cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dalilah
Lan ibilbidea
1984an Espainiara itzuli zen, eta bertan desmotibatu egin zuen ekialdeko dantzak zuen prestigio faltak, eta eszenatokietatik alde egitea erabaki zuen. Hil baino lehentxeago, Madrilgo Galileo Galilei aretoan eta Bartzelonako Goya Antzokian agertu zen berriro, bi aste jarraian. Garai hartan dantza arabiarreko koreografia egin zuen Vicente Arandaren Juana la Locaren filmerako.
2001eko irailean hil zen, gaixotasun larri baten ondorioz. Hil ondoren, Ekialdeko dantzaren maitaleentzat balio handiko ondare artistikoa utzi zuen, "Egiptoko dantza modernoaren enbaxadorea" deitzen diotena.
Cnemaspis laoensis
Cnemaspis laoensis Cnemaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Baeopogon indicator
Baeopogon indicator Baeopogon generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Tréhorenteuc
Tréhorenteuc (bretainieraz Trec'horanteg) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Saint-Cyran-du-Jambot
Saint-Cyran-du-Jambot Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Cyran-du-Jambot udalerrian erroldatutako biztanleak 224 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 114 etxebizitza zeuden, 78 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 114etxeak ziren. 78 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren eta 15 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 54 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 164 ziren, horien artean 76 aktiboak ziren eta 88 inaktiboak ziren. 76 pertsona aktiboetatik 67 lanean zeuden (32 gizon eta 35 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 88 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 64 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 higiezinen enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 iturginak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Cyran-du-Jambot udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hereditario (argipena)
Hereditario hitzak herentziari dagokiona adierazten du. Erabilera zenbait ditu:
Satoru Asari
Satoru Asari (浅利 悟, 1974ko ekainaren 10a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Tokyo.
Ekialdeko Atika
Ekialdeko Atika (Ανατολική Αττική) Greziako unitate erregionala da, Atikan dagoena. Pallini hiriaren inguruan dago.
Ekialdeko Atika hamahiru udalerritan banaturik dago:
Iratze arrunt
Iratze arrunta edo garo arrunta (latinez: Pteridium aquilinum) Dennstaedtiaceae familiako iratze-mota da, hemisferio bietako eskualde epeletan eta tropikaletan jatorria duena. Euskal Herrian aise aurkitzen da.
Ezaugarriak
Landarearen zurtoina 30-200 cm garai izan daiteke.
Hostoak ingerada hirukikoak dira, pitin bat larrukarak, azpialde ez leuna, behin eta berriro pinatuak eta azken segmentuak eliptikoak edo luzangak. Soroak, lerroko multzoetan, hosto-ertz kiribilduetan babestuak daude.
Hostoek udazkenean kolorez aldatzen dute marroi edo laranja-oxido interesgarri bat hartuz.
Banaketa eremua
Iratze arrunta espezie kosmopolita da, mundu osoan hedaturik dagoen landarea, landare guztietan hedatuenetarikoa. Munduko kontinente guztietan ageri da Antartikan izan ezik.
Ekologia eta habitata
Iratze arrunta iratze mota iraunkor eta gogorra da, mota askotako habitatean eta lurzoruetan moldatzen den horietakoa. Moldatzeko duen gaitasuna dela eta mundu osoan barrena erraz zabaldu den landarea da.
Mundu mailako baso argi eta txilardietan bizi da.
Pont d'Espagne
Pont d'Espagne (eusk: 'Espainiako zubia') Marcadau uhaitza zeharkatzen duen harrizko zubia da. Pirinioetako Parke Nazionalean, 1500 metroko altueran, kokaturik, oso turismo-gune ezaguna da. Cauterets edo Lurdatik ailega daiteke.
Cucujiformia
Cucujiformia Polyphagaren barruan sailkatutako kakalardo infraordena bat da, kakalardo belarjaleen gehiengoa ordezkatzen duena.
Taxonomia
6 goifamilia bereizten dira talde honen barruan:
Otxobi
Otxobi Nafarroa Garaiko kontzejua da, Itza udalerrikoa. Gulibarrekin batu baino lehen, Itza zendeako kontzejua zen. 62 biztanle zituen 2018an. .
Atondo
Atondo Nafarroa Garaiko kontzejua da, Itza udalerrikoa. Gulibarrekin batu baino lehen, Itza zendeako kontzejua zen. 31 biztanle zituen 2020an. .
Historia
Erromatar garaiko Antoninoren ibilbidea n aipatzen den “Alantone” mansio-arekin identifikatu izan da. Alantone Bordeletik Astorgara doan erromatar bidean kokatzen zen, bordeletik etorrita, Iruñeatik aurrerago.
Psectrogaster amazonica
Psectrogaster amazonica Psectrogaster generoko animalia da. Arrainen barruko Curimatidae familian sailkatzen da.
Antonio Benegas
Antonio Benegas y Figueroa (Madril, 1559 - Sigüenza, 1614ko urriaren 8a) gaztelar elizgizona izan zen.
Aita Luis de Benegas y Figueroa, Alemanian Espainiako enbaxadorea eta ama Guiomar de Saá gortearen dama izan zituen. Salamancako Unibertsitatean zuzenbide kanonikoan doktoretza lortu zuen. Granadako inkisidore izendatua, 1606an Iruñeko apezpiku bilakatu zen. Gaztelako Kontseilurako hautatua, kargua hartu baino lehen hil zen.
Atondo
Historia
Dagoeneko dokumentatuta dago, vicus eta villa gisa aipatua, eta “Ataondo” grafiaz, 1024ko testuetan. garai hartan (1087), lokatibo moduan agertzen da ere.
Errege-jaurerri gisa aipatzen da 1280. urtean. Orreagako Santa Maria ospitalearen jabetzapean egongo zen, ospitale horrek besterendu egin baitzuen, 1366an, Karlos II.ar i Anizlarreako mendien trukean. badirudi Carlos III.a erregeak bere sasiko semea zen Godofreri utzi zizkiola Atondoko mozkinak jasotzeko eskubidea. Blanca erreginak (1441) Inés Claverri esleitu zizkion mozkin horiek Carlos de Mauleonekin ezkontzeko. Gero (1453) Joan Beaumontek erosi zuen Atondoko jaurerria, eta hark trukean eman zion bere anaia zen Luis Beaumont kondestableari.
1802an esaten da Oskiako mendia Albako dukearena zela.
Nikaragua
Nikaragua (gaztelaniaz ) ahoskatua), ofizialki Nikaraguako Errepublika, Erdialdeko Amerikako estatu burujabea da. Iparraldean Honduras du, ekialdean Karibe itsasoa, hegoaldean Costa Rica, eta mendebaldean Ozeano Barea. 130.373 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2016an 6,3 milioi biztanle zituen. Hiriburua Managua da.
Mugak
Nikaragua Erdialdeko Amerikan dago, Karibe itsasoaren eta Ozeano Barearen artean. Iparraldean Hondurasekin du muga, eta hegoaldean Costa Ricarekin.
Erliebea
Nikaraguako mendebaldea mendi garaiz eta lur emankorreko haranez osatua dago. Ozeano Bareko itsasbazterraren parez pare, eta handik hurbil, Honduras eta Costa Rica lotzen dituen sumendi-kate bat dago (San Cristobal, 1.475 metro). Hego-mendebaldean aintzira ugari dago; handienak Xolotlan eta Cocibolca dira. Aintzirak dauden sakanaren ekialdean, ibaiek irekitako haran sakonez bereizita, hainbat norabidetako mendikateak daude: Entre Rios (Mogotón, 2.107 metro), Isabelia, Huapi eta Chontaleña. Mendietatik ekialdera, lurraldearen garaiera apalduz doa Karibeko itsasbazterreko zelai zingiratsuraino (Miskitoen kosta). Lurraldearen egitura dela eta, lurrikarak izateko arriskua handia da Nikaraguan.
Hidrografia
Ozeano Barera doazen ibaiak oso laburrak dira; haietatik luzeenak Fonsecako golkora isurtzen diren Negro eta Estero Real dira. Karibeko itsasora doazen ibaiak, aldiz, luzeak, ur emari handikoak eta, zenbait kilometroan, ontziz ibiltzeko egokiak dira. Haien artean, hauek dira nagusiak: Coco edo Segovia (685 kilometro), Hondurasen eta Nikaraguaren arteko muga eratzen duena, Prinzapolca, Río Grande de Matagalpa, Escondido, eta Costa Ricarekin mugatzen duen San Juan.
Bestalde, hego-mendebaldean aintzira asko daude, eta haietatik bi, Managua edo Xolotlán (1.049 kilometro koadro) eta Nikaragua edo Cocibolca (8.262 kilometro koadro), oso handiak dira; azken horrek sumendi-jatorriko uharte asko ditu (Concepción sumendia, 1.610 metro).
Klima
Nikaraguak klima tropikala du, urtarriletik maiatzera sasoi lehorra eta maiatzetik abendura euri-sasoia dituena. Nikaraguako ekialdea, ordea, mendebaldea baino zertxobait epelagoa eta askoz hezeagoa da, eta sasoi idorrak ez du ia eraginik; hala, mendebaldean 1.900 mm euri izaten dira urtean eta 4.000 mm, berriz, ekialdean. Urteko batez besteko tenperatura 27 °C ingurukoa da.
Landaredia
Nikaraguako lurraldearen erdia baino gehiago baso tropikalak hartzen du; oso trinkoa da toki batzuetan, eta zur bikaineko zuhaitzak ditu. Zuhaitz-mota asko daude, eta, besteak beste, ugari dira almendrondoak, intxaurrondoak, zedro eta pinu-mota batzuk, kaoba, guaiakana eta mizpirondoa. Mendebaldeko lur behereetan sabana da nagusi, eta basoa ibarretan baino ez da izaten.
Historia
Nikaraguako antzinako biztanleak Hego Ameriketatik joan eta mendebaldeko itsasaldean kokatu ziren. X. mendean Mexikotik eta Erdialdeko Amerikako beste toki batzuetatik ere iritsi ziren indiar leinu batzuk. Kristobal Kolon 1502an iritsi zen Nikaraguara. Europatik ekarritako eritasunen eta kolonizatzaileen gehiegikerien eraginez, biztanleria asko urritu zen denbora laburrean. 1520an Francisco Fernández de Córdoba espainiarrak Granada eta León hiriak sortu zituen. Bi hirien artean liskar ugari izan ziren sortu zirenetik: León liberalen gune izan zen, eta Granada, berriz, kontserbadoreena eta aristokraziarena. XVII. eta XVIII. mendeetan, ingeles itsaslapurrak Karibeko itsasaldean lehorreratu ziren. Horren ondorioz, Britainia Handiak Miskitoen kosta bere babesean hartu zuen (1740-1786).
1800. urte inguruan, Espainiaren mendetik askatzeko borrokak izan ziren Nikaraguan. 1826an, Erdialdeko Amerikako Probintzien Batasuneko estatu egin zen, baina 1838an elkartea utzi zuen. Nikaraguak 1838an lortu zuen independentzia, eta handik aurrera liberalen eta kontserbadoreen arteko borrokak izan ziren nagusi. Granada eta Leon hiriek hiriburu izan nahi zuten, eta urteetan zehar txandaka izan ziren bata eta bestea, bi hirien arteko hitzarmenez, 1857an bi hirien erdian zegoen Managua hiriburu egin zuten arte.
Kontserbadoreak aginpidean egon ziren XIX. mendearen bigarren erdialdean, baina 1893an liberalak izan ziren nagusi. Liberalek 1909 arte izan zuten aginpidea, Estatu Batuen laguntzaz, kontserbadoreen eskuetan geratu zen arte, hain zuzen. Estatu Batuek armada bidali zuten lehendakariari laguntza emateko, eta han geratu zen 1925 arte. Urte horretan gerra zibila izan zen berriz liberalen eta kontserbadoreen artean. Berriro itzuli zen Estatu Batuetako armada eta liberalak menderatu zituen 1927an. 1928ko eta 1932ko hauteskundeetan liberalak izan ziren irabazle. 1933an Estatu Batuetako armadak alde egin zuen Nikaraguatik, baina hango Goardia Nazionala prestatua utzi zuten istiluak sortzen baldin baziren haiei aurre egiteko. 1934an, Goardia Nazionaleko Anastasio Somoza García buruzagiak eragin zuen liberalen buruzagi César Augusto Sandinoren hilketa, eta 1936an iritsi zen lehendakaritzara. Hogei urtez egon zen aginpidean. Haren agintaldian ekonomiaren irabaziak somozatarrentzat eta haien aldekoentzat izan ziren. 1956an hil egin zuten, eta haren seme Luis Somoza Debayle izan zen ordezkoa 1967 arte; ondoren haren anaia Anastasio Somoza Debayle izan zen lehendakari. Bitarte horretan, Somozaren aurkakoek, sandinistek (César Augusto Sandinoren omenez) gerrilla sortu zuten 1962an.
1972an lurrikara izugarria izan zen Nikaraguan. Managuan 6.000 hildako izan ziren, eta 300.000 lagun geratu ziren etxerik gabe. Lurrikarak eragindako hondamendiari aurre egiteko atzerriko herrietatik iritsitako dirua Somozaren familiak gorde zuela jakin zenean, izugarri indartu ziren gobernuaren kontrako mugimenduak. Sandinistek bildu zituzten indar horiek, eta matxinatu eta aginpidetik bota zuten Somoza, 1979an. Urte hartatik 1985 arte, Frente Sandinista de Liberación Nacional (Nazio Askapenerako Fronte Sandinista, FSLN) erakundearen Batzordea egon zen aginpidean, Daniel Ortega lehendakaritzan zela. Bestalde, Nazioa Berritzeko Gobernuaren eskuetan zeuden aginpide eragilea eta legegintzako aginpidea, eta Estatuko Kontseiluaren aholkua zuen egiteko horretan. Sandinisten gobernuak Somozaren familiaren esku zeuden ondasunak bereganatu zituen. Harreman estuak izan zituen Sobietar Batasunarekin eta Kubarekin, eta Estatu Batuekin, berriz, gero eta okerragoak. 1980. urte inguruan, Estatu Batuen laguntzarekin, sandinistak gobernutik kentzeko talde armatuak sortu ziren (Contra delakoa).
1984an hauteskundeak izan ziren, eta sandinisten esku zegoen administrazio berri batek hartu zuen ordu arteko Batzordearen lekua, 1985ean. 1986-1987 urteetan, Erdialdeko Amerikako hainbat herrialde bake-hitzarmenak prestatzen eta sinatzen ahalegindu zen. Horren ondorioz, 1989an, zazpi urtez indarrean egondako salbuespen-egoera amaitu zen Nikaraguan. Hala, 1990eko otsailaren 25ean, hauteskundeak egin ziren, nazioarteko behatzaileak bertan zirela; UNO (Oposizioko Nazio Batasuna, zentro-eskuineko 14 alderdi politiko biltzen zituena) atera zen garaile, eta Violeta Chamorro hautatu zuten lehendakari urte bereko apirilean.
1990etik 1996ra, Violeta Chamorroren gobernu-taldearen trantsizio demokratikoaren prozesua eta berradiskidetze nazionala burura eramatea izan zen zeregina. Contrak armak utzi zituen, Estatu Batuek blokeoa altxatu zuten, eta sandinistek, beren aldetik, onartu zuten indar-erlazio berrian gutxiengoa izatea. Militar erregularren %90 desmobilizatuak izan ziren. Gerra amaitzeak bide eman zion Nikaraguako ekonomiari zegoen zulotik ateratzeko, baina zereginak pilatzen zitzaizkion: Ameriketako herrialderik behartsuenetakoa zen Nikaragua, kanpo-zorraren astuntasunak leherturik zeukan eta ez zen gai biztanleria aktiboaren %40ri baino gehiagori lana emateko.
Sandinistak ahalegindu ziren 1990ean galdutako agintea berreskuratzen, ekonomia-krisiak eragindako egonezinari probetxu atereaz, baina demokratizazio-prozesuak beste norabide bat hartu zuen 1995eko konstituzioaren erreformatik aurrera. Sandinistak ez ziren, harrezkero, oposizioko beste indar bat baizik. 1996ko azaroko hauteskundeak liberal batek irabazi zituen, Arnoldo Alemánek, baina lehenago UNO osatu zuten indar politikoak zeuden atzetik. Lehendakari berriak Violeta Chamorrok hasitako liberalizazio-politikarekin jarraitu zuen, eta atzerriko inbertsioak erakartzen ahalegindu zen. Inflazioa jaistea eta hasita zegoen zenbait azpiegitura-proiektu gauzatzea lortu zuen. Baina Nikaraguaren berpizte erlatibo hori txiki-txiki eginda geratu zen, 1998ko urrian Mitch urakana pasatu zenean. Milaka eta milaka pertsona desagertu ziren, nikaraguarren %10 bizilekurik gabe geratu zen, errepide-sarearen bi herenak hondaturik geratu ziren, eta nekazaritza-uzten %70 galdu zen.
2001ean alderdi liberalak irabazi zituen berriro ere hauteskundeak, Enrique Bolaños buru zela. Bolañosek Alemán presidentearen kontrako salaketak ikertzen jarraitu zuen (dirua zuritu izana eta ustelkeria), eta azkenik, 20 urteko kartzela-zigorra ezarri zioten lehendakari ohiari. Alemánen aldeko hainbat kidek eta kongresuko beste hainbatek, kide sandinistekin bat eginik, Bolaños lehendakariaren eta haren ministroen boterea mugatu zuten, eta dimiti zezan eskatu zioten. 2006ko hauteskundeen ondoren, Daniel Ortega itzuli zen lehendakaritzara. 2011ko eta 2016ko hauteskundeetan berriz aukeratua izan zen.
Politika
Nikaragua errepublika da. 1986an onartutako konstituzioaren arabera, lehendakariak du aginpide eragilea eta Nazio Biltzarrak, Asamblea Nacional de Nicaragua delakoak, berriz, legegintzako aginpidea. Errepublikako lehendakaria da, aldi berean, gobernuburu eta estatuburu. Nazio Biltzarra 90 diputatuz osatua dago, eta 16 urtetik gorakoen sufragio unibertsalez aukeratzen da, sei urteko legealdirako.
1980ko hamarkadan, Nikaraguako alderdi politiko nagusia Nazio Askapenerako Fronte Sandinista (FSLN) izan zen. 1962an sortutako alderdi horrek, oposizioko beste hainbat indarren laguntzarekin, 1979an Anastasio Somoza agintetik botatzea lortu zuen, eta bera egon zen agintean 1990 urtea arte. Urte hartako hauteskundeak eskuineko (eta sandinismoaren aurkako) UNO koalizioak irabazi zituen. 1996ko azaroko hauteskundeak, berriz, Alianza Liberal izeneko koalizioak irabazi zituen eta, beste izen baten pean izanik ere, UNO osatzen zuten zentroko eta eskuineko alderdi gehientsuak zeuden atzetik. 2007an Daniel Ortega sandinistak agintea berreskuratu zuen.
Banaketa administratiboa
Nikaragua 15 departamendutan eta 2 eskualde autonomotan (Ipar Atlantiko eta Hego Atlantiko) banatuta dago.
Hrabovec
Hrabovec Eslovakiako udalerri bat da, Bardejoveko barrutian kokatuta. 7,85 km²ko azalera du eta 520 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1338. urtekoa da.
Nikaragua
Biztanleria
2016an Nikaraguak 6.327.927 biztanle zituen, 52,7 biztanle kilometro koadroko dentsitatearekin. Adin-egiturari dagokionez, 0-14 urte bitartekoak biztanleen %27,2 dira, 15-24 urte bitartekoak %21,3, 25-54 urte bitartekoak %40,2, 55-64 urte bitartekoak %6 eta 65 urtetik gorakoak %5,3. Bizi itxaropena 73,5 urtekoa da, 71,3 urtekoa gizonezkoena eta 75,8 urtekoa emakumezkoena. Emankortasun-indizea emakumeko 1,89 haur da. (2017ko zenbatespenak).
Atlantiko aldeko eskualdean (lurralde osoaren erdia baino gehiago hartzen du) biztanleen %8 baizik ez da bizi; izan ere, baso trinkoz estalia dago, eta ia ez dago garraio-azpiegiturarik. Herrixka sakabanatu batzuk badaude, han-hemenka, anglofonoak batez ere. Ekonomiaren ikuspuntutik, garrantzi gutxiko eskualdea da. Basoko ustiapen batzuk salbuetsita (zur preziatuak, kautxua), eskualde horretako biztanle gehienak (indiarrak edo beltzen ondorengoak) iraupeneko nekazaritzatik, ehizatik eta arrantzatik bizi dira. Mendebalderago, lurraldearen erdialdean, mestizoak dira nagusi, eta jende gehixeago bizi da: 16-21 biztanle kilometro koadroko. Eskualde horretako biztanleak, batez ere, abere-hazkuntzatik eta kafea eta kotoia ekoiztetik bizi dira.
Mendikatearen mendebaldeko isurialdean eta, batez ere, Ozeano Barearen aldeko kostaldean dago, aldiz, Nikaraguako gune nagusia, bai demografiaren, bai ekonomiaren aldetik. Biztanleen %60 baino gehiago, gutxiengo zuria tartean dela, lurralde horretan (eremu osoaren %15 inguru) kontzentratzen da. Sumendi-jatorriko lurren emankortasuna dela-eta, nekazaritza intentsiboa da eskualde horretan: kafea eta kotoia ekoizten dira, batik bat, baina baita bananak, arroza eta azukre-kanabera ere. Eskualde horren bihotzean, bi aintzira handienen erdian, Managua dago, hiriburua eta herrialdeko administrazio-, merkataritza-, ekonomia- eta garraio-zentro nagusia. Gainera, hiriburuaren aldirietan kontzentratzen da Nikaraguako industria guztien %80. Halaber, azken eskualde horretan ekoizten da nekazaritza balio osoaren %70.
Banaketa etnikoa
Biztanle gehienak, %69, mestizoak dira; zuriak %17 dira, beltzak %9, eta Nikaraguako bertako indiarrak, sumoak eta miskitoak, %5.
Bleu d'Ilhéou aintzira
Bleu d'Ilhéou aintzira (Lac Bleu d'Ilhéou) Pirinio Garaietako mendi-aintzira da, ia 2.000 metroko altueran dagoena. Cauteretsetik gertu dago eta mendizaleentzat turismo-gune bilakatu da.
Santa Fé (Paraná)
Santa Fé Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Nikaragua
Hizkuntzak
Hizkuntza ofiziala gaztelania da, baina ekialdeko basoetan bizi diren talde batzuek ingeles kreolera edota miskitoera erabiltzen dituzte.
Chongzuo
Chongzuo (txinera sinplifikatuz: 崇左; pinyineraz: Chóngzuǒ), Guangxi eskualde autonomoan kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 2.260.000 biztanle inguru dauzka 2004ko erroldaren arabera eta 6.696,9 kilometro koadroko azalera.
Trimeresurus gramineus
Trimeresurus gramineus Trimeresurus generoko animalia da. Narrastien barruko Viperidae familian sailkatuta dago.
Nikaragua
Erlijioa
2016ko zenbatespenaren arabera, %51,6 katolikoak dira, eta %33,9 protestanteak.
Benda (argipena)
Benda hitzak adiera zenbait ditu:
Cnemaspis latha
Cnemaspis latha Cnemaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Vétheuil
Vétheuil Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vétheuil udalerrian erroldatutako biztanleak 870 ziren. Familiak 358 ziren, horien artean 114 pertsona bakarrekoak ziren (63 bakarrik bizi ziren gizonak eta 51 bakarrik bizi ziren emakumeak), 118 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 114 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 498 etxebizitza zeuden, 370 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 92 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 430 etxeak ziren eta 64 apartamentuak ziren. 370 etxebizitza nagusietatik 284 bere jabearen bizilekua ziren, 83 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 34 etxek bi zituzten, 64 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 179 etxek bost zituzten. 244 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 174 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 151 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 537 ziren, horien artean 413 aktiboak ziren eta 124 inaktiboak ziren. 413 pertsona aktiboetatik 386 lanean zeuden (205 gizon eta 181 emakume) eta 28 langabezian zeuden (12 gizon eta 16 emakume). 124 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vétheuil udalerrian 368 unitate fiskal zeuden, 902 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.622 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 67 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 12 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 6 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 3 argiketariak, 1 ile apaindegia, 5 jatetxeak eta 3 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nikaragua
Ekonomia
Nikaragua herrialde behartsua da, eta areago Mitch urakanak 1998an eragindako txikizioaren ondoren. Haize-erauntsi ikaragarri haren aurretik, gainera, biztanleen erdiak, gutxi gorabehera, bizitzeko gutxieneko premiak estali ezinik bizi ziren.
Nekazaritza da herrialdeko jarduera nagusia, sektore horretatik zuzenean bizi den biztanle-kopurua alde bat utzirik, industria gehiena ere nekazaritza-produktuen elaborazioan oinarritzen baita. Barne produktu gordinaren %14,8 nekazaritzari dagokio (2016ko datua), eta sektore horretan enplegatzen da biztanleria aktiboaren %31. Lantzen diren gaiei dagokienez, bizibidea ateratzekoak eta salmentarakoak bereizi behar dira: lehenbizikoen artean artoa, arroza, basartoa eta babarrunak dira nagusi, eta bigarrenen artean, berriz, kafea, kotoia, bananak, azukre-kanabera eta kakaoa. Laranjak, tapioka, ananak eta sesamoa ere ekoizten dira. Abeltzaintza (behiak, zerriak eta hegaztiak), behi-hazkuntza bereziki, garrantzi handiko jarduera da, Nikaraguaren erdialdean batez ere, eta haragia esportatzeko adina ekoizten da. Basoaren ustiapenak (kaoba, zedroa, palisandroa) nolabaiteko garrantzia baino ez du, garraio-azpiegiturarik eza dela eta. Arrantza, bestalde, molde zaharren arabera egiten da, bai ur gazitan nola gezatan (aintzira eta ibai handi asko ditu). Arrantzatutako gehiena Nikaraguan bertan kontsumitzen da, eta esportaziorako espezie nagusia izkirak dira.
Bigarren sektoreari –industria eta meatzaritza– BPGaren %24,2 dagokio eta biztanleria aktiboaren %18 enplegatzen da bertan. Ustiatzen diren mea-baliabideen artean aipatzekoak dira urrea (nagusia), kobrea eta zilarra. Industria, batik bat, Nikaraguan ekoiztutako gaien lanketan oinarritzen da, janari eta edari industrian gehienbat: azukrea, garagardoa, rona, olioa, haragi-kontserba; pospologintza, larrugintza, kotoi-ehungintza; petrolio-findegi bat eta porlan-lantegiak ere badira. Nikaraguak erregaiak inportatu beharra du, baina zentral hidroelektrikoetatik lortzen du behar duen energiaren parte handi bat.
Merkataritza-balantzan defizit handia du Nikaraguak. Esportatzen dituen gaien artean kafea, itsaskiak (izkirak), haragia, azukrea, urrea eta bananak daude. Inportatzen dituen produktu nagusiak, berriz, kontsumorako ondasunak, makineria eta tresneria, eta petrolioaren deribatuak dira. Nikaraguarekin merkataritza-harreman gehienak dituzten herrialdeak hauek dira: Estatu Batuak, Erdialdeko Amerikako herrialdeak, Alemania, Kanada, Venezuela eta Japonia.
1998an, abian jarritako hainbat ekonomia-erreformari esker, hamar urteko gerra zibilaren ondorio latzak atzera uzten hasita zegoen, eta ekonomia-hazkunde indartsua bizi zuen, baina urte horretako udazkenean, Mitch urakanak hankaz gora bota zituen ekonomia-indize guztiak eta, herrialdea suntsiturik utzi ondoren, lehenaz gain, gogortu egin zuen Nikaraguaren etorkizuna. Gutxi gorabehera, 1.000 milioi dolarreko kalteak eragin zituela kalkulatzen da. Kalterik handienak, milaka pertsonak bizia galtzeaz gainera, nekazaritzan izan ziren, sektore horretakoak baitira Nikaraguako esportazio gehienak. Hala, 1999an, 900 milioi dolar inguruko merkataritza-defizita jasan zuen Nikaraguako ekonomiak. Nazioarteko laguntza asko zuzendu ziren, harrezkero, Nikaraguara.
Garraioa
Nikaraguak garraio-azpiegitura aurreratu gabea du. Errepide-sarearen ardatza Hondurasekin eta Costa Ricarekin lotzen duen Panamerikar errepidea da, Nikaraguako toki jendetsuenetan barrena 368 kilometro egiten dituena. 2014an, 23.897 kilometro errepide zituen, baina haietatik 3.346 baizik ez zeuden asfaltaturik. Garrantzizkoak dira, bestalde, ontzi bidezko garraioak, aintzira eta ibaietan. Nazioarteko hegaldietarako aireportu bat dago Managuatik hurbil.
Camuscross
, 'Camus Croise', Eskoziako Highland eskualdeko udalerri txiki bat da, Skye eta Lochalsh barrutian. Skye uhartearen hegoaldean dago, Sound of Sleat itsasertzearen mendebaldeko kostaldean, Isleornsay udalerria eta Ornsay uhartetik hurbil.
Bostrichiformia
Bostrichiformia Polyphagaren barruko kakalardo infraordena bat da. Bere barruan bi goi-familia daude, Derodontoidea eta Bostrichoidea. Hauen barruan Dermestidae, Anobiidae eta Bostrichidae bezalako familia handiak daude.
Ryuji Fujiyama
Ryuji Fujiyama (藤山 竜仁, 1973ko ekainaren 9a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Tokyo eta Consadole Sapporo.
Koro Fuentes
Maria Koro Fuentes López (Iruñea, 1951eko maiatzaren 1a) gipuzkoar atleta ohia da.
Biografia
Espainiako lehen emakumea izan zen junior mailako Europako Txapelketa batera joan zena gutxieneko marka lortu ondoren, eta maila absolutuko Europako Txapelketara joan ziren hiru lehen emakumeetako bat da. Lasterketak utzi ondoren, Fuentesek erabaki zuen atletismoari lotuta eta pistetatik gertu jarraitzea, betiere gazteenei elitera iristen laguntze aldera. Fuentesek 17 aldiz gainditu zituen Espainiako hainbat errekor, maiz berak zituenak aurretik, eta, ondorioz, Gipuzkoako atletarik onena hautatu zuten 1969an eta 1970ean. Bere errekorrak 400 metro, 800 metro, 1.000 metro eta 1.500 metroko kategorietan izan ziren.
2016an, Gipuzkoako Foru Aldundiaren Carmen Adarraga Saria eskuratu zuen.
Wäinö Aaltonen
Wäinö Valdemar Aaltonen (Karinainen, Finlandia, 1894ko martxoaren 8a – Helsinki, 1966ko maiatzaren 30a) finlandiar artista eta eskultore bat izan zen. Landu zituen materialen artean, brontzea, marmola, granitoa eta egurra daude eta estilo aldetik kubismorako joera erakutsi zuen.
Bizitza
Wäinö Waldemar Aaltonen n jaio zen Karinainen ,
Egurgileen laguntzaile ari zela ikasi zuen eskultura haren lehengusu Aarre Aaltonenekin batera. Juha Ilvas, Kansallista taidetta - Suomalaista taidetta Kansallis-Osake-Pankin kokoelmissa, Helsinki, Kansallis-Osake-Pankki, 1989 (ISBN 951-889-000-5),.
Haurrak eta emakumeak irudikatzen duten marmolezko eskulturak lehen aldiz 1916an erakutsi zituen. .
Pethia punctata
Pethia punctata Pethia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Le Rialet
Le Rialet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Rialet udalerrian erroldatutako biztanleak 46 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 77 etxebizitza zeuden, 21 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 56 bigarren erresidentzia ziren. 76 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 21 etxebizitza nagusietatik 20 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 7 etxek hitu gela zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 7 etxek bost zituzten. 9 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 10 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 25 ziren, horien artean 16 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 16 pertsona aktiboetatik 14 lanean zeuden (9 gizon eta 5 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 9 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa batena zen.
2000. urtean Le Rialet udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Trinité-sur-Mer
La Trinité-sur-Mer (bretainieraz An Drinded-Karnag) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
L'Alcúdia de Veo
L'Alcúdia de Veo (valentzieraz edo Alcudia de Veo (ofizialki espainieraz) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Plana Baixa eskualdean eta Castellóko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 211 biztanle zituen.
Hizkuntzak
Udalerri honetan hiru herri daude; tokiko hizkuntzei dagokienez hau da banaketa:
Xabier Euzkitze
Xabier Peritz Mendizabal —Xabier Euzkitze goitizenaz ezaguna— (Azpeitia, Gipuzkoa, 1966ko ekainaren 9a) kazetaria, euskaltzalea eta bertsolari profesional ohia da. Umetatik euskaltzalea eta pilotazalea, ogibide bihurtu ditu zaletasun horiek.
Bizitza
Jaiotzaz azpeitiarra, ezkondu zenetik Zarautzen bizi izan da, eta Azkoitian —gurasoak bizi zaizkion herrian— du lagun taldea. Hain zuzen, Azkoitiko bere arbasoen Euzkitze baserritik datorkio goitizena, bere familiako beste askori bezala. Amarekin sartu zitzaion komunikazioaren harra, baita euskaltzaletu ere. Umetatik pilotazale amorratua, Azkoitira joaten zen esku huska jokatzera, Azpeitian ez baitzuen pilotaleku egokirik. 13-14 urte arte maila politean jokatu zuen, bai eta kopak eta txapelak irabazi ere, baina handik aurrera ezin izan zion mailari eutsi. Kolpe indartsurik ez zuenez eta eskuko minez ibiltzen zenez, garbi izan zuen pilotari profesionala izatera ez zela iritsiko.
Pilota zaletasun hori ahaztu gabe, gaztetan bertsolaritzan eta kazetaritzan barneratuz ekin zion bere ibilbideari.
Nortasun handikoa, bertsolari zaharrek gogotik jo zioten adarra belarritakoak jantzita ibiltzen zelako, eta albistegiak belarritako eta guzti aurkeztu zituen lehen gizona izan zen ETBn.
FESA pabiloia
FESA pabiloia Barakaldoko Burtzeña auzoan dagoen fabrika ohia da, FESA-ERCROS enpresarena zena.
Xabier Euzkitze
Bizitza
Bestalde, hainbat GKEtan lagundu izan du, eta Mendebaldeko Sahararekiko elkartasunean diharduen Saharautz erakundearen bozeramailea da. Hiru seme-alabaren aita da, eta aldi baterako beste ume batzuk ere hartu izan ditu etxean, zituzten arazoei aurre egiten laguntzeko.
FESA pabiloia
2001eko abenduaren 26an, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Xabier Euzkitze
Bertsolaritza
Gazterik hasi zen bertsotan nabarmentzen. Eskolarteko II. Txapelketa irabazi zuen lehenik, eta gazte mailako beste hainbat sari ondoren. Bertsolari Txapelketa Nagusian, 3. izan zen 1989an, eta txapeldunorde 1993an. Bertso irakasle ere ibili zen, Arabako bederatzi ikastolatan. Jendaurrean bertsotan gazterik hasi ez ezik, erretiratu ere halaxe egin zen: 1998ko abenduaren 11n, 32 urte besterik ez zuela, egin zuen azken saioa Soraluzen. Bertso saioetarako gogoa galduta eta bikotekidearengandik banantzeko prozesuan sartuta, bat-batean erabaki zuen azken saioa izango zuela hura. Orain, jendaurrean urtean behin kantatu ohi du, Zumaiako Artadi auzoan, Done Mikel egunez, irailaren 29an, hedabideetan agertu gabe; Aner semearekin ere aritzen da bertsotan, jendaurretik at; eta bertsoak idazten jarraitzen du, urtean 50 bat.
FESA pabiloia
Deskribapena
FESA pabiloi industriala XX. mendeko 1909-1912 urte bitartean eraiki zen eta industriaren garapenaren eremuan zurez egindako eraikinen artean den eredurik sofistikatuena eta izugarriena da
Xabier Euzkitze
Diskoa
Bertso jarriekin diskoa grabatu zuen Xabier Euzkitzek 2000. urteanː Argitzaletan (IZ Berria).
FESA pabiloia
Deskribapena
FESA pabiloia zabaletara egindako solairu bakarreko fabrika-mota da, XIX. mendearen bigarren erdialdean Europa osoan zehar hedatu zen motakoa. Pabiloia nabeen bidez garatzen da; oin errektangeluarreko eraikina, bi isurialdeko estalkia, infinituraino luza daitekeena, instalatzeko erraza, handitzeko aukera ematen duena eta barruko espazioa erabat aprobetxatzeko aukera ematen duena tarteko euskarririk ez duelako. Nabea edukinontzi sinplea da, nahi besteraino luzatutako sekzioa eta argitasuna murruaren hegaletako zutabe arteko hormatalak zulatuz lortzen da edo bestela, gailurraren luzeran egindako linternatzar korritu eta klaraboia handien bidez.
Xabier Euzkitze
Kazetaritza
Bertsolaritzan aritu bitartean, kazetari hasia zen lanbidez. Lehen urratsak irratian egin eta gero, Euskal Telebistan hasi zen, eta hainbat saio aurkeztu ditu: Hi Heu, Gaur Egun 2 albistegia, Sorginen Laratza umore saioa, Kalaka elkarrizketa eta eztabaida saioa... 2010eko irailean Anitzele eztabaida saioa aurkezteari ekin zion. 2012-2013. denboraldian Bisitaria programa aurkeztu zuen, eta 2013-2014. denboraldian Kontrako eztarria! umore-programa.
FESA pabiloia
Deskribapena
Pabiloiaren oina kasik karratua da, gutxi gorabehera 73 x 81 metroko neurria du. Bata bestearen ondoan jarritako 13,5 metroko zabalera duten sei nabe berdinek osatzen dute. Nabeen orientazioa ipar-hegoaldekoa da, horrela baitago luzetara jarrita bi isurialdeko estalkian dagoen linterna. Nabe bakoitzak 14 bitarte ditu sestra sofistikatuz eta pinotea-zurezko zutabez egindakoak.
Xabier Euzkitze
Kazetaritza
Halaber, 1988. urtetik ETB 1en esku huskako pilota emankizunen arduraduna da. Esku huskako pilota partiden emankizunetan esatari (gehienetan, Joxean Tolosa pilotari ohia lagun) eta hainbat umore nahiz elkarrizketa saioren aurkezle, betiere euskaraz. Euskal Herri osoan ulertuko den euskara batua erabiltzearen aldezle sutsua, betiere tokian tokiko aberastasunak jasota, euskalkiak maite baititu: gipuzkera da ondoen dakiena, baina lanaren eta lagunen bitartez bizkaieraz eta behe-nafarreraz egiten ere ikasia du. Kiroletan eta zuzeneko emanaldietan euskara jasoa eta batua lantzen ahalegin berezia egin duen kazetaria da, terminologia profesionala eta zuzentasuna uztartzeko ardura hartuz.
FESA pabiloia
Deskribapena
Eraikinak kanpoaldetik edukinontzi itxura du, bolumen prismatiko sinplea du inolako apaindurarik gabekoa eta nolabaiteko forma-adierazpen bakarra ipar eta hegoaldeko altxaeretan erakusten du, hor kokatzen baitira nabeen estalkien aurrealdea eta linternak. Perimetroaren eta gailurraren altuera 11,5 eta 15 da hurrenez hurren. Nabe guztiek altuera bera dute.
Altxaerak, oro har, tolestutako altzairuzko txapaz estalita daude kolore marroiz eta zuriz eta igeltsero-lan gutxi du. Alboetan barruko sestren bermapuntuen kapitelen buruak harburu legez jarrita ikus daitezke.
Barruko aldeak zurezko zutabezko baso handia dirudi, oin zuzen exentuak adar antzera jarritako jabaloi eta txarrantxadurak dituztenak. Espazioa soila da, apaindurarik gabekoa, egituraren eskeletoa protagonista duen hutsunea. Bi isurialdeko estalkia du eta zurezko sestren gainean luzetara jarritako linterna jarraitua du.
Honako hauek osatzen dute sestra bakoitza: tirante bikoitza, pendoloia, eta estalkiko astazaldi eta habeak. Tirante bakoitza bi piezarekin eginda dago, eta izpi-formadun loturak erabiltzen dira, zeinak pernozko mihiztadura eta hiru metalezko pletina dituzten. Pendoloia luzatu egiten da gorantz eta estalkiko linterna osatzen du. Estalkiko habeak murriztu egiten dituzte bermapuntuen arteko tarteak 7 metroko luzera duten astazaldi eta jabalonen bidez, zeinak 6metroko altueratik zurezko posteetatik jaiotzen diren. Jabaloiak bata bestearen artean zurezko bi tirante pareren bidez txarrantxatzen dira.
Sestrak oin zuzenen goiko hegalak koroatzen dituzten zurezko kapitel edo zapaten gainean oin hartzen dute. Posteak benetako enborrak dira, 11metrokoak, sekzio karratuak dituzte eta hegal bakoitza ia 50 zentimetrokoa da eta bakoitza hormigoizko basamendu latz batean sartuta dago. Hormigoizko basamenduak metro bateko altuera du eta burdinazko txapaz estalita dago; txapak ez dira erregularrak eta ez daude jarrita poste guztietan.
Hegoaldeko aldearen zutabeak adreiluzkoak dira (1x1 metro) eta barruko aldetik begiratuta, 4,5 metrotik behin agertzen diren matxoiak dira, harlangaitzezko zokalo gainean oin hartzen dutenak eta zementuzko morteroz erabat zarpeatuta daudenak.
Zenit-argiztapena du, hots, goitikakoa, eta honako hauen bidez lortzen da: inolako itxiturarik ez duten hegaletako baoen bidez, gailurretan kokatutako linternen bidez eta linternekiko perpendikular kokatuta dauden polikarbonato transluzidoen bidez. Zolatuak hormigoi talotxatuz egindakoak dira eta goitik beherako paramentuak tolestutako txapazkoak dira nahiz eta igeltsero-lan apurren bat ere izan. Estalkia txapa ondulatuzkoa da. Barruan nabeekiko paralelo jarrita dagoen txapazko itxitura arin batek pabiloia zati bitan banatzen du eta horregatik ez da espazioa bolumen bakarra legez hautematen.
Rosa Durán
Rosa Durán, jaiotzaz Rosa López Caballero(Jerez de la Frontera, Cádiz, 1922 – Madril, 1999) cadiztar flamenko-dantzaria  izan zen. Parisko Nazioen Antzokiaren saria eta Flamenkologiako Katedraren Dantza Sari Nazionala (1965) jaso zituen.
Baeopogon clamans
Baeopogon clamans Baeopogon generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Rosa Durán
Lan ibilbidea
Madrilgo Zambra oholtzaren irudia, ia 22 urtez. Koadroko neska gisa sartu zen, eta lehen dantzari eta izar absolutu izatera iritsi zen. Jerezko Isabelitaren eta José Durán Mediavilla el Tordo flamenko-kantariaren adopziozko alabatzat hartzen zen, eta harekin ezkondu zen Isabelitaren alargun izan zenean.
Juanita Reina
Juana Reina Castrillo, ezagunagoa Juanita Reina gisa (Sevilla, Andaluzia, Espainia, 1925 - 1999), espainiar antzezle eta kantaria izan zen.
Biografia
Haurra zelarik hasi zen kantatzen. Aita arte-enpresaburua eta eragilea zuen. Folk talde bat eratu zuen Enrique El Cojorekin batera eta arrakasta handiko kantuak kantatu zituen: Los cinco faroles, Madrina, Sin embargo, te quiero, Francisco Alegre, Señorío, Yo soy esa, Lola la Piconera, Capote de grana y oro.
Carbost (Portree)
Carbost, 'Càrrabost', Eskoziako Highland eskualdeko baserriz osatutako herri bat da, Skye eta Lochalsh barrutian. Skye uhartean dago, Trotternish penintsularen hegoaldeko mugan eta Portree udalerritik ipar-mendebaldera milia eskasetara.
Juanita Reina
Biografia
Ospe handia lortu zuen Quintero, León eta Quiroga maisuen koplak kantatuz. Baita Naranjo maisuaren kantuekin ere: La niña blanca, Los churumbeles. Kantari gisa ez ezik, antzezle gisa ere nabarmendu zen. Florián Reyk Blanca Paloma (1942) filmean eskaini zion protagonista paperak zinemarako ateak zabaldu zizkion: Canelita en rama (1943); Macarena (1944); Serenata española (1947); Lola se va a los puertos (1947); Vendaval (1949); Lola la Piconera (1951); Gloria Mairena (1952); Sucedió en Sevilla (1954).
Denboraldi batez antzerki-lanetan aritu ondoren, 1958an zinemara itzuli zen berriro, La novia de Juan Lucero filmeko protagonista papera egitera, Juan de Orduña eta Luis Lucíaren zuzendaritzapean.
Rosa Durán
Lan ibilbidea
1958an Bruselako Erakusketa Unibertsalean dantzatu zuen eta 1962an Parisko Coliseo Sarah Bernhardt-en, non Nazioen Antzokiko Dantzaren Nazioarteko Saria lortu baitzuen; 1964an New Yorkeko Mundu Ferian ere parte hartu zuen. Los Tarantos obra interpretatu zuen TVErako.
Heriotza
1999an hil zen, eta jaioterrian lurperatuta dago. Andaluziako Flamenko Zentroak bere jantziak, argazkiak, sariak eta oroitzapen pertsonalak gordetzen ditu, baita Zambra tablaoan egindako lehen lan-kontratua ere.
Jun Wada
Jun Wada (和田 潤, 1973ko azaroaren 28a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Tokyo.
Psectrogaster ciliata
Psectrogaster ciliata Psectrogaster generoko animalia da. Arrainen barruko Curimatidae familian sailkatzen da.
Stephen Schneider (aktorea)
Stephen Schneider (Sharon, Massachusetts, 1980ko abuztuaren 9a) Ameriketako Estatu Batuetako aktore, idazle eta enpresaria da. Judua da. Bere film ezagunenak Broad City, non Jeremy Santosen papera egiten zuen, eta Bumblebee non koprotagonistaren papera egin zuen. Jenn Proske aktorearekin ezkonduta dago.
Laibin
Laibin (txinera sinplifikatuz: 来宾; pinyineraz: Láibīn), Guangxi eskualde autonomoan kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 2.450.000 biztanle inguru dauzka 2004ko erroldaren arabera eta 5.173,8 kilometro koadroko azalera.
Elateriformia
Elateriformia Polyphagaren barruan sailkatutako kakalardo infraordena bat da. Talde honetan sailkaturik dauden bi familiarik handienak Buprestidae eta Elasteroidea dira. Lehenengoan 15.000 espezie inguru deskribatu dira, eta bigarrengoan 10.000 inguru.
Taxonomia
Infraordena honetan 5 goi-familia deskribatu dira:
Chester konderria (Hego Carolina)
Chester konderria (Chester County) Hego Carolinako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Chester da. 2010eko zentsuaren arabera 33,140 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Chester konderriak 151,816 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,426 ura dira. Beste 150,389 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 21,83 da.
Hokuriku eskualdea
Hokuriku eskualdea (北陸地方) Chūbu eskualdearen zati bat da, Japoniako itsasoari begira dagoena. Literalki, iparraldeko lurraldea esan nahi du, eta antzina, antzinako hiriburua zen Kyototik iparraldera zeuden lurraldeak zirela esan nahi du.
Prefekturak
Eskualde hau osatzen duten prefekturak Niigata, Toyama, Ishikawa eta Fukui dira.
Klima
Eskualde honetan elurte gogorrak jasaten dira neguan, eta, era berean, uda heze eta beroak egoten dira.
Mohamed Lahrizi
Lehen bahiketa
Liskar handien urtea izan zen 1959a, Marokon. Hassan II.a printzeak ezkerreko mugimendua menderatu nahi zuen, eta batez ere Mehdi Ben Barka zeukan jo-mugan. Azken honek hitzaldi handi bat eman beharra zuen Fezeko Al Qaraouiyine unibertsitatean. Horren kontra egiteko, poliziak hainbat militante atxilotu zituen, besteak beste Abderrahmane Youssofi eta Fdih Basri. Garai berean, Mohamed Lahrizi bahitu zuten, 1959ko abenduaren 17an.
Bahitzaileak
Bahiketaren ardura Mohamed Ufqir jeneralari egotzi zioten Lahriziren lagunek. Bahiketa hartan, Lahrizi bultzatu nahi zuten Ben Barkari traizio egitea, eta bere laguna salatzea, erranez Hassan II.a erregearen kontrako estatu-kolpea antolatzen ari zela. Hori jakinarazi zuen erretiratutako komisario batek. Rabateko Moulay Ismail-eko kanpamenduan eduki zuten bahituta. Bi urtez egon zen bahituta, eta torturak jasan zituen.
Bahiketaren beste arduraduna zen Ahmed Dlimi, Ufqirren azpikoa. Bahiketarekin zerikusi zuzena izan zuen Moulay Agmed El Azgaoui-ek ere. Iturri batzuen arabera, haren ezizena zen “Chtouki”. “Chtouki”, Ufqir eta Dlimi izan ziren, handik gutxira, Mehdi Ben Barkaren bahiketa agindu zutenak.
Emaztearen eta alabaren bahiketa
Mohamed Lahriziren emaztea, Erika, suitzarra zen. Senarra desagertuta zeukalako kezkatuta zegoenez, Suitzako enbaxadara jo zuen. Bazterrak mugitzen ari zenez, Ufqir jeneralak Ahmed Dlimi segurtasun arduradunari eskatu zion antola zezan Lahriziren ihesa. Bi urtez bahiturik egon ondoren, bahitzaileetako batek ihes egiten lagundu zuen. Baina, funtsean, Dlimik agindu zion ihesaldia antolatzeko. Ez zen benetako ihesaldia.
Ihesaldi hartan, aukera eman zioten bere lagunei deitzeko, eta abisatzeko Europara joango zela, erbestera, bere familiarekin. Lahrizi, bere emaztea eta zortzi urteko alaba Tangerren bahitu zituzten berriz. Tadlaoui brigadeko kideek Rabatera eraman zituen. Brigada hartako burua zen Moulay Agmed El Azgaoui. Informazio hori eman zuena Rachid Skiredj zen, Ufqirren aginduetara zegoen poliziaren informazio zerbitzuko buruzagia[ Nouvel Observateur, 1966ko urriaren 15a].
Ikerketak
Marokoko Zuzentasun eta Berradiskidetze Instantzia (IER) arduratzen da ikerketaz, baina ez daki gai horri nola lotu, besteak beste, hildakoetako bat Marokotik kanpokoa delako, hala nola Suitzakoa. Lehenago, Marokoko Giza Eskubideen Aholku Kontseiluak (CCDH) gaiari buruzko ikerketa bertan behera utzi zuen, familiari kalte-ordain ekonomikoak eman ondoren.