cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Équevillon
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Équevillon udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Calotes medogensis
Calotes medogensis Calotes generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Équevillon
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Riacho Frio
Riacho Frio Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Prilly
Prilly Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saint-Ennemond
Saint-Ennemond Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Ennemond udalerrian erroldatutako biztanleak 649 ziren. Familiak 260 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 313 etxebizitza zeuden, 265 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 32 hutsik zeuden. 297 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 265 etxebizitza nagusietatik 176 bere jabearen bizilekua ziren, 83 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 48 etxek hiru zituzten, 87 etxek lau zituzten eta 117 etxek bost zituzten. 214 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 92 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 144 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 430 ziren, horien artean 317 aktiboak ziren eta 113 inaktiboak ziren. 317 pertsona aktiboetatik 297 lanean zeuden (162 gizon eta 135 emakume) eta 20 langabezian zeuden (8 gizon eta 12 emakume). 113 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Ennemond udalerrian 277 unitate fiskal zeuden, 674 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.674 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 3 iturginak eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Saint-Ennemond udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.280 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lophuromys kilonzoi
Lophuromys kilonzoi Lophuromys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
De Bilt
De Bilt Herbehereetako Utrecht probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 42.072 biztanle zituen. Herbehereetako Erret Institutu Meteorologikoak (KNMI) De Bilten du egoitza.
Goshen konderria (Wyoming)
Goshen konderria (Goshen County) Wyomingko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Torrington da. 2010eko zentsuaren arabera 13,249 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Goshen konderriak 578,132 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,758 ura dira. Beste 576,374 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 2,29 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 13,249 pertsonetatik 12,939 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,288 dira. 70 beltzak edo afroamerikarrak. 91 amerikar natiboak ziren eta 10 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 32 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 3 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 104 pertsonek kokatzen zuten.
Lophuromys menageshae
Lophuromys menageshae Lophuromys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Esquelbecq
Esquelbecq Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Polioptila clementsi
Polioptila clementsi Polioptila generoko animalia da. Hegaztien barruko Polioptilidae familian sailkatua dago.
Esquelbecq
Biztanleria
2007an Esquelbecq udalerrian erroldatutako biztanleak 2.206 ziren. Familiak 798 ziren, horien artean 170 pertsona bakarrekoak ziren (54 bakarrik bizi ziren gizonak eta 116 bakarrik bizi ziren emakumeak), 236 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 359 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 33 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 868 etxebizitza zeuden, 819 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 795 etxeak ziren eta 45 apartamentuak ziren. 819 etxebizitza nagusietatik 625 bere jabearen bizilekua ziren, 185 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 49 etxek bi zituzten, 72 etxek hiru zituzten, 156 etxek lau zituzten eta 535 etxek bost zituzten. 620 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 346 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 365 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.408 ziren, horien artean 1.047 aktiboak ziren eta 361 inaktiboak ziren. 1.047 pertsona aktiboetatik 960 lanean zeuden (532 gizon eta 428 emakume) eta 87 langabezian zeuden (34 gizon eta 53 emakume). 361 pertsona inaktiboetatik 101 erretiraturik zeuden, 133 ikasten zeuden eta 127 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Esquelbecq udalerrian 811 unitate fiskal zeuden, 2.135 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.908 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 74 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 10 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 3 argiketariak, 2 ile apaindegiak eta 7 jatetxeak.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 altzari denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Esquelbecq udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.232 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
ABC (musika taldea)
ABC, Pop eta New wave estiloko musika talde ingeles bat da. 1981 eta 1990 bitartean, 40 kantu hoberenen artean egon ziren bere kantu asko.
Jatorria, Sheffielden dute, eta oraindik jarraitzen dute, baina partaide berriekin.
Jatorria: Vice Versa
Guztia, 1977an hasi zen, Mark White, Stephen Singleton eta David Sydenhamek, sintetizadoreak erabiltzeko joera izango zuen talde bat sortu zutenean, The Human League, Clock DVA edo Cabaret Voltaire taldeen antzera garai horretan. Taldea, Vice Versa deitu zen. Martin Flyk eskatutako elkarrizketa baten ondoren, White eta Singletonek, euren taldekide izateko deitu zuten.
Whitek kantatzen zuen garai hartan, baina, Rotterdamen eginiko bira batean, Flyri, ahotsa inprobisatzea suertatu zitzaion. Hori egin ondoren, mundu guztia txunditua geratu zen. Honela, Flyk hartu zuen Whiten lekua abeslari bezala, eta Vice Versak, bere estiloa eta izena aldatu zituen, 1980tik aurrera ABC deitu zelarik.
Vice Versak, EP bat eta zenbait single argitaratu zituen, guztiak synthpop estilokoak, musika industrialera iritsiz, Human League edo Kraftwerk bezala. "New Girls" izeneko euren lehen singlea, "asteko singlea" izan zen NMEren aburuz.
Filosofia analitiko
Filosofia analitikoa, batez ere, mundu anglosaxoian garatu zen, eta hasieran logika formalaren bidez hizkuntzaren azterketan jarri zuen enfasiari zor dio. Mendearen bigarren erdian, ordea, filosofia analitikoa hizkuntzan bakarrik zentratzeari utzi zitzaion, eta tradizioaren batasuna argitasunaren exijentzian, argumentazio logikoaren zorroztasunean eta zehaztasunekiko begirunearen justifikazioan oinarritu zen.
Filosofo eta historialari asko saiatu dira filosofia analitikoa definitzen edo deskribatzen. Definizio horiek, askotan, analisi kontzeptualaren garrantzia azpimarratzen dute: A. P. Martinich-ek analogia bat egiten du filosofia analitikoak analisi kontzeptualean duen interesaren eta kimika analitikoaren artean, zeinak konposizio kimikoak aztertzen baititu. Steven D. Halesek filosofia analitikoa deskribatu zuen mendebaldean praktikatutako hiru metodo filosofiko motetako bat bezala: "Alderantzizko ordena batean praktikante zenbakietan oinarrituta gutxi gorabehera, fenomenologia, filosofia ideologikoa eta filosofia analitikoa".
Scott Soames ados dago argitasuna garrantzitsua dela esatean: filosofia analitikoak, dioenez, "Konpromiso inplizitua du — zalantzazkoa eta inperfektua izan arren — argitasun, zorroztasun eta argumentazio idealekin", eta "egiari eta ezagutzari begira dago, eta ez hobekuntza moral edo espiritualari begira [...] filosofia analitikoaren helburua da egia zer den aurkitzea, ez nola bizi jakiteko errezeta baliagarri bat ematea". Soamesek ere aipatzen du filosofia analitikoaren ezaugarria "hurbilketa mailakatuagoa" dela.
Martigné-sur-Mayenne
Martigné-sur-Mayenne Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Martigné-sur-Mayenne udalerrian erroldatutako biztanleak 1.568 ziren. Familiak 592 ziren, horien artean 129 pertsona bakarrekoak ziren (50 bakarrik bizi ziren gizonak eta 79 bakarrik bizi ziren emakumeak), 213 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 225 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 25 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 659 etxebizitza zeuden, 599 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 614 etxeak ziren eta 44 apartamentuak ziren. 599 etxebizitza nagusietatik 397 bere jabearen bizilekua ziren, 189 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 25 etxek bi zituzten, 91 etxek hiru zituzten, 179 etxek lau zituzten eta 303 etxek bost zituzten. 470 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 249 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 297 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 914 ziren, horien artean 747 aktiboak ziren eta 167 inaktiboak ziren. 747 pertsona aktiboetatik 705 lanean zeuden (381 gizon eta 324 emakume) eta 43 langabezian zeuden (23 gizon eta 20 emakume). 167 pertsona inaktiboetatik 71 erretiraturik zeuden, 56 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Martigné-sur-Mayenne udalerrian 615 unitate fiskal zeuden, 1.549 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.015,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 66 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 1 jatetxe eta 1 tintoreria.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Martigné-sur-Mayenne udalerrian 66 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.806 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Akysis variegatus
Akysis variegatus Akysis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Akysidae familian.
Martigné-sur-Mayenne
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Akysis variegatus
Ikus, gainera
]
Budkovce
Budkovce Eslovakiako udalerri bat da, Michalovceko barrutian kokatuta. 19,84 km²ko azalera du eta 1510 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1220. urtekoa da.
Zisma Nagusia
Zisma Nagusia Erdi Aroko kristautasuna mendebaldeko (Eliza Katoliko Erromatarra) eta ekialdeko (Eliza Ortodoxoak) adarretan erdibitu zuen prozesua da. Maiz aipatzen den data 1054koa baden ere, zisma prozesu luze baten ondorioa da. Ikuspuntuaren arabera, Ekialaldeko Zisma (katolikoena, eta, beraz, euskal kulturan) edo Mendebaldeko Zisma (ortodoxoena) izenak ere hartu ditu.
Historia
Erdibitzearen eragile nagusia Aita Santuaren autoritatearen inguruko tirabirak izan ziren. Leon IX.a Aita Santuak uste zuen Erromako Apezpikuak ekialdeko lau patriarken gaineko autoritatea zuela. Gaur egun ere, ortodoxoek adierazten dute Laugarren Kontzilioan adostutakoaren arabera, Konstantinopolis eta Erromako apezpikuen arteko berdintasuna ezarri zela. Horretaz gain, horrenbeste garrantzia ez zuten beste kausa ere bazeuden, hala nola nizeatar kredoan gehitutako klausula batek (filioque klausula zeritzonak) eztabaida ere eragin zuen.
Eliza kristaua dotrina, teologia, hizkuntza, politika eta geografia arloetan bereizi zen, eta bien arteko hutsunea ez da desagertu. Are gehiago, ondotik etorri ziren hainbat gertaerak, 1200ean gurutzatuek Konstantinopolis arpilatzeak, areagotu egin zituzten desadostasunak.
Chevanceaux
Chevanceaux Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chevanceaux udalerrian erroldatutako biztanleak 1.019 ziren. Familiak 453 ziren, horien artean 168 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 112 bakarrik bizi ziren emakumeak), 157 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 104 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 538 etxebizitza zeuden, 467 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 55 hutsik zeuden. 469 etxeak ziren eta 61 apartamentuak ziren. 467 etxebizitza nagusietatik 298 bere jabearen bizilekua ziren, 151 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 24 etxek bi zituzten, 73 etxek hiru zituzten, 146 etxek lau zituzten eta 221 etxek bost zituzten. 307 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 243 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 164 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Chevanceaux udalerrian 444 unitate fiskal zeuden, 951,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.894 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 74 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 4 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Chevanceaux udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.309 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Narkue
Narkue Lanako kontzejua da. 1842ko erroldan, Lanako bost herrien arteko fusioa gertatu baino lehen alegia, udalerri independente moduan agertzen da.
Demografia eta biztanleria
Udalerri independente gisa agertzen den 1842ko erroldan herriak 53 biztanle eta 10 etxe zituen. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 26 biztanle ditu.
Calumma amber
Calumma amber Calumma generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Arabarba
Britainia Handia eta Frantzian arabarba oso ezaguna da. Hostoen pezioloak baino ez dituzte erabiltzen. Hostoen linboek azido oxaliko gehiegi dute eta toxikoak dira. Arabarbaren pezioloekin marmelada eta pastelak egiten dira. Benetako fruitua ez izan arren, sukaldaritzan horrela erabiltzen dute.
Ignacio Aldalur
Ignacio Aldalur Aizpuru (Azpeitia, Gipuzkoa, 1968ko abuztuaren 1a) atzelari lanetan Real Sociedaden eta Eibarren aritu zen azpeitiar futbolari ohia da.
Portal etxeko garaia
Portal etxeko garaia edota Portala etxeko garaia Nafarroa Garaiko Hiriberrin dagoen garai bat da. Izen bereko etxearen alboan dago, herriko sarreratik ezkerreko errepidea hartuz, Jauki etxeko garaitik oso hurbil; biak herrigunearen ipar-mendebaldean daude. Nafarroako kultura ondasun izendatua dago.
Jean Rivier
Jean Rivier (Villemomble, 1896ko uztailaren 21a - La Penne-sur-Huveaune, 1987ko azaroaren 6a) frantses musikagilea izan zen.
Portal etxeko garaia
Alboko Portal etxearen ateburuko harrian honako idazkun hau dago zizelkatua:
Jean Rivier
Lehen Mundu Gerraren ondoren hartu zuen musikaren bidea. Parisko Kontserbatorioan harmonia, musikaren historia, kontrapuntua eta fuga ikasi zituen, eta orobat ikasi zituen pianoa eta biolontxeloa. 1920ko hamarraldian ondu zituen lehenengo lanak: Harizko laukotea (1924), Hileta kantua orkestrarako eta Rapsodia biolontxelo eta orkestrarako (1928). Bi gerren arteko ganbera musikako elkarte nagusietako bateko presidente izan zen, Triton elkartekoa hain zuzen. 1947an Parisko Kontserbatorioko konposizio-irakasle izan zen. 1970ean Parisko Hiriko musikaren sari handia eman zioten. Jean Rivier aniztasun harrigarriko egilea izan zen. Zortzi sinfonia idatzi zituen (1932-1978), bi obertura, bi kuarteto eta hamar kontzertu baino gehiago hainbat tresnetarako, horiek guztiak harizko orkestra batek lagundua. Pianorako lanek, Pointes sèches, Torrents, Tornades, Stridences, arreta eta zehaztasunezko unibertso batera eramaten dute entzulea.
Portal etxeko garaia
Garaiak zati batean bera estaltzen duten bi estalpetxo atxikiak ditu.
Lophuromys pseudosikapusi
Lophuromys pseudosikapusi Lophuromys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
São Miguel da Baixa Grande
São Miguel da Baixa Grande Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ayacucho (hiria)
''Artikulu hau Peruko hiriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Ayacucho».
Ayacucho, Peruko hegoalde-erdialdeko hiria da, izen bereko departamenduko hiriburua. 2010 ean, 13.603 biztanle zituen. Altuera 2.761 metrotakoa da. Nekazaritza-merkatua, ehungintza, unibertsitatea eta aireportua dauzka. Miseria latza duen lurralde behartsua da (analfabetismo- eta langabezia-maila handiak; osasun- eta gizarte-zerbitzu eskasia larria). Kolonia-garaietako eraikuntza erlijioso ugari ditu.
Historia
Nahiz eta aintzinatik bertan jendea bizi, ofizialki Pizarrok sortu zuen 1540 an eta San Juan de la Frontera de Huamanga izena jarri zion. Bertan irabazi zuen Sucre jeneralak Espainiaren gudarostearen aurka Ayacuchoko gudua, 1824 an. Horren ondorioz, Hego Amerika ko hainbat estaturen independentzia bermatu zuen garaipen erabakiorra lortu zuen.
1981 ean bertan hasi zen, hirian nahiz landan, Peruko Alderdi Komunistaren gerrillari-talde maoistaren jarduna. Peruko gobernuak eta agintaritza militarrak konstituzio-bermeak indarrik gabe utzi zituen arren, gerrillari talde horrek borroka armatua Peruko bazter guztietara hedatzea lortu zuen eta izatez, 1984 an Lima hiribururaino heldu zen. Ondorengo zapalkuntza gogorra izan bada ere, Ayacuchon hasitako gerrilla-mugimendua ez da oraindik iraungi.
Ondarea
Ayacuchoko Aste Santua nabarmentzen da, elementu sinkretiko ugarirekin, duela 150 urte baino gehiagotik egiten dutena eta 10 eguneko iraupen ezohikoa duena.
Metrika (argipena)
Metrika hitzak esanahi ugari izan ditzake:
Ángel de Saavedra
Ángel María de Saavedra y Ramírez de Baquedano (Kordoba, 1791eko martxoaren 10a - Madril, 1865eko ekainaren 22a) idazle, antzerkigile, poeta, margolari eta politikari espainola izan zen. Rivasko Duke izenarekin ere ezaguna izan zen. Don Álvaro o La fuerza del sino lanagatik ezaguna da eta 1854ean bi egunez izan zen Espainiako Gobernuko presidentea (Ministroen Kontseilua garai hartan).
Ulibarri
Ulibarri Lanako kontzejua da. 1842ko erroldan, Lanako bost herrien arteko fusioa gertatu baino lehen alegia, udalerri independente moduan agertzen da.
Demografia eta biztanleria
Udalerri independente gisa agertzen den 1842ko erroldan herriak 61 biztanle eta 12 etxe zituen. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 24 biztanle ditu.
Saint-Côme (Gironda)
Saint-Côme Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Côme udalerrian erroldatutako biztanleak 292 ziren. Familiak 118 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 129 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 119 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 123 etxebizitza nagusietatik 89 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 98 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 177 ziren, horien artean 148 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 148 pertsona aktiboetatik 142 lanean zeuden (76 gizon eta 66 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Côme udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 297 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.808 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Elizondo etxeko garaia
Elizondo etxeko garaia Nafarroa Garaiko Hiriberrin dagoen garai bat da. Herrigunearen bihotzean dago, bere izenak ongi adierazten duen moduan, San Salbador elizaren alboan.
Saint-Côme (Gironda)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Côme udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 306 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nielatu
Nielatua metal bitxi etan nielo izeneko esmalte iluna txertatuz egiten den apaingarri teknika da, damaskinatu aren aurrekaria.
Izendapena
Izena latin ezko nigellum hitzetik dator (niger hitzaren diminutiboa), edo Erdi Aro ko latinezko nigello edo neelo, denak kolore beltzari erreferentzia egiten dioten hitzak.
Teknika
Normalean oinarria zilar ra izaten da, eta nieloa beltza. Txertaketa zilarrean egindako ildo estuetan egin daiteke, edo azalera zabalagoetan; askotan aplikatu beharreko azala aldez aurretik lazten da, esmaltea hobeto hartu dezan.
Nieloa zilarra, kobre a eta berun a proportzio desberdinetan borax arekin eta sufre arekin urtuz lortu izan da. Prestaketa osagaiak egosi z eta ehoz egiten da, bete beharreko ildoen lodieraren araberako garaua lortuz. Nahastea ezarriko den lekua borax geruza fin batekin estali behar dira. Nieloa idazteko erabiltzen diren bezalako luma baten punta bat erabiliz ezartzen da, zehaztasunez. Gero labe an egosten da. Hoztutakoan kolore beltza hartzen du, eta gero leundu eta distira ematen zaio.
XI. mende aurretiko bitxigintza n, nielaturako acanthita erabili zen, zilarrezko sulfuro minerala. Ondoren kobre eta zilar sulfuroen nahasketa urgarri bat erabili zen, estromeyerita mineralari dagokiona. Kasu askotan, nahaste honi galena (berun sulfuroa) gehitzen zitzaion.
Historia
Nielatua objektu asko apaintzeko erabili izan da, hala nola ezpata, falkata, gerriko, edalontzi, adar, zaldi-zela edo bitxiak.
Brontze Aroa
Nielatua zilarra apaintzeko metodo zaharrenetarikoa da. Ikerlari batzuen arabera lehen lekukotasunak Brontze Aro koak dira, K.a 1800 urte ingurukoak dira, Biblos en (Siria) aurkituak zimitarretan eginiko hieroglifo etan. Adituen ustez, artisau siriarrek eraman zuten nielatua (Mesopotamia eta Kreta ko tradiziozko ikonografia barne) Egipto eta Mizenas era.
Plinio Zaharra k Antzinako Egipton bazela idatzi zuen, eta Ahhotep II erreginaren hilobian aurkitu izan dira (K.a. 1550 urtea).
Mizenastar brontzezko sastakaietan nielatutako apaingarriak ezagutzen dira ( ca K.a.1500). Lehoi-ehiza eszenak erakusten dituzte, eta Atenasko Arkeologia Museo Nazional ean ikusgai daude. Hauetan metalmalerei (metalean margotzea, alemanez) teknika mixtoa erabili zuten, nieloa apaintzeko zein urre/zilarraren itsasgarri gisa erabiltzen zelarik.
Burdin Aroa
Historiaurre amaieran, Bigarren Burdin Aroan Iberiar Penintsula n erabili zen; Las Ruedas aztarnategi bakzeo an pieza nielatuak aurkitu dira.
Antzinaroa
Historiaren hasiera den Antzinaroa n, Antzinako Erromak nielatua mantendu zuen, garaiko gustuetara egokitua; horren adibide da IV. mende ko Eskilino ko eztei kutxa ( British Museum ), irudi kristau ekin apaindua. Europa ko I-IV. mendeetako artean felido en eta erbi en estatua txikiak eta paparreko ak aurkitu izan dira, haien azaleko marrak eta ñabardurak nielatuz irudikatzen dituztenak.
Bizantziar Inperio an ere presente izan zen, eta seguraski honekin lotuta Sasandar Inperio ko bitxigileek ere erabili zuten.
Arte anglosaxoi an ere jarraipena izan zuen, Europan eta Asia n asko hedatuz.
Erdi Aroa
Erdi Aro hasieran apaingarri zeltiar eta bikingoetan erabili zen, Ekialdeko Europan XX. mendera arte iraun duen eran.
Erromanikoan kobrearen erabilpena nagusitu zen oinarri bezala, eta Europako zatirik handienean esmalteak lekua kendu zion nielatuari, kolore gehiago erabiltzeko aukera baitzuen; halere nielatua ez zen guztiz desagerrarazi, eta kalitate handiko zenbait piezetarako erabiltzen jarraitu zen, hala nola Rhin eta Mosa ibaien inguruan sortutako arte irudiek.
Nielatua urregintza arabiarrean asko erabili zen. Horren adibide dira Medina Azaharako brontzezko oreina (X. mendea), Espainiako Arkeologia Museo Nazionalean ikusgai dena.
X. mende tik XIII. mende ra, Kieveko Rus eko artisauek abilezia maila handia lortu zuten bitxigintzan. Nielaturako, lehenik urrea edo zilarra bozeltzen zuten, erliebeak lortuz; sakonuneak nieloaz betetzen zuten (kobre, berun, zilar, potasio, borax, sufre nahaste batez), labean egosiz belzten zena. Nielatu hauek masiboki ekoitzi ziren, gaur egunean oraindik gordetzen diren moldeetan; eta Eskandinabia, Rus, Bizantzio eta Grezia artean saldu-erosten ziren. Mongoliar ren inbasioan (1237-1240) ia Kieveko Rus osoa inbaditua izan zen, eta artisau gehienak erahil zituzten; ostean, eskulangintza tekniketan atzerakada handia izan zen. Ukraina ko Altxor Historikoen Museoak hilobietatik berreskuratutako nielatuen bilduma handia du.
XIII. mendetik aurrera, gotiko an estilo horretako irudiak erabili ziren, Errenazimendu an grado gorenera iritsi arte, Florenzia eta Bolonia ko artisauen eskutik (niellatura). Hortik aurrera nielatua irudi eta apaingarri txikietan, armaduretan eta armetan erabili zen.
San Luisen bataiontzi famatua, berez, Mamelukoen Sultanerria n c. 1300 urtean eginiko ontzia da, non irudiak eta arabesko apainduren atzea nielatuz ilundua dagoen; XV. gizaldi tik Frantzia n dago, eta Louvre museoa n gordetzen da.
Aro Modernoa
Nielistak inprimatzeko makinen garapenean garrantzia izan zuten. Izan ere, bere teknika oso ondo egokitzen zen inprimatzeko erabiltzen ziren plantxa grabatuak prestatzeko; hasierako inprimatzaile gehienak bitxigileak ziren. Italia n, lehen inprimatze-lanak nielaturako prestatutako piezak erabiliz egin ziren, nieloa eman aurretik.
XVI. mende rako nielatua ez zen asko erabiltzen Europan, dekorazioan eta kontrasteetarako helburu berarekin erabil zitezkeen mastika berriak asmatu baitziren. Errusia aldean gehiago erabiltzen zen, eta Mendebaldeko Europa n gutxiago.
XVIII. mende an, Europan ez zen batere erabiltzen, salbu eta Errusian, non kalitate handiko nielatuak egiten ziren, tabakeretan adibidez, garaiko rokoko eta neoklasiko estiloan.
Aro garaikidea
Kaukaso ko gizonek garai hartan zerabiltzaten khanjali labana tipikoen kirten eta zorroak apaintzeko ere erabili zen, baita su-armetan ere, hedatu zirenean.
XX. gizaldi an nielatuaren teknika bizirik da Thailandia n, non artisauek atera nahi den irudiaren ingurua higatzen duten; higatutako hutsunea nieloz betez, labean belzten dute. Leundu eta gero, artisauak azken ukituak ematen dio eta, askotan filigrana z apaintzen da. Irudiak Ramayana eta Thai kulturako ikurrak izan ohi dira. 1930 eta 1970eko hamarkaden artean bertan izan ziren soldadu iparamerikar ren artean opari preziatua izan zen, EEBB-etan zeuden emazteei eramateko.
Tamboril do Piauí
Tamboril do Piauí Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Niyaz Ilyasov
Niiaz Anvarovitx Iliasov, errusieraz Нияз Анварович Ильясов, (Mesker-Yurt, Txetxenia (Errusia) 1995eko abuztuaren 10a) judo borrokalari errusiarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina lortu zuen ROC ordezkatzen, (Niyaz Ilyasov errusiarrarekin partekaturik) ≤100 kg-ko gizonezkoen kategorian, Aaron Wolf japoniarrarekin (urrezkoa) eta Cho Gu-ham hegokorearrarekin (zilarrezkoa) galduz. Kontuan izan, NOBek (Nazioarteko Olinpiar Batzordea) ezarritako zigorra zela medio, Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, kirolari errusiarrek ezin izan zutela Errusiaren izenean esku hartu eta ROCen (Russian Olympic Committee) izenean eta banderapean	lehiatu zirela.
De Ronde Venen
De Ronde Venen Herbehereetako Utrecht probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 34.411 biztanle zituen.
Piaras Béaslaí
Piaras Béaslaí ( - ) irlandar idazle, antzerkigile, biografialari eta itzultzailea ian zen. Irlandar Anaitasun Errepublikarraren kide izan zen, Pazko matxinadan parte hartu zuen eta Dáil Éireanneko kide izan zen.
Akysis varius
Akysis varius Akysis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Akysidae familian.
Ikus, gainera
]
Andeetako Koroa
Andeetako Koroa edo Popayango Jasokundeko Andre Mariaren Koroa eskaintza-objektu bat da, jatorriz Kolonbiako Popayángo Jasokundeko Andre Mariaren irudi baterako egina.
Ezaugarriak
Koroak 34,5 zentimetroko garaiera du, 52 zentimetroko zirkunferentzia, 2,18 kilo pisatzen ditu guztira, eta 18 eta 24 kilate arteko urrearekin egin zen. Guztira 443 esmeralda ditu, bandaren eta diademaren artean banatzen direnak. Koroan dago munduko esmeraldarik handiena, Atahualpako esmeralda; 15,80 x 16,15 milimetroko tailu angeluzuzeneko harribitxia da, ustez Atahualpa enperadorea harrapatzean hari kendua.
Historia
Bere jatorriari buruzko hainbat istorio zein kondaira daude. Dokumentu zaharrenek adierazten dutenez, 1590eko hamarkadan egin zen Granadako Erresuma Berrian (Espainiar Inperioa), Andre Mariari eskainia, Popayan eskualdea suntsituko zukeen baztanga izurritea saihesteagatik. Christopher Hartop, ordea, 1995ean New Yorkeko Christie's enkante-etxeari egindako salmenta-proposamen batean aztertu zuen koroaren bitxietan aditua zenak, material konposatuzko pieza bat zela iradoki zuen, eta ziur asko XVI. eta XVIII. mendeen artean egin ziren zati batzuk.
Koroak historia luzea zuen Sortzez Garbiaren jaiaren ospakizunean, harik eta XX. mendeko lehen hamarkadetan koroa zaintzen zuen kofradiak Aita Santuaren baimena eskatu zuen arte-lan hura saltzeko eta bildutako dirua ongintzarako erabiltzeko. Baimena 1914an eman zen, baina saltzaileek (Sortzez Garbiaren Kofradia) ez zuten eroslerik aurkitu 1936ra arte, Warren J. Piper Chicagoko enpresaria buru zuen estatubatuar talde batek erosi zuen arte. Orduan, Piperrek esan zuen koroa desmuntatu egingo zutela eta harribitxiak bereizita salduko zituztela, baina ez zen halakorik gertatu. Koroa, aldiz, hurrengo hamarkadetan erakutsi zen publikoki noizean behin, bereziki Detroiten 1937an, General Motorsek Chevroleteko gama berriaren aurkezpenean erabili zuenean: 225.000 lagunek ikusi zuten orduan, hiriko biztanle guztien % 15ek. Koroa New Yorkeko 1964ko Munduko Azokan eta 1959an Ontarioko Errege Museoan ere erakutsi zen.
Koroa Kolonbiatik ateratzeko modua eztabaidagarria izan ze, eta Kolonbiako gobernuak ahaleginak egin zituen hura herrialdera itzultzeko, baina azkenean ez zen lortu. Koroa 2015ean erosi zuen New Yorkeko Metropolitan Museum of Art erakundeak.
Limerickeko Sobieta
Limerick-eko sobieta (Sóibhéid Luimnigh) 1919 urte inguruan Limerick hirian ezarritako sobieta izan zen. 1919 eta 1923 urteen artean, ehunka izan ziren Irlanda osoan zehar emandako sobiet en esperientziak, eta Limerickekoa aipagarrienetarikoa izan zen, apirilaren 15etik 27ra arteko iraupena izan zuelarik. Irlandako Independentzia Gerraren hasieran, Limerick eko Merkataritza eta Lan Kontseiluak greba orokor bat antolatu zuen, Erresumaren Defentsarako Legearen pean Armada britainiarrak hiria "Espazio Militar Berezi" moduan deklaratzearen aurkako protesta gisa. Lege horrek Limerick hiriaren zati handiena eta konderriaren zati bat martzialki blokeatzen zituen. Greba orokorrak iraun bitartean Greba Komiteak hiriaren kontrola hartu zuen, bere diru propioa inprimatuz, egunkari propioa sortuz eta elikagaien hornidura eta prezioa erregulatuz.
Garapena
Ekintza honi erantzunez, apirilaren 9an, Britainiar Armadako Griffin Jeneralak hiria "Eremu Militar Berezi" moduan izendatu zuen, apirilaren 14tik aurrera hirira sartu eta handik atera nahi zuten guztiek RIC-en baimenen beharra zutelarik. Lege martziala bermatzeko Armada britainiarraren tropak eta ibilgailu blindatuak zabaldu ziren hirian.
Tropiduridae
Tropiduridae Iguania barruan sailkatutako narrasti familia bat da. Amerika osoan zehar bizi dira, baita Galapago uharteetan eta Karibean ere.
Limerickeko Sobieta
Garapena
Apirilaren 11n, Limerick hiriko Merkataritza eta Lan Kontseilu Batuak bilera bat egin zuen. Aipatu beharra dago Byrne Sindikatu Kontseilu honen kide izan zela. Bilera horretan, Sean Dowling Garraio eta Langileen Batasun Orokorreko (ITGWU) ordezkari irlandarrak, sindikatuek Udalaren ardura hartzea eta bertan bilerak egitea proposatu zuen, baina proposamena ez zen bozkatu. Apirilaren 12an, ITGWUko langileek grebari hasiera emateko bozkatu zuten Cleeveren lantegian (Lansdowne). Apirilaren 13an, hamabi orduko eztabaidaren eta langileen ordezkarien presioen ondorioz, hiriko Merkataritza eta Lan Kontseilu Batuak greba orokorrerako deia luzatu zuen. Grebaren zuzendaritzaren erantzukizuna komite baten esku laga zen, apirilaren 14tik aurrera bere burua sobiet moduan izendatu zuena. Komiteak 1913ko Dublingo greba orokorraren adibidea hartu zuen, eta "sobiet" (hau da, batzorde autonomo bat) terminoa 1917ko Errusiako Iraultzarekin emandako sobieten loraldiaz geroztik indarra hartuz joan zen mundu mailan.
Greba orokorrak bi astez gelditu zuen Limerick hiria, apirilaren 15etik 27ra bitartean. Azkenik, Sinn Féin alderdiko Limerickeko alkate zen Phons O'Marak eta hiriko apezpiku katolikoa zen Denis Hallinanek hala deituta, greba komiteak amaiera jarri zion langile esperientzia honi.
Hoplias macrophthalmus
Hoplias macrophthalmus Hoplias generoko animalia da. Arrainen barruko Erythrinidae familian sailkatzen da.
Bánovce nad Ondavou
Bánovce nad Ondavou Eslovakiako udalerri bat da, Michalovceko barrutian kokatuta. 12,23 km²ko azalera du eta 729 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1326. urtekoa da.
Kala (landarea)
Oso zurtoin laburra, hosto zabal luzeak eta erorkorrak, eta gider luzeko lorea, lore-hosto bakarrekoa eta kono itxurakoa izaten dute. Hosto berde ilunak, luze zabalak eta lore zuria ditu eta metro bete inguru luzea da.
Welsh Not
Welsh Not (galesik ez) edo Welsh Note (gales oharra) XIX. mendean zenbait eskolatan galesez mintzatzen ziren umeen lepoetan zintzilik zeramatena eta WN letrak grabaturik zituen zurezko pieza izan zen. Not pieza galesez hitz egiten harrapaturiko edozein umeri ematen zioten, eta horrek galesez mintzatzen harrapaturiko beste ikaskideri eman behar zion. Eskolak amaitutakoan, not seinalearen jabeak zigorrada jasaten zuen. Not piezaren helburua ikasleek ama hizkuntzaz ez hitz egitea zen, orduan ingelesa hezkuntzarako hizkuntza egoki bakartzat hartzen zutelako.
Historia
Ezaguna den not seinalearen lehen erabilera XVIII. mendean izan zen: garai hartan, galesez cwstom eta ingelesez Welsh stick («gales makila») edo Welsh lead («gales beruna») izenak zituen. Jardutea 1847ko Reports of the commissioners of enquiry into the state of education in Wales agirian aipatu zen. Nahiz eta agiria Galesko kulturaren zenbait alderekiko kritikoa izan, ikuskatzaile batzuek not seinalearen erabilera bidegabe eta ankertzat jo zuten. Era berean, agiriak ez zuen erabilera ontzat eman, eta gales hiztunak gehiengoa ziren eskualdeetan hezkuntza galesez zela adierazi zuen.
XIX. mendeko azken hamarkadetan, hezkuntza derrigorrezko bilakatu zenean, eskola gutxi batzuek baino ez zuten not seinalea erabiltzen. 1888ko Tokiko Gobernuaren Legea ezarri ondoren, konderrien gobernuek eskolen eskuduntza lortu zutenean, lehen mailako irakaskuntza galesez izan zen, eskualderen batean gales hiztunak gehiengoa baziren. Bigarren mailan, nahiz eta erabiltzen zuten hizkuntza ingelesa izan, ez zuten berriro not seinalea erabili.
Parotida guruin
Parotida guruina, ttu guruin oso handi bat da, aurpegiaren bi alboetan dagoena, kanpo belarriaren azpian, azaleko aponeurosi zerbikalaren mende dagoen zelda hezurzuntztsu batean, barailaren adar igokariaren atzean eta mastoide apofisi eta estiloide apofisien aurretik, eta 25 gramo inguruko pisua du. 3 egitura garrantzitsuk zeharkatzen dute: aurpegiko nerbioak, barailaren atzekaldeko zainak eta karotida arteria ohikoaren ezkerraldeak. Parotidak sortzen du ttu seroso gehien.
Guruina, kanpoko karotida arteriak, eta aurpegiko eta aurikulotenporal nerbioek zeharkatzen dute, eta bertan jaiotzen da kanpoko zain jugularra. Guruinaren barnean daude gongoil linfatiko parotideoak. Gainera, aurpegiko nerbioak (Burezurreko VII. nerbio parea) azaleko lobulua sakonekotik banatzen du.
Konduktu parotideoak (Stenonena), horizontalean igarotzen da guruinaren aurrealdeko ertzetik, ondoren, erdialderantz biratzen du masetero giharraren aurrealdeko ertzean, gihar buzinatzailea zulatuz, ondoren, aho aldean sartzeko, goikaldeko bigarren hagin inguruan kokatutako zulotxo baten bidez.
Bere nerbiotzea, nerbio aurikular nagusiak ematen du (C2-C3 plexu zerbikalaren adarra), guruinaren estalkia nerbiotzen duena, baita honen gaineko larruazala ere. Nerbio aurikulotenporalak, gongoilatzeko informazio parasinpatiko jariatzailea darama. Bere aldetik, zuntz sinpatikoen aktibitateak (kanpo nerbio plexu karotideokoa)k, guruinaren jariatzea murrizten dute.
Polioptila schistaceigula
Polioptila schistaceigula Polioptila generoko animalia da. Hegaztien barruko Polioptilidae familian sailkatua dago.
Arteaga (Metauten)
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 31 biztanle ditu.
Calumma furcifer
Calumma furcifer Calumma generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Nohic
Nohic Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Nohic udalerrian erroldatutako biztanleak 1.104 ziren. Familiak 405 ziren, horien artean 73 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 142 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 162 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 436 etxebizitza zeuden, 416 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 413 etxeak ziren eta 21 apartamentuak ziren. 416 etxebizitza nagusietatik 338 bere jabearen bizilekua ziren, 74 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 51 etxek hiru zituzten, 136 etxek lau zituzten eta 221 etxek bost zituzten. 316 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 179 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 218 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 677 ziren, horien artean 497 aktiboak ziren eta 180 inaktiboak ziren. 497 pertsona aktiboetatik 446 lanean zeuden (245 gizon eta 201 emakume) eta 50 langabezian zeuden (17 gizon eta 33 emakume). 180 pertsona inaktiboetatik 62 erretiraturik zeuden, 47 ikasten zeuden eta 71 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Nohic udalerrian 423 unitate fiskal zeuden, 1.136,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.393 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 41 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 6 igeltseroak, 3 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Nohic udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 434 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Pseudohydromys carlae
Pseudohydromys carlae Pseudohydromys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Nohic
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ekialde Urruna
Ekialde Urruna Ekialdeko Asiako eskualdea da. Izena ohikoa bada ere, eurozentrikoa da eta horregatik jadanik ez da ofizialki erabiltzen.
Oro har, hurrengo estatu hauek hartzen dituela jotzen da:
Hot Springs konderria (Wyoming)
Hot Springs konderria (Hot Springs County) Wyomingko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Thermopolis da. 2010eko zentsuaren arabera 4,812 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Hot Springs konderriak 519,658 kilometro koadro ditu. Horietatik 601 ura dira. Beste 519,057 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,93 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 4,812 pertsonetatik 4,655 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 105 dira. 12 beltzak edo afroamerikarrak. 62 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 20 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 60 pertsonek kokatzen zuten.
Eemnes
Eemnes Herbehereetako Utrecht probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 8.843 biztanle zituen.
Pseudohydromys berniceae
Pseudohydromys berniceae Pseudohydromys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Sestao River Club
Sestao River Club Sestaoko (Bizkaia) futbol taldea da, 1996an sortua, Sestao Sport zena desagertu eta gero. 1.400 bazkide ditu eta 420.000 €-tako aurrekontua.