cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uztaileko Egunak
Uztailaren 4a
Uztailaren 4ko manifestazioak jendetsuagoak izan ziren, egun hori greba batekin hasi baitzen. Kasu honetan Alderdi Boltxebikeak manifestazioak babestu zituen hasieratik, baina aurreko egunean bezalaxe, Sobietekin konfrontaziorik bilatu gabe, Borondatea adieraztera deitu zituzten langileak eta soldaduak (aurreko gauean hartu zuten erabakia, leloa “Botere osoa Sobietentzat!” izango zen). Erabaki honen bultzatzaile nagusia Stalin izan zen: Alderdia ezin da zurikeriatan ibili esan zuen eta berak idatzi zuen uztailaren 4ko proklama (Stalinen arabera, aurreko egneko gaueko 11etan hartu zen erabakia). Egun horretan Erakunde Militar Boltxebikeak hasieratik manifestazioekin bat egin zuen, baina ez ofentsiba bezala.
Alderdi Boltxebikeak egun horretan protestekin bat egin zuen, baina Sobietek boterea har zezaten helburuarekin, ez Sobietaren zuzendaritzaren kontra egitearen helburuarekin. Petrogradera egun horretan iritsi zen Lenin, Alderdi Boltxebikearen egoitzan bildutako manifestariei moderazioa eskatu zien (Antza denez, Alderdiaren egoitzara iristerakoan, oso haserre zebilen manifestazioekin bat egin zuten muturreko boltxebikeekin: “Jipoia jaso beharko zenuketen!” esan omen zien). Egun horretan milioi erdi manifestari bildu ziren Sobietaren egoitzaren aurrean, baina aurreko egunean bezalaxe, helburu argirik gabe. Gobernuaren aldeko frankotiratzaileek Nevski eta Liteini kaleen bidegurutzean manifestarien kontra tiro egin zuten, 400 bat hil zituztelarik, honek manifestariak are gehiago haserretu zituzten.
Manifestazio hauen kontraesanek, egun honetan, 1917ko pasarterik ezagunenetako bat gertatu zen; langileek Behin-behineko Gobernuaren egoitza inguratu zutelarik, Viktor Txernov eseristen alderdiburua eta Nekazaritza Ministroa manifestariak lasaitzera atera zenean, hauek atxilotu egin zuten; batek Txernovi ukabila erakutsiz: Har zak boterea eskura ematerakoan, putasemea hi! oihukatu ziolarik. Trotskiren esku-hartzeak utzi zuen Txernov aske. Egun horretan Gobernuak frontetik tropak erretiratzea eta Gobernuaren alde borrokatzeko Petrogradera ekartzea adostu zuten. Hau indartzeko, Pereverzev Justizia ministroak Lenin eta alemaniarrak lotzen zituen ustezko frogak aurkeztu zituen (berez bukatu gabe zegoen ikerketa bati zegozkionak), gerora froga horiek faltsuak zirela atzeman zen, Stalinek negoziatu zuen Sobieteko lehendakari Txkheidzerekin irain horiek prentsan atera ez zitezen, eta Txkheidzek egunkarietara hots egin zuen; baina egunkari gehienek hasieran zurrumurruak ateratzeari uko egin bazioten ere –eskuin muturreko Zhivoe Slovo (“Hitz Bizia”) izan zen bakarra- Pereverzevek bere kontu atera zituen).
Hala ere, Sobietak botererik hartuko ez zuenez (Leninek gerora esan zuen “Spiridonova eta mentxebike internazionalistak prest zeuden boterea hartzeko”), manifestariak, etsiturik erretiratu egin ziren; nahiz eta nahi izango balute, boterea hartzeko gai izan baziren. Kronstadteko marinelek Peio eta Pauloren gotorleku-kartzela hartu zuten erretiratzen ari zirelarik.
Uztailaren 5a
Uztailaren 5ean Gobernuaren aldeko tropak Petrogradera iristen hasi ziren, eta jada Gobernuaren aldekoak indartsu sentitzen hasi ziren. Sobietak eskuineko eseristen mozio bat onartu zuen, koaliziozko Behin-behineko Gobernuari babesa adierazten ziona. Egun horretan boltxebikeen kontrako errepresioa hasi zen, adibidez, Gobernuaren aldeko tropek Pravda egunkariaren erredakzioa saltatu zuten, egunkaria itxiz (Lenin atxilotzear izan ziren, baina honek ihes egin zuen minutu batzuk lehenago, Stalinek konbentzituta), eta alderdiak egoitza bezala erabiltzen zuen Ksexinskaia Jauregia inguratu zuten. Eskuineko herritarrak, Lenin eta alemaniarrak lotzen zituen informazio sentsazionalistek hauspotuta, boltxebikeak jipoitzera eta Gobernuaren defentsan atera ziren. Bestetik, langileak bi egunetan helbururik eta zio konkreturik gabe manifestatu ostean, atsekabetuta desmobilizatu egin ziren, eta boltxebikeek manifestazioak deskonbokatu egin zituzten (Antza denez, Sobieteko buruetako batekin, Mikhail Liberrekin akordioa lortu ostean hartu zuten erabaki hori). Eseristek eta mentxebikeek (edo behintzat alderdi hauen zuzendaritzek) nahiago izan zuten burgesia liberalarekin eta inperialismoarekin aliantzan jarraitu, langile iraultzaileekin bat egin ordez.
Uztailaren 6tik aurrera
Uztailaren 6aren goizaldean Gobernuaren aldekoek Ksexinskaia Jauregia hartu zuten, eta boltxebikeen kontrako jazarpena handitu egin zen. 6an bertan, boltxebikeek, langileei greba bertan behera uzteko eta uztailaren 7an lanera itzultzeko agindua eman zien. Egun horretan Leninen, Zinovieven eta Kameneven kontrako atxiloketa ordenak eman zituen Gobernuak. Leninek eta Zinovievek klandestinitatera egin zuten, epaiketa justua izango ez zelakoan, eta bidean tropek hil egin ahal zituztelakoan. Egun honetan baita, Gobernuaren tropek Peio eta Pauloren gotorleku-kartzela hartu zuten.
Uztailaren 8an Georgi Lvovek lehen ministro postua utzi egin zuen eta Aleksandr Kerenski eseristak hartu zuen postua. Honela justifikatu zuen Lvovek bere dimisioa: ''Aukera bakarra dago, langileak desarmatzea eta Sobieta ixtea. Nik ezin dut egin, baina Kerenskik bai''. Uztailaren 8an bertan Leninek epaitegien aurrean ez agertzeko erabakia hartu zuen, erabaki hori 15ean egin zen publiko.
Boltxebikeen irakurketak
Uztaileko Egunetan langileen porrotaren arrazoi nagusia zuzendaritza falta eta helburu konkretuen falta izan zen. Izan ere, alde batetik ez zuten boterea hartu nahi, beste batzuk har zezaten baizik, baina ez zuten ezta ere boterea hartzeko hautagairik: Sobietak ez zuen botererik hartu nahi, eta boltxebikeek ez zuten boterea hartzea posible ikusten. Beste alde batetik, manifestariek programa finkorik ere ez zuten, ez zegoen argi “Gobernu sobietarra” otsaileko iraultzaren erreformak handitzeko ezarri nahi bazuten, edo bigarren iraultza (sozialista) bat egiteko nahi bazuten (boltxebikeek programa argia zuten, baina esan bezala, ez zuten boterea hartu nahi).
Leninek esan zuen moduan Uztaileko egunetan boltxebikeek ez zuten eraikin bat bera ere hartu. Leninek uztailaren 7an egin zuen irakurketan, uztailaren 3-4ko manifestazioak, apirileko eta ekaineko manifestazioekin lotu zituen, eta masen suminduran ezarri zuen arrazoia. Bestalde, Petrogradetik at, manifestazio hauek apenas izan zuten oihartzunik, eta hala, oso zaila zen boterea hartzea eta litekeenez kontra agertu ahal zen baserrigunearen kontra huraxe mantentzea. Stalinek Alderdi Boltxebikearen VI Biltzar Nagusian esan zuen bezala: ''Bai, uztailaren 3an eta 4ean boterea har genezakeen, Sobieta boterea hartzera behar genezakeen. Baina botereari eusterik izango genukeen? Tokiko Sobietak, nekazal-probintziak, fronteko tropak gure kontra jaikiko ziratekeen''. Trotskik egin zuen irakurketaren arabera Masek boterea Sobietentzat nahi zuten, baina hauek ez zuten botererik nahi (…) boltxebikeek boterea hartu zezaketen, baina honi eustea beste kontu bat da (…), proletalgoa ez baitzegoen borroka batetarako homogeneizatua. Trotskik ere badio Petrogradetik at manifestazioek oso oihartzun gutxi izan zuten. Stalinen arabera, urte batzuk geroago idatzi zuen Urriko Iraultza eta errusiar komunisten taktika liburuxkan adierazitakoa, [uztailean] Alderdiak ez zuen langile eta baserritarrez osatutako armada politiko bat (…) uztailekoa, apiriletik urrirakoan masen mugimenduaren gorakada joeran, Alderdiak mugimendu honen zuzendaritza hartzeko (…) eta armada politiko prestatzen laguntzeko urrats bat izan zen.
Stalinen arabera, uztaila garai horietan gure taktikaren arlo nagusia zen mentxebikeak eta eseristak isolatzeko ahalegin barruan ulertu behar da, Mentxebikeek eta eseristek osatutako Gobernu sobietar baten eraketak (…) boltxebikeei agitazio askatasuna eta iraultzaren garapen baketsuaren bidez Sobieten barruan gehiengoa lortzea ahalbideratuko zielako (…) Honek proletalgoaren diktadura ezartzeko baldintzak errazten zituen, mentxebikeak eta eseristak boterean jarriz (…) euren izaera agerian geratuko zelako eta masak eurengandik urruntzea eta isolatzea azkartu egingo zuelako. Leninek esan zuenaren arabera Ondotxo genekien orduan ez genuela gehiengorik Sobietetan. Beraz, Gobernuaren krisi baten aurrean, mentxebike eta eseristek nahiago izan zuten kadeteekin estuago lotu eta hauekin bat egin (Gobernura itzul zitezen eskatuz) boltxebikeekin bat egitea baino.
Behin-behineko Gobernuaren erantzuna
Behin-behineko Gobernuak langileen aurkako errepresio odoltsua burutu zuen eta Alderdi Boltxebike osoa errudun egin zuen; prentsa boltxebikea legez kanpo utzi zuen eta arduradun boltxebikeak atxilotzeko agindua eman zuen: asko espetxeratuak izan ziren (Kollontai eta Kamenev, adibidez) eta beste batzuek, Leninek eta Zinovievek adibidez, klandestinitatera igaro behar izan zuten; halere, Behin-behineko Gobernuak ez zuen Alderdi Boltxebikea deuseztatzerik lortu. Uztaileko egunen ostean, ez lehenago, hedatu zen Lenin eta boltxebikeak alemaniar espioi gisa deskribatzeko kanpaina. Eskuineko prentsak orduan Nekazaritza ministro zen Txernov eserista ere jomugan jarri zuen, honek 1915ean Zimmerwaldeko Manifestua (gudaren aurkakoa) sinatu zuela eta. Izan ere, eskuineko indar ezberdinek (kadeteek baita ere), Behin-behineko Gobernuarekiko eta hau babesten zuen Sobietarekiko geroz eta erretxazo handiagoa zuten, eta diktadura antzeko baten alde paratzen hasi ziren.
Sobieta bera ere Taurida Jauregitik atera-arazi zuten eta Smolni Institutura eraman zuten. Boltxebikeen egoera klandestino honek, abuztuko Korniloven altxamendua arte iraun zuen. Sobietak boterea hartzeari uko egin zionez eta gainera Gobernuarekin lerratu zenez, boltxebikeek Botere osoa Sobietentzat! leloa alde batera utzi zuten, eta lan politiko legala (posible zen neurrian) eta ilegala bilbatzeko erabakia hartu zuten. Lelo politiko hori alde batera uzteko erabakian, Leninek iraultzaren garapen baketsurako egokia (…) baina uztailaren 4aren osteko egoeraren aldaketaren ostean, ezinezkoa zela argudiatu zuen. Eseristen eta mentxebikeen artean, Uztaileko Egunetan gertatutakoak alderdien zatiketa eragin zuen koaliziozko Gobernuarekin loturak indartu zituztenen eskuin aldearen eta honekiko eszeptizismo geroz eta handiagoa zuen ezkerraren artean.
Mary Beard
Biografia
Beard, alaba bakarra, 1955eko urtarrilaren 1ean jaio zen Much Wenlock en (Shropshire). Bere ama, Joyce Emily Beard, ikastetxe bateko zuzendaria zen eta irakurle sutsua. Bere aitak, Roy Whitbread Beardek, arkitekto bezala lan egiten zuen Shrewsbury n.
1985ean Robin Cormack klasizista eta artearen historialariarekin ezkondu zen. Euren alaba Zoe Hego Sudan go historialaria da eta euren semea Rafael egiptoar literatura n aditua.
Ibilbide akademikoa
Beard Shrewsbury High School eskolara joan zen, neskentzako eskola pribatu batera. Udan indusketa arkeologikoetan parte hartzen zuen bere gastuetarako dirua irabazteko. Hemezortzi urterekin elkarrizketa bat izan zuen Cambridgeko Newnham College n plaza bat lortzeko eta garai hartan derrigorrezkoa zen sarrera azterketa gainditu zuen. Bertan klasikoak irakurri zituen. King 's College ra joatea pentsatu zuen, baina baztertu egin zuen unibertsitate horrek emakumeei bekarik eskaintzen ez ziela jakin zuenean. Emakumeen unibertsitate batean ikasi bazuen ere, bere lehen urtean egiaztatu zuen gizon batzuek mespretxuzko jarrera zutela unibertsitatean emakumeen ahalmen akademikoarekiko, eta horrek indartu egin zuen arrakasta izateko bere erabakia.
Ikuspegi feminista ere garatu zuen, oso garrantzitsua izango dena bere ondorengo bizitzan. Nahiz eta inoiz "feminismo ortodoxo modernoa" neurri batean "hutsal" gisa deskribatu, bere ikuspegi feminista argi du: "Egia esan, ezin dut ulertu zer litzatekeen emakume izatea feminista izan gabe".
Beardek Bachelor of Arts edo Letretako Unibertsitateko Batxilergoa (BA) jaso zuen Newnham en, denborarekin Cambridge ko Master of Arts edo Letretako masterra bihurtu zena. Cambridgen geratu zen 1982an doktore tesia egiteko, The state religion in the late Roman Republic: a study based on the works of Cicero [Estatu erlijioa erromatar Errepublika berantiarrean: Zizeronen lanetan oinarritutako ikerketa] izenekoa.
1979tik 1983ra, Beardek klasikoen gaineko eskolak eman zituen Londresko King 's College n. 1984an Cambridgera itzuli zen, Newnham College ra, eta han Antzinako literatura fakultateko emakume irakasle bakarra da. Erroma Errepublika berantiarrean, Michael Crawford Cambridgeko historialariarekin batera idatzi zuen liburua, hurrengo urtean argitaratu zen.
John Sturrock, The Times Literary Supplement eko klasikoen editorea, 1985ean eskatu zion literatur kritika egiteko, eta kazetaritza literarioan sartu zuen. 1992an, erantzukizun editorialak hartu zituen The Times Literary Supplement aldizkariko hizkuntza klasikoen sailean Ferdinand Mount ek eskatuta. 1994an, BBC rako Open Medie n inguruko eztabaida batean, Weird Thoughts ('Pentsamendu arraroak'), Jenny Randles eta James Randi rekin batera agertu zen telebistan.
2004an, Beard Antzinako literatura irakasle izan zen Cambridge n. 2007-2008an, Beardek Sigmund H. Danziger Jr. Memorial Lecture in the Humanities jaso zuen, Chicagoko Unibertsitatea n. Halaber, literatura klasikoko Sather irakasle bisitari hautatu zuten 2008-2009an Kaliforniako Unibertsitatea n, Berkeley n, non Roman Laughter edo Erromatar barreari buruzko ikastaro batzuk eman baitzituen. 2009an Wolfson Historia Saria jaso zuen.
2010eko abenduan, BBC Two-n, Beardek Pompeii: Life and Death in a Roman Town [ Ponpeia: bizitza eta heriotza erromatar hiri batean] dokumentala aurkeztu zuen, hiriaren aztarnak froga forentseak bailira aurkeztuz, Vesuvio ren erupzioaren aurreko ponpeiarren bizitzaren argazki bat erakusteko. 2011n telebista sail batean parte hartu zuen, Jamie's Dream School Channel 4 an, eta BBC Two telebistarako aurkeztu zuen hiru zatitan banatutako telesaila, Meet the Romans with Mary Beard (Ezagutu erromatarrak Mary Beardekin), Erroman jende arrunta nola bizi zen kontatzen zuena. Beard BBC Radio 4 ko A Point of View (Ikuspuntu bat) telesaileko ohiko kolaboratzailea da, gai sorta zabal bati buruzko saioak emanez, Miss World eta Oxbridge elkarrizketa tartean.
2013ko apirilean, Royal Academy of Artseko Antzinako literatura ko irakasle izendatu zuten. Bere Confronting the Classics: Traditions, Adventures and Innovations, urte horretakoa, tradizio klasikoa nola erabiltzen denaren eta zalantzan jartzen denaren berrikuspen dokumentatu bat da; liburua argitaratu berri diren irakurketetan oinarritutako kapitulu-erreseinek osatzen dute.
2015eko abenduan, BBC ko Question Time saioko epaimahaikideetako bat izan zen berriro Bath en. 2016ko martxoan, Beardek BBCn Pompeii: New Secrets Revealed with Mary Beard [Ponpeia: sekretu berriak Mary Beardekin] aurkeztu zuen.
Parte-hartze publikoak
2000. urtean, Beardek The London Review of Books erako bortxaketari buruzko liburu bat berraztertzen agertu zuen bera ere bortxatua izan zela 1978an.
Bere blog ak, A Don 's Life-ek 40000 ikustaldi inguru jasotzen zituen egunean, The Independent egunkariaren arabera(2013).
2001eko irailaren 11 n World Trade Centerren aurkako erasoa gertatu eta gutxira, Beard London Review of Books-en gaiari buruzko artikuluekin laguntzeko gonbidatutako egileetako bat izan zen. Bere ustez, pertsona askok, behin "shocka desagertu zenean, Estatu Batuek gertatutakoa merezi zutela uste zuten, eta munduko zapaltzaileek, euren bihotza toki egokian bazegoen ere, ordainduko zutela". 2007ko azaroan egindako elkarrizketa batean adierazi zuen komentario horiek eragin zizkion etsaiak oraindik ez zirela arindu, nahiz eta berak uste zuen ohiko ikuspuntu bihurtu zela terrorismoa Estatu Batuen atzerri politika rekin lotzea. The Guardian eko Paul Laity k "Britainia Handiko klasizistarik ezagunena" bezala deskribatu zuen.
Beardek ziberjazarpen handiak jaso zituen 2013ko urtarrilean BBC ren Question Time programan Lincolnshire tik agertu eta konderrian bizi ziren langile etorkinen alde hitz egin ondoren. Beardek bere blog ean jasotako gehiegizko iruzkinak aipatu zituen iritzi horien emaitza bezala, eta iritzi inpopularrak adierazteko eta jendaurrean aurkezteko benetako eskubidea berretsi zuen. 2013ko abuztuaren 4an, bonba mehatxu bat jaso zuen Twitter ren eta, ordu batzuk geroago, Erresuma Batuko sare sozialeko zuzendariek gaitzetsi egin zuten emakumeek gehiegikeriak jasan izana. Beardek esan zuen ez zuela uste arrisku fisikoan zegoenik, baina jazarpena zela uste zuela, eta poliziak gai hori ezagutzen zuela "ziurtatu" nahi zuela.
2014ko abuztuan, Beard The Guardian egunkarian Eskoziaren independentzia ren aurkako gutun bat sinatu zuten 200 pertsonaietako bat izan zen, irailerako deitutako erreferenduma baino lehen.
Sozialista da, Beardek bere jarrera politikoa "ezkerreko inkonformista harro" bezala deskribatzen du, eta Alderdi Laborista ko kide izan zen Tony Blair buru izan zen arte. 2015eko uztailean, Beardek Jeremy Corbyn en kanpaina babestu zuen Alderdi Laboristaren lidertzako hauteskundeetan. 2019ko abenduaren 12ko hauteskunde orokorretarako, Daniel Zeichner Cambridgeko hautagai laborista arrakastatsuaren babesle izan zen.
2017an, zalantzak azaldu zituen Cecil Rhodes en estatua bat, Oxfordeko Oriel College eraikinaren fatxadan zegoena, desagerarazteko ideiaren aurrean, Rhodesen ideien aurkako borroka ez zela irabaziko inoiz izan ez balitz bezala jokatuta adieraziz.
Sare sozialetan iritzia eman zuen Roman Britain BBC ren marrazki bizidun batzuk zirela eta, bere pertsonaietan erromatar armadako soldadu beltz bat agertuz, emakume zuri batekin ezkondua, haur mestizo batzuekin : marrazki biziduna amerikar eskuineko militante erradikalek kritikatu zuten bereziki. Mary Beardek honela erantzuten zien akusazio horiei: "Gauza segurua da Erromatar Inperioa, Britainia Handia barne, kulturalki eta etnikoki askotarikoa zela". Nassim Nicholas Taleb estatistikariak uste du Mary Beardek "txorakeriak" esaten dituela eta BBCk "atzera-begirako kuotak" aplikatu besterik ez dituela egiten, eta hori dela eta, Mary Beardek "Erromatar Britainia Handiari buruzko egiaren alde borrokatzeaz gain, kortesiaz eztabaidatzeko pribilegioaren alde" borrokatu behar dela berretsi zuen.
2018an, Mary Beard LEGO figura bat sortu zen.
2019an, Beard The Grand Tourreko atal batean agertu zen, Jeremy Clarkson, James May eta Richard Hammond en programan.
Symphurus
Symphurus Cynoglossidae familiako arrain genero bat da.
Loza
Loza izenarekin honako artikuluak aurki daitezke:
Hypopachus
Hypopachus anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Microhylidae familian sailkatua.
Schönaich
Schönaich Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Salvelinus kuznetzovi
Salvelinus kuznetzovi Salvelinus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Kiyonobu Okajima
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Urawa Reds.
121 Hermiona
121 Hermiona edo Harmione, asteroide gerrikoan aurkitutako 121. asteroidearen izena da. 1872ko maiatzak 12an aurkitu zuen Jacobo Craig Watsonek Ann Arborretik.
Volker Schlöndorff
Volker Schlöndorff (Wiesbaden, Alemania, 1939ko martxoaren 31) zinema-zuzendaria da.
Bizitza
Zinema-ikasketak Frantziako IDHEC eskolan egin zituen. Jean Pierre Melvilleren, Alain Resnaisen eta Louis Malleren laguntzailea izen zen. Robert Musilen eleberrian oinarritutako Der Junge Törless (1966, Törless gaztea) du bere lehen film luzea, Cannesko Zinemaldian saritua eta zinemaren ateak zabaldu zizkiona.
Oro har Schlöndorffen filmak bi sailetan bana daitezke: berak idatzitako historietan oinarritutako filmak eta idazle ezagunen eleberrietan oinarriturik egindakoak. Lehenengo sailekoak dira: Mord und Totschlag (1967), Der Plötzliche Reichtum der Armen Leute von Kombach (1970, Kombacheko behartsuen bat bateko aberastasuna), Strohfeuer (1971, Lasto sua), Die Moral der Ruth Halbfass (1972). Bigarren sailekoak ditu film gehienak, Heinrich Böllen, Marguerite Yourcenarren, Gunter Grassen, Prousten eleberrietan oinarrituak: Die Verlorene Ehre der Katharina Blum (1976, Katharina Blumen ohore galdua), Der Fangschuss (1976, Azken tiroa), Die Blechtrommel (1978, Latorrizko danborra), arrakasta handia izan zuen filma, Cannesko Zinemaldiko sari nagusia eta atzerriko filmari ematen zaion Oscar saria jaso zituena; Die Fälschung (1981, Faltsutzea), Eine Liebe von Swann (1983, Swannen maitasuna), Death of a Salesman (1985, Saltzaile ibiltari baten heriotza).
Sinimbu
Sinimbu Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
John Bercow
John Simon Bercow (Middlesex, Ingalaterra, 1963ko urtarrilaren 19a) britainiar politikaria da, Erresuma Batuko Alderdi Kontserbadoreko kidea. 2009tik Erresuma Batuko Komunen Ganberako presidentea da.
Parabotia vancuongi
Parabotia vancuongi Parabotia generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Hypselobarbus dubius
Hypselobarbus dubius Hypselobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Ayumi Hamasaki
Ayumi Hamasaki (浜崎あゆみ) abeslari eta konpositore japoniarra da. Bere disko eta singleen artean, 75 milioi kopia baino gehiago saltzea lortu du, Japoniako historian disko gehien saldu dituen hirugarren artista eta emakume bakarlarien artean arrakastatsuena. Japoniako historian single gehien saldu dituen artista da, 1998an hasi zenetik 40 milioi kopia inguru saldu baititu.
Fukuokan jaioa eta hazia, Hamasaki Tokiora joan zen 1993an, abeslari eta aktore karrera bat asteko asmoz. 1998an, Max Matsuuraren Avexeko zuzendari exekutiboaren babespean, Hamasakik "Poker Face" lehen singlea eta "A Song for XX" albuma kaleratu zituen. Albuma Oriconen lehen postura iritsi zen eta 5 astez mantendu zen milioi bat kopia inguru salduz. Bere hurrengo 10 albumek milioi bat kopia saldu zituzten Japonian. Bere hirugarren albumarekin, Duty, ia 3 milioi saldu zituen. A BEST, bere lehen disko konpilazioa, Japonian 4 milioi kopia baino gehiago saldu zituen, eta gaur egun bere albumik salduena da. 2006tik aurrera, bere Secret albuma kaleratu ondoren, bere albumen eta singleen salmenta murriztu egin da. 2006an, "Startin'/ Born To Be..." bere 39. singlearekin kaleratzearekin batera, Ayumi Hamasaki Japoniako historian single gehien dituen emakumezko abeslaria bihurtu zen, baita rankingetako Top 10ean single gehien zituen artista ere, Seiko Matsudaren aurreko errekorra hautsiz. 2000. urtean belarriko infekzio bat izan zuen eta gor geratu zen ezkerreko belarritik urte baten ostean.
María Lacrampe
María Lacrampe Iglesias (Madril, 1909ko irailaren 17a - Ibídem, 1994ko uztailaren 7a) erizain sozialista izan zen.
Ibilbidea
María Rodrigo, Pura Maortua eta Concepción del Pilar Mongerekin batera, María Lejárragak sortutako Asociación Femenina de Educación Cívica/ Gizalegezko Hezkuntzako Emakumeen Elkartean parte hartu zuen. 1934an, 1934ko urriko iraultzaren ondoren, Lejárragarekin batera, Presoen Aldeko Batzordean parte hartu zuen, errepresioak kartzelaratutako presoei laguntzea helburu zuena.
Gerra zibilean
1936ko uztaileko estatu-kolpea gertatu zenean, lanean gaixotasunagatiko bajan zegoen. San Fernando de Henareseko Adingabeen Erreformatorioan erizain gisa lan egitera joan zen. 1936ko irailean odol-ospitalera eraman zuten, Madrilgo Institutu Oftalmologikoan, Unibertsitate-hirian. 1937ko urtarrilean Telefónican sartzeko eskaera egin zuen, eta urte horren amaierara arte egon zen han, Armamentu eta Abiazio Bulegoan Informazio Militarreko Zerbitzuko mekanografo gisa lanean.
1937ko azaroan, Madrilgo Elkarte Sozialistaren idazkari gisa, haur espainiar batzuk Belgikara eramatearen erantzule izan zen, Belgikako Langileen Alderdiko haurren kolonietako egoitza batean geratu baitziren. Misioa amaitzean, Madrilera itzuli zen Bartzelona eta Valentzia tik.
Kartzela eta klandestinitatea
1939ko martxoan atxilotu zuten Alacanten, frantziar kontsulatuak fletatutako ontzi batean Valentzian ontziratzeari uko egin ondoren, han ez baitzituzten onartu bere laguntzaile espainiarrak. Zinema Zentralean eta Alacanteko komentu batean egon ondoren, Madrilera eraman eta Bentetako espetxean sartu zuten. Han, inkomunikazio-erregimenean egon zen kartzelako lehen hilabetean, 1939ko ekainaren 3tik uztailaren 14ra.
1939ko abuztuaren 5ean, Las Trece Rosasei/Hamairu larrosei kaperan lagun egin zien fusilatu aurreko gauean, Juana Corzo komunistarekin, Joaquina López Laffiteren ahizpekin eta Carmen Castro espetxeko zuzendariarekin batera.
1940ko apirilaren 10ean egindako gerra-kontseiluan, 20 urteko kartzela-zigorra ezarri zioten: Bentetako espetxeetan, Madrilgo San Isidroko Ama Birjinan, Ávilan eta Alcalá de Henaresen 1943ko maiatzaren 30era arte bete zuten. Urte horretan, askatasun zelatatuan atera zen Manresara desterratua, baina ez zuen inoiz bete.
Ventas-en erizain gisa aritu zen, presoen baldintza gogorrengatik haurren heriotza-tasa oso handia baitzen.
Askatasuna berreskuratzean, Madrilgo erakunde sozialisten jarduera klandestinoan sartu zen Talde Sozialistako Emakumeen Taldean, besteak beste, Carmen Cueli eta Julia Vigre Garcíarekin batera. 1945eko apirilaren 11n atxilotu zuten PSOEren barruko Lehen Batzordea desegin zuen sarekadan, eta bi hilabete geroago aske utzi zuten, prozesatu gabe.
Lejárragarekiko adiskidetasuna hil zen arte mantendu zuen, eta haren gutunak idazlearen biografia-iturri dira. Lacrampeko espetxeko etapan, zentsura salbatzeko, Lejarragak "ahijada/ besoetako" ezizenareekin hasi zituen gutunak.
Demokrazia berrezarri ondoren, Chamberiko Elkarte Sozialistako kide izan zen. Madrilen hil zen 1994ko uztailaren 7an.
1140 Crimea
1140 Crimea asteroide gerrikoan aurkitutako 1140. asteroidearen izena da. 1929ko abenduak 30ean aurkitu zuen Grigory Neujminek Simeizetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1929 YC zen. Bere izena Ukrainako Krimea penintsulagatik jasotzen du.
Angèle Van Laeken
Angèle Van Laeken (Angèle ezizenaz ezaguna; 1995eko abenduaren 3a - ) abeslari eta konpositore belgikarra da. 2019an argitaratu zuen bere bigarren albuma "Perdus". Bere neba, Roméo Elvis, rap abeslaria da eta abesti bat dute elkarrekin ("Tout Oublier").
Yuta Nakazawa
Yuta Nakazawa (中沢 佑太, 1972ko urtarrilaren 7a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Urawa Reds.
Iparraldeko Europako ordokia
Iparraldeko Europako ordokia edo Iparraldeko Alemaniako ordokia (alemanieraz: Norddeutsches Tiefland) Europako ordokien handienetariko bat da. Hegoaldean Erdialdeko Europako goi-ordokietan eta iparraldean Ipar Itsasoan eta Itsaso Baltikoan mugak ditu.
Politikoki, Iparraldeko Europako ordokia Belgika, Herbehereak, Alemania, Danimarka eta Polonia artean kokatzen da. Mendebaldetik ekialdera, Rhin, Ems, Weser, Elba, Oder eta Vistula dira ordokia zeharkatzen duten ibaiak.
Ekialdeko Europako ordokiarekin batera Europako ordokia osatzen du. Batzuetan ordokia Iparraldeko Alemaniako ordokia ere deitua izan da, biztanleriaren %80a alemaniarra zelako.
Izan ere, Schleswig-Holstein, Hanburgo, Bremen, Mecklenburgo-Mendebaldeko Pomerania, Brandenburg eta Berlin estatuak, Saxonia Beherea eta Saxonia-Anhaltaren gehiena, eta Saxonia eta Ipar Renania-Westfaliaren zati batzuk eskualdean kokatuta daude.
Gaur egun Poloniari dagokion aldea "Poloniar ordokia" deitua da (polonieraz: Niż Polski edo Nizina Polska), iparraldean Itsaso Baltikotik hegoaldean Sudetes eta Karpatoetara hedatzen duena.
Lacorzana
Lacorzana Araba hego-mendebaldean dagoen Armiñon udalerriko herri bat da, Añanako kuadrillan. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldan, 5 biztanle ditu.
Uncharted (filma)
Uncharted abentura, drama, fantasia eta akziozko film estatubatuarra da, Ruben Fleischerrek zuzendua eta Amy Hennigek Naughty Dogentzat sortutako Uncharted bideo-joko sortan oinarritua. Art Marcum eta Matt Hollowayk idatzitako gidoiak Nathan Drake eta Victor Sullivan ehiza-sarien jatorria kontatzen du, eta bideojokoen prekuela gisa balio du. Tom Holland, Mark Wahlberg eta Antonio Banderas dira filmeko protagonistak. 2022ko otsailaren 11n kaleratu zen Sony Pictures Releasing-en banaketarekin.
Argumentua
Sam eta Nathan "Nate" Drake anaiak museoko segurtasun langileak harrapatzen ditu Magallanes-Elkanoren espedizioko mapa lapurtzen saiatuz. Joan aurretik, Samek Nateri itzuliko dela esaten dio, eta eraztun bat uzten dio, "Sic Parvis Magna" inskripzioarekin. Hamabost urte geroago, Nate New York hiriko zerbitzari eta bezero aberatsen karterista da.
Victor "Sully" Sullivanek, Samekin Magallanesen tripulazioak ezkutatutako altxorrak arakatzen lan egin zuen aberastasun-ehiztari batek, Nateri azaltzen dio Sam desagertu egin zela Juan Sebastian Elkanoren egunkaria lapurtzen lagundu ondoren. Natek Samengandik hainbat postal jaso zituen urteetan zehar, eta Sullyri anaia aurkitzen laguntzea onartu du. Sully eta Nathan enkante batera doaz Magallanesen eskifaiari lotutako urrezko gurutze bat lapurtzera. Bertan, Magallanesen espedizioa finantzatu zuen Moncada familiaren azken ondorengoa den Santiago Moncadarekin eta Moncadak kontratatutako mertzenarioen liderra den Jo Braddockekin topo egiten dute. Braddocken gizonek Nate zelatatzen dute, eta ondorengo borrokak distrakzio bat sortzen du Sullyk gurutzea lapurtu dezan. .
Garapena eta aurreprodukzioa
2008an, Avi Arad ekoizleak iragarri zuen Sonyrekin lanean ari zela Uncharted-en egokitzapen batean. Handik gutxira, Columbia Picturesek filmaren ekoizpena berretsi zuen; hasieran, Thomas Dean Donnellyk eta Joshua Oppenheimerrek idatzi zuten gidoia. 2009an zehar, filmerako ideiak lantzen aritu ziren, Naughty Dog-en bideojokoen garapenarekin kohesiboa izan zezan. Ondoren, estudioak filmaren lanketari onarpena eman zion. 2010eko urrian, Columbia Picturesek adierazi zuen David O. Russell hautatu zutela filmaren zuzendari eta gidoilari, eta Uncharted: El tesoro de Drake filmaren egokitzapen bat izango zela. Ondoren, Nathan Fillion aktoreak Nathan Drake pertsonaia nagusiaren papera egiteko interesa erakutsi zuen, baina Russellek berehala baztertu zuen ideia. Hilabete geroago, azaroan, Mark Wahlberg aktoreak MTVrekin izandako elkarrizketa batean baieztatu zuen rol nagusirako hautatua izan zela, eta filmazioa 2011ko erdialdean hasiko zela. Era berean, aipatu zuen Russell Robert De Niro eta Joe Pesci bezalako aktoreak tartean sartzen saiatzen ari zela. Hala ere, 2011ko maiatzean, Russellek proiektua utzi zuen Silver Linings Playbook (2012) filma zuzentzen ari zelako. Aste batzuk beranduago, Neil Burger bere ordezkoa izango zela baieztatu zen. Halere, 2012ko abuztuan, Burgerrek proiektua utzi zuen Divergent (2013) filma zuzentzeko. Ondoren, estudioak Marianne eta Cormac Wibberley kontratatu zituen gidoia berridazteko. Seth Rogenekin eta Evan Goldbergekin ere harremanetan jarri ziren gidoia berridatz zezaten, baina behin eta berriz ukatu zuten. 2014ko otsailean, Seth Gordon filmaren zuzendari berria izango zela iragarri zen, eta David Guggenheim izango zela gidoia idazteko arduraduna. Filmaren ekoizpena 2015eko hasieran hastea aurreikusita zegoen, 2016ko ekainaren 10erako programatutako merkaturatze batekin. 2014ko azaroan, Wahlbergek proiektua utzi zuen, abenturazko pertsonaia bat antzezteko adinean ez zegoela argudiatuta. Honen ondoren, Nathan Drakeren rola Chris Pratt-i eskaini zitzaion, baina honek eskaintza bertan behera utzi zuen. 2015eko ekainean, Gordonek ere proiektua utzi zuen Baywatch zuzentzeko (2017).
2015eko apirilean, David Guggenheimek idatzitako gidoia Sony Picturesek jasan zuen informazio-lapurreta batean filtratu zen. Urte horretako abuztuan, konpainiak 2017ko ekainaren 30era arte atzeratu zuen filmaren merkaturatzea. 2016ko uztailean, Joe Carnahan filmerako gidoi berria idazten ari zela baieztatu zen. Handik gutxira, Sonyk ez zuen ez zuzendaririk ez aktore-zerrendarik, baina filma egingo zutela ziurtatu zuten. 2016ko urrian, Shawn Levy zuzendari berria izango zela baieztatu zen, eta filmazioak 2017an emango ziola hasiera. 2017ko urtarrilean, gidoia prest zegoela baieztatu zen. Handik gutxira, Tom Holland aukeratu zuten Nathan Drakeren papera egiteko. 2018ko abenduan, Levyk utzi egin zuen iragarri zuen Free Guyn lan egiteko. 2019ko urtarrilean, Dan Trachtenberg iragarri zuten haren ordezkoa. Hilabete batzuk geroago, filma 2020ko abenduaren 18an estreinatuko zela iragarri zen. 2019ko abuztuan, Trachtenberg ere proiektutik erretiratu zen, eta filmazioa 2020. urtearen hasierara arte atzeratu zen. Hilabete geroago, Travis Knight izan zen zuzendari berria. Azaroan, Wahlberg filma antzeztera itzuli zen, oraingoan Victor Sullivan bezala. Abenduan, Knightek proiektua utzi zuen Hollandekin izandako agenda gatazkengatik, eta, beraz, filma kaleratzea berriro atzeratu zen.
2020ko otsailean, Ruben Fleischerrek baieztatu zuen bera izango zela filmaren zuzendaria, eta orain 2021eko martxoaren 5ean kaleratuko zutela. Era berean, filma bideojokoen prekuela bat izango zela jakinarazi zen, Nathan Drake eta Victor Sullivanen jatorriak kontatuz, Uncharted 4: a Thief 's End filmean gertatutakoak inspirazio gisa hartuz. Hurrengo hilabetean, Antonio Banderas, Sophia Taylor Ali eta Tati Gabrielle sartu ziren taldean eta gidoia Art Marcum eta Matt Hollowayk idatzi zuten.
Txartel Leihatila
Ameriketako Estatu Batuetan eta Kanadan, Uncharted Dog eta The Cursed filmekin batera estreinatu zen, eta bere lehen asteburuan 4275 zinema-aretotan 25-35 milioi dolar bilduko zituela proiektatu zen (baita 30-40 milioi dolar ere, Presidenteen Eguneko azoka barne). Filmak gutxi gorabehera 15,4 milioi dolar irabazi zituen bere lehen egunean, ostegun gaueko aurrerapenetatik $3,7 milioi barne. Bere estreinaldiak aurreikuspenak gainditu zituen, hiru egunetan 44 milioi dolar eta lau egunetan 51,3 milioi dolar bilduz. Ordura arteko urteko irekierarik handiena izan zen, 2022ko otsailaren 21etik aurrera.
Dolly ardia
Dolly ardia (1996ko uztailaren 5a - 2003ko otsailaren 14a) lehen ugaztun klonatua izan zen, ugaztun heldu baten zelula batetik abiatuta eta nukleo-transferentzia izeneko prozedura erabilita.
Sorrera
Keith Campbell, Ian Wilmut eta berauen lankideek sortu zuten Dolly ardia Eskozian, Roslin Institutuan, berau Edinburgoko Unibertsitatearen atal bat, PPL Therapeutics bioteknologiako konpainiarekin batera, azken hau Edinburgokoa. PPL Therapeutics enpresak eta Nekazaritza Ministerioak finantzatu zuten Dollyren klonazioa. Hau jaio zen 1996ko uztailaren 5ean, eta hil zen biriketako gaixotasun batek jota, zazpi urte bete baino bost hilabete lehenago. Zenbait hedabidek, hala nola BBC News zerbitzuak eta Scientific American zientzia-aldizkariak izendatu zuten Dolly “munduko ardirik famatuena”.
Ugatz-guruin batetik hartu zen Dolly klonatzeko zelula emailea. Klon osasuntsu bat sortu izanak frogatu zuen gorputzaren atal berezi batetik hartutako zelula batek sor lezakeela banako oso bat. Dolly izenari dagokionez, Dolly Parton abeslari estatubatuarraren omenez jarri zioten izena, haren titi oparoak gogoan. Ian Wilmut zientzialariak horrela azaldu zuen: “Dolly eratorri zen ugatz-guruin baten zelula batetik, eta (hura izendatzeko) ezin pentsatu Dolly Parton-en ugatz parea baino ezer itzelezkoagorik”.
Jaiotza
Dolly 1996ko uztailaren 5ean jaio zen, eta hiru ama izan zituen: batek arrautza ipini zuen, besteak DNA, eta hirugarrenak enbrio klonatuaren sabelaldia burutu zuen. Dolly sortzeko erabili zen teknika bat, zelula somatikoen nukleo-transferentzia, non zelula heldu baten nukleoa transferitu baitzen ernaldu gabeko oozito batera, zeini kendu baitzitzaion zelularen nukleoa. Xok elektriko batek suspertu egin zuen zelula hibridoa berau banatu arte, eta blastozisto bihurtu zenean, ezarri zen ordeko amagan. Dolly lehen klona izan zen, ugaztun heldu baten zelula batetik sortua. Dollyren berri 1997ko otsailaren 22an eman zen, eta arreta izugarria jaso zuen hedabideetan: telebista-iragarki bat egin zen, eta bertan eskoziar zientzialariak agertzu ziren ardiekin jolasten; Time aldizkariak erreportaje berezia eskaini zion Dolly ardiari; Science aldizkariak, bestalde, Dolly izendatu zuen urteko aurkikuntzatzat. Nahiz eta Dolly ez izan lehen animalia klonatua, hedabideen arreta jaso zuen, lehena izan zelako zelula heldu batetik klonatu zena.
Bizitza
Dollyk Roslin Institutuan igaro zuen bizialdi osoa. Bertan Galesko mendi-ahari batek estali zuen, eta sei bildots egin zituen. Lehena, Bonnie izenekoa, 1998ko apirilean jaio zen. Hurrengo urtean bikiak izan zituen, Sally eta Rosie. Eta hurrengoan, hirukiak: Lucy, Darcy eta Cotton. 2001eko amaieran, Dollyk artritisa garatu zuen, eta arazoak izan zituen ibiltzeko. Hori konpontzeko, antiinflamatorioak eman zitzaizkion.
Heriotza
2003ko otsailaren 14an akabatu egin zuten Dolly, ordurako birikak gaixotu eta artritisa garatu zuelako. Bere arrazako ardiek, Finn Dorset direlakoak, batez beste 11-12 urte bizi ohi dira, baina Dolly 6,5 urte bizi izan zen. Post mortem azterketak erakutsi zuen Dollyk biriketako minbizia zuela, nahiko ohikoa ardien artean, JSRV erretrobirusak eraginda. Roslin institutuko zientzialariek esan zuten ez zutela uste Dolly gaixotu zela klon bat zelako, eta taldeko beste ardi batzuek ere gaixotasun bera izan zutela. Biriketako gaixotasun horiek nahiko ohikoak izaten dira barruan bizi diren ardien artean, eta Dolly barruan egiten zuen lo, segurtasun arrazoiak tarteko.
Zenbait jendek espekulatu zuen Dolly sei urteko adin genetikoarekin jaio izana (adin hori baitzuen beste ardiak, zeinengandik klonatu baitzuten) faktore bat izan zitekeela haren heriotzean. Roslin Institutuak esan zuen zehatz eta sakon aztertuta, sekula ez zutela Dollyrengan ezer aurkitu, zahartze aurreratuarekin lotuta.
2016an zientzialariek ez zuten akatsik aurkitu klonatutako hamahiru arditan, Dollyren zelula-lerroko lau barne.
Legatua
Dolly sortuta frogatu zenean klonatzea posible zela, ugaztun handi asko klonatu ziren: txerriak, oreinak, zaldiak eta zezenak. Ordea, argali izeneko ardi basatia klonatzeko ahaleginak ez zuen enbrio bideragarririk produzitu. Banteg zezena klonatzeko saiakerak arrakasta handiagoa izan zuen, baita mouflon ardi basatia ere. Ugaztun handiak klonatzea eraginkortasunik gabeko prozesua izan da —1996an Dolly izan zen bildots bakarra helduarora iritsi zena, 277 ahalegin eginda. 2014an txinatarrek adierazi zuten %70-80 arrakasta maila lortu zutela txerriak klonatzen. 2016an Koreako konpainia bat, Sooam Biotech, egunean 500 enbrio klonatzen ari zen. Bide horretan, askok pentsatu zuten giza klonazioa egun batetik bestera lor zitekeela. Horren arduraz, herrialde askok aurkako legeak idatzi zituzten. Hala ere, 2007an Ian Wilmut-ek, zeinak zuzendu zuen Dolly sortutako taldea, adierazi zuen nukleo-transferentzia izeneko prozedura sekula ez zela eraginkorra izango gizakiengan erabiltzeko.
Klonazioa erabil liteke kontserbatzeko arriskuan dauden espeziak, eta erreminta baliagarria izan liteke berpizteko desagertutako espezieak. 2009ko urtarrilean Aragoiko Jakien Teknologi eta Ikerkuntza Zentroko zientzialari talde batek iragarri zuen Pirinioetako ibex bat klonatu zuela, mendietako basahuntzen bariante bat, zeina 2000. urtean ofizialki desagertutzat aldarrikatu zen. Nahiz eta jaioberria segituan hil zen biriketan zituen akats zenbaiten kausaz, lehen aldia izan zen animalia desagertu bat klonatu zela. Esperimentuak ateak ireki zituen aurrerantzean arriskuan dauden espezieak salbatu eta desagertutakoak berpizteko, ehun izoztua erabilita.
2016ko uztailean Dollyren lau klon identiko (Daisy, Debbie, Dianna eta Denise) bizirik zeuden, eta osasuntsu, bederatzi urte zituztela.
Scientific American aldizkariak 2016an ondorioztatu zuen Dollyren legatu nagusia ez dela izan animaliak klonatzea, baizik eta zelula amen ikerkuntza. Dolly sortu ostean, ikertzaileak konturatu ziren zelula arruntak birprograma zitezkeela zelula ama pluripotentetan, zeinek gara baitezakete edozein ehun.
Primate baten klonazio arrakastatsua, Dollyrekin erabilitako metodo bera erabilita, 2018ko urtarrilean jakinarazi zen. Ikertzaileek Txinan makako baten bi klon identiko sortu zituzten, Zhong Zhong eta Hua Hua, zeinak jaio baitziren 2017aren amaieran.
Conor Maynard
Conor Paul Maynard (Brighton, 1992ko azaroaren 21a) abeslari eta konpositore britainiarra da. 2006an ezaguna bihurtu zen bere YouTube kanalean hainbat abestiren bertsioak egin eta gero. Hala ere, 2011an izan zen Pharrell Williams eta Ne-Yo-k bere talentua aurkitu zutenean eta Parlophone deituriko diskoetxearekin sinatu zuenean. Izan ere, gaur egun oraindik bere aholkulariak dira.
Geroago, 2012an “Can’t Say No", "Vegas Girl" eta "Turn Around" bezalako zenbait single estreinatu zituen, eta UK Singles Chart-en postu bat lortu zuten asteroko hamar arrakasten artean. Gainera, bere album debuta “Contrast” lehen posturaino heldu zen UK Albums Chart-en.
Biografia
Bere gurasoek Gary Maynard eta Helen Maynard dute izena eta bi anaia-arreba gazteago ditu, Jack eta Anna Maynard. Haurtzaroan eta nerabezaroan Hoven kokatua dagoen Cardinal Newman eskolan ikasi zuen. Musika interesa hasi aurretik, Maynard larunbatetan drama eskola batera joaten zen, baina 15 urte zituela arreta musikan jartzea erabaki zuen. Denbora librean, abesti desberdinetako bertsioak egiten zituen, eta 2010eko otsailaren 15ean, Lee Carr-ren "Breathe" abestiaren bertsioa bere YouTube kanal ofizialera igotzea erabaki zuen.
Bisitaldi ugari izan zituenez, Usher eta Stevie Wonder bezalako abeslarien bertsioak egiten jarraitu zuen. Horrela erakarri zuen Pharrell Williams eta Ne-yoren arreta. 2012ko martxoaren 1ean Maynard-ek bere lehen singlearen musika bideoa argitaratzea erabaki zuen.
Maiatzaren 1ean, "Drowning" abestia argitaratu zuen, eta bere jarraitzaileek digitalki doan deskargatu ahal izan zuten albumaren lagin gisa. Abeslariaren bigarren singlea, "Vegas Girl", uztailean estreinatu zen eta abuztuan Erresuma Batuan laugarren postura heldu zen. Urrian, "Turn Around" abestia UK Singles Chart-en zortzigarren tokira iritsi zen, Maynarden hirugarren top 10 izanda.
2013ko urtarrilean, "Animal" estreinatu zuen, “Contrast” albumaren laugarren singlea, eta lau astetan Erresuma Batuko seigarren postua lortu zuen. Urteko lehen seihilekoan, bere bigarren estudioko diskoa izango zen lanean jarraitu zuena. Gainera, Rita Ora eta Calvin Harrisekin lan egin zuela gehitu zuen.
Vicenç Iturat
Vicenç —gaztelaniaz, Vicente— Iturat Gil (Alcalà de Xivert, Valentzia, 1928ko abuztuaren 22a - Vilanova i la Geltrú, Katalunia, 2017ko abuztuaren 18a) txirrindularia izan zen, profesionala 1952 eta 1962 artean. Bere kirol lorpenik handienak Espainiako Vueltan egin zituen, non 3 etapa garaipen lortu zituen eta bi aldiz lehenengo hamarren artean amaitu zen.
Salvelinus lepechini
Salvelinus lepechini Salvelinus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Tannières
Tannières Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Hypsiboas
Hypsiboas anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Hylidae familian sailkatua.
Tannières
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 13 ziren. Familiak 8 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak) eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 14 etxebizitza zeuden, 8 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 14etxeak ziren. 8 etxebizitza nagusietatik 3 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 3 etxek lau zituzten eta 3 etxek bost zituzten. 2 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 11 ziren, horien artean 6 aktiboak ziren eta 5 inaktiboak ziren. 6 pertsona aktiboetatik 5 lanean zeuden (3 gizon eta 2 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 5 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 1 ikasten zegoen eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hypselobarbus jerdoni
Hypselobarbus jerdoni Hypselobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Domnom-lès-Dieuze
Domnom-lès-Dieuze Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
1141 Bohmia
1141 Bohmia asteroide gerrikoan aurkitutako 1141. asteroidearen izena da. 1920eko urtarrilak 4an aurkitu zuen Max Wolfek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1930 AA zen. Bere izena Bohm-Walz Andereagatik jasotzen du Heidelberg-Königstuhleko Estatu behatokiari Walz erreflektorea eman ziona.
Astrofisika
Astrofisika unibertsoaren izaera eta bertan dauden astroak (adibidez, kometak, galaxiak eta erreakzio nuklearrak) aztertzen dituen fisikaren arloa da.
Domnom-lès-Dieuze
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 53 etxebizitza zeuden, 45 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 7 hutsik zeuden. 48 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 45 etxebizitza nagusietatik 39 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 35 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.