cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
7800° Fahrenheit
7800° Fahrenheit Bon Jovi talde estatubatuarraren bigarren musika albuma da eta milioi bat inguru ale saldu ditu mundu osoan. Diskoaren izenak harria likido bihurtzeko beharrezko tenperaturari egiten dio erreferentzia. Album honen azalean gainera, taldearen logotipoa agertzen da lehen aldiz, hurrengo disko guztietan egongo dena.
Saint-Paul-en-Born
Biztanleria
2007an Saint-Paul-en-Born udalerrian erroldatutako biztanleak 750 ziren. Familiak 306 ziren, horien artean 81 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 45 bakarrik bizi ziren emakumeak), 99 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 90 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 408 etxebizitza zeuden, 308 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 78 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 360 etxeak ziren eta 31 apartamentuak ziren. 308 etxebizitza nagusietatik 232 bere jabearen bizilekua ziren, 65 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 15 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 79 etxek lau zituzten eta 178 etxek bost zituzten. 237 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 123 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 158 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 479 ziren, horien artean 333 aktiboak ziren eta 146 inaktiboak ziren. 333 pertsona aktiboetatik 292 lanean zeuden (172 gizon eta 120 emakume) eta 40 langabezian zeuden (12 gizon eta 28 emakume). 146 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 56 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Paul-en-Born udalerrian 351 unitate fiskal zeuden, 852,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.937 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 2 argiketariak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Saint-Paul-en-Born udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lope de Vega
Félix Lope de Vega Carpio (Madril, 1562ko azaroaren 25a – Madril, 1635eko abuztuaren 27a) poeta eta antzerkigile espainiar nabarmena izan zen.
Espainiako Urrezko Mendeko egileen artean dugu, Fuenteovejuna eta El caballero de Olmedo izanda bere lanik ezagunenetarikoak.
Literaturaren historiaren egilerik oparoenetarikoa da. Izan ere, 3.000 soneto, 5 eleberri, 4 eleberri labur, 9 epopeia, 3 poema didaktiko eta ehunka komedia (1.800 batzuen arabera) idatzi zituen.
Bizitza
Etxe xume bateko semea zen. Madrilgo Kale Nagusian bizi izan zen, merkatari eta artisauen kalean, hain zuzen, aita brodatzailea baitzuen. Lope de Vegaren gazte garaiko datu gutxi ezagutzen badira ere, gauza jakina da Vicente Espinelen estudioan hasi zituela ikasketak, eta jesuiten eskolara joan zela, ondoren. Eskola hartan gramatika eta erretorika ikasi zituen, eta zenbait daturen arabera, matematika eta astronomia ikasi zituen Errege Estudioan. Garai hartan Avilako gotzain zen Jeronimo Manriquerentzat hasi zen lanean, eta hari eskaini zizkion bere lehenengo poemak. Zenbaitzuren arabera, Salamancan ere aritu zen ikasten. Hiri horretan zela, Santa Cruzeko markesaren espedizio batean joan zen Terceira uhartea konkistatzera. Espedizio hartatik itzuli zenean, Elena Osorio (Filis) ezagutu eta harremanetan jarri zen harekin. Baina beste senargai bat agertu zen Elena Osoriorentzat eta Lope de Vega utzi egin zuen. Lopek, erabat jeloskorturik, Elena Osorioren aitaren kontrako irain-idatziak zabaldu zituen Madrilen, eta hark Lope de Vegaren kontrako prozesua hasi zuen, harik eta Lope de Vega erbesteratzea lortu zuen arte. Hala eta guztiz ere, Lope de Vega Madrila itzuli zen Isabel de Urbinarekin (Belisa) maiteminduta baitzegoen. Isabelen familiak, eskandalua sortu ez zedin, ezkontzeko baimena eman zien. Ezkondu eta bi astera, ordea, Lope de Vegak emaztea utzi eta Armada Garaitezinean sartu zen; amodiozko lan ederrak idatzi zizkion garai hartan Isabeli. Bidaia hartan idatzi zuen, ziur asko, La hermosura de Angelica (Angelicaren edertasuna) zaldun poema. Espedizio hartatik itzuli zenean, Valentzian hartu zuen bizilekua bere emaztearekin eta ospe handia izan zuen garai hartan antzerkigile gisa.
1590ean Toledora joan zen Albako dukearen idazkari gisa lan egitera. Garai hartan idatzi zituen La Arcadia (Artadia) eleberria eta El domine Lucas (Lucas maisua) antzerki lana; azken horretan, Salamancako ikasle giroa erakusten du. 1594an Lope de Vegaren bigarren alaba jaio zen, baina emaztea hil egin zitzaion erditze hartan. Handik urtebetera Lope de Vega Madrila itzuli zen berriz ere, Velazquez familiak eskatuta baitzuen Lope de Vegaren barkamena. Handik gutxira, ordea, Lope de Vega auzitan zen berriz ere Antonia Trillorekin izan zuen harremanaren ondorioz.
1598an Juana de Guardorekin ezkondu zen, irabaziak lortzeko asmoarekin antza denez. Filipe II.ak antzokiak ixteko agindua eman zuenean, Lope de Vegak Sarriako markesaren idazkari lanetan hasi behar izan zuen. Garai hartan, Lope de Vegaren bizitzako emakume garrantzitsuenetako bat agertu zen, Micaela Lujan (Camila Lucinda) hain zuzen. Micaela antzezlea zen, eta Diego Diaz komikoarekin ezkonduta zegoen, bi seme-alaba zituzten. Lope de Vega eta Micaela Toledon eta Sevillan bizi izan ziren eta bost seme-alaba izan zituzten. Baina 1608. urte inguruan hautsi egin zen haien arteko harremana. 1613an Madrila joan zen berriz ere bizitzera, eta denboraldi batez bizitza lasaia eraman zuen liburuak idazten eta baratzea zaintzen.
1605. urtetik aurrera oso harreman estua izan zuen Sessako dukearekin; haren terzero izan zen eta eskutitz bidezko harreman berezia izan zuten. 1613. urtea urte latza izan zen Lope de Vegarentzat, seme bat, Carlos Felix, eta emaztea, Juana de Guardo, hil zitzaizkion-eta; Lope de Vega krisi izpiritual larrian sartu zen, eta 1614an apaiz sartzea erabaki zuen. 1616. urtean, ordea, Lope de Vegaren bizitzan izan zen pasiorik handiena azaldu zen: Marta de Nevares Santoy, hamazazpi urteko emakume ezkondua. Marta de Nevaresi senarra hil zitzaionean Lope de Vegarekin joan zen bizitzera eta bi semealaba izan zituzten. Baina hainbat zoritxar geratu zitzaizkion Lope de Vegari: Marta itxutu egiten da eta 1628an burua galtzen du erabat; bere seme Lope Felix ito egin da Moluka uharteetan; bere alaba Antonia Clara bahitu egin du konde-dukearen babespeko batek.
Zorigaitz horien guztiak pairatu eta apaiz katoliko bihurtzea erabaki zuen. Eta apaiztu zen.
Lope de Vega 1635ean hil zen zoritxarretan erabat akiturik. Izan zituen 15 seme-alabetatik, gehienak ezkontzatik kanpo, alaba bakar batek iraun zuen bizirik Lope de Vega hil eta geroago, alaba lekaime bat.
Lirika
Lope de Vegak, erromantzeaz gainera, oso gustukoa zuen soneto egitura. Idatzi zituen lehenengo sonetoak, berrehunen bat, Rimas (1602, Errimak) lanaren barruan bildu zituen; horietako asko komedietarako idatziak dira. Micaela Lujani eskaini zizkion sonetoetan, petrarkismoaren eragina nabarmena da. 1614an Rimas sacras (Errima sakratuak) lana argitaratu zuen, ehun sonetoz osatua. Poema horietako askotan hustutzen ditu Lope de Vegak bere barruko oinaze guztiak doinu jantzi eta jasoarekin.
Lope de Vegaren obra lirikoaren parte handi bat abesteko letrak dira, erromantzeak gehienetan, baina baita gabon kantak, seguidillak, eta beste hainbat herri abesti ere. Azken poema horietan, hala ere, oso zaila da bereiztea zein parte dagokion poetaren sorkuntzari eta zein tradizioari.
Garrantzi handia dute, bestalde, Lope de Vegaren lirikan bertso hendekasilaboetan osatu zituen epistolak, gai autobiografikokoak gehienetan. Horietako batzuk El jardin de Lope de Vega (1621-1624, Lope de Vegaren lorategia) lanean argitaratu zituen; balio handiko epistola da, orobat, Egloga a Claudio (Egloga Claudiori) deitua, La Vega del Parnaso lanaren barruan jasoa. Eglogen artean aipagarria da Filis (1635) egloga, bere alaba Antonia Clararen bahiketaz. Saioak egin zituen, bestalde, poema narratiboekin, eta horien artean kontuan hartzeko modukoak dira La Dragontea (1598, Dragontea), zortziko errealean; El Isidro (1599, Isidro), bosteko txikian idatzia eta poema erlijioso onenentzat hartzen dena; La hermosura de Angelica (1602, Angelicaren edertasuna), hogei zortziko errealez osatua; eta La Jerusalen conquistada (1609, Jerusalen konkistatua), hau ere hogei abestiz osatua. Gai mitologikoa duten poemak ere idatzi zituen Lope de Vegak, besteak beste, La Filomena (Filomena) eta La Andromeda (Andromeda), 1621 aurretik idatziak, eta Circe eta La rosa blanca (Arrosa zuria).
Prosa
Lope de Vegaren lehenengo prosa lana La Arcadia (1598) izan zen. Lan horretan Albako dukearen (Anfriso) maitasun gorabeherak kontatzen ditu. Dena dela, izadiaren deskripzioak dira lan horren balio literario nagusiak. El Peregino en su patria (1604, Erromes bere herrian) abentura eleberri korapilatsua da, Greziako eleberrietan oinarritzen dena. Lan horretan lau auto sakramental, eta amaieran, komedia zerrenda bat erantsi zituen gaiarekin zerikusirikez zutenak. Carlos Felixi eskaini zion Los pastores de Belen (Belengo artzainak). Aipagarria da, bestalde, Novelas a Maria Leonarda (Eleberriak Maria Leonardari) izenburupean bildu zituen lau eleberri hauek: Las fortunas de Diana (Dianaren zorionak), La desdicha por la honra (Zoritxarra ohorearen ordez), La prudente venganza (Mendeku zuhurra) eta Guzman el Bueno (Guzman Zintzoa). Hala eta guztiz ere, Lope de Vegaren narrazio lan nagusia La Dorotea (Dorotea) da. Lan hori bost ekitalditan banatuta dago, eta zenbaitzuren iritziz, Fernando de Rojasi egindako omenaldia da oinarrian.
Antzerkia
Lope de Vegak Arte nuevo de hacer comedias en este tiempo (1609, Garai honetan komediak egiteko antze berria) lanean azaldu zituen antzerkigintzari buruz zituen teoriak. Berpizkundeak Aristotelesen Arte poetikoa eta Horacioren Epistola Pisondarrei lanetatik ondorioztatzen ziren teoriak berpiztu zituen eta horiek finkatzea zen higikunde haren helburua. Bi antzerki sistema elkarren desberdinen arteko kontrastea nabarmendu zen XVI. mendean: Erdi Aroko eliz antzerkitik eratorria batetik, eta bestetik, humanista, Plautoren eta Terentzioren komediaren eta Senekaren trajediaren araberakoa. Europan, oro har, bi sistema horien arteko borroka izan zen, Espainian, aldiz, lehenengo sistema nagusitu zen, nahiz eta bigarren sistemaren hainbat ezaugarri bereganatu zituen. Baina sistema guztien gainetik, Lope de Vegarena izan zen nagusi. Antzerki klasikoak hiru unitate, ekintza, denbora eta lekua hain zuzen, mantentzea eskatzen zuen; Lope de Vegaren teoriaren arabera, ordea, antzerkiak sinesgarri izan behar zuen, eta hori hala izan zedin, ekintzaren unitateari eutsi eta beste biak baztertu behar ziren. Trajediaren eta komediaren arteko bereizkuntza zorrotza ere ez zen ezinbestekoa Lope de Vegarentzat.
Beste alde batetik, barregarriaren pertsonaia asmatu zuen. Ahapaldiak antzerki egoeraren arabera erabiltzen zituen eta Espainiako historiatik eta tradizioetatik hartzen zituen bere antzerkietarako gaiak. Lope de Vegaren antzerkia, garai hartako gainerakoena bezalaxe, bi gai nagusiren inguruan antolatzen zen: maitasuna eta ohorea. Antzerki herritarra egin zuela esaten da, baina nahiz eta herritarra izan, ez zen nahitaez herriarentzat egina, aldiz, bi motako ikusleentzat egina zen: ikusle jantzi eta finarentzat batetik, eta ikasi gabearentzat, bestetik.
Lope de Vegak 800 antzerki lanetik gora idatzi zituen, genero txikiak kontuan hartu gahe. Lan horiek, gaiaren eta iturri literarioaren arabera sailkatzen dira. Gai erlijiosoa duten lanen artean aipagarriak dira: La accion del mundo y primera culpa del hombre (Munduaren ekintza eta gizonaren lehenengo errua), El robo de Dina (Dinaren lapurreta), Los trabajos de Jacob (Jacoben lanak), Historia de Tobias (Tobiasen historia), eta guztien gainetik, El rustico cielo (Landa zerua), La buena guarda (Zaindari ona) eta La fianza satisfecha (Bahitura ordaindua). Lope de Vegaren antzerki lan ederrenetako bat historia klasikoan oinarritua da, Pertsiako errege Ziroren historian oinarritua hain zuzen: Contra valor no hay desdicha (Balioaren kontra zoritxarrik ez). Baina Lope de Vegaren antzerkia Espainiako historia eta elezaharren bidez iritsi zen goreneko mailara, pertsonaia ezezagunen istorioen bidez batez ere. Horien artean aipatzekoak ditu: El mejor alcalde, el rey (Alkaterik hoberena, erregea), Peribañez y el comendador de Ocaña (Peribañez eta Ocañako komendadorea) eta Fuenteovejuna. Lan horietan ohorearen inguruko gaiak lantzen ditu, batez ere. Aipagarriak dira, bestalde, El perro del hortelano (Ortuzainaren zakurra), El acero de Madrid (Madrilgo altzairua), El villano en su rincon (Arlotea bere bazterrean) komedia nahaspilatsuak.
Henryk Górecki
Henryk Mikołaj Górecki ( ahoskatua; Czernica, Polonia, 1933ko abenduaren 6a - Katowice, Polonia, 2010eko azaroaren 12a) poloniar musikagilea izan zen. Postmodernismoaren musikari nagusietako bat izan zen.
Biografia
Katowiceko Musika Eskolan konposizio-ikasketak egin zituen Szableskirekin, Karol Szymanowskiren ikasle batekin. Poloniako abangoardiako musikaren aitzindaria izan zen Stalinen ondoko kultura-aldian, 1950eko hamarraldiaren bukaeran. Poloniako Musikagileen Batasunaren saria jaso ondoren, musika-ikasketak sakondu zituen Parisen, 1961-1963 bitartean. Parisen, Olivier Messiaen, Pierre Boulez eta Karlheinz Stockhausen ezagutu zituen, besteak beste.
Lanak
Góreckiren lehenengo obrak -Scontri, 1960- serialismoan oinarritzen dira, eta ozentasun erregarriak dituzte, baina "Hiru pieza antigoaleko estiloan" obratik aurrera (1963), Tatra mendietako folklorearen musikaz eta Poloniako erlijio-tradizioez blaitu du berea. Azkeneko lanetan, harmonia modalak, melodia bakunak eta dimentsio zabaleko egituren errepikapenak nagusitzen dira. Horien artean, aipagarria da "Deitoreen sinfonia" (1976), Bigarren Mundu Gerrako sufrikarioan oinarritua, erabateko arrakasta izan duena.
Saulnières (Eure eta Loir)
Biztanleria
2007an Saulnières udalerrian erroldatutako biztanleak 595 ziren. Familiak 208 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 96 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 246 etxebizitza zeuden, 209 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 238 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 209 etxebizitza nagusietatik 173 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 62 etxek lau zituzten eta 110 etxek bost zituzten. 159 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 73 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 128 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saulnières udalerrian 224 unitate fiskal zeuden, 658,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.030 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 eraikuntza enpresa eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Saulnières udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.180 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Herri txiki, Amerika handi (telebista saioa)
Herri txiki, Amerika handi da Herri txiki, infernu handi programatik eratorritako formatu berri bat. Euskal Telebistak eta Orio Produkzioak S.A.k ekoitzitako formatu honetan ere Zuhaitz Gurrutxaga eta Mikel Pagadizabal dira aurkezleak.
Programa honen berrikuntza da Euskal Herriko herriak bisitatu beharrean, Ameriketako Estatu Batuak zeharkatuko dituztela bertako euskaldunen bila.
Falnash
, 'Fawenesh', Eskoziako herri bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.
Créteil
Créteil Frantziako udalerria da, Marne Harana departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 89.410 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Créteil udalerrian erroldatutako biztanleak 89.410 ziren. Familiak 33.821 ziren, horien artean 11.114 pertsona bakarrekoak ziren (4.441 bakarrik bizi ziren gizonak eta 6.673 bakarrik bizi ziren emakumeak), 6.879 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 10.663 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 5.165 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 36.569 etxebizitza zeuden, 35.190 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 305 bigarren erresidentzia ziren eta 1.074 hutsik zeuden. 3.135 etxeak ziren eta 33.047 apartamentuak ziren. 35.190 etxebizitza nagusietatik 12.399 bere jabearen bizilekua ziren, 21.779 alokairuan okupaturik zeuden eta 1.012 doan lagata zeuden; 2.961 etxek gela bat zuten, 6.527 etxek bi zituzten, 11.909 etxek hiru zituzten, 9.624 etxek lau zituzten eta 4.169 etxek bost zituzten. 19.124 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19.080 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5.540 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Errentak eta okupazioa
2007an batez besteko errenta 12,6€/h zen; goi karguen kasuan 22,2€/h zen (23,4€/h gizonena eta 20,1€/h emakumeena), el dels professionals intermedis 13,4€/h (13,7€/ h gizonena eta 13,1 emakumeena), enplegatuena 9,7€/h (9,8€/h gizonena eta 9,9€/h les dones) eta langileena 9,8€/h (10,1€/h gizonena eta 8,8€/h emakumeena).
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 60.762 ziren, horien artean 44.423 aktiboak ziren eta 16.339 inaktiboak ziren. 44.423 pertsona aktiboetatik 38.746 lanean zeuden (19.127 gizon eta 19.619 emakume) eta 5.676 langabezian zeuden (2.900 gizon eta 2.776 emakume). 16.339 pertsona inaktiboetatik 3.231 erretiraturik zeuden, 7.823 ikasten zeuden eta 5.285 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Créteil udalerrian 33.241 unitate fiskal zeuden, 86.718 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.371 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3.734 komertzioetatik, 12 erauzte enpresak ziren, 36 janari enpresak ziren, 17 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 4 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 51 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 347 eraikuntza enpresak ziren, 980 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 287 garraio enpresak ziren, 184 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 191 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 166 finantziazio enpresak ziren, 131 higiezinen enpresak ziren, 679 zerbitzu enpresak ziren, 473 administrazio publikoko enpresak ziren eta 176 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 707 zerbitzu publikoetatik, 3 poliziaren kasernak ziren, 5 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoak, 3 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 5 posta bulegoak, 37 banku bulegoak, 5 funerariak, 31 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 11 autoeskolak, 33 igeltseroak, 69 margolariak, 32 zurginak, 62 iturginak, 43 argiketariak, 66 eraikuntza enpresak, 53 ile apaindegiak, 9 albaitariak, 12 aldi baterako lan enpresak, 145 jatetxeak, 42 higiezinen agentziak, 17 tintoreriak eta 17 apaindegiak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 tratamendu laburretarako ospitale, 2 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, 5 psikiatriko, 3 urgentzia zentro, amatasun-klinika 1 bat, 2 osasun-zentro, 28 botika eta 4 anbulantzia zegoen.
2009an 23 haur-eskola eta 25 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Créteil udalerrian 11 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 6 hezkuntza orokorreko lizeo eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 4.430 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 4.604 eta lizeo teknologikoetan 235.
Créteil udalerrian 4 osasun-formakuntzako goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko zentroak zeuden.16 Unibertsitate zentroak zeuden, horietatik 10 Unibertsitate mailako formakuntza eta ikerketa unitateak ziren, 2 unibertsitate-insitutoak eta 4 bestelako goi-mailako ikasketa zentroak ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Savigny-en-Véron
Savigny-en-Véron Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 729 etxebizitza zeuden, 566 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 98 bigarren erresidentzia ziren eta 65 hutsik zeuden. 668 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 566 etxebizitza nagusietatik 412 bere jabearen bizilekua ziren, 130 alokairuan okupaturik zeuden eta 24 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 56 etxek bi zituzten, 83 etxek hiru zituzten, 156 etxek lau zituzten eta 259 etxek bost zituzten. 433 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 243 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 278 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 881 ziren, horien artean 639 aktiboak ziren eta 242 inaktiboak ziren. 639 pertsona aktiboetatik 574 lanean zeuden (306 gizon eta 268 emakume) eta 65 langabezian zeuden (25 gizon eta 40 emakume). 242 pertsona inaktiboetatik 94 erretiraturik zeuden, 67 ikasten zeuden eta 81 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Savigny-en-Véron udalerrian 568 unitate fiskal zeuden, 1.438,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.569 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 44 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 5 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Savigny-en-Véron udalerrian 59 nekazaritza-ustiategi zeuden, 616 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Herri txiki, Amerika handi (telebista saioa)
2023ko urtarrilaren 1ean eman zuten lehenengo atala. Programa igandetan eman zen, 22:00etan ETB1en eta euskaraz. Bost atal emititu ziren eta 2023ko urtarrilaren 29an bukatu zen denboraldia.
Denboraldi hau izan zen Zuhaitz Gurrutxagak aurkeztu zuen azkena, Herri txiki, infernu handiko 8 denboraldiren eta 200 atalen ondoren. Azkeneko atalean Zuhaitzek agur esan zion Mikel Pagadiri eta bere ordez Miren Nogales iritsi zen hurrengo denboraldietan aurkezle gisa aritzeko.
= Saioaren azalpena =
Zuhaitz Gurrutxagaren eta Mikel Pagadizabalen ametsa da Los Angeles hiria ezagutzea. Beraz, bertara joatea erabakiko dute, baina bidaia ez dute hegazkinean gingo. Ameriketako Estatu Batuak zeharkatuko dituzte bertako txokoetako euskaldunak eta beraien istorioak ezagutuz. Astero-astero beraien ibilbidean aurrera egingo dute, azkenean helmugara iritsi arte.
Programa honetan ere bi aukezleak banatu egiten dira, bakoitza bere kabuz gonbidatu ezberdinak ezagutzeko. Denboraldi hau erreportajeek osatzen dute, ez dituzte herriaren aurrean erakusten irudiak eta ez dute bakarrizketarik egiten. Beraz, Sebastian Lizaso ere ez dute izango alboan.
= Denboraldiak =
= Atalak eta audientziak =
= Erreferentziak =
Saint-Paul-lès-Dax
Saint-Paul-lès-Dax Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Landak departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2007an 12.025 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Paul-lès-Dax udalerrian erroldatutako biztanleak 12.025 ziren. Familiak 5.641 ziren, horien artean 2.164 pertsona bakarrekoak ziren (772 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.392 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.787 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.124 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 566 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 6.721 etxebizitza zeuden, 5.775 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 580 bigarren erresidentzia ziren eta 366 hutsik zeuden. 3.863 etxeak ziren eta 2.650 apartamentuak ziren. 5.775 etxebizitza nagusietatik 3.257 bere jabearen bizilekua ziren, 2.439 alokairuan okupaturik zeuden eta 78 doan lagata zeuden; 331 etxek gela bat zuten, 602 etxek bi zituzten, 1.272 etxek hiru zituzten, 1.618 etxek lau zituzten eta 1.953 etxek bost zituzten. 4.772 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2.963 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.052 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 7.198 ziren, horien artean 5.137 aktiboak ziren eta 2.061 inaktiboak ziren. 5.137 pertsona aktiboetatik 4.431 lanean zeuden (2.273 gizon eta 2.158 emakume) eta 706 langabezian zeuden (261 gizon eta 445 emakume). 2.061 pertsona inaktiboetatik 876 erretiraturik zeuden, 510 ikasten zeuden eta 675 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Paul-lès-Dax udalerrian 5.959 unitate fiskal zeuden, 12.233 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.209 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 687 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 6 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 17 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 64 eraikuntza enpresak ziren, 217 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 19 garraio enpresak ziren, 50 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 8 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 37 finantziazio enpresak ziren, 42 higiezinen enpresak ziren, 97 zerbitzu enpresak ziren, 79 administrazio publikoko enpresak ziren eta 48 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 166 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 lan bilaketa bulegoa, 1 posta bulegoa, 10 banku bulegoak, 2 funerariak, 25 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 2 autoeskolak, 16 igeltseroak, 9 margolariak, 7 zurginak, 9 iturginak, 8 argiketariak, 4 eraikuntza enpresak, 13 ile apaindegiak, 5 albaitariak, 4 aldi baterako lan enpresak, 26 jatetxeak, 10 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 6 apaindegiak.
2009an zeuden 90 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 3 supermerkatuak, 8 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 kongelatu-denda zen, 1 arraindegi zen, 3 liburu dendak, 23 arropa dendak, 6 etxerako tresna dendak, 5 zapata-dendak, 4 elektrotresna dendak, 9 altzari dendak, 6 kirol-dendak, 2 lur eta paretak apaintzeko dendak, 4 drogeria, 4 lurrin-dendak, 1 bitxi-denda zen eta 4 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, 5 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Paul-lès-Dax udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 570 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 533.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oisy-le-Verger
Oisy-le-Verger Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Oisy-le-Verger udalerrian erroldatutako biztanleak 1.285 ziren. Familiak 480 ziren, horien artean 108 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 136 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 184 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 52 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 518 etxebizitza zeuden, 483 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 502 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 483 etxebizitza nagusietatik 364 bere jabearen bizilekua ziren, 112 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 20 etxek bi zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 120 etxek lau zituzten eta 286 etxek bost zituzten. 348 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 206 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 198 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 824 ziren, horien artean 571 aktiboak ziren eta 253 inaktiboak ziren. 571 pertsona aktiboetatik 511 lanean zeuden (290 gizon eta 221 emakume) eta 60 langabezian zeuden (26 gizon eta 34 emakume). 253 pertsona inaktiboetatik 79 erretiraturik zeuden, 82 ikasten zeuden eta 92 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Oisy-le-Verger udalerrian 490 unitate fiskal zeuden, 1.256,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.074 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 autoeskola, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Oisy-le-Verger udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 810 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Ferrol
Ferrol Galiziako zazpigarren hiririk populatuena eta Coruñako udalerria da. Kostaldean kokatuta dago, Ferrolgo itsasadarra izeneko ingurunean.
Industria gune garrantzitsua da, batik bat itsasontzigintzan nabarmendua.
2008an 74.696 biztanle zituen, 82,65 km2-ko azalera du eta 13 parrokiatan banatuta dago.
Geografia
Ferrolek ipar eta mendebaldean Ozeano Atlantikoa, hegoaldean izen bereko itsasadarra eta ekialdean Narón udalerria mugakide ditu.
Elkarteak
Racing de Ferrol futbol talde beteranoa 1919an sortu zuten, eta orain arteko ibilbide gehiena Espainiako futbol ligako bigarren mailan egin du.
Oisy-le-Verger
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hillary Clinton
Hillary Diane Rodham Clinton (Chicago, Illinois, AEB, 1947ko urriaren 26a - ) Ameriketako Estatu Batuetako senataria eta Lehen Dama ohia da, bere senarra Bill Clinton presidente ohia baita. Garai horretan jarrera politiko handia hartu zuen, batez ere Osasunaren inguruan.
Hillary Rodham Clintonek zuzenbide ikasketak egin zituen Yaleko unibertsitatean. 1974an, Arkansasera joan zen eta zuzenbide irakasle izan zen estatuko unibertsitatean. 1975ean, gerora Estatu Batuetako lehendakari izango zen Bill Clintonekin ezkondu zen. 1977an, legelari langela ireki zuen eta 1992 arte jardun zuen bertan, patenteen eta jabetza intelektualaren eskubideen urraketan espezializatua. Estatu Batuetako eragin handieneko legelarietako bat izan zen urte haietan. 1992an, Estatu Batuetako lehendakari karguaren zina egin ondoren, Bill Clintonek osasunaren erreforma bideratzeko batzorde berezi baten ardura eman zion, baina batzordea bertan behera gelditu zen 1994an, helbururik bete gabe. 1997an, Haurtzaroaren gaineko Legea eta Osasun Aseguruaren Programa ezartzen lagundu zuen. 2000an, New Yorkeko senatari hautatu zuten. 2003an, Estatu Batuetako lehen dama eta senatari gisa izandako bizitzari buruzko autobiografia argitaratu zuen: Living History.
2007an Presidentegai aurkezten zela adierazi zuen eta 2008ko urtarrila eta otsailean primariak izan zituen Alderdi Demokrataren barruan. Bere aurkari nagusia Barack Obama izan zen. Bere aukeratua izatekotan lehenengo aldiz emakume bat litzateke historian AEBtako presidentegai, baina 2008ko ekainaren 5ean aurrera jarraituko ez zuela esan eta Obamaren alde egin zuen. Azkenean, Alderdi Demokratako beste hautagaiak, Barack Obamak, irabazi zuen lehia. 2008ko abenduan, Estatu Batuetako 44. lehendakari hautatu berriak, Barack Obamak, gobernuko estatu idazkari izendatu zuen Clinton.
Florissant (Missouri)
Florissant Missourieko hiri bat da. St. Louis konderrian kokatua dago. 2010ean 52,158 biztanle zituen, 32.53 kilometro koadrotan banatuta.
Auzitegi zientziak
Auzitegi Zientziena diziplinarteko esparru bat da, metodologia zientifikoaren bitartez helburu duena auzitegien testuinguruan froga balioa izan dezaketen ebidentzien materializazioa erdiestea, betiere, metodologia zientifikoak baliatuta. Edozein zientziak edo diziplinak izan dezake zereginen bat esparru honetan, baldin eta froga-prozesuan sortzen diren auziei erantzunak emateko teknikak eta baliabideak garatzen badituzte behintzat. Gaur egun kriminalistika hedatzen joan da eta hainbat espezialitate barnebiltzen ditu.
Historia
Auzitegi zientzien aitzindaria daktiloskopia deiturikoa da, hatz-markak aztertzen dituen zientzia hain zuzen ere. Gaur egun ezagutzen den auzitegi zientzia XVII.mendean sortu zen auzitegiko medikuntzaren bitartez. orduan hasi baitziren medikuak prozedura judizialetan parte hartzen.
Daktiloskopiaren lehen aipamenak Kia Kung-Yen historialari txinatarrak egin zituen 650.urtean, lege-dokumentuen inguruko iruzkin batean. Ondorioz, txinatarrek ospea eman zieten hatz-marken erabilera praktikoei,eta hauen bidez, kontratuen baliozkotasuna egiaztatzeko asmoz, egunero erabiltzen zituzten euren negozio eta enpresetan.
1575. urtean auzitegi zientzien beste aitzindari bat agertzen da: lege-medikuntza, Ambroise Paré frantziarrak hasiera emanez eta 1651. urtean Paolo Sacchias-ek garatua.
1665ean, Marcello Malpighi-k ahur eta hatzen ermamiak behatu eta aztertu zituen. Hatz-marken lehenengo ikerketak 1648.urtean argitaratu ziren Ingalaterra, Nehemiah Grew medikuak egindakoak.
Hortik aurrera, Auzitegi Zientzien garapenak bi fase izan zituen: 1809. urtean Vidocq delitugilea polizia frantziarrean barneratu eta handik gutxira Segurtasun Nazionalaren (Sûreté Nationale) lehen zuzendaria bilakatu zen. Ikerketa kriminalaren arloan, aurrepenak egin zituen; espediente polizialen eraketa eta balistika. Lehena izan zen krimenaren eszenatokiko hatz-markak jasotzeko moldeak erabiltzen, eta lofoskopia definitu zuen.
1896an, Juan Vucetich-ek Buenos Aires Probintziako Poliziak erabiltzen zuen Bertillónen metodo antropometrikoa alde batera uztea lortu zuen eta daktiloskopiaren fundamentu tipoak murriztu zituen.
1904. urtean Carlos Roumagnac irakasleak, Mexikon, antropologia kriminalaren lehenengo printzipioak idatzi zituen.
Auzitegiko antropologia
Adina, arraza eta sexua zehazten dituen eta hezurduraren gorpuzkietatik abiatuz aurpegiaren itxura berreraikitzen duen zientzia da. Honetaz gain, hilotzaren usteltze-egoeraren arabera, heriotzaren data zehazten du eta hondamendien biktimak identifikatzen ditu.
Horretarako, sistema biometrikoa erabiltzen da. Sistema biometrikoa pertsonen identifikaziorako erabiltzen den sistema informatizatua da, zeina ezaugarri fisiko, kualitatibo eta barnekoen atzematean, artxibatzean eta alderatzean oinarritzen deni. Lau identifikazio mota ezagutzen dira:
Aurpegiaren identifikazioa
Aurpegiko hainbat ezaugarriren arabera egiten da: buruhezurra eta aurpegia, begiak, sudurra, ezpainak, belarriak besteak beste. Gaur egun, hainbat bdeo-kamera existitzen dira, hala nola, FACE GRAB, fisionomia ren 80 ezaugarri atzeman eta memorizatzen dituena.
Eskuaren identifikazioa
Aldagai hauetatik abiatuz 3D irudiak jasotzen dituzten kameren bitartez egiten da: ahurraren lerroak eta zainak, dimentsioa (luzera eta zabalera) eta ahurraren forma, falangeak eta hatzak.
Iris-aren identifikazioa
XX.mendearen amaieran, Senex enpresak irisaren eskanerra garatu zuen, True Eye deiturikoa. Eskaner honek irisaren hainbat ezaugarri atzematen ditu. Nahiz eta kritikak jaso, hainbat herrialdeetan erabiltzen da presoen identifikaziorako (AEB), eraikuntzen, aeroportuen (Ingalaterra) edo bankuetako kutxazainen segurtasunerako.
Erretina-ren identifikazioa
Funtsean, begi-globoko odol-uharrean oinarritzen da.
Balistika
Auzitegi zientzien alorrean dagoen dizilplina bat da, zeinak delituetan erabiltzen diren su-armen analisia egiten duen. Jaurtigaien eta inpaktuen analisia bere gain hartzen ditu, armaren kalibrea zehaztuz. Horrenbestez, hiru ataletan banatzen da:
Daktiloskopia
Hatz marken bidez egiten den identifikazioa da, laser-jaurtitzaile baten aplikazioarekin egindako argazki baten bidez egiten dena. Hala ere, aurrez aipatutako sistema biometrikoa ere erabiltzen da delitugileen egozpenerako eta hilotzen identifikaziorako. Bestalde, hatz marken identifikaziorako erabiltzen diren teknikak azkarrak, fidagarriak eta ekonomikoak dira.
Auzitegiko informatika
Delituaren berreraikitze birtualaz arduratzen da; horretarako, datu informatikoen programak eta diskoak aztertzen ditu.
Auzitegiko medikuntza
Arazoen ebazpenerako bideak planteatzen duen medikuntzaren adarra da. Justizia administrazioaren alorrean auzitegiko medikuak epaileei zein auzitegiei laguntzen die, lesioen jatorria edo heriotzaren kausa zehazteko.
Auzitegiko medikuntzaren barnean alderdi hauek aurki daitezke:
Auzitegiko odontologia
Giza-hortzeriaren bidez egiten den identifikazioa da, horretarako hortzen txosten medikoak, X izpiak eta argazkiak erabiltzen dira. Gehienetan hozka-marken analisiaren bidez egiten da.
Dokumentoskopia
Dokumentoskopia bi hitzetatik eratortzen den kontzeptu konposatu bat da, documentum (dokumentua) eta aztertu, behatu eta ikertu. Beraz, dokumentuak aztertu edo ikertzen dituen zientzia da, objektu materiala dokumentua izanez.
Keishi Murakami
Keishi Murakami (村上 景司) Japoniako futbolaria da.
Auzitegi zientziak
Dokumentoskopia
Dokumentuen peritajea analitika eta ikerketa ekintzen multzoa da, helburuak hurrengoak direlarik: Gaur egun, dokumentoskopia jarduera zientifiko bat bezala eraiki da, objektibotasunez ikertzeko aukera ematen duen baliabide teknologikoa baita.
Keishi Murakami
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka.
Auzitegi zientziak
Auzitegiko hizkuntzalaritza
Hizkuntza diziplina konbergenteetaz hornitzen da; hala nola. soziolinguistikoa, pramalinguistikoa, diskurtsoaren analisia, erretorika, testu linguistikoa. Linguistika teoriko eta formala alde batera uzten dute, amtropologia, historia, soziologia, psikologia, pedagogia, komunikazioa eta informatikan barneratzeko.
Hizkuntzalaritzaren adar honek hainbat ekarpen egiten dizkio kriminologiari: Beste eginkizun garrantzitsu batzuk:
Bibiche
Biztanleria
2007an Bibiche udalerrian erroldatutako biztanleak 428 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Fishwick
, Eskoziako parrokia bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.
Bibiche
Etxebizitza
2007an 169 etxebizitza zeuden, 156 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 158 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 156 etxebizitza nagusietatik 135 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 124 etxek bost zituzten. 140 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 86 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 264 ziren, horien artean 184 aktiboak ziren eta 80 inaktiboak ziren. 184 pertsona aktiboetatik 172 lanean zeuden (90 gizon eta 82 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 80 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bibiche udalerrian 162 unitate fiskal zeuden, 442 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.290 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2000. urtean Bibiche udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 553 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Betizu Kluba
Betizu Kluba EITBk martxan jarritako haur eta gazteentzako proiektu bat izan zen, Betizu saiotik eratorria.
2001eko irailaren 25ean jarri zen martxan. Haurrek kluban ematen zuten izena eta txartel pertsonalizatua eskuratzen zuten, gorri koloreduna. Horrekin hainbat gonbidapen, jaialdi eta jardueran parte hartzeko aukera zegoen eta urtebetetze egunean zoriontze pertsonalizatua jasotzen zuen kide bakoitzak.
Klubak haurrak zituen helburu eta baita euskararen normalizazioa. Euskal katearen arduradun zen Itziar Epalzak honakoa adirazi zuen: "su misión es fidelizar a los niños a través de un club que desarrolla valores positivos en la infancia y adolescencia y realiza su actividad en un marco de apoyo continuo a la normalización lingüística".
Foley (Missouri)
Foley Missourieko hiri bat da. Lincoln konderrian kokatua dago. 2010ean 161 biztanle zituen, 0.37 kilometro koadrotan banatuta.
Gerygone olivacea
Gerygone olivacea Gerygone generoko animalia da. Hegaztien barruko Acanthizidae familian sailkatua dago.
Austrolebias nigrofasciatus
Austrolebias nigrofasciatus Austrolebias generoko animalia da. Arrainen barruko Rivulidae familian sailkatzen da.
Dettighofen (Baden-Württemberg)
Dettighofen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Elephantulus rupestris
Elephantulus rupestris Elephantulus generoko animalia da. Macroscelidea ordenaren barruko ugaztuna da. Macroscelididae familian sailkatuta dago.
NA-7521
NA-7521 edo Ziordiako errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-2410 nafar errepideko 37,37 kilometroan hasi eta Ziordia udalerriaren erdigunera arte doa. Errepidea 0,76 kilometro luze da.
Beldur
Beldurra arriskutsutzat jotzen den berehalako estimulu edo egoera batean sentitzen den emozio bizia da. Muturreko egoera batean ordea, arriskuaren pertzepzioa larria denean, izua edo beldur handia sortzen da eta subjektuaren paralizazioa gerta daiteke. Beldur terminoa antsietate egoeretarako ere erabili ohi da, baina beldurra unean gertatzen ari diren mehatxu edo arrisku errealeko egoeretara mugatzea hobesten da, antsietatea kezka eta estres egoeretan izaten den emozioa izendatzeko uztearren. Bat-bateko estimulu batek eraginez hasten denean, beldurra izualdi batez hasten da.
Cirrhinus microlepis
Cirrhinus microlepis Cirrhinus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Raya and the Last Dragon
Raya and the Last Dragon 2021eko Don Hall eta Carlos López Estrada zinema zuzendarien abenturazko eta fantasiazko animazio film bat da. Disney ekoiztetxeak ekoitzi zuen.
Sinopsia
Filma Kumandra fantasiazko lurraldean kokatzen da, non gizakiak eta herensugeak adiskidetasuean bizi ohi ziren orain dela asko. 500 urte geroago, Raya gerlari bakartiak kondairazko azken herensugea aurkitu beharko du, mundu suntsitu bat berreraikitzeko eta herria uztartzeko.
Fogo (Scottish Borders)
Fogo, Eskoziako herri bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.