cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Georges-des-Coteaux
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.591 ziren, horien artean 1.160 aktiboak ziren eta 431 inaktiboak ziren. 1.160 pertsona aktiboetatik 1.072 lanean zeuden (551 gizon eta 521 emakume) eta 88 langabezian zeuden (34 gizon eta 54 emakume). 431 pertsona inaktiboetatik 202 erretiraturik zeuden, 126 ikasten zeuden eta 103 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Georges-des-Coteaux udalerrian 1.018 unitate fiskal zeuden, 2.605 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.940,5 euro zen.
Billy (Loir eta Cher)
Diru sarrerak
2009an Billy udalerrian 379 unitate fiskal zeuden, 875 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.305 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 37 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 14 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 4 igeltseroak, 2 margolariak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 2 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Saint-Georges-des-Coteaux
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 175 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 35 eraikuntza enpresak ziren, 62 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Takayoshi Ishihara
Takayoshi Ishihara (石原 崇兆, 1992ko azaroaren 17a - ) Japoniako futbolaria da.
Minous monodactylus
Minous monodactylus Minous generoko animalia da. Arrainen barruko Synanceiidae familian sailkatzen da.
Billy (Loir eta Cher)
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Billy udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 896 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tretioscincus agilis
Tretioscincus agilis Tretioscincus generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Kanariar txirta
Kanariar txirta (Anthus berthelotii) Anthus generoko animalia da. Hegaztien barruko Motacillidae familian sailkatua dago.
Saint-Georges-des-Coteaux
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 37 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 5 igeltseroak, 5 margolariak, 6 zurginak, 1 iturgina, 3 argiketariak, 4 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia, 1 aldi baterako lan enpresa, 2 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
Ninnes Bridge
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Novorizonte
Novorizonte Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Saint-Georges-des-Coteaux
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 23 establezimendu komertzialetatik, 4 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 4 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen eta 5 drogeria ziren.
Bexbach
Bexbach Alemaniako udalerria da. Sarre estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Georges-des-Coteaux
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Georges-des-Coteaux udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.692 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Juan Cruz Tello 'Soccoo'
Juan Cruz Tello 'Soccoo' (Cusco, Peru, ? - Cusco, 2021eko apirilaren 10a) Cusko hiriko UNSAAC unibertsitateko irakaslea zen (Universidad Nacional de San Antonio Abad del Cusco). Hinantin ikerketa-taldea antolatu zuen, kitxuaren prozesamendu automatikoren lehen oinarri batzuk sortuko zituena. Lehen urrats horietan, 2011tik 2014ra bitarte adituak prestatu zituen lankidetzan Ixa taldearekin, 2012an Madrileko Kooperaziorako Ministerioko proiektu bat izan zuten, 2013an EHUrekin RUNASIMI proiektua. Aditu horietako batzuk ziren hauek:
Takayoshi Ishihara
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Fagiano Okayama.
Elaeagnaceae
Elaeagnaceae Rosales ordenaren landareen familia da. Familia honetan zuhaitzak zein zuhaixkak daude. Geografikoki Ipar Hemisferioan, Asiako Hegoalde Tropikaean eta Australian identifikatu dira. Familiak 250 espezie deskribatuak ditu baina 108 bakarrik onartuak; lau generotan sailkatuta daude. Batzuen fruituak jateko modukoak dira.
Gosford Park
Gosford Park 2001eko Robert Altman estatubatuar zinema zuzendariaren satira misteriozko film bat da. Gidoia Julian Fellowes ingelesak idatzi zuen. Eileen Atkins, Bob Balaban, Alan Bates, Charles Dance, Stephen Fry, Michael Gambon, Richard E. Grant, Derek Jacobi, Kelly Macdonald, Helen Mirren, Jeremy Northam, Clive Owen, Ryan Phillippe, Maggie Smith, Kristin Scott Thomas eta Emily Watson aktoreek antzeztu zuten.
Jatorrizko gidoi onenaren Oscar Saria irabazi zuen, besteak beste.
Elaeagnaceae
Deskribapena
Espezie arantzadunak dira, osto xinplekoak, sarritan espikulez edo hilez babestuak. Asko xerofitak dira (habita lehorretan aurkituta); beste batzuk halofitak dira, lurrean gatz kontzentrazio handiak pairatzeko ahalmenaz.
Gosford Park
Filmaren gaietako batzuk Fellowesek sortutako Downton Abbey telesailak jaso zituen.
Elaeagnaceae
Taxonomia
Familia Antoine Laurent de Jussieu botanikoak deskribitu zuen. Aurkikuntza Genera Plantarum argitaratu zen (74–75. 1789). Tipo generoa Elaeagnus da.
Espezie zerrenda
National Center for Biotechnology Informationen arabera:
Gosford Park
Argumentua
1932ko azaroa. Sir William McCordle eta bere emazte Lady Sylviaren landaetxe dotorea da Godsford Park, eta senideak eta lagunak gonbidatzen dituzte bertara, ehizaldi batera. Gonbidatuak oso ezberdinak dira: kondesa bat, Lehen Mundu Gerrako heroi bat, Ivor Novello ospetsua, eta estatubatuar zinema ekoizle bat. Gonbidatuek goiko luxuzko gelak hartzen dituzten bitartean, bere mirabeak behean geratzen dira, anfitrioien mirabetzarekin batera. Hala ere, dena ez da dirudien bezalakoa, ez gonbidatuen artean, ezta ugazaben ongizaterako eginahalak egiten dituzten mirabeen artean ere.
Azad Kaxmir
Azad Kaxmir (آزاد جموں و کشمیر, Azad Jammu o Kashmir, "Kaxmir Askea") Pakistango ipar-ekialdeko eskualde autonomo bat da. Mugakide ditu ekialdean Indiako Jammu eta Kaxmir, mendebaldean Khyber Pakhtunkhwa, iparraldean Gilgit-Baltistan eta hegoaldean Punjab. Hiriburua Muzaffarabad den arren, hiri nagusia Mirpur du.
Administrazio Federalpeko Tribuen Eremua
Gizartea
Afganistango mugan dago lurraldea eta barruteik autonomia berezi bat dute. Biztanleen gehiengoa paxtua da eta haien tradizio tribala jarraitzen dute. Paxtuak dira, bestalde, Afganistango etnia nagusia, eta mugaren alde banatako herritarrek harreman estua daukate.
Historia
Gizartea oso erlijiosoa da, eta islamaren adar fundamentalista oso zabaldua dago. Horregatik eta Afganistanekiko loturagatik, talibanen mugimendua bertara azkar zabaldu zen. Ondorioz hainbat talde sortu ziren, gero 2007an TTP erakunde bateratua sortu zutena. Batura baino askoz lehenago bazeramaten Pakistango armadaren aurka gerran sartuta.
AEBek Afganistan hartzean talibanen kentzeko (2001), Pakistanen Pervez Musharraf jenerala zegoen buruzagitzan. AEBen estrategiarekin bat egin eta Etxe Zuriaren finantzazioa jaso zuen, batez ere, armadarentzat eremu tribalean erasoaldiak hasi zituen, izan ere, AEBek Afganistango talibanen gune estrategikoa zela uste zuten.
Musharrafek, gainera, aukera ikusi zuen eremu tribal horietan botere zentrala sendotzeko. Musharrafen estrategiak porrot egin eta barne gerra odoltsua hasi zen. 2001-2011 artean, borroketan eta atentatuetan 30.000 lagun inguru hil zirela uste da.
Ondoren, gobernu zibila ezarri zen eta AEBetan Barack Obama hasi zen agintzen.. Bi herrialdeen arteko harremanak gaiztotu egin ziren; AEBk adierazi zutelako Pakistango zerbitzu sekretuek Afganistango talibanak eta beste talde matxinoak laguntzen zituztela.
Islamabadi eremu tribalean presio militar handiagoa jartzeko eskatu zitzaion. Gainera, AEB erasoak egiten hasi zen 2014an bertan droneekin, TTPko eta Al-Kaidako ustezko kideen aurka. 2014ko ekainean armadak beste bi erasoaldi hasi zituen.
Pomatoschistus pictus
Pomatoschistus pictus Pomatoschistus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Rita Irasema
Rita Irasema Aragón Álvarez (Habana, Kuba, 1954ko urtarrilaren 7a) barietate-artista, abeslaria, konpositorea, gidoilaria eta Espainiako telebistako aurkezlea da. 1976an Daniel Montorio saria irabazi zuen Urteko Antzerki musikarik onenarengatik, Las cuatro cartas komedia musikalarengatik.
Biografia
Emilio Aragón Álvarez aurkezlea eta enpresaburuaren arreba, Fofó eta Gaby pailazoen iloba, eta Fofitoren lehengusina; beraz, Espainiako zirkuko dinastia famatukoa da, Aragoi familiakoa.
Hasiera eta musika ikasketak
Lau urte zituela, telebistan La vida en rosa kontzertinan interpretatuz egin zuen debuta. 1965ean, Rita, Fofó, eta Milikiren El show de las 5 diskoan parte hartu zuen Pilar ahizparekin eta Maribel eta Mari Carmen lehengusinekin (Gabyren alabak). Handik bi urtera, Gaby, Fofó eta Milikik programa estreinatu zuten, Venezuelan Show de las 5 saioan parte hartu zuten neskok. Hain ospe handia izan zuten, neska gazteek imitatu egiten baitzituzten haien orrazkerak eta. Arrazoi horrengatik, arreta gehiegi lortzearen ondorioz, ez ateratzea erabaki zuten, fsikoa 'despistatu' egiten baitzuen.
Espainiara itzulita, Madrilgo Errege Musika Kontserbatorioan bukatu zuen musika-karrera, eta Harmoniako Karrera Amaierako Saria eta Pianoko Ohorezko Aipamena jaso zituen. Kantu lirikoko ikasketak ere egin zituen Inés Rivadeneirarekin. TVErako Amigos y canciones del mundo saio txikia aurkezten zuen haurrentzako. Hoy también es fiesta saioan (1973-1974).
Barietate artista
1973an, Las aventuras de Gaby, Fofó y Miliki saioan agertu zen Emilio nebarekin, Rody eta Fofito lehengusuekin, Gaby eta Fofó osabekin eta Miliki aitaren ondoan Los fotógrafos atalean.
1976an hasi zen antzerkian, Manolo Colladoren eskutik Godspell-en, Emilio, Pilar eta Amparo neba-ahizpekin batera. Pepín en el viaje a los planetas komedia musikala idatzi eta estreinatu zuen, Alcalá antzokian Emilio Aragónek zuzendua. Daniel Montorio saria irabazi zuen Urteko Antzerki musikarik onenagatik, Las cuatro cartas komedia musikalarengatik, Infanta Isabel antzokian estreinatua.
1981ean LP bat argitaratu zuen: Lanza perfume. Hiru urte geroago, telebistara itzuli zen, Leo contra todos haurrentzako lehiaketaren buru izateko.
Laurogeiko hamarkadaren bigarren erdian, artistikoki elkartu zitzaion aitari, eta elkarrekin haurrentzako hainbat disko grabatu zituzten. Besteak beste, La vuelta al mundo en 30 minutos, El fantasma de la sopera eta El flautista de Hamelin.
Ritak musika-ikuskizunak idatzi zituen No sé atar mis zapatos eta Estás contento, sí señor, nazio mailako antzerki-jaialdietan aurkeztuz. Antzerkian Uno y una son tres lanarekin amaitu zuen ibilbidea. Bere aitarekin batera aurkeztutako musika-ikuskizuna da, Ritaren Manuel Feijóo semerekin batera.
Telebista pribatuak iristean, Miliki aitarekin batera, kontratatu zuen lehenik Antena 3ek, eta bertan La merienda (1990-1991) eta La guardería (1990-1991) aurkeztu zituzten, geroago Telecincok, Superguay (1991-1993) eta, azkenik, Televisión Españolan, El gran circo de TVE (1993-1995).
Hurrengo urtean, beti aitarekin batera, El circo del arte antzerki-ikuskizuna jarri zuten martxan, Emilio Aragon nebaren eta haren aitaren ekimenez, zirkuko ikuskizuna zaharberritzeko. Ikuskizuna 1999 arte mantendu zen.
Abeslari
2003an, helduentzako disko bat grabatu zuen: Cómo hemos cambiado, Joaquín Sabina, Santiago Auserón, Manolo Tena edo Antonio Vegaren kantak bolero-erritmoan kantatuz.
Bizitza pertsonala
Rita Irasema Emilio Aragón "Miliki" pailazoaren eta Rita Violeta Álvarez Fernández kubatarraren alaba da. Ritak hiru neba-arreba ditu: María Pilar, Globomediako enpresaburu eta langilea; Emilio Aragon aktore eta musikaria; eta María Amparo, El gran juego de la oca lehiaketako eta Médico de Familia serieko eszenografoa. Manuel Feijóo zirkoko enpresaburuarekin ezkonduta dago, eta Manuel Feijóo aktore eta gidoilariaren, Néstor Feijóo kantariaren eta Emilio Feijóo komediantearen ama da. Azken urteetan, basamortu espiritualean zazpi urte eman ondoren, katolizismoa berpiztu eta bere musika eskolan, familian eta Jainkoan bizi dela erakutsi zuen.
Alfonso Gorroñogoitia
Biografia
Alfonso Gorroñogoitia Arrasaten (Gipuzkoa) jaio zen 1924ko azaroaren 25ean. Bere gurasoak Jose Gorroñogoitia eta Prudencia Gonzalez izan ziren. 1953ko maiatzaren 23an Maria Purificación Iturberekin ezkondu zen, eta lau seme izan zituzten.
1939ko urrian sartu zen Arrasateko eta Deba Goiena Haraneko enpresarik handienean, Unión Zerrajera S.A., bertako Aprendizen Eskolaren bidez. Handik bi urtera bertan kooperatiben ideologo eta sustatzailea izan zen Aita Jose Maria Arizmendiarrieta ezagutu zuen irakasle bezala. Beti formakuntza dualean lana eta ikasketak uztartuz, 1942an Industria Maisutza Mekanikariaren ikastaroak amaitu zituen. Arrasateko Eskola Profesional berrian ikasketak jarraitzeko Arizmendiarrietak aukeratu zituen hamaika ikasleetako bat izan zen, eta Zaragozan azterketak era librean eginaz, 1952an Industria Peritu Elektrikariaren titulua lortu zuen. Formazioa osatzeko, 1965eko eta 1966ko udako hilabeteetan, Euskal Herriko Unibertsitateko Bilboko Sarriko Fakultateko irakasleek emandako Enpresa Zientzietako ikastaro berezietan parte hartu zuen, beste zuzendari kooperatibista batzuekin.
Ibilbide profesionala
1939tik 1956ra Arrasateko Union Zerrajeran lan egin zuen, Elektrizitate Saileko buru izatera iritsiz. 1956ko irailean atera zen Union Zerrajeratik, beste lau kiderekin ULGOR izeneko lehen kooperatiba industriala sortzeko, ondoren Fagor Etxetresnak izena hartuko zuena. 1956tik 1962ra ULGORreko Erdieroaleen Saileko arduraduna izan zen. 1959tik 1983ra, Fagor Etxetresnak enpresako lehendakaria izan zen. 1965etik 1989ra, Fagor Taldearen Kontseilu Nagusiko lehendakaria. 1961etik 1989ra, Laboral Kutxako lehendakaria. 1987tik 1991ra Mondragon Korporazioaren Kongresuko lehendakaria, eta 1991tik erretiroa hartu arte, Mondragon Korporazioko aholkularia.
Halaber, Euskadiko Kooperatiben Konfederazioko lehendakaria izan zen, eta Euskadiko Kooperatiben Goren Kontseiluko kide.
Ekarpen kooperatiboa
Korporazioko kooperatibei utzitako legatua bereziki soziala izan zen, ez exekutiboa, Ulgor/Fagor eta Laboral Kutxako lehendakaritzetan egondako aldi luzeetan oinarrituta. Betiere leialtasunez Jose Maria Arizmendiarrietari eta kooperatiben printzipioei. Lau urtetik behin, Kontseilu Sozialen babes handiz hautatzen zuten lehendakari izaten jarraitzeko, alde batetik bere maila moralagatik, eta bestetik zituen gizarte- eta enpresa-planteamenduengatik.
Jarduera eredu horretatik abiatuta, Gorroñogoitiak eskura izan zituen oinarrizko baliabideak kooperatibismoan lan pedagogikoa egiteko, oraindik ere irauten duena Kontseilu Sozialen eta Batzar Nagusien bilerak egiteko jarraitzen diren testuetan, ohituretan eta irizpideetan. Bilera horiek zehaztasunez prestatzen zituen, eta ekitaldi ekonomikoetako itxierak eta aurreikuspenak onartzeko bozketen aurretik, pazientzia handiz azaltzen zituen xehetasun konplexuenak, batzuetan 6 edo 7 orduz, bere erantzukizunean huts egin gabe. Ez zuen bere mezuaren erritmoa aldatzen, eta ez zuen gai administratiboen aurrean pausoa azkartzen. Bere ospe pertsonalaren koherentzia, karguak beti serio hartu zituelako finkatu zen, eta inoiz ez zien faltatu arauarekiko fideltasuna sistematikoki aplikatzeari, entzuleen errespetuari eta demokrazia kooperatiboari.
Gizon apala, urte askotan bi kooperatiba garrantzitsuenetako lehendakaria izan arren. Erlijiosoa, mendizalea, herrikoia Arrasateko kaleetan betiko lagunekin txikiteatzen zuenean. Gizon leiala, eskuragarri eta eguneroko bizitzako ohitura errazen eredua errepikatzen zuena. Ezaguna zen oinarrizko kooperatibisten esaldia edozein bozketa edo arazoren aurrean: “Eta Gorroñok, zer dio?”
Bere estiloa kudeaketa gardentasunez eta egiazkotasunez aurkeztea zen, izandako bertuteak eta bizioak azalduz. Eta hain zuzen, hori izan da Arrasateko erakunde kooperatiboaren eredu demokratikoa gehien duindu duen herentzietako bat. Langile nekaezina zen, eta Arizmendiarrietak bezala, uste zuen lana zela kooperatibismoaren aukerarik handiena: “Lanak bakarrik sortzen du bertutea, eta bertuteak bakarrik sortzen du ohorea.”
Matysová
Matysová Eslovakiako udalerri bat da, Stará Ľubovňako barrutian kokatuta. 10,43 km²ko azalera du eta 72 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1408. urtekoa da.
Keldon Johnson
Keldon Wilder Johnson (Chesterfield, Virginia (AEB) 1999ko urriaren 11a). NBAko (National Basketball Association) San Antonio Spurs taldeko saskibaloi jokalari estatubatuarra da.
Unibertsitateko saskibaloian jokatu zuen Kentucky Wildcats-en. Johnsonek Oak Hill Academy-n parte hartu zuen, Mouth of Wilson-en, Virginia. 2021ean, urrezko domina olinpikoa irabazi zuen saskibaloian, Ameriketako Estatu Batuetako selekzioko kide gisa.
Bizitza pertsonala
Johnsonek nekazaritzan deklaratu gabeko/esplorazio ikasketetan ikasi zuen unibertsitate garaia. Johnsonen anaiak, Kaleb-ek, ere unibertsitateko saskibaloian jokatu zuen, Georgetown Unibertsitatean, 2015-2019 bitartean, eta Austin Spurs-ek 34. postuan jaso zuen 2021eko urtarrileko NBA G Ligako aurreikuspenean.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), urrezko domina irabazi zuen AEBko taldearekin Frantziako (zilarrezkoa) eta Australiako (brontzezkoa) taldeak garaituz. Hauek osatzen zuten taldea: Bam Adebayo, Devin Booker, Kevin Durant, Jerami Grant, Draymond Green, Jrue Holiday, Keldon Johnson, Zach LaVine, Damian Lillard, JaVale McGee, Khris Middleton eta Jayson Tatum-ek.
Pony Express
Pony Express Ameriketako Estatu Batuak alderik alde zeharkatzen zituen posta-zerbitzu azkarra izan zen. Missouri ibaian hasi eta Pazifikoko kostalderaino iristen zen. Martxan izan zen 1860ko apiriletik 1861eko azarora. Gutunak zaldiz eraman ohi ziren belaze, basamortu eta mendietan zehar. Horrela, postak Atlantikoko kostatik Pazifikoraino iristeko behar zuen denbora 10 egunean gutxitu zuen.
Ibilbide motzagoa eta, diligentzien ordez, zaldizkoak erabiltzean, Pony Expressen sortzaileek zerbitzu azkarrago eta seguruagoa emateaz gain, Gobernuarekin kontratu esklusiboa lortzea espero zuten.
Pony Expressek sistema bateratu transkontinental bat eraiki eta urte guztian zehar funtziona zezakeela frogatu zuen, lehenago ezinezkoa zirudien zerbait. Lehenengo telegrafo transkontinentalak eta lehenengo burdinbide transkontinentalak ordezkatu zutenean, Pony Express mendebalde urruneko legenda bihurtu zen.
2006an, United States Postal Servicek Pony Express izena erregistratu zuen.
Oinarria
Pony Express Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibilaren hasiera baino urtebete lehenago hedatu zen eta Mendebaldearekiko komunikazio azkar eta seguru baten beharraren isla izan zen.
1845ean, James K.Polk presidentearen mezu batek Mendebaldera iristeko 6 hilabete behar izan zituen. Garai haietan, mezuek Hego Amerika ertzetik Suaren Lurraldean barrena edo Panamako istmoa zeharkuz bidaiatu behar izaten zuten.
1860an, biderik azkarrena Butterfield Stageko linea zen, El Pason (Texas) barrena, eta 25 egun irauten zituen. Iparraldeko bide edo bide zentraletik bidaltzea ia 950 km motzagoa suertatzen zen. Baina, neguan, elurra zela eta, ez zen erraza hauek gurutzatzea.
Esaten denez, 1854an, Russell, Majors and Waddell enpresako langile zen Benjamin Franklin Ficklin izan zen ibilbide azkarrago baten proposamena egin zuena eta Kaliforniako senatari zen William M. Gwini egin zion.
Russell, Majors & Waddell enpresak Mendebalderako hainbat bide hornitzen zituen, esate baterako, Oregoneko errepidea (Oregon Trail) eta Santa Ferako bidea (Santa Fe Trail) gainera konplexu handi batean egiten zuen lan, West Bottomsen, Kansas Cityn (Missouri) esaterako. Era berean, enpresak Fort Leavenworth (Kansas) baseko armada ere hornitzen zuen.
1857ko urrian, Russell, Majors eta Wadell hondamendi ekonomikotik oso gertu zeuden Lot Smith eta bere Nauvoo legioak Utahko gerran 54 bagoi suntsitu ostean. Gudarosteak ez zien galeren dirua itzuli eta konpainia sarrera iturri berrien bila hasi zen. 1859an Ben Holladay, Lavenworth eta Salt Lake Cityren artean mezularitza zerbitzua ezartzeko kontratua eskuratu zuten.
1860ko urtarrilaren 27an William Hepburn Russellek enpresari adierazi zion Gwin senatariak errepide zentraletik Kaliforniako mezularitza zerbitzurako kontratu bat babestuko lukeela baldin eta frogatzen bazen mezuak 10 egunetan iritsiko zirela eta errepide hori prest egongo zela apirilerako. Leavenworth & Pikes Peak Express konpainiaren izena aldatu zuten Central Overland California and Pikes Peak Express Companyra kontratua lortzeko intentzioarekin.
Hannibal & St. Joseph Railroad 1859an hasi zen lanean, Missouri gurutzatzen zuen lehenengo burdinbidea izanik. Leavenworthetik 48 km-ra zegoen Missouri ibaiaren arroa jarraituz. Orduan erabaki zen, hau, Kaliforniarantz joango zen mezularitza ibilbide azkar baten abiapuntua izango zela.
Alexander Majors eta Ficklinek 3106 km-tan zehar 190 euskarri puntu eraiki zituzten, St Josephetik Sakramentora, 50 zaldizko kontratatu eta 500 zaldi eskuratu zituzten. Lana garaiz amaitu eta, 1860ko apirilaren 3an ireki zuten. Ficklinek Russelekin izan zuen haserre baten ondorioz, negozioa utzi egin behar izan zuen 1860ko uztailean. Honen ondoren, Pacific Telegraph Companyaren taldekideetako bat izatera pasatu zen.
Funtzionamendua
Pony Expressen geltokiak 16 km-ro zeuden banatuak ibilbidean zehar, gutxi gorabehera zaldi batek lauhazka handian korri dezakeen distantzian. Geltoki bakoitzean, zaldunak zaldi berri eta fresko bat hartzen zuen eta zakua zaldiaren zerran ezartzen zen, zaldunaren pisuaz mantentzen zelarik. Zaldiak guztira 75 kg zamatzen zituen. Zaldunek ezin zuten 56 kg baino gehiago izan eta, 120-160 km-tik 120-160 km-ra, ordezkatzen zituzten.
Majorek 400 zaldi baino gehiago lortu zituen proiekturako, batez beste 1,47 m-ko altuera eta 410 kg-ko pisua zutenak, hortik datorkio pony izena.
Ibilbidea
Ibilbideak Oregoneko (Oregon Trail), Mormoneko (Mormón Trail) eta Kaliforniako (California Trail) errepidearen ibilbide bertsua jarraitzen zuen. Missouri errepidea St Josephen gurutzatu ondoren, US36 errepide modernoan barrena jarraitzen zuen (Pony Expressen Autopista) Marysvilleraino (Kansas), non, bertan, iparraldera biratzen zuen Little Blue ibaiaren arroa jarraituz, Fort Kearneyraino, Nebraskan. Nebraska alderik alde gurutzatu ondoren, Platte errekaren arroa jarraitzen zuen Corthouse Rock, Chimney Rock eta Scotts Bluffetik pasatuz eta Kolorado Julesberg ertzetik pasatuz Fuerte Laramiera iritsi baino lehen, Wyomingen. Bertatik Sweetwater erreka jarraitzen zuen, Independence Rock, Devil's Gate eta Split Rocketik pasatuz, Fort Casparreraino South Pass-en barrena Fort Bridgereraino eta, gero, Salt Lake Cityra. Great Basin, Utah-Nevadako basamortua gurutzatzen zuen Tahoe lakutik gertu, Sakramentora iritsi baino lehen. Garai haietan, mezuak lurrunontzietan bidaltzen ziren Sakramento ibaian zehar, San Frantziskoraino. Lurrunontziak erabiltzerik egon ez zen aldi bakanetan, zaldunek eraman ohi zituzten mezuak Oaklanderaino (Kalifornia).
Lehenengo bidaia
Bidaiak programatua zeuden aldi berean has zitezen San Frantziskon eta St. Josephen 1860ko apirilaren 3an, baina ekialdeko ibilbideak publizitate handiagoa izan zuen. Ez zaigu lehenengo zaldunen irudirik geratu .
Mendebaldeko konexioa
New Yorketik eta Washingtonetik bizkar-boltza zeramaen mezulariek konexio batean huts egin zuten Detroiten eta, bi ordu geroago iritsi ziren Hannibalera (Missouri). Ferrokarrileko langileek burdinbidea libratu eta Missouri zeritzon lokomotora berezi bat prestatu zuten. Bagoi bakarra zuen eta 332 km denbora errekor batean egitea ahalbidetu zuen. Era horretan, trenak 4 ordu eta 51 minutu bakarrik behar izan zituen ibilbidea egiteko —batez beste 64 km/h-. Lehenengo zakuak 49 gutun, 5 telegrema pribatu eta San Frantzisko eta erdibideko puntuetako dokumentu batzuk zituen.
St. Josepheko alkateak, M. Jeff Thompsonek, William Russellek eta Alexander Majorsek hitzaldiak esakini zituzten motxila entregatu baino lehen. Gaur egun, lehenengo zalduna zein izan zen zalantzan dago.
Bidaia arratsaldeko 07:14an hasi zen. Pony Expressen lehen ibilbideak ikuiluetatik Missouri ibaieko ferryraino zeuden 800 m-ak hartzen zituen, Jules Street ondoan. Uste da Johnny Fry izan zela mendebaldeko konexioko benetako zalduna. Zama garraiatu zuen ferrytik Elwooderaino. Zaldi gainean zeharkatu zuela ibaia esaten bada ere, badirudi, ez zela horrela izan eta beste zaldi bat lortu zuela beste aldeko ikuilu batean, Senecaraino zaldiz joan zelarik. Era berean, apirilaren 14an, Fryk eraman zuen lehen korreoa, San Frantziskotik St Josepheraino.
Johnson William Richardsonek zakua ferryraino eraman zuela uste da. Anaia omen zen ikuiluez arduratzen zena eta horrek ezarri omen zion zama zaldiari. Richardsonek ez zuen berriz Pony Expresserako lan egin.
Ekialdeko konexioa
Uste da Sakramentora zihoan Antelope lurrunontzian bidaiatu zuen James Randall izan zela San Frantziskoko telegrafoen ofizinatik irten zen lehenengo zalduna.
Zailtasunak
Gerra Paiuetan zehar geltoki askok segadak eta erasoak izan zituzten.
Itxiera
Pony Expressek 90.000 $ irabazi eta 200.000 $ galdu zituen. 1866an, Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibilaren amaieraren ondoren, Holladayek Pony Expressen egoitza guztiak Butterfield Stagearen gainerako gauzekin batera saldu zizkion Wells Fargori, milioi eta erdi dolarren truke.
Markak eta logotipoak
Wells Fargok Pony Expressen logotipoa erabili zuen bere kotxe blindatuentzat. Logotipoa erabiltzen jarraitu zuen 1990ean negozioa beste enpresa batzuk erosi zuten arte. 2001ean Pony Expressen logotipoa erabiltzeari utzi zitzaion seguridade konpainietan, konpainiaren azkeneko salmentaren ostean.
2006ko ekainean, United States Postal Servicek adierazi zuen Pony Express marka erregistratu zuela Air Mail-ekin batera.
Oinordetza
Sakramento, Stateline, Reno, Salt Lake City, Casper, Julesburg, Colorado, North Kansas City eta St. Josephen badaude estatuak Pony Expressen omenez. Famatuena 1940ko apirilaren 20an St. Josephen inauguratu zena da. Hermon Atkins MacNeilek egina izan zen. Hall City Parken dago. Hiriak alde batera utzi ditu eskultura ikuiluen ondoan dagoen parke batera eramateko proposamenak.
Minous pictus
Minous pictus Minous generoko animalia da. Arrainen barruko Synanceiidae familian sailkatzen da.
Aljeriako frantziar konkista
Aljeriako frantziar konkista 1830 eta 1847 artean gertatu zen. 1827an, Hussein Dey otomandar erregeorde eta frantziar kontsularen arteko liskar bat itsas-blokeo bat bilakatu zen eta 1830ean Uztaileko monarkiak Aljer eta kostaldeko beste hiri batzuk hartu zituen. Frantzian barneko eztabaida politikoak izanda ere, lurralde berriak bereganatzeari ekin eta epeka epeka herrialdeko barnealdera indar militarrak bidali zituzten.
Aljeriar erresistentzia banaturik zegoen: ekialdean Ahmed Bey Konstantinako bey eta mendebaldean Kabiliako indar nazionalista berbereak zeuden. Abdelkaderren nazionalistekin itunak sinatuz, frantziarrek lehendabizikoz otomandar mehatxua suntsitzeari ekin zioten eta 1837an Konstantina bereganatu zuten. Abdelkaderrek mendebaldean erresistentzia mantentzea lortu zuen. 1842an frantziar kanpaina oldarkor baten ondorioz, Marokorantz bidali eta gerrilla-gerra erabili zuen. Hala ere, Lehen Franko-Marokoar Gerran garaipena lortu eta gero, frantziar presio diplomatikoak Abdelkader Marokotik egostea lortu zuen. 1847an amore eman zuen frantziarren aurrean.
Tretioscincus bifasciatus
Tretioscincus bifasciatus Tretioscincus generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Saint-Silvain-Bas-le-Roc
Saint-Silvain-Bas-le-Roc Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Silvain-Bas-le-Roc udalerrian erroldatutako biztanleak 483 ziren. Familiak 197 ziren, horien artean 51 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 43 bakarrik bizi ziren emakumeak), 79 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 268 etxebizitza zeuden, 205 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 262 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 205 etxebizitza nagusietatik 177 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 93 etxek bost zituzten. 143 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 89 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 91 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 287 ziren, horien artean 208 aktiboak ziren eta 79 inaktiboak ziren. 208 pertsona aktiboetatik 180 lanean zeuden (101 gizon eta 79 emakume) eta 28 langabezian zeuden (13 gizon eta 15 emakume). 79 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Silvain-Bas-le-Roc udalerrian 208 unitate fiskal zeuden, 469 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.089 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 4 igeltseroak ziren, 1 iturgina eta 2 argiketariak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gymnotus onca
Gymnotus onca Gymnotus generoko animalia da. Arrainen barruko Gymnotidae familian sailkatzen da.
K.a. 156
K.a. II. mendearen taula (K.a. III. mende | K.a. II. mende | K.a. I. mende)
K.a. 170ko hamarkada | K.a. 160ko hamarkada | K.a. 150ko hamarkada | K.a. 140ko hamarkada | K.a. 130ko hamarkada
K.a. 161 | K.a. 160 | K.a. 159 | K.a. 158 | K.a. 157 | K.a. 156 | K.a. 155 | K.a. 154 | K.a. 153 | K.a. 152 | K.a. 151
Shuhei Matsubara
Shuhei Matsubara (松原 修平, 1992ko abuztuaren 11 - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kamatamare Sanuki eta Thespakusatsu Gunma.
Otto Schmidt
Otto Ioulievitch Schmidt —Отто Юльевич Шмидт— (Mogilev, Errusiar Inperioa, gaur egun Bielorrusia, 1891ko irailaren 30agreg./irailaren 18ajul. – 1956ko irailaren 7a) sobietar zientzialaria, matematikaria, astronomoa, geofisikoa, estatu-gizona, akademikoa, gerra heroia (1937ko ekainaren 27a) eta Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistako militantea izan zen.
Eponimia
Otto Schmidt izenak leku izen desberdinetan aurki dezakegu: Hauetatik kanpo. Errusiako zenbait erakundi zientifikok "Otto Schimidt" izena dute.
Magnien
Magnien Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Magnien udalerrian erroldatutako biztanleak 316 ziren. Familiak 132 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 178 etxebizitza zeuden, 137 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 176 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 137 etxebizitza nagusietatik 111 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 40 etxek lau zituzten eta 68 etxek bost zituzten. 110 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 190 ziren, horien artean 146 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 146 pertsona aktiboetatik 133 lanean zeuden (73 gizon eta 60 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Magnien udalerrian 137 unitate fiskal zeuden, 310 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.283 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren eta 1 garraio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren eta 3 argiketariak.
2000. urtean Magnien udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 819 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
2014ko Coloradoko gobernadore hauteskundeak
2014ko Coloradoko gobernadore hauteskundeak  2014eko azaroaren 4an izan ziren, Coloradoko gobernadore kargua hautatzeko.
Jarduneko gobernadore demokrata, John Hickenlooper, eta gobernadoreordea, Joseph García, berriz hautatu zituzten bigarren agintaldi baterako, Bob Beauprez diputatu errepublikano ohia eta haren formulakidea, Douglas konderriko komisarioa, Jill Repella, 68.000 botorekin garaituz.
Mníšek nad Popradom
Mníšek nad Popradom Eslovakiako udalerri bat da, Stará Ľubovňako barrutian kokatuta. 17,79 km²ko azalera du eta 654 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1323. urtekoa da.
Bertolínia
Bertolínia Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Goldbach-Altenbach
Goldbach-Altenbach Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Goldbach-Altenbach udalerrian erroldatutako biztanleak 297 ziren. Familiak 122 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 41 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 189 etxebizitza zeuden, 124 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 62 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 183 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 124 etxebizitza nagusietatik 118 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 103 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 75 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 198 ziren, horien artean 153 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 153 pertsona aktiboetatik 149 lanean zeuden (91 gizon eta 58 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
2000. urtean Goldbach-Altenbach udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ninnes (Kornualles)
Higher Ninnes eta Lower Ninnes, Ingalaterrako Kornualles konderriko bi herrixka dira.
Labastide-Murat
Labastide-Murat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen. Antzina Labastide-Fortunière deitua, 1767an bertan jaio zen Joachim Murat frantses mariskalaren omenez, izena aldatu zioten. Murat, Napoleon Bonaparteren ezkonanaia (koinatua) zen.
Biztanleria
2007an Labastide-Murat udalerrian erroldatutako biztanleak 631 ziren. Familiak 305 ziren, horien artean 110 pertsona bakarrekoak ziren (34 bakarrik bizi ziren gizonak eta 76 bakarrik bizi ziren emakumeak), 103 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 73 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 398 etxebizitza zeuden, 304 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 69 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 338 etxeak ziren eta 58 apartamentuak ziren. 304 etxebizitza nagusietatik 221 bere jabearen bizilekua ziren, 76 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 74 etxek lau zituzten eta 154 etxek bost zituzten. 165 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 152 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Labastide-Murat udalerrian 288 unitate fiskal zeuden, 626,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.575 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 62 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Blieskastel
Blieskastel Alemaniako udalerria da. Sarre estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Labastide-Murat
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 4 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Labastide-Murat udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.144 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1 eta botika 1 bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tapirus kabomani
Tapirus kabomani Tapirus generoko animalia da. Brasilen, Kolonbian, Costa Rican, Ekuadorren, Perun eta, beharbada, Bolivian bizi dira. Tapir nano edo tapir pigmeo bezala ezagutu da, eta gaur egun tapir beltz bezala ezagunagoa da. Amazoniako oihanean belardiak eta baso-eremuak tartekatzen dituzten sektoreetan bizi da. Bere aurkikuntza 2013an iragarri zen, mende bat baino gehiago iraun zuen perisodaktilo bizidun espezie berririk deskribatu gabe egon ondoren. Zientziarentzat espezie ezezaguna izan zen arren, berarekin bizi ziren etnia aborigenek ondo ezagutzen zuten, bere elikaduraren zati baitzen. Brasilen kokatutakoek portugesez Anta pretinho deitzen zuten, hau da, 'Tapir beltza', bereizten duten ezaugarrien arabera: amazoniar tapir arrunta baino txikiagoa eta ilunagoa izatea, berarekin bizi den espezie kongenerikoa.
Miguel de la Madrid
Miguel de la Madrid Hurtado (Colima, Mexiko, 1934ko abenduaren 12a - Mexiko Hiria, 2012ko apirilaren 1a) mexikar politikaria, legegizona eta ekonomista izan zen.
Biografia
Zuzenbidea ikasi zuen Mexikoko Unibertsitate Autonomoan, eta administrazio publikoko ikasketak egin zituen Harvarden. Kargu publiko garrantzitsuak izan zituen, finantza gaien ingurukoak gehienetan. José López Portilloren agintaldian (1979-1981), Programazio eta Aurrekontuen ministerioko idazkari izan zen.
1981ean, Alderdi Iraultzaile Instituzionaleko (PRI) buru izendatu zuten, eta 1982ko lehendakaritzarako hauteskundeak irabazi zituen. Arazo ekonomiko larriei aurre egin behar izan zien bere agintaldian: kanpoko zorra negoziatu zuen eta austeritate-neurriak hartu behar izan zituen. 1984an, Latinoamerikako hainbat herrialde bisitatu zituen, eta ekonomia-irizpide ekonomikoen batasuna proposatu zuen. 1988an, alderdi bereko Carlos Salinas de Gortarik ordezkatu zuen lehendakaritzan.
Germania
Germania, Erromatar Inperioan, Augustoren agintaldiaren garaian, hiru probintziaz osaturiko Europako erdialdeko eremu zabal bat izan zen. Germaniako probintziak hauek ziren: Germania Garaia, Germania Beherea eta Germania Magna. Azken hori oso denbora laburrez egon zen Erromatar Inperioaren barruan, 18 urtez baino ez. Druso garaile irten zen Rhinetik Elbara bitartean izan zituen gudu guztietan, eta, K.a. 9. urtean, probintzia hori Erromaren mende geratu zen Teutoburgoko oihaneko gudua gertatu zen arte, K. o. 9. urtean. Beste bi probintziek berriz, Mendebaldeko Inperioaren azken uneetaraino jarraitu zuten inperioaren barnean.
Historia
Germaniaren parte bat, Rhin ibaitik Galietaraino, erromatarren mende egon zen; Augusto enperadoreak bitan banatu zuen K.a. zazpigarren urtean: Germania Beherea iparraldean, Kolonia hiriburu zuena, eta Germania Garaia hegoaldean, Maguntzia hiriburu zuena.
Anthus lineiventris
Anthus lineiventris Anthus generoko animalia da. Hegaztien barruko Motacillidae familian sailkatua dago.
Germania
Historia
Germaniako barbaroei eusteko limesak, gotorlekuak, eraiki zituzten erromatarrek beren mugetan. Hala ere, IV. mendean, germaniar herriek limesak gainditu eta Erroma hartu zuten. Armaden bidez jaso zuen Germaniak Erromaren eragina; izan ere, armaden kanpamenduak zeuden tokietan hiri asko sortu ziren: Argentoratum (Estrasburgo), Bonna (Bonn), eta abar.
IV. mendean herri asko bizi ziren Germanian: godoak (ostrogodoak eta bisigodoak), gepidoak, bandaloak eta burgundiarrak ekialdean; alamanak, frankoak eta saliarrak mendebaldean; angloak, saxoiak, frisiarrak eta lonbardoak iparraldean.
Pomatoschistus quagga
Pomatoschistus quagga Pomatoschistus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Telemark
Telemark Norvegiako konderri bat da. 15.299 km2 ditu eta 167.102 biztanle, 2008ko datuen arabera. Vestfold, Buskerud, Hordaland, Rogaland eta Aust-Agder konderriekin egiten du muga. Hiriburua Skien da.
No Man's Land (Kornualles)
No Man's Land, 'Tir heb Perghen', Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Minous pusillus
Minous pusillus Minous generoko animalia da. Arrainen barruko Synanceiidae familian sailkatzen da.
K.a. 157
K.a. II. mendearen taula (K.a. III. mende | K.a. II. mende | K.a. I. mende)
K.a. 170ko hamarkada | K.a. 160ko hamarkada | K.a. 150ko hamarkada | K.a. 140ko hamarkada | K.a. 130ko hamarkada
K.a. 162 | K.a. 161 | K.a. 160 | K.a. 159 | K.a. 158 | K.a. 157 | K.a. 156 | K.a. 155 | K.a. 154 | K.a. 153 | K.a. 152
Pierrerue (Proventza Garaiko Alpeak)
Pierrerue Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pierrerue udalerrian erroldatutako biztanleak 521 ziren. Familiak 228 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 327 etxebizitza zeuden, 227 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 82 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 303 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 227 etxebizitza nagusietatik 159 bere jabearen bizilekua ziren, 58 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 18 etxek bi gela zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 67 etxek lau zituzten eta 97 etxek bost zituzten. 169 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 103 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 107 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: