cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kordobako Renfe Aldiriak
Geltokiak
Kordobako aldiriko geltokiak Espainiako trenbide sare orokorrarenak dira eta ADIF -ek kudeatzen ditu. Hala ere, nasetan RENFE aldirikoren seinaleak ikus daitezke.
Ustiapena
Sarea Renfe Operadorak ustiatzen du ADIFek kudeatutako trenbide eta geltokietan.
Ordutegiak
Ordutegiak egunaren, orduaren eta eskariaren arabera aldatzen dira. Hemen kontsulta daitezke.
Batez besteko denborak
Ibilbideko batez besteko denborak adierazgarriak dira, eta trafikoaren edo beste ezusteko batzuen arabera alda daitezke.
lineak Villarrubia de Córdoba geltokia honako hauekin komunikatzeko aukera ematen du:
Etorkizuna
Kordobako Udalak eta Kordobako Diputazioak luzaroan gogorarazi dute linea Palma del Ríoraino eta Villa del Ríoraino zabaltzeko beharra. Era berean, besteak bezalako aldiriko sare bihurtzea nahi dute, maiztasun erregularrekin eta zonako tarifarekin.
Galerie nationale du Jeu de Paume
Galerie nationale du Jeu de Paume, Parisko Tuilerien Lorategien iparmendebaldeko izkinan, Parisko 1. barrutian dagoen arte garaikideko museo bat da.
Peyragudes
Peyragudes Pirinioetako neguko kirol estazio bat da, Gouaux-de-Larboust eta Germ udalerrien artean dagoena. 1988an sortu zen Peyresourde (Pirinio Garaiak) eta Agudes (Garona Garaia) estazioak bilduz.
Galerie nationale du Jeu de Paume
Historia
Eraikina, 1861ean eraiki zen, Napoleon III.aren erregealdian. Jatorrian, tenisaren arbaso den jeu de paume jokoaren pistak izan zituen.
1940tik 1944 arte, judutarren ondasun kulturalak gordetzeko erabili zen, Frantzian erregimen naziak konfiskatu zituenak.
1986 baino lehen, Musée du Jeu de Paume zuen, inpresionismoko margolan azpimarragarri ugari zituena, gaur egun, Orsay Museoan aurkitzen direnak.
Dune (1984ko filma)
Dune David Lynch estatubatuar zinema zuzendariaren 1984ko zientzia-fikziozko film bat da. 1965ean Frank Herbert idazleak argitaratutako izen bereko Dune eleberrian oinarritua dago.
Estreinatu zen garaian ez zuen ikusle eta kritikarien aldetik beste munduko harrerarik izan, gainera berez David Lynch zuzedariak Frank Herbet idazlearen eleberriko istorio korapilatsua ahal zen ongien zinemaratu nahi zuenez hasiera batean 8 orduko film luzea filmatu zuen, zeina ondoren 5 ordutara laburtu zuen; halere Dino de Laurentiis ekoizle ospetsuak eta bere alaba eta film honetako ekoizlea zen Raffaella De Laurentisek filma oraindik gehiago laburtzera behartu zutenez, azkenik filma 140 minututan gelditu zen. Ondorioz, Lynchek bere jatorrizko filma oso laburtua ikusi eta ekoizleen jokamoldea asko gustatu ez zitzaionez, film honetatik aurrera David Lynch zuzendariak ekoizle ospetsu eta garrantzitsuekin berriz lan egiteari uko egin zion.
Hasiera batean, 1970eko hamarkadan, Arthur P. Jacobs estatubatuar ekoizlea eta Alejandro Jodorowsky txiletar zinema zuzendaria eleberria zinemaratzekotan izan ziren, egokitzapenerako Jodorowskyk Orson Welles, Salvador Dalí, Chris Foss, Pink Floyd eta H. R. Giger artisten elkarlanaz baliatzea gogoan zuelari, halere azkenean ekoizlea proiektua laga eta eleberriak zinemaratzeko aurkezten zituen zailatsunak zirela eta, Jodorowskyren proiektuak bere hartan gelditu zen. Azkenik, 1980ko hamarkadan David Lynchek eleberria zinemaratzeko proiektua berreskuratu zuen arte.
Argumentua
Galaxiako enperadoreak (José Ferrer) Arrakis edo Dune planetaren espezie ustiaketez nagusitzeko Atreides etxeko Leto Atreides dukea (Jürgen Prochnow), haren andrea den Jessica anderea (Francesca Annis), Paul semea (Kyle MacLachlan) eta Atreidesen gudarostea hara bidalaraziko ditu. Espezie galaxia osoko elementurik garrantzitsuena da, droga ahaltsu bat izateaz gain espazioan zehar bidaiak burutzeko elementu garrantzitsua ere bada. Atreides etxekoek Dune planetako ustiaketak konkistatzen dituzten bitartean, enperadoreak Harkonnen etxeko baroia (Kenneth McMillan) eta bere bi hilobei ere (Paul Smith eta Sting) Dune planetara joan eta Atreides etxeko indarrak suntsitzeko agindua luzatuko die.
Harkonen dukeak eta bere gudarosteak Dune planeta ustekabean erasotu, Atreides etxeko gudarostea garaitu, Atreides dukea bera hiltzea lortu, eta haren andrea Jessica eta Paul semeak ozta-ozta basamortura ihes egitea lortuko dute. Basamortuan ama-semeek planeta hartako Fremen herri misteriotsuko kide begiurdinekin elkartuko dira. Honela Paulek bere aitaren heriotza mendekatu eta Harkonen familia eta enperadorea bera garaitzeko bideari ekingo dio. Bien bitartean, Paul gaztea profezia baten arabera noizbait iritsiko den mesia edo Muad'Dib delakoa dela agertuko da.
Jon Maia
Jon Maia Soria (Urretxu, Gipuzkoa, 1972ko ekainaren 25a) bertsolaria, euskal abeslaria, euskal idazlea, itzultzailea eta dokumentalgilea da. Euskal Filologian lizentziaduna da, eta Zumaian (Gipuzkoa) du bizilekua.
Bertsolari moduan, 4 aldiz iritsi da Euskal Herriko Txapelketa Nagusiaren finalera, azkena 2009an. Halaber, irakasle lanetan dabil edo ibili da hainbat tokitan, baita euskara irakasle ere.
Azkenik, Albaola Itsas Kultur Erakundeko komunikazio arduraduna da. Aipatzekoa da dokumentalen artean Quebecera egindako bidaia kontatzen duena, elkarte horrekin egindakoa ("Apaizac Obeto"). Baita "Gazta zati bat" lana ere, 'Gure Esku Dago' mugimenduaren aitzindaria izan zen 'Nazioen Mundua'-ren lana islatzen duena.
Bertsolaritza
1997ko EHko Bertsolari Txapelketa Nagusian botatako agurra, bere familiari izandako integrazioa eskertuz, birala bihurtu zen. bertso hau kantatu zuen: Ama Extremadura
aita Zamoratik
abuela ta abuelo
haien aurretik
herri hontan sustraitzen
Morbegno
Morbegno Italiako udalerri bat da. Sondrioko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Jon Maia
Bertsolaritza
asmatzeagatik
Morbegno
Mugakideak
Morbegnok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Jon Maia
Bertsolaritza
euskaraz badakit
bertsoz darabilkit
dena zuengatik
halaxe dagokit.
Denek kantatu dute nere ahotik.
Musika
Musika talde hauen letragile izan da noizbait: Negu Gorriak (Gure Jarrera diskoan 5 kantutan), Gozategi (Nirekin kantua), Bizkar Hezurra, SA, Zaldibobo, Anari, Def con Dos, Mikel Urdangarin, Benito Lertxundi (Itsasoari begira, Ilargia, Haizeak jotzen zuen...), Imuntzo eta Beloki, Gari, Esne Beltza (Bozgorailuetatik!!, Esne Zopak) Ken zazpi (Itsasoa gara), Korrika, Araba euskaraz, Nafarroa Oinez… Bertsojazz ekimenean ere partaidea izan da, Donostiako Jazzaldiaren baitan abiatutako bertsoa eta jazza uztartzen dituena.
Karidadeko Benta (Gaztelupeko Hotsak) taldearen sortzaile, abeslari eta letragile. Hiru disko: Karidadeko Benta, Amore amore, San Quirico. Ibilbidea amaitzeko Lehengo munduaren azkena izeneko DVDan Getxoko Folk Jaialdiko kontzertua plazaratu zuten. 2003tik 2007ra iraun zuen proiektuak.
Azken musika egitasmoa Hezurbeltzak taldea izan da, 2018an abiatuta.
Euskal gatazka politikoa
2006ko irailean, Fernando Andreu Auzitegi Nazionaleko epaileak, Gaztesarea webguneari babesa adierazteagatik, "erakunde armatuarekin" kolaboratzea egotzi zion beste zortzi lagunekin batera.
Anarkismo
Anarkismoa agintea, hierarkia eta aginpidez diharduten erakundeak, estatua bereziki, ukatu eta anarkia, akrazia eta banakoaren erabateko askatasuna aldezten duen filosofia eta praktika politikoa da. Korronte zenbait daude anarkismoaren baitan, hala nola komunismo libertarioa, anarkosindikalismoa, sozialismo libertarioa, anarkokapitalismoa, kristau anarkismoa eta matxinada-anarkismoa.
Humanismoa
Anarkista batzuen ustez, gizakia berez askea da edo askatasuna bilatzen du. Haien iritziz, pertsonen arteko harremanetan autoritateak zapalketa eragiten du nahita nahi ez; eta ondorioz, ustelkeria zabaltzen da. Bestalde, erakunde autoritarioek lortutako boterea ustelkeriaren bitartez lortua dela diote; horregatik erakunde hauei uko egiten diete, giza harremanetan zapalketa erabiltzen dutelakoan. Hala, erakunde autoritariorik gabe eta giza harreman antiautoritarioen bitartez askatasuna lortzea errazten dela deritzote.
Autonomia
Anarkisten ustetan arazoak gainditzeko bidea ez da horien konponbidea beste inoren esku uztea. Haien iritziz norberak zuzenean arazoei aurre egitea da egokiena, inplikazio eta konpromiso zuzenaz, hala nola kooperatibismoaz eta gizarte ekonomia bultzatuz. Ildo horretatik, anarkismoa mugimendu eraikitzailea da.
Ekintza zuzena
Kontzeptu honen esanahia askotan manipulatzen da "ekintza zuzena" "ekintza bortitzekin" lotuz, nahiz eta ekintza zuzenak ez duen zertan nahitaez bortitza izan behar.
Indarkeria eta indarkeria-eza
Anarkisten arabera gobernua eta boterean dagoen beste edozein erakunde indarkeriazkoa da beraz. Agintean dagoen gutxiengoak agintea eta bere abantailak mantentzearren gizartearen gehiengoari kalte egiten dio. Estatuaren indarkeria horren aurka eman beharreko erantzunean oinarritzen dira historian zehar anarkismoaren korronte ezberdinen arteko eztabaidak, maiz anarkia ezartzeko indarkeria erabiltzea zilegi den.
Historia
Anarkismoaren barnean hainbat korronte bereizi daitezke. Historian zehar esanguratsuena anarkosindikalismoa izan da, langile mugimenduan oinarritutako korronte anarkista. Horrela, anarkismoa hertsiki loturik egon da langileriarekin eta honen programa politikoarekin. Lehenengo Internazionalean komunistekin batera jardun ondoren, aurrerago banaketa gertatu zen tesi marxisten eta anarkisten artean, langile mugimenduaren barruan zatiketa sakona ekarriz. Anarkistek, hala ere, langile mugimenduan jardun zuten euren erakunde propioekin.
1970eko hamarkadatik aurrera, eta gizarte mugimendu berriak deitutakoen eragina dela eta, anarkismoak ekologismoaren, feminismoaren eta bakezaletasunaren eragin nabaria jaso zuen. Hori dela eta, korronte berezituak sortu ziren anarkismoaren izen zabalaren pean: anarkofeminismoa eta anarkoekologismoa, besteak beste.
Sarrera historiko eta ideologikoa
Anarkismoari edo edozein korronte politikoari buruzko karikaturak saihesteko, lehenik eta behin, ideologia politiko bat bere analisi etimologikoagatik definitzeko tentazio ahistorikoa, eta, beraz, azentifikoa, saihestu behar da. "Anarkia" terminoaren eta haren deribatuen azterketa etimologiko batek ukapen bat baino ezin du ekarri – Gobernuarena, Estatuarena, agintaritzarena –, hau da, elementu "suntsitzaileak", kritika sozialekoak; anarkismoak, ordea, beti eduki ditu elementu eraikitzaileak, helburuak eta horiek lortzeko estrategiak.
Mijail Bakunin eta James Guillaumek, Marianne Enckelek eta René Berthierrek adierazten duten bezala, ez zuten "anarkista" terminoa erabili nahi korronte sozialista eta libertarioa ezaugarritzeko, hain zuzen ere, haren inguruan zegoen ideia orokorra zela eta. 1872an Lehen Internazionala zatitu eta urte berean Internazional Antiautoritarioa sortu ondoren, anarkista europar gehienak biltzen zituen herri eta langile elkarte bat, "Anarkia" terminoa eta horren eratorriak gero eta gehiago erabiltzen hasi ziren anarkisten artean.
Gertaera historikoek erakusten dute anarkismoa XIX. mendearen bigarren erdiko dilema, borroka eta langile-klasearen eraketaren testuinguru historikotik sortu zela. Historiaren ikuspuntutik, ezin da anarkismoa sustraia eta enbor sozialista eta klasistatik bereiztea. Anarkismoa ez zen sortu dozena erdi pentsalariren gogamenetatik (nahiz eta teoriko askok beren ekarpenak egin), eta filosofia "indibiduala" ere ez da, langile klasearen esperientzia batetik sortzen baita. Anarkismoa gizarte sozialista bat lortzeko bitartekoen inguruko eztabaiden barruan garatzen da. Anarkismoa langileriaren eztabaida eta hausnarketa kolektiboetatik sortutako sozialismoaren alde libertarioa da. Langileak klaserik gabeko gizartera eramateko estrategiarik onenak zein izango ziren ez zekitenek, azkenean, tradizio anarkista bera eratu zuten, eta tradizio horrek sozialismoaren beste alor batzuekin, marxismoarekin adibidez, zituen ezberdintasunak definitu zituzten.
Idealismoa
Anarkismoa idealistak ez diren analisi, metodo eta teoria arrazionaletan oinarritzen da (azalpen metafisiko/teologikoak). Ez du baieztatzen, oro har, ideiek gertakarien gainetik duten lehentasuna; horri buruzko jarrera teoriko desberdinak aurkezten ditu. Anarkista klasikoen ikuspuntutik, Bakunin, Piotr Kropotkin, Élisée Reclus, Rudolf Rocker eta Errico Malatestak ikuspegi teoriko desberdinak zituztela esan daiteke, horregatik anarkista izateari utzi gabe. Anarkismoaren barruko funtsezko eztabaidak honako gai hauen ingurukoak dira: antolaketa, epe laburreko borrokak eta indarkeriaren papera. Desadostasunak eztabaida estrategikoetan daude, korronte anarkistak sortzen baitituzte. Horregatik, akatsa da karikatura burgesa hau erreproduzitzea: "hamaika anarkismo" daudela edo "anarkista adina anarkismo" daudela munduan. Anarkismoa korronteetan banatzen duten estrategia desberdinak daude (edozein ideologia politikok bezala), baina haren enbor historikoak oso ondo definitutako printzipio politikoak ditu, barne-koherentzia dagoela erakusten dutenak.
Antolaketa
Anarkistek, gehienetan, ez dituzte epe laburreko antolakuntza eta borrokak ukatzen iraultza lortzeko modu posible gisa. Beraz, erabat funsgabea eta okerra da esatea anarkistek berehala abolitu nahi dutela Estatua "magia trikimailu" edo "dekretu" baten bitartez. Izan ere, anarkistek dekretuz, parlamentu burgesetan edo bide instituzionalean egindako iraultzan ez dute sinesten. Anarkistek badakite kapitalismoaren aurkako borroka oro behar materialetatik eta epe laburreko borroketatik abiatu behar dela, eta zentzu horretan, tresna pribilegiatuak dira. Tamaina horretako arerio baten aurkako borroka orok indar sozialaren etengabeko bilaketa eskatzen du. Eta parlamentuan ezin da kapitalismoa gainditzeko behar den antagonismoa sortu, oposizioa besterik ez. Horixe defendatu zuen sindikatu iraultzaileen barruan anarkisten estrategia sindikalak mendearen hasieran, eta horixe da gaur egun herri mugimenduetan, landa-mugimenduetan eta mugimendu sindikalean antolatutako anarkista gehienek egiten dutena, herri-boterea deritzogunaren eraikuntzan.
Anarkista historikoek "gimnasia iraultzailea" deitu zioten aro horri, borrokatik, ekintza zuzenetik, herri beharren konkista zena, betiere sistema kapitalistaren eta Estatuaren azken suntsipenera begira. Izan ere, Estatua testuinguru historiko jakin baten eta kapitalismoaren baieztapenaren emaitza bada, haren existentziak nagusitasun politikoa berrezartzen du eta nagusitasun ekonomikoa indartzen du. Horregatik ulertzen du Bakuninek Estatua klase menderatzaileak antolatzeko modu espezifiko gisa. Eta are gehiago: klase dominatzaileen interesak defendatzeaz gain, mota desberdinetako kideak hautatzeko eta klase dominatzaile partikular bihurtzeko gaitasun estrukturala du, burokrazia.
Horrela, bere ustez, langileek ezin dute Estatua erabili gizarte sozialista eta libertario bat lortzeko bitarteko gisa; izan ere, horrekin, gehienez ere, langile-sektore mugatu bat klase menderatzaile berri bihurtzea lor daiteke. Estatu orok dakar gizarte-klaseen menderatzea eta existentzia. Beraz, emantzipazio-proiektu baterako, anarkistek koherentzia estrategiko baten alde egiten dute, taktika estrategiaren mende jarriko duena, eta estrategia hori helburu finalistaren mende, bitarteko libertarioen eta berdintasunezkoen bidez gizarte libertario eta berdintasunezkoa, hau da, sozialista, lortu ahal izateko. Bakuninen ustez, Estatua ez du erakunde "ideal" batek ordezkatu behar, langileen klase-antolaketak baizik; bere garaian, Internazionalaren oinarrizko egiturek. Ez da sistema perfektua, langile klasearen esperientzia historiko eta zehatzetik sortutako sistema baizik.
Boterea eta dominazioa
Anarkismoa ez da politikaren eta boterearen ukazio bat. Anarkistek politikaren eta boterearen kontzepzio jakin bat defendatzen dute. Anarkistek kondenatzen dutena ezarritako botere-harreman jakin bat da, dominazioa (ekonomikoa, politikoa, soziala), eta horren zutabea ez da soilik produkzio-sistema kapitalista, baita Estatua, erlijioa, hezkuntza, inperialismoa, genero-nagusitasuna eta arraza-menderatzea ere. Kritika horretan, klasearen nagusitasunak garrantzi handia du. Menderatze-sistemari kritika egiteaz gain, anarkistek autokudeaketa-sistema baten eta sistema batetik besterako eraldaketa soziala sustatzeko estrategiak defendatzen dituzte.
Anarkisten boterea fabrikak, auzoak, ekoizpen-bideak, meategiak, kaleak hartzean datza, eta, azkenik, zapatistek "herri armaduna" deitzen duten horretan. Anarkismoak elkarren artean artikulatu gabeko unitate ekonomiko txikiak defendatzen dituela iradokitzea, anarkismoa (kritikariek iradokitzen dutenez) hiri industrial handientzat egokia ez balitz bezala. Anarkismoak "gizabanakoaren" gobernu osoa defendatzen duela eta askatasun zorrotza burgesiak gure aurka eraiki duen diskurtsoa da, zoritxarrez "sozialista" eta oportunista batzuek beren egunkarietan erosi eta saldu dutena. Anarkismoaren askatasunaren kontzepzioa beti izan da soziala eta kapitalismoaren existentziarekin talka egiten du. "Kolektiboki aske izatea gizon libreen artean bizitzea da, eta aske izatea haien askatasunaren bidez" zioen Bakuninek. Beraz, ezinezkoa da anarkistek kapitalismoaren menpe askatasuna izatea, bestea esklabua den bitartean.
Definizio garaikidea
Definizioa zehatzago eztabaidatuta, argudiatzen da hamar printzipio politiko-ideologikoren multzo nahiko finko bat dagoela, anarkisten artean etengabe mantentzen dena, eta anarkismoaren definizio horren funtsezko oinarriak direla. Hona hemen printzipio horiek:
Erakunde anarkistak
Antolaketaren arloan, mota guztietako anarkistak daude. Oro har, autoantolaketaren eta federazioaren aldeko jarrera du anarkismoak eta, hori dela eta, erakunde indartsu eta zurrunak baino, talde dinamiko eta aldakorrak hobetsi ohi dituzte.
Anarkista batzuek antolaketaren aurkako jarrera dute, norbanakoen elkarketa puntuala defendatuz. Batzuetan, mota horietako jarrerak defendatzen dituztenei insurrekzionalistak edo matxinada-anarkistak deitu izan zaie, Italiako Federazio Anarkikoari (FAI) bezala, adibidez. Alabaina, anarkismoaren korronte nagusiak federazioetan antolatzeko hautua egin izan du, Iberiar Federazio Anarkista (FAI) bezalako antolakundeak sortuz.
Erakunde anarkista esanguratsuenak lan munduan jardun izan duten sindikatuak izan dira, anarkosindikalismoaren korronteari jarraiki.
Pedagogia libertarioa
Hezkuntza jarrera anarkistaren oinarri garrantzitsua da. Heziketa anarkista gizabanako kritikoa sortzen saiatzen da, jarrera konformista ez daukana eta etorkizuneko gizarte libertarioa sortu ahal izango duena.
Langileen artean analfabetismo handia zenean, kapitalismoaren hasieran batez ere, ateneo libertarioetan irakurketa ikastaroak oso arruntak ziren. Irakurtzen jakiteak ematen zuen kulturak, norberak bere kabuz, jarrera kritikoa mantentzen laguntzen zuelako. Gaur egun, aldiz, kultura zabaltzeko beste motatako erak arruntagoak dira, hala nola aldizkariak, fanzineak, musika eta literatura.
Beste alde batetik, anarkistek askotan defendatu dute ikasketa gizakien arteko harremanen berezko osagaia dela. Horrek hezitzaile eta hezituen rolak ezabarazten ditu, edonork beti daukalako zer edo zer ikasteko eta irakasteko. Horrela, pedagogo libertario askok ukatu dute eskola tradizionala, horrek bultzatzen dituen boterearen eta hierarkiaren baloreak direla eta. Historian zehar hainbat saiakera egon dira; esaterako, Francesc Ferrer i Guardiaren eskola modernoa deitutakoa.
Ivan Illich eta Everett Reimer ere pedagogo anarkista legez sailkatu izan dira. Lehenengoa, Illich, anarkista kristau legez.
Octeville-sur-Mer
Octeville-sur-Mer Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Octeville-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 5.516 ziren. Familiak 1.961 ziren, horien artean 279 pertsona bakarrekoak ziren (102 bakarrik bizi ziren gizonak eta 177 bakarrik bizi ziren emakumeak), 634 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 934 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 114 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.012 etxebizitza zeuden, 1.970 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 1.855 etxeak ziren eta 152 apartamentuak ziren. 1.970 etxebizitza nagusietatik 1.588 bere jabearen bizilekua ziren, 348 alokairuan okupaturik zeuden eta 33 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 60 etxek bi zituzten, 190 etxek hiru zituzten, 464 etxek lau zituzten eta 1.252 etxek bost zituzten. 1.647 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 625 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.226 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.701 ziren, horien artean 2.578 aktiboak ziren eta 1.123 inaktiboak ziren. 2.578 pertsona aktiboetatik 2.454 lanean zeuden (1.315 gizon eta 1.139 emakume) eta 124 langabezian zeuden (38 gizon eta 86 emakume). 1.123 pertsona inaktiboetatik 417 erretiraturik zeuden, 422 ikasten zeuden eta 284 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Octeville-sur-Mer udalerrian 2.031 unitate fiskal zeuden, 5.802,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.206 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 197 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 15 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 27 eraikuntza enpresak ziren, 36 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 12 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 24 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 24 zerbitzu enpresak ziren, 23 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 47 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 4 igeltseroak, 4 margolariak, 8 zurginak, 6 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 5 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Octeville-sur-Mer udalerrian 43 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.428 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sofia Pozdniakova
Sofia Stanislavovna Pozdniakova, (София Станиславовна Позднякова, Novosibirsk, 1997ko ekainaren 17a), errusiar eskrimalaria da, sablearekin Munduko txapelduna birritan izan dena eta Tokio 2020ko Olinpiar Jokoetan urrezko domina lortu duena, bakarka zein taldeka. .
Die PARTEI
Die Partei, euskaraz "alderdia", Die Partei für Arbeit, Rechtsstaat, Tierschutz, Elitenförderung und basisdemokratische Initiative (Lanaren, Zuzenbideko Estatuaren, Animalien Babesaren, Eliteen Sustapenen eta Herri Ekimen Demokratikoaren aldeko alderdia) alderdi politiko satiriko alemaniarra da. 2004an sortu zuten Titanic aldizkari satiri alemaniarreko editoreek.
Sofia Pozdniakova
Biografia
Gurasoak ere eskrimalari zituen. Stanislav Pozdnyakov aitak lau aldiz irabazi zuen Olinpiar Jokoetan eta 10 aldiz Munduko txapeldun eta 13 aldiz Europako txapeldun izan zen.
Die PARTEI
Martin Sonnebornek zuzentzen du. Europako Parlamenturako 2014ko hauteskundeetan alderdiak aulki bat irabazi zuen, eta alderdi satiriko batek Europako Parlamentuan eserleku bat irabazi duen lehen aldia markatu zuen. Europako Parlamenturako 2019ko hauteskundeetan, alderdiak bigarren eserleku bat lortu zuen, Nico Semsrottek okupatua.
Izena
Partei für Arbeit, Rechtsstaat, Tierschutz, Elitenförderung und basisdemokratische Initiative ("Lanaren Aldeko Alderdia, Zuzenbide Estatua, Animalien Babeslea, Eliteen Sustapena eta Oinarrizko Ekimen Demokratikoa") PARTEIren akronimo errepikatua da: Die Partei ("alderdia") esaldiak alderdi totalitarioak iradokitzen ditu —esaterako, SED ( Ekialdeko Alemaniako gobernuko alderdi ohia) edo Alderdi Naziarena—, eta, beraz, itxurazko asmo totalitarioen erreferentzia mintzaira da.
Sofia Pozdniakova
Biografia
Sofia igeriketa eta gimnasia akrobatikoa egiten hasi bazen ere 10 urterekin bertan behera utzi zituen eta eskrimari ekin zion Sergey Stepankinen gidaritzapean.
Chadrac
Chadrac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chadrac udalerrian erroldatutako biztanleak 2.686 ziren. Familiak 1.152 ziren, horien artean 336 pertsona bakarrekoak ziren (136 bakarrik bizi ziren gizonak eta 200 bakarrik bizi ziren emakumeak), 384 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 328 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 104 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.273 etxebizitza zeuden, 1.164 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 54 bigarren erresidentzia ziren eta 55 hutsik zeuden. 858 etxeak ziren eta 410 apartamentuak ziren. 1.164 etxebizitza nagusietatik 771 bere jabearen bizilekua ziren, 385 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 49 etxek bi zituzten, 185 etxek hiru zituzten, 400 etxek lau zituzten eta 519 etxek bost zituzten. 876 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 539 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 495 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.799 ziren, horien artean 1.239 aktiboak ziren eta 560 inaktiboak ziren. 1.239 pertsona aktiboetatik 1.098 lanean zeuden (565 gizon eta 533 emakume) eta 141 langabezian zeuden (64 gizon eta 77 emakume). 560 pertsona inaktiboetatik 227 erretiraturik zeuden, 165 ikasten zeuden eta 168 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chadrac udalerrian 1.138 unitate fiskal zeuden, 2.697,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.478 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 130 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 29 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 11 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 15 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 25 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 2 zurginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 3 jatetxeak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 2 elektrotresna dendak, 1 altzari denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Chadrac udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mauzé-Thouarsais
Mauzé-Thouarsais Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mauzé-Thouarsais udalerrian erroldatutako biztanleak 2.042 ziren. Familiak 826 ziren, horien artean 176 pertsona bakarrekoak ziren (96 bakarrik bizi ziren gizonak eta 80 bakarrik bizi ziren emakumeak), 315 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 299 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 912 etxebizitza zeuden, 833 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 51 hutsik zeuden. 903 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 833 etxebizitza nagusietatik 696 bere jabearen bizilekua ziren, 126 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 27 etxek bi zituzten, 103 etxek hiru zituzten, 225 etxek lau zituzten eta 473 etxek bost zituzten. 648 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 316 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 477 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.366 ziren, horien artean 1.077 aktiboak ziren eta 289 inaktiboak ziren. 1.077 pertsona aktiboetatik 1.015 lanean zeuden (554 gizon eta 461 emakume) eta 62 langabezian zeuden (27 gizon eta 35 emakume). 289 pertsona inaktiboetatik 131 erretiraturik zeuden, 78 ikasten zeuden eta 80 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mauzé-Thouarsais udalerrian 849 unitate fiskal zeuden, 2.170 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.452 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 5 igeltseroak, 3 margolariak, 2 zurginak, 5 iturginak, 3 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Mauzé-Thouarsais udalerrian 82 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.929 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Josu Martinez
Josu Martinez (Bilbo, 1986), zinemagile, zinemaren ikertzaile eta idazlea da. Ikus-entzunezko komunikazioan doktorea eta Gizarte eta Kultur antropologian lizentziatua da. EHUko NOR ikerketa taldeko kidea da, non Zinema eta hizkuntza gutxituak eta bereziki euskarazko zinema ditu ikerketa-lerro nagusi.
Gaztetan eskolarteko txapelduna izan zen Bizkaian eta Euskal Herriko mailan.
Euskarazko zinemaren ikertzailea
Euskal zinemaren inguruan ikerketak egina da Josu Martinez zinemagile, idazle eta komunikazioan doktorea. 2012an, André Madré-ren arrastoaren atzetik, "Gure Sor Lekua" filmaren kopia mutu bat aurkitu zuen Parisen; eta haren inguruan doktore tesia idatzi zuen, euskarazko zinemaren hastapenez, Josu Amezagaren zuzendaritzapean. "Gure (zinemaren) sor lekua. Euskarazko lehen filmaren aurkikuntza, historia eta analisia". Orduan ohartu zen izugarrizko ezjakintasuna zegoela euskarazko zinemaren historiaz.
Hasitako bide horri jarraiki, orain arte bildu ez den euskal zinemaren historia biltzea izan zuen helburu 2022an aurkeztu zuen Irudiz eta euskaraz. Gure hizkuntzaren zinema. Gure zinemaren hizkuntza liburuak. Eibarko Udalak eta UEUk lankidetzan ematen duten Juan San Martin beka jaso zuen 2019an, eta horren emaitza izan zen liburua. Obrak zinemak euskararekin izandako harremanean jarri du fokua, XX. mendeko sorkuntzaren ibilbide baten bidez. Ordura arte ezezagunak ziren hainbat datu azaleratu zituen liburuak, sinpleki, aurretik ikerketa egin dutenek ez dutelako jo euskarazko iturrietara, euskarazko prentsara edota ahozko lekukotzetara”.
Zinemagilea
Sorkuntza-arloan hainbat film luze dokumental eta fikzio laburren egilea da. "Itsasoaren alaba", "Sagarren denbora", "Prohibido Recordar" eta "Barrura begiratzeko leihoak" dokumentalak zuzendu ditu, bakarka edo beste zinegile batzuekin batera.
Idazlanak
Bestalde, "Hitzezko txalupak" (2012, Alfonso Etxegarairekin elkarlanean), "Tunelak, izarak, mozorroak eta bafleak" (Elkar, 2014), Lezo Urreiztieta: gudari de la utopía (Pamiela, 2022) eta Irudiz eta euskaraz (2022) liburuen egilea ere bada.
Horrez gain, "Bertsolari" aldizkariko zuzendaria izan zen, eta komunikabide ainitzetan kolaboratzaile.
Bertsolaria
Txapelduna izan zen eskolarteko txapelketan Bizkaian eta Euskal Herriko mailan.
Almunia de San Juan
Almunia de San Juan edo L'Almunia de San Chuan aragoieraz Huescako udalerria da.
Seneka
Luzio Anneo Seneka (Lucius Annæus Seneca) halaber Seneka Gaztea edo, besterik gabe, Seneka deiturikoa (Kordoba, c. K.a. 4- Erroma, 65), batik bat moralari buruz aritu zen filosofo estoiko nabarmen bat izan zen. Erromatar Inperioko politika pertsonaia garrantzitsua ere izan zen. Bere idazkiei esker, mendeetan barrena estoizismoaren pentsaera ulertzeko ezinbesteko erreferentzia izan da. Bizitza politiko arrakastatsu eta azkenean dramatikoa ere izan zuen: Neron enperadorearen maisu eta aholkulari, Neron beraren aurkako konspirazio batean nahasturik, heriotza-zigorra ezarri zitzaion, baina bete baino lehen bere buruaz beste egin zuen.
Bizitza
Betika erromatar probintziako Corduban, egungo Kordoban, jaio zen K.a. 4. urtearen inguruan. Italia iparreko familia batekoa zen Marko Anneo Seneka edo Seneka Zaharra erretoriko edo hizlari ospetsuak eta Kordobako bertakoa zen familia erromanizatu batekoa zen Helvia bere amak izan zituzten hiru semeetatik bigarrena izan zen: Luzio Anneo Novato bere anaia zaharrena Galion prokontsul izango zen eta Anneo Mela anaia txikiena Lukano poetaren aita izan zen. Txikitan, K.o. 5. urterako, Erroman zegoen jada. Marzia bere izebak eraman zuen bertara, Senekaren beraren hitzetan, eta bere zaintzapean igaro zuen haurtzaroa. Grammaticus edo oinarrizko gaietarako irakasle baten eskuetan jarri zuten baina horrez gain maila altuko heziketa ere jaso zuen. Horrela, erretorika eta filosofia ikasi zituen, baina filosofiarako joera handiagoa erakutsi zuen txikitatik. Horrela, Sextii filosofia eskola estoiko-pitagoriko-zinikora bildu eta bertan Fabiano Papirio, Sozion eta Atalo filosofoen ikasbideak arretaz eta gogoz hartu zituen. Irakasle hauek erakusten zuten bizimodua ere jarraitu zuen: begetariano izan zen (urtebetera utzi behar izan bazuen ere), ohe gogorretan lo egin eta bainu hotzak hartu zituen bolada batez. Txikitatik sarri gaixorik, bere izebak zaintzen zuen askotan eta Galerio bere senarra urtetan Egiptoko prefektua izan zela baliatuz, beraiekin batera egon zen Alexandrian osasuna hobetzearren, 25. urtetik 31. urtera arte seguru asko. Prefektuaren giroan denetariko pertsonaia nabarmenak ezagutu zituen eta horrela egiptoar pentsaerarekin interesatu zen. Garai hartan Alexandria juduak, grekoak eta betiko egiptoarrak biltzen zituen hiria zela kontuan hartu behar da. Egiptoko geografia eta erlijio errituak izeneko liburu bat ere idatzi zuen bertan, egun galdurik dagoena. Alexandriatik abiatuz, Goi Egiptoraino bidaiak ere egin zituela egiaztatu da.
Galerio Erromara deitua izan zen eta Senekak ere bere osaba-izebekin joan behar izan zuen. Erromarako itzuliko bidaian ekaitz batek harrapatu zuen ontzia eta bertan hil zen Galerio. Ordurako osasun onez eta eragin politikoa atxikitzen zuen izena Martziaren babespean betiere, cursus honorum edo karrera politikoa jarraitu zuen eta horrela 33-35? urteetan kuestore izan zen, Tiberio enperadorearen konfiantzapean. Garai horretan lehenengo aldiz ezkondu eta Marko Anneo semea izan zuen. De lapidum natura (Harrien izaeraren gainean), De piscium natura (Arrainen izaeraren gainean) eta De motu terrarum (Lurrikaren gainean) liburuak idatzen ditu urte hauetan, egun galdurik badaude ere. Kaligularen agintepean bere karrera politikoa jarraitu zuen, kuestore eta pretore bitarteko magistratua izan zen. Kaligularen arrebak ziren Julia Livila eta Agripinaren babesa izan zuen hasieran baina Kaligulak bere arrebak erbesteratu zituenean, kolokan jarri bide zen bere egoera. Zalantzazko sinesgarritasuna duen anekdota batean, Kaligulak Seneka hiltzeko agindua eman zuen bekaizkeriaz Senekaren hitzaldi arrakastatsua entzun ondoren, baina Seneka gaixorik zegoela eta laster berez hilko zela argudiatuz emakume ezezagun batek salbatu omen zuen. Kaligula eraila izan ondoren eta Klaudioren agintepean, Kaligulak erbesteratutako Julia Livila itzuli zen Erromara. Seneka pertsonaia ospetsua zen garai hartan. Klaudio bereganatzeko ahaleginetan, Mesalina bere emaztea eta Julia Livila bere iloba aritu ziren azpikeriatan. Horrela, Julia Livila eta Senekaren aurkako adulterio salaketa plazaratu zen. Horregatik Julia Livila erail eta Seneka Korsikara herbesteratu zuten 41. urtean. Korsikan naturari buruz ikertu eta arimari buruz pentsatzeko askatasuna eta lasaitasuna aurkitu zituen. Hausnarketa horien emaitza omen da egun galdurik dagoen Munduaren eiteari buruz izeneko idazkia. Ad Helviam matrem de consolatione eta Ad Polybium de consolatione gutun-entseguak bertan idatzi zituen.
Mesalina erail eta gero, Klaudio Agripina gaztearekin ezkondu zenean itzuli zen Seneka Erromara eta berari esker lortu zuen pretore kargua 50. urtean. Domizio Agripinaren semea (gerora Neron izango zena) hezteko ardura eman zion Agripinak berak Senekari, praeceptor gisa, Britaniko Klaudioren semea baztertzeko ahaleginetan. Garai horretan hil arte bere bigarren emaztea izango zen Pompeia Paulinarekin ezkondu zen. 54. urtean Agripinaren aginduz Klaudio pozoitua erail zutenean, Neron enperadore berriak eman behar zuen hildakoaren alabantza hitzaldia Senekak idatzi zuen, baina aldi berean Klaudiori iseka egiten zion idazki bat ere plazaratu zuen: Apocolocyntosis divi Claudii izenburuko satira. Agripinak Seneka erabili bazuen ere, Senekak ere bere interesei begiratzen zien konspirazio hauetan: Neroni esker asko aberastu zen eta bere ideia politikoak errealitate bihurtzen ari ziren. Kontuan hartu behar da Seneka errepublikazalea zela eta ez zuela begi onez ikusten aurreko enperadorearen eta ingurukoen neurrigabeko boterea. Kontsul izendatu zuten 56. urtean. 58. urtean Neron eta bere aholkulariak zen Seneka eta Sexto Afranio Burro pretore prefektua Agripinarengandik urrunduak ziren, Agripina Neron bere semearen aurka jartzen hasia baitzen bere maitaleak eta ezkontza asmoak zirela-eta. Neroni Agripina erailtzeko aholkua eman zion Senekak azkenik: Agripina 59. urteko martxoan eraila izan zen. Senekak gutun bat idatzi zion Senatuari Neron defendatuz eta Agripinaren hilketa justifikatuz.
Ondoren, Neronen neurrigabeko boterea eta despotismoa ikusirik, politika alde batera uzten hasi zen Seneka, bere aurkako kritikak areagotu ahala. Sexto Afranio Burro bere lagunaren heriotza izango zen bizitza publikoa erabat uzteko erabakia hartzera bultzatu zuena 62. urtean. Hala eskatu zion Neroni, bere ondasun guztiak eskaintzearekin batera. Erromako gortea utzirik, Epistulae Morales ad Lucilium entsegu moralak idatzi zituen. Azkenik, Neronen aurkako Pisonen konspirazioan nahastu eta bere buruaz beste egitera behartua izan zen 65. urtean. Haren heriotzari buruzko xehetasunak Tazitoren Analetan kontatzen dira.
Pentsamendua
Seneka ez da filosofia sistema berri baten sortzailea. Bere garaian oparoak ziren filosofia estoikoaren iturrietatik edaten duen pentsalaria izan zen, pentsamendu estoikoaren alderdi zenbait zehazten dituena. Halaber, xehetasun teorikoak alde batera utzi eta batik bat aholku praktikoak ematen dituen filosofoa da. Beste alde batetik, Seneka eklektikoa izan zen eta horrela beste filosofia eskolen irakaspenak ez zituen baztertu, Epikuro kasu. Filosofia bizitza bera da bere iritziz. Hori horrela, haren filosofia zalantzan jarri izan da eta bigarren mailako pentsalaritzat jo, estoizismoaren jarraitzaile eta dibulgatzaile hutsa dela adieraziz. Senekak, ordea, bere independentzia intelektuala aldarrikatu zuen bere idazkietan, betiere bere burua estoikotzat joz. Beharrezko zuenean gainera, estoikoak izan ez ziren filosofoen kontzeptuak eta ideiak bereganatu zituen, Platonen arima kontzeptua esaterako.
Lan filosofikoak
Dialogo izenez (Dialogi) ezagutzen dira 40-65 urte bitartean Senekaka idatziriko eta batik bat gai moralak aztertzen dituzten lanen bilduma bat. Ez dira benetako dialogoak, filosofoak lehenengo pertsonan hitz egiten baitu beti, De tranquillitate animi dialogoan izan ezik, non Senekak Sereno bere lagunarekin benetako dialogo bat irudikatzen duen. Hau da dialogoen zerrenda:
Idatzi zituen betse lan filosofikoak hauek dira:
Literatura lanak
Tragedia hauek idatzi zituen:
Klaudio enperadorearen satira bat ere idatzi zuen:
Myripristis kuntee
Myripristis kuntee Myripristis generoko animalia da. Arrainen barruko Holocentridae familian sailkatzen da.
Mia Isabella
Mia Isabella (Chicago, Ameriketako Estatu Batuak, 1985eko uztailaren 30a) emakumezko aktore pornografiko transexual ohia da.
Biografia
Mia Isabella Chicagon jaio zen 1985ean. 2005ean, 19 urterekin, helduentzako zinemagintzan lan egiten hasi zen eta bere lehenengo agerraldia Yasmin Lee eta Kayla Coxxx aktoreekin egin zuen Anabolic Video ekoiztetxeak ekoitzitako T-Girls 3 filman.
2013an Grand Theft Auto V bideo-jokoko "Prostituta #1" pertsonaiari jarri zion ahotsa.
2014ko urtarrilean industria pornografikoa utzi zuen. Urte berean ere, Sons of Anarchy telesaileko Black Widower atalean agertu zen aktore pornografiko baten rola antzeztuz.
Les Billanges
Les Billanges Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vienne Garaia departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Les Billanges udalerrian erroldatutako biztanleak 301 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 237 etxebizitza zeuden, 137 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 74 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 236etxeak ziren. 137 etxebizitza nagusietatik 123 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 76 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 62 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 172 ziren, horien artean 125 aktiboak ziren eta 47 inaktiboak ziren. 125 pertsona aktiboetatik 110 lanean zeuden (64 gizon eta 46 emakume) eta 15 langabezian zeuden (7 gizon eta 8 emakume). 47 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Les Billanges udalerrian 147 unitate fiskal zeuden, 330,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.138 euro zen.
Txinako Bankuaren Dorrea
Txinako Bankuaren Dorrea (txinera sinplifikatuz: 中銀大廈, Txinako Herri Errepublikako Hong Kong hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 72 solairu dauzka eta 367 metroko altuera. Hong Kongeko eraikinik ezagunenetakoa da bai formagatik eta baita gauez duen argiztapen sistemagatik ere. Eraikuntza 1985an hasi eta 1990an amaitu zen, ofizialki 1990. urteko maiatzaren 17an inauguratu zelarik.
Dorrearen egileak I. M. Pei & Partners, eta Sherman Kung & Associates Architects Ltd. arkitekto taldeak izan ziren.
Keisuke Saka
Keisuke Saka (坂 圭祐, 1995eko maiatzaren 7a - ) Japoniako futbolaria da.
Les Billanges
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Keisuke Saka
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare.
Les Billanges
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zutargi
Zutargiak kandelak eusteko erabiltzen diren euskarri mugikorrak dira. Argimutila da euskarazko sinonimo objektu berarentzat, baina zutargi terminoak adar bakarrekoa deskribatzen du, kandela bakarrari eusten diona. Zutargiak argimutilak ere badira, baina argimutil guztien artean, beso anitzekoak ez lirateke zutargiak.
Bothrops oligolepis
Bothrops oligolepis Bothrops generoko animalia da. Narrastien barruko Viperidae familian sailkatuta dago.
Somaliar poni
Somaliar ponia, somalieraz nugali, Somaliako bertako zaldi arraza bat da. Bere tamaina zein ezaugarriengatik abere mota hau ponien sailkapen taldean kokatzen da. Somaliar poniaren azpi mota edo azpiarraza ugari dago. Hala ere haien kopuru txikia da. Somaliako hainbat tribuek hazten dituzte zaldi hauek. Dolbanhanta tribua da abere hauen kopururik handienaren jabe.
Zenbait adituek diote somaliar poniak genetikoki zaldi tamainako sailkapenean kokatzen direla, baina bertako ingurumen baldintza gogorrek tamainaz murriztu dutela arrazaren altuera. Eztabaida hau nahiko ohikoa da munduko hainbat poni arrazekin.
Etimologia
Arrazaren bertako izena somalieraz nugali da. Antza dor, mijertiniana, daror eta nogali izenek arrazaren azpi mota ezberdinek izendatzen dute.
Arrazaren historia
Europar kolonizazioa baino lehen ponien kopurua Somalian handia zen. Gaur egun ordea haien kopurua mila aletik behera da.
NGC 1023
NGC 1023 galaxia bat da, Perseus (konstelazioa) konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Lygosoma lineolatum
Lygosoma lineolatum Lygosoma generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Azalera (musika taldea)
Azalera 2016 urtean Ondarroan sortutako rock musika taldea da.
Haplochromis mentatus
Haplochromis mentatus Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Bruno Villarreal
Bruno Villarreal Ruiz de Alegria (Larrea, Barrundia, 1802ko ekainaren 24 - Gasteiz 1860) jeneral karlista arabarra zen.
Almuniente
Almuniente Huescako udalerria da.