cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Matilda Howell
Ibilbidea
Matilda Scott 1859an jaio zen. Haren aita Thomas Foster Scott zen. 1904ko Udako Olinpiadetan lehiatu zuen arkulari estatubatuarra zen. Libanon jaio zen, Warren konderrian, Ohion. Scott Estatu Batuetako lehiakide gisa agertu zen 1904ko Udako Olinpiadetan, Cincincinnati Archers taldea ordezkatuz eta York emakume-erronda bikoitzean zein AEBetako emakume-erronda bikoitzean lehiatuz. Ekitaldiak 1904ko irailaren 19an egin ziren. AEBetako emakumeen txanda bikoitzean, Scott izan zen 22 lehiakideetako bat. 17. postuan 562 puntu lortu zituen, eta 135 artezkar lortu zituen hiru fasetan: 40 yarda, 50 yarda eta 60 yarda. Scott hamasei lehiakideetako bat zen Yorken, eta bi aldiz jokatu zuen. Hamahirugarren postuan ikusi zuen bere burua, eta 375 puntu lortu zituen. Hiru fasetan 99 helburu lortu zituen berriro: 60 yarda, 80 yarda eta 100 yarda. Scott 71 urte eta 260 egunekin ekitaldietan lehiatzen jarraitu zuen, eta Joko Olinpikoetako arkuteria-ekitaldi batean lehiatzeko pertsonarik zaharrena da. 2013tik aurrera, zaharrena izaten jarraitzen du.
Arkularitzan, lehen Joko Olinpikoetan, bost ekitaldi egiten ziren, eta denbora luzez goi-mailako klaseko emakumeentzat aisirako kirol egokia izan zenez, parte hartzen utzi zitzaien. Lida Scott izan zen AEBetako arkuteriako urrezko lehen domina irabazi zuena. Lida Scott 1878 inguruan arku-tiroan interesatu zen. Maurice Thompson-ek idatzitako artikuluak irakurtzearen emaitza izan zen. 1881ean Ohioko Estatuko txapelketa irabazi zuen. 1882an garaipena errepikatu zuen. 1883ko udaberrian Millard C. Howell-ekin ezkondu zen eta lehen txapelketa nazionala ere irabazi zuen. Kirolean jarraitu zuen, eta 1907rako hamazazpi titulu nazional irabazi zituen. 1904an, St Louiseko Joko Olinpikoetan arkularitzan lehiatu zen, eta urrezko bi domina irabazi zituen. Arku biribil nazionalerako 620 puntu zituen eta Columbiako arku biribilerako 867. 1895eko txapelketan lortutako marka 1931an hautsi zen – 36 urte geroago. Arkulari emakumea izatearen aldetik, beste emakumeak baina aurreratuago zebilen. 1904an, Cincinnati Times Starreko erreportari batek elkarrizketa egin zion Howelli 15. txapelketa irabazi ondoren. Arkularitza beste kirol batzuen gainetik zergatik nahiago zuen galdetu zitzaionean, berak erantzun zuen: "Arkularitza joko pintoreskoa da, zuri-zuri berde leuna eta distiratsua, urrea eta gorri disdiratsua, urdina, beltza eta zuria, peluxezko jokalariak, arku dotore eta gezi hegalariekin, irudi ederra egiten du". Erreportariak esan zuen artilleriako maitasuna berezkoa dela. 1907an erretiratu zen lehiaketa nazionaletik. 1920ko Joko Olinpikoen ondoren, arkularitza 1972ra arte eten zen, nazioarteko arau estandarizaturik ez zegoelako.
Sencelles
Sencelles Mallorca uharteko udalerria da, Pla de Mallorca eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.105 biztanle zituen.
146 Luzina
146 Luzina, asteroide gerrikoan aurkitutako 146. asteroidearen izena da. Alphonse Louis Nicolas Borrellyk aurkitu zuen 1875eko ekainak 8an Marsellatik.
Bere izena, erromatar mitologiako argiaren jainkosagatik jasotzen du, gizakien babeslea dena, batzuetan, ezkerreko eskuan kopa bat eta eskuinekoan lantza bat zituela irudikatzen zelarik.
Inperialismoaren Aurkako Liga
Inperialismoaren eta zapalkuntza kolonialaren aurkako Liga Internazional Komunista n afiliatutako erakunde bat izan zen, 1927 an Brusela n jaio eta 1936an iraungi zena.
Oso denbora gutxian erakunde berritzaile bihurtu zen eta ia mundu osora zabaldu zen. Bertan, erreferente sozialak, sindikalistak, intelektualak, artistak eta, batez ere, Europako erdialdeko herrialdeetatik eta Estatu Batuetatik etorritako lider nazionalista eta independentistak zeuden; baita Asiatik, Afrikatik eta, jakina, Latinoamerikatik etorritakoak ere. Liga, Internazional Komunistaren barruan zegoen arren, nolabaiteko autonomiaz moldatu zen. Honek, Alemania, Mexiko, Txina, India eta Egipto bezalako nazioetan bere hazkundea ekarri zuen. Ligak, hurrenez hurren, Berlinen eta Londresen izan zuen egoitza.
1927: Sorrera
Inperialismoaren eta Zapalkuntza Kolonialaren aurkako Liga sortu zuen kongresua Bruselako Egmont jauregian ireki zen 1927ko otsailaren 10ean, 175 ordezkariren aurrean, non horietatik 107, 37 herrialde kolonialetatik zetozen.
Kongresuaren helburua, mundu mailako inperialismoaren aurkako mugimendu bat antolatzea zen. Hau, uneko estrategia komunistaren esparruan kokatu zen. 1924 az geroztik, Kominternek "Ekialdera" (herrialde kolonial eta erdi kolonialetara) jotzeko asmoa zuela berretsi zuen, Bigarren Internazionalaren ezker hegalarekin bat egitekoarekin batera.
Liga honen sorrera, zeinaren egoitza hasieran Berlinen eta geroago Londresen finkatu zen, oso lotuta dago Txina k 1926 az geroztik bizi izan zuen gorakada iraultzailearekin eta Internazional Komunistak hau zuzentzen zuen Kuomintang alderdi nazionalistara gerturatzeko asmoarekin.
Erakundea laster garatu zen benetako sare global gisa, eta nazioarteko ikaskuntza politikorako eskola gisa funtzionatu zuen aurrerago beren jatorrizko nazioetan lehen mailako eginkizuna beteko zuten agintarientzat. Hauek izan ziren Jawaharlal Nehru, Indiako lehen ministro izango zena; Messali Hadj, ondoren Aljeriako ideologia nazionalistaren aitatzat hartua, eta Mohamed Hatta, aurrerago Indonesiako lehen ministro eta presidente ordea. Bestalde, beste hainbat talde eta pertsonetatik dator ekimena: Hego Afrikako African National Consens (A.N.C.), l 'Étoile nord-africaine, Gabrielle Duchêne bezalako bakezaleengandik, ezkerreko sozialistengandik (Fenner Brockway ingelesa), gizakiaren eta herritarren eskubideen defentsarako Frantziako Ligako kideengandik (Victor Basch), Latinoamerikatik (Víctor Raúl Haya de la Torre), Amerikako Herri Aliantza Iraultzailearen sortzailea. Kominterneko konfiantzazko gizon batek osatzen zuen ekimena, Willi Münzenberg alemaniarrak.
Latinoamerikarren kasuan, Ligak funtsezko laguntza eskaini zuen Julio Antonio Mella, Kubako Alderdi Komunistaren sortzailea, eta Víctor Raúl Haya de la Torre, Peruko APRAren sortzailea, bezalako buruzagien hazkunde politikorako.
Halaber, lehen mailako nazioarteko figurak, hala nola Albert Einstein zientzialariak, Henri Barbusse eta Upton Sinclair idazleek eta Diego Rivera margolariak besteak beste, erakundea babestu zuten batzorde betearazletik eta nazioarteko ekitaldietan parte hartzetik.
Hiru puntu nagusi ziren eztabaidagai Bruselan: emantzipazio-borroka Txinan, Estatu Batuen esku-hartzeak Latinoamerikan eta aldarrikapen "beltzak”. Azken hauen ordezkari gisa, tribunan zeuden Gumene hegoafrikarra, Bloncour antillarra, koloniarteko Batasunekoa eta Lamine Senghor senegaldarra. Arraza beltzaren defentsarako Batzordeko presidenteak  Kongo Belgikarrean egindako ekintzei buruz hitz egin zuen eta honakoa ondorioztatu zuen: "Esplotazio inperialistaren emaitza arraza afrikarren pixkanakako desagertzea da. Bere kultura galdu egingo da (...). Guretzat, inperialismoaren aurkako borroka kapitalismoaren aurkako borrokarekin identifikatzen da." Messali Hadjek, bere aldetik, "Aljeriaren erabateko independentzia" aldarrikatu zuen.
Azkenik, "Manifestu" bat zuzendu zitzaien herri kolonial guztiei eta munduko langile eta nekazariei, "antolatzeko deia eginez, ideologia inperialistaren aurka borrokatzeko".
1926-1931: Zailtasunak
Internazional Sozialistak hasieran alde batera utzi eta geroago boikot egin zion liga honi, Jean Longuet Langile Internazionalaren Frantziar sekzioko kideak vague parlotte soviétique gisa definitu zuen ("vaga cháchara soviética" gaztelaniaz). Kongresua ez zen emankorragoa txinatarren aldean: hurrengo apirilaren 12an, Kuomintang-a Shanghain sartu zen eta ateak ireki zizkieten komunistak sarraskitu zituen, abenduan Kantongo Komunak egin zuen bezala. Ligak Inperialismoaren aurka aldarrikatutako nazionalistekiko zuen aliantza-politikak huts egin zuen.
Internazional Komunistaren 6. Mundu Kongresuak, 1928 an, jarraibide politikoak aldatu eta Sozialfaxismoa salatu zuen, "langileen mugimenduaren hirugarren aldia" (gerraoste inperialistaren kapitalismoaren oinarri berrien berreraikuntza) deritzonaren esparruan. Sozialfaxismoaren aurkako ildo berriak indarra hartu zuen Ligako 2. kongresuan, 1929 ko uztailaren amaieran Frankfurt am Mainen bildu zena. "Herrialde zapalduetako" 84 ordezkari zeuden bertan, eta komunisten eta "burges erreformista-nazionalisten" arteko borroka izan zen Kongresuan. Liga zatituta, funtsean ez zen aktibitaterik izan 1935 era arte, Batzordearen 8. Kongresuak desegitea onartu zuen arte. Nehru kanporatua izan zen, eta Einsteinek, ohorezko presidenteak, dimititu egin zuen "Palestinako Ligak Arabiaren aldeko politikarekiko desadostasunengatik." Nolanahi ere, Liga intelektualez osatuta zegoen, beraz, ez zuen herritarren babesik lortu.
Pogona
Pogona Amphibolurinae azpifamiliako narrasti genero bat da. Australian bizi dira.
Inperialismoaren Aurkako Liga
1933-1936: Amaiera
1933an, Ligak Herri Zapalduaren Egunkaria-ren lehen alea (13tik) argitaratu zuen. Liga, funtsean, alde batera utzi zuten komunistek. Porrot egin zuen arren, inperialismoaren aurkako nazioarteko erakunde bat ezartzeko lehen saiakera gisa jarraitu zuen. Honek, ondoren, Lerrokatu Gabeko Herrialdeen Mugimenduak eta Mehdi Ben Barka buruzagi marokoarra buru zuen Tricontinental Konferentziak burutu zituen. Hasiera batean Komintern eta bere sekzio frantsesak isolamendutik ateratzeko planeatu zuten arren, proiektuak azkenean Moskutik antolatutako konspirazio boltxebikearen mitoan lagundu zuen.
Guoluo Tibetar Prefektura autonomoa
Golog Tibetar Prefektura autonomoa (txinera sinplifikatuz: 果洛藏族自治州; tibeteraz: མགོ་ལོག་བོད་རིགས་རང་སྐྱོང་ཁུལ་; pinyineraz: Guǒluò Zàngzú Zìzhìzhōu), Qinghai probintzian kokatutako Prefektura autonomoa da. Guztira, 155.000 biztanle inguru dauzka 2007ko erroldaren arabera eta 76.442,4 kilometro koadroko azalera.
Inperialismoaren Aurkako Liga
Kanpo loturak
Kominterna eta Antikolonialismoa
Le Congrès anti-impérialiste de Bruxelles (1927) ou l’union des peuples des Trois continents Youssef Girard, en www.legrandsoir.info.
Guoluo Tibetar Prefektura autonomoa
Inguru naturala eta kokapena
Guoluo prefektura autonomoak honako mugakideak ditu: Haixi Mongoliar eta Tibetar Prefektura autonomoa ipar-mendebaldean, Hainan Tibetar Prefektura autonomoa iparraldean, Huangnan Tibetar Prefektura autonomoa ipar-ekialdean, eta Sichuan probintzia hegoaldean.
Frango piri-piri
Frango piri-piri Portugalgo oilasko errezeta ezaguna da. Oilaskoa piri-piri saltsa minarekin erretzen da. Patata frijitu eta entsaladarekien zerbitzatu ohi da, naiz eta Portugalgo iparraldean arrozarekin ere zerbitzatzen duten. Portugaldarrak Mozanbiketik piri-piri pipermina ekarri zuten eta  piper honen izena duen saltsa prestatzen hasi ziren. Gaur egun saltsa hau oso ezaguna da Portugal osoan eta bere kolonia izan diren herrialdeetan ere.
Heritage Plaza
Heritage Plaza, Ameriketako Estatu Batuetako Houston hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 232 metro eta 53 solairu dauzka eta 1987an amaitu zuten eraikitzen.
M. Nasr & Partners arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Maremne
Maremne edo Maremna (Maremne; Maremna) Okzitaniako lurralde historikoa da, antzinako bizkonderria izan zena. Landetan kokaturik, egungo Capbreton, Angresse, Saint-Vincent-de-Tyrosse, Bénesse-Maremne, Labenne, Saint-Geours-de-Maremne, Saubrigues, Orx, Tosse, Josse, Pey udalerriak barnean ditu. Tosse bere hiruburu historikoa izan zen.
Mendebaldean Ozeano Atlantikoa eta hegoaldean Seignautze ditu.
Acrocephalus dumetorum
Acrocephalus dumetorum Acrocephalus generoko animalia da. Hegaztien barruko Acrocephalidae familian sailkatua dago.
Fátima Djarra Sani
Fátima Djarra Sani (Bissau, Ginea Bissau, 1968) integratzaile soziala, kulturarteko bitartekaria eta ablazioaren aurkako aktibista da. Munduko Medikuak erakundean egiten du lan, Afrikako komunitatearekin bitartekari gisa.
Ibilbidea
Bere familia mandinga etniakoa da eta 4 urte zituenean mutilazio genitala jasan zuen.
Senarra hil ondoren alde egin zuen bere herrialdetik. Kuban graduatu zen Eraikuntza Zibileko goi-mailako teknikari gisa, eta Bruselan amaitu zuen prestakuntza, Routiers Garraio eta Logistika Institutuan. Bilbora iritsi zen, ahizpa bizi zen lekura. Bertan, kulturarteko bitartekaritza eta geriatriako laguntzaile ikastaroak egin zituen. 2008ko apirilaren 1ean, Nafarroako Munduko Medikuak erakundean sartu zen.
Emakume afrikarra ikusarazteko tailerrak eta hitzaldiak antolatu zituen. 2008tik ugalketa-osasun sexualeko eta genitalen mutilazioaren prebentzioko proiektu batean ari da lanean. Nafarroan 2013ko ekainean onartu zen emakumeen mutilazio genitala prebenitzeko eta horren aurrean jarduteko protokolo baten idazketan parte hartu zuen. Eraikuntza Zibileko goi-mailako teknikaria da, eta Gizarteratzeko goi-mailako teknikaria.
Hypsilurus dilophus
Hypsilurus dilophus Hypsilurus generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Fátima Djarra Sani
Ibilbidea
2011n, "Flor de Africa" Emakume Afrikarren Elkartea sortu zuen Nafarroan.
Bitartekari gisa, Osasun Sistema Nazionaleko IV. Kalitate Sarien Sari Berezia jaso zuen 2011n, Osasun, Gizarte Politika eta Berdintasun Ministerioak Munduko Medikuei emandakoa.
2015ean "Indomable: de la mutilación a la vida" liburua argitaratu zuen, 200 milioi emakumeri eta neskatori eragiten dien praktika negargarri eta bidegabearen inguruan gizartea sentsibilizatzea helburu duena. Bertan bere historia eta bere bizitzarako suposatu duena kontatzen du. Informazio- eta hezkuntza-faltak jokabide horiek babesten dituela salatu du, eta, horregatik, Fatimak bere bizitza zeregin horietan ematea erabaki du, etorkizunean aitzakia izan ez daitezen.
Fatima emakume erreferentea da eskola komunitatearentzat bere inplikazio eta lan aktiboagatik berdintasunaren eta afrikar emakumeen integrazioaren aldeko hezitzaile lanagatik. Egiten duen sentsibilizazio lanarekin defendatzen duen bere mezu irmoak zera dio: “Ez dago arrazoi ez kultural ez erlijioso desberdintasuna justifikatzen duenik, ezta emakumeen zein neskatoen kontrako indarkeria ere”.
Celso Vieira
Celso Vieira (1974ko irailaren 25a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vegalta Sendai.
Tavares (Rio Grande do Sul)
Tavares Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Marensin
Marensin edo Marencin (Marensin) Okzitaniako lurralde historikoa da, antzinako baroierria izan zena. Landetan kokaturik, egungo Vieux-Boucau-les-Bains, Magescq, Castets, Léon udalerri nagusiak ditu.
Mendebaldean Ozeano Atlantikoa, iparraldean Pays de Born eta hegoaldean Maremne ditu.
Mycetophagus piceus
Deskribapena
Kakalardo txikia (4-4,5 mm luze), aski potoloa eta kolore aldakorrekoa da: burua marroi-beltza, hankak eta antenak marroi-gorriak, pronotoa gorriztaren eta marroi-beltzaren artekoa, eta elitroak marroi-beltzak, oso hedadura aldakorra duten orban marroi-laranja kolorekoekin. Urre-koloreko pubeszentzia trinko, motz eta etzanak estaltzen du gorputza. Antena laburrak. Mycetophagus salicis oso antzekoa da.
Elikadura
Larba onddojalea da. Heldua Polyporales ordenako zenbait onddoren gorputz fruitu-emaileez elikatzen da. Zenbait ikerlariren arabera, harraparia ere izan liteke.
Banaketa
Europan eta Asia Txikian hedaturik dago, Euskal Herrian barne.
Kontserbazioa
IUCNren Zerrenda Gorrian arrisku txikiko espezietzat hartua da.
La Verrerie
La Verrerie Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Cruïlles, Monells i Sant Sadurní de l'Heura
Cruïlles, Monells i Sant Sadurní de l'Heura Kataluniako udalerria da, Baix Empordà eskualdean eta Gironako probintzian kokatuta dagoena. 99,83 km²-ko azalera du eta 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.270 biztanle zituen.
La Verrerie
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Cruïlles, Monells i Sant Sadurní de l'Heura
Banaketa administratiboa
Hogei gunetan banaturik dago:
Udaletxea Sant Sadurnï de l'Heuran dago.
Herb Alpert
Herb Alpert (Los Angeles, Kalifornia, 1935eko martxoaren 31) estatubatuar musikari eta musika-industrialaria da. Alpert da historia osoan disko gehien saldu duen instrumentistetako bat. Horri esker, izugarri hazi zen haren A&M Records disko-konpainia. 1962an topatu zuen Alpertek bere txokoa musikaren munduan, The Lonely Bull instrumentala jotzean. Ameriachi deitu zioten haren musikari, mariachi, rock eta tankera batzuetako musikak nahasten baitzituen. A&M Records diskoetxeak atera zuen abesti hura, eta, gero, Carole King, The Carpenters, The Police eta beste batzuen diskoak ekoitzi zituen. 1960tik aurrera, beste mota bateko musika egin zuen Alperten Herb Alpert and the Tijuana Brass taldeak. Disko ikaragarri saldu zuten. 1965ean, Abesti Instrumental Onenaren Grammy saria eman zioten A Taste of Honey abestiari. Alpert instrumentista moduan aritu ohi zen beti, baina abeslari gisa ere lortu zuen arrakastarik, 1968an, This Guy´s in Love With You kantuaz. Hurrengo urteetan, diskoak grabatzen jarraitu zuen Alpertek, eta A&M Recordsen sormen-alderdia indartzen. 1979an, Pop Instrumentista Onenaren Grammy saria eman zioten, Rise abestiagatik.
Thoiré-sur-Dinan
Thoiré-sur-Dinan Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Thoiré-sur-Dinan udalerrian erroldatutako biztanleak 420 ziren. Familiak 174 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 51 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 245 etxebizitza zeuden, 177 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 52 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 244etxeak ziren. 177 etxebizitza nagusietatik 147 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 96 etxek bost zituzten. 134 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 71 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 90 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Le Chesnay
Le Chesnay Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 29.405 biztanle zituen.
Thoiré-sur-Dinan
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 252 ziren, horien artean 170 aktiboak ziren eta 82 inaktiboak ziren. 170 pertsona aktiboetatik 158 lanean zeuden (88 gizon eta 70 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 82 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Thoiré-sur-Dinan udalerrian 174 unitate fiskal zeuden, 403 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.185 euro zen.
Le Chesnay
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 14.043 etxebizitza zeuden, 13.053 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 347 bigarren erresidentzia ziren eta 643 hutsik zeuden. 2.194 etxeak ziren eta 11.730 apartamentuak ziren. 13.053 etxebizitza nagusietatik 7.694 bere jabearen bizilekua ziren, 5.050 alokairuan okupaturik zeuden eta 308 doan lagata zeuden; 1.813 etxek gela bat zuten, 1.952 etxek bi zituzten, 3.470 etxek hiru zituzten, 2.818 etxek lau zituzten eta 3.000 etxek bost zituzten. 9.442 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7.063 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 3.942 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Thoiré-sur-Dinan
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
Le Chesnay
Diru sarrerak
2009an Le Chesnay udalerrian 12.688 unitate fiskal zeuden, 29.044,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 30.287 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.850 komertzioetatik, 19 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 27 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 97 eraikuntza enpresak ziren, 433 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 63 garraio enpresak ziren, 64 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 92 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 84 finantziazio enpresak ziren, 93 higiezinen enpresak ziren, 449 zerbitzu enpresak ziren, 321 administrazio publikoko enpresak ziren eta 94 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Thoiré-sur-Dinan
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Thoiré-sur-Dinan udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 486 hektarea erabiltzen.
Le Chesnay
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 240 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 2 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoak, 1 posta bulegoa, 17 banku bulegoak, 3 funerariak, 10 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 4 autoeskolak, 12 igeltseroak, 13 margolariak, 13 zurginak, 22 iturginak, 11 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 20 ile apaindegiak, 5 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 46 jatetxeak, 36 higiezinen agentziak, 8 tintoreriak eta 9 apaindegiak.
2009an zeuden 199 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 6 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 9 okindegiak, 2 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 1 arraindegi zen, 12 liburu dendak, 93 arropa dendak, 8 etxerako tresna dendak, 15 zapata-dendak, 6 elektrotresna dendak, 7 altzari dendak, 5 kirol-dendak, 2 drogeria, 9 lurrin-dendak, 11 bitxi-dendak eta 7 lore-dendak ziren.
Thoiré-sur-Dinan
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Le Chesnay
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 tratamendu laburretarako ospitale, 2 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, psikiatriko 1 bat, 2 urgentzia zentro, 2 amatasun-klinika, osasun-zentro 1 bat eta 11 botika zegoen.
unibertsitate-insituto bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chung Ling Soo
William Ellsworth Robinson, izen artistikoz Chung Ling Soo, (1861eko apirilaren 2a, Westchester konderria, New York estatua - 1918ko martxoaren 24a, Londres), estatubatuar ilusionista bat izan zen, nahiz eta bere burua txinatar gisa aurkeztu eta jende askok halakotzat hartu zuen.
Čierny Brod
Čierny Brod Eslovakiako udalerri bat da, Galantako barrutian kokatuta. 17,70 km²ko azalera du eta 1614 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1223. urtekoa da.
Sillago ciliata
Sillago ciliata Sillago generoko animalia da. Arrainen barruko Sillaginidae familian sailkatzen da.
Chung Ling Soo
Bala harrapatze magia antze ikuskizun batean zehar istripuz hil zen, benetako bala batek biriketan zauritu ondoren.
Tunas
Tunas Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Chung Ling Soo
Lehen urteak
Robinson Westchester konderrian jaio zen, New Yorken. Gurasoak, James Campbell Robinson eta Sarah Titus eskoziar jatorrikoak ziren; hiru seme-alaba izan zituzten. Familia Manhattanen bizi izan zen, aita ikuskizunen munduan batetik bestera zebilen bitartean. Imitazioak, kantak, hipnotismoa, sabel-hizketa eta magia antzeak egin ohi zituen. Aitari ikasi zizkion William Robinsonek lehen magia trikimailuak.
Ibilbidea
Robinsonek 14 urterekin egin zuen lehen aldiz jendaurrean magia erakustaldi bat; handik pixka batera hasi zen modu profesionalean, antzoki txiroetan barrena. Hasierako urratsetan, «Robinson, Misterioaren Gizona» izena erabili zuen. Magia erakustaldi haiekin ogibide bat lortzeko adina diru irabazten bazuen ere, urrun zen oraindik antzoki saioetako buru izatetik. 1887an, magia trikimailu sorta berri bat egiten hasi zen, «Achmed Ben Ali» izena erabilita. Eskaintzen zuen ikuskizunak antza handia zeukan Max Auzinger alemaniar aztiak «Achmed Ben Bey» izenaz egiten zuenarekin, baina Auzinger ez zenez inoiz Estatu Batuetara joan, inor ez zen kopiaz ohartu.
Beste artista eta ekoizle batzuen ikuskizunetan partaide izan ondoren, bere kasa hastea erabaki zuen 1896an, jakin zuenean Ching Ling Foo izeneko txinatar azti batek dema jarri ziela gainerako azti eta magia egileei: 1.000 dolarreko saria eskaini zuen inork errepikatzen bazituen beraren aztikeria guztiak. Robinsonek apustua onartu nahi izan zion, ikusia baitzuen txinatarraren ikuskizuna, Estatu Batuetan ibili zenean, eta antza hartua baitzien haren aztikeriei. Alabaina, Fook ez zuen Robinsonekin elkartu nahi izan, esanez aurretik ere beste dema bat galdua zuela berarekin; horrek asko nahigabetu zuen Robinson. 1898an Spirit Slate Writing and Kindred Phenomena liburua idatzi zuen, mediumek hildakoen izpirituekin ustezko harremanetan jartzeko erabiltzen zituzten trikimailuen berri emanez.
1900ean, Robinsonek jakin zuen ikuskizun antolatzaile bat txinatar azti baten bila zebilela, Pariseko Folies Bergère kabaretean aritzeko. Lana onartu zuelarik, Robinson txinatar jantzi tradizionalekin janzten hasi zen, aurpegiko ile guztia kendu zuen, eta garondoan, berriz, motots luze bat utzi zuen luzatzen. Aurpegiko azala pixka bat iluntzeko, koipeaz igurzten zuen egunero. Irudia benetakoago izan zedin, txinatar izen bat hautatu zuen: «Hop Sing Soo». Arrakasta hain izan zen handia ikuskizun berriarekin, ezen Londresera deitu zutenean erabaki baitzuen ez bakarrik antzeak eta trikimailuak hobetzea, baizik behin betiko txinatar izen bat asmatzea: «Chung Ling Soo» izena hartu zuen, hau da, Ching Ling Foo benetakoaren aldaera bat. Fantasiaz betetako iragan bat asmatu zuen: esaten zuen eskoziar misiolari bat zuela aita, Guangzhouko emakume batekin ezkondua, eta gurasoak 13 urte zituela galdu zituenez, «Arr Hee» izeneko txinatar azti batek aterpetu zuela; harekin hasi omen zen txinatar aztikeriaren trikimailuak ikasten, Europako trikimailu modernoagoekin batera, eta aita-ordekoa hil zenean hasi omen zen haren lekuan ikuskizunak egiten.
Izen berria hartuta, txinatar izaerari zorrotz eutsi zion Robinsonek handik aitzin. Agertokiaren gainean ez zuen inoiz hitz egiten, edo esaldi guztiz traketsez egiten zuen, esanez ez zekiela ingelesez, eta kazetariekin hitz egin behar bazuen, interprete bat erabiltzen zuen. «Suee Seen» emaztea ere, ikuskizunetan laguntzaile izaten zuena, txinatarra zela esaten zuen. Ez zen egia, ordea: Olive Path ipar-amerikarra ez zen Robinsonekin inoiz ezkondu, hura dibortziatu gabe baitzegoen lehen emazte Bessie Smithekin.
Chung Ling Soo Europako azti ezagunenetako bat bilakatu zen berehala, vaudevilleko antzoki zirkuituetan diru gehien irabazten zuenetako bat.
Ching Ling Foorekin izandako auzia
Londresen zelarik 1905eko urtarrilean, hipodromoan ikuskizun bat egitera deitu zuten; alboan, Empire antzokian, Ching Ling Foo aztiak zeukan bere ikuskizuna. Ordurako, Fook sobera zekien Chung Ling Soo, benetan, William Robinson zela, eta ikuskizuna ia osorik kopiatua ziola. Jendaurrean salatu zuen gezurtitzat, eta egia esaten ari zela frogatzeko, iragarri zuen Chung Ling Sooren trikimailuen erdia edo gehiago errepikatuko zituela, argi uztearren bera zela benetako «jatorrizko txinatar aztia». Sook, jakina, berehala onartu zion dema, eta azaldu zion berarekin elkartuko zela The Weekly Dispatch aldizkariaren bulegoetan, prentsaurreko bat emateko. Kazetariek, baina, ez zuten inolako jakinminik agertu Chung Ling Sooren benetako nortasuna jakiteko; lotsatuta, Ching Ling Fook atzera egin behar izan zuen.
«Boxerrek heriotzera zigortua»
Sooren aztikeriarik ezagunena ―ziurrenik, hura egiten ari zelako, hil zenean― izan zen «Boxerrek heriotzera zigortua». Trikimailu honetan, Sooren laguntzaileak, batzuetan Boxer gisara jantzirik, bi arma eskutan zituztela igotzen ziren agertokira. Arma haietako batek barruan zeraman bala bat markatzeko eskatzen zioten ikusleren bati. Laguntzaileek tiro egiten zutenean armarekin Sooren aurka, hark, itxuraz, bala airean eskuaz harrapatu eta plater baten gainera botatzen zuen. Benetan, ordea, markatutako balak eskuartean ezkutaturik gordetzen zituen aurrez Sook, emazteak ematen baitzizkion, diskrezio handiz; armak muturretik kargatuak zeuden, eta kamera ezkutu bat zeukaten, bolbora han barruan leher zedin, eta benetako bala ez zedin inoiz armatik atera.
Bizitza
1883ko otsailaren 23an bere laguntzaile Bessie Smithekin ezkondu zen Robinson. Handik pixka batera, abenduan, Robinsonen gurasoentzat lan egindako emakume batek haur bat izan zuen, dirudienez, Robinsonekin izandako harreman batetik sortua. Robinsonen gurasoek hartu eta hazi zuten Annie izeneko neskatxa hura. Geroago, Robinsonek eta Smithek mutiko bat izan zuten, Elmore, 1885eko otsailean. Haurra jaio zenetik aurrera, amak ez zuen jarraitu Robinson laguntzen ikuskizunetarako joan-etorrietan. Laster ezagutuko zuen Olive Path (benetako izena, Auguste Pfaff) eta handik aurrera hura izango zuen laguntzaile. Dibortzioa gaizki ikusia zegoenez garai hartan katolikoen artean, Robinson eta Smith ez ziren inoiz dibortzio paperak egitera iritsi.
Robinson eta Path senar-emaztetzat aurkeztu izan ziren hurrengo hogei urteetan; ezkontza zibil bat ere egin zuten 1906ko martxoan, baina lege baliorik gabea, Robinson ezkondua baitzegoen oraindik Bessie Smithekin. Handik pixka batera, Plymouth-eko Janet Louise Mary Blatchford izeneko emakume batekin harremanetan hasi zen Robinson, 1907ko maiatzean. Pathen haserrea eragin bazuen ere, ikuskizuna aurrera ateratzeko, senar-emaztetzat aurkezten jarraitu zuten, hau da, «Chung Ling Soo» eta «Suee Seen». Londresen bizi zenez Blatchford, noiz-behinka elkar ikusten zutenez, izandako harreman hartatik hiru haur sortu ziren: Ellsworth James (1908ko otsailean), Hector (1909ko abenduan) eta Mary (1911ko martxoan).
Igerileku alpetarra
Igerileku alpetarra (Alpine Pool), John Singer Sargent artista estatubatuarraren XX. mende hasierako margolana da. Mihise gaineko olioz egina, 1907an bukatu zuen. Pintura New Yorkeko Museo Metropolitanoaren bilduman dago.
Chung Ling Soo
Heriotza
1918ko martxoaren 24an hil zen Robinson, Londreseko Wood Green Empire antzokian, ikuskizunaren trikimailu arriskutsuena egiten ari zelarik. «Boxerrek heriotzera zigortua» izeneko trikimailuan, gau hartan, balak ongi aztertu eta markatzeko eraman zizkien ikusleei Suee Seenek; asmoa zen, ohi bezala, markatutako balak ordeztea, agertokirako bidean; han, beste bi ikuslek arma kargatu eta tiro egin behar zuten Chung Ling Sooren aurka. Hala egin zutenean, eskuetan zuen platera airean atera zen eta aztia lurrera erori zen, esanez: «Oh my God. Something's happened. Lower the curtain» (Ene Jainkoa, zer edo zer gertatu da, jaitsi oihala!). Txinatar irudia hartu zuenez geroztik, ordura arte ez zuen inoiz ingelesez hitz egin jendaurrean.
Igerileku alpetarra
Deskribapena
Margolanaren neurriak 69.9 x 96.5 zentimetro dira.
Ozuna
Juan Carlos Ozuna Rosado (San Juan de Puerto Rico, Puerto Rico, 1992ko martxoaren 13a), ezagunagoa Ozuna izen artistikoaz, puertorricar trap latino eta reggaeton abeslaria da.
Lampertheim
Lampertheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lampertheim udalerrian erroldatutako biztanleak 3.015 ziren. Familiak 1.202 ziren, horien artean 258 pertsona bakarrekoak ziren (103 bakarrik bizi ziren gizonak eta 155 bakarrik bizi ziren emakumeak), 389 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 469 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 86 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.279 etxebizitza zeuden, 1.225 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 46 hutsik zeuden. 838 etxeak ziren eta 434 apartamentuak ziren. 1.225 etxebizitza nagusietatik 995 bere jabearen bizilekua ziren, 205 alokairuan okupaturik zeuden eta 25 doan lagata zeuden; 13 etxek gela bat zuten, 85 etxek bi zituzten, 207 etxek hiru zituzten, 219 etxek lau zituzten eta 702 etxek bost zituzten. 1.124 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 467 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 683 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.069 ziren, horien artean 1.532 aktiboak ziren eta 537 inaktiboak ziren. 1.532 pertsona aktiboetatik 1.466 lanean zeuden (734 gizon eta 732 emakume) eta 66 langabezian zeuden (28 gizon eta 38 emakume). 537 pertsona inaktiboetatik 213 erretiraturik zeuden, 216 ikasten zeuden eta 108 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lampertheim udalerrian 1.222 unitate fiskal zeuden, 3.041 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.816 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 155 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 55 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 10 higiezinen enpresak ziren, 19 zerbitzu enpresak ziren, 19 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 2 margolariak, 1 zurgina, 4 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 5 jatetxeak eta 4 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 25 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 kongelatu-denda zen, 1 arraindegi zen, 1 liburu denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 4 elektrotresna dendak, 5 altzari dendak, 2 kirol-dendak, 2 lur eta paretak apaintzeko dendak, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Lampertheim udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 448 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gorteatze (giza portaera)
Gorteatzea edo gortea egitea norbaiti, dama edo emakumezko bati bereziki, lagun egitea da, haren maitasuna lortzeko, haren gustuko eta harentzat erakargarri izaten saiatuz. Animalia askok, tartean gizakiok, gorteatze-teknikak erabiltzen ditugu ugaltze asmoekin.
Gorteatzearekin loturiko ohiturak
Mendebaldeko kultura gehienetan hitzordua informala izaten den heinean, kultura tradizionaletan, gorteatzea, berriz, oso arau espezifiko eta formalak dituen jarduera egituratua da. Gizarte batzuetan, gurasoek edo komunitateak balizko bikotekideak aukeratzen dituzte seme-alabentzat edo komunitate horietako kideentzat, hurrenez hurren. Japonian, ezaugarri horiek dituen «ommiada» izeneko gorteatze mota bat dago, non gurasoek aditu bati ordaintzen dioten beren seme-alabentzako bikotekide potentzialak aukeratzen laguntzeko. Bikotekideak hitzordua onartzen badu, bilera formal bat egiten dute, eta bertan aditua eta sarritan gurasoak egoten dira. Hitzordu gutxi batzuen ondoren, bikoteak erabaki behar du ezkondu ala ez.
Kultura batzuetan, gorteatzea hitzarmenezko ezkontzak ezeztatzen du, non gurasoek gazteentzat bikotekideak aukeratzen dituzten.
Volgré
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 166 etxebizitza zeuden, 135 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 165 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 135 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 71 etxek bost zituzten. 77 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 78 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 199 ziren, horien artean 159 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 159 pertsona aktiboetatik 149 lanean zeuden (84 gizon eta 65 emakume) eta 10 langabezian zeuden (3 gizon eta 7 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Volgré udalerrian 135 unitate fiskal zeuden, 334,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.803 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria eta 1 iturgina.
2000. urtean Volgré udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Egerkingen
Egerkingen Suitzako udalerria da. Solothurn kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Parasite (2019ko filma)
Parasite 2019ko Bong Joon-ho korear zinema zuzendariaren film komikoa da. Bi familiaren arteko harremanaren inguruko komedia beltza da Gisaengchung.
Filmak Cannesko Zinemaldian Urrezko Palma irabazteaz gain, oso kritika onak jaso zituen. 92. Oscar Sarietan, sei izendapen lortu zituen, eta hauetatik lau sari eskuratu zituen: Film onenaren Oscar Saria, Zuzendari onenaren Oscar Saria, Jatorrizko gidoi onenaren Oscar Saria eta Nazioarteko film onenaren Oscar Saria. Film onenaren Oscar Sari nagusia irabazi zuen ingelesez besteko lehen filma bihurtu zen.
Argumentua
Ki-taeken familiako guztiak langabezian daude, eta Park familia aberatsaren bizimoduak izugarrizko interesa pizten die. Egun batean, semea Parken etxean ingelesezko eskolak emateko gomendatzen dute. Bidaia kontrolaezin baten hasiera izango da, eta inor ez da onik aterako.
Santanyí
Santanyí Mallorca uharteko udalerria da, Migjorn eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 12.664 biztanle zituen.
Padre Sebastiano
Padre Sebastiano (Padre Sebastiano), John Singer Sargent artista estatubatuarraren XX. mende hasierako margolana da. Mihise gaineko olioz egina, 1904-1906 artean bukatu zuen. Bilduma pribatu batean dago. Pintura New Yorkeko Museo Metropolitanoaren bilduman dago.
Deskribapena
Margolanak Aita Sebastiano irudikatzen du, artistak Giomein, Italiako Alpeetako herri batean, ezagutu zuen apaiz italiarra. Protagonistak interes handia zuen botanikan, hortik ikusten diren mendiko loreak.
Margolanaren neurriak 56.5 x 71.1 zentimetro dira.
Etxabarri Dibina
Etxabarri Dibina (ofizialki Etxabarri-Ibiña) Zigoitiko udalerria osatzen duten herrietako bat da, Arabako iparraldean kokatua. Han dago Gorbeia dendagunea.
2007ko urtarrilaren 1eko erroldan, Etxabarri Dibinak 318 biztanle zituen.
Azpiegiturak
Etxabarri Dibinan Gasteiztik Altubera doan autobidearen eta AP-1 Eibar-Gasteiz arteko autobiaren lotunea dago.
Ekonomia
Etxabarri Dibinan hainbat enpresa pabilioi daude, industria eta merkataritza baitira jarduera ekonomiko nagusiak.
Garraioa
Araba Bus sareko lineak zerbitzua ematen dio herri honi:
Legutio
Legutio edo Legutiano (tradiziozko erabileran, Billerle) Arabako iparraldeko udalerria da, Zuiako Kuadrillakoa, Bizkaia eta Gipuzkoarekin mugan dagoena. Bilbo eta Gasteiz artean dago.
2016an 1.732 biztanle zituen. Bigarren udalerririk populatuena da Gorbeialdeako eskualdean, Zuiaren atzetik eta Zigoitiaren aurretik.
Inguru naturala
Santa Engrazia, Legutio eta Urrunagako urtegien ondoan dago, Bizkaiko mugaren ondoan. Legutioko herriburuaren ekialdean Arlaban mendilerroa dago, Albertia mendia (868 m) gainean duela.
Bidegurutzea
Legutio hiru probintzien arteko bidegurutzean dago kokatuta. Gasteizekin (17 km-tara) lotuta dago N-240 errepidearen bidez. Arrasaterekin (22 km-tara), bestela, A-2620 errepidez Aramaiotik edo AP-1 autopistaz Lukutik komunikatuta dago.
Bilborekin (60 km-tara), azkenik, bi bide nagusi daude: Barazar mendatekoa, Ubide eta Arratiatik N-240 errepidez, edo bestela Urkiola mendatekoa, Otxandio eta Durangotik, N-623 errepidez. Hirugarren bidea, AP-68 autopistaz izango litzateke, Murgiatik.
Auzoak
Udalerriaren iparraldean, Etxebarri auzoa mendebaldean, urtegiaren gaineko zubia zeharkatuta, eta ekialdean Goikoetxe auzoa daude. Hegoaldean, aldiz, Kurutzalde eta Mendikotxe auzoak daude. Kurutzalde dago Zabalain parkearen penintsula eta Gasteizerako errepidearen arteko bidegurutzean.
Herrigunean, Carmen kalea da ardatz nagusia, A-2620 errepidearekin jarraitzen duena, Aramaiorantz. Kale honetan udaletxea dago, La Unión enparantza gurutzatzen du eta, iparraldeko muturrean, Elixoste plaza dauka, San Blas parrokiaren ondoan dagoena. Carmen kalearen ekialdean eta paraleloki Erdiko kale dago eta hurrengoa, ekialderago, Goikuri kalea. Kale nagusiaren mendebaldean, aldiz, Beheko kalea dago.
Historia
XVI. mendean auzi ugari zeukan hiribilduak inguruko kontzejuekin: Santa Engrazia ibaia zela-eta Zigoitiarekin, Quetura mendiagatik Otxandiorekin, Mendiguren, Abetxuko, Durana, Nafarraterekin, ... María Ladrón de Guevara y Abendaño, Escalanteko kondesa, Villarrealgo Jaurerriaren azken jabea izan zen. Valladolideko Kantzilertzak Real Carta Executoria eman zuen 1682an, hiribildua eta kondesaren arteko ika-mika bideratzeko. Ordutik aurrea, villa realenga da.
Hypsilurus longi
Hypsilurus longi Hypsilurus generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Legutio
Historia
1795eko uztailaren 13an, Dessein jeneral frantziarrak Villarreal bereganatu zuen Konbentzioaren Gerran. Ia ehun urte geroago, Bigarren Karlistaldian, Araba zortzi "Comandancias de Armas"-etan banatuta zegoen, haietako bat Villarreal zen, garrantzi handiko herria baitzen (1877an 1.500 biztanle zituen). 1875eko uda aldean, herriak nozitu zituen ekintza gogorrak eta sute handiak liberalen aldetik.
Banaketa administratiboa
Legutioko udalerria bost herriz osatua dago:
Politika
2011ko maiatzaren 22ko hauteskundeetako emaitzen ondorioz Legutioko alkatea Bilduko Jon Iñaki Leza de la Llera izan zen 2011-2015 bitartean.
2015eko udal hauteskundeetan EH Bilduko hautagaitzak irabazi zuen, eta Nekane Garaigordobil alkate hautatua izan zen.
Alkateak
Hauek izan dira Legutioko azken alkateak: a Alkateak ez zuen legegintzaldia bukatu.
b 2019ko urrian Cesar Fernandez de Gamarra Egurrola alkateak dimisioa aurkeztu zuen.
Acrocephalus baeticatus
Acrocephalus baeticatus Acrocephalus generoko animalia da. Hegaztien barruko Acrocephalidae familian sailkatua dago.
Legutio
Alkateak
c 2022ko otsailean Jon Zuazo Zubero alkateak dimisioa aurkeztu zuen.
Ekonomia
Legutioko udalerrian Goiaingo industrialdea dago, batez ere Arabako eta Debagoieneko enpresak biltzen dituena.
Garraioa
Araba Bus sareko eta lineak zerbitzua ematen diote udalerri honi:
Gainera, Eskualdeko Garraioa sareak 2 linea ditu udalerrian:
Euskara
Luis Luziano Bonapartek bizkaieraren baitan sailkatu zuen Legutioko euskara. Gaur egungo sailkapenaren arabera, ordea, Otxandio inguruko euskara genuke, mendebaldeko euskararen sartalde eta sortaldeko azpieuskalkien artekoa.
1981eko erroldan, 794 erdaldun, 267 euskaldun (osorik alfabetatuak 121, partzialki alfabetatuak 80 eta ez alfababetatuak 66) eta 244 elebidun hartzaile zeuden.
Gaur egun, goraka doa bertako euskaldunen kopurua, eta bertso-eskola bat ere badute.
UEMAren arabera 2016an biztanleen % 53,4 euskaldunak ziren eta euskararen erabilera % 9,2 zen.
Sillago flindersi
Sillago flindersi Sillago generoko animalia da. Arrainen barruko Sillaginidae familian sailkatzen da.
Lados
Lados Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lados udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Vidrà
Vidrà Kataluniako udalerria da, Osona eskualdean eta Gironako probintzian kokatuta dagoena. 34,3 km²-ko azalera du eta 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 173 biztanle zituen.
1990ra arte Ripollès eskualdeko udalerria izan zen.
One Shell Plaza
One Shell Plaza, Ameriketako Estatu Batuetako Houston hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 218 metro eta 50 solairu dauzka eta 1971an amaitu zuten eraikitzen.
Skidmore, Owings and Merrill arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Lados
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 81 ziren, horien artean 61 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 61 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (34 gizon eta 24 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lados udalerrian 59 unitate fiskal zeuden, 158,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.268 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ile apaindegia zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Lados udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 162 hektarea erabiltzen.