cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jaime Penedo
Jaime Penedo (Panama, 1981eko irailaren 26a) Osasuna futbol taldeko atezaina da, 26 zenbakiduna. Estatistika ofizialaren arabera, 1.83 m. du luzera eta 71 kg. pisatzen du.
8. linea
8. linea terminoa hainbat garraio-linea izendatzeko erabiltzen da:
Rossellóko konderria
Rossellóko konderria (comtat de Rosselló) Katalunia Zaharreko konderrietako bat izan zen, izen bereko eskualdean kokatuta.
Bere kondeek 759tik 1172raino iraun zuten, noiz Kataluniako Printzerriak bereganatu zuen. X. mendean Empúriesko konderriarekin bat egin zuen.
Kondeen zerrenda
Frankoek izendaturiko kondeak
Empúries eta Rossellóko kondeak
Rossellóko kondeak
Rosselló eta Cerdanyako kondeak
Maureen Larrazabal
Maureen Larrazabal (1979ko irailaren 23a) Filipinako aktore, abeslari eta modelo komertziala da. GMA Network-eko Bubble Gang telebistako komediaren ohiko euskarrietako bat da. Larrazabal zinemara eta telebistara abiatu aurretik, atzerrian askotan aritzen den Big Deal taldearekin egon zen. 10 urtez egon zen taldean.
Bizitza pertsonala
Larrazabal Nestor Vera Cruz eta Ana Marie Larrazabalen alaba da. Mau-k, maitasunez esaten zaion moduan, bi anai-arreba ditu: EJ Leonardo eta Raine (Lorraine Ana). St. Paul Unibertsitateko Barne Diseinuan AB Communication Arts lortu zuen Quezon Hirian.
Kalophrynus
Kalophrynus anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Microhylidae familian sailkatua.
Hypsibarbus macrosquamatus
Hypsibarbus macrosquamatus Hypsibarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Bienvenido Marañón
Bienvenido Marañón Morejón, normalean Bienve izenarekin ezagutzen dena (1986ko maiatzaren 15a) United City Filipinetako Futbol Ligako (PFL) klubean eskuin hegaleko jokalari gisa jokatzen duen futbolari profesionala da.
Espainian jaioa, bere herrialdean liga baxuko eta afizionatuen futbolean bakarrik aritu zen. 2015ean, United City-rekin sinatu zuen, orduan Ceres – Negros-ekin, hainbat urtez egon zen Filipinetako klubean. 2021ean, filipinar herritartasuna jaso zuen.
Bizitza goiztiarra
Bienve El Puerto de Santa María-n (Cadizeko probintzian, Andaluzian) jaio zen eta ondoko Cádiz- en hazi zen. Haurtzaroa futbolean jolasten eman zuen kalean, gurasoek ezin baitzuten akademia batera bidali.
Espainia
Bienve-k bere lehen debuta egin zuen Espainian zela CD Rayo Sanluqueño klubarekin 2005-06 denboraldian. 2007ko hirugarren hiruhilekoan Cádiz CF- rekin sinatu zuen, Hirugarren Maialeko erreserbetara esleituta.
2007ko abenduaren 2an, Bienve bere lehen partiduan agertu zen profesional gisa, eta ordezko bezala iritsi zen 3-1 etxeko partiduan irabazi zuen Ferroleko Racingen aurka Bigarren Mailan. 58 minutu jakatu zituen lehen taldean, azkenean jaitsi egin baitzen.
2010eko apirilaren 7an, Bienve kaleratu zuen Cadizek, diziplina gabea zela eta. Laugarren mailako Villarrubia CF klubean sartu zen 14 egun geroago, eta 21 gol lortu zituen kanpainan zehar.
Bienve Ligako CD Móstoles taldera joan zen 2011ko denboraldian, Villarrubiara itzuli zen ondorengo transferituta eta ondoren bere ibilbidea laugarren mailan berreskuratu zuen, non La Hoya Lorca CF eta UD Socuéllamos ordezkatu zituen. Azken horrekin, Bigarren B mailara igotzea lortu zuen 2014an.
Ceres – Negros / United City
2015eko maiatzaren 14an, Bienve bere karreran lehenengo aldiz atzerrira joan zen, Filipinetako United Football League Ceres FC taldearekin akordioa adostu ondoren. Carli de Murga Cadizko taldekide ohiak beraiekin jokatzera 2012an. Klubean hilabete igaro ondoren, ez zegoen pozik bere jardunarekin eta Chieffy Caligdong- en joko estiloa aztertzea erabaki zuen bere burua hobetzeko asmoz.
Bienvek 2016an aitaren heriotza zela eta erretiratzea pentsatu zuen, baina Risto Vidaković entrenatzaileak futbolean jokatzen jarraitzera bultzatu zuen. 2020ko martxoaren 11n AFC Kopako goleatzaile onena bihurtu zen, bere 35. gola sartu zuen Ceres – Negros berrizendatuarekin Bali United FCren aurka 4-0 irabazi zuenean.
Ceres–Negros zuzendaritza berri batek hartu zuen 2020ko uztailean, United City FC izena hartuta. Bienve atxikitako jokalarien artean zegoen.
Nazionalizazioa
2020ko martxoaren 3an, Juan Miguel Zubiri Filipinako senatariak Senatuko lege proiektu bat babestu zuen Marañóni Filipinetako herritartasuna ematea proposatzen zuena, eta horrela Filipinetako selekziorako hautagarria izango litzateke. Irailean, lege proposamenak aurkeztu zituzten Ordezkarien Ganberan hori proposatuz. Horiek 2021eko otsailaren 16an onartu ziren, Senatuko lege proposamena martxoaren 15ean onartu zen bitartean Uztailaren 2an, Marañón filipinar hiritar bihurtu zen lege proposamena Rodrigo Duterte presidenteak 11570 Errepublikako Legea izenpetu zuenean.
Bizitza pertsonala
Marañón euskal etniakoa da. Aitona euskaldunak ere Filipinekin zituen loturak, Espainiatik ihes egin baitzuen Mendebaldeko Bisayetara bizitzera Francisco Franco diktadore espainiarraren aurka zegoela eta.
Richard Corben
Richard Vance Corben (Anderson, Missouri, 1940ko urriaren 1a - 2020ko abenduaren 2a) estatubatuar komikigilea izan zen. Nagusiki zientzia-fikzioa eta fantasiazko komikiak landu zituen.
1960ko hamarkadan Underground komikien mugimenduan zaildua, 1970eko hamarkadaren amaieraldera sekulako goraipamena jaso eta kultuzko komikigilea bilakatu zen. Bere komikien marrazkiak estilo ausart, berritzaile eta koloretsuaz eginak zeuden, komikien fotolitoak ere Corben berak pertsonalki sortu eta prozesatzen zituen. Ondorengo komokigile askotan eragin handia izan zuen egilea izan zen.
Star in the Night
Star in the Night 1945eko Don Siegel estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Gabon Gauean, AEBetako hego mendebaldeko hiru cowboyk basamortua zeharkatuko dute opariz beteta. Zeruertzean izar bat ikusiko dute eta harengana zuzenduko dira. Izarra izeneko motelaren iragarkia da.
Kenichiro Tokura
Kenichiro Tokura (戸倉 健一郎, 1971ko maiatzaren 31a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Verdy Kawasaki, Gamba Osaka eta Kyoto Purple Sanga.
Anne Sullivan
Anne Mansfield Sullivan (Feeding Hills, Agawam, 1866ko apirilaren 14a - Forest Hills, 1936ko urriaren 20a) estatubatuar irakaslea izan zen.
Biografia
Anne Sullivan 1866ko apirilaren 14an jaio zen, familia pobre batean, Feeding Hillsen, Massachusettseko estatuan. Bere gurasoak Thomas Sullivan eta Alice Cloesy izan ziren, Irlandatik Estatu Batuetara iritsi zirenak Irlandako gosete Handia ren ondorioz. Amak tuberkulosia zuen eta Annek zortzi urte zituela hil zen.1 Sullivanek bi anaia izan zituen: Maria eta Jimmie. Ama hil zitzaionean, bi anaiak beste senide batzuekin bizitzera bidali zituzten eta Anne etxean geratu zen aita zaintzeko.
Denbora baten ondoren, ahaideek ezin zuten haurren zaintzarekin jarraitu, eta Annek ezin zuen bere aita artatu, idazteko, irakurtzeko edo josteko gai ez zelako, beraz, Tewksburyko (Massachusetts) konderriko haur pobreen babeslekura bidaltzen ditut. Han hil zen Jimmie, bi edo hiru hilabete zituela, aldakako tuberkulosi batek jota. aldatzeko adibidea.
Anne Sullivanek, bost urterekin, trakoma izeneko gaixotasun bat hartu zuen, bere ikusmena pixkanaka hondatu zuena. Aukeran zeukan enplegu bakarra neskame izatea zen, baina ez zuen arrakastarik izan. Beste egoiliar itsu batek hitz egin zion itsuentzako eskolez. Berak erakundeko inspektoreari Bostongo Itsuentzako Perkins Eskolan izena ematen uzteko eskatu zion, bertan ebakuntza asko egin baitzitzaizkion bere gaixotasuna tratatzeko. Ikusmena hobetu zitzaion eta ikasle eredugarria izatera iritsi zen, ohorez graduatuz.
Beste haur itsu batzuei laguntzeko, Annek eskuzko alfabetoa ikasi zuen eta Laura Bridgman izeneko eskolako emakume itsu eta gor batekin lan egin zuen. Esperientzia horrek etorkizunerako balioko zion. Gertakari hori gorren eta itsuen integraziorako aurrerapauso handitzat jo zen mundu osoan.
Helen Keller
Sullivan Tuscumbiara joan zen, Alabamara, eta han Helen Keller ikasle berria ezagutu zuen. Bera gor-itsua zen eta ez zen inorekin komunikatzen Sullivan iritsi aurretik. Berehala hasi zen berarekin lanean, irakurtzen, idazten eta hitz egiten irakatsiz. Horrela, Helenek bere ingurua ulertzen hasi zen. Sullivanek Helenek gauzak ukitzen zituen eta orduan objektua zer zen esaten zuen, Helenen eskuan. Horrela, Helenek irakurtzen ikasi zuen. Idazten ikas zezan, Sullivanek bereziki diseinatutako taula bat lortu zion, arkatz batek letrak egin zitzakeen bezala ildaskatua. Hitz egiten irakasteko, Sullivanek Helenen eskua jartzen zuen bere eztarrian, soinuak eztarritik igarotzean sortutako bibrazioak senti zitzan. Sullivanek, Helen, bibrazio hauek berak sortzen saiatzen zen.
Haren hitzaldia, ordea, nahasia zen oraindik. Urte batzuk geroago, ahots irakasle baten teknikaren eta Annieren laguntzarekin, Helenek argi hitz egin ahal izan zuen.
Azkenean Helen Keller Radcliffe Unibertsitatera joan zen eta ohoreekin graduatu zen. Helen Kellerrek 1902an argitaratu zuen bere lehen liburua, La historia de mi vida, John Albert Macyk idatzi zuena, Anne Sullivanekin ezkondu zena. Hala ere, batasunak ez zuen iraun, baina ez ziren inoiz formalki dibortziatu, eta, beraz, legez, 1932an hil zen arte iraun zuen.
Iracema do Oeste
Iracema do Oeste Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Salvelinus neiva
Salvelinus neiva Salvelinus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Thalassenchelys foliaceus
Thalassenchelys foliaceus Thalassenchelys generoko animalia da. Arrainen barruko Colocongridae familian sailkatzen da.
Alter do Chão
Alter do Chão Portugalgo Portalegreko barrutian dagoen udalerria da. 2006ko erroldaren arabera, herriak 3.553 biztanle zituen. 361,63 kilometro karratuko azalera dauka.
Egoitza Santua
Egoitza Santua edo Aulki Santua (latinez Sancta Sedes) Aita Santuak Eliza Katolikoko buru den heinean duen posizioari ematen zaion izena da. Nazioarteko politika eta Eliza Katolikoaren gorengo gidaritza dagozkio. Zentzu honetan ez da Vatikano Hiriarekin nahastu behar: azken honek Vatikanoko estatuan du aginpidea soilik, eta estatuaren oinarrizko barne funtzioak betetzen ditu. Vatikano Hiriak ez du nazioarteko politikan jarduteko eskumenik. Zeregin hori Aulki Santuaren eskuetan dago, nahiz eta izate juridiko biak sarri oso estu lotuta egon.
Aita Santuaren aulkia
Aulki Santua materialki adierazteko Aita Santuaren aulkia erabiltzen da, San Joan Laterangoan kokatua, Erromako elizbarrutiko katedralean.
Rhipidura albogularis
Rhipidura albogularis Rhipidura generoko animalia da. Hegaztien barruko Rhipiduridae familian sailkatua dago.
Alderdi Komunistaren Manifestua
Agiri Komunista edo Manifestu Komunista, izen osoz Alderdi Komunistaren Manifestua (Das Manifest der Kommunistischen Partei, alemanezko jatorrizkoan), 1848ko otsailaren 21ean argitaratua lehenengo aldiz, komunismoaren ideologiaren oinarriak finkatu zituen agiri politikoa da. Komunisten Ligak Karl Marx eta Friedrich Engelsi Ligaren helburuak eta programa azaltzen zituen aldarrikapena idazteko agindu zien, eta hauek idatzitako agiriak klaserik gabeko gizarte bat lortzeko eta kapitalismoarekin amaitzeko helburuarekin, proletarioen eskutik zenbait ekintza iraultzaile proposatzen zituen. Agiriak proposaturikoak Leninek Errusian gauzatu zituen XX. mendearen hasieran.
Eduki politikoa
Hitzaurrean behar historikoaren gaia jorratzen zen, honako esaldiak laburtua: Orain arteko historiako gizarte guztien historia, klaseen arteko borrokaren historia da.
Agirian deskribaturiko programari sozialismo esaten zaio. Jarraitu beharreko politiken artean lurraren jabetzaren deuseztatzea, zerga progresiboak, hezkuntza publiko eta unibertsala, eta produkzio eta garraio baliabideen nazionalizazioa daude, besteak beste. Politika hauek gobernu iraultzaile batek ezarriko lituzke, eta egileen arabera estatu eta klase gabeko gizarte bat ekarriko lukete, komunismoa hain zuzen ere. Agiri komunistak familia burgesaren deuseztatzea ere aipatzen du, gizarte erlazioak egituratzeko beste erak proposatuz (beranduago amodio askea izendatuko zenaren iturria).
Agiriaren zati garrantzitsu batek, sozialismotik komunismorako trantsizioaz aritzen da:
Sozialismotik komunismorako trantsizio honengatik kritika ugari jaso izan ditu agiri komunistak, batez ere Sobietar aroa hasi zenetik. Anarkista, liberal eta kontserbadoreek beti galdetu izan dute nola izango zen posible estatu iraultzaileak bere botere propioa bertan behera uztea. Izan ere, bai botere-erakarpenaren ikuspegi tradizionalak bai botereari buruzko ikerketa garaikideek aditzera ematen dutenez, badirudi botere politikoa lortu duen talde antolatu orok botere horrek suposatzen duen pribilegioa mantentzeko joera duela, pribilegio horiek bertan behera uzti beharrean (baita pribilegio horiek iraultzaren eta berdintasunaren izenean lortu direnean ere).
Marxisten erantzunaren arabera trantsizioko estatu sozialista hau beti ere demokratikoa izango litzateke, eta boterearen bertan behera uzte hori pixkanaka egingo litzateke, gero eta botere gehiago jendearengan utziz (lehenago jendeak aukeratutako ordezkarien eskutan zegoen boterea). Beste hitzetan, sozialismoa komunismo bihurtzen doa ordezkaritzan oinarritutako demokrazia, demokrazia zuzenean bihurtzen doan heinean.
Sorrera (1847ra arte)
1842 an, 24 urte zituela, Marxek Renaniako Gazeta egunkaria (Rheinische Zeitung) zuzentzen zuen, Koloniako hirian editatzen zena. Engels, langile familiakoa zenak, 22 urte zituen eta kolaborazio desinteresatuak bidaltzen zituen egunkari honetara. Data haietan, Engelsen familiak semea ikastera bidaltzea erabaki zuten, baina Marxek ez zion kasurik egin, espioi bat infiltratzeko poliziaren taktika bat zelakoan baitzegoen. Engels Manchesterrera joan zen eta egunkarira artikuluak bidaltzen jarraitu zuen, gobernuak debekatu zuen arte.
1843 an, Marx Parisera joan zen bizitzera, non Frantziar Iraultzari eta materialista eta sozialista frantsesei buruz ikasketak sakondu zituen. Parisen zegoen bitartean hasi zen Engelsekin elkarlana eta bere materialismo historikoari buruzko teoriaren oinarriak ezarri zituen. 1844 an, Marx Frantziatik bota zuten eta Bruselara joan zen. Garai hartan Marx eta Engels kontaktuan zeuden Justuen Liga izeneko erakunde sekretuaren bidez. Geroago, kongresuaren izena Komunisten Liga izatera pasa zen, burgesiaren, klaseen eta jabetza-pribatuaren abolizioaren eta proletarioen gobernuaren alde posizionatu zirenean. Ligaren enkargua izan zen, Marx eta Engelsi zuzendua, Manifestua idaztearena.
Argitaratzea eta hasierako harrera (1848-1872)
23 orrialdeko liburuxka bat idatzi zuten, "Alderdi Komunistaren Manifestua" (Manifest der kommunistischen Partei) izendatu zutena. 1818 ko otsailaren 21ean argitaratu zen lehen aldiz, Workers' Educational Associationen eskutik Londresen. Ingeles, frantses, italiera, flamenko eta danierara itzuliko zela iragarri zuten arren, hasiera batean alemanez banatu zuten soilik.
Manifestua ez zen oso urrutira iritsi hurrengo bi hamarkadetan. 1840ko hamarkadaren amaieran suedierara itzuli zen eta 1850 ean ingelesera. 1860ko hamarkadaren lehen erdian bi edizio argitaratu ziren Londres eta Berlinen, baina hauek ere arrakasta handirik gabe.
Soutu y Amíu
Soutu y Amíu (leonesez) edo Soto y Amío (gaztelaniaz) Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
Bolsenheim
Bolsenheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bolsenheim udalerrian erroldatutako biztanleak 435 ziren. Familiak 158 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 69 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 165 etxebizitza zeuden, 162 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 hutsik zeuden. 153 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 162 etxebizitza nagusietatik 143 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 125 etxek bost zituzten. 136 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 297 ziren, horien artean 215 aktiboak ziren eta 82 inaktiboak ziren. 215 pertsona aktiboetatik 204 lanean zeuden (108 gizon eta 96 emakume) eta 11 langabezian zeuden (5 gizon eta 6 emakume). 82 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bolsenheim udalerrian 170 unitate fiskal zeuden, 465,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.308 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Bolsenheim udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 276 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Deviat
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Deviat udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 492 hektarea erabiltzen.
TG4
Kanpo estekak
TG4-ren webgunea
Deviat
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gurutzaontzi (bidaiari-ontzia)
Pirateria
Erreskate-potentziala (tripulazioa eta bidaiariak bahitu eta erreskatea eskatzeko potentziala) eta esku-diruaren eta bitxien kopurua direla eta, gurutzaontziek segurtasun-neurriak hartu dituzte piraten erasoak aurreikusteko. Enpresa gehienek tripulazioa armatzen ez badute ere, gurutzaontziek kutxa gotor batean gordetzen dituzte armak, eta kapitaina edo arma-maisua bakarrik sar daitezke bertara. Presio altuko suteen aurkako mahukak ere erabil daitezke, eta itsasontzia maniobratu piraten ontzien aurka jotzeko. LRAD edo soinu-kainoia piratak uxatzeko erabiltzen den teknologia berrienetakoa da.
Krimena ontzian
Ontziko segurtasun neurrien artean daude metal-detektagailuak, X izpi makinak eta lehergailu-detektagailuak, ontzi barruan droga, arma eta lehergailu-kontrabandoari aurre egiteko. Ontzira igo eta ontzitik jaisteko bidaiariek identifikazio-txartel bat jasotzen dute eta zirkuitu itxiko kamerak muntatzen dira ontzi osoan. Neurri horiek aireportuetan aurki daitezkeen antzekoak izaten dira eta 2001eko irailaren 11tik gogortu egin dira.
Bordatik beherako itotzeak
Hilabetero 1,5 pertsona erortzen dira gurutzaontzi handien bordatik bataz beste, eta horietatik % 17-25 baino ez dira salbatzen. Lan-baldintza txarrak izaten dira tripulazioko kideek haien burua bordatik botatzearen errudun. Bestalde, industriak alkohola eta bidaiarien jarrera arduragabea hartzen du errudun nagusitzat bidaiariak bordatik erortzen direnean. Gertaera horiek detektatzeko sentsoreetan inbertsio falta asko kritikatu da.
Egonkortasuna
Gurutzaontzi modernoak altuak dira, baina egonkortasuna mantentzeko gai dira. Kroskoaren gainetik material arinak erabiltzeari, eta masa zentroa kroskoaren behealdean edukitzeari eskertu behar zaio hau. Gainera oso zabalak dira; honek egonkortasuna areagotzen laguntzen du. Bidaiari-ontzi gehienek egonkorgailuak erabiltzen dituzte kulunka gutxitzeko eguraldi txarrarekin, baina egonkorgailuek ez dute ontziaren egonkortasun orokorrean laguntzen. Duela gutxi egindako ikerketa baten arabera, itsas bidaietako gertakari operatiboen kopuruak behera egin du, eta bordatik behera eroritako pertsonen tasak ere behera egin du.
Ingurumenean eragina
Gurutzaontziek hainbat hondakin eta kutsatzaile isurtzen dituzte  gizakien osasunean eta itsas bizitzan eragina izan dezaketenak. Erabilitako erregaiak lurreko trafikoarenak baino txarragoak diren sufre dioxido emisioak ditu, baina isuri horiek murrizteko araudiak daude. Itsas bidaien linea batzuk ingurumenean eragina murrizteko neurriak hartzen ari dira, deskargak saihestea eta karbono dioxidoaren ekoizpena murriztearen modukoak. Gurutzaontziek energia elektrikoa behar dute, normalean diesel sorgailuek ematen dutena, baina ontzi berri batzuek gas natural likidotuarekin funtzionatzen dute eta lurretik datorren energia erabiltzeko egokitzen ari dira.
Manuela Solís
1906ko apirilean, Espainiako Elkarte Ginekologikoko kide hautatu zuten, eta, hala, eginkizun klinikoak eta ikerketakoak konbinatu zituen. Bere jardueraren emaitza gisa, Higiene del embarazo y de la primera infancia/Haurdunaldiko eta lehen haurtzaro hasierako higienea izeneko lana argitaratu zuen, Santiago Ramón y Cajal doktore ospetsuaren sarrerarekin. Santiagok lanaren balio zientifikoa eta autorearen bikaintasun eta gaitasun zientifikoa goraipatzen zituen.
Centenário (Rio Grande do Sul)
Centenário Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Hitler Lives
Hitler Lives 1945eko Don Siegel estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Filmak ohartarazi nahi digu garaitutako alemanen artean oraindik ere nazismoaren alde dagoenik badagoela, eta munduak ez duela guztiz sinistu behar Alemaniaren bakezaletasun faltsua, iraganean gertatu zen bezala
Beireko geralekua
Geralekua 1860ko ekainaren 22an ireki zen eta 2010eko urtarrilaren 1an itxia.
Egoera
Geralekua honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
Geralekua 1860eko irailaren 15ean ireki zen, Aragoi eta Nafarroa lotu nahi zituen trenbidearen Iruña-Murelu Konde zatia ireki zuenean, Zaragozatik Iruñerako Burdinbide Konpainia delakoak, Zaragoza-Altsasu burdinbidea. Azken horrek Zaragozatik Bartzelonarako Burdinbide Konpainia bat egin zuen, eta ondorioz, Zaragozatik Iruñea eta Bartzelonarako Burdinbide Konpainia sortu zen.
1878ko apirilaren 1ean, bere egoera ekonomiko txarrak Norteko Konpainiarekin bat egitera behartu zuen, Altsasutik haratagoko trenbideen jabea zena eta burdinbidea Gasteiz, Donostia, Bilbo edo Burgosekin lotuz.
Lamnay
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lamnay udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.424 hektarea erabiltzen.
Beireko geralekua
Historia
1941ean, Espainiako trenbidearen nazionalizazioak Norteko Konpainia sortu berrian integratzea ekarri zuen, RENFE enpresa publikoa sortu zen.
Lamnay
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Beireko geralekua
Historia
2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadorak linea ustiatzen du, Adif trenbide-instalazioen titularra den bitartean.
Lamnay
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Beireko geralekua
Historia
Geralekuan zerbitzua ematen zuten distantzia ertaineko zerbitzuak 2010eko urtarrilaren 1etik aurrera utzi zioten geralekuari; beraz, estazioa itxita dago teknikoki, nahiz eta sarekoa izan.
Antônio Bento dos Santos
Antônio Bento dos Santos, Bentinho (1971ko abenduaren 18a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Verdy Kawasaki, Kashiwa Reysol, Oita Trinita, Kawasaki Frontale eta Avispa Fukuoka.
Beireko geralekua
Geralekua
Geralekua herriaren mendebaldean dago, Nafarroako landazabalaren erdian. Ekialdean nasa bat du.
Zerbitzuak
Ez dago zerbitzuak geralekuan.
Etorkizuna
Ez dago etorkizuneko planik geraleku hau oraingoz barne hartzen duenik.
Tegea
Tegeatarrek espartarren aurka borrokatu zuten hauek Arkadia hartzen saiatu zirenean. Gerretako batean, Karilao erregeak herrialdea inbaditu zuen orakulu batek garaiena iragarri ondoren, baina garaitua eta bere gizonekin batera preso hartua izan zen. Beste gerra bat Leonidas eta Agesikles erregeen garaian gertatu zen, eta espartarrak berriz garaituak izan ziren. Baina Anaxandridas II.a]] erregearekin espartarrek tegeatarrak garaitu zituzten, eta Espartaren nagusitasuna onartzera behartu zituzten (K.a. 560 inguruan), eta independente mantendu zen arren, bere armadak Espartaren zerbitzura egon behar izan zuen. Mediar Gerratan parte hartu zuten, eta 500 tegeatarrek borrokatu zuten Termopiletako guduan eta 3000k Plateako guduan. Garai honetan Tegeak hogei mila biztanle libreko biztanleria zuen.
Pertsiarren aurkako gerraren ondoren, Tegea Espartaren aurka borrokan hasi zen, agian erabateko independentzia berreskuratzeko (bi gerra K.a. 479 eta K.a. 464 bitartean), baina bi aldiz garaituak izan ziren, lehenean bere aliatu ziren argostarrekin batera eta bigarrenean beste arkadiarrekin (Mantinea izan ezik) Dipaeako guduan.
Garai honetan Tegea hiriko Atenea Alearen tenplua ezaguna izan zen, erbesteratutako espartarren babeslekua, Hegesistrato, Leotikidas eta Pausanias Espartakoa erregeak kasu. Tenplu hau K.a. 394an suntsitua izan zen, eta Eskopasek handiago bat eraiki zuen.
Beranduago, Peloponesoko Gerran, tegeatarrak espartarren aliatu izan ziren. Tegea gobernu aristokratiko baten pean zegoen, eta orduan bere etsaia Mantinea zen, gobernu demokratikoa zuena. K.a. 421ean Espartaren Argosekin Espartaren aurkako aliantza bat arbuiatu zuten, eta, aldiz, espartarrei Argosen aurkako erasoan lagundu zieten K.a. 418an.
Korintoko gerran Espartaren ondoan borrokatu zuen K.a. 394an, baina K.a. 37ko Leuktrako guduaren ondoren alderdi aristokratikoak boterea galdu zuen eta gobernu berria Arkadiako beste hiri batzuekin elkartu zen, Megalopolis lehenik eta Arkadiar Liga ondoren sortuz. Urte gutxi beranduago, Mantinea izan zen arkadiar gobernu konfederalaren aurka borrokatu eta Espartarekin aliatu zena, eta Tegeak ligarekiko leial jarraitu zuen, K.a. 362an Epaminondasen agindupean Mantineako guduan borrokatuz.
Handik denbora batera Etoliar Ligan sartu zen, baina urte gutxiz, Kleomenes III.a Espartako errege bihurtu zen arte, eta orduan, Esparta, Tegea, Orkomeno eta Mantinea aliatu ziren eta horrek Akaiar Ligaren aurkako gerrara eraman zuen, Kleomenesen gerra deituua izan zena. Tegea Antigono Dosonek okupatu zuen, akaziarren aliatua eta Akaiar Ligara gehitua K.a. 222an.
Malice (1993ko filma)
Argumentua
AEB, Massachusetts estatuaren mendebaldea, Endy (Bill Pullman) et Tracy (Nicole Kidman) senar-emazte gazteek itxuraz bizimodu lasaia eta zoriontsua daramate. Biak Endyren eskolakidea izandako eta hirira iritsi berri den Jed (Alec Baldwin) zirujau gazte eta erakargarriaren lagun egingo dira. Gau batez, Endyk lan egiten duen eskolako neska ikasle batek sexu-eraso bat jasango du. Handik gutxira, beste neska ikasle bat eraila agertuko da... egilea serieko hiltzaile bat dela dirudi.
Tegea
K.a. 218an Espartako tiranoa zen Likurgok Tegea eraso zuen, akropolia izan ezik erabat domeinatu zuena. Ondoren Makanidas tiranoaren eskuetara pasa zen, baina akaiarrek berreskuratu zuten tiranoak Filopemenen aurka galdu ondoren.
Hypsibarbus malcolmi
Hypsibarbus malcolmi Hypsibarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Tegea
Hiri zaharretik 5 kilometro inguru iparraldera, egungo Tripoli hiria dago. Tenpluaren hondakin txiki batzuk geratzen dira, baita Antioko IV.a Epifanes seleukotar erregeak haitzurdinez eraikitako antzoki batenak ere, non eliza bat eraiki zen (Paleo-Episkopi).
Cameron Redpath
Cameron Redpath (Narbona, Okzitania, 1999 ko abenduaren 22a) eskoziar errugbi jokalaria da, Ingalaterrako Bath taldean lehen erdiko postuan aritzen dena.
Ibilbidea errugbi profesionalean
Sale Sharks taldeko harrobian aritu zen, eta 22 partida jokatu zituen lehen taldearekin. 2020 ko otsailean Bath-ek fitxatu zuen.
Ibilbidea selekzio nazionalean
Bi herrialde tako taldeetan aritu da. 20 urtez azpiko kategorian, 2018 ko Sei Nazioen Txapelketako Ingalaterrako talderako hautatu zuten. Txapelketa hartan zehar, entsegu bana egin zuen Gales eta Frantziaren aurkako partidetan.
Nagusien kategorian, 2021 eko urtarrilean Sei Nazioen Txapelketako Eskoziako talderako hautatu zuen Gregor Townsendek. Otsailaren 6an debutatu zuen, Ingalaterraren aurka Twickenhamen. Egun horretan Eskoziak Calcutta Cup eskuratu zuen 6-11 irabazita.
Bizitza pertsonala
Cameron Bryan Redpath errugbi jokalari ohiaren semea da.
Donjeux (Mosela)
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Ticino (ibaia)
Tesino edo Ticino (Ticino; frantsesez eta Tessin; lombardieraz Tisin, Tesìn edo Tzìch; Ticinus) Suitza hegoaldeko eta Italia iparraldeko ibaia eta Po ibaiaren adar nagusia da.
Donjeux (Mosela)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ticino (ibaia)
Italiako zazpigarren ibai luzeena da (248 km). Arroak 7.228 km²ko azalera hartzen du, eta batez besteko emaria 350 m³/s da. Italiako bigarren ibairik emaritsuena da.
Bœsenbiesen
Etxebizitza
2007an 111 etxebizitza zeuden, 108 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 bigarren erresidentzia ziren. 104 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 108 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 80 etxek bost zituzten. 90 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 68 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ticino (ibaia)
Geografia
Ticino ibaia Suitzako Passo della Novenan (alemanez Nufenenpass) jaiotzen da, San Gotardo mendigunean, Valais kantonamendua eta Ticino kantonamenduaren mugan.
Bœsenbiesen
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 179 ziren, horien artean 143 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 143 pertsona aktiboetatik 142 lanean zeuden (79 gizon eta 63 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ticino (ibaia)
Geografia
Italian Varese, Novara, Milan eta Paviako probintziak igarotzen ditu.
Bœsenbiesen
Diru sarrerak
2009an Bœsenbiesen udalerrian 106 unitate fiskal zeuden, 303 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.404 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 2 zurginak.
Ticino (ibaia)
Ingurune
Italiako ibilbidean, ibaiak bi natura-parke igarotzen ditu, Europako ibai-parke handiena osatuz. Natura-parkeak hauek dira:
Bœsenbiesen
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bœsenbiesen udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 270 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Monéteau
Diru sarrerak
2009an Monéteau udalerrian 1.631 unitate fiskal zeuden, 3.850,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.690 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 293 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 21 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 36 eraikuntza enpresak ziren, 102 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 13 garraio enpresak ziren, 18 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 15 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 26 zerbitzu enpresak ziren, 22 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 54 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 banku bulegoak, 1 funeraria, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 5 igeltseroak, 8 margolariak, 4 zurginak, 4 iturginak, 5 argiketariak, 6 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 26 establezimendu komertzialetatik, 2 hipermerkatuak, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 liburu dendak, 2 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 1 altzari denda zen, 2 kirol-dendak, 1 lurrin-denda zen eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean Monéteau udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 780 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, psikiatriko 1 bat, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Reincidentes
Reincidentes Sevillako punk-rock musika taldea da. Haien abesti gehienek giza eskubideak aldarrikatzen dituzte edo egungo gizartea kritikatzen dute.
Wittelsbacheko etxea
Historia
1124an Scheyerneko konde Oton V.ak bere familiaren egoitza Wittelsbacheko gazteluan finkatu zuen, eta hartatik hartu zuen izena familiak. Oton VI.a Bavariako konde izan zen (Oton I.a Bavariakoa); 1214an Oton II.a Bavariakoak Renania-Palatinatua eskuratu zuten ezkontza bidez, eta hala hasi zen Wittelsbacheko etxearen erresuma zabaltzen. 1329an, Paviako Itunaren bidez, Wittelsbacheko etxearen lurrak bereizi ziren, eta bi adar sortu ziren: Bavariakoa eta Palatinatukoa.
Oro har, Germaniako Erromatar Inperio Santuari leial izan zen Wittelsbacheko etxea, eta horri esker titulu ugari eskuratu ahal izan zituen; Brandenburgoko (1323-1373), Bohemiako (1619-1620) eta Suediako (1654-1718) errege izan ziren, eta Maximiliano Josef I.ari errege titulua eman zion Napoleonek, Luis III.ak 1918an abdikatu zuen arte gorde zutena.
Grzelczyk eta Centre public d'aide sociale de Ottignies-Louvain-la-Neuveren auzia (C-184/99), 2001eko irailaren 20koa
Grzelczyk eta Centre public d 'aide sociale de Ottignies-Louvain-la-Neuve kasuak Europar Batasuneko (EB) herritarrei gizarte-laguntzak emateko diskriminazioari egiten dio erreferentzia, baldin eta beren nazionalitatea ez den beste estatu kide batean lan egiten eta bizi badira. Kasu honetan, zehazki, Belgikan lan egiten zuen herritar poloniar batek, bere nazionalitatea zela eta, eskubidea zuen gizarte-laguntza jasotzeko baina ez zuen jaso eta diskriminazioaren biktima ote zen aztertu zen.
Xehetasunak
Grzelczyk jaunak, Belgikan lan egiten eta bizi den poloniar herritarrak, tokiko agintariei laguntza soziala eskatu zien bere finantza-zailtasunengatik. Hala ere, bere eskaera ukatu egin zuten, Belgikako gizartean sartzeko «benetako asmorik» ez zuelako agertu. Erabaki hori Belgikako lege batean oinarrituta hartu zen. Lege horren arabera, gizarte-laguntza eskatzen zuen EBko herritar batek bizi zen estatu kideko gizartean integratuta zegoela frogatu behar zuen.
Grzelczykek erabakiaren aurka egin zuen, argudiatuz Belgikako lege horrek urratu egiten zuela Europar Batasunaren Tratatuan (EBT) ezarritako nazionalitatean oinarritutako diskriminaziorik ezaren printzipioa. Kasua Europar Batasuneko Justizia Auzitegira eraman zuen Centre public d 'aide sociale de Ottignies-Louvain-la-Neuve erakundeak, Grzelczyken gizarte-laguntzaren eskaera ukatu baitzuen.
Egitateak
Grzelczyk eta Centre public d 'aide sociale de Ottignies-Louvain-la-Neuve kasua diskriminazio kasu bat da EBko herritarrei gizarte-laguntzak ematerakoan, baldin eta beren nazionalitatea ez den beste estatu kide batean lan egin eta bizi badira. Kasua Europar Batasuneko Justizia Auzitegian aurkeztu zen 2001ean, Belgikan lan egiten zuen poloniar bati, Grzelczyki, Ottignies-Louvain-la-Neuveko Gizarte Laguntzarako Zentroak ukatu egin baitzion eskubidea zuen gizarte-laguntzak jasotzeko aukera, bere nazionalitatea zela eta.
Zehazki, honako gai honi heldu zion kasuak: bere nazionalitatea ez den beste estatu kide batean lan egin eta bizi den EBko herritar bati gizarte-laguntzak emateari uko egitea nazionalitate-arrazoiengatiko diskriminazioa ote den. EBJAren erabakia izan zen, izan ere, ezezko hori diskriminazioa izan daitekeela, EBko herritarrek eskubidea baitute diskriminaziorik gabeko tratamendua jasotzeko beste estatu kide batzuetan gizarte-laguntzak eskuratzeari dagokionez.
EBJAren epaiak, kasu honetan, aurrekari garrantzitsu bat ezarri zuen EBko herritarren tratu-berdintasunari dagokionez, beste estatu kide batzuetan gizarte-laguntzak eskuratzeari dagokionez. Ordutik, Europar Batasuneko Justizia Auzitegiaren epai ugari eman dira antzeko gaiekin lotuta, eta horrek EBko herritarren eskubideen babesa indartzen eta zabaltzen lagundu du Europar Batasun osoan.
Ebazpena
EBJAk ebatzi zuen EBko herritarrei gizarte-laguntza emateko baldintza gisa Belgikako gizartean sartzea ezartzen zuen Belgikako legea bateraezina zela EBTn ezarritako nazionalitatean oinarritutako diskriminaziorik ezaren printzipioarekin. EBJAk adierazi zuen beste estatu kide batean lan egiten duten eta bertan bizi diren EBko herritarrek herritar nazionalen eskubide eta onura sozial berberak izan behar dituztela, nazionalitatean oinarritutako inolako diskriminaziorik gabe.
Gainera, EBJAk adierazi zuen Belgikako gizartean integratzeko "benetako asmoaren" betekizuna EBko langileen zirkulazio askea oztopatzen zuen neurria zela, eta, beraz, langileen zirkulazio askeari buruzko EBTko xedapenen aurkakoa.
Bere epaian, Europar Batasuneko Justizia Auzitegiak zehaztu zuen Ottignies-Louvain-la-Neuve gizarte-laguntzako zentro publikoak uko egin ziola Grzelczyki gizarte-sorospena emateari. Belgikan legez bizi zen poloniar hori, Belgikako gizartean integratuta ez zegoelako, Europar Batasuneko zuzenbidearen aurkakoa zen.
Auzitegiak ezarri zuen Belgikako gizartean integratzeko baldintza ez zegoela jasota EBko legedian, eta, beraz, ezin zela erabili legez herrialdean bizi zen EBko herritar bati eskubide eta onura sozialak ukatzeko.
Auzitegiak adierazi zuen, halaber, legezko bizilekua izatea, berez, nahikoa zela harrerako estatu kidean gizarte-onurak eskuratzeko eskubidea emateko, betiere legeria nazionalak eskatutako baldintzak betetzen baziren.
Garrantzia eta ekarpen nagusiak
Grzelczyk kasua epai garrantzitsua da, harrerako estatu kideetan EBko herritarren eskubideak babesteko oinarriak ezarri zituelako. Zehazki, ezarri zuen legezko bizileku izatea nahikoa dela harrerako estatu kidean eskubide eta onura sozialak eskuratzeko, eta harrerako estatu kideko gizartean integratzeko baldintza gehigarri bat eskatzea Europar Batasuneko zuzenbidearen aurkakoa dela.
Epaiak nazionalitatean oinarritutako diskriminaziorik ezaren printzipioa ere ezarri zuen, eta horrek esan nahi du EBko herritarrak ezin direla diskriminatu harrerako estatu kidean eskubide eta onura sozialak eskuratzeko orduan, nazionalitatea dela-eta.
Grzelczyk auzia Europako Batasuneko Justizia Auzitegiaren ondorengo epai askotan aipatu da, eta EBko zuzenbidean aurrekari garrantzitsua izaten jarraitzen du harrerako estatu kideetan EBko herritarren eskubideei buruz.
Daytongo Akordioa
Bosnia-Herzegovinako Bakerako Egituraren Ituna, eskuarki Daytongo Akordioa deitua, bake hitzarmena izan zen, Bosniako gerrari amaiera emateko Serbia eta Montenegro, Bosnia-Herzegovina eta Kroaziako presidenteek 1995ean sinatu zutena. Haren arabera Bosnia-Herzegovina bi entitate politiko konfederatutan banatu zen: Bosnia-Herzegovinako Federazioa eta Bosniako Serbiar Errepublika.
Bake konferentzia Daytongo Wright-Patterson aire-basean (Ohio, AEB) egin zen, 1995eko azaroaren 1 eta 21 artean, Slobodan Milošević (Serbia eta Montenegroko presidentea), Alija Izetbegović (Bosnia-Herzegovinako presidentea), Franjo Tuđman (Kroaziako presidentea) eta AEB, Erresuma Batua, Frantzia, Alemania, Italia, Errusia eta Europar Batasuneko ordezkarien parte hartzearekin. Estatu Batuetako ordezkari Richard Holbrookek zuzendu zuen konferentzia, Carl Bildt (EB) eta Igor Ivanoven (Errusia) laguntzarekin.
Akordioaren izenpetze ofiziala Parisen egin zen 1995eko abenduaren 14an. AEBetako Presidente Bill Clinton, Frantziako Presidente Jacques Chirac, Erresuma Batuko Lehen Ministro John Major, Alemaniako kantziler Helmut Kohl, eta Errusiako Lehen Ministro Viktor Txernomyrdin lekuko zirela.
Balkanetako hiru estatuek elkarren burujabetasuna erabat errespetatuko zutela, beren arteko harremanak Nazio Batuen Gutunaren araberakoak izanen zirela eta eztabaidak era baketsuan konponduko zituztela hitzartu zuten. Era berean, Bosnia-Herzegovina edo beste edozein estaturen subiranotasunaren edo lurralde osotasunaren aurkako egintzarik ez egitera obligatu ziren. Serbia eta Montenegrok eta Bosnia-Herzegovinak elkar onartu zuten estatu burujabe gisa. Nazioarteko bake indar baten hedapena onartu zen (NATOren Inplementazio Indarra edo IFOR).
Tartiers
Etxebizitza
2007an 77 etxebizitza zeuden, 61 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 76 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 61 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren eta 13 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 48 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Schläfli sinbolo
Geometrian, Schläfli sinboloa {p,q,r,...} itxurako notazio bat da, politopo erregularrak definitzeko erabiltzen dena.
Dignac
Biztanleria
2007an Dignac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.289 ziren. Familiak 531 ziren, horien artean 126 pertsona bakarrekoak ziren (59 bakarrik bizi ziren gizonak eta 67 bakarrik bizi ziren emakumeak), 185 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 185 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 35 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Tartiers
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Schläfli sinbolo
Schläfli sinboloari Ludwig Schläfli XIX. mendeko suitzar matematikariarengandik datorkio izena. Matematikari horrek oso ekarpen garrantzitsuak egin zituen Geometrian eta beste arlo askotan.
Deskripzioa
Schläfli sinboloa deskripzio errekurtsibo bat da:
Errazenetik hasteko: aldeko poligono erregular baten sinboloa  da; adibidez,  triangelu aldeberdina da;, karratua; , pentagono erregularra; etab.
Tartiers
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 111 ziren, horien artean 81 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 81 pertsona aktiboetatik 76 lanean zeuden (45 gizon eta 31 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Félix-de-Pallières
Biztanleria
2007an Saint-Félix-de-Pallières udalerrian erroldatutako biztanleak 233 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Aginaga (Usurbil)
Karobiak
Arburuko karobia izan zen Usurbilen lanean aritu zen azkenetakoa. 1933 eta 1934 urteen inguruan, hiru egun eta hiru gau egon zen sutan, azkenekoz.
Saint-Félix-de-Pallières
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Aginaga (Usurbil)
Altzonazko zubia
Aginaga eta Txoko Alde auzunea (Urdaiaga) lotzen ditu.
Donnelay
Donnelay Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Tartiers
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 garraio enpresa zen.
Dignac
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Aginaga (Usurbil)
Asisko San Frantzisko Deuna Parrokia Zaharra (Eliza Zaharra)
1816an berriz, ermita izatetik Usurbilgo parrokia ri lotutako "parrokia laguntzaile" izatera pasa zen.
Schläfli sinbolo
Deskripzioa
Poliedro erregular baten sinboloa, berriz, da: horrek esan nahi du poliedroak  aldeko aurpegi erregularrak dituela, eta erpin bakoitzaren inguruan,  aupegi. Adibidez, da kuboaren Schläfli sinboloa:  karratu  ditu, eta  karratu elkartzen dira erpin bakoitzaren inguruan.
Aginaga (Usurbil)
Asisko San Frantzisko Deuna Parrokia Zaharra (Eliza Zaharra)
1970ean desakralizatu zen eraikina, Eliza Berria egitearekin batera.
Schläfli sinbolo
Deskripzioa
Polikoro baten (lau dimentsioko politopoa) sinboloa da:  motako poliedroak ditu, eta  poliedro elkartzen dira erpin bakoitzaren inguruan. Esaterako, lau dimentsioko hiperkuboaren sinboloa da.
Aginaga (Usurbil)
Asisko San Frantzisko Deuna Parrokia Zaharra (Eliza Zaharra)
1992an jada eraikina erortzekotan zegoen eta azkenik, teilatua eta eskuineko hormaren zati handi bat erori ziren, egurrezko bobeda eta korua galduz. Jarraian, Usurbilgo Udalak Gipuzkoako Gotzaindegiarekin adostu zuen Eliza honen jabetza udalarena izango zela eraikina mantentzearen truke eta Aginagako herritarrek erabilera kulturalera aprobetxatu zezaten.