Edward_Thorndike
Konektibismoa
Thorndike, konduktismoan eta ikaskuntzan ez ezik esperimentu klinikoetan animaliak erabiltzen ere, aitzindaria izan zen. Thorndike animaliekin egindako ikerketetan oinarritutako ikaskuntzaren teoria bat sortzeko gai izan zen. Bere doktore-tesia, «Animal Intelligence: An Experimental Study of the Associative Processes in Animals» (Animalien adimena: Animalien elkartze prozesuen azterketa esperimentala), non subjektuak ez ziren gizakiak, lehenengoa izan zen psikologian. Thorndike interesaturik zegoen ea animaliek, imitazioaren edo behaketaren bidez, zereginak ikas zezaketen. Hori frogatzeko, Thorndike puzzle-kutxak sortu zituen. Puzzle- kutxak ziren, gutxi gorabehera: 50 cm luzera, 38 cm zabalera eta 30,5 cm altuerakoak. Kutxa bakoitzak ate bat zeukan txirrika batetik pasatzen zen soka bati lotutako pisu batez irekitzen zena. Ateari loturiko sokak kutxa barruko palanka edo botoi batera zeramatzan. Animaliak barra sakatzen zuenean edo palankari tiratzen zionean, ateari loturiko sokak pisua altxatzea eta atea irekitzea eragiten zuen. Thorndikeren puzzle-kutxak ezarrita zeuden animaliak erantzun jakin bat egiteko moduan (palanca batetik tira edo botoi bat sakatu); berak, bitartean, ihes egiteko behar zuten denbora neurtzen zuen. Thorndikek, nahi zuen erantzuna jaso ondoren, animaliei ihes egiten utzi, eta sari bat ere ematen zien, normalean, janaria. Thorndikek, batez ere, katuak erabiltzen zituen bere puzzle-kutxetan. Katuak, kaioletan sartzen zituztenean, ezinegonean ibiltzen ziren, eta miauka aritzen ziren, baina ez zekiten nola ihes egin. Azkenean, katuak, nahi gabe, zoruko etengailua zapaldu, eta atea irekitzen zuten. Katuek behaketaren bidez ikasten ote zuten ikusteko, kutxatik ihes egiten zuten beste animaliak ikusarazten zituen. Ondoren, beste animalia batzuk ihes egiten ikusi zutenen denborak ikusi ez zutenen denborekin alderatu zituen, eta ikaskuntza-tasan ez zegoela alderik konturatu zen Thorndikek emaitza berak ikusi zituen beste animaliekin, eta, animalien oinak palanka, botoi edo barra egokietan jartzen zituenean ere, ez zela hobekuntzarik ikusi zuen. Hutsegite hauek, ikaskuntzaren saiakera eta akatsen azalpenean, atzera jotzera eraman zuten. Puzzle-kutxaren barruan etengailua behin, ustekabean, zapaldu ondoren, hurrengo proba bakoitzean, etengailua azkarrago sakatzen zutela konturatu zen. Animalien ihesaldiak eta ihes-denborak behatuz eta erregistratuz, Thorndikek entsegu bakoitzean irudikatu ahal izan zuen animaliek ihes egiteko behar izan zuten denbora grafikoa, eta, ondorioz, ikaskuntza kurba baten emaitza lortu zuen. Animaliek, hasieran, zailtasunak izan zituzten ihes egiteko, baina, azkenean, «konturatu ziren», eta gero eta azkarrago ihes egin zuten segidako puzzle-kutxa proba bakoitzean, berdindu arte, azkenean. Ihes-abiadura bizkortuak ikaskuntza-kurbaren s-formaren emaitza agertzen zuen. Ikaskuntza-kurbak ere espezie ezberdinek modu berean baina abiadura ezberdinean ikasten zutela iradoki zuen. Puzzle-kutxekin egindako ikerketetatik, Thorndikek bere ikaskuntzaren teoria sortu zuen. Neurri batean, animaliek aparteko ahalmenak erabiltzen zituztelako adierazpenekin bat ez zetorrelako izan ziren puzzle-kutxako esperimentuak: «Lehenik eta behin, liburu gehienek ez digute animalien psikologia bat ematen, laudorio bat baizik. Denak animalien adimenari buruzkoak izan dira, inoiz ez animalien ergelkeriari buruzkoak».