cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aljeriako historia
Chadli Bendjediden agintaldia (1979-1988)
1984an berriro presidente hautatu zuten Bendjedid eta, 1986an, konstituzio berria ezarrarazi zion legebiltzarrari, non haren aldiko politika berresten baitzen: ekimen pribatua indartzea, eta arabiartze eta islamiartze politika, familia jokamolde jakin batzuetan islatzen zena. Berehala egin zioten aurka feministek eta modernotasunaren zaleek. 1985-1986tik aurrera, petrolioaren eta dolarraren jaitsierek gizarte arazoak larriagotu egin zituzten. Greba eta manifestazio asko egin ziren: bizitza garestitzearen aurka, etxe faltaren eta miseriaren aurka, lurrak pribatizatzearen aurka eta abar, eta, horiekin batera, gogortu egin ziren berbereen politika eskaerak eta, batez ere, islamistenak. Aldi horren faserik gogorrena 1988ko urrian izan zen. Sei egunez iraun zuten kale istiluek eta matxinadek bai Aljerren eta bai lurralde guztian, eta gudarostearen zapalkuntzak, ehunka hildako ez ezik, traumatismo handia eragin zuen herritarren artean, gazteengan, batez ere.
Islamismoaren leherketa (1988-1992)
1988an, beste bost urterako lehendakari hautatua izan ondoren, Chadli Bendjedidek konstituzioa aldatzea proposatu zuen, eta erreferendumean onartu zen 1989ko otsailean. Irekitze neurri kontrolatu batzuk aurreikusten ziren erreforma horretan: sozialismoaren aipamenak bertan behera utzi ziren eta alderdi aniztasuna onartu zen. Atzerrian zeuden liderrak itzuli ziren –Hocine Aït Ahmed eta Ahmed Ben Bella, esate baterako–, eta 60 alderditik gora eratu ziren. Orobat, emakume eta kultura elkarte asko ezkututik irten zen, eta hedabideek askatasun osoz adierazten hasi ziren haien ideiak. Mugimendu islamistak Salbaziorako Islamiar Frontea (FIS) izenekoaren baitara bildu ziren. Atentatuak ugaldu ziren eta borroka gero eta ageriagoa egin zen islamisten eta modernotasunaren zaleen artean.
1990eko ekainean, FISek udal hauteskundeak irabazi zituen eta eskuratu zituen udaletan (udalen erdi inguru) xaria edo islamiar legea aplikatzen hasi zen eta, ondorioz, emakumeen aurkako erasoak eta liskarrak ugaldu egin ziren. 1991ko maiatzean, FISek, hauteskunde legearen deuseztapena lortzeko asmotan, greba orokor bat eta matxinadak antolatu zituen. Gudarosteak esku hartu zuen, setio egoera ezarri eta buruzagi islamistak atxilotu egin zituzten. 1991ko azaroan, militarren postu baten aurka islamistek egindako erasoarekin hasi zen hauteskunde kanpaina; abenduan, legebiltzarrerako hauteskundeak, lehen itzulian, FISek garbi irabazi zituen, 323 eserlekuetatik 188 irabaziz. Gudarosteak, demokrata batzuen sostenguarekin, prozesua geldiaraztea eta hauteskundeen bigarren itzulia baliogabetzea erabaki zuen. 1992ko urtarrilean, Bendjedid dimititzera behartu ondoren, Estatuko Goi Batzordeak Mohamed Boudiaf jarri zuen estatuko buru, 27 urte haietan Marokon atzerriratua bizi izan zen iraultza garaiko buruzagi historikoa. Larrialdi egoera ezarri zen, FIS deuseztatu zuten, eta 12.000 militante islamista Saharako espeetxetan sartu zituzten. Boudiaf saiatu zen ordenari eusten eta ekonomia indartzen, baina 1992ko ekainaren 29an bere zaintza pertsonaleko kide batek hil zuen.
Gerra zibila
1995etik aurrera, bonba-autoak, polizia-kontrol faltsuak eta gudarostearen aurkako segadak ugaldu ziren, eta 1996ko azkenaldeaz geroztik sarraski sistematikoak egin zituzten herrixka eta auzoetan, nazioarteko iritzi publikoan sekulako eragina eta zirrara sortu zutenak. Gainera, 1995etik aurrera, talde islamista armatuak beren kabuz antolatzen hasi ziren eta bi korronte nagusi eratu ziren, elkarren aurka ere borrokatzen zirenak. Alde batetik, Salbamenerako Armada Islamista (AIS) zegoen, FISetik sortua, eta bestetik Islamiar Talde Armatua (GIA). Agintariek autobabeseko talde edo milizien antolakuntza bultzatu zuten eta 200.000 gizon armatu zituzten, eta hori, kasu askotan, indarkeria areagotu zuen faktore bat izan zen.
Egoera horretan, aljeriar gobernuak ekonomia politika zorrotzari eutsi zion, Nazioarteko Diru Funtsaren, Munduko Bankuaren, Europar Batasunaren eta inbertsioak egin nahi zituzten askoren diru laguntzak jasotzen zituen bitartean, nahiz eta gizarte kostu guztiz gogorra ordaindu: enpresa asko itxi egin ziren –publikoak, batez ere–, langabeziak eta prezioek gora egin zuten, diruak balioa galdu zuen... Bi negoziazio ahalegin izan ziren, indar politikoen artean, krisialditik nolabait ateratzearren: bata 1994an, Erroman, eta bestea 1996an, baina biek porrot egin zuten.Demokraziaren aldekoak, bestalde, elkarren aurkako bi joeretan biltzen ziren. Alde batetik, erradikalak, antzinako komunistak eta berbereen eskarietatik sortutako RCD taldekoak, eta bestetik, elkarrizketazaleak: Hocine Aït Ahmeden FFS (Indar Sozialisten Frontea) eta Ahmed Ben Bellaren MDA (Aljeriako Demokraziarako Mugimendua).
1995eko azaroan, berriro Liamine Zeroual lehendakari hautatu ondoren, aljeriar politikaren berregituraketa bizkortu egin zen: konstituzioa berriro erreformatu zen, 1996ko azaroaren 28an, eta 1997ko urtarrilean RND (Batzar Nazional Demokratikoa) alderdia sortu zen, Zeroual bera buru zuela. Alderdi berri horrek urte hartako ekaineko legebiltzarreko hauteskundeak eta urriko udal hauteskundeak irabazi zituen. Islamista moderatuei ateak ireki zitzaizkien, eta islamiartze eta arabiartze politikari ekin zioten (1998ko uztaileko legea), nahiz eta lege horrek arazoak sortu zituen Kabilian.
Azken urteak
1997ko urrian AISek, GIAren jokabide odoltsuarekin ikaratuta, baldintzarik gabeko su-etena aldarrikatu zuen. Testuinguru horretan, Zeroual presidentearen agintaldia laburtzeko erabakiak (1998ko irailaren 11n iragarri zuen) erabat ezustean harrapatu zituen, bai begiraleak, bai Aljeriako alderdi politikoetako liderrak. Hauteskunde kanpaina nahiko askea izan ondoren, bazirudien Aljeriako bizitza politikoa aldatzeko aukera izango zela. Baina boto zenbaketaren bezperan, hauteskundeetara aurkeztutako zazpi hautagaietatik sei erretiratu egin ziren, Abdelaziz Bouteflikaren aldeko “iruzur masiboak” izan zirela salatuz, Bouteflika jotzen baitzuten agintearen hautagai. Emaitza ofizialen arabera –oposizioak onartu ez bazituen ere– geratu zen hautagai bakarrak botoen %73,8 lortu zituen, eta parte-hartzea %60koa izan zen. 2002rako gerrilla talde gehienak desagertuta edo suntsituta zeuden (amnistia programa bati esker, asko), gune batzuetan gatazkan jarraitzen zuten arren.
Emakume ile-gorria alkandora zuriarekin
Historia
Margolariak bere paristar garaiko modelo gogokoenetako baten erretratua da hau, Carmen Gaudin-ena alegia; bere ile gorriagatik eta bere azal zuriagatik Carmenek artista liluratzen zuen. Touluse-Lautrecen beste margolanetan ere agertu zen, esaterako, Carmen Gaudin eta La Blanchisseuse lanetan. Beste margolari batzuk ere, Albert Besnard, Émile Bernard, Henri Rachou eta François Gauzi kasu, emakume bera modelo hartu zuten.
Margolan hau Henri Rachourekin batera Parisko Ganneron kalean zuen lantegian margotu zuen, eta ez kanpoaldean, garai hartako margolari inpresionistek gogokoen zuten agertokian.
Toulouse-Lautrecen ekoizpenaren zatirik handiena paper gaineko zirriborroak eta irudiak izan ziren (bineta satirikoak, afixak), hauekin bizirik zegoenean ospetsu egin baitzen, eta ekonomikoki mantentzeko balio izan baitzioten. Aldiz, bere olio-pinturak urriak dira eta erakusketa edo salmentetan ez zuten eragin handirik izan.
Owenstown
, Eskozian eraikitzea aurreikusia dagoen udalerri, Hegoaldeko Lanarkshire konderrian. 400 akreetako azaleran 3.200 etxebizitza inguru eraiki nahi dira.
Pont-sur-Vanne
Pont-sur-Vanne Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pont-sur-Vanne udalerrian erroldatutako biztanleak 197 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 100 etxebizitza zeuden, 77 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 97 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 77 etxebizitza nagusietatik 65 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 48 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 122 ziren, horien artean 90 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 90 pertsona aktiboetatik 83 lanean zeuden (47 gizon eta 36 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pont-sur-Vanne udalerrian 77 unitate fiskal zeuden, 194 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.215 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak igeltseroa ziren.
2000. urtean Pont-sur-Vanne udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 576 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eraikuntzako instalazioak
Eraikuntzako instalazioak, sare eta ekipamendu finkoen multzoek osatzen dituzte. Hauek, zerbitzuen operazio eta horniketa egokiak ahalbidetzen dituzte diseinaturiko eraikinaren funtzionamendua egokia izan dadin.
Shoji Akimitsu
Shoji Akimitsu (秋満 勝二, 1977ko maiatzaren 7a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Eraikuntzako instalazioak
Eraikinaren erabilera zein-nahi dela; etxebizitza, ospitale, ikastetxe, fabrika..., denek dituzte instalazioak; baina, kasu batzuetan instalaturikoak espezifikoagoak izango dira. Horiek, materia, energia zein informazioa eramaten edo banatzen dute eraikinaren kanpora edo barnealdean zehar.
Shoji Akimitsu
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima.
Eraikuntzako instalazioak
Honela bada, eraikuntzan ezartzen diren instalazioak, eraikina urez zein elektrizitatez hornitzeko eta hauek banatzeko ezartzen dira; baita are konprimituaren, oxigenoaren, telefoniaren zein informatika sareen banaketa egin ahal izateko ere.
Ines Etxegibel
Ines Etxegibel Alberdi (Durango, Bizkaia, 1974ko urtarrilaren 7a) errugbilaria eta errugbi entrenatzailea izan zen. Eliteko kirolaria. Espainiako selekzioko jokalaria eta entrenatzailea izan zen.
Ines Etxegibel Durangoko Kurutziaga ikastolako ikaslea izan zen umetan, Durangoko Institutuan jarraitu zuen ikasten eta Bartzelonako Unibertsitatean INEF lizentziatura lortu zuen.
Eraikuntzako instalazioak
Ur zikinen eta euri-uren instalazioak
Eraikinera heltzen diren urak bi modutan kanporatzen dira: Beraien garbitasunaren araberakoa da sailkapen hori: Euri-urak, ur "garbiak" kontsideratzen dira, industriakoak "ur grisak" eta etxean erabiltzen direnak "ur horiak" edo ur zikinak.
Ines Etxegibel
Kirolari ibilbidea
Durango Errugbi taldean (DRT) hasi zen errugbian jokatzen 1989-90 denboraldian. Talde berean jarraitu zuen 1996 arte.
Eraikuntzako instalazioak
Ur zikinen eta euri-uren instalazioak
Grabitatearen bidez jaisten dira saneamenduetara edo ibaietara, eta biak batera zein bakoitza bere bidetik bideratu daitezke. Hauek, EDARetik (ur hondakinak garbitzeko estazioa) pasatzen dira beharrezko garbiketa tratamenduak jasotzeko. Batzuetan, etxe ondoan egoten da saneamendurako ur sare publikoa; baina ez balego, ur zikinak fosa septikoetara bideratzen dira. Euri-urak berriz, ibaietara bideraturiko ubideetara garraiatuko dira.
Atrobucca kyushini
Atrobucca kyushini Atrobucca generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Ines Etxegibel
Kirolari ibilbidea
2003tik 2007arte INEF Bartzelonako jokalari eta entrenatzaile gisa.
2009 hautatzaile debuta egin zuen.
Eraikuntzako instalazioak
Ur zikinen eta euri-uren instalazioak
Saneamenduaren ibilbidea, bi zatitan sailka daiteke: Uraren ebakuazio-ibilbideko zatiak:
Ines Etxegibel
Kirolari ibilbidea
2011n Emakumezkoen Espainiako hautatzaile zela, dimisioa eman zuen, Espainiako Rugby federazioak gizon eta emakumeei eskaintzen zizkien baliabideetan zegoen diskriminazioagatik,
Lawrence konderria (Ohio)
Lawrence konderria (Lawrence County) Ohioko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Ironton da. 2010eko zentsuaren arabera 62,450 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Ines Etxegibel
Kirolari ibilbidea
2012an Federazioko zuzendaritza aldaketaren ondoren, Emakumezkoen Rugby XV selekzioaren buru jarri zen berriro.
Lawrence konderria (Ohio)
Geografia
Lawrence konderriak 118,433 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,011 ura dira. Beste 117,422 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 52,73 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 62,450 pertsonetatik 59,992 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 445 dira. 1,267 beltzak edo afroamerikarrak. 111 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 240 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 50 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 787 pertsonek kokatzen zuten.
Ines Etxegibel
Kirolari ibilbidea
2014-15 denboraldian, Durangon, DRTko Division de honor Bko mutilen entrenatzailea, División de Honor mailara igotzeko promozioa jokatuz.
Lorpenak
Euskal Selekzioarekin, Txapelketa Autonomikoetan, TXAPELDUNAK 6 denboraldi hauetan
Copa de su Majestad la Reina de Rubyko IRABAZLEAK jokalari eta entrenatzaile gisa:
Munduko Txapelketak:
Jokalari moduan:
Entrenatzaile gisa:
Europako txapelketak
Entrenatzaile moduan:
"6 Nazioak" Txapelketa
Jokalari gisa:
Sariak
2004. urtean "6 Nazioak" txapelketan, Irlandaren aurkako partidan jokalari onenaren saria jaso zuen.
Telemark eski
Telemark eskia edo orpo askeko eskia eski-teknika bat da, alpetar eski eta eski nordikoaren osagaiak nahasten dituena. Izena Norvegiako Telemark konderritik datorkio eta Sondre Norheim sortzailetzat hartzen da. Kirolariek eski-ohol bereziak erabiltzen dituzte, orpoa askea izateko.
Charles William Eliot
Charles William Eliot (Boston, 1834ko martxoaren 20a - Maine, 1926ko abuztuaren 22a) Estatu Batuetako irakaslea izan zen, Harvardeko unibertsitateko lehendakaria 40 urtez. Argitaldaria ere izan zen, eta Harvard Classics, 50 aleetako bilduma argitaratu zuen (1909-1910). Harvardeko unibertsitatean egin zituen ikasketak, eta 1858an matematika eta kimikako irakasle izan zen bertan. 1867an Europara egin zuen bidaia, hango hezkuntza-sistemak aztertzera. Hartaz argitaratu zituen lanek Harvardeko zuzendarien arreta erakarri zuten, eta lehendakari berri bila ari zirenez, Eliot hautatu zuten lan horretarako 1869an. 1909an utzi zuen kargua; ordurako Harvardeko unibertsitatea ezaguna zen mundu osoan. Eliotek zientzietarako lekua eskatu zuen unibertsitateko ikasgaien artean, gizarte-gaien ondoan.
Bestalde, unibertsitateko ordura arteko diziplina gogorraren kontra agertu zen, eta derrigorrezko ikasgaiak gutxitu egin zituen eta aukerazkoak gehitu. Haren proposamenek eragina izan zuten baita bigarren mailako eskoletan ere, eta hizkuntzak eta matematika sartu zituen eskola horietako ikasgaien artean. Hezkuntzaren eraberritzean eragin handia izan zuten bere lanek: Essays and Addresses (1869-1897), University Administration (1908). 1930ean Henry Jamesek Elioten lanak eta biografia datuak bildu, eta Charles W. Eliot liburuan argitaratu zituen.
Gueule de bois (Toulouse-Lautrec)
Gueule de bois (euskaraz Biharamuna) edo Suzanne Valadonen erretratua, Henri de Toulouse-Lautrec margolari frantsesak 1888 inguruan egin zuen lana da. Margolana Ameriketako Estatu Batuetako Massachusetts estatuko Cambridgeko Fogg Art Museoan erakusten da. Olioa oihal gainean egina, bere luze-zabala hau da: 47 × 55 zm.
Gaia
Margolanak egun osoa edan eta edan egon den emakumearen istorioa azaltzen du.
Nacip Raydan
Nacip Raydan Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Monifieth
, 'Monadh Feith', Eskoziako udalerri bat da, Angus eskualdean. Tayko fiordoaren iparraldeko ertzean dago.
2008ko erroldaren arabera 8.220 biztanle zituen.
Rodrigo Ponce de León
Rodrigo Ponce de León y Alhama, Cadizko dukea, Arcoseko kondea eta Zaharako markesa izan zen. Militar espainiarra, Cadizko probintzian jaioa 1443an eta Sevillan hil zena 1492ko abuztuak 28an. Errege Katolikoen kapitainik garrantzitsuenetako bat izan zen Granadaren konkistan.
Beyoncé Knowles
Beyoncé Giselle Knowles edo Beyoncé Knowles (Houston, Texas, Ameriketako Estatu Batuak, 1981eko irailaren 4a), Ameriketako Estatu Batuetako abeslari, konpositore, dantzari, aktore eta enpresaria da.
Haurra zela, dantza lehiaketa askotan parte hartu zuen eta ospea irabazi zuen 1990 hamarkadan `Destiny's Child R&B neska taldearen abeslari nagusi gisa.
2016/2018
Beste bi disko argitaratu zituen:
Sariak
Besteak beste, ondoko sari hauek irabazi ditu:
Lasgraïsses
Biztanleria
2007an Lasgraïsses udalerrian erroldatutako biztanleak 345 ziren. Familiak 135 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 49 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 45 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 172 etxebizitza zeuden, 143 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 170 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 143 etxebizitza nagusietatik 105 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 82 etxek bost zituzten. 107 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 80 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 221 ziren, horien artean 162 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 162 pertsona aktiboetatik 146 lanean zeuden (81 gizon eta 65 emakume) eta 16 langabezian zeuden (9 gizon eta 7 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lasgraïsses udalerrian 138 unitate fiskal zeuden, 328 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.351 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
Ravenstruther
, 'Raenstrie', Eskoziako udalerri txiki bat da, Hegoaldeko Lanarkshire konderrian. Lanark udalerritik hurbil dago.
Lasgraïsses
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lasgraïsses udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 840 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rodrigo Ponce de León
Bizitza
Henrike IV.a hil ondoren, honen alaba Juana la Beltranejaren alde egiten du Isabelen aurka, bere aitaginarreba zen Villenako markesari jarraituz. Baina, gerra amaitzean, Erregina berriaren aurrean aurkezten da, eta honek, barkatu egiten dio eta bere titulu eta pribilegio guztiak berresten dizkio. Isabelen zerbitzuan lortuko zuen Rodrigok loriarik gehien.
Kapitainik nabarmenena izan zen Alhamaren hartzean, ondoren mairuek setiatu zutena eta setiotik salbatua izan zena bere antzinako etsaia zen Medina Sidoniako dukearen partez. Behin Alhama gaztelarren alde ziurtatua geratu zenean, Rodrigok Fernando II.a Aragoikoarekin hitz egin zuen Antequeran, non Santiagoren maisua zen Alonso Cárdenasek konbentzitu zuen.
Armada boteretsu bat antolatu zen Antequeran, non, kapitain bezala, Cadizeko dukeaz gain, Alonso Aguilar, Pedro Enriques eta Santiagoko Maisua agertzen ziren. Kanpaina honetan galdu zituen Rodrigok bere anaietako hiru eta bi iloba, baina, Lucenako guduan, Granadako azken erregea izan zen Boabdil harrapatzea lortu zuten.
Errege Katolikoei, Granadako erregea aske uzteko aholkatu zienetako bat izan zen, eta tronua itzul ziezaiotela, bere aita Muley Hacén eta bere osaba El Zagalen aurkako gerra jarraitu ahal izateko. Azken bi hauek Boabdilen aurka elkartzen direnean, Rodrigok, atsedenik hartu gabe erasotzen ditu, El Zagal ihesean jartzea lortu arte, Granadako emirren artean arriskutsu eta oldartsuena.
Berriz ere, Granadaren setioan protagonista izan zen, Zuabia eta Erreginaren guduetan nabarmenduz. Eta hiriaren errendizioan eta Boabdilek, hiria, errege katolikoei ematean egon zen.
Hil zenean, aberastasun handien jabe zen, baita bere alaba Francisca Ponce de Leónek oinordetu zituen lursail ugarirena ere.
Sin señas particulares
Sin señas particulares 2020ko Fernanda Valadez mexikar zinema zuzendarien film dramatikoa da.
Sinopsia
Hilabeteak dira Magdalena deituriko emakumeak bere semearen aztarna galdu duela. Hilda dagoela diote batzuek. Bere kabuz deskubritu nahi du zer gertatu zaion, eta horren bila joko du.
Novo Horizonte (Bahia)
Novo Horizonte Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Lobocheilos rhabdoura
Lobocheilos rhabdoura Lobocheilos generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Daphne Touw
Daphne Touw (Teteringen, Ipar Brabant, 1970eko urtarrilaren 13a) Herbehereetako  belar hockey atezain ohia da, eta 68 partidu jokatu zituen Holandako Emakumeen Selekzio Nazionalean. 1993ko uztailaren 3an egin zuen debuta Alemaniaren aurka eta 2000ko Udako Olinpiar Jokoetan brontzezko domina lortu zuen taldekidea izan zen Sydneyn (Australia).
Rigside
, Eskoziako udalerri txiki bat da, Hegoaldeko Lanarkshire konderrian. Lanark udalerritik 8 kilometrora dago.
Vénérolles
Vénérolles Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 229 ziren. Familiak 82 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 29 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Andoni Arotzena
Andoni Arotzena Gomendio, A-bi ezizenaz ere ezaguna, (Lasarte-Oria, 1907ko maiatzaren 30a - Caracas, 1989ko abenduaren 6a) kazetaria eta euskal idazlea izan zen, 1936an erbesteratua. Euskaltzalea, euskal antzerkiari ekarpen handiak egin zizkion. Ideologikoaren aldetik, jeltzalea izan zen, Lasarteko batzokiko diruzaina, eta Lasarte udalerri independentea izan zedin aldeztu zuen sutsuki.
Vénérolles
Etxebizitza
2007an 113 etxebizitza zeuden, 94 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 113etxeak ziren. 94 etxebizitza nagusietatik 70 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 21 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 73 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 41 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Andoni Arotzena
Biografia
Oso gaztea zelarik marrazketaren zaletasun handia azaldu zuen eta, ondorioz, Donostian zein Parisen egin zituen horren ikasketak. Era berean, letrek asko erakartzen zuten, eta laster hasi zen Zeruko Argia aldizkarian bere kolaborazioak argitaratzen. Haren sinadura Bizkai-Gipuzkoetako gerra aurreko aldizkari nagusietan aurkituko dugu: Euskal Esnalea, Euzkadi, El Día... Baina batez ere antzerkigintza izan zen Arotzena harrapatu zuen jarduera. Garai hartako euskal antzerkiko erreferente nagusia Antzerti aldizkaria izan zen (1932-1936), eta han agertu ziren Arotzenaren lan ezagunenak: Urteurrena (1933), zeinekin Antzerti Saria eskuratu zuen; Andregaia nai ta... (1933); Balujan (1935), Mox, Miss, Xapi (1935), Xanko ta Paxko (1936).
Vénérolles
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 151 ziren, horien artean 102 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 102 pertsona aktiboetatik 90 lanean zeuden (59 gizon eta 31 emakume) eta 12 langabezian zeuden (3 gizon eta 9 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Andoni Arotzena
Biografia
Andoni Arotzenarentzat, beste euskal intelektualentzat bezala, antzerkia herrira hurbiltzeko modu bat zen: urte haietan herritar gehienak euskaldunak ziren, eta alfabetatugabeak. Beraz, euskal literaturaren zabalkundea oso murritza zen. Horregatik, antzerkiak kaleko jendearengana hurbiltzeko aukera paregabea eskaintzen zuen.
1936ko gerran, Eguna egunkariaren kolaboratzaile izan zen. Bizkaia galdu zenean, idazleak Donibane Lohizunera ihes egin zuen. Lapurdin haur erbesteratuen irakasle aritu zen, eta, halaber, Parisko Euzko Deya egunkariaren kolaboratzaile.
Vénérolles
Diru sarrerak
2009an Vénérolles udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 213 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.325 euro zen.
Andoni Arotzena
Biografia
Mundu gerra hasierarekin batera, Andoni Arotzena Venezuelara joan zen. Caracastik bere lanean jarraitu zuen, euskal aldizkarietan idazten: Irrintzi, Euzko Gogoa, Euzko Gaztedi, Euzkadi aldizkarietan eta beste hainbatetan. Orobat, Euskal Herriaren aldeko ekimenetan aktiboki laguntzen zuen, esaterako Ekin kultura taldea sortuz; talde horretan Miguel Pelay Orozco, Jon Oñatibia, Jose Estornes Lasa eta beste erbesteratu ezagun askok hartu zuten parte.
Vénérolles
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.
Andoni Arotzena
Biografia
1980an Euskal Herrira itzuli bazen ere, laster Venezuelara joan zen atzera, eta han hil zen 1989an.
Vénérolles
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Vénérolles udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 384 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ignacio Orbaizeta
Ignacio Orbaizeta Zabaltza (Eguesibar, 1923ko apirilaren 4a - Iruñea, 2011ko apirilaren 20a), euskal txirrindulari profesionala eta enpresaburua izan zen, 1939 eta 1949 artean profesionala izandakoa. Bere ibilbidean 34 garaipen lortu zituen.
Erretiratu zenean, etxetresna elektrikoak saltzeari ekin zion, SuperSer enpresa sortuz.
Palmaresa
1941
1942
1943
1944
1945
1946
Emaitzak lasterketa nagusietan
-: Ez zuen parte hartu Err.: Erretiratu zen X: Ez zuten egin
Gallipoli
Gallipoli honakoa izan daiteke:
Lakua Kirol Elkartea
Lakua Kirol Elkartea Gasteizko Arriaga-Lakua auzoko futbol taldea da. Gaur egun emakumezkoen taldeak Euskal Ligan jokatzen du. Gizonezkoek aldiz Arabako Erregional Preferentean jokatzen dute
Historia
1986-87 denboraldian C. P. Antonio Forniés taldeak emakumezkoen taldea ateratzea proposatu zuen eta 1988an Club Deportivo Lakua 03 sortu zen. 1998an auzoko beste talde bat gehitu zitzaion Huracán eta 2002an Txukun-Lakua 05. Urte berean Bilboko Athletic Klubarekin hitzarmena sinatu zuen eta 2003an gaur egungo taldea eratuta geldtu zen; Club Deportivo de Fútbol Lakua de Vitoria-Gasteiz.
Zapata (oinetakoa)
Zapata edo oskia oinetako mota bat da. Jantzi osagarri bat da, oinean babesa eta erosotasuna emateko, oinak hainbat jarduera egiten dituen bitartean. Zapatak, gainerako jantziak bezala, helburu estetiko eta/edo ortopedikoen arabera ere diseinatzen dira. Zapaten diseinua izugarri aldatu da denboran zehar eta kulturaz kultura, jatorrian bere funtzioei lotuta zegoen itxurarekin. Horrez gain, modak diseinurako elementu asko eman izan ditu maiz, hala nola takoien altuera eta hauen ehuna.
Historia
Zapataren historia K.a. 10 000. urtean hasi zen. Iberiar Penintsulako eta Europa mendebaldeko zenbait haitzuloetako margoek oinetakoen erabilera adierazten dute. Egiptoarren hilobietan larruaren egoera desberdinak adierazten dituzten magoak atzeman dira, zapaten ekoizpena jada bazela esaten digutenak. Alabaina, Egipton faraoiek eta haren gertukoek baino ezin zituzten eraman zapatak.
Greziarrak ezker eta eskuin hankak janzteko molde ezberdinak sortzen hasi ziren, baina haien herrietan soilik pertsona askeek jantzi zezaketen zapata. Erroman ere oinetakoek pertsonaren klase soziala irudikatzen zuten. Hala, kontsulek zapata zuriak janzten zituzten, senatariek marroi kolorekoak eta gudariek bota itxurakoak, behatzak agerian zituztelarik.
Erdi Aroan, zapatak baino zapatilak ziruditen oinetakoak baliatzen zituzten bai gizonek eta baita emakumeek ere. Material arruntena behi larrua zen eta kalitate altuena zuena ahuntzaren larrua.
XVII. mendearen hasieran asmatu zen takoia, gaur arte iraun duen apaingarria.
Frantziako Iraultza Aro Modernoan zehar asmatutako zapata estetikoak desagerrarazten saiatu zen, aristokraziaren ikur zirelakoan. Alabaina, Napoleon Bonaparteren Inperioan zapatek euren apaingarriak berreskuratu zituzten: botoidun botak, lotutako botak, material berriak eta ekintzaren araberako zapatak.
Industria Iraultzak oinetakoen ugaritasuna ekarri zuen eta hortaz, zapatak aberatsen edo dirudunen bereizgarri izateari utzi zion. Gaur egun, hala ere, eskuz eginiko zapatek kalitate altua adierazten dute. XX. mendean izan zuen zapaten industriak inoizko aldaketarik handiena, moden aldaketa bizkorrak eraginda.
Zapataren historian zehar materialak aldatu egin dira, edota hobeto esanda, bilakaera jasan dute. Zapaten ekoizpenean metalak, larruak, palmondoaren hostoak, egurrak, zetak, brodatuak, goma eta beste hainbat material erabili dira.
Houlette
Houlette Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Licking konderria (Ohio)
Licking konderria (Licking County) Ohioko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Newark da. 2010eko zentsuaren arabera 166,492 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Houlette
Biztanleria
2007an Houlette udalerrian erroldatutako biztanleak 385 ziren. Familiak 151 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 51 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Licking konderria (Ohio)
Geografia
Licking konderriak 178,059 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,293 ura dira. Beste 176,767 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 93,5 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 166,492 pertsonetatik 156,123 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,312 dira. 5,643 beltzak edo afroamerikarrak. 436 amerikar natiboak ziren eta 33 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,224 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 183 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 2,850 pertsonek kokatzen zuten.
Houlette
Etxebizitza
2007an 167 etxebizitza zeuden, 150 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 165etxeak ziren. 150 etxebizitza nagusietatik 117 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 62 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 84 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 243 ziren, horien artean 179 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 179 pertsona aktiboetatik 166 lanean zeuden (100 gizon eta 66 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Houlette udalerrian 154 unitate fiskal zeuden, 391 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.844 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 3 higiezinen enpresak ziren.
2000. urtean Houlette udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
The St. Valentine's Day Massacre (filma)
The St. Valentine's Day Massacre (euskaraz San Valentin Eguneko Sarraskia), 1967ko Roger Corman estatubatuarrak zuzendutako gangster film bat da. 1929ko San Valentin eguneko sarraskian oinarritua dago. Jason Robards, George Segal, David Canary, Ralph Meeker, Bruce Dern eta Jack Nicholson aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1929ko otsailaren 14a, San Valentin eguna, Chicago, Al Capone (Jason Robards) krimen erakunde nagusienaren buruak hautatutako eguna izan zen. Bere morroiek, batzuk poliziaz mozorroturik, garage baten barnean talde aurkariren kide nagusienak erail zituzten, gertaera honek denetzako ondorio kaltegarriak ekarri zituen, eta hedabideetan San Valentin eguneko sarraskia izenez ezaguna egin zen.
Labbeville
Labbeville Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Labbeville udalerrian erroldatutako biztanleak 526 ziren. Familiak 196 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (22 bakarrik bizi ziren gizonak eta 22 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 74 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 15 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 217 etxebizitza zeuden, 195 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 177 etxeak ziren eta 37 apartamentuak ziren. 195 etxebizitza nagusietatik 139 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 100 etxek bost zituzten. 152 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 81 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 110 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 385 ziren, horien artean 291 aktiboak ziren eta 94 inaktiboak ziren. 291 pertsona aktiboetatik 265 lanean zeuden (152 gizon eta 113 emakume) eta 26 langabezian zeuden (11 gizon eta 15 emakume). 94 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Labbeville udalerrian 200 unitate fiskal zeuden, 541 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.858 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 5 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 eraikuntza enpresa eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Labbeville udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 488 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Atrobucca marleyi
Atrobucca marleyi Atrobucca generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Planalto (Paraná)
Planalto Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Takashi Kageyama
Takashi Kageyama (影山 貴志, 1977ko maiatzaren 27a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima eta Cerezo Osaka.
Saint-Quentin-la-Poterie
Saint-Quentin-la-Poterie Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Quentin-la-Poterie udalerrian erroldatutako biztanleak 2.892 ziren. Familiak 1.207 ziren, horien artean 334 pertsona bakarrekoak ziren (135 bakarrik bizi ziren gizonak eta 199 bakarrik bizi ziren emakumeak), 413 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 341 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 119 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Stonehouse (Hegoaldeko Lanarkshire)
Stonehouse, 'Taigh Cloiche' eta 'Stanehoose', Eskoziako udalerri bat da, Hegoaldeko Lanarkshire konderrian.
Podoces biddulphi
Podoces biddulphi Podoces generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Saint-Quentin-la-Poterie
Etxebizitza
2007an 1.522 etxebizitza zeuden, 1.241 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 170 bigarren erresidentzia ziren eta 111 hutsik zeuden. 1.395 etxeak ziren eta 117 apartamentuak ziren. 1.241 etxebizitza nagusietatik 912 bere jabearen bizilekua ziren, 276 alokairuan okupaturik zeuden eta 54 doan lagata zeuden; 18 etxek gela bat zuten, 61 etxek bi zituzten, 197 etxek hiru zituzten, 370 etxek lau zituzten eta 595 etxek bost zituzten. 917 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 609 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 524 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Enea Bastianini
Enea Bastianini,(Rimini,1997,Abenduak 30)Motoziklista italiar bat da,MotoGPn lehiatzen dau Gresini Racing taldeagaz,2020 urtean Moto2 kategoriako txapelduna izan zan eta Moto3 kategoriako txapeldunorde amaitu eban 2016an.
Saint-Quentin-la-Poterie
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Enea Bastianini
Biografia
Bastianini moto batean igo eban 3 urte eta 3 hilabete eukazanean, horregatik bere lasterketako zenbakia 33 da.
Saint-Quentin-la-Poterie
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.777 ziren, horien artean 1.206 aktiboak ziren eta 571 inaktiboak ziren. 1.206 pertsona aktiboetatik 1.071 lanean zeuden (563 gizon eta 508 emakume) eta 136 langabezian zeuden (48 gizon eta 88 emakume). 571 pertsona inaktiboetatik 237 erretiraturik zeuden, 149 ikasten zeuden eta 185 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Quentin-la-Poterie udalerrian 1.292 unitate fiskal zeuden, 3.018,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.792 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 212 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 18 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 47 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 13 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 30 zerbitzu enpresak ziren, 26 administrazio publikoko enpresak ziren eta 21 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Enea Bastianini
Moto2
Moto2 kategorian 2 urtez egon zan,lehenengo urtean 97 puntu egin ebazan eta 10. postuan amaitu eban eta Bigarren urtean 205 puntu egin ebazan eta txapelduna izan zan Italtrans Racing team taldeagaz.
Saint-Quentin-la-Poterie
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 54 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 19 igeltseroak, 9 margolariak, 3 zurginak, 4 iturginak, 2 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 7 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
Enea Bastianini
MotoGP
MotoGP kategorian 2 urtez egon da,pasadan urtean 102 puntu egin ebazan eta 11. postuan amaitu eban, eta urte honetan 191 puntu daukaz eta 4. postuan dago mundialean,2 lasterketa falta dira eta matematikoki irabazi egin ahal dau.
Saint-Quentin-la-Poterie
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen eta 1 liburu denda zen.
Enea Bastianini
Etorkizuna
Hurrengo urtean Ducati taldean lehiatuko dau, Francesco Bagnaia izango da bere taldekidea.
Saint-Quentin-la-Poterie
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Quentin-la-Poterie udalerrian 48 nekazaritza-ustiategi zeuden, 551 hektarea erabiltzen.
Enea Bastianini
Ikusi ere
Ducati:https://www.ducati.com/es/es/home
Saint-Quentin-la-Poterie
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Enea Bastianini
Ikusi ere
Gresini:https://www.gresiniracing.com/en/
Saint-Quentin-la-Poterie
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Enea Bastianini
Ikusi ere
MotoGP:https://www.motogp.com/es
Saint-Quentin-la-Poterie
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Espainiako errugbi liga (B maila)
Espainiako Errugbiko Ohorezko B maila (División de Honor B de Rugby) Espainian gizonezkoek jokatzen duten errugbi txapelketa nagusiaren bigarren maila da. Ohorezko maila bezala, Espainiako Errugbi Federazioak antolatzen du, eta gaur egun hiru multzotan banatutako 36 taldek parte hartzen dute.
Historia
1998-99 denboraldian abiatu zen, "Primera Especial" izenarekin, 8 taldeko multzo bakarrean. Hurrengo urtean 10 talderen artean jokatu zen, eta "Ohorezko B" izena eman zitzaion. 2004-05 denboraldian, 8 taldeko bi multzotan antolatu zen; Euskal Herrikoak A multzoan kokatu zituzten. 2014-15 denboraldian Lehenengo Nazionalarekin batu, orduko 3. mailarekin, eta egungo hiru multzoko sistema ezarri zen.
NGC 110
NGC 110 kumulu ireki bat da, Cassiopeia konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Espainiako errugbi liga (B maila)
Lehiaketa sistema
12 taldetako hiru multzo ezarri dira, Iparraldekoa (bertan daude talde euskalduna), Levantekoa eta Hegoaldekoa. 18 jardunaldi ditu fase erregularran eta ondoren multzo bakoitzeko bi onenek igoera play-offak jokatzen dituzte.
Euskal taldeak 2022-23 denboraldian
A multzoan kokaturik daude.
Phyllodactylus transversalis
Phyllodactylus transversalis Phyllodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Phyllodactylidae familian sailkatuta dago.
Xenomystax austrinus
Xenomystax austrinus Xenomystax generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Hiriberri (Izarbeibar)
Hiriberri —edo, izen bereko beste herrietatik bereizteko, Hiriberri Izarbeibar— Izarbeibarrako Gares udalerriko herri hustu bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Izarbeibar-Novenera eskualdean.
Bertako biztanleak hiriberritarrak ziren.
Villenako markeserria
Villenako markeserria, Joanes II.a Gaztelakoak Santiagoren Ordenako Maisu Handia, Murtziako Erresuman Gaztelaren Aurreratu Nagusia, eta, ondoren, Eskalonako I. dukea izan zen Juan Pachecori emandako noblezia titulu espainiar bat da.
Hiriberri (Izarbeibar)
Izena
Hiriberri toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Zugarraga
Zugarraga (esteribarreraz: Zuarraga) Esteribar udalerriko herri hustu bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Iruñerria eskualdeko Ibarrak azpieskualdean.
Villenako markeserria
Gaur egun, Villenako markes titulua, Francisco de Borja Soto y Moreno-Santamaríak du, Friaseko dukea eta Escalona etxeko ondorengoa dena.
Zugarraga
XVI. mendean jada despopulatu bezala agertzen zen. Bere lurrak Esteribarko Udalara pasa ziren.
Hiriberri (Izarbeibar)
Geografia
Hiriberri Izarbeibar-Novenera eskualdean dago, Izarbeibar ibarrean eta Gares udalerrian.
Zugarraga
Bertako biztanleak zugarragarrak (esteribarreraz: zuarragarrak) ziren.
Senador José Porfírio
Senador José Porfírio Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Zugarraga
Izena
Zugarraga edo Zuarraga toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Hiriberri (Izarbeibar)
Inguru naturala eta kokapena
Iruñeko merindadearen hegoaldeko herri hustu da.
Zugarraga
Historia
Esteribarko San Martin monasteriolo zaharra, 1209an Eneko Santxitz Saratsakoa jabeak Orreagako Santa Mariari dohaintzan emandakoa. Errea, Osteritz eta Larraingoa herrien artean zegoen. XVI. mendean, Erreako bizilagunak, Orreagako petxeroak, desolatuta zeuden.
Hiriberri (Izarbeibar)
Klima eta landaredia
Gares udalerria, iparraldetik hegoaldera, luzera handiko udalerria izanik, klima aldatu egiten da udalerriaren gunea zein den. Horrela, hegoaldean, mediterraneo klima kontinentala nagusitzen da, eta iparraldean klima mediterraneo-azpimediterraneoa dago. Batez besteko tenperatura 10 gradukoa da iparraldean eta 13 gradukoa hegoaldean. Prezipitazioak ere nahiko aldakorrak dira 500mm batez beste hegoaldean (urteroko egun euritsuak 75 dira), eta 1.000mm iparraldean (urteroko egun euritsuak 100 dira). Udalerriko gunerik menditsuenetan 1.000mm baino gehiago jausten dira urtero.
Zugarraga
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Hiriberri (Izarbeibar)
Klima eta landaredia
Garesko jatorrizko landaredia ia erabat galdu da nekazaritzaren eraginaren ondorioz. Oraindik ere, arte eta haritz batzuk badaude (13 hektarea baino ez XX. mendearen amaieran), baina udalerriaren gehienean sastraka eta mota askotako zuhaixkak dira nagusi. Birlandaturiko basoen azalera nahiko handia da, 767 hektarea, eta birlandaketa batez ere Austriatik ekarritako lariziar (Pinus nigra) eta pinu beltzekin egin zen.
Estazio meteorologikoa
Garesen estazio meteorologiko bat dago, itsasoaren mailatik 347 metrora, Nafarroako Gobernuak 1985ean jarritako estazio meteorologikoa dago.