cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karmele Igartua Bengoa
Euskal kultura suspertzaile
Bere ahoskera eta hizketarako patxadak Karmele ezagun egin zuen Aretxabaletan. Hala, Juan Arana Loramendi idazlearen omenez Aretxabaletan egindako jaialdi batean, Jabier anaia eta berak errezitatu zituzten olerkari honen poesiak. Harez gerokoan hainbat jaialditako aurkezle izan zen.Gero ere Aretxabaletan antolatu ziren ekinaldi askotan aurkezle lanetan aritu zen, aipagarrienetako bat 1977an Batallón Vasco Español taldeak Loiola Irratiaren Itsumendiko emisorean jarritako lehergailuak bota zuen antena berriz altxatzeko antolatu zena. Artean 18 urte betetzeke zeuzkan Karmelek.
Musika, dantza-taldeak, mendizaletasunaren inguruan sortzen zen giroak indartzen zuen euskal kulturarekiko grina. Karmelek musikarako dohain bereziak zituen. Kantatzeaz gain, txistua ere jotzen zuen. Almen ikastolako Eguberrietako kantu-jaialdian atera zuen lehen saria eta harez gero berak bere gitarrarekin kantuan egiten zuen. Familian ere kanturako eta musikarako zaletasun handia zegoenez, beti kantu-giroan jardun izan zuen. Espiritu sortzailekoa zen eta hainbat kantu asmatu eta abestu ere egin zuen, bere esperientzia eta bizipenen erakusgarri. Baina behin 18 urte ezkeroztik jendaurrean kantatzeari utzi zion. Musika instrumentala eta klasikoa alde batera utzi gabe, Karmelek Etxamendi eta Larralde, Lete edo Lurdes Iriondo oso gustuko zituen eta hauetako hainbat kanta oso kuttun, «Izarren hautsa» edo «Andereño», adibidez.
Trantsizioa, amnistia, ekologia, aberri egunak: politikoki ezker abertzalean lerratu zen Karmele. Debate politikoetan, hezkuntzakoetan parte hartzeaz gain, batez ere bere eta gertukoen ekimenez sortutako ekintzetan nabarmentzen zen bere nortasuna. Familian eta herrian bizi izandakoagatik euskaldun, euskaltzale eta abertzale zenez, ez zuen familietan eta herrian eragin gabe euskal nortasuna zabaltzerik ikusten. Ez da harritzekoa, Aretxabaletan bertan ziren kultur elkarteetan buru-belarri lanean aritzea: Emakume taldearekin San Migelak eta herriko festak berrantolatzen, euskal dantzak errekuperatzen, Loramendi elkartean, euskara eta euskal kultura eta gazte mailan motibazioa lantzen, Urbaltz elkartean politika eztabaidetan parte hartzen, eta beti ikasleekin, herritarrekin eta irakasleekin, lagun-giroan… Denean ikusi izan du Karmele Igartua Bengoak lan egin beharra, denetatik nola eragin, eta Aretxabaletako Udalak Herriko Alaba Kuttun izendatu zuen.
Kurtzebarri Eskolan irakasle
1980az geroztik Kurtzebarri Eskola Publikoan aritu zen euskal eredua sortzen eta lantzen. Bide horretan, Haur Hezkuntzako ikasle guztiak euskalduntzeko helburuarekin. 1983ko martxoaren 18an Udal Eskolaurreko ituna sinatu eta publifikatu egin zen. Loramendi Ikastola eta Kurtzebarri Eskolako Eskolaurreak Udal Eskolaurrea osatu zuten, elkarrekin lan eginez. 1993ko maiatzean Ikastolaren publifikatzearekin behin betikoz bat egin zuten arte Kurtzebarri eskolarekin.
1994an Karmele Igartuak ere «Euskal Eskola Publikoa dela eta» Aretxabaletan egindako hausnarketan parte hartu zuen. Bertatik «Aretxabaletako Eskolaurrea» egitasmoan bezala, Kurtzebarriko eredua defendatu zuen, hark bermatzen zituelako D eredua edo Murgiltzearen aldeko apustua: irakasleria euskalduna eta iraunkorra, herriko sektore guztien integrazioa, doakotasuna eta metodo berritzailea. Adibide hori zabaldu eta eredu bihurtzea zen helburua. Udal hauteskundeetan zinegotzietarako hautagai izan zen 1991 eta 1995eko bozaldietan, eta orduko HBko proposamenak, bere ustez, izan behar zuen «Lege berri baten alde borrokatzea (lortu arte)».
Karmelek Kurtzebarri Eskolako ikasketaburu lanak ere egin zituen, txandan-txandan, gutxienez hamabi urtez. Azken kurtsoetan batez ere irakasleen eta ikas proiektuen arteko koordinatze lanen ardura izan zuen. Esate baterako, 2006-2007 ikasturtean hasita, Kurtzebarri Eskolan gauzatzen ari zen ahozkotasunaren inguruko egitasmo bateratua. Proiektu hau 2009an aurkeztu zuen Goieskolak antolatuta, «Hizkuntzaren Trataera Bateratua» hizpide hartuta izan ziren jardunaldietan. Urte berean Eskoriatzako irakasle eskolan bere irakas esperientzia azaldu zuen.
Literaturarekin lotutako jarduerak ere antolatu zituen Kurtzebarri Eskolan. Literatur astearen inguruan, beste batzuen lanak ez ezik, bere antzezlanak ere taularatu zituen ikasle, irakasle nahiz guraso taldeekin. Kurtzebarri Eskolako partaide bezala Mondragon Unibertsitateko irakasleekin eskola materialen sorkuntzan parte hartu zuen. Anaya-Haritza editorialak argitaratutako Hizkuntza eta Ingurunea arloak lantzeko ikasbideak. Horretarako, Matilde Sainz eta Marian Bilbatua, Eskoriatzako irakasle-eskolako adituak, izan zituzten proiektu buru. Rosa Urreta lankidearen hitzetan, «Murgiltze eredua deitutakoa, ume erdaldunak euskalduntzeko materiala, integrazio-lana, proiektu erakargarriak… benetako euskalduntze prozesuaren irizpideen ezarpena; taldekatzeak nola…» Karmele ibili zuten gidari lanetan.
Idazle
Karmelek idatzia bere soslai batean: «Irakasle lanak aurretik nekarren idatz zaletasuna areagotu egin duela esango nuke, eskolan hasi bainintzen antzezlanak sortzen».
2000tik aurrera, Kurtzebarri Eskolako Literatura Asteko antzerki emanaldirako lau antzezlan idatzi zituen: 2001ean Iruzurra (2006an irakasleek ere antzeztutakoa), 2002an Patakon bandolero euskalduna, 2004ean Gazi eta 2005ean Muruko sorginak eta herensugea. Bosgarren lana Mariasun Landaren Julieta, Romeo eta saguak narrazioaren antzerkirako egokitzea izan zen.
Bakoitzak bere gaia baldin badu ere, lanok badituzte komunean hainbat ezaugarri: Euskal Herrian kokatuak daude eta Aretxabaletarekin loturaren bat eginez sortuak dira: Euskal historiarekin eta kulturarekin zerikusiren bat dute, Aretxabaletako euskarak eta batuak zeregin ezberdina dute antzerkietan, publikoaren parte-hartzea bilatzen du, publikoagan eragiteko, darabiltzan gaiak unibertsalak dira eta horretxegatik ere badira euskaldunak, antzerki guztietan bada konflikto bat eta amodiozko istorioek garaituko dute gatazka garaian garaiko kodeak gaindituz.
Cuq (Lot eta Garona)
Cuq Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
NGC 982
NGC 982 galaxia espiral bat da, Andromeda konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Cuq (Lot eta Garona)
Biztanleria
2007an Cuq udalerrian erroldatutako biztanleak 241 ziren. Familiak 93 ziren, horien artean 18 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 113 etxebizitza zeuden, 97 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 113etxeak ziren. 97 etxebizitza nagusietatik 84 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 58 etxek bost zituzten. 92 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 151 ziren, horien artean 116 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 116 pertsona aktiboetatik 105 lanean zeuden (56 gizon eta 49 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cuq udalerrian 103 unitate fiskal zeuden, 270 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.879 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Cuq udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.239 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Opening Night (1977ko filma)
Opening Night (euskaraz Estreinaldi Gaua), 1977ko John Cassavetes estatubatuarrak zuzendu eta idatzitako drama psikologiko film bat da. Gena Rowlands, Ben Gazzara, Joan Blondell, Paul Stewart, Zohra Lampert eta John Cassavetes aktoreek antzeztu zuten.
Zooplankton
Zooplanktona animaliaz osaturiko planktona da. Landareez osaturikoak, berriz, fitoplankton du izena. Bere kideak kate trofikoaren lehendabiziko maila osatzen duten heterotrofoak dira.
Garfield (pertsonaia)
Garfield fikziozko pertsonaia bat da, 1978an Jim Davis estatubatuar komikigileak sortutako izen bereko Garfield komikiaren protagonista den katu ilegorri eta marra belzduna, alperrontzi, ziniko eta lodikotea (12 kg. ditu). Lasagna eta kafe zale porrokatua da, baita lo egitea eta bere jabea den Jon Arbuckle zirikatzearen zale ere, aldiz, Astelehenak gorrotatzen ditu, hortik bere ohiko esaldietako bat "Astelehenak gorrotatzen ditu" izatea. Etxeko txakurra den Odie zintzo baina ergeltxoa gorrotatzen du, eta bere buruaz "munduko katu moñoñoena dena" esaten duen Nerma katutxo ilebeltzari izorratu eta adarra jotzea oso gogoko du.
Opening Night (1977ko filma)
Argumentua
AEB, Myrtle Gordon (Gena Rowlands) Broadwayko aktore bat da, bere burua pertsonaien paperean gehiegi sartu eta ondorioz higatzen mentala jasango du. Oraingoan Connecticuteko New Haven hirian antzezlanean zahartzeari uko egiten dion emakume baten papera entsaiatzen ari da. Bere jarraitzaile leialenetako baten heriotz tragikoaren lekukoa izan ondoren, bere bizitza pertsonal eta prefesionala bilakatu den labirintoari aurre egin beharko dio.
Garfield (pertsonaia)
Garfieldek bere burua gizakiena eta beste abere batzuena baina buruargi eta azkarragotzat du. Arlene izeneko kateme beltz bat bere neskalaguna da, eta Garfielden berekoikeria pazientziaz jasan ohi du, izan ere, zinez bere hartzatxoa den Pooky bakarrik maite baitu. Garfieldi gaueko ordu txikietan egurrezko hesi baten gainean antzeztea gustatzen zaio, eta nahiz eta auzotarrek ohiu eta zaborrak bota, berak inori jaramonik egin gabe berean jarraitu ohi du, halere azken aldian zaletasun hau nahiko baztetua du.
Armiarmak gorrotatzen ditu eta berak dioenez, ez du inoiz sagurik harrapatu eta jaten (baldin eta diruaren truk ez bada), horrek hats txarra uzten baidio, halere maiz txoriak jaten saiatuz ikusi zaio. Denboraldi batez Super Garfield, Amoeba Man eta Kapadun Mendekatzailea izeneko alterego edo sasi superheroi ezberdin gisa agertu izan da, Odieboy izeneko morroi leial bat duela (Odie txakurra). Sarritan Jon jabearen kortinak eta lorategiko loreak eta iratzeak txikitzen ditu, bai eta bere bizilagun Feeny andrearen loreak ere. Jonen urre koloreko arraitxoak ere ez dira katuaren hatzaparretatik salbu. Garfieldek ez du batere gogoko albaitariarengana eraman dezaten, eta gehienetan hau gertatu behar dela sumatu edo "aurreikusten" duenean nola edo hala eragozten saiatzen da.
Sagittaria
Sagitaria (Sagittaria generoa) alismatazeoen familiako 20 bat landare monokotiledoneoren izena da. Uretako landareak dira, eta erraboil-egiturako sustraiak dituzte. Hostoa ur gainean duten espezieek gezi-itxurakoa dute, eta urpean dutenek, berriz, zinta-egiturakoa. Lorea hiru hostokoa eta kolorez zuria dute, lirioaren antzekoa. Zenbait animalia basatiren bazkan (ahateenean eta antzarenean, esate baterako) garrantzi handia du Sagittaria espezie batzuen erraboilak. Eta hainbat lurraldetako gizakiek ere, Ipar Amerikako indiarrek lehen, eta japoniarrek eta txinatarrek orain, jaten dituzte Sagittaria sagittifolia espeziearen erraboilak jaten dituzte; eta landu ere egiten da azkeneko bi lurralde horietan.
Yuya Oki
Yuya Oki (沖 悠哉, 1999ko abuztuaren 22a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashima Antlers.
Pull and Bear
Pull and Bear Inditex taldeko arropa katea da, 1991n sortua. Hasieran, mutilentzako arropak baino ez ziren saltzen baina 1998. urtean emakumeentzako bilduma sortu zen.
Komunikazio erraztu
Komunikazioa erraztuaren teknika komunikatzeko arazoak dituzten pertsonekin erabilitako metodologia bat da, non erabiltzaile gaigabetua idazteko tresna baten aurrean (ordenadore, komunikagailu, idazteko makina, etab.) kokatu eta berarekin dagoen laguntzaile edo terapeutak eta gaigabetuaren esku eta beso mugimenduak tresnan zehar jarraitu eta laguntzen dituen. Teknika hau 1977tik Rosemary Crossleyk, Australiako San Nikolas Ospitalean irakaslea, garatu du, esperientzia zenbaiten bitartez, bai garun-paralisiaren afektatuekin baita ere autismoak eragindako pertsonekin. Teknika honen bitartez lortutako arrakasta handiena Birger Sellin alemanarrena izan da, zalantzarik gabe. Birgerrek, teknika hori baliatuz, bi liburu idatzi ditu. Dena dela, espezialisten kritika zorrotzak izan ditu teknika honek. Hainbat adituk bere balioa zalantzan jarri eta teknika zientifiko moduan ukatu dute.
Hrazdan
Hrazdan (Հրազդան) Armeniako hiria da, Kotaik probintziako hiriburua dena. Sobietarrek sortua, hasieran Akhta zuen izena, baina egun hegoaldeko barrutiaren izena besterik ez da. Izen bereko ibaiak hiria zeharkatzen du.
Buglio in Monte
Buglio in Monte Italiako udalerri bat da. Sondrioko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Buglio in Montek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kazuma Yamaguchi
Kazuma Yamaguchi (山口 一真, 1996ko urtarrilaren 17a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashima Antlers.
Edward Hulse
Sir Edward Hamilton Westrow Hulse (1889ko abuztuaren 31 - 1915eko martxoaren 12a) Hulseko 7. Baroneta, Lehen Mundu Gerran parte hartu zuen ofizial britaniar bat izan zen. Idatzi zituen hainbat gutun publikatu ziren hil ondoren; gutun hauek Mendebaldeko Frontean gertatutako gertakizunak kontatzen zituen, adibidez Gabonetako su-etena.
Biografia
Westminsteren jaio zen 1889n Hulse familian. Sir Edward Henry Hulse eta Lady Hulseren semea izan zen. Bere aitak Hulseko 6. Baroneta zen, baita politikari Kontserbadore bat ere. 1903an Baronet titulua jaso zuen bere aita zorrengatik buruaz beste egin eta gero. Etonen eta Balliol College-n (Oxford) ikasketak egin zituen, 1912an Historia ikasketak amaituz.
Aurrerago 1912an Coldstream Guardian sartu zen pratika militarrak egiteko eta 1913ko martxoaren 8an Eskoziako Guardiaren 1. Batailoian sartu zen. 1914ko uztailean, Lehen Mundu Gerra hasi eta gero bere batailoia Monsen kokatuta egon zen eta azaroan 2. batailoiara aldatu zuten.
Sir Edward Hulse Neuve-Chapellen hil zen 1915ko martxoaren 12an. Perceval Landonek idatzitako biografia motz baten arabera, Hulsen gutunen introdukzio modukoa egiteko, Paynter Hulsen agintariak zauri oso larriak jaso zituen eta Hulsek hura salbatzera zihoanean tirokatuta izan zen. <re>
Hulsen izena Salisburyko gerrako memorialan aurki daiteke; baita Salisburyko katedralean ere.
Edgar de Wahl
Edgar de Wahl (Edgar von Wahl), (Olviopol, Errusiar Inperioa — 1867ko abuztuaren 11 - Estonia, 1948ko martxoaren 9a) Occidental edo Interlingue izeneko nazioarteko hizkuntza laguntzailearen sortzailea izan zen.
Jatorria
Edgar von Wahl Wahl familiaren Päinurme lerroko kidea zen (Haus Assick). Edgar von Wahl-en aitaba nagusia Carl Gustav von Wahl izan zen, Pajusi, Tapik eta Kavastu jabea izan zen eta ere Kaave Manor-rena izan zen denbora laburrean. Carl Gustav von Wahl-ek bi ezkontzitako seme-alabak izan zituen, eta Wahl hainbat lerroetatik jaiotzen ziren. ​ Horietako bat, Edgar von Wahl-en birraitona, Alexei von Wahl izan zen, Päinurmea 1837an erosi zuen funtzionariotzat hartuta, Päinurme lerroaren oinarria jartuz. Gainera, Taevere Manor-en saltzailea izan zen, non Edgar von Wahl-en aita, Oskar von Wahl (1841-1906), jaio zen.
Edgar von Wahl-en aita, Oskar von Wahl, trenbideen ingeniero izan zen eta Lydia Amalie Marie von Husen (1845-1907)ekin kasatu zen Tallinn-en 1866an.
Umea eta gaztetekoa
Edgar von Wahl Olviopolen (Ukrainan) jaio zen, 1867ko abuztuaren 23an. Bere gurasoek hango lan egiteko joan ziren, Oskar von Wahl-ek 1866an Odesa-Balta-Krementšuk-Járkov trenbidean lan egitea hasi baitzuen. Wahl-en jaiotze tokiaren inguruan datu kontrajarriak daude. Oro har, bere jaiotze hiria Olviopol hiria da, baina hainbat iturriek Bogopil hiri (Bogopol izeneko hiri ere) Olviopol erdialdean dagoen Bug hegoaldeko ibaian zehar kokatzen dute bere jaiotze tokina. Bi hiri hauek zenbaki batzuetan identifikatu dira.
Familia 1876an San Petersburgo hirira joan zen, Tallinen bizi izan zirenean. Hala ere, horren aurretik, 1876an, Edgar von Wahl-ek hirugarren San Petersburgo Gimnasioan ikasketak hasi zituen, eta 1886an graduatu zen. Ondoren, arkitektura eta pintura ikasi zituen San Petersburgo Unibertsitateko Fisika eta Matematika Fakultatean eta San Petersburgo Arte Akademian. 1886an unibertsitatera sartzeko, Wahl San Petersburgoan operatzen zuen aleman baltikoa Nevania korporazioan sartzeko aukera izan zuen, eta 1891ko udako hiruhilekoan ordaintzari buruzkoa izan zen. Wahl 1891ean San Petersburgo Unibertsitatean graduatu zen eta 1893an Arte Akademiako Eskola Nagusian marrazketa irakasle gisa diplomarik jaso zuen. Unibertsitatean graduatzean, Wahl San Petersburgoan iraunkorrak ez ziren irakasle baten ordezkaritzan lan egin zuen 1891ko udaberrian, eta ondoren zerbitzu militarrean sartu zen.
Wahl haur eta nerabe gisa hainbat hizkuntza ikasi zituen. Haurrez geroztik, aleman, erruso, estoniar eta frantses hizkuntzak gainditu zituen, baina goi-mailako institutuan latin eta geroko grezieraz ikasi zituen, eta unibertsitatean gaztelania ikasi zuen. Horien gainetik, hizkuntza beste bederatzi ulertu ahal izan zen. Wahl-en hitzetan, haur gisa hizkuntza berri bat sortu nahi izan zuen. Indiako jokoentzat, "hizkuntza indiarra" pertsonala garatu zuen, eta gramatika grezieraz eta estoniarrez oinarritua zen.
Zerbitzu militarra
Bere zerbitzuaren bitartean, Wahl oso bidaiari izan zen, Karibe uharteak eta Estatu Batuak bisitatuz. 1894eko hasieran, mitchman izendapena jaso zuen eta gutxi gorabehera erretiratu zen. 1895ean, Estoniako Itsas Klub Maritimo Imperialaren kide bihurtu zen, eta hurrengo urteetan parte hartu zuen bere jardueretan, teknikako batzordeko kide izan zen eta klubaren idazkari izan zen. 1904ko udaberrian, Wahl berriro bizi borrokatu egiteko deitu zuten. Baltikoko Flotan zerbitzu egin zuen 1905eko urrian arte. Une bera, Ezpainiar Batasunaren Gudari-Japoniar Gudaren borrokatan parte hartu gabe geratu zen.
Olev Mikiverren memoriaz adierazten denez, estoniar artistaren heriotzak de Wahl-ekin bizi izan zen gaztealdian gertatu zen geroztik, ofizialaren uniformearekin oso harro egon zela, eta hamarkadak geroago, esaterako, nire ahizpak ezkondu zenean zaristen uniforme batekin agertu zen:
Hala ere, von Wahl-ek bere zerbitzua utzi aurretik jazo zenean, bideratzea Viaporko bazkideen altxatzean parte hartu ezin zuela ohikoa zen. Berriro zerbitzura bueltatzeko aldizkari batek adierazitakoaren arabera, Wahl-ek parte hartu zuen azken gerren mundu-gerran.
Errusiako Itsas Gudarostean bere zerbitzuan, von Wahl-ek Estanislav Ordenaren 2. eta 3. maila eta Santa Ana Ordenaren 3. maila irabazi zituen.
1921etik aurrerakoan, Wahl Estatu Batasunaren erreserba ofizial gisa ere izendatu zen. 1922an, de Wahl Estoniako Itsas Klub Maritimo Imperialaren bazkide ahonoratua izan zen.
Tallinna 1894-1917
Wahl-ek Maria von Hübbenet (1871-1933), Maria Pavlovna Nagusia duquesaren mediku pertsonalaren alaba, 1894an Petrogradon ezkondu zen. Bost seme-alaba izan zituzten: Johann edo Hans (1895-1968), Guido (1896-?), Ellen (1900an jaio eta hildako), Anatol (1903-1972) eta Lydia Maria (1907-1989). 1894an bukaeran, Wahl Tallinn-ra aldatu zen, eta haren bizitza handiak gehienez hangoan igaro zituen. Aurtengo urriaren hasieran, Petrogradoako Zientzia Bigarren Heziketako matematika eta fisika irakasle postua jaso zuen. Baronesa von der Howen Emakumezko Eskolan, Hanzako Eskolan, Katedralikoko Eskolan eta beste toki batzuetan marrazketa irakasten jarraitu zuen. Milizian zegoen denboran soilik bere irakaskuntza etetea izan zen. ​ Wahl-en irakaskuntza estiloa Aleksander Veiderma-k bere oroitzapenean azaltzen da, geroago irakasle izan zen ikaslea, 1906tik 1909ra Petrogrado Errege Eskolan ikasten izan zenarenak:
Mendearen hasieran, Wahl-ek lanean aktibago hasi zen. Hizkuntzalaritzarekin lotutako artikuluak argitaratu zituen aldizkari espezializatuetan, eta Tallinnko hainbat egunkari eta aldizkarian idazkari izan zen.
Estonia independentean bizitzea
1918ko otsailean, independentzia-azalpenaren momentuan, Wahlek polizia aplikatzeko taldeko kide bihurtzeko duen desioa adierazi zuen. Arma baimena ikasle batek idatzi zion, eta hori gogoratzen du oraindik:
1919an Peetri Erreala Ikastetxea bi taldetan banatu zen: Tallinn-eko Erreala Ikastetxea euskaraz eta Tallinn-eko Alemaniar Erreala Ikastetxea alemanieraz. De Wahl jarraitu zen azken horretan irakaslea izanik, matematika, fisika, geografia, kosmografia eta marrazketa ikasketak emanez. Ikasleek hainbat lan-emaileen zuzendutzat hartu zuten Eha kaleko etxean, ontzi estiloko hainbat disko eskola ikasleen artean "kabinaren" izena izan zen. De Wahl irakasle ezaguna zen ikasleen artean, batez ere geografia irakaspena emateko zain zegoelako, bai eta askotariko bidaietan ere parte hartu izan zela eta. Ikasleek ere ohartu ziren De Wahl elkarte ingelesaren kide izan zela, eskolan funtzionatzen zena.
Zuzena zen gaitasunagatik, beste irakasleekin gatazkak sortzen zituen. Adibidez, arte modernoak gustatzen ez zioten, ikastetxeko arte irakasle batek gonbidapen baten bidez bisitatzen duen arte erakusketan hori zehazki adieraziz:
Wahlek 1920ko hamarkadaren erdi arte jubilatu zen, baina partzialki irakatsi zuen 1933 arte. Jubilazioaren ostean, hobiengatik jarraitu zuen, bereziki hizkuntza artifizialei buruzko arloak, San Petersburgo egunetik dagoen gaia. Gainera, 1929tik 1930era Estländische Wochenschau aldizkariaren editorea izan zen. Batez ere, 16. mendearen adivinari frantses Nostradamus eta beraren iragarpen.
II. Mundu Gerra zehar
1939an, Wahl-ek bere maitaleekiko alderdiak bereziak izanik, berrasmatze-ekitaldiaren zehar ez joan zen, Estonian geratzeko erabaki zuen. Paneuropa idealistaren ideia errepresentatzen zuen de Wahl-ek, Alemaniako gobernu nazi txarrekin ez zuen bat egin. Estatu termiteko Estatu alemana deitu zuen. Estonian geratzeko arrazoia, baita bere fitxategi zabalei atzeratu behar izan zitzaion arriskua ere, Alemanian kasu batean biztanle erretiroetan amaitu ziren lagunei gertatutakoarengatik ere.
Wahlen bigarren ezkontza 1941 arte iraun zuen, Agnes NKVD-k atxilotu eta fusilatu zuela. ​ Wahl-ek 1941ko udaberrian egin den birkartzelariari ukitu egin gabe geratu zen. Hala ere, birkartzelariari buruzko berri izan zen, bere planak galdetzen zitzaionean, Estonian geratzeko erabakia hartu zuela adierazten du:
Errepresio sozietarraren lehen urtean, Wahl-ek ihes egin zuen. Alemaniar okupazioaren hasieratik aurrera, jarduerak antiherritar batzuk izan zirelako susmatu zuten. Wahl-ek 1943ko abuztuaren 12an atxilotu zuten, Posenera bidalitako gutunen ondorioz, bere anai-arreba, baina jada harrituta Königsberg-en zenzuratuta, uztailaren 7an, Polonian altxatu bat pizteko iragarri zuen eta bertan bizirik zeuden maitaleei Alemaniarat joateko aholku eman zien :
Eskerrak jakinarazteko, Wahl-ek gogoratu zuenez, aurrez aurre esan zuen Pearl Harborren erasoa eta Estatu Batuak eta Japoniaren arteko gerra piztu ziren aurretik egindako profetak. Wahl-ek ez zuen salaketa horien bat ere ukatu ez zuen, eta hainbat salaketa berriro errepikatu zituen, berak bere profetien benetatean sinetsiz. Wahl-ek zerbait diagnostikatu zuten Seewald-eko klinikaren bidez, eta psikiatriko ospitalean uztea erabaki zuten, baita posible hilpean daudenik. Wahl-en alde ere defendatu zuten hainbat senide eta lagunek, haien ustez, jokabideei erantzule ez zela.
1944ko martxoaren bombardaketaren alde, Wahl-en artxiboa suntsitua izan zen, eurengatik traba handia izan zelarik. Hiru urte beranduago, A. Z. Ramstedt-ri idatzitako gutun batean gogoratu zuenez, gertatua benetako katasrofea izan zela, non material irriplazagarri eta bereizgarri asko galdu ziren.
Azken egunak eta heriotza
1945eko otsailan bildutako deiportazio ekintzak, von Wahl-en izena ziren estonian bizi ziren beste alemaniar batzuen artean. Baina abuztuan deiportatu zirenek artean, von Wahl bereziak ziren zenbait pertsonen artean, eta ezezagun zenberei barne zegoen. Von Wahl-en ihesaren arrazoia zehazki ez dago, baina kasu batzuetan, deiportazioa burutu zuen taldearen burua erabaki zuen, gaixo larriak edo desgaituak ez hartzea, eta erabaki hau ospitalaren pertsonalaren iritzia eragin izan daiteke. Hori dela eta, honela daiteke, bigarren aldiz, ospitalean egon zenaren presentzia izan zen erreskatatua gehienez.
Deiportazioa ihes egin ondoren, von Wahl-ek oraindik korespondentzia mantendu zuen kolega kanpokoekin. Seewald-eko medikuek, von Wahl-ek filologiari ekiten zion lana aitortu zuten, mundu kanpokoarekin komunikazioa posible egin zuelako.
Von Wahl hil zen arratsaldeko hiruak hilabetearen 9an, 1948an. Hilaren 14ean, Alexander Nevsky hilerrian enterratu zuten Tallinen. 1996an, von Wahl-ena Pajus-en jauregi familiaaren kapera dauden lehorrera eraman zituzten.
Historia
Orokorrean, Wahl-ek komunikazio internazionaleko hizkuntza berri eta ideal bat sortzeko egin zituen ahaleginak, hizkuntza artifizialen alorrean oraindik nagusitzen ziren interesarekin hasten ziren, XIX. mendearen amaieran eta XX. mendearen hasieran Errusiako Inperioan. Wahl-ek lehenik Saint Petersburgon, Volapük berriaren interespeko agertu zen 1887an bere aitaren lankide Waldemar Rosenbergerrek eskainitako bidez, eta ondoren Esperantoa ezagutu zuen. 1887 eta 1888 artean, bere aita bidez, Waldemar Rosenberger izan zen bere lagunaren bidez ezagutu zuen, bere aldi batean Volapükekin engaiatua zegoela, eta Wahl aldi berean hori egin zuen hizkuntzaren aldeko defendatzaile aktibo bihurtu zen. Hala ere, lehenengo zatian Esperantoa ezagutu zuen, eta 1888ko lehen zatian hastapenean, Esperantoren lehenengo testu-liburuarekin jabetu ondoren Ludwik Zamenhofen eta bere lanaren defendatzaile azkar bihurtu zen Paul Ariste-ri esker. Rusiako lehen Espero elkartearen sortzaileetako bat izan zen, 1891ean Saint Petersburgen sortua, eta La Esperantisto aldizkariaren korrespondentzia ere hartu zuen. Fikzio ruso batzuk Esperantoan itzuli eta hitz-jarioa Esperanto-espanierara prestatu zuen. Zamenhof bisitatzeko Varsovian ere ibili zela esaten da.
Jaan Ojalo-ren ustez, Esperantoa erabat uzten saiatu zen, 1894an hizkuntza aldatzeko proposamenak errefusatzen hasi zirela. Bere buruak proposatu zituen zenbait aldaeraren aurrean. Ojalo-ren iritziaren arabera, Wahl-k Esperantoa a priori zela ikusi zuen. Hizkuntza nazioartea ideala naturalezkoa eta ulergarria izan behar zuela zela ere, ikasi gabe ere ulergarria izan behar zela. Ojalo-ren iritziz, Wahl-k Esperantoa ere erregimena liberalagoa zela ikusi zuen, eta hau kultura garai bat hain zuzen ere kaltetu zuen."
Sortzea eta aurkezpena
1916an, errusiako hizkuntza artifizialen entusiastak San Petersburgon Cosmoglot Elkartea sortu zuten. Wahl ez zen elkartearen sortzaileetako bat izan, baina geroago elkartearekin bat egin zuen, hainbat kide bezala estoniako hizkuntza-arloko Jakob Linzbachekin batera. Wahl "eskol naturalista"ren adierazle bihurtu zen elkarte horretan; horrela, occidentalaren sortze prozesua prestatzen hasi zen. 1917ko iraultzaile gertakariak eta kideak San Petersburgotik ateratzearekin, elkartearen jarduerak desagertu egin ziren eta 1921ean beti desagertu ziren. Hala ere, jarduerak Tallinen berreskuratu ziren 1921ean. Wahl eta Linzbachek elkartearen jarduerak berreraiki zituzten eta elkartearen izena Cosmoglott-ra aldatu zen. Elkartearen aurreko kideekin harremanak mantendu ziren, hala nola, Europako hainbat herrialdean jarduten ari ziren antzinako kideekin. Wahl izan zen Cosmoglott aldizkarian 1922tik 1926ra argitaratutako egilea ere. Aldizkariaren lehenengo zenbakian, Wahl sortutako hizkuntza artifiziala, occidental-a, aurkeztu zuen. 1923tik 1928ra, hizkuntza seriozero, Occidental, unic natural, vermen neutral e max facil e comprensibil lingue por International relationes aldizkarian ere aurkeztu zuen. Wahl-ek 1925ean liburu bat argitaratu zuen ''Radicarium directiv del lingue International (Occidental). En 8 lingues''.
Hedapena
Nazio Batuetako bidez huts egin zenean ere, occidentalak idoia gogoko zuen hainbat entusiasta atraera izan zituen, baina esperantistak bere hizkuntzari leiala izan ziren. Paul Aristek dioenez, idisten artean kontradikzioak ziren, eta Wahl-ek pertsonalki deitu zuen ahalik eta gehienek occidental hedatzen hasi zirela aldarrikatzeko. Hizkuntzaren nabarmenaldiarekin paraleloan, Cosmoglottaren jarduna gutxitu zen eta 1928ko abenduko omenezko ekitaldia, aurreko urtean hil zen Rosenbergerrentzat, gizartearen azken ezagutzen den ekitaldia izan da.
Hala ere, 1920eko hamarkadan, elkarte zientifiko berriak sortu ziren. 1927an, Cosmoglotta Nazioarteko Elkartea sortu zen, eta urtebete beranduago, Occidental-Union izena jaso zuen. 1927tik aurrera, Cosmoglott aldizkaria Vienan argitaratzen hasi zen Tallinren ordez Cosmoglotta izenarekin. Tallinen argitaratutako azken zenbakian, Wahl Lydia Koidularen poema bat argitaratu zuen, «Max car donation» izenburupean. Wahl-i pertsonalki, hizkuntza berriak erakartzeko ospakizun internazionala ekarri zion. Europako hainbat herrialdeetan aurkeztu zen eta hizkuntzalarien artean zuzen komunikatzeko garrantzitsua izan zen. 1939an, Bruselako V. Hizkuntza-Konferentziara gonbidatua izan zen estoniarrik bakarra izan zen, seguruenik. Beste aldetik, de Wahl arrunt jokoa izan zen. Bere jarduerak ez ziren luze-lerroko arazo teorikoetara heldu, hainbat hizkuntza artifizialeko proiektu eraikitzean eta haietarekin lotutako gaietan mugatzen ziren. ​
Interlingue hainbat arlotan ez zen esperantoren antzeko hainbat sutsuki eskuratu, baina de Wahl-ek hainbat helburu zuen komunikazio internazionaleko hizkuntza ideal bat sortzeko. Esperantoaren aldean, langile mugimenduen artean hizkuntza ohiko bihurtu zen, baina Interlingue-n mintzatzen zirenak, gerrateko aroan, Europako hegoaldeko intelektualak ziren gehienak.
1949an, Wahl hil ondoren, occidental interlingue izen hartu zuen, mendebaldearekiko erreferentzia kentzeko eta hizkuntza nazioartekoagoa izateko. Pekka Ereltek dioenez, hizkuntzaren "Mendebaldea"rekin lotutako izena Ekialdeko blokean zabaltzen aritu zela. Hizkuntzaren izenaldia aldatu ondoren, Occidental-Elkartea Interlingue-Elkartea izan zen, gaur egun bezala. Elkarteak bere akademia eta Cosmoglotta aldizkaria dauzka, hala ere, elkarteak lortu duen garrantzia areagotzen da.
Franqueville-Saint-Pierre
Franqueville-Saint-Pierre Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Franqueville-Saint-Pierre udalerrian erroldatutako biztanleak 5.483 ziren. Familiak 2.003 ziren, horien artean 307 pertsona bakarrekoak ziren (113 bakarrik bizi ziren gizonak eta 194 bakarrik bizi ziren emakumeak), 715 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 855 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 126 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.056 etxebizitza zeuden, 2.012 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 1.897 etxeak ziren eta 152 apartamentuak ziren. 2.012 etxebizitza nagusietatik 1.644 bere jabearen bizilekua ziren, 349 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 59 etxek bi zituzten, 170 etxek hiru zituzten, 503 etxek lau zituzten eta 1.268 etxek bost zituzten. 1.770 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 844 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.065 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.672 ziren, horien artean 2.577 aktiboak ziren eta 1.095 inaktiboak ziren. 2.577 pertsona aktiboetatik 2.379 lanean zeuden (1.256 gizon eta 1.123 emakume) eta 198 langabezian zeuden (91 gizon eta 107 emakume). 1.095 pertsona inaktiboetatik 284 erretiraturik zeuden, 556 ikasten zeuden eta 255 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Franqueville-Saint-Pierre udalerrian 2.057 unitate fiskal zeuden, 5.725,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.394 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 252 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 39 eraikuntza enpresak ziren, 67 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 14 garraio enpresak ziren, 13 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 14 finantziazio enpresak ziren, 13 higiezinen enpresak ziren, 34 zerbitzu enpresak ziren, 25 administrazio publikoko enpresak ziren eta 13 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 59 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 2 margolariak, 10 zurginak, 4 iturginak, 4 argiketariak, 6 eraikuntza enpresak, 4 ile apaindegiak, 8 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 22 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 2 okindegiak, 3 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 2 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 3 altzari dendak, 1 lurrin-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 haur-eskola eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Franqueville-Saint-Pierre udalerrian hezkuntza orokorreko lizeo bat zegoen 1.282 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pinazi-pinu
Pinazi-pinua (Pinus pinea) Pinaceae familiako espezie baten izen arrunta da.
Mediterraneo itsasoaren inguruko kostaldeetan du jatorria, hegoaldeko Europan, iparraldeko Afrikan eta Ekialde Hurbilean. Bere pinaziak ekoizteko landatu dute aurrehistoriatik.
Miriam Okariz
Miriam Okariz (Bilbo, 1968ko abenduaren 6a) euskal moda diseinatzailea da. 1990. urtean Bilboko Lanca Nazioarteko Eskolan Moda Diseinuko titulua lortu zuen eta bi urte geroago Euskal Herriko Unibertsitatean Arte Ederretan graduatu zen, teknika grafikoen espezialitatean hain zuzen.
1991tik 1993ra hainbat moda lehiaketetako lehenengo saria irabazi zuen. 1993. urtean jantzi-marrazkien diseinuko lehenengo saria irabazi zuen. 1993tik 1998ra diseinatzaile bezala lan egiteaz gain Lanca Eskolako Diseinu eta Moda irakaslea izan zen. 1994an, Miriamek “Monge-Ocáriz” izeneko denda ireki zuen bere adiskide batekin. 1996. urtean Miriamek bere lehenengo bilduma aurkeztu zuen Bartzelonako Gaudí pasarelan. Harrezkero Espainiako eta nazioarteko azoka eta pasareletan parte hartu du. 1998 eta 1999 urteen artean, Javier Barroeta euskal diseinatzailearekin aritu zen elkarlanean.
2002ko otsailean, Madrilgo Cibeles pasarelan, diseinatzaile gazte hoberenarentzako “L’Oreal Paris” saria irabazi zuen.
Kimikari
Kimikaria kimikan espezializatutako zientzialaria da. Kimikariek materiaren osaera eta beraien elkarreraginean parte hartzen duten propietateak aztertzen dituzte, ondorioz sortzen diren produktuak eta propietate horiek gizakiaren bizitzan aplikatzen dituzte.
Kimikarientzat interes berezia dute konposatuen propietateek, haien erreaktibitatea eta horien erabilera biokimika, farmakologia, kosmetika industria, elikagaien industria, materialen kimika, petrokimika, ingeniaritza, besteak beste.
Kimikariek beren ezagutzak erabiltzen dituzte substantzia ezezagunen osaera eta propietateak ikasteko; produktu naturalak kantitate handitan erreproduzitu eta sintetizatzeko eta substantzia artifizial berriak sortzeko prozesu errentagarrien bidez.
Trichomycterus oroyae
Trichomycterus oroyae Trichomycterus generoko animalia da. Arrainen barruko Trichomycteridae familian sailkatzen da.
Javier Garcia Egotxeaga
Javier Garcia Egotxeaga (Donostia, - Castro Urdiales,  ) gipuzkoar politikari eta enpresaburua izan zen.
Deustuko Unibertsitatean ekonomia eta Valladoliden zuzenbidea ikasi ondoren, Parisko INSEADen MBA bat lortu zuen. 1970ean Tubacexeko zuzendari nagusi bilakatu zen. 1978an, Adolfo Suárezek Industria Siderometalurgikoen eta Ontziolen zuzendari izendatu zuen. Carlos Garaikoetxeak 1980an industria sailburua, José Antonio Ardanzak lehendakariordea eta Felipe Gonzálezk Aceriales holdingaren eta Acenorren presidente izendatu zuten.
Administraziorako lan egin ondoren, enpresa pribatura pasa eta BISF eta Zabalgarbi sortu zituen.
NGC 984
NGC 984 galaxia bat da, Aries konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Alcaraz
Alcaraz Albaceteko udalerria da, Sierra de Alcaraz eskualdean dagoena.
Ezkila-gurpil
Ezkila- edo kanpai-gurpilak eliza batzuetan aurki daitezkeen musika-tresnak dira. Erdi Aroan dute jatorria eta Europa Mendebaldeko zenbait eskualdetan gorde dira erabilgarri 21. mendera arte, bereziki Bretainian eta Herrialde Katalanetan (Valentzian eta Mallorcan bereziki, non roda de campanetes, rogle, rotlle eta beste zenbait izenekin ezagunak diren).
Antxon Agirre Sorondo etnografoak halako objektu baten argazkia bildu zuen bere lanetan, Errenteriakoa jatorriz, Santa Katalina gurpila izena emanez. Objektuak ezkilak ditu ez bakarrik gurpilaren zirkunferentzian, barruko uztai batean ere bai. Valentziako rotlle-en artean bada bat behintzat, Valentzia hiriko Mare de Déu dels Desemparats basilikan, estilo berekoa, uztai kontzentrikoetan dituenak kanpaiak. Izenari dagokionez, Santa Katalina gurpilaren torturaz hil zuten martiri kristaua izan zen.
David Beriain
Bizitza
David Beriain Artaxoan jaio zen 1977an. Kazetaria eta dokumentalgilea zen lanbidez, gatazkagunetako kazetaritzan espezializatua. Rosaura Romero ekoizlearekin ezkonduta, hainbat dokumentalen egilea izan zen. Besteak beste, ezaguna egin zen "Clandestino" izeneko dokumental sail bat egin zuen DMAX telebista katerako.
Hilketa
Burkina Fason beste lankide batzuekin dokumental bat grabatzen ari zela, talde armatu ezezagun batek eraso egin zien 2021eko apirilaren 26an eta desagertutzat eman zuten. 2021eko apirilaren 27an Roberto Fraile bizkaitar kazetaria eta biak hil zituztela jakinarazi zuen Arancha González Laya Espainiako Atzerri Ministroak.
NGC 985
NGC 985 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
Himantolophus paucifilosus
Himantolophus paucifilosus Himantolophus generoko animalia da. Arrainen barruko Himantolophidae familian sailkatzen da.
Ahaetulla fasciolata
Ahaetulla fasciolata Ahaetulla generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Kromofilita
Kromfilita silikato motako minerala da eta dioctahedral mica taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Kromfilita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.
Takayuki Chano
Takayuki Chano (japonieraz: 茶野 隆行, 1976ko azaroaren 23a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Barrington (New Jersey)
Barrington New Jerseyko borough bat da. Camden konderrian kokatua dago. 2010ean 6,983 biztanle zituen, 4.16 kilometro koadrotan banatuta.
Neslihan Atagül
Neslihan Atagül (Istanbul, Turkia, 1992ko abuztuaren 20a) turkiar aktorea da.
Ekialdeko Asiriar Eliza
Ekialdeko Asiriar Eliza, ofizialki Ekialdeko Asiriar Eliza Katoliko Apostoliko Santua ( ʻIttā Qaddishtā w-Shlikhāitā Qattoliqi d-Madnĕkhā d-Āturāyē), antzinako Asirian oinarrituriko siriar eliza kristaua da. Bere burua antzinako Ekialdeko Elizaren jarraitzailetzat duen egungo elizetako bat da baina ez dago beste elizekin komunioan.
Teologikoki, nestorianismoaren jarraitzailea da eta ekialdeko siriar erritu jarraitzen du.
Sweet Country (2017ko filma)
Sweet Country 2017ko Warwick Thornton australiar zinema zuzendariak zuzendutako westerna da.
Argumentua
Ipar Lurraldean 1929. urtean, Sam aborigenak etxaldearen jabe zuri Harry March hil du bere burua defendatzeko. Samek eta Lizzie emazteak ihes egin beharko dute, baina agintariak etengabe jazarriko zaizkie. Orduko arrazakeriaren inguruko drama gordina da.
Shintaro Nago
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashima Antlers.
The Doors (musika diskoa)
The Doors The Doors taldearen musika diskoa da, 1967an argitaratutakoa.
Geoffrey Kondogbia
Ibilbidea
2010ean hasi zuen bere futbolari ibilbide profesionala, Frantziako ligako Lens taldean, eta talde horretan iraun zuen 2012. urtea arte. Egonaldi horretan 35 partidu jokatu zituen, gol bat sartuz. Espainiako ligan 2012-2013 denboraldian debutatu zuen, Sevillan hain zuzen ere. Talde honetan 33 partidu jokatu zituen, gol bat sartuz. Handik bueltan Monakon aritu zen bi urtez. Monakon berriz, 49 partidu jokatu zituen eta 2 gol sartu. Interrera joanda, 2015etik 2017ra 50 partidu jokatu eta 2 gol sartu zituen, eta 2017an utzita Valentziara iritsi zen. Oso denboraldi ona egin zuen, 31 partidutan 4 gol eskuratu zituen, eta 2018ko udan Valentziak 40 milioiko klausula ordaindu zuen, jokalaria bereganatzeko.
Cantaron
Cantaron Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cantaron udalerrian erroldatutako biztanleak 1.175 ziren. Familiak 448 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 164 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 176 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 520 etxebizitza zeuden, 455 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 39 hutsik zeuden. 456 etxeak ziren eta 61 apartamentuak ziren. 455 etxebizitza nagusietatik 374 bere jabearen bizilekua ziren, 58 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 41 etxek bi zituzten, 111 etxek hiru zituzten, 141 etxek lau zituzten eta 156 etxek bost zituzten. 327 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 167 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 254 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 807 ziren, horien artean 532 aktiboak ziren eta 275 inaktiboak ziren. 532 pertsona aktiboetatik 499 lanean zeuden (267 gizon eta 232 emakume) eta 33 langabezian zeuden (18 gizon eta 15 emakume). 275 pertsona inaktiboetatik 101 erretiraturik zeuden, 88 ikasten zeuden eta 86 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cantaron udalerrian 489 unitate fiskal zeuden, 1.287,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.129 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 69 komertzioetatik, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 14 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 8 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 3 iturginak, 4 argiketariak, 2 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra supermerkatu bat zen.
2000. urtean Cantaron udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
İznik
İznik —antzina Nizea (Νίκαια)— Bursa probintzian dagoen egungo Turkiako hiri bat da. Izen bereko aintziraren ertzean kokaturik, historia zabala duen hiria da.
Mairé-Levescault
Mairé-Levescault Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mairé-Levescault udalerrian erroldatutako biztanleak 544 ziren. Familiak 228 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 301 etxebizitza zeuden, 229 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 296 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 229 etxebizitza nagusietatik 186 bere jabearen bizilekua ziren, 34 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 62 etxek lau zituzten eta 126 etxek bost zituzten. 194 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 101 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 112 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 342 ziren, horien artean 222 aktiboak ziren eta 120 inaktiboak ziren. 222 pertsona aktiboetatik 197 lanean zeuden (109 gizon eta 88 emakume) eta 25 langabezian zeuden (11 gizon eta 14 emakume). 120 pertsona inaktiboetatik 58 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mairé-Levescault udalerrian 232 unitate fiskal zeuden, 564 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.035 euro zen.
Agnetz
Agnetz Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.