cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bartzelona Futbol Kluba (emakumezkoen taldea)
Bartzelona Futbol Kluba-ren emakumezkoen futbol taldea Espainiako talde indartsuenetakoa da, zortzi Espainiako liga eta bederatzi Erreginaren Kopa eskuratu baititu. 2021ean eta 2023an Txapeldunen Liga irabazi zuen.
Historia
Taldea 1988an sortu zen Club Femení Barcelona izenarekin eta Superligaren sortzaileetako bat izan zen 1989an. Hasieran Bartzelona Futbol Klubaren barnean ez bazegoen ere kolore blaugrana hartu zuen. 1991ean Kopako finalista izan zen eta 1994an lehenengo titulua eskuratu zuen, Erreginaren Kopa. 2001ean sartu zen FC Barcelonaren egituraren barnean.
XXI mendearen hasieran maila apalean ibili zen, Superligra igo eta jeitsi egin baitzen sarritan, harik eta 2007an behin betiko igo zen arte. Emaitza aipagarrienak 2010tik aurrera izan ditu, lau liga jarraian irabaziz eta beste lau Kopa ere bai. 2019an Txapeldunen Ligako finalera iritsi zen baina Olympique Lyonnais 4-1 emaitzaz garaitu zuen. 2019-20 denboraldian COVID-19 pandemiaren erruz Liga bertan behera gelditu zen eta une horretan bigarrenari 9 puntu ateratzen zizkionez txapeldun izendatua izan zen. 2021ean Txapeldunen Ligako finala jokatu zuen Chelsearen aurka eta 4-0 emaitzaz partida irabazi eta txapelduna izan zen. Urte berean Liga eta Kopa ere irabazi zituen.
2021-22ko Espainiako Liga aisa eskuartu zuen, partidu guzti guztiak irabaziz. Txapeldunen Ligako finalera irisi zen baina Turinen jokaturiko partida hartan Olympique Lyonnais 3-1 emaitzaz nagusitu zitzaion. 2022-23an berriz finalera iritsi eta bigarrenez izan zen txapelduna Wolfsburg 3-2 garaituz, 0-2 egon ondoren. Ligan partidu guztiak irabazi zituen eta Kopan jokalari bat legez kanpo sartzeagatik kanporatua izan zen.
Adustina
Adustina Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Hirișeniko zurezko eliza
Hirișeniko herritarrek eraiki zuten eliza 1642an, eta hasieran Hîrjaucako monasterioan kokatuta zegoen. 1928ra arte erabili zen, eta harrizko eliza eraiki zen arte. Jendeak zurezko eliza bisitatzen jarraitzen zuen, hilerriaren ondoan, paraklesiserako leku gisa.
XXI. mendearen hasieran, eraikina oso egoera txarrean zegoen. Ez zuen sabairik, eta egurrezko hormak hondatuta zeuden euria eta elurragatik. Chisinau ko Etnografia Museoa Hirișeniko herritarrekin negoziatzen hasi zen, eraikinaren kokapena hiriburura eramateko. Azkenik, ados jarri ziren, eta birkokapena 2009an egin zen, zaharberritze lanak hasi zirenean. Zaharberritze-proiektua Eugen Bâzgu eta Sergiu Vornicov arkitektoek gainbegiratu zuten, eta obra Palankako (Hîraucako komuna) zurezko eliza zaharberritu zuen talde berak egin zuen. Călărași barrutian. Zaharberritze taldeak jatorrizko elementu ahalik eta gehien gorde zituen eta, beraz, jatorrizko arotzeria erabili eta material bereziekin prozesatu zituzten iraunkortasuna hobetzeko. Sabaia zerotik eraiki zen.
Eliza 2011ko udazkenean santifikatu zuten, Andre Mariaren Jasokundea patroiarekin. Moldaviako Errepublikako monumentu historiko erlijiosorik zaharrena da, baita herrialdeko zurezko eliza handiena ere, 27 metrora helduz. Varvara Buzilak, Etnografia Museoko idazkariak, adierazi zuen eliza zela garai hartan (2011) Moldaviako Errepublikan zuen mota bereko bakarra. Berak esan zuen: "Eliza honen estilo Ipar Moldaviarrak Bukovinako elizen estilo antzekoa da. Gaur egun ez dugu horrelako beste elizarik, antzeko altuera edo proportzio antzekoa izango lukeena". Telenești barrutian ere antzeko eliza bat izan zen, baina 1980ko hamarkadan suntsitu egin zuten.
Borský Mikuláš
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1394. urtekoa da.
Port-Lesney
Port-Lesney Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Port-Lesney udalerrian erroldatutako biztanleak 517 ziren. Familiak 229 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 53 bakarrik bizi ziren emakumeak), 78 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 57 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 320 etxebizitza zeuden, 236 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 57 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 254 etxeak ziren eta 66 apartamentuak ziren. 236 etxebizitza nagusietatik 163 bere jabearen bizilekua ziren, 66 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 66 etxek lau zituzten eta 115 etxek bost zituzten. 177 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 110 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 95 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 307 ziren, horien artean 227 aktiboak ziren eta 80 inaktiboak ziren. 227 pertsona aktiboetatik 203 lanean zeuden (109 gizon eta 94 emakume) eta 23 langabezian zeuden (9 gizon eta 14 emakume). 80 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Port-Lesney udalerrian 244 unitate fiskal zeuden, 566 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.929,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 37 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 zurginak eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Port-Lesney udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 372 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Antonio Breschi
Antonio Breschi (San Quirico, Collina, Florentzia hiritik hurbil, 1950eko uztailaren 22a) italiar konposatzaile eta piano-jole bat da. Nahiz eta musika klasiko oinarri sendoa izan, zeltiar musikaren eragin handia ere jasan izan du. Irlanda eta Italian disko eta musikalan ugari argitaratu izan ditu. Irlandarekiko duen lilura bereziaren ondorioz hainbat diskotan Antoni O'Breskey izenez ere agertu izan da.
Euskal Herrian Benito Lertxundirekin elkarlanean aritu izan da. 1985an, Benito Lertxundi eta hemengo beste musikariekin batera (Jose Angel Irigarai, Jean Phocas, Balen López de Muniain) Mezulari albuma plazaratu zuen.
Mundu mailan musikari ugariekin elkarlanean aritu izan da: The Dubliners, Planxty taldeko Dónal Lunny musikaria, Mairtin O'Connor akordeoi-jolea, edota Joe McHugh irlandar musikariak, Juan Martín espainiar flamenko gitarra-jolea...
Apo arrunt iberiarra
Apo arrunt iberiarra (Bufo spinosus) Bufonidae familiako anuro bat da. Lehenago apo arrunt europarraren (Bufo bufo) azpiespezie gisa sailkatu ohi zen.
Banaketa
Iberiar penintsulan eta Frantziako hego-mendebaldean (Caen eta Lyon artetik pasatzen den lerrotik hegoaldera), eta Afrikako iparraldean, Maroko, Arjelia eta Tunisian bizi da. Jersey uhartean ere aurki daiteke.
Deskribapena
Apo arrunt europarra baino handiagoa da heldua denean, bere guruin parotoideak handiagoak dira eta bizkarrean zein alboetan dituen pustulak ugariagoak, aldakorragoak eta, batzuetan, arantzatsuak dira.
Taxonomia
1803an Daudinek Bufo spinosus jada izendatu zuen. Ez da nahastu behar Bocagek 1868an egindako Bufo spinosus deskribapenarekin, hori Amietophrynus gutturalis apoaren sinonimoa baita.
Luciogobius saikaiensis
Luciogobius saikaiensis Luciogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Puyrolland
Puyrolland Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Puyrolland udalerrian erroldatutako biztanleak 207 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 120 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 118etxeak ziren. 87 etxebizitza nagusietatik 65 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 50 etxek bost zituzten. 66 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 124 ziren, horien artean 87 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 87 pertsona aktiboetatik 73 lanean zeuden (41 gizon eta 32 emakume) eta 14 langabezian zeuden (7 gizon eta 7 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Puyrolland udalerrian 89 unitate fiskal zeuden, 204 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.572 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Puyrolland udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 728 hektarea erabiltzen.
Sainte-Feyre-la-Montagne
Sainte-Feyre-la-Montagne Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Puyrolland
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Sainte-Feyre-la-Montagne
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Puyrolland
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sainte-Feyre-la-Montagne
Etxebizitza
2007an 83 etxebizitza zeuden, 50 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 82 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 50 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 34 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 66 ziren, horien artean 48 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 48 pertsona aktiboetatik 43 lanean zeuden (26 gizon eta 17 emakume) eta 6 langabezian zeuden (4 gizon eta 2 emakume). 18 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Sainte-Feyre-la-Montagne udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 540 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
José Antonio Alzate
José Antonio Alzate y Ramírez (Ozumba, Mexiko; 1737ko azaroaren 21a - Mexiko Hiria, Mexiko; 1799ko otsailaren 2a) Mexikoko zientzialaria, kazetaria eta teologoa izan zen. Medikuntzako, botanikako eta zoologiako hainbat artikulu argitaratu zituen.
Biografia
Ozumba udalerrian jaio zen, Mexikoko estatuan. Aita, Juan Felipe de Alzate, Irungoa zen. San Ildefonsoko ikastetxe zaharrean ikasi zuen eta 1756an graduatu zen teologian. Urte batzuk igaro zituen apaiza izaten gai zientifikoak ikertzen zituen bitartean.
Hainbat espediziotan sartu zen herrialde osoan zehar eta zientzian aritu zen, 1768tik 1772ra bitarte, bere ikerketak argitaratu zituen Diario literario de México egunkarian, gero Asuntos varios sobre ciencias y artes izena jarri zioten, zientziaren eta literaturaren inguruko berrien informazioa daukana.
1787. eta 1788. urteen artean Observaciones sobre física, historia natural y artes útiles aldizkaria sortu zuen. Hainbat gai hartzen ditu barne: medikuntza, astronomia, meteorologia, fisika eta kimika.
Gaceta de literatura de México egunkarian ere idatzi zuen 1788tik 1795era eta Gaceta de México egunkarian 1784tik 1797ra.
Madrilgo Errege Lorategi Botanikoko eta Frantziako Zientzien Akademiako kidea ere izan zen.
Pachydactylus atorquatus
Pachydactylus atorquatus Pachydactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Foudia sechellarum
Foudia sechellarum Foudia generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
Iberina mazarredoi
Iberina mazarredoi Hahniidae familiako armiarma da, Bizkaian endemikoa dena.
Saint-Jacques-de-la-Lande
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 9.732 ziren. Familiak 4.318 ziren, horien artean 1.697 pertsona bakarrekoak ziren (742 bakarrik bizi ziren gizonak eta 955 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.159 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.069 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 393 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 4.679 etxebizitza zeuden, 4.474 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 175 hutsik zeuden. 1.553 etxeak ziren eta 3.045 apartamentuak ziren. 4.474 etxebizitza nagusietatik 2.425 bere jabearen bizilekua ziren, 1.975 alokairuan okupaturik zeuden eta 74 doan lagata zeuden; 199 etxek gela bat zuten, 812 etxek bi zituzten, 1.240 etxek hiru zituzten, 1.110 etxek lau zituzten eta 1.113 etxek bost zituzten. 3.748 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 2.517 etxetan auto bat zegoen eta 1.346 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.705 ziren, horien artean 5.333 aktiboak ziren eta 1.372 inaktiboak ziren. 5.333 pertsona aktiboetatik 4.813 lanean zeuden (2.474 gizon eta 2.339 emakume) eta 520 langabezian zeuden (227 gizon eta 293 emakume). 1.372 pertsona inaktiboetatik 360 erretiraturik zeuden, 638 ikasten zeuden eta 374 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Jacques-de-la-Lande udalerrian 4.479 unitate fiskal zeuden, 9.575,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 18.257€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 510 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 9 janari enpresak ziren, 8 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 22 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 67 eraikuntza enpresak ziren, 98 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 49 garraio enpresak ziren, 23 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 13 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 21 finantziazio enpresak ziren, 25 higiezinen enpresak ziren, 85 zerbitzu enpresak ziren, 63 administrazio publikoko enpresak ziren eta 22 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 114 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 6 banku bulegoak, 11 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 7 ibilgailuen alokairu bulegoak, 3 autoeskolak, 6 igeltseroak, 10 margolariak, 16 zurginak, 15 iturginak, 4 argiketariak, 4 eraikuntza enpresak, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 15 jatetxeak, 9 higiezinen agentziak eta 2 tintoreriak.
2009an zeuden 26 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 6 okindegiak, 1 kongelatu-denda zen, 4 liburu dendak, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 2 altzari dendak, 1 kirol-denda zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Jacques-de-la-Lande udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an haur-eskola 1 eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Jacques-de-la-Lande udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 254 ikaslekin.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bosc-Mesnil
Bosc-Mesnil Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bosc-Mesnil udalerrian erroldatutako biztanleak 255 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 18 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 46 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 109 etxebizitza zeuden, 96 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 13 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 108etxeak ziren. 96 etxebizitza nagusietatik 69 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 13 etxek hitu gela zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 77 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 163 ziren, horien artean 134 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 134 pertsona aktiboetatik 127 lanean zeuden (70 gizon eta 57 emakume) eta 6 langabezian zeuden (5 gizon eta 1 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bosc-Mesnil udalerrian 107 unitate fiskal zeuden, 294 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.115 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 2 zurginak.
2000. urtean Bosc-Mesnil udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 516 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ribinsk
Ribinsk (errusieraz: Ры́бинск), 1946-1957 bitartean Sherbakov edo Shcherbakov eta 1984-1990 bitartean Andropov deitua, Errusiako ipar-mendebaldean dagoen Jaroslavl oblasteko hiria da. Volga ibaiaren ertzean dago, Ribinskeko urtegitik hurbil. 2010ean 200.771 biztanle zituen.
Historia
Hiriak Ribnaia izena zuen XII. mendean, eta 1777an Ribinsk bihurtu zen. 1810. urtetik aurrera, Volga ibaia eta Itsaso Baltikoa lotzen dituen Mariinsk ubidea zabaldu ondoren, izugarri bizkortu zen ibai-portuaren sartu-irtena, eta hiri garrantzitsua izan zen XX. mendean.
1946an Alexander Shcherbakov Stalinen laguntzailearen izena eman zioten, 1957 arte, eta 1984an Andropov izena eman zioten, Yuri Andropov lehendakari hil berriaren omenez.
Ekonomia
Industria (tresneria mekanikoak eta elektrikoak, ontziolak, altzairugintza) da ekonomia-jarduera nagusia. Indarretxe hidrauliko garrantzitsua (Rybinskoie Vodokhranilische) dago hiritik hurbil, Volga ibaian; 1941. urtean eraiki zuten. 4,580 km2 hartzen ditu urtegi artifizialak.
Leptostomias leptobolus
Leptostomias leptobolus Leptostomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Shura Kaprikorniokoa
Shura Kaprikorniokoa (シュラ) Japoniatik kanpo Zodiakoko Zaldunak bezala ezagutzen den Saint Seiya anime eta mangako pertsonaia bat da. Atenearekiko Santurik leialentzat jotzen da, bere aspaldiko laguna zen Aioros Sagitariokoa hiltzeko izan zuen prestutasunaren ondoriozko iritzia. Kaprikornioko urrezko santua izan zen Shiryu Dragoikoaren esku hil zen arte. Ondoren Hadesek berpiztu zuen, Hadesen gazteluan hil zutelarik Saga Geminisekoa eta Camus Akuariokoarekin batera euren 12 orduko bizitza amaitu ondoren, eta ondoren Ateneak berpiztu zuen, Deitoreen Harresian hilez.
G atalean
Lehen aldiz urrezko santuen batzarrean agertzen da, non Aioros Sagitariokoa bere begien aurrean traidore bat bezala ez zela agertzen gogoratzen duen, Atenea bahitzen ari izatetik haratago. Honek zalantza sortzen dio, eta gau batean Patriarkaren gelara joaten da eta Saga Geminisekoak bere nortasuna adierazten dio. Shurak eraso egiten du, baina Sagak bere Genro Maoken teknika erabiltzen du Shuraren burua kontrolatzeko eta Sagarekiko leialtasuna galarazi diezaioken edozein oroitzapen ezabatzeko.
Ondoren, Shurak Phaeoseko Spatheren aurka borrokatu zuen, eta garaitzeko zorian zegoenean, etsaia Crí Astrosekoak hil zuen. Shurak borroka gogor bat iza zuen titanarekin, eta eraso batekin suntsitua izateko zorian zegoenean, Genro Maokena bere eragina adierazten hasi zen eta Shurak Exkalibur harrigarri bat egitea lortu zuen X eran. Urrunean, Sagaren alde onak bere alde gaiztoari Kaprikornioko santua eragin horretatik askatzeko agintzen dio, alde gaiztoak onartuz. Shurak bere kosmosa goreneraino igo zuen, eta Críoren ezpata jainkotiarra erdibitzea lortu zuen, nork bere porrota onartu zuen eta joan egin zen. Beranduago, Shurak Aioria Leokoari lagundu zion Brabeus Talanton Temisekoagandik babestuz, eta jainkosarekin borrokan hasten ere saiatu zen, baina bi santuak hil egingo ziren Aldebaran Taurokoak parte hartu ez balu. Mu Ariesekoak Shura Kronosen Labirintora telegarraitu zuen, Ariesekoak Aioriaren laguntzat hartzen dituen beste santuekin batera. Labirintoan berriz Crío Astrosekoaren aurka borrokatu zuen, honek bere benetako ezpata eta ezkutua erabiltzea eraginez. Shurak Gaiden bat protagonizatzen du, non Kronosen soldaduak oso erraz garaitzen ikusten den. Shurak berriz borrokatu zuen Crío Astrosekoaren aurka Kronosen labirintoan. Borroka odoltsu baten ondoren garaitzea lortu zuen, eta Exkalibur bikoitz batekin bere arerioa hiltzea lortu zuen.
12 etxeetan
Kaprikornioren etxera iritsi bezain pronto, protagonistek etxea hutsik dagoela nabaritu zuten, eta, hala zen bezala, bertan Atenearekiko leialena zen urrezko santua zegoela ziurtatu zuten. Etxetik irten bezain pronto, zerbait lurra pitzatzen ari zela nabaritu zuten, eta orduan lortu zuten Seiya Pegasokoa, Shun Andromedakoak eta Hyoga Cygnusekoak beste aldera igarotzea. Shiryu Dragoikoa bere erabakiz geratu ze atzean, jauzi egin izan balu, oso ziurrenik Shurak hil egingo baitzituen bigarren eraso batekin.
Shurak Shiryuren aurka borrokatu zuen, biziki estutu zuena, eta bere Exkalibur erasoa erabili zuen Dragoiaren armajantzia erabat suntsitzeko. Hil behar zuenean, Shiryuk bere erasoa geldiarazi zuen ezpata bat bailitzan. Shura Shiryurekin jolasteaz aspertzen ari zen, eta Shiryu hilko zuen kolpea ematea erabaki zuen, honen Dragoi Jaiotzaile erasoa ikusi baitzuen, eta, beraz, ordura arte soilik Seiyak ezagutzen zuen ahulgunea, hiltzera kondenatuko zuen ahulgunea. Shurak Shiryuren aurkako bere erasoa errepikatu zuenean, ahalak eta bi eginda ere, bere besoa Dragoiaren paparretik ezin zuela atera nabaritu zuen, eta une horretan gertatu zen urrezko santuak betirako sentituko zuen zerbait: Shiryuk besoa moztu zion, bizkarretik hartu zuen, eta, beste erremediorik ez zuenez, Brontzezko santuak bere Azken Dragoia erasoa erabili zuen, eraso honek biak zerura igoarazi zituelarik hiltzera kondenatuz. Jada espazioan zeudelarik, Shurak barkamena eskatu zuen bere ukabila Atenea eta Brontzezko zaldunen aurka altxatu izanagatik, eta azken mesede bat egin zuen Shiryugatik. Kaprikornioko santuak bere armajantziarekin jantzi zuen Shiryu, eta Exkalibur ere eman zion honen eskuin besoari, benetako zaldun bat bezala errekonozituz, eta ez traidore bat bezala, eta benetako Atenea errekonozituz, eta Lurrerantz itzul dadin bultzatu zuen, berak hilda amaitu zuen bitartean espazioaren marruskaduraren ondorioz.
Asgard eta Poseidonen sagatan
Asgarden, Shuraren izpirituak Shiryu bultzatzen du Fenrir Aliothekoa garaitzeko. Jada Poseidonen sagan, Shiryuk Kaprikornioko Santuak honen Exkalibur teknika mitikoa eman ziola deskubritu zuen. Teknika honekin, Dragoia Krishna Krisaorrekoa garaitzeko gai izan zen, bere armajantzia, bere lantzarekin batera, bitan zatituz, eta ondoren itsas generalaren gorputza.
Hadesen sagan
Ustezko traidoreetako bat da. Saga eta Camusekin batera Santutegian sartzen da eta 12 etxeak zeharkatzen ditu Virgoren etxera iritsi arte. Han Shaka Virgokoaren aurka borrokatzen du, eta Atena Deiadarra erabili zuten garaitzeko asmoz. Ondoren Mu, Milo Eskorpiokoa eta Aioriaren aurka borrokatu zuten, eta Ateneak debekatutako teknika erabili zuten, oraingoan beste urrezko santuek ere erabili zuten arren. Brontzezko Santuei esker, talka hura zerurantz altxatu zen eta ez zuen santutegia suntsitu. Behin Ateneak daga sakratuarekin bere buruaz beste egin ondoren, Saga eta Camusekin batera Pandora ikustera joan zen. Honek jainkosaren gorpua erakusteko eskatu zien, baina eurek Atenearen Santuak izateari sekula ez diotela utzi esanez ustekabean hartzen dute, eta Shurak Pandoraren burua mozteaz mehatxatu zuen. Zoritxarrez, Azpimunduko jainkoak eman zien 12 orduko epea bete egin zen eta eurak desagertzen hasi ziren, ez aurretik Brontzezko Zaldunak agurtu gabe. Shurak bereziki Shiryuri Atenea
Filmeetan
Hirugarren filmean Abelen botereen ondorioz berpiztu zen, baina honek Atenea hil zuela jakitean, hiltzen saiatu zen Camusen laguntzarekin, biak ezabatuak izan ziren arren Koroako Hiru Santuen aurka borrokatzean, euren botereak elkartzean urrezko santuak garaitu zituztelarik.
2016ko Brasilgo Sari Nagusia
2016ko Brasilgo Sari Nagusia Sao Pauloko Jose Carlos Pace autodromoan ospatu zen.
Brachttal
Brachttal Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ángel José Gómez Montoro
Ángel José Gómez Montoro (Zamora, Espainia, 1960ko azaroaren 11) Konstituzio Zuzenbideko aditua da. Nafarroako Unibertsitateko errektore izan zen 2005etik 2012ra bitartean. Madrilgo Complutense Unibertsitatean egin zituen bere zuzenbide ikasketak eta Ikasketa Konstituzionalen Zentroan Konstituzio Zuzenbidean eta Zientzia Politikoetan diplomatu zen (1985). 2005etik Zuzenbide Konstituzionaleko katedraduna da.
Leptostomias longibarba
Leptostomias longibarba Leptostomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Araçás (Bahia)
Araçás Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
The Odessa File (filma)
The Odessa File (euskaraz Odessa Txostena), 1974ko Ronald Neame ingelesak zuzendutako espioitza thriller film bat da. Frederick Forsyth idazlearen 1972ko izenburu berdineko eleberrian eta ODESSA sarearen oinarritua dago. Jon Voight, Mary Tamm, Maximilian Schell eta Maria Schell aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1963ko azaroaren 22a, Hamburgo, John Fitzgerald Kennedyren hilketa egunean, Holokaustotik bizirik ateratako judu agure batek bere buruaz beste egin ondoren, Peter Miller (Jon Voight) freelance kazetari gazteak haren egunerokoa lortu eta irakurri egingo du. Honetan, Bigarren Mundu Gerran zehar, Eduard Roschmann (Maria Schell) SSko komandanteak Letoniako Riga hiriburuko ghettoan butututako krimen izugarri eta ankerren lekukotasuna ematen da. Dirudienez, gerra amaieran Roschmannek ihes egitea lortu eta Hamburgoko lekuren batean nortasun faltsu baten pean bizi omen da, baina Millerrek haren biktimak mendekatzeko asmoz nola edo hala atzematen saiatuko da. Bestalde, Egiptok Alemaniako biokimika enpresen laguntzaz Israel misilez erasotzeko asmoa du, horren atzean ODESSA nazien enpresaburu sarea eta Roschmann bera daude.
Gongogi
Gongogi Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Lezennes
Lezennes Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lezennes udalerrian erroldatutako biztanleak 3.089 ziren. Familiak 1.165 ziren, horien artean 275 pertsona bakarrekoak ziren (105 bakarrik bizi ziren gizonak eta 170 bakarrik bizi ziren emakumeak), 332 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 437 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 121 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.300 etxebizitza zeuden, 1.203 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 94 hutsik zeuden. 1.203 etxeak ziren eta 82 apartamentuak ziren. 1.203 etxebizitza nagusietatik 981 bere jabearen bizilekua ziren, 197 alokairuan okupaturik zeuden eta 24 doan lagata zeuden; 10 etxek gela bat zuten, 63 etxek bi zituzten, 85 etxek hiru zituzten, 317 etxek lau zituzten eta 728 etxek bost zituzten. 697 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 545 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 485 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.111 ziren, horien artean 1.532 aktiboak ziren eta 579 inaktiboak ziren. 1.532 pertsona aktiboetatik 1.418 lanean zeuden (722 gizon eta 696 emakume) eta 115 langabezian zeuden (48 gizon eta 67 emakume). 579 pertsona inaktiboetatik 209 erretiraturik zeuden, 255 ikasten zeuden eta 115 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lezennes udalerrian 1.190 unitate fiskal zeuden, 3.136,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.920 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 291 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 61 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 20 garraio enpresak ziren, 15 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 15 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 27 finantziazio enpresak ziren, 15 higiezinen enpresak ziren, 67 zerbitzu enpresak ziren, 24 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 38 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 4 zurginak, 2 iturginak, 4 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 3 ile apaindegiak, 2 aldi baterako lan enpresak, 8 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 15 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 3 etxerako tresna dendak, 1 altzari denda zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Jean-sur-Vilaine
Saint-Jean-sur-Vilaine Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.081 ziren. Familiak 399 ziren, horien artean 94 pertsona bakarrekoak ziren (47 bakarrik bizi ziren gizonak eta 47 bakarrik bizi ziren emakumeak), 103 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 193 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 9 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 417 etxebizitza zeuden, 397 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 365 etxeak ziren eta 49 apartamentuak ziren. 397 etxebizitza nagusietatik 258 bere jabearen bizilekua ziren, 138 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 40 etxek bi zituzten, 69 etxek hiru zituzten, 72 etxek lau zituzten eta 215 etxek bost zituzten. 322 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 169 etxetan auto bat zegoen eta 212 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 702 ziren, horien artean 589 aktiboak ziren eta 113 inaktiboak ziren. 589 pertsona aktiboetatik 560 lanean zeuden (307 gizon eta 253 emakume) eta 29 langabezian zeuden (14 gizon eta 15 emakume). 113 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 49 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Quaestus vasconicus
Quaestus vasconicus Cholevinae azpifamiliako kakalardo espezie bat da.
Saint-Jean-sur-Vilaine
Diru sarrerak
2009an Saint-Jean-sur-Vilaine udalerrian 397 unitate fiskal zeuden, 1.073 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 18.209€ zen.
Quaestus vasconicus
1873an, Charles Piochard de la Brûleriek Adelops vasconicus espezie berria deskribatzen zuenekoa (Albia eta beste koba batzuetatik, Orduña n). Hauxe izan zen Euskal Herrian ikerketa bioespeleologikoan deskribatutako bigarren espeziea.
Saint-Jean-sur-Vilaine
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren, 5 zurginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 3 okindegiak eta 1 harategia zen.
2000. urtean Saint-Jean-sur-Vilaine udalerrian 35 nekazaritza-ustiategi zeuden, 836 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pliensbachiar
Pliensbachiarra Jurasikoaren barruko Lias garaiko estai bat da. Batzuetan Charmouthiar izena ere ematen zaio. Orain dela 189.6 ± 1.5 Ma hasi eta 183 ± 1.5 Ma bukatu zen.
Izena Pliensbach herritik dator, Stuttgartetik (Alemania) 30 kilometrora dagoen herria. Eskualdean aurkitu diten mineral eta fosilak Goeppingengo museoan erakusten dira. Plienbachiarraren bukaera Toarciar iraungitzea izeneko desagertzearekin eman zen.
Pliensbachiarreko oinarriko GSSPa Robin Hood's Bayko (Yorkshire, Ingalaterra) Wine Haven kokalekuan dago, Redcar Mudstone Formazioan, 2005ean onartua. Pliensbachiarraren hasiera Bifericeras donovani amonitearen lehen agerpenarekin definitzen da.
Brechen
Brechen Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Fonokardiograma
Fonokardiografia soinu kardiakoen erregistro grafiko edo entzutezkoa da. Teknika hau estetoskopio akustiko tradizionalarekin lortutako emaitzak hobetzeko erabiltzen da. Fonokardiogramaren bidez, bihotz-taupadetatik eratorritako soinu-uhinak jaso, erregistratu, neurtu eta grafikoki irudikatu ahal dira. Halaber, tenporizazioa, intentsitate erlatiboa, frekuentzia, kalitatea, tonua, tinbrea eta soinu kardiakoen osagai desberdinen kokapen zehatza era objektibo eta errepikakor batean dokumentatzea ahalbidetzen du. Beraz, fonokardiogramaren helburu nagusia bihotz-auskultazioan entzuten diren soinu kardiakoen iraupena grafikoki irudikatzea da, baita zarata eta bihotz-murmurioen karaktereak zehaztasunez mugatzea ere.
Bihotzaren ikuspegi anatomikoa
Bihotzak bi faseetan ponpatzen du odola gorputzera. Ponpaketa-prozesu osoari bihotz-taupada deritzo, eta gutxi gorabehera segundo bat irauten du. Odola bihotzaren ezker eta eskuin aurikuletan metatzen den heinean, nodo sinoaurikularra (bihotzaren taupada-markagailua) seinale elektriko bat bidaltzen du, uzkurketa-aurikularra gauzatuz. Uzkurketa honek odola bultzatzen du balbula trikuspide eta mitralean zehar, ezker eta eskuin bentrikuluetarantz bidaliz. Bihotz-ponpaketaren fase honi diastole deritzo.
Bihotz-ponpaketaren bigarren fasea, sistolea, bentrikuluak odolez beteta daudenean hasten da. Nodo sinoaurikularrak eratutako seinale elektrikoak kondukzio-bide elektriko batetik garraiatzen dira, bentrikuluen uzkurketa estimulatuz. Ondoren, odol-itzulpena ekiditeko balbula trikuspide eta mitrala ixten dira, eta, aldiz, birika-balbula eta aorta-balbula irekitzen dira. Eskuin bentrikuluak odola oxigenatzeko biriketara bultzatzen duen bitartean, ezker bentrikulutik bihotzera eta gorputz-atal ezberdinetara odol oxigenatua jariatzen da.
Odola birika-arteria eta aortara pasatzen denean, bentrikuluak erlaxatzen dira eta aldi berean, birika-balbula eta aorta-balbula ixten dira. Bentrikuluen presioa txikitzean, balbula trikuspide eta mitrala irekitzen dira, eta zikloa berriz hasten da. Bihotzaren uzkurketa hauek etengabe errepikatzen dira, esfortzu-momentuetan uzkurketa-denbora handituz eta atseden-momentuetan txikituz.
Soinu kardiakoen jatorria
Paziente baten bihotz-arazoak diagnostikatzeko, auskultazio-prozesua beharrezkoa da. Prozesu honetan, medikuak, estetoskopio baten bidez, bihotzak eta birikek eragiten dituzten soinuak entzuten ditu, baita odol-fluxuarenak ere.
Toraxean lau auskultazio-foku nagusi daude, bihotzeko tonu nagusien epizentroa entzuteko: foku aortikoa, birika-fokua, foku trikuspidea eta foku mitrala. Bihotzeko tonuak, bihotz-auskultazioan entzuten direnak, lau dira: lehenengoa (S1), bigarrena (S2), hirugarrena (S3) eta laugarrena (S4). Bihotzeko beste tonu batzuk murmurio bezala ezagutzen dira, eta ezohikoak dira.
S1 tonuak sistole bentrikularraren hasiera adierazten du, eta S2 delakoak diastole bentrikularraren hasiera. S3 eta S4 tonuak estetoskopio arruntarekin entzutea zailagoa da. Hortaz, auskultazio-prozesuan detektatzea konplexuagoa da.
Seinalearen ezaugarriak
Seinalearen ezaugarriei dagokienez, eta bihotzeko tonuen jatorria kontuan hartuta, lau seinale-mota erregistratzen dira:
Lehenengo bi soinuen artean (300-400 ms aldenduak) ez dago beste inongo soinurik, soilik ingurune-zarata. Soinuren bat egongo balitz, kardiopatia baten ondorioz izango litzateke. Kardiopatiak adierazten dituzten soinuei murmurio deritze, eta frekuentzia altukoak dira. Gutxiegitasun eta estenosi balbularren kasuetan, soinuak 2 kHz-koak izan ahal dira. Kasu hauetan, seinale akustikoa 80 dB-koa da, eta banda-zabalera 25-2.000 Hz-eko tartean dago.
Seinale fonokardiografikoa lortzeko beharrezkoa den medikuntza-tresneria
Gaur egun, estetoskopioa, fonendoskopio bezala ere ezagutzen dena, medikuek bihotzeko auskultazio prozesuan gehien erabiltzen duten tresna da. Nahiz eta tresna sinple bat dirudien, bere eboluzioa 160 urte baino gehiagokoa izan da. Egurrezko solido sinple batetik prezisio altuko tresna bat izatera pasatu da, bihotz-soinuak fonokardiograma batekin grafikoki irudikatzeko gaitasunarekin.
Fonendoskopioa gomazko hodi bakar batez osatuta dago. Gomazko hodia aluminiozko bi hodiekin lotuta dago. Hauek bi goma esferikotan bukatzen dira, zeintzuk belarriei egokitzen diren. Gainera, fonendoskopioaren beste muturrean diafragma batez osatuta dagoen kanpaia dago, auskultazio-soinua anplifikatzeko.
Bai mintza, eta baita kanpaia ere, pazientearen bularrean kokatu daitezke; hau da, biek detektatzen dituzte gomazko tubuluetan zehar garraiatzen diren seinale akustikoak. Alde batetik, kanpaiak transmititzen ditu frekuentzia baxuko soinuak, eta aproposa da biriken soinuak entzuteko. Bestalde, mintzak detektatzen ditu frekuentzia altuko soinuak; hau da, bihotzeko soinuak. Horregatik, bihotza eta birikak entzuteko erabilgarria da.
Merkatuan dauden estetoskopio elektronikoak soinu-kardiakoak grabatzeko gai dira, eta soinu hauek 24× arte anplifikatzeko ahalmena daukate. Soinua filtratu dezakete, eta datuak Bluetooth bidez bidali ditzakete. Gehienek baterien bidez funtzionatzen dute, erabilgarriak dira eta erraz uler daitezke.
Capricorn Records
Capricorn Records 1969an Phil Walden, Alan Walden eta Frank Fenter diskoetxe independentea izan zen. Diskoetxea Ameriketako Estatu Batuetan Maconen, Georgian zuen egoitza. Bere musika hegoaldeko rock eta soul artean mugitzen zen. Hasieran bere lanak WEA/Warner Music Group Elektra Records, gero Warner Bros. Records) eta azkenik PolyGram Records enpresek zabaltzen zituzten. 1979ko urrian bankarrotan gelditu zen. Phil Walden akzio guztiak Zomba taldeari saldu zizkion 2000ko abuztuan.
Leptostomias macronema
Leptostomias macronema Leptostomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Mondaí
Mondaí Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Michel Rocard
Michel Rocard (Courbevoie,1930ko abuztuaren 23a - Paris, 2016ko uztailaren 2a) frantses politikaria izan zen. Frantziako ikasle sozialisten idazkari nazionala izan zen 1955-1956 urteetan, baina alderdia utzi zuen agintari sozialistek Aljeriako auziaren aurrean hartu zuten jarreragatik. Alderdi Sozialista Bateratuaren (PSU) sorkuntzan parte hartu zuen 1960an, eta idazkari nagusi hautatu zuten 1967an. 1968ko maiatzeko ikasleen mugimendua bultzatu zuen, eta lehendakaritzarako hautagai izan zen hurrengo urtean. PSU alderdiko idazkaritza nagusia utzi zuen 1973an, eta 1974an Alderdi Sozialistarekin bat egin zuen PSUko adarreko buru izan zen. Mitterrand lehendakari hautatu zutenean, Eskualdeen Garapen eta Plangintzarako ministro izendatu zuten lehenik (1981-1983), eta Nekazaritzarako ministro gero (1983-1984). Lehen ministroa izan zen 1988-1991 bitartean, alderdi sozialistako buru 1993tik 1994ra, Europako Parlamentuko kidea 1994tik 2009ra, eta senatari 1995etik 1997ra.
Foudia flavicans
Foudia flavicans Foudia generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
Diapsida
Diapsida (grezieraz bi ganga) Amniota narrastien azpiklase bat dira. Euren ezaugarri nagusia, jatorrian, bi fosa tenporal dituztela dira, hau da, bi leihatila buru-hezurraren alde bakoitzean, begiaren atzealdean. Sinapsida eta Anapsidarekin batera Amniotaren hiru talde handietako bat da. Karboniferoan sortu zen taldea.
Coleridge (kraterra)
Coleridge Merkurioko talka krater bat da. 112 kilometro diametroko zabalera du. Bere izena Nazioarteko Astronomia Elkarteak 1976an jarri zion. Samuel Taylor Coleridge (1772-1834) idazle eta pentsalari ingelesaren omenez eman zitzaion.
Lythrypnus alphigena
Lythrypnus alphigena Lythrypnus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Pachydactylus oreophilus
Pachydactylus oreophilus Pachydactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Borský Svätý Jur
Borský Svätý Jur Eslovakiako udalerri bat da, Senicako barrutian kokatuta. 39,72 km²ko azalera du eta 1666 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1394. urtekoa da.
Breitenbach am Herzberg
Breitenbach am Herzberg Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Francisco Iturrino
Francisco Iturrino González (Santander, Espainia, 1864ko irailaren 9a – Cagnes-sur-Mer, Frantzia, 1924ko ekainaren 20a) margolaria izan zen, euskal herritar jatorrikoa.
Bizitza
Euskal herritar jatorriko familia batean jaio zen Francisco Iturrino. Gazte zelarik, 1878. urtean, familia osoarekin Bilbora joan zen, eta han hasi zituen marrazketa-ikasketak, osaba Elviro Gonzálezek bultzatuta. Erdi mailako ikasketak bukatzean, ingeniaritza ikastera joan zen Bruselara. Han agertu zitzaion pinturarako grina, eta ikasten hastea erabaki zuen.
Pintura-maisuari entzungor egin, eta Iturrinok berehala jo zuen margotzera, lehenbizi marrazketa landu behar zelako arau aldaezinari muzin eginez. Handik gutxira, Bruselatik Parisa joan zen, ingeniaritza ikasketak bertan behera utzita. Berehala nabarmendu zen Iturrinoren antzea eta izaera indartsua Parisen, eta 1901ean, Vollard Galeria ospetsuan erakutsi zuen bere lana, artean ezezaguna zen Pablo Ruiz Picasso gaztearekin batera. Euskal Herrira itzuli zen gero, eta Espainian zehar ibili zen bidaian. Salamancan egonaldi luze bat egin ondoren, Andaluzian izan zen, eta Sevillan jarri zuen bere lantegia.