cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Laurent-sur-Gorre
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 110 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 25 eraikuntza enpresak ziren, 21 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 30 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 6 margolariak, 4 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Laurent-sur-Gorre udalerrian 54 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.232 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nieves González
Nieves González (1899 - Bilbo, 1983) bizkaitar aktorea izan zen. Aureliano Gonzálezen alaba izan zen.
Middleport (New York)
Middleport  New York estatuko herri bat da. Niagara konderrian kokatua dago. 2010ean 1,840 biztanle zituen, 2.26 kilometro koadrotan banatuta.
Ameiurus nebulosus
Ameiurus nebulosus Ameiurus generoko animalia da. Arrainen barruko Ictaluridae familian sailkatzen da.
Malakoff–Rue Étienne-Dolet (Parisko metroa)
Malakoff–Rue Étienne-Dolet Parisko metroaren geltokia da, Malakoff udalerrian kokatuta dagoena.
NGC 2679
NGC 2679 galaxia bat da, Cancer konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Budoni
Budoni Olbia-Tempioko (Sardinia, Italia) udalerria da.
Cassago Brianza
Cassago Brianza Italiako udalerri bat da. Leccoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Cassago Brianzak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Megachile brevis
Megachile brevis erle espezie bat da, Megachile generoan eta Megachilidae familian.
Franklin (Wisconsin)
Franklin Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Jackson konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Clancy Wiggum
Clancy Wiggum Nagusia Simpsondarrak telesaileko pertsonaia bat da. Springfieldeko polizia burua da. Sarah Wiggumekin ezkonduta dago, eta Ralph Wiggumen aita da.
Arizona Wildcats
Arizona Wildcats (Arizonako basakatuak), bere egoitza Arizona estatuko hiririk garrantzitsuenetako bat den Tucsonen duen Arizonako Unibertsitatearen kirol taldea da. Wildcatsek NCAAk antolatutako unibertsitate lehiaketetan parte hartzen dute eta Pacific-12 Conference konferentziako kide dira.
Kirolak
Wildcatsek honako kirol hauetan parte hartzen dute.
Gizonezkoak
Emakumezkoak
Saskibaloia
Saskibaloi egitaraua unibertsitate honetako arrakastatsuenetako bat da Lute Olson taldeaz 1983an arduratu zenetik. 2007 arte, taldeak, 20 garaipen edo gehiagoko boladak izan ditu 20 denboraldiz jarraian, NCAAko torneoan 23 aldiz agertuz, eta Final Fourrean 1988, 1994, 1997 eta 2001ean. 1997an txapelketa irabazi zuen ordurarte azken txapelduna zen Kentucky Wildcats taldea garaitu ondoren.
Wildcats taldeko 35 jokalarik NBAn jokatzea lortu dute, horietako 11 gaur egun jokatzen ari direlarik, horien artean Damon Stoudamire, Mike Bibby, Andre Iguodala eta Gilbert Arenas nabarmen daitezkeelarik.
Beisbola eta softbolla
Beisbolean, Wildcatsek titulu nazionala 1976, 1980 eta 1986an irabazi zuten, eta softbolean emakumezkoetan zazpi aldiz.
Bardo udalerria
Bardo Poloniako Silesia Behereko voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Ząbkowice Śląskie barrutian kokatuta. 73,03 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 5381 biztanle zituen.
Anabel Quincoces
Anabel Quincoces (Gasteiz, 1968) artista arabarra da, hainbat euskarritako lanak egin izan dituena ː teknologia berriak, eskultura, beira, argazkilaritza, eskulangintza, bideoa...
Bere lanik nabarmenenak dira Argiaren Basoa, Gasteizko espazio publiko bat Frankismoaren biktimen omenez eratutakoa, eta Water flames (flowing) erakusketa Artium museoan 2007an, zeinarentzako beirazko 249 pieza osatu zituen, putz eginez eginak artisauen eran.
Valezan
Valezan Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Valezan udalerrian erroldatutako biztanleak 172 ziren. Familiak 77 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 29 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 184 etxebizitza zeuden, 78 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 89 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 155 etxeak ziren eta 29 apartamentuak ziren. 78 etxebizitza nagusietatik 61 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 57 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Chelostoma rapunculi
Chelostoma rapunculi erle espezie bat da, Chelostoma generoan eta Megachilidae familian.
Valezan
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 108 ziren, horien artean 84 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 84 pertsona aktiboetatik 82 lanean zeuden (47 gizon eta 35 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Valezan udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 735 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Artizki notazio
Matematikan, artizki notazioa egiunezko notazioa da aritmetika eta logika formuletan, non eragileak eragigaien artean idazten diren (adibidez, 2 + 2, artizki estiloa erabiliz). Artizki notazioa ez da aurrizki notazioa (adibidez, + 2 2) edo atzizki notazioa (adibidez, 2 2 +) bezain erraza konputagailuek analizatzeko, programazio-lengoai askok barrukotasunagatik erabili arren.
Artizki notazioan, aurrizki eta atzizki notazioetan ez bezala, parentesiz bildu behar dira eragileak eta eragigaiak behar dira, eragiketen ordena adierazteko. Parentesirik ezean, lehentasun lege batzuk erabakitzen dute eragiketen ordena.
Samuel Dumoulin
Samuel Dumoulin (Vénissieux, 1980ko abuztuaren 20a) frantziar txirrindulari ohia da.
Plano (ikus-entzunezkoak)
Planoa ikus-entzunezko hizkuntzaren oinarrizko unitate narratiboa da, zentzua duen unitate minimoa. Planoek, bata bestearen ondoren kateatuta, eszenak osatzen dituzte, eta horrela lortzen dute ikus-entzunezkoek jarraitutasuna eta logika. “Plano” hitza muntaia egin ondoren baino ez da erabiltzen: grabaketa egitean biltzen diren irudi guztiei “hartualdi” deitzen zaie, eta hartualdi horietatik behar narratibo eta dramatikoen arabera aukeratzen dena, berriz, planoa da.
Planoak enkoadratze edo koadratzearen bidez egiten dira. Grabatzen den espazioan aukeratu egin behar da zer geratuko den kameraren eremuaren barruan eta zer kanpoan. Barneko elementuek konposizio jakin bat osatzen dute. Plano mota ezberdinak bereizten dira kriterio hauen arabera:
Eskala edo distantzia/ enkoadrea
Gizakiaren tamaina hartzen da kontuan mugak ezartzeko.
•Plano oso orokorra: Gizakiaren tamainako objektuak oso txiki ikusten direnean enkoadrearen barruan. Paisaia edo ingurukoa da nabarmentzen dena, beraz, planoak hartzen duen gehiena airea (hutsunea) da. Normalean, ikuslea kokatu eta deskripzio orokor bat egiteko erabiltzen da, ondoren, arreta puntura eramateko. Bistan denez, trantsizio gisa erabiltzen den plano mota da.
Conradh na Gaeilge
Conradh na Gaeilge (Gaelic League, CnaG hizkiez laburtu ohi da; Liga Gaelikoa) Irlanda eta atzerrian irlandera bultzatu eta sustatzeko helburua duen elkartea da. 1893ko uztailaren 31an Dublin hirian sortu zen, bere kide sortzaileen artean: Douglas Hyde, Eugene O'Growney, Eoin MacNeill, Luke K. Walsh eta beste batzuk ere zeudelarik. Gaelerar Ligak argitaratu zuen lehenbiziko aldizkaria An Claidheamh Soluis (The Sword of Light, "Argiaren Ezpata") egunkari elebiduna izan zen, bere argitaratzaile nabarmenena Patrick Pearse izan zelarik.
Plano (ikus-entzunezkoak)
Eskala edo distantzia/ enkoadrea
•Plano orokorra: Gizakiaren tamainako objektuak hartzen du pantaila, gizakia oinetatik burura ikusten da, alegia. Testuinguru konkretu bat erakusteko erabiltzen da, ikuslea kokatzeko, alegia. Plano mota honetan ere airea edo hutsunea ageri da. Plano orokorra luzea edo laburra izan daiteke, tamainaren arabera.
NGC 2681
NGC 2681 galaxia espiral bat da, Hartz Handia konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Plano (ikus-entzunezkoak)
Eskala edo distantzia/ enkoadrea
•Plano orokor ertaina edo amerikarra: Pertsonaiak belaunetatik gora ikusten dira. Amerikarra ere deitu ohi zaio Western filmetan ohikoa zen plano mota delako. Telebistan asko erabiltzen den plano mota da, informazio saioetan, baina, bereziki, entretenimenduzko programetan.
•Plano ertaina: Gerritik gora edo behera ikusten dira pertsonaiak. Plano orokor ertainaren tamainatik hurbil badago, plano ertain luzea deitzen zaio, txikiagoa bada, berriz, plano ertain laburra. Pertsonaien arteko harrema erakusteko erabili ohi da edo egiten dabiltzan ekintzak erakusteko. Zinemaz gain, telebistako albistegietan ere oso ohikoa da plano ertaina. •Lehen plano ertaina: Sorbalden gainetik edo azpitik hartua. Pertsonaien aurpegi eta lepoari ematen zaio garrantzia. Telebistan pertsonaia garrantzitsuak- politikariak, adibidez- plano mota honekin ager daitezke. •Lehen planoa: Gizakien burua eta sorbaldaren zati bat azaltzen dira pantailan (klabikulatik gora). Oso hurbilekoa bada, lehen-lehen planoa edo lehen plano nagusia deitzen zaio (bertan, ez dira ez lepoa ezta sorbaldak ikusten, koktsetik bekokira arteko zatia baino). Oso garrantzitsua den narrazioko une batean pertsonaiaren erreakzioa ikusteko erabiltzen da. •Xehetasun planoa (plano zehaztua) Enkoadrean objektu zehatz bat hartzen da. Objektuari ematen zaio garrantzi osoa, eta inguruan duena alde batera geratzen da. Objektu horren ezaugarriak azpimarratzeko baliagarria da plano mota hau, hurbiletik erakusten baita.
Kameraren garaieraren arabera
•Garaiera normala: Gizaki baten begien altueran kokatzen da kamera (1,5m eta 1,8m artean).
•Garaiera altua: begien altueratik gora kokatzen da kamera (1,8m baino gorago). •Garaiera baxua: begien altueratik behera dago hartuta planoa (1m baino gutxiagora). Pertsonaia ume txiki bat izango balitz, ikuspuntua baxua dela esango genuke, nagusi baten begien altuera hartu behar baita erreferentziatzat.
Kameraren angeluaren arabera
Erreferentzia ardatz bertikala da, kamera zuzen dagoenean, 0 gradutako inklinazioarekin. Angulazio ezberdinak behar dramatiko ezberdinetara egokitzeko erabiltzen dira ikus-entzunezkoetan.
•Normala: 0º-ko angelua osatzen du ardatzarekiko, artez dago.
•Kontrapikatua (enfatikoa): Kamera grabatzen ari den objektua baino baxuago dago, eta beherantz grabatzen du, 45º inguruko angelua osatuz bertikalarekiko. Plano pikatuarekin ez bezala, pertsonaiak goraipatzeko baliatu izan da plano mota hau. Sakontasun efektua sortzen du. •Zenitala: Kamera lanpara bat balitz bezala kokatzen da, pertsonaiak behean daudela. 90º-ko angelua osatzen du beherantz, ardatzarekiko guztiz perpendikular. Jainkoaren ikuspuntu bezala erabili ohi da, ikuspuntu ahalguztidun gisa, dena ezagutzen duena. Ikusten diren objektu eta pertsonaiak, berriz, gutxietxi egiten dira. Telebistan, ordea, plano hau ez da ia erabiltzen, kirol ekitaldietan ez bada (futbol partiden emisioetan, adibidez), airetiko planoekin.
Kameraren mailaren arabera
Kamerak ardatz horizontalarekiko osatzen duen angelua hartzen da kontuan.
•Normala: Horizontalarekiko zuzen dago, kamerak ez dauka angulaziorik.
NGC 2680
NGC 2680 izar bat da, Cancer konstelazioan. William Parsonsek aurkitu zuen n.
Plano (ikus-entzunezkoak)
Kameraren mailaren arabera
•Zeiharra/ angelu aberrantea/ plano holandarra: Kamera okertuta dagoenean ardatz horizontalarekiko. Batzuetan istorioaren alde txarra, makurra edo iluna azpimarratzeko erabiltzen da. Deserosotasuna sortzen du ikuslearengan.
Oligodon ocellatus
Oligodon ocellatus Oligodon generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Plano (ikus-entzunezkoak)
Kameraren mugimenduaren arabera
•Plano finkoak: Kamera geldi dago, mugitu gabe.
•Plano mugikorrak: Kamera mugitu egiten da, bere ardatzaren gainean, edo espazioan, ardatz horizontal zein bertikalean.
Enkoadratzen diren objektuekiko posizio erlatiboa
•Atzekoa: Atzeko aldea hartzen da.
•Albokoa: Alboko aldea filmatzen da.
Azkenik, bi pertsonaia hizketan ari direla pantailan txandakatzen denean bakoitzaren irudia, plano eta kontraplanoa daude. Bi pertsonaietako bat erreferentzia hartuta, kamara hari zuzenduta dagoenean, planoa deitzen diogu; beste elkarrizketaria hartzean, kontraplanoa.
Ameiurus platycephalus
Ameiurus platycephalus Ameiurus generoko animalia da. Arrainen barruko Ictaluridae familian sailkatzen da.
Plano (ikus-entzunezkoak)
Ikuspuntuaren arabera
•Objketiboa: Kamerak kanpoko ikusle batek ikusten duena erakusten du.
•Subjektiboa: Ekintzak egiten ari den pertsonaiak ikusten duena erakusten da. Kamerak pertsonaia begiratzen ari dena erakusten du lehen pertsonatik, alegia. Ikuspuntua subjektiboa denean, hainbat marka bereizgarri egon daitezke (Gaudreault & Jost, 1995) :
Robert Montgomery zuzendariaren The lady in the Lake (1947) pelikula, adibidez, plano subjketiboan grabatu zen osorik. Halere, porrota izan zen, ikusleek pertsonaia kanpotik ikusi ezin zutelako, eta, beraz, ezinezkoa zelako testuinguruan ulertzea. Horregatik, plano subjektiboak funtzio espezifiko bat bete behar du filmean, behar narratibo edo dramatiko jakin bat, eta objektiboarekin konbinatu behar da.
•Begirada raccord-a: Pertsonaiaren irudia ikusten da, eta gero, begiratzen duen objektua.
Herenaren araua
Koadratzean, hau da, planoa eraikitzean, pantaila bederatzi zati berdinetan banatzen da, imajinarioak diren bi marra horizontal eta bi bertikal marraztuz. Hauek ikuslearen begirada nora bideratuta dagoen jakiteko balio digute, eta arreta berezia jarri behar zaie eremu horiei konposizioa egitean. Herenen arau edo erregela deitzen zaio.
Shepseskaf
Shepseskaf, Antzinako Egiptoko faraoi bat izan zen, Egiptoko IV. dinastiako azkenaurrekoa, K.a. 2486 eta K.a. 2479 bitartean gobernatu zuen.
Plano (ikus-entzunezkoak)
Herenaren araua
Irudian ikusten den bezala, ikuslearen arreta goiko ezkerreko puntura joango da lehenik, ondoren, goiko eskuinekora, ostean, beheko eskuinekora, eta, azkenik, beheko ezkerrekora. Beti jarraitzen da orden bera.
Shepseskaf
Mizerinoren balizko semea, erregealdi laburra izan zuen, zazpi urtekoa, Manetonek aipatzen duen Seberkeres baldin bada, edo laukoa, Turineko Errege Kanonaren txatal baten arabera.
Shepseskafek bere aurreko erregearen lanak jarraitu zituen, Mizerinoren piramidearen multzoa amaitu eta bere aitari eskaini zion, han aurkitutako idazkun batek dioen bezala. Arrazoi horregatik, Shepseskaf Mizerinoren semea zela uste da.
Faraoi honen erregealdia, aurkitutako frogak kontuan hartuta, oso modu nahaspilatsuan amaitu zen, hala, Egiptoko Antzinako Inperioko garairik disdiratsu eta oparoenari amaiera eman zioten. Faraoi hau madarikatutzat hartu zuten geroagoko egiptoarrek.
Buggerru
Buggerru Carbonia-Iglesiasko (Sardinia, Italia) udalerria da.
Shepseskaf
Hilobia
Shepseskafek ez zuen piramiderik eraiki Gizan, baizik eta mastaba bat Saqqaran. Litekeena da arrazoia Heliopoliseko apaizekin diferentziak izatea. "Mastabat el- Faraun" deitua, Faraoiaren eserlekuak 18 metroko garaiera eta 99,50x73,30 metroko laukiluze formako oinplanoa du, jatorrian, 105x78 neurtzen zuen. Harriz eraikia eta Turako kareharriz estalia dago. Mastaba bat den arren, Shepseskafen piramide purifikatua titulua grabatua du.
Haren garaiko testigantzak
Honako hauetan aipatua
Tilapia dageti
Tilapia dageti Tilapia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Autoerretratua (Tamara Bugatti berdean)
Autoerretratua (Tamara Bugatti berdean) Tamara de Lempicka artista poloniarraren autoerretratua da, Parisen margotu zuena 1929an. Die Dame moda aldizkari alemanaren enkargu bat izan zen, aldizkariaren azal bat ilustratzeko, ale hura emakumeen independentziari eskainia egon zelarik. Art Deco erretratuen pinturaren adibiderik ezagunenetako bat da.
Izatez, auto xumeago baten jabe zen De Lempicka, Renault hori bat, baina Bugatti batek itxura erakargarriagoa emango zuelakoan aukeratu zuen modelo hau.
Tony Leondis
Anthony "Tony" Leondis (New York, 1972ko martxoaren 24a), Estatu Batuetako zinema zuzendari eta gidoigilea da.
Atanasio en busca de novia
Atanasio en busca de novia 1925 urtean eginiko Euskal Herriko film komikoa da. Felix eta Aureliano Gonzálezek egin zuten film mutu hau eta senide askok hartu zuten parte. Garai hartako komedia zen, merenge pastelak jaurtitzen direnetariko bat.
Cassina Valsassina
Cassina Valsassina Italiako udalerri bat da. Leccoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Cassina Valsassinak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Frannie (Wyoming)
Frannie Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Big Horn konderrian dago, Wyoming estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Thermarces pelophilum
Thermarces pelophilum Thermarces generoko animalia da. Arrainen barruko Zoarcidae familian sailkatzen da.
Jan Oblak
Jan Oblak (Škofja Loka, Eslovenia, 1993ko urtarrilaren 7a - ) esloveniar futboleko atezaina da.
Dun-sur-Grandry
Dun-sur-Grandry Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dun-sur-Grandry udalerrian erroldatutako biztanleak 150 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 177 etxebizitza zeuden, 75 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 80 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 174 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 75 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 52 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 93 ziren, horien artean 63 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 63 pertsona aktiboetatik 50 lanean zeuden (33 gizon eta 17 emakume) eta 13 langabezian zeuden (8 gizon eta 5 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dun-sur-Grandry udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 145 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.853 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Dun-sur-Grandry udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 416 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Henry Lee Giclas
Henry Lee Giclas (Flagstaff, Arizona, AEB, 1910eko abenduak 9-2007ko apirilak 2) estatubatuar astronomo bat izan zen.
1931n hasi zen laguntzaile bezala lanean Lowell Behatokian bere heziketa ordaindu ahal izateko, eta ordutik hurrengo udetan lan egin zuen 1942an astronomo bezala kontratatua izan zen arte.
Bere betebehar nagusienak kometa eta asteroideen kokapen zehatza neurtzea, 1936an hasi zuen proiektua, eta, batez ere, izarren mugimendu propioaren katalogazioa izan ziren, azken lan hau 1958an hasi eta 18 urtez egin zuelarik, lan honetan Robert Burnham, Jr. eta Norman G. Thomasen laguntza izan zuelarik, horretarako kliskada mikroskopio bat erabiliz.
Zenbait kometaren aurkitzailea izan zen, horien artean 84P/Giclas aldikako kometarena, baita zenbait asteroiderena ere, 2201 Oljato apolo asteroidea, une batean Orioniden ozar-izarren gorputz sortzailetzat hartu zena eta 2061 Anza amor asteroidea horien artean. 1741 Giclas asteroidea bere omenez izendatu zen.
1979an erretiratu zen, baina ez zion lan egiteari utzi 2007an hil zen arte.
Koentzima
Koentzima entzima baten osagai ez-proteikoari deritzo, apoentzima izeneko osagaiarekin batera holoentzima (entzimaren zati aktiboa) osatzen duena.
Koentzimek pisu molekular txikia dute eta termoegonkorrak dira. Organismoak ez ditu sintetizatzen, eta dietaren bidez bereganatzen ditu. Azpimarratu behar da koentzima asko bitamina hidrosolugarrietatik eratorriak direla (B taldearen bitaminetatik, batez ere).
Koentzimen sailkapena garraiatzen dituzten taldeen arabera egin ohi da (hidrogeno edo beste talde kimikoak) :
Koentzima batzuek adenosina nukleosidoa dute haien egitura kimikoan: ATPk, A koentzimak eta NAD+k, besteak beste
Annelida
Anelidoak (Latin eko Anellus, "eraztun txikia" ), eraztun zizareak edo segmentatutako zizare bezala ere ezagutzen diren filum handi bat dira. Ornogabe en tipo honetan sartzen dira itsas-zizareak, lur zizareak eta izainak. Espezie ak ingurune ezberdinetara egokitu dira. Batzuk itsas inguruneetan edo itsasaldi arteko guneetan aurkitu daitezke. Badaude iturri hidrotermaletan edo ur gezetan topatu daitezkeenak ere. Horrez gain, lurreko giro hezeetan baita bizi daitezkeenak.
Anelidoak aldebiko organismo simetriko, triploblastiko, zelomatu eta ornogabeak dira. Lokomoziorako parapodioa dute. Testuliburu gehienek oraindik sailkapen tradizionala erabiltzen dute, ondorengo banaketa eginez: poliketo ak (ia guztiak itsasokoak), oligoketo ak (lurreko zizareak barne) eta hirudineo klasea. 1997az geroztik egindako ikerketa kladistikoek goitik behera aldatu dute eskema hau, hirudineo klasea oligoketoen azpi-talde gisa ikusiz eta oligoketoak poliketoen azpitalde gisa. Gainera, Siboglinidae, Echiura eta Sipuncula lehen filum bereizitzat hartzen zirenak, gaur egun poliketoen azpitaldetzat hartzen dira. Anelidoak barne hartzen ditu Lophotrochozoa taldeak,  protostomioaren “superfilumaren” barne dagoena eta molusku ak, brakiopodo ak eta nemertearrak ere barne hartzen dituena.
Anelidoen oinarrizko forma segmentu ugariz osatua dago. Segmentu bakoitza organo multzo berdinez osatuta dago. Poliketo gehienetan, segmentu bakoitzean lokomoziorako erabiltzen diren parapodio pare bat ere badute. Septuek espezie askoren segmentuak bereizten dituzte. Hala ere, batzuetan gaizki zehaztuta daude edo ez daude, esaterako echiura eta sipunculak ez dute segmentazio marka nabarmenik. Septua ongi garatua duten espezieetan, odol ak odol-hodi en barruan zirkulatzen du. Espezie horien aurreko muturretan dauden segmentuetako hodiak muskulu ekin batzen dira eta sarritan bihotz gisa jarduten dute. Halaber, septua horiek banakako segmentuen formak aldatzeko aukera ematen dute eta horrek mugimendua errazten du peristaltismo bidez (gorputzean zehar igarotzen diren "uhinak") edo parapodioaren eraginkortasuna hobetzen duten ondulazioen bidez. Septua osatugabea edo bat ere ez duten espezieetan, odolak gorputz nagusian zehar zirkulatzen du, inolako ponparik gabe eta lokomoziorako teknika ugari daude. Rout Radhamohanen arabera, zenbait espezie lurperatzailek faringea barrutik birarazten dute sedimentuan zehar arrastaka joateko.
Anelidoak bigunak direnez, haien fosil ak aurkitzea arraroa da. Gehienetan barailak eta espezie batzuk isurtzen zituzten hodi mineralizatuak topatu izan dira. Ediacara ko fosil batzuek anelidoak  diruditen arren, konfiantzarekin identifikatzen den fosil ezagunik zaharrena duela 518 milioi urte identifikatu zen Kanbriar garai goiztiarrean. Poliketo talde mugikor modernoen fosilak Karboniferoaren amaieran agertu ziren, duela 299 milioi urte inguru. Paleontologoek ez dute argi Ordoviziar erdialdeko zenbait fosil, (duela 472 eta 461 milioi urte) oligoketoen aztarnak diren ala ez. Talde honen lehen fosil eztabaidaezinenak orain dela 66 milioi urtekoak direla ikusi da, Tertziario garaikoak.
Sailkapena eta dibertsitatea
22.000 anelido espezie baino gehiago daude bizirik. Tamaina mikroskopikotik hasi eta australiar Megascolides australis edo Amynthas mekongianus (Cognetti, 1922) erraldoietarako, biak 3 metroko luzeraraino hazi daitezkeenak. Nahiz eta 1997az geroztik egindako ikerketek anelidoen familia-zuhaitz ebolutiboari buruz zeuden iritziak erradikalki aldatu dituzten, testuliburu gehienek honako azpitalde hauetan egiten dute sailkapen tradizionala :
Beste zenbait animalia talde modu desberdinetan sailkatu dira, baina gaur egun anelido gisa hartzen dira:
Ezaugarri bereizgarriak
Anelidoek ezaugarri bereizgarrien konbinazioa dute. Haien gorputzak luzeak dira. Segmentuekin bereizita daude eraztun itxurako estrakzioen bidez, kanpotik eta barrutik. Septuak eraztunak puntu berdinetan banatzen dituzte, nahiz eta espezie batzuetan septuak osatu gabe dauden eta kasu batzuetan falta diren. Segmentu gehienek organo multzo berberak dituzte, nahiz eta traktu gastrointestinal komun bat izan, honek zirkulazio-sistema eta nerbio-sistema mendekotasunean jartzen dituzte. Haien gorputza azaleko zelula k jariatzen dituen kutikula batez estalita dago eta kolageno gogor baina malguz osatuta dago. Anelido gehienek zirkulazio-sistema itxia dute, non odolak zirkuitu osoa egiten duen odol-hodien bidez.
Segmentazioa
Anelido gorputz gehienak ia berdinak diren segmentuz osatuak daude, barne organo eta kanpoko zeta multzo berberak dituztelarik (greziera zko Παιτη, "Ilea" esan nahi du). Aurrealdeko eta atzeko atalak ez dira benetako segmentutzat hartzen, organo multzo estandarrak ez baitituzte eta ez baitira garatzen benetako segmentuen moduan. Aurrealdeko atalean, prostomioak (grezieraz προ- "aurrean" eta στομα "ahoa" esan nahi duena) garuna eta zentzumen organoak ditu, eta atzealdean, berriz, pigidio (grezieraz πυγιδιον, "isats txikia") edo periproktoak uzkia du, orokorrean beheko aldean. Prostomioaren atzealdeko lehen atala, peristomio izenekoa (grezieraz περι- "inguruan" eta στομα "ahoa" esan nahi duena), zoologo batzuek ez dute benetako segmentutzat jotzen. Hala ere, poliketo batzuetan peristomioak zeta eta eranskinak ditu.
Segmentuak banan-banan garatzen dira pigidioaren aurretik dagoen hazkunde-zonatik abiatuta, beraz anelidoen segmentu gazteena hazkunde-zonaren aurrean dago, peristomioa zaharrena den bitartean. Eredu honi hazkunde teloblastikoa deritzo. Anelido talde batzuek, gehieneko segmentu kopuru finkoa dute (hirudineo), eta beste batzuek, aldiz, bizitza osoan zehar segmentuak gehitzen dituzte.
Gorputz horma, zeta eta parapodioa
Anelidoen kutikulak kolageno-zuntzez eginda daude, normalean txandaka norabidea aldatzen duten geruzetan, zuntzek elkar gurutzatu dezaten. Hauek gelaxka bakarreko epidermisak jariatzen ditu (azaleko geruzak). Hodietan bizi diren itsas anelido batzuek ez dute kutikularik, baina antzeko egitura dute eta epidermis eko guruina k mukia jariatzen dute larruazala babesteko. Epidermisaren azpian dermisa dago, ehun konbektiboz osatua dagoena, hau da, kolagenoa moduko zelulak eta zelulak ez diren materialak konbinatzen dituena. Honen azpian, zelomoaren estalkitik (gorputzeko barrunbea) garatzen diren bi muskulu geruza daude. Batetik, muskulu zirkularra, segmentuak luzeagoak eta argalagoak egiten ditu uzkurtzean. Horien azpian luzetarako muskuluak daude, normalean lau zerrenda desberdinetan banatuta, eta horien uzkurdurak segmentua motzagoa eta lodiagoa egiten dute. Anelido batzuek barneko gihar zeiharrak ere badituzte, gorputzaren azpialdea gune bakoitzarekin lotzen dituena.
Anelidoen zeta ("ileak") epidermisetik ateratzen dira trakzioa eta bestelako gaitasunak emateko. Sinpleenak  elkartu gabekoak dira, segmentu bakoitzaren alde bakoitzaren goialdetik eta behetik gertu dauden bikote sortak osatzen dituzte. Anelidoek dituzten parapodioak ("gorputz-adarrak") askotan zeta konplexuagoak izaten dituzte puntetan. Zetak β-kitina nahiko malguak dira eta folikuluak osatzen dituzte. Horietako bakoitzak zitoblasto zelula bat du behealdean eta zeta luzatu edo atzera egin dezaketen muskuluak ditu. Zitoblastoek zeta sortzen dute mikrobiliak eratuz, zeta jariatzeko dagoen eremua handitzen duten ile itxurako luzapen finak. Zeta amaitutakoan, mikrobiliak zitoblastora erretiratzen dira, ia zeta luzera osoa duten tunel paraleloak utziz. Horregatik, anelidoen zeta artropodoenarekin kanporatuz ezberdina da estrukturalki. Artropodoen α-kitina zurrunagoa da, barneko barrunbe bakarrez osatuta eta  artikulazio malguetan muntatzen dira kutikulako sakonera txikiko hobietan.
Ia poliketo guztiek gorputz-adar gisa funtzionatzen duten parapodioa dute, beste anelido talde nagusi batzuei falta zaizkien bitartean. Parapodioak gorputzeko hormarekiko parekatuta dauden luzapen bikoteak dira, eta haien muskuluak gorputzeko muskulu zirkularretatik eratortzen dira. Zeta handi eta lodi batek edo gehiagok eusten die barnean.
Nerbio sistema eta zentzumenak
Burmuinak orokorrean faringearen inguruan eraztun bat eratzen du. Faringearen gainetik, aurrealdean ganglio bikoteak (tokiko kontrol zentroak) daude, faringearen bi aldeetako nerbio korden bidez lotuta azpian eta atzean dagoen beste ganglio bikote batekin. Poliketoen garunak prostomioan daude orokorrean, eta klitelatuenak berriz, peristomioan edo batzuetan lehen segmentuan. Poliketo oso mugikor eta aktibo batzuetan garuna zabaldua eta konplexuagoa da. Nerbio-sistema zentralaren gainerakoa, orokorrean gorputzaren beheko aldea zeharkatzen duten eta segmentu bakoitzean zeharkako konexio batez loturiko ganglio parekatuak dituzten nerbio-lokarri batzuek osatzen dute. Ganglio segmental bakoitzetik, nerbio lokalen adarkatze sistema bat gorputzaren hormara sartzen da eta gero gorputza inguratzen du. Hala ere, poliketo gehienetan bi nerbio korda nagusiak elkartuta daude, eta owenia generoko animalietan nerbio bakarreko kordak ez ditu gangliorik eta epidermisean daude.
Artropodo etan bezala, muskulu-zuntz bakoitza neurona batek baino gehiagok kontrolatzen du eta zuntz kontrakzioen abiadura eta indarra neurona guztien efektu konbinatuen araberakoa da. Ornodun ek beste sistema bat dute, non neurona batek giharretako zuntz talde bat kontrolatzen duen. Anelidoen luzetarako nerbio enbor gehienetan axoi erraldoiak daude. Haien diametro handiak erresistentzia gutxitzen du, eta horrek seinaleak transmititzeko aukera ematen die. Horrek arriskutik azkar aldentzeko aukera ematen die, gorputza laburtuz. Esperimentuek erakutsi dute axoi erraldoiak moztea ihesaren erantzuna eragozten duela baina ez duela eraginik mugimendu normaletan.
Sentsoreak nagusiki zelulak dira, argia, konposatu kimikoak, presio-uhinak eta kontaktua detektatzen dituztenak eta buruan, eranskinetan (baldin badaude) eta gorputzeko beste atal batzuetan agertzen dira. Organo nukalak ("lepoan") poliketoetan soilik aurkitzen diren egitura parekatuak eta ziliodunak dira eta kimiorrezeptoreak direla uste da. Poliketo batzuek begi sinple konbinazio batzuk ere badituzte argia nondik datorren detektatzen dutenak eta begi konposatuak irudiak osatu ditzaketenak. Begi konposatuek, ziurrenik, artropodoen begietatik bereizirik eboluzionatuko zuten. Zenbait hodi-zizarek begiak dituzte gorputzean zabalduta eta arrainen itzalak antzemateko erabiltzen dituzte, horrela beren hodietara azkar erretiratu ahal izateko. Zenbait lurpeko eta hodietako poliketo batzuek estatozistoak dituzte (okertu eta orekatzeko sentsoreak) zein bide den  beheraka dagoena adierazteko. Poliketo genero gutxi batzuek beren buruaren azpialdean palpak dituzte, elikatzeko nahiz sentsore gisa erabiltzen direnak, eta horietako batzuk egituraz antzekoak diren antenak dituzte, baina seguruenik batez ere sentsore gisa erabiltzen dira.
Zeloma, lokomozioa eta zirkulazio sistema
Anelido gehienek zeloma tu pare bat dute (gorputzeko barrunbeak) segmentu bakoitzean, beste segmentu batzuetatik septu bidez eta elkarrengandik mesenterio bertikalen bidez bereizita. Septu bakoitzak ehun konektiboa du erdian eta mesotelioa (estaldura gisa funtzionatzen duen mintza) aurreko eta ondorengo segmentuetatik bi aldeetara. Mesenterio bakoitza antzekoa da, mesotelioa zelomatua kenduta, odol-hodiak eta nerbio-lokarri nagusiak bertan sartuta dituena. Mesotelioa zelula epiteliomuskular eraldatuek osatzen dute. Mesotelioak muskulu erradialak eta zirkularrak ere sor ditzake septuetan eta muskulu zirkularrak odol hodien eta hesteen inguruan. Mesotelioaren zati batzuek, batez ere triparen kanpoaldekoak, ornodunen gibelen antzeko funtzioak betetzen dituzten kloragogeno zelulak ere sor ditzakete. Hauen funtzioa glukogenoak eta koipeak sortzea eta pilatzea, oxigeno eramailearen hemoglobina sortzea, proteinak apurtzea, hondakin nitrogenoak amoniako zein urea bihurtzea eta kanporatzea dira.
Anelido asko peristalsiaren bidez mugitzen dira (gorputzean barrena murgiltzen diren uzkurdura eta hedapen uhinak). Gorputza, flexionatzearen bitartez parapodioak arakatzeko edo igeri egiteko erabiltzen duten bitartean. Animalia horietan, septuei esker, muskulu zirkularrak eta luzetarakoak segmentu indibidualen forma alda dezakete. Hala ere, septua batzuetan osatugabea izaten da maiz. Ondorioz, batzuk gorputzaren mugimendu zartatuen bidez mugitzen dira, beste espezie txiki batzuk zilioen bidez mugitzen dira (muskulu-indar fina duten ileak) eta zenbait lurperatzailek beren faringeak (eztarriak) barrura sartu eta arrastaka ibiltzen dira.
Zelomatuetako fluidoak parasitoen eta infekzioen aurka defendatzen dituzten zelula zelomozitoak ditu. Espezie batzuetan zelomozitoek arnas pigmentu bat ere eduki dezakete - hemoglobina espezie batzuetan, klorokruorina beste batzuetan (plasma disolbatuta) - eta oxigenoa garraiatzen du beren segmentuen barruan. Arnas pigmentua desegiten da odol plasman. Ondo garatutako septuak dituzten espezieek, oro har, odol hodiak dituzte gorputz luzean triparen gainetik eta azpitik, goikoek odola aurrera eramaten duten bitartean behekoak atzerantz daramate. Gorputzeko hormako eta hesteetako kapilar sareek odola transmititzen dute odol hodi nagusien artean eta oxigenoa eta mantenugaiak behar dituzten segmentuaren ataletara. Bi ontzi nagusiek, batez ere goikoak, odola ponpa dezakete uzkurtuz. Anelido batzuetan goiko odol-hodiaren aurreko muturra muskuluekin handitzen da bihotza osatzeko. Lurreko zizare askoren aurreko muturretan goiko eta beheko ontzi nagusiak lotzen dituzten egitura batzuek bihotz gisa funtzionatzen dute. Gaizki garatutako edo septu gabeko espezieek, oro har, ez dute odol-hodirik eta zelomaren barneko zirkulazioan oinarritzen dira mantenugaiak eta oxigenoa emateko.
Hala ere, hirudineo eta haien senide hurbilenek osatzen dituzten taldeek gorputzaren egitura oso uniforme dute, baina beste anelidoenarekin alderatuta nabarmen desberdina da. Hirudineo taldean ez dago septarik, gorputzaren hormako ehun konektiboaren geruza hain da lodia, non gorputzaren zati handi bat hartzen duen. Bi zelomatuak oso bananduta daude eta gorputzaren luzera dute. Hauek, odol hodi nagusi gisa funtzionatzen dute nahiz eta goiko eta beheko aldean baino, elkarren ondoan egon. Hala ere, mesotelioz estalita daude, zelomatuak bezala. Orokorrean xurgagailuak dituzte aurreko eta atzeko muturretan eta mugitzeko erabiltzen dituzte. Uzkia pigidioaren goiko azalean dago.
Arnasketa
Zenbait anelidotan, lur zizareak barne, arnasketa guztia azalaren bidez egiten da. Hala ere, poliketo askok eta zenbait klitelatuk (lurreko zizareak osatzen duten taldea) zakatzak dituzte segmentu gehienekin lotuta, askotan poliketoetan parapodioaren luzapen gisa.
Elikadura eta iraizketa
Ahoko eskualdean elikatzeko egiturak asko aldatzen dira eta animalien dietarekin erlazio gutxi dute. Poliketo askok faringe muskularra dute, iraunkorra izan daitekeena (barrutik kanpora luzatu ahal izateko). Animalia hauen gehienen muskuluak uzkurtzean, segmentu horietako fluidoen presioaren igoera bizkorrak faringea oso azkar aldatzen du. Bi familiek, eunicidae-k eta phyllodocidae-k, masailezur eboluzionatuak dituzte, harrapakinak harrapatzeko, landaretza zatiak koskatzeko edo hildako eta hondatzen ari diren materiak hartzeko. Bestalde, zenbait poliketo harrapakarik ez dute ez barail ez faringerik. Normalean, hodietan bizi dira itsas zoruan eta palpak erabiltzen dituzte sedimentuan partikula elikagarriak aurkitzeko eta gero ahoan garbitzen dituzte. Iragazki bidez elikatzen direnak, elikagai partikulak aho aldean garbitzen dituzten zilioz estalitako palpak erabiltzen dituzte. Gordailu ez selektiboen elikatzaileek lurzorua edo itsas sedimentuak irentsi ohi dituzte espezializatu gabeko ahoetatik.
Tripa, oro har, mesenterioek eusten duten hodi ia zuzena da, eta piridioaren azpialdean uzkiarekin amaitzen da. Hala eta guztiz ere, siboglinidae familiako kideetan heste hodietan bakterio sinbiotikoak biltzen dituen estalki puztuak daude, pisu osoaren % 15 har dezaketenak.
Odol hodiak dituzten anelidoek nefridioa erabiltzen dute hondakin disolbagarriak kentzeko, eta  odol hodiak ez dituztenek protonefridioa erabiltzen dute. Bi sistema horiek bi etapako iragazketa-prozesua erabiltzen dute, fluidoak eta hondakinak ateratzen dira lehenik eta horiek berriro iragazi egiten dira berrerabil daitezkeen materialak birxurgatzeko. Material toxikoak gernu gisa botatzen dituzte. Aldea da, protonefridioak bi iragazki faseak organo berean konbinatzen dituztela, eta metanefridioak, aldiz, bigarren filtrazioa baino ez du egiten eta lehenbizikoa egiteko beste mekanismo batzuek dituzte. Anelidoetan, odol-hodien hormetako iragazki zelula bereziak eta beste molekula txiki batzuk jariakin zelomikoak pasatzen uzten dituzte. Anelidoetan fluidoa protonefridioan edo metanefridioan sartzeko puntuak septu baten aurreko aldean daude, bigarren faseko iragazkia eta nefridioporoa (irteerako irekidura gorputzeko horman) hurrengo segmentuan dauden bitartean. Ondorioz, atzealdeko segmentuak (hazkunde-zonaren eta pigidio aurretik) ez du bere hondakinak erauzten dituen egiturarik, ez baitago ondorengo segmenturik horiek iragazi eta isurtzeko. Lehen segmentuak, berriz, hondakinak bigarrenera pasatzen dituen erauzketa-egitura du baina ez ditu gernua berriro iragazi eta isurtzen duen egiturarik.
Ugalketa asexuala
Poliketoak modu asexualean ugaltzen dira, bi zati edo gehiagotan zatituz edo banako berri bat garatuz gurasoak organismo osoa izaten jarraitzen duen bitartean. Badirudi oligoketo batzuk, hala nola aulophorus furcatus, erabat asexualki ugaltzen direla, beste batzuk aldiz asexualki udan eta sexualki udazkenean. Oligoketoen ugalketa asexuala bi pieza edo gehiagotan zatituz egiten da beti, gemazioz baino. Hala ere, inoiz ez dira ikusi hirudineo azpiklaseko banakorik asexualki ugaltzen.
Poliketo eta oligoketo gehienek antzeko mekanismoak erabiltzen dituzte kalteak jasan ondoren birsortzeko. Bi poliketo genero, chaetopterus eta dodecaceria, segmentu bakar batetik birsortu daitezke, eta beste batzuk birsortzen dira burua ez izanda ere. Anelidoak dira kalte larrien ondoren birsortu daitezkeen animalia konplexuenak. Badaude birsortzeko gai ez diren taldeak ere.
Ugalketa sexuala
Hala ere, poliketo gehienen bizi zikloak ezezagunak dira, eta bizi zikloa ezagutzen den 300 espezieetatik % 25 inguruk soilik jarraitzen dute eredu hau. % 14 inguruk antzeko ernalketa erabiltzen dute. Gorringoz aberastutako arrautzak sortzen dituzte, larbak planktonean igarotzeko behar duen denbora murrizten dutenak edo helduen antza duten indibiduoak sortzen dituzten arrautzak larbak beharrean. Gainerakoek ernaldutako arrautzak zaindu egiten dituzte estali arte. Batzuk gelatina estalitako arrautza-masak sortuz, beste batzuk arrautzak beren gorputzari erantsiz eta badaude ere arrautzak beren gorputzetan mantentzen dituztenak atera arte. Espezie hauek metodo ugari erabiltzen dituzte espermatozoideak transferitzeko, adibidez, batzuetan emeek uretara askatutako espermatozoideak biltzen dituzte, beste batzuetan gizonezkoek emeari espermatozoideak injektatzeko zakila dute.
Poliketo batzuk bizitzan behin bakarrik ugaltzen dira, beste batzuk ia etengabe eta ugaltzeko zenbait garai dituztenak ere badaude. Poliketo gehienak bizitza guztian sexu batekoak izaten diren bitartean, espezieen ehuneko esanguratsu bat hermafrodita osoak dira edo sexuan aldatzen dute bizitzan zehar. Poliketoen ugalketa aztertu ondoren, ikusi da gehienek ez dituztela gonada iraunkorrik eta ez dagoela argi obuluak eta espermatozoideak nola ekoizten dituzten. Espezie gutxi batzuetan gorputzaren atzealdea banandu egiten da eta banako berri bat sortzen da.
Klitelatu heldu gehienak hermafrodita osoak dira. Denek ondo garatutako gonadak dituzte eta kopulatzen dute. Lur-zizareek bikotekideen espermatozoideak espermatekan gordetzen dituzte ("espermatozoideen biltegiak") eta, ondoren, kliteloak pupa bat eratzen dute obulutegietako obuluak biltzeko. Lur zizareen arrautzen ernalketa eta garapena pupan gertatzen da. Hirudineo taldeko banakoen arrautzak obulutegietan ernaltzen dira eta ondoren pupara transferitu. Klitelatu guztietan pupak gorringoa sortzen du arrautzak ernaltzen direnean edo mantenugaiak garatzen ari direnean.
Garrantzi ekologikoa
Charles Darwinen “The Formation of Vegetable Mould through the Action of Worms” (1881)  liburuan lehen analisi zientifikoa aurkeztu zen lur zizereen lurzoruaren ongarriketaren kontribuzioan. Batzuk lurperatzen dira eta beste batzuk azalean bizi dira, oro har hosto-hezetasunetan (orbelean). Lurperatzaileek lurra barnean sartzean oxigenoa eta ura lur barnean sartzea ahalbidetzen dute. Biak, gainazaleko eta lur barneko zizareak, lurzorua sortzen laguntzen dute materia organikoa eta mineralizatua nahasiz, materia organikoaren deskonposizioa bizkortuz eta, horrela, beste organismoentzat eskuragarri jarriz. Gainera, mineralen kontzentrazioak eraldatuz landareek errazago erabil ditzaketen formetara bihurtzen dituzte. Lur-zizareak ere harrapari garrantzitsuak dira zozo papargorritik zikoinetarainoko hegaztientzat, eta sutitsuetatik azkonarretara bitarteko ugaztunentzat. Zenbait kasutan, lurreko zizareak kontserbatzea ezinbestekoa izan daiteke arriskuan dauden hegaztiak kontserbatzeko.
Lurreko anelidoak inbaditzaileak izan daitezke egoera batzuetan. Ipar Amerikako glaziar eremuetan, esate baterako, zizare guztiak glaziarrek hil dituztela uste da eta gaur egun inguru horietan aurkitzen diren zizareak beste eremu batzuetatik sartzen dira, batez ere Europatik eta, duela gutxi, Asiatik. Iparraldeko hosto gogorreko basoetan zizare inbaditzaileek batez ere eragin negatiboa izaten dute lurzoruaren emankortasunean, lurzoruaren kimika aldaketan eta aniztasun ekologikoa galtzean. Bereziki kezkagarria da amynthas agrestis espeziea eta gutxienez estatu batean (Wisconsin) debekatutako espezie gisa zerrendatu da. Zizareek urtero distantzia mugatu bat bakarrik migratzen dute, eta zizare inbaditzaileen hedapena bizkor areagotzen dute zenbait faktoreek, esate baterako arrantzaleek.
Itsas anelidoek hondoan bizi diren animalia espezieen herena baino gehiago izan daitezke, koralezko arrezifeen inguruan eta marearteko guneetan. Espezie lurperatzaileek barneratzean areagotzen dute itsas sedimentuan sartzen den ur eta oxigenoa. Honek, bakterio aerobikoen populazioen hazkuntza dakar. Hodietan bizi diren oligoketo batzuek arrainen gaixotasuna eragiten duten parasito mixosporak transmititzen dituzte.
Elkarreragina gizakiekin
Zientzialariek uretako anelidoak aztertzen dituzte ur gezako eta itsasoko oxigeno edukia, gazitasuna eta kutsadura mailak kontrolatzeko. Hirudineo azpiklaseko banakoen odola medikuntzan praktikak egiteko erabili izan da Txinan, Indian, antzinako Erroman eta geroago Europa osora iritsi izan da. XIX. Mendean eskaera medikoa hain zen handia non epe batzuetan izakinak agortu ziren eta eskualde batzuek esportazioen murrizketak edo debekuak ezarri zituzten. Ondorioz, hirudo medicinalis arriskuan dagoen espezie gisa tratatzen dute IUCNk eta CITESek. Duela gutxi, mikrokirurgian laguntzeko erabili dira eta haien listuak hanturaren aurkako konposatuak eta antikoagulatzaile garrantzitsu ugari eman ditu. Gainera, horietako batek tumoreak hedatzea eragozten duela ikusi da.
Ragwormen masailezurrak indartsuak dira baina beste organismo askoren atal gogorrak baino askoz ere arinagoak. Abantaila honek ingeniarien arreta erakarri izan du. Ikerketek erakutsi dutenez, masailezurrak zinkarekin lotzen diren ezohiko proteinaz osatuta daude.