cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ordunteko behor
Arrazaren historia XX. mende arte
Ordunteko behorra gerra zaldia izan zen garai zahar zein erdi aroan. Geroztik nekazaritzako lanetan, zela zaldia bezala zein zalgurdi txikietatik tira egiteko. Joan mendearen erdi aldean, nekazaritzako lanen mekanizazio orokarrerekin batera, bere kopurua murrizten joan zen. 60. hamarkadatik aurrera zaldi haragiaren merkatua zabaldu zen, bereziki Franztiari zein Italiari begira. Horrela, iberiar beste hainbat mendiko poni arrazekin gertatu zen bezala, Lausako poniak tamaina handiko zaldi arrazekin nahastu zituzten okel ekoizpena handitzeko. Burgos eta Soriako probintzietan bertan ordurako desagerturik zueden jada mota honetako zaldiak Urbion eta Arandio mendimultzoetan Iberiar mendilerroan. Baita Gaztelako kantauriar eskualdetan ere. Arrazaren punturik bajuena 80. joan den mendeko hamarkadan egon zen.
Aldi berean haragietarako abereak bezala erabiltzen hasten dira kopuru handiagoetan, eta ekoizpena handitzeko beste hainbat zaldi arrazekin nahastutzen dituzte. Haren ondorioz, esate baterako, Hispano-Bretoi zaldi haragitarako zaldi arraza sortu zuten. Mandoak lortzeko ere erruz gurutzatu ziren ordunteko behorrak astoekin, estimu handiko abereak lortzen. Ordunteko behorrak gainera esne ekoizpen handikoak dira, eta oso onak mandakumeak aurrera ateratzeko.
Garaia hartan sortzen da "Lauzako zaldia" izena abere hauek izendatzeko. Ordurarte "behokak" (gazteleraz "jaca") edo "mendiko behokak" deitzen baitzituzten. Izena arraza garbiko abereak gero eta ugariagoak ziren eta bretoi zaldiekin nahastutako hispano-breton zaldiengatik bereizteko hasi ziren erabiltzen. Ordurako Lausako harana zen abere arraza honen gordelekurik handiena, nahiz eta Merindadeak eskualde guztian zein Ebroko ibarrean barrena arraza garbiko hainbat ordunteko behorrak baziren oraindik.
Arrazaren aro modernoa
Arrazaren egoera larriaren aurrean hainbat pertsona bildu ziren zerbait egiteko. Geratzen ziren arrazako azken abereak erosten hasi ziren, euren patrikatik ordainduta, zailtasun handiekin. Batzuk jada harakin bati salduta zeuden eta ozta ozta salbatu ziren. Hasiera batean erositako animaliak Arabako Pinedo herriko mendia batean jarri zituzten. 1987. urtean Pancorvoco gunea abaitu zuten arrazaren suspertze txikia ahalbidetuz. Ordurako zaldi bat eta 12 behor zeuzkaten eta hainbat erakundekin kontaktatu zuten laguntza eske. Gaztela eta Leongo Junta, Burgosko Diputazioa eta Espainiako Defentsa nisterioarekin. Azken hau bitxia ematen badu ere kontutan hartu behar da urte hartan Espainiar Estatuan zaldien hazkundearen eta ardura oraindik militarren eskuetan zegoen eta ez Nekazaritzako Ministerioan, abere hauek "Nazioaren defentsarako" zeukaten garrantzia zela eta. Historikoki behintzat. 1988. urtean lauzako poni arraza suspertzeko asmotan zebilen taldea Zaldien Hazkuntzarako Jeneral Burua zen Gonzalo Navarro Figeroarekin bildu ziren arrazaren onarpen ofiziala lortzeko. Batzorde militarrak arraza onartzeko prozedura ireki zuen.
Michelle D. Laxalt
Michelle Dominique Laxalt (Reno, AEB, 1954) eragile politiko estatubatuarra da, euskal jatorrikoa. Telebistako iritzigile gisa lan egiten du, eta batez ere lobby lanean edo aholkularitza politikoan, Washington hiriburuan.
Ordunteko behor
Arrazaren aro modernoa
Urte hartako uztailan zaldizaleen taldea Gaztela eta Leongo Juntako Nekazaritza eta Abelkuntzako Kontseilariarekin bildu zen Lauzako zaldia berreskuratzeko egitasmoa aurkezteko.
Michelle D. Laxalt
Washingtonian aldizkariak AEBetako hiriburuko 50 lobbista nagusien artean kokatu zuen 1993an. The Laxalt Corporation izeneko aholkularitza zerbitzuaren buru da 1984tik. Alderdi Errepublikanoaren hainbat erakundetan parte hartu izan du.
Ordunteko behor
Arrazaren aro modernoa
1990. urtean hitzarmen bat sinatu zuten Juntarekin arraza suspertzeko eta hainbat diru laguntza jaso zuten.
Michelle D. Laxalt
Bizitza pertsonala
Paul Laxalt Nevadako gobernadore eta senatariaren alaba da, eta Adam Laxalt politikari errepublikanoaren ama da. Adam semea guraso bakar gisa hazi zuen amak, bere izena emanez, eta ez zen publikoki jakin bere aita Mexiko Berriko senatari Pete Domenici zela 2013. urtea arte. Aitatasunaren gaia publiko egitearen arrazoia izan zen, batzuen iritziz, ezinbesteko maniobra goiztiarra zela Adamen karrera politikoa bultzatzeko.
Beste bi alaba ditu ezkontzatikoak: Victoria eta Therese MacDonald Laxalt.
Ordunteko behor
Arrazaren aro modernoa
1991. urtean Lauzako Zaldien Hazleeen Elkartea sortu zuten.
1996. urtean arraza garbiko 150 abelburu zeuden jada.
Aldi berean "Sociedad Para la Recuperación en Pureza del Caballo Losino" delako elkartea sortru zuten eta Pancorboko guneari gestionatzeari ekin zioten.
Izandako arazoak zirela eta Ricardo de Juana Aranzanak lauzako zaldien aldeko egitasmoa laga eta gero Gaztela eta Leongo Juntako zenbait arduradunak berekin jarri ziren harremanetan. Aranzanaren arabera zera susmatu zuen, hainbat arduradunak prest zeudela zaldiak tiroz botatzeko "arazoarekin" amaitzeko, hainbat soroetan sortutako kalteak zirela eta. Horretarako aitzakia abereak "kontrolik eta jaberik gabe" zeudela izanik.
Iritzi publikoak, "National Geographic" aldizkariaren erreportai bat zein Espainiako Telebistaren "El escarabajo verde" programaren erreportai batek atzera bota zuten abereak akabatzeko asmoa.
Animalien balizko hilketa baztertuta Juntako arduradunek Pancorboko udaletxearekin akordio batera heldu ziren zaldien zaintza berak egiteko diru laguntza baten truke. Ihesak eta nekazariek akabatutako abereak zirela eta, 240 abelburu geratzen ziren eta 150 hektareatako itxidura batean jarri zituzten. Horrela finkatu zen Pancorboko Lausako zaldien gunea. Edozein moduan azalera hori ez zen hainbeste abelburu mantentzeko nahikoa eta hainbat zaldi gosez akabatzen hasi ziren.
Pancorvoko udalak egindako zaldien enkanteen bidez lortu zuten kopurua murriztea, baina aldi berea Lausako zaldien gunerik handiena kopuruaz jeitsi zen nabarmen.
Pancorboko gunea
Egun Ordunteko behorraren gune nagusi zein interesgarriena Pancorvo herrian kokatzen da. Bertako udaletxearen jabetza dira abereak. 1988.en urtean arraza berreskuratzeko egitasmo bat abiatu zuten. Ricardo de Juana zaldizaleak, arrazarekin ibilitako albaitero baten semea, bere patrikatik eta hainbat jendearen laguntzaz arraza garbiko azkenetariko 32 zaldi erosi zituen. Abereak lehen Arabako Gaubeako Pinedo herrian eduki zituen eta azkenean, 1989. urtean samalda Pancorvoko mendietan askatu zuten, itxidura handi batean. Danera 16 km perimetro zeukan itxidura eta 700 hektarea inguru. 800 eta 1.359 m altueran kokatuta zeuden larreak. Oso leku malkartsua da eta bertan erkametzak, arteak, pagoak eta pinuen aldaketak zeuden. Leku batzuetan larre onak egon arren besteetan sastraka sarria zegoen.
Bertan egun oraindik Lautzako Zaldiaren Hazkunde eta Hautaketarako Gunea kokatzen da, eta arrazaren babesgune genetikorik handiena da.
Udaletxeak zaldi samaldaren jabetza bereganatu zuen joan den hamarkadan. Arrazaren abelburu kopurua Pancorvoko gunean 260 ingurukoa izatera heldu zen. Askoz gehiago izan zitezkeen gune eta egitasmo hauek pairatu duten hainbat eragozpenen izan ezean, arrazaren historia aro modernoan aatalean aipatzen denz.
2011. urtetik aurrera Ricardo de Juana da zentroaren arduraduna.
2013.en urtearen abenduan ordea Pancorvoco udalak bertako zaldien %65 salgai jarri zituen beraien mantenuaren kostoari aurre egiteko ezinean zegoelako argudiatuz. . Horrela Pancorcoko babesgunean 260 abelburutik soilik 100 geratu ziren bertan.
Udalaren arabera, Ordunteko behorren samaldaren aurrekontua urtean 100.000 euroarena da, hau da, udalaren aurrekontuen %10. Hori dela eta, egoera jasanezina zaie. Arraza babesteko gunearen etorkizuna bera ere zalantzan egon zen.
Udalak abelburuen kopurua 130 inguruan finkatuta dauka eta handik aurrerako soberakinak enkantean saltzen ditu.
Banaketa eremua
Egun zaldi hauek bakarrik Burgosko iparraldeko Lautzako ibarrean zein Pancorbon aldean mantentzen babadira ere, duela gutxi arte Lautzako zaldiaren banaketa guneak Euskal Herriko zenbait eskualde hartzen zuen ere, hala nola Aiara, Karrantza eta Gaubea. Lauza ibarreko Jatorrizko eremuak 50 kilometro karratu hartzen ditu. Sei udalerri hartzen ditu. Berberana, Villalba de Losa, San Martín de Losa, Río de Losa, Valle de Losa eta Traslaloma. Harekin batera herri hauen bazterretan beste banaketa gunea zabaltzen zen baita ere. Hainbat iturriek gehiago zabaltzen dute garai bateko banaketa eremua Euskal Herrian Araban barrena Nafarroraino. Urbasaraino hain zuzen. Horrela Ordunteko behorrak egun Nafar behoka zaldi arraza larrretzen den eremuan egongo ziren, bi arrazen arteko balizko senidedatunaren hipotesia zabalduz. Esan behar dago azterketa genetikoek agerian utzi dute Lausako zaldiak hurbilago daudela genetikoki nafar behokengatik pottokengatik baino. Honek azpimarratuko luke lausako zaldiaren jatorria egungo nafar behoken arrazan.
Arraza eskualde hauetan pottokaren populazioekin kontaktuan jartzen zen eta beraz bi arrazen tarteko abereak sortzen ziren. Pottoka ezaugarriak nabarmen dira Losa haraneko zenbait aberetan.
Historikoki arrazaren barnean aldaera ezberdinak ziren eta jendeak bereizten zituen "Karrantza aldeko zaldia", Ordunte koa eta Lautzakoa.
Zaldi mota hau Burgosko zein Kantabriako eta Palentziako mendialdean hedatzen zen ere, nahiz eta datu gutxi dago zabalpena noraino heltzen zen jakiteko. Beste aldetik losinotik oso gertuko zaldi motak Soriako mendialdean baziren ere. Herri hauetako aspaldiko argazkietan zaldi losinoak agertzen dira, esate baterako Arabako Valderejon.
Ordunteko mendilerroaren Lautzako poniak Karrantzako mugan larretzen dira, eta senidetasun handia daukate bertako pottokekin. Ordunten batzen ziren pottoka, zaldi montxinoa eta lauzako ponia arrazak. Lehen esan den bezala, hiru arraza gertuko arrazak dira nahiz eta bakoitzak hainbat ezaugarri berezkoak izan.
Beste zenbait bertako etxabereen arrazen kasuan bezala, haien eremu geografikoa txikia izan arren, herrialde ezberdinak hartzen ditu.
Egun zaldi hauen zenbait talde txiki daude Gaztelako mesetan zein Palentzian, eta ezin da baztertu hainbat ale irautea euskal lurraldean ere, baina horren datu zehatzik ez dago.
2008.en urtean, gune naturala gestionatzen duen Fundación Naturaleza y Hombre (FNYH) erakundeak arrazako 16 abere askatu zituen Kantabriako Aldai paduretan.
Inguru naturala
Merindadeak zein Pancorbo aldeko lurrek hainbat ezaugarri komun daukate inguru natural zein klimari dagokienez. Alde batetik, altitude batetik bestera ezberdintasun handiak daude: haranak nahiko hezeak dira, larre ugariekin. Honek eragina dauka arrazaren tamainan, beste hainbat poni kantabriarrek askoz larre eskasagoetan larratzen baitira. Goi mendiko guneak, berriz, hotzagoak dira. Klima kontinentala dago bertan, hotz-beroaren aldaketa handiekin. Neguan -10 °C inguruko tenperaturak ohikoak dira eta udan berriz aise gainditzen dira 30 °C. Obarenes mendietan zein eskualdeko gainontzeko mendietan Kantauri itsasoko Foehn efektu nabarmena dago, eta honek eragin handia dauka landaretzarengan. Eskualdean neguan ohikoak dira elurradak ere.
XVI. mendean eskualde guztia baso sarriez estalita zegoen: Artadiak, erkameztiak zein pagadiak goi aldetan. Landaretzan mediterranear basoa zein hostozabalen baso misto epela nahasten dira, inguru natural aberatsa sortuz. Giza populazioaren handitzeak baso askoren mozketa ekarri zuen. Horrela basoen lepotik larreak, hazkundeak eta herriak zabaldu ziren. Joan den mendean, moztutako basoen ordez herri sailetan kanpoko hainbat zuhaitz aldatu ziren, epe motzeko egur ekoizpenari begira. Lerrak (nahiz eta espezie hau neurri batean bertakoa den eskulade hauen hainbat mendietan), Larizio pinuak eta Itsas pinuak.
Gaur egun Lautzako zaldiak larretzen diren inguruan hiru landaretza maila daude:
Baliteke Orduneko behorrak beste hainbat kantabriar poni arraza (pottoka, asturkoi...) baina handiagoak izateko arrazoietako bat elikadura izatea. Jakina, Merindateko larreak beste arrazen ohiko larreak baina kalitate handiagokoak dira. Hainbat euskal pottoketan ere belaunaldi gutxitan soin gurutzerako altuera handitzen joan da mendiko larre eskasetatik baserrien alboko zelaietara eramaterakoan.
Harrapariak eta haien aurrean defentsarako estrategiak
Poni kantabriarren defentsa otsoen aurrean biribil ireki bat osatzea da. Asturieraz defentsa mota hau "Korru" deitzen dute, eta ohikoa da poni asturkoietan. Erasotzaileen aurrean taldeko behorrek biribil bat osatzen dute, buruak kanpora begira eta ipurtaldeak barrura. Moxalak biribilaren barnean babesturik geratzen dira. Aldi berean taldeko zaldiak eta hainbatetan behar "ALFA"-k ere bapateko erasoak burutzen dituzte otsoen aurka biribiletik aterata. Zenbait unetan moxalik ez duten behorrek edota zaldi gazteek laguntzen dute eraso hauetan. Eraso hauek otsoen samalda zirikatzeko eta nekatzeko nagusitasuna apurtzen dute, otsoa beraiek ere larriki kolpatuak izateko arriskuan jarriz. Otsoak saituko dira taldea inguratzen eta beste ertz batetik erasotzen, bana taldea mugituko da beti aurpegia emateko. Ahal izanez gero zaldiek garbia den une bat aukeratuko dute beraien biribila osatzeko, oterik edo sastrakarik gabe.
Dena den otsoek eta kantabriar poni arrazek milaka urte daramate elkarrekin bizitzen beraien inguru naturaletan, eta harrapakarien erasoek ere arraza hauen ezaugarriak landu dituzte.
Arrazaren sailkapena
Lautzako zaldia, pottoka, asturkoia eta zaldi montxinoa bezala, zelta ponien taldean sartzen da. Pottoka, Lautzako zaldia eta montxinoa dira era beran Euskal Herriko jatorrizko hiru zaldi arrazak. Gainontzeko Euskal Herriko bertako beste arrazak, Auritzeko zaldia edota Euskal Herriko mendiko zaldia, bi poni hauek kanpoko beste arrazekin gurutzatuz lortu ziren.
Lautzako ibarrean bertan larretzen den Hispano-Bretoi zaldia izeneko arraza Euskal Herriko mendiko zaldiaren oso antzekoa da jatorrian zein ezaugarrietan. Arraza sortzeko, joan den mendeko 50.en hamarkadan eta bereziki 60.en hamarkadatik aurrera bertako Ordunteko behorrak Bretainako postier zein pertxeroiekin nahastu zituzten tamaina zein okelarako gaitasuna handitzeko. Hispano-Bretoi zaldia dena den arraza konkretu bat baino zaldi mota bat edo zaldi moten multzotzat hartu daiteke, ezaugarriz zein jatorriz abere ezberdinak barneratzen dituelako, Pirinioetan hasita eta Kantauriar mendikatean barrena.
Arrazaren egoera
Equus Survival Trust elkartean zaldi arrazen egoera sailkatzeko erabiltzen duen estimazioen arabera, lausako zaldia arriskuan dago, ahul egoeran hain zuzen, arraza garbiko 500 behor baino gutxiago daudelako, arriskutik at egoteko beharrezkoak diren 1500 behorretik urruti. Hala ere kopuruak hainbat atzerakada jasan ditu, hala nola 2013.en urteko erabakia Pancorvoko udalaren aldetik bertako abelburuen kopurua %65ean murrizteko.
1930. urtean 6.000 abelburu inguru zeuden, baina nekazal laboreeen mekanizaioak arrazaren gainbehera ekarri zuen.
1984. urtea Ordunteko behorrentzat urterik kritikoena izan zen. 60 abere besterik ez zeuden, eta gainera denak ez ziren arraza garbikoak. Egindako berreskupenaren lanaren esker danera 765 abere inguru daude egun, nahiz eta hainbat adituek diote denak arraza garbikoak ez direla. Gainera kopurua ez da gehiago emendatzen eta azken urtetan hainbat arazoengatik, bereziki erakunde publikoen inplikazio eskasa dela eta, kopurua behera joan da berriro ere. Bereziki abererik hoberenak gordetzen dituen Lautzako Zaldiaren Hazkunde eta Hautaketarako Gunean.
Huamatzeko moduko arraza garbiko behorren kopurua 322 aberetan jartzen zuten 2013.en urtean.
2017. urtean, Espainiako ministerioaren datuen arabera humatzeko moduko 231 behor eta 71 zaldi zeuden. Arrazaren zentso guztia, moxalak, gazteak eta humatzeko moduan oraindik sailkatu gabeko abereak barne 814 aberena zen.
Arraza ikusgai dagoen abere azokak
Ordunteko behorran ondorengo abere azoketan ikusgai egoten dira, denak Burgosko probintzian:
Zaldia Euskal Herriko kulturan
Bertako zaldiek eragin handia izan dute Euskal Herriko kulturan. Labar artetik hasita, irudigintzan, mitologian eta herri kiroletarino.
Gainesboro (Tennessee)
Gainesboro Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Jackson konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Saint-Romain-de-Colbosc
Saint-Romain-de-Colbosc Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Romain-de-Colbosc udalerrian erroldatutako biztanleak 3.832 ziren. Familiak 1.536 ziren, horien artean 465 pertsona bakarrekoak ziren (140 bakarrik bizi ziren gizonak eta 325 bakarrik bizi ziren emakumeak), 502 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 441 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 128 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.650 etxebizitza zeuden, 1.579 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 55 hutsik zeuden. 1.129 etxeak ziren eta 462 apartamentuak ziren. 1.579 etxebizitza nagusietatik 860 bere jabearen bizilekua ziren, 666 alokairuan okupaturik zeuden eta 53 doan lagata zeuden; 78 etxek gela bat zuten, 143 etxek bi zituzten, 316 etxek hiru zituzten, 419 etxek lau zituzten eta 622 etxek bost zituzten. 1.007 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 726 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 602 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.192 ziren, horien artean 1.554 aktiboak ziren eta 638 inaktiboak ziren. 1.554 pertsona aktiboetatik 1.440 lanean zeuden (782 gizon eta 658 emakume) eta 114 langabezian zeuden (48 gizon eta 66 emakume). 638 pertsona inaktiboetatik 249 erretiraturik zeuden, 191 ikasten zeuden eta 198 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Romain-de-Colbosc udalerrian 1.554 unitate fiskal zeuden, 3.634 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.787 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 262 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 5 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 18 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 22 eraikuntza enpresak ziren, 52 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 16 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 17 finantziazio enpresak ziren, 16 higiezinen enpresak ziren, 39 zerbitzu enpresak ziren, 45 administrazio publikoko enpresak ziren eta 16 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 61 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 7 banku bulegoak, 1 funeraria, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak, 10 iturginak, 4 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 7 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 6 jatetxeak, 7 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 24 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 4 okindegiak, 5 harategiak, 1 arraindegi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 2 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen, 1 drogeria zen eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Romain-de-Colbosc udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 695 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1  bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1  bat eta 3 botika zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen. Saint-Romain-de-Colbosc udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 864 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Serie teleskopiko
Matematikan, serie teleskopiko bat serie bat da non batura partzialek termino-kopuru finko bat duten ezeztatu ondoren.
NGC 2714
NGC 2714 galaxia bat da, Carina konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Serie teleskopiko
honela kalkula daitekeena:
Oro har
Izan bedi zenbaki-sekuentzia bat a_n. Orduan,
eta, baldin
Lycodon
Lycodon Colubridae familiako narrasti genero bat da. Asian eta Australian bizi dira.
Serie teleskopiko
Salbuespenak
Serie teleskopikoak teknika erabilgarria izan daitezkeen arren, eragozpen batzuk izan daitezke. Honako prozedura
ez da zuzena, zeren eta terminoak multzokatzeko modu horrek balioa izateko, terminoak bereizita 0 balioa izan behar du. Akats hori saihesteko, lehenik eta behin, lehenengo N terminoen batura aurkitu behar da, eta, bigarrenik, N-rekiko limitea aplikatu, infiniturantz hurbilduz.
Liberalizazio
Liberalizazioa gobernu batek sektore ekonomiko bateko lege-erregulazioa arintzeko politikari deritzo, sektore horretan merkatu-ekonomia ezartzeko asmoz. Estatuaren eskuetan dagoen jarduera bat sektore pribatuaren eskuetan uztea (pribatizazioa) nahiz oligopolio egoeran edo legezko murrizketa handiekin zeuden sektore pribatuan arau malguagoak jartzeko erabakiak, sektore horretan konkurrentzia bultzatzearren, barnehartzen ditu.
Amagney
Amagney Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Amagney udalerrian erroldatutako biztanleak 719 ziren. Familiak 286 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 95 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 95 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 315 etxebizitza zeuden, 296 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 284 etxeak ziren eta 31 apartamentuak ziren. 296 etxebizitza nagusietatik 261 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 11 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 76 etxek lau zituzten eta 184 etxek bost zituzten. 270 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 108 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 163 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 452 ziren, horien artean 323 aktiboak ziren eta 129 inaktiboak ziren. 323 pertsona aktiboetatik 310 lanean zeuden (171 gizon eta 139 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 129 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 49 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Amagney udalerrian 301 unitate fiskal zeuden, 739 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.178,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
2000. urtean Amagney udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
Nelliston (New York)
Nelliston  New York estatuko herri bat da. Montgomery konderrian kokatua dago. 2010ean 596 biztanle zituen, 2.86 kilometro koadrotan banatuta.
Elini
Elini Ogliastrako (Sardinia, Italia) udalerria da.
Konkurrentzia
Ekonomian, konkurrentzia edo lehia merkatuan nahiz sektore ekonomiko batean enpresen arteko lehia-egoera da. Lehia horren ezaugarrien arabera, konkurrentzia-mota zenbait bereizten dira, hala nola konkurrentzia perfektua, oligopolioa eta monopolioa.
Malgrate
Malgrate Italiako udalerri bat da. Leccoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Malgratek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Asics
Asiscs, Japoniako kirol arropa eta oinetako enpresa ekoizle bat da.
1940an Kihachiro Onitsukak sortu zuen eta gaur egun Kobe hirian egoitza nagusia du.
Doneztebe eliza (Arhantsusi)
Doneztebe eliza Nafarroa Behereko Arhantsusi udalerriko parrokia da. Eliza XV. mendean eraiki zuten baina litekeena da antzinakoa izatea, izan ere, 1160an herriari sanctus stephanus de aranchiis zioten.
Frantziako Gobernuak 2004an Mérimée datu-basearen inbentarioan sartu zuen.
Joma
1964an Fructuoso Lópezek Toledon sortu zuen eta gaur egun Gaztela Mantxako Portillo de Toledo udalerrian egoitza du.
Mandello del Lario
Mandello del Lario Italiako udalerri bat da. Leccoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Mandello del Lariok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kappa (enpresa)
Kappa, Italiako kirol arropa eta oinetako enpresa ekoizle bat da.
1978an Marco Boglionek sortu zuen eta gaur egun Turin hirian egoitza nagusia du.
Victor Pierre Dubarat
Victor Pierre Dubarat (Baiona, - Paue, ) lapurtar apaiz katoliko eta historialaria izan zen. Historia-lan asko argitaratu zuen Baionako Revue Historique et Religieuse du Diocèse de Bayonne izeneko aldizkarian. Paueko erretorea zela, Recherches sur la ville et l'Eglise de Bayonne obra (1910) argitaratu zuen Jean Baptiste Daranatzekin batera.
New Port Richey (Florida)
New Port Richey Floridako hiri bat da. Pasco konderrian kokatua dago. 2010ean 14,911 biztanle zituen, 11.9 kilometro koadrotan banatuta.
Vygozero
Vygozero (errusieraz: Выгозеро; finlandieraz: Uikujärvi) Kareliako Errepublikako aintzira da, Errusiako ipar-mendebaldean dagoena. 500 uharte baino gehiago ditu.
Jose Iturria
Jose Iturria Eritze (Izengoitia: Jose Maria de Aranaz; Arantza, 1879ko ekainaren 13a - Iruñea, 1952ko abuztuaren 9a ) Nafar idazlea izan zen. Apaiz kaputxinoa zen.
Lekarotzen egin zituen apaiz-ikasketak eta Filipinetan egon zen misiolari 1904-1911. urte bitartean. Handik Euskal Herrira itzuli zenean hasi zen euskaraz idazten.
Obra nagusiak: Nere Laguna (sermoi bilduma, 1922-1931), Eiza-iztia edo Abere ta piztiak (1929, etxe-abere eta basanimalien inguruko ipuinak; Bilboko Euzkadi egunkarian argitara emanak). Lapurdira igaro zen 1936. urtean, Gerra Zibilaren hasieran, eta 1940. urtean itzuli, ordenako agintariei men egin ondoren. Eskuizkribu ugari utzi zuen Baionako komentuan.
Galen (New York)
Galen Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Wayne konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Verel-Pragondran
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 187 etxebizitza zeuden, 154 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 175 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 154 etxebizitza nagusietatik 136 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 94 etxek bost zituzten. 143 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 109 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 276 ziren, horien artean 198 aktiboak ziren eta 78 inaktiboak ziren. 198 pertsona aktiboetatik 187 lanean zeuden (96 gizon eta 91 emakume) eta 11 langabezian zeuden (7 gizon eta 4 emakume). 78 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Verel-Pragondran udalerrian 162 unitate fiskal zeuden, 436,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.712 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 5 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Verel-Pragondran udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lasioglossum mellipes
Lasioglossum mellipes erle espezie bat da, Lasioglossum generoan eta Halictidae familian.
Noturus gyrinus
Noturus gyrinus Noturus generoko animalia da. Arrainen barruko Ictaluridae familian sailkatzen da.
Joan Paulo I.a
Joan Paulo I.a (latinez Ioannes Paulus PP. I), jaiotzez Albino Luciani (Canale d'Agordo, Veneto, 1912ko urriaren 17a - Vatikano Hiria, 1978ko irailaren 28a) Eliza Katolikoko aita santu izan zen 1978an, 33 egunez bakarrik.
XX. mendean jaiotako lehen Aita santua izan zen, Giovanni Luciani eta Bortola Tanconen semea, lau haurretatik zaharrena. Hamar urte zituela ama hil zitzaion, Lehen Mundu Gerran pobrezia handia pasa ondoren. Aita bigarrenez ezkondu zen, emakume oso erlijioso batekin. Haren eta fraide kaputxino baten eraginez, apaiz izateko bokazioa loratu zitzaion. 1923an Feltreko seminario txikian sartu zen, baina ondoren Bellunokora joan eta bertan apaiztu zen 1935ean. Gero, Erromara joan zen Unibertsitate Gregoriarrean ikasketa teologikoak burutzera. Ikasketak amaitutakoan, jaioterrira itzuli zen parroko lanetara, Meategietako Institutu Teknologikoan irakasle lanetan zebilen bitartean.
"Irribarrearen Aita santu" bihurtu aurretik (horrela gogoratzen dute askok) zeregin garrantzitsuak izan zituen: Bellunoko seminarioan errektoreorde izan zen, 1947an Unibertsitate Gregoriarrean teologiako doktoretza eskuratu zuen eta 1954a Bellunoko elizbarrutiko Bikario Orokor izendatu zuten. 1958an Joan XXIII.ak Vittorio Venetoko gotzain izendatu zuen, eta 1969ko abenduaren 15ean Paulo VI.ak Veneziako Patriarka izendatu zuen. Azkenik, 1973ko martxoaren 5ean kardinal izendatu zuten.
1978ko abuztuaren 26an Eliza Katolikoko 263. Aita santu ofizial izendatu zuten. Izen konposatua hartu zuen lehen Aita santua izan zen, bere aurretikoak (Joan XXIII.a eta Paulo VI.a) omentzeko eta beraiek egindako lanarekin segitzeko zuen nahia adierazteko. Joan Paulo I.aren etorrera elizaren eraberritze eta baikortasun egoera baten baitan izan zen. Baina haren nahiak ez ziren proposamen izatetik pasa, Aita santu izendatu eta 33 egunera bihotzekoak jota hil baitzen (Vatikanoko bertsio ofizialaren arabera).
Haren heriotzaz asko idatzi da, askok konspirazio baten biktimatzat hartzen baitute. Zenbaiten iritziz, haren erreforma asmoak ez ziren Vatikanoko goi karguen gustukoak, eta teoria asko asmatu dira konplotaren inguruan, adituen artean adostasunik jaso ez duten arren. Hala ere, Vatikanoak uko egin zion autopsia egiteari, eta horrek susmo txarrak hedatzen lagundu zuen.
Joan Paulo I.a 2003tik beatifikazio prozesuan egon zen. Vatikanoaren arabera, mirari bat gertatu da harrezkero Aita santu haren laguntzaz: italiar gizon bat minbizitik sendatu omen da.
Frantsisko Aita santuak beatifikatu zuen 2022ko irailaren 4an.
NGC 2715
NGC 2715 galaxia espiral bat da, Camelopardalis konstelazioan. Alphonse Louis Nicolas Borrellyek aurkitu zuen n.
Hegoafrikako errugbi selekzioa
Hegoafrikako errugbi selekzioa, eskuarki Springboks deitua, Hegoafrikaren ordezkaria da errugbi partida ofizialetan, South African Rugby Unionek gobernaturik. Munduko errugbi talde onenetako bat da, hiru aldiz irabazi baitu Munduko Errugbi Kopa.
Sorrera
1891n jokatu zuen lehenbiziko partida Hegoafrikako selekzioak, Lurmutur Hirian, British Lionsen aurka. Cape Colony (Lurmutur Hiriko kolonia) izena eraman bazuen ere, hau hartzen da selekzioaren lehen partidatzat.
Talde indartsua
1912-1913 denboraldian, Europan egin zuen biran Home Nations (gaur egungo Sei Nazioak) txapelketako talde guztiak garaitu zituen, eta Grand Slam Itzulia izeneko saria eman zioten. Hau lortzen zuen Hego hemisferioko lehenbiziko taldea izan zen. Historian zehar beste hirutan errepikatu zuen, 1932an, 1952an eta 1961ean.
Australiarekin eta Zeelanda Berriarekin ere lehia ugari izan zituen, bai Ozeanian barrena egindako biretan, bai ozeaniarrak Hegoafrikara joan zirenean. Bereziki gogoangarriak izan ziren honako hauek:
Apartheidaren ondorioak
1960ko eta 1970 hamarkadetan, apartheidaren aurkako mugimendua sortu zen munduan. Zeelanda Berriak presioak izan zituen Hegoafrikan ez jokatzeko, eta Hegoafrikak ere zailtasun ugari kanpoan aritzeko. Hala ere, 1961ean Europa bisitatu zuen, Bost Nazioetako talde guztiak garaitu, eta laugarren aldiz Grand Slam Itzulia irabazi.
1976tik aurrera, egoera gogortu egin zen, eta Hegoafrikak nazioarteko edozein kirol ekitalditan parte hartzeko debekua izan zuen. 1987an Munduko Errugbi Kopa abiatu zenean, Hegoafrikak ezin izan zuen parte hartu, ezta 1991koan ere.
Munduko Errugbi Kopak
1991ean apartheid erregimena bertan behera gelditu zen, eta 1995eko Munduko Errugbi Kopa Hegoafrikan jokatzeko erabakia hartu zuen Nelson Mandela lehendakariak. Hegoafrika izan zen txapelduna.
Ordutik aurrera puntako taldea izan da, Zeelanda Berriarekin eta Australiarekin lehia estuan. 2007an bigarrenez irabazi zuen munduko kopa. 2015eko Munduko Kopa era kaskarrean hasi zuen Japoniaren aurka galduz, baina egoerari buelta eman eta hirugarren egin zuen azkenean. 2019an, The Rugby Championship irabazi zuen, Zeelanda Berriaren 9 urtetako garaipenen segida hautsiz. Urte berean, Munduko Errugbi Kopa irabazi zuen Japonian.
2020an, COVID-19 pandemiaren erruz, ezin izan zuen The Rugby Championship txapelketa jokatu.
Ikurra
Hegoafrikako selekzioko jokalarien goitizena springbok da, antilope espezie bat. Baina elastikoaren bularrean ageri den ikurra protea da, herrialdeko lore nazionala. Segregazioa dago horren atzean. 2004ra arte, antilopea bakarrik ageri zen bularrean, baina Hegoafrikako Olinpiar Batzordeak ikurra aldatu zuen. Springbok afrikaans hizkuntzako hitza da, eta komunitate zuriarekin lotzen zen. Protea, berriz, 1971n jokalari beltzekin osaturiko selekzioaren ikurra zen. Hala ere, Apartheid sistema desegin zenean, springbok-ak jarraitu zuen elastikoaren aurreko aldean. Hainbatek Nelson Mandelari berari egotzi zioten hautu hori. 2004tik 2015era bi ikurrak agertu ziren bularrean, baina nazioarteko federazioak ikur bakarra ager zitekeela ebatzi zuen. Hartaz geroztik, lorea ageri da bularrean, eta antilopea besoan.
Rugby Championship
Honako hauek dira Rugby Championshipeko emaitzak.
Zinema
Clint Eastwoodek zuzenduriko Invictus filma Hegoafrikako taldeak 1995eko Munduko Errugbi Kopan lorturiko garaipenean giroturik dago.
Fila (enpresa)
Fila, Italiako kirol arropa eta oinetako enpresa ekoizle bat da.
1911an Ettore eta Giansevero Fila Robattinok sortu zuten eta gaur egun Piamonteko Biella udalerrian egoitza nagusia du.
New Smyrna Beach (Florida)
New Smyrna Beach Floridako hiri bat da. Volusia konderrian kokatua dago. 2010ean 22,464 biztanle zituen, 79.7 kilometro koadrotan banatuta.
Galena (Maryland)
Galena Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Kent konderrian dago, Maryland estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Auzokidetasun-matrize
Auzokidetasun-matrizea Matrize karratu bat da, erlazio bitarrak adierazteko erabiltzen dena..
Auzokidetasun-matrizearen eraikuntza grafo batetik abiatuta
Azkenik, matrize bat lortzen da, erpin (elementuak) bikoteen arteko ertzen (erlazioak) kopurua adierazten duena.
Grafo bakoitzeko auzokidetasun-matrize bakar bat existitzen da (errenkaden edo zutabeen permutazioak kontuan izan gabe), eta alderantziz.
NGC 2716
NGC 2716 galaxia bat da, Hydra konstelazioan. Albert Marthek aurkitu zuen n.
Auzokidetasun-matrize
Grafo zuzenduaren adibidea
2. irudiko grafo zuzenduaren auzokidetasun-matrizea hau da:
Epeolus bifasciatus
Epeolus bifasciatus erle espezie bat da, Epeolus generoan eta Apidae familian.
Lytorhynchus
Lytorhynchus Colubridae familiako narrasti genero bat da. Afrikako iparraldetik Indiara eta Pakistanera.
Lucho Herrera
Luis Alberto "Lucho" Herrera Herrera (Fusagasugá, Kolonbia, 1961eko maiatzaren 4a), kolonbiar txirrindulari bat da.
1985-1992 artean txirrindulari profesionala izan zen, horietan 30 garaipen lortuz, gainera kolonbiar txirrindularitza Europan ezagutzera ematen aintzindaria izan zen. Eskalatzaile bikaina zen, Itzuli handietan etapa ugari irabaziz. 1987ko Espainiako Itzulia irabazi zuen.
Margno
Margno Italiako udalerri bat da. Leccoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Margnok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bigarren Internazionala
Bigarren Internazionala 1889an sortu zuten hainbat herrialdetako alderdi sozialista eta laboristek. Lehenengo Internazionalaren lana jarraitu zuen, hau 1916an desagertu arte. II. Internazionalaren zuzendaritza Bruselan kokatua zegoen.
Brossainc
Brossainc Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Saint-Martin-de-la-Cluze
Saint-Martin-de-la-Cluze Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Brossainc
Biztanleria
2007an Brossainc udalerrian erroldatutako biztanleak 173 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saint-Martin-de-la-Cluze
Biztanleria
2007an Saint-Martin-de-la-Cluze udalerrian erroldatutako biztanleak 607 ziren. Familiak 228 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 108 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Humes-Jorquenay
Humes-Jorquenay Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Humes-Jorquenay udalerrian erroldatutako biztanleak 580 ziren. Familiak 225 ziren, horien artean 63 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 39 bakarrik bizi ziren emakumeak), 83 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 75 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Bigarren Internazionala
Lehen Mundu Gerraren hasierarekin batera, II. Internazionalaren barneko zatiketa eman zen, 1919an III. Internazionala (Komintern) jaioz. Komunismoari loturiko alderdiak azken honetan egituratu ziren.
Escalaplano
Escalaplano Cagliariko (Sardinia, Italia) udalerria da.
Brossainc
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Nohant-en-Goût
Nohant-en-Goût Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Acton (konderriko eskualde-udalerria)
Acton Quebeceko konderriko eskualde-udalerria da, Kanadan. Montérégie administrazio-eskualdean dago eta hiriburua Acton Vale da.
Bigarren Internazionala
1920an II.Internazionala berriz martxan jarri zen. Hala ere, hainbat alderdik ez zuten berrantolaketa onartu eta Langile Alderdi Sozialisten Nazioarteko Batasuna eraiki zuten. Erakunde honek bizi laburra izan zuen, 1923an II. Internazionalera batu baitzen berriro.
Nohant-en-Goût
Biztanleria
2007an Nohant-en-Goût udalerrian erroldatutako biztanleak 548 ziren. Familiak 149 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 79 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Bigarren Internazionala
Bigarren Mundu Gerrak alderdien arteko kontraesanak areagotu zituen, 1940an desagertuz.
Nohant-en-Goût
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Brossainc
Etxebizitza
2007an 92 etxebizitza zeuden, 70 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 80 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 70 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 52 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bosmendieta
Bosmendieta Zuberoako mendia da, Belozkarreko mendilerroan. Izena mendian nagusitzen diren bost tontorretatik dator.
Saint-Martin-de-la-Cluze
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Nohant-en-Goût
Etxebizitza
2007an 168 etxebizitza zeuden, 156 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 166 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 156 etxebizitza nagusietatik 138 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 102 etxek bost zituzten. 135 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 106 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Humes-Jorquenay
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Martin-de-la-Cluze
Etxebizitza
2007an 289 etxebizitza zeuden, 229 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 262 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 229 etxebizitza nagusietatik 184 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 134 etxek bost zituzten. 188 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 140 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Brossainc
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saint-Martin-de-la-Cluze
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Brossainc
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 120 ziren, horien artean 85 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 85 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (43 gizon eta 36 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Martin-de-la-Cluze
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 407 ziren, horien artean 308 aktiboak ziren eta 99 inaktiboak ziren. 308 pertsona aktiboetatik 285 lanean zeuden (157 gizon eta 128 emakume) eta 23 langabezian zeuden (13 gizon eta 10 emakume). 99 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Martin-de-la-Cluze udalerrian 237 unitate fiskal zeuden, 624,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.433 euro zen.
Nohant-en-Goût
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Bigarren Internazionala
II. Internazionalaren sorrera: Parisko 1889ko kongresua
Langileen Nazioarteko Erakundea suntsitu zenetik, langileen buruzagi askok herri guztietako sozialisten arteko harremanak sendotzeko kezka zeukaten. Batzuk, Engels tartean zela, eszeptikoagoak ziren eta lehenengo mugimendu sozialista herri bakoitzean sendotzeko aholkua ematen zuten, talde politiko eta sindikatu askotan bananduta zeuden eta. 1889an, Bastilla hartu zuteneko mendeurrena zela eta, Parisen kongresua egiteko ahaleginak egin ziren.
Humes-Jorquenay
Etxebizitza
2007an 260 etxebizitza zeuden, 241 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 249 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 241 etxebizitza nagusietatik 199 bere jabearen bizilekua ziren, 38 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 130 etxek bost zituzten. 205 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 125 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 95 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Saint-Martin-de-la-Cluze
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Nohant-en-Goût
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 297 ziren, horien artean 232 aktiboak ziren eta 65 inaktiboak ziren. 232 pertsona aktiboetatik 222 lanean zeuden (119 gizon eta 103 emakume) eta 10 langabezian zeuden (1 gizon eta 9 emakume). 65 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Humes-Jorquenay
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: