cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Médard (Garona Garaia)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 118 ziren, horien artean 88 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 88 pertsona aktiboetatik 83 lanean zeuden (45 gizon eta 38 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Médard udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 198 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.564 euro zen.
Armeniș
Armeniș Errumaniako udalerri bat da, Caraș-Severin konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Saint-Médard (Garona Garaia)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 igeltseroa.
2000. urtean Saint-Médard udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 243 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Armeniș
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
François-Noël Babeuf
François-Noël Babeuf, ezagunagoa Gracchus Babeuf izenez, (Saint-Quentin, Pikardia, 1760ko azaroaren 23a- Paris, 1797ko maiatzaren 27a) frantses iraultzailea izan zen, Marx eta Engelsen arabera komunismoaren aitzindaria. Frantziako Iraultzan parte hartze nabarmena izan zuen eta bereziki berdinzaletasunaren alde jardun zuen. Berdintsuen konjurazioan prestatu zuen, iraultza aurrera eraman eta bere ideiak gauzatzeko, baina salaketa baten ondorioz bere planak abina jarri baino lehen atxilotu eta 1797an exekutatu zuten.
Trusnov
Trusnov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 216 biztanle ditu eta 10,64 kilometro koadroko azalera. Pardubiceko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1347 urtean egin zen.
François-Noël Babeuf
Berdinen manifestua, 1795
≪Betidanik esan izan zaigu azalkeriaz: gizakiak berdinak dira; eta betidanik ezberdintasunik negargarriena gizasemeengan dago. (...) Guk hemendik aurrera berdinak bizi eta hil nahi dugu, halaxe jaio gara eta.
(...) Ez dugu "Gizakiaren Eskubideetan" idatzitako berdintasuna bakarrik nahi; gure artean nahi dugu, gure etxearen teilatupean. Hori lortzeko guztirako prest gaude. (...) Ondasunak banatzea eskatzen dugu (...) Kito jabetza indibiduala; lurra ez dadila inorena izan; haren emariak guztionak izango dira.
Gizakien artean ez dadila beste alderik egon adina eta sexua baino; guztiok dauzkagu behar eta gaitasun berdinak. Denontzat heziketa eta elikadura bera egon dadila. Lur eta aire bera dago denontzat. (...) Frantziako herria (...) aitortu eta aldarrikatu gurekin batera berdinen errepublika.≫
François-Noël Babeuf, "Berdinen manifestua", 1795
West Concord (Minnesota)
West Concord Minnesotako hiri bat da. Dodge konderrian kokatua dago. 2010ean 782 biztanle zituen, 2.75 kilometro koadrotan banatuta.
Tupin-et-Semons
Tupin-et-Semons Frantziako udalerria da, Rodano departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tupin-et-Semons udalerrian erroldatutako biztanleak 601 ziren. Familiak 217 ziren, horien artean 34 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 74 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 105 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Kazuyuki Morisaki
Kazuyuki Morisaki (森﨑 和幸) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima. 2001eko sub-20en Munduko Futbol Txapelketan ere parte hartu zuen.
Tupin-et-Semons
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 235 etxebizitza zeuden, 221 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 223 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 221 etxebizitza nagusietatik 201 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 67 etxek lau zituzten eta 133 etxek bost zituzten. 209 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 155 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 393 ziren, horien artean 300 aktiboak ziren eta 93 inaktiboak ziren. 300 pertsona aktiboetatik 291 lanean zeuden (150 gizon eta 141 emakume) eta 9 langabezian zeuden (2 gizon eta 7 emakume). 93 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 argiketaria, 3 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Tupin-et-Semons udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 224 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Masserberg
Masserberg Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Suikerbosrand Natura Erreserba
Suikerbosrand Natura Erreserba Hegoafrikako eremu babestu bat da. Gauteng probintziako ekoturismo-helmugarik maizatuenetako bat da, Johannesburgetik hurbil eta Heidelberg hiriaren ondoan kokatuta dagoena. 134 km2 rekin, Gauteng-eko parke natural handienetariko bat da. 1974 urtean natura-erreserba izendatua izan zen.
Turismoa
Horrez gain, turismo zentro bat eta museo bat ditu.
Căianu Mic
Căianu Mic Errumaniako udalerri bat da, Bistrița-Năsăud konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Strabomantis biporcatus
Strabomantis biporcatus Strabomantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Barbodes clemensi
Barbodes clemensi Barbodes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Juan Antonio López
Juan Antonio López García (Irun, ) gipuzkoar futbolaria izan zen, atezain moduan aritu zena.
Clivocast
, Eskoziako Shetland uhartediko etxalde bat da, Unst uhartean.
Cercartetus concinnus
Cercartetus concinnus Cercartetus generoko animalia da. Martsupialen barruko Diprotodontia ordeneko animalia da. [[Burramyidae familian sailkatuta dago.
Thiéville
Thiéville Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Thiéville udalerrian erroldatutako biztanleak 306 ziren. Familiak 109 ziren, horien artean 27 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 129 etxebizitza zeuden, 117 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 122 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 117 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 19 etxek hitu gela zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 192 ziren, horien artean 148 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 148 pertsona aktiboetatik 138 lanean zeuden (75 gizon eta 63 emakume) eta 10 langabezian zeuden (6 gizon eta 4 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Thiéville udalerrian 119 unitate fiskal zeuden, 327 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.111 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2000. urtean Thiéville udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Trutnov
Trutnov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 30.577 biztanle ditu eta 103 kilometro koadroko azalera. Trutnoveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1131 urtean egin zen.
Höga kusten
Höga kusten (euskaraz: "Kostalde Garaia") Botniako golkoko suediar kostaldea da, Kramfors, Härnösand eta Örnsköldsvik udalerrietan dagoena.
Historia
Glaziazio ondoko isostasiaren ondorioz urtero 1 cm hazten denez, azken glaziaziotik hona 800 m. hazi da.
2000. urtean UNESCOk Kvarken itsasertzearekin batera Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
Turismoa
Mendizaleentzako Suediako eskuaderik egokiena da herrialdeko aldizkariek esaten dutenez. 128 kilometroko luzera duen ibilbidea markaturik dago.
Louis de Saint-Just
Louise Antoine León Saint-Just (Décize, Nièvre, Frantzia, 1767ko abuztuaren 25a - Paris, Frantzia, 1794ko uztailaren 28a) Frantziako Iraultzako protagonista izan zen. Politikari frantziar honek 1792an konbentzioan parte hartzeko hautatua izan zen jakobinoen ordezkari moduan. Erregearen ejekuzioaren alde bozkatu zuen eta Dantonen ejekuzioaren erantzule nagusia izan zen. 1794an konbentzioaren presidentea izendatu zuten, baina urte berean Thermidoren estatu kolpearen ondorioz Robespierrerekin batera izan zen gilotinatua.
Pseudopimelodus charus
Pseudopimelodus charus Pseudopimelodus generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudopimelodidae familian sailkatzen da.
Tregoa
Tregoa, su-etena, menia eta gudartea gerra eta beste gatazka militarretan borroka, eraso eta ekintza armatuen bertan behera uzteko, aldi baterako zein mugarik gabe, erabiltzen diren terminoak dira. Haien arteko diferentzia lausoa da: tregoa aldi baterakoa izaten den bitartean, su-etenak ez du denbora-mugarik edozein unetan hautsi daiteke eta tregoa baino laburragoa izaten da.
Amnistia Internazionala
Amnistia Internazionala (Amnesty International) edo AI, giza eskubideetan oinarritutako nazioarteko gobernuz kanpoko erakundea da, Londresen (Ingalaterra) 1961ean sortutakoa eta egoitza bertan duena. Peter Benenson abokatuak sortu zuen, "Atxilotu ahaztuak" (The Forgotten Prisoners) eta "Amnistiaren aldeko errekurtsoa" izenekin The Observer egunkari britainiarraren lehen orrialdean argitaratu zituen artikuluen eraginez. Bere helburua "giza eskubideen zapalketa saihesteko eta desagerrarazteko ekintzak egitea da, gai horren inguruko ikerketa ahalbidetzea eta eskubideak urratuta dituztenentzat justizia eskatuz." Erakundeak adierazitako misioa "pertsona bakoitzak Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsale an eta giza eskubideen nazioarteko beste tresnetan jasotako giza eskubide guztiak baliatzeko mundu baten aldeko kanpaina" egitea da. Erakundeak dio hamar milioi kide eta laguntzaile baino gehiago dituela munduan zehar, 150 herrialde eta lurralde baino gehiagotan, giza eskubideen aurkako urraketarekin amaitzeko eta preso politikoen askatasuna ziurtatzeko kanpaina eginaz.
1977an Bakearen Nobel Saria jaso zuen, torturaren aurkako kanpainagatik. Nazioartean giza eskubideen alde lanean ari diren taldeen artean ezagunenetakoa da, eta borroka horren oinarriak ezartzeko orduan aitzindaria. Heriotza zigorraren kontra ere egiten du lan.
Urtero txosten a argitaratzen dan AIren izenean munduan zehar giza eskubideen kontuak nola dauden laburbiltzeko. Amnnistia Internazionaleko urteroko txosten horretaz gain, beste txosten batzuk ere egiten dituzte.
Munduko hainbat estatutan lanean ari diren AIko taldeek beste estatuetako kasuez arduratzen dira eta ez haiek kokatuta dauden estatuetako kasuez. Horrela kanpotik bakarrik lor daitekeen ikuspegia lortu nahi da, bazkideen arteko gatazkak saihestuz. 1980ko hamarkadan, bere idazkari nagusia Thomas Hammarberg zen, 1990eko hamarkadan Pierre Sanéren, eta 2000ko hamarkadan Irene Khanek zuzendu zuen, 2010eko hamarkadan Salil Shettyk, eta 2021eko martxotik aurrera Agnes Callamard frantziarra dago postu horretan.
1960ko hamarkada
Amnistia Internazionala Londresen 1961eko uztailean sortu zuen Peter Benenson abokatu ingelesak, lehenago Erresuma Batuko Justiziaren lege erreformako erakundearen kide fundatzaile izan zenak. Benensonek bere lagun Louis Blom-Cooperren eragina izan zuen, preso politikoen kanpaina zuzendu zuenean. Benensonek berak dioenaren arabera, 1960ko azaroaren 19an Londresko metroan zihoala irakurri zuenen, Portugal en zazpi urteko espetxe zigorra ezarri zietela Coimbra ko bi ikasle portugaldarri "askatasunaren aldeko brindis bat edan izana" egotzita. Ikertzaileek ez dute sekula aurkitu ustezko egunkariko artikulua. 1960an, António de Oliveira Salazar ren Estado Novo gobernua zegoen agintean Portugalen. Gobernua izaera autoritariokoa zen eta biziki antikomunista, estatuaren etsaiak portugaldarraren aurkako gisa zapaltzen zituena. "Atxilotu ahaztuak" egunkariko artikulu esanguratsuan, geroago Benensonek honela deskribatu zuen bere erreakzioa: “''Ireki zure egunkaria asteko edozein egunetan eta nonbaiteko istorio bat aurkituko duzu norbait espetxeratu, torturatu edo exekutatu dutelako, bere iritziak edo erlijioa gobernuarentzat onartezinak direlako... Egunkariaren irakurleak ezintasun sentsazio gaiztoa sentitzen du. Hala ere, nazka-sentsazio horiek ekintza komunetan elkartuko balira, zerbait eraginkorra egin liteke.”''
Farina (abeslaria)
Farina Pao Paucar Franco (Medellín, Kolonbia, 1986ko irailaren 16a) kolonbiar abeslaria eta raperoa da. Musika urbanoaren aitzindarietako bat da Kolonbian.
Amnistia Internazionala
1960ko hamarkada
Dei labur bat bezala hasi zena, laster nazioarteko mugimendu iraunkor bat bilakatu zen, euren iritziak indarkeriarik gabe adierazteagatik preso zeudenak babesten lan eginaz, eta mundu osoan UDHRren 18. eta 19. artikuluak onartzea lortzeko. Hasieratik egon ziren ikerketa eta kanpaina Amnistia Internazionalaren lanean. Kontzientzia presoei buruzko informazioa jasotzeko liburutegi bat sortu zen, eta herriko taldeen "HIRU" izeneko sare bat martxan jarri zen. Talde bakoitzak hiru presoren alde lan egiten zuen, orduan munduko hiru eskualde ideologiko nagusietako bana: komunista, kapitalista eta garapen bidean zeudenak.
1960ko hamarkadaren erdialdera, Amnistia Internazionalaren presentzia globala gero eta handiagoa zen, eta Nazioarteko Idazkaritza eta Nazioarteko Batzorde Exekutiboa sortu ziren AIko erakunde nazionalak kudeatzeko, "Sailak" izenekoak, hainbat herrialdetan garatuak dagoeneko. Garai hartan Britainia Handiko gobernuak ezkutuan lagundu zuten. Nazioarteko mugimendua bere oinarrizko printzipio eta tekniketan adosten hasi zen. Esaterako, Nelson Mandela k bezala indarkeriaren alde egin zuten presoak onartu edo ez hartzeak, aho batez adostu zen atxilotuei «Kontzientziaren atxilotua» izena ezin ziela eman. Liburutegiaren eta taldeen lanaren gain, AIren jarduerak hedatzen ari ziren presoen familiei lagunduz, behatzaileak epaiketetara bidaliz, gobernuei ordezkaritzak eskainiz, eta presoei asiloa edo atzerrian enplegua aurkituz. Erakundearen jarduera eta eragina gero eta handiagoa zen gobernu arteko erakundeen barruan; horrela, hamarkada amaitu baino lehen Nazio Batue k, Europako Kontseilua k eta UNESCO k kontsultore estatutua emango zioten. 1966an, Benensonek susmatu zuen Britainia Handiko gobernuak AIren aldeko langile batzuekin elkarlanean Aden en britainiar ankerkeriari buruzko txostena ezabatu zuela. Bere lankide asko Amnistia iraultzeko britainiar inteligentziaren konspirazio baten parte zirela susmatzen hasi zen, baina ezin izan zuen AIko beste inor konbentzitu. Geroago urte berean, salaketa gehiago egon ziren, AEB etako Gobernuak Seán MacBride Irlanda ko Atzerri ministro ohia eta AIren lehen presidentea Inteligentzia Agentziaren finantzaketa operazio batean parte hartu zuela jakinarazi zuenean. MacBridek ukatu egin zuen finantzaketaren berri zekienik, baina Benenson konbentzitu zen MacBride CIAren sare bateko kide zela. Benensonek AIren presidente izateari utzi zion, zerbitzu sekretuek infiltratuak zituztelakoan, eta esan zuen ezin zela gehiago bizi horrelako jarduerak onartzen ziren herrialde batean.
1970eko hamarkada
1970eko hamarkadan, Seán MacBridek eta Martin Ennalsek gidatu zuten Amnistia Internazionala. Kontzientzia presoen alde lanean jarraitzen zuen bitartean, AIren eskumenak zabaldu egin ziren "bidezko epaiketa" eta epaiketarik gabeko atxiloketa luzearen aurkako oposizioa (DEGAN 9. artikulua), eta bereziki presoen torturaren aurka (DEGUE 5. artikulua) lana eginez. AIk uste zuen gobernuek presoen torturaren oinarrian dauden arrazoiak informazioa eskuratzea, eta oposizioa zapaltzea izua erabiliz zirela, edo biak. Era berean, kezkagarria zen superpotentziek tortura metodo, ekipamendu eta irakaskuntza sofistikatuagoak "bezero estatuetara" esportatzea, adibidez Estatu Batuek CIA ren jarduera batzuen bitartez.
Amnistia Internazionalak tortura salaketak iraunkorrenak ziruditen herrialdeetako txostenak bildu ondoren, torturari buruzko nazioarteko konferentzia bat antolatu zuen. Iritzi publikoan eragin nahi izan zuen gobernu nazionalei presio egiteko "Tortura ren Abolizioaren" kanpaina bat antolatuz, hainbat urtez luzatu zena.
AIn 1969an 15.000 kide izatetik 1979rako 200.000 izatera igaro ziren. Baliabideen hazkunde horrek bere programa zabaltzea ahalbidetu zuen, «kartzela harresietatik kanpo», «desagerpenak», heriotza-zigorra eta errefuxiatuen eskubideen inguruko lanak eginaz. Teknika berri bat, "Premiazko Ekintza", bazkideak azkar martxan jartzera bideratua izan zen. Lehena 1973ko martxoaren 19an eman zuten, arrazoi politikoengatik atxilotutako Luiz Basilio Rossi brasildar akademikoaren alde. Gobernu arteko mailan Amnistia Internazionalak presoak tratatzeko NBEren Gutxieneko Arau estandarrak eta indarrean dauden hitzarmen humanitarioak aplikatzearen alde egin zuen. 1976an NBEren Giza Eskubideei buruzko bi Itunak berrestea lortu zuen, eta tratu txarrak praktikatzea debekatzen zuten tresna eta xedapen osagarriak lortzeko funtsezkoa izan zen. 1972an Giza Eskubideen Amerika arteko Batzordean kontsulta-statusa eman zitzaion. 1976an, AIko Britainia Handiko Sailak “Polizia sekretuaren pilotak” (The Secret Policeman's Balls) seriea izenez ezagutzen ziren diru-bilketa ekitaldi sorta bat hasi zuen. Hasieran Londresen antolatu ziren komedia gala gisa, The Daily Telegrap h egunkariak "komediaren mundu britainiarren crème de la crème" deitu zuena, bertan Monty Python komedia taldeko kideak parte hartuz, eta geroago rock musikari garrantzitsuenen emanaldiak antolatu zuten. Seriea John Cleese Monty Python-eko ikasle ohiak eta Martin Lewis aisialdi-industriako zuzendariak sortu eta garatu zuten AIko langile Peter Luff-ekin, eta ondoren, Peter Walker-ekin. Cleese, Lewis eta Luff elkarrekin aritu ziren lehenengo bi saioetan (1976 eta 1977). Halaber, Cleese, Lewis eta Walker elkarrekin aritu ziren 1979ko eta 1981eko saioetan.
Amnistia Internazionalari 1977ko Bakearen Nobel Saria eman zioten «torturaren aurka giza duintasunaren defentsagatik» eta Nazio Batue n Erakundearen Giza Eskubideen Alorreko Saria 1978an.
Westport (Minnesota)
Westport Minnesotako hiri bat da. Pope konderrian kokatua dago. 2010ean 57 biztanle zituen, 0.72 kilometro koadrotan banatuta.
Amnistia Internazionala
1980ko hamarkada
1980rako, AI gobernuen kritika gehiago jasotzen ari zen. Sobietar Batasuna k salatu zuen AIk espioitza egiten zuela, Maroko ko Gobernuak lege-hausleen defendatzaile zela salatu zuen, eta Argentina ko Gobernuak debekatu egin zuen AIren 1983ko urteko txostena.v1980ko hamarkadan, AIk torturaren aurkako kanpainak egiten jarraitu zuen, eta kontzientzia atxilotuen alde. Bestalde, gai berriak sortu ziren, hala nola judizioz kanpoko hilketak, militarrak, segurtasun eta poliziaren transferentziak, hilketa politikoak eta desagerpenak.
Hamarkadaren amaiera aldera, gero eta handiagoa zen mundu osoan errefuxiatu kopurua ardatz bilakatu zen AIrentzat. Garai hartako munduko errefuxiatu asko gerren eta goseteen lekuz aldatzera behartuta egon zirenez, bere agindua betez AIk saihestu nahi zituen giza eskubideen urraketen ondorioz, ihes egitera behartutakoengan zentratu zen. Hark argudiatu zuen asilo-eskatzaileen sarrera-murrizketa berrietan sakondu ordez, gobernuek jendea erbestera behartzen zuten giza eskubideen urraketei aurre egin behar zietela.
1990eko hamarkada
1990eko hamarkadan, Amnistia hazten joan zen, 150 herrialde eta lurralde baino gehiagotan zazpi milioitik gora kide izan arte, Pierre Sané Senegal go idazkari nagusia buru zela. AIk hainbat gai eta munduko gertakarien inguruan lanean jarraitu zuen. Esaterako, Hegoafrika ko taldeak 1992an batu ziren eta Pierre Sanéren bisita antolatu zuten apartheid-aren gobernuarekin biltzeko, poliziaren gehiegikeria salatuz, Afrikako Aintzira Handi en eskualderako arma salmentaren amaiera eskatzeko, eta heriotza zigorraren indargabetzearen inguruko ikerketa bat bultzatzeko. Hain zuzen ere, AIk arreta jarri zuen talde zehatz batzuen aurka egindako urraketen inguruan, besteak beste, errefuxiatuak, arraza/etniak/gutxiengo erlijiosoak, emakumeak eta exekutatu edo heriotza-korridorean zeudenak. Heriotza zigorraren txostena “Estatuak hitzen duenean” eta "Giza Eskubideak Emakumeen Eskubideak dira" kanpainak funtsezko ekintzak izan ziren azken bi gai hauetarako.
1990eko hamarkadan, Amnistia Internazionalak erreakzionatu behar izan zuen Angola n, Ekialdeko Timorr en, Persiar Golkoa n, Ruanda n eta Jugoslavia ohian gatazka armatuak ugaritu zirenean, eta ondorioz gertatutako giza eskubideen urraketen aurrean. AIk ez zuen jarrerarik hartu gatazka armatu horietan kanpoko esku-hartze militarren alde edo aurka egiteko. Ez zuen ukatu indarraren erabilera, ezta indar hilgarria ere, ezta engaiatuei armak uzteko eskatu ere. Horren ordez, kanpoko esku-hartzearen eta nazioarteko ekintzaren selektibitatearen atzean dauden motiboak zalantzan jarri zituen, tropak bidali zituztenen interes estrategikoei dagokienez. Giza eskubideen arazoak giza eskubideen hondamendi bihur ez daitezen neurriak hartu behar zirela argudiatu zuen, eta bai esku hartzeak zein ekintzarik ezak nazioarteko komunitatearen porrota adierazten zutela. 1995ean, AIk sustatu nahi zuenean Shell Oil Company Ken Saro-Wiwa ingurumenaren eta giza eskubideen aldeko ekintzaile baten exekuzioan nola parte hartu zuen Nigeria n, geldiarazi egin zuten. Egunkariek eta publizitate-enpresek uko egin zioten AIren iragarkiak kaleratzeari, Shell Oil haien bezeroa ere bazelako. Shell-en argudio nagusia zen petrolioa zulatzen ari zela jada giza eskubideak urratzen zituen eta giza eskubideen politikak betearazteko modurik ez zuen herrialde batean. AI sortzen saiatzen ari zen burrunbari aurre egiteko, berehala ezagutarazi zuen Shell Nigeriako bizitza orokorra hobetzen nola laguntzen ari zen. Salil Shetty, AIren zuzendariak esan zuenez, "sare sozialek hiritar globalaren ideia berriro dinamizatzen dute". James M. Russell ohartu zen komunikabide pribatuen etekinak lortzeko bideak talka egiten zutela, entzun nahi ez zituzten IAko istorioekin.
Amnistia Internazionala proaktiboa izan zen giza eskubideen unibertsaltasunaren onarpenaren alde. “Altxatu, izena eman” kanpainak 50 urte bete zituen DUDBn. Hamahiru milioi konpromiso bildu ziren laguntzeko, eta Decl musika kontzertua egin zen Parisen 1998ko abenduan (Giza Eskubideen Eguna). Gobernu arteko mailan, AIk Giza Eskubideetarako Nazio Batuen Goi Komisarioaren (1993an sortua) eta Nazioarteko Zigor Auzitegia ren (2002an sortua) sorreraren alde agertu zen.
2000ko hamarkada
2000. urtearen ondoren, AIren arreta nagusia globalizaziora eta 2001eko irailaren 11 ko AEBetan izandako atentatuen erreakziora jo zuen. Globalizazioa ren gaiak aldaketa handia eragin zuen AIren politikan, bere lan-esparrua zabaldu egin baitzen eskubide ekonomiko, sozial eta kulturalak barne hartuz, iraganean lantzeari uko egin zion arloak hain zuzen. AIk aldaketa hori garrantzitsua zela uste zuen, ez soilik eskubideen zatiezintasunaren printzipioari sinesgarritasuna emateko, baizik eta globalizazioaren ondorioz multinazional en boterea gero eta handiagoa zela, ondorioz estatu-nazio asko ahulduz.
Bestalde, irailaren 11ko atentatuen ostean, AIko idazkari nagusi berriak, Irene Khan-ek, jakinarazi zuen AEBko gobernuko goi kargu batek AIko ordezkariei esan ziela: "Zuen eginkizuna erori egin zen New Yorkeko Dorre Bikien erorketarekin". Erasoen ondorengo urteetan, zenbaiten ustez, aurreko hamarkadetan giza eskubideen aldeko erakundeek lortutako irabaziak hondatu egin ziren. AIk argudiatu zuen giza eskubideak guztion segurtasunaren oinarria zirela, ez horren oztopoa. Halaber, kritika berriak zuzenean George Bush en administraziotik eta The Washington Post egunkaritik egin ziren, Khanek 2005ean AEBetako gobernuak Guantanamo ko (Kuba) atxilotzeko instalazioa sobietar gulag batekin parekatu zuenean.
Hamarkada berriaren lehen erdian, AIk arreta jarri zuen emakumeen aurkako indarkeriari, munduko arma-merkataritzaren kontrolari, NBEren eraginkortasunaren inguruko kezkari eta torturari amaiera emateko. 2005erako bi milioi kide inguru zituenez, AIk kontzientzia presoen alde lanean jarraitu zuen. 2007an, AIren batzorde exekutiboak erabaki zuen abortatzeko sarbidea onartzea "arrazoizko haurdunaldi-mugetan... emakumeentzat bortxaketa, intzestua edo indarkeria kasuetan, edo haurdunaldiak amaren bizitza edo osasuna arriskuan jartzen zituenean".
Bestalde, AIk jakinarazi zuen Irakeko Gerra ri buruz, 2008ko martxoan azken hilabeteetan Irakeko segurtasun-egoera hobetu zela esan arren, giza eskubideen egoera negargarria zela, 2003an bost urte lehenago gerra hasi eta gero.
2009an berriz, AIk Israel i eta Palestinako Hamas mugimenduari leporatu zien gerra krimenak egin izana Israelek urtarrileko ofentsiban Gaza n, Berun Urtua Operazioa deiturikoan, 1.400 palestinar eta 13 israeldar baino gehiago hil zirelako. 117 orrialdeko Amnistiaren txostenak Israelgo indarrei leporatu zien ehunka zibil hiltzea eta milaka etxe zentzugabe suntsitzea. AIk Israelgo soldaduek palestinar zibilak giza-ezkutu gisa erabiltzen zituzten froga aurkitu zuen. Ondoren, Nazio Batuen Erakundearen Gazako Gatazkaren inguruko gertaerak bilatzeko misioa burutu zen; AIk adierazi zuen bere aurkikuntzak bat zetozela beraren eremuko ikerketarekin, eta misioaren gomendioak betetzeko berehala jarduteko eskatu zion NBEri.
2010eko hamarkada
2014ko abuztuan, Michael Brown en poliziaren tiroketa hilgarriagatik protestan zeuden jendeak piztutako manifestazioen harira, armarik gabeko 18 urteko gazte batek polizia bati eraso egin eta gero atxiloketari aurre egin zionean, tiro egin zuen ofizialak. AIk giza eskubideen aldeko aktibisten 13 laguneko kontingente bat bidali zuen funtzionarioekin bilerak egitera eta baita tokiko ekintzaileak indarkeriarik gabeko protesta metodoetan trebatzera ere.
2016ko otsailean, AIk bere urteko txostenean dio gobernuek begiak itxi egiten zituztela gerra krimenen aurrean, eta adierazpen askatasuna urratzen zuten legeak onartzen zituztela. Hainbat tokietan, hots, Txina k, Egipto k, Etiopia k, India k, Iran ek, Thailandia k eta Turkia k errepresio handiak egin zituzten 2016ko ekainean. Halaber, AIk Nazio Batuei eskatu zion Saudi Arabia ri "berehala bertan behera uzteko" Yemen, gatazkan milaka zibil ilegalki hil eta zauritu zituelako".
AI-k 2016 urteko txostena argitaratu zuen 2017ko otsailean, nabarmenduz Siria ko Gerra Zibila, Darfur ko Gerran arma kimikoen erabilera, eta Barack Obama Estatu Batuetako presidenteak dronen gerraren hedapena. 2017ko uztailean, Turkiako Poliziak giza eskubideen aldeko 10 ekintzaile atxilotu zituela Istanbulek salatu zuen, kurdu eta ezkerreko militanteei laguntzea egotzita. Era berean, AIk Arma Nuklearraren Debekuari buruzko NBEren ituna onartzen zuen.
2018ko urrian, AIk Nigeria ko segurtasun indarrak atxilotzeko eta epaitzeko eskatu zuen, manifestari xiien aurka gehiegizko indarra erabili zutela esanez Abuja (Nigeria) inguruko prozesio erlijioso baketsu batean. Gutxienez 45 hildako eta 122 zauritu egon ziren ekitaldian. Era berean, AIk jakinarazi zuen eskubideen aldeko 19 ekintzaile eta abokatu edo gehiago atxilotu zituela Egiptok. Eta 2018ko abenduan, AIk irmoki gaitzetsi zuen Ihar Hershankou eta Siamion Berazhnoyren exekuzioa Bielorrusia n. NBEren Giza Eskubideen Batzordeak atzerapena eskatu arren fusilatu zituzten.
2019ko otsailean, AIren zuzendaritza taldeak dimisioa ematea eskaini zuen txosten independente batek laneko jazarpenaren "kultura toxikoa" deitua aurkitu zuelako, jazarpen, sexismo eta arrazakeriaren frogak aurkitu ostean, suizidioak ikertzeko eskatu ostean. Bestalde, 2019ko apirilean, AIk ohartarazi zuen Estatu Batuetara estraditatuz gero, Julian Assange WikiLeaks-eko sortzaileak "giza eskubideen urraketa larriak izateko arriskua" izango zuela.
Bestalde, 2019ko apirilean, manifestariek AIren Londresko bulegoetako harrera okupatu zuten, Turkian Kurdistan go Langileen Alderdiko kide fundatzaile bat, Abdullah Öcalan, espetxeratu izanaren aurka. AIren aurkako jarduna ez zelako ikusi egin zuten protesta.
2020ko hamarkada
2020ko abuztuan, AIk kezka agertu zuen "protestatzaile baketsuen tortura hedatua" Bielorrusia n eta atxilotuei emandako tratuari buruz. Era berean, erakundeak zalatu zuen 2020ko lehen sei hilabeteetan Nigeria iparraldeko landa-komunitateetan bidelapurren ondorioz 1.100 pertsona baino gehiago hil zirela. Halaber, AIk Angola ko Poliziak nerabeen hilketa "gehiegizko" eta "legez kanpoko" deitutakoa ikertu zuen.
2020ko azaroan, AIk jakinarazi zuen 54 pertsona (gehienak Amhara emakumeak eta haurrak eta adinekoak) OLFk Etiopia ko Gawa Qanqa herrian hil zituela. Eta 2021eko ekainean, AIk Txina ko Gobernuari leporatu zion Xinjiang-eko uiguarren aurka gizateriaren aurkako krimenak egitea.
2022ko otsailean, AIk Israeli palestinarren aurkako apartheid delitua egitea leporatu zion. AIren txosten baten arabera, Israelek "palestinarren zapalkuntza eta domeinurako erregimen instituzionalizatua mantentzen zuen, israeldar juduen mesedetan". Israelgo Atzerri Ministerioak adierazi zuen AI-k "Israelen aurkako gorroto-erakunde ezagunetatik sortzen diren gezurrak, inkoherentziak eta baieztapen oinarrigabeak" saltzen zituela.
2022ko martxoan, Errusiako hedabideen erregulatzaileak AIren errusierazko webgunerako sarbidea blokeatu zuen. Eta apirilean, Errusiak Ukraina ko inbasioa hasi eta sei astera, bertako Justizia Ministerioak iragarri zuen AIren eta nazioarteko beste 14 erakunde ezagunen bulegoak itxita zeudela, «Errusiar legeak urratzeagatik».
Egitura
Amnistia Internazionala kide boluntarioek osatzen dute neurri handi batean, baina ordaindutako profesional kopuru txiki bat mantentzen du. AI presentzia handia duen herrialdeetan, kideak "Sail" gisa antolatzen dira. Sailek AIren oinarrizko jarduerak koordinatzen dituzte normalean kide kopuru handi batekin, horietako batzuk "talde"tan osatuko direla, eta langile profesional batekin. Bakoitzak zuzendaritza batzordea du. 2019an 63 Sail zeuden mundu osoan. "Egiturak" sail bilakatu nahi duten taldeak. Sail edo egiturarik ez dagoen herrialdeetan, pertsonak "nazioarteko kide" bihur daitezke. Beste bi antolaketa-eredu ere badira: "nazioarteko sareak", gai zehatzak sustatzen dituztenak edo nortasun zehatza dutenak, eta "talde afiliatuak", Saileko taldeen lan bera egiten dutenak baina isolatuta.
Gobernu-organo gorena urtero biltzen den Batzar Orokorra da. Sail bakoitzak bere lehendakaria eta zuzendari exekutiboa bidaltzen ditu BOera. Bestalde, Nazioarteko Batzordea dago, lehendakaria buru duela bederatzi kidek eta Nazioarteko Diruzainak osatzen dutela. NBa BOk aukeratzen du, haren ardura izanik. NBatzordea urtean bi aldiz biltzen da gutxienez, eta praktikan, urtean gutxienez lau aldiz biltzen da aurrez aurre. Batzordearen eta azpibatzordeen beste bilera batzuk bideokonferentzia bidez egiten dira.
Nazioarteko Batzordearen eginkizuna AIren izenean erabakiak hartzea da, Nazioarteko Idazkaritza gobernatzea eskualdeko bulegoak barne, BOk ezarritako estrategia aplikatzea, eta erakundearen estatutuak betetzen direla zaintzea.
Nazioarteko Idazkaritza AIren eguneroko jokabideaz eta arazoez arduratzen da, NBaren zuzendaritzapean. 500 profesional ari dira bertan lanean, idazkari nagusi baten zuzendaritzarekin-. Idazkaritzak hainbat lan-programa garatzen ditu: Nazioarteko Zuzenbidea eta Erakundeak; Ikerketa; Kanpainak; Mobilizazioa; eta Komunikazioak. Bulegoak Londres en daude 1960ko hamarkadaren erdialdetik.
Ongintzazko estatusa
Erresuma Batuan, AIk bi osagai ditu, ingeleseko legediaren arabera erregistratutako ongintzako erakundeak: AI ongintza  eta AIren Britainia Handiko ongintza saila.
Printzipioak
Amnistia Internazionalaren oinarrizko printzipioa kontzientzia-presoetan ardaztea da, preso dauden edo indarkeriaren bidez iritzia ematea eragozten dieten pertsonetan. Konpromiso horrekin batera, AIren sorrerako printzipioek auzi politikoetan ez esku hartzea, kasuei buruzko gertakariak biltzea, eta giza eskubideak sustatzeko konpromiso sendoa jasotzen zuten.
Printzipioetan funtsezko gai bat da errepresioaren aurkako borroketan indarkeriara jotzearen alde edo alde isilean egin dezaketen pertsonei dagokienez. AIk ez du epaitzen indarkeriara jotzea justifikatuta dagoen ala ez. Hala ere, AI ez dago indarkeriaren erabilera politikoaren aurka, Giza Eskubideen Adierazpen Unibertsalak, bere hitzaurrean, "tiraniaren eta zapalkuntzaren aurkako matxinadara azken baliabide gisa jotzera behartu dezaketen" egoerak aurreikusten baititu.” Atxilotu bat zigor bat betetzen ari bada indarkeriarekin zerikusia duten jarduerengatik, bidezko epaiketa baten ondoren, AIk ez dio gobernuari eskatuko presoa askatzeko.
AIk ez du ez babesten ez gaitzesten oposizioko talde politikoen indarkeria, AIk ez duen bezala babesten ez gaitzesten gobernuaren politika, oposizioko mugimendu armatuen aurkako borrokan indar militarra erabiltzeagatik. Hala ere, IAk gutxieneko giza arauak babesten ditu, gobernuek eta oposizioko talde armatuek berdin errespetatu beharko lituzketenak. Oposizioko talde batek bere gatibuak torturatu edo hiltzen dituenean, bahituak hartzen dituenean edo apropos eta bidegabeko hilketak egiten dituenean, AIk gehiegikeria horiek gaitzesten ditu.
Helburuak
Amnistia Internazionalaren ikuspegia da munduan pertsona orok dituela Giza Eskubideen Adierazpen Unibertsalean eta giza eskubideen nazioarteko beste arau batzuetan jasotako giza eskubide guztiak.
Mechelroda
Mechelroda Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Amnistia Internazionala
Helburuak
Ikuspegi horren bila, AIren misioa da osotasun fisiko eta psikikorako eskubideen, kontzientzia eta adierazpen askatasunaren eta diskriminaziorik ezaren abusu larriak prebenitzera eta amaitzera bideratutako ikerketa eta ekintzak egitea, giza eskubide guztiak sustatzeko egiten duen lanaren barruan (Amnistia Internazionala, Nazioarteko Kontseiluaren 27. bilera, 2005). AIk batez ere gobernuei zuzentzen die, baina baita gobernuz kanpoko erakundeei eta partikularrei buruzko txostenak ere ("estaturik gabeko aktoreak"). Eta funtsezko sei arlo jorratzen ditu:
• Emakumeen, haurren, gutxiengoen eta indigenen eskubideak
• Tortura amaitzea
• Heriotza-zigorra ezabatzea
• Errefuxiatuen eskubideak
• Kontzientzia presoen eskubideak
• Giza duintasunaren babesa.
Helburu zehatz batzuk honako hauek dira: heriotza-zigorra kentzea, exekuzio eta "desagerpen judizial estrak" amaitzea, espetxe-baldintzek nazioarteko giza eskubideen arauak betetzen dituztela bermatzea, preso politiko guztiei epaiketa azkarra eta bidezkoa bermatzea, haur guztiei doako hezkuntza bermatzea mundu osoan, abortua despenalizatzea, justizia-sistemen zigorgabetasunaren aurka borrokatzea, haur-soldaduen errekrutatzea eta erabilera amaitzea, kontzientzia-preso guztiak askatzea, komunitate baztertuentzako eskubide ekonomikoak, sozialak eta kulturalak sustatzea, giza eskubideen defendatzaileak babestea, tolerantzia erlijiosoa sustatzea, LGTBI eskubideak babestea, tortura eta tratu txarrak geldiaraztea, gatazka armatuetan legez kanpoko delituak geldiaraztea, migratzaileak eta asilo-hartzaileak babestea, eta giza duintasuna babestea. Era berean, mundu osoan prostituzioa despenalizatzearen alde dago.
AIk Amnistia Akademia izeneko doako aplikazio mugikorra jarri zuen martxan 2020ko urrian. Mundu osoko ikasleak sartzen ziren bai online bai offline ikastaroetara. Ikastaro guztiak aplikazioan deskarga daitezke, iOS eta Android gailuetarako.
Herrialdeetara begira
AIk neurriz kanpo informatzen du herrialde demokratiko eta irekiagoei buruz, argudiatuz bere asmoa ez dela munduko giza eskubideen abusuak estatistikoki irudikatzen dituen txosten sorta bat egitea, baizik eta iritzi publikoaren presioa aplikatzea hobekuntzak sustatzeko.
Mendebaldeko gobernu giltzarrien eta Mendebaldekoak ez diren estatu nagusien portaeraren ondorio erakuslea faktore garrantzitsua da. AIko idazkari nagusi ohi batek adierazi zuen bezala, "herrialde askorentzat eta jende askorentzat, Estatu Batuak eredu dira", eta AIren arduradun baten arabera, "herrialde handiek herrialde txikietan dute eragina." Gainera, Gerra Hotza ren amaierarekin, AIk uste zuen Iparraldean giza eskubideak gehiago azpimarratu behar zirela, hegoaldeko kritikoekin sinesgarritasuna hobetzeko, giza eskubideei buruzko gaiei buruz benetan modu globalean informatzeko borondatea erakutsiz.
2012an, Kristyan Benediktok, AIren Erresuma Batuko kanpainaren arduradun nagusiak eta Sirian adituak honakoa aztertu zuen, "herrien oinarrizko eskubide unibertsalak abusatzen dituzten erregimenak" zerrendatuz: Myanmar, Iran, Israel, Ipar Korea eta Sudan. Benedikto kritikatu egin zuten Israel zerrenda labur horretan sartzeagatik, zuen iritzia "bere bisitetatik" soilik jaso zuelako, beste iturri objektiborik gabe.
Jaime Mancisidor
Jaime Mancisidor Lasa (Irun, - ?) gipuzkoar futbolaria izan zen, atzelari moduan aritu zena.
Amnistia Internazionala
Herrialdeetara begira
AIren herrialdeko fokua konpara daitezkeen beste GKE batzuenaren antzekoa da, “Gizakiaren eskubideen zaintza” (Human Rights Watch) delakoaren antzekoa bereziki: 1991 eta 2000 artean, AIk eta HRWk hamar herrialdeetatik zortzi partekatu zituzten beren "lehen hamarretan." Halaber, 1990eko hamarkadan HRWek gehien salatu zituen 10 herrialdeetatik seik "The Economist" eta "Newsweek" aldizkarien zerrendetan ere agertu ziren.
Nalbant
Nalbant Errumaniako udalerri bat da, Tulcea konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Amnistia Internazionala
Finantzaketa
Amnistia Internazionalak, hein handi batean, mundu osoko ordainsari eta dohaintze kin finantzatzen da. Ez omen du gobernuen edo gobernu-erakundeen dohaintzarik onartzen. AIren webgunearen arabera: "Dohaintza pertsonal eta afiliatu gabeko hauek aukera ematen diote AIri gobernu, ideologia politiko, interes ekonomiko edo erlijio guztiekiko erabateko independentzia mantentzeko. Ez dugu gobernu edo alderdi politikoen giza eskubideen ikerketarako funtsik bilatzen, ezta onartzen ere, eta arreta handiz aztertu diren negozioen laguntzak bakarrik onartzen ditugu. Norbanakoen dohaintzetatik lortutako diru-bilketa etikoaren bidez, giza eskubide unibertsal eta zatiezinen defentsan tinko eta hautsiezin irauteko gai gara."
Dena den AIk Erresuma Batu ko Nazioarteko Garapenerako Departamentuaren, Europako Batzordea ren, AEBetako Estatu Departamentua ren eta beste gobernu batzuen dirulaguntzak jaso ditu azken hamar urteotan.
Strabomantis bufoniformis
Strabomantis bufoniformis Strabomantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Amnistia Internazionala
Finantzaketa
AIk AEBko Rockefeller Fundazioaren finantziazioa jaso du, baina funts horiek "giza eskubideetan oinarritutako hezkuntzaren alde" baino ez dira erabiltzen." Ford Fundaziotik ere dirulaguntza asko jaso ditu urte hauetan.
Kritikak eta eztabaidak
AIri egindako kritiken artean daude, besteak beste, txosten faltsuak argitaratzea, goi mailako langile arrazista k, EBeko gobernuekin ezkutuan lankidetzan aritzea, kudeaketagatik soldata handiegia jasotzea, atzerriko langileen lanpostuak ez babestea, giza eskubideen babesari buruzko zalantzazko aurrekariak dituzten erakundeekin elkartzea, hautaketa alborapena, ideologia- eta kanpo-politikaren alborapena Mendebaldekoak ez diren herrialdeen edo Mendebaldeak babesten dituen herrialdeen aurka, edo talde terroristen partzialtasuna.
2019an bi langilek beren buruaz beste egin ondoren, AIk laneko kultura berrikusi zuen erakundean. Txostenak lan-giro toxikoa aurkitu zuen, bullying eta diskriminazio kasuak barne. Txostenean mundu osoko langile asko AIren aurkako abusu sistemikoez hitz egin zuten.
Gobernu ugarik eta hauen aldekoek AIk bere politikei egindako txostenak kritikatu dituzte, besteak beste, Australia, Txekiar Errepublika, Txina, Kongoko Errepublika Demokratikoa, Egipto, India, Iran, Israel, Maroko, Qatar, Saudi Arabia, Vietnam, Errusia, Nigeria eta Estatu Batue takoak. Gobernu hauen ekintzak eta AIrekin kritikoak diren beste gobernu batzuenak izan dira AIk adierazitako giza eskubideen inguruko kezkak.
Sariak eta ohoreak
1977an, Amnistia Internazionali Bakearen Nobel Saria eman zioten, "askatasunerako, justiziarako eta horrekin batera munduan bakea lortzeko oinarriak bermatzen laguntzeagatik".
1984an, AIk Lau Askatasunen Saria jaso zuen Adierazpen Askatasunaren kategorian.
1991n, AIk Bakearen Urrezko Usoak kazetaritza saria jaso zuen Italiako "Archivio Disarmo" Ikerketa Zentroaren eskutik.
Amnistiaren Kandela
Erakundearen logotipoak "Hobe kandela bat piztea, iluntasuna madarikatzea baino" esaeran inspiratutako bi irudi ezaugarri uztartzen ditu. Kandelak erakundearen ahalegina adierazten du, mundu osoan preso politikoak atxilotuta daudela argitzeko eta presoei bidezko tratua zein askatzeko itxaropena emateko duen konpromisoa. Arantzadun alanbreak bidegabeki kartzelan sartutako pertsonen itxaropen-eza adierazten du.
Logotipoa Diana Redhousek diseinatu zuen 1963an, Amnistiaren lehen Gabonetako postal gisa.
Narrosse
Narrosse Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Landak departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Narrosse udalerrian erroldatutako biztanleak 2.801 ziren. Familiak 1.106 ziren, horien artean 259 pertsona bakarrekoak ziren (89 bakarrik bizi ziren gizonak eta 170 bakarrik bizi ziren emakumeak), 366 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 399 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 82 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.214 etxebizitza zeuden, 1.144 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 46 hutsik zeuden. 1.049 etxeak ziren eta 155 apartamentuak ziren. 1.144 etxebizitza nagusietatik 795 bere jabearen bizilekua ziren, 331 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 24 etxek gela bat zuten, 35 etxek bi zituzten, 134 etxek hiru zituzten, 344 etxek lau zituzten eta 607 etxek bost zituzten. 1.017 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 485 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 592 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.875 ziren, horien artean 1.374 aktiboak ziren eta 501 inaktiboak ziren. 1.374 pertsona aktiboetatik 1.273 lanean zeuden (662 gizon eta 611 emakume) eta 100 langabezian zeuden (42 gizon eta 58 emakume). 501 pertsona inaktiboetatik 201 erretiraturik zeuden, 156 ikasten zeuden eta 144 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Narrosse udalerrian 1.158 unitate fiskal zeuden, 2.895,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.437 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 137 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 37 eraikuntza enpresak ziren, 29 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 16 zerbitzu enpresak ziren, 19 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 44 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 8 igeltseroak, 6 margolariak, 6 zurginak, 4 iturginak, 8 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Narrosse udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 495 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1 eta botika 1 bat zegoen.