cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Boissière (Hérault)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 43 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 2 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 tintoreria.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Emma Suárez
Emma Suárez Bodelón (1964ko ekainaren 25a, Madril) espainiar antzerki eta zinemako aktore bat da.
Tucapel
Tucapel Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Biobío eskualdeko izen bereko probintzian kokatuta dago. 2002ko erroldan, 9.744 biztanle zituen.
Toponimia
Tucapel hitzak Mapudungunez indarrez hartu esan nahi du.
Saadiak
Saadiak (السعديون; jatorriz Bani Zaydan) XVI. eta XVII. mendeen artean Maroko gobernatu zuen leinua izan zen.
Draa ibaiaren ibarrean zegoen Tagmadert hirian sortuak, 1509 eta 1549 artean hegoaldeko Maroko gobernatu zuten. 1528ra arte oraindik wattasidar sultanak aintzatetsi zituzten, baina garailerik gabe gudu baten ostean, wattasidarrek hegoaldeko Marokon zuten agintaritzat ezagutu zuten.
1603–27: Ondoretza gerra
Marrakexko buruzagiak:
Fezko buruzagiak:
Gers
Auch da hiriburua.
Geografia
Mugakide ditu Pirinio Garaiak hegoaldean, Garona Garaia ekialdean, Tarn eta Garona, Lot eta Garona iparraldean, Landak mendebaldean eta Pirinio Atlantikoak hego-mendebalean.
Nahiko herrialde zelaitsua da, mendixka batzuekin. Ibai denak Bizkaiko Golkorantz dabiltzate, bi multzotan: Garonarena eta Aturrirena.
Hiri handienak : Auch (hiriburua, 19.954 biztanleekin 2011n), Condom (7.099 b. 2009an) eta Fleurance (6.360 b. 2009an).
Historia
Antzinako Akitaniaren zatia, Auch eta Elusa ziren Akitaniaren hiriburuak erromatarren garaian; gero, Gaskoniako dukerria desegin zenean, konderrietan banatuta zegoen (haien artean Armañac zen boteretsuena) eta banan-banan Frantziaren barruan geratu zen Gaskoiniako probintzian. Frantziako Iraultzaren ondorioaz, 1790eko martxoaren 4an sortu zen departamendua. 1808 departamendu zati bat (Lavit kantoia ipar-ekialdean) Tarn eta Garonaren departamendura lotu zen.
D'Artagnan famatua herrialde honetan jaio zen.
Rossinver
(irlanderaz Ros Inbhir) Irlandako udalerri bat da, Leitrim konderrian dagoena.
Guadalupeko zubia (Tolosa-Irura)
Guadalupeko zubia, Gipuzkoako Tolosa eta Irura udalerrien artean dagoen zubi bat da, Oria ibaia zeharkatzen du.
Antzinako Guadalupeko paper-fabrikaren alboan eraikia, ibilgailuen trafikoa bertatik igarotzen zen, baina 1983ko uholdearen ondorioz oinzubi batek ordezkatu zuen. Zubi berri hau osoki hormigoizkoa da, 1984an Jose Maria Sarasola ingeniariak diseinatu zuen eta 13.077.653 pezetako aurrekontua izan zuen.
Russell (Massachusetts)
Russell Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Hampden konderrian dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Tracy-sur-Loire
Tracy-sur-Loire Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tracy-sur-Loire udalerrian erroldatutako biztanleak 965 ziren. Familiak 426 ziren, horien artean 132 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 72 bakarrik bizi ziren emakumeak), 159 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 111 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 599 etxebizitza zeuden, 435 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 107 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 592 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 435 etxebizitza nagusietatik 370 bere jabearen bizilekua ziren, 55 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 105 etxek hiru zituzten, 120 etxek lau zituzten eta 178 etxek bost zituzten. 348 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 192 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 206 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 616 ziren, horien artean 450 aktiboak ziren eta 166 inaktiboak ziren. 450 pertsona aktiboetatik 419 lanean zeuden (222 gizon eta 197 emakume) eta 31 langabezian zeuden (13 gizon eta 18 emakume). 166 pertsona inaktiboetatik 81 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tracy-sur-Loire udalerrian 436 unitate fiskal zeuden, 970 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.026 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Tracy-sur-Loire udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.188 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vera Hernáez
Vera Hernáez Sañudo (Ortuella, 1938ko maiatzaren 31), XX. mendearen bukaerako Portugaleteko moda diseinatzaile ospetsua da. Hernaezek begirada jarrita zeukan modaren aurrerapenean. Izan ere, gaur egungo proposamen estetikoekin oso parekatuak dauden diseinuak sortu zituen. Modu honetan, moda garaikidearen aitzindaritzat har dezakegu Hernaez, nahiz eta, emakumea izanda, Diseinuaren Historiak askotan alde batera utzi duen.
Sceloporus slevini
Sceloporus slevini Sceloporus generoko animalia da. Narrastien barruko Phrynosomatidae familian sailkatuta dago.
Vera Hernáez
Hastapenak
Vera Hernaez, 1938ko maiatzaren 31an jaio zen. Gudako alaba; ezkondu gabeko guraso errepublikanoen alaba da. Bizkaiko meategi batean erditu zuen bere amak, bere aita, tropa frankistetik ihes zegoen bitartean.
Ortuellan bizi zen guda bukatu arte, eta, Portugaletera bueltatu ziren; bere amaren herria zena. Han, aita ezagutu zuen lehen aldiz.
NGC 4120
NGC 4120 galaxia bat da, Draco konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Vera Hernáez
Hastapenak
Bere bizitzaren lehen urteak, nahiko gogorrak izan ziren, egoera politikoa zela eta. Baserri batean bizi zela, bere haurtzaroa naturarekiko eta animaliekiko maitasunean oinarritu zen. Maitasun hori islatzeko pintura eta joskintza erabiltzen zuen. Beraz, txikitatik egin zituen pintura-lan txikiak eta zenbait saiakuntza joskintzan.
1949an, bere gurasoak behartuak izan ziren Hernaez barnetegi batera bidaltzera, egoera politikoa zela eta, haiek ezin izan zuten ezetza eman. Esan beharrekoa da Hernáezentzako nahiko urte gogorrak izan zirela bakardadean, bere familiatik aldenduta. Bi urte igaro zirela, bere aitaren heriotza zela eta, barnetegitik atera zen eta baserrira bueltatu zen. Aipatzekoa da, barnetegian bizi zituen egoera latzak, bere margoetan islatu zirela; kolore indartsuetan, marraren zurruntasunean… bere nortasuna asko kemendu zen. Bere barnean zeukan amorru guzti hori, pinturaren bitartez adierazten zuen; modu bizi batean. Esperientzia traumatiko hori alde batera utzi nahian, barnetegitik bueltatu zenean pintura errealista, narratiboa eta deskriptiboa egitetik, natura abstraituz joan zen gutxika-gutxika. Naturak produzitzen zitzaizkion sentsazioetan eta forma organikoetan oinarritu zen. Bere estiloa askatuz joan zen. Aldi berean, bere ama irakatsita, bete-betean sartu zen joskintzan; teknikoki asko trebatu zen. Ordea, oraindik azken hau behar bat bezala hartzen zuen, pintura bere benetako pasioa baitzen, nahiz eta joskintzan teknika paregabea izan.
Gaztaroa eta ikerketa garaia
Gaztaroa heldu zela eta bere egoera ekonomikoa zela eta, kunikultura ikasketak egin zituen; bere inguruan arlo horretan lana lortzea erraza zela pentsatuz. Bere benetako desioa bere bizitza sorkuntzara bideratzea zen arren. Izan ere, joskintzan, bere teknika hain ona zen, auzokideei josketa-klaseak ematen zizkien.
1956, Madrilerako bidaia egin zuen, kunikultore titulua lortzeko azterketak egitera. Madrilen egonda, arte museo eta galeriak bisitatu zituen. Madrilen artea ikasteko aukera on bat topatu zuen. Arte eskola batera joateko ez zuen baliabide ekonomikorik, baina, arte museoak bisitatuz eta artea ikusiz ikasi ahal zuela uste zuen. Beraz, Madrilen geratzea erabaki zuen eta garbitzaile moduan lortu zuen lanpostu bat Preciados galerietan. Modu honetan, mantenu ekonomikoa zeukan eta ikusten zuenaz ikasten zuen. Aldi berean, hortxe lan egiten, bere modarekiko gustua garatuz joan zen.
Urte bat geroago, saltzaile gisa lortu zuen lanpostua galerietan bertan. Lanpostu berri honekin, estudio txiki bat alokatu ahal izan zuen eta bere pinturak sortzeari ekin zion. Modu honetan, pinturan espezializatzen zen heinean, moda eta pinturarekiko harreman handia ikusten joan zen. Izan ere, Sonia Delaunay-ren ideiak Hernaezen aitzindaritzat har ditzakegu. Delaunay-k esaten zuen moduan, pertsonak bere diseinuekin artelan biziak eta mugimenduan dira. Bere artelanak, jantzietara transladatzen zituen. William Morrisen “arte totalaren” ideia mantenduz. Eta, artearen desagerpenaren ideia abangoardista oinarritzat hartuz: artea bizitza izango da.
Hortaz, zenbait jantzi egiteari ekin zion. Euskal Herriko natura eta koloreak oso presente zituen sortzerako orduan. Plastikoki, esperimentazioa zeukan oinarri; estampazio oso ezberdinak konbinatzen zituen, kolore argiak eta biziak erabiltzen zituen… bizitasuna eta arriskatzeko nahia nabaritzen zen bere diseinuetan.
Hernaezen lana ezagutuz eta lan paregabea ikusiz, 1961.urtean, María Dolores Pacheco, Madrilgo “De Gatas Confecciones” joskintza tailerraren arduradunak, lanpostu bat eskaini zion, josle gisa. Bertan, bere teknika perfekzionatu zuen eta nahiko joskin ezaguna egin zen tailerraren bezeroen artean. Beraz, modu batean, lanpostu ezin hobea zen Hernaezentzat; tailerrean teknikoki behar zuen guztia ikasten zuen, gero, bere diseinuetan aplikatu ahal izateko. Baina, urte gutxi igaro zela tailerrean, Portugaletera bueltatzeko beharra sentitu zuen. Bere ama, bakartasuna zela eta, depresioan erori zen. Beraz, 1963. urtean Portugaletera bueltatu zen.
Finkapena diseinatzaile gisa
Portugaletera bueltatu zenean, Santurtziko eraikuntzaren inguruko enpresa baten burua; Mariano Blanco ezagutu zuen. 1964ko maiatzean ezkondu ziren. Momentu honetan, Hernaezek denbora tarte batez, diseinua alde batera utzi zuen eta Blancorekin lan egin zuen enpresaren administrazioan. Baina, egia esan, bakarrik hilabete gutxi batzuk lan egin zuen bertan. Berehala, estudio txiki bat alokatu zuen bere kabuz. Estudioaren helburu nagusia, bere diseinuak sortzea zen baina, baita ere, enkargupean lan egiten zuen.
Urte hauetan mugimenduaren eta kolorearen ikerketan oinarritu zen. Baita ere, emakumearen gorputza beste modu batean janzteko saiakerak egin zituen, 1920ko Thayaht-ren “Tuta” jantzia erreferentzia moduan hartuz.
Baita ere, Portugaleteko “Gran Hotel Puente Colgante”-en “Reuniones de chocolate” ekimena sortu zuen. Hilabetean behin egiten ziren batzarrak ziren. Bertan, moda eta artearen inguruan hitz egiten zuten. Honi esker, bezero asko lortu zituen eta bere diseinuek ospea hartu zuten.
Publikoaren onarpena zela eta, 1967an “Galería Ángeles” ireki zuen Portugaleteko Gregorio Uzquiano kalean. “Vera Hernáez” marka komertziala sortu zuen; bere jarduera profesionala gorantz ari baitzen. Bere diseinuak garrantzi handia hartu zuten. Batez ere, emakumezkoaren arropan espezializatu zen. Emakume autonomo bat, emakumeentzat arropa egiten. Aldi berean, emakumearen gorputza askatzeko nahia antzematen zen eta indarra eskaintzeko gogoa. Ez zuen goi-mailako joskintza egin nahi, eguneroko emakumea jantzi nahi zuen eta prêt-à-porter-an sinesten zuen. Bestalde, modu batean, estilo aldaketa sakona nabaritu daiteke garai honetan. Kolore apalagoak eta ilunagoak erabiltzen zituen eta estanpatu gabeko edo estanpatu gutxiko oihalak. Arroparen funtzionaltasunean oinarritu zen gehienbat; apaingarriak funtzioaren menpe egongo ziren. Gainera, teknikari garrantzi askoz handiagoa ematen zion. Izan ere, bere teknika ezin hobea zela eta, “Perfección en Textil” saria irabazi zuen.
Baina, 1970an, bere lehen eta seme bakarra, Eulogio Blanco, jaio zela, bere osasuna asko hondatu zen. Horregatik, “Galería Ángeles” saldu zuen eta diseinua alde batera uztera behartuta sentitu zen.
1989an, bere semea Londresko University College-era ikastera joan zela eta bere senarretik dibortziatu zela, modan sartu zen bete-betean. Momentu honetan, bere hastapenetara bueltatu zen: kolore biziak, natura inspirazio iturri gisa, zurruntasuna… Askatasun gehiagorekin lan egin zuen. Bere diseinuek garrantzia galdu zuten publikoaren artean. Baina momentu honetan, Hernaezek ez zuen publikoaren eskakizunetarako lan egiten. Jantziak ez zituen eguneroko bizitzarentzat pentsatzen. Ikerketa plastiko eta estetikoan oinarritzen zuen bere egiteko era. Ez zuen estilo propio bat, bakarrik ikerketan oinarritzen zen. Teknikari ez zion garrantzi gehiegi ematen. Baina, bestalde, Hernaez alter ego bat zeukan. Lan egiten zuen enkarguka. Lan hauek modu oso sotilean eta garbian egiten zituen; perfekzio teknikoa bilatuz.
1999an, utzi zuen josteari. Bere asken diseinuek ez zuten arrakasta handirik izan, baina, modaren historiari zenbait ekarpen interesgarriak egiten dizkiete. Proposamen estetiko oso interesgarriak egin zituen.
Azken urteak
Diseinatzeari utzi zionean, bere estudioan gazteentzako batzarrak antolatzen zituen. Bertan, modari buruzko eztabaidak sortzen zituen. Alde batetik, josteko teknikak irakasten zituen eta bestalde, sorkuntza bultzatu nahi zuen; gazteei, sortzeko erremintak eskainiz. Oso emakume popularra egin zen eta herriko gazteek, amama Vera deitzen zioten.
2014an Alzheimer gaitza zela eta bere osasuna okerrera egin zuen eta betiko utzi zuen diseinua, joskintza eta estudioko batzarrak. Gaur egun, Barrikako zahar-egoitzan bizi da.
Ricardo García Ambroa
Ricardo García Ambroa (Gasteiz, 1988ko otsailaren 26a -) errepideko txirrindulari profesional euskalduna da. Orbea taldearekin egin zuen debuta profesional mailan 2009an. 2012. urteaz geroztik Euskaltel-Euskadi taldean dabil.
Palmaresa
2011
Emaitzak lasterketa nagusietan
-: Ez zuen parte hartu Err.: Erretiratu zen
Émagny
Émagny Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Fanna
Fanna Italiako udalerri bat da. Pordenoneko probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Émagny
Biztanleria
2007an Émagny udalerrian erroldatutako biztanleak 605 ziren. Familiak 250 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 83 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 87 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 269 etxebizitza zeuden, 247 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 196 etxeak ziren eta 72 apartamentuak ziren. 247 etxebizitza nagusietatik 147 bere jabearen bizilekua ziren, 95 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 57 etxek lau zituzten eta 138 etxek bost zituzten. 209 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 108 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 119 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 379 ziren, horien artean 293 aktiboak ziren eta 86 inaktiboak ziren. 293 pertsona aktiboetatik 277 lanean zeuden (147 gizon eta 130 emakume) eta 16 langabezian zeuden (4 gizon eta 12 emakume). 86 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Émagny udalerrian 239 unitate fiskal zeuden, 608 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.463 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Émagny udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Loudounita
Loudounita silikato motako minerala da.
Ezaugarriak
Loudounita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. ]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.
Ożarów Mazowiecki udalerria
Ożarów Mazowiecki Poloniako Mazoviako voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Varsovia Mendebaldea barrutian kokatuta. 71,27 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 23604 biztanle zituen.
Sternotherus
Sternotherus Kinosternidae familiako dortoka genero bat da. Kanada eta Ameriketako Estatu Batuetan bizi dira.
Katalina I.a Nafarroakoa
Katalina I.a Nafarroakoa edo Katalina Foixkoa (1468ko apirilaren 18 - † Mont-de-Marsan, 1517ko otsailaren 12) Nafarroako erregina, Montblanc, Peñafiel eta Gandiako dukesa, Foix, Bigorre eta Ribagortzako kondesa eta Bearnoko bizkondesa (1483-1517) izan zen.
Biografia
Aita Gaston Foixkoa, Vianako Printzea, eta ama Maddalen Frantziakoa, Louis XI.a Frantziako erregearen arreba, zituen. Nortasunez eta hezibidez, emakume adimentsu eta kultua zen.
Nafarroako errege-erreginek Frantziarekin zituzten harremanak eta Henrike lehensemea Louis XII.a Frantziakoaren alaba batekin ezkontzeko negoziaketak zirela eta, Fernando Katolikoak Albako dukeari agindu zion Nafarroako Erresuma konkistatzea. 1512ko ekainaren 25ean Albako dukea zen Fadrique Toledokoak Iruñea okupatu zuen. Errege-familiak ihes egin behar eta Behe Nafarroa eta Bearnon babesa bilatu zuten.
Iruñean 1513ko martxoaren 23an, beaumondarrek bakarrik sortutako Nafarroako Gorteek Fernando Katolikoa "Nafarroako errege" izendatu zuten. 1515ean Gaztelako Erresumako Gorteek, Burgosen eta nafar bat ere ez zuen biltzar batean, Nafarroa Garaia anexionatu zuten.
Katalina eta Joanes Labritekoaren Erresuma berreskuratzeko saiakerak alferrikakoak ziren. 1513tik eta 1517an hil arte, Katalinak seigarren merindadea zen Behe Nafarroa baino ez zuen gobernatu. Mendi-Marzanan hil zen eta Leskarreko katedralean lurperatu zuten.
Ezkontza eta haurrak
1486ko ekainaren 14an, Katalina Joanes Albretekoarekin ezkondu zen Leskarreko katedralean. Hamaika haur izan zituzten, haietako asko gazte hildakoak:
Aitorpenak
2016ko urrian Nafarroako Errege Artxiboen inguruko gune bati "Katalina Foixkoa erreginaren ingurabidea" izena eman zitzaion. 2018an, Iruñeko kale nagusietako bati bere izena ezartzea adostu zen, "armada etorbidea" zeritzon kaleari izena aldatuz. 2019an gobernua aldatu zelarik izen berria baliogabetu eta berriz hartu zuen aurrekoa.
Zizur Nagusiko eskola publikoak haren izena darama.
Casiano Floristán
Casiano Floristán Samanes (Arguedas, 1926ko azaroaren 4a - † Iruñea, 2006ko urtarrilaren 1a) nafar teologo eta apaiza izan zen, Joan XXIII.a Teologoen Elkartearen presidentea izan zena.
Biografia
1945ean hasi zen kimika ikasten Zaragozako Unibertsitatean. 1956an apaiz bilakatu eta Innsbrucken (Austria) eta Tübingenen (Alemania) ikasi zuen teologia. Alemanian 1959an doktore bilakatu eta Karl Rahner, Hans Küng edo Johann Baptist Metz teologoak ezagutu zituen. Askapenaren teologiaren sorreran parte hartu zuen.
Urrutia jauregia (Barrundia)
Urrutia edo Iduia jauregia Barrundiako Ozeta herrian dagoen jauregia da. Egun udalerriko udaletxea da.
2009ko martxoaren 30ean Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Deskribapena
Jauregi barroko soila da, apaindura gutxikoa. Eraikinak oinplano karratua du eta lau isuriko estalkia, malda handikoa. Estalkia zeramikazko teila arabiarrekoa da. Beheko solairua, lehen solairua eta teilatupeko solairua ditu. Eraikina harlangaitzez egina dago, eta harlandua du izkinetan eta baoen inguruan. Jauregiaren eskantzuetan, lehen solairuaren eta teilatupearen artean, harrizko mentsula apaingarri batzuk daude, fatxaden elkarguneetan. Mentsula horiek goialdea etzana dute. Fatxada bakar batean ere ez da inposta horizontalik erabili solairuen arteko bereizketa nabarmentzeko.
Fatxada nagusia hegoaldera begira dago, eta laua, simetrikoa eta ardatz zentralekoa da. Ondo antolaturiko konposizioa du: hiru bao-ardatz bertikal ditu, eta solairuak ongi hierarkizatuta. Lehen solairuan, atetzar bat dago ezkaratzera sartzeko. Dintelduna da, eta ingurua hareharriaz nabarmenduta du. Sarbidearen bi aldeetara leihotxo altu batzuk daude, ezkaratzaren argizulo gisa. Alboetan, gainerako bi bao-ardatzak osatuz, leiho bertikal bana dago. Leiho horiek dinteldunak dira, harlandu handiz inguratuak, orejetarik eta moldurarik gabe. Leihoek burdineria dute, fatxadaren planotik zertxobait aterata. Ezkerreko aldeko burdineriak apaindurak ditu goiko aldean; frontoi kurbo gurutzedun bat, hain zuzen. Eskuineko aldekoak, berriz, galduta du hori. Solairu horretan bertan, duela gutxi eginiko leiho bat dago. Lehen solairua solairu nagusia da, eta hor, beheko solairuko ardatzekin lerrokatuta, hiru hutsarte handi daude, harlanduz inguratuak. Erdiko baoak, sarbideko atetzarraren gainean, sekzio angeluzuzeneko moldura du aurrealdean eta fatxadako balkoi bakarrera irteten da. Alboko baoak, berriz, leiho lauak dira, apaindurarik gabeak. Balkoia hareharrizkoa da, hiru mentsula edo harburu zertxobait kiribildutan bermatzen da, eta burdina forjatuzko karela du. Balkoiaren eta alboko leihoen artean, beheko argizuloen ardatz berean, armarri bana dago, baoak baino altuagoak eta handiagoak. Bi armarriek larru erlaitzdunak eta hauts-babes molduratuak dituzte eta horman txertaturiko deskarga-arkutxuen azpian daude. Ezkerreko armarriak irudi hauek ditu: fruta-arbola bat, gaztelu bat -atean txakur bat kateatuta duela-, bi otso ibiltari, hiru zerrenda eta lehoi zutitu bat. Eskuineko armarriak, berriz, hauek ditu: gaztelu bat -atean txakur bat kateatuta duela-, bi otso ibiltari, hiru zerrenda eta lehoi zutitu bat. Teilatupeko solairua altuera txikikoa da eta hiru bao karratu ditu, harlanduz eginak, ardatz bertikalei jarraiki. Estalkiaren isurialdeak ez du elementu irtenik. Aurrealdeko eremu libreak fatxada nabarmendu egiten du. Bertan, putzu biribil bat dago, bai eta finka ixteko zenbait elementu ere.
Ekialdeko fatxada laua da eta 4 bao-ardatz bertikal ditu. Baoak dinteldunak dira eta apaindurarik gabeko harlandua dute inguruan, hareharrizkoa. Erdiko baoen arteko tartea txikiagoa da. Beheko solairuan, hiru leiho daude; burdineriazko itxitura dute, fatxada nagusiko burdineriaren antzera apainduta. Erdiko leihoko burdineria-itxitura altuera txikiagokoa da eta sarrera-ate bat du ondoan, bigarren ardatzean (ezkerretik hasita). Lehen solairuan, lau baoak antzekoak dira: leiho bertikal lau eta kareldunak dira. Karela bi harlandu handiz osatuta dago. Ez dago armarririk, ezta balkoirik ere, eta nolabaiteko erregulartasuna hautematen da. Teilatupeko solairuan, lau bao txiki daude; hiru karratuak dira eta bestea, berriz, bertikala.
Mendebaldeko fatxadak gorputz bat du erantsia, eta horrek eragin handia du fatxadaren egituran. Eranskin horretan, jatorrizko eraikinean erabilitako harlangaitzari eutsi zaio eta zurez estaliriko beste gorputz bat erantsi, lehen solairua osatzeko. Eginkizunari dagokionez, jauregiarekin lotura du eta aurretik zegoen beste eraikin bat ordezten du. Fatxada horretan, kanpotik, teilatupeko solairuko horma itsutua (harlangaitzezkoa), erdiko bao txikia, harlanduzko eskantzuak eta angeluetako mentsulak daude. Halaber, harrizko hiru mentsula daude, golazko moldurak dituztenak, eta jauregirako sarbide zahar bat.
Atzeko fatxada iparraldera begira dago. Horma horrek oso bao gutxi ditu, ia erabat itsututa dago-eta. Lehen solairuan, hiru bao txiki daude. Horietatik bi etzanak dira, harlanduz inguratuta daude eta zeihartasun handia dute barrualdean. Laugarren baoa gerora eraikia da. Teilatupeko solairuan ez dago baorik, eta lehen solairuan, berriz, antolaketarik gabeko zenbait bao daude, harlanduz inguratuak: hiru bao karratu, tamaina txikikoak, altuera ezberdinetan; ezkerreko muturrean, balkoi bat hormaren arrasean; erdian, leiho bertikal bat. Halaber, harlanduz inguratu gabeko bao bat ere badago, aurretik aipaturiko bao karratuen artean.
Barne-banaketa erdiko nukleo baten inguruan antolatzen da. Nukleo horretan, eskailera dago. Lehen solairuan, ezkaratzetik ezkerralderantz aurrera eginda, eskailera nagusiaren nukleora iristen da. Eskailera bi atalekoa da. Lehen ataleko mailak eta eskailera-burua harrizkoak dira. Bigarren atalean berriz, mailak zurezkoak dira eta balaustrada bat dago, tornuan landua. Lehen solairuan bizitegi-eremua zegoen, bai eta fatxada nagusiarekiko korridore paralelo bat ere -eskailera pasillo horretan amaitzen da. Korridore horretatik, areto nagusietara heltzen da. Aretoak hegoaldeko fatxadarantz lerrokatuta daude. Atzeko aldean, berriz, zenbait zerbitzu-gela daude. Eraikuntzaren egitura karga-horma perimetralek eta barneko hiru barne-hormak (fatxada nagusiarekiko paralelo daude) osatzen dute. Hiru horma horiek teilatupeko solairuaren zati bat ere hartzen dute. Fatxada nagusiarekiko paralelo dauden lehen eta bigarren hormarteak zurezko forjatuz estalita daude. Forjatuko habexkak fatxadarekiko zut daude. Hirugarren hormartean, berriz, habexken norabidea aldatzen da eta habeak erabiltzen dira egituran. Estalkiak zurezko egitura du, eta honako hauek osatzen dute: txarrantxa-habe horizontalek, besoek, aho-mihiztadurek eta eskuaira-listoiek. Hormen izkinetan eta barneko hutsarteen inguruan zein ateburuetan, harlandua dago.
Tullaghan
(irlanderaz  An Tulachán) Irlandako udalerri bat da, Leitrim konderrian dagoena. 2006ko erroldaren arabera 216 biztanle zituen.
Moenkhausia metae
Moenkhausia metae Moenkhausia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Yumbel
Yumbel Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Biobío eskualdeko izen bereko probintzian kokatuta dago. 2002ko erroldan, 20.498 biztanle zituen.
Toponimia
Yumbel hitzak Mapudungunez ostadar dirdaitsua esan nahi du.
Vaux-sous-Aubigny
Vaux-sous-Aubigny Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vaux-sous-Aubigny udalerrian erroldatutako biztanleak 663 ziren. Familiak 258 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 55 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 103 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 328 etxebizitza zeuden, 269 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 32 hutsik zeuden. 263 etxeak ziren eta 63 apartamentuak ziren. 269 etxebizitza nagusietatik 148 bere jabearen bizilekua ziren, 114 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 41 etxek hiru zituzten, 86 etxek lau zituzten eta 121 etxek bost zituzten. 190 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 124 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 112 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 443 ziren, horien artean 335 aktiboak ziren eta 108 inaktiboak ziren. 335 pertsona aktiboetatik 301 lanean zeuden (169 gizon eta 132 emakume) eta 34 langabezian zeuden (9 gizon eta 25 emakume). 108 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vaux-sous-Aubigny udalerrian 279 unitate fiskal zeuden, 703,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.442 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 48 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 zurgina, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 kirol-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Vaux-sous-Aubigny udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sudeteak
Sudeteak (Sudeten, txekieraz eta Sudety) Bohemia eta Silesia eskualdeen arteko mendikatea da. Gailurrik garaiena Sněžka mendia da (1.602 metro), Txekiar Errepublika eta Poloniaren arteko mugan.
Baso ustiakuntza, nekazaritza, meatzaritza eta oihalgintza dira ekonomia jarduerak, beirazko eta portzelanazko lanekin batera. Txekiako printzeek XII. eta XIV. mendeetan eskulangileak eta meatzariak ekarri zituzten Alemaniatik eta han kokarazi. Harrezkero, txekiarren eta alemaniarren arteko gatazkak ugari izan dira Bohemiako historian.
Castrejon de la Peñako geltokia
Castrejon de la Peña Espainiako Gaztela eta Leongo tren geltoki bat da, udalerrian kokatuta dagoena.
Sudeteak
Sudeteetako alemaniarrak deitu izan dira Bohemiako, Moraviako eta Silesiako alemaniarrak, sudete deituak. Hitler-ek aginpidea (1933) eskuratuz gero, bertako germaniarrek autonomia lortu zuten eta, Konrad Heinlein buru zutela, 1938an beren lurraldea Alemaniaren mende gera zedin eskatu zuten. Urte hartako irailaren 29an, Munich-en Alemaniak, Italiak, Britainia Handiak eta Frantziak sinaturiko itunek gatazka ekarri zuten eta lurralde hura Alemaniaren mende geratu zen. 1945ean Potsdam-go itunen arabera, lurralde horiek Txekoslovakiari itzuli eta sudeteak handik egotzi zituzten (1938an 3.200.000 ziren eta 160.000 bakarrik 1946an).
Etimologia
Izena Sudeti Montes latinizaziotik datorkio; eskolastikoen garaian Ptolomeok bere Geographia lanean erabili zuen Soudeta Ore terminoaren latinizazioa zen eta Gabreta basoaren iparraldean kokatzen zituen. Etimologia ez da argia eta, batzuen ustez su- indoeropar aurrizkitik etor daitekeen bitartean eta basurde mendia esan nahian, bada latinezko sudis hitzetik eratorria dela dioena ere, arantza esanahiarekin, inguruaren orografiari aipamen eginez, agian.
Sudeteak izendapena Bohemian eta Moravian mendikateen inguruan bizi den aleman-hiztunen biztanleria izendatzeko ere erabiltzen da: Bigarren Mundu Gerra hasi aurretik, bertako biztanleriaren % 30 ziren. Garai hartan, eremu horri, alemanez, Sudetenland deitzen zitzaion.
Geografia
Mendikatea hiru eremutan banatzen da: Ez du garaiera handirik eta tontor gutxi batzuk iristen dira 1.500 metrora. Garaiena Sněžka-Śnieżka (txekieraz/polonieraz) edo Schneekoppe (alemanez) da (1.602 m). 1.200 m-ra iritsi bitartean, basoz estalita dago eta bertan alpetar larreak hazten dira. Glaziar Kuaternarioek higatutako bloketan dago zatituta.
Hiririk garrantzitsuenak hauek dira: Liberec eta Jsblonec nad Nisou Txekiar Errepublikan eta Waldenberg Polonian. Eskualdean burdin, berun, zink eta harrikatz aztarnategiak daude.
Historia
1919an, aleman hiztunez osatutako biztanleriak Alemaniara elkar zedin eskatu zuen alferrik, Txekoslovakia estatu sortu berriaren zati bilakatu baitzen. Horren ondorioz, herritar batzuek Sudeteetako Alemaniar Alderdia sortu zuten: gerora, alderdiak Hitler eta nazien babes interesatua izan zuen.
Antzinako Bohemia erresumaren mugetan kokatzen zen eta Moravia ere barne hartzen zuen, Silesia ere Germaniako Erromatar Inperio Santuaren parte izango zelarik. Premysl txekiar dinastia erori zenean, Luxemburgoko etxeak agindu zuen han, Jogaliaek gero eta Habsburgotarren azkenean. XIII. mendez geroztik, alemaniarrak bizi ziren han, Bohemiako erregeek horrela gonbidatuta. Habsburgotarrekin, lurraldea erresumaren barnean geratu zen eta horrela mantendu zen XIX. mendeko nazionalismoak piztu arte, txekiar eta alemaniarren arteko lehenengo ika-mikak ezin isildu.
Lehen Mundu Gerraren eta Austria-Hungariako Inperioa desegitearen ondoren, Txekoslovakia independentea aldarrikatu zen, Bohemiako erreinu zaharra sartuz. Hala ere, Reichstagen Moraviako, Bohemiako eta Silesiako diputatu alemaniarrek atxikimenduari uko egin zioten Woodrow Wilson lehendakari estatubatuarraren Hamalau Puntuak argudiatuz eta aleman hiztunen lurraldeen bat-egitea aldarrikatu zuten, garai hartan Weimarko Errepublikari atxikitzeko ametsetan zebilen Austriako Errepublika berriari. 4 lurraldetan banatu zuten hura:
Alemaniako beste gutxiengo batzuk Austriako aleman hiztunekin elkartzen ahalegindu ziren Moravian, Brnon, Jihlavan eta Olomoucen, baina ez zuten lortu.
Parisko Bake Biltzarreko batzorde iparramerikarrak gero ahaztu zen gomendio sail bat egin zuen, Txekoslovakiako aleman hiztunek lurraldeen inguruan eskatzen zutena aztertuz. Injustizia hura larritu egin zen 1919ko martxoaren 3an, txekiar armadak alemaniarzaleei tiro egin zienean: garbi geratu zen Txekoslovakiaren aspirazioak arriskutsuak zirela, batez ere, alemaniar hiztun horiek Alemanian eta Austrian zituzten milioikia lagunak kontuan hartuta. Gomendioak baztertu ziren: Txekoslovakiak Sudeteak bere lurraldean sartzea eskatu zuen eta, 1919an, eskari hori Saint-Germaingo Itunean berretsita geratu zen.
Txekiar eta alemaniar hiztunen arteko ika-mikek 20ko hamarkadan iraun zuten eta 30eko hamarkadan larritu. Krisi ekonomikoak gogor astindu zuen enpresa esportatzaileen mende zegoen Sudeteen ingurua; papera, jostailuak, beira... txekiarren ekoizpenaren % 60 Sudeteetan egiten zen eta % 78 esportatzekoa zen. Geldialdiarekin, langabezia zabaldu egin zen eta biztanleen haserrea ere bai.
1938ko irailaren 26an, Hitlerrek Txekoslovakiari ultimatuma aurkeztu zion eta Municheko Biltzarra izenekoan haren ikuspuntua nagusitu zen: gauzak horrela, eskualde horretako aleman hiztunei erreferenduma eskaini zien. Alemaniar okupazioa 1938ko urriaren 1an hasi zen: europar potentziek hori saihesteko ez zuten ezer egin. 30.000 bat km² kendu zizkion Alemaniak Txekoslovakiari eta txekiar biztanleria lurraldetik bota. 1939ko martxoaren 15ean, okupazioa erabat bete zen eta, Alemania Bohemia txekiar eskualdearen jabe ere egin zen, hots, Bohemia-Moravia protektoratu izeneko txotxongilo estatuaren jabea, Txekoslovakia osoaz jabetu zen.
1945ean, behin Bigarren Mundu Gerra amaitu eta Alemaniak kapitulatu eta gero, Sudeteetako aleman hiztunak eskualde haietatik kanporatuak izan ziren eta, haien ordez, txekiar eta eslovakiarrez birpopulatu.
Txekiar legediak nazien aurkako afiliazioa frogatzen zuten aleman hiztunak babesteko aukera azpimarratzen zuen, baina Alemaniaren aurkako gorroto izugarria zegoen eta kasu gehienak ez ziren errespetatu, 244.000 alemaniar besterik ez ziren geratu (horietatik 100.000 bat Mendebaldeko Alemaniara joan ziren). 1945ean atzerriratu zituztenak 500.000 bat izan ziren eta abusu eta bortxakeria ugari jasan beharrean izan ziren. 24.000 bat heriotza izan zen alde egin beharrari lotuta, eta, frogatu ez bazen ere, 62.000 desagertu salatu ziren.
Sudeteetan bizi ziren alemaniarren jabetzaren gehiengoa konfiskatu egin zitzaien gerraren kalte-ordain. 1946an, 2.234.544 pertsona deportatu zituzten Alemaniara, 2/3 amerikarren sektorera eta 1/3 sobietarrenera. Alemanez gain, familia mistoak ere baziren tartean. Lurraldean, txekiarrak jarri ziren bizitzen eta baita beste gutxiengo batzuk ere: eslovakiarrak, Voliniako txekiarrak, ijitoak eta hungariarrak (azken horiek behartu egin zituzten, baina, geroago, haien jaioterrietara alde egin zuten). Biztanleriarik gabeko guneak ere geratu ziren eta hantxe geratu zen alemaniar gutxiengoa. 2001ean, alemaniar etniako 40.000 pertsona besterik ez zen zentsatu Txekiar Errepublikan.
Gaur egun, Sudeteak txekiar lurraldean sartuta daude eta Alemaniak ere aitortzen du hori. Hala ere, 1945az geroztik, Sudeteetako biztanle izan ziren haien oinordekoek ez diote kalte-ordainak erreklamatzeari utzi, lurralde haietatik bidali zituztelako.
Schistura rikiki
Schistura rikiki Schistura generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Staurotypinae
Staurotypinae Kinosternidae familiako narrasti genero bat da. Ipar Amerika eta Erdialdeko Amerikan bizi dira.
Russell (Wisconsin)
Russell Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Sheboygan konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Eslinbridge
(irlanderaz Droichead na hEislinne) Irlandako udalerri bat da, Leitrim konderrian dagoena.
NGC 4121
NGC 4121 galaxia bat da, Draco konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Trivium
Trivium (latinezko tri, hirukoitza; eta via, bidea), Erdi Aroan irakasten ziren oinarrizko hiru irakasgaien multzoa da, gramatika, logika eta erretorika hain zuzen. Trivium izenekoaren ondoren, quadrivium hezkuntzari ekiten zitzaion, gaztearen heziketa betetzeko.
Artes liberales בוגר אוניברסיטה Siedem sztuk wyzwolonych
Ozimek udalerria
Ozimek Poloniako Opoleko voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Opole barrutian kokatuta. 125,67 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 19751 biztanle zituen.
Tom Araya
Araya 1980ko hamarkadaren hasieran arnas terapeuta gisa aritu zen eta bere irabaziak Slayerren Show No Mercy (1983) estreinako diskoa finantzatzeko erabili zituen. Arayaren eduki lirikoaren zati handi bat serieko hiltzaileei buruzkoa da, interesgarria iruditzen zaion gaia; 1985eko Hell Awaits diskoko "At Dawn They Sleep" banpiroen inguruko abestia izan zen bere lehen ekarpen lirikoa.
Ożarowice udalerria
Ożarowice Poloniako Silesiako voivoderriko landa-udalerri bat da, Tarnowskie Góry barrutian kokatuta. 45,88 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 5731 biztanle zituen.
Fiume Veneto
Fiume Veneto Italiako udalerri bat da. Pordenoneko probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Xveik soldadu onaren menturak Mundu Gerran
Xveik soldadu onaren menturak Mundu Gerran (txekierazko jatorrizko izenburua: Osudy dobrého vojáka Švejka za světové války) 1921 eta 1922 urteen artean atalka argitaratutako Jaroslav Hašek txekiar idazlearen umorezko eleberria da. Bi liburukiak ditu: "erretagoardian" eta "frontean" izenekoak.
Xveik gudaria Pragako bere-berezko pertsonaia da, bere azerikeria eta azkarkeriekin bizitzan ahal duen moduan aurrera doa, halere, Lehen Mundu Gerran Austriar-Hungariar Inperioaren aldeko errekluta gisa azpijoko eta amarruen bidez borrokan parte hartzea saihestea lortzen du. Eleberri hau txekierazko mundu mailako idazlan ezagunena bezala jo ohi da. Praga hirian zegoela denbora U Kalicha taberna edo jatetxean igaro ohi zuen (hiri horretan gaur egun oraindik badagoen taberna).
Yamagata Masakage
Yamagata Masakage (山形昌景) Japoniako historiako Sengoku aroko samurai japoniar bat izan zen eta Takeda Shingenen hogeita lau jeneral ospetsuetakotzat hartua izan zen. Masakage bere armajantzi gorriagatik eta borrokan zuen trebeziagatik zen ezaguna.
Tokugawa klaneko Ii Naomasa Masakageren unitate gorrian inspiratu zen eta honen omenez izendatu zuen bere "Deabru Gorriaren Brigada".
Russia (New York)
Russia Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Herkimer konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Fustarroau
Fustarroau Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fustérouau udalerrian erroldatutako biztanleak 128 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 67 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 16 bigarren erresidentzia ziren. 61 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 31 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Fustérouau udalerrian 50 unitate fiskal zeuden, 125 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.365 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Fustérouau udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 427 hektarea erabiltzen.
Kanabidiol
Kanabidiola edo CBD kalamuan dauden 113 kannabinoideetako bat da, eta kalamu barietateetan landarearen osagai nagusia da.
Fustarroau
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kanabidiol
Tetrahidrokanabinola (THC) ez bezala, kalamua ez da psikoaktiboa eta aplikazio medikoetarako irismen zabalagoa duela uste da —epilepsia eta entzefalopatia epileptikoak barne, hala nola Westen sindromea, esklerosi anizkoitza, antsietate-desordenak, eskizofrenia eta goragalea—. Ondorio lasaigarria eragiten du kasu gehienetan, eta minarekin lotutako nerbio-seinaleen transmisioa inhibitzen du. Ikusi da CBDk in vitro giza bularreko minbiziaren zelulen hazkundea murrizten duela eta haien inbasibitatea murrizten duela.
Berez, CBD ez da intoxikatzailea, baina THCren eragin euforikoa moderatzen duela dirudi, kalamuaren isomeroa dena eta ezaugarri lasaigarri bat gehitzen diona. Hala ere, zenbait ikerketak iradokitzen dute CBDak alerta egoera areagotu dezakeela. Jakina da organismotik THCa ezabatzeko abiadura murriztu dezakeela, beharbada gibelean THCaren metabolismoa oztopatzean. Ez dirudi datuen oinarrizko multzoak hartzaileei eragiten dienik, ez CB1ari, ez CB2ri.
La Hazako leizea
Kobazulo honek garrantzi bikoitza du, batetik espeleologo eta arkeologoek ikertzen baitute. Bestetik, baina, interes are nabarmenagoa du, kobazuloan Solutrear garaiko hondarrak aurkitu baitira, margo mordoaz gain. Margo hauen artean zaldiak, ahuntzaren familiako animaliak, orein bat, elur-orein bat, identifikatu gabeko lau hankako animalia bat eta zeinuren batzuk daude. Badaude identifikatu gabeko animalia zatiak ere, hau, zein lehen deskribaturiko margo guztiak, Leroi-Gourhanen III Estiloko margo gorrizkoak diren arren.
2000ko hamarkadara arte itxitura metalezko atetzar batekin egina zegoen, margoentzako kaltegarria izan zena, kobazuloaren orientazioagatik honek Eguzkitara jarria ordu asko igarotzen baititu eta baldintza negatiboak sortzen ziren, tenperatura altuarekin. Ordutik, ateak kontserbazioa egokia ahalbidetzen duten zulo ugari ditu.
Hit Parader
Hit Parader Ameriketako Estatu batuetako musika aldizkaria da, eta hard rock eta heavy metal generoak ditu ardatz.
Pop aldizkari gisa hasi zen hasiera batean, abestien letrei buruzko informazioa emanez, Charlton argitalpenak argitaratua 1942an. Charltonek 1980ko hamarkadan saldu zuen aldizkaria, 1991n konpainiak porrot egin aurretik. Guns N 'Roses-en " Get in the Ring" abestian aipatzen da, non "(Guns N' Roses) esandakoaren ordez gezurrak argitaratzeagatik".
Hit Paraderrek "Top 100 zerrenda" asko kaleratu zituen, hala nola "Top 100 Metal Bands", "Top 100 Guitarists", "Top 100 Metal Vocalists", "Top 100 Bassists and Drummers" eta abar.
Xabroze
Xabroze edo Xabros Euskal Herriko ibai bat da, Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta. 14,8 kilometro luzerarekin, Erronkaribarran Lakuaga mendiko magalean jaiotzen da, 1173 metroko altueran, eta Zaraitzu ibaian isurtzatzen da, Zaraitzu ibarxako Gorza udalerian, 641 metroko altueran, Gorza eta Erripalda herrien artean.
Ibilbidean zehar, 52 kilometro koadroko arroko urak jasotzen ditu.
Bere ibilbidean, Zaraitzu ibaxaren zati batek zeharkatzen ditu.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Sceloporus spinosus
Sceloporus spinosus Sceloporus generoko animalia da. Narrastien barruko Phrynosomatidae familian sailkatuta dago.