cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mortagne (Vosgeak)
Biztanleria
2007an Mortagne udalerrian erroldatutako biztanleak 164 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 129 etxebizitza zeuden, 69 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 54 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 124 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 69 etxebizitza nagusietatik 58 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 6 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 34 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 89 ziren, horien artean 60 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 60 pertsona aktiboetatik 51 lanean zeuden (32 gizon eta 19 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mortagne udalerrian 69 unitate fiskal zeuden, 184 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.359 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 eraikuntza enpresa.
Mineral del Monte (udalerria)
Mineral del Monte Mexikoko udalerri bat da. Hidalgo estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Amboise
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 7.419 ziren, horien artean 5.349 aktiboak ziren eta 2.070 inaktiboak ziren. 5.349 pertsona aktiboetatik 4.654 lanean zeuden (2.518 gizon eta 2.136 emakume) eta 695 langabezian zeuden (287 gizon eta 408 emakume). 2.070 pertsona inaktiboetatik 665 erretiraturik zeuden, 712 ikasten zeuden eta 693 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
The Egyptian (filma)
The Egyptian (euskaraz Egipziarra, Hego Euskal Herrian Sinuhe, Egipziarra) 1954ko Michael Curtiz hungaro-estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako epika filma bat da. Izenburu berdineko Mika Waltari idazlearen The Egyptian eleberrian oinarritua dago. Edmund Purdom, Victor Mature, Jean Simmons, Gene Tierney, Michael Wilding, Bella Darvi, Peter Ustinov eta Tommy Rettig aktoreek antzeztu zuten.
Tea (Hego Dakota)
Tea Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Lincoln konderrian dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
The Egyptian (filma)
Argazkigintza onenaren Oscar Sariaren (Leon Shamroy) izendapena jaso zuen.
Argumentua
Antzinako Egipto, XVIII. faraoien dinastiaren agintaldian, K. a. XIV. mendean, Sinuhé (Peter Reynolds) izeneko umezurtz txiroa behartsuei laguntzen dien sendagile bikain (Edmund Purdom) batean bilakatuko da. Bera eta bere adiskide Horemheb indartsua (Victor Mature) Akenaton faraoi berriaren (Michael Wilding) epilepsia kolpe baten lekuko izango dira, une horretan lehoi baten hatzaparretatik salbatuko dute. Faraoia onera itzultzean, euren laguntza haiek Gortean sartuz eskertuko die.
Perry konderria (Indiana)
Perry konderria (Perry County) Indianako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Tell City da. 2010eko zentsuaren arabera 19,338 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Amboise
Diru sarrerak
2009an Amboise udalerrian 5.253 unitate fiskal zeuden, 11.690,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.337 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 698 komertzioetatik, 11 erauzte enpresak ziren, 17 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 34 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 58 eraikuntza enpresak ziren, 160 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 14 garraio enpresak ziren, 74 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 15 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 41 finantziazio enpresak ziren, 43 higiezinen enpresak ziren, 69 zerbitzu enpresak ziren, 105 administrazio publikoko enpresak ziren eta 55 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Perry konderria (Indiana)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 19,338 pertsonetatik 18,620 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 192 dira. 469 beltzak edo afroamerikarrak. 34 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 69 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 11 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 131 pertsonek kokatzen zuten.
Amboise
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 166 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 8 banku bulegoak, 2 funerariak, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 4 autoeskolak, 8 igeltseroak, 10 margolariak, 12 zurginak, 7 iturginak, 6 argiketariak, 4 eraikuntza enpresak, 15 ile apaindegiak, 4 albaitariak, 6 aldi baterako lan enpresak, 41 jatetxeak, 15 higiezinen agentziak, 5 tintoreriak eta 4 apaindegiak.
Noirétable
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Amboise
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Amboise udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 261 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, urgentzia zentro 1 bat, 5 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Noirétable
Etxebizitza
2007an 973 etxebizitza zeuden, 717 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 167 bigarren erresidentzia ziren eta 88 hutsik zeuden. 796 etxeak ziren eta 172 apartamentuak ziren. 717 etxebizitza nagusietatik 468 bere jabearen bizilekua ziren, 210 alokairuan okupaturik zeuden eta 39 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 38 etxek bi zituzten, 129 etxek hiru zituzten, 235 etxek lau zituzten eta 309 etxek bost zituzten. 499 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 325 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 266 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Amboise
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
Amboise udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen.
Noirétable
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Amboise
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Noirétable
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.013 ziren, horien artean 727 aktiboak ziren eta 286 inaktiboak ziren. 727 pertsona aktiboetatik 667 lanean zeuden (362 gizon eta 305 emakume) eta 60 langabezian zeuden (28 gizon eta 32 emakume). 286 pertsona inaktiboetatik 113 erretiraturik zeuden, 84 ikasten zeuden eta 89 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Mortagne (Vosgeak)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Mortagne udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Noirétable
Diru sarrerak
2009an Noirétable udalerrian 694 unitate fiskal zeuden, 1.574 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.074 euro zen.
Mortagne (Vosgeak)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Noirétable
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 32 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 5 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 21 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 liburu dendak, 3 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 2 altzari dendak, 2 drogeria, 1 lurrin-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Noirétable udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 846 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Noirétable udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 145 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ascheberg
Ascheberg Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
La Misión (udalerria)
La Misión Mexikoko udalerri bat da. Hidalgo estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Oldham (Hego Dakota)
Oldham Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Kingsbury konderrian dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Messeix
Messeix Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Messeix udalerrian erroldatutako biztanleak 1.190 ziren. Familiak 606 ziren, horien artean 271 pertsona bakarrekoak ziren (88 bakarrik bizi ziren gizonak eta 183 bakarrik bizi ziren emakumeak), 195 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 112 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 963 etxebizitza zeuden, 622 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 180 bigarren erresidentzia ziren eta 161 hutsik zeuden. 885 etxeak ziren eta 76 apartamentuak ziren. 622 etxebizitza nagusietatik 456 bere jabearen bizilekua ziren, 129 alokairuan okupaturik zeuden eta 36 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 145 etxek hiru zituzten, 227 etxek lau zituzten eta 218 etxek bost zituzten. 446 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 265 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 190 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 626 ziren, horien artean 431 aktiboak ziren eta 195 inaktiboak ziren. 431 pertsona aktiboetatik 380 lanean zeuden (227 gizon eta 153 emakume) eta 51 langabezian zeuden (16 gizon eta 35 emakume). 195 pertsona inaktiboetatik 80 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 87 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Messeix udalerrian 611 unitate fiskal zeuden, 1.169,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.229 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 45 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 3 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Messeix udalerrian 50 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.674 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, botika 1 bat eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Apolokrates Sirakusakoa
Ikus, gainera
Sirakusako tiranoak
1960ko Udako Olinpiar Jokoak
1960ko Udako Olinpiar Jokoak, Erroman ospatu ziren. Udako Olinpiar Jokoen XVII. edizioa izan zen. Erroma, aurretik, jada aukeratua izan zen 1908ko Olinpiar Jokoak ospatzeko egoitza bezala, baina uko egin zion, eta, azkenean, Londres izan zen joko horiek antolatu zituena. Udako Olinpiar Jokoen XVII. edizio honetarako euren hautagaitza aurkeztu zuten beste hiri batzuk, Lausanne, Detroit, Budapest, Bruselas, Mexiko Hiria eta Tokio izan ziren, azkeneko bi hiri hauek, Udako Olinpiar jokoen hurrengo hiri antolatzaileak izango zirelarik. Erromako Olinpiar Joko hauetan, ordurarteko kirolari kopuruaren errekorra lortu zen, 5.348 kirolarirekin, 83 nazio, 17 kirol eta 150 probatan ordezkatzen. Hauek, Italiak antolatutako bigarren Olinpiar Jokoak izan ziren, lau urte lehenago, Cortina d'Ampezzon Negukoak antolatu ondoren. Gainera, nolabaiteko elbarritasuna duten pertsonentzako lehen Paralinpiar Jokoak ospatu ziren, 1960ko Udako Paralinpiar Jokoak.
Nollieux
Nollieux Frantziako udalerri bat da, Loira departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Nollieux udalerrian erroldatutako biztanleak 146 ziren. Familiak 61 ziren, horien artean 15 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 85 etxebizitza zeuden, 62 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 84 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 62 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren eta 8 alokairuan okupaturik zeuden; 8 etxek hitu gela zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 58 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 86 ziren, horien artean 63 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 63 pertsona aktiboetatik 56 lanean zeuden (36 gizon eta 20 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Nollieux udalerrian 69 unitate fiskal zeuden, 162 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.514 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Nollieux udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 336 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
North Sioux City (Hego Dakota)
North Sioux City Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Union konderrian dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mixquiahuala de Juárez (udalerria)
Mixquiahuala de Juárez Mexikoko udalerri bat da. Hidalgo estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Coesfeld
Coesfeld Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Billerbeck
Billerbeck Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Molango de Escamilla (udalerria)
Molango de Escamilla Mexikoko udalerri bat da. Hidalgo estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Anché (Indre eta Loira)
Anché Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Anché udalerrian erroldatutako biztanleak 412 ziren. Familiak 178 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Central City (Hego Dakota)
Central City Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Lawrence konderrian kokatuta dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Anché (Indre eta Loira)
Etxebizitza
2007an 225 etxebizitza zeuden, 179 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 210 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 179 etxebizitza nagusietatik 141 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 96 etxek bost zituzten. 129 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 67 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 243 ziren, horien artean 182 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 182 pertsona aktiboetatik 169 lanean zeuden (95 gizon eta 74 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Anché udalerrian 175 unitate fiskal zeuden, 404 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.218 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria eta 2 iturginak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lemmon (Hego Dakota)
Lemmon Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Perkins konderrian kokatuta dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Tournon-sur-Rhône kantonamendua
Tournon-sur-Rhône kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Nicolás Flores (udalerria)
Nicolás Flores Mexikoko udalerri bat da. Hidalgo estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Les Vans kantonamendua
Les Vans kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Soddy-Daisy (Tennessee)
Soddy-Daisy Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Hamilton konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Irakeko historia
Irakeko historia Mesopotamian hasten da. Gaur egungo Irak Mesopotamia deitua izan da Antzinatetik, eta han, Tigris eta Eufrates ibaietako haran emankorretan, sortu ziren munduko lehen zibilizazioak. Herri askok nahi izan dute Mesopotamiako lurra bizilekutzat hartu eta gudu asko izan dira han historian zehar.
La Voulte-sur-Rhône kantonamendua
La Voulte-sur-Rhône kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Irakeko historia
Mesopotamia
Akadtarren nagusitasuna galdu ahala, beste bi inperio ahaltsu sortu ziren: Babilonia eta Asiria. Babiloniarrek Hammurabi izan zuten errege; haren erregealdian egin zen ezagutzen den lehen lege bilduma: Hammurabiren Kodea. Asiriarrek, K. a. 609. urtea arte, antzinako Ekialde Hurbila osorik hartzen zuen inperio erraldoia izan zuten mendean. Babiloniar Inperioak bigarren aldi bat ere izan zuen, harik eta K. a. 538an Persiako Ziro II.a Handiak Mesopotamia osoa hartu zuen arte.
Erdi Aroa
641. urtean, arabiarrek Mesopotamia hartu zuten, sasandarrak garaiturik. Omar kalifak bi hiri sortu zituen konkistatutako lurraldea defendatzeko: Kufa eta Basora. Islama zabaldu zen, eta arabiera bilakatu zen hizkuntza ofizial, persieraren ordez. VII. mendean, omeiatarrek Damaskotik agindu zuten Iraken. Baina 747an, Abu Muslim abbastar jeneralak omeiatarrei eraso egin eta Irak hartu zuen. 750ean, As-Saffah bilakatu zen Abbastar Kalifa-herriko lehenbiziko kalifa.
Abbastarrek Bagdad hautatu zuten hiriburutzat. Mundu musulmaneko botere gune nagusia izan zen handik aurrera, eta filosofia, zientzia eta literaturaren loraldi handia bizi izan zuen. VIII. mende amaieran, milioi bat biztanle izatera iritsi zen. Abbastarrek berreraiki zituzten Mesopotamiako ubideak, ezpondak eta urtegiak, eta Bagdad inguruko zingirak drainatu zituzten. IX. mende hasieran, Harun al-Rashiden semeak elkarren aurka borrokatu ziren ondorengotza lortzeko; Al-Mamun nagusitu zen, persiarren laguntzarekin. Haren kalifalditik aitzina, abbastar agintearen gainbehera hasi zen eta, bai Persian, bai mendebaldeko eskualdeetan, kontrola galtzen hasi ziren. 945ean, jatorria mendebaldeko Iranen zuten buiatarrek hartu zuen Bagdad; umiliazio handia izan zen kalifa-herria persiar xiien mende erortzea. Toghrilek, Seljuktar Inperioaren sortzaileak, egotzi zituen buiatarrak 1055ean. Seljuktarrak suniak zirenez gero, ongi hartuak izan ziren Bagdaden. Handik aurrera, kalifak erlijio-aginpidea atxiki bazuen ere, gobernua seljuktarren esku gelditu zen.
Mongolak odol eta gar sartu ziren Abbastar Kalifa-herrian. Jakintzaren Etxea suntsitu zuten, barnean zeuden artelan eta dokumentu historiko baliotsuak barne, eta Mesopotamiako ureztatze azpiegiturak ezereztu zituzten. Azken Khan mongola, Abu Said, 1335ean hil zen; horren ondoren, jalairtar dinastia igo zen agintera. XIV. mendearen erdialdean, Izurri Beltzak sakailatu zuen eskualdea. 1401ean, Tamerlanek, Timur dinastiaren sortzaileak, Bagdad arpilatu eta milaka bizilagun hilarazi zituen. Tamerlanen inbasioan Irakeko beste herri eta hiri asko ere erraustu zituzten, eta Ipar Mesopotamiako asiriar kristauak sarraskituak izan ziren.
Otomandar agintea
XIV. mendearen amaieran eta XV.aren hasieran, Qara Qoyunluko turkmenek eduki zuten mendean gaur egungo Irakeko lurraldea. 1466an, Aq Qoyunluk hartu zuen eskualdearen kontrola, Qara Qoyunlu azpiraturik. 1509an, irandar safaviek konkistatu zuten Irak. Safaviak musulman xiiak ziren, heretikoak otomandarren ikuspuntuaren arabera. Beraz, xiismoa Anatoliarantz hedatzea galerazteko asmoz, Selim I.a sultanak eraso egin zien safaviei 1514an; 1535ean, otomandarrek, Suleiman Handia buru zutela, Bagdad hartu zuten. Safaviek hiriburua berreskuratu zuten 1623an, baina Murad IV.a sultanak egotzi zituen 1638an.
Otomandarren eta safavien arteko gatazken ondorioz, sunien eta xiien arteko arrakala handitu zen. Safavien agintaldi laburrean (1623-1638) suniak baztertuak izan ziren, eta xiiek pairatu zuten bereizkeria otomandarrak agintean egon ziren urteetan (1638-1916). XVII. mendean, safavien aurkako guduek ahuldu zuten Otomandar Inperioaren indarra, eta ezin izan zuen eskualdea kontrolpean eduki. Hori dela eta, tribuek hartu zuten aginpidea: Al-Muntafiq batasunak erdialde eta hegoaldean, Xammar eta Anazzah federazioek hego-mendebaldeko basamortuan, eta Baban dinastia kurduak iparraldean.
1747-1831 bitartean, georgiar mamelukoek gobernatu zuten Irak. Mamelukoak gaitasun handiko administrariak izan ziren, eta egonkortasun politikoak eta ekonomiaren susperraldiak markatu zuten haien agintaldia. Suleiman Paxa Handiaren agintaldian (1780-1802) aurrerabide handiak egin ziren zuzenbide estatua ezartzeko. Azken gobernari mamelukoak, Dawud Paxak, herrialdea modernizatzeko programa garrantzitsuak abiarazi zituen. Mamelukoen agintaldia 1831n amaitu zen, Mahmud II.a otomandar sultanak Bagdad hartu zuenean. Hala ere, otomandar egintea ez-egonkorra izan zen. 1869an, Midhat Paxa izendatu zuten Bagdadeko gobernadore. Midhat erreformista zen, eta Irak zaharberritzen saiatu zen, Mendebaldea eredu harturik. Haren nekazaritza erreformak, ordea, lurjabe handi bilakatu zituen tribuetako xekeak, eta gainerako tribu-kideak txirotuz joan ziren.
Britainiar agintea eta Irak independentea
Lehen Mundu Gerran, otomandarrek Erdialdeko Inperioekin egin zuten bat. 1914an, britainiarrak Xatt al-Arab aldera joan ziren beren petrolio ondasunak zaintzera eta Basorako egoera kontrolatzera. 1917an Bagdad hartu zuten, eta Mosul 1918an. Hala, Britainia Handiaren mende geratu zen Irak. 1920an, Nazio Batuek lurraldea gobernatzeko eta babesteko baimena eman zieten britainiarrei. Erabaki horren kariaz, herria matxinatu zen. Horren ondorioz, 1921ean britainiarrek nolabaiteko autonomia eman behar izan zioten lurraldeari, eta Faisal I.a emirra Irakeko errege izendatu zuten 1921ean. Irakek 1932an lortu zuen independentzia.
Vallon-Pont-d'Arc kantonamendua
Vallon-Pont-d'Arc kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Irakeko historia
Irak baathista
1963an, Abd al-Salam Aref koronelak kolpe militarra jo zuen eta erregimen sozialista ezarri zuen. Beste kolpe bat izan zen 1968an, Baath Alderdi Arabiar Sozialistako eskuindarrei aginpidea eman ziena. 1971ean, Baath alderdiaren buruak, Sadam Husseinek, Salek Mahdi Amas jeneralari lehendakariorde kargua kendu zion, eta Baath alderdiaren eta komunisten arteko harremanak hobera egin zuen. 1972an, Irakeko Petrolio Konpainiaz jabetu zen estatua, eta adiskidetasun hitzarmen bat izenpetu zuen Sobietar Batasunarekin. 1978an, hautsi ziren komunistekiko harremanak, traizioz akusatutako buruzagi komunista batzuk heriotzara zigortu eta hil zituztenean.
Gerra ostean, Irakeko erregimenak hegoaldeko xiien eta iparraldeko kurduen matxinadei aurre egin eta gogor eraso zien. Kurduek ez zuten inolako laguntzarik jaso eta Turkiara eta Iranera ihes egin behar izan zuten; azkenik, 1991eko apirilean, Europar Batasunak eta Estatu Batuek gudaroste bat bidali zuten Irakeko iparraldera, kurduei laguntza eman ahal izateko. Aldi berean, Estatu Batuek hegoaldeko xiiak eta iparraldeko kurduak Sadam Husseinen kontra altxatzera adoretu zituen. Hala ere, haien arteko politika gorabeherak zirela eta, ez ziren ados jarri, eta Estatu Batuek ez zuten ezer egin Irakeko gudarosteak matxinatuak zanpatzea eragozteko. Milioi bat kurdu baino gehiago joan zen Iranera eta Turkiara babes bila, eta milaka hil ziren, gosez edo hotzez, negua iritsi zenean. Gerran 200.000 pertsona inguru hil ziren, zibilak gehienak. Iraki ezarri zitzaion bahimenduaren eraginez, 70 mila pertsona hil ziren, horietatik 20 mila haurrak. Bien bitartean, bai turkiarrek, bai irakiarrek, mugaldeko kurduak zapaltzen jarraitu zuten. Gerraren ondoren hartutako dokumentuen arabera, Irakek arma kimikoak erabili zituen Kurdistango biztanleak deuseztatzeko saio batean 1988an. Halabja herriaren kontrako erasoan, adibidez, 1988ko martxoan, bost mila zibil kurdu hil zituzten.
Bahimendua altxatzeko baldintzak oso gogorrak ziren, Hussein agintetik eraisteko asmoz. 1991. urtearen bukaeran, gobernuak baimena eman zion Nazio Batuen Erakundeari Irakeko gune militarrak ikuskatzeko. NBEko ekipoek gas hilgarriz betetako 460 kohete suntsitu zituzten, arma kimikoak fabrikatzeko lantegi batez eta beste instalazio susmagarri batzuez gainera. 1994an zehar, Iraki gogor egiten jarraitu zuten, Kuwaiteko muga berria onar zezan. Urte hartan bertan, igarobide bat zabaldu zen Turkiako mugan janariak eta sendagaiak sartzeko NBEren baimenaz, eta merkataritza bahikuntzaren salbuespen bakar gisa. Hala ere, hilabete gutxi batzuk geroago, 1995eko martxoan, Turkiako gudarosteak Irak aldeko Kurdistanen sartu ziren, “indar aliatuek” zainduta, Kurdistango Langileen Alderdiko kideen aurka jotzeko, horiek Turkia aldeko Kurdistanen zeuden gudaroste turkiarrei eraso egiten zietelako.
1996an, Jordaniak Kuwaitekin eta Saudi Arabiarekin harremanak hobetu baitzituen eta Husseinen gobernutik aldendu, Bagdad are bakartuago geratu zen. Azkeneko bi herrialde horiek kontra bazeuden ere, NBEk petrolioa saltzen utzi zion Iraki, janariak eta sendagaiak eros ahal zitzan. NBEren 1997ko txosten batean jakinarazi zenez, milioi bat pertsona baino gehiago, horietatik 570.000 haur, hil ziren Iraken bahimenduaren ondorioz, janari eta sendagai faltagatik. Urrian egoerak okerrera egin zuen ostera, Iraken arma kimikoak eta biologikoak egiten ziren egiaztatu behar zuten ikuskatzaileei Husseinen gobernuak sartzen utzi ez zielako. Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluak zigor gehiago ezarriko zizkion mehatxu egin zion Iraki. Kongresuan bere kontrako epaiketa bideratuko zuen eztabaida hasi zenarekin batera, Estatu Batuetako lehendakari Bill Clintonek, Britainia Handiko lehen ministro Tony Blairren onespenaz, Irakeko hiri batzuei misilez erasotzeko baimena eman zuen. “Basamortuko azeria” izeneko operazio horretan ehunka irakiar hil ziren, zibilak zein militarrak.
Dorre Bikien aurkako erasoen ondoren
2001eko World Trade Centerreko atentatuen ondoren, Estatu Batuetako gobernuak Al Kaida sarearekin harremanak zituela eta suntsipen masiboko armak zeuzkala egotzi zion Irakeko gobernuari; salaketa horiek inoiz frogatu ez baziren ere, 2003an, Estatu Batuak gidari zituen koalizio batek Irak inbaditu zuen; Sadam Hussein harrapatu eta hil zuten, eta estatubatuarren mendeko administrazio bat ezarri zuten. Aurreko administrazioko zerbizu guztiak —armada, polizia, ur eta elektrizitate sarea…— desegin izanak sekulako kaosa eragin zuen. Bestalde, estatubatuar armadaren okupazioak eta errepresio gogorrak (horren lekuko dira Abu Ghraib espetxean estatubatuar soldaduek ateratako tortura argazki lazgarriak) eta beste herrialdetako islamiar erradikalek inbaditzaileen aurka borrokatzera Irakera joan izanak sekulako sarraskia eragin zuen: zibil asko ziren atentatu suizidetan eta estatubatuar soldaduen eta insurgentziaren arteko borroketan.
Inbasioaren ondorengo gobernuek gutxiengo sunita baztertu zuten; izan ere, Nuri al-Maliki xiita izan zen Husseinen ondoren boterean denbora gehien egon zen agintaria, 2006tik 2014ra. Horrenbestez, gehiengo suniten eremuan azkar egin zuen aurrera Daesh erakunde armatu jihadistak, askotan tribu lokalen oniritziarekin. Egoera horrek hondamen ekonomiko handia eragin zuen, gainera, eta izugarri zaildu zuen herritarren bizimodua. Hainbat hauteskunde ere izan ziren, bai gobernu irakiarra eta bai legebiltzarra eratzeko, eta polizia eta administrazio irakiarra berrantolatu zituzten pixkanaka agintariek, estabatuaren gidaritzapean. 2011n, AEBetako presidente Barack Obamak amaitutzat jo zuen Irakeko misioa, eta tropak atera zituen herrialdetik. Misioak iraun zuen zortzi urte eta erdian, 130.000 zibil irakiar eta 4.500 soldadu estatubatuar hil ziren.
2014an, Daesh-ek kalifa-herria ezarri zuen Siria eta Irakeko lurretan, bi herrialdeen arteko muga urtuta. Urte hartako ekainean, eraso azkar batean, Daesh-ek Mosul konkistatu zuen; Irakeko armada ihesi irten zen hiritik, apenas borrokarik egin gabe, eta armak eta ibilgailu militarrak jihadisten eskuetan geratu ziren. Haien aurka egiteko indarrik eraginkorrenak kurduenak izan ziren. Daesh-en basakeriak Al Kaidarena gainditu zuen: dozenaka mila pertsona hil zituen, eta gutxiengo yezidi eta kristauak jazarriak izan ziren. Horiek horrela, herrialde ugari hasi ziren esku hartzen Estatu Islamikoaren aurkako gerran, Estatu Batuak eta Errusia barne (azken hau Sirian bakarrik). 2015ean, Estatu Islamikoa atzera egiten hasi zen: apirilean Tikrit galdu zuen, Ramadi abenduan, Falluja 2016ko ekainean, eta Mosul 2017ko uztailean. 2017ko amaierarako, Daesh egotzia izan zen Iraketik.
Musa (Partia)
Musa Partiako erregina izan zen K.a. 2 eta 4 bitartean. Flavio Josefok Thermusa deitua, Augusto erromatar enperadoreak, Praates IV.ari ohaide bezala eman zion esklabo italiar bat zen, Marko Lizinio Krasok K.a. 53ko Carrhaeko guduan galdutako arranoak itzultzeagatik ordain bezala.
Praates IV.aren gogokoena bihurtu zen, eta bere emazte legitimo bihurtu zuen "Musa jainkosa" izenpean. Bere seme Praates V.a, Praatazes modu txikigarrian deitua, izendatu zuen oinordeko bezala. Praates IV.a, bere beste semeak Erromara bahitu bezala bidaltzeko konbentzitu zuen. Etsai guztiak jada jokoz kanpo zeudelarik, Musak eta bere seme Praates V.ak, Praates IV.a erregea pozoitu eta hil zuten, eta erregetza hartu zuten K.a. 2an. Euren txanponetan elkarrekin agertu ziren, eta, dirudienez, elkarrekin gobernatu zuten Partia.
Flavio Josefok dioenez, Musa, bere seme Praates V.arekin ezkondu zen, eta hau, partiarrentzat onartezina zenez, matxinatu eta tronutik kendu zituzten, koroa, Orodes III.ari emanez, (denbora gutxiz gobernatu zuena, 6rarte bakarrik).
Dülmen
Dülmen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Benita Asas
Benita Asas Manterola (Donostia 1873ko martxoaren 4 a - Bilbo 1968ko apirilaren 21a) irakasle eta sufragista izan zen eta bere bizitza gehien bat Madrilen gertatu zen. Espainiako feminismoaren mugimenduan aitzindarietakoa da, emakumeen eskubideen, hezkuntzaren eta botoaren alde aritu zen.
Biografia
Irakaskuntza Valladoliden ikasle "libre" gisa ikasi zuen. 1897 ko urrian kalifikazio nabarmenarekin lortu zuen irakasle titulua. Irakasle bezala Bilbon hasi zen ikastetxe publikoetan lanean eta 1902 an Vallehermoso Madrilera mugitu zen. Bere bizitzan zehar hainbat elkarterekin izan zuen harremana, besteak beste Emakume Espainiarren Elkarte Nazionalarekin (ANME), Kontseilu Goren Feministarekin, Espainiako Emakumeen Lyceum Klubarekin eta Emakumeen Unibertsitate Elkartearekin.
Nopala de Villagrán (udalerria)
Nopala de Villagrán Mexikoko udalerri bat da. Hidalgo estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Benita Asas
Biografia
1910 ean argitaratu zuen bere eskuzko liburua ''Dios y el Universo. Libro de lectura instructiva para niños y niñas''. 1911 n Madrilgo Apezpikuaren "imprimatur" jaso eta 1916 an testu-liburu bezala eskoletan sartu zen. Saiakera bat bezala, bi gazte protagonistei erlijioa, aberria eta konbentzio pentsamendua baztertzeko bultzatzen zaie.
1913 ko urriaren 15ean sortu zuen Pilar Fernández Selfarekin El Pensamiento Femenino egunkaria, eta 1913tik 1916ra bitartean zuzendu zuen. Behin desagertuta argitalpen hura, Benitak jarraitu zuen Celsia Regisek fundatu zuen La Voz de la Mujer egunkarian. Horrez gain, Mundo femenino (1921-1936) ere zuzendu zuen.
Asasen gizarte-jarduera garrantzitsua da eta nabarmentzekoa da bere rola Espainiako Emakumeen Elkarte Nazionalean administrazio kontseiluko presidente izan zelako 1924 tik 1932 ra arte. 1929 an parte hartu zuen ordezkari moduan Espainiako Emakumeen Liga eta Nazioen Ligako batzar batean, Genevan. Han proposatu zuen munduko emakumeen biltzarra, Lehen Mundu Gerra gatazka saihesteko tresna bat bezala.
Bigarren Errepublika garaian (1931-1939) konstituzio berria idazteko, Clara Campoamorren bitartez, Memorandumari buruzko legea enkargatu zitzaion, emakumeen botoa defendatzeko.
Prozesua eta kanporatzea
Espainiako Gerra Zibil ean aktibo mantendu zen Madril en. Asas Madril hiriburutik alde egitera derrigortu zuten, bere zeregin eta ideia politikoengatik eta feministengatik, baina ez zuten irakasle gisa ezgaitu. Collado Villalba n (Madril) lanean jarraitu ahal izan zuen handik urte betera erretiroa hartu arte, Bilbora itzuli zen, bizitza publikotik aldendu eta bertan hil zen 1968ko apirilaren 21ean.
St Dogmaels
Spittal, 'Llandudoch', Galesko udalerri, parrokia eta komunitate bat da, Pembrokeshire lurraldean dagoena. Teifi ibaiaren estuarioan dago, Ceredigion konderrian dagoen Cardigan udalerritik milia bat hegoaldera.
2011ko erroldaren arabera 1.353 inguru biztanle zituen.
Attigny kantonamendua
Attigny kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Saint-Vincent-des-Bois
Saint-Vincent-des-Bois Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Vincent-des-Bois udalerrian erroldatutako biztanleak 287 ziren. Familiak 102 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 41 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 112 etxebizitza zeuden, 104 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 109 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 104 etxebizitza nagusietatik 90 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 12 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 83 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 34 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 68 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 203 ziren, horien artean 142 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 142 pertsona aktiboetatik 132 lanean zeuden (68 gizon eta 64 emakume) eta 10 langabezian zeuden (2 gizon eta 8 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Fontaine-l'Étalon
Fontaine-l'Étalon Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Saint-Vincent-des-Bois
Diru sarrerak
2009an Saint-Vincent-des-Bois udalerrian 108 unitate fiskal zeuden, 306 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.304 euro zen.
Fontaine-l'Étalon
Biztanleria
2007an Fontaine-l'Étalon udalerrian erroldatutako biztanleak 123 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Saint-Vincent-des-Bois
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Fontaine-l'Étalon
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Vincent-des-Bois
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 zurgina.
Fontaine-l'Étalon
Etxebizitza
2007an 68 etxebizitza zeuden, 50 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 68etxeak ziren. 50 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 5 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Saint-Vincent-des-Bois
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Vincent-des-Bois udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 508 hektarea erabiltzen.
Courcy (Calvados)
Biztanleria
2007an Courcy udalerrian erroldatutako biztanleak 152 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Fontaine-l'Étalon
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saint-Vincent-des-Bois
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fontaine-l'Étalon
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 68 ziren, horien artean 43 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 43 pertsona aktiboetatik 39 lanean zeuden (26 gizon eta 13 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Courcy (Calvados)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Porter konderria (Indiana)
Porter konderria (Porter County) Indianako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Valparaiso da. 2010eko zentsuaren arabera 164,343 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Courcy (Calvados)
Etxebizitza
2007an 78 etxebizitza zeuden, 65 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 78etxeak ziren. 65 etxebizitza nagusietatik 57 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 36 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 34 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Porter konderria (Indiana)
Geografia
Porter konderriak 135,141 kilometro koadro ditu. Horietatik 26,839 ura dira. Beste 108,301 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 121,61 da.
Fontaine-l'Étalon
Diru sarrerak
2009an Fontaine-l'Étalon udalerrian 48 unitate fiskal zeuden, 117 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.359 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ostalaritza eta jatetxe enpresa batena zen.
2000. urtean Fontaine-l'Étalon udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Courcy (Calvados)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Groton (Hego Dakota)
Groton Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Brown konderrian kokatuta dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Courcy (Calvados)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 99 ziren, horien artean 63 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 63 pertsona aktiboetatik 60 lanean zeuden (35 gizon eta 25 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Courcy udalerrian 63 unitate fiskal zeuden, 139 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.804 euro zen.
Pedro Teixeira
Pedro Teixeira Albernaz (Lisboa, 1595 inguruan — Madril, 1662) kartógrafo portugaldarra izan zen Filipe IV.a Espainiakoa erregearen zerbitzuan.
Biografía
Luís Teixeiraren semea eta João Teixeira Albernaz, zaharraren anaia, Juan Bautista Labaña kartografo portugaldarraren dizipulua izan zen. 1619tik aurrera Espainian lan egin zuen eta Madrilen finkatu zen. Haren lan asko galdu egin dira baina oraindik penintsularen kostaldeko kartografia gordetzen da. Juan de Herrerak zuzentzen zuen Madrilgo Academia Real Mathematica irakatsi zuen. Haren lan ezagunena, erregearen enkarguz 1656an burutu zuen Mantua Carpetatorum sive Matritum Urbs Regia (Madrid Ciudad Regia) mapa, «Teixeira planoa» ezaguna bezala, izan zen.
Courcy (Calvados)
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Courcy udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 318 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sagamihara
Sagamihara (相模原市) Japoniako erdialdean Kanagawa prefeturan dagoen hiria da. 2014ko erroldaren arabera 721.105 biztanle ditu, populazioz prefeturako hirugarrena.
Mezel
Mezel Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Sagamihara
Geografia
Kanagawa prefeturako iparraldeko lurrak hartzen ditu, Tokiorekin muga egiten dutenak. Mendebaldean Tanzawa mendiak ditu. Hiru auzotan banatzen da hiria:
Historia
Indusketetan Kofun Aroko aztarnak aurkitu dira, beraz japoniar paleolitikoan jadanik populatua zegoen Sagamiharako eremua. Kamakura Aroan Yokoyama leinua zen nagusi baina Edo Aroan Tokugawa shogunerriak zuzenean administratu zuen.
Mezel
Biztanleria
2007an Mezel udalerrian erroldatutako biztanleak 1.758 ziren. Familiak 660 ziren, horien artean 136 pertsona bakarrekoak ziren (76 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 200 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 284 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Pike konderria (Indiana)
Pike konderria (Pike County) Indianako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Petersburg da. 2010eko zentsuaren arabera 12,845 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Mezel
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Pike konderria (Indiana)
Geografia
Pike konderriak 88,343 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,776 ura dira. Beste 86,567 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 14,54 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 12,845 pertsonetatik 12,664 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 120 dira. 38 beltzak edo afroamerikarrak. 25 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 25 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 8 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 82 pertsonek kokatzen zuten.
Mezel
Etxebizitza
2007an 724 etxebizitza zeuden, 669 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 32 hutsik zeuden. 694 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 669 etxebizitza nagusietatik 564 bere jabearen bizilekua ziren, 89 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 24 etxek bi zituzten, 77 etxek hiru zituzten, 213 etxek lau zituzten eta 354 etxek bost zituzten. 567 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 240 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 386 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.188 ziren, horien artean 896 aktiboak ziren eta 292 inaktiboak ziren. 896 pertsona aktiboetatik 845 lanean zeuden (462 gizon eta 383 emakume) eta 51 langabezian zeuden (23 gizon eta 28 emakume). 292 pertsona inaktiboetatik 85 erretiraturik zeuden, 101 ikasten zeuden eta 106 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.