cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kastila zaharreko kontu zaharrak
Kastila zaharreko kontu zaharrak (Viejas historias de Castilla la Vieja) 1964. urtean Miguel Delibesek argitaraturiko ipuin-bilduma da. 120 orrialde dauzka eta gaztelaniaz idatzita dago. Patxi Apalategik euskarara ekarri zuen 1985ean, Baroja argitaletxearen eskutik.
Sinopsia
Kanpoan berrogeita hamar urte pasa ondoren, etorkin batek Gaztelara itzuliko da. Bera aldatu da, herria, berriz, ez.
Edurne Azkarate
Edurne Azkarate Sobrino (Oion, 1993ko apirilaren 29a) aktore eta aurkezle arabarra da. Euskal Telebistan hainbat saio aurkeztu ditu eta gaur egun antzerkian egiten du lan. Lehen film luzean parte hartu zuen 2021. urtean, Irati filmean, izena ematen zion pertsonaiaren paperean.
Hastapenak
2011 eta 2015 artean Valladolideko "Gaztela eta Leongo Arte Dramatikoko Goi Mailako Eskolan" ikasketak egin zituen eta 2013-14 ikasturtean Academy of Performing Arts in Bratislava akademian testu interpretazioa ikasi zuen, Eslovakiako hiriburuan.
Valladoliden bertan hasi zen antzezlanetan parte hartzen, aipagarriena Paco Azorínen Otello lanean. 2016an Poloniara joan zen eta Grzegorz Jarzynaren antzerki taldean aritu zen. TRans-misja eta G.E.N lanetan hartu zuen parte.
Euskal Herrira itzulera: antzerkia, telebista eta abar
Euskal Herrian aurreneko lana Txoministak websailean izan zuen, Hiru Damatxoren eskutik. 2017ko Bertsolari Txapelketa Nagusia jokatzen ari zen bitartean ETBn Aulki Jokoa programa aurkeztu zuen. 2018an Euskaraldiaren inguruko programa aurkeztu zuen. Telebistarekin jarraituz haurrentzako 3txulo programan hainbat astez aritu zen. Urte berean beste web-sail batean hartu zuen parte, Olatz Beobidek zuzenduriko Gutuberrak saioan hain zuzen ere. Berria egunkariarentzako iragarkia ere egin zuen Eneko Sagardoyrekin batera eta 2018ko HUEZINEMAko lehiaketan epaile lanetan aritu zen Aretxabaletan.
2019an antzokietara itzuli zen, Euskal Herrian arrakasta handia izan duten bi antzezlanekin: Käffka eta Zaldi urdina. 2020 urtean COVID-19 pandemiak antzerki emanaldiak bertan behera utzi zituen eta aurkezle lanetan aritu zen Egunean Behin lehiaketako zuzeneko emanaldietan, hala nola, berrogeialdiko astearen itxieran, astean behin saioetan eta 3. eta 4. denboraldiko zuzeneko finaletan. Urtearen amaieran Euskaraldiaren bigarren ekitaldia izan zen eta lau ataleko telesaioa aurkeztu zuen Antton Telleriarekin batera.
Lehen film luzea
Paul Urkijo zuzendariaren Irati filmean protagonistaren papera bete zuen alboan Itziar Ituño eta Eneko Sagardoy zituela. Filma 2021ean errodatu zen eta 2023ko otsailaren 24an estreinatu zen Euskal Herrian. Aurretik, Sitgeseko Zinema Jaialdian estreinatu zen eta bi sari jaso zituen, ikuslegoaren saria eta efektu bereziena.
Antzerkiari dagokionez Mikel Ibarguren eta Intza Alkainekin batera Formol laborategia osatu zuen 2021ean eta lehen antzezlana aurkeztu zuten, Edurnek zuzentzen duen Album lana.
2022. urtea emankizun berri bat zuzenduz hasi du, ''eRRe. Aldarri bat bertsoz'' izena duen proiektua. Aner Peritz, Oihana Arana, Haizea Arana eta Leire Vargas bertsolari gazteak izango dira protagonista bertan. Metrokoadroka Sormen Laborategiaren Zeozertan dabil baina ez dakit zertan antzezlanean ere aritu da eta Influencer izeneko laburmetraiko protagonista izan da.
Fond du Lac konderria (Wisconsin)
Fond du Lac konderria (Fond du Lac County) Wisconsinko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Fond du Lac da. 2010eko zentsuaren arabera 101,633 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Fond du Lac konderriak 198,352 kilometro koadro ditu. Horietatik 11,988 ura dira. Beste 186,363 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 51,24 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 101,633 pertsonetatik 97,766 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 4,368 dira. 1,226 beltzak edo afroamerikarrak. 422 amerikar natiboak ziren eta 16 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,129 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 45 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,029 pertsonek kokatzen zuten.
Mikhail Lomonosov
Mikhail Vasilievitx Lomonosov (Михаи́л Васи́льевич Ломоно́сов; 1711ko azaroaren 19agreg./azaroaren 8ajul. - 1765eko apirilaren 15agreg./apirilaren 4ajul.), geografo, idazle eta polimata errusiar bat izan zen, zientzia, literatura eta heziketan aurkikuntza garrantzitsuak egin zituena eta, 1755ean, lehen errusiar unibertsitatea sortu zuena, gaur egun bere izena daramana. Bere ekarpen garrantzitsu eta erabakigarriengatik, geografiaren aitatzat hartzen da Errusian.
Biografia
Errusian jaio zen 1711n, Itsaso Zuriaren urruneko kostaldean (Jolgomory hiri pomorretik gertu). Nekazal lanak arrantzarekin tartekatzen zituen nekazari umil baten semea izan zen. 19 urterarte, Mikhail Lomonosov ez zen bere herritik irten, eta, lortu zituen hasierako ezagutzak, bere amari esker lortu zituen, elizbarrutiko diakonoaren alaba zena. 1730eko abenduan, ikasteko grin eutsiezin baten ondorioz, bere herria utzi zuen eta, arrain merkatari karabana batetara bilduz, Moskura abiatu zen, negu gorrian eta oinez. Bere hasiera gogorra izan zen, mantenua irabazi behar izan baitzuen, eta, bere ezagutza urrien ondorioz, haurrentzako eskola batean izena eman behar izan zuen hemeretzi urterekin eta bi metro baino gehiagoko altuerarekin. Bere adimen naturalak eta bere lan ahalmenak, irakasleak harrituta utzi zituen, eta, kurtsoa amaitu ondoren, Moskuko Ikasketa Klasikoen Akademian sartzea lortu zuen. Bost urtetan, bikain gainditu zituen zortzi urterako prestatuak zeuden ikasketan, eta, greziera, latin, antzinako eslaviera, historia, filosofia eta beste proba batzuk gainditu ondoren, instituzioak berak beka bat eman zion bere ikasketak San Petersburgoko Zientzia Akademian jarrai zitzan. 1736ko abuztuan, Zientzia Akademiako ikasketak ohiz kanpoko sariz gainditu ondoren, Hesseko Magdeburgeko Unibertsitatean ikasteko beka eman zioten. Han, Lomonosov, soilik sei urte lehenago bere jaioterrtik oinez irten zena, jostun baten alaba zen neska alemaniar batekin ezkondu zen, eta bizitasun handiz garatzen hasi zen bere idazle eta olerkari alderdia. Ondoren, Freibergera joan zen, non Meatzaritza Akademia ospetsu bat zegoen, Kimika, Fisika, Mekanika, Meatzaritza eta fundizioaren artea ikasteko.
Garapena literatura eta gramatikan
Filologo bezala, lehen Errusiar Gramatikaren eta hizkuntza horretara egokitutako lehen Erretorikaren (1748) sortzailea izan zen. Bertsifikazio silabotonikoaren sistema egokitu zuen, errusiar olerkaritza eraberrituz. Elizaveta Petrovna enperatrizaren erregealdian olerkari ofiziala izan zen, eta odak, epistolak eta tragediak idatzi zituen, azken hauetatik garrantzitsuena Tamira eta Selim izan zelarik, 1750ean idatzitakoa. 1739an, Errusiara itzuli zen, non 1741ean, Zientzia Akademiako Fisika Katedrako alboko izendatua izan zen, eta, 1745ean, San Petersburgoko Akademiako akademiakide eta katedradun. Bere izaera harroa eta zakarrak eta edariari zion gehiegizko zaletasunak, arazoren batzuk sortu zizkioten, 1743an, ia urte bete osoz atxilotuta egoteraino, eta Akademiatik kanporatua izateko zorian egon zen. Etsaitasun handia izan zuen Sumarokov eta Trediakovskirekin, baina Isabel enperatrizak babestu eta hazienda handiak eman zizkion, mirabeak barne.
Teologia eta Ikasketa geografikoak
1750eko hamarkadaren erdialde inguruan, Zientzia Akademia Errusiarraren geografia departamenduan lanean hasi zen, garai hartarako, Siberiako artikoan errelebamendu geografikoak egiten ari zena, non Lomonosovek, ekarpen garrantzitsuak egiten dituen geografia artikoaren aurkikuntzari dagokionez. 1755ean, bere ekimenez, Moskuko Estatu Unibertsitatea sortzen da, ondoren bere izena eramango zuena. Aipaturiko instituzioetako irakasle izanez, geografiaren ikasketa eta geografoen prestaketa bultzatzen du, horietako asko, artikoko esplorazioan bere ikasleak eta laguntzaileak izan zirelarik. Kristau ortodoxo sutsu bezala, 1755ean, errusiar hizkuntza literarioa eraberritu zuen gramatika bat idatzi zuen, eslabiar elizako lexiko sakratua, errusiar herriko hizkuntzarekin konbinatuz. Beranduago, 20 oda zeremonial solemne baino gehiago idatziko zituen, non "Jainkoaren handitasunaren arratsaldeko meditazioa" nabarmentzen den. 1758an, Zientzia Akademiako Geografia Departamenduko zuzendari izendatua da, postu honetatik, denbora luzez, Errusiako espedizio eta ikerketa geogafikorik garrantzitsuenak gidatuko zituen errelebamendu geografikoarentzako lan metodologia bat egin zuelarik, ekarpen garrantzitsu batzuk kontutan hartu gabe, lurzoaruaren jatorri organikoaren frogatzea edo 1760an egin zuen izebergen jatorriari buruzko bere azalpenezko ikerketa kasu. Urte berean, Lomonosovek, bere Errusiako historia propioa argitaratu zuen. 1763an, zenbait ekarpen garrantzitsu biltzen ditu bere "Iparraldeko itsasoetan ibilbide ezberdinen deskribapen laburra eta ekialdeko indietara, siberiar ozeanoa zeharkatuz iristeko posibilitatearen frogapena" izeneko lanean, non artikoko itsas dinamikaren funtsezko ezaugarriak adierazten dituen, karta hidrografiko bat ezartzen duen ozeanoa zeharkatzen zuten itsasontzientzako ibilbideak adieraziz eta izotzaren mugimenduaren lege orokor bat aurkitzen duen. Izotzen ikerketa geografikorako egin zituen hurbiltze garrantzitsuengatik eta izotzen lege orokorrarengatik, glaziologiaren aitatzat hartzen da. 1764an, Estatu Idazkari izendatua da. Urte beranduago hil zen, San Petersburgon, 54 urterekin.
Materiaren eta mugimenduaren kontserbazio legea ere espresatu zuen 1745eko ekainak 5ean Euler matematikariari zuzendutako gutun batean. Horregatik, gaur egun, materiaren kontserbazioaren legea, Lomonosov-Lavoisierren legea bezala ere ezagutzen da.
Itabira
Itabira Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Serikultura
Serizikultura edo serikultura zeta-harraren (Bombyx mori) hazkuntza da, beldarrek beren kapuluak egiteko erabiltzen duten zeta-haria ekoizteko egina.
Zeta lehen aldiz Txinan ekoitzi zela uste da, Neolito garaian. Serikultura industria garrantzitsua bihurtu da 21. menderako Brasil, Txina, Frantzia, India, Italia, Japonia, Korea eta Errusia bezalako herrialdeetan. Gaur egun, Txina eta India dira bi ekoizle nagusiak, munduko urteko ekoizpenaren %60 baino gehiagorekin.
Charrey-sur-Saône
Charrey-sur-Saône Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Serikultura
Historia
Txinako hainbat eremutako indusketetan, zeta-beldarren aztarnak topati dira, k.a. 3. milurtean, duela 5.000 urteko geruza kulturaletan aurkitu ziren. Nabarmenak dira, halaber, dortoken eta hezurren oskoletan egindako inskripzioen aurkikuntzak, non lehen karaktere txinatarren artean agertzen diren zeta beraren karakterea, eta baita zeta-beldar eta zeta-ehungailu adieraztekoak.
Txinako estatu egitura inperialen garapenarekin, zetaren langintza aristokraziaren kontrolpeko jarduera bilakatu zen. Are gehiago, lege inperialak ere egon ziren zera-beldarrak Txinatik kanpo esportatzea debekatuz. Hala ere, k.a. 600. urtearen inguruan Persian zein Japonia zeta lantzen zelako atzarnak daude.
Charrey-sur-Saône
Biztanleria
2007an Charrey-sur-Saône udalerrian erroldatutako biztanleak 316 ziren. Familiak 114 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 41 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 49 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Serikultura
Historia
Txinaz gain, India da zeta-ekoizle moderno nagusia, eta han ere antzinakoa da jatorria. Alegiak dio monje budista batek eraman zuela Txinatik bertara, Gupta aroan, k.a. 500 urtearen inguruan.
Europako ateetan persiarrekin egon zen zeta, eta antzinako erromatarrek ezagutzen zuten arren, ez dirudi ekoizpen propiorik egin zenik Europan, 10. mendera arte; hori bai, Italian gertatu zen hori, Po ibaiaren arroan, lehenbizi, eta gero penintsulan hegoalderako. Frantzian 15. mendearen erdialdean hasi zen industria garatzen. Espainian Andaluzia aldean daude industria ezagunak XV. mendetik aurrera.
Charrey-sur-Saône
Etxebizitza
2007an 165 etxebizitza zeuden, 119 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 132 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 119 etxebizitza nagusietatik 106 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 87 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 62 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Serikultura
Txinako serikultura tradizionala
Zetaren fabrikazioa tradizioz emakumeek beren gain hartu izan dute Txinan landa-eskualdeetako ekonomian, honako jarduerak hartuz bere baitan: masustondoak haztea (zeta-beldarra horren hostoak jaten hazten da), zeta-beldarrak haztea, zeta harilkatzea eta iruntzea, oihalak diseinatzea eta egitea.
Charrey-sur-Saône
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 195 ziren, horien artean 146 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 146 pertsona aktiboetatik 138 lanean zeuden (72 gizon eta 66 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Yang Yung-wei
Yang Yung-wei (Shihzih (Taiwan), 1997ko irailaren 28a) judo borrokalari taiwandarra da.
Charrey-sur-Saône
Diru sarrerak
2009an Charrey-sur-Saône udalerrian 119 unitate fiskal zeuden, 323 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.178 euro zen.
Serikultura
Txinako serikultura tradizionala
Urte berri txinatarra hurbiltzen denean, beldar-hazleek gero zetarekin lan egiten duten artisauak beren etxeetara gonbidatzen dituzte, Zeta Beldarraren Jainkosaren kondaira berpizteko, gaitzak uxatzeko uzta ona opa ahal izateko. Geroago, apirilean, Zeta Beldarrarem Lorearen Jaialdian, zetagileak zetazko eta paperezko kolore anitzeko lorez apaintzen dira, eta uzta ona lortzeko eskaintzak egiten dituzte. Zeta modu materialagoan ere ageri da Txinako landa-biztanleen bizitzan, eguneroko bizitzan zeta horrekin egindako artikuluak erabiltzen baitituzte: soinekoak, edredoiak, aterkiak, abanikoak eta abar.
Yang Yung-wei
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), zilarrezko domina lortu zuen, Taipei txinatarra ordezkatuz, ≤60 kg-ko gizonezkoen kategorian, Naohisa Takato japoniarraren (zilarrezkoa) atzetik eta Yeldos Smetov kazakhstandarraren eta Luka Mkheidze frantziarraren (brontzezkoa partekaturik) aurretik sailkatuz. Kontuan izan, Txinak jarritako baldintzak direla eta, 1979an NOBek (Nazioarteko Olinpiar Batzordea) Nagoia-n (Japonia) hartutako erabakiak Taiwanek Olinpiar jokoetan (bere izenean eta bere banderapean) esku hartzea galarazten duela; beraz, Taipei txinatarraren izenean aritzen da.
Charrey-sur-Saône
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 1 iturgina.
2000. urtean Charrey-sur-Saône udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Agonopsis chiloensis
Agonopsis chiloensis Agonopsis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Agonidae familian.
Saint-Aubin-de-Blaye
Biztanleria
2007an Saint-Aubin-de-Blaye udalerrian erroldatutako biztanleak 751 ziren. Familiak 299 ziren, horien artean 82 pertsona bakarrekoak ziren (53 bakarrik bizi ziren gizonak eta 29 bakarrik bizi ziren emakumeak), 98 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 94 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 25 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Filosofia budista
Filosofia budista Buda Gautamaren pentsamenduarekin hasten da (K.a. VI. eta IV. mendeen artean) eta lehen testu budistetan gordetzen da. Indiako Magadha eskualdean sortu zen, eta, ondoren, Indiako gainerako azpikontinentera, Ekialdeko Asiara, Tibetera, Erdialdeko Asiara eta Asiako hego-ekialdera hedatu zen. Eskualde horietan, pentsamendu budista hainbat hizkuntza (tibetera, txinerara eta palira) erabiltzen zituzten tradizio filosofikoetan garatu zen. Filosofia budista fenomeno transkulturala eta nazioartekoa da.
Ekialdeko Asiako nazioetan nagusi diren tradizio filosofiko budistak nagusiki Indiako Mahayana budismoan oinarritzen dira. Theravada eskolaren filosofia nagusi da Asiako hego-ekialdeko herrialdeetan, hala nola Sri Lankan, Birmanian eta Thailandian.
Saint-Aubin-de-Blaye
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Filosofia budista
Gauzen benetako izaeraren ezjakintasuna sufrimenduaren (dukkha) sustraietako bat denez, filosofia budista epistemologiaz, metafisikaz, etikaz eta psikologiaz arduratzen da. Testu filosofiko budistak ere praktika meditatiboen testuinguruan ulertu behar dira, zenbait aldaketa kognitibo eragiten dituztela suposatzen baita. Funtsezko kontzeptu berritzaileen artean, Lau Egia Zintzoak daude, dukkha, anicca (iraunkortasunik eza) eta anatta (ez-izatea) aztertzeko.
Saint-Aubin-de-Blaye
Etxebizitza
2007an 339 etxebizitza zeuden, 307 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 303 etxeak ziren eta 29 apartamentuak ziren. 307 etxebizitza nagusietatik 228 bere jabearen bizilekua ziren, 68 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 93 etxek lau zituzten eta 143 etxek bost zituzten. 246 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 158 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 114 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Lepidodactylus pumilus
Lepidodactylus pumilus Lepidodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Filosofia budista
Budaren heriotzaren ondoren, talde batzuk bere irakaspen nagusiak sistematizatzen hasi ziren, azkenik Abhidharma izeneko sistema filosofiko integralak garatuz. Abhidharma eskolei jarraiki, Nagarjuna eta Vasubandhu bezalako indiarrek, Mahayana filosofoek, "fenomeno guztien hutsaltasuna" eta vijñapti-matra ("itxura bakarrik"), fenomenologia edo idealismo transzendentalaren teoriak garatu zituzten. Dignāga eskolaren pramāṇa ('ezagutza-baliabideak') epistemologia budistaren modu sofistikatua sustatu zuen.
Antzinako eta Erdi Aroko Indian filosofia budistako eskola, azpi-eskola eta tradizio ugari egon ziren. Jan Westerhoff Oxfordeko filosofia budistako irakaslearen arabera, K.a. 300. urtetik 1000. urtera arte Indiako eskola nagusiak hauek izan ziren: Mahere ghika tradizioa (gaur egun desagertua), Sthavira eskolak (hala nola Sarvusivda, Vibhajyavere eta Pudgalavda) eta Mahayana eskolak. Tradizio horietako asko beste eskualde batzuetan ere aztertu ziren, Erdialdeko Asian eta Txinan esaterako, misiolari budistek hara eraman ondoren.
Saint-Aubin-de-Blaye
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Plavecký Štvrtok
Plavecký Štvrtok Eslovakiako udalerri bat da, Malackyko barrutian kokatuta. 24,18 km²ko azalera du eta 2348 biztanle 2017ko datuen arabera.
Platax batavianus
Platax batavianus Platax generoko animalia da. Arrainen barruko Ephippidae familian sailkatzen da.
Saint-Aubin-de-Blaye
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 469 ziren, horien artean 317 aktiboak ziren eta 152 inaktiboak ziren. 317 pertsona aktiboetatik 277 lanean zeuden (152 gizon eta 125 emakume) eta 41 langabezian zeuden (25 gizon eta 16 emakume). 152 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 82 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Aubin-de-Blaye udalerrian 320 unitate fiskal zeuden, 793,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.851 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 45 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 10 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 ile apaindegia, 2 albaitariak eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Saint-Aubin-de-Blaye udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 396 hektarea erabiltzen.
Plavecký Štvrtok
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1206. urtekoa da.
Saint-Aubin-de-Blaye
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Filosofia budista
Budismoa Indiatik desagertu ondoren, tradizio filosofiko horietako batzuk tibetar, ekialdeko Asiako budista eta theravada budisten tradizioetan garatzen jarraitu zuten.
Lau Egia Zintzoak
Budismoan, Lau Egia Zintzoak (Sanskritoz: catvāri āryasatyāni; Palieraz: cattāri ariyasaccāni; ingelesez: Four Aryan / Noble Truths) "zintzoen edo jatorren egiak" dira, "espiritualki duinak direnen errealitateak" bezala ulertuak. Dukkha edo sufrimenduaren inguruko egiak dira, sufrimendua ekiditeko jakin beharrekoak. Budaren lehen irakaskuntzak, eta garrantzitsuenak, dira.
Antzinako testu budistetan modu ezberdinetan ageri dira, baina beti mantentzen dute haien esanahi sinbolikoa eta ''proposamen-funtzioa. Sinbolikoki,'' Budaren, eta bere jarraitzaileen, askapena eta esnatzea adierazten dute. Proposamen bezala, Budaren irakaskuntzak, kontzeptuak eta pentsamenduak pertsonalki ulertzeko testuinguru edo euskarria aurkezten dute. Lau egiak hurrengoak dira:
Bide Zortzikoitz Zintzoa
Bide Zortzikoitz Zintzoa (Sanskritoz: āryāṣṭāṅgamārga; Palieraz: ariya aṭṭhaṅgika magga; ingelesez: Noble Eightfold Path), Samsara edo munduaren aldaketa ziklikotik askapena (nirvana) eskuratzeko bide zortzikoitzean (magga) jarraitu beharreko praktiken laburpena da.
Bidearen zortzi elementuak samyañc (sanskritoz) edo sammā (palieraz) hasten dira, "zuzen, egoki, behar bezalako, onena" adierazten dutelarik.
Zortzi bideak Budaren irakaskuntza hirukoitzaren menpe sailkatu daitezke:
433 Eros
Eros, 1898 DQ saileko 433. asteroidea da, 1898ko abuztuak 13an Gustav Wittek aurkitu zuena Berlindik. Lurraren orbitaren inguruan dabilen lehen asteroide ezaguna izan zen. Biziki forma luzanga bat du, saltxitxa baten antzerakoa. 22 kilometro neurtzen du mutur batetik bestera. Lurragandik hurbilen egon denean, 23 milioi kilometrotara egon da.
2000n, Eros izan zen espazio zunda batek orbitatu zuen lehen asteroidea, NEAR Shoemakerrek hain zuzen, asteroidearen gainazalean lurreratu zena 2001eko otsailak 12an, halako lanerako prestatuta ez bazegoen ere. Zundak, datuak igortzen jarraitu zuen asteroidearen gainazaletik 2001eko otsailak 28rarte.
Filosofia budista
Karma
Karma-k (sanskritoz: karma, karman; palieraz: kamma) ekintza edo jarduera esan nahi du; intentzio edo borondatearekin (cetanā) eginiko ekintzei (adimen, mintzamen edo gorputz fisiko bidez) egiten die erreferentzia. Ekintza bat karma kontsideratua izateko intentzio batekin aurrera eraman behar da.
Tradizio budistan ekintza guztiek, onak edo txarrak izan, dagozkien ondorioak eroango dituzte; eta banakoak, ekintza horien eramailea izanik, ondorioak onartuko ditu bere etorkizunean edo hurrengo bizitzan.
Ernaberritzea
Ernaberritzea (sanskritoz: punarbhava; palieraz: punabbhava; ingelesez: rebirth, re-becoming), budismoaren irakaskuntza bat da, non pertsona baten ekintzek heriotzaren ondorengo bizitza berri batera eramango duten, saṃsāra deritzon aldaketa zikliko etengabean. Mundu edo ziklo etengabe honek sufrimendua eragiten du. Sufrimendua ekidin eta askatasuna edo moksha eskuratzeko, Bide Zortzikoitz Zintzoa jarraitu eta samudaya baztertu behar da.
Berriz jaiotzearena, betiereko bizitzaren sinonimo izan beharrean, sufrimendu etengabearen parekotzat jotzen dela kontuan hartu behar da: ez da bedeinkapena, madarikazioa baizik.
Ikuspegi filosofikoa
Indian garaturiko filosofiak, askatasun espiritualaren ezagutza eta soteriologiaren ikerketa izan ditu helburu bezala. Budaren irakaskuntzak ez ziren soilik fedearekin ulertzeko, analisi logiko (pramana) bidez berretsiak izateko baizik. Eta ezagutza hauek ulertu eta barneratuak baziren, moksha edo askatasun estatua eskura zitekeen. Baina horretarako, jarraitzaileek irakaskuntzak "ikertu" (upaparikkhati) eta "miatu" (tuleti) behar ditu, Budaren ikasleak pentsalari kritikoak izatea espero baita, Pali Kanoneko Vīmaṃsaka Sutta testu sakratuan aipatu bezala.
Budismoa eta pirronismoa
Edward Conze, Thomas McEvilley, Christopher I. Beckwith, eta Adrian Kuzminski adituek harreman eta elkar-eragina antzeman zuten antzinako budismoaren eta Antzinako Greziako pirronismo korronte filosofikoaren artean.
Pirron Eliskoa Alexandro Handiaren kideko bat izan zen, Indiarako bidaian eta konkistetan parte hartu zuena. Budismoarekin konexioak izan zitzakeela posiblea da beraz.
Konexio horiek ikusten dira argien theravada budismoaren funtsezko testua den Dhammapada eta Sexto Empiricok idatzirako "laburpen pirronikoak" lanaren artean konparazioa eginda. Bi idazkietan filosofia nagusiki praktikoak deskribatzen dira, helburu bertsuetara zuzenduak: zoriontasuna, lasaitasuna, emantzipazioa, jakinduria; nolabaiteko helburu espiritualtzat harturik, filosofia espiritual baten barruan. Bhagavad Gita testu hinduaren oihartzunak ere badira Pirronen idatzietan.
Herriaren Heroien Aldeko Monumentua
Herriaren Heroien Aldeko Monumentua, Txinako Beijing hiriburuan dagoen obelisko bat da, Tiananmen plazaren hegoaldeko ertzean.
1952-1958 artean eraiki zen, Mao Zedongen mausoleoaren parean.
Espazio zunda
Espazio zunda batek, honako elementu hauek izaten ditu:
Europa, Marterantz aurrera
Gaur egun, ESAren egitasmo anbiziotsu bat, NASArekin elkarlanean, Mars Express zunda da, espazioan sei hilabete emango dituena, Marterantz iritsi arte. Bidaia honetan, espazio zundak, MARSIS izeneko tresna darama. Radar honekin, Mars Express zundak, bere tresna guztiak erabiltzeko prest ditu, planeta, atmosfera, gainazala eta lurrazpia aztertzeko. Radar horrek, hiru antena ditu: 20 metroko luzera duten bi polotako bi antena, eta 7 metroko luzera duen polo bakarreko antena bat, beste biekiko modu perpendikularrean orientatua.
Aina Villalonga
Aina Villalonga Zaydín (Palma Mallorcakoa, Balearrak, 1883 - ib., 1961) Palma Mallorcako antzerki-idazlea eta itzultzailea izan zen.
Familia
Joan Villalonga infanteria teniente koronelaren eta Josefina Zaydinen alaba zen.
Oso goiz hasi zuen bere arte-jarduera, hamabi urte zituenetik literatura idazten, eta abeslari hasi zen hamasei urte zituela (abeslari lana oso iragankorra izan zen). Ziur aski, literaturaren munduarekiko interesaren hasierak zerikusia izan zuen bere letren munduko bi seniderekin ere (Margalida Caimari poeta, amonaren ahizpa, eta ama-osaba bat).
Heziketa eta idazle ibilbidea
Garaiko idazle ezagunenen ikaslea izan zen. Pons eta Gallarzak antolatzen zituen literatura-bileretara (Josep M. Quadrado 'irensten' zen haietara) joan zen eta, ondoren, Tomàs Fortesa izan zuen maisu. Bere ondoan sortu zen antzerki-egile. Italieratik itzuli zituen testuak, eta katalanez eta gaztelaniaz idatzi zuen, eta, batez ere antzerkian egindako lanagatik gogoratzen bada ere, nobelak eta poesia ere idatzi zituen, eta Mallorcako El Correo-n eta La Almudaina-n kolaborazioak egin zituen, Mallorcako santcrist-en ikonografiari buruzko artikuluekin.
Antzerki-ekoizpenaren hasiera Catalina Valls, Cristina Valls eta senarrak sortutako Catina-Estelrich konpainiak estreinatu zituen obra dramatikoak izan ziren. Konpainia hori nabarmendu egin zen ekintza katolikoko mugimendu baten adierazlerik argiena izateagatik. Mugimendu horrek antzerki eta autore ideologikoki erromantiko kontserbadore batzuk zituen, eta gehienak karlismoaren aldekoak ziren. 1932an Las Margaritas Emakume Tradizionalisten Elkarteko idazkaritzaz arduratu zen.
Bizitza pertsonala
Rafael Morey eta Llompartekin ezkondu zen eta hiru seme-alaba izan zituzten. 1961ean, Aina Villalonga jaioterrian hil zen hipertentsioaren eta diabetesaren ondorioz.
Lanak
Antzerki-egile gisa egindako jarduera bizian, berrogeita hamar bat obra idatzi zituen, eta horietako hogei estreinatu ziren. Haren literatura-ondareak Gerra Zibilak eta frankismoaren lehen urteetan eragindako isiltasuna erakusten du. 1950eko hamarkadan amaitu zen bere goraldia, eta antzerki-ahanzturan erori zen
Plésidy
Plésidy (bretainieraz Plijidi) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Serotonina
Serotonina nerbio-sistema zentralaren neuronek (burmuinenak, batez ere) sortzen duten neurotransmisorea da, heste lodiko hainbat zelulak ere kopuru handitan sortzen dutena. Egitura kimikoari dagokionez aminen taldean sailkatzen da, bere molekulak amino talde bat (-NH2) duelako. Neurotransmisore guztien antzera, neuronen arteko edo neurona bat eta beste zelula baten arteko mezu elektrikoak transmititzen ditu (zelulen arteko konexio edo sinapsiak erraztuz).
Serotoninaren maila baxuak zenbait patologiarekin lotu dira: depresioa, antsietatea, portaera erasokorra, loezina edo insomnioa, eskizofrenia, fibromialgia eta baita migrainekin ere, odol-hodiak zabaltzen baitira serotonina jaisten denean.
Serotonina eta depresioa
Depresioak jota daudenek serotonina gutxi dute nerbio-sistema zentralean. Depresioen aurkako botika asko (fluoxetina -Prozac ospetsuaren oinarria-, paroxetina, dapoxetina...) serotoninaren bir-hartzearen inhibitzaileak dira, hots, ez diote uzten neuronen arteko sinapsietan askatzen den serotoninari hartzaile espezifikoei lotzen; modu horretan serotonina-kopurua igotzen da neuronen arteko tartean, eta horrek depresioaren sintomak ekiditen ditu.
Bestalde, droga batzuek (LSD k, estasiak...) serotoninaren askapena indartzen dute neuronetan, garunera iristerakoan euforia eta plazera eragiten duena.
Saint-George
Saint-George Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Emmerin
Biztanleria
2007an Emmerin udalerrian erroldatutako biztanleak 3.030 ziren. Familiak 1.166 ziren, horien artean 268 pertsona bakarrekoak ziren (85 bakarrik bizi ziren gizonak eta 183 bakarrik bizi ziren emakumeak), 379 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 444 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 75 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.240 etxebizitza zeuden, 1.197 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 42 hutsik zeuden. 1.190 etxeak ziren eta 48 apartamentuak ziren. 1.197 etxebizitza nagusietatik 1.046 bere jabearen bizilekua ziren, 132 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 58 etxek hiru zituzten, 310 etxek lau zituzten eta 792 etxek bost zituzten. 905 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 530 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 556 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Emmerin udalerrian 1.217 unitate fiskal zeuden, 3.192 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.616 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 86 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 18 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 19 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 24 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 9 iturginak, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Emmerin udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Raizeux
Biztanleria
2007an Raizeux udalerrian erroldatutako biztanleak 820 ziren. Familiak 307 ziren, horien artean 59 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 47 bakarrik bizi ziren emakumeak), 106 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 130 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 379 etxebizitza zeuden, 308 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 45 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 364 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 308 etxebizitza nagusietatik 258 bere jabearen bizilekua ziren, 39 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 12 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 58 etxek lau zituzten eta 198 etxek bost zituzten. 257 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 101 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 187 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 561 ziren, horien artean 404 aktiboak ziren eta 157 inaktiboak ziren. 404 pertsona aktiboetatik 386 lanean zeuden (204 gizon eta 182 emakume) eta 18 langabezian zeuden (9 gizon eta 9 emakume). 157 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 66 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alban Berg
Alban Berg (Viena, 1885eko otsailaren 9a - Viena, 1935eko abenduaren 24a) austriar musikagilea izan zen. Bere lehenengo lanetan Schumann, Brahms eta Wagnerren eragina nabaria da, baina gerokoetan teknika tonala, atonala eta dodekafonismoa baliatu zituen. Berg musika espresionismoaren egile nabarmenetakoa da.
Bizitza
Schönbergen ikasle izan zen (1904-1910). Lehen lanetan, Pianorako sonata (1908), Lau melodia (1909), tonalitatea erabili bazuen ere, laster, Hari kuartetoa (1909), teknika atonalaz baliatzen hasi zen. Lehen Mundu Gerran postu bat izan zuen administrazioan eta, era horretara, musika-lanetan jardun ahal izan zuen.
Georg Büchner-en Woyzeck lan dramatikoak opera bat sortzeko gogoa eragin zion: Wozzeck (1919). Bergen opera hau garrantzi handikoa da XX. mendeko musika dramatikoaren eremuan. Besteak beste, azken urteetan (1927-1935) beste opera bat ondu zuen: Lulu (1928-1935). Ardoa (1927) izenburua daraman kantata Baudelaireren poemen gainean egina da. Azkenik, Aingeru baten oroitzapenetan (1935) biolin-kontzertuan, tonalitatera eta erromantizismora itzuli zen.
Mikel Aiestaran
Mikel Aiestaran Aierra (Beasain, Gipuzkoa, 1975) freelance bezala lan egiten duen euskal herritar kazetaria da. Informazio zientzietan lizentziaduna da Nafarroako Unibertsitatean. Gaur egun, Vocento eta EiTB taldeetako komunikabideentzako egiten du lan.
2009an Nazioarteko Kazetaritza Saria irabazi zuen gatazka zonatan egindako lanagatik.
Kritikotasun istripu
Kritikotasun istripua fisio nuklearreko kate erreakzio bat da. Batzuetan, eskurtsio kritiko deitzen zaio. Horrelako gertaeretan, material fisileko (adibidez, uranio aberastu edo plutonioko) masa kritikoaren ezusteko metaketa edo uztarketa gertatzen da. Kritikotasun istripuek erradiazio dosi hilgarriak aska ditzakete babes gabeko ingurune batean gertatzen badira. Baldintza normaletan, fisio erreakzio kritiko edo gainkritiko bat (energia iraunkor beregaina edo energia hazkorra dituena) behar bezala babestutako leku batean gertatu beharko litzateke bakarrik, adibidez, erreaktore baten muinean edo test ingurune egoki batean. Kritikotasun istripu bat ezusteko erreakzioan gertatzen da, adibidez, segurua ez den ingurunean edo erreaktore baten mantentze lanetan.
Parafilia
Parafilia hitzarekin honakoak ezagutzen dira:
Sandra Kim
Sandra Kim (Saint-Nicolas, Belgika, 1972ko urriaren 15a benetako izenez Sandra Caldarone) jatorri italiarreko abeslari valoniarra da. 1986ko Eurovision Lehiaketa irabazi zuen J'aime la vie abestiarekin, Bergenen (Norvegia) ospatu zen ikuskizunean. Hau izan zen Belgikak lehiaketa honetan irabazitako lehen aldia, eta 2022 bitartean bederen, bakarra.
Ibilbidea
Haurra zela, Musiclub taldeko abeslari gisa partaide izan zen. Talde horrekin 1985ean Ami-Ami abestia interpretatu zuen Milango L'ambrogino d'oro lehiaketan. Sei hilabete geroago Belgika ordezkatzeko aukeratu zuten 1986ko Eurovision Abesti Lehiaketan parte hartzeko.
Khitan
Khitan (khitaneraz: ; ) talde etniko proto-mongola izan zen, Mantxuriaren zati handi bat menderatu zuena. Gaur egun evenk deitzen diren tungus talde etnikoetako bat da.
Sandra Kim
Ibilbidea
Lehiaketa irabazi zuenean 13 urte besterik ez zituen, nahiz eta J'aime la vie ('I love life') letretan '15 urte baino ez izatea' abesten duen eta jaiotza urterako 1970. urtea eman zuen.
Adinaren pixkar irregulerra zenez, bigarren sailkatuak, Suitzak, garaipena lortzeko aukera sumatu zuen eta balorazioari helegitea jarri zion (arrakastarik gabe). 1990. urtera arte ez zen 16 urtetan ezarri parte-hartzaileen gutxieneko adina. Kim izan da historian Eurovisioneko irabazle gazteena.
Khitan
907an, Txinako iparraldean Liao dinastia ezarri zuten 1125era arte, jurchendarrek eraitsi eta Jin dinastia ezarri zutenera arte, agintean izan zena. Liao dinastia 1125ean erori ondoren, khitan askok mendebaldera emigratu zuten eta Kara Khitai inperioa ezarri zuten (azkenean Genghis Khanek 1218an suntsitu zuena).
Ekonomia
Herri nomada izanda, khitanak abeltzaintzan, arrantzan eta ehizan aritzen ziren. Hegoaldeko herri eta herrixka txinatarrak eta inguruko tribuak arpilatzea ere esklaboen, artisautza eta jakien iturri baliagarria zen, batez ere gosete garaian.
Aldameneko Txinaren eraginpean, eta administrazio sedentario baten premiaren ondoren, khitanek nekazaritza, laborantza eta hirigintzari ekin zioten.
Txina eta Balhaeko nekazariek ez bezala, garia eta artatxikia hazten zituzten. Liao dinastiako klase gobernariak ehiza-kanpainak egin zituen uda amaieran, bere arbasoen tradizioa jarraituz. Liao dinastia erori ondoren, khitanak bizimodu nomadago batera itzuli ziren.
Laubrières
Laubrières Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Laubrières udalerrian erroldatutako biztanleak 298 ziren. Familiak 127 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 153 etxebizitza zeuden, 128 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 147 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 128 etxebizitza nagusietatik 94 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 71 etxek bost zituzten. 98 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 63 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 159 ziren, horien artean 116 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 116 pertsona aktiboetatik 110 lanean zeuden (62 gizon eta 48 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Laubrières udalerrian 124 unitate fiskal zeuden, 312 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.944 euro zen.
Saint-Robert (Corrèze)
Saint-Robert Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Laubrières
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Saint-Robert (Corrèze)
Biztanleria
2007an Saint-Robert udalerrian erroldatutako biztanleak 341 ziren. Familiak 160 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Laubrières
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 1 iturgina.
Saint-Robert (Corrèze)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Laubrières
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Laubrières udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 918 hektarea erabiltzen.
Saint-Robert (Corrèze)
Etxebizitza
2007an 239 etxebizitza zeuden, 160 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 67 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 230 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 160 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 75 etxek bost zituzten. 97 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 82 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 60 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Laubrières
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Robert (Corrèze)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 201 ziren, horien artean 143 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 143 pertsona aktiboetatik 131 lanean zeuden (75 gizon eta 56 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Robert udalerrian 157 unitate fiskal zeuden, 328 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.206,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Yamabal
Yamabal El Salvadorko Morazán departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 4346 biztanle zituen.
Saint-Robert (Corrèze)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 2 argiketariak eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 elektrotresna denda zen.
2000. urtean Saint-Robert udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alfred Bosch
Saiakeragile gisa, nagusiki afrikar errealitatearen inguruan aritu izan da, baina Europa eta kataluniar gizarteari buruzko eztabaidan ere sakondu izan du. Hedabideetan solaskide edota iritziemale modura ere maiz parte hartu izan du. Pompeu Fabra Unibertsitatea eta Chicagoko Unibertsitateko irakasle ere izana da. 2011ko azaroaren 20ko 2011ko Espainiako hauteskunde orokorretan diputatu hautatu zuten, kataluniar independentismoak eratutako koalizioa (Esquerra Republicana de Catalunya, Reagrupament eta Catalunya Sí) ordezkatuz. Aurretik ERCko kidea ere izana zen, nahiz eta Barcelona Decideix ("Bartzelonak erabakitzen du") plataformako bozeramailea izateko kidetza hori laga beharra izan zuen. 2010eko apirilaren 10an plataforma honek Bartzelona hirian Kataluniako independentziaren inguruko galdeketa antolatu zuen.
Passa Quatro
Passa Quatro Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Zakar-biltzeko
Zakar-biltzeko edo pala zikinkeria jasotzeko tresna da. Normalki zikinkeria hori erratzarekin bildu da aurretik, eta berarekin lagunduta jasotzen da, ondoren zaborretara botatzeko.
Palak alde ireki bat du, loditasuna txikiagotzen den alde bat eta paretaz inguratuta egon ohi da beste alde guztietan. Irekiduraren kontrako aldean oratzeko sistemaren bat izan ohi du, eskuekin zein makil batekin.