cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carmen Linares
Artista gazteen belaunaldiko maistra eta kantaria, hala nola Estrella Morente, Miguel Poveda, Marina Heredia, Arcángel, Pitingo eta Rocio Márquez. Espainiako uneko musika-kulturan leku pribilegiatua bereganatu du, bere merituen bidez. Arte flamenkoaren artista txalotuenetako eta nazioartean oihartzun handiena duen artistetako bat da, eta azken hamarkadan New Yorkeko Carnegie Hall, Londresko Sadler´s Wells, Bartzelonako Kataluniar Musikaren Jauregia, Madrilgo Auditorio Nazionala eta Parisko Cité de la Musique antzokietan aritu da.
Biografia
Carmen Linares Madrilera iritsi zen bere familiarekin 1968. urtean, non Rafael Romero, Fosforito edo Juan Varea ezagutu zituen. Pepe Matrona, Fosforito eta Juan Varea bezalako artista beteranoekin trebatu zen Madrileko Torres Bermejas eta Café de Chinitas oholtzetan. Han gazte talentudunekin aritu zen, hala nola, Camarón, Enrique Morente eta Pepe Habichuela eta Juan Habichuela anaiekin.
Abeslari ibilbidea
Carmen Linaresek erreferentziako albumak grabatu ditu, hala nola "Cantaora", "Canciones Populares de Lorca" eta kritikariek flamenkoaren historiako hamar diskorik onenetakotzat jotzen duten "Antología de la mujer el cante" (Universal, 1996). Album horretan, Carmen Linaresek kanta ahaztuak abestu zituen, eta flamenko-kantarien estilo tradizional batzuk berreskuratu zituen, bere musika-identitatea sortzeko, besteak beste, Tomatito, Vicente Amigo, Moraito, Pepe Habichuela, Rafael Riqueni eta José Antonio Rodríguez gitarra-joleekin batera.
1988an Carmen Linares hautatu zuten Manuel de Fallaren "El Amor Brujo/ Amodio sorgina" lanaren jatorrizko bertsioa berrestreinatzeko, Sevillako Arte Flamenkoaren VI. Biurtekoaren inaugurazioan. Adierazpide berrien etengabeko bilaketa horrek ' jondoa' ganbera-taldeekin eta orkestra sinfonikoekin integratzeko gai den arte aberasgarria ekarri du. New Yorkeko Orkestra Filarmonikoak gonbidatuta, Lincoln Centerren aritu zen lehen artista flamenkoetako bat izan da. The New York Times egunkariak kantari gisa kalifikatu zuen "adierazpen-ahalmen aparta" zuela. Burgosko Frühbech de Burgos edo Josep Pons eta Leo Brower mailako zuzendariekin batera, "El amor brujo" eta "La vida breve" kantatzen aritu dira Buenos Aireseko Colon Antzokian, Sidneyren Opera Housenn, Tokioko Shinjuku Bunka Center-en, Londresko Royal Albert Hall nazionalean.
Albumak grabatu ditu eta proiektu eszenikoetan kantatu du, Espainiako poeta unibertsalak interpretatuz. Besteak beste, Federico García Lorcaren "Canciones Populares de Lorca" (Auvidis, 1993), "Un rato, un minuto, un siglo" (1998), "Poeta en Nueva York" (2007) eta "Que no he muerto" (2003), Juan Ramón Jimenezen "Raíces y Alas" diskoan, "Miguel Hernández "Oasis abierto" (2011), "Flamencos cantan a Miguel Hernández" (2013) eta "Verso a Verso" (Salobre, 2017).
2018/2019 denboraldian hiru proiekturekin bira egin zuen bere azken diskoa: “Verso a Verso” izeneko Miguel Hernández poetari omenaldia, Album Flamenko Onenaren MIN saria irabazi zuena, Tempo de Luz ikuskizuna Arcángelekin eta Marina Herediarekin batera, eta "El Amor Brujo"-ren bertsio berria, orkestra sinfonikoarekin.
2020an, Carmenek 40. urteurreneko bira hasi zuen ikuskizun berezi batekin. Cantaora: 40 años de flamenco emanaldia ezinbestekoa da, eta Carmen Linares flamenkoaren legenda bihurtu zuen. Saio horretan, emakumearen kantuen antologia, Federico García Lorcaren kantutegia eta Enrique Morenteren, Paco de Lucíaren eta Mercedes Sosaren omenaldiak ikusi ziren.
Bira horrek hainbat hiritara eraman zuen: Sevillako Maestranza Antzokira, Madrilgo Zarzuela Antzokira, Bartzelonako Teatre Grecera eta Kordobako Antzoki Handira ... Besteak beste, Joan Manuel Serrat, Miguel Poveda, Luz Casal, Pitingo, Estrella Morente, Marina Heredia, Martirio, Silvia Pérez Cruz, Rafael Riqueni, María del Mar Bonet, Juan Valderrama, Pepe Habichuela eta Arcángel bezalako artista gonbidatuek parte hartu zuten bira horretan. Urteurren-bira aparta, flamenkoaren historian aparteko uneak utzi zituena.
Nazioarteko artista. Uneko flamenko-ahotsa. Espainiako Musikaren Sari Nazionala interpretazioaren kategorian irabazi duen flamenkoaren emakume bakarra da. Carmen Linares flamenkoaren legenda bizia da, eta 2022ko Arteetako Asturiasko Printzesa Saria jaso zuen María Pagés koreografo eta dantzariarekin batera. Sari horiez gain, Sevillako Unibertsitateak 2023an Honoris Causa Doktoretza eman zion.
Juan María Gelbentzu
Juan María Gelbentzu Fernández (Iruñea, Nafarroa, 1819ko abenduaren 27a - Madril, Espainia, 1886ko urtarrilaren 8a) Nafarroako organo-jotzaile eta pianista izan zen.
Biografia
Juan María Gelbentzu Fernández Iruñean jaio zen, Nafarroan, 1819ko abenduaren 27an.
Ardogintzan ari zen familian, Gelbentzu Iruñean ikasteko aukera izan zuen lehenengo eta Madrilen, gero. Aita organo-jotzailea izan zuen lehen irakasle. Pianon saria irabazi eta gero, Parisera joan zen eta Chopin, Sigismund Thalberg edo Liszt ezagutu zituen.
1841ean, Pedro Albénizen sustituzioa egin zuen organoan Madrilgo Errege kaperan eta Espainiako errege-familiari lotuta bizi izan zen beti, Elisabet II.a Borboikoa eta Frantzisko Asiskoa Borboikoaren alaben piano irakaslea izan zelarik. Urte horretan jauregian izan ziren kontzertuen antolakuntzan zer esan handia izan zuen.
Shannen Doherty
Shannen Doherty (Memphis, 1971ko apirilaren 12a) aktore estatubatuarra da, ezaguna da Beverly Hills, 90210 eta "Sorginduak" serietan protagonista izan zelako.
Juan María Gelbentzu
Biografia
Laster egin zen ospetsu Beethovenen eta Chopinen ganbera-musikaren interprete eta pianista gisa. Obra gutxi idatzi zuen: moteteak, zortzikoak eta melodiak.
Shannen Doherty
Biografia
Memphis herrialdean jaio zen 1971. urtean. 1'63 m. neurtzen du. Crohn gaixotasuna du txikitatik. Hiru aldiz egon da ezkonduta, horietatik lehenengo Ashley Hamiltonekin, bigarren Rick Solomonekin eta azken aldiz Kurt Iswarienkorekin. Azken honekin oraindik ezkonduta dago. Lagun ospetsuak ditu, haien artean Holly Marie Combs eta Sarah Michelle Gellar. Bere aita Tom deitzen da eta bere ama Rosa eta anai handi bat dauka Sean deitzen dena. Los Angelesen bizi da.
Herron (Montana)
Herron Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Hill konderrian kokatuta dago, Montana estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Juan María Gelbentzu
Biografia
1844ko azaroaren 13an, Franz Lisztekin batera jo zuen kontzertua 4 eskutara Príncipe antzokian, gaur Madrilgo Teatro Español denean.
Mijaíl Glinka konpositorearekin ere izan zuen harremana hau Madrilen izan zenean eta errusiar musikariaren konposizio pila gordeko du.
1863an, Madrilgo Kuarteto Elkartea sortu zuen Jesús de Monasteriorekin batera eta ohiko pianista izango zen bertan.
Lan zabala egin zuen, era berean, konpositore gisa, erromantizismoan hasi zen mugimendu berritzailean murgildurik. Zortzikoa eta jota erabili zituen erruz forma musikal kultu bilakatuz. Pianorako pieza intimistak nabarmentzen dira, En la cuna (Canto para mi hijo) edo Romanza sin palabras dira horren adibide.
San Fernandoko Arte Ederren Errege Akademiako Musika ataleko kide izan zen eta Alfontso XII.ak Isabel Katolikoaren Ordenaren Gurutzea eman zion.
Gelbentzuren artxibo musikala Madrilgo Liburutegi Nazionalean kontserbatzen da
Iruñeak kale bat eskaini zion musikariari.
Eusko-mexikar
Eusko-mexikarrak (vasco-mexicanos) Mexikora iritsitako euskal herritar migratzaileen ondorengoek osatutako gizataldea da. Egun, 45.200 inguru direla uste da, eta Mexikoko biztanleriaren % 10 inguru euskal jatorrikoa dela.
Historia
Lehendabiziko euskaldunak kolonia garaian ailegatu ziren. Kreoleak Espainia Berriko Erregeorderritik zabaldu ziren eta, independentzia garaian, horietako askok matxinoen alde egin zuten.
XIX. mendean bigarren euskal "olatua" heldu zen Mexikora. 1907an, Porfirio Díaz presidenteak hala onartua, Mexiko Hiriko Euskal Etxea sortu zen, egun 1.533 bazkide dituena. Mexiko Hiriaz gain, Durango Coliman, Jaliscon, San Luis Potosín, Mexikoko estatuan, Nuevo Leónen, Coahuilan, Oaxacan, Quintana Roon eta Campechen euskal etxeak ere badaude.
Espainiako Gerra Zibilaren ondorioz, euskal migrazio politiko handia izan zen. Komunitate honek Mexikoko politikagintzan ere parte hartu zuen.
Toponimia
Celaya, Durango, Pabellón de Arteaga, Arizpe edo Ciudad Ayala hiriek euskal jatorrizko toponimoak dituzte.
Saint-Loube
Saint-Loube Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Loube udalerrian erroldatutako biztanleak 87 ziren. Familiak 35 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 15 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 46 etxebizitza zeuden, 37 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 46etxeak ziren. 37 etxebizitza nagusietatik 32 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek hitu gela zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 31 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 56 ziren, horien artean 43 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 43 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (26 gizon eta 15 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Gore-Tex
GORE-TEX mintz itxurako oihal mota bat da, iragazkaitza, gehienbat aire zabalean kirol egiteko arropetan erabiltzen dena.
Saint-Loube
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
Gore-Tex
Abantailarik aipagarrienak arina eta iragaitzgaitza izatea dira. Uraren eraginetik, haizetik eta hotzetik babesten du, aldi berean transpiragarri izanik, eta kirola egin ondoren sortutako izerdia kanporatzen laguntzen du. Kondizio hauek ezin hobea egiten dute ehun hau aire zabalean kirol egiteko arropak egiteko, eta batez ere mendi-kiroletan.
Larrabile
Larrabile Zuberoako antzinako udalerria izan zen. 1842an Ürrüstoirekin batera Ürrüstoi-Larrabile udalerria osatu zuen.
Toponimia
Frantsesezko toponimoa Larrebieu da. 1384an Nabarrengoseko notarioek Larrebiu deitu zioten.
Saint-Loube
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Loube udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 292 hektarea erabiltzen.
Gore-Tex
Izena GORE-TEX® marka erregistratutik hartzen du, W. L. Gore and Associates fabrikatzailetik, arropa mota hauek merkaturatzen aitzindaria hain zuzen. Antzeko ehunak dituzten jantziak izendatzeko erabiltzen da, nahiz eta osagai bera ez eduki, eta beste ekoizle batzuek ere antzeko gauzak egiten dituzte baina marka aldatuta. Teknologia hau merkeago ere lor daitezke, sistema bera erabiltzen duten marketan oinarrituz.
Larrabile
Biztanleriaren bilakaera
Iturria : Cassini proiektua
Euskara
Larrabilen Pettarrako euskara mintzatzen da, zuberotarra.
Axioi
Partikularen izendapena Frank Wilczek estatubatuar fisikari teoriko eta matematikari otu zitzaion Roberto Peccei eta Helen Quinnen ikerketa-dokumentua irakurri eta gero. Axioi izena garbitegian behin ikusi zuen Axion izeneko detergente batetik hartu zuen bi arrazoigatik. Batetik, bere ustez partikula baten izendapenaren antza zuen izen gogoraerraza zen. Bestetik, partikula berezi horrek ardatz-korronteen (edo korronte axialak) problema ebazten zuen.
Saint-Loube
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Santa Cruz monasterioa (Coimbra)
Santa Cruz monasterioa (mosteiro de Santa Cruz) Coimbrako Santa Cruz parrokian dagoen monasterio ezaguna da. Gurutze Santuaren kanonigo erregularrek sortu zuten 1131eko ekainaren 28an. Bere fundazioa bertan lurperatuta dauden Alfontso I.ak eta Antso I.a Portugalgoak babestu zuten. Monasterioaren artea eta arkitektura herrialde osoan nabarmentzen dira, batez ere manueldar estiloko ukituengatik
Alder (Montana)
Alder Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Madison konderrian kokatuta dago, Montana estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Paulo Zubiarrain
Paulo Zubiarrain Otxotorena, izengoitiz Paulo Txikia eta Hernani Txikia (Hernani, Gipuzkoa, 1912ko irailaren 26a - ib., 2002ko apirilaren 4a) bertsolaria izan zen.
Bizitza
Gaztetan artzain, gero fabrikan langile, eta azkenik, zapatagin izan zen bizibidez. Oso gazterik hasi zen bertsotan. Tolosan egindako txapelketa batengatik, saioak izaten hasi zen; eta plaza franko egina da, Gipuzkoan eta Nafarroa Garaian batik bat.
1981ean, Bertsolari Elkarteak omenaldi bat eskaini zien berari eta Antonio Eizmendi Loidi-Saletxeri.
Zahartzaroan, bertso-jartzeari ekin zion, eta bi liburu argitaratu zituen, harrezkero: Ia kantuz bezala (1985) eta Gaziak eta gozoak (1988).
Vicente Carvallo y Goyeneche
Vicente Carvallo y Goyeneche edo Vicente de Carvallo y Goyeneche (Valdivia, 1742 - Buenos Aires, 1816ko maiatzaren 12a) Txileko kronista eta militarra izan zen.
Biografia
Valdivian jaioa, 24 urte zituela, Carvallo La Fronterako Armadan sartu zen, garai hartan Ambrosio O'Higgins buru zela. 1780ko hamarkadaren hasieran, Txileko Erresumaren Deskribapen historiko-geografikoa idazten hasi zen, eta, horretarako, kabildoetan gordetzen zen eta aurreko garaietako kronista batzuen materiala erabili zuen, baina ez zen lan erraza izan, O'Higginsekin zuen etsaitasuna zela eta. Hala eta guztiz ere, Madrilgo errege gortera iristea lortu zuen, non bere lana 1796an amaitu zuen. Lana, 80 urtez argitaratu gabe egon zen, 1875 eta 1876 artean, José Toribio Medina bibliografoak argitaratu zuen arte, nork Carvalloren aipamen bat ere argitaratu zuen bere Diccionario biográfico Colonial de Chile liburuan.
Txileko Erresumaren deskribapen historiko-geografikoa
Hiru liburukitan argitaratua, lehen biak zati historikoari eskainiak daude, Carvallok Txileko Konkistan gertatutakoen kontakizun xehatua eginez: lehena 1542 eta 1626 artean, eta bigarrena 1626 eta 1787 artean. Bigarren zatian, hirugarren liburukian, herrialdearen deskripzioa egiten du. Azken honek, beste eranskin batzuk ere baditu, Espainiako erregeen historia, gobernadoreak, gotzainak, San Felipeko Errege Unibertsitateko errektoreak eta 1539 eta 1793 bitartean Santiagoko Errege Auzitegiko oidoreak zehazten dituztenak.
3522 Becker
3522 Becker asteroide baten izena da. irailaren 21ean aurkitu zuen Y. Väisälä-ek Turku Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1941 SW izena zeraman. Ondoren Reinhold von Becker omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3522 Becker asteroidearen orbitak batezbeste 2,79 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,526 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,054 distantziara. Eszentrikotasuna 0,095 da, eta makurdura orbitala 8,49ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 12.4 da.
Contreuve
Contreuve Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Contreuve udalerrian erroldatutako biztanleak 70 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 44 etxebizitza zeuden, 33 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 44etxeak ziren. 33 etxebizitza nagusietatik 29 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 23 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 41 ziren, horien artean 31 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 31 pertsona aktiboetatik 29 lanean zeuden (17 gizon eta 12 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 10 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 garraio enpresa zen.
2000. urtean Contreuve udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pedro Roldán
Pedro Roldán (Sevilla, 1624 - Sevilla, 1699) espainiar eskultore barrokoa izan zen. Sevillako Eskolako azken eskultore handia izan zen.
Biografia
Sevillan jaio zen, baina Granadan ikasi zuen eskultore ofizioa, Alonso de Menaren lantegian. 1647an, Mena hil eta laster, Sevillara itzuli zen, eta han ezagutu zituen Juan Martínez Montañés eta José de Arce flandriar eskultorea. Azken honek eragin handia izan zuen maisu sevillarraren obran. 1666an agertu zen egilearen lehen obra handia, Sevillako Sagrarioko elizako erretaula. 1670-1673 bitartean, Karitatearen Erietxeko elizako erretaula nagusia ere egin zuen hiri berean.
Ozon (Pirinio Garaiak)
Ozon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ozon udalerrian erroldatutako biztanleak 269 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 141 etxebizitza zeuden, 105 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 139 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 105 etxebizitza nagusietatik 97 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 62 etxek bost zituzten. 77 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 149 ziren, horien artean 110 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 110 pertsona aktiboetatik 99 lanean zeuden (52 gizon eta 47 emakume) eta 11 langabezian zeuden (3 gizon eta 8 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ozon udalerrian 116 unitate fiskal zeuden, 281,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.596 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 2 argiketariak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Ozon udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 363 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Annie Proulx
Edna Ann Proulx (Norwich, Connecticut, 1935eko abuztuaren 22a) estatubatuar eleberrigile, istorio idazle eta kazetaria da. Annie Proulx bezala idatzi du batez ere, baina E. Annie Proulx eta E.A. Proulx izenak ere erabili ditu.
Pen/Faulkner Fikzio Saria irabazi zuen Postcards bere lehen eleberriagatik. Bere bigarren eleberriak, The Shipping News (1993), fikziozko Pulitzer Saria eta AEBetako Liburuaren Sari Nazionala irabazi zituen fikzio sailean, eta izen bereko film gisa egokitu zen 2001ean. Bere Brokeback Mountain ipuina Oscar Saria, BAFTA eta Golden Globe irabazi zituen film bezala egokitu zen 2005ean.
Bizitza
Edna Ann Proulx Norwichen, Connecticut, jaio zen, Lois Nellieren (Gill) eta George Napoleon Proulxen alaba. Bere lehen izenak bere amaren izebetako bat ohoratu zuen. Arbaso ingeles eta frantses-kanadarrak ditu. Bere amaren arbasoak Amerikara 1635ean iritsi ziren, Mayflower itsasontziaren etorrera eta 15 urtera. Deering High Schoolen graduatu zen Portlanden, Maine, eta ondoren Colby Collegera joan zen "1950eko hamarkadan epe labur batez", non bere lehen senarra zen H. Ridgely Bullock Jr. ezagutu zuen. Geroago unibertsitatera itzuli zen, Vermonteko Unibertsitatean ikasi zuen 1966tik 1969ra, eta 1969an Historiako lizentziatura batean graduatu zen cum laude eta Phi Beta Kappa. Sir George Williams Unibertsitateko (gaur egun Concordia Unibertsitatea) maisutza lortu zuen Montrealen, Quebecen, 1973an, eta doktoretza bat egiten saiatu zen, baina ez zuen amaitu. 1999an, Concordiak ohorezko doktoretza eman zion.
Proulx 30 urte baino gehiago bizi izan zen Vermonten, ezkondu eta hiru aldiz dibortziatu zen, eta hiru seme eta alaba bat ditu (Jonathan, Gillis, Morgan eta Sylvia). 1994an, Saratogara joan zen bizitzera, Wyomingera, eta urtearen zati bat Ternua iparraldean igaro zuen, L 'Anse aux Meadowsen ondoko kala txiki batean. Proulx orain Port Townsenden bizi da, Washingtonen.
Proulxek lau ahizpa ditu: Joyce eta Janet bikiak, Louisianan eta Floridan bizi direnak, hurrenez hurren; Roberta, Fairlee, Vermonten; eta Jude, Galesen bizi den beste idazle bat.
Labe garai
Labe garaia tamaina handiko metalurgia-labea da, zutikakoa, burdin mea urtzeko erabiltzen dena; labe mota honetan mea eta erregaitzat erabiltzen den ikatza nahasirik sartzen dira.
Annie Proulx
Lan ibilbidea
Bere kazetaritza ibilbidearen hasieran, argitaratutako bere lehen fikziozko lana The Customs Lounge dela uste da, If aldizkariko 1963ko iraileko edizioan argitaratutako zientzia fikziozko istorio bat, "E.A. Proulx" lemapean. Urtebete geroago, zientzia fikziozko istorio bat argitaratu zuen, All the Pretty Little Horses izenekoa, 1964ko ekainean Seventeen nerabeentzako aldizkarian agertu zena. Ondoren, Esquire eta Gray 's Sporting Journal aldizkarietan istorioak argitaratu zituen 1970eko hamarkadaren amaieran, eta, azkenik, bere lehen bilduma 1988an eta bere lehen eleberria 1992an argitaratu zituen. Ondoren, NEA (1992an) eta Guggenheim (1993an) bekak jaso zituen. The Shipping Newsengatik arreta handia jaso eta urte batzuetara, bere ospe-estatusari buruzko iruzkin hau egin zuen:
Labe garai
Egitura
Normalean labe garai bat 30 metroko altzairuzko kapsula zilindriko bat da. Hau, beroa jasaten duen material ez-metaliko batez estalita dago, adibidez asbestoz edo adreilu erregogorrez. Kapsularen diametroa txikitu egiten da gorantz eta beherantz eta diametrorik handiena gutxi gorabehera garaiera osoaren laurdenean dago kokatuta. Labearen beheko aldea tobera izeneko haizebide tubularrez osatua dago. Bertatik haizea pasarazten da kokea pizteko. Hondotik hurbil zulo bat dago, bertatik arrabioa irteteko labe garaia husten denean. Zulo horren gainean, baina toberen azpian, zepa kanporatzeko beste zulo bat dago. Labe garaiaren goiko aldeak, 30 bat metroko altueran, arnasbideak ditu ihes-gasentzako eta kalapatxa biribil pare bat, balbulen bidez itxita, kanpai formaz. Hemendik burdin-minerala, kokea eta kareharria sartzen dira. Materialak bagoneta edo koilare txikietan eramaten dira kalapatxaraino, labearen kanpo aldean dagoen igogailu baten bidez.
Annie Proulx
Lan ibilbidea
1997an, Annie Proulxek Dos Passos saria jaso zuen, idazle estatubatuarrentzako ibilbide erdiko saria. Proulxek bi aldiz irabazi du urteko ipuin onenaren O. Henry saria: 1998an, Brokeback Mountain lanagatik irabazi zuen, 1997ko urriaren 13an The New Yorkerren agertu zena, eta hurrengo urtean berriz ere The Mud Below lanagatik irabazi zuen, 1999ko ekainaren 22an eta 29an The New Yorkerren agertu zena. Biak agertzen dira 1999ko Close Range: Wyoming Stories ipuin bilduman. Bilduma honen historia nagusia, The Half-Skinned Steer izenekoa, Garrison Keillor egileak aukeratu zuen The Best American Short Stories antologian 1998an sartzeko (Proulxek berak editatu zuen serie honen 1997ko edizioa) eta geroago John Updike eleberrigileak The Best American Short Stories of the Century (1999) lanean sartzeko.
Labe garai
Egitura
Bigarren Mundu Gerraren ostean, labe garaien teknologian aurrerapen garrantzitsua izan zen: presioztapena. Labearen arnasbideen gasaren pausua estutuz, labearen barneko presioa 1,7 atmosferara edo gehiagora igo daiteke. Presioztapeneko teknikak kokearen erreketa hobea eta burdinaren ekoizpen handiagoa ahalbidetzen du. Labe garai askotan ekoizpena % 25 igo daiteke. Gainera, instalazio esperimentaletan frogatu denez, airea oxigenoarekin aberastuz ere ekoizpena handitzen da.
Annie Proulx
Lan ibilbidea
2007an, Charles Wuorinen konpositorea Proulxgana jo zuen bere Brokeback Mountain ipuina opera bihurtzeko asmoarekin. Proulxek idatzitako libretoa zuen izen bereko opera 2014ko urtarrilaren 28an estreinatu zen Madrilgo Errege Antzokian. 2017an urte horretako Fitzgerald saria jaso zuen Amerikar Literaturan Lorpenagatik.
Labe garai
Prozesua
Labe garaian sartzen den airea aldez aurretik 550-900 °C artean berotzen da, adreiluzko egitura erregogorrak dituzten zilindroetan. Adreilu egitura horiek hainbat orduz berotzen dira labe garaiko gasa errez (labeen goiko aldetik ihes egiten duten gasak); sugarrak itzali ostean, aire hori presio bidez sartzen da.
Husteko, hondotik hurreko zuloaren buztinezko tapoia kolpeka hausten da; horrela metal salda, buztinez estalitako erreten batetik, adreiluz forratutako depositu batera igarotzen da. Depositu hau koilara bat izan daiteke, edo 100 tona inguru eduki ditzakeen bagoneta bat. Depositura bidean, gainean etor daitekeen zepa kentzen da. Ondoren, arrabioz betetako edukiontzia altzairutegira eramaten da.
Behin altzairua likidoa izanda, mota desberdinetako galdaketetan sar daiteke material jakin batzuk lortzeko: galdaketa arruntarekin produktu bukatuak lortzen dira, galdaketa jarraiarekin laminazio trenak lortzen dira, eta azkenik, lingote-ontzien gaineko galdaketarekin lingoteak lortzen dira.
Eneko Bóveda
Estatistikak
''2019ko maiatzak 24an eguneratua. Datu ofizialak.''
Saint-Jean-de-Cornies
Etxebizitza
2007an 232 etxebizitza zeuden, 210 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 229 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 210 etxebizitza nagusietatik 187 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 7 etxek hiru zituzten, 56 etxek lau zituzten eta 146 etxek bost zituzten. 188 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 151 etxetan bat baino gehiago zituzten.
28 Days (filma)
28 Days (euskaraz 28 Egun), 2000ko Betty Thomas estatubatuarrak zuzendutako drama-komedia film bat da. Sandra Bullock, Viggo Mortensen, Dominic West, Elizabeth Perkins, Azura Skye, Steve Buscemi eta Diane Ladd aktoreek antzeztu zuten.
Saint-Jean-de-Cornies
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 448 ziren, horien artean 329 aktiboak ziren eta 119 inaktiboak ziren. 329 pertsona aktiboetatik 301 lanean zeuden (161 gizon eta 140 emakume) eta 28 langabezian zeuden (15 gizon eta 13 emakume). 119 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 60 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
28 Days (filma)
Argumentua
Alkoholarekiko duen adikzioaren ondorioz, Gwen Cummings (Sandra Bullock) kazetariak bere ahizpari haren ezkontza egunean ohostutako limusinarekin istripua izango du. Horregatik erreabilitazio klinika batean 28 egunez egotera behartuko dute, hilabete osoa. Bertan jende asko ezagutuko du, ta bereziki bere gelakidea den Eddie Boone (Viggo Mortensen) beisbolari profesionala.
Saint-Jean-de-Cornies
Diru sarrerak
2009an Saint-Jean-de-Cornies udalerrian 215 unitate fiskal zeuden, 680,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.038 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 4 igeltseroak ziren, 2 margolariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 apaindegia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Esboz-Brest
Biztanleria
2007an Esboz-Brest udalerrian erroldatutako biztanleak 471 ziren. Familiak 174 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 57 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 77 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 316 ziren, horien artean 245 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 245 pertsona aktiboetatik 229 lanean zeuden (131 gizon eta 98 emakume) eta 16 langabezian zeuden (5 gizon eta 11 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Esboz-Brest udalerrian 181 unitate fiskal zeuden, 516,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.434 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Esboz-Brest udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 488 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Varacieux
Varacieux Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Varacieux udalerrian erroldatutako biztanleak 764 ziren. Familiak 290 ziren, horien artean 58 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 98 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 118 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 465 ziren, horien artean 346 aktiboak ziren eta 119 inaktiboak ziren. 346 pertsona aktiboetatik 331 lanean zeuden (174 gizon eta 157 emakume) eta 16 langabezian zeuden (8 gizon eta 8 emakume). 119 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Varacieux udalerrian 306 unitate fiskal zeuden, 838,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.873 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Varacieux udalerrian 56 nekazaritza-ustiategi zeuden, 560 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Itzulera Energetikoaren Tasa
Itzulera Energetikoaren Tasa, IET, ingelesez EROEI (Energy Returned On Energy Invested) (Inbertitutako energia eta jasotako energiaren arteko arrazoia) eta EROI (Energy Return On Investment) ere deitua, energia-iturri jakin batetik eskuratzen den energia-kopurua da, horretan gastatutako energia-unitate bakoitzeko.
Kontzeptua Charles A.S. Hall-ek eta Klent A. Klitgaard plazaratu zuten 2011n.
Ekuazio moduan:
t = E/K
t  IET denean, E energia iturri batek sortutako E nergiaren kopurua da, eta K iturri hori erabili ahal izateko k ontsumitutako energiaren kopurua.
Zenbakitzailea eta izendatzailea unitate berberetan ebaluatzen dira, nahitaez, eta horrela lortutako erlazioa adimentsionala da, adibidez, 30:1, "30 / 1" bezala adieraz daitekeena.
Horrek esan nahi du prozesu jakin batek 30 kcal ematen dituela inbertitutako kcal bakoitzeko; edo 30 kilojoule ematen dituela inbertitutako kilojoule bakoitzeko, edo 30 petrolio upel ematen dituela horiek erauzteko inbertitu den petrolio upel bakoitzeko.
Energia iturri bat zenbat IET altuago orduan eta emankorrago. Esate baterako, petrolio lortzeko energia gastatu behar da. Petrolio hori oso eskuragarri baldin badago, upel gutxi gastatuta lortuko ditugu petrolio upel asko (IET oso altua). Baina petrolioa lortzeko oso urrutira joan behar bada, oso sakonetik atera behar bada, harkaitzak txikitu behar badira petrolioa erauzteko, etab., orduan petrolio hori oso garesti aterako zaigu (IET oso baxua, IET oso eskasa).
IET betiere energia unitate jakin batzuekin kalkulatzen da eta, esate baterako petrolioaren prezioen aldagaia, zergen aldagaia, etab., gure ekuaziotik kanpo geratzen dira.
Itzulera Energetikoaren Tasaren helburua, antzeko beste edozein parametrorena bezala, hainbat energia-iturriren informazioa homogeneizatu ahal izatea da, horietako edozein gurea bezalako gizarte industriala hornitzeko baliagarria den ala ez zehazteko.
A energia iturriaren IET 2:1 baldin bada eta B energia iturriaren IET 10:1 baldin bada, argi dago B energia iturri hori A energia iturria baino askoz emankorrago dela. (Gero kalkulatu beharko litzateke, esate baterako zenbat kutsatzen duen duen A energia iturriak eta zenbat B energia iturriak, etab.
Kukullaga-Etxebarri geltokia
Kukullaga-Etxebarri edo Kukullaga, geltokia martxan jarri aurretik Etxebarri-Norte eta San Antonio-Etxebarri izenez ezaguna, Bilboko metroaren 3. lineari eta Euskotrenen E1, 1D, E3 eta E4 lineei dagokion lurgaineko geltokia da, Etxebarri udalerriko Ametzola auzoan kokatuta dagoena. Metroaren 3. linea irekitzearekin batera, 2017ko apirilaren 8an, martxan jarri zen, eta Bizkaiko Garraio Partzuergoaren 2. tarifa-gunearen barruan dago.
Geltokiak 5 minutura 1.523 biztanleri, eta 10 minutura 4.869 bizilagunei ematen die zerbitzu.
Izena
Geltokiaren izen ofiziala Kukullaga-Etxebarri da, hasiera batean San Antonio-Etxebarri eta Etxebarri-Norte izenak erabili, eta geroago Kukullaga izena ere erabili zen arren. Metro Bilbaok, hala ere, Kukullaga izena erabiltzen du gaur egun ere. Igogailu makurrari dagokionez, Bizkaiko Garraio Partzuergoak Kukullagako igogailua izendatzen du.
Historia
2017ko apirilaren 8an geltokia martxan jarri zen, Metroaren 3. linea irekitzearekin batera, eta Euskotrenen E3 linea ere geltokitik pasaraziz.
2017ko abenduaren 4an txartel-salmenta makina automatiko berriak ezarri ziren geltokian, mugikortasun urriko pertsonentzako irisgarritasun materian estandarrak bete, entzuteko desgaitasuna duten pertsonentzako T moduko bukle magnetikoa, Braille serigrafiak interakzio elementu guztietan (botoiak, txarteldegiak, eta abar), eta itsumen eta ikusteko desgaitasun handia duten pertsonei egokitutako salmenta softwarea dutenak.
2019ko urtarrilean bestibuluaren beirateak estaliko zirela azaldu zen, bero egunetan tenperatura oso handiak hartzen baititu geltokiak. Hala, estalkia panel fotovoltaikoz estaliko da, eguzki izpiak bestibulu barrura ez sartzeko eta era berean geltokiko autokontsumorako. Aurreko urtean aireztatze- eta ureztatze-sistemak instalatu behar izan ziren bestibuluan eta estalkian, tenperatura altuak ekiditeko. Instalazio berriak, gutxienez, 132 modulu fotovoltaiko izango ditu.
Kanpo estekak
Liste des stations du métro de Bilbao
Saint-Leu-d'Esserent
Artikulu hau Saint-Leu-d´Esserent udalerriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Leu».
Saint-Leu-d'Esserent Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Leu-d'Esserent udalerrian erroldatutako biztanleak 4.724 ziren. Familiak 1.816 ziren, horien artean 472 pertsona bakarrekoak ziren (218 bakarrik bizi ziren gizonak eta 254 bakarrik bizi ziren emakumeak), 489 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 726 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 129 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.933 etxebizitza zeuden, 1.862 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 55 hutsik zeuden. 1.231 etxeak ziren eta 595 apartamentuak ziren. 1.862 etxebizitza nagusietatik 1.050 bere jabearen bizilekua ziren, 765 alokairuan okupaturik zeuden eta 47 doan lagata zeuden; 111 etxek gela bat zuten, 117 etxek bi zituzten, 375 etxek hiru zituzten, 525 etxek lau zituzten eta 734 etxek bost zituzten. 1.285 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 874 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 799 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.244 ziren, horien artean 2.352 aktiboak ziren eta 892 inaktiboak ziren. 2.352 pertsona aktiboetatik 2.115 lanean zeuden (1.164 gizon eta 951 emakume) eta 237 langabezian zeuden (115 gizon eta 122 emakume). 892 pertsona inaktiboetatik 281 erretiraturik zeuden, 285 ikasten zeuden eta 326 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 154 komertzioetatik, 6 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 12 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 30 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 10 garraio enpresak ziren, 15 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 14 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 12 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 48 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 funeraria, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 7 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 3 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 4 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 14 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 4 okindegiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 altzari denda zen, 1 kirol-denda zen, 2 drogeria eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Leu-d'Esserent udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Leu-d'Esserent udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 567 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Moisenay
Moisenay Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Moisenay udalerrian erroldatutako biztanleak 1.124 ziren. Familiak 435 ziren, horien artean 83 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 51 bakarrik bizi ziren emakumeak), 146 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 178 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Futbola 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan – Gizonezkoen txapelketa – D taldea
Partidak
Ordutegi guztiak Japoniako orduarekin ematen dira.
Moisenay
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Futbola 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan – Gizonezkoen txapelketa – D taldea
Boli Kosta vs Saudi Arabia
<section begin=D1 /> <section end=D1 />
Brasil vs Alemania
<section begin=D2 /> <section end=D2 />
Moisenay
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Futbola 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan – Gizonezkoen txapelketa – D taldea
Brasil vs Boli Kosta
<section begin=D3 /> <section end=D3 />
Saudi Arabia vs Alemania
<section begin=D4 /> <section end=D4 />
Saudi Arabia vs Brasil
<section begin=D5 /> <section end=D5 />
Jean Piaget
Jean Piaget (Neuchatel, 1896ko abuztuaren 9a – 1980ko irailaren 16a) filosofo, natura zientzialari eta psikologo suitzarra zen, ezaguna haurren garapen kognitiboari buruz egin zituen ikerketak zirela-eta. Baita Epistemologia genetikoa eta konstruktibismoaren aita bezala ezaguna.
Moisenay
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Jean Piaget
Bizitza
Hiriko unibertsitatean lizentziatu zen biologian 1918an. 1919an psikologiari buruzko bi lan argitaratu zituen Zuricheko unibertsitatean. Psikoanalisiari buruzko interesa piztu zitzaion, Freud eta Jung-en lanak irakurriz eta bere burua psikoanalizatuz.
Moisenay
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 763 ziren, horien artean 586 aktiboak ziren eta 177 inaktiboak ziren. 586 pertsona aktiboetatik 550 lanean zeuden (303 gizon eta 247 emakume) eta 36 langabezian zeuden (20 gizon eta 16 emakume). 177 pertsona inaktiboetatik 70 erretiraturik zeuden, 67 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Jean Piaget
Bizitza
Parisera mugitu zen bizitza akademiko trinkoa izaten eta psikologia arloko profesionalekin harremanak egiten. Grange-aux Belles Pariseko eskolan irakasle aritu zen. Bertako zuzendaria Alfred Binet zen, T.Simon-ekin batera inteligentzia-testa sortu zuena, eta Parisko unibertsitatean harekin ikasten aritu zena. Piaget, inteligentzia-testaren probak egiten zituenean, jabetu zen haurrek funtsezko galderetan erantzun okerrak ematen zituztela.
Budismo
Budismoa Indian sortu zen K.a. VI. eta IV. mendeetan. Hortik Asiaren zati handi batera zabaldu zen. Egun, munduko laugarren erlijio garrantzitsuena da, munduko biztanleriaren % 7 erlijio horren jarraitzaileak baitira, hau da, 500 milioi lagun baino gehiago.
Buda ez da jainkoa, ez Jainkoak bidalia, ezta profeta ere, eta budismoak ez du sortzaile bati buruz hitz egiten. Buddha berba paliera eta sanskrito antzinako hizkuntzetatik dator, eta “iratzarri dena” esan gura du. Budismoan ez dute erabiltzen Buda hitza pertsonaia historikoa aipatzeko bakarrik, baizik eta Siddharthak lortutako gauza bera erdietsi duen edonor aipatzeko. Budistek ez dituzte hartzen budismoaren irakaspenak ez jainkozko agerkaritzat, ezta fede-dogmatzat ere, ikergaitzat baizik.
Jean Piaget
Bizitza
Horrela, Piaget ez zen zentratu gaizki zeuden erantzunetan, baizik eta gazteengan zein nagusiagoak zirenengan jada agertzen ez ziren erroreen patroian. Horrek atzeratu zuen umeen prozesu kognitiboa eta nagusiena desberdinak ziren hipotesia. 1920an Stern-ek egindako inteligentzia-probaren hobekuntzan ere parte hartu zuen.
Moisenay
Diru sarrerak
2009an Moisenay udalerrian 435 unitate fiskal zeuden, 1.150 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.872 euro zen.
Budismo
Irakaspen horien xedeak ezbetetasuna (samsara) eta sufrimendua (dukkha) eta heriotza zikloa erauztea dira, bai Nirvana lortzeko, bai buda kontzeptua lortzeko. Budismoaren arabera, azken buruan sufrimendu horren arrazoia ilusioa edo ezjakintasuna da, hots, existentziaren benetako izatea oker ulertzea. Horregatik egoera horren behin-betiko amaierari Iratzartzea deitzen diote. Maila berri hartara iristeko, budismoak buruaren entrenamendua, diziplina etikoa eta ikastea lantzen eta xedatzen ditu. Praktiak Budan, Dharman eta Sanghan babestea lortzen dute, perzeptu moralak behatzea, monastizismoa eta meditazioa.
Moisenay
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 37 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 9 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Jean Piaget
Bizitza
1921ean Suitza ra bueltatu zen eta Ginebra ko Roussseau institura batu zen, non ikerkuntzen zuzendari gisa lan egin zuen.
Budismo
Buda
Siddhartha Gautama Sakya tribuko printze indiarra zen, budismoaren fundatzailea (K.a. 563-483). Oinazea eta heriotza ezagutzeak jauregiko bizimodu erosoa uztarazi eta bizitzaren egiaren bila abiarazi zuen. Gogarte-aldi luzeen ondoren giza izatearen misterioa argitu zuelakoan, Buda izena eman zioten ("Argitua" sanskritoz). Bere mezu osoaren muina, "lau egia jatorretan" bildu zuen.