cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sécheval
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Léger-du-Bois
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 312 etxebizitza zeuden, 228 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 49 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 303 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 228 etxebizitza nagusietatik 189 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 70 etxek lau zituzten eta 104 etxek bost zituzten. 186 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 96 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 96 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Sécheval
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saint-Léger-du-Bois
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 330 ziren, horien artean 222 aktiboak ziren eta 108 inaktiboak ziren. 222 pertsona aktiboetatik 199 lanean zeuden (118 gizon eta 81 emakume) eta 23 langabezian zeuden (11 gizon eta 12 emakume). 108 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Sécheval
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 319 ziren, horien artean 222 aktiboak ziren eta 97 inaktiboak ziren. 222 pertsona aktiboetatik 207 lanean zeuden (115 gizon eta 92 emakume) eta 15 langabezian zeuden (6 gizon eta 9 emakume). 97 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 47 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Léger-du-Bois
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 iturginak eta 3 jatetxeak.
Sécheval
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Sécheval udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Stepa Stepanović
Stepan "Stepa" Stepanović (serbieraz: Степан Степа Степановић ) serbo-otomandar gerran, serbo-bulgariar gerra n, Balkanetako gerre tan eta Lehen Mundu Gerra n parte hartu zuen serbiar militar bat izan zen. 1874an Serbiako Armada n sartu zen eta 1876an suzko bataioa izan zuen otomandar rekin. Mailatik gora egin zuen eta 1885. urtean Bulgaria rekiko gatazkan parte hartu zuen. 1908ko apirilean Defentsa ministro kargua hartu zuen eta, horregatik, zenbait erreforma aplikatu zituen Indar Armatu etan.
Stepanović-ek Balkanetako gerretan izan zuen komando operatiboa eta Serbiako 2. Armadaren agindupean izan zuen Lehen Mundu Gerran. Cer-ko guduaren ondoren, Bigarren Mailako Landa-Mariskala ra igo zen.
Sécheval
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Stepa Stepanović
Haurtzaroa eta hezkuntza
Etxeko lanek Stepanen amari denbora gutxi uzten zioten mutila zaintzeko, beraz, aitaren amonarekin hazi zen. Lehen hezkuntza ra joan aurretik, abeltzain lanetan ari zen jada, eta horrek zezen batekin istripu larria ekarri zuen. Stepanović-ek hiru urte egin zituen oinarrizko hezkuntza Kumodraz-en eta gero bigarren hezkuntza ra joan zen Miša kapitaina ren jauregi an kokatutako gimnasio batean, Belgradon. Ikasketak ordaintzeko, hiriburuko familia dirudunen etxeetan zerbitzatu behar izan zuen. Belgraden egin zituen kurtso guztietan nota onak lortu zituen.1874ko irailean, Stepanović hiriburuan kokatutako hamaikagarren mailako artilleria eskolan matrikulatu zen, batxilergo ko seigarren mailan ibili beharrean. Aurreko bost urteak gimnasioan egin izanari esker, ez zuen sartzeko probarik egin behar izan. Bere klaseak hogeita bederatzi ikasle zituen, akademiako kadeteak.
Garai hartan artilleria eskolak enfasi handia jarri zuen gai tekniko etan, matematika barne, Stepanović ez zen trebea. Hizkuntz etan ere ez zen trebea, errusiera eta frantsesa irakurtzen zituen arren. 1875-78ko Herzegovinako altxamendua hasi ondoren, Serbiako Printzerria Otomandar Inperioa ri aurre egiteko prestatu zen, eta artilleria eskolak prestakuntza-ikastaro berri bat ezarri zuen. 1875eko irailean, Stepanović eta bere lagunei kaporal maila eman zieten. Dagokion azterketa gainditu ondoren, sarjentu mailara igo zen 1876ko maiatzean. Urte bereko ekainean, serbo-otomandar gerra piztu zen, non inperioaren indar gehiena Kosovo ko albaniarrak ziren. Stepanović eta bere klase osoa lehen sarjentuetara igo eta frontera bidali zituzten.
Serbo-Otomandar gerrak
Stepanović 1876ko maiatzaren 14 an iritsi zen Kragujevac-era. Han Šumadija Dibisioaren egoitzan eguneko ofizial izendatu zuten, Ljubomir Uzun-Mirković koronelak aginduta, eta haren aginduetara geratu zen Stepanović. Zatiketak Moraviako Armadaren muina osatzen zuen, baina serbiar plan militarrak aldatu ondoren, hainbat taldetan banatu zen. Stepanović Uzun-Mirković buru zuenari esleitu zitzaion, Babina Glava eta Bela Palanka konkistan Knjaževac-eko Armadarekin elkarlanean arituko zen otomandarrek Niš-era bidaltzen saia zitezkeen errefortzuei bidea oztopatzeko. Serbiar indarrek Babina Glava hartu zuten eta bere txostenean Uzun-Mirković-ek Stepanović aipatu zuen, oso bizkorra eta zaldizko ona zela deskribatuz.Handik gutxira otomandarrek kontraerasoa jo zuten Uzun-Mirković taldearen aurka, Pandrilora erretiratu behar izan zuena. Etsaiak uztailaren 19an eraso zuen herri hau, eta bertan Stepanović nabarmendu zen bataila bat eman zen. Tropekin sorbalda borrokatu izanak animatu zituen eta serbiarrei liskarra irabazten lagundu zien. Esperientzia horrek markatu zuen Stepanović, zeinak beste batzuetan taktika bera erabili zuen soldaduen morala hobetzeko.
Knjaževac erori ondoren, Stepanović eta bere taldea Deligrad-etik Sokobanjara joan ziren otomandarrei Morava hegoaldeko haranera iristea eragozteko. Sokobanjan serbiar unitateen berrantolaketa egin zen eta IV Armadako Gorputza eratu zen, Đura Horvatić koronelaren ardurapean geratu zena. Stepanović unitate berri horretan sartu zen.
IV Armadako Gorputzak Kurilovo zeharkatu zuen eta Vinikera iritsi zen, non etsaia kargatu zuen. Ondoren, Deligrad-era jarraitu zuen, eta irailaren 7an iritsi zen. Hilaren 11n, Krevet inguruko otomandar unitateekin talka egin zuen, baina borroka garaile argirik gabe amaitu zen.
Azaroaren 1ean, armistizioa deklaratu zen. Abenduaren 1ean, Stepanović Balorearen Urrezko Domina eman zioten eta bigarren teniente mailara igo zuten. 1877ko otsailaren 13an Serbiako Armadako 3. Batailoiko 3. Konpainiaren agintea eman zioten. Gerora, Stepanovic-ek Piroten konkistan parte hartu zuen. Jovan Belimarković jeneralaren agindupean, Stepanovićek eta bere hirurehun gizonek ezker hegalari eraso zioten Nišorren, Piroten otomandar gotorleku etako bi puntuetako bat. Irailaren 26 eta 27 artean konpainiak Nišor inguratu zuen etsaiak detektatu gabe eta Mali vrh hartu zuen. Hilaren 27ko goizean, herriaren aurkako serbiarren eraso nagusia hasi zenean, Stepanović-en unitatea Nišorren defendatzaileen aurka tiroka hasi zen, eta etsaiaren eraso bikoitzarekin hartu baitzuen. Ez nago oker, gure ekintza erabakigarria izan zen Nišorren defentsak hausteko eta Piroten patua zigilatu zuen". Stepanovic-i, beraz, San Svetislav Hirugarren Klaseko Ordena eman zioten Zinta eta Ezpatekin, bere ibilbide osoko dekoraziorik gogokoena, Nišorren aurkako erasoan otomandar lubakietan sartzen lehena izan zela uste baitzuen.
Abenduaren 3an, Šumadijaren Gorputzak Pirotetik Niš aldera aurrera egin zuen bi mailatan. Aurrerapenean, Stepanovic-ek infanteria batailoi erdi bat eta zalditeria-unitate batzuk gidatu zituen Suva Planina mendi malkartsuan zehar. Stepanovic-ek ez zuen biktimarik izan martxan eta helmugara iritsi zen unitatea borrokarako prest zuela; mendia zeharkatzea gerra osoko maniobra gogorrena izan zela adierazi zuen gero.
Gerren arteko garaia
Gatazka amaitu zenean, Stepanović-ek bere ikasketa militarrak jarraitu zituen Belgraroko Akademia Militarrean, eta 1880an amaitu zituen. Urte horretako irailean, Kragujevac-era eramateko eskaera egin zuen. Herri honetan, Armadako 3. Batailoiko 2. Konpainiaren agintea hartu zuen. Urrian, batailoi bereko 1. konpainiaren aginduetara joan zen.
Kragujevacen, Stepanovic-ek bere emaztea ezagutu zuen, Jelena, hiriko alkatearen, Velislav Milanović, alaba. Berarekin ezkondu zen 1881eko uztailaren 25ean. Bikotearen lehen seme-alaba, Milica, 1882ko apirilaren 21ean jaio zen.Hurrengo urtean, bigarren alaba, Danica, jaio zen. Stepanovic-en bi alabak militarrekin ezkondu ziren: Milica ezkondu zen. Krsta Dragomirović bigarren tenienteari eta Danica Jovica Jovičić kapitainari, geroago jeneral nagusi izatera iritsi zena.
Stepanović-en lehen errendimenduaren ebaluazioan, 1880ko azken hiruhilekoan, horren ardura zuen batzorde militarrak honela deskribatu zuen:
1882ko irailaren 1ean, infanteriako teniente mailara igo eta Užice-n kokatutako tropen komandoa esleitu zioten, 1883ko otsailaren 13ra arte mantendu zuena, eta orduan Kragujevac-era itzuli zen. Honetara itzuli zenean, Šumadijako Infanteria Erregimentuko buruaren laguntzaile izendatu zuten. Urte horretan bertan, Gobernuak derrigorrezkotzat jo zuen herrialdeko gimnasioetan irakaskuntza militarra. Hori dela eta, Stepanović Kragujevac-eko lehen gimnasioan irakasle gisa klaseak ematen hasi zen, 1886ra arte izan zuen kargua.
Serbo-Bulgariar gerra (1885)
Slivnitsako guduan, Stepanović-ek Šumadija Dibisioko 2. batailoiko 1. Konpainia agindu zuen. Bere unitateak Vrapče herria erasotu zuen eta etsaia atzera egin zuen. Stepanović-ek 12. Erregimentuko buruari bidali zion txosten batean, Armadako dibisio, erregimentu eta batailoien artean zegoen koordinazio falta sumatzen da.
Zenbait egun geroago, Stepanovic-i 12. Erregimentuko 1. Batailoiaren agintea eman zitzaion eta, beste unitate batekin elkarlanean, Slivnitsako bulgariar lerroen ahultzen zen zentroari eraso zion. Bulgariarrek eremutik alde egin zuten eta serbiarrei Aldomirovtsi herria eta bere eskualdea bereganatzea utzi zieten. Operazioari buruz egindako txostenean, Stepanovic-ek honakoa adierazi zuen: «Tropak bikain portatu dira etsaien sutik babestu gabe lurra zeharkatu behar izan duten borroka hauetan. Ofizialen jarduna pozgarria izan da, bai ausardiagatik, bai aginterako gaitasunagatik».
Serbiako indarrak Bulgarian atzera egin behar zutenez, Milan erregeak azkenean armada Pirot aldera erretiratzeko agindu zuen azaroaren 19an. Hiru egun geroago, Bulgariako unitateek hau erasotu zuten Neškoven. Stepanovic-en 12. erregimentuak erretiratu behar izan zuen.
Igoerak
Serbo-Bulgariar gerra amaitu zenean, Stepanović Kragujevac-era itzuli zen, eta bertan egon zen 1886ko azarora arte. Kragujevacen 10. erregimentuko konpainia bat zuzendu zuen. 1886. urtearen amaieran, bigarren mailako kapitain mailara igo zen. 1886ko azaroaren 22tik 1888ko urriaren 22ra arte, Estatu Nagusiko ikurrina izan zen. Bere jarduna ebaluatzeaz arduratzen zen Estatu Nagusiko batzordeak 1888. urte amaieran adostu zuen lehen graduko kapitain izateko azterketa egin zezakeela.
1889ko martxoan, Stepanovic-ek apirilaren 2tik 6ra egin zuen azterketara aurkezteko eskatu zuen. Ez zuen azterketaren atal praktikoa egin behar izan, Estatu Nagusiko praktikaldian izandako jardun ona ikusita. Azterketa egin baino pixka bat lehenago, Drina Division arloko buru izendatu zuten. Pasatu ostean, Valjevora joan zen bizitzera. 1889ko apirilaren 17an, lehen mailako kapitain mailara igo zen.
1892ko martxoaren 29tik apirilaren 15era, Stepanović nagusira igotzeko azterketara aurkeztu zen, Milutin Milanović eta Živojin Mišićekin batera. Onartu ostean, irailaren 13an Požegan goarnitutako 5. batailoiaren agindua eman zioten; hurrengo urteko maiatzaren 8an jaso zuen promozioa. Abuztuaren 14an, Valjevora itzuli zen Drina eskualde militarraren agintea berreskuratzeko. 1895eko urriaren 20an Belgradora eraman zuten. Bost hilabetez egon zen hiriburuan, 7. batailoiko buru gisa. Historia militarraren klase batzuk ere eman zituen akademia militarrean. 1897ko martxoaren 30ean, hiriburuan zuen 6. Infanteria Erregimentuko agintea hartu zuen aldi baterako. Maiatzaren 11n koronelera igo zen eta handik bi egunetara ordura arte interino gisa agintzen zuen 6. Erregimentuko agintea jaso zuen. 1898ko urriaren 27 an Estatu Nagusiko buruzagi izendatu zuten.Kargu horretan egon zen 1899ko martxoaren 15era arte, Defentsa Ministerioan administrazio karguan jardun zuen arte. Bulegoetan lan egitea gustuko ez zuen arren, oso inpresio ona egin zuen ministerioko langileengan, gerora oso zorrotz eta puntual gisa gogoratu baitzuten. 1900eko urriaren 17an Valjevora eraman zuten berriro, eta Drina Dibisioko infanteriako brigadetako baten agintea eman zioten. Akatsez, azaroaren 11n Zajecarera eraman zuten, beste infanteriako brigada baten aginduetara, oraingoan Timok Dibisiokoa. Unitateak agintzeko lehentasuna erregistratu zuen Estatu Nagusiaren lana baino, ofizialentzat ahulgarria zela uste zuen.
1901eko abuztuaren 18an, Stepanović Estatu Nagusiko koronel egin zuten, eta azaroaren 11n Armadaren aginduetara sartu zen. 1902ko abenduaren 15ean Estatu Nagusiko goi kargu batera aldatu zen. Alexandro erregeak Takovo Gurutzearen 2. mailako Ordena eman zion. Stepanovic-ek historia militarra irakasten jarraitu zuen eta 1796-1805 arteko Napoleonen Gerrei buruzko hitzaldi sorta eman zuen. Ratnik (Gerlaria) aldizkari militarreko zuzendaria ere izan zen.
1903ko maiatzean erregearen hilketak ez zuen Stepanović-en ibilbidean eraginik izan. Estatu kolpea ren ostean, Defentsa Ministerioko departamentu komuneko burua hartu zuen lehenik eta gero Šumadija Dibisioaren agintea. Igoera hauek direla eta, historialari askok uste izan du Alexandro erregea irauli eta hil zuten konspiratzaileen alde egin zuela, berak dinastia aldaketan batere parte hartu ez zuela argitu arren. 1904ko ekainaren 29an, Stepanovic-ek Karadjordjeko Izarren Ordena, hirugarren mailakoa, Serbiako tronuan aurkeztu zuen Stepanović-ek Prusiar armadak, oso zorrotzak eta gogor zigortzen zituen edozein delitu.
Defentsa Ministroa eta Balkanetako gerretan prestatzen
Stepa Stepanović jeneral izatera igo zen 1907ko ekainaren 29an eta Šumadija eskualde militarreko agintean jarraitu zuen. Nikola Pašić-ek gobernu berria eratu zuen 1908ko apirilaren 12an, Defentsa Ministerioko buru Stepanović barne. Ministerioaren buru izan zen garaian, Indar Armatuak modernizatzen eta Mauser fusil zaharrak ordezkatzen saiatu zen. Frantziari kanoi berriak ere erosi zizkion. Hala ere, Stepanović metrailadoreak erostearen aurka agertu zen; fusilen formazioak metrailadore berriak baino eraginkorragoak zirela uste zuen.
1908ko urrian, Bosnia austrohungariarrak bereganatu ostean, protesta handiak sortu ziren Serbian eta Montenegron. Herritar askok Austria-Hungariari gerra deklaratzeko eskatu zuten. Stepanovic-ek ohartarazi zuen ez zeudela ez herrialdea ez armada gerra egiteko prest eta gatazkan sartzeak prestaketa diplomatiko, finantzario eta militar handiak eskatuko zituela. Adierazpen hauek oso kritikatuak izan ziren, prentsan barne. Ondorioz, kargugabetu eta Ministro en Kontseiluan geratu zen zorrorik gabeko ministro gisa 1909. urtearen hasieran. Urte hartan, Putnik-ekin kolaborazio handia izan zuen Armadaren prestaketa militarretan. 1910. urtearen hasieran, Moravako eskualde militarreko buru egin zuten eta borrokarako dagokion dibisioa prestatzera dedikatu zen.
1911ko martxoaren hasieran, Defentsa-zorroa berreskuratu zuen. Handik gutxira, Alexander Karađorđević printzeak haren susmoa hartu zuen, Dragutin Dimitrijević Apis Esku Beltzaren buruarekin bat egiten zuelakoan, dinastia aldatu eta atzerriko printze bat inposatu nahi zuela Serbiako tronuan Alexander. Stepanović ikustera joan zen eta Dimitrijević eta Milovan Milovanović Pilac Estatu Nagusiko Nagusia hiriburutik urruntzeko eskatu zuen. Stepanovic-ek erregearekin kontsultatuko zuela erantzun zion, eta Alexandrok erantzun zion bere aitari tronurako eskubideen dimisioa aurkeztuz, honek ez zuen onartu.
Stepanovićek Defentsa ministro kargua berreskuratu zuenerako, Serbiako gobernua sinetsita zegoen potentzia handiek Balkanak zatituko zituztela eta Otomandar Inperioko biztanleria kristaua matxinatzear zegoela. Defentsa Ministerioko buru izan zuen bigarren agintaldian, Serbiako Gobernuak hainbat akordio sinatu zituen Balkanetako beste nazio batzuekin, eta Balkanetako Liga sortu zuten. Stepanovićek, Putnik jeneralarekin eta Živojin Mišić koronelarekin batera, Armadaren mobilizazio eta operazio planak diseinatu zituen Otomandar Inperioaren aurkako gerrarako.1912ko udazkenean, Milovan Milovanović gobernuak dimisioa eman zuen hil ostean; Marko Trifkovićek ordezkatu zuen Ministroen Kontseiluko buruan, eta Putnikek Defentsa zorroa lortu zuen.
Lehen operazioak
Balkanetako lehen gerra hasi zenean, Stepanovic-ek 2. Armadaren agintea lortu zuen, bere indarra hirurogei mila soldadu eta laurogeita lau kanoi baitzen. Unitatea Kyustendil-Dupnitsa eremuan hedatu zen eta 1. Timok Dibisioak eta Bulgariako 7. (Rila) Infanteria Dibisioak osatzen zuten. Bere eginkizuna Serbiako 1. Armadak egin baino lehen otomandar atzealdea erasotzea zen.
1912ko urriaren 17an, Putnik-ek Stepanovici jakinarazi zion herrialdeak gerra deklaratu ziola Otomandar Inperioa ri. Bere armada muga rantz eramateko agindu zion, baina ez pasatzeko agindua jaso arte. Bulgariako goi-aginduak, aitzitik, Rila Dibisioko buruari, Gueorgui Todorov-i, hura zeharkatu eta Blagoevgrad eta Delčevoren aurka joatea agindu zion, eraginkortasunez konkistatu zituen. Stepanović-ek, bere aldetik, dibisio aliatua zoriondu zuen, bere kideei "heroiak" deitzen baitzien.
Urriaren 18an, Timok-en Dibisioak Rujen-Crni-ko etsaien posizioak eraso zituen, hurrengo egunean hartuz. Hilaren 21ean, Serbiako goi komandoak dibisioari Kumanovo-rantz aurrera egiteko agindua eman zion. Dobrosav Milenković maiorren batailoiak Kriva Palanka borrokatu gabe okupatu zuela jakin gabe, Stepanović hiria harrapatzeari ekin zion, operazioetan alferrikako atzerapena eraginez. Dibisioaren zatirik handiena Krivorečka arroila zeharkatu zuen otomandarren inolako erresistentziarik topatu gabe.Goiz erdirako, dibisioko Zalditeria Erregimentua borrokan hasi zen Stracinetik bost kilometrora, eta iluntzean okupatzea lortu zuen. Berriz ere, Stepanović ez zen konkistaren berri eman, beraz, hurrengo egunean herria hartzeko agindu zuen, eta horrek dibisioaren aurrerapenean atzerapen gehiago eragin zituen. Stracin-en konkistari esker, 1. eta 2. armadak harremanetan jarri eta Kumanovoren aurkako erasorako prestatzea ahalbidetu zuen, hori izan baitzen operazioen hurrengo helburua.
Kumanovoko gudua
Etsaia Kumanovon kontzentratu zela jakin gabe, Stepanovic-ek Timok-en Dibisioari urriaren 23ko egunsentian herrirantz aurrera egiteko agindu zion. Aldi berean, 7. Dibisioari agindu zion 23an Kočani ere hartzeko eta gero Štip harrapatzeko kontingente bat bidaltzeko. Hilaren 23ko egunsentian, Timok Dibisioak Kratovori eraso zion, Kumanovoko guduari hasiera eman zion ekintzari.
Aliantza militar
Aliantza militarra akordio politiko bat da, bi estatu edo gehiago elkartu nahi dituena, garrantzi politikoko jokabide komun baten zerbitzura ahaleginak egiteko. Aliantza kontzeptuak zenbait baldintza egiaztatu behar ditu. Haren iturriak nazioarteko itun bat izan behar du, eta helburua, berriz, jarduera komuna hitzartzea. Gainera, elkarrekiko betebehar batzuk dituen ekintza politikoa da.
K.a. 480. urtean Xerxes enperadore persiarrak, Indiatik Asia txikira hedatuak, Grezia klasikoa sortuko zuten herrien multzoa osatzen zuten estatu txikien aurka borrokatu zuen. Espartarrek, atenastarrek, tebastarrek eta eubearrek, besteak beste, liga militar bat osatu zuten, Persiako flota garaitu zuena Salaminan, eta horrela hasi zen Inperio akemenestarraren gainbehera.
Stepa Stepanović
Kumanovoko gudua
Bere aldetik, Todorov jeneralak, bere aginte nagusiaren aginduei jarraituz, batailoi bat bidali zuen Kočani konkistatzera, otomandar dibisio oso batek defendatzen zuena. Timok-en dibisioa Kumanovorantz zihoanez, Stepanovic-ek Ovče polje eta Kočaniren informazioa jaso zuen otomandar errefortzuak Kratovorantz zihoazela. Informazio horrekin, Timok Dibisioko buruari herri hau hartu eta hegoaldera gotortzeko azkar zedin eskatu zion.
Aliantza militar
Aliantza militarren oinarriak
XIX. mendearen hasieran, Carl von Clausewitz jeneral prusiarrak honela definitu zuen gerra: "politikaren jarraipena beste bide batzuetatik". Estatuen arteko harremanek gatazka armatuen mehatxua ekartzen dute beti, gutxienez azken baliabide gisa, nahiz eta gehienetan negoziazioen bidetik joan. Estatuen kanpo-politika gizarte nazionalak aldeko egoerak kontserbatzeko kanpo-bitarteko bat kontrolatzeko egindako ahaleginaren emaitza da.
Stepa Stepanović
Kumanovoko gudua
Kratovora iritsi ondoren, Kondić koronelak erabaki zuen soldaduek atseden hartu behar zutela martxatik, eta Bulgariako unitate bat eta serbiar konpainia bat defendatzen ari ziren otomandar Crniari baimena eman zion. Stepanović-ek bi dibisioen ekintzen berri eman zion aginte gorenari, eta azken honek agindu zion 7.ak kosta ahala kosta Kočani eta Timok, Crni Vrh, atzeman behar zituela. Aldi berean, Kumanovoko borroken berri jaso zuen, eta horrek harritu eta beldurra eragin zion Timok Dibisioari, nahiz eta horrek ez zuen eragotzi 1. Armadarekin kolaboratzen saiatzea. Timok dibisioari Crni vrh harrapatzeko agindu zion 24an; posizioa serbiarren esku geratu zen 25ean.
Aliantza militar
Aliantza militarren oinarriak
Nazioen kanpo-politikak alderdi berean bat egiten duenean, elkarrekintza bat sortzen du, bi nazio bakarren arteko harremanetara mugatzen ez dena, eta, aldi berean, gertaera berriak sortzen dituzten jarrera edo erreakzioetan eragiten duena.
Stepa Stepanović
Kumanovoko gudua
Biharamunean komando nagusiak Stepanovic-i jakinarazi zion onartu zutela Timok Dibisioa Bulgariako Gobernuaren esku geratuko zela, nahiz eta Stepanovic-ek armada bateratuaren agintea mantenduko zuen.
Stepanovic-ek Serbiako 14. Erregimentua Bulgariako 7. Dibisioaren esku utzi zuen eta Todorov jeneralari Bregalnicaren bokalera joateko agindu zion otomandarren erretiratzea Prilep aldera mozteko; ondoren, bere egoitza Kriva Palankatik Štipera eramateko baimena eskatu zuen, eta handik operazioak hobeto zuzendu ahal izango zituela uste zuen. Kratovora iritsi ondoren, Todorov-en bidalketa bat jaso zuen, eta bertan, Bulgariako goi-aginduaren aginduen arabera, Serres eta Demir Hisar aldera zihoala jakinarazi zion. Ondorioz, Stepanovic-ek Kriva Palankara itzultzea erabaki zuen eta unitate batzuk Todoroven maniobrarekin elkarlanean aritzeko prest.
Adrianopolis-eko setioa
Stepanović 1912ko azaroaren 6an iritsi zen bere Estatu Nagusiarekin Mustafa Pashara (Adrianopolis kanpoaldeko tren geltokia) eta berehala harremanetan jarri zen Bulgariako 2. Armadako buruarekin, Nikola Ivanov jenerala, otomandar hiriaren setioaren arduraduna zena. Stepanovic-ek Mustafa Pasha-n ezarri zuen bere egoitza, Ivanov-en zegoen tokian.
Abenduaren 3an, otomandarrekin armistizioa sinatu zen. Stepanović tropen diziplina eta jarrera mantentzen saiatu zen. Armistizioan, bere armadaren hornidura hobetzea lortu zuen. Bulgariako goi-aginduak serbiarrei hornigaiak bidaltzea onartu zuen, baina Stepanovi ez zegoen haien kalitatearekin konforme eta hobetu zitezen eskatu zuen. Bulgariako komandoarekin akordiorik lortu ezean, Serbiako goi komandoari eskatu zion bere gizonak hornitzeaz arduratzeko, haien osasuna eta animoa mantentzeko beharrezkoak. Bi hilabeteko prestaketa egin ondoren, 1913ko martxoaren 24an, hiru egun iraun zuen Adrianopoliren aurkako erasoa hasi zen. Timok Dibisioak gudu-zelaiaren iparraldeko eremu osoa hartu zuen ordubete baino gutxiagoan, artilleriarik ez izan eta etsaien bonbardaketen kolpea jasan arren.
Egunaren amaieran hurrengo eguneko gauean etsaien defentsak ezabatzeari ekingo zela erabaki zen. Operazioa hasi zenean, otomandarrak Timok Dibisioko sektorean lurra berreskuratzen saiatu ziren, alferrik. Stepanović jeneralak Danubio Dibisioaren atzealdeko ertz batetik ikusi zuen erasoa. Nikola Aranđelović-ek, telegrafoaren arduradunak, eszena deskribatu zuen:
05:30ean, Stepanovic-ek azken erasoa agindu zuen bulgariarren erasoari ekialderago laguntzeko; Bulgariako sektorea goizeko 8ak aldera kontrolatu zuten. 08:30ean bi ofizial otomandar Serbiako 20. erregimentura etorri ziren Shukri Pasharen izenean negoziatzeko. Erantzunik jaso gabe, paxak bere laguntzailea serbiar erregimentura bidali zuen Stepanović jeneralarekin tratatzeko eskatzeko mezu batekin. Hark erantzun zion ez zuela komandoaren hitz egiteko baimenik, eta Ivanov jeneralari eskatuko ziola. Bien bitartean, Timok dibisioak etsaien defentsak eta Danubiokoak, Papas-tepe, hartu zituen. Stepanović Danubio Dibisioaren atzealdera joan zen eta goizeko 11etan Bekčiteperaino iritsi zen, Marashetik gertu, Serbiako 4. Erregimentuak konkistatu zuena. 11:30ean, ofizial bulgariarrak Shukri Pasharen egoitzaren berri eman zuten; 12:15ean amore eman zion Ivanov jeneralari. m., baina gero bere egoitzara itzuli zen. ordubete beranduago preso hartu zuten serbiarrek.
Adrianopolis konkistatu ondoren, Stepanović-ek martxoaren 27an hirian barneratu zuen talde multinazional bat sortu zuen. Handik egun batzuetara Maritsako guduko borrokalarien oroimenez monumentua jartzeko agindua eman zuen. Handik gutxira, armada Serbiara itzultzeko prestatu zuen. Apirilaren 1etik maiatzaren 9ra bitartean egin zen transferentziarako beharrezko trenak lortzeko mehatxu egin behar izan zien bulgariarrak oinez itzultzeko.
Lehen Mundu Gerra
Lehen Mundu Gerraren hasieran, Austria-Hungaria n zegoen Radomir Putnik Estatu Nagusiko buruzagia ordezkatu zuen aldi baterako. Hortaz, Armadaren mobilizazioaz arduratu zen. Putnik herrialdera itzuli ondoren, 2. Armadaren agintea berreskuratu zuen.
Gerra garaian, Cer-ko guduan etsaia garaitu zuten serbiar unitateak zuzendu zituen, bere 2. Armadak Austro-Hungariako 5. Armada garaitu zuenean. Gudu zelaira iristeko, bere soldaduek martxa behartuak egin behar izan zituzten. Guduak aliatuen gerrako lehen garaipena suposatu zuen eta Stepanović-ek mariskal mailara igotzea lortu zuen. Bere armadak Drina eta Kolubararen ondorengo garaipenetan eta 1915ean herrialdearen defentsa hutsaletan ere parte hartu zuen.
1918an 2. Armadaren agindupean berriro Mazedoniako aliatuen ofentsiban etsaien lerroak hautsi ziren irailaren 15ean. 2. Armadak Bulgariako mugara aurrera egin zuen eta, irailaren 29an bulgariar errendizioaren ostean, mendebaldera Bosniara jo eta Adriatikora iritsi zen.
Gerraren amaiera eta heriotza
1919. urte amaierara arte jardun zuen, Armadako burua izan ostean erretiroa hartu zuen arte. Čačaken hil zen 1929ko apirilaren 29 an.
Ventura (Iowa)
Ventura Iowako hiri bat da. Cerro Gordo konderrian kokatua dago. 2010ean 717 biztanle zituen, 4.6 kilometro koadrotan banatuta.
Chuichu (Arizona)
Chuichu Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Pinal konderrian kokatuta dago, Arizona estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Udaletxe Zaharra (Artziniega)
Artzinegako Udaletxe Zaharra XIX. mendeko eraikina da. Neoklasizismo estiloaz eraika, 1996tik euskal ondare nabaria gisa babestuta dago Artziniegako Hirigune Historikoaren barruan.
Deskribapena
Artziniegako Udaletxe Zaharra laukizuzen itxurako oinplanoa duen eraikina da. Beheko solairuaz gain, solairu noblea eta ganbara ditu piramide formako teilatupean. Beheko solairuko hormetan harlandu ona dute, baita baoen inguruetan eta eskantzuetan ere. Gainerako hormetan harlangaitza erabili ohi da, gaur egun ia guztia entokatua izan da. Beheko solairuan, erdi puntuko arkuz osatutako arku-multzoa hirukoitza dago, sarbidea estaltzen duen arkupea osatuz. Arku-multzoa ezkerraldeko fatxadan luzatu egiten da ezaugarri berdinak dauzkaten arkuen bidez. Solairu noble edo nagusian hiru bao berdin daude, dintelduak, gorazarre balkoira sartzea ahalbidetuz. Balkoi hori handia da, luzea, hegaldua eta hormari lotzeko arkeatzen diren bi langa dauzkate. Ganbarak, altuera gutxikoa, beheko solairuko bao eta arkuekin ardatzean irekitzen diren hiru leihatilatxo dauzka. Bi platabandek inguratzen dute eraikina. Bata arkuen salmerretan hasten da eta bestea, beheko solairua eta lehen solairuaren artean.
Courgeoût
Courgeoût Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Courgeoût udalerrian erroldatutako biztanleak 456 ziren. Familiak 160 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 72 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 208 etxebizitza zeuden, 161 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 206etxeak ziren. 161 etxebizitza nagusietatik 141 bere jabearen bizilekua ziren eta 20 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 95 etxek bost zituzten. 129 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 291 ziren, horien artean 207 aktiboak ziren eta 84 inaktiboak ziren. 207 pertsona aktiboetatik 199 lanean zeuden (102 gizon eta 97 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 84 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Balonmano Alicante
Club Balonmano Alicante Alacanteko eskubaloi taldea da. 1970 hamarkadan talde indartsua izan bazen ere gaur egun behe mailatan ari da.
Courgeoût
Diru sarrerak
2009an Courgeoût udalerrian 163 unitate fiskal zeuden, 450 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.487 euro zen.
Balonmano Alicante
Historia
Taldea 1952 urtean sortu zen CD Obras del Puerto izenarekin eta Ligaren fundatzaileetako bat izan zen. 1973-74an Compañía Alicantina de Promociones Inmobiliarias S.A. (Calpisa) konpainiaren babesa hartu zuen eta CB Calpisa izenarekin "urrezko aroa" iritsi zitzaion lau liga eta bost kopa irabaziz, azkena CB Tecnisán izenarekin. 1992-93 denboraldian maila galdu zuen eta ordutik behe mailatan ari da Club Balonmano Alicante izenarekin.
Courgeoût
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren, 2 zurginak eta 1 argiketaria.
2000. urtean Courgeoût udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.504 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Maria Wörth
Izena
IX. mendean jadanik existitzen zen Maria Werd izeneko eliza bat toki honetan. Werd hitzak goi alemanieraz "uhartea" esan nahi du, izan ere herria aintziraren ertzeko penintsula batean eraikita baitago, 1770 artean uhartea izan zena. Gerora Maria Wörth bilakatu zen eta Wörthersee aintzirari ere izena eman zion.
Esloveniako mugatik gertu dagoenez eslovenierazko izena ere badu, Otok. Otok hitzak ere uhartea esan nahi du.
Geografia
Eskualdeko hiriburua den Klagenfurt hiritik 14 kilometro mendebaldera dago, Wörthersee aintziraren hegoaldeko ertzean. Eremua malkartsua da eta basoz estalita dago. Maria Wörtheko mendi ezagunena Pyramidenkogel (851m) da, eslovenieraz Jedvovca. Karl Baedekerren Ekialdeko Alpeak liburuan (1879) tontorretik dagoen ikuspegia goraipatzen da.
Udalerria bi barrutitan banaturik dago, Maria Wörth eta Reifnitz, eta guztira zortzi herrik osatzen dute: Maiernigg, Maria Wörth, Oberdellach, Raunach, Reifnitz, St. Anna, Sekim eta Unterdellach.
Historia
Eslaviarrek bavariarren laguntzarekin abaroak kanporatu zituzten lurralde hauetatik eta haien esku gelditu zen Wörthersee aintziraren inguruko eremua. Carantaniar leinu eslaviarra kokatu zen eskualde honetan eta ordutik aurrera Karintia izena du eskualdeak.
Karintiarrak kristautzeko asmoarekin Freisingo apezpikuek misiolariak bidali zituzten IX. mendean zehar. Wörthersee aintziraren ertzeko uharte txiki bateko puntu gorenean Primus eta Felicianus santuen erlikiak lurperatu zituzten eta eliza bat eraiki zuten 830. urtean. Ondorengo urteetan eliza gehiago eraiki ziren inguruan eta 894. urteko agiri batean aipatzen da aurreneko aldiz Maria Werd, "uharteko Andre Maria".
1146 eta 1150 artean Oto I.a Freisingo gotzainak Karintia eskualdeko bigarren kolegiata-monasterioa Maria Wörthen eraiki zuen. 1399an suak eliza eta monasterioa erre zituen eta hurrengo mendean gotiko berantiar estiloan berreraiki ziren. 1598an Jesusen Lagundiak eskuratu zuen kolegiataren ardura.
1770. urtean aintzirari ur irteera berri bat eraiki zitzaion. Horren ondorioz aintziraren ur-maila jeitsi egin zen eta Maria Wörth dagoen uhartea penintsula bihurtu zen. 1773an Jesusen Lagundia desegin zenean Lavanttaleko San Paul abadia beneditarraren esku gelditu zen kolegiata.
Maria Wörth udalerria 1903an eratu zen.
Ekonomia
Maria Wörtheko jarduera ekonomiko nagusia turismoa da. Urtero 300.000 bisitari jasotzen ditu hango paisaia erromantikoak erakarrita, udan bereziki. Primus eta Felicianus kolegiatara erromesaldiak antolatzen dira eta ezkontza argazkietarako Austriako paisaia ikonikoetako bat bihurtu da Maria Wörth.
Kultura
1900 eta 1907 artean Gustav Mahler musikagileak etxola bat eraiki zuen Maria Wörthen eta han egindako erretiroetan musika lanak konposatu zituen; 4., 5., 6., 7. sinfoniak eta 8. sinfoniaren atal batzuk hain zuzen ere. 1907an alaba hil zitzaion eta Schluderbach-era aldatu zen.
Alma Mahler emaztearen laguna zen Alban Berg musikagileak ere erabiliko zuen etxola musika konposatzeko. Mahlerren etxola elitezko artista vienarrentzat leku garrantzitsua bihurtu zen. Gaur egun Mahlerren etxola museoa da.
Herri senidetuak
1990ean harremana sortu zen Maria Wörth eta Gipuzkoako Aretxabaleta herriaren artean. Senidetzeko proposamena aurkeztu bazen ere Gipuzkoako Aldundiak eta Eusko Jaurlaritzak ez zuten oniritzirik eman. Herri bien arteko harremana hainbat urtez luzatu zen.
Le Tholonet
Le Tholonet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Rodanoren Ahoak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Tholonet udalerrian erroldatutako biztanleak 2.232 ziren. Familiak 899 ziren, horien artean 260 pertsona bakarrekoak ziren (132 bakarrik bizi ziren gizonak eta 128 bakarrik bizi ziren emakumeak), 248 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 287 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 104 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.062 etxebizitza zeuden, 923 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 84 hutsik zeuden. 785 etxeak ziren eta 264 apartamentuak ziren. 923 etxebizitza nagusietatik 568 bere jabearen bizilekua ziren, 289 alokairuan okupaturik zeuden eta 66 doan lagata zeuden; 55 etxek gela bat zuten, 88 etxek bi zituzten, 113 etxek hiru zituzten, 226 etxek lau zituzten eta 442 etxek bost zituzten. 812 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 371 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 502 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diru sarrerak
2009an Le Tholonet udalerrian 852 unitate fiskal zeuden, 2.115,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.641 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 2 liburu dendak, 1 arropa denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Le Tholonet udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 66 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Whitchurch (Cardiff)
Whitchurch, 'Yr Eglwys Newydd', Galesko Cardiff hiriburuaren iparraldean dagoen auzune eta komunitate bat da.
San Marzano di San Giuseppe
San Marzano di San Giuseppe Italiako udalerri bat da. Tarentoko probintzian kokatuta dago, Apulia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
San Marzano di San Giuseppek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Aznar etxea (Artziniega)
Aznar etxea Arabako Artziniega herriko XVII. mendeko eraikina da. Barroko estiloaz eraika, 1999tik euskal ondare nabaria gisa babestuta dago Artziniegako Hirigune Historikoaren barruan. Fatxadan deigarriak dira armarria eta balkoi-galeria.
Malacorhynchus membranaceus
Malacorhynchus membranaceus Malacorhynchus generoko animalia da. Hegaztien barruko Anatidae familian sailkatua dago.
Victor (Iowa)
Victor Iowako hiri bat da. Iowa konderrian kokatua dago. 2010ean 893 biztanle zituen, 1.26 kilometro koadrotan banatuta.
Crossfit
CrossFit erregistratutako  marka bat da, CrossFit Inc.-en jabetzakoa. Entrenamendu-metodo bat izendatzen du, askotariko ariketatan eta barradun pisuan oinarritua, intentsitate handiko mugimendu funtzionalekin.
Entrenamendua
CrossFit edo "WOD" (work of the day) entrenamenduek 60 minutu irauten dute gutxi gorabehera, eta honela egituratzen dira:
Bufo pageoti
Bufo pageoti Bufo generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
2973 Paola
2973 Paola asteroide baten izena da. urtarrilaren 10an aurkitu zuen S. J. Arend-ek Uccle Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1951 AJ izena zeraman.
Orbitaren ezaugarriak
2973 Paola asteroidearen orbitak batezbeste 2,469 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,093 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,845 distantziara. Eszentrikotasuna 0,152 da, eta makurdura orbitala 1,56ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 13.0 da.
Sagar-konpota
Sagar-konpota edo sagar-purea dagoeneko zurituta dauden eta azukrearekin goxatzen diren sagarrekin egindako konpota da. Ohikoa da konpotari espeziaren bat gehitzea, hala nola kanela, banilla eta abar. Prestatzeko erraztasunak etxeko plater arrunt bihurtzen du, eta postre gisa hartzen da. Supermerkatuetan ontziratuta ere aurki dezakegu.
Erabilera
Azkenburuko gisa erabiltzeaz gain, sagar-konpotak plater gazien osagarria ere izan daitezke.
Geomys texensis
Geomys texensis Geomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Geomyidae familian sailkatuta dago.
Nezumia parini
Nezumia parini Nezumia generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.
Thornhill (Cardiff)
Thornhill, 'Draenen Pen-y-Graig', Galesko Cardiff hiriburuaren iparraldean dagoen auzune bat da.
St. Michaels (Arizona)
St. Michaels Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Apache konderrian dago, Arizona estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Jakob Fuglsang
Jakob Fuglsang (Geneva, 1985eko martxoaren 22a), txirrindulari danimarkarra da. Mendiko bizikleta n hasi bazen ere, laster errepidera pasa zen.
Villisca (Iowa)
Villisca Iowako hiri bat da. Montgomery konderrian kokatua dago. 2010ean 1,252 biztanle zituen, 4.93 kilometro koadrotan banatuta.
Salvadorina waigiuensis
Salvadorina waigiuensis Salvadorina generoko animalia da. Hegaztien barruko Anatidae familian sailkatua dago.
Torricella
Mugakideak
Torricellak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Northview (Michigan)
Northview Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Kent konderrian dago, Michigan estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Amrod
Amrod Tolkienen legendarium ospetsuko pertsonaia bat da, Noldor printze bat, Fëanor eta Nerdanelen semea eta Amrasen anaia bikia. Bere aitarekin eta bere beste anaiekin Melkor Erdialdeko Lurraldera jazarriko zutela zin egin zuen, suntsitu eta silmarilak berreskuratzeko.
Beleriandera iristean, bere anaia Amrodekin Gelion eta Aros ibaien arteko eskualdea okupatu zuen, honen zati bat, ondoren, gizakien hiru etxeei eman zitzaielarik. Baina Nirnaeth Arnoediad guduan Glaurungek gudalosteek lurralde hori kendu zioten, Ossiriandera kanporatua izan zelarik.
Bere bizitza alderraia Thingol hil ondoren silmarila bere seme Dior Eluchilen eskuetara pasa zenean utzi zuen, eta Celegormek honen berri izan zuenean bere anaiak bildu zituen eta Menegrothera joan ziren silmarila berreskuratzeko prest, Elfoen Arteko Bigarren Gudua izan zena.
Une horretan ezin izan zuten silmarila berreskuratu, Diorren alaba zen Elwingek bitxia salbatuz ihes egin baitzuen, baina hau Sirion ibaiaren itsasoratzean bizi zela jakin zutenean, biziraun zuten anaiak berriz batu ziren eta Fëanorren bitxia berreskuratzen saiatzera joan ziren; eta han anaien arteko hirugarren sarraskia gertatu zen, non Amras erori zen.
Fils de Fëanor Lista Calaquendich Список эльфов Средиземья
Nezumia polylepis
Nezumia polylepis Nezumia generoko animalia da. Arrainen barruko Macrouridae familian sailkatzen da.
781 Kartvellia
781 Kartvellia asteroide gerrikoan aurkitutako 781. asteroidearen izena da. 1914ko urtarrilak 25ean aurkitu zuen Grigory Neujminek Simeizeko behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1914 UF zen.
780 Armenia
780 Armenia asteroide gerrikoan aurkitutako 780. asteroidearen izena da. 1914ko urtarrilak 25ean aurkitu zuen Grigory Neujminek Simeizeko behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1914 UC zen. Bere izena Armeniako Erresumagatik jasotzen du, gaur egun Armenia herrialdea dena.
Lucía Abello Abello
Lucía Abello Abello (XX. mendea) Txileko bibliotekari eta botanikaria da. Bere eskualdean eta herrialdean bertako flora aztertu, ikertu, dokumentatu eta zabaltzeaz arduratu da, bai eta haren erabilera tradizionalak ere, argazkien eta argitalpen bibliografikoen bidez. Halaber, irakurzaletasuna sustatu du liburutegi publikotik publikotik, ingurumena errespetatuz.
Bai Doñihuen Udal Liburutegi Publikoko zuzendari bezala, bai Los Ríosen (Txile), non 2020ko urtarrilaz geroztik eskualdeko koordinatzaile gisa lan egiten baitu, garapen-mota berezi bat sortu da liburutegi-sistemaren irakurleen eta erabiltzaileen informazio-gaitasunetan, batez ere Nazio Batuen 2030Agendak ezarritako bultzadagatik, non Garapen Iraunkorreko zenbait helburuk babesa ukitzen baitute. Abellok garatutako biblioteologia mota hori berezia da Latinoamerikan, eta garrantzitsua da biodibertsitatea ezagutu eta baloratzeko, irakurketarekin, zientziarekin eta klima-aldaketaren ondorioekin gurutzatuz.
Liburuzain eta Informazioaren Teknologian lizentziatu gisa duen prestakuntzari esker, Interneten eta sare sozialen erabilera konbinatu ahal izan du bere aurkikuntzak Flickr bezalako espazioetan zabaltzeko. Kultur proiektuen kudeaketan eta irakurketaren sustapenean duen prestakuntzak eragina du Irakurketetarako Lorategia proiektuaren gisako proiektuetan.
Polibio
Erromako aginpidearen aldeko zen, eta hara jo zuen K.a. 168. urtean. Arteen eta letren babesle handia zen Eszipion Emilianoren adiskide egin zen, eta harekin joan zen Afrikara. Kartago hiriaren suntsipenaren lekuko izan zen (K.a. 146).
40 liburukik osatutako Historia obra handia idatzi zuen, baina lau baizik ez dira gaur egunera iritsi. K.a. 220-168. urteetako gorabeherak jasotzen zituen bilduma horrek.
Geomys tropicalis
Geomys tropicalis Geomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Geomyidae familian sailkatuta dago.
Qoph
Ahoskera edo  du.
Feniziar hizkia greziar qoppa eta latindar Q bilakatu zen.
Balonmano Cantabria
Club Balonmano Cantabria Santanderko eskubaloi taldea da, 1990 hamarkadan emaitza bikainak lortu zituena.
Historia
1975 urtean Grupo Deportivo Teka Santander izenarekin sortu zen taldea. 1995 artean Teka elektratresnek babestu zuten, ondoren Caja Cantabriak eta azken urteetan berriz ere Tekak hartu zuen. 1998an ASOBAL Kopa eta EHF Errekopa irabazi bazituen ere 1999an diru arazo larriak izan zituen eta hurrengo urteetan ez zuen neurri bera eman. 2007an maila galdu zuen eta 2008an beharrezko abalak ez aurkeztuarren eskualde mailara jeitsiarazi zuten.
Vincent (Iowa)
Vincent Iowako hiri bat da. Webster konderrian kokatua dago. 2010ean 174 biztanle zituen, 0.66 kilometro koadrotan banatuta.
Eskorodita
Eskorodita fosfato motako minerala da eta variscita taldearen kidea da.
Statte
Statte Italiako udalerri bat da. Tarentoko probintzian kokatuta dago, Apulia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Stattek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Consuelo Ordóñez
Consuelo Ordóñez Fenollar (Caracas, 1959ko abenduaren 28a) gipuzkoar ekintzailea da. Euskal Herriko Terrorismoaren Biktimen Elkartearen lehendakaria. ETAren kontrako diskurtsoan sutsu eta oldarkor nabarmendu da.
Biografia
Euskal Herriko Unibertsitatean zuzenbidea ikasi eta idazkari judizial moduan hasi zen lanean. ETAk 1995ean Gregorio bere neba erail zuenean, terrorismoren aurkako mugimenduetan sartu zen. 1999an Aski da! erakundearen sorreran parte hartu zuen. 2013an, bigarrenez hautatu zuten Euskal Herriko Terrorismoaren Biktimen Elkartearen (COVITE) lehendakari, boto gehien eraman ondoren, eta 2021ean lehendakari jarraitzen zuen artean ere.
2015ean, Mariano Rajoyren kontra hitz egin zuen bere politika antiterrorista zela tarteko, eta irmo agertu zuen HBko Mahai Nazionaleko, KASeko eta ETAko buruzagiak Espainiako auzitegietara eramateko asmoa zuela. 2021ean, berriz, salatu zuen PPk ETAren biktimak probetxu politikorako baliatzen zituela eta biktima horiek askotarikoak zirela.
Istilua
2021eko azaroan, pertsona batek ustez irain egin zion ("nazka ematen didazu", eta Ordoñezek publikoki eta epaitegian salatu; pertsona atxilotua izan zen, eta "terrorismoaren biktimen gorroto delitua" leporatu. 2022ko martxoan jakin zenez, auzi hori ezerezean geratu zen azkenean, "gorroto" deliturik egon ez zelakoan.
Bufo stejnegeri
Bufo stejnegeri Bufo generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Gonzo
Gonzo hurrengo pertsonen eta elementuen izenak izan daitezke:
Siziliar gerrak
Siziliar gerrak edo gerra greko-punikoak, Kartago eta greziar hiri-estatuen arteko gatazka sorta bat izan ziren. Zehazkiago, Kartago eta Sirakusaren harteko gatazka izan zen, azken honek ordea greziar hiri-estatuen laguntza ukan zuen. Arazoaren jatorria Siziliako eta mendebaldeko Mediterraneoaren kontrolean zetzan, K.a. 600-265 artean.