cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eorodale
, 'Eòradal', Eskoziako Lewis uhartean dagoen etxalde eta komunitate bat da, Kanpoko Hebridetan.
Tawny Cypress
Tawny Cypress (Point Pleasant, Ameriketako Estatu Batuak, 1976ko abuztuaren 8a) estatubatuar aktorea eta modeloa da.
Hyloscirtus charazani
Hyloscirtus charazani Hyloscirtus generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Anna Burnet
Anna Burnet, (Hammersmith, Ingalaterra, 1992ko irailaren 27), Belan lehiatzen den britainiarra da.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, esku hartu zuen Tokio 2020an (Tokio), eta zilarrezko domina lortu zuen Nacra 17 ekitaldian, John Gimson lagun zuela.
The Public Enemy
The Public Enemy (euskaraz Herriaren Etsaia) 1931ko William A. Wellman estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako zinema beltzeko ekintza filma bat da. John Bright eta Kubec Glasmon gidoigileen Beer and Blood (Garagardoa eta Odola) istorioan oinarritua dago. James Cagney, Jean Harlow, Edward Woods eta Joan Blondell aktoreek antzeztu zuten.
Filma hau gangster generoko klasikoetako bat da, Lege lehor garaian girotua dago, filma bera filmatu zen garaia. Argumentu onenaren Oscar Sariaren izendapena jaso zuen, nahiz eta azkenean saria The Dawn Patrol (Egunsentiko Patruila) filmak irabazi izan.
Filma honek James Cagney mundu mailako izar ospetsu bilakatu zuen, bai eta gangster eta gaizto paperean finkatu eta antzezpen oso sinisgarria ere egin zuen. Bestalde, filma honetan Cagneyren pertsonaiak bere neskalagunaren aurpegia pomelo batekin zakarki jotzen duen eszenak polemika sortu eta filmareen eszenarim ospetsuena bilakatu zen.
Argumentua
Lege lehorrari esker hasiera batean erdipurdiko kriminala den Tom Powersen (James Cagney) gangster bat bilakatu arteko gorakada azaltzen da, lanbide honetan bere haurtzaroko adiskidemin Matt Doylen (Edward Woods) laguntza izango du. Tom boterea eta diru usainak erakarrita negozio zikin eta ilunetan barneratuko da.
Paraluteres arqat
Paraluteres arqat Paraluteres generoko animalia da. Arrainen barruko Monacanthidae familian sailkatzen da.
Saucier (Mississippi)
Saucier Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Harrison konderrian dago, Mississippi estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Fårö
Fårö Itsaso Baltikoan dagoen Suediako uharte bat da. Gotland uharte handiagoaren ondoan dago, iparraldeko muturrean. Gotlandeko konderriaren barnean dago.
Etimologia eta hizkuntza
Gotlandierazko Faroy izenetik dator eta "bidaiarien uhartea" esan nahi du. Fårö uhartean gotlndieraren dialektoa den Faroymal hitzegiten da, Suediako hizkuntzarik zaharrena kontsideratzen dena.
Geografia
Fårö itsasarteak banatzen du Gotland uhartetik. Kostaldeko egitura aipagarrienak Rauk izeneko harrizko zutabeak dira, Izotz Aroko higadurak sortu zituenak.
Historia
Aintzinatik populatua izan den uhartea da. Erdi Aroan osatu zen herria eta ordukoa da Fåröko eliza. Ondoren militarren instalazioak eraiki ziren bertan eta 1990 hamarkadararte uhartea itxita izan zuten zibilentzako.
Jaialdiak
Irailean Fårönatta jaialdia ospatzen da, "Fåröko gauak" esan nahi du. Artisautza postuak ateratzen dira eta jatetxe eta tabernak egun eta gau osoz zabalik egoten dira.
Obulutegiaren tortsio
Obulutegiaren tortsioa edo obulutegiaren bihurdura emakumearen ugaltze-aparatuaren gaixotasuna da. Obulutegiaren pedikulu
baskularraren tortsioaren ondorioz sortuko da gaitz hau, non obulutegiko arterien eta zainen zapalketa gertatuko den eta honen ondorioz, obulutegiaren iskemia edo nekrosia gerta daiteke. Gaitz honen sintoma tipikoak, albo bateko min pelbikoa eta goragaleak izango dira. Konplikazioen artean honakoak izango ditugu: infekzioak, odol jarioak eta antzutasuna.
Hainbat arrisku faktore egongo dira gaitz honen agerpena bultzatuko dutenak, esaterako: obulutegietako kisteak, obulutegien handipena, obulutegien tumoreak, haurdunaldiak edo falopioren tronpen ligamentua egin izana. Bestalde, diagnostiko zehatzena burutzeko zirugia egiten da baina, ekografien eta tomografien bidez ere diagnostikoa burutu daiteke.
Epidemiologia
Obulutegiko tortsioak larrialdi ginekologikoen %3a adierazten du eta kasuen %70etan 20-39 urte arteko emakumeak dira, hauek haurdinaldian eta menopausian arazoak izateko arrisku handiagoa izango dute. Gainera, adin guztietako emakumeen artean, Obulutegiko tortsioak 100,000 emakumeko 5.6ko intzidentzia-tasa aurkezten du. Aldiz, 15-45 adin tarteko emakumeetan intzidentzia-tasa handiagoa da, 100,000ko 9.6 emakumeek obulutegiko tortsioa pairatzen dute.
Gaixotasun honen arrisku-faktoreak hurrengoak dira:
Moravecké Pavlovice
Moravecké Pavlovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 47 biztanle ditu eta 2,29 kilometro koadroko azalera. Žďár nad Sázavouko barrutian dago.
Obulutegiaren tortsio
Fisiopatologia
Egoera fisiologikoetan obulutegiak eta umetoki-tronpa bata besteari atxikiak daude. Horregatik, normalean obulutegiko tortsioa ematen denan, umetoki-tronpen tortsio ematen da ere bai, hau da, tortsio anexiala. Kasu gehienetan tortsioa eskumako obulutegian ematen da eta gutxitan gertatzen da bi obulutegietan aldi berean (kasuen %20a baino gutxiagotan). Hau ematean, obulutegiaren irrigazioa eteten da, edema sortuz, eta ez bada tratatzen, ordu gutxitan obulutegia eta umetoki-tronpa nekrosatzen dira.
Moravecké Pavlovice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1355 urtean egin zen.
Obulutegiaren tortsio
Fisiopatologia
Aipatzekoa da tortsioa berez ematea ez dela oso ohikoa, baina, arrisku-faktoreak izateak gaixotasuna pairatzeko probabilitatea handitzen du:
Lotailu zabala ren gehiegizko luzeera izateak arrisku-faktore garrantzitsuenetarikoa da, izan ere, obulutegiaren irrigazioan zainak eta arteriak mesobarioan eta mesosalpinx-ean agertzen dira, hau da lotailu zabalaren inguruan. Halaber, tumore obariko baten edo gorputz luteoen presentziak, lotailuen tentsioa eragiten du, ondorioz, tortsiorako arriskua handituz.
Klinika
Hasierako sintomak hauek dira: abdomeneko min orokorra edo unilaterala, honako hauekin nahastu daitekeena: apendizitisa, dibertikulitisa, tiflitisa, haurdunaldi extrauterinoa, ureterreko kolikoa, heste narritakorraren sindromea, pelbiseko hanturazko gaixotasuna edota endometriosiarekin.
Pazienteek askotan abdomeneko min larria izaten dute, orokorrean unilaterala, eta kasuen %70ean goragalea ere izaten dute. Obulutegiaren tortsioaren garapenak aurrera egin ahala, mina geroz eta mugatuagoa eta larriagoa izango da, eta obulutegiaren nekrosia izatekotan, sukarra.
Diagnostikoa
Obulutegiko tortsioa diagnostikatzea oso zaila da. Obstetrizia eta ginekologia sail batek egindako ikerketa batean aurkitu zuten obulutegi ko tortsioaren operazio aurreko diagnostikoa pazienteen %46an bakarrik egiaztatu zela.
Testuinguru anamnesiko batean eta esplorazio fisiko batean oinarrituz, diagnostikorako lehenengo mailako prozedurak honako hauek dira:
Ultrasoinua
Ekografia ginekologikoa izaten da gehien erabiltzen den teknika. Kasu batzuetan, Doppler ultrasoinua ere aholkatzen da. . Hala ere, askotan behin betiko diagnostikoa ebakuntza-gelan egiten da.
Dopplerrarekin jarraituz, odol fluxu gabezia obulutegiko tortsioaren indikatzaile ona izan ohi da. Izan ere, fluxu baxua daukaten emakumeek obulutegiko tortsioa edukitzeko probabilitate handiagoa edukiko dute. Obulutegiko fluxu ez-ohikoaren sentsibilitatea eta espezifikotasuna obulutegiko tortsioarentzako, %78a eta %71 dira, hurrenez hurren. Dopplerak ematen dituen fluxuren ezaugarri espezifikoen artean honako hauek daude:
Hala ere, baskularizazio normala edukitzeak ez du guztiz baztertzen obulutegiko tortsioa. Izan ere, kasu batzuetan, Doppler fluxua egon daiteke obulutegiaren odoleztapen dualari esker (obulutegiko zein uteroko arteriena). Ekografiako beste ezaugarri batzuetan honako hau ikus daiteke:
Obulutegiko tortsioa edukitzearen susmoa, obulutegiko odol hodietan Doppler ekografia bat eginez egiaztatzen da. Teknika hau, obulutegiko tortsioaren kasu gehienetan, obulutegi zain zein arteriatan fluxu gabezia erakusteko gai da. Aitzitik, odol fluxua egoteak ez du baztertzen aldizkako obulutegiko iskemia bat egotea ; kasu hauetan, susmo kliniko egiaztatu baten aurrean, diagnostiko zehatza laparoskopia bidez bakarrik egin daiteke.
Saint-Hilaire-la-Gérard
Saint-Hilaire-la-Gérard Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Hilaire-la-Gérard udalerrian erroldatutako biztanleak 106 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 63 etxebizitza zeuden, 44 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 63etxeak ziren. 44 etxebizitza nagusietatik 40 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 37 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 62 ziren, horien artean 49 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 49 pertsona aktiboetatik 43 lanean zeuden (22 gizon eta 21 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Saint-Hilaire-la-Gérard udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hussein
Hussein (baita ere Husein, Husain, Hussain, Husayin, Hussayin, Hüseyin, Huseyin, Husseyin, Huseyn, Hossain, Hosein, Hossein, edo Husseyn) (حسین‎), arabiar ponte izen bat da, Hassanen diminutiboa. "Ona", "ederra" edo "polita" esan nahi du. Normalki gizonei ematen zaien izena da, batez ere xiitarren artean. Pertsiar iturri batzuetan Hosayn, Ḥosayn edo Hossein ere erabiltzen da. Asiako Hegoaldean Hussain edo Hossain formak gehiago erabiltzen dira.
Izen hau ez da erabiltzen garai aurre-islamiarrean, eta lehen aldiz agertzen da Mahoma profetak bere biloba Husayn ibn Ali izendatu zuenean, bere esanetan Gabriel goiaingeruak hala eskatuta.
Balitora vanlani
Balitora vanlani Balitora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
Hussein
Kasu batzuetan abizen gisa era agertzen da.
Charles Dexter Warden kasua
Charles Dexter Warden kasua (The Case of Charles Dexter Ward), 1927-1928 artean H. P. Lovecraftek idatzitako kontakizun labur bat da. Lovercraften kontakizun nagusi eta ezagunetako bat da.
Argumentua
Charles Dexter Ward, familia on eta aberatseko senidea da. Kontakizunaren hasieran denbora luzez jasandako eromen eta aldaketa fisiologiko aldi baten ondorioz desagertu zela aipatzen da. Ward eromenara eraman zuten kausen istorioa Marinus Bicknell Willet doktorearen ikuspuntutik kontatzen da.
Kontakizunaren hasieran Ward gaztea Joseph Curwen zenaren ondorengoa zela aipatze da, nigromantzia asmoetarako alkimia rituak burutzen zituen pertsonaia bitxia. Wardek Curwenen ondorengotza topatu eta haren ikerketari berrekingo dio. Ezkutuko jakintzak eta adiskidetasun ilunen jabe egin zen bidaietatik itzultzean, Providence udalerrian berrezarri eta bere arbasoaren hilerria bilatuko du.
Azkenean, Warden eromenerako gainbeherari hasiera emango zaio, galbide fisiko nahiz psikikoa, honen ondorioan antzinako gauzekiko erakarpena, familiaren madarikazioa, erritual ilunak eta zientziak inoiz topatu beharko ez lituzkeen sekretu arkano aipaezinek bat egingo dute. Honela, Marinus doktorea benetako Charles Dexter Ward gazteak Curwen erail, berpiztu eta haren antz fisikoa aprobetxatuz ordezkatu zuela jabetzean kontakizuna inflexio puntu batera iritsiko da. Hortaz, helburu ilunetarako erabiltzeko asmoa zuen gatz magiko batzuekin esperimentuei berrekin zien. Ironikoki, Marinusek aztia bere gatzak erabiliz eta Yog-Sothoth izaki kosmikoari dei eginez garaituko du.
Zientzia Euskal Herrian
Zientzia Euskal Herrian, Europako gainontzeko herrialdetan bezala, estuki loturik egon da bere garapen historiko eta ekonomikoarekin.
Euskalerriaren Adiskideen Elkartea XVIII. mendean, Ilustrazio garaian sortu zen zientzia eta kultura erakundea izan zen, Xabier Munibe Peñafloridako kondeak eta Azkoitiko zalduntxoek eratu zutena. 1776. urtean Bergarako Errege Mintegia sortu zuten eta bertan ezarri ziren Euskal Herriko zientzia modernoaren oinarriak. Louis Proust kimikari frantsesa kontratatu zuten eta hark prestaturiko laborategi aurreratuan Elhuyar anaiek wolframioa aurkitu zuten 1783. urtean. XIX. mendean Anton Abadia esploratzaile, astronomo eta zientzilaria Frantziako Zientzia Akademiako lehendakaria izatera iritsi zen. Gaur egun ere badira zientzialari ezagunak Euskal Herrian, Pedro Miguel Etxenike, Jose Ramon Etxebarria edo Javier Armentia esate baterako.
Zientzia museoak ere ugari dira, Eureka! Zientzia Museoa, Abadia jauregia, Arabako Natura Zientzien museoa edota Iruñeko planetarioa adibidez. Zientzia ikerketak egiteko hainbat elkarte garrantzitsu ere badaude: Aranzadi Zientzia Elkartea, Elhuyar Fundazioa, DiPC, TECNALIA, Biodonostia eta NanoGUNE besteak beste.
Bizkaiko, Arabako, Gipuzkoako Teknologia Parkeak eta Garaia Berrikuntza Guneak osatzen dute Euskadiko Parke Teknologikoen Sarea.
Isolamendu bikaina
Isolamendu bikaina, (Splendid isolation, ingelesez) Britainiar Inperioak XIX. mendearen amaieran izan zuen kanpo politikari erreferentzia egiten dion izen bat da.
Doktrina honen arabera, Britainia Handiak, munduko edozein herrialderekin aliantza iraunkorrak ezartzea eragotzi behar zuen, bere interesak babesteko. Politika hau, Benjamin Disraeli eta Salisburyko Markesa bezalako lehen ministroek jarraitu zuten.
Isolamendurako joera hori 1822an hasi zen arren (Britainia Handiak Europar Akordioa edo Metternich sistema utzi zuenean), terminoak bereziki Lord Salisburyren gobernuen garaiari egiten dio erreferentzia, 1885 eta 1902 urteen arteko garaiari.
Uste denez, Erresuma Batuak, politika berekoi hau, bere nagusitasuna mantentzeko zituen zailtasunengatik jarraitu zuen. Izan ere, biztanleria hazkunde handia zuen herrialdea zen, lehengaien inportazioen mende zegoena, potentzia handi guztien artean armadarik txikiena zuena eta defendatu beharreko muga handienak zituena. Ondorioz, ezin zuen bere inguruko herrialdeetako bakar batekin ere konpromezurik hartu, bere biziraupena arriskuan bailegoke.
Politika hau, Frantziarekin Entente Cordialea sinatu zuenean hautsi zen, 1904 an.
Ciomăgești
Ciomăgești Errumaniako udalerri bat da, Argeș konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Campbeltown
Campbelltown (Ceann Loch Chille Chiarain, Cammeltoun) Eskoziako Argyll eta Bute eskualdeko udalerri bat da, 2011ko erroldaren arabera 4.852 biztanle ditu. Kintyre penintsulan dago.
Geografia
Kintyre penintsulako herri nagusia da, ekialdeko kostaldean dagoena. Campbeltown Loch-en ertzean dago eta Davaar uhartea dauka aurrean eta itsasbeheran oizen irits daiteke bertara.
Historia
Aurrehistoriatik populatua izan da eremu guzti hau. Clonmacnoiseko San Kiaran bertan bizi izan zen herria oraindik sortu gabe zegoela.
Hasiera batean Kinlochkilkerran izenarekin ezagutu zen, gaelerazko Ceann Loch Chille Chiarain izenaren anglizazioa da. Izenak "Ciaránen elizako aintziraren burua" esan nahi du. 1667an Archibald Campbell (Argylleko kondea) herriaz jabetu zenean izena aldatu zitzaion, Campbelltown ("Campbellen herria") bihurtuz.
Itsasontzigintzan, arrantzan eta whisky ekoizpenean oinarritu zuen ondoren bere ekonomia. Gaur egun Eskoziako whisky ekoizpenaren jtorrizko izendapena duten bost eskualdetako bat da Campbelltown single malts. 30 whiky distilategi izatera iritsi zen eta "whiskyaren mundu mailako hiriburua" ezizena eman zitzaion. Estatu Batuetako Depresio Handiaren garaian ezarritako alkoholaren debekuak galera handiak ekarri zizkion eta distilategi gehienek itxi beharra izan zuten. Gaur egun hiru distilategik baino ez diraute jardunean.
Nafarroako Ikurren Legea
24/2003 Foru Legea, baita Ikurren Legea deitua ere, 2003ko apirilaren 11an Nafarroako Foru Erkidegoan indarrean sartu zen foru lege bat da. Legearen sortzaileak eta onartzaileak diren espainiar alderdi nazionalistentzat erkidego horretako ikurrak erregulatzen dituen legea da, aldiz, euskal alderdi abertzaleentzat Ikurrinaren aurkako ad hoc edota espreski sortutako legea da. Azken hau baieztatzeko Iruñeko Sanferminen hasiera adierazten duen urteroko uztailaren 6ean UPNren agintaldian Udal plazako txupinazoan Ikurrinarekin inortxo ere ez sartzeko udaltzainek jartzen ziren oztopoak adibide gisa jarri ohi dituzte, aldiz munduko edozein herrialde edo txokotako banderekin doan edonorri oztoporik jartzen ez zaion bitartean.
Bitxikeria edo kontsaesan gisa, lege honen arabera, Nafarroa Garaiko udaletxe, nafar gobernu edo udal erakunde ofizial eta eraikin publikoetan Ikurrina zintzilikatzea legez kanpokoa da, eta isunarekin edo udal kargudunen kargu kentzearekin zigortzen da, baina ez die eragiten Nafarroa Behereko udaletxeei; hain zuzen, bertan Ikurrina zintzilikatzea guztiz arrunta, ohikoa eta egunerokoa da.
2017ko martxoaren 30ean Nafarroako Parlamentuak bozketa bidez Ikurren Legea indargabetu zuen: Geroa Bai, Euskal Herria Bildu, Ahal Dugu eta Nafarroako Ezker Batuaren aldeko bozkekin eta Nafar Herriaren Batasuna, Nafarroako Alderdi Sozialista eta Nafarroako Alderdi Popularraren aurkakoekin.
1986ko Ikurren Legea
1986ean lehenbiziko Ikurren Legea onartu zen, hartan jada 1982ko Nafarroako Foru Hobekuntzan zehaztuak zeuden Nafarroako Foru Erkidegoko ikurrak Nafarroako armarria, Nafarroako bandera eta Nafarroako ereserkia zirela ezarri zen, baina garai hartan eta Espainiako trantsizio garaitik ikur horiez gain Ikurrina ere heuren balkoietan zintzilikatzen zuten nafar udaletxeak ere bazeuden.
1993ko Ikurren Legea: Ikurrinaren aurkako legea
Hori ikusirik eta Ikurrina jartzen zuten udaletxeek zeuden lege hutsuneez baliatu ez zitezen, 2003an Nafarroako Parlamentuan UPN alderdiak Nafarroako Ikurren Lege berria porposamena aurkeztu eta 2003ko apirilaren 4ean gehiengoa zuten UPN, PSN eta CDN alderdien aldeko bozkekin onartu zen. Lege berri horrek berariaz debekatzen du ikurrina erakunde publikoetan agertzea (Iñigo Zabalza Landa abokatuaren ustez, ad hoc lege bat da, nabarrismo ofizialak onartzen ez dituen ikurrei atxikipena agertzearen aurkakoa ), erakunde horiek Euskal Autonomia Erkidegokoak ez baizik Nafarroakoak direla argudiatuz. Horrek Nafarroan protesta ugari eragin ditu, legearen onartzaileak entzungogor eginez.
Frankismoaren ikurren eta monumentuekiko epelkeria
Bestalde, 1993ko Ikurren Lege honen arabera Nafarroako Foru Erkidegoan urte beteko epearen barnean frankismoaren ikur eta monumentuak desagertarazi behar zirela ere bazioen, baina neurri hau Ikurrinaren aurkakoa ez bezala, ez zen inoiz serioski bete izan, horren adibide garbia, Iruñea hirian dauden Eroritakoen monumentua, Rodeznoko Kondearen plaza edota Imaz Anaiak kalea, biak ere frankisten omenez izena daramaten monumentua eta kalea. Frankismoaren eraikin edo monumentuak monumentu edo eraikin historiko-artistikoen gisa zerrendatuak edota izendatuak baleudeke, legeak haien izenak ordezkatuak izatera derrigortzen zuen, eta haien mantentzearen ardura Vianako Printzea Erakundearen esku egotera pasatu beharko litzateke.
Bois de Boulogne
846 hektarea inguru ditu eta hiriburuaren "birika berde"tzat hartzen da. New Yorkeko Central Park baino 2,5 aldiz handiagoa et Londresko Hyde Park baino 3,5 aldiz handiagoa, Madrilgo Casa de Campo baino 0,5 txikiagoa da. Egungo Bois de Boulogne, antzinako Rouvray basoaren kokalekuan dago.
Basoaren erdigunean Bagatelle parkea eta Pré-Catelan lorategia daude. Iparraldean Jardin d'acclimatation atrakzio parkea dago. Hego-ekialdean Serres d'Auteuil lorategia dago.
Nafarroako Ikurren Legea
2015eko nafar alderdi abertzaleen gailentzea: Ikurren Legearen aldatzea
2015eko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeek Nafarroako Foru Erkidegoan egoera guztiz irauli zuten, Geroa Bai, EH Bildu, Ahal Dugu eta Nafarroako Ezker Batuak bat egin eta eta UPN alderdia Nafarroako Gobernua, Iruñeko Udala eta nafar udal askoetatik kaleratuz gain ordurarte 20 urte baino gehiagoz ia etengabean agintean egon zen eskuindar erregimen kontserbadoreari amaiera eman zioten. Ondorioz, Uxue Barkos eta Joseba Asiron abertzaleak Nafarroako Gobernuko lehendakaria eta Iruñeko alkate bilakatu ziren.
Bois de Boulogne
Bois de Boulogne ezaguna da gaueko prostituzio gunea delako, batez ere transexualena.
Nafarroako Ikurren Legea
2015eko nafar alderdi abertzaleen gailentzea: Ikurren Legearen aldatzea
2016ko martxoaren 1ean Nafarroako Parlamentuan gehiengoa zuten Geroa Bai, EH Bildu, Ahal Dugu eta Nafarroako Ezker Batuaren aldeko bozkekin eta UPN, PSN eta Nafarroako Alderdi Popularraren aurkako bozkekin 2003ko Sinboloen Legea bertan behera uzteko eskaera onartu zuten, bai eta aniztasuna eta bizikidetza aintzat hartuko dituen Sinboloen Lege berria adostea ere.
Bois de Boulogne
Historia
Bois de Boulogne, Rouvray basoaren hondarrak dira berez (forêt de Rouvray). Rouvray hitzak harizti esan nahi du (frantsesez chêne rouvre, haritz kandugabe), lehen aldiz 717an aipatua Compiègneko kartan. Lur hauek Txilderik II.a eskaini zizkion Saint-Deniseko abade boteretsuari. Filipe Augustok basoaren gehiengoa berrerosi zuen, erregeren ehizalekua sortzeko. 1256an, Luis IX.aren arreba Elisabetek Longchamp errege abadia sortu zuen bertan.
Basoaren izena Boulogne-sur-Mer herritik datorkio, Filipe IV.a Ederrak (Filipe I.a Nafarroakoak) bertara erromesaldi bat egin baitzuen.
Nafarroako Ikurren Legea
2015eko nafar alderdi abertzaleen gailentzea: Ikurren Legearen aldatzea
Nafarroako Gobernua babesten duten lau alderdiek ez dute zehaztu noizko izanen litzatekeen prest legea aldatzeko proposamena, baina, EH Bilduk urte hartako uda baino lehen nahiko lukeela adierazi zuen.
Bois de Boulogne
Historia
Ehun Urteko Gerran, basoa bidelapurren ezkutaleku bihurtu zen eta, horregatik, Borgoinako dukeen tropek zati bat erre zuten. Luis XI.aren garaian, basoberritu zen eta bi bide berri ireki.
Nafarroako Ikurren Legea
Ikurren Legearen indargabetzea
2017ko martxoaren 30ean Nafarroako Parlamentuak bozketa bidez Ikurren Legea indargabetu zuen: Geroa Bai, Euskal Herria Bildu, Ahal Dugu eta Nafarroako Ezker Batuaren aldeko bozkekin eta Nafar Herriaren Batasuna, Nafarroako Alderdi Sozialista eta Nafarroako Alderdi Popularraren aurkakoekin.
Bois de Boulogne
Historia
Frantzisko I.ak Madril jauregia bertan eraiki zuenean (1528an hasia), basoa festaleku bihurtu zen. Henrike II.ak eta Henrike III.ak ehizalekua horma batez itxiarazi zuten, bertara sartzeko zortzi aterekin. Henrike IV.ak (Henrike III.a Nafarroakoak) 15.000 masusta arbola landatu zituen, zeta industria bultzatzeko asmoz.
Napoleon III.ak basoa parke bihurtu zuen 1852an. Hasieran, Jacques Hittorff arkitektoa izan zen lanen arduradun Louis-Sulpice Varé paisajistarekin batera (lorategiak, bideak eta aintzirak). Enperadoreak ibai bat sortzeko asmoa zuen, Hyde Parkeko Serpentine bezala. Lanak hasi zirenean orea, Haussmann baroia nibelazio hutsegite batez ohartu zen, goialde osoa hustu eta behealdea urez estaliko zuena. Arazoa konpontzeko, bi aintzirak bi maila desberdinetan ipini zituzten, eta goikoa behekoan hustuko zen ur-jauzi baten bidez. Varé paisajista kaleratu egin zuten, proiektuan 6 metroko desnibela ahaztu baitzuen, eta Jean-Charles Alphand ingeniariak ordezkatu zuen (Monceau parkea, Montsouris parkea, Bois de Vincennes), Jean-Pierre Barillet-Deschamps paisajistarekin batera (Buttes-Chaumont parkea). 1855 eta 1858 artean, Longchamp hipodromoa eraiki zen izen bereko zabaldian.
1870ean Paris setiatu zutean, prusiar artilleriak basoa larriki kaltetu zuen, frantziar artilleriak bateria bat zuelako Mortemart muinoan.
1929an, basoa Parisekin administratiboki bateratu zen, ofizialki 16. barrutiari atxikia.
Ur sarea
Basoak aintzira kopuru handi xamarra du, guztiak artifizialak eta Senako urez honituak:
Gainera, hainbat errekek igarotzen dute basoa, hauek artifizialak ere bai:
Halstenbek
Halstenbek Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Villalgordo del Júcar
Villalgordo del Júcar Albaceteko udalerria da, La Mancha del Júcar-Centro eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.294 biztanle zituen.
Moravičany
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1244 urtean egin zen.
Dohis
Dohis Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 55 etxebizitza zeuden, 44 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 55etxeak ziren. 44 etxebizitza nagusietatik 36 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 7 etxek hitu gela zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 36 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 52 ziren, horien artean 33 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 33 pertsona aktiboetatik 30 lanean zeuden (14 gizon eta 16 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Dohis udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 329 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Prozesu Autonomikoaren Harmonizazioko Lege Organikoa
Prozesu Autonomikoaren Harmonizazioko Lege Organikoa (Ley Orgánica de Armonización del Proceso Autonómico edo LOAPA) Espainiako Gorteek, PSOE eta UCDk izenpetutako itun baten ondorioz, 1982ko uztailaren 30ean onetsi zuen lege organiko bat izan zen.
Historia
Otsailaren 23ko estatu-kolpearen ondorioz Eduardo García de Enterría legegileak sortutako ideia dela esan ohi bada ere, 1981eko otsailaren 18an Leopoldo Calvo-Sotelok kargua hartzekoan egin zuen hitzaldian zirriborroa ikus zitekeen.
Calvo-Sotelo k bere Memoria viva de la Transición liburuan dioenez (1990):
Beste hainbat disposizioren artean, konpetentzien transferentzia aurreikusi zuen eta progresiboki egingo zen, autonomia erkidego bakoitzaren gaitasunaren arabera.
1983ko abuztuaren 13an, Espainiako Konstituzio Auzitegiak legearen izaera organiko eta harmonizatzailea ukatu zuen, legearen 38 artikulutik 14 inkonstituzionalak zirela deklaratuz. Geratu zenarekin, urriaren 14an, 12/1983 legea onartu zen, aurreko kutsu horiek ezabatuta zeudelarik.
Wheelersburg (Ohio)
Wheelersburg Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Scioto konderrian kokatuta dago, Ohio estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mus mattheyi
Mus mattheyi Mus generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Zubi-branka
Zubi-branka eraikuntza babesle bat da, zubien harroinean eraikia, ur-lasterraren indarra hautsi eta bi aldeetara banatzeko. Gainera, beste funtzio batzuk ere ditu: harroinen higadura gutxitu, urak daramatzan hondakinetatik babestu (batez ere uraldian) eta zubiaren pisua zimenduetan banatu.
Zubi-brankak puntadunak izaten dira, ur-lasterra bideratzeko eta hondakinak banatzeko, batez ere ibaian gora. Batzuetan ibaian behera izaren dira, puntadunak edo beste itxura batekoak (biribilduak, kamutsak...). Herrialde hotzetan non izotza izan ohi den, harroinen aurrean zurezko zubi-brankak ipintzen dira, izotz-hausle izenekoak.
Muiris Ó Súilleabháin
Muiris Ó Súilleabháin (bere izena Maurice O'Sullivan bezala ingeleratua izan zen), (1904ko otsailaren 19a - 1950eko ekainaren 25a), Irlandako mendebaldeko kostaldean dauden Blasket uharteetako bere umearo eta gaztaroko oroitzapenengatik ospetsu bilakatu zen.
1933an lehenbizi irlanderaz idatzita eta gero ingelerara itzulitako Fiche Bliain ag Fás (Hogei Urtez Hazitzen) liburua argitaratu zuen. Idazlearen sorlekua zen Blasket uharteetako Great Blasket Island uhartea aintzineko irlandera eta kultura gorde ahal zituen Irlandako azken eremuetako bat izan zen, uharte honek bertan bizi izan ziren usadio zaharreko kontalari eta kontakizunak bilatu nahi dituzten ikerlarientzat garrantzi handia du. George Derwent Thomson izeneko hizkuntzalari eta grekerazko irakaslea uharte hartara irlandera entzun eta ikastera joana zen eta Ó Súilleabháinek bere oroipenak idatz zitzan gonbentzitu zuen. Thomsonek oroitzapen hauek bateratu eta argitaratu egin zituen, Moya Llewelyn Daviesen laguntzaz ingelerara ere itzuli zituelarik.
Kritikariek Fiche Bliain ag Fás idazlana sekulako irrikaz hartu zuten, E.M. Forster barne, adikorra izan zen lan honek denborak erabiltzeko erarekin (Forster berak deskribatzen duen moduan liburua "Neolitiko" kulturaren biziraupen bat da). Honelako moduko interesak aintzineko irlanderaren sentipen erromantiko bat piztuarazi zuen, une horretan Ó Súilleabháinek bere bigarren liburua argitaratzen saiatu zen, Fiche Bliain faoi Bhláth (Hogei Urtez Loratzen), honek jendearengan interes txikiagoa piztu zuen, kontakizuna zohikatzezko su eta emakume pipa erretzaile jakintsuekin hastapen erromantikoegi bat hasten baitu.
Eoropie
, 'Eòrapaidh', Eskoziako Lewis uhartean dagoen udalerri bat da, Kanpoko Hebridetan. Uhartean iparraldeena dagoen herria da.
Paraluteres prionurus
Paraluteres prionurus Paraluteres generoko animalia da. Arrainen barruko Monacanthidae familian sailkatzen da.
Lokomotor
Lokomotorra edo tren-makina tren baten mugimenduaren erantzulea den atala da, trena bera mugitzeko ezinbestekoa. Izena latinezko loco (lekua) eta motivus (mugimendua) hitzetatik dator.
Lehen lokomotorra Richard Tremithickek asmatu zuen 1804an, George Stephensonen makina baino 21 urte lehenago. Garai horretatik XX. menderen erdialderaino lokomotorrak baporezkoak izan ziren. Tremithicken makinak, hala ere, ez zuen espero zen emaitza eman, pisutsuegia zelako burdin urtuz eginiko bideetarako. 1825 arte, lurrunezko lokomotorren erabilera ikatz meategietara mugatuta zegoen.
Lokomotor haietako batzuek ez zuten trenbiderik behar, bide eta errepideetatik ibil zitezkeen eta lokomobil izena hartzen zuten. Haien erabilera nagusia trenbideen eraikuntza eta mantenua zen, hala nola makinaria pisutsua mugitzea.
1825an George Stephensonek lehen lokomotorra egin zuen, Locomotion izenekoa. Urte horretan ireki zen Stockton-Darlington burdindidea, kargak eramateko gaitasuna izan zuen lehen zerbitzu publikoa. Bidaiariak garraiatzeko trenek, hala ere, zaldiak erabiltzen zituzten mugitzeko. Bidaiarien lehen zerbitzu erregularra Canterbury-Wishtable trenbidea izan zen. Lehen burdinbide modernoa Manchester-Liverpool trenbidea izan zen, 1830an irekia. Hiru bide hauek George Stephensonek asmatutako lokomotorrak erabiltzen zituzten.
XIX. mendearen bukaeran lokomotorra elektrikoa asmatu zen, baina teknologiaren garapen urriak eta instalazio kostuek zaildu egin zuen honen ezarpena. Suitzan portuak igotzeko erabiltzen ziren, kostua handia izanik ere modu bakarra zelako hainbat aldapa igotzeko.
1950eko hamarkadan diesel lokomotorra asmatu zen, teknologia horrek garapen nahikoa zuelako jada motor handiak egin ahal izateko.
Lurrunezko tren-makina
Lurrunezko tren-makina ur-lurrunaren indarrarekin bultzatutako tren-makina da. Ibilgailu hau trenbidetako garraiabide nagusia izan zen XX. mende erdialdea arte, hemendik aurrera diesel tren-makinengatik eta tren-makina elektrikoengatik ordezkatuak izan ziren.
Lehen burdinbideetan orgak errail gainean bultzatzeko zaldi taldeak erabiltzen ziren. Lurrun-makinak garatu zirenean, trenbideetan aplika zitekeela pentsatu zen. Lehen saiakerak Britainia Handian izan ziren; horrela Richard Trevithickek tren-makina bat eraiki zuen 1804ean. Lehen saiakera hauen emaitza 1829an heldu zen, George Stephensonen Rocket tren-makina hain zuzen ere. Hau geroago etorri ziren tren-makinen prototipotzat hartu zen. Gehienetan Stephensonen Rocket lehen tren-makinatzat hartzen da, baina benetan lehena Richard Trevithickek 25 urte lehenago eraiki zuena izan zen, hala ere ez zuen arrakastarik izan. George Stephenson-ek, eta beste ingeniari batzuk, lehenago ere tren-makinak eraiki zituzten, baina Rocket-en arrakastaren arrazoia erabiltzen zituen berrikuntza modernoak izan ziren. Une honetatik aurrera etorri ziren lurrunezko tren-makinetan ere berrikuntza horiek sartu zituzten. Hauen adibide bat hodi anitzeko galdara zen, errekuntzatik sortutako gasen beroa transmititzeko askoz eraginkorragoa zen. Ordurarteko galdaratan urez inguratutako hodi bakar bat erabiltzen zen. Gainera, ihes-lurrunerako tobera bat erabiltzen zen, bide batez sua bizitzeko ere balio zuena.
Lurrunezko tren-makinak galdara horizontal zilindriko bat erabiltzen du etxea atzealdean duela, zati bat kabina barruan duelarik, horrela gidatzaileak eguraldi txarretik babesten ditu. Etxea erregaia erretzen den lekua da. Lau hormaz eta zeru deritzon sabai batez osatuta dago. Oinarrian parrila dago, erregaia jartzen den tokia, eta honen azpian errautsa jasotzeko kutxa edo hautsontzi bat eta errekuntzarako airea sar dadin balio duen aho bat daude. Etxean sortzen den kea galdaran luzeran kokatuta dauden eta urez inguraturik dauden hodi batzuetatik irteten da, era honetan hodi inguruko ura berotzen delarik. Hodi multzo honi hodi-sorta deitzen zaio, hodiek diametro ezberdinak dituztelarik. Diametro handia duten hodiek barruan beste hodi estu batzuk dituzte, hauen barruan lurruna igarotzen da berriz berotu dadin eta tren-makinaren potentzia handitu dezan. Galdara aurrealdean kearen kutxa dago, hodi-sortako hodietatik igarotakoa bertan gelditzen da goialdetik nabarmentzen den tximiniatik irten aurretik. Lurruna galdararen alde garaienean batzen da, edo ur mailaren gainetik dagoen hodi zulatu batetik, edo domo batetik (goi aldean kokatutako kupula). Lurruna balbula erreguladore batetik irteten da.
Brokatu
Brokatua (broccato) luxuzko oihala da, zetaz eta bilbe ezberdinez (askotan urrezkoak edo zilarrezkoak) egina. Bilbeei esker brodatuta dagoenaren itxura du.
Moravice (Opava barrutia)
Moravice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 224 biztanle ditu eta 11,09 kilometro koadroko azalera. Opava barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1374 urtean egin zen.
Stroești
Stroești Errumaniako udalerri bat da, Vâlcea konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Hyloscirtus chlorosteus
Hyloscirtus chlorosteus Hyloscirtus generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Fivepenny
, 'Na Còig Peighinnean', Eskoziako Lewis uhartean dagoen udalerri bat da, Kanpoko Hebridetan.
Balitora vanlongi
Balitora vanlongi Balitora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balitoridae familian.
Archie Moore
Archibald Lee Wright, Archie Moore izenaz ezaguna, (Benoit, 1916ko abenduaren 13a — San Diego, 1998ko abenduaren 9a) estatubatuar boxeolaria izan zen. Oro har, 131 K.O.rekin irabazitako borroken errekorraren jabe izateaz ezagutzen dute.
Bere ibilbide luzean pisu erdiastuneko txapeldun eztabaidaezina izan zen eta horri esker boxeoko hiru izarren kontra borrokatu zuen boxeolari bakar bilakatu zen: pisu astuneko munduko txapeldunak izan ziren Rocky Marciano (1952-1956), Floyd Patterson (1956-1962) eta Muhammad Ali (hiru aldiz pisu astuneko txapeldun lineala).
Wilhelm Voigt
Biografia
Wilhelm Voigt Tilsiten jaio zen, familia apal batean. Jaio zen garaian, aitak, zapataria bera ere, ilusioz jarraitzen zituen erregimen feudalari amaiera eman eta Alemaniako 38 estatu txikiak bakar batean bilduko zituzten gertaera iraultzaileak. Baliabiderik ez izan arren, Wilhelm oinarrizko eskolara joan zen: 1717tik Tilsiten derrigorrezko eskola zen nagusi. Oinarrizko hiru urteak egin zituen, eta gero Realschuleko gradu batzuk. Amaitu gabe, bere aitarekin zapatari lanetan ere trebatu zen.
Haurtzaroa eta gaztaroa erabateko pobrezian igaro zituen. Beste leku batzuetan zortea probatzera eta beste maisu batzuengandik ikastera irtetea erabakitzen zuenean ere ez zuen zorte izan. Atxilotu zuten lehen aldia gosea baretzeko kalean eskean ibiltzeagatik izan zen. Azkenean, Berlinen, gaizki ordaindutako enplegu bat lortu zuen. Orduan, bere finantzak pixka bat hobetzeko iruzur bat egiteko tentazioan erori zen: posta-igorpen baten ordainsaria faltsutu zuen, nominalki thaler baten truke, ezkerraldean 2 bat erantsiz eta 21 bihurtu zuen. Deskubritu egin zuten, eta lehenago eskean atxilotu zutenez, epaileak delitugintzan berrerortzea bezala kalifikatu zuen, eta 12 urteko espetxe zigorrera kondenatu egin zuen nahiz eta delitua hain larria ez izan.
Espetxealdiaren baldintzak benetan ankerrak izan ziren, zigor gogorrekin, elikadura txarrarekin, lanaldi luze behartuekin, presoen artean hitz egiteko debekuarekin eta kanpoarekiko inkomunikazioarekin. Hala eta guztiz ere, Voigtek pazientzia izan zuen, arduraz lan egin zuen eta esaneko samarra izan zen. Hala ere, zigorra erabat bete ondoren aske geratu zenean, Kallembergek, espetxeko kide ohietako batek, beste legez kanpoko plan bat proposatu zion berehala. Voigtek hasieran uko egin zion, bere bizitza askatasunean berriro hasteko asmoa baitzuen, baina azkenean, goseak eta lanerako aukerarik ezak estututa, baiezkoa eman zion Kallembergek behin eta berriz eskatu ziolako. Biak Wongrowitzera joan ziren eta han justizia-auzitegien kutxari lapurreta bat egiten saiatu ziren. Jendarmeek berehala aurkitzen zituzten, eta Voigtek plan osoa aitortu zuen, bere aitorpena aringarria izango zelakoan, eta horrela zigor txikiagoa jasoko zuela, batez ere inori kalterik egin ez ziolako. Hala ere, berriro ere justiziak aldez aurretik zigortu izanak bere aurka jokatu zuen, eta 1891ko otsailaren 12an Gnieznoko epaile batek beste 15 urteko espetxealdira kondenatu zuen.
1906ko otsailaren 12an amaitu zen bigarren zigor hori, neurriz kanpokoa hura ere. Nahiko zahartuta eta mende laurdeneko espetxealdiko esperientzia dramatikoak bizkarrean hartuta, hala ere, bere bizitza modu duinean bideratzeko itxaropenari eutsi zion. Espetxeko apaizak Wismarren zapatari gisa lan bat lortzen lagundu zion. Enplegu horretan mantendu egin zen 1906ko otsailaren 23tik maiatzaren 21era arte; orduan, prusiar poliziak espresidiarioen gaineko prebentzio-kontrola jasan behar izan zuen. Poliziaren bulegora joateko deitu zioten eta, galdeketa baten ondoren, «Pertsona arriskutsua moraltasunerako eta segurtasun publikorako» izendatu zuten. Horrela katalogatuta, Mecklenburgetik botatu zuten eta, berriro lanik gabe, etxez aldatu behar izan zuen. Prusiako muga zeharkatzeko pasaportea behar zuen eta hori ez zioten ematen. Maiatza eta urria bitartean 30 hiri ingurutan kokatzen saiatu zen, baina ez zuten inon onartzen. Azkenean Hanburgon eman zuen izena, baina Berlinen geratu zen ezkutuan.
Köpenickiade
Izen horrekin ezagutzen da orduan antolatu zuen erasoa. 1906ko urrian, Wilhelm Voigt nahiko egoera miserablean bizi zen bere arreba eta koinatuarekin batera Neuköllnen, Berlindik gertu. Lanik gabe zegoen. Egun batean, baina, bururatu zitzaion erabilitako uniforme militar bat eta bigarren eskuko arropa erostea. Uniformea ez zen berdina, baina armadako kapitain baten uniformearekin antz handia zuen. Weddingen, Voigtek bere kuartelera zihoazen soldadu talde batekin topo egin zuen eta, orduan, bere aukera ikusi zuen: «Soldaduei jakinarazi nien ez zutela kuarteletara joan behar, baizik eta goragoko aginduen bidez nire agindupeko beste zerbitzu batera bideratuko zirela». Soldaduek, ezagutzen ez zuten arren, galderarik egin gabe bete zituzten aginduak. Gizon horiek Köpenickera eraman eta garagardo batera hartzera gonbidatu zituen, agindu berrien zain utziz. Posta eta telegrafo bulegoan Berlinekiko komunikazioak erabat debekatu zituen; telefonistek ere, uniforme faltsuarekin txundituta  eragozpenik gabe obeditu zuten. Ondoren, tropa buru zuela, udaletxea hartu zuen, eta, leialtasunik eza egotzita, Georg Langerhans alkatea atxilotu zuen. Jarraian, hiriaren diru-funtsez jabetu zen, garai hartan ia 4.000 markoko zifrara iristen baitziren, egungo erosketa-balioan 20.000 euro inguru. Dirua bere eskuetan zuela, alkatea, bere tropak zainduta, preso Berlinera bidali zuen. Bitartean Voigtek ihes egin zuen. Voigt ikusi zuten azken aldiz taberna batean edaten izan zen; ondoren Köpenicketik desagertu zen arrastorik utzi gabe.
Alkatea eta bere emaztea Berlingo Guardia Berriaren eraikinera iritsi zirenean, guardiako ofizialaren harridura eragin zuen haren etorrerak, eta berehala galdetu zion telefonoz komandantziari. Engainua agerian geratu zen, ez baitzegoen atxilotzeko agindu baten antzekorik, ez kapitain hori ezagutzen zuenik, eta, beraz, berehala ondorioztatu zen Voigt inpostore bat zela. Berehala sari handi bat ezarri zen iruzurgilea harrapatzeagatik.
Hasiera-hasieratik, prentsak, erasotzailea kondenatu beharrean, Hauptmann von Köpenick goretsi zuen, eta ofizial faltsu horren jenialtasuna nabarmendu zuen, estatuko administrazioari iseka egitea lortu baitzuen. Eta ez prentsa bakarrik: Voigtek ere azkar gozatu zuen iritzi publikoaren sinpatiaz.
Voigt aurkitzeko hainbat saiakera arrakastarik gabe egin ondoren, poliziak, azkenik, salatari bati esker, aurkitzea lortu zuen. Urriaren 26an atxilotu zuten azkenean. Hala ere, berehala, bere askatasunaren herri-eskakizuna zabaldu zen. Berlingo II. Errege Auzitegiak, 1906ko abenduaren 1ean, lau urteko kartzela-zigorra ezarri zion, baina iritzi publikoaren presioa hain indartsua izan zen, ezen Kaiserrek indultua eman behar izan baitzion zigorraren erdia bete baino lehen. Voigtek 1908ko abuztuaren 16an bere askatasuna berreskuratu zuen. Askatu ondoren, Hauptmann von Köpenickek, alde guztietan, heroi herrikoi eta errepublikarraren eskakizun gisa hartu zuen bere burua. Ekitaldi publiko jendetsuetan, bere historia kontatzen zuen eta, aldi berean, pobreen mesedean, postalak saltzen zituen.
Haren irudia, jakina, deserosoa zen agintarientzat, eta behin eta berriz saiatu ziren berataz libratzen. Poliziak aurkezpen publikoak debekatu zituen eta berriro erabili zen preso ohien zaintza polizialaren legea hainbat lekutatik kanporatzeko. Hala ere, iristen zen leku guztietara, herriak pozaren pozez hartzen zuen. Hala gertatu zen Leipzig, Kiel, Duisburg, Lindau eta atzerriko herrialde batzuetan, hala nola Holandan eta Frantzian.
1910ean, azkenean, Luxenburgoko pasaporte bat jaso zuen, eta han bizitzera joan zen hil zen arte. Azken urteetan, jendaurrean egindako aurkezpenetatik urrun, zapatari edo, batzuetan, zerbitzari gisa lan egin zuen. 73 urte bete eta hilabete gutxira, biriketako gaixotasun baten ondorioz hil zen. Bere hilobia Luxenburgoko Liebfrauenfriedhofen dago eta haren hilobia hiriko administrazioaren ardurapean dago. Europako Parlamentuko diputatu-talde baten ekimenez, «Hauptmann von Köpenick» inskripzioa duen hilarri bat dauka orain.
Voigt kulturan
Gertaera oso aipatua eta hedatua izan zen garai hartako hedabideetan, baina, gainera, bereziki ezaguna egin zen, hogeita bost urte geroago, Carl Zuckmayerren  Der Hauptmann von Köpenick lan dramatiko arrakastatsuagatik; lan hori 1931n estreinatu zen Berlin hiriko Deutsches Theaterren. Gai berari buruzko hamar egokitzapen zinematografiko baino gehiago ere badaude.
Horsiese II.a
Horsiese II.a Amonen Apaiz Goren izan zen Tebasen, K.a. 835etik K.a. 800 arte, Antzinako Egiptoko XXII. dinastiaren garaian.
Lamiarrieta jauregia
Lamiarrieta jauregia edo Etxeberria eraikuntza barrokoa da, Baztango Lamiarrieta alderdian dagoena, Nafarroa Garaian. Bozate eta Arizkun arteko bidegurutzean dago, Urtsua jauregitik hurbil.
Horsiese II.a
...du/aut... Amonen Apaiz Gorenaren ustezko semea eta Amonen Apaiz Goren eta faraoia izan zen Horsiese I.aren biloba zen.
Azordoiaga ibaia
Azordoiaga ibaia Alonsotegin dagoen ibaia da. Ganekogorta mendiaren magalean jaio egiten da eta Kadagua ibaian sartzen da Alonsotegin bertan, Azordoiaga auzotik pasa eta gero.
Inguru naturala
Alonsotegiko udalak, erreka ubidetzea erabaki zuen, eta horretarako osasun zentroa 50 metro mugitu eta aparkaleku berri bat eraiki zuten Errotan.
Horsiese II.a
Amonen Apaiz Goren bezala, bere aurrekoa, Osorkon II.a izan zen, eta, bere ondorengoa, Takelot.
Lamiarrieta jauregia
Eraikina
Bloke horizontal bakarreko eraikina da, 30 metro luze eta 15 metro zabal. Pareta zarpiatuak ditu, harlanduak baoetan eta kantoietan, eta lau isurkiko teilatua. Fatxadan arkupe bat dago, zirkuluerdiko zazpi arkuren bidez irekia, eta goiko bi solairuetan beste horrenbeste bao (leihoak eta irtengune gabeko balkoiak, erritmikoki banatuak); sabaian hiru txapitula daude. Armarriak Done Jakueren gurutzea dauka, Juan Tomas Goienetxe ordena horretako kidea izan baitzen.
Horsiese II.a
Takelot II.a eta Sheshonq III.aren garaikidea zen.
Lamiarrieta jauregia
Historia
Juan Tomas Goienetxek eraikiarazi zuen 1712-1713 bitartean. Ordokiko Goienetxean 1681ean jaioa, Juan Tomas Goienetxe oso gazterik kokatu zen Madrilen, Juan Goienetxe Gaston osabaren babesean. Gortean Ogasuneko kontulari nagusia eta Mariana Neoburgekoa erreginaren diruzaina izan zen. Aita hil zitzaiolarik, Ordokiko Goienetxea jaso, eta “cabo de armeria” izeneko mailara goratzea lortu zuen; jauregi hori desagerturik dago gaur egun. Etxeberria egiteko Joan Urrutia hargina eta Joan Antonio San Juan lan-maisua hartu zituen. Ondorengo mendeetan Ubillos familiaren eta Erreparadoreen jabetza izan ondoren, jesuiten esku geratu zen.
Mus mayori
Mus mayori Mus generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Morávka
Morávka Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.184 biztanle ditu eta 87,35 kilometro koadroko azalera. Frýdek-Místekeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1379 urtean egin zen.
Coalville (Iowa)
Coalville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Webster konderrian dago, Iowa estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.