cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1936an arrasatearrei egindako sarraskiak
Hilketen kronologia
Beraz, urriaren 1ean bi pertsona, urriaren 21 eta 22 artean beste 22, urriaren 25 eta 26 artean 4 eta azaroaren 5 eta 6 artean 15; guztira 43 pertsona izan ziren triskantza hauen biktima. Erlazio honetan ez ditugu sartu ez frankistek Arrasate hartu aurretik hildako Rufino Ormaetxea, ez Arrasaten atxilotutako eta Gasteizera kartzelara eraman eta han kartzelan gaixotu eta hildako Felix Zulueta, ez gerora Lazkaon hildako Victoriano Balerdi, ez hurrengo hilabeteetan Arrasaten bertan edo beste nonbait hildako arrasatearrak.
Hilketen mekanismoa
Hilketa hauetan, militarrez gain, Arrasateko herritarrek (eskuindar zibilek) izan zuten papera ere kontuan hartu behar da. Alde batetik, salatari gisa jardun zuten: Oktubre Taldeak esaten duen moduan, hildakoetatik 14 gutxienez “salaketa pertsonalak” tarteko hil zituzten. Beste alde batetik, nolabaiteko iniziatiba izan zuten militarren ondoan. Ezin dugu esan militarrek gehiegi egin zutenik hilketak oztopatzeko edo hauen kontra jarri zirenik (hor daude Vara del Rey kapitainaren adierazpenak, edo momentu batean Arroyo komandantea askoz gogorragoa zen Latorre komandanteaz ordeztea), baina aske utzitakoak berratxilotzea, zerrenda beltzak prestatzea, zigor gehiago eskatzea eta kalean atxilotutakoak iraintzea, horiek eskuineko arrasatearren ekintzak izan ziren. Are gehiago, urriaren 15ean lehen Udal-talde batek dimisioa eman zuen egoerak gainezka harturik, bertako karlistek errepresioa handitzeko eskatzen zutela, honek egoera “erraztu” egin zuela –eta karlistak izan ziren egoerak gainezka egitea eragin zutenak-. Izan ere, honek argi uzten du Arrasaten hildakoak, normalean pertsona “seinalatuak” zirela, ez edozein eskuindar. Honen adibiderik garbiena izan zen Arrasateko Udaletxearen aretoan urriaren 15ean (oraindik triskantzak abiatu gabe zeudenean) karlistek eginiko bilera horretan «denak hil!» bezalako oihuak agertzea. Esan bezala militarrak ere hilketekin ados egon zitezkeen, baina iniziatiba gehienetan herritar eskuindarrek hartu zuten.
Eskuindar batzuek, adibidez Jose Maria Uranga Arregui historiagileak, hilketak “mendeku” baten logikan kokatzen saiatu izan ziren: “ezer justifikatu gabe (…) 1934ko urriko eta 1936ko udako gertakariek giroa gaiztotu egin zuten”. Honek azalpenaren parte bat ematen du, hain zuzen hilketak selektiboak ez izateak, hau da, pertsona konkretuak jomugan jartzea, baina ez du azaltzen hilketetarako erabili izan zen planifikazioa ezta ere aurretik prestatutako zerrenda beltzen existentzia. Uranga Arreguiren arabera zerrenda beltzena “falazia” bat izan zen “Arrasaten denek zekitelako Oreja, Resusta eta Edurra nortzuk hil zituzten” ; baina falazia bat izatekotan ere, egitatea da eskuindarrek hildakoen artean ez zegoela Edurraren, Resustaren eta Orejaren hilketen arduradunik, beraz ezin zitekeen mendeku hutsa soilik izan. Bestetik, Uranga Arreguik esan zuen baita ere “atxilotuta Gasteizera eraman zituztenetatik bat bera ere ez zuten hil, Donostiara eraman zituztenen artean bai"; hala agian triskantzak eragiteko faktore nagusia Arrasatetik kanpo -Donostian- egongo balitz bezala . Hala ere, interpretazio hori modu literalean hartuz gero, baztertu egingo genuke Arrasateko karlistek –erreketeek zein margaritek- presoei botatako irainak edo errepresioa gogortzeko eskaerak, Arrasaten bertan gertatu zirenak. Adibidez argigarria da Paula Mujika izeneko emakume baten atxiloketa (eta geroagoko hilketa), urriaren 20an atxilotu zuten hiru apaizak atxilotzen ikusi zituenean “apaizak ez dituzue hilko, Jainkoarren!” esatearren. Esaldi hori zela eta iraindua eta atxilotua eta geroago eraila izan zen.
Kaliště (Praga-Ekialdeko barrutia)
Kaliště Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 287 biztanle ditu eta 6,24 kilometro koadroko azalera. Praga-Ekialdeko barrutian dago.
1936an arrasatearrei egindako sarraskiak
Hilketen mekanismoa
Herritarren parte-hartzea Juana Uranga arrasatearraren testigantzak ere baieztatzen du. Honen aita atxilotua eta izan zen, eta senide bat Ondarretako kartzelara interesatzera eta galdetzera joan zenean, hauxe erantzun zion kartzelan zegoen militar batek: “herrian oso fama txarra duzue, Arrasate da zuek hil nahi zaituztena”.
Kaliště (Praga-Ekialdeko barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1226 urtean egin zen.
1936an arrasatearrei egindako sarraskiak
Hilketen mekanismoa
Beste alde betatik, Gipuzkoako agintari politiko zein militar frankisten konplizitatea ezin dugu alde batera laga. Kontutan izan behar dugu hildako bi soilik izan zirela Arrasaten hilak, beste denak Hernanira edo Oiartzunera eraman zituztela, hau da jendea ehunka hil zen hiltegi antolatuetara. Hara garraiatzea eta han hiltzeko erabakia Gipuzkoako botere-egitura frankistak hartu behar izan zuen, ez soilik Arrasateko eskuindarren, izan ere horrek nolabaiteko planifikazio maila eskatzen baitu.
Esan beharra dago, ezkertiarrak saiatu zirela hilketen dinamika apaltzen, adibidez Celestino Uriarte militante komunista arrasatearrek (orduan Euskadiko Partidu Komunistan nolabaiteko ardura zuenak) gutun bat bidali zuen Bilbotik Arrasatera, Bilbon atxilo zeuden arrasatear eskuindarrek tratu txarrik jasoko ez zutela hitza emanez (eta ez zuten halako traturik jaso). Baina alferrikakoa izan zen.
Esan beharra dugu triskantza hauetan hildakoak ez direla “fusilatuak” askotan hala esaten bazaie ere, izan ere, fusilamendua epaiketa bat, gorte zigortzaile bat, fusilamenduko pikete bat eta komunikazio ofizial bat dagoenean gertatzen da. Arrasatearrek ez zutenez epaiketarik (ez bidezkorik ez bidegabekorik) izan eta toki ezezagunean hilobiratu zituzten. Asko jota, lekuko batek, Luis Arrizabalagak, esan zuenez, Donostiako epaile militar berezi eta Ondarretako kartzelako zuzendariak, Ramiro Llamasek esan zion Arrasaten atxilotutako preso guztiei militarrek txosten bana egin zietela, heriotz-zigorra gomendatuz, baina horrez gain, ez zen epaiketarik ez sententzia publikorik izan. Beraz, hauek erailketak dira, ez fusilamenduak.
Hildakoen profila
Hildakoen profila gehienbat politikoa izan zen, ez aleatorioa. Hildako gehienak abertzaleak edo jeltzaleak izan ziren. Tokiko historiagileen Oktubre Taldearen arabera, hildakoetatik 18 ziren profil politiko horren barruan sartzen zirenak Gainera hildakoen artean profil handiko pertsonak zeuden, hala nola Leonardo Guridi apaiza, Gipuzko Buru Batzarreko kidea, edo Benantzio Gaztañarez, GBBko idazkaria edo Raimundo Galdos, Arrasateko ELAko sindikalista nabarmena. Hildako beste apaiz euskaltzaleek, Arinek eta Markiegik ere jeltzaleen gertuko profil intelektuala izan zezaketen; adibidez Markiegiri Arrasateko erresistentzia "gorri-separatista" bultzatzea leporatu zioten -Markiegiren anaia, Polentzi Markieg i, Debako alkate jeltzalea izan zen eta 1937an Santoñan hil zuten-. Hala ere aipatu beharra dago sozialista batzuk ere erailak izan zirela. Arrasate hain klase-borroka dinamika handiko herria izanda ere, biktima gehienak nazionalistak izan ziren, gainera kontutan izanik 1934ko Iraultzan Arrasaten sozialistek izan zuten papera. Hau azaltzeko gako bat Arrasatetik, frankistak sartu aurretik ezkertiar gehienek alde egin izana izan zen, ordurako Deba Garaiaren populazioaren %60 euren herrietatik kanpora joan zen.
Jeltzaleen kontrako herra batez ere politikoa izan zen, aurreko urteetan garatutakoa. Izan ere, heriotzen motibo gisa “mendekua” izan zitekeen arren, Jose Maria Uranga arrasatear historiagile karlistak esan badio “Donostiara eraman zituztenak “Orejaren hiltzaile” deitu zituzten, hura baino gauza okerragorik ez dago” ; beraz bazirudien karlista batzuek behintzat bazekitela eraildakoek ez zutela 1934ko gertakizunekin zerikusirik izan. Beraz, litekeena da “mendekuaz” gain, sakoneko motibazio politiko bat izatea, “mendekua” justifikagarri edo suspergarri huts, arrazoi baino gehiago izan zitekeelarik. Horietako bat izan zitekeen “iraultzaileak zigortu ezin ditugunez, iraultzaren gaizkideak zigortuko ditugu” pentsaera ematea, kontuan izanik EAJk orduan Errepublikaren zilegizko agintearen alde borrokatzen zuela. Mikel Aizpuruk zuzendutako talde baten arabera, abuztuaren 6an Mateo Muxika Gasteizko gotzainak eta Martzelino Olaetxea Iruñeko gotzainak argitaratu zuten karta pastoralak, EAJ kondenatzen zuenak, ere EAJren kontrako giro hori berotzen lagundu zezakeen -hala ere ematen duenez, idatzi horren benetako idazlea Isidre Gomà kardinala izan zen gutun horren benetako idazlea, hala uste zuen hildako apaizetako bik, Jose Joaquin Arinek eta Leonardo Guridik -. Gainera kontutan hartu behar dugu Gomàk Arini leporatu ziola "irailaren erdialdean" Eibarren, bertako apaiz Eugenio Urrotzekin batera "inbaditzaile espainiarren aurkako guda zilegizko jotzea". Hala ere, EAJren kontra arrasatear karlistek izan zuten herran egon zitezkeen baita ere “tokiko faktoreak”, adibidez, 1936ko martxoan karlistek Uriarte alkategai jeltzalea bozkatu izanagatik atsekabetuta izatea, edota eraildako hiru apaizek 1931an sortu zuten eskola katolikoa “euskalduna”, karlisten arabera eskola abertzalea zena. Urangak ere onartzen du “halako politika kontuak zerikusia izan zutela hilketa inolaz ere justifika-ezinezko hartan”.
43 hildakoetatik 31 arrasatearrak edo Arrasaten bizi zirenak izan ziren, eta beste 12 inguruko herrietakoak. Hildako gehienak gizonezkoak izan ziren, baina artean bazeuden emakume batzuk, hala nola, Paula Mujika, Maria Areitio, Frantziska Ojanguren edo Florentzia Olazagutia (azken hirurak, sozialistak). Hildakoetatik bat behintzat adin txikikoa zen, 17 urteko Maria Bengoa, Emakume Abertzale Batzako kidea.
Arrasateko sarraskiak Gipuzkoako Izu Urdinaren testuinguruan
Gipuzkoan Izu Urdinak egin zituen errepresioaren inguruko zifren inguruko eztabaida ere egon badago gaur egun, hala ere, garbi dagoena da Arrasaten hil zituzten herritarren kopurua, ehunekotan, Gipuzkoako bataz bestekoaren gainetik dagoela. Pedro Barruso historiagilearen arabera, Gipuzkoan 485 eta 500 pertsona hil zituen Izu Urdinak, hala ere berak aitortzen du bere zifrak kontserbakorrak izan daitezkeela, izan ere “Identifikatutako” hildakoak soilik ematen ditu, Hernanin edo Oiartzunen hil zituztenak kanpoan utzita. Iñaki Egañak mila inguru pertsonetan ezartzen du kolpistek Gipuzkoan hil zutenen kopurua. Mikel Aizpuruk eta berak zuzentzen duen taldeak Iñaki Egañaren zifrak ontzat ematen ditu, nahiz eta azken honen teorizazio eta kategorizazio falta kritikatu (adibidez fusilatutakoak eta erailak ez bereiztea, edo fase ezberdinak ez bereiztea). Inolaz ere garbi dago Arrasaten hil zituztenen kopurua oro har Gipuzkoan hil zutena baino askoz ere handiagoa izan zela ehunekotan kontutan hartzen badugu.
Ikerlari ezberdinek diote Izu Urdinaren puntu gorena altxatuek Donostia hartu ostean gertatu izan zela izan zela. Arrasateko triskantzak hain zuzen ere Donostia hartu eta hilabetera edo hilabete eta erdira izan ziren baita. Kontuan izan behar dugu Debagoieneko eskualdean, 43 hauetaz beste 17 pertsona hil zituztela garai hauetan (eta 1937ko apirilean Elgeta hartuta beste zortzi hilko zituztela). Beraz, frankistek Gipuzkoako probintziaren gaineko kontrol osoa zutenean gertatu ziren triskantza hauek. Tokiko indarrek iniziatiba hartu zuten, baina Gipuzkoa osoko botere-egitura frankistak egin zuen posible hilketa hauek gertatzea. Mikel Aizpururen arabera, arrasatearrak bertara eraman zituztenerako jada Hernaniko eta Oiartzungo fosa amankomunek funtzionatzen zuten: Hernanin irail bukaeran hasi ziren hilketak eta urriaren 9an erailketa kopurua handiagotu egin zen (Arrasatekoak han urriaren 21ean hil zituzten). Oiartzunen urriaren bukaeran hasi ziren hilketak, han hildako arrasatearrak urri bukaeran eta azaro hasieran hil zituztelarik.
Hilketa hauek “arauz kanpoko errepresioaren” bidez izan zitezen, hau da, inolako ez epaiketa ez erregistro gabe (“arauz kanpoko errepresioa” esatea komeni da, eta ez “legez kanpoko errepresioa; azken esapide hori erabiltzeak “legezkoa” zen errepresio frankista bat zegoela iradokitzen baitu). Izu Urdinak hasiera batetik erabili zuen “arauz kanpoko errepresioa”, Espainiako Estatu osoan, Molak esan bezala “mugimendua oso bortitza izan behar da etsaia ahalik eta lasterren neutralizatzeko”; askotan bando militar soila soilik justifikagarri bezala erabiliz, eta beste askotan hori ere ez. Hala ere, bi ñabardura egin behar dira: alde batetik, “arauz kanpoko errepresioa” esapideak ez duela “kontrolik gabeko errepresioa” esan nahi, izan ere gehienetan tropa frankisten buruzagiek errepresio-trena hau nahi bezala erabiltzen zuten, kate hierarkikoa mantenduz. Beraz “arauz kanpokoa” eta “kontrolaz kanpokoa” ez ziren sinonimoak. Bestetik, “arauzko errepresioa” erabiltzeak, frankisten kasuan ez zuen esan nahi “errepresio masiboa” geratzerik, Izu Urdinaren kasuan errepresioa berdin izan zitekeen “arauzkoa” eta “masiboa”. Mikel Aizpururen arabera, “arauzko errepresiboa” agertzean zerikusi handiagoa izan zuen frankisten para-Estatua zentralizatzeak eta botere-egitura finkatzeak (adibidez, kontzentrazio eremuak agertzeak) errepresioa geratu nahi izanak baino.
Gipuzkoan “arauz kanpoko errepresioa” hasieratik erabili zuten altxatuek; militarrak, karlistak zein falangistak izan; adibidez, Donostiarako bidean (Beasaingo triskantzan, Tolosako hilketetan eta abar) errepresio gehiena arauz kanpokoa izan zen. Pedro Barruso historiagilearen arabera, behin Donostia hartuta eta Gipuzkoako instituzionalizazio frankista hasita, hortik aurrera eman zen arauz kanpoko errepresioa “falangistek eta karlistek” burutu zuten, militarrek Guda-kontseiluak, beraz, nolabaiteko arauketaz eginiko errepresioa, egin omen zuten artean. Egia da Donostia hartuta, Gipuzkoan guda-kontseilu frankistak hasi zirela agertzen, lehenago ez zeudenean; eta egia da baita falangistek eta karlistek Donostian euren “arauz kanpoko kartzela alderdikoiak” ere izan bazituztela. Baina Mikel Aizpuruk zuzendutako taldeak Barrusoren bereizketa hori (“militarrak arauz, falangistak eta karlistak arauz kanpo”) ihardetsi egiten du; talde honen arabera, bi errepresio moten arteko bilbaketa eta “konpenetrazioa” egon zen. Honen aldeko frogarik garbiena, Hernanin eta Oiartzunen –eta baita ere Gipuzkoako beste zenbait tokitan, Ulia mendian adibidez- “arauz kanpo” hildako asko, lehenbizi Ondarretako “arauzko” kartzelan egon izana izan zen, honek para-Estatu frankistaren egituren eta falangista eta karlisten arteko elkarlan errepresiboa garbi geratzen duelarik.
Arrasatearren kontrako triskantza hauen kasurik antzekoena, hau da, herrian sartu eta hurrengo egunetan hamarnaka herritar hiltzearen, Beasaingo kasua dugu (eta agian nolabait antzekoa Tolosakoa, hala ere Tolosan jende asko hil arren ez zen hain patroi erregularrik izan). Bietan hilketa kopuru altu bat gertatu zen, bietan frankistek herrietan sartu eta berehala hil zituzten herritarrak, “berotan” egindako triskantzak izan ziren. Bietan “arauz kanpoko errepresioa” erabili zuten. Hala ere, Jon Kortazar-Billelabeitia historialariaren arabera Beasain eta Arrasateko triskantzen artean ezberdintasun batzuk ere eman ziren. Hauetako lehena Beasainen triskantza egiteko iniziatiba militarrek izatean zetzan, Arrasaten ekimena eskuindar zibilen partetik etorri zelarik; bigarrena, Beasainen zerrenda beltzik ez erabiltzeak (edo erabili bazituzten oso eragin txikia izateak) izan zen, hango triskantzan hildakoen profil aleatorioak erakusten duen moduan. Arrasaten ordea, zerrenda beltzen erabilera erabatekoa izan zen. Hau da, Beasainen militarrek “herri ezkertiarra” zigortu nahi zuten eta herria bera zuten jomugatzat, Arrasaten “herritar onak” eta “gaiztoak” bereizi zituzten hiltzaileek (agian honek Errepublika garaian bi herrietan eman ziren dinamikekin du zerikusia). Hirugarrena, Beasaingo biktimak herrian bertan egun horretan hiltzea izan zen, Arrasatekoak hiltzera beste herri batzuetara eraman zituzten artean; hau da, jada Gipuzkoako errepresio-dinamikak antolatuta zeuden Arrasateko triskantzak eman zirenean, eta dinamika horretan sartu zen, Beasaingoak ordea zerikusi gehiago luke nafar errepresioaren dinamikarekin eta hau Gipuzkoara hedatzearekin.
Frankismo-garaian
Frankismo garaian hildakoen alde egiteko aukera handirik ez bazen ere, saiakera apal batzuk izan ziren Arrasaten hildakoak gogoratzeko, batez ere erregimenarekin "desados" edo erregimenetik "at" zeuden sektoreetatik ("oposizio" terminoa erabiltzea agian gehiegi zen, egileen artean asmo politikoak ote zeuden zalantzagarria baita). Adibidez, 1967an, "ezezagun batzuk" Arrasateko elizan gudan "Nazionalen alde eroritakoen" plaka apurtu ostean, Arrasateko Elizak Gobernadoreari eta gotzainari eskatu zioten plaka berriz jartzeko baimenik ez emateko, harik eta "Beste aldeko hildakoak" agertu arte. Argudio horren alde erabili zuten Arrasaten. Gotzaina hasieran Arrasateko apaizen eskakizunaren alde agertu zen, baina azkenean Espainiako Gobernuak presionatuta, plaka frankista berria jartzeko baimena eman zuen. 1967ko martxoaren 12an, Arrasateko karlista eta eskuindarrek antolatutako irain-kitatze ekitaldira apaiz arrasatearrak protestan ez ziren joan eta gainera ekitaldi horretako partaideek Elizaren atarian jarritako lore-sorta batzuk kendu egin zituzten, Gobernadoreak erretorari 25.000 pezetako isuna jarri ziolarik. Hurrengo asteetan Arrasateko apaizek mezetan Arrasaten gudan hildako guztien aldeko otoitza eskatu zuten.
Halako ekintza txikiek, ikusi dugun moduan, arrasatear eraildakoak eta gudan frankisten alde hildakoak, denak "gudan hildakoen" kategoria generikoan sartzen zituzten. Beraz erregimena edo Estatu-kolpea salatu ordez, "barkamenaren" eta "arimaren salbazioaren" logika kristauaren barruan ulertzen dira, ez hainbeste logika historiografiko batetik. Halere, eraildako ezkertiar zein abertzaleak publikoan lehen aldiz aipatzea ahaldu zuten, frankisten memoria bakar horretan arrakala bat ireki zuten eta eskuindarrek hildako arrasatearrei memoria egiteko bidea urratu zuten.
Haliastur indus
Haliastur indus Haliastur generoko animalia da. Hegaztien barruko Accipitridae familian sailkatua dago.
Membribe de la Sierra
Membribe de la Sierra Salamancako udalerria da, Béjar eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 145 biztanle zituen.
Clashmore
Clashmore (irlanderaz Clais Mhór) Irlandako hegoaldeko Waterfordeko konderriaren mendebaldean dagoen udalerri bat da.
Taseqita
Taseqita silikato motako minerala da eta eudialyte taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Taseqita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. ]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5,5 da.
Ernest Poole
Ernest Cook Poole (Chicago, 1890eko urtarrilaren 23a - New York, 1950eko urtarrilaren 10a) estatubatuar kazetari, eleberrigile eta antzerkigilea izan zen. 1905eko Errusiako Iraultzan Errusia iraultzaileari buruz egindako erreportajeagatik gogoratzen da. Lehen Mundu Gerraren garaian eta 1920ko hamarkadan gai proletarioei buruzko fikzioa ere idatzi zuen. Princetongo Unibertsitatean ikasi zuen. Gizarte gaiez interesatu zen eta Alderdi Sozialistako kide izan zen. 1905ean Outlook aldizkariko berriemailea izan zen Errusiako iraultzan. 1918an His Family eleberriarekin lehen Pulitzer Saria irabazi zuen.
Washington (Kansas)
Washington Kansasko hiri bat da. Washington konderrian kokatua dago. 2010ean 1,131 biztanle zituen, 2.24 kilometro koadrotan banatuta.
Venom (2018ko filma)
Venom, 2018ko Ruben Fleischer estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako superheroi film bat da. David Michelinie eta Todd McFarlane komikigileen Venom pertsonaian oinarritua dago, hain zuzen ere, Marvel Comics argitaletxeko Spider-Man superheroiaren komikietan agertzen den pertsonaia. Tom Hardy, Michelle Williams, Riz Ahmed, Scott Haze eta Reid Scott aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Eddie Brock (Tom Hardy) kazetaria denbora luzez Bizitza Fundazioaren sortzaileari buruzko egia argitara ateratzen saiatu da, Carlton Drake zientzialaria (Riz Ahmed), bere kazetari ibilbidearen hondamendia eta Anne (Michelle Williams) neskalagunak abandonatzea ekarriko dizkion obsesioa. Draken esperimentuak ikertzean, Venom estralurtar izakia Eddien gorputzera itsatsi da, eta ondorioz kazetariak superahalmen berri eta sinistezinak bereganatu ditu, bai eta ia nahioro egiteko gaitasuna ere. Zitala, iluna, ustekabekoa eta amorruak bultzatua, Venomek Eddieri bere ahalmen arriskutsuak kontrolatzera derrigortuko du, eta une berean, ahalmen horiek erakargarriak eta oso boteretsu sentiaraziko diote. Eddie eta Venomek nahi dutena lortzeko elkarren beharrean daudenez, gero eta gehiago bategiten joango dira... non amaitzen da Eddie eta non hasi Venom?
New Lebanon (Pennsylvania)
New Lebanon Pennsylvaniako borough bat da. Mercer konderrian kokatua dago. 2010ean 188 biztanle zituen, 3.3 kilometro koadrotan banatuta.
Kiron
Kiron edo Keiron (grezieraz Χείρων Kheírôn, ''izxaera txarreko perdtona taxarraAristeo eta Akteon heroien tutorea.
Bompietro
Bompietro Italiako udalerri bat da. Palermoko probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kiron
Mitologia klasikoan
Kronos, Rearekin bai eta orduan hil egin zen., Apoloren alaba zen lamia, batera hez zezan. Tetisek Peleo utzi izanaren arrazoia, Peleok, bere emazteari, Akiles hilezkor bihurtzeko egiten zituen errituak kritikatzea izan zen. Erritu hauetan, Tetisek bere semea erretzen zuen, eta ondoren, anbrosiarekin sendatzen zizkion erredurak. Peleok, Akiles kendu zion, Tetisi, umearen orpoa nektarrarekin estaltzeko denborarik eman gabe, eta, honegatik, Akiles GINA HIL ZEN ERE BAII! tragedia dena sadomasokista zenez hil egin zuten, zentauroak egin zuen lehena, hil berri zen Damiso erraldoiaren orpoko hezurra hartzea izan zen, eta horrekin, Akilesen kalkaneoa ordeztu zuen.
Bompietro
Mugakideak
Bompietrok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kiron
Mitologia klasikoan
Heraklesek, istripuz, Hidraren odolarekin pozoitutako gezi bat jaurti zion zentauroen aurkako borroka batean, Kironen bizilekura ihesean zihoazenak. Honek, zauri mingarri eta sendaezin bat jasan zuen, hilezkortasuna Prometeori ematera behartu zuena, honela, hil eta min horretatik ihes egiteko. Zerura igoa izan zen Sagitarius konstelazio eran, Zodiakoaren eliptikan dagoena, eta ipar hemisferiotik ikus daitekeena, edo beste iturri batzuen arabera, Zentaurus.
Kalivody
Kalivody Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 102 biztanle ditu eta 4,34 kilometro koadroko azalera. Rakovníkeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1407 urtean egin zen.
Uliako mendilerroa
Uliako mendilerroa Gipuzkoan kokatuta dagoen mendilerro bat da. Bere punturik altuena Ulia mendia da, 234 metrorekin.
Mendilerroan dagoen Ulia mendiak ematen dio izena mendilerroari.
Crestet
Crestet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vaucluse departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Crestet udalerrian erroldatutako biztanleak 473 ziren. Familiak 196 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 320 etxebizitza zeuden, 202 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 107 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 274 etxeak ziren eta 31 apartamentuak ziren. 202 etxebizitza nagusietatik 142 bere jabearen bizilekua ziren, 43 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 66 etxek lau zituzten eta 74 etxek bost zituzten. 170 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 96 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 94 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 296 ziren, horien artean 213 aktiboak ziren eta 83 inaktiboak ziren. 213 pertsona aktiboetatik 199 lanean zeuden (121 gizon eta 78 emakume) eta 14 langabezian zeuden (4 gizon eta 10 emakume). 83 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina eta 5 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
Tildenville (Florida)
Tildenville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Orange konderrian dago, Florida estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Crestet
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1992ko Kairoko lurrikara
1992ko Kairoko lurrikara 5,8 mb magnitudeko lurrikara izan zen, 1992ko urriaren 12ko 15:09an (UTC 13:09) gertatutakoa. Epizentroa Dahshurtik hurbil izan zen, Kairotik 35 kilometro hegoaldera. Haren ondorioz, 545 lagun hil ziren, 6.512 zauritu eta 50.000 etxerik gabe geratu ziren. Egiptoko ondare historikoak ere kalte handiak izan zituen, eta hiriburuko alde zaharra oso hondaturik geratu zen. Esaterako, unibertsitate islamikoko meskitako bi minareteak suntsitu ziren. 1847tik Kairon izandako lurrikararik bortitzena izan zen.
Kanabera (arrantza)
Kanabera arrantza egiteko erabiltzen den tresna da, izen bereko landarearen zurtoinez, beira-zuntzez zein beste hainbat materialez egina dagoena. Egun grafitoz ere egiten dituzte. Eskuzko arrantzan hariari eta amuari eusteko erabiltzen den haga luzea.
Dendropsophus cerradensis
Dendropsophus cerradensis Dendropsophus generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Ekaitza itsasoan
Ekaitza itsasoan (neerlanderaz, Storm op zee) Pieter Brueghel Zaharraren margolana da. Gaur egun Vienako Kunsthistorisches Museumen dago.Taularen gainean egindako olioa da, 1569 inguruan egina. Urteetan bere egilearen inguruan zalantzak egon ziren; Joos de Momper izena egile bezala aipatu zen. Gaur egun, margolanaren zehaztasunak ikusita, nahiz eta oraindik zalantzak izan, Brueghelen lana bezala onartuta dago, margolan berandutiarra eta bukatu gabea baina.
Deskribapena
Margolan honetan dena mugimenduan dago, itsaso bizian itsasontziak, balea, antxetak olatuen jostailuak dira. Atzean, oso urruti, argiz ingurutatuta, eliza bat ikusten da, ekaitzaren erdian babesa eta salbazioa eskaintzen. Koloreak nahasiak dira, nabarrak, okreak eta berdeak batez ere. Margolanak ematen duen sentsazioa kaosarena da. ​
Piloro
Piloroa urdaila eta heste mehea konektatzen dituen balbula da. Gihar leunez osatutako eraztun sendo bat da, ireki eta itxi egiten dena eta elikagaiei urdailetik duodenora pasatzen uzten die, hau da, heste mehearen hasierako atalera.
Liseriketa gastrikoa bukatu ondoren, piloroa ireki egiten da kimoari pasatzen utziz, hau hestera iritsi eta bertan elikagaien xurgapena gerta dadin. Kimoa elikagaiek eta urin gastrikoek eratutako likido ez dentsoa da.
Piloroarekin erlazionatutako patologia bat piloro estenosia da. Urdaileko minbizia dagoen kasu batzuetan, tumoreak piloroa oztopa dezake elikagaiei bertatik pasatzea eragotziz. Kasu hauetan, kirurgikoki urdaila eta duodenoa konektatuko dituen hodi bat sartzen da bertan.
Oyashio itsaslasterra
Oyashio itsaslasterra (親潮) Ozeano Bareko ipar-mendebaldeko itsaslaster hotz bat da. Hegoalderantz higitzen da, eta Kuroshio itsaslasterrarekin bat egiten du Ipar Pazifikoko itsaslasterra sortzeko. Kuriletako itsaslasterra ere baderitzo.
Ibilbidea
Itsaslasterra, hegoalderako bidean, Kamtxatka penintsularen eta Kuril uharteen ondotik igarotzen da, eta, Japoniara iritsita, Kuroshio itsaslaster epelaren luzakinak aurkitzen ditu Japoniatik ekialdera. Orduan, Oyashio itsaslasterraren parte bat, gazitasun txikikoa eta hain hotza ez dena, Kuroshio itsaslasterra irentsi, eta hegoalderantz abiatzen da. Beste partea azaleratu egiten da, eta, Kuroshio itsaslasterraren urarekin nahasita, Ipar Pazifikoko itsaslasterraren hasikina eratzen du.
Bi itsaslasterrak elkartzen diren zonak lainoguneak dira. Kuroshio itsaslasterraren gaineko aire-masa bero (20 °C-tik gorako tenperatura dute) eta hezeak, Oyashioko ur hotza aurkitzen dutenean, hoztu egiten dira, eta ezin diote eutsi hezetasunari: ura kondentsatu egiten da, eta lainoguneak eratzen dira.
Oyashio itsaslasterra ez da Kuroshio itsaslasterra bezain indartsua. Hala eta guztiz ere, 15 milioi metro kubiko ur garraiatzen ditu segundoko.
Kaly
Kaly Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 275 biztanle ditu eta 4,31 kilometro koadroko azalera. Brno-Landako barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1428 urtean egin zen.
Saint-Jean-du-Falga
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.110 etxebizitza zeuden, 1.041 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 54 hutsik zeuden. 1.003 etxeak ziren eta 106 apartamentuak ziren. 1.041 etxebizitza nagusietatik 770 bere jabearen bizilekua ziren, 239 alokairuan okupaturik zeuden eta 32 doan lagata zeuden; 15 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 100 etxek hiru zituzten, 388 etxek lau zituzten eta 512 etxek bost zituzten. 885 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 472 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 475 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.570 ziren, horien artean 1.120 aktiboak ziren eta 450 inaktiboak ziren. 1.120 pertsona aktiboetatik 1.015 lanean zeuden (539 gizon eta 476 emakume) eta 105 langabezian zeuden (42 gizon eta 63 emakume). 450 pertsona inaktiboetatik 157 erretiraturik zeuden, 149 ikasten zeuden eta 144 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Jean-du-Falga udalerrian 1.109 unitate fiskal zeuden, 2.570 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.842 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 121 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 24 eraikuntza enpresak ziren, 47 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 41 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 5 igeltseroak, 4 margolariak, 4 zurginak, 2 iturginak, 3 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 3 ile apaindegiak, 2 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
Vitrey-sur-Mance
Vitrey-sur-Mance Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Saint-Jean-du-Falga
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 24 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 arropa denda zen, 2 zapata-dendak, 2 elektrotresna dendak, 6 altzari dendak, 3 kirol-dendak, 3 drogeria eta 1 lore-denda zen.
Vitrey-sur-Mance
Biztanleria
2007an Vitrey-sur-Mance udalerrian erroldatutako biztanleak 263 ziren. Familiak 121 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 55 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 18 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saint-Jean-du-Falga
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Jean-du-Falga udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Vitrey-sur-Mance
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Jean-du-Falga
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vitrey-sur-Mance
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 144 ziren, horien artean 82 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 82 pertsona aktiboetatik 75 lanean zeuden (37 gizon eta 38 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vitrey-sur-Mance udalerrian 140 unitate fiskal zeuden, 274 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.369,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 drogeria zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zumake
Zumake (Rhus generoa) anakardiazeoen familiako 150 zuhaitz, zuhaixka eta landare igokariren izena da. Zumake-espezie batzuk apaingarri gisa erabiltzen dira. Lizarraren antzeko hosto elkartua dute, iraunkorra. Lore eta fruitu mordo ikusgarriak izaten dituzte espezie batzuek. Zumake-espezierik ezagunenak zumake arrunta (Rhus coriaria), eta Virginiako zumakea dira (Rhus typhina).
New Milford (Pennsylvania)
New Milford Pennsylvaniako borough bat da. Susquehanna konderrian kokatua dago. 2010ean 868 biztanle zituen, 2.63 kilometro koadrotan banatuta.
Pierre Vilar
Pierre Vilar (Frontignan, Languedoc-Roussillon 1906ko maiatzaren 3a - Donapaleu, Nafarroa Beherea 2003ko abuztuaren 7a), historialari eta hispanista frantziar bat izan zen. Espainiako historiaren ikerketari dagokionez, pertsonarik garrantzitsuenetako bat bezala jotzen da, Antzinako Erregimenari dagokionez zein Aro Garaikidean, baita, historia ekonomikoan eta historia sozialean orokorrean ere. Marxista bezala, Sobietar Batasunaren desagerpenarekin kritikoa izan zen. Jaume Vicens i Vives hil ondoren, XX. mendeko bigarren erditik aurrera, historiografia kataluniarreko norbanako erreferenterik nabarmenena izan zen.
La Sorbonatik Historian doktorea, non katedradun izatera iritsi zen (1965). Parisko École des Hautes Étudeseko partaidea. Bartzelona eta Valentziako unibertsitateetatik Honoris Causa Doktorea. Bartzelonako Historia Modernoko Ikasketa Guneak bere izena darama. Beste batzuen artean, Ramon Llull eta Elio Antonio de Nebrija sariak lortu zituen, Alfontso X.a Jakintsuaren Ordena Zibilaren Gurutze Handia eta Kataluniako Generalitateko Urrezko Domina.
Ikasle bezala, Jean-Paul Sartre eta Paul Nizanekin aritu zen. Ernest Labroussen ikaslea, historiaren metodologiagatik arduratu zen, Historia totalaren teoria, perspektiba materialista batetik defendatu zuen. Maurice Legendrek bultzatua (ideologia politiko erabat ezberdina zuena), Espainiara bidaiatu zuen 1929an. Bartzelonako Lizeo Frantziarrean irakasle izan zen 1934 eta 1957 bitartean, Espainiako Gerra Zibilaren eta Bigarren Mundu Gerraren garaian izan ezik (azken honetan, nagusiki, berarekin gatibu zeuden lagunei klaseak emanez). Bederatzi urte iraun zuen etenaldi luze horrekin, bere egonaldietan, bere doktoretza tesia ikertu eta idatzi zuen, Katalunia Egungo Espainian (1962), bakoitzak 600 orrialde dituen hiru liburutan banatutako bere lan handia, historiografiaren klasikotzat eta tokiko sintesiaren eredutzat hartzen dena, "laudorio guztiak jaso dituena, komunistetatik hasi eta Jordi Pujol arte", gogoratu zuen Eliseu Climentek, Pensar históricamente izeneko bere memorien editorea (Tres i quatre, 1995). Laburra baina eragin handia izan zuen Espainiaren Historia izeneko bere lanak, salmentari dagokionez arrakasta handia lortu zuen, baita publikoki bere salmenta legez baimendu aurretik ere, frankismoak debekatu zuena, eta irakaskuntzan eta arlo progresistetan 1970 eta 1980ko hamarkadetan oso erabilia izaten jarraitu zuen.
Don Coscarelli
Don Coscarelli Jr. (Tripoli, Libia, 1954ko otsailaren 17a), libiar-estatubatuar zinema zuzendari, ekoizle eta gidoigile bat da. Nagusiki, Phantasm beldurrezko film saila, The Beastmaster (1982) eta Bubba Ho-Tep'' (2002) filmeen kredituengatik ezaguna da.
Matxin Labaien
Bizitza
Espainiako Gerra Zibila zela eta bera eta bere familia Saran (Lapurdi) erbesteratuta bizi izan ziren, eta frantses hezkuntzaren eta margolari inpresionisten ukitu handia izan du bere bizitzan nahiz obran.
Bere gai nagusiak itsasoa eta Tolosa eta Berastegiko landa eremu eta baserriak izan ditu. Gouachea, argizariak eta olio-pintura erabiltzen ditu.
Donostian, Tolosan, Oargi kultur elkartean eta Eibarren erakusketak burutu izan ditu. 1962tik Pyrenaica aldizkariaren kolaboratzailea eta Txiki marrazkilari ta umoredun (Auñamendi, Donostia, 1973) liburuaren egilea.
Hainbat urtetan Tolosako bere etxean ikasleak hartzen zituen margolaritza lantzeko eta ohikoak ziren Txorre baserrira paseoak naturaletik lan egiteko.
2018an Aurelio Vicente tolosar zinemagileak berari buruzko film laburra estreinatu zuen.
Tauromakia (Goya)
Goyak tauromakiari serie bat eskaini nahi zion 19. mendearen hasieran, eta poliki ekin zion asmoari, plan zehatzegirik gabe, seguruenik gerrak etenda. Goyaren hasierako asmoa, zenbait autoreren arabera, Nicolás Fernández de Moratínek Ramón Pignatelliri eskainitako Carta histórica sobre el origen y progreso de las corridas de toros en Españ lanean (1777) jasotako pasarte batzuk ilustratzea izan zen. Goyak hasierako ideia gainditu eta seriea osatu zuen Moratínen lanean aipatu ez ziren gertaera eta oroitzapen pertsonalekin, hala nola zezenketa profesionaletako lantze famatu batzuekin.
Biencourt (Somme)
Biencourt Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Biencourt udalerrian erroldatutako biztanleak 123 ziren. Familiak 54 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 15 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
2002ko Eurovision Abesti Lehiaketa
2002ko Eurovision Abesti Lehiaketa urtero ospatzen den Eurovision Abesti Lehiaketaren 47. edizioa izan zen. Tallinngo Saku Suurhaal aretoan ospatu zen, Estonian, maiatzaren 25ean. Aurkezleak Annely Peebo eta Marko Matvere izan ziren.
Biencourt (Somme)
Etxebizitza
2007an 60 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 59etxeak ziren. 53 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.
2002ko Eurovision Abesti Lehiaketa
Garailea Letoniako Marie N izan zen, "I Wanna" abestiarekin. Letoniaren lehen garaipena izan zen.
Biencourt (Somme)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
2002ko Eurovision Abesti Lehiaketa
Hogeita lau herrialde izan ziren partaide. Aurreko ediziotik kanpo geratu ziren zazpi herrialde itzuli ziren: Austria, Belgika, Errumania, Finlandia, Mazedoniako Errepublika, Suitza eta Zipre. Bestalde, aurreko urteko azken sei sailkatuak lehiaketatik kanpo uztea erabaki zuen Europako Irrati-Telebista Batasunak. Herbehereak, Irlanda, Islandia, Norvegia, eta Poloniaz gain, Letoniari ere talde honetan egotea zegokion, baina Portugalek borondatez kanpo geratzea erabaki zuenean, Letoniak parte hartzeko aukera berreskuratu zuen, eta irabazi egingo zuen.
Gaizka
Gaizka gizonezkoen euskal izena da. Sabino Aranak eta Koldo Eleizaldek argitaratuko Deun-Ixendegi Euzkotarran proposaturiko izena da. Bertan bi izen ematen dira: Gaizka "Kristo salbatzailea" eta Salbatore, azken honek Italiako santuari erreferentzia egiten diola.
Biencourt (Somme)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 77 ziren, horien artean 58 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 58 pertsona aktiboetatik 52 lanean zeuden (28 gizon eta 24 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Biencourt udalerrian 56 unitate fiskal zeuden, 125 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.338 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Biencourt udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 185 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Azkura hauts
Azkura hautsa, izenak dioen bezala, azkura eragiten duen hautsa edo gai hautskara da, azalean aplikatzen denean. Txantxa gisa erabili ohi da, espero ez duen biktimarengan.
Azkuraren edo narritaduraren arrazoia mekanikoa izan daiteke, esaterako arkakarats ehoa duten gaiek eragindakoa. Beste ohiko osagai bat da Mucuna pruriens. . Beste batzuetan, gaiak dermatitis bat sortzen du. Horrela gertatzen da okra erabiliz gero, proteasa entzima baitu, narritadura eta lesioak sor ditzakeena.
Tashelgita
Tashelgita mineral bat da.
Ezaugarriak
Tashelgita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 7,5 da.
Erdialdeko Amerikako Errepublika Federala
Erdialdeko Amerikako Errepublika Federala (gazteleraz República Federal de Centro América) 1824ko azaroaren 22an sortutako eta Erdialdeko Amerikako zenbait herrialdek osaturiko errepublika izan zen.
Padparadscha
Padparadscha laranja edo arrosa horixka den zafiro mota da, oso arraroa dena. Jatorriz, Sri Lankako altxor bitxietatik zetorrela uste zuten, baina Vietnamen eta ekialdeko Afrikan ere aurkitu dituzte. "Padparadscha" izena sanskritozko "padma ranga" (loto-kolorea) hitzetik dator.
Middleburg (Florida)
Middleburg Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Clay konderrian kokatuta dago, Florida estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Izpegi etxea
Izpegi Etxea Getxo udalerriko Neguri auzoko Neguri eta Leioa Etorbideak bat egiten duten angeluan kokatuta dago. Neguriko klase ertaina bizi den zerbitzu gunean lorategi-hiriaren sarreran. Estilo eklektikoa du eta 2001 urtetik Getxoko eremu berezian sailkatuta dago.
Torre Motxa
Torre Motxa Gipuzkoako Urola Kosta eskualdeko Zarautz udalerrian dagoen dorretxe bat da, Torre Luzearen parean.
Izpegi etxea
Eraikina
"U" itxurako oinplanoa duen eraikina dugu eta isurki askotako estalkia du, malkartsua, eta inklinazio handikoa. 2016 eta 2017 urteen artean, 2 eta 3 logelako 5 etxetan banatu zen Elizongo arkitetoen eskutik, goiera handiko erdisotoa, beheko oina, lehen eta estalkipeko pisua ditu, baina jatorriz pisu bakoitzeko etxebizitza bat zuen, eta etxabeak merkataritza-eginkizunetarako gordetzen zituen. Etxeak hiru fatxada ditu, pinoi handi forman bukatutakoak. Gorputz hau, dorrez hornitua, lau angeluko forman ixten da eta bere aurrealdean begiratoki multzoa du atxikita. Fatxada guztietan antzeko apaingarriak daude eta euskal errepertorio berriaren elementu esanguratsuak dituzte: bao angeluzuzenak, habe frontalezko abio molduradunak, begiratoki poligonalak, dominante luzituak, harlandusko txuriz margotutakoak sarrerako baoetako dobeletan, erdi-puntuko arkudun baoak eta arku faltsuan... Egurrezko armazoi faltsu tipikoek, pisu altuetarako gordetzen direnek, hein handi batean bere pertsonalitatea definitzen dute. Izpegi kalitate eta originaltasun handiko eraikuntza dugu, eta gainera, bere kokapen gailena dela-eta, inguruan eta adierazgarri gisa kalitate aparta du. Tipologiari dagokionez, euskal errepertorio berria bizitza-blokeetara aplikatzearen ordezkari urrienetariko gisa garrantzitsua da.
Torre Motxa
Ezaugarriak
Jatorri gotikoa du eraikin honek baina oso itxuraldatuta dago denboran zehar egin zaizkion aldaketen erruz.
Oinplano laukizuzena du, bi isurietara ematen duen teilatuaren gailurra fatxadarekiko paraleloa da. Beheko solairua eta beste lau altuera dauzka, harlanduz eta harlangaitzez egindakoak. Beheko solairuko baoek zurezko markoak dituzte eta tamaina desberdinetakoak dira, hurrengo hiru solairuetan leiho eta balkoi jarrai handiak dira nagusi. Lehenengo eta hirugarren solairuetan atzeman daitezke bao biki itsuak, leiho handiak irekitzeko itxi zirenak, eta bigarrenean hiru modiloi. Laugarren solairua beranduago eraiki zen, dorrearen itxura indargabetuz.
Fatxadaren errematean, harrizko erlaitz hegaldua dago Erdi Aroko bestearen gainean.
Historia
Zarautzek ez zuen harresirik izan, baina zenbait dorretxek babestuta egon zen. Esaterako, Luzea dorreak eta Laburra dorreak hiriaren ekialdeko sarrera defendatu zuten inguruan eraikinik ez zegoen une batean. Bi dorretxe horien artean zegoen Orioko eta Donostiako bideekin bat egiten zuen irteera. Halere, babeserako eginiko eraikina izan arren, haren funtzio estetikoa ez zen baztertu, eta leiho handi bikiak ireki ziren, arku trilobulatuez eta mainelez apaindurik.