cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henry Briggs
Henry Briggs (Warley Wood, Mendebaldeko Yorkshire, 1561eko otsaila - Oxford, ) matematikari ingelesa izan zen. Logaritmoen inguruan lan egiten zuen matematikariak 10 zenbakia oinarri bezala erabiltzeko ideia izan zuen. Hori dela-eta, jatorrizko logaritmoak (John Napierrek asmatutakoak) gaur egun erabiltzen diren logaritmo arruntetara aldatu zituen, hots, oinarrizko zenbakitzat hamar duen logaritmoetara ("Briggsen logaritmoak" bezala ezagutzen direnak). Briggsen logaritmoa ''Log. ''zeinuaren bidez adierazten da, beraren oinean oinarriaren zenbakirik jarri gabe ere ulertzen baita zenbaki hori hamar dela. Bestalde, lehen 31.000 zenbaki osoen logaritmoak 14. hamarrena arte kalkulatu zituen.
Ableiges
Ableiges Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ableiges udalerrian erroldatutako biztanleak 946 ziren. Familiak 328 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 164 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 355 etxebizitza zeuden, 339 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 331 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 339 etxebizitza nagusietatik 293 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 76 etxek lau zituzten eta 222 etxek bost zituzten. 276 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 119 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 204 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 685 ziren, horien artean 513 aktiboak ziren eta 172 inaktiboak ziren. 513 pertsona aktiboetatik 475 lanean zeuden (248 gizon eta 227 emakume) eta 38 langabezian zeuden (17 gizon eta 21 emakume). 172 pertsona inaktiboetatik 60 erretiraturik zeuden, 71 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ableiges udalerrian 330 unitate fiskal zeuden, 919 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.943 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 45 komertzioetatik, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 jatetxe, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2000. urtean Ableiges udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Behin eta berriz
Behin eta berriz Des-kontrol musika taldearen 2. diskoa da, 2002. urtean Potencial Hardcore diskoetxearen zigilupean argitaratutakoa.
Montrose (Missouri)
Montrose Missourieko hiri bat da. Henry konderrian kokatua dago. 2010ean 384 biztanle zituen, 1.48 kilometro koadrotan banatuta.
Discogobio brachyphysallidos
Discogobio brachyphysallidos Discogobio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Los Alamos konderria (Mexiko Berria)
Los Alamos konderria (Los Alamos County) Mexiko Berriko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Los Alamos da. 2010eko zentsuaren arabera 17,950 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran. Bertan dago Los Alamosko Laborategi nazionala, bonba atomikoa sortu zuen Manhattan proiektuaren egoitza.
Tisi (argipena)
Tisi hitzak adiera zenbait ditu:
Los Alamos konderria (Mexiko Berria)
Geografia
Los Alamos konderriak 28,297 kilometro koadro ditu. Horietatik 23 ura dira. Beste 28,274 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 63,43 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 17,950 pertsonetatik 16,335 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,646 dira. 97 beltzak edo afroamerikarrak. 111 amerikar natiboak ziren eta 8 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,060 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 31 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 308 pertsonek kokatzen zuten.
Alicia Alonso
Alicia Alonso, jaiotzako izena Alicia Ernestina de la Caridad del Cofre Martínez (Habana, 1920ko abenduaren 21a - Habana, 2019ko urriaren 17a) kubatar dantzari eta dantza-irakaslea izan zen. Ballet erromantikoaren estilo hertsienaren baitan, historiako dantzaririk handienetakotzat jotzen da.
Bizitza
New Yorken hasi zuen dantzari ibilaldia, Broadwayko musikaletan. Ikusmen-arazoak izan zituen arren, Ballet Caravan eta American Ballet Theatre ballet-konpainietako izar nagusietako bat izan zen. 1940az geroztik, Habanako Sociedad Pro Arte Musical elkartearen laguntza ere izan zuen. Osperik handiena Giselle-ren papera eginez bereganatu zuen, American Ballet Theatre konpainian Alicia Markova dantzaria ordezkatu zuenean. George Balanchine eta beste maisu askoren koreografia asko dantzatu eta ballet garaikidetarako hainbat paper ere sortu zituen.
1948an Alicia Alonsoren Balleta sortu zuen Kuban, 1955ean Kubako Balleta eta 1959ko iraultzaren ostean Kubako Ballet Nazionala izenak hartuko zituena. 1959az geroztik, Kubako Ballet Nazionalaren lehen dantzari eta dantzari ospetsuak (Mirta Plá, Loipa Araújo, Josefina Méndez eta Marta García) biltzen zituen Kubako ballet eskolaren arima bilakatu zen. Alonsoren ballet-eskola miretsia izan zen bertako ikasketa eta aukera sistemaren kalitateagatik, eta herrialde askotan sarituak eta goretsiak izan ziren eskola horretako kideek munduko ballet-talderik onenetako bat osatzen zuten.
Irakaskuntzan, koreografian, eta baita Kubako Ballet Nazionala zuzentzen ere segitu zuen, 2019ko urriaren 17an zendu zen arte; 98 urte zituen.
Hohentengen
Hohentengen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Melanorivulus rutilicaudus
Melanorivulus rutilicaudus Melanorivulus generoko animalia da. Arrainen barruko Rivulidae familian sailkatzen da.
Koki Matsumura
Koki Matsumura (松村 航希) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Fujieda MYFC.
Bonjour la vie
Bonjour la vie (euskaraz "Kaixo bizitza") Gilbert Bécaud abeslari frantsesak 1981n plazaratu zuen estudio-albuma izan zen. Orkrestazioak Bécaudek berak egindakoak dira. Albuma 33 bira minutukoa zen.
Parignargues
Parignargues Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Parignargues udalerrian erroldatutako biztanleak 581 ziren. Familiak 204 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 72 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 243 etxebizitza zeuden, 210 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 218 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 210 etxebizitza nagusietatik 165 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 100 etxek bost zituzten. 166 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 96 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 106 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 333 ziren, horien artean 242 aktiboak ziren eta 91 inaktiboak ziren. 242 pertsona aktiboetatik 226 lanean zeuden (116 gizon eta 110 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 91 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Parignargues udalerrian 218 unitate fiskal zeuden, 521 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.991 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 margolariak eta 1 iturgina.
2000. urtean Parignargues udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 154 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Norkzer?!
Norkzer?!, 2015ean Hernanin sortutako hardcore taldea da.
Errumaniako historia
Errumaniako historia duela 42.000 urte hasi zen, aztarnen arabera Homo Sapiens orduan sartu baitzen, Europako lurraldeetara iritsi zen lehena.
Antzin Aroa
Egungo Errumaniari buruzko idatzitako arrastorik zaharrena Herodotok idatzia da, K. a. 513an. Haren liburu baten arabera, Dario I.a Handia persiar enperadoreak geta izeneko tribua garaitu zuen. Nolanahi ere, daziarrak ziren Antzinatean eremu horretan bizi ziren herri garrantzitsuena. Daziar erresuma erpinera K. a. 82 inguruan iritsi zen, Burebista erregearen agintaldian. Erromatarren jomugan jarri zen erresuma hori K. o. 87an, Mesia probintzia erromatarra erasotutakoan. Azkenean, 101-106 bitartean, bi kanpainatan, Trajanok garaitu zituen daziarrak, haren lurraldea Dazia probintzia bihurtuta.
Urrea eta zilarra ugari izanik, erromatarrek sakonki kolonizatu zuten Dazia. Haiekin batera, latin arrunta eraman zuten, erromanizazio prozesu sakonari hasiera emanez (honela proto-errumaniera sortu zen). Alabaina, III. mendetik aurrera, hainbat herriren inbasioarekin, godoena esaterako, Erromatar Inperioak Dazia bertan behera utzi behar izan zuen 271 inguruan, utzi zuen lehendabiziko probintzia hain zuzen ere.
Erdi Aroa
X-XIII. mendeetan sortu ziren egungo Errumaniako lehen printzerriak: Valakia (errumanieraz: Ţara Românească -errumaniar lurraldea-), Moldavia (errumanieraz: Moldova) eta Transilvania. Erlijioa kristau ortodoxoa zen eta hizkuntza latinoa. XIII. mendean, Transilvaniaz jabetu ziren hungariarrak eta bertako jende askok jo zuen Valakia eta Moldavia aldera. XIV. mendean moldatu ziren egungo Errumaniako hiru lurralde nagusiak: Transilvania, Valakia eta Moldavia.
Mikel Ausarta (errumanieraz: Mihai Viteazul) Valakiako (1593-1601), Transilvaniako (1599-1600) eta Moldaviako (1600) printzea izan zen. Laburki bazen ere, haren agintaldian batu egin ziren lehen aldiz hiru errumaniar printzerriak. Beti ere, turkiarrak nagusi egon ziren XVII. mendearen bukaera arte. Garai hartan sendotu zen Errumaniaren aldeko abertzaletasuna.
Independentzia eta monarkia
Cuza kanporatuta zuten 1866an, estatu-kolpe bat zela-eta. Haren ordez, Karl Hohenzollern-Sigmaringen bihurtu zen printze. Honek Erdialdeko Europako estatuei begira jarri zuen herrialdea, eta guztiz neurri gogorrak bideratu zituen langile eta nekazarien aurka. Errusia-Turkia Gerran, Errumania errusiarren alde borrokatu zen eta, 1878ko Berlingo Itunarekin, Errumania estatu independentetzat jo zuten Europako botere nagusiek. Trukean, Errumaniak Besarabiako hegoaldeko eskualdeak Errusiari eman behar izan zizkion, Dobruja bereganatu arren. 1881ean, printzerria erresuma bihurtu zen. Hitzarmen bat sinatu zuten, urte berean, Errumaniak, Austriak eta Alemaniak, Errusiaren erasoei aurre egiteko (Italiak izenpetu zuen 1888an). 1912. urtean, ordea, hitzarmen hura hautsia zen. 1913an, Balkanetako Bigarren Gerran, Grezia, Serbia, Montenegro eta Turkiarekin bat egin zuen, Bulgariaren aurka. Bukaresteko Itunarekin, Hegoaldeko Dobruja jaso zuen Errumaniak.
Munduko Gerrak eta Errumania Handia
Lehen Mundu Gerra piztean, 1914an, neutraltzat jo zuen bere burua Errumaniak. Bi urte geroago, aliatuekin egin zuen bat Frantziak fronte berri bat ireki nahi baitzuen. Austria-Hungariari gerra deklaratu zion batasun nazionala bermatuko zen aginduarekin. Hala ere, Austria-Alemaniako eta Bulgariako armadek Errumaniako bi heren hartu eta oso egoera larrian geratu zen, gosete eta izurrite handiak eragin baitzituen gerrak.
Villebon (Eure eta Loir)
Villebon Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Errumaniako historia
Munduko Gerrak eta Errumania Handia
Aliatuen garaipenaren ondoren, Besarabia, Bukovina, Transilvania eta Banateko lurraldeak berreskuratu zituen Errumaniak. 1920ko Trianongo Itunaren bidez, Hungariak Transilvaniako aldarrikapen orori muzin egin zion. Errumania Handia (România Mare errumanieraz) gerren arteko garaiko estatuari esaten zaio, historiako hedapen handiena lortu baitzuen. Urte latzak izan ziren, zailtasun ekonomikoek faxismoa ekarri zuten-eta, Burdinazko Goardia alderdi faxistaren ildoan, Alemania Naziaren eraginpean geratu zen Errumania. Karlos II.ak diktadura ezarri zuen 1938an.
Villebon (Eure eta Loir)
Biztanleria
2007an Villebon udalerrian erroldatutako biztanleak 85 ziren. Familiak 30 ziren, horien artean 9 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 13 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Errumaniako historia
Munduko Gerrak eta Errumania Handia
Bigarren Mundu Gerran, Errumania neutral izaten saiatu zen. Moskuren eta Berlinen presiopean, errumaniar administrazioak eta armadak Besarabia eta Ipar Bukovina utzi behar izan zituzten gerra saihesteko. Beste eskualde batzuk galdu ostean, Karlos II.ak abdikatu zuen 1940an. Ion Antonescu faxistaren legionarioek hartu zuten boterea. Ardatzaren alde eginda, Alemaniarentzat petrolio hornitzaile nagusiena izan zen Errumania.
Villebon (Eure eta Loir)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Errumaniako historia
Munduko Gerrak eta Errumania Handia
1944ko abuztuan, Armada Gorria Errumanian sartu zenean, Migel I.a erregeak Antonescu atxilotzeko agindu zuen, eta herrialdea Aliatuen aldera lerratu zen; baina Hirugarren Reicha garaitzeko ahalegina ez zuten aintzakotzat hartu 1947ko Parisko Bake Konferentzian. Armada Gorria de facto-ko boterea izanik, Migel I.ak sozialistak eta komunistak onartu behar izan zituen gobernuan. Gerraren ondoren Transilvania berreskuratu zuen Errumaniak.
Komunismoren garaia
1947an Migel I.a erregeak kargua utzi eta herrialdetik alde egin zuen, eta Errepublika Sozialista bilakatu zen Errumania 1948an, Sobietar Batasunaren kontrol militar eta ekonomiko zuzenarekin. 1955ean, Varsoviako Itunaren barruan sartu zen. 1961ean, nolabaiteko independentzia lortu zuen Sobietar Batasunaren agintetik. 1967an, Nicolae Ceaușescu, Alderdi Komunistako Idazkari Nagusia, izendatu zuten Estatuko Kontseilu Goreneko Lehendakari. 1968an, Errumania izan zen Varsoviako Ituneko herrialde bakarra Txekoslovakiako inbasioaren kontra agertu zena. Horrezaz gainera, Sei Eguneko Gerraren ondoren segitu zuen Israelekin harreman diplomatikoak izaten, eta Mendebaldeko Alemaniarekin hitzarmen diplomatikoak eta ekonomikoak jarri zituen abian.
Artamus personatus
Artamus personatus Artamus generoko animalia da. Hegaztien barruko Artamidae familian sailkatua dago.
Errumaniako historia
Komunismoren garaia
1974an, Errumaniako lehendakaritza, hilabete bat lehenago sorturiko kargua, hartu zuen Ceaușescuk. 1970eko hamarkadatik aurrera, zorra handitu zen eta, kitatu ahal izateko, ekonomia eta hiritarrak txirotu zituen politika jarri zuen abian Ceauşescuk. Polizia estatua areagoturik eta haren buruaren gurtza bultzaturik, Ceauşescuren ospeak behera egin zuen. Matxinadak sortu ziren, eta 1989ko abenduan manifestazio handiak izan ziren nonahi. Gobernuak gogor erantzun zien manifestazioei eta, zapalkuntza horren ondorioz, hildako asko izan ziren Timisoaran. Armada ere gobernuaren kontra jarri zen. Ceaușescu eta haren emaztea atxilotu eta hil egin zituzten. Alderdi komunista agintetik kendu eta hauteskundeetarako deia zabaldu zen.
Villebon (Eure eta Loir)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 59 ziren, horien artean 47 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 47 pertsona aktiboetatik 46 lanean zeuden (20 gizon eta 26 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 12 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Errumaniako historia
Egungo demokrazia
Agintari horiek neokomunistatzat hartzen zituen oposizioak, alegia, 1947an debekaturiko alderdi historikoek (Nekazari Alderdi Nazional Kristaua eta Demokrata, PNTCD; Nazio Alderdi Liberala, PNL, eta Errumaniako Alderdi Sozial-demokrata, PSDR). Protesta handiak izan ziren kalean, Bukaresteko unibertsitatean batez ere. Baina Jiuko meatzariak etorri ziren gobernuari laguntzera, eta gogorkeriaz ezabatu zituzten protestak; hori zela-eta, guztiz gaiztotu ziren aginpidearen eta oposizioaren arteko harremanak. 1991n, erreferendum bidez, konstituzio berria onartu zen, Errumania errepublika, estatu nazional eta bateratu gisa definitzen zuena, oposizioaren kontrakotasunarekin ordea. Urte berean, Petre Roman lehen ministroak dimisioa aurkeztu behar izan zuen Jiuko meatzarien presiopean; haren ingurura bilduta, 1993an Alderdi Demokrata (PD) sortu zuten erreformatzaileek.
Morehouse (Missouri)
Morehouse Missourieko hiri bat da. New Madrid konderrian kokatua dago. 2010ean 973 biztanle zituen, 2.06 kilometro koadrotan banatuta.
Errumaniako historia
Egungo demokrazia
1992an, Ion Iliescu hautatu zuten berriz errepublikako presidente, botoen %61ekin. Haren alderdiak, FDSN, Osasun Nazionaleko Fronte Demokratikoak (%28), aurrea hartu zien alderdi historikoen koalizioari eta Petre Romanen PDari. Teknikari gobernu bat osatu zen, Nicolae Vacaroiuren buzuzagitzapean, zeina, Nazioarteko Diru Funtsak eta Mundu Bankuak lagunduta, erreforma batzuk egiten hasi baitzen, 1995ean ekonomiaren egonkortzea ekarri zutenak. 1993an, Europar Batasunarekin elkarterako akordio bat izenpetu zuen Errumaniak; urte bereko irailean, Europako Batzordean onartu zuten, eta 1994aren urtarrilean, Errumania izan zen NATOrekin bakerako kidetasuna izenpetu zuen lehen herrialdea; azkenik, 1995ean, Europar Batasunean sartzeko eskaria egin zuen.
1996ko hauteskundeetan, aldatu egin ziren gauzak, oposizioa irten baitzen garaile, hiru alderdi historikoen koalizioa alegia, eta Emil Constantinescu (%54) hautatu zuten presidente. CDR, PD eta UDMR alderdiek gobernu koalizio bat osatu zuten. Victor Ciorbea, sindikatuetako lider ohia, Bukaresteko alkate 1996ko ekainaz gero, izendatu zuten lehen ministro, eta hark argi agertu zuen erreforma politikoak eta ekonomikoak bideratzeko, bizitza publikoa txukuntzeko eta ustelkeriari kontra egiteko asmoa. Koalizioa, ordea, ahula zen, eta arazoak aldizka sortzen ziren, bereziki hungariar gutxiengoaren ingurukoak. Victor Ciorbeak azkenean dimisioa aurkeztu behar izan zuen 1998ko martxoan, eta Radu Vasilek hartu zuen haren lekua, PNTCD Nekazari Alderdiaren buruak. 2000an, Ion Iliescu izendatu zuten lehendakari; 2004an, berriz, Traian Băsescu eskuindarrak hartu zuen agintea. 2004an, Errumania NATOn sartu zen, eta Irak inbaditu zuen ingeles-estatubatuar koalizioan parte hartu zuen. 2007an, Europar Batasunean sartu zen.
Villebon (Eure eta Loir)
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak igeltseroa ziren.
Hohentengen am Hochrhein
Hohentengen am Hochrhein Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Morley (Missouri)
Morley Missourieko hiri bat da. Scott konderrian kokatua dago. 2010ean 697 biztanle zituen, 2.08 kilometro koadrotan banatuta.
Mooresville (Missouri)
Mooresville Missourieko herrixka bat da. Livingston konderrian kokatua dago. 2010ean 91 biztanle zituen, 0.46 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Aubin (Aisne)
Saint-Aubin Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 317 ziren. Familiak 101 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 45 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 194 ziren, horien artean 111 aktiboak ziren eta 83 inaktiboak ziren. 111 pertsona aktiboetatik 95 lanean zeuden (55 gizon eta 40 emakume) eta 16 langabezian zeuden (8 gizon eta 8 emakume). 83 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Julián Andiano
Julián Carlos Andiano Egiguren, (Errenteria, 1951ko azaroaren 28a - ) euskal txirrindulari ohia da, 1975etik 1980ra profesionala izan zena.
Sailkapen orokorra Itzuli Handietan
-: ez zuen parte hartu
UT: utzi, ez zuen amaitu
Meakaur
Meakaur Morga udalerriko (Mungialdea, Bizkaia) auzoa eta herriburua da. 2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, 27 biztanle ditu.
John Boynton Priestley
John Boynton Priestley (Bradford, Yorkshire, 1894ko irailaren 13a - Alveston, Warwickshire, 1984ko abuztuaren 14a) ingeles eleberrigile eta antzerkigilea izan zen.
Meakaur
Hizkuntza
Euskara hitz egiten da, bizkaiera; euskaldunak % 100 dira.
John Boynton Priestley
Bere garaiko gizarteari buruzko kritika zorrotza egin zuen bere obretan. Antzezlanei dagokienez aipagarri da The Glass Cage (1957). Arrakasta handia lortu zuen 1930. urtean Angel Pavement (Aingeruaren karrika) eleberriari esker. Famatuak dira orobat Bright Day (1946) eleberria eta The English Novel (1927) kritika-lana. Charles Dickensen biografia bat ere eman zuen argitara.
Meakaur
Ondasun nabarmenak
Aipagarri dira San Esteban Gerekizeko eliza (1770. urtean zaharberritua), X. mendeko San Martin eliza (XVI. mendean eraberritua), Andre Mari eliza modernoa, San Joan Bataiatzailearen ermita, San Bizente Martiriaren ermita eta XVI. mendeko Jesus Gurutziltzatuaren ermita (1766an zaharberritua).
Songyuan
Songyuan (txinera sinplifikatuz: 松原; pinyineraz: Sōngyuán), Jilin probintzian kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 2.812.000 biztanle inguru dauzka 2007ko erroldaren arabera eta 21.097 kilometro koadroko azalera.
Inguru naturala eta kokapena
Prefektura mailako Songyuan hiriaren mugakideak honakoak dira: Baicheng mendebaldean, Changchun ekialdean, Heilongjiang probintzia iparraldean, Siping hegoaldean, eta Barne Mongolia eskualde autonomoa hego-mendebaldean.
A.C.A.B. (Des-kontrolen diskoa)
A.C.A.B. Des-kontrol eta Hell Beer Boys musika taldeen diskoa da, 2004. urtean Urban Revolt Records diskoetxearen zigilupean argitaratutakoa. Des-kontrolen 3. diskoa da eta Hell Beer Boys-en 2.a.
Jordania
Jordania (الأردن al-Urdun), ofizialki Jordaniako Haxemi Erresuma (المملكة الأردنية الهاشمية al-Mamlakah al-Urdunīyah al-Hāshimīyah), Ekialde Hurbileko estatu burujabea da. Iparraldean Siria du, ekialdean, Irak eta Saudi Arabia, hegoaldean, Saudi Arabia eta Itsaso Gorria, eta mendebaldean Israel eta Palestina. 88.794 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2020an 10,8 milioi biztanle zituen. Hiriburua Amman da.
Mugak
Jordania Ekialde Hurbilean dago, ipar latitudeko 29° eta 34° artean, eta ekialdeko longitudeko 34° eta 40° artean. Muga hauek ditu: iparraldean, Siria; ekialdean, Irak eta Saudi Arabia; hegoaldean, Saudi Arabia eta Itsaso Gorria (Aqabako golkoa); eta mendebaldean, Israel eta Palestina (Zisjordania).
Eskualde naturalak
Saudi Arabia, Irak, Siria, Palestina, Israel eta Egiptok inguratuta, Jordaniaren mugak afrikar mosaikoa margotu zuen artista berak margotu zituela dirudi. Hainbat etnia mutilatu zituzten muga zorroztu horiek; esaterako, beduinoen etnia, nahiz eta horiek lerro zatitzaile bihozgabe horiei jaramon handirik egin gabe jarraitzen duten, ezta urruneko hiriburuari ere.
Klima
Klima idorra da, oro har; basamortukoa, guztiz lehorra, ekialdean eta mediterraneoa mendebaldean. 400 mm euri jasotzen dira Jordan ibaiaren haranean neguko hiletan. Apiriletik urrira ez du ia euririk egiten.
Historia
Ilgora Emankorraren eta Arabiako basamortuaren artean kokatua, zibilizazio ugari izan dira egungo Israel, Palestina eta Jordaniako lurraldeetan. K.a. XIII. mendearen aldera egituratu ziren eskualdeko lehenbiziko estatuak (Ammon, Moab, Edom). K.a. XI. mendearen amaieran, David eta Salomonen errege juduen garaian, Israelgo Erresumak hartu zituen gaur egungo Jordaniako ekialdeko lurraldeak. Asiriarrak, babiloniarrak, persiarrak eta seleukotarrak (K.a. 300) nagusitu ziren ondoren. K.a. II. mendean, arabiar nabateoek sortu zuten erresuma bat Jordaniako hego-ekialdean, eta erromatarrek hartu zuten lurraldea K.a. I. mendean.
VII. mendean nagusitu ziren arabiarrak, eta Damaskoko omeiatarren eta Bagdadeko abbastarren mende egon zen ondoko mendeetan zehar. 1099. urtean, gurutzatu kristauek Jerusalem hiria konkistatu eta kristau erresuma berri bat zabaldu zuten Jordan ibaiaren haran osoan: (Jerusalemgo Erresuma Latindarra. XVI. mendean, otomandarraren esku geratu zen.
1920an, Britainiar Inperioaren mendean geratu ziren Jordania (orduko Transjordania, Jordan ibaiaren ekialdea) eta Palestina. Abdullah ibn Hussein ezarri zuten emir edo buruzagi militar gisa. 1927an onartu zitzaion independentzia Jordaniako estatuari, baina bertan iraun zuten britainiarrek agintari 1948 arte.
1950ean, Israelen eta arabiar-palestinarren arteko gerraren ondoren (1948-1949, Israelgo estatu juduaren sorrera), Jordan ibaiaren eskuinaldeko lurraldeak (Zisjordania) eskuratu zituen Jordaniak. 1967ko ekainean, Sei Eguneko Gerraren ostean, Israelgo Armadaren esku geratu ziren lurralde haiek. 1970-1971 urteetan, istilu larriak izan ziren jordaniar gudarostearen eta palestinar gerrillaren artean, eta Jordaniatik egotzi zituzten oste armatu palestinarrak. Hala ere, Israelen aurkako politika eraman zuen Jordaniako gobernuak, Camp Davideko hitzarmenaren aurka; arazoak ekarri dizkio joera horrek, Estatu Batuen eta Mendebaldeko estatuen aldeko gobernua baita.
1988an, Israelek hartutako lurraldeekiko lotura eta eskubide guztiak hautsi zituen Jordaniako gobernuak; Palestinako estatua aldarrikatu zuen orduan Palestinaren Askapenerako Erakundeak, lurralde okupatuetan oinarritua: Jordan ibaiaren mendebaldeko lurraldeak eta Gazako zerrenda. Golkoko Gerran, 1990eko abuztuan Irakeko armada Kuwaiten sartu zenean, Hussein I.a Jordaniakoak ez zuen inbasio hori gaitzetsi, bere herriko iritzi nagusiari jarraiki. Iraken aldeko gisa agertu izanak Estatu Batuekiko, Kuwaitekiko eta Saudi Arabiarekiko harremanak zaildu zituen. Ondorioak latzak izan ziren: Iraki ezarritako zigor-neurriek Jordania bete-betean ukitu zuten (Jordaniaren esportazioak Iraki lotuak daude neurri handi batean): laguntza (petrolioa eta finantza-laguntzak) ukatu zioten petrolioa duten arabiar herriek, eta lanik gabe utzi zituzten herri horietan ari ziren jordaniar-palestinar langileak.
Israelekiko harremanei dagokienez, 1991n bake-elkarrizketak hasi zirenean, Jordaniak parte hartu zuen, jordaniar-palestinar batzorde batean; dena dela, 1994an bake-hitzarmena sinatu zuen Jordaniak Israelekin, eta 46 urteko gerraren ondoren bien arteko harremanak finkatu ziren berriro: hitzarmen hari esker, bi herrialdeen arteko elkarlana bideratu ahal izango zen, eta benetako bakea sinatzeko aukera sortu zen. 1999an, Hussein errege eta estatuburua hil zelarik, haren seme eta ondorengoak, Abdullah printzeak, hartu zuen kargua, Husseinek bere anaia Hassan baztertu eta semea izendatu baitzuen erregegai.
Abdullah erregeak arazo larriei aurre egin behar die bere agintaldian: Palestina eta Israelen arteko gatazka amaigabea, 2003ko Irakeko Gerra eta, barne-politikari dagokionez, krisi ekonomiko larria eta demokrazia zabaltzeko eskaerak.
2019an eremu batzuk (Al Baqura eta Al Ghamr) berreskuratu zituen, 25 urte lehenago galdu zituenak.
Politika
Jordaniako gobernu era monarkia da; errege-kargua oinordetzaz jasotzen da, erregeak lehen ministroa aukeratzen du eta hark, gobernua. Erregea estatuburua da eta haren esku dago aginpide betearazlea eta legegilearen parte bat. Parlamentuak bi ganbera ditu: Senatua (الأعيان الأردني, Majlis al-Ayan; 65 kide) eta Ordezkarien Ganbera (مجلس النواب, Majlis al-Nuwaab; 130 kide). Erregeak Senatuko 65 ordezkariak aukeratzen ditu. Ordezkarien Ganberakoak, berriz, hauteskunde bidez hautatzen dira, lau urtetik behin; 15 aulki emakumeei dagozkie eta beste 12, kristau, txetxen eta zirkasiarrentzat. Konstituzioa 1952koa da, baina zenbait erreforma izan ditu harrezkero, azkena 2016an.
Banaketa administratiboa
Jordania muhafazah (مُحَافَظَة, muhafazah) izeneko 12 probintziatan banaturik dago, bakoitza erregeak izendatutako gobernadore batek gobernaturik. Aldi berean, gobernoratoak liwa (لواء) izeneko barrutietan azpibanaturik daude.
Habitaten zuzentaraua
Habitaten zuzentaria 1992an ezarritako Europar Batasuneko zuzentaraua da, ingurumenaren babesa eta hobekuntza helburua duena. Izen osoa 1992ko maiatzaren 21eko 92/43/EEC Kontseiluaren zuzentaraua, habitat naturalen eta fauna eta flora basatiaren kontserbazioari buruzkoa du.
Hegaztien zuzentarauarekin batera, kontserbazioari buruzko zuzentarau bakarra da. Natura 2000 izeneko sare ekologiko sortu zuen. Inplementatzeke dago.
Jordania
Biztanleria
Jordaniak 10.806.000 biztanle zituen 2020an, adinari dagokionez, honela banaturik: 0-14 urte bitartekoak, % 33; 15-24 urte bitartekoak, % 19,8; 25-54 urte bitartekoak, % 38,4; 55-64 urte bitartekoak, % 5,1; eta 65 urtetik gorakoak, % 3,7. Bizi itxaropena 75,8 urtekoa da: 74,2 urtekoa gizonezkoena eta 77,4 urtekoa emakumezkoena (2021eko zenbatespenak). Biztanleen % 92 hirietan bizi dira.
Banaketa etnikoa
Biztanle gehienak arabiarrak dira: % 69,3 jordaniarrak, % 13,3 siriarrak, % 6,7 palestinarrak, % 6,7 egiptoarrak, % 1,4 irakiarrak (2015eko zenbatespena); zirkasiarrak eta armeniarrak ere daude.
Jordaniako jatorrizko biztanleak beduinoak dira, 20 leinutan banaturik, eta asko nomadak dira. Gerren eraginez, ehunka mila iheslari hartu ditu, palestinarrak nagusiki; izan ere, azken 40 urteetan zenbait olde jaso izan ditu, adibidez 1948ko Arabiar-israeldar Gerraren, 1967ko Sei Eguneko Gerraren eta 1990eko Golkoko Gerraren ondoren.
Hizkuntzak
Arabiera hizkuntza ofiziala da eta gehien erabiltzen dena.
Erlijioa
Jordaniarren % 97,1 musulman sunitak dira, eta % 2,1 kristauak (2020ko zenbatespena).
Ekonomia
Jordania arabiar herrialde txiki bat da, baliabide urrikoa; ez du ur eta gas aski eta petrolioa eta ikatza ereoso urriak dira, halaber. Industria ez da oso aurreratua, eta lurrak nekazaritzarako idorregiak dira; langile askok dihardu, bestalde, zerbitzuen alorrean (barne produktu gordinaren % 66,6 2017an). Nekazaritzan, laboreak, olibondoak, barazkiak eta abar lantzen dira, baina ez da oso jarduera oparoa. Abeltzaintzak garrantzi handiagoa du, batez ere ardi- eta ahuntz-aziendak. Meatzaritzari dagokionez, fosfatoa azpimarratzekoa da, esportaziorako gai nagusia eta ekonomian berebiziko garrantzia duena. Industrian, elikagai-industria, ehungintza, tabakogintza eta petrolio-finketa jarduera aipagarrienak dira.
Herrialdea ez da bere beharrak asetzeko lain, eta arabiar herrialdeen laguntza jaso behar izan zuen 1970-1980 bitartean, petrolioa duten herrialde arabiarrena hain zuzen (Saudi Arabia eta Kuwait). Barne produktu gordina % 10 igo zen laguntza hari esker, baina laguntza hori jasotzeari utzi zionean, ekonomia-hazkundeak nabarmen egin zuen behera, batez ere Golkoko Gerraren eraginez. Oso egoera zaila bizi izan zuen, ez baitzuen Kuwaiten laguntza galdu nahi baina, aldi berean, ez zuen Iraken kontra agertu nahi, harekin baitzituen merkataritza-harreman nagusiak. Hain zuzen ere, 1990ean Irakeko gudarosteak Kuwait hartu zuelarik, Iraken kontrako enbargoa ezarri zen, eta Jordaniak galera handiak izan zituen Irakekiko merkataritza eten behar izanaren eraginez. Orduan jaso zituen iheslari-saldo handienak ere, eta horrek gorabehera ekonomiko larriak sortu zituen. Egun, kanpo-zorra, pobrezia eta langabezia (2019ko ofiziala % 19 zen baina benetakoa % 30 ingurukoa), arazo larriak dira.
Atarrabia
Atarrabia ([ataraβia]) Nafarroa Garaiko erdialdeko udalerri bat da, Iruñerrikoa. 2012ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 10.496 biztanle zituen. 1960ko hamarkadatik aurrera garatutako herria da, Iruñerriko gune metropolitarraren iparraldean. Itsasoaren mailatik 434 metrora kokaturik dago.
Euskarazko izena Atarrabia izan arren, gaur egungo izen arautua Villava/Atarrabia da, gaztelaniaz eta euskaraz.
Iruñerriko Mankomunitatea zaborra bildu, ura hornitu eta bestelako zerbitzuak eskaintzeaz arduratzen da, Iruñea inguruko gune metropolitarreko beste hainbat herritan bezala.
Inguru naturala eta kokapena
Atarrabiak azalera nahiko txikia dauka, 1,1 kilometro karratukoa, eta, Iruñetik lau kilometrora dago, Iruñeko merindadearen hegoaldean eta Iruñerriko gune metropolitarrean. Herrira Iruñetik heltzeko, Vianako Printzearen plazatik abiatuta, Beloso aldapatik behera eginez, Atarrabiara heltzen da Serapio Uitzi etorbidetik.
Mugak
Mugakide honako udalerri hauek ditu: Iparraldean Ezkabarte, ekialdean Uharte, hegoaldean Burlata eta mendebaldean Iruñea.
Klima eta landaredia
Atarrabiako klima azpimediterraneo epela da, prezipitazioak ugariak dira urte osoan zehar, baina uztaila eta abuztuan nahiko urriak dira, aldaketa termikoa ertaina da. Urteko batez besteko tenperatura 12-13 gradukoa eta prezipitazioak 1.100 eta 1.200mm artekoak dira. Urteroko egun euritsuak 100-120 dira.
Udaberrian eta udazkenean ohikoak izaten dira ekaitzak. Oro har, Iruñean baino euri apur bat gehiago egiten du, Iruñerriko gune metropolitarraren iparraldean baitago.
Historia
1184. urtean Villava edo "Villa noua" izeneko hiribildua sortu zuen Antso VI.a Nafarroakoak, Atarrabia herrixkaren ondoan. Bertako biztanleei Iruñeko San Nikolas burgu berriko biztanleen foru bera eman zitzaien. Foru horiek 1256an berretsiak izan ziren. 1405. urtean Karlos III.a Nafarroakoari eman zitzaion San Andres eliza babestearen ardura. Errege hark Orreagako Monasterioari eman zion.
XIV. mende eta XV. mendeak izurri eta pobreziaz beteriko mendeak izan ziren Atarrabiarrentzat. Hauek gaindituta, egoerak hobera egin eta biztanleria hazten joan zen. 1545ean udaletxea, eliza berria eta errota nagusia eraiki ziren. Nekazaritza eta abeltzaintzarekin loturiko jarduerak nagusi zirelarik XVIII. mendearen amaieran, irina egiteko errotak eraiki ziren.
Karlistadaren eta Frantziako Iraultzaren ondorioz egondako gerrateen ondorioz Atarrabia herria erabat suntsiturik geratu zen. Horrez gain, Orreagako Monasterioaren ondasunen desamortizazioa egin zuen Espainiako gobernuak. Behin gerrateak gaindituta, industrializazio xume bat hasi zen. 1841. urtean papergintzaren sektoreko Papelera Española lantegia eraiki zen. Horrekin batera, beste hainbat sektoretako lantegiak eraiki ziren, likoregintzan, orgagintzan, ardogintzan, zurgintzan eta abarretan.
Melanorivulus salmonicaudus
Melanorivulus salmonicaudus Melanorivulus generoko animalia da. Arrainen barruko Rivulidae familian sailkatzen da.
Atarrabia
Historia
XX. mendearen hasieran azpiegiturek eta garraiobideek hobera egin zuten Zangozaraino zihoan Irati trenbide elektrikoa inauguratzean. Mendea igaro ahala, zenbait industria garatu zirenean, biztanleria haziz joan zen, sortutako lan aukera berriek erakarrita. Industria berriak agertu ziren horrela, plastikogintza eta lantegi mekanikoak. XX. mendearen erdialdetik hasita, Atarrabiako biztanleria hamar halako hazi zen.
Gaur egun, Atarrabia Iruñerriko udalerria da, Nafarroako hiriburu Iruñeari erabat lotua.
Ekonomia
Atarrabiako jarduera ekonomiko nagusia zerbitzuak eta industria dira. XX. mendean zehar nekazaritza alde batera utzi eta industriak garrantzia hartu zuen. Gaur egun, herrian industrialde bat bada, eta etxebizitza guneekin nahasten diren enpresa bakan batzuk. Azken urteetako hazkunde demografikoak eraikitzeko libre geratzen ziren orubeak agortzea ekarri du. Horrela, hurrengo hamarkadan herrian dauden enpresa gehienek beste kokaleku bat topatu beharko dute.
Atarrabiako industrialdeko enpresa gehienak altzariaren sektorekoak dira.
Industrialdea
N-121A errepidearen ondoan kokatua, industrialdeak 100.500 metro koadroko azalera dauka. Atarrabiako hirigintza-plangintza orokorrak dioenaren arabera, erabilera industrialekoa da gunea, merkataritza eta ostalaritza erabilera osagarriak direla. Eraikinek izan dezaketen altuera gehienekoa sei metro da. 1998ko iraileko datuen arabera, industrialdean 46 enpresa daude, eta 58 sailetatik bederatzi bakarrik zeuden betetzeke.
Industrialdea N-121A errepidearen kokatua egoteaz gain, Iruñerriko PA-30 ingurabide autobidearen hegoaldean dago.
Demografia
2008ko erroldaren arabera, Espainiaz kanpoko 969 etorkin bizi ziren herrian, biztanleriaren %9,48 (Nafarroa Garaiko batezbestekoaren azpitik).
Politika
Nahiz eta 1980ko hamarkadan Atarrabiako herritarrek erreferendum baten bidez Euskal Herriko ikurrina udaletxeko balkoi nagusian egotea onartu, Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernuak egindako Zeinuen Legeak kentzera behartu zituen udaleko arduradunak. Ondoren, alkateak udaletxearen ondoan, masta jarri zuen ikurrina jarri ahal izateko, baina Gobernuak hura ere kentzera behartu zuen.
Udaletxea
Udaletxea Kale Nagusian dago, elizaren plazaren ondoan, eta herriaren erdigunean. Lau zatitan banatutako adreiluzko eraikina da. XX. mendearen amaieran, eraberritze lanak burutu ziren, eta 239 milioi pezeta gastatu zituen udalak, Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernuak emandako diru laguntzari esker. Udala alkateak eta hamabi zinegotzik osatzen dute.
Udal hauteskundeak
2007an Atarrabiako alkate kargurako Pello Gurbindo Jiménez aukeratu zuten. Hauteskunde haietan Nafarroa Bai izan zen boto gehien jaso zituen alderdia, guztira sei zinegotzi eskuratu zituen. UPNk bost zinegotzi lortu zituen, Eusko Abertzale Ekintzak hiru zinegotzi, PSNk bi, eta Ezker Batuak zinegotzi bakarra. Baliogabeko botoak 37 izan ziren (emandako guztien %0,68) eta 83 boto zuri izan ziren (botoen %1,52). Abstentzioa %28,47koa izan zen.
2011ko udal eta foru hauteskundeen ondoren Pedro Gaztearena izendatu zuten Atarrabiako alkate. Bildu izan zen boto gehien jaso zituen alderdia, guztira bost zinegotzi eskuratu baitzituen. Bigarren alderdia Atarrabia Bai izan zen (5 zinegotzi), UPNk lau zinegotzi lortu zituen, eta PSN, Nafarroa Bai 2011 eta Nafarroako Ezker Batuak (I-Eko zerrendarik ez zen egon) zinegotzi bana lortu zituzten. Baliogabeko botoak 50 izan ziren (emandako guztien %0,97) eta 170 boto zuri izan ziren (botoen %3,32). Abstentzioa %32,49koa izan zen.
2015eko udal eta foru hauteskundeen ondoren, Euskal Herria Bilduko Mikel Oteiza hautatu zuten alkate.
Alkateak
Hauek izan dira Atarrabiako azken alkateak: a Alkateak ez zuen legegintzaldia bukatu.
b Alkateak ez zuen legegintzaldia bukatu.
Garraioa
Horrez gain, Nafarroa Garaiko ipar-ekialdeko hainbat herri Iruñearekin batzen dituen Autobus Artieda konpainiaren linea batek geltokia dauka Atarrabian. Autobus lineak, honako ibilbidea egiten du:
Konpainia beraren bigarren lineak (Eugi eta Iruñea bitartekoa), geltokia dauka herrian. Ibilbidea honakoa da.
Gainera, Conda autobus konpainiaren Otsagabia eta Iruñea bitarteko lineak geltokia dauka herrian. Lineak honako ibilbidea egiten du:
Konpainia beraren beste linea batek Irunberri eta Iruñea batzen ditu, Irunberritik aurrera aurreko lineak duen ibilbide berarekin.
Orbaizeta eta Iruñea batzen dituen lineak ere Agoitz zeharkatzen du, eta honako ibilbidea egiten du:
Frederiksberg jauregia
Frederiksberg jauregia (danieraz Frederiksberg Slot) Frederiksberg hiriko jauregi barrokoa da. Inguruan duen parke ederra ere estilo barrokoan diseinaturik dago. Kopenhage hiriburuaren erdigunetik oso gertu dago. XIX mendearen erdialderarte Danimarkako Errege familiaren udako egoitza izan zen.
Atarrabia
San Andres eliza
Antzinako San Andres eliza XVI. mendearen bigarren erdian hasi ziren eraikitzen, zehazki 1563. urtean. Eraikuntza lanak XVII. mendera arte ez zituzten amaitu. Gaur egun, eraikina kokatzen zen toki berean eliza moderno bat ageri da, 1960ko hamarkadan jatorrizko elizaren arrastoen gainean eraikia. Historialarien ustetan, Erdi Aroan eliza erromaniko bat izan zen herrian, San Andres zubiaren ondoan, eta Ultzama kalea gurutzatzen den tokian.
Frederiksberg jauregia
Historia
Frederik IV.ak, printze zela, Europan zehar asko bidaiatu zuen eta bereziki liluratua gelditu zen Italiako jauregiekin. Kopenhagera itzuli zenean bere aita Kristian V.a erregeari Solbjerg muinoan jauregi eder bat eraikitzeko baimena eskatu zion.
Atarrabia
Antso VI. jakitunaren monumentua
Atarrabiako kale nagusian dago, udaletxearen ondoan. Egitura 1984an jarri zen, herriak Antso VI.a erregearengandik forua jaso zuela 800 urte bete zirela ospatzeko. Aezkoako eskulturgile batek egin zuen eta bloke baten gainean dagoen Antso VI.aren gorputza irudikatzen du. Harrian, latinez, gaztelaniaz eta euskaraz idatzitako testua ageri da.
Real 100 Museoa
Real 100 Museoa Donostiako Anoeta futbol zelaian kokaturiko museoa da. Bertan Errealaren azken mendeko historiaren bilakaera aztertzen da. Museoak 400 metro karratu ditu. Bertan futbolaz gain Errealaren beste kirol sailak ere aipatzen dira. Museoa 2009ko irailaren 9an ireki zen.
Atarrabia
Bestelako eraikinak
Kale Nagusiaren 51. zenbakian Motza etxea dago.
Frederiksberg jauregia
Historia
Lanak 1699an hasi ziren eta lehenengo jauregia 1703an bukatu zen. Ernst Brandenburger arkitektuak diseinatu zuen eta solairu bakarra zeukan. Hurrengo urteetan hainbat zabalkuntza izan zituen, azkena 1738an.
Yasutaka Jomori
Yasutaka Jomori (城森 康誉) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Fujieda MYFC.
Frederiksberg jauregia
Historia
Frederik IV.ak asko erabili zuen eta Petri I.a Errusiakoa ere bertan hartu zuen 1716an. Hurrengo erregeek ere asko erabili zuten jauregia, harik eta 1852an Frederik VI.aren emazte Maria bertan hil zen arte. Ordutik aurrera erregeek ez zuten erabili eta 1868an Gerra Ministerioari saldu zioten honek ofizialen akademia bihurtu zuelarik.
Parkea
Estilo barrokoan diseinatu zituen H.H. Scheel-ek 1703an jauregiaren lorategiak. Jauregiaren aurrekaldean terrazak, urjauziak eta zuhaitz lerrokatuak ezarri zituen. 1804ean Peter Pedersenek parkea birdiseinatu zuen ingeles estiloan eta lakuak, uharteak eta ibilbideak gehitu zizkion. Ordukoa da Andreas Kirkerupen Udako etxe txinatarra ere.
Atarrabia
Bestelako eraikinak
Serapio Uitzi kalea eta Atarrabiako Kale Nagusian, XX. mende hasierako eraikin eta jauregiak daude. 1911. urtean "Besta Jira Bello" izeneko eraikina altxatu zen Iruñeko familia burgesen ekimenez, bertan kasino eta jatetxe moderno bat ezartzeko asmoarekin. 1915ean Domingotarrek eraikina erosi zuten, gaur egungo Ama Arrosariokoaren eliza dena.
Argaren Ibai Parkea
Iruñerritik pasatzen den Arga ibaiaren ibilbidean Iruñerriko Mankomunitateak 12 kilometro inguruko natur pasealekua antolatu zuen Argaren Ibai Parkean. Guztira milioi bat metro koadro hartzen ditu parkeak. Ibaiko landarediaz gain beste elementu asko ikus daitezke ibilbidean: zubi historikoak, presak, errotak, zaldainak, lorategiak, parkeak, ontziralekuak, askaldegiak, arrantza lekuak, haztegiak, baratzeak, zaldiak eta behiak belar-soroetan, iturriak, pilotaleku bat, bai eta Ingurumen Heziketarako Museo bat ere. Atarrabian aipagarriak dira zubia eta San Andres errota, Arga eta Ultzama ibaiek bat egiten duten tokian dagoena. San Andres Errotan gora bi adarretan banatzen da bidea, Arga ibaiarekin Uharte eta Zabaldikara doa eta Ultzama ibaiarekin Arre eta Soraureneraino.
Jakingarriak
Iruñerriko biztanleek "Atarrabiarra" (gaztelaniaz La Villavesa) deitzen diete Iruñerriko Eskualdeko Hiri Garraioaren autobusei.
Louis Calaferte
Louis Calaferte (Turin, 1928ko uztailaren 14a - Dijon, 1994ko maiatzaren 2a) frantses eleberrigilea izan zen.
1930eko hamarraldiaren hasieran Frantziara ihes egin behar izan zuen bere familiarekin. Lyonen txirotasunean eta xenofobiaren mende lan egin behar izan zuen. Hamahiru urte zituela, fabrika batean hasi behar izan zuen lanean. Gerran eta fabrika hartan bizi izan zuen esklabotasun-egoera betirako izan zituen gogoan. Inozenteen requiema (1952), lehenengo liburua eta Gerra da (1953) urte beltz horien lekuko dira. Bere ohar intimoak osatzen duten sei liburuetan jakin-mina eta bilaketa espirituala elkarrekin doazela ikusten da: Le Chemin de Sion (1980, Siongo bidea), L´Or et le plomb (1981, Urrea eta beruna), Lignes intérieures (1985, Barruko lerroak), Le Spectateur immobile (1990, Ikusle geldia), Le Miroir de Janus (1993, Janusen ispilua), Rapports (1996, Harremanak). Droit de cité (Hiri-eskubidea) lanean agertzen da Calaferten ikusmolde politikoa, anarkismo kristautzat hartu izan dena. 1963an Septentrion kontakizun gogorra eta salatzailea idatzi zuen, baina debekatuta egon zen; 1984an argitaratu zen berriro. Bestalde, eleberriarekin zuen distantzia azpimarratu nahian L´Incarnation (1987, Gizakundea) eta La Mécanique des femmes (1992, Emakumeen mekanika) idatzi zituen. Calaferteren antzerkiak ere formak puskatzeko helburua du: Chez les Titch (1971, Titchtarren etxean), Les Derniers Devoirs (1981, Azken betebeharrak).
Damaskoko altzairu
Damaskoko altzairua, Damaskoar altzairua edo Altzairu damaskinatua, Arragoa altzairu mota bat da.