
Planimetria neurtzeko planimetro tresna erabiltzen da. Teknologia analogiko nahiko aurreratu hau beste berriekin aldatzen ari da: irudiak neurtzeko software tresna sinpleek hartzen dute, hala nola, ImageJ, Adobe Acrobat, Google Earth Pro, Gimp, Photoshop eta KLONK Image Measurement, irudi digitalizatuetatik lan mota hau egiten lagun dezaketenak.
Zaloa Gómez
Zaloa Gómez Arrieta (Bilbo, 1987) bizkaitar aktorea da.
Bizitza
Arte dramatiko goi ikasketak egin zituen bertan Marina Ximanskaja rekin eta Algis Arlauskas ekin, metodo-aktore moduan formatuz, "Stanislavski-M.Chejov-Grotowsky-Vakhtangov" metodologia jarraituz (metodo errusiarra), errusiar eskola klasikoko metodologia. Eriz Cerezo aktorearekin batera ikasi zuen Ánima Eskolan. Eriz Cerezo eta Jon Melero aktoreekin batera ikasi zuen.
Horrez gain, irakaskuntza gradua ikasi zuen Euskal Herriko Unibertsitatea n (EHU), musika espezialitatearekin.
Aner Peritz
Aner Peritz Manterola (Zarautz, Gipuzkoa, 2002) bertsolaria da. Xabier Euzkitze kazetari eta bertsolariaren semea da.
Ibilbidea
2018 eta 2019an Gipuzkoako eta Euskal Herriko eskolarteko txapelketatan txapeldunordea izan zen. 2020an Gipuzkoakoa irabazi zuen. Bertsolari gazteentzako hainbat saritan hartu du parte eta Xenpelar eta Lizardi sariak irabazi ditu.
2023an Azken oturuntza ikuskizun «hibridoa» aurkeztuko zuen Haizea Arana, Oihana Arana eta Leire Vargasekin batera.
Manuel Teixeira Gomes
Manuel Teixeira Gomes (Portimão, 1860ko maiatzaren 27a - Bougie, Aljeria Frantsesa, 1941eko urriaren 18a) portugaldar politikari eta idazlea izan zen. Portugalgo 7. presidentea izan zen 1923tik 1925era.
Errepublikaren aldekoa izan zen eta 1911n enbaxadore izendatu zuten Londresen. 1918ko urtarrilean Portugalera itzuli zen eta Sidónio Pais diktadurak etxean atxilotzea ezarri zion. Diktaduraren erorketaren ondoren enbaxadore izendatu zuten Espainian (1919) eta berriro Londresen (1919-23). Portugalgo ordezkaritzako kide izan zen Parisko Bake Biltzarran.
1923an errepublikako presidente hautatu zuten. Bere agintaldian terrorismoari aurre egiten saiatu zen, eta erradikal eta militarren gutxienez lau matxinada zanpatu zituen. 1925ean dimisioa eman zuen eta bere borondatez erbesteratu zen Aljeria Frantsesan.
Lanak
Fikzioa:
Antzezlana:
Gutunak:
Kronika / memoriak:
Atlas Novus
Atlas Novus edo Atlas Maior, ondorengo edizioetan bezala, mundu mailako atlas da. Proiektua Willem Blaeuk sortu zuen eta haren semeak, Joan Blaeuk, bildu zuen. 1665ean osatu zen. Jatorrizko lanak 11 liburuki, latinez, eta 594 mapa zituen.
Theatrum Orbis Terrarum, sive, Atlas novus izenburu osoa zen eta edizioaren jatorriari zegokion. Abraham Orteliusen 1570eko Theatrum Orbis Terrarum aurreko lan batean oinarrituta dago.
Sadiq Umar
Sadiq Umar Mesbah (Kaduna, Nigeria, 1997ko otsailaren 2a), Umar Sadiq izenez ezagunagoa, Espainiako Lehen Mailako Real Sociedaden aurrelari gisa jokatzen duen futbolari nigeriarra da.
AS Romaren harrobian hazi, eta Europan zehar hanbat taldetan utzita egon ondoren, FK Partizar serbiarrera joan zen, eta handik Almeriara, non Lehen Mailarako jauzia egin baitzuen. 2022tik Errealean jokatzen du.
Nigeriako selekzio nazionalarekin internazionala da.
Jubeniletan
Sadiq Kusa Boys jaioterriko klubean hasi zen futbolean jolasten. Gero, Nigeriako hiriburura joan zen, Football College Abuja izeneko herrialdeko akademia ospetsuarekin bat egitera.
2013. urtean, Abuja F. C.rekin nazioarteko gazte-txapelketa bat jokatu zuen: Kvarnerska Rivijera, Rijekan (Kroazia). Sadiq-ek maila handia erakutsi zuen 16 urterekin, eta 61. edizioko txapeldunak atera ziren. Spezia Calciok jokalariarekiko interesa erakutsi zuen, baina 2013/14 denboraldirako D serieko Lavagnesekin elkartu zen Italiako futbolera egokitzeko.
Italiako futbol amateurreko goi-mailako partida jokatu zuen. Gero Spezian sartu zen behin betiko.
Spezia Calcio
Sadiq-ek 1906an jokatu zuen Spezia Calcion, 2014ko abuztuaren 30ean, Udaberriko Txapelketaren 1. egunean, 90 minutuak jokatu zituen Fiorentinaren aurka, bere lehen gola idatzi zuen, baina 6-2 galdu zuten. Titular gisa finkatu zen, eta txapelketako 24 partida jokatu zituen: 26 gol idatzi zituen, 5 bikoitz eta hat-trick bat barne.
Gaztetan izandako errendimendua dela eta, lehen taldeko teknikariak, Nenad Bjelicak, deitu egin zuen B seriearen 8an ordenatuta egoteko, Pro Vercelliren aurka jokatu zuten, ez zuen minuturik izan eta 1-0 galdu zuten. 21. jardunaldirako, berriro deitu zuten, abenduaren 28an Bariren aurka jokatu zuten, 3tik 0ra irabazi zuten, baina ez zen sartu.
2014/15 denboraldia amaitu zen, 32 presentziarekin eta 27 golekin jubenilen artean.
AS Roma
Jardun onagatik, AS Romak bere lagapena lortu zuen 500.000 eurotan, 2,5 milioi euroko erosketa-aukerarekin.
Gazteen Champions Leagueko zerrendan sartu zen. Erromarekin jokatu zuen lehen partida nazioarteko lehiaketaren lehen egunean izan zen, 2015eko irailaren 16an, titular gisa jokatu zuen Bartzelonaren aurka, eta husna berdindu zuten.
Nazioarteko txapelketaren bigarren egunean, irailaren 29an, BATEri aurre egin zioten, 90 minutuak bertan egon ziren, baina golik gabe berdindu ziren berriro.
Gazteekin egindako lan onak zirela eta, Rudi García lehen taldeko teknikariak A seriearen 7rako deitu zuen, ordezkoen bankuan egon zen urriaren 4an Palermoren aurka, ez zuen minuturik izan eta 4-2 irabazi zuten.
Italiako Udaberria Kopako final-zortzireneko partida jokatu zuen, azaroaren 18an, 90 minutuak Atalantaren aurka egon zen, bikoitz bat idatzi zuen eta 2tik 0ra irabazi zuten.
Serie A-ren 13.jardunaldian, azaroaren 21ean, Bolognaren aurka jokatu zuten Renato Dall'Ara estadioan 23.300 ikusle baino gehiagoren aurrean. Sadiq 89. minutuan sartu zen eta 2 eta 2 berdindu ziren. 18 urte eta 292 egun zituela hasi zen lanean.
Abenduaren 16an, Italiako Kopako final-zortzirenetako ordezkoen bankuan egon zen, Speziaren aurka. Ez zuen minuturik izan, baina penalak galdu eta kanporatuta geratu ziren.
Hirugarren alderdi ofizialean, abenduaren 20an, Genoaren aurka jokatu zuten; 82an, 1. eta 0. partidekin sartu zen, eta 7 minutu nahikoa izan zituen lehen gola profesional gisa idazteko eta 2tik 0ra sentitzeko.
Lehen aldiz jokatu zuen titular gisa 2016ko urtarrilaren 6an, Chievo Veronaren aurka; 7. minutuan markatzailea ireki zuen gol batekin, 80 minutu egon zen kantxan eta 3 minututik 3ra berdindu ziren.
Théâtre du Châtelet
Théâtre du Châtelet (frantsesezko ahoskera: [teɑtʁ dy ʃɑtlɛ]) Parisko lehen barrutiko Châtelet plazan dagoen opera eta antzokia da.
Châtelet (gaztelu txiki) batean eraikiak izan ziren bi antzokietako bat da, bestea Théâtre de la Ville izanik. Haussmann baroiak eskatua, Gabriel Davioudek diseinatu zuen 1860 eta 1862 artean. Hasiera batean Théâtre Impérial du Châtelet deiturik, zenbait izen aldaketa eta birmoldaketa jasan ditu urteetan zehar. Gaur egun 2.500 eserleku dauzka.
Deskribapena
Antzokia Sena ibaiaren ertzetako kaien luzetara eraikitako bi antzoki bikietako bat da, Châtelet plazan (Place du Châtelet) bata bestearen parean kokatuta daudelarik. Bestea Théâtre de la Ville antzokia da. Kanpoko arkitektura funtsean paladiarra da, arkupeko sarrerez hornitua. Barrutik, ordea, antzokiaren diseinua nabarmenki ezberdina da. Plazaren erdian esfingez apaindutako iturri bat aurki daiteke, 1808an eraikia izan zena, Egiptoren aurka Napoleonek izandako garaipenaren oroigarri.
Anthurium
Anthurium landare loredunen genero bat da, Araceaearen familia barrukoa. Jatorriz Amerikako eremu tropikal eta azpitropikaletakoa da, Mexikotik Argentinararte zabaltzen dena. Dagoeneko 600 eta 800 espezie artean deskribatu dira, baina urtero aurkitzen dira berriak eta Araceae familian dagoen genero zabalena eta konplexuena da. Landare apaingarri gisa erabiltzen da.
Deskribapena
Landare hostoerorkorrak dira, belarkarak edo zurkarak, tenteak edo igokariak, oso talde anitza da. Gehienak epifitoak dira, beste landare baten gainean bizi direnak. Hostoak oso apaingarriak dira, gogorrak eta lodiak, handiak, obalatuak eta geziaren puntaren itxurakoak. Bitxia da duten espadize tentea, han kokatzen dira inflorezentzia txiki ugariak.
Espadizeko lorretatik sortzen diren fruituak baia zukutsuak dira. Kolore desberdinak ditu espezie bakoitzak, baina orokorrean bi hazi izaten dituzte barnean.
Landare pozoitsuak dira, kaltzio oxalatoa metatzen dutelako. Landarearen izerdia narriagarria da azalarentzako eta begientzako.
Erabilera
Lorategietan apaigarri gisa erabiltzen dira. Anthurium generoko landareek duten hosto koloretsuengatik eta batez ere espadizearengatik erakarrita hasi ziren landatzen. Klima hotzetako tokietan etxe barruko landareak izaten dira.
L'Histoire du soldat
L'Histoire du soldat (Soldaduaren istorioa) antzerki-obra bat da, hiru aktorez, dantzari batez (edo gehiagoz) eta musika zazpikote batez "irakurria, joa eta dantzatua" (lue, jouée et dansée) izateko. Igor Stravinskik eta C. F. Ramuz suitzar idazleak kontzebitu zuten obra, Alexander Afanasyev etnografoak zuen kondaira errusiarren bildumako istorio batean oinarrituta.
Libretoak bere bibolina ongizate ekonomiko amaigabe baten truke deabruari saltzen dion soldadu baten parabola kontatzen du. Musika bibolinerako, kontrabaxurako, klarineterako, fagoterako, kornetarako (askotan tronpeta batez ordeztua), tronboirako eta perkusiorako dago idatzia, eta istorioa hiru aktorek kontatzen dute: bat soldadua da, beste bat deabrua eta hirugarrena narratzailea. Azken honek beste bigarren mailako pertsonaia batzuk ere interpretatzen ditu. Azkenik, dantzari batek printzesaren paper mutua betetzen du, beste dantzari batzuengandik lagunduta egon dezakelarik.
Ramuzen jatorrizko testua frantsesez dago idatzia, baina ingelerara itzulia izan zen Michael Flanders eta Kitty Blacken eskutik, baita alemanierara Hans Reinharten eskutik ere.
Nadine Heredia
Nadine Heredia Alarcón (Lima, Peru, 1976ko maiatzaren 25a) Peruko kazetaria, politikaria eta 2011tik 2016ra Peruko lehen dama izan zen. Peruko Alderdi Nazionaleko fundatzaileetako bat eta presidente izan zen (2013-2016).
Lehen urteak, hezkuntza, karrera eta familia
Nadine Heredia Alarcón Lima hirian, Peruko hiriburuan jaio zen. Ayacuchar familia baten ondorengoa da, Páucar del Sara probintziatik datorrena. Ángel Heredia eta Antonia Alarcónen alaba da, eta Herediak 'Mamá Flor' deitzen dio. Auzo aberats batean hazi zen, eta, txikitan, Inka Inperioari kultua eta harrotasuna izaten irakatsi zioten.
Herediak bigarren mailako ikasketak egin zituen María de las Mercedes ikastetxean. Limako Unibertsitatean Komunikazio Zientziak ikasi zituen. Ondoren, Soziologiako maisutza-ikasketak egin zituen Peruko Unibertsitate Katolikoan. Sorbona Berria Unibertsitatean - Paris 3, Soziologian doktoretza-ikastaroak egin zituen senarra agregatu militar gisa Frantziara transferitu zutenean.
Nazioarteko erakundeentzat lan egin zuen, hala nola Nazioarteko Garapenerako Estatu Batuetako Agentziarentzat (USAID).
Nadinek Ollanta Humala armadako ofizial ohia ezagutu zuen 1996an; ondoren ezkondu ziren eta hiru seme-alaba izan zituzten: Illary, Nayra eta Samín.
Peruko Alderdi Nazionaleko (gero Gana Peru) fundatzaileetako bat da eta bitarteko lehendakaria ere izan zen. Haren senarra, Ollanta Humala, Peruko lehendakaria izan zen 2011 eta 2016 bitartean.
2016ko azaroan, Genevan (Suitza) Elikadura eta Nekazaritzarako Nazio Batuen Erakundearen Lotura Bulegoko zuzendari izendatu zuten. 2017. urteko maiatzean, Herediak uko egin zion FAOn zuen karguari.
Peruko lehen dama (2011-2016)
Ollanta Humalaren lehen postulaziotik, bikotea Hugo Chávez venezuelar ospetsuaren gobernuarekin lotu zuten finantzarioki; Peruko prentsak adierazi zuen Heredia Venezuelako Gobernuak kontratatu zuela inoiz argitaratu ez ziren artikuluak idazteko, eta horren truke ordaindu egin zutela.
2009ko Finantza Adimenaren Txosten baten arabera, Herediaren kontu batean egindako ordainketak pertsona naturalek egin zituzten, eta, bildutako informazioaren arabera, "gastu horiek egiteko baldintza ekonomiko nahikorik ez zuten". Peruko Kreditu Bankuak Herediari buruz egindako 2008ko Eragiketen Txostenaren arabera:"'bezero 'sentibera' da, lehendakaritzarako hautagai ohi baten emaztea, eta alderdi politiko bateko burua. Gure [BCP] erakundearen bidez bideratu dituen funtsen jarduera eta iturria ez dira sostengatuak izan'."Herediak, senarrak gobernatu zuen urteetan, aktiboki parte hartu zuen estatuko eta nazioarteko bileretan.
Lehen dama gisa, hainbat eztabaida sortu zituen Twitter kontua erabiliz. Kontu horretatik, gobernuaren hainbat eskandaluren ondoren, gobernu-gaiei buruzko ekintzak iragarri edo iruzkinak egin zituen, lehendakariak berak edo gobernuko kideren batek jakinarazpen ofizialik edo bestelako iruzkinik bidali ez bazuen ere. Horrek akusazioak eragin zituen, funtzioak ordezkatzeagatik.
2015eko abuztuan, Panorama telebista-programak Herediaren lau agendaren edukia azaldu zuen, eta Herediak ukatu egin zuen agenden egiazkotasuna, azaroan egiletza onartu zuen arte, esanez, ''“jatorrizko dokumentuen kopia arretaz berrikusi ondoren (...) ikusi ahal izan nuen dokumentu horiek nire jabetzakoak direla eta nire bizilekutik legez kanpo kendu zituztela”. '' "Behin baino gehiagotan esan dudan bezala, agendak eta libretak bezalako dokumentuak eta agenda eta libreta horien edukia ez dira nire jabetzakoak."
Legezko kasuak
Alderdi Nazionaleko presidenteak beste salaketa batzuei ere egin zien aurre: funtzionario publikoen ustelkeria eta eraginen trafikoa (Fonafe kasua); kolusioa, eraginen trafikoa eta legez kanpoko elkartzea (Antalsis kasua); kontrabandoa; hertsapena eta faltsukeria orokorra (Ica kasua); eta ustezko hilketa ere bai (Fasabi kasua).
2017. urteko uztailean, Peruko Limako Santa Mónica emakumeen kartzelan sartu zuten. Bertan, 18 hilabeteko prebentziozko espetxe bat betetzen zuen, bere borondatez Ollanta Humala senarrarekin batera entregatu ondoren, ustezko aktiboak garbitzeagatik; azkenean, 2018ko apirilaren 30ean askatu zituzten.
Odebrecht kasua
Nadine Herediari ustezko ustelkeria ekintzak egotzi zitzaizkion Hegoaldeko Gasbidearen esleipenean Odebrecht enpresari, Ollanta Humalaren gobernualdian. Lan hori 7 mila milioi dolar baino gehiagotan baloratu zen. Kontua da ea kontratu horren atzean Brasilgo eraikuntza-enpresa eta Enagás lizitazio-prozesuan faboratzen saiatu ziren, lehiakideen aurrean. Halaber, Marcelo Odebrechtek eta Jorge Baratak ziurtatu zuten Brasilgo eraikuntza-enpresak 3 milioi dolar eman zituela Humalaren kanpainarako 2011n. Barataren arabera, gutxienez 2 milioi dolar eman zizkioten Nadine Herediari 300.000 dolarreko eta 400.000 dolarreko txandatan. Raymundo Trindade Serrak, Odebrechteko harreman instituzionaletako kudeatzaile ohiak, Peruko fiskalei esan zien Jorge Baratak milioi bat dolar eman zizkiola lehen dama ohiari Humalak Mirafloresen zuen sail batean.
2020ko abuztuan, Botere Judizialak 36 hilabeteko etxeko atzipenaldia agindu zion brasildar lehen dama ohiari, Peruko Hegoaldeko Odebrecht Gasbidearen kontzesioan izandako irregulartasunengatik.
Nadineren agendak
Peritu grafo tekniko batek frogatu zuenez, Veronika Mendozak (Herediaren idazkaria) oharrak idatzi zituen Nadine Herediaren agendetan. Nadine Herediaren idazkaria zenean, agenda hori Odebrecht eskandaluaren ikerketen parte izan zen, Odebrecht eraikuntza-enpresatik jasotako diruen erregistroa baitzuen. 2016ko ekainean, Germán Juárez fiskalak esan zuen lekuko batek gutun bat eman zuela, ustez Hugo Chávez Venezuelako presidente zenak 2006ko lehendakaritza-kanpainan dirua eman zuela frogatzeko.
Birgitta von Otter
Ebba Birgitta von Otter (Budapest, Hungaria, 1939ko urtarrilaren 7a) hungaria-suediar kazetari, idazle, saiogile eta biografoa da.
Familia
Budapest, Bonn, Londres eta Stockholmen artean hazi zen. Lau neba-arrebetatik nagusiena da. Neba-arrebak Casten von Otter soziologo eta saiogileak (1941), Mikael von Otter (1945) eta Anne Sofie von Otter opera abeslari mezzosoprano ezaguna dira.
Lehen ezkontzan diplomazialari batekin ezkondu zen, eta harekin hiru seme-alaba izan zituen.
Lanak
Bere aitaren biografia, Minbiziaren itzala (I cancerns skugga: ett år av förtvivlan och hopp) arrakastatsuaidatzi zituen, baita senarraren gaixotasunari eta Alzheimer gaitzari buruzko beste saiakuntza batzuei buruz ere.
Mikel Martinez de Murgia
Mikel Martinez de Murgia Mendizabal, jaiotzean Juan Miguel Martínez de Murguía (Bilbo, 1945eko azaroaren 5a - Lekeitio 1972ko irailaren 2a), Murgi, Mikelon edo eta El rubio ezizenez ezaguna, etakidea izan zen. Bera eta Benito Mujika Zumeta Lekeition zeuden etxebizitza batean. Bi Etakide hauek Dendari kalea 36n zeuden eta goizeko ordu txikietan, 200 bat polizi espainiarrek inguratu zituzten. Benito frankotiratzaile batek hil zuen eta Mikel aldiz, ate alboan laguntza eskatzen zegoela, tiroz josi zuten hogei tiro jaso zituen gerriaren inguruan, baina guztiak atzealdetik. , 26 urte zituen. Tiroketa handia izan zen eta iturri batzuen arabera guztira 40 tiro baino gehiago jaso zituen Mikelek.
Biografia
Bere ibilbide politikoa EGIn hasi zen baina gazte erakunde hura alboan utzita EGI Batasunan sartu zen. Geroago ETA V.aren langile adarrera sartu zen.
Poliziaren arabera Derioko Banco Guipuzcoanoko lapurretan parte hartu zuen.
Iruditegia
''
Miah Persson
Miah Persson (Örnsköldsvik, Suedia, 1969ko maiatzaren 27a) suediar opera abeslaria da, sopranoa.
Biografia
Hudiksvalen hazi zen eta Parisen bizi izan zen, Stockholmen ikasi zuen Conservatoire Kulturama in Sweden, pianoa eta orkestra-zuzendaritza ere ikasi zituen.
Royal Swedish Operako kidea da eta San Frantziskon, Glyndebournen, Salzburgoko Jaialdian, Covent Garden, Berlin, Lucerna, Aix, Frankfurt, Tokio, New York eta beste leku liriko batzuetan kantatu du.
Errepertorioa honako hauek osatzen dute: Zerlina (Don Giovanni), Susanna (Le nozze di Figaro), Pamina (Die Zauberflöte), Gretel, Sophie (Der Rosenkavalier), Frasquita (Carmen), Sandrina (La Finta Giardiniera), Dorinda (Orlando), Béatrice et Bénédict, Griselda, Nanetta (Falstaff), The Governess en The Turn of the Screw, Almirena (Rinaldo), etab.
Errezitatzaile eta abeslari ezaguna da obra sinfoniko koraletan.
Giorgi Margvelaxvili
Giorgi Margvelaxvili (გიორგი მარგველაშვილი; Tbilisi, 1969ko irailaren 4a) georgiar politikaria izan zen. Georgiako presidentea izan zen 2013tik 2018ra.
Filosofia ikasi zuen eta Gai Publikoetarako Georgiako Institutuko errektorea izan zen. 2012ko urrian Hezkuntza eta Zientzi ministro izendatu zuten. 2013an Georgiaeko presidente hautatu zuten. Konstituzio berriarekin presidenteak botere asko galdu zituen lehen ministroaren eta parlamentuaren mesedetan. Hala ere, politika moderatua inposatzen saiatu zen.
Chronicon Paschale
Chronicon Paschale (edo  Alexandrinum edo  Constantinopolitanum, edo  Fasti Siculi) VII. mendeko mundu kristauaren kronika da. Izena erabilitako sistema kronologikotik dator, Paschale Zikloa alegia. Egileak horrela deitu zion: "Adanetik hasi eta Heraklioren erregealdiko hogeigarren urtera arteko aroen epitomea". Garai haietako historiari buruzko informazio interesgarriak eskaintzen dizkigu.
Ezaugarriak
Egileak 600tik 627 urte arte bere burua garaikide gisa aurkezten du: Maurizio enperadorearen azken urteak, Fokasen erregealdia eta Heraklioren lehenengo hamasei urte. Egileak azken honen garaian idatzi omen zuen eta horri esker lanari data bat jar diezaiokegu. Antza denez, egilea Konstantinoplaren Patriarka zen Sergioren zerbitzura zegoen.
Kronikak, egile askok egiten zuten bezala, pasadizoak kontatzen zituen, pertsonaia nagusien deskribapen fisikoak, batzuetan erretratu zehatzak zirenak, lurrikarak eta kometak igarotzea bezalako gertakari apartak, eta elizaren historia Bibliako ustezko kronologia batekin lotuz.
Eskuizkribu nagusia, X. mendeko Codex Vaticanus Græcus 1941, hasieran eta amaieran kaltetuta dago, eta 627. urtearen hasieran eten zen. Kronikaren aurretik sarrera bat dago, kronologia kristauari buruzko gogoetak eta ekialdeko pazko-zikloaren kalkulua jasotzen dituena. Ziklo bizantziarra edo erromatarra zen, eta greziar eliza ortodoxoan erabiltzen jarraitu zen turkiar okupazioaren amaierara arte, egutegi juliotarra izenarekin, eta Chroniconek kronologiaren sorburu gisa onartzen du; horren arabera, mundua sortu zeneko data K.a. 5507ko martxoaren 21a izan zen.
Chronicon Paschalek beste aurreko kronikak jarraitzen ditu.
Liburu honek bertsio garaikide desberdinak ezagutu ditu.
Noor Jordaniakoa
Noor Al-Hussein, (arabieraz: الملكة نور), (jaiotzez Elizabeth (Lisa) Najeeb Halaby (Washington, AEB, 1951ko abuztuaren 23a) arkitektoa, Jordaniako erregina, filantropoa eta aktibista. Husein I.a Jordaniako erregearen alarguna da. Gaur egun, Jordaniako Majestate Noor Erregina Jordaniakoa titulua du.
Biografia
Siriako, Ingalaterrako, Suediako eta Eskoziako jatorria du. P an Am-eko zuzendari exekutiboa izan zen Najeeb Elias Halaby eta Doris Carlquist lehen emaztearen alaba izan zen. 1974an, Princetongo Unibertsitateko arkitektura- eta hirigintza-lizentziatura lortu zuen. Lisak bi neba-arreba izan zituen, Christian eta Alexa, eta gurasoak dibortziatu egin ziren 1977an.
Lisa Halabyk Husein erregea Amángo Nazioarteko Aireportua handitze lanetan ari zela ezagutu zuen. Jordaniako erregearen laugarren emaztea izan zen 1978ko ekainaren 15ean. Ezkondu zirenean, islama onartu edo bihurtu zenez, Huseinek bere emazteari gaur egun ezagutzen duen izena jarri zion, Noor al-Hussein, arabieraz Luz de Husein esan nahi duen izena. Noor Jordaniako erregina ezkontidea izan zen bere ezkontza egunetik bere senarra hil zen arte, 1999ko otsailaren 7an.
Noor erreginak eta Husein erregeak lau seme-alaba izan zituzten:
Jordaniako Noor erreginak nazioarteko hainbat erakunderekin lan egin du gatazkak konpontzeko. Besteak beste, Mundu Batuko Eskolak erakundeko lehendakaria da 1995etik.
Husein erregea hil ondoren, Hamizah printzea (Noorren semea) Abdalá (Husein erregearen aurreko ezkontza baten semea) errege berriaren ustezko oinordeko bihurtu zen. 2004. urtean, errege jordaniarrak oinordetzako lehen postutik kanpo utzi zuen Hamzah printzea.
Noor erregina alarguna Jordania, Washington eta Londresen bizi da. Nazioarteko erakundeei laguntzen eta agerraldi publikoak egiten jarraitzen du.
Carlos Slim handiki mexikarrarekin harreman sentimentala izan duela idatzi du Espainiako aldizkari batek.
Agenda nazionala
1979an Noor erreginak Hussein Erregeareen Fundazioa (KHF) sortu zuen. Besteak beste, Noor Al Hussein Fundazioa eta garapenerako zortzi erakunde espezializatu daude: Jubilee Institutua, Informazio eta Ikerketa Zentroa, Musika Kontserbatorio Nazionala, Kultura eta Arteen Zentro Nazionala, Familiaren Osasun Institutua, Garapen Komunitarioko Programa, Jordaniako mikrokreditu Konpainia (Tamweelcom) eta Islamiar mikrokreditu Konpainia (Ethmar). JOrchestraren ohorezko lehendakaria da. Gainera, Noor erreginak gazteentzako ekimena jarri zuen abian: Gazte Arabiarraren Nazioarteko Biltzarra.
Oliver Wendell Holmes
1829an Harvarden graduatu zen eta aldi batez zuzenbidea ikasi zuen Medikuntza ikasketetara aldatu aurretik. Parisko medikuntza eskoletan ikasi ondoren, 1836an Medikuntzako doktore titulua jaso zuen Harvardeko Medikuntza Eskolan. Harvarden eta Dartmouthen irakasle izan zen eta lanbidean erreformak egin zituen.
Adin txikitan hasi zen olerkigintza idazten. Bostongo elite literarioak lagunduta (Ralph Waldo Emerson, Henry Wadsworth Longfellow, James Russell Lowell, arrasto handia utzi zuen XIX. mendeko literatur munduan. Bere lan asko The Atlantic Monthly aldizkarian argitaratu zituen. Bostongo eremutik atera zituen bere laneko gai asko, eta tonu umoretsuz jorratu zituen.
Jabier Pikabea
Jabier Pikabea Aizpurua (Ezpaldi baserria, Aginaga, Usurbil, 1941eko otsailaren 8a) euskaltzale, idazle eta abeslaria da. Humanitateak eta Filosofia ikasketak egin zituen gaztetan.
Bere ekinbide militantea ikastolak sortzen, Euskal Herrian Euskaraz, UEMA n eta abarretan burutu du.
Usurbil go Udalean zinegotzia izan zen Herri Batasuna (1995-1999) eta ondoren Euskal Herritarrok ekin (1999-2003).
Hainbat abesti idatzi eta konposatu ditu.
Liburuak
Honako lan esanguratsu hauek idatzi ditu:
Patrizia Ciofi
Patrizia Ciofi (Casole d'Elsa, Siena, Italia,1967ko azaroaren 12a) italiar opera-abeslaria da, koloratura-sopranoa. Luciano Acocella orkestra-zuzendariarekin ezkonduta dago.
Biografia
Livornoko Pietro Mascagnin Istituto Musicale ikasi zuen, eta eskola magistralak jaso zituen Accademia Musicale Chigiana, Siena, Carlo Bergonzi eta Shirley Verrettekin. Operaren debuta Gino Negrin-en Giovanni Sebastianorekin egin zuen, Teatro Comunale, Florence, eta La Scalan egin zuen debuta 1997an, Riccardo Mutik zuzendutako La traviata lanarekin; La Scalara itzuli zen 1997an, L'elisir d'amore-n, eta berriro 2001ean.
Karita Mattila
Karita Mattila (Somero, Finlandia, 1960ko irailaren 5a) finlandiar sopranoa da, bere belaunaldiko kantu lirikoaren adierazgarri handienetako bat. Soprano liriko dramatiko gisa, Verdi, Puccini, Mozart, Richard Strauss eta Wagnerren pertsonaiak nabarmentzen dira.
Patrizia Ciofi
Ibilbidea
Italiar opera-antzoki gehienetan kantatu du, eta bere jaioterriko jaialdi askotan parte hartu du, hala nola Pesaroko Rossini Opera Jaialdian edo Martina Franca Jaialdian.
Karita Mattila
Cardiff Singer of The World lehen saria irabazi zuen 1983an, eta Helsinkiko Sibelius Akademian graduatu zen. Han Liisa Linko-Malmiorekin ikasi zuen. Ikasketekin jarraitu zuen Londresen, Vera Rozsa mitikoarekin, Kiri Te Kanawa, Anne Sofie von Otter eta beste kantari ospetsu batzuekin.
Patrizia Ciofi
Ibilbidea
Frantzian ere egon ohi da, eta hiriburuan Châtelet, Parisko Opéra eta Théâtre des Champs-Elysées abestu du. Lyongo Opera Nazionalean eta Marseillako Operan ere kantatu du. Londresko Covent Garden-en egin zuen debuta 2002an Rigolettorekin, eta 2003an Chicagon egin zuen debuta La Traviatarekin. Vienako Estatu Opera/ Wiener Staatsoperren 2008an egin zuen debuta La Sonnambularekin. 2006. urtean Bartzelonako Gran Teatre del Liceu-n egin zuen debuta, Gaetano Donizettiren Lucia de Lammermoor lanean Lucia paperean.
Karita Mattila
Biografia
Mattila Londresko Covent Garden Royal Opera Housen hasi zen, 1986an, Wolfgang Amadeus Mozarten Cosi fan Tutten Fiordiligiren paperean. 1990eko martxoaren 22an egin zuen debuta Housen, Donna Elvira gisa, Don Giovannin. Orkestrarik onenekin eta munduko opera-antzokirik onenetan agertzen da maiz, besteak beste, New Yorkeko Metropolitan, Londresko Royal Opera House, Parisko Théâtre du Châtelutset eta Opéra Bastille, Chicagoko Lyric Opera, San Franciscoko Opera, Houston Grand Opera, Vienako Estatu Opera/ Wiener Staatsoper, Salzburgoko Jaialdia eta Berlingo Deutsche Oper.
1995ean arrakasta handiz hasi zen Buenos Aireseko Colon Antzokian Simón Boccanegrarekin, José Van Dam, Lando Bartolini eta Ferruccio Furlanettorekin, Giancarlo del Monaco antzezlanarekin eta Miguel Ángel Veltriren zuzendaritzapean.
Patrizia Ciofi
Ibilbidea
Paper nagusiak hauexek dira: Amina Vincenzo Belliniren La sonnambulan, Violetta Giuseppe Verdiren La traviata n, Gilda Rigoletton, Susanna Mozarten Le nozze di Figaro, eta Lucia Gaetano Donizettiren Lucia di Lammermor 1839ko ohiko bertsioa (frantsesez).
Karita Mattila
Biografia
Nabarmentzekoa da Claudio Abbado, Sir Colin Davis, Simon Rattle eta Donald Runnicles orkestra-zuzendariekin izandako lankidetza.
Ez du urtean 60 emanaldi baino gehiago kantatzen. 2004an, Metropolitan Operan Salomé rola egin zuen lehen emanaldiak sentsazioa eragin zuen Richard Straussen operan. Bere "Káťa Kabanová" jarraitzaileak New York Pressean hauxe idatzi zuen: "'Milurtekoaren garaiko Metropolitan Operaren historia idazten denean, Karita Mattilak kapitulu oso bat mereziko du.'"Nazioartean ezaguna da, aktore eta abeslari bikaina delako, eta rol bakoitzak intentsitate berezia duelako. Rol ezagunenak Jenufa, Katya Kabanova, Salome, Leonora, Arabella, Donna Anna, Donna Elvira, Fiordiligi eta Tatiana dira.
Chevalier des Arts et des Lettres (2003) izendatu zuten, Frantziako kulturaren omen handiena.
Diskografia nagusia
Opera osoak CDan eta DVDan:
Espiritu Santuko katedrala (Quetzaltenango)
Espiritu Santuko katedrala edo Los Altosko katedrala Gaztelako konkista ondoren altxatutako eraikina da. Gaztelarrek hiri bera Espiritu Santuari eskaini zioten. Hau Tecun Uman kondairazko heroi indigenari garaitu ondoren izan zen. Eraikina 1532 urte ingurukoa da.
Historia
Eliza hau Quetzaltenangon sortu zen lehenetarikoa da, eta Quetzaltenangoko irudi gurtuenetako bi ditu: Jainkozkoa Epailea Justua eta Arrosarioko Ama Birjina. Bi irudiak prozesioan ateratzen dira Ostiral Santuan eta urriko jaietan, hurrenez hurren.
Kondaira
Kondairak dioenez, Antigua Guatemalatik lurrikara katastrofiko baten ondoren Nueva Guatemala de la Asunciónera zeramatela Arrosarioko Ama Birjinaren irudiak Quetzaltenangon geratzea erabaki zuen. Ordutik, Arrosarioko Ama Birjina hiriko zaindaria da. Arrosarioko Ama Birjinaren irudia Aldare Nagusian zegoen, baina geroago, katedralaren barruko kapera batera eraman zuten.
Zsigmond Móricz
Zsigmond Móricz (Tiszacsécse, 1879ko ekainaren 29a - Budapest, 1942ko irailaren 4a) hungariar idazlea izan zen.
Bere lanetan Hungariako nekazarien bizitzak eta pobrezia islatu zituen errealismo sozialistaren estiloaren barruan.
XNXX
XNXX bideo pornografikoak ikusteko eta partekatzeko webgune bat da. 1997an sareratuta, egoitza Parisen du, baina Montrealen, Tokion eta Newarken ere bulegoak eta zerbitzariak ditu. Similarweb webguneak esan zuen XNXX munduko hamalaugarren webgunerik bisitatuena izan zela 2022ko uztailean.
Vera Rozsa
Vera Rodzsa edo Vera Rozsa-Nordell (Budapest, Hungaria, 1917ko maiatzaren 16a – Londres, 2010eko urriaren 15a) kantu-maistra eta abeslari ospetsua izan zen. Bigarren Mundu Gerran jasandako gabezien ondorioz arnasketa-teknika berezia garatzea lortu zuen. 1954az geroztik Ingalaterran bizi izan zen kantu-maistra hungariar ospetsua izan zen.
Gerra eta ondorioak
Zoltán Kodály konpositorearen ikaslea izan zen, eta naziek Hungarian juduak jazartzen lagundu zion. Lehen senarra Holokaustoan hil zen.
Bakarlaria izan zen Budapesteko Hungariako Opera Nazionalean eta, ondoren, Vienako Estatuko Operan, eta birika bat galdu zuen Bigarren Mundu Gerran pasatutako gabeziengatik. Horri esker, oso ospetsu egin zuen arnasketa-teknika bat garatu zuen.
Alarguna zela, Ralph Nordell ingelesarekin ezkondu zen, eta 1954az geroztik Londresen bizi izan zen.