cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hidatidosi
Hidatidosia edo Ekinokokosia Echinococcus granulosus izeneko zestodoak gizakiarengan eta hainbat animaliarengan sortzen duen gaixotasuna da. Zestodo hori har txikia da, zentimetro erdiko luzera besterik ez baitu. Txakurraren bizkarroia da, eta txakurraren heste meharrean kokatzen da abere hori infektatzerakoan. Hidatidosia zoonosi bat da, hots, animalietatik pertsonetara transmititzen den gaitza.
Txakurrak eta beste ugaztun haragijaleak (otsoa, azeria...) bizkarroiaren behin-betiko ostalariak dira, eta animalia belarjale batzuk (ardiak, behiak, ahuntzak...) eta gizakia behin-behineko ostalariak. Bizkarroiaren behin-betiko animalia ostalarien gorotzek funtsezko zeregina burutzen dute behin-behineko animalia ostalariak infektatzerakoan. Era berean, txakurrak edo otsoak ere infektatzen dira harraren behin-behineko ostalarien haragia jaterakoan.
Gaitzaren garapena
Har bizkarroiaren arrautzak irensterakoan, arrautzak hesteetara iristen dira eta bertan eklosioa egiten dute, larba txikiak agertuz. Larbek hesteetako paretak zeharkatzen dituzte eta, odolaren bidez, organo desberdinetara heltzen dira (gibelean, giltzurrunetan, biriketan edo burmuinean, besteak beste, kokatuz). Organo horietan larbek kisteak eratzen dituzte, barnean larba ugari dutenak. Kiste hidatidiko deritzonak dira.
Kisteak oso motel hazten dira, baina hilabete edo urte batzuen buruan finkatutako erraian (gibela edo birikak, batik bat) kalte nabarmenak eragiten dituzte. Sintoma klinikoak jotako organoaren araberakoak dira: ikterizia eta transaminasen igoera, disnea eta eztula, entzefalitis, etab.
Profilaxia eta sendabidea
Gaitza ekiditeko lau neurri prebentiboak ezarri behar dira:
Hidatidosiaren aurkako tratamendua kirurgikoa izan ohi da: ebakuntzaren bidez gibeleko edo beste organoetako kisteak erauzten dira.
Hainbat botikak (albendazola, esaterako) kisteen garapena moteltzen dute, baina ez dute kisteak suntsitzen.
Magalia (Kalifornia)
Magalia Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Butte konderrian kokatuta dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Salina (Kansas)
Salina Kansasko hiri bat da. Saline konderrian kokatua dago. 2010ean 47,707 biztanle zituen, 65.04 kilometro koadrotan banatuta.
Mark W. Clark
Mark Wayne Clark (Madison Barracks, Sackets Harbor, 1896ko maiatzaren 1a - Charleston, 1984ko apirilaren 17a) Estatu Batuetako jenerala izan zen.
Bigarren Mundu Gerran, Italia hartu zuen V. armadako burua izan zen. Erroma konkistatu zuen, eta bere mende izan zituen Austrian jardun zuten Estatu Batuetako armadak (1945-1947). 1952-1953 urteetan, Koreako Gerran, Nazio Batuen Erakundearen armadako komandante nagusia izan zen.
Joaquin Phoenix
Joaquín Rafael Phoenix (San Juan, 1974ko urriaren 28a - ) Estatu Batuetako aktorea da. Puerto Ricon jaio bazen ere, txikitan familiarekin Kaliforniara joan zen. Aktoreen familiakoa da: River Phoenix anaia zuen, eta Joaquín bera haurretan antzerkigintzan hasi zen.
Askotan, alde iluneko eta ziurtasun gabeko pertsonaiennrolak antzeztu ditu. Haren esanetan, ez du inoiz bere zinemako lanik ikusten.
Lanobre
Lanobre Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Cantal departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lanobre udalerrian erroldatutako biztanleak 1.410 ziren. Familiak 617 ziren, horien artean 194 pertsona bakarrekoak ziren (79 bakarrik bizi ziren gizonak eta 115 bakarrik bizi ziren emakumeak), 198 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 162 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 63 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 883 etxebizitza zeuden, 629 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 197 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 811 etxeak ziren eta 65 apartamentuak ziren. 629 etxebizitza nagusietatik 493 bere jabearen bizilekua ziren, 120 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 87 etxek hiru zituzten, 173 etxek lau zituzten eta 345 etxek bost zituzten. 506 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 286 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 276 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 870 ziren, horien artean 624 aktiboak ziren eta 246 inaktiboak ziren. 624 pertsona aktiboetatik 578 lanean zeuden (326 gizon eta 252 emakume) eta 46 langabezian zeuden (21 gizon eta 25 emakume). 246 pertsona inaktiboetatik 110 erretiraturik zeuden, 59 ikasten zeuden eta 77 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lanobre udalerrian 643 unitate fiskal zeuden, 1.395,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.965 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 69 komertzioetatik, 6 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 26 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 2 zurginak, 2 iturginak, 4 argiketariak, 4 ile apaindegiak eta 4 jatetxeak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Lanobre udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.404 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Wanbailin Barrutia
Wanbailin Barrutia (txinera sinplifikatuz: 万柏林区; pinyineraz: Wànbǎilín Qū), Taiyuan osatzen duten barrutietako bat da. 2003ko erroldaren arabera 485.000 pertsona bizi ziren 304,8 kilometro koadroko azaleran.
Elektroizale
Elektroizale gehienak positiboki kargatuta daude, karga partzial positiboa duen atomo bat dute edo elektroi-zortzikoterik ez duen duen atomoren bat dute.
Sintesi organikoan gehien usatzen diren elektroizaleak hauek dira: katioiak, polarizatutako molekula neutroak (HCl, alkilo-haluroak edo karboniloak), polariza daitezkeen molekula neutroak (Cl2 edo Br2), oxidatzaileak (perazidoak), zortzikotearen araua betetzen ez dituzte espezie kimikoak (karbenoak eta erradikalak) eta Lewisen azido batzuk (BH3).
Inishowen
Inishowen (Inis Eoghain, euskaraz Eoghanen uhartea esan nahi du) Irlandako ipar-mendebaldean dagoen Donegal konderrian kokatzen den penintsula bat da. Berez, Irlanda osoko penintsularik handiena da. Bertako udalerririk handiena Buncrana da.
Geografia
Swilly aintzirak eta Foyle aintzirak mugatzen dute Inishowen penintsula. Foyle aintzirak gainera Ipar Irlandako Derryko konderriarekin muga egiten du. Aintzira hauek glaziazio garaian sorturiko fiordoak dira berez.
Historia
V mendeko irlandar erregea izan zen Eógan mac Néillek ematen dio izena penintsulari eta bere ondorengoa zen Mac Lochlainn familiaren sorterria izan zen Inishowen penintsula. Hauen gainbehera iritsi zenean Ó Dochartaigh (O'Doherty) familia jabetu zen lurraldeaz.
1196an John de Courcy anglo-normandiarrak penintsula erasotu eta harpillatu zuen. Bi urte beranduago O'Neill familiak kanporatu zuen De Courcy.
Champtoceaux
Champtoceaux Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Champtoceaux udalerrian erroldatutako biztanleak 2.221 ziren. Familiak 852 ziren, horien artean 210 pertsona bakarrekoak ziren (82 bakarrik bizi ziren gizonak eta 128 bakarrik bizi ziren emakumeak), 253 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 350 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 39 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.007 etxebizitza zeuden, 863 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 76 bigarren erresidentzia ziren eta 68 hutsik zeuden. 927 etxeak ziren eta 73 apartamentuak ziren. 863 etxebizitza nagusietatik 639 bere jabearen bizilekua ziren, 207 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 21 etxek gela bat zuten, 42 etxek bi zituzten, 118 etxek hiru zituzten, 228 etxek lau zituzten eta 454 etxek bost zituzten. 668 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 327 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 473 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.374 ziren, horien artean 1.085 aktiboak ziren eta 289 inaktiboak ziren. 1.085 pertsona aktiboetatik 1.033 lanean zeuden (538 gizon eta 495 emakume) eta 52 langabezian zeuden (18 gizon eta 34 emakume). 289 pertsona inaktiboetatik 122 erretiraturik zeuden, 86 ikasten zeuden eta 81 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Champtoceaux udalerrian 923 unitate fiskal zeuden, 2.431,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.199 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 77 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 15 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 5 margolariak, 3 zurginak, 3 iturginak, 2 ile apaindegiak, 3 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Champtoceaux udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 559 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Champtoceaux udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 699 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Juan Madrid
Juan Madrid (Málaga, 1947ko ekainaren 12) ospetsua idatzitako eleberri poliziakoez, kazetari eta gidoilari emankorra da. Ziuraski Toni Romano da idazle honek sortutako pertsonaia ezagunena, sail oso baten protagonista.
Biografia
Salamankako Unibertsitatean Historia garaikidean lizentziaduna lan desberdinetan aritu ondoren kazetaritza munduan sartu zen. Cambio 16 aldizkarian lan egin zuen. Lehenenengo eleberria, Un beso de amigo, 1980an plazaratu zuen. Ondoren berrogei baino gehiago eleberri eta ipuin bilduma argitaratu ditu, nobela beltzaren arloan Espainiako idazle garrantzitsuenetariko bat izanik. Haren liburuak hamasei hizkuntzetan irakur daitezke, tartean euskaraz. Horietako batzuk zinemara eraman izan dira, ezagunena Días contados. Zuzendari bezala ere film bat egin du: Tánger; gidoia ere berarena zen. Telebistarako ere gidoi asko idatzi ditu. 2012an Los hombres mojados no temen la lluvia nobelarekin Fernando Quiñones Nobela Saria eskuratu zuen
Obra
Liburu asko argitaratu ditu:
Toni Romano saila
Brigada Central saila
Brigada Central
Gazte literatura
Ipuinak
Saiakera eta erreportaiak
Quincy-sous-Sénart
Quincy-sous-Sénart Frantziako udalerria da, Essonne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Millvale (Pennsylvania)
Millvale Pennsylvaniako borough bat da. Allegheny konderrian kokatua dago. 2010ean 3,744 biztanle zituen, 1.6 kilometro koadrotan banatuta.
Quincy-sous-Sénart
Biztanleria
2007an Quincy-sous-Sénart udalerrian erroldatutako biztanleak 7.608 ziren. Familiak 2.837 ziren, horien artean 738 pertsona bakarrekoak ziren (283 bakarrik bizi ziren gizonak eta 455 bakarrik bizi ziren emakumeak), 775 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.052 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 272 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Urbania
Urbania Italiako erdialdeko Markak eskualdean, Pesaro eta Urbinoko probintzian, kokatutako udalerria da. Metauro ibaiaren bazterrean dago, Anconatik 80 km mendebaldera eta Pesarotik 40 km hego-mendebaldera. 91,35 km²ko eremua du eta 2015eko ekainean 7.032 biztanle zituen.
Quincy-sous-Sénart
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 3.116 etxebizitza zeuden, 2.909 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 178 hutsik zeuden. 1.941 etxeak ziren eta 1.096 apartamentuak ziren. 2.909 etxebizitza nagusietatik 1.991 bere jabearen bizilekua ziren, 863 alokairuan okupaturik zeuden eta 55 doan lagata zeuden; 160 etxek gela bat zuten, 258 etxek bi zituzten, 518 etxek hiru zituzten, 819 etxek lau zituzten eta 1.154 etxek bost zituzten. 1.818 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.485 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 884 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.939 ziren, horien artean 3.610 aktiboak ziren eta 1.329 inaktiboak ziren. 3.610 pertsona aktiboetatik 3.229 lanean zeuden (1.643 gizon eta 1.586 emakume) eta 382 langabezian zeuden (198 gizon eta 184 emakume). 1.329 pertsona inaktiboetatik 408 erretiraturik zeuden, 582 ikasten zeuden eta 339 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Quincy-sous-Sénart udalerrian 3.022 unitate fiskal zeuden, 7.974 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.156,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 389 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 61 eraikuntza enpresak ziren, 71 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 14 garraio enpresak ziren, 15 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 39 zerbitzu enpresak ziren, 127 administrazio publikoko enpresak ziren eta 23 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 94 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 banku bulegoak, 2 funerariak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 25 igeltseroak, 12 margolariak, 6 zurginak, 7 iturginak, 3 argiketariak, 7 eraikuntza enpresak, 6 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 10 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 4 apaindegiak.
2009an zeuden 38 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 4 okindegiak, 2 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 2 liburu dendak, 9 arropa dendak, 3 etxerako tresna dendak, 3 zapata-dendak, 1 altzari denda zen, 3 kirol-dendak, 4 lurrin-dendak, 1 bitxi-denda zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, urgentzia zentro 1 bat, amatasun-klinika 1 bat, 3 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Liparis rotundirostris
Liparis rotundirostris Liparis generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
Curtis T. McMullen
Curtis Tracy McMullen (Berkeley, Kalifornia, ) estatubatuar matematikaria da.
Biografia
Williamstownen, Cambridgeko Unibertsitatean eta Parisen egin zituen lehenengo ikasketak. 1985ean bukatu zuen doktoregoa, Harvarden. Unibertsitate askotan aritu zen, Berkeleyko Kaliforniako Unibertsitateko irakasle izan baino lehen. 1998tik aurrera Harvarden irakasten du. 1998an Ameriketako Arte eta Zientzietako Akademiako kide aukeratu zuten. Geometrian eta dinamika konplexuetan (sistema dinamikoen teoriaren arloa) egindako lanari esker, Fields domina eman zioten. McMullenek beste ekarpen asko egin ditu matematikako alor desberdinetan, besteak beste ekuazio arbitrarioen ebazpenean eta Mandelbroten multzoan.
Revista 5W
Revista 5W munduko errealitate anitzak jorratzeko jomugarekin urrunekoa gertutik kontatzen ahalegintzen den hedabidea da. Paperean eta sarean argitaratzen da. Hedabidearen izena Harold Lasswellek 1948. urtean plazaratutako 5Wen (Who, What, When, Where, Why) paradigmatik dator, eta galdera horietako bakoitzari atal bat eskaintzen dio hedabide honek. Modu honetan, esklusiba eta berehalakotasunean oinarritzen den kazetaritza hegemonikotik urruntzen da.
Jeřice
Jeřice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 389 biztanle ditu eta 6,91 kilometro koadroko azalera. Jičíngo barrutian dago.
Revista 5W
Sorrera
Xavier Aldekoa, Mikel Ayestaran, Igor G. Barbero, Maribel Izcue, Agus Morales, Pablo R. Suanzes, Anna Suriyach eta Quim Zidairek Revista 5W proiektua martxan jarri zuten sare sozialetan 2015eko apirilaren 16an. Urte hartako maiatzean Verkami gunean crowdfunding kanpaina bati ekin zioten eta erantzuna berehalakoa izan zen: bi egunetan 25.000 euro inguru lortu zituzten. Hori lortuta, lau hilabete geroago, 2015eko irailaren 22an hain zuzen ere, webgunea sortu zuten.
Jeřice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1390 urtean egin zen.
Revista 5W
Sorrera
Agus Morales zuzendariak hurrengoa dio lan-taldeak duen helburuaren inguruan : “Kazetaritzaren erroetara itzultzeko saiakera da. Orain jarraituaren inguruan galderak planteatu ez ezik, gizakiaren esentziari so egiten dieten galderak planteatuz”. Horretarako, 5W-rentzat lan egiten duten kazetariak Afrikan, Amerikan, Asian, Europan zein Ekialde Hurbilean dabiltza.
Edukiak
"Munduan dagoena jakiteko era ezberdina" dela dio bere buruaz Revista5Wk bere webgunean . 5W-k kazetaritza motel baten alde egiten du. Elkarrizketak eta, batez ere, kronika luzeak lantzen dituen hedabide bat da Revista 5W. Kronika horietan, testuaz aparte, multimedia edukiek (argazkiak, bideoak) leku handia hartzen dute. Astean behin argitaratzen dira webgunean eta sekzio ezberdinetan banatuta daude (2019):
- Who (nor): pertsonaia edo talde ezberdinen profilak agertzen dira, elkarrizketa zein kontakizun moduan idatzirik.
- What (zer): gaurkotasunarekin lotura daukaten artikuluak dira.
- When (noiz): toki ezberdinetan gertatzen ari denaren azalpen didaktikoak dira, testuinguru nahiz historiari garrantzi emanez.
- Where (non): fotokazetaritzari garrantzia ematen diote.
- Why (zergatik): erreportaje sakonak dira nagusi.
5W-ak jorratzen dituzten sekzio hauekin batera, "Por zonas" izeneko atala aurki daiteke. Kasu honetan, lurraldeka sailkatzen dira (Afrika, Amerika, Asia, Ekialde Hurbila eta Europa).
Hirugarren eta azken sekzioa "Especiales" izenekoa da. Sail honetan, gai espezifiko baten inguruko lanak sartzen dira: Mundo en Movimiento, Estado Islámico, Solos y Migrados, Primavera Árabe eta Terrorismo Yihadista.
Kronikez gain, hilabetean behin 5W-n parte hartzen duten kazetari ezberdinek podcast bat egiten dute nazioarteko herrialde edo gai bat oinarri hartuta. Honekin batera, urtean behin liburu itxurako paperezko edizioa argitaratzen du 5W-k. Orain arte (2019), lau ale kaleratu ditu: Después de la guerra, Las reglas del mundo, Diversión eta Habitantes.
Edukiak idazteko estilo narratibo-literarioa erabiltzen du. 5W-k darabilen estiloak AEBn 60ko hamarkadan nagusitu zen Kazetaritza berria du oinarri. Hori aurrera eraman ahal izateko, hedabidean lan egiten duten kazetariek kontakizuna gertatzen den lekuan bertan garatzen dute informazioa. Kazetaritza egiteko modu horren harira, Agus Morales zuzendariak hurrengo ñabardura egiten du: "Ez ditugu iritzi artikuluak egiten, jendearen zirrara pizteko modu errazena delako".
Egitura
Aldizkariaren barne antolaketa:
Prezio politika eta negozio eredua
Revista 5W-ren eduki guztietara sarbidea izateko ezinbestekoa da harpidetza egitea. Horretarako, hiru bazkidetza mota sustatzen ditu guneak (2019):
Eduki guztietara sarbidea izateko harpidetza ezinbestekoa bada ere, harpidetu gabe doan eskaintzen dira eduki asko, batez ere, aurreko urteotakoak. Izan ere, hasiera batean harpidetza eskatzen duten artikulu gehienak, denboraren poderioz doako bihurtzen dira.
Bere webgunearen arabera, 5W-k 2017ko urria eta 2018ko iraila bitartean 260.000€-ko diru-sarrerak izan ditu, hau da, 2016-2017ko aldian baino 67.000€ gehiago. Lortutako diru hori hurrengo iturrietatik datorkio:
Denboraldi berean, ia 250.000€ gastuetara bideratu ditu:
Lisker
Lisker 70eko hamarkadan sortu zen folk-rock taldea, Eibarren (Gipuzkoa). Basauriko rock lehiaketa irabazi ondoren, disko bat grabatu zuen Xoxoa diskoetxearekin, 1979an. Itoiz eta Errobi taldeekin maiz partekatu zuen agertokia. Haatik, 80ko hamarkadan rock emanaldiak utzi, eta plaza talde bilakatu zen.
Taldea
Eibarko Jeiki eta Zima taldeetan ibilitako musikariek sortu zuten Lisker. Jeikik folk intimista lantzen zuen, eta eskaini zituen emanaldien artean jendetsuena Bartzelonako I. Topaketa Anarkistan emandakoa izan zen, 10.000 lagunen aurrean jo baitzuen, Triana, Iceberg, Tilburi eta beste hainbat taldek osatutako jaialdian. Zimak esperientzia txikiagoa izan zuen, taldekideak oso gazteak ziren, eta musika garage progresiboa jorratzen zuten.
Jeikik eta Zimak bat egin zuten urtero udan Lekeitioko hondartzan antolatzen zen Lekeitio Rock Jaialdian, eta egun hartan sortu zen folk-rock talde bat eratzeko ideia. Jeikiko Ernesto Gomez (ahotsa eta gitarra akustikoa) eta Jabier Zabala (baxua) eta Zimako Julian Alberdi (gitarra elektrikoa) eta Josean Salado (bateria) batu ziren Liskerren, aurrez ezein taldetan aritu gabeko Jesus Gil (flauta) kide berriarekin batera. Emanaldietan hasi eta berehala, Espainiako Lone Star taldearekin jo zuen, Eibarren, eta Basauriko rock lehiaketa irabazi zuen; horren ondorioz, diskoa grabatzeko eskaintza egin zion Xoxoa diskoetxe sortu berriak. Donibane Lohizuneko Bacchanales estudioan grabatu zuen Jean Phocas soinu teknikariarekin, eta berau aurkezteko hainbat kontzertu eman zituen garai hartan zeuden bi rock talde arrakastatsuenekin, Errobi eta Itoizekin. Lemoizko zentral nuklearraren aurka 1980an Bilbon egindako Herri Topaketetan, Lekeitio Rock Jaialdian eta Espainiako Asfalto taldearekin ere jo zuen Liskerrek. Rock progresiboa, hard-rocka eta folk musikaren eraginak uztartu zituen taldeak diskoa osatzen duten bost kantu luzeetan.
Etenaldia iritsi zen ondoren. Ernesto Gomezek taldea utzi zuen -Jose Bartra sartu zen haren ordez-, eta beste taldekide batzuk soldaduskara joan ziren. Itzuleran berriz heldu zioten taldeari, baina estiloa jazz fusionera aldatuta. Euskal Herrian 80ko hamarkadaren hasieran nagusitzen ari zen rock giroan Liskerren proposamenak lekurik ez zuela iritzita, kontzertuak emateari utzi, eta berbenak eskaintzea erabaki zuen. Hala segitzen du gaur egun ere. Hasierako kideetatik Josean Saladok eta Jabier Zabalak jarraitzen dute taldean.
Gerd Faltings
Gerd Faltings (Buer, Gelsenkirchen, ) alemaniar matematikaria da.
Leucocarbo bougainvillii
Leucocarbo bougainvillii Leucocarbo generoko animalia da. Hegaztien barruko Phalacrocoracidae familian sailkatua dago.
Satanta (Kansas)
Satanta Kansasko hiri bat da. Haskell konderrian kokatua dago. 2010ean 1,133 biztanle zituen, 1.52 kilometro koadrotan banatuta.
Fenolftaleina
Fenolftaleina ftaleinen taldeko koloratzailea da. Uretan urtzen den hauts zuria da. Disoluzio alkalinoetan, kolore gorria emanez urtzen da, eta disoluzio azidoetan koloregabea da. Hori dela eta, azidotasun-maila (pH) adierazteko erabiltzen da analisi kimikoetan. Heste-aringarri diren sendagaietan ere oso erabilia da. Fenolak anhidrido ftalikoarekin erreakzionaraziz lortzen da.
Miguelanxo Prado
Miguelanxo Prado Plana (Coruña, 1958-) marrazkilari eta komikigile galiziarrik emankorrenetarikoa da. Izan ere, hainbat lan eta elkarlan argitaratu izan ditu, galizieraz zein gaztelaniaz.
Marrazki bizidunak ere landu ditu hala Galizian (Xabarín Club) nola kanpoan ere (Men In Black).
Roderiko
Roderiko (𐌷𐍂𐍉𐌸𐌰𐍂𐌴𐌹𐌺𐍃, Hroþareiks; Rodericus; لذريق; 710-711) errege bisigodoa izan zen. Baskoiak menderatzen saiatu zen 710 urtean. Roderikok ere mairuen aurkako gerra egin zuen 711 urtean.
Biografia
Hispaniako azken errege bisigodoa izan zen, 710-711 bitartean (egungo Jerez de la Fronteran, Espainia, hila, 711).
Witizaren ondorengoa izan zen, noble bisigodoek haren seme gazteak eta familia osoa Toledotik egotzi ondoren. Badirudi Rodrigo, Txindasvinto erregearen biloba bera, Bætica (egungo Andaluzia) lurraldeko dux edo buruzagi militarra izan zela ordu arte. Euskaldunen aurka borrokatu zen; Witizaren aldekoek ez zuten inoiz erregetzat onartu. Witizaren semeek Ipar Afrikako gobernari berberiarrengana jo zuten Rodrigoren aurkako laguntza bila, eta Tarik ibn Ziyad, Tangerko gobernaria, Iberiar Penintsulara igaro zen 710ean, eta gudari talde gotorrago bat 711. urtean, Rodrigok Iruñeko hiria inguraturik zuenean. . Setio hura utzi eta musulmanen eta aurka zituen bisigodoen kontra borrokatu zen Guadalete ibaiaren ertzean. Hil egin zuten guduan. Berberiar musulmanek Toledoraino jarraitu eta arazo handirik gabe jabetu ziren bisigodoen hiri nagusiaz. Handik aurrera hasi ziren musulmanak Hispaniako bazterretan zabaltzen. Istorio asko zabaldu da Rodrigo erregearen inguruan; haien arabera, aseezina zen haren aginpide egarriak eta Julian konde bisigodoaren alaba, Florinda izenekoa, bortxatu izanak areagotu zuen noble bisigodoen haserrea.
Lignères
Lignères Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 27 etxebizitza zeuden, 13 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 27etxeak ziren. 13 etxebizitza nagusietatik 11 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 6 etxek lau zituzten eta 5 etxek bost zituzten. 2 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 8 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 19 ziren, horien artean 16 aktiboak ziren eta 3 inaktiboak ziren. 16 pertsona aktiboetatik 15 lanean zeuden (10 gizon eta 5 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 3 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen eta 2 ikasten zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lignères udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Archaea metanogenoak
Archaea metanogenoak mikroorganismo prokariotoak dira, ingurumen anaerobioetan bizi direnak, metanoa ekoiztuz. Arkeobakterio hauek betebehar oso garrantzitsua burutzen dute hainbat ekosistemetan: hausnarkarien digestio-aparatuan, zingiretan eta hondakin-uren araztegietan, esaterako.
Arkeobakterio hauen ezaugarri biokimiko nagusiak honako hauek dira:
Archaea metanogenoen taldean 60 espezie inguru daude. Talde hau oso heterogenoa da, bertako espeziek ezaugarri morfologiko, fisiologiko zein genetiko desberdinak baitituzte. Morfologiari dagokionez, adibidez, batzuek bazilo itxura dute (Methanobacterium) eta beste batzuk kokoak dira (Methanococcus). Hala ere, denek metano gasa ekoizten dute ingurumen anaerobiotean.
Historia
Jakina da aspalditik zingira, urmael eta laku sakonetan uda garaian burbuilak agertu ohi direla, ur sakonetik datozenak. Alessandro Volta fisikariak 1776an holako burbuiletan gasa zegoela frogatu zuen: kandela bat sartuz gas hori zegoen ontzian sugar urdin baten agerpena egiaztatu zuen.
XIX. mendearen bukaeran metano-sorrera horren atzean mikrobio batzuk zeudela azaldu zuten hainbat zientzialarik.
"Zingiren gasa" deitu zioten antzinakoek metanoari, izen modernoa eman aurretik. Zingira hondoko lohi anaerobioetan dauden mikrobio metanogenoek sortzen dute, arnasketa anaerobioaren bidez, antzinakoen arreta erakarri zuen gas bitxi hori.
Metanogenesia
CO2 erabiltzeaz gain, zenbait metanogenok beste molekula batzuk erabili ditzakete haien arnasketa anaerobioan. Azido azetikoa (CH3COOH) eta metanola (CH3OH), esaterako:
Ekologia
Metanoaren sorrera biologikoa materia organikoaren deskonposizioa duten ingurumen anaerobioetan gertatu ohi da. Hortaz, ingurugiro anaerobio batean materia organikoa jartzen bada metanoa agertuko zaigu.
Hiru dira Archaea metanogenoek kolonizatzen dituzten ingurugiroak:
Beraz, hausnarkarien digestio-aparatuan archaea metanogenoak ez daude isolatuak, beste mikrobio hartzitzaile batzuekin harremanetan baizik.
Hausnarkariengan ez ezik, beste animalia batzuengan ere (gizakia barne) egon daitezke metanogenoak. Gizakiaren herenak mikrobio metanogenoak ditu heste lodian, gas metanoa sortzen dutenak. Metano hori flatulentzien bitartez kanporatzen da.
Garrantzi ekologiko handia dute mikrobio metanogenoek, toki anaerobioetan materia organikoaren degradazioa hauei esker osatzen baita. Karbonoaren zikloan ere parte hartzen dute, ingurugiro anaerobioetan dagoen karbonoa (CO2) atmosferara askatzen baitute metano moduan.
Bestalde, hausnarkari eta beste animalien digestio-aparatuetan sortzen den metanoa flatulentzia eta gorozkien bitartez atmosferara askatzen da. Metanoa berotegi-efektuan parte hartzen duen gasetako bat da, klimaren berotze prozesuan eragina duena.
Metanogenoen erabilera bioteknologian
Goian aipatu den moduan, hondakin-uren araztegietan lohiak sortzen dira urak tratatzerakoan. Kondizio anaerobioetan lohi horiek degradatzen dira araztegietan dauden andel handietan, bakterio hartzitzaileak eta metanogenoak dituztenak. Degradazio honen ondorioz metano gasa sortzen da, araztegia hornitzeko erabiltzen dena.
Bestalde, Estatu Batuetako zein Europako etxalde askotan metanoa sortzeko bio-digestoreak erabiltzen dira. Etxaldean sortzen diren hondakin organikoak (simaurra, zaborra...) andel berezietara eramaten dira, bertan dauden mikrobio metanogenoek metano gasa sor dezaten. Gas horrek etxaldearen auto-horniketa bermatzen du.
Axraf Ghani
Mohammad Axraf Ghani Ahmadzai (Logar, 1949ko maiatzaren 19a) afganiar politikari eta ekonomista da, paxtun etniakoa. Afganistango presidentea izan zen 2014ko irailetik 2021eko abuztura. 2021eko abuztuaren 15ean, talibanek agintea berreskuratu zutelarik, herrialdetik ihes egin zuen.
Bizitza
Axraf Ghani Logarren jaio zen 1949ko maiatzaren 19an. AEBetan ibilbide akademiko aberatsa jorratu zuen. 1979an gobernu sozialista ezarri zenetik AEBen inbasiora arteko hamarkadak erbestean eman zituen. 1990eko hamarkadan Munduko Bankuarentzat lan egin zuen. 2001ean Afganistanera itzulirik, bi urtez, 2002tik 2004ra, Finantza ministro izan zen.
Raxid Dostum gerraren jaun uzbekoarekin aliantza eginik aurkeztu zen 2014ko presidentetzarako hauteskundeetara, eta baita irabazi ere, bigarren itzulian bozen % 55,3 jasorik. Baina Abdullah Abdullah bigarren itzulira igaro zen beste hautagaiak egindako iruzur salaketak kinka larrian paratu zuen gobernuaren osaketa. Azkenik, AEBek bultzatutako negoziazioen eta presioen ondorioz, bi hautagaiek gobernua partekatzeko akordio bat egin zuten.
2019ko hauteskundeetan berriz hautatu zuten presidente, botoen % 50,6 lorturik; Abdullah Abdullahek, ordea, ez zituen emaitzak onartu. 2020ko maiatzean, bi agintariek akordio bat adostu zuten eta, haren arabera, batasun gobernua eratu zuten. 2021eko abuztuaren 15ean, Kabul talibanen esku erori zelarik, ihes egin zuen atzerrira.
Zorion Egileor
Zorion Egileor Bilbao (Mundaka, - ) euskal aktore eta musikagilea da.
Gaztaroa
Zorionen aita, José María Eguileor, musikaria zen, eta kulturarekin zerikusia zuen guztia azaltzen zen Mundakako etxean. Izan ere, aita herriko kultura-jarduera guztietan inplikatuta egoten zen, eta etxean biltzen ziren aktoreak, musikariak eta. kulturazaleak. Musika, antzerkia edo zinema beti egon ziren gertu Egileortarren etxetik. Bestalde batxilergoarekin batera ikasi zuen pianoa.
Aktorea
Egileorren karrera zineman eta telebistan 1990eko hamarkadan hasi zen, non Salto al vacío eta Qué grande bezalako ekoizpenetan agertu zen.
2000ko hamarkadan La voz de su amo, Visionarios eta La felicidad perfecta filmetan agertu zen, eta RTVEko Cuéntame cómo pasó seriean. Hainbat produkziotan agertu ondoren, hala nola Mi querido Klikowsky, La que se avecina, El tiempo entre costuras eta Estoy vivo en la década de 2010, Egileorrek nazioarteko aintzatespena lortu zuen El Hoyo beldurrezko filmeko pertsonaia nagusietako bat interpretatzean (Trimagasi). Netflix plataforman estreinatu zen.
Cryptotriton sierraminensis
Cryptotriton sierraminensis Cryptotriton generoko animalia da. Anfibioen barruko Plethodontidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
Eskoriatzako Alde Zaharra
Eskoriatzako Alde Zaharra izeneko multzo historiko kultura ondasuntzat izendatuta dago, Debagoienako hirugarrena dena Bergara eta Oñatikoekin batera.
Herria historikoki errege-bide zaharraren ertzean zegoen, eta gaur egunera iritsi dira XVI eta XVII. mendeetako aztarnak. Berrogei etxe baino gehiago sail estuetan antolatuta, elementu ikusgarriak dituen ibilbide berezia da. Eraikin gehienek, oro har, ez dute berez balio handirik, baina guztien multzoak itxura berezia dauka, bai eraikinen tipologiagatik, bai beren espazio-formagatik.
Bi kale ditu, Aranburuzabala eta Arana, eta horiek ertzetan dituzten eraikin esanguratsuek ibilbide pintoresko bat osatzen dute. Bi kaleen elkarguneak zeharbide ireki bat osatzen du, arkitektura bereziko adierazgarriz josia.
Monumentu-multzoak herri-arkitektura du adierazgarri: zurrezko egituradun etxeak, harlanduzko kanpo-paramentudunak eta morteroz entokatuak. Harearriz landutako kanpo-paramentuak ere badaude baina gutxiago, beheko solairuetan, ertzetan eta inguratuetan batez ere. Esanguratsuak dira harlanduzko erdi-puntuko arkuak, gainaldean armarriak dituztela. Hauek beheko solairu batzuetan daude, han-hemenka, Aranburuzabala kalean hiru eta Arana kalean beste hiru. Horietako batzuk narriatuta daude, eta beste batzuek apaingarri aberatsak dituzte. Hutsune gehienak baoburudunak dira: batzuk harrizko inguratuen angeluetan belarriak dituzte; beste askok, berriz, entokatu bidez eginiko irtenuneak inguruan. Orokorrean, honako tipologia da nagusi: atariperik gabeko beheko solairua eta beste bi solairu, fatxada laua hegalkin txikidun balkoiekin, hauetako batzuk hartxabalezkoak direla. Eraikuntza heterogeneoa da eta hormigoiz eginiko luzapen eta eraberritzeak ere ikus daitezke. Sailetan banatuta egoteak multzo lineal baten itxura uniformea izatea eragozten du. Osotasunean, herri-arkitekturak garrantzi handiagoa du arkitektura jasoak baino; ez da oso uniformea, eta gutxiago agertu arren, oso kalitate onekoa da.
Otadui eta inguruan
Otadui etxea edo Arrosario Santuko ospitalea monumentu barroko-klasizista da, XVII. mende hasierakoa, erlijio- eta zerbitzu- arkitektura zibilaren tipologia duena. Bere presentzia ederraz ibilbidearen hasiera adierazten du, hego-mendebaldeko muturretik, Leintz-Gatzagatik.
San Pedro eta Gaztainadui
Horren aurrean, Gaztainadui jauregia, XVII. mendeko egoitza barroko garrantzitsua. Eremu hori da ibilbideko punturik beherena. Gune garrantzitsua da, Aranburuzabala kalearen bistarako errematea baita. Eraikuntza berrien presentziak eta inguruan dagoen orube hutsak hirigune historikoa itxuraldatzen dute.
Jose Aranaren etxea eta Kuriarena
Arana kalea zubitik hasi eta udaletxeko plazaraino igotzen da pixkanaka. Kale gisa bereiztea ez da erraza, izan ere, San Juan kalearen -zubitik gertu dagoena- eta udaletxeko plazaren artean orube huts bat baitago. Horrek zera dakar, Arana kalearen alde batean muga zehatzik ez egotea. Kalearen bestaldea etxebizitza-ilara batez osaturik dago, horiek mende askotakoak dira eta lursail estuetan eraikita daude. Etxebizitza-arkitektura da, osagai landuak dituena, gehienak barrokoak eta herrikoiak, harlanduzko eta harrizko fatxada entokatuak dituzten zurezko etxez osatua. Hutsuneak gehienetan baoburudunak dira; halere, erdi-puntuko arkuak ere ikus daitezke eraikin batzuen sarreretan. Estilo erabat anitza dauka, XVII eta XVIII. mendeetako eraikinekin. Gehienek beheko solairua eta beste bi solairu dituzte. Honakoak nabarmentzen dira: Jose Aranaren etxea, XVI. mendeko arku eta osagaiak dituena, eta Kuriaren etxe barrokoa, XVIII. mendekoa, eta Arana kaleko 14koa, XVII. mendekoa.
Enparantza
Fernando Eskoriatza plaza Arana kalearen amaierara zabaltzen da. Plazan XIX. mendeko eraikin neoklasiko bat da nagusi: udaletxea. Plazaren aurrean, Arana kalean, etxebizitza neoklasikoak daude. Udaletxeari begira jarriz, ezkerraldean, Zalbidegoitia jauregia dago, XVIII. mendeko etxebizitza barrokoa. Jauregia plazan ez da asko nabarmentzen, baina atzealdean arkuteria azpimarragarria dauka. Plaza beheko solairu eta bi garaieradun etxebizitzek eta Hidalga kaleko 4. ko duen eraikinak osatzen dute. Azken horrek harlanduzko fatxada dauka. Zalbidegoitia jauregiaren atzealdea eta Gaztainadui kalearen hasiera dira bide-ardatzaren amaiera; bide-ardatz hori eraikuntza bereziek, etxebizitzek eta hiri-espazioek osatzen dute, errege-bide zaharraren inguruan.
Nekazarien ezkontza
Deskribapena
Nekazari inguruko eszena bat erakusten digu margolan honek. Mandio batean ezkontza bat ospatzen ari da eta bazkaria ikusten dugu. Ezkonberriak ez dira oso ageri agertzen: emakumea nolabait atzean oihal batez markaturik dagoenez bai, baina senarra ez da hain garbi ikusten; izan daiteke beltzez jantzita atzera eginda pitxer batetik edaten ari den gizona izan daiteke, irudi handienaren ezkerrean.
Nekazari talde bat mahai batzuen inguruan daude. Beste batzuk zerbitzari lanak ari dira egiten. Azken horiek oinarik gabeko mahai baten gainean zerbitzan ari diren platerak daramatzate. Bi gaita-jotzaile pijpzak jotzen ikusten dira ere, giroa alaitzen. Lehen planoan haur batek platera miazkatzen ari da. Janari nagusiak ogia, zopa eta ahiak dira.
Horman bi galburu eta arrastelu bat ikusten dira, nekazarien lan gogorraren sinboloak.
Margolanak festaren giroa ondo azaltzen du baina, hala ere, aurpegiek ez dute poztasun handirik azaltzen. Atzean, atean, mugimendu handia ikusten da eta han biltzen dira margolanaren pertsona gehienak. Edariek protagonismo handia dute: pitxerrak nonnahi ikusten dira eta jende asko gogoz ari da edaten.
Parodiak
Margolana hain ezaguna izanik, askotan parodiatua izan da. Adibidez, Asterix Belgikan komikian agertzen da.
Irlandako futbol selekzio nazionala
Irlandako futbol selekzio nazionala herrialde hartako ordezkaria da. 1924ko Olinpiar Jokoetan parte hatu zuen, nazioarteko mailan lehenengo aldia zena.
Munduko Futbol Txapelketan
Irlandar selekzioak hirutan jokatu du Munduko Futbol Txapelketaren azken fasea: 1990ean inoizko posturik hoberena eskuratu zuten, 7.a alegia, final-laurdenetara iritsita. 1994an 15.a eta 2002an 12.a gelditu zen, final-zortzirenetara heldu ostean.
Europako Futbol Txapelketan
Bestela, Europako Futbol Txapelketan hirutan hartu du parte, 1988an, 2012an eta 2016an. Lehenengoan ez zuen aurrera egin lehenengo fasetik, baina 5. postua eskuratu zuen azkenean, ez sailkatutakoen artean puntu gehien eskuratu zuena izanda.
2016an final zortzirenetara iritsi zen.
Jokalari aipagarrienak
Robbie Keane da parte hartze gehien izan dituen jokalaria eta baita gol gehien sartu dituena ere. Beste jokalari ezagun batzuk John Aldridge, Tony Cascarino, Steve Staunton, Robbie Keane eta Michael Robinson dira.
2020ko urriaren 11n eguneratua.
John E. Walker
Sir John Ernest Walker (Halifax, Mendebaldeko Yorkshire, 1941eko urtarrilaren 7a) britainiar kimikaria da. 1997ko Kimikako Nobel Saria jaso zuen Jens C. Skou eta Paul D. Boyer zientzialariekin batera, zelularen sodio-iodiak eta potasio-iodiak orekan iraunarazten dituen ATPasa entzimaren inguruan egindako aurkikuntzengatik.
Kimika eta filosofia ikasi zuen Oxfordeko Unibertsitatean eta biologia molekularraz interesatu zen. Bere lehen lanak Wisconsin-Madisongo Unibertsitatean eta Frantzian izan zituen. Cambridgeko Unibertsitatean Frederick Sanger eta Francis Crickekin egin zuen lan. 1994an ATPko ikasketa kristalografikoei buruzko bere lanak argitaratu zituen eta hiru urte geroago Nobel Saria irabazi zuen.
Andre Geim
Andre Konstantinobitx Geim (Андрей Константинович Гейм; Sotxi, 1958ko urriaren 21a) britaino-herbeheretar fisikaria da, Errusiako Volgako alemaniar jatorrikoa. Grafenoaren gainean eginiko bere lanagatik da ezaguna, baita geko zintaren garapenagatik eta lebitazio diamagnetikoaren demostrazioengatik. 2010eko urriak 5ean Fisikako Nobel Saria jaso zuen Konstantin Novosiolovekin batera. Aurretik, 2000n Ig Nobel Sari bat irabazi zuen igel bat imanen bidez lebitarazteagatik. Hala, Nobel Sari bat eta Ig Nobel Sari bat irabazi zuen lehen pertsona bihurtu zen.
Taylorsville (Kalifornia)
Taylorsville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Plumas konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Xinhualing Barrutia
Xinhualing Barrutia (txinera sinplifikatuz: 杏花岭区; pinyineraz: Xìnghuālǐng Qū), Taiyuan osatzen duten barrutietako bat da. 2003ko erroldaren arabera 464.000 pertsona bizi ziren 117,0 kilometro koadroko azaleran.
Podomys floridanus
Podomys floridanus Podomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Neotominae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Mill Village (Pennsylvania)
Mill Village Pennsylvaniako borough bat da. Erie konderrian kokatua dago. 2010ean 412 biztanle zituen, 2.38 kilometro koadrotan banatuta.
Liparis rutteri
Liparis rutteri Liparis generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
Jeřišno
Jeřišno Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 271 biztanle ditu eta 10,18 kilometro koadroko azalera. Havlíčkův Brodeko barrutian dago.
Kind of Blue
Kind of Blue Miles Davis estatubatuar jazz tronpeta-jotzailearen estudioko albuma da, 1959ko abuztuaren 17an Columbia Recordsek argitaratua. Urte hartako martxoaren 2 eta apirilaren 22 bitartean grabatu zuten New Yorkeko 30th Street Studioan.
Davisen lanik arrakastatsu eta ezagunena da, jazz mundua irauli zuena. Colin Larkinek All Time Top 1000 Albums zerrendan 14.a sailkatu zuen.
Juan Cruz Otxoa
Juan Cruz Otxoa López (Iruñea, ) nafar futbolari ohia da, erdiko atzelari moduan aritzen zena.
Museums Victoria
Museums Victoria Melbourne-n (Victoria ) estatuko hiru museo nagusiak kudeatzen dituen erakundea da: Melbourneko museoa, Immigrazioaren museoa eta Scienceworks museoa. Gainera, Erakusketen Errege Jauregia eta biltegiratze instalazio bat kudeatzen ditu Melbourneko Moreland hirian.
Juan Cruz Otxoa
Kirol ibilbidea
''2022eko Maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
Sermesse
Sermesse Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sermesse udalerrian erroldatutako biztanleak 204 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 112 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 111etxeak ziren. 87 etxebizitza nagusietatik 81 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 76 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 43 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 125 ziren, horien artean 84 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 84 pertsona aktiboetatik 80 lanean zeuden (47 gizon eta 33 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sermesse udalerrian 93 unitate fiskal zeuden, 220 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.545,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ostalaritza eta jatetxe enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Sermesse udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fabrizia
Fabrizia Italiako udalerri bat da. Vibo Valentiako probintzian kokatuta dago, Calabria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Fabriziak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Wolvesnewton
, 'Llanwynell', Galesko udalerri bat da, Monmouthshire konderrian.
Kettleman City (Kalifornia)
Kettleman City Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Kings konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Bernes
Bernes Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Reithrodontomys brevirostris
Reithrodontomys brevirostris Reithrodontomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Neotominae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Bernes
Biztanleria
2007an Bernes udalerrian erroldatutako biztanleak 298 ziren. Familiak 114 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 41 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 45 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: