cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olympe de Gouges
Paris eta antzerkia
Jacques Biétrix de Rocières ezagutu zuen, Frantziako garraio militarren enpresa bateko zuzendaria. Gizonak berarekin ezkontzeko eskatu zion, baina Olympek ezetz esan zion. Bere bikotekidearen laguntza-ekonomikoari eta txikitan jaso zuen hezkuntzari esker, Pariseko goi-mailako bizimodua eraman ahal izan zuen. Haien harremana Frantziako Iraultza hastean bukatu zen. Aipatzekoa da, Olympek bisitatzen zituen saloietan zenbait letra-gizon ezagutu zituela eta idazten saiatu zela.
Garai hartan, antzerkia ideia berriak zabaltzeko bide nagusietako bat zen, baina agintarien kontrolpean zegoen. Horregatik, Olympek bere konpainia sortu zuen. Obra ezberdinak sortu zituen, baina Olympe ospetsu bihurtu zuen antzerki lana L’esclavage des noirs, ou l’heureux naufrage (Beltzen esklabotza edo hondoratze zoriontsua) izan zen. 1792. urtean, Comédie-Française-ko (Frantziako Antzerkia) partaide bihurtu zen (Frantziako komedia-antzezleek sorturiko konpainia), baina 1795 arte ez zen aipaturiko obra hori argitaratu.
Obra horren helburua esklabo beltzek pairatzen zuten egoera agerian jartzea zen; Olympek jendearen arreta erakarri nahi zuen. Aipatzekoa da, Frantziako Antzerkian parte hartzen zuten aktoreek ez zutela guztiz ondo hartu obra horren sorrera. Gainera, esklaboen jabeek behin baino gehiagotan egin zioten Olymperi heriotza-mehatxua. Olympe bere obra debekatuko zuten beldur zen, baina, hala ere, aktoreen portaeraz kexatu zen. Aktoreetako bat minduta sentitu zen eta egoera aprobetxatuz, garaiko zenbait pertsona boteretsuk (ministroek…) Bastillara eraman zuten preso. Gainera, esklabotzaren aurka egiten zuen obra hori baztertu zuten. Handik gutxira, Olympe kartzelatik atera zen bere adiskideen laguntzari esker. Izan ere, lagunetako bat Luis XVI.aren begiko bat zen.
Frantziako Iraultza hasi zenean, lau urte lehenago Frantziako Antzerkian onartutako esklabotzari buruzko obra estreinatu zen. Momentu hartan, aldaketa politiko asko egon ziren, baina esklabotzaren errealitateak bere hortan jarraitzen zuen. Olympen esklabotzaren aldeko jarrera ez zen aldatu, eta 1788. urtean, Réflexions sur les hommes nègres (Gizon beltzei buruzko gogoeta) izeneko saiakera argitaratu zuen. Horri esker, Club des amis des noirs-eko (Beltzen lagunen kluba) partaide bihurtu zen. Geroago, 1790. urtearen amaieran, gai berari buruzko beste obra bat idatzi zuen: Marché des Noirs (Beltzen azoka).
Lerista planiventralis
Lerista planiventralis Lerista generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Olympe de Gouges
Frantziako Iraultza
1788. urtean, Journal Général de France-k (Frantziako egunkari nagusia) Olympe de Gougesen bi eskuorri politiko argitaratu zituen. Lehenengoak Lettre au Peuple (Herriari eskutitza) zuen izena. Bertan, zergen inguruko proiektu bat proposatu zuen Olympek. Bigarren eskuorriak, ordea, Les Remarques Patriotiques, par l´auteur de la Lettre au Peuple (Oharpen patriotikoak) izena zuen. Bertan, erreforma sozialen egitarau handi eta zabala garatu zuen. Idatzi horien ondoren, beste zenbait eskuorri idatzi zituen, eta horietako batzuk Frantziako Iraultzaren lehenengo hiru legegintzaldietako ordezkariei, aberriaren alde zeuden klubei eta zenbait pertsona ospetsuri (Mirabeuako konteari, La Fayetteko markesari…) bidali zizkien.
1790. urtean, Parisen dagoen Auteuil auzora joan zen bizitzera. Bi urte geroago, girondinoetara (Frantziar Iraultzako talde federalista eta moderatua) bildu zen. Urte horietan zehar, zenbait pertsona ezagutu zituen (Villeteko markesa, Louis-Sébastien Mercier…) eta beraiekin batera errepublikano bihurtu zen.
Olympe de Gougesek uste zuen emakumeak gai zirela tradizionalki gizonezkoei esleitu zaizkien zereginak egiteko. Gainera, bere idatzi gehienetan, emakumeek eztabaida politiko eta sozialetan parte hartzeko eskubidea eduki behar zutela aipatzen zuen. 1791. urtean, Déclaration des droits de la femme et de la citoyenne (Emakumearen eta Emakumezko Herritarraren Eskubideen Adierazpena) idatzi zuen. Izan ere, bi urte lehenago, Frantziako Biltzar Nazionalak Gizonaren eta Herritarraren Eskubideen Adierazpena onartu zuen, baina ez zituen emakumeak barne hartu.
Bestalde, Olympek dibortzioa baimentzea eta ezkontza erlijiosoak indargabetzea eskatu zuen. Azkeneko horien ordez, gaur egungo ezkontza zibilen antzekoak ospatzea proposatu zuen. Gainera, ezkondu gabeko bikoteek izandako haurren aitorpena eskatu zuen, amaetxeen sorrera bultzatu zuen eta eskaleentzako etxeen sorrera gomendatu zuen. Aipatzekoa da, Olympek egindako eskaerak oso iraultzaileak izan zirela momentu hartan.
Proposaturiko neurri horiek guztiak ezinbestekoak ziren Olymperentzat. Horregatik, hil baino lehenagoko bere azken idatzian horiei buruz hitz egin zuen. Lan horri Une patriote persécutée  (Abertzale emakumezko pertsegitu bat) izena eman zion.
Amaiera
Girondinoak panorama politikotik ezabatuak izan ziren, baina, hala ere, Olympek defendatu egin zituen. 1983. urteko ekainean, Girondinoen aldeko eskuorri bat idazteagatik salatu eta atxilotu zuten. Pariseko espetxe batean sartu zuten preso. Han zegoela, gaixo jarri zen eta espetxeko erizaintzara eraman zuten. Espetxean igaroko zuen denbora jasangarriagoa izan zedin, Olympek bere bitxiak bahituran eman zituen eta gaixo zeuden burgesentzako espetxe batera eraman zuten. Emakumeak behin eta berriz eskatzen zuen epaitua izatea. Izan ere, egozten zitzaizkion akusazioez defendatu nahi zen.
1793. urtean, Olympe Auzitegi Iraultzailera eraman zuten. Aipatzekoa da, bi egun lehenago, bere lagun Girondinoak hil zituztela. Olymperi ez zioten onartu abokatu baten laguntza edukitzeko eskubidea, baina bere burua defendatu zuen epaiketan. Hala ere, heriotza zigorra ezarri zioten estatu federala eta Girondinoak defendatzea leporaturik. Hurrengo egunean hil zuten gillotinaz. Perlet editorearen Le Journal egunkariak eta polizia-inspektore batek esan zutenez, adoretsu eta duintasunez igo zen urkamendira.
Pierre Aubry, Olympe de Gougesen seme bakarra, bere amaz gaizki esaka ibili zen atxilotua izateko beldur zelako.
Olympe de Gougesen ondorengoak
Marie-Hyacinnthe Mabillekin bizi izan zen Pierre Frantziako Iraultzaren hasieran. Ondoren, berarekin ezkondu zen eta gutxienez bi seme eta hiru alaba eduki zituzten. Kontsulatuaren hasieran, brigada-komandante izendatu zuten eta 1802. urtean, bere familiarekin batera, Cayenne-ra (Guyana Frantsesa departamentuko hiriburua) joan zen bizitzera. Momentu hartan, esklabotza berrezarri zen. Pierre hilabete batzuk beranduago hil zen malariak jota, eta bere emaztea beste gizon batekin ezkondu zen. 1809. urtean, portugaldarrek Guyana konkistatu zuten, eta emakumeak itsasontzi batean egin behar izan zuen alde, baina gaixo jarri eta hil egin zen. Beranduago, Pierren eta Marieren seme-alabak Frantziara itzuli ziren.
Oloritz (argipena)
Oloritz zenbait leku eta pertsonaren izena da.
Olympe de Gouges
Olympe de Gougesen ondorengoak
Sarritan, emakume konprometituen kontrako jarrerak beste emakume batzuek bultzatu izan dituzte, Olympek berak salatu izan zuen moduan. Honela zioen bere antzerki-obra batean:
«Emakumeen etsairik handienak emakumeak eurak izan dira beti. Oso gutxitan ikusten ditugu emakumeak beste emakume batek egindako ekintza edo lan on bat txalotzen.»
Aitorpena
Olympek garai hartako misoginiari egin behar izan zion aurre. Jende askok bere izena belztu zuen ez zituelako Olympen ideiak ulertzen. XIX. mendean, bere obrez barre egin zuten. Izan ere, jende askok uste zuen ezinezkoa zela emakume bat ideologo iraultzaile izatea. Olympen psikologiaren inguruan zegoen ezjakintasunak, bere osasun-mentalar i buruzko zalantzak sortu zituen. Jendeak esan zuen Olympek ez zekiela ez irakurtzen ezta idazten ere, eta zalantzan jarri zuten obrak Olympek idatzi izana.
Bigarren Mundu Gerraren amaieran, ordea, gauzak aldatu egin ziren eta Olympe Frantziako erreferente humanistetako bat bihurtu zen. Estatu Batuetan, Alemanian eta Japonian, batez ere, hari buruzko ikerketak egin zituzten. Aipatzekoa da, orduz geroztik, Olympek idatzitako obra batzuk antzeztu direla eta bere idatzietako batzuk berreditatu direla. Olympe Frantziako lehenengo feminista kontsideratzen da gaur egun.
1989. urtean, Catherine Marand-Fouquet historialariak Errepublikako presidentea zen Jacques Chirac-i Pariseko Panteoian Olympe de Gougesen izena jartzeko proposamena egin zion. Presidenteak, ordea, ezetz esan zuen. Geroago, 1993. urtean, Catherinek manifestazio bat deitu zuen Olympen heriotzaren bigarren mendeurrena ospatzeko. Orduz geroztik, pertsona askotarikoek idatzi dute Olympen de Gougesen lanari buruz, hala nola Florence Gauthier-ek eta Jean-Daniel Piquet-ek. Gainera, 2005. urteko irailaren 19an Buenos Aireseko antzerki batean Olympe de Gougesen inguruko antzezlan bat estreinatu zen: Olimpia de Gouges o la pasión de existir (Olympe de Gouges edo existitzeko grina).
Olympe de Gougesen presentzia gaur egungo jendartean
Gaur egun, Frantziako eskola, plaza, kale, eraikin publiko… askok Olympe de Gouges izena daukate. Adibidez: Pariseko Place Olympe-de-Gouges, Tours-eko Centre Olympe de Gouges (amatasun eta ginekologia zentroa), Cadaujac-eko Collège Olympe de Gouges…
Gainera, beste leku batzuetan ere Olympe de Gougesi omenaldia egin nahi izan diote: Frantziako Parlamentuan Olympen bustoa dago eta Bordeleko unibertsitate bateko (Université Bordeaux Montaigne) anfiteatro batek Olympe de Gouges izena du.
Antzerkia
●      Le Mariage inattendu de Chérubin, Sevilla eta Paris, 1786.
●      L’Homme généreux, Paris, 1786.
●      Le Philosophe corrigé ou le cocu supposé, Paris, 1787.
●      Zamore et Mirza, ou l’heureux naufrage, 1788.
●      Molière chez Ninon, ou le siècle des grands hommes, 1788.
●      Bienfaisance, ou la bonne mère suivi de La bienfaisance récompensée, 1788.
●      Œuvres de Madame de Gouges, Orléans-eko dukeari eskainia, 2 liburuki, Paris, 1788ko otsaila.
●      Œuvres de Madame de Gouges, Kondéko printzeari eskainia, liburuki 1, Paris, 1788ko iraila.
●      Le Marché des Noirs, Comédie-Française-an aurkeztutako eta irakurritako eskuizkribua, 1790.
●      Le Nouveau Tartuffe, ou l’école des jeunes gens, 1790.
●      Les Démocrates et les aristocrates, ou les curieux du champ de Mars, 1790.
●      La Nécessité du divorce, 1790.
●      Le Couvent, ou les vœux forcés Paris, 1790ko urria.
●      Mirabeau aux Champs Élysées, Paris, 1791.
●      L’Esclavage des Noirs, ou l’heureux naufrage, Paris, 1792.
●      La France sauvée, ou le tyran détrôné, 1792.
Jesús María Elio
Jesús María Elio Ofizialdegi nafar politikaria da. Lanbidez maisua, PSNren zerrendetan Espainiako diputatua izan zen.
Olympe de Gouges
Antzerkia
●     L’Entrée de Dumouriez à Bruxelles, ou les vivandiers, 1793.
Idatzi politikoak (liburuxkak, kartelak, artikuluak, diskurtsoak eta eskutitzak)
●      Réflexions sur les hommes nègres, 1788.
●      Lettre au Peuple ou projet d’une caisse patriotique, par une citoyenne, 1788ko iraila.
●      Remarques patriotiques par la Citoyenne auteur de la Lettre au peuple, Paris, 1788ko abendua.
●      Le Bonheur primitif de l’homme, ou les rêveries patriotiques, Amsterdam eta Paris, 1789.
Metotrexato
Metotrexato, lehen ametopterina deitua, azido folikoaren analogo estruktural gisa garatutako farmako bat da. Azido folikoaren antagonista gisa, entzima erregulatzaile ugari inhibitzean purinen sintesia blokeatzen du. Metotrexatoa minbizia eta gaixotasun autoimmuneak tratatzeko erabiltzen dute, hala nola artritis erreumatoidea eta psoriasia tratatzeko.
Olympe de Gouges
Idatzi politikoak (liburuxkak, kartelak, artikuluak, diskurtsoak eta eskutitzak)
●      Le Cri du sage, par une femme, Paris, 1789ko maiatza.
●      Avis pressant, ou Réponse à mes calomniateurs, Paris, 1789ko maiatza.
●      Pour sauver la patrie, il faut respecter les trois ordres, c’est le seul moyen de conciliation qui nous reste, Paris, 1789ko ekaina.
●      Mes vœux sont remplis, ou Le don patriotique, par Madame de Gouges, dédié aux États généraux, Paris, 1789ko ekaina.
●      Discours de l’aveugle aux Français, par Madame de Gouges, Paris, 1789ko ekaina.
●      Lettre à Monseigneur le duc d’Orléans, premier prince du sang, Paris, 1789ko ekaina.
●      ''Séance royale. Motion de Mgr le duc d’Orléans, ou Les songes patriotiques, dédié à Mgr le duc d’Orléans, par Madame de Gouges'', 1789ko uztaila.
●      L’Ordre national, ou le comte d’Artois inspiré par Mentor, dédié aux États généraux, Paris, 1789ko uztaila-abuztua.
●      Action héroïque d’une Française, ou la France sauvée par les femmes, par Mme de G…, Paris, 1789ko iraila.
●      Le Contre-poison, avis aux citoyens de Versailles, Paris, 1789ko urria.
●      Lettre aux rédacteurs de la Chronique de Paris, 1789ko abendua.
●      Réponse au Champion américain, ou Colon très aisé à connaître, Paris, 1790ko urtarrila.
Aglona udalerria
Aglona udalerria (Aglonas novads) Letoniako udalerri bat da. 393 km²ko azalera du eta 2018ko datuen arabera 3309 biztanle zituen. Udalerriko hiriburua Aglona da.
Olympe de Gouges
Idatzi politikoak (liburuxkak, kartelak, artikuluak, diskurtsoak eta eskutitzak)
●      Lettre aux littérateurs français, par Madame de Gouges, Paris, 1790ko otsaila.
Eucera
Eucera erleen generoa da. Apidae familiakoa da, Apinae azpifamiliakoa.
Olympe de Gouges
Idatzi politikoak (liburuxkak, kartelak, artikuluak, diskurtsoak eta eskutitzak)
●      Les Comédiens démasqués, ou Madame de Gouges ruinée par la Comédie française pour se faire jouer, Paris, 1790.
●      Départ de M. Necker et de Mme de Gouges, ou Les adieux de Mme de Gouges aux Français, Paris, 1790ko apirila.
Eucera
Ezaugarriak
Arrek oso antena luzeak dituzte. Espezie hauek lurrean egiten dute kabia.
Olympe de Gouges
Idatzi politikoak (liburuxkak, kartelak, artikuluak, diskurtsoak eta eskutitzak)
●      Projet sur la formation d’un tribunal populaire et suprême en matière criminelle, présenté par Mme de Gouges le 26 mai 1790 à l’Assemblée nationale, Paris, 1790.
Eucera
Especies
Generoak Europan 78 espezie ditu:
Olympe de Gouges
Idatzi politikoak (liburuxkak, kartelak, artikuluak, diskurtsoak eta eskutitzak)
●      Bouquet national dédié à Henri IV, pour sa fête, Paris, 1790ko uztaila.
●      Œuvres de Madame de Gouges, Paris, 1790.
●      Le Tombeau de Mirabeau, 1791ko apirila.
●      Adresse au roi, adresse à la reine, adresse au prince de Condé, Observations à M. Duveyrier sur sa fameuse ambassade, par Mme de Gouges, Paris, 1791ko maiatza.
●      Sera-t-il roi ne le sera-t-il pas ?, par Madame de Gouges Paris, 1791ko ekaina.
●      Observations sur les étrangers, 1791ko uztaila.
●      Repentir de Madame de Gouges, Paris, 1791ko iraila.
●      ''Les Droits de la femme. À la reine'', signé « de Gouges ». Déclaration des droits de la femme et de la citoyenne, 1791ko iraila.
●      Le Prince philosophe, Paris, Briand, 1792.
●      Le Bon Sens du Français, 1792ko otsaila.
●      Lettre aux rédacteurs du Thermomètre du Jour, 1792 martxoa.
●      Grande éclipse du soleil jacobiniste et de la lune feuillantine, pour la fin d’avril ou dans le courant du mois de mai, par la LIBERTE, l’an IVe de son nom, dédié à la Terre 1792ko apirila.
●      Lettre aux Français, 1792ko apirila.
●      ''Lettres à la reine, aux généraux de l’armée, aux amis de la constitution et aux Française citoyennes. Description de la fête du 3 juin, par Marie-Olympe de Gouges'', Paris, société typographique aux Jacobins Saint-Honoré, 1792ko ekaina.
●      Œuvres de Madame de Gouges, 2 liburuki, Paris, 1791tik 1792ra bitarteko testu eta antzerki politikoak.
●      Pacte national par marie-Olympe de Gouges, adressé à l’Assemblée nationale, 1792ko uztaila.
●      Lettre au Moniteur sur la mort de Gouvion, 1792ko uztaila.
●      Aux Fédérés, 1792ko uztaila.
●      Le Cri de l’innocence, 1792ko iraila.
●      La Fierté de l’innocence, ou le Silence du véritable patriotisme, par Marie-Olympe de Gouges, 1792ko iraila.
●      ''Les Fantômes de l’opinion publique. L’esprit qu’on veut avoir gâte celui qu’on a'', Paris, 1792ko urria.
●      Pronostic sur Maximilien Robespierre, par un animal amphibie, 1792ko azaroa.
Pellorneum capistratum
Pellorneum capistratum Pellorneum generoko animalia da. Hegaztien barruko Pellorneidae familian sailkatua dago.
Olympe de Gouges
Idatzi politikoak (liburuxkak, kartelak, artikuluak, diskurtsoak eta eskutitzak)
●      ''Correspondance de la Cour. Compte moral rendu et dernier mot à mes chers amis, par Olympe de Gouges, à la Convention nationale et au peuple, sur une dénonciation faite contre son civisme aux Jacobins par le sieur Bourdon'', Paris, 1792ko azaroa.
●      Mon dernier mot à mes chers amis, 1792ko abendua.
●      Olympe de Gouges défenseur officieux de Louis Capet, 1792ko abendua.
●      Adresse au don Quichotte du Nord, par Marie-Olympe de Gouges, Paris, 1792.
●      Arrêt de mort que présente Olympe de Gouges contre Louis Capet, Paris, 1793ko urtarrila.
177 Irma
177 Irma, asteroide gerrikoan aurkitu den 177. asteroidearen izena da. 1877ko azaroak 5ean aurkitu zuen Paul Pierre Henryk.
Olympe de Gouges
Idatzi politikoak (liburuxkak, kartelak, artikuluak, diskurtsoak eta eskutitzak)
●      Complots dévoilés des sociétaires du prétendu théâtre de la République, Paris, janvier 1793ko urtarrila.
●      Avis pressant à la Convention, par une vraie républicaine, Paris, 1793ko martxoa.
●      Testament politique d’Olympe de Gouges, 1793ko ekaina.
●      Œuvres de Madame de Gouges, 2 liburuki, Paris, 1792tik 1793ra bitarteko idatzi politikoak.
●      Les Trois Urnes, par un voyageur aérien, 1793ko uztaila.
●      Olympe de Gouges au Tribunal révolutionnaire, 1793ko abuztua.
●     Une patriote persécutée, à la Convention nationale, 1793ko iraila.
Gaur egungo argitaraldiak
●      Écrits politiques, présentés par Olivier Blanc, 1. liburukia (1789-1791), 2. liburukia (1792-1793), Paris, 2003.
●      Théâtre politique, Gisela Thiele-Knobloch-ren hitzaurrea dauka, Paris, 2 liburuki, 1991 eta 1993.
●      Lan guztiak, Montauban.
1. liburukia Théâtre.
2. liburukia Philosophie.
●     Déclaration des droits de la femme et de la citoyenne, Paris.
Hassar affinis
Hassar affinis Hassar generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.
Olympe de Gouges
Gaur egungo argitaraldiak
●     Femmes, réveille-toi !, Paris.
Sady nad Torysou
Sady nad Torysou Eslovakiako udalerri bat da, Košice-okolie barrutian kokatuta. 8,45 km²ko azalera du eta 1961 biztanle 2017ko datuen arabera.
Lerista praefrontalis
Lerista praefrontalis Lerista generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
William Isaac Thomas
William Isaac Thomas (Russell County, Virginia, 1863ko abuztuaren 13a - Berkeley, Kalifornia, 1947ko abenduaren 5a) soziologo estatubatuarra izan zen. Ezaguna da batez ere bere izena daraman teoremagatik, Thomasen Teorema, jakintzaren soziologian funtsezkoa izan dena.
Ibilbide intelektuala
Albin Small Chicagoko Unibertsitateko soziologiako departamenduko lehen zuzendaria izan bazen, Thomas izan zen, bere ikerketei esker, Chicagoko Eskola bezala usuki ezagutzen denari hasiera eman zion soziologoa. Florian Znanieckirekin batera poloniar immigrazioari buruzko ikerketa baten egile, are ezagunago egin zen bere izena daraman teorema formulatzeagatik. John Dewey, William James eta George Herbert Mead-en eskola pragmatistak bultzaturik, Thomasek berariazko garrantzia ematen hasi zitzaion gizabanakoen subjektibitateari. Gizarte erreforman engaiatutako soziologoa izanik, krimena eta sexualitatearen inguruko bere ikusmoldeak ikonoklastatzat hartu ziren. Bere karrera akademikoa gertaera batek mugarritu zuen: FBIk atxilotu zuen "emakumeen estatuen arteko garraioa zio antimoralekin" egiteagatik. Horrek Chicago utzi beharra ekarri zion. Bere ibilbide akademikoa New Yorken amaitu zuen.
Elkarrekintza sinbolikoaren sortzailea kontsideratzen da, George Herbert Meadekin batera.
Poloniar baserritarra
Poloniar baserritarrei buruzko interesa zuen eta haiei buruzko ikerketan laguntzeko, Florian Znaniecki filosofo poloniar gaztea hartu zuen. Znanieckik Chicagon topatu zuen Thomas 1914an. Nabarmentzeko lana egin zuten elkarrekin eta bai Estatu Batuetara iristen ari zen poloniarren immigrazioan bai Polonian bertan geratzen ziren nekazariengan oinarritu ziren. Franz Boas antropologoaren antzera, Thomasek errefusatu egiten zituen arrakasta soziala esplikatu nahi zituzten azalpen biologistak. Izatez, arrakasta soziala, baloreei eta jarrerei daude loturik. Baloreak bizitza sozialaren elementu kultural objektiboak dira, eta jarrerak, aldiz, gizabanakoen ezaugarri subjektiboak dira.
Immigrazio poloniarrari buruzko ikerketan, Thomasek eta Znanieckik ikusi zuten bazirela hiru jarrera mota orokor bizi-baldintza berrien aurrean. Lehenik, filistearra tradizio sozialaren menpean jartzen den konformista da. Bigarrenik, bohemiarrak izaera ezegonkorra du. Hirugarrenik, sortzailea zuhurra eta aldaketari irekita dago. Thomasentzat eta Znanieckirentzat, asimilazioa desiragarria da, eta haren kontrakoa, disimilitudea edo desberdintzea litzateke.
Thomasen Teorema (1928)
Thomasen teorema soziologiaren oinarrizko printzipioetako bat da. Teorema ondoko hau da:
Montignac (Gironda)
Montignac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montignac udalerrian erroldatutako biztanleak 132 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 62 etxebizitza zeuden, 52 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 61 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 52 etxebizitza nagusietatik 42 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 5 etxek hitu gela zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 87 ziren, horien artean 67 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 67 pertsona aktiboetatik 62 lanean zeuden (34 gizon eta 28 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montignac udalerrian 56 unitate fiskal zeuden, 154 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.680,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2000. urtean Montignac udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 228 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Phyllanthus atripennis
Phyllanthus atripennis Phyllanthus generoko animalia da. Hegaztien barruko Leiothrichidae familian sailkatua dago.
Socorro do Piauí
Socorro do Piauí Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Brian Boru
Azkenik, 1014ko apirilaren 23an Clontarfeko guduan borrokatu zen, bere semeen agintean zegoen gudaroste batek bikingoak garaitu zituen. Irlandarren heroi handienetakoa da, baina bere historia errealitatea eta kondaira edo fikzioarekin nahastu egiten dira, hori dela eta, oso zaila litzateke bere benetako biografia fidagarri bat osatu ahal izatea.
Jatorria
Brian ziur aski 941. urtean jaio zen, nahiz eta zenbait iturriek 926.an jarri bere jaiotze data. Killaloetik gertu jaio zen, bere aita Cennétig mac Lorcáin erregea zen Thomond (Tuadmumu) eskualdeko hirian.
Niedersteinbach
Niedersteinbach Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Niedersteinbach udalerrian erroldatutako biztanleak 138 ziren. Familiak 65 ziren, horien artean 22 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 14 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 163 etxebizitza zeuden, 68 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 72 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 158 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 68 etxebizitza nagusietatik 59 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 73 ziren, horien artean 54 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 54 pertsona aktiboetatik 51 lanean zeuden (28 gizon eta 23 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 gizon). 19 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Niedersteinbach udalerrian 69 unitate fiskal zeuden, 139 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.143 euro zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gaîté (Parisko metroa)
Gaîté —Joséphine Baker azpititulua duena— Parisko metroaren geltokia da, Paris udalerriko 14. barrutian dagoena.
Systomus jayarami
Systomus jayarami Systomus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Duke Ellington
Musikari ikaragarriki emankorra izan zen, 50 disko baino gehiago grabatuz. Piano jolea izan zen batik bat.
Bere musikarekin lehenengo kontaktua amaren pianoarekin hasten da eta handik urte gutxira bere ikasketak utzi eta musikari bihurtzen da.
1921ean, Duke Ellingtonek bere banda propioa sortzen du lehenengo “The Duke´s Serenaders ” deiturikoa eta, ondoren, “The Washingtonians “ izena jarriko ziotena. Nahiz eta ideia ez oso ona izan, 1923an New Yorken jotzea erabakitzen dute eta Wilbur Sweatman bandarekin jotzea lortzen dute. Geroago, Washingtongo Hollywood klubarekin jotzeko kontratu bat lortzen dute. WHN irratiak beraien kontzertu bat transmitituko du 1924an eta urte horretan musikari ospetsu asko sartuko dira bandara.
Orkestrak klubez aldatuko du eta gangster batek zuzentzen duen ”Cotton Club ”ean joko dute. Han, jende zuri, dirudun eta goi mailakoaren aurrean joko dutenez ospe handia hartuko dute.
1927tik 1945era bere ospea gorenera iritsiko da eta, berrogei garren hamarkadan, bakarlari eta musikari hoberenak edukiko ditu bere orkestran. Baina, bigbanden erorketa gertatzean arazo ekonomiko larriak edukiko dituzte, hala ere, bere orkestra disolbatzen ez duen musikari bakarrean bilakatuko da.
1955ean, bandara musikari ospetsuak etorriko dira berriz eta Newporteko Jazz jaialdira gonbidatuko dute. Gau hartan Duke Ellingtonek 1937an konposatu zituen bi obra aurkeztuko ditu: “Diminuendo in Blue” eta “Crescendo in Blue” eta Gonsalvesen gain zegoen interludio batez bakarrik zatituko ditu. Aulkiak ikus-entzule harrituen buruen gainetik hegaka zihoazen eta hurrengo eguneko prentsa guztiak dukeren kontzertuaz mintzatu ziren “Duke itzuli da ” esanez.
Handik aurrera kontzertuak eman zituen mundu guztian zehar, 1974an minbiziaz hil zen arte.
Charles Mackerras
Sir Alan Charles Maclaurin Mackerras (Schenectady, New York, 1925eko azaroaren 17a - Londres, 2010eko uztailaren 14a) australiar orkestra-zuzendaria izan zen.
Estatu Batuetan jaio zen, baina bi urterekin Australiara itzuli zen familiarekin. Zazpi urterekin biolina ikasten hasi zen eta geroago txirula. Musikako ikasketa nagusiak Hegoaldeko Gales Berriko Estatu Kontserbatorioan egin zituen. 1940ko hamarkadan izan zituen lehen lanak, oboea eta pianoa jotzen.
1946an Ingalaterran kokatu zen. Pragan ikasi zuen orkestra zuzendaritza Václav Talichekin. Londresera itzuli zenean, Ingalaterrako Opera Nazionala zuzentzen hasi zen. Galesko Opera Nazionaleko zuzendaria ere izan zen eta Sydneyko Orkestra Sinfonikoa zuzendu zuen lehen australiarra izan zen.
Autoritate bat izan zen Leoš Janáček eta Mozarten operetan eta Gilbert eta Sullivanen opera komikoetan. Txekiar musikan ere espezializatu zen.
Metting
Biztanleria
2007an Metting udalerrian erroldatutako biztanleak 343 ziren. Familiak 130 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 51 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 145 etxebizitza zeuden, 129 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 125 etxeak ziren eta 21 apartamentuak ziren. 129 etxebizitza nagusietatik 103 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 123 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 48 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 227 ziren, horien artean 165 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 165 pertsona aktiboetatik 153 lanean zeuden (87 gizon eta 66 emakume) eta 12 langabezian zeuden (3 gizon eta 9 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Metting udalerrian 128 unitate fiskal zeuden, 350 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.024 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Metting udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 256 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alice Springs
Alice Springs (ingelesez Aliziaren Iturbua esan nahi du) Australiako Iparraldeko Lurraldean dagoen hiri bat da. Australiar basamortuaren erdigunean kokaturik dago, hiritarrak gehienbat Uluru mendia hurbil izateak sorrarazten dizkion turismo etekinetatik bizi dira. 2008an 27.481 biztanle zituen, hortaz Iparraldeko Lurraldeko bigarren hiririk handiena da, Darwin hiriaren atzetik. Bertakoek herri hizkeran hiriari The Alice edota soilik Alice gisa deitu ohi dute.
Poliki, poliki haizetan
Ipuin antologia honetan bost ipuin hautatu dituzte. Halaz guztiz, badago crescendo bat: ipuinez ipuin bortitzago bultzatzen dute giza instintuek hilketara, eta handiagoa da "kriminaltasuna" nolabait esanda.
Sexu-adikzio
Sexu-adikzioa sexu-aktibitatean, bereziki sexu-harremanetan, parte hartze konpultsiboa ezaugarritzen duen egoera bat da, ondorio negatiboak izan arren.
Sexu-adikziorako modelo diagnostiko baten aldekoek desordena hipersexualaren barnean sexuarekin zerikusia duten hainbat desordenetako bat dela uste dute. Sexu-adikzio terminoa beren sexu-joerak, desirak edo pentsamenduak kontrolatzeko gai ez direla dioten pertsonei buruz hitz egiteko erabiltzen da. Hipersexualitatea (ninfomania eta satiriasia), erotomania eta parafiliekin loturiko nahasmenduak portaera patologiko honek sinonimoak dira.
Sexu-adikzioa kontzeptua eztabaidagarria da. Psikiatren, psikologoen, sexologoen eta beste espezialista batzuen artean sexu-jokabide konpultsiboak adikzio bat diren ala ez eztabaida handia dago, eta, ondorioz, haren sailkapena eta diagnostiko posiblea. Animalien ikerketak ezarri duenez, jokabide sexual konpultsiboa animalia laborategietan drogamenpekotasuna eragiten duten mekanismo transkribatzaile eta epigenetiko berberetatik sortzen da; hala ere, 2018an, sexu-adikzioa ez da diagnostiko kliniko bat, ez DSM, ez GNS gaixotasunen sailkapen medikoetan, ez eta mediku-gaixotasunetan ere. Batzuek sexua bezalako pertsona arruntei kontzeptu horiek aplikatzea problematikoa izan daitekeela argudiatzen dute, eta giza sexualitatea bezalako eredu medikoak aplikatzeak jokabide normalak patologizatzeko balio dezakeela iradokitzen dute.
Rasri Balenciaga
Bizitza
Rasri Balenciaga Chirathiwat Daniel Balenciaga zenaren eta Orsri Poonkwan modelo ohiaren alaba da. Sadanun Balenciaga ahizpa du Rasrik, eta hura ere thailandiar aktorea da.
Maider Telleria
Maider Telleria Goñi (Donostia, 1973ko uztailaren 14a - ) euskal belar hockey jokalari ohia da. Hamar urte zituela hasi zen belar-hockeyan Zurriola ikastolan. Real Sociedad taldean eta Madrilgo Club de Campo taldeetan jokatu izan du.
Bartzelonako Olinpiar Jokoetan urrezko domina lortu zuen eta Atlanta, Sydney eta Atenasko Olinpiar Jokoetan ere parte hartu zuen.
Agaricales
Agaricales onddo ordena bat da, izen propioa duten ziza gehienak barnebiltzen dituena. 32 familia eta 413 genero deskribatu dira, 13.000 espezierekin, eta beste 5 genero ezagutzen dira fosilen bitartez.
Beire-le-Châtel
Biztanleria
2007an Beire-le-Châtel udalerrian erroldatutako biztanleak 787 ziren. Familiak 276 ziren, horien artean 57 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 41 bakarrik bizi ziren emakumeak), 85 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 122 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 318 etxebizitza zeuden, 290 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 304 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 290 etxebizitza nagusietatik 238 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 185 etxek bost zituzten. 234 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 108 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 167 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 499 ziren, horien artean 386 aktiboak ziren eta 113 inaktiboak ziren. 386 pertsona aktiboetatik 379 lanean zeuden (201 gizon eta 178 emakume) eta 7 langabezian zeuden (5 gizon eta 2 emakume). 113 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 44 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Beire-le-Châtel udalerrian 292 unitate fiskal zeuden, 764 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.111 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Beire-le-Châtel udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Antonio Pérez
Antonio Pérez izen ohikoa da. Honako pertsona ezagunek izen eta abizen konbinazio hori dute:
San Román de Moroso baseliza
San Román de Moroso baseliza Kantabriako Bostronizo (Arenas de Iguña) herrian dagoen X. mendeko baseliza mozarabiarra da.
Historia
Eraikuntza mozarabiar txiki hau X. mendean datatu da. Jatorriz, Goi Erdi Aroan garrantzi handia izan zuen Morosoko monasteriaren eraikuntza bat zen. Baselizaren berrikuntza lanak aurrera eramaten ari ziren,garai bereko nekropoli]]a aurkitu zen; bertan harri xahalez eta sarkofagoetan egindako ehorzketak aurkitu ziren. Kanpandegia askoz beranduago egin zen, XVIII. mendean inguruan.
Deskribapena
Baseliza nahiko kalitatezko materialekin egina dago eta erikuntza itxura noblea de. Harlanduak oso ondo jarrita daude. Hormek 60-70 zm. artean dute. Habearte eta abside laukizuzen bakarrekoa da eta ataria iparraldera begira dago kokatuta; azken hau ez da oso ohikoa, normalean hegoaldera begira egoten baitira. Ornikuntzaren ikuspuntutik deigarriak dira ikusten diren modilioi handiak hormak burutzen; modiloi horiek lau zein sei hostoen loreen eta esbastikeen errepresentazioak dira.
Ted Turner
Robert Edward "Ted" Turner III (Cincinnati, Ohio, 1938ko azaroaren 19a) estatubatuar negozio-gizona eta telebistako magnatea da. Georgiako Akademia Militarrean eta Brown Unibertsitatean egin zituen ikasketak. Aitak bere buruaz beste egin zuenean, 1963an, familiaren publizitate-negozioa hartu zuen oinordekotzan. 1970ean, hondoa jota zegoen UHFko telebista-kate bat erosi zuen Atlantan (Georgia). 1975erako, telebista-kate hura Estatu Batuetako inportanteenetako bat bihurtu zen, kirolak eta denbora-pasako programak eskainiz, merke, herrialde guztiko hari bidezko telebista sareetara. 1980an, Cable News Network (CNN) sortu zuen, eguneko 24 orduetan berriak besterik ematen ez zituen lehen telebista-katea. 1990-1991n Persiako Golkoko gerraz eman zituen irudiak mundu osora zabaldu zuten telebista-katearen ospea. 1991n, Time aldizkariak urteko gizon izendatu zuen. 1985ean, Metro Goldwyn Mayer/United Artists ekoiztetxea erosi zuen, gero saltzeko eta zinema-artxiboak besterik ez gordetzeko asmoz. Kirolaren munduan ere aritu da, beisbol- eta saskibaloi-taldeak sustatuz eta babestuz. 1991n, Jane Fonda antzezlearekin ezkondu zen, baina 2001ean dibortziatu ziren.
Champagney (Jura)
Champagney Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Franklin konderria (Vermont)
Franklin konderria (Franklin County) Vermontko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua St. Albans da. 2010eko zentsuaren arabera 47,746 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Champagney (Jura)
Biztanleria
2007an Champagney udalerrian erroldatutako biztanleak 325 ziren. Familiak 125 ziren, horien artean 22 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 53 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Franklin konderria (Vermont)
Geografia
Franklin konderriak 179,222 kilometro koadro ditu. Horietatik 15,093 ura dira. Beste 164,129 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 26,64 da.
Champagney (Jura)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Franklin konderria (Vermont)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 47,746 pertsonetatik 45,861 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 571 dira. 200 beltzak edo afroamerikarrak. 487 amerikar natiboak ziren eta 11 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 223 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 12 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 952 pertsonek kokatzen zuten.
Champagney (Jura)
Etxebizitza
2007an 143 etxebizitza zeuden, 120 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 135 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 120 etxebizitza nagusietatik 87 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 17 etxek hitu gela zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 68 etxek bost zituzten. 97 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 189 ziren, horien artean 152 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 152 pertsona aktiboetatik 140 lanean zeuden (81 gizon eta 59 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Champagney udalerrian 133 unitate fiskal zeuden, 357 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.446 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 margolariak, 2 zurginak eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Champagney udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 654 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pedro Larraondo
Pedro Larraondo XIV. mendeko pirata eta kortsario bizkaitarra zen, gutxienez 1395 urtetik. Juan Perez de Casa bizkaitarrarekin batera Meditarraneo aldean aritu zen. Lesbosen izan zuen babeslekua.