cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maretz
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Capuako katedrala
Mariaren Jasokundearen Katedral Basilika edo Capuako katedrala (Basilica Cattedrale di Maria SS Assunta in Cielo) Italiako katedral bat da. Italiako Campania eskualdeko Capua hirian dagoen eliza nagusia da.
Maretz
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Maretz udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 800 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Capuako katedrala
Elizako pinturen artean Domenico Vaccaroren lanak daude. Freskoetako batzuek iraganeko obrak gogorarazten dituzte, presbiterioko freskoak barne, eukaristia-eszenak irudikatzen dituztenak (1961). Francesco Solimenaren Jasokundeko Ama Birjinaren erretaula nagusia. Nabean daude Erveo gotzainaren zutabeak (1073-1088) eta Cesare Costa artzapezpikuaren iturri santu bat (1572-1602). Kriptak, Matteo Bottiglierik hildako Kristo bat irudikatzen duen margo bat du, Canovako eskolaren aldeko Addolorata bat eta erromatar sarkofago bat.
Vidua camerunensis
Vidua camerunensis Vidua generoko animalia da. Hegaztien barruko Viduidae familian sailkatua dago.
Mellangoose
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Paratrimma nigrimenta
Paratrimma nigrimenta Paratrimma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Betlanovce
Betlanovce Eslovakiako udalerri bat da, Spišská Nová Vesko barrutian kokatuta. 10,12 km²ko azalera du eta 701 biztanle 2017ko datuen arabera.
Alberto Acosta
Alberto Federico 'Beto' Acosta (1966ko abuztuaren 23a - ) Argentinako futbolaria da.
Areines
Areines Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Areines udalerrian erroldatutako biztanleak 597 ziren. Familiak 199 ziren, horien artean 31 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 70 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 82 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 447 ziren, horien artean 272 aktiboak ziren eta 175 inaktiboak ziren. 272 pertsona aktiboetatik 257 lanean zeuden (138 gizon eta 119 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 175 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 124 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Areines udalerrian 219 unitate fiskal zeuden, 545,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.587 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 3 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 zurgina eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Areines udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
Fregoliren sindromea
Fregoli sindromea duen pertsona batek tokiak, gauzakiak, eta ekitaldiak ere nahas ditzake, aurretik ezagutzen dituela esanez. Nahaste hori nodo asoziatiboen bidez azal daiteke. Horrek esan nahi du gaixoak aurretik ezagutzen duen pertsona baten antzeko aurpegia ikusten badu, ezagutzen duen pertsonaren aurpegiaz gogoratuko dela.
Areines
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Fregoliren sindromea
Sindrome hau ilusio monotematiko eta identifikazio faltsutzat hartzen da. Alde batetik, ilusio monotematikoa da, delirio mota bakarrari buruz izaten delako. Eta bestetik, identifikazio faltsua da, pertsonak, lekuak eta objektuen identifikazio okerra egiten duelako. Psikiatre k diote sindrome hau aurpegiaren pertzepzio normalaren hausturarekin erlazionatua dagoela, Capgrasen sindromea bezala.
Areines
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fregoliren sindromea
Kausak
Sindrome honen kausarik aipagarrienak Lebodopa tratamendua, burmuineko lesio traumatikoa, giro fusiformea eta P300 fusiformea dira.
Levodopa tratamendua
Lebodopa L-DOPA bezala ezagutzen da, eta hainbat katekolaminen aitzindaria da, hain zuzen dopamina, epinefrina eta norepinefrinen aitzindari. Parkinsona tratatzeko erabiltzen da. Azterketa klinikoek frogatu dute lenodoparen erabilera delirio eta ilusio optikoak eragin ditzakeela. Gaixo gehienek, normalean delirio gehiago jasaten dituzte haluzinazio ak baino. Lebodoparen erabilera jarraiaren ondorioz, delirioek gaixoaren pentsamendu guztiak beteko dituzte, hau da, momentu oro jasango ditu delirioak. Azterketa esperimentaletan, lebodoparen kontzentrazioa gutxitzen denean, delirioak ere murrizten dira. Beraz, adituek hurrengoa ondorioztatu dute: antiparkinsona tratatzeko erabiltzen diren medikamentuak direla Fregoli sindromearen kausa nagusiak.
Burmuineko lesio traumatikoa
Burmuineko eskuineko zati frontaleko eta ezker tempo-parietaleko lesioek Fregoliren sindromea eragin dezakete. Burmuineko lesioa zuten gaixoek memoria berreskuratzeko prozesua nabarmenki kaltetuta zeukatela aurkitu zuen Feinberg-ek. Honen arabera, lesio hauek jasan dituzten gaixoek denbora laburrean memoria eta funtzio exekutiboen galera jasaten dute.
Burmuineko lesioa jasan duten pertsonekin egindako probak diote oinarrizko arreta eta ikusmen prozesamendu motorreko abiadura normalean normalak direla. Hala ere, gaixo horiek akats asko egin zituzten, arretaz zeregin zehatzak egin zituztenean. Entzumen-arreta selektiboa aztertzeko probak ere egin zituzten.
Gaixo hauek aukeratutako erantzunak semantikoki erlazionatuak zeuden; adibidez, barazkiak aukeratu ordez, frutak aukeratzen zituztela. Orokorrean, burmuineko lesioak dituzten gaixoek, besteak beste, auto-kontrola eta arrazoi soziala erabiltzeko arazoak izan zituztela ondorioztatu zuten.
Yuji Iida
Yuji Iida (飯田 優二, 1992ko uztailaren 7a - ) Japoniako futbolaria da.
Fregoliren sindromea
Burmuineko lesio traumatikoa
Fregoliren sindromearen arazo nagusia gauzen arteko gehiegizko asoziazioa da. Gehiegizko asoziazio horren kausak hauek dira:
Gnetophyta
Gnetophyta edo gnetophytes gimnospermoren dibisio bat da
Yuji Iida
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock.
Fregoliren sindromea
Giro fusiformea
Gaur egungo ikerketek eskuin lobulu tenporalaren lesioak eta zirkunboluzio fusiformeak DMS a (identifikazio okerraren sindromea) eragin dezaketela frogatu dute. Fregoliren sindromea pairatzen duten pazienteen erresonantzia magnetikoek, hipokanpoak eta giro parahipokanpalak aurreko lobuluan lesioak sortzen dituztela adierazi dute, baita erdiko eta beheko eskuin lobulu tenporal giroan ere. Erdiko eta beheko giro horiek, ikus-azterketaren informazioa berreskuratzean epe luzeko memoriaren biltegiak dira, hain zuzen ere, aurpegien ezagupenean. Hori dela eta, konexio hauen lesioak aurpegi faltsuaren antzematearen desoreken faktore nagusienetakoa izan daitezke.
Orain dela gutxi, aurpegi espezifikoen eremu bat aurkitu dute giro fusiformetan, aurreko giro fusiformearen ondoan kokatzen dena. Hudson-ek egindako erresonantzia magnetikoetan ikus daiteke lesioak agertzen direla aurreko giro fusiformean, aurpegi espezifikoen eremutik gertu dagoena. Hau Fregoli sindromearekin eta beste DMS batzuekin erlazionatuta dago. Aipatutako lesioak epe luzeko ikus-memoriaren etena eragin dezake, gizakien aurpegien antzemate okerrak sortuz.
Gnetophyta
Taxonomia
Gaur egun Gnetophytak hiru genero ditu:
Fregoliren sindromea
Giro fusiformea
Bestalde, gure burmuinak bi bidetan hautematen ditu ikus-egoerak: lehenengoa, lobulu okzipital parietalaren bide dortsaletik antzematen dena (honetan, ikus-materialak aztertzen dira); eta bigarrena, sabelaldeko bide tenporal-okzipitalatik antzematen dena (honek objektuak eta aurpegiak ezagutzen ditu). Modu honetan, egituren lesioak edota konexio finen etenak DMSa eragin dezakete.
Gnetophyta
Taxonomia
Gnetum adibidez: Gnetum gnemon (haziak jangarriak).
Fregoliren sindromea
P300 anormala
Antzemate okerraren sindromearen arrazoia identifikazio- eta ezagutze-prozesuen nahasketa bat dela uste da. Ondoren egindako prozesaketen integrazio-informazioak lan-memoria adierazten du (WM). P300 WMren indizea da, eta WMaren azterketetan zehar erabiltzen da DMS daukaten pazienteengan. Paziente osasuntsuekin konparatuta, DMSdun pazienteek P300 anplitudea txikiagoa adierazten dute, baita P300 sortasun-luzapena ere.
Dragoien orroa
Dragoien orroa Fernando Morilloren eleberri bat da. 9-12 urteko gaztetxoentzako literatura fantastikoa da.
Sinopsia
Bi hari ditu Dragoien orroak. Orain milaka urtetakoa bat: azken herensugea hiltzeko bildu dira basajaunak, jentilak, gizotsoa... Gogorra da borroka: garai mitiko zaharraren amaiera sumatzen da zeruertzean. Bigarren harian, gure egunetara etorrita, gaua mendian akanpatuta pasatzeko asmoa du Eskoriatzako gazte koadrila batek, egoera ezagutu gabe.
Cromínia
Cromínia Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
2031 BAM
2031 BAM asteroide gerrikoan aurkitutako 2031. asteroidearen izena da. 1969ko urriak 8an aurkitu zuen Liudmila Txernikhek Nauchnyjetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1969 TG2 zen. Bere izena Baikal-Amur-Magistralj trenbideagatik jasotzen du, sigla bezala BAM duena.
Boiruna sertaneja
Boiruna sertaneja Boiruna generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Gnetophyta
Taxonomia
Welwitschia espezie bat: Welwitschia mirabilis. basamortuan bizi da, Namibian eta Angolan.
Kimika berde
Kimika berdea, kimika iraunkorra bezala ere ezagututa, zientzia kimikoak eta ingenieritza kimikoak barruko arlo bat da, eta arriskutsuak izan daitezkeen sustantzien murrizketa ahalbidetzen duten produktu eta tekniken diseinuan datza. Kimikaren atal hau bere lanak teknologikoki bideratzen ditu, kutsadura ekiditeko eta ez berriztagarriak diren baliabideen kontsumoa murrizteko adibidez.
Kimika berdearen helburu batzuk, molekula berrien diseinua, material, produktu eta prozesu eraginkorragoak egitea dira. Helburu guzti hauek testuinguru askotan lantzen dira gaur egun.
Historia
Kimika berdea 1990-ren hamarkadan agertu zen zehaztapena izan zen, ikerkuntza asko burutu eta ideia asko lotu ondoren. Hala nola, ekonomia atomikoa eta katalisia. Kimika berdearen garapena Europan eta Estatu Batuetan ingurumenaren arazoak konpontzeko ikuspegi aldaketarekin batera eman zen. Izan ere, garai horretan kutsadura kimikoa asko igo zen eta baliabideen agorpena gero eta ebidentegoa zen. Teknologiaren garapenarekin batera, kutsadura murriztu eta igorpen industrialak kontrolatu eta txikitzea helburua zen.
1990-ren hamarkaden erdialdean eta bukaeran, kimika berdearen kontzeptua zabaldu zen kimika garbira eta kimika iraukorrera. Estatu Batuetan, kutsaduraren prebentziorako hainbat programa abian jarri ziren. Bestalde, Erresuma Batuan esaterako, Yorkeko Unibertsitateko ikertzaileek Green Chemistry aldizkaria argitaratzen hasi zen.
K.a. 119
K.a. II. mendearen taula (K.a. III. mende | K.a. II. mende | K.a. I. mende)
Kimika berde
Disolbatzaile berdeak
Disolbatzileak kantitate handitan erabiltzen dira erreakzio kimiko askotan, sintesietan batez ere. Garbiketa edo koipeak kentzea dira hauen adibide garbiak. Arazoa da, disolbatzaile gehienak toxikoak direla edo bestela koloranteak dituztela.
K.a. 119
K.a. 130ko hamarkada | K.a. 120ko hamarkada | K.a. 110ko hamarkada | K.a. 100ko hamarkada | K.a. 90ko hamarkada
Kimika berde
Bioerregaiak
Erregai fosilak ordezkatzea helburu duten erregaiak dira bioerregaiak eta horien adibide bat etanola da. Etanola, fermentazioaren bidez lortzen den biofuela da, eta belarra eta gari azaletik lor daitezke. Adapatazio prozesu baten bitartez, kotxeek etanol purua (E100) edo petroleo eta etanol arteko nahasketa bat erabil dezakete. Nahiz eta etanolaren erabilera askoz mesedegarriagoa izan ingurumenarentzat, baditu hainbat alderdi negatiboak: gasolinaren %70-ko dentsitate energetikoa du soilik, tenpatura altuetan azidoa denez korrosioa sor ditzake eta ura erakartzeko tendentzia dauka. Horregatik, gaur egun hainbat inbestigazio eramaten ari dira aurrera etanolaren erabilera optimizatzeko.
Plastiko biodegradagarriak
10. printzipioak esaten duenez, garrantzitsua da produktu kimikoak behin erabili eta gero ez geratzea ingurumenean eta degradatzea, hau da, biodegradagarriak izatea. Plastiko tradizionalak ez dute ezaugarri hau betetzen eta horregatik plastiko biodegradagarrien ikerkuntza indarra hartzen ari da, eta horien adibide bat, azido polilaktikoa da. Termoplastiko hau artoaren almidoiatik eta azukre kanaberatik lortzen da batez ere. 3D imprimaketaren munduan material oso erabilia da eta uraren eta karbono oxidoaren bidez errez degradatzen da.
Teknika sintetikoak
Teknika sintetikoak normalean bai ingurumenarentzat bai kimika berdearentzat onuragarriak dira. Esate baterako, 2005ean Kimikako Nobel Saria Yves Chauvin, Robert H. Grubbs eta Richard R. Schrock kimikariei eman zieten, ekoizpen eraginkorragoaren inguruan egindako lanengatik. 2005ean egindako ikerkuntza batek 3 aurrerapen garrantzitsu lortu zituen: karbono dioxidoa disolbatzaile berde bezala erabiltzea, oxidazio garbietan burdin peroxidoa erabiltzea eta zenbait sintesietan hidrogenoa erabiltzea.
Bestalde, bioingenieria terminoari buruz ere hitz egin beharra dago. Bioingenieria kimika berdearen helburuak lortzeko erabili den teknika bat da. Teknika honi esker genetikoki aldatuak izan diren produktuetan produktu kimiko garrantzitsuak sintetiza daitezke. Adibidez, “shikimate”-a, Tamifluaren aitzindari bat, bakterioekin erabiltzen dena.
Fregoliren sindromea
P300 anormala
Egindako ikerketetan, DMS eta eskuin hemisferioko funtzioetako lesioen arteko korrelazioa ikusi da. P300 osagaia aktibitate mentalaren indizea da, bere anplitudea handitzen duena estimulua jaisten doan heinean. P300 osagai hau lan-memoriaren eguneratzearekin erlazionatuta dago. Papageorgiou, hau da, antzemate okerraren sindromearen froga psikologikoek frogatu dute burmuin elektrofisiologikoko aktibitatearen lan-memoriak eta P300 osagaiak DMSaren mekanismoa identifikatzera lagun dezaketela. Modu horretan, lan-memoria azterketetan P300 osagaian oinarritu ahal dira.
DMS jasotzen duten pazienteek P300en anplitudea txikiagoa dute eskuin hemisferioan, pertsona osasuntsuek baino. Emaitza hauetan oinarrituta, ikertzaileek P300 anplitude txikiak sustantzia grisarekin oso erlazionatuta daudela adierazi zuten; aurkikuntza hau DMS duten pazienteen ezaugarriekin eta sustantzia grisaren narriadurarekin bideratu zen. DMSdun pazienteek P300 murriztapen luzeagoa zutela adierazi zen, baita hauen memoria-jarduerak paziente osasuntsuenak baino txikiagoak zirela ere. Horrela, ikertzaileek adierazi zuten paziente hauek estimulu baten aurrean, arazoak zituztela haien baliabideak bideratzeko, eta honen arrazoia eskuin hemisferioaren neuroendekapena zela. Oro har, beste ikerketa batzuetan, DMS eta sustantzia grisaren narriaduraren arteko erlazioa eskuin eremu frontalean, hau da, arreta-baliabideak kontrolatzen duen eskualdean, ematen zela ikusi zuten. Ikerketa hauek oso garrantzitsuak dira DMSaren mekanismoa identifikatzen lagundu ahal dutelako, tratamendu eraginkor bat landuz DMS jasaten duten pazienteentzako.
Tratamendua
Behin gaixotasuna identifikatuta dagoela, farmakoen terapia hasten da. Farmako antipsikotikoak Fregoli eta beste DMS gaixotasunen tratamendurako erabili ohi dira. Bestalde, antidepresiboak eta antikonbultsioak erabili daitezke tratamenduan zehar. Fregoliren sindromea duen paziente batek bestelako desoreka psikologikoren bat izatekotan, tratamenduaren emaitzak trifluoperazinaren erabilerako uzten dira.
Antzemate okerraren sindromea eta Fregoli
Paziente hauek identifikatzeko arazoak dituzte, objektu, ekintza, inguru edo pertsona bat izaten denean. Mota askotako DMSak daude, hala nola, pertsona bikoitzaren sindromea, intermetamorfosia, Capgras sindromea eta Fregoli sindromea. Hala ere, sindrome guztiak familiarizatzeko prozesuaren funtzionamendu okerrarekin erlazionatuta daude. Sindromerik ezagunenak Capgras eta Fregolirena dira. Lehenengoa lagun, familia kide edo ezagun bat biki faltsu batekin nahasten da. Bigarrenean, aldiz, bi pertsona mozorrotutako pertsona bakar bat direla uste da. Sindrome hauen artean, objektuak identifikatzen ez dutenak ere agertzen dira.
Gaur egungo ikerketak
DMS azterketak oso zailak izaten dira, izan ere, desoreka psikologikoekin batera datoz. Nahiz eta hauei buruz informazio asko egon, oraindik datu anatomiko eta fisiologiko asko ezezagunak dira. Ikus-anomalia altuko analisi semiologikoek eta hauen kokapenek lagundu dezakete Fregoli eta beste antzemate okerren sindromeen arrazoiak azaltzen.
Kimika berde
Teknika sintetikoak
Gainera, kimika berdearen inguruan kontzeptu berriak sartu dira, “click kimika” edo “farmazia berdea” esaterako, antzeko printzipioetan oinarrituz.
Hidrazina
Adibidea hau hidrazinaren ekoizpenean oinarritzen da, baina peroxidoak erabilita, gatzaren kogenerazioa ez sortzeko. Hidrazinaren ekoizpen tradizionala, Olin Raching prozesuan oinarritzen da: sodio hipokloritoa eta amoniakoa erreakzionatuz, hidrazina, sodio kloruroa eta ura lortuz. Honelakoa da erreakzioa:
NaOCl + 2 NH3 → H2N-NH2 + NaCl + H2O
Peroxido berdearen prozesuan, oxidatzaile bezela hidrogeno peroxidoa erabiltzen da, eta produktu bezala ura eta hidrazina lortuz.
2 NH3 + H2O2 → H2N-NH2 + 2 H2O
Bigarren erreakzio honek ez ditu inolako disolbatzaile auxiliarrak behar. Kasu honetan, metil-etil zetona erabiltzen hidrazina lortzea ahalbidetzen duena, interfasean ketazida eta erreakzioaren nahasketa banaduz. Honek, beste motatako disolbatzaileak ez erabiltzeko aukera ematen digu.
1,3 propanodiol
1,3 propanodiola, 7. printzipioaren adibide oso adierazgarri bat da. Normalean, sustantzia hau baliabide petrokimikoak erabilita lortzen da. Hala ere, lehengai berriztagarriak erabilita ere lor daiteke. Horretarako, 1,3-propaniodiola biologikoki banatzen da, genetikoki aldatuta dagoen E.coli-a erabiliz. 1,3-propanodiol hau poliester berriak egiteko erabiltzen da, bereziki alfonbrak egiteko.
Laktidoak
2002. urtean Cargill Dowek “Greener Reaction Conditions” saria irabazi zuen, azido poliaktikoaren polimerizazioaren metodoa hobetzeagatik. Izan ere, hondakin kopurua murritztu zituen eta ekonomia atomikoa hobetu zen. Hala ere, Dowek bere proiektua bertan behera utzi izan behar zuen, laktidan oinarritutako polimeroak ez zutelako ondo funtzionatzen. Aurrerago, polimero kristalizagarriak egin ziren, aplikazio gehiago zituztenak, arropan, elikagaien ontzietan eta mahai tresnetan esaterako.
Gantzen transesterifikazioa
Transesterifikazioa alkohol baten alkoxi taldearen aldaketa da. Teknika honen emaitza trans-gantzik gabeko produktuak dira. Osasunaren aldetik onura asko ekarri ditu eta bestetik, prozesu honek produktu kimiko toxikoen eta uraren erabilera murriztu egin du. Modu horretan, bigarren mailako produktuen, olio eta xahututako gantzen kantitate handiak saihestu daitezke.
Azido biosukzinikoa
Azido sukzinikoa eguneroko bizitzan erabiltzen diren produktu askotarako erabiltzen den oinarrizko materiala da, adibidez, koloranteak, lakak, perfumeak eta medikamenduak egiteko erabiltzen da eta janarian gehiagarri moduan agertzen da ere bai. Normalean azido sukzinikoa sortzeko petroliaren eratorriak erabili izan ohi dira. Hala ere, azken urteetan garatu egin dira prozesu eta teknikak azido sukzinikoa sortzeko lehengai berriztagarriak erabiliz oinarri moduan. Honek, ondorio onak ekarri ditu: gastu ekonomikoa murriztu da eta batez ere, energia gastua eta CO2 emisioak murriztu dira petrolioaren erabilerarekin konparatuta.
Laborategiko produktu kimikoak
Kimika berdearen ikuspuntutik, laborategiko hainbat produktu kimikoen erabilera inpaktu handia sortzen dute ingurumenean. Bromuro etidioa, xilenoa, merkurioa eta formaldehidoa adibidez, inpaktu handia sortzen dute. Disolbatzaileak dira batez ere eragin handiena sortzen dutena, horregatik, gero eta disolbatzaile ekologiko gehiago erabiltzen ari dira erreakzio metodoetan eta laborategiko eskalako purifikazioetan.
Ibuprofenoa
Ibuprofenoaren sintesi originalak 6 etapa zituen eta bere eraginkortasuna %40 eta %60 artekoa zen soilik, horregatik, bere ekonomia atomikoa oso txikia zen. Honi aurre egiteko, 1990an sintesi teknika desberdin bat erabiltzen hasi zen. Teknika berri honek %77-ko eraginkortasuna zuen eta 2 etapa zituen bakarrik. Beraz, teknika berri honen bidez, ibuprofeno gehiago sortzen da denbora gutxiagoan eta energia gutxiago gastatu eta hondakin gutxiago sortzen dira (6 etapa ordez, 2 etapa direlako).
Europar Batasuna
2007an, Europar batasunak kimika berdearekin zerikusia duen programa bat abian jarri zuen. Programa horrek, empresak derrigortzen ditu bere produktuak seguruak direla frogatzen duten datuak ematera. Produktuen arriskuen ebaluaketa ziurtatzeaz gain, erabiltzeko orduan arriskuak ekiditea du helburu eta ingurumenarentzat oso kaltegarriak diren produktu batzuk debekatzeko aukera du.
Biatloia 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan
Biatloia 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan Zhangjiakou clusterrean jokatu zen 2022ko otsailaren 5etik 19ra bitarte. Guztira 11 proba egin ziren, 5 gizonezkoenak, 5 emakumezkoenak eta bat mistoa. 306 kirolarik hartu zuten parte.
1963ko Ordainketa Berdintasun Legea
1963ko Ordainketa Berdintasun Legea (Equal Pay Act of 1963) AEBetako Lan Lege bat da, aurrez zegoen Lan Araudi Justuaren Legea eraldatu zuen, eta bere helburua gizonezko eta emakumezkoen arteko soldaten desoreka ezeztatzea izan zen. 1963ko ekainaren 10ean John F. Kennedy presidenteak Muga Berria programaren zati bezala sinatu zuen. Lege proiektua onartua izan ondoren, AEBetako Kongresuak sexu diskriminazioari buruz honakoa aldarrikatu zuen:
Peixoto de Azevedo
Peixoto de Azevedo Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Rodenbach (Hessen)
Rodenbach Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Claude Simon
Claude Simon ( ahoskatua; Antananarivo, Madagaskar, 1913ko urriaren 10a - Paris, 2005eko uztailaren 6a) frantziar idazlea izan zen, 1985ean Literaturako Nobel Saria jaso zuena. Simonen obra nouveau roman izeneko joeraren barnean sailkatu izan da. Gutxi zehazturiko pertsonaietatik abiatuz, eta itxuraz garrantzi handiko ez diruditen gaiak ukituz, Claude Simonen eleberriek errealitatea bere joritasunean hautematea zuten helburu; hartarako, ohiko gramatika-denborak aldatzen saiatzen da eta esaldi luzeak eta parentesiz josiak, deskripzio zehatzak edo zatikako analisi psikologikoak zituztenak, erabiltzen zituen. La route des Flandres (1960, Flandesko bidea) lanean egile horrek eleberriaz zuen ikuspegia adierazten du. Claude Simonen beste zenbait obra: Histoire (1960, Historia); Le Palace (1962); La Bataille de Pharsale (1969, Farsaliako bataila); Le Corps conducteurs (1971, Gorputz eroaleak); Tryptique (1972, Triptikoa).
Miss Frantzia
Miss Frantzia (Miss France) abenduero egiten den Frantziako edertasun lehiaketa da. Marka 'Société Miss France' konpainiarena da, Endemol taldeko filiala. Lehiaketa Miss Unibertso eta Miss Munduera doazen Frantziako ordezkariak hautatzeaz arduratzen da, lehiaketa horietara nortzuk joango diren erabakitzeaz arduratzen baita. Sari barnean 100.000 euro oparietan, Parisen apartamentu bat urte osoan erabiltzeko eta 3.000 euroko hileko soldata garbia daude.
Parte hartzeko arauak
Aukeraketaren formatua aldatzen joan da urteen poderioz. Normalean, hautagaiak ebaluatzeko hedabideetako pertsonalitatez osatutako epaimahaia, herri bozketarekin batera, antolatu egiten da. 2010az geroztik, jendea da, boto publikoaren bidez, Miss Frantzia eta bere lau finalistak aukeratzeaz arduratzen dena.
Lehiaketako hautagaiek —Frantzia metropolitarreko eta itsasoz haraindiko eskualdeetako ordezkariak—, lehiaketako arau sistema onartzen dituzte:
Era berean, erakundeak hertsiki debekatutako jokabideak daude. Horiek hautagaiak kaleratzea edo onartezina izatea eragiten du:
Neu-Ulm
Neu-Ulm Alemaniako udalerria da. Bavaria estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
El Liberal Guipuzcoano
El Liberal Guipuzcoano 1820an sortutako Donostiako prentsa agerkari bat izan zen, bi aldi desberdinetan argitaratua. Lehendabiziko agerkaria hiri horretako Sociedad Patriótica elkartearen (La Balandra ere deituaren) argitalpen ofiziala zen. Bigarren 1840an hasi ziren argitaratzen, eta aurreko izen bereko aldizkariaren printzipio liberal berdinak babesten zituen.
Lehendabiziko argitalpena
El Liberal Guipuzcoano Espainiako Hirurteko Liberala hastearekin batera sortu zen, urte horretako uztailean. Astelehen eta ostiralean plazaratzen zuten, eta Espainiako prentsak aldizkari hau hartzen zuen oinarri atzerriko albisteak argitaratzeko, ateratzen zituen informazioen kalitatearen seinale. Baroja familiaren moldiztegian inprimatzen zuten.
Erredaktoreen artean ondorengoak zeuden: Jose Maria Labaien, Cándido Almeida, Pablo Mendibil, José Elías Legarda, Lorenzo Sánchez eta Paulino Rodríguez Mutiozabal. Eragin handikoa izan zen Gipuzkoako politika eta ekonomiako gai nagusietan, horien inguruko eztabaidetan parte hartuz. Donostiako Diario Vasco egunkariaren aurrekari ideologikotzat jo izan da, euskal foruen kontrako elite liberalaren adierazpide. Hirurteko Liberalaren ondoren, lehendabiziko El Liberal Guipuzcoano hau argitaratzeari utzi zitzaion.
Hurrengo urteetan, Donostiako alderdi progresistakoek Eco del Comercio argitalpena izan zuten haien bozeramaile, baina gerra amaitutakoan eta 1839ko urriaren 25eko legea onartu berritan, beren argitalpen berezia ateratzera lerratu ziren. Une horretan, milizia liberalak zebiltzan Donostiako kaleetan, "foruen kontrakoagoak liberalagoak ziren neurrian".
Bigarren argitalpena
Lehen Karlistaldia pasata, beste El Liberal Guipuzcoano bat argitaratu zen indar berriz 1840ko urtarrilean. Donostiako burgesia, industriala eta merkataria, isabeldar alderdiari hertsiki atxikirik egoteaz gain, Espainiako aldaketa politiko aurreratu eta ausartenen aldeko agertu zen. Aldizkari hau hiriko eliteek bultzatu zuten zuzenean, eta ezin argiago du helburua: foruak indargabetzea eta probintzia monarkiaren konstituzio batasunean osoki eta betiko integratzea, baita Espainiako merkatuan ere alde ekonomikoan. Sinesmen horiek aldizkariaren goiburuan esplizituki agertzen ziren, izenburuaren ondoren:
Coggeria naufragus
Coggeria naufragus bere generoko animalia bakarra da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
El Liberal Guipuzcoano
Bigarren argitalpena
Argitalpen honen aurkari nagusia El Vascongado zen. Aliatuetan, berriz, El Vizcaíno Originario (Bilbokoa), edo El Vigilante Cántabro, Santanderren. El Vascongado kazeta foruzale aurkariak kritikatu zion bezala, Donostiako aldizkariko erredaktoreak enplegatuak ziren; El Vascongadoko kritikaren iritziz, gero, zentsura pasa behar zuten ("mertzenarioak", deitzen die aldizkariak, eta enpresa eta erredakzioa guztiz bananduta daudela dio); gutun batean, Madrilgo progresistek, Colladok hala kudeatuta, erredaktore bat bidaliko zutela adierazten da. Nolanahi ere, kazetaritzaren historiaren ikuspegitik, kazetaritzako enpresa kapitalistaren modernizazioan aurrerapauso bat izan zen, soldatapeko lan eskemak aplikatzean, Javier Fernandez Sebastianen iritziz.
1841eko urriaren 29ko Esparteroren Dekretuak, azkenean, donostiar horien eskaerak islatu zituen: aduanak mugara eramatea, Espainiako Konstituzioaren arabera hedatzen zuen udalak eta aldundiak aukeratzeko hautespen gorputza, eta lehen auzialdiko epaitegiak ezarri zituen, El Liberal Guipuzcoanok lehen orrialdeko goiburuan adierazten zuena. Printzipio horietako batzuk betiko geratu ziren legez finkatuta Donostian (eta Probintzia Baskongadoetan) hurrengo urteetan.
Douentza
Douentza ekialdeko Maliko udalerria da, Mopti eskualdekoa. Mopti hiritik 145 kilometro ekialde ipar-ekialdera dago, Bandiagarako amildegien ipar-mendebaldean. 154 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2009an 28.005 biztanle zituen. Biztanle gehienak dogon, songhai eta fula etniakoak dira.
Folgensbourg
Folgensbourg Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Folgensbourg udalerrian erroldatutako biztanleak 749 ziren. Familiak 304 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (37 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 111 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 103 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 338 etxebizitza zeuden, 311 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 266 etxeak ziren eta 72 apartamentuak ziren. 311 etxebizitza nagusietatik 248 bere jabearen bizilekua ziren, 58 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 196 etxek bost zituzten. 298 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 108 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 189 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 503 ziren, horien artean 379 aktiboak ziren eta 124 inaktiboak ziren. 379 pertsona aktiboetatik 357 lanean zeuden (202 gizon eta 155 emakume) eta 21 langabezian zeuden (7 gizon eta 14 emakume). 124 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 53 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Folgensbourg udalerrian 326 unitate fiskal zeuden, 825 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 27.824 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 autoeskola, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Folgensbourg udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 240 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Paratrimma urospila
Paratrimma urospila Paratrimma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Guadalupe Victoria
José Miguel Ramón Adaucto Fernández y Félix, Guadalupe Victoria bezala ezaguna (Tamazula, Espainia Berriko Erregeorderria, 1786ko irailaren 29a - Perote, Veracruz, Mexiko, 1843ko martxoaren 21a) mexikar militar eta politikaria izan zen, Espainiako Inperioaren aurka Mexikoko Independentzia Gerra ko figura nabarmenetako bat izan zen. Mexikoko lehen presidentea izan zen; aurretik Durango ko diputatua eta Botere Exekutibo Goreneko kidea izan zen.
Presidente izan zen garaian, harreman diplomatikoak ezarri zituen Erresuma Batuarekin, Amerikako Estatu Batuekin, Erdialdeko Amerikako Errepublika Federalarekin eta Kolonbia Handiarekin; garai horretan ere, San Juan de Ulúa gazteluko azken espainiar indarrak garaituak izan ziren. Esklabotza abolitu zuen, Museo Nazionala sortu zuen, hezkuntza sustatu zuen, espainiarrak kanporatzeko legea ezarri zuen eta Ameriketako Estatu Batuekiko muga berretsi zuen.
K.a. 120
K.a. II. mendearen taula (K.a. III. mende | K.a. II. mende | K.a. I. mende)
Guadalupe Victoria
Victoria izan zen konstituzio-aldia amaitu zuen presidente bakarra Mexikoko lehen 35 urteetan nazio independente gisa. 1843an hil zen, 56 urte zituela, epilepsiak jota, Peroteko gotorlekuan, tratamendu medikoa jasotzen ari zela. Urte bereko apirilaren 8an, bere izena, urrezko letretan, Mexikoko Diputatuen Ganberako Ohorezko Harresian idaztea agindu zen, garai hartan, Jauregi Nazionaleko areto parlamentarioan zegoena.
Bere gorpuzkiak Independentziaren Monumentuan daude, Miguel Hidalgo, José María Morelos, Vicente Guerrero, Nicolás Bravo eta beste matxinatu batzuenekin batera. Aberriaren Benemeritotzat hartzen da.
K.a. 120
K.a. 140ko hamarkada | K.a. 130ko hamarkada | K.a. 120ko hamarkada | K.a. 110ko hamarkada | K.a. 100ko hamarkada
K.a. 125 | K.a. 124 | K.a. 123 | K.a. 122 | K.a. 121 | K.a. 120 | K.a. 119 | K.a. 118 | K.a. 117 | K.a. 116 | K.a. 115
Ramón Medina Bello
Ramón Medina Bello (1966ko apirilaren 29a - ) Argentinako futbolari ohia da.
Vidua macroura
Vidua macroura Vidua generoko animalia da. Hegaztien barruko Viduidae familian sailkatua dago.
Tintin Amerikan
Tintin Amerikan (Tintin en Amérique) Tintinen abenturen 3. bilduma da, Hergék idatzi eta marraztutakoa. Istorioaren lehen zatia Chicagon gertatzen bada ere, non protagonistak gangsterrei eta hiltzaileei aurre egiten dien, istorioa egilea bere haurtzaroan hainbeste txunditu zuen indiar herriaren ingurukoa ere bada. Tintinen komikien artean, benetako pertsona bat bere benetako izenarekin agertzen den bakarra da: Al Capone. Gainontzekoetan, benetako pertsonetan inspiratutako baina izena aldatutako pertsonaia batzuk agertzen dira.
Argitalpen ibilbidea
Abentura hau Le Petit Vingtièmen 1931ko irailak 3ko zenbakian argitaratzen hasi zen, urte bete baino gehiagoz hedatuz, asteko bi plantxako erritmoan. Tintin Kongon izeneko bildumaren eredua jarraituz, bildumaren kolorezko bertsioa, 1945ean berriz erabat marraztua izan zena, jatorrizkoarekiko nahiko leiala da. Beti bezala, Hergék, uneoro, irudien eraginkortasun narratiboa hobetzea bilatu zuen.
Kolorezko edizioan, egileak biñeta batzuk irauli zituen irakurleak errazago ulertzeko. Komikigile bezala lortu zuen esperientzia probestuz, Hergék bere gaztaroko komikietako akastzat jotzen zituenak aldatu zituen: askotan, galdera baten erantzuna galdera bera baino lehenago irakur zitekeen, edo pertsonaia bat orrialdearen ezkerraldera korrika egiten ikus zitekeen, hala, pertsonaia bere pausoetan atzera egiten ari zenaren itxura emanez. Tintinen lehen bilduma guztietan bezala, lanak jorratzen diren gaiei buruzko dokumentatze falta nabarmena erakusten du egilearen beranduagoko lanekin alderatuz. Hain zuzen ere, Hergé lanez lepo zegoen Le Petit Vingtièmen eta istorio honetako dokumentatze falta 1930eko hamarkadan Europan Amerikari buruz zeuden mitoekin ordezten du (gangsterrak, indiarrak, behizainak...).
1973an bilduma lehen aldiz argitaratu zen Estatu Batuetan argitaratzaileek agindutako eduki aldaketekin, atzean agertzen diren azal beltzeko pertsonaia batzuk ezabatuz, azal zuriko haur bat zaintzen ari den umezain beltz bat kasu, umezain hau emakume zuri bategatik aldatuz.
Istorioa
Istorioak Tintinek Estatu Batuetan dituen abenturak kontatzen ditu. Estatu Batuetara iristen denean Al Caponeren gangsterrek bahitzen dute, nortzuk kazetari arriskutsutzat hartzen duten. Handik gutxira ihes egitea lortzen du eta beste gaizkile talde arriskutsu batzuei aurre egin beharko die.
Istorioaren bigarren zatian, indiarrekin dagoenean, bildumako eszenarik polemikoenetako bat agertzen da: estatubatuar soldaduek indiarrak baionetekin erasotzen dituzte hauen lurraldeetatik botatzeko petrolio putzu bat aurkitu ondoren. Eszena honen ondorioz, argitaratzaile gehienek Hergéri aldatzeko eskatu zioten.
Balorazioa
Bilduma honek westerna eta zine beltzaren arteko uztarketa bat dirudi. Hergéren lana oraindik gagez eta nahiko inozotasun adierazten duten elementuz betea dago; alabaina, Tintin Amerikan bilduman AEBetako indiarrek jasaten duten egoerari eta kapitalismoaren arlo batzuei buruzko kritika ere aurki daiteke.
2008ko apirilean azalaren akuarelazko jatorrizkoa 177.000 eurotara iritsi zen enkante batean, errekor bat bere garaian.
Carville-la-Folletière
Carville-la-Folletière Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Carville-la-Folletière udalerrian erroldatutako biztanleak 331 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 54 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 15 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 117 etxebizitza zeuden, 109 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 117etxeak ziren. 109 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 12 etxek hitu gela zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 91 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 68 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 210 ziren, horien artean 153 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 153 pertsona aktiboetatik 148 lanean zeuden (83 gizon eta 65 emakume) eta 5 langabezian zeuden (5 emakume eta 5 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Tsukasa Ozawa
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock.
Carville-la-Folletière
Diru sarrerak
2009an Carville-la-Folletière udalerrian 117 unitate fiskal zeuden, 368 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.421 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ja, ja (diskoa)
Ja, ja, Xabi Muguruzak 1989an kaleratu zuen diskoa da. Bakarka grabatu zuen bere lehen diskoa izan zen. Umeentzako kantak dira, baina ez umeentzako ohiko estiloan. Muguruzaren seme-alabak oso txikiak ziren orduan, eta haurrentzako musika-eskaintza erabat gustatzen ez zitzaionez, musikari talde indartsu batez inguratu zen eta handik gutxira "Ja, Ja" diskoa jaio zen. Ausarta izan zen diskoa hitzetan eta pop generoko doinuetan.
Taldekideak
Laguntzaileak
Bystrany
Bystrany (Ágostháza; Eulenbach/Wellbach) Eslovakiako udalerri bat da, Spišská Nová Vesko barrutian kokatuta. 7,82 km²ko azalera du eta 3442 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1268. urtekoa da.
Saint-Pardoux-le-Neuf (Creuse)
Saint-Pardoux-le-Neuf Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Pardoux-le-Neuf udalerrian erroldatutako biztanleak 174 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 113 etxebizitza zeuden, 85 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 112 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 85 etxebizitza nagusietatik 71 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 50 etxek bost zituzten. 66 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 41 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 114 ziren, horien artean 78 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 78 pertsona aktiboetatik 75 lanean zeuden (42 gizon eta 33 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 gizon). 36 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Pardoux-le-Neuf udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 186 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.516 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Saint-Pardoux-le-Neuf udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Patrizio Zearrote
Patrizio Zearrote (Lerin, 1780 - Bilbo, 1850) medikua, Bilboko Udalaren titularra bezala kontratatua izan zen. Politikoki liberal moderatua izan zen. Bizkaian prestigio handia izan zuen. Medikuntza alorrean oso ideia aurrerakoiak zituen.
Carmo (Rio de Janeiro)
Carmo Brasilgo udalerri bat da, Rio de Janeiroko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Shebaako etxaldeak
Shebaako etxaldeak (مزارع شبعا, Mazāri‘ Šib‘ā; חוות שבעא, Havot Sheba‘a edo הר דוב, Har Dov) Libano, Siria eta Israel arteko mugetan dagoen zerrenda txikia da. Herrialde hauek zerrendaren jabetza aldarrikatzen dute. 1957ko irailean Siriak bereganatu eta 1967an, Sei Eguneko Gerran zehar, Israelek Golango gainekin batera konkistatu zuen. Harrezkero Israelen eskuetan dago. Libanok bere jabetza aldarrikatzen du eta Israelek siriar jabetzat mantendu arren disputaturiko eremu bat dela onartzen du. 2006ko Libanoko gerran zehar Libanok berriro aldarrikatu zuen bere jabetza.
Geografia
Shebaa libanoar herrixka Hermon mendiaren mendebaldean dago. Bere inguruan 14 etxalde daude, non egun Israelek checkpoint edo muga-postu militarrak dituen. Hezbolak askotan muga-postu hauen kontra erasoak egin ditu. Guztira, herrixkak eta inguruko etxaldeek ez dute 10 kilometro koadro baino gehiago.
Friedrich Spielhagen
Friedrich Spielhagen (Magdeburg, 1829ko otsailaren 24a - Berlin, 1911ko otsailaren 25a) alemaniar idazlea izan zen. Haren lehenengo liburuak Problematische Naturen (1861, Izaeraren arazoak) arrakasta handia izan zuen; eleberri hartan erabili zituen baliabide nagusiak, misterioari eusteko trebetasuna, ohituren deskripzioa eta gizalegearen idealismoa, gerora argitaratu zituen obra guztien ezaugarri izan ziren. Spielhagenen eleberrien balio nagusia, hala ere, historikoa da bereziki, XIX. mende-bukaerako burgesia alemanaren bizitza maisutasunez islaturik agertzen baita haren liburuetan. Speilhagenen liburu nagusiak: Hammer und Amboss (1869, Mailua eta ingudea); Sturmflut (1877, Enbata); Beiträge zur Theorie und Technik des Romans (1883, Eleberriaren teknika eta teoria); eta Neue Beiträge zur Theorie und Technik der Epik und Dramatik (1898, Epopeiaren eta dramaren teoria eta teknika), besteak beste.
Saint-Suliac
Saint-Suliac Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 930 ziren. Familiak 382 ziren, horien artean 105 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 107 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 132 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 38 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Villalazán
Villalazán Zamorako probintziako udalerria da, Tierra del Vino eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 356 biztanle zituen.
Saint-Suliac
Etxebizitza
2007an 570 etxebizitza zeuden, 385 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 166 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 542 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 385 etxebizitza nagusietatik 325 bere jabearen bizilekua ziren, 53 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 17 etxek bi zituzten, 44 etxek hiru zituzten, 91 etxek lau zituzten eta 232 etxek bost zituzten. 289 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 159 etxetan auto bat zegoen eta 197 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 582 ziren, horien artean 413 aktiboak ziren eta 169 inaktiboak ziren. 413 pertsona aktiboetatik 386 lanean zeuden (207 gizon eta 179 emakume) eta 27 langabezian zeuden (9 gizon eta 18 emakume). 169 pertsona inaktiboetatik 67 erretiraturik zeuden, 50 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Suliac udalerrian 384 unitate fiskal zeuden, 923 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 20.627€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 37 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 4 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.