cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gontzal Díez
Bizitza
Euskal Herriko Unibertsitatean Informazio Zientzietan lizentziaduna, ''Zurgai. Euskal Herriko Poetak'' aldizkariaren eta kolektiboaren sortzailetariko bat izan zen. Bilbon ere, 1987an, La Ría del Ocio aldizkariaren sortzailea izan zen eta haren erredakzio-burua; haren ardura nagusia literatura saila izaten zen. Bere poemak, kolaboratzaile gisa beste hedabidetan ere agertu ziren, esaterako Antaria eta La alegría de los naufragios aldizkarietan. Halaber, urte bereetan Txotxongilo Arteetako Dokumentazio Zentroa - Pantzerkin lan egin zuen. 1990eko hamarkadaren hasieran Murtziara joan zen, Vocento taldeko hango La Verdad egunkarian lan egiteko; egunkari horretan bereziki kultura gehigarriaren ardura izan zuen. Pinturaren inguruan interes handia erakutsi zuen beti eta katalogoen aurkezpenak eta komentario kritikoak idatzi zituen: Ángel Baltasar, Antonio Mir, Rosa Vivanco, Pepe Yagües eta beste askoren katalogoetan. 2002an Murtziako Las Torres de Cotillas herriak sortu berri zuen mikroipuinen lehiaketa irabazi zuen.
52 urte zituela hil zen, Bilbon; urtebete geroago Zurgai aldizkariak haren azken poema-liburua plazaratu zuen, Zaguan del cielo, 2007an idatzia. Haren obra guztia gaztelaniaz sortua da.
Sooretama
Sooretama Brasilgo udalerri bat da, Espírito Santo estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Saint-Saphorin (Lavaux)
Saint-Saphorin Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Calyptommatus sinebrachiatus
Calyptommatus sinebrachiatus Calyptommatus generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Saint-Saphorin (Lavaux)
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Juan de Lángara y Aritzmendi
Juan de Lángara y Aritzmendi (El Puerto de Santa María, 1700 - Cádiz, 1781ko otsailaren 17) euskal jatorriko espainiar amirala izan zen. Espainiako Itsas Armadaren lotinant jeneral izan zen. Haren seme Juan de Lángara y Huarte militar ezaguna izan zen.
Biografia
José Patiñok 1717an Cádiz barrutiko itsas guardia konpainia sortu zuen. Juan de Lángarak parte hartzeko izena eman zuen lehenetariko bat izan zen. Gastañeta jeneralaren ontzidian itsasoratu zen, eta harekin Siziliako kanpainan eta Passaroko Lurmuturreko itsas guduan aritu zen. Amazigen aurka kortsario ibili zen ondoren. Ceutaren laguntzaz ere joan zen hiria inbaditua izateko arriskuan zegoenean. Baltasar de Guevararen eta Mariren markesaren ontzidietan ibili zen ondoren. Lehorrean ere toki garrantzitsuak bete zituen. 1747an itsasontzi-kapitain izendatu zuten.
Andrés Reggio jenerala hil zenean Lángara lotinant jeneral zen eta, orduan, 1780ko otsailaren 8an, aldi baterako, Cádiz barrutiko kapitain jenerala eta Itsas Armadaren zuzendari orokor izendatu zuten. Behinbetiko izendapena Luis de Córdova y Córdovarena izan zenean eta hau itsasoratu zenean, Lángara berriro ere, orduan hil arte, toki bera bete zuen. Heriotzak Cádizen harrapatu zuen, 1781an.
Mée
Biztanleria
2007an Mée udalerrian erroldatutako biztanleak 195 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 93 etxebizitza zeuden, 70 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 88 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 70 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren eta 23 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 127 ziren, horien artean 104 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 104 pertsona aktiboetatik 97 lanean zeuden (50 gizon eta 47 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren eta 1 iturgina.
2000. urtean Mée udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 864 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Breitensteinia hypselurus
Breitensteinia hypselurus Breitensteinia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Akysidae familian.
Kanpo estekak
]
Secure Digital
Secure Digital estandarra SanDisk, Panasonic eta Toshibak garatu zuten, eta 1999an sartu zen MultiMediaCard (MMC) memoria txartelen hobekuntza bezala. Estandarra hainbat fabrikatzaileen partehartzea duen SD Associationek (SDA) mantentzen du. SD teknologiak 400 marka baino gehiagotan erabili dira, dozenaka produktu kategoriatan eta 8.000tik gora modelotan.
Secure Digital formatua lau txartel familiaz osatzen da, hiru tamainatan aurkitu daitezkeelarik. Lau familiak Standard-Capacity (SDSC) originala, High-Capacity (SDHC), eXtended-Capacity (SDXC), eta datu biltegiarekin sarrera/irteera funtzioak konbinatzen dituen SDIO familiak dira. Tamainak SD originala, miniSD eta microSD tamainak dira, azken tamaina hau telefono adimentsu eta tabletatan oso erabilia delarik. Adaptadore pasiboen bitartez txartel txikiagoak erreten handiagoan erabil daitezke, microSD txartela SD erretenean adibidez.
SDAk erregistratuko hainbat logo erabiltzen ditu, espezifikazioak eta konpatibilitatea betetzen direla ziurtatzeko asmoarekin.
SDHC
Secure Digital High Capacity (SDHC) formatua 2006ko urtarrilean iragarri zen, eta SD espezifikazio 2.0 bertsioan definitu zen. 32 GB arteko kapazidadeak onartzen ditu. Konpatibilitatea ziurtatzeko asmoarekin SDHC marka lizentziapean dago.
Fisikoki eta elektrikoki, SDHC txartelak eta SDSC txartelak berdinak dira. Konpatibilitate aldetik kontuan hartzekoak 2.0 bertsioko Card-Specific Data (CSD) erregistroaren berdefinizioa, eta SDHC txartelak FAT32 fitxategi sistemarekin formateatuak saltzen direla.
2.0 bertsioak abiadura haundiagoko bus modua sartzen du SDSC eta SDHC txartelentzat, zeinak abiadura estandar originala bikoizten duen, 25 MB/s-ko abiadura emanez.
SDHC host gailuek SDSC txartelak onartzen dituzte.
Alta, SDSC host gailuek ez dituzte SDHC edo SDXC txartelak errekonizitzen, gailu batzuetan firmwarea eguneratuz lortu ahal bada ere. Windows 7 baino aurreragoko Windows bertsioek patch edo Service Packak behar dituzte SDHC txartelak erabili ahal izateko.
SDXC
Secure Digital eXtended Capacity (SDXC) formatua 2009ko urtarrilean iragarri zen, eta SD espezifikazio 3.01 bertsioan definitu zen. 2 TB (2048 GB) arteko kapazidadeak onartzen ditu, SDHC txartelek 2.0 espezifikazioan onartzen dituzten 32 GBen aldean. SDXC txartelek Microsoften exFAT fitxategi sistema erabiltzen dute derrigorrezko ezaugarri bezala.
3.0 bertsioan Ultra High Speed (UHS) busa sartu zen SDHC eta SDXC txartelentzat, 30 eta 104 MByte/s bitarteko interfaze abiadurekin lau biteko UHS-I busarentzat.
2011ko ekainean sarturiko 4.0 bertsioak 156 MByte/s eta 312 MByte/s bitarteko abiadurak onartzen ditu, lau lerroko UHS-II busaren bitartez. Bus honek pin hilara gehigarri bat behar du.
exFAT fitxategi sistema
Windows XP (SP2 eta hurrengoek) eta Apple Mac OS X (10.6.5 eta hurrengoek) exFAT eta SDXCrentzat euskarria dute. Arrazoi legalak direla eta, BSD eta linux sistemek ez dute exFATentzat euskarririk jatorrian. Microsoftengandik exFAT lizentzia jaso duten erabiltzaileek kode irekiko FUSE moduloaren bitartez lortu ahal dute exFAT euskarria.
SDXC txartelak beste fitxategi sistema batzuk erabiltzeko birformateatu daitezke. Adibidez, FAT32 formatuak 2 TBerainoko partizioentzat euskarria dauka, eta teorikoki 32 GB baino partizio handiagoakekin erabil daiteke. Hala ere, SDXC espezifikazioa betetzeko helbururarekin, SDXC host gailu askoren firmwarea 32 GB baino handiagoko txartelak aurkitzen dituenean exFAT fitxategi sistema eskatzeko programatua dago, eta ez dituzte FAT32 bezala birformatutako 32 GB baino gehiagoko txartelak onartzen, 32 GBdunak edo txikiagoak onartzen dituzten bitartean (SDHC konpatibilidadeagatik). Honen ondorioz, orokorrean fitxategi sistema batentzat euskarria badago ere, SDXC txarteletan erabiltzea ez da beti posiblea, gailuan SDXC espezifikazioa inplementatzerakoan erabili den zorroztasunaren arabera, eta erabilpenak datuak galtzea ekarri dezake, gailuak txartela hutsa eta kaltetua dagoela ulertu eta txartela birformatu dezakeelako.
SD Associationek SD, SDHC eta SDXC txartelak txekeatu eta formateatzeko utilitate bat jartzen du eskuragarri Windows eta Mac OS X sistementzat.
Ultra High Speed (UHS) busa
UHS espezifikazioa betetzen duten txartelek "I" edo "II" zenbaki erromatarak dituzte SD txartel logoaren ondoan, eta host gailuari honen berri emoten dio. UHS-I erabili ahal izateko host gailuak txartelaren lan-tentsioa 3,3 Voltetik 1,8 Voltera jeitsi behar du, eta 4 biteko transferentzia modua ezarri; UHS-IIak 0,4 Voltetan egiten du lan.
SDIO
Secure Digital Input Output (SDIO) txartel bat sarrera/irteera funtzioak dituen espezifikazioaren estentsio bat da. SDIO txartelak berauen sarrera-irteera funtzioentzat euskarria daukaten gailuetan bakarrik dira guztiz funtzionalak. Gailu hauek SD erretena GPS hargailu, modem, barra-kode irakurgailu, FM irrati hargailuak, telebista hargailuak, RFID hargailuak, argazki kamera digitalak, eta Wi-Fi, Bluetooth, Ethernet, eta IrDA bezalako gailuaentzat euskarri bezala erabil dezakete. Beste SDIO gailu batzuk ere proposatu izan dira, baina sarrera-irteera gailuetan ohikoagoa da USB interfazea erabiltzea konexio modu bezala.
SDIO txartelek SD txartelen komando gehienentzat euskarria dute. SDIO txartelak zortzi txartel logiko bezala estrukturatu daitezke, ohikoena sarrera-irteera txartel bat eta memoria txartel bat bezala estrukturatzea izanik.
SDIO eta SD interfazeak mekanikoki eta elektrikoki berdinak dira. SDIO txartelentzako eginiko gailuak sarrare-irteera funtzio gabeko SD txartelak onartzen dituzte orokorrean. Alderantzizkoa ez da orokorrean betetzen, host gailuek driver eta aplikazioak behar dituztelako txartelaren sarrera-irteera funtzioak erabiltzeko.
Konpatibilitatea
Espezifikazio berriagoak dituzten host gailuek atzerakako konpatibilitatea gordetzen dute eta SD txartel zaharragoak onartzen dituzte. Adibidez, SDXC host gailuek aurreragoko SD memoria txartel guztiak onartzen dituzte, eta SDHC host gailuek SD txartelak onartzen dituzte.
Host gailu zaharragoek orokorrean ez dituzte onartzen txartel fomatu berriagoak, eta txartelak erabiltzen duen bus interfazearentzat euskarria dutenean ere, hainbat faktore agertzen dira:
Abiadurak
SD txartel abiadura orokorrean irakurketa eta idazketa sekuentzialaren arabera sailkatzen da. Fitxategi handiak –flash memoriak dituen blokeen tamainarekin konparatuz, irudi eta multimedia fitxategiak adibidez– gorde eta irakurtzeko orduan abiadura sekuentzialaren errendimendua da garrantzitsuena. Datu txikiak –fitxategi izenak, tamainak eta data-zigiluak adibidez– ausazko sarbidearen propio den abiadura asko txikiagoan erortzen dira, kasu batzuetan limitea jartzen duen faktorea izanik.
Lehen txarteletan abiadura CD-ROMaren datu irakurketa medioarekin konparatuz, zenbat aldiz "bidertzen" zuen ("x") esanez ematen zen. Sailkapen hau abiadura klase sailkapenagatik (Speed Class Rating) aldatu zen. Sailkapen honek txartel baten datuak idatzi ahal diren abiadura minimoa bermatzen du.
SD familia berriek busaren abiadura haundituz haunditzen dute txartelaren abiadura. Edozein bus abiaduratan, txartelak "okupatuta" dagoen seinalea bidali al dio host gailuari idazketa edo irakurketa operazioa amaitu arte. Abiadura sailkapen handiago batek txartelak "okupatuta" dagoen seinale honen igortzea murrizten duela bermatzen du.
Abiadura klase sailkapena
SD Associationek bideoa grabatzean lortzen den errendimendu minimoaren arabera definitzen ditu abiadura klase estandarrak. Bai irakurketa zein idazketa abiadurek espezifikatutako abiadura hobetu behar dute.
2, 4, eta 6 abiadura klaseek abiadura hauek MB/s-tan mantendu daitezkeela diote, fragmentatuta dagoen txartel baten idazterakoan. 10 klaseak txartela 10 MB/s-ko idazketa abiadura minimoaz idatzi daitekeela dio, fragmentatu-gabeko idazketa sekuentzialean, eta High-Speed bus modua erabiltzen duela. Konparazio bezala, "x" sailkapen zaharrak abiadura maximoa baldintza idealetan neurtzen zuen, eta ez zegoen argi irakurketa edo idazketa abiadura zen.
UHS memoria txartelak hobeto funtzionatzen dute UHS host gailuekin. Konbinazio honekin erabiltzaileak bereizmen handiko bideoak grabatu ditzake zinta gabeko camcorder batekin. Denbora-errealeko emanaldietarako eta bereizmen haundiko bideo luzeak kapturatzeko ere gai da.
"x" sailkapena
"x" sailkapena, abiadura klaseek zaharkituta utzi dutena, CD-ROMaren 150 KiB/s-ko abiadura estandarraren multiploa da –gutxigorabehera 1,23 Mbit/s-ko–. Txartel basikoek CD-ROMaren abiadura baino sei aldiz arinago (6x) transferitzen dituzte datuak, hau da, 900 KiB/s edo 7.37 Mbit/s. 2.0 espezifikazioak 200x-erainoko abiadurak definitzen ditu, baina ez da abiadura klaseen bezain argia abiadura neurketa nola egiten den zeazterakoan. Fabrikatzaileek kasu honenetako abiadurak eta irakurketa abiadura azkarrena adierazi dezakete, zeina tipikoki idazketa abiadura baino azkarragoa den. Saltzaile batzuk –tartean Trascend eta Kingston- beraien txartelen idazketa abiadura adierazten dute. Txartel bat abiadura klasea eta "x" sailkapena adierazten baditu, azken hau irakurketa abiadura dela uler daiteke.
Errendimendu erreala
Idazketa errendimendu konstantea behar duten aplikazioetan, bideo grabaketan adibidez, gailua ondo ez ibiltzea gerta daiteke SD txartelaren klasea abiadura zehatz bat baino txikiagoa bada. Adibidez, bereizmen altuko camcorder batek 6 klaseko txartel bat behar izan dezake gutxienez, grabatze-uzteak edo okerdun bideoa grabatzea gerta daitekeelarik txartel motelagoa erabiltzen bada. Argazki kamera digitalek denbora luzea hartu dezakete argazki bat ateratzen denetik hurrengoa ateratzeko prest egon arte, kamerak lehen argazkia txartelean idazten duen bitartean.
Abiadura klase sailkapenak ez du guztiz adierazten txartelaren errendimendua. Klase berbereko txartel desberdinen artean kontutan hartzeko desberdintasunak egon daitezke klase espezifikazioak betetzen dituztelarik. Txartel baten abiadura hainbat faktoreren menpean dago, tartean:
Honetaz gain, abiadura nabarmen aldatu daiteke datu kopuru haundia fitxategi bakarrean idazten bada –atzipen sekuentziala–, kamera digital batek argazki edo bideo luzeak hartzen dituenean bezala, edo fitxategi txiki kopuru haundia idazten bada –ausazko atzipena–, telefono adimentsuetan ohikoa. Honi buruz egindako azterketa baten, ausazko atzipen erabilpenean, 2 klaseko txartel batzuk 1,38 MB/s-ko abiadura lortu zuten, probatutako 6 klaseko txartel guztiek, fabrikaitzaile handien txartelak barne, 100 aldiz motelagoak izan zirelarik.
Tamaina fisikoa
SD txartel espezifikazioak hiru tamaina fisiko definitzen ditu. SD eta SDHC familiak hiru tamainetan aurkitu daitezke, baina SDXC familia ez dago eskuragarri mini tamainaan, eta SDIO familia ez dago eskuragarri micro tamainaan. Txartel txikiak erreten handiagoan erabili daitezke adaptadore bitartez.
Mikrotamaina
Mikrotamaina SD txartel formatuko tamaina txikiena da.
Transferentzia moduak
Txartelek hurrengo bus mota eta transferentzia moduen hainbat konbinaziorentzat izan dezakete euskarria. SPI bus modua eta bit-bateko SD bus modua derrigorrezkoak dira SD familia guztientzat. Behin host gailuak eta txartelak buz interfaze modua negoziatu dutenean, pin zenbaki bakoitzaren erabilpena berdina da txartel tamaina guztientzat.
Oharrak:
Komando interfazea
SD txartelak eta host gailuak hasieran bit-bateko interfaze sinkrono bidez komunikatzen dira. Host gailuak erloju seinalea emoten du bit-ak banan banan SD txartelera bidaliz/txarteletik hartuz. Era honetan host gailuak 48-biteko komandoak bidali eta erantzunak jasotzen ditu.
Hainbat komando bidalita, host gailu batek hurrengoa lor dezake:
Komando interfazea MultiMediaCard (MMC) txartelen interfazearen estentsio bat da. SD txarteletan MMC protokoloan zeuden komandu batzuk desagertu egin dira, baina kopia babeserako komando batzuk gehitu dira. Sartutako txartel mota ezagutu arte estandar biek ulertzen dituzten komandoak bakarrik erabiliz, host gailuak bai SD zein MMC txartelak eraibili ditzake.
Interfaze elektrikoa
SD txartel familia guztiek hasieran 3,3 Volt-eko interfaze elektrikoa erabiltzen dute. Komando agindupean, SDHC eta SDXC txartelek lan tentsioa 1,8 Volt-era aldatu dezakete.
SD txartelak euskarria duela baieztatu ondoren, host gailuak txartelari transferentzia abiadura handiago batera aldatzeko agindua ere bidali dezaioke. Txartelaren ahalmenak baieztatu ondoren, host gailuak ez luke 400 kHz baino abiadura haundiagoa erabili beharko. SD txartelek -SDIO txartelak ezik- 25 MHz-etako lehenetsitako erloju abiadura erabiltzen dute. Ez da beharrezkoa host gailuak txartelak erabili dezakeen erloju abiadura maximoa erabiltzea, maximoa baino abiadura txikiagoa erabili dezake energia gutxiago xahutzeko. Komando tartean, host gailuak guztiz gelditu dezake erlojua.
SDIO txartelak
SDIO familiak abiadura txikiko eta abiadura haundiko txartelak barneratzen ditu. Txartel mota biek onartzen dituzte SPI bus modua eta bit-bateko SD bus modua. Abiadura txikiko SDIO txartelek lau-biteko bus modua ere onartu dezakete. Abiadura haundiko SDIO txartelek derrigorrez onartu behar dute lau-biteko SD busa. SDIO txartela "combo" txartel bezala erabiltzeko (memoria bezala eta sarrera-irteera gailu bezala), lehenengo host gailuak lau-biteko SD bus operazioa hautatu behar du. Abiadura txikiko SDIO txartelen ezaugarri berezi bi 400 kHz-etako erloju abiadura komunikazio guztietarako, eta 8 pinaren erabilpena "interrupzio" bezala, host gailuarekin komunikazioa hasteko dira.
Txartelak kateatzen
Bit-bateko SD protokoloa MMC protokoloan oinarritu zen, zeinak hiru txartel seinale komundun bus lerro baten ezartzeko ahalmena aurreikusi zuen. Txartelek kolektore irekiko interfazeak erabiltzen dituzte, non txartelak boltai baxuko mailan ezarri dezakeen lerro bat; pull-up erresistentzia edukitzerakoan lerroa maila altuan dago, baldin eta maila baxura bultzatuko duen txartelik ez badago. Txartelek erloju eta seinale lerroak konpartitzen dituzten arren, txartel bakoitzak bere chip select lerroa dauka, host gailuak berau hautatu duela jakiteko.
SD protokolak chip select lerro bananduak erabili gabe 30 txartel bateratzeko ahalmena aurreikusi zuen. Host gailuak komando broadcasta egingo lieke txartel guztiei eta komandoari erantzuten dion txartela beronen serie zenbaki bakarraren bitartez identifikatu.
Praktikan, kateatutako txartelak arraroak dira, open-collector operazioak arazoak emoten dituelako abiadura haundietan eta energi xahutzea haunditzen delako. SD espezifikazioaren bertsio berrienek txartel bakoitzarentzat lerro bat gomendatzen dute.
Txartel abiadura haundiagoak lortzen
SD espezifikazioak lau-biteko transferentziak definitzen ditu (MMC espezifikazioak honentzako euskarria dauka eta 8-biteko modua ere definitzen du). Erloju pultsu bakoitzean hainbat bit transferitzeak txartelaren abiadura orokorra haundiagotzen du. SD familia aurreratuek transferentzia abiadura are gehiago haunditu zuten, erloju abiadura haundituz eta double data rate –erloju seinalearen goranzko eta beranzko aldaketak erabiltzea– bidez.
Fitxategi sistema
Beste flash memoria txartel batzuekin gertatzen den bezala, edozein SD familiatako SD txartelak bloke bidez direkzionatu –block addressable– daitezkeen informazio biltegiak dira, non host gailuak tamaina finkoko blokeak bloke zenbakia espezifikatuz irakurri edo idatzi ditzakeen.
MBR eta FAT
SD txartel gehienak MBR partizio bat edo gehiagorekin aldez aurretik formateatuak datoz, lehen partizioak edo partizio bakarrak fitxategi sistema bat daukalarik. Honela disko gogorrek bezela operatu dezakete. SD txartel espezifikazioak dioenez, SD txartela MBRarekin eta hurrengo fitxategi sistemekin partizionatzen da:
SD txartela erabiltzen duten kontsumo produktu gehienak era honetan partizionatuko direla suposatzen da. FAT12, FAT16, FAT16B, FAT32 eta FAT32Xrentzat euskarri unibertsalak, erabiltzaileak SDSC eta SDXC txartelak SD irakurgailu konpatibledun etxeko ordenagailu gehienetan erabiltzea ahalmantzen du, izendun fitxategiak dituen direktorio zuhaitz ezaguna ikusiz.
SD txartel hauetan Mac OS Xeko Disk Utilityedo Windowseko SCANDISK bezalako programak erabili daitezke fitxategi sistema hondatuak konpondu eta batzutan galdutako fitxategiak berreskuratzeko. FAT fitxategi sistementzako defragmentazio tresnak erabili daitezke. Defragmentatzeak fitxategien irakurtze edo idazte abiaduran hobetze txiki bat lortu dezake, baina ez disko gogoretan lortzen den hobekuntzaren parekoa. Gainera, defragmentazioak txartelaren bizitza esperantza gutxituko duten idazketak egingo ditu SD txartelean. Txartel kapazitatea haunditzen duten teknologia berriek txartelaren idazketa bizitza laburrago bat eskeintzen dute.
32 MB edo gehiagoko –65536 sektore logiko edo gehiago–, baina ez 2 GB baino gehiagoko txartelak birformateatzeko FAT16B fitxategi sistema gomendatzen da txartela kontsumo gailuetarako bada. (FAT16B 4 GBdun txartelentzako ere aukera bat da, baina 64 KiBko clusterak behar ditu, eta hauek ez dute euskarri zabalik). FAT16Bk ez dauka 4 GB baino gehiagoko txartelentzat euskarririk.
SDXC espezifikazioak Microsoften exFAT fitxategi sistema jabeduna erabiltzea agintzen du, honek sistema eragile jabedun batzuen euskarria bakarrik daukalarik.
Beste fitxategi sistema batzuk
Host gailuak SD txartela bloke gordailu bezala ikusten duenez, txartelak ez du behar MBR partiziorik edo fitxategi sistema espezifikorik behar. Txartela sistema eragileak onartzen duen edozein fitxategi sistematan birformateatu daiteke. Adibidez: Aipatutako sistema eragileen bertsio berrienek txartelak UDF fitxategi sistemarekin formateatu ditzakete.
Honetaz gain, USB flash gailuekin gertatzen den bezala, SD txartel baten sistema eragile bat instalatu daiteke. Ordenagailuak SD txartel batetik abiarazi daitezke (USB adaptadore bidez edo ordenagailuaren flash txartelen irakurgailua erabiliz) disko gogorretik abiarazi beharrean, honela hondadutako disko gogor bateko informazioa berreskuratzea posible izan daitekeelarik.
Birformateatzearen arriskuak
SD txartel bat fitxategi sistema berri batera birformateatzeak, edo sistema berberera, txartelaren abiadura moteltzea ekar dezake, edo bizitza laburtzea. Txartel batzuk wear levelling txartelaren bizitza luzatzeko metodoa erabiltzen dute, askotan aldatzen diren blokeak memoriaren toki desberdinetara mapeatuz. Wear levelling algoritmo batzuk FAT12, FAT16 edo FAT32 formatuen atzipen patroietara egokituak daude. Honetaz gain, aldez aurretik formateatutako txartelak memoria fisikoko ezabatze eskualdearekin bat datorren cluster tamaina izan dezake; birformateatzeak clusteraren tamainaa aldatu dezake, idazketaren efizientzia gutxituz.
SD/SDHC/SDXC memoria txartelek "area babestu" bat –Protected Area– bat daukate txartelean SD estandarreko babes funtzioak betetzeko; formateatzaile estandar batek area hau ezabatu dezake, eta arazoak sortu babesa erabilpenean badago. SD Associationek dohainik deskargatu daitekeen SDak formateatzeko softwarea jartzen du eskuragarri Windows eta Mac OS Xen arazo hauek ekiditeko. Formateatzaile honek ez du aipatutako "area babestua" formateatzen, eta SDAk software egokia edo SD babesarentzat euskarria duen SD-konpatiblea den gailua erabiltzea gomendatzen du txarteleko "area babestua" formateatzeko.
Energia kontsumoa
SD txartelen energi kontsumoa abiadura moduaren, fabrikatzailearen eta modeloaren arabera aldatzen da.
Transferentzia unean 66–330 mW (20–100 mA 3,3Volteko elikadurarekin) tartean egon daiteke. TwinMos technologiesek 149 mW (45 mA)eko maximoa espezifikatzen du transferentzietan, Toshibak 264–330 mW (80–100 mA). Egonean –standby– korrontea askoz txikiagoa da, 0.2 mA baino gutxiago 2006ko microSD txartel batentzat. Telefono adimentsuetan, datu transferentzia periodo esanguratsuetan zehar gertatzen bada, bateriaren iraupena era hautemangarrian jaitsi daiteke.
UHS-II txartel modernoek 2.88 W-eko kontsumoa izan dezakete, host gailuak SDR104 edo UHS-II bus abiadurarentzat euskarria badauka. UHS-IIren kasuan kontsumo minimoa 0.72 W-ekoa da.
Txartelaren babestea
Txartelen edukia aldaketa edo ezabaketen aurka babestu daiteke, baimen gabeko erabiltzaileen sarrera saihestu, eta jabetza eskubideak dituen edukiak eskubide digitalen kudeaketa (DRM) bitartez babestu.
Idazketak desgaitzeko komandoak
Host gailuak SD txartelari irakurtzeko soilik bilakatzeko komandoa bidali diezaioke –txartelean idazteko aginduak ezesteko–. Hau lortzeko komando itzulgarriak eta itzulezinak daude.
Idazketak babesteko hozkadura
Erabiltzaileak SD txartel gehienak soilik-irakurtzeko eran jarri ditzake txartelak duen hozkadura baten dagoen hautagailua irristatuz (miniSD eta microSD txartelek ez dute hautagailu honentzat euskarririk).
SD txartela goitik begiratuta, eskuinaldean (alakatuta dagoen aldean) hozkadura bat egon behar da.
Pat Martino
Pat Martino (Filadelfia, 1944ko abuztuaren 25a - Ibidem, 2021eko azaroaren 1a) estatubatuar jazz- gitarrista izan zen. Jazz tradizionalean egindako zenbait saioz gain, bere estiloa hard bopetik soul jazzera doa.
Secure Digital
Idazketak babesteko hozkadura
Ezkerraldean idazketak babesteko hozkadura egon daiteke. Hozkadurarik ez badago, txartelean irakurri eta idatzi egin daiteke. Hozkadura badago, txartelean soilik irakurri egin daiteke. Hozkaduran hautagailu irristakor bat badago, erabiltzaileak hautagailua gorantz (kontaktuen alderantz) irristatu dezake txartela irakurri/idatzi eran jartzeko, edo berantz soilik-irakurri eran jartzeko.
Hozkadura egoteak ala ez egoteak, eta hautagailua egoteak eta honen posizioak ez daukate eraginik SD txartelaren operazioan. Idazketak babesteko euskarria daukan host gailua da txartelean idaztea errefusatzen duena txartela soilik-irakurri bezala ezarri bada era honetan. Host gailu batzuk ez daukate idazketa babesteko euskarririk, hau SD espezifikazioan aukerakoa bait da. Soilik-irakurri aginduak jarraitzen dituzten gailuek hau kontutan ez hartzeko aukera eman beharko lieke erabiltzaileei.
Pat Martino
Biografia
15 urterekin hasi zen profesionalki jotzen. Handik gutxira taldeetan lan egin zuen, hala nola Willis "Gator" Jackson, Red Holloway eta organo-jotzaile batzuen eskutik, hala nola Don Patterson, Jimmy Smith, Jack McDuff, Richard "Groove" Holmes eta Jimmy McGriff. John Handyrekin (1966) jo ondoren, bere talde propioak zuzentzen hasi zen Prestige, Muse eta Warner Bros- en saioetan, jazz abangoardiako, rock, pop eta munduko musika deritzonarekiko interesa erakutsiz, horiek bere hard bop estiloa barneratuz.
1980an, burmuineko ebakuntza bat egin zioten, aneurisma bat zuzentzeko, eta, horren ondorioz, oroimena eta jotzeko edozein gaitasun galdu zituen. 1984an hasi zen berriro jotzen bere diskoak entzuten baina itzulera 1987an gertatuko zen, The Return-ekin. Ebakuntzaren aurretik baino jarduera gutxiago izan arren, Martinok bere forma berreskuratzea lortu zuen, Muse eta Evidencerako berriro grabatuz; bere azken diskoetxea Blue Note izan zen.
Secure Digital
Txartelaren pasahitza
Host gailu batek SD txartel bat blokeatu dezake 16 byte arteko pasahitz bat erabiliz, normalean erabiltzaileak sartua. Txartel blokeatu batek normaltasunez elkar eragin dezake host gailu batekin, baina irakurri eta idazteko aginduak errefusatu egiten ditu. Blokeatutako txartel bat pasahitza sartuta bakarrik desblokeatu daiteke. Behin pasahitza sartuta host gailuak pasahitz berri bat ezarri edo blokeoa ezgaitu dezake. Pasahitz gabe –normalean, erabiltzaileak pasahitza ahazten duenean–, host gailuak txarteleko datu guztiak ezabatu ditzake txartela berriro erabili ahal izateko –eskubide digitalen kudeaketa (DRM) daukaten datu txarteletan izan ezik–, baina pasahitz gabe ez dago datuak irakurtzeko erarik.
DRM kopia babesa
Txartel guztiek daukate eskubide digitalen kudeaketa (DRM) kopia babesa txertatua. SD txartel baten kapazitatearen %10 inguru erabiltzaileak erabili ezin dezakeen "area babestu" bat da, txartelaren barneko prozesagailuak erabiltzen duena aplikazio bat identifikatu eta babestutako edukiak irakurri ahal izateko. Txartelak beste erabilpen batzuk galerazten ditu, babestutako fitxategien kopiak egitea bezalakoak. (txartela birformateatzeak area babestua ezabatu dezake; ikusi Birformateatzearen arriskuak atala).
Windows Media fitxategiak DRM eskemarekin kodifikatu daitezke SD txartelaren DRM ezaugarriak erabili ahal izateko.
Windows Phone 7 gailuek telefono adimentsuaren fabrikatzaileak edo telefonia mugikorreko operadoreak soilik-irakurtzeko bezala diseinatu dituzten SD txartelak erabiltzen dituzte. Telefonoaren bateriaren azpiko konpartimenduan sartzen den SD txartela telefono horrek bakarrik erabiltzeko moduan blokeatzen da automatikoki sortzen den pasahitz baten bitartez, era honetan txartela ezin daitekeelarik beste telefono, gailu zein ordenagailutan irakurri. Symbian gailuak blokeatutako SD txarteletan maila buxuko operazioak egin ditzaketeen gutxi batzuetakoak dira.
Super Talenten Super Digital produktua funtsean DRM ezaugarriak ez dituen SD txartel bat zen.
Fabrikatzaileen hobekuntzak
Fabrikatzaile batzuk beraien produktuak ezaugarri ezpezifikoekin bereiztea nahi izan dute:
Merkatuak
Mota orotako ordenagailu pertsonal eta PDA askok SD txartelak erabiltzen dituzte, bai berauen erretenetan zein adaptadore elektroniko aktibo bitartez. PC card, ExpressBus, USB, Firewire eta ataka paralelorako adaptadoreak daude. Adaptadore aktiboen bitartez SD txartelak beste formatu batzuetarako diseinatutako gailuetan erabili daitzeke, CompactFlash adibidez. FlashPath adaptadoreen bitartez SD txartelak diskete untitateetan erabili daitezke.
Faltsifikazioak
Merkatuan etiketa faltsodun edo imitaziozko SD txartelak aurki daitzeke, kapazitate faltsua adierazi eta esandakoa baino motelagoak direnak.
Kamera digitalak
SD eta MMC txartelek Toshibaren SmartMediaren tokia hartu zuten kamera digitaletan erabilitako memoria txartel erabilienak bezala. 2001ean SmartMedia %50 inguruko erabilpena zeukan, baina 2005erako SD eta MMC txartelak kamera digitalen merkatuaren %40ra heldu ziren, eta 2007an SmartMediaren gain behera etorri zen.
Garai hartan kamera digital fabrikatzaile nagusi guztiek erabiltzen zuten SD beraien kontsumoko produktu lerroetan, Canon, Casio, Fujifilm, Kodak, Leica, Nikon, Olympus, Panasonic, Pentax, Ricoh, Samsung, eta Sony barne. Aurrerago, Olympus eta Fujifilmek xD txartelak erabitzen zituzten, eta Sonyk MemoryStick; 2010erako hirurek zuten SD euskarria.
Secure Digital memoria txartelak Soniren XDCAM EX camcorderetan erabili daitezke adaptadore bitartez, eta Panasonicen P2 ekipoetan MicroP2 adaptadorearen bitartez.
Ordenagailu pertsonalak
Ordenagailu pertsonal askok barne erreten zein USB adaptadore bitartez SD txartelak biltegi osagarri bezala erabili badezakete ere, SD txartelak ezin dira disko gogor primario bezala erabili barneko ATA kontrolagailuaren bitartez, SD txartel bariante batek ere ez baitu ATA seinaleentzako euskarririk. Erabilpen horretarako SD kontrolagailu txip osagarri bat behar da, edo SD-CompactFlash bihurtzailea. Hala ere, USB interfaze bidez bootstraping euskarria duten ordenagailuetan, USB adaptadore baten doan SD txartela disko gogor primarioa izan daiteke, behin bootstrapa bukatutakoan USB atzipenarentzat euskarria duen sistema eragile bat baldin badu.
2009ko bukaeratik aurrera, SD txartel irakurgailua duten Apple odenagailuek Mac OS X abiarazi dezakete SD txartel bidez, HFS Plus-Mac OS Extended fitxategi sisteman formateatuak badaude eta partizio taula lehenetsia GUID bezala badago.
SD txartela disko primario bezala erabiltzean azaltzen diren arazo batzuk txartelaren abiadura, eta idazketa intentsiboek txartelaren bizitza laburtzen dutela dira.
Sistema txertatuak
2008an SD Associationek Embedded SD –SD txertatua– espezifikatu zuen, SD estandarrak betetzen zituzten gailu ez aldagarriak zirkuitu inprimatudun plaketan –PCB– txertatzea posible eginez.
Mikrokontrolagailu moderno gehienek SPI logika dute inkorporatua, zeinak SD txartelarekn interfazea egin dezaken honen SPI moduan, biltegi memoria ez hegazkora lortuz.
Historia
1999an, SanDisk, Panasonic, eta Toshiba Secure Digital (SD) txartelak garatu eta merkaturatzeko ados jarri ziren. Txartela MultiMediaCard (MMC) txartelen eratorria zen, eta eskubide digitalen kudeaketa (DRM) euskarria eransten zuen, eta garai hartarako memoria dentsitate altua.
Sonyk aurreko urtean jaurtitako Memory Stick DRMdun produktuarekin lehiatzeko diseinatu zuten. DRM euskarria izaterakoan, pirateriagatik arduratuta zeuden musika banatzaileen artean produktuak harrera zabala izango zuela iragarri zuten garatzaileek.
SD logoa jatorriz Super Density Disc diskoarentzat sortu zen -Toshibak DVDen formatu guduan egin zuen arrakasta gabeko sarrera–. Arrazoi honegatik logo barneko D-ak disko optiko baten antza dauka.
2000ko Consumer Electronics Show (CES) erakustazokan hiru konpainiek SD Associationen (SDA) sorreraren berri eman zuten SD txartelak bultzatzeko. SD Associationen bulego nagusiak San Ramonen –California, Estatu Batuak– daude. SDA elkarrekin operatu ditzeketen memoria txartel eta gailuak fabrikatzen dituzten 30 produktu fabrikatzaile inguruz osatzen da. SD txartelen lehen laginak 2000ko lehen lauhilabetean jarri ziren eskuragarri, eta hiru hile geroago 32 eta 64 MBeko txartelak kopuru haunditan jarri ziren salgai.
Mini eta micro txartelak
MiniSD formatua SanDiskek aukeztu zuen CeBIT ordenagailuen erakustazokan 2003ko martxoan. Urte horretan SDAk miniSD txartela SD txartel estandarraren tamaina txikiko estentsiotzat hartu zuen. Txartel hauek espezifikoki telefono mugikorrentzat zeuden diseinatuta, eta normalean SD gailuetan erabili ahal izateko adaptadore batekin batera saltzen ziren.
Micro SD, miniaturizatutako Secure Digital txartel aldagarriek jatorriz T-Flash edo TF izena zuten –TransFlash en laburdura–. TransFlash eta MicroSD txartelak funtzionalki berdin-berdinak dira, batak bestarentzat egindako gailu batean operatu dezakeelarik. SanDiskeko eta Motorolako teknologia zuzendariek –CTO– momentuko txartelak telefono mugikorretarako handiegiak zirela ondorioztatu, eta SanDiskek MicroSD txartelak asmatu zituen. Txartelari hasiera baten T-Flash izena eman behar zitzaion, baina jaurtitzeko momentua heltzear zegoela T-Mobilek T-(zerbait) markaren jabetza zuela erreklamatu zuen, azkenean txartelari TransFlash izena eman zitzaiolarik. 2005eko CTIA Wirelessean SDAk microSD tamainaaren berri eman zuen; honekin batera 2 GBeko kapazitate minimo eta 17.6 Mbit/s-ko irakurketa eta idazketa abiadura minimodun SDHC txartelen berri emon zuen. SanDiskek SDAk mikroSD txartelen estandarra administratzea eragin zuen. SDAk 2005eko uztailaren 13an microSD formatuaren behin betiko espezifikazioa onetsi zuen. Hasieran, microSD txartelak 32, 64, eta 128 MBeko kapazitateekin jarri ziren eskuragarri.
2006ko irailean SanDiskek 4 GBeko miniSDHC txartelaren berri eman zuen. SD eta SDHC txartelekin gertatzen den bezala, miniSDHC txartelak miniSD txartelaren tamaina berbera dauka, baina HC txartelak HC euskarria behar du host gailuan. MiniSDHC euskarria duten gailuek miniSD zein miniSDHC txartelak erabili ditzakete, baina miniSDHC euskarria espezifikoki ez daukaten gailuek miniSD txartelak bakarrik erabili ahal izango dituzte.
SDIO, SDHC eta SDXC
2006ko urtarrilean iragarritako SDHC formatuak 32GBerainoko kapazitatea eta FAT32 fitxategi sistemarentzat derrigorrezko euskarria ekarri zituen.
SDXC 2009ko Consumer Electronics Show (CES) erakustazokan iragarri zen (2009ko urtarrilak 7-10). Erakustazoka berean, SanDisk eta Sonyk SDXC formatuaren 2 TBetako kapazitate maximoa berdintzen zuen Memory Stick XC formatua iragarri zuten, eta Panasonicek 64 GBeko SDXC txartelak produzitzeko asmoaren berri eman zuen.
2009ko martxoaren 6an Pretecek lehen SDXC txartela jaurti zuen, 32 GBeko kapazitatearekin eta 400 Mbit/s-ko abiadurarekin. Hala ere, host gailu konpatibleak 2010eko hasieran heldu ziren, tartean Sonyren Handycam HDR-CX55V camcorderra, Canonen EOS 550D –Rebel T2i– SLR argazki kamera digitala, Panasonicen txartel irakurgailu bat eta JMicronen txartel irakurgailu integratu bat. SDXC txartel irakurgailuak barneratu zituzten lehen ordenagailu eramangarriek USB 2.0 busa zeukaten, zeinak ez duen SDXC abiadura maximoarentzat nahikoa banda zabalera.
2010eko hasieran Toshiba (64 GB), Panasonic (64 GB eta 48 GB), eta SanDisk (64 GB) etxeen SDXC txartelak agertu ziren. 2011ko hasieran, Centon (64 GB eta 128 GB) eta Lexar (128 GB) etxeek Speed Class 10 abiadurako SDXC txartelak merkaturatu zituzten. Pretecek 8 GBetik 128 GBtaraino Speed Class 16 abiaduradun txartelak eskaini zituen.
2012ko bukaeran Lexarek lehen 256 GBdun SDXC txartela jaurti zuen, NAND flash teknologian oinarritua.
2012ko apirilean Panasonicek bideo profesionalerako MicroP2 txartel formatua aurkeztu zuen. Txartel hauek oinarrian UHS-II SDHC edo SDXC txartelak dira, UHS Speed Class U1 abiadura klasekoak. Adaptadore baten bitartez MicroP2 txartelak P2 txartelentzako ekipoetan erabili daitezke.
Panasonic MicroP2 txartelak 2013ko martxoan merkaturaru ziren eta UHS-II estandarra betetzen zuten merkatuko lehen txartelak izan ziren; lehen eskaintzak 32GBeko SDHC txartel bat eta 64GBeko SDXC txartel bat izan ziren.
SanDiskek 2014ko otsailean lehen 128 GBeko microSDXC txartela aurkeztu zuen, 2014ko irailean 512 GBeko SDXC txartel bat, eta 2015eko martxoan lehen 200 GBeko microSDXC txartela.
Bibliografia
Artikulu hau ingelesezko Wikipediako artikuluan oinarritzen da, 2015eko apirilean itzulia.
Inoso–Oiardo geralekua
Inoso–Oiardo Euskal Herriko Nafarroa Garaiko tren geraleku bat da, Urkabustaiz udalerrian kokatuta dagoena.
Geralekua 1863ko martxoaren 2an ireki zen eta 2010eko urtarrilaren 1an itxia.
Egoera
Geralekua honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
Geralekua 1863ko martxoaren 2an ireki zen, Nafarroa eta Bizkaia Errioxa eta Araba bidez lotu nahi zituen trenbidearen Miranda Ebro-Bilbo zatia ireki zuenean, Castejondik Bilborako Burdinbide Konpainia delakoak, Castejon-Bilbo burdinbidea.
Berehala, konpainia hondatu egin zen eta Norteko Konpainiak bere gain hartu zuen. Iberiar Penintsulako Iparraldeko burdinbideen konpainiaren esku geratu zen, bere titulartasuna mantendu zuen 1941ean nazionalizatu eta sortu berria zen RENFEn integratu zuten arte.
2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadorak linea ustiatzen du, Adif trenbide-instalazioen titularra den bitartean.
Geralekua
Geralekua Oiardo ekialdea eta Inoso hegoaldean dago.
Zerbitzuak
Ez dago zerbitzuak geralekuan.
Saint-Hilarion (Yvelines)
Biztanleria
2007an Saint-Hilarion udalerrian erroldatutako biztanleak 895 ziren. Familiak 316 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 148 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Inoso–Oiardo geralekua
Etorkizuna
Ez dago etorkizuneko planik geraleku hau oraingoz barne hartzen duenik.
Saint-Hilarion (Yvelines)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 365 etxebizitza zeuden, 322 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 349 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 322 etxebizitza nagusietatik 266 bere jabearen bizilekua ziren, 44 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 57 etxek lau zituzten eta 219 etxek bost zituzten. 273 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 113 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 201 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 610 ziren, horien artean 430 aktiboak ziren eta 180 inaktiboak ziren. 430 pertsona aktiboetatik 412 lanean zeuden (215 gizon eta 197 emakume) eta 18 langabezian zeuden (10 gizon eta 8 emakume). 180 pertsona inaktiboetatik 62 erretiraturik zeuden, 76 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Hilarion udalerrian 316 unitate fiskal zeuden, 897,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.011 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 41 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 14 zerbitzu enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 2 albaitariak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Saint-Hilarion udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nephelomys pectoralis
Nephelomys pectoralis Nephelomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.
Post Tower
Post Tower, Alemaniako Bonn hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 163 metro eta 42 solairu dauzka eta 2002an amaitu zuten. Eraikinean Deutsche Post eta DHL garraio enpresaren egoitza nagusia dago
Murphy/Jahn arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Mutrikuko Portuko hondartza
Mutrikuko Portuko hondartza Gipuzkoako hondartza da, Mutrikun kokatua. Izenak berak argi erakusten duenez, Mutrikuko portuaren ondoan dago hondartza txiki eta atsegin hau, herri horretako hirigunetik oso gertu, Burumendiren ekialdean (Mutrikuko portura sartzean istriborrean dagoen gaina da Burumendi). Urre koloreko harea lodia du. 180 metro luze da, eta olatuek gogor astintzen dute. Uretako hainbat kirol egiteko aukera eskaintzen du: piraguismoa, windsurfa eta urpekaritza, adibidez.
Azken urteotan hondartzari kalte handia egin diote portuko obrek.
Zarzuelako Antzokia
Zarzuelako Antzokia (Teatro de la Zarzuela) Espainiako Madril hiriburuko opera antzokia da. 1856ko urriaren 10ean irekia zuten, 1909an erre eta 1914an berrireki zuten. Jovellanos kalean kokatua, zarzuelaren emanaldiak egiteko espreski eraiki zuten.
Parez-pare, kale berdinean, Madrilgo Euskal Etxea dago.
Hažín
Hažín Eslovakiako udalerri bat da, Michalovceko barrutian kokatuta. 16,32 km²ko azalera du eta 479 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1336. urtekoa da.
Esox cisalpinus
Esox cisalpinus Esox generoko animalia da. Arrainen barruko Esocidae familian sailkatzen da.
Cierzac
Cierzac Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cierzac udalerrian erroldatutako biztanleak 226 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 100 etxebizitza zeuden, 87 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 96 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 87 etxebizitza nagusietatik 68 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 13 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 137 ziren, horien artean 104 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 104 pertsona aktiboetatik 94 lanean zeuden (55 gizon eta 39 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cierzac udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 226,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.895 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean Cierzac udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.