cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alice Manfield
Biografia
Hotela ireki zenetik hamabi urte inguru zituen arren, Alice aldizka aritu zen mendi inguruko espedizioetan, horrela, maitasuna eta ezagutza zabala garatu zituen flora, fauna eta Buffalo mendiko paisaia malkartsuaz.
Enneapterygius pallidus
Enneapterygius pallidus Enneapterygius generoko animalia da. Arrainen barruko Tripterygiidae familian sailkatzen da.
Konketa (ontzia)
Industria Iraultzako produktua, konketak jatorrian aleazio metaliko desberdinetan egin ziren, esmalte zuriz estalitako letoikoak herrikoenak izanez; gero aluminiokoak iritsiko lirateke eta azkenik plastikokoak. Bere eguneroko garbitasun pertsonalerako erabilera etxe-iturgintzako txorrotako urarekin ordezkatu zen.
Beals (Maine)
Beals Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Washington konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Alice Manfield
Alice gidaria
Laster, Manfield mendi lasterketetan buru-belarri murgildu zen. Alice gidari bezala oso ezaguna eta atsegina bilakatu zen. Hasierako egunetan Buffaloko subalpetarreko lautadarako sarbide bakarra oinez edo zaldiz bakarrik markatu gabeko pista zakar baten bidez zegoen, eta ostatu bakarra zegoen eta lautadaren seinalerik ez zegoen. Alice gidaria eragin lasaigarria izan zen basabizitzaz, mendiko arriskuez eta galeraz arduratutako turista gero eta gehiagorentzat.
Manfields-ek laster bigarren hotela eraiki zuen, Bents Lookout-en lautadatik gertu eraikitako zur- txaleta txiki bat, eta Granny's Place izen maitagarria eman zion. Alice izan zen azkenean, Granny's Place zuzendaritza hartu zuena. Pozik egon zen denbora luzez bakarrik han, eta "abentura zirraragarriak" bezalako gertakariei buruz, suteak, ekaitz gogorrak eta elurra 8 ft sakonera, une horretan txaletara tximiniatik sartu behar zen.
Ekipamendua
Garai hartan ekipamendu mugatuak eskuragarri zituen kanpoko jardueretarako eta emakumezkoentzat bereziki diseinatutako ia ezer ez zeukanez, Manfieldek bere ekipamendua diseinatu zuen. Batzuetan gona jantzi bazuen ere, Manfieldek polemikoki prakak jantzi zituen bere lanean bizi zen baldintza hotzengatik, askoz ere jantzi arrunta bihurtuko zen emakumeentzako. Galtza-jantzia artilezko galtza-mota bat zen, eta lepo altuko jaka botoiduna gerriaren inguruan estutua. Horrekin batera, polainak jarri zituzten zangoen inguruan estututa, takoi baxuko larruz ibiltzeko bota bat, txanoa eta ibiltzeko makila luze bat.
Parke Nazionala
Manfieldek bisitariak txunditu zituen Mount Buffalori buruzko bere gogo eta ezagutza zabalarekin. Naturalista eta argazkilari gisa zituen trebetasunekin, eskatutako gidaria bihurtu zen. Mendiarekiko zuen grinak, eta emakumezko gidari izatearen berritasunak, Manfield erakargarri turistiko bihurtu zuten, mendiaren ospea handitzen lagunduz.
Tokiko aktibismoaren ostean, 1898an, Victoriako gobernuak 1166 ha lur goi lautadan deklaratu zuen Mount Buffalo Parke Nazional gisa.
1908an errepidea ireki zen lautadara. Nagusiki gizonezkoen topaketa batean, Guide Alice filmatu zuten zinta eutsiz errepideko inaugurazio ofizialean Victoriako lehen ministroa, Thomas Bent jauna, mozteko prest zegoenez.
Turismoa handitzeko bideari esker, 1910ean Herri Lan Sailak gobernuaren jabetzakoa den etxe bat eraiki zuen, Manfield-eko txaletearen ondoan. Gobernu berriko txaletak turista pasiboei gehiago erakartzen zien, aldiz, Manfields eta tokiko beste familia bat, Carlile familia, hobeto moldatzen ziren esperientzia oinarrizkoagoa eta ausartagoa nahi zutenentzat.
Azken urteak
Parke nazionalaren deklarazioa eta bidearen etorrera agertu ziren arren, Alice gidariaren zerbitzuek eskaera mantendu zuten, eta mendiko gidatiren lanean jarraitu zuen. Hainbat bisitari deitu zioten, besteak beste, David Syme, The Age egunkariaren jabea, Arthur Streeton jauna paisaia-artista eta John Monash jauna.
Argitalpenak
1924an, Manfield-ek The Lyre-Birds of Mount Buffalo kaleratu zuen, Buffalo mendian lira-hegaztiari buruzko ikerketak jasotzen zituen 23 orrialdeko liburukia. Liburuki horrek Manfielden berezko argazkiak eta Charles Barrett-en sarrera zituen. Hori lira-hegaztiei buruzko kaleratu zuten lehenengo liburu piktorikoa izan zen.
Bizitza pertsonala
Manfield urrutiko lehengusu batekin, John Edmund Manfieldekin, Parke Zerbitzuko basozain batekin, ezkondu zen 1917an. Alaba bat izan zuten Genevieve Baumgarten izenekoa.
Mokxera
Mokxera (мокшень кяль, mokšenj kälj) uraldar hizkuntzetako bat da, Errusian mintzatua. Bere ia 2.000 hiztun Mordovia errepublikan eta inguruan bizi dira.
Fabián Velasco
Fabián Velasco Coello (Castro Urdiales, 1902ko urtarrilaren 20a - 1953ko otsailaren 3a) euskal atleta izan zen, distantzia luzeetan aditua.
Philipp Scheidemann
Philipp Heinrich Scheidemann (Kassel, 1865eko uztailaren 26a - Kopenhage, 1939ko azaroaren 29a) alemaniar politikaria izan zen. Alemaniako kantzilerra izan zen 1919ko otsailetik ekainera.
Bear Creek (Wisconsin)
Bear Creek Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Sauk konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Fabián Velasco
Castro Urdialesen jaioa izan arren, Donostian hezitako lasterkaria izan zen.
Philipp Scheidemann
1903an Reichstageko kide hautatu zuten, eta han egon zen 1918ra arte. 1913an alderdiaren talde parlamentarioaren burua bihurtu zen August Bebel hil ondoren. Lehen Mundu Gerran, alderdiaren hegal moderatu eta estremistaren artean bitartekari lanak egiten saiatu zen. 1918ko irailean Max Badengoaren gobernuan sartu zen. 1918ko azaroaren 9an errepublika aldarrikatu zuen.
Fabián Velasco
Palmaresa
Añorga KKE taldekideak bitan hartu zuen parte Olinpiar Jokoetan, 1924 eta 1928an hain zuzen ere :
Philipp Scheidemann
1919ko otsailean Friedrich Ebertek kantziler izendatu zuen. Ekainean dimisioa eman zuen, Versaillesko Itunaren klausulekin ados ez zegoelako. 1920tik 1925era Kasselgo alkatea izan zen eta 1920an Reichstageko kide hautatu zuten berriro.
Eskuin muturreko alderdiek sistema demokratiko errepublikarraren pertsonifikaziotzat hartu zuten. 1933an Danimarkara erbesteratu zen, naziek boterea hartu ondoren.
Anomalepis flavapices
Anomalepis flavapices Anomalepis generoko animalia da. Narrastien barruko Anomalepididae familian sailkatuta dago.
Detlof von Winterfeldt
Detlof Sigismund von Winterfeldt (1867ko maiatzaren 28an jaio zen Berlinen, eta 1940ko uztailaren 3an hil zen) alemaniar jeneral eta agregatu militarra izan zen. Compiègneko Armistizioaren sinatzailetako bat izan zelako ezaguna da.
Karrera militarra
Winterfeldtek Französisches Gymnasium Berlinen ikasketak egin zituen eta 1886ko urriaren 1ean Fahrenjunker (ofizialordea) mailarekin Frantzisko I.a Kaiserraren Granadarien 2. erregimentuan sartu zen. 1888an bigarren mailako teniente maila lortu zuen eta 1898an lehenengo mailakoa. 1900ko irailaren 14an Belgikara bidali zuten alemaniar enbaxadaren agregatu militar gisa bidali zuten. Han iraun zuen 1905ra arte, noiz armadan sartu zen berriro.
1909an, hala ere, Frantziara joan zen alemaniar enbaxadaren agregatu militar gisa, Belgikan bezala. 1913an Frantzian oraindik egonda auto-istripu bat izan zuen eta zauri oso larriak jaso zituen, hala ere urte berean teniente-jeneral titulua jaso zuen. 1914ko Uztaileko Krisialdian Alemaniara itzuli behar izan zuen baina joan baino lehen Frantziako gobernuak Ohorezko Legioaren ofizialen gurutzea eman zion.
1914ko abenduaren 31ara arte armadan ezin izan zuen sartu zauriengatik baina 1915ean 8. armadaren agintaria egin zuten. 1917tik aurrera Alemaniako Kantzilerraren ordezkariorde gisa lan egin zuen eta honengatik 1918ko azaroaren 11ko Compiègneko armistizioan parte hartu zuen.
1940ko uztailaren 3an hil zen.
Sammy Lee
Samuel "Sammy" Lee (Liverpool, 1959ko otsailaren 7a) ingeles futbolari ohia eta entrenatzailea da. Bere ibilbide ia osoa Liverpool FCen jolastu zuen, non 1978an debutatu zuen. 1986an Queens Park Rangers taldearekin fitxatu zuen eta bi denboraldi eman zituen beran. 1986an Michael Robinsonekin iritsi zen Osasunara eta hiru denboraldi jolastu zituen. Bere azken taldea Bolton Wanderers izan zen. 14 aldiz jolastu zuen Ingalaterrako futbol selekzio nazionalan eta bi gol sartu zituen. Erretiratu ondoren, entrenatzailea ekin zion.
Palmaresa
Liverpoolekin
Frank Williams
Sir Francis Owen Garbett Williams (South Shields, 1942ko apirilaren 16a - Londres, 2021eko azaroaren 28a) ingeles enpresaburu, lasterketetako autoen gidaria eta 1 Formulako taldearen jabea izan zen.
Maylandia hajomaylandi
Maylandia hajomaylandi Maylandia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Petrocephalus steindachneri
Petrocephalus steindachneri Petrocephalus generoko animalia da. Arrainen barruko Mormyridae familian sailkatzen da.
Los Pradosko geltokia
Los Prados Malagako Renfe Aldirien geltokia da, udalerrian kokatuta dagoena.
Enneapterygius paucifasciatus
Enneapterygius paucifasciatus Enneapterygius generoko animalia da. Arrainen barruko Tripterygiidae familian sailkatzen da.
Moonlight in Havana
Moonlight in Havana 1942ko Anthony Mann estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Johnny Norton beisbol-jokalaria ezezik, abeslari ere bada, baina hotzeria duenean bakarrik kantatu dezake. Bere taldea izandakoak Habanan udaberriko entrenamenduak egiten dituen bitartean, Johnny klub bateko abeslari gisa hasiko da. Zailtasun ekonomikoak dituen Blue Sox bere taldeak berriro onartzen duenean, agertokia eta estadioa txandakatuko ditu, Patsy Clark, taldeko jabearen alabaren besoetatik, Gloria, klubeko abeslari eta bere benetako maitearen besoetara igaroz.
116 John Street
116 John Street bulego-dorre historikoa da John Street eta Pearl Streeten hego-mendebaldeko izkinan, Manhattan Behereko Finantza Barrutian, New Yorken. 1931n eraiki zen, eta 35 solairuko adreiluzko eta terrakotazko eraikina da. Hiru pisuko oinarria du, 19 pisuko ardatza, eta beste 12 solairu gainean, gero eta estuago. Eraikinak Art Deco estiloko diseinuko elementuak ditu sarreran eta atondoan. Aseguru-etxeentzako bulego-eraikin espekulatibo gisa eraikia, eraikinaren barrualdea birgaitu egin zen 2013. urtean, eta etxebizitza batzuk apartamentu bihurtu ziren.
Leku Historikoen Erregistro Nazionalean sartu zen, 2014. urtean.
Maylandia heteropicta
Maylandia heteropicta Maylandia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Amalloa ibaia
Amalloa ibaia Bizkaiko ibaia da. Markinako Amalloa auzotik gora jaio egiten da eta Markina eta Berriatua artean bere urak isurtzen ditu Artibai ibaian.
Vologeso I.a
Vologeso I.a Partiakoa Partiar Inperioko erregea izan zen 51 eta 78 urteen artean. Vonones II.a eta greziar ohaide baten semea, bere aitaren oinordeko bihurtu zen 51n. Media erresuma bere anaia Pakorus II.ari eman zion, eta Armeniako Erresuma bere beste anaia bat zen Tiridates I.a Armeniakoarentzat okupatu zuen. Honek Erromatar Inperioaren aurkako gerra luze bat izan zuen ondorio bezala (54-63), Gneo Domizio Korbulon jeneral erromatarrak trebeki zuzendu zuena.
Anemia hemolitiko
Anemia hemolitikoa (grezieraz, "hemos", odola, eta "lysis", haustura) eritrozitoen apurketaren ondorioz sortzen den anemia da.
Eritrozitoen bizitza normala 120 egunetakoa da. Anemia hemolitikoa dagoenean eritrozitoak askoz lehenago desintegratzen dira.
Gaitz honen kausak bi multzotan sailka daitezke: hereditarioak eta hartuak.
Hereditarioak:
Hartuak:
Sintoma klinikoak
Anemia guztien ohiko sintomez gain (nekea, ahuldadea, zorabioak, zurbiltasuna, takikardia...) ikterizia, esplenomegalia (barearen handiagotzea) eta hezur-muinaren hiperplasia ager daitezke.
Tratamenduari dagokionez, honek gaitzaren jatorria kontuan hartu behar du (infekzioa, botika toxikoak, auto-immunitatea...). Kasu larrietan odol-transfusioak erabiltzen dira, anemia handia denean
Sant Çubran-Arenas geltokia
Sant Çubran-Arenas (Saint-Cyprien - Arènes, frantsesez) Okzitaniako Tolosa udalerriko geltokia da. Tolosa Okzitaniako aldirien lineko zerbitzuak ditu.
Historia
Geltokia 1993ko ekainaren 26an inauguratu zen.
Sarbideak
Geltokia sarbide, trenbide eta nasa bakarrekoa da, sarbidea kaleko kotan dagoela.
Metroa
Geltokia Arenas geltokiaren inguruan dago. Geltokiak Tolosa Okzitaniako metroaren tolosa alinearekin konekta da.
Tranbia
Geltokia Arenas geltokiaren inguruan dago. Geltokiak Tolosa Okzitaniako tranbiaren eta linearekin konekta da.
Igarotze azkarreko autobusa
Geltokia eta linearekin konekta da.
Hiriko busa
Geltokia eta linearekin konekta da.
Hiriarteko busa
Geltokia Arc-en-Ciel sarearen 305 linearekin konekta da.
Jean-François Revel
Jean-François Revel, Jean-François Ricard jaioa; Marseilla, 1924ko urtarrilaren 19a - Le Kremlin-Bicêtre, 2006ko apirilaren 30a) frantziar kazetari, filosofo eta idazlea izan zen.
Frantziako erresistentziako kide izan zen Bigarren Mundu Gerran. Filosofia ikasi zuen eta irakasle izan zen Aljeria frantsesean, Italian eta Mexikon. Irakaskuntza 1963an utzi eta idazketari ekin zion. Bere lehen ideologia sozialista izan zen, eta François Mitterrandenganako hitzaldiak idatzi zituen.
1960ko hamarkadan, gerra hotzean, liberalismo klasikoaren intelektualetako bat bihurtu zen. 1970etik 1981era L'Express aldizkariaren zuzendaria izan zen. 1997an Frantses Akademiako kide hautatu zuten.
Pisa
Pisa ( ahoskatua) Italiako mendebaldean dagoen hiria da, Toskanako eskualdean kokatutakoa.
Mirakuluen enparantza
Hiriak monumentu multzo ikusgarria gordetzen du "Mirakuluen enparantza" (Piazza dei Miracoli) delakoan, Gizateriaren Ondaretzat hartua: Alde batetik, 1063 eta 1118 artean eta haitzurdinez egindako Pisako katedrala (Duomo) dugu, arkitektura erromanikoaren eredu paregabea. Beste batetik, Pisako dorre ezaguna dugu, XII. mendekoa eta okerturik eraikitakoa. Azkenik, bataiotegia eta hilerria ditugu.
In Utero
Nevermind bigarren diskoaren ondoren, taldeak sustraietara itzuli nahi zuen soinu zikinagoaren bidez. Kurt Cobainek bazekien Nirvanak punk eta indie zaleak galdu ahalko zituela lortutako arrakasta itzela zela eta. Horretarako, Steve Albini hartu zuten ekoizle, errespetu handiko "grabaketa-injeniaria". Azkenean, diskoa esperimentalagoa, punkagoa, eta zikinagoa izan arren, taldeak arrakasta komertziala ere erdietsi zuen, "Heart-Shaped Box", "Rape Me", edo "All Apologies" gisako kanteei esker.
Dournazac
Dournazac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vienne Garaia departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dournazac udalerrian erroldatutako biztanleak 697 ziren. Familiak 343 ziren, horien artean 141 pertsona bakarrekoak ziren (50 bakarrik bizi ziren gizonak eta 91 bakarrik bizi ziren emakumeak), 132 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 62 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ned Kelly (1970eko filma)
Ned Kelly, 1970eko Tony Richardson ingeles zinema zuzendariak zuzendutako biografia film bat da (eta zati batean baita musikala ere). Ned Kelly australiar bidelapurraren bizitzan oinarritua dago. Mick Jagger eta Mark McManus aktoreek antzeztu zuten.
Dournazac
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 581 etxebizitza zeuden, 345 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 176 bigarren erresidentzia ziren eta 60 hutsik zeuden. 571 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 345 etxebizitza nagusietatik 277 bere jabearen bizilekua ziren, 52 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 62 etxek hiru zituzten, 98 etxek lau zituzten eta 170 etxek bost zituzten. 247 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 178 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 117 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ned Kelly (1970eko filma)
Argumentua
XIX. mendearen bigarren erdialdea, Australia. Ned Kelly (Mick Jagger) irlandar-australiar gaztea poliziaren jazarpenaren ondorioz bushranger bat bilakatuko da. Bere bidelapur taldearekin batera hainbat banketxe ohostu eta Glenrowango segadan atzemana izango da. Azkenean, Melbourne hirian urkatu zuten.
Dournazac
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 374 ziren, horien artean 235 aktiboak ziren eta 139 inaktiboak ziren. 235 pertsona aktiboetatik 215 lanean zeuden (116 gizon eta 99 emakume) eta 20 langabezian zeuden (10 gizon eta 10 emakume). 139 pertsona inaktiboetatik 84 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dournazac udalerrian 326 unitate fiskal zeuden, 635 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.906 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 38 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 4 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Dournazac udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.155 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Josef Gerstmann
Josef Gerstmann (Lemberg, egun Ukrainia, 1887ko uztailaren 17a New York, AEB 1969ko martxoaren 23a) austriar neurologo bat izan zen.
Gerstmann sindromea eta Gerstmann-Sträussler-Scheinker sindromea bere omenez dute izena.
Vienako unibertsitatean medikuntza ikasi zuen eta 1912 graduatu zen. Judua zenez, 1938an Austria utzi zuen Martha emaztearekin, naziengandik ihesi.
Eleuterio Tapia
Asteasuko Errotaberrieta baserrian jaio zen, Andazarratetik gertu. Mutegia baserrian bizi izan zen (Muttaia Asteasuko euskalkian, Mindegia euskara batuan). Aita Jose Tiburtzio Tapia izan zuen eta ama Maria Julia Amenabar, hamabost senideetan bederatzigarrena.
Herri kirolarekin lotura estua izan zuen. Besteak beste, segalari lanetan, hiru sega-apustu eta Euskadiko Sega Txapelketa bat irabazi zituen.
Soinu txikia ri dagokionez, etxetik jaso zuen musikarako afizioa, bere ama Maria Juliak aho-soinua jotzen zuenez eta aita Jose Tiburtziok bertsotan egiten zekienez. 14 urterekin Santa Eske, Gabon Eske eta horrelakoei esker aurreratutako diruarekin auzoko bati soinu txiki bat erosi zion. Villabonan soinu handia jotzen zuen batekin abiatu zituen lehen ikasketak, Tolosa ko beste batekinjarraitu zuen gero. Hala ere, Jazinto Rivas Elgeta rekin egin zituen aurrerapenik handienak eure etxera ekarri zutenean Eleuterioren irakasle, Elgetak ohiko zuen baldintzetan: eguneko hamar pezeta eta mantenua.
Asteasuko Plaza Nagusian haren omenezko eskultura bat dago, Tomas Ugartemendiak egina. 2018ko abenduaren 1ean Euskal Herriko Trikitixa Elkarteak Eleuterio Tapia bera zen festa liburua aurkeztu zuen, Joxean Agirrek Eleuterioren bizitzari buruz idatzia.
Lalandusse
Biztanleria
2007an Lalandusse udalerrian erroldatutako biztanleak 186 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saint-Aubin-le-Cloud
Saint-Aubin-le-Cloud Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Lalandusse
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Aubin-le-Cloud
Biztanleria
2007an Saint-Aubin-le-Cloud udalerrian erroldatutako biztanleak 1.769 ziren. Familiak 746 ziren, horien artean 202 pertsona bakarrekoak ziren (87 bakarrik bizi ziren gizonak eta 115 bakarrik bizi ziren emakumeak), 254 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 246 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Lalandusse
Etxebizitza
2007an 130 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 36 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 126 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 87 etxebizitza nagusietatik 71 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 11 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 50 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Saint-Aubin-le-Cloud
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Lalandusse
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 109 ziren, horien artean 77 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 77 pertsona aktiboetatik 70 lanean zeuden (38 gizon eta 32 emakume) eta 7 langabezian zeuden (5 gizon eta 2 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Aubin-le-Cloud
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Lalandusse
Diru sarrerak
2009an Lalandusse udalerrian 77 unitate fiskal zeuden, 180 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.324,5 euro zen.
Saint-Aubin-le-Cloud
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.073 ziren, horien artean 812 aktiboak ziren eta 261 inaktiboak ziren. 812 pertsona aktiboetatik 759 lanean zeuden (411 gizon eta 348 emakume) eta 54 langabezian zeuden (20 gizon eta 34 emakume). 261 pertsona inaktiboetatik 106 erretiraturik zeuden, 89 ikasten zeuden eta 66 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Lalandusse
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Saint-Aubin-le-Cloud
Diru sarrerak
2009an Saint-Aubin-le-Cloud udalerrian 767 unitate fiskal zeuden, 1.828,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.458 euro zen.
Lalandusse
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Saint-Aubin-le-Cloud
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 57 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 18 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Lalandusse
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lalandusse udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Saint-Aubin-le-Cloud
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 23 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 autoeskolak, 3 igeltseroak, 6 margolariak, 3 zurginak, 3 iturginak eta 3 ile apaindegiak.
Lalandusse
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Aubin-le-Cloud
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Aubin-le-Cloud udalerrian 70 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.008 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Final Fantasy
Saila 1987an hasi zen Hironobu Sakaguchik garatutako izen bereko bideo-jokoarekin; jokoa oso arrakastatsua izan zen eta hainbat sekuela eta spin-offen garapena ahalbidetu zuen. Bideo-jokoen seriea beste genero batzuetara egokitu da: RPG taktikoa, akziozko RPG, MMORPG, musikalak eta lasterketak. Ordutik, saila beste hedabide batzuetara zabaldu da: film bizidunak, animeak, eta abar.
Rogerville
Rogerville Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rogerville udalerrian erroldatutako biztanleak 1.253 ziren. Familiak 412 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 144 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 192 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 440 etxebizitza zeuden, 423 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 437etxeak ziren. 423 etxebizitza nagusietatik 375 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 44 etxek hiru zituzten, 117 etxek lau zituzten eta 257 etxek bost zituzten. 366 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 152 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 254 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 796 ziren, horien artean 570 aktiboak ziren eta 226 inaktiboak ziren. 570 pertsona aktiboetatik 543 lanean zeuden (284 gizon eta 259 emakume) eta 27 langabezian zeuden (8 gizon eta 19 emakume). 226 pertsona inaktiboetatik 97 erretiraturik zeuden, 72 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rogerville udalerrian 425 unitate fiskal zeuden, 1.189,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.842 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 60 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 21 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Rogerville udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1967ko Hong Kongeko ezkertiarren greba
1967ko Hong Kongeko ezkertiarren greba eskala handi batean eman zen, komunisten eta haien jarraitzaileen eta Hong Kongeko britainiar gobernuaren artean.
Nahiz eta hasieran langileen greba txiki bat izan, grebaren ondoren sortu ziren tentsioek maila handiko manifestazioak antolatu ziren britainiar koloniaren aurka. Manifestariek biolentzia eta ekintza-zuzena erabili zuten Hong Kongeko indar polizialen aurka.
Txinako Herri Errepublikan (PRC) gertatutako gertakariak bultzatuta, ezkertiarrek greba jendetsuak eta manifestazio antolatuak antolatu zituzten, poliziak ezkertiarren egoitzak miatu eta haien lider aktiboenak atxilotzen zituzten bitartean.
Istilu horiek gero eta biolentoagoak bihurtu ziren, ezkertiarrek ekintza-zuzena erabili zutenean, bonbak erabiliz edo prentsaren kide batzuk erail zituztenean biolentziaren kontrako ideiak argitaratzen zituztelako.
Tentsioak
Nahiz eta portugaldar armadak eragin, Macaon ez zen ordena berrezarri, eta 1967ko urtarrileko greba orokorraren ondoren, Portugalgo gobernuak ezkertiarren eskaera batzuk beteko zituela esan zuen, kolonia Txinako Herri Errepublikaren menpe utziz. Hong Kong-en presioa areagou egin zen Iraultza Kulturalarekin batera. 31 protesta inguru egin ziren.
Indarkeriaren pizkundea
Maiatzean, lore artifizialen fabrika batean lan eztabaida bat sortu zen, San Po Kong-en. Ducan Tongen jabegoa izan zen fabrika. Piketeak egiten ari ziren langileak administrazioaren aurka egin zuten, eta horiek istiluen aurkako polizia deitu zuten maiatzaren 6an. Piketeak egiten zeuden langileen eta poliziaren arteko istiluak oso biolentoak izan ziren, 21 langile atxilotuak izanda eta beste asko zaurituak. Sindikatuaren ordezkariek polizia etxearen aurrean protesta egin zuten, baina hauek ere atxilotuak izan ziren. Hurrengo egnean, Hong Kong-en kaleetatik manifestazio jendetsuak burutu egin ziren. Manifestari komunista askok Liburu Txiki Gorriak zeramaten haien ezkerreko eskuan eta kontsigna komunistak oihukatu zituzten. Hong Kong-en polizia manifestarien aurka jo zuen, eta 127 pertsona atxilotu izan zituen. Etxeratze-agindua ezarri zen hirian eta indar polizial guztiak zerbitzura joateko agindua jaso zuten.
Txinako Herri Errepublikan, egunkariek ezkertiarren mugimenduak txalotu zituzten eta britainiar gobernu kolonialaren ekintzak “basakeri faxista” giza kalifikatu zituzten. Abuztuaren 22an, Pekinen, milaka pertsona britainiar negozioen arduradunaren bulegoaren aurrean manifestatu ziren, guardia gorriek eraikina eraso, lapurtu eta sua eman aurretik.
Hong Kong-eko Erdialdeko Barrutian, Txinaren Bankuaren eraikinaren tailatuan bozgorailu handiak ipini ziren, propaganda komunista igortzeko. Horrek autoritate britainiarrek bozgorailu handiagoak ipintzea ekarri zuen, operaren eraikinean. Paretetan mezu hauek zituzten kartelak pegatu egin ziren: “Odola odolarengatik”, “Azal zuriko txerri jakia”, “Inperialismo britainiarrarekin amaitu” eta “David Trench urkatu”, gobernadoreari erreferentzia bat. Ikasleek istiluei buruzko egunkariak banatu zituzten, erretorika eta propaganda komunista zituztenak.
Maiatzaren 16an, ezkertiarrek Hong Kong eta Kowlloneko Komiteak osatu zituzten, anti-Hong Kong jazarpenaren kontra borrokatzeko. Yeung Kwong Sindikatuen Federazioko kidea, presidente ipini zuten. Komiteak manifestazio handiak antolatu eta koordinatu zituen. Ezkerreko 17 erakunde desberdinetako jarraitzaileek Gobernuaren Etxearen aurrean manifestazio bat egin zuten, kontsigna komunistak oihukatuz. Era berean, langile askok grebak antolatu edo haietan parte hartu egin zuten, eta Hong Kong-en garraio zerbitzuei eragina egin zien.
Maiatzaren 22an biolentzia areagotu egin zen, eta beste 167 pertsona atxilotuak izan ziren. Manifestariek ekintza-zuzena erabiltzen hasi ziren ezkutatu ordez (polizia zetorrenean, banku edo biltegi handietan ezkutatzen ziren), poliziari edo autoei harriak botatzen.
Indarkeriaren goi-puntua
Uztailaren 8an, Txinako Herri Errepublikako ehunka manifestari, milizia popularra barne, Sha Tau Kok-eko muga zeharkatu zuten, eta Hong Kong-eko polizia eraso zuten, haietatik bost erail zituzten tiroz, eta beste hamaika zaurituak geratu ziren. Pekineko People's Daily egunkariak Hong Kong-eko manifestari ezkertiarrak babesten zituen haren editorialetan; Txinako Herri Errepublikak koloniaren kontrola hartzeko prestaketak egin zegoenaren susmoa sorrarazi zen. Ezkertiarrek greba orokor bat konbokatzen saiatu ziren, baina ez zuten lortu. Polizian lan egiten zuten txinatarrak konbentzitzen saiatu ziren ere, baina lorpenik ez.
Hong Kong-eko gobernu britainiarrak larrialdi neurriak hartu behar izan zituen, poliziari botere bereziak emanez istiluak desegiteko. Egunkari ezkertiarrak debekatu egin ziren, eskola ezkertiarrak debekatuak izan ziren; lider ezkertiar asko atxilotuak eta kartzelaratuak izan ziren, eta haietako batzuk Txinako Herri Errepublikara deportatuak.
Uztailaren 19an, ezkertiarrek alanbrezko defentsak ipini zituzten Txinako Bankuko eraikinean, 20 solairukoa (Txinako Herri Errepublikaren gobernuaren jabetza).
Erantzun gisa, poliziak kontraeraso eta ezkertiarren egoitzak hartu zituen, Kiu Kwan etxea barne. Eraso batean, HMS Hernes-eko helikopteroak, Royal Navy-ko garraiolari bat, eraikinaren solairuan lurra hartu zuen. Eraikinan sartzean, poliziak bonbak eta armak topatu zituen, baita “ospitale” moduko bat ere, kontsultategi eta ebakuntza-gela batekin.
Biolentziaren kontrako protestak medioetan agertu ziren, eta ezkertiarrek haien taktika berriz aldatu zuten. Abuztuaren 24an, Lam Bun, ezkertiarren kontra zegoen irrati hizlari bat, mantentze-lanak egiten ari ziren langileak balira bezalako ezkertiarrek erail zuten. Bere autotik ezin izan zen atera, eta bizirik erre zen.
Medioetan haien iritzia helarazi zuten beste kazetari batzuek mehatxuak jaso egin zituzten, Louis Cha ere, Ming Pao egunkariaren presidentea, Hong Kong utzi behar izan zuena urte betez.
1967. urteko urria arte bonben erabilera ez zen murriztu. Abenduan, lehen ministro txinatarra, Zhou Enlai, Hong Kong-eko ezkertiar taldeei esan zien bonbardaketa guztiak gelditzeko; eta azkenean Hong Kong-eko istiluak bere amaiera izan zuten. Gatazka osoa 18 hilabete iraun zuen.
Erailak
Urtearen bukaeran istiluak bukatu zirenean, 51 pertsona hil egin ziren, horietatik 15 bonba erasoengatik, beste 832 lagun zurituak izan ziren eta 4979 inguru atxilotuak eta errudun gisa kondenatuak izan ziren 1967an. Istiluek jabegoaren kontrako eragindako kalteek milioika dolarrekoak izan ziren, 1956ko istiluek sortutakoak baino gehiago. Hong Kong-en etorkizuneko konfiantza jaitsi zen hiriaren sektore batzuetan, eta horiek haien jabegoak saldu eta atzerrira emigratu zuten.
Ezkerreko talde berriak eta ondarea
1967ko manifestazioetan eta grebetan parte hartu zuten kideek Hong Kong-en politikak berreskuratu zituzten 90eko hamarkadaren hasieran. Tsang Tak-sing, alderdi komunistaren jarraitzailea, Pekinen Aliantza Demokratikoaren fundatzailea bihurtu zen geroago, Hong Kong-en aurrerabide izateko. Bere anaiarekin batera, Tsang Yok-sing, marxismoa aitortzen jarraitu zuten Hong Kong-en.
2017. urtean, 1967ko istiluetan parte hartu zuten manifestari askok heroi gisa omenduak izan ziren Wo Hop Shek hilerri publikoak egindako ekitaldi batean, altxamenduaren 50. urteurrenean. Pekineri eskatu zioten protestak bedeinkatzeko, “britainiar kolonia tiranoaren kontrako ekintza patriotikoa” zelako.
Cerisières
Cerisières Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cerisières udalerrian erroldatutako biztanleak 97 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Bienville
Bienville Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Cerisières
Etxebizitza
2007an 48 etxebizitza zeuden, 39 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 48etxeak ziren. 39 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bienville
Biztanleria
2007an Bienville udalerrian erroldatutako biztanleak 466 ziren. Familiak 164 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 66 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Cerisières
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Bienville
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Cerisières
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 55 ziren, horien artean 38 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 38 pertsona aktiboetatik 35 lanean zeuden (21 gizon eta 14 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Bienville
Etxebizitza
2007an 174 etxebizitza zeuden, 161 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 170 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 161 etxebizitza nagusietatik 147 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 129 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 63 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Cerisières
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen eta 1 eraikuntza enpresa zen.
Bienville
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 319 ziren, horien artean 220 aktiboak ziren eta 99 inaktiboak ziren. 220 pertsona aktiboetatik 200 lanean zeuden (119 gizon eta 81 emakume) eta 20 langabezian zeuden (9 gizon eta 11 emakume). 99 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Cerisières
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Cerisières udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Bienville
Diru sarrerak
2009an Bienville udalerrian 160 unitate fiskal zeuden, 456,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.421 euro zen.
Cerisières
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bienville
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pierrefeu
Biztanleria
2007an Pierrefeu udalerrian erroldatutako biztanleak 254 ziren, inoiz izandako biztanleria mailarik altuena. Familiak 109 ziren (horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren) 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak zituzten bikoteak eta 4 seme-alabak zituzten guraso-bakarreko familiak.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 216 etxebizitza zeuden, 111 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 81 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 186 etxeak ziren eta 28 apartamentuak ziren. 111 etxebizitza nagusietatik 88 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 80 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 48 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 163 ziren, horien artean 122 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 122 pertsona aktiboetatik 114 lanean zeuden (68 gizon eta 46 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 iturgina eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Pierrefeu udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Malaga–Maria Zambrano geltokia
Malaga–Maria Zambrano Andaluziako Malagako probintziako tren geltoki bat da, Malaga udalerrian kokatuta dagoena.
Geltokia Malagako Renfe Aldiriak sarearen parte da.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Donostia Kayak
Donostia Kayak, ur lasaietako piraguismoan aritzen den kluba da, Donostiako Trintxerpe auzoan kokatuta dagoena. 1998an eratu zen bertako bi talde txiki elkartzearen ondorioz; C.A.Trintxerpe eta Donostia Arraun Lagunak klubetako piraguismo sekzioak batu zirenean. Entrenamenduari dagokionez, Pasaiako portuan egiten dituzte euren entrenamendu saioak, eta 2011. urteaz geroztik instalakuntza berriak dituzte Herrerako portu guneko pabilioi batean.
Talde hau oso ezaguna egin da, bertako kirolariak oso maila altua erakutsi baitute maila ezberdinetako lehiaketetan, domina asko lortuz.
Malaga–Maria Zambrano geltokia
Historia
Malagako tren geltoki zaharra XIX. mendearen bigarren erdian eraiki zen, Kordoba-Malaga burdinbidearen terminal gisa. Ildo horretatik, Malagako oligarkia ekonomikoak ikatza ekarri nahi zuen Pedrocheen Haranetik, Kordobako probintzian, bertako Labe Garaiak elikatzeko. Azkenean, Sociedad del Ferrocarril de Málaga a Córdoba izan zen bere eraikuntza eta ustiaketa egin zituena. Hasierako geltokia 1862ko irailean inauguratu zen, Elisabet II.a erregina bertan zela (garai hartan Malagara bisita egiten ari zena). Aurrerago, instalazioak Compañía de los Ferrocarriles Andaluces enpresaren esku geratuko ziren, eta 1941ean, zabalera iberiarreko trenbideak nazionalizatu ondoren, geltokia sortu berri zen RENFEren sarean sartuko zen.
Donostia Kayak
Historia
1997ko denboraldiaren ondoren, ideia positiboa suertatu zitzaien bi talde txikiei batzearen ideia. Ondorioz, Donostia Kayak kluba sortu egin zuten, Donostian ur lasaien arloan zegoen hutsunea estaliz (ur bizietan iblitzen ziren klubak baitzeuden). Modu honetan, kategoria eta modalitate ezberdinetan bai batak, baita besteak ere zituen hutsuneak bete ahal izan zituzten.
Malaga–Maria Zambrano geltokia
Historia
2000ko hamarkadaren hasieran Kordoba-Malaga abiadura handiko burdinbidearen eraikuntza martxan zegoen, aldi berean Madril-Sevilla abiadura handiko burdinbidearekin lotuko zuena. Horren ondorioz, Malagara sartzeko tren-azpiegiturak berrantolatu behar ziren, eta trazadura berria iristeko prestatu.
XIX. mendeko geltoki zaharra ez zen egokia helburu horretarako, eta, beraz, berria altxatzearen eta instalazio zaharrak desegitearen aldeko apustua egin zen. Lanak 2003an hasi ziren, markesina historikoa desmuntatuz eta tren-esparru zaharra berrantolatuz. Hainbat urtetako lanen ondoren, geltoki berria 2006ko azaroaren 28an inauguratu zen, nahiz eta garai hartan oraindik lan guztiak amaitu gabe zeuden. Instalazioak hurrengo urtean jarriko lirateke erabat martxan. Hori 2007ko abenduan Kordoba-Malaga abiadura handiko burdinbideko Antequera-Malaga zatiaren inaugurazioarekin batera gertatu zen, ibilbide horren eraikuntza amaitu zuena. 2007 eta 2011 artean, geltokia "Maria Zambrano" bezala bakarrik izendatu zen, 2011ko martxoan berrizendatua eta gaur egungo "Malaga–Maria Zambrano" izena hartu zuena.
2017ko ekainaren 16an, esteka bat ireki zen El Perchel metro geltokiarekin — hasiera batean 2014ko uztailean inauguratu zen, Malagako metroaren gainerako sarearekin batera —, geltoki horren, autobus geltokiaren, merkataritzagunearen eta Malagako Renfe Aldirien lineei zerbitzua ematen dieten lurpeko nasen arteko mugikortasuna errazteko.
Geltokia
Geltokiak, hamaika trenbideko hondartza bat du, zazpi nasek zerbitzatzen dituztenak. Bost trenbide nazioarteko zabalerakoak dira, 1etik 5era zenbakituak, eta abiadura handiko trenak bertatik ibiltzen dira. Beste sei bideak zabalera iberikokoak dira. 7 eta 8 trenbideek distantzia ertain eta luzeko tren arruntak hartzen dituzte. 9. bidea aparteko kasua da, ez baita geltokiko nasetaraino iristen; aitzitik, portura sartzeko merkantzia-adarra da, eta azken trenbideetatik igarotzen da — 10 eta 11 lurpetik igarotzen dira aldiriko zerbitzuak —.
Geltokiaren barruan merkataritza- eta aisialdi-gune bat dago, Media Markt, Mercadona, H&M edo Inditex taldeko dendak dituena, besteak beste, McDonald's, Burger King, etab. Yelmo Cines katearen hamahiru aretoko zinema bat ere badu, baita bolatoki bat eta Barceló Málaga lau izarreko hotela ere.
Loreto (departamendua)
Loretoko lurraldea hasiera batean talde indigena alderraien jarraikako boladek populatua izan zen. Kolonia garaian, misio gutxik izan zuten arrakasta populazio iraunkor batzuk sortzeko euren saiakeran. XIX. mendearen amaieran, Kautxuaren Sukarraren sorrerak bat-bateko aberastasunak sortu zituen kautxugileen eskuetan, baita ehunka indigenen esklabotza behartua ere. Garai honetan zehar oihaneko ibaiak esploratu ziren eta Iquitos hiria sendotu zen, departamenduko hiriburua izan zena 1897an San Martínen banaketaren ondoren.
Historia
Gaur egun Loreto departamendu handia dena bere populazioaren hasieratik euren inguruetako espezieen ezagutza sakon bat lortu zuten etnia dibertsitate handi batek populatutako eskualde bat izan da.