cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hugo Dyson
Henry Victor Dyson Dyson (1896ko apirilaren 7a –1975eko ekainaren 6a), Hugo Dyson bezala ezagututa, Inklings taldeko partaidea eta Ingelesaren ikertzailea izan zen.
Biografia
Bere lanak H. V. D. Dyson bezala sinatzen zuen. Kristaua, J. R. R. Tolkienekin batera, C.S. Lewisi konbentzitu zuten kristaua egiteko. Dyson 1924tik 1945ra Readingo Unibertsitatean ingelesa irakatsi zuen. Lau idazleen lanei buruzko ikerketak egin zituen batez ere: Shakespeare, Dryden, Pope eta Dickens. 1945ean Oxfordeko Merton Collegen fellow, akademiko antzeko postua lortu zuen. 1963an erretreta hartu zuen.
Obra
Dyson ezaguna da argitaratu zituen lan gutxiei esker; gutxi baina kalitate handikoak. Ohikoagoa zen hizlari moduan eman zituen hitzaldiak. Ezaguna zen bere elkarrizketa aberatsa. Inklings taldearen bileretan nahiko zuen elkarrizketa testuen irakurketa baino. A. N. Wilson idazleak C.S. Lewisen biografia horri buruzko pasadizua narratu zuen: behin J. R. R. Tolkien Eraztunen Jauna liburuaren pasartea irakurtzen ari zenean, bat-batean "Oh no! Not another fucking elf!" esaldia esanez moztu zion (O, ez, beste elfo madarikatua!). Geroztik Tolkienek bere lanak irakurtzen omen zituen bakarrik Dyson ez zegoenean.
Bere obran Alexander Poperen lanen edizioa aipa daiteke, Poetry and Prose (1933). Beste liburu bat Augustans and Romantics, 1689–1830 (1940), idazle desberdineei egindako inkesta. Telebistarako 1960. hamarkadan Shakespeareren obren bertsio batzuk egin ziren eta Dixonek haien aurkezpenak egin zituen. Eta telebistatik zinemara igaro zuen: 1965ean John Schlesinger zuzendariaren Darling filman hartu zuen parte, Walter Southgate-ren paperean.
Begonia
Lorategiko landarea da, hosto eder eta lore ikusgarrikoa.
Urdiain
Urdiain ([uɾði.ain]) Nafarroa Garaiko mendebaldeko udalerri bat da, Sakanako eskualdekoa, zehazki Burunda bailaran. 15,37 km2 ditu, eta 0 biztanle zituen. urtean.
Geografia
Urdiain Iruñeko merindadearen iparraldean dago, mendebalderen dagoen muturrean. N-240 errepidean hasten den auzo-errepide batetik heltzen da herrira.
Mugakideak
Mugakide ditu iparraldean Ataun (Gipuzkoa), hegoaldean Urbasa mendilerroa, ekialdean Iturmendi, eta mendebaldean Altsasu.
Historiaurrea
Burdin Aroan eraikitako hainbat trikuharri daude, Ataun-Burunda estazio megalitikoaren baitan. Urdiaingo trikuharririk garrantzitsuenak Beotegiko Murkoa, Intxuspe I eta II eta Portuzagaña dira.
Antzinaroa
Askotan esan da Aracilumetik barrena zihoan galtzada erromatarra Burundan nonbait aurkituko zela Burdigalatik Astorgara zihoan galtzadarekin, eta jendeak "galtzada erromatar" izena eman dio Aitziberretik doan Bernoako galtzadari, baina hau Erdi Arokoa da, mandazainek erabilita. Hala ere, litekeena da Urdiaingo lurretatik igarotzea erromatar galtzada bat, oraindik aurkitu ez dena.
Erdi Aroa
Burundako herriak muga bilakatu zirenean, Antso VII.a Nafarroakoak Guardiako forua eman zien 1208an. Aguraingo herritarrek Altsasuko elizari su eman ziotenean Erregearen pribilegioak galdu ziren, eta horregatik Filipe III.a Nafarroakoak berriro forua eman zien 1336an, Karlos II.a Nafarroakoak 1375an berretsi zuena. Urdiaingo herritarrek ordaintzen zuten zerga bat gailurdirua deitzen zen; 1498an Joanes III.a Nafarroakoak zerga hau barkatu zien. 1366an Aitoren seme bat zegoen (Gonzalvo II.a) eta hamaika su edo etxe; 1450ean 44 su zeudela kontatzen zen.
1512ko uztailaren 21ean Gaztelako armada Urdiaindik pasa zen Nafarroako konkistaren bidean.
Aro Modernoa
1544an Batzarramendin bildu ziren Burundako herritarrak, muga-zerga Altsasu, Urdiain eta Bakaikutik kendu eta Etxarri eta Gorritira eraman zela salatzeko. Lizarraldekoak ere kexatu ziren, izan ere Santa Marinatik jaitsita Bernoako galtzada hartzen zuten Lazkaora joateko, bereziki neguan, Etxarri eta Altsasutik igarotzea ezinezkoa izaten zenean. Aldaketarekin egun bat galtzen zutela zioten.
1575ean Inkisizioak sorginkeriaren aurkako prozesuak hasi zituen inguru horretan, bereziki Ziordian eta Urdiainen. Urdiainen, gainera, Maria Martiz izeneko emakume bat deserriratu zuten.
1548an eliza eraikitzen hasi zen, baina arazo asko egon ziren, tartean 1698an eraikinaren zati bat erortzea; ez zen bukatu 1731. urtera arte. 1647an San Pedro baseliza eraiki zen, Altsasu eta Urdiainen arteko lurrean orain.
XVIII. mendean batez ere garia eta artoa ereiten zen Urdiainen, baita kalitate handiko lihoa eta, artoari lotuta, babarrunak. Hala ere, produkzio hori ez zen nahikoa guztiak mantentzeko, eta horregatik migrazioa zein garraiolarien lana funtsezkoa zen. Gipuzkoara haritzen egurra saltzen zen, ontzigintzan erabiltzeko. Urdiainen herentzia ez zen maiorazko bidez banatzen, baizik eta modu berean seme-alaba guztiei. Horregatik, lurzorua pieza txikitan banatzen zen, produkzioa asko zailduz. 1662an Nafarroako Gorteek zereala Gipuzkoara saltzea baimendu zuten, eta 1678an Arabara; honek abantaila eman zien bi muga horietatik gertu zeudenei, eta merkatari sektore bat sortu zen, karga-animalien jabe zirenak. 1711n Urdiainen 16 mandazain, 23 mando eta 40 kabestru zeuden, Gipuzkoa, Bizkaia eta Baionarekin komertzioan. 1724an zerealaren salmentan mugak jarri ziren berriro ere, baina Burundan salmentak jarraitu zuen, askotan kontrabandoan. Adibidez, 1712an Pedro Zufiaurre urdiaindarrak tabakoa zeraman Bilbotik Tuterara.
Mandazain hauek izan ziren Urdiainen dirua egin eta lehen burgesia txikia osatu zutenak. Laster hasi ziren maileguak egiten, partikularrei zein instituzioei, adibidez 1773an ganadu-aziendaren galera handia eman zenean. Garaian bizi ziren gerrak zirela eta, askok ezin izan zituzten maileguak itzuli, eta ordainketa gisa lurrak jasotzen hasi ziren, partikularrak zein komunalak, lur-jabe bilakatuz. Askok, migratzaile ziren senideekin egiten zituzten negozioa, espeziak, txokolatea edo anisa ekartzen. Irabazitako diruaren parte bat komertzioa bultzatzeko erabili zuten, Caracasko Gipuzkoar Konpainian zein Filipinetako Konpainian.
Aro Garaikidea
Gaur egun Altsasuren lurretan dagoen Zangitun Urdiainek Santa Eulaliari eskainitako baseliza bat zuen. 1720an akordio batera iritsi ziren, Urdiainek bere azienda lur horietara eraman ahal izateko. Urdainek prozesioa eta meza egiten zuen bertan, urtero, otsailaren 12an, eta baselizaren zaintzaz arduratzen zen. 1795an, Konbentzioaren Gerran, frantziarrek erre zuten.
Iberiar Penintsulako Gerraren ostean lehen aipatutako burgesia-txiki horrek boterea eta dirua galdu zuen. Laster hasi ziren maileguak eskatzen Nafarroako Gorteei. Komertzioa asko jaitsi zen, eta mandazainak geroz eta gutxiago ziren ere.
1846an Burundatik bereizi zen eta udal independente bilakatu zen. Madozen Desamortizazioa 1855an eman zen. 1863an errota bat eta teila-fabrika bat saldu ziren ondorioz.
Pentherichthys atratus
Pentherichthys atratus Pentherichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Oneirodidae familian sailkatzen da.
Urdiain
Aro Garaikidea
Gaur egungo udaletxearen 1868an eraiki zen.
1930ean Urdiainek 821 biztanle zituen. Espainiako Gerra Zibilari lotutako errepresioan Francisco San Román Galbete erail zuten; bere gorpua Otsaportillora bota zuten.
Ekonomia
Historikoki Urdiaingo sektore ekonomiko nagusia nekazaritza izan da. Hala ere, XX. mendetik aurrera industrializazio prozesua hasteak eta Altsasu gune industrialetik hurbil egoteak industriaren garapena eragin du. Horrenbestez, gaur egun sektore nagusia industria da.
Nekazaritza (garia, artoa, patatak, garagarra, bazka...) eta abeltzaintza xumea nagusitzen dira. Abereek herri lurretan bazkatzen dute.
Demografia
2008ko erroldan, Espainiaz kanpoko hamazortzi etorkin bizi ziren herrian, biztanleriaren % 2,98 (Nafarroako Foru Erkidegoko batezbestekoaren azpitik).
Udal hauteskundeak
2007an Urdiaingo alkate kargurako Nafarroa Bai alderdi politikoko Miguel Ángel Zubiria Galartza aukeratu zuten. Udaleko zazpi zinegotzietatik bost lortu zituen, gehiengo osoa. Baliogabeko botoak hiru izan ziren (emandako guztien %0,71) eta boto zuriak hamar (%2,39). Abstentzioa %23,41ekoa izan zen.
2011ko udal hauteskundeetan ere bi zerrenda lehiatu ziren baina ez ziren 2007koak. Bildu atera zen garaile eta Urdiaingoak Elkarturik Aurrera izenekoak 3 zinegotzi lortu zituen.
2015ko udal hauteskundeetan EH Bildurena izan zen udala berritzeko aurkeztu zen zerrenda bakarra.
Udaletxea
Udaletxea 1868an eraiki zen, eta harriz egindako leiho eta ateak dauzka. Hormoina harlangaitzez egina dago. Eraikina 1981ean zaharberritu zen azken aldiz. Udala alkateak eta sei zinegotzik osatzen dute. Urdiaingo udaleko idazkaria Ziordiako idazkari ere bada.
Garraioak
La Burundesa autobus konpainiaren Gasteiz-Iruñea lineak Sakanako herriak elkartzen ditu, eta geltokia du herrian. Guztira hiru zerbitzu izaten dira norabide bakoitzean. Lineak ibilbide hau du:
Kultura
=== Euskara ===
Euskalkia
Urdiainen Burundako euskara egiten da, nafarreraren azpieuskalki berezi bat: izan ere, Burunda Nafarroa Garaiko mendebaldean dagoenez, Araba eta Gipuzkoa ondoan dituela, hiru alderdi horietako ezaugarriak jaso ditu, tarteko hizkera da bete-betean. Koldo Zuazo hizkuntzalariak sakonki aztertu zuen hainbat Urdiaindarren laguntzarekin eta liburu bat argitaratu zuen 2010ean.
Koldo Zuazok herritarren laguntzarekin 4.500 hitz bildu nahi ditu Urdiaingo hiztegi batean. 2021eko abenduan, Durangoko azokan, aurkeztu nahi dute hiztegia. Aurretik Burundako herrietako bi hiztegi argitaratu dira: Altsasukoa Kandido Izagirrek egin zuen eta Bakaikukoa Patxi Ondarrak.
Herri horretan gorde da hobekien, hain zuzen ere, Burundako euskara, Urdiainen baizik ez baita zaharrengandik gazteengana igaro euskalki hori.
Euskararen bilakaera 1970etik
Urdiainen ez Burundako beste herrietan, euskara erabateko heriotzatik gertu jarri zela 1970 aldera. Pedro Irizarrek Euskal Herrian zeuden euskaldunak zenbatu zituen 1973an eta Burundako 1.173 euskaldunen erdia Urdiainen zegoen. Hauek izan ziren datuak: Urdiain 690; Altsasun 150; Olatzagutian 140; Bakaikun 120; Iturmendin 60; Ziordian 10.
Urdiain egiazko herri euskalduna zen orduan. Gainerakoetan, adinekoak ziren euskaldunak eta gazteek erdaraz egiten zuten. Eta etenda zegoen guraso eta seme-alaben arteko transmisioa. Baina 1968an, Etxarri Aranazko ikastola sortu zuten eta 1969an Altsasuko «Iñigo Aritza» ikastola. 80ko hamarkadan euskara eskola publikoetan sartu zen. Gaur egun euskarzako eredua erabat nagusi Burunda guztiko ikastetxeetan. Irakaskuntzaz kanpo ere beste urrats egin dira. 1994an Guaixe aldizkaria sortu zen Sakana guztirako eta, aldi berean, Bierrik! Elkartea antolatu zen egitasmoa egoki bideratzeko. 1999an Beleixe irratia sortu zen. Guaixe aldizkariak funtsezkoa izan da euskararen zabalkundean. Euskarak egin zuen gorakada oso nabarmena izan zen Burundako herririk hazienetan, Altsasun (1991ean %13,47 zen euskalduna eta 2001ean %21,56) eta Olatzagutian (1991ean %13,09 zen euskalduna eta 2001ean %21,05), baina era berean, Urdiainen egin duen atzerakada ere bai (1991ean %85,95 zen euskalduna eta 2001ean %74,73).
UEMAko sortzaileetako bat
Urdiain UEMA (Udalerri Euskaldunen mankomunitatea) sortu zuten 19 udaletako bay izan zen: Abaltzisketa, Aizarnazabal, Altzo, Arbizu, Aulesti, Baliarrain, Dima, Errezil, Etxebarria, Gatika, Ikaztegieta, Leaburu-Txarama, Lizartza, Munitibar, Muxika, Nabarniz, Orendain, Urdiain, eta Zaldibia. Hainbat urtetan egon da baina 2019an ez dago barruan.
Ihoteak
Urdiaingo inauteriak edo ihoteak ezagunak dira. "Momoxarroak" dira bertako pertsonaia nagusiak.
Urdiainen 3 egunez antolatzen dituzte inauteriak: larunbatean “manta-eguna” da pertsonaia nagusia, eta igandean eta asteartean momoxarroak ateratzen dira. Makilekin ibiltzen dira kaleetatik herritarren atzetik, hauek ihesean korrika joaten direlarik.
Momoxarro handiak eta txikiak ateratzen dira Urdiainera, momoxarro asko. Zigorra eskuan, "momoxarro xirrikiti xarro..." oihu egiten zietenei astindu ederrak egiten dizkieten.
Sanjoanak
Donibane jaia berezia da Urdiainen. San Joan baselizara joaten dira eta herriko neska gazteek abesten dute, belarretik garira joango dela ospatuz. Bazkalostean elkartu, eta azken ensaioak egin ondoren, jantzi eta San Juango ermitara abiatzen dira, bertan, meza ostean dantzatu eta kantatzeko.
Kanta luze baten ostean, gari soroetara joan eta Orain arte belar, hemendik aurrera gari! esan ohi zen.
Autrepierre
Autrepierre Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Autrepierre udalerrian erroldatutako biztanleak 119 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 59 ziren, horien artean 38 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 38 pertsona aktiboetatik 31 lanean zeuden (18 gizon eta 13 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 margolaria.
Hamilton konderria (Florida)
Hamilton konderria (Hamilton County) Floridako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Jasper da. 2010eko zentsuaren arabera 14,799 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Autrepierre
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Autrepierre udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 375 hektarea erabiltzen.
Hamilton konderria (Florida)
Geografia
Hamilton konderriak 134,435 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,364 ura dira. Beste 133,071 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,09 da.
Autrepierre
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hamilton konderria (Florida)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 14,799 pertsonetatik 9,430 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,306 dira. 5,038 beltzak edo afroamerikarrak. 70 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 73 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 13 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 175 pertsonek kokatzen zuten.
Bufotoxina
Bufotoxinak edo bufoninak apoen pozoi multzoa dira; oxidatzen direnean bufotalina eta bufogina bihurtzen da eta horrek bihotza geldi dezake. Hori gertatzen zaie apoak jaten dituzten ugaztunei.
Mota ezberdinak daude:
Montejoko pagadia
Modu herrikoian, pagadi hau, Europako hegoaldereneko pagadia dela esaten da, baina hau, gezurrezko mito bat baino ez da, Espainiako hegoalderenekoa ere ez da eta. Montejoko pagadiko bisita hartzeen txabolan, mapa bat dago, pagadi honen kokapena adierazten duena (41º6'ko iparraldeko latitudea), baita beste pagadi batzuena ere, eta, pagadiko gidek ere, ohiko nahaste hau azaltzen diete bisitariei. Espainian, hegoaldereneko pagadia "la fageda del Retaule" ("Erretaulako pagadia") izenekoa da Tarragona eta Castelloko probintzien artean dagoena 40º 41'ko iparraldeko latitudean. Eta Europako (eta munduko) hegoaldereneko pagadia, Sizilia uharte italiarrean dago, Etna sumendiaren hegoaldeko magalean, 37º 41' 45"ko iparraldeko latitudean.
Bertako fauna, ez da pagadi bateko ohiko fauna ezaugarritsua, bere tamaina txikia dela eta. Orkatza, basurdea, azeria, lepazuria, basakatua, eperra, aztorea, arrano txikia, urubi arrunta, okil handia, okil beltza, uretako zozoa eta hegazti paseriformeak (kaskabeltza, amilotxa, eskinosoa, garrapoa, gerri-txori arrunta) bezalako espezieak aurki daitezke pagadi honetan.
Gu Hong
Gu Hong, txineraz 谷•红, (Dandong, Txina, 1988ko azaroaren 6a), Welter kategorian aritzen den boxeolari txinatarra da.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta zilarrezko domina eskuratu zuen Welter kategorian, Txina ordezkatuz; Tokion, Busenaz Sürmeneli turkiarraren (urrezko domina) atzetik eta Lovlina Borgohain indiarraren eta Oshae Jones estatubatuarraren (brontzezko dominak) aurretik sailkatu zen.
Crowlin uharteak
Crowlin uharteak (ingelesez Crowlin Islands, Eskoziako gaeleraz Na h-Eileanan Cròlainneach) Eskoziako mendebaldean dagoen uhartedi txiki bat dira. Skye uhartearen eta Applecross penintsularen artean kokatua, Barruko Hebridak uhartediaren barnean sailkatu ohi da.
Crowlin uhartediak hiru uharte ditu: Eilean Mòr («uharte handia»), Eilean Meadhonach («uharte ertaina»), eta Eilean Beag («uharte txikia»).
Historia
Gaur egun uharteotan ez da inor bizi. Hala ere, orain dela 8.000 urteko, Mesolito aroko bizilekuen aztarnak aurkitu dira. 1810etik 1920ra bitartean Eilean Mòr uhartean hainbat sendi edo familia bizi izan ziren.
Frankenstein (1931ko filma)
Frankenstein 1931ko James Whale ingeles zinema zuzendariak zuzendutako beldurrezko film bat da. 1818ko Mary Shelley idazlearen izenburu berdineko eleberrian oinarritua dago. Colin Clive, Mae Clarke, John Boles eta Boris Karloff aktoreek antzeztu zuten
Sarah Peale
Sarah Miriam Peale (Filadelfia, Pennsylvania, 1800ko maiatzaren 19a – Ibidem, 1885ko otsailaren 4a) estatubatuar erretratugile bat izan zen eta Estatu Batuetako lehen emakume artista profesionala izan zela uste da. Marylandeko, Pennsylvaniako eta Washington D.C.ko pertsonai ezagunak, politikariak eta militarrak margotu zituen. Bere osaba Charles Willson Peale zen, hura ere margolaria, besteak beste. Lafayettek lau aldiz pausatu zuen Pealentzat.
Frankenstein (1931ko filma)
Estreinatu eta berehala beldurrezko zinemako betiko klasiko handietako bat bilakatu zen. Ondorioz hainbat jarraipen izan zituen: Bride of Frankenstein ("Frankensteinen Neskalaguna", 1935), Son of Frankenstein ("Frankensteinen Semea", 1939) eta The Ghost of Frankenstein ("Frankensteinen Mamua", 1942), Frankenstein Meets the Wolf Man ("Frankensteinek Otsogizona Topatzen Du", 1943) eta House of Frankenstein ("Frankensteinen Etxea", 1944).
Bestalde, 1960ko hamarkadako The Munsters telesaila ospetsuko Herman Munster protagonista Frankensteinen pertsonaian oinarritua dago, eta 1974ko Mel Brooksen Frankenstein Gaztetxoa, 1984ko Tim Burtonen Frankenweenie eta 1994ko Kenneth Branaghen Mary Shelley's Frankenstein filmeek ere eleberrian oianrrituak egoteaz gain film aintzindari honen eragin nabarmena dute.
Argumentua
Henry Von Frankenstein doktoreak (Colin Clive) esperimentu izugarria gauzatu berri du: hainbat hildako dohakabeen gorpuetatik hartutako zatiekin gizaki berri bat osatzea (Boris Karloff). Fritz morroiaren laguntzaz (Dwight Frye), gauez eta ezkutuan herriko hilerrian sartu eta hildakoen gorpuei behar adina zati kentzen dizkie. Jabetu ez dena erabili duen garuna kriminal baten jabetzakoa zela da.
Pristimantis simoteriscus
Pristimantis simoteriscus Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Hope (Flintshire)
Hope, 'Yr Hob', Galesko iparraldeko udalerri bat da, Flintshire konderrian dagoena. Ingalaterrako mugatik 4,5 kilometrora dago, Alyn ibaiaren ertzean.
2011ko erroldaren arabera 4.224 biztanle zituen.
Futuroscope
Historia
Parkearen eraikuntza 1984an hasi zen, René Monoryk, proiektuaren sortzailea eta garai hartan Conseil général de la Vienneko presidentea zenak lehen harria jarri zuenean.
Parkea publikoarentzat 1987ko maiatzak 31n ireki zen. 2011an, Futuroscopek 40 milioi bisitariak gainditu zituen. Zinema kopurua handitu egin da, eta atrakzioak erregularki berritzen dira. Gaur egun, bertsio guztietan IMAX teknologiarekin hornitutako sei areto dituen toki bakarra da. Futuroscopek 600 langile ditu, horietatik 400 kontratu indefinitua dutenak direlarik.
Amaury taldeari saldua izan ondoren, Futuroscope parkea gaur egun Société D'Economie Mixte Localek (SEML) administratzen du, honen akziodun nagusiak Vienne departamendua (%60a) eta Poitou-Charentes eskualdea (%20a) direlarik. Falta den %20a kapital pribatuari dagokio. SEMLeko presidentea Dominique Hummel zen.
Parkearen ikurra Futuroscope Pabiloia izan zen hasieran, hiruki formako prisma baten gainean jarritako esfera bat, forma geometriko sinpleetan oinarritutako arkitektura modernoa irudikatzen duena. 2003tik, ikur berria Kinémax pabiloia da, parkearen logotipoan hainbat kolorerekin apaindua eta bost petalodun lore bezala estilizatua. Petaloek etorkizuna, irudia, sentipena, emozioa eta ezagutza irudikatzen dute.
Futuroscopeko teknopolisa
Conseil général de la Vienneren bultzadapean, parkearen inguruan 200 hektareako teknopolis bat garatu da. Toki honetan 200 enpresa baino gehiago ezarri dira, eta bertako hotel sareak 1900 gela ditu.
Aberaeron
Aberaeron (ingelesez Aberayron) Galesko mendebaldean dagoen kostaldeko hiri txikia da, Ceredigion-eko hiriburua dena. 2011ko erroldaren arabera 1.422 biztanle zituen.
Galesera
Udalerriko biztanle gehienak (%70a) galeserazko hiztunak dira, horrelakorik gertatzen delarik eskualde osoan dagoen kostaldeko toki bakarrenetarikoa izanda.
Ramphastos sulfuratus
Ramphastos sulfuratus Ramphastos generoko animalia da. Hegaztien barruko Ramphastidae familian sailkatua dago.
Palmarolle (Quebec)
Palmarolle Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Abitibi-Témiscamingue eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Abitibi-Ouest konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 1,465 biztanle zituen 117.40 kilometro koadroko azaleran.
Orville (Loiret)
Orville Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Orville udalerrian erroldatutako biztanleak 119 ziren. Familiak 55 ziren, horien artean 17 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 13 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 82 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 82etxeak ziren. 53 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 28 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 76 ziren, horien artean 63 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 63 pertsona aktiboetatik 62 lanean zeuden (32 gizon eta 30 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Orville udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Phyllorhinichthys balushkini
Phyllorhinichthys balushkini Phyllorhinichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Oneirodidae familian sailkatzen da.
Papineauville (Quebec)
Papineauville Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Outaouais eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Papineau konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 2,165 biztanle zituen 61.22 kilometro koadroko azaleran.
BBC Radio Cymru
BBC Radio Cymru galeserazko irrati kate nagusia da, Gales osorako emititzen duena BBCko talde handiaren eskutik, FMko 92.4-96.8 eta 103.5-104.9 frekuentzietan. 1977ko urtarrilaren 3ean lehendabiziko irratsaioa zabaldu zuten.
Estudioak dituzte Caerdydd, Caerfyrddin, Bangor eta Aberystwyth hirietan.
Rosenkreutz elkartea
Rosenkreutz elkartea 1378an jaiotako Christian Rosenkreuzek sortutako elkarte ezkutu bat da. XVII. mende hasieran argitaratu ziren hiru dokumentu ezberdinek erakutsi diezagukete Rosenkreuz bera izan zela lehen Rosenkreutz Ordenaren fundatzailea. Lehen dokumentuak Fama Fraternitatis Rosae Crucis du izena, 1614an Kasselen (Alemania) agertu zena. Bigarren dokumentua lehenengoaren jarraipena da, Confessio Fraternitatis izenekoa, eta azkenik, Die Hochzeit dokumentua. Kanpotik, talde mistiko, misteriotsu eta ilun moduan deskribatzen da.
Marisa Monte
Marisa Monte (izen osoa Marisa de Azevedo Monte) (Rio de Janeiro, 1967ko uztailaren 1a) Brasilgo emakumezko abeslari ezagunenetakoa da, 1990eko hamarkadan sona handia hartu zuena. Brasilgo Rolling Stone aldizkariak historiako bigarren abeslari onena kontsideratzen du, Elis Reginaren atzetik.
Rosenkreutz elkartea
Nahiz eta Rosenkreutz elkartearekin irudi eta sinbolo ugari dauden lotuta, sinbolo nagusitzat arrosa gorria hartzen da, gurutze baten erdian jarria. Kabalan eta teosofian oinarritzen zen, eta honenbestez, talde esoteriko moduan ezagutzen da gaur egun, jardun gehiena ezkutuan jorratuz bere historian zehar. Gizartean elkartasun unibertsala bultzatzea du helburu nagusia.
Marisa Monte
Biografia
Haurtzaroan piano ikasketak egin bazituen ere bederatzigarren urtebetetzean bateria bat jaso oparitan eta perkusiozale bihurtu zen. Ondoren gitarra jotzen ikasi zuen. Nerabe zela kanto lirikoa ikasi zuen eta Rocky Horror Show musikalean hartu zuen parte.
Rosenkreutz elkartea
Dirudienez XVII. mendearen hasieran sortu zen Alemanian, eta mende hartan zein ondorengoetan asko zabaldu zen Europan zehar. Garai hartan maila desberdinak ezarri ziren elkartean sartzeko eta aurrera egiteko; bestalde, elkartearen sinbolo eta jarduera-modu esoterikoak masoneriaren moldeetarantz bideratu ziren.
Marisa Monte
Biografia
1985ean Italiara joan zen kantu ikasketak egitera eta han egi zituen hamar hilabetetan kantu lirikoa bertan behera utzi eta lagun brasildarrekin beren herrialdeko musika jotzen aritu zen pub eta lokaletan. Venezian Nelson MOta ezagutu zuen, Tudo veludo ikuskizunaren zuzendaria izango zen eta 1987an Ríoko JazzMania kanalean aurkeztu zuen Marisa protagonista zela. Berehalako arrakasta izan zuen eta oraindik diskoa grabatu gabea bazen ere brasildar musikan etorkizun handieneko ahotsa zuela kontsideratu zuten. 1989an Brasilgo "TV Manchete" telebista saioan emandako kontzertua grabatu eta aurreneko diskoa kaleratu zuen, MM izenekoa. Urte berean Salvador de Pátria teleseriearen soinubandan hartu zuen parte. Soinubandaren diska Brasilgo historiako ehun onenen artean 52. postuan kokaturik dago.
Ugarteko mendilerroa
Ugarteko mendilerroa Nafarroa Garaian kokatuta dagoen mendilerro bat da. Bere punturik altuena Ugarte mendia da, 629 metrorekin.
Rosenkreutz elkartea
Robert Fludd Tractatus apologeticus integritatem societatis de Rosae Crucis defendens (1617) liburuan elkartearen sinesmenen oinarria ezartzen ahalegindu zen. 1838. urtean E. G. Bulwer Lytton eleberrigileak elkartea antolatu zuen Ingalaterran, Alemaniako Rosenkreutz elkartearen liturgiari jarraituz. 1892. urtean agertu zen elkartea Frantzian.
Marisa Monte
Biografia
1991 urtean bigarren diskoa atera zuen, Mais ("gehiago"). Disko honetako single ezagunena Beija Eu izan zen. 1994an Verde, Anil, Amarelo, Cor-de-Rosa e Carvão diskoa atera zuen, hau ere Brasilgo musika historiako 100 onenen artean kokaturik dago, 87. postuan hain zuzen ere. Brasilgo artista ugariren kolaborazioak izan zituen, hala nola, Gilberto Gil, Paulinho da Viola, Carlinhos Brown, Nando Reis (Titãs), Laurie Anderson eta Naná Vasconcelos. 1996an Barulinho Bom ("zarata ona") atera zuen.
Ugarteko mendilerroa
Mendilerroan dagoen Ugarte mendiak ematen dio izena mendilerroari.
Rosenkreutz elkartea
Aurrekari historikoak literaturan
Rosa Cruz-aren Aginduari buruzko lehen erreferentzia historikoak Fama Fraternitatis obratik datoz, Kasselen, Alemanian argitaratutakoa, 1612an. Lan esoteriko hau egile anonimo eta ezezagunekoa da, baina hala ere hainbat egilek  lan hau Johann Valentin Andreaeri (1586-1654) erantsi diote. Hala ere ez dago guztiz ziurtatuta bera izan denik obra honen egilea.
Marisa Monte
Biografia
2000 urtean Memórias, Crónicas, e Declaracões de Amor diskoa argitaratu zen eta hurrengo urtean izen bereko DVDa, Rio de Janeiron bertan hiru egunetan emandako kontzertuaren irudiekin. 2002an Tribalistas taldea osatu zuen Arnaldo Antunes eta Carlinhos Brownekin eta 2003an hirukotearen diskoa argitaratu zen. Garai hartan sanba eta musika kariokaren inguruko ikerketa egiteari ekin zion eta emaitza 2006an plazaratu ziren bi disko izan ziren, Infinito Particular eta Universo Ao meu Redor. Bietan grabaturiko abestiekin zuzeneko disko bat atera zuen 2008an, Infinito Ao meu Redor.
Rosenkreutz elkartea
Aurrekari historikoak literaturan
Fama Fraternatis obran argitaratutakoaren arabera, Rosenkreutz elkartearen sorrera Christian Rosenkreuzi egotzi zaio, 1378an Alemanian jaiotakoari. 15 urte inguru zituela, hain zuzen, 1393an, munduko hainbat lurraldetara bidaiatzen hasi zen, besteak beste, Dhamarrera, Palestinara, Lur Santura, Egiptora eta Marokora. Lurralde hauetan ezkutuko zientzia jorratzen zuten irakasleekin aritu zen.
Marisa Monte
Biografia
2011 urtean O que você quer saber de verdade atera zuen Antunes eta Carlinhos Brownen hainbat abestirekin. Ondoren egin zuen birarekin Verda De Uma Ilusao (Tour 2012/2013) zuzeneko diskoa grabatu zuen. 2016an abesti ezagunenen bilduma egin zuen Coleção izeneko diskoan.
Rosenkreutz elkartea
Aurrekari historikoak literaturan
Bidaiak amaitu ondoren, 1407an Alemaniara itzuli zen berriro, eta bertan sortu zuen Rosenkreutz elkartea, gutxi gorabehera, zortzi gizonek osatu zutena. Baina 1484an, Christian Rosenkreuzen hiltzean, elkarteak amaiera eman zion bere ibilbideari eta gainera bere hilkutxa desagerturik egon zen hainbat urtetan zehar.
Marisa Monte
Biografia
2012 urtean Londresko Olinpiar Jokoen amaierako ekitaldian hartu zuen parte.
Rosenkreutz elkartea
Aurrekari historikoak literaturan
Hala ere, nahiz eta Rosenkreutz elkartea osatzen duten kide askok aurrez aipaturiko historia hau onartu, denek ez dute berdin pentsatzen. Izan ere, badira gaur egun Christian Rosenkreutzen existentzia zalantzan ipintzen dutenak ere. Honenbestez, gaur egungo kide batzuen aburuz, Rosenkreutzen bizitza benetako gertaera historiko bat izan arren, beste askorentzat sinbolismoz betetako kondaira bat besterik ez da, eta honenbestez, Christian Rosenkreutz goitizen bat besterik ez zen izan, elkartearen benetako sortzaileen identitatea isilean mantentzeko. Bestalde, teoria batzuk diotenaren arabera, sortzaile horietako bat Francis Bacon filosofo ingelesa izan zitekeen.
Beste alde batetik Confessio Fraternatis obra daukagu, eta gaur egun esaten denaren arabera, Francis Bacon bera izan zen obra honen egilea. Confessio Fraternatis obra zuzenean dago kontaktuan Famarekin, izan ere, bere jarraipen baten modukoa kontsideratzen da, bertako ideiak zabaldu eta zehazten baititu. Baina Die Hochzeit obrari dagokionez, aurreko biek baino askoz ere hizkuntza mistikoago eta sinbolikoagoa du.
Testu hauen argitalpenek izugarrizko oihartzuna eduki zuten Europan zehar, eta ondorioz, hainbat berridatzitako eduki eta beste hainbat eskuorri zabaltzen hasi ziren testu hauen nondik-norakoak azaldu nahian. Hala ere, eskuorri eta berridazte hauen egileek ez zuten inoiz pentsatu nolako eraginak edukiko zituzketen horrelako lanek, Europa guztira Rosenkreutz ordenaren oinarriak zabalduz.
Sincerus Renatus
Samuel Richterren izenordea izan zen, zeinak 1710an, Alemaniako Breslauen eduki guztiz alkimista zuen obra bat argitaratu zuen. Obrak Die warhhaffte und vollkommene Bereitung des Philosophischen Steins der Brüderschaft aus dem Orden des Gülden-und Rosen-Creutzes izena zuen.
Obra honek ere Rosenkreutz ordenaren edukiak eta oinarri nagusiak azaldu ez ezik, beste hainbat gai ere azaltzen ditu. Esaterako, Urrearen Ordena erregulatu eta kontrolatzeko hirurogeita bi lege ezberdin plazaratzen ditu: Ordenaren kide berrien onarpen eta hastapenak, Nurenbergen eta Anconan egiten ziren batzar sakratuak, Imperatorraren zereginak eta baita Ordena osatzen zutenaren arteko kideen harreman eta etiketak ere.
Hala ere, Samuel Richterrek baieztatu zuen obra honen prefazioan irakurgai hau ez dela guztiz originala, izan ere, beste obra baten kopia besterik ez da. Obra originala, Richterren hitzetan, “Artearen Irakasle” delakoarena da, baina garaian inork ez zuen jakin zein zen autore anonimo hau zehazki.
Marisa Monte
Kolaborazioak
Marisa Montek ibilbide luzean zehar herrialdeko eta atzerriko artista ugarirekin egin ditu kolaborazioak. Gehienak Arnaldo Antunes eta Carlinhos Brownekin, baina beste batzuk aipatze aldera, hor daude Paulinho da Viola, Cesária Évora, Julieta Venegas eta David Byrnekin besteak beste grabaturiko abestiak.
Rosenkreutz elkartea
Sincerus Renatus
Beste historialari baten hitzetan, Arthur E. Waite, obra hau guztiz lotua dago garrantzia eta eragin handia izan zuren beste obra batekin, hain zuzen, Theories As to the Authorship of the Rosicrucian Manifestos lanarekin. Waiten ustez, bi obrek iturri beretik edaten dute.
Rosenkrutztarren ikur sekretuak
Artelan hau Altonan, Alemanian, argitaratu zen 1785. urtean, eta hiru urte beranduago, 1788an, bigarren edizio bat inprimatu zen. Hainbat marrazkiz dago osatua, eta kutsu esoteriko eta alkimikoz osatutako irarlanak dauzka.
Askoren ustez, Rosenkreutz Ordenaren historiaren obra esanguratsu eta garrantzitsuenetakoa da, eta bera baino garrantzia handiagoa eduki dutenak XVII. mendeko hiru manifestuak soilik izanik.
Bestalde, obra hau Ordena masoniko batek argitaratu zuen, “Antzinako Sistemako Urrezko Rosenkreutz” bezala ezagutzen denak. Ordena hau “ Hiru Ezpata” Logia alemaniarreko hainbat kidek izan zen sortua. Talde honek hainbat korronte aztertzen zituen, esaterako, alkimia, kabala eta Rosenkreutz Ordenari atxikitzen zaizkion testu eta irakasgaiak.
Gainera, talde honek bederatzi gradutan oinarritzen ziren irakas sistema propio bat erabiltzen zuen: Juniors, Theoricus, Practicus, Philosophus, Adeptus Minor, Adeptus Major, Adeptus Exemptus, Magistri eta azkenik Magi. Hezkuntza sistema mota hau 1777an Pragan ospatu zen batzar batean izan zen proposatu eta onartua. Ondoren, hainbat Rosenkrutz organizazio modernok hezkuntza sistema berbera hautatu zuten beraien ibilbiderako.
Zanoni
1842an Edward Bulwer-Lyttonek idatzitako nobela bat da. Nobela hau Rosenkreutz Ordenaren hastapenaren oinarrietako batzuk finkatzen saiatzen da, eta horretarako, bi pertsona ezberdinen historiak plazaratzen ditu.
Bi pertsona hauek Zanoni eta Mejnour dira, zeinak beste bi pertsonei, hots, Clarence Glyndon eta Violari, Ordenaren inguruan hitz egin eta bertara sartzeko ahaleginak egiten dituzten. Honen helburua zera da, Fama Fraternatisen agertzen zen moduan, Ordenako pertsona bakoitzak ziurtatuta eduki behar duela ordezkatuko duen ondorengo duin bat, hil ondoren Ordenak indarrik ez galtzeko. Horrela, Zanoni eta Mejnour guztiz lotuta daude XVII.mendeko fraternitatearekin.
Nobela honek garrantzia oso handia eduki zuen Ordenaren historia, garapen eta zabalpenean. Izan ere, garai honetan Rosenkreutz Ordenak jada eragina galdua zuen Europako lurralde askotan, baina nobela hau argitaratu ondoren, berriz ere Ordena eta bere jardun esoterikoen jakin nahia piztu zen, batez ere Ingalaterra eta Frantzian, non nobela itzuli eta publikatua izan zen 1858an.
Rosenkreutz talde nagusiak historia modernoan
1888 urte inguruan hainbat eta hainbat talde, ordena eta senidetasun berriak sortzen hasten dira Rosenkreutz Ordena originala oinarri moduan hartuz. Ustezko Christian Rosenkreuz egilearen patuari jarraipena eman nahi diote, baita Ordena originalaren harreman historiko, filosofiko eta beste hainbat esparrutako ezaugarriak plazaratu eta oinarri moduan ipiniz.
Horietako batzuk aipatzearren, kronologikoki ordenatuta: Fraternitas Rosae Crucis (1858), Societas Rosicruciana in Anglia(1865), Orden Cbalística de la Rosa Cruz (1888), Rosae Rubeae et Aureae Crucis (1892), Orden de la Rosa-Cruz del Templo y del Grial (1890), Academia Rosacruz de Alpha et Omega (1906), La Fraternidad Rosacruz (1909), La Antigua y Mística Orden de la Rosa-Cruz (1915) eta Orden Rosacruz (1988).
Lovlina Borgohain
Lovlina Borgohain, (Assam, India, 1997ko urriaren 2a), Welter kategorian aritzen den boxeolari indiarra da.
Schnackenburg
Schnackenburg Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Lovlina Borgohain
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta brontzezko domina eskuratu zuen (Oshae Jones estatubatuarrarekin partekatua) Welter kategorian, Indiaren izenean; Tokion, Busenaz Sürmeneli turkiarraren (urrezko domina) eta Gu Hong txinatarraren (zilarrezko domina) atzetik sailkatu zen.
Zaragozako etorbidea (Iruñea)
Zaragozako etorbidea Nafarroako Iruñea hiriburuan dagoen etorbide luze bat da. Hiriko hegoaldeko sarbide nagusia da, Tutera, Tafalla, Zangoza eta Aragoi aldeko errepideen berezko sarrera.
Phyllorhinichthys micractis
Phyllorhinichthys micractis Phyllorhinichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Oneirodidae familian sailkatzen da.
Zaragozako etorbidea (Iruñea)
Izena
Izena Zaragoza hiriaren omenez darama.
Ondarea
Etorbide honen ibilbidean zehar honako eraikin eta leku nabarmenak daude:
Damnatz
Damnatz Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ramphastos toco
Ramphastos toco Ramphastos generoko animalia da. Hegaztien barruko Ramphastidae familian sailkatua dago.
Leeswood
, 'Coed-llai', Galesko iparraldeko komunitate, hautes-barruti eta udalerri txiki bat da, Flintshire konderrian dagoena. Mold udalerritik 4 miliatara dago.
2011ko erroldaren arabera 2.135 biztanle zituen.
Ubietako mendilerroa
Ubietako mendilerroa Bizkaian kokatuta dagoen mendilerro bat da. Bere punturik altuena Larrea mendia da, 632 metrorekin.
Mendilerroan dagoen Ubieta mendiak ematen dio izena mendilerroari.
Kubatar desizoztea
Kubatar desizoztea (gaztelaniaz deshielo cubano eta ingelesez Cuban Thaw) 2014ko abendutik aurrera gertatu den Kuba eta AEBetuen arteko harremanen normalizazio prozesuak jasotako izendapena da. Bi herrialdeen arteko 54 urteko tira-bira eta etsaitasunaren ondoren, 2016ko martxoaren 20ean Barack Obama 1928. urtea ezgeroztik Kuba bisitatzen duen AEBetako lehenbiziko presidentea bilakatu zen.
Historia
2014ko abenduaren 17an AEBetako Barack Obama presidenteak eta Kubako Raúl Castro presidenteak bi herrialdeen arteko harremanen normalizazio prozesu baten hasierari ekingo ziotela iragarri zuten. Akordio hau jada hilabete batzuk lehenagotik Frantzisko Aitasantuaren bitartekaritza eta Kanadako Gobernuaren babesarekin negoziatua izan zen. Bi aldeen arteko bilerak Kanadan eta Vatikano Hirian burutu ziren, eta eztabaidatutako gaiak bidaiatze murrizketa batzuen altxatzea, hornigaien murrizketen gutxitzea, estatubatuar bankuen kubatar finantza sistemarako sarrera eta AEBtako Habanako eta Kubako Washington Hiriko enbaxaden berrirekitzea izan ziren, azken bi hauek 1961eko Kuba eta Sobietar Batasunaren arteko harreman estutzea eta AEBen eta Kubaren harreman haustearen ondorioz itxiak bauzeuden.
2015eko apirilaren 14an, harremanen berrezartzea prozesuaren barnean, AEBek Kuba herrialde horretako Estatu Departamentuak idatzitako terrorismoa babesten duten estatuen zerrendatik kenduko zuela iragarri zuen, maiatzaren 29an gauzatu zena, AEBtako Kongresuak honelako erabakiak atzera bota edo onarttzeko bere boterea erabiltzeari uko egin zion. Urte bereko uztailean, Kubako AEBtako interesen sailak eta AEBtako Kubako interesen sailak euren enbaxada estatusak berreskuratu zituzten.
2016ko martxoaren 20an Barack Obamak Kubarako hiru egunetarako bisitaldi bati ekin zion, 1928an Calvin Coolidgek burututako bisitaldiaren ostean AEBtako presidente batek uharte honetara burutu zuen lehenbiziko bisitaldia izan zen.
Pristimantis simoterus
Pristimantis simoterus Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Buxehr
Buxehr Iran hego-mendebaldeko hiria da, Buxehr probintziako hiriburua, Persiar golkoaren bazterrean dagoena. Herrialdeko porturik garrantzitsuena izan zen. 2011n 195.222 biztanle zituen.
Geografia
Buxehr Persiar golkoaren ertzean dago, Teherandik 1.215 kilometro hegoaldera.
Klima
Hiriak basamortuko klima beroa dauka, BWh Köppen klima sailkapenaren arabera.
Parisville (Quebec)
Parisville Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Centre-du-Québec eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Bécancour konderriko eskualde-udalerria da. 2011ko zentsoaren arabera 528 biztanle zituen 35.23 kilometro koadroko azaleran.
Le Mans (filma)
Aspalditik McQueenek burutan Le Manseko 24 Orduei buruzko film bat burutzeko proiektua zuen, baina beste film batzutan antzeztu behar zuela eta urte batzuz proiektua atzeratzen egon ostean, azkenean 1971an gauzatu zuen. Benetazko bizitzan McQueen abiadura nahiz motordun ibilgailuen zale porrokatua zen, batipat kirol-auto eta motoena. 2015ean film honen inguruko Steve McQueen: The Man & Le Mans dokumentala burutu zen.
Argumentua
Michael Delaney (Steve McQueen) estatubatuar auto pilotua Le Manseko 24 Ordu lasterketa mitikoan parte hartzeko asmoz Frantziara itzuli d, aurrez zauri baten ondorioz lasterketatik at egon ostean. Bertan, auto istripu berdinean hil zen Piero Belgetti pilotuarenn Lisa alargunaz (Elga Andersen) maiteminduko da.
Auchterarder
, 'Uachdar Àrdair', Eskoziako udalerri bat da, Perth eta Kinross eremu administratiboan.
Pello Iguaran
Pello Iguaran Arandia (Lasarte-Oria, Gipuzkoa, 1940ko uztailaren 2a – 2015ko urtarrilaren 16a) futbolaria izan zen, defentsa lanetan jokatu zuena.
Ibilbidea
Alavesetik Real Sociedadera pasa zen, 1964an Arabako klubak maila galdu ondoren. Errealean 1964tik 1970era aritu zen, eta 1967an lehen mailara igotzea lortu zuten. Guztira 85 partida jokatu zituen Errealarekin.
Pristimantis siopelus
Pristimantis siopelus Pristimantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Heleta
Heleta ([heleta]) Nafarroa Behereko udalerria da eta Arberoa eskualdean dago kokaturik.
Ingurune naturala
Harana ibaia udalerriko lurretan (Heraitzen) jaiotzen da. Bere ibaiadar bat ere igarotzen da udalerritik, Garraldako erreka. Bestalde, Arberoa erreka (Lihurriren ibaiadarra dena), Errobiren ibaiadarra den Lakako erreka ere udalerritik pasatzen dira. Azkenik, Baigura mendira igotzeko abiapuntua ere bada.
Ekonomia
Udalerriko ekonomiaren oinarria laborantza da. Gazta egiten duen kooperatiba bat badago herrian. Urtero, azaroan, ospe handia duen behorren azoka egiten da bertan.
Demografia
XIX. mendearen erdialdean 1.200 biztanle baino gehiago izatera iritsi zen Heleta. Ordutik beherakada demografikoa jasan zuen, eta 1980ko hamarkadan 600 bainao gutxiago ziren. XXI. mendearen hasieran biztanle gutxi batzuk berreskuratu zituen.
Kultura
Euskal Herria Zuzenean jaialdiaren 2009, 2010, 2011 eta 2012ko edizioak Heletan ospatu ziren.
Andrés Cáceres
Andrés Avelino Cáceres Dorregaray (Ayacucho, Peru, 1836eko azaroaren 10a – Lima, Peru, 1923ko urriaren 10a) politikari eta militarra izan zen. Peruko presidentea izan zen 1886ko ekainaren 4tik 1890eko uztailaren 1 arte. Aurora Moreno izan zuen emazte.
Heleta
Jaiak
Heletako jaiak abuztuaren 15ean dira.
Paspébiac
Paspébiac Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Gaspésie–Îles-de-la-Madeleine eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Bonaventure konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 3,198 biztanle zituen 94.54 kilometro koadroko azaleran.
Puck pinnata
Puck pinnata Puck generoko animalia da. Arrainen barruko Oneirodidae familian sailkatzen da.
Ramphastos tucanus
Ramphastos tucanus Ramphastos generoko animalia da. Hegaztien barruko Ramphastidae familian sailkatua dago.
Bernières-d'Ailly
Bernières-d'Ailly Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bernières-d'Ailly udalerrian erroldatutako biztanleak 247 ziren. Familiak 83 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 51 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 103 etxebizitza zeuden, 86 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 103etxeak ziren. 86 etxebizitza nagusietatik 75 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 7 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 56 etxek bost zituzten. 66 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 47 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 164 ziren, horien artean 128 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 128 pertsona aktiboetatik 110 lanean zeuden (69 gizon eta 41 emakume) eta 18 langabezian zeuden (4 gizon eta 14 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bernières-d'Ailly udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 258 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.152 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Bernières-d'Ailly udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Caffiers
Caffiers Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 201 etxebizitza zeuden, 191 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 183 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 191 etxebizitza nagusietatik 132 bere jabearen bizilekua ziren, 57 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 15 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 128 etxek bost zituzten. 160 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 101 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: