cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karratu magiko
Hiru mailako karratu magikoak
3 mailako karratu magikoak bereziak dira, karratu magiko ez tribial baten kasurik txikiena delako (mailari begira). Gainera, karratu magiko bakarra dago, bere aldaketak -hau da, errotazioak edota islapenak- kontuan hartu gabe.
Historia
Hirugarren mailako lehen karratu magikoa K.a. 190. urtean ezagutu zuten matematikari txinatarrek, eta esplizituki eman zen oraingo aroko lehen mendean. Laugarren mailako karratu magikoaren lehen kasu aipagarria 587. urtean gertatu zen, Indian. Bagdadeko 983. urteko entziklopedia batean, Rasa'il Ikhwan al-Safa, 3 eta 9 bitarteko karratu magikoen adibideak agertzen dira.
XII. mendearen amaieran, karratu magikoak eraikitzeko metodo orokorrak ondo ezarrita zeuden. Garai hartan, karratu horietako batzuk gero eta gehiago erabiltzen ziren karta magikoekin batera, hala nola, Shams Al-ma'arif-en, ezkutuko helburuekin.
Indian, laugarren mailako karratu magiko pandiagonal guztiak Narayanak izendatu zituen 1356an. Karratu magikoak Europan ezagutu ziren iturri arabiarrak itzuliz, esaterako, errenazimentuan ezkutuan zeuden objektuak, eta teoria orokorra berraurkitu egin behar izan zen, Txinan, Indian eta Ekialde Hurbilean aurretik izandako garapenetatik aparte.
Aipagarriak dira, halaber, tradizio matematiko eta numerologikokoak dituzten antzinako kulturak, ez zituztela karratu magikoak aurkitu: grekoak, babiloniarrak, egiptoarrak eta kolonaurreko amerikarrak.
Hordeum
Hordeum Poazeaen familiako eta Hordeum generoko belarrak dira. 30 espezie gutxi gora bera dira. Garagarra espezie bat da (Hordeum vulgare )
Pseudolaguvia tuberculata
Pseudolaguvia tuberculata Pseudolaguvia generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
Karratu magiko
Historia
Bitxikeria bezala, 1998an aurkikuntza garrantzitsuak egin ziren karratu magiko mota batzuentzat, mendeetan zehar matematikariei itzuri egin zitzaizkienak. Aurkikuntza hauek bi pertsonek egin zituzten: Kathleen Ollerenshaw eta David Brée. Ollerenshaw-k unibertsitateko administrazioan lan egiten zuen, eta Brée-k enpresa-ikasketak, psikologia eta adimen artifiziala lantzen ditu.
Hordeum
Sinònims
Critesion Raf., Critho E. Mey., Zeocriton Wolf.
Karratu magiko
Europa latinoa
Persian eta Arabian ez bezala, dokumentazio hobea dugu jakiteko nola transmititu ziren karratu magikoak Europara. Manuel Moschopoulos jakintsu greziar bizantziarrak karratu magikoen gaiari buruzko matematika-tratatua idatzi zuen, Ekialde Hurbileko bere aurrekoen mistizismoa alde batera utzita, non bi metodo ematen zituen karratu bakoitietarako eta bi metodo bikoitietarako. Moschopoulos erabat ezezaguna izan zen Europa latindarrarentzat XVII. mendearen amaiera arte, Philippe de la Hirek bere tratatua Parisko Errege Liburutegian aurkitu zuenean. Hala ere, ez zen izan karratu magikoei buruz idatzi zuen lehen europarra, eta horiek Europan zehar zabaldu ziren Espainian eta Italian zehar okultismoko objektu gisa. Karratuek erakusten zituzten lehen okultismo-tratatuek ez zuten deskribatzen nola zeuden eraikita. Beraz, teoria guztia berraurkitu behar izan zen.
Karratu magikoak Europan agertu ziren lehen aldiz Ibn Zarkali Toledotarrak, Al-Andalus, idatzitako Kitāb tadbīrāt al-kawākib (Planeten eraginei buruzko liburua ), XI. menderako karratu planetario gisa. Hirugarren mailako karratu magikoa modu numerologikoan eztabaidatu zuen Xll. mendearen hasieran Abraham ibn Ezra Toledotar jakintsu juduek, geroago kabalistengan eragina izan zuenak. Ibn Zarkaliren lana Libro de Astromagia bezala itzuli zen 1280ko hamarkadan, Alfontso X.a Gaztelakoari esker. Alfonsineko testuan, maila ezberdinetako karratu magikoak esleitzen zaizkie dagozkien planetei, literatura islamikoan bezala; zoritxarrez, eztabaidatutako karratu guztien artean, bosgarren mailako Marteko karratu magikoa da eskuizkribuan erakusten den karratu bakarra.
Karratu magikoak berriro agertzen dira Florentzian, Italian, XIV. mendean. 6\times6 eta 9\times9 karratu bat Paolo Dagomariren Trattato d'Abbaco (Abakoaren Tratatua) eskuizkribu batean daude ikusgai. Interesgarria da ikustea Paolo Dagomarik, haren ondoren Paciolik bezala, karratuak oinarri erabilgarritzat hartzen dituela galdera eta joko matematikoak asmatzeko, eta ez duela erabilera magikorik aipatzen. Hala ere, Eguzkiaren eta Ilargiaren karratuak direla aipatzen du, eta hobeto zehaztu ez diren kalkulu astrologikoetan sartzen direla aipatu du. Esan bezala, ikuspuntu berak motibatzen du Luca Paciolik berriz florentziarra, XV. mendearen amaieran De Viribus Quantitatis lanean 3\times3 eta 9\times9 arteko karratuak deskribatzen dituena.
Europa XV. mendearen ondoren
Lauki planetarioen tradizioa XVII.mendean jarraitu zuen Athanasius Kircherrek Oedipi Aegyptici (1653) lanean. Alemanian, karratu magikoei buruzko itun matematikoak idatzi zituzten 1544an Michael Stifelek Arithmetica Integran, mugatutako karratuak berraurkitu zituena, eta Adam Riesek, Agrippak argitaratutako lauki maila bakoitiak eraikitzeko zenbaketa jarraituaren metodoa berriro aurkitu zuena. Hala ere, garai hartako erlijio gorabeherak zirela eta, lan hauek ezezagunak ziren Europako gainerako herrialdeentzat.
1624an Frantzian, Claude Gaspard Bachetek "diamantearen metodoa" deskribatu zuen, Problèmes Plaisants liburuan Agrippako karratu bakoitiak eraikitzeko. 1640an Bernard Frénicle de Bessyk eta Pierre Fermat-ek karratu eta kubo magikoei buruzko gutunak trukatu zituzten. Horietako batean, Fermat bere metodoaren bidez 8. mailako 1.004.144.995.344 lauki magiko eraikitzeko gai izateaz harrotzen da. Antoine Arnauldek, Nouveaux éléments de géometrie (1667) lanean, ordurako azaldua zuen ertzdun karratuen eraikuntza. 1693an, Bernard Frénicle de Bessyk frogatu zuen lau mailatik 880 bat karratu magiko zeudela, Des quarrez ou tables magiques eta Table générale des quarrez magiques de quatre de côté bi tratatuetan, Bernardek hil eta hogei urtera argitaratuak. Frénicle-k edozein maila bikoitiko eta bakoitiko karratu magikoak eraikitzeko metodoak eman zituen, non maila bikoitiko karratuak ertzak erabiliz eraikitzen ziren. Karratu magiko baten lerro eta zutabeen trukeak karratu magiko berriak sortzen zituela ere frogatu zuen.
1691en, Simon de la Loubère-k Du Royaume de Siam liburuan deskribatu zuen Siam-en misio diplomatiko batetik itzultzean ikasi zuen karratu magiko bakoitiak eraikitzeko metodo jarraitu indiarra, Bachet-en metodoa baino azkarragoa zena. Bere funtzionamendua azaldu nahian, de la Loubere-k lehen zenbakiak eta erro-zenbakiak erabili zituen, eta berriro aurkitu zuen atariko bi karratu gehitzeko metodoa. Metodo hau gehiago ikertu zuen Abbe Poignardek Traité des quarrés sublimes (1704), Philippe de La Hire-k Mémoires de l'Académie des Sciences (1705) eta Joseph Sauveur- ek Construction des quarrés magiques (1710) lanetan. De la Hire-k 1705ean ertzdun karratu zentrokideak ere aztertu zituen, Sauveurrek kubo magikoak eta letradun karratuak garatzen zituen bitartean, Euler- ek 1776an hartu zituenak, eta askotan, asmatu izanaren meritua esleitzen zaiona.
Benjamin Franklinek, 1767an, Franklinen izen bereko karratuaren propietateak zituen karratu semimagiko bat argitaratu zuen. Ordurako, karratu magikoei lotutako aurreko mistizismoa erabat desegin zen, eta gaia jolas-matematikaren zati bat bezala tratatzen zen.
Sorkuntza-metodoak
Karratu magikoak sortzeko hainbat modu aurkitu dira haien historia luzean zehar. Metodo hauek bitan banatu daitezke: metodo orokorrak eta bereziak. Metodo orokorrekin maila jakin bateko karratu magiko bat baino gehiago sortzen dugu. Metodo bereziak estandarrak dira eta karratu magikoak eratzeko modu sinpleena dira. Algoritmo edo formula batzuk jarraitzen ditu, zenbakien eredu erregularrak sortzen dituenak. Metodo berezi bat Ramanujanren urtebetetze karratu magikoa da. Metodo bereziak orokorrean haien sortzaileen izenengatik jakina da, adibidez, De la Louberen metodoa, Starcheyren metodoa, etab.
Karratu magikoak existi dira edozein n mailarako, 2 mailakoak izan ezik. Horregatik, karratu magikoak mailaren arabera klasifikatu daitezke: bakoitia, bikoiti bikoitza (n lau zatigarri) eta bikoiti sinplea (n bi zatigarri, baina ez lau). Sailkapen hau ere metodoetan oinarrituta dago, maila desberdineko karratuek teknika oso desberdinak behar dituztelako. Maila bakoiti eta bikoiti bikoitzeko karratuak erraz sortzen dira; bikoiti sinpleak sortzea, ordea, zailagoa da, zenbait metodo dauden arren; LUX metodoa, John Horton Conway-k sortua, esaterako.
Maila bakoitiko karratu magikoa sortzeko metodoa
1693. urtean Loubère diplomatiko frantsesak metodo hau argitaratu zuen, Siamesa metodoa ere deitua.
Metodoak lehen lerroko erdiko zutabean 1 zenbakiarekin hastea agintzen du. Honen ondoren, zenbakiak ordenan jartzen goaz haien posizioa aurretikoaren diagonala - gora eta eskuinean - izanik. Posizioa beteta badago, bertikalki posizio bat behera goaz eta lehen bezala jarraitzen dugu. Egiten ditugun mugimenduak karratutik irteten badira, mugimedua gora eta eskuinera izanik, azken ilarara edo lehen zutabera pasatzen gara, hurrenez hurren.
Ager Vasconum
Ager Vasconum (lat. «Euskaldunen lurra») baskoiak menderatzean sortutako ager publicus edo lurzoru publikoa izan zen.
Karratu magiko
Maila bakoitiko karratu magikoa sortzeko metodoa
Gainera, lehen lerroko erdiko zutabea ez den posizio batetik hasteak karratu erdimagiko bat sortuko du.
Ager Vasconum
Erromatartzearen garaian, iristerrazak ziren eremuak ziren. Duero arroa, Ebro ibaia eta Akitaniako arroa lotzen zituzten bideetatik gertu zeuden, eta bideei loturiko trukea garatu zen haietan. Alderdi horri kontrajarria, saltus vasconum delakoa bazterreko aldea zen, mendialdea, iristeko zaila eta usadiozko abeltzaintza sostengu nagusia zuena.
Iruña-Veleia, Gasteiztik 10 kilometro mendebaldera dagoen hiri erromatarra lurzoru honetan kokatuta dago.
Karratu magiko
Maila bikoiti bikoitzeko karratu magikoak sortzeko metodoa
Eredu orokorra. Zenbaki guztiak ordenan idatzi, ezkerretik eskuinera lerroz lerro jarriz, karratuaren goiko ezkerreko izkinatik abiatuz. Ondoren, zenbakiak lekuz mantendu edo eredu erregular jakin batekin elkarren aurka jarri daitezke.
Ager Vasconum
Interpretazio geografikoa
Baskoien lurraldeari buruz Ager eta Saltus terminoak agertu zirenez, bi eremu horiek bereizi dira garai horretako euskal lurraldea zatitzeko. Euskarak bizirik iraun izana erromatartze ahularekin lotu izan da, eta euskara bereziki bizirik egon denez Saltusarekin bat egiten zuen lurraldean, erromatartzerik gabeko eremutzat hartu da.
Karratu magiko
Maila bikoiti bikoitzeko karratu magikoak sortzeko metodoa
4, 8 eta 12 mailako karratu magikoak sortzeko metodoa. n\times n tamainako bi karratutik abiatzen da, lehena ordenan zenbakiak goitik-behera eta ezkerretik-eskumara idazten, bigarrena zenbakiak alderantzizko ordenan jarriz. Karratu magikoa eratzeko, patroi-taula bat sortzen da 0 eta 1zenbakiak erabiliz, behean ikusi daitekeen bezala. Patroia ulertzeko, 1 zenbakia dagoen laukietan hasierako lehen karratuko balioak jartzen dira eta 0 zenbakia dagoen laukietan bigarren karratukoak. 8 eta 12 mailako patroia eratzeko, 4 mailakoa errepikatuz egin daiteke.
Ertzen metodoa
Metodo honen bidez, 5. mailako karratu magikoak sortzeko kasua 3. mailakoaren antzekoa da, karratuaren kanpoko ertza erabiliz sortzen dira. Nabarmentzekoa da ezin dela 4. mailako karratu bat sortu metodo honekin 2. mailako karratu magikorik ez dagoelako. Metodoa burutzeko zenbait pausu egin behar dira.
Lehenik, behar den mailako karratu batetik abiatzen da, non ordenan zenbakiak goitik-behera eta ezkerretik-eskumara idazten dira. Ondoren, karratuaren zentroko balioa (3\times3-ko kasuan 5 zenbakia) ertzeko balioei kendu. Geratzen diren balioak \pm a motakoak izango dira, a balioa kendutako zenbakia baino txikiagoa izanik (3\times3-ko kasuan, ). Zenbaki horiei hezur zenbakiak deritze eta karratua karratu eskeletoa.
Ikusi karratu magikoa izateko zutabe, lerro eta diagonal bakoitzaren baturak zero eman behar duela. Horregatik hurrengo ekuazioak lortzen ditugu 3\times3 -ko kasuan:
(i) hiru balioak bikoitiak izatea.
(ii) balio bat bikoitia eta beste biak bakoitiak izatea.
Lehen kasua 3. mailako karratuen sorreran ezinezkoa da, bikoiti bakarrak \pm2, \pm4 direlako eta sortu nahi dugun karratu magikoa tribiala ez delako. Beraz, bigarren kasua eman behar da. Kasu bakoitza aztertuz, lortzen dugu u eta v bakoitiak diren balioak izan behar direla. Horregatik, u=1, v=3, a=-4 eta b=-2 hartu daiteke. Jarraian ikusten den bezala geratuko da. Azken pausua hasieran kendutako balioa (3 mailako kasuan 5 zenbakia) gehitzea da.
Soluzio gabeko problemak
(Matematikako soluzio gabeko problema gehiago)
Karratu magikoen kopurua n\leq5 denean ezaguna da. Baina n balioa igo ahala kopuru hau azkar handitzen da.
n=1 mailako karratu magikoen kopurua 1 da eta ez da n=2 mailako karratu magikorik existitzen. n=3 mailako karratu magiko arrunt bakarra dago. Bestalde, karratu magiko arrunten kopuruan ez gaude kontuan hartzen bere ispiluak eta biraketak.
Ikusi nola n=4 mailako 880 karratu magiko dauden eta n=5 mailakoak 275.305.224. n=6 mailako karratu magikoen kopurua ez dago definitua, baina uste da balioaren inguruan dagoela. Maila gorenagoa duten karratu magikoen kopurua oraindik ez dago zehaztuta.
n-Erreginen problema
1992an Demirörs-ek, Rafraf-ek eta Tanik-ek karratu magikoak n-erreginen soluzio motetan bihurtzeko metodoa argitutaratu zuten. n-Erreginen problema 8-Erreginen problemaren orokorpen bat da. Problema honetan xake-taula bat daukagu 8x8 tamainukoa eta bertan 8 erregin jarri behar dira, non erreginek ezin diren mugimendu bakar baten elkarri jan.
Karratu perfektuak
Karratu perfektuez osaturiko hiru mailako karratu magikoaren existentzia ez da frogatu, hau da, 3\times3 multzo karratuko 9 zifrak karratu perfektu desberdinak izatea non karratu magikoaren definizioa betetzen duten.
Lerroen eta zutabeen baturak betetzen dituzten zenbaki perfektuen multzoak aurkitu dira. Bi adibide ikus daitezke, bigarrena zenbaki lehenen karratuaz osatua.
Zifra berdinarekin bukatuz
Existitu ahal da n maila guztietarako karratu magiko bat non erabilitako zenbaki lehenak zifra berdina duten? Uste da infinitu kasu daudela. n=13 mailako karratu magikoaren kasu bat aurkeztu zen Recreational Mathematics Magazin aldizkarian, 169 zenbaki lehen desberdin erabiliz. Jarraian 4 mailako karratu magiko bat 7 amaierarekin.
Familia Santuaren Tenplua
Familia Santuaren tenpluaren Pasioaren etxe-aurrean dago. Gaudí-k kontzeptualizatu eta Josep Subirachs-ek diseinatu zuen. 4. mailako karratu magiko tribiala da, 14 eta 10 balioak errepikatzen dituelako. Bere konstante magikoa 33 da, Jesus-en adina Pasioan.
Bitxikeria bezala, zenbaki hori Gaudiren atxikipen masonikoari ere aipamena egiten zaiola uste da, bere erlazioa inoiz frogatu ez den arren; masoneriaren gradu tradizionalak 33 direlako.
Dureroen karratu magikoa bezala, kubo magiko batera hedatu daiteke.
Zurgena herriko "Kalbarioko Ama Birjina"
Zurgena herrian 1992. urtetik kontserbatzeko eta handitzeko obrak egin dira Kalbarioko Ama Birjinaren elizan. Obra hauek, gehien bat, Gabonetako Loteriako 54713 zenbakiaren irabaziekin ordaindu dira. Zenbakia erositako jendeari eskerrak emateko, elizaren albo batean loteria zenbakia eta karratu magiko bat jarri izan dira. 7. mailako ertzdun karratu magikoa da, 175 bere konstante magikoa izanik. Bere 5. mailako karratu magikoa ertzduna da ere eta 125 dauka konstante magiko bezala. 3. mailako karratu magikoak 75 zenbakia du konstante bezala. 25 zenbakia dauka zentroan, abenduko Gabonei aipamena egiten diona, eta bere loteriari.
Pueyo de Jaca
Aragoiko Pueyo de Jaca herriko urbanizazio baten etxe-aurrean 10 karratu magiko desberdin daude. 8. mailako bat, 6. mailako bat, 5. mailako bi, 4. mailako lau eta 3. mailako bi. Hauetatik, 4. mailako karratu magiko bat Dureroren LaMelancolía I artelanean agertzen dena da eta 5. mailako karratu magiko batek 4. mailako karratu bat dauka bere barnean.
FOZ-en Karratu Magikoa
Antonio Pomares Olivares jaunak bere erretiroan aurkitu zuen, bere emakumearekin Galiziako Foz herrian oporretan zegoenean. 4. mailako karratu latino batekin jolasten zegoela, karratu magikoez gogoratu zen eta bi hauek batu zituen. Karratu latinotik 4 koloreen posizioa aukeratu zuen eta karratu magikotik zenbakiak. 4. mailako eta 34 konstante magikoko karratu magikoa da, eta 4 kolore desberdinen edozein konbinazio hartuta 34 zenbakia ere lortzen dugu.
Dureroren Karratu Magikoa
Albrecht Dürer artistak 1514. urtean egindako artelan batean agertzen da. Artelan honi La Melancolia I deitzen da eta 23.8 x 18.6 cm-ko tamaina dauka. Grabatu honen karratu magikoa Europako lehen artetzat jotzen da. Bere konstante magikoa 34 da eta beste zenbait propietate betetzen ditu:
(i) Koadrante bakoitzean, zentroko laukian eta izkinetako 4 balioek konstante magikoa betetzen dute.
(ii) Izkinetako balioen ondoan dauden bi laukoteek ere konstante magikoa betetzen dute [ (3+8+14+9) eta (5+2+12+15) ].
(iii) Izkina simetrikoen ondoko zenbakiak konstante magikoa betetzen dute [ (2+8+9+15) eta (3+5+12+14) ].
(iv) Ertz simetrikoen erdiko digituen baturak konstante magikoa ematen du [ (5+9+8+12) eta (3+2+15+14) ].
(v) Karratuan ikus daitezkeen gurutze itxurako lau laukoteek konstante magikoa betetzen dute [ (3+5+11+15), (2+10+8+14), (3+9+7+15) eta (2+6+12+14) ]. Azken lerroan, gainera, 1514 urtea ikus daiteke, artelana egin zen urtea. Alboetan duen 4 eta 1 zenbakiak D eta A letrei egiten diete erreferentzia, hurrenez hurren. Bi letra hauek artistaren izenari egiten dio aipamen.
Bitxikeria bezala, karratu magiko hau kubo magiko batera hedatu daiteke.
Lo Shu Karratu Magikoa
K.a. 650. urteko kondaira txinatar batek Lo ibaiaren historia kontatzen du. Kondairaren arabera, uholde handi bat egon zen Txina Zaharrean. Yu erregea ura itsasorantz bideratzen saiatzen ari zen bitartean, dortoka bat urgaineratu zen patroi bitxi batekin oskolean: 3x3 sareta bat zenbaki-puntu zirkularrekin, non lerro, zutabe eta diagonal bakoitzeko zenbaki guztiak batuz, berdina ematen zuen: Kondairak adierazten du, gero pertsonek sareta hori ibaia kontrolatzeko eta uholdetatik babesteko erabiltzen zutela. Sareta honi Lo Shu Karratu Magikoa deritzo.
Karratu Magikoak eta okultismoa
Europa osoko hainbat eskuizkributan, XV. mendetik aurrera, 3 eta 9 bitarteko mailako karratu magikoak aurki daitezke, zazpi planetei esleitua daudenak, eta praktika magikoetan planeten eta haien aingeruen (edo deabruen) eragina erakartzeko bitarteko gisa deskribatua daudenak.
Eskuizkribuen ezagunenen artean, ‘Liber de Angelis’-a, 1440. urteren  inguruan idatzitako magia-eskuliburua Cambridgeko unibertsitatean aurki dezakegu. ‘Liber de Angelis’-ren testua ‘De septem quadraturis planetarum seu quadrati magici’-ren oso antzekoa da, Jagielloρska Bibliotekaren 793 Kodean jasotako planeta-irudien magiari buruzko beste eskuliburu bat.
Eragiketa magikoetan egiten dena hau da: karratu egokia dagokion planetari esleitutako metalarekin egindako plaka batean grabatu behar da, eta erritual mota bat egin. Adibidez, Saturnorena den 3 × 3 karratua berunezko plaka batean sartu behar da. Bereziki, erditze zail batekin lagunduko die emakumeei.
1510ean, gutxi gorabehera, Heinrich Cornelius Agrippak ' De Occulta Philosophia' idatzi zuen, Marsilio Ficino eta Pico della Mirandolaren lan hermetiko eta magikoetan oinarrituta. 1531. urtean, hirutik bederatzirako mailetako zazpi karratu magikoen ahalmen magikoak azaldu zituen, horietako bakoitza planeta astrologiko bati lotuta, testu zaharrenek egin zuten bezala. Liburu horrek eragin handia izan zuen Europa osoan kontrarreforma iritsi zen arte, eta Agrippako karratu magikoak, batzuetan “kamea” deitutakoak, magia zeremonial modernoaren barruan erabiltzen jarraitzen dute, berak lehen aldiz agindu zuen bezala.
Kamea horien erabilera ohikoena espiritu, aingeru edo deabruen isiltasuna eraikitzeko eredu bat ematea da; erakundearen izenaren letrak zenbaki bihurtzen dira, eta ondoz ondoko zenbaki horiek kamean egiten duten ereduaren bidez marrak egiten dira. Testuinguru magiko batean, karratu magiko terminoa grimorio magikoetan dauden hitz-karratuen edo zenbaki-karratuen aniztasunari ere aplikatzen zaio, eredu nabaririk ez duten batzuk barne, baita errenkada eta zutabe zenbaki desberdinak dituztenak ere. Oro har, talisman gisa erabiltzen dira. Adibidez, honako karratu hauek: Sator karratua, zenbait grimorioren koadro magiko ezagunenetako bat, Salomongo giltza barne; “Boterearen Liburua” filmeko "inbidia gainditzeko" karratua; eta “Abramelin Magialariaren Magia Sakratuaren Liburua” liburuko bi karratu, lehenbizikoa, jauregi eder baten ilusioa agerrarazteko,eta bigarrena, aingeruari laguntza-eskatze batean haur baten buruan eramateko:
Letheobia scortecci
Letheobia scortecci Letheobia generoko animalia da. Narrastien barruko Typhlopidae familian sailkatuta dago.
Elizabeth von Arnim
Elizabeth von Arnim (Kirribilli, 1866ko abuztuaren 31 - Charleston, Hego Karolina, 1941eko otsailaren 9a) Mary Annette Beauchamp jaiotza izenez, Australian jaiotako ingeles idazlea izan zen.
Australian jaio zen eta itsas merkatari aberats baten alaba zen. Katherine Mansfielden lehengusina ere bazen. Elizabethek hiru urte zituenean, familia Ingalaterrara joan zen bizitzera, eta Londresen bizi izan ziren, eta urte batzuk Suitzan.
1891n Henning August von Arnim-Schlagenthin konde alemaniarrarekin ezkondu zen eta lau seme-alaba izan zituen. Ezkontza Alemanian bizi izan zen 1908an Elizabeth Ingalaterrara itzuli zen arte bere seme-alabekin. 1910ean alargundu egin zen eta, ondoren, hiru urteko maitasun-harremana izan zuen H. G. Wellsekin. 1916an Alfred Russellekin ezkondu zen, Russellgoo bigarren kondea eta Bertrand Russellen anaia.
Polioptila lembeyei
Polioptila lembeyei Polioptila generoko animalia da. Hegaztien barruko Polioptilidae familian sailkatua dago.
Espainiako futbol ligako lehen mailako 1992/1993ko denboraldia
Espainiako futbol ligako lehen mailako 1992/1993ko denboraldiko sailkapena eta goleatzaile nagusien informazioa.
Urrobi (industrialdea)
Urrobi Erroibar udalerriko industrialde bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioak eskualdean.
44 084 metro koadroko azalera du, gertuen dagoen hiritik, Aurizperritik, 2,4 kilometrora dago, eta Iruñetik, 43 kilometrora. Itsas mailatik 874 metrora dago.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Santa Ana (El Salvador)
Santa Ana El Salvador mendebaldeko hiria da, Santa Ana departamenduko hiriburua. San Salvadortik 64 kilometro ipar-mendebaldera dago. 2015ean 245.421 biztanle zituen, eta herrialdeko hiri handienetan bigarrena zen.
Klima
Sabanako klima dauka, Aw Köppen klima sailkapenaren arabera.
Legia Warszawa
Legia Warszawa Poloniako futbol talde ezagunenetakoa da, Varsovia hiriburukoa. Liga gehien eta Kopa gehien dituen taldea da.
Historia
1916ko martxoan sortu zuten Poloniako Armadako legionarioek Lehen Mundu Gerrako ekialdeko frontean, Drużyna Sportowa Legia izenarekin. Gerraren ondoren Armadaren talde ofiziala bihurtu zen eta izen berria hartu zuen; Wojskowy Klub Sportowy Legia Warszawa (Varsoviako Legia Kirol Klub Militarra).
Lehenengo tituluak lortzea asko kostatu zitzaion, izan ere 50. hamarkadararte ez baitziren iritsi. 1955 eta 1956an Liga zein Kopa lortu zituen. Garaipen solteak etorri ziren ghurrengo urteetan, beti ere Kopan hobeto moldatu zen Ligan baino. 1969an hirugarren Liga irabazi zuen eta honek aukera eman zion Europako Kopan aritzeko. Finalerdietaraino iritsi zen baina gerora txapeldun izango zen Feyenoordek kanporatu zuen Polonian 0-0 egin eta Herbeheretan 2-0 irabazi ondoren.
80. hamarkadan Kopak irabazi izanak aukera eman zion Europako txapelketetan aritzeko baina ligarik ez zuen lortu. Horrela 1991ean Europako Errekopako finaerdietara iritsi zen eta oraingoan Manchester United-ek utzi zuen finaletik kanpo, Varsovian 1-3 irabazi eta Ingalaterran 1-1 berdinduta. Manchester izan zen ekitaldi honetako garailea.
1994ean bere bosgarren Liga eta hamargarren kopa eskuratu zituen eta sasoi on bati hasiera eman zion. XXI mendean 9 Liga eta 7 Kopa eskuratu ditu.
Macbeth (1971ko filma)
Macbeth, 1971ko Roman Polanski poloniar-frantziarrak zuzendutako drama film bat da. William Shakespeare ingelesaren izenburu berdineko antzezlanean oinarritua dago. Jon Finch, Francesca Annis eta Martin Shaw aktoreek antzeztu zuten.
Manson familiak garaiko Polanskiren Sharon Tate emazte eta aktorea erail ondoren zuzendutako bere lehenbiziko filma izan zen.
Argumentua
Macbeth (John Finch) eskoziar buruzagi ausartak hiru sorginen bisita izango du, egunen batean Eskoziako errege izango dela iragarriz. Duncan erregeak bere etxean ostatu hartu duela aprobetxatuz, eta Lady Macbeth (Francesca Annis) emazteak auspoturik, Macbethek erregea erail eta bere burua Eskoziako errege izendatuko du. Halere, tronuan mantentzeko, hilketa gehiago burutzen jarraitu beharko du. Bitartean, emazteari bere kontzientzia txarrak asaldatu eta lur jota geldituko da.
Matthias Casse
Matthias Casse (Mortsel (Belgika), 1997ko otsailaren 19a) judo borrokalari belgikarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina lortu zuen (Shamil Bortxaxvili belgikarrarekin partekaturik) ≤81 kg-ko gizonezkoen kategorian, Takanori Nagase japoniarrarekin (urrezkoa) eta Saeid Mollaei mongoliarrarekin (zilarrezkoa) galduz.
San Frantzisko Handiaren Errege Basilika
San Frantzisko Handiaren Errege Basilika (gaztelaniaz Real basílica de San Francisco el Grande) Espainiako Madril hiriburuan dagoen basilika neoklasiko bat da.
Kokalekua
Erdialdea barrutiko San Frantzisko plazan dago.
Historia
1761-1784 artean eraiki zen, Francisco Cabezas arkitektoaren diseinu neoklasikoari jarraituz, Antonio Plok garatu eta Francesco Sabatinik amaitu zuen. Bere pinakotekan XVII eta XIX. mendeen arteko espainiar margolarien lan nabarmenak daude, tartean Francisco de Zurbarán eta Francisco Goyarenak.
1980an Kultura ondasun izendatua izan zen.
Saint-Cyr-l'École
Saint-Cyr-l'École Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 16.710 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Cyr-l'École udalerrian erroldatutako biztanleak 16.710 ziren. Familiak 6.454 ziren, horien artean 2.030 pertsona bakarrekoak ziren (866 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.164 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.598 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.126 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 700 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 6.984 etxebizitza zeuden, 6.673 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 90 bigarren erresidentzia ziren eta 221 hutsik zeuden. 1.497 etxeak ziren eta 5.314 apartamentuak ziren. 6.673 etxebizitza nagusietatik 2.420 bere jabearen bizilekua ziren, 4.123 alokairuan okupaturik zeuden eta 129 doan lagata zeuden; 447 etxek gela bat zuten, 993 etxek bi zituzten, 2.016 etxek hiru zituzten, 1.901 etxek lau zituzten eta 1.316 etxek bost zituzten. 3.456 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 3.618 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.753 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 11.172 ziren, horien artean 8.650 aktiboak ziren eta 2.522 inaktiboak ziren. 8.650 pertsona aktiboetatik 7.905 lanean zeuden (4.051 gizon eta 3.854 emakume) eta 745 langabezian zeuden (426 gizon eta 319 emakume). 2.522 pertsona inaktiboetatik 585 erretiraturik zeuden, 1.289 ikasten zeuden eta 648 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Cyr-l'École udalerrian 6.772 unitate fiskal zeuden, 16.703 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.978 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 557 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 9 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 15 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 64 eraikuntza enpresak ziren, 123 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 37 garraio enpresak ziren, 44 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 28 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 17 finantziazio enpresak ziren, 23 higiezinen enpresak ziren, 69 zerbitzu enpresak ziren, 87 administrazio publikoko enpresak ziren eta 39 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 150 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 8 banku bulegoak, 2 funerariak, 12 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 4 autoeskolak, 11 igeltseroak, 7 margolariak, 12 zurginak, 16 iturginak, 11 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 11 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 28 jatetxeak, 14 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 5 apaindegiak.
Natasha Richardson
1998an musikal bateko emakumezko aktore onenaren Tony saria irabazi zuen Cabaret musikalean egindako antzezpenagatik.
Saint-Cyr-l'École
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 44 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 3 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 7 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 8 okindegiak, 4 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 5 liburu dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 2 elektrotresna dendak, 3 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 4 lore-dendak ziren.
Natasha Richardson
2009ko martxoaren 18an hil zen eski istripu batean burua kolpatu eta gero sortu zitzaion hematoma epidural baten ondorioz.
Saint-Cyr-l'École
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 psikiatriko, 6 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
Päijänne Tavastia
Päijänne Tavastia (finlandieraz eta ofizialki: Päijät-Häme; suedieraz: Päijänne-Tavastland) Finlandiako hegoaldean dagoen eskualde bat da.
Saint-Cyr-l'École
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 6 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Cyr-l'École udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea, 2 hezkuntza orokorreko lizeo eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 603 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 1.455 eta lizeo teknologikoetan 483.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Urduñako geltokia
Urduña Euskal Herriko Bizkaiko tren geltoki bat da, Urduña udalerrian kokatuta dagoena.
Geltokia 1863ko martxoaren 2an ireki zen.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
Geltokia 1863ko martxoaren 2an ireki zen, Nafarroa eta Bizkaia Errioxa eta Araba bidez lotu nahi zituen trenbidearen Miranda Ebro-Bilbo zatia ireki zuenean, Castejondik Bilborako Burdinbide Konpainia delakoak, Castejon-Bilbo burdinbidea.
Berehala, konpainia hondatu egin zen eta Norteko Konpainiak bere gain hartu zuen. Iberiar Penintsulako Iparraldeko burdinbideen konpainiaren esku geratu zen, bere titulartasuna mantendu zuen 1941ean nazionalizatu eta sortu berria zen RENFEn integratu zuten arte.
2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadorak linea ustiatzen du, Adif trenbide-instalazioen titularra den bitartean.
Geltokia
Hiriaren mendebaldean dago. Urduñan bidaiarientzako bi eraikin daude: gaur egungoa, oinplano angeluzuzenekoa, bi altuera eta albo bateko eranskin txikiak, eta zaharra, hiru solairukoa, harrizkoa eta bi isurkiko teilatu zabalekoa. Hiru nasa ditu, bat albokoa eta bi erdikoa, eta 10 bidez osatutako hondartza bat. Horietako lauk nasarako sarbidea dute, beste bat hildako bide bat da eta gainerakoak baztertzekoak edo maniobratzekoak dira.
Galinhos
Galinhos Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Volica
Volica Eslovakiako udalerri bat da, Medzilaborceko barrutian kokatuta. 5,37 km²ko azalera du eta 289 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1405. urtekoa da.
Pseudohydromys pumehanae
Pseudohydromys pumehanae Pseudohydromys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Itarana
Itarana Brasilgo udalerri bat da, Espírito Santo estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Winnebago konderria (Wisconsin)
Winnebago konderria (Winnebago County) Wisconsinko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Oshkosh da. 2010eko zentsuaren arabera 166,994 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 166,994 pertsonetatik 157,293 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 5,784 dira. 2,856 beltzak edo afroamerikarrak. 941 amerikar natiboak ziren eta 52 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 3,795 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 88 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,969 pertsonek kokatzen zuten.
Pseudolaguvia virgulata
Pseudolaguvia virgulata Pseudolaguvia generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
Abdullah Öcalan
Abdullah Öcalan (Ömerli, Halfeti, Şanlıurfa probintzia, 1948ko apirilaren 4a) politikari kurdua da, bere herriaren aldeko mugimenduaren gaur egungo buruzagi ospetsuenetakoa.
Bizitza
Kurdistango Langileen Alderdiaren (PKK) sorreran, 1978an, parte hartze handia izan zuen. 1984an Turkiaren aurkako ekintza armatuei ekin zien. Egun, borroka armatuaren garaia bukatu dela dio, eta kurduentzat konponbide politikoa bilatu behar dela.
1999ko otsailaren 15ean Turkiako MIT zerbitzu sekretuko agenteek bahitu zuten Nairobin, Greziako enbaxadatik aireportura zihoala, (dirudienez, CIAko eta Mossad agenteen laguntzaz). Turkiara eraman zuten, eta, Turkiako legearen kontra erakunde armatua eratzea egotzita, hasiera batean heriotza zigorra ezarri zioten. Hala ere, hiru urte geroago, horren ordez bizi arteko espetxe zigorra ezarri zioten, nazioarteko presioei men eginez heriotza zigorra bere legeetatik ezeztatu baitzuen Turkiak. Izan ere, Europar Batasuneko kide bihurtu nahi du Turkiak, eta giza eskubideen arloan hainbat eskakizun ezartzen ditu erakunde horrek, bertako kide izateko.
Espetxetik, Öcalanek hainbat liburu argitaratu ditu, azkena 2012an. Turkian HDP alderdi kurdua legez kanporatzeko ahaleginen erdian, 2021eko martxoaren 19an Öcalanek ez zuen kanpoaldearekin batere harremanik izan eta ez zegoen haren batere berririk 2020ko apirilaz 27az geroztik, Serbay Koklu haren abokatuak jakinarazi zuenez; inkomunikazioa erabatekoa zen. Horrek haren osasunari buruzko kezka piztu zuen. Alabak adierazi zuen ez zekitela ere non zegoen.
Eliurus carletoni
Eliurus carletoni Eliurus generoko animalia da. Karraskarien barruko Nesomyidae familian sailkatuta dago.
Dima Bilan
Dima Bilan (Дима Билан; Karatxai-Txerkesia, 1981eko abenduaren 24a) errusiar egile abeslaria eta aktorea da. Birritan ordezkatu du Errusia Eurovision Abesti Lehiaketan: 2006an bigarren postuan gelditu zen "Never Let You Go" abestiarekin, eta 2008an irabazi egin zuen "Believe" abestiarekin. Errusiako salmenta-zerrendetan lehen lekuetara iritsi diren hainbat diska kaleratu ditu.
João Oliveira e Daun (Saldanhako dukea)
João Carlos Gregório Domingos Vicente Francisco de Saldanha Oliveira e Daun, '''Saldanhako 1. dukea''' (Azinhaga, 1790eko azaroaren 17a - Londres, Ingalaterra, 1876ko azaroaren 21a) portugaldar politikaria eta militarra izan zen.
Biografia
Frantziarekin aliatu zen, eta ingelesek atxilotu zuten 1810ean. Brasila joan zen Joan erregearekin, eta hark Rio Grande do Sul estatuko jaurlari izendatu zuen 1821ean. Portugala itzuli zenean Portoko gobernaria izan zen (1826) eta gerrako ministro izendatu zuten hurrengo urtean. 1836. urteko iraultzaren ondorioz, erbesterako bidea hartu behar izan zuen, eta hamar urtez enbaxadore izan ondoren (Londres, Madril, Viena) gobernuburu izan zen 1846-1849 urteetan, Costa Cabral aginpidera iritsi zen arte, hain zuzen. Ingelesen laguntzaz aginpidetik egotzi zuen Costa Cabral eta bera jarri zen gobernuburu, baina hasieran lagundu zioten ezkertiarrekin arazoak izan zituen, eta oposiziora igaro behar izan zuen. Erroman (1862-1869) eta Parisen (1869) enbaxadore izan ondoren, Portugala itzuli zen, eta estatu-kolpe baten bultzatzaile izan zen 1870. urtean. Aurreko agintariak karguetatik kendu ondoren, Londresen izan zen enbaxadore hil zen arte.
Scherlenheim
Scherlenheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Scherlenheim udalerrian erroldatutako biztanleak 118 ziren. Familiak 42 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 17 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Pseudolaguvia viriosa
Pseudolaguvia viriosa Pseudolaguvia generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
Scherlenheim
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 46 etxebizitza zeuden, 44 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 2 hutsik zeuden. 42 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 44 etxebizitza nagusietatik 39 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek hitu gela zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 26 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 85 ziren, horien artean 56 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 56 pertsona aktiboetatik 52 lanean zeuden (33 gizon eta 19 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Scherlenheim udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 192 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Letheobia sudanensis
Letheobia sudanensis Letheobia generoko animalia da. Narrastien barruko Typhlopidae familian sailkatuta dago.
Entre-deux-Monts
Entre-deux-Monts Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Entre-deux-Monts udalerrian erroldatutako biztanleak 151 ziren. Familiak 58 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 81 etxebizitza zeuden, 55 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 76 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 55 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek hitu gela zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 83 ziren, horien artean 69 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 69 pertsona aktiboetatik 63 lanean zeuden (32 gizon eta 31 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Entre-deux-Monts udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 153 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.019 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
2000. urtean Entre-deux-Monts udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 411 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zbojné
Zbojné Eslovakiako udalerri bat da, Medzilaborceko barrutian kokatuta. 18,16 km²ko azalera du eta 173 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1463. urtekoa da.
Centenary Quaich
Centenary Quaich (euskaraz Mendeurrenaren Edalontzia) urtero Sei Nazioen Torneoan Irlanda eta Eskoziaren arteko irabazleari eman ohi zaion saria da. Sari hau 1989ean ezarri zen.
Quaich delakoa, Eskoziako gaeleraz cuach, Eskoziako antzinako edalontzi mota bat da.
Ben Whishaw
Benjamin John "Ben" Whishaw (1980ko urriaren 14a, Clifton, Bedfordshire) zinema, telebista eta antzerkiko ingeles aktore bat da.
Antzeztutako filma nabarmenen artean Perfume: The Story of a Murderer, I'm Not There, Bright Star, Brideshead Revisited, and Cloud Atlas daude. Nathan Barley, Criminal Justice eta The Hour telesailetan ere antzeztu izan du. Antzerkigintzan Hamleten papera antzezteagatik ezaguna da.
Jerônimo Monteiro
Jerônimo Monteiro Brasilgo udalerri bat da, Espírito Santo estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Gizarte Demokratikoaren Alderdia
Gizarte Demokratikoaren Alderdia (Demokratik Toplum Partisi, DTP, Partiya Civaka Demokratîk, PCD) Kurdistango alderdi politiko sozialista eta abertzalea izan zen.
Ibilbide politikoa
2007an 20 legebiltzarkide lortu zituzten Turkiako Parlamentuan, eta 2009an bederatzi alkate eskuratu zituzten beste hainbeste probintzietako hiriburuetan, Diyarbakır, Batman, Hakkari, Iğdır, Siirt, Şırnak, Tunceli, Bingol eta Van hirietan hain zuzen ere.
Debekua
Hala ere, 2009ko abenduan Turkiako Auzitegi Konstituzionalak azkenean alderdia legez kanpo utzi zuen "estatu, herrialde eta nazioaren batasun apurtezinaren aurkako ekintzen sorlekua" izateaz akusatuta. Debekua hala herrialdearen barruan nola nazioartean oso kritikatua izan da, turkiar agintariek Ezker Abertzalearen aurkako prozesuak eredutzat hartu duten bitartean.
Stig Dagerman
Stig Halvard Dagerman (Älvkarleby, 1923ko urriaren 5a - Enebyberg, 1954ko azaroaren 4a) suediar kazetari eta idazlea izan zen.
1945etik 1949ra lau eleberri, ipuin bilduma bat, gerra osteko Alemaniari buruzko liburu bat, bost antzezlan, ehunka poema eta bertso satiriko, saiakerak eta kazetaritza lanak idatzi zituen.
Bere obrako gaiak moraltasuna, kontzientzia, sexualitatea, filosofia soziala, maitasuna, konposizioa, justizia, beldurra eta erruduntasuna izan ziren, umorez eta satira burleskoz tratatuak.
1954an bere buruaz beste egin zuen.
Mouillac (Tarn eta Garona)
Mouillac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mouillac udalerrian erroldatutako biztanleak 72 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 64 etxebizitza zeuden, 31 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 62etxeak ziren. 31 etxebizitza nagusietatik 28 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 12 etxek hitu gela zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 18 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 10 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 45 ziren, horien artean 25 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 25 pertsona aktiboetatik 24 lanean zeuden (15 gizon eta 9 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2000. urtean Mouillac udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 180 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Ciers-de-Canesse
Saint-Ciers-de-Canesse Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Ciers-de-Canesse udalerrian erroldatutako biztanleak 779 ziren. Familiak 302 ziren, horien artean 82 pertsona bakarrekoak ziren (49 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 102 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 102 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: