cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Interes
Lehenespenez
Mailegu-hartzaileak mailegua eten, abzesu edo ez ordaintzeko arriskua du beti. Arrisku-prima mailegu-hartzailearen osotasuna, enpresaren arrakasta-arriskua eta agindutako edozein bermeren segurtasuna neurtzen saiatzen da. Adibidez, garapen-bidean dauden herrialdeentzako maileguek Estatu Batuetako gobernukoek baino arrisku-prima handiagoak dituzte, kaudimen-aldea dela eta. Enpresa batentzako eragiketa-kredituko linea batek hipoteka-mailegu batek baino tasa handiagoa izango du.
Enpresen kaudimena kreditu-kalifikazioko zerbitzuen eta kreditu-bulegoen banakako kreditu-kalifikazioen bidez neurtzen da. Banakako zor baten arriskuek aukeren desbideratze estandar handia izan dezakete. Mailegu-emaileak bere arrisku handiena estali nahi izan dezake, baina mailegu-emaileek zor-karteren bidez arrisku-prima murriztu dezakete emaitzarik probableena bakarrik estaltzeko.
Interes-tasen osaera
Ekonomian, interesa kredituaren prezioa da, eta beraz, inflazioak eragindako distortsioen mende ere badago. Interes-tasa nominala, inflaziora egokitu aurreko prezioari dagokiona, kontsumitzailearentzat ikusgai dagoena da (hau da, mailegu-kontratu batean etiketatutako interesa, kreditu-txartelaren aitorpena, etab.). Interes nominala interes errealeko tasak eta inflazioak osatzen dute, besteak beste. Hau da interes nominalerako gutxi gorabeherako formula:
Épieds-en-Beauce
Épieds-en-Beauce Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Afrikar Batasunerako Erakundea
Afrikar Batasunerako Erakundea (Organisation of African Unity, OUA) Afrikako estatu arteko erakunde politiko bat izan zen, 1963an sortu eta 2002an desegin zena. Afrikako 53 herrialde izan zituen kide, eta helburu hauek zituen:
Hala jaso zuten 1963an Addis Abeban, Etiopiako hiriburuan, erakundea sortzeko izenpetu zuten dokumentuan. Hiri hartan bertan zegoen elkartearen egoitza nagusia. 2002. urtetik aurrera Afrikar Batasuna izatera aldatu zen.
Interes
Interes-tasen osaera
i= r + \pi
Épieds-en-Beauce
Biztanleria
2007an Épieds-en-Beauce udalerrian erroldatutako biztanleak 1.372 ziren. Familiak 504 ziren, horien artean 88 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 180 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 212 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Cobeja
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.387 biztanle zituen.
Épieds-en-Beauce
Etxebizitza
2007an 574 etxebizitza zeuden, 507 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 51 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 554 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 507 etxebizitza nagusietatik 398 bere jabearen bizilekua ziren, 106 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 21 etxek bi zituzten, 68 etxek hiru zituzten, 145 etxek lau zituzten eta 270 etxek bost zituzten. 462 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 177 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 296 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Afrikar Batasunerako Erakundea
Historia
Erakundearen lorpenen artean, aipagarriak dira kolonialismoaren aurkako (neokolonialismoa) eta apartheid politikaren aurkako borroken ondorioz lortutakoak. Gainera, Gerra Hotzaren garaian herrialde ez lerrokatuen mugimenduaren barruan egindako borroka handiaren ondorioz, kanpoko esku-sartzeak eragoztea eta bere burujabetza berrestea ere lortu zuen. Hala ere, Afrikako estatuen arteko istilu eta gerretan erakundeak ez du beti berdin jokatu, eta batzuetan parte hartu gabe ere geratu da, erakundeko kideen arteko desadostasunak zirela-eta. Bitartekari-lanak arrakastaz egin zituen 1964-1965 bitartean Aljeriaren eta Marokoren arteko gatazkan; 1965-1967 artean, Somaliaren eta Etiopiaren artekoan, eta Somaliaren eta Kenyaren artekoan; eta 1980. hamarraldian, Txadeko Gerra Zibilean. Aitzitik, porrot egin zuen Nigeriako Gerra Zibilean (Biafrako Gerra, 1968-1970) bitartekari-lanak egin nahian, eta 1990eko hamarraldian Uganda eta Ruandako gatazketarako indarrak biltzeko ahaleginean.
Interes
Interes-tasen osaera
Non:
Épieds-en-Beauce
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 52 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 5 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Épieds-en-Beauce udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.871 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Interes
Interes-tasen osaera
Hala ere, mailegu-hartzaile eta mailegu-emaile guztiek ez dute interes-tasa bera, ezta inflazio bera ere. Bestalde, etorkizuneko inflazio-aukerak aldatu egiten dira, eta, beraz, interes-tasa erakargarri bat ezin da egon benetako interes-tasa bakar baten eta aurreikusitako inflazio-tasa bakar baten mende.
Interes-tasak kreditu-kalitatearen edo ez ordaintzeko arriskuaren mende ere badaude. Gobernuak zordun oso fidagarriak izaten dira, eta balio publikoen gaineko interes-tasa, normalean, beste mailegu-hartzaile batzuentzat eskuragarri dagoen interes-tasa baino txikiagoa izaten da.
Ekuazioa:
Inflazio-itxaropenak eta kreditu-arriskua mailegu baten bizitzan zehar aurreikusitako interes-tasa erreal izendatuekin erlazionatzen ditu, kasu hauetan:
Lehenetsitako interesak
Ez ordaintzeagatiko interesa mailegu-hartzaileak mailegu-itun bat nabarmen urratu ondoren ordaindu behar duen interes-tasa da.
Ez ordaintzeagatiko interesa jatorrizko interes-tasa baino askoz handiagoa izaten da, mailegu-hartzailearen finantza-arriskuaren larriagotzea adierazten baitu. Lehenetsitako interesak mailegu-emaileari konpentsatzen dio arrisku erantsia.
Mailegu-hartzailearen ikuspuntutik, horrek esan nahi du ordainketa erregularra ordainketa aldi batean edo bitan egiten ez bada edo mailegu-bermeagatik zergak edo aseguru-primak ordaintzen ez badira, interes askoz handiagoak sortuko direla maileguaren gainerako aldi osoan.
Bankuek mailegu-hitzarmenetan lehenetsitako interesak gehitzeko joera dute, egoera desberdinen artean banatzeko.
Jurisdikzio batzuetan, interes-klausula lehenetsiak ezin dira aplikatu ordena publikoarekin alderatuta.
Denboraldia
Denboraldi laburrenetan, askotan, ez ordaintzeko eta inflazioaren eraginpean egoteko arrisku txikiagoa izaten da, gertuko etorkizuna errazago aurreikus baitaiteke. Egoera horretan, epe laburreko interes-tasak epe luzeko interes-tasak baino txikiagoak dira (goranzko errendimendu-kurba).
Gobernuaren esku-hartzea
Interes-tasak, oro har, merkatuak zehazten ditu, baina Gobernuaren esku-hartzeak —normalean, banku zentral batek— eragin handia izan dezake epe laburreko interes-tasetan, eta moneta-politikaren tresna nagusietako bat da. Banku zentralak diru-kopuru handiak maileguan hartzeko aukera ematen du, berak ezarritako tasan. Horrek, eragin handia du eskaintzan eta eskaeran, eta, beraz, baita merkatuko interes-tasetan ere.
Oreophrynella huberi
Oreophrynella huberi Oreophrynella generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Interes
Interes tasak eta kreditu arriskua
Gero eta gehiago onartzen da ziklo ekonomikoan interes-tasak eta kreditu-arriskua elkarri estu lotuta daudela. Jarrow Turnbull eredua izan zen bere nukleoan zorizko interes-tasak esplizituki zituen kreditu-arriskuaren lehen eredua.
Dirua eta inflazioa
Maileguek eta bonuek diruaren ezaugarri batzuk dituzte, eta diruaren hornidura zabalean sartzen dira.
Afrikar Batasunerako Erakundea
Historia
1981ean, Nairobin (Kenya) egindako Estatu eta Gobernuburuen Batzarrean, giza eskubideen onespena sartu zuten beren oinarrizko hastapenen artean, Nazio Batuen Erakundeak eta gobernuz kanpoko erakunde askok egindako presioaren ondorioz. Herrien eta Giza Eskubideen Afrikako Gutuna onartu zuten orduan.
Ekonomiari dagokionez, 1963an elkartea sortu zuten 30 herrialde subiranoek konstituzio-gutunean erabaki zuten bezala, batzorde berezi bat eratu zen elkarte ekonomiko bat sortzeko helburuaz, baina 1990eko hamarraldian zehar etengabe atzeratu zen elkarte horren sorrera, kideen arteko desberdintasun handien ondorioz. Eraketako Gutunean adierazten denez, elkartean kide berriak onartzeko, subirano eta burujabeak izan behar dute. Horren ondorioz, XX. mendearen bukaeran 52 herrialde daude bertan; azken sartutakoen artean, Eritrea (1991) eta Hegoafrika (1994). Marokok, berriz, 1985ean elkartea utzi zuen, 1982an Saharako Arabiar Errepublika Demokratikoa onartu zutelako.
Egitura politikoa
Organo gorena Estatuburu eta Gobernuburuen Batzarra da. Bilera arruntak gutxienez urtean behin egiten dute, nahiz eta bilera berezietarako deia ere edozein kidek egin dezakeen, kideen bi herenen aldeko botoa lortuz gero. Herrialde bakoitzak boto bat emateko eskubidea du, eta erabakiak bi herenen gehiengoz hartzen dira, prozedurazko gaietan izan ezik, horietarako nahikoa baita gehiengo sinplea.
Ministroen Kontseilua Kanpo Arazoetarako ministroek osatzen dute, eta urtean bitan bildu behar dute biltzar arruntean. Horien eginkizunen artean Estatuburu eta Gobernuburuen Batzarra prestatzea eta haien erabakiak betearaztea daude, Afrikako herrialdeen arteko lankidetzari dagozkienak batez ere. Erabakien onespenerako nahikoa dute gehiengo sinplea.
Jardunbide administratiboetarako idazkari nagusi bat aukeratzen dute lau urtetik behin.
Bestalde, sorrerako gutunean erabakitako bost batzorde espezializatu dituzte: Ekonomia eta Gizarterako, Hezkuntza eta Kulturarako, Osasun, Higiene eta Elikadurarako, Defentsarako eta Zientzia, Teknika eta Ikerketarako. 1964an Justiziarako eta Garraio eta Komunikabideetarako batzordeak gehitu zituzten. Sail horietako ministroek parte hartzen dute, eta Ministroen Kontseiluaren menpe daude. Horiez gainera, Bitartekaritza, Adiskidetze eta Arbitraje Batzordea ere sortu dute, erakundeko kideen arteko desadostasunak konpontzeko.
Portillongo mendatea
Portillongo mendatea (Eth Portilhon; Col du Portillon), Pirinioetan, Bagnères-de-Luchon eta Bossòst artean dagoen mendatea da. Tautotoponimo bat da 1.293 metroko garaieran dago.
Interes
Dirua eta inflazioa
Gobernu nazionalek (baldin eta herrialdeak, jakina, bere moneta mantendu badu) eragina izan dezakete interes-tasetan eta, beraz, mailegu horien eskaintzan eta eskaeran, eta, hala, jaulkitako mailegu eta bonuen kopurua aldatu. Oro har, interes-tasa erreal handiago batek murriztu egiten du diru-eskaintza.
Diru-kopuruaren teoriaren bidez, diru-eskaintza handitzeak inflaziora garamatza. Horrek esan nahi du interes-tasek eragina izan dezaketela etorkizuneko inflazioan.
Likidezia
Likidezia da aktibo bat balio justuan edo ia justuan bizkor saltzeko gaitasuna. Inbertitzaileak, aktibo ilikidoetan, aktibo likidoetan baino errendimendu handiagoa lortu nahi du, edozein unetan saltzeko aukeraren galera konpentsatzeko. Estatu Batuetako altxor-bonuak oso likidoak dira, eta bigarren mailako merkatu aktiboa dute; beste zor batzuk, berriz, ez dira hain likidoak. Hipoteka-merkatuan, tasarik txikienak mailegu tituludun gisa sal daitezkeen maileguen gainean ematen dira maiz. Mailegu ez-tradizionalek, hala nola saltzailearen finantziazioak, interes-tasa handiagoak izaten dituzte likidezia faltagatik.
72ko erregela
72ko araua finantza-formula bat da, eta  inbertsio bat bikoizteko behar den denboraren gutxi gorabeherako kalkulua eskaintzen du, hau da, arau honek 1.000 euro inbertituta, kantitate hau bikoizteko eta 2.000 izateko zenbat denbora beharko denaren hurbilpen bat egiten du.
Gainera, buelta eman ahal zaio, eta formula berdinarekin denbora tarte jakin batean dirua bikoizteko zein interes behar den kalkulatu daiteke, hau da, demagun 1.000 euro inbertitzen direla eta lau urte barru zifra hau bikoiztu nahi dela. Formula honek adieraziko du gutxi gorabehera zein izan beharko den inbertsioaren interesa, inbertitutako 1.000 euro horiek 4 urtetan bikoiztu daitezen.
Aipatzekoa da formula honekin lortutako emaitzak ez direla zehatzak, gutxi gorabeherakoak baizik. Hala ere, oso tresna erabilgarria izaten jarraitzen du. Arau hau interes konposatuko inbertsioetan aplika daiteke soilik; inbertsio hauetan bigarren urtetik aurrera interesa ez da  hasierako inbertsioaren gainean kalkulatzen, baizik eta inbertsio horren gainean eta horren aurretik sortutako interesen gainean.
Erraz erabil daitekeen araua da; izan ere, inbertitutako kapitala bikoizteko beharko diren urteak kalkulatzeko, nahikoa da 72 zenbakia zati inbertsioaren gaineko interes-tasa (finkoa izan behar dena) egitea.
Aipatu bezala, era berean, jakin daiteke inbertsio batek zer interes-tasa beharko duen urte kopuru jakin batean bikoiztua izateko. Horretarako, 72 zenbakia inbertsioa bikoizteko espero den urte kopuruarekin zatitu baino ez da egin behar, eta lortutako emaitza  denbora horretan inbertsioa bikoizteko beharko duzun interes-tasa izango da. Hau da,
Desabantailen artean, esan dezakegu arau honek ez dituela gorabeherak, inflazioa eta fiskalitatea kontuan hartzen, zehaztasuna galtzen duela errentagarritasun-tarte jakin batzuetan, hala nola, interesa % 5etik beherakoa edo % 12tik gorakoa denean, eta ez duela ezer esaten inbertsioak nola joango diren inguruan.
72. araua zertan oinarritzen den azaldu ondoren, praktikan jarriko dugu: demagun etxean erreforma bat egin nahi duzula eta aurrezki-kontuan 6.000 euro besterik ez dituzula. Diru hori erabiliz gero, zure aurrezki guztiak gastatuko dituzu; beraz, marjina  handiagoa lortzeko helburuarekin nahiago duzu itxaron, nahiz eta ez jakin zenbat itxaron beharko duzun 6.000 euro horiek 12.000 bihurtzeko. Kontuan hartuta kopuru hori lortzeko 6.000 euro inbertitzea erabaki duzula, urteko % 8ko interes-tasarekin, 72ko arauaren formula aplikatuko duzu, eta konturatuko zara gutxi gorabehera 9 urte beharko dituzula aurrezkiak bikoizteko.
Hori gutxi balitz, lehen esan dugun bezala, 6.000 euro bikoiztu nahi badituzu 5 urte barru erreforma egin ahal izateko, zer interes-ehunekotan inbertitu behar duzun kalkulatu daiteke 72 zati 5 eginez. Horrela, interes-tasa % 14,4koa izan behar dela konturatuko zara.
78ko erregela
Lindsay VanSomerenek aipatzen duen bezala, 78ko araua mailegu-emaileari ia beti mesede egiten dion araua da. Arau engainagarria da, mailegu-emaileei bermatzen diena mailegu-hartzaileek aldez aurretik gehiago ordainduko dutela aldez aurretik kalkulatutako interes-karguei esker. Hau da, 78ko araua aplikatzen denean, mailegu-hartzaileak interesak ordaintzen ditu modu batean bermatzen diona mailegu-emaileari irabazien bere zatia lortuko duela, baita mailegua denbora baino lehen ezeztatzen bada ere.
Kontzeptua hobeto ulertzeko, adibide bat jarriko dugu.
Demagun 5.000 euroko mailegu pertsonal bat eskatu nahi dugula, 48 hilabetez % 11ko interes-tasarekin eta 150 euroko hileroko ordainketekin. 78ko erregela aplikatuko bagenu, orduan interesaren zenbatekoa 89,80 eurokoa izango litzateke ordainketaren lehen hilabetean. Hala ere, mailegua interes sinplearen metodoa erabiliz kalkulatuko balitz, interesaren zenbatekoa 45,83 eurokoa izango litzateke lehen hilabetean, 78ko arauarena baino ia % 50 txikiagoa.
Laburbilduz, Holly Johnson-ek dioenez, arau honen bidez, mailegu-emaileak bermatu egiten du mailegua denbora baino lehen ezeztatzen bada ere, irabaziak izan ditzakeela. Metodo honen kalkulua hobeto ulertzeko, Lindsay VanSomerek eskaintzen duen adibidea erabiliko dugu:
Suposatu 12 hilabeteko mailegua eskatuko duzula, interesen 500 euroko zenbatekoarekin.
1.Batu maileguaren hilabete-kopuruaren digituak.
Adb: lehen hilabeteko zenbakia 12 izango da, bigarren hilabeteko zenbakia 11, hirugarren hilabeteko zenbakia 10, laugarren hilabeteko zenbakia 9...
3. Zatitu hilabete bakoitzari dagokion zenbakia izendatzailearekin, hau da, 1. urratsean atera zaigun zenbakiarekin, kasu honetan 78. Ondoren, ehuneko bilakatzeko 100 zenbakiarekin biderkatu. Kalkulu honek  hilero interes guztien zer ehuneko ordaintzen ari zaren kalkulatzeko balioko du.
Adb.: lehen hilabetean, bigarren hilabetean , …
4. Biderka ezazu aurreko urratsean lortu duzun hileko ehunekoa, maileguaren iraupeneko interes osoaren zenbatekoagatik. Horrela, hilero zenbat interes ordaintzen den kalkulatuko dugu.
Adb.: lehenengo hilabetean 15,4 x 500, bigarren hilabetean 14,1 x 500, … Aipatu beharrekoa da, 78ko araua debekatu egin zela Espainian 1992tik aurrera 61 hilabete baino gehiago irauten duten maileguetarako.
Aristotelesen interesenganako iritzia
”Eta lukurreria gorrotatzen da arrazoi onenarekin, irabazia diru beretik baitator, eta ez asmatu zenerako, trukerako egin baitzen, eta lukurrerian, diruak berak bakarrik diru gehiago ekoizten du. Horregatik hartu du izen hori, sortutakoa bere sortzaileen izaera berekoa delako, eta interesa beste diru batetik sortutako dirua delako. Beraz, negozio guztietatik hau da naturalena”.
Wicksell-en teoria
Knut Wicksellek 1898an argitaratu zuen "Interesa eta prezio ak" liburua, eta ekonomia-krisi en teoria integrala egin zuen, interes-tasa naturalen eta nominalen arteko bereizketa batean oinarrituta.
Wicksellek bi ekarpen egin zituen:
- Lehenik eta behin, bereizi egin zituen diru-interesaren tasa eta tasa "natural" hipotetikoa, truke-ekonomia bateko kapital-eskaintzaren eta -eskariaren orekaren ondorio izango zena. Gainera, diruaren presentzia hutsaren ondorioz, merkatu-tasa efektiboa gaur egungo tasa ideal horrekin bat ez zetorrela suposatu zuen.
- Gero, kredituaren mekanismoaren bidez, interes-tasak prezioetan eragiten zuela suposatu zuen; tasa monetarioa maila "naturaletik" gora igotzeak jaitsiera bat eragiten zuela, eta maila horretatik behera jaisteak prezioak igotzea eragiten zuela. Baina Wicksellek ondorioztatu zuen tasa naturala moneta-tasarekin bat etorriko balitz, prezioen egonkortasunari eutsiko ziola.
Keynesen interes-tasaren teoria
Keynes en 1936ko “Enplegu, interes eta diruaren teoria orokorra” liburuan garatutako teoria ekonomikoen osagai nagusietako bat da interesa. 13. kapituluan likideziaren (diru-eskariaren) aldeko lehentasunaren hasierako deskribapenean, eskari hau interes-tasaren funtzio bat besterik ez da; eta eskaintza egin eta oreka onartzen denez, interes-tasa diru-eskaintzak zehazten du.
Ondorengo azalpenean (15. kapitulua), interesa ezin da beste aldagai ekonomiko batzuetatik bereizi, eta horiekin batera aztertu behar da.
Fenix (konstelazioa)
Phoenix edo Fenix —Phoenix— konstelazio austral txiki bat da. Pieter Dirkszoon Keyser eta Frederick de Houtman daniar nabigatzaileek deskribatu zuten, eta Johann Bayer-ek ezagutarazi zuen 1603an.
Konstelazioak 30 izar ditu guztira. Ipar hemisferioan 40 paralelotik iparraldera ez da ikusten, eta ekuatoretik iparraldera bizi direnek zeruan oso behean ikus dezakete. Hego hemisferioko udan oso ondo ikusten da Australiatik, Hegoafrikatik eta Hego Amerikako hegoaldetik.
Urtero abenduaren 5ean gertatzen den fenizidak izeneko meteoro-euria atxiki ohi zaio Phoenix konstelazioari.
Laudio Institutua
Ikasle-ohiak
Ikastetxe honetan ikasi dutenen artean pertsona hauek daude: Juan José Ibarretxe lehendakari izana, Isa Diaz euskarazko idazlea, Kepa Sojo zinemagilea eta Espido Freire gaztelaniazko idazlea.
Euskonews Gaztea
Laudio Institutua Euskonews Gaztea ekimeneko eskola partaidetako bat da. Bertan, 14 eta 17 urte bitarteko gazteek, webguneko albiste batzuk idazteko aukera dute.
Plaketa
Plaketa edo tronbozitoa odolaren hiru zelula motetako bat da, eritrozito (globulo gorria) eta leukozitoekin batera. Haien funtzio nagusia odolaren koagulazioa da.
Gatzapen edo koagulazio horrek odolaren galera ekiditen du. Bi modutan parte hartzen dute plaketek aipatutako prozesuan: alde batetik, zauriaren tokian pilatu egiten dira, ebakia estaliz eta odolaren galera oztopatuz. Beste aldetik, tronbokinasa izeneko entzima askatzen dute, tronbina sortzen duena; tronbina horrek fibrinaren agerpena katalizatzen du (fibrinogenotik abiatuta), fibrina hori izanik odolbilduak sortzen dituena.
Gizakiengan, kopuru normala 150.000-450.000/mm3 da
Lotutako gaixotasunak
Plaketen eskasiak tronbozitopenia izena hartzen du, eta demaseko kantitateak tronbozitosia. Bi egoera hauek bakarrik ager daitezke edota beste gaixotasun zabalago batzuekin batera.
Tronbozitopenia adibidez gibeleko zirrosiarekin batera agertzea ohikoa da. Tronbozitosiak, aldiz, infekzioetan ikus daiteke.
Antoju errota
Antoju errota, 1725ean dokumentu batean lehen aldiz aipatua, euskal nekazari inguruko estilokoa da. Irungo, Katean, Bentak auzoan dago, Antoju baserrian, Mokozorotzen errekaren eskuinean, Elatzeta mendiaren azpian.
Historia
1725ean lehen aldiz aipatua, 1847an 2.400 anega ehotzeko ahalmena zuen baina bakarrik 600 egiten zituen. 1890ean egin zen erroldan ere jasoa dago baina zerbait gertatu behar izan zuen zeren eta 1900ean, jabeak Juan Jose Aginagaren proiektua jarraituz, errota berreraikitzeko baimena eskatu baitzuen. 1933an irina egiteko errota publikoa bezala alta jaso zuen, 1963 arte. 1970ean Ur-publikoen ustiatzeko Erregistro Berezian onartua izan zen. Urte horretan errotarri bakarra zuen. Oraindik-orain egun kantitate txikietan baina badabil. Errotak jabe desberdinak izan ditu: Gabriel Saenz Izquierdo (1703), Santiago Lalanne (1900) eta Bizente Lekuona Labandibar (1980).
Ezaugarriak
Errota honek kristalezko leiho bat zuen biltokian ehotzeko zenbat ale gelditzen zen ikusteko. Ura biltegitik tutu metaliko baten bidez tunel batera heltzen da. Errotaren ormetan burni-zepa aurkitu da; horren arabera pentsatzekoa da historikoki inguruan burdinola bat zegoela baita ere.
Babespena
Errotak partzialki babestuta dago: Balizko Arkeologia Guneen Aurretiazko Aitorpena egin zitzaion (1997/09/11 ko erabakia (EHAO 208.zk., 1997ko urriaren 30) eta herri mailako ondarea, 2008ko Irungo Ondarearen Katalogoan jasota.
Arriskuak
Abiadura Handiko Trenaren proiektuak joa dago.
Historia Naturalaren Museoa (Londres)
Historia Naturalaren Museoa (Natural History Museum) Londreseko museo ezaguna da, naturaren historiaren inguruko gaiak aurkezten dituena. Kensington eta Chelseako Exhibition Road kalean kokaturik dago beste bi museo handirekin batera, Zientzia Museoa eta Victoria and Albert Museum hain zuzen ere. Historia Naturalaren Museoaren sarrera Cromwell Road kalean dago ordea.
Museoko alderik ezagunena sarrerako gela handia da, Hintze Hall izenekoa. 35 urtetan zehar gelaren erdian diplodocus erraldoi bat egon izan da baina 2017ko udan balea urdinaren hezurdura ezarri zuten haren lekuan.
Historia
Hans Sloane (1660-1753) naturalista irlandar-britainiarrak bilduma handia osatu zuen. 71.000 objetu bazituen, besteak beste 40.000 liburu eta 7.000 eskuizkribu, baina tartean baziren landare lehortuen 337 bilduma, animalia eta gizakien eskeleto ugari eta beste hainbat gai natural. British Museuma sortu zen bilduma erraldoi hau jasotzeko.
XIX mendean Sir George Shaw zaindariak hainbat elementu saldu zizkion zirujauen eskolari. 1833an esate baterako Sloanek utzitako 550 intsetutatik ez zen batere gelditzen. 1856an Richard Owen aukeratu zuten British Museumeko Historia Naturalaren mintegiburu eta honek erabaki zuen espazio handiagoa behar zutela mintegiko aleek. 1864an South Kensingtonen lursail bat erosi eta museo bat eraikitzeko lehiaketa antolatu zuen. Alfred Waterhouse arkitekto ingelesak irabazi zuen lehiaketa eta 1873 eta 1880 artean altxatu zuten eraikin berria. 1881ean ireki zituen ateak berehala British Museumarekin banatzeko eskaera egin zuten. Eskaera ez zen orea 1963 arte gauzatu.
Atalak
Museoak hainbat atal ditu, koloretan banaturik daude.
Champ-le-Duc
Champ-le-Duc Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Champ-le-Duc udalerrian erroldatutako biztanleak 577 ziren. Familiak 221 ziren, horien artean 41 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 41 bakarrik bizi ziren emakumeak), 94 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 74 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 237 etxebizitza zeuden, 223 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 222 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 223 etxebizitza nagusietatik 187 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 152 etxek bost zituzten. 181 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 96 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 103 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 363 ziren, horien artean 263 aktiboak ziren eta 100 inaktiboak ziren. 263 pertsona aktiboetatik 242 lanean zeuden (130 gizon eta 112 emakume) eta 20 langabezian zeuden (8 gizon eta 12 emakume). 100 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra brikolaje denda handi bat zen.
2000. urtean Champ-le-Duc udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 164 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NA-3040
NA-3040 edo Tutera-Malon errepidea, Nafarroako herri errepidea da, N-121-C nafar errepidearen 11,67 kilometroan hasi eta Zaragoza probintziaren mugara arte doa. Errepidea 2,42 kilometro luze da.
Salminus brasiliensis
Salminus brasiliensis Salminus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bryconidae familian.
Winsen (Schleswig-Holstein)
Winsen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Miniopterus inflatus
Miniopterus inflatus Miniopterus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Miniopterinae azpifamilia eta Vespertilionidae familian sailkatuta dago
Oreophrynella macconnelli
Oreophrynella macconnelli Oreophrynella generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Mézerolles
Mézerolles Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mézerolles udalerrian erroldatutako biztanleak 199 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 100 etxebizitza zeuden, 79 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 98etxeak ziren. 79 etxebizitza nagusietatik 69 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 139 ziren, horien artean 93 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 93 pertsona aktiboetatik 86 lanean zeuden (51 gizon eta 35 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Igor Astarloa
Igor Astarloa Askasibar (Ermua, 1976ko martxoaren 29a - ) bizkaitar txirrindulari ohia da. Afizionatu mailan, Baque taldean izan zen.
Mézerolles
Diru sarrerak
2009an Mézerolles udalerrian 77 unitate fiskal zeuden, 189 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.226 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 garraio enpresak ziren.
Igor Astarloa
2008ko maiatzaren 29an Team Milram taldeko arduradunek bere taldetik kanporatu zuten.
Palmaresa
2001 2002 2003 2004 2005 2006
Mézerolles
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Mézerolles udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Natália Pereira
Natália Zilio Pereira, (Ponta Grossa, Paraná, Brasil, 1989ko apirilaren 4a), boleibolean lehiatzen den kirolari brasildarra da.
Bi Udako Olinpiar Jokotan dominak eskuratu zituen; Londres 2012an (Londres), urrezkoa, eta, Tokio 2020an (Tokio), berriz, zilarrezkoa, bietan boleibolean; azkena, AEBren atzetik eta Serbiaren aurretik.
Cobisa
Cobisa Toledoko udalerria da, Montes de Toledo eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.766 biztanle zituen.
Natália Pereira
Tokion, honako hauek osatzen zuten taldea: Camila Brait, Macris Carneiro, Tandara Caixeta, Ana Beatriz Corrêa, Ana Carolina da Silva, Ana Cristina de Souza, Fernanda Garay, Carol Gattaz, Gabriela Guimarães, Rosamaria Montibeller, Natália Pereira eta Roberta Ratzke-k.
La Salvetat-Peyralès
La Salvetat-Peyralès Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Salvetat-Peyralès udalerrian erroldatutako biztanleak 1.067 ziren. Familiak 461 ziren, horien artean 128 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 80 bakarrik bizi ziren emakumeak), 209 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 100 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 742 etxebizitza zeuden, 472 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 187 bigarren erresidentzia ziren eta 82 hutsik zeuden. 693 etxeak ziren eta 46 apartamentuak ziren. 472 etxebizitza nagusietatik 403 bere jabearen bizilekua ziren, 58 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 22 etxek bi zituzten, 55 etxek hiru zituzten, 118 etxek lau zituzten eta 274 etxek bost zituzten. 400 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 238 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 192 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 533 ziren, horien artean 360 aktiboak ziren eta 173 inaktiboak ziren. 360 pertsona aktiboetatik 331 lanean zeuden (178 gizon eta 153 emakume) eta 29 langabezian zeuden (12 gizon eta 17 emakume). 173 pertsona inaktiboetatik 96 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Salvetat-Peyralès udalerrian 473 unitate fiskal zeuden, 1.008,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.919 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 62 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 5 igeltseroak, 2 margolariak, 2 iturginak, 3 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria eta 4 jatetxeak.
Salminus franciscanus
Salminus franciscanus Salminus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bryconidae familian.
La Salvetat-Peyralès
Ekonomia jarduerak
2000. urtean La Salvetat-Peyralès udalerrian 98 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.990 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Martina Hingis
Martina Hingis (Košice, Eslovakia, 1980ko irailaren 30a) suitzar tenis jokalaria da, historiako onentsuenetakoa, Steffi Graf alemaniar txapeldunaren ondorengoa. 209 astez munduko tenislaririk hoberenaren postuan egon zen.
Bizitza
Txikitandik nabarmendu zen tenis jokalari gisa, eta txapelketa asko irabazi zituen, bai Txekoslovakian, bai, gero, Suitzan, familia hara joan baitzen bizitzera. 1989-1994 bitartean, adibidez, bost aldiz atera zen Suitzako txapeldun aire zabalean, hiru aldiz pista estalian, bi aldiz Europako txapeldun izan zen, bi aldiz irabazi zuen Roland Garros ospetsua (1993, 1994), eta behin Wimbledon (1994).
Profesional gisa, 1994ko urriaren 14an hasi zen, Women Tennis Association (WTA) elkarteko zerrendako 399. tokian. 1996ko urtarrilerako munduko lehen 15 jokalarien artean kokatu zen. Sei hilabete geroago, Wimbledongo bikote txapelketa irabazi zuen, Helena Sukova txekiarrarekin batera. 1997ko urtarrilean, 16 urte eta bost hilabete zituela, Australiako irekia irabazita, WTA elkarteko lehen postua lortzen zuen jokalaririk gazteena bihurtu zen. Urte horretan bertan hamar txapelketa irabazi zituen, Grand Slam-eko lauetatik hiru, besteak beste: Australiako Irekia, Wimbledon, eta AEBetako Irekia; Roland Garrosen finala galdu zuen, Iva Majoli kroaziarraren aurka.
NA-3041
NA-3041 edo Ablitas-Barillas errepidea, Nafarroako herri errepidea da, Ablitas herriaren erdigunetik Barillaseraino doa. Errepidea 2,03 kilometro luze da.
Valparaíso (Antioquia)
Valparaíso Kolonbiako udalerri bat da, Antioquia departamenduko hego-mendebaldeko azpieskualdean dagoena. Iparraldean Fredonia eta La Pintada udalerriekin mugatzen du, ekialdean Caldas departamenduarekin, hegoaldean Caramanta udalerriarekin eta mendebaldean Támesis udalerriarekin.
Lorrena Beherea
Lorrena Behereko dukerria edo Lotaringia Behereko Dukerria (Herzogtum Niederlothringen; Duché de Basse-Lotharingie) Europako antzinako dukerria izan zen.
959an eratua, egungo Belgika, Herbehereak, iparraldeko Renania eta Frantziako Nord-Pas-de-Calais eskualdea barnean zituen. Urte hartan, Henrike I.a Alemaniakoaren semea zen Bruno Koloniakoak Lotaringia edo Lorrena bi konderritan banatu zuen: Beherea eta Garaia. Muga Rhin ibaia izan zen. Horrela Godofredo I.a Lorrena Beherekoa duke bilakatu zen. 1033 eta 1044 artean berriro baturik, gero dukerria baztertua izan zen. 1190ean, Henrike I.a Brabantekoa duke bilakatu zenean, lurralde-autoritatea galdu eta dukerria banatu zen.
Garda (Italia)
Garda Italiako udalerri bat da. Veronako probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Gardak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ulan-Ude
Ulan-Ude (Ула́н-Удэ́; buriateraz: Улаан-Удэ, Ulaan Üde), antzina Verkh-Udinks, Errusiako hiria da, Buriatiako Errepublikaren hiriburua. Siberiako hegoaldean dago, Uda eta Selenge ibaien elkargunean, Khamar-Daban eta Tsagan-Daban mendiguneen arteko haran sakon batean. 2010ean 404.426 biztanle zituen eta ekialdeko Siberiako hirugarren hiririk handiena zen.
Klima
Ulan-Udek estepako klima hotza (BSk) du, Köppen klima sailkapenaren arabera. Negu luze, hotz eta idorrak izaten dira, eta uda laburrak baina oso beroak.
El Tamarugal probintzia
El Tamarugal probintzia (Gaztelaniaz: Provincia del Tamarugal) Txileko iparraldeko Tarapacá (I) eskualdeko bi probintzietako bat da. Hiriburua Pozo Almonte hiria da.
Ulan-Ude
Garraioak
Uda eta Selenge ibaiek bat egiten duten lekuan portua dauka. Gainera, Pekinera doan trenbide-linea igarotzen da Ulan-Ude hiritik, baita trenbide Transiberiarra ere.
El Tamarugal probintzia
Geografia eta demografia
Estatistikako Institutu Nazionalaren (INE) 2002ko erroldaren arabera, probintzia 39.390,5 km2 eta 22.531 biztanle zituen (14.175 gizon eta 8.356 emakume). Herrialdeko zazpigarren handiena eta biztanle gutxien duen bederatzigarren probintzia da, 0,6/km2-ko biztanleriaren dentsitatearekin. 1992 eta 2002ko errolden artean, biztanleria % 63,5 hazi zen (8.748 pertsona).
Ulan-Ude
Ekonomia
Industria-jarduera nagusiak: elikagaigintza, larru-ontzea, zerrategiak, kristalgintza, adreilugintza eta trenbideetarako gaiak eta ekipamendua.
El Tamarugal probintzia
Komunak
Probintzia gisa, Tamarugal Txileko bigarren mailako administrazio-zatiketa da, bost udalerrietan (komunak) banatuta.
Ulan-Ude
Historia
Hiria 1666. urtean sortu zuten, kosakoek negua igarotzeko kuarteltzat. Errusia, Txina eta Mongoliaren arteko merkataritza-bideetan zegoenez, hiria hazi egin zen.
XIX. mendean trenbidea eraiki zutenean hiria garrantzi handia hartzen joan zen, eta 1923. urtean Buriatiako Sobietar Errepublika Sozialistako hiriburu egin zuten. 1880. urtean 3.500 biztanle inguru zeuden, eta 1939.ean 126.000 inguru.
Herri eta hiri senidetuak
Ulan-Ude ondorengo herri eta hiriekin senidetuta dago:
Villafáfila
Villafáfila Espainiako herri bat da, Gaztela eta Leon erkidegoan, Zamorako probintzian eta Tierra de Camposeko eskualdean dagoena.
Tradizionalki, herriko ekonomia, abeltzaintza eta nekazaritzan oinarritu da, baina, azken urteotan, zerbitzuen sektorearen gorakada bat izan du.
Herriaren lurraldean, Villafafilako Aintzirak daude, Iberiar Penintsulako iparraldeko hezegunerik garrantzitsuenetako bat dena, eta, inongo zalantzarik gabe, Gaztela eta Leongo uretako, estepako eta hegazti migratzaileentzako tokirik esanguratsuena.
Administrazioa
Alkateen zerrenda 1979ko hauteskunde demokratikoetatik
Salcedo
Salcedo honakoa izan daiteke:
Finnegans Wake
Finnegans Wake James Joyce irlandar idazlearen komedia eleberri bat da. Estilo esperimentalean idatzia, ingelesez idatzitako fikziozko idazlan irakurgaitzenetako bat izatearen ospea du. Parisen hamazazpi urtetan zehar idatzia, 1939ean argitaratu zen, idazlearen heriotza baina bi urte aurretik.
Argumentua
Bere esanahi ilun ugari eta dozena bat hizkuntzetan burututako hitz-jokoen ondorioz, edukiaren laburpena burutzea nekeza da.
Liburua honelaxe hasten da:
"Commodius vicus" delakoa Giambattista Vico (1668-1744) italiar filosofoari buruzko aipamena da. Vicok historia ziklikoaren teoria defendatzen zuen. Alegia, mundua hiru aroen amaierara hurbiltzen ari zela uste zuen: jainkoen aroa, heroien aroa eta gizakien aroa. Hastapen honek Joycen eleberri osoan eragingo du, bukaeran "riverrun" hitzarekin ere amaitzen baitu.
Aumerval
Aumerval Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aumerval udalerrian erroldatutako biztanleak 191 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 74 etxebizitza zeuden, 66 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 73etxeak ziren. 66 etxebizitza nagusietatik 57 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 1ek hiru zituen, 14 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 56 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Aumerval udalerrian 64 unitate fiskal zeuden, 183 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.713 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 garraio enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Aumerval udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 618 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hamburger Hill
Hamburger Hill, 1987ko John Irvin ingeles zinema zuzendariaren gerra-film bat da, Hamburger Hillgo guduari buruzkoa. Dylan McDermott, Steven Weber, Courtney B. Vance, Don Cheadle eta Michael Boatman aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1969, Vietnamgo Gerra. Ameriketako Armada eta Vietcongek Dong Ap Bia mendiaren gailurra bereganatzeko helburuz burututako borroka agertzen da. Estatubatuar soldadu eskarmentu gabeez osatutako 101. Dibisio Aerogarraiatua ("Arrano Oihulariak") muino hori okupatzeko arduraduna izan zen, vietnamdarrei jabetza kenduz.
Robowar
Robowar 1988 ko zientzia-fikziozko film italiar bat da, ingelesez egina, Bruno Mattei zuzendariak Vincent Dawn goitizena erabiliz zuzendu zuena. Robot da guerra izenburuaz ere ezaguna, B seriekoa esan ohi den film horietako bat da, aurreko urteko Predator film amerikar entzutetsuaren kopia bat, funtsean.
Argumentua
Robotaren sortzaile Macherrek mertzenario talde bat biltzen du, robot hilgarria atzeman eta desaktibatu ahal izateko. Baina banan-banan taldeko kideak hiltzen ditu Robowarrek. Traman aurreratuz, deskubrituko da robotaren barnean ez dela dena teknologikoa, eta gizatiar zantzuak ere badaudela.
Consuegra
Consuegra Toledoko udalerria da, La Mancha eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 10.932 biztanle zituen.
Discosura popelairii
Discosura popelairii Discosura generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
El viaje infinito de Sancho Panza
El viaje infinito de Sancho Panza(Santxo Panzaren bidaia amaigabea) Alfonso Sastre idazleak 1984an idatzi zuen antzezlana da. Estreinaldia 1992an egin zen, Donostian; ondoren 1992ko Sevillako nazioarteko erakusketan taularatu zen.
Argumentua
Miguel de Cervantesen obraren berrikuspena egin zuen Sastrek, On Kixote eta Sancho Panzaren paperak alderantzikatuz: oraingoan lehenengoak ez du nahi bigarrenaren bulkadak jarraitzea Mantxan zehar ibiltzeko, entuertuak deseginez, boteretsuen aurka eginez. Hau guztia Sanchoren ikuspuntutik ezagutuko da era oso bitxiaz: Santxok, On Kixote hil eta ezkutariak bere buruaz beste egiten saiatu ondoren, psikologoarengana doa eta azalduko du guztia.
Kritiko espainiar batzuek, esaterako Aurora Intxaustik ETA erakundearekin lotu izan nahi zuten lana.
Estreinaldia
Estreinaldia 1992an egin zen, Donostian; ondoren 1992ko Sevillako nazioarteko erakusketan taularatu zen, Espainiako Antzerki Garaikidearen zikloan. Zuzendaria Gustavo Pérez Puig izan zen. Aktore nagusiak Pedro Ruiz (Sancho), Joan Llaneras (Kixote), Felipe Jiménez, Paco Camoiras eta Carlos Bofill ziren.
Barbara Stanwyck
Ruby Catherine Stevens, ezagunagoa Barbara Stanwyck ezizenaz (Brooklyn, New York, 1907ko uztailaren 16a - Santa Monica, 1990eko urtarrilaren 20a) aktore estatubatuarra izan zen. Hollywoodeko Óscar sarietarako lau aldiz izendatu zuten eta 1982an ohorezko sari bat irabazi zuen. «Zazpigarren Artearen mitoetako bat» da, eta zinearen historiako zorigaiztoko emakume enblematikoenetako bat.
Biografia
Brooklyn-en jaio zen. Langile familia bateko bost seme-alabetatik txikiena zen. Bere ama, Catherine Ann McPhee (1870-1911), umea zela hil zen eta bere aita, Byron E. Stevens (1872-1954), handik gutxira utzi zuen, eta hainbat harrera-familiatan egon zen.
1928tik 1935era bitartean egon zen ezkonduta Frank Fayrekin eta semea adoptatu zuen, Dion, gizona zein semearengandik tratu txarrak jaso zituela esan ohi zen garaian. Ondoren, 1939an Robert Taylor aktorearekin ezkondu zen eta 1952an banatu ere, uztez Taylorrek Ava Gadner eta beste emakumen batzuekin engainatzen zuelako. Robert Wagner, Marlene Dietrich edo Joan Crawford bezalako aktoreekin ere harremandu dute, eta oso kritikatua izan zen genero berdineko edo gazteagoak ziren bikote sexualak izateagatik.
1944ean emakumezko aktore ordainduena bihurtu zen, garaiko 360.000 euro jasota.
Oscar Sarietarako lau izendapen izan zituen, Stella Dallas (1937), Suzko bola (1941), Galbidea (1944) eta Hilhotsak (1948) filmengatik, baina ez zituen lortu, eta 1982an Oscar honorifikoa eman zioten.