cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Coulonges-sur-l'Autize
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Coulonges-sur-l'Autize udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 340 ikaslekin.
NGC 591
NGC 591 galaxia bat da, Andromeda konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Coulonges-sur-l'Autize
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Microsoft Excel
Microsoft Excel software bat da zenbakizko datuekin kalkuluak egiteko, Microsoft enpresak sortu zuen 1985ean, eta Microsoft Office bulegotika-suitean doa. Berdin balio du Windows zein MacOS sistemetan lan egiteko. Lan finantzario eta kontableak egiten ditu, formulak, grafikoak eta makroak erabiliz.
María Itziar Urrutia San Antón
María Itziar Urrutia San Antón (Bilbo, Bizkaia, 1959ko uztailean) bizkaitar zuzendari exekutiboa (CEO) da; Sener, Ingeniaritza eta Teknologia taldeko nazioarteko zuzendari nagusia.
Biografia
Arkitekturan graduatu zen Madrilgo Unibertsitate Politeknikoan, eta Zuzendaritza Nagusiko masterra egin zuen IESE negozio eskolan. Sener ingeniaritza-zerbitzu profesionalen nazioarteko enpresa izan du ardatz bere karrerak. Getxon, Bizkaian du egoitza. 1986an hasi zen Euskal Y-aren Lurraldearen Arloko Planaren eta Bilboko Euskalduna Jauregiaren proiektuaren zuzendari. 1998 eta 2010 urteen artean, Gestec Proiektuak Kudeatzeko Sozietatea zuzendu zuen. 2010 eta 2016 bitartean, Tecnalia Ikerketa Zentroko Industria eta Garraio Kontseiluarekin lankidetzan aritu zen. 2010etik 2014ra bitartean, Innobasqueko Ekoberrikuntzako adituen Batzordean parte hartu zuen. 2010ean, Bilboko Dibisioko zuzendari izan zen, Senerren. Eta 2013an talde horretako Fundazioaren patronatuan sartu zen. Halaber, Innobasqueko Ekoberrikuntzako aditu-batzordearekin eta Tecnaliako Industria eta Garraio Kontseiluarekin lankidetzan aritu zen. 2014an, Zientzia, Teknologia eta Berrikuntzarako Euskal Kontseiluaren Aholkularitza Batzorde Zientifikoan sartu zen. 2016. urtetik aurrera Sener ordezkatu zuen Innobasqueko Zuzendaritza Batzordean. 2017an, ingeniaritza eta teknologia talde horretako nazioarteko zuzendari nagusi izendatu zuten.
Lepidoblepharis grandis
Lepidoblepharis grandis Lepidoblepharis generoko animalia da. Narrastien barruko Sphaerodactylidae familian sailkatuta dago.
Viganella
Viganella Italiako udalerri bat da. Verbano-Cusio-Ossolako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Viganellak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ivsita
Ivsita mineral bat da.
Ezaugarriak
Ivsita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Tabar
biztanle zituen.
Bertako biztanleak tabartarrak (eguesibarreraz: tabarrearrak) dira.
Izena
Tabar toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Armarria
Tabarreko armarria Urraulbeitiko armarria da. Armarri honek honako blasoi hau du:
Geografia
Tabar Urraulbeiti ibarran dago.
Inguru naturala eta kokapena
Urraulbeiti Zangozako merindadeko herria da eta Nafarroako hiriburutik 36 kilometrora dago. Udaletxea Artiedan dago. Erliebe txikiko ibarra da. Lautada bat osatzen du, Longida, Erromantzatua eta Urraulgoiti ibarretatik jarraitzen duena, nahiz eta azken kasu horretan Ugarrongo arroilak eten egiten duen.
Klima
Urraulbeitiko klima azpimediterraneoa da, eta urteko batez besteko tenperatura 12,5 °C ingurukoa da. Urteroko egun euritsuak 100 inguru dira, eta jausitako prezipitazioa 850mm-koa.
Basoa nahiko urria da, eta zuhaitz gehienak pinuak dira, Austriatik birlandaturiko zuhaitzak. Horrez gain, ameztiak eta zumeak ageri dira ibarreko gunerik lehor eta eguzkitsuenetan.
Estazio meteorologikoak
Urraulbeitin dagoen Artieda kontzejuan, itsasoaren mailatik 456 metrora, Nafarroako Gobernuak 1954an jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
1366ko Su Liburuak nekazarien zazpi su zenbatu zituen: Lope de Sant Miguel, Lope Martiniz; García Martini, Yenego Periz, Pero García, Pero d'Aldunat eta Pero Indurayn. Hauen ondoan kapare kopuru berdina agertzen da: Dona Prima, Pero Periz, Hermana, García Periz, Pero Ruyz, Martin Xemeniz eta Diago. Tabarreko abadea (1378) Iruñeko udaleko abokatua zen.
Hogei ziren Tabarrek 1427an zituen suak, eta horietatik hiru kapareak ziren. Orreagak, Leirek (bai gizonezkoen monasterioa, bai emakumezkoena, San Kristobalena) eta Iruñeko San Pedro Erriberak petxak hautematen zituzten beren jabetzengatik aipatutako urte horretan. 1835-1845eko udal-erreformak arte, Urraulbeiti ibarreko diputatuek eta herriko errejidoreek gobernatu zuten, etxeen artean txandaka aukeratzen zirenak (44 1802an, 42 1849an). Erreforma horien ondoren, erregimen komunaren mende geratu zen. Bi egunetan jasota dago parrokia bikario batek -auzotarrek aurkeztu behar zuten- eta onuradun batek -Nafarroako erregearen eta Jerusalemgo San Joanen priorraren hornidurakoak- zerbitzatzen zutela. XX. mendearen hasieran eskola, ostatua eta irin-errota zituen.
Demografia
biztanle zituen Tabarrek.
Politika
Tabarreko kontzejua kontzejuburuak osatzen dute. Egungo kontzejuburua Miguel Angel Benito Martinez de Espronceda da.
Kontzejua
Tabarreko kontzejua kontzejuburuak osatzen dute, demokratikoki hautatua. Kontzejuburua Miguel Angel Benito Martinez de Espronceda da.
Kontzejuburuak
2011tik, Tabarrek kontzejuburu bat izan du:
Euskara
Koldo Zuazok, 2010ean, Urraulbeiti ez-euskal-eremuan sailkatu zen.
Udalerri honetan hitz egiten den euskarak bere berezitasunak du. Horregatik sailkatzen da eguesibarrera azpieuskalkian. Euskara batuaren itzalean alfabetatutako hainbat euskaldun baden arren, Urrozko mintzaira zaharrak hiztun gaberik dakite.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
SFR
SFR (Société française du radiotelephone-ren akronimoa) Frantziako telekomunikazio enpresa bat da. Telefono fijo, mugikor, internet eta telebista zerbitzuak eskaintzen ditu. Egoitza nagusia Paris hiriburuan du.
1987an Compagnie Générale des Eauxek sortua, 2011n Vivendik eta 2014an Alticek erosi zuten. Bere arloko Frantziako bigarren enpresarik handiena da (lehena Orange da).
Crenicichla geayi
Crenicichla geayi Crenicichla generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Triakis scyllium
Triakis scyllium Triakis generoko animalia da. Arrainen barruko Triakidae familian sailkatzen da.
Grant (Nebraska)
Grant Nebraskako hiri bat da. Perkins konderrian kokatua dago. 2010ean 1,165 biztanle zituen, 1.89 kilometro koadrotan banatuta.
Vignone
Vignone Italiako udalerri bat da. Verbano-Cusio-Ossolako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Thalassoma lutescens
Thalassoma lutescens Thalassoma generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Skopjeko aireportua
Skopjeko aireportua edo Skopje "Alexandro handia" aireportua (mazedonieraz: Меѓународен аеродром Скопје) Skopje hiria zerbitzatzen duen aireportua da.
Ipar Mazedoniako hiriburutik 17 kilometro hego-ekialdera dago, Petrovec udalerrian.
Funafuti
Funafuti Tuvaluko hiriburua da. 4.000 pertsonako biztanleria du gutxi gorabehera, herrialdeko atoloi populatuena da. Guztira 33 uhartek osatzen dute eta hiriburua Fongafale uhartean dago, guztietan handiena. Bertan dago Vaiaku, gobernuaren egoitza.
Funafutiko uharteak
Gutxienez 33 uhartek osatzen dute Funafuti atoloia. Handiena Fongafale da, bigarrena Funafala. Biztanleak hiru uhartetan daude: Fongafale, Funafala eta Motuloa uharteetan.
Zapo beltz
Zapo beltza (Lophius budegassa; Spinola, 1807) itsas-zapoen artean preziatuena den arraina da, nahiz eta ez den ugariena. ]
Euskal izendegia
Zapo beltza izendatzeko modu ezberdinak daude Euskal Herriko herri ezberdinetan :
Ezaugarri fisikoak
Kolorez oliba kolorekoa, marroi grisaxka edo marroi berdexka izan daiteke, baina bizi den ingurunearekin mimetizatzeko azalaren kolorea aldatzeko gaitasuna dauka. Zapaburu haundi baten itxura hartuz, buru handi eta zabala du, zapala eta hainbat lobuluz inguratua; ahoa oso handia da, hortz oker eta zorrotzez betea dagoena. Ezaugarri bereizgarriena, hala ere, buru gainean duen apendize luzea da, 'ilizio' deiturikoa, lehen arantza dortsal moldatua izanik bere harrapakinak erakartzeko erabiltzen duena, arrantza-kainabera balitz bezala. Nahastu daitezken espezieak:
Nutrizio-ezaugarriak
Zapo beltzak duen gantz kantitate baxuagatik, arrain zuria da, eta beraz, bere balore kalorikoa oso baxua da. Bere haragiaren eskaintza proteikoa aldiz, garrantzitsua da, eta bitaminei erreparatuz gero, bereziki B12 bitamina eta niazina kantitate handiak ditu. Mineralei dagokienez, aipatzekoak dira bere haragiak dituen selenio eta fosforo kantitateak. Bere haragi garbiagatik, xerratzeko aproposa dena, eta duen itsaski zaporearen antzekotasunagatik, oso arrain preziatua da gastronomian.
Kontsumo-garaia
Urte osoan zehar harrapatu daiteke, bereziki Otsailetik Ekainera arte. Hala ere, negu eta udaberrian zehar erruten dutenez, espezie honen kontsumoa gutxitzen saiatu behar genuke Urritik Martxora arte bederen.
Ekologia
Tamaina ertain-handiko arraina da, bizi-iraupen handikoa izan daitekena. Izan ere, 100 zm eta 20 urteko adina izatera iritsi daiteke, lehenago arrantzatua ez bada.
Heldutasun sexuala aldakorra den arren, Atlantikoan normalean arrek 35-40 zm eta emeek 55-60 zm hartzen dituztenean eman ohi da. Errutea plataforma kontinentalaren barruan ematen da, Urritik Martxora bitarte.
Arrain hau nahiko sedentarioa da, bizitza bentonikoa ematen duena. Barrurantz okertuta dituen hortz handiei esker zapoa harrapakin handiak, bere gorputza baino are handiagoak izan daitezkenak, txikitu eta irensteko gai da ; harrapakin hauen artean aipagarrienak zefalopodo, arrain eta krustazeoak dira aipagarrienak.
Zapo beltzaren arrantza Euskal Herrian
Zapoak normalean arraste-arrantzarekin harrapatzen dira. Sareak erabiltzen dituzten artisau-arrantzaleek (hala nola, mallabakarra edo tresmaila) zapoak ere harrapatu ohi dituzte, baina kopuru txikitan. Zapoak harrapatzera espezializatutako arrantza ere badago, 'rasko' deiturikoa, nahiz eta Euskal Herrian gutxi diren raskora dedikatutako arrantzontziak.
Bitxikeriak
Zapo beltza eta zapo zuria kanpotik ikusita bereiztea oso zaila den arren, arraindegietan zapo beltza garestiago saltzen da, gastronomian preziatuagoa delako.
Zapoaren adina estimatzeko, ilizioa (kainabera moduan erabiltzen duten apendizea, lehen arantza dortsal moldatua dena) erabili ohi da, beste arrain espezietarako erabili ohi diren otolitoak baino gehiago. Modu honetan 3 urteko zapo batek 20-25 zm dituen bitartean, 7 urteko zapoek 40 zm hartzen dituztela ikusi da.
Zapoen pankreatik atera zen lehen aldiz intsulina.
Duela hainbat hamarkada, zapoa ez zen batere preziatua, eta arrantzaleek normalean itsasora bueltan askatzen zuten, harrapatu bezain laister.
Arrak normalean emeak baino askoz txikiagoak izaten dira.
Argitaratu gabeko erreferentziak
<references group="ArgitaratuGabe" />
Euskal Herriko Arrainen Gida
<references group="Euskal Herriko Arrainen Gida" />
Tegucigalpa
Tegucigalpa (gaztelaniaz ahoskatua) Hondurasko errepublikako hiriburua eta hiririk handiena da. Halaber, Erdialdeko Amerikako hirugarren hiri nagusia da, Guatemala Hiria eta San Salvador ondoren, 1.682.
725 biztanleekin (2006). Halaber, Francisco Morazán departamenduko hiriburua da.
Hiria itsas-mailatik 1.000 metrotan dago.
1.324.534 biztanle ditu (2011).
Geografia
Choluteca ibaiaren ertzean dago.
Historia
Indiarrek sortu zuten hiria eta Tisingal izena zuen. Geroago Tegucigalpa, zilarrezko mendia, izena eman zioten. 1578an zilar hobi garrantzitsuak aurkitu ziren han, eta haren inguruan garapen handia izan zuen Tegucigalpak.
1762. urtean villa titulua eman zion Guatemalako auzitegiko lehendakariak, eta 1768an Karlos III.ak berretsi zuen titulu hori.
1821. urtean, independentzia lortu zuen urte berean, hiri maila eman zioten. Comayagua hiriarekin batera lurraldeko hiriburua izan zen 1824-1880 bitartean, eta urte hartan Hondurasko hiriburu bakar bihurtu zen.
Data garrantzitsuak:
Ekipamenduak
Unibertsitatea dago (1847tik), baita apezpikutegia eta nazioarteko aireportua ere.
Herri eta hiri senidetuak
Tegucigalpa ondorengo herri eta hiriekin senidetuta dago: Tegucigalpa Iberoamerikako Hiriburu Hirien Batasunaren (gaztelaniaz: Unión de Ciudades Capitales Iberoamericanas - UCCI) (portugesez: União de Cidades Capitais Ibero-americanas) partaide da, 1982ko urriaren 12tik, jarraian agertzen diren hiriekin senidetarsun erlazioak hasiz:
Bran gaztelua
Turismoa
Errumaniako monumentu nazionala izendatua dago, turismo gune oso garrantzitsua baita, nagusiki Bram Stoker irlandar idazleak bere Drakula eleberria bertan girotu baitzuen, baina baita gotorlekuak berak duen historia eta arkitektura baloreari esker ere.
Bestalde, uste denez literatur pertsonaia hori sortzeko oinarritu zen Vlad Drakula historikoa ez omen zen gaztelu honetan inoiz egon, aldiz bere benetazko egoitza gaur egun bere hondakinak besterik gelditzen ez diren Poenari gaztelua izan zen. Gehienera jota, Otomandar Inperioak eskualdea menpean zuen garaian Vlad Drakula gazteluko espetxean preso pare bat egunez egon zela uste da.
Historia
Gaztelua dagoen lekuan 1212an Ordena Teutonikoak gotorleku bat eraiki zuen, hain justu ere Transilvania eta Valakia printzerrietako mugen artean. Halere, 1241an tartariarrek suntsitu egin zuten. Hortaz, gaur egungo eraikna 1347an Luis I.a Hungariakoak eraikitzea agindu zuen gazteluan oinarritzen da.
Almagro (Buenos Aires)
Almagro Argentinako Buenos Aires hiriko auzoa da. Klase ertaineko auzo honetako kaleetan merkataritza jarduera bizia eta biztanle-dentsitate handia daude, trenbidearen lerroan altxatzen diren solairu asko dituzten eraikinak direla eta.
Historia
XVIII. mendean, Almagroko mendebaldea Carlos de los Santos Valente merkatari portugaldarrarena zen eta gero bere konpainiarena. Ekialdeko eta iparraldeko zonaldeak Juan María de Almagro y de la Torre Espainiako prokuradorearenak ziren, gobernu iraultzaileak bere lurrak konfiskatzen ikusi zituenean, gero 1820. urtean itzultzeko. Santos Valente-k eta Almagrok beren lurren kudeaketa nekazaritza-helburuetarako zuzendu zuten, inolako urbanizaziorik egin gabe.
1880an, Almagro ofizialki sartu zen barruti federalean, 1900 inguruan zeuden beste auzoetatik bereizita, jada 1878an San Carlos parrokiako eliza eta trenbide lineak eta immigrazio masiboa (auzoko biztanleen gehiengoa euskaldunak eta italiarrak ziren) egin ondoren.
Urbanizazio azkarrak conventillos (etorkinentzako hotelak) hedatzea eragin zuen. Etorkinak tokiko kulturara egokitzea azkarra izan zen. Almagro, hainbat tango ospetsuren sorlekua izan zen eta oso maiz agertzen zen Carlos Gardel abeslaria, hornidura-azokaren gertutasunagatik. 1930ean Almagro izeneko tango bat grabatu zuen.
1950eko hamarkadan, Unibertsitate Teknologiko Nazionaleko Buenos Airesko campusa eraiki zen Lavalle eta Medrano kaleetan. Buenos Airesko Unibertsitateko Humanitate Fakultatea ("Filosofia eta Letrak") Puán kalera joan zen 1980ko hamarkadan.
Osvaldo Pugliese musikagilea eta zuzendaria Almagrora etorri zen bizitzera bere azken urteetan, Guardia Vieja kalean dagoen Casa del Tango konplexuaren sorrera behatzera.
Kirola
Club Atlético San Lorenzo de Almagro, Argentinako futboleko bost handienetarikoa, auzokoa da jatorriz, baina Almagroko banaketa administratiboarekin 1972an auzo ofizial berri bat sortu zen, Boedo (ordura arte Almagroko auzo zaharreko hegoaldeko zatirik handiena funtsean independente bihurtu zen), klubaren egoitza zegoen lekuan eta bertan geratu da. 1979an, San Lorenzok estadioa galdu zuen (Carrefour supermerkatua dago bertan) eta alokatutako zelaietan jolasten hasi zen 1993an inauguratutako zelai berria (Flores auzoan) sortu zuten arte. Hala ere, San Lorenzok beti borrokatu du bere estadioa jatorrizko kokalekura itzultzearen alde, eta diru bilketa bat egiten ari da Carrefour irtetzeko eta estadio berria eraikitzeko "Gasometro" ezaguna zegoen lekuan, lehenago San Lorenzoren eta Argentinako selekzioaren hainbat partida jokatu zituen etxea.
Club Almagro auzoan sortutako beste kirol erakunde bat da. Hala ere, San Lorentzo bezalaxe, azkenean ere mugitzen hasi zen, bere partidak Buenos Aires hiritik kanpo ere bidaliz, bere partidak nagusi izan zirelarik José Ingenierosen.
Macchiaioli
Macchiaioli inpresionismoaren aitzindari nagusitzat hartu ohi den italiar margolari-taldebat da. Macchiaioli taldea osatzen zuten margolariak Florentzian, 1855etik 1867ra bitarteko urteetan, bildu ohi ziren. Garai hartako akademia-ereduen kontra jardun zuten, eta ordura artekoa baino estilo biziago bat proposatu zuten, kolorezko orbanak (macchie) erabiliz errealitatearen inpresioa agerrarazteko. Corot margolari frantsesaren eta Barbizongo eskolaren eragina nabaria da taldeko margolariengan, baina horiek ikuspegiak ezezik, erretratuak eta historiako gertaerak ere margotu zituzten. Talde horretako margolarien artean, aipatzekoak dira Cristiano Banti, Giovanni Boldini, Giovanni Fattori, Telemaco Signorini, Silvestro Lega, Raffaello Sernesi, Giuseppe Abbati, Odoardo Borrani, Vincenzo Cabianca, Adriano Cecioni, Vito D'Ancona, Serafino De Tivoli eta abar.
Lepidoblepharis microlepis
Lepidoblepharis microlepis Lepidoblepharis generoko animalia da. Narrastien barruko Sphaerodactylidae familian sailkatuta dago.
Trélans
Trélans Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Trélans udalerrian erroldatutako biztanleak 102 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 61 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 45 lanean zeuden (26 gizon eta 19 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 15 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 11 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Roquetaillade (Aude)
Roquetaillade Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Trélans
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Roquetaillade (Aude)
Biztanleria
2007an Roquetaillade udalerrian erroldatutako biztanleak 211 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Marica Campo
María Pilar Campo Domínguez (Val do Mao, Lugo, Galizia, 1948ko otsailaren 24a) Marica Campo izenaz ezaguna, galiziar idazlea da.
Trélans
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
Roquetaillade (Aude)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Marica Campo
Biografia
Lugoko Val do Mao jauregian jaio zen, 1948ko otsailaren 24an. Hamabost urte zituela, misiolari izateko monasterioa sartzea erabaki zuen. Ordenatzen egon zen bost urteetan Magisteritza eta Teologia ikasketak egin zituen. Irakasle gisa aritu zen Lugoko probintziako hainbat herritan, baita Kanariar Uharteetan ere. 2008an erretiratu zen Guitirizera, eta bertan jarraitzen du.
Trélans
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Trélans udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.114 hektarea erabiltzen.
Roquetaillade (Aude)
Etxebizitza
2007an 124 etxebizitza zeuden, 93 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 116 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 93 etxebizitza nagusietatik 72 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 58 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Marica Campo
Biografia
Haurtzarotik irakurle amorratua eta idazle goiztiarra, halere, urteetan zehar Maricak antzezlan bakarra argitaratu zuen, poema batzuk aldizkarietan, Fuxan os ventos musika taldearentzako letrez gain. Lagunak izan ziren tematu eta bultzatu zutenak, horrela, 1992an bere lehen liburua argitaratu zuen, Tras as portas do cara izeneko poema bilduma.
Trélans
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Roquetaillade (Aude)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Marica Campo
Biografia
Chairega de Honra izendatu zuten Xermolos Kultur Elkarteak eta Manuel María de la Terra Chá Fundazioak 2007ko azaroan.
Roquetaillade (Aude)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 130 ziren, horien artean 81 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 81 pertsona aktiboetatik 72 lanean zeuden (41 gizon eta 31 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
NGC 593
NGC 593 galaxia bat da, Cetus konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Sukaldeko tresneria
Sukaldeko tresneria osatzen dute dira elikagaiak prestatzeko edo elikagaiak zerbitzatzeko erabiltzen diren erremintak, tresnak, etxetresna elektrikoak, platerak eta mahai-tresnak. Sukaldeko tresnak ere erabil daitezke elikagaiak prestatu aurretik edo ondoren kontserbatzeko edo gordetzeko.
Roquetaillade (Aude)
Diru sarrerak
2009an Roquetaillade udalerrian 89 unitate fiskal zeuden, 203 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.478 euro zen.
Sukaldeko tresneria
Ohiko tresnak
Sukaldean tresna ugari daude. Sukaldeko tresnen elementu ohikoenen artean hauek daude :
Roquetaillade (Aude)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Roquetaillade udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 135 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Juan Fernández uhartedia
Juan Fernández uhartedia edo artxipelagoa Txileko uhartedia da, Ozeano Barearen hegoaldean dagoena, Valparaisoko itsasertzetik 650 km-ra. 633 biztanle ditu (2002).
Robinson Crusoe izeneko herrian bizi dira gehienak, Cumberland badiaren ertzean.
Hiru uharte bereizten dira: Más a Tierra edo Robinson Crusoe uhartea (93 km2), Más a Fuera edo Alejandro Selkirk uhartea (88 km2) eta Santa Clara uharte txikia, Más a Tierra uhartearen hego-mendebalean.
Sumendi-uharteak dira.
Ekonomia
Otarrain-arrantza da nagusi.
Historia
1563an aurkitu zituen uharteak Juan Fernández itsasgizon espainiarrak. Han bizi izan zen urte batzuez Alexander Selkirk itsasgizon eskoziarra; marinel horrek kontatutakoetan oinarritu zen Daniel Defoe idazlea bere Robinson Crusoe ospetsua idazteko.
Bramans
Bramans Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 254 ziren, horien artean 195 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 195 pertsona aktiboetatik 188 lanean zeuden (98 gizon eta 90 emakume) eta 7 langabezian zeuden (5 gizon eta 2 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bramans udalerrian 173 unitate fiskal zeuden, 367 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.765 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Bramans udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.093 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Strueth
Strueth Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 135 etxebizitza zeuden, 121 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 130 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 121 etxebizitza nagusietatik 108 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 88 etxek bost zituzten. 93 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 76 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 209 ziren, horien artean 146 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 146 pertsona aktiboetatik 137 lanean zeuden (79 gizon eta 58 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Strueth udalerrian 125 unitate fiskal zeuden, 345 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.479 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 argiketaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Strueth udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Le Temple (Loir eta Cher)
Le Temple Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Temple udalerrian erroldatutako biztanleak 178 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 107 etxebizitza zeuden, 75 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 106 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 75 etxebizitza nagusietatik 56 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 57 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 110 ziren, horien artean 83 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 83 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (45 gizon eta 34 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 27 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Temple udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 182,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.622 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Le Temple udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Belgikako futbol selekzio nazionala
Belgikako futbol selekzio nazionala kirol haren arloan herrialde hartako ordezkaria da. 1904an lehenengo aldiz jokatu zuten, Frantziaren aurka eta irabazitako txapelketa bakarra mende hasiera hartakoa du, Anberesen izan zen 1920ko Udako Olinpiar Jokoetako futbol txapelketa hain zuzen ere.
Historia
1980ko Europako Futbol Txapelketan finalera iritsi eta txapeldunordeak izan ziren belgikarrak, Alemaniako Errepublika Federalak 2-1 irabazi baitzien Erromako finalean. Bestela, 1986ko Munduko Futbol Txapelketan laugarren postua lortu zuen selekzioak, Frantziarekin 4-2 galdu ostean.
Azkenik, 2018ko Munduko Txapelketan hirugarrena gelditu zen, Ingalaterra 2-0 gainditu eta gero, eta horixe izan da inoizko parte-hartzerik hoberena.
Jokalari aipagarrienak
2022ko ekainaren 14an eguneratua.
Lucía Aldao
Lucia Aldao (Coruña, 1982ko otsailaren 20a ) galiziar poeta eta artista da.
Bass Generation
Bass Generation Basshunter abeslariaren estudioko hirugarren albuma da.
Lucía Aldao
Ibilbidea
Nerabezaroan hasi zen poesia idazten, lortutako arrakastak bere jarduerak zabaltzera eraman zuen, abeslari eta gitarrista mutante gisa, idazle eta kultur animatzaile ibilbide paraleloaeginez.
Bigarren Gzcrea poesia saria irabazi zuen, liburuki kolektiboan bildua: Isto é un poema e hai xente detrás ( Espiral Maior 2007 ).
Diego Delgado DJarekin osatutako "AlDDao musika-proiektuarekin" Joy Division -en "She's Lost Control" bertsio baten grabaketarekin hasi zen eta album bat prestatu du. Errezitatzea gustatzen zaio, María Ladorekin batera, eta ohikoa da Maribolheras precárias ospakizun-emanaldietan.
Liburuak
, et al. 2007. Isto é un poema e hai xente detrás. Espiral Maior poesía bilduma, 128 pp. ISBN 8496475492
Agota Kristof
Biografia
Agota Kristof 1935eko uztailaren 30ean jaio zen. 21 urte zituela bere jaioterria utzi behar izan zuen, 1956ko Hungariar Iraultza Varsoviako Itunaren armadak zapaldu zuenean. Bere senarrarekin eta lau hilabeteko alabarekin egin zuen ihes Suitzako Neuchâtelera. Bost urtez fabrika batean lanean ibili ondoren, senarra eta lana utzi zituen. Frantsesa ikasten hasi zen, baita frantsesezko eleberriak idazten ere.
Bibliografia
Hastapenetan, poesia eta antzerkia landu zituen, baina eleberrigintzari esker hartu du izena Agota Kristofek. Bere trilogiari esker egin zen ospetsua. 1986an argitaratu zuen trilogiako lehen eleberria, Koaderno Handia; bi urte geroago argitaratu zen La Preuve; eta 1991an itxi zuen trilogia, Le Troisième mensonge liburuarekin. Koaderno handia-k sari ugari jaso ditu eta 30 hizkuntza baino gehiagotara itzuli izan da, baita euskarara ere. Bere laugarren nobela Atzo1995ean argitaratu zuen. 2004an, L'analphabète testu autobiografikoa argitaratu zuen. Argitaratu zuen azken liburua Berdin dio izan zen 2005ean, Parisen.
Euskaratuak
Alberdania argitaletxeak egile honen lau liburu euskaraz argitaratu ditu.
Estiloa
Agota Kristofen liburuek gai gogorrak lantzen dituzte; bakardadea, bortizkeria, gudak, heriotza. Gaiaren gogortasuna orekatzeko estilo irakurterraza erabiltzen du: esaldi lauak, apaindura gabeak, deskripziorik gabeak eta motzak dira, hau da, zuzenean mamira jotzen du. Leku eta pertsonaia askori ez die izenik ere jartzen.
Dulce Maria Cardoso
Dulce Maria Cardoso (Fonte Longa, Portugal, 1964) portugaldar abokatua eta idazlea da.
Biografia
Tras-os-Montes probintzia ohiako herri batean jaio zen, Portugalgo ipar-mendebaldean, baina haurtzaroa Luandan, Angolan, eman zuen. 1975ean, 11 urte zituela, familia Portugalera itzuli zen, Portugalgo kolonien independentziaren ondoren itzulti ziren milioi erdi itzuliekin batera. Bere familia Lisboan geratu zen, eta Mirandelatik gertu dagoen herrixka batera joan zen bizitzera aitona-amonekin.
Lisboako Unibertsitateko Zuzenbide Fakultatean graduatu zen.
Lan ibilbidea
Abokatu gisa lan egin zuen, idazketan esklusiboki jardun aurretik.
Idazle
Eleberriak eta ipuinak idatzi ditu. Lehen eleberria, Campo de Sangre (2002), Portugalgo Kultura Ministerioaren literatura-sorkuntzako beka batekin idatzi zuen eta Evento Saria lortu zuen. Bere bigarren eleberria, Mis sentimientos (2005), Europar Batasuneko Literatura Saria jaso zuen. Bere hirugarren eleberriak, La tierra de los gorriones (2009), Ciranda saria irabazi zuen. Laugarren eleberriak, El retorno (2011), Kritikaren Sari berezia jaso zuen Portugalen. Lan horrengatik, Estatu frantsesak Arteen eta Letren Ordenako Zaldun (2012) kondekorazioa eman zion. Gainera,ingeles itzulpenak 2016ko English PEN Translates Award saria jaso zuen.
Tudo são histórias de amor (2013) antologiak bere ipuin asko biltzen ditu. Testu horietako batzuk atzerriko antologien parte ere badira, eta Anjos por dentro ipuina Dalkey Archive Press ospetsuak argitaratutako Best European Fiction 2012 antologiarako aukeratu zuten.
2020an La vida normal argitaratu zuen, eta, familia bereko hiru belaunaldiko hiru emakumeren bizitzaren bidez, mende-aldaketarekin nola aldatu diren gizarte-, sentimendu- eta familia-harremanak kontatzen du.
Bere liburuak hainbat hizkuntzatara itzuli dira eta hogei herrialdetan baino gehiagotan argitaratu dira.
Bere lana hainbat herrialdetako unibertsitatetan ikasten da, eta zinemarako eta antzerkirako egokitzapenak egin zaizkio.
Erregai
Izaki bizidunek haien gorputzetan erregaiak dituzte, karbohidrato, lipido eta proteina deituak. Energia askatzen duten elementu hauen bidez, lan mekanikoak burutzeko ahalmena ematen zaie izaki bizidunei. Hala ere, elementu hauek, erregai guztiak bezala, ez dute energia mota bakarra askatzen. Hondakin bezala beste energia batzuk askatzen dira errekuntza bakoitzarekin, kasu honetan, energia termikoa.
Hala ere, badira konbustioa sortzen ez duten |substantziak, hala ere erregai deitzen direnak. Horien artean daude fisio nuklearraren prozesuan energia nuklearra sortzen duten erregaiak, hidrogenoarekin batera.
Ezaugarriak
Erregaiak hiru egoera posibleetan aurkitu daitezke (gas, likido eta solido egoeran). Erregai mota ezberdin hauen kalitatea eta ahalmena neurtzeko erabiltzen den terminoa ahalmen termikoa da. Ahalmen termikoaren bidez masa unitate batek aska dezakeen energia kopurua neurtzen da, oxidazioaren erreakzio kimiko baten ondorioz. Nazioarteko Unitate Sisteman (SI) ahalmen termikoa joule zati kilogramoetan neurtzen da (nahiz eta normalean jouleren tamaina txikia dela eta kilojoule zati kilogramo egiten den). Unitateen Sistema Teknikoan, ordea, kaloria kilogramorekiko neurtzen da, nahiz eta sistema hau zahartuta dagoen. Neurri-unitate anglosaxoietan, BTU librarekiko. Hurrengo taulan ahalmen termikoa substantzia eta neurketa sistemarekiko:
Erregai kimikoak
Erregai kimikoak inguruko substantziekin harremanetan egotean energia askatzen duten substantziak dira, gehienetan oxidazio motel baten bidez. Erregai kimikoak bi multzotan banatzen dira:
Bioerregaiak
Bioerregaiak material organikoetatik sortutako erregaiak dira. Erregai ez fosilak dira eta solido egoeran ez ezik, gas eta likido egoeran aurki ditzakegu. Gehienetan landareen bidez jaso ditzakegun erregai hauen erabilerak bi dira: bioetanola (bioalkohola) eta biodiesela. Azken urteetan nazio ezberdinen interesak energia mota honen suspertzean bermatu dira. Honen ondorioz, ohiko teknologiez gain (konbustioa, alegia), zenbait teknologia berri agertzen ari dira. Erregai fosilak baino garestiagoak diren arren, hauen ekoizpena betierekoa delakoarekin justifikatzen da. Ekoizpenaren aldetik, erremolatxa, azukre-kanabera edo ekiloreak bezalako produktuetatik lorturiko erregaia dela esan dezakegu. Hala ere, hauen ustiaketak ondorio onak zein txarrak garatu ahal ditu, beraz, gai honi buruzko jakitunek ez dute erregai mota hau erregai garbitzat hartzen.
Erregai fosilak
Erregai fosilak milioika urteetan zehar laku, itsaso, ibai eta bestelako ur uneen behean eratu izan diren erregaiak dira. Sedimentuek denbora igaro ahala izaki ezberdinen hondarrak estaltzen joan izan dira, erreakzio kimikoei lekua utziz. Erregai fosilak lurreko litosferan aurkitutako hidrokarburoak dira. Bioerregaiak baino merkagoak eta energia gehiago askatzen duten arren, finituak dira eta horregatik beste erregai mota batzuen ikerketei bidea ireki zaie. Erregai fosilak erabiltzeak hainbat arrisku dakar eta honen adibide ikatza, gasa eta petrolioaren errekuntzan askatzen den CO2 kantitatea dugu. Hala ere, hauen prezio merkeak, efizientzia altuak, ustiaketa errazak eta erabilgarritasun handiak erregaien %90a fosilak izatea justifikatzen du.
Ondorioak
Erregaiak behar-beharrezkoak dira gizakia ondo bizi ahal izateko eta, ondorioz, hauek lortzeko ahaleginak konstanteak dira. Erregaiek merkatuan gogorki parte hartzen dute eta gizarteak energia behar duenez, behar hau prezioetan islatuko da. Gero eskari gehiago, gero eta prezio altuagoak izango ditu erregai bakoitzak eta prozesu honen adibidetzat hurrengo hau dugu: 1970. urtetik 2004. urtera, petrolioaren prezioa %900ean areagotu zen eta harrikatzarena %200ean. Prezioen aldaketa nabarmen hauek nazio bateko ekonomian eragin handia sor dezake, ondoriotzat inflazioaren gorakada posible bat ekarriz, erregaiak nazio bateko arlo guztietan aurkitzen baitira.
Bestelako ondorio bat edozein material erretzerakoan sor dezakeen kutsadura dugu CO2aren emisioak, adibidez, erregien konbustioarekin loturik doa. CO2ak berarekin dakarren gaitza ukaezina da, eta ondoko irudian gas honen inkrementua adierazten da Hawaii bezalako uhartedi isolatu batean.
Amanullah Khan
Ghāzī Amānullāh Khān (غازي امان الله خان; Paghman, 1892ko ekainaren 1a - Zürich, 1960ko apirilaren 25a) Afganistango emir (1919-26) eta erregea (1926-29) izan zen.
Habibullah Khan emirraren hirugarren semea izan zen. Kabulgo gobernadorea izan zen, eta armadaren eta altxorraren kontrola zuen. Buruzagi tribal gehienen leialtasuna ere bazuen. 1919an britainiarrei eraso zien Indian eta Hirugarren Anglo-Afgandar Gerra hasi zuen. Gerra amaitzean, Afganistanek britainiar protektoratutik askatzea lortu zuen, eta atzerri politika independente bat egin ahal izan zuen. Herrialdearen politika modernizatzailea gauzatu zuen. Eskolak sortu, merkataritza handitu eta Konstituzio modernoa aldarrikatu zuen. Bere erreformen aurkako oposizioa hazi egin zen herrialdeko zenbait sektoretan eta 1928-29ko Afganistango gerra zibila hasi zen. 1929an herrialdetik ihes egin eta erbestera abiatu zen Europan. Europan hil zen eta Jalalabadeko mausoleo batean lurperatu zuten.
Blanus
Blanus Blanidae familiako narrasti genero bakarra da, Amphisbaenia azpiordenean. Mediterraneo inguruko herrialde askotan bizi dira.
Purba Medinipur barrutia
Purba Medinipur barrutia Indiako barruti bat da, Medinipur dibisioan, Mendebaldeko Bengala estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Harrow (Caithness)
Harrow, Eskoziako Highland eskualdeko herrixka bat da, Caithness barrutian. Meyko gazteluaren mendebaldean dago.
Fitxa (jokoak)
Fitxa jokalari bat ordezkatzeko, jokaldiak egiteko tresna gisa eta txanpon gisa ere (aurrez ordaindutakoa) apustu-etxeetan edo kasinoetan erabiltzen den pieza da.
Normalean, fitxak jokalariren batek izaten ditu. Tamaina desberdinetakoak izaten dira, biribil itxurakoak eta plastikozkoak, nahiz eta dominokoak angeluzuzenak eta xakeko piezak bezalakoak salbuespenak izan.
Mahai-jokoetan (partxisa, antzara-jokoa ...); estrategia jokoetan (xakea, dama-jokoa); matematika-jokoetan (mahjong-a, dominoa ...); edo poker bezalako karta- edo zorizko jokoen apustuetan dirua ordezkatzeko erabiltzen dira; piezak irabazi eta galduz gero, gainerakoa diruz trukatzen da. Kontuan izan fitxak txanpon-makina mota batzuetan ere erabiltzen direla.
Savolles
Savolles Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Aparicio Méndez
Aparicio Méndez Manfredini ( Rivera, 1904ko abuztuaren 24a - Montevideo, 1988ko ekainaren 27a) Uruguaiko abokatu eta politikari bat izan zen, 1976 eta 1981 artean diktadorea izan zena.
Savolles
Biztanleria
2007an Savolles udalerrian erroldatutako biztanleak 164 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Infanteria
Infanteria, oro har, borrokan oinez diharduen tropa da; lur-armadaren atala, erasoan lur-eremuak hartzea eta defentsiban lurraldeak mantentzea xede duena. Normalean, historian zehar, armada guztien indar nagusia izan da, gudu-zelaian gehiengoa osatzen zuena. Lehenengo lerroan, infanteria arina dabil bere abiaduraz baliatzen zena. Infanteria astuna, berriz, artilleriarekin lotu da. Itsas armadan atal honi itsas infanteria deritzo.
Savolles
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 57 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 bigarren erresidentzia ziren. 54 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 3 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 121 ziren, horien artean 91 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 91 pertsona aktiboetatik 87 lanean zeuden (47 gizon eta 40 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Savolles udalerrian 53 unitate fiskal zeuden, 163,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.071 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rufi Etxeberria
Rufino Etxeberria Arbelaitz (Oiartzun, Gipuzkoa, 1959ko apirilaren 22a) Euskal Herriko ezker abertzaleko politikaria da. Ezker abertzalearen historian rol garrantzitsua jokatu du. Lizarrako Akordioaren aurretik eratutako Irlandako Foroaren sustatzaileetako bat izan zen, 1997an Herri Batasunaren Mahai Nazionalarekin batera sartu zuten kartzelara. 2005etik 2007ra Loiolan eginiko elkarrizketatan Ezker Abertzalearen negoziatzaile izan zen. Berriro kartzelatua, 2009ko irailaren 7an irten zen kalera, eta urriaren 13an berriro atxilotu zuten Arnaldo Otegi, Rafa Díez Usabiaga, Sonia Jacinto, Miren Zabaleta eta Arkaitz Rodríguezekin batera. Egun batzuk geroago libre atera zen.
2011ko otsailaren 7an Sortu izeneko alderdi berriaren aurkezpenean parte hartu zuen, Bilboko Euskalduna jauregian eginiko ekitaldian.
Rafael Addiego Bruno
Rafael José Addiego Bruno (Salto, 1923ko otsailaren 23a - Montevideo, 2014ko otsailaren 20a) abokatu, legelari eta politikari uruguaitarra izan zen. 1984 eta 1993 artean Uruguaiko Justizia Gorte Gorena osatu zuen, bertako presidentea izan zelarik. Uruguaiko bitarteko presidentea izan zen 1985eko otsailean, 17 egunez, diktadura zibiko-militarraren amaieran (1973-1985).
Maucomble
Maucomble Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Maucomble udalerrian erroldatutako biztanleak 318 ziren. Familiak 122 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 139 etxebizitza zeuden, 122 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 137 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 122 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren eta 19 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 66 etxek bost zituzten. 94 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 199 ziren, horien artean 151 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 151 pertsona aktiboetatik 144 lanean zeuden (74 gizon eta 70 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Maucomble udalerrian 134 unitate fiskal zeuden, 353,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.934 euro zen.
Villadossola
Villadossola Italiako udalerri bat da. Verbano-Cusio-Ossolako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.