cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Azidofilo
Gaur egun ezagutzen den bizidun azidofiloena Picrophilus oshimae arkeobakterioa da, 0,7ko pH-an eroso bizi dena. Prokarioto hori azidofilo hertsia da, 4tik gorako pH-etan hiltzen baita.
Azidofilo gehienak mikroorganismoak dira (bakterioak eta arkeobakterioak), baina badaude onddoak eta landareak ere. Arkeobakterioen artean Picrophilus, Sulfolobus eta Thermoplasma aipa daitezke, bakterioen artean Thiobacillus, Acetobacter, hainbat Lactobacillus eta Helicobacter pylori, eta eukariotoen artean Mucor onddoa eta Dunaliella acidophila alga mikroskopikoa.
237 Koelestina
237 Koelestina, asteroide gerrikoan aurkitutako 237. asteroidearen izena da. 1884ko ekainak 24an aurkitu zuen Johann Palisak Vienatik.
Bere izena, Theoddor von Oppolzer emaztearen izena zen Koelestinagatik jasotzen du.
Azidofilo
Moldaketa mekanismoak
Mikroorganismo gutxi batzuek, halere, proteina bereziak dituzte, pH baxuak jasateko gai direnak.
Evje og Hornnes
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Carmen García de Merlo
Carmen García de Merlo (Valdepeñas, 1962ko martxoaren 27a) abokatu, erizain eta funtzionarioa da.
2018an, Madrilgo COGAM Lesbiana, Gay, Transexual eta Bisexualen Kolektiboko lehendakari  aukeratu zuten, eta erakundeko lehen emakume transexuala izan zen.
Biografia
García de Merlo, emakumea, trans eta bisexuala, Gaztela eta Mantxako Mantxan Valdepeñas herrian jaio zen, 1962an. Zuzenbidean lizentziatu zen Urrutiko Hezkuntzarako Unibertsitate Nazionalean (UNED), eta Erizaintzan diplomatua da Madrilgo Complutense Unibertsitatean (UCM). Horrez gain, Laneko Arriskuen Prebentzioko goi-mailako teknikaria ere izan zen Madrilgo Karlos III Unibertsitatean. .
Haurtzarotik jakin zuen emakumea zela, gizon bat bezala bizi behar izan zuen. ("Ezkertia nintzela anbiestra bihurtu behar izan nuen"). 80ko hamarkadan, Bartzelonara egindako bidaia batean, nahi zuen trantsizioa egiteko adorerik gabe geratu zen, lana galdu eta protistuzioan edo ikuskizunean aritzea espero zuela ikusita.
Beraz, karrera profesionalarekin jarraitu zuen, bi seme-alaba izan zituen emakume batekin ezkontzeaz gain. Hala ere, genero-trantsizioa egiteko nahiari eutsi zion, eta horrek suizidioa hartu zuen kontuan, baina azkenean laguntza profesionalera itzuli zen.
2016ko apirilean, COGAMen laguntza eskatu zuen, porrotaren eta suiziden ideiarekin. 54 urterekin, lehen aldiz, emakume gisa agertzen da, familiarekin apurtzea kostatuko litzaiokeena, batez ere semeak, eta harreman hori 5 urte geroago berreskuratzen da.
Aktibismoa
2017an, COGAMeko bazkide egin zen eta bere aktibismoa Transcogam taldean hasi zen. Talde horretako koordinatzailea izango da. 2018an presidente izendatuko dute, eta 2020an berriz hautatuko dute.
Aktibista gisa aritu zenetik, hainbat komunikabidetan izan ditu eztabaidak eta elkarrizketak. 2020an, LesGaiCinMad zinema-erakusketa inauguratu zuen, Espainiako Arte eta Zientzia Zinematografikoen Akademiarekin lankidetzan hasi zen urtean, Ferrán Navarro-Beltrán dokumentalaren proiekzioarekin. Dokumentala Belaunaldi isila da, eta LGBTIQ + Espainiako eta Espainiako trantsizio frankistan izandako pertsonen bizitza-istorioak kontatzen ditu.
Garcia de Merlok Lola Rodriguez, Valeria Vegas, Miriam Amaya eta Alex Saint taldeekin batera parte hartu zuen.
Peter Paul Rubens
Peter Paul Rubens (Siegen, Westfalia, 1577ko ekainaren 28a – Anberes, Espainiar Herbehereak, gaur egun Belgika, 1640ko maiatzaren 30a), Pieter Pauwel edo Petrus Paulus ere deitua, belgikar margolaria izan zen. Flandesko Barrokoko artista entzutetsuenetakoa izan zen, bere koadroen mugimendu, kolore eta sentsualtasun aberatsarengatik.
Anberesko eskola eratu zuen eta artelan ugarik dute haren sinadura, baina, batez ere, kontrarreformako erretauletan, erretratuetan, paisaietan eta mitologiazko margolanetan nabarmendu zen. Mitologia gaietan erakutsi zuen sentsualtasun biziak bihurtu zuen, bereziki, pintura barroko oparoaren erakusgarri nagusi. Europa osoko nobleziak eta arte biltzaileek erosi zituzten haren lantegian ekoiztutako margoak. Filipe IV.a Espainiakoak zein Karlos I.a Ingalaterrakoak zaldun izendatu zuten.
Testuinguru historikoa
XVI. mendean, Anberes negozio-gune handia zen bere kai garrantzitsuari esker. Bertara, hainbat herrialdetako salgaiak iristen ziren, eta merkatari ingelesak, genovarrak, veneziarrak, portugesak eta espainiarrak aritzen ziren, besteak beste. Pinturak Pizkundeko joera berriei jarraitu zien Italiatik etorritako ekarpenei esker, eta ekarpen horiek Herbehereetara zabaldu ziren. Durerok Quentin Metsys margolaria, Joachim Patinir eta Lucas van Leyden grabatzailea ezagutu zituen 1520. urtean lurralde horietan zehar egin zuen bidaian. Flandriar arteak manierismoaren eta gero naturalismoaren eragina izan zuen pixkanaka, eta bere tradizioarekin bat egin zuten. Pieter Brueghel Zaharraren etorrerarekin, arte flandiarrak norabide sendoagoa hartu zuen. Flandriako errealismotik abiatuta, Italiako Pizkunde pinturaz zuen ezagutzarekin batera, Rubensek adierazpen piktoriko berritzaile bat eraiki zuen, barrokoan sartua zegoena.
Herbehereak Espainiaren mende zeuden, Filipe Ederraren eta Joana I.a Espainiakoaren arteko ezkontzagatik. Ezkontza horretatik Karlos V.a eta Felipe II.a oinordekoengana igaro ziren. Herria eta aristokraziaren zati bat, Gilen Orangekoa buru zutela, ez zetozen bat Felipe II.aren erlijio-intransigentziarekin. Horren ondorioz, 1566ko apirilean, Margarita Parmakoa gobernadore nagusiari, Felipe II.aren arrebaordeari, «Bredako Konpromisoa» edo «Nobleen Konpromisoa» izeneko eskaera aurkeztu zioten, Inkisizioa ezabatzea eta askatasunak berrezartzea helburu zuena. Margaritak neurriz erantzutea gomendatu zion anaiari, baina hark uko egin zion planteatutako eskaerei erantzuteari. Abuztuan, kalbinistek elizak suntsitu; irudiak profanatu (Beeldenstorm), eta herriak erre zituzten istiluak sortu ziren. Gobernadoreak matxinada itotzea eta ordena berrezartzea lortu zuen, baina, hurrengo urtean, erregeak Albako III. dukea, Fernando Alvarez de Toledo y Pimentel bidali zuen, Iskanbilen Auzitegia ezarri eta desordenen buruzagietako batzuk exekutarazi zituena. Errepresioaren ondorioz, protestante askok ihes egin zuten Alemaniara.
Herbehereetako hamazazpi probintzietatik hamar Espainiako erregearen (Espainiako Herbehereak) mende egon ziren, 1714an Utrechteko Itunak Germaniako Erromatar Inperio Santuari laga zizkion arte. Katolikoen ikuspegi artistiko ez-ikonoklasta zela eta, bere artistek enkarguak eta mezenasgoa lortu zituzten monarkiaren eta Espainiako nobleziaren artean, eta horiek eragina izan zuten egin zituzten lanetan, batez ere gai erlijiosoetan eta gudura buruzkoetan, bai eta erretratuetan ere. Flandriako pintura-eskolak sendotasun handia hartu zuen. Herbehereetako hegoaldean, eliza katolikoak erlijio gisa lortutako garaipenaren irudikapen handienak indartu zituen. Halako garaipenak interpreterik handiena Rubensen izan zuen, non fededun katoliko sutsua izan baitzen.
Lehen urteak eta Italiako aldia (1577-1608)
Siegenen jaio zen, 1577an. Liskar erlijiosoen eta politikoen eraginez, Anberestik erbesteratu behar izan zuen flandestar abokatu eta diplomatiko baten semea zen. 1589an, aita hil ondoren, Anberesera joan zen familiarekin eta hiri hartan egin zituen arte ikasketak, Italiako pinturaren aldeko joera piztu zion Otto van Veen artistarekin, batez ere.
Croze
Croze Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Croze udalerrian erroldatutako biztanleak 187 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 214 etxebizitza zeuden, 86 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 109 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 207 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 86 etxebizitza nagusietatik 71 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 118 ziren, horien artean 77 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 77 pertsona aktiboetatik 67 lanean zeuden (40 gizon eta 27 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Demjata
Demjata Eslovakiako udalerri bat da, Prešoveko barrutian kokatuta. 11,50 km²ko azalera du eta 1076 biztanle 2017ko datuen arabera.
Croze
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Croze udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 376 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Peter Paul Rubens
Lehen urteak eta Italiako aldia (1577-1608)
1600. urtean Italiara jo eta Vincenzo Gonzaga Mantuako dukearen zerbitzuan hasi zen lanean, kopiagile eta erretratugile gisa. Hala, Italia osoan eta Madrilen barrena ibili zen urte haietan, eta gogotik eman zitzaion italiar kulturako alderdi artistiko guztiak aztertu eta bereganatzeari. Berehala ospe handia izan zuen, eta koadro eskari asko egin zizkioten, garai hartako italiar pintore onenen pare baitzegoen ordurako. Haren lehenengo margolanetan nabarmena da antzinateko estatuen, Michelangeloren, Rafaelen eta Caravaggioren eragina. Urte haietan azaltzen hasi ziren tenebristen argi-ilunetatik urrun zeuden Veneziako pintoreen kolore argiak Rubensen lanetan: Lermako dukearen erretratua (1603, Prado, Madril), Zirkunzisioa (1605, Chiesa del Gesù e dei Santi Ambrogio e Andrea, Genova).
Anberes (1608-1621)
1608an ama hil zitzaion eta Anberesa itzuli zen. Flandriako egoera politikoa baretua zen ordurako. Han Espainiako koroaren zerbitzuan ziharduen Alberto artxidukeak gorteko margolari izendatu zuen, lantegia Anberesen bertan, inolako zergarik ordaindu gabe, ezartzeko baimen bereziarekin. Margolari izateaz gainera, gorteko aholkulari ere izendatu zuten eta, hala, handikien egoitzetan sartzea izan zuen, gora egin zuen gizarte mailan, eta aginduzko margolan asko egin zuen, bai hirirako, bai elizarako eta bai goi mailako jendearentzat ere. 1609. urtean Isabelle Brandtekin ezkondu zen.
Garai hartako margolan ospetsuenek -Gurutzearen zutitzea (1610, Anberesko katedrala)- argi erakusten dute italiar artearen, eta bereziki Caravaggioren, zer nolako eragin handia zuen Rubensen lanak: argiaren bizitasuna, giza irudien dotoretasuna, eta margolanaren antolamendu zeharo barrokoa. Urte haietan erlijiozko gaiak landu zituen bereziki, Kontraerreformak erlijioari eman zion bultzadaren ondorioz; horren erakusgarri argia da Kristoren gorpua gurutzetik eraistea (1611-1614, Anberesko katedrala) erretaula bikaina.
Lan horietan erabili zuen diagonal egitura barrokoari esker, Rubens berehala gailendu zen Anbereseko eskolako margolarien artean. Haren arrakastak eta goi mailako gizartetik zuen eskari gero eta handiagoak bultzatuta, laguntzaile trebatu mordo bat bildu zuen bere lantegira: Antoon van Dyck, Jacob Jordaens, Frans Snyders eta beste zenbait pintore. Lantegi horrek 1615etik 1625era bitarte izan zuen goraldia; garai hartakoak dira, besteak beste, Ixion Junok engainatua (1615 aldean, Louvre, Paris), Leuciporen alaben bahiketa (1616, Alte Pinakothek, Munich) eta Lantza ukaldia (1620, Arte Eder museoa, Anberes). Austriako artxidukearekiko loturari esker, izugarri aberastu zen, eta antzinako gauzaki eta arte lan bilduma ikusgarri bat osatu zuen bere etxe ederrean.
1618tik aurrera, kolore askoz ere argiagoak erabili zituen eta pintzelkada arinen bitartez erraz nagusitu zitzaion kolorea marrari bere lanetan. Giro sentsuala nabarmendu zen ordutik aurrera berak landuriko mitologia gaietan; leku berezia hartu zuten haietan emakumezkoen gorputz oparoek.
Maria Mediciren saila eta diplomazia misioak (1621-1630)
1621. urtetik aurrera diplomazia lanak egin zituen Espainiako koroaren alde. Pintura lanean jarraitu zuen, ordea, eta 1620ko hamarkadan margolan sail handiak egiteari ekin zion, bere lantegiaren antolamenduak horretarako bide ematen baitzion. Hala, erabat berritu zuen dekoraziozko margolan handien teknika: ez zuen sail horretako margolan bakoitza beregain lantzen, sail osoaren baitan ikusita sortuko zuen efektuaren arabera baizik. Rubensen ospea mugez haraindi zabaldua zen ordurako; Frantziako Maria Medicik Luxembourg jauregi eraiki berriko galeria bat apaintzeko eskatu zion, eta hark erregina amaren bizitza modu alegorikoan kontatzen zuen Maria Mediciren historia saila (24 oihal, 1622-1625, Louvre, Paris) egin zuen; lan hark arrakasta handia izan zuen batere barrokozalea ez zen Pariseko giroan. Garai hartakoa zen Anberesko San Karlos Borromeo elizako dekorazio multzoa, 1718ko suak hondatu zuena.
1620tik 1628ra egin zituen margolan soilak ez ziren koadro eta tapiz sail haiek baino gutxiago nolakotasunez eta bikaintasunez, artista horrek bete-betean iritsia baitzuen heldutasuna. Magoen gurtza (1624, Arte Eder museoa, Anberes) da aldi horretako lanik bikainetako bat, baina aipagarria da, orobat, Santa Katalinaren ezkontza mistikoa (1628, San Agustin eliza, Anberes). Hamarraldi hartan nabarmenak dira, halaber, Rubensek bere bidaietan eta eginbide diplomatikoetan ezagutu zituen Europako handiki askoren erretratu ugariak, hala nola, Maria Medici (1622, Prado Museoa, Madril), Henri de Vicq baroia (1625 aldean, Louvre, Paris) eta George Villiers, Buckinghameko dukea (1625, Kimbell Art Museum, Fort Worth). 1625etik 1627ra, Isabel artxidukesaren eskariz eta Madrilgo Karmeldar oinutsen moja komenturako, Eukaristiaren Garaipena izenaz egin zituen 21 tapizetarako margolanek eman zioten amaiera Rubensen bizitzako aldi oparoenari.
Takuo Okubo
Takuo Okubo (大久保 択生, 1989ko irailaren 18a - ) Japoniako futbolaria da.
Peter Paul Rubens
Maria Mediciren saila eta diplomazia misioak (1621-1630)
1626an, bere lehen emaztearen heriotzak bat-batean eten zuen sormen beteko aro hura. Garrantzi handiko egiteko diplomatikoen ardura hartu zuen orduan; Ingalaterran eta Espainian ibili zen, eta parte handia izan zuen bi erresumen arteko bakean (1630eko Madrilgo Ituna). Espainia zein Ingalaterrako erregeek noble izendatu zuten. Aldi berean, eta Tizianoren eraginez, Londres eta Madrilen ikusi baitzuen haren lana, bere estiloa pixkana-pixkana aldatuz joan zen: margo beroagoak erabili zituen, argia ere leunago irudikatu zuen, eta gai barrukoagoak eta lirikoagoak landu zituen.
Azken urteak (1630-1640)
1629tik 1634ra berriz ere ekin zion margolan handien eta tapizen sailei: 9 margolan Londreseko Whitehall jauregiko harrera gelako sabairako; Akilesen mitoa irudikatzen zuten 8 tapiz (1630-1635, Prado Museoa, Madril) ; Anberesen gobernari berriaren omenez egitekoak ziren jai handirako 43 garaipen-arku, haren zirriborroak oinarri harturik bere ikasleek eginak; Ovidioren Itxuraldatzeak lanean inspiraturik, Felipe IV.a Espainiakoarentzat egindako saila, Saturno (1636-1637, Prado, Madril) tartean.
Takuo Okubo
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama FC eta V-Varen Nagasaki.
Peter Paul Rubens
Azken urteak (1630-1640)
1630ean, Hélène Fourment, hamasei urteko gaztearekin, ezkondu zen. 1630etik 1640ra, bere azkeen urteetan alegia, erlijiozko margolan gutxiago egin zuen: San Ildefonsoren triptikoa (1630-1632, Kunsthistorisches Museum, Viena), Kalbario mendira igotzea (1634-1637, Arte Eder museoa, Brusela). Aldi berean, gai mitologikoak eta dionisiakoak ugaritu zituen -Andromeda (1638, Gemäldegalerie, Berlin), Hiru Graziak (1636-1638, Prado, Madril), Venus eta Adonis (1638, Metropolitan Museum of Art, New York), Parisen epaiketa (1639, Prado, Madril)-, eta askoz gehiago ari izan zen landako ikuspegiak margotzen, batez ere, 1634an, Het Steen jauregia (Anberestik hurbil) erosi zuenez geroztik: Landa ikuspegia ortzadarrarekin (1635-1640, Hermitage, Leningrado), Kermesse (1630-1638 aldean, Louvre, Paris), Steengo parkea (1630-1635, Kunsthistorisches Museum, Viena) , Gurdia ilunabarrean (1630eko hamarkada, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam). XVIII. mendearen hasierako rokoko estiloa, eta bereziki Antoine Watteauren obra, aitzinatzen duten ezaugarriak ikusi dituzte aditu batzuek koadro horietan.
Erretratua izan zen, ordea, aldi horretan gehien landu zuen generoa, bere emaztearen eta bere seme-alaben erretratuak bereziki, bizi pozaren, familia giro zoriontsuaren eta samurtasunaren gorazarrez: Hélène Fourment bere bi umerekin (1636 aldean, Louvre, Paris), Autoerretratua Hélène Fourment eta Pieter Paul semearekin (1639 aldean, Metropolitan Museum of Art, New York).
Rubens 1640ko maiatzaren 30ean hil zen, eta Anberesko Done Jakue elizan ehortzi zuten. Bi urte geroago, haren alargunak Ama Birjina santuez inguratua margolana jarri zuen hil kaperan. Koadro horrek adierazten ditu hobekien bizitzaren azken aldi hartan egin zuen lanaren ezaugarriak: margoen joko bikaina, formak argi urrekoloreaz argitzeko modua, eta haren biziarnasari darion zirrara eta kemena.
Elena Barraquer Compte
Elena Barraquer Compte (Bartzelona, Katalunia,1954ko maiatzaren 30a) bartzelonar oftalmologoa da, katarata-kirurgian eta kornea-transplantean espezializatua. 2012an, Bartzelonako Ohorezko Domina jaso zuen, eta, 2018an, Queen Sophia Spanish Institute saria, Bikaintasunerako Sariak kategorian. 2017an Elena Barraquer Fundazioa sortu zuen, Afrikara egindako espedizioekin jarraitzeko, Barraquer Fundazioa sortu zenetik, 2004az geroztik egiten zituen kataratak operatzen jarraitzeko.
Familia
Medikuntza- eta ikerketa-tradizioko familia batean jaio zen Bartzelonan, eta oftalmologoen laugarren belaunaldikoa da. Joaquín Barraquer Moner irakaslea du aita. Kataraten kirurgian egindako aurrerapenengatik bereziki ezaguna izan den Ignacio Barraquer-en biloba da eta José Antonio Barraquer Roviraltaren birbiloba. José Antonio Barraquer Roviralta Bartzelonako Oftalmologia Elkartearen sortzailea izan zen 1903an, eta Espainiako oftalmologiako lehen katedraduna 1914an. Rafael Ignacio Barraquer Compte nebak espezialitate bera izan du.
Ikasketak
1977an lizentziatu zen Bartzelonako Unibertsitate Autonomoan Medikuntza eta Kirurgian. Bartzelonako Vall Hebrón Unibertsitate Ospitalean egin zituen praktikak, eta 1978an beka bat lortu zuen Bethesdako National Institutes of Health, Maryland-eko (EE) National Eye Institute-n espezializatzeko.
Lan ibilbidea
Estatu Batuetan, sendagile-titulua (EKFMG) konbalidatu ondoren, barne-medikuntzako urtebete egin zuen Baltimoreko Sinai Ospitalean, 1983tik 1984ra. Horri esker, Estatu Batuetako lanbide-espezializazioa eskuratu zuen, Espainiako BAME baliokidea. Hiru urtez, 1984tik 1987ra, oftalmologiako mediku egoiliar gisa trebatu zen Bostongo Harvard Unibertsitateko Massachusetts Eye & Ear Infirmaryn.
Egoitza amaitzean, Fellow gisa sartu zen Miamiko Bascom Palmer Eye Instituteko Korneako eta Gainazal Okularreko Departamentuan. 1987tik 1989ra arte egon zen han, eta amaitutzat eman zuen prestakuntza-aldia. Zentro horretan aktiboki parte hartu zuen Excimer LASIK laserra garatzeko ikerketetan. Gero, laser hori miopiaren errefrakziokirurgia, hipermetropia eta astigmatismoa egiteko erabilia da.
Hamaika urte AEBn bizitzen eman ondoren. AEB oftalmologo italiar batekin ezkondu zen, eta Turinera joan zen; han, 1989tik 2002ra bitartean, oftalmologo-zirujau buru aritu zen Studio Médico Associato Barraquer Bosio  delakoan. 2002an Bartzelonara itzuli zen, eta bertan Barraquer Oftalmologia Zentroko zuzendari mediko albokoaren eta gaixoari laguntzeko koordinatzailearen kargua hartu zuen.
2004an, aitak, nebak eta berak Barraquer izeneko Fundazioa sortu zutenean, Elenak bere gain hartu zuen Nazioarteko Lankidetza Programaren zuzendaritza exekutiboa. Hamar urte baino gehiagoan, Afrikara espedizio medikoak egin zituen, ia mila pazienteri kristalinoko lainoa kentzeko. 2016. urtean aita hil zen, eta Rafael Ignacio Barraquer Compte nebarekin desadostasunak izan zituen, Barraquer Fundazioaren lerro-aldaketagatik. Klinika oftalmologikoaren zuzendaria eta patronatuko presidentea den Rafael Ignacio Barraquer nebarekin izandako desadostasun horien ondoren, bere fundazioa sortzea erabaki zuen, Elena Barraquer Fundazioa. Fundazio hori 2017. urtean aurkeztu zuen, Afrikako herrietara egindako espedizio kirurgikoak sustatzeko eta gauzatzeko ahaleginarekin jarraitzeko, katarata ebakuntzak egiteko, medikuntza errekurtso gutxi edo bat ere ez zutenei laguntzeko.
Bere espezialitatea kornearen, kristalinoaren eta begien gainazalaren oftalmologia klinikoa da. Kirurgian, nabarmentzekoa da katarataren kirurgian egindako lana, eta aitzindaria izan da Espainian begi barneko lehen lenteak (LIO) atzeko ganberan sartzen eta katarataren zelulaz kanpoko erauzketan. Begi barneko eta begi anitzeko lenteak sartzen lider jarraitzen du.
Argitalpen hautatuak
Hauexek dira bere lan batzuk:
Sariak eta aintzatespenak
Besteak beste, hauxek ditu:
Judeako basamortua
Judaeko basamortua (מִדְבַּר יְהוּדָה Midbar Yehuda; صحراء يهودا Sahara Yahudan) Ekialde Hurbileko basamortua da, Israel eta Zisjordania artean dagoena. Jerusalemdik ekialderantz kokatuta, Itsaso Hilaraino jaisten da. Bere ezaugarri geologiko nagusia dituen terraza malkartsuak dira. Ipar-ekialdetik hego-ekialderantz hainbat uadik zeharkatzen dute eta arroila asko ditu, horietako asko oso sakon.
Klimatologia
Judeako basamortua Jerusalem ekialdean dago eta Itsaso Hileraino jaisten da. Judea eskualdeko prezipitazioak 400 mm-tik 500 mm-ra bitartekoak dira mendebaldeko muinoetan, eta 600 milimetrora iristen dira Jerusalemgo mendebalde osoan (Judeako erdialdean); Jerusalemgo ekialdean 400 milimetrora erortzen dira, eta 100 mm ingurura erortzen dira ekialdeko zatian, itzal orografikoaren ondorioz. Klima mediterraneo (mendebaldea) eta basamortukoaren (ekialdea) artekoa da, eta erdialdean estepa-klima dago. Eskualdeko hirigune nagusiak Jerusalem, Betleem, Gush Etzion kokalekua, Jeriko eta Hebron dira. Tenperatura maximoa % 60koa da basamortuan.
Geologia
Judeako basamortuak egitura morfologiko berezia du Judeako mendien ekialdean. Negeveko ipar-ekialdetik hedatzen da, Beteldik ekialdera, eta malkarrak dituzten terrazak ditu bereizgarri. Malda malkartsu batean amaitzen da, Itsaso Hileraino eta Jordan ibaiaren haraneraino. Judeako basamortua ipar-mendebaldetik hego-ekialdera dauden uadi ugarik zeharkatzen dute, eta arroila sakon asko ditu. Mendebaldean 1.200 oinekoa da eta ekialdean 600 metrokoa.
Courgenay
Courgenay Suitzako udalerria da. Jura kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Blars
Blars Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Blars udalerrian erroldatutako biztanleak 127 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 129 etxebizitza zeuden, 63 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 59 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 123 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 63 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 19 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 77 ziren, horien artean 44 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 44 pertsona aktiboetatik 40 lanean zeuden (25 gizon eta 15 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Blars udalerrian 56 unitate fiskal zeuden, 110 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.180 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Blars udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.140 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
El árbol de la sangre
El árbol de la sangre 2018. urtean Julio Medemek eginiko film dramatikoa da. Urriaren 31n estreinatu zuten zinemetan.
Istorioa
Rebeca eta Marc bikotea familiako baserri zaharrera joango dira. Bertan familiaren zuhaitz genealogikoa idatziko dute.
Caetanópolis
Caetanópolis Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Discotrema zonatum
Discotrema zonatum Discotrema generoko animalia da. Arrainen barruko Gobiesocidae familian sailkatzen da.
Minamoto no Yorimasa
Minamoto no Yorimasa (源頼政) edo Gensanmi (源三位), Minamoto klaneko samurai bat izan zen, eta klaneko armaden buru Genpei Gerrak hasi zirenean. Seppuku bidez bere buruaz beste egitea ospetsua da, eta praktika hau abiarazi zuena bezala hartu zen.
Biografia
Gerlaria baino gehiago olerkaria zelarik, Yorimasa, bere bizitzan zehar, Minamoto eta Taira klanen arteko borroketatik at geratzen saiatu zen, eta aldea aukeratzea eragotzi zuen, Taira no Kiyomoriren laguna izatera ere iritsi zelarik. 1160ko Heijiren matxinadan, Go Shirakawa inseiaren alde eginez, lau urte lehenago, 1156an, Hogenen matxinadan egin zuen bezala, kontua Tairatarren alde jartzeko eta Minamototarrak tokitik kentzeko haina egin zuen.
Laurehun eta hamalau
Laurehun eta hamalau (414) laurehun eta hamahiruaren ondoren eta laurehun eta hamabostaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Minamoto no Yorimasa
Biografia
Baina, ofizialki bere zerbitzutik erretiratzen denean, Kiyomoriren armadan, 1179an, bere klanaren beraren aurka jartzeari buruz iritziz aldatzen hasten da, Go Shirakawa eta Kiyomoriren arteko harremanak oso tirabiratsuak bihurtu, eta, azken honek, enperadore agurea atxiloarazi duen bitartean, Tairatarren aurkako oposizio indartsu bat eraginez.
1180ko martxoak 21ean, Taira no Kiyomorik, tronu inperialean, bi urteko bere biloba den Antoku jartzen du, Takakura enperadoreak tronua utzi ondoren. Mochihito printzea, Go Shirakawaren semea, bere tronurako eskubidea lapurtu diotelarik, Yorimasak, maiatzak 5ean, samurai familia ezberdinei armetara deitzea eragiten du, Kiyomorik iraindu zituen monasterio budistak bezala.
Genpei Gerrak, ofizialki, Ujiko lehen guduarekin hasten dira, ekainak 23an. Yorimasak zuzentzen ditu Minamototarren tropak, Mii-dera tenpluko sohei edo monje-gerlariekin batera, printzea babestua dagoen Byodo-ina defendatzeko.
Yorimasa, printzeari ihes egiten laguntzen saiatzen da, baina gezi batek zauritzen du. Harrapatua izatea eragozteko, seppuku bidez bere buruaz beste egiten du, aurretik, olerki bat idatzi zuelarik. Ezagutzen den lehen seppukuetako bat da, eta hurrengoentzako prozedura kodetu duena. Mochihito printzeak, Nararantz ihes egitea lortu zuen, baina egun batzuk beranduago hil zen, Taira gerlarien esku.
José Luis Corcuera
José Luis Corcuera Cuesta (Pradoluengo, ) bizkaitar politikari ohia da. Bizkaiko Labe Garaietan aritutakoa, UGT eta PSEko kidea izan zen. 1988an Espainiako Barne Ministro izendatu zuten José Barrionuevo ordezkatuz. Corcuera Legea bultzatu zuen, 4/2015 Lege Organikoa, martxoaren 30ekoa, Herritarren segurtasuna babestekoak ordezkatu zuena.
Minamoto no Yorimasa
Olerkiak
Minamoto no Yorimasaren olerkiak, Yorimasa Kashu antologian bilduak izan dira, baita Shin Kokin Shu eta Senzai wakashu antologia inperialetan ere.
Elezaharra
Heike monogataritik ateratako elezahar batek, 1153an, Yorimasak, gezikadez, jauregi inperialaren teilatuan pausatu zen nue bat hil zuela dio.
Amphisbaena plumbea
Amphisbaena plumbea Amphisbaena generoko animalia da. Narrastien barruko Amphisbaenidae familian sailkatuta dago.
Aparecida do Taboado
Aparecida do Taboado Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Agave palmeri
Agave palmeri Agave generoko landarea da, Asparagaceae familian. Arizonako hegoaldekoa, Mexiko Berriko hego-mendebaldekoa, Sonorakoa eta Chihuahuakoa da. Landarea maiz apaingarri-espezie gisa landatzen da beste eskualde batzuetan.
Laborantza
Landareak loreontzi handi bat behar du, eta baldintza ugari onartzen ditu, baita – 10 ° C.7 inguruko tenperaturak ere.
Cryptocentrus wehrlei
Cryptocentrus wehrlei Cryptocentrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Bygland
Bygland Norvegiako udalerria da. Aust-Agder konderrian kokatua dago. 1312.23 km² ditu eta 1,242 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Tatsuki Kobayashi
Tatsuki Kobayashi (小林 竜樹, 1985eko maiatzaren 5a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare eta Thespakusatsu Gunma.
Saint-Martin-de-Connée
Saint-Martin-de-Connée Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Martin-de-Connée udalerrian erroldatutako biztanleak 403 ziren. Familiak 181 ziren, horien artean 55 pertsona bakarrekoak ziren (35 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 71 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 285 etxebizitza zeuden, 185 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 45 hutsik zeuden. 276 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 185 etxebizitza nagusietatik 142 bere jabearen bizilekua ziren, 39 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 84 etxek bost zituzten. 126 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 88 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 75 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 233 ziren, horien artean 167 aktiboak ziren eta 66 inaktiboak ziren. 167 pertsona aktiboetatik 151 lanean zeuden (91 gizon eta 60 emakume) eta 16 langabezian zeuden (7 gizon eta 9 emakume). 66 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
PSL Research University
PSL Research Université —PSL edo Université de recherche Paris Sciences et Lettres— ikerketa unibertsitate publikoa bat da, Parisko izen bereko parke teknologikoan dagoena.
Saint-Martin-de-Connée
Diru sarrerak
2009an Saint-Martin-de-Connée udalerrian 194 unitate fiskal zeuden, 426 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.576 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 4 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren eta 1 argiketaria.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Saint-Martin-de-Connée udalerrian 45 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.647 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Erythropygia leucosticta
Erythropygia leucosticta Erythropygia generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
238 Hipatia
Bere izena, Hipatia Alexandriakoa filosofoagatik jasotzen du.
August von Mackensen
1870-71ko Frantzia-Prusia Gerran esku hartu zuen prusiar husar erregimentu batean eta Burdinazko Gurutzea irabazi zuen. Gerraren ondoren Halleko Unibertsitatean ikasi zuen eta 1873an armadara itzuli zen. 1891n Berlingo Estatu Nagusiari esleitu zioten. 1899an Kaiser Gilen II.a Alemaniakoaren laguntzaile izendatu eta nobletu egin zuten.
Lehen Mundu Gerran, armada alemaniarraren buruzagietako bat izan zen ekialdeko frontean, eta errusiarren inbasioa gelditzea lortu zuen. 1915ean Serbia eta Errumaniako Kanpainetan esku hartu zuen eta Errumaniako gobernadore izendatu zuten. Gerra amaitzean harrapatu zuten eta Serbian preso egon zen 1919ra arte.
Ana de Palacio
Ana Isabel de Palacio y del Valle Lersundi (Madril, ) espainiar abokatu eta politikari ohia da.
August von Mackensen
1920an armadatik erretiratu zen eta nazien garaian monarkiaren defendatzaile sutsua izaten jarraitu zuen.
Ana de Palacio
Biografia
Aitaren partetik arbasoak euskaldunak zituen: Alberto Palacio ingeniaria bere birraitonaren anaia izan zen. Loyola bere ahizpa politikaria ere bazen.
Alianza Popularreko kidea, abokatu moduan lan egin zuen Kanpo Harremanetarako ministro bilakatu arte.
Eckloniaichthys scylliorhiniceps
Eckloniaichthys scylliorhiniceps Eckloniaichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Gobiesocidae familian sailkatzen da.
2009ko Espainiako Itzulia
2009ko Espainiako Itzulia Itzuli Handi honen 64. edizioa izan zen. 2009ko abuztuaren 29 eta irailaren 20 artean egin zuten, Assenen (Herbehereetan) hasi eta Madrilen amaituz 21 etapatan banatutako 3.295,3 kilometroko ibilbidea egin ondoren.
Canciones de amor en Lolita's Club
Canciones de amor en Lolita's Club 2007. urtean Vicente Arandak eginiko film dramatikoa da.
Istorioa
Raúl eta Valentín Fuentes bikiak dira baina bere bizitzak erabat ezberdinak dira: Raúl droga-trafikatzaileek mehatxaturiko polizia da eta Valetín errepide-taberna batean lan egiten duen desgaitua.
Caroline Link
Caroline Link (Bad Nauheim, Alemania, 1964ko ekainaren 2a) alemaniar zinema-zuzendaria da. 2002an Nirgendwo in Afrika (gaztelaniaz En un lugar de África) filmak ingelesez ez den film onenaren Oscar saria jaso zuen.
Biografia
1986tik 1990era bitartean Municheko Zinema eta Telebista Akademian ikasi zuen zinema.
Pedralbes monasterioa
Santa Maria Pedrabelsko Errege Monasterioa (katalanez Reial monestir de Santa Maria de Pedralbes) Kataluniako Bartzelona hiriburuko Pedralbes auzoan dagoen monasterio bat da. Monasterio hau klaratar ordenakoa da. 1326an eraikitzen hasi eta 1327an sagaratu zen.
Valle
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Amphisbaena pretrei
Amphisbaena pretrei Amphisbaena generoko animalia da. Narrastien barruko Amphisbaenidae familian sailkatuta dago.
Courtedoux
Courtedoux Suitzako udalerria da. Jura kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Campos Gerais
Campos Gerais Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ryota Nagata
Ryota Nagata (永田 亮太, 1985eko maiatzaren 17a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare eta Kamatamare Sanuki.
Bykle
Bykle Norvegiako udalerria da. Aust-Agder konderrian kokatua dago. 1467.29 km² ditu eta 919 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Eugongylus mentovarius
Eugongylus mentovarius Eugongylus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Drienov
Drienov Eslovakiako udalerri bat da, Prešoveko barrutian kokatuta. 20,26 km²ko azalera du eta 2217 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1283. urtekoa da.
Damphreux
Damphreux Suitzako udalerria da. Jura kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Cuparaque
Cuparaque Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Muawiyah II.a
Muawiyah ibn Yazid (معاوية بن يزيد; c. 664–684), normalean Muawiyah II.a deitua, omeiatarren hirugarren kalifa izan zen. Yazid I.a eta Banu Kalb tribuko emakume ezezagun baten semea zen. Sarri, Umm Hashim Fakhita bint Abi Hashimekin nahasten dute, Muawiyahren anai erdia zen Khalid ibn Yaziden ama zena.
Bere ondorengorik gabeko heriotzaren ondorioz, omeiatarren sufyanidar adarra amaitu zen, marwandar adarrera pasatuz.
Amphisbaena ridleyi
Amphisbaena ridleyi Amphisbaena generoko animalia da. Narrastien barruko Amphisbaenidae familian sailkatuta dago.
Saturday Night's Alright for Fighting
Saturday Night's Alright for Fighting (euskaraz Larunbata gaua da, borrokatzerako bikain) edota Saturday Night's Alright (For Fighting) (Larunbata gaua da, bikain (borrokarako)) edota Elton John ingeles abeslariaren rock abesti bat da. Garaiko bere bikotea zen Bernie Taupin musikagilearekin batera konposatu zuen. 1973ko Goodbye Yellow Brick Road ("Aio Adreilu Horidun Errepidea") diskoaren barnean plazaratu zuen.
Abestia taberna zuloetako borroka eta liskarren gorazarrea da, Erresuma Batuan bereziki herri kulturgunearen oso sustraitua dagoen jarduera Edo fenómeno soziala, horregatik estreinatu zenean herrialde askotako irratietan zentsuratua izan zen. Dena den, sekulako arrakasta izan zuen eta gaur egun Elton Johnen abesti ezagunetako bat da.
Cryptoblepharus adamsi
Cryptoblepharus adamsi Cryptoblepharus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Kamakura Aroa
Kamakura Aroa (1192-1333), herrialdean gobernu militarra izan zen lehen garaia izateagatik bereizi zen Japoniako historiako garai bat da.
Kamakura shogunerria Minamoto no Yoritomok ezarri zuen 1185ean, familia gerlari etsaia zen Tairatarren aurka porrota jasan ondoren, bere gune operatiboa Kamakuran zegoelarik. Bere autoritateari eusteko, Yoritomok jitōak (ordezkariak) eman zizkien estatu guztiei (shoen) lurraldean, zergak biltzeko eta shugo edo babesleak, probintzia bat edo gehiagorako izendatuak, gerra garaian laguntzeko.
Sistema, Hojo klanak hobetu zuen, zeinek shogunerriaren kontrola hartu zuen Yoritomo hil ondoren. Kamakura shogunerriaren sorrerak, Japoniaren Erdi Aroko edo garai feudalaren hasiera adierazten du, obligazio, leialtasun eta estoizismoko etika gerlari bategatik bereizten zena.
Mendebaldekoek, Japoniako kulturarekin lotzen dituzten elementu asko, seppukua, samuraiak, Zen budismoa edo tearen zeremonia adibidez, garai honetakoak dira.
Jodo Shinshu eta Nichiren sekta budistek, salbazioa, fede autonomoaren bidez lor daitekeela adierazten dutenek, jende masari kontsolamendua eman zioten, gesta ipuinek, entretenimendua eman zuten bitartean.
Gartzia II.a Antso Gaskoiniakoa
Gartzia II.a Antso, Okerra ezizenaz ezaguna, (850 – 930) Baskoniako dukea (887-930) izan zen.
Biografia
Litekeena da Antso II.a Antso edo Antso III.a Mitarraren semea izatea, baina zenbait iturrik gaztelarra zela diote
Arnaldo Gaskoiniakoaren lehengusua ere izan liteke, iturri batzuen arabera dukeorde izan zen 864an bere aita hil eta adintxikikoa zenean. Besteek, berriz, Arnaldo Antsoren oinordekotzat hartzen dute eta urte berean hil zutela diote. Edonola ere, Gartziak 887an boterea lortu zuen.
Urte hartan Akitaniako beste handikien artean zegoen Bourgesko biltzarrean, Karlos Lodiaren erreinaldiaren hasieran eskualdeko jarrera finkatzeko egina. 904an comes et marchio in limitibus oceani, hau da, "konde eta margrave ozeanoaren mugetaraino" titulua erabiltzen zuen. Gartziak Bordeleko konderria dukerrian barneratu zuen. Gartziaren alaba Andregotok Gilen Antso Gaskoiniakoa ezkondu zuen.
Ezkontza eta seme-alabak
Gartziak Amuna ezkondu eta sei seme-alabak izan zituzten:
Berotegi
Berotegiak espazio itxi batzuk dira, alde bat edo gehiago beira edo plastiko gardenezkoak dituztenak, eguzkiaren beroa igarotzen utziz eta barnean gordez landareek mikro-klima onuragarri batez goza dezaten. Tamaina ugarikoak izan daitezke, babestoki txikietatik eraikin handiak arte.
Berotegiak bi motakoak izan daitezke: beirazkoak eta plastikozkoak. Plastikozkoak PE, PC edo PMMA mintzezkoak izan daitezke. Beirazko berotegi komertzialak barazkiak edo loreak landatzeko teknologia handiko instalazioak dira. Berotegi hauek ekipamendu ugari izaten dute, hala nola, itzaltze instalazioak, berogailuak, girogailuak eta argiztapena, denak ordenagailu bidez kontrola ahal direnak.
Asesinato en el Comité Central
Asesinato en el Comité Central 1982. urtean Vicente Arandak eginiko thrillerra da, Manuel Vázquez Montalbánen izen bereko eleberrian oinarrituta.
Istorioa
Espainiako Alderdi Komunistaren Biltzar Nagusiko bilera batean itzalaldi txiki bat dago. Argitzen denean, Fernando Garrido idazkari nagusia erail dute. Gobernuak Fonseca inspektore antikomunistari eskatuko dio heriotza argitzea eta idazkari berriak Pepe Carvalho detektibeari.
Berotegi
Oinarrizko mekanismoa
Gauzaki bat gardena dela esaten dugunean, haren zehar ikusi dezakegulako, ez dugu esan nahi izpi guztiak zeharkatuko dezakeela. Adibidez, beira gorri baten zehar ikusi daiteke, beraz, gardena da, baina izpi urdinak ez du zeharkatzen. Beira gardena da kolore guztietako argiarentzako, baina oso gutxi ultramorea eta infragorria erradiaziorako.
Pentsatu dezakegu beirazko etxe batean eguzki izpien aurrean. Eguzkiaren argi ikusgaia beira zeharkatzen du eta etxe barruan dauden gauzakietatik xurgatua izango da. Gauzakiak berotuko dira, kanpoan dauden gauzakiak eguzkiaren argiari aurrez-aurre dauden bezalakoak.
Berotu diren gauzakiak eguzki izpien bidez, berriro bero hori ematen dute erradiazio moduz. Baina eguzkiaren tenperaturan ez daudenez, ez dute argi ikusgaia igortzen, erradiazio infragorria baizik, energetikoki askoz gutxiago dena. Denbora pasa ahala, hartzen duten eguzki argi energia kopuru berdina infragorri moduan igortzen dute, beraz, haien tenperatura konstante dihardu.
Aire askean dauden gauzakiek ez dute inolako zailtasunik erradiazio infragorria kentzeko, baina kasua oso ezberdina da beirazko etxe barruan dauden gauzakientzat. Erradiazio infragorrien zati txiki batek lortzen du beira zeharkatzea. Beste guztia horman islatzen da eta barruan metatuko da.
Berotegi efektua
Berotegi-efektua klima berotzen duen prozesu natural bat da, Lurraren hartu-eman erradioaktiboan parte hartzen duena. Atmosferan dauden berotegi-efektu gasek (BEG) sortzen dute, batez ere ur lurrunak (eragin gehien duena), karbono dioxidoak CO2 eta metanoak CH4.
Saint-Yzan-de-Soudiac
Saint-Yzan-de-Soudiac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Yzan-de-Soudiac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.799 ziren. Familiak 710 ziren, horien artean 188 pertsona bakarrekoak ziren (123 bakarrik bizi ziren gizonak eta 65 bakarrik bizi ziren emakumeak), 204 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 249 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 69 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 800 etxebizitza zeuden, 730 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 48 hutsik zeuden. 696 etxeak ziren eta 98 apartamentuak ziren. 730 etxebizitza nagusietatik 400 bere jabearen bizilekua ziren, 299 alokairuan okupaturik zeuden eta 31 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 145 etxek hiru zituzten, 270 etxek lau zituzten eta 286 etxek bost zituzten. 556 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 370 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 268 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Yzan-de-Soudiac udalerrian 836 unitate fiskal zeuden, 2.105,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.785 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 46 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 3 argiketariak, 3 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Saint-Yzan-de-Soudiac udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 100 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tsuyoshi Shimamura
Tsuyoshi Shimamura (島村 毅, 1985eko abuztuaren 10a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare eta Tokushima Vortis.
Wintershouse
Wintershouse Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Wintershouse udalerrian erroldatutako biztanleak 787 ziren. Familiak 283 ziren, horien artean 50 pertsona bakarrekoak ziren (27 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 89 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 128 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.