cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sara Moro
1997 - 2000: Sidneyren ziklo olinpikoa 2000
2000ko otsailean Sidneyko International Gymnastics Challenge txapelketan parte hartu zuen, eta 5.a izan zen txapelketa orokorrean, 5.a asimetrikoetan eta brontzea oreka-barran. Munduko Kopako Cottbuseko proban, 15. geratu zen oreka-barraren kalifikazioan, eta 9. postua lurzoruaren kalifikazioan. Maiatzean, Parisko Europako Txapelketan lehiatu zen, 4. mailan eta 7. mailan, orokorrean. Europako Txapelketa bateko banakako sailkapenean posturik onena izan zuen. 2000ko Espainiako Txapelketan, Murtzian jokatua, Espainiako txapeldun izatea lortu zuen, Esther Moyaren (zilarra) eta Laura Martinezen (brontzea) aurretik. Gainera, brontzezkoa izan zen jauzian, zilarra asimetrikoetan eta brontzea oreka-barran. Irailean, Sidney 2000ko Joko Olinpikoetan parte hartu zuen, eta 21. postua lortu zuen banakako sailkapen nagusian. Olinpiar diploma lortu zuen, taldekako lehiaketan 4. postua lortuta. Espainiako gimnasia artistikoko taldearen historiako posiziorik onena izan zen. Hasieran, 5. postua lortu zuten taldeka, baina 2010ean Txinaren deskalifikazioak plaza bat igotzea ekarri zuen. Hitzordu horretan, oineko lesio batek baldintzatuko luke Sara. Sara, Laura Martínez, Marta Cusidó, Susana García, Paloma Moro eta Esther Moyak osatzen zuten Espainiako taldea.
2001 - 2004: 2004ko Atenasko Ziklo Olinpikoa
2001eko maiatzean, Espainiako zenbait gimnasia-diziplina konbinatuta, brontzezko domina lortu zuen UEGren lehiaketa ofizial batean, Riesan (Alemania), Taldekako Europako lehen Txapelketan. Espainiako taldeak, gainera, gimnasia artistikoko Alejandro Barrenechea, Víctor Cano eta Laura Martínez izan zituen, eta gimnasia erritmikoko bi ordezkari: Almudena Cid eta Esther Domínguez. 2001eko Espainiako Banakako Txapelketan, Ourensen jokatua, Espainiako txapeldunorde izan zen jeneralean, Laura Martinezen atzetik (urrea) eta Marta Cusidóren aurretik (brontzea). Gainera, urrea jauzi, barra eta zoruan lortu zuen. 2001eko abuztuan, Espainia - Herbehereak Madrilen partidan parte hartu zuen, eta urre gisa jokatu zuen taldeka eta jeneral indibidualean. 2001eko Mediterraneoko Jokoetan, Tunisian, urreak lortu zituen bai taldeka bai orokorrean, brontzezko jauzia, 5. postua asimetrikoetan eta zilarra lurrean. Munduko Gante Txapelketan, 2001ean, 4. postua lortu zuen taldeka, 8.a orokorra eta 4.a barra asimetrikoetan. 8. lanpostu hori izan zen bere posturik onena Munduko Txapelketa bateko banakako sailkapen orokorrean. 2002ko martxoaren 1ean, Sarari bizkar-ebakuntza egin zioten hernia diskal baten ondorioz, eta, ondoren, ukondoko beste ebakuntza bat egin zioten. 2003an operatu zuten berriro, ordukoan eskumuturrean. Bere lesioetatik errekuperatu ondoren, Espainiako selekziora itzuli zen, Guadalajarako Espainia - Bielorrusia partidan parte hartuz. Talde bakoitzeko urrea izan zen. Handik gutxira, 16. postua lortu zuen Malagako Espainiako Kopan, eta Espainia - Errumania - Brasil partidan, Pozuelo de Alarcónen, taldekako zilarra eta 18. postua lortu zituen jeneralean, baina bi aparatutan bakarrik parte hartu zuen. 2003ko Espainiako Banakako Txapelketarako, Alacanten, zilarra asimetrikoetan eta brontzea oreka-barran. Uztailaren amaieran Dresden jokatutako Alemania - Espainia - Bulgaria - Frantzia partidan, taldekako zilarra izan zen. Abuztuan jokatu zen Anaheimeko Munduko Txapelketan, 5. postua lortu zuen taldeka, eta horrek Espainiako konbinatua sailkatu zuen JJetarako.OO. 2004ko Atenasekoa.
2004. urtearen hasieran, Atenasko Test Aurreolinpikoan taldekako brontzea lortu zuen. Espainia - Herbehereak partidan, Madrilen, urrea izan zen taldeka, eta, handik gutxira, Italia - Espainia partidan lortu zuen posizio bera lortu zuen, non, gainera, 10.a izango baitzen banakako sailkapen nagusian. Europako Liubliana Txapelketan, 4.a izan zen taldeka eta 7.a asimetrikoetan. Uztailerako, Vilasar de Mar-eko 2004ko Espainiako Txapelketan, 12. postua lortu zuen jeneralean, brontze asimetrikoa eta urrea oreka-barran. Espainia - Errumania partidan ere parte hartu zuen; taldekako zilarra izan zuen, eta 16. partida nagusian (bi aparatu bakarrik egin zituen), Joaquín Blume memorialean eta Frantzia - Espainia partidan, taldekako zilarra izanik. Abuztuan, bigarren Joko Olinpikoetan parte hartu zuen, 2004ko Atenasen. Talde bidezko lehiaketa orokorrean 5. postuan geratu zen, eta diploma olinpikoa lortu zuen berriro. Sara, Laura Campos, Tania Gener, Elena Gómez, Mónica Mesalles eta Patricia Morenok osatzen zuten Espainiako taldea.
Gimnasiari agur esan ondoren
2004an erretiratu ondoren, Fisioterapiako diplomatura ikasi zuen Oviedoko Unibertsitatean, eta, 2008rako, entrenatzaile izan zen Gijongo RGCC Covadongan. Horrez gain, Batzar Nagusiko kide (gimnasiako estamentuak) eta Asturiasko Gimnasia Federazioko Zuzendaritza Batzordeko kide ere izan zen. El Llanoko (Gijón) Fisioterapia Zentroan ere egin zuen lan. Osteopatian masterra egin zuen 2010etik 2015era, eta 2013an Madrilera joan zen berriro. 2016an, «Gijón, Ciudad Europea del Deporte 2016»-ko enbaxadore izendatu zuten. Fisioterapeuta lanetan aritu zen Alcobendasko (Madril) Mayuben Klinikan, eta gaur egun Guadalajaran bizi da.
Espainiako selekzioa
{| width="100%"
Seniorra
2000
2001
2003
2004
Bohemundo I.a Antiokiakoa
Bohemundo I.a Antiokiakoa edo Bohemundo Tarantokoa (San Marco Argentano, c. 1054 - Bari, 1111ko martxoaren 7a) Tarantoko printzea izan zen 1089tik 1111ra eta Antiokiako printzea 1098tik 1111ra.
Sara Moro
Seniorra
* Txina deskalifikatu ondoren ** Dong Fangxiao deskalifikatu ondoren *** Andreea Rúducan-en deskalifikazioaren ondoren
Bohemundo I.a Antiokiakoa
Roberto Guiscard eta Alberada Buonalbergokoaren semea izan zen. Bere aitarekin borrokatu zuen Bizantziar Inperioaren aurkako kanpaina askotan. Normandiarren armada baten agindupeko Lehen Gurutzadako buruzagietako bat izan zen. Gurutzadako buruzagi militar ospetsuenetako bat izan zen, eta 1098an Antiokia konkistatu zuen.
1106an Konstanza Frantziakoarekin ezkondu zen eta bi seme izan zituzten, Bohemundo II.a Antiokiakoa zaharrena.
Latinoamerika
Lurralde hartako biztanleak latinoamerikarrak dira.
Banaketa politikoa
Hauek dira Latinoamerika osatzen duten estatu burujabeak:
Eta ondorengo dependentziek:
AEBenak:
Latinoamerikako hizkuntzak
Latinoamerikako hizkuntza ofizialak erromantze hizkuntzak dira (bakarrak ez badira ere), hots, gaztelania, portugesa eta frantsesa. Hala ere, lurraldeotan askoz ere hizkuntza gehiago mintzatzen dira, onartuak izan edo ez. Haietako batzuk ondokoak dira:
Saulzais-le-Potier
Saulzais-le-Potier Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saulzais-le-Potier udalerrian erroldatutako biztanleak 531 ziren. Familiak 218 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 75 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 63 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 313 etxebizitza zeuden, 228 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 290 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 228 etxebizitza nagusietatik 154 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 20 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 91 etxek bost zituzten. 138 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 112 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 295 ziren, horien artean 200 aktiboak ziren eta 95 inaktiboak ziren. 200 pertsona aktiboetatik 187 lanean zeuden (103 gizon eta 84 emakume) eta 13 langabezian zeuden (7 gizon eta 6 emakume). 95 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saulzais-le-Potier udalerrian 226 unitate fiskal zeuden, 526 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.660 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Saulzais-le-Potier udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.512 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kamień Pomorski udalerria
Kamień Pomorski Poloniako Mendebaldeko Pomeraniako voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Kamień barrutian kokatuta. 208,54 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 14299 biztanle zituen.
Aldaketa plataforma
Aldaketa plataforma edo Euskadigatik aldaketa (Cambio por Euskadi) 2004ko azaroaren 19an Bilbon aurkeztutako plataforma izan zen. Hiritarra ezberdinez osatua EAJri aurre egin eta alternantzia politikoa bultzatzeko sortu zen. Horretarako, indarrean dagoen Autonomia Estatutuko tresnak, garapena eta ahalmenak erabili nahi zituen, eta "euskal kultura politikoa birsortzea" zuen helburu. Horretarako, bere ustetan, Gasteizko Gobernuaren "aldaketaren alde" egin behar zen.
Ekimenaren hasiera eta garapena
Joseba Arregik, Eusko Jaurlaritzako bozeramaile ohia eta kontseilari ohia, Imanol Zuberok EHUko irakaslea eta Carlos Trevillak UGTko sindikalistak aurkeztu zuten ekimena. Hala ere, taldeak ez zuen inongo alderditarako botoa eskatu nahi izan -"ez gaude inoren zerbitzura", azpimarratu zuten -, eta, gainera, "hauteskunde-nahirik" ez izateaz gain, bere jarduera hauteskundeek ezartzen zuten mugatik harantzago garatu nahi zuela. Aitzitik, Aldaketak planteatzen zuen erronka, Arregik azaldu zuenez aukera politikoen "zeharkakotasuna" sustatzea da, hain ideologizatuta ez dauden boto-emaileek nazionalistak ez diren aukeren alde egiteko eta Euskadin "txandakatzea ahalbidetzeko".
Fundazio-manifestuak, batez ere, pluraltasuna, espiritu adostista berreskuratzea, Espainiako esparru konstituzional eta estatutarioaren egonkortasuna eta biktimen oroimena aldarrikatzea izan zituen ardatz, horiek ere eragile politikotzat jotzen baititu.
Sinatzaileen artean, Arregi bezalako buruzagi nazionalista zaharrak, Jose Ramon Rekalde eta Francisco Egea kontseilari ohiak, Euskadiko Ezkerratik etorritakoak -Mario Onaindia, Ezozi Leturiondo edo Roberto Lertxundi-, baita UGTko sindikalistak ere. CC.OO.ko Ararteko ohia zen Mertxe Agundez, unibertsitateko irakasleak, kazetariak eta beste profesional batzuk; horietako batzuek lehen pertsonan jasan zuten ETAren terrorismoa, hala nola Rekalde, Gorka Landaburu edo Fernando Buesa Fundazioko lehendakaria eta P.S.E.ko parlamentariaren alarguna zen Nati Rodriguez.
Euskal politikan ezarri zen norgehiagoka-dinamikaz arduratuta, Aldaketa osatzen zutenek uste sendo bat zuten: herrialdearen etorkizuna "etsigarria" zela, baldin eta "gureak eta besteak aurrez aurre jartzen dituen dikotomia" gainditzen ez bada, eta XXI. mendeko Euskadi "itunean eta akordioan" baino ezin dela finkatu ziur badaude. Kolektibo horren iritziz, eraikuntza politikoko beste edozein formula "desiragarria" da, euskal pluralismo "estruktural eta menderaezinaren" aurka egiten baizuen, eta, beraz, "euskal gizartearen konstituzio politikoaren oinarriak mehatxatzen" baizituen.
Oso kritiko agertu ziren Ibarretxeren Exekutiboarekin, zeinari leporatu baitzioten "amets birtualak" ekintza politikoko "gida" gisa erabili zituztela —lehendakariaren planari zegokionez, ez baizen berariaz aipatzen inongo unetan—, herritarren "benetako arazoak" konpontzen saiatu ordez.
Arregi eta Zuberok plataforma berriak Konstituzioaren eta Estatutuaren alde egindako apustua azpimarratu zuten. "Egonkortasunik gabe, akordiorik gabe eta legezkotasun-printzipioa errespetatu gabe, ezin da aldaketarik egin. Kaosa eta oihanaren legea besterik ez da geratzen", salatu zuten sinatzaileek, sinetsita baitaude Euskadiren etorkizuna bermatuta dagoela "Europan Espainia demokratiko sendo baten bidez". Hori ez zen izan Espainiaren eta Europaren aipamen bakarra. Hain zuzen, Aldaketak goretsi egiten zituen Euskadiko autogobernuak azken mende-laurdenean egin zituen lorpenak, baina "Espainiako Konstituzioaren, demokraziaren sendotzearen eta Europako eraikuntzaren testuinguruan" kokatzen zituen beti.
Partaideak
Batzordeburua: Joseba Arregi.
Hasierako kideak:
Jesus Mari Elejalde
Jesus Mari Elejalde Plazaola (Aramaio, 1935eko martxoaren 7a - Gasteiz, 2020ko otsailaren 20a) arabar apaiza eta idazlea izan zen. Lan handia egin zuen sorterriko historia ikertzen eta ezagutzera ematen. Aramaioko Udalak herriko seme kuttun izendatu zuen 1999ko irailaren 26an.
Bizitza
Jesus Mari Elejalde Aramaioko Azkoaga auzoko Salturralde baserrian jaio zen, 1935eko martxoaren 7an. 24 urterekin apaizturik, Oletan eta Ubidean jardun ostean, Ekuadorrera joan zen misiolari. Aramaiora itzuli, eta bertako parroko izan zen urte luzez. Horrez gain, Fagorren aritu zen lanean hainbat urtez. Aramaioko ondarea jasotzeko lan ugari egin zuen, eta zenbait liburu idatzi zituen. Ameriketatik sorterrira itzuli eta familiako etxean urte luzez bizi izan ondoren, Gasteizko seminarioko erresidentzian eman zituen azken urteak.
Aldaketa plataforma
Partaideak
Rafael Agirre: teologoa.
Mertxe Agundez: Ararteko ohia.
Jesus Mari Elejalde
Idazlanak
Aramaiori buruzko liburu hauek idatzi zituen:
Halaber, hainbeste artikulu argitaratu zituen egunkari eta aldizkarietan.
Aldaketa plataforma
Partaideak
Ricardo Arana: irakaskuntzaren sektoreko sindikalista.
Joseba Arregi: Kultura sailburu ohia eta Eusko Jaurlaritzaren bozeramaile ohia.
Calumma fallax
Calumma fallax Calumma generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Aldaketa plataforma
Partaideak
Jesús Astigarraga: Ekonomiako unibertsitateko irakaslea eta historialaria.
Lurdes Auzmendi: itzultzailea.
Josune Barrena: Bizkaiko Enpresaburuen eta Zuzendarien Elkarteko lehendakaria.
Santiago Bengoa: CCOOko idazkari nagusi ohia.
Javier Corcuera: EHUko katedraduna.
Francisco Egea: Eusko Jaurlaritzako Ekonomia kontseilari ohia, Eskualdeko Ekonomian aditua.
Pedro Gómez Damborenea: Kazetaria.
Gorka Landaburu: kazetaria.
Roberto Lertxundi: medikua. Bilboko Euskalduna Klinikako lehendakaria. Eusko Legebiltzarreko kidea 1980-1986. Autonomia Estatutua idazteko batzordeko kidea.
Ezozi Leturiondo: irakaslea.
Begoña Muruaga: Kolumnista eta itzultzailea.
Luis Miguel Pariza: CCOOko zuzendaria.
Antonio Rivera: Historia Garaikideko katedraduna da EHUn. Euskal Unibertsitate Publikoko Arabako Campuseko errektoreordea.
Nati Rodríguez: Fernando Buesa Fundazioko lehendakaria.
Carlos Trevilla: UGTko idazkari nagusi ohia, Euskadiko Ekonomia eta Gizarte Kontseiluko kidea.
Andoni Unzalu: Aurten Bai Fundazioko lehendakaria.
Koldo Biguri: itzultzailea.
Imanol Zubero: Soziologiako irakaslea U.P.V.-E.H.U.n. Zutabegilea País egunkariko Euskal Herriko edizioan, 1979az geroztik hainbat gizarte-mugimendu sustatu edo horietan parte hartu duena.
Pseudanthias regalis
Pseudanthias regalis Pseudanthias generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Traductio
Joan Mari Irigoien idazlearen ondoko adibide honetan “demokrazia” hitzaren bidez traductio figura garbi ikusten da:
Lidokaina
Lidokaina edo xilokaina anestesiko lokalen familiako sendagaia da, amino amidoen motakoa, horien artean dibukaina, mepibakaina, etidokaina, prilokaina eta bupivakaina izanda. 1943an Nils Löfgren eta Bengt Lundqvistek sintetizatu zuten. Gaur egun, odontologoek asko erabiltzen dute. Eragin antiarritmikoa ere badu.
Zain barnetik emandako lidokainaren batez besteko bizitza 109 minutu ingurukoa da, baina metabolismoa gibelaren odol-irrigazioaren araberakoa denez, dosia jaitsi behar da bihotz-gastu txikia duten edo shockean dauden pazienteen kasuan. Munduko Osasun Erakundearen funtsezko sendagaien zerrendan dago.
Bear Grass (Ipar Carolina)
Bear Grass Ipar Carolinako herri bat da. Martin konderrian kokatua dago. 2010ean 73 biztanle zituen, 0.69 kilometro koadrotan banatuta.
Parisko Burtsa
Parisko Burtsa (Bourse de Paris) Frantziako Paris hiriburuko balore-burtsa da. Bere egoitza Brongniart jauregian dago, Parisko 2. barrutian kokaturik dagoena.
Historia
Aurrez hainbat egoitza izan zituen Burtsak baina XIX. mendea hastearekin batera egoitza egonkor bat edukitzea erabaki eta Brongniart jauregia (Palais Brongniart) eraiki zuten. Alexandre-Théodore Brongniart arkitektoak diseinatu zuen eta Éloi Labarrek osatu. 1826an amaitu ziren lanak.
XIX. mendearen erdialdetik aurrera Compagnie des agents de change erakundeak kudeatu izan du Burtsa.
Satorralaia
Satorralaia bizilagunen mugimendua Donostiako metroarekin kritikoak diren Donostiako auzokideek eta kolektiboek sortutako herri-ekimena da. Donostialdeko Metroaren proiektua gelditzea eta hirirako garraio eredurik egokiena erabakitzeko gizarte eztabaida irekitzea eskatzen du. Funtsean, kolektiko honek hiriak horrelako egitura faraonikoa ez duela behar aldarrikatzen du, atzean egon daitezkeen interes ekonomikoak salatuz. Halaber, hiriaren geomorfologia horrelako lanak egiteko egokia ez dela salatzen du.
Proiektua
Gaur egungo Amara-Donostia geltokia geltoki terminala izatetik geltoki pasantea izatera pasako da, Donostian eraikitzen hasi den trenbide saihesbidearen bitartea. Saihesbide berria Lugarizko geltokian hasiko da eta Antigua auzotik igaroko da, bertan Bentaberriko geltokia eraikiko delarik. Ondoren Mirakontxa gurutzatu eta Erdialdera helduko da, Kontxako geltokia gaineratuz. Handik Amarara helduko da, Easoko lurpeko geltoki berriak gaur egungo Amara-Donostia geltokia ordeztuko duelarik. Lurpeko geltoki berri hau eta gero trenbide zaharrari lotuko zaio, Anoetako geltokirantz.
Historia
2017ko maiatzaren 29an, Eusko Jaurlaritzak Donostiako hiri-erdialdetik Metroa eraikitzeko Proiektua informazio publikora atera zuen. Satorralaiak Jaurlaritzaren erabaki hori inguratu duen ilunkeriak eta hiritarrek nozitu duten informazio gabeziak, ordea, partehartze publikoa larriki kaltetu zuela salatu zuen. Alegazio epea kasik erabat oharkabean igarotzeko zorian egon zen, hauteskundeen ondorengo egunetan hasi zenez eta helegiteak aurkeztu ahal izateko emandako epe laburrean auzi honetan zeresan handia zuten gainerako erakundeak eratu gabe zeudenez.
Egitasmoak herritarren erantzuna piztu zuen: infomazio publikoaren azken egunetan ehundaka alegazio aurkeztu ziren eta auzoetako bizilagun, elkarte eta talde sozialetako hamarnaka lagun bildu ziren batzarrak egiteko. Bilera horietan Metroaren egitasmoa ezbaian jarri zuten hainbat galdera eta kritika planteatu ziren: batetik, azpiegitura horrek hirigintza-ondarearen alorrean, ingurumenean eta gizarte arloan eragingo lituzkeen ondorioen mailan; bestetik, garraio publikoa sustatzeko Donostian lurrazpiko Metro bat eraiki ordez malgutasun handiagoa eta kostu ekonomiko txikiagoa duten beste alternatiben aurrean egitasmo honetan nabarmentzen zen justifikazio eta arrazoiketa faltari buruz ere.
Gauzak horrela, benetazko informazio eta partehartze publikoko prozesu bat zabaltze aldera, Eusko Jaurlaritzari eta Udalari Metroaren Proiktuaren tramitazioa geldi zezaten eskatu zioten. Halaber, auzoetako bizilagun, elkarte eta talde sozialen ekimen horrek herritarren artean komunikatzeko, biltzeko eta partehartzeko bideak landuko zituzten, Donostiarentzat hiri eta garraio ereduari buruz eztabaida publikoa sustatutzeko.
Protestak
Une horretatik aurrera bilerak, protesta ekintza eta manifestazio ugari antolatu ziren hirian. Kanpaina horiek obretan sortu ziren arazo teknikoekin, besteak beste, zulo handiak, kutsadura erreketan eta hondartzan, etxeak hustubehar, eta gainkostuekin areagotu egin ziren.
Craig Green
Craig Ivan Green (Christchurch, 1961eko martxoaren 23a) zeelandaberritar errugbilari ohia da, erdiko eta hegaleko postuetan aritzen zena. 20 aldiz jokatu zuen Zeelanda Berriko errugbi selekzioarekin eta, besteak beste, 1987ko Munduko Errugbi Kopa irabazi zuen.
Satorralaia
Pasantearen aurkako argudioak
Satorralaiak bederatzi argudioetean laburbildu duten haien aurkako jarrera:
Zanbrana-Herran jauregia
Zanbrana-Herran jauregia Añanako Gesaltza Añana herrian dagoen jauregia da. 2008ko martxoaren 11an, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Kokapena
Zambrana-Herran sendiaren jauregiaren etxe nagusia Gesaltza Añanan dago, Carrera kalearen 14. zenbakian. Etxe horrek, San Juan kaleko etxeak eta bi horiek Cantarranasekoarekin eta Perruchicokoarekin lotzen dituzten pasabideek mugatzen dute jauregiko orubea. Ipar-ekialdean, zabalgune handi bat zegoen, azokako plaza zaharrari zegokiona.
Ezaugarriak
XVII. mendeko jauregi bikaina da da, eta haren trazadura kultua (herrian dauden bizitegirako eraikinen artean, soilik Ozpinastarren jauregiak parekatzen duena) erraz nabarmentzen da inguruko eraikinen aldean, konposizioaren kalitateagatik.
Historia
Jauregia 1695. urtean hasi zen eraikitzen, Pedro Zanbranak aginduta. Jauregiaren trazatua Phelipe del Castilloren lana izan zen, eta hainbat lagunen artean exekutatu zuten: Mathias Castillo, Matheo del Rio, Juan Garcia Blanco, Santiago Lasekada eta Pelayo Labin.
Deskribapena
Jauregiaren lau aldeek, oinarrian, egitura bera dut: hiru solairu, bi zerrenda leunez eta taulamenduz errematatuak. Taulamendua, obra egiteko betebeharra finkatzeko eskriturak adierazten duen moduan "arkitrabe, friso eta erlaitzez osatua da, ordena toskanarrari jarraiki". Horren gainean bermatzen dira hegal handiaren harburuak, oso landuak uso-bularrez, sokadun eta oinarridun kiribildura bikoitzez, listelez eta goletaz. Izkinetan, emakume-aurpegi ederrak jarri dira laugarren dozelaren ordez.
Baoak lerroan jarrita daude eraikinaren fatxada-alde guztietan (aldaketa txiki batzuk ditu, halere, hego-mendebaldeko fatxadan), hiru ardatz bertikaletan kokatuak. Erdiko ardatzeko lehen eta bigarren solairuko leihoak gainerakoak baino zertxobait altuagoak dira (alboetako leihoen inguru-eremuaren amaieratik abiatzen da leihoburua), eta behe-solairuan, berriz, ate handi bat dago erdian, leiho txiki eta altuak dituelarik bi aldeetan. Solairu horretako albo-leihoak gainerakoak baino pixka bat txikiagoak dira, baina goiko solairuetako proportzio eta ardatz berdinak dituzte. Ate nagusi handia izan ezik, bao guztiak daude belarridun zinta lau etengabeko marko batez inguratuak, eta, behe solairuan izan ezik, arku zuzen batez amaituak. Behe-solairuan, pieza bakarreko karga-habez amaitzen dira. Leihoek bi leiho-orri dituzte, gaztelar paneldunak, eta bigarren solairuan bi leiho txiki daude goiko aldean, mainel batez bereiziak. Bolutez eta landare-motiboz apaindutako mentsula sendoak ere ikus ditzakegu, erlaitz horizontalaren gainean, eta azken horrek faszia lauak eta laugarren bozelak konbinatzen ditu, ziur asko, intxaurrondo-egur margotuan. Konposizio-aldaera txikiak dituzte horietako batzuek. Egongela nagusikoek kurbadun moldurak eta kapera-formako erremateak dituzte, eta jauregia eraiki ondorengo garairen batekoak izan daitezke. Oin nagusian nabarmentzekoak dira hegada eginez irteten diren balkoiak (ez da halakorik hego-mendebaldeko fatxadan), eta, bereziki, bigarrena, horma-gainarekin berdinduak baititu barandak. Bederatzi dira guztira, burdinazko plataforma batez eginak, eta forjatuzko kartelak dituzte oinarrian. Hiru fatxadetan, ardatz nagusikoek sei kartela dituzte eta alboetako ardatzekoek lau. Ipar-ekialdeko fatxadan, salbuespenez, modu irregularrean jarritako lau kartela daude sei behar luketen lekuan; ziur asko, gerora gertatutako galeraren edo egindako konponketaren baten ondorioz. Mentsulek "S" formako barrote sendoak dituzte, kusku bikoitz itxiak osatuz eta ertzetan bolutak dituztela. Forjatuzko barandek zilindro-formako balaustre lauak dituzte, ertzetan izan ezik; han, landare-motiboak dituzte. Barroteen apaindura osatzeko, bost eraztun ikusten dira, kokapen erregularra dutela. Txapa kurbatuz eta molduraz eginda dago esku-anda, eta metalezko bolak ditu ertzetan. Barandaren beheko aldean, txapazko hegal bat ikus daiteke zulatua, hura lorez eta laukizuzen txikiz apaintzeko.
Ipar-mendebaldeko fatxadak Carrera kalera ematen du, eta apaingarri gehiago ditu. Behe-solairuko ate handiak moldura bikoitza du inguruan, eta garai batean ipar-ekialdean izan zen atearen antzeko neurriak izan ditzake. Barruko atea laua da, eta mailaz maila jarritako bi anerek inguratzen dute baoa. Kanpokoak bozela eta eskozia ditu, eta belarriak nabarmentzen ditu ertzetan. Intxaurrondo-egurrekoa da atea, panel laukizuzenak eta karratuak diru ilaraka, eta ate-orri txikiagoak erdian, finkoarekiko zentratuta. Zanbrana sendiaren bi armarri daude, oso landuak, nobleen armarriak jartzeko balkoiaren alde banatan.
Ipar-ekialdeko fatxadak alde bat du aurrekoarekiko: atea, egun itxita dago eta leiho bat jarri da ordez. Ate hori, gainerako baoek bezala, belarridun anere sinple bat du markotzat. Fatxada horretan ez dago armarririk. Horiek horrela, neurri-proportzioak, konposizioa, apaindurak (arotzeriak, hegalak eta forjatuzko barandak barne) igual-igualak dira, baoen erdiko ardatza gainerako fatxadetan baino zertxobait ezkerrerago izan arren. Behe-solairuko bao txiki eta altuak gainerako fatxadetakoak baino txikiagoak dira fatxada horretan.
Hego-ekialdeko fatxada aurreko biak bezalakoa da dimentsioei eta trazadurari dagokionez, nahiz eta atetzarra, aurrekoetan ez bezala, goiko leihoen neurriekin bat etorri. Hala, ipar-ekialdeko fatxadan gertatzen den moduan, baoak inguratzen dituzten markoak anere sinplez eginak daude, eta ez da armarririk ageri. Bigarren solairuan, bi leiho txiki ageri dira erdiko baoaren alde bietan. Leiho horiek ez daude behekoen lerro berean, eta, ziur asko, gerora egindakoak izango dira. Gerora egindakoa da, halaber, oin nagusiko ezkerreko balkoian izan zen begiratokiaren maila-gaina.
Garai bateko harlangaitzezko bi fatxada ikus daitezke oraindik, juntak kareorez elkartuta dituztela, eta atzekoaren zati bat ere ikus daiteke. Carrera kalera ematen duen fatxadak hiru ardatz bertikal eta apaindurarik gabeko hiru bao txiki ditu. Erdiko ardatzak atetzar bat du behe-solairuaren erdialdean (auzo duen Ozpinastarren jauregikoaren antzeko forma du), eta goiko aldean zerrenda lauko erlaitz batez amaitzen da, hegala bertan bermatzeko. Hego-mendebalderantz eginda, aurrekoak baino atal txiki eta estuago bat du, eta bertan irekitzen da arku bikoitz bat (pasabide baten kanpo- eta barne-horman), Cantarranas eta Carrera kaleak lotzeko. Atal horrek ere bi solairu ditu; goikoak hegadan du atzeko aldea, zati batean egurrezko egitura du, xoborrez betea eta berdindua dago, eta egurrezko zutoin batean bermatzen da. Kale nagusira ematen duen bao txiki bat du lehen atalean, eta atzeko aldera ematen duen beste bat. Egoera txarrean badago ere, oraindik ez da galdu bi isurialdeko estalkia, fatxadarekiko gailur paralelo bat duela.
Jauregiaren ekialdeko ertzari erantsita horma bat dago (ate bat irekitzen da bertan), eta isurialde bakarreko estalki-inklinazioa du, hego-ekialdeko fatxadaren lerroari jarraituz, eta, agian, haren perpendikularrari, hego-ekialderantz, itxia eta egun finkaren itxituraren parte dela.
Conco
Conco Italiako udalerri bat da. Vicenzako probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Concok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kaiku (futbolaria)
Carlos Martín Arceo, futbolean Kaiku bezala ezagunagoa, (Galdakao, Bizkaia, 1972ko uztailaren 26a) bizkaitar futbolari ohia da, aurrelari gisa aritzen zena.
Kamienica udalerria
Kamienica Poloniako Polonia Txikiko voivoderriko landa-udalerri bat da, Limanowa barrutian kokatuta. 95,18 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 7780 biztanle zituen.
Kaiku (futbolaria)
Kirol Ibilbidea
''2015eko maiatzaren 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
Ángel Mariscal
Ángel Mariscal Beuba (Donostia, 1904ko abuztuaren 11 - 1979ko martxoaren 20a) euskal herritar futbolaria izan zen, Real Sociedaden aritutakoa.
Esteban Lucas Bridges
Esteban Lucas Bridges (1874ko abenduaren 31, Ushuaia - 1949ko apirilaren 4a, Buenos Aires ) Suaren Lurralde ko lurjabe anglo-argentinar bat izan zen. Thomas Bridges (1842-1898) misiolari anglikarraren bigarren semea izan zen, eta "Ushuaiako hirugarren txuria" (lenengoa 1872an jaiotako bere anaia nagusia izan zen) Hego Amerikako hegoaldeko muturrean. Ushuaia, Ooshooia bezala ezagutzen zen Yagan hizkuntza indigenan.
Bizitza
Bere El último confín de la Tierra (1948) liburua, hil baino urtebete lehenago argitaratua, bere familiaren historiaren ia mende bat hartzen duen kronika bat da, 1871n Suaren Lurraldean kolono misiolari bezala hasi zena. Literatur klasiko honek hiru zibilizazioren arteko talka kontatzen du: gizon zuria, Yagana (yaganez: Yahgashaga, 'Pertsonak') eta Selknam (selknamez: Shilknum, 'Adar bananduaren klana'). Ona (yaganeraz ona, "Oinezko jentea") yagan hitza da. Uharteko tribu indigenen artean hazi ondoren, Lucas Bridgesek bi tribuen hizkuntza eta ohiturak ikasi zituen. Bere bizimodu eta sinesmenen lekuko pribilegiatua izan zen, baita mendebaldeko zibilizazioak haiengan izan zituen ondorio tragikoen lekuko ere. Hala ere, historialari aipagarri batzuek, Juan Esteban Belza salestar apaiza kasu, Suaren Lurraldeko indigenen esplotatzaile izateaz akusatu zituzten Bridgestarrak, Esteban Lucas Bridges buru zutela: "Indioen amansadoreak, gobernuari lur-emakida handiak eskatzera datozenak, bizitza zibilizatura erakartzeko asmoz, eta beren probetxurako ustiatzen dituztenak".
Calumma gastrotaenia
Calumma gastrotaenia Calumma generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Kamienica Polska udalerria
Kamienica Polska Poloniako Silesiako voivoderriko landa-udalerri bat da, Częstochowa barrutian kokatuta. 46,45 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 5621 biztanle zituen.
Errusiako apezpiku-konferentzia katolikoa
Errusiako apezpiku-konferentzia katolikoa (Конференция католических епископов России) Errusiako elizbarruti katolikoetako apezpiku guztiek osatzen duten erakunde administratiboa da. 1999ko martxoaren 2an sortu zen.
Kideak
Gaur egun, hauek dira Errusiako apezpiku-konferentzia katolikoko kideak:
Oxyrhopus trigeminus
Oxyrhopus trigeminus Oxyrhopus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
NGC 3419
NGC 3419 galaxia bat da, Leo (konstelazioa) konstelazioan. Albert Marthek aurkitu zuen n.
Beaufort (Ipar Carolina)
Beaufort Ipar Carolinako herri bat da. Carteret konderrian kokatua dago. 2010ean 4,039 biztanle zituen, 11.97 kilometro koadrotan banatuta.
Conca
, Korsikako hegoaldeko udalerria da,  departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, 0 biztanle ditu.
Pseudanthias rubrizonatus
Pseudanthias rubrizonatus Pseudanthias generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Maury City (Tennessee)
Maury City Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Crockett konderrian kokatuta dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Palaiseul
Palaiseul Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Palaiseul udalerrian erroldatutako biztanleak 55 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Paperclip Operazioa
Paperclip Operazioa (Operation Paperclip) programa sekretu bat izan zen Adimen Helburuen Agentzia Taldea k (JIOA) bultzatu zuena. Bertan, 1.600 zientzialari, ingeniari eta teknikari alemaniar baino gehiago aritu ziren lanean. Besteak beste, Wernher von Braun, Erich W. Neubert, Theodor A. Poppel, August Schulze, Eberhard Rees, Wilhelm Jungert eta Walter Schwidetzky. Alemaniatik Ameriketako Estatu Batuetara eraman zituzten bertako gobernuaren menpean lan egiteko 1945 eta 1959. urteen bitartean. Honen aurretik, hauetako asko Alderdi Naziarentzat lan egiten zuten. 1962. urtean programa deuseztatuko zuten.
Operazio honen helburu nagusia, estatubatuarrek Japoniaren aurkako gerra laburtzen laguntzeko eta gerraosteko ikerketa militarrei laguntzeko izango zen. II. Mundu Gerra bukatzean, Sobietar Batasunaren aurrean abantaila militarra lortzeko erabiliko zuten. Aurrerapen teknologiko honen adibide garbienak Gerra Hotzean eta Espazioko Lasterketa n gertatuko ziren.
Palaiseul
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 38 ziren, horien artean 29 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 29 pertsona aktiboetatik 25 lanean zeuden (15 gizon eta 10 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 9 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden eta 2 ikasten zeuden.
Paperclip Operazioa
Osaketa
1945. urtearen erdialdean, Europan gerra jada bukatu zen. Hemendik aurrera, historiako beste fase bat sortuko da: Gerra Hotza. Europa guztiz suntsituta, munduko potentzia nagusiak bi izango dira; Ameriketako Estatu Batuak eta Sobietar Batasuna. Elkarren artean gatazka gogor eta hotz batean sartu ziren, Alemania naziak II. Mundu Gerran zehar lortutako aurrerapen zientifiko eta teknologiko gehienak eskuratzeko. Bereziki, industriako alor militarrean (zehazki, aeronautika edo suzirien diseinua eta espazioa esploratzeko teknologia) eta kimikoan. Jatorriz, zientzialari alemaniarrentzako lehen kontratazio programa, Overcast Operazioa (edo Operazio Estalia) izenarekin ezagutzen zena, urte horretako uztailean hasi zen. 1945. urteko irailean, Truman presidentearen aholkularitza taldeak oniritzia eman zuen, operazio sekretua formalki onartuz. Bi hilabete beranduago, proiektuaren izena aldatzea erabaki zuten Paperclip Operazioa izendarekin bataiatuz.
Palaiseul
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra zerbitzu enpresa batena zen.
Fausto (Goethe)
Fausto Goethek idatzitako drama erromantiko ospetsua da. Alemanez idatzita haren lehen atala 1808an argitaratu zuen. Bigarrena, bere heriotzaren ondoren argitaratu zuten, 1832an, hain zuzen. Kondaira horren inguruko bertsio ugari badira ere, Goetheren bertsioa, guztien artean eragin handikoena izan da. Batzuek Alemaniako literaturaren idazlanik gorentzat jotzen dute. Goetheren lanak hainbat gai jorratzen ditu, besteak beste, gaztetasun amaigabea, askatasuna, ongia eta gaizkiaren arteko erlazioak, morala edota giza-izaeraren mugak. Fausto, oraingoan, Infernutik libratuko zuen Goethek.
Paperclip Operazioa
Osaketa
Paperclip Operazioaz gain, antzeko beste programa batzuk ere sortu zituzten beherago ikusiko dugun moduan: Alsos operazioa (Manhattan Proiektuaren barruan) teknologia nuklearrak eta ekipamenduak lortzeko aliatuentzat (batez ere, Estatu Batuak eta Erresuma Batua); Backfire Operazioa, Alemaniako teknologia aeronautikoa lortzeko britainiar ekimena; eta batez ere Osoaviakhim operazioa, zeinaren bidez Sobietar Batasunak 2.000 zientzialari alemaniar eta teknikari beraientzat lan egitea lortu zuen.
Fausto (Goethe)
Fausto, kondaira eta historia
Fausto Alemaniako elezahar klasiko baten protagonista da. Fausto gizon argia eta arrakasta handikoa da, baina baita bere bizitzarekin asegaitza ere, eta, beraz, deabruarekin itun bat egiten du bidegurutze batean, bere arima mundu mugagabeko jakintzaren eta plazerren truke emanez.
Paperclip Operazioa
Osenberg zerrenda
Bigarren Mundu Gerraren bukaera aldean, Alemania Naziak desabantaila logistikoa handia aurkitu zuen Sobietar Batasuna konkistatzeko: Bizargorri Operazioa (1941. urteko ekaina- abendua artean), Leningradoko Setioa (1941. urteko irailetik 1944. urteko urtarrila arte), Nordlicht Operazioa (1942. urteko abuztua-urria bitartean), eta Stalingradoko Gudua (1942. urteko uztailatik 1943. urteko otsailera arte). Porrota guzti hauek alemaniarren baliabideak agortu zituen eta bere multzo militar-industriala ( Alemaniako Reich Handia) ez zegoen prest Armada Gorriak mendebaldetik zekartzan erasoaren aurka defendatzeko. 1943. urtearen hasieran, Alemaniako gobernuak hainbat zientzialari, ingeniari eta teknikari kontratatu zituen arma eta teknika berriagoak garatzeko. Berehala askatu zituzten zerbitzu militarretik zientzietako ikasketak eta doktoretza zutenei; okindegietan lan egiten zuten matematikariak eta kamioien garraioan zebiltzan mekanikariak ere, lan hauetatik kendu zituzten gobernuarentzat lanean aritzeko.
Fausto (Goethe)
Fausto, kondaira eta historia
Antza denez, bada ere Fausto historikoa. Fausto 1480an jaio omen zen Alemaniako Baden-Württembergeko Knittlingen herrian. Kolonian, Leipzigen eta beste hiri alemaniar batzuetan bizi omen zen. Esan ohi da 1540an hil zela Staufen im Brisgau herrian, sustantzia kimikoekin egindako ikerketa batek sorrarazitako eztanda bat izan zela medio. Haren izena Georgius Faustus zatekeen. Luterok, Erreforma Protestantearen sortzaileak, deabru-botereak egotzi zizkion.
Paperclip Operazioa
Osenberg zerrenda
Dieter Huzel Jende guzti hau identifikatzea eta bilatzea suposatu zuen ahalegina izugarria izan zen (bereziki, gai honen moralari eta leialtasunari dagokionez). Guzti honek, Osenberg Zerrenda bezala ezagutua izango da (Wermer Osenberg-en omenez, Hannover Unibertsitate ko ingeniari zientifiko bat). Baita ere,Wehrforschungsgemeinschaft (Defentsa Ikerketa Elkartea) aurrera eraman zuen.
Palaiseul
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lake Park (Georgia)
Lake Park  Georgiako estatuko hiri bat da. Emanuel konderrian kokatua dago. 2010ean 733 biztanle zituen, 3.59 kilometro koadrotan banatuta.
Paperclip Operazioa
Osenberg zerrenda
1945. urteko martxoan, Bonn Unibertsitatean, laborategiko teknikari poloniar batek Osenberg Zerrendako aztarnak aurkitu zituen komun batean. Zerrenda geroago MI6 ra iritsi zen, Ameriketako Estatu Batuen inteligentziari helaraziko ziona. Orduan, AEBetako Armadako Buruzagia zen Robert B. Staver, AEBetako Armadaren Ordenaren Korporazioko Jet Propultsio Ataleko burua, Osenberg Zerrenda erabili zuen Zerrenda Beltza egiteko. Alemaniako zientzialarien izenen zerrenda bildu eta galdeketekin hasi zen. Zerrendako lehenengoa, Alemaniako V-2 suzirien zientzialari nagusia izan zen. Hain zuzen ere, Wernher von Braun.
Polemika eta ikerketak
Alde batetik, Paperclip Operazioa ofizialki onartu aurretik, Truman presidenteak denbora luzez (hamasei hilabetez) egon zen programaren inguruan eztabaidatzen. Urte batzuk geroago, 1963an, Trumanek onartu zuen Sobietar Batasunaren arteko harremana zela eta "derrigorrez egin behar zela".
Bestetik, beranduago, proiektuan parte hartu zuten zientzialariak Alderdi Naziarekin izandako loturak ikertu zituzten.
Fausto (Goethe)
Goethen lanaren historia
Lehen zatia, Faust: der Tragödie erster Teil (Fausto: Tragediaren lehen zatia), 1806an amaitu zuen Goethek hasiera batean. 1808an argitaratu ondoren, 1828–1829an berrikusitako edizio bat argitaratu zuen, egileak berak argitaratutako azkena izango zena. Aurretik, 1790ean Fausto izeneko bertsio partziala agertu zen, zati bat. Lanaren lehen bertsioak, Urfaust bezala ezagutzen direnak, 1772 eta 1775 bitartean egin ziren; hala ere, lanketa horren xehetasunak ez daude erabat argi.
Goethek bigarren zatia idazten amaitu zuen, Faust: der Tragödie zweiter Teil (Fausto: Tragediaren bigarren zatia), 1832an, hil zen urtean. Lehenengo zatian ez bezala, ekintzaren fokua ez dago Faustoren ariman, deabruari saldua izan baita, baizik eta psikologia, historia eta politika bezalako fenomeno sozialetan. Bigarren zatia Goetheren azken urteetako okupazio nagusia izan zen, eta bakarrik hil ondoren agertu zen, 1832an.
Argumentua
Atalez atal hau da argumentu orokorra:
Lehen atala
Faustoren Lehen zatia istorio konplexua da. Leku askotan kokatzen da, lehena zerua delarik. Mefistofelesek itun bat egiten du Jainkoarekin: gizaki gogokoena Jainkoagandik (Fausto) desbideratu dezakeela dio, ezaguna izan daitekeen guztia ikasten ahalegintzen ari baita, asmo moraletatik urrun. Hurrengo eszena Faustoren estudioan gertatzen da, non protagonista, ezagutza erlijioso, gizatiar eta zientifikoaren urritasunagatik etsita, magiara itzultzen baita ezagutza infinitua lortzeko. Hala ere, susmoa du bere saiakera ez dela emaitzarik lortzen ari. Zapuztuta, suizidioa kontsideratzen du, baina baztertu egiten du Pazko hurbilaren hasierako oihartzuna entzuten duenean. Bere laguntzaile Wagnerrekin paseatzera doa eta txakurtxo batek, kanitxe arrunt batek, jarraitzen dio etxera.
Faustoren estudioan kanitxea deabru bihurtzen da. Faustok tratu bat egiten du berarekin: deabruak Faustok nahi duen guztia egingo du lurrean dagoen bitartean, eta trukean Faustok deabrua zerbitzatuko du beste bizitzan. Tratuaren arabera, Mefistofeles Faustori zerbitzatzen ari zaion bitartean, Faustok ematen dion zerbaitekin hain pozik geratzen bada, une hori betiko luzatu nahi izateraino, une horretan bertan hilko da Fausto. Deabruak eskatzen dionean odolez sina dezala ituna, Faustok ulertzen du honek ez duela konfiantzarik bere ohorezko hitzarekin. Azkenean, Mefistofelesek irabazten du liskar hau, eta Faustok bere odol tanta batekin sinatzen du kontratua.
Jarraian, bere txango batean, Margaret (Gretchen ere deitua) ezagutzen du Faustok. Neskak erakarri egiten du, eta bitxi-opariekin eta Martha auzokidearen laguntzarekin, deabruak Faustoren besoetara eramaten du Gretchen, eta honek liluratu egiten du eta, azkenean, bereganatu. Gretchenen ama alabak Faustorekin adiskidetasun handiagoa izateko eman zion lo egiteko edabearen erruz hiltzen da. Gainera, Gretchenek haurdun geratu dela jakingo du. Bere anaia Valentinek Fausto salatzen du, desafio egiten dio eta Fausto eta deabruaren eskuetan hiltzen da. Gretchenek bere seme ez-legitimoa itotzen du eta hilketagatik kondenatzen dute. Fausto heriotzatik salbatzen saiatzen da, espetxetik askatuz, baina lortu ez duenez, deabruari laguntza eskatzera joaten da. Gretchen, eromenak jota eta ihes egiteari uko eginda, Faustoren besoetan hil zen.
Bigarren atala
Aipamen klasikoetan aberatsa, Faustoren Bigarren zatian lehen zatiko istorio erromantikoa baztertua da eta Fausto magiazko mundu batean esnatzen da abentura eta helburuen ziklo berri bati ekiteko. Piezak bost ekitaldi ditu — atal independente samarrak —, eta horietako bakoitzak gai bat du. Faustok denboran eta espazioan bidaiatzen du. Alemaniako enperadoreari arazo ekonomikoak konpontzen laguntzen dio, era guztietako izaki fantastikoak (txorrotak, ninfak, sirenak, etab.) biltzen dituen festa bat antolatzen du, eta Helenaren mamuak poztu egiten du. Helenaren ondoren, Antzinaroan, Euphorion hil zen, Ikarori gertatu zitzaion bezala hegaz egiten saiatuz. Bere ama Helenak Euphorion ilunpetan laguntzen du, Fausto berriro bakarrik utziz. Enperadorearengana itzuli eta inperioa bateratzeko borroka erabakigarria irabazi zuen. Honek lurrak oparitzen dizkio kostaldean. Haietan, nahi gabe beste bizitza batzuk suntsitu ondoren, hil egiten da betirako bakean bizi nahiko lukeen leku bat aurkitzean. Azkenean, Fausto zerura doa apustua galduta ere. Aingeruek bosgarren ekitaldiaren amaieran deklaratzen dute, Margaritaren laguntzaz, "beti lanean ahalegintzen dena / erreskatatu eta berreskura dezakegu".
Bi atalen arteko lotura
Hasiera batean, argumentua irakurrita, liburua bi atal oso desberdinak dituela ematen du. Baina haien arteko lotura ugari daude. Lehen zatian zehar, Fausto pozik sentitzen da; tragediaren azken ondorioa eta itunen emaitza bigarren zatian baino ez da agertzen. Lehen zatiak mundu txikia irudikatzen du eta Faustoren eremuan gertatzen da, denborazko ingurunea. Bigarren zatia, aldiz, mundu zabalean edo makrokosmosean gertatzen da. Gainera, munduaren balorazioan aldaketa bat da Faustorentzat, gauzak ikusteko modua aldatzen baitu. Bigarren zatirako Margaritarekiko maitasuna gainditu du eta duela gutxi boterearekiko maitasun bat aurkitu du; hala ere, bere lehen amodioa tartekatzen duen salbazioak alde baten eta bestearen arteko lotura erakusten du, erromantizismo alemaniarraren idealen, emozionalaren edo subjektiboaren, irudikapena besterik ez dena, arrazionalaren edo objektiboaren gainean.
Eragina
Faustoren eragina handia izan da, bai Alemanian baita ere Medebaldeko kulturan. Istorioak literatura-, musika- eta pintura-lan ugari inspiratu ditu. Interpretazio anitz eta batzuetan kontrajarriak egin dira Bigarren Zatiarekin (junguianak, freudiarrak, soziologikoak, alkimikoak, literarioak eta klasikoak, gutxi batzuk bakarrik izendatzeagatik). Lana ezagutza zientifikoari, erlijioari, pasioari eta sedukzioari, independentziari eta maitasunari buruzko parabola bat da, besteak beste. Termino poetikoetan, Goethek moralki interesatua den metafisika baten testuinguruan kokatzen ditu zientzia eta boterea. Fausto zientzialari enpirikoa da, eta ongia eta gaizkia, Jainkoa eta deabrua, sexualitatea eta hilkortasuna bezalako gaiei aurre egin behar izaten die.
Moldaketak
Goetheren antzezlana eragin handia izan du Europako kulturan. Asko izan musikarako eta zinemarako egin diren moldaketak. Hona hemen ezagunenak.
Kamieniec udalerria
Kamieniec Poloniako Polonia Handiko voivoderriko landa-udalerri bat da, Grodzisk Wielkopolski barrutian kokatuta. 133,82 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 6699 biztanle zituen.
Frankfurteko Eskola
Frankfurteko eskola (Frankfurter Schule) hainbat pentsalarik garatu zuten teoria sozial neo-marxista da, Frankfurteko Gizarte Ikerkuntzaren Institutuarekin lotua zegoena.