cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mexikoko historia
PRI eta azken urteak
1988ko hauteskundeetan Carlos Salinas de Gortari hautatu zuten lehendakari. Estatu enpresak pribatizatzea izan zen Salinasen lehenengo lana. 1991n Merkataritza Librerako Ituna izenpetu zuen Mexikok Estatu Batuekin eta Kanadarekin, eta hitzarmen hori 1994an jarri zen abian. Hala sortu zen munduko merkataritza libreko eremurik handiena. Eremu hori sortzea eta pribatizazioak aurrera eramatea izan ziren Mexikoko ekonomia indartzeko Salinasek hartu zituen neurri nagusiak. 1993an Mexikoko gobernuak industrien % 80 saldu zuen, eta inflazioa % 15etik % 10era jaitsi zuen. Hala ere, ez zen neurri eraginkorrik hartu atzerriko zorra gutxiagotzeko. 1994. urtearen hasieran, Nazio Askapenerako Gudaroste Zapatistako (EZLN) talde batek Mexiko hegoaldeko lau herri hartu zituen mendean, Chiapas estatuan. Hauek ziren talde haren eskakizun nagusiak: autonomia, lurrak indigenei itzultzea, demokrazia antolatzea, indigenei osasun eta hezkuntza zerbitzuak ematea. Hala ere, Mexikoko gudarosteak berehala bereganatu zituen lurralde haiek.
Champagnier
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 igeltseroak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
Mexikoko historia
PRI eta azken urteak
1994ko abuztuan Ernesto Zedillo irabazi zituen lehendakaritzarako hauteskundeak. Zedillo PRI alderdiko (Alderdi Iraultzaile Instituzionala) kide zen. Mexikon izan den finantza krisi larrienetako bati egin behar izan zion aurre Zedillok: nazioarteko laguntza ugari izan zuen eta pribatizazio neurriak hartu behar izan zituen. Bien bitartean, Chiapas hegoaldeko matxinadak agerian utzi zuen indigenek bizi zuten egoera larria eta beren eskakizunak entzutera behartu zuen gobernua. 1997ko legebiltzarrerako hauteskundeetan, PRIk gehiengo absolutua galdu zuen diputatuen ganberan, eta oposizioko alderdi nagusiek, PANek (Ekintza Nazionaleko Alderdia) eta PRDk (Iraultza Demokratikoaren Alderdia) hain zuzen, indartu egin zuten kongresuan ordu arte zuten lekua. PRIk, 68 urte aginpidean egon ondoren, gehiengoarekin jarraitzen bazuen ere senatuan eta Mexikoko udal nagusietan ere gehiengoa mantentzen bazuen ere, hauteskunde horien ondoren, hitzarmen ugari izenpetu behar izan zituen kongresuko oposizioko alderdiekin. Hala eta guztiz ere, gobernuaren eta indigenen arteko egoera larriagotu egin zen Altos de Chiapas lurraldean. 1997ko abenduaren 22an tzotzil etniako 45 indigena hil zituzten Acteal udalerrian indar paramilitarrek. Hildako gehienak emakumeak eta umeak ziren. Gobernazioko idazkari Emilio Chuayffetek eta estatuko gobernadore ordezkari Julio Ruiz Ferrok dimisioa eman behar izan zuten gertakizun larri haren ondorioz.
2000an, Ekintza Nazionaleko Alderdiak eta Alderdi Berdeak bat eginik aurkeztu ziren hauteskundeetara eta Vicente Fox Errepublikako presidente aukeratu zuten. 71 urtean lehen aldia zen PRI alderdikidea ez zen norbait lehendakaritzara iristen zena. 2006an, krisian murgildu zen Mexiko, urte hartako hauteskundeetako gizarte polarizazioaren eraginez, eta liskar eta istilu handiak izan ziren hautagaien artean. Alde txikiz bada ere, Felipe Calderónek lortu zuen lehendakaritza.
Champagnier
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mexikoko historia
PRI eta azken urteak
2014ko azaroaren 27an, Igualan gertatutako desagerpenen aurrean, antolatutako krimenaren aurkako neurriak jarriko zirela esan zuen Peña Nietok. Gainera, konstituzioa erreformatuko zuen krimen antolatua udaletatik kanporatzeko. Hori adierazi aurretik, burua moztuta zuten hamaika gorpu aurkitu zituzten Guerreron.
Abenduaren 17an, autodefentsa taldeen istiluetan 11 hildako egon ziren.
Dandridge (Tennessee)
Dandridge Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Jefferson konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Benegorri
biztanle zituen.
Bertako biztanleak benegorriarrak dira.
Izena
Benegorri beste hizkuntza batzuetan ere ezagutzen da, hala nola:
Gainera, toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Geografia
Benegorri Erdialdea eskualdean dago, Orbaibar ibarrean eta Leotz udalerrian.
Inguru naturala eta kokapena
Leotz udalerria Nafarroa erdialdean dago Erriberriko merindadean eta Nafarroako hiriburutik 34 kilometrora.
Klima eta landaredia
Leotz udalerriko klimaren ezaugarri mediterraneoak bai batez besteko tenperaturan (12,5 gradu) bai batez besteko prezipitazioetan (600-900mm batez beste) ikusten dira. Aldaketa termikoa handia da, eta 20 gradurainoko aldea egon daiteke udaberriko eta udazkeneko egun askotan. Udan bi hilabete idor izaten dira, uztaila eta abuztua. Urteroko egun euritsuak 80 eta 100 bitartean dira.
Gizakiaren eragina dela eta, jatorrizko basoen azalera asko gutxitu da, eta mantendu den guneetan ameztiak nabarmentzen dira. Horrez gain, XIX. mendetik aurrera egindako birlandaketen ondorioz, Austriatik ekarritako pinu lariziarren (Pinus nigra) eta beltzen 351 hektarea daude.
Estazio meteorologikoa
Leotzen ez dago estazio meteorologikorik. Hala ere, Barasoain pareko udalerrian, estazio bat dagoen, itsasoaren mailatik 524 metrora, Nafarroako Gobernuak 1975ean jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
XIX. mendearen hasiera arte, herrikoek izendatzen zuten bere elizako abadea. 1850ean eskola bat zuen, urtean 488 erreal besterik ez zituena. Orbaibar administratiboki banatu zenean.
1857ko errolda arte berezko udalerria izan zuen, baina XX. mendean Leotz udalerrian sartu zen. 2009ko urriaren 20an, Nafarroako gobernuak Leozko Udalaren eskariari kasu eginez, Benegorri kontzejua bertan behera utzi zuen, horretarako foru dekretu bat onartuz.
Demografia
biztanle zituen Benegorrik.
Garraioa
Nafarroako Hiriarteko Garraioa sareko linea zerbitzua ematen dio kontzeju honi. Herriak autobus geldialdi bakarra du herrian, Tafallarantz eta Amatriainerantz.
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Leotz udalerria atzerakada-eremuan sailkatu zen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Koldo Zuazok, 2010ean, Leotz udalerria ez-euskal-eremuan sailkatu zen.
Nafarroako Gobernuak onartutako Euskararen Foru Legearen arabera, Leotz eremu ez-euskalduneko udalerria da, eta hori dela eta, hizkuntza ofizial bakarra gaztelania da. 2001eko erroldaren arabera, herritarren %15,04k zekien euskaraz hitz egiten, 2010ean % 15,10k eta 2018n % 28,20k. Euskal hiztun gehien dituen Erriberriko merindadeko udalerria da.
2017ko ekainaren 22an Nafarroako Parlamentuak eremu mistora pasatzea erabaki zuen, beste 43 udalekin batean.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Pseudocrenilabrus philander
Pseudocrenilabrus philander Pseudocrenilabrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Fernando Esparza
Fernando Esparza Aizkorbe (Iruñea, Nafarroa Garaia, 1979ko maiatzaren 7a) euskal herritar futbolari ohia da. Puntaerdi lanetan jokatzen zuen.
Estatistikak
''2015eko Maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
Josep González Cambray
Josep González Cambray (Lleida, 1972ko martxoaren 10a) Kataluniako katedradun eta politikaria da, industria-ingeniari teknikoa eta marketineko lizentziaduna, eta Kataluniako administrazio publikoan egin du lan. Kataluniako Generalitateko Gobernuko Hezkuntza sailburua da Esquerra Republicanan, 2021eko maiatzaren 26tik.
2018ko Kataluniako Generalitateko Hezkuntz Saileko Ikastetxe Publikoen zuzendari nagusi gisa, COVID-19 pandemiaren garaian, arduraduna izan zen, haur, lehen eta bigarren hezkuntzako eskola presentzialetara itzultzeko dispositiboarena.
Volhov operazioan atxilotutako hogeita bat pertsonaietako bat izan zen.
Selah Sue
Selah Sue (izen osoa Sanne Greet A. Putseys) (Leefdaal, Flandria, 1989ko maiatzaren 3a) Belgikako abeslari eta kantautorea da. Soul, reggae, pop, R&B estiloak jorratzen ditu. Bere aurreneko diskoak Europan zein Estatu Batuetan arrakasta handia izan zuen.
Biografia
Sanne Putseys Lovaina ondoko herrixka batean jaio zen, Flandrian. Hamabost urterekin gitarra akustikoa jotzen ikasi zuen eta kantuak konposatzen hasi zen. Hamazazpi urte zituela ekoizle belgikar batek "demo" bat graba zezan eskatu zion ondoren diskoetxe bateki n kontratua sinatzeko, baina berak uko egin zion, abestiak gehiago landu nahi zituen. Lovainako Open Mic-avond jaialdiko partehartzaile gazteena izan zen. Livoniako Unibertsitatean psikologia ikasketak egiten hasi zen baina musikari ere heldu zion, kontzertuak emanez eta abesti ezagun batzuen coverrak eginez.
2009an EP bat grabatu zuen, Black Part Love, eta Belgikako musika jaialdietan parte hartzeko aukera izan zuen, bai eta atzerriko jaialdi batzuetan ere, Herbeheretan, Frantzian eta Hungarian besteak beste. 2010 urtean bigarren EP-a kaleratu zuen, Raggamuffin izenekoa.
2011 urtean bere izen artistikoa daraman disko luzea argitaratu zuen. Berehalako arrakasta izan zuen Belgika, Herbehereak, Frantzia eta Suitzako musika zerrendetan goiko postuetan kokatuz. 720.000 kopia saldu ziren Europan, erdia Frantzian, eta 2012an Estatu Batuetan atera zenean 400.000 deskarga izan zituen. Platinozko disko laukoitza (Belgikan), bikoitza (Frantzian) eta platinozko diskoa (Polonian) eskuratu zuen. Rolling Stone musika aldizkariak 2002ko aurpegi berrietako bat izendatu zuen eta urte berean Luxenburgoko errege ezkontzan jo zuen. 2012 amaieran Rarities izeneko bilduma diskoa plazaratu zuen.
2014an Alone EP-a eta 2015ean Reason diskoa atera zituen. Belgikan urrezko diskoa izan zen. 2016an Eurovision Abesti Lehiaketan Belgikak aurkeztu zuen abestiaren egileetako bat izan zen.
2020 urtean EP berria atera du, Bedroom, eta aurreneko singlea You izan da.
Euskal Sozialistak Elkartzeko Indarra
Euskal Sozialistak Elkartzeko Indarra (ESEI) 1976n sortutako alderdia zen, abertzale eta ezkertiarra, unibertsitate mundutik gertu zebilena. Euskal Herriko egoera ikuspegi marxistatik aztertzen zuen, Hego Euskal Herriarentzako autonomia zabala aldarrikatzen zuen, eta halaber borroka armatuaren etetea.
"Konpromiso autonomikoa" izeneko agiria sinatu zuen 1977ko maiatzean, EAJ, PSE-EE-PSOE, EAE-ANV, EPK eta EKDrekin batera. Bertan hauteskundeetan aukeratutako euskal ordezkariek Autonomia Estatutua garatzea aldarrikatzen zen. 1977ko hauteskundeetan Espainiako Senatura EAJ eta PSErekin batera Fronte Autonomikoaren barruan joan ziren, eta Gregorio Monreal aukeratu zuten senatari. 1979ko udal hauteskundeetan Euskadiko Ezkerrarekin batera aurkeztu ziren. 1980ko hauteskunde autonomikoetan bakarrik aurkeztu ziren eta 6.305 boto baino ez zituzten jaso. Honen ondorioz alderdia 1981eko urriaren 3an desegin zen. Hala ere, militante ohi batzuk, "ESEI kolektiboa" delakoan bilduak, Euskadiko Ezkerran sartzea erabaki zuten, EIA eta EPKren gehiengoaren arteko batasunaren ondorioz alderdi bilakatuko zen garaian.
Paulhiac
Paulhiac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Paulhiac udalerrian erroldatutako biztanleak 285 ziren. Familiak 113 ziren, horien artean 26 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 34 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 181 etxebizitza zeuden, 118 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 38 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 177etxeak ziren. 118 etxebizitza nagusietatik 90 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 66 etxek bost zituzten. 97 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 177 ziren, horien artean 123 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 123 pertsona aktiboetatik 105 lanean zeuden (61 gizon eta 44 emakume) eta 18 langabezian zeuden (8 gizon eta 10 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Paulhiac udalerrian 114 unitate fiskal zeuden, 262,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.278 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 9 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 4 zurginak eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra drogeria bat zen.
2000. urtean Paulhiac udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.155 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sainte-Marguerite-sur-Mer
Sainte-Marguerite-sur-Mer Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Marguerite-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 499 ziren. Familiak 197 ziren, horien artean 51 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 71 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 71 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 397 etxebizitza zeuden, 199 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 197 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 394 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 199 etxebizitza nagusietatik 170 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 101 etxek bost zituzten. 181 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 98 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 88 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 338 ziren, horien artean 222 aktiboak ziren eta 116 inaktiboak ziren. 222 pertsona aktiboetatik 201 lanean zeuden (105 gizon eta 96 emakume) eta 21 langabezian zeuden (9 gizon eta 12 emakume). 116 pertsona inaktiboetatik 47 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainte-Marguerite-sur-Mer udalerrian 198 unitate fiskal zeuden, 467 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.901 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Sainte-Marguerite-sur-Mer udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1  eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Delaine Le Bas
Delaine Le Bas (Britania Handia, 1965 -) erromani jatorria duen artista. Bere senarrarekin batera, Damian Le Blas, Outsider Art-arekin lotua.
Biografia
Le Bas-ek Travellers' Times egunkariari esan zion: "Egia esan, eskolara joatea gustatu zitzaidan, eta hori zaila zen, bostetatik (anai-arrebetatik) eskola amaitu zuen bakarra naizelako. Eta gerora, Art Collegera joateko ideia izan nuen". Eskolan hasi arte ez zen konturatu, ijito nomadekiko arrazakeria mailaz.
Delaine Le Bas-ek luze eta zabal erakutsi du bere artea, bai Erresuma Batuan, bai nazioartean, adibide dira Roquevaire-ko Arte Bereziko Nazioarteko Jaialdia (Frantzia), Baltimoreko American Visionary Art Museum, Transition Gallery eta Pragako Biennales (2005 eta 2007). 2007ko ekainean Veneziako lehenengo Erromani pabilioian sartu zuten beren lana, Paradise Lost pabilioian. 2012an,Gwangju-n ere erakutsi zuen bere lana (Korea). "'Romani naizenez, nire ikuspuntua beti izan da kanpokoarena eta 'bestearen' jarrera hori barneko material eta mezuetan islatzen da nire lana. Balio nahasien eta mezu nahasien kulturan bizi gara. Nire lanak autoen maleta saltzeko eta ongintzazko dendako objektu baztertu eta desberdinetatik eginak dira.'"Bakarkako hainbat erakusketa egin ditu, besteak beste, "Room" Londresko Transition Gallery-n; "The House of the JuJu Queen" Galerie Giti Nourbaksch-en, Berlinen, eta Galleria Sonia Rosso-n, Turinen. Bere lanean, brodatu korapilatsuak eta hainbat objektu eta apaingarriz osatutako instalazioak erabiltzen ditu.
Bere lanak nazioa, arraza, generoa eta giza harremanen gaiak jorratzen ditu. Brodatuak, pinturak eta decoupage-a eskulturarekin, etxeko klaustrofobia eta materialtasun modernoak, ijito gisa bizi dituen tentsioak islatzen dituzten instalazioekin jolasten du. The Guardian-en elkarrizketatua, ondorengoa esan zuen:"'Ijitoen artea gehiena biltegian gordetzen da, museoetako sotoetan hautsa biltzen. . . Artista gehienei ez zaie jaramonik egiten edo, ijito gisa, modu oso negatibo batean bakarrik ikusten zaigu»."
Château-Chinon
Château-Chinon Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Château-Chinon udalerrian erroldatutako biztanleak 2.196 ziren. Familiak 929 ziren, horien artean 410 pertsona bakarrekoak ziren (122 bakarrik bizi ziren gizonak eta 288 bakarrik bizi ziren emakumeak), 272 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 154 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 93 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.199 etxebizitza zeuden, 962 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 97 bigarren erresidentzia ziren eta 140 hutsik zeuden. 695 etxeak ziren eta 494 apartamentuak ziren. 962 etxebizitza nagusietatik 461 bere jabearen bizilekua ziren, 468 alokairuan okupaturik zeuden eta 33 doan lagata zeuden; 35 etxek gela bat zuten, 111 etxek bi zituzten, 249 etxek hiru zituzten, 314 etxek lau zituzten eta 255 etxek bost zituzten. 517 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 505 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 197 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.241 ziren, horien artean 808 aktiboak ziren eta 433 inaktiboak ziren. 808 pertsona aktiboetatik 700 lanean zeuden (360 gizon eta 340 emakume) eta 108 langabezian zeuden (58 gizon eta 50 emakume). 433 pertsona inaktiboetatik 106 erretiraturik zeuden, 187 ikasten zeuden eta 140 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Château-Chinon udalerrian 893 unitate fiskal zeuden, 1.765 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.488 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 142 komertzioetatik, 7 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 37 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 19 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 35 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 1 funeraria, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 3 igeltseroak, 3 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 3 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 2 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Château-Chinon udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 262 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 423.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lagun izoztua
Lagun izoztua Joseba Sarrionandia idazle bizkaitarrak idatzitako lehen eleberria da, 2001ean argitaratutakoa Elkar argitaletxearen bidez.
Liburuaren atzeko azaleko aurkezpena horrela hasten da: Oroimena eta hitza galdu ditu Golok, "izoztuta" geratu da Bluefieldseko bere erbestean, eta hari laguntzera doa Maribel, errefuxiatuen postaria; Ekuadorrera eraman nahiko du sendatzera, han bizi baita paper faltsuekin Andoni, Goioren ikaskide izandakoa, haina bidaia ez da inondik ere erraza.
Abiapuntu horrekin, hiru narrazio-hari josten dira kontrapuntuan: Maribelek Goioren gaixotasunaren eta laguntzen dien Urioste familiaren kronika egiten du orainaldian; Andonik, berriz, 14 urte zituela Goiorekin batera Kalaportuko jesuitenean igarotako ikasturtea oroituko du; eta narratzaile orojakile batek geroaldian kontatu edo iragarriko digu nola Goio, sendatu ostean, Antarktikara doan espedizio zientifiko batean.
... Eider Rodriguezek egileaz eta liburuaz egindako doktoretza-tesina hala dio eleberriaz: ''Eleberri honek itsasoaren gutxienez hiru izaera ezberdin biltzen ditu, Sarrionandiaren aurreko lanetako itsaso ugarien arragoa bilakatuz, nolabait ere. Hauek dira, azaletik, itsasoon izaerak:''
1. Portutik ikusten den itsaso misteriotsua.
2. Kontinenteak bereizten dituen ozeanoa.
3. Bizitzarik gabeko Antarktika. Aipatutako tesian nobelak izandako arrakasta jasotzen da:
Roche-en-Régnier
Roche-en-Régnier Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 445 etxebizitza zeuden, 202 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 213 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 424 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 202 etxebizitza nagusietatik 174 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 57 etxek lau zituzten eta 118 etxek bost zituzten. 164 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 95 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 276 ziren, horien artean 174 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 174 pertsona aktiboetatik 166 lanean zeuden (102 gizon eta 64 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 44 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Roche-en-Régnier udalerrian 215 unitate fiskal zeuden, 477 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.131 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 margolariak, 1 iturgina, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Roche-en-Régnier udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.161 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Brigue
La Brigue (, ligurieraz La Briga) Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Brigue udalerrian erroldatutako biztanleak 633 ziren. Familiak 253 ziren, horien artean 108 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 93 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.090 etxebizitza zeuden, 262 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 734 bigarren erresidentzia ziren eta 95 hutsik zeuden. 595 etxeak ziren eta 490 apartamentuak ziren. 262 etxebizitza nagusietatik 174 bere jabearen bizilekua ziren, 56 alokairuan okupaturik zeuden eta 31 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 45 etxek bi zituzten, 88 etxek hiru zituzten, 81 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 127 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 84 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 397 ziren, horien artean 259 aktiboak ziren eta 138 inaktiboak ziren. 259 pertsona aktiboetatik 247 lanean zeuden (130 gizon eta 117 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 138 pertsona inaktiboetatik 44 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 80 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Brigue udalerrian 261 unitate fiskal zeuden, 481 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.236 euro zen.
Taekwondoa 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan – Emakumezkoak 57 kg
Emakumezkoak 57 kg. taekwondoak 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan izandako probetako bat da. Makuhari Messe Hallean jokatu zen, 2021eko uztailaren 24an.
La Brigue
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean La Brigue udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 896 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chamant
Chamant Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chamant udalerrian erroldatutako biztanleak 925 ziren. Familiak 360 ziren, horien artean 88 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 104 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 140 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 414 etxebizitza zeuden, 364 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 36 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 361 etxeak ziren eta 50 apartamentuak ziren. 364 etxebizitza nagusietatik 280 bere jabearen bizilekua ziren, 65 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 27 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 235 etxek bost zituzten. 297 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 147 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 194 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 620 ziren, horien artean 458 aktiboak ziren eta 162 inaktiboak ziren. 458 pertsona aktiboetatik 432 lanean zeuden (239 gizon eta 193 emakume) eta 26 langabezian zeuden (8 gizon eta 18 emakume). 162 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 66 ikasten zeuden eta 44 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chamant udalerrian 352 unitate fiskal zeuden, 922,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 27.483 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 71 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 28 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 albaitaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 14 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 9 arropa dendak, 1 altzari denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kritiosen efeboa
Kritiosen mutil gaztea edo Kritiosen efeboa K.a. 480. urteko mutil gazte bat irudikatzen duen eskultura da. Ez du egile ezagunik, nahiz eta Kritios artista atenastarrak eginiko eskulturen buruek eskultura honen buruarekin duten antzekotasunagatik eta eskulturaren izenagatik, Kritios artista atenastarrari egozten zaion eskultura honen egiletza.
Aurkikuntza eta historia
Eskulturaren gorputz-enborra 1865ean aurkitua zuen Sam Rumpf-ek, Akropoliko Museoaren indusketetan. Burua, berriz, 1888an topatua izan zen museoaren eta Akropoliaren hegoaldearen artean. Hondakinen azken mailan lurperatua gelditu zen, Xerxes I rekin persiarrek Bigarren Gerra mediarrean eginiko suntsiketari eta Akropoliaren arpilatzeari dagokion mailan hain zuzen ere. Buruaren aurkikuntza ezinbestekoa izan zen estatuari data ezartzeko eta bere ikerketa estilistikoa egiterako orduan.
Deskribapena
Eskulturak efebo atleta bat irudikatzen duela pentsatzen da, jarrera erlaxatuan dagoen gazte biluzi bat, bi besoak gorputzarekiko beheratuak dituelarik. Eskalari dagokionez, naturala baino txikiagoa da, 1,17 metro inguru dituelarik.
Besaurrerik ez du bi aldeetan, ezta ere hanka eta oinik ere. Garai bateko Kuroien forma garatua osatzen du, izan ere, lehen aldiz bere gorputz-jarrera contrapostoan oinarritzen da, hau da, gorputzaren indarra oin baten gainean erortze da eta buruaren biraketa txiki bat du.
Contrapostoa giza-gorputzaren zati ezberdinen oposizio harmonikoa izendatzeko erabili izan den hitz italiarra da. Honek gorputzari mugimendu txiki bat ematen dio eta frontalitatearen legea apurtzen laguntzen du. Eskulturan mugimendu sentsazioa sortarazteko erabiltzen da. Hanketako bat lurrean finko dago eta beste aurreratua, besoek gauza bera egiten dute. Buruak, berriz, albo batera begiratzen du, pauso bat emango balu moduan.
Greziar eskultura arkaikoko Kuroiek ez bezala, begiak hutsak daude, kolorezko harri edo berak izango zituelarik eta irribarrea desagertu egiten da, adierazkortasun sakonago batek ordezkatzen duelarik. Eskulturak Teseo heroia irudikatzea ere posible da, Tenpluen goialdean ezartzen ziren eskulturak, ile motza, orraztua eta eraztun batez lotuak ez dira ohikoak K.a. 480 urte baino lehen eta honek atleta baten irudikapenetik urruntzen gaitu, jainko edo heroi bat izan daitekeela pentsaraziz (Hurwitt-ek Teseo proposatzen du).
Kritiosek egiletzaren ideia, eskultura honen Kritiosek eginiko eta erromatar kopien bitartez iritsi zaigun Harmodiorekin, bi Tiranizidetako bat, duen antzekotasunetik dator. Bestetik, begietako harrien txertaketak pentsarazten du egile brontzelari bat izango zela, Kritios bezala, hain zuzen ere.
Ikerketa estilistikoa
Bere itxura hieratikoagatik orokorrean, baina baita bere tratamendu naturalistagatik, Kritiosen efeboa K.a. VI. mende amaierako estilo arkaiko berantiarraren eta lehen klasizismoaren, estilo soila ere deitua, artean dagoen trantsiziozko adibidetzat hartua izan da.
Ezinezkotzat jotzen da jakitea ea Kritiosen efeboa aurretik existitzen zen prototipo batean oinarritzen den ala bera den ondoren Polikletosen kanona modu simetatikoan asimilatuko duen lehen artelana. Kritiosen efeboaren ezaugarriak brontzea lantzera ohituak daudenena da, hau da: dimentsioak, berdinak brontze protoklasikoetan, gainazal distiratsu eta giharduren erreprodukzio jariakorra, gainontzeko brontzezko lanen antzera, begietan kolorezko harri edo beirazko pastaren txertaketa eta ,azkenik, ilearen trataera, zeina toreutikaren artetik gertuago legokeen marmolezko eskulturagintzatik baino. Burua ere akropolian aurkitu zen eta margo hori arrastoak ditu ilean, eskultura guztia margoturik egongo zela pentsarazten diguna.
Erakusketa
Estatua Atenasko Akropoli Museoan (Grezia) kokatzen da modu iraunkorrean, non 698 inbentario zenbakia duen. 1992an eta 1993an Estatu Batuetara bidalia izan zen beste eskultura greziar batzuekin batera Washingtoneko Arte Nazionalaren galerian eta New Yorkeko Arte Metropoli Museoan eginiko «The Greek Miracle» (Mirari Greziarra) erakusketarako.
Sisifo maite minez
Sisifo maite minez Laura Mintegi idazle nafarrak idatzitako laugarren eleberria da, 2001ean argitaratutakoa "Txalaparta"ren bidez.
Florence Melton
Florence Zacks Melton (1911ko azaroaren 6a - 2007ko otsailaren 8a) Estatu Batuetako asmatzaile ezaguna izan zen, aparrezko zola zuten zapatila garbigarriak berritzeagatik.
Bizitzako lehen urteak
Filadelfiako Florencia de Meir eta Rebecca Spurgeon gisa jaio zen Melton. Melton familia oso pobre batean hazi zen Filadelfian. Batez ere burbuila zainduz, balio juduak eta hazkuntza sustatzen baititu. Musika Meltonen haurtzaroko zati handi bat izan zen, eta musika, artea eta balleta ikastera bultzatu zuen. Woolworth-en lokal batean lan egin zuen 13 urte zituenetik, bere familia mantentzeko. Aaron Zacks-ekin ezkondu zen 1930ean. Bi seme-alaba izan zituzten: Gordon Zacks, Juduen Apelazioan, Israelgo Gai Publikoen Batzorde Amerikarrean (AIPAC) eta beste erakunde askotan nabarmendu dena, eta Barry, 1990ean hil zen zaharberritzailea.
Ibilbide profesionala
1946an, R.G. sortu zuten emazteak eta senarrak. Barry Corporation, munduko zapatila soldatuak egiten dituen enpresa handiena. Oinetakoetan aparra erabiltzearen asmakuntzak industria goitik behera aldatu zuen, eta proiektuak garatzeko eta diseinatzeko aholkulari-lanak egiten jarraitzen du. Aparrezko latexa ikertzen ari zela, jakin zuen Bigarren Mundu Gerrako tankeetako hazleentzako krosko forru gisa asmatutako materialak, emakumearen sorbaldako kuxin patentaturako material posible gisa, zapatilak lerrokatzeko materiala erabil zezakeela.Orduan, aparrezko latex hori zapatilletan egin zen. Zapatilak terrakola garbigarri edo belusez eginak zeuden, eta hainbat koloretan etorri ziren. Meltonek United Wayko Zuzendaritza Batzordean lan egin zuen (orduan Red Feather agentzia) eta Gurutze Gorriak Nutrizio Kidegoan. 1970eko hamarkadan, Huntington National Bank-en batzarrean parte hartu zuen lehen emakumea izan zen, eta CAJE (Hezkuntza juduaren aurrerapenerako koalizioa) sortu zuen. Zapatila bakoitza desberdina zen, batzuek orpo altu samarra zuten, batzuek bizkarra dute, batzuek uhalak dituzte, hatz irekiak dituzte eta beste batzuek borlasak. Guztiek suaren gomazko intsolak dituzte, gutxienez hazbete erdikoak. Lehenik Angel Treads gisa merkaturatu zen, eta gero Dearfoams gisa, gero, Meltonen zapatilak arrakastatsuak izan ziren berehala. Enpresaren arabera, 1 bilioi zapatila baino gehiago saldu dira.
Zapatilak ez ziren Meltonen ideia bakarra arrakasta lortzeko. Meltonek onartu zuen emakumezkoen modak itxura militarra zuela, eta pieza arruntak bular bikoitzeko jantziak zeramatzala sorbalda barrubigunarekin. Arropa garbitzeko, sorbaldako pad-ak kendu eta atzean josi behar ziren. Melton, Shoulda-Shams-ekin batera, kotoizko sorbaldako kuxin bat aurkeztu zen, erlaitz elastiko batekin. Orratz hori bularretako uhalari kolpe dakioke josteko beharra amaitzeko.Nahiz eta Meltonek bazuen ideia bat: inoiz ez zuen izan enpresako ofizial baten rola, aholkulari titulua izan beharrean. Hala ere, zapatilaren patentea sostengatu zuen, baita beste 18 patente ere, moteltze-gailuetatik (adibidez, sorbaldako kuxinak eta terapia fisikoko beste makina batzuk) doazen produktuetarako.
Hil aurretik, Produktuen Garapen eta Diseinuko aholkularia izan zen. Haren semeak, Gordon Zacks autore eta hizlariak, konpainiaren CEO izan zen. 2014ko otsailaren 1ean hil zen. Beste seme batek, Barry Zacksek, Max & Ermaren jatetxe-katea sortu zuen 1972an, eta publiko egin zuen. 1990ean hil zen.
1968an, Melton Samuel M. Melton industrialari eta filantropoarekin ezkondu zen. Samuel Meltonek Melton Ikerketa Zentroa jarri zuen Amerikako Juduen Mintegi Teologikoan eta Melton Zentroa Jerusalemgo Unibertsitate Hebrean. Han, Melton gehigarria bere maridoaren proiektu filantropikoen bazkide aktibo bihurtu zen. Asko oso eszeptikoak ziren helduei kultura juduaren gainean irakasteko beharraz. Juduen estudioan interesatuta zeuden helduen kopuruari buruzko kezkak, edo juduen azterlana ikusi nahiko lukete, programa deskribatu bezain serioa. Elkarrekin sortu zuten "Florence Melton Helduen Eskola Txikia", bi urteko programa ez-izenduna, Ipar Amerikako 70 komunitatetan, Australian eta Hego Afrikan lan egiten duena.
1980ko hamarkadaren erdialdean, Meltonek "Aurkikuntza" programari ekin zion. Programa horren bidez, gazteak beren familia-jatorriarekin, komunitatearekin, judaismoko izen desberdinekin eta Israelekin lotzen saiatzen dira. Landa-bidaia ugari egingo dituzte, eta Israelera joko dute.' Melton Ipar Amerikako Hezkuntza Juduaren Batzordeko kidea da.
Meltonen eskolak
Melton Minimelton Mayores Mini-School-en sortzailea izan zen. Helduak ikasteko programa pluralista da, eta helduei juduen alfabetizazioa irabazteko aukera ematen die, Jerusalemgo Unibertsitate Hebrearreko akademiko eta hezitzaileek sortutako ikasketa-plan zabal eta sakon baten bidez. Juduen eta idesen testuen bizitza hobetzen duen azterketa bat eskaintzen du eskolak, mundu osoko komunitate juduen ulermenaren araberakoa. Eskolak helduen hezkuntza eskaintzen du, Toran eta Talmudean oinarritua. Melton da munduko helduen hezkuntza judu pluralistako sare handiena, eta 40.000 ikasle baino gehiago ditu.. Meltoneko eskolak mundu osoan, Sydneytik, Australiatik Portlandera, Oregon, legatuak jarraitzen du.
Jerusalemgo Unibertsitate Hebrearreko Melton Zentroa kultura eta ondare juduaren iraunkortasunarekin kate-konpromisoa duten komunitate handi batera zabaldu da. Juduen hezkuntzarako Israelgo lehen zentro gisa, zentroak ikerketa-aukera zabala eta beste baliabide batzuk eskaintzen ditu, ikasleen ezagutza areagotzeko.
Krusensterniella multispinosa
Krusensterniella multispinosa Krusensterniella generoko animalia da. Arrainen barruko Zoarcidae familian sailkatzen da.
Applause
"Applause" (euskeraz: Txalo) 2013ko ARTPOP albumeko Lady Gaga abeslari eta musikagile estatubatuarraren abestia da. Electropop-abesti bat da, non jarraitzaileei txalotzen jarraitzeko bihotz ematen dien (bertatik abestiaren izena). Abestia idazteko, Lady Gagak DJ White Shadow, Julien Arias, Martin Bresso, DJ Snake, Nicolas Mercier, Nick Monson eta Dino Zisis musika-ekoizleen laguntza jaso zuen, non sintetizadore-soinuak eta bere The Born This Way Ball Tourretik jasotako txalo-soinuak ageri diren. Abestiaren produkzioa, halere, DJ White Shadow eta Gaga beraren gainean egon zen. Abestiaren aurkezpen ofiziala 2013ko abuztuaren 19rako programaturik bazegoen ere, zenbait abesti-zatiren filtrazioak Interscope Records-ek singlea astebete lehenago kaleratzea eragin zuen.
Kritikari dagokionez, kritikoek, orokorrean kritika onuragarriak izan zituzten, "Applause" The Fame albumeko abestiekin parekatuz. Salmentei dagokienez, Espainiako musika-zerrendetako bat zenbakira ailegatu zen, eta, Frantzian, besteak beste (Kanada, Amerikako Estatu Batuak, Italia eta Erresuma Batua, hainbat aipatzearren) zerrendako lehen hamar postuetara ere. Euskal Herrian, Top Gazteako lehen postura ailegatu zen ere, hiru astez lehen postuan mantenduz. Abestia lehen aldiz 2013ko MTVko VMA Sarietan aurkeztu zen, Brooklyn-en (New York) ospatutako sari-zeremonia, urte bereko abuztuaren 25ean. Singlearen lehen bizitza-hilean MTVren EMA Sarietara nominaturik egon zen, "bideoklip onenaren" kategorian, Miley Cyrus-en "Wrecking Ballen" aurka galdu bazuen ere.
Bestalde, "Applause" zenbait telesailetan izan zen bertsionatua; hala nola, The X Factor (AEB), La Academia Kids (Mexiko) eta The Voice (Frantzia). Era berean, 2014ko Miss America-ko desfilean eta urte bereko Victoria's Secret-en Moda Ikuskizunean (VSFS).
Melipona quadrifasciata
Melipona quadrifasciata erle espezie bat da, Melipona generoan eta Apidae familian.
Pizzale
Pizzale Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Anolis porcatus
Anolis porcatus Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Danforth (Maine)
Danforth Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Washington konderrian kokatuta dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
493 Griseldis
493 Griseldis, asteroide gerrikoan aurkitutako 493. asteroidearen izena da. 1902ko irailak 7an aurkitu zuen Max Wolf astronomo alemaniarrak Heidelbergeko behatokitik. Asteroide honen behin-behineko izendapen zientifikoa, 1902 JS zen.
Lasioglossum albipes
Lasioglossum albipes erle espezie bat da, Lasioglossum generoan eta Halictidae familian.
Kostanay
Kostanay (Қостанай / Qostanay), garai batean Kustanay (Кустанай, 1997 arte) eta Nikolayevsk (errusieraz: Николаевск, 1895 arte), Kazakhstango iparraldean dagoen hiria da, Tobol ibaiaren ondoan dagoena. Kostanay probintziako hiriburua da eta 2009an 214.916 biztanle zituen.
Xyrias multiserialis
Xyrias multiserialis Xyrias generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Walterinnesia
Walterinnesia Elapidae familiako narrasti genero bat da. Ekialde Hurbilean bizi dira.
Agios Athanasios (Zipre)
Agios Athanasios (grezieraz: Άγιος Αθανάσιος) Limasolgo barrutian dagoen Zipreko udalerri independentea da. Eskualdeko hiriburutik (Limasol) 3 kilometrora kokatzen da eta Alexandriako Atanasiogatik du izena. Hiriko auzo bat bezala funtzionaten du.
Historia
Agios Athanasios nekazal kokaleku txiki bezala sortu zen, eta 1974ko turkiar inbasioaren ostean, errefuxiatuen immigrazio handia jaso zuen. Kalkulatzen da 6.000 errefuxiatu inguru bizi direla hirian. Udalerria Limasol barrutiko industrialdea da.
Klementinondo
Klementinondo (Citrus × clementina) garrazkien generoko zuhaitza da, fruitutzat klementinak ematen dituena.
Ikerketa genetikoen arabera, klementinondoa mandarinondoaren eta laranjondoren arteko hibridoa da. eta 1902an izendatu zuten.
Thorigné (Deux-Sèvres)
Thorigné Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Thorigné udalerrian erroldatutako biztanleak 1.190 ziren. Familiak 452 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (38 bakarrik bizi ziren gizonak eta 42 bakarrik bizi ziren emakumeak), 159 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 192 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 489 etxebizitza zeuden, 462 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 480 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 462 etxebizitza nagusietatik 384 bere jabearen bizilekua ziren, 74 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 127 etxek lau zituzten eta 286 etxek bost zituzten. 387 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 175 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 268 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Thorigné udalerrian 486 unitate fiskal zeuden, 1.306,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.830 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 52 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 5 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak eta 3 ile apaindegiak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 lurrin-denda zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Mary Kenner
Mary Kenner, izen osoa Mary Beatrice Davidson Kenner (Monroe, Ipar Carolina, 1912ko maiatzaren 17a - Washington, Estatu Batuak, 2006ko urtarrilaren 13), Estatu Batuetako asmatzaile bat izan zen. Gehien nabarmendu zen osasun-gerrikoaren garapenerako, nahiz eta arraza-bereizkeriak hogeita hamar urtez eragotzi zion osasun-gerrikoaren patentea. Kennerrek bost patente jaso zituen, beraien artean; osasun-gerrikoa, komuneko papererako euskarria, bainatzeko eta bizkarra garbitu ahal izateko gehigarri bat eta pertsona elbarrientzako ibiltari bat.