cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Artres
Biztanleria
2007an Artres udalerrian erroldatutako biztanleak 1.057 ziren. Familiak 372 ziren, horien artean 88 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 400 etxebizitza zeuden, 378 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 395 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 378 etxebizitza nagusietatik 298 bere jabearen bizilekua ziren, 75 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 20 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 81 etxek lau zituzten eta 244 etxek bost zituzten. 309 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 134 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 180 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 732 ziren, horien artean 469 aktiboak ziren eta 263 inaktiboak ziren. 469 pertsona aktiboetatik 418 lanean zeuden (229 gizon eta 189 emakume) eta 51 langabezian zeuden (27 gizon eta 24 emakume). 263 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 98 ikasten zeuden eta 109 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Artres udalerrian 370 unitate fiskal zeuden, 990,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.938 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 40 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 4 igeltseroak, 4 iturginak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Artres udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 540 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Sillaginopodys chondropus
Sillaginopodys chondropus Sillaginopodys generoko animalia da. Arrainen barruko Sillaginidae familian sailkatzen da.
Kolbsheim
Kolbsheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Kolbsheim udalerrian erroldatutako biztanleak 825 ziren. Familiak 304 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 96 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 144 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 538 ziren, horien artean 423 aktiboak ziren eta 115 inaktiboak ziren. 423 pertsona aktiboetatik 399 lanean zeuden (229 gizon eta 170 emakume) eta 24 langabezian zeuden (10 gizon eta 14 emakume). 115 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 45 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Kolbsheim udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 280 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Najerillense museoa
Najerillense museoa (Museo Histórico Arqueológico Najerillense) Errioxako Naiara hirian dagoen museoa da, Andre Maria Erreginaren monasterioaren alboan kokaturik dagoena. Najerilla haranaren inguruko arkeologia, etnografia eta arte gaiak erakusten museoa da, aurrehistoriatik aro modernora arteko material arkeologikoak erakusten dituena.
Abadearen jauregia eta botika
XVIII. mendean eraiki zen monasterioko abadearen jauregia izateko. Abade nagusia erlijio komunitateekiko bereizita bizi zen baina goiko pasabide batek lotzen zuen jauregiaren bigarren solairua monasterioko monjeen zeldekin.
Shihezi
Shihezi (uigurreraz:شىخەنزە‎; txinera sinplifikatuz: 石河子; pinyineraz: Shíhézǐ), Xinjiang eskualde autonomoan kokatutako zuzenki administraturiko konderri mailako hiria da. Guztira, 636.000 biztanle inguru dauzka 2007ko erroldaren arabera eta 459,94 kilometro koadroko azalera.
Bowie konderria (Texas)
Bowie konderria (Bowie County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Boston da. 2010eko zentsuaren arabera 92,565 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Bowie konderriak 239,047 kilometro koadro ditu. Horietatik 9,832 ura dira. Beste 229,215 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 38,72 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 92,565 pertsonetatik 67,405 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 6,062 dira. 22,230 beltzak edo afroamerikarrak. 572 amerikar natiboak ziren eta 45 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 721 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 88 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,504 pertsonek kokatzen zuten.
Shihezi
Shihezi hiria, Txinako gobernuarena den Xinjiango Ekoizpen eta Eraikuntza enpresak zuzenki administratzen du.
Najerillense museoa
Abadearen jauregia eta botika
1785ean jauregiaren beheko solairuan monasterioaren botika ezarri zen, aurrez Santa Maria enparantzan zegoena zaharkiturik gelditu baitzen. Botika erabat berria zen eta garaiko ekipamendu onenak zituen. Sendabelarren lorategia zuen, belarrak lehortzeko gela, eta izain, musker eta sugegorri haztegiak ere bai. Botika Masnoura eraman bazuten ere gaur egun dekorazio batzuk mantentzen dira, aipagarrienak:
Gartzela
1835ean Mendizabalen Desamortizazioaren ondoren monjeak kanporatu eta Estatua jabetu zen eraikin guztietaz. Botika lekuz aldatu zuten eta jauregia gartzela bihurtu zen. Gartzelaz gain epaitegia ere izan zen. Funtzio berria betetzeko monasterioarekin lotzen zuen pasabidea eraitsi egin zen. 1979 artean izan zen gartzela, azken urteetan ordea ziega bakarra erabili izan zen.
Presoen marka ugari ikus daitezke oraindik hormetan eta batez ere egurrezko ateetan. Marka denak XIX. mendekoak dira, ikusten den zaharrenak honela dio: "Manuel Díez de Anguiano, año de 1845". Idazki gehienek presoaren izen abizenak, jatorria eta batzutan zigorraren zergatia adierazten dute baina badira labanaz margoturiko irudiak ere, banderilleroa hankapalotan igota dagoen zezenketa esate baterako.
Museoa
1981ean museo bihurtzea erabaki zen eta 1984 eta 1992 artean hainbat erakusketa egin ziren. Berriztu ondoren 2001eko uztailaren 18an ireki zituen ateak behin betiko. Horretaz gain Naiarako alkazarrean egiten ari diren indusketa lanak ere gidatzen ditu. Hiru gelak eta korridoreak osatzen dute museoa.
Páramos
Páramos (euskaraz: mortuak) Burgosko probintziako mendebaldean dagoen eskualdea da. Ipar-ekialdean Merindadeak, ipar-mendebaldean Kantabria, mendebaldean Palentziako probintzia eta hegoaldean Alfoz de Burgos eta Odra-Pisuerga eskualdeak ditu.
Udalerriak
Eskualdeak honako udalerri eta herriak ditu:
The North Water (telesaila)
The North Water britainiar telesaila da, Andrew Haighek BBC Two katerako sortua.
Sinopsia
Britainia Handiko armadako mediku bat da istorioko protagonista, porrot egin duena. Espedizio berri batean sartuko da iraganeko mamu pertsonalengandik ihesi, eta bertan topatuko du bere balioak hankaz gora jarriko dituen hiltzaile gupidagabe bat. Funtsean, gizakiaren bi dimentsioren arteko talka jorratzen du istorioak, arrazionaltasunaren eta basakeriaren arteko talka, zientziaren eta sinesmenaren artekoa.
Cyprinodon pisteri
Cyprinodon pisteri Cyprinodon generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
La Celle-Saint-Cloud
La Celle-Saint-Cloud Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 20.999 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Celle-Saint-Cloud udalerrian erroldatutako biztanleak 20.999 ziren. Familiak 8.473 ziren, horien artean 2.619 pertsona bakarrekoak ziren (858 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.761 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.064 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.835 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 955 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 9.094 etxebizitza zeuden, 8.647 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 71 bigarren erresidentzia ziren eta 376 hutsik zeuden. 2.193 etxeak ziren eta 6.711 apartamentuak ziren. 8.647 etxebizitza nagusietatik 4.425 bere jabearen bizilekua ziren, 3.974 alokairuan okupaturik zeuden eta 248 doan lagata zeuden; 434 etxek gela bat zuten, 723 etxek bi zituzten, 2.323 etxek hiru zituzten, 2.377 etxek lau zituzten eta 2.790 etxek bost zituzten. 4.573 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 4.461 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.905 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 13.038 ziren, horien artean 9.766 aktiboak ziren eta 3.272 inaktiboak ziren. 9.766 pertsona aktiboetatik 9.025 lanean zeuden (4.512 gizon eta 4.513 emakume) eta 741 langabezian zeuden (397 gizon eta 344 emakume). 3.272 pertsona inaktiboetatik 694 erretiraturik zeuden, 1.583 ikasten zeuden eta 995 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Celle-Saint-Cloud udalerrian 8.286 unitate fiskal zeuden, 21.351,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 28.831 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 146 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 1 lan bilaketa bulegoa, 3 posta bulegoak, 10 banku bulegoak, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 5 igeltseroak, 14 margolariak, 5 zurginak, 7 iturginak, 10 argiketariak, 10 eraikuntza enpresak, 7 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 19 jatetxeak, 28 higiezinen agentziak, 5 tintoreriak eta 8 apaindegiak.
2009an zeuden 57 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 3 brikolaje denda handika, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 8 okindegiak, 5 harategiak, 4 liburu dendak, 7 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 3 elektrotresna dendak, 3 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 2 lur eta paretak apaintzeko dendak, 1 drogeria zen, 3 lurrin-dendak eta 7 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 10 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 5 haur-eskola eta 6 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. La Celle-Saint-Cloud udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 1hezkuntza orokorreko lizeoa eta 2 lizeo teknologiko.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 947 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 838 eta lizeo teknologikoetan 671.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Le Brethon
Le Brethon Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Brethon udalerrian erroldatutako biztanleak 338 ziren. Familiak 160 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Hydrophis laboutei
Hydrophis laboutei Hydrophis generoko animalia da. Narrastien barruko Hydrophiidae familian sailkatuta dago.
Le Brethon
Etxebizitza
2007an 266 etxebizitza zeuden, 167 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 83 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 258 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 167 etxebizitza nagusietatik 137 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 82 etxek bost zituzten. 2 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 79 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 61 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Cataguases
Cataguases Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Le Brethon
Geografia
Le Brethon herria Tronçais basoaren hegoaldean kokatzen da. Basoak udalerriaren ipar-mendebala hartzen du.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 194 ziren, horien artean 132 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 132 pertsona aktiboetatik 117 lanean zeuden (60 gizon eta 57 emakume) eta 15 langabezian zeuden (6 gizon eta 9 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Brethon udalerrian 179 unitate fiskal zeuden, 363 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.821 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Le Brethon udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.142 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hego birakariko aireontzi
Hego birakariko aireontzia hegaz egiten duen airea baino astunagoa den makina bat da, ardatz edo masta baten inguruko hego birakariak edo errotore palak erabiliz aireratzen dena. Hainbat errotore-pala masta bakar batean muntatuta errotorea deitzen da. Nazioarteko Abiazio Zibilaren Erakundeak (ICAO) hego birakariko aireontzia "aireak errotore batean edo gehiagotan dituen erreakzioek hegaz lagunduta" bezala definitzen du.
Hego birakariko aireontziek, oro har, errotore bat edo gehiago hegaldi osoan gora egiteko aukera ematen duten hegazkinak barne hartzen dituzte, esaterako, helikopteroak, autogiroak eta girodinoak. Hego birakariko aireontzi konposatuak errotorea handitzen du bultzada-motor gehigarriekin, helizeekin edo goratze-gainazal estatikoekin.
Times Square Tower
Times Square Tower, Ameriketako Estatu Batuetako New York hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 221 metro eta 49 solairu dauzka eta 2004an amaitu zuten eraikitzen.
Rasbora rasbora
Rasbora rasbora Rasbora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Rwenzori
Rwenzori (1980 arte, Ruwenzori izena erabili zen) edo Ilargiaren mendiak Erdialdeko Afrikako mendikatea da, Uganda eta KEDaren arteko mugan kokatuta. Kilimanjaro eta Kenya mendiekin batera, bere mendirik altuenak elur-iraunkorra duten Afrikako mendi bakarrak dira. Batzuen ustez, Rwenzoriak Klaudios Ptolemaiosen "Ilargiaren mendiak" dira.
Mendikateak 120 km luzera eta 65 km zabalera ditu. Sei mendikotetan banatuta dago:
Rwenzori ikusteko lehendabiziko europarra Henry Morton Stanley zen, 1889an. Lehenengo igoera 1906an Abruzziko kondeak egin zuen.
Seicercus whistleri
Seicercus whistleri Seicercus generoko animalia da. Hegaztien barruko Phylloscopidae familian sailkatua dago.
La Suze-sur-Sarthe
La Suze-sur-Sarthe Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Suze-sur-Sarthe udalerrian erroldatutako biztanleak 3.999 ziren. Familiak 1.692 ziren, horien artean 500 pertsona bakarrekoak ziren (172 bakarrik bizi ziren gizonak eta 328 bakarrik bizi ziren emakumeak), 560 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 500 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 132 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.905 etxebizitza zeuden, 1.715 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 71 bigarren erresidentzia ziren eta 119 hutsik zeuden. 1.608 etxeak ziren eta 283 apartamentuak ziren. 1.715 etxebizitza nagusietatik 1.098 bere jabearen bizilekua ziren, 598 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 17 etxek gela bat zuten, 134 etxek bi zituzten, 368 etxek hiru zituzten, 511 etxek lau zituzten eta 685 etxek bost zituzten. 1.067 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 827 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 656 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.431 ziren, horien artean 1.721 aktiboak ziren eta 710 inaktiboak ziren. 1.721 pertsona aktiboetatik 1.535 lanean zeuden (826 gizon eta 709 emakume) eta 186 langabezian zeuden (75 gizon eta 111 emakume). 710 pertsona inaktiboetatik 330 erretiraturik zeuden, 187 ikasten zeuden eta 193 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Suze-sur-Sarthe udalerrian 1.771 unitate fiskal zeuden, 4.168 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.455 euro zen.
Sérénac
Sérénac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
La Suze-sur-Sarthe
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 153 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 35 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 13 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 19 administrazio publikoko enpresak ziren eta 23 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Sérénac
Biztanleria
2007an Sérénac udalerrian erroldatutako biztanleak 477 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 166 etxebizitza zeuden, 139 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 27 bigarren erresidentzia ziren. 156 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 139 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren eta 41 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 98 etxek bost zituzten. 121 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 293 ziren, horien artean 189 aktiboak ziren eta 104 inaktiboak ziren. 189 pertsona aktiboetatik 175 lanean zeuden (101 gizon eta 74 emakume) eta 14 langabezian zeuden (2 gizon eta 12 emakume). 104 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 75 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sérénac udalerrian 138 unitate fiskal zeuden, 339,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.780 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Sérénac udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 704 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Suze-sur-Sarthe
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 49 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 2 funerariak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 autoeskolak, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 6 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 19 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 3 harategiak, 1 liburu denda zen, 3 arropa dendak, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 2 drogeria, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean La Suze-sur-Sarthe udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 780 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. La Suze-sur-Sarthe udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 641 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Suediako hiriak populazioaren arabera
Suediako hiri nagusiak honako hauek dira:
Sillaginops macrolepis
Sillaginops macrolepis Sillaginops generoko animalia da. Arrainen barruko Sillaginidae familian sailkatzen da.
Rasbora reticulata
Rasbora reticulata Rasbora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Enrique García Asensio
Enrique García Asensio (Valentzia, Espainia, ) espainiar orkestra-zuzendaria da.
Bizitza
Madrilgo Kontserbatorioan egin zituen ikasketak, eta hiri hartako unibertsitateko orkestra-zuzendari titular izan zen. Zuzendaritza-ikasketak Municheko Goi Mailako Eskolan osatu zituen, Lessingekin, eta Sienako Academia Chigianan, Celibidacherekin. RAI etxeak ematen duen Zuzendaritza Saria irabazi zuen 1962an, eta hurrengo urtean lortu zuen Sienako Akademiaren saria.
Las Palmasko Orkestra Filarmonikoko zuzendari titularra izan zen, eta orobat izan zen hiri hartako Kontserbatorioko zuzendaria. 1967an, New Yorkeko Mitropoulos saria eman zioten, eta Washingtongo Orkestra Sinfonikoko zuzendari-laguntzailea izan zen. 1966tik 1984ra, Radio Televisión Españolaren orkestra filarmonikoaren zuzendari titularra izan zen.
Garrantzi handiko lana egin du, orobat, Madrilgo Kontserbatorioan (hango katedraduna da 1970az gero), eta Dominikar Errepublikako Orkestra Sinfoniko Nazionalak antolatzen dituen orkestra-zuzendaritzako nazioarteko ikastaroetan. Mundu guztian zehar zuzendu ditu kontzertuak, eta zenbait egile espainiarren lanak estreinatu ditu, García Abrilenak, besteak beste.
Juan Barroeta
Biografia
Aitarekin hasi ondoren, oso gaztea zela Madrilera joan zen ikastera. Hamabost urte zituela Madrila joan zen, bertako San Fernandoko Arte Ederretako Eskolan ikastera. 1856. urtean hirugarren saria jaso zuen Espainiako Arte Ederretako Lehen Erakusketan, La Resurrección de Lázaro koadroaz; 1859tik aurrera Bilbon bizi izan zen. Garai hartako gustuak asetzen zituen pintorea, ikuskari eta erretratu historikoez gainera, aldizkarietarako apainketa-lanak eta opera-kartelak egin zituen Barroetak. Bilboko hirugarren setioan liberalen alde egin zuen.
Lanak
Erretratuetan aditua, oso ospetsu bilakatu zen bere estilo perfekzionistari esker. Lan nagusiak hauek dira:
1952ko Egiptoko Iraultza
1952ko Egipto ko Iraultza prozesu politiko, ekonomiko eta soziala izan zen, 1952ko uztailaren 23an hasi zena. Une hartan, Egipto ko ejerzituko ofizial talde batek estatu kolpea eman zuen herrialdean. Honen ondorioak epe motzera nabaritu ziren (monarkaren abdikazioarekin, Faruq erregea) baita epe luzeago batean ere. Denbora tarte horretan Egipto ko erregimen berri bat zehaztu zuten. Neurri iraultzaileek, hasiera batean britainiarrak herrialdetik kanporatzera eta hauek Egipto n inposatutako gobernua aldatzera mugatutakoek, ez zuten lehen unetik esandakoa bete, eta muga horiek gainditu zituzten. Bai egitura instituzional eta ideologikoaren garapenarekin, 1956a arte gauzatu zena (iraultza guztiz finkatu zen urtea) bai erregimena, urte hartara arte, kanpotik jasotzen joan zen errekonozimentuagatik, gertaeraren garrantzia azpimarratuz.
Aurrekariak
1948. urtea, arabiar lurraldearentzat, gertakari historiko garrantzitsu ezberdinen agertokia izan zen. Adibidez, britainiarren Palestina ko agintaldia bukatu zen maiatzean, eta horrek, Israel go estatuaren sorrera ekarri zuen, horri jarraiki Palestinako gerra hastearekin batera. Israel estatu subirano gisa ezartzeak garrantzi handiko aldaketak ekarri zituen eskualdera. Aldaketa horien adibide adierazgarri Egipto n gertatutakoa da, arabiarren porrotak herrialdearen askapenera bideratu baitzuen mugimendu oso bat, zeina oraindik, 1948an, britainiarren kontrolpean zegoen.
Bestetik, Faruq erregeak gatazkaren garapenean hartutako erabakiek asko kaltetu zuten monarkaren figura, (ministroen aholkuen ezeztapena, armamentuak erosteko kudeaketa txarra…). Egipto ko erregearen jarreraren aurka, Egipto ko erlijio-sektore desberdinen ahotsak aurkitu ziren; izan ere, Palestinako herriaren aldeko borroka islamaren defentsarako lehia ere bazela uste zuten.
Villiers-Saint-Benoît
Biztanleria
2007an Villiers-Saint-Benoît udalerrian erroldatutako biztanleak 508 ziren. Familiak 240 ziren, horien artean 86 pertsona bakarrekoak ziren (27 bakarrik bizi ziren gizonak eta 59 bakarrik bizi ziren emakumeak), 67 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 63 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
1952ko Egiptoko Iraultza
Aurrekariak
Erlijio-sektore horiek eremu ofizialari erantzuteaz gain, Anaia Musulman en elkarte bat osatzen zuten. Eta Hasan al-Banna Anaien buruak Al-Azhar-en agerraldi publiko bat egin zuenean, herri arabiarren eta islamiarren batasuna deitu zuen, Palestina defendatzeko asmoz.
Aurreko gertaerak eta Anaia Musulman en Elkarteak egindako jarduerek, azkenean, Nuqrashi Egipto ko lehen ministroaren kezka piztu zuten, mugimendu horretan Estatuaren segurtasunerako mehatxu bat ikusi baitzuen. 1948ko abenduan, gizartearen desegitea eman zen; erabaki horrek, gizartearen tentsioak areagotu zituen, eta, azkenean, lehen ministroaren heriotza ekarri zuen Anaia Musulman en kideetako baten eskutik.
Izendatutako armistizioak sinatu ondoren hasi zen Egipto ko barne-politikaren porrota. Gerrako porrotak eta horrek eragindako ondorioek alderdi politiko tradizionalen lidergoaren galera sendotu zuten, baita monarkiarekiko eta gobernuarekiko errespetua galtzea ere.
Urte horietan zehar, britainiarrek herrialdean zuten presentziaren aurkako hainbat adierazpen egin ziren; horien artean, gizarteko sektore desberdinen batasuna eta hainbat kezka aldarrikatu ziren.
Matxinada horien guztien erdian, eta 1950eko hauteskundeen ostean, Nahhasek maniobra politiko ugari egin zituen egiptoar gizartearen arreta desbideratzeko. Hala ere, neurri horiek ez zuten berehala britainiarren kontrolarekin amaitu. Are gehiago, Egipto ko Barne Ministerioak Ismailiako polizia-kuartel bat inguratzen ari ziren tropa britainiarrei aurre egiteko 1952ko urtarrilaren 25ean hartutako erabakiak eta horren ondorio zuzenek (berrogei polizia egiptoar erail eta beste hirurogeita hamar zauritu) egiptoarren arteko iskanbilak ugaritu zituen, eta 1952ko urtarrilaren 26an, Kairo ko hiriaren zati handi bat erre zuten, Ministroen Kontseiluak herrialde osoan lege martziala aldarrikatu zuelarik.
1952ko estatu kolpea
Kairo ko suteak aurreko garaiari bukaera eman zion. Sei hilabetetan zehar, kongresuak aukeratutako hainbat erregimen inposatzeko saiakerak eman ziren, 1952ko uztailaren 23a iritsi zen arte. Egun hartan, (jóvenes oficiales) talde batek – zeinak erregeari zioten leialtasuna hautsi zuten Palestinako gerraren ondoren – estatu kolpea eman zuen, une hartako monarkiari eta 1922tik indarrean egon zen gobernatzeko erari bukaeran emanez. Bi mila urtean lehen aldiz, faraoien garaitik, Egipto egiptoarrez gobernatua izatera igaroko zen.
Hasieran, monarkiaren bukaerak barne politikan britainiarrek zuten esku-hartzearekin bukatuko zuela uste zen. Nazionalistak boterera iristeak osotasunean egiptoarrena izango zen gobernu bat izango zutela sentiarazten zien, aurrera eramango ziren lan guztiak herritarrengan pentsatuz izango zirela, herrialdea berritzearen helburuarekin.
Ofizial Aske gehienak militarren akademiara sartu ziren 1936ko itunaren ondoren. Beraien artean harreman sendoak landu eta eraiki zituzten. Lehen urteetatik, antolatzen hasi ziren, talde politiko ezberdinetan sartuz. Une hartan, bai Anwar al-Sadat, bai Nasser, Anaia Musulman ak taldera batu ziren. Bitartean, beste batzuk Mist al-Fatatera eta alderdi ezkertiarreko beste talde batzuetara batu ziren.
Aipatutako estatu kolpearen ondoren, 1952ko uztailaren 26an, Faruq, Egipto ko monarka, behartua izan zen bere seme Ahmad Fuaden alde abdikatzera. Erabaki hori, guztiz lotuta egon zen herrialdetik ahalik eta azkarren exiliatzeko beharrarekin, azkenik, Italiara lekualdatuz. Aipu egindako abdikaziotik 1954. urtera arte, boterea iraultzaren aginte-kontseiluaren esku geratu zen, Naguib generalaren itxurazko lehendakaritzapean, zeina Botere Armatuen buru izendatua izan zen.
Erabateko mesfindatza zuten Egipto ko herritarrek politikariekiko, eta Ofizialen taldeak birplanteatu beharra izan zuen aurretiaz zeuden alderdi politikoak berritzea edo beraiek herrialdearen gidaritza hartzea. Iraultzaren une horietan programa politiko zehatzik ez izateak, lehenengoarekiko apustua egitea ekarri zuen, estatu kolpearen aurretik zeuden alderdi politikoei aukera bat emanez.
Erabaki horren ondorioz, une hartatik aurrera, boterea banatuta geratu zen. Alde batetik, gobernua zegoen, Ali Mahir buruan, eta bestetik aipatutako ejerzitua zegoen. Trantsizio garai bat igaro zuten zeinetan aipatutako ministroak gerta zitezkeen erreforma guztiak geldiarazteko saiakerak egin zituen, honen dimisioarekin bukatu zena, eta Naguib generalak hartu zuen bere postua, iraultzaren kontseiluko lehendakari eta Gerra eta Itsas Armadako ministro bilkatuz. Erabaki hau, Martín Muñoz-en arabera, militarrek boterearekiko zuten nahiaren agerpena izan zen.
Antonia Ferrín Moreiras
Antonia Ferrín Moreiras (Orense, Galizia, 1914ko maiatzaren 13a - Santiago de Compostela, 2009ko abuztuaren 6a) matematikaria, irakaslea eta lehen astronomo galiziarra izan zen. Batez ere, astronomiari egin zizkion ekarpenak Ilargiaren izar ezkutuei buruzko lanekin, izar bikoitzen neurketekin eta neurketa astrometrikoekin, bi bertikaletako pasabideak zehaztearekin batera, Santiagoko Behatokian lanean ari zela egin zituen ikerketak.
1952ko Egiptoko Iraultza
Iraultzaren filosofia
Monarka bere postutik kendu ondoren konturatu ziren ofizialak Egipto ren askapenaren bidean lan handia egin beharko zutela, iraultzaren lehen momentuetan behintzat aurrera eraman zen proiektu politikoarekin bat ez zetorrena. Denborarekin, beraien lana hasierako helburura bideratzea lortu zuten.
Nasser-ek, “Iraultzaren filosofia” lanean, bere doktrina politiko propioa azaltzen du, garrantzi handiko bi ikuspegi mahaigaineratuz: iraultza bikoitz bat aurrera eramateko beharrizanarena, bai gizartean baita politikan eta hiru zirkuluen teoria (arabiarra, afrikarra eta islamikoa).
Antonia Ferrín Moreiras
Gerra Zibila baino lehen, Kimikako eta Farmaziako lizentziaturak lortu zituen Santiago de Compostelako Unibertsitatean (USC), irakasle nazional titulua lortu zuen eta, bi urtez Zientzia Zehatzak ikasi zituen, garai hartan Matematika ikasketak jasotzen zuten izena. Matematika-ikasketak Madrilgo Unibertsitate Zentralean amaitu ahal izan zituen urte batzuk geroago, orain Complutense izena daramana.
1963an astronomiari buruzko tesia defendatu zuen lehen emakume espainiarra izan zen: Observaciones de pasos por dos verticales. Tesi hori bera USC Matematika Eskolan defendatzen ere lehena izan zen.
1952ko Egiptoko Iraultza
Iraultzaren filosofia
Iraultza bikoitza gauzatzearen ideiari dagokionez, esan beharra dago Nasser rek ez zuela Egipto ren mugetara zedarritzen, “munduko herri guztiei” bideratuta dagoenez gero. Modu berean, iraultza bakoitzaren helburuak azaltzen ditu: iraultza politikoaren asmoa proletargoak erabakitzeko ahalmena bereganatzea dela, eta gizarteko iraultzak justizia bilatzen duela, klase borrokaren bidez.
Hiru zirkuluen teoria zehazki azaldua ageri da “Iraultzaren filosofian”. Arabiar zirkulua (lehen zirkulua), Afrikar kontinenteko zirkulua (bigarren zirkulua) eta Islamaren zirkulua elkarren artean osagarriak dira, eta batak besteari lagundu ahal izateko modu batean landuak izan behar dira.
178. legea, laborantza-berritzearena
1952ko irailaren 9an lehenengo neurri iraultzailea hartu zen, Laborantza-berritzearen legea(178.legea). Lege honek egiptoarren gehiengoaren eta Ofizial Askeetako ezkertiarren eskaerei erantzuten zien. Honen xedea jabetza mugatzea zen, lurren jabeak desjabetuz eta lur hauek nekazarien artean banatuz. Haatik, erreforma 450.000 feddanetan(4200m2) soilik eraman zen aurrera; erein daitekeen lurraren %8 hain zuzen ere.
Antonia Ferrín Moreiras
Bere bizitza, bere lorpen akademiko eta laboralengatik ez ezik, bere bizitza profesionala eta ikasle bizitza uztartzen jakin zuelako nabarmentzen da, arrazoi ekonomikoengatik egin behar izan zuena, bere helburuak lortzen lagundu zioten beka ugari jaso zituen arren.
1952ko Egiptoko Iraultza
178. legea, laborantza-berritzearena
Barredan xedatutakoaren arabera, lege berriari buruzko 30 neurrik benetako ondorio iraultzaileak izan zituzten: errentamenduen eta apartzerien arauketan aldaketak eragin zituzten, nekazaritza-sistemaren gehiegikeria handienetako batekin amaitzea ahalbidetuz, laboratutako lurraren % 75i eragiten baitzion. 3
Antonia Ferrín Moreiras
Haurtzaroa
Antonia Ferrín Moreiras Orensen jaio zen 1914ko maiatzaren 13an, baliabide gutxi zituen familia batean. Aitak, matematikako irakasleak, bere lau alabak, Antonia, Celsa, María eta Pastora, goi mailako ikasketak izatea nahi zuen, Nahiz eta, garaiko konbentzioa eta familiaren egoera ekonomikoa gora-beheratsua izan. Horregatik, 1920an, Ferrínek sei urte zituela, Santiago de Compostelara joan ziren bizitzera.
Villiers-Saint-Benoît
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Antonia Ferrín Moreiras
Haurtzaroa
Ferrín zazpi urte zituela hasi zen eskolara joaten eta bederatzi urte besterik ez zituela institutura sartzeko prest zegoen. Zientzien Batxilergoa ikasi zuen Santiago de Compostelako Institutu Orokorrean eta Teknikoan eta, gero, Unibertsitateko Batxilergoa Bigarren Hezkuntzako Institutu Nazionalean ikasi zuen beste hamabi neskarekin batera.
Goi mailako hezkuntza eta ibilbide profesionala
1930ean, goi mailako ikasketak hasi zituen USC Zientzia Fakultatean, garai hartan Kimikako espezialitatea bakarrik eskaintzen baitzen. Aitak Farmazia Fakultatean lan egiten zuen arren, diru sarrerak ez ziren nahikoa:
"[...] batez beste 2.500 pezetako soldata, familiaren beharrak estaltzeko zituen baliabide bakarrak"
Ferrín fitxategiak islatzen zuen bezala, egoera horrek mesede egin zion doako matrikula izateko eta bekak lortzeko. Horri esker, Bigarren Errepublikaren garaian (zehazki, 1935ean), Ferrín Kimikan lizentziatu zen eta Maistra Nazionalaren titulu lortu zuen.
Karrera amaitu eta berehala, Ferrín lanean hasi zen, nahiz eta lehen lanak ordaindu gabe egin behar izan zituen: 1934tik 1936ra irakasle laguntzaile gisa lan egin zuen Zientzia Fakultateko Fisika eta Matematika irakasgaietako praktiketan eta behin-behineko laguntzaile gisa Santiagoko Arcebispo Xelmírez Institutuko Zientziak sailean. Aldi berean, Farmazia ikasten ari zen eta USCk eskaintzen zituen zientzia zehatzak ikastaroak egiten zituen. 1937an, Matematikako irakasle bihurtu zen Nuestra Señora de los Remedios neska umezurtzentzako ikastetxean, eta 1948ra arte lan egin zuen bertan.
1937an, Gerra Zibila hasi ondoren, bere ideologia politikoagatik zigortu egin zuten eta salaketa anonimo batengatik garbiketa espedientea ireki zioten. Hori dela eta, zigortu eta Unibertsitatean irakasle izatetik kendu egin zuten beste 45 irakaslerekin batera, horien artean: Enrique Rajoy Leloup, Fernando Calvet, Isidro Parga Pondal edo Francisco Fernández del Riego. Hala ere, 1940an bere kasua berrikusi zuten, ondorioz, zigorra bertan behera utzi eta berriro laneratzeko aukera izan zuen. Modu horretan, berriro hasi zen Zientzien Fakultatean klaseak ematen.
1950ean, Ikerketa Zientifikorako Goi Kontseiluaren beka lortu zuen Santiagoko Behatoki Astronomikoan ikerketak egiteko. Bi urte geroago, beka hori ikerketa laguntzaile kontratu bihurtu zen. Bestalde, 1950ean ere, Matematikako lizentziatura lortu zuen Madrilgo Unibertsitate Zentralean bere karrerako azken hiru urteetan ikasle libre gisa ikasiz.
Villiers-Saint-Benoît
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Antonia Ferrín Moreiras
Goi mailako hezkuntza eta ibilbide profesionala
1953an, Ferrínek Santanderreko Magisteritzako Eskola Normalean Matematikako irakaslearen oposizio lehiaketa gainditu zuen nahiz eta bi urte geroago Santiagoko Isabel la Católica neskentzako ikastetxera joan.
1954 eta 1956 artean Astronomian doktoretza lortu zuen Madrilen. Bitartean, Ferrinek Vidal Abascal irakasleari lagundu zion USC Zientzien Fakultatean Matematikako titulua sortzea sustatzeko, 1957an lortua. Ferrín Fakultate honetako lehen emakumezko irakaslea izan zen. Garai horretan, bere ikerketekin jarraitu zuen Ramón María Allerren zuzendaritzapean. Seguruenik, bere saririk handiena Allerrek zuzendutako 1963an defendatutako tesia izan zen, laurogei urte baino gehiago zituenean, USC Matematika Fakultatean irakurri zen lehenengoa eta emakume batek Espainian defendatutako astronomiari buruzko lehena.
Villiers-Saint-Benoît
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Antonia Ferrín Moreiras
Goi mailako hezkuntza eta ibilbide profesionala
Urte horretan bertan, matematikako irakasle titular izendatu zuten Madrilgo Santa Maria irakaskuntza eskolan, bi urtez Medikuntzako Matematikako irakasle gisa lan egin zuen eta astronomia eta Zeruko Mekanika irakatsi zituen. Bestalde, zuzendaritza karguak zituen eta oposizioko epaitegietako kide zen. Horrez gain, Espainian egin ziren nazioarteko Matematikako lehen topaketetan parte hartu zuen.
Villiers-Saint-Benoît
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 298 ziren, horien artean 217 aktiboak ziren eta 81 inaktiboak ziren. 217 pertsona aktiboetatik 189 lanean zeuden (109 gizon eta 80 emakume) eta 28 langabezian zeuden (12 gizon eta 16 emakume). 81 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villiers-Saint-Benoît udalerrian 212 unitate fiskal zeuden, 478 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.265,5 euro zen.
Antonia Ferrín Moreiras
Goi mailako hezkuntza eta ibilbide profesionala
Bere ibilbide profesionala bikaina izan arren, hainbat oztopo aurkitu zituen emakumea izateagatik, esaterako, Ramón María Aller 1964an gaixotu zenean Behatokian astronomia haren katedra jarraitzeko bide bakarra ordezkoa aurkitzea zen, eta Ferrín doktorea oposiziora aurkeztu zen arren, baztertu egin zuten. Hala ere, salaketa egin ondoren, eskatzaile gisa onartu zuten, baina aulkia hutsik geratu zen eta Behatokiak urteetan gainbehera egin zuen.
Ferrín 1984an erretiratu zen.
Aitortzak
2018an Zientzialarien Taula Periodikoan sartu zen.
2008an bera izendatu zuten amabitxi 50. urteurrena USC Matematika Eskolan.
1952ko Egiptoko Iraultza
178. legea, laborantza-berritzearena
Erreformak ondorio politikoak ere izan zituen. Lehenik eta behin, Egipto ko lurjabe handien eragin ekonomiko, sozial eta politikoa nabarmen murriztu zela suposatu zuen, eta horrek onura argia ekarri zien erdi-mailako jabeei, batez ere jabe horien barruan egokienak zirenei, izan ere, lurjabe handiei soberan zeuden lurrak erosiz haien jabetzak handitzeko aukera izan baitzuten. Bestalde, Estatuak lur kopuru handi baten jabetza berreskuratu zuen, azkenean banatu ez zirenak, jabe handiak ordezkatuz nekazari pobreen eta nekazaritzako langileen ustiapenari zegokionez.
Villiers-Saint-Benoît
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
1952ko Egiptoko Iraultza
178. legea, laborantza-berritzearena
Aipatutako itxaropen iraultzaileek aurrez aurre jarri zuten erregimen berria, abuztuaren 13an agerian geratu zen bezala, Kafr al-Dawwarreko lan-protesta industrialak gogor zapaldu zituztenean Ofizial Libre ek, aipatutako protestaren bi lider nagusi exekutatzeko agindua eman zutenean.
Villiers-Saint-Benoît
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 3 igeltseroak, 1 margolaria eta 2 iturginak.
1952ko Egiptoko Iraultza
178. legea, laborantza-berritzearena
1952an planteatutako nekazaritza-erreformak, azken batean, helburu bikoitzari erantzun zion: lurjabe handien klase politikoki nagusia ahultzea eta premiazko premia zuen masa-laguntza mobilizatzea.
Villiers-Saint-Benoît
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
1952ko Egiptoko Iraultza
Kontrola eta nazionalizazioa: prentsa
Prentsari zegokionez, beste hainbat erabaki hartu zituzten Ofizial Askeek. Esaterako, Al-Ajbar egunkariaren kontrola hartu zuten; estatu kolpea baino hilabete batzuk lehenago sortutako egunkaria, alegia. Gainera, prentsaren kontrola indartzeko asmoz, 1952ko azaroan Egipto n lehen aldiz, informazio eta telekomunikazioen ministerioa sortu zen; “Orientazio Nazionalaren Ministerioa” izena hartu zuena. Bestalde, Iraultzaren Aginte Mahaiak bere argitalpen etxe propioa sortu zuen, Dar al-Tahrir izenekoa.
Villiers-Saint-Benoît
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Villiers-Saint-Benoît udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Platelminto
Platelmintoak, Platyhelminthes edo Platelminthes (grezieraz, πλατύ, platy, «zapal», eta ἕλμινς (ἑλμινθ-), helminth-, «har») animalia ornogabe bigun, ez-segmentatu eta bilateral sinpleak dira. Beste bilateralek ez bezala ez dute gorputz barrunberik eta ez dute zirkulazio- edo arnasketa-sistema bereziturik. Horregatik forma laua behar dute oxigeno eta elikagaiak gorputz osora heldu ahal izateko difusio bitartez.
Villiers-Saint-Benoît
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Platelminto
Taxonomia klasikoan Turbellaria (planariak bezala animalia ez-parasitoz osatuak) eta beste hiru talde parasito daude: Cestoda, Trematoda eta Monogenea. Turbelaria taldekoak batez ere predatzaileak dira eta uretan edo lurzoru oso hezeetan bizi dira. Cestoda eta Trematodak bizitza-ziklo konplexua dute.
Villiers-Saint-Benoît
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Platelminto
Bizitzeko eraz, bizitzako egoera batean behintzat, bizkarroiak dira hainbat platelminto mota. Uretan bizi izaten dira. Planariak eta trematodoak dira platelmintoetan ezagunenetakoak.
1952ko Egiptoko Iraultza
Erakunde sindikaleko biltzar konstituziogilearen desegitea
1952an ere jakin zuen Egipto ko erakunde sindikalari zegozkion aldaketa esanguratsuen berri. Egipto ko mugimendu sindikalak urrezko aroa lortu zuen 1952ko Iraultzaren aurreko hamarkadan, eta bere aurrerapena nabarmendu zen, bai hedapenean, bai antolaketan, sindikatuen kontzientzian, demokraziaren defentsan eta gai nazionalekiko elkarreraginean.
1952ko uztailaren 23ko estatu-kolpea gauzatu ondoren, aipatutako aurrerapenak atzerakadaren mende geratu ziren. Ofizial Libre ak boterera iritsi izanak (herritarrek eta langileek asko aitortu eta errespetatzen zituzten) higadura ekarri zuen aurreko garaietako esperientzia sindikalaren joerari zegokionez, eta hori bereziki agerian geratu zen ofizial horiek 1952ko irailean hartutako erabakian; izan ere, hilabete horretan debekatu egin zen erakunde sindikala eratzeko kongresua egitea, eta, horren ondorioz, organo eratzaileak desegin egin ziren.