cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Epipaleolitoa Euskal Herrian
Klima aldaketa
Aldaketa horiek guztiak Euskal Herrian ere nabaritu ziren. Hala, K.a. 6500. urte inguruan itsasoaren maila gaur dena baino 33 metro beherago zegoen, K.a. 350 ingurua arte ez baitzuen hartu itsasoak gaur duen maila.
Kultura ereduak
Goi Paleolito aroaren bukaeratik zeramika asmatu zen arteko aldi hau Epipaleolito eta Mesolito izenez deitu ohi da. Gure artean, Euskal Herrian bertan eta inguruko lurraldeetan lau mila urtez luzatu zen, gutxienez, aldi hori. Hobeto aztertu ahal izateko hiru aldi edo garai bereizi dira berorren barruan: Epipaleolito Zaharra, Epipaleolito betea edo Mesolito aroa eta Azken Epipaleolito edo Azken Mesolito aroa.
Epipaleolito Zaharrean aziliar kultura eta aziliar ondoko mikroxaflen kultura izan ziren. Aziliar kultura oso goiz hasi zen azaltzen Pirinio mendien inguruetan, Alleröd epealditik aurrera, artean azken izotzaldia amaitu gabe zela. Kantauri itsasaldean berriz askoz geroagokoak dira lehenengo aztarrenak, Azken Izotzaldiaren azken aldi hotzean, Dryas III-an, hasi baitzen.
Aziliar kulturak zuzen-zuzenean hartu zuen bere ondarea azken Madeleine aldiko kulturatik.
Hainbesteraino, hala ere, non zenbait ikerlarik ez baitu zalantzarik izan "Goi Paleolito aroaren hil ondoko seme" deitzeko aziliar kultura. Hala ere, bere baitan darama bere desagertzea eragingo dion hazia; oso garbi ikusten da hori aziliar ondoko mikroxaflen kulturan. Bere ezaugarri nagusia karraska txikiak ditu; marruska horiek biribilak dira askotan, baina badira xaflazko marruskadurak ere, argi eta garbi Madeleine alditik datozenak. Burilak galduz joan ziren, erabat desagertu arte.
Xaflatxo meheak eta ertza jandako muturrak oso ugari ziren, are ugariago aldi horren bukaera aldera. Hezurrezko azagaiak eta eztenak egin ziren aurrerantzean ere; hortz ilara bateko edo biko arpoi zapalak, oinean botoi zulo baten gisa zulatuak dira tresna horietan berezienak.
Aldi horretan –iraultza aldia zenbaitentzat– Paleolito aroko artea gainbehera egiten hasi zen, eta uharri gainetan margotzen zen pintura mota ez figuraziozko batek hartu zuen haren lekua. Kultura hori itsasbazterreko lurraldeetan garatu zen batez ere, Goi Paleolito aroaren bukaera aldera biztanle asko zituzten lurraldeetan, eta apalago bada ere, Pirinio mendietatik hurbil dauden eta haien antza duten lurraldeetan.
Lurralde horietan giza industria oso desberdina zen, batean izan ala bestean izan, ekonomia jarduerak ere batean ala bestean desberdinak zirelako edo espezializatuak zirelako, agian. Garai honetako kulturari dagozkion geruzak aztarnategi askotan aurkitu dira: Abittaga, Arenaza, Atxeta, Atxurra, Bolinkoba, Laminak II, Lumentza, Santa Katalina, Santimamiñe, Silibranka eta Urratxa Bizkaian, Aitzbitarte IV, Anton Koba, Ekain, Ermitia, Pikandita eta Urtiaga Gipuzkoan, Abauntz, Berroberria, Portugain eta Zatoia Nafarroa Garaian, eta Isturitz Nafarroa Beherean.
Aziliar kulturaren ondoren datozenetako tresnagintzan beherakada handia sumatu zen hezurrezko eta adarkizko tresnetan.
Harrizko tresnagintzari dagokionez, mikroxaflaz egindako tresnak argi eta garbi nagusitu zitzaizkien gainerako tresna guztiei.
Horiekin batera triedro epaiko bestelako tresnak ere azaldu ziren, kamerrak edo horztunak. Era honetako tresnagintza aziliar kultura iritsi ez zen barreneragoko lurraldeetan agertu da batez ere –Montico de Txarratun, adibidez, Albaitan (Trebiñu)–, baina baita aziliar kultura ezagutu zuten beste zenbait aztarnategitan ere, Nafarroako Berroberria eta Zatoiako haitzuloetan, adibidez.
Itsasaldeko zenbait lekutan, aziliar kulturakoen gisako tresnagintza erakutsi duten zenbait aztarnategitan, edo haietatik hurbil ere aurkitu izan dira gisako tresnak. Horixe gertatzen da adibidez Arenazan eta Santimamiñen, Bizkaian, edo Ekainen eta Marizulon, Gipuzkoan. Epipaleolito aroaren aro zahar hau K.a. 6.500. urte inguruan amaitu zen, Boreal aldia iritsi zelarik, Holozenoan.
Epipaleolito betea, eta Mesolito aroa, oso aldi jakin mugatua da, eta Goi Paleolito aroko kultura antolamenduetatik datorren tresnagintzaren bilakaeraz kanpo dago itxura denez. Joera berri horren ezaugarri nagusia tresneria berria da; tresna horiek forma geometrikoz eginak ziren, txikiak, trapezioz, hirukiz zirkulu segmentuz eratuak. Geometrismo hori K.a. 6.000. urtera arte inguruan azaldu zen Euskal Herriko historiaurrean. Badirudi elementu geometriko horiek kanpotik iritsitako joera bat direla Euskal Herriko harrizko tresnagintzan, kanpotik inportatutako elementuak alegia. Tresneria geometriko hori Ebroko haraneko aztarnategietan aurkitzen da, itsasertzetik oso urrun beraz, haitzuloetan eta harpeetan, Mediterraneo kulturen eragin handia duten lekuetan alegia; lurralde honetara sartzeko igarobide naturaletan ere aurkitu izan da gisako tresneria: Fuente Hoz eta Kanpanoste Goikoako aztarnategietan (Araba), Aizpea, La Peña eta Aita Aresokoetan (Nafarroa). Tresneria geometriko hori zekarten gizataldeak mikroxaflazko tresneria erabiltzen dutenekin batera bizi izan ziren agian, baina haien tresneria aldatzera iritsi gabe ordea.
Epipaleolito-Azken Mesolito aldiaren amaieran oso klima baldintza onak izan ziren; gaur egungoak baino tenperatura beroagoak eta hezetasun maila ere gaurkoa baino altuagoa izan ziren. Atlantiko izenez ezagutzen da garai hori. Tresneria geometrikoa darabilten gizataldeak eta mikroxaflazkoa darabiltenak elkarrekin bizi ziren Euskal Herrian, batzuek besteei gaina hartu gabe ordea. Garai horretan berorretan beste gizatalde batzuk iritsi ziren Mediterraneo aldetik Euskal Herriaren hegoaldera.
Horiek ekarri zituzten Neolito aroko ezaugarri ziren berrikuntzak, zeramika eta abere hazkuntza, adibidez. Epipaleolito aroko azkeneko gizataldeek, Kanpanoste Goikoakoak, adibidez, etorri berri ziren gizatalde horiek ekarritako berrikuntzak beretu zituzten, baina lehendik zituzten ekonomia eta industria moduak aldatu gabe, itxuraz behintzat. Ehiztari eta biltzaile jarraitu zuten izanez –azkeneko ehiztariak eta biltzaileak–, baina Neolito aroak ekarritako teknika berrikuntzen jakitun, hala ere.
Estratigrafia esanguratsuenak dituzten aztarnategiak
Hego Euskal Herrian garai honetarako aztarna esanguratsuenak eman dituzten aztarnategiak hauek dira: Araneza I, koba handia Galdamesen, Berroberria, Urdazubiko Alkerdi auzoan, Fuente Hoz, Pobesen, Sarratxo, Izki mendilerroko haitz-horma baten babespean egon zena eta ondoren, koba artifizial batean, Santimamiñe, Kortezubin, Urtiagan, Deban eta Zatoaiko leizean, Abaurregainan.
Jennifer Capriati
Jennifer Maria Capriati (Wesley Chapel, Florida, - ) estatubatuar tenislari profesional ohia da, WTA rankingaren arabera munduko lehenengoa izandakoa.
Historiako jokalari onenen artean sailkatu zen. 3 Grand Slam titulu eskuratu ditu baita urrezko domina olinpikoa ere, Bartzelonako Jokoetan.
Miles from Home
Miles from Home (euskaraz Etxetik Milatara), 1988ko Gary Sinise estatubatuar aktore eta zinema zuzendariak zuzendutako drama film bat da. Richard Gere, Kevin Anderson eta Penelope Ann Miller aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1954, Iowa. Frank (Richard Gere) eta Terry Roberts (Kevin Anderson) anaiak baserri oparo batean hazi eta orain krisialdian daude. Haien aita (Brian Dennehy) zenak anaien arteko bizitzak bateginik matentzeaz arduratzen zen, baina orain hila dago. Frankek bere aitak aurre egin behar izan zion krisialdi ekonomiaren aurka borroka jarraitzen du, etsipen sentimendu handi batez...
Anthony Albanese
Anthony Norman Albanese (Sydney, 1963ko martxoaren 2a) australiar politikaria da. Australiako lehen ministroa da 2022ko maiatzaren 23tik.
Asfeld
Asfeld Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Anthony Albanese
Aita italiarra zen jatorriz eta ama irlandarra. Sydneyko Unibertsitatean ekonomia ikasi zuen eta garai honetan Australiako Alderdi Laboristan sartu zen. 1996an aukeratu zuten lehen aldiz parlanentuko kide. Azpiegitura eta Garraio ministroa eta lehen ministrordea izan zen Kevin Rudden gobernuan. 2019an Alderdi Laboristaren presidentetza lortu zuen eta 2022ko hauteskundeak irabazi ondoren, maiatzaren 23an egin zuen lehen ministro karguaren zina.
Asfeld
Biztanleria
2007an Asfeld udalerrian erroldatutako biztanleak 999 ziren. Familiak 382 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 62 bakarrik bizi ziren emakumeak), 156 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 431 etxebizitza zeuden, 385 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 416 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 385 etxebizitza nagusietatik 310 bere jabearen bizilekua ziren, 64 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 101 etxek lau zituzten eta 245 etxek bost zituzten. 278 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 201 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 142 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 635 ziren, horien artean 421 aktiboak ziren eta 214 inaktiboak ziren. 421 pertsona aktiboetatik 369 lanean zeuden (217 gizon eta 152 emakume) eta 52 langabezian zeuden (24 gizon eta 28 emakume). 214 pertsona inaktiboetatik 58 erretiraturik zeuden, 75 ikasten zeuden eta 81 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 58 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 5 margolariak, 2 iturginak, 2 ile apaindegiak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Asfeld udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.632 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Asfeld udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 368 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Xinxing
Xinxing Txinako Herri Errepublikako hainbat tokiren izena izan daiteke:
Vira (Ekialdeko Pirinioak)
Biztanleria
2007an Vira udalerrian erroldatutako biztanleak 33 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak) eta 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 59 etxebizitza zeuden, 16 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 43 bigarren erresidentzia ziren. 48 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 16 etxebizitza nagusietatik 13 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 2 doan lagata zeuden; 7 etxek hitu gela zituzten, 1ek lau zituen eta 8 etxek bost zituzten. 10 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 9 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gouvernes
Gouvernes Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gouvernes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.083 ziren. Familiak 390 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 117 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 193 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 426 etxebizitza zeuden, 398 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 367 etxeak ziren eta 56 apartamentuak ziren. 398 etxebizitza nagusietatik 323 bere jabearen bizilekua ziren, 63 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 13 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 50 etxek hiru zituzten, 73 etxek lau zituzten eta 232 etxek bost zituzten. 339 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 146 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 236 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 780 ziren, horien artean 582 aktiboak ziren eta 198 inaktiboak ziren. 582 pertsona aktiboetatik 546 lanean zeuden (299 gizon eta 247 emakume) eta 36 langabezian zeuden (19 gizon eta 17 emakume). 198 pertsona inaktiboetatik 58 erretiraturik zeuden, 88 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gouvernes udalerrian 406 unitate fiskal zeuden, 1.073,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 29.599 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 97 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 23 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 2 margolariak, 1 zurgina, 3 iturginak, 2 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 1 jatetxe eta 3 higiezinen agentziak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Shapingba Barrutia
Shapingba Barrutia (沙坪坝区 txinera sinplifikatuz), Chongqing osatzen duten barrutietako bat da. 2006ko erroldaren arabera, 740.000 biztanle bizi ziren 383 kilometro koadroko azaleran, hortaz, barrutiaren dentsitatea 1.932 biztanle/km2 da.
Inguru naturala eta kokapena
Shapingba barrutia, Chongqingeko hirigunearen mendebaldean dago, Yangtze ibaiaren eta Jialing ibaien artean dago.
La Rue (Ohio)
La Rue Ohioko herri bat da. Marion konderrian kokatua dago. 2010ean 747 biztanle zituen, 1.24 kilometro koadrotan banatuta.
Shapingba Barrutia
Historia
Shapingba barrutia Chongqingen zati izan aurretik, Baxianen jabetzako barruti izan zen (gaur egun Banan Barrutia dena). Ondoren, 1930eko hamarkadan Shapingba, Baxiango Lehen Barrutiaren barne egon zen.
Banaketa administratiboa
Shapingba barrutia osatzen duten herriak honakoak dira:
San Pedroko Bandera
San Pedroko Bandera San Pedron antolatzen den estropada da. TKE Ligarako eta Euskotren Ligarako estropadan 2011etik aurrera Pasaiako Portuko Bandera antolatu izan da TKE Ligarako.
Mikel Oiartzabal
Mikel Oyarzabal Ugarte, (Eibar, 1997ko apirilaren 21a), gipuzkoar futbolaria da. Real Sociedad taldean jokatzen du aurrelari gisa. Lehen mailako debuta, titular gisa, Anoetan egin zuen, Betisen aurka, 2016ko urtarrilaren 31n. Realeko kadete-taldean hasi zuen bere ibilbidea Zubieta aldean. Ezkertia da. Aurrelari moduan aritzen da futbol-zelaian, eta, batzuetan, erdiko aurrelari postuan egin du lan. Baloia kontrolpean duenean, oso zaila da inork lapurtzea, erraz egiten ditu driblinak, eta gogor jarduten du arerioa presionatzen.
San Pedroko Bandera
San Pedroko Bandera jokatzen jarraitu da, baina KAE Ligako estropada gisa.
Mikel Oiartzabal
Ibilbidea
Eibar futbol eskolan hasi zen hamalau urterekin, German Andueza entrenatzaile zuelarik. 2011n, Errealarekin entrenatzen hasi zen kadete mailan, eta gazte mailan hasi zen nabarmentzen; Liga bat irabazi zuten. 2014an, Errealaren 2. taldera iritsi zen, eta, denboraldi batean, 13 partidu jokatu, eta 3 gol sartu zituen. 2015ean, lehen taldera igo zen David Moyesekin, eta, ordutik, 120 partidutik gora jokatu, eta 20 gol sartu ditu. 2016ko abuztuaren 19an, kontratua berritu zuen Realarekin 2022ra arte. Otsailaren 8an sartu zuen bere lehen gola RCD Espanyolen aurka, talde txuri-urdinak 0-5 irabazita. Egun batzuk geroago, bere lehen binakoa sartu zuen futbolari bezala, Granada CFren aurka 3-0eko emaitzarekin bukatutako partidan; azkenean, denboraldia, titular bezala amaitu zuen, eta guztira 6 gol sartu zituen, horietako bat ezinbestekoa izan zelarik FC Bartzelonaren aurkako garaipenean (1-0) eta taldearen errebelazio handia bihurtuz. 2018ko abuztuaren 14an, kontratua 2024ra arte berritu zuen 75 milioi euroko etete-klausularekin. Urriaren 5ean, garaipen bikoitza lortu zuen Athleticen aurka 1-3 San Mamesen. 2019ko abuztuaren 17an, penaltiz sartu zuen, 101. minutuan, XXI. mendeko Lehen Mailako golik berantiarrena, Valentzia CFren aurka, Mestallan (1-1).
Erronbihexakron handi
Geometrian, erronbihexakron handia izar-poliedro uniforme bat da. Poliedro duala erronbihexaedro handia da.
San Pedroko Bandera
Historia
80. hamarkadan sanpedrotarrek sanjuandarrekin batera Pasaiako Bandera antolatu ohi zuten baina 1990tik aurrera elkarte bien arteko desadostasunak zirela eta San Pedrok Pasaiako Bandera jokatzeari utzi eta bere estropada propioa antolatzea erabaki zuen. Lehenengo ekitaldia 1992koa izan zen Scania-Olaondo Bandera izenarekin.
Mikel Oiartzabal
Euskadiko Selekzioarekin
2015ean, 18 urte azpiko Espainiako Txapelketa irabazi zuen Euskadiko Selekzioarekin. Txapelketa Balear Uharteetan antolatu zen, eta bertako Selekzioaren aurka jokatu behar izan zuen final erdia, hain zuzen ere, Euskadiko Selekzioak. Euskadiko selekzioa garaile atera zen penaltietan, partida 0-0 bukatu ondoren. Finalean, Madrilgo Selekzioarekin egin zuten topo, eta 3-0 irabazi zuten, Mikelek hiru goletatik bat sartuz. 2016ko abenduaren 30ean, senior mailako Euskal Selekzioak Tunisiaren aurka jokatu zuen partida. Partida honetako deialdian sartu zen Mikel, eta Euskal Selekzioak San Mamesen 3-1 irabazi zuen partidan, gol bat egin zuen Mikelek, Aritz Aduriz eta Asier Illarramendiren golekin batera.
Plestiodon skiltonianus
Plestiodon skiltonianus Plestiodon generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Mikel Oiartzabal
Espainiako Selekzioarekin
Internazionala izan zen 21 urtez azpikoen kategorian, eta 2017ko martxoan egin zuen debuta. 2017ko Europako 21 urte azpikoetara joan zen, non Espainiako konbinatua txapeldunorde izan zen, eta Mikel behin bakarrik izan zen titular. 2019ko ekainaren 30ean, 21 urtez azpiko Eurokopa irabazi zuen; bost partidatan bi gol sartu zituen.
San Pedroko Bandera
Historia
2011 urtean Pasaiako Portuko Bandera abiatu zen eta ondoren babesle desberdinekin jokatu izan zen Sanpedrotarrak antolaturiko bandera, hala nola, Pasaiako Kaiko Agintaritzaren Bandera, La Caixa Bandera, Gipuzkoako Foru Aldundiaren Bandera eta Adegi bandera. Bigarren taldea uretan izan denean San Pedrok Promozio estropada antolatu izan du KAE Ligan eta estropada hau da San Pedroko Banderaren palmaresari gehitzen zaiona. 2020an San Pedroren talde nagusia KAE Ligan ari denez, estropada ere liga horretakoa da.
Mikel Oiartzabal
Espainiako Selekzioarekin
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu, eta zilarrezko domina eskuratu zuen futbolean Espainia ordezkatuz; Brasilgo taldearen (urrezko domina) atzetik, eta Mexikoko taldearen (brontzezko domina) aurretik sailkatu zen Espainiako taldea.
Tokion, honako hauek osatzen zuten Espainiako taldea: Unai Simón, Óscar Mingueza, Marc Cucurella, Pau Torres, Jesús Vallejo, Martín Zubimendi, Marco Asensio, Mikel Merino, Rafa Mir, Dani Ceballos, Mikel Oyarzabal, Eric García, Álvaro Fernández, Carlos Soler Jon Moncayola, Pedri, Javi Puado, Óscar Gil, Dani Olmo, Juan Miranda, Bryan Gil eta Iván Villarrek.
San Pedroko Bandera
KAE Ligako estropada
Bigarren taldea uretan izan denean San Pedrok Promozio estropada antolatu izan du KAE Ligan. 2011tik aurrera San Pedroko Banderaren palmaresari gehitzen zaio.
Lesya
Lesya Jainismoren kontzeptua da. Jainisten erlijioaren arabera, arimaren inguruan osatzen den argi-koroa, arimari itxura, kolore, usain edo zapore berezia ematen diona. Jainisten ustez, jokabide txarren ondorioz (asmo txarra, bekaizkeria eta gezurra) lesyak zapore garratza eta kolore iluna hartzen du; kiratsa dario, eta azala hozkatua du. Jokabide onen ondorioz, aldiz (asmo ona, zintzotasuna eta berdintasuna), arimaren argi-koroak lore-usaina hartzen du, leuna da, eztia bezain gozoa, eta argia du kolorea.
Jing konderria
Jing konderria Txinako Herri Errepublikako hainbat tokiren izena izan daiteke:
Greenfield (Illinois)
Greenfield  Illinoiseko hiri bat da. Greene konderrian kokatua dago. 2010ean 1,071 biztanle zituen, 4.45 kilometro koadrotan banatuta.
Kultura Iraultza
Kultur Iraultza Proletario Handia (txinera sinplifikatua: 无产阶级文化大革命, txinera tradizionala: 無產階級文化大革命, pinyin: wúchǎn jiējí wénhuà dà gémìng) Mao Tse-tung presidenteak Txinako Herri Errepublikan 1966-1969 urte bitartean zuzendutako masa-kanpaina bat izan zen. Kanpaina hau Alderdi Komunistako goi-kargu batzuen nahiz intelektual zenbaiten aurka zuzendu zen, Maok eta bere jarraitzaileek ideal iraultzaileak traizionatzea leporatzen baitzieten.
Garapena
Gudarostearekin batera, Guardia Gorri deitu zirenek, kultura eta burokraziako elementu burgesei eraso zieten. Lin Piao eta Jiang Quing izan ziren Mao Tse-Tung-ekin batera higikunde honen buruzagiak; iraultza ordea bortxakeriaz amaitu zen, besteak beste Guardia Gorrien artean elkarren kontrako taldeak sortu zirelako; heriotzak ere izan ziren. Iraultzak Liu Shao-Ch´i-ren eta Alderdi Komunistako beste ofizial askoren eraistea ekarri zuen.
Alderdiaren ildo moderatuaren aurka maoistek jotako erasoa zuzentasun iraultzailaren izenean burutu zen eta Txina osoa inarrosiko zuen zenbait urtez. 1965eko amaieran Maok Txina zeharkatu zuen masen mobilizazio ideologikorako dei eginez eta iraultzari traizio egindakoak oro salatzearren –orduan zeharkatu zuen Yangtse ibaia igerika bere indarra erakusteko asmoz–.
Muturreko militanteak bidali zituzten unibertsitateetara gazteek “kapitalismoaren errestaurazioaren” aurka egin zezaten; Alderdiko sektore moderatua suntsitzea zen Maoren azken xedea. 1966ko abuztuan lorpen handia erdietsi zuen Maok. Izan ere, masen adierazpen politiko askea eta iraultzaren kontrola bermatzen zituzten hamasei puntu onartu zituen alderdiarenBatzorde Nagusiak. Puntu horien arabera, alderdikideak kritikaren jomuga izan zitezkeen eta herriak kargutik ken zitzaketen; alderdiko buruzagiek errakuntzen kritika bultzatu behar zuten; premiazkoak ziren bai masen heziketa politikoa (dotrinatze politikoa komunetako ordutegiaren barne, Maoren Liburu Gorriaren irakurketa kolektiboa) eta bai langile, nekazari eta ikasleak elkarrekin bizitzen jartzea ere, hartara, beren mundu ikuskera eraberriturik, Iraultza arrakastaz gauzatu ahal izan zezaten.
Alderdiko buruzagi asko kontrairaultzailetzat salatuak izanik, kargutik kendu, kartzeleratu, hezkuntza alorretara bidali edo hil egin zituzten. Intelektualena gehien jotako sailetarikoa izan zen: Maorentzat herritik at buruturiko jarduuera intelektuala delitua baitzen. Hortaz, irakaskuntza proletarizatzea eta intelektualak eskulangileekin berdintzea izan zen haren lehentasunetariko bat. Mendebaleko kulturak eta erlijioak eraso bortitzak jasan zituzten. Txina osoan “batzorde iraultzaileak” eratu ziren eta goardia gorriak deituriko gazte armatuen ekintza eta metodo suntsitzaileek indarkeria zabaldu zuten bazter guztietara.
Taihe konderria
Taihe konderria Txinako Herri Errepublikako hainbat tokiren izena izan daiteke:
Kultura Iraultza
Garapena
Kaosak herrialde osoa hartu zuen. 1966- 1967 bitartean ia gerra zibileko egoera bizi zuen Txinak: gudarostea eta alderdia zatikaturik ageri ziren eta mugimendu iraultzailearen baitan ere zenbait fakziok elkarri erasotzen zioten. Azkenik, aginte zentralak zigortu egin zituen muturreko sektoreak.
1969ko apirilean Alderdiaren IX. Kongresuak Maoren postulatuen arrakasta aldarrikatu zuen; Iraultza buruturik zegoen –nahiz eta, agintari txinatarren arabera, 1976 arte ez zen ofizialki amaitu–.
Grayville (Illinois)
Grayville  Illinoiseko hiri bat da. Edwards konderrian kokatua dago. 2010ean 1,666 biztanle zituen, 5.53 kilometro koadrotan banatuta.
Suixi konderria
Suixi konderria Txinako Herri Errepublikako hainbat tokiren izena izan daiteke:
Tongcheng
Tongcheng Txinako Herri Errepublikako esanahi desberdineko hainbat gauza izan daiteke:
Green Oaks (Illinois)
Green Oaks  Illinoiseko herri bat da. Lake konderrian kokatua dago. 2010ean 3,866 biztanle zituen, 10.42 kilometro koadrotan banatuta.
Tarn
Mugakideak
Mugakide ditu Aveyron, Hérault, Aude, Garona Garaia eta Tarn eta Garona departamenduak.
Lithogenes valencia
Lithogenes valencia Lithogenes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Latty (Ohio)
Latty Ohioko herri bat da. Paulding konderrian kokatua dago. 2010ean 193 biztanle zituen, 0.7 kilometro koadrotan banatuta.
Leiomy Maldonado
Leiomy Maldonado (New York, 1987ko apirilaren 28a) puertorricar jatorriko estatubatuar modelo, dantzari, dantza-irakasle eta ekintzaile bat da.
Pose telesaileko koreografoa izateaz gain, telesaileko atal batean Florida izeneko pertsonaia antzeztu zuen.
Plestiodon tunganus
Plestiodon tunganus Plestiodon generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Primo de Riveraren diktadura
Primo de Riveraren diktadura, 1923ko irailaren 23an Miguel Primo de Rivera Kataluniako kapitain jeneralak estatu-kolpea eman zuenetik 1930eko urtarrilaren 28an dimititu zuen arte, Espainiak izan zuen erregimen politikoa izan zen. Dámaso Berenguer jeneralak ezarritako Dictablandak ordezkatu zuen. Alfontso XIII.a Espainiakoak diktadura babestu izanak monarkiaren gainbehera eragin zuen, Espainiako Bigarren Errepublika hurbilduz.
Aurretikoak
XX. mendearen hasieratik Berrezarkuntzaren erregimen politikoa ahulduz joan zen, eta gero eta ezegonkorrago bihurtu. Francisco Silvelaren onbideratze saioak porrot egin ondoren, Antonio Maura iraultza goitik egiten ahalegindu zen, baina 1909ko Bartzelonako Aste Tragikoak eman zion amaiera. José Canalejasen erreforma ezkertiarrek ere ez zituzten arazo estrukturalak konpondu. Haren agintaldiak amaiera trajikoa izan zuen, 1912ko azaroaren 12an erahila izan baitzen.
Era horretan, Berrezarkuntzako alderdi tradizionalak ahuldu ahala, alderdi errepublikanoak eta langile higikundeak (CNT, PSOE-UGT) gizartearen onespena lortuz joan ziren. Lehen Mundu Gerran (1914-1918) Espainiak neutral iraun zuen eta, esportazioei esker, ekonomiak hazkunde handia izan zuen. Baina, premia-premiako gaiak urritu eta prezioak goiti egin zutenez gero, gizarte tirabirak handitu ziren. Errusiako Iraultzak zirrara izugarria sortu zuen, eta erreferente bilakatu zen langile higikunde iraultzaileentzat.
1910eko eta 1920ko hamarkadetan krisia larriagotu zen. Biztanle gehienen nahiaren kontrakoa eta onura ekonomikorik gabekoa bazen ere, Rifeko gerra ohore kontua zen armadarentzat. Baina, mailaz igotzeko sistema zela eta, armadaren barnean zatiketa sortu zen, afrikanistek gerra merezimenduak defendatzen baitzituzten ohiko antzinatasunaren aurka. Ezinegon horren ondorioz, Defentsa Juntak izeneko erakunde sindikalak sortu ziren eta, diziplina militarraren aurkakoak baziren ere, Eduardo Datoren gobernuak onartu zituen. Dena dela, armada erabakigarria izan zen 1917ko abuztuko greba orokorra eta urte bereko Parlamentari Katalanen Batzar Nazionala deuseztatzeko.
Fabro
Fabro Italiako udalerri bat da. Terniko probintzian kokatuta dago, Umbria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Primo de Riveraren diktadura
Aurretikoak
1921eko uztailean Abd el Krim, Riftar buruzagiak espainiar armada menderatu zuen Annualen. Annualgo hondamendia kolpe gogorra izan zen Espainiarentzat (13.000 espainiar soldadu hil ziren) eta, porrotaren nondik norakoak ezagutu zirelarik, bertako gizartea biziki gaitzitu zen. Gerra ministroak erantzukizunak argitzeko ikerketa egitea agindu zion Juan Picasso jeneralari. Traba handiak izan zituen arren, Picassok ez zuen amore eman eta 1922ko apirilean 2.433 orriko txostena aurkeztu zuen Parlamentuan. Honen ondorioak arront larriak ziren, armadako agintarien, eta erregearen beraren erantzukizunak agerian uzten zituelako. Baina, 1923ko irailean Primo de Rivera jeneralak estatu kolpea jo zuen, eta txostena legebiltzarrean bozkatua izan zedin galerazi zuen.
Estatu kolpea
1923ko irailaren 23an Miguel Primo de Rivera Kataluniako kapitain jeneralak estatu kolpea jo zuen, unitate militar gehienen atxikimenduarekin. Matxinadaren azken eragilea Espainiako Gorteetan egitekoa zen Marokoko arazoari buruzko batzarra izan bazen ere, urte hasieratik balizko altxamendu baten inguruko zurrumurrua zebilen, prentsan batez ere. Era berean, irtenbide autoritarioaren aldeko ahotsak ugaritzen ari ziren. Izan ere, Marokoko aferaz gain, gobernua ez zen gai ordena publikoa zaintzeko, Bartzelonan bereziki. 1923ko udan, Alfontso XIII.ak berak militarrez osatutako gobernu bat izendatzekotan ibili zen, baina Antonio Maurak ez egiteko aholkatu zion. Manuel García Prietoren gobernuak militar kolpezaleak (Primo de Rivera eta José Sanjurjo) kargutik kentzeko eskatu zion erregeari, baina honek kolpea babestu zuen, irailaren 15ean Primo de Rivera gobernuburu izendatuz.
Fabro
Mugakideak
Fabrok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Primo de Riveraren diktadura
Estatu kolpea
Irailaren 13an kaleratutako manifestuan, Espainia "politikaren profesionalen eskuetatik" askatzeko beharra azaldu zuen Primo de Riverak. Haren asmoa ez omen zen armada agintean mugarik gabe egotea, baizik eta politikatik at ibilitako pertsona zibilen esku uztea. Ondoko egunetan Madrilgo prentsa, errepublikazalea izan ezik, matxinadaren alde agertu zen. Hasiera batean, erregimen berriak kargugabetu zituen politikariak isilik egon ziren, eta gauza bera gertatu zen sozialistekin. Komunista eta anarkisten protestak, berriz, laster zapalduak izan ziren. Intelektualei dagokienez, gutxi izan ziren (Miguel de Unamuno, Manuel Azaña eta Ramón Pérez de Ayala) hasiera-hasieratik diktadorearen aurkako iritzia azaldu zutenak.
Direktorio Militarra
1923ko irailaren 14an, Primo de Riverak gerra egoera aldarrikatu zuen, 1925eko martxoaren 16 arte iraun zuena. Irailaren 15ean, Alfonso XIII.ak Direktorio Militarra ezartzen zuen errege-dekretua promulgatu zuen. Primo de Rivera gobernuburu eta ministro bakar bilakatu zen. Direktorioko gainerako kideak, Indar Armatuen ordezkari Antonio Magaz y Pers kontralmirantea, gehi goi jeneraltza bakoitzeko jeneral bana ziren: Adolfo Vallespinosa, Luis Hermosa y Kith, Luis Navarro y Alonso de Celada, Dalmiro Rodríguez y Padre, Antonio Mayandía y Gómez, Francisco Gómez-Jordana y Souza, Francisco Ruiz del Portal eta Mario Muslera y Planes.
Diktadorearen lehenbiziko erabakiek garbi utzi zuten nola gobernatu behar zuen: Gorteak deuseztatzeaz gain, irailaren 18ko dekretu baten bidez, gaztelania ez beste hizkuntza guztiak jendaurrean erabiltzea debekatu zuen eta, orobat, Euskadi eta Kataluniako banderak bezalako sinboloak. Kataluniako Mankomunitatea ere ezdeusean utzi zuen, Alfons Sala kontserbadorea presidente izendatuz, eta probintzia-diputazioak deusseztatu zituen. Askatasun publikoak murriztu, ordezkaritza sistema ezeztatu, berme konstituzionalak bertan behera utzi eta prentsa-zentsura ezarri zen.
Mussoliniren modelo faxistaren itxura bazuen ere, ez zen hain totalitarioa izan eta, batez ere, kontserbadorea izan zen. 1923-1925 bitartean anarkista eta komunistak jazartzeari eman zion, CNT legezkanpotuz eta sozialistengandik banandutako erradikal haiek erreprimituz. Alderdi politikoak ezabatu zituen eta, alderdi bakarreko ereduari jarraituz, Unión Patriótica sortu zuen. Protekzionismoa indartu zuen eta obra publiko galantak hasi zituen.
Agintera iritsi zenean, aurreko asmo abandonistak joan zitzaizkion erabat eta Marokon finkatzeari ekin zion. Alhucemaseko lehorreratzean arrakasta izugarria izan zuen eta Annualeko hondamendia ahazten hasi zen jendea. Frantsesekin bat eginda, Abd el-Krim suntsitzea lortu zuen eta horrek izugarrizko arrakasta eman zion.
Neurri antikatalanistak
Gisa honetako neurriak hartu zituzten: Kataluniako mankomunitatea ezdeusean uztea, sardana dantzatzea debekatzea; isunak 200 abokaturi, Bartzelona Abokatu Kolejiatuen gida katalanez mantentzearen alde eginiko proposamena babestu zuelako. Bartzelonako herrialdean izenburua katalanez idatzirik zuten elkarte guztiak behartu zituzten izen hori hamabost eguneko epean gaztelaniaz uztera, bestela egitera bertan behera geratuko baitziren guztiak; eta beste neurri txiki asko, txikiak baina probokazio-maila handikoak, hala nola Cambók Fomento elkartean (enpresarien zirkuluan) pezetaren egoerari buruz eman beharreko hitzaldia debekatzea, gaztelaniaz egiten ez bazen. Hona hemen zertan arrazoitu zuten debeku-mehatxu hura: "ez baita hizlariak esan behar duena inongo espainiarrik ulertu gabeko eskubiderik".
Direktorio Zibila
1925eko abenduan, Marokoko arazoa, itxuraz behintzat, konponbidean zelarik, Primo de Riverak Direktorio Zibila eratu zuen. Severiano Martínez Anido jenerala Barne Arazoetako ministro izendatu zuen, baina Direktorio berriko kide gehienak zibilak ziren, besteak beste, José Calvo Sotelo, Finantza ministroa, Galo Ponte y Escartín, Grazia eta Justizia ministroa, Eduardo Aunós, Lan ministroa, eta Eduardo Callejo de la Cuesta, Irakaskuntza ministroa.
1926an Sanjuanada gertatu zen. Altxamenduak ez zuen ezer lortu, baina ezinegona begi bistan zegoen. Primo de Riveraren garai onak alde egin zuten eta erregeak ere ez zuen haren egitekoa ezinbesteko ikusten. 1928an Primo de Riverak Bitzar Aholku-emaile Nazionala bildu zuen; honek zituen 400 kideetatik, gehienak gobernuak berak aukeratu zituen. Biltzarra konstituzio baten zirriborroa egiten hasi zen, baina diktaduraren aldekoen artean zatiketa nabarmena zegoen garai horretarako. Gainera, 1929ko kraxak ez zion Espainiako egoera ekonomikoari onik egin eta inflazioa geldiezina zen. Oposizioa indartzen ari zen eta diktaduraren egunak azkenetan zeudela iragar zitekeen. Azkenean, 1930eko urtarrilaren 28an, dimisioa aurkeztu eta Parisera erbesteratu zen, Alfontso XIII.ari ondorengo egokiak zein izan zitezkeen esan ondoren. Damaso Berenguerrek ordeztu zuen, diktablandari hasiera emanez.
Miguel Primo de Riveraren hitzaldia
"Arazo guztiz larriekin egin nuen topo, gaizki bideraturiko auziak, era anitzeko haserre eta grinen iturburuak guztiak: Marokokoa; terrorismoa, estatuko bizitza ekonomikoa guztiz eragozten zuten adar komunista eta sindikalista sutsuekin; separatismoa, ausarta bezain hedatua, inoiz horren gaitz larri higuingarriaren beldur ez ginen lurraldeetan erroak egiten ari zena".
1926ko irailaren 5ean
Cendrecourt
Cendrecourt Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cendrecourt udalerrian erroldatutako biztanleak 221 ziren. Familiak 94 ziren, horien artean 19 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 26 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Primo de Riveraren diktadura
Nazioarteko egoera politikoa
Integrazio soziala bideratzeko egin ziren proposamen berrien artean, gerra ondoan, higikunde ultranazionalista bat kristaldu zen: autoritarioa, indarkeriaren goratzaile, demagogoa, eta sinbolo nazionalistetan oinarrituriko estetika ikusgarri batez hornitua. Higikunde bat (zuzenagoa izango litzateke, nolanahi ere, higikundeak esatea, gertaera historiko bera osatu arren, zein bere nazio berezitasunak nabarmentzen ahalegindu baitziren), higikunde batzuk, beraz, deitura hoberik ezean faxismoak dei ditzakegunak. 1922an Benito Mussolinik Italiako agintea eskuratu zuenean, Europa osora zabaldu zen integraziorako proposamen horren errespetua eta ospea; herrialde guztietan sortu ziren oinarrizko bulkada horrek berorrek bultzaturiko higikundeak, asko eta era askotakoak. Eskuin politikoarekin elkarturik lortu zuten higikundeok agintea, oso harreman estua izan baitzuten beti eskuin sozialarekin. Agintea lortu ondoren, berehala hasi ziren gobernu modu liberalak suntsitzen –totalitarismoan oinarrituriko estatu eredu baten mesedetan– eta sozialismoa borrokatzen (sozialismoa zen integrazio sozialaren beste eredu nagusia Europan).
Cendrecourt
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Primo de Riveraren diktadura
Rifeko Gerra
Estatu kolpea eman aurretik, Primo de Rivera abandonista zen, hots, Espainiako armada Marokotik ateratzearen aldekoa. Baina 1923tik aurrera bere ikuspegia aldatuz joan zen. Riftarren matxinadari eutsi ezinik, 1924ko martxoan Jebala eta Xauendik erretiratzeko agindua eman zuen. Erretira 1924ko azken hiruhilekoan gauzatu zen, eta espainiar armadak galera handiak izan zituen. Horrez gainera, Abd el Krimen indarra inoiz baino handiagoa zen. Hain handia non, 1925eko udaberrian frantziar kokaguneei eraso egin zien. Baina, ekintza honen ondoren, Frantzia eta Espainiak (ordura arte ez bezala) matxinatuen aurkako gerran elkarlanean aritzea deliberatu zuten. Itun horren emaitzak luze gabe nabaritu ziren: 1925eko iraileko Alhuzemasko lehorreratzeak gudaren norabidea aldatu zuen, eta 1926ko maiatzean Abd el Krim errenditu zen.
Cendrecourt
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Primo de Riveraren diktadura
Erreforma administratibo eta politikoak
Gizarteari mehatxu egiten zioten arriskuak baztertzeko, Diktaduraren aldekoek ziotenez, gizartearen berritze lana bultzatu behar zen, eta horixe izan zen diktaduraren benetako helburua eta bere izateko arrazoirik sendoena. Horretarako, Primo de Rivera kazikismoa eta Berrezarkuntzaren konstituzio demokratikoa hondatzen zuen ustelkeria desagerrarazten saiatu zen, horiek baitziren abstentzionismo gero eta handiagoaren kausa. Baina, horretarako, gizartea gehiago demokratizatu ordez -hori egin zuen Errepublikak-, herri aginpideari oztopoak jartzen ahalegindu zen diktadura. Konstituzio politika zaharra baztertuz, politika hark adierazten zuen liberalismoa desagerrarazi nahi zuen diktadurak, ez haren hutsuneak zuzendu. Horren erakusgarri izan ziren konstituzio eskubideak ezabatzea, eta alderdi politikoen jarduna debekatzea.
Cendrecourt
Etxebizitza
2007an 137 etxebizitza zeuden, 95 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 137etxeak ziren. 95 etxebizitza nagusietatik 84 bere jabearen bizilekua ziren eta 11 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 76 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Primo de Riveraren diktadura
Erreforma administratibo eta politikoak
Diktaduraren lan berritzaileak udalaren eta probintziaren aginpidea berrantolatzea zuen helburu nagusia, kazikismoaren eraginpetik aldentzeko. Helburu horrexekin zabaldu zen, oso azkar zabaldu ere, 1923ko irailaren 30ean, udal kargu guztiak aldatzeko dekretua. Errejimen berriaren lehen neurrietako bat izan zen hura, oso argi uzten zuena Primo de Riverak ematen zion garrantzia. Emaitzak, ordea, ez ziren larritasunaren maila berekoak gertatu. Diktadurak nahi bezala, klase politikoa berritu zen, kargu kentze eta dimisio etengabeek areagotuta. Kargu aldaketak, gehienetan, gobernari zibilaren agindupekoak izaten ziren eta, era horretan, huraxe bihurtu zen udal bizitzako arbitroa. Eta horrek ez zuen ekarri udalen demokratizatzea, alderantziz baizik.
Politika ekonomikoa
Haren aurrekoei, eta 1930eko hamarkadan ordeztu zutenei ez bezala, nazioarteko egoera ekonomikoak mesede egin zion Primo de Riverari. Honen politika ekonomikoaren oinarria, garai hartako Europako herrialde gehienetan bezala, interbentzionismoa izan zen. Ahalegin handia egin zuen irabazkin nazionala handitzen, eta honen banaketa hobetzen, xahupen publikoaren bitartez. Horrela, besteak beste, 7.000 km errepide egin ziren. Uraren erabilera integrala ahalbidetzeko, konfederazio hidrografikoak eratu ziren. 1927an CAMPSA sortu zen, petrolioaren monopolioa kudeatu zuen enpresa. Baina, herri ogasuna asko zordundu zen, eta horrek Bigarren Errepublikaren politika ekonomikoa baldintzatu zuen.
Cendrecourt
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Montferrier-sur-Lez
Montferrier-sur-Lez Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Cendrecourt
Diru sarrerak
2009an Cendrecourt udalerrian 99 unitate fiskal zeuden, 243 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.692 euro zen.
Montferrier-sur-Lez
Biztanleria
2007an Montferrier-sur-Lez udalerrian erroldatutako biztanleak 3.440 ziren. Familiak 1.360 ziren, horien artean 313 pertsona bakarrekoak ziren (134 bakarrik bizi ziren gizonak eta 179 bakarrik bizi ziren emakumeak), 517 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 420 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 110 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Cendrecourt
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Montferrier-sur-Lez
Etxebizitza
2007an 1.480 etxebizitza zeuden, 1.383 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 60 hutsik zeuden. 1.299 etxeak ziren eta 178 apartamentuak ziren. 1.383 etxebizitza nagusietatik 1.057 bere jabearen bizilekua ziren, 293 alokairuan okupaturik zeuden eta 33 doan lagata zeuden; 58 etxek gela bat zuten, 93 etxek bi zituzten, 109 etxek hiru zituzten, 217 etxek lau zituzten eta 907 etxek bost zituzten. 1.111 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 495 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 825 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Cendrecourt
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Cendrecourt udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 476 hektarea erabiltzen.
Montferrier-sur-Lez
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.186 ziren, horien artean 1.482 aktiboak ziren eta 704 inaktiboak ziren. 1.482 pertsona aktiboetatik 1.355 lanean zeuden (717 gizon eta 638 emakume) eta 127 langabezian zeuden (69 gizon eta 58 emakume). 704 pertsona inaktiboetatik 206 erretiraturik zeuden, 333 ikasten zeuden eta 165 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montferrier-sur-Lez udalerrian 1.324 unitate fiskal zeuden, 3.432,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 30.389 euro zen.
Cendrecourt
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Canciones para después de una guerra
Canciones para después de una guerra (Gerra ondoren baterako kantak) Basilio Martín Patino Salamancako zuzendariaren film dokumentala da. Filmak gerra ondorengo giroa erakusten du Espainiako Gerra Zibilaren eta garaiko kantuen bitartez. 1971an klandestinoki egina, Francisco Franco diktadorea hil arte ezin izan zen aretoetan erakutsi; lehenengo aldiz 1976ko azaroaren 1an izan zen. Ekoizpena La Linterna Mágica enpresarena izan zen. Musika Manuel Paradarena zen. Argazkilaritza, bestetik, José Luis Alcainerena. Iraupena 115' minutukoa zen.
Montferrier-sur-Lez
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 46 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 autoeskola, 7 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 4 iturginak, 7 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria, 5 jatetxeak, 9 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 4 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 1 lurrin-denda zen.
2000. urtean Montferrier-sur-Lez udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 222 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Arilena Ara
Arilena Ara (Shkodër, Albania, 1998ko uztailaren 17a) albaniar abeslaria da. 2013an, Albaniako X Factor telebista-lehiaketaren 2. denboraldiaren irabazlea izan zen 14 urte besterik ez zituela, kantariaren geroagoko ospea handitu baino egingo ez zuen faktorea. 2019ko abenduan Festivali i Këngës lehiaketa irabazi zuen "Shaj" abestiarekin, eta ondorioz Albania ordezkatzekoa zen 2020ko Eurovision Abesti Lehiaketan kanta horren ingelesezko bertsioarekin (Fall from the sky). Leihaketa, baina, COVID-19aren pandemiaren eraginez bertan behera utzi zen, eta Albaniar irrati-telebistak ez zuen kantaria berriz 2021ean herrialdea ordezkatzeko hautatu.
Laura (Ohio)
Laura Ohioko herri bat da. Miami konderrian kokatua dago. 2010ean 474 biztanle zituen, 0.7 kilometro koadrotan banatuta.
Karrikiri (argipena)
Karrikiri euskal deiturak hainbat artikulutara eraman gaitzake Wikipedia honetan:
Nalipoita
Nalipoita fosfato motako minerala da.
Ezaugarriak
Nalipoita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 da.
Azkuna Zentroa
Bilboko Alondegia, gaur egun ofizialki Azkuna Zentroa, Bilbo hiriaren erdialdean dagoen eraikuntza historikoa da. Iparragirre kalearen 48. zenbakian dago, Osakidetzaren egoitzaren, Bizkaia Plaza eraikina eta Bizkaia plazaren alboan.