cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nauvay
Nauvay Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Nauvay udalerrian erroldatutako biztanleak 19 ziren.4 zeuden familia guztiak seme-alabak zituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 11 etxebizitza zeuden, 6 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 11etxeak ziren. 6 etxebizitza nagusietatik 3 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek lau gela zituzten eta 3 etxek bost zituzten. 6 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 13 ziren, horien artean 11 aktiboak ziren eta 2 inaktiboak ziren. 11 pertsona aktiboak lanean(6 gizon eta 5 emakume) zeuden.. 2 pertsona inaktiboetatik 1 ikasten zegoen eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Nauvay udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Berat
Hiriak 3 alde zahar ditu: Mangalem, Gorica eta Kalaja eta meskita eta eliza asko, herrialdeko interes handiko objektuak direnak, eta meskita eta eliza asko. 2008an, Unescok hiriaren erdigune historikoa Gizateriaren Ondare izendatu zuen, Gjirokastrako erdigune historikoarekin batera.
Deskribapena
Berat Osum ibaiaren ondoan dago. Goi estrategiko baten gainean gaztelua dago. Hiri txiki bat izateaz gain, eliza eta meskita batzuk ere baditu. Kontrako aldean, Gorikako plaza historikoa dago. Gazteluaren azpian Mangalemeko etxadiak daude, baita hiriaren erdialdea ere, gaur egun hedatzen ari dena. Lehenago, hiriak eraikin zirkular ugari zituen erregimen komunistan garatuak.
Historia
Hiria Albaniako zaharrena da, K. a. VI. mendetik izan den kokaleku batekin, Iliriarren leinuko herrixka gotorleku izan zenean, Iliria eta Epiro arteko muga zaharrean. Antipatrea bezala ezaguna, tribu hau erromatarrek ezabatu zuten II. mendean. Hiria Bizantziar Inperioaren muga ezegonkorraren zati bihurtu zen Erromatar Inperioaren erorketaren garaian, eta, Balkanetako penintsularen gainerakoarekin batera, eslaviarrek eta beste tribu "barbaro" batzuek suntsitu eta inbaditu zuten. Bizantziar garaian, Pulcheriopolis bezala ezagutua izan zen.
Bulgariarrek hiria IX. mendean harrapatu zuten, baina azkenean XI. mendean kanporatu zituzten. XIII. mendean, Epiroko Despotatuaren gobernadorea zen Miguel I.a Ducasen eskuetan erori zen. 1345ean itzuli zieten serbiarrei, eta Beligrad ("hiri zuria") izendatu zuten. Izen hori du gaur egun. Otomandar Inperioak 1450ean konkistatu zuen eta 1912ra arte mantendu zuen. Hala ere, garai honetan ez zen kontrol zuzenaren pean atxiki: 1809an, albaniar jatorriko Ali Pasha tiranikoak hiria bereganatu eta gotortu egin zuen.
Otomandar gobernuaren garaian, Berat gainbehera handi batean erori zen. XVI. mendearen amaieran 710 etxe baino ez zeuden. XVII. mendearen hasieran berreskuratu egin zen eta zura lantzeko arte-gune handi bihurtu zen. XIX. mendean zehar, Beratek albaniar berrikuntza nazionalean parte garrantzitsua jokatu zuen.
La ragazza che sapeva troppo
La ragazza che sapeva troppo (gehiegi zekien neska) 1963an Mario Bava italiar zinema zuzendariaren thrillerra da. Adituen esanetan, giallo estiloko lehen filma izan zen.
Istorioa
Nora Davis, polizia eleberrien zale estatubatuarra, Erromara joango da Ethel izeba bisitatzera. Marcello Bassi doktoreak aireportura iristean hartuko du, eta izebaren egoera delikatuaren berri emango dio. Gau horretan bertan Ethelek bihotzekoa izan zuen eta hil egin zen. Norak ezin Marcello doktorea aurkitu, telefonoa ez baitabil eta, etsita, kalera irteten da laguntza bila, baina norbaitek jo egiten du, zentzua galaraziz. Hala ere, Norak konortea berreskuratuko du zenbait segundotan, metro gutxira emakume bat nola hiltzen duten ikusteko. Hurrengo egunean inork ez du sinetsiko, baina berak, Bassi doktorearen laguntzaz, gau hartan gertatutako guztiaren piezak sartzea erabakiko du.
Berenize IV.a
Berenize IV.a Epifania (Βερενίκη, Alexandria, Egipto, K.a. 77 - ibidem, K.a. 55) Ptolomeotar Erresumako erregina eta greziar printzesa izan zen.
Guantxera
Guantxera Kanarietako jatorrizko biztanleen (guantxeen) hizkuntza zen, XVIII. mende ingurutik galdua. Familia afrikarrean sailkaturik, amazigera edo berbereen mintzairarekin lotu izan da.
Berenize IV.a
Gaztaroa
Berenize Ptolomeo XII.a Auletesen eta, ziurrenik, Kleopatra V.a Trifenaren alaba zen. Kleopatra famatuaren, Arsinoe IV.aren, Ptolomeo XIII.a Teos Filopatorren eta Ptolomeo XIV.aren arreba zen. K. a. 58an Ptolomeo XII.ak eta Kleopatra VII.ak Erromara ihes egin zuten Berenizeren ahizpa zaharra zen Kleopatra VI.a Trifenaren aurkako laguntza militarra eskatzeko, oso boteretsu egin baitzen.
Erregealdia
Trifaenaren heriotza eta gero, K.a. 57an, Berenize bilakatu zen Egiptoko agintari bakarra, bere aita kanpoan baitzegoen, eta Kleopatra ere kanpoan egonda ez zuelako inongo arriskurik inork erditik kentzeko eta exekutatzeko. Baliteke bera izatea bere ahizpa pozoitu zuena.
Guantxera
Egun hiztunik ez duen arren, guantxeen hizkuntzak hainbat aztarna utzi ditu Kanarietako gaztelanian, bai eta hango leku-izenetan ere.
Bibliografia
Federiko Krutwig: Garaldea. Donostia: 1978. Txertoa. Liburu horretan, Krutwigek guantxerazko testuak eta hitzak jaso zituen euskararekin konparatzeko.
Berenize IV.a
Erregealdia
Hogei urterekin, ezkondu gabeko emakumea zen, eta garaian senar bat izan behar zuela pentsatzen zen, berarekin batera Egiptoren gaineko agintea izateko. Ez zuenez ezkondu nahi, bere kontsulek derrigortu zuten Seleuko VII.a Filometorrekin ezkontzera, baina laster itoarazi zuen eta jarraitu zuen bakarka agintzen. Ingurukoek pentsatzen zuten ptolomear erresuma eroriko zela, Berenizek ez zuelako ezkondu nahi. Era berean, moda eta bitxien inguruan gastu handiegia egiten zuela uste da. Beranduago, derrigortuta, Arkelaorekin ezkondu zen, baina ez zuen honek inoiz agindu. Arkelao Kapadoziako Comanan apaiza zen, eta esaten zuen Mitridates VI.a Pontokoa erregearen semea zela. Estrabonen arabera, bere aitak ere Arkelao izena zuen, Mitridates VI.aren garaian Lehen Gerra Mitridatikoan Erroma garaitu zuen ofizial bat.
Berenizeren gobernua K.a. 55an erori zen, bere aita itzuli zenean Aulo Gabiniok gidatutako erromatar armada batekin eta burua moztu ziotenean. Arkelao ere hil zen Gabinoren aurkako borrokan.
Islandiako depresio
Islandiako depresioa Islandian maiz agertzen den presio baxuko eskualde erdi-iraunkorra, batez besteko presio-mapetan azaltzen dena. Islandiako depresioa neguan bere maximoan dago eta Barents itsasoraino hedatzen da; udan, berriz, sakabanatu eta bitan zatitzen da. Orduan bi gune agertzen dira, bata, Davis itsasartean eta bestea Islandiaren mendebaldean. Antzeko eremu bat dago iparraldeko Ozeano Barean, Aleutiarretako depresioa izenekoa. Biak daude zikloi estratropikal subartikoen korridorean, 50 eta 70 gradu artean iparraldera.
Ipar hemisferioko zirkulazio atmosferikoaren ekintza-gune nagusia da, jarduera ziklonikoarekin lotuta. Ipar Atlantikoko oszilazioarekin polo bat osatzen du, bestea Azoreetako antizikloia da.
X-Men: First Class
X-Men: First Class (euskaraz X-Gizonak: Lehen Klasea) 2011ko Matthew Vaughn ingeles zinema zuzendariak zuzendutako superheroi film bat da. James McAvoy, Michael Fassbender, Rose Byrne, Jennifer Lawrence, January Jones, Oliver Platt eta Kevin Bacon aktoreek antzeztu zuten.
X-Men (2000), X2 (2003), X-Men: The Last Stand (2006) eta X-Men Origins: Wolverine (2009) filmeen jarraipena da, era berean gaur egun arte honako jarraipen hauek izan ditu: The Wolverine (2013). X-Men: Days of Future Past (2014), Deadpool (2016) eta X-Men: Apocalypse (2016).
Argumentua
Mutanteek beren buruak ezagutzera eman eta X Irakaslea eta Magneto izenak jaso aurretik, Charles Xavier (James McAvoy) eta Erik Lehnsherr (Michael Fassbender) gazteak beren botereak ezagutzen hasiak ziren. Heure artean ez zegoen areriotasunik, aldiz zinezko adiskidetasun batek batzen zituen eta Agmagedon nuklearra ekiditeko mutante gazte talde bat prestatu zuten. Bien etsai amankomuma: Sebastian Shaw zitala zen (Kevin Bacon), Erikek oraindik kontu bat kitatzeke duen mutantea.
Teresa Murga
Teresa Murga Mugartegi (Markina-Xemein, Bizkaia, 1910eko urriaren 14a - ib., 2015eko apirilaren 20a), bere izena darama Ermuan Udal Liburutegi eta Euskaltegi den eraikinak.
Bizitza
Jose Maria Murga Arana eta Carmen Mugartegiren alaba hau, Markinako Solartekua jauregian jaio zen, amaren familiaren jabegokoa orduan eta gerora hiribilduko udaletxe bihurtuko zena. Neskatotan Gasteizko Urtsulinen ikastetxera eraman zuten eta, ikasketok amaituta, bidaiatzeko aukera izan zuen, etxetik kanpo denboraldi luzeak eginez: Europa, Afrika...
Jakinmin handiko emakume irakurria, ama eurena izan zen ahozko transmisioaz arduratu zena, tartean familiaren eta senideen historioaz: Jose Maria Murga Mugartegi, bizkaitar mairua, Peñafloridako kondea... Aita izan zen, ostera, irakurtzeko grina sartu ziona. Hau, diputatua izan ostean, Bizkaiko Diputazioko presidente izendatu zuten. Karguan egon zen sasoian eraiki ziren Bizkaiko auzo-eskolak zein Eubako Nekazal Eskola, eta lan handia egin zuen errekak errepoblatzen.
Ermuko Lobiano jauregiaren jabea zen eta haren ondoan zegoen orubearena, Huerta de Lomiñokua deiturikoa, udalak eskolak egiteko erosi ziona. 1944ko irailaren 27ko datarekin eskrituratu zen salerosketa; Teresa Murga izena jartzea proposatu zitzaion udalari eta onartu honek. 1958ko uztailean inauguratu zen eskola eraikina. Bere jarduera aldatuaz joan da denboraren poderioz: eskola bezala jaio zenak, beste erabilpen batzuk ezagutu ditu, besteak beste, Udal Liburutegi, Euskaltegi, KZ gune...
Teresa Murga izan zen Lobiano jauregiaren azken jabea, Ermuko udalak kulturgune bezala erabiltzeari begira erosi zion arte.
Bidarte Dorrean, Markinako Zelai ertzean kokatutako bere etxean hil zen, 104 urte beteta. Dorrearen ondoko orubea, Murga baso, udala eta Teresaren ondorengoen hitzarmenari esker, herritar guztien gozamenerako zabaldu zen 2021eko udaberrian.
AC Sparta Praga
AC Sparta Praga (izen osoa Athletic Club Sparta Praha Fotbal, A.S.) Txekiar Errepublikako futbol talde onena da palmaresari dagokionez, Praga hiriburukoa. 12 aldiz irabazi du Txekiar Errepublikako futbol liga eta beste 21 aldiz Txekoslovakiakoa.
Etxeko partiduak Stadion Letná estadioan jokatzen ditu.
Historia
Václav, Bohumil eta Rudolf Rudl anaien inguruko jende talde batek sortu zuen taldea 1893an. Kamiseta beltza erabiltzen hasi ziren aurrean "S" txuri bat zeukana, baina Dr. Petřík presidenteak Ingalaterran Arsenal jokatzen ikusi zuen eta harekin liluratuta kamiseta gorria ekarri zuen.
Urterik onenak 30. hamarkadan ezagutu zituen, Txekoslovakiako txapelketak irabazteaz gain garai hartako nazioarteko txapelketa garrantzitsuena zen Mitropa Kopa ere birritan irabazi baitzuen.
Bigarren Mundu Gerraren ondoren ere aro bikaina izan zuen, Txekoslovakiako talde nagusia bihurtu baitzen. 1964ean irabazi zuen bere hirugarren Mitropa Kopa.
Txekoslovakia bitan zatitu zenean Txekiar Errepublikako Liga sortu zen eta Sparta da garaipen gehien lortu dituena, 12 hain zuzen ere. 2010tik titulurik lortu gabea zen baina 2014an Liga eta Kopa irabazi zituen, Kopan partidaren deskontuan berdindu ondoren penaltietan 8-7 garaitu zuen Viktoria Plzeň.
Ebersheim
Ebersheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Sanilhac-Sagriès
Biztanleria
2007an Sanilhac-Sagriès udalerrian erroldatutako biztanleak 819 ziren. Familiak 338 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 115 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 123 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ebersheim
Biztanleria
2007an Ebersheim udalerrian erroldatutako biztanleak 2.004 ziren. Familiak 738 ziren, horien artean 147 pertsona bakarrekoak ziren (53 bakarrik bizi ziren gizonak eta 94 bakarrik bizi ziren emakumeak), 226 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 320 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 45 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Sanilhac-Sagriès
Etxebizitza
2007an 435 etxebizitza zeuden, 338 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 71 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 380 etxeak ziren eta 54 apartamentuak ziren. 338 etxebizitza nagusietatik 262 bere jabearen bizilekua ziren, 56 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 14 etxek bi zituzten, 68 etxek hiru zituzten, 106 etxek lau zituzten eta 149 etxek bost zituzten. 270 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 151 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 167 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ebersheim
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Sanilhac-Sagriès
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 526 ziren, horien artean 368 aktiboak ziren eta 158 inaktiboak ziren. 368 pertsona aktiboetatik 328 lanean zeuden (179 gizon eta 149 emakume) eta 41 langabezian zeuden (17 gizon eta 24 emakume). 158 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 44 ikasten zeuden eta 58 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ebersheim
Etxebizitza
2007an 822 etxebizitza zeuden, 757 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 62 hutsik zeuden. 688 etxeak ziren eta 132 apartamentuak ziren. 757 etxebizitza nagusietatik 575 bere jabearen bizilekua ziren, 152 alokairuan okupaturik zeuden eta 30 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 38 etxek bi zituzten, 124 etxek hiru zituzten, 129 etxek lau zituzten eta 462 etxek bost zituzten. 683 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 340 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 362 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Sanilhac-Sagriès
Diru sarrerak
2009an Sanilhac-Sagriès udalerrian 351 unitate fiskal zeuden, 879 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.667 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 32 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 8 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Ebersheim
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Sanilhac-Sagriès
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 3 margolariak, 2 iturginak, 4 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 tintoreria.
Ebersheim
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.284 ziren, horien artean 1.024 aktiboak ziren eta 260 inaktiboak ziren. 1.024 pertsona aktiboetatik 955 lanean zeuden (510 gizon eta 445 emakume) eta 69 langabezian zeuden (26 gizon eta 43 emakume). 260 pertsona inaktiboetatik 111 erretiraturik zeuden, 87 ikasten zeuden eta 62 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Sanilhac-Sagriès
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
Ebersheim
Diru sarrerak
2009an Ebersheim udalerrian 782 unitate fiskal zeuden, 2.060 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.907 euro zen.
Sanilhac-Sagriès
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Sanilhac-Sagriès udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 627 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Ebersheim
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 45 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Ebersheim udalerrian 47 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.550 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Roffey
Roffey Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Roffey udalerrian erroldatutako biztanleak 148 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Mongkut
Mongkut —nazioartean Rama IV.a errege izenaz ere ezaguna— (พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว; Phra Nakhon, - ib., ) Siamgo erregea izan zen.
Rama II.aren semea eta Rama III.aren anaiorde eta ondorengoa izan zen, Chakkri dinastiako laugarren erregea. Haren garaian abiarazi ziren estatu moderno baterako lehen erreformak. Rama III.aren agintaldian, fraide egin zen eta, budismoaz gainera, kristautasuna aztertu eta mendebaleko hizkuntza batzuk ikasi zituen. Mendebaleko moldeak Siam-en bete-betean ezartzeko aldekoa zen, eta 1851n, Rama III.a hil zenean, erregetza eskuratu zuen gerora lehen ministro izendatuko zuen Somdet Chao Phraya Si Suriyawongen laguntzaz. Ordudanik mendebaleko gobernuekiko merkataritza harremanak areagotu ziren, Britainia Handia eta Estatu Batuekikoak bereziki, eta irakasle ingeles bat, Anna Leonowens, aukeratu zuen bere seme-alabentzat. Berrikuntza ugari egin zituen apaizgo budistan eta administrazioan. Idazle iaioa izan zen eta, poema bildumez gainera, erlijio eta historia liburuak idatzi zituen.
Roffey
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Dorf
Dorf Suitzako udalerria da. Zürich kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Roffey
Etxebizitza
2007an 92 etxebizitza zeuden, 67 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 90 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 67 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 98 ziren, horien artean 65 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 65 pertsona aktiboetatik 60 lanean zeuden (29 gizon eta 31 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 autoeskola zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Roffey udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Metzia bounthobi
Metzia bounthobi Metzia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Záluží (Beroungo barrutia)
Záluží Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 519 biztanle ditu eta 4.55 kilometro koadroko azalera. Beroungo barrutian dago.
Torri Huske
Torri Huske (Virginia (AEB), 2002ko abenduaren 7a) igeriketan aritzen den kirolari estatubatuarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), Zilarrezko domina lortu zuen 4x100 igeri estilo erreleboan, AEBko taldea ordezkatzen (3:51,73), Australiako taldearen (urrezko domina 3:51.60) atzetik eta Kanadako taldearen (brontzezkoa, 3:52,60) aurretik geratu zen; hauek osatzen zuten taldea: Regan Smith, Lydia Jacoby, Torri Huske, Abbey Weitzeil, Rhyan White, Lilly King, Claire Curzan eta Erika Brown-ek.
Mailhoc
Mailhoc Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mailhoc udalerrian erroldatutako biztanleak 234 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 105 etxebizitza zeuden, 94 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 105etxeak ziren. 94 etxebizitza nagusietatik 87 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 23 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 132 ziren, horien artean 97 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 97 pertsona aktiboetatik 91 lanean zeuden (47 gizon eta 44 emakume) eta 6 langabezian zeuden (4 gizon eta 2 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mailhoc udalerrian 104 unitate fiskal zeuden, 257 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.673 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina eta 1 eraikuntza enpresa.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Galtza elefante-hankadunak
Galtza elefante-hankadunak edo kanpai-formako prakak galtza ez-elastikoa da, behealdetik zabalagoak direnak, oin osoa estaliz. Estetikoki, galtza zango-estuen aurkakoak dira. Praka zango-estuak 1970eko hamarkadako jantzi klasiko bat dira, baina aldizka itzultzen dira modako orrialdeetara. Galtza elefante-hankadunak hippien uniformearen zati tradizionalak izan dira.
Cottus hispaniolensis
Cottus hispaniolensis Cottus generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Créteil–L'Échat (Parisko metroa)
Créteil–L'Échat —Hôpital Henri Mondor azpititulua duena— Parisko metroaren geltokia da, Créteil udalerrian kokatuta dagoena.
Bonrepòs i Mirambell
Bonrepòs i Mirambell Valentziako Erkidegoko udalerria da, Horta Nord eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 669 biztanle zituen.
Johnius novaehollandiae
Johnius novaehollandiae Johnius generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Psammophis condanarus
Psammophis condanarus Psammophis generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Arroxelako portua
Arroxelako portua Frantziako Arroxela hirian dagoen itsas-portua da. Frantzian zama garraioan zortzigarren portua da. Egurra eta paperaren garraioari dagokionez lehena da, Landetako egur produkzioa bideratzeko porturik garrantzitsuena delarik.
Azken urteetan kruzeroen ailegatzea sustatu da.
Jakingarriak
Askotan portuari "La Palliceko portua" deitzen zaio, portuaren azalera gehiena Arroxela hiriko La Pallice auzoan dagoelako.
Cauquenes probintzia
Cauquenes probintzia Maule eskualdea osatzen duten lauetako bat da, Txile erdialdean. Nekazaritza probintzia da nagusiki, eta, beraz, landa-biztanleriaren proportzio handia du. Hiriburua Cauquenes da.
Komunak
Cauquenes probintzia honako 3 udalerri hauek osatzen dute:
Cauquenesek 50.441 biztanle ditu, Chancok 8.975 biztanle ditu eta Pelluhue, 7.575 lagun.
Zálužice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1332 urtean egin zen.
Montjuïceko teleferikoa
Montjuïceko teleferikoa Bartzelonako teleferiko bat da. Parc de Montjuïc eta Castell geltokiak lotzen du. Teleferikoa 1970n inauguratu zen Parc de Montjuïc eta Castell geltokien artean.
Ez dago proiektuak etorkizunera.
Dunkerqueko portua
Dunkerqueko portua Frantziako Dunkerque hirian dagoen erabilera anitzeko itsas-portua da. Leku estrategikoan dago, Mantxako kanaletik 90 miliara eta Europa iparraldeko eta hegoaldeko trafikoen erdian.
Hegoaldea eta iparraldea batzen dituzten kontainer ontzi gehienek geltokia egiten dute Dunkerquen.
Sombrin
Sombrin Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sombrin udalerrian erroldatutako biztanleak 240 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 98 etxebizitza zeuden, 93 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 98etxeak ziren. 93 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 76 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 34 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 155 ziren, horien artean 119 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 119 pertsona aktiboetatik 109 lanean zeuden (60 gizon eta 49 emakume) eta 10 langabezian zeuden (6 gizon eta 4 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sombrin udalerrian 92 unitate fiskal zeuden, 235 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.510 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2000. urtean Sombrin udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Miradorko geltokia
Mirador Montjuïceko teleferikoaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Sants-Montjuïc barrutian dago.
Metzia formosae
Metzia formosae Metzia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Feuerthalen
Feuerthalen Suitzako udalerria da. Zürich kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Johnius pacificus
Johnius pacificus Johnius generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Industria sortzaile
Industria sortzailea edo ekonomia sortzailea, ideia eta ezagutza k sortzea bultzatzen duten ekonomia ren sektoreak dira. Kontzeptu honek industria kulturala (artea, entretenimendua, diseinua, arkitektura, publizitatea, gastronomia) barne hartzen du gehienbat eta bestalde ezagutzaren ekonomia (hezkuntza, ikerketa eta garapena, teknologia garaia, informatika, telekomunikazioa, robotika, nanoteknologia, industria aeroespaziala).
Jatorria
2001ean, John Howkinsek Munduko Jabetza Intelektualaren Erakundeari (OEPI) emandako elkarrizketan, esan zuen sormenaren ekonomia bat dela, non ideiak ekarpen nagusiak eta emaitza nagusiak diren. (...) ekonomiaren arlo bat izanik, non jendeak denbora gehiena ideiak sortzen igarotzen dituen. Gizarteak ideiak sortzeko gaitasunaz arduratzen eta hausnartzen den ekonomia bat da, non lan errepikakor eta ohiko bat egiteko bulegora 9etatik 5etara joatera mugatzen ez den, bai landan edota lantegietan urtero egiten joan den bezala. Jendea, dagoen tokian dagoela, bai lagunekin hitz egiten, edota goizeko lauetan esnatzean, benetan funtzionatuko duen ideia bat eduki dezaketela pentsatzen duten ekonomia bat da, eta ez bakarrik plazer esoterikoa edukitzeko, baizik eta bere ibilbidearen motorra, baldintza eta identitate gisa.
Horregatik guztiagatik, ekonomia sortzailearen aita kontsideratzen da Hawkins, eta ekonomia sortzailetzat produktu sortzaileak sorrarazten dituzten eragiketak direla esan daiteke. Eragiketa bakoitzak bi balio gehigarri aportatu ditzake: jabetza intelektual ukiezinen balioa eta eta plataforma fikoaren balioa. Sektore batzuetan, programa informatiko digitaletan adibidez, jabetza intelektualaren balioa handiagoa da. Aitzitik, artean adibidez objektu fisikoaren balio unitarioa handiagoa da.
Deskribapena
Ekonomia sortzailea ideia berrietan oinarritzen den garapen ekonomikoko tresna bat da. Hauek garapena eta hazkunde ekonomikoa sustatzen dute, gehienbat enpleguen sorkuntza, esportazioak, barneratze soziala eta aniztasun kulturala besteak beste.
Urte asko harrezkeroztik, ideia berritzaileetatik ondasun ekonomikoak sortu dira. Baina ekonomia sortzailearen terminoa nahiko berria da, izan ere, 2001. urtean izan zen aurkeztua John Howkins idazlearengatik The Creative Economy: How People Make Money from Ideas liburuan.
Bestalde, esan dezakegu ekonomia sortzaileak industrial sortzaile terminoan du jatorria, non honekin batera, Australiako 1994ko Creative nation proiektuan iradokitzen den. Beste elementu batzuen artean, honek lan sortzailearen garrantzia, herrialdearen ekonomiaren ekarpena eta teknologiaren papera politika kulturalaren aliatu gisa, sektore teknologikoen ondorengo sorkuntza industrien eginkizuna sartzea ahalbidetuz.
Ekonomia sortzaileak bereizten duten ezaugarriak hauek dira:
Ezaugarriak
Ekonomia sortzailearen ezaugarri nagusienetariko bat garapen kulturalaren euskarria da, izan ere, kultura eta ekonomiaren artean fusio bat sortzen du, biak eskaini ditzaketen balio eta printzipioak ustiatuz.
Ekonomia sortzaile gisa ikus - entzunezko eremuak, ikus-entzunezko artea, diseinu sektoreak, hala nola edizio eta ikuskizun taldeak ere. Hau esanda, ekonomia sortzaile gisa diziplina anitz eta eraketa prozesu baten balioestea eta eratutako pieza bakoitzaren xarma deskribatzea lortu dezakegu.
Helburu gisa lan esparru eta eremuen paradigma hausten du, proposamen berri eta hobekuntza berrien bilaketa jarraituan egoteko helburuarekin, pieza bakoitza bakarra izaten saiatuz.
Ekonomia sektoreen sailkapena
UNESCOrentzat 6 sektore ezberdin existitzen dira non ekonomia sortzailea garatzen den. Hauek hiru talde nagusitan sailkatzen dira:
Garapena mundu mailan
Sormena definitua dagoen modu bat sortuta dagoen ideia bat sortzen duen prozesua litzateke, balioa duten kontzeptuetan eraldatzen dena, hau da, existitzen diren ideien erabilera ideia berriak sortzeko.
Gaur egun sormeneko ekonomiarekin erlazionaturiko ideiei ematen zaien balioak ikuspegi zabalago izatea ahalbidetzen du mundu mailako hedapen eta hazkunde globalaren inguruan. Eskutik dator ere sormenezko ondasun eta zerbitzuen merkatua, azken hamarkadan betetze ezin hobea izan dutelarik mundu mailan. UNCTADen esanetan, 2002 eta 2011 urte bitartean,munduko sormenezko ondasun eta zerbitzuen esportazioak % 134 hazi zen.
Interneti esker sormenezko zerbitzuen merkatua, sormenezko ondasunena baino % 70 azkarrago igotzen da.
Sormenezko ekonomia Amerikan
Sormenezko ekonomiak Amerikan paper oso garrantzitsua jokatzen du. Latino Amerikan soilik sektore honek gutxienez 177,000 milioi dolar osatzen ditu urtean, eta Amerikako kontinente osoan zifra hau 1,932,000 milioi eurotara iristen da, 23.3 milioi lanbide sortuz. Zenbaki hauei gehien laguntzen dien herrialdea Estatu Batuak da, non 2013. urtean industria hauek 1,664,000 milioi dolar sorrarazi zituztela estimatzen da ( BPG aren % 11,2ren baliokide). Garapenaren banku Interamerikar raren eskutik egindako berri bati erreparatuz, Kanadan 93.000 milioi dolar estimatzen dira.
Estatu Batuen kasuan Walt Disney, Viacom eta Time Warner bezalako konpainiei esleitu daiteke, non munduko ikus-entzunezko produkzio gehien duten konpainiak direlarik.
Latinoamerikako herrialde askok beren BPGari laguntzeko ekonomia sortzailearen barruan dauden elementu desberdinak hartzen dituzte. Adibide moduan:
Adibideak
Walt Disney, Viacom, Time Warne r, Sony, Vivendi Universal, NBC Universal, DirecTV, Bertelsmann eta Liberty Media dira ikus entzunezko salmenten ondorioz irabazi gehienak sortzen dituzten konpainiak.
Turismoa ikuskaritza visual eta artisautzaren sektorerako jarduera oso garrantzitsua da. Italian artisautza jarduera oso garrantzitsua da bere ekonomiarentzako, enpresen % 24a artisauak direlarik. Hau da, herrialdearen BPG aren %17a.
Kolonbiak urtero gutxi gorabehera 650,000 turista jasotzen ditu, hauek 800 milioi dolarreko irabaziak sortzen dituztelarik. 2000 denda artisautza dendak dira.
Fyrkat
Fyrkat Hobron (Danimarka) dagoen eraztun itxurako gotorleku baten izena da. Mariager fiordoaren barrenean kokaturik dago, Ipar Jutlandian. Gotorlekutik kilometro batetara "Viking Center" interpretazio zentroa dago 1993an berreraikitako etxe luze batean.
Historia
Danimarkako gotorleku bikingoen artean zaharrena izan daitekeela uste da. Trelleborg gotorlekua 981ean eraiki zen eta Fyrkat urte bat edo bi zaharragoa izan liteke. Aalborg eta Aarhus arteko merkatal bidea kontrolatzeko eraiki zen. Ez zuen bizitza luzea izan, 1000. urtearen inguruan bertan behera utzi baitzen
Egitura
Gainontzeko gotorlekuek bezala, Fyrkatek zirkulu perfektua osatzen du, kasu honetan 120 metrotako diametroa duena, eta harresiak 13 metrotako zabalera zeukan. Hiru makila lerroz eginda zegoen harresia, kanpoaldean 4 metrotako garaiera hartzen zuelarik, eta gainean ibilbide bat zegoen. Ipar-ekialdeko zatiaren kanpoaldean 7-8 metroko zabaleradun eta bi metroko sakoneradun putzua. Beste zatietan putzua egin gabe gelditu zen.
Hamasei etxe luze berdin zeuden barruan. 28'5 metrotako luzera zeukan bakoitzak, eta erdialdean 7'5 metrotako zabalera. Barnean gela handi bat (18 metrotakoa) eta atzealdean bi gela txiki zituzten. Etxeetako bitan burdin-olak aurkitu dira eta beste bitan urrea lantzen zela ikusi dute.
Bufali
Bufali Valentziako Erkidegoko udalerria da, Vall d'Albaida eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 187 biztanle zituen.
Marseillako portua
Marseillako portua edo Marseille Europort Frantziako Marseilla hirian dagoen erabilera anitzeko itsas-portua da. Frantziako porturik garrantzitsuena da, eta urtero 100 milioi tona baino gehiago igarotzen dira bertako kaietatik.
Azken amaieran trafikoa dibertsifikatu eta gasa, petrolioa eta bestelako gai berrien garraiorako kaiak eraiki dira.
Hauze
Hauze ([haus̻e]) Zuberoako hego-ekialdeko udalerri bat da, Basabürüko Ibarrezkerrean, Atharratze-Sorholüzeko kantonamenduan. 17,01 km2 ditu, eta 2007an, 105 biztanle zituen (hauztarrak). Hauzeko euskara zuberera da, eta euskaldunak dira hauztarren % 88.
Ingurune naturala
Oso eskualde menditsuan dago Hauzeko udalerria, eta mendi garaienak hegoaldean daude: Arbut (1.542 m), Iguntze (1.387 m), Losko (1.108 m).
Cottus hubbsi
Cottus hubbsi Cottus generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Hauze
Ingurune naturala
Uhaitzandira isurtzen diren hainbat erreka eta errekasto igarotzen dira udalerritik, Antolako erreka horietako bat delarik. Bestalde, udalerriko lurretan bada Antolako edo Hauzeko basoa izena duen oihana, Biarnorekiko mugan dagoena.
Mugak
Mugakide ditu iparraldean Liginaga-Astüe, ekialdean Montori / Berorize eta Biarno (Landa-Sarraltzune), mendebaldean Ligi-Atherei, eta hegoaldean Santa Grazi.
Ekonomia
Laborantzan (barazkiak, bazkarako landareak) eta abere hazkuntzan (ardi eta behi aziendak) oinarritzen da bertako ekonomia jarduera.
Ptiloris paradiseus
Ptiloris paradiseus, Paradisuko fusil hegaztia izenez ezaguna, arrak emeari ezteia egiterakoan egiten duen soinuagatik, Ptiloris generoko animalia da. Hegaztien barruko Paradisaeidae familian sailkatua dago eta Australiako ekialdeko espezie endemikoa da, Hegoaldeko Gales Berriko basoetan eta Queenslanden bizi delarik.
Arra beltza da, 30 zentimetroko luzera hartzen du eta buztanaren erdialdean, eztarrian eta buruan iridiszentziadun luma urdin-berdexkak ditu. Mokoa, kurbatua, beltza da, eta baita oinak ere. Irisa marroi iluna da, eta ahoa horia. Emea marroi-oliba koloreduna da, eta sabelean tanto beltzak eduki ditzake.
Gorteiatzean, arrak emea deitzen du eta hegoak zabaltzen dizkio, gora eramanez astintzen dituelarik. Burua atzera botata, kolore metalikodunak diren eztarriko lumak erakusten dizkio. Gero, burua aldez alde mugitzen du, mokoa irekiz, kolore horiko aho distiratsua erakusteko.
Nikita Khrustxov
Nikita Sergeievitx Khrustxov (Ники́та Серге́евич Хрущёв, ahoskatua; Kalinovka, Ukraina, 1894ko apirilaren 15agreg./apirilaren 3ajul. – Mosku, 1971ko irailaren 11) sobietar estatu-politikaria izan zen, Sobietar Batasunean agindu zuena Gerra Hotzaren garaian. Iosif Stalinen ondorengoa, Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren idazkari nagusia izan zen 1953 eta 1964 bitartean, eta Ministro Kontseiluko burua 1958tik 1964 arte. Alderdikideek 1964an boteretik kendu zuten eta haren ordez Leonid Brezhnev jarri.
Bizitza
1918an Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistan sartu zen, eta Batzorde Nagusiko kide izendatu zuten 1934an. Ukrainako Alderdi Sozialistako buru izan zen. Stalinek Politburora eraman zuen Ukrainako abertzaleen aurka egindako lanagatik.
Bigarren Mundu Gerra
Bigarren Mundu Gerran, Molotov-Ribbentrop itunaren ondorioz, Alemania naziak eta Sobiet Batasunak Polonia zatikatu zutenean, Khrustxovek parte aktiboa izan zuen sobietarren esku erori ziren eskualde batzuk Ukrainan integratzeko ahaleginean.
Geroago, Alemaniak Sobiet Batasuna inbaditu zuenean, alderdi komunistaren izeneko komisario lanak egin zituen Khrustovek fronteko zenbait puntu garrantzitsutan, hala nola 1941eko Kieveko defentsan, 1942ko Kharkoveko erasoan (sobietarrentzat porrotak biak), eta Stalingradeko Guduan (hura, ordea, garaipen handia izan zen).
Gerran, Leonid semea galdu zuen, aireko armadako pilotu zela. Heriotza misteriotsua suertatu zen, ez baitzen aurkitu ez gorpurik ez hegazkinik. Zurrumurrua izan zen urteetan, ihes egin zuela Leonid Khrustxovek alemanen aldera, eta geroago atxilotu zutenean, Stalinen aginduz exekutatu zutela, Nikita aitaren erreguei muzin eginez. Istorioa zurrumurruen esparruan geratu da, baieztapenik gabe.
Stalinen heriotza eta boterera iristea
Gerraren ondoren, Stalin 1953ko martxoan hil zen, eta irailean bilakatu zen Khrustxov Alderdi Komunistako idazkari nagusi. Hiru urte behar izan zituen, ordea, Sobietar Batasuneko botere guztia bereganatzeko. Lavrenti Beria, Georgi Malenkov eta Viatxeslav Molotov izan zituen aurkari nagusi botere leia horretan. 1957rako ez zuen aurkari politiko garrantzitsurik alderdiaren barruan, eta ondorengo urteetan ez zuen inolako oztoporik eduki bere politika aurrera eramateko.
Hartutako lehenetariko neurri bat, Stalinen gorpua Moskuko Plaza Gorrian dagoen mausoleotik kentzea izan zen. Hau bertan jarri zuten bere heriotzaren ondoren, Leninen gorpuaren aldamenean. Keinu hori hurrengo urteetan Khrustxov berak bultzatu zituen desestalinizazioaren eta erreformen ikur bihurtu zen. Hala ere, Khrustxoven agintaldian gertatu ziren Gerra Hotzeko unerik tirabiratsuenak, hala nola Kubako misilen krisia.
Khrustxov eta desestalinizazioa
1959an New Yorken emandako hitzaldian, distentsioa proposatu zion AEBri:
Botere galera
1964an, SBAKak agintetik kendu eta Leonid Brezhnev jarri zuen haren ordez. Politika mundutik guztiz baztertua igaro zituen azken urteak. 1971n hil zen.
Castelluccio di Noto
Castelluccio di Noto Sirakusako probintziako toki arkeologiko bat da, Noto eta Palazzolo Acreide udalerrien artean. Castelluccioko kultura homonimoari eman zion izena.
Azalpena
Paolo Orsi arkeologoak aurkitu zuen tokia, eta hau K.a. XIX. eta XV. mendeen artean datatu zen, beraz, italiako Brontzeko lehen aldian. Adituek habitatutako eskualdeen planoa identifikatu dute, irteera harrokatsu batean kokaturik, gotortutako akropoli moduko bat eta nekropolia.
Nekropoliak grotticella artifizialezko 200 hilobi baino gehiago ditu, malda handiko Cava de la Signora harrobietako hormetan induskaturik. Harrigarriena Printzearen hilobia da, zeinen egitura lau sasipilarez eratuta dagoen.
Tokian, zeramikazko materia ugari aurkitu da, gaur egun Sirakusako Paolo Orsi Museo Arkeologikoan. Honetaz gain, agertu dira brontzezko aurkikuntzak eta hilarriak, espiralezko sinboloekin.
Venus eta Erromaren tenplua
Venus eta Erromaren tenplua (latinez Templum Veneris et Romae), Erromatar foroaren ekialdeko muturrean dago, Erromako Koliseoa dagoen tokitik gertu. Erromako tenplurik handienetako bat zen eta Venus eta Erroma jainkoen omenezkoa zen.
Hadriano enperadoreak eraikiarazi zuen, tenplu honen eraikuntza, 121ean hasi zuena. Hamalau urte beranduago inauguratu zen, 135ean, baina 141 arte ez zen amaitu, Antonino Pioren erregealdian.
307an sute bat jasan zuen, eta Maxentzioren aginduz zaharberritu zen. Zaharberritze honek, jatorrizko diseinua aldatu zuen, exedraeak, horma hobi erdizirkularrak, sartuz cella bakoitzaren atzealdean, eta, lurra, haitzurdin polikromatuz zolatuz. Beste zaharberritze bat ere jasan zuen, Flavio Eugenioren garaian, 392 eta 394 bitartean.
Sute batek suntsitu zuen IX. mendearen hasieran, eta eliza batean bihurtu zuten, Santa Maria Nova, Leon IV.aren agintaldian, 850. urtean. 1615ean, beste zaharberritze bat jasan zuen, eta Santa Francesca Romana deitzera pasa zen.
Tamaina handikoa zen, 145 metroko luzera eta 100eko zabalera zuelarik. Tenplua, bi cella nagusiz osatua zegoen. Batak, Venusen estatua zuen, eta, besteak, Erromarena. Cellak, simetrikoki jarriak zeuden, Erromaren estatua zuena, mendebalderantz begira, eta, Venusena zuena, ekialdera. Cella bakoitzaren sarreran, lau zutabe zeuden.
Ekialdeko eta mendebaldeko zatiek, hamar zutabe zituzten (dekastiloa), eta, iparraldeko eta hegoaldeko zatiek, berriz, zortzi, horietako bakoitzak, 1,8 metroko altuera zuelarik, eta korintiar ordenakoak ziren.
Hadrianok, jainkosetako bakoitza izendatuz idazkun batzuk sartu zituen, non "maitasuna" hitza nabarmentzen den, Venus, maitasunaren jainkosa baita.
Gaur egun, egoera onean kontserbatzen da, eraikinaren zati bat kontserbatzen delarik.
Žamberk
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1356 urtean egin zen.
Rama II.a
(57 urte) Ama: Amarindra }} Phra Phutthaloetla Naphalai —nazioartean Rama II.a errege izenaz ere ezaguna— (พระพุทธเลิศหล้านภาลัย; Amphawa, - Phra Nakhon, ) Siamgo erregea izan zen.
Chakkri dinastiako bigarren erregea izan zen. Europako inperioetako ordezkariekin harremanetan jarri zen, eta bere erresumaren eragina Malaysiako penintsula aldera zabaldu zuen. Tai tradizioan oinarrituriko literatura landu zuen.
Anna Ancher margolaria. Nire emaztearen erretratua
'Anna Ancher margolaria. Nire emaztearen erretratua' (Portræt af min hustru. Malerinden Anna Ancher) Michael Ancher (1849–1927) erretratugile eta paisaiaren generoan aditua izan zen margolari daniarraren olio-pintura da. 1884ean bukatu zuen. Ancher Skagengo margolarien partaidea zen. Tamainua 103,2 x 91,1 zm.koa da.
Deskribapena
Emakumea, Anna Ancher, ate ireki batetik begira agertzen da. Eskuineko eskuan ezkontza eraztun bat du eta haurdun dagoela nabaria da. Bere senarraren txakurrak Annaren sabelari begira dago. Obraren prestaketa 1883ko udan egin zuten eta abuztu hartan jaio zen bere alaba Helga. 1884an Kopenhagen erakutsi zuten, haurdunaldia irudikatzeak eztabaida sortu zuen: iraingarritzat jotzen zen haurdun dagoen emakume bat erakustea, ikusleei aurreko ekintza sexuala gogorarazten omen ziolako. Dena dela, artistaren emaztearen gaia laster ezagun egin zen beste margolari daniar batzuen artean.
Peder Severin Krøyeren margolana
Bitxikeria: Peder Severin Krøyer margolariak Michael Ancherren erretratua egin zuen emaztearen erretratu hori egiten. Krøyerrek egindako lehen pastel-margoetako bat da; lehengo pastel-margoak 1883an egin zituen.
Basauriko erraldoi eta buruhandien konpartsa
Basauriko erraldoi eta buruhandien konpartsa 1992an Jose Ignazio Urbietak egin zituen konpartsaren bi erraldoiak. Biek herrian ezagunak izan ziren bi pertsonaia irudikatzen dute: Eskarabileroa eta Olagizona. Konpartsa San Faustoren jaietan ateratzen da.
L'uccello dalle piume di cristallo
Istorioa
Sam Dalmas idazle estatubatuarra bere neska-lagunarekin, Julia modelo ingelesarekin, Erroman oporretan dago. Sam blokeaturik dago, eta Estatu Batuetara itzultzeko zorian dago, baina eskularru beltzak eta zira dituen erasotzaile misteriotsu batek emakume bati arte-galeria batean egindako erasoaren lekuko da. Harrapatzen saiatzean, Sam beirazko bi ateren artean harrapatuta geratuko da, eta bilauak nola ihes egiten duen baino ezin du ikusi.
Castellgo geltokia
Castell Montjuïceko teleferikoaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Sants-Montjuïc barrutian dago.
Geltokia 1970n inauguratu zen.