Ekialdeko_Ukrainako_erasoaldia
Donetsk eta Luhansk Oblasten aurkako errusiar erasoaldia
Apirilaren 18an, Ukrainako funtzionarioen arabera, Errusiak bigarren erasoaldi bat hasia zuen Donbassen, 800 kilometro inguruko fronte batean zehar; egun hartan, gainera, Errusiak 1,260 helburu militar ezberdin jo zituen misil- eta artilleria-erasoen bidez, Errusiako funtzionarioen arabera. Rustam Minnekaiev komandante errusiarrak, geroago, adierazi zuen erasoaldi berritu horren helburua ez zela soilik Donbassa hartzea, baita Ukraina hegoaldea ziurtatzea ere, Errusiak Transnistriarekin lur-lotura bat ezarri ahal izan zezan. Errusiarrek Rubizhne, Popasna eta Marinka hiriak bonbardatu zituzten ere. Egun horretan bertan ere jakinarazi zen tropa errusiarrak eta LHEkoak Kreminna hirian sartuak zirela, bai eta, ordu batzuk luzatu zen Ukrainako Armadarekin izandako liskarren ondoren bereganatu zutela. LHEren komandantea, Mikhail Kistxik, gudu horretan borrokan hil zen. Hurrengo egunetan, Errusiak lurralde gutxi irabazi zuen, fronte-lerro osoan erasoak izan arren. Ukrainako erresistentzia indartsuaren aurrean, indar errusiar eta separatistek Rubizhne, Popasna eta Sievierodonetskeko lurraldeetarantz aurrera egin ahal izan zuten, hiri horietan hiri-kontrola helburu zuten gudu ezberdinak hasiz. Bestalde, informazio batzuen arabera, Kreminnako borrokek aurrera jarraitzen zuten, indar partisanoen lanaren ondorioz. Apirilaren 23tik aurrera, Ukrainak hasitako kontraerasoek are gehiago geldiarazten hasi zuten errusiarren aurrerapena. Hurrengo egunetan, Errusiak Ukrainako defentsak apurtzeko saiakerak jarraitu zituen, Izium–Donetsk artean pintza bat osatzeko helburuarekin, seguruenik; hala, borrokan izan ziren Sievierodonetsk, Rubizhne, Popasna, Marinka, Kharkiv eta Iziumen. Halere, Errusiak, LHEk zein DHEk irabazi mugatuak izan zituzten; Popivka, Pistxane, Zhytlivka eta Kreminnako herri eta hiriak harrapatuz. Beraz, errusiar aurrerapen orokorra motela izan zen, bai eta fronteko leku gehienetan erabat gelditu ere. Ukrainak ere kontraeraso-kopuru gero eta handiagoa ezarri zuen Izium eta Kharkiven, indar errusiarrak, pixkanaka, kokagune batzuetatik kanporatuz. Apirilaren 30ean, Ukrainak eskala-handiko kontraerasoa egin zuen Kharkiven, hurrengo egunetan hiri-aldiriak eta inguruko beste hainbat hiri berreskuratuz. Maiatzaren 4rako, indar errusiarrek atzera egin zuten, hain urrun, ezen bere artilleriaren zatirik handienak ezin baitzuen Kharkiven aurkako erasorik egin. Bien bitartean, Errusiako eta DHE/LHEko Indarrek Iziumen eta Donetsk–Luhansk frontearen lerroan Ukrainako defentsak hausteko saiakera hutsalekin jarraitu zuten. Puntu honetan, Institute for the Study of Warfare izeneko ikerketa-erakundeak Errusiako etengabeko eraso operazioak "ez-eraginkor" gisa deskribatu zituen. Maiatzaren 7an, Errusiako Indarrek hainbat zubi suntsitu zituzten, Kharkiveko Ukrainaren kontraerasoa geldiarazteko helburuarekin. Egun horretan bertan, Errusiak eta tropa separatistek Popasna ere harrapatu zuten, bestelako eraso batzuek porroten artean. Popasna bereganatu ondoren, Errusia Sievierodonetsk inguratzeko helburuarekin aurrera jarraitu zen. Maiatzaren 10ean, Ukrainak aurrerapen garrantzitsuak lortu zituen berriro Kharkiven, eta, ondorioz, Errusiak Iziumeko frontearen lerroko indarrak bertatik iparralderantz hedatu behar izan zituen, Kharkiv-inguruko Errusia–Ukraina mugarantz. Gainera, artilleria ukrainarrak, Donetseko guduaren baitan, izen bereko ibaia zeharkatzen saiatzen ari ziren errusiarren batailoi talde taktiko oso bat suntsitu zuen. Bien bitartean, Errusia eta DHEk Ukraina ekialdean duten okupazioa sendotzen saiatu ziren, bitarteko politiko eta ekonomikoen bidez; helburua, ziur aski, eremu horiek inguruko de facto-errepubliketan integratzeko edo, bestela, proxy-errepublika berriak ezartzeko ahaleginean. Bestalde, zibil ukrainarrak erresistentzia-mugimenduak antolatzen hasi ziren. Ukrainako Indarrek, Kharkiv-inguruko lurraldea berreskuratu zutenean, hainbat errusiarrek Errusiako lurreraldera, atzera eginez, ihes egin zuten.