cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Intxaur
Historia kulturala
Labur beharrez, Antzinaroan, Erdi Aroan eta XVIII. mendera arte sukaldaritzan intxaurra ez baina haren olioa erabili izan da, horretaz aipamen gutxi badago ere: biziki findu gabeko olioa zen, nekazarientzat eta morroientzat egokia, eta “zopa egiteko” edo “zerbitzarientzako gisatuak osatzeko” ona (Louis Liger, 1700 aldera).
Caronia
Lurraldea
Caroniako lurraldea mendi homonimoan zehar hedatzen da. Izan ere, Nebrodi mendiak edo Siziliako Apeninoak, Caroniar mendiak izenarekin ezagunak dira ere. Caronia ibaiak, lurraldea zeharkatzen duena, noizean behin uhar baten portaera du. Udalerria mugatuta dago iparraldean Tirreniar itsasoarekin; eta gainontzeko puntu kardinaletan hurrengo udalerri hauekin ditu mugak: hegoaldean, Capizzi, ekialdean, San Fratelloko eta mendebaldean, Santo Stefano di Camastra. Kostaldean, Marina di Caronia auzoa, Canneto eta Torre del Lauro daude.
Biztanleriaren bilakaera
Iturria
Intxaur
Euskal mitologian
Beste bi sinbolo intimista azaltzen dira funtzio bera betetzen ondoko kondaira honetan, Orozkon bilduaren laburpena: “Urigoitiko mutil artzain batek mendian ezagutu euan (zuen) andregai izugarri ederra, eta ezkontzekotan zegozan. Ederregia ez ete zan eta, amak abadearengana jo euan aholku bila: harek, neskaren oinei ondo begiratzeko gomendatu eutsen (zion): lamina bazan, hatzazalak barik erpeak eukiko eudiezala (zituela) oiloek legez. Hala egin euan mutilak, bai eta erpeak ikusi bere. Etxera joan eta tristuraz hil zan. Hilbegiran (beilan) egozanean neska galanta sartu zan etxera, intxaur batetik sobrekama ederra atera eta hartaz estali euan bere amorantearen gorpua. Gustatu jakien sobrekama bertan egozan emakumeei eta beren artean egin eudien (zuten): «Ez jona (din) eroango, ez jona eroango»; eta josi egin eudien oheari -garai hartan gorpuak ohean egoten ziren-. Baina atautan sartzeko orduan, josirik egon zein ez egon, sobrekama hartu laminak, intxaurrean sartu eta joan zen”. “Intxaur kuskuaren barneko oihala” narrazioa, Anuntxi Aranak bildua.
Bitxikeriak
Antzina uste zuten intxaurra jateak adimena areagotzen zuela, egur bilakaturiko oskolaren barneko bi erro jangarriek garunaren tankera dutelako; egun, sineskeria hori egia dela frogatu du zientziak.
Juba (argipena)
Juba zenbait lekuren izena da:
Intxaur
Bitxikeriak
"Intxaurrondoa etxetik gertu landatu behar da, sukaldeko solasaldiak entzun ditzan". Kontua da arbola horrek hezetasun handiaren premia duela eta etxea zoru sendoan (harkaitz edo harri gainean) altxatu denez, ura bertatik igaroko da.
Altsasuko intxaurrondo zaharra
Altsasuarrek 350 bat urtez jan ahal zituzten intxaurrak plazan zuten intxaurrondo zaharretik. 1991n moztu behar izan zuten intxaurrondoa. Beste intxaurrondo bat jarri zuten plazan orduan baina 2020an haizete batek etzan zuen. Intxaurrondo zaharraren enborrarekin Altsasuko sustraiak eskultura moldatu zuen Joxe Ulibarrena eskultoreak.
Ekoizpena
2019an mundu osoan 4'5 milioi tona intxaur ekoiztu ziren, horietatik erdia inguru Txinan.
Caronia
Ekonomia
Udalerriko jarduera garrantzitsuenak nekazaritza, abeltzaintza eta zeramika dira. Olibazko olioa oso preziatua da. Saiatzen da zeramika ekoizpena industrializatzen.
Azpiegiturak eta garraioak
Herrialdeak lotura dauka errepide hauekin:
SEAT 127
SEAT 127 SEAT espainiar auto ekoizleak 1972 eta 1982 urteen artean ekoiztutako modeloa da. FIAT etxearentzat diseinatutako Fiat 127 modeloan oinarriturik lizentziapean ekoiztu zuten. Jatorrizko 903 zentimetro kubikoko mekanika eta 47 CV (DIN) 6.200 b/m-ra mantentzen zuen. Guztira, 1.345.203 ale saldu zituzten.
1998ko Euskal Bizikleta
'''XXIX. Euskal Bizikleta''' 1998ko maiatzaren 27tik 31ra egin zuten. Bere 687,7 km-ko ibilbidea osatzeko Abraham Olanok 17.28'33" behar zituen.
Taldeak
18 taldek hartu zuten parte:
Amosen Liburua
Amosen Liburua Bibliako Itun Zaharreko liburu bat da, Profeten sailekoa. Biblian, Joelen Liburua du aurrean, eta Abdiasen liburua ondotik.
Liburuaren gaia
Liburuak hiru zati ditu. Amos egilea omen zuen.
Aldaieta
Aldaieta Ubarrundia haranean, egungo Langara Ganboan, dagoen Antzinaro Berantiarreko nekropolia da.
José Ángel Apellanizek 1987an topatu zuen Uribarri Ganboako urtegiak estalitako eremu batean. Hortik aurrera, indusketa lanek aurrera egin dute.
Aintzirako urek kalte handia egin bazioten ere, ehunetik gora hilobi agertu ziren, tipologiaz antzekoak denak. Zulo soileko hilobiak dira; gorpua egurrezko hilkutxa batean dago sartua, hornia eta ehortz gordailua zeuzkala aldamenean, kalitate nabarmenekoak zenbait kasutan. Multzokatuak zeuden hilobiak, eta espazio libre zabalak zeuden multzoen artean. Zenbaitek hilobi zerrenda luzeak osatzen zituzten. Beste batzuek, berriz, antolamendu guztiz desberdina zuten: bazen lehen maila bat horni aberatsekoa, eta, haren gainean, zenbaitetan, baita hiru hilobi maila desberdin ere.
Oso deigarria gertatzen da, dudarik gabe, bai hilobien orientazioan, bai gorpuen posizioan edo zenbait ehortz gordailuen presentzian dudarik gabe, aztikeriazko esanahia dute, antzematen den ehorzketa errituen ugaritasuna. Emaitzak, zenbait kasutan, ikusgarriak dira: badira bururik gabe lurperaturiko gorpuak, badira hezurdurak postura berariaz bortxazkoetan, zaldien hortzak ageri dira zenbait hilen ondoan, eta abar.
Baina gure gaiari dagokionez, horniduretan ageri den arma kopuru handia da daturik aipagarriena. Arma horiek, batere dudarik gabe, gure aroko VI. eta VIII. mendekoak dira, hau da, hispaniar historiografiak aldi bisigotikoa deritzan garaikoak, eta galiar historiografiak, berriz, aldi frankoa, eta zehatzago, merovingiarra deitzen duenekoak, eta oro har Antzinaro Berantiarra.
Baina, eta lehen begiratuan pentsa daitekeenaren kontra, Aldaietako nekropoliak geografikoki Hispanian dagoen arren, eta Regnum Visigothorumari dagokion eremuan, merovingiar aldiko Regnum Francorumen ehorzketa errituen kultura ezaugarri guztiak ageri ditu, edo ia guztiak. Baina Frankoen ezaugarri horiek Akitaniatik datoz, eta Euskal Herriko eta Kantabriako beste aztarnategitan aurkitu dira, neurri handiagoan edo txikiagoan, hala nola: Buzaga (Elortz, Nafarroa), Axkoeta (Erriberagoitia, Araba), Iruña, San Pelaio (Dulantzi). Talde kultura honi "franko-akitaniar" izena ematen zaio.
Baskonizazio berantiarra izeneko hipotesiaren aldekoek aurkikuntza hauek bere teoria babesteko erabili dituzte. Genetistek, berriz, aztarnen DNA mitokondriala egungo Kantauri itsasoko ertzeko biztanleriaren antzekoa dela diote, beraz, hildakoak autoktonoak dira.
Aldaietaren ereduaren hedapena
XX. mendeko 80ko hamarkadan Aldaieta eta Buzagako nekropoliak aurkitu ziren, Araban eta Nafarroan, eta horri Iruña-Argarai antzinatik ezagutzen ziren materialak gehitu zitzaizkion, baita Dulantziko San Pelaion antzeko testuinguruak ere. Horri esker, ikusi ahal izan zen mendebaldeko Pirinio inguruan, bisigodoen nekropoli klasikoengandik desberdintzen ziren hilerri batzuk zeudela. Azken urteetan, mota bereko beste hilerri batzuen inguruan egindako indusketek, aztarnategien zerrenda handitu dute, eta berretsi dute ez dela gertaera anekdotiko edo koiunturala, baizik eta VI. VIII. mendeetan nagusi zen hileta-manifestazioa.
Hasiera batean, zenbait elementu agertu ziren, hala nola lantza-puntak edo aizkorak, bai eta akitaniar fakturako gerriko mota batzuk ere, eta, ondorioz, horrelako hilerriak interpretatu ziren, inguru horretan kontingente franko egon zitekeelako, baina, azken urteotan, tokiko ikuspegitik egindako irakurketa nagusitu da.
Merobingiar, akitaniar edo baskoi-akitaniar ezaugarriak dituzten nekropoli batzuk hauek dira: Aldaieta, San Pelaio (Dulantzi), Buzaga (Elortz), Condestable eta Argarai-Obietagañe (Iruñean), San Miguel (Molinilla), Labarthe-de Neste, Saint-André (Okzitaniako Tolosatik gertu) eta beste asko Nafarroa Garaian, Araban, Bizkaian eta Frantzia mendebaldean.
Dendrotriton rabbi
Dendrotriton rabbi Dendrotriton generoko animalia da. Anfibioen barruko Plethodontidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
Euneomys petersoni
Euneomys petersoni Euneomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Rodrigo Mercado Zuatzola
Rodrigo Mercado Zuatzola (Oñati, c. 1460 - Valladolid, ) Erromatar Eliza Katolikoko apezpikua izan zen.
Bizitza
Huescako eta Salamancako unibertsitateetan egin zituen Erlijioko eta Zuzenbideko ikasketak. Zamorako kalonje eta Mallorca, Sigüenza eta Avilako apezpiku izan zen. Politikan ere aritu zen, eta eragin handia izan zuen Fernando Katolikoaren erabakietan. Gerora, ospe handia izan zuen Oñatiko Unibertsitatea sortu zuen 1540. urtean.
Mustafa Ben Halim
Mustafa Ahmed Ben Halim (مصطفى احمد بن حليم; Alexandria, Egiptoko Sultanerria, 1921eko urtarrilaren 29a - Arabiar Emirerri Batuak, 2021eko abenduaren 7a) libiar politikari eta negozio-gizona izan zen. Bere aita Egipton erbesteratu zen Italiak Zirenaika okupatu ondoren, eta han jaio zen Mustafa. Ingeniaritzan lizentziatu zen Alexandriako Unibertsitatean eta 1950ean Libiara itzuli zen. Herri-lanetako ministroa izan zen 1953an, Libiako lehen gobernuan. Libiako Erresumako lehen ministroa izan zen 1954tik 1957ra. Libiako Unibertsitatea eta Libiako Banku Zentrala sortu zituen. Mendebaldeko potentziekin aliatu zen, baina Sobietar Batasunarekin eta herrialde arabiarrekin ere harreman onak izan zituen. Ben Halim atzerrian zegoen Gaddafik boterea hartu zuenean. 2011n itzuli zen Libiara, diktadorea boteretik kendu ondoren.
Erna Beilhardt
Erna Beilhardt (1907ko otsailaren 7a - 1999) SS-Aufseherin bat izan zen, Alemaniako Gurutze Gorriko kidea Bigarren Mundu Gerraren azken urtean.
Neuteichen (Nowy Staw) jaio zen, Danzig Hiri Askearen inguruan, 1907ko otsailaren 7an, eta 1944ko udazkenean iritsi zen Beilhardt Stutthofeko kontzentrazio-esparrura. Beilhardt erdiko eremuan egon zen 1944ko irailaren 18tik 1944ko urriaren 11ra arte, non gainbegiratze programa batean parte hartu zuen sei astez, eta, ondoren, Heiligenbeil satelite eremura eraman zuten. 1945eko urtarrilaren 20an Beilhardtek presoak Königsbergera ebakuatzen lagundu zuen, non erizain lanak egin zituen Alemaniako Gurutze Gorriaren pean zauritutako soldadu alemaniarrentzat. Azkenik, 1945ean, Stutthofeko eremu nagusian egon zen berriro.
Gerra ostean sobietar tropek atxilotua, Beilhardt, Stutthofeko lehen epaiketan (apirilak 25-1946ko maiatzak 31), kontzentrazio esparruetako presoei tratu txarrak ematea leporatu zioten, eta bost urteko kartzela-zigorra ezarri zioten.
Poloniako espetxetik atera ostean, Ulmen bizi izan zen eta Hesseko Wetter-en hil zen 1999an.
Blackey (Kentucky)
Blackey Kentuckyko hiri bat da. Letcher konderrian kokatua dago. 2010ean 120 biztanle zituen, 1.13 kilometro koadrotan banatuta.
Paraliparis ulochir
Paraliparis ulochir Paraliparis generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
Xixiangtang Barrutia
Xixiangtang Barrutia (txinera sinplifikatuz: 西乡塘区; pinyineraz: Xīxiāngtáng Qū), Nanning osatzen duten barrutietako bat da. 2004ko erroldaren arabera 717.000 pertsona bizi ziren 1.298,0 kilometro koadroko azaleran.
2011ko Kontxako Bandera
2011ko Kontxako Bandera (gizonezkoentzat Banderaren 116. ekitaldia eta emakumezkoentzat Banderaren laugarrena) urte honetako irailaren 4an eta 11n jokatu zen, irabazleak gizonezkoetan Urdaibai Arraun Elkartea (Bermeo), bigarren aldiz jarraian, eta emakumezkoetan Sociedad Deportiva Rias Baixas (Galizia), laugarren aldiz jarraian, izan zirelarik. Talde irabazleetako patroiak Gorka Aranberri (Urdaibai) eta Laura Hermo (Rias Baixas) izan ziren.
Gizonezkoak
Eguraldiak erabat baldintzatu zuen lehenengo jardunaldia eta hainbat traineru aukerarik gabe gelditu ziren.
Polemika ere izan zen, Astillero deskalifikatu egin baitzuten. Araudiak dio arraunlari batek ezin duela hiru trainerutan arraun egin denboraldi berean eta Astilleroko tostetan zihoan arraunlari bat 2011ean Castron, Castreñan eta Astilleron arraunean aritua zen.
Sailkapen estropada Astillerok berak irabazi zuten hirugarren aldiz, baina lehia benetan estuan izan ere Kaikuri 20 ehuneneko eta Tiráni 38 atera baitzizkien. Guztira 24 traineruk hartu zuten parte, 8 gipuzkoarrek, 7 bizkaitarrek, 5 kantabriarrek eta 4 galiziarrek. 20 urtetan jarraian sailkatu ondoren aurtengoan Oriok ez zuen Kontxako Banderan sartzerik lortu.
Emakumezkoak
Aurreneko aldiz bi jardunaldi izan zituen Emakumezkoen Banderak. Lehenengo jardunaldian Zumaia nagusitu bazen ere Galizia izan zen azkenean Bandera eskuratu zuena.
East Renton Highlands (Washington)
East Renton Highlands Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. King konderrian dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Hamilton (Bermuda)
Hamilton Bermudako hiriburua da (Bermuda Erresuma Batuko itsasoz haraindiko lurralde bat da). Portua du, eta Bermuda uharteko merkataritza-, administrazio- eta aisialdi-gune nagusia da.
Hiriaren izena 1778-1794 agintaldian Bermudako gobernadore izan zen Sir Henry Hamilton-engandik datorkio.
Historia
Bermudako gobernuak 58,7 hektarea hartu zituen egoitza berria sortzeko eta eraikitzeko: 1793. urtean formalki eskuratu zuten lurra, Parlamentuko agiri baten bitartez. Saint Georgek Bermudako hiriburua izateari utzi, eta Hamilton izendatu zuten hiriburu berritzat 1815. urtean.
Hiri izaera 1897. urtean lortu zuen Hamiltonek; besteak beste, Hirutasun Santuaren katedral anglikanoa eraiki zutenean. Gerora, katedral katolikoa ere eraiki zuten.
Carollia perspicillata
Carollia perspicillata Carollia generoko animalia da. Chiropteraren barruko Carolliinae azpifamilia eta Phyllostomidae familian sailkatuta dago
Gutzon Borglum
John Gutzon de la Mothe Borglum (St. Charles, Idaho, 1867ko martxoaren 25a - Chicago, 1941eko martxoaren 3a) estatubatuar eskultorea izan zen.
Xu Fei
Xu Fei (1994ko maiatzaren 17a) arraunketan lehiatzen duen Txinako emakume arraunlaria da. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, esku hartu zuen: Tokio 2020 (Tokio), eta brontzezko domina lortu zuen zortzikoan. Taldea hauek osatzen zuten: Xu Feik berak, Wang Zifengek, Guo Linlinek, Ju Ruik, Li Jingjingek, Miao Tianek, Wang Yuweik, Zhang Minek eta Zhang Dechangek.
Gutzon Borglum
Jatorri daniarra eta mormoi poligamoak dituen familia batean jaio zen. Artelan publikoak egin zituen Estatu Batuetan zehar. Bere lanik ezagunena Rushmore mendian egindakoa da.
Iruditegia
<Gallery> General Philip Sheridan Memorial - Rienzi.JPG|Philip Sheridan, Washington D. C. (1908) Mountrushmore.jpg|Rushmore mendia, Hego Dakota Bust of Abraham Lincoln by Gutzon Borglum cph.3b20231.jpg|Abraham Lincoln AEBetako kapitolio (1908) Rabboni by Gutzon Borglum (1909) Control IAS 76005124 Front Detail.jpg| Rabboni, Rock Creek hilerria, Washington, D. C. (1909) Henry Lawson Wyatt by Gutzon Borglum - DSC05864.JPG|Henry Lawson Wyatt, Ipar Carolina State Capitol (1912) Altgeld.JPG| John Peter Altgeld, Lincoln Park, Chicago (1915) Statue of Thomas Paine, parc Montsouris, Paris (3).jpg|Thomas Paine, Montsouris, Paris (1936) Charles Brantley Aycock by Gutzon Borglum - DSC05826.JPG|Charles Brantley Aycock, Ipar Carolina State Capitol  (1941) John William Mackay statue.jpg|Comstock Lode, John William Mackay (1831–1902), Mackay School of Earth Sciences and Engineering, Nevadako Unibertsitatea, Reno.(1908)]] "The Aviator" (of 1919) by Gutzon Borglum.jpg|Hegazkinlaria, Charlottesville, Virginia, 1919, Virginiako Unibertsitatea BorglumNC monument.jpg|Ipar Karolinako soldaduak Gettysburgeko guduan. <
Siirt probintzia
Siirt probintzia Turkiako 81 probintzietako bat da. Bere hiruburua Siirt da. 5.465 km²ko azalera du eta bertan 266.159 biztanle bizi dira.
Barrutiak
Probintziaren barnean 7 barruti daude:
Liangqing Barrutia
Liangqing Barrutia (txinera sinplifikatuz: 良庆区; pinyineraz: Liángqìng Qū), Nanning osatzen duten barrutietako bat da. 2004ko erroldaren arabera 208.000 pertsona bizi ziren 1.369,0 kilometro koadroko azaleran.
Jon Sveinsson
Jón Stefan Sveinsson, alias Nonni, (Mödruvellir, Akureyri-tik gertu), Islandia, orduan Daniar koroaren azpian, 1857ko azaroaren 16a - Kolonia, Alemania, 1944ko urriaren 16a), jesuita islandiarra da, eta umeentzako hainbat libururen egilea. Liburu horien protagonista Nonni da, Sveinsson-en ezizena.
Plazido Muxikak liburu horietako bat itzuli zuen euskarara (Noni eta Mani, 1952, Itxaropena).
Noni eta Mani Islandiar mutiko biren gertaldiak (1952, Itxaropena).
Lehen urteak
Nekazari-familia ugari luteranoan jaioa, “Nonni” (etxean ematen zitzaion familiaren ezizena) aita galdu zuen 12 urte besterik ez zuenean (1869an). Lehen hezkuntzakoa etxean ikasi zuen. Irakurtzen eta idazten ikasi zuen amarekin. Bidaia- eta abentura-liburuez zaletu egin zen. Aita hil ondoren, bizimodua zaildu egin zitzaion familiari, eta, heziketa ona ziurtatzearren, amak aristokrata frantses baten proposamena onartu zuen, Nonniren ikasketak Frantzian ordaintzeko. 1870ean abiatu zen, baina gerra prusiarraren ondorioz, Nonni urtebete atxiki zuten Danimarkan, eta han San Kanuto ikastetxean ikasi zuen. Kopenhagen Hans Andersen narratzaile ospetsua ezagutzeko aukera izan zuen. Danimarkan, 13 urte zituela, bataioa eskatu eta Eliza Katolikoan jaso zuten.
Ikasketak Frantzian
1871n Nonni Frantzian zegoen eta Amienseko jesuiten ikastetxean ikasten du. Armann anaia txikia hiru urte geroago elkartu zen berarekin. Dirudienez, Nonnik Jules Verne ezagutu zuen, eta haren Munduko Tourrak, laurogei egunetan, bere nerabea liluratu zuen. Erlijioak erakarrita, ordea, jesuitetara sartu eta nobiziatua egin zuen San Acheulen (1878-1880). Gero, unibertsitate-ikasketen Europako kurtsoa egin zuen: filosofia Lovainan (Belgika), eta teologia Ditton Hallen (Ingalaterra), non 1891n apaiztu baitzen.
Maisu eta idazlea
1906tik aurrera ‘kontatzen’ hasi zen: batez ere bere gaztaroko istorio erromantikoak Islandian. Nonni gaztea da heroia. Sveinssonek danieraz edo alemanez idatzi zuen. Bere liburu gehienak 1913 eta 1922 artean argitaratzen dira. Nonniren 13 abentura-nobelek arrakasta handia izan zuten gazteen artean, eta 40 hizkuntzatara itzuli ziren. Plazido Muxikak horietako bat itzuli zuen euskarara.
Ospea
Ospe handia lortu zuen eta bidaiatzen hasi zen du (gaztetako ametsa bete zuen!), munduan zehar hainbat hitzaldi eman zituen: Japonia, Amerika eta Europan zehar. 4.000 hitzaldi baino gehiagoren berri jaso izan da. Bitxia bada ere, jaioterrira bi aldiz baino ez zen joan, 1894 eta 1930ean. 1930ean, bere gorenean dago, eta Islandiako parlamentuaren (Althing) milurtekoan gonbidatu zuten. Akureyri hiriko ohorezko hiritar izendatu zuten. Haurtzaroko hiriak 'Nonni museo' bat du orain.
Auxon (Aube)
Biztanleria
2007an Auxon udalerrian erroldatutako biztanleak 971 ziren. Familiak 368 ziren, horien artean 96 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 132 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Kobeřice u Brna
Kobeřice u Brna Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 710 biztanle ditu eta 16,75 kilometro koadroko azalera. Vyškov barrutian dago.
Auxon (Aube)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 437 etxebizitza zeuden, 373 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 415 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 373 etxebizitza nagusietatik 307 bere jabearen bizilekua ziren, 61 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 67 etxek hiru zituzten, 94 etxek lau zituzten eta 198 etxek bost zituzten. 264 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 170 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 163 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 573 ziren, horien artean 429 aktiboak ziren eta 144 inaktiboak ziren. 429 pertsona aktiboetatik 391 lanean zeuden (221 gizon eta 170 emakume) eta 38 langabezian zeuden (16 gizon eta 22 emakume). 144 pertsona inaktiboetatik 45 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 59 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Auxon udalerrian 372 unitate fiskal zeuden, 919,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.894 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 48 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 okindegi zen, 1 altzari denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Auxon udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.220 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Maurines
Maurines Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Cantal departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Maurines udalerrian erroldatutako biztanleak 99 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 98 etxebizitza zeuden, 40 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 51 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 96etxeak ziren. 40 etxebizitza nagusietatik 35 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 25 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 43 ziren, horien artean 38 aktiboak ziren eta 5 inaktiboak ziren. 38 pertsona aktiboetatik 36 lanean zeuden (23 gizon eta 13 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 5 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 1 ikasten zegoen eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2000. urtean Maurines udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 858 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Barnes Wallis
Barnes Neville Wallis (Ripley,Derbyshire, Ingalaterra, 1887ko irailaren 26a - Leatherhead, Surrey, 1979ko urriaren 30a) Barnes Wallis izenarekin ezaguna ohi dena zientzialari, ingeniari eta asmatzaile ingelesa izan zen. Ezaguna da "RAF" Erresuma Batuko Errege Aireko Indarrak "Chastise" edo " Raid Dambuster " operazioan erabilitako errebote-bonba asmatzeagatik, 1943ko maiatzean Bigarren Mundu Gerran Alemaniako presa nagusiak erasotzeko Rühr industriagunean.
Biografia
Barnes Wallis Ripley-n (Derbyshire, Ingalaterra) jaio zen 1887ko irailaren 26an, Charles Wallis eta Ashby Edith-en arteko ezkontzako lau seme-alabetatik bigarrena. Wallis familiaren pobrezia zela eta, Barnesek Batxilergoko beka baten laguntzarekin ikasi zuen Horsham-eko Christ's ospitalean. Matematikan eta zientzietan dohain bikainak erakutsi zituen baina latinez erabat hutsala zen. Batxilergoa amaitu ondoren, Barnes Wallis-ek ingeniari izatea erabaki zuen.
1930ean, bere lanen artean, R-100 baloi gidatuaren egituraren aleazio arineko diseinua (aluminioa) sartu zen, Ingalaterrako bidaiarien lehen baloi gidatua, baina R-101 eko istripuaren ondorioz eta Alemania naziko Hindenburg baloi gidatuaren tragediarekin batera, proiektua erabat baztertua izan zen.
Zigor operazioa
Bigarren Mundu Gerraren hasieran, Wallis-ek "A Note on a Method of Attacking the Axis Powers" izeneko liburua idatzi zuen, bonbardaketa estrategikoaren kontzeptua azaltzen zuena, Alemaniako industriari botako zitzaizkion bonba handiak erabiliz, Hitler erregimenaren armagintzaren ahaleginaren bihotzean. Ikerketa horrek Ingalaterrako Bonbardatze Estrategiko komandoko ofizial bat hunkitu zuen, 1943an Wallisera joko zuena, alemaniar presak suntsitzeko irtenbide bat eskatuz..
1943rako, Alemania naziaren gerrako ahalegina Rühr arroaren industriagunean pilatu zen, eremu horretan, gainera, energia-iturri hidroelektrikoa zegoen, oso babestutako presa handiek ematen zutena, aireko kontrako kokalekuekin eta hesi-globoekin. Ohiko bonbardaketek porrot egin zuten haiek suntsitzean, gizonengan eta makinengan kostu handia eraginez. Hauek ziren enpresak: Möhne, Eder, Sorpe, Diemel, Ennepe eta Lister. 1941. urtearen amaieran, RAFek Wallisi arazoa aztertzeko eta irtenbide eraginkor bat proposatzeko agindu zion.
Zigorra izeneko operazioak gaueko izaera zuen eta 19 makinekin egingo zen, hiru erasoalditan banatuta eta bakoitzean hiru bonbardaketa olatuekin.
Barnes Wallis-ek arrakasta izan ondoren RAFen laguntza jaso zuen sartze bonbak garatzeko, Tallboy eta Grand Slam garatu zituen itsaspekoen gotortutako baseen bonbardaketan bunkerrak suntsitzeko erabilitakoak eta Tirpitz alemaniar gerraontzia Norvegian hondoratzeko ere erabili ziren; USAF-k ere erabili zuen Ozeano Bareko frontean Bismarck itsasoan hornikuntza-konboia japoniarrak hondoratzeko. Barnes Wallisek gerraren ondoren, Vickers-en lanean jarraitu zuen 1969ra arte eta geometria aldakorreko hegalak zituzten hegazkinen diseinura eta haize tunelen lanetara dedikatu zen. Bere esperientziak Frantziako Concorde hegazkinaren garapenean islatuko lirateke. Royal Societyko kide izan zen eta jaunaren titulua lortzeko eskubidearekin zalduna izan zen. Barnes Wallis 92 urte zituela hil zen San Lorenzon, Effinghamen, Erresuma Batuak aitortu zuen gerra eta bake garaian egindako ingeniaritza ekarpen handiagatik.
Bizitza pertsonala
Barnes Wallis, izaera eszentrikoa zuen eta komunitate zientifiko konnazionalak jeniotzat hartu zuen. 1925ean Molly Bloxamekin ezkondu zen, bere adinaren erdia zuen lehengusina, eta lau seme-alaba izan zituzten.
Zinema
Operation Punishment 1954an "The Dam Busters" filmean betikotu egin zen eta Wallisen papera Michael Redgrave- k antzeztu zuen.
Ander Bardají
Ander Bardají Maiza Lasgar (Lasarte-Oria, Gipuzkoa, 1995eko maiatzaren 3a) euskal herritar futbolaria da. Atezain postuan jokatzen du Sansen.
2012-13 egin zuen debuta Sansen. Egun taldearen lehen atezaina da. Espainiako 19 urte azpiko taldearekin jokatzeko deitu zuten 2013an.
Estatistikak
''2020ko apirilaren 25ean eguneratua. Datu ofizialak.''
Marty Balin
Marty Balin, jaiotza izena Martyn Jerel Buchwald (Cincinnati, Ohio, 1942ko urtarrilaren 30a - Tampa, Florida, 2018ko irailaren 27a) estatubatuar egile abeslari, musikari eta abeslaria izan zen. 1965ean, Jefferson Airplane rock psikodelikoko taldearen sortzaileetakoa izan zen. Taldeko abeslari jardun zuen 1971 arte eta, besteak beste, Monterey eta Woodstock jaialdietan jo zuen. 1975–1978 bitartean, Jefferson Starship taldeko kidea izan zen. 1981ean, bakarkako ibilbideari ekin zion, baina bitan bildu zen aurreko taldeetara birak egiteko.
Termonatrita
Termonatrita karbonato motako minerala da.
Ezaugarriak
Termonatrita karbonato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 1 - 1,5 da.
École normale supérieure (Paris)
Frantziako eskolarik prestigiosoena kontsideratzen da eta estatuko elite zientifikoa prestatzen du. Bertatik pasa direnen artean 12 Nobel Sari irabazle eta 10 Fields Domina irabazle daude.
Ikasle ohi nabarmenak
Ikasle gehien-gehienak historikoki gizonezkoak izan dira. Baina hori aldatzen ari da eta azpimarratzekoa da 2019ko Ekononomia Nobel Saria Esther Duflo ikasle ohiak jaso zuela.
Hitchensen printzipioa
Hitchensen labana, Hitchensen printzipioa edo Hitchensen hatsarrea, epistemologiaren printzipio bezala formulatutako baieztapen bat da. Printzipio honek zera dio: baieztapenen frogak baieztapenen aldekoek aurkeztu beharko dituzte.
Hitchensek, bere izena hartuko zuen printzipioa, honela formulatu zuen (ingelesetik itzulia): "Frogarik gabe baieztatu daitekeena, frogarik gabe ere ezeztatu daiteke. "
Mundu akademikoan baino gehiago kazetaritzan nabarmendu zen Christopher Eric Hitchensek hauspotu zuen printzipio hau, bere polemika batzuetan joko handia ematen ziolako. Baina printzipio epistemologiko klasiko baten oihartzuna besterik ez dela esan liteke; batzuen ustez Occamen labanaren nolabaiteko birformulazio bat.
Hitchensen printzipioak dio baieztapenaren egiazkotasunari buruzko frogatzeko lana baieztapena egiten duenari dagokiola, eta lan hori egiten ez bada, orduan baieztapena oinarri gabea da, eta aurkakoek ere, berdin-berdin, ezezko jarrera har dezaketela, inolako frogaren beharrik gabe; ez dute gehiago eztabaidatu behar hori baztertzeko.
Ushuaia
Ushuaia Argentinako hegoaldean dagoen hiria da, Tierra del Fuegoren hiriburua dena. Munduan hegoaldeen dagoen hiria da.
Geografia
Beagle kanalaren ertzean dago. Ushuaiako badia Tierra del Fuegoren irla nagusian dago eta Martial mendikateak inguratzen du. Nazioarteko Erakunde Hidrografikoak egiten duen itsasoen sailkapenaren arabera Pazifikoan dagoen portu argentinar bakarra da.
Probintzia bereko Río Grande 120 km-ra dago Ushuaiatik, Punta Arenas 251 km-ra eta Buenos Aires 2377ra.
Historia
1884. urtean sortu zen hiria.
Duela hamaika mila urte iritsi ziren iparretik lehen biztanleak, tehueltxeekin lotura zutenak eta ona zein haush herrien aurrekariak izan zirenak. Geroago, mendebaldeko artxipelagoetatik itsasoko nomada deitutakoak iritsi ziren, yamana eta kawesqar herriak.
Ekonomia
Hainbat ekipamendu garrantzitsu ditu Ushuaiak: Zerrategiak, arrain kontserbak, itsas portua, petrolio findegiak eta aireportua, besteak beste.
Pietà (Michelangelo)
Pietà (Errukia) —Vatikanoko Pietà izenez ere ezaguna— Michelangelok 1498 eta 1499an marmolez egindako eskultura multzoa da. Tamainaz, 1,74 x 1,95 metro da, eta Vatikano Hiriaren San Petri basilikan dago ikusgai. 1972ko maiatzaren 21ean zoro batek, Laszlo Toth, mailu bat erabiliz eraso zion. Eskultura lan ospetsuenetarikoa da, mundu osoan.
Deskribapena
Talde eskultoriko honetan Ama Birjinaren mina irudikatzen da. Besotan Jesusen hilotza du, gurutzetik jaitsi berria. Obra multzo borobilekoa da, hau da, ikuspuntu guztietatik ikus daitekeela baina egokiena aurretik ikusita dela. Birjina oso gaztea agertzen da, ederra eta jainkozalea. Gaztetasun horretan Pizkundearen edertasunaren idealismoa ikus daiteke: betiko gazte izango den ama baten irudiaren bidez. Haren ondoan, Jesus zaharragoa eta askoz handiagoa agertzen da. Multzoak triangelu forma erakusten du.
Historia
Obra Dionisio Jean Bilhères de Lagraulas edo de Villiers kardinalaren enkargua izan zen, beneditarra, Frantziako erregearen enbaxadore Vatikanon. Dionisiok Michelangelo Erroman ezagutu zuen. Kardinalaren eta artistaren arteko kontratua 1498ko abuztuaren 26an sinatu zen; bertan eskulturaren prezioa ezartzen zen: urrezko 450 dukat. Lana urte bete baino lehen egin behar zen. Eskultura epea akitu baino lehen bukatu zuen Michelangelo baina ordurako enbaxadorea hila zen, egun gutxi batzuk lehenago. Lehenengo unean kardinalaren hilobian kokatu zen, Vatikanoko Santa Petronila kaperan. 1749an gaur egungo tokian ezarri zen, San Petri basilikan lehen kaperan eskuinean.
Pietà hau egin zuenean Michelangelok 24 urte zituen. Artista berak aukeratu zituen harriak Toskanako Alpeetan. Lana bukatu zuenean batzuek egilearena zela zalantzan jarri zuten zeren eta Michelangelo oso gaztea baitzen. Buonarrotik zurrumurrua ezagutu zuenean eskulturan bere izena zintzelatu zuen sinatutako ezagutzen den Michelangeloren obra bakarra izanik. Sinadura Ama Birjinaren bularreko zintan irakur daiteke: «Michael A[n]gelus Bonarotus Florent[inus] Facieba[t]», hau da, «Miguel Ángel Buonarroti, florentziarra, egin zuen».
Ahots-erantzun interaktibo
Ahots-erantzun interaktiboa (Interactive Voice Response edo IVR) telefono sistema bat da, zeina dei bat jaso eta gizakiarekin elkarrekintzan aritzeko gai den ahots grabazioen bidez eta erantzun sinpleak antzemanez, hala nola "Bai", "Ez" edo beste batzuk. Erantzun interaktiboko sistema automatizatua da, telefonoaren bidez informazioa ematera edo jasotzera bideratua, eta informazio-zerbitzuetara edo bestelako eragiketetara sartzeko aukera ematen duena. Sarean inplementaturiko IVR sistemek dei bolumen handiak administratzeko gaitasuna dute, eta irteerako deietan ere erabiltzen dira, sistema hauek iragarritako markatze-sistema asko baino adimentsuagoak baitira.
Gailu mugikorrekin egindako erosketetarako, bankuko ordainketetarako eta zerbitzuetarako, txikizkako eskaeretarako, zerbitzu publikoetarako, bidaiei buruzko informaziorako eta baldintza meteorologikoetarako erabil daiteke. Kontzeptu arrunt eta oker bat laguntzaile automatikoa IVR sistema gisa hartzea da. Termino desberdinak dira eta gauza desberdina esan nahi dute telekomunikazioen arloan: IVR sistema baten helburua sarrera hartu, prozesatu eta emaitza itzultzea da; laguntzaile automatiko baten zeregina, berriz, deiak birbideratzea da. Batzuetan, ahotsaren erantzun-unitatea edo VRU (ingelesetik, Voice Response Unit) terminoa ere erabiltzen da.
Adamuz
Adamuz Kordobako probintziako udalerria da Guadalquivir garaia eskualdean dagoena. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera herriak 4.419 biztanle zituen.
Ahots-erantzun interaktibo
Historia
1970eko hamarkadan IVR teknologia hazi egin zen arren, teknologia konplexutzat eta garestitzat jotzen zen deien zentroetan zereginak automatizatzeko. 1980. urtearen hasieran, Leon Ferberren Perception Technology merkatu nagusiko lehen lehiakide bihurtu zen, disko gogorren teknologiak (irakurketa/idazketa ausazko sarbidetik ahots datu digitalizatuetara) prezio errentagarria lortu ondoren. Une hartan, sistema batek hitz digitalizatuak gorde zitzakeen disko batean, ahozko mezu egokia erreproduzitu eta giza DTMF erantzuna prozesatu.
Ahotsa ezagutzeko bi aldaera nagusi erabiltzen dira IVRn: bata, aurrez definitutako gramatiketan oinarritua (elkarrizketa "zuzenduetan" erabilia) eta bestea, estatistikoki prestatutako hizkuntza-ereduetan oinarritua ("lengoaia naturaleko" elkarrizketetan erabilia). Zuzendutako elkarrizketek galdera edo aukera espezifikoak aurkezten dizkiote deitu duen pertsonari. Hizkuntza naturaleko elkarrizketek galdera irekiak erabiltzen dituzte (adibidez, "Zertan lagundu dezaket?"), lagunkoiagoak dira eta formatu libreko erantzunak interpreta ditzakete.
Askotan, deien banatzaile automatiko bat edo ACD (ingelesetik, Automatic Call Distributor) da lehen kontaktu puntua enpresa handi askori deitzean. ACD batek biltegiratze digitaleko gailuak erabiltzen ditu agurrak edo iragarkiak erreproduzitzeko, baina normalean deitzen duen pertsonari birbideratzen dio sarrerarik eskatu gabe. IVR sistema batek iragarkiak erreproduzitu eta sarrera bat eska diezaioke deitzen duen pertsonari. Informazio hori erabil daiteke deitzen ari den pertsonaren profila lortzeko eta deia gaitasun multzo espezifiko bat duen agente bati birbideratzeko. (Gaitasun multzo bat dei zentro bateko agente talde bati trebetasun jakin batekin aplikatzen zaion funtzio bat da).
IVR prozesua Ahots interaktiboaren erantzuna dei zentro bateko eragiketen hasierako interfazea ezartzeko erabil daiteke, deitzen duen pertsonaren beharrak identifikatuz. Deitzen duen pertsonaren informazioa lor daiteke; esaterako, kontu zenbaki bat. Era berean, galdera sinpleen erantzunak eman daitezke, hala nola kontu saldoak edo aldez aurretik grabatutako informazioa, operadoreek esku hartu behar izan gabe. Askotan, IVR sistematik lortutako kontu zenbakiak segurtasun arrazoiengatik egindako deiaren identifikazio datuekin alderatzen dira, eta, deiaren identifikazioa ez badator bat kontuaren erregistroarekin, IVR erantzun gehigarriak behar dira.
Zerbitzuak
Dei asko jasotzen dituzten enpresetan edo erakundeetan ezarri ohi da, langileen beharra eta eskainitako zerbitzuak erakunde horri dakarzkion kostuak murrizteko. Besteak beste, telefono bankuak aipa ditzakegu.
Enpresek IVR teknologia erabili ohi dute dei bat sail batera edo bestera birbidaltzeko, gizakiaren esku hartzearen beharrik gabe; horrela, bezeroen itxaronaldia murrizten da.
Bezeroarentzako telefono bidezko arreta zentroetan, IVR teknologia erabiltzen da gai espezifiko bati buruzko ezagutza duten eragileei deiak egiteko, deiaren denbora murriztuz eta agenteen artean transferentziak egiteko beharra saihestuz.
Taxi enpresetan ere inplementatzen ari dira, eta deitzen duen zenbakia identifikatzeak bidaiaria non dagoen jakiteko aukera ematen du, eta bidaia azkar sortzeko aukera ereematen du, telefono oporadore fisiko baten esku-hartzerik gabe.
SMS ekin ere konbinatu daiteke, edozein zerbitzu mota emateko: telebozketa, inkesta k, zozketa k, datu-baseetarako sarbidea, informazio zerbitzuak eta abar.
Erabilera
IVR sistemak dei kopuru handiari erantzuteko, kostuak murrizteko eta bezeroaren esperientzia hobetzeko erabiltzen dira. IVR erabiltzeak eta ahotsa automatizatzeak dei egiten dutenen kontsultak ebaztea ahalbidetzen du, deiak ilaran jarri behar izan gabe eta benetako agente batekin egon behar gabe. Deitzen duten pertsonek ez badute aurkitzen behar duten informazioa edo laguntza gehigarria behar badute, deiak agente bati itzuli ohi zaizkio. Horrek sistema eraginkor bat sortzen du, non agenteek denbora gehiago izateko aukera duten interakzio konplexuak ebazteko. IVR sistema batek hainbat telefono-zenbakitako deiak erantzuten dituenean, markatutako zenbakia identifikatzeko zerbitzua erabiltzeak aplikazioa eta hizkuntza zuzen exekutatzea bermatzen du. IVR sistema handi bakar batek milaka aplikaziotarako deiak erantzun ditzake, bakoitzak bere telefono-zenbaki eta gidoiekin.
Banku sektorea
Banketxeak IVR sistemen menpe daude bezeroekin harremanak izateko eta ordutegia zabaltzeko, eta horrela asteko 7 egunetako 24 orduetan zerbitzuak eskaintzeko. Telefono-bankaren zerbitzuak aukera ematen die bezeroei transakzioen saldoak eta historiak kontsultatzeko, bai eta ordainketak eta transferentziak egiteko ere. Online kanalak sortu diren heinean, bankuko bezeroaren gogobetetzeak behera egin du.
Medikuntza sektorea
Enpresa farmazeutikoek eta kontratu bidezko ikerketa erakundeek IVR sistemak erabiltzen dituzte saiakuntza klinikoak egiteko eta sortzen den datu bolumen handia administratzeko. Deitzen duen pertsonak nahi duen hizkuntzan erantzuten die galderei, eta erantzunak datu-base batean sartzen dira, eta seguruenik, aldi berean erregistratzen dira benetakotasuna berresteko. Aplikazioen artean daude pazienteen ausazko esleipena eta sendagaien horniduraren kudeaketa. Pazientearen egunerokoak eta galdetegiak erregistratzeko ere erabiltzen dira.
IVR sistemek datuak modu anonimoan lortzeko aukera ematen diete deien egileei. Ospitaleetan eta kliniketan, IVR sistemak erabili dira deitzen dutenek proben emaitzak modu anonimoan lortzeko. Informazio mota hori erraz kudeatu dezake pertsona batek, baina IVR sistema erabiltzen da pribatutasuna zaintzeko eta informazio sentikorrak edo proben emaitzek ekar dezaketen deserosotasuna saihesteko. Erabiltzaileek gako bat jasotzen dute sartu eta emaitzak eskuratu ahal izateko.
Teknologia inbolukratuak
Zerbitzu hobeak emateko IVRak beste teknologia batzuk ere hartzen ditu barne, hala nola:
Gilen I.a Alemaniakoa
Gilen I.a (jaiotza-izena: Wilhelm Friedrich Ludwig) (Berlin, 1797ko martxoaren 22a – 1888ko martxoaren 9a) Prusiako errege izan zen 1861eko urtarrilaren 2tik aurrera eta Alemaniako enperadore (lehenengo kaiserra) 1871ko urtarrilaren 18tik hil bitartean.
Biografia
Wilhelm Friedrich Ludwig Berlinen jaio zen 1797ko martxoaren 22an. Aita Frederiko-Gilen III.a Prusiakoa zuen eta ama, Luisa Mecklenburg-Strelitzekoa; bikotearen bigarren semea izan zen.
1814tik aurrera, Prusiako armadan aritu zen eta, 1815etik, hainbat misio diplomatikoren ardura eman zioten.
1829ko ekainaren 11n, Augusta Saxonia-Weimar-Eisenachekoarekin ezkondu zen —aitaren gustukoa zen— eta bi seme-alaba izan zituzten:
Ezkontza egokitua izan zuen, baina ez ziren sekula ondo etorri. Politikoki ere, senar-emazteak iritzi ezberdinekoak ziren: Augusta liberalismoaren aldekoa zen eta Wilhelm, berriz, guztiz kontrakoa.
1857an, anaia zaharrena zuen Frederiko Gilen IV.a Prusiakoa erregeak krisialdia jasan zuen eta eragin zizkion osasun arazo mentalek hil arte iraun zioten. Horren aurrean, handik urtebetera, Wilhelm Friedrich Ludwigek erregeordetzaren ardura hartu behar izan zuen.
1861eko urtarrilaren 2an, Frederiko Gilen IV.a Prusiakoa erregea semerik gabe hil zen eta anaia gazteak hartu zuen haren ordea Prusiako tronuan, Gilen I.a izena hartuta.
Erregeordetza aurretik ez zuen politikan parte handirik hartu, baina, tronura iritsitakoan, politika kontserbadorearen aldeko agertu zen eta Otto von Bismarck (1862) izendatu zuen kantzelari: hark Alemaniaren bateratzearen ardura eraman zuen.
Frantzia-Prusia Gerraren ondoren, 1871ko urtarrilaren 18an, Prusiako errege zen Gilen I.a Alemaniako enperadore egin zuten Versailles Jauregiko Ispilu Gelan. Une hartan, Ipar Alemaniako Konfederazioa (1867-1871) Alemaniar Inperio bilakatu zen (Deutsches Kaiserreich, 1871-1918). Estatu federal bakar batean bildu ziren, Prusiako erregea estatuburu hartuta, enperadore eta presidente izan zen federatu ziren erresumetan: Bavaria, Württemberg, Saxonia, Badengo Dukerri Handia eta Hesseko Dukerri Handia. Hanburgo, Lübeck eta Bremen hiri askeak ere Alemania n sartu ziren. 1888ko martxoaren 9an hil zen Gilen eta haren seme Frederiko III.a izan zen oinordeko, ez denbora luzez, ordea, minbiziak hartu baitzuen eta hitu hilabeteren buruan hil baitzen. Gilen II.ak jarraitu zion tronuan eta aitonaren antzera gobernatzen saiatu zen.
Blaine (Kentucky)
Blaine Kentuckyko hiri bat da. Lawrence konderrian kokatua dago. 2010ean 47 biztanle zituen, 0.73 kilometro koadrotan banatuta.
L'Isle-sur-la-Sorgue
L'Isle-sur-la-Sorgue Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vaucluse departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2007an 18.799 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an L'Isle-sur-la-Sorgue udalerrian erroldatutako biztanleak 18.799 ziren. Familiak 8.203 ziren, horien artean 2.743 pertsona bakarrekoak ziren (999 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.744 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.466 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.092 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 902 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 9.460 etxebizitza zeuden, 8.396 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 528 bigarren erresidentzia ziren eta 536 hutsik zeuden. 6.404 etxeak ziren eta 3.017 apartamentuak ziren. 8.396 etxebizitza nagusietatik 4.736 bere jabearen bizilekua ziren, 3.331 alokairuan okupaturik zeuden eta 329 doan lagata zeuden; 185 etxek gela bat zuten, 895 etxek bi zituzten, 1.913 etxek hiru zituzten, 2.819 etxek lau zituzten eta 2.585 etxek bost zituzten. 5.930 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 4.285 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.931 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 11.879 ziren, horien artean 8.237 aktiboak ziren eta 3.642 inaktiboak ziren. 8.237 pertsona aktiboetatik 7.042 lanean zeuden (3.678 gizon eta 3.364 emakume) eta 1.197 langabezian zeuden (535 gizon eta 662 emakume). 3.642 pertsona inaktiboetatik 1.168 erretiraturik zeuden, 1.018 ikasten zeuden eta 1.456 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.598 komertzioetatik, 6 erauzte enpresak ziren, 27 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 85 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 174 eraikuntza enpresak ziren, 542 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 34 garraio enpresak ziren, 115 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 26 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 55 finantziazio enpresak ziren, 82 higiezinen enpresak ziren, 161 zerbitzu enpresak ziren, 187 administrazio publikoko enpresak ziren eta 102 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 335 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 12 banku bulegoak, 2 funerariak, 20 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 6 autoeskolak, 53 igeltseroak, 23 margolariak, 18 zurginak, 22 iturginak, 24 argiketariak, 5 eraikuntza enpresak, 27 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 3 aldi baterako lan enpresak, 73 jatetxeak, 25 higiezinen agentziak, 4 tintoreriak eta 9 apaindegiak.
2009an zeuden 139 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 4 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 8 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 18 okindegiak, 6 harategiak, 7 liburu dendak, 32 arropa dendak, 24 etxerako tresna dendak, 7 zapata-dendak, 2 elektrotresna dendak, 9 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 6 drogeria, 6 lurrin-dendak, 3 bitxi-dendak eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean L'Isle-sur-la-Sorgue udalerrian 134 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.472 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, psikiatriko 1 bat, 8 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 5 haur-eskola eta 9 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. L'Isle-sur-la-Sorgue udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 929 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 1.151.