cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Laval-d'Aix
Etxebizitza
2007an 81 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 74 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 36 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 71 ziren, horien artean 53 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 53 pertsona aktiboetatik 51 lanean zeuden (24 gizon eta 27 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 18 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Laval-d'Aix udalerrian 52 unitate fiskal zeuden, 113 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.236 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen eta 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia.
2000. urtean Laval-d'Aix udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 144 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Râca
Râca Errumaniako udalerri bat da, Argeș konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Maite Mutuberria
Ilustratzaile ibilbidea
Familiatik datorkio eskulanetarako zaletasuna eta interesa, baina gehienbat bere aitona arotzarengandik datorkio interes hori. Ikus-entzunezko produkzioetan hasi zen eta, gaur egun, batez ere, hezkuntza eta Haur eta Gazte Literaturako liburuetan lan egiten du ilustratzaile gisa. Horien artean dira, besteak beste, Gerrak ez du izenik Haur eta Gazte Literaturako album ilustratua (Leire Bilbao. Pamiela), Etxepare saria irabazi zuena 2013 urtean, eta, helduentzako album ilustratua Zerua Berun (Cielo Plomizo, Castillo Suarez. Ibaizabal Argitaletxea), Peru Abarka sariaren irabazlea 2014 urtean.
Ilustrazio teknika
Maitek liburu asko ilustratu ditu eta liburuetako batzuekin sariak ere irabazi ditu. Bere teknikak sari horietan zeresana izan du. 2013an Etxepare Sarian, erabilitako koloreak asko nabarmendu ziren beste lanen artean.
2014ko Lazarillo Sarietan aldiz, bere obren osaketa egokiak, trazu sinple eta freskoek eta testuaren eta ilustrazioen arteko konexioek, irakurketa anitzak sortzeak eman zion saria lortzea.
Baina liburuez gain, beste alorretan ere lan asko egin izan ditu, horien artean "Karabin Karaban" 3D formulan burututako ilustrazio lanak adibidez. Bertan, garai bateko jolasei egiten die erreferentzia. Horretarako 3 dimentsiotako lanak sortu zituen akzioa ongi errepresentatzeko eta ikusleek berak eginiko lanetan hori ikusteko. Kutxa batzuk sortu zituen, eta kutxetako estalkia irekitzean jolas errealak erakustarazteko formak zeuden. Argiak ere jarri zituen, horien bitartez mugimendua ematen zien sortutako formei. Bere helburua jolasen magia transmititzea izan zen.
Miren Asiain
Miren Asiain Lora (Iruñea, Nafarroa Garaia, 1988) ilustratzailea da. Gaur egun, Buenos Airesen bizi da; izan ere, Arte Ederren lizentziatura Euskal Herriko Unibertsitatean (EHU) hasi zuen arren, azken urtea Buenos Airesko Unibertsitatean egin zuen.
Ilustratzaile ibilbidea
Mirenek betidanik izan du ilustrazioaren inguruko jakin-mina, baina gauzaturiko lizentziaturan, ikasgai bakarrak zuen lotura zuzena ilustrazioarekin. Ondorioz, bere kontura joan da ilustrazioen mundura hurbiltzen, formazio hori bere kabuz gauzatuz.
Internet izan zen bere lanak munduan ezagutarazteko bitarteko nagusia, bere artelanak sarera igoz. Horren bitartez bere lehen enkarguak jaso zituen, batez ere, kartelak. Espainiako, Argentinako, Mexikoko, Italiako eta Txinako hainbat erakusketatan parte hartu du. Gainera, bere kartelak hainbat proiektu musikaletan, jaialdietan eta antzezlanetan nabarmendu dira.
2020an ilustrazioko saria jaso zuen Euskadi Literatura Sarietan Un millon de ostras en lo alto de la montaña liburuan egindako lanagatik.
Liburuak
- "Versos de la tierra", 2016, SM argitaletxea
- "Diez gotitas de azar", 2016, Melina Barrerak idatzia, Periplo argitaletxea
"Hara!", Pamiela argitaletxearen bitartez argitaratua. Liburu honetan, neskatila baten egun arrunt baten istorioa kontatzen da, bere amonarekin bizi delarik. Biek batera ekintza ugari egiten dituzte, hala nola, afaldu, paseatu, lo egin... baina liburuaren une zehatz batean, azalpenik gabeko gertakizun bat ematen da.
Amona misteriotsu azaltzen zaigu ipuinean, ez du inoiz ezer esaten, baina badirudi baduela mundu errealaren eta ametsezkoaren arteko giltza. Irudiek detailetxo asko dituzte eta testuak esaten ez duena, irudiak esaten duena alegia, garrantzitsuagoa da.
Hara! liburuak Etxepare saria jaso zuen 2012an. Epaimahaiak hura honela definituz: "Hara! magiaz beteriko kontakizuna da. Autoreak teknika desberdinak erabili ditu eta nortasun bisual handiko albuma sortu du, egunerokotasunetik abiatuta fantasiaren erresumara jauzi egiten duena".
Iberoamerica Ilustrako epaileek kritika labur batean bildu zuten Mirenek saria irabaztearen zergatia, bere lana definituz. "La calidad artística de su obra que se evidencia en la notable sensibilidad plástica de su trabajo, la atmósfera poética que emana de sus imágenes, la elocuencia de los silencios, la calidad contemplativa del conjunto y la sutileza de la paleta cromática donde los protagonistas, luces y sombras dialogan"
Hala ere, liburuak ilustratzeaz bizi nahi du, pixkanaka mundu horretan gehiago murgiltzen doalarik.
Kartelak
Kartelen munduan lan egitea izugarri gustatzen zaio. Izan ere, diziplina horretan transmititu nahi dena irudi edo plano bakar batean bildu behar da, eta liburuek eskatzen duten gertakizun segiden antolakuntzak sortzen duen nahasmendua saihesten da. Hainbat ekitaldi edota musika taldetarako kartelak egin ditu. Hala nola, Grande Days,The Great Destroyers, Microcastles, Huertas Amigas, Pumpk Festival, Amnesty International...
Ilustrazio teknika
Sortze lanetan, izaera edo atmosfera berezia duten irudiak sortzen ditu, teknika desberdinak nahastuz. Bere lanetan bezeroak eskaturikoa betetzen baina era berean, bere izaera edo estiloa mantenduz. Prozesuan murgiltzea gustuko du, ematen duen denbora luzea izaten delarik.
Franz Xaver Messerschmidt
Hasierako urteak
1736ko otsailaren 6an jaio zen Wiesensteig hego-mendebaldeko herrian, Alemaniako Baden-Württemberg eskualdean. Messerschmidt Munichen, bere osaba eta lehen maisua, Johann Baptist Straub eskultorearen etxean hazi zen. Bi urte eman zituen Grazen, bere amaren beste osaba Philipp Jakob Straub eskultorearen tailerrean. 1755aren amaieran Vienako Arte Ederren Akademian matrikulatu zen, non Jacob Schlettererren ikasle izan zen. Lizentziatua, arma inperialen bilduman lana lortu zuen. Bertan, 1760-63an eraikinaren aretoan egin zituen ezagutzen diren lehen artelanak, bikote inperialaren brontzezko bustoak eta koroaren oinordekoa eta bere emaztea irudikatzen zituzten erliebeak. Lan hauekin bat egin zuen Barroko Berantiarreko irudikapen gorteko artearekin, Baltasar Ferdinand Moll-en eragin erabakigarrian zegoena. Joera horri dagozkio bikote inperiala irudikatzen duten eztainuzko tamaina naturaleko beste bi estatua, Maria Teresa Austriakoak aginduak eta 1764 eta 1766 artean exekutatuak. Beste erretratu batzuez gain, gai erlijiosoa duten lanak ere egin zituen. Savoiako printzesak enkargatutako hainbat estatua ere iraun dute.
Call Me by Your Name (filma)
Call Me By Your Name (Chiamami col tuo nome) 2017an estreinatu zen amodiozko film dramatikoa da, Luca Guadagnino italiar zinegileak zuzendua. Filma 2007an argitaratutako André Acimanen liburuan dago oinarritua. Gidoia James Ivory gidoilariak idatzi zuen. Luca Guadagnino ren “Desira” trilogiako azken filma da I Am Love (2009) eta A Bigger Splash (2015) filmen atzetik.
Franz Xaver Messerschmidt
Heldutasuna
Bere obraren garai barrokoa 1769an amaitu zen Gerard van Swieten gorteko medikuaren busto batekin, enperatrizak enkargatua. Aldi berean, bere lehen obra neoklasikoak agertu ziren, bereziki Akademiarentzat eginak. Lan horiei eta ondorengoei, 1765ean, Erromara egindako ikasketa-bidaian jasotako esperientzia ugari aplikatu zituen. 1769-70 urteetako buru goiztiar eta soil horietako batek, erretratu errepublikar erromatarren eraginez, Franz Anton Mesmer mediku ezaguna irudikatzen du. Garai berean, gutxi-asko, 1770-72an, Messerschmidt bere pertsonaien buruak lantzen hasi zen, eta argudiatu da (bereziki Ernst Kris) ideia paranoiko eta haluzinazioekin lotuta zeudela, 1770eko hamarkadaren hasieran maisua horrelakoak jasaten hasi baitzen. Messerschmidt-ek gero eta kontraesan handiagoa zuen bere ingurunearekin. Horren egoera okerrera egin zuen, non 1774an, 1769az geroztik irakaskuntzan ari zen Akademiako irakasle nagusi baten kargu huts berria eskatu zuenean, lortu beharrean, irakaskuntzatik kanporatu zuten. Enperatrizari bidalitako gutun batean, Kaunitz kondeak Messerschmidten gaitasunak goraipatu zituen, baina bere gaixotasunaren izaerak («buruan nahasmena» deitzen zitzaionak) izendapen hori erakundearentzat kaltegarria izango zela iradoki zuen.
Call Me by Your Name (filma)
1985ean Italia iparraldean kokatua, Call Me By Your Name-ek Elio Perlman (Timothée Chalamet) eta Oliverren (Armie Hammer) arteko erlazio erromantikoa kontatzen du, bata 17 urteko nerabe bat, eta bestea 24 urteko graduko asistentea, Elioren aitaren (Michael Stuhlbarg) arkeologia asistentea. Filmako beste hainbat protagonista dira Amira Casar, Esther Garrel y Victoire Du Boisakto aktoresa frantsesak.
Santa Cruz de la Serós
Santa Cruz de la Serós (gaztelaniaz eta ofizialki; aragoieraz Santa Cruz d'as Serors) Huescako Jazetania eskualdean dagoen udalerria da.
Franz Xaver Messerschmidt
Pertsonaia-buruak (Charakterköpfe)
Pertsonaia-buruak Messerschmidten proiektu personala zen. Bere hasierako asmoa 100 bustoko serie egietea zen "aurpegiera kanonikoak" bustoetan irudikatzen zuena, 69 gauzutu zituen azkenean eta horietatik 49 besterik ez dira gurera iritsi (batzuek erreprodukzioen bidez ailegatu arren). Busto batzuei buruzko egin zituen aldaerak 49 horiei gehitu behar zaie. 1781ean, Friedrich Nicolai idazle eta editore alemaniarrak Messerschmidt bisitatu zuen Pressburg-eko bere estudioan eta, ondoren, haien elkarrizketaren transkripzioa argitaratu zuen. Nicolaik bileraren kontakizuna baliabide baliotsua da, Messerschmidten bere pertsonaia-buruen exekuzioaren atzean dagoen arrazoibidea zehazten duen dokumentu garaikide bakarra bait da. Nicolairi bere prozedura azaldu zion. Ispilu baten aurrean, "hemen eta han zimikatzen zen". Zimiko horien xedea Proportzioaren Espiritua menperatzea zen. Espiritu horrek bere gorputz atal desbertinetan mina eragiten zion, eskultoreak giza proportzioaren eremuan egindako aurkikuntza harrigarriek (haren sekretua Hermes Trimegistoren eskutik zekiena) kausatutako jeloskortasuna medio.
Santa Cruz de la Serós
2007an 145 biztanle zituen. San Juan de la Peña eta Oroel Haitzeko Eremu Babestuaren barnean dago. 788 metrokoa altueran, Aragoi ibaiaren hegoaldean, dago. Udalerriaren barnean, herriburuaz gain, Binacua herria dago.
Franz Xaver Messerschmidt
Pertsonaia-buruak (Charakterköpfe)
Elkarrizketan zehar, Messerschmidt nekromantzian eta arkanoan zuen interesa eta nola horrek bere pertsonaia-buruak ispiratzen zituen asaldu zuen. Messerschmidt Hermes Trismegistoren dizipulu zorrotza zen (Nicolai-k adierazi zuen Messerschmidten tailerrean zipriztindutako ondasun gutxien artean Trismegistok agertzen zuen ilustrazio baten kopia bat zegoela) eta "oreka unibertsala" bilatzeari buruzko bere irakaspenak bete zituen: Urrezko proportzioaren printzipioen aitzindari bat. Ondorioz, Messerschmidtek esan zuen bere pertsonaien buruek "Proportzioaren Espirituaren" (ezagutza hori babesten zuen antzinako izakia) haserrea piztu zutela. Izpirituak gauez bisitatu zuen, eta tortura umiliagarriak jasatera behartu zuen. Messerschmidten buru ospetsuenetako bat (Bigarren Buru Mokoduna) elkartze tamalgarri horietako batean inspiratu omen zen.
Call Me by Your Name (filma)
Sorrera 2007an hasi zen Peter Spears eta Howard Rosenman produktoreek Aciman-en nobelaren eskubideak erostea erabaki zutenean. James Ivory Luca Guadagninorekin batera zuzentzeko aukeratua izan zen, baina 2016an atzera bota zuen eskaintza. Luca Guadagnino lokalizazioen esploratzaile gisa elkartu zen proiektura, baina azkenean zuzendari eta koproduktorean bilakatu zen. Call Me By Your Name hainbat enpresa internazionalek finantziatua izan zen. Filmaren argazkigintza Lombardia ko Crema hirian egin zen 2016ko maiatza eta ekaina bitartean. Sayombhu Mukdeeprom argazki zuzendariak 35mm-ko pelikula erabili zuen pelikula digitala beharrean. Produkzioko kideek asteak eman zituzten Albergoni Villa dekoratzen, filma ematen den toki printzipala. Guadagnino zuzendariak aukeratu zuen filmaren soinu banda, Sufjan Stevens kantautore amerikarraren hiru kanta izan dira tartean.
Sinopsia
Eliok, 17 urteko gazte batek, gurasoek Italia iparraldean duten landetxean igaroko du 1983ko uda epel eta eguzkitsua. Egonean emango du denbora, musika entzuten, liburuak irakurtzen eta igerian, egun batean bere aitaren laguntzaile estatubatuar berria etxera iritsi arte.
Argumentua
1983ko uda da. Elio, 17 urteko judu estatubatuarra, bere gurasoekin bizi da Italiako landa iparraldean. Elioren aitak, arkeologia irakasleak, Oliver gonbidatzen du udan familiarekin bizitzera eta lan akademikoarekin laguntzera. Oliver 25 urteko ikasle graduatu bat da, hau ere judu-estatubatuarra. Elio bibliofilo introspektiboa eta musikari talentuduna da. Hasiera batean Oliverrekin zerikusi gutxi duela pentsatzen du, nortasun axolagabea eta oparoa baitu. Eliori ez dio grazirik egiten bere gela Oliverri utzi behar izateak egonaldiak irauten duen bitartean. Uda gehiena irakurtzen, pianoa jotzen eta bere neska-lagunarekin, Marziarekin, irteten pasatzen du. Bitartean, Oliverrek bertako nesketako batetaz erakarrita sentitzen dela onartzen du, Elioren atsekaberako.
Oliverren egonaldiaren amaiera gerturatzen doanean, bera eta Elio ziurgabetasunak eta irrikak jota ikusten dira. Elioren gurasoek bi gazteen arteko lotura intimo horren jakinaren gainean dira, baina, ez dute modu irekian jorratzen, eta Elio eta Oliverri etxera itzuli aurretik Bergamo bisitatzea gomendatzen diote. Hiru egun erromantiko pasatzen dituzte elkarrekin. Tren geltokian askorik esan gabe agurtu egiten dira, baina, Eliok, Oliver abiatu ondoren atsekabetuta, amari deitzen dio eta tren geltokitik jaso eta etxera eramateko eskatzen dio. Elioren sentimenduekin bat egiten du Marziak, eta lagun izaten jarraitu nahi duela dio. Elioren aitak, bere tristura sakonari erreparatuz, Oliverrekin zuen harremanaren berri bazekiela esaten dio, eta bere gaztaroan antzeko harremana izan zuela aitortzen du. Azkarregi aurrera egin beharrean, bere minetik ikasi eta hazteko eskatzen dio Eliori.
Hanukkah garaian, Oliverrek Elioren familiari deitzen dio ezkondu egingo dela kontatzeko. Berak Eliori dena oso argi gogoratzen duela esaten dio. Deia egin ondoren, Eliok tinko begiratzen dio tximiniari, negarrez eta gogoraraziz, gurasoek eta etxeko langileek Gabonetako afaria prestatzen duten bitartean.
Egokitzapena
Filma bere jatorrizko materialetik hainbat formatan ezberdintzen da. Flashbackean dago idatzita, Elioren ikuspegitik. Errealizadoreek filma 1983an kokatu zuten audientziari pertsonaiak ulertzen laguntzeko, ikuspegi honek liburuaren espirituari leial jarraitzea ahalbidetuko ziela sinetsita. Kokalekua Bordighera tik Crema ko zelaira aldatu zuen, Guadagnino bizi den herrira. Filmaziorako aukeratutako hiriko plaza, André Acimanek bere eleberrian irudikatu zuenaren ezberdina zen, bere ikuspegian, "Askoz txikiagoa zen eta muino baten tontorrean zegoen". Cremako klima lehorrak eta basamortu itxurako paisaiak iradoki zioten filma ez zetorrela bat eleberriarekin. Ekitaldien urtea 1987tik 1983ra aldatu zuen zuzendariak. Bere hitzetan, “70eko hamarkada erailtzen den urtea" aukeratu zuen, "70eko hamarkadako gauza on guztiak behin betiko amaitzen direnean", baina baita pertskonaiak "80ko hamarkadako ustelkeriagatik ukituak" egon daitezkeen une bat ere: AEBn Reagan eta Erresuma Batuan Margaret Thatcher.
Guadagnino, Elio hezurrik gabeko melokotoi batekin masturbatzen den eszena ezabatzeko zalantzetan ibili zen, izan ere, esplizituegia aurkitzen zuen. Chalamet ere urduri zegoen eszenagatik, "Filmaren ideia indartsuenetako batzuen metamorfosia" bezala deskribatuz, eta pertsonaiaren "energia sexual handiegia" argiztatzeko gakoa zela azalduz. Bai Guadagninok bai Chalametek uste zuten sinesgaitza zela melokotoi batekin masturbatzea, baina bakoitzak modu independentean probatu zuen metodoa. Bere harridurarako, funtzionatu egin zuen, eta, beraz, Guadagninok eszena filmatu eta azkenean filmean sartu zuen. Elio eta Oliver taberna txiki batean The Psychedelic Furs taldearen "Love My Way" kantuarekin gogoz dantzan erakusten dituen eszena ez da liburutik ateratzen. Jonathan Demmeren Something Wildek (1986) inspiratu zuen, eta baita Guadagninok zuen dantza esperientziak. Ivoryk Perlman jaunaren lanbidea aldatu zuen aditu klasiko batetik "artearen historialari/arkeologo mota batera" hunkigarriagoa zela azalduz.
Ivoryren gidoiaren zirriborroa berrikusten ari zela, Guadagninok off ahotsa ezabatu zuen, eta baita biluztasunaren zati handi bat guztiz hutsala zela adieraziz. Eleberriaren amaiera aldera, bi protagonistek Erroma bisitatzen dute, kapitulu oso bat irauten duen bidaia batean, eta pertsonaia berriak sartzen ditu kokapen ugaritan. Filmaren aurrekontu mugatua zela eta, Ivoryk eta ekoizleek hainbat bariazio idatzi zituzten, eta horietako bat pertsonaia nagusiak familiaren etxean bakarrik uztea izan zen. Azkenik, errealizadoreek beste bidaia bat erabaki zuten, Bergamora, Erromara beharrean, non pertsonaiek denbora gehiena bakarrik pasatzen duten hoteleko gela batean. Bere jatorrizko gidoian, Ivoryk, Elioren gurasoak deskribatu zituen bi eszenetan GIB/HIESa eztabaidatuz, eta Eliok Gabonetako zuhaitz bat apaintzen zuen bere familiaren etxean, azken eszenan. Perlman jaunaren diskurtsoaren iraupena murriztu behar izan zuen Ivoryk, baina gidoian horri eusteko konpromisoa hartu zuen. Ivoryk Eliok Oliverri bere sentimenduak transmititzen dizkion eszena deskribatu zuen, bere lehen maitasunaren "grina eta urduritasun euforikoak" harrapatzen dituen uneetako bat bezala. Aciman harrituta geratu zen Guadagninok filmaren amaieran sartu zuen eszenarekin, non tximiniaren ondoan Elio negarrez ikusten den. Honakoa idatzi zuen Aciman idazlea zinemarako egokitzapenari buruz:"“Zinema bide guztiz magikoa izan daiteke. Idazle gisa egiten dudana, eta Guadagninok zinema zuzendari gisa egiten duena, bi hizkuntza ezberdin hitz egitea baino gehiago da. Nik estatua bat bere xehetasun fin eta iheskorrenetaraino zizelkatzen dut. Eta zinema zuzendari batek egiten duena estatua mugiaraztea da.”"
Yttrotungstita-(Y)
Yttrotungstita-(Y) oxido motako minerala da.
Call Me by Your Name (filma)
Casting
Txostenen arabera, 2015ean Shia LaBeouf eta Greta Scacchi proiektuko aktoreen artean izatekoak ziren, baina, 2016ko irailean, Ivoryk berretsi zuen jada ez zeudela proiektuan sartuta. Ivoryk esan zuen ondo moldatzen zela LaBeoufekin, baina ekoizpen konpainiak gerora sentitu zuen aktorea ez zela egokia izan zituen arazo pertsonalen ondoren. Scacchik eta LeBeoufek elkarrekin ondo irakurtzen zutela pentsatu zuen Ivoryk, eta filmean ager zitezkeela, baina konpainia ez zen ados egon.
Guadagnino harrituta geratu zen Armie Hammerren antzezpenarekin The Social Network (2010) filmean. "Aktore sofistikatua, barietate handikoa" bezala deskribatu zuen. Hammerrek ia baztertu egin zuen Oliverren rola gidoiaren zirriborroa irakurri ondoren, biluzi gehiegi zituelako, esanez: "Hemen gauza asko daude aurretik film batean inoiz egin gabeak. Baina ez dago modurik film hau ez egiteko, nagusiki beldur handia ematen didalako ". Hammerrek aurrez LGBT pertsonaiak interpretatu zituen J. Edgar (2011) eta Final Portrait (2017) filmetan.
2013an, Chalamet aurkeztu zion Swardstromek Guadagninori, eta hark berehala sentitu zuen aktoreak "anbizioa, adimena, sentiberatasuna, inozokeria eta artea" zituela Elio interpretatzeko. Chalametek jada irakurria zuen Acimanen eleberria, eta "pertsona gazte baten leiho" gisa deskribatu zuen. 17 urteko Elio pertsonaiak hiru hizkuntza hitz egiten ditu: ingelesa, frantsesa eta italiera. Chalamet-ek jada frantsesez maila handiarekin hitz egiten zuen eta pianoa eta gitarra urteetan jo zuen, beraz, Italiara iritsi zenean, bere papererako prestatu zen egunero italieraz irakasteko programa batekin, gimnasioan astean hirutan ariketak eginez eta Roberto Solci konpositorearekin lan eginez.
Loraine (Texas)
Loraine Texasko herri bat da. Mitchell konderrian kokatua dago. 2010ean 602 biztanle zituen, 2.69 kilometro koadrotan banatuta.
Call Me by Your Name (filma)
Argazkilaritza
Cremako katedralean dagoen Torrazzoko arkua eta beste hainbat leku historiko Crema eta Pandino kaleetan, ekoizpenean zehar aukeratu zituzten. Itxierak eragindako finantza galerengatik konpentsazioa eskatu zuten enpresek. Filmaketa Lodigianoko eremuan ere egin zuten, Crespiaticatik gertu eta Crematik gertu dauden bi herri txikietan, Montodine eta Ripaltan. Aurkikuntza arkeologikoaren eszena, Katuloren Grutetan filmatu zen, Sirmionen, Gardako lakuko bresziar kostaldean. Bergamorako bidaia eraikin historiko ugariren kanpoaldean filmatu zen, Bergamoko katedralan, Santa Maria Maggiore, Piazza Rosateko Paolo Sarpi lizeo klasikoko patioan eta Zientzia, Letra eta Arteen Unibertsitatean ere. Tren geltokiko eszenak Pizzighettonen filmatu zituzten. Segurtasun kezkak zirela eta, ekoizpen taldeak Valbondioneko Cascate del Serio ur-jauzian ordu erdiz filmatzeko baimena baino ez zuen lortu.
Sayombhu Mukdeeprom, argazkilaritza zuzendari bezala aritu zen. Guadagninorekin aurrez kolaboratu zuen Ferdinando Cito Filomarinoren Antonia (2015) filmean. Gidoia jaso aurretik irakurri zuen Acimanen eleberria, eta filmaketa lekuak zeharkatu zituen, "Denaz ideia bat izateko... kolorea ikusi, egunez argia nola aldatzen zen ikusi eta nire datuetan sartzeko". Mukdeepromek argiztapen artifiziala erabili behar izan zuen Italia iparraldeko udako atmosfera hori harrapatzeko, filmaketa osoa iraun zuten eurite gogorrak konpentsatuz. Filma 35 mm-ko zeluloidezko film batekin eta lente bakar batekin filmatu zen, David Cronenbergen lanak eragindako erabakia, "Ikuspuntua solidotzeko" eta "errendimenduaren tentsioa pantailatik ateratzeko".
Post-produkzioa
Post-produkzioa hilabete bakarrean egin zen, ekaina eta uztaila bitartean zehazki. Lehenengo mozketak hiru ordu eta hogei minutu irauten zituen. Azken muntaiak, aldiz, bi ordu eta hamar minutu irauten ditu eta  1:25 aspect ratioan grabatu zen. Aldaketa asko egin ziren post produkzioan eta hauetako batzuk fase hau amaitzear zegoenean burutuziren. Gainera, bi protagonistak zelai batera egiten duten bidaiako eszena ia zen azken metraian sartu, produktore baten ustez, hau inkontsekuentea zelako. Honetaz gain, Hammerrek onartu zuen eszena batzuk digitalki aldatuak izan zirela. Azken bertsioan eszena asko kanpoan gelditu ziren arren beranduago Castiglioncellon egindako proiezio batean eszena bat gehitu zitzaion filmari non bi protagonistak herrian zehar tour antzeko bat egiten zuten.
Musika
Sufjan Stevensen musika konposatzailearen letretaz harrituta, zuzendariak hari eskatu zion  filmeko kantu originala grabatzea. Honetaz gain, Elio zaharrago baten narratzaile ahotsa egiteko ere eskatu zion Guadagninok. Honek, aldiz, uko egin zion narratzaile izateari, baina filmerako hiru abesti idatzi zituen: Mystery of Love, Vision of Gideon, eta berak lehenago grabatua zuen Futile Devices kantuaren beste moldaketa bat. Stevens fimaren gidoiean oinarritu zen konposatzeko, baita filma oinarritzen den nobelan eta zuzendariarekin pertsonaien inguruan izan zituen elkarrizketetan. Kantak filma hasi baino egun batzuk lehenago amaitu zituen eta zuzendariak aktoreekin batera lehen grabaketa egunean entzutea erabaki zuen. Proiektua hau izan zen Stevensenen lehn aldia zinemarako kantua originalak idazten. 2017ko azaroaren 3an kaleratu zen diska formatu digitalean. Fisikoki, aldiz, azaroaren 17an kaleratu zen. 2018ko otsailaren 1erako  9.000 kopia saldu ziren eta 29 milioi entzunaldiu izan zituen streaming bidezko plataformetan soilik Amerikako Estatu Batuetan Nielsen SoundScanen arabera.
Merkaturatzea
Call Me by Your Name filmaren mundu mailako estreinaldia 2017ko urtarrilaren 22an izan zen Sundance zinemaldian. AEBko banaketa eskubideak Sony Picture Classics-ek erosi zituen 6 milioi dolarrengatik eta  akordioa WME global eta UTA Independent Film Group taldearen eskutik negoziatu zen. Nazioarteko banaketa, aldiz, Memento Films International talde frantsesaren eskutik egin zen. Filma Berlineko Nazioarteko Zinemaldian erakutsi zen 2017ko otsailaren 17an eta Torontoko zinemaldian urte bereko irailaren 7an. New Yorkeko jaialdian, aldiz, 2017ko urriaren 3an proiektatu zen. Beijineko nazioarteko zinemaldian, bestalde, apirilean programatu zen arren, inolako arrazoirik gabe proiekzioa bertan bera utzi zuten. Patrick Brzesk The Hollywood Reporterreko kazetariak adierazi zuenenz, erabaki honek Txinako gobernuak LGTB edukien kontrako duen jarreraren isla da.
Bildutako dirua
Call Me By Your Name filmak 18.1 milioi dolar irabazi zituen AEB eta Kanadan. Mundu mailan 23.8 milioi dolar, guztira 41.9 milioi dolar irabaziz. Irabaziak handiak dira aurrekontuarekin alderatzen baditugu, izan ere, filmeak guztira 3.5 milioi dolar inguruko aurrekontua izan zuen. 2017an Sony Pictures ekoiztetxeak estreinatutako filmen artean hirugarren postua lortu zuen bildutako dituari dagokionez. Filmeak, gainera, arrakasta handi izan zuen pantailako bildutako ditu kantitate handiena lortuz gay tematiko pelikula batekin. Nazioartean, aldiz, hasiera batean bildutako dirua ez zen oso handia izan, eta film onenetarako izendapena lortu zuten filmetatik naizoarten diru gutxien lortua zuen filma da. Gerora, izendapena lortu zuenean, filmak sekulako azkundea izan zuen Fandago tikek konpainiaren arabeta eta salmentak % 56 igo ziren.
Kritikoen iritzia
Sundaceeko zinemaldian estreinatu zutenean publikoa zutitu eta txalo zaparrada jaso zuen. Alice Tully Hallean estreinatu zenenan hamar minutuko txaloaldia izan zue, jaialdi horretako historiako luzeena. Rotten tomatoes atarian %95eko onarpena du 345 iritzi emailerekin. Batazbeste 8,71/10ko nota du zehazki. 2017ko  estreinu mugatuko kritika onena jaso zuen filma da baita urte horretako kritika onenak jaso zituen film erromantikoa orrialde horretan. Metacritic orrialdean, aldiz, 100etik 93nota du, web horretako bostgarren nota altuena.
Jarraipena
Guadagninok jarraipenaren ideai Sundance jaialdia estreinatu zuenetik du eskuartean, bertan esan baitzuen pertsonaiak filmaren mugetatik at joan zitezkeela. 2017ko urrian onartu zuen 2020rako jarraipena egitea espero zuela François Truffauten Las aventura de Antoinie Doinel seriean bezala, Elio eta Oliverren istoria zahartzen ari diren einean erakutsiz. “Elioren adina Timotheéren adinarekin parekatzen badut, hiru urtetan, Timotheék 25 urte izango ditu, bigarren istorian Eliok izango lukeen berdina” esan zuen zuzendariak. Liburuetan, Elio eta Oliver berriz batzen dira azken hau ezkonduta. Guadagninok esan zuen ez zuela uste derrigorrez Elio gizon gay bat bihurtu behar denik, “Ez du bere lekua bilatu oriandik, Uste dut Marziarekin beste erlazio sakon bat hasiko duela“.
Guadagninok politikarekiko interesa ere adierazi du, zehazki  1990. urteetakoa. 2017ko azaroan bost filmeko serie bat egiteko intentzioa zuela esan zuen zuzendariak non ikusleak aktoreak zahartzen ikusi ahal izango duten pertsonaia horien papela egiten duten einean. Hilabete beranduago jakinarazi zuten sekuelako gidoia idazten hasi zela. Bertan Oliverren inguruan gehiago jakingo da eta Michael Apteden Up seriearen antza izango zuen. Hammer eta chalametek filme berrietan parte hartzeko nahia adirazi dute.
2018ko urtarrilean Guadagninok jakinarazi zuen sekuela Berlineko harresia erori ostean hasiko zela, sobietar batasunaren desagerpenarekin batera. Gainera, onartu zuen filmeko lehen eszena Eliorena izan zitekeela, Paul Vecchialiren Once More (1988) filma ikusten, lehen film frantsesa HIES-aren gaia jorratzen duena. Urte bereko martxoan zuzendariak baieztatu zuen Acimanekin lan egingo zuela eta filma bost sei urte beranduago kokatuko zela beste tonu bat hartuz. Hala ere, oraindik ez da ezer ere ez baieztatu eta egin dituzten hainbat adierazpenetan onartu dute oraindik ez dago argi filma gingo den edo ez nahiz eta horretarako intentzioa egon badagoen.
Dewartown
, Eskoziako herri bat da, Midlothian konderrian.
Forth Road zubi esekia
Forth Road zubi esekia (Forth Road Bridge) Eskoziako ekialdean dagoen Fortheko fiordoa zeharkatzen duen zubi bat da eskuman Forth Bridge trenarentzako zubia du. A mailako eraikina izendaturik dago. Zubiak Edinburgh hiriburua, Perth hiria eta Fife eskualdea elkarlotzen ditu.
Historia
1955 urtean zubi bat egiteko ideia aztertu zuten eta eraikuntza plana 1958an abiatu zuten. Europako altzairuzko zubi eseki luzeena egitea zuten helburu eta 1964an bukatu zuten. Elisabet II.a Erresuma Batukoak inauguratu zuen urte hartako irailaren 4an. 2008ko otsailaren 11tik aurrera doan da zubia zeharkatzea.
Nannobrachium bristori
Nannobrachium bristori Nannobrachium generoko animalia da. Arrainen barruko Myctophidae familian sailkatzen da.
Priay
Priay Ain departamenduko udalerria da, Frantziako Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean.
Meadowbrook (Virginia)
Meadowbrook Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Chesterfield konderrian kokatuta dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Pyrilia aurantiocephala
Pyrilia aurantiocephala Pyrilia generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
Râu Sadului
Râu Sadului Errumaniako udalerri bat da, Sibiu konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Marnhagues-et-Latour
Marnhagues-et-Latour Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Marnhagues-et-Latour udalerrian erroldatutako biztanleak 144 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 116 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 110 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 29 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 84 ziren, horien artean 48 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 48 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (20 gizon eta 21 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Marnhagues-et-Latour udalerrian 50 unitate fiskal zeuden, 107 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.059 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Marnhagues-et-Latour udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cirripectes quagga
Cirripectes quagga Cirripectes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.
La Varenne
La Varenne Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Arratoi-orein urtar
Arratoi-orein urtarra edo ur chevrotaina (Hyemoschus aquaticus) Hyemoschus generoko animalia da. Artiodaktiloen barruko Tragulidae familian sailkatuta dago.
La Varenne
Biztanleria
2007an La Varenne udalerrian erroldatutako biztanleak 1.633 ziren. Familiak 650 ziren, horien artean 161 pertsona bakarrekoak ziren (96 bakarrik bizi ziren gizonak eta 65 bakarrik bizi ziren emakumeak), 212 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 257 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.055 ziren, horien artean 860 aktiboak ziren eta 195 inaktiboak ziren. 860 pertsona aktiboetatik 789 lanean zeuden (451 gizon eta 338 emakume) eta 71 langabezian zeuden (29 gizon eta 42 emakume). 195 pertsona inaktiboetatik 75 erretiraturik zeuden, 61 ikasten zeuden eta 59 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Varenne udalerrian 697 unitate fiskal zeuden, 1.742 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.743 euro zen.
Lorena (Texas)
Lorena Texasko hiri bat da. McLennan konderrian kokatua dago. 2010ean 1,691 biztanle zituen, 8.7 kilometro koadrotan banatuta.
La Varenne
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean La Varenne udalerrian 50 nekazaritza-ustiategi zeuden, 900 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Malagako Erdigune Historikoa
Malagako Erdigune Historikoa Andaluziako hiriburuetako bat den Málagako Centro barrutiko auzo bat da, baita Interes Kulturaleko Ondare izendatutako multzo historiko-artistiko bat ere.
Erdigune Historikoa auzoak hiriaren alde zaharra hartzen da, gutxi gora-behera, antzina nazariar harresi defentsiboen inguruaren barnean geratzen zen zatia. Malagako udalaren auzo mugaketaren arabera, iparraldean Carretería, Álamos eta Mundo Nuevo kaleek eta Plaza de la Mercedek, La Goleta, San Felipe Neri, La Merced eta La Victoria auzoetatik banatzen dute, mendebaldean Guadalmedina ibaiak, Perchel Norte eta Polígono Alamedatik banatzen dutena, hegoaldean Alameda Principal eta Cervantesen Etorbideak, Ensanche Herediagandik banatzen dutena, eta, ekialdean, Gibralfaro mendiarekin muga egiten du. 48,28 hektareako azalera du gutxi gora-behera, bertan, orubeak barne, 1319 eraikin daudelarik.
Interes Kulturaleko Ondare izendatutako eremua askoz handiagoa da, eta Erdigune Historikoa auzoaz gain Ensanche Centro, La Goleta, San Felipe Neri, Lagunillas, La Merced eta La Victoria auzoak ia osorik eta El Molinillo, Capuchinos, El Ejido, Cristo de la Epidemia eta Campos Elíseos auzoen zati bat hartzen ditu, Gibralfaro mendiaren zatirik handienaz gain.
Feniziar eta erromatar aztarnak
Musulmanak finkatu aurreko hiri egitura ez da askorik ezagutzen. Alabaina, bai aurkitu dira feniziar eta erromatar zibilizazioen aztarnak. Malaka feniziar kolonia izan zenaz eraikin batzuen sotopean, hain zuzen ere Malagako Picasso Museoaren azpian, harresi defentsiboaren zenbait zati geratzen dira. Indusketetan lortutako datuen arabera, feniziar finkapena Gibralfaro mendiaren magaletik Císter kalea eta Ibn Gabirolen Lorategietaraino eta hegoaldetik itsasoraino iristen zela ezagutzen da, garai hartan egungo Unibertsitateko Errektoretzaren eraikineraino iristen zena.
Erromatar garaiko aztarnen artean erromatar antzokia nabarmentzen da, alcazabaren ondoan dagoena. Honen hedadura feniziar hiriarena baino askoz handiagoa izan zela ezagutzen da, I. mendean El Ejidoko muinoa eta Ollerías kalearen inguruan buztingintza industria baten existentzia ezagutzen bait da.
Nazariar hiria
Nazariar hiriaren morfologia medinak, Gibralfaroko gazteluak eta errabalek osatutako hiri ereduaren islamiar ideiari dagokio. Garai honetako harresitutako perimetroak gaur egungo Erdigune Historikoa inguratzen zuen. Harresitutako eremu hau kanpoalderantz honako ate hauen bidez irekitzen zen: Granadakoa (Bab al- Funtanalla), San Buenaventura edo Antequerakoa (Bab al-Jawja), Iluna, La Cabakoa, Zazpi Arkuduna, Esparteríakoa (Bab al-Faray), Baluarte de la Nave eta Itsasokoa (Bab al-Bahr), zirkulazio bide nagusiekin lotuz. Hirigune osoa ortuz eta zuhaiztiz eta errabalen batez inguratua zegoen.
Medinaren erdiko ardatzak alkazaba Ate Berriarekin elkartzen zuen, Lau Kaleen Plaza (gaur egun Konstituzio Plaza), zokoa eta meskita lotuz. Hiria erdiko ardatz honekiko zeharkako trazatuetan eratzen da.
Hiri kristaua
Errege-erregina Katolikoek hiria 1487an konkistatu ondoren, elizak eta komentuak ugaltzen hasi ziren harresiaren barneko eremuan, San Joan, Santu Martirien eta Jakuerenak kasu.
XVIII. mendetik aurrera, pixkana-pixkana harresia botatzen hasten da. Garai honetan eraikitzen dira Alameda Principal, Palacio de la Aduana, Gotzainaren Jauregia eta Herrialdearen Lagunen Elkarte Ekonomikoen eraikina.
Hiri burgesa
XIX. mendean erdigune historikoaren hazkuntza demografiko bat eta eraldaketa morfologiko eta tipologiko nabarmen bat gertatzen da, Alameda burgesiaren bizileku bezala eraberritu zenean. Garai honetako eraikin ugari eta alde zaharraren ardatz nagusia kontserbatzen dira, Larios kalea, José María de la Sanchak proiketatu zuena. Kalea inguratzen duten eraikinen diseinua Eduardo Strachan Viana-Cárdenasena da, hirian Chicagoko eskolako estiloa sartu zuena, baina Georges Eugène Haussmannen bulebarren europar kutsuarekin.
Egungo egoera
1996an, Malagako Erdigune Historikoa uzte egoeran zegoen, segurtasun eta marginaltasun arazo larriekin eta geroz eta txikiagoa zen biztanleriarekin. Urte horretatik aurrera inguruaren berrabiltze eta zaharberritze prozesu bat hasi zen, etxebizitzak berrabiltzeko laguntzekin, txertatze sozial eta ekonomikoko programekin, kaleen peatonalizazioarekin eta kanalizazioen eta ur, elektraindar, saneamendu, lorategigune etab...en oinarrizko zerbitzuen hobetze proiektuekin.
Innsbrook (Virginia)
Innsbrook Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Henrico konderrian dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Puértolas
Puértolas (gaztelaniaz, aragoieraz eta ofizialki Puértolas) Huescako Sobrarbe eskualdean dagoen udalerria da.
The Florida Project
The Florida Project 2017ko Sean Baker estuatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Puértolas
2007an 227 biztanle zituen.
The Florida Project
Sinopsia
Haurren uda-oporrak abenturaz eta bihurrikeriez beteta daude; inguruko helduek, aldiz, garai zailak bizi dituzte. Estatu Batuetan, bizileku iraunkorra ziurtatu ezin dutenentzat azken babesleku bihurtu dira motel merkeak.
Oinutsik (argipena)
Oinutsik eta oinuts hitzek oinetakorik gabe ibiltzea adierazten dute. Erabilera zenbait dituzte:
Hautefaye
Hautefaye Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Hautefaye udalerrian erroldatutako biztanleak 113 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 73 ziren, horien artean 48 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 48 pertsona aktiboetatik 45 lanean zeuden (27 gizon eta 18 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Hautefaye udalerrian 59 unitate fiskal zeuden, 119,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.679 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Hautefaye udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 272 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Limnonectes asperatus
Limnonectes asperatus Limnonectes generoko animalia da. Anfibioen barruko Dicroglossidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Easter Howgate
, Eskoziako etxalde bat da, Midlothian konderrian.
1800 Aguilar
1800 Aguilar asteroide gerrikoan aurkitutako 1800. asteroidearen izena da. 1950eko irailak 12an aurkitu zuen Miguel Itzigsohnek La Platatik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1950 RJ zen. Bere izena bi astronomoren omenez jasotzen du: Felix Aguilar argentinarra eta Antonio Aguilar y Vela espainiarra.
Artikulu hau ingelesezko eta esperantozko wikipedietatik itzulia dago.
Nannobrachium crypticum
Nannobrachium crypticum Nannobrachium generoko animalia da. Arrainen barruko Myctophidae familian sailkatzen da.
Mehlbek
Mehlbek Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ossey-les-Trois-Maisons
Ossey-les-Trois-Maisons Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 249 etxebizitza zeuden, 225 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 246 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 225 etxebizitza nagusietatik 159 bere jabearen bizilekua ziren, 61 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 118 etxek bost zituzten. 150 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 88 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 122 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Ossey-les-Trois-Maisons udalerrian 229 unitate fiskal zeuden, 561,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.463 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren eta 1 informazio eta komunikazio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Ossey-les-Trois-Maisons udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.450 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Limnonectes blythii
Limnonectes blythii Limnonectes generoko animalia da. Anfibioen barruko Dicroglossidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Dōtonbori
Dōtonbori (道頓堀) Osakan dagoen barrutirik turistikoena da, Chūō auzoan dagoena. Dōtonbori ubidearen ondoan dago eta honek ematen dio izena.
Historia
Aintzinatik izan da aisialdirako eremua. 1612an Yasui Dōton enpresariak Umezu ibaia luzatu zuen merkatal eremu berri bat sortzeko. Osakako setioan hil egin zen baina egitasmoa aurrera eraman zuten bere lehengusuek eta ubidea 1615ean bukatu zuten. Osakako gazteluko jaun berriak ontzat hartu eta enpresariaren izena eman zion, Dōtonbori ("Dōton-en ubidea"). 1621ean Osakako aisiladirako auzo finkatu zuten. 1662rako sei Kabuki antzoki eta bost Bunraku antzoki ezarri ziren bertan.
Oier Aranzabal
Oier Aranzabal (Bilbo, 1988) musikari, kazetari, dokumentalgile eta kultur eragile euskalduna da. Bilbon jaio zen, eta bizitzaren lehen hiru urteak Madrilen bizi izan zen, baina ordutik aurrera Zarautzen hazi zen, eta zarauztartzat jotzen du bere burua. 2017tik Aian du bizilekua.
Dōtonbori
Historia
Bigarren Mundu Gerran auzoa erabat sntsituta gelditu zen eta erreraiki beharra izan zen. Gaur egun jatetxe ugari daude, osakako gastronomia aberatsaren erakusgarri, eta gazte eta gau giro itzela dago.
Oier Aranzabal
Musika
Musika alorrean Oihan Larrañaga eta Ander Zulaika zarauztarrekin Garabi taldea sortu zuen 2009an. Hirukote hori, gehikuntza batzuekin, Lou Topet taldea bilakatu zen 2012an. Taldeko gitarrajolea eta ahotsa da Aranzabal.
Ibilbide profesionala
Kazetari gisa, erredaktore izan da Zuzeu agerkarian, eta 2017tik, erredakzioko koordinatzailea. Zarautz eta Donostiako Garoa liburutegiko Garoa Kultur Lab egitasmoko eragilea izana da. 2018an, Mikel Urdangarin musikariaren inguruko Margolaria dokumentala aurkeztu zuen Donostiako Zinemaldian.
Pionopsitta pileata
Pionopsitta pileata Pionopsitta generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
James Woods
Telebistan askotan egin du eta zenbait bideo-jokotarako ahotsa ere jarri du.
El Pueyo de Araguas-O Pueyo d'Araguas
O Pueyo d'Araguás (izen ofiziala El Pueyo de Araguás/O Pueyo d'Araguás, aragoierazkoa O Pueyo d'Araguás, gaztelaniazkoa El Pueyo de Araguás) Huescako Sobrarbe eskualdean dagoen udalerria da.
Katilinariak
Katilinariak izenekoak Marko Tulio Zizeronen lau hitzaldi dira. K.a. 63ko azaroa eta abendua artean esan zituen aipaturiko hizlariak, estatu kolpe bat egiteko Katilina buru zuen azpijoko bat agerian utzia eta erreprimitua izan ondoren.