cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tetanos-kontrako txerto
Tetanos-kontrako txertoa edo tetanosaren aurkako txertoa txerto toxoidea da, nazioartean gaixotasun hori eta haren konplikazioak prebenitzeko erabiltzen dutena. Clostridium tetani bakterioak gaixotasuna eragiten du eta txertaketa bidezko immunizazioa prebenitzeko bide bakarra da.
Nothalten
Nothalten Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Tetanos-kontrako txerto
Hiru dositan ematen dute baina litekeena da bizi osorako ez irautea eta 10 urtean behin hartzea gomendagarria da.
Nothalten
Biztanleria
2007an Nothalten udalerrian erroldatutako biztanleak 457 ziren. Familiak 168 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 202 etxebizitza zeuden, 178 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 183 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 178 etxebizitza nagusietatik 151 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 118 etxek bost zituzten. 161 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 66 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 97 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 293 ziren, horien artean 229 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 229 pertsona aktiboetatik 220 lanean zeuden (116 gizon eta 104 emakume) eta 9 langabezian zeuden (1 gizon eta 8 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Nothalten udalerrian 182 unitate fiskal zeuden, 472 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.618,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 igeltseroa, 2 margolariak eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Nothalten udalerrian 52 nekazaritza-ustiategi zeuden, 240 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
El Catllar
El Catllar Kataluniako udalerria da, Tarragonès eskualdean eta Tarragonako probintzian kokatuta dagoena. 26,43 km²-ko azalera du eta 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 4.079 biztanle zituen.
Amherst konderria (Virginia)
Geografia
Amherst konderriak 124,021 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,273 ura dira. Beste 122,748 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 26,09 da.
Printze hautesle
Printze hautesleak edo Hautesleak (Kurfürst, plurala, Kurfürsten; ; Princeps Elector) Germaniako Erromatar Inperio Santuko hauteskunde-kolegioko kideak ziren.
XIII. mendetik aurrera printze hautesleek Erromatarren Erregea hauteskunde inperialean parte-hartzeko eskubidea zuten, etorkizunean aita santuak enperadore nor izendatuko zuen aukeratuz. Karlos V.a izan zen Enperadore koroatu zuten azkena, 1519an aukeratua eta 1530ean koroatua. Bere ondorengo guztiak zuzenean aukeratu zituen hauteskunde-kolegioak, "Erromatarren Enperadoe Hautatua" tituluarekin (erwählter Römischer Kaiser, electus Romanorum imperator. Praktikan, 1440tik aurrerako Enperadore guztiak bat izan ezik (Karlos VII.a, Wittelsbach leinukoa) Habsburgo etxekoak izan ziren, eta hautesleek hauen ondorengotza onartu baino ez zuten egiten.
Hautesle tituluak sona handia ematen zuen, eta Errege edo Enperadore ondoren, maila gorenean zegoen. Hautesleek pribilejio bereziak zituzten, Inperioko beste printzeek ez zituztenak, eta euren jatorrizko titulua mantentzen jarraitzen zuten hautesle izanda ere.
Tampichthys mandibularis
Tampichthys mandibularis Tampichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Appomattox konderria (Virginia)
Appomattox konderria (Appomattox County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Appomattox da. 2010eko zentsuaren arabera 14,973 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Appomattox konderriak 86,695 kilometro koadro ditu. Horietatik 32 ura dira. Beste 86,374 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 17,27 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 14,973 pertsonetatik 11,650 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 167 dira. 2,998 beltzak edo afroamerikarrak. 28 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 35 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 23 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 235 pertsonek kokatzen zuten.
The Fighter
The Fighter (euskaraz Borrokalaria) 2010eko David O. Russell estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako kirol biografia drama film bat da. Micky Ward estatubatuar boxeolari profesionalaren bizitzan oinarritua dago. Mark Wahlberg, Christian Bale, Amy Adams, Melissa Leo eta Jack McGee aktoreek antzeztu zuten.
Oscar Sarietarako sei izendapen jaso eta bi irabazi zituen: Taldeko gizonezko aktore onenaren Oscar Saria (Christian Bale) eta Taldeko emakumezko aktore onenaren Oscar Saria (Melissa Leo).
Argumentua
1990, Massachusetts, Micky Ward (Mark Wahlberg) irlandar-estatubatuar boxeolariak Dick (Christian Bale) anai ordearen entrenamenduak jaso eta Alice (Melissa Leo) amaren aholku txarrak jasoko ditu. Nahiz eta boxeorako dohaiak izan, bere ibilbideak indarra galdu eta azkenean Atlantic City hirian ezuztean borrokaldi bat galduko du, horrek boxeo profesionala uztera bultzaraziko du. Une honetantxe Charlene Fleming izaera sendo eta biziko emakumea ezagutuko du, hark bere amaren gonapetik eta anaiaren eraginetik ateratzen lagunduko dio. Handik denbora batera, Micky boxeo profesionalean bigarren aukera bat izaten saiatuko da.
Euskal Herriko Antolamendu Administratiboa
Euskal Herriko Antolamendu Administratiboa da Euskal Herria k gaur egun duen antolamendu politiko eta administratiboa, kontuan hartuz zazpi herrialdeek duten banaketa. Euskal Herria Europako herrialde bat da. Pirinio mendien mendebaldean kokatua, Frantzia eta Espainiaren arteko muga egiten duen mendilerroan, eta Bizkaiko golkorantz zabaltzen dena.
Euskal Herriak zazpi herrialde hauek barne hartzen ditu: Araba, Bizkaia, Gipuzkoa, Lapurdi, Nafarroa Beherea, Nafarroa Garaia eta Zuberoa.
= Euskal Autonomia Erkidegoa =
Gaur egun Bizkaia, Gizpuzkoa eta Araba Euskal Autonomia Erkidegoa ren barruan daude, hiru herrialdetako bakoitzak bere erakunde publikoak mantendu dituen arren.
Lehendakaria
EAEko lehendakaria Iñigo Urkullu da.
Eusko Jaurlaritza
Eusko Jaurlaritza Euskal Autonomia Erkidegoko gobernua da, hau da, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoa herrialdeetan du eskumena. Eusko Jaurlaritzaren egoitza nagusia Arabako hiriburu Gasteizko Lakua auzoan dago; hortik dator maiz Lakuako Gobernua ezizenez ere aipatzea.
Eusko Legebiltzarra
Eusko Legebiltzarra EAEko legeak eratzen eta eztabaidatzen dituen erakundea da. Euskal Autonomia Erkidegoko biztanleak ordezkatzen ditu, eta gaur egun 75 eserleku ditu: 25 eserleku, autonomia erkidegoa osatzen duen herrialde bakoitzeko (Araba, Bizkaia eta Gipuzkoa). Lau urtean behin, Euskal Autonomia Erkidegoko herritarrek sufragio unibertsalaren bitartez hautatzen dituzte 75 legebiltzarkide horiek.
= Nafarroa Garaia =
Nafarroa Garaia ri gaur egun Nafarroako Foru Komunitatea izaera eman dio Espainiako ordenamenduak.
Lehendakaria
NFK-ko lehendakaria María Chivite da.
Nafarroako Gobernua
Nafarroako Gobernua Nafarroako Foru Erkidegoko gobernua da, eta Iruñean du egoitza nagusia. Historikoki, eta 1982. urtea arte, Foru Diputazioa edo Foru Aldundia izenez ere ezagutu izan da, Nafarroako Foru Hobekuntzan zehaztuta dagoenez. Lehendakaria Parlamentuak aukeratzen du; eta Parlamentua, Nafarroa Garaiko herritarrek, lau urtetik behin egiten diren foru hauteskundeetan.
Nafarroako Parlamentua
Nafarroako Parlamentua —Nafarroako Gorteak izenez ere ezaguna— da Nafarroako Foru Erkidegoaren eremuko botere legegilearen ganbera bakarra. Parlamentuaren betebeharrak dira, Foru Hobekuntzaren Legeari jarraituz, nafarrak ordezkatzea, legeak eta aurrekontu orokorra onartzea eta Nafarroako Lehendakaria kontrolatzea.
Egun, 50 ordezkarik dute eserlekua Parlamentuan. Legegintzaldiak lau urtekoak dira, eta parlamentari guztiak batera hautatzen dira, barrutirik gabe.
= Euskal Hirigune Elkargoa =
Euskal Hirigune Elkargoa (EHE) (frantsesez Communauté d'agglomération du Pays basque - CAPB eta gaskoieraz Comunautat d'Aglomeracion deu País Basco - CAPB) Ipar Euskal Herri osoa hartzen duen hirigune elkargoa da, egituraketa administratibo bateratua lortzeko eratutako erakundea. Erakunde honek izaera administratiboa berria du, Elkargoaren barneko udalerriei eskumen gehiago emanez. Horretarako, jada Frantziako lurralde egituraketa eta zuzenbidean dauden hirigune elkargoa, hiri elkargoa edo herri elkargoa deritzoten entitateez baliatzea gogoeta egin zen.
Lehendakaria
EHEko lehendakaria Jean Rene Etxegarai da.
Saving Private Ryan
Saving Private Ryan (euskaraz, Ryan soldadua salbatu) 1998an egindako Bigarren Mundu Gerra ri buruzko filma da. Normandiako Lehorreratzean, ama estatubatuar bati hiru seme hil zaizkionez, laugarrenaren bila pelotoi bat bidali dute, bizirik atera dadin.
Argumentua
Bigarren Mundu Gerran, Normandiako Lehorreratzea jazo ostean, John H. Miller (Tom Hanks) kapitaina buru duen estatubatuar soldadu taldeari misio oso latz bat eman zaio: James Ryan (Matt Damon) soldadua fronte lerroko arrikustik salbu jarri eta etxera bidean bizirik ekartzea. Baina eginkizuna ez da erraza: hari buruz, etsaien lerroetatik haratago jauzigailuaz salto egin duela, besterik ez dakite. Hortaz, taldea martxan jarri eta bera topatu arte, hainbat eragozpen gainditu behar dituzte.
Bobital
Bobital (bretainieraz Bowidel) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Trsťany
Trsťany Eslovakiako udalerri bat da, Košice-okolie barrutian kokatuta. 6,59 km²ko azalera du eta 292 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1288. urtekoa da.
Le Bodéo
Le Bodéo (bretainieraz Bodeoù) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Champfrémont
Champfrémont Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Champfrémont udalerrian erroldatutako biztanleak 292 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 176 etxebizitza zeuden, 129 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 172 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 129 etxebizitza nagusietatik 103 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 102 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 66 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 182 ziren, horien artean 153 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 153 pertsona aktiboetatik 136 lanean zeuden (74 gizon eta 62 emakume) eta 17 langabezian zeuden (11 gizon eta 6 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Champfrémont udalerrian 131 unitate fiskal zeuden, 319,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.138 euro zen.
Alkali
Kimikan, alkalia (arabieratik: Al-Qaly القلي, القالي) elementu metaliko alkalino edo lurralkalino baten gatz ioniko basikoa da. Alkalien ezaugarri nagusia da uretan disolbatzen diren konposatu basikoak (7.0 baino handiagoa den pH-dun konposatuak) direla. Askotan, alkalino izenondoa base hitzaren sinonimo gisa erabiltzen da, batez ere base disolbagarrietan hitz egitean. Izan ere, Arrhenius-ek azidoen eta baseen arteko erreakzioen inguruan zuen teoria jarraitzen zuten lehen base ezagunak alkaliak izan ziren. Brønsted-Lowry teoria sortu zenetik, alkali hitza goian aipatutako definizioaren barruan sartzen diren gatzak soilik izendatzeko erabiltzen da.
Champfrémont
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Alkali
Propietateak
Alkalien ur-disoluzioek hainbat ezaugarri komun dauzkate:
Champfrémont
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Alkali
Gatz alkalinoak
Gatz basiko asko gatz alkalinoak dira, adibidez:
Péret-Bel-Air
Péret-Bel-Air Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Péret-Bel-Air udalerrian erroldatutako biztanleak 100 ziren. Familiak 41 ziren, horien artean 15 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 11 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 11 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 74 etxebizitza zeuden, 46 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 72 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 46 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 28 etxek bost zituzten. 37 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Champfrémont
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Péret-Bel-Air
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Champfrémont
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Péret-Bel-Air
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 52 ziren, horien artean 40 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 40 pertsona aktiboetatik 36 lanean zeuden (18 gizon eta 18 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra erauzte enpresa batena zen.
Itajá (Goiás)
Itajá Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ibrahim Paxa
Ibrahim Paxa (Kavalalı İbrahim Paşa; Kavala, Errumelia, 1789 - Kairo, 1848ko azaroaren 10a) Egiptoko wali edo erregeordea, Otomandar Inperioaren barnean. Mehmet Ali Egiptoko wali ospetsuaren semea zen. Wahhabiten aurka borrokatu zen 1816-1819 urteetan. Greziarren aurka borrokatu ziren oste otomandarren buru izan zuen 1824-1828 urteetan, baina garaipen batzuen ondoren (Navarino, 1825; Missolonghi, 1826) Egiptora jo behar izan zuen berriro 1828an, armada frantses, britainiar eta errusiarrei ezin aurre emanik zegoelako. 1832. urtean, Egiptoko osteak gidatu zituen Turkiaren aurkako lehen gerran; Konstantinopoliserako bidean abiatu zen Palestinan barrena eta sultan otomandarra menderatu zuen Konyako guduan (1832). Egiptoren mende geratu zen Siria kanpaina haren ondoren (Kutahiyako hitzarmena, 1833). Guduari ekin zioten berriro Turkiako osteek eta Siriako lurretan sartu ziren 1839. urtean. Erabat menderatu zuten Ibrahimen osteek armada turkiarrak Nisibingo guduan. Urtebete geroago, Siria uztera behartu zuten Ibrahim Europako estatu nagusiek (Londresko hitzarmena, 1840). 1848. urtean hartu zuen aitaren lekua, baina berehalakoan hil zen.
Péret-Bel-Air
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vœuil-et-Giget
Vœuil-et-Giget Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vœuil-et-Giget udalerrian erroldatutako biztanleak 1.533 ziren. Familiak 599 ziren, horien artean 114 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 57 bakarrik bizi ziren emakumeak), 222 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 225 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 38 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 632 etxebizitza zeuden, 612 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 593 etxeak ziren eta 38 apartamentuak ziren. 612 etxebizitza nagusietatik 527 bere jabearen bizilekua ziren, 79 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 32 etxek bi gela zituzten, 50 etxek hiru zituzten, 145 etxek lau zituzten eta 386 etxek bost zituzten. 539 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 208 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 382 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.031 ziren, horien artean 751 aktiboak ziren eta 280 inaktiboak ziren. 751 pertsona aktiboetatik 701 lanean zeuden (370 gizon eta 331 emakume) eta 50 langabezian zeuden (27 gizon eta 23 emakume). 280 pertsona inaktiboetatik 129 erretiraturik zeuden, 90 ikasten zeuden eta 61 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Santurtziko parkea
Santurtziko parkea Bizkaiko herri horretako hiri-parkea da, herrigunean eta itsasadarraren ondoan dagoena.
Bertan Euskal Herrian ohikoak ez diren zuhaitz ugari daude: sekuoia erraldoiak, Himalaiako zedroak, japoniar arbustuak eta Amerika eta Afrikako palmondoak, besteak beste.
Vœuil-et-Giget
Diru sarrerak
2009an Vœuil-et-Giget udalerrian 638 unitate fiskal zeuden, 1.671 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.656 euro zen.
Santurtziko parkea
Erdian 1917an eraikitako kiosko bat du, itsasadarraren inguruko zenbait udalerriren mosaiko polikromatuak eta sardineren irudiak dituena.
Ondoan Olatuen Parkea izeneko zabalgunea du.​
Vœuil-et-Giget
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 40 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 11 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 3 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Vœuil-et-Giget udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Basogintza
Basogintza basoak ustiatu eta kudeatzearen jarduera da. Basoetatik gizakiak ateratzen duen baliabide nagusia zura da, baina beste zenbait lehengai ere erauzten ditu basoetatik, hala nola erretxina eta kortxoa. Lehengai horiek gizakiak funtsezkoak ditu beste industria batzuetarako, hala nola papergintzarako, altzarigintzarako eta eraikuntzarako. Ekonomia eta ekologia uztartzen dituen jarduera bat da. Izan ere, gaur egun, basoko baliabideak ahalik eta modu eraginkorrenean ustiatzea du xede, baina basoko ekologia eta bioaniztasuna errespetatuz. Hala ere, historian osoan eta gaur egun ere, basoen gehiegizko ustiapenak basoa nagusi zen lurralde anitz birrindu ditu, eta arazo ekologiko larriak sortu.
Antzinaroa
Erromatarren garaira atzera eginez, Espainiaren konkistak ia 2 mende iraun zuen, hala ere, erromatarren kultura eta beraien ohiturak berehala iritsi ziren herritarrengana, hala nola, De re rustica liburua edo mendiarekin zuten harremana. Catonen De re rustica lanarekin, lurra lantzearen lehen ideiak agertu ziren. Esate baterako, Caton, De re rustica lanean, zuhaitzak mozteko garairik egokienen inguruan mintzatu zen. Beranduago Varronek, nekazaritza-zientziaren laburpen bat egin zuen Libri tres rerum rusticautm izeneko hiru liburuetan. Hemen adibidez, landa lanetan egunen eraginaren inguruko ideiak aipatu zituen, baita, haztegietan bete behar ziren zainketak. Azkenik, Virgiliok, bere Geórgicas lanean, zuhaitzen hazkuntzan eta ugalketan inguruko lehen ideiak ekarri zituen. Honekin batera, zuhaitz mota bakoitzaren habitat edo bizileku hoberena zein den zehaztu zuen, adibidez, sahatsak erreka ondoetan edo zumarrak laku inguruetan egon behar zirela esan zuen. Beranduago, Columelari esker zelaiak nola hasi eta kultibatu behar ziren jakin zuten, baita, gaztainondoak edo arteak nola landatu behar ziren.
Erdi Aroa
Basogintzaz ari garenean, basoen edo mendien laborantzaz edo labore horri buruzko zientziaz mintzatzean, esan beharra dago, Espainiako historian zehar ez dela aurkitzen zeregin horretan sartzen diren ezaugarririk, noiz behinkako ezaugarri primitiboak izan ezik, jabetzaren babesle gisa. Honen adibidetzat, VII. mendean baso aberastasunaren aldeko arauak jasotzen zituen foruak idatzi ziren, bereziki suteen inguruan. Honakoa zioen: “Gizakume batek mendia edo zuhaitzak pizten baditu, epaileak 100 astindu eman eta erre zuena zuzendu egingo du". Bi mende geroago, IX. mendean Kataluinan, zenbait agindu zuhaitzen mozketen eta ehizaren kontserbazioaren inguruan ezarri ziren.
Basogintza herrikoiari dagokionez, mendeetan honekiko eduki zuten ikuspegia aldatzen joan da beraien beharraren arabera. Hasieran egindako baso praktikek oinarri sendoa izan zuten erromatarren irakaskuntzarekin, nekazaritzarako eremuak alde batera utziz eta basoa fruitu-iturri gisa edo abere edo egur hornitzaile gisa erabiliz. Gerora, herri germaniarrak iristean erromatarren ideia alde batera utzi eta jabetza komunalaren ideia ekarri zuten eta herriaren artean mendia “alaitzera” banatzen zuten, gero, bertatik fruituak, egurra… guztien artean partekatzeko. Nekazaritzako, basoko eta abeltzaintzarako aprobetxamendu hori VI. mendetik IX. mendera bitartean garatu zen penintsulako herrietan.
Aro Modernoa
XVI. mendetik aurrera populazioak gorakada handia jasan zuen, ondorioz, beharrezkoa izan zen lurra lurberritzea nekazaritzan erabiltzeko, honakoa, basoen kontura egin zen, eta nekazariarentzat gehienetan zuhaitza zen etsairik handiena, hazia jaten duten hegaztien babesleku delako. Botere publikoek basoen arriskuen berri eman zuten, esaterako, horrelako arauak jarriz: “ Mendiak mozten dira…, garai latzetan ez dago babesik abereentzat, beraz, beharrezkoa den lekuetan pinuak, haritzak eta arteak landatu daitezke, horrela, egurra eta abereentzako babeslekua egon dadin.” Baina, penintsularen orografia zailarengatik bakarrik irisgarritasun erraza duten basoakekin amaitu zen, gainontzeko basoak zapaldu gabe mantenduz XIX. mendearte. Nobleen eta elizgizonen agerpenak, biztanleriaren zati handi bat basoarengandik banatu zuen. Izan ere, hau jauntxoen eskuetara igaro eta nekazarien zati handi bat hauen morroi bilakatu zen. Mendiak, aldi horretan, balio ludiko handia hartu zuen, herrialdeko goi-klaseek erabiltzeko eta gozatzeko topaleku gisa.
Aro garaikidea
XX. mendea, Gerra Zibila amaitzean egin ziren pinuen landaketengatik nabarmentzen da. Birpopulatze plan orokor bat planteatu zuten 1940an, zeinetan, 6 milioi hektarea pinuz birpopulatzea zuen helburu gisa.
Euskal Herrian ez dago baso edo oihan naturalik: gutxi edo gehiago, denak gizakiak landuak izan dira. Gipuzkoa eta Bizkaiko zuhaitz estaldura ia azaleraren % 60koa da (ia guztia, ustiapenerako landatutako zuhaitzak), Arabakoa % 47koa (gehiena, berez jaiotako zuhaitzak) eta Nafarroakoa % 33koa (gehiena, berez jaiotako zuhaitzak). Euskal Herrian, basoaren ustiapena, ikuspuntu ekonomiko batetik soilik ulertzen da, hau da, aipaturiko azken funtzio horren haritik, basoen ekoizpena da betidanik ustiatu izan dena.
Baso bat ikuspuntu kontserbazionista batetik ustiatzea, hots, lurzoru, animalia, landare edo paisaje bat kudeatzeko basoa ustiatzea, kontzeptu moderno samarra da eta egia esan hemen ez gaude horrelakoetara ohiturik, baina datozen urteetan, gisa honetako neurriak ere hartu beharrean izango gara ezbairik gabe.
Orokorrean gaur egun Hego Euskal Herrian zur salmentarako gehien bat bi zuhaitz espezie landatzen dira, intsinis pinua edo Pinus radiata eta Eukalipto urdina edo Eucaliptus globulus. Basogintzak ekologikoki arazo nagusi bat dakar: biodibertsitatea murriztea. Hau da, adibidez pinua landatutako azalera batean biodibertsitatea urriagoa da. Horrek zuzenean eragiten die landare eta animaliei. Esaterako, basurdea baserritarrei gero eta kalte gehiago sortzen ari zaie; izan ere, pinudietan badu non babestu eta ezkutatu, baina baso landaketa horiek ez diete bazkarik eskaintzen.
Etekin ekonomikoari dagokionez, eukaliptoak etekin handiagoa eskaintzen du intsinis pinuak baino, baina ingurumenean duen eragina okerragoa da. Pinuarekin gertatzen den bezala, eukaliptoaren monolaborantzak biodibertsitateari kalte egiten dio, eta gainera beste bi arazo nagusi dakartza: alde batetik, eukaliptoen hostoek toxikotasun handia dute, bizidun askorentzat kaltegarriak dira, eta gainera habitataren lurzoruak eta ur iturriak kutsatzen dituzte; bestetik, ura xurgatzeko gaitasun handia duen zuhaitza denez, bertakoak diren landare espezie askori haztea galarazten die.
Basogintzako espezieen prezioak
Hego Euskal Herrian ustiatzen diren bi espezie nagusiek (pinua eta eukaliptoa) bilakaera desberdina izan dute, prezioaren aldetik. Pinuaren salneurriak gora egin du azken urte hauetan, baina gorakada hau ez da izan pinu eskasiagatik, zuraren erabilera erabat aldatu delako baizik. Duela hamar bat urte, pinu zura batez ere papergintzara bideratzen zen; geroztik egin diren ikerketek, ordea, pinu zura beste zenbait erabileratarako lehengai ona dela ziurtatu dute, hala nola, altzarigintzarako, eraikuntzarako eta arotz lanetarako.
Eukaliptoaren kasuan, berriz, salneurriek gorabehera handiak izaten dituzte. Paper pasta egiteko erabiltzen da. Hemen eukalipto oso gutxi dagoenez, kanpotik ekarri behar izaten da, Hego Ameriketatik gehienbat. Herrialde haietako diruekiko trukaneurrien gorabeherek eragin handia izaten dute hemengo zuraren azken salneurrian.
Zur txarrena Euskal Herrian gelditzen da, baina hoberena, % 80-90 inguru, kanpora bidaltzen da. Lehengai asko eta asko Burgos aldeko zerrategi handietara eramaten dira zuzenean. Euskal Herritik Burgosa eta handik Espainiako Levante aldera, Bartzelonara eta abar bideratzen da. Leku haietan indartsua da altzariaren industria, eta etengabe zura eskatzen ari dira. Espainian Hego Euskal Herriko zurarekin egindako altzari horiek Europa osora zabaltzen dira, adibidez Alemaniara. Hego Euskal Herrian, pinu zurak ez du estimazio handirik.
Manuel Gutiérrez
Manuel Gutiérrez izan daiteke:
Luis Vidales
Luis Vidales (Calarcá, Quindío, 1904ko uztailaren 26a - Bogotá, 1990eko ekainaren 15a) kolonbiar olerkari eta saiakera idazlea izan zen.
Biografia
Nekazari-familia bateko semea zen. Gaztetatik Bogotá eta Medellíngo literatura-elkarteetan parte hartu zuen, batez ere 1915az geroztik Medellínen kokaturiko Panida taldean. Han, León de Greiff olerkariak sortutako Panida aldizkarian parte hartu zuen. Poeta haren lanek, gainera, eragin handia izan zuten Vidalesengan. 1926an argitaratu zuen Suenan timbres ("Txirrinak joka ari dira") liburua Kolonbiako lehen olerki lan abangoardistatzat jo zuten, De Greiffen esperimentalismo hertsia eta ironia muturreraino eraman izanaren ondorioz. Ondoren, egunkari eta aldizkarietarako lanak idazten jardun zuen, eta 1948 arte ez zuen bere bigarren liburua, La insurrección desplomada ("Porrot egindako altxamendua"), kaleratu. Hirugarrena, La obreríada, 1977an argitaratu zuen. Azken horietan, edukiari dagokionez, Pablo Neruda idazlearen antzeko ikuspegia hartu zuen, hau da, giza arazoekiko konpromisoarena. Saiakeretan ere islatu zuen, estetika marxistaren ildotik, langileriaren sufrimenduekiko engaiamendu hori.
Megalodoras guayoensis
Megalodoras guayoensis Megalodoras generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.
Hedabide
Hedabidea komunikabide mota bat da, ikus-entzule askorengana informazioa edo datuak hedatzeko balio duena. Maiz, masa komunikabide izena ere ematen zio. Masa-komunikabideak, komunikabide masiboak (mass media) edo hedabide masiboak audientzia handi batek aldi berean jasotzen dituen komunikabideak dira. Masa-komunikazioari deitzen zaio igorle bakar baten (edo komunikatzaile baten) eta hartzaile masibo baten (edo entzule baten) arteko interakzioa, hiru baldintza aldi berean betetzen dituen pertsona-talde handi baten artekoa: handia izatea (edo ez txikia), zabala eta heterogeneoa izatea, eta, funtsean, anonimoa izatea. Masa-komunikabideak masa-komunikaziorako tresnak baino ez dira,eta ez dira pertsona arteko komunikazio-ekintzari buruzkoak. 2000ko hamarkadaz geroztik, zazpi hedabide mota aipatu ohi dira. Hona hemen, agerpen dataren arabera sailkatuta:
XX. mendearen amaieran, garai hartako komunikabide masiboak komunikabide masibo nagusietako zortzi industriatan sailka daitezke: liburuak, Internet, aldizkariak, filmak, egunkariak edo egunkariak, irratia, grabazioak eta telebista. Komunikazio digitalaren teknologia. mendearen amaieran eta. mendearen hasieran lehertu zen, eta, horren ondorioz, galdera sortu zen: zer komunikabide-mota sailkatu beharko lirateke "komunikabide masibo" gisa? Adibidez, eztabaidagarria da definizio horretan telefono zelularrak edo bideojokoak sartzea. Era berean, komunikabideen arteko bateratze-prozesua areagotzen ari den edo ez ere galde daiteke.
Munduko herritar guztiak daude komunikabide batzuen eta besteen mende, ezinbestekoak baitira eragile ekonomiko, sozial eta politiko guztientzat komunikaziorako eta presentzia publikorako. Gaur egun, telebistarako berariaz sortutako formularen arabera, komunikabide horien helburua izan liteke haietara sarbidea duten ikusleak doktrinatzea, eragitea eta entretenitzea. Aldezten dituzten interesak kontuan hartuta, enpresaburuaren edo enpresa-taldearen onura ekonomikoa bilatzen dute; normalean, multimedia-komunikazioko talde handietan kontzentratzen da, eta ideologikoki eta publizitatearen bidez eragiten diote publikoari.
Historia
Masa-komunikabideen historia antzinako kulturetan antzezten ziren garaikoa da. Lehen aldia izan zen komunikabide bat publiko zabalago bati "zabaldu" zitzaiona. Ezagutzen den lehen liburu inprimatua "Sutra del Diamante" da, 868. urtean Txinan inprimatua k.o. 868, baina argi dago liburuak lehenago inprimatzen zirela. Buztin mota mugikorrak 1041ean asmatu ziren Txinan. Hala ere, Txinako masen arteko alfabetatzearen hedapen motelaren eta paperaren kostu handi samarraren ondorioz, masan inprimatutako lehen ingurunea Europako herri inprenta izan zen, 1400 inguruan. Kopuru handitan gertatu ziren arren, oso adibide gutxi daude, eta 1600. urtea baino lehen inprimatutakotzat ezagutzen diren gehienek ez dute iraun. "Masa-komunikabideak" terminoa bitarteko inprimatuen sorrerarekin sortu zen. Komunikabide horiek masa-komunikabideen lehen adibidea dira, gaur egun erabiltzen dugun bezala. Komunikabide mota hau Europan hasi zen Erdi Aroan.
Johannes Gutenberg-ek inprenta asmatu zuenean, liburuen ekoizpen masiboa nazio osoan zabaldu zen. Lehen liburua inprimatu zuen, Biblia latinez, tipo mugikorrak zituen inprimategi batean 1453an. Inprenta asmatzeak masak komunikatzeko lehen modu batzuk ekarri zituen, liburuak eta egunkariak lehen baino askoz eskala handiagoan argitaratzeko aukera eman baitzuen. Asmakuntzak, halaber, aldatu egin zuen munduak material inprimatuak jasotzeko modua, nahiz eta liburuak garestiegiak izaten jarraitu zuten, masa-komunikabideak izendatzeko, gutxienez mende bat geroago. Egunkariak 1612 inguruan garatu ziren, ingelesezko lehen adibidearekin 1620an; baina. mendera arte jende masibo batengana iristeko behar izan zuten. Tirada handiko lehen egunkariak. mendearen hasieran sortu ziren Londresen, The Times bezala, eta abiadura handiko lurrun-inprimategi birakariak asmatu zirela-eta eta eremu geografiko zabaletan eskala handiko banaketa ahalbidetu zuten trenbideei esker sortu ziren. Zirkulazioa handitzeak, ordea, irakurleen atzeraelikadura eta elkarreragina murriztea ekarri zuen, eta egunkariak noranzko bakarreko baliabide bihurtu ziren.
"Hedabide" adierazpena 1920ko hamarkadan hasi zen erabiltzen. "Masa-komunikabideak" kontzeptua gerraostera arte inprimatutako komunikabideetara mugatu zen, irratia, telebista eta bideoa sartu zirenean. Ikus-entzunezkoak oso ezagunak egin ziren, informazioa eta entretenimendua ematen baitzituzten, koloreak eta soinuak ikusleak/entzuleak erakartzen baitzituzten, eta jendeari telebista pasiboki ikustea edo irratia entzutea errazagoa baitzitzaion aktiboki irakurtzea baino. Azkenaldian, Internet izan da komunikabide berri eta ezagunena. Informazioa erraz eskuratu da webguneen bidez, eta erraz eskura daiteke bilaketa-motorren bidez. Batek jarduera asko egin ditzake aldi berean, hala nola jolastea, musika entzutea eta sare sozialak ezartzea, edozein lekutan daudela ere. Beste masa-komunikabide batzuk eskaintzen duten informazio-motan mugatuta dauden bitartean, Internetek giza ezagutzaren baturaren ehuneko handi bat hartzen du. Komunikabide modernoek Internet, telefono mugikorrak, blogak, podcastak eta RSS kanalak dituzte.
Bereizi egin behar dira, batetik, erakunde soziopolitiko gisa, eta, bestetik, edukiak hainbat mezu-motaz osatutako material sinboliko gisa, eta horien artean bereizi behar dira informazioa eta iritzi publikoa, entretenimendua eta fikzioa, eta publizitatea eta propaganda. Eduki horien barruan, eragin-maila islatzen da. Termino hori bizitza kolektiboaren gizarte-egoera batetik ulertu behar da, non edozein taldetako subjektuak behartuta baitaude lankidetzan aritzera; beraz, ezinbestekoa da batzuen eta besteen eragina izatea, elkarrekin egokitu behar baitute.
Jendearen iritzian eta ohituretan eragin handia dutenez, gobernuen eta enpresen helburua da. Globalizazio-prozesuari modu erabakigarrian lagundu diote; izan ere, edozein pertsonak edozein tokitako informazioa noiznahi eta gero eta azkarrago eskuratzeko aukera ematen dute, eta, beraz, munduko biztanleen gustu kulturalak zabaltzen eta estandarizatzen lagundu dute. Askotariko diziplinak aztertzen dira, soziologiatik hasi eta ekonomiara arte eta filosofiatik igarota.
Eraginaren ideiak berekin dakar eraginpekoak behar adina baliabide erabiltzea bere irizpide eta borondatea hartzaileari edo eraginpekoari ezartzeko. Mekanismo horren bidez, jarrerak indartu nahi dira, edo jarrerak eta portaerak aldatu, eta horrek eragina izan dezake talde txiki edo zabalen (nazioen) balio eta sinesmen kolektiboetan. Eragin sozial eta kulturaleko prozesuek lotura estua dute boterearen erabilera eraginkorrarekin, baina hertsapenik eta are mehatxurik eza dute ezaugarri. Boterearen ezaugarri izan ziren, beti, gizartean eragiteko gaitasuna eta baliabideak, masa-gizartean areagotzen direnak.
Funtzioak
Hedabideei esleitutako funtzioak lau dira nagusiki:
Herrialde askotan, informazioa jasotzeko eskubideak maila konstituzionala du, titularra publikoa da, eta administratzailea, berriz, komunikabideak. Horretarako, testu konstituzionalek berek aurreikusten dute prentsa-askatasuna dutela, adierazpen-askatasunari lotutakoetako bat.
Hauterive (Allier)
Hauterive Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Hedabide
Funtzioak
Eskubide eta askatasun horien mugak informazioa egiazkoa izatea eta ohorerako edo intimitaterako eskubidean ez sartzea izaten dira, nahiz eta muga horiek ez diren zehatzak eta eztabaidagai diren. Izan ere, komunikabideak laugarren boteretzat hartu dira, konstituzionalismoaren hiru botere klasikoekin batera. Ez du irudikapen formalik, eta ez da herri-hautaketarik (entzuleen arrakastaren edo porrotaren zigorraz gain), eta, beraz, botere informala da, botere faktiko deritzenak bezala, eta botere bigun (soft power) gisa definitu den funtsezko osagaietako bat da, gaur egungo munduan boterea adierazteko biderik eraginkorrena. Batzuetan, zentsuraz edo kontrol-saioez akusatzen dute estatu-botereek haien erabilera kontrolatzea. Demokrazia moderno gehienetan, norberaren bitartekoen autorregulazioaren alde egiten da (kazetaritzako deontologia profesionala), justiziaren aurrean erantzukizun penal edo zibilari baino ez baitiote aurre egiten.
Hauterive (Allier)
Biztanleria
2007an Hauterive udalerrian erroldatutako biztanleak 1.082 ziren. Familiak 464 ziren, horien artean 124 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 80 bakarrik bizi ziren emakumeak), 160 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 152 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Palazzo
Palazzo ("jauregia"), Italian, tamaina errespetagarriko eraikinak identifikatzen dituen izena da, ospe handiko familia edo instituzio batentzat egoitza bezala eraikiak. Palazzo izena, Palatino muinotik dator, Erromako zazpi muino klasikoetako bat. Muinoan, Julia familia patriziarrak, bere egoitza eraiki zuen lurrak zituen. Oktabio Augusto enperadore bihurtu zenean, Julio Zesarren oinordeko bezala, bere etxea eta Palatino muinoaren izena, egoitza inperialaren sinonimo izatera pasa zen.
Bere sarrera propioak dituzten palazziak:
Hauterive (Allier)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Palazzo
Venezian, palazziren batzuk, modu arruntean, Ca' (etxea) deituak dira:
Hauterive (Allier)
Etxebizitza
2007an 503 etxebizitza zeuden, 469 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 484 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 469 etxebizitza nagusietatik 382 bere jabearen bizilekua ziren, 77 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 12 etxek bi gela zituzten, 63 etxek hiru zituzten, 174 etxek lau zituzten eta 220 etxek bost zituzten. 376 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 206 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 225 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Boqueho
Boqueho (bretainieraz Boskazoù) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Hauterive (Allier)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Hedabide
Funtzioak
Bestalde, informazioaren desinformazioa eta manipulazioa etengabeak dira prentsaren hasieratik (prentsa horia, horixka edo sentsazionalismoa deiturikoa agerpen nabaria da; hala ere, informaziorik gabeko eta manipulaziozko praktikak egin daitezke ingurune "ez-horixketan". ikus hurrengo lerroaldea), William Randolph Hearst-en prentsa-kanpainek erakusten duten moduan, Estatu Batuek Kubako gerran parte hartzea lortu baitzuen (1898). Gerra arteko garaiko totalitarismoak (faxismoa, nazismoa eta estalinismoa) masa-komunikabideak propaganda rako modu eraginkorrean erabiltzeagatik nabarmendu ziren (adierazpen hori Propaganda Fidesetik dator, fede katolikoa zabaltzen duen Egoitza Santuko erakunde batetik).
Komunikabideetako enpresaburuak beti izan du motibazio nagusia bere interesen defentsan (ekonomikoak, sozialak, presio-taldekoak), edozein jarduera ekonomikok berezko duen onuraz eta jarduera horren protagonismoak gizartean duen ospeaz gain; norbanakoaren interes horiei ideologia baten defentsa gainjarri ohi zaie (politika, erlijioa edo estetika). Motibazio ideologikoa agerikoa da (gutxi-asko irekia) komunikabide guztietan, alderdi-prentsa deritzonaren motibazio definitzaile eta espresua da:. mendeko erakundea eta XX. mendearen lehen erdia, eta krisian sartu zen. mendearen bigarren erdian, ia herrialde guztietan marjinal bihurtu arte, alderdi bakarreko erregimenetan izan ezik. Publizitatea hedabideen diru-sarrera ekonomiko nagusia izateak ekonomia orokorrarekin eta ekonomia-talde handien ikuspuntuekin eta interesekin lotzen ditu, eta horien artean daude komunikazio-talde berak. Gizarte-taldeek edo gutxiengoen joera politikoek emandako erantzunari kontrainformazioa esaten zaio, eta garapen handia izan du Internet eta telefonia mugikorra ahalbidetzen duten gizarte-sareen erabilerarekin (adibidez, albisteen hedapen biralarekin eta manifestazioen deialdi gutxi-asko espontaneoarekin); horri bosgarren boterea deitu zaio. Komunikabideak ere kontrol-modu bat dira, bi eratakoak E.A.Ross-entzat: koaktiboak eta limurtzaileak. Hertsapenek lotura dute berezko kontrola deituriko gizarte praktika eta erakundeekin, indar zuzenean oinarritzen baitira: lege eta polizia sistema juridikoa; indar armatuak, propaganda eta kontrapropaganda. pertsuasio-formak komunikazio- eta informazio-praktikekin lotuta daude, bai pertsonen artean, bai erakundeetan, bai eta zabalkunde publikoan ere. Pertsuasio-kontrolaren esparruan, transmisio-alderdi hauek nabarmentzen dira: informazio-mota, zein agenda-motari buruz informatzen den, edizioaren eta programazioaren eta kode nagusien ezaugarriak, bai eta alderdi sakonak ere, hala nola transmititzen diren denboraren eta historiaren ikuskerak.
Kazetaritza
Kazetaritza informazio eta analisia lortu, interpretatu, tratatu eta zabaltzean datza jarduera profesional bat, prentsa, irratia, telebista, Internet, besteak beste, hedabideen bitartez.
Kazetaritzaren helburu nagusia herritarrei informazio zehatza eta puntuala ematea da, gizartearen aurrean eskubideak aldarrikatzeko, gainera, gehienbat komunikabideek publikoa aberasten duten albisteak, iritziak edo kritikak transmititzeko erabiltzen dute.
José Luis Dader Informazio Zientzietako espezialistak adierazi duenez, kazetaritza, gizartearentzat garrantzitsuak diren gertaerak ezagutzera emateko metodoa izateaz gain, garrantzizko eta egiazkotzat egiaztatutako informazioa biltzea, egiaztatzea, sintetizatzea eta argitzea uztartzen dituen zientzia ere bada Herritarrei zerbitzu publikoa duten edo haien bizitzan eragina izan dezaketen gaien jarraipen zehatza egin behar dutenean.
Bere diziplina gisa sailkatzea oso eztabaidatua da, orokorrean komunikazio zientzien barruan, baina hainbat herrialdetan soziologiari eta, batzuetan, zientzia politikoari atxikita dago azken gizarte zientziari dagokion komunikazio politikoaren adarraren barruan.
Emaitza komunikazio-ekosistema hipertrofiatua da, gailuz, datuez eta subjektibotasunez betea. Literatura akademikoak eta kazetaritzak hainbat termino erabili dituzte komunikazio-prozesu hori sintetizatzeko: «kakofonia» (Dahlgren, 2005), «testuinguru kolapsatua» (Boyd, 2008), «zarata iraunkorra» (Gutiérrez Rubí, 2009), «infoxikazioa» (Chamorro-Premuzic, 2014) eta «adimen obesitatea» (Naskar, 2019).
Baldone udalerria
Baldone udalerria (Baldones novads) Letoniako udalerri bat da. 179 km²ko azalera du eta 2018ko datuen arabera 5485 biztanle zituen. Udalerriko hiriburua Baldone da.
Hauterive (Allier)
Diru sarrerak
2009an Hauterive udalerrian 483 unitate fiskal zeuden, 1.144 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.983 euro zen.
Aseraggodes cyaneus
Aseraggodes cyaneus Aseraggodes generoko animalia da. Arrainen barruko Soleidae familian sailkatzen da.
Hauterive (Allier)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 63 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Hauterive udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Jouy-Mauvoisin
Jouy-Mauvoisin Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
The Pope of Greenwich Village
The Pope of Greenwich Village (euskaraz Greenwich Villageko Aita Santua) 1984ko Stuart Rosenberg estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako komedia beltz film bat da. 1979ko Vincent Patrick estatubatuar idazlearen izenburu berdineko eleberrian oinarritua dago. Mickey Rourke, Eric Roberts, Daryl Hannah, Geraldine Page, Kenneth McMillan eta Burt Young aktoreek antzeztu zuten.
Jouy-Mauvoisin
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
The Pope of Greenwich Village
Taldeko emakumezko aktore onenaren Oscar Sariaren (Geraldine Page) izendapena jaso zuen.
Argumentua
New York, Greenwich Village auzoa. Charlie (Mickey Rourke) eta Paulie (Eric Roberts) lehengusu apalak 150.000 dolar lapurtu eta Pauliek informazio pribilegiatua duen zaldi lasterketa batean dirutza hori "gauza seguru" batean apustua burutzeko erabiliko dute. Lapurretaren ondorioek auzoko Beg Bug Eddie (Burt Young) mafiaburuarekin nahiz New Yorkeko polizia ustelarekin arazoak ekarriko dizkie.
Jouy-Mauvoisin
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak