cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Recques-sur-Course
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Recques-sur-Course udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 300 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Riverside (Missouri)
Riverside Missourieko hiri bat da. Platte konderrian kokatua dago. 2010ean 2,937 biztanle zituen, 14.27 kilometro koadrotan banatuta.
Garra makiensis
Garra makiensis Garra generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Lenzkirch
Lenzkirch Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Estatuko Industria Partaidetzarako Sozietatea
SEPI zuzenbide publikoko erakunde bat da, eta haren jarduerak ordenamendu juridiko pribatuarekin bat datoz. Espainiako Ekonomia eta Ogasun Ministerioari atxikita dago.
En man som heter Ove (filma)
En man som heter Ove (euskaraz Ove izeneko gizona), 2015eko Hannes Holm suediarrak zuzendutako drama-komedia film bat da. Fredrik Backman idazlearen 2012ko izenburu berdineko eleberrian oinarritua dago. Rolf Lassgård, Bahar Pars, Filip Berg eta Ida Engvoll aktoreek antzeztu zuten.
89. Oscar Sarien ekitaldian Nazioarteko film onenaren Oscar Saria eta Makillaje onenaren Oscar Sariaren izendapenak jaso zituen.
Argumentua
Ove Lindahl (Rolf Lassgård) 59 urteko gizon alargun eta ozpindu bat da, jada mundua eta jende guztian fedea galdu duena, baita bere buruan ere. Baina familia berri bat bere etxe alboan bizitzen jartzen denean, Ovek gizakia eta gizarteari buruz duen ikuspegi ezkorra aldatuz joango da.
David MacMillan
David William Cross MacMillan (Bellshill, 1968ko martxoaren 16a) eskoziar-estatubatuar kimikaria da. 2021eko Kimikako Nobel Saria jaso zuen Benjamin Listekin batera organokatalisi asimetrikoa garatzeagatik. Teknika horrek botikak garatzeko prozesuak azkartu eta hobetu ditu, eta konposatu merkeagoak sortzeko bidea ireki du. Modu berean, industria kimikoak ingurumenean duen inpaktua txikitzen lagundu du.
Macmillan kimika irakaslea da Princetongo Unibertsitatean.
Rodolfo Elizondo Torres
Rodolfo Elizondo Torres (Durango, 1946ko uztailaren 18a)  PANeko kide den mexikar politikaria da.
Elizondo Torres administrazioan lizentziatua da Monterreyko Teknologia eta Goi Mailako Hezkuntza Institutuan (ITESM).
Karrera politikoa
Elizondo PANeko kidea da 1980ko hamarkada hasieratik. 1983an Victoria de Durangoko udal presidente (alkatea) aukeratu zuten. 1986an eta 1992an berriz ere arrakastarik gabe aurkeztu zen Durangoko Gobernadore izateko.
Elizondo Mexikoko Kongresuko bi gaberetan aritu da; 1988tik 1991ra eta 1994tik 1997ra Behe Ganberan aritu zen, gero 1997tik 2000ra Mexikoko Senatuan aritu zen LVII Legegintzaldian.
Vicente Fox presidenteak Elizondo izendatu zuen lehenik presidentetzarako bozeramaile eta gero, 2003ko uztailaren 29an, Turismo idazkari.
Felipe Calderón Mexikoko presidente hautetsiak Elizondo bere Administrazioko Turismo idazkari izendatu zuen berriro. 2010ean utzi zuen kargu hori.
2009an Txerri gripearen izu-ikarak kaltetutako bidaiarien konfiantza berreskuratzeko "Ongi etorri Itzuli" kanpaina martxan jartzeaz arduratu zen. Mexikoko portuetara gurutzaontzien etorrerak berriro aktibatu zituen txerri gripearen mehatxua publiko egin eta hilabetera.
La ciudad de las bestias
La ciudad de las bestias (euskaraz Piztien hiria) Isabel Allendek idatzitako abenturazko eta fantasiazko eleberria da. 2002an plazaratu zuen. Hau gazteei eta nerabeei zuzendutako bere lehen eleberria izan zen, trilogia baten lehen liburua. Trilogiak zentzu ekologista du.
Trilogia
Las memorias del Águila y el Jaguar da trilogiaren izenburua eta hiru hauek eleberriak:
Argumentua
Alexander Cold protagonista, hamabost urteko gazte estatubatuarra da. Bere amona idazlearekin, Kate Coldekin, Amazonas ibaira doa; amona International Geographic izeneko aldizkari baten kazetari bezala doa. Espedizioaren helburua, Piztia izenarekin ezagutzen den izaki mitologikoaren izatea dokumentatzea da.
Rabinal Achi
Rabinal Achi espainiarren konkistaren aurreko maia kulturaren antzerki lan bat da. Lan hau bizirik Guatemalan kontserbatu da. Unescok 2005 an Gizateriaren Ahozko eta Ukizezina Ondarearen Maisulana izendatu zuen eta 2008an Gizateriaren Ondare Kultural Ukiezinaren Zerrenda Adierazgarrian sartu zuen. Lana ahozko tradizioaz mantedu da.
Jatorrizko izena maia hizkuntzaz Xajooj Tun da, "Tun (edo danborraren) Dantza". XV. mendeko dantza-drama dinastiko bat antzezten da. Maskaraz, dantzaz, musikaz eta antzerkiaz Rabinal herriko gizarte harremanak eta arazo politikoak azaltzen dira. Rabinal Guatemalako Baja Verapaz departamentuan dago. Drama maia dialekto batez antzezten da, Achi dialektoaz. Rabinal Achi urtetan klandestinoki antzezten zen. 1850 Bartolo Sis-ek testua itzuli egin zuen eta 1856an Charles Étienne Brasseur de Bourbourg apaizak ezagutu eta lehenengo aldiz argitaratu zuen.
Argumentua
Historiaren oinarria bi dinastien arteko haustura da. Alde batetik K´ich´e-ak eta bestetik Rabinalebak. Historia lau ataletan egituratzen da eta, bukaeran, K’iche’e Achí hil egiten da eta Rabinaleb dinastiaren arrakasta ezagutzen da. Argumentua modu linealez antolatzen da, beti pertsonaien elkarrizketen gainean; ez dago narratzaile bat. Historian zeremoniak, jainkoei deiak eta dantzak tartekatzen dira.
Crédit Lyonnais
Crédit Lyonnais Frantziako bankua izan zen. 1990ko hamarkadan herrialdeko bankurik handiena zen, garai haietan estatuaren eskuetan izanda. Hala ere kudeaketa kaxkarrak ia porrotan amaitu eta 2003an Crédit Agricolek erosi zuen.
Challignac
Challignac Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 153 etxebizitza zeuden, 120 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 150 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 120 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 101 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 50 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 66 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 194 ziren, horien artean 150 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 150 pertsona aktiboetatik 139 lanean zeuden (70 gizon eta 69 emakume) eta 11 langabezian zeuden (4 gizon eta 7 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Challignac udalerrian 116 unitate fiskal zeuden, 295 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.444 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 zurgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rómulo Gallegos
Rómulo Gallegos Freire (Caracas, - ibidem, ) Venezuelako idazle eta politikaria izan zen. Bere eleberrietan bere jaioterriko bizitza, ikuspegiak eta koloreak adierazi zituen. Doña Bárbara (1929), bere eleberririk ezagunenean Venezuelako panpako bizitza islatu zuen. Beste bi eleberri garrantzitsu idatzi zituen: Cantaclaro (1933) eta Canaima (1935). Gallegos Venezuelako lehendakari izan zen zenbait hilabetez Delgado Chalbaudek bere kargutik bota zuen arte (1948). Ondoren Habanara eta Mexikora erbesteratu zen. 1958an berriro itzuli zen Venezuelara. Beste lan aipagarri batzuk: La trepadora (1925), Pobre negro (1935) eta La rebelión (1946) ipuin-liburua.
Terranatos dolichopterus
Terranatos dolichopterus Terranatos generoko animalia da. Arrainen barruko Rivulidae familian sailkatzen da.
Dissé-sous-Ballon
Biztanleria
2007an Dissé-sous-Ballon udalerrian erroldatutako biztanleak 128 ziren. Familiak 46 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 15 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 19 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 63 etxebizitza zeuden, 49 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 63etxeak ziren. 49 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 82 ziren, horien artean 68 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 68 pertsona aktiboetatik 59 lanean zeuden (32 gizon eta 27 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dissé-sous-Ballon udalerrian 50 unitate fiskal zeuden, 136 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.832 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa batena zen.
2000. urtean Dissé-sous-Ballon udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 596 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bioespeleologia
Bioespeleologia karstaren zientzietako bat da, biologia ren adarra, lurpean bizi diren izakiak (troglofauna) estudiatzen dituena.
Historia
Lehen aipamen dokumentatua, berriz,1689koa da, Proteus anguinus. Eslovenia ko leize batean aurkitu zen, Carniola eskualdean; hasieran dragoi kumetzat hartu zen, eta Johann Weikhard von Valvasorrek Carniolako Dukerriaren Loria lanean jaso zuen.
Lurpeko animali baten lehen azterketa formala Carniolako Postojna koba ko kakalardo bati buruz egin zen. Luka Čeč espeleologo ak aurkitu zuen 1831ean, eta Ljubljana ko Franz Josef von Hochenwart entomologo ari eman zion; honek, identifikatu ezinda, Ferdinand J. Schmidt naturalistari pasatu zion. Schmidt espezie berria zela konturatu zen, eta lurpeko ingurugirora egokitua zegoela; 1832an Illyrisches Blatt aldizkarian deskribatu zuen, Leptodirus Hochenwartii izendatuz, baita drobnovratnik izen eslobeniarra, eta Enghalskäfer alemaniar ra ere ("lepo lerdeneko kakalardoa"). Artikulu hau haitzulo batean aurkitutako animali baten lehen deskribapen formala da (proteusa, 1768an deskribatutakoa, ez baitzen troglobiotzat hartu bere garaian). Schmidtek ondoren eginiko ikerketetan kobazuloetako izaki ezezagun gehiago aurkitu zituen, eta naturzaleen artean interes handia piztu zen. Hori dela eta, L. hochenwartii-ren aurkikuntza (proteusarenarekin batera) bioespeleologia zientifikoaren abiapuntutzat hartzen da.
Bioespeleologia kontzeptua (biospeologia bezala ere aipatua) Armand Viré-k asmatua da : 1894tik troglobioen ikerketan ari zen, eta lehen lurpeko laborategia ezarri zuen 1896 eta 1910 artean, Paris eko Jardin des Plantes azpiko katakonbetan.
Zientzia gisa, berriz, bioespeleologia 1907an formaldu zela kontsideratzen da, Emil Racovitza k Essai sur les problèmes biospéologiques lana argitaratu zuenean.
Ingurugiro kategoriak
Lurpeko inguruneak hiru kategoria nagusitan banatzen dira:
Endogeoa
Ingurune endogeoak lurrazalarekin komunikatua daude arrokaren pitzaduren eta josturen bidez, edo lurpeko filtrazioaren edo sustraien bulkadarengatik..
Parahipogeoa
Ingurune parahipogeoak kobazulo atarien inguruneak dira, zeinak haren barrura heda daitezkeen, azken eguzki izpiak ailegatzen diren eremuraino.
Hipogeoa
Hipogeoak dira "benetako" lurpeko inguruneak. Lurrazalarekin kontaktoa mantendu dezakete haize korrontearen edo animalien migrazioaren bidez, edo ia guztiz isolatuta egon daitezke. Ingurune hipogeo sakonetan ekosistema autonomoak gara daitezke, energia iturri nagusitzat, eguzkiaren ordez, bakterio kimiotrofoak askatutako energia kimikoa dutenak.
Ezaugarriak
Ezin da lurpean bizi diren izakien deskribapen orokorra egin, kobazuloen ezaugarri klima tikoak asko aldatzen direlako leku batetik bestera, latitude eta altueraren arabera, bereziki lurrazaletik hurbil dauden sektoreetan. Hala ere, ezaugarri amankomun batzuk aurki daitezke :
Sailkapena
Lurpeko animalien lehen sailkapena 1849an argitaratu zuen J. C. Schiödtek (Specimen Faunae Subterraneae), animaliak koban zuten kokalekuaren arabera sailkatuz. 1854ean J. R. Schinerrek beste sailkapen bat proposatu zuen Adelsberg eko haitzuloei buruzko artikulu batean : troglobioak (koba barruan exklusiboki bizi direnak), troglofiloak (ez direnak exklusiboki kobetan bizi) eta « aldi bateko biztanleak » (beste guztiak). Horretan oinarrituz Emil Racovitzak izenak behin betirako finkatuko zituen 1907an: troglobiak, troglofiloak eta trogloxenoak, gaur egunean indarrean dirauen sailkapena.
Beste sailkapen desberdinak ere egin daitezke:
Troglofiloak
Animali hauek haien senide epigeoen antz handia dute, eta baldintza egokietan, lurrazalean ere bizitza ziklo osoa burutu dezakete. Baina aldakortasun genetikoaren eraginez lurpeko bizitzarako ere ongi egokitu dira, “preadaptazio” izeneko fenomenoa burutuz. Egokitzapen honen ondorioz, animali batzuen portaera (ez morfologia) asko aldatu da haien lurrazaleko senideen aldean; adibide bezala Oxychillus barraskilo ak har daitezke. Lurrazaleko Oxychillusek hibernatu egiten dute, baina lurpekoek urte osoko aktibitatea dute; lurrazalekoak detritifagoak dira eta lurpekoak haragijale ak, eta digestio zukuaren ezaugarri desberdinak dituzte. Egokitzeko gaitasun hori gabe, Oxychillusen artean ezingo zen espezie kabernikola bat sortu. Beste troglofilo batzuk: koba kilker rak, saguzarrak, diplopodoak, pseudoeskorpioiak eta armiarma k.
Troglobioak
Espezie troglobioen ezaugarri berezi nabarmenak hauek dira:
Troglobioen jatorria eta eboluzioa
Lurrazpiko izaki guztiek jatorri epigeoa dute; arbasoak lurrazalekoak zituzten, eta milioika urteetan zehar eboluzio diberjentea jarraitu dute. Horren barruan, mugimendu tektoniko ek eta aldaketa klimatikoek paper garrantzitsua jokatu dute troglobioek gaur egun duten distribuzioan. Gaur eguneko egoera ez da iraganekoa, eta horregatik orain baldintza egokiak betetzen dituen koba guztietan ez dira troglobioak aurkitzen; hau nabarmena da, esate baterako, kuaternario ko glaziazio etan izozpean egoniko kobazuloetan.
Troglobioen bizimodua
Lurpean elikagai gutxi dagoenez, izaki troglobioen dentsitatea eta tamaina txikia izaten da. Elikagai honen zati bat kanpotik dator, uraren edo haize korrontearen bitartez; beste zati bat kobazuloan bertan sortzen da, elikadura-kate konplexu honekin: bakterio lurtarrak > protisto bakteriofagoak > buztin eta hondarreko edukin organikoaz elikatzen diren animaliak (oligoketo ak, nematodo ak, moluskoak, Proteus larbak, Niphargus) > troglobio haragijaleak.
Jaten ari ez direnean, troglobioen bizitza erritmoa geldoa da, lurrazaleko senideenaren aldean. Bere fisiologian ikusten da: arnas a geldoagoa da, oxigeno gutxi kontsumitzen dute, arrautza gutxiago jartzen dituzte. Koleoptero en larbek gutxiagotan aldatzen dute azala, eta kanpoan denbora gutxi ematen dute, buztinetan hile askotarako isolatu aurretik; batzuek ez dute jaten, heldutasunera ailegatu baino lehen.
Laguna Dalga
Laguna Dalga Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
biztanle zituen.
Eulacestoma nigropectus
Eulacestoma nigropectus Eulacestoma generoko animalia da. Hegaztien barruko Incertae sedis/Aves familian sailkatua dago.
Le Bellay-en-Vexin
Le Bellay-en-Vexin Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Bellay-en-Vexin udalerrian erroldatutako biztanleak 250 ziren. Familiak 86 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 88 etxebizitza zeuden, 83 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 4 hutsik zeuden. 84 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 83 etxebizitza nagusietatik 67 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 53 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 53 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 177 ziren, horien artean 141 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 141 pertsona aktiboetatik 134 lanean zeuden (66 gizon eta 68 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Bellay-en-Vexin udalerrian 78 unitate fiskal zeuden, 242 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.889 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Le Bellay-en-Vexin udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 472 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Garra mamshuqa
Garra mamshuqa Garra generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Egutegi hindu
Egutegi hindua Indiako hainbat eskualdeko egutegi eta egutegi nazionalaren izena da, batzuk kalkulatuak eta besteak astronomikoak (eguzkian zein ilargian oinarrituak) direnak. Edonola ere hilabete eta egunen izenak mantentzen dituzte.
Hilabeteak
Egunak
Esentzia olio
Esentzia olioa landareen konposatu kimiko lurrunkorrak dauzkan isurkari hidrofoboa da. Horregatik, olio lurrunkor ere deritze. Olio hauek giro-tenperaturan isurkariak dira, baina, berotzean, laster lurrundu egiten dira, eta erraz pizten. Esentzia olioak zein landaretatik atera ziren, eta landare horren olio izena edukitzen dute (e. b. teondo-olioa eta iltze-olioa). Horregatik deritze esentzia-olio, landare baten lurrinaren esentzia barnebiltzen dutelako. Isurkari hauei olio deitzen bazaie ere, olio lurrunkorrek ez daukate koiperik.
Ezaugarriak
Landareen hainbat ataletik ateratzen dira: loretik, fruituetatik, hazitik, hostoetatik, oskoletik, azaletik edo zuretik (enbor, adar edo sustraietakoa). Gehienetan, landareak ez du % 1 baino esentzia-olio gehiago edukitzen, baina, intxaur muskatuaren eta iltzearen kasuan, % 10 baino gehiago edukitzen dute. Batzuetan, landarearen atal bakoitzak olio lurrunkor ezberdinak edukitzen du.
Landare-erreinuaren zati txiki bat (% 10 inguru) baino ez da osagai lurrintsu hauek sortzeko gai. Esentzia-olioa gehienbat honako familia hauen kideetatik ateratzen da: perrexil hezearenetik (Apiaceae), izarkarenetik (Asteraceae), Burseraceae, nekostarenetik (Cupressaceae), zapart-belar zuriarenak (Lamiaceae), giloriarenetik (Myrtaceae) eta errudarenak (Rutaceae). Olio lurrunkorren osagai nagusiak monoterpenoak eta hidrokarburo ziklikoak dira, bai eta haien alkohol-, aldheido- eta ester-deribatuak ere.
Olio lurrunkor mota batzuk nahiko garestiak dira, zenbaitetan landare askok olio-kopuru txiki bat ekoitzi behar izaten du-eta. Dena dela, badira olio hauen artean merkeagoak direnak, esaterako, laranja-olioa, ezen laranjen azalak zuku-industriaren hondakinak izaten baitira. Arrosa-olioa, ostera, garestia da, hura ekoizteko, horretarako berariaz landatutako makina bat arrosa behar direlako. Lurrinetarako olioa merkeagoa da, baina usain ahulagoa izaten du. Lurrin-olioak kimikoki formulatuak daude, eta usain gozo bat antzeratzekotan ekoizten dituzte.
Egitura kimikoa
Olio bakoitza gutxienez 100 konposatu kimiko desberdinek osatzen dute, honela sailkatuta: aldehidoak, fenolak, oxidoak, esterrak, zetonak, alkoholak eta terpenoak. Oraindik identifikatu gabeko konposatu asko ere egon daitezke.
Saint-Rémy-Blanzy
Saint-Rémy-Blanzy Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 230 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 114 etxebizitza zeuden, 79 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 113etxeak ziren. 79 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 48 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 160 ziren, horien artean 125 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 125 pertsona aktiboetatik 105 lanean zeuden (62 gizon eta 43 emakume) eta 20 langabezian zeuden (9 gizon eta 11 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Rémy-Blanzy udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 235 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.463 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Saint-Rémy-Blanzy udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Akeo
Akeo honakoa izan daiteke:
Félix de Azúa
Félix de Azúa Comella (Bartzelona, 1944ko apirilaren 30a), espainar idazle, filosofo eta unibertsitate irakaslea da, 2015tik aurrera Real Academia Españolaren "H" eserlekua duena.
Porru (marihuana)
Porrua ( Heg. ), txirria edo jointa ( Ipar. ) marihuana edo haxixa duen zigarretari ematen zaion lagunarteko izena da. Tamaina handiko porruari tronpeta ere esaten zaio.
Félix de Azúa
Biografia
Filosofia Ikasketak egin eta 1982an doktoretza lortu zuen Bartzelonako Unibertsitatean, Diderot-en estetikari buruzko tesia aurkeztuz. Bestaldetik, 1960ko hamarkadan harremanetan jarri zen Bartzelonako “Gauche Divine” artisten eta intelektualen taldearekin. Hurrengo hamarkadaren lehenengo urteak Parisen pasa zituen. Han, Latin auzoko Espainatik etorritako intelektualekin harreman estuak izan zituen, bereziki  Agustin Garcia Calvo filolologo eta filosofoarekin. Horren eragina nabarmena izan da bere ibilbide eta pentsaera filosofikoan. 1980ko hamarkadan unibertsitari irakaskuntzan aritzen hasi zen, lehenengo Euskal Herriko Unibertsitateko Donostiako Filosofia Fakultatean Zorroagan, non topo egin zuen Espainako garai horretako filosofo gazteen talde nabarmen batekin (Victor Gómez Pin, Javier Echeverria, edo Fernando Savater, besteak beste).Geroago Kataluniako Unibertsitate Politeknikoko Arkitektura Goi Eskola Teknikoan aritu zen, 1993tik aurrera, Estetika eta Arteen Teoria katedraduna izanik. Bestalde, 1993 eta 1995 bitartean Pariseko Cervantes Institutuaren zuzendaria izan zen.
Porru (marihuana)
Motak
Marihuanaren kasuan, bakarrik edo tabakoarekin nahasia erre daiteke. Haxixa, ordea, marihuanaren erretxina kontzentratua denez, beti nahastu behar da zerbaitekin. Ohikoena tabakoarekin nahastea da, baina marihuanarekin ere nahas daiteke. Edozein kasutan, papera erabili behar da zigarreta egiteko, hala nola erretzeko papera, arrozezko papera, zelulosa edo beste landare-deribatu batzuk.
Félix de Azúa
Biografia
El País eta El Periódico de Catalunya egunkarietan zutabe eta artikuluak idazten ditu aldizka. Idazle ibildideari dagokionez, olerkigintzan hasi zen izaten ezaguna, "Nueve novísimos poetas españoles" Josep Maria Castellet-ek egin zuen antologia osatu zuenetik 1970n, Ana Maria Moix, Pere Gimferrer, Leopoldo Panero eta beste poeta batzuekin batera. Prosari dagokionez, liburu ugari argitaratu ditu, bereziki saiakerak, baina kontaketa lapurrak eta eleberriak ere. Horien artean “Diario de un hombre humillado” liburuak, 1987an argitaratua, Eleberriaren V Herralde Sariak irabazi zuen. Bestalde, zenbait itzulpenak argitaratu ditu, frantzes eta ingelesetik espainera, besteak beste, Diderot, T.S. Elliot edo Samuel Becktt-en lanak barne.
Jarrera politikoari dagokiolarik, oso kritikoa izan da katalaniar nazionalismoarekin. 2005 eta 2006an Ciutadans de Catalunya plataformaren manifestoak sinatu zituen, Ciudadanos alderdi politikoa sortu zuenak. Geroago, 2011an, Bartzelonatik Madrilera lekualdatu zen, Kataluniako giro nacionalista jasanezina ikusten zuen eta.
Lanak
Olerkigintza
Narratiba
Saiakera
Trigonectes aplocheiloides
Trigonectes aplocheiloides Trigonectes generoko animalia da. Arrainen barruko Rivulidae familian sailkatzen da.
Belate (kontserbazio bereziko eremua)
Belate Nafarroa Garaiko naturagune babestu bat da, 2014an kontserbazio bereziko eremu (KBE) izendatua izan zena. Nafarroako ipar-mendebaldeko muturrean kokatua, eragin atlantikoen eta mediterraneoen elkargunea da, eta herrialdeko aniztasun biologikoaren adierazgarri diren habitat naturalak eta basa flora eta fauna daude bertan.
Kokapena
Belatek 26.067 hektarea ditu Anue, Basaburua, Baztan, Bertizarana, Donamaria, Eratsun, Esteribar, Ezkurra, Beintza-Labaien, Lanz, Oiz, Saldias, Ultzama eta Urrozko udal mugapeetan, Atlantiko-Mediterraneo uren banalerroan: ipar isurialdeko urak Bidasora eta, ipar-mendebaldeko muturrean, Leitzaranera doaz; hegoaldekoak, berriz, Argaren arrora, Basaburua eta Ultzama erreken bitartez.
Saioa (1.418 m), Xuriain (1.411 m), Okolin (1.358 m) eta Gartzaga (1.294 m) dira mendirik garaienak. Belate mendatetik ekialdera gailurrak apalagoak dira, 1.000 metro ingurukoak: Txaruta (1.082 m), Garmendia (1.056 m), Soratxipi (1.069 m), Larremear (991 m) eta, mendebaldeko muturrean, Ireber (1.206 m).
Landaredia eta interes komunitarioko habitatak
Belateko landare formazio ugari interes komunitarioko habitatak dira, eremuko azalaren erdia ia-ia egiten baitute. Intereseko 20 habitat inbentariatu dira, eta horietako 6 lehentasunezkoak dira. Bere adierazgarritasunagatik, pagadi azidofilo atlantikoak (EU kodea: 9120), ameztiak (EU kodea: 9230), txilardi atlantikoak (EU kodea:4030) eta larre azidofilo menditarrak (EU kodea: 6230*) nabarmentzen dira. Belatek, halaber, Nafarroako gaztainadi zahar onenetarikoak dauzka (EU kodea: 9260).
Geologiaren, edafologiaren eta topografiaren aldetik dituen konplexutasunari eta aniztasunari esker, toki jakin batzuetan landare komunitate bereziak daude, hala nola urkidiak, mendi-hegaleko haltzadiak eta haginadiak (EU kodea: 9580*). Dibertsitatea handitzen duten habitat horiek direla-eta bereizten dira Belateko pagadiak Nafarroan dauden besteetatik.
Ongi kontserbatutako erreken sare aipagarria dauka. Haietako zenbaitetan haltzadi kantauriarrak (EU kodea: 91E0*) daude. Erreketan eta, halaber, pagadietako laiotz batzuetan, megaforbio komunitateak (EU kodea: 6430) agertzen dira: tamaina handiko belarren eremuak, Nafarroan oso ohikoak ez direnak.
Flora
Intereseko flora espezie andana biltzen da bertan. Honako hauek dira aipagarrienak: Soldanella villosa, Hymenophyllum tunbrigense eta Hydrocotyle vulgaris iturburu eta erreketan; Pinguicula lusitanica, Carex hostiana, Lycopodiella inundata, Eriophorum angustifolium, Eriophorum latifolium, Rhynchospora alba eta Carex brizoides ingurune higroturbosoei lotuak; Narcissus asturiensis subsp. jacetanus, Narcissus pseudonarcissus subsp. nobilis, Erodium manescavii, Agrostis truncatula subsp. commista, Arnica montana eta Pseudorchis albida, larreei eta txilardiei lotuak; eta Baldellia ranunculoides eta Illecebrum verticillatum, idoietako edo hezeguneetako ertzeetan, Angelica razulii megaforbio komunitateetan, eta Gentiana burseri subsp. burseri harkaiztietan.
Patxi Gallego
Patxi Gallego Palacios (Errenteria, Gipuzkoa, 1973ko apirilaren 10a - ) komikigile gipuzkoarra da.
Arte ederrak ikasi zituen Leioan. Komiki-tirak egin izan ditu aldizkarietarako, tartean "Lau Haizetara"rako, eta gaur egun, komikigilea izateaz gain, irakasle jarduten du Irungo ikastola batean.
2004an ekin zion "Xabinaitor" super-heroiaren inguruko umore trilogiari ("Pololoak"), helduentzako euskarazko komikien historian mugarri izan dena. Haren ibileraren bidez euskal identitateari buruzko gogoeta fresko eta berritzaileak aurkezten dituela esan da, umorezko kritika ironikoa eginez euskal gizartearen inguruan, hainbat topiko apurtzen.
1. linea (Nantesko tranbia)
'''Nantesko tranbiaren 1. linea''' (estilitzatua) sareko hiru tranbia lineetako bat da. Lineak 34 geltoki eta 18 kilometro ditu guztira eta François Mitterrandgo geltokia, Saint-Herblain udalerrian dagoena, edo Jameteko geltokia, Nantes udalerrian dagoena, Beaujoireko geltokiarekin edo Ranzayko geltokiarekin lotzen ditu, biek Nantes udalerrian.
1985eko urtarrilaren 7an inauguratu zen, Commerce eta Haluchère geltokien artean.
2015. urtean, 45 260 000 bidaiari eraman zituen, sareko 3tik 1.
Historia
1970eko hamarkadaren amaieran, Nantesen garraioa, batez ere, autoaren erabileran oinarritu zen. Auto-pilaketa murrizteko asmoz, Erdre ibaian zehar autobideak eraikitzea proposatu zen. Honek, hiri sarea suntsitzea ekarriko zuen, plana, azkenean, atzera botatzea eragin zuten protestak piztuz.
Hainbat aukera aztertu ziren, hala nola autobus- eta trolebus-zerbitzuak hobetzea (edukiera mugatua) edo metro-sarea (garestiegia). Azkenean, aukera guztiak baztertu zituzten eta tranbiak berreskuratzea proposatu zuten.
Puntu honetan, tranbia berriak eraikitzeko ideia iraultzailea zen. Mundu osoko joera tranbiak kentzea izan zen, linea berriak ireki beharrean. Frantzian hiru tranbia sistema txiki geratzen ziren (Lille, Marseilla eta Saint-Étienne).
Nantesko Udalak ingeniari talde bat bildu zuen tranbia sare berri bat garatzeko aukera aztertzeko. Proiektua eta bere xehetasun ekonomikoak 1981eko otsailaren 10ean zehaztu ziren. Gobernuak gastuen % 30 finantzatzea onartu zuen, eta Alstom enpresa hogei ibilgailu egiteko aukeratu zuten.
Tranbia, azkenik, 1985ean inauguratu zen, Place du Commerce eta Haluchère lotzen zituen linea bakar batekin, hiriaren ipar-ekialdean. Hilabete geroago Place du Commerce eta Bellevue arteko zatia martxan jarri zen, mendebaldean. Guztira, 10 kilometroko luzera eta 22 geltoki dituen linea bat, egungo linearen nukleoa. Arrakasta itzela izan zuen, 42 000 bidaiari egunean lehen urtearen amaierarako. 1989ko apirilean Haluchère geltokitik Beaujoirer geltokia hedatu zen, 2,2 kilometro gehiago eta bi geltoki berrirekin.
Mendebaldean, linea François Mitterand geltokiraino hedatu zen 2000ko abuztuan, geltoki berriak gehituz eta Bellevue, Rommanet eta Jamet antzinako geltokiak zerbitzuz kanpo uzten zituen nodo berri bat bihurtuz. Jametek, urte batzuk beranduago, beste linea amaiera bat bezala berrireki zuen, Rommanete geltokitik, nasa eta trenbideak baino kontserbatzen ez diren bitartean. Azkenean, metro batzuetara berreraiki zuten.
2018ko urrian, 800 metroko adar berri bat sortu zen linearen ekialdean, Ranzayn amaitu zena, eta lineen arteko loturaren lehen fasearen zati gisa. Egun horretan bertan, Urbos 12 tranbia berrietako lehena lizitatu zen.
Disuasio-aparkalekuak
Lineak 4 disuasio-aparkaleku ofizial ditu guztira, seinaleztatuta eta araututa.
Ustiapena
Gaur egun, Semitan enpresak ustiatzen du linea.
Flota
Linean 32 ibilgailuk egiten dute lan guztira.
Tarifak
Linearen tarifikazioa Nantesko beste garraiobideen berdina da, eta garraio-titulu berberekin dago eskuragarri.
Aïcha Chenna
Aïcha Chenna edo Aïcha Ech-Chenna (Casablanca, Marokoko Protekturatu Frantsesa, 1941eko abuztuaren 14a - Casablanca, Maroko, 2022ko irailaren 25a) Marokoko emakumeen eskubideen aldeko gizarte-langilea, erizaina, ekintzailea eta idazlea izan zen. Emakume pobreekin hasi zen lanean, Marokoko Osasun Ministerioko langile gisa. 1985ean, Association Solidarité Féminine (ASF) sortu zuen, ama ezkongabeei eta tratu txarren biktimei laguntzeko Casablancan egoitza duen erakunde karitatiboa.
Bizitza goiztiarra
Chenna 1941eko abuztuaren 14an jaio zen Marokoko protektoratu frantsesean, Casablancan, baina lehen urteak Marrakexen eman zituen. Hiru urte zituela umezurtz geratu zen. Chennaren ama, Chennaren aitarekin ezkondu aurretik, lasterrera hil zen bereber zahar batekin elkartu zuten nahitaez. Bigarren senarra hil ondoren, ama berriro ezkondu zen, gizonezko baten babespean gelditzeko. Amaren esperientziak eragina izan zuen, nolabait, Chennak Marokoko emakumeen egoeraz sentitzen zuen kezkan.
Chennaren aitaordeak ikasketak hamabi urterekin uztea nahi zuen, baina amak Casablancara itzultzea erabaki zuen. Han, izebarekin bizi izan zen, Foch and Joffre High School frantseseko eskola batean ikasten ari zela.
Ama berarekin eta izebarekin elkartu zen hiru urte geroago, aitaordearekin dibortziatu ondoren. Chennak ikasten jarrai zezan, bere bitxi guztiak saldu zituen.
Erizain
Hamasei urte zituela, eskola utzi eta ospitale batean hasi zen lanean, legenarra eta tuberkulosia bezalako gaixotasunak ikertzen zituzten programen idazkari gisa. 1960an, “l’Ecole d’Etat d’Infirmière” izeneko erizain-prestakuntza hasi zuen Estatuko Erizaintza Kidegorako”, eta, horren ondoren, Osasun Ministerioaren hezkuntza-arloan hasi zen lanean, eta osasun-kontzientziazioko hainbat estatu-programaren koordinatzaile bihurtu zen.
Chennak hainbat sari jaso zituen lan humanitarioagatik, 2009an Opus Saria barne (milioi bat dolarreko balioa). “Ama Teresa Marokoarra” deitu izan diote.
Gizarte Ekintzaile
1985ean, Association Solidarité Féminine (ASF) sortu zuen. Elkarte horretan, emakumeei hainbat lan egiten irakasten zitzaien, emakumeei eta seme-alabei gizarteratzen laguntzeko, eta, hartara, nolabaiteko independentzia-maila ematen zitzaien. Emakume horiek diskriminatuta zeuden, gizartetik kanpo, Marokoko gizartean oso gaizki ikusitako gertaerengatik, hala nola ezkondu gabe haurdun egoteagatik.
Marokoko gobernuak ASF GKE izendatu zuen 2002an, eta Mohammed VI.a monarkaren dohaintza jaso zuen.
Idazle
1996an, Chennak Miseria: Testimonios izeneko liburua argitaratu zuen, eta bertan lan egin zuen emakumeen hogei istorio kontatu zituen. Lan hori Marokoko mugimendu feministarentzako erreferentzia bihurtu zen laster, Rabateko enbaxada frantsesaren saria jaso eta arabierara itzuli zen, jatorriz frantsesez idatzita zegoen eta
1995ean Frantziako Errepublikak Giza Eskubideen saria eman zion bizitza osoan egindako lanagatik.
Emakumearen eskubideen defentsa
Chennak “bihotz musulmana eta buru sekularra” terminoak erabili zituen bere buruari buruz ari zenean, Islamaren oinarrizko gizarte- eta elkartasun-balioak aipatuz, eta, aldi berean, erlijio horretako beste elementu batzuk kontrajartzen zituen, hala nola emakumeak gizarte islamikoetako posizioa.
Osasun Ministerioan lan egin zuen bitartean, aurretik Marokon aipatzen ez ziren gaiak jarri zituen mahai gainean, hala nola familia-plangintza, ama ezkongabeen estatusa edo legez kanpoko haurrena.
Espero zen bezala, Marokoko gizarteko sektore kontserbadoreenetatik ez ziren begi onez ikusten Chennak bultzatu nahi zituen proposamenak; horregatik kritikatu egin zuten, eta haren lana moralgabea zela, eta ostiraletako otoitzetan meskitetan seinalatu egin zuten.
2005ean Elizabeth saria irabazi zuen, 1978az geroztik Frankfurteko Emakumeen Elkarteak ematen duena, 6.000 euroko balioarekin.
2017an, Chennak Monte-Carlo urteko Emakume saria irabazi zuen. Sari hori 2012an inauguratu zen eta “Walgreens Boors Alliance” enpresak babesten du. Enpresa hori industria farmazeutikoan eta ongizatean aritzen da.
Seguru asko, Chennak izan zuen saririk onena Marokoko gizartean, maila juridikoan ere, utzitako arrastoa da. 2004an, familia-estatusaren eta ezkontza-estatusaren legearen erreforma onartu zen. Horren bidez, ezkonduta egon gabe seme-alabak zituzten bikoteak ezkondu egin zitezkeen, eta, hala, normalean emakumeari gaineratzen zitzaion zigorra, saihes zezakeen emakumeak.
Chris Wood
Christophe Gordon Blandford Wood (Quintín, Birmingham, 1944ko ekainaren 24a - Birmingham, 1983ko uztailaren 12a) ingeles musikaria izan zen, Traffic taldeko kide sortzailea. 18 urterekin The Spencer Davis Group taldea utzi zuen eta Traffic taldea sortu zuen Steve Winwood, Jim Capaldi eta Dave Masonekin. Taldea flauta eta saxofoia jotzen zituen eta abestiren bat ere idatzi zuen. Bizitzaren zati handi batean drogen eta alkoholaren mendekoa izan zen. Bere heriotza goiztiarra mendekotasun honen ondorio izan zen.
Jacques Charles François Sturm
Jacques Charles François Sturm (Geneva, Suitza, 1803ko irailaren 29a - Paris, Frantzia, 1855eko abenduaren 15a) matematikaria izan zen. Ekuazioaren teoriaren gainean asmakizun ugari egin zituen; ezaguna da haren izena duen teoremagatik.
Broglietarren tutorea izan zen Parisen 1823-24. urteetan, eta frantses matematikari eta zientzia-gizon ugarirekin topo egin zuen han. 1826. urtean, urpean hotsak duen abiaduraren lehendabiziko neurketa zehatza egin zuen. Strumen teorema aurrenik 1829. urtean argitaratu zen Mémoire sur la résolution des équations numériques (Zenbaki ekuazioen gidaliburua) obran atera zen. René Descartesen garaitik ebazpiderik izan ez zuen arazo bati irtenbidea eman zion, ekuazio aljebraiko batek aldagaiaren hein jakin batentzat dituen erroak kalkulatzeko metodoa asmatu baitzuen.
1834. urtean, ekuazio diferentzialez egin zuen ikerketa argitaratu zuen, Frantzian arrakasta handia eman ziona. 1836an Frantziako Zientzia Akademiako kide hautatu zuten eta Parisko Eskola Politeknikoan matematika irakasle hautatu zuten. 1840. urtean Siméon Denis Poissonen ordezko hautatu zuten Parisko Zientzietako Fakultatean.
Hasieran analista izan bazen ere, gerora lan garrantzitsuak egin zituen geometria proiektiboari buruz, eta baita geometria diferentzialari buruz ere. Haren obren artean aipagarriak dira, besteak beste, hil ondoren argitaratu ziren Cours d'analyse de l'École Polytechnique eta Cours de méchanique de l'École Polytechnique.
Anglade
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 412 etxebizitza zeuden, 334 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 48 hutsik zeuden. 397 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 334 etxebizitza nagusietatik 269 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 61 etxek hiru zituzten, 94 etxek lau zituzten eta 166 etxek bost zituzten. 265 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 145 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 151 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 491 ziren, horien artean 357 aktiboak ziren eta 134 inaktiboak ziren. 357 pertsona aktiboetatik 316 lanean zeuden (180 gizon eta 136 emakume) eta 41 langabezian zeuden (13 gizon eta 28 emakume). 134 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Anglade udalerrian 350 unitate fiskal zeuden, 882,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.170 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 1 zurgina eta 2 jatetxeak.
Garra manipurensis
Garra manipurensis Garra generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Anglade
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
Txertoa (argitaletxea)
Txertoa argitaletxea 1968 urtean sortu eta Donostian egoitza duen argitaletxea da. Bereziki historia, antropologia, arte eta sukaldaritza gaiei buruzko liburuak plazaratu ditu, euskaraz nahiz gaztelaniaz.
Leutenbach (Baden-Württemberg)
Leutenbach Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Riverview (Missouri)
Riverview Missourieko herrixka bat da. St. Louis konderrian kokatua dago. 2010ean 2,856 biztanle zituen, 2.15 kilometro koadrotan banatuta.
Acanthopsoides robertsi
Acanthopsoides robertsi Acanthopsoides generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Anglade
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Anglade udalerrian 49 nekazaritza-ustiategi zeuden, 696 hektarea erabiltzen.
Trigonectes balzanii
Trigonectes balzanii Trigonectes generoko animalia da. Arrainen barruko Rivulidae familian sailkatzen da.
Anglade
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sociedad Española Mercantil e Industrial
James Rothschild bultzatzaile nagusiak zuzenbidez Pariseko Etxetik aparte funtzionatuko zuen elkartea zuen asmotan. Nolanahi ere, SEMI sortzeko arrazoi nagusia sozietate paralelo baten bitartez Pereire anaien Crédito Mobiliariori aurre egitea izan zen, eta Espainiako ekonomian eragina ez galtzea. Horretarako, Daniel Weisweiller eta Ignacio Bauer Madril go bere agenteak baliatu zituen, eta askotariko negozioetan zebiltzan Madrilgo finantza-gizonak erakarri zituzten luze gabe sozietate berrira. Haien artean zeuden Bayo, J.M. Collado, Antonio Álvarez, M. Pérez Hernández, Ventura Cerrajería, Ramón Pelayo, Tapia, Bayo y Cía, F. Fernández Casariego, R. Soriano, Estanislao Urkixo, Antonio Gaviria, José Ortueta, Antonio G. Moreno eta Antolín Udaeta.
Artean SEMI egitasmo zehatzik gabe zegoela, James Rothschildek Grand Central konpainiako (en) Auguste Mornyren proposamen bat jaso zuen Espainiako sozietate berria dinamizatzeko. Auguste de Mornyk (fr) eta Grand Centraleko bere kideek hitzarmen bat sinatu zuten 1855eko abuztuan Salamancarekin hari Madril-Almansako burdinbide tartea erosteko. Bada, hitzarmenak indarrean jarraitu zuen, baina 1856an Parisko Rothschild Etxea bildu zitzaien, eta hitzarmenean promesa egin zitzaion Mornyri eta haren bazkideei Alacanterainoko burdinbide tartea esleituko zitzaiela. Mornyk, gainera, asmo irmoa agertu zuen Madrildik Frantziara burdinbide adar bat eskuratzeko, eta gobernuarekin bazuen jada Zaragozaraino heltzen zen esleipen bat jasotzeko aurrehitzarmen bat.
SEMI izan zen MZA burdinbide konpainiako hiruko aginte-egiturako organoetako bat sorrera unetik, eta MZAren bankari teoriko eta kontratista lanak egiten zituen. SEMI MZAko akzidodun nagusietako bat izan zen, 500 libera frantseseko 64.000 akzio eskuratuz. SEMI aritu zen MZAren kreditu-emaile lanetan, teorikoki, eta konpainiaren kontratista-lanetan. Sozietateak utzi egin zion bere sortzaileentzat baliagarritasunik izateari finantza eta kontratazio plataforma gisa, eta 1867an desegin egin zuten.
Orange konderria (New York)
Orange konderria (Orange County) New Yorkko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Goshen da. 2010eko zentsuaren arabera 372,813 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Orange konderriak 217,208 kilometro koadro ditu. Horietatik 6,982 ura dira. Beste 210,226 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 171,64 da.