cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pachydactylus affinis
Pachydactylus affinis Pachydactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
NGC 4983
NGC 4983 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Charolles
Charolles Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.598 etxebizitza zeuden, 1.279 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 89 bigarren erresidentzia ziren eta 230 hutsik zeuden. 900 etxeak ziren eta 693 apartamentuak ziren. 1.279 etxebizitza nagusietatik 597 bere jabearen bizilekua ziren, 635 alokairuan okupaturik zeuden eta 47 doan lagata zeuden; 31 etxek gela bat zuten, 164 etxek bi zituzten, 294 etxek hiru zituzten, 340 etxek lau zituzten eta 450 etxek bost zituzten. 627 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 690 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 326 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.654 ziren, horien artean 1.065 aktiboak ziren eta 589 inaktiboak ziren. 1.065 pertsona aktiboetatik 971 lanean zeuden (481 gizon eta 490 emakume) eta 93 langabezian zeuden (41 gizon eta 52 emakume). 589 pertsona inaktiboetatik 175 erretiraturik zeuden, 216 ikasten zeuden eta 198 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 25 establezimendu komertzialetatik, 4 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 5 okindegiak, 4 harategiak, 3 liburu dendak, 4 arropa dendak, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Charolles udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.136 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Charolles udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 507 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 834.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ricardo Oreja
Ricardo Oreja Elosegi (Ibarrangelu, Bizkaia, 1890eko otsailaren 7a - Madril, Espainia, 1974ko apirilaren 3a) abokatua eta politikaria izan zen. Marcelino eta Benigno anaiak bezala, tradizionalista sutsua izan zen.
Bizitza
Espainiako Justizia Ministerioan lan egin zuen eta Madrilgo alkateordea izan zen. 1920an eta 1923an Tolosako barrutian diputatu hautatu zuten, Elkarte Tradizionalistaren zerrendetan.
Koroliov
Koroliov (Королёв) Moskuko oblasteko industria hiri bat da, sobietar eta errusiar espazioaren esplorazioaren sorgunetzat ezaguna. 2010eko erroldaren arabera 183.402 biztanle zituen, eta horrenbestez zientzia hiririk handiena zen. 2018an 220.000 biztanletik gora zituen.
1938 eta 1996 bitartean Kaliningrad (Калинингра6д) izenez ezaguna, tankeen aurkako eta aireko defentsarako sobietar armagintzaren hiria izan zen. 1946an, Bigarren Mundu Gerraren ondoren, artilleria-fabrika eraberritu zuten suziriak, espazio-anezkak eta espazio-ontziak eraikitzeko. Sergei Koroliov sobietar ingeniari eta akademikoak zuzendu zituen zaharberritze-lanak. Sergei Koroliov berak irudikatu, gauzatu eta zuzendu zuen Sobietar Batasuneko espazio programa. Vostok espazio ontzia garatzen ari zirenean, fabrikak RKK Energia izena hartu zuen.
Anthracobia maurilabra
Anthracobia maurilabra Pyronemataceae familiako onddo espezie bat da. Jangarri gisa ez du balio, txikia da eta haragi gutxi du.
Koroliov
Roscosmosen Misioen Kontrol Zentroa ere Koroliov hirian dago. Gaur egun misioen kontrola deszentralizatuta dago segurtasun-arrazoiak direla medio, eta Errusiako hainbat tokitatik egiten da. Hala ere, hori da Koroliovekoa da egoitzarik historikoena.
Anthracobia maurilabra
Sinonimoak: Humaria maurilabra, Peziza maurilabra.
Koroliov
1996an hiriak Koroliov izena hartu zuen Sergei Korolioven omenez, sobietar espazio programaren aita, 1966an hildakoa. 1997az geroztik Koroliovek Nazioarteko Espazio Olinpiadak izeneko lehiaketa antolatzen du urtero gazteen artean espazioaren ikerketa sustatzeko.
Timurtarren dinastia
Timurtarren dinastia, Gurkani (, Gūrkāniyān) ere deitua, leinu turko-mongol musulmana izan zen, Tamerlan konkistatzaileen ondorengoek osaturikoa, 1370-1507 bitartean Timurtar Inperioa eratu zuena. Arbasoaren antzera, agintariek emir handi titulua ibili zuten. Timurtar Inperioak mendean izan zituen Iran, Kaukasia, Mesopotamia, Afganistan, Erdialdeko Asiaren gehiena, eta gaur egungo Pakistan, Siria eta Turkiako zati batzuk. Ezaguna da XV-XVI. mendeetan garatu zen arte eta kultura pizkundeagatik.
Anthracobia maurilabra
Deskribapena
Karpoforoa: 2 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, ganbiletik zabaldura, zertxobait izurtua beste ale batzuk estutzen dutenean.
Koroliov
Hiri senidetuak
Koroliov ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Timurtarren dinastia
Historia
Tamerlan ezaguna da eraso eta konkista ugarien ondoren eremu zabala menderatu zuelako, Erdialdeko Asia eta egungo Iran hartzen zituena. Haren erasoaldien artean aipatzekoa da Delhiko arpilaketa 1398an eta Otomandar Inperioaren aurkako garaipena 1402an. Tamerlanek lau seme izan zituen: Djahangir (1376an hila), Omar Xeikh I.a (1391an hila), Miran Xaa (1408an hila) eta Xaa Rukh.
Anthracobia maurilabra
Deskribapena
Himenioa: Hasieran, horixka oso zurbil kolorekoa, gero hori-okre antzeko kolorekoa; kanpoko aldea, ile arre koloreko oso laburrez estalia, ertzean nabariagoak.
Fundulidae
Fundulidae aarain ziprinodontiformeen familia da, Ipar Amerikako ur geza eta gazitan bizi dena.
Sancti Spíritus
Sancti Spíritus Kubako hiri eta udalerria da, izen bereko probintziako hiriburua dena.
Hondarribiko setioa (1638)
Hondarribiko setioa 1638ko udan gertaturiko gudu garrantzitsu bat izan zen, Franko-espainiar Gerran eta Hogeita Hamar Urteko Gerraren barnean.
Henrike II.a Borboi-Condékoa eta Henri de Sourdisek zuzenduriko frantziar armadak 27.000 soldadu eta zenbait itsasontzi zituen. Bi hilabetez hiria setiatu eta harresiak botatzeko 16.000 kanoi-bala erabili zituen. Hiria erabat suntsiturik geratu zen, eta 300 lagun, gehienak emakume eta haur, baino ez ziren geratu. Hala ere, defendatzaileek eutsi egin zioten.
Irailaren 7an, Juan Alfonso Enríquez de Cabrera Gaztelako almiranteak zuzenduriko espainiar armadak setioa hautsi, eta frantziar armada mendean hartu zuen. Balentria ospatzeko, urtero irailaren 8an alarde bat ospatzen dute Hondarribian.
Felicity (Ohio)
Felicity Ohioko herri bat da. Clermont konderrian kokatua dago. 2010ean 818 biztanle zituen, 0.7 kilometro koadrotan banatuta.
Dongola (Illinois)
Dongola  Illinoiseko herri bat da. Union konderrian kokatua dago. 2010ean 726 biztanle zituen, 2.82 kilometro koadrotan banatuta.
Anthracobia maurilabra
Deskribapena
Etimologia: Peziza terminoa, grekotik dator, oin txikiko onddoak izendatzen zituen "peziz" hitzetik.
Hondarribiko setioa (1638)
Henri de Sourdis artzapezpikuak Bernard de La Valette Épernongo dukeari bota zion porrotaren errua, harresietako pitzadurak txikiegiak zirelako ez erasotzea aholkatu baitzuen.
Anthracobia maurilabra
Jangarritasuna
Es du sukaldaritzarako balio.
Hondarribiko setioa (1638)
Egindako defentsagatik, Hondarribiak, "Hondarribiko Hiri Oso Prestu, Oso Leial eta Oso Adoretsu" titulua jaso zuen.
Anthracobia maurilabra
Nahasketa arriskua
Anthracobia melaloma delakoarekin nahas daiteke, hau askoz ohikoagoa da, gure inguruan behintzat, laranja kolorekoa da eta ileak ez ditu hain ilunak
Sasoia eta lekua
Martxotik azarora. Ez da oso ohikoa, talde ugari osatuz, su hondarretan agertzen da.
Banaketa eremua
Europa, Ameriketako Estatu Batuak, Australia.
Fundulidae
Generoak
FishBaseren arabera, familiak 44 espezie ditu, 4 generotan banaturik:
Timurtarren dinastia
Historia
Xah Rokh-en erreinaldiak (1405-1447) markatu zuen dinastiaren gorena: Tamerlanen inperioaren lurralde asko beretu zuen berriro, ekonomia indarberritu zen eta Tamerlanen kanpainetan eragindako kalteetarik anitz konpondu ziren. Herat hiriburuan merkatariak eta artistak bildu zituen; liburutegi bat eraiki zuen eta hiriburua Persiako kultura berritu distiratsuaren hedagune izan zen. Haren ondoren ordea, aginpidea eskuratu nahi zutenen arteko borrokak hogei urtez luzatu ziren (1449-1469) eta dinastiaren gainbehera ekarri zuten. Dinastiak 1499 arte iraun zuen Samarkandan, Iranen 1517 arte eta Afganistanen (Khorasan) 1506 arte. Samarkandatik egotzia zen timurtar batek, Babur-ek, (1483-1530) India konkistatu zuen eta Mogol Inperioa sortu zuen.
3084 Kondratyuk
3084 Kondratyuk asteroide baten izena da. abuztuaren 19an aurkitu zuen N. S. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1977 QB izena zeraman. Ondoren Kondratyuk omentzeko izena eman zitzaion.
Timurtarren dinastia
Timurtar pizkundea
Timurtar pizkundearen erdigune kulturalak Herat eta Samarkanda izan ziren. Aipatzekoak dira:
3084 Kondratyuk
Orbitaren ezaugarriak
3084 Kondratyuk asteroidearen orbitak batezbeste 2,436 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,877 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,995 distantziara. Eszentrikotasuna 0,229 da, eta makurdura orbitala 4,14ºkoa da.
Hypostomus latirostris
Hypostomus latirostris Hypostomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Roque Dalton
Roque Dalton García (San Salvador, 1935eko maiatzaren 14a- Quezaltepeque, El Salvador, 1975eko maiatzaren 10a) El Salvadorko kazetari, idazle eta iraultzailea izan zen. Dalton erahila izan zen; hiltzaileak Ejercito Revolucionario del Pueblo taldeko partaideak izan ziren. Gaur egun bere garaiko El Salvadorko poeta nagusitzat jotzen zaio.
Biografia
Titulu akademikorik jaso ez zuen arren, goi mailako ikasketak Txileko Unibertsitatean eta El Salvadorreko Unibertsitatean egin zituen, azken horretan zuzenbidea ikasi zuen. Badira erreferentzia batzuk Mexikoko Unibertsitate Autonomo Nazionaleko ikasgeletatik ere igaro zela, baina literatura ikertzaile batzuek ideia hori gezurtatu dute. Txilen marxismoa ikasten hasi zen eta bere herrialdera itzuli zenean, El Salvadorreko Alderdi Komunistan (PCS) afiliatuta, ekintzaile politiko aktiboa bihurtu zen. Círculo Literario Universitario sortu zuen El Salvadorreko Unibertsitatean, bestetik, Otto René Castillo Guatemalako olerkariarekin batera. 1957an Sobietar Batasunera bidaiatu zuen, eta horrek bere militantzia politikoa erabat markatu zuen. Horri esker ere etorkizuneko errekonozimendu handiko poetak ezagutu zituen, hala nola Juan Gelman eta Miguel Ángel Asturias. Bidaia berean, Carlos Fonseca Amador Nazio Askapenerako Fronte Sandinistaren sortzailea ezagutu zuen. Bere jarduera politiko biziak espetxera eraman zuen José María Lemus presidentetzan.
1961an, El Salvadorretik kanporatu zuten, eta horregatik Mexikon, Txekoslovakian eta batez ere Kuban erbesteratuta gisa bizi izan zen. Kubako bizitza kulturalean parte hartu zuen aktiboki eta Cochinos badiako inbasioaren ondoren entrenamendu militarra ere jaso zuen. 1964an El Salvadorra itzultzea lortu zuen arren, kartzelan amaitu zuen eta CIAko agente batek galdeketa egin zion. 1969an Kubara itzuli zen eta Casa de las Américas Poesia Saria irabazi zuen, Taberna y otros lugares liburuarekin.
Bere literatura lanetan islatutako bere bizitza bohemiarra eta nortasun jatorra eta axolagabea gogoan hartuta, bere kezka nagusia bere herrialdearen, El Salvadorren, patua zen; eta teoria marxistaren ezagutzen bazuen ere, bere lana nahiko heterogeneoa da. El Salvadorreko poesia iraultzailearen erakuslerik handiena eta herrialde horretako idazlerik eragin handienetakoa izan da Roque Dalton. Gainera, Latinoamerikako poesiaren ordezkari onenen artean dago. Hil ondoren, Salvadorreko estatuak "Seme merituena" eta "Poeta merituena" aitortu zuen eta honoris causa doktoretza eman zion.
Bibliografia
Bere lanen bilduma desberdinak argitaratu dira. Banakako lan nagusiak hauek dira, bestetik:
Fikzioa
Pobrecito poeta que era yo, San Salvador: UCA Editores, 1994, 2005.
Roque Dalton euskaraz
Daltonen liburu osorik euskaratuta ez badago ere, bere poema batzuen bertsioak ezagutzen dira. Hor daude, esaterako, Luigi Anselmik, Hedoi Etxartek, Gorka Arresek eta Jon Benitok itzulitakoak.
Ondarraitzeko geltokia
Ondarraitz Lapurdiko tren geltoki bat da, Hendaia udalerrian kokatuta dagoena.
Geltokia 1926. urtean ireki zen.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Jacques Massu
Jacques Massu (Châlons-sur-Marne, Frantzia, - Conflans-sur-Loing, ) frantses militarra eta jenerala izen zen. Liberazioaren kidea eta Alemaniako Frantziako indarren komandante ohia, nabarmena egingo zen Bigarren Mundu Gerran Leclerc zutabean aritu zelako eta kolonietan izan ziren gatazketan, Indotxinan eta Aljerian bereziki, egin zuen lanagatik.
Ondarraitzeko geltokia
Historia
1863ko irailaren 1ean Baiona - Hendaia tartea martxan jarri zenean Bordele-Irun burdinbidean.
Hala ere, Ondarraitzeko geltokia 1926. urtean inauguratu zen.
Sarbideak
Geltokia sarbide, trenbide eta nasa bakarrekoa da, sarbidea kaleko kotan dagoela.
Thailandiako golkoa
Thailandiako golkoa edo Siamgo golkoa Hegoaldeko Txinako Itsasoaren iparraldeko muga da (Ozeano Barean) eta Malaysia, Thailandia, Kanbodia eta Vietnam inguratuta dago. Golkoaren iparraldeko aldean Chao Phraya ibaiaren ahoa dago. 320.000 km² area du.
Thailandiako Golkoa ez da oso sakona, batez besteko sakonera 45 metrokoa da eta ez du 80 metro baino sakonera handiagorik.
Bero tropikalaren eraginez, Golkoan koralezko uharri ugari ditu eta hauek turismoa erakartzen diote. Lekurik ospetsuena Ko Samui uhartea da, Thailandiako Surat Thani probintzian.
Turismoak ez ezik han dagoen petrolioak eta gasak inguruko ekonomia bultzatzen dute.
Loro Ciuffenna
Loro Ciuffenna Italiako udalerri bat da. Arezzoko probintzian kokatuta dago, Toscana eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Loro Ciuffennak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Costoma
Costoma Oecophoridae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Costoma basirosella da.
Guthrie (Angus)
Guthrie, Eskoziako herri bat da, Angus eskualdean.
Pachydactylus bicolor
Pachydactylus bicolor Pachydactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Donnellson (Illinois)
Donnellson  Illinoiseko herri bat da. Bond konderrian kokatua dago. 2010ean 210 biztanle zituen, 0.84 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 4984
NGC 4984 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Tiranimia
Tiranimia Gelechiidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Tiranimia epidolella da.
Jordi González
Jordi González Belart (Bartzelona, 1962ko irailaren 26a) kataluniar telebista aurkezle eta irrati esatari bat da.
Greystone (Angus)
Greystones, Eskoziako herri bat da, Angus eskualdean.
Findlay (Ohio)
Findlay Ohioko hiri bat da. Hancock konderrian kokatua dago. 2010ean 41,202 biztanle zituen, 49.56 kilometro koadrotan banatuta.
Eloísa Muro
Biografia
César Muro aktorearen alaba zen. Bernardo Jambrina aktorearekin ezkonduta egon zen, eta 1918an istripu batean hil zen. Mariano Asquerino aktorearekin elkartu zen sentimentalki, eta harekin Maria Asquerino alabaaktorea izan zuen, baina inoiz ez ziren ezkondu.
Bere ibilbide artistikoa funtsean antzerkian garatu zen. Komediaren Antzokiko eta Isabel Infanta Antzokiko lehen aktore izatera iritsi zen.
Antzerkian
Arrakasta handienetako bat Pedro Muñoz Secaren Los extremeños se tocan (1926) lanaren estreinaldia izan zen, baita La diosa ríe eta El señor Adrián, el primo (1927) ere, biak Carlos Arnichesenak. Era berean, aipatzekoa da Enrique Suárez de Dezaren Mi distinguida familia (1932), Enrique Jardiel Poncelaren El amor sólo dura 2.000 metros, Fernando Fernán Gómez Marido y medio eta Terence Rattiganen El chico de los Winslow (1958) lanen muntaietan izan zuen parte-hartzea.
Zineman
Zineman ere nabarmendu zen, modu diskretuagoan bada ere. Filmatu zituen izenburuen artean honako hauexek aipa daitezke: Juan de Orduñaren Por tí vi llorar (1941),Edgar Nevilleren La vida en un hilo (1945), Luis Luciaren Currito de la Cruz (1949), Juan de Orduñaren Pequeñeces, Ladislao Vajdaren Séptima página (1950) eta José Antonio Nieves Conderen Balasarra.
Emberizidae
Emberizidae edo berdantzak hegazti familia zabal bat da, Passeriformes ordenaren barruan sailkatua. Haragijaleak dira berdantza mota gehienak. Mundu osoan bizi dira, Indian, Madagaskarren eta Australian ezik; Euskal Herrian udazken aldean ikusten dira batez ere. Mota ugari hartzen ditu genero honek: mendi-berdantza (Emberiza cia), berdantza miarritz (Emberiza hortulana), zingira-berdantza (Emberiza shoeniclus)...
Generoak
''Arremon Arremonops Melozone Pipilo Aimophila Oriturus Torreornis Spizella Pooecetes Chondestes Amphispiza Calamospiza Passerculus Arremon Ammodramus Passerella Xenospiza Melospiza Zonotrichia Junco Saltator Paroaria Pheucticus Arremon Atlapetes Gubernatrix Melanodera Cyanocompsa Cyanoloxia Amaurospiza Volantinia Sporophila Tiaris Oryzoborus Catamenia Diuca Sicalis Idiopsar Phrygilus Haplospiza Lophospingus Coryphospingus Poospiza Embernagra Geospiza Emberiza Miliaria''
Fistularia
Fistularia arrain singnatiformeen generoa da, mundu osoko ur tropikal eta azpitropikaletan bizi dena. Fistulariidae familia monotipikoa osatzen duen bakarra da.
Lucignano
Mugakideak
Lucignanok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Juanjo Respaldiza
Beñat Ugartetxea Ostolaza (Orozko, 1964) bertsolari bizkaitarra da.
Ibilbidea
1982an Mungian egin zuen aurreneko plaza eta 1986an Bertsolari Txapelketa Nagusian hartu zuen parte. Bost aldiz aritu zen txapelketa gorenean. Araba-Bizkaiko Bertsolari Txapelketan lau aldiz sailkatu zen finalerako eta emaitza onena 1994ko seigarren postua izan zuen.
Hypostomus levis
Hypostomus levis Hypostomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Cobquecura
Cobquecura Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Biobío eskualdeko Ñuble probintzian kokatuta dago. 2002ko erroldan, 5.687 biztanle zituen.
Toponimia
Cobquecura hitzak Mapudungunez harrizko ogia esan nahi du.
Beaufort gazta
Beaufort gazta Savoia inguruko bailaretan behi esne gordinarekin egiten den gazta mota bat da. 1968. urtean Europako jatorri izendapena lortu zuen. Gruyere familiako gazta mota bat da.
Andre Mariaren Jasokundearen eliza (Lekeitio)
Andre Mariaren Jasokundearen eliza edo Lekeitioko basilika —baita ere Andra Mariaren Zeruratzea basilika edo Santa Maria eliza izenez ezaguna— Lekeition dagoen parroki-eliza nagusia da, XV. mende azkenean amaituriko eraikin gotiko berantiarra, Ama Birjinaren omenez eraikia. Barnealdean ikusgai daude erretaulak, Cavallé-Coll organoa, harmoniuma eta hilobi estaliak.
Erretaula nagusia
Lekeitioko parrokiako erretaula nagusia estilo gotiko-flandestarreko obra dugu, XVI. mendearen lehen hamarkadakoa (1500-1510).
Kutxatila-egitura tipikoa dauka, bost kale eta lau kalearterekin, hiru gorputzekin alboko kaleetan eta birekin erdikoan; garapen handia ageri da predelan eta hegazpe mudejarra du erpinean. Erretaula honetan nabarmen nagusitzen da apaindura, egitura-elementu guztietan garatzen delarik, itxura geometrikoak eta landare-erakoak hartuz, edota abere, izaki mitologiko eta aingeruen figurazioak gauzatuz. Kaleak banatzeko ordena erraldoiko pilareak erabiltzen dira, oin konplikatukoak, apaindura faszikulatuaz, eta erantsitako zutabetxoak, zeinetan idulkien gainean eta droseltxoen azpian irudiak kokatzen baitira. Eszenen basamentuko apaindura trepanu eran zizelkatutako landare-formek osatzen dute; tabernakuluek linterna hegaldatuak dituztelarik, modu askotako arbotante, lotura eta gandor gingildunekin.
Egilea ezezaguna bada ere, hainbat ataletan dauden markek erakusten duten bezala, gutxienez zazpi eskuren lana somatzen da bateratutako gidaritza baten pean, kanpoko maisuei egozten zaiona, ipar-europarrei seguraski.
Eszenen basamentuko apaindura trepanu eran zizelkatutako landare-formek osatzen dute; tabernakuluek linterna hegaldatuak dituztelarik, modu askotako ostiko arku, lotura eta gandor gingildunekin.
Erretaula honek programa zabala aurkezten du: kalearte eta gailurrean ageri diren apostolu, ebanjelari, igarle, errege eta santuen irudiez gain, Mariari buruzko hainbat gai azaltzen dira konposizio historiatuen bitartez, Andre Maria gotikoa nabarmentzen delarik, berau azpimarratzeko egin baitzen erretaula. Hegazpearen gainetik Juan Antonio de Hontañón eskultoreak 1741ean moldaturiko Kalbarioko multzo barrokoa ikus daiteke.
Lan honek kalitate handiko polikromia garaikidea (1510-1514) mantentzen du, bere estiloan arketipikoa dena; oinarri kromatikoan urrea da nagusi, erretaulari aberastasun eta luxu itxura eransten diolarik; gero gorria, urdina eta berdea erabiltzen dira batez ere, zilar galdatuaren eta ezarritako brokatuaren teknikak nabarmentzen direlarik.
Pasioaren triptikoa
Pasioaren triptikoa XVI. mendearen hasierako (1500-1503) erretaula hispaniar-flandestarra dugu, Lekeitioko parrokiako Santa Anaren kaperan kokatzen dena.
Gorputz bakarra dauka, erdiko kale indartuarekin eta albokoak bitan banatuta. Erretaularen egitura-antolamendua zulatutako droseltxo bikainek markatzen dute; hauen trazeria zehatzak alboko kaleetako tabernakuluak eta erdiko kaleko erremate hirukoitza osatzen ditu. Erretaularen alde banatan pilareak daude landare-apainduraz eta pinakulu lirainez; erdiko kalearen altuera harrapatzen dute, multzoaren egitura-konposizioa enmarkatuz eta azpimarratuz. Arkutxo fneko gailurreriak biribiltzen du erretaularen apaindura.
Programa ikonografikoak "Pasioa" dauka erdigunetzat, irakurketa linealeko garapen narratzaile bereziarekin. Gaiak ezkerretik eskubira segida honen arabera agertzen dira: "Ecce Homo", "Kristo Kalbarioarako bidean", "Gurutziltzaketaren prestakuntza", "Gurutzetik eraistea eta negarra Kristo Hilaren gainean" eta "Berpizkundea".
Erretaularen egikera estilistikoa bateratua da, lanmodu dotore eta landu bati dagokiona, eta pertsonaia eta eszenen karakterizazio eta giroketa aberatsa daukana. Estiloak gotiko eta berpizkundearen arteko trantsizio-ezaugarriak azaltzen ditu, nahiz eta zeharo gotikoak diren espresionismoa eta zentzu narratzailea erakutsi.
Triptiko hau bere antzinatasunagatik eta garapen ikonografiko bereziarengatik nabarmentzen da. Gotikotik pizkunderako trantsizio estilistikoaren adibide ederra dugu, ezaugarri gotikoak gailentzen direlarik. Horretaz gain, bere jatorrizko polikromia gordetzen du eta Santa Mariako erretaula nagusi bikainaren kontrapuntu estetiko eta estilistikoa gertatzen da: Bestalde, Bizkaia eta Herbehereen artean izandako harremanen garrantziaren lekuko historiko garbia dugu.
The Blind Goddess (1948ko filma)
The Blind Goddess 1948ko Harold French ingeles zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Argumentua
Lagun bati esker, bere nagusia (laguntza humanitarioko nazioarteko erakundeko administratzailea) funtsak erabilera pribaturako desbideratzen aritu dela jakingo du Lord Brasteden idazkari pribatuak. Gorabehera ugariren ondoren, delitua argitara ateratzea lortuko du.
NGC 4985
NGC 4985 galaxia bat da, Canes Venatici konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Ingenio (Kanariak)
Ingenio Kanaria Handia uhartean eta Las Palmasko probintzian kokatzen den udalerri kanariarra da.
Guatemala 1982
Guatemala 1982 (2018) film dramatiko eta autobiografikoa da, Guatemalako gatazka armatuaren testuinguruan emandako gertakarien gainekoa.
Geoffrey Chaucer
Geoffrey Chaucer (Londres, 1343 inguru – Westminster abadia, Londres, 1400eko urriaren 25a), Erdi Aroko ingeles poeta nagusia, eta garai horretako Europako literatura osoko idazle garrantzitsuenetako bat izan zen. Ingelesezko literaturaren aitatzat hartzen da.
Soldadu ibili ondoren, hainbat diplomazia bidaia egin zituen Frantzia, Flandes eta Italian barrena. Frantzian eta Italian boladan zegoen hamar silabako metroa hartu eta egokitu zuen; hala, bertso heroikoa, aurrerantzeko ingeles poesiako banako nagusia, egituratu zuen. Antzinako olerkaritza anglo-saxoitik urrunduz, Frantziako gorte poesia sartu zuen Ingalaterran; bestalde, Italian ezagutu zuen Boccaccio gaztearen obren zordun izan zen. Ovidioren Heroidae poemetan inspiraturiko The Legende of Good Women («Emakume zintzoen elezaharra», 1386) obra bukatu gabeak ere umore eta freskotasun handia eskaintzen ditu zenbaitetan. The House of Fame («Ospearen etxea», 1380) Danteren Divina Commedia poemaren parodia edo alegoria da: bertan adierazten ditu Chaucerek gloriaren gorabeherak eta zurrumurruak zabaldu ohi diren era guztiz bitxiak. Alegoriazkoa da, halaber, The Parlement of Foules («Hegaztien biltzarra», 1382), txori arrek laguna aukeratzerakoan bizi dituzten gorabeherak azaltzen dituen poema. Beti ere, bere lanik ezagunena Canterburyko ipuinak izenekoa da.
Bizitza
1343an inguruan Londres hirian jaio zen, familia aski aberats batean. Haren bizitza pribatuaz ez dakigu gauza handirik, eskasak baitira dokumentuak: behin behintzat ezkondu zen, eta dirudienez bi seme izan zituen; azkenengo aldiz 1400. urtean jaso zuen errege pentsioa eta, Westminster abadian dagoen idazki batek dioenez, 1400. urteko abenduaren 25ean hil zen. Horiek dira Chaucerren gaineko datu pertsonal ziur bakarrak; erlijioaz, politikaz, maitasunaz pentsatzen zuena jakiteko, bere obretatik atera daitekeena besterik ez dago.
Obra horiek, nolanahi ere, asko argitzen dituzte poetaren literatura zaletasunak, zuzeneko aipamen nahiz zeharkakoen bidez, kultura zabala erakusten baitute, humanistikoa eta baita zientifikoa ere. Sarritan egiten ditu astronomiari, medikuntzari eta alkimiari buruzko iruzkinak, adibidez, «Astrolabioaren liburua» (Treatise on the Astrolabe) deritzanean.
Askoz datu gehiago dago Chaucerren bizimodu publikoaz: Eduardo III.a Ingalaterrakoaren errain baten zerbitzari moduan hasi zen gortean lanean eta, orduz geroztik, beti izan zuen erregearen babesa, baita ondorengo errege Rikardo II.a Ingalaterrakoarekin eta Henrike IV.a Ingalaterrakoarekin ere. Erantzukizun handiko eginkizunak izan zituen administrazioan dilectus valletus noster gisa, eta diplomazia lanak bete zituen Frantzian, Flandrian eta Italian. Chaucerren garaian gertatu zen Ehun Urteko Gerra; bera ere gerran aritu zen Frantziako lurretan, eta 1359an espetxeratu ere egin zuten lau hilabetez. Era berean, oso gaztea zela, 1350eko Izurri Beltza ezagutu zuen eta, geroago, 1381eko Nekazarien Matxinada izugarria.
Joan Gantekoarekin harremana
Chaucer Joan Gantekoaren lagun mina zen, Lancasterreko duke aberatsa eta Henrike IV.aren aita, eta Lancasterren agindupean zerbitzatu zuen. Lancaster eta Chaucer koinatu egin ziren hura Katherine Swynfordekin (Roet) ezkondu zenean, 1396an; Philippa (de) Roeten aizpa zen, Chaucerrekin 1366an ezkondu zena.
Chaucer Dukesaren Liburua (Blaunche dukesaren heriotza ere deitua) [40] Joan Gantekoaren lehen emazte Lancasterko Blancheren oroimenez idatzia izan zen. Olerkiak John eta Blancheri egiten die erreferentzia alegorian, narratzaileak kontatzen duenean: «A long castel with walles white/Be Seynt Johan, on a ryche hil» (1318 – 1319), bere maitasunaren heriotzaren ondoren dolu mingarrian dagoena, «And goode faire White she het/That was my lady name ryght» (948 – 949). A lon castel (Castel luzea) esaldia Lancasterren erreferentzia da (Loncastel eta Longcastell ere deitua), walles white (harresi zuriak) Blancheren zeharkako erreferentzia direla uste da, Seynt Johan (John Gantekoaren izen santua) eta ryche hil (Richmonden) erreferentziak dira. Erreferentzia horiek agerian uzten dute olerkiko zaldun beltz minduaren nortasuna: John Gantekoa, Lancasterreko dukea eta Richmondeko kondea. White (Zuria) frantsesezko "blanche" hitzaren ingelesezko itzulpena da, eta aditzera ematen du dama zuria Lancasterreko Blanche zela.
Sail eta poema nagusiak
Chaucer hiru poema narratibo osoren egilea da; beste lau poema utzi zituen osatu gabeak, hogei bat poesia labur idatzi zituen eta bi itzulpen egin zituen, hiz lauz bata, latinetik, eta bertsoetan bestea, frantsesetik, lehen aipaturiko «Astrolabioaren liburua»-z gainera. Canterburyko ipuinak obran, bi hitz lauz idatziak dira (hogeita bi dira guztira). Chaucerrek erabiltzen duen ingeles dialektoa South East Midland deritzana da, Londreseko eskualdekoa, eta, hortaz, gortean erabiltzen zen bera; Kent konderriko ezaugarri batzuk ere baditu, egileak ondo ezagutzen baitzuen eskualde hori.
Kritikak hiru aldi handitan banatu ohi ditu Chaucerren lanak: lehen aldian eragin frantsesa da nagusia, egileak Roman de la Rose («Arrosaren eleberria») (XIII. mendea) bereziki miresten zuena; haren zati batzuk itzuli zituen ingelesera. Orobat zen bere garaiko zenbait idazle frantsesen zale: Guillaume de Machaut (1300-1377) eta Eustache Deschamps (1346-1400). Garai honetakoak dira The Book of the Duchess («Dukesaren liburua») eta Roman de la Rose-ren itzulpena. Bigarren aldia italiar idazleen eraginpekoa da, Boccacciorena batez ere, nahiz eta Dante eta Petrarca ere ezagutzen zituen; aldi honetakoak dira Troilus and Criseyde («Troilo eta Kriseida»), The House of Fame («Ospearen etxea»), The Parlement of Foules («Hegaztien biltzarra»), The Legend of Good Women («Emakume zintzoen elezaharra»). Hirugarren (azken) aldia, ingelesa, bere Canterburyko ipuinak maisulanari dagokio. Roman de la Rose-ren parte batzuk ez ezik, Boezioren De consolatione philosophica filosofiazko lan ospetsua itzuli zuen latinetik ingelesera. Gaur egungo kritikak ordea ez du guztiz ontzat ematen sailkapen hori. Bere ibilbidearen hasieran, Chaucer, dudarik gabe, maitasunaren poeta frantsesa izan zen, ingelesez idazten zuena; baina, ororen gainetik, poeta gazte tradizional bat zen, bere bidearen bila. Italiar antzearen eragina, Bocacciorena batez ere, istorioen hautapenean antzematen zaio; baina artista orijinala ere bada, «Troilo eta Kriseida»-n bereziki. Horrez gainera, sailkapen horrek ez du kontuan hartzen Ovidioren eta Boezioren eragina.
Chaucerren poemen ezaugarri nabarmenenetako bat poetaren beraren agerpena da, ez bakarrik haietan kontatzen diren istorioen kontalaria delako, baita, zenbait kasutan, gertaeretan parte hartzen duen pertsonaia moduan agertzen delako ere. Chaucerren ni hori, kontalaria eta aktorea, obra guztietan ageri dena, fikziozko pertsona bati dagokio; poetak umore handiz sortua da, eta ez du zerikusirik batere egilearen benetako nortasuna izan zitekeenarekin, diplomatiko trebea eta funtzionario eraginkorra izan zen harekin, alegia. Osagai umorezko, satiriko eta parodikoen erabilera izan zen Chaucerrek ingeles literaturari egin zion ekarririk handiena, eta ni-aren erabileran hasten da umore hori. Poemetan ageri den Chaucer hau gizon txikia, potoloa, arretagabea eta motz samarra da.
Esan bezala, Chaucerrek oso ondo ezagutzen zituen XIII. eta XIV. mendeko poesia usadio frantsesak, eta haien eragina nabarmena da lehen obretan. Usadio horietan, kontakizuna poeta-kontalariak izan duen ikuspen edo amets baten moduan agertzea da nagusia. Baliabide horri esker, egileak mundu alegorikoak irudika ditzake, idealizatuak edo huts-hutsik fantastikoak; mundu horretan txoriek hizketan egiten dute, jainko klasikoak lur honetan dabiltza eta abstrakzioek forma konkretuak hartzen dituzte. Roman de la Rose-k zabaldu zuen teknika hori baliatzen dute Dukesaren liburua, Ospearen etxea, Hegaztien biltzarra poemek eta Emakume zintzoen elezaharra-ren sarrerak.
Dukesaren liburua elegia dotore bat da, Joanes Gantekoaren emazte hil berriari eskainia. Idazleak bazuen modu aski usadiozkoan egitea, tonu pertsonaleko elegia baten gisa, baina Chaucerrek bestelako omenaldi bat aukeratu zuen: poemaren hasieran, loezinari buruzko hausnarrean ari da kontalaria, aipamen klasikoetan oinarriturik; azkenean loak hartzen duenean, Roman de la Rose-ko irudiak ageri dituzten koadroez betetako gela batean esnatzen da, eta Beltzeko Gizon kontsolaezinarekin topo egiten du (alargunarekin); hark, poetaren (Chaucerren pertsona) galdera traketsei erantzunez, bere dukesa goraipatzeko aitzakia aurkitzen du. Poemak, beraz, emazte hila goresteaz gainera, ohore egiten dio alargunaren oinazeari.
Hurrengo poema, Ospearen etxea, ez zuen amaitu. Alabaina, Chaucerren literatura zaletasunen osagai garrantzitsuak ageri dira bertan: loaren fizkziozko markoa, giro klasikoa, eztabaida filosofikoa -arrano baten eta kontalariaren arteko elkarrizketa batean agertua hemen-, kontzeptu alegorikoak eta, batez ere, umorezko eta satirazko tonua arranoaren nolakotasunean.
Orobat arrano batek iragartzen du Hegaztien biltzarra poemako hegaztien mundu xelebrea. Biltzarra baita, elkarrizketa da nagusi eta Chaucerrek, erromes sail oparo baten sortzaile izango denak, samurkiro lantzen du jada hemen pertsonaien nolakotasuna.
Troilo eta Kriseida poema osoa da, Chaucerren heldutasuneko maisulana, sarritan landu zen -Boccacciok bereziki- gai baten gainekoa. Baina Erdi Aroko egileek ez zuten ezagutzen plagioaren kontzeptua; aitzitik, meritu handiko lana zen auctoritas bat imitatzea eta egokitzea, eta Chaucerrek sarritan aipatzen du bere egilea. Troiako gerra gertalekutzat hartuta, egileak errealismo handiz kontatzen du Troilo Troiako printzearen atsekabe bikoitza: zoritxarrekoa da hasieran Kriseida alargun ederraren maitasuna ezin lortu duelako (Kalkas traidorearen alaba da) eta, hura eskuratu duenean, berriz da zoritxarreko Kriseidak -gerraren biktima bera ere- Diomedes gerlari grekoarekin engainatzen duenean. Pertsonaia nagusiak, batez ere Kriseida eta Pandaro, Troiloren adiskidea, bikain daude deskribatuak, nortasun aberatseko pertsonen moduan, eta guztiz ulergarriak eta erakargarriak gertatzen dira.
Canterburyko ipuinak
Urruneko mundu klasiko bat halako errealismo, ulerpen eta berotasunez birsortzeko gai izanik, ez da harritzekoa egileak Canterburyko ipuinak poeman bere mundua eta bere garaia deskribatzean maisulan bat osatzea. Obra orijinala da; baliteke Chaucerrek Boccacioren Il Decamerone (1348-1358) ezagutzea, eta estrategia bera erabiltzen da bietan, hau da, kontakizunak istorio zabalago batean harilkatzea. Baina hemen kontalariak askoz gehiago dira, gizarte klase guztietakoak, eta ipuinen arteko loturak askoz sendoagoak eta dramatikoagoak dira Il Decamerone-n baino.
Karabana (ibilgailua)
Historia
Europan, bidaia-atoien eta karabanen jatorria erromani bidaiariengan dago. Herriz herri ikuskizunak egiten ibiltzen ziren pertsonak ere karabanetan bizi ziren sarritan. Idiek, zaldiek edo astoek tiratuta, ijito-karabanak, bereziki Vardoak, XX. mendera arte herri ijitoen nomadismoa sinbolizatu zuen. Britainia Handian, XIX. mendearen hasiera arte, ijito-karabana gehienak garraiobide gisa erabiltzen ziren, ez bizileku gisa. XIX. mendearen hasieran, ijito gehiago hasi ziren karabanetan bizitzen, kanpin-dendetan lo egin beharrean. Karabanak babes handiagoa eskaintzen zuen baldintza klimatikoen aurrean, eta erosotasun modernoz hornituta egon zitekeen, egurrezko berogailuz, esaterako. Sarritan, bikote ezkonberriek eta haien familiek karabanak eraikitzeko agintzen zuten. Artzainek ere antzeko gurdiak erabili izan zituzten XV. mendeaz geroztik, batik bat Erresuma Batuan eta Frantzian eta Estatu Batuetara emigratutako euskal artzainak ere karrokanpo deituriko karabanetan bizi ziren AEBko mendebaldeko basamortuan eta mendietan beren artaldeak zaintzen zituzten denboraldietan.Lehenengo aisi-karabana, ordea, William Gordon-Stables-en "Wanderer" izan zen. Egin zituen bidaiak dokumentatzen zituen liburu bat ere idatzi zuen 1885ean, The Gentleman Gypsy izenekoa. Beste Gentlemen Gypsy askok bere eredua jarraitu zuten eta 1907an The Caravan Club kluba sortu zuten.
Geoffrey Chaucer
Canterburyko ipuinak
Chaucerrek bete-betean asmatu zuen Erdi Aroan, errealismo osoz, era guztietako jendea bil zezakeen gai bakarra hautatuz, gai erlijiosoa -Ingalaterrako santutegi ospetsuenera egiten den erromesaldia, Canterburyko Thomas Becketenera-. Jende hori XVII. mendean artean existitzen zen ostatu batean (Tabard Inn) elkartzen da, oraindik ere egin daitekeen bidea eginez.
Karabana (ibilgailua)
Historia
Karabana modernoa 1931n asmatu zuen Arist Dethleffs enpresari alemanak, bere emaztearentzako ezkon-opari bezala. Gaur egun oraindik karabanak fabrikatzen ditu Dethleffs enpresak. Estatu Batuetan, Depresio Handiaren ondoren jende askorentzat bizileku bat izateko aukera bakarra bihurtu ziren karabanak eta, horregatik, hirien kanpoaldeetan karabana parkeak sortzen hasi ziren. Gaur egun ere karabanak etxe iraunkor bezala erabiltzen dira Estatu Batuetan Trailer park izenekoetan. Armadak ere karabanak erabili zituen soldaduei ostatu emateko. Azkenik, karabanen moda 1940ko hamarkada inguruan surflariek hedatu zuten Estatu Batuetan, erosotasunez mugitu eta leku jakin batean merke bizi nahi zutelako. Europan, berriz, Bigarren Mundu Gerraren ostean, suspertze ekonomikoarekin hedatu ziren gehien. 1970eko hamarkadako aisiaren gizarteak eraman zituen zenbait enpresa karabanak egitera. Alemaniako Dethleffs-ekin batera Frantziako Notin eta Rapido enpresak ere ezaguna dira. Espainian Moncayo enpresa (Zaragozan), Catusa (Pontevedran), Benimar (Castellón) eta Roller (Bartzelonan) sortu ziren.
Geoffrey Chaucer
Canterburyko ipuinak
Bizitasun handia ematen dioten hastapen dramatikoetan oinarritzen da poema. Hala, sarreran, istorioaren noiz eta nongoa agertzen zaizkio irakurleari, ekintza -zer- hasi aurretik. Udaberria zen, dio, eta Tabard osatuan zela, erromesaldira joateko prest, han ikusi zituen guxienez hogeita bederatzi lagun, oso jende klase desberdinetakoak, eta haiekin elkartzea erabaki zuen. Pertsonaia haien erretratua egingo du poetak, eta ostalariak gero lehiaketa moduko bat proposatuko erromesak bidean ez daitezen aspertu: bina ipuin kontatu behar dituzte. Hoberena kontatzen duena afaltzera gonbidatuko dute gainerakoek. Hori da obraren istorio nagusia. Chaucerrek ez zuen bere eginkizuna burutu, eta hogeita bi ipuin bakarrik idatzi zituen.
Ognon
Ognon Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Karabana (ibilgailua)
Ezaugarri orokorrak
Karabana batek, gutxienez, sukalde bat eta ohe bat izaten ditu (normalean bi pertsonarentzat), modelo oinarrizkoenetan eta zaharrenetan. Modelo modernoenetan 3 eremu egon ohi dira:
Ognon
Biztanleria
2007an Ognon udalerrian erroldatutako biztanleak 124 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 60 etxebizitza zeuden, 46 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 55 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 46 etxebizitza nagusietatik 30 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 90 ziren, horien artean 68 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 68 pertsona aktiboetatik 64 lanean zeuden (36 gizon eta 28 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
Karabana (ibilgailua)
Ezaugarri orokorrak
Beste karabana batzuek literak dituzte, edo 2 egongela ere izan ditzakete (ohe bihur daitezkeenak). Karabana handienek 3 espazio izan ditzakete; hau da, karabanaren banaketan, literak edo ohe bakarra egon ohi diren espazioa dago, erdian sukaldea, mikrouhin-labea, telebista eta hozkailua dituen mahaia dago, modeloaren arabera, hozkailu handi edo txiki bat izan daitekeena, eta hirugarren espazioa, ohe bikoitza dagoen lekua.
Hillside (Angus)
Hillside, Eskoziako udalerri bat da, Angus eskualdean.
Karabana (ibilgailua)
Ezaugarri orokorrak
Bi gurpil baino ez dituzte, baina handienak ardatz bikoitzekoak ere izan daitezke (erdian lau gurpil dituzte), automobilari lotuta geratzeko ainguraketa bereziak eta multzoaren artikulazioa ahalbidetzeko, mugitzeko orduan maniobragarritasuna errazteko. Egonkorgailu bat izaten dute, karabana-auto multzoaren egonkortasuna errazteko.
Kanpin-denda ordeztu ohi dute kanpaldietan, edo ostatu erraztasunik ez duen leku naturalen batean egon ahal izateko.
Gehienbat kanpin batean gaua igarotzeko erabiltzen diren arren, edateko uraren eta ur grisen biltegiak izan ditzakete (harraska, garbiketa eta dutxako hustubideetatik jasotako ur zikina) eta, beraz, modu autonomoan erabil daitezke, inongo kanpinetan sartu beharrik gabe. Gainera, elektrizitatea izateko, bateria bat eta eguzki-plakak ere erabil daitezke.
Tisis
Tisis Lecithoceridae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Tisis bicolorella da.
Legazpi dorrea
Legazpi dorrea (herritarrek Legazpi etxea deitu ohi diote) Gipuzkoako Urola Garaia eskualdeko Zumarraga udalerrian dagoen dorretxea da, hain zuzen ere RENFEko Zumarragako tren geltokiaren aurrean dago. Migel Lopez Legazpikoa esploratzaile eta konkistatzailearen jaiotetxea da.
Karabana (ibilgailua)
Ezaugarri orokorrak
Karabanak ezin dira bide publiko batean aparkatu, ezta baimenduta ez dauden zerbitzuguneetan ere; beraz, hiri edo herri bateko aparkaleku batean egon daitezke aparkatuta, baina inola ere ezin zaizkio hankak jaitsi, aparkatzeko ekintza bat izango litzatekeelako eta ez dagoelako baimenduta.
Ognon
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Legazpi dorrea
Historia
Pedro de Legazpik bere aitonaren Araiako jaurerria eskuratu zuenean hara mugitzea erabaki zuen eta dorrrea Yarza familiari saldu zion. Hauek XVIII. menden baserri moduan erabiltzeko moldatu zuten.
Karabana (ibilgailua)
Motak
Zenbait karabana mota daude, ohikoenak ardatz bat edo bikoak dira. Europan, hainbat fabrikatzailek era askotako planoak eta altzariak dituzten modeloak eskaintzen dituzte. Fabrikatzaile gehien dituen herrialdea Alemania da (bereziki Dethleffs, Hymer-Eriba, Bürstner, Fendt-caravan, Knaus, Tabbert eta abar). Eskandinaviako herrialdeek (Kabe, Polar edo Solifer) bi ardatzeko karabanak egiten dituzte, batez ere ongi isolatuak, eta beraz, garestiagoak. Karabana frantsesei dagokienez (Sterckeman, Caravelair edo La Mancelle), karabana arinak eta merkeak dira (hiru markak Trigano taldekoak dira).
Pachydactylus caraculicus
Pachydactylus caraculicus Pachydactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Karabana (ibilgailua)
«Clip car»
Forma bereziko karabana da. Erosotasuna aukeren araberakoa da. Bertsio osoan, autokarabana baten zerbitzu berak eskaintzen ditu.
«Randocar»
Clip car-aren ideia bera. Sabaiko finkapena lerragarria da.
Hasiera batean, teardrop atoiak karabana miniaturizatuak ziren, karabana, jeep edo hegazkinen pieza eta elementuak berreskuratuta eraikiak.
«Formule Z»
Clip Car edo Randocar motako karabanak kotxe trazatzailearen bi punturi lotuta daude. Diseinu honek zenbait desabantaila ditu. "Formule Z" karabanaren oinarria, berriz, desberdina da. Puntu bakar batera konektatuta dago.
«Mikro-karabana» edo Teardrop
1940ko hamarkadan eraiki ziren, oro har, artisau-erara, eta "teardrop trailers" izeneko minikarabanak dira. Estatu Batuetatik datorren izena "malko itxurako karabana" gisa itzul daiteke.
Sabai altxagarriko karabana
Karabana hauek ezaugarri berezi bat dute: sabai-sistema goragarria dute, errepidean karabanaren altuera murrizteko aukera ematen duena, baina kanpalekuan altuera erosoa duena.
Aerodinamika hobeari esker, karabana horiek kontsumoa murrizten dute, eta Frantzian, adibidez, 2 metrotik beherako altuerako karabana batzuek 1. motako pasabidea dute ordainpeko autobideetan.
Marka ezagunen artean: Eriba, La Mancelle, Rapido, Trigano.
Oihalezko karabana tolesgarria
Oihalezko karabana tolesgarriek atoi edo erremolke itxura dute. Atoi horietatik abiatuta, denda handi bat ireki daiteke, erretiluen gainean jarritako oheak dituena, eta, modeloaren arabera, toldo bat eta zoru gogorraren gaineko gela bat. Beraz, karabana eta kanpinaren (kanpin dendan) arteko nahasketa dira.
1970eko hamarkadan, milaka karabana tolesgarri saltzen ziren Europako herrialde askotan, eta asko ziren fabrikatzaileak eta produktuak. Karabana estandarrak pixkanaka aldatzen ari dira.
Karabana tolesgarriak kanpatzeko modu bereziki merkea dira. Batetik, nahiko eskuragarriak izaten jarraitzen dute, eta, bestetik, pisuz arin samarrak direnez, erregaia ere aurrezten da atoian eramatean.
Karabana tolesgarri handienek hamar lagunentzako lekua dute, eta erosotasun handi samarra eskaintzen dute; esate baterako, ohe zabalak, gama altuko koltxoiak eta listoi-somierrak, komuna eta biltegiratzea.
Karabana tolesgarri zurruna
Karabana tolesgarri zurrunek ere atoi edo erremolke itxura dute, baina atoi horiek, zabaldu ondoren, horma gogor eta zurrunak dituzte eta horrela karabana klasikoen antzekoak dira. Arinak dira, eta oso potentzia txikiko autoek eraman ditzakete atoian. Merkeagoak dira, halaber, erregaiaren kontsumoari dagokionez, eta Frantziako ordainpeko autobideetan 1. mailan igarotzen dira.
Minutu gutxiren buruan pertsona bakar batek zabaldu ditzake, eta ez dute garaje handirik behar, aldean biltegira baitaitezke garraio gurdiei esker. Ekipajea, bizikletak eta abar garraiatzeko galeria bat gehitu daiteke. Desabantaila handiena da bidaia ibiltarietan, etapa bakoitzean muntatu eta desmuntatu egin behar dela.
Ardatz bakarrekoak
Ardatz bakarreko karabanak haien pisuagatik bereizten dira, baina baita haien kostuagatik ere, eta gehienetan potentzia txikiko ibilgailuek atoian eraman ditzaketelako. Ardatz bikoitzeko karabanak baino errazago maneiatzen dira ibilgailurik gabe; beraz, maniobrak errazago egiten dira.