cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hizkuntzaren industria
Bilakaera
Erabakigarria izan den beste faktore bat ordenagailuz lagundutako itzulpena (OLI) egiteko tresnen garapena izan da. Hauek itzulpen memoriez, lerrokatzaileez eta terminologia erauzketaz baliatzen dira, hala nola Trados, Transit, Wordfast, SDL, Passolo, Deja Vu, Omega T, Parlam, e.a., programa hauek oso ezagunak dira itzultzaileen artean. Industriaren barruko ikerketa arlo batek adierazten du itzulpen automatikoak guztiz ordezkatu lezakela pertsonek egindako itzulpena.
Hizkuntzaren industrian tamaina askotako enpresak daude, baina merkatua oso banatuta dago, ez dago dominante globalik. Itzulpenean giza-baliabideak ere maila ezberdinekoak dira; Internetek batu ditu itzultzaile profesionalak, ikasleak, hizkuntza irakasleak eta disziplina ezberdinetako profesionalak, denek haien zerbitzua eskaini diote itzulpenari.
EC´s Directorate-General for Transaltion-ek egindako ikerketa batek adierazi zuen hizkuntzaren industriaren balorea 8.4 bilioi euro zirela 2008an. Zatirik handiena, 5.7 bilioi euro, itzulpengintza, interpretazio, software lokalizazio eta webgune globalizaziotik zetozen. Edizioa ez zen kontuan hartu. Ikerketak urteko %10eko igoera erakutsi zuen. Ikerketa argitaratu zen urtean, 2009an, hizkuntzaren industriak beste industria sektore batzuk baino gutxiago nabaritu zuen krisi ekonomikoa.
Mundu osoan itzulpengintza eta interpretazioko 330 000 profesional eta 18 000 enpresa inguru daudela kalkulatzen da. EBean profesionalen %78 inguruk freelancer bezala egiten du lan.
Etorkizunera begira, itzultzaileen erabateko formazioaren beharrizanak Europako erakunde ezberdinek gradu osteko ikasketetan hizkuntzak trebatzeko programak ezartzera bultzatu ditu. Bezeroen eskaera zorrotzek itzultzaileak arlo ezberdinetan prestatzea ekarri du, hala nola web eta software orrietan. Ezagutza horiek era konstantean landu behar dira, horretarako kongresuetara, hitzaldietara, kurtsoetara eta itzultzaileari prestatzen lagunduko dioten bestelako ikasketetara joan behar da.
Itzultzaileek etorkizun paregabea dute, egunero negozio globalizatu gehiago zabaltzen dira eta horrek truke kulturala dakar. Itzultzaileek eskaera izugarri dituzte. Profesional hauek duten abantaila bat da moldakortasuna, zeinak arlo berriak ikastea eta hauek aplikatzeko gai izatea bideratzen duen.
Polemika eta eztabaida
Itzulpen lan modalitate honetan zerbitzu emateagatik kobratzen diren tarifak gai oso eztabaidatuak izan dira. Agentzia asko eta askok eskulan merkea bilatzen dute, horrek ondorio larriak sortu ditzake dumpingagatik. AIPTI bezalako itzultzaile elkarte profesionalek fenomeno honi aurre egiten saiatzen dira.
Horrez gain, crowdsourcing bezalako fenomenoak eskala handiko itzulpenetan ikusten dira, horrek polemika asko sortu ditu eta American Translators Association-etik kritikak jaso ditu ere.
2009an Etxe Zurian Estatu Batuetako presidente zen Barack Obama itzulpen automatikoaren aldea azaltzeak polemika publikoa piztu zuen.
Hizkuntzaren industria Euskal Herrian
Euskal Herriko egoeran emigrazioak eta globalizazioak hizkuntza zerbitzuak sustatu dituzte, jendeak elkar ulertu eta komunikatzeko behar du zerbitzu hau eta bestalde produktuak gizarte eleaniztun batean kokatu behar dira.
Euskarak gaur egun duen egoerara arte heltzeko lan ugari egin behar izan da, adibidez ikerketa-enpresek teknologia bereziak garatu behar izan dituzte euskararen egitura berezia dela eta, horrek abantaila konpetitiboa ekarri dio euskal enpresei.
Langune da Euskal Herriko Hizkuntza Industrien Elkartea, 2010ean sortu zen hizkuntza saileko entitateak, hala nola unibertsitateak, enpresak eta ikerketa-guneak, harremanetan jartzeko asmoarekin. Haien lana lau alorretan banatu dute: hizkuntzen irakaskuntza, itzulpengintza, edukiak (terminologia, lexikografia, etab.) eta hizkuntza teknologiak. Lagune osatzen duten elkarteak hurrengoak dira: Deustuko Unibertsitatea, Eizie, Elhuyar Fundazioa, Emun, Mondragon Unibertsitatea, Tecnalia Research & Innovation, UPV/EHU eta Uzei. Aurreklusterra da eta honek industria-sektore estrategiko berrien artean kokatzen du. Hizkuntza Politikarako Sailburuordetzaren babesa du proiektuak.
Alectrurus risora
Alectrurus risora Alectrurus generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.
Allium chinense
Allium chinense Allium generoko espeziea da. Tipularekin eta baratxuriarekin batera Amaryllidaceae familiako Allioideae azpifamiliakoa da.
Asiakoa da jatorriz. Anhui, Fujian, Guangdong, Guangxi, Guizhou, Hainan, Henan, Hubei, Hunan, Jiangxi edota Zhejiang eskualdeetan landatzen dute.
Bere zapore oso leuna eta "gozoa" dela eta, allium chinense sarri ozpinetakoa da, eta garnizio bezala erabiltzen dute Japonian eta Vietnamen, janariaren beste osagairen baten zapore indartsua orekatzeko. Adibidez, Japoniako sukaldaritzan sushiarekin jaten dute (soja saltsaren gazitasuna orekatzeko) edo japoniar curryrekin (zapore mingotsa orekatzeko).
Vietnamen, allium chinense sarri zerbitzatzen dute, eskabetxean, Tết (Vietnamgo Urte Berria) garaian.
Osa de la Vega
Osa de la Vega Cuencako udalerria da, Mancha de Cuenca eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 627 biztanle zituen.
Pseudochromis punctatus
Pseudochromis punctatus Pseudochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Iratoșu
Iratoșu Errumaniako udalerri bat da, Arad konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Antzuolako Alardea
Antzuolako Alardea Antzuolako (Gipuzkoa) jaietan egiten den alardea da, uztaileko hirugarren astebukaerako larunbat arratsaldean. Garai batean, baina, Mairuaren Alardea izenaz ere ezagutzen zen.
Robert Cornevin
Robert Cornevin (Malesherbes, Loiret, Frantzia, 1919ko abuztuaren 26a - Paris, 1988ko abenduaren 14a) historialaria izan zen.
Antzuolako Alardea
Buruzagia, Mairua, fusilariak, desfilea, kanoiak, dantza, Iparragirreren bertsoak, musika, herriko bandera, tiroak … dena agertzen da uztailero, Antzuolako alardean.
Alardea
Alarde hitza arabiarra dugu jatorriz, eta erdal definiziora joz, armak ikuskatzea adierazi nahi du; izan ere, herritarrek osatzen zituzten indar edo tropak, eta berauen armamentuarekin ikustaldia izendatzeko erabiltzen zen. Alardeek Euskal Herrian duten esanahiaz hobeto jabetzeko lurraldeko antolamendu militarretik abiatu behar da. Euskal Herriak izan duen askatasunik esanguratsuenetako bat antolamendu militarrarena izan da. Antolakuntza militar horren oinarrian udal miliziak zeuden, eta, foru aginduari jarraituz, 18 urtetik 60ra bitarteko gizonezko guztiek armen zerbitzua bete behar zuten udal eraketaren aginduz. Beraz, milizia hauen barruan konpainiak osatzen ziren herriko jendearekin, buruzagi herriko alkatea zelarik. Ondorioz, armak aztertzeko, guda-gizonak zeintzuk ziren jakiteko eta trebatzeko, urtero, alardea egin behar zen herriko plazan. Baina, Euskal Herriak foru askatasuna galdu zuenean, 1876an hain zuzen, gure antolamendu militarra Espainiakoarekin parekatu zen, alardea egiteko arrazoia desagertuz. Hala ere, borroka historiko bat ospatzearen ezaugarri bertsua duten hainbat herritan, ospakizun horrekin batera alardea egiten jarraitu zuten, hala nola, Hondarribian, Irunen, Tolosan, Elorrion eta Antzuolan. Hala, gaur ezagutzen dugun alardea 1880tik aurrera ospatzen hasiko da, garain garaiko aldaketetara egokituz. Beraz, hasiera hartako muina mantentzen bada ere ("antzuolarren konpainia Baldejunkeran"), koreografia nahiz transmititu nahi diren mezuak aldatu dira belaunaldiz belaunaldi.
Robert Cornevin
1960an doktoretza-tesia aurkeztu zuen, Histoire des peuples d´Afrique (Afrikako herrien historia). 1960an Afrikari eta itsasoz haraindiko lurraldeei buruzko dokumentazio- eta ikerketa-zentroko zuzendari izendatu zuten, Frantziako Dokumentazio Erakundearen mende, eta 1985. urtera arte egon zen kargu horretan. 1961ean Afrique contemporaine aldizkaria sortu zuen. Bestalde, irakasle aritu zen hainbat unibertsitatetan, eta hainbat hitzaldi eman zituen Afrikari buruz. Aldi horretan osatu zuen Histoire de l'Afrique (Afrikako historia), hiru liburutan banatutako lana. 1965. urtean Frantziako Itsasoz Haraindiko Zientzia Akademian sartu zen, eta bertako idazkari egin zuten, 1971n. Horrez gainera, Afrikan literatura eta antzerki frantsesari buruzko lanak argitaratzen zituen Frantses Idazleen Elkarteko presidente izan zen.
Antzuolako Alardea
Baldejunkera
Antzuolan ere, armen alardearekin batera, Nafarroako Salinas de Oro eta Muez udalerrien artean kokatuko litzatekeen Baldejunkera haraneko borrokaldia —Abd al-Rahman III.aren aurkakoa— gogorarazten da. Kronistek diotenez, gudu hura 920ko uztailaren 26an jazo zen, eta herri-ohiturak dionez Antzuolako konpainia batek parte hartu zuen.
Alardearen ezaugarrietatik, hauek dira azpimarragarrienak: musika, dantzak, armarria, bandera, kapitainaren diskurtsoa eta abesten diren bertsoak.
Musika
Bat baino doinu gehiago entzuteko gai izango gara ospakizunean zehar:
Ospakizunean, txistularien bitartez entzuten den musikaren partitura ez da berria. Izenak ere bat baino gehiago ditu. Nolanahi ere, Espainiako musika militarraren antologiaren barruan ezagunetakoa da. 1761eko ''“Marcha de Fusileros para pítanos y Tambores de Espinosa. Música de Ordenanza de Carlos III”'' bezala ezagutzen da martxa hori. Hala ere, gure artean beste bi izen hauekin ere ezagutzen da: “Marcha de los Infantes” edo “Marcha de Fusileros”.
Belz (Bretainia)
Belz (bretainieraz Begaon) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Antzuolako Alardea
Musika
Alfredo Gonzalez Chirlaque musikoak Mairu erregea azaltzen zen unerako mairuar martxa bat konposatu zuen. Desfilean, Mairu erregearen segizioari laguntzeko, Levanteko mairu eta kristauen desfileko mairuaren martxa tipiko bat aukeratu zen, Xabier el Coixo izenekoa hain zuzen ere. Mairuaren martxaren ezaugarririk nagusienak dira perkusioan tinbalak dituela eta erritmoa “obstinato” delakoa dela.
Melodia, berriz, dultzainek jartzen dute. Gure folklorean erabat integratuta dagoen instrumentua da eta Alardean ere sartuta dagoena. Dultzaina Txirimia, gaita…  familiako instrumentua da. Jatorria ekialdean duen instrumentua izanik, arabiar musikarekin oso erraz identifikatzen da. Ezinbestean Nafarroarekin lotzen gaituen instrumentua ere bada.
Antzuolako buruzagia Herriko Plazan bere tropekin formatuta sartzean hasten da benetako alardea, armak ikustatzeko unean.
Lyon konderria (Minnesota)
Geografia
Lyon konderriak 186,911 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,841 ura dira. Beste 18,507 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 13,83 da.
Antzuolako Alardea
Musika
Une horri berebiziko garrantzia eta formaltasuna emateko zentzu handiko musika pieza bat aukeratu zen: Segurako Alborada. Herriko txistulariek urteetan zehar askotan jo izan duten biribilketa izaki, antzuolarrentzat nostalgia sortzen duen pieza da.
Lyon konderria (Minnesota)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 25,857 pertsonetatik 24,178 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,541 dira. 575 beltzak edo afroamerikarrak. 82 amerikar natiboak ziren eta 6 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 677 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 25 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 314 pertsonek kokatzen zuten.
Antzuolako Alardea
Musika
Jose Ignazio Ansorena konposatzaileak duela urte batzuk Antzuolako txistu taldeari zortziko bat eskaini zion. Alardean zehar Iparragirreren bertsoen artean zortziko hau jotzen da, melodiatzat honek ere zortzikoa du.
Musika pieza hauek erabiltzen dira herriko nesken dantza taldeak alarderako egin den dantza propioa dantzatzeko.
Duela urte batzuk Bergarako Udal Bandako zuzendariak bandarako konposizio bat egin zuen, alardearen martxako melodiak eta Iparragirreren bertsoak batuz. Harrezkero, Bergarako bandak urtero Antzuolako jaietan eskaintzen duen kontzertuan jotzen da. Oso pieza ezagun bihurtu da eta ikus-entzuleek konposizioko zatirik erritmikoenak txaloak joz laguntzen dute.
Musika ezagun horri, hitzak gehitu zaizkio eta hala, alardearen azken edizioetan, abesbatzak eta alardea ikustera joandakoek kantatu egiten dituzte.
Alardearen bukaera eta agurra osatzen du kantu honek:
(1) Antzuolako auzoak
Basalde, Lizarraga
Irimoi biak eta
Galartza, Uzarraga
(2) Herrigune xarmanta
mendi, baserriak
ditugu inguru maite
ta ikusgarriak
(3) Ongi etorriak izan
guda bukaera
(4) Irten gaitezen denok
Herriko plazara
eskeintzen dizuegu
geure besarkada
kanta dezagun harro:
Trokeo dantzak
Antzuolako herriak, beste ohitura batzuen artean, dantza batzuk ere gorde ditu. Horiek ere gure herriko ondare bihurtu dira eta, aldi berean, ezberdintasun dezente dituzte beren antzeko Gipuzkoako dantzekin alderatuz gero.
Aipatutako dantzak hauek dira: Makila txikiak, Uztai edo Arku-dantza, Makila handiak eta Zinta-dantza. Lau dantzak bakar-bakarrik alardean dantzatzen dira. Beraz, antzuolako herriko bi ondarek egiten dute bat alardean: batetik, alardea; bestetik, trokeo dantzak.
Antzuolarren dantza zaletasuna aspalditik dator. 1845etik aurrera agertzen dira "Trokeo-dantzak” izenarekin ezagutzen ditugunak; hau da, Makila txikiak eta Makila handiak. 1878an, berriz, Trokeo-dantzak eta Zintak. Eta, azkenik, 1886an, aurrez aipatu ditugun hiru dantzak eta Uztai edo Arku-dantza. Beraz, gaur egun egiten diren lau dantzak.
Dantza horietan beste antzeko dantzetatik gehien bereizten dena Makila txiki dantza da. Bertan dantzatzen den “pausoa edo boastitzea“ ez dugu beste inongo “Makila Txiki”an ikusten. Makila Txikien doinua bera ere nahiko ezberdina da, nahiz eta zati batzuk antzekoak izan. Uztai edo Arku-dantzan doinua berdina da, ostera, dantzatzeko modua oso ezberdina. Uztaiekin elkar jotzerakoan inoiz ez dute aurrez aurre jotzen. Era berean, oinak mugitzeko orduan, mugimendua guztiz ezberdina da. Makila Haundi dantza, ostera, Antzuolan oso sinplea da, aldaketa gutxikoa, azken konpasetan saltoka egiten bada ere. Eta azkenik, Zinta-dantza. Zintak lotu eta askatzea Gipuzkoakoaren ia berdina da. Hala ere, doinu aldetik baditu ezberdintasun batzuk. Izan ere, Zortzikoaren doinua ez dugu beste inon entzun, eta orain dela 80 bat urtetik hona zintak askatzerakoan Iriarena doinua erabiltzen da. Gainera, gaur egun beste inon ikusten ez dena eta Antzuolan beti ezagutu izan denez, orain ere egiten duguna zera da: zintak askatzearekin batera makilaren puntan dagoen kaiolatik bi uso zuri askatzen dira.
Trokeoko eta zintako dantza mistoez gain, Antzuolako Oinarin dantza taldeko kideek hasieran soilik emakumeek plazaratzen zuten dantza sortu zuten, Jose Inazio Ansorenak 1993an sortutako Antzuola zortzikoarekin batera, Iparragirreren bertsoak abesten ziren bitartean.
2016an, berriz, Oinarinek erabaki zuen emakume eta gizonezkoen dantzen bereizketa hautsi eta denek nahastuta dantza egitea. Ordutik aurrera, dantza guztiak mistoak dira, eta, beraz, eszenaratze inklusibo baten aurrean gaude, alarde folkloriko-kulturalen kultura eta ondarea aberasten laguntzen duena.
Armarria
Beheko aldean, ezker aldean, eremu berdearen gainean urrezko kaliza eta gainean zilarrezko ostia dago, eta albo bakoitzean, urrez nabarmendutako pinu berde bat.
Olmedilla de Eliz
Olmedilla de Eliz Cuencako udalerria da, La Alcarria eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 23 biztanle zituen.
Antzuolako Alardea
Armarria
Eskuma aldean, berriz, Mariaren izena koroatuta, dena urrezkoa eta albo bakoitzean zuhaitz txiki bat zilarrezko pitxerretan, eta armarriaren behe aldean, hiru ilargi erdi.
Antzuolako herritarrek Baldejunkerako batailan ustez parte hartu zuteneko kondairaren hasiera izan zen herriko armarriaren ziurtagiria, udal artxibo historikoan dagoena, eta, beraz, inolako oinarri historikorik ez duena. Rosa Ayerberen ikerketen ondorioz, 2009ko uztailean, udalak gaiari buruzko kontsulta egin zion Eusko Ikaskuntzari. Kontsulten ondoren, 2011ko otsailean Antzuolako armarritik hamabi kanoiak kentzea erabaki zen, eta 2018ko uztailean hiribilduaren armarri ofizial berria onartzea, baina udaletxearen fatxadan dagoena errespetatuz. Izan ere, Rosa Ayerbe historian doktore eta Heraldikan adituak, Antzuolako armarriaz egindako ikerketan hauxe dio: "con todo lo observado creemos poder afirmar que, siendo el rey del escudo guipuzcoano el rey castellano Enrique IV, el rey encadenado que aparece en el escudo de Guipúzcoa de aquella época y que pasará después al escudo de Antzuola, es el rey aragonés, preso por los guipuzcoanos en una acción bélica que supuso la liberación del rey navarro… (porque era la creencia que circulaba en la Corte y se plasmó en los escudos que se dibujaban en ella). Ni rey navarro ni Alfonso VIII, ni emperador romano ni rey moro. Todo ello es invención y fantasía…".
Bandera
Alardean erabiltzen den bandera Antzuolako bandera ere bada 1997ko abenduaren 12tik. Dituen irudiak herriko armarriaren zati batzuena dira. Aldi berean armarriaren irudiak 1745eko Arma Zertifikazioarenak dira. Gaur egungo bandera 1863an egindako beste bandera batetik ateratako kopia da.
Diskurtsoa
Herrian zehar armen ikustaldia egin ondoren, alardearen bigarren zatian, besteak beste, kapitainaren diskurtsoa dago. Valdejunquerako borrokaldia eta han antzuolar konpainia batek parte hartu zuela azpimarratzen da diskurtsoan zehar. Jatorrizko testuak aldaketa batzuk izan ditu gaur egungo egoerara hobeto egokitzeko asmoarekin baina zatirik handiena 1745eko arma-zertifikaziotik ateratakoa da.
Urteekin eboluzionatu duen jaia da alardearena. 1980ko hamarkadan lehenago gazteleraz egiten ziren hitzaldiak euskaratu egin ziren. 2009tik, mairuaren eta bere segizioaren irudia duindu egin zen, eta, diskurtsoa leuntzeko, testuko hainbat hitz eta aipamen moldatu egin ziren, bi generoetara egokitu edota hizkuntza eta kultura aniztasuna islatzeko. . Hala, azken ukitua 2011n egin zitzaion eta Antzuolako hizkerara moldatu zen.
Bertsoak
Jose Maria Iparragirre urretxuar famatuak antzuolarrentzat 1878 inguruan idatzitako bertsoak ere kantatzen dira Plazan egiten den ekitaldian zehar. Oso kontuan hartzekoa da urte hori; izan ere, ordurako karlistada bukatuta zegoen eta nafarroak harremanak galdu zituen beste probintzia euskaldunekin, eta azken horiek Foruak galdu 1876an. Horregatik, azken bertsoa da esanguratsuetetakoa, hortxe aldarrikatzen baita Nafarroarekin lotura ez galtzea: Laurak bat.
San Valentin eguna
San Valentin eguna edo maiteminduen eguna, otsailaren 14an ospatzen den eguna da. Tradizio kristau askorekin gertatzen den legez, badirudi lehenagoko beste errito edo ospakizunen eraldaketa izan daitekeela ospakizun egun hau. Eliza katolikoak maitasunari edo maiteminduei eskaintzen zitzaizkion zenbait errito eta ospakizun bereganatzeko, Valentin Ternikoa martiri eta santuaren heriotza data hautatu zuen. Agian Erdi Arotik, tradizio kristautik datozen hainbat herrialdetan ospatu egin da, anglo-saxoi herrialdetan bereziki.
Gizarte industrial eta postindustrialean, mendebaldeko hainbat herrialdetan, San Valentin eguna elkar maite zutenen arteko opariak elkarri emateko egun bihurtu da. Publizitate kanpaina asko egin dira, eguna aitzakiatzat hartuta, maiteminduek elkarri opariak egiteko.
Sorex yukonicus
Sorex yukonicus Sorex generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Soricinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Dashi
Dashi (出汁, だし) Japoniako sukaldaritzan asko erabiltzen duten arrain salda da. Fideoak dituzten plateretarako eta Japoniako miso zopa herrikoia egiteko abiapuntuetako bat da. Umami zaporea nabarmentzen du. Askotan okonomiyaki edota takoyaki egiteko irinarekin nahasten dute.
Siren lacertina
Siren lacertina Siren generoko animalia da. Anfibioen barruko Sirenidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
Udon
Normalean, dashi, soja-saltsa eta mirinez egindako salda batean zerbitzatzen dira. Ondoren, osagai bat edo batzuk gehitzen zaizkie gainean. Osagai horien arabera, udon mota ezberdinen artean bereizten dute. Aldaera gehienek tipuleta xehatua (negi (葱)) eraman ohi dute.
Salda zaporea eta osagai gehigarriak eskualdez eskualde aldatzen dira. Udonak, berez, formaz eta lodieraz ere aldatzen dira eremuaren arabera.
Kirchworbis
Kirchworbis Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Pakita Arregi
Frantziska "Pakita" Arregi Goenaga (Areso, Nafarroa Garaia, 1935eko irailaren 9a) Soziologia eta Po­litika Zientzietan Dokto­rea da eta erretiroa hartu arte, Euskal Herriko Unibertsitatean kate­dra­duna izan zen, Euskal Hiz­kuntza eta Hezkun­tzaren Soziologia irakasten zituen.
Joannes Etche­berri Andereño Eskolan (1964ean sortua), zuzendari izan zen. Bertako ikas­leen­tzako euskarazko lehen gaitasun-proben antolaketa berak egin zuen, baita Ikastoletan lanean ari ziren eta Irakasleen Eskolan sar­tzeko titulua behar zuten andereñogaientzat Batxilergoko Ikastaroen antolaketa ere; EHUaren ohorezko irakaslea izan zen 2005ean eta EIRE, Euskal Irakasleen Elkartearen irakasle emeritu izendatu zuten 2007an.
2008an, klandestinitatean lan egin zuten andereñoei emandako Sabino Arana saria hartu zuen. Horrez gain, Gipuzkoako Foru Aldundiaren saria ere jaso zuen, 1960ko hamarkadako andereñoei zuzendua.
Irakaskuntzan ez ezik, ikerketan ere ibili da, eta lanaren eta hezkuntzaren soziologia eta euskararen alfabetatze arloetan lan ugari argitaratu ditu. 2010ean Euskaltzaindiak ohorezko euskaltzain izendatu zuen. Txertoak 2022 an Joanes Etxeberri andereñoen erresidentzia liburua argitaratu zion.
Baekjeong
Baekjeongak (백정) Koreako kasta ukiezin bat zen, minoria etniko edo talde nomada ezezagun batetik sortutakoa. Goryeo aroaren hasieran (918-1392) minoria hauek sedentarioak ziren eta komunitateetan finkatuta bizi ziren. Hala ere, Korearen mongol inbasioak alderrai utzi zituen, eta talde hauek nomada bilakatu ziren. Baekjeong azpitaldeen artean zeuden chaeinak (才人 "entretenitzaileak") eta hwachae (禾尺) edo suchae (水尺), batez ere harakinak zirela. Baekjeongek ogibide finkoak izaten zituzten, batez ere harakin, larrugile, saskigile eta entretenimenduan. Goryeo aroan zehar, terminoa neutrala zen, eta jende xehea esan nahi zuen. Joseon dinastiaren garaian, irain bilakatu zen eta gizarteko klase sozialik baxuenari buruz hitz egiten erabiltzen hasi zen. Hortik aurrera, pertsonak gutxiesteko terminoa zen.
1894an Koreako kasta sistema abolitu zen Gabo erreformaren bidez. Hala ere, gizarte estratifikazioa eta bazterkeriak jarraitu zuen baekjeongen aurka. Familia erregistroa oraindik bereizia zen, eta lanbide esparruaren barnean, euren izenetan 屠漢 ("harakina") edo puntu gorri bat ezartzen zen. Gaur egungo Hego Korean terminoa harakinekin lotuta dago, eta hainbat jatetxeen izenetan ere agertzen da.
Pajarón
Pajarón Cuencako udalerria da, Serranía Baja eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 101 biztanle zituen.
Tumbezia salvini
Tumbezia salvini Tumbezia generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.
Kataluniako Volta
Kataluniako Volta (ofizialki Volta a Catalunya) Katalunian egiten den txirrindulari lasterketa da.
Lehendabizikoz 1911n egin zutenez, munduan etapaz egiten duten hirugarren lasterketarik zaharrena da, Frantziako Tourra eta Italiako Giroaren ondoren.
Unión Velocipédica Catalana eta Club Deportivo de Barcelona elkarteek lehendabiziko ekitaldiak antolatu arren, bostgarrenetik Unió Esportiva Santsek antolatua da.
Palmaresa
Oharra: 2011ko ekitaldian, Alberto Contador txapelduna izan zen baina Dopin kontuak zirela deskalifikatu zuten.
Ignești
Ignești Errumaniako udalerri bat da, Arad konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Pajaroncillo
Pajaroncillo Cuencako udalerria da, Serranía de Cuenca eskualdean dagoena.
Miramont-Sensacq
Miramont-Sensacq Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Landak departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Kaledonita
Kaledonita sulfato motako minerala da.
Marcelo Vigil
Marcelo Vigil Pascual (Madril, Espainia, 1930 - Salamanca, Espainia, 1986) espainiar historialaria izan zen.
Shafer (Minnesota)
Shafer Minnesotako hiri bat da. Chisago konderrian kokatua dago. 2010ean 1,045 biztanle zituen, 3.28 kilometro koadrotan banatuta.
Marcelo Vigil
Biografia
Filologia klasiko, arkeologia eta historiako ikasketak egin zituen, Madrilen. Filologia klasikoko lizentzia lortu ondoren, Antonio García y Bellido arkeologia katedradunaren esanetara jarri zen, doktoretza-tesia egiteko.
Miramont-Sensacq
Biztanleria
2007an Miramont-Sensacq udalerrian erroldatutako biztanleak 363 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Kaledonita
Ezaugarriak
Kaledonita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 - 3 da.
Pajaroncillo
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 75 biztanle zituen.
Marcelo Vigil
Biografia
1958tik 1959ra bitartean, Londresen ikasteko diru-laguntza eskuratuta, erromatarren garaiko beirei buruzko lanak egin zituen, Harder doktore ospetsuaren zuzendaritzapean, eta Neolito, Brontze eta Burdin Aroei buruzko ikasketak, halaber. 1960tik 1961era bitartean, Erromako Unibertsitaterako diru-laguntza lortu zuen, eta Behe Inperioari buruzko ikasketak egin zituen.
Montigny-sous-Marle
Montigny-sous-Marle Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Marcelo Vigil
Biografia
1961ean Austrian izan zen, Magdalensbergeko indusketetan lan egiten. 1965. urtean Antzinako Historiako katedra lortu zuen Granadako Unibertsitatean, eta Salamancako Unibertsitatekoa gero. Handik aurrera, Salamancan egin zuen lan. 1963tik aurrera, Abilio Barbero de Aguilera irakaslearekin batera, erromatarren azkenaldiari eta Goiz Erdi Aroari buruzko lanak idatzi zituen, Marcelo Vigilek historiari egin dion ekarpenik handiena.
Miramont-Sensacq
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Montigny-sous-Marle
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 70 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Marcelo Vigil
Lanak
Lanik aipagarrienak: Sobre los orígenes sociales de la Reconquista (1965, Errekonkistaren jatorri sozialaz), Algunos problemas sociales del norte de la Península a fines del Imperio Romano (1968, Penintsulako iparraldeko zenbait gizarte-arazo Erromatar Inperioaren azken aldian), El vidrio en el mundo antiguo (1969, Beira antzinako munduan), Manual de Historia Antigua de España (1969, Espainiako Antzinako Historia Eskuliburua), La formación del feudalismo en la Península Ibérica (1970-1978, Feudalismoaren sorrera Iberiar penintsulan).
Miramont-Sensacq
Etxebizitza
2007an 174 etxebizitza zeuden, 145 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 161 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 145 etxebizitza nagusietatik 120 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 103 etxek bost zituzten. 107 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 63 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Montigny-sous-Marle
Etxebizitza
2007an 34 etxebizitza zeuden, 27 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 34etxeak ziren. 27 etxebizitza nagusietatik 21 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 18 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 8 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Miramont-Sensacq
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Montigny-sous-Marle
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 38 ziren, horien artean 28 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 28 pertsona aktiboetatik 24 lanean zeuden (12 gizon eta 12 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 10 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Miramont-Sensacq
Diru sarrerak
2009an Miramont-Sensacq udalerrian 144 unitate fiskal zeuden, 359 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.164 euro zen.
Montigny-sous-Marle
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Montigny-sous-Marle udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Miramont-Sensacq
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 6 margolariak, 2 zurginak eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 2 okindegiak ziren.
2000. urtean Miramont-Sensacq udalerrian 54 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.550 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fra Filippo Lippi
Fra Filippo Lippi (Florentzia, 1406 aldean - Spoleto, 1469ko urriaren 8a) italiar margolaria izan zen. Florentziako eskolako Pizkundeko margolari nagusietakoa izan zen.
Bizitza
Santa Maria del Carmine komentuan hasi zen dekorazio-lanetan, eta bertan ezagutu zituen Masaccioren lanak. 1432an utzi zuen monasterioa, fresko batzuk margotu ondoren, eta Itsaso Adriatikoan mairuen aurkako guduetan parte hartu zuela dirudi, (esklabo gisa eduki omen zuten mairuek, hemezortzi hilabetez).
1434an Paduara jo zuen, eta 1437an itzuli zen Florentziara, Medicitarrentzat lan egitera. Bi lan nagusi eman zituen urte hartan: Andre Maria eta Haurra Frediano eta Agustin santuen artean (1438, Louvre, Paris) eta Andre Maria eta Haurra. Massaccioren eragina handia da lan horietan eta Donatello eta Jacopo della Quercia eskultoreen kutsua ikus daiteke dekorazio-elementuetan. 1441etik 1443ra margotu zuen Deikundea lanean (Galleria nazionale d'arte antica, Erroma), pintura-molde berriak erakutsi zituen: ikuspegi-efektuak, kolorearen eta formaren arteko kontrastasunak eta jantzi arinen mugimendu leuna, Sandro Botticelliren artearen aitzindari. Erretaula ospetsu bat pintatu zuen garai hartan, Fra Angelicoren moldean: Ama Birjinaren koroatzea (1444 ondoan, Vatikanoko pinakoteka).
Fra Filippo Lippik beste inork ez bezala landu zuen erretauletan Madonna edo Andre Maria eta Haurra gaia. Madonna eta Haurra eta Mariaren bizitzako eszenak da gisa honetako lan aipagarriena. 1445ean beste Ama Birjinaren koroatzea bat margotu zuen (1439-1447, Uffizi Galeria, Florentzia), baina Fra Angelicoren moldeetatik guztiz urrun. Freskoak eta erretaulak egiten jarraitu zuen, Fra Diamanterekin batean, eta 1467an Spoletora jo zuten biek, Medicitarrentzat lan egitera. Hango katedralean egin zituen Fra Filippo Lippik azken freskoak.
Japoniar curry
Currya (カレー) Japoniako platerik ezagunenetako bat da. Arrozarekin eta tonkatsu edo beste laguntza batzuekin batera zerbitzatzen ohi dute — arroza curryrekin (カレーライス) —, baina badira arrozik erabiltzen ez duten curryetan oinarritutako platerak ere, hala nola karē udon (fideo lodiak) edo karē-pan (curry-ogia). Curry saltsa, berez, ez da bere indiar baliokidea bezain espeziatua. Aldaki batzuek zapore leunagoa eta gozoagoa dute, eta beste batzuek, berriz, oso mingarriak.
Japoniar currya egiteko barazki eta haragi aukera zabala erabiltzen da. Tipulak, azenarioak eta patatak dira oinarrizko barazkiak. Haragiari dagokionez, txahalarena, txerriarena, oilaskoa eta batzuetan ahatea dira ezagunenak. Katsu-karē curry saltsa duen tonkatsu (txerri birrineztatu frijitua) bat da.
Currya ingelesek Japonian sartu zuten Meiji aroan (1869-1913), India britainiar administraziopean zegoen garaian. Platera ezaguna egin zen eta 1960ko hamarkadaren amaieran supermerkatu eta jatetxeetan eskuragarri egon zen. Sarreratik bertatik egokitua izan da, eta bere kontsumoa hain da orokorra, plater nazionaltzat har daitekeela.
Pseudochromis pylei
Pseudochromis pylei Pseudochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Paratheuma
Paratheuma Araneomorphae armiarma generoa da, Dictynidae familiakoa. Ozeanian, Asia ekialdean, Floridan, Sonora (Mexiko) eta Antilletan aurkitzen dira.
Espezien zerrenda
The World Spider Catalogo 12.0-ren arabera hauek dira:
Berné
Berné (bretainieraz Berne) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Michel Deville
Michel Deville (Boulogne-sur-Seine, - 2023ko otsailaren 16a) frantses zinemagilea izan zen.
1960an egin zuen lehenengo film luzea: ''Ce soir ou jamais (Gaur gauean edo inoiz ez). Lan horretako gidoia Nina Companeezekin idatzi zuen, eta harrezkero hamaika filmetan, komedia distiratsuak gehienak, lan egin zuten elkarrekin: Adorable menteuse (1961, Gezurti maitagarria), À cause, à cause d'une femme (1962, Emakume baten erruz, erruz), L'Appartement des filles (1963, Nesken apartamentua), Benjamin ou les mémoires d'un puceau (1967, Benjamin edo birjina baten oroitzapenak), L'Ours et la Poupée (1969, Hartza eta panpina''), besteak beste. Raphaël ou le débauché (1970, Rafael edo gizagaldua) lanean, Companeez eta Devilleren arteko azkena, doinua erabat aldatzen da, eta plazeraren bilatzeak bakardadera eta heriotzara eramaten duela azpimarratzen da. 1973an La Femme en bleu (Emakumea urdinez) idatzi zuen Devillek, eta hurrengo lanen arrastoa erakusten du: limurtzaile aspertu batek benetan erakartzen duen emakume ideala bilatzen du. Komedia arinak maitasunaren zalantzen ondorioz sortutako gogoetari uzten dio lekua: Le Mouton enragé (1973, Bildots haserrea); Eaux profondes (1981, Ur sakonak), Les Capricieux (1984, Apetatsuak), Aux petits bonheurs (1994, Zorion txikiak). Zenbait kasutan musikak agintzen du filmean: Le Voyage en douce (1979, Bidaia isilean), Péril en la demeure (1985, Arriskua etxean), Le Paltoquet (1986, Ezjakina), La Lectrice (1988, Irakurlea), Nuit d'été en ville (1990, Udako gaua hirian). Dossier 51 (1978) ezin sailka daitekeen lana da, komunikabide modernoek egiten duten manipulazioari buruzkoa.
Soignolles
Biztanleria
2007an Soignolles udalerrian erroldatutako biztanleak 83 ziren. Familiak 26 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 9 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 9 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 32 etxebizitza zeuden, 29 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 32etxeak ziren. 29 etxebizitza nagusietatik 28 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 7 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 53 ziren, horien artean 41 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 41 pertsona aktiboetatik 38 lanean zeuden (20 gizon eta 18 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 garraio enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
2000. urtean Soignolles udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Teodoro Fernández
Teodoro Oswaldo Fernández Meyzán (San Vicente de Cañete, Peru, 1913ko Maiatzaren 20a - Lima, 1996ko irailaren 17a) futbolari perutarra.
Silvicultrix frontalis
Silvicultrix frontalis Silvicultrix generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.
Condylura cristata
Condylura cristata Condylura generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Scalopinae azpifamilia eta Talpidae familian sailkatuta dago.
Pseudochromis quinquedentatus
Pseudochromis quinquedentatus Pseudochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Amblyrhynchichthys truncatus
Amblyrhynchichthys truncatus Amblyrhynchichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Kirschkau
Kirschkau Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
McLeod konderria (Minnesota)
McLeod konderria (McLeod County) Minnesotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Glencoe da. 2010eko zentsuaren arabera 36,651 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
McLeod konderriak 130,931 kilometro koadro ditu. Horietatik 3,641 ura dira. Beste 12,729 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 27,99 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 36,651 pertsonetatik 35,816 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,811 dira. 184 beltzak edo afroamerikarrak. 81 amerikar natiboak ziren eta 16 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 265 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 10 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 279 pertsonek kokatzen zuten.
Manuel Baldomero Ugarte
Manuel Baldomero Ugarte (Buenos Aires, Argentina, 1875eko otsailaren 27a - Niza, Frantzia, 1951ko abenduaren 2a) argentinar idazlea, diplomazialaria eta kazetaria izan zen. Argentinako Alderdi Sozialistako kide izan zen garai batean. Buenos Airesko literatura eta kazetaritza zirkuluetako partaide izan zen. La Patria egunkaria eta Vida de hoy aldizkaria sortu zituen. Hainbat liburu idatzi zituen, horietan ezagunenak El Porvenir de América Latina eta Patria Grande. Latinoamerikako ezker nazionalaren aitzindarietako bat izan zen.
Berric
Berric (bretainieraz Berrig) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Palomares del Campo
Palomares del Campo Cuencako udalerria da, Mancha de Cuenca eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 802 biztanle zituen.
Parascalops breweri
Parascalops breweri Parascalops generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Scalopinae azpifamilia eta Talpidae familian sailkatuta dago.
Gurahonț
Gurahonț Errumaniako udalerri bat da, Arad konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Palomera
Palomera Cuencako udalerria da, Serranía de Cuenca eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 187 biztanle zituen.
Sebastian Kurz
Sebastian Kurz (Viena, 1986ko abuztuaren 27a) austriar politikaria da, Austriako Alderdi Popularraren lehendakaria 2017tik. 2013 eta 2017 bitartean Kanpo Harremanetako ministroa izan zen. Austriako gaurko kantzelerra da 2020ko urtarrilaren 7tik eta aurrez izan zen 2017 eta 2018 bitartean.
Cervantesen glorieta (Sevilla)
Cervantesen Glorieta, Amerikako Plazaren barnean dagoen gune txiki bat da, Errege Pabilioiaren parean, aldi berean, Sevillako Maria Luisa Parkearen hegoaldean dagoena.
Oktogono bat eratuz, idazleaaren lanik handiena den Kixotea modu grafikoan kontatzen duten xehetasunez apaindutako azulejuz edertutako zenbait eserleku ditu, baita omendutako Miguel de Cervantesen bizitzan garrantzitsuak izan ziren lekuak eta datak adierazten dituzten zapaldak ere. Bi zapalda hauen gainean "Kixotea", Alonso Quijanoren eta Sancho Panzaren bi zaldizko estatua aurkitzen ziren. Hauetara hain erraz hel zitekeenez, desagertu egin dira, arrazoi horregatik, bisitariek ikusi ezin dituztelarik.
Glorieta 1913an egina izan zen. Zenbait alditan zaharberritua izan da, horietako azkena, 1992ko Sevillako Nazioarteko Erakusketarako.
Glorietak duen landaretzaren artean, araukaria bat (araucaria cunninghamii) bat nabarmentzen da, Kixotearen xehetasunak dituen eserlekuetan atseden hartzen geratzen direnei "itzal" egiten diena.
Gertu, Rodriguez Marinen Glorieta du, Cervantesen lanean espezialista. Beste aldean, Sevillako Arkeologia Museoa dago.
Bieuzy
Bieuzy (bretainieraz Bieuzhi-an-Dour) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Silvicultrix spodionota
Silvicultrix spodionota Silvicultrix generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.
Transformers (filma)
Transformers 2007. urtean eginiko filma da, Transformers telesailean oinarritutakoa. Michael Bayk zuzendua eta Steven Spielbergek ekoitzia izan zen, Shia Labeouf (Sam Witwicky), Megan Fox (Mikaela Banes), Tyrese Gibson (Technical Sergeant Epps), Josh Duhamel (Captain William Lennox), John Turturro (Simmons), John Voighten antzezpenak eta Hugo Weaving (Megatron) eta Peter Cullenen (Optimus Prime) ahotsak dituela.
Transformers sailaren lehenbiziko filma da.
Soinu-banda
Soinu-bandak Linkin Park taldearen What I've Done single-a eta Smashing Pumpkins bezalako taldeen lanak dakartza.
Harrera
"Transformers" lehenengo filma harrera ona izan zuen audientzian, eta mistotik onara kritika espezializatuan. Baina audientzia eta kritika gauza batean koinziditzen dute: bere sekuelak baino hobeagoa dela (Transformers - Eroritakoen mendekua; Transformers - Ilargiaren alde iluna; Transformers - Desagertzearen aroa; eta Transformers - Azken zalduna).
Audientzia harrera ona eman zuen filmari. IMDb-n, audientzia 7,1/10 eman zion filmari, 544.838 botoen bidez. FilmAffinity-n, 5,7/10 eman zion audientziak, 51.638 botoen bidez. Metacritic "user score" atalan, filmak 6,9/10 dauka.
Kritika espezializatuan harrera mistoa zuen. Rotten Tomatoes web orrian filma 5.8/10 dauka, kritikarien %57-ri gustatu zitzaion, 222 kritikak kontuan hartuta. Metacritic "Metascore" atalan, filmak 61/100 dauka, 35 kritiken bidez.
Calkinsita-(Ce)
Calkinsita-(Ce) karbonato motako minerala da.
Ezaugarriak
Calkinsita-(Ce) karbonato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Mahnomen konderria (Minnesota)
Mahnomen konderria (Mahnomen County) Minnesotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Mahnomen da. 2010eko zentsuaren arabera 5,413 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Mahnomen konderriak 150,973 kilometro koadro ditu. Horietatik 6,484 ura dira. Beste 14,449 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 3,59 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 5,413 pertsonetatik 2,797 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 99 dira. 11 beltzak edo afroamerikarrak. 2,148 amerikar natiboak ziren eta 1 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 3 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 453 pertsonek kokatzen zuten.
La Capelle-et-Masmolène
La Capelle-et-Masmolène Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Capelle-et-Masmolène udalerrian erroldatutako biztanleak 383 ziren. Familiak 158 ziren, horien artean 42 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 58 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 264 etxebizitza zeuden, 166 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 78 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 251 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 166 etxebizitza nagusietatik 130 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 52 etxek lau zituzten eta 76 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 80 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 241 ziren, horien artean 168 aktiboak ziren eta 73 inaktiboak ziren. 168 pertsona aktiboetatik 150 lanean zeuden (82 gizon eta 68 emakume) eta 19 langabezian zeuden (9 gizon eta 10 emakume). 73 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Capelle-et-Masmolène udalerrian 182 unitate fiskal zeuden, 438 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.330 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.