cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Steinbrunn-le-Haut
Steinbrunn-le-Haut Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Steinbrunn-le-Haut udalerrian erroldatutako biztanleak 607 ziren. Familiak 234 ziren, horien artean 58 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 29 bakarrik bizi ziren emakumeak), 74 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 86 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 265 etxebizitza zeuden, 246 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 245 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 246 etxebizitza nagusietatik 226 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 170 etxek bost zituzten. 235 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 89 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 140 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 380 ziren, horien artean 283 aktiboak ziren eta 97 inaktiboak ziren. 283 pertsona aktiboetatik 268 lanean zeuden (152 gizon eta 116 emakume) eta 14 langabezian zeuden (5 gizon eta 9 emakume). 97 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Steinbrunn-le-Haut udalerrian 236 unitate fiskal zeuden, 596 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.156 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 albaitaria.
Esquiròl (Tolosa Okzitaniako metroa)
Esquiròl (Esquirol, frantsesez) Tolosa Okzitaniako metroaren geltokia da, Tolosa Okzitania udalerrian kokatuta dagoena, place Esquirol eta rue de Metz artean hain zuzen.
Steinbrunn-le-Haut
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
Esquiròl (Tolosa Okzitaniako metroa)
Geltokia 1993ko ekainaren 26an ireki zen, Tolosa Okzitaniako metroaren tolosa alinearen inaugurazioarekin, Bassa-Comba eta Belmont geltokien artean.
Steinbrunn-le-Haut
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Steinbrunn-le-Haut udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 196 hektarea erabiltzen.
Esquiròl (Tolosa Okzitaniako metroa)
Historia
1993ko ekainaren 26an ireki zen Esquiròl geltokia, Belmont eta Bassa-Comba arteko tolosa alineako gainerako geltokiekin batera.
Steinbrunn-le-Haut
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Esquiròl (Tolosa Okzitaniako metroa)
Historia
Geltokiak lanak izan ditu 2017-2019 urteen artean, tolosa alineako arraunak bikoizteko proiektuaren baitan, 26-52 metro artean. Lan horiek jada existitzen diren kaien antolamenduan oinarritu dira, oraindik ustiatu gabe baitaude.
Steinbrunn-le-Haut
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Esquiròl (Tolosa Okzitaniako metroa)
Hiriko busa
Geltokia eta linearekin konekta da.
Hiriarteko busa
Geltokia Arc-en-Ciel sarearen 318, 319, 358, 359, 361, 364 eta 380 linearekin konekta da.
Broubster
, Eskoziako Highland eskualdeko udalerri bat da, Caithness barrutian. Bertan, Brontze Aroko aztarnategi bat dago eta gaur egun antzina zeuden 36 harkaitzetaik 10 gelditzen dira.
Rainer Fetting
Rainer Fetting (Wilhelmshaven, Mendebaldeko Alemania, 1949ko abenduaren 31) margolari neoespresionista da. Berlingo Goi Mailako Arte Eskolan ikasi zuen, Hans Jaenischekin. 1977an, Berlingo Am Moritzplatz aretpa sortu zuen, eta han egin zuen bakarkako lehen erakusketa. Hurrengo urtean, Brooklyna joan zen Deutscher Akademischer Austauschdienst akademiaren beka batekin. New Yorken, 1982an egin zuen lehen erakusketa. Fettingek homosexuala dela aldarrikatzen du, eta lan askotan jarrera sexualetan agertzen du gizonaren irudia. Velázquez, Van Gogh, Gauguin, Delacroix eta Kirchner margolariak ditu gogoko, eta bere margolanetako batzuk haiei buruzko gogoeta modukoak dira. Alemaniako gaurko margolari ia guztiek bezala, oso margo-oihal handiak erabiltzen ditu.
Insizwaita
Insizwaita mineral bat da eta pyrite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Insizwaita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. ]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 - 5,5 da.
Mahai-tenisa 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan - Gizonezkoak bakarka
Gizonezkoak bakarka 2020ko Udako Olinpiar Jokoetako mahai-tenisaren barruan jokatutako modalitate bat izan zen. 2021eko uztailaren 24tik uztailaren 30era jokatu zen Tokioko Gimnasio Metropolitanoan.
Parte-hartzaileak
Lehen 16ak zuzenean hirugarren errondara pasa ziren.
Parte-hartzaileak zuzenean 2. errondara pasa ziren.
Helga de Alvear Arte Garaikidearen Museoa
Helga de Alvear Arte Garaikidearen Museoa (lehen Helga de Alvear Centro de Artes Visual Fundazioa) Helga de Alvear galeristaren bilduma gordetzen da bertan. Cáceresen (Espainia) dago eta bertan Europako arte garaikideko bilduma pribatu osoena biltzen du, uneko artisten 3.000 lan baino gehiagorekin.
Helga de Alvear Fundazioak kudeatzen du. Irabazi asmorik gabeko kultur entitatea da, eta jabearen izena du. Horrez gain, Extremadurako Gobernuko erakunde publikoek eta pribatuek, Cáceresko Diputazio Probintzialak, Caceresko Udalak eta Extremadurako Unibertsitateak babesten dute, baita beste kide partikular batzuek ere.
Historia
Galerista bilduma ezartzen saiatu zen Espainiako hainbat hiritan, besteak beste, Kordoban (hangoa baitzen bere senarra, Jaime de Alvear), Vigon eta Granadan. Helga de Alvear berak zioenez, kokalekua aurkitzeko prozesua zaila izan zen, harik eta Juan Carlos Rodríguez Ibarra Extremadurako presidentearekin egon zen arte, zeinek Cáceresen obrak egiteko interesa agertu zuen. 2006an Alvear Fundazioaren bilduma kudeatzen hasi zen.
2003ko urtarrilaren 22an, orduan Extremadurako Juntako lehendakaria zen Helga de Alvear elkartearen arteko elkarrizketa horien ondorioz, Helga de Alvear andreak bere artelanak Cáceresen geratuko zirela baieztatu zuen. Bilduma Caceres hirian kontserbatzeko interesa elkarren artekoa izan zen, eta hantxe geratzea erabaki zen. Hala, galeristaren berrespen horretan bertan jakinarazi zen bilduma Etxe Handia deituriko eraikinean egongo zela, eta ziurrenik 2004an irekiko zela. Gainera, zentroa kudeatzeko fundazio publiko/pribatu bat egiteko aurreikuspena ere aipatu zen.
Eraikinak
Helga de Alvear Museoak duen eraikinetako bat Etxe Handia da, Francisco de la Pezuela eta Ramírez arkitektoak 1910ean eraikia. Extremadurako Unibertsitateak 1979an erosi zuen higiezina eta 50 urtez Extremadurako Juntari laga zion. 2010ean, Extremadurako Juntaren eta Alvearren arteko hitzarmenen ondorioz, Helga de Alvear bildumaren zati bat erakusten hasi zen.
Hain zuzen ere, Helga de Alvear galerista bere lanen zati bat izango zuen museoaren behin betiko kokalekua caceres herria aukeratzeko arrazoi nagusia, eraikinean oinarritu zen. Beste herrietan, hala nola, Donostian edo Granadan, lehendik zeuden eraikinen zaharberritzeak eskaintzen zituzten; Extremadurako hiriak, berriz, eraikin berri bat egiteko aukera ematen zuen, bere pieza guztiak egokiago bildu ahal izateko.
NGC 538
NGC 538 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Helga de Alvear Arte Garaikidearen Museoa
Eraikinak
Eraikin berri hori eraikitzeko lehiaketa publikorako deialdia egin zen 2005ean, eta azkenean Mansilla + Tuñón Arquitectos estudioaren proiektuak irabazi zuen. Proiektu horretan sartzen zen Etxe Handiko eraikin modernista zaharberritzea eta eraikin berri batekin estilo garaikidea handitzea. Arkitekto estudio hori Etxe Handia bere lehen etapan berrezartzeaz arduratu zen, eta gero handitzeaz ere bai. 2014. urtean aurkeztu zen proiektu hori, antzinakoaren (Cáceres historikoa eta Gizateriaren Ondarea) eta modernoaren eta egungoaren arteko lotura izan nahi zuen proiektua.
Eraikin horren ideia, bere sorreran, igarobide izaera berrezartzea izan zen, bertan zegoen harresiz kanpoko gunea erabili ondoren. Hala, espazio hori sortzeko orduan, orubearen altuerak gainditzeko erronka izan zen, eta, neurri batean, eraikin berriaren estalki ibilgarriari esker lortu da. Horrela, etxe handiari dagozkion obrak eta erantsitako eraikin baten bidez handitzeak oinezkoentzako bide berri bihurtu ditu bi espazioak, kota desberdineko bi espazioetarako. Arquitectura Viva aldizkariak honelaxe deskribatu du proiektua: "Artea, lehen elite baten pribilegioa zena, irisgarri bihurtu den modu berean, proiektuak guztiona denaren eta gutxi batzuena denaren arteko muga ere argitu nahi du, hutsuneetan [...] eremu pribatua ukitu gabe zeharkatzen duen arteria publikoa artikulatuz. "Proiektu horrek aurreikusten zuen obra 2017an amaitzea eta museo berria 2018an inauguratzea. Hala ere, aldameneko hotel baten salaketa eta hainbat zailtasun zirela medio, inaugurazioa atzeratzen joan zen. Azkenik, aurreikusitakoa baino hiru urte geroago gertatu zen, 2021eko otsailaren 25ean. Museoko eraikin berria hormigoi zuriz eginda dago, eta kanpoaldean 500 koloma zuri ditu, autore horren ezaugarri. Lau metro eta erdiko galeria zabalak ditu eta, gainera, bederatzi metro baino gehiagoko altuerako hiru areto daude obra handienentzat. Anplitude-sentsazio hori igeltsu zuriaren barrualdearekin eta industria-estiloko lurzoru batekin zehazten da. José María Viñuela arkitekto interioristak egokitu zuen museoaren barrualdea.
Museoa 3.000 metro koadrotik 5.000 metro koadrora pasatu zen eta, gainera, 8.000 metro karratuko lorategia. Handitze garrantzitsu horrek 10 milioi euroko kostua izan zuen, Alvear eta Extremadurako Juntak erdibana finantzatuta. Emilio Tuñónen estudioak egindako eraikinak MasterPrize Architecture saria jaso zuen eta arkitekturako Mies van der Rohe saria jasotzeko hautagaia izan zen.
Bildumak
Helga de Alvear bilduma osatzen duten mundu osoko 500 artista baino gehiagoren 3.000 lan inguru daude ikusgai museoan. Askotariko bilduma da museoan erakusten dena, bertan, arte plastikoez gain, argazkilaritza, bideo eta instalazio lanak aurkitzen baitira.
Arte garaikidearen artista aitzindariak erakusketan
Hona hemen erakusketako lan eta artista batzuk:
Lan nabarmenak
Hona hemen ikus daitezkeen lan garrantzitsuenetako batzuk:
Anoeta (argipena)
Anoeta izenak adiera hauek ditu:
Edison (Nebraska)
Edison Nebraskako herri bat da. Furnas konderrian kokatua dago. 2010ean 133 biztanle zituen, 0.69 kilometro koadrotan banatuta.
Klemente IX.a
Klemente IX.a (Pistoia, 1600eko urtarrilak 27 edo 28-Erroma, 1669ko abenduak 9) Eliza Katolikoko 238. aita santua izan zen 1667 eta 1669 bitartean.
Esnegorrikor
Esnegorrikorra (Lactarius semisanguifluus) Russulaceae familiako onddo espezie bat da. Lactarius sanguifluus eta Lactarius deliciosus baino kalitate txikiagoa du. Lactarius-en barruan dapetes (latex laranja) sekzioak elkarren oso antzekoak diren espezieak ditu. Denak jangarriak, baina kalitate desberdinekoak.
Klemente IX.a
Jatorria eta prestakuntza
Giulio Rospiglios izenarekin jaioa, Giacomo Rospigliosiren, oso antzinako lombardiar familia batekoa, eta bere emazte Caterina Bisiren semea zen. Lehen ikasketak Pistoian egin zituen, bertako seminarioan ordena txikiak jaso zituelarik oraindik 14 urte bete ez zituenean. Collegio Romanora joan zen, non arte liberaletan lizentziatu zen. Pisako Unibertsitatean teologia, filosofia, eta zuzenbide zibil eta kanonikoan doktoretza lortu zuen 1623an.
Esnegorrikor
Deskribapena
Kapela: 3 eta 9 cm bitarteko diametrokoa, hasieran ganbila, gero zabaldu egiten da inbutu itxuran. Laranja-berde kolorekoa lehenbizi, gero gris-berdexka, orban berde ilunekin eta eremu zirkularrekin.
Klemente IX.a
Eliza karrera
Ez dira ezagutzen bere apaiz ordenakuntzaren baldintzak. 1625 arte filosofia irakaslea izan zen Pisako Unibertsitatean bertan. Urte horretan Erromara joana, kurian Antonio Barberini senioreren agindupean sartu zen, S. Onofrio tituludun kardinala eta bere anaia Urbano VIII.a aita santuaren bikario orokorra zena. Barberini familia boteretsuarekin izan zuen harremana erabakigarria izan zen Rospigliosiren prestakuntza eta etorkizuneko karrerarako. 1632an Justizia eta Graziako Signatura Apostolikoetako auzitegietan erreferendario izendatua izan zen, eta beranduago Errituen Kongregazioko idazkari eta a latere delegatua Avignoneko legazioan. 1634an, bere karguei "laburrak printzeei"ren idazkariarena gehitu zien. 1636an Liberiar Basilika Patriarkaleko kanonigo izendatua izan zen, eta hurrengo urtean bertako bikario eta Penitentziaria Apostolikoko kontsultore-kanonista.
Esnegorrikor
Deskribapena
Orriak: Nahikoa estu, urkilatuak oinaren ondoan, tartekatutako orritxoekin, itsatsiak, hasieran laranja zurbil kolorekoak, gero guztiz berdexkak, baina ertzetan laranja koloreko tonuak ikusten dira
Klemente IX.a
Eliza karrera
Rospigliosik karrera garrantzitsu bat egin zuen operatako libretoen egile bezala, kardenal eta aita santu bezala eman zituen urteetan ere luzatu zena. Bere lanen artean Il Sant'Alessio nabarmentzen da, Stefano Landiren musikarekin estreinatua Barberini Jauregian 1632ko otsailak 18an. Bere libretoetako batzuk egile espainiarren lan dramatikoetan oinarritu ziren, Le armi e gli amori (1656, Mazzaroliren musikarekin) kasu, Juan Pérez de Montalbánen drama batean oinarritua dagoena, eta La comica del cielo (1668, Abbatiniren musikarekin) zenbait egileren dramatan oinarritua, egile horien artean Juan Vélez de Guevara dagoelarik.
Esnegorrikor
Deskribapena
Hanka: Zilindrikoa, hasieran betea, gero barnehutsa, kapelaren antzeko kolorekoa, amaieran berdez edo urdin-berdexkaz zikindua.
Klemente IX.a
Eliza karrera
Rospigliosiri ematen zaio italiar operan zenbait ohitura espainiar sartzearen ardura, dramak hiru ekitalditan banatzea, istorio konplexuen garapena (aristotelestar ekintza batasuna errespetatzen ez dutenak) eta pertsonaia serio eta komikoen konbinaketa kasu.
Esnegorrikor
Deskribapena
Haragia: Lodia, zurixka, baina latexak azenario kolorez zikindua. Gero, gorri-odol kolorera pasatzen da, eta azkenik, urdin-berdexkara.
Klemente IX.a
Gotzaintza
1644ko martxoak 29an Tarsoko gotzain titular izendatua izan zen Vatikanoko Basilika Patriarkaleko Pio V.aren kaperan. Horren segidan Espainian nuntzio izendatua izan zen, kargu horretan bederatzi urte eman zituelarik. 1653an Erromara itzuli ondoren, bizitza erretiratu bat izan zuen, soilik Kolegio Kardenalizio Sakratuak hiriko gobernari izendatu izanagatik etena 1655eko egoitza bakantean. Urte honetan, Alexandro VII.a aita santu berriak Estatu Idazkari izendatu zuen, kargu horretan hamabi urte eman zituelarik, bera aita santu aukeratua izan zen arte.
Esnegorrikor
Deskribapena
Etimologia: Lactarius terminoa lac, lactis, esnetik dator; esneari dagokio. Latexa jariatzen dutelako ebakitzean edo haustean.
Klemente IX.a
Kardinalgo
S. Sixto tituluko kardinal presbitero izendatua izan zen 1653ko apirilak 23an.
Esnegorrikor
Jangarritasuna
Jangarria.
Nahasketa arriskua
Lactarius deliciosus eta Lactarius sanguifluus delakoekin nahas daiteke.
Boissière (Parisko metroa)
Boissière Parisko metroaren geltokia da, Paris udalerriko 16. barrutian dagoena.
Klemente IX.a
Aitasantutza
Ez zen ezer handi edo bikainik gertatu Klemente IX.aren agintaldi laburrean erromatar egoitza eta Corneill Jansenen idazkunak salatzeari uko egiten zieten eliza galikanoko prelatuen arteko tirabiren denbora baterako egokitzetik haratago.
Roquecourbe-Minervois
Roquecourbe-Minervois Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Esnegorrikor
Sasoia eta lekua
Udazkenean, koniferoen basoetan. Batez ere Pinus sylvestris-en azpian.
Klemente IX.a
Aitasantutza
Bitartekari bat izan zen Akisgraneko bakean zehar, Frantziak eta Espainiak French Comtérengatik izan zuten gerrari amaiera eman ziona (1668).
Esnegorrikor
Banaketa eremua
Europa, Turkia, Columbia Britainiarra.
Klemente IX.a
Aitasantutza
Klemente IX.aren agintaldian Gianlorenzo Berninik Erromako San Petri plazako zutabedia eraikitzen amaitu zuen. Hiriko lehen opera antzokia ere eraikiarazi zuen, eta berau 1668ko ihauteri jaietan inauguratzeko kapera sixtinoko koru maisua zen Antonio Maria Abbatiniri La Baltasara drama erlijiosoaren musika enkargatu zion, aita santuak berak libreki itzuli zuena gaztelaniatik italierara. Ikuskizunaren zuzendaritzaren ardura ere Berniniri eman zitzaion.
Bere aitasantualdi laburrean hamabi kardenal sortu zituen hiru udaletan, horietatik azkena (izendatutako zazpi kardenalekin) hil baino zazpi egun lehenago. Hain zuzen ere, bapatean oso larriki gaixotu zen Kretako Kandia gotorleku veneziarra turkiarren aurka erori zela jakin ondoren.
Heriotza
Klemente IX.a Erroman hil zen 1669ko abenduak 9an. Liberiar Basilika Patriarkaleko (Andre Maria Nagusiaren Basilika) lurrean lurperatua izan zen, Clementis IX Ceneres (Klemente IX.aren errautsak) baino jartzen ez zuen epitafio soila baino ez zuen hilobi batean. Bere oinordekoa izan zen Klemente IX.ak basilika berean bere omenezko zenotafio bikain bat eraikitzea agindu zuen.
San Malakiasen profeziek aita santu honi Sidus olorum (beltxargen izarra) bezala erreferentzia egiten diote, itxuraz Stellata ibaitik gertu jaio izanari (stellak izarra esan nahi du latinez) eta aita santu bezala aukeratu zuen konklabean Vatikanoko Beltxargen Ganbera okupatu izanari erreferentzia egiten dion aipamena.
Errusiako Sobietar Errepublika Sozialista Federatiboa
Errusiako Sobietar Errepublika Sozialista Federatiboa, laburturik Errusiako SESF Sobietar Batasuneko 15 errepubliketatik zabalen eta populatuena zen, eta Errusiar Federakundea bilakatu zen SESBen inplosioa gertatu zelarik. Hiriburutzat Mosku zuen, Sobietar Batasuneko hiriburua ere zena.
Errepublika hau 1917ko azaroaren 7an sortu zen, iraultza boltxebikean. 1918ko uztailaren 10ean Sobietar Konstituzioa onartu zelarik, Errusiako SESFaren sorrera ofizialdu egin zen. 1922an Ukrainako SES, Bielorrusiako SES eta Transkaukasiako SESFarekin batera, Sobietar Batasuna eratu zuen. Ondoren, 1924ko Sobietar Konstituzioak ofizialtasuna eman zion batasun honi.
Copadichromis likomae
Copadichromis likomae Copadichromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Roquecourbe-Minervois
Biztanleria
2007an Roquecourbe-Minervois udalerrian erroldatutako biztanleak 121 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 80 etxebizitza zeuden, 50 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 77 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 50 etxebizitza nagusietatik 32 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 9 etxek hitu gela zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 26 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 80 ziren, horien artean 59 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 59 pertsona aktiboetatik 54 lanean zeuden (29 gizon eta 25 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Roquecourbe-Minervois udalerrian 51 unitate fiskal zeuden, 131 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.658 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Roquecourbe-Minervois udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 204 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sindhudurg barrutia
Sindhudurg barrutia Indiako barruti bat da, Konkan dibisioan, Maharashtra estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Saipan
Saipan, bertako hizkuntza den txamorroz Sa'ipan Iparraldeko Marianetako uharte nagusi eta handiena da; autonomia zabala duen lurralde honetako hiriburutzat ere jotzen da.
NGC 539
NGC 539 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
Saipan
Datu nagusiak
2000. urteko biztanleria 62.392 zen eta 115.4 km² ditu.
Marianak iparralde-hegoalde zentzuan doan uharte kate bat dira. Horien artean Saipan garrantzitsuenetakoa da; uhartediaren hegoaldean, Tinian (hurbilen duen uhartea eta berarekin harreman estua duena), Aguijan, Luta edo Rota eta Guåhån edo Guam besterik ez ditu hegoalderantz.
Horatio (Arkansas)
Horatio Arkansasko hiri bat da. Sevier konderrian kokatua dago. 2010ean 1,044 biztanle zituen, 4.7 kilometro koadrotan banatuta.
Saipan
Historia
Saipan eta Marianetako beste zenbait uhartetako lehen biztanleak, denboraren poderioz "chamorro" deituko zirenak K. a. XX. mendearen bueltan kokatu ziren bertan. Fernão de Magalhãesen 1521eko espedizioarekin heldu zen lehen bisitaldi europarra. Marianekin batera Espainiak anexionatu zuen.
1815ean chamorro gehienak Guamen preso hartuta zeudenean Mikronesiako zenbait uhartetako biztanle asko Saipana joan ziren eta harrezkero bertakoek lurraren jabetza neurri handi batean galdu zuten.
Le Bourget-du-Lac
Le Bourget-du-Lac Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Bourget-du-Lac udalerrian erroldatutako biztanleak 4.155 ziren. Familiak 1.753 ziren, horien artean 704 pertsona bakarrekoak ziren (348 bakarrik bizi ziren gizonak eta 356 bakarrik bizi ziren emakumeak), 455 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 483 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 111 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Saipan
Historia
1899an, Espainiar-amerikar gerraren ostean Espainiak Marianak, Karolinak eta Marshall Uharteak AEBri saltzea erabaki zuen baina hauei garestiegi iruditu zitzaien ezarritako salneurria. Azkenean Alemaniari saldu zizkion; alemaniarrek Lehen Mundu Gerra arte egon ziren eta 1922an Japoniar Inperioak hartu zuen uhartearen kontrola Nazioen Ligaren onespenarekin.
Bigarren Mundu Gerran uhartea japoniarren base garrantzitsua izan zen. 1944ko martxoaren 3an AEBetakoek zibilez betetako itsasontzi bat bonbardatu zuten eta 655 lagun hil ziren. 1944ko ekainaren 15ean estatubatuarrak uhartean lurreratu ziren eta hiru astez Saipango gudua borrokatu zen; oso odoltsua izan zen guru hura John Woo zuzendariak zinemara eraman zuen, Windtalkers filmarekin.
1947an NBEren babespeko lurraldeetakoa bihurtu zen eta horren bidez AEBen kontrolpean. Beste uhartediek independentzia eskuratu bazuten ere, Iparraldeko Marianek mankomunitatea osatu zuten AEBekin. Zenbait lege federal ez dira lurralde honetan ezartzen eta hori dela eta izugarrizko hazkuntza egon zen jantziak ekoizten dituzten lantegietan eta milaka kanpoko langilek hara jo zuten lan bila: Made in USA etiketa zuten jantziak oso merke egiten ziren eta ez zituzten zergak ordaindu behar AEBetara esportatzeko.
Demografia
1941ean 30000 bat biztanle zegoen uhartean eta horietako 4000 besterik ez ziren bertakoak; populazioa handituz joan zen eta 2000ko erroldan 62392 biztanle zituen eta dagoeneko 12000 ziren bertako chamorroak eta beste herri ozeanikoetakoak. Kontuan izan azken hamarkadetan kanpotar (Txina, Bangladesh, Filipinak, Thailandia, Vietnam, Kanputxea eta abarretik) ugari joan dela hara bizi izatera, langile kontratatu bezala. Fenomeno horrekin loturik biztanleriaren ehuneko handia Japonia, Txina, Korea eta Mikronesiako beste leku batzuetatiko lehen belaunaldiko etorkinek osatzen dute.
Talde etnikoak
Hainbat estatutan sailkapen hori begi onez ikusita ez badago ere, AEBetan ohikoa da biztanleria "jatorri etnikoaz" sailkatzea; hauxe da Saipangoa:
Cossogno
Cossogno Italiako udalerri bat da. Verbano-Cusio-Ossolako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Cossognok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saipan
Herriak
Uharteak udalerri bakarra osatzen du baina bere baitan 31 herri "ofizial" daude. Hala ere, badira bestelako populazio-gune edota auzo txikiagoak. Taulan azken hauek letra etzanean ageri dira.
Ekonomia
1980ko hamarkadatik motore ekonomiko nagusia (eta uhartearen demografiaren eboluzioaren arrazoia) jantzien ekoizpena izan da baina egun batetik bestera dena aldatu egin da. 2007an 19 lantegi zeuden; Gap, Levi Strauss, Phillips-Van Heusen, Abercrombie & Fitch, Ralph Lauren, Lord & Taylor, Tommy Hilfiger edo Wal-mart zeuden haien artean. Batez ere oso lan baldintza gogorretan lan egiten zuten kanpotarrak aritzen ziren bertan eta hori polemika oso mikatzen iturri izan da. Aldiz, denak itxi egin dituzte, azkena 2009ko otsailean eta horrek sekulako krisialdia sortu du uhartean. Urte bereko azaroan gobernu federalak immigrazioaren gaineko kontrola hartu zuen eta ezin da kalkulatu zein eragin izango duen kontratupeko kanpotar langileen artean; gogoan izan behar da Iparraldeko Marianetako populazioaren % 60a kontratupeko langileek osatzen dutela; ez dute bozkatzeko eskubiderik eta lana galduz gero deporta ditzakete.
Le Bourget-du-Lac
Etxebizitza
2007an 2.143 etxebizitza zeuden, 1.847 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 149 bigarren erresidentzia ziren eta 147 hutsik zeuden. 978 etxeak ziren eta 1.104 apartamentuak ziren. 1.847 etxebizitza nagusietatik 984 bere jabearen bizilekua ziren, 818 alokairuan okupaturik zeuden eta 46 doan lagata zeuden; 318 etxek gela bat zuten, 258 etxek bi zituzten, 257 etxek hiru zituzten, 353 etxek lau zituzten eta 660 etxek bost zituzten. 1.283 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 849 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 779 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Taiki Kato
Taiki Kato (加藤 大樹, 1993ko martxoaren 14a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Renofa Yamaguchi FC.
Le Bourget-du-Lac
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Le Bourget-du-Lac udalerrian 1.530 unitate fiskal zeuden, 3.665,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.406 euro zen.
Saipan
Ekonomia
Turismoa ere beste aktibitate ekonomiko inportantea da baina 1990eko hamarkadako Asiako krisialdia eta kudeaketa eskasagatik azken urteetan sektorea gainbehera doa.
Le Bourget-du-Lac
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 93 zerbitzu publikoetatik, 1 lan bilaketa bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 6 igeltseroak, 3 margolariak, 13 zurginak, 10 iturginak, 7 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 3 aldi baterako lan enpresak, 14 jatetxeak, 10 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 3 okindegiak, 3 harategiak, 4 kirol-dendak eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Le Bourget-du-Lac udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 80 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Le Bourget-du-Lac udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko formakuntza teknikoko zentro bat zuen.8 Unibertsitate zentroak zeuden, horietatik 2 Unibertsitate mailako formakuntza eta ikerketa unitateak ziren, 4 unibertsitate-insitutoak eta 2 ingenieritza eskolak ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Elba (Nebraska)
Elba Nebraskako herri bat da. Howard konderrian kokatua dago. 2010ean 215 biztanle zituen, 0.95 kilometro koadrotan banatuta.
Dendroaspis angusticeps
Ekialdeko manba berdea (Dendroaspis angusticeps) Elapidae familiako suge pozoitsu bat da. Arboletan bizi den suge hau Afrikako ekialdean hedatzen da. Ekialdeko manba berdeak dira manben familiako kiderik txikienak, 1,8 m-ko luzera dutelarik batez beste, nahiz eta 3,7 m-ko aleak neurtu izan diren. Manba berdea kostatik gertuko basoetan bizi da nagusiki, Kenyako hego ekialdetik Hegoafrikako Lurmutur Ekialdea eskualderaino baita Zanzibar irlan ere. Alabaina, barne aldean ere, Malawi hegoaldean eta Zimbabwe ekialdean, bizi da.
Bizitzeko baso trinkoak nahiago ditu non errez kamufla daitekeen hostotzan.
Deskripzioa
Ekialdeko manba berdeak kolore berde belarkara distiratsua du bizkarrean eta berde argia sabelaldean. Ekialdeko manba berdeak suge meheak dira, burua eta lepoa bereizita dituztenak, eta isats fina dutenak. Suge pozoitsuenetako bat da, baina ez bere familako manba beltza (Dendroaspis polylepis) adina.
Portaera
Egunez bizi den espeziea da ekialdeko manba berdea. Gauez lotarako hostotzan kiribiltzen da edo, noizbehinka enbor edo adar baten zuloan sartu. Suge arina eta igotzaile trebea da. Lurrean ez da normalean ibiltzen, goizeko eguzkitan jartzeko ez bada. Oso gutxi mugitzen dira beren lur-eremutik. Hosto artean geldirik egoten da, zelatan, zain harrapakin egokia hurbiltzearen zain. Ehizan ez da ibiltzen batetik bestera beste manbek bezala.
Hegazti eta ugaztun txikiz, arrautzez eta beste narrasti txikiagoz elikatzen dira. Ekialdeko manba berdea obiparoa da. Udan 6 eta 17 arrautza bitartean erruten ditu. Kumeek 35 eta 45 cm bitartean neurtzen dute eta eklosio unetik bertatik pozoitsuak dira.
Ekialdeko manba berdearen pozoiak beste hiru manba-espezieena baino toxikotasun txikiago du. Hala ere, oso toxikoa da oraindik. Ekialdeko manba berdea izua da eta gizakia ebitatzen du. Dena den, irteerarik gabe sentitzen denean eraso egiten du hozkada bat baino gehiago emanez. Antitoxina eman ezean heldua hilgarria izan daiteke. 18 et 20 mg bitarteko dosia hilgarria da gizakiarentzat eta ekialdeko manba berdearen heldu bakoitzak 60 eta 95 mg bitartean eduki ditzake.
Stethojulis trilineata
Stethojulis trilineata Stethojulis generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Morcenx
Morcenx (gaskoieraz Morcens) Landetan dagoen komuna da, Akitania Berria eskualdean.
Intersilita
Intersilita silikato motako minerala da.
Ezaugarriak
Intersilita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 - 4 da.
Iago garricki
Iago garricki Iago generoko animalia da. Arrainen barruko Triakidae familian sailkatzen da.
Valdemar IV.a Danimarkakoa
Valdemar IV.a. Atterdag (eusk: 'Egunsenti Berria'; Helsingør, 1320 - ib., ) Danimarkako erregea (1340–1375) izan zen.
Kristobal II.aren semea izan zen. Erregetza hartu zuenean barne tirabirak eta anarkia bizi zituen Danimarkak, eta aginpide zorrotza ezarri zuen. 1346an Estonia saldu zien Teutoi ordenako zaldunei. 1361ean Eskania eta Gotlandeko uhartea hartu zituen eta, horregatik, aurre egin behar izan zion Hansa elkarteko hirien koalizioari (1358-1363 eta 1368-1370). Hauek garaile atera ziren eta, 1370an, Stralsund-eko bake ituna onartzera behartu zuten.
Paganismo
Paganismoa edo paganotasuna (Euskal Herrian sarritan Jentiltasuna deitua) hasiera batean kristauek Europan euren erlijio ezarri aurretik zeuden erlijio politeistei deitzeko mespretxuzko izendapena zen (Greko-Erromatar politeismoa barne). Antzinako erlijioetako jende horrek kristauek ez bezala jainko asko gurtzen zituzten, aldiz kristauek jainko bakarra gurtzen zuten.
Zenbaki oparo
Matematikan, zenbaki oparoa n zenbaki arrunta da, zeinaren zatitzaileen batura (1a kontuan hartuta, baina ez zenbakia bera) haren balioa baino handiagoa dena. Beste definizio baliokide hau da: zenbaki oparoek σ(n) > 2n betetzen dute, non σ(n) zatitzaile funtzioa den, hau da, n-ren zatitzaile positibo guztien batura, n bera barne. σ(n) − 2n balioa n-ren oparotasuna deritzo.
Paganismo
Etimologia
Berez, pagano hitza latineko paganus hitzetik eratorria da eta baserri girokoa, edota landatarra esan nahi du.
Terminoaren beste erabilerak
Pagano edo gentil hitzak hainbat hizkuntzatan izan dira erabiliak korronte kristauen aldetik, erritu paganoengandik eratorritako kultu sinkretikoak erabiltzen jarraitzen zuten beste korronteei erreferentzia egiteko. Adibidez, Bizantziar Inperioko Elizan, ikonoklastek paganismoa irudi ikonoduluenganako kultua zela zioten. Protestante batzuentzat, Eliza ortodoxoko, Eliza koptoko, Eliza anglikanoko eta Eliza katolikoko santuei kultua eskaintzea zen paganismoa. Era berean, elizakoi katoliko europar batzuk amerikar natiboen edo Asiako ebangelizatuen errituak erdi paganotzat zituzten.
Zenbaki oparo
Lehenengo zenbaki oparoak hauek dira:
Adibidez, 24 zenbakiaren zatitzaileak 1, 2, 3, 4, 6, 8, 12, 24 dira eta haien batuketak 60 ematen du; batura 2×24=48 baino handiagoa denez, zenbaki oparoa da 24. Eta haren oparotasuna 36 + 24 − 2 × 24 = 12 da.
Paganismo
Terminoaren beste erabilerak
Pagano terminoa, monoteistak ez diren erlijioak izendatzeko ere erabiltzen da; hala nola hinduismoa, animismoa, budua, erlijio afroamerikarrak, txamanismoa, shintoa, erlijio tradizional txinatarra eta budismoa.
Zenbaki oparo
Zenbaki oparo bakoitirik txikiena 945 da.
Paganismo
Paganismoa Euskal Herrian
Euskal Herrian paganismoari usadioz jentiltasuna deritzo, kristautasuna iritsi aurretik bizi ziren euskaldunei jentilak deitzen baizitzaien.
Craveggia
Craveggia Italiako udalerri bat da. Verbano-Cusio-Ossolako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Craveggiak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ganjam barrutia
Ganjam barrutia Indiako barruti bat da, Southern dibisioan, Orissa estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Le garage hermetique
Le garage hermétique de Jerry Cornelius frantsesezko komiki-liburua da, Jean Giraud "Moebius"ek lehen aldiz 1976an argitaratutakoa, "Metal Hurlant" aldizkari frantziarrean hain zuzen ere.
Istorio epiko hau fantasiazko giro surrealistak inguratzen du, eta Jerry Cornelius du pertsonaia ezaguna.
Mimizan
Mimizan (Mamisan; Mimizan) Landetan dagoen komuna da, Akitania Berria eskualdean.
Errentak eta okupazioa
2007an batez besteko errenta 10,9€/o zen; goi karguen kasuan 21,9€/o zen (23,8€/o gizonena eta 17,8€/o emakumeena), profesional ertainena 13,3€/o (14,3€/o gizonena eta 11,8 emakumeena), enplegatuena 8,7€/h (9,2€/h gizonena eta 8,7€/o emakumeena) eta langileena 9,7€/o (9,9€/o gizonena eta 8,2€/o emakumeena).
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.037 ziren, horien artean 2.721 aktiboak ziren eta 1.316 inaktiboak ziren. 2.721 pertsona aktiboetatik 2.324 lanean zeuden (1.289 gizon eta 1.035 emakume) eta 398 langabezian zeuden (152 gizon eta 246 emakume). 1.316 pertsona inaktiboetatik 636 erretiraturik zeuden, 256 ikasten zeuden eta 424 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mimizan udalerrian 3.342 unitate fiskal zeuden, 6.924,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.527 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 575 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 32 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 63 eraikuntza enpresak ziren, 144 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 11 garraio enpresak ziren, 84 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 23 finantziazio enpresak ziren, 52 higiezinen enpresak ziren, 57 zerbitzu enpresak ziren, 53 administrazio publikoko enpresak ziren eta 38 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 175 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 lan bilaketa bulegoa, 1 jendarmeria, 2 posta bulegoak, 6 banku bulegoak, 3 funerariak, 11 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 12 igeltseroak, 8 margolariak, 5 zurginak, 13 iturginak, 8 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 9 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 3 aldi baterako lan enpresak, 56 jatetxeak, 22 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 5 apaindegiak.
2009an zeuden 71 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 3 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 3 120 m2 baino gehiagoko dendak, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 6 okindegiak, 2 harategiak, 4 arraindegiak, 5 liburu dendak, 23 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 2 zapata-dendak, 2 elektrotresna dendak, 6 kirol-dendak, 2 drogeria, 2 bitxi-dendak eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Mimizan udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 456 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an urgentzia zentro 1, osasun-zentro 1 bat, 3 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Mimizan udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 533 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 540
NGC 540 galaxia bat da, Cetus konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
Hirohito Shinohara
Hirohito Shinohara (篠原 宏仁, 1993ko azaroaren 30a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Renofa Yamaguchi FC.
Marianne (telesaila)
Marianne frantziar telesaila da, Samuel Bodinek Netflixerako sortua.
Sinopsia
Emma eleberrigile gaztea protagonista da, beldurrezko eleberrietako ustezko fikziozko pertsonaiei errealitatean aurre egin behar diena.
Arripodas
Arripodas (eguesibarreraz: Ripodase) Urraulbeiti ibarreko kontzeju bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
biztanle zituen.
Bertako biztanleak arripodastarrak (eguesibarreraz: ripodasearrak) dira.
Izena
Arripodas edo Ripodase toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Armarria
Arripodaseko armarria Urraulbeitiko armarria da. Armarri honek honako blasoi hau du:
Geografia
Arripodas Urraulbeiti ibarran dago.
Inguru naturala eta kokapena
Urraulbeiti Zangozako merindadeko herria da eta Nafarroako hiriburutik 36 kilometrora dago. Udaletxea Artiedan dago. Erliebe txikiko ibarra da. Lautada bat osatzen du, Longida, Erromantzatua eta Urraulgoiti ibarretatik jarraitzen duena, nahiz eta azken kasu horretan Ugarrongo arroilak eten egiten duen.
Klima
Urraulbeitiko klima azpimediterraneoa da, eta urteko batez besteko tenperatura 12,5 °C ingurukoa da. Urteroko egun euritsuak 100 inguru dira, eta jausitako prezipitazioa 850mm-koa.
Basoa nahiko urria da, eta zuhaitz gehienak pinuak dira, Austriatik birlandaturiko zuhaitzak. Horrez gain, ameztiak eta zumeak ageri dira ibarreko gunerik lehor eta eguzkitsuenetan.
Estazio meteorologikoak
Urraulbeitin dagoen Artieda kontzejuan, itsasoaren mailatik 456 metrora, Nafarroako Gobernuak 1954an jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
Leireko monasterioak lursail batzuk izan zituen bere barruan. Bertako bizilagunek, erdia 1366an eta seigarrena 1427an, azken data horretan 8 kahitzeko gariaren urteko papar bat zor zioten koroari. Herri zitala desagertuta, Karlos Beaumontekoak 1453an jaso zituen erregeen lursailak, 3 gari-kahitzeren betiko erroldagatik; aurrerago, Leonor printzesak 1476an eman zion herria Karlos Artiedakoari.
Demografia
biztanle zituen Arripodasek.
Elgin (Nebraska)
Elgin Nebraskako hiri bat da. Antelope konderrian kokatua dago. 2010ean 661 biztanle zituen, 1.85 kilometro koadrotan banatuta.
Arripodas
Politika
Arripodaseko kontzejua kontzejuburuak osatzen dute. Egungo kontzejuburua Alberto Iriarte Equisoain da.
Kontzejua
Arripodaseko kontzejua kontzejuburuak osatzen dute, demokratikoki hautatua. Kontzejuburua Alberto Iriarte Equisoain da.
Kontzejuburuak
2011tik, Arripodasek kontzejuburu bat izan du:
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Urraulbeiti atzerakada-eremuan sailkatu zen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Koldo Zuazok, 2010ean, Urraulbeiti ez-euskal-eremuan sailkatu zen.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Suezichthys arquatus
Suezichthys arquatus Suezichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Banpiro
Banpiroak bizidunon odolarekin elikatzen diren izaki mitologikoak edo folklorikoak dira. Batzuetan kontakizun folklorikoetan banpiro hilezkorrek beren senide izan zirenei bisitatzen die, eurak bizi ziren lekura itzuliz eta beren bizilagun-ohiei ezbeharrak edo heriotzak sorraraziz. Nahiz eta izaki hauek munduko kultura gehienetan aipatuak izan, Mendebaldeko Europan banpiro izendapena ez zen XVIII. mendera arte ezagun egin, batez ere Balkanetatik eta Ekialdeko Europatik ailegatutako eraginagatik. Halere, garai honetarako izakiok lekuan-lekuko izen ezberdinak jasotzen zituzten: vampir (вампир) Serbian, vrykolakas Grezian eta strigoi Errumanian. Banpiroenganako sineskeria mailaren areagotzeak Europako jendetzaren histeria mailaren areagotzea ere ekarri zuen berarekin bat, ondorio bezala hilberrien gorpuak taketez zulatu edo jendearen aurkako banpirokeria salaketen kasuak asko ugaritu ziren.
Aro Modernoan aldiz, banpiroa fikziozko izaki bat izan ohi da, nahiz eta oraindik munduko zenbait txokoetan banpiroen antzeko izakienganako sinesmena baden, adibidez chupacabra delakoa. Lehendabiziko banpiroenganako sinesmen folklorikoak hil berrien gorputzaren usteltze prozesuarekiko zegoen ezjakintasunean oinarritzen ziren, nolabait aurre-industrializazio garaiko jendeak heriotzaren misterioak arrazionalizatzeko azalpenean banpiroaren sorkuntza burutuko zuen. Porfiriaren gaixotasuna ere lotu izan ohi da banpiroen kondairekin eta oihartzun handia eman zitzaion komunikabideetan, nahiz eta lotura hau oso eztabaidatua izan den.
Etimologia
"Banpiro" hitza Europan lehenengo aldiz XVIII. mendean erabiltzen hasi zen, Eslaviar hizkuntzetatik eratorria da (Alemanieraz vampir, hau vaper antzinako Polonieratik dator eta, azken hau, aldi berean, oper antzineko eslaviar hitzetik dator; Turkiera eta Persierarekin paraleloak diren sustrai indoeuroparrak ditu. Bere etimologia, hala ere, iluna da. Aldi berean, esanahi bat baino gehiago ditu: "izaki hegalaria", "edan edo zurrupatu" eta "otso", gainera saguzahar mota baten izendapena ere bada. Euskarara nondik iritsi zen ez da ezaguna, baina, edozein bide izanda ere, frantsesezko vampyretik eratorri zen, hau alemanezko Vampir hitzetik eta hau serbierako vampir hitzetik   . Euskarazko lehen aipamena 1890ean agertu zen, Framazonak (bigarren edizionea) eta Frantziako hirur errepubliken ichtoria laburzki liburuan.
Euskarazko banpiro hitza izendatzeko beste izendapen batzuk hauek dira: gaztelaniaz brucolaco, vurdalak (errusiera modernoan), vrolok (eslovakieraz), strigoï edo strigoiul (errumaniera modernoan), vampir o vukodlak (serbieraz), upiór (polonieraz), upir (aintzineko errusieraz), nosferatu (grezierazko nosophoro (νοσοφορος) hitzetik, "gaisotasunaren eramale"), vampyrus (latinez) eta Kyuuketsuki (吸血鬼) edo Kuei-jin en japonieraz.
Latinez idatzitako Erdi Aroko zenbait ingeles idazkietan "cadaver sanguisugus" bezala ere izendatu izan ohi da.
Herri sinismenak
Banpirismoaren nozioa duela milaka urtetatik existitu da. Mesopotamiar, hebrear, greziar, manipuriar eta erromatar kulturek banpiro modernoen aitzindaritzat jotzen diren deabru eta izpirituen istorioak zituzten. Antzinako zibilizazio horietan izaki banpirikoak agertu ziren arren, gaur egun banpiro gisa ezagutzen den entitatearen folklorea XVIII. mende hasierako Europako hego-ekialdean sortu zen ia bakarrik, eskualdeko talde etniko askoren ahozko tradizioak erregistratu eta argitaratu zirenean. Kasu gehienetan, banpiroak izaki gaiztoen aztarnak dira, suizidioaren edo sorginen biktimak, baina, era berean, gorpu bat duen izpiritu gaizto batek edo banpiro batek kosk egin diolako sor daitezke. Kondaira horiekiko sinesmena hain zabaldua izan zen, ezen zenbait lekutan banpirotzat jotzen ziren pertsonen histeria kolektiboa eta exekuzio publikoak ere eragin baitzituen.
Deskribapena eta ohiko ezaugarriak
Zaila da banpiro folklorikoaren deskribapen bakar eta behin betikoa egitea, nahiz eta Europako elezahar askoren elementu komunak egon. Banpiroek itxura hanpatua eta kolore gorrixka, biolazeo edo iluna izaten zuten; ezaugarri horiek, sarritan, duela gutxi odola edan zutelako izaten ziren. Sarritan ikusten zen odola ahotik eta sudurretik ateratzen zela bere hilkutxan edo hil-jantzian ikusten zenean, eta ezkerreko begia irekita izaten zuen. Lurperatuta zegoen lihozko hil-oihalaz janzten zen, eta bere hortz, ile eta azazkalak zertxobait hazi zitezkeen, nahiz eta, oro har, letaginak ez ziren ezaugarri. Banpiroak hildako bizidun gisa deskribatu ohi diren arren, herri-ipuin batzuek izaki bizidun gisa aipatzen dituzte.
Banpiroak sortzea
Europan eskuarki erabiltzen ziren beste metodo batzuek tendoiak belaunetan moztea edo ustezko banpiro baten hilobiaren lekuan mitxoleta, artatxikia edo harearen haziak lurrean jartzea barne hartzen zuten; horrela, banpiroa gau osoan okupatuta eduki nahi zen eroritako aleak zenbatuz, eta horrek adierazten du banpiroen eta aritmomaniaren arteko lotura. Antzeko beste kontakizun txinatar batzuek diotenez, izaki banpiriko batek arroz-zaku bat aurkituko balu, ale bakoitza kontatu beharko luke; gai hori Indiako azpikontinenteko mitoetan dago, baita Hego Amerikako sorginen eta beste espiritu edo izaki gaizto edo bihurrien kontakizunetan ere.
Albaniar folklorean, dhampirra karkanxhollaren (izaki likantropoa burdinazko alkandorarekin) edo lugataren (uretan bizi den mamu edo munstro bat) seme hibridoa da. Karkanxholl batetik sortutako dhampirrak karkanxholla bereizteko gaitasun bakarra du; hortik dator dhampirrak lugata ezagutzen du esamoldea. Lugata ezin da ikusi, dhampirak bakarrik hil dezake, hau ere lugat baten semea izan ohi delarik. Hainbat eskualdetan, animaliak ere itzul daitezke heriotzatik lugat gisa; baita bizirik dauden pertsonak ere, lo dauden bitartean.