cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Minarkismo
Minarkismoa filosofia politiko bat da, eta proposatzen du Estatuaren parte hartzea gizarte libre batean ahalik eta eragin gutxienekoa izan behar lukeela, nazio baten lurraldeko, aireko eta itsasoko espazioa babesteko behar bezain handia besterik ez (ikus: Estatu-nazioa). Minarkia estatu baten eredua da, eta bere eginkizun bakarrak herritarrei polizia eta auzitegiak ematea da, erasoetatik eta lapurretatik babestuz eta jabetza-legeak betez. Charles Townshend (1945- ) historialariak XIX. mendeko Britainia Handia Europako herrialdeen arteko gobernu-modu horren aitzindari gisa deskribatu zuen. Ferdinand Lassallek ere erabili zuen terminoa.
Minarkismo terminoa sarriago erabiltzen da, beharbada, askatasun indibiduala bera bortxatu gabe babesten duen Estatua bilatzen eta defendatzen duten libertarioei buruz hitz egiten denean, bai eta alde batetik libertarioak eta bestetik libertario anarkistetatik bereizteko ere, azken hauek Estatua berez gizabanakoaren askatasunaren bortxaketa dela uste baitute. Minarkistek, ordea, diote gutxieneko gobernua beharrezkoa dela askatasun batzuk zaintzeko (legeen neutraltasuna eta minarkistak ez diren kanpoko estatuen armaden inbasioarengandik babesteko). Teoria politiko hau anti-estatismoaren tradizioari lotuta dago, zeinak sustatzen baitu Estatua indargabetzea, estatu-funtzio gehienak indargabetzea.
Samuel Konkin merkatu-anarkistak ere erabili zuen omen terminoa 1971n.
Filosofia
Minarkistek, oro har, Estatua justifikatzen dute, erasorik ezaren printzipioari atxikitzearen ondorio logikoan oinarrituta. Anarkokapitalismoa ez dela praktikoa argudiatzen dute, ez baita nahikoa erasorik ezaren printzipioa betearazteko, zeren eta legeak anarkismoaren pean aplikatzea lehiari irekita baitago. Beste justifikazio ohiko bat da defentsarako sinadura pribatuek eta auzitegiek behar adina ordainduko luketenen interesak ordezkatzea.
Minarkista batzuek diote egoera bat saihestezina dela eta anarkia alferrikakoa dela. Robert Nozick-ek, Anarchy, State and Utopian (1974) gutxieneko Estatu baten ideia ezagutarazi zuenak, argudiatu zuen gaueko zaintzaile lanak betetzen dituen Estatu batek eta oinarrizko banakako eskubideak errespetatzen dituen Estatu batek zentzua izan dezakeela.
Maria Bartola
Maria Bartola XVI. mendeko emakume azteka izan zen eta Mexikoko lehen historialaria izendatu zuten.
Moctezuma II.ak, konkistatzaile espainiarrak iritsi aurretik azteken inperioko erregea zenak, Cuitláhuac izeneko anaia izan zuen. Moctezuma II.ak Hernán Cortésen aurka borrokatu zuenean, Cuitláhuac bere oinordekoa bihurtu zen. Cuitláhuac hil zen borroka hasieran. Haren alaba, Maria Bartola, kristau bihurtuta, Tenochtitlan azteken hiriburuko Espainiako setioaren garaipen indartsuaren bidez bizi izan zen.
San Juan ibaia (Argentina)
San Juan ibaia ur-ibilgu iraunkorra da, Andeetako mendien urtzearen emaitza. San Juan probintziako ibairik garrantzitsuena da, eta bertako iparraldean eta Argentinako mendebaldeko erdialdean dago.
Maria Bartola
Bere bizipenen bidez, setio hau, batzuetan bataila-eremutik bertatik bertara, "bere garaiko historia bat idazten hasi zen". Zoritxarrez, bere idazkiak espainiarrek erre egin zituzten. Egun, Fernando de Alva Cortés Ixtlilxochitl historialariari esker, bere lanaren eta biografia ezagutzen dela esan daiteke.
San Juan ibaia (Argentina)
San Juanek San Joan Handia hornitzen du, milioi erdi biztanle inguru dituen Argentinako hamargarren hirigune garrantzitsuena. Gainera, Tulum, Ullum eta Zonda haranetan dauden nekazaritzako oasiak ura biltzeko eta kanalizatzeko obren bidez ureztatzeko ardura du.
Argentinako itsasoan isurtzen duten Cuyo eskualdeko eta Desaguadero ibaia/Colorado ibaiaren arroko ibairik garrantzitsuena ere bada.
Red Rock West
Red Rock West John Dahl estatubatuar zinema zuzendariaren filma da, 1993an egindakoa.
Argumentua
Michael Williams itsas armadan lizentziatu berria da, eta Wyoming estatuko Red Rock hirira iritsiko da, lan bila. Herriko tabernaren jabea, Wayne, Michael ezagutzen duelakoan dago; izan ere, Suzanne bere emazte desleiala akabatzeko kontratatu zuen soldatapeko hiltzailea dela usteko du.
Josetxo Mayor
Josetxo Mayor Mateo (1934 - 2017ko apirilaren 26a) donostiar pertsonaia izan zen, 1986 urtetik Ulia mendiko bideak garbitu eta bide berriak zabaltzeagatik ezaguna, bere kabuz, inoren laguntzarik gabe eta musu-truk. Egindako lan itzela eskertzeko, Donostiako Hiritar Merezimenduaren Domina jaso zuen 1995 urtean. Club Vasco de Campingek eta Cangrejo Elkarteak ere omenaldiak antolatu zizkioten.
1986ko irailaren 16an hasi zen lan horretan. Intxaurrondo bizi zen. Hasieran asteburuetan bakarrik, baina 1997an jubilatu zenetik egunero aritzen zen Uliako bideak zaintzen. Berreskuratu zituen bide nagusiak hauek dira:
Le Lude
Le Lude Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Lude udalerrian erroldatutako biztanleak 4.074 ziren. Familiak 1.829 ziren, horien artean 622 pertsona bakarrekoak ziren (273 bakarrik bizi ziren gizonak eta 349 bakarrik bizi ziren emakumeak), 658 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 413 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 136 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
José Zuazola
José Zuazola Urdangarin (Tolosa, 1913ko uztailaren 13a - Donostia, 1973ko abenduaren 23a) Donostiako udalean Herri-lan Ingeniari nagusia izan zen 1946tik. Hiriak izandako ingeniaririk famatuenetakoa da.
Oliver konderria (Ipar Dakota)
Oliver konderria (Oliver County) Ipar Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Center da. 2010eko zentsuaren arabera 1,846 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Oliver konderriak 189,377 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,248 ura dira. Beste 187,129 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,97 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 1,846 pertsonetatik 1,801 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 19 dira. 3 beltzak edo afroamerikarrak. 26 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 4 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 12 pertsonek kokatzen zuten.
José Zuazola
Bizitza
Gerra zibila hasi zenean ingeniaritzako ikasketak bukatzen ari zen. Gerra bukatuta amaitu zituenikasketak eta Madrileko metroan hasi zen lanean, Argüelles-Goya eta Colón-Argüelles lerroak eraikitzeko proiektuak egin zituen.Geroago Ebroko konfederazio hidrografikoan aritu zen, baita Cadizen ere. 1946an Donostiako udalean plaza bat lortu zuen herri-lanetarako ingeniari moduan. Tolosa, Errenteria eta Abaltzisketan ere egin zituen lanak garai horretan.
Pasaiako Portuko Lan Batzordean bi urtez Ingeniari laguntzaile moduan aritu ondoren 1964an Espainiako iparraldeko Konfederazio Hidrografikora bidali zuten. Orduan diseinatu zuen Añarbeko urtegia. 1973an hil zen. 1993an omenaldi bat egin zioten Donostia eta Errenteriako udalek, Añarbeko urtegiko goialdeko pasealekuan Garbiñe Ramírez-en bustoa jarri zuten.
Lan nabarmenak
Hirian hainbat obra berri utzi zituen. Besteak beste, hauek dira bere lan nabarmenak.
Trebouxia
Trebouxia likenen artean fotobionte ohikoena da. Itsasoko, ur gezako eta lehorreko ekosistemen lehen mailako ekoizlea da. Karotenoideak eta a zein b klorofilak erabiltzen ditu eguzkitik energia produzitzeko eta animalia eta intsektuak mantenugaiekin hornitzeko”.
Pseudepidalea
Pseudepidalea anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Bufonidae familian sailkatua.
Trebouxia
Habitataren egoeren aldaketen, ur gezaren kalitatearen, kutsadura atmosferikoaren, karbono dioxidoaren kontzentrazioaren eta klima-aldaketaren bioindikatzaile ona da.
Le Lude
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Trebouxia
Bizi-ziklo konplexua du, hainbat hamarkadatan, ez zen ezagutzen ugalketa sexualaren presentzia genero honetan. Hala ere, duela gutxi birkonbinazio-proba molekularrek eta zigotoak sortzeko gametoen fusio sexualen behaketak ugalketa sexuala dagoela iradokitzen dute.
Le Lude
Etxebizitza
2007an 2.106 etxebizitza zeuden, 1.852 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 78 bigarren erresidentzia ziren eta 176 hutsik zeuden. 1.733 etxeak ziren eta 342 apartamentuak ziren. 1.852 etxebizitza nagusietatik 1.134 bere jabearen bizilekua ziren, 689 alokairuan okupaturik zeuden eta 29 doan lagata zeuden; 46 etxek gela bat zuten, 130 etxek bi zituzten, 428 etxek hiru zituzten, 544 etxek lau zituzten eta 703 etxek bost zituzten. 1.126 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 941 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 591 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Trebouxia
Habitata eta ekologia
Trebouxia genero autotrofo fotosintetikoa da, naturaren ia ingurumen-baldintza guztietan egon daitekeena. Tropikoetan, Artikoan, Antartikoan, baso borealetan, ur gezan, itsasoan, arroka biluzietan, egur hondakinetan, zuhaitzen azalean, hareharrian, lurrean eta basamortu bero eta erdi-idorretan aurki daiteke.
Le Lude
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.446 ziren, horien artean 1.688 aktiboak ziren eta 758 inaktiboak ziren. 1.688 pertsona aktiboetatik 1.450 lanean zeuden (759 gizon eta 691 emakume) eta 236 langabezian zeuden (106 gizon eta 130 emakume). 758 pertsona inaktiboetatik 367 erretiraturik zeuden, 169 ikasten zeuden eta 222 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 198 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 7 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 44 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 19 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 19 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 15 zerbitzu enpresak ziren, 23 administrazio publikoko enpresak ziren eta 21 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 60 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 7 banku bulegoak, 1 funeraria, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 1 igeltseroa, 5 margolariak, 5 zurginak, 5 iturginak, 4 argiketariak, 8 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 9 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 21 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 2 harategiak, 2 liburu dendak, 2 arropa dendak, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Le Lude udalerrian 50 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.484 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, 2 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Le Lude udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 351 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Blachea longicaudalis
Blachea longicaudalis Blachea generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Gargilesse-Dampierre
Gargilesse-Dampierre Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2007an 325 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gargilesse-Dampierre udalerrian erroldatutako biztanleak 325 ziren. Familiak 172 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Trentepohlia
Trentepohila Trentepohliaceae familiako alga berde klorofizeo harizpidunak dira. Hauek lurreko euskarrien gainean libre bizi daitezke, hala nola zuhaitz-enborren eta harri hezeen gainean edota likenetan bizi daitezke ere, sinbiotikoki.
Gargilesse-Dampierre
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Trentepohlia
Trentepohilaren harizpiek kolore laranja deigarri bat aurkezten dute, klorofilaren kolore berdea estaltzen duten karotenoide handien presentziak eraginda. Trentepohila espezieak onddo-hifekin elkartzen dira, modu honetan eta fikobionteak dira, likenetan oso hedatuak. Trentepohila generoko 40 espezie inguru daude, batez ere eremu tropikaletan eta subtropikaletan banatuta daudenak, baina badira ingurune epeletan dauden espezieak ere, hala nola Britainia Handian eta Irlandan.
Hideki Nomiyama
Hideki Nomiyama (野見山 秀樹, 1975eko apirilaren 28a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Trentepohlia
Horrela, generoa ia kontinente guztietan agertzen da.
Hideki Nomiyama
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka.
Trentepohlia
Trentepohlia generoaren izena Johann Friedrich Trentepohl (1748-1806) alemaniar elizgizon eta botanikariaren omenez da.
Scarus psittacus
Scarus psittacus Scarus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Gargilesse-Dampierre
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 173 ziren, horien artean 107 aktiboak ziren eta 66 inaktiboak ziren. 107 pertsona aktiboetatik 98 lanean zeuden (52 gizon eta 46 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 66 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gargilesse-Dampierre udalerrian 149 unitate fiskal zeuden, 292 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.368 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 jatetxe eta 1 tintoreria.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak etxerako tresna dendak ziren.
2000. urtean Gargilesse-Dampierre udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.066 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Labruguière
Labruguière Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Labruguière udalerrian erroldatutako biztanleak 5.904 ziren. Familiak 2.388 ziren, horien artean 613 pertsona bakarrekoak ziren (235 bakarrik bizi ziren gizonak eta 378 bakarrik bizi ziren emakumeak), 849 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 743 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 183 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 2.687 etxebizitza zeuden, 2.426 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 71 bigarren erresidentzia ziren eta 190 hutsik zeuden. 2.248 etxeak ziren eta 420 apartamentuak ziren. 2.426 etxebizitza nagusietatik 1.753 bere jabearen bizilekua ziren, 613 alokairuan okupaturik zeuden eta 60 doan lagata zeuden; 18 etxek gela bat zuten, 111 etxek bi zituzten, 313 etxek hiru zituzten, 754 etxek lau zituzten eta 1.229 etxek bost zituzten. 1.647 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.082 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.071 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.490 ziren, horien artean 2.557 aktiboak ziren eta 933 inaktiboak ziren. 2.557 pertsona aktiboetatik 2.218 lanean zeuden (1.182 gizon eta 1.036 emakume) eta 339 langabezian zeuden (157 gizon eta 182 emakume). 933 pertsona inaktiboetatik 310 erretiraturik zeuden, 260 ikasten zeuden eta 363 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 316 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 7 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 26 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 61 eraikuntza enpresak ziren, 66 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 13 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 15 finantziazio enpresak ziren, 13 higiezinen enpresak ziren, 40 zerbitzu enpresak ziren, 29 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 107 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 funeraria, 10 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 6 autoeskolak, 20 igeltseroak, 10 margolariak, 9 zurginak, 5 iturginak, 8 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 8 ile apaindegiak, 5 albaitariak, 7 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 23 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 4 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 2 zapata-dendak, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, 2 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Labruguière udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 486 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Andrea Villarreal
María Andrea Villarreal González (Lampazos de Naranjo, Nuevo León, 1881eko urtarrilaren 20a - Monterrey, Nuevo León, 1963ko urtarrilaren 19a) mexikar kazetaria, idazlea eta iraultzailea izan zen. Antonio Ireneo Villarreal jeneral iraultzailearen arreba zen.
Bizitza
Lampazos de Naranjon jaio zen 1881eko urtarrilaren 20an. Gurasoak Próspero Villarreal Zuazua eta Ignacia González Cantú zituen. Bere anaia Antonio erbestera lagundu zuen. Flores Magón anaien taldearekin bat egin zuen eta 1905eko otsailean Alderdi Liberalaren Antolamendu Batzarraren organoaren Regeneración egunkarian parte hartu zuen.
1906 eta 1907 bitartean Jiménezko, Viescako, Las Vacasko (gaur egungo Acuña) eta Palomas-eko altxamendu armatuetan parte hartu zuen. Diaz erregimenaren aurka ez ezik, Ameriketako Estatu Batuen aurka ere egin zuen azken hauen konplizitateagatik. Missourin zegoela, bertako egunkari batek Andrea karikatura batean irudikatu zuen sastakai batekin AEBtako presidenteari mehatxu eginez.
1911an, El Pasoko (Texas) Mexikoko kontsulak Kanpo Arazoetako idazkariari bidalitako txosten batean Villarreal ikusarazi zuen Maderista taldeen aldarrikapenaren sinatzaile gisa eta San Antonio Magonistako idazkari gisa. Magonismoarekin hautsi zuen, Antonio anaiak bezala eta Maderisten kausara elkartu zen. San Antonio, Texasko La Prensa-rekin elkarlanean aritu zen. Iraultzaren garaipenarekin Mexikora itzuli, ezkondu zen, baina handik gutxira alargundu zen.
Bere jatorrietara itzuli zen, hau da, Lampazosera eta gero Monterreyrera. Literatura lehiaketa batean saria jaso zuen. Villarrealen arabera, idazki iraultzaileak egiteko erabilitako prensetako bi Estatuaren hiriburuan aurkitzen da, Ohioko Clevelandik ekarriak. Horietan inprimatu zituzten Birsorkuntza, Ahuizoteren semea eta Ahuizoteren biloba.
Monterreyn, Nuevo Leónen hil zen, 1963ko urtarrilaren 19an, 82 urte zituela.
Parasaurolophus
Parasaurolophus dinosauroen genero bat izan zen. Gandordun narrastiaren antzekoa esan nahi du. Kretaziko gorenean bizi izan zen. Bederatzi metro luzera eta bi tona inguru zituen. Zientzialarien ustez gandorraren bidez sortutako soinuak medio komunikatzen ziren.
Amambai
Amambai Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Wembach
Wembach Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Vera Cruz
Vera Cruz (Benetako Gurutzea izan daiteke:
Monarcha rubiensis
Monarcha rubiensis Monarcha generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Swing Kids
Swing Kids (euskaraz Swing Mutilak), 1993ko Thomas Carter estatubatuarrak zuzendutako drama film bat da. Robert Sean Leonard, Christian Bale, Frank Whaley eta Barbara Hershey aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1939, Alemania, Hanburgo, Adolf Hitlerrek herrialdea Bigarren Mundu Gerrara eramateko zorian denean, gizartean norbanakoaren askatasuna ukatzen duen disziplina gogorra ezarriko du, alemaniar gazte taldeak politika eta estatubatuar swing musikaren zaletuak, orden horren aurka egingo dute. "Swing Mutilak" ezizenez ezagunak, azken ingeles eta estatubatuar moda imitatzen dute: beroki handiegiak, onddo-kapelak, aterki beltzak eta ile luzea daramatzate. Beren dantzarako pasioa musikarekiko ezagutza handiarekin uztartzen dute, eta gazte matxinada xalo bat bezala hasi zena, azkar hedatuz doan nazismoaren aurkako matxinada politiko arriskutsu batean bilakatuko da.
Dési Bouterse
Desiré Delano "Dési" Bouterse (Domburg, 1945eko urriaren 13a) surinamdar militar eta politikaria da. Surinamgo diktadore eta presidentea izan zen.
Surinamen jaio zen eta hemezortzi urterekin Herbehereetara joan zen. Han armadan sartu zen, eta bertan egon zen 1975 arte, Surinamera itzuli zen arte, herrialdearen independentziaren ondoren. Surinamgo armada osatzen lagundu zuen.
1980ko otsailaren 25ean Bouterse eta beste sarjentu batzuk estatu kolpe bortitz bat zuzendu zuten Henck Arron lehen ministroaren aurka ("Sarjentuen kolpea"). 1980tik 1987ra diktadura militar bat zuzendu zuen herrialdean. 1987an Alderdi Nazional Demokratikoa sortu zuen.
Bere alderdiak legebiltzarrerako hauteskundeak irabazi zituen eta 2010eko abuztuaren 12an parlamentuak presidente hautatu zuen. 2015ean berriro hautatu zuten bost urteko beste aldi baterako.
Oposiziogileen hainbat sarraskirengatik epaitu eta zigortu dute, baina amnistiatu egin dute. Herbehereek droga-trafikoagatik epaitu nahi dute.
Numen (musika taldea)
Numen, 1997an Arrasaten sorturiko extreme music taldea. Black metal eta folkaren nahasketa egiten dute. Euskal mitologiaz, tradizioaz eta legendaz jarduten dute beren hitzek, kristautasunaren aurkako joera garbiarekin.
Ibilbidea
1999an bost abestik osaturiko diska grabatu zuten, "Haize sorginduen intziriak" izenarekin. 2001an "Galdutako itxaropenaren eresia" atera zen, are extreme eta ilunagoa. 2003an "... jarrai beza kondairak" egin zuten "Haize sorginduen intziriak" diskako abestiekin eta 4 kanta berrirekin. Urtebete geroago "Basoaren semeak" atera zen black metal gehiago eta folk zertxobait gutxiagorekin. 2007an 10. urteurrena zela eta, "Numen" izenez atera zuten diska berria. Gaur egun Europa eta mundu osora zuzenduriko desketxe baten bila daude.
Beren hitzek ez dutela ez ideologia ez beste ezerekiko konpromezurik behin eta berriro berretsi dute. Mikel Laboa eta Benito Lertxundirengan oinarriak ere badituzte, eta noski Satiricon, Emperor, Immortal, Enslaved, Iron Maiden, Metallica, Disgorge, Ziklon-B...
Esan beharra dago oso balorazio onak eduki dituztela kritikarengandik, Espainiar estatuko black metal talderik onenetakotzat hartzeraino.
Pseudis
Pseudis anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Hylidae familian sailkatua.
Gaztelako kanala
Gaztelako kanala ingeniaritza hidraulikoko obrarik garrantzitsuenetako bat da, Espainian XVIII. mendearen erdialdetik XIX. mendearen lehen herenera bitartean egindakoen artean. Gaztela eta Leongo autonomia erkidegoko Burgos, Palentzia eta Valladolid probintzien zati bat zeharkatzen du eta Gaztelatik iparraldeko portuetara eta handik beste merkatuetara garia garraiatzea errazteko eraiki zen. Hala ere, trenbidea iristean, zaharkituta geratu zen.
Hasiera batean Segovia eta Reinosa lotuko zituen lau ubidez osatutako sare gisa pentsatua, bere zailtasun tekniko izugarriak eta baliabide izugarriak zirela eta, hiru adar baino ez ziren eraiki (Iparraldea, Hegoaldea eta Campos). 11 eta 22 metro arteko zabalerarekin, ubidea 207 kilometrotan zehar doa, 38 udalerri zeharkatuz, eta Alar del Reyko (Palentzia), non daukan sorburua, Valladolid eta Medina de Rioseco, hurrenez hurren Hegoaldeko eta Camposeko adarren amaieran kokatuta daudenekin (Kanalak Y alderantzikatu baten itxura du) herriak batzen dituena. Guztira 150 metroko desnibela du.
Palentzia hiritik pasatzean, zamalanak errazteko dartsenan amaitzen den adar baten bidez, Gaztelako ubidea bere bi puntu enblematikoenetatik gertu dago: Calahorra de Ribas. Han, Carrión ibaiarekin gurutzatzen da, handik urak hartzen baititu, eta el Serrón, Grijotan, ubidea Campos eta Hegoaldeko adarretan banatzen den lekuan. Hain zuzen ere, Calahorra de Ribasen 1791ko abuztuan Carrión eta Pisuerga ibaien arteko lotura ospatzeko eraikitako mugarri izugarria irakur daiteke:
Kenji Takagi
Kenji Takagi (高木 健旨, 1976ko maiatzaren 13a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka eta Sagan Tosu.
Erdialdeko probintzia
Erdialdeko probintzia (Central Province) Papua Ginea Berriko 22 probintzietako bat da. Herrialdearen hegoaldeko itsasaldean dago, Papua eskualdean. 29.998 kilometro koadroko eremua du, eta 2011n 269.756 biztanle zituen. Hiriburua Port Moresby da.
Saint-Julien-les-Rosiers
Saint-Julien-les-Rosiers Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Julien-les-Rosiers udalerrian erroldatutako biztanleak 2.821 ziren. Familiak 1.106 ziren, horien artean 217 pertsona bakarrekoak ziren (71 bakarrik bizi ziren gizonak eta 146 bakarrik bizi ziren emakumeak), 382 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 397 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 110 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.857 ziren, horien artean 1.263 aktiboak ziren eta 594 inaktiboak ziren. 1.263 pertsona aktiboetatik 1.133 lanean zeuden (622 gizon eta 511 emakume) eta 130 langabezian zeuden (46 gizon eta 84 emakume). 594 pertsona inaktiboetatik 225 erretiraturik zeuden, 156 ikasten zeuden eta 213 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Julien-les-Rosiers udalerrian 1.241 unitate fiskal zeuden, 3.169 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.949 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 112 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 40 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 23 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 38 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 11 igeltseroak, 12 margolariak, 1 zurgina, 3 iturginak, 4 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Saint-Julien-les-Rosiers udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 189 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Blachea xenobranchialis
Blachea xenobranchialis Blachea generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Zeta (gaia)
Zeta zuntz naturala da, gehienbat fibroina proteinaz osatua. Hari jarraia da, oso mehea eta distiratsua. Hainbat artropodok jariatzen dute euren hesteetatik eta airearekin kontaktuan solidotzen da. Bombyx mori sitsaren larbek ekoitzitakoa erabiltzen da ehungintzan.
Ezaugarriak
Zetak luzatzeko ahalmena du (hasierako luzeratik % 20 gehiago luza daiteke); bustitzen denean berriro uzkurtu egiten da (% 15-25). Dentsitate txikiagoa du kotoiak, artileak eta rayonak baino, ongi xurgatzen du (bere pisuaren herena duen isurkaria xurga dezake, hezetu gabe) eta oso ongi hartzen ditu tindagaiak. Artileak baino hobeto jasaten du beroa, eta 170 °C-tan desegiten da. Sukoia izan arren, berez itzaltzen da. Luzatzeko ahalmena gal dezake gaizki gordeta edukitzen denean; eguzki argiak luze jotzen badu honda daiteke, baina nekez hartzen du lizunak. Zetazko ehunak eskuz eta ur hotzez garbitu behar dira, lixibak kalte egiten die, eta erraz zimurtzen dira.
Ekoizpena
Zeta-harra, krisalida bihurtzeko prest dagoenean, kuskua egiten hasten da. Horretarako, burua 'zortzi' zenbakiaren itxuran mugitzen du, eta beheko barailatik hurbil dituen bi guruinek likido bat jariatzen dute. Airearekin kontaktuan, likido hori solidotu eta zeta-hari bihurtzen da. Aldi berean, harrak bi harizpiak batzen dituen goma bat jariatzen du. Hiru egunean, duen likido guztia zeta bihurtzen du. Kusku batean, 1.300 metro zeta-hari biltzen da, eta 5.500 zeta-har behar dira kilo bat zeta ekoizteko.
Zeta haria gizakiarentzat erabilgarri bihurtzeko kuskuak labe berezietan uzten dira lehortzen 16-18 ordutan, eta gero beratu egiten dira haria errazago askatzeko. Gero haria matazetan biltzen da. Hari horri zeta gordina esaten zaio, eta hortik aurrera landu egiten da. .
Labayru Hiztegia
Labayru Fundazioak 1970etik dihardu lexikografia arloa lantzen. Euskararen lexikoa garandu eta aztertu du urte horietan: berbak, eta horien aldagaiak, esamoldeak, errefrauak, esangura guztiak eta euron kontestuak, adibideak, zehaztapen estilistiko nahiz gramatikalak, sinonimoak, etab. Horren erakusgarri dira Labayru Hiztegia eta Labayru Hiztegi Fraseologikoa. Corpus biak atontzen, eguneratzen eta aberasten dihardu gaur egun ere Labayruren hiztegigintza-taldeak.
2003an euskara-gaztelania zuzenbidean argitaratu zen lehenengoz paperezko euskarrian ''Labayru Hiztegia. Bizkaiera eta batua (b)uztarturik'' izenburupean. Handik bi urtera, 2005ean, haren ordekoa den ''Diccionario Labayru. Vizcaíno y batua conjuntados'' kaleratu zen, gaztelaniatik euskararako norabidean. Eta gerora, bigarrenez argitaratu ziren biak edizio eguneratuago, landuago eta osatuago batean, 2011n lehenengoa, eta 2008an bigarrena.
Elkarren osagarri dira eta hizkuntza-eredu bien kontsultarako corpusa eratzen dute. Euskara baturako onarturik dauden berbekin batera, bizkaieraren lexikoa zehazten da eurotan. Horretarako, herri-euskara batu eta aztertzen dute, idatzizko iturriekin batera.
Labayru Hiztegi Fraseologikoa esamoldeen corpusa eskaintzen duen hiztegi elebiduna da. Ideia edo egoera jakin bat adierazteko eratzen diren berba-kate edo unitate fraseologikoak dira esamoldeak, eta berba-kate horien atzean hizkuntza bakoitzak berezkoa duen iruditegia dago. Hiztegi horretan, euskarazko eta gaztelaniazko unitate fraseologikoak batzen dira, bakoitzari dagozkion ordain baliokideekin batera.
Labayru Hiztegia eta Labayru Hiztegi Fraseologikoa online kontsulta daitezke www.hiztegia.labayru.eus webgunean, eta baita offline ere, Android zein IOS sisteman deskargatu daitekeen mugikor eta tabletetarako doako aplikazioaren bidez.
Batua eta bizkaiera ereduak
Euskara batua eta bizkaiera batera lantzen dira, eredu bietako hitz-itxurak gaztelaniaren aurrez aurre ipintzen direla. Euskara baturako onarturik dauden hitzekin batera, bizkaiera idatzirako finkatu diren berbak eskaintzen dira bi hiztegietan. Baterako eta besterako zehaztu diren formak bizk (bizkaiera) eta bat (batua) laburduren bidez bereizita datoz. Adibideak ere bizkaieraz nahiz batuaz ematen dira bakoitzari dagokion hizkuntza-eredua adierazita.
Eredu batuko formei marka eman orduan, Euskaltzaindiaren Hiztegiari jarraitu zaio, eta horko berba-zerrendan ez badator hitza, zentzuzkoen jo dena hautatu da, testu-corpusetako erabilerak eta gaur egungo hiztegi arauemaileen jokabideak kontuan izanda. Bizkaiera idatziko berbak markatzerakoan, Labayruk berak finkatu du irizpidea, betiere tradizio idatzia eta ahozko erabilera aztertu eta ostean.
Euskalki eta hizkera diferenteen topagune
Euskalki diferenteetako hitz-ondarea euskara osoaren ondarea denez gero, hango eta hemengo formak ekarri dira hiztegietara. Euskalki-hitzok eredu baturako edo bizkaierarako pare-pareko aldaerarik ez dutenean, marka berezi barik ipintzen dira. Esan gura da, batuaz zein bizkaieraz erabili daitezkeela.
Hiztegi hauen behineneko helburua sartaldeko hiztunen beharrizanei erantzutea izanik, batez ere eremu horretako lexikoari ipini zaio arreta, baina erdiko eta ekialdeko ondarea biltzeko ahalegina ere egin da.
Ahozkotasunaren lekuko
Labayru hiztegien ekarrietako bat ahozkotasun aldetikoa da. Herri-euskarari eta herri-jakintzari duen balioa aitortzen zaio, ahozko berbeta eta hizkuntza jasoaren arteko loturak estutzeko asmoz.
Ahozkotasunaren ekarria honetan datza batez ere: lekuko bizien ahotik jasoriko berba, berba-itxura berezi eta esanahi edo adierak ekarri dira hiztegietara. Adibideetan ere hiztunentzat ezagun eta eguneroko diren esaldiak sartu dira, hitzen erabilera-eremuak erakusteko. Gainera, herri-literaturako esamoldeak, errefrauak, koplak, bertsoak eta antzekoak sartu dira. Ahozko iturritik hartutakook literatura idatziko iturriekin eta aurretiko corpus-hiztegien ekarriarekin erkatu dira, eta berritasunik egon bada, hiztegian txertatu da.
Tradizio idatzia
Idatzizko euskal lexiko-ondarea batzeko ahalegina egin da. Horretarako, beste corpus-hiztegi batzuetara eta euskal literaturaren erreferentzia-lanetara jo da hitzak, euron esanahiak eta erabilguneak baliatzeko. Autore klasikoen zitak gaurko grafiara ekarrita daude, gaur egungo hiztun eta idazleei begira.
Hiztegi kontestudunak
Sarrera-berba asko ahozkotasunaren erakusgarri diren kontestu-adibidez horniturik daude. Batzuetan, tradizio idatziko testuetatik egokituak dira, eta beste batzuetan, ahozko erabileratik jasoak edo atonduak.
Berbak euren erabilgune naturalean eskaintzen dira. Horretarako, hiztunentzat, eta berenberegi sartaldekoentzat, ezagun eta eguneroko egiten diren esaldiak txertatu dira, hitzen erabilera-eremuak erakusteko. Hitz bakoitzak onartzen dituen sintaxi-aukera eta lexiko-konbinazio diferenteak erakusten dira eurotan.
Eredu idatzi biak lantzen dira tarteka, bizkaiera eta batua. Bizkaieraz ezaguna edo arrunta den hitzaren kontestua eredu horretan ematen da gehienetan. Eta erdialde edo ekialdeko hitzaren kasuan, batuaz eskaintzen da kontestu-adibidea.
Hiztegi sinonimodunak
Haitz-uso
Haitz-usoa (Columba livia) columbidae familiako hegaztia da.
N. de Garis Davies
Nina M. Davies
Nina M. Daviesen jaiotza izena Anna Macpherson Cummings zen eta Grezian jaio zen, Salonikan. Gurasoak ingeles eta eskoziar jatorrikoak ziren eta hiru ahizpa izan ziren. Aita, Cecil J. Cummings, 1894an hil ostean, Eskoziara itzuli ziren bizitzera.
Haitz-uso
Europan, iparraldeko Afrikan eta mendebaldeko Asian jatorria duen hegazti hau mundu osoko hirietara zabaldu dute. Espezie honek espezimen ugari ditu, 17 eta 28 milioi artean Europan bakarrik. Antzinatik etxekotua, uso mezulari moduan erabiltzen dute.
Aparecida de Goiânia
Aparecida de Goiânia Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
N. de Garis Davies
Nina M. Davies
Nina M. Davies Ingalaterran eskolatu zuten eta gaitasun artistiko handia zuela ikusita, famimlia Londresera joan zen, arte ikasketak burutu zitzan.
Haitz-uso
Taxonomia
Haitz-usoak 12 azpiespezie ditu:
N. de Garis Davies
Nina M. Davies
Egiptoko Alexandrian oporretan zebilela 1906an, Norman de Garis Davies ezagutu zuen. Hampsteaden, Londres ezkondu ziren 1907ko urriaren 8an eta Tebasko nekropolitik gertu bizitzera joan ziren eta hilobietako horma irudiak dokumentatzen hasi ziren.
Nina M. Davisek bere denboraren erdia New Yorkeko Metropolitan Museoarentzat irudiak egiten igarotzen zuen eta beste erdia Alan Gardinerrentzat hilobietako irudiak kopiatzen, beste hainbat museoetako bildumetan amaitu zutenak. Faksimil ugari egin zituen, gaitasuna baitzuen irudiak azkar, zehatz eta sistematikoki dokumentatzeko.
Norman de Garis Davies
Norman de Garis Daviesel teologia ikasi zuen Glasgowko unibertsitatean eta gradua eta masterra lortu zituen eta Marburgeko unibertsitatean posgradua egin zuen. Eliza kongregazionistaren ministroa zen Ashton-under-Lyne herrian, Egiptora joan zenean lehen aldiz 1897an. Egipton Flinders Petrierentzat egin zuen lana Denderan. Egiptoko Esplorazio Elkartearen miaketa arkeologikoen buru bihurtu zen. 1898 urte ingurutik 1907ra, hilobiak dokumentatzen aritu zen Norman de Garis Davis Egipton, esate baterako Tell el-Amarna n. Aditua bihurtu zen hieroglifoak interpretatzen, margolanen testuinguruan.
Egiptologoak
Aztertu zituzten hilobiak Nilo ibaiaren mendebaldeko ertzean zeuden, Tebas hiritik mendebaldera. Museoak bereziki interesa zeukan hilobiak ziren bai egiptoar ofizialenak, bai errege-erreginenak (Erregeen Haranekoak nahiz Erreginen Haranekoak) bai eta Deir el-Medinako artisten hilobiak. Metropolitan Museoaren arabera, Egipton kontserbatu diren Antzinateko margoen iturri aberatsena ziren aztarnategi haiek.
Hilobietako irudiek aldaerak dituzte dinastien eta erreinaldien arabera, eta berri ematen dute garai desberdinetako eguneroko bizitzarena, flora eta faunaren aldaketena eta zeremonia eta hilobiratze ohiturena. Teknika artistikoak ere denbora zehar aldatu egin ziren. 350 faksimile margotu zituzten eta, gaur egun, Metropolitan museoaren Egitoko sailaren erakusketaren ardatza dira.
Bikoteak beste aztarnategi batzuk dokumentatzen ere egin zuen lan, bai Londresko Egiptoko Esplorazio Elkartearentzat (Egypt Exploration Society), bai eta Chicagoko Unibertsitateko Ekialdeko Institutuarentzat, esate baterako: Abidos eta Amarna.
Lanen bildumak
Metropolitan Museum of Art museoak de Garis Daviesen 423 lan ditu bere bilduman guztira. Haien artean aipagarrienak honako hauek dira:
British Museum ak ere badaitu Nina de Garis Daviesen 22 margolan, 1936an museoari Alan Gardiner rek emandakoak. Haien artean:
Monarcha cinerascens
Monarcha cinerascens Monarcha generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Scarus quoyi
Scarus quoyi Scarus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Pseudobranchus
Pseudobranchus anfibio genero bat da, Caudata ordenaren barruko Sirenidae familian sailkatua.
Maiasaura
Maiasaura dinosauro genero bat zen. Grekoz "μαία + σαύρα", ama ona den muskerra esan nahi du. Kretaziko gorenean bizi izan zen. Zazpi, bederatzi metro luzera tartean eta hiru tona inguru zituen. Taldean ibiltzen zen.
Labeo stolizkae
Labeo stolizkae Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Suture
Suture 1993ko Scott McGehee eta David Siegel estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Vincent eta Clay anaiordeak aitaren hileta-elizkizunean elkartuko dira lehendabizikoz. Vincent Clay akabatzeko asmotan dabil.
Werbach
Werbach Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Batasuneko zubiko etxea
Batasuneko zubiko etxea Luzaideko Pekotxeta auzoan dagoen etxe bat da, auzo hori eta ondoko Arnegi herria banatzen dituen zubixkaren ondoan, Batasuneko zubia bezala ezaguna. Gaur egun, bi herriak lotzen dituen errepide nagusia iparralderago igarotzen da, toki horretatik 150 metrora, zubi modernoago eta zabalago batetik, eta Schengengo Hitzarmenak mugako kontrolak kendu ditu. Hala ere, toki horretan, zubi zaharraren bi aldeetan, Espainiar eta Frantziar Estatuen poliziaren kuartelek jarraitzen dute.
Eraikin berezi hau, bi solairu, bi isurkiko teilatua eta fatxadan balkoiak dituen baxenabartar estiloko etxetzarra da. Gaur egungo egituran, nahiko lan modernoa da, joan den mendeko lehen erdikoa. Beheko solairuan taberna bat eta denda bat daude.
Toki horretatik erbestera joan zen Karlos Maria Isidro Borboikoa karlista, 1876ko otsailaren 28an, Hirugarren Karlistaldian bere armada garaitua izan ondoren.
Etxe hau esanguratsua da batez ere Donibane Garazitik Donejakue Bidea igarotzen zen lehen eraikina zelako. Gaur egun, Donejakue Bidea zubi berritik eta errepide nagusitik eramaten da, eta, beraz, ez da eraikin horren ondotik igarotzen, 50 bat metrora baizik.
2015ean, UNESCOk Iberiar Penintsulan Donejakue Bidea «Donejakue Bideak: Frantses Bidea eta Iberiar Penintsulako Iparraldeko Bideak» gisa zabaltzea onartu zuenean, «inbentario atzerakoia - Elementu elkartuak» bidali zuen dokumentazio gisa. Bertan, 147. zenbakian, Batasuneko zubiko etxea ageri da.
Uharte loriatsuak
Uharte loriatsuak (Îles Glorieuses) Mozambikeko kanalaren iparraldean dagoen biztanlerik gabeko uhartedia da, 5 km²-ko azalera du eta, geografikoki, Komoreen zati bat da.
Uhartediak bi uharte -Grande Glorieuse (-11.57959°N, 47.29837°W) eta Île du Lys- eta sei uhartetxo arrokatsu- (Roches Vertes): Île aux Crabes (-11.51255°N, 47.38171°W), Rocher du Sud (-11.59549°N, 47.30185°W), Les Roches Vertes (-11.57101°N, 47.33172°W) eta izen gabeko beste hiru- ditu.
Frantziak 1897tik aurrera kudeatzen du, Frantziaren Lurralde Austral eta Antartikoen barnean baina Madagaskarrek bere jabetza aldarrikatzen du.
Pablito Sanz
Pablito Sanz (c. 1945 - ) Azketako pertsonaia da, ezaguna handik pasatzen diren Done Jakue bideko erromesei makilak oparitzeagatik. 1985 urtean hasi zen berak egindako makilak eskaintzen eta geroztik hogei bat mila makila oparitu dituela zenbatetsi da, urtean mila gutxi gorabehera.
Castleichthys auritus
Castleichthys auritus Castleichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Gadancourt
Gadancourt Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gadancourt udalerrian erroldatutako biztanleak 104 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Catas Altas da Noruega
Catas Altas da Noruega Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Gadancourt
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 70 ziren, horien artean 55 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 55 pertsona aktiboetatik 51 lanean zeuden (28 gizon eta 23 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 gizon). 15 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Akio Matsuyama
Akio Matsuyama (松山 明男, 1976ko irailaren 17a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Gadancourt
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria eta 1 jatetxe.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Maria Betaniakoa
Batzuk Maria Magdalenarekin nahasten dute, eta baita Lukasen Ebanjelioan aipatzen duten bekatore anonimoarekin, nahiz eta azkena egile askoren artean eztabaidatsua izatea.
Bibliaren aipamenak
Maria Betaniakoa Bibliaren hiru ataletan aipatzen da, beti Marta arreba batekin. Hiruetan Jesusengan maitasun handia erakusten du.
Bala zauri
Bala zauriak arma edo munizioen deskarga baten bidez egiten dituzte. Trauma honen kausa arruntena suzko armen erabilera da.
Nobuhiro Takeda (1965)
Nobuhiro Takeda (武田 亘弘, 1965eko martxoaren 22a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Cerezo Osaka.
Pseudocallulops
Pseudocallulops anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Microhylidae familian sailkatua.
Turkuko Errege Akademia
Turkuko Errege Akademia (Kungliga Akademin i Åbo edo Åbo Kungliga Akademi, Regia Academia Aboensis; Turun akatemia) Finlandiako lehen unibertsitatea izan zen, eta Finlandiako unibertsitate bakarra, herrialdea oraindik Suediako zatia zenean. 1809an, Finlandia Dukerri Handia bihurtu ondoren, errusiar Tzarren subiranotasunaren azpian, Turkuako Akademia Inperiala berrizendatu zuten. 1828an, Turkuko Sute Handiaren ondoren, erakundea Helsinkinera eraman zuten, Dukerri Handiko hiriburua lekualdatu zutenean. Azkenean, Helsinkiko Unibertsitatea berrizendatu zuten, Finlandia 1917an estatu nazional subirano bihurtu zenean.
Westerheim (Baden-Württemberg)
Westerheim Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Turkuko Errege Akademia
Historia
Akademia Kristina Suediako erreginak sortu zuen 1640. urtean, Per Brahe kondearen proposamenarekin, Åboko katedralaren ikastetxean (1276. urtean sortu zen). Suediar Inperioko hirugarren unibertsitatea zen, Uppsalako Unibertsitatea (1477. urtena sortua) eta Gustaviana Akademia (gaur egun Tartuko Unibertsitatea, Estonia) (1632).