cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Input-output
Input-output ingelesezko terminoak (euskaraz, «sarrera-irteera») adiera hauek ditu:
Nintendo Wi-Fi Connection
Nintendo Wi-Fi Connection Nintendo-k Nintendo DS portatila nahiz mahaigaineko Wii kontsolentzat daukan doako Internet konexioa da.
IGN-ren GameSpy zerbitzari batean oinarritzen da zerbitzua, eta horri esker Nintendo-ren aipaturiko kontsolaren jabe den edozein erabiltzaileri interneterako sarbidea errazten zaio, fisikoki urruti dauden beste erabiltzaileen aurka aritzeko solasean, nahiz eduki berriak jaisteko, demoak, etab.. Ez dago zerbitzu hau erabiltzeko inolako kuotarik ordaindu beharrik.
Goienetxe jauregia (Madril)
Liriako jauregia Espainiako Madril hiriburuan dagoen jauregi churrigueresco bat da. XVIII. mendearen amaieraldetik San Fernandoko Arte Ederren Errege Akademiaren egoitza da.
Kokalekua
Erdialdea barrutiko Alcalá kalearen 13. zenbakian dago.
Historia
Antzina "Mesón de la Miel" (Eztiaren Ostatua) zeritzon solairu batean dago. 1724an Juan Goienetxe Gaston baztandar finantzari eta bankulariak bere abizena eramango zuen jauregia eraikitzeko asmoz solairua erosi zuen. Proiektuaren arduraduna José Benito de Churriguera arkitektoa izan zen, baina zendu zenez, haren anaia Alberto de Churriguera arkitektoak jauregia eraikitzez amaitu zuen.
Alexei Remizov
Alexei Mikhailovitx Remizov (Mosku, 1877ko uztailaren 6agreg./ekainaren 24ajul. - Paris, Frantzia, 1957ko azaroaren 26a) errusiar eleberrigilea izan zen.
Biografia
Moskuko Unibertsitatean ikasle zelarik bota zuten ikasleek antolatutako istiluetan parte hartzeagatik, eta espetxean izan zen aldi batez. 1905ean San Petersburgon hartu zuen bizilekua, eta handik gutxira jarri zen harremanetan literaturgintzan zebiltzan idazleekin, sinbolismoaren moldeak jarraitzen zituztenekin, bereziki.
Hiriko eta nekazari-giroan, folklorean eta alegietan oinarritutako obrak idatzi zituen.
Lan nagusiak: Istoriya Ivana Semyonovicha Strailatova (1909, Ivan Semionovitx Strailatoven historia) eta Slovo o pogibeli zemli Rossii (1921, Errusiako Lurraldeko suntsipenaren kantua).
Eragin handia izan zuen 1917. urteko Iraultza aurretiko eta ondorengo idazleengan.
Borgo San Martino
Borgo San Martino Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Borgo San Martinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Takuya Kakurai
Takuya Kakurai (加倉井 拓弥, 1997ko irailaren 25a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Machida Zelvia.
NGC 247
NGC 247 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Hezuolinita
'''Hezuolinita]] =
Ezaugarriak
Hezuolinita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5,5 - 6 da.
Zumaiako Futbol Taldea
Zumaiako Futbol Taldea Zumaiako futbol taldea da. 1977an sortua, egun Gipuzkoako Erregional Preferentean dabil.
Historia
1977an Zumaiako Herri Batzokia elkartea eratu zen eta honek Zumaya Fútbol Club sortu zuen Pulpo Kirol Elkarteko futbol saila desagertu zenean. Egurko futbol zelaian hasi zen jokatzen eta 1979an Aita Mari estadioa futbol zelaia inauguratu zuen.
1989an Hirugarren Mailara igo zen. Urtebete baino ez zuen iraun han.
Futbol Zelaia
Zumaiako Aita Mari futbol zelaiak 500 ikusleentzako tokia eta 102x65 metro ditu. 1979an ireki zuten. Izena Aita Mariren omenezkoa zen.
Datuak
2023.24 denboraldia barne.
Emakumezkoen Taldea
Emakumezkoen taldea 1987an sortu zen.
Thégra
Thégra Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Thégra udalerrian erroldatutako biztanleak 497 ziren. Familiak 198 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 81 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 289 etxebizitza zeuden, 214 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 70 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 273 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 214 etxebizitza nagusietatik 154 bere jabearen bizilekua ziren, 52 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 72 etxek lau zituzten eta 105 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 96 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 103 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 321 ziren, horien artean 245 aktiboak ziren eta 76 inaktiboak ziren. 245 pertsona aktiboetatik 231 lanean zeuden (122 gizon eta 109 emakume) eta 14 langabezian zeuden (6 gizon eta 8 emakume). 76 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Thégra udalerrian 191 unitate fiskal zeuden, 456,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.198 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pennautier
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.027 etxebizitza zeuden, 935 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 932 etxeak ziren eta 89 apartamentuak ziren. 935 etxebizitza nagusietatik 679 bere jabearen bizilekua ziren, 229 alokairuan okupaturik zeuden eta 27 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 34 etxek bi zituzten, 106 etxek hiru zituzten, 316 etxek lau zituzten eta 475 etxek bost zituzten. 689 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 402 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 460 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.579 ziren, horien artean 1.149 aktiboak ziren eta 430 inaktiboak ziren. 1.149 pertsona aktiboetatik 1.029 lanean zeuden (553 gizon eta 476 emakume) eta 119 langabezian zeuden (39 gizon eta 80 emakume). 430 pertsona inaktiboetatik 139 erretiraturik zeuden, 129 ikasten zeuden eta 162 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pennautier udalerrian 917 unitate fiskal zeuden, 2.391 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.601 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 109 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 23 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 26 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 24 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 6 igeltseroak, 2 margolariak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 3 jatetxeak eta 4 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak eta 1 harategia zen.
2000. urtean Pennautier udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.560 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1. linea (Minskeko metroa)
'''Minskeko metroaren 1. linea edo Маскоўская' (Maskoŭskaja'') sarean aurreikustako hiru lineetako bat da. Uručča eta Malinawka geltokiak lotzen du. Linea 1984n inauguratu zen Instytut Kultury eta Maskoŭskaja geltokien artean.
Ipar-ekialdetik hegoalderako ardatz bat da.
Konexioak
Linea honako tarte hauetan ireki zen:
Zingira-krokodilo
Zingira-krokodilo (Crocodylus palustris) Crocodylus generoko animalia da. Narrastien barruko Crocodylidae familian sailkatuta dago.
Nagayasu Honda
(japonieraz: 本田 長康) Japoniako futbolaria izan zen.
Gaztelako kondestableen alkazarra
Gaztelako kondestableen alkazarra (Alcázar de los Condestables de Castilla) edo Velascotarren gaztelua (castillo de los Velasco) Burgosko probintziako Medina de Pomar (Espainia) herrian kokaturiko gaztelua da. Pedro Fernández de Velascok eraiki zuen, Henrike II.a Gaztelakoak hiria eman zionean. Gotorlekuak Las Torres du izen herrikoia. 1896an Fríasko dukeek Udalari gazteluaren gozamena eman zioten. 1931n kultura ondasun izendatua izan zen.
Bosco Marengo
Bosco Marengo Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Bosco Marengok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Creodonta
Creodonta ("haragi-hortzak") desagertutako ugaztun plazentario haragijaleen ordena bat da, Paleozenoaren hasieratik Miozeno amaierako aroetara Ipar Amerikan, Europan, Asian eta Afrikan bizi izan zena. Hasiera batean Haragijale modernoen arbasoen animalia talde bakarra zela uste zen, gaur egun ordena hau bi talde ezberdinen multzo polifiletikotzat hartzen da, Oxiaenidoak eta Hienodonteak, ez talde natural bat.
Pale ale
Pale ale munduko garagardo estilo nagusietako bat da, ingeles tradiziokoa, goiko hartzidurakoa eta pale motako maltak dituena. Berez, estilo bat da (classic pale ale edo English pale ale izenaz ere ezaguna), baina, aldi berean, beste hainbat estiloren jatorria da, hala nola, Indian pale ale (IPA) edo American pale ale.
Pale hitzak "argi" eta "zurbil" esan nahi du ingelesez, eta pale garagardoak lager tipikoa baino kolore samar ilunagoa ohi izan arren, pale agertu zenean nagusiak ziren porter eta stout garagardo beltzak baino askoz argiagoa da.
Xabier Erkizia
Xabier Erkizia Martikorena (Lesaka, Nafarroa, 1975eko urriaren 27a - ) musikagile, komunikatzaile eta dokumentalgile euskalduna da.
Formakuntza eta kazetaritza
Irrati-telebista ikasketak egin zituen Bilbon. Ordurako Xorroxin Irratian eta Bilboko Irola Irala Irratian musikari buruzko saioak egin zituen eta El Tubo edo Entzun bezalako idatzizko zenbait komunikabidetan zeregin berean jarraitu zuen. Horrez gain Napartheid komiki aldizkarian ere argitaratu zituen zenbait komiki.
Ikasketak amaituta, Ttipi-Ttapa Telebistan hasi zen lanean. Kazetaritzaren alorrean Euskadi Irratiako Arratsean saioan eta Berria egunkarian erregularki parte hartu du.
Musika
2002an musikari emanda bizitzea erabaki zuen. Ordutik, musika elektronikoa ezagutu du, nazioarteko musikariekin harremanak estutu ditu, ERTZ jaialdiaren sortzaile eta zuzendarietako bat da, Artelekuko Audiolab soinu laborategiko zuzendari izan zen (2002-2014) eta Euskal Herriko soinu-mapa osatzen ari da. Horrez gain zinemarako, dantzarako edo antzerkirako soinu bandak konposatu ditu. Aldiberean soinu-artearen alorrean hainbat egitasmo, erakusketa, instalazio eta bestelako emanaldi egin eta antolatu izan ditu munduko hainbat herrialdetan.
2006tik 2011ra Ornitorrinkus proiektua ondu zuen Judith Montero eta Maialen Lujanbiorekin. Musika esperimentala, hotsak eta hitzak bat eginez. "Ornitorrinkus" diska-liburua izan zen proiektuaren emaitzetako bat.
Lujanbio bertsolariarekin beste proiektu batzuk ere landu ditu, 2011an "Txori Mugariak" irrati performancea eta 2013eko udan, "Hegi, Egia, Egiak" proiektua.
2018an Afoniak aurkeztu zuen Literaktum jaialdian. Proiektu hau Arantxa Iturbe eta Luca Rullorekin batera egin zuen eta oinarrian Idazlezainek Wikipediarako grabatutako idazleen ahotsak ditu.
Soinu-bandak
Hainbat film eta ikus-entzunezkoren soinu-bandetan ere lan egin du, zerrenda luzea da.
Solre-le-Château
Solre-le-Château Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Solre-le-Château udalerrian erroldatutako biztanleak 1.819 ziren. Familiak 792 ziren, horien artean 292 pertsona bakarrekoak ziren (101 bakarrik bizi ziren gizonak eta 191 bakarrik bizi ziren emakumeak), 183 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 211 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 106 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 903 etxebizitza zeuden, 822 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 62 hutsik zeuden. 787 etxeak ziren eta 116 apartamentuak ziren. 822 etxebizitza nagusietatik 532 bere jabearen bizilekua ziren, 271 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 51 etxek bi zituzten, 95 etxek hiru zituzten, 195 etxek lau zituzten eta 478 etxek bost zituzten. 454 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 399 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 240 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.143 ziren, horien artean 768 aktiboak ziren eta 375 inaktiboak ziren. 768 pertsona aktiboetatik 662 lanean zeuden (356 gizon eta 306 emakume) eta 106 langabezian zeuden (51 gizon eta 55 emakume). 375 pertsona inaktiboetatik 130 erretiraturik zeuden, 111 ikasten zeuden eta 134 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Solre-le-Château udalerrian 813 unitate fiskal zeuden, 1.811,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.799 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 80 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 22 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 2 autoeskolak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 4 eraikuntza enpresak, 4 ile apaindegiak, 3 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 3 arropa dendak eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Solre-le-Château udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.065 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1  eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen. Solre-le-Château udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 282 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Itsasu
Izena
Itsasu herriaren izena ez dator itsasotik (ur gaziko eremu zabaletik), baizik eta, Gipuzkoako Ezkio-Itsaso eta Itsasondo, Nafarroa Garaiko Basaburuko Itsaso eta Baxe Nafarroako Jatsu eta Lapurdiko Jatsu herriak bezala, isats zuhaixkatik.
Bada "ihi+tza+tsu"tik (ihi ugari dagoen tokia) etor daitekeela sostengatzen duenik ere, baina azken teoria hau ez dago aski frogatua oraino.
Udalerri mugakideak
Udalerria mugakidea da Nafarroa Garaiarekin hegoaldean.
Auzoak
Itsasuko herriko etxearen arabera, herria 9 auzotan banatuta dago:
Historia
1963ko urteko Aberri Egunean Itsasuko Ageria delakoa plazaratu zen Itsasun, Euskal Herriaren nazio eskubidea aldarrikatuz. Ekitaldi hori gogoratuz, oroitarri bat dago San Fruktuoso elizaren ondoan.
Demografia
XIX. mendean zehar eta XX. mendearen erdialdera arte, Itsasuko populazioak ez zuen aldaketa nabarmenik izan eta 1.400 lagunen inguruan mantendu zen. 1950eko hamarkadatik aurrera galera txikia izan zuen, baina laster berriro hasi zen biztanleak irabazten eta XXI. mendearen lehen hamarkadan 2.000 biztanleen maila gainditu zuen.
Euskara
Itsasuko euskara nafar lapurteraren aldaera bat da, sartaldeko azpieuskalkian kokatzen den Sara-Ainhoa bitarteko euskara hain zuzen. Euskara nafarra eta erdialdekoa bezala, nafar-lapurtarra ere bereizgarri gutxikoa da. Egiturari dagokionez, gaur egun batasun eta berdintasun handiko agertzen zaigu, baina hori, gehienbat, azken hamarkadotako bilakaeraren ondorioa da. Lapurdiko eta Nafarroa Behereko euskararen arteko aldea txikia dela esan daiteke, eta horregatik multzo berean biltzen ditu Koldo Zuazok.
Azpieuskalki bi horietaz gainera, nortasun beteko hizkera bi egon dira, eta gaur egun ere oraindik nola edo hala badira: Amikuztarra (Nafarroa Behereko gainerako hizkeretatik zerbait bereizita eta Zuberoakotik gertu egon da) eta Kostatarra (Lapurdiko itsasbazterrean mintzatu da eta eskualde horretako bizilagunek hartu-eman estua eduki dute Gipuzkoako eta Nafarroako.
Kei Munechika
Kei Munechika (宗近 慧, 1992ko maiatzaren 29a - ) Japoniako futbolaria da.
Sortzez Garbiaren egun
1708ko abenduaren 6an Klemente XI.ak Commissi Nobis Divinitus buldaren bidez gordetzeko egun bilakatu zuen.
La Venako geltokia
La Vena Okzitaniako Gaskoiniako Landetako eskualdeko tren geltoki bat da, la Vena udalerrian kokatuta dagoena.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Alcalá kalea
Kokalekua
Puerta del Sol plazan hasten da eta Amerika etorbidean amaitu, Erdialdea, Retiro, Salamanca, Ciudad Lineal eta San Blas-Canillejas barrutiak zeharkatuz.
Kalea
Bere ibilbidean zehar Madrilgo eraikin eta monumentu nabarmenekin topo egiten du, tartean Zibeles iturria eta Alcaláko atea. XIX. mendearen amaieraldera hiriko finantza gizonen boteregune eta kokalekua izan zen, herriz hizkeran eta txattxetan bankarien kalea ezizena jasoz.
Círculo de Bellas Artes kultur erakundearen egoitza ere kale honetan dago.
Chester (Montana)
Chester Montanako herri bat da. Liberty konderrian kokatua dago. 2010ean 847 biztanle zituen, 1.23 kilometro koadrotan banatuta.
Naschmarkt
1977. urtetik aurrera azoka larunbatero Wienzeile kaletik haratagoko inguruko eremura ere zabaldu ohi da. Hiri honetako turismo gune garrantzitsua da.
Hodeng-au-Bosc
Hodeng-au-Bosc Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Hodeng-au-Bosc udalerrian erroldatutako biztanleak 591 ziren. Familiak 187 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 61 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 78 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 214 etxebizitza zeuden, 195 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 214etxeak ziren. 195 etxebizitza nagusietatik 147 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 56 etxek lau zituzten eta 94 etxek bost zituzten. 151 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 83 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 346 ziren, horien artean 273 aktiboak ziren eta 73 inaktiboak ziren. 273 pertsona aktiboetatik 250 lanean zeuden (146 gizon eta 104 emakume) eta 22 langabezian zeuden (11 gizon eta 11 emakume). 73 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Hodeng-au-Bosc udalerrian 194 unitate fiskal zeuden, 519,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.915 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra brikolaje denda handi bat zen.
2000. urtean Hodeng-au-Bosc udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Hiärneita
'''Hiärneita]] =
oxido motako minerala da.
Ezaugarriak
Hiärneita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema tetragonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 7 da.
Halichoeres prosopeion
Halichoeres prosopeion Halichoeres generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Anplifikadore diferentzial
Anplifikadore diferentziala sarrerako bi tentsioen arteko diferentzia anplifikatzen duen gailua da, eta sarrera horiekiko komuna den edozein tentsio deuseztatzen du. Zirkuitu analogikoa da, bi sarrerez osatua: sarrera inbertsorea (V_{in}^-), batetik, eta sarrera ez-inbertsorea (V_{in}^+), bestetik. Era berean, zirkuitu honek irteera bakarra du, (V_O), zein idealki proportzionala den aurreko bi tentsioen diferentziarekiko. Hurrengo ekuazioaren bitartez, (V_O), kalkulatu daiteke:
non (V_{in}^-) eta (V_{in}^+) sarrerako tentsioak diren, eta proportzionaltasun-faktorea, A_d, anplifikadorearen irabazi diferentziala den.
Teoria
Praktikan, ordea, bi sarreretako irabazia ez da guztiz berdina. Hau da, bi sarrerak berdinak badira, anplifikadorearen irteera ez da zero izango. Kasu idealean, aldiz, irteera zero izango litzateke. Efektu hau kontutan hartzeko, bigarren termino bat gehitzen zaio anplifikadorearen irteera-tentsioko ekuazioari:
Ekuazio honetan ageri den Ac terminoari, modu komuneko irabazia deritzo, hau da, anplifikadoreak duen irabazia sarrerek tentsio berdina daukatenean. Bestalde, anplifikadore mota honek askotan zarata, edota sarrera bakoitzean agertzen diren polarizazio-tentsioak, ezeztatzen ditu. Orokorrean, modu komuneko irabazi baxua bilatzen da. Honekin lotuta, modu komuneko ezeztapen-erlazioa dago (CMRR, ingelesez Common-mode reject ratio), funtsezko balio bat dena. Termino hau, modu diferentzialaren irabaziaren eta modu komuneko irabaziaren arteko erlazio modura defini daiteke. Modu komuneko ezeztapen-erlazioak, anplifikadorearen ahalmena neurtzen du, bi sarreretan agertzen diren tentsio komunak zehaztasunez ezeztatzeko. Hurrengo ekuazioaren bitartez definitzen da: anplifikadore diferentzial bat guztiz simetrikoa denean, zero da, eta CMRRa, aldiz, infinitua. Irabazi diferentziala modu komuneko irabazia baino handiagoa izan behar da, eta zenbat eta handiagoa izan, orduan eta hobeto. Kasu honetan, CMRRa zenbaki positibo bat izango da; zenbaki honen kasuan ere, zenbat eta altuagoa izan hobeto. Kasu askotan, CMRRen balioa seinalearen frekuentziaren araberakoa da, eta honen menpe dagoen funtzio baten modura espezifikatu beharra dago.
Aurrekari historikoak
Anplifikadore diferentzialak, gehien bat, bi transistorez osaturiko oinarrizko zirkuituen bitartez inplementatzen dira. Transistore hauek indar-pare diferentziala edo buztan luzeko indar-pare izenez ezagutzen dira. Zirkuitu hau, jatorriz, huts-hodi pare bat erabiliz inplementatu zen. Zirkuituak berdin funtzionatzen du intentsitate-irabazia duten hiru terminaletako dispositiboetan. Buztan luzeko zirkuituan, aldiz, polarizazio-puntuak Ohmen legearen arabera zehazten dira, eta neurri txikiago batean, osagaien eraginagatik. Push-pull zirkuitua eta neurketa-zubiaren teoria oinarritzat hartuz, buztan luzeko indar-parea garatu zen. Buztan luzeko indar-parea sortu baino lehen, Bryan Matthew, neurologo britaniarrak, 1934an antzekotasun handiko zirkuitu bat sortu zuen. Baina marrazki batean zuen akats baten ondorioz, ez zuen behar bezain besteko arrakasta eduki. Buztan luzeko indar-pareko lehengo zirkuitua 1936an argitaratu zen, Alan Blumlein asmatzailearen eskutik. Baina 1930ko hamarkadako azken urteetan, behin topologia ondo ezarri izan zenean, beste hainbat asmatzailek jorratu zuten gaia. Horien artean honako asmatzaileak zeuden: Frank Offner (1937), Schmitt (1937) eta Jan Friedrich Toennies (1938). Garai horretan, zirkuitua bulkada fisiologikoen neurketa eta antzematerako erabili izan zen. Buztan luzeko indar-pareak, arrakasta handia izan zuen Erresuma Batuetako informatika arloko lehenengo urratsetan, pilot ACE ordenagailuan eta ondorengoetan gehienbat. Honen adibidea da Maurice Wilkenen EDSAC. Buztan luzeko indar-pareak ezaugarri on ugari dauzka etengailu bezala erabiltzeko, irteerako inpedantzia baxua/txikia baitu, eta sarrerako inpedantzia oso altua baitu. Hauetaz gain, beste arrazoi ugari ere badaude.
Bestalde, huts-hodietako bertsioak zenbait desabantaila ere dauzka. Horren adibide bezala, hasieran ±10/±20 V-ko irteera-tentsioa zenez, eta 200 V-tara pasatu nahi izan zutenean, arazo asko eduki zituzten seinale-akoplamenduetan. Arazo hau gehien bat korronte zuzeneko akoplamenduetan ematen zen. Ekipo askotan korronte alternoko akoplamenduak erabiltzen saiatu ziren arazo hau konpontzeko. Ez zen irtenbide on bat izan ordea, huts-hodiak handiegiak eta konplexuegiak baitziren. Esaterako, 18.000 hodi erabili behar izan ziren 20 digituko kalkulagailu bat egiteko. Hortik aurrera, korronte zuzeneko akoplamenduak arau bihurtu ziren.
Teknologia
Anplifikadore diferentziala edota momentu diferentziala, bi transistorez osaturik dago. Transistore hauek igorle-konexio berdina daukate, bertatik polarizazio-korrontea sartzen delarik. Transistoreen baseak I+ eta I− dira, kolektoreak aldiz, irteerak dira. Bestalde, irteera hauek erresistentzietan amaitzen badira, irteera diferentzial bat edukiko du. Hortaz, momentuaren irabazia bikoiztu egin daiteke, bi kolektoreen arteko korronte-ispilu bati esker. Aurreko garapen hau, elkarketa bipolarreko transistoreetan datza, baina MOS eta CMOS teknologiarekin ere egin daiteke.
Aplikazioak
Indar-pare diferentziala elektronika analogikoan funtsezkoa izan da. Azken finean, anplifikadore operazionalak eta tentsio konparatzaileak metodo honetan oinarritzen dira. Indar-pare diferentziala biderkatzaile analogikoetan ageri da, zeintzuk kalkulagailu analogikoetan eta nahasgailuetan erabiltzen diren. Hauek ere, indar-pare diferentzialetan oinarrituta daude. Aipagarria da elektronika digitalean eta ECL teknologian ere maiz erabiliak direla.
Erreferentziak
1.Eglin, J.M. (1 de mayo de 1929). «A Direct-Current Amplifier for Measuring Small Currents». Journal of the Optical Society of America 18 (5): 393 https://www.osapublishing.org/josa/abstract.cfm?uri=josa-18-5-393.
2.US Patent 2185367 https://docs.google.com/viewer?url=patentimages.storage.googleapis.com/pdfs/US21 85367.pdf Google Inc. 1940ko urtarrilak 2. 2016ko maiatzaren 15ean kontsultatua.
3.US Patent 2147940 https://docs.google.com/viewer?url=patentimages.storage.googleapis.com/pdfs/US21 47940.pdf(ingelesez). Google Inc. 1939ko otsailaren 21. 2016ko maiatzaren 16an kontsultatua
Corpo Truppe Volontarie
Corpo Truppe Volontarie edo CTV (euskaraz: Borondatezko Tropen Gorputza) Espainiako Gerra Zibilean Francisco Francok zuzendutako armada matxinoa laguntzeko armada espedizionario italiarra izan zen. CVT Mario Roatta, Ettore Bastico, Mario Berti eta Gastone Gambara agintarien agindupean izan zen.
Hegazkinlari italiarren eraispenak
Hona hemen "Regia Aeronautica"ko hegazkinlarien eraispenak:
Juan Carlos Goyeneche
Juan Carlos Goyeneche (1913-1982) argentinar politikari nazionalista izan zen. Nazismoaren aldekoa, Bigarren Mundu Gerran Europara bidaiatu zuen, non Hirugarren Reich-eko eta italiar faxismoko hainbat pertsonaia garrantzitsu ezagutu zituen.
Biografia
1913ko urtarrilaren 6an Buenos Airesen jaioa Arturo Goyeneche Buenos Airesko alkatearen semea eta Juan Idiarte Borda Uruguaiko presidentearen birbiloba zen. 1932an Kultura Katolikoko Ikastaroetan sartu zen. Ausland-Sicherheitsdienst-en, Alemania naziaren atzerriko inteligentzia zerbitzuko laguntzaile estua izan zen. Eskuin muturreko kazetari nabarmena izan zen, eta Sol y Luna aldizkariko —1938 eta 1943 artean argitaratua— zuzendaria izan zen  baita Cabildo aldizkariko zuzendaria ere. Zehazki, bere idatzien antisemitismoagatik nabarmendu zen. Goyenecheren ustez, nazioa definitzeko orduan Hispanitatea funtsezko elementua izan zen. Argentinako Armadan koronela izan zenean Juan Perónek Goyeneche enplegatu zuen bere isilpeko agente gisa.
1944ko urtarrilean Madrilen izan zen, eta Espainiako Hezkuntza Ministerioak irakasle titulua eta letretako doktoretza eman zizkion. Goyenechek Bigarren Mundu Gerraren azken hilabeteak Espainian eman zituen eta Himmlerrekin harremanetan egon zen amaiera arte.
Geroago Argentinara itzuli zen. 1955ean Perón kendu zutenean, Goyeneche ez zen bere adiskide on Pierre Daye Rosada Etxeko kultura eta prentsa idazkari izendatzea lortu baitzuen. Hala ere, Goyeneche eta Daye laster bihurtu ziren pertsona non grata, Pedro Eugenio Aramburuk filonaziak garbitzea erabaki zuenean. Goyeneche 1960ko hamarkadan sortu zen Tacuara Mugimendu Abertzalearen jardueretarako erreferentzia ideologiko indartsua izan zen
Diogenes Laerzio
Diogenes Laerzio (Διογένης Λαέρτιος, Diogenēs Laertios; fl. c. III. mendea), filosofo grekoen biografoa eta doxografoa izan zen. Ezagutzen den bere lan bakarra Filosofoen bizitzak izeneko liburu sorta da, non filosofo grekoen bizitzak eta pentsaerak deskribatzen baititu. Epigrama bilduma baten egilea ere izan zen, Filosofoen bizitzak lanean aipatzen dituen bertso eta epigrama solte batzuek erakusten dutenez. Lanaren fidagarritasuna eta zorroztasuna historian zehar zalantzan jarri badira ere, filosofia grekoaren iturri garrantzitsua da. Bere pentsaerari buruz ez dago daturik, baina bere lanean oinarrituz epikurearra dela baieztatu da, liburua platonista den emakume bati opa egin bazion ere.
Bizitza
II. mendeko lehenengo erdian bizi izan zela uste da, Filosofoen bizitzak liburu sortako IX. liburukian II. mendean bizi zan ziren Sexto Enpiriko eta bere ikasle izan zen Saturnino Zitenas aipatzen baititu. Plotino (205-270), berriz, ez du aipatzen. Aldi berean, IV. mende hasierako Sopatro filosofoak Laerzioren lanetan oinarritu omen zen bere Eglogak osatzeko. Horrela, Diogenes Laerzio Alexandro Severoren enperadorearen agintearen inguruan (222–235) bizi izan zela baieztatu da.
Laerzio izenari buruz, Kariako Laerte edo Ziliziako Laerte (azken hau ziurtasun handiagoz) jaioterriari buruzko erreferentzia izan daiteke. Bitiniako Nizeakoa zela ere iritzi izan da. Izena Laertii familia erromatarraren patronimikoa dela edo besterik gabe Laerziades edo Laertesen semea, Ulises alegia, izena besterik ez duela adierazten. .
Federica Mingolla
Federica Mingolla (Turin, 1994ko azaroaren 8a) eskalatzaile eta mendigoizale italiarra da.
Adriano Trombetta mendi gidariaren (2017ko otsailaren 17an elur-jausi batek harrapatuta hil zen) gidaritzapean hasi zen haitz eskaladan, bide luzeetan eta goi mendian.
Biografia
Turinen jaioa, 10 bat urtez igerilari aritu zen, 14 urterekin eskalada-murruan eskalatzen hasi eta kirol eskaladan lehian emaitza bikainak lortzen hasi zen arte.
FASI-ko (Kirol Eskaladako Italiako Federazioa) teknikari federatua eta kirol eskalatzaile profesionala izateaz gain, gorputz-hezkuntzako ikasketak ditu (SUISM - Turinen).
Kirol ibilbidea
Kirol eskaladan 2000tik 2014ra atleta nazional bihurtu zen. 2013an Italiako Txapelketan 2. postua lortu zuen eta Munduko Txapelketarako sailkatu zen, baina aire librean eskalatzeko geroz eta zaletasun handiagoak kirol eskaladako lehiatik urruntzeko hautura eraman zuen. 2014an, haitz eskaladan aurkitu zuen bere pasioa eta bete-betean murgildu zen. Bi urte eskasean 8b+ zailtasuneko bideak eskalatzera iritsi zen. "Arroka niretzat ezusteko handi bat izan da: lehenbiziko aldiz nola eskalatu jakitea bezala".
Federicaren espezialitatea TRAD eskalada (tradizionala) deiturikoa da. "Gehien liluratzen nauen eskalada mota mentalki gehien eskatzen duena eta arriskutsuena da. TRAD eskalada edo eskalada tradizionala da deitzen zaiona da eta normalean hori horma handietan bilatzen da. Hormak eskalatzen hasi ziren lehen eskalatzaileek garai batean egiten zuten hori hain zuzen ere. Oso kontzentratuta eta sinkronizatuta egon behar duzu, askotan babesak ez baitaude eskura eta ezegonkorrak baitira". Duela urte batzuk mundu bertikalaren historian sartu zen, eskalada librean, Verdon-en (Frantzia) Tom et Je Ris bideak, Digital Crack Mont Blanc-eko mendigunean eta Marmoladan modu jarraian "Via Attraverso il Pesce" igoerak egin zituen Italiako lehenbiziko emakumea izatea lortu zuenean, besteak beste.
Eskalada estilo ezberdinak praktikatzeaz gain, mendiko eskia ere egiten du eta 2021eko urtarriletik goi mendiko gida ere bada.
Aulonocara jacobfreibergi
Aulonocara jacobfreibergi Aulonocara generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
NGC 249
NGC 249 galaxia bat da, Tucana konstelazioan. James Dunlopek aurkitu zuen n.
Bosio
Bosio Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Baionako elizbarrutia
Baionako elizbarrutia (latinez eta ofizialki Dioecesis Baionensis (-Lascurrensis-Oloronensis)) Eliza Katoliko Erromatarraren Euskal Herriko elizbarrutietako bat da, Ipar Euskal Herri osoa eta Pirinio Atlantikoetako gainerako lurraldea ere barne hartzen dituena. Apezpikuaren egoitza Baionan dago. 2008ko azaroaren 30etik Marc Aillet da apezpikua. Baionako elizbarrutia Bordeleko artxidiozesiko eliz probintziaren parte da.
Historia
Kondairak lehendabiziko apezpikua San Leon martiria zela esaten badu ere, adituek uste dute VI. mendera arte Baionak ez zuen apezpikurik: 587an hiribildu bihurtu zenerako, apezpikua ere izan behar zuen eta. Besteek Akitaniako erreinua eratu zenerako uzten dute, hau da, 778an.
Antzin Baionako apezpikuak bere agindupean honako lurraldeak zituen:
Baina, 1566ean, Pio V.a aita sainduaren erabakia lortu eta gero, Filipe II.a Espainiakoak Hegoaldeko lurraldeak Iruñeko artxidiozesiari lotu zizkion.
1802an, Baionako elizbarrutiari Akize eta Tarbesko elizbarrutia eta Oloroe-Donamaria eta Leskarreko elizbarrutia lotu zizkioten. Hala ere, 1822an Pirinio Atlantikoak baino ez zituen agindupean.
1909ko ekainaren 22tik, izen berria izan zuen: "Baiona-Leskarre-Oloroe-Donamariako elizbarrutiaren apezpikua.
Saint-Denis-en-Margeride
Saint-Denis-en-Margeride Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Etxebizitza
2007an 196 etxebizitza zeuden, 100 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 75 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 182 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 100 etxebizitza nagusietatik 79 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 62 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 41 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 117 ziren, horien artean 72 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 72 pertsona aktiboetatik 71 lanean zeuden (44 gizon eta 27 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 45 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Denis-en-Margeride udalerrian 96 unitate fiskal zeuden, 192 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 10.874,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.
Władysław Sikorski
Ingeniaritza ikasi zuen. Piłsudskiren agindupeko erakunde politiko abertzaleetan buruzagi izan zen, eta Lehen Mundu Gerran poloniar legiokoa izan zen. 1919-1920 urteetan poloniarren eta sobietarren arteko gerran ezagun egin zen. Geroztik garrantzi handiko karguak izan zituen: Estatu Goreneko buru (1922), gobernuburu (1922-1923) eta Gerrako ministro (1924-1925). Pilsudskiren estatu-kolpearen ondoren politika alde batera utzi zuen, eta Frantziara erbesteratu zen. 1939an Frantziako Poloniar Armadaren buruzagitza hartu zuen, eta 1940an, Frantzian lehenbizi, eta Londresen gero, Erbesteko Poloniar Gobernuko buru izan zen. Hegazkin-istripu batean hil zen.
Spindalis nigricephala
Spindalis nigricephala Spindalis generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Saint-Denis-en-Margeride
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Saint-Denis-en-Margeride udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.184 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
5. linea (Parisko metroa)
'''Parisko metroaren 5. linea''' sarean aurreikustako hamasei lineetako bat da.
Geltokiak
Lineak honako geltoki hauek ditu:
Rojastarren gaztelua
Rojastarren gaztelua (Castillo de los Rojas) Burgosko probintziako Poza de la Sal (Espainia) herrian kokaturiko gaztelua da. IX. mendearen amaieran Diego Porcelos kondeak eskualdea birpopulatu zuenean gotorleku bat eraiki zuen. XIV. mendean Rodríguez de Rojas familiak bertan eraiki zuen bere gaztelua. 1949n kultura ondasun izendatua izan zen.
Bizkaibus
Bizkaibus Bizkaiko Foru Aldundiak eskaintzen duen hiriarteko autobus zerbitzuaren izen komertziala da, autobusok berde koloredun diseinuaz identifikatzen direla. 2017an Bizkaiko garraio publikoan egindako bidaien %16,1a Bizkaibusen egin zen, Bilboko metroaren atzetik herrialdeko bigarren garraio publiko zerbitzurik erabiliena izanik.
2014tik hurrengo enpresek dute esleituta Bizkaibus zerbitzuaren ustiapena:
Historia
Bizkaiko Foru Aldundiak bere ardurapean zeuden hiri-arteko autobus zerbitzuak zerbitzu bakar batean bateratzeko sortu zuen Bizkaibus. Ordura arte Aldundiaren menpeko autobus zerbitzuak eskaintzen zituzten enpresak marka eta irudi bakar batean bildu zituen. TCSA izan zen lehenengo enpresa Bizkaibusen sartzen, 1988an. Ondoren, 1994an Encartaciones S.A., 1996an CAV, 1997an PESA Bizkaia, 2002an Eusko Trenbideak, 2005ean ADNOR eta 2007an Autobuses de Lujua batu ziren.
2005eko azaroaren 1.an Bilbo eta Castro Urdiales lotzen zituzten lineak Bizkaibus saretik kanpo gelditu ziren, Encartaciones S.A. enpresak bere kabuz kudeatuz.
2006an Bizkaibusen defizita 47 milioi eurotik 56,2ra igo zen, batez ere Bilboko metroa Ezkerraldera luzatu eta autobus zerbitzuan egindako murrizketen ondorioz.
2008ko azaroaren 19an Bizkaibusen webgunearen aplikazio berria jarri zen martxan, erabiltzaileei autobusen kokapen eguneratua kontsultatzea ahalbidetuz, horretarako mapak, ortoargazkiak eta Bizkaibusen ustiatzeko laguntza sistemak ematen dituen enbora errealeko datuak erabilita. Hala, ibilgailuak geraleku jakin batera iristeko falta den denbora, geralekuen kokapena, lineen ibilbideak eta ordutegiak kontsulta daitezke, besteak beste.
2009ko irailean Bizkaibusen marka irudiaren diseinu berria aurkeztu zen, 18 urtez indarrean egon ziren kolore korporatiboak (horia eta urdina) berde koloreaz ordeztuz. Aldaketa progresiboki egin zen webgunean, ibilgailuetan eta markesinetan.
2017an markesina eredu berri baten prototipoa aurkeztu zen, eta 2018ko uztailaren 2an eredu berriaren behin-betiko itxura azaldu zen Portugaleten. Eredu berriak alde eta sabai gardenak ditu eta argiztatuta dago, segurtasun neurri modura. Mugikortasun Urriko Pertsonentzako erreserbatutako tokiz eta informazio pantailaz hornituta daude, pantailetan ibilgailuak heltzeko falta den denbora azalduko dela. Urte amaierarako 17 markesina berri instalatu ziren, eta progresiboki Bizkaibusen 850 geraleku berritzen ari dira.
Gaur egun 121 linea ezberdin daude, batzuk uda garaikoak baino ez diren arren, adibidez, hondartzetako zerbitzua eskaintzen dituzten lineak.
Tarifa-gune sistema integratua
Bizkaiko Garraio Partzuergoak garraio ezberdinentzako tarifa-gune sistema integratua jarri du martxan, gaur egun Bilboko metroa, Euskotren Trena, Euskotren Tranbia eta Bizkaibus zerbitzuek tarifa-gune sistema integratua erabiltzen dutelarik. Honen arabera, bost gune ezberdinetan banatzen da lurraldea:
Barik txartela
Barik txartela Bizkaiko Garraio Partzuergoak jaulkitako kontakturik gabeko txartel bakarra da, eta txartelari esker abonu-titulu bereziak erabil daitezke, hobaridun prezioekin bidaiatu ahal izateko. Txartelak 3€ko kostua dauka, eta hiru motatakoa izan daiteke:
Barik txartel pertsonalizatuak Bizkaiko Garraio Partzuergoaren Bezeroen Arretarako Bulego integraletan eska daitezke, hurrengo tokietan kokatuta:
Bidaia-txartelak eta tarifak
Bizkaibusek ezarritako sistemaren arabera, bidaia-txartela balioztatu behar da bai sartzerakoan zein irteterakoan ere.
Hona hemen 2018ko ekainaren 4an indarrean jarritako bidaia-txartel eta tarifak:
Bizkaiko Garraio Partzuergoak jaulkitakoak
=== Bidaiariak ===
2001. urtean 38.536.000 bidaia zenbatu ziren Bizkaibusen. Urte hori izan zen Bizkaibus gehien erabili zen urtea. Geroztik, autobusaren erabilpena urtero jaitsiz joan da, 2003. urteko igoera salbu.
Nahiz eta 2003an bidaiarien igoera gertatu, 37.030.557 bidaiari zenbatuta 2001eko errekorraren ondoren bidaiari gehien zenbatu ziren urtea izanik, hurrengo urteetan berriro ere beherako joerari jarraitu dio, gaur egun arte.
2007. urtera arte beherakada nahiko lineala gertatu da, eta geroztik beherakada nabarmen lausotu da, nahiz eta urtez urte ehun milaka bidaiari galdu diren.
2016an bidaiarien handipen txiki bat zenbatu zen, aurreko urtearekin alderatuta milioi erdi bidaia gehiago balioztatu zirela. 2017an ere bidaia kopurua berriro ere igo zen, aurreko urtearekin alderatuta ia 750.000 bidaia gehiago zenbatuta. 2018an antzeko igoera eman zen, 700.000 bidaiari gehituz.
Crossobamon eversmanni
Crossobamon eversmanni Crossobamon generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Halichoeres radiatus
Halichoeres radiatus Halichoeres generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Hibonita
'''Hibonita]] =
oxido motako minerala da eta magnetoplumbite taldearen kidea da.
Jaisalmer
Jaisalmer (hindiz जैसलमेर) Rajasthan estatu indiarreko hiria da eta 78.000 biztanle inguru ditu. Urrezko hiria ezizena du, hareharri horiz eginda baitaude gaztelu eta etxeak. Hiri horia ere esan izan zaio arrazoi berdinagatik eta baita Mugako hiria ere, India eta Pakistanen arteko mugatik oso gertu baitago.
Hibonita
Ezaugarriak
Hibonita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 7,5 - 8 da.
Haurrak soldadu jolasean
Haurrak soldadu jolasean (Muchachos jugando a soldados) Francisco Goyaren koadroa da. Hasera batean, Asturiasko Printzeek Pardoko jauregian zuten logelaren aurreko gelan jartzeko egin zen.
Jaisalmer
Etimologia
Rao Jaisal Rajputak fundatu zuen hiria. Izenak beraz Jaisalen muinoko fortea esan nahi du.
Haurrak soldadu jolasean
Gaur egun Pradoko museoan gordetzen da. Sevillako Yanduri bilduman koadro hau prestatzeko egin zen zirriborroa gordetzen da.
Jaisalmer
Geografia
Thar basamortuaren erdian kokaturik dago, Rajastaneko hiriburua den Jaipurretik 558kmtara eta New Delhitik 834kmtara. Basamortuko klima du, udan tenperaturak 41'6 °C eta 25 °C artean mugitzen dira eta neguan aldiz 23'6 °C eta 7'9 °C artean. Urtean 150mm-ko prezipitazioa du. Kakni ibai txikia du (montzoi garaian batez ere) baina bere urak Orjhil laku endorreikora isurtzen ditu. 229 metroko altueran dago hiria.
Haurrak soldadu jolasean
Analisia
Bi haur ikusten dira fusilak soinean dituztela; beste batek danborra jotzen du eta laugarren batek kanpandegi bat du eskuetan. Koadroaren behetik - gorako ikuspegia are gehiago indartzen da pertsonaiak maila batzuen gainean jarriak baitaude.