cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Avy
Etxebizitza
2007an 223 etxebizitza zeuden, 201 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 215 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 201 etxebizitza nagusietatik 166 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 105 etxek bost zituzten. 173 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 72 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 110 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 329 ziren, horien artean 236 aktiboak ziren eta 93 inaktiboak ziren. 236 pertsona aktiboetatik 217 lanean zeuden (115 gizon eta 102 emakume) eta 19 langabezian zeuden (6 gizon eta 13 emakume). 93 pertsona inaktiboetatik 47 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Podensac
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Podensac udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 392 hektarea erabiltzen.
Avy
Diru sarrerak
2009an Avy udalerrian 198 unitate fiskal zeuden, 479,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.655 euro zen.
Podensac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu luzeetarako ospitale 1, botika 1 bat eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Avy
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina eta 1 argiketaria.
Podensac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Podensac udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 568 ikaslekin.
Avy
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Leptophilypnus guatemalensis
Leptophilypnus guatemalensis Leptophilypnus generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Oihanbeltzeko gotorlekua
Oihanbeltzeko gotorlekua Lapurdiko Urruña udalerrian dagoen gotorleku baten hondakinak dira. Ibardin mendatetik hurbil dago, bai eta Lapurdi eta Nafarroa, eta Ipar Euskal Herria eta Hego Euskal Herriaren arteko mugatik ere.
1992an monumentu historiko izendatu zuten.
Acanthopagrus bifasciatus
Acanthopagrus bifasciatus Acanthopagrus generoko animalia da. Arrainen barruko Sparidae familian sailkatzen da.
Death Note
Death Note (letra larriz estilizatua) Tsugumi Ohba k idatzi eta Takeshi Obata k ilustratutako manga japoniarreko serie bat da. Shueishako Weekly Shōnen Jump manga shōnen aldizkarian serializatu zen 2003ko abendutik 2006ko maiatzera, tankōbon-en 12 liburukitan bildutako 108 atalekin. Istorioa Light Yagamiren ondoren dator, koaderno misteriotsu bat, "Death Note", Ryuk shinigamiaren parte izan zena, aurkitzen duen jenio nerabe baten ondoren, eta erabiltzaileari bere orrialdeetan izena idatzita duen edonor hiltzeko gaitasun supernaturala ematen dio. Telesailaren ardatza Lightek Death Note delakoa erabiltzeko egindako saiakerak dira, moralik gabeko gizabanakoen mundu mailako sarraskia egiteko eta deliturik gabeko gizarte bat sortzeko, "Kira" izeneko jainkotiar zaintzaile baten ezizena erabiliz, eta ondoren L detektibe enigmatikoak zuzendutako polizia japoniarraren eliteko lantalde batek hura geldiarazteko egindako ahaleginak.
Kaiseraugst
Kaiseraugst Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Death Note
Death Note Mediak, bideojokoak eta soinu-bandak izan ezik, lizentzia du eta Viz Mediak merkaturatzen du Ipar Amerikan. Animearen pasarteak lehen aldiz agertu ziren Ipar Amerikan IGNren deskargagarri gisa, Viz Mediak lizentziatu aurretik. Telesaila YTVko Bionix anime blokean emititu zen Kanadan eta Adult Swim-en Estatu Batuetan, ondoren DVD jaurtiketa batekin. Zuzeneko akziozko filmak Ipar Amerikako zinema batzuetan proiektatu ziren, 2008an, etxean egindako bideo-jaurtiketak jaso aurretik. 2015eko apirilean, Death Note mangak 30 milioi kopia baino gehiago zituen zirkulazioan.
Lagoa de São Francisco
Lagoa de São Francisco Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Kaiseraugst
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Death Note
Trama
Mundu osoko kriminalak istripu esplikaezinen eta bihotzeko erasoen ondorioz hiltzen diren heinean, komunikabide globalek iradokitzen dute buru maisu bakarra dela hilketa misteriotsuen erantzulea, eta "Kira" izendatzen dute (., "hiltzaile" hitzaren transliterazio japoniarra). Kira atxilotzeko itxaropenarekin, Interpolek L izeneko detektibe aholkulari enigmatiko baten laguntza eskatzen du bere ikerketan laguntzeko. Kira Japonian dagoela ondorioztatuz, L-k Light engainatzen du Japoniako Kanto eskualdean dagoela adieraz dezan, amu bat hil dezan manipulatuz. Haserre, Lightek zin egiten du L hilko duela, bere planetarako oztopo gisa ikusten duena. L ondorioztatzen du Kirak Japoniako poliziaren ikerketaren barne ezagutza duela, Light-en aita Soichiro Yagamik zuzendua. "Kira" k "Kira" ikerketako kideekin familia-loturak izan ditzakeela susmatuta, L-k FBIko agente-talde bat esleitzen du ikerketarekin zerikusia dutenen familiak monitorizatzeko, eta L-k Light susmagarri nagusia izendatzeko adina ikasten du. Denbora horren inguruan, Light graduatu egin zen bigarren hezkuntzatik unibertsitatera. L-k Light errekrutatzen du Kirako Lantaldean, eta bakoitza saiatzen da besteak funtsezko informazioa azal dezan.
Misa Amane aktore eta modeloak, Rem izeneko shinigami baten bigarren Death Note bat lortu ondoren, Remekin tratu bat egiten du shinigami-begietatik. Shinigami-begi horiek aurpegia ikusten duen edozein pertsonaren izenak erakusten dituzte, bere bizitza baliagarriaren erdiaren truke. Light bere mutil-laguna izan dadin bilatuz, Mezak Light-en nortasuna deskubritzen du jatorrizko Kira bezala, baina Light-ek beste arrazoi bat du: Mezaren shinigami-begiak erabili nahi ditu L. L-ren benetako izena bereizteko, eta Meza ziurrenik bigarren Kira dela eta geldiarazi egiten duela ondorioztatzen du. Rem mehatxatzen du Light hilko duela Meza salbatzeko modurik aurkitzen ez badu. Lightek berak eta Mezak Death Note-ko oroitzapenak aldi baterako galtzen dituen plan bat antolatzen du, eta Rem-ek Death Note hain moralki bultzatua ez den pertsona bati pasatzen dio, Yotsuba Taldeko Kyosuke Higuchi. Death Noteko oroitzapenak ezabatuta, Lightek bat egiten du ikerketarekin eta, L-rekin batera, Higuchiren nortasuna ondorioztatu eta atxilotu egiten dute. Lightek bere oroitzapenak berreskuratzen ditu eta Death Note erabiltzen du Higuchi hiltzeko, liburuaren jabetza berreskuratuz. Mezaren oroitzapenak berrezarri ondoren, Lightek Kira bezala hiltzen hasteko agintzen dio, eta horrek L Mezaz susmatzen du. Light-ek ikerketa Meza harrapatu eta exekutatzera eramango zuela iradoki zuenean, Rem konturatu zen Light-en plana L hiltzeko sakrifikatzea izan zela denbora guztian, shinigami batek ezin baititu beste batzuk hil gizaki baten heriotza saihesteko. Remek L hil ondoren, desintegratu egiten da eta Lightek bere Death Note lortzen du. Lantaldeak ez du L-ren heriotza iragartzen, eta Lightek L berriarekin bezala lan egitea onartzen du. Lightek L eta Kira bezala lan egiten du. Ikerketa gelditu egiten da, baina kriminalitate-tasak jaisten jarraitzen du, ez baitu harrapatzeko mehatxurik.
Lau urte geroago, Kira gurtzen duten kultuak ugaritu egin dira. Bi gazte, L-ren oinordeko potentzial bezala haziak, errebelatzen dira: Near eta Mello. Lightek L eta Kira bezala lan egiten duenez, ikerketa gelditu egiten da, baina kriminalitate-tasak jaisten jarraitzen du, ez baitu harrapatzeko mehatxurik. Lau urte geroago, Kira gurtzen duten kultuak ugaritu egin dira. Bi gazte, L-ren oinordeko potentzial bezala haziak, errebelatzen dira: Near eta Mello. L hilda dagoela jakinda, Light, egungo L, da susmagarri nagusia. Mello, mafiaren laguntzarekin, Lighten arreba bahitzen du, eta horrek bere aita erreskate-misio batean hil zuen. Susmoa Mezaren gainera erortzen denean, Lightek Mezaren Heriotza Oharra Kiraren aldeko sutsu bati pasatzen dio, Teru Mikami. Kiyomi Takada albiste-aurkezlea ere izendatu du Kiraren bozeramaile publiko. Takada Kirarekin konektatuta dagoela ohartzean, Mellok bahitu egiten du. Takadak Mello hiltzen du, baina Lightek hiltzen du. Nearrek Mikamiren eta Kiraren arteko konexioa ondorioztatzen du eta bilera bat antolatzen du Light eta Kirako Lantaldeko egungo kideen artean. Light saiatzen da Mikamik Near hil dezan, baita lantaldeko kide guztiak ere, baina Mikamiren Death Notek ez du funtzionatzen, amu batek ordezkatu baitu. Mikamik idatzitako izenak aztertuz, Light-ena bakarrik falta da, Light Kira dela frogatzen duena. Light larriki zauritua da borroka batean, eta Ryuki eskatzen dio bertan dauden guztien izenak idatz ditzala. Ryukek, berriz, Light izena idazten du bere Death Note-n, elkar ezagutu zuten egunean egingo zuela agindu zuen bezala, eta Light hil egiten da. Hiru urte geroago, Nearrek, orain L berria bezala funtzionatzen duenak, Kira berri bat agertu dela jakin du. Kira berria ausaz jendea hiltzen ari dela entzutean, Nearrek ondorioztatzen du Kira berria arreta bilatzaile bat dela eta Kira berria "aspergarritzat" eta harrapatzea merezi ez duela salatzen duela. Midora izeneko shinigami bat Ryukengana hurbiltzen da eta giza erresumako sagar bat ematen dio, ausaz gizaki bat Kira berria bihur daitekeen ikusteko apustu batean, baina Midorak apustua galtzen du gizakiak Death Noten bere izena idazten duenean Nearren iragarkia entzun ondoren. Ryukek Midorari esaten dio inork ez lukeela Light gaindituko Kira berria bezala.
Garapena
Death Note kontzeptua shinigamiak eta "arau espezifikoak" barne hartzen dituen kontzeptu nahiko orokor batetik dator. Tsugumi Ohba autoreak suspentso sail bat sortu nahi zuen, generoak suspentso sail gutxi zituelako publikoarentzat eskuragarri. Kapitulu pilotua argitaratu ondoren, ez zen espero serieak komiki serializatu gisa onespena jasotzea. Death Notek onespena jaso zuela eta Takeshi Obatak artelana sortuko zuela jakin zuenean, Ohbak esan zuen "ezin zuela sinetsi ere egin". Erreakzio positiboen ondorioz, Death Note serieko manga serie bat bihurtu zen.
Ohba eta Obata oso gutxitan ezagutu ziren mahuka serializatua sortu zenean; biak, aldiz, editorearekin bildu ziren. 2004ko urtarrilean ezagutu zuten elkar lehen aldiz argitalpen-festa batean. Obatak esan zuen, intriga izan arren, ez ziola editoreari galdetu Ohbaren bilbearen garapenei buruz, miniatura berriak astero aurreratzen baitzituen. Biek ez zituzten azken kapituluak eztabaidatu eta editorearekin bakarrik hitz egiten jarraitu zuten. Ohbak esan zuen editoreari galdetu zionean ea Obatak "zerbait esan" zuen istorioari eta tramari buruz, editoreak erantzun zuela: "Ez, ezer ez".
Ohbak dioenez, telesaila amaitzea nahi zuen moduan amaitu zen gutxi gorabehera; L Light Yagami Light dying filmarekin eraisteko ideia aintzat hartu zuen, baina haren ordez "Yellow Box Warehouse" ren amaiera erabiltzea aukeratu zuen. Ohbaren arabera, xehetasunak "hasieratik" ezarri ziren. Death Note seriea serializatua izan zen eta bere ikuspegia Death Notek sortutako gertaera sorta baten zerrenda izatera bideratuta zegoen. 13: How to Readek dio Ohbaren "umorezko istorioen gozamenean" sortu zirela Death Noteren umorezko alderdiak.
Ohbari elkarrizketa batean galdetu ziotenean ea telesaila tramaren biraketez eta gerra psikologikoaz gozatzera bideratuta zegoen, Ohbak erantzun zuen kontzeptu hori zela Weekly Shōnen Jump-en istorioa jartzeagatik "oso pozik" egotearen arrazoia.
Oharrak
Istorioaren bilbearen gailu nagusia "Death Note" bera da, koaderno beltz bat, barruan idatzitako jarraibideekin ("Death Note arauak" bezala ezagutzen direnak). Behar bezala erabiltzen denean, edozein pertsonak hilketa bat egiteko aukera ematen du, biktimaren izena eta aurpegia bakarrik jakinda. Shusuke Kaneko zuzeneko akziozko filmen zuzendariaren arabera, "hitzetan bizi diren espirituen ideia antzinako kontzeptu japoniar bat da.... Nolabait, oso istorio japoniarra da ".
Takeshi Obata artistak, hasieran, "Death Note bat zela automatikoki pentsatuko zenukeen zerbait" bezala pentsatu zuen liburuetan. Diseinu hori gogaikarria izango zela erabaki zuenean, unibertsitateko koaderno eskuragarriago bat aukeratu zuen. Heriotzaren notak, jatorrian, denboran eta kokapenean oinarritutako aldaketa bezala ulertu ziren, antzinako Japoniako biribilkien edo Erdi Aroko Europako Itun Zaharraren antza zuena. Hala ere, ideia hori ez zen inoiz erabili.
Gaiak
Tsugumi Ohba idazleak ez zuen gai berezirik buruan Death Noterentzat. Presioa egin ziotenean, zera iradoki zuen: "Gizaki guztiak hil egingo dira, eta ez dira inoiz bizitzara itzuliko, beraz, eman dezagun dena bizirik gauden bitartean". Honela jarraitu zuen: "Ezein gizakik ez du beste baten ekintzak epaitzeko eskubiderik. Inork ez luke Jainko izatera jolastu behar ". Esan zuen Nearrek ongiari eta gaizkiari buruz egiten zuen hitzaldi gorena bere sinesmenetan errotuta zegoela.
2012ko artikulu batean, Jolyon Baraka Thomas autoreak Death Note thriller psikologiko gisa karakterizatu zuen, 1995eko Tokioko metroan sarinarekin egindako erasoaren ondorioz, kultu "izugarrien" bidez adierazteko giza joera aztertzen duela esanez.
Kapitulu pilotua (Lehenengoa)
Death Noteren prozesua Ohbak Shueishari bi ideia kontzeptualen miniaturak ekarri zizkionean hasi zen; Ohbak esan zuen Death Noteko pilotua, kontzeptuetako bat, editoreek "ondo" hartu zutela eta irakurleen aldetik erreakzio positiboak jaso zituela. Ohbak pilotuaren historia kapitulu batean mantentzea "oso zaila" bezala deskribatu zuen, adieraziz hilabete baino gehiago hartu zuela kapitulu idazten hasteko. Istorioak hildako pertsonaiak Heriotzaren Zirriborroarekin berpiztu behar zituela gaineratu zuen, eta "benetan ez zitzaiola axola" tramaren gailu hori.
Obatak esan zuen istorioa marraztu nahi zuela "shinigami bidezko beldurrezko istorio" baten berri izan ondoren. Obataren arabera, Ohbak sortutako zirriborroa lehen aldiz jaso zuenean, "benetan ez zuen ulertu" hasieran, eta proiektuan lan egin nahi zuen shinigamiaren presentziagatik eta lana "iluna" zelako. Esan zuen, halaber, bere buruari galdetzen ziola tramaren progresioaz miniaturak irakurri ahala, eta ea Jumpen irakurleek komikia irakurtzen gozatuko zuten. Obatak esan zuen, nahiz eta ekintza gutxi egon eta pertsonaia nagusiak "benetan ez du bilbea bultzatzen", istorioaren giroaz gozatu zuela. Kapitulu pilotua marraztu omen zuen bere burua erakar zezan.
Ohbak kapitulu pilotuaren zirriborroa argitalpen sailera eraman zuen. Obata beranduago agertu zen artelana sortzeko. Ez zuten elkar ezagutu kapitulu pilotua sortu bitartean. Ohbak esan zuen editoreak esan ziola ez zuela Obatarekin bildu behar pilotua eztabaidatzeko; Ohbak esan zuen: "Uste dut ondo funtzionatu zuela".
Anime adaptazioa
Tetsurō Araki zuzendariak esan zuen "seriea interesgarria izatea" eragingo luketen alderdiak transmititu nahi zituela, "moralean edo justiziaren kontzeptuan zentratu beharrean". Toshiki Inoue, telesailaren antolatzailea, bat etorri zen Arakirekin, eta anime egokitzapenetan "jatorrizkoan interesgarriak" diren alderdiak nabarmentzeko garrantzi handia dagoela gaineratu zuen. Light-en presentzia "alderdirik sinesgarriena" zela ondorioztatu zuen; beraz, egokitzapenak "Light-en pentsamenduak eta ekintzak" kontatzen ditu. Inouek adierazi zuenez, mahukaren bilbea animean hobeto txertatzeko, "kronologia pixka bat aldatu zuen" eta pasarteak ireki ondoren agertzen diren flashbackak gehitu zituen; horrek nahi ziren tentsioak agerian utzi zituela esan zuen. Arakik esan zuenez, anime batean ikusleak ezin duenez "orrialdeak atzera egin" manga irakurle batek egiten duen moduan, animeko langileek ziurtatu zuten programak xehetasunak argituko zituela. Inouek gaineratu zuen langileek ez zutela xehetasun bakoitzean parte hartu nahi, eta, beraz, langileek elementuak hautatu zituzten nabarmentzeko. Jatorrizko mahukaren konplexutasuna zela eta, prozesua "behin betiko delikatua eta erronka handia" bezala deskribatu zuen. Inouek onartu zuen gidoian ohi baino jarraibide eta ohar gehiago jarri zituela. Arakik gaineratu zuen xehetasun hutsalen garrantzia zela eta, iruzkin hori erabakigarria izan zela seriea garatzeko.
Arakik esan zuen Death Note anime proiektua aurkitu zuenean, "hitzez hitz erregutu" zuela ekoizpen taldearekin bat egitea; bat egin zuenean, Inouek gidoiak idatzi behar zituela azpimarratu zuen. Inouek gaineratu zuen, mahuka irakurtzen gozatzen zuenez, bere ahalegina erabili nahi zuela.
Atractus boettgeri
Atractus boettgeri Atractus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Bortusteko gotorlekua
Bortusteko gotorlekua Lapurdiko Urruña udalerrian dagoen gotorleku bat da. Biriatu eta Bordele arteko A-63 autopistaren alboan dago.
1992an monumentu historiko izendatu zuten.
Burkina Fasoko futbol selekzio nazionala
Burkina Fasoko futbol selekzio nazionala herrialde hartako ordezkaria da. Etxeko partidak Stade du 4-Août zelaian jokatzen ditu, Uagadugu hiriburuan.
Volta Garaia izenaz jokatzen hasi zen baina 1984. urtean herrialdeak Burkina Faso izena hartu zuen eta selekzioak ere bai.
Alzira
Alzira Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Alta eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua. Eskualdeko hiriburua da eta Algemesí eta Carcaixentekin batera 100.000 biztanle inguruko metropoli eremua osatzen du, probintziako populatuena Valentzia beraren atzetik..
110,40 km²-ko azalera du eta 2006an 43.253 biztanle zituen.
San Buenaventura (Honduras)
San Buenaventura Hondurasko Francisco Morazán departamenduko udalerri bat da. 65 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 2529 biztanle zituen.
Anolis benedikti
Anolis benedikti Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Arte bisigotikoa
Arte bisigotikoa Iberiar penintsulako Erreinu bisigotikoan emandako arteari deitzen zaio. Bisigodoak 415. urtean sartu ziren penintsulan eta 716. urtean, musulmanek azken probintzia bisigotikoak konkistatzean, bukatu zen beraien agintea.
Testuingurua
II. mendean, Iberiar penintsula Erromatar inperioaren parte zen. V. mendean ordea, aldaketa batzuk eman ziren herri germaniarrak agertu baitziren. Baina 415. urtera arte itxaron beharko dugu bisigodoak penintsulan azaltzeko.
Nísia Floresta
Nísia Floresta Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Arte bisigotikoa
Testuingurua
Hala ere arte bisigodoa ez da hasiko 589. urtera arte. Kristau katolikoak bihurtuko dira orduan, arrianoak izatetik utzita.
Arkitektura, gaur egun arte iritsi zaizkigun adibideak VII. mendekoak dira eta batez ere erreinuaren periferian eginikoak diraute zutik. Hiriburu garrantzitsuenetakoak, Toledo adibidez, musulmanek suntsitu zituzten konkistatzen hasi zirenean.
Arkitektura bisigotikoa
Arkitektura guztiz erlijiosoa da (Eliza eta monarkia oso lotuta zeuden). Elizak Ekialdera orientatuak daude. Eraikin hauetan, homogeneotasuna zein aniztasuna aurkituko ditugu. Erromatar garaiko eraikitze sistema bereganatu zuten eta eraikin zaharrak (paleokristauak) beren harrobiak bilakatu zituzten.
Oinplano basilikala eta zentralizatua erabiltzen zituzten. Eraikuntzak guztiz artikulatuak daude eta bolumetrian oinarriturik. Areto eta espazio ezberdin ugari egiten zituzten beraien liturgiaren beharretara egokituz. Burualdeetan, gehienetan abside nabaria izaten zen eta bestalde burualde hirukoitza. Absideak ez daude nabeekin lerrokaturik askotan... Oinaldean atariak edo portikoak egiten zituzten, baita alboetan ere. Atarien alboetan, gelak izaten zituzten (erromes gunea, ibiltarientzat, ostatu gisa,...). Kantzela edo mugarriak erabili zituzten, espazioa hierarkizatuz.
Eskultura bisigotikoa
Apainketa eskultorikoa bakarrik iritsi zaigu, erliebeduna eta arkitekturapean zegoena. Mukulu biribileko eskulturarik ez da iritsi. Garaiko arkitektura oso galdua dagoenez, erliebe hauek museoetan edota eraikin musulmanetan berrerabiliak ikus ditzakegu, beren testuinguruetatik at.
Motibo ezberdinak irudikatu zituzten: geometrikoak, begetalak, zoomorfoak, figuratiboak,... Arkitektura elementuetan zein altzari liturgikoetan ikusiko ditugu. Nahiz eta hiri garrantzitsuak (Toledo, Merida,...) suntsituak izan ziren, gelditutako hondar eskultorikoak, oso dekoratuta daudela adierazten digute.
Irudi figuratiboetan ez dira naturalistak, formari ez diote garrantzirik ematen, gorputzak toskoak eta deformatuak izaten ziren. Bi planotan egiten zituzten; irudia eta normalean neutroa izaten zen hondo bat. Askotan azaltzen diren inskripzioak lagungarria dira eszena ulertzeko. Ez dute trepanorik erabiliko baizik eta alaka.
Urregintza eta bitxigintza
Urregintza zein bitxigintza oso garrantzitsuak izan ziren. izan ere, Toledoko monarkak gorteko zeremonietan janzkera pertsonalean asko erabili zuen. Ohitura hau, Bizantzioko zeremonietan oinarritu zen. Eginiko urregintza zein bitxigintza monarkiaren sustapenean egin zen. Tailer aulikoak, ofizialak zituzten gorteko eskakizunei erantzuteko.
Esparru erlijiosoetan ere asko erabiliko ziren, iturriek diotenez Méridako elizetan bitxiak barra-barra zeuden. Musulmanek ere idatzia utzi zuten, Toledo konkistatzera sartu zirenean, izugarrizko altxor aberatsak topatu zituztela. Bitxiak, altxor sakratuaren kontzeptuan sartu behar ditugu.
Fintasuna, dotoretasuna eta bikaintasuna adierazten zuten. Boterearen eta ondasunaren ikur bihurtu ziren. Herri germaniarrek mugikorrak ziren luxuzko objektuak gustukoak zituzten eta beren produkzioa garrantzitsua izan zen.
Erabilitako materialen artean garrantzitsuenak urrea, zilarra, brontzea, beira orea eta harri bitxiak izan ziren. Esmaltegintza ere asko landu zen, cloisonné teknikaz.
Gaur egun kontserbatzen diren piezak altxor liturgikoak eta hilobietan agertutako piezak dira.
Guarrazargo altxorra
Zintzilikatzeko ziren koro eta gurutze asko aurkitu ziren. Gurutzeen artean Sonika, Teodosia, Sutila eta Recesvintoren koroak ditugu. Koro hauek erregeek Jainkoari eskaintzen zizkioten eta aitzindari bezala Bizantzioko Justiniano topatzen dugu. Arima egurrezkoa izaten zuten eta urrez estaltzen ziren, harri bitxiak tartekatuz. Erabilitako teknika bizantziarrena dugu.
Samuel Colt
Samuel Colt (Hartford, Connecticut, 1814ko uztailaren 19a- ibidem, 1862ko urtarrilaren 10a) estatubatuar asmatzaile eta enpresaburua izan zen. Colt's Patent Fire-Arms Manufacturing Company enpresa sortu zuen eta errebolberra masan ekoiztea bideragarri egin zuen.
Plavé Vozokany
Plavé Vozokany Eslovakiako udalerri bat da, Leviceko barrutian kokatuta. 23,13 km²ko azalera du eta 785 biztanle 2017ko datuen arabera.
Masafumi Yoshida
Masafumi Yoshida (吉田 真史, 1985eko irailaren 6a - ) Japoniako futbolaria da.
Samuel Colt
Gaztetatik piztu zitzaion armei eta asmakizunei buruzko interesa. Bere aitak ontziratzeko agindu zion eta itsasontzi batean errebolberraren ideia bururatu zitzaion. Aitak finantzatuta, 1835ean patentatu zuen lehen errebolberra. 1847an Texas Rangersek mila errebolber enkargatu zizkioten. Bere negozioak hobera egin zuen eta muntaketa-kate bidez ekoiztu ahal izan zuen. Ondoren, arma horiek Mendebalde Urrunaren istorioko protagonista izan ziren. Colt 1862an hil zen Estatu Batuetako gizonik aberatsenetakoa zela.
Masafumi Yoshida
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vissel Kobe.
Plavé Vozokany
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1327. urtekoa da.
Araba (boua)
Araba Euskadiko guda-ontzi laguntzarako ontziteriko bou bat zen.
1936ko urrian, Agirre lehendakariak Pasaiako PYSBEren lau bakailao-ontzi hartzeko agindua eman zion, tartean Hispania izenekoa. Errepublikako guda-ontziteriak Hispaniari brankan 101’6 mm kanoi eta zubian metrailadore bi jarri zizkion.
Itsasontziak 65,40 metroko luzera eta 10,53 metroko zabalera zuen eta 10,5 korapiloko abiadura ere har zezakeen.
Araba bouak Euskadiko guda-ontzi laguntzarako ontziterian zegoela kapitain bakarra izan zuen: Santiago Asolo (1936ko azarotik-1937ko ekainera).
Arabak, beste bouek ez bezala, arazo ugari izan zituen galdaretan. Horregatik apenas hartu zuen parte gerran. Berritze lanetan zen Bilbo galdu zenean, eta horregatik eusko gudariek eurek hondoratu zuten, etsaiaren esku eror ez zedin, 1937ko ekainaren 6an, Sestaon.
Sofía Reyes
Madrilgo bere dantza eskolako zuzendaria da, 2012an eta 2018an Latin Grammy sarietarako izendatu zuten.
Ramón Barquín
Ramón M. Barquín López (Cienfuegos, 1914ko maiatzaren 12a - Guaynabo, 2008ko martxoaren 3a) kubatar militar bat izan zen. 1933an Kubako Armadan sartu zen. Kubako Ikastetxe Militarreko bigarren teniente gisa graduatu zen eta geroago Escuela Superior de Guerra de México-n eta Estatu Batuetako Adimen Estrategikoko Eskolan ikasi zuen. Koronel mailara iritsi zen, nahiz eta Fulgencio Batistak jeneral igo zuen Armadaren agintea hartzeko, eta berehala baztertu zuen, estatu kolpea aurreratuz. Aldi berean, AEBetan, Mexikon eta Kanadan agregatu militarra izan zen 1950etik 1956ra Carlos Prío Socarrás eta gero Fulgencio Batista Zaldívarren presidentetzan. 1955ean Estatu Batuetako Gobernuak Meritu Legioarekin kondekoratu zuen. 1956an Kuban izandako estatu-kolpe saiakeraren buruzagia izan zen, eta horregatik espetxeratu zuten. Fidel Castroren indarrak Kubara iritsi zirenean, AEBetako gobernuak Batistari presio egin zion Barquín askatzeko, bere indarren aurrerapena geldiarazteko, azkenean 1959ko urtarrilaren 1aren amaieran egin zena, Batista Dominikar Errepublika ra, erbestera, hegan egin zuen egun berean, baina Barquíni ordu garrantzitsuak lapurtuz Kubaren patua salbatzeko. Barquínek, bere aldetik, Habanara joan zen eta Campo Columbiako indarren agintea hartu zuen Eulogio Cantillo jeneralaren eskutik, horrela Indar Armatuen Burua eta Kubako Errepublikako de facto presidente bihurtuz. Camilo Cienfuegos Urtarrilaren 3an iritsi zen Campo Columbiara, eta Barquínek bere indarrak transferitu zituen Manuel Urrutia Lleó Errepublikako presidente izendatu berriaren Presidentetza Dekretuak betetzeko. Gobernu berriaren eraketa bileretan parte hartu zuen. 1960ko urrian erbestera joan zen hilabete batzuk Miamin, azkenean Puerto Ricon kokatu zen arte.
Guaynabon (Puerto Rico) hil zen 2008ko martxoaren 3an.
Mungo Park
Mungo Park (Foulshiels, Selkirkshire, Eskozia, 1771ko irailaren 11 - Bussa, Nigeria, 1806) eskoziar esploratzailea izan zen. Afrika esploratzen jardun zuen, Niger ibaia topatu zuen lehenbiziko gizon zuria izan zelarik. Azken esplorazio horretan hil zen.
Biografia
Lehenengo espedizioan Gambiara joan zen (1795), Londresko African Association esploratzaile elkartearen zerbitzuan, Niger ibaia ikertzeko asmoz. Nigerreraino iritsi zen eta Segutik Sillara ibaia jaitsi ondoren, Bamakon barrena Pisaniara (Gambia) itzuli zen 1797. urtean.
Beste espedizio batean (1805), Nigerra iritsi zen Bamakondik igaro ondoren; han, lekukoen erasoaldi batean, hil zen. Travels in the Interior Districts of Africa (Bidaiak Afrika barneko eremuetan) obra idatzi zuen.
Mixomizeto
Mixomizetoak (Myxogastria) onddo lirdingatsu klase bat dira, Amoebozoa filumaren barnekoa. Bizi-zikloan hiru aldi igarotzen dituzte: mixameba zelulabakarrak, plasmodioa, eta esporak ekoizten dituen fruitu-gorputza. 900 espezie inguru ezagutzen dira.
Psittiparus gularis
Psittiparus gularis Psittiparus generoko animalia da. Hegaztien barruko Sylviidae familian sailkatua dago.
Sint Anthonis
Sint Anthonis Herbehereetako Ipar Brabante probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 11.846 biztanle zituen.
Acanthopagrus butcheri
Acanthopagrus butcheri Acanthopagrus generoko animalia da. Arrainen barruko Sparidae familian sailkatzen da.
Leptophilypnus panamensis
Leptophilypnus panamensis Leptophilypnus generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Ryuhei Niwa
Ryuhei Niwa (Niwa, 1986ko urtarrilaren 13a - ) Japoniako futbolaria da.
San Ignacio (Honduras)
San Ignacio Hondurasko Francisco Morazán departamenduko udalerri bat da. 333 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 8118 biztanle zituen.
Hodei-itsaso
Hodei-itsasoa hodei-geruza baten gainaldearen itxura da, anplitude desberdinetako uhin nabarmenak (olatuen antzekoak) dauzkala dirudienean.
Anolis brasiliensis
Anolis brasiliensis Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Hodei-itsaso
Hodei-itsaso bat altuera baxuko estratokumuluen metaketa horizontala da (500 eta 1.500 m artean, gutxi gorabehera), beheko sektorean hezetasunez betetako itsas haizeek eragindakoa. Horrek azaltzen du inbertsio termikoaren fenomenoa, zeinaren bidez 1.500 metroko kotatik gorako tenperatura altuagoak erregistratzen baitira hodeiek estalitako beheko zatian baino.
Garaiera jakin batean eta eguneko aldi jakin batzuetan, hodei-itsasoak kolore urdinxka hartzen du, hain ohituak ez diren txangozaleek itsasoarekin nahasten dituztelako eta, oker, benetako garaiera baino beherago daudela uste dutelako.
Lareoko urtegia
Lareo Gipuzkoako hegoaldeko urtegi bat da, 1989an egina, elementu naturalak erabiliz. Goierriko eskualdean dago, eta Ataun udalerriaren barnean. Agauntza ibaira ura isurtzeaz gainera, urez hornitzen du Ataun.
Bi bide daude haraino iristeko: bata, Urkillagako mendatetik ateratzen den mendi pista, ibilgailuz nahiz oinez egin daiteke; bestea, Lizarrusti mendateko parketxeko aparkalekutik abiatzen den bidezidorra, oinez egitekoa da.
Kanpo estekak
Lareoko urtegia, Tagzania.com.
Magden
Magden Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Udana
Udanako mendatea Gipuzkoako hego-mendebaldean kokatuta dago eta Oñati eta Legazpi udalerriak lotzen ditu GI-2630 herri errepidearen bidez. Mendebaldean Olabarrieta auzo oñatiarra eta ekialdean Telleriarte eta Brinkola legazpiarrak ditu.
514 metroko altuera dauka.
Katabera
Burdin antzinako meategia da, "Real Cía. Asturiana de Minas" konpainia asturiarrak 1872an sortua, XIX. mendearen azken hamarkadetan. 60 urte baino gehiagotan zehar materiala ustiatu zuten, 1935ean bertan behera utzi zuten arte. Blenda, galena eta kalamina izan ziren ateratako mineralak. Kalamina txirrikan Udanako mendateraino garraiatu eta bertan zeuden labe edo karobietan egosten zuten. Azkenik, gurdiz Norteko burdinbidearen Brinkolako geltokira eramaten zuten, eta hortik trenez Errenteriako Kaputxino penintsulan zegoen "Real Fábrica Asturiana de Minas" lantegiraino. Blenda eta galena, bestela, Kataberan bertan garbitu ondoren, Udanara eramaten zituzten.
Gaur egun oraindik ere ikus daitezke jarduera honen aztarnak: meatzarien barrakoiak, konprimigailua zegoen etxea, garbitegia eta aireko tranbiari eusten zioten harroin bi. Udanan, gainera, tranbia horren beste harroin baten hondarrak, ingeniariaren, arduradunaren eta meatzarien etxeak, bolborategia, bi karobi eta karga arranplak kontserbatzen dira.
Mendi inguruak
Hegoaldean Aloñako eta Aizkorriko mendilerroak ditu kokatuta, eta Udana abiapuntua da bien artean dagoen Biozkornia lepora iristeko (1.200 m). Urola ibaia mendigune hauen magaletan sortzen da.
Bestela, iparraldean Gorostiaga edo Korosti mendia (947 m) eta inguruko mendigunea daude.
Euskara:Euskalkien arteko muga
Euskarari dagokionez, Gipuzkoan Mendebaldeko euskara eta Gipuzkeraren arteko muga adierazten duen mendateetako bat da, Oñatin Mendebaldeko euskararen Deba Goienako hizkera mintzatzen den bitartean, Legazpin Gipuzkeraren Goierriko hizkera mintzatzen baita.
Tiago Jorge Honório
Tiago Jorge Honório (1977ko abenduaren 4a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima eta Fagiano Okayama.
Joe Strummer
John Graham Mellor (Ankara, Turkia, 1952ko abuztuaren 21 – Broomfield, Somerset, 2002ko abenduaren 22a), musikaren munduan Joe Strummer deitua, musikari, abeslari eta aktore ingelesa izan zen, The Clash talde punkaren sortzaile, musikagile, gitarrista eta abeslaria. The Vultures, The 101'ers eta The Mescaleros taldeetan ere jardun zuen.
Atractus canedii
Atractus canedii Atractus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Guyana Frantseseko bandera
Guyana Frantseseko bandera 2010eko urtarrilaren 29an erabakitakoa da. 2:1 proportzioa betetzen du: fondo hori eta berdea du eta erdian izar gorri bat sozialismoa adierazten duena.
Bandera honetaz gain, Frantzia estatu osoan bezalaxe, Frantziako bandera ere ofiziala da.
Walter Raleigh
Sir Walter Raleigh (Devon, c. 1552 - Londres, 1618ko urriaren 29a) ingeles aristokrata, idazle, olerkari, gerlari, espioi eta esploratzaile bat izan zen. Ingalaterran tabakoa erretzearen ohitura sartu izanaren arduradun ere egiten dute.
Gouarec
Gouarec (bretainieraz Gwareg) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Hil da jainkoa
Hil da jainkoa Pi L.T. euskal metal musika taldearen abesti bat da. 1996an Pi L.T. izeneko taldearen estreineko diskoaren barnean kaleratu zuten. Esan Ozenki diskoetxeak argitaratu zuelarik. Gaitzat heriotza, erlijioa eta beldurra ditu.
Nantes (São Paulo)
Nantes Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Microphilypnus acangaquara
Microphilypnus acangaquara Microphilypnus generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Jennifer Abel
Olinpiar Jokoak
2012ko Udako Olinpiar Jokoetan, Londres 2012an (Londres), brontzeko domina lortu zuen 3 m-ko tranpolin sinkronizatuan, Emilie Heymans herrikidearekin batera, Txinako bikotearen (urrezkoa) eta AEBkoaren atzetik (brontzezkoa) sailkatuz.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), ordea, zilarrezkoa eskuratu zuen 3 m-ko tranpolin sinkronizatuan, Mélissa Citrini-Beaulieu herrikidearekin batera, Txinako bikotearen atzetik (urrezkoa) eta Alemaniakoaren aurretik (brontzezkoa) sailkatuz.
Kaspisk
Historia
Kaspisk 1932an sortu zen, eta Dagestanen sortutako berrienetako bat da. Hasieran, Dvigatelstrói (Дви́гательстро́й) izeneko langileen kokagunea izan zen, literalki «makina-eraikina» esan nahi duena. Koagune hori ontzigintzarako motorrak eraikitzeko toki baten beharrarengatik eraiki zen, hasieran, gehienbat, dieselarenak. Bestalde, Bigarren Mundu Gerraren hasierak azkar bihurtu zuen herria armak ekoizteko gune garrantzitsu batean. 1947an, hiri estatusa, eta Kaspisk izena jaso zituen.
Gerraostean, Kaspisk industria gune eta Makhatxkala auzo langile gisa garatu zen. Bere biztanleria hazi, eta, 1959an, 25.200 biztanle inguru izatetik 49.400 izatera pasatu zen 1979an.
1990eko eta 2000ko hamarkadetan, Kaspiskek, lehen eta bigarren Txetxeniko gerretan, erasoak jasan zituen: 1996ko azaroaren 16an, ustez txetxeniar gerrillariek eginiko etxe militarren bonbardaketak 68 hildako eragin zituen, eta, 2002ko maiatzaren 9an, Garaipen Eguneko desfilean, bonba batek 43 lagun hil zituen.
Errusiako Armadako biltegi handi bat dago hirian, aerolabaingailu eta ekranoplaneak gordetzen dituena.
Konposizio etnikoa
2002an, Kaspiskeko biztanleriaren osaera honako hau zen:
Ekonomia eta garraioa
Hiriko enpresa nagusiak hauek dira:
Adreilu fabrika eta harria prozesatzeko fabrika ere garrantzitsuak dira.
Hiriaren iparraldean, portua dago. Makhatxkalarako noranzkoan trenbidearekin eta M29 errepide nagusiarekin lotura dago.
Millennium Stadium
Milurtekoaren Estadioa (Millennium Stadium; Stadiwm y Mileniwm) errugbi estadio bat da, Cardiffen dagoena, Galesko hiriburuan, Taff ibaiaren alboan. Galesko errugbi selekzioaren egoitza izateaz gain, futbol zelai moduan ere erabiltzen da.
Historia
1999ko Munduko Errugbi Txapelketarako parada probestuz eraiki eta bertan finala jokatu zen. Haren eraikitze lanek 126.000.000 libera esterlina inguruko diru kostua izan zuen.
Londresko Wembley Stadium berreraikitzen ari ziren denboran, kiroldegi horretan jokatu ziren futboleko Carling Cup delakoa, Community Shield eta Ingalaterrako Kopa edo FA Cup lehiaketak.
San Juan de Flores
San Juan de Flores Hondurasko Francisco Morazán departamenduko udalerri bat da. 392 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 14646 biztanle zituen.
Eichhornia crassipes
Ur-hiazinto arrunta (Eichhornia crassipes) Pontederiaceae familiako landare loreduna da. Jatorriz Amazonas arrokoa, erruz erabili da apaingarri gisa urmaeletan; landare inbaditzailea da, eta arazo handiak sortzen ditu herrialde askotan.
Atractus clarki
Atractus clarki Atractus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Plášťovce
Plášťovce Eslovakiako udalerri bat da, Leviceko barrutian kokatuta. 50,51 km²ko azalera du eta 1558 biztanle 2017ko datuen arabera.
Cyprinella
Cyprinella arrain genero bat da. Cyprinidae familiaren barruan sailkatzen dira.
Banaketa
Ipar Amerikako ekialdeko ur gezatan bizi dira.
Acanthopagrus catenula
Acanthopagrus catenula Acanthopagrus generoko animalia da. Arrainen barruko Sparidae familian sailkatzen da.
Luis XIV.aren gotorlekua
Luis XIV.aren gotorlekua Lapurdiko Urruña eta Biriatu udalerrien lursailetan dagoen gotorleku baten hondakinak dira. Bidasoa ibaiaren gain dagoen muino batean dago, Lapurdi eta Gipuzkoa, eta Ipar Euskal Herria eta Hego Euskal Herriaren arteko mugaren parean.
Izena Luis XIV.a Frantziakoa erregeraen omenez darama. 1992an monumentu historiko izendatu zuten.
Amieva
Amieva Asturiesko hego-ekialdean dagoen udalerria edo conceyua da, Orienteko eskualdean kokatutakoa.
Demografia
Iturria: [ Instituto Nacional de Estadística de España]
Niderhoff
Niderhoff Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Niderhoff udalerrian erroldatutako biztanleak 282 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 131 etxebizitza zeuden, 115 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 118 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 115 etxebizitza nagusietatik 100 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 85 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 178 ziren, horien artean 127 aktiboak ziren eta 51 inaktiboak ziren. 127 pertsona aktiboetatik 113 lanean zeuden (67 gizon eta 46 emakume) eta 14 langabezian zeuden (9 gizon eta 5 emakume). 51 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Niderhoff udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 290 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.827 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
Urruñako pilotalekua
Urruñako pilotalekua Lapurdiko Urruña udalerrian dagoen pilotaleku bat da. Herri barnan dago, San Bixintxo elizatik hurbil.
Estrategia bideo-joko
Estrategia bideo-jokoak jokalariak maniobrak egiteko plangintza- eta pentsamendu-trebetasunak praktikan jartzea eskatzen duten bideo-jokoak dira, garaipena lortzeko hainbat motatako baliabideak kudeatuz (materialak, giza baliabideak, militarrak...). Estrategiazko bideo-joko gehienetan "jokalariari munduaren ikuspegi absolutua ematen zaio, zeharka bere esku dauden unitateak kontrolatuz". "Estrategia-bideojokoen jatorria oso lotuta dago hurbileko lehengusuekin, estrategia mahaiko jokoekin".
Genero horretako bideo-joko askok beste genero batzuekin ezaugarriak partekatzen dituzte, neurri handiagoan edo txikiagoan. Hala gertatzen da, adibidez, MOBA eta rol bideo-jokoekin, edo eraikuntza eta kudeaketa bideo-jokoekin.
Pedras Grandes
Pedras Grandes Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Crackòvia
Crackòvia Kataluniako TV3 telebista kateko umorezko saio bat da. Aurretik emititzen zen Polònia umorezko saioa burutzen duen lantalde berberak gauzatutakoa da, Toni Soler zuzendaria duelarik. 2008. urtean emititzen hasi zen.
2017ko irailean programa itxi behar izan zuen denbora batean diru falta zela eta. Baina oraindik ez da berriro hasi.
Crackòvia saioak kirol munduko gaiak umore ikuspuntutik aztertzen ditu, bertan kirolari eta taldekide ugariren imitazioak egiten direlarik. Imitatzaileen artean Carlos Latre nabarmentzen da.
Niderhoff
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
2000. urtean Niderhoff udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lynchburg city konderria (Virginia)
Lynchburg city konderria (Lynchburg city County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua (Virginia) da. 2010eko zentsuaren arabera 75,568 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Anolis breslini
Anolis breslini Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Lynchburg city konderria (Virginia)
Geografia
Lynchburg city konderriak 12,858 kilometro koadro ditu. Horietatik 134 ura dira. Beste 12,724 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 587,71 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 75,568 pertsonetatik 49,874 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,300 dira. 21,984 beltzak edo afroamerikarrak. 200 amerikar natiboak ziren eta 27 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,852 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 184 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,447 pertsonek kokatzen zuten.
Möhlin
Möhlin Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Chemenot
Chemenot Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chemenot udalerrian erroldatutako biztanleak 39 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 22 ziren, horien artean 17 aktiboak ziren eta 5 inaktiboak ziren. 17 pertsona aktiboetatik 15 lanean zeuden (9 gizon eta 6 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 5 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 1 ikasten zegoen eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Grigori Zinoviev
Grigori Jevseievitx Apfelbaum, ezagunagoa Grigori Jevseievitx Zinoviev gisa (Григо́рий Евсе́евич Зино́вьев, ahoskatua; Elisavetgrad, Errusiar Inperioa, 1883ko irailaren 23agreg./irailaren 11jul. - Mosku, Sobietar Batasuna, 1936ko abuztuaren 25a), sobietar politikaria izan zen.
Bizitza
Hamazazpi urte zituela alderdi sozialdemokratan sartu zen eta eragin handia izan zuen San Petersburgoko boltxebikeen antolakuntzan. 1905ean, iraultzaren ondoko errepresioaren kariaz, erbesteratu behar izan zuen. Kamenevekin bat eginik, 1917ko urrian matxinada armatua abiaraztearen aurkakoa zen eta iraultzaren ondoren (azaroa) mentxebikeekin eta sozialista-iraultzaileekin batera gobernua osatzearen alde azaldu zen.
Alderdiko batzorde zentraleko kidea, III. Internazionalaren (Komintern) sortzaileetarikoa eta haren idazkari nagusia (1919-1926). Leninek aldarrikatu gerra-komunismoaren alde eta Trotskik proposaturiko sindikatuen nazionalizazioaren aurka azaldu zen. 1923an, Lenin gaixo zela, Stalinekin eta Kamenevekin batera, alderdiko buruzagi izan zen. 1926an, Trotskirekin bat egin zuen Stalinen industria politikari kontra egitearren. 1934ko Purga Handian alderditik kanporatu zuten eta Sergei Kirov hil zuelako salaketapean (1935), Moskun epaitu eta hilarazi zuten.
Zinovievek eta Kamenevek beren erruduntasuna aldarrikatu zuten
Ziur asko Stalinen aginduz era basatian torturatua izan eta gero, zera aitortu zuen Zinovievek:
Caravia
Caravia Asturiesko ipar-ekialdean dagoen udalerria edo conceyua da, kostaldekoa eta Orienteko eskualdean kokatutakoa.
Txinatar gastronomia
Aspektu kulturalak
Txinatar gastronomiak gizartea, filosofia eta medikuntza txinatarrarekin erlazioa du. Mota batzuk daude: cai (barazki prestatuak eta zerealekin bateratzen diren gauza guztiak), fan (zerealak), yin (fruta, barazkia... ura dituzten janariak), yang (plater frijituak dira: okela…). Txinatar janaria beroaren, hotzaren eta koloreen oreka bilatzen baita produktuen loditasuna. Horretarako txinatar gastronomiaren hainbat teknikak daude.
Osagaiak
Oinarrizko osagaia arroza da. Txinako erregio askotan dagoelako, baina inportantzia handiagoa du Txinako hegoaldean. Alderantziz, garian oinarritako janaria komunagoa da Txinako iparraldean. Zopa gehienetan jatorduaren amaieran ematen dira jangura kentzeko. Ia ez dago barazkijaleak Txinan eta direnak budistak dira. Budistek ez dute janari gordinak jaten bere hondakinekin ongarria egiten dutelako.
Behinola jangura asko egon zenez Txinan, txinatarrek animalietako parte guztiekin egiten dute errezetak. Tea Txinako edari kontsumituena da. Tradizioz, garagardoa eta alkohola gordetzen dira festentzat eta ospakizunentzat. Eguneroko janarietan, ez dira edariak jartzen eta jankideak bere egarria kentzen dute zopekin eta saldekin. Ez da esnea erabiltzen janaria prestatzeko, Txinako jende asko intolerantzia daukalako. Txinan ez da ohikoa postre batekin amaitzea janaria. Janari geza gehienetan janarien erdian sartzen da. Postretzat hartu al dugunetatik asko frijituak dira eta babarrun pasta gorri bat (dousha) dute. Matuan eta doushabao dousharekin betetzen da eta gehienetan gosarian jaten da, dousha ere erabiltzen da udare formako ogi txikietan. Beste plater geza Babao Fan (八寶飯) da eta ezan nahi du: arrozko budina zortzi altxorrekin.