cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sonia Sotomayor
Estatu Batuetako Gorte Gorena
2009ko maiatzaren 26an, Barack Obama presidenteak Estatu Batuetako Gorte Goreneko epaile izendatu zuen. 2009ko abuztuaren 6an, Sotomayorren izendapena bozkatu egin zen Senatuaren osoko bilkuran, eta aldeko 68 botorekin eta kontrako 31 botorekin berretsi zen. Demokrata guztiek eta bi independentek berrespenaren alde bozkatu zuten, Edward Kennedy senatariak izan ezik, zeina ez zen joan osasun-arrazoiengatik, 31 errepublikano izendapenaren aurka agertu ziren, eta beste batek babestu egin zuen.
Avrilly (Allier)
Biztanleria
2007an Avrilly udalerrian erroldatutako biztanleak 165 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 25 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 38 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 13 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 118 etxebizitza zeuden, 81 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 108 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 81 etxebizitza nagusietatik 59 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 72 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Matmata (Tunisia)
Herri honetako egitura tipikoa lurrean zulo handi bat egiten hasten da. Zulo honen petrimetroan zehar kobazuloak eraikitzen dira, bakoitza helburu bat duen gela. Batzuetan zulo bat baino gehiago batzen dira, pasabideekin.
Avrilly (Allier)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Matmata (Tunisia)
Herria famatua da 1976n Star Wars IV. Atala: Itxaropen Berria bertan filmatu zenetik. Luke Skywalkerren Tatooine planetaren oinarritzat hartu zen. Filmea Sidi Driss hotelean grabatu zen.
Avrilly (Allier)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 87 ziren, horien artean 57 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 57 pertsona aktiboetatik 51 lanean zeuden (31 gizon eta 20 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Avrilly udalerrian 77 unitate fiskal zeuden, 169 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.901 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Font de Sant Lluís Udal-Pabiloia
Font de Sant Lluís Udal-Pabiloia, arruntki La Fonteta deitua, Valentzian dagoen kirol anitzeko pabiloia da. 1983an inauguratu eta 2016ko irailean berritu zuten. Gaur egun, 8500 lagunentzako lekua du.
Avrilly (Allier)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 argiketaria.
Font de Sant Lluís Udal-Pabiloia
Valencia Basket Club saskibaloi taldeak 1987-88 denboralditik jokatzen ditu bere partidak. Ros Casares Valencia eta areto futboleko Valencia FS taldeen egoitza ere izan zen. Kirol anitzeko pista nagusiaz gain, halterofilia, muskulazioa, mahai-tenisa, judoa, esgrima, karatea eta gimnastika artistikoa praktikatzeko aretoak ditu.
Avrilly (Allier)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Avrilly udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 846 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dueroko jauziak
Historia
Saltos del Duero enpresak eraiki zuen Duero ibaiaren aprobetxamendu hidroelektrikoa, eta gaur egun izena ematen dio bere mugako tartean instalatutako multzoari. Bilbon eratu zen 1918ko uztailaren 3an.
Nazioarteko hitzarmena
Inguru horretako energia-potentzial izugarria ikusita, Espainiako gobernuak Duero ibaiaren eta haren Esla, Tormes eta Huebra ibaiadarren aprobetxamendu hidroelektrikorako emakida orokorra onartu zuen 1926ko abuztuaren 23an. Portugalgo gobernuak Dueroren aprobetxamendu hidroelektrikoa negoziatzeari uko egin zionez, Espainiako gobernuak makroproiektu bat planifikatu zuen, Duero ibaia nazioarteko tartera iristean desbideratzeko, Portugalgo agintariei negoziatzen hasteko presioa egiteko. Makroproiektuak Zamora eta Salamanca probintzien mendebaldeko mugako eremura iritsi baino kilometro batzuk lehenago bidea desbideratzea aurreikusten zuten, hango emari handia eremu horietako ureztaketarako erabiliko baitzen.
Campbell konderria (Tennessee)
Campbell konderria (Campbell County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Jacksboro da. 2010eko zentsuaren arabera 40,716 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Dueroko jauziak
Nazioarteko hitzarmena
Espainiari esleitutako tartea Tormes ibaiaren bokalaren eta Saucelle presaren artekoa izan zen, 54 km-ko luzera eta 201 m-ko desnibel aprobetxagarria zuena; Portugali, berriz, Duero muga bihurtzen hasten den lekuaren eta Tormes ibaiaren bokalaren arteko tartea esleitu zitzaion, 52 km-ko luzera eta 195 m-ko desnibel aprobetxagarria zituena, bai eta Suaucelle presaren beheko zatia ere.
Campbell konderria (Tennessee)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 40,716 pertsonetatik 39,982 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 472 dira. 117 beltzak edo afroamerikarrak. 101 amerikar natiboak ziren eta 10 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 103 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 5 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 398 pertsonek kokatzen zuten.
Dueroko jauziak
Lehen jauzia: Ricobayo, eta lehen ikasgaiak
Lehen proiektua 1929ko maiatzean hasi zen egiten, Ricobayoko jauziko lanak hasi zirenean. Horrek Esla ibaiaren emaria arautu zen eta Espainiako iparraldean elektrizitatea hornituko zuen. 1935eko urtarrilean jarri zen martxan, 100 mw-eko potentzia instalatuarekin.
Gainazaleko gainezkabideak, 700 m luze eta %14 aldaparekin, higadura larria eragin zuen, zeren eta ura zulo batetik filtratzen baitzen, lurra hondoratu egin baitzen eta gainezkabidea, berriz, 350 m-tik gora kontsum itu baitzen. Horren ondorioz, 1933tik 1939ra bitartean, mendiaren erdia higatu zen, eta, hala, 100 m. zabal eta 100 m. sakon zuen putzu bat sortu zuen. Gainezkabide horren arazoek beharrezko egin zuten 1943an hidraulika-laborategi bat eraikitzea, mota horretako lehen I+G instalazioa, El Salto del Esla herrian, gainezkabideetako ur-ebakuazio handien ondoriozko arazoak eredu murriztuan konpontzeko eta aztertzeko. Theodor Rehbock irakasle alemanak aholkularitza eman zien Espainiako ingeniariei atariko proiektuan.
1942ko erdialdean hasi ziren Villalcampoko jauziko lanak, Duero ibaiaren ibilguan eraikitako lehen presa, hain zuzen. Presa 1949. urtean hasi zen martxan, 96 mw-ekin. 1944ko irailaren 16an, Saltos del Duero empresa Hidroeléctrica Ibéricarekin bat egitea erabaki zen, eta Iberduero sortu zen. Garai hartan energia-eskaria handitzearekin batera, Iberduero 1946an hasi zen eraikitzen Castroko Jauzia; 1952an hasi zen energia ekoizten, 80 mw-eko potentzia instalatuarekin.
Jauzi handia: Aldeadávila, eta Almendrarekin duen lotura
Obrek iraun bitartean, emari errekorreko uholde bati aurre egin behar izan zion: 9500 m³/s. Aldeadávila proiektu berritzailea eta markakoa izan zen garairako, lurzoruaren azpian eraikitzen zen lehen zentral hidroelektrikoa, arrokan zulatua, bertan Leongo katedrala sartzeko zegokeen leku bat.
1970ean, Villarinoko jauzia edo Almendrako urtegia inauguratu zen, egunean zehar Tormeseko ura turbinatzen duen sistema modernoarekin, eta Dueroko ura ponpatzen duena, ibaian behera, Almendrako urtegian ur gehiago gordetzeko eta gero aprobetxatzeko.
1983tik 1986ra bitartean bigarren zentrala egin zen, Aldeadávila II.a. Gaur egun, Espainiako zentral hidroelektrikorik emankorrena da, eta urtean batez beste 2400 GWh sortzen dira. Espainiako bigarrena potentzia instalatua da (1139 MW), Cortes-La Muela zentralaren ondoren (Valentzia).
1991n, Iberdueroko Administrazio Kontseiluak Hidroeléctrica Españolarekin integratzea erabaki zuen, xurgapen bidezko fusio-prozesu juridiko baten bidez. Prozesu horretan, Iberduerok Hidroeléctrica Española xurgatzen zuen, parez pare. 1992ko abenduaren 12an Iberdrolaren eraketa sinatu zen.
Iberduero herriak
Iberduerok herri batzuk eraiki zituen presen ondoan, bertan lan egin zuten langileak bertan bizitzeko. Hauek dira:
Holohalaelurus regani
Holohalaelurus regani Holohalaelurus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Busot
Busot Valentziar Erkidegoko udalerria da, Alacantí eskualdean eta Alacanteko probintzian dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.148 biztanle zituen.
Alvorada de Minas
Alvorada de Minas Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Areado
Areado Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Cynoglossus sealarki
Cynoglossus sealarki Cynoglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Radôstka
Radôstka Eslovakiako udalerri bat da, Čadcako barrutian kokatuta. 13,17 km²ko azalera du eta 820 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1640. urtekoa da.
Anakonda arrunt
Anakonda arrunta (Eunectes murinus) Eunectes generoko animalia da. Narrastien barruko Boidae familian sailkatuta dago.
Bederatzi metro luze izan ditzakeen sugea da, kolorez berde iluna, bizkarrean biribil ilunez osatutako lerro bat duena. Ezagutzen den sugerik handienetakoa da, Ameriketan bizi da; uretan ibiltzen da, eta odol beroko animalia txikiz elikatzen da.
Paper formatu
Paper formatu edo paper tamaina estandar batzuk egon dira munduan zehar maketazio]an eta [[argazkigintzan lan egiterakoan, baita gutun-azalen neurriak bateratzeko. Gaur egun, zabalduena ISO 216 araua da, (esaterako A4, B3, C4, formatu ezagunak batzen dituena). AEBko estandar batzuk ere Britainia Handian eta Europako beste zenbait tokitan ezagunak dira (esaterako letter, legal, ledger formatuak).
Callosa d'en Sarrià
Callosa d'en Sarrià Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Baixa eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
Paper formatu
A seriea
Nazioarteko, ISO 216, estandarra Alemaniako DIN 476 estandarrean oinarriturik dago. ISO paper neurriak eragiketa sinple baten bidez ateratzen dira. Oinarrizko neurriak gutxi gorabehera proportzio hau 1:1.4142 du. Oinarrizko A0 formatuak metro koadro bateko azalera du. Gutxi gorabehera 841 mm x 1189 mm. Hurrengo neurri erabilienak, A1, A2, A3, etab., aurreko neurri zabalenaren erdia egiten kalkulatzen dira. Bulegoetan A4 formatua da erabiliena, folio tamainarekin nahasten bada ere, A4 formatuak folio formatuak baino milimetro batzuk gutxiago ditu alderik luzeenean, alde estutik berdinak badira ere).
Callosa d'en Sarrià
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 8.056 biztanle zituen.
Paper formatu
C seriea
C serie hau gutun-azaletan erabiltzen da eta ISO 269 estandarretan definitzen da. C serieko neurria A eta B serieen arteko neurria da; A serieko paper bat C serieko zenbaki bereko gutun-azalean ondo sartzeko pentsaturik dago.
When a Man Loves a Woman (filma)
When a Man Loves a Woman (euskaraz Gizon batek Emakume bat Maitatzen Duenean) 1994ko Luis Mandoki mexikar zinema zuzendariak zuzendutako amodiozko drama film bat da. Andy García, Meg Ryan, Tina Majorino, Mae Whitman, Ellen Burstyn, Lauren Tom eta Philip Seymour Hoffman aktoreek antzeztu zuten.
Filmak izenburua Percy Sledge abeslariaren 1966ko izenburu berdineko amodiozko abesti ospetsuarengandik hartzen du.
Argumentua
Alice (Meg Ryan) eta Michael Green (Andy Garcia) itxuraz ohiko bikote zoriontsua osatzen dute, baina Alicek alkoholarekiko adikzioa du. Michael Alicetaz guztiz maitemindua dagoenez, eta Alicek nahi ez arren, berau laguntzen saiatuko da.
Parmaturus albimarginatus
Parmaturus albimarginatus Parmaturus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Luiaondo
Luiaondo Aiarako udalerriko herririk populatuena da, herriburua Arespalditza den arren. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 1.005 biztanle ditu.
Laudio eta Amurrio artean kokatuta dago, Nerbioi ibaiaren ezkerraldean. Hiriburuei dagokienez, Bilbotik 25 kilometrotara dago eta Gasteiztik 45 km-tara. Bilboko Renfe Aldiriak zerbitzuaren C-3 trenbideak (Bilbo-Urduña) Luiaondon geltokia dauka.
Garraioa
Araba Bus sareko lineak zerbitzua ematen dio herri honi:
Kutturlio arrunt
Kutturlio arrunta (Galerida cristata) alaudidae familiako hegazti paseriformea da, Eurasiako eskualde epel gehienetan, Portugaldik Txinako ipar-ekialde eta Indiako ekialderaino, eta iparraldeko Afrikan, Nigerreraino, bizi dena.
Kutturlio arrunta espezie ez-migratzailea da, eta bere izaera sedentarioa argi erakusten du Britainia Handira noizbehinka bakarrik heltzeak, Frantziako iparraldean hazi arren.
Hegazti arrunta da lur zabal eta lehorretan eta laborantza eremuetan. Habia lurrean jartzen du, bi edo hiru arrautza erruteko. Bere elikagaiak belar haziak eta intsektuak dira; bigarrenak, bereziki, ugalketa garaian.
Moko ertain-zorrotza eta gandor antzeko kalpar nabaria ditu. Hegaldian hegape gorrixkak edo krema kolorekoak erakusten ditu. Gorputzean kolore mimetikoak ditu nagusiki: arre-grisaxka gainetik eta gris-zurixka azpitik, marra finekin bularrean. Bere abestia gozoa eta doinu anitzekoa da.
Arreta handia behar da subespezie asko dituen kutturlio hau bere familia bereko beste espezie gertuetatik bereizteko, espezieak elkarrekin bizi diren guneetan. Sartaldean kutturlio mokolaburraren (Galerida theklae) oso antzekoa da eta Indiako sartaldean kutturlio malabarraren (Galerida malabarica) oso antzekoa.
Pseudorasbora pumila
Pseudorasbora pumila Pseudorasbora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Cynoglossus semifasciatus
Cynoglossus semifasciatus Cynoglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Don DeLillo
Don DeLillo (New York, 1936ko azaroaren 20a) estatubatuar eleberrigilea da.
Bizitza
Fordhameko Unibertsitatean egin zituen ikasketak. Idazle gisa, Americana (1971) liburuarekin egin zuen debuta. Bidaia bitxi baten kontakizuna da, eta agerian uzten du John Dos Passos eta Jack Kerouac idazleen eragin sakona. Gainera, bere obra osoan aztertu zuen gai nagusia ere agertzen da lan horretan: gizabanakoen psikologia sarri gaixoaren mundu bitxiaren azterketa, alegia. Hurrengo eleberrian, End Zone (1972), amerikar futbol-joko basatiaren eta jokalariek erabiltzen duten hizkera barrokoaren arteko aldeak erakutsi zituen. Hirugarren eleberrian, Great Jone Street (1973), aurrekoaren teknika bera baliatu zuen rock-kantari baten enpresa-alorreko asmoak eta haren zorigaiztoko karreraren errealitate gordina aurrez aurre jartzeko. White Noise (1985) eleberrian, berriz, ingurumenaren hondamendiak familia batean eragindako ondorioak aztertu zituen. DeLillo ospe handiko idazlea da Estatu Batuetan, oso ezaguna, era askotako gaiak erabiltzeagatik, batetik, eta oso idazkera atsegina izateagatik, bestetik. Beste zenbait eleberri aipagarri: Mao II (1991), Underworld (1997), Libra (1988) —Lee Harvey Oswalden erretratua—, The Body Artist (2001), Cosmopolis (2003), Falling Man (2007) Point Omega (2010), Zero K (2016) eta The Silence (2020). Bestalde, ipuin laburrak, saiakerak eta antzezlanak ere idatzi ditu.
Eurydactylodes vieillardi
Eurydactylodes vieillardi Eurydactylodes generoko animalia da. Narrastien barruko Diplodactylidae familian sailkatuta dago.
Errublo errusiar
Errublo (errusieraz: рубль, rubl) Errusiako dibisa da, Abkhaziak eta Hego Osetiak ere erabiltzen dutena. 100 kopeketan banaturik, errublo Sobietar Batasunak eta Errusiar Inperioak ere bere txanponetarako erabili zuten izena ere izan zen.
Seedorf (Uri)
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saint-Jean-de-Marcel
Biztanleria
2007an Saint-Jean-de-Marcel udalerrian erroldatutako biztanleak 318 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 171 etxebizitza zeuden, 140 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 170 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 140 etxebizitza nagusietatik 111 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 12 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 101 etxek bost zituzten. 111 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 72 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 188 ziren, horien artean 135 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 135 pertsona aktiboetatik 117 lanean zeuden (65 gizon eta 52 emakume) eta 18 langabezian zeuden (7 gizon eta 11 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Jean-de-Marcel udalerrian 147 unitate fiskal zeuden, 337 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.939 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 margolaria.
2000. urtean Saint-Jean-de-Marcel udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.180 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Moray
Moray (Comhairle Mhoireibh) Eskoziako 32 konderrietako bat da. Herrialde honen ipar-ekialdean kokatzen da. 2012ko erroldaren arabera 92.910 biztanle ditu.
Politika
26 zinegotzi aukeratzen dira. Hona hemen 2012ko hauteskundetako emaitzak:
Walter Pandiani
Walter Gerardo Pandiani Urkiza (Montevideo, Uruguai, 1976ko apirilaren 27a) futbol aurrelaria da. Estatistika ofizialen arabera 1.84 du luzera eta 75 kg pisatzen du. Uruguaiko selekzio nazionalarekin behin jokatu du, 2003an.
Futbol profesionalean Uruguaien hasita, Deportivo de La Coruñak ekarri zuen Espainiako Lehen Mailara. Hor bi urte emandakoan, 2002-2003ko denboraldian Real Mallorcan aritu zen, eta Errege Kopa erdietsi zuen. Hurrengo urtean Deportivora itzuli zen, baina Javier Irureta entrenatzailearekin izandako tirabirak zirela eta, Birmingham Cityn jardun zuen utzita urte batez. Ingalaterran hasiera ona izan arren, ezin izan zion denboraldi osoan erakutsitako maila horri eutsi, eta hurrengo urtean, RCD Espanyolek erosi zuen. Bartzelonako talde horrekin Errege Kopa irabazi zuen berriz, eta UEFAn txapeldunorde geratu ziren, nahiz eta Walter Pandiani txapelketa horretako golegile nagusia bilakatu. 2007ko udan, Osasunak fitxatu zuen hiru urterako, aurreko lerroan Savo Milosevicek utzitako tokia beteko zuelakoan.
134 Sofrosina
134 Sofrosina, asteroide gerrikoan aurkitutako 134. asteroidearen izena da. 1873ko irailak 27an aurkitu zuen Karl Theodor Robert Lutherrek Düsseldorfetik.
Bere izena, Friedrich Wilhelm August Argelanderrek eta Theodor Wolffek proposatu zuten, greziar mitologiako Sofrosina izeneko pertsonaian oinarrituta.
Parmaturus albipenis
Parmaturus albipenis Parmaturus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Conceição da Barra de Minas
Conceição da Barra de Minas Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Euskadiko Mugimendu Komunista
Euskadiko Mugimendu Komunista (EMK) Hego Euskal Herriko alderdi politiko komunista bat izan zen. Euskadiko Mugimendu Komunista izango zenaren lehen aurrekaria 1966an sortu zen ETAren zatiketa batetik, ETA-berri izenarekin. ETAren helburuak eta metodoak baztertu eta langile eta herri mugimendua marxismo-leninismoaren ikuspegi maoista batetik egituratzeko beharra aldarrikatu zuen.
MC-ren (Movimiento Comunista) sorkuntzan parte hartu zuen. Aldaketa politikorako bitarteko bezala Espainia guztira hedatutako langile-mugimendu komunista iraultzaile baten beharra defendatzen zuen, nahiz eta Espainiako nazio edo nazionalitateen autodeterminazio eskubidea ere defendatu. Hala ere, segituan MCtik bereizi egin zen, bere jarduna Hego Euskal Herrira mugatuz.
Hauteskunde askotan Herri Batasunaren aldeko botoa eskatu zuen. LKI (Liga Komunista Iraultzailea) alderdiarekin koalizioan lanean aritu zen 1990eko hamarkadan, EMK-LKI siglekin agertuz. Ondoren, bi alderdiak Zutik alderdi politiko iraultzailean batu ziren. Nafarroan, mugimenduak Batzarren izan zuen bilgunea.
Pteronotropis euryzonus
Pteronotropis euryzonus Pteronotropis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Lidia Tiatirakoa
Lidia Tiatirakoa, grezieraz Λυδία (Tiatira, Filipos, I. mendea) Itun Berrian aipatutako emakumea da. Europan dokumentatutako kristautu zen lehen pertsonatzat hartzen da, batzuentzat santua ere bada. Tindategi enpresa bateko negozio-emakume oparoa izan zen.
Izena
Lidia izenez ezaguna da, Asia Txikiko Lidia eskualdekoa baitzen jatorriz. Oro har Santa Lidia edo, besterik gabe, Purpura emakumea deitzen dioten arren, Lidiak beste izen batzuk ditu: Tiatira, Purpuraria eta Filipo (“Philippisia” grekoz). Lidia izena etnikoa da, bere jatorritik eratorria. Lehena bere jaioterriari dagokio, Lidia eskualde greko zaharreko hiri bati. Bigarrena latinezko hitzetik dator, purpura edo morea koloreagatik, eta tindagai morearekin duen loturagatik erlazionatzen baitu. San Pablo eta haren lagunak ezagutu zituenean, Lidia Filipos hirian bizi zen. Deitzeko izen horiek guztiek emakume horren historia azaltzen dute.
Itun Berriaren narrazioa
''Haien artean Lidia izeneko bat zegoen, purpurarekin negoziatzen zuena, Tiatira hirikoa, Jainkoa gurtzen zuena. Jaunak bihotza ukitu zion, Pabloren hitzak onar zitzan. Bataiatu ondoren, familiarekin batera, zera eskatu zigun: Benetan Jaunagan sinetsi dudala uste baduzue, etorri nire etxera, eta horretara behartu gintuen.''
Historia
Lidia seguruenez grekoa zen, baina kokaleku erromatar batean bizi zen. Bistan denez, Tiatiran, Pergamoko hego-ekialdean eta Atenastik 60 bat kilometrora zegoen tindagai-enpresa bateko negozio-emakume oparoa izan zen. Lidiak San Pablo eta bere lagunak Filiposen etxean hartzen saiatu zen. Anfipolisetik eta Apoloniatik Tesalonikara abiatu ziren arte, bere etxean egon ziren (16:40-17:1 gertaerak).
Pablo, Silas eta Timoteo Filipoen eskualdean zehar bidaiatzen ari ziren, “negozio-emakume errespetagarri bat eta, seguruenik, alarguna… jentil zintzoa edo “Jainkoaren beldur”, judaismoa erakarrita”. “Bera talde handi bat baino gehiago zen [aintzat hartua]… judaismoarekin, Jainkoarengan sinestunak zirenekin, baina artean ‘proselitoak' izatera iritsi ez zirenak edo judaismora bihurtzeko azken pausoa hartu ez zutenak”.
Izan ere, topaketa eta gertaera horiek gaur egungo Europan izan zirenez, Lidia “kristautasunera bihurtutako Europako lehena” dela jotzen da.
Lan ibilbidea
Tiatira, Lidia probintzian (gero Mendebaldeko Turkian dago), ezaguna zen, morearen barietatea zen tinte gorriarengatik. Lidia Tiatirakoa “saltzaile” edo oihal moreko saltzaile gisa ezagunagoa zen, eta horregatik Erromatar Eliza Katolikoak tindatzaileen Patroitzat dauka. Ez dago argi Lidiak tindagai more hutsarekin lan egiten zuen edo bere negozioan ehungintzaz ere aritzen zen, nahiz eta santuaren ikono ezagun guztiek oihal morearen formaren batekin deskribatzen duten. Gehienek santu horren erretratua mantoi morea edo errezela daraman emakumea egiten dute, eta historialari eta teologo askok uste dute batez ere oihal morez egindako oihal-saltzailea zela.
Gizarte-estatusa
Lidiaren gizarte-estatusari buruzko espekulazioren bat dago. Teologoak ez datoz bat Lidia emakume librea ala zerbitzaria zen. Ez dago Lidia noizbait esklaboa izan zen ebidentzia zuzenik, baina bere izena jatorrizko lekua izatean, izen pertsonala baino gehiago, esklabo izena izan zitekeela dirudi. Bestalde, Ascough-ek Lidia izeneko lehen edo bigarren mendeko emakume nobleen beste adibide batzuk azaltzen ditu, eta, beraz, beharbada bere izen propioa zen.
Senar-emazteen egoera
Sasoi hartan, I. mendean, emakumeek emakume modernoen berdintasun-eskubide berberak ez zituztenez, ezohikoa da Lidia gizon atzerritarren talde bat bere etxera gonbidatzea gizon baten baimenik gabe. Gizon bat aipatu ez izana alarguna zela ondorioztatzeko erabili da, baina hori interpretazio patriarkaltzat hartu da. Lidiaren gizarte-botere nabariak, etxe baten kontrol eta jabetzagatik eredugarria denak (San Pablori eta haren lankideei eskaini zien), adierazten du seguru asko emakume librea eta, seguruenik, alarguna zela.
Jaieguna
Izen kristau askok santutzat hartzen dute Lidia Tiatirakoa, nahiz eta bere jai-eguna asko aldatzen den. Eliza katolikoan abuztuaren 3an da, apezpiku-elizan, ostera, Dorcas eta Febe santuekin batera urtarrilaren 27an, Timoteo, Tito eta Silas misiolarien oroitzapenaren ondoren, eta San Pabloren konbertsioaren jaia egin eta bi egun geroago.
Ekialdeko eliza ortodoxoek Lidia gogorarazten dute zenbait egunetan. Zenbait jurisdikziok bi aldiz gogoratzen dute urte liturgiko batean. Ekialdeko eliza ortodoxo askok, Ipar Amerikako Artxidiozesi kristau ortodoxo antiokiarra barne, Santa Lidia maiatzaren 20an gogorarazten dute. Hala ere, Errusiako Eliza ortodoxoaren dibisio batzuek (Amerikako Eliza ortodoxoaz bestelakoak) ekainaren 25a eta martxoaren 27a jaiegun dituzte.
Luteranoen komunitatea ere zatituta dago. Eliza ebanjeliko luteranoak Estatu Batuetan Lidia, Dorcas eta Febe santuak ospatzen ditu urtarrilaren 27an, eta Misuriko Sinodo eliza luteranoak hiru emakumeak ospatzen ditu urriaren 25ean.
Debozioa
Santa Lidiarekiko debozioa handiagoa da eliza ortodoxoetan Eliza Katolikoaren erritu latinoan baino, eta begi-bistakoa da emakume hori deskribatzen duten ikonoen miriada. Eliza ortodoxoek Apostoluen titulu bera eman diote, eta horrek bere garrantzia eta santutasun-maila adierazten ditu. Filiposen eliza bat dago, eta askok uste dute Santa Lidiaren omenez eraiki zutela. San Pablok Lidia Filiposen inguruko leku batean bataiatu zuen. Leku horretan Bataiategi moderno bat dago.
El Camp de Mirra
El Camp de Mirra (valentzierazko izena; gaztelaniaz: Campo de Mirra; ofiziala: el Camp de Mirra / Campo de Mirra; herri-izena: el Campet) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Alt Vinalopó eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua. Vall de Biar azpieskualdean egonik, zenbaiten arabera Alcoiàn kokatu behar da.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 424 biztanle zituen.
Kutturlio mokolabur
Hegazti arrunta da bizi den tokietako lur zabal eta lehorretan, sarritan toki garai samarretan. Habia lurrean jartzen du, bitik seira arteko arrautza erruteko. Bere elikagaiak belar haziak eta intsektuak dira; bigarrenak, bereziki, ugalketa garaian. Espeziea sedentarioa da.
Hegatxabal arruntaren (Alauda arvensis) antzekoa da baina zertxobait txikiagoa eta zutitzen duen gandor antzeko kalpar luzea du. Hegatxabala baino grisaxkagoa da eta ez ditu hegaletan eta buztanean hark dituen ertz zuriak.
Sexu bien banakoak antzekoak dira eta hazita dauden banakoen gorputzaren tamaina 15 eta 17 cm bitartekoa izaten da.
Cynoglossus semilaevis
Cynoglossus semilaevis Cynoglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Kutturlio mokolabur
Bere abestia gozoa eta doinu anitzekoa da; kutturlio arruntarena baino leunagoa eta tonu gehiagokoa.
Etxetxu
Etxetxu edo La Casilla (gaztelaniaz), Errekaldeko barrutian dagoen auzune edo gune baten izena da. Berez Bilboko udalak ez du Etxetxu auzo moduan kontutan hartzen, baina Bilbotarrek izen horrekin ezagutzen dute Etxetxuko udal-kiroldegiaren inguruko gunea. Horrez gain, Autonomia kalea eta kiroldegiaren artean Etxetxu plaza dago, auzunearen aisialdi gune nagusia. Plaza aurrean eraikitako Etxetxuko dorreek ere, auzunearen izena hartzen dute. Dorre hauek, hiriko etxebizitza eraikinik altuenak dira 21 solairu eta 75 bat metroko altuera dutelarik.
Raková (Čadcako barrutia)
Raková  Eslovakiako udalerri bat da, Čadcako barrutian kokatuta. 41,52 km²ko azalera du eta 5457 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1658. urtekoa da.
Alderdi Demokratiko Unionista
Alderdi Demokratiko Unionista(DUP) (ingelesez Democratic Unionist Party) Ipar Irlandako alderdi unionista nagusia da. Azken hauteskundeen arabera, Ipar Irlandako alderdi handiena da, eta Erresuma Batuko Parlamentuan, laugarrena.
Ian Paisley eta Peter Robinson ditu buruan. Ian Paisley berak eta Desmond Boalek sortu zuten 1971n. Eserlekuak udal, probintzia, nazio eta europar mailetan irabazi ditu. Ipar Irlandako unionistei dagokienez, UUP (Ulster Unionist Party) dute aurkari nagusia. Izan ere, 1970eko zein 1980ko hamarkadetan UUP unionisten alderdi ofizialtzat jotzen baitzen. Nolanahi ere, DUPen aurkari nagusia Sinn Fein alderdi nazionalista da.
George J. Mitchell AEBetako senatariaren eskutik Ostiral Santuko Hitzarmeneko eztabaidetan parte hartu zuen DUPek. Hala ere, IRAk armak gorde zituen arren Sinn Feinen parte-hartzea utzi zenean, DUPek atzera egin zuen. Hitzarmena onartzeko erreferendumean ezetzaren alde jo zuten.
DUPek bi eserleku lortu ziten Ipar Irlandako Komite Exekutiboan. Ministro horiek kabinetean Sinn Feinekoekin biltzeari uko egin zioten. Ipar Irlandako Asanbladarako 2003ko hauteskundeetan, DUP eskualdeko alderdi handiena bihurtu zen, 30 eserleku lortuta. 2004an, Erresuma Batuko Parlamenturako hauteskundeetan, Ipar Irlandako alderdi handiena bihurtu zen (Andrew Hunterrekin batera, 7 eserleku eskuratu zituen. UUPk 5, Sinn Féinek 4, eta SDLPk 3). 2005eko hauteskunde orokorretan, egoera hori berretsi zen.
Seelisberg
Seelisberg Suitzako udalerria da. Uri kantonamenduan dago. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Pirapora
Pirapora Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Eurylepis taeniolatus
Eurylepis taeniolatus Eurylepis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Euskal Herriko kazetaritza
Gutunak, askotan prentsaren funtzio berdina egiten zuen baina, honek, ez zuen inprimakien ordezko izateko asmorik, informazio-iturriak ziren biak,  eta ez zeuden beharturik pribatua edo pertsonen artekoa izan beharrik. Horregatik, gutun horietako asko determinatutako jende-talde bati jakinarazteko asmoz idazten ziren. Seguruenik, euskaldun batzuek informazio kanal hau erabiliko zuten, nahiz eta testigantza gutxi izan.
Euskal kazetarien egoera
Jarduneko kazetarien hiru sektore daude, eta haien dedikazio profesionalean dauden aldeak hautemanezinak izan daitezke, baina lan-egoeran nabariak dira:
Beraz, euskal kazetarien kezka nagusia eragiten duen prekarietate-egoera aipatutako hiru kategorien oso bestelako zirkunstantzien baturan oinarritzen da. Soldata txikiak – Azken urteetan geldituak –, plantilla urriak eta lanaldi luzeak izango lirateke kazetarien arazo nagusiak plantillan; ezegonkortasuna, segurtasunik eza, ziurgabetasuna, etorkizun-ikuspegirik gabe, ekonomia- eta lan-erregulaziorik eza, kontratuen eskasia, aurreikusi ezin diren ordutegiak, laguntzaileengan; eta bekadunei dagokienez, ez dira betetzen hitzartutako prestakuntza-baldintzak, eta, aldi berean, lan-esku bat ematen dute, lan-baldintza merkeetan ez, baizik eta lan-baldintza merkeetan.
Beraz, kontuan hartuta profesionalen % 40 kolaboratzaile-erregimenean daudela, hau da, deserregularizazio-baldintzetan, eta, gainera, ehunka bekadunek erredaktore-lanak egiten dituztela, enpresa askotan modu irregularrean lan egiten duten kazetarien kopurua kontratu konbentzional batekin lan egiten dutenena baino handiagoa da.
Zentsura eta atentatuak
Bigarren Errepublika borroka ideologiko en, argi-ilunen trufatutako garaia izan zen. Eskuindar rek erregimen berria onartzeari uko egin ziotenez, Gobernu ak neurri zorrotzak hartu zituen. Alde batetik, erregimen berriak Jurisdikzioen Legea indargabetu zuen, eta 1931 ko Konstituzio berriak prentsa-askatasuna jaso zuen, baina, beste alde batetik, 1883 ko Prentsa Legea formalki indarrean jarraitu zuen, eta, are gehiago, 1931eko urriko Errepublikaren Defentsarako Legea eta ondorengo 1933 ko Ordena Publikoaren Legea, Gobernuari, eskuineko eta ezkerreko egunkariak bertan behera uztea edo isunak jartzea ahalbidetu zioten.
Manuel Azaña k berak bere memorietan aitortzen du 1931ko azaroan Madrilgo hainbat egunkaritako zuzendariei ohartaraz ziela prest zegoela "Errepublika ri tokatzen zaion bizkarrezurra apurtzeko". Justino Sinova ren arabera, 1931ko abuztuaren 21ean Gobernuak hamaika egunkari ixtea erabaki zuen Bizkaian, Gipuzkoan eta Nafarroan, "Guztiak eskuindarrak eta ildo editorial katolikokoak". Manuel Azañak bere memorietan esaten zuenez, Gobernuari irain egiten zitzaion, batez ere Gerra ministroari, eta horrek "alarma eta kezka egoera" eta "ahulezia eta babesgabetasun itxura oso kaltegarria" eragiten zituen, eta "iparraldeko egunkari eskuindar guztiak" ezabatzea proposatzen zuen. Bilbon, La Gaceta del Norte, Euzkadi, La Tarde eta Adelante eta El Fusil astekariak itxi ziren. Gipuzkoan, El Día y La Constancia, integrista, itxi zen, eta Nafarroan El Pensamiento Navarro, El Diario de Navarra eta La Tradicion Navarra, La Esperanza astekariaz gain. Horietatik guztietatik, La Gaceta del Norte zen bultzatzailetzat jotzen zena, eta zehazki, "Pazientzia agortuta, erresistentzia gizontsuak hartu behar du bere lekua" izeneko artikulu batean, urte horretako abuztuaren 15ean. Gaia Gorte etara iritsi zen, eta Jose Maria Gil Robles diputatu eskuindarrak bertan behera uztearen desegokitasuna defendatu zuen, eta beste euskal diputatu batzuek, Marcelino Oreja Elosegui k kasu, konspiraziorik ez zegoela adierazi zuten. Egunkariak irailaren 15era arte egon ziren etenda, eta La Gaceta del Norte eta El Día egunkarien kasuan, 26ra arte.
Errepublikaren azken urteetan, triangulazioa agerikoa zen euskal politikan: eskuinak (batez ere karlismoa), alde batetik; ezkertiarrak (sozialismo prietistak gidatuak), bestetik; eta nazionalismoa, azkenik. 1936an, eskuindarren presioak Fronte Popularra osatzera eraman zuen, hura izan baitzen hauteskundeak irabazi zituena, eta, orduan, Fronte Popularra gai autonomistetara hurbildu zen, hain zuzen ere, "Nazionalismoa euskal autonomiaren bandera kentzeko. Bere ezberdintasunak gorabehera, nazionalismoa eta sozialismoa oso denbora gutxi geroago aurkitu beharko lirateke, eta, hain zuzen ere, 1936ko amaieran, borroka betean, lortuko da Autonomia Estatutua Indalecio Prietoren eskutik.
Parmaturus bigus
Parmaturus bigus Parmaturus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Euskal Herriko kazetaritza
Prentsaren aurkako atentatuak (ETA)
ETA kide askorentzat, Araban edo Nafarroan egindako atentatuak Bizkaian edo Gipuzkoan egindakoak baino balio handiagoa zuen. Lurralde horietan azpiegiturarik ez egoteak, finkatzeko zailtasunak, beren makabro logikoaren barruan, leku horietan eraso arrakastatsu batek beste edozein zonaldetan baino gehiago balio izatea eragiten zuen.
Garai hartan, krimen eta bidegabekeria jakin batzuk salatzeak oso prezio altua ordaintzea ekar zezakeen. Horregatik, Diario de Navarra egunkariko zuzendari Jose Javier Urangaren aurkako atentatuak zirrara handia eragin zuen Nafarroan eta Espainia osoan. Inor, ezta prentsa ere, ez zegoen ETA rengandik salbu urte haietan.
Heydar Aliev
Heydar Alirza oghlu Aliev (Heydər Əlirza oğlu Əliyev; Гейда́р Али́евич Али́ев Geydar Aliyevich Aliyev; Nakhitxevaneko SESA, Azerbaijango SES, Sobietar Batasuna, 1923ko maiatzaren 10a - Cleveland, Ohio, Ameriketako Estatu Batuak, 2003ko abenduaren 12a) politikaria izan zen. Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuneko (SESB) lehen ministro-orde ohia izan zen.
Euskal Herriko kazetaritza
Prentsaren aurkako atentatuak (ETA)
1980 ko abuztuaren 22ko 16: 40ak ziren José Javierrek, 54 urte zituela, Foru Erkidego ko egunkari irakurrienaren egoitzaren atarian autoa aparkatu zuenean. 18 urte ziren egunkari horren buru nintzela. Erredakziorako bidea hartu bezain laster, bi gazte, gizon bat eta emakume bat, subfusil bat eta pistola bat eskuan zituztela hurbildu ziren.
Heydar Aliev
Kremlina iritsi baino lehen (1982), Azerbaijango Estatuko Segurtasun Batzordera (KGB) eta polizia erakundeetara lotuta egon zen haren karrera politikoa. 1964an, Tsvigun jeneralaren agindupean, Azerbaijango KGBko lehendakariorde izendatu zuten, eta Segurtasun Batzordeko Lehendakari 1967an. Karguan izan zen bi urteetan krimen antolatuaren aurka arrakastaz borrokatu izanaren ospea izan zuen.
1969an Azerbaijango Alderdi Komunistaren Idazkari nagusi izendatu zuten. 1982an Kirilenkoren lekua hartu zuen Politburon, Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistako zuzendaritzan. 1982ko azaroan SESBeko lehendakariorde izendatu zuten, eta sobietar gobernuaren kontseilari gero. 1987ko urrian, osasun arazoak zituela eta, Politburoko kargutik kendu zuten, eta bi urte geroago, 1989ko apirilean, Politburoko beste bi kide ohirekin batera, Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistako Batzorde Zentraleko karguen dimisioa eman zuen. 1993an, Azerbaijanek independentzia eskuratua zuela, herrialde hartako lehendakari hautatu zuten, eta kargu horretan jardun zuen 2003ra arte.
Euskal Herriko kazetaritza
Prentsaren aurkako atentatuak (ETA)
Javier Marrodán kazetaria, Relatos de Plomo entziklopedikoaren hiru liburukien koordinatzailea. Historia del terrorismo en Navarra egunkariak ETA ren ekintza estali zuen hainbat hamarkadatan. Nafarroako Unibertsitatea Klinikako ebakuntza-gelan 25 bala-zulo atzeman zizkioten. Jaurtigaietako batek ere ez zion bere bizi-organorik harrapatu. Diario de Navarrako zuzendariak egun batzuk eman zituen ZIUn. %40 inguruko minusbaliotasuna geratu zitzaion. Ia mirariz, 11 hilabete geroago ospitaletik alde egin zuen. Tragediaren ondorioak gutxitan ezabatzen dira. 2012 ko apirilean, Gema López Quintanilla lekuko gisa agertu zen Auzitegi Nazionalean, 1980ko urrian Agurainen tirokatu zuten senarraren hilketaren epaiketan. Handik metro gutxira, Felix Alberto Lopez 'Mobutu' ETAko buruzagi ohiak, 81 urteko kartzela-zigorra jaso ondoren, akusatuen kabinatik entzun zuen emakumearen deklarazioa. Vazquez Platasen alargunak senarra hil eta 32 urtera tratamendu psikologikoa jasotzen jarraitzen zuela aitortu zuen.
Egin egunkariaren itxiera
Espainiako poliziak hainbat urtez ikertu zituen Egin-en eta ETAren arteko harremanak, besteak beste, ustez terrorismoagatik akusatutako edo zigortutako presoei agurrak eta mezuak bidaltzeko Eginen argitaratutako iragarkien jatorria. Guardia Zibilaren ikerketen arabera, eginek "hedapen ideologiko" eta militanteen barne komunikazio lanak egiten zituen. Hala ere, epaiketara peritu gisa deitu zutenean, txostena egin zuen agente batek aitortu zuen ezin zuela baieztatu.
1994 an Ertzaintza k Egin-en egoitza miatu zuen. Urte horretan bertan, Pepe Reiren taldearen ikerketen fitxategiak eta ETAri atzemandako helburuen informazioa bat zetozen. Abuztuan, Pepe Rei atxilotu zuten Carlos Buere n epailea ren aginduz, baina 1997 an absolbitu egin zuten.
Cannon konderria (Tennessee)
Cannon konderria (Cannon County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Woodbury da. 2010eko zentsuaren arabera 13,801 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Euskal Herriko kazetaritza
Egin egunkariaren itxiera
1998 ko uztailaren 15eko goizaldean, Baltasar Garzon epaileak egunkaria eta irratia kautelaz ixteko agindu zuen, baita Orain S.A. ko zenbait arduradun atxilotzeko ere, talde armatuko kide izatea egotzita. Atxilotu guztiak inkomunikazio erregimenean jarri zituzten, terrorismoaren aurkako legedia betez. Epailearen arabera, enpresa ETAren menpe zegoen.
Epai judizialak
Urtebete baino gehiago igaro ondoren, kasuaren instrukzioa amaituta, Auzitegi Nazionalak talde armatuarekin kolaboratzearen delituaren akusazioa murriztu zuen, eta horrek justifikaziorik gabeko itxiera ekarri zuen. Ordurako, Orain S.A. porrot eginda zegoen, eta Egineko merkatu nitxoa Gara egunkari berriak bete zuen; beraz, Egin egunkaria eta irratia ez ziren berriro martxan jarri.
Cannon konderria (Tennessee)
Geografia
Cannon konderriak 68,815 kilometro koadro ditu. Horietatik 16 ura dira. Beste 68,799 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 20,06 da.
Euskal Herriko kazetaritza
Epai judizialak
Azkenik, 2009 ko maiatzaren 22an, Auzitegi Gorenak ondoriorik gabe utzi zuen "Orain SA, Ardatza SA, Hernani Inprimategia, Publicidad Lema 2000, Erigane SL, MC Uralde SL, Untzorri Bidaiak Ganeko, Grupo Ugao SL (Cuba) eta Gadusmar SL entitateak legez kanpokotzat jotzeari eta desegiteari buruzko erabakia, bai eta haren ondarea konfiskatu eta likidatzeari buruzkoa ere".
Cannon konderria (Tennessee)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 13,801 pertsonetatik 13,400 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 210 dira. 167 beltzak edo afroamerikarrak. 26 amerikar natiboak ziren eta 9 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 19 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 10 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 170 pertsonek kokatzen zuten.
Euskal Herriko kazetaritza
Epai judizialak
Xabier Salutregi Egineko zuzendari ohiari hamabi urteko kartzela-zigorra ezarri zioten, erakunde terroristako kide izatea egotzita; Teresa Toda zuzendariordeari, berriz, hamar urteko kartzela-zigorra.
Euskaldunen egunkariaren itxiera
2003 ko otsailaren 20an, Auzitegi Nazional eko instrukzio-epaileak, Juan del Olmok, Egunkaria-ren ondasun guztiak aldi baterako ixtea eta prebentzioz bahitzea agindu zuen, ustez ETAk kontrolatutako enpresa-multzoko kide izateagatik.
2003ko urrian, Juan del Olmo epaileak bigarren polizia-operazio bat abiatu zuen, kasu honetan Egunkaria-k egoitza zuen industrialde berean (Andoaingo Martin Ugalde Kultur Parkea) kokatutako hainbat enpresaren aurka, eta bertan beste bederatzi pertsona atxilotu zituzten lehen operazioaren antzeko akusaziopean. Konfiskatu zituzten dokumentuen lehen ikerketa egin ondoren, epaileak kasua beste zenbaki bat jartzeko eta beste epaitegi bati esleitzeko bidali zuen, eta, ondorioz, Egunkaria auzitik bananduta geratu zen.
Hasiera batean epaileak agindutako itxiera eta enbargoa prebentiboak eta aldi baterakoak ziren (6 hilabetez). Hurrengo hilabeteak eta urteak Egunkaria-ren itxierako sei hilabeteko luzapenekin igaro ziren, eta defentsaren helegite etengabeak ezetsi egin ziren.
2005 eko otsailaren 2an, Juan del Olmo epaileak esku hartutako enpresen likidazioa agindu zuen. Era berean, Egunkaria-ren aldi baterako itxiera 2005eko otsailaren 20an amaituko zela ezarri zuen, azken luzapena erabaki zenetik sei hilabeteko epea bete zelako, eta enpresak likidatu ondoren sei hilabeteko beste luzapen bat egiteko arrazoirik ez zegoelako, horrekin jarduera ezinezkoa baitzen. Beraz, instrukzio fasean hartutako prebentzio neurrien ondorioz, Egunkaria itxi eta likidatu egin zen. Bere ondasun guztiak salduak izan ziren eta zorrak kitatuak. Likidazioaren kudeaketan lortutako gainerako dirua epailearen esku geratu zen.
Egintza kaltegarrienetako bat da, eta, beraz, itzulezina da. Hamar urte baino gehiagoko atzerapausoa da, paper-fabrikara botatzen da, eta "erantzukizun larriak eta larriak hartu beharko ditu, hamar urteko lana egiteaz gain, terrorismoaren aurkako borrokaren funtsezko guneei eragiten dielako".
Fiskala ren eta akusazio partikularraren akusaziorik ez zegoenez, Dignidad y Justicia elkarteak eta Terrorismoaren Biktimen Elkarteak egindako herri-akusazioak bakarrik eutsi zien karguei. 2007 ko maiatzaren 7an, Auzitegi Nazionaleko zigor-arloko lehen aretoak Egunkaria auziko ahozko epaiketari hasiera emateko erabakia argitaratu zuen, oraingoan bi prozeduratan banaturik: egunkaria ixtea eragin zuen prozedura nagusian, Pello Mari Auzmendi, Iñaki Torrealdai, Iñaki Auzmendi, integrazio-kargudunak mantentzen dira. Herri-akusazioak 12 eta 14 urte arteko kartzela zigorra eskatu zuen haientzat. Prozedura laburtuan (ekonomikoa), ogasun publikoari iruzur egitea eta diru-laguntzak lortzean irregulartasunak izatea egotzi zioten. Kasu honetan, herri akusazioak 13 eta 20 urte arteko kartzela-zigorra eta 235 milioi euro ko isuna eskatu zuen zortzi akusaturen aurka: Joxe Mari Sors, Ainhoa Albisu, Mikel Sorozabal, Begoña Zubelzu eta Fernando Furundarena. Joan Mari Torrealdai, Iñaki Uria eta Txema Auzmendi auzipetu zituzten bi prozesuetan. Epaileak ez zituen onartu fiskalak eta defentsak aurkeztutako helegiteak, Auzitegi Nazionalak delitu ekonomikoak epaitzeko eskumenik ez zuela argudiatzen zutenean. Horrela, 2007 ko martxoaren 29an, Del Olmo epaileak inputatu gisa deklaratzera deitu zuenean, Ainhoa Albisu egunkariko langileei delitu ekonomikoei buruz Begoña Egunkaria-k, Fernando Albisuren langileek eta Fernando Furundarenak ekintza ekonomikoei erantzun zieten.
2009ko apirilaren 15ean, Auzitegi Nazionaleko zigor-arloko bigarren aretoak defentsak aurkeztutako errekurtsoa onartu zuen, auzi ekonomikoaren eginbide gehienak baliogabetu zituen, eta abiapuntura itzultzeko agindu zuen, 2007ko apirilaren 10ean. Juan del Olmo epaileak Iñaki Uria, Joan Mari Torrealdai eta Txema Auzmendi inputatuei auzi ekonomikoan deklaraziorik hartu ez zienean, defentsari arrazoia eman zion epaileak. Deklarazioa hartzea ezinbesteko baldintza da pertsona bat egozteko.
Ekainaren 23an egindako "bistatxo" batean, defentsak eta fiskaltzak kasua artxibatzea eskatu zuten, besteak beste, akusazio partikularrik ez zegoelako eta Fiskaltzak dagoeneko karguak kendu zituelako. Xabier Alegria auzipetuaren kasuan, defentsak 18/98 sumarioan epaitu zutela azaldu zuen. Pello Zubiriari dagokionez, bere ustezko delitua preskribatuta zegoela gogoratu zen.