cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John Steinbeck
Biografia eta ibilbide literarioa
Esperientzia horretatik sortu ziren obren artean aipagarriena In dubious battle da (1936) : fruta biltzaile batzuek marxismoaren jarraitzaile batzuek bultzatuta antolatzen duten greba bati buruzko historia, krisi handiaren garaian sortu zen samintasuna azaltzen duena eta besalarien lan baldintzak salatzen. Antzeko gai bati buruz idatzi zuen bere eleberri famatuenean, The Grapes of Wrath (1939, Suminaren mahatsak), Oklahomatik Kaliforniara lan bila doan nekazari talde baten gertaera dramatikoak kontatzen dituena, orduko ekonomia sistema esplotatzailearen gogortasuna salatzearekin batera. Liburu horren eragin politikoa XIX. mendean Tom osabaren etxolak izan zuenarekin parekatu izan da. Liburuak Pulitzer saria irabazi zuen eta hura oinarri hartuta film bikaina egin zen hurrengo urtean John Ford filmegileak.
Baina arazo sozialak salatzen dituzten eleberriak ez ezik beste erdi pikaresko erdi erromantiko batzuk ere idatzi zituen : Tortilla Flat da horietako bat (1935, Koro Navarrok euskaratua), Montereyko lagun talde baten gorabeherei buruzko kontakizun samurra, haren lehenengo liburu arrakastatsua izan zena. Of mice and men (1937, Saguak eta gizonak ) eleberria emigratutako bi besalariren arteko harreman konplexu bitxiari buruzko kontakizun berezia eta patetikoa da (besalarietako batek bestea babesten du, izugarri indartsua baina inozoa) ; argitaratu zen urte berean antzerkirako moldatu zen eta film bat egin zen hura oinarri hartuta.
Bigarren Mundu gerran Estatu Batuetako gudarostearen zerbitzura jarri zuen bere idazle ospea, eta berriemaile gisa eta propagandako liburuak idazten aritu zen. Liburu horien artean aipagarria da, oso oihartzun zabala izan baitzuen, The moon is down (1942, Ilargia sartu da), nazien mendean egondako norvegiar batzuei buruzko eleberria. Bigarren Mundu Gerraren ondorengo lehen urteetan hiru liburu idatzi zituen erreskadan ; bere lanetan ohi zuen bezala, kritika sozialaren elementuak badituzte ere, liburuok aurrekoak baino ingurune lasaiagoetan girotuta daude eta sentiberatasun handiagoa darie : Cannery row (1945), behartsuen alaitasunari, arduragabetasunari eta ontasunari egindako kantu bat, The Pearl (1947, Perla ), eta The Wayward Bus (1947).
Steinbeckek zenbait filmetako gidoiak ere idatzi zituen, Forgotten Village (1941, Herri ahaztua) eta Viva Zapata! (1952, Gora Zapata), besteak beste. The Pearl (1948, Perla, Ruper Ordorikak itzulia) eta The Red Pony (1949, Poni gorria) kontakizunen zinemarako bertsioen gidoiak ere berak idatzi zituen.
1962an Literaturako Nobel Saria eman zioten. Handik urte gutxira hil zen, 1968ko abenduaren 20an, New Yorken. Baina 1976an haren beste lan bat argitaratu zen, 1956 eta 1959 bitartean landutakoa, Thomas Maloryren Artur erregearen heriotzaren interpretazio modernoa emateko asmoz : The acts of King Arthur and his noble Knights (1968, Arturo erregearen eta haren zaldun nobleen ekintzak). Liburu horrek haren alderdi ezezagunena azalarazi zuen: alegia, haren erudizioa eta adimen zorrotza, sarritan ezkutuan igaroa, eta kontakizun teknikaren erabilera argia.
Noyal-sur-Brutz
Noyal-sur-Brutz bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 220 etxebizitza zeuden, 198 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 219 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 198 etxebizitza nagusietatik 160 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 7 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 129 etxek bost zituzten. 150 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 128 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 350 ziren, horien artean 291 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 291 pertsona aktiboetatik 272 lanean zeuden (140 gizon eta 132 emakume) eta 19 langabezian zeuden (12 gizon eta 7 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Noyal-sur-Brutz udalerrian 205 unitate fiskal zeuden, 576 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.868 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Noyal-sur-Brutz udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 504 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Napalpíko sarraskia
Napalpíko sarraskia 1924ko uztailaren 19an Argentinako Chacon gertaturiko sarraskia izan zen. Argentinako jendarmeek eta paramilitarrek 200-300 indigena hil zituzten 1924an, Qom eta Moqoit komunitateetako nekazariek lan baldintza kaskarren kontra abiatu zituzten protestak zapaltzeko.
Sarraskia
Hainbat historialariren azterketen arabera, 45 minutuan Poliziak fusilen 5.000 bala inguru jaurti zituen Napalpíko herritarren aurka. Uste dute 423 biktima inguru izan zirela, Santiago del Esteroko, Corrientesko eta Formosako aborigenak eta uzta bilketan jarduten zutenak kontuan hartuta. Haien %90 jatorrizko komunitateetakoak ziren. 38 ume inguruk ihes egitea lortu zuten, baina gutxienez erdiak zerbitzari eraman zituzten Quitilipiko eta Machagaiko herrietara.
Beatrice Borromeo
Beatrice Borromeo Marzoto (San Candido, Italia, 1985eko abuztuaren 18a) italiar modeloa, kazetaria eta Borromeo Etxeko aristokrata da. 2015etik, Monakoko printzerriko egungo errege-etxea den Grimaldi familiako kidea da, Pierre Casiraghirekin, Karolina Monakoko printzesaren hirugarren semearekin, eta Alberto II.a Monakoko subiranoaren ilobarekin emaztea baita. Stéfano Casiraghiren (2017) eta Francesco Casiraghiren (2018) ama da.
Beatrice kazetari ezaguna da Italiako mafiari buruzko dokumentalengatik eta Il Fatto Quotidiano italiarraren moduko egunkari eta aldizkarietan kolaboratzailea izateagatik.
Jaiotza eta familia
Beatrice 1985eko abuztuaren 18an jaio zen, Boltzanoko probintziako San Candido herri italiarrean. Gurasoak Aronako kondea, Carlo Ferdinando Borromeo, (Vitaliano Borromeo kondearen hirugarren semea, Angerako bigarren printzea) eta Paola Marzotto (Marzotto ehun-etxearen familiakoa) dira.
Beatrice Borromeo aitaren aldetik, Milan San Carlos Borromeoko kardenal eta artzapezpikuarekin ahaidea da. Haren birraitona-amonak Rinaldo Taverna senatari italiarra eta Lavinia Boncompagni Ludovisi, Piombino printzearen alaba, izan ziren. Amaren aldetik, Gaetano Marzotto kondeen ondorengoa da. Valentino luxuzko arropa-etxearen presidente eta zuzendari exekutiboa izan zen Matteo Marzottoren iloba ere bada.
Beatricek neba bat du, Carlo Borromeo, 2012an Marta Ferri diseinatzaile italiarrarekin ezkondu zena; eta aitaren aldetik ahizpa erdiak ditu, Marion Zota modelo alemanarekin duen harremanaren ondorioz: Isabella Borromeo, Ugo Brachetti Velkantberg petrolio-handiarekin ezkonduta dagoena; Lavinia Peretti, John Elkannekin ezkondua, eta Matilde Borromeo, 2011tik Antonius Von Fürstenberg printzearekin ezkondua.
Hezkuntza
Giovanni Berchet Lizeo Klasikoan ikasi zuen 2002an. Bigarren mailako ikasketak institutu publiko batean egin zituen arren, Beatricek bere unibertsitate-karrera bi zentro pribatutan egin zuen. 2010ean zuzenbidean eta ekonomian lizentziatu zen Milango Bocconi Unibertsitatean. 2012an, kazetaritza-masterra egin zuen New Yorkeko Columbiako Unibertsitatean.
Modelo
Unibertsitateko ikasketak egiten ari zela, Beatricek desfilea egin zuen Chanel, Pronovias eta Roberto Cavalli bezalako marketarako, karrera ordaintzeko asmoz.
Kazetari
2009an hasi zen zutabegile lanetan, ildo progresista eta independentea duen Il Fatto Quotidianon egunkari italiarrean, baita Ameriketako Estatu Batuetako Newsweek eta Daily Beast aldizkarietako kolaboratzailea ere. 2013ko urtarrilean ingelesez grabatutako Mamma Mafia dokumentala zuzendu zuen. 2015ean, Lady Ndrangheta dokumentala estreinatu zuen Sky Italia kanalean. Bertan, Italiako mafiako emakumeak erretratatu zituen. Mafiari buruzko erreportajeak egiten aritu den arren (Bambini Mai, Italiako Camorrako haurrei buruzkoa, Mamma Mafia eta Lady Ndrangheta, emakumeei buruzkoa), Beatricek ekonomiari buruz idazten du; batzuetan, aisialdi eta politika atalean ere parte hartzen du, Roberto Saviano, Ingrid Betancourt edo James Ellroy mailako pertsonaiak elkarrizketatuz.
Ezkongai-harremana
2008an, unibertsitatean ikasten ari zela, Pierre Casiraghi ezagutu zuen, Karolina Monakoko printzesaren eta StefanoCasiraghiren seme gazteena. Ordutik, maitasun-harremana hasi zuten, eta Grimaldi familia biltzen zuten hainbat ekitalditan parte hartzen hasi zen, hala nola, eta Alberto II.a Monakoko eta Charlene (Carlina) Monakokoaren ezkontza. Sei urteko harremanaren ondoren, bikoteak konpromisoa hartu zuen 2014ko abenduan.
Ezkontza
2015eko uztailaren 25ean Beatricek eta Pierrek beren lotura zibila egin zuten Monakoko Errege Jauregian. Izaera intimoko zeremonia Monakoko Justizia ministro zen Philippe Narminok egin zuen, eta emaztegaiak Valentino sinadura italiarraren soineko bat jantzi zuen ospakizun horretan.
Seme-alabak
2016ko azaroan zurrumurruek zioten Beatrice haurdun zegoela lehen aldiz. Monakoko errege-familian ohitura denez, ez zen haurdunaldiari buruzko jakinarazpen ofizialik egin. Grace Monakoko printzesaren ospitalean jaio zen Stéfano, bikotearen lehen semea.
2018ko urtarrilean, hainbat komunikabidek berriro pentsatu zuten bikotea bigarren semearen zain zegoela. Carolina printzesaren prentsa-bulegoaren jakinarazpen baten bidez jakinarazi zen Beatrizek gizonezko bat erditu zuela, Francesco, 2018ko maiatzaren 21ean.
Saleignes
Saleignes Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saleignes udalerrian erroldatutako biztanleak 67 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 60 etxebizitza zeuden, 38 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 58etxeak ziren. 38 etxebizitza nagusietatik 36 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek hitu gela zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 34 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 10 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 34 ziren, horien artean 20 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 20 pertsona aktiboetatik 18 lanean zeuden (9 gizon eta 9 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2000. urtean Saleignes udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Levoncourt (Rhin Garaia)
Levoncourt Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Levoncourt udalerrian erroldatutako biztanleak 247 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 107 etxebizitza zeuden, 98 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 97 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 98 etxebizitza nagusietatik 80 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 66 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 169 ziren, horien artean 114 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 114 pertsona aktiboetatik 104 lanean zeuden (61 gizon eta 43 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Levoncourt udalerrian 98 unitate fiskal zeuden, 252,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.065 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Levoncourt udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Outlander (telesaila)
2014ko abuztuaren 9an Starz katean estreinatu zen.
Laranja mekanikoa (eleberria)
Laranja mekanikoa ('A clockwork orange') Anthony Burgess idazle ingelesak 1962an plazaratutako eleberri distopiko ospetsua da, ultrabortizkeriazko gazte-azpikultura duen etorkizun hurbileko gizarte batean kokatua. Alex protagonista nerabeak bere bortizkeriazko leherketak eta bera aldatzen saiatzen diren estatu-agintariekiko esperientziak kontatzen ditu. Liburuaren zati bat "Nadsat" izeneko jargoiaren hitzez idatzita dago: errusiera ren eragin handia du, eta ingeles ezko "-teen" atzizki pareko "nadsat" atzizki errusiarretik hartzen du izena.
Outlander (telesaila)
Sinopsia
1945. urtean, Bigarren Mundu Gerra n, Claire Randall (Caitriona Balfe) erizain ezkonduak denbora bidaia bat burutuko du eta 1743ko Eskozian agertuko da, bertan, Eskoziako Lur Garaietako Jamie Fraser (Sam Heughan) gerlari ederra ezagutu eta Jakobiten matxinadan parte hartuko du.
Laranja mekanikoa (eleberria)
Lehen zatia
Etorkizun hurbileko hiri distopiko batean bizi den 15 urteko talde-burua da Alex. Berak eta bere lagunek (druguak) ultrabortizkeria gustuko dute. Istorioa hasteko, druguak beren taberna gogokoenean eserita daude, Korova Esnetabernan, esne-plus edaten (esnea bezeroak aukeratutako drogarekin nahastuta), ultrabortizkeriazko gau baterako prestatzeko. Liburutegi publikotik etxera doan jakintsu bati eraso egin diote; segidan, denda bat lapurtu, jabea eta emaztea hankaz gora eta konorterik gabe utzita; gero, eskale bat jo eta, ondoren, talde aurkari batekin borrokatu. Auto lapurtu batean, landa-etxe isolatu bati eraso egin diote eta bertan bizi den bikote gaztea gorgorki jo eta emaztea berebat bortxatu. Ukitu metafikzio batean, senarra Laranja mekanikoa izeneko liburu bat idazten ari da, eta Alexek mespretxuz begiratzen dio izkribuari, hautsi aurretik. Korovara itzulita, tirabirak sortzen dira talde barruan.
Outlander (telesaila)
Sinopsia
Hasieran bere denborara itzultzeko ahalegin handiak egingo ditu Clairek, baina Jamierekin pixkanaka harreman sendo bat hasiko du, eta XVIII. mendean gelditzea erabakiko du. Halere, oztopo eta zailtasun ugariri egin beharko diote aurre: garaiko gerra eta gertaera odoltsuei, pobreziari eta goseteei... eta emakumea izanik orduko boterearen eta gizartearen aldetik jazarpena ere jasan beharko du.
Gertakari errealetan oinarritutako telesaila
Esan bezala, denboran zehar bidaiatzea da telesailaren ardatz nagusietako bat. Hori dela eta, nahiz eta telesailean ematen diren gertakari zein pertsonaia gehienak fikziozkoak izan, benetako gertaeretan oinarrituta daude. Eta badira, halaber, benetan gertatu ziren ekintzen inguruko erreferentziak eta adierazpenak, hala nola:
Laranja mekanikoa (eleberria)
Bigarren zatia
Alexi 14 urteko kartzela-zigorra ezarri diote hilketagatik. Espetxean dagoenean, gurasoek jakiarazten diote bere drugu Georgie lapurreta batean hil dutela. Espetxean lana lortzen du espetxeko kapera batean, eta musika jartzen du estereo batean igandeko kristau-zerbitzuei laguntzeko. Alexek Biblia irakurtzen du kapilauak akuilatuta, baina bakarrik sexuari eta borrizkeriari buruzko pasarteak irakurtzen ditu. Tratamendu esperimental bat egiteko aukeratu dute, Ludoviko Teknika izenekoa, bere espetxealdia amaitzearen trukatzearen truke. Teknika hori higuingarri-terapia bat da: Alexi drogak injektatzen dizkiote, film bortitzak ikusten dituenean goragalea eragiten dutenak. Denboraren poderioz, bortizkeriaren pentsamendu hutsagatik gaixotu egiten da. Nahi ez duen ondorio gisa, Beethovenen Bederatzigarren Sinfonia —film baten soinu-banda da— ezin du lehen bezala gozatu.
Teknikaren eraginkortasuna agintariei erakutsi dietenean, emaitzaz oso pozik geratu dira. Horren ondorioz, Alex aske utzi dute.
Hirugarren zatia
Alex gurasoen etxera itzuli eta gurasoek haren logela apopilo bati alokatu diotela ikusi du. Orain, etxerik gabe, kalean dabil, eta liburutegi publiko batean sartu da, bere buruaz beste egiteko mingabe bat ikasteko asmoz. Alexek 1. zatian eraso egin zion jakintsu zaharrak Alex aurkitu eta jo egin du, lagun batzuen laguntzarekin. Bi polizia Alex sabatzera iritsi dira, baina Tentel drugua eta Billyboy etsaia dira. Alex hiritik kanpora eraman, gogor kolpatu eta han utzi dute. Alex etxe isolatu batera heldu da, baina beranduegi ohartu da bera eta bere druguak 1. zatian sartu zirela han.
F. Alexander idazlea hor bizi da oraindik, baina emaztea harrezkero hil egin zaio, bortxaketan jasandako zaurien ondorioz. Ez du Alex ezagutu, maskara jantzita eraso egin ziolako, baina babesa eman eta bizi izan duen baldintzaz galdetu dio. Idazlea eta bere lankideak oso kritikoak dira gobernuarekin, eta Alex Estatuaren basakeriaren sinbolotzat erabiltzea pentsatu dute, gobernua berriz hauta ez dezaten. Landetxetik atera dute eta beste etxe batean sartu. Bertan musika klasikoa ozenki jarrita dagoenez, hori jasanezina egin zaio eta bere buruaz beste egiten saiatu da, leihotik salto eginda.
Alex ospitale batean esnatu da. Gobernuko funtzionarioek zaintzapean dago, bere buruaz beste egin nahian sortutako publizitate txarra gainditzeko irrikaz baitaude. Alexi ondo ordaindutako lana eskaini diote, alta eman ondoren gobernuarekin ados badago. Proba batzuk eginda erakutsi du bere bulkada bortitz zaharrak itzuli egin direla. Argazkilariek argazkiak atera dituztenean, Alexek bortizkeria orgiastikoarekin egin du amets, eta "Sendaturik nengoen erabat, zuzen-zuzen" azaldun du.
Azken kapituluan, Alexek 18 urte ditu eta lan Gramodisko Artxibategi Nazionalean du. Beste talde batekin (Len, Rick eta Bully) beste gau bat prestatzen ari da. Peterrekin kasualitatez topo egin ondoren —bitartean, hura aldatu eta ezkondu egin da—, Alexek gero eta plazer gutxiago hartzen du zentzurik gabeko ultrabortizkerian. Krimenari uko egiten hasi da, gizarteko kide produktibo bihurtzeko eta familia propio bati ekiteko. Bitartean, bere seme-alabak bera bezain suntsitzaileak izan litezkeela pentsatzen hasi da.
Azken kapituluaren desagerpena AEBetan
Liburuak hiru zati ditu, zazpina kapitulurekin. Anthony Burgessek adierazi zuen 21 kapitulu-kopurua parekatzen zela 21 urterekin, eta heldua izateko mugarritzat hartzen den adina. Hala ere, 21. kapitulua ez zen argitaratu AEBetan 1986 baino lehen argitaratutako argitalpenetan. Burgessek azaldu zuen liburua lehen aldiz AEBetako editore bati eraman zionean, esan ziola irakurle estatubatuarrak ez zlirela inoiz azken kapitulura joango (hor, Alexek bere jarreraren akatsak ikusi, bortizkeriaz aspertu eta bizitza aldatzea erabaki du). Horren ondorioz, Burgessek bertsio estatubatuarrean  azken kapitulua kentzea eta istorioa  modu ilunago batean amaitzea onartu egin zuen.
Jargoia
Liburuak, Alexek kontatuta, hitz asko ditu Anthony Burgessek berariaz asmatu zuen jargoi batean, nadsat izenekoan. Errusierazko hitzen eta cockney jargoiaren hitzen nahasketa da. Esate baterako, hitz horiek esanahi hauek dituzte: drugu = adiskidea; moloko = esnea; golova = burua; maltxik = mutila; rot =burua, horrorxou =ona, eta abar.
Alexen medikuetako batek argota zertan den azaltzen dio lankide bati: "Jargoi errimatu zahar baten arrasto bitxiak, baita ijito hizkera apur bat ere. Baina sustrai gehienak eslaviarrak dira. Propaganda. Penetrazio subliminala."
Ermanno Olmi
Biografia
Olmi nekazari familia baten barruan jaio eta hazi zen, eta, bi urte besterik ez zuela, Milanera joan zen bizitzera.
1958an zuzendu zuen lehenengo filma, Il tempo si è fermato, eta hiru urte geroago Il posto zuzendu zuen. 1963an, berriz, Cannesko Zinemaldian hartu zuen parte, I fidanzati lanarekin. Lan horrek egin zuen ezagun Olmi nazioartean, eta haren zinemaren ezaugarri nagusiak finkatu zituen. Izan ere, gizarteak baztertutakoetan jarri zuen sarritan mira.
1978an bere maisulanetako bat estreinatu zuen: L'albero degli zoccoli. Lan horrekin Urrezko Palma irabazi zuen Cannesen, eta baita Donatello eta Cesar sariak ere.
Hamarkada bat geroagokoa da La leggenda del santo bevitore, Joseph Rothen testu autobiografiko batean oinarritutako filma. Lan horrekin Urrezko Lehoia eskuratu zuen Veneziako Zinemaldian.
Orduz geroztik, Il mestiere delle armi (2001), Tickets (2005), Centochiodi (2007) eta Torneranno i prati (2014) zuzendu zituen.
2008an Veneziako Zinemaldiak ibilbidea aitortu zion Urrezko Lehoi batekin.
Naoko Nishigai
Naoko Nishigai (西貝 尚子) Japoniako futbolaria da.
Saguntoko jazarraldia
Saguntoko jazarraldi militarra Arsenio Martínez Campos jeneralak Sagunton, Valentziako probintzian, 1874ko abenduaren 29an zuzendu zuen jazarraldia izan zen. Mugimenduk ondorio larriak izan zituen: Espainiako Lehen Errepublikaren amaiera ofiziala suposatu zuen (1873-1874) nahiz eta praktikan Francisco Serrano diktadura izan; halaber, Seiurteko demokratikoaren amaiera izan zen (1868-1874); azkenik, jazarpenak monarkiaren eta Borboien berrezarkuntza ezarri zuen. 1874an Alfontso XII.a Borboikoak Espainiako monarkia berreskuratu zuen.
Historia
1874ko abenduaren 27an, Arsenio Martínez Campos jenerala Madriletik Saguntorako bidea hartu zuen. Aurretik, Valentziako berrezarri monarkiko nahi zuten pertsonek telegrama bat bidali zioten; testuak "Naranjas en condiciones" zioen, hau da, estatu-kolperako dena prest zegoela eta mugimenduaren burua bera izatea nahi zutela. 27 horretan ere Luis Dabán brigadako jeneralak, Castellon probintziako Segorbeko brigadaren burua alegia, bere armada Saguntora eraman zuen: bi infanteria batailoi, artilleria pieza batzuk eta eskuadroi batzuk.
Abenduaren 29an, Martínez Campos brigadaren buruan jarri zen eta Saguntoko «Las Alquerietas» lekuan soldaduei sutsu mintzatu zien. Haren harenga Borboien berrezarkuntza justifikatzeko izan zen; haren ustez, Espainia pairatzen zuen egoera aurrean, irtenbide egokiena Elisabet II.aren semea zen Alfontso Alfontso XII.a Borboikoa bezala eta "Espainiako eta Indietako Erregea" bezala, tronuan jartzea zen. Halaber, Espainiako koroaren Ondorengotza Legearen arabera, beti Martínezen ikuspuntutik, eta bere amak koroari uko egin ondoren, bereari zegokion Espainiako koroa. Hitzaldia "Gora Alfontso XII.a Espainiako erregea!" esaldiarekin bukatu zuen. Behin jazarraldia bukatuta, brigada Valentziara joan zen. Monarkia aldekoek oso pozik jaso zuten berria.
Egun berean, Jovellar jeneralak, zentroko armadaren burua, jazarraldiarekin bat egin zuen eta Gerra Ministeriora bidalitako telegrama batean horrela adierazi zuen bere jarrera. Albistea jasota ere, bestetik, Juan de la Pezuela, Reyna, Manuel Gasset, San Román, Genaro de Quesada, Macías, Larrocha eta Moltó, lehenengoaren etxean bilduta, jazarraldiarekin haien adostasuna eta borrokarako prestutasuna erakutsi zuten.
Hurrengo egunean, abenduaren 30ean, Fernando Primo de Riverak, Madrilgo kapitain orokorra, jazarraldia onartu zuen. Errepublikaren Gobernua egun haietan, Manuel Pavíak 1874ko urtarrilean emandako estatu-kolpeari esker, Serrano jeneralaren eskuetan zegoen eta Gerra ministro bezala jazarraldiari aurre egin nahi izan zion. Ministroen Batzarra antolatuta, Primo de Rivera bertaratu zen eta haren jarrera azaldu zien. Ministroek haien protesta adierazi zuten baina alde egin zuten. Botere guztien ardura Primo de Riveraren eskuetan gelditu zen.
Primo de Riverak 1874ko abenduaren 31an, Antonio Cánovas del Castillo burua izanik behin-behineko gobernua ezarri zuen. Cánovasek errepublikaren amaiera eta monarkiaren berrezarpena dekretatu zuen. Urtarrilaren 14ean errege berria Madrilen sartzen zen.
K.a. 400eko hamarkada
Kristo aurretiko 400ko hamarkadak K.a. 409etik K.a. 400. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Michaela Blyde
Michaela Blyde (New Plymouth, Zeelanda Berria, 1995eko abenduaren 29a) Zelanda Berriko Zazpiko errugbi jokalari profesionala da.
Geophis sallaei
Geophis sallaei Geophis generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Michaela Blyde
Ibilbidea
2018an, urrezko dominak irabazi zituen Commonwealth Jokoetan, Rugby World coup sevens txapelketan eta Tokioko olimpiadetan.
Blydek hamazazpi urterekin jokatu zuen lehen aldiz Zelanda Berriarekin, 2013ko Ozeaniko Emakumeen 7ko errugbi txapelketan.
Bizitza personala
Bere ama Cherry Blyde da. Michaelak hiru anaia ditu: Cole, Christian eta Liam. Bere anaia txikiak ere, Liamek, errugbian jokatzen du gizonen Zazpiko taldeko garapen-proiektu gisa, eta Taranaki Bulls taldean jokatzen zuen 2021ean
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), urrezko domina irabaziko du Zeelanda Berriko taldearekin, Frantziako taldearen (zilarrezkoa) eta Fijikoaren (brontzezkoa) aurretik sailkatuz. Hauek osatuko dute Zeelanda Berriko taldea: Michaela Blyde, Kelly Brazier, Gayle Broughton, Theresa Fitzpatrick, Stacey Fluhler Sarah Hirini, Shiray Kaka, Tyla Nathan-Wong, Risi Pouri-Lane, Alena Saili, Ruby Tui eta Portia Woodman-ek.
Takanori Hatano
Takanori Hatano (幡野 貴紀, 1994ko irailaren 6a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Fagiano Okayama.
Casimir efektua
Casimir efektua edota Casimir-Polder indarra, fisikan, Eremu-teoria kuantikoaren teoriak aurreikusitako efektu neurgarri bat da, honetan beren tamainarekin parekatuz gero distantzia txiki batez elkarbanatutako metalezko bi objetu emanik, huts kuantikoaren zerikusia duen bi objektuen arteko erakarpen indar bat agertzen da.
Le Pommereuil
Le Pommereuil Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 295 etxebizitza zeuden, 274 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 295etxeak ziren. 274 etxebizitza nagusietatik 220 bere jabearen bizilekua ziren eta 54 alokairuan okupaturik zeuden; 35 etxek gela bat zuten, 60 etxek bi zituzten, 57 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 220 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 127 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 105 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Le Pommereuil udalerrian 268 unitate fiskal zeuden, 695 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.465 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 2 eraikuntza enpresak eta 3 ile apaindegiak.
2000. urtean Le Pommereuil udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 549 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pseudoleistes virescens
Pseudoleistes virescens Pseudoleistes generoko animalia da. Hegaztien barruko Icteridae familian sailkatua dago.
Adrian Newey
Adrian Newey 1958ko abenduaren 26an jaio zen Stratford-upon-Avon-en (Erresuma Batua). Neweyk lasterketako ingeniari, aerodinamikako ingeniari, diseinatzaile eta zuzendari tekniko bezala lan egin du, 1 Formula n eta Indy Formulan. Bi kategoria hauetan arrakasta handia izan du. Gaur egun, 1 Formulako Red Bull Racing taldearen zuzendari teknikoa da.
Newey 1 Formulako ingeniari onenetarikotzat jotzen da. Neweyk egindako diseinuek titulu ugari lortu dituzte. Bere diseinuek ia 80 lasterketa irabazi dituzte, 90. hamarkadan nagusitasuna erakutsiz. 2005ean McLaren taldea utzi zuen, eta 2006an, Red Bull Racing taldera joan zen. Red Bull Racing taldearen kotxea garatu zuen, bere aerodinamika hobetuz. Horri esker, 2010, 2011, 2012 eta 2013an pilotu eta talde-tituluak lortu zituzten.
Hasierako garaiak
1983an IndyCar proiektuan hasi zen, eta hurrengo urteko kotxean hasi zen lanean. Hasieran, bere diseinuak oso lehiakorra izatea frogatu zuen zazpi lasterketa irabaziz, Indy 500 ospetsua barne. 85C txasisak “CART” titulua lortuko zuen hurrengo urtean Al Unser gidariaren eskutik. Gainera, diseinatzaile bezala Neweyren ospea oraindik eta gehiago handituko zen,1986an eta 1987an Bobby Rahal gidariak garaipena errepikatu zuenean. Neweyk, diseinatzaile eta lasterketako ingeniari lanetan, adiskidetasun handia eduki zuen Rahalekin.
Newey 1 Formulara heldu zen garaian, aerodinamikak ez zeukan garrantzi handirik kotxeen diseinuan; beraz, berritzeko aukera handiak zeuden. 1988ko diseinua espero zena baino askoz lehiakorragoa izan zen, zenbait lasterketetan liderra izanik. Hala ere, kritikak jaso zituen aspektu aerodinamikoari garrantzi gehiegi emateagatik, kotxearen beste alor batzuk kaltetuz. Munduko diseinatzaile hoberena izanda ere, taldearen emaitzak ez ziren izan espero bezain onak, eta Newey kaleratuta izan zen 1990eko erdialdean Newey kaleratua izan zen. Hala ere, ez zen denbora askorik igaro beste enplegu bat aurkitu zuen arte.
90-eko hamarkadako nagusitasuna
1990ean, Williams taldea igoaldian zegoen, eta Patrick Head zuzendari nagusiak Adrien Newey fitxatu zuen asko pentsatu barik. Aurrekontu handiagoarekin eta baliabide gehiagorekin, Newey eta Head 90eko hamarkadako lehengo urteetan kotxeen diseinuan hoberenak bilakatu ziren. 1991ean, Neweyren “FW14” txasisa McLaren (garaiko talderik hoberena) mailara iritsi zen. Soilik motorreko fidagarritasun-arazoak eta Ayrton Senna ren maisutasuna ekidin zuten Nigel Mansell ek munduko txapelketa irabaztea.
1992an, Mansellek ez zuen irabazteko arazo handirik izan. Nagusitasun handiarekin, Mansellek txapelketa irabazi zuen eta Neweyk bere lehen talde-titulua irabazi zuen. 1993an, Alain Prost ek eta Damon Hill ek “FW15” kotxea gidatuta lehenengo eta hirugarren postuan amaitzea lortu zuten, eta Neweyk bere bigarren talde-titulua irabaztea lortu zuen.
Zuzendari nagusia izateko berriz ere prest zela, baina Patrich Head-ren postuak blokeatzen zuela, 1997. urtearen hasieran, Neweyk Williams taldea uztea erabaki zuen. Aurreko urtean, Damon Hillek eta Jacques Villeneuve k 1 Formulako txapelketa menderatu zuten. 1997ko kotxearen diseinu antzerakoa edukita, Jacques Villeneuvek munduko txapelketa irabazi zion munduko birtxapeldunari, Michael Schumacherri.
McLaren-en garaia
1997an, McLaren taldeak Newey fitxatu zuen. Denboraldi berberean, urte hartako eta hurrengo urteko kotxearen diseinuan lan egin behar izan zuen. Neweyren presentzia hasieratik igarri zen taldean. Mika Hakkinen eta David Coulthard lehenengo bi postuetan amaitu zuten, Jacques Villanuevari irabazita. Hurrengo urtean, McLaren MP4/13 kotxea izugarri ona izan zen, eta gainontzeko taldeek garaitu nahi izan zuten. Azken kotxe honekin, Mika Hakkinek 1998 eta 1999etako munduko txapelketak irabazi zituen, eta 2000ko txapelketa gutxigatik ez zuen irabazi. 90ko hamarkadan, Neweyk 6 talde-titulu eta 76 lasterketa irabazi zituen. Hala ere, gutxik pentsatuko zuten hurrengo bost urteetan bere kotxeek soilik 15 lasterketa irabaztea lortuko zutela, eta titulu bat ere ez. 2001eko udan, erretiratutako Bobby Rahal Jaguar Racingen aholkulari zen, eta Newey fitxatzen ahalegindu zen. Baina Newey eta Jaguar Racing ez ziren akordio batera ailegatu, eta Ron Denisek Newey konbentzitu zuen McLaren taldean geratzeko. Newey taldetik alde egiteari buruzko zurrumurruak egon ziren, eta 2005ean, diseinatzaile ospetsuak bere kontratua amaitu zuen Britainiar taldearekin.
Red Bull Racing
2005eko azaroaren 8an, Red Bull Racingek iragarri zuen 2006ko denboraldian Neweyk parte hartuko zuela. Neweyk David Coulthardekin kointziditu zuen taldean. Aurretik, berarekin lan egin izan zuen Williams eta McLarenen jada. Nahiz eta Neweyk 2006ko kotxeko diseinuan lan ez egin, 2007 eta 2008an diseinuan parte hartu zuen. Lehenengo urteetan, bere emaitzak ez ziren oso onak izan. Hala ere, azpimarratu beharrekoa da, Toro Rosso STR3 kotxea, 2008 Italiako lasterketa irabazi zuenak, Red Bull RB4 kotxearen antzerakoa zen, baina Ferrari motor batekin hornituta.
2009an, txapelketako kotxerik hoberenetarikoa diseinatu zuen. Horri esker, Sebastian Vettel eta Mark Webberrek lehenetariko garaipenak lortu zituzten edari energetikoen talderako, talde-tituluan txapeldunorde geratuz Brawn GPren atzean. 2010eko denboraldian, RB6 Red Bull kotxea parrilako hoberena izan zen, polerik gehientsuenak eta garaipen ugari lortuz. Honek guztiak balio izan zitzaien talde-titulua irabazteko Brasilgo lasterketan. Aste bat beranduago, Abu Dhabiko azkeneko lasterketan, Sebastian Vettelek munduko txapelketa irabaztea lortu zuen RB6 kotxearekin. Hurrengo urtean, nabarmen hobeagoa zen RB7 kotxea diseinatu zuen, garaipen eta pole asko lortuz. Denboraldiaren bukaeran, Sebastian Vettel Formula 1eko bi titulu irabazten zituen gidaririk gazteena bihurtu zen, Fernando Alonsoren marka gaindituz. Gainera, nagusitasun handiarekin talde-titulua irabaztea lortu zuten. 2012ko Neweyren diseinu berria, Red Bull RB8 kotxea, askoz lehiakortasun gehiago eduki zuen aurreko urtearekin konparatuz. Hala ere, txapelketako azkeneko zatian lehenengo postuan finkatzea lortu zuten, hirugarren talde-titulua lortuz Estatu Batuetako lasterketan. Honela, Sebastian Vettelek hirugarren aldiz munduko txapelketa irabaztea lortu zuen Brasileko lasterketan. 2013ko urriaren 27an, Red Bull Racing taldeak laugarren talde-titulua irabaztea lortu zuen RB9 kotxearekin eta Sebastian Vettelek bere munduko laugarren txapelketa, Indiako lasterketan.
2014ko ekainaren 8an, Red Bull Racing taldearekin kontratua berritu zuen, baina hurrengo urtetik aurrera garrantzi gutxiagoko rola izango zuen kotxeen diseinuan. Urte berbereko abuztuaren 24an, Red Bullek bere 50. garaipena lortu zuen eta aldi berean, Neweyk bere 150. garaipena eskuratu zuen. Kotxeetako diseinuan zuzenki parte hartzeari utzi zuenean, Red Bull Racing taldeak nagusitasuna galduko zuen txapelketan.
Erreferentziak
1.     Adrian Neweyren biografia.http://f1pulse.com/f1_people/f1_fraternity/201004093/adrian-newey. Azken kontsulta: 2017ko apirilaren 9.
2.      Williams taldeak Adrian Newyk fitxatu zuen 1990an. http://hemeroteca-paginas.mundodeportivo.com/EMD01/HEM/1990/07/07/MD19900707-043.pdf, Mundo Deportivo. Azken kontsulta: 2017 maiatzaren 20a.
K.a. 410eko hamarkada
Kristo aurretiko 410ko hamarkadak K.a. 419etik K.a. 410. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Adrian Newey
Erreferentziak
3.     McLaren taldeak Adrian Newyk fitxatu zuen 1997an. h http://hemeroteca-paginas.mundodeportivo.com/EMD01/HEM/1990/07/07/MD19900707-043.pdf, Mundo Deportivo. Azken kontsulta: 2017ko maiatzaren 20a.
4.     Toro Rosoren garaipena Italiako lasterketan. http://motor.as.com/motor/2008/07/24/mas_motor/1216914620_850215.html, Carlos Miguel. Azken kontsulta: 2017ko maiatzaren 25a
Eagar (Arizona)
Eagar Arizonako herri bat da. Apache konderrian kokatua dago. 2010ean 4,885 biztanle zituen, 29.1 kilometro koadrotan banatuta.
Telmatherina abendanoni
Telmatherina abendanoni Telmatherina generoko animalia da. Arrainen barruko Telmatherinidae familian sailkatzen da.
Donostiako Arriada (diskoa)
Donostiako Arriada 2001. urtean Unión Artesanaren Danborradak grabatutako CDa da. Bertan San Sebastian eguneko martxa eta kanta guztiak biltzen dira. Tradizioaren arabera, urtarrilaren 20a bukatu ondoren, hau da, gaueko 12:00etan, San Sebastian eguneko martxak ez dira ezinbestekoak eta beste motatako kantak interpretatzen dituzte, besteak beste, Errealeko himnoa, Sorozabalen Katiuska, e.a.
Txoritegi
Txoritegi mendia Murumendiko mendilerroan dagoen Gipuzkoako mendi bat da.
1670 Minnaert
1670 Minnaert asteroide gerrikoan aurkitutako 1670. asteroidearen izena da. 1934ko irailak 9an aurkitu zuen Hendrik van Gentek Johannesburgotik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1934 RZ zen. Bere izena Marcel Minnaertengatik jasotzen du.
Payrac
Payrac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Payrac udalerrian erroldatutako biztanleak 672 ziren. Familiak 276 ziren, horien artean 82 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 30 bakarrik bizi ziren emakumeak), 82 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 82 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 30 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 516 etxebizitza zeuden, 284 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 202 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 405 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 284 etxebizitza nagusietatik 214 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 68 etxek lau zituzten eta 148 etxek bost zituzten. 206 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 152 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 112 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 375 ziren, horien artean 259 aktiboak ziren eta 116 inaktiboak ziren. 259 pertsona aktiboetatik 221 lanean zeuden (133 gizon eta 88 emakume) eta 38 langabezian zeuden (17 gizon eta 21 emakume). 116 pertsona inaktiboetatik 50 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Payrac udalerrian 251 unitate fiskal zeuden, 579 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.555 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Typhaceae
Typhaceae familiako antzeko zurtoina duen landarea loredunen da, hosto osatzen dute.
Piakai Henkel
Piakai Henkel (1995eko martxoaren 11 - ) Ameriketako Estatu Batuetako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Fagiano Okayama.
Patxi Salaberri
Patxi Salaberri zenbait lagunen izena da:
Nichelino
Mugakideak
Nichelinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Mahasti
Mahastia mahatsondoak landatuta dauden lursaila da.
Ardoa egiteko mahats-sailak lehorrekoak izan ohi dira, eta jatorrizko deitura batzuetan debekatuta dago ureztatzea. Mahats-mahatsak andui baxuan landatu ohi ziren, bata bestetik nahiko bereizita (bi metro edo gehiago landare artean). Gaur egun, sarriago landatzen dira errenkadak, landare-sarearekin, baina Mantxan mahatsondoaren andui-landaketa oso ohikoa da oraindik ere. Mahaiko mahatsak normalean mahats-parrean edo beste gidatze-sistemaren batekin landatzen dira eta ureztatu egiten dira.
Errusiar futurismo
Errusiar futurismoa Filippo Marinettiren Manifestu futurista onartu zuten idazle eta artisten mugimendua izan zen. Mugimendu honek abiadura, makinaria, biolentzia, gazteria eta industria erreibindikatzen zuen. Halaber, lehenaldia errefusatuz, modernitatea eta kultura berrikuntza aldarrikatu zuen.
Jatorria
Moskuko Hylaea taldea (Гилея [Gileia]) Ukrainako Kherson hirian 1910ean sortu zen. Ekimena David Bourliouk eta bere anaien eskutik heldu zen. Laster beste intelektualek ere zabaldu zuten proposamena: Vassili Kamenski, Velimir Khlebnikov, Aleksei Krutxonykh eta Vladimir Maiakovski. Talde honek eragin handia izan zuen mugimendu berria sortzeko garaian baina Errusian ere baziren antzeko taldeak, esaterako Igor Severianine-k bultzatutako San Petersburgoko Ego-Futurismoa eta Tsentrifuga izenekoa Moskun (haren partaideen artean Boris Pasternak zegoen); antzeko taldeak Kieven, Kharkoven eta Odessan zeuden. Dena dela, errusiar futurismoaren sorrera 1912ko abenduan kokatu izan da, David Burliuk, Alexei Krutxonykh, Vladimir Maiakovski eta Velimir Khlebnikov artistek Gustu publikoari masailekoa sinatutako manifestua plazaratzearekin bat.
Modernitatea
Italiarrak bezala, Errusiako futuristak makina modernoen eta hiriko bizitzaren dinamismoarekin, abiadura eta zalapartekin liluratuta zeuden. Haien ideiekin polemika piztu eta aitorpena lortu nahi zuten. Iraganeko artea "izoztutako artea" zen eta errefusatu egiten zuten; Pushkin eta Dostoievski bezalako figurak "modernitatearen marratik itsasora" bultzatu beharko lirateke, haien esanetan. Ez zuten inolako agintaririk aitortzen. Filippo Tommaso Marinetti bera ere, Errusiara 1914an proselitismo egiteko bisita egitera iritsi zenean, errusiar futurista gehienek aurkezpena zapuztu egin zuten, ez ziotela ezer zor esanez.
Zinema
Errusiako zinema futuristak zine sobietarren mugimendu futuristari egiten dio erreferentzia. Errusiako Futurismoaren Zinema eragin handia izan zuen Italian Futurismoaren (1916-1919) filmek, baina lan horien gehienak galdu egin dira. Mugimendu horren zuzendari eta zinemagileen artean hauek daude: Lev Kulechov, Dziga Vertov, Sergei Eisenstein, Vsevolod Poudovkin eta Aleksandr Dovzhenko.
Escurès
Escurès (okzitanieraz Escuras) Frantziako Pirinio Atlantikoak departamenduan dagoen udalerria da.
Trimma habrum
Trimma habrum Trimma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Noasca
Noasca Italiako udalerri bat da. Turingo Hiri Metropolitanoan kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Noascak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Soucia
Soucia Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Soucia udalerrian erroldatutako biztanleak 126 ziren. Familiak 54 ziren, horien artean 19 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 6 bakarrik bizi ziren emakumeak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 80 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 60 lanean zeuden (34 gizon eta 26 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Soucia udalerrian 67 unitate fiskal zeuden, 160 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.230 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren eta 1 iturgina.
2000. urtean Soucia udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 605 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bordalba
Bordalba Zaragozako probintziako udalerria da, Aragoin, Espainia. 2008an 92 biztanle zituen 41,6 kilometro koadroko azaleran. Calatayudeko Erkidegoa eskualdeko herriburua da.
K.a. 420ko hamarkada
Kristo aurretiko 420ko hamarkadak K.a. 429etik K.a. 420. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Kozue Ando
Kozue Ando (安藤 梢) Japoniako futbolaria da.
Maramendi
Maramendi mendia Murumendiko mendilerroan dagoen Gipuzkoako mendi bat da.