cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bioplastiko
Bioplastikoak eta garapen jasangarria
Plastikoak ekoizteko laborantzak erabiltzea eztabaidagarria da, izan ere, gosetearen tasak murrizteak kezka handiagoa du bioplastikoen ekoizpenak baino. Lehengai berriztagarrietatik plastikoa lortzeak, ez du esan nahi hobekuntza sozialak dituenik, izan ere horrek ez ditu praktika iraunkorrak ziurtatzen, ezta plastikoa biodegradagarria denik edo bere ekoizpena eta erabilera bideragarria izan daitekeenik ere.
Gainera, bioplastiko batzuk plastiko biodegradagarriak dira, hala nola PLA (Dow Chemical-ek patentatutako azido polilaktikoa eta Nature works-eri emandakoa), PSM (Plastarch Material) eta PHB (Poly-3-hydroxybutyrate); eta hondakin organiko gisa bota daitezke. Biodegradagarriak ez diren bioplastikoak ere badaude, hala nola Chitrin, PA-11 (poliamida 11) edo % 100ean azukre kanaberaren etanoletik lortutako polietilenoa.
Petroliotik eratorritako plastikoetarako teknologia oxobiodegradagarria dago. Metal astunen gatz zati txiki bat plastikoari gehitzen zaio, polimero kateak 3 edo 5 urte igarota desegin daitezen, plastiko konbentzionalak behar dituen ehun urte baino gehiagoren ordez. Hala ere, plastikozko zatiek plastiko osoak baino urrunago eta azkarrago migra dezaketela detektatu denetik erabilera gutxitzen joan da eta tamaina txikiagoa duenez, animalia gehiagok irenstea errazagoa da, horrela plastikoa elikagaien kate eta sareetan sartzen da.
Ekoizpena
Ekoizpena nahiko mugatua da eta prezioa oraindik ez da lehiakorra, baina hori azkar alda daiteke, petrolioaren prezioen igoera eta landare plastikoen alorreko azken garapenak kontuan hartuta, gogortasunaren eta beroarekiko erresistentziaren ezaugarriak polietilenoaren ezaugarrietatik gero eta gertuago baitaude.
Garapenak
2004an NECek azido polilaktikoan oinarritutako landare plastiko bat garatu zuen, suaren aurkako erresistentzia handia zuena eta halogenoak edo fosforoaren deribatuak bezalako osagai kimiko toxikorik behar ez zuena.
2005ean Japonian Fujitsu bezalako enpresak ordenagailu eramangarri batzuen fabrikazioan bioplastikoak sartzen hasi ziren.
2005 eta 2006 artean Blu-ray diskoen hainbat modelo aurkeztu ziren bioplastikoz egindako formatu digitalean.
Erronkak
Plastiko mota hauen propietate mekanikoak, optikoak eta bestelakoak hobetzea, hauetan eskasak baitira eta ohiko plastikoen aurka ezin baitute lehiatu. Ezin dira birziklatu, beraz, ekoizten direnean, berehala sortzen dira hondakin produktuak, berrerabili edo birziklatzeko aukerarik izan gabe. Gainera, zaharkitze programatua dute, hondakinak sortu, kudeatu eta ezabatzeak eragindako arazoak konpontzen laguntzen ez duena, ezta ekosistemetan eta floran eta faunan sor ditzaketen kalteak ere.
Bungarus caeruleus
Bungarus caeruleus Bungarus generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Telekomunikazio ingeniaritza
Telekomunikazio sistema baten egituraren deskribapena
Telekomunikazio sistema baten konparaketa moduan, bi pertsonen arteko ahozko komunikazioa har dezakegu. Konparaketa hau honela deskonposatu daiteke:
Bertze kasu batzuetan, komunikazioa gauzatu daiteke fax, telefono, teklatu-inprimagailu, kamera-pantaila... artean, eta kanala hari bidez, irrati-uhinez, zuntz optikoz, satelitez... osatu daiteke.
Transmisio zentzuaren arabera, komunikazioa kontsideratu daiteke noranzko bakarrekoa (igorletik hartzailera) edo bi norantzetakoa.
Komunikazioaren arazo intrintsekoa sortzen da informazioa modu azkarrean transmititu nahi dugunean edo urruneko bi punturen artean, edo bi gauzak batera. Kasu honek eragin du telekomunikazioen ingeniaritza garatzea.
Eragite eremua
Ingeniari bezala definitu daiteke, zientziaren oinarrien jakintza garatu bat duen profesional bat, ingeniaritzaren printzipioak proiektatzeko gaitasuna duena teknologiaren esparruan arazoei konponbideak planteatzeko. Horretarako eredu matematikoen formulazioa, diseinua eta kalkulua aplikatzen ditu.
Zehazki Telekomunikazioen ingeniaria definitu daiteke profesional bat bezala, bere ezagutzak erabiltzen dituena sistemak, sareak eta telekomunikazioko sormen, transmisio, detekzio eta kudeaketarako zerbitzuak, planifikatzeko, diseinatzeko eta kalkulatzeko.
Sare eskalagarriak lortu ahal izateko eta, beraz, azpiegiurak amortizatzeko, eskuragarri dauden bitarteko guztiak erabiltzen dira: kobrea, zuntz optikoa, irratia eta satelitea.
Komunikazio sistemak diseinatuta daude gizakiaren zentzumen organoen bidez komunikatzeko, nagusiki ikusmen eta entzumen atzematearenak.
Gaur egun, salerosketa ahalmen handiena duten herrialdeek telefono operadoreei banda zabalera handiagoa eskatzen diete, kalitate handiagoa eta telefonia mugikorraren sofistikazioa (3G, 4G eta zerbitzu hobeak eskaintzen dituzten interfaze ekipoak) interneteko zerbitzuetarako.
Ezagutza esparruak
Espainian, telekomunikazio ingeniaritzaren ikasketa lau ibilbidetan bereizten da, ezagutza esparru osoa osatzeko:
Telekomunikazio sistemak
Proiektuen planifikazioa, garapena eta kudeaketa lantzen dira, honakoen diseinu, gainbegiratze eta sorkuntzarendako:
Telematika
Ibilbide hauek lantzen ditu:
Soinua eta irudia
Ibilbide hauek lantzen ditu:
Zakil-argazki
Historia
Dickpic edo dick pic ingelesezko terminoa dick (zakila) eta pic (irudia) hitzetatik dator. Normalean zakil tentearekin egiten da eta Internet bidez bidaltzen da. Praktika hau maiz salatzen da baimenik gabe egiten denean. Zenbait herrialdek, Erresuma Batuak adibidez, biluzien irudiak adostasunik gabe bidaltzearen aurkako legeak dituzte.
AirDrop bidez baimenik gabe bidalitako zakil-argazkien kasuak maiz izan dira. Sare sozialetako mezu pribatuen bidez ere bidali ohi dira (adibidez Facebooken eta VKn ).
Analisia
Eskatu gabeko zakil-argazki baten bidaltzaileak hartzaileak zakilarekin txundituta geratuko direlakoan edo, besterik gabe, ausardiaz egin dezake. 2019an Journal of Sex Research aldizkarian argitaratutako ikerketak erakusten du eskatu gabeko zakil-argazkien egileek nortasun-ezaugarri nartzisikoak izan ohi dituztela. Egileetako batzuek diote maskulinitatearen miresmenaren bila dabiltzala, edo neskatan egiteko taktikatzat jotzen dutela. Aurreko traumengatiko jokabide-arazoek nartzisismoa eragin dezakete, eta horrek eskatu gabeko zakil-argazkien bidaltzaileak bultzatzen ditu.
Adostasunetik haratago joatea eta hartzailearen nahiak alde batera uztea sexismoaren eta parafiliaren ezaugarritzat har daiteke, baita hedonismo ekintzatzat ere. Biktimen gehienek eskatu gabeko zakil-argazkiak oso iraingarritzat jotzen dituzte.
Zakil-argazkiak adostasuneko sextingaren eta elkarrekiko sexu-desiren asetzearen parte izan daitezke. Sarean zakilaren argazkiak argitaratzen dituztenek hainbat arrazoi izan ditzakete horretarako.
Ikertzaileen arabera, eboluzio-arrazoiengatik, gizonek emakumeen sexu-interesa gainestimatu ohi dute, eta emakumeek, aldiz, gizonen duten sexu-interesa gutxiesten dute. Gainestimatze horrek, gizonek hartzaileengandik, normalean emakumeengandik, harrera positiboa izateko eskubidea sentitzea ahalbidetzen du.
Nahi gabeko jokabide hori zakila duten gizon heterosexual zisgeneroen artean ohikoagoa da. Zakila duten edo ez duten gizon transak, edo zakila duten edo ez duten jaiotzean gizonezko gisa esleitutako beste pertsonak, baita zakilarik gabeko gizon zisgeneroak ere, gutxiago lotzen dira erakuskeria mota honekin. Aitzitik, eskatu gabeko zakil-argazkiak jasotzen dituzten gizon homosexualak edo bisexualak gertaera positibo gisa hautematen dute beste talde demografiko batzuek baino maizago. Zehazki, gizonekin sexu harremanak dituzten gizonen % 44k esan zuen «dibertituta» daudela eta % 41ak «kuriositatea» sentitu dutela zakil-argazkia jaso ostean, eta % 25ek erreakzio negatiboa izan zuen.
2017an, Andrea Woling psikologo australiarrak ikerketa zientifiko bat argitaratu zuen, zakil-argazkiak entzuleari interesatzeko, jendea ezagutzeko eta norberaren asmoak erakusteko modu primitiboa direla dioenez. Horrez gain, zakil-argazkiak bidali dituzten gizonei egindako inkesten arabera, gehienek argazki intimoak jasotzea espero zuten.
Zakil-argazkiak bidaltzea trolling modu bat ere izan daiteke.
Ugaritasuna
2016ko AEBetako inkesta baten arabera, emakumeen % 49k gutxienez gizonezkoen sexu-organoen eskatu gabeko argazkiak jaso ditu. 2017aren amaieran egindako beste inkesta batek 18-34 urte bitarteko emakumeen % 78k eta 35-54 urte bitarteko emakumeen % 69k diote gutxienez zakil-argazkiak jaso dituztela adostasunik gabe. Gizonen %17k aitortu zuen sexu-organoen eskatu gabeko irudiak bidaltzea.
2019ko AEBetan egindako inkesta baten arabera, gizon heldu gazteen % 27k argazki mota hauek bidali ditu galdetu gabe. Aipatutako motibazioak hauek dira:
Telekomunikazio ingeniaritza
Soinua eta irudia
Telekomunikazio ingeniaritzaren titulazioek zenbait konpetentzia jaso behar dituzte bere ikasleei ahalbidetzeko telekomunikazioen ingeniari teknikoaren lanbidea egitea.
Epigonus angustifrons
Epigonus angustifrons Epigonus generoko animalia da. Arrainen barruko Epigonidae familian sailkatzen da.
Giulio Romano
Giulio Pippi de' Jannuzzi (Erroma, 1499 aldean - Mantua, 1546ko azaroaren 1a), Giulio Romano deitua, italiar pintorea eta arkitektoa izan zen.
Rafael pintorearen laguntzaile eta ikaslea izan zen, eta Troiako sutea obrari dagokion Eneas Ankises bizkarrean daramala atala pintatu zuen Vatikanon. Gianfrancesco Penni pintorearekin batera Rafaelen oinordekoa izan zen, eta haren obrak amaitu zituen: Itxuraldaketa, Ama Birjinaren koroatzea eta Konstantinok Majenzioren gainean lortutako garaipena.
Telekomunikazio ingeniaritza
Irakasgaiak
Graduko ikasketetan landutako irakasgaietako batzuk honako hauek dira:
Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides
Pirates of the Caribbean On Stranger Tides 2011ko Rob Marshall estatubatuar zinema zuzendariaren piratei buruzko abentura filma bat da. Pirates of the Caribbean sailaren laugarren filma izan zen. Bertan, Johnny Depp, Penélope Cruz eta Ian McShane aktoreek antzeztu zuten.
P
P edo pe euskal alfabetoko hamazazpigarren letra da. P (larriz) eta p (xehez) idazten da.
Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides
Argumentua
Jack Sparrow kapitaina eta Angelica Gaztetasunaren Iturriaren bila arituko dira, Blackbeard pirata arerio nagusia izanda. Hector Barbossa orain Jurgi II.a Erresuma Batukoaren aldeko kortsarioa da.
Microcerculus philomela
Microcerculus philomela Microcerculus generoko animalia da. Hegaztien barruko Troglodytidae familian sailkatua dago.
P
Hainbat adiera ditu:
Zirklip
Zirklipa (zirkulu eta klipen akronimoa), segurtasun eraztun edo Seeger eraztun ere deitua, pieza bat atxikitzeko edo eusteko erabiltzen den altzairuzko eraztun mota bat da. Material erdimalguaz egina, muturrak irekita dituen eraztun-itxurako pieza metaliko bat da. Mekanizatutako arteketan eta larakoen gainean jartzeko egokia da. Era horretan, zirklipak atxikitako piezari bira ematea uzteaz gain, alborantz desplazatzea eragozten dio.
Gazte urdina
Gazte urdina (ingelesez: The Blue Boy) (c. 1770) Thomas Gainsboroughek egindako olio-pintura da. Agian Gainsborough-en lanik ezagunena da: Jonathan Buttall-en (1752-1805) erretratua dela uste da, merkatari aberats baten semea, nahiz eta hori ez den inoiz frogatu. XVIII. mendeko gazteen jantzien azterketa historiko batekin batera, uste da Gainsboroughek Anthony Van Dycki egindako omenaldia izan zela; bereziki, Van Dyckek egindako Karlos II.aren haur erretratutik oso gertu dago. Litekeena da Gainsboroughek margolan hori ikusi izana Rubensen beste margolan batekin batera Wiltongo gazteluko bilduman, Philip Thicknesse lagun eta mezenasarekin bisitatu zuenean.
Gainsboroughek mihisean zerbait margotu zuen Gazte urdina hasi aurretik. Pintura erretratu baterako mihise handi samarrean egina dago, 177,8 cm-ko altuera eta 112,1 cm-ko zabalera baitu. Huntington Liburutegian dago, San Marinon (Kalifornia).
Margolanaren ibilbidea
Jonathan Buttall izan zen pinturaren jabe, 1796an diru guztia galdu zuen arte. John Nesbitt politikariak erosi zuen eta gero, 1802an, John Hoppner erretratugileak. 1809 inguruan Gazte urdina Grosvenoreko kondearen bilduman sartu zen, eta han gorde zen, harik eta Westminsterreko bigarren dukeak Joseph Duveen arte-merkatariari saldu zion 1921ean.
1919an, Friedrich Wilhelm Murnau zinema-ekoizle alemaniarra inspiratu zuen koadroak, Der Knabe in Blau-rekin ("Gazte urdina") lehen filma egiteko.
Britainia Handian protesta publikoa eragin zuen erabaki batean, American Railwayko Henry Edwards Huntington enpresaburuari saldu zioten, 728.800 dolarren truke, Duveen merkatariarekin egindako hitzarmenaren arabera. Prezio horrek markak hautsi zituen edozein pinturarentzat. 1921eko azaroaren 11ko The New York Times egunkariko albiste baten arabera, erosketa-prezioa 640.000 dolarrekoa izan zen, hau da, zortzi milioi inguru 2010ean. 1922an Kaliforniara abiatu aurretik, Gazte urdina lanaren erakusketa laburra egin zuten Londresko National Galleryn: 90.000 lagun inguruk ikusi zuten, eta Charles Holmes Galeriako zuzendariak agur-hitzak idatzi zituen pinturaren atzealdean: "Au Revoir, C.H."
Margolan horrek eragin handia izan zuen Robert Rauschenberg artista poparen pinturan. Huntingtongo liburutegian dago, Thomas Lawrence margolariaren Pinkie koadroaren aurrean.
Herri kulturan
Quentin Tarantinoren Django Unchained filmeko pertsonaia nagusiak, esklabo askatu batek, Gainsboroughen margolaneko pertsonaiaren arropa bera eramatea erabakitzen du.
Margolana Batman 1989ko filmean agertzen da Gothamgo museoan eta, berriro ere, Joker 2019ko filmean, haren apartamentuan. Ghostbusters 2 filmean agertzen den Janosz Poha pertsonaiak Gainsboroughen margolana eta Vigo Karpatiarraren margolanaren antzekotasunak aipatzen ditu.
Animal Crossing jokoan ere erabil daitekeen objektu bat da.
Juneau konderria (Wisconsin)
Juneau konderria (Juneau County) Wisconsinko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Mauston da. 2010eko zentsuaren arabera 26,664 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Juneau konderriak 208,242 kilometro koadro ditu. Horietatik 961 ura dira. Beste 198,633 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 12,8 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 26,664 pertsonetatik 25,393 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 687 dira. 545 beltzak edo afroamerikarrak. 361 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 113 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 9 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 239 pertsonek kokatzen zuten.
Ploufragan
Ploufragan (bretainieraz Ploufragan) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Dr. Phibes Rises Again
Dr. Phibes Rises Again (euskaraz Phibes Doktorearen Itzulera), 1972ko Robert Fuest ingelesak zuzendutako beldurrezko komedia beltz film bat da. Vincent Price, Robert Quarry, Peter Jeffrey, Valli Kemp eta Fiona Lewis aktoreek antzeztu zuten.
The Abominable Dr. Phibes (1971) filmaren jarraipena da.
Argumentua
Anton Phibes doktoreak (Vincent Price) bere emazte Victoria (Caroline Munro) maitea berpiztu nahi du, horregatik Isisen tenpluaren barnean iturburua duen Bizitzaren Ibaia zeharkatu beharko du. Helburu hori lortzeko edozer egiteko prest agertuko da, tartean Vulnavia (Valli Kemp) robot ederraren laguntzaz hilketa beldurgarrienak ere.
Plougonver
Plougonver (bretainieraz Plougonveur) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Sud Mennucci (São Paulo)
Sud Mennucci Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Hard Rock Cafe
Hard Rock Cafe, Theme restaurant-en katea da. 1971.urtean Isaac Tigrett eta Peter Morton amerikarrek sortu zuten Londresen. Establezimendu guztiak rock gurtza objetuz apainduak daude, talde famatuen gitarren bezala eta bertan, amerikar janari tradizionala zerbitzatzen da Rock generoko bideo-klipak ikusgarri dauden bitartean. Gaur egun, 53 herrialdetako 175 hiritan kokatzen dira.
Mundu osoko hedapena
Lehenengo sukurtsala, Hyde Park Cornerrek zabaldu zuen Londresen. "The Doors"ek 1970ean "Morrison Hotel" diskoa argitaratu ondoren hartzen du izena jatetxe honek. 8 urte barru, bigarren establezimendua zabaltzen da Toronto-n. 1982an, jatetxe honen hedapena hasten da mundu osotik: Europa, Ipar Amerika, Latinoamerika, Asia, Australia, Karibe eta Afrikako herrialde batzuk barne. Pixkanaka-pixkanaka, Hard Rock Cafe munduko hiri nagusietan instalatu da, herri-kultura buru bihurturik. 1990ean Rank organizazioak, (gaur egun "The Rank Group") Peter Morton-en jatetxeak eskuratzen ditu eta marka hedatzen jarraitzen du. 2007an, Floridako "Tribu Semilone"ri saldua izan zen eta orain, Orlando-n du bere egoitza.
Beste negozioko hedapena
Hotel eta kasinoak: Hotelak:
Kritikak
Azken urteotan, kate honek kritika asko jaso ditu bere musikaren espiritu galera dela eta. Gaur egun, gero eta errazagoa da Pop modernoen bideoak aurkitzea Rock klasikoa baino.
Benice (Martingo barrutia)
Benice  Eslovakiako udalerri bat da, Martingo barrutian kokatuta. 2,15 km²ko azalera du eta 353 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1267. urtekoa da.
Q
Q edo ku euskal alfabetoko hemezortzigarren letra da. Q (larriz) eta q (xehez) idazten da. Ohiko euskal hitzak idazteko erabiltzen ez den arren, kanpotar izenak transkribatzeko beharrezko delarik, euskal alfabetoan sartu zuen Euskaltzaindiak.
Chassey
Chassey Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chassey udalerrian erroldatutako biztanleak 94 ziren. Familiak 43 ziren, horien artean 13 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 13 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 17 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 58 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 45 lanean zeuden (29 gizon eta 16 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Chassey udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 333 hektarea erabiltzen.
Puttelange-lès-Thionville
Puttelange-lès-Thionville Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Puttelange-lès-Thionville udalerrian erroldatutako biztanleak 892 ziren. Familiak 329 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 79 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 146 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 363 etxebizitza zeuden, 332 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 31 hutsik zeuden. 291 etxeak ziren eta 71 apartamentuak ziren. 332 etxebizitza nagusietatik 269 bere jabearen bizilekua ziren, 57 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 19 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 232 etxek bost zituzten. 308 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 120 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 200 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 603 ziren, horien artean 471 aktiboak ziren eta 132 inaktiboak ziren. 471 pertsona aktiboetatik 448 lanean zeuden (246 gizon eta 202 emakume) eta 24 langabezian zeuden (12 gizon eta 12 emakume). 132 pertsona inaktiboetatik 35 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Puttelange-lès-Thionville udalerrian 297 unitate fiskal zeuden, 774 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.999,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Adiskidetasun
Adiskidetasuna funtsezkoa da elkarbizitzarako: hari esker, lehiaren ordez elkarri laguntzeko harremanak sortu, liskarrak saihestu eta izaera eta interes ezberdinak dituzten pertsonak biltzen dira. Horrez gain, poza adiskidetasunaren osagai garrantzitsua dela esaten da. Zibilizazioaren ezaugarri da, haren bidez taldeak osatzen direlako; horrela, tradizio anitzetan adiskidetasuna jainkoen oparia dela aipatzen da. Kasu batzuetan, ordea, adiskidetasuna ez da pertsonen artekoa, gizaki eta animalien artean baizik; adibidez, txakur batekin, gizakiaren lagunik onena omen.
Puttelange-lès-Thionville
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 iturgina, 2 eraikuntza enpresak eta 1 jatetxe.
Adiskidetasun
Adiskidetasunak pertsonaren bizitza bete eta aberastu egiten duela irizten bada ere, arazo etikoak planteatu ere egiten ditu: adiskideari lagundu behar zaiola zuzentzat jotzen da, baina zer egin adiskideari laguntzeak zuzenak ez diren erabakiak hartzea dakarrenean?
Puttelange-lès-Thionville
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Adiskidetasun
Adiskidetasunaren printzipio eta oinarriak
Adiskidetasun harreman dinamikoa da, historian zehar eta kultura batetik bestera (eta baita kultura baten baitan) aniztasun handia erakutsi duena. Nolanahi ere, adiskidetasunean konstante izaten diren printzipio zenbait badaude.
Puttelange-lès-Thionville
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Puttelange-lès-Thionville udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 825 hektarea erabiltzen.
Adiskidetasun
Adiskidetasunaren printzipio eta oinarriak
Lehenik eta behin, adiskidetasuna harreman aske eta borondatezkoa da, kultura zenbaitetan adiskidetasuna belaunaldi batetik bestera jaraunsten bada ere, obligazioak sortuz.
Puttelange-lès-Thionville
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Adiskidetasun
Adiskidetasunaren printzipio eta oinarriak
Maitasunarekin batera aztertu bada ere, adiskidetasunak ezaugarri bereziak ditu. Hain zuzen, beste maitasun mota bat den amodioa alde bateko sentimendua soilik izan daiteke, maite den pertsonak norbera maite duen edo ez kontuan hartu gabe; adiskidetasuna, berriz, harreman bat da, elkarrekin onartu eta osatzen dena. Horrela, maitemina dagoela esaten da, norberak sentitzen duen maitasuna maitatuarengandik maitasunez erantzuten ez denean; adiskidetasunean, berriz, beti dago elkarren onarpena.
Puttelange-lès-Thionville
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Adiskidetasun
Adiskidetasunaren printzipio eta oinarriak
Amodiozko eta adiskidetasunezko harremanak bereizteko beste irizpide bat sexualitatea dela baieztatzen da. Sexu-gogoa eta grina amodioaren ezaugarri dira; adiskidetasunezko harremanetan, aitzitik, grina baztertu eta lasaitasuna eta begirunea nagusitu behar dira. Amodioan gorputz-batasuna bilatzen den bitartean, adiskidetasunean identifikazio psikologikoa bilatzen da.
Antzinako greziarrek agape, eros eta filia bereizten zituzten. Agape izeneko sentimenduak norabide bakarreko atxikimendu edo maitasuna adierazten du: Jainkoarenganako edo naturarekiko atxikimendua, esaterako. Eros izenekoa, berriz, sexu-grinarekin lotzen da. Filia zen egun adiskidetasunarekin pareka daitekeen sentimendua, nahiz eta familiarekiko eta aberriarekiko atxikimenduak ere biltzen zituen.
Beste alde batetik, Aristotelesek hiru adiskidetasun mota daudela adierazi zuen: interesagatik, plazerarengatik eta ongiarengatik; baina adiskidetasun garrantzitsuena ongiarena dela nabarmendu zuen. Beraz, adiskidetasuna maila zenbait dituen kontzeptua ere bada, moralak kalifikatu egiten dituena askotan: gehienetan interesa edo plazerik gabeko adiskidetasuna hobesten da.
Maria Muñoz Jarabeitia
Maria Josefa Patricia Muñoz Jarabeitia, "Maria Muñoz" izenez ezagunagoa (Bilbo, 1777ko martxoaren 17a - Paris, 1840ko martxoaren 13a) bilbotar ongilea izan zen.
Bere ondasun guztiak Erruki Etxe Santuari eta Bilboko Ospitale Zibilari utzi zizkien. Pierre Etienne jaunaren emaztea izan zen. Manuel Muñoz eta Manuela de Jarabeitia alaba. Domingo Ignacio Jarabeitia Urzá Santiagoko zaldunaren biloba.
Bere omenez, 1881ean Bilboko Zazpi Kaleetako bati María Muñoz izena jarri zioten. Emakume izena eman zitzaion Bilboko lehen kalea izan zen.
Micaela Portilla Saria
Micaela Portilla Vitoria Saria Euskal Herriko Unibertsitateak genero ikuspegia txertatzen duten Doktore tesiak sustatzeko ematen duen saria da.
Historia
Micaela Portilla antropologoaren izena hartzen du sariak. EHUko Berdintasun Zuzendaritzak 2012an antolatu zuen lehenengo edizioa.
Saridunak
Hau da saridunen zerrenda:
Champdolent
Champdolent Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Champdolent udalerrian erroldatutako biztanleak 382 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 181 etxebizitza zeuden, 147 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 179 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 147 etxebizitza nagusietatik 111 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 116 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 65 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 73 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 235 ziren, horien artean 172 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 172 pertsona aktiboetatik 157 lanean zeuden (100 gizon eta 57 emakume) eta 15 langabezian zeuden (3 gizon eta 12 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Champdolent udalerrian 148 unitate fiskal zeuden, 391,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.388 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 2 margolariak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra altzari denda bat zen.
2000. urtean Champdolent udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 975 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Galizia
Galizia (galizieraz Galicia edo Galiza, gaztelaniaz Galicia) Iberiar penintsularen ipar-mendebaleko ertzean dagoen herrialdea da. Politikoki, Espainiako autonomia erkidegoetako bat da. Mugakide ditu mendebaldean Ozeano Atlantikoa, iparraldean Kantauri itsasoa, ekialdean Asturias, León eta Zamora, eta hegoaldean Portugal.
2015ean 2.734.915 biztanle zituen, gehienak hiriguneetan: A Coruña eta Vigon bereziki, baina baita Ourense, Lugo, Santiago de Compostela, Pontevedra eta Ferrol hirietan ere.
Berezko hizkuntza galiziera du, portugesaren jatorri berbera duena, eta gaztelaniarekin batera ofizialtasuna du. Hiriburua Santiago de Compostela da, bertan boterearen organorik gorena den Galiziako Xunta dago, Galiziako Gobernua alegia.
Izena
"Galizia" eta "Galiza" izenak latinezko Gallaecia (edo Callaecia) hitzetik eratorriak dira, eta "galeziarren lurraldea" esan nahi du, Antzinako Erromako Gallaecia probintziako biztanleak ziren. Galeziarrek Antzinaroan Iberiar penintsularen ipar-mendebaldean bizi zen herri bat osatzen zuten. Antzinako greziarrek galiziarrei καλλαικoι (kalekós) deitzen zieten.
Galeziarrei buruzko lehenbiziko aipamena K.a. 136. urtean Dezimo Junio Bruto Galaiko erromatar jeneralak egin zuen, lusitaniarrak eta galeziarrak menperatu ondoren Erromara itzuli eta Erromako Senatuak garaipen horren omenez Gallaecus edo Galeziar titulua eman zionean.
Gaur egungo euskarazko izendapena Galizia da eta bertako biztanleak galiziarrak edo galegoak dira.
Bandera
Mendeetan zehar Galiziako bandera urrezko gurutzeak eta erdian kopa handidun ondo urdinekoa izan arren, gaur egungo bandera XIX. mendearen amaiera aldera Rexurdimento edo Pizkunde garaian diseinatu eta gutxienez 1891. urtetik aurrera ikur nazional gisa erabiltzen hasi zen. Ondo zuria eta goiko ezkerraldeko angelutik beheko eskuin izkinara doan zerrenda urdin bat du.
Armarria
Kaliza Galizia mende luzez ordezkatu zuen ikurra da, 1282an Armorial Segar Ingalaterrakoak Galiziako Errege-Erreginen (Roys de Galyce) armarrian lehenbizikoz erregistratu zuen. Denboraren poderioz hainbat eraldaketa izan ditu, gaur egungo Galiziako Ikurren Legearen 3. artikuluak Galiziako armarria honela deskribatzen du:
Ereserkia
Galiziako ereserkia ofiziala Os Pinos (Pinuak) da. Ereserkiaren hitzak Eduardo Pondal olerkariaren Queixumes (Asperenak) olerkiaren lehenbiziko bi zatiek osatzen dute, doinua aldiz Pascual Veiga musikagileak konposatu zuen. 1907ko abenduaren 20ean Kubako Habana hiriburuan jo zen.
Paleolitoa
Galizian topatutako gizakien aztarnarik antzinakoenak duela 300.000 urtekoak dira, Behe Paleolito arokoak. Paleolitiko aroak eremu honetan K.a. 5000 urtera arte iraun zuen, garai honetako hainbat aztarnategi daude, tartean Camposancos (A Guarda), Gándaras de Budiño (O Porriño), Monte do Castro (Vigo) eta Pena Grande (Vilalba). Miño ibaiaren Portugalgo ertzean topatutako aztarnak ere nabarmentzekoak dira —Caminhatik hasi eta Melgaçora—, bai eta Eirós leizekoak ere, Triacastela udalerrian (Lugoko probintzia), bertako giroari esker Erdi Paleolito arterainoko animalien eta Neanderthalgo gizakien hezur hondakinak kontserbatu izan dira.
Megalitismoa
Neolitiko aroa (K.a. 5000tik 2000ra) megalitismoa eta gizakien erlijio zentzu sakon batengatik nabarmentzen da, azken hau gizakien eta jainkoen bitartekaritzat hatzen diren hildakoen kultuan oinarritua dago. Erlijio zentzu hau gaur egun arte iritsi zaigu.
Gizartea klanetan egituratua zegoela esan ohi da. Megalitismoaren aroaren lekuko lurralde osoan banaturik dauden tumuluak dira, orokorrean galizieraz mámoas deituak. Tumulu hauen barnealdean harlauzez eraikitako neurri handi eta txikietako hileta ganberak zeuden, dolmen izenez ezagunak.
1991ko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeak
1991ko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeak urte horretako maiatzaren 26an ospatu ziren, eta III. Legealdiko 50 parlamentariak hautatu ziren. Aurreko hauteskundeekiko parte-hartzea asko apaldu zen, eta ordura arte parte-hartze txikieneko hauteskundeak izan ziren. Oraingoan, aurrekoetan ez bezala, eskuineko indar guztiak CDS izan ezik UPNren zerrendan bateratuta aurkeztu ziren (UPN, PP eta UDF), eskuineko hautesleen botoak batuz eta hauteskundeen lehenengo indarra bihurtuz. Hala ere, ezkerreko indarrak (PSN, HB, NEB) eserleku eta boto gehiago eskuratu zituzten.
Emaitza ofizialak
a Aurreko hauteskundeetako UPN, AP eta UDF alderdien emaitzen baturarekin konparatuz, hiru alderdiak UPNn integratu baitziren.
Galizia
Brontze Aroa
Brontze Aroa Europan K.a. 2250 eta 700 urteen artean jazo zen, meatzaritzaren oparotasunari esker metalurgia garatzen denean. Klima aldaketen ondorioz gaur egungo galiziar lurraldera biztanle berriak ailegatu zirela dirudi, biztanlegoa haziaraziz eta herrien arteko gatazkak areagotuz.
1991ko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeak
Emaitza ofizialak
Hauteskunde hauetan, 414.913 nafarretatik 276.773ek bozkatu zuten (%66,70a), hau da, 138.149 abstentzio izan ziren (%33,30a).
Kolkida
Jatorria
K.a. 2. milurtekoaren amaieran, Asia Txikian, Ponto Euxino (Itsaso Beltza)ren ekialdean eta Transkaukasiaren hego-mendebaldean, bi erresuma loratzen ziren, Diaojikoa eta Kolkakoa (grezieraz Κολχίς / Kolkis) edo Kolkida greziarrentzat.
Kolkida, K.a. IX. mendean eman zen kolkidar herrien konfederaziotik sortutako erresuma bat izan zen. Kolkidarrek eta bere erresumak Diaojiren konfederazioa suntsitu zuten (K.a. VIII. mendea) Urarturekin zuzeneko harremanean jarri zituena. Urartuko iturrietan, Kolkidako benetako hiri asko aipatzen dira, eta beraz, badirudi, jada K.a. VIII. mendean zibilizazio maila handi bat zuela. Errege bakar batek gobernatzen zuen Kolkidan, eta probintzia bakoitzean gobernari bat zegoen.
Galizia
Brontze Aroa
Hainbat brontzezko lanabes eta urre eta brontzezko harribitxiak landu ziren garaia izan zen, Pirinioetatik haratago ere eramanak izan zirelarik. Gaur egun oraindik galiziar mendietan ikusgai dauden petroglifoak ere garai honetakoak dira (granitozko harkaitzetan landutako irudi eta idazkiak), nagusiki Pontevedrako probintzian daude. Campo Lameirokoak oso ezagunak dira. Euren jatorria eta esanahia oraindik ere ezezaguna da, halere nolabaiteko erritu edo erlijio hizkuntza bat direla uste da.
Abazinia
Abazinia, Abazashta edo Abaza Kaukaso Handia mendilerroaren iparraldean dagoen herrialde historiko bat da. Gaur egun Errusiako Karatxai-Txerkesia errepublikaren barruan dago. Abkhaziarrekin lotura duten eta abaziniera hitz egiten duten abaziniarren bizilekua da.
Kolkida
Jatorria
Hor da, non, Medea aztia eta Jason eta Argonauten elezaharra garatzen den, hara, urrezko ahari larrua bilatzen joan zirenak. Eskilo eta Pindaro izan ziren Kolkida aipatzen lehenak, batzuetan, Eea izena ematen zitzaiona, hau, elezaharrean, Eetes (toki hauen eponimoa eta nork, greziarren arabera, Kolkida gobernatzen zuena) eta Zirtze bizi ziren uhartearen izena zelarik, Fasis ibaiaren itsasoratzean (gaur egun Rioni). Ibai hau, greziarrek, Europa eta Asia arteko muga bezala hartzen zuten, eta bere ur nabigagarriek, marinelei, Itsaso Beltzetik ekialdera zeharkatzea ahalbidetzen zieten.
Laval (Mayenne)
Biztanleria
2007an Laval udalerrian erroldatutako biztanleak 50.613 ziren. Familiak 23.995 ziren, horien artean 11.595 pertsona bakarrekoak ziren (4.933 bakarrik bizi ziren gizonak eta 6.662 bakarrik bizi ziren emakumeak), 5.833 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4.848 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 1.719 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Kolkida
Jatorria
K.a. 750-748an, Urartuko Sarduri II.a erregeak, herrialdea inbaditu zuen eta hegoaldea suntsitu zuen. K.a. 747-741ean, itzuli eta Ildamutxeren bizitokia konkistatu zuen, probintzia gobernu baten egoitza zena. Handik gutxira, zimeriarren erasoak hasi ziren, georgiarrek Ghmir deitzen dituztenak eta kalte eta hildako mordoa eragin zituztenak. Hauen ondoren, eszitak iritsi ziren eta herrialde osoa txikitua geratu zen.
Mendiko georgiarrak lautadara jaitsi ziren eta ekonomia kaltetua geratu zen, baina erregearen autoritatea mantendu egin zen. Gobernariek, Sceptuchs deiturikoak, probintziak kudeatzen zituzten. Eszitek eta medoek suntsitu zuten K.a. 590ean eta Urarturen kokapena tribu armeniarrek hartu zuten. Honela, Armenia eta Kolkida mugakide bihurtu ziren.
Abazinia
Behinola Abkhaziako erresumaren parte izan zen. Abaziniarren arbasoak Sadz herria izan zen, Itsaso Beltzan bizi zirenak, baina Ubykhen presiopean mendietara joan ziren. XVI. eta XVIII. mendeen artean Kabardaren parte izan zen eta, batzuetan Krimeako khanerriaren erasoak jasan zituen. XIX. mendetik aurrera Errusiako Inperioaren menpe egon zen. Kabardiar, krimear eta errusiarren agintearen garaian abaziniar asko deserriratu zituzten.
Kolkida
Jatorria
Kolkidako erregeak, K.a. VI. mendetik K.a. V. menderarte, zergak ordaindu zizkien persiar erregeei. Zerga honek, bost urtetik behin ehun neska esklabo eta beste ehun mutil esklabo bidaltzean zetzan.
K.a. 330ean persiarrengandik askatua izan zen Alexandro Handiagatik.
Greziar kolonizaziotik Erromatar Inperiora
K.a. VIII. mendetik aurrera, miletoarrak, Kolkidako kostaldea kolonizatzen hasi ziren. Fasis (Poti), Guienos (Otxamtxira), Dioscuria, ondoren Sebastopolis deitua, gaur egungo Sujumi dena eta Adjarian izen ezezaguneko beste bat sortu zituzten.
Greziar iturriek Kutaia hiria aipatzen dute (gaur egungo Kutaisi) erresumako gune garrantzitsua eta Medearen jaiotzaren toki tradizionala.
Beste hiri batzuen arrasto arkeologikoak ere aurkitu dira, horietatik garrantzitsuena Vani zelarik.
K.a. V. mendean, txanponezko ekonomia agertzen da Kolkidan. K.a. IV. mende inguruan, Iberia kaukasiarraren mende erori zen eta Kolkida, Egrisi deitua izatera pasa zen georgiar iturrietan. Erresuma hau ez zen beti errege bakar batek gobernatua izan.
Pontoko Mitridates VI.ak (K.a. 111-K.a. 63, lurraldea barneratu zuen eta bere seme Makares egin zuen bertako gobernari, baina independentzia lortzen saiatu zen eta bere aitak hiltzea agindu zuen.
K.a. 65 inguruan, Oltak izeneko Kolkidako tokiko gobernari bat, erromatarrei erresistentzia jartzen ziena, hauek botea izan zen, baina beste tokiko gobernari batzuek eutsi zuten Erroma. Ponpeiok, barrutiko gobernari, Aristarko izeneko tokiko gobernari bat egin zuen (Kolkida doimenatu zuena, txanponen arabera). Kolkida orain erdialdeko zatiagatik bakarrik osatua zegoen eta hiriburua Fasis zen (Poti). Ponpeio erori ondoren, Pontoko Farnazes II.ak, Mitridatesen semea, Julio Zesar Egipton zegoela probestuz, Kolkida bereganatu zuen, baita Armenia eta Kapadozia ere (K.a. 49), Gneo Domizio Kalbino garaituz, baina bere arrakastak ez zuen askorik iraun. Pertsonai hauxe, Zesarrek Farnazesen aurka bidali zuen, eta K.a. 47an garaitu zuen. Polemon Farnazesen ondorengoa, Bosforo eta Pontoko erregea izan zen, Kolkida barne. Pontoko erresuma ezeztatua izan zenean Erromara batu zen, Galaziako probintziaren zati bezala. Erromatar guarnizioak kostaldeko herrietan finkatu ziren.
Dioskuria, hiriburua, Eusioren kostaldean zegoena, Sebastopolis deitzera pasa zen erromatarren agindupean. Beste hiri batzuk Sarapana (gaur egun Scharapani), Surium, Arkeopolis, Macheiresis eta Zita edo Kutatisium (gaur egun Kutaisi) izan ziren.
69an barne iraultza bat egon zen Anizetesen buruzagitzapean, eta matxinoak Trebisondaraino iritsi ziren, non erromatarrak garaitu eta hauen ontziak erre zituzten. Enperadoreak, Virdio Geminio, Anizetes garaitu zuen armada batekin bidali zuen. Hau, Sedokhezeko tokiko printzearekin babestu zen, honek, erromatarrei eman zielarik. Ordutik, erromatar presentzia indartu egin zen eta herrialdea II. menderarte egon zen Inperioaren mende, laziarren tokiko printzeak ziren Apxiles edo Apsides, Abasges edo Abaszis, Samiges eta beste txikiago batzuk, ia erabat independente egin zirenean. Laziarren printzerriak beste printzerriak konkistatu zituen III. eta IV. mendeen artean, Lazikako erresuma sortuz, mende berean, erromatar guarnizioak desagertuz, 300. urtea igaro ondoren arte existitu zirenak.
Georgiaren jatorrian
Traiano erromatar enperadorearen agindupean, Pontoko probintziaren zati izan zenetik, Sasanidar Inperioaren agindupean Georgia deitzera pasa zen. Kristautasuna 311n agertzen da, Santa Ninari esker "Argiztatzailea" (esklabu martiria). 337an Mirvano III.a eta bere emazte Nana kristautasunera bihurtu ondoren, erlijio hau, erresumako erlijio ofiziala bihurtzen da.
446an (edo 460an) Waktang I.ak otso burua (446-502 bagratidar dinastia sortzen du, eta Tiflis edo Tbilisi hiria aukeratzen du hiriburu bezala, duen izena, bere ur termalengatik delarik. Waktang I.ak, sasanidengandik askatu zuen herrialdea eta bere domeinuak Transkaukasia guztira hedatu zituen (gaur egungo Georgia, Armenia eta Azerbaijan. Gainera, Georgiar Elizaren autozefalia aldarrikatu zuen. Baina, azkenik, persiarrek garaitu zuten, eta, 502an, Georgia bitan banatua izan zen: Ekialdeko Georgia, Karthliako erresumari erantsia izan zena, eta Mendebaldeko Georgia, Kolkidari dagokiona, honek, Lazikako Erresuma izena hartu zuelarik.
VI. mendean persiarrek Karthliako monarkia ezeztatu zuen, baina, Bizantziar Inperioaren laguntzarekin kanporatuak izan ziren eta aznauriek (nobleek) erresumaren botere eta administrazioa berrezarri zuten. 654an, persiarrek eta bizantziarrek lurraldea lehiatu zuten, azkenik georgiarrek konkistatu zutena VIII. mendearen amaieran.
Laval (Mayenne)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 26.865 etxebizitza zeuden, 24.505 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 414 bigarren erresidentzia ziren eta 1.945 hutsik zeuden. 10.481 etxeak ziren eta 16.139 apartamentuak ziren. 24.505 etxebizitza nagusietatik 10.148 bere jabearen bizilekua ziren, 14.030 alokairuan okupaturik zeuden eta 328 doan lagata zeuden; 1.785 etxek gela bat zuten, 4.113 etxek bi zituzten, 5.747 etxek hiru zituzten, 5.938 etxek lau zituzten eta 6.924 etxek bost zituzten. 12.859 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13.639 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5.948 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 33.244 ziren, horien artean 23.905 aktiboak ziren eta 9.339 inaktiboak ziren. 23.905 pertsona aktiboetatik 21.307 lanean zeuden (11.042 gizon eta 10.265 emakume) eta 2.598 langabezian zeuden (1.243 gizon eta 1.355 emakume). 9.339 pertsona inaktiboetatik 2.795 erretiraturik zeuden, 4.115 ikasten zeuden eta 2.429 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Laval udalerrian 22.904 unitate fiskal zeuden, 47.678 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.342,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2.860 komertzioetatik, 44 erauzte enpresak ziren, 55 janari enpresak ziren, 13 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 91 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 180 eraikuntza enpresak ziren, 704 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 80 garraio enpresak ziren, 206 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 62 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 237 finantziazio enpresak ziren, 139 higiezinen enpresak ziren, 454 zerbitzu enpresak ziren, 377 administrazio publikoko enpresak ziren eta 216 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 579 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 5 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoak, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 6 posta bulegoak, 66 banku bulegoak, 5 funerariak, 39 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 5 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 6 ibilgailuen alokairu bulegoak, 16 autoeskolak, 21 igeltseroak, 31 margolariak, 21 zurginak, 23 iturginak, 21 argiketariak, 11 eraikuntza enpresak, 72 ile apaindegiak, 6 albaitariak, 29 aldi baterako lan enpresak, 122 jatetxeak, 35 higiezinen agentziak, 14 tintoreriak eta 21 apaindegiak.
2009an zeuden 327 establezimendu komertzialetatik, 2 hipermerkatuak, 7 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 15 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 32 okindegiak, 26 harategiak, 3 kongelatu-dendak, 1 arraindegi zen, 19 liburu dendak, 118 arropa dendak, 14 etxerako tresna dendak, 17 zapata-dendak, 7 elektrotresna dendak, 17 altzari dendak, 9 kirol-dendak, 3 lur eta paretak apaintzeko dendak, 3 drogeria, 8 lurrin-dendak, 10 bitxi-dendak eta 14 lore-dendak ziren.
Reugny (Allier)
Reugny Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Laval (Mayenne)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Laval udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 627 hektarea erabiltzen.
Reugny (Allier)
Biztanleria
2007an Reugny udalerrian erroldatutako biztanleak 262 ziren. Familiak 118 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 39 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
1991ko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeak
Lehendakaria aukeratzea
Beraz, inork ez zuenez parlamentuaren gehiengoaren sostengua eskuratu, handik hiru hilabetera Juan Cruz Alli bihurtu zen lehendakaria automatikoki, alderdi bozkatuenaren zerrendaburu gisa. 1995ean Allik UPN utzi zuen eta CDN alderdia sortu zuen, baina gobernuburu gisa mantendu zen UPNko kontseilariekin.
Reugny (Allier)
Etxebizitza
2007an 141 etxebizitza zeuden, 119 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 138 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 119 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 12 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 105 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 155 ziren, horien artean 116 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 116 pertsona aktiboetatik 111 lanean zeuden (60 gizon eta 51 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.