cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Done Eztebeko eliza
Deskribapena
Bestalde, kanpoko hormak harlanduz eginak daude nabean XVI. Mendeko hutsuneekin eta atea babesten duen teilatua, ertz oktogonalak dituzten bi arkibolta leun puntuak aurkezten dituena.
Antella
Antella Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Alta eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
17,60 km²-ko azalera du eta 2006an 1.427 biztanle zituen.
Sæmundr fróði
Sæmundr jakintsua edo Sæmundr fróði (1056-1133), islandiar olerkari bat izan zen.
Apaiza izan zen eta Parisen (edo agian Frankonian) ikasi zuen. Sigfusen semea zen, eta, beraz, islandiar patronimikoen arabera, Sæmundur Sigfússon zen. Oddin eskola bat sortu zuen eta Oddaverjar klaneko partaide izan zen.
Edda poetikoa edo "Edda lehena"ren egiletza ematen zaio, baina, ziur asko, soilik, idazki bilketa bat baino ez zuen egin, eta bere egiletza eztabaidatua da. Hipotesi honek, bere jatorria, 1643an, Codex Regiusa aurkitu izanean du, uste denez, Brynjólfur Sveinsson gotzainaren eskuetan amaitu zuena, Danimarkako erregearen aurrean aurkeztu zuena, eta hortik Codex Regius izena.
Gotzainak, olerki bilduma hau, "Edda lehena" deitu zuen, Snorri Sturlusonek idatzitako "Edda bigarrena" edo Edda prosaikoaren oposizioz.
Gainera, latinez, Norvegiako erregeen historia idatzi zuen, galdu egin den lana, baina ondorengo idazle asko inspiratu zituena, Snorri Sturluson bera kasu.
Islandiar folklorean hainbat aldiz agertzen den pertsonaia ere bada (euskal folklorean Axular agertzen den moduan), normalean deabrua engainatuz.
Peuton
Peuton Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Peuton udalerrian erroldatutako biztanleak 226 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 134 ziren, horien artean 105 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 105 pertsona aktiboetatik 101 lanean zeuden (55 gizon eta 46 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Peuton udalerrian 89 unitate fiskal zeuden, 241 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.581 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 higiezinen agentzia.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nova Glória
Nova Glória Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Neferkamin Aanu
Neferkamin Aanu, Egiptoko VIII. dinastiako faraoi bat izan zen, K.a. 2170 inguruan gobernatu zuena, Egiptoko lehen tarteko aroan.
Ordena Zaharra hondoratu ondoren, Egiptoko VI. dinastiaren amaieran, Goi Egiptoko nomoetako gobernariek, euren lurraldeen gaineko nagusitasuna ezarri zuten.
Gobernari hau, zailtasun politiko edo ekonomikoko garai batean sortutako denbora baterako agintari kontseilu batetakoa izan liteke.
Bere izena, Abidoseko Errege Zerrendan eta Turineko Errege Kanonaren txataletan dago.
Christoph Mäckler
Christoph Mäckler (Frankfurt, Alemania, 1951ko apirilaren 17a) arkitektoa da.
Bizitza
Darmstadteko eta Aachengo unibertsitateetan ikasi zuen arkitektura. 1976tik 1978ra, O.M. Ungersekin eta Gottfried Böhmekin lan egin zuen. Berlinen, Schinkel sari ospetsua lortu zuen 1979an. Behin titulu hori lortu zuenean, lehenengo estudioa zabaldu zuen jaioterrian, arkitektura- eta hirigintza-lanetan aritzeko. Handik hiru urtera, hiri horretako udalean lan egin zuen. 1987an, Frankfurterako proiektua erakutsi zuen Berlingo Arkitektura Museoan. 1988an, Berlingo Kunsthallen erakutsi zuen bere lana, eta, handik urtebetera, Parisen. 1991n, Veneziako Biurtekoan parte hartzeko hautatu zuten. Irakasle gisa aritu da Kasselen, Braunschweigen eta Napolin.
Ramon Irigoien
Bizitza
Filologia klasikoa ikasi zuen Iruñeko eta Salamancako unibertsitateetan. Latina, frantsesa, gaztelania eta grekoa menderatzen ditu. Atenasen bizi izan zen hainbat urtean. Greziako poeta zahar eta modernoen eragina jaso zuen (Elytis, Kavafis, Seferis), eta haien poemak itzuli izan ditu gaztelaniara. Ezaguna da egunkarietako iritzi-emaile gisa, eta erlijioaren kontrako jarreragatik bezala erotismoaren ikuspegi bereziarengatik ere.
Taxi
Taxia ibilbide bat egiteko pertsona edo talde txiki batek hartzen duen alokairuko ibilgailu gidariduna (AIG) da, taxista izeneko beste pertsona batek gidatua. Abiapuntua nahiz helmuga bezeroak finkatzen ditu eta taxiz egindako ibilbidea edo ibilbidea egiteko behar izan den denbora kontuan harturik finkatzen du prezioa taxistak.
Etimologia
«Taxi» hitza, Gaztelaniaren Hiztegia ren arabera, «taximetroa» hitzaren forma laburtua da, eta, aldi berean, grekotik eratortzen da «tasa», «tasa» eta «neurria» esan nahi duena.
Historia
Erdi Arotik bazen mandoen errentamendua, eta garraiolariak ere gremio espezializatu batzuk ; gainera, XVII. mendea n, Londresen eta Parisen, alokairurako zaldi eta mando hazkuntzan espezializatutako enpresariak zeuden.
Taxímetro
Taximetroa egindako distantziaren, igarotako denboraren eta bat baino gehiago egonez gero aplikatu beharreko tarifaren arabera ordaindu beharreko zenbatekoa adierazten duen aparatua da. Azken kasu horretan, zenbait hiritan taxiek gailu bat eramaten dute kanpoaldean, eta bertan adierazten da zer tarifa aplikatzen ari den, udaltzaingoak egiaztatu ahal izan dezan, taxia gelditu beharrik gabe.
Gérard Fromanger
Gérard Fromanger (Jouars-Pontchartrain, Yvelines, Frantzia, 1939ko irailaren 6a - Paris, 2021eko ekainaren 18a) frantses pintorea izan zen. Alberto Giacomettiren eragina sumatzen zaio hainbat lanetan.
Biografia
1966an egin zuen lehen erakusketa. 1968ko maiatzeko gertakizunen ondoren, Arte Ederretako Lantegi Herrikoiak bultzatutako erakusketan hartu zuen parte, greban zegoen lantegi batean egindako bederatzi eskultura kalean erakutsiz (Souffles). Poliziak eskultura guztiak puskatu zizkion. Lan horrekin sormen estetikoa eta kontzientzia politikoa uztartu nahi izan zituen.
Beste lan aipagarri batzuk hauek dira: Boulevard des Italiens (1971, "Italiarren bulebarra"), Le Peintre et le Modèle (1973, "Pintorea eta Modeloa"), Le désir est partout (1975, "Desira edonon dago"), Questions (1977, "Galderak"), Tout est allumé (1980, "Dena argituta dago"), La Chine à Hu-Xian (1983).
Jhoana Patiño
Jhoana Alexandra Patiño López (Manizales, Kolonbia, 1982ko irailaren 11), Jhoana Patiño izenez ezagunagoa, poeta, irakasle, ikertzaile eta aktibista feminista kolonbiarra da, eta bere herrialdeko desberdintasunak eta genero-indarkeria salatzeko konpromisoa du.
Michael Jordan
Michael Jeffrey Jordan (New York, 1963ko otsailaren 17a-) saskibaloi jokalari estatubatuarra izan zen, gaur egun erretiratua, NBAko inoizko hoberenetarikoa.
Jhoana Patiño
Ibilbidea
Jhoana Patiño 1982ko irailaren 11n jaio zen Kolonbiako Manizales herrian, Caldas departamenduko hiriburuan. 2006an Familia Garapenean lizentziatu zen Caldaseko Unibertsitatean, eta 2011n Hezkuntza eta Giza Garapeneko masterra lortu zuen Manizalesko Unibertsitate Katolikoan. Ondoren, irakasle eta ikertzaile aritu zen bi ikastetxeetan, eta bere karreran zehar hainbat artikulu akademiko argitaratu zituen familiarekin, hezkuntzarekin, haurtzaroarekin eta gaztaroarekin lotuta.
Michael Jordan
1993an eta 1999n iragarri zuen erretiroa hartuko zuela, baina bietan itzuli egin zen. Azkenik, 2003an saskibaloia behin betiko utzi zuen.
Jhoana Patiño
Ibilbidea
Gainera, Patiño CINDE aliantzako Haurtzaroko eta Gaztaroko Ikasketa Aurreratuen Zentroko zuzendaritzako laguntzaile akademiko, Minzientzietako ikertzaile elkartu, Caldaseko Idazle Sareko koordinatzaile eta Kolonbiako Caldaseko Unibertsitateko Literatura Kontseiluko presidenteorde izan zen. 2020ko apirilean, Patiño hilero hasi zen Kolonbiako La Patria egunkariarekin elkarlanean.
Michael Jordan
Air Jordan ezizena hartu zuen.
Jhoana Patiño
Ibilbidea
2010ean, Patiñok Ebano poema-liburua argitaratu zuen. Horren bidez, genero-desberdintasunak salatu zituen, eta hainbat gai aipatu zituen: sexuen arteko hezkuntza bereizia, amatasunaren inguruko presio soziala eta feminizidioak, gizarte matxista batean emakumeek jasaten duten indarkeria sinbolikoarekin, hitzezkoarekin eta fisikoarekin lotzen dituenak. Hala ere, bere testuen salaketa-tonuagatik, Patiñok bere jaioterrian bere literaturaren diskriminazioa eta ikusezintasuna jasan zituen.
Michael Jordan
Bizitza
Jordan Brooklyn newyorktar auzo marjinalean jaio zen, afroamerikar familia xehe batean. Bost anaia-arrebetatik azken-aurrekoa zen eta oso haur ahula izan zen. Ipar Karolinako institutu bateko saskibaloi talde batean sartu nahi izan zuen, baina ez zuten onartu, txikia zelako; hala ere, ez zuen amore eman eta bere ametsa betetzeko prestatzen hasi zen. 1982an, unibertsitateko talde batean jokatzeko beka bat lortu eta txapelketa nazionala irabazi zuen. Geroago, 1984ko Olinpiar Jokoetan Estatu Batuetako selekzioarekin jokatu eta Chicago Bulls Saskibaloi Elkarte Nazionaleko (NBA) taldeak fitxatu zuen. Harez geroztik, izugarrizko arrakasta lortu zuen: NBAko sei titulu, lehiaketako jokalari baliotsuena askotan, saskiratzaile onena hamar denboralditan eta abar.
Jhoana Patiño
Ibilbidea
Patiñoren lana Latinoamerikako beste herrialde batzuetan argitaratu ahal izan zen, neurri batean beste poeta eta akademiko batzuen bultzadari esker, hala nola Esther Pineda G venezuelarra, Patiñoren poemak Transgresoras liburuan sartu zituena, Latinoamerikako beste egile feminista batzuenekin batera, hala nola Daisy Zamora, Kyra Galván, Gísela López, Silvia Cuevas Morales, Yolanda Arroyo Pizarro edo Regina José Galindorekin batera. Gainera, Patiñoren obra poetikoa behin baino gehiagotan erabili izan da indarkeria matxistaren aurkako borrokaren irudikapen gisa, 2017an Ingrid Garcia-Jonsson aktorearen eskutik Gijongo Nazioarteko Zinemaldiaren itxiera ekitaldian edo Alcalako Emakume Progresisten Elkarteak sustatutako Francisca de Pedraza Sariaren banaketan gertatu zen bezala. 2018an, Emakumearen Behatokiaren ekimen baten barruan, No era yo el problema poema Madrilen, Emakumeen aurkako Indarkeria Desagerrarazteko Nazioarteko Eguna zela-eta, desgaitasun intelektuala duten emakumeek egindako bideo batean, bertsionatu zen.
Michael Jordan
Bizitza
Urtean 30 milioi dolar ere irabazi izan zituen eta AEB etako ekonomian izan zuen eragina (ligako partidetara joandakoak eta iragartzen zituen produktuen salmenta kontuan hartuta) 10.000 milioi dolarrekoa zela kalkulatu zuten. Gizartean, oso jende gutxik du berak lortu duen onarpena eta ospea: Estatu Batuetako kirolaririk ospetsuenetarikoa eta saskibaloiaren historiako jokalaririk entzutetsuena. Kirolaz aparte ere, ikur garrantzitsua bihurtu da. 1992an Txinan egindako inkesta baten arabera, Jordan bigarren pertsonaiarik ezagunena zen han.
Jhoana Patiño
Aintzatespenak
2020an, Caldaseko Kultur Ekimenen irabazleetako bat izan zen Patiño, literaturaren kategorian.
Michael Jordan
Golfa
2003 an, erretiratu ondoren, golfean hasi zen, modu apalean.
Francisco Varela
Francisco Javier Varela (Santiago, Txile, 1946ko irailaren 7a – Paris, 2001eko maiatzaren 28a) txiletar neurobiologoa eta filosofoa izan zen.
Separatismo
Separatismoa ideologia bat da, eta entitate baten zati baten edo batzuen desbatasuna sustatzen du.
Francisco Varela
Bizitza
Francisco Varela biologiaren teoriaren eta zientzia kognitiboen inguruko hainbat lanen egilea da eta bere hasierako azterketa eremuez harago eragin teoriko handia izan du.
Separatismo
Separatismoaren jatorri erlijiosoa
Enric Ucelay-Da Cal historialari espainiarraren arabera, «separatismoak» jatorri protestantea du —Ingalaterrako puritanoak izan ziren lehen «separatistak»—, eta erlijio-komunitate baten, «kongregazio» baten, «banantzeko», talde independente gisa eratzeko eta Elizatik bereizitako bere arauen arabera arautzeko eskubideari egiten dio erreferentzia. Ideia XVII. mendean Ilustrazioarekin sekularizatu zen.
Atoi hegazkin
Atoi hegazkinak bezeriki planeagailuak aireratzeko erabiltzen diren hegazkin txikiak dira. 30 eta 60 metro bitarteko soka baten bidez lotzen dira planeagailua eta atoi hegazkina. Atoi hegazkinak ahal badu goranzko aire korronteak aurkitu daitezkeen leku bateraino eramango du planeagailua atoian.
Francisco Varela
Bizitza
Humberto Maturanaren ikasle eta lankide izan zen eta antolakuntza biologikoaren teoria bat eratu zuen. Teoria honetan, bizitza eta autopoiesia lotzen zituen, hau da, prozesu sarea bat beregain berrituz doana etengabe. Valeraren ustez, zelula unitate bizi minimoena da, eta beraz, sistema autopoietiko baten adibide paradigmatikoa.
Atoi hegazkin
Ohiko hegazkin txikiez gain potentzia nahikoa dute hegazkin ultra arinak eta motoredun planeagailuak ere erabili daitezke atoi hegazkin lanetarako.
Francisco Varela
Bizitza
Bere lanek eragina izan zuten adimen artifizialaren ikerkuntzan, bereziki, bizitza artifizialaren ikerkuntzan.
Atoi hegazkin
Atoi hegazkinek soka askatzeko gaitasuna dute larrialdi kasuan edo behin beren lana amaituta. Honetarako gantxo sistema bat dute eta pilotuak kabinatik akzionatu dezake.
Francisco Varela
Bizitza
2001ean hil zen C hepatitisaren ondorioz. Lau seme-alaba zituen, beraien artean Leonor Varela aktorea.
Atoi hegazkin
Planeagailuez gain, pankartak edo beste zenbait objetu ere eraman ditzakete atoian.
Lygodactylus insularis
Lygodactylus insularis Lygodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Lindblad (kraterra)
Lindblad kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ01 lau-angelukoan dago. 59,4 kilometroko diametroa du. Izena Bertil Lindbladren omenez darama. Formazio hau Brianchon kraterraren hego-ekialdean dago, eta Cremonaren ipar-ekialdean.
Separatismo
Separatismo politiko-administratiboa
Mugimendu separatistek, oro har, bide baketsuak hautatzen dituzte, Konstituzioaren legezkotasunaren barruan. Quebec eko probintzian, Kanadan, mugimendu separatista erabat baketsua existitzen da 1960. urtetik gutxi gorabehera, 1970 eko urriko krisia ez bezala. Beste talde bakezale batzuek Txekoslovakian eta Sobietar Batasunean lortu zituzten helburuak. Singapur ere bakean bereizi zen Malaysiako Federaziotik. Amerikako Estatu Konfederatuak, 1861ean baino ez ziren joan gerrara Konstituzioaren arabera legezkoak ziren zenbait sezesioren ondoren. Mexikon hainbat mugimendu separatista izan ziren, batzuk arrakastatsuak, eta Kaliforniako Errepublika, Texasko Errepublika, Ibai Handiko Errepublika,Yucatango Errepublica eta Erdialdeko Amerikako Probintzia Batuak egotea ahalbidetu zuten. Chiapas egoeran ere mugimenduak izan ziren.
Separatismoak iraganeko kolpe militar baten aurkako erreakzio bortitz baten forma ere har dezake, terrorismoa baliatuz. Mundu osoan, zenbait mugimenduk separatismoa bultzatzen dute, nazio-askapenerako helburua lortzeko modu bakarra bezala ulertuta. Horien artean daude Espainiako eta Frantziako ETA erakunde terrorista, 1980ko hamarkadako Indiako Sij separatistak, 1910eko hamarkadatik Irlandako IRA eta 1960ko hamarkadako Quebeceko Askapenerako Frontea. Gerrillaren estrategia gerra zibiletan endekatu daiteke, Txetxenian gertatzen zen bezala.
Indarkeria nabari gutxitu egiten da, besteak beste, konstituzio-ordenaren barruan botere politiko eta ekonomiko handiagoa lortzeko, separatistek erabil ditzaketen baliabide politikoak existitzerakoan. Hauteskunde askeak eta erreferendumak tentsioa murrizteko bide bat izan daitezke. Hala ere, oso herrialde gutxi dira haien zatigarritasun potentzialaz jabetzen direnak [beharrezko.
Separatismoaren jatorria eta adibideak
Mugimendu separatistak, oro har, nazionalismoan oinarritzen dira. Separatismoa mugimendu nazionalista batzuen parte izan daiteke, ideologikoki oszilatu baitaitezke, ikuspegi autonomista edo federalistetatik hasi eta jarrera erabat separatistetaraino.
Saint-Caradec
Saint-Caradec (bretainieraz Sant Karadeg) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Separatismo
Separatismoaren jatorria eta adibideak
Era berean, eraginkortasun politiko ezaren sentsazioak eta desabantaila ekonomikoak (edo abantailek) garrantzi handia dute. Bide batez, Txekoslovakiaren haustura, neurri batean, faktore ekonomikoek eragin zuten: Eslovakiak bere industria publikoaren zati bat uzteko uzkur zen, eskualdeko ekonomiaren zatirik handiena alegia. Bohemiak eta Moraviak, etorkizuneko Txekiar Errepublikako eskualdeek, merkatu librearen ideiarekin esperimentatu nahi zuten.
Lindblad (kraterra)
Krater honen ertzeko xehetasun finak inpaktu txikiagoen historia batek higatu ditu, gainazalean ertz biribilduko sakonune bat bakarrik utziz. Talkarik berriena, Lindblad F, ekialdeko ertzean sartzen da apur bat, eta krater txiki batzuk iparraldeko eta hego-mendebaldeko ertzean daude. Barruko azalera erdiko puntuaren hegoaldeko eta hego-mendebaldeko alboko krater formazio batek markatzen du.
Separatismo
Separatismoaren jatorria eta adibideak
Beste arrazoi garrantzitsu bat da herrialdeetako kapitalen jarrera zentralizatzailea. Izan ere, lege eta prozeduren bidez, beren probintziak edo estatuak aberastasunak sortzen dituzten kolonien mende jartzen dituzte, eta, ustez legezkoak diren moduan, ondasunak kentzen dizkiete. Hori dela eta, arrazoi ekonomikoengatik separatismo bat sor daiteke, kapital zentralistak emandako lege gehienek gero eta askatasun txikiagoa ematen baitiete estatuen ahalmenei.
Quebecek ere adibide da: marjinazio politikoa anbizio separatistetan bilakatu daitekeenaren adibidea. Kanadako Konfederazioaren lehen mende osoan, 1867az geroztik, Montrealeko biztanle anglofonoen gutxiengo txiki batek menderatu zituen probintziako politika eta ekonomia. Statu quo horrekiko gutxiespena egin zen 1960 eta 70 urteetan, esaterako, lehen talde separatistak sortu zirenean. Espainiak ere hainbat separatismo ditu. Euskal nazionalismoak eta kataluniar nazionalismoak separatismoa aldarrikatzen dute Espainiaren eta Frantziaren aurrean, eta gaur egun bi estatu horietako lurraldeak eskatzen dituzte Euskal Herriko eta Kataluniako zati gisa, hurrenez hurren. Euskal sentimendu separatistari dagokionez, 1970eko hamarkadaren inguruan, zenbait mugimendu sortu ziren bitarteko armatuen bidez separatismoa lortzearen alde, hala nola ETA erakunde edo ETA-PM. Katalunian bi talde armatu sortu ziren: EPOCO eta Terra Lliure. Azken hori 1995ean desegin zen, 15 urteko aktibismoaren ondoren. Galiziako eta Aragoiko nazionalismoa ere nabarmentzen dira, baina neurri txikiagoan, gainera, Espainian badira beste nazionalismo historiko batzuk, hala nola andaluziera, gaztelania, nazionalismo kanariarra eta valentziarra.
Parisko Parlamentua
Parisko Parlamentua (Parlement de Paris) Frantziako Antzinako Erregimena ren instituzioa izan zen. «Auzitegi subiranoetako» partaide izan zen, eta, 1661tik aurrera, Luis XIV.aren erregealdi pertsonala hasi zenean, «Auzitegi goren» izena hartu zuen. Parisko Parlamentua errege-justiziaren boterea pixkanaka ordezkatu zuen organo judizial indartsua izan zen.
Historia
Erdi Aroko Curia regisen, hau da, Erdi Aroko erregeek haren ahaideek eta nobleziak osatzen zuten gortean izan zuen jatorria; hala agertu zen XIII. mendearen erdialdean. Gero eta autonomia handiagoa hartzen joan zen, auzibideak saio erregularren bidez organo espezializatu gisa epaitzeko,Curia in parlamento. Frantziako Luis IX.ak Île de la Cité uhartean ezarri zuen, Citéren jauregian, errege jauregiaren ondoan, eta 1278an Filipe III.aren ordenantza batekin lehen araudi orokorra izan zuen. XV. mendetik aurrera, beste hamahiru parlamentu sortu ziren hainbat probintziatan. Hala ere, Pariskoak erresumako auzitegirik garrantzitsuena izaten jarraitu zuen. "Parlamentua" izen hutsez ezagutzen zen.
Eraketa
XIII. mendearen amaierara arte, parlamentua honako hauek osatzen zuten: Erresumako prelatuek eta baroiek, jauregiko ofizialek eta erregearen tokiko agenteek, bailliek edo seneskalek, ofizial profesionalen inguruan, parlamentuko maisuek eta kontseilariek, batez ere Erregearen Kontseiluko legegileen artean bildutakoek. Pixkanaka, azken horiek garrantzi handiagoa hartuko zuten eta beren funtzionamendua bermatuko zuten baita ere.
Saint-Sauvier
Saint-Sauvier Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Sauvier udalerrian erroldatutako biztanleak 338 ziren. Familiak 160 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 287 etxebizitza zeuden, 166 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 45 bigarren erresidentzia ziren eta 76 hutsik zeuden. 282 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 166 etxebizitza nagusietatik 136 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 20 etxek bi zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 102 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 87 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 198 ziren, horien artean 127 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 127 pertsona aktiboetatik 114 lanean zeuden (63 gizon eta 51 emakume) eta 13 langabezian zeuden (4 gizon eta 9 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Sauvier udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.940 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Izpi berde
Izpi orlegia, distira orlegia, izpi berdea edota distira berdea eguzki-sarreraren ondoren edota eguzki-irteera baina lehentxoagotik jazo ohi den eguratseko fenomeno optiko bat da, honetan, eguzkiaren kokalekuari so eginez segundo bat edo bi irauten dituen puntu orlegi bat ikus liteke. Eguzkia irten den kokalekutik ateratzen den izpi orlegi baten gisa ere ikus daiteke. Distira orlegiak hainbat kausa ezberdinez sortutako fenomeno multzoa dira, fenomeno horietako batzuk besteak baina ohikoak izaten dira. Distira orlegiak edozein garaieratik ikus daitezke (baita hegan dabilen hegazkin batetik ere). Normalki zerumugan oztoporik ez dagoenean ikus daiteke, baina era berean hodeien eta mendien gain ere agertu ohi da.
Modu berean, beste objektu distiratsuen bidez ikus daiteke distira berdea ortzi-mugan, Ilargiak, Artizarrak edo Jupiterrek eraginda. Izpi edo distira berdearen kontzeptua, Jules Gabriel Verne-ek 1882ko Le Rayon vert eleberrian ezagun egin zuen.
Azalpena
Distira berdea agertzeko arrazoia, argiak atmosfera zeharkatzerakoan eragiten duen  errefrakzioan datza: argia motelago mugitzen da aire baxuago eta trinkoagoetan, geruza altuagoetan baino, non airearen trinkotasuna txikiagoa den. Hori dela eta, eguzki-izpiek bide kurbatua jarraitzen dute, lurrak duen kurbaduraren norabide berean. Maiztasun handiko argiek (berdea/urdina), maiztasun baxuko argiek (gorria/laranja) baino malda handiagoa hartzen dute, beraz eguzkiaren goiko zatiko izpi berdeak eta urdinak zerumugan ikusgai geratzen dira, izpi gorriak zerumugak berak estaltzen dituelako.
Distira berdeak ispilatze-efektuaren bidez indartzen dira, horrek atmosferaren dentsitate gradientea handitzen du ondorioz, errefrakzioa areagotzen du. Bristada berdea ikusteko aukera handiagoa da aire garbian, behatzaileari argi gehiago heltzeko aukera ematen baitu sakabanatu gabe. Kolorearen argiagatik "distira urdin" posiblea ez da ikusten, kolore urdina airean gehiago sakabanatzen delako, eta kolore berdeko argia soilik geratzen da.
Handiagotze txiki bat eginez prismatiko edo teleskopio batekin, ilunabar askotako eguzki-diskoan goialdeko ertz berdea ikustera heldu daiteke, eguna argi badago.
Hala ere, izpi efektuak, atmosferan geruzen arteko estratifikazio sendoa eta kolore berdea nabarmentzen duen ispilatze efektua, segundoko zatiki batzuen eta bi segundoren arteko denboran zehar eman beharko diren baldintzak dira.
Motak
Distira berdea fenomeno multzoa da. Horietako batzuk taula honetan sartuko ditugu:
[ *Ispilatzea: errefrakzio atmosferikoaren bidez sortzen dira, batez ere, airearen tenperaturan aldaketa handiak dauden inguruneetan ikusten dira.] Behatutako distira gehienak beheko ispilatzeak edo ispilatze faltsuak dira, eta besteak ikusitakoen %1a baino ez dira. Hodei baten gaineko distira (eguzkia kostaldeko laino batean edo urruneko kumulu batean hondoratzen denean ikusia), ez da taulan agertzen, oraindik ezin baita guztiz azaldu.
Dirdira urdinak
Oso noizean behin, argi urdinaren kopurua nahikoa da "distira urdina" ikusteko, hala ere, efektu hau ikusi ahal izateko, atmosferak oso argia izan behar du sakabanaketa saihesteko.
Ertz berdea
Objektu astronomiko bat (Eguzkia, Ilargia, izar bat edo galaxia bat) sartzen edo irteten denean, igortzen duen argiak atmosferan zehar bidaiatzen du, eta prisma gisa lan egiten du argia hainbat koloretan bereiziz. Objektu astronomiko baten goialdeko kolorea, berdea, urdina edo morea izan daiteke, aireko kutsatzaileen kontzentrazioaren arabera; kontzentrazio hori atmosferan hedatzean murrizten da. Objektu astronomiko baten behealdea beti kolore gorriz agertzen da.
Ertz berde bat oso mehea da eta begi hutsez ikustea zaila edo ezinezkoa. Baldintza normaletan, objektu astronomiko baten ertz berdea are gehiago ahultzen da objektua oso baxu eta ortzi-mugatik hurbil dagoenean, atmosferaren gorritasunagatik, baina, baldintzak zuzenak badira, ertz berde bat ikusten da zerumugaren gainean.
Ertz berde bat behatzeko unerik onena eguzkia sartu baino 10 minutu lehenago da. Eguzkia zuzenean begiratzeko goizegi da, edozein anplifikazio mota erabiliz, hala nola binokular batzuk edo teleskopio bat. Irudi anplifikatu bat proiekta daiteke paperezko orri batean, modu seguruan ikusteko.
Pedioplanis haackei
Pedioplanis haackei Pedioplanis generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Gandhi (filma)
Gandhi 1982 urtean Richard Attenboroughek zuzendutako film historiko biografikoa da, Mohandas ("Mahatma") Gandhiren bizitzan oinarritua.
Tatsuya Suzuki (1988)
Tatsuya Suzuki (鈴木 達矢, 1988ko otsailaren 29a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kawasaki Frontale.
Rosselange
Rosselange Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rosselange udalerrian erroldatutako biztanleak 2.980 ziren. Familiak 1.140 ziren, horien artean 364 pertsona bakarrekoak ziren (127 bakarrik bizi ziren gizonak eta 237 bakarrik bizi ziren emakumeak), 302 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 362 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 112 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.229 etxebizitza zeuden, 1.156 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 71 hutsik zeuden. 822 etxeak ziren eta 393 apartamentuak ziren. 1.156 etxebizitza nagusietatik 675 bere jabearen bizilekua ziren, 452 alokairuan okupaturik zeuden eta 29 doan lagata zeuden; 22 etxek gela bat zuten, 103 etxek bi zituzten, 190 etxek hiru zituzten, 398 etxek lau zituzten eta 443 etxek bost zituzten. 695 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 502 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 386 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.897 ziren, horien artean 1.216 aktiboak ziren eta 681 inaktiboak ziren. 1.216 pertsona aktiboetatik 1.035 lanean zeuden (599 gizon eta 436 emakume) eta 181 langabezian zeuden (89 gizon eta 92 emakume). 681 pertsona inaktiboetatik 119 erretiraturik zeuden, 185 ikasten zeuden eta 377 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rosselange udalerrian 1.141 unitate fiskal zeuden, 2.646 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.518 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 57 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Floursies
Floursies Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Floursies udalerrian erroldatutako biztanleak 133 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 49 etxebizitza zeuden, 47 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 49etxeak ziren. 47 etxebizitza nagusietatik 39 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 5 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 31 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 26 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 89 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 55 lanean zeuden (34 gizon eta 21 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Floursies udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 336 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rouleina squamilatera
Rouleina squamilatera Rouleina generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.
José Gálvez Barrenechea
José Gálvez Barrenechea (* Tarma, 1885eko abuztuaren 7a - † Lima, 1957ko otsailaren 8a), Peruko poeta, idazlea, kazetaria, unibertsitateko irakaslea eta politikaria izan zen. Justizia, Gurtza eta Instrukzio ministroa izan zen (1931); Kanpo Harremanetarako ministroa (1931); Errepublikako lehen presidenteordea (1945-1948); Senatuko presidentea (1956-1957), eta, horrez gain, Peruko Logia Handi Konstituzionaleko maisu nagusia (1955-1956), arrakasta nabarmena izan zuen beste kargu akademiko eta politikoen artean. Idazle gisa, Peruko hiriburuko paisaiei eta ohiturei buruzko kronika entretenigarri eta informatuengatik nabarmendu zen, eta horrek "Limako kronikaria" izena eman zion; eta bere poesia dotore, findu eta harmoniatsuagatik, modernismoan mugatuta, 1908an "Gazteriaren Poeta" izendatu zuten. Bere literatur lanagatik sari ugari jaso zituen.
Biografia
José Gálvez Barrenechea Tarman jaio zen, Peruko erdialdeko goi mendietako hirian. Justiniano A. Gálvez Moreno eta Amalia Barrenechea y Gutiérrez de la Fuente ingeniariaren semea zen. Aitaren aldetik, José Gálvez Egúsquizaren biloba zen, 1866ko maiatzaren 2ko Borrokako heroia, eta José Gálvez Moreno, 1879-1883ko Ozeano Bareko Gerraren heroia, Amaren aldetik, José Antonio Barrenechea y Morales jurista eta diplomazialariaren biloba eta Antonio Gutiérrez de la Fuente mariskalaren birbiloba, Errepublikako buruzagi gorena 1829an.
1913an, Amparo Ayarza Noriegarekin ezkondu zen, eta harekin hiru seme-alaba izan zituen, horietako bat goiztiarra hil zelarik.
Prosa eta poesia biltzen zituen literatura ekoizpen probetxugarriaren artean, Nuestra pequeña historia, Estampas limeñas, Jardín cerrado, Oda pindárica a Grau eta Canto Jubilar a Lima nabarmentzen dira.
Prosa
Poeta jaio zeneko mendeurrena gogoratzeko (1985), bere lan osoak argitaratu ziren (Okura Editores, SA ).
Monte Alegre do Piauí
Monte Alegre do Piauí Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Babindol
Babindol Eslovakiako udalerri bat da, Nitrako barrutian kokatuta. 5,75 km²ko azalera du eta 738 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1271. urtekoa da.
Alcanadreko geltokia
Alcanadre Espainiako Errioxako tren geltoki bat da, Alcanadre udalerrian kokatuta dagoena.
Campo Largo do Piauí
Campo Largo do Piauí Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Dekkan
Dekkan (Deccan Plateau; दख्खन) Indiako hegoaldean dagoen goi-ordoki zabala da, Gangesko eta Narmandako ibaien haranen hegoaldean. Bere mugak hiru mendilerroek sortzen dituzte eta zortzi indiar estatuetara hedatzen da. Triangelu itxura du, mendebaldean Mendebaldeko Ghat mendiak eta ekialdean Ekialdeko Ghat mendiak mendilerroek hegoaldeko erpina sortzen dute. Iparraldeko muga Satpura eta Vindhya mendilerroek sortzen dute. Iparraldean Indiako ibai-ordokiak ditu.
Eskualdeko hiru estatu nagusiak Maharashtra, Karnataka eta Andhra Pradesh dira. Bere altuera iparraldeko 100 metroetatik hegoaldeko 1000 metroetara doa; batez besteko altuera 610 metrokoa da, eta Bengalako Golkorako jaitsiera du. Dekkan prakritozko dakkhin izenatik dator, berez sanskritozko dakṣiṇa- edo दक्षिण ekarrita, eta 'Hegoa' esan nahi duena.
Eskualdeko antzinako izena Dakshinapatha zen, Mahabharatan agertzen dena.
Dekkango ibai nagusiek Bengalako golkoan dute ahoa (Godavari, Tungabhadra, Krishna, Mahanadi eta Kaveri), bi izan ezik (Narmada eta Tapi, Arabiako itsasoan ahoa dutenak).
Dekkango biztanleak herri askotakoak dira, nagusienak Bhil eta Gond herriak izanda. Bertako biztanleak dravidak dira. Eskualdeko hiri nagusia Hyderabad da. Beste hiri nagusiak Bangalore, Karnatakako hiriburua, eta Maharashtrako Nagpur, Pune, Aurangabad eta Sholapur dira.
Klima tropikala eta uholdetsua. Ekonomia-jarduera kotoiaren, kafearen, arrozaren eta azukre-kanaberaren produkzioan oinarritua da. Musulmanen menpe dago XIV. mendeaz geroztik.
Rikihiro Sugiyama
Rikihiro Sugiyama (杉山 力裕, 1987ko maiatzaren 1a - ) Japoniako futbolaria da.
B&b, de boca en boca
B&b, de boca en boca Telecinco katean emandako telesail komikoa da. Mediaset España eta Globomedia izan ziren saio honen ekoizleak, eta 2014ko otsailaren 14an emititu zen telesaileko lehen atala.
Sinopsia
Óscar Bornay B&b, de boca en boca aldizkariaren jabeak Pablo zuzendari berria kontratatuko du salmentak igotzeko asmoarekin. Candela hautagai naturalak harri eta zur geldituko da.
Fontioso
Fontioso Burgosko udalerria da, Arlanza eskualdean dagoena.
Fodiator acutus
Fodiator acutus Fodiator generoko animalia da. Arrainen barruko Exocoetidae familian sailkatzen da.
Fontioso
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 65 biztanle zituen.
21 (liburua)
21 1978an Hordago (argitaletxea)k prestatutako euskal egileen antologia izan zen; guztira 23 egileen proposamenak bildu ziren. Bertan ipuinak, poemak, komikiak, frantsesez idatzitako antzezlan bat... jaso ziren. Sortzaile guztiak ezkertiarrak ziren. Modu batez sorkuntza berritzailearenaren ikuspegi orokor bat eman nahi zuen. Ondoren, 23 izenburuko beste bat plazaratu zuten.
Esport 3
Esport 3 Kataluniako Televisió de Catalunya korporazio publikoaren telebista kateetako bat da. Katea 2010eko urrian sortu zen.
Telebista kate honen ardatz nagusia kirolak dira. Kirol ekintzak emititzen dira gehienbat ikuslego maximoa dagoen orduetan.
El Confidencial
El Confidencial informazio orokorreko egunkari digital espainiarra da. 2001eko otsailean sortua, ideologiaren aldetik liberala du bere burua.
Hasieran oso hedabide txikia zen baina denboraren poderioz hasi zen.
Pedioplanis huntleyi
Pedioplanis huntleyi Pedioplanis generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Fuglafjørður
Fuglafjørður, (danieraz Fuglefjord) Faroetako Eysturoy uhartearen iparraldeko herri handiena da, baina uharteko hirugarrena. Izenak "txorien fiordoa" esan nahi du. Udalerriak 30 biztanle dituen Hellur herrixka ere hartzen du.
Arkeologoek bikingoen etxe luze tipikoa aurkitu dute, 17 metro luze zena eta 1'5 metroko sendoera zuten hormaduna. Aztarnek diotenez X mendetik aurrera populatua izan da inguru hau.
Fuglafjørðurrek kai garrantzitsua dauka, ontziola bat ere bai eta bere ekonomia hauetan oinarritzen da. Petrolioa ere aurkitu dute bere barrenean.
Pelikosauro
Pelikosauroak (Pelycosauria) lehen synapsidoak amnioteak normalki izena hartzen zuten orden bat izan zen, ugaztun-itxura zutenak.
Rouleina watasei
Rouleina watasei Rouleina generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alepocephalidae familian.
Dœuil-sur-le-Mignon
Dœuil-sur-le-Mignon Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dœuil-sur-le-Mignon udalerrian erroldatutako biztanleak 331 ziren. Familiak 146 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 69 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 41 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 207 etxebizitza zeuden, 146 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 202 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 146 etxebizitza nagusietatik 123 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 89 etxek bost zituzten. 127 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 71 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 60 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 203 ziren, horien artean 160 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 160 pertsona aktiboetatik 144 lanean zeuden (74 gizon eta 70 emakume) eta 16 langabezian zeuden (9 gizon eta 7 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dœuil-sur-le-Mignon udalerrian 148 unitate fiskal zeuden, 331 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.824 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Belver errota
Belver errota, Cabanillasko errota edota Markesaren errota (gaztelaniaz Trujal de Belver, Trujal de Cabanillas edota Trujal de La Marquesa). Nafarroako Cabanillas udalerrian dagoen errota bat da. Herrigunetik seirehun metro hego-mendebaldera dago, Markesen etxea delakoaren alboan eta Ebro ibairen iparraldeko ertzetik hurbil.
Dœuil-sur-le-Mignon
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Belver errota
2006ean Nafarroako kultura ondasuna izendatua izan zen. XIX. mendeko harri eta adreiluz eginiriko eraikina da. Errota honetan oliba olioa ekoizten zen.
Sartrouville
Sartrouville Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 51.601 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sartrouville udalerrian erroldatutako biztanleak 51.601 ziren. Familiak 19.401 ziren, horien artean 5.588 pertsona bakarrekoak ziren (2.152 bakarrik bizi ziren gizonak eta 3.436 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4.628 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 7.020 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 2.165 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Veyrières (Corrèze)
Veyrières Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Sartrouville
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 20.937 etxebizitza zeuden, 19.920 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 161 bigarren erresidentzia ziren eta 856 hutsik zeuden. 7.909 etxeak ziren eta 12.737 apartamentuak ziren. 19.920 etxebizitza nagusietatik 10.936 bere jabearen bizilekua ziren, 8.562 alokairuan okupaturik zeuden eta 422 doan lagata zeuden; 1.032 etxek gela bat zuten, 2.849 etxek bi zituzten, 6.013 etxek hiru zituzten, 5.629 etxek lau zituzten eta 4.396 etxek bost zituzten. 12.437 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 10.509 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5.154 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 34.196 ziren, horien artean 26.052 aktiboak ziren eta 8.144 inaktiboak ziren. 26.052 pertsona aktiboetatik 23.281 lanean zeuden (11.894 gizon eta 11.387 emakume) eta 2.772 langabezian zeuden (1.424 gizon eta 1.348 emakume). 8.144 pertsona inaktiboetatik 2.060 erretiraturik zeuden, 3.391 ikasten zeuden eta 2.693 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Veyrières (Corrèze)
Biztanleria
2007an Veyrières udalerrian erroldatutako biztanleak 57 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Sartrouville
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2.128 komertzioetatik, 9 erauzte enpresak ziren, 31 janari enpresak ziren, 12 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 96 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 383 eraikuntza enpresak ziren, 484 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 111 garraio enpresak ziren, 97 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 74 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 76 finantziazio enpresak ziren, 108 higiezinen enpresak ziren, 283 zerbitzu enpresak ziren, 252 administrazio publikoko enpresak ziren eta 109 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Saint-Sornin (Allier)
Saint-Sornin Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Sartrouville
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 598 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 2 lan bilaketa bulegoak, 2 posta bulegoak, 20 banku bulegoak, 3 funerariak, 39 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 8 autoeskolak, 70 igeltseroak, 62 margolariak, 41 zurginak, 65 iturginak, 53 argiketariak, 49 eraikuntza enpresak, 42 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 3 aldi baterako lan enpresak, 75 jatetxeak, 44 higiezinen agentziak, 5 tintoreriak eta 5 apaindegiak.
2009an zeuden 127 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 3 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 14 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 26 okindegiak, 12 harategiak, 11 liburu dendak, 19 arropa dendak, 3 etxerako tresna dendak, 3 zapata-dendak, 2 elektrotresna dendak, 3 altzari dendak, 2 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 5 drogeria, 4 lurrin-dendak, 5 bitxi-dendak eta 12 lore-dendak ziren.
Frébuans
Frébuans Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Saint-Sornin (Allier)
Biztanleria
2007an Saint-Sornin udalerrian erroldatutako biztanleak 214 ziren. Familiak 81 ziren, horien artean 23 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 23 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 27 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Frébuans
Biztanleria
2007an Frébuans udalerrian erroldatutako biztanleak 337 ziren. Familiak 142 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 67 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Sartrouville
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Sartrouville udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 42 hektarea erabiltzen.
Lygodactylus klemmeri
Lygodactylus klemmeri Lygodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Frébuans
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Sornin (Allier)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Frébuans
Etxebizitza
2007an 155 etxebizitza zeuden, 143 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 145 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 143 etxebizitza nagusietatik 122 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 41 etxek lau zituzten eta 82 etxek bost zituzten. 128 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 86 etxetan bat baino gehiago zituzten.