cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gizakiaren ekintza geologikoa
Ekosistemen aldaketa
Lurzoruaren higadura erritmoa oraindik handiagoa dela uste da, eta ereindako lurren higadura erritmoa handiagoa da lurzoru berriaren sorrera erritmoa baino, normalki magnitude ordena bateko aldearekin. Ameriketako Estatu Batuetan egindako ikerketa baten arabera, ereindako lurretan 10,7 tona galtzen ziren hektareako urtean, eta 1,9 tona hektareako belardietan. Lur galera hau gutxitzen joan da denboran zehar, hala ere.
Arroken erabilera
Ekologiaren aldetik, metal astunak isurtzen dira uretara, eta ibaien azidifikazioa ohikoa da meatzeen inguruan.
Urtegiak
Urtegien eraikuntzak ibaien dinamika aldatzen du, sedimentuak urtegietan bilduz itsasora iritsi gabe. Erreken ibilbideak ere aldatzen dira, urmael txikiak sortuz, eta lehenago lur lehorrak zirenak ur azpian utziz. Urtegien ondorioz atzerakadak daude ibai delta, alubioi-konoak, ibai anastomosatuak, laku meandriformeak eta kostaldeak guztiz aldatu dira. Sedimentua urtegian metatzen denez, higadura handitzen da ibaian behera, eta denborarekin urtegia ere kolmatatzen doa. Urtegien kapazitatea jaisten denez, energia hidroelektrikoa eta ureztatzea egiteko gaitasuna jaisten dira denborarekin, urtegia guztiz antzua bilakatu arte.
Ibaien kanalizazioa
Ibaietan kanalizazioak egin ditu gizakiak, ibilbideak zuzenduz. Zuzenketa hauek eragin geologiko nabarmena dute: alde batetik ibaien sedimentazio eta higadura prozesuak eteten ditu, normalki sortzen diren meandroak desagertzen dira, eta eragina du ibai-ertzeko bizitzan. Kanal hauek garrantzitsuak dira nabigazioa emateko; askotan zementuzko bideak egiten zaizkie ibaiei, guztiz desnaturalizatuz.
Kostan aldaketak
Lehen aipatu diren ibaien ekintza geologikoaz gain, gizakiak kostak ere aldatu ditu, eremuak zuzenduz, zementatuz, portuak eta dikeak eraikiz... kostako formak aldatu dira, tartean estuario, duna eta hainbat ekosistema.
Kostaldean eraikitzeak ur-gezaren beharra areagotzen du. Gizakiek putzuak eraiki dituzte ur behar hori asetzeko, eta ura akuiferoetatik ateratzerakoan itsasoko ura sartzen da bertan, gazitasuna handituz eta ura erabilezina bilakatuz.
Akuiferoak eta itsasoak lehortzea
Gizakiak inoiz egindako aldaketarik nabarmenena Aral itsasoa lehortzea izan da, mundu mailan ekosistema baten kolapsoaren adibidetzat hartzen da. 1960. urtean, SESBak Amu Daria eta Sir Daria ibaietako ura desbideratzea erabaki zuen, Asia Erdialdeko basamortuko eremuak ureztatzeko. Horrela, sobietar Asia erdialdean arroza, meloiak, zerealak eta, batez ere, kotoia ekoizten hasi zen. Izan ere, Sobietar Batasunak munduko kotoi ekoizle handiena bihurtu nahi zuen, eta lortu egin zuen; gaur egun Uzbekistan munduko kotoi esportatzaile handienetariko bat da. Ureztatze-ubideak, eskala handian, 1930eko hamarkadan eraikitzen hasi ziren. Ubide horiek, eraikuntzari dagokionez, oso kalitate apalekoak zirenez, bidean ur asko galdu edo lurrundu egiten zen. Kara Kum ubidean (erdialdeko Asiako ubide handiena), adibidez, % 70a galtzen zen. Gaur egun ere, Uzbekistango ureztatze-ubideen luzera osoaren % 12a baino ez dago irazgaiztuta.1960 baino lehen, urtero 20-60 kilometro kubiko ur isuraldatzen ziren. Horrek esan nahi du Aral itsasoa urez hornitzen zuen emari gehiena desbideratuta zegoela. Beraz, 60ko hamarkadan itsasoa murrizten hasi zen. 1961 eta 1970 artean itsasoaren mailak, batez beste, urtean 20 cm egin zuen behera. 70ko hamarkadan, beheratzea biziagotu zen, urtean 50-60 cm galtzera iristen baitzen. 1980ko hamarkadan, itsasoaren mailak urtean, 80-90 cm egiten zuen behera. Hala ere, nekazaritza lurrak ureztatzeko gero eta ur gehiago erabiltzen zen: 1960 eta 1980 artean, ibaietatik isuraldatutako ura bikoiztu egin zen eta kotoi ekoizpena ia bikoiztu.
Munduko leku askotan, uraren beharrak maila freatikoa jaistea eragin du. Gainera, basogabetzearen ondorioz ur gehiago doa ibaietara, eta gutxiago geratzen da akuiferoetan. Hala ere, hirietan ur gehiena estoldetan zehar doa, eta horregatik zona urbanizatuetan askoz ur gehiago doa lur azpira landa guneetan baino.
Hondakinen kudeaketa
Hondakinen kudeaketan ohikoa da zabortegiak egitea, ingurunea aldatzeaz gain geomorfologia ere aldatzen dutenak. Zabor erradiaktiboa botatzeko ere instalazio handiak egiten dira. Azken hauek geologikoki oso egonkorrak diren eremuak zulatzen egiten dira, eta arrisku minimoa izaten dute, baina eraikitzeko behar diren lur mugimenduak oso handiak dira.
Klima aldaketa
Gizakiak klima alda dezake, lokalki zein globalki. Honek lurrazala eta behe atmosfera berotzea eragiten du, eta berotegi-efektua handitzen du. Bereziki, eta beste ondorio batzuen artean, gizakiak igortzen dituen berotegi-efektuko gasen (karbono dioxidoa (CO2), metanoa (CH4), oxido nitrosoa (N2O) eta klorofluorokarbonoak (CFC)) ondorioz, Lurra berotu da 1830tik hona, iparburutik hegobururaino, batez ere poloetan, sentsibilitate termino altua duten lurraldeak direlako. .  Honen ondorioz, itsas maila igotzen ari da, glaziarrak urtzen ari dira eta animalien kopurua murrizten ari da.
Planeta guztian, euri eta elurteak esponentzialki igo dira. Klima aldaketa bortitzak jasan behar dira. 1970tik aurrera, urakanen indarra handitzen joan da.
Kim Grant
Kim Tyrone "Kim" Grant (1972ko irailaren 25a - ) Ghanako futbolaria zen.
Mongolen inbasioak
Mongolen inbasioak mongolek XIII. mendean Mendebaldeko eta Erdialdeko Asian hasitako konkistak izan ziren. 1240 inguruan Europaraino iritsi ziren. Konkista haien hedapenak eta bizkortasunak ez dute parekorik, hunoen inbasioak izan ezik.
Mongolen Inperioa XIII. mendean garatu zen Asia osoan egindako konkista eta inbasio batzuen bidez eta 1240ko hamarkadan Ekialdeko Europara heldu. Mongoliar inperioa lehorrez egindako inperio bat izan zen, telurokrazia bat, zalditeriarentzako eta behi-aziendarentzako belarrak elikatzen zuena. Horrela, mongolen konkista eta lapurretarik handienak urtaro beroetan gertatu ziren, ganadurako belar nahikoa zegoenean.
Tronpeta
Tronpeta haize-instrumentua da, metalen taldekoa, oso hedatua dagoena.
Tresna honen jotzaileak tronpeta-jotzaileak edo tronpetariak dira.
Mekanismoa eta tesitura
Buru batean ahoa du, eta bestean zabalduz doan tutu bat, 180 cm inguruko luzera hartzen duena. Hodi zilindrikoaren amaieran 30 cm inguru hartzen dituen hodi koniko bat du eta honek kanpai itxura batekin bukatzen du.
Tutuaren luzera aldatzen uzten duten hiru pistoi ditu. Hots bizi, argi, sarkor eta metal-antzekoa du, eta hiruzpalau zortziduneko hedadura.
Historia
Antzinako tronpeta luzea eta estua zen, eta erabiltzen zaila. Horregatik, 1500. urtea aldera, biribilkatu zen eta txikiago bihurtu zen tronpeta soila, harmonikoak bakarrik egiten zituena. Beethovenen heriotza arte erabili zen.
XIX. mendearen hasieran Bluhmelek eta Stölzelek tronpeta pistoiduna edo kromatikoa asmatu zuten. Pistoiei esker, eskalako nota guztiak jo zitezkeen eta ñabardura-mota guztiak egin.
Gaur egungo orkestran, fa, si bemol eta do-n dauden tronpetak erabiltzen dira.
Itapoá
Itapoá Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Pellorneum buettikoferi
Pellorneum buettikoferi Pellorneum generoko animalia da. Hegaztien barruko Pellorneidae familian sailkatua dago.
Orliac-de-Bar
Orliac-de-Bar Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Orliac-de-Bar udalerrian erroldatutako biztanleak 260 ziren. Familiak 113 ziren, horien artean 31 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 167 etxebizitza zeuden, 116 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 38 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 160 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 116 etxebizitza nagusietatik 86 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 62 etxek bost zituzten. 85 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 149 ziren, horien artean 110 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 110 pertsona aktiboetatik 104 lanean zeuden (54 gizon eta 50 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Orliac-de-Bar udalerrian 114 unitate fiskal zeuden, 257 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.346 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Orliac-de-Bar udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 450 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
The Queen (filma)
The Queen (euskaraz Erregina) 2006ko Stephen Frears ingeles zinema zuzendariak zuzendutako drama film bat da. Helen Mirren, Michael Sheen, James Cromwell, Helen McCrory, Alex Jennings, Roger Allam eta Sylvia Syms aktoreek antzeztu zuten.
Oscar Sarietarako sei izandapen jaso zituen, azkenean bakarra irabaziz, Emakumezko aktore onenaren Oscar Saria (Helen Mirren).
Argumentua
1997ko irailaren 1a, mundu osoa Karlos Galeskoaren (Alex Jennings) emaztea den Diana Galeskoaren heriotzaren albistearekin lur eta zur gelditu da. Britainiar askok haren omenez Buckingham jauregiaren aurrean lore-sortak laga dituzte, baima Britainiar Errege Familia Balmoral gazteluan gertakarietatik urrundu asmoz dago.
Tony Blair (Michael Sheen) Erresuma Batuko Lehen Ministroak bere burua mundu osoan ezagun egiteko aukera gisa ikusiko du, aldiz, Elisabet II.a Erresuma Batukoak (Helen Mirren) Lady Diri estatu hileta bat ematera uko egingo dio.
Josetxu Pedrosa
Jose Luis Josetxu Pedrosa Jorge (Barakaldo, - ib., ) bizkaitar txirrindulari paralinpikoa izan zen, garuneko paralisi zuena.
Saiatu taldekoa, munduko txapeldunordea izan zen C2 mailan 1994an eta hiru diploma paralinpiko ditu Bartzelonako eta Atlantako Jokoetan.
Horrez gain, Espainiako 14 txapelketa irabazi zituen, eta bi domina Europako txapelketetan, 1.500 metroko triziklo proban. Kategoria horretan munduko markarik onena egin zuen.
Brabanteko Dukerria
Brabanteko Dukerria (Hertogdom Brabant; Duché de Brabant) Europako antzinako dukerria izan zen, Mosa eta Eskalda ibaien artean kokatua, egun Belgikaren (Anberes, Flandriako Brabante eta Valoniako Brabante) eta Herbehereen (Noordbrabant) artean banatua.
Historia
Nerbiarren lurraldea zen erromatarrek eta frankoek hartu baino lehen; Brabante Austrasia eta Lotaringiako erresumen eremua izan zen. IX. mendean lau konderritan banatua zegoen, eta Lovainako kondeen eskuetara igaro zen XII. mende hasieran (1106); garai hartan bihurtu zen dukerri.
1406. urtean Valois-Burgundiako etxeko adar gazteak hartu zuen oinordekotzan, eta 1430ean Borgoinako duke Filipe III.a Onak berreskuratu zuen. Geroago Austriako etxeak (Maximiliano I.a enperadorea) hartu zuen herentzian, eta 1553tik aurrera Espainiako Austrien esku geratu zen. Brabanteko iparraldea matxinatu ziren Herrialde Batuen esku geratu zen 1609an, eta Utrechteko Itunak (1713) Austria Etxeko Habsburgotarren eskubidea berretsi zuen, hegoaldeari dagokionez.
1795ean, frantsesek hegoaldeko Herbehereak okupatu zituztenean desegin zen dukerria.
Ruskov
Ruskov Eslovakiako udalerri bat da, Košice-okolie barrutian kokatuta. 20,21 km²ko azalera du eta 1457 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1303. urtekoa da.
Club Vasco de Camping Elkartea
Club Vasco de Camping Elkartea Gipuzkoako Donostia hiriburuan duen irabazi asmorik gabeko elkarte bat da. Hasierako urteetan, mendizaletasuna, kanpin egitea eta eskia bultzatu zituen. Gaur egun adin guztietako herritarrei zuzendutako jarduerak antolatzen ditu, eta Mendi, Eski, Camping eta Caravaning federazioetan bazkide izateko aukera eskaintzen du.
Historia
Club Vasco de Camping sortu aurretik Donostian beste bi mendi elkarte zeuden Fortuna eta eta Amaikak Bat.
Elkartearen sorrera zaila izan zen, alde batetik, agintari frankistentzat mendizaletasuna ez zen jarduera oso fidagarria eta bestetik, Mendizale Federazioak oztopoak jarri zituen. Oztopoak oztopo, 1950eko maiatzaren 20ean Club Vasco de Camping elkartea inauguratu zen, Donostiako San Marzial kaleko 19an zegoen soto batean.
Saxonia-Weimar dukerria
Saxonia-Weimar dukerria Alemaniako antzinako dukerri bat da, egungo Turingia estatu federalean kokatua eta Ernestoar Dukerrien barnean zegoena, Wettin leinu saxoiaren Ernestoar leinuko dukeek gobernatu baitzuten.
Saxonia-Weimar dukerria Turingiako landgraviatoaren barnean zegoen, eta Saxonia-Wittenberg dukerria eta beste lurralde txiki batzuekin batera ernestoar leinuko Saxoniako Hauteslegoa osatzen zuen Wettin leinuko bi adarren artean Leipzigeko Banaketa gertatu zenetik.
Club Vasco de Camping Elkartea
Historia
Gerora SEDE taldearen ondorengoa GAM izango zen, helburu zabalago batekin, goi mailako mendiak. Aitzindariak Pablo Aldai eta Juanfer Azkona, 1988an Annapurnara igo ziren. Handik urte batzuetara, 2004ean Willy Barbier eta Raquel Perez Gasherbrumen gailurrera iritsi ziren (8.068 metro). Bostgarren batek, Oskar Porrasek Karakorumen gailurra zapaldu zuen 2009an.
Saxonia-Weimar dukerria
1547an Joan Federiko I.a Bihotz Zabala Esmalkaldako Ligaren buruzagietako bat zena, Karlos I.a Espainiakoa enperadoreak garaitu zuen Mühlbergeko guduan eta preso hartua izan zen. Wittenbergeko kapitulazioan, dukeak hauteslegoa eta bere lurraldeetako batzuk Albertoar leinuko Maurizio Saxonia-Meisseneko dukeari utzi behar izan zizkion, soilik Turingiako bere lurraldeak mantenduz. Biziarteko kartzela zigorra jarri zioten arren, enperadoreak 1552an askatu zuen eta Weimarreko gobernari bihurtu zen. 1554an hil ondoren, bere seme-alabak bihurtu ziren duke, horietatik nagusiena zen Joan Federiko II.a Saxonia-Gothakoak Gothatik gobernatu zuelarik, eta bigarrena zen Joan Gilen Saxonia-Weimarrekoak Weimarretik.
Club Vasco de Camping Elkartea
Historia
2013an Andeetatik zetozen Elkarteko hiru bazkide kotxe istripu batean hil ziren, Iñaki Cuellar, Joxi Hernandez, Andoni Areizaga eta taldean zihoan Bernard Doumercq.
Saxonia-Weimar dukerria
Joan Federiko 1566an hil ondoren dukerria berriz batu zen, baina honen semeek euren osabaren aurka borrokatu zuten euren eskubide dinastikoengatik.. 1572an akordio batera iritsi ziren, Erfurteko Banaketa deitua izan zena, non benetan lehen dukerriak sortu ziren, Saxonia-Koburgo dukerria seme nagusia zen Joan Kasimiro Saxonia-Koburgokoarentzat, Saxonia-Eisenach konderria bere anaia txikia Joan Ernesto II.a Saxonia-Eisenachekoarentzat eta Joan Gilen Saxonia-Weimarrekoa Saxonia-Weimarrekin geratu zen, Altenburg, Gotha eta Meiningen lurraldeak ere hartzen zituena. Bere oinordekoa izan zen Federiko Gilen I.a Saxonia-Altenburgekoak Saxonia-Altenburgeko duke titulua hartu zuen, lurraldeak bere aitak gobernatu zituen berberak izan ziren arren. 1602an hil ondoren, dukerriak beste banaketa bat jasan zuen, Altenburg bere semeek heredatu zuten eta gainontzekoa (Saxonia-Weimar) bere anaia Joan III.a Saxonia-Weimarrekoaren eskuetan geratu zen.
Club Vasco de Camping Elkartea
Historia
Oinarrizko mendizaletasunari dagokionez, Elkarteak igandero txangoak antolatu izan ditu. Elkartea aterpe baten jabea da. 1973an Bortiri etxea erosi zen Erronkariko Uztarrotz herrian eta urte batzu beranduago, 1996ean, Bortiri etxearen aldemenekoa Bortiri Berri izenekoa. Aldi berean, haurrentzako sail bat sortu zen, mendiko irteerak bultzatzeko eta eskiatzera joateko.
Systomus hexazona
Systomus hexazona Systomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Saxonia-Weimar dukerria
Beste banaketa bat gertatu zen Joan III.a hil ondoren honen seme ugarien artean. Hauetatik seik aldi berean izan zuten Saxonia-Weimarreko duke titulua, baina soilik bik biziraun zuten eta bi hauek bi leinu berri sortu zituzten, Ernesto I.a Saxonia-Gothakoa eta Gilen IV.a Saxonia-Weimarrekoa.
Dukerria seme nagusia zen Joan Ernesto II.a Saxonia-Weimarrekoak heredatu zuen eta txikientzat beste dukerri txiki batzuk sortu zituen: Saxonia-Marskulh dukerria eta Saxonia-Jena dukerria, laster jatorrizko dukerrirantz itzuliko zirenak. Joan Ernesto II.aren biloba zen Ernesto Augusto I.a Saxonia-Weimar-Eisenachekoak Weimar Eisenachekin batu eta hala Saxonia-Weimar-Eisenach dukerria sortu zuen, 1815ean Dukerri Handi izatera pasa zena.
Club Vasco de Camping Elkartea
Historia
Hirurogei urteko ibilbidean Elkargoak hiru egoitza izan ditu. San Marzial kalean hasieratik 2002. urtera arte egon zen eta ondoren, 2002ko otsailaren 25ean Iparragirre kaleko 8ra, leku zabalago batera aldatu zen. 2012ko ekainaren 15etik Gernikako Arbolaren pasealekuan dago Elkartearen egoitza eraikin oso batean eta bertan elkartearen jardueretan espezializatutako liburutegi bat dute. 2016an Elkarteak 3.873 bazkide ditu eta 11 sail: Autokarabana, Mendi lasterketak, Eskalada, Iraupen eskia, Mendiko eskia, Ingurumena, Mendia, Mendiko bizikleta, Xendazaletasuna, Nordic Walking eta Altitoy. Urtean zehar jarduera ugari antolatzen dira, besteak beste, erakusketak, pelikula emanaldiak, hitzaldiak eta tailerrak.
Aldizkariak
Elkarteak hasieratik izan zuen barne aldizkari bat. 1952an Boletín de Información izenekoa argitaratzen hasi ziren.
1963an eskaladako taldeko kideak, SEDE taldea izenekoak Rimaya aldizkaria sortu zuen, Jesus Ayestaran eta Imanol Goikoetxea izan ziren zuzendariak. 1963tik 1965era iraun zuen eta hiru zenbaki kaleratu zituen.
1980ko hamarkadan aldizkaria berriro argitaratzeko ahaleginak egin ziren eta azkenik 1993tik aurrera hasierako Rimaya gogoratuz Errimaia aldizkaria kaleratzeari ekin zitzaion.
Jambville
Jambville Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Jambville udalerrian erroldatutako biztanleak 770 ziren. Familiak 257 ziren, horien artean 46 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 73 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 130 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 294 etxebizitza zeuden, 256 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 283 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 256 etxebizitza nagusietatik 224 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 175 etxek bost zituzten. 232 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 83 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 168 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 493 ziren, horien artean 365 aktiboak ziren eta 128 inaktiboak ziren. 365 pertsona aktiboetatik 345 lanean zeuden (187 gizon eta 158 emakume) eta 20 langabezian zeuden (9 gizon eta 11 emakume). 128 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Jambville udalerrian 262 unitate fiskal zeuden, 766,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.539 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 iturginak eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra altzari denda bat zen.
2000. urtean Jambville udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lerista labialis
Lerista labialis Lerista generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Camille Desmoulins
Lucie-Simplice-Camille-Benoist Desmoulins (Guise (Aisne) 1760ko martxoaren 2a - Paris, 1794ko apirilaren 5a) abokatua, kazetaria eta Frantziako Iraultzako pertsonaia aipagarrienetako bat izan zen. 1792an diputatu aukeratu zuten eta Erregea hilaraztearen alde bozkatu zuen. Dantonek agintea eskuratu zuenean, Justiziako Sailburu izendatu zuen eta honen alde jarri zen Klemintzia Komitea proposatu zuenean. Horregatik, 1794an, Robespierrek beste cordelier batzuekin batera gilotinatzea erabaki zuen.
Jiang Wenwen
Jiang Wenwen, txineraz 蒋 文文, (Chengdu, Sichuan (Txina), 1986ko irailaren 25a) igeriketa sinkronizatuan aritzen den kirolari txinatarra da. Bera bezala igeriketa sinkronizatuan, Txinako taldearekin, lehiatzen den Jiang Tingting-en ahizpa bikia da.
Camille Desmoulins
Biografia
Lucie-Simplice-Camille-Benoist Desmoulins Guisen jaio zen, Aisnen, 1760ko martxoaren 2an. Aita Jean Benoît Nicolas Desmoulins abokatua izan zuen eta, Maximilien Robespierre edo Louis-Marie Stanislas Fréron inguruan zituelarik, Desmoulins gaztea aparteko ikaslea zela erakutsi zuen.
Jiang Wenwen
Olinpiar Jokoak
2008ko Udako Olinpiar Jokoetan, Pekin 2008an (Pekin), brontzezko domina eskuratu zuen Txinako taldearekin, Errusiako taldearen (urrezkoa) eta Espainiakoaren atzetik (zilarrezkoa) sailkatuz. Hauek osatzen zuten taldea: Gu Beibei, Jiang Tingting, Jiang Wenwen, Liu Ou, Luo Xi, Sun Qiuting, Wang Na, Zhang Xiaohuan eta Huang Xuechen-ek.
Camille Desmoulins
Biografia
Camille Desmoulinsek Louis-le-Grand eskolan gauzatu zituen bere ikasketak eta garaiko bere lagunik hoberenak honako hauek izan ziren: Louis-Marie Stanislas Fréron, Georges-Jacques Danton eta François-Louis Suleau. Louis-le-Granden gauzatutako ikasketak bereziki markatu zuten. Unibertsitatean, autore greziar eta erromatarrak ikasten ziren, modu esklusiboan. Berehala nabarmendu zen bai literatura klasikoan eta baita politikan ere, zezeldu egiten zuen, eta Zizeron, Tazito edo Tito Livio bere egin zituen. 1785ean, Legebiltzarreko defentsan aritu zen Parisen, baina totelka ez bazuen hitz egiten ere, eta pronto indartsua erakutsi zuen maiz, lan horretarako oztopo izango zituen bereizgarriak. Bere defentsak prestatzen zituenean, erabili beharreko hitzen inguruan zalantzak sortzen zitzaizkion, esaldietan nahaspilatzen zen eta auditorio guztiari komunikatzen zion bere segurtasun-gabezia eta deserosotasuna. Idatzizko lanerantz bideratu zituen bere gaitasunak eta kazetari politiko bilakatu zen.
Iraultzaren aurre hartan oso bizitza pobrea zeraman, bezerorik ez baitzuen lortzen. [1781]] eta 1789 urteen artean, bizi ahal izateko, hainbat poema eta antzerki lan idatzi beharrea izan zen. Madame De La Landeri zuzendu zizkion poemak eta, batez ere, Madame Duplessisi. Duplessis familian sartzea lortu zuen bere poemei esker eta, honela, bere emaztea izango zena ezagutu zuen, Lucile.
Jiang Wenwen
Olinpiar Jokoak
2012ko Udako Olinpiar Jokoetan, Londres 2012an (Londres), zilarrezko domina bat eskuratu zuen Txinako taldearekin, Errusiako taldearen atzetik (urrezkoa) eta Espainiakoaren aurretik (brontzezkoa) sailkatuta. Hauek osatzen zuten taldea: Chang Si, Chen Xiaojun, Huang Xuechen, Jiang Tingting, Jiang Wenwen, Liu Ou, Luo Xi, Wu Yiwen eta Sun Wenyan-ek.
Camille Desmoulins
Biografia
1788an, Camille Desmoulinsek Laongo 75 diputatuen zerrendan parte hartu zuen, azken hauteskundeetan aurkeztu zirenak, baina ez zuten aukeratu. 1789ko maiatzean Versailles bisitatu zuen behin baino gehiagotan, Estatu Orokorreko diputatuak elkartzen ziren lekuan, diputatuengandik gertu egon beharko zuela pentsatzen baitzuen.
Hitz-totelka bazen ere, 1789ko uztailaren 12an, Neckerrek bere kargua utzi ondoren, mahaiaren gainean zutik, pistola bana eskuan, Parisko Errege Jauregian eman zuen mintzaldiak Iraultzaren hizlari nabarmenetako bat zela erakusten digu.
Frantziako Iraultzan
1790eko abenduaren 29an, Camille Desmoulins Lucile Laridon Duplessisekin ezkondu zen eta seme bat izan zuten, Horace Camille Desmoulins deitua.
1789ko uztailaren 12an, Necker kargutik at, herriari egin zion altxamendurako deia Errege Jauregi aurrean. Hau, 1789ko uztailaren 14an gauzatuko zen Bastillaren Hartzearen entsegu bat besterik ez zen izan.
Honoré Mirabeauren sekitoaren parte zen garai hartan eta Biltzar Nazional Konstituziogileak Luis XVI.ari emandako boterearen aurka manifestatu zen behin baino gehiagotan, hark zeukan beto eskubidearen aurka, batez ere.
Maximilien Robespierre edo Jean-Paul Marat bezala, Camille Desmoulins gorputz politikoei egin nahi zitzaien zatiketaren (politikari aktiboak eta politikari pasiboak) aurka azaldu zen. 1791n Club des Cordeliersen sartu zen.
1791ko uztailaren 17an, Marteren Zelaian egin zen fusilamentuaren ondoren, polizia bere bila hasi zen eta orduan, Versaillesen errefuxiatu zen, baina, handik gutxira, Bourg-la-Reinera mugitu zen. Horren aurretik, artikulu bat plazaratu zuen, Marteren Zelaian jardun zuten hiltzaileen ekinaren inguruan protestatzeko. 1791n, Parisa itzuli zen. Marteren Zelaian izandako hilketak zirrara ikaragarria eman zion eta hausnarketa luzea egin zion hari. Analisia ezberdina zen erabat ordura arte bere egunerokoan erakutsi zuenetik: Histoire de Révolutions de France et de Brabant. Maximilien Robespierre laguna bezalaxe, gerra adierazpenaren aurka egongo zen Camille ere.
Montagnarden artean (Biltzar Nazional Konstituziogilean zizeilu garaienetan esertzen ziren diputatu erradikalenak zirenak) izan zuen lekua Camillek eta, 1793ko urtarrilaren 12an, Luis XVI.aren heriotzaren alde bozkatu zuen.
Izu Garaiaren kondenak, Robespierrekin zuen adiskidetasunaren amaierari emango zion hasiera. Gelditu beharrean, Camillek bere erasoekin jarraitu zuen, lehenik girondarren eta ondoren hebertisten aurka. Robespierren haserrea biziki piztuz, Camille traidore hutsa kontsideratuko zuelarik.
1793ko irailean, Robespierren lagun ziren Montagnardsen erasoen erdian eta jarraitzeko buruzagirik gabe, politika uztea planteatu zion bere buruari, Parisko eszena politikotik desagertuz. 1793ko abenduaren 5ean, Desmoulinsek Le Vieux Cordelier egunkariaren lehen alea plazaratu zuen. Egunkariaren hirugarren alearen agerpenak gehiago areagotu zuen Camille eta Robespierren arteko distantzia; Camille Desmoulins Dantonen sostengu politikoaren alde egin zuen eta Indulgents taldera batu zen.
Atxiloketa eta epaiketa
Camille Desmoulins 1794ko martxoaren 30eko edo martxoaren 31ko gauean hartu zuten atxilo eta Prison du Luxembourgen espetxeratu zuten. Espetxetik, gutun bat idatzi zion Robespierreri, baina ez zuen sekula erantzunik jaso. 1794ko apirilean, hainbat egunetan aurkeztu zen Auzitegi Iraultzailera eta, 1794ko apirilaren 5ean, bere emaztea ere atxilotu zuten. 1794ko apirilaren 5ean hil zuten Camille eta Parisen bertan eman zioten lur. Lucile Desmoulins, berriz, urte bereko apirilaren 13an hil zuten gillotinan.
Iñaki de Juana
Iñaki de Juana Chaos (José Ignacio de Juana Chaos; Legazpi, Gipuzkoa, 1955eko irailaren 21a) ETAko kidea izateagatik hainbat urtez preso egondakoa da. 2010eko martxoaren 1ean, Belfasten (Ipar Irlanda) bizi zela, bertako epaitegiek Espainiako Auzitegi Nazionalaren eskaera onartu eta De Juana espainiaratzea ebatzi zuen.
Epe labur batean ertzaina zelarik, Ertzaintzaren koartelean komandokide batzuekin pistolak eta hainbeste arma lapurtu ondoren, 1983an klandestinitatean murgildu zen, poliziatik ihesi, ETAko militante bati lehen aipatutako Ertzaintzaren arma batzuk aurkitu ondoren. 1987ko urtarrilean atxilotu zuten, eta atxiloketaren ondoren, tortura gogorrak jasan zituela salatu zuen. Jose Antonio Ortega Lararen bahiketan, ETAk presoen egoera negoziatzeko bitartekaria izendatu zuen Iñaki de Juana, besteak beste.
Iñaki de Juanaren gose-grebak
Espetxealdia bukatzeko zorian zegoelarik, Espainiako hainbat komunikabidek Iñaki de Juanaren kaleratzearen kontra egin zuten, damuturik ez zegoela eta aipatutako gutunak eragindako sumina jasanezina zela argudiatuz. J. F. López Aguilar Espainiako Justizia Ministroak berak adierazi zuen salaketak "eraiki" behar zirela De Juanak kartzelan jarrai zezan. Horren protestan, 2006ko abuztuaren 7an lehenengo gose grebari ekin zion, zeinak 63 egun iraun baitzuen. Gose greba hau familiak eta lagunek egindako eskaerengatik bukatu zuela adierazi zuen De Juanak berak.
2006ko urriaren 27an, tartean kalera atera gabe eta ETAko su-etena indarrean zegoenean, hasi zen Espainiako Auzitegi Nazionalak aipatutako mehatxuengatiko delituaren epaiketa. Azaroaren 7an, aipatutako 12 urteko eta 7 hilabeteko kartzela-zigorra ezarri zioten. Auzitegi Gorenean ebazpen honen kontrako helegite bat aurkeztu dute. Aurreko egunean berriro ekin zion gose grebari, espetxealdia betea zeukanez aska zezaten aldarrikatzeko.
Ondoren, Auzitegi Nazionalaren aginduz, bere borondatearen aurka elikatu zuten De Juana, hiltzeko arriskua zela eta. 2007ko urtarrilaren 25ean, presoaren osasun larria zela medio, Auzitegi Nazionalak De Juanaren zigorraren egoera arintzea eztabaidatu zuen, baina 12 epaileren aurkako botoarekin eta soilik lauren aldekorekin, ez zen zigorra arindu. Auzitegi Nazionalak, AVTren eskaerari jarraituz, idatzitako liburuengatiko egile-eskubideak enbargatu zizkion.
Bi egun geroago De Juanaren ama hil zen, urte bat eta erdiz pairaturiko zuen gaixotasun larria zela eta. Ama bizirik bisitatu ahal izatea izan zen De Juana kaleratzeko emandako argudioetako bat.
Otsailaren 5ean, gose greban 91 egun betetzen zituenean, The Times egunkari ingelesak elkarrizketa bat kaleratu zuen, ospitaleko argazki batzuekin batera. Bertan, Espainiako Gobernuari bake elkarrizketak berrabiatzeko eskaera luzatu zuen. Elkarrizketa honek hedapen handia izan zuen, eta Maria Teresa Fernández de la Vega espainiako gobernuaren bozeramaleak ondorioak izango zituela esan zuen. Hurrengo egunean, otsailaren 6an, The Timesek editoriala idatzi zuen gai honen inguruan.
Otsailaren 8an Audientzia Nazionalak berriro ukatu zion De Juana kalera ateratzea, presoaren abokatuak eginiko errekurtso bati erantzunez. Egun berean Amnesty Internationalek ukatu zion babesa, biolentzia erabiltzen zuela argudiatua. Otsailaren 12an Espainiako Epaitegi Gorenak bere zigorra 3 urtera jaitsi zuen, artikuluetan mehatxuak egiten zituela argudiatuz, baina ez mehatxu terroristak.
Martxoaren 1ean, bere egoera larria zela eta, Espainiako Gobernuak bere Donostiako etxera bueltatzeko baimena eman zion, zaintzape telematikoan zigorra betetzeko. Egun horretan bertan, gose greba utziko zuela publikoki azaldu zuen presoak.
Ekainaren 6an, ETAk su-etena amaitutzat jo eta hurrengo egunera, Iñaki de Juana Donostia Ospitaletik atera eta Madrilgo espetxe batera eraman zuten.
2008ko uztailean, polemika piztu zen berriz ere De Juanaren inguruan Espainiako hedabide batzuetan. Abuztuaren 2an kaleratu behar zutela eta, Donostiako bere etxe inguruan ETAren biktimen familiak bizi zirela zabaldu zuten eta, testuinguru horretan, Espainiako fiskaltzak De Juanaren emaztearen etxea enbargatzeko eskatu zuen. Gauzak horrela, uztailaren 16an De Juanak gose greba mugagabeari ekiten ziola jakinarazi zuen, bere eta bere familiaren aurkako "presioa eta toxikazioa" salatzeko eta, oro har, "Euskal Preso Politikoen Kolektiboak pairatzen duen egoera latza" salatzeko.
Abuztuaren 2an kalera irten ondoren ez zen bere omenez Donostiako Alde Zaharrean eginiko ekitaldira joan eta Euskal Herritik atera zen, Belfastera. Hala ere handik denbora gutxira Espainiako Audientzia Nazionalean ekitaldi horretan irakurri zen gutun baten inguruan deklaratzera deitu zuten. De Juana ez zen epaitegira agertu eta bilatu eta atxilotzeko agindua eman zuen epaileak. 2008ko azaroaren 17n Belfasteko auzitegian aurkeztu zen bere aurka zegoen euroaginduari erantzuteko asmoz. Epaileak aske utzi zuen 5.000 libera esterlinako fiantzarekin.
Literatur lanak
Espetxealdian bi liburu idatzi ditu (liburuon egile eskubideak enbargaturik ditu):
Sagues (argipena)
Sagues zenbait lekuren izena da.
Essex konderria (Vermont)
Essex konderria (Essex County) Vermontko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Guildhall da. 2010eko zentsuaren arabera 6,306 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 6,306 pertsonetatik 6,153 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 59 dira. 16 beltzak edo afroamerikarrak. 36 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 22 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 1 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 78 pertsonek kokatzen zuten.
Pietro Nenni
Pietro Nenni (Faenza, Italia, 1891ko otsailaren 9a - Erroma, Italia, 1980ko urtarrilaren 1a) italiar politikaria eta kazetaria izan zen.
Biografia
Ondorengo urtean bere alderdiko idazkari nagusi izendatu zuten bigarrenez. Lehen Ministrorde (1945-1946) eta Kanpo Arazoetarako ministroa (1946-1947) izan zen. Alderdiaren ezkerreko hegaleko buru izanik, komunistekin lankidetzan jardutearen aldekoa izan zen, harik eta 1956an sobietarren gudarostea Hungarian sartu zen arte. Harrezkero, demokrata kristauekin batera gobernatzearen alde azaldu zen. 1968-1969an Kanpo Arazoetarako ministroa izan zen, eta Lehen Ministrorde Aldo Mororen gobernuetan (1963-1969). Alderdiaren gidaritza utzirik (1969), bizi guztirako senatari izendatu zuten 1970ean; 1979an Senatuko lehendakari hautatu zuten.
Morro da Fumaça
Morro da Fumaça Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Pellorneum pyrrogenys
Pellorneum pyrrogenys Pellorneum generoko animalia da. Hegaztien barruko Pellorneidae familian sailkatua dago.
Chris Cornell
Chris Cornell, jaiotze izenez Christopher John Boyle (1964ko uztailaren 20a, Seattle - 2017ko maiatzaren 17a, Detroit) estatubatuar musikari, abeslari eta gitarrajole bat izan zen.
Mundu mailan Soundgarden rock alternatibo taldeko burua eta abeslaria izateagatik ezaguna zen. Bestalde, Temple of the Dog musika taldearen sortzaileetako bat ere izan zen, eta gaur egun Audioslave taldeko abeslaria ere bazen.
Lerista lineata
Lerista lineata Lerista generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Grand Paris Express
Grand Paris Express ("Paris Expres Handia"), besteak beste, paris 11eta paris 14lineak petite couronne bezala ezagutzen denerantz luzatzea eta beste lau metro linea sortzea aurreikusten duen proiektua da. Bereziki, Paris inguratzen duten hiriei zerbitzua emateko diseinatuta daude, eta ez hiriburuari berari.
S-chanf
S-chanf Suitzako udalerria da. Grisonia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
1983ko Kontxako Bandera
1983ko Kontxako Bandera (Banderaren 88. ekitaldia, garai hartan 81. ekitaldia bezala aurkeztu bazen ere) urte honetako irailaren 9 eta 18an jokatu zen, Oriok bere 25. Kontxako Bandera eskuratu zuen. Istilu handien artean lorturiko garaipen polemikoa izan zen hala ere.
Kontakizuna
Kontxako Banderarako Sailkapen estropada 15 traineruk jokatu zuten irailaren 2an, sei gipuzkoarrek, zazpi bizkaitarrek eta bi kantabriarrek. Honetaz gain lehenengo aldiz Donostiako uretan jokatu zen, ordurarte Hondarribian izaten baitzen. Itsaso oso txarra tokatu zen eta traineruek lan handiak izan zituzten estropada bukatzeko.
Saltsa epaileek Oriori zazpigarren postua ematerakoan iritsi zen, itxura guztien arabera bederatzigarrena izan zen arren, Fortuna eta Pedreñaren atzetik. Kronometroekin arazoak izan zituztela argudiatu zuten epaileek baina ez zuten atzera egin.
Irailaren 4an lehenengo jardunaldiko lehen txanda jokatzen hastera zihoanean Fortunak trainerua gurutzatu eta irteera oztopatu zuen. Orioren txandakideak ziren Zumaia, Kaiku eta Castrok ere estropada boikoteatzea erabaki zuten protesta gisa. Antolakuntzak estropada bertan behera utzi zuen. Irailaren 9an jokatu zen estropada eta Oriok baino ez zuen arraun egin lehenengo txanda horretan, bost traineruen arteko denbora onena lortuz.
Bigarren jardunaldia irailaren 11rako aurrikusia zegoen baina itsaso txarraren erruz hau ere irailaren 18ra atzeratu zen. Lehiakide gogorrenak falta zirenez Oriok garaipen erraza lortu zuen, bigarren gelditu zen Ur-Kirolaki minutu erdi atereaz.
Donostiarren ordezkaria Ur-Kirolak izan zen, Aste Nagusian jokatu zen traineru donostiarren arteko lehenengo klasifikatorioan Donostia eta Fortuna gainditzeagatik. Iraileko sailkapen estropadan Donostiak ere Kontxako Banderara sailkatzea lortu zuen, eta Fortunaren auzia aurrez azalduta dago.
Lerista lineopunctulata
Lerista lineopunctulata Lerista generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
175 Andromaka
175 Andromaka, asteroide gerrikoan aurkitutako 175. asteroidearen izena da. 1877ko urriak 1ean aurkitu zuen James Craig Watsonek Ann Arborretik.
Franciscodoras marmoratus
Franciscodoras marmoratus Franciscodoras generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.
Sabáudia
Sabáudia Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Bertze batekilan
"Bertze batekilan" Daniel Landartek, Daniel Arberu izengoitiaz, idatzitako bertso ezagunak dira. Abeslari askok egin dituzte abestiaren bertsioak, tartean, Gorka Knörrek, Anje Duhaldek eta Etorki taldeak. Maitasunezko istoria baten bidez baserrien galzoria adierazi nahi zuen egileak. Hitzak 1965ean Herria aldizkarian plazaratu ziren.
Hitzak
1 Amodio ezti eta garbi batez, Ene bihotza da, zinez berotia. Bainan zorigaitzez, ari naiz nigarrez, Zu, ez zirelakotz, izanen enia!
2 Laborari seme, Eskualdun ere. Zu zintudan maite, bainan joan zare Frantses batekilan, eni erran gabe. Ta geroztik beti, bihotza dut trixte.
3 Eni erran zautan, maite ninduela, Eta nik sinetsi, enetako zela! Bainan airatu da, bertze batekilan. Eta ni bakarrik, gelditu herrian...
4 Ait'ama xaharrak, supaster xokoan, Akituak dira, ta otoitzez ari. Gure etxaldea, errekarat-koan Beharko ginuen, bizirik atxiki!
5 Bainan joan zira, bertze batekilan Hiri ederrean, egonen zirezte. Ni, kanpaña zolan; ta kabalekilan, Biziko naiz trixte, uzkur ta herabe...
6 Ez dakit zer egin, ta nola kontsola. Arrunt hoztia, dut, barneko odola... Ez bainuen uste, joanen zinela! Ni bakarrik utziz, etsai bat bezela!!!
Jesús Malón
Jesús Malón Nicolao (Mélida, - ib., ) nafar politikaria da. Lanbidez maisua, PSNren zerrendentan Nafarroako Parlamentuko parlamentaria eta Espainiako diputatua izan zen.
Iztuetari kantua (eskultura)
Iztuetari kantua Nestor Basterretxea eskultoreak 1971an sortutako metalezko xaflez egindako eskultura bat da. Donostian dago Euskadi plazan. Nestor Basterretxeak Joan Ignazio Iztueta dantzariari eskultura dantzari ausarta egin zion jauziaren arrastoa airean gauzatzeko gai dena. Xaflaz eginiko lan honek arintasuna eta mugimendua iradokitzen du. Hasieran krema kolorezkoa zen, baina gaur egun horiz margotuta dago.
Systomus jacobusboehlkei
Systomus jacobusboehlkei Systomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
176 Idunna
176 Idunna, asteroide gerrikoan aurkitutako 176. asteroidearen izena da. 1877ko urriak 14an aurkitu zuen Christian Heinrich Friedrich Petersek Clintonetik.
Kantabriako eskualdeak
1999ko apirilaren 28ko Kantabriako Erkidegoaren Eskualdeen 8/1999 Legeak dioenaren arabera eskualdea erkidegoaren lurralde antolakuntzarako beharrezkoa den erakundea da. Lege honekin Kantabriako eskualdeen garapenari bidea irekitzen zaio, honela eskualdeetako erakundeen sorkuntza sustatzen delarik, azken hau orain arte ia garaturik gabeko prozesua izan delarik. Era berean, lege honen arabera erkidegoko lurraldearen %70aren eskualde antolakuntza burutu ez baldin bada, eskualde hauen sorkuntza ez da erkidego osoko lurraldean orokorki ezartzea derrigortuko. Modu berean, Santander hiria aipatutako eskualdeen lege horren bidez arteztua ez dela izango behin ongi argitua gelditu delarik, aldiz, Santander-Torrelavegako Gune Metropolitarra ezarri beharko da.
Kantabriako eskualde banaketa
Gaur egun Kantabriako eskualdeek ez dute izakera administratiborik eta nekez zehaztuta daude. Erkidego honetan Liébana (Europako Mendietan duen kokapen geografikoarengatik), Trasmiera eta Campoo-Los Valles (Ebro ibaiaren haranean) eskualdeak bakarrik daude argikiro zehaztuta edo mugatuta. Halere, ezberdintasun funtzionalak ezarri daitezke, hauen bidez erkidegoa eskualdeetan banatu daitekelarik:
Eskualde administratiboak
eskuinera|thumb|300px|Kantabriako eskualdeen mapa. {{legend|#FF0000|[[Asón-Agüerako eskualdea.}} {{legend|#D40055|Besayako eskualdea.}} {{legend|#D4AA00|Campoo-Los Valleseko eskualdea.}} {{legend|#00AA00|Costa Occidental eskualdea.}} {{legend|#892CA0|Costa Oriental eskualdea.}} {{legend|#AA0000|Liébanako eskualdea.}} {{legend|#CCFF00|Saja-Nansako eskualdea.}} {{legend|#808000|Santanderreko eskualdea.}} {{legend|#66FF00|Trasmierako eskualdea.}} {{legend|#008080|Valles Pasiegos eskualdea.}}]]
Eskualde abeltzainak
Kantabriako erkidegoan Espainiako Nekazaritza, Arrantza eta Elikadura Ministerioak hainbat eskualde nabarmentzen ditu. Hauek lirateke: Gama, Cabezón de la Sal, Corrales de Buelna, San Vicente de Toranzo, Solares, Potes, Ramales, Reinosa, Santander, San Vicente de la Barquera, Torrelavega eta Villacarriedo.
Eskualde turistikoak
Kantabriako Kultura, Turismo eta Kirol Kontseilaritzaren arabera bederatzi eskualde ezberdin nabarmentzen diren beste sailkapen bat badago eta hauek lirateke: Liébana, Saja-Nansa, Costa central, Besaya, Campoo, Santander, Pas-Pisueña-Miera, Trasmiera eta Asón-Agüera.
Landako eskualdeak
Kantabriar Landako Garapen Sareak, Tokian-Tokiko Kantabriar Laguntza Taldeek ("Acción Local cántabros") sortutako erakundea, kantabriar lurraldea sei erkualdeetan banatzen du, hauetako bakoitzean politika publikoen garapenaz eta gauzatzeaz arduratzen delarik. Landako ikuspegia denez, oso txokoratua dagoen eremu bat ere bada. Aipatutako eskualdeak honako hauek dira: Saja-Nansako eskualdea, Campoo-Los Vallesko eskualdea, País románico, Pas-Pisueña-Miera, Liébanako eskualdea eta Asón-Agüerako eskualdea-Trasmierako eskualdea
Berlingo Unibertsitate Teknikoa
Berlingo Unibertsitate Teknikoa (izen ofiziala Technische Universität Berlin, TU Berlin izenarekin ezagutzen dena, ingelesezko itzulpen ofizialik ez duena ) Berlinen (Alemania) kokatutako ikerketa unibertsitatea da. "Technische Universität" (Unibertsitate Teknikoa) izena hartu duen Alemaniako lehenengo unibertsitatea da.
Unibertsitateko ikasleen eta irakasleen zerrendak AEBetako Akademia Nazionaletako hainbat kide, Zientziako Domina Nazionaleko bi saritu eta zazpi Nobel Sariaren irabazle ditu.
Unibertsitatea Industria Ingeniaritza eta Kudeaketako titulua (Wirtschaftsingenieurwesen) izan zuen lehenengoa izan da. Unibertsitateak titulua diseinatu zuen enpresa bat administratzeko gaitasun teknikoa eta kudeaketakoa duten graduatuen industrialen eskaerei erantzunez. 1926/27 neguan eskaini zuten lehenengo aldiz, bere motako programa zaharrenetako bat da.
Dryopithecus
Dryopithecus Goi Miozenon ekialdeko Afrikan bizi zen primate genero bat izan zen. Europatik iparraldeko Indiaraino topatu dituzte bere aztarnak.
Lehenengo espezimen Saint-Gaudensen topatu zuten 1856an.
Berlingo Unibertsitate Teknikoa
TU Berlinek nazioarteko ikasleen proportzio altuenetakoa du Alemanian, 2019an nazioarteko ikasleen ia % 27 matrikulatuta zeuden.
Rákoš (Košice-okolie barrutia)
Rákoš  Eslovakiako udalerri bat da, Košice-okolie barrutian kokatuta. 10,56 km²ko azalera du eta 345 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1387. urtekoa da.
Olympe de Gouges
Olympe de Gouges (jaiotzez Marie Gouze; Montalban, Guiena eta Gaskoinia, Frantziako Erresuma, - Paris, Frantziako Lehen Errepublika, ) Frantziako Iraultzan parte hartu zuten emakume feministetako bat izan zen. Iraultza garaiak zabaldu zuen esperantza egoerarekin emakumearen eskubideak aldarrikatu zituen. Biltzar Nazionalak Gizonaren eta Herritarraren Eskubideen Adierazpena onartu zuen 1789an, emakumezkoak barne hartu gabe. Horregatik, Gougesek, besteak beste, Emakumearen eta Emakumezko Herritarraren Eskubideen Adierazpena idatzi zuen (1791), sexu biek eskubide berberak izan zitzaten. Era berean, eskubide horiek zabaltzeko eta ezagutarazteko hainbat ekintza egin zituen eta horregatik Robespierrek arriskutsutzat hartu zuen eta exekutatzeko agindua eman zuen.
1793an gillotinaz hil zuten, baina, beste emakume askorekin batera. Emakume haiek abiarazi zuten gaur egun arte diharduen mugimendu feminista.
Montauban
1765. urteko urriaren 24an, 16 urte eta erdi zituenean, Pariseko hornitzaile batekin ezkontzera behartu zuten. Gizonak Louis-Yves Aubry zuen izena eta Montaubaneko bozeramailea izateaz gain, Olympen familiaren harategiaren bezero garrantzitsu bat izango zen seguruen. Hilabete batzuk geroago, haurdun gelditu zen. Haurrari Pierre izena eman zioten. Senarra 1766. urtean hil zen. Garai hartan, Frantziako emakumeek ezin zituzten obrak argitaratu beraien senarren baimenik gabe, eta, horregatik, Olympek erabaki zuen ez zela berriz ezkonduko. Aubry andereak «Marie-Olympe» edo «Olympe» izenekin sinatzen zituen bere obrak, eta bere abizen ofizialari frantseseko «de» preposizioa gehitzen zion.