cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mobilizon
Nola funtzionatzen duen
Instantzia batzuetan, komunitate eleaniztunen laguntzari esker, eragin kultural eta sozial espezifikoa izan du; esate baterako, alemanaren, frantsesaren, ingelesaren, Suitzako goi-alemanaren eta Suitzako italieraren instantzia suitzarra.
Vejle
Historia
Bikingoen garaian pasabide hau erabili zela jakina da eta lehenengoz 1256. urteko dokumentuetan aipatzen da, nahiz eta herri bezala 1327. urtean agertu, Valdemar III.ak merkatua egiteko baimena eman zionean. dena den arkeologoek 1000. urte inguruko Castrum Wæthel gazteluaren aztarnak aurkitu dituzten.
Mobilizon
Historia
2019ko maiatzaren 14an, Framasoft elkarteak crowdfunding kanpaina jarri zuen abian, batetik, komunitateak proiektuarekiko duen interesa egiaztatzeko, eta, bestetik, finantziazioa bermatzeko. Kanpainaren amaieran, 2019ko uztailaren 10ean, 58.000 euro baino gehiago bildu ziren.
Vejle
Historia
Ertaroan merkatal hiri garrantzitsua bihurtu zen, orain Alemanian dauden hainbat hirirekin ere tratua zeukalarik, tartean Hansa ligako buru ze Lübeckekin ere bai. XVII eta XVIII mendean ordea izurrite eta gerrak jasan zituen eta populazioa nabarmen jeitsi zen, baina XIX mendean ere garapen handia izan zuen itsasportuarri eta bertara iritsi zen trenbideari esker.
Mobilizon
Historia
Proba-plataforma bat martxan jarri zen 2019ko urriaren 15ean, proiektua babesten duten pertsonei tresna aurkitu eta jendearen lehen iritziak lortzeko.
Natrozippeita
Natrozippeita sulfato motako minerala da eta zippeita taldearen kidea da.
Mobilizon
Historia
Lehen bertsioa 2020ko lehen seihilekoan egin zen.
Natrozippeita
Ezaugarriak
Natrozippeita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 - 5,5 da.
Mobilizon
Historia
2020ko ekainaren 22an, Betan3 askatu zen.
Vejle
Ekonomia
Ehungintzaren aroa amaitu zenean industria berriak ezarri ziren Vejlen, besteak beste Stimorol txikleak, Tulip hiltegia, eta azken urteetan gehien igo den sektorea teknologia berriena izan da.
Desna (Txernihiv Oblasta)
Desna (Десна) Ukrainako iparraldeko Txernihiv Oblasteko izen bereko raioneko hiri-motako kokagune bat da. Desna kokagune-hromadaren administrazioa hartzen du bere barne; Ukrainako hromadaetako bat dena. Kokaguneak 7,180 biztanle zituen 2001eko Ukrainako Erroldan. Egungo biztanleria, bestalde, 7,353koa da (2021 est.). Giza kokagunearen izena hau zeharkatzen duen Desna ibaiaren omenez jarri zioten.
Vejle
Ekonomia
Dena dela Vejle guztiaren gainetik merkatal herria da, denda ugari dituena eta hau bultzatzeko alde zaharreko kaleak oinezkoentzako berriztu dira.
Joan XIII.a
Joan edo Joanes XIII.a (Erroma, ? - † ibidem., 972ko irailaren 6a) Eliza Katolikoaren 133. Aita Santua izan zen 965 eta 972 urteen bitartean.
Mobilizon
Historia
2020ko urriaren 27an, lehen bertsioa ofizialki kaleratu zen.
Desna (Txernihiv Oblasta)
2020ko uztailaren 18ra arte, Desna Kozelets Raionaren parte zen; hala ere, raiona 2020ko uztailean ezabatu zen, Ukrainaren erreforma administratiboaren baitan, zeinetan Txernihiv Oblasteko raion-kopurua bostera murriztu zen. Hala, Kozelets Raion-ohiaren eremua Txernihiv Raionarekin batu zen.
Iuka (Illinois)
Iuka  Illinoiseko herri bat da. Marion konderrian kokatua dago. 2010ean 489 biztanle zituen, 2.05 kilometro koadrotan banatuta.
Desna (Txernihiv Oblasta)
Herriak Ukrainako Lurreko Indarren prestakuntza militarraren zentro garrantzitsu bat dauka: 169. Entrenamendu Zentroa; zentro honek, 2022ko maiatzaren 17an, Errusiako Indarren aire-eraso bat jasan zuen, 2022ko Errusiako Ukrainaren inbasioaren testuinguruan.
Vejle
Ekonomia
XX mendearen erdialdera Vejleko kaia Danimarkako bigarren garrantzitsuena izatera iritsi zen. Gaur egun bere jarduera nabarmen jeitsi da eta kaiaren iparraldeko zatia urbanizatzeko planak abian daude.
Mobilizon
Historia
2021ean, 81 Mobilizon instantzia zeuden, Frantzian gehienak eta batzuk Frantziatik kanpo. Instantzia nagusiak hauek dira: Mobilizon.fr, Mobilizon.picasoft.net, Mobilize.berlin, Mobilizon.it eta Keskonfai.fr.
Vejle
Ekonomia
Vejletik gertu dagoen Legoland parkeak turista ugari erakartzen ditu urtero.
Mobilizon
Teknologiak
Softwarea Elixir programazio-lengoaian idatzita dago Phoenixekin, Elixirrek aprobetxatzen duen marko arin batekin.
Vejle
Kirolak
Vejle Boldklub da herriko futbol taldea eta bere historian 5 Liga eta 6 Danimarkako Kopa irabazi ditu. Bertan hasi zen jokatzen Allan Simonsen, gerora Borussia Mönchengladbach eta FC Barcelona taldeetan arituko zena.
Mobilizon
Teknologiak
Erabiltzailearen interfazea VueJS euskarriarekin eraikita dago.
Mobilizon ez da plataforma erraldoia, baizik eta elkarrekin konektatuta dauden Mobilizon web gune asko, instantzia deritzenak, elkarrekin komunikatzeko gai direnak ActivityPub protokoloari esker, W3C arau berria baita. Aukera honi esker, halaber, Fedibertsoko beste aplikazio batzuekin elkarrizketak sor daitezke, Mastodon eta PeerTube instantziekin, esaterako.
1991ko Munduko Alpetar Eski Txapelketa
'''XXXI. Munduko Alpetar Eski Txapelketa''' Alpeetako Saalbach-Hinterglemm (Austria) herrian ospatu zen, 1991ko urtarrilaren 22a eta otsailaren 3a bitartean, Nazioarteko Eski Federazioak (NEF) eta Austriako Eski Federazioak antolatuta.
Vejle
Kirolak
Bertan jaioa da Tony Rominger txirrindularia ere, nahiz eta Suitzaren izenean korritzen zuen.
Al-Muthanna probintzia
Al-Muthanna probintzia (المثنى Al Muthannā) Irakeko gobernazioetariko bat da, al-Muthanna ibn Haritha VII. mendeko arabiar jeneralaren izena daramana. 51.740 km²-ko azalera dauka, eta 2015. urtean 770.500 lagun bizi ziren lurraldean. Probintziako hiriburua Samawah da.
Pseudorabdion albonuchalis
Pseudorabdion albonuchalis Pseudorabdion generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Rudaki
Rudaki (Jaiotza-izena: Abu Abdollah Ja-´Far Ebn Mohammad ; Rudaki, Samandar Inperioa, 859 - ?, 940 edo 941) pertsiar poeta izan zen. Pertsiako poesiaren aitzindaritzat hartua da.
Bukharako Nasr II.a emir samanidaren (913-943) gorteko poeta izan zen, eta 100.000 poesia inguru idatzi bide zituen, gaur egunera 1.000 baino iritsi ez badira ere. Molde xumeko idazkera erabili zuen; baikortasunak inguratzen zituen bere poesia gehienak. Indiar jatorriko kondairak pertsierara egokitu zituen: Kalilah wa Dimnah (Kalila eta Dimna).
Iso Leveä
Iso Leveä aintzira Finlandiako Enontekiö udalerriaren bihotzean dagoen aintzira txikitxo bat da. Hetta hiriburuaren eta Kultima, Muotkajärvi eta Vähäniva herrixken artean dago, Tarvantovaara Eremu Basatitik hurbil. Bertan, hegazti-espezie ugari aurki daiteke; ipar-belatzak, eskandinaviako lagopodoak, arrano beltzak eta txirri hankalaburrak, esaterako. Inguruko baldintza latzei probetxu ateratzea lortu duten animalia asko dago ere; hala nola, azeri zuri eta gorriak, elur-oreinak, erbinude zuriak, lursaguak, ipar-katamotzak, jatunak, mendi lemingak, lursagu txikiak eta tundrako satorrak.
Uda partean iristen diren beste ohiko biztanle batzuk hartz arreak eta otsoak dira.
Lijankijärvi iparraldean eta Ounasjärvi aintzira ospetsua hegoaldean dira Iso-Leveären bizilagun nagusiak. Ura, Palojoki ibaiaren bitartez, Botniako Golkoraino iristen da. Gutxi gorabehera, azarotik ekainera izoztua egon ohi da aintzira.
Aintzira ez da oso ezaguna arrantza munduan; hala ere, bertan, amuarrain marroi, izokin eta laponiako amuarrain artikoak daude.
Cullen (Cork konderria)
Cullen (irlanderaz  Cuillinn) Irlandako hego-mendebaldeko Cork konderriaren ipar-mendebaldean dagoen herri txiki bat da. Millstreet udalerriaren ipar-mendebaldean dago, Kerry konderriaren muga eta Rathmore udalerritik lau milia ekialdera.
Rapness
, Eskoziako Orkadak uharteetan dagoen parrokia bat da, Westray uhartean.
Esperantozko Wikipedia
Esperantozko Wikipedia Wikipediaren esperantozko edizioa da. 2001eko azaroan jarri zen abian, eta 2009ko urriaren hasieran 119.000 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 21.a zen. 2022ko abuztuan artikuluak 322.980 ziren.
NGC 5212
NGC 5212 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Basorako probintzia
Basorako probintzia (محافظة البصرة, Muḥāfaẓa al-Baṣra) Irakeko gobernazioetariko bat da. 19.070 km²-ko azalera dauka, eta 2016. urtean 4.700.000 lagun bizi ziren lurraldean. Probintziako hiriburua Basora da.
Meyers Lake (Ohio)
Meyers Lake Ohioko herri bat da. Stark konderrian kokatua dago. 2010ean 569 biztanle zituen, 0.58 kilometro koadrotan banatuta.
Barbara
Barbara Italiako udalerri bat da. Anconako probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Barbarak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Neblinichthys yaravi
Neblinichthys yaravi Neblinichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Bilbaoko kaleak (poema)
Bilbaoko Kaleak Gabriel Arestiren poema bat da. Gabriel Aresti Bilbon bizi izan zen, horren adierazgarri poema hau da, non Bilboko hainbat kale agertzen dira eta bertan bere Bilboko ikuspuntua deskribatzen du. Poema honen bitartez, Gabriel Arestik kale batzuen izenak aldatzea aldarrikatu nahi zuen, adibidez, Urquijo Kalea, Mazarredo Almirantea...
Aurora (mitologia)
Erromatar mitologian Aurora, goiz-argia pertsonifikatzen duen jainkosa da. Eguzkiaren iristea iragartzeko zerutik hegan doan emakume zoragarri bat da: Bere anai-arrebak Eguzkia eta Ilargia dira. Senar eta seme-alaba ugari izan zuen. Bere seme-alabetako lau iparraldeko, ekialdeko, hegoaldeko eta mendebaldeko haizeak dira. Mitoaren arabera, bere malkoak dira ihintza sortzen dutenak bera, zeruan zehar hegan doala, bere seme bat hila izan zelako negarrez. Luzifer, bere semeetako bat, kristau mitologiak hartu zuen judutar mitologiako Satanas irudikatzeko. Aurora erromatarraren greziar mitologiako baliokidea, Eos jainkosa da.
Ivesdale (Illinois)
Ivesdale  Illinoiseko herri bat da. Champaign konderrian kokatua dago. 2010ean 267 biztanle zituen, 2.15 kilometro koadrotan banatuta.
Helen Taylor (feminista)
1876tik 1884ra (bere osasuna zela eta uko egin zion) Londresko Eskola Batzordeko kide izan zen, eta hezkuntza-programa izan zuen, besteak beste, eskola-muga-zergak indargabetzea, haur behartsuentzako janarien, oinetakoen eta galtzerdien hornidura, gorputz-zigorra indargabetzea, klase apalagoak eta gastu handiagoa haurraren garapenerako eta irakaslearen osasunerako funtsezkoak ziren gauza guztietan. 1881ean, Federazio Sozialdemokratan sartu zen. Taylor emakumeen sufragioaren alde agertu zen beti, eta parlamentuko hautagai gisa aurkeztu zen, emakumeentzako bidezko eta lege hobeak, gerraren prebentzioa eta "lan gutxiago eta soldata hobea" zituen plataformarekin. Ezin izan zen aurkeztu, hauteskunde-ofizial batek uko egin ziolako izendapenaren agiriak jasotzeari edo bere gastuetarako esku-diruzko gordailuari.
Biografia
Kent Terracen jaio zen, Londresen, 1831ko uztailaren 27an. Aita John Taylor zen Mark Laneren farmazialari maiorista eta ama Harriet (Birksgateko Thomas Hardyren alaba). Alaba bakarra zen, eta hiru neba zituen. Bere ama-familiak Kirkburton jaurerria zuen, Yorkshire inguruko lurrak zituen mendeetan. Taylorrek, hezkuntza-gizona, alabaren inspirazio-iturri izan zen: bizitza osoko maitasuna izan zuen historiarekiko, eta afektu filial sendoa adin goiztiarretik. Helenen hezkuntza loturarik gabe eta modu pribatuan egin zen. Bera zen amaren lagun konstantea, haren osasun txarra zela-eta, etengabe bidaiatu behar izaten baitzuen. Taylor andreak alabari egindako gutunek bien arteko harreman sakon eta hurbilekoaren testigantza ematen dute.
1849ko uztailean hil zen Helenen aita. 1851ko apirilean ama John Stuart Millekin ezkondu zen. Amak, Harriet Taylor Millek, zera nahi zuen, Helen libre uztea, "emakume guztiek egunen batean nahi zutena egiteko askatasuna izatea espero zuen eta aukerako lan batean lan egitea". Harrietek eta John Stuart Millek Sobre la libertad lanean sustatu zituzten "bizitzeko esperimentuak" Helenekin hasi ziren. Helenek aktore izateko ametsari jarraitu zion eta Sunderlandera joan zen 1856an eta bi urtez aktore lanetan aritu zen.
Aitaordearekin lanean
Bere ama, Harriet Taylor Mill, 1858ko azaroaren 3an hil zen l'Europe hotelean, Avignonen, senarrarekin Frantziako hegoaldera zihoala. Emaztearen hilobitik hurbil egoteko, Millek etxe bat erosi zuen Avignonen, eta, ondoren, Helen Taylorri eman zion herentzian. Helen Taylorrek, ama hil ondoren, Millekin lan egin zuen. Bera arduratu zen gai praktikoez eta bere korrespondentzia astunaz, gutun askori erantzunda; gainera, bere lanean ere lagundu ahal izan zuen, batez ere La esclavitud de la mujer/ Emakumearen esklabotasuna lanean. Millek esan ohi zuen gerora egin zuen lan guztia ez zela adimen baten emaitza, hirurena baino: berarena, emaztearena eta alabaordearena. Mill 1873an hil zen.
Politikan
Millen heriotzak libre utzi zuen Taylor bizitza publikoan sartzeko eta, hartara, bere aitaordeak eta amak interesa piztu zuten erreforma politiko eta sozialak sustatzeko. Baliabide asko zituen, eta eskuzabaltasunez erabili zuen arrazoi publikoetan. Londresen bizi izan zen eta oporrak Avignoneko etxean ematen zituen. Gai guztietan bere iritziak erradikalak izan ziren. Haren printzipioak demokratikoak eta oso indibidualistak ziren aldi berean, baina programa sozialistan praktikagarritzat jotzen zuena bultzatzen zuen. Jendaurrean hizlari bikaina izan zen, eta pobreziaren eta injustiziaren aurka borroka egin zuen.
Millek, 1870ean, denbora faltagatik, Southwarkeko Elkarte Erradikalak Londresko Eskola Batzorde sortu berrian hautagai izateko egindako gonbita baztertu zuen. 1876an, Taylorrek antzeko eskaera bat onartu zuen, eta hauteskundeen buru izan zen gatazka bortitz baten ondoren. Liberalen sektore batek bere iritzi aurreratuengatik kontra egiten zion arren, bere elokuentzia eta nortasun magnetikoak erlijio fedearen eta espektro politikoaren ñabardura guztien babesa lortu zuten. Berriro itzuli zen bozketara, bai 1879an bai 1882an. 1884. urtean erretiratu zen, osasun txarra zuela-eta, baina bederatzi urtez ia ez zuen bilerarik galdu.
Hezkuntza programa eta erreforma
Industria-eskolen erreformaren defendatzaile sutsua izan zen. Agerian utzi zituen 1882an St. Pauleko Industria Eskolari egotzitako zenbait eskandalu. Etxeko idazkariak ikerketa bati ekin zion eta eskolaren itxiera agindu zuen. 1882ko ekainean, Thomas Scruttonek, eskola batzordeko kide eta bere industria eskoletako azpibatzordearen presidenteak, demanda aurkeztu zuen, haren aurka difamatzeagatik. Sir Henry Hawkins epailea izan zen, Sir Edward George Clarke Taylorren abokatua izan zen, Sir Charles Russell, gero Killowengo Lord Russell, eta demandatzailearen abokatua izan zen. Laugarren egunean, ekainaren 30ean, Taylorren kasua arrazoi justifikatuengatik hautsi zen, eta Taylorrek adostasun bidez l000 £ ordaindu zion demandatzaileari. Epaileak bere espiritu publikoa onartu eta gaiztakeria pertsonaletatik libratu zuen. Horren ondorioz, Londresko industria-eskolak goitik behera aldatu ziren.
Politikan berriz
Aldi berean, eta energia berarekin ekin zion politikari. Gobernu liberalaren (1880–1885) Irlandako derrigortze-politikaren aurka jardun zuen, eta Irlandako Las Damas Lurraren Ligaren adar ingelesaren jarraitzaile indartsuenetako bat izan zen. Maiz izan zituen bilerak Ingalaterran eta Irlandan. Anna Catherine Parnell, nazionalista irlandarra eta Charles Stewart Parnell buruzagi nazionalista irlandarraren arrebatxikia, izan zen sarritan haren gonbidatua. Lurra nazionalizatzeko eta lurraren balioa ordaintzeko arrazoiak asko erakarri zuten. Lurraren Erreformaren Batasuneko eta Lurraren balioen gaineko zergetarako Ligako kide nabarmena izan zen, eta bere izenean audientzia handietara jo zuen, batez ere gizon langileengana, bai Ingalaterran bai Irlandan. Lurra nazionalizatzeko grinak bultzatuta, Henry George ezagutu zuen, politikaren sustatzaile estatubatuarra. 1882an South Kensingtonen geratu zen, etxean. Haren iritziz, Taylor zen "ezagutu zuen emakumerik adimentsuenetako bat, adimentsuena ez bazen".
Taylor emakumeen sufragioaren alde agertu zen beti, jendearen morala hobetuko zuelakoan, baina 1878ko abuztuaren 15ean, Avignonetik idatziz, ukatu egin zuen Southwarkerako hautagai parlamentario gisa postulatzeko asmoa zuenik. 1885ean, ordea, egoera bereziek parlamentuko hautagaitza baten saiakerara eraman zuten. W. A. Coote jaunak, Zaintza Elkarteko idazkariak, Camberwell Northerako alderdi liberaleko hautagai izendatzea eskatu zuen, baina azkenean alderdiaren antolatzaileek baztertu egin zuten. Protesta gisa, Taylorrek Coote jaunaren lekua hartu zuen, Ethel Leach bere hauteskunde-agente zela. Bere programak lege zuzenak eta hobeak zituen emakumeentzat, gerraren prebentzioa eta "lan gutxiago eta soldata hobea" langile-klaseentzat. Henry Georgek bere kandidatura defendatzeko gutun bat zabaldu zuen kanpainan. George Jacob Holyoake langile aktiboa izan zen Taylorrentzat. Bere kanpainarekin jarraitu zuen, zurrunbilo handiz, hautapen egunera arte, hautesle ofizialak uko egin baitzion izendapenaren agiriak jasotzeari edo gastuetarako dirua gordailatzeari.
Osasun arazoak
Handik gutxira, lan publikoa utzi zuen, bere adinagatik eta osasun txarragatik, eta hemeretzi bat urtez erretiratu zen Avignonen etxera, oporrak pasatutzen zituen lekura eta jendearekin maitemindu zen, jarrera eskuzabala zuela eta. Laneko estresa bere osasunean islatzen zen. 1904. urtearen amaieran, Ingalaterrara itzuli zen, Mary Taylor ilobaren zaintzapean, eta Torquayn finkatu zen. Helen Taylor bertan hil zen 1907ko urtarrilaren 29an, eta Torquayko hilerrian lurperatu zuten.
1904an, Blackburneko Lord Morley alderdi liberaleko politikariak behin eta berriz eskatuta, ilobak Millen liburutegia aurkeztu zuen Somerville Collegen (Oxford).
Jim Dine
Jim Dine (Ohio, AEB, 1935eko ekainaren 16a -) estatubatuar pintorea da.
Biografia
Collage-en bitartez bereziki, neodadaismoari zabaldu zion bidea AEBetako kultura-munduan.
Bost gai nagusi erabiltzen ditu bere lanetan: tresnak, bihotzak, jantziak, zuhaitzak eta ateak.
Lanen artean aipagarrienetako batzuk: Black Bathroom (1962), Four Rooms (1962), Hair (1961), The Death at South Kensington (1983).
Natalia Szroeder
Natalia Szroeder (Bytów, Polonia, 1995eko apirilaren 20a) kaxubiar abeslari, abesti-idazle eta musikaria da. Kaxubieraz eta polonieraz abesten du.
Jim Dine
Biografia
1994an, hirurogeita hamar laneko erakusketa bat egin zuen Nizako Arte Moderno eta Garaikidearen Museoan.
Scar (Orkadak)
Scar, Eskoziako Orkadak uharteetan dagoen herri eta baserri multzo bat da, Sanday uhartean.
Paul Greengrass
Paul Greengrass (Cheam, Surrey, ) ingeles zinema zuzendaria, ekoizlea eta gidoilaria da. Gertakari historikoen dramatizazioetan landua, eskuko kameren erabilerak bereizten du.
Bloody Sunday (2002) 1972ko Ipar Irlandako Derryko Sarraskiari buruzko filmagatik Berlinaleko Urrezko Hartza irabazi zuen. Bourne ekintza/thriller sagako hiru film zuzendu ditu: The Bourne Supremacy (2004), The Bourne Ultimatum (2007) eta Jason Bourne (2016). United 93 (2006) filmagatik Zuzendari onenaren BAFTA Saria irabazi zuen eta Zuzendari onenaren Oscar Sarirako izendatu zuten. Zuzendu dituen beste film batzuk Green Zone (2010) edo Captain Phillips (2013) dira, besteak beste. 2004an Omagh filma idatzi eta elkar-ekoitzi zuen, British Academy Television Award irabaziz.
Elizmendiko Andra Maria
Elizmendiko Andra Maria deitzen da Kontrastako herrian dagoen baseliza erromanikoa (Harana, Araba), X.XI. mende ingurukoa. Elizaren barrualdean XVIII. mendeko erretaula barrokoa dago eta buruan Andra Mariaren XVI. mendeko eskultura dauka. Alboetako erretaulak San Adrianen eta San Juanen omenezkoak dira.
Baseliza arabar honen ezaugarririk aipagarriena bere hormetan aurkituko dugu, II. mendeko hilarri erromatarrak aurkituko baititugu bertan, euren idatzi eta apaingarriekin. X-XI. gizaldietan, baseliza eraiki zutenean, inguruko nekropoli erromatar batetik ekarri zituzten hainbat harri elizaren hormak eraikitzeko, tartean 20 hilarri inguru. 1000 urte geroago hilarriek elizaren hormetan jarraitzen dute, baina nekropolia ez da aurkitu oraindik.
Hilarri edo estelak abside erdizirkularrean, eraikinaren alderik zaharrenean, aurki ditzakegu, eta baita nabean ere, Erdi Aro ostean berreraiki zen zatian. Hilarrietako asko apurturik daude eta ez daude egoera onean, aire zabalean baitaude eta hormen behealdean. Hala ere, zenbait hilarritan idazkunak daude eta nahiko ondo irakurri daitezke, eta apaingarriak dituztenak ere badira. Apaingarrien artean aurki ditzakegu, batez ere, mahatsondo hostoak eta zurtoinak (Arabako ekialdean eta Nafarroa mendebaldean ohikoak) eta disko erradiatuak. Horiez gain, gizaki figurak, ilgorak eta arku multzoak ere ikus ditzakegu.
Abside erromatarrean borobil formako hamar harburu daude. Horietako seik apaingarri geometrikoak dituzte, eta batzuek hilarri erromatarretan agertzen diren elementuak. Horiez gain, badira gurutziltzatu bat eta animalia bat, seguru asko otso bat.
Idazkunak
Idazkunak zenbait hilarritan agertzen dira eta latinez daude. Hauexek dira hilarri horietan dauden testuen transkripzio proposamenetako batzuk:
Turaesamus Cantabri filius annorum L hic situs est.
Hemen datza Turaesamun, Cantaber-en semea, berrogeita hamar urtekoa.
Besape
Besapea edo galtzarbea giza gorputzeko zati bat da, besoen goialde eta barnealdearen eta bularraren artean dagoena. Bertan, gizonezkoetan zein emakumezkoetan ilea hazten da nerabezaroan. Zenbait kulturetako emakumeek besapeko ile hori moztu egiten dute, ez baitago batere ongi ikusia. Gizonen artean, berriz, gaizki ikusia dago besapeetan ilerik ez izatea, zenbait kulturetan horrek gizontasun falta adierazten baitu. Arrazoi beragatik, munduaren zati handi batean ez da besapeko ilearen mozketa bultzatzen gizonezkoetan nerabezarotik aurrera, ile hau agertzen den garaia dena.
Elizmendiko Andra Maria
Idazkunak
Minicius Florus annorum LXX hix situs est. [a]anica Flori ancilla annorum V hic sita est.
Besape
Besapeek ohi usain txarra metatzeko ohitura dute izerdiaren ondorioz, usai hori murrizteko, aldatzeko edo eragozteko mekanismoak daudelarik, asepsia eta usain-kengarriak kasu.
Elizmendiko Andra Maria
Idazkunak
Hemen datza Minicius Florus, hirurogeita hamar urtekoa. Hemen datz []anica, Florus-en esklaboa, bost urtekoa.
Besape
Besapeak edukitzaile bat eta eduki bat du. Bere edukitzailea gunea mugatzen duten hormek osatzen dute (giharrak) eta eduki nagusia besapeko arteria, besapeko zaina eta plexu brakialaren enbor sekundarioak dira.
Rendall
, antzinako eskandinavieraz Rennudalr edota Rennadal, Eskoziako Orkadak uharteetan dagoen parrokia bat da, Mainland uhartean.
Miamisburg (Ohio)
Miamisburg Ohioko hiri bat da. Montgomery konderrian kokatua dago. 2010ean 20,181 biztanle zituen, 31.56 kilometro koadrotan banatuta.
Une chance de trop
Une chance de trop frantziar telesail dramatikoa da, TF1entzat egina.
Sinopsia
Alice Lambert doktorea astebeteko koma baten ondorioz esnatu da. Bere senarra Laurent hil dutela jakingo du, eta sei hilabeteko alaba, Tara, desagertu egin dela. Louis bere lagun onenaren eta Richard ustelkeriaren aurkako brigadako poliziaren laguntzarekin, Alice alabaren bahitzaileak aurkitzen saiatuko da.
Pseudorabdion eiselti
Pseudorabdion eiselti Pseudorabdion generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Belvedere Ostrense
Belvedere Ostrense Italiako udalerri bat da. Anconako probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Belvedere Ostrensek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Jacksonville (Illinois)
Jacksonville  Illinoiseko hiri bat da. Morgan konderrian kokatua dago. 2010ean 19,446 biztanle zituen, 27.13 kilometro koadrotan banatuta.
Eslovenierazko Wikipedia
Eslovenierazko Wikipedia Wikipediaren eslovenierazko edizioa da. 2002ko martxoan jarri zen abian, eta 2009ko urriaren hasieran 79.000 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 34.a zen.
Eslovakierazko Wikipedia
Eslovakierazko Wikipedia Wikipediaren eslovakierazko edizioa da. 2003ko urrian jarri zen abian, eta 2009ko urriaren hasieran 110.000 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 26.a zen.
NGC 5213
NGC 5213 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. Albert Marthek aurkitu zuen n.
Camerano
Camerano Italiako udalerri bat da. Anconako probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Nicolas Le Floch (telesaila)
Nicolas Le Floch frantziar polizia-telesaila da, France 2entzat egina.
Sinopsia
Nicolas Le Floch XVIII. mendeko Parisen bizi den detektibe bat da, eta bertan historian zehar gertatzen diren hilketa misteriotsuak eta, kasu batzuetan, basatiak konpondu beharko ditu, Pierre Bourdeau bere laguntzaileak lagunduta.
St Andrews (Orkadak)
St Andrews, Eskoziako Orkadak uharteetan dagoen parrokia bat da, Mainland uhartean.
Naujakasita
Naujakasita silikato motako minerala da.
Dhi Qar probintzia
Dhi Qar probintzia (ذي قار, Dhī Qār) Irakeko gobernazioetariko bat da. 12.900 km²-ko azalera dauka, eta 2016. urtean 2.000.000 lagun bizi ziren lurraldean. Probintziako hiriburua Nasiriya da. Sumertarren zibilizazioaren sehaska bertan dago.
Naujakasita
Ezaugarriak
Naujakasita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 3 da.
Eskrima 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan - Gizonezkoak florete
Gizonezkoen florete txapelketa 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan Mahukari Messen ospatu zen 2021eko uztailaren 26an. 18 herrialdeko 36 eskrimalarik hartu zuten parte.
Jeffersonville (Illinois)
Jeffersonville  Illinoiseko herri bat da. Wayne konderrian kokatua dago. 2010ean 367 biztanle zituen, 2.64 kilometro koadrotan banatuta.
Los Berrones
Los Berrones Tolivia herriko agro-rock musika talde asturiarra da. Asturieraz abesten du eta bere umore ironiko eta naturalagatik ezaguna da.
Middleburg Heights (Ohio)
Middleburg Heights Ohioko hiri bat da. Cuyahoga konderrian kokatua dago. 2010ean 15,946 biztanle zituen, 20.89 kilometro koadrotan banatuta.
Los Berrones
Taldekideak
Gaur egungo taldea Ramón Blanco abeslariak eta gitarrajoleak eta Olegario Méndez baxujoleak osatzen dute. Beste bi musikarik taldearekin jotzen dute kontzertuetan: Julio Gilsanz gitarrajoleak eta Chema Fombona bateriajoleak.
Chacho
Los Berronesen "Chacho" abestia oso ezaguna egin zen Euskal Herrian Zarama taldeak euskarazko bertsioa egin zuenean, "Txatxo".
Diskografia
CD 1
Arnapi
Arnapi Bigorran (Gaskonia) sortutako punk musika taldea da. Okzitanieraz kantatzen dute eta punk-rock, reggae eta ska musika ere jorratzen dute.
Bretoi
Bretoiak Bretainian bizi den etnia da. IV. eta VI. mendeen artean hego-mendebaldeko Bretainia Handitik Armorikara emigraturiko britainiar edo britoi herrien ondorengoak dira. Jatorrizko hizkuntza bretainiera (brezhoneg) dute, egun 365.000 hiztun inguru dituena. Ekialdeko Bretainian galoz ere egiten dute. Hala ere, guztiak elebidunak dira, frantsesa hizkuntza ofiziala baita. Bretoiak zelta nazioetako bat dira.
Neoplecostomus bandeirante
Neoplecostomus bandeirante Neoplecostomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Pont-l'Évêque (Oise)
Pont-l'Évêque Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pont-l'Évêque udalerrian erroldatutako biztanleak 731 ziren. Familiak 299 ziren, horien artean 77 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 57 bakarrik bizi ziren emakumeak), 70 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 111 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 41 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 312 etxebizitza zeuden, 296 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 281 etxeak ziren eta 31 apartamentuak ziren. 296 etxebizitza nagusietatik 173 bere jabearen bizilekua ziren, 116 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 17 etxek bi gela zituzten, 88 etxek hiru zituzten, 90 etxek lau zituzten eta 100 etxek bost zituzten. 222 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 150 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 105 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 470 ziren, horien artean 332 aktiboak ziren eta 138 inaktiboak ziren. 332 pertsona aktiboetatik 296 lanean zeuden (153 gizon eta 143 emakume) eta 35 langabezian zeuden (18 gizon eta 17 emakume). 138 pertsona inaktiboetatik 58 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pont-l'Évêque udalerrian 284 unitate fiskal zeuden, 715 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.011 euro zen.
Ameriketako euskal kolonizazioa
Amerikako euskal kolonizazioa Euskal Herriko euskaldunak kontinente berrira emigratzeko eta bertan finkatzeko prozesua izan zen. Hori dela eta, ondare kultural eta sozial handia dago euskal eragin handiko eremuetan, hala nola San Pedro eta Mikelunen edo Antioquian (Kolonbia).
Pont-l'Évêque (Oise)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 3 administrazio publikoko enpresak ziren.
Ameriketako euskal kolonizazioa
Jatorriak
Euskaldunen eta baleen lehen aztarna 670ekoa da Lapurdiko euskaldunek 40 ontzi balea olioz salduta. Euskaldunek balea ehizatzen dute, batez ere Bizkaiko golkoko kostaldean, ixe mendean. Bikingoen ehizarako oinarrizko teknikak ikasi zituzten, edo Normandiarrak, 844an hiria arpilatu zutenak. Dokumentu bikingoak, bestalde, euskal baleazaleak Groenlandiako ekialdetik 500 miliara 1412an daudela dio. Gainera, neguko espedizioak bidaltzen dituzte Asturias eta Galiziako kostaldera.
Euskal portuak
Ipar Amerikako arrantza kanpainen eta kolonizazioaren hastapenetako euskal portuak Lapurdiko kostaldean kokatzen dira. Nagusiak Donibane Lohizune, Ziburu eta Baiona dira. Gainera, Hego Euskal Herriko beste portu garrantzitsu batzuk Pasaia eta Getaria (Gipuzkoa) eta Bermeo (Bizkaia) izan ziren.
Pont-l'Évêque (Oise)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
Ameriketako euskal kolonizazioa
Ipar Amerikako kolonizazioa
Loewenek eta Delmasek lau alditan banatzen dute euskal kolonizazioa.
Ezarpena eta estrategia
Ternuko lehen euskal espedizioa 1517an izan zen, baina 1530eko hamarkadatik aurrera soilik identifikatu daiteke eskualdeko erakunde bat. Ideia zabal bat ez bezala, euskaldunak ez ziren pixkanaka Amerikar kontinentera hurbildu baleen atzetik, baizik eta zuzenean joan ziren hara. Ez da Europako baleak suntsitzea Labradorren ehiztariak daudela azaltzen duena. Hala ere, teknikak eta merkataritza garatu dira Irlandara sardina arrantzatzeko edo kostaldera baleak ehizatzeko egiten dituzten espedizioetan, euskaldunek Labradorren monopolio irabazle bat ezar dezaten. Bakailao bretoien arrantzaleak, aldiz, euskaldunak baino lehenago ibili ziren ur horietan, 1536tik aurrera beranduenez, eta euskaldunek britaniarrak ezagutu zituzten zetazeoen populazio aberatsaz.
Pont-l'Évêque (Oise)
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Ameriketako euskal kolonizazioa
Ezarpena eta estrategia
Orduan euskaldunek bakailaoa arrantzatzen dute irlaren hegoaldean, Plaisanceko badian, St. Mary's eta Trepasseyn, ekialdean bezala, Saint-John's eta Renews bezalako lekuetan. Bigarren arrantza gune bat Belle Isleko itsasartean dago, Labrador eta Ternuaren artean, 1535 inguruan. Arrantzaleek bisitatzen duten hirugarren eskualde bat Cansoko itsasartea da, gaur egungo Eskozia Berrian, 1560ko hamarkada inguruan.
Pont-l'Évêque (Oise)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Ameriketako euskal kolonizazioa
Ezarpena eta estrategia
Jacques Cartier frantsesak Charlesbourg-Royalen egoitza sortu zuen 1541ean; aseguru-etxeak eta itsas armada euskal arrantzaleei bere joan-etorriei buruz galdetzen ari dira. Arrantzaleek batzuetan balea ehizatzen dute, baina ehizarako lehen espedizioa 1543ra arte ez da egiten. Badirudi Buitreseko baleontzia, edo Red Bay gaur egun, kolonia frantses baten sorreraren erreakzio gisa oinarritzen dela, eta Charlebourg-Royal urte horretan bertan behera geratu zen. Nabarmentzekoa da euskaldunek San Laurendi golkora ematen duten sarbideak besterik ez dituztela betetzen. Hori bat dator frantsesek Mendebalderantz egin duten aurrerapenarekin, 1535etik aurrera, David Beers Quinn historialari britainiarrak nabarmendu duenez, eta, Loewen eta Delmasen ustez, estrategia espainiarraren isla izan daiteke Frantzia, Ingalaterra eta Espainiaren arteko lehiaren testuinguruan. Atlantikoa zeharkatzea ere onartu behar du Donostian. Euskal itsasontziak izugarriak dira garai honetan, kanoiez hornituak daude eta zenbait tripulatzaile basatiak direla diote. Iparralderrak ez dute establezimendurik sortu hurrengo hiru hamarkadetan.
Ehiztariek arrantzan jarraitzen dute uda amaieran, baleen migrazioa hasi baino lehen. Buitresko estazioan dago oraindik froga idatzi gehien, besteak beste 1563an San Juanen hondoratzea, 1576-1577ko negu negutarra eta handik gutxira hildako euskaldun batek sinatutako testamentu bat, Kanadan idatzitako generoaren lehen agiria. Dokumentuek, batez ere, 1548tik 1588ra bitarteko epea hartzen dute, eta euskaldunek leku horretan eman zuten azken negua 1603an izan zen.
Pont-l'Évêque (Oise)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ameriketako euskal kolonizazioa
Ingelesen oposizioa
Loewen eta Delmasen ustez ingelesek Euskal Herriko monopolioarekin duten oposizioa da gainbehera hori azaltzen duena. Euskal merkatariak gero eta gehiago dira Ingalaterrako portuetan mehatxuak jasan dituztenak, eta ingelesek Moskoviara beren ehiza-bidaiak planifikatzen dituzte. 1578an, Anthony Parkhurst kapitainak txosten bat aurkeztu zuen Westminsterreko jauregian euskal arrantzaleei buruz, eta Belle Isle itsasertzeko ehiza-postuak gotortzea proposatu zuen, haien kontrola egiteko. Balea olioaren merkataritzak itsasartearen kontrola finantzatzen duela jabetuta, 1579ko otsailaren 1ean euskal olioa inportatzeko debekua bozkatuko dute parlamentariek. Garai berean, euskaldunek isurialde atlantikoko postuak utzi zituzten ingelesen mesedetan.
1578ko ehiza-denboraldia amaitu da, eta 1579koa bertan behera utzi behar da. Ehiza espedizio berriak antolatu ziren 1582an, baina Almirantegoak ontziak Antilletara eraman zituen, Ingalaterrako eta Danimarkako kortsarioen galerak ordaintzeko. Komandanteek jazarpenarekin erantzuten dute, baina azkenean erabakira makurtzen dira. Gipuzkoako ekonomiaren eragina handia da eta 1585 arte nabaritzen da. Loewen eta Delmasen arabera, euskaldunen monopolio absolutua 1543 eta 1579 artean Kanadako historian puntu bat falta da.
San Laurendi golkora joan-etorria (1580-1630)
Belle Isleko itsasertzeko industria suntsitu arren, euskaldunek iraun egiten dute, baina mendebaldean gehiago ezartzen dira, San Laurendi golkoan. Bertan kokatzen diren lehen europarren artean daude eta gune estrategikoak dituzte. Historialariak beren merkataritza jardueretan zentratu dira batez ere, baina arrantza beti da oparoa. Hoyarsabal anaiek, Donibane Lohizunekoak, baleontziak eta merkatariak jartzen dituzte San Laurendiko estuarioan, 1581ean bezain goiz. Aztarnak aurkitu dira Euskaldunen uhartean eta Ipar Kostaldean Chafaud-aux-Basques eta Eskuminen artean. Escuminak 1607 eta 1611 artean utzi zituzten, eta Chafaud-aux-Basques 1632an oraindik okupatuta dago; hala ere, baliteke haien erabilera tartekatua izatea.
Bi ontzik huts egiten dute San Jurgiko badian, Ternuko hego-mendebaldean, 1591n; hori da euskal presentzia baten lehen aipamena.
Bi gudu egiten dira euskaldunen eta kortsario ingelkesen artean Madeleine uharteetako mortsaren ehiza kontrolatzeko, azkenengoz 1597an.
Kaltetuen badia, gaur egun Quebec eta Iparraldea bereizten dituena Brunswick Berrian, ustiatzen hasten da XI. mendearen bihurgunean. Bakailao arrantzaleak Perceko iparraldeko ertzean kokatzen dira, eta balea ehiztariak Miscoura joaten dira. Caen Konpainiaren izenean lan egiten dute. Akziodun nagusiak, Raymond de Laralde kapitainak, harreman onak ditu Samuel de Champlain esploratzaile frantsesarekin. Segur aski, euskaldunen eta mikrofonoen arteko mestizajea dago, "Kanadarrak" deritzon populazioa sortaraziz, euskal izenen eta maneren bidez, euskal txalupetan ibiliz eta neguan ehiza eta arrantza guneak zainduz. Kanadarrak Pichiguy izenarekin identifikatzen dira 1689ko mapan, Caraquet badiaren iparraldeko ertzean.
Belle Isleko itsasartean, ehiztariak mendebalderago kokatzen dira, Chisedec (gaur egungo Zazpi uharteak) bezain urrun, 1626an.
Caen konpainiako eta Ehun Lagunen Konpainiako agenteak euskal merkatarien aurka ari dira Tadoussac, Miscou eta Akadian. Donibane Lohizuneko merkatari batzuek erantzun dute Frantziako monopolioa auzitegian eztabaidatuz. Auzitegiak uste du euskaldunek utzi egin behar diotela kastore-larruzko merkataritza egiteari, baina 1626ra arte ez diote men egiten erabaki horri. Lapurdiko merkatariak erabakiari gehien kontra egiten diotenak dira. Samuel de Champlainek, egia esan, zenbait kapitain espainolista direla susmatzen du, eta bere kontaktuez eta eskualde ezberdinetako euskaldunen arteko tentsioez baliatzen da, baina erailketa saiakera bat dakar; historialariak ez dira ados jartzen Champlainek euskaldunei buruz duen ikuspegian. 1627an, Luis XIII.a Frantziakoa erregeak bere menpeko guztiei ehiza eta arrantza irekitzea erabaki zuen. Euskaldunak 1612an joaten dira Svalbardera ehizatzera, balea kopuru handienak eta distantzia motzagoak erakarrita. Hala ere, 1613an ingelesen aurkako borroka bortitza izan zuten. Hurrengo urteetan, ordea, ez zuten arrakasta handirik lortu, eta Labradorreko ehiza jada ez dela behar bezain ona pentsatu zuten.
Bakailaoa arrantzan (1630-1713)
Bakailao arrantzaleak bi taldetan banatzen dira: Lapurdikoak, Gaspe eta Bretoi lurmuturren artean, golkoaren hegoaldeko ertzean. Hala ere, ez dago froga idatzirik Bretoi lurmuturrean, Eduardo Printzearen uhartean eta Kale Badian egon zirenik, baina jakina da Cansoko itsasartea ezaugarri geografiko garrantzitsua dela. Hala ere, Madeleine uharteetan 1663an eta Percén bi aldiz izan zirela aipatzen da. Instalazio batzuk partekatzen dituzte, batez ere Saint-Malotik datozen arrantzale frantsesekin, batez ere Paspébiacen eta Bonaventure uhartean, baita Caraquet eta Shippagan Akadiar Penintsulan ere.
Bigarren taldea, Gipuzkoatik eta Bizkaitik etorritakoa, Ternu ibaiaren mendebaldeko ertzean eta Iparralde Beherean kokatu zen. Haien presentzia ezagunagoa da, garai hartako geografoek Frantziako gobernuaren alde egindako lanari esker, bai eta Espainiako Almirantearen kontsultetako dokumentuei esker ere, 1697an. Trufa frantses Lurraren hiriburu bilakatu zen 1662an, eta hiru euskal probintzietako arrantzaleei harrera egiten jarraitu zuen.
Beheraldia (1713-1760)
Ehiztari eta arrantzale hauek segurtasunez jarraitzen dute XVII. mendearen amaiera arte, baina industria ez da jada garrantzitsutzat jotzen hegoaldeko aldetik. Iparraldeko euskaldunek, hala ere, ehiza-bidaiak egiten jarraitzen dute Labradorreko hegoaldean XVII. mendean zehar, sarritan Louisburgoko gotorlekutik. Labradorreko hegoaldean jaurerriak ere ematen zaizkie Quebeceko merkatariei.
1689tik aurrera Frantzia eta Ingalaterraren arteko gerrek zaildu egiten dute euskaldunen jarduna. Utrechteko Ituna, Erresuma Batuari Ternua esleitzen diona, bakailaoaren arrantza hondatzen duena eta Donibane Lohizune eta Zibururen gainbehera eragiten duena.
Frantzia Berria Erresuma Batuari (Saint-Pierre eta Mikelune izan ezik) uzten dion Parisko Itunak dituen eraginetatik kanpo uzten ditu behin betiko euskal portuak.
Hego Amerikako kolonizazioa
Hego Amerikari dagokionez, kolonizazio hau beranduagokoa izan zen, neurri handi batean, kontinentean Espainiar Inperioaren gainbeherak bultzatua. Herrialde ugariren sorreraz baliatuz, euskaldun gutxi izan ziren, batez ere landa-eremuetakoak, Hego Amerikara emigratzea erabaki zutenak dirutza bila. Hauetako asko, eta hauen ondorengoak, kontinentean geratu ziren, beste asko, ondoren, euren jatorrizko tokietara itzuli ziren arren, dirutza handi bat lortu ondoren. Haren itzuleran, etxe garrantzitsuak eraiki ziren, eta gaur egun mirets ditzakegu.
Euskal emigrazio Argentina eta Uruguaira
Bestalde, Rio de la Platako errepublikek etorkinak hartu nahi zituzten, ia hiriburuak eta kostaldeak bakarrik populatuta baitzituzten, eta uste zuten ona zela "odol latino hispanoa anglosaxoiarekin nahastea, arraza hobetzeko eta aurrera egiteko".
Uruguaiko kontsul gasteiztarrak iragarkiak jarri zituen egunkarietan euskaldunak euren herrialdera emigratzera animatzeko. Kontsul horrek berak Kanpo Harremanetarako ministroari adierazi zion euskal emigrazioa hobea zela, gizon indartsuak eta oso langileak zirelako, katolikoak zirelako eta denek gaztelaniaz hitz egiten zutelako.
Faktore horien guztien baturak euskaldunen emigrazio masiboa eragin zuen errepublika berrietara. Testuinguru horretan sortu ziren emigrazio-kakoak eta -agentziak (gaur egun emigranteekin gertatzen den antzera), eta emigranteen kontura irabazi zuten, bidaia ordaintzeko hipotekatzen baitziren, helmugako herrialdean lan egin eta zorra kitatzeko.
Immigrazioaren lehen etapa bat izan zen Argentinan (1835-1853) Ipar Euskal Herriko artzain euskaldunen artean. Konstituzioaren ondorengo etapa batek jarraitu zion, 1853-1877 bitartean, non emigrante asko Panpan kokatu ziren. 200 000 baino gehiago izan ziren 1857 eta 1864 artean. Eta geroago, 1877 eta 1914 artean, immigrante olatu batek jarraitu zien, Argentinako immigrazio legea onartu ondoren.
Euskal emigrazio Estatu Baturetara
XIX. mendearen erdialdean, urrearen deiarekin, euskaldun asko Kaliforniara joan ziren aukera berrien bila. Gehienak Argentinatik zetozen, baina batzuk Europatik heldu ziren zuzenean.
Argentinakoak Panpako artzainak ziren. Urrerik aurkitu ez zutenez, euren ardi artzain lanbidera itzultzea erabaki zuten, euren aukera Kaliforniako ustiatu gabeko belardi handietan aurkituz. 1870 inguruan, euren artaldeak handitu eta lurralde handiak ireki zituzten, euren ganadua elikatzeko hegoaldeko Kalifornian, Mendi Harritsuetatik gertu, Sierra Nevada eta Columbiako goi-lautadatik igaroz. XIX. mendearen amaieran, Amerikako mendebaldeko lautada handietan banatu ziren.
Euskal artzain horien eta Ipar Amerikako gizartearen arteko harremanak ez ziren onak. Abeltzainek sarkintzat jotzen zituzten, eta artzaintza ofizio mespretxatua zen Amerikako mendebaldean. Euskal artzain gehienek isolamendu-bizitza bizi izan zuten paisaia gogor eta, askotan, etsai batean, eta aldi iragankor gisa baino ez zuten hartu. Testuinguru horretan, familia osatzeko eta asimilatzeko zailtasunak ia gaindiezinak ziren. Horregatik, euskaldunek sentiberatasun handia izan zuten beren aberriarekiko. Gehienek Estatu Batuetan egin zuten egonaldia purgatorio moduko bat bezala ikusi zuten, dirua lortu eta Euskal Herrira itzultzeko. Euskal artzain hauek, Estatu Batuetan, mendebaldeko Amerikako arkumeen artzaintzaren ezaugarri izan zen transhumantziaren aitzindariak ziren. Asko euren herrialdera itzultzen ziren bitartean, batzuk geratzea pentsatu zuten, eta arrantxoak erosi zituzten euren ardiak ustiatzeko. Askok Estatu Batuetako hiritartasuna lortu zuten, eta ama etxera egindako bidaiak laburrak ziren, batzuetan emaztea bilatu eta Ameriketara itzultzeko helburu bakarrarekin. Euskal Herrian mespretxuz amerikanoak deitzen zitzaien, aberatsak zirelako eta inbidia izaten zutelako. 1900 eta 1920 artean, 430 000 euskaldun joan ziren AEBetara, eta elkarren arteko lotura duten komunitateetan kokatu ziren, hala nola 1915ean euskaldunek eraikitako Jordan Valleyn, Malheur konderriko hirian (Oregon). Idahon eta Elko eta Winnemuccan ere instalatzen dira, Nevadan. XX. mendearen lehen urteetan, euskaldunek beren eragina handitu zuten merkataritza-enpresa batzuetan, eta hainbat sektoretan izandako arrakastak balio izan du eskualde horietan beren presentzia nabarmentzeko, kultura- eta ekonomia-kapital paregabe gisa. Aldi berean, euskal komunitatea euskal kultura zabalduko zuten ekitaldiak eta jaialdiak bultzatzen hasi zen.
1921eko National Origins Quota Act delakoaren aplikazioaren ondorioz, Estatu Batuetarako euskal immigrazioa ia erabat ezabatu zen, Europa hegoaldetik eta ekialdetik emigratzea mugatu nahi baitzuen (legearen arabera, euskaldunen, katalanen eta gaztelarren urteko kuota 131 pertsonara murrizten zen, eta Frantziak, berriz, 4 000 pertsona inguru baino ezin zituen bidali).
Batzuk Euskal Herrira itzuli dira, Jon Andueza zinemagile eta Euskal Herriko telebistako aurkezlea bezala, Oregonen jaioa. Beste pertsonaia ezagun batzuk John Garamendi, Bill Clintonek AEBetako Barne idazkari izendatua, eta Paul Laxalt, Nevadako gobernadore eta Ronald Reaganen kontseilaria dira.
Euskal erbestea Frankismo garaian
Iparraldeko mugaren erorketak eta Espainiako Gerra Zibilaren amaierak, frankismoaren garaipenarekin, erbestera bultzatu zituen milaka pertsona, tartean, Euzko Gudarosteako soldaduak eta armada errepublikarreko beste euskal soldadu batzuk, altxamenduaren eta Eusko Jaurlaritzaren beraren aurkako alderdi politikoetako kideak.
Gehienak Ipar Euskal Herrira joan ziren lehendabizi, eta han erabakitzen zen norakoa. Latinoamerikako familia-loturak edo haiei buruz lortutako informazioa (familiarena, herriarena...) kontuan hartzen zen milaka familiak erbestera bidaltzeko orduan.