cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tentsio iturri
Tentsio iturrien eta korronte iturrien harteko konparazioa
Korronte iturri ideal bat ezin da zirkuitu ireki ideal batera konektatu, honek paradoxa bat sortuko bait luke: zero ez den korronte konstante bat —korronte iturriak emana— zero korrontearekin definitzen den elementu bat zeharkatzen —zirkuitu irekia—. Bestalde, korronte iturri bat ez litzake beste korronte iturri batekin konektatu beharko hauen korronteak desberdinak badira, baina antolakuntza hau askotan erabiltzen da —adibidez, karga dinamikodun anplifikazio etapetan, CMOS zirkuituetan, eta abar—.
Era berean, tentsio iturri ideal bat ezin da zirkuitu-labur ideal batera konektatu (R=0), honek ere antzerako paradoxa bat sortuko bait luke: zero ez den tentsio bat —tentsio iturriak emana— zero tentsioarekin definitzen den elementu bat elikatzen —zirkuitu-laburra—. Bestalde, tentsio iturri bat ez litzake beste tentsio iturri batekin konektatu beharko hauen tentsioak desberdinak badira, baina berriz ere antolakuntza hau askotan erabiltzen da —adibidez, base komun eta anplifikazio diferentzial etapetan—.
Tannay (Nièvre)
Tannay Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tannay udalerrian erroldatutako biztanleak 612 ziren. Familiak 299 ziren, horien artean 128 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 107 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 484 etxebizitza zeuden, 305 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 109 bigarren erresidentzia ziren eta 70 hutsik zeuden. 429 etxeak ziren eta 53 apartamentuak ziren. 305 etxebizitza nagusietatik 222 bere jabearen bizilekua ziren, 69 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 21 etxek bi zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 90 etxek lau zituzten eta 136 etxek bost zituzten. 188 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 153 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 89 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 344 ziren, horien artean 242 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 242 pertsona aktiboetatik 217 lanean zeuden (120 gizon eta 97 emakume) eta 25 langabezian zeuden (14 gizon eta 11 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 62 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tannay udalerrian 307 unitate fiskal zeuden, 619 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.009 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 53 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 2 albaitariak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 zapata-denda zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Tannay udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 531 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1  eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ogrodzieniec udalerria
Ogrodzieniec Poloniako Silesiako voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Zawiercie barrutian kokatuta. 84,78 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 9215 biztanle zituen.
Bretainiera
Bretainiera edo bretoiera (bretainieraz, brezhoneg, [bʀe'zõːnɛk] edo [bɾəhɔ'nək] ahoskatua) Bretainiako mendebaldean hitz egiten den zelta adarreko indoeuropar hizkuntza da. Eskualdeko bi hizkuntza tradizionaletako bat da, Bretainiako ekialdean hitz egiten den erromantze adarreko galoarekin batera.
Hizkuntza zelten multzoaren barruan, britoi taldekoa da, hots, galesaren eta kornubieraren familia berekoa da, beraz, eta haien oso antzekoa.
Hiztunak
XX. mendearen hasieran Bretainia Behereko biztanleriaren erdia edo bretainiera hiztun elebakarra zen eta beste erdia edo, elebiduna, alegia bretainiera eta frantses hiztuna, baina XX. mendean eskola eta ikastetxeetan frantsesa bakarrik irakastea eta gainontzeko hizkuntzetan irakastea debekatua izateaz gain, euren hizkuntzetan mintzatzean irakasleek umilduak izateak, bretainiarari —euskarari Ipar Euskal Herrian bezala— sekulako hiztun galera eta hondamendia eragin zion.
Dena den, 2006 eta 2012 artean, irakasketa elebidunaren % 33 hazkundea gertatu zen eta 14.709 haurrek bretainiera eta frantsesezko irakaskuntza elebiduna jaso zuten.
Geografia
Gaur egun, hiztunak 300.000 inguru dira: Bretainia Beherean (Breizh Izel) bizi dira, hots, Finistère (bretoieraz, Penn-ar-Bed) osoan, Morbihanen (Mor-Bihan) eta Côtes-d'Armor (Aodoù an Arvor) departamenduetako mendebaldean, eta Bourg-de-Batz barrendegian (Loire-Atlantique / Liger Atlantel).
Zehazkiago esanda, gaur bretainiera Plouha udalerritik (Saint-Brieuc hiriaren mendebaldean) La Roche-Bernard udalerrira doan (Vannes hiriaren ekialdean) ipar-hegoaldeko marra imaginario edo mugaren mendebaldera dagoen eremuan mintzatzen da.
Dialektoak
Lau dialekto nagusi ditu:
Gramatika
Gainerako hizkuntza zeltekin hainbat ezaugarri partekatzen ditu, horren adibide dugu aditzaren ordenaren hizkuntza-tipologia, izan ere, aditza, subjektua eta objektua ordena mantentzen du. Hala ere, bretoieraren kasuan, ez da ordena hori beti eta zorroztasunez betetzen, zenbaitetan subjektua, aditza eta objektua ordena era baliatzen baitu.
Pertsona-izenordainak eta edutezko izenordainak hurrenak dira: Izenordain erakusleak adierazten digutenaren distantziaren arabera sailkatzen dira, maskulinoak heman, hennezh, henhont eta femeninoak houman, hounnezh, hounhoni; pluralean bi generoentzako balizkoak ar re-man, ar re-se, ar re-hont dira. Galdera-izenordainak piv 'Zein?' eta petra 'Zer?' dira. Erlatibozkoa a partikularen bidez eratzen da. Horretaz gain, ezezkoa edo negatiboa sortzeko, ne...ket zirkunfijoa baliatzen da.
Parekidetasun taula
Ondorengo taulan bretoieraren, kornubieraren eta galoaren arteko hitzen parekidetasuna ageri da, baita frantsesezko eta euskarazko esanahiak ere. Bretoieraren eta galoaren arteko hitzen egitura antzekotasuna ere ikusten da: adibidez, bretoierazko kazh-koad eta galozko chat-de-boéz hitzek ("urtxintxa" edo "kattagorri", euskaraz) «basoko katua» esan nahi dute.
Jon Mirande eta Txomin Peillen bretoierazaleak
Euskaraz baino lehen ikasi zuen bretoieraz Jon Mirandek Parisen. Euskaldunak lagun egin baino lehen, bretainiarrak egin zituen adiskide. Txomin Peillenekin konpartitu zuen zaletasun hori. Izatez, Jon Mirandek hizkuntza zeltiko guziak ezagutzen zituen. 1950ean kornubieraren akademian sartu zen, eta Heinen eta Hölderlinen olerkiak eman zituen akademiaren An lef Kernewek aldizkarian.
Musika
Folk musikaren barruan honelako ordezkari ezagunak ditu lurraldeak:
Miriam Blasco (TRAM Alacant)
Miriam Blasco Alacantiko Burdinbide Metropolitarraren geltoki bat da, Alacant udalerrian dagoena.
Schistura nagodiensis
Schistura nagodiensis Schistura generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Ridgeway (Virginia)
Ridgeway Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Henry konderrian kokatuta dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Lipscombita
Lipscombita fosfato motako minerala da.
Cyrtopodion himalayanum
Cyrtopodion himalayanum Cyrtopodion generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Ballyheigue
Ballyheigue, ofizialki Ballyheige (irlanderaz  Baile Uí Thaidhg), "Tadhg-en Herria" esan nahi du) Irlandako hego-mendebaldeko Kerryko konderriaren iparraldean dagoen kostaldeko udalerri bat da. R551 errepideak zeharkatzen du eta Tralee udalerritik 18 kilometro inguru iparraldera dago.
Beaufort (Hérault)
Baufòrt Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Beaufort udalerrian erroldatutako biztanleak 170 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 163 etxebizitza zeuden, 96 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 53 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 148 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 96 etxebizitza nagusietatik 65 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 44 etxek bost zituzten. 58 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 99 ziren, horien artean 73 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 73 pertsona aktiboetatik 60 lanean zeuden (30 gizon eta 30 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Beaufort udalerrian 91 unitate fiskal zeuden, 180 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.621 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Beaufort udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 242 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Grič Tunela (Zagreb)
Grič tunela (Tunel Grič) Kroaziako Zagreb hiriburuan dago, Grič auzoan (Gradec edo Gornji Grad izenez ere deitua); hortik dator tunelaren izena. Bigarren Mundu Gerran eraikia, urteetan erabilera desberdinak izan ditu. 2016an, kultur ekitaldi turistiko eta erakargarri gisa, tunela berritu egin zen eta publikoarentzat zabaldu zen. Etorkizunari begira, multzoarentzat hedapen desberdinak pentsatu izan dira, tartean museo bat eta igogailu bat jartzea. Oinezkoentzat bakarrik egokituta dago.
Historia
Ustatxa gobernuak II. Mundu Gerra bitartean eraiki zuen, bonbardaketaren eta pasealeku seguru gisa zerbitzatzeko, baina gerra ostean desegoki bihurtu zen azkar. Tunelek 1990eko hamarkadan bakarrik erabiltzen zuten berritua, Kroaziako lehen rave festarako erabili zuten. Kroaziako Independentzia Gerran aterpe gisa erabili zuten.
Alexander Kielland
Alexander Lange Kielland (Stavanger, Norvegia, 1849ko otsailaren 18a - Bergen, Norvegia, 1906ko apirilaren 6a) norvegiar idazlea izan zen.
Biografia
Norvegiako eleberrigile naturalista nagusia izan zen.
Aquilino Amuategi
Aquilino Amuategi Atxa (Eibar, 1877ko urtarrilaren 4a, - Eibar, 1919ko martxoaren 13a) eibartar politikari sozialista bat izan zen, XX. mendeko lehen urteetan euskal politikan leku nabarmena izan zuena, Eibarko sozialisten eta, oro har, euskal sozialisten buruetako bat izan baitzen. Armagina izan zen lanbidez, txisperua: pistolak egiten zituen bere lantegian. Lan sindikal eta politiko trinkoa egin zuen bizitza osoan. 1917ko greba iraultzailearen ondorioz erbestera jo behar izan zuelarik, bizi izandako baldintza gordinen eraginez gaixotuta, 1919an hil zen, jaioterrian.
Teor
Teor Italiako udalerri bat da. Udineko probintzian kokatuta dago, Friuli-Venezia-Julia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Aquilino Amuategi
Jatorria
Datu urriak daude Aquilino Amuategiren jatorrizko familiaz. Gurasoak izan zituen Jose Jazinto Amurutegi Orbea, 1834ko uztailaren 4an jaioa, Eibarren, eta ama Maria Zenona Atxa Chozas, 1838ko irailaren 25ean jaioa, Donostian. Donostiako San Bizenteko elizan ezkondu ziren, 1863ko azaroaren 25ean. Bederatzi seme-alaba izan zituzten: Andres Antonio (1864), Jose Eustaquio (1867), Maria (1869), Raimunda (1871), Anselma (1873), Aquilino bera (1876), Luisa (1879), Candida eta Angel. Donostiako Elizbarrutiko Artxibo Historikoan ez dago Aquilino Amuategiren bataio agiriaren erregistrotik, ziurrenik Espainiako Gerra Zibilaren garaian galdu baitzen.
Teor
Mugakideak
Teork honako udalerri hauekin egiten du muga:
Aquilino Amuategi
Jatorria
Itxura guztia du familiaren egoera ekonomikoa ―horretaz lekukotasun eta datu gutxi badago ere― aski ona izango zela, bederatzi senide izanda ere, Aquilinok ikasketak egiteko aukera izan baitzuen, lehenik udal eskolan, eta gero armagintzan. Musika ikasteko bidea ere izan zuen, bonbardinoa jotzen baitzuen; gaztetan, toreatzaile ibili zen herrian; ondo gazterik, estudioko argazki batean ageri da; sindikalismoan eta politikan buru-belarri jarduteko hautua egin zuen... Ziurrenik, aztarna horietan oinarrituta pentsa daiteke Amuategi familiak bazuela baliabiderik bizimodu eroso samar bat aurrera eramateko.
Ludovico Ariosto
Ludovico Ariosto (Reggio Emilia, 1474ko irailaren 8a - Ferrara, 1533ko ekainaren 6a) italiar olerkari eta antzerkigilea, eta Pizkundeko joera artistikoen eta jarrera izpiritualen aitzindarietako bat izan zen. Orlando haserre (1516) olerkia da haren lanik nabarmenena.
Aquilino Amuategi
Biografia
Aquilino Amuategik udal eskoletan egin zituen lehen ikasketak, Eibarren. Berehala, armagin lanbidea ikasi zuen herrian, eta Orbea lantegian hasi zen lanean. Hamabi urtez han lan egin eta gero, lantegia utzi behar izan zuen; dirudienez, kaleratu egin zuten, ideia sozialistak agertzen hasi zelako. Orduan, lagun batek Estaziño kalean utzitako lokal batean jarri zen bere kasa, lehenik, eta gero Pagaegi kalean lantegi bat sortu zuen, armagintzan betiere, sei langile zituela.
NGC 4053
NGC 4053 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Aquilino Amuategi
Biografia
Valentina Gisasola Larreategirekin (1875eko azaroaren 3an jaioa, Aginagan) ezkondu eta lau seme-alaba izan zituzten: Dolores, Tomas, Ines eta Aurora; beste bi hil egin zitzaizkien txikitan. Dirudienez, Valentinak eta Aquilinok batera lan egin zuten Orbea lantegian; Aquilino kaleratu zutenean, Valentinak ere lanpostua utzi zuen, haren atzetik joateko. Pentsamolde sozialista, errepublikazale eta laiko sakonekoa izan zen bizitza osoan. Sindikalismoan eta politikan murgildu zen, sozialisten lerroetan beti. Mitinak euskaraz eman ohi zituen.
Musikazale saiatua izan zen gaztetatik. Bonbardinoa jo zuen Eibarko udal musika bandan eta herriko beste zenbait taldetan. Kulturaren esparruari lotuta, baita ere, esperantoa ikasi, sustatu eta erabili zuen.
Jarduera politikoetan nabarmendu zelarik, 1917ko greba iraultzailearen ostean erbestera ihes egin behar izan zuen, beste sindikalista eta politiko sozialista askok bezala. Gaixotuta itzuli zelarik herrira, 1919ko martxoaren 13an hil zen, 42 urte zituela.
Lehen urteak, kontzientzia hartzea
Aquilino Amuategiren kontzientzia sindikala —garai hartako eibartar gazte askorena bezala– Mexikoko Quintana Hermanos etxearentzat eskopetak egiten zituen lantegiko armaginen grebak iratzarri zuen, 1878an. Grebak urtebetez iraun zuen; langileen arteko elkartasun uholde bat piztu zuelarik, Eibarko sozialismoaren abiapuntutzat jotzen da.
Hala ere, Amuategi ez zegoen, oraindik, 1879ko urte amaieran sortu zen lehenengo Eibarko sozialisten batzordean; Jose Beaskoetxea, Wenceslao Zenarruzabeitia, Pedro Chastang, Martzelino Baskaran, Felipe Susaeta, Maximo Ruiz eta Jose Esnaola izan ziren batzorde aitzindarian.
Sozialismoan murgilduta
Politika sozialistaren lehen lerroan 1900ean kokatu zen Amuategi, Pariseko erakusketa unibertsalera joan zenean, Pedro Chastang, J. Rufino Sande eta Pedro Gisasolarekin batera, langile sozialisten ordezkaritzaren barruan. Ziurrenik, bidaia hura aukera bat izan zen Amuategirentzat, bertatik bertara ezagutzeko Jean Jaurès-en sozialismo bakezalea eta humanista. Gainera, era gordin batean bizi izan zuten, erakusketa unibertsalean, zein eratan izan ziren diskriminatuta langile sozialistak, langile katolikoen aldean; horretaz kronika zorrotz bat argitaratu zuen Amuategik, bere adiskideekin batera, La Lucha de Clases astekari sozialistan. Parisetik itzulita, Eibarko pistolagileen gremioaren buru izendatu zuten Amuategi, 1903an. Elkarteak indar handia hartu zuen langileen artean, eskubideen aldeko borroka etengabe egiten baitzuen, laneko baldintzak hobetu eta ordutegiak murrizteko.
Handik aitzina, agintariekin arazoak etengabe izan zituen Amuategik, militantzia sozialista zela eta. 1910ean, Espainiako trenbideetako langileek grebara jo zutelarik, grebalarien alde sozialistek antolatutako mitinetan Amuategik sutsu aldeztu zituen langileen eskubideak. Halako iritziak jendaurrean agertzeagatik, auzitara eraman zuten, diru isun bat eta hautetsia izateko debekua ezarri zizkioten; Eibarren, berehala antolatu zuten diru bilketa Amuategiri laguntzeko, nahiz, azkenean, ez zen beharrezkoa izan, karguetatik libre gelditu baitzen. 1912an, berriz, Tolosan papergintzako langileek egindako greban, Amuategik grebalarien aldeko lan handia egin zuen, Enrique de Francisco alderdikidearekin batera.
Urte haietan, adiskidetasun estu bat izan zuen zenbait buruzagi sozialistarekin, besteak beste Jose Madinabetiarekin, Tomas Meaberekin eta Guillermo Torrijosekin. 1913an, Eibarko herria astinduko zuen gertakari bat izan zen: Astra, Unceta y Cia enpresak 1908an Eibarren sortutako armagintza lantegia Gernikara eramatea erabaki zuen. Horren ondorioz, Eibarko ehun bat langile, familiarekin batera, eraman zituzten tren berezi batean, Gernikaraino, 1908ko ekainean. Langileen artean askok uste izan zuen lantegia eramateko arrazoi nagusia zela pistolagileen gremioaren kontrolpetik atera eta armagintzako gainerako langileengandik urrundu nahia. Gernikara orduko, langileen lehen erabakia izan zen pistolagileen gremioaren elkartea sortzea, Eibarkoaren gisara. Enpresarekin izandako tira-bira ugariren ostean, irailean grebara jo zuten Astra lantegi berriko langileek, besteak beste, kaleratutako langileak berriro onar zitzaten. Eibarren, berehala antolatu zuten erresistentzia kutxa bat, grebalariei laguntzeko. Urriaren 3an, Martzelino Baskaran eta Amuategi bera egon ziren Gernikan, langileen adorea hauspotzen eta elkartasun diruak banatzen. Sozialistez gain, nazionalistak ere mobilizatu ziren, «kazikismoaren aurkako» bertso saio bat antolatuta Eibarren. Azkenean, Gernikara eramandako eibartar langileek erabaki ausart eta ezustekoa hartu zuten: Eibarrera itzuli ziren, familiarekin eta zeukaten guztiarekin batera.
1917ko greba eta ihesa
1917ko greba iraultzaileak guztiz baldintzatu zuen Aquilino Amuategiren bizitza. 1917ko martxoan, UGT sindikatu sozialista eta CNT sindikatu anarkista elkartu egin ziren greba orokor bat antolatzeko. Abuztuaren 9an, Valentziako trenbideetako eta tranbietako langileek hasi zuten greba, eta berehala zabaldu zen Espainian. Euskal Herrian, grebak oihartzun handia hartu zuen, Bilbon eta beste industria eskualdeetan; zer esanik ez, Eibarren. Ez zen greba luzea izan, hilabete doi-doi, baina ondorio lazgarriak utzi zituen grebaren alde nabarmendu ziren sindikalistentzat eta, oro har, langileentzat. Amuategiren eta beste buruzagi sozialista askoren aurkako atxilotze aginduak eman zituen gobernuak; Severiano Martínez Anido gobernari militarrak gerra egoera aldarrikatu eta herriko etxe guztiak ixteko agindua eman zuen. Jose Madinabeitia oñatiar sozialista atxilo hartu eta Bilbora eraman zutenean, Amuategik eta hurbileko beste buruzagi sozialista batzuek, bizia arriskuan ikusita, ihes egitea erabaki zuten.
Lehenik, hiru bat hilabetez Eibarren bertan ezkutuan eduki zuten, sozialista kideren baten etxean gordeta; gero, oinez Elgoibarreraino heldu eta han zain zuen auto batek eraman zuen, muga nola edo hala zeharkatuta, Donibane Lohizunera, baldintza ezin tamalgarriagotan; Amuategirekin batera, Guillermo Torrijos donostiar sozialista.
Hileta zibila egin zioten Amuategiri, Eibarko udal korporazio osoa bertan zelarik, Iriondo alkatea buru. Familiaren izenean, Jose Madinabeitia sendagileak hitz batzuk esan zituen, Amuategik sozialismoarekin, justiziarekin eta aurrerapen sozialarekin izan zuen konpromisoa nabarmenduz. Hileta-segizioan Euskal Herriko sozialista ezagun asko izan ziren; besteak beste, Guillermo Torrijos donostiarra, Amuategiren lagun mina.
Zinegotzi
Eibarko Udalean lehen zinegotzi sozialista hautatua Esteban Barrutia izan zen, 1904an. Aquilino Amuategi 1909ko uztailaren 1ean hautatu zuten, lehenengoz, Eibarko zinegotzi; heriotza bitartean izan zituen udal ardurak, 1917-1918 aldian izan ezik, erbestera ihes eginda baitzegoen.
Esparru askotan izan zituen udal ardurak: gobernazioa, sustapena, ogasuna eta estatistika, besteak beste. Udalbatzaren bilera-agirietan ikus daitekeenez, Amuategik ongi landutako proposamenak eraman ohi zituen udalbatzara. Santiago Astigarraga Ibargain eskuindar zinegotziarekin izandako eztabaida luze bezain mamitsuetan, Amuategik bere dialektika zorrotzaren erakusketa egiten zuen.
Dialektikaz gain, Amuategik kode etiko zorrotz bat eskatzen zion bere buruari: egindako lanaren kontu ematea, hiru hilabetez behin herriko etxean, sei hilabetez behin jendaurreko mitin batean. Jokaera zorrotz hori esaldi honetan laburbiltzen zuen Amuategiren biloba Salvador Marzanak:
Laizismoaren alde
XX. mendearen lehen hamarkadatan Eliza katolikoak eragin indar handia zeukan Euskal Herriko gizartean, erakundeetan eta politikan. Alderdi politikoei dagokienez, pentsamolde eskuindar eta monarkikoa zuten alderdietan Elizaren agintea erabatekoa zen; aldiz, errepublikanoen eta, batez ere, sozialisten artean, laizismoa zen boterearen aurkako eta status quo aldatzeko nahiaren ikur bat.
Aquilino Amuategi sutsu agertu izan zen beti, bai udaletxeko bilkuretan, bai mitin politikoetan, Elizaren agintearen eta pribilegioen aurka, eta askatasunaren alde; umorez ere bai, batzuetan, 1910eko Aste Santuan bezala, lagun batzuekin Eibar inguruko zelai batera joan zenean, arratsalde pasa, musika jo eta suziri batzuk botatzera.
Zinegotzi eginkizunetan gogor borrokatu zen Amuategi, Elizari eskumenak eta pribilegioak kentzeko, ahal zuen esparru guztietan. Besteak beste, 1910ean proposamen bat aurkeztu zuen, zaharren egoitza ez zezaten Karitateko Alabek kudeatu, 1904az geroztik egiten zuten bezala. Lekaimeen aldeko agiri bat izenpetu zuten katolikoei erronka bota zien hedabideen bitartez, argudioak jendaurrean eztabaidatu zitzaten. Era berean, 1912ko ekainaren 10ean, lau galdera aurkeztu zituen udalbatzaren bilkuran, Elizaren eta apaizen jarduerak mugatzeko.
Eibarko armagintza
Amuategi bizitza osoan saiatu zen Eibarko armagintzaren industria bultzatzen eta hobetzen, lehenbizi Orbea fabrikan, gero berak eratutako enpresan.
1905ean, Eibarko pistolagileen elkarteko buru zela, Amuategik idatzi bat aurkeztu zion Eibarko Udalari, merkatuan salgai ikusten ziren errebolber akastunen arazoari aurre egiteko. Enpresaburuen diru goseak eraginda, kalitate urriko armak merkaturatzen zirela ikusita, aldez aurreko kalitate proba bat nahitaezko jartzea proposatu zuen Amuategik.
Langileen kooperatibak
Eibarko sozialistek, Amuategi buru zutela, gogor egin zuten langileen kooperatibak eratzeko, egitura ekonomiko berri horretan ikusten baitzuten irtenbidea, langileei lana eta eskubideak ziurtatzeko.
Aurretik, beste kooperatiba txikiagoak sortu zituzten eibartar sozialistek, lehenengoa 1909ko urriaren 2an. Lehen hazi hartatik, adar gehiago sortu ziren, guztiak bateratu eta Alfa eratu zuten arte.
Kooperatiben bitartez, sozialistek aurre egin zieten, besteak beste, 1914an armagintza sektoreak bizi izan zuen krisi latzari. Lehen Mundu Gerraren eraginez, armak saltzeko enbargoa aplikatu zelarik Europako herrialde askotan, Eibarko armagintza krisi larri batean murgildu zen. Amuategik, ordurako zinegotzia baitzen, arma lantegietako langileei beste irtenbide bat bilatu nahirik, proposamen bat aurkeztu zuen, Eibarko lur azpian zundaketak egiteko, susmoa baitzegoen kobrea zegoela lurpean.
Kooperatiben eraketan, dena dela, eragozpen eta gatazkak ere izan zituen Amuategik, ideia sozialistekin bat ez zetozen langile eta ekintzaileekin. Besteak beste, 1918an Armeria Eskolatik sortzekoa zen kooperatiba baten eraketan, aurrez aurreko gogorrak izan zituen Tomas Etxaluze errepublikanoarekin, azkenerako proiektua bertan behera utzi behar izateraino.
Ludovico Ariosto
1503an Hipolito d'Este kardinalaren zerbitzuan sartu zen, ganberako noble eta enbaxadore karguan, eta orduan utzi zion latinez idazteari eta italiera hutsez hasi zen. Lehen poemak, esan bezala, latinez ondu zituen, Carmina (1493-1503) adibidez. Italieraz idatzitako lehen lan dramatikoetan Plauto eta Terentzioren eragin nabaria du: La Cassaria (1508), I Suppositi (1509). 1516an agertu zen, Ferraran, Orlando haserre poema epiko satirikoaren lehen argitalpena.
Rietbrock (Wisconsin)
Rietbrock Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Marathon konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Ludovico Ariosto
Alfonso d'Este dukearen babesa lortzeak gogo txarrez egin beharreko lanak alde batera uzteko aukera eman zion; garai horretakoak dira horrelako lanak egin beharraz kexu ageri den eskutitzez osatutako zazpi Satirak (1517-1525), hil ondoren argitaratuak. Beste komedia batzuk ere ondu zituen: I studenti (1518), Il nigromante (1520). La Cassaria (1508) eta, batez ere, La Lena (1528) komedietan garaiko gizartearen ohiturak azaldu zituen. 1532an Orlando hasere-ren beste bertsio bat plazaratu zuen. Obra hori, Ariostoren hizkuntza poetikoaren joritasuna erakusten duena, Italiako Pizkunde garaiko lanik onenetakoa da.
Aquilino Amuategi
Mitinlari, euskaraz
Aquilino Amuategik mitinlari gisa irabazi zuen ospea eta karisma politikoa: mitinlari ona zen, eta euskaraz egiten zituen mitinak.
Moenkhausia atahualpiana
Moenkhausia atahualpiana Moenkhausia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Terzo d'Aquileia
Terzo d'Aquileia Italiako udalerri bat da. Udineko probintzian kokatuta dago, Friuli-Venezia-Julia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Aquilino Amuategi
Mitinlari, euskaraz
Aro garaikidean baino luzaz gehiago, XIX. mendearen amaieran eta XX. mendearen hasieran mitina garrantzi handiko genero bat zen; hedabide idatziak ugariak ziren arren, ikus-entzunezko komunikabideak hastapen gorrian ziren oraindik. Horren ondorioz, mitina tresna baliagarri bat zen mezu politikoak bideratzeko, bereziki, Amuategik bezala, langileen eskubideen aldeko aldarrikapenak plazaratu nahi zituztenentzat. Ideologia tradizionalistak Eliza eta hedabide asko alde zituen bitartean, sozialistek eta ezkerreko alderdiek, oro har, mitinetan zabaldu behar izaten zituzten mezuak eta proposamenak; ez da ahantzi behar garai hartan analfabetismo tasa handia zegoela langile soilen artean.
Amuategi gogor aritzen zen mitinetan nahitaezko soldadutzaren aurka eta armadaren aurka. Izan ere, politika kolonialaren erruz sortutako gerrek markatu zuten mende arteko Espainiaren historia (Filipinetakoa, Kubakoa eta Marokokoa). Testuinguru hartan, soldadutza langileen aurkako tresna bat zen, familia aberatseko semeek libre gelditzeko eskubidea baitzuten, diru truke. Amuategik maiz altxa zuen ahotsa bidegabekeria haren aurka.
Mitinak euskaraz ematen zituen, ziurrenik garai hartako Eibarren eta Euskal Herriko beste herri askotan, langile xehe askok nekez ulertzen baitzuten beste hizkuntzarik. Zoritxarrez, Amuategiren hitzaldien transkripziorik ez da gordetzen, orduko hedabideek, aho batez, Amuategiren esanak gaztelaniaz laburbiltzen baitzituzten. Mitin politikoetan euskaraz aritzea ez zen gauza berria, XIX. mendearen amaieratik, baina beti karlismoaren eta, oro har, eskuin ideologiaren aldekoak izaten ziren ordura artekoak. Amuategiren berrikuntza izan zen, ordea, lehenengoz sozialisten mitinetan aritzea euskaraz. Estilo zuzen, sutsu eta askea omen zuen hitzaldietan Amuategik, nahiz kultura zabalagoko alderdikide batzuek ―Toribio Etxeberriak, batez ere― kritikatu zioten gaztelaniazko hitz asko baliatzen zituela. Eibartik kanpora, batzuetan arazoak edo erantzunak ere izan zituen, mitina euskaraz emateagatik.
Arazoak arazo, garai hartako Eibarko sozialisten zirkuluetan euskara zen hizkuntza nagusia, zalantza gabe. Horrela, sozialismoaren lehen urteetan (1904tik aurrera), ideia sozialistak zabaltzeko herrietara egiten zituzten ibilaldietan, Amuategik euskaraz egiten zituen beti mitinak.
«Caleco biarguiñac Basarricueri Elesiñuen gañian»
Begoña Azpiri eibartar itzultzaileak 1991n azaldu zuenez, sozialismoa ikertzen duen Pablo Iglesias Fundazioak euskaraz idatzitako panfleto bat aurkitu zuen, «Caleco biarguiñac Basarricueri Elesiñuen gañian» izenburuaz. Eibarko sozialistek 1902-1920 bitartean argitaratutako Adelante aldizkariarekin batera banatutako orri bat izan daiteke, ziurrenik 1902. urte ingurukoa. Dokumentu bera aipatu zuen Asier Sarasua blogariak, 2005ean.
Panfletoan, kaleko langileek botoa eskatzen diete baserritarrei; hau da, ordura arte bezala botoa goittarrei (errepublikano eta liberalei) edo behetarrei (eskuindar jauntxoei) eman beharrean, botoa sozialistei emateko.
Lamécourt
Lamécourt Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Glorianes
Glorianes (katalanez eta frantsesez) Katalan Herrietako udalerri bat da, Conflent eskualdean kokatua. Administratiboki Frantziako Ekialdeko Pirinioak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Bolh Davant
Bolh Davant Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Lamécourt
Biztanleria
2007an Lamécourt udalerrian erroldatutako biztanleak 218 ziren. Familiak 74 ziren, horien artean 18 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren gizonak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 13 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 34 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 9 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Bolh Davant
Biztanleria
2007an Bouilh-Devant udalerrian erroldatutako biztanleak 17 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Lamécourt
Etxebizitza
2007an 79 etxebizitza zeuden, 72 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 79etxeak ziren. 72 etxebizitza nagusietatik 61 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek hitu gela zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 57 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 41 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bolh Davant
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Glorianes
Geografia
Udalerrian Glorianes herriaz gain garai batean Arenyanes herria ere egon zen, zehatz-mehatz ezagutzen ez den lekuan kokatua.
Aquilino Amuategi
«Caleco biarguiñac Basarricueri Elesiñuen gañian»
Egilea ezezaguna den arren, Azpirik hipotesi bat plazaratu zuen:
Glorianes
Biztanleria
2007an Glorianes udalerrian erroldatutako biztanleak 20 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ludovico Ariosto
Bizitza
Ariosto, d'Este etxearen zerbitzuan ziharduen kapitain baten seme zaharrena zen. Hamar urte zituela, familia aitaren sorterrira aldatu zen, Ferrarara. Ariostok zuzenbidea ikastea nahi zuen familiak, eta horrela lege ikasketak egiten hasi zen (1489-1494). Baina gaztetatik erakutsi zuen olerkigintzarako zaletasuna eta, azkenean, letrak ikasteko baimena eman zioten. 1499. urte arte humanitateak ikasten jardun zuen, baina ezin izan zituen ikasketa haiek sakondu, aita hil baitzitzaion 1500ean.
Glorianes
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 15 ziren, horien artean 8 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 8 pertsona aktiboetatik 6 lanean zeuden (4 gizon eta 2 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 7 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa batena zen.
2000. urtean Glorianes udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aquilino Amuategi
«Caleco biarguiñac Basarricueri Elesiñuen gañian»
Sarasuaren ustez, idatziz banatzeko testu baten itxura baino, gehiago du hitzaldi edo mitin batean ahoz esateko mezu baten antza. Horregatik, Azpiriren iritziarekin bat egin zuen:
Musika
Aquilino Amuategi oso musikazalea izan zen bizitza osoan. Gazterik, bonbardinoa jotzen ikasi zuelarik, herriko musika bandatan parte hartzen hasi zen; batez ere, eibartar liberal eta ezkertiarrek sortutako La Marcial musika bandan. Eskuin joerako musikariek Santa Zezilia banda sortu zuten, lehia egin nahirik, baina kalitatean alderik ez zuenez, La Marcial bandak jaso ohi zuen udalaren laguntza, asteburuetan kontzertu bana ematearren, eguerdian eta ilunabarrean.
Udalak Eibarko Musika Banda sortzea erabaki zuenean, Amuategi eta La Marcial bandako musikari gehienak bertara pasa ziren, ordura arte lagunarteko giroan landutako zaletasuna modu ofizialagoan eta diziplina handiagoz hartzen baitzen banda berrian.
Ludovico Ariosto
Bizitza
Seme zaharrena zenez, ordu arteko bizitza lasaia bertan utzi eta ordena txikiak hartu behar izan zituen etxekoei laguntzearren (lau anaia eta bost arreba zituen). 1504an Hipolito d'Este kardinalaren zerbitzuan hasi zen lanean. Kardinalaren zeregin diplomatikoetan hari laguntzea eta haren espedizioetan parte hartzea zen bere lana eta, oro har, arrisku handiko zereginak bete behar izan zituen haren zerbitzuan. Geroago, Lukrezia Borgiaren senar Alfonso d'Este dukearen zerbitzuan hasi zen lanean, eta harekin ere zeregin neketsu asko bete zituen.
Aquilino Amuategi
Esperantoa
Amuategi esperantista saiatu bat izan zen, XX. mende hasierako beste zenbait sozialista eta ezkerreko liberal bezala. Gizaki guztien arteko berdintasunaren eta elkar ulertzearen ikurtzat hartzen zuten esperantoa. Eibarren esperantistak goiz esnatu ziren, 1905ean talde bat sortu baitzuten herrian, bilerak eta klaseak antolatzeko; gogoan izan behar da esperantoaren sortzaile Zamenhofek 1887an aurkeztu zituela hizkuntzaren oinarriak. Eibartar esperantisten artean, udal eskolako irakasleak zeuden, sozialista eta errepublikanoekin batera.
Lamécourt
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Aquilino Amuategi
Zezenak
Sozialismoan murgildu zenean, ordea, Amuategik guztiz aldatu zuen ikuspegia zezenketei buruz, sozialisten aburuz ikuskizun bidegabe bat baitziren, giza aurrerabidearen aurkako.
Zezenketak atzean utzi arren, Eibarren jende askok jarraitu zuen gaztetako goitizen hura erabiltzen Amuategiri deitzeko, baina euskarazko ahoskeraz, Txikilana moduan.
Amuategi lantegia
XIX. mende amaieran sortutako lantegiak luze iraun zuen, Amuategi izenarekin; Aquilino gaixotu ostean, 1917az geroztik, Tomas semeak hartu zuen zuzendaritza, 16 urte besterik ez zituela. Armagintzan, zehazki errebolber zilindroak egiten jarraitu zuen lantegiak urte batzuk, baina Lehen Mundu Gerrak sortarazitako krisi ekonomiko orokorrak eta, bereziki, armagintzaren sektorean izandako eragin latzak ekoizpena aldatzera eraman zuen, bizikletak egiteko piezak ekoiztera, alegia, 1920ko hamarkadan.
Espainiako Gerra Zibilaren ostean, agintari frankistek lantegia eta makinak bahitu egin zizkieten, bide judizialean trikimailuak erabilita. Nola edo hala, bahitura altxatzeko dirua ordainduta, eta izena aldatuta —Amuategi ez zutenez onartzen frankistek, Manuel Gorosabel izenaz— 1941ean ekin zioten ostera ekoizpenari, bizikleta eta motozikleta piezak egiten.
Sorrera
Eibarko Gazteria Sozialista Bateratuaren (JSU) ekimenez sortu zen Aquilino Amuategi izeneko batailoia; Eusko Jaurlaritzak eratutako Eusko Gudarostearen 35. batailoia izan zen, Tomas Meabe zutabearen 3.a, Eibarren kokatua, eta Kandido Eguren izan zuen komandante. 1936-1939 bitarte, Voz miliciana: órgano del batallón Amuategui aldizkaria argitaratu zuen.
Eibartarrak nagusi
Amuategi batailoiaz gordetako erregistroen arabera, batailoia osatu zuten milizianoetatik, erdia ia eibartarrak ziren, gehienak armaginak, izan metaleko langileak (armen metalezko osagaiak ekoizten zituztenak), izan zurginak (armen zurezko osagaiak lantzen zituztenak). Eibartarrez gain, gainerako miliziano gehienak ere gipuzkoarrak ziren, gutxi batzuk kanpokoak. Hortik etorri zen Amuategi batailoia Eibarrekin guztiz identifikatuta gelditzea, Eibarren kokatuta egoteaz gain, eibartarrak nagusi zirelako.
Amuategi batailoian Errepublikaren alde borrokatutakoen artean egon ziren, besteak beste: Migel Gallastegi pilotaria, Emiliano Manduca Rosales galiziarra, eta Eusebio Arizmendi.
Lemoatxako borroka
Amuategi batailoiak parte hartze erabakigarria izan zuen Lemoatxako borrokaren pasarte batzuetan. 1936-1939 bitarteko gerran, Lemoatx mendiak garrantzi handia hartu zuen, bai Errepublikaren aldekoentzat, bai frankistentzat. Izan ere, Bilbotik urre egonik (13 km inguru, lerro zuzenean), Zornotzatik eta Lemoatik Galdakaora doazen errepideak goitik menderatzeko aukera ematen zuenez, balio estrategikoa hartu zuen, Bilbo eraso nahiz babestu nahi zutenentzat.
Lamécourt
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 140 ziren, horien artean 103 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 103 pertsona aktiboetatik 94 lanean zeuden (50 gizon eta 44 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Aquilino Amuategi
Lemoatxako borroka
1937ko maiatzaren 27an, Eusko Gudarostearen Simon Bolibar 70. batailoiak Lemoatx hartu zuen, Errepublikako Herri Armadaren 225. eta 230. batailoien laguntzarekin. Bi egun geroago, maiatzaren 29an, artilleriaz eta airez egindako eraso bortitz batez lagunduta, Falangeko bi konpainiak lortu zuten Lemoatx mendean hartzea, iluntzean.
Hurrengo egunetan, Errepublikaren aldeko indarrak saiatu ziren berreskuratzen mendiaren kontrola, baina ez zuten lortu ekainaren 5era arte, Amuategi batailoia, Dragones eta Rosa Luxemburgo batailoiarekin batera, erasora sartu zenean, eguraldi txarrak eta euriak frankisten hegazkinen lana eragozten zutela baliatuta. Alabaina, ekainaren 5eko ilunabarrean, matxinatu frankistek ostera berreskuratu zuten Lemoatx, artilleria indartsuaren laguntzaz. Simon Bolibar batailoiak 935 gizon galdu zituen Lemoatx mederatzeko borrokan.
Lamécourt
Diru sarrerak
2009an Lamécourt udalerrian 75 unitate fiskal zeuden, 218 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.449,5 euro zen.
Bolh Davant
Etxebizitza
2007an 11 etxebizitza zeuden, 7 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 10 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 7 Etxebizitza nagusi guztiak euren jabeen bizileku ziren;3 etxek lau gela zituzten eta 4 etxek bost zituzten. 5 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Lamécourt
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Ludovico Ariosto
Bizitza
Gortean lanean jardun zuen urteetan antzerki ikuskizunak prestatu ohi zituen, Terentzioren eta Plautoren obretan oinarri harturik. Bere ametsa literaturan jardutea zen, eta era horretako lanak eginez bere jaunek gorteko beste zeregin gogaikarrietatik libratuko zutelako itxaropena zuen. 1516an prestatu zuen Orlando haserre bere maisulanaren lehen argitalpena, eta han esaterako Hipolito kardinalari eskaintza egin zion, baina sekula ez zuen lortu agintariek bere zereginetatik aska zezaten.
Lamécourt
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 higiezinen agentzia.
Atheneita
Atheneita mineral bat da.
Lamécourt
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lamécourt udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Atheneita
Ezaugarriak
Atheneita mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.
Lamécourt
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Schistura nalbanti
Schistura nalbanti Schistura generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Ludovico Ariosto
Literatura lan nagusiak
Ariostoren literatura lanetan komediak, olerki liburu batzuk, satirak eta Orlando haserre olerki epiko handia dira nabarmentzekoak.
Ariostok latinez eta herri hizkeran, bietara, idatzi zuen, eta bere ekarpen nagusia giro fantastikoa eta irudimena sentimendu unibertsalen azalpenarekin bateratu izana da. Pertsonaiak giro fantastikoan kokatzen zituen eta irudimen handiz lantzen zituen, baina giro horretan giza sentimenduak adierazten zituen, maitasuna, ohorea edo heroitasuna, besteak beste.
Bolh Davant
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ludovico Ariosto
Literatura lan nagusiak
Bere lehenengo lan ezaguna Carmina (1494-1503) liburua izan zen, Albio Tibulo eta Horazio erromatar olerkarien lanetan oinarri harturik egindako ariketa moduko zenbait idatziz osatua. Haren ondoren argitaratu zuen Rimas («Errimak», 1494-1516), maitasuna gai harturik herri hizkeran idatzitako lanen bilduma. Baina lan txikietan aipagarrienak Satire («Satirak», 1517-1525) dira, eguneroko gaiak kontagai harturik idatzitako zazpi satirak.
Bolh Davant
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 12 ziren, horien artean 6 aktiboak ziren eta 6 inaktiboak ziren. 6 pertsona aktiboak lanean(3 gizon eta 3 emakume) zeuden.. 6 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ludovico Ariosto
Literatura lan nagusiak
Komediari dagokionez, bost lan handi utzi zituen: La Cassaria (1508), I Suppositi (1509, «Hipotesiak»), Il nigromante (1520, «Aztia»), La Lena (1528) eta I Studenti (1518, «Ikasleak», amaitu gahea). Herri hizkeran, latinezko komediak imitatuz, idatzi ziren lehenengo obrak dira, eta aipatzekoa da egileak antzerki klasikoaren eta edukiaren (errealista, bizia, egunerokotasunetik hartua) artean lortu zuen oreka.
Bolh Davant
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ludovico Ariosto
Literatura lan nagusiak
Azkenik, bere obra nagusia, eta Europako Pizkundeko maisulanetako bat, Orlando haserre izan zen. 1515ean hasi zen lehenengo bertsioa prestatzen, baina harrezkero bizitza guztia eman zuen hura berridazten eta zuzentzen. Hiru bertsio argitaratu zituen. Lehenengo bi bertsioak (1516 eta 1521) 40 canto-z osatuak dira. Bigarrenean eta hirugarrenean (1532) Pietro Bemboren eragina nabarmentzen da, batez ere, hizkuntzaren erabileran eta estiloan. Hirugarrenean, behin betiko bertsioan, 46 canto idatzi zituen, eta 1545ean beste bost erantsi zitzaizkion giunta edo eranskin batean. Azken bertsio horretan nabarmendu zen Ariostoren estilo eta poetika berezia.
Macintosh SE
Macintosh SE konputagailua Apple-k merkaturatu zuen, Macintosh II-rekin batera. jatorrizko Macintosh-aren antzeko itxura zuen  baina nabardurekin kolore eta diseinuan.
SE horren ezaugarri aipagarrienak, aurreko Macintosh Plus-arekin konparatuz hauek zirenː
Zahartzea
Geroago, Apple-k Macintosh SE/30 sartu zuen 1989 eko urtarrilean. SE/30 plaka saltzen zuen SE makinetarako luzapen moduan.
Cyrtopodion indusoani
Cyrtopodion indusoani Cyrtopodion generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Okonek udalerria
Okonek Poloniako Polonia Handiko voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Złotów barrutian kokatuta. 325,99 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 8730 biztanle zituen.
Ferdinand Tönnies
Ferdinand Tönnies (Oldenswort (Schleswig-Holstein), Alemania, 1855ko uztailaren 26 a - Kiel, 1936 ko apirilaren 9 a) soziologo eta filosofo alemaniarra izan zen. Alemaniako soziologi elkarteko fundatzailea izan zen. Ospetsua egin zen “Komunitate eta gizarte” (Gemeinschaft und Gesellschaft, 1887) obran aurreko terminoen arteko bereizketa egiteagatik. Hau da, bere ustez ezberditansunak ematen dira eraikitako harremanetan, herrialde bateko populazioan eta lan banaketaren konplexutasunaren arabera. Landa guneetan eraikitzen diren harremanak, pertsonalak eta afektiboak dira, eliza eta familian oinarritzen direnak, hiri handietan ez bezala. Azken hauetan lantegia da giza-instituzio eredua. Ondorioz, lan banaketa konplexuagoa den heinean, lehiakorragoak eta indibidualagoak bihurtzen dira harreman pertsonalak.