cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aillianville
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 97 ziren, horien artean 57 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 57 pertsona aktiboetatik 52 lanean zeuden (34 gizon eta 18 emakume) eta 5 langabezian zeuden (4 gizon eta 1 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Aillianville udalerrian 82 unitate fiskal zeuden, 166 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.793 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Aillianville udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Other Voices, Other Rooms (eleberria)
Other Voices, Other Rooms Truman Capotek idatzitako eleberria da, 1948an argitaratutakoa. 1945eko ekainean Miriam narrazio laburra atera zuen Mademoiselle aldizkarian eta Benett Cerf editorearen arreta erakarri zuen lantxo horrek; Random House argitaletxeak proposamena egin zion Capoteri eleberri bat idazteko eta horretarako zegokion kontratua eskaini. 1500 dolarreko aurrerakina patrikan, idazlea Monroevillera bueltatu zen eta Other Voices, Other Rooms idazteari ekin zion. New Orleansen, Saratoga Springsen, eta Ipar Carolinan segida eman zion lanari; amaitu, Nantucketen bukatu zuen.
Haria
Haurtzaroko kontuak biltzen ditu Other Voices, Other Rooms lanak, txikitan bizi izandakoak paperean paratzeko saioa. The Dogs Bark 1973ko idazlanean horrela zioen Capotek: "erabat inkontziente jardun nuen lan hartan, intuizioak gidatuta, eta orain irakurrita, ez nago batere pozik, neure burua engainatu nuelako irudipena daukat".
Hona zertan den: Joel Knox 13 urteko nerabeak ama galdu du eta New Orleansetik Alabamara bidali dute aitarekin bizitzera; Joel jaio berritan etxetik alde egina zen aita. Baserri giroko etxaldean hiru lagunek hartuko dute gaztetxoa: Amy amaordeak, Randolph delakoak eta Idabel neskatxak. Aita ez da inon ageri eta Joel galdezka aritu arren inork ez dio haren berri ematen. Bada beste pertsonaia bat, gela bateko leihoan zutik eta emakume arropaz jantzia-edo antzematen ahal dena, itzal misteriotsua baino ez. Nahigabeko istripu batek aita hilzorian jarriko du, eta orduan ezagutuko du Joelek (piano batek harrapatu du aita eta txiki egin). Idabelekin batera ihesari ekingo dio, baina neumonia batek harrapatu eta ostera ere aitaren etxera bueltatuko da. Randolphek, mutilaren ondotik aldendu barik, osatu arte jagongo du. Azken paragrafoan jakin ahal dugu Randolph eta leihoko itzala pertsona bera direna. Capoteren biografo Gerald Clarkek dio idazleak bere homosexualitatea onartu baino aldarrikatu duela, eta horrek poztu egin duela (Capote: A Biography,1988).
Harrera
Other Voices, Other Rooms 1948an argitara eman eta bederatzi astean liburu salduena izan zen The New York Times egunkariaren zerrendetan, 26.000 aletik gora salduta. Sortu zuen bat-bateko eraginak eta promoziorako jarduteko moduak Capote famatu zuten. Liburuaren kanpoko azalean agertutako Harold Halma argazkilariaren erretratuak testuak ia beste komentario sorrarazi zituen. Clarkeri kasu egitera argazkiak sortu zuen iskanbilaren parekoa izan zen Capoteren poza (Capote: A Biography, 1988), idazlea ezagun bihurtzeko irrikitan zegoelakoan. Orduan hogei urte besterik ez zituen Andy Warholi benetan zirrara sortu zion argazkiak, horretaz sarri hitz egin baitu eta Capoteri mirespen-gutunak bidaltzera bultzatu baitzuen. Warhol 1949an New Yorkera aldatu zenean, idazlearekin bat egiteko hamaika saio egin zituen. Hainbesterainokoa ei zen erakarpena, 1952ko Warholen lehen banako erakusketak Trumanen testuak zituen oinarri: Hamabost margolan Truman Capoteren testuetan oinarrituta zuen izentzat (Hugo Gallery 1952ko ekainaren 16tik uztailaren 3ra).
Garfield
Garfield 1978an Jim Davis estatubatuar komikigileak sortutako egunkariko komiki tira bat da. Komikiaren protagonista nagusia izen bereko Garfield katu ilegorri, ziniko eta patxadatsua da, gainontzeko pertsonaia nagusiak Odie txakur zintzo baina zeharo xalo eta ergeltxoa, eta bien jabea den Jon Arbuckle gizon gazte ezkongabe eta maiz axolakabea. Davisen esanetan, Katuari izena bere aitona James Garfield Davis deitzen zelako ipini zion, azken honek era berean bataio izena AEBtako James A. Garfield presidentearen omenez jaso omen zuen.
Garfieldek jan eta lo besterik ez du egiten. Bere jaki gogokoena lasagna da. Komikiaren istorioetan bere ingurukoekiko mespetxuzko iritzia izan ohi du, bai eta izaera berekoi eta zorrotza ere. Astelehenak eta saguak jatea gorrotatzen du, bere jokaera katua izateko ezohikoa, sibarita eta oso gizatiarra da.
Komiki honetan oinarrituz Garfield and Friends ("Garfield eta Adiskidea", 1988-1994) marrazki bizidunetako telesailaz gain bi film burutu dira, Garfield: The Movie ("Garfield: Filma", 2004) eta Garfield: A Tail of Two Kitties ("Garfield: Bi Katemeen Ipuina", 2006). Guztietan oinarrituz merkatal produktu ugari atera eta salgai jarri dira, gaur egun bere komiki tirak mundu osoko bi milatik gora egunkaritan argitaratzen dira.
Le Cannet
Le Cannet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2007an 42.207 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Cannet udalerrian erroldatutako biztanleak 42.207 ziren. Familiak 20.217 ziren, horien artean 8.674 pertsona bakarrekoak ziren (3.177 bakarrik bizi ziren gizonak eta 5.497 bakarrik bizi ziren emakumeak), 5.510 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4.173 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 1.860 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 25.908 etxebizitza zeuden, 20.770 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3.921 bigarren erresidentzia ziren eta 1.217 hutsik zeuden. 4.082 etxeak ziren eta 21.754 apartamentuak ziren. 20.770 etxebizitza nagusietatik 11.964 bere jabearen bizilekua ziren, 8.238 alokairuan okupaturik zeuden eta 568 doan lagata zeuden; 2.078 etxek gela bat zuten, 5.700 etxek bi zituzten, 7.476 etxek hiru zituzten, 3.964 etxek lau zituzten eta 1.552 etxek bost zituzten. 14.450 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12.399 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 4.278 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Le Cannet udalerrian 21.440 unitate fiskal zeuden, 44.550,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.301 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3.202 komertzioetatik, 17 erauzte enpresak ziren, 32 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 123 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 461 eraikuntza enpresak ziren, 609 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 94 garraio enpresak ziren, 122 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 81 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 127 finantziazio enpresak ziren, 266 higiezinen enpresak ziren, 576 zerbitzu enpresak ziren, 470 administrazio publikoko enpresak ziren eta 218 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 819 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 lan bilaketa bulegoa, 4 posta bulegoak, 19 banku bulegoak, 3 funerariak, 56 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 6 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 8 ibilgailuen alokairu bulegoak, 8 autoeskolak, 92 igeltseroak, 87 margolariak, 47 zurginak, 67 iturginak, 69 argiketariak, 15 eraikuntza enpresak, 56 ile apaindegiak, 18 albaitariak, 8 aldi baterako lan enpresak, 79 jatetxeak, 125 higiezinen agentziak, 15 tintoreriak eta 35 apaindegiak.
2009an zeuden 165 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 3 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 4 120 m2 baino gehiagoko dendak, 9 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 27 okindegiak, 19 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 2 arraindegiak, 14 liburu dendak, 16 arropa dendak, 9 etxerako tresna dendak, 12 elektrotresna dendak, 3 altzari dendak, 14 kirol-dendak, 2 lur eta paretak apaintzeko dendak, 3 drogeria, 6 lurrin-dendak, 2 bitxi-dendak eta 16 lore-dendak ziren.
2000. urtean Le Cannet udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 4 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 7 haur-eskola eta 7 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Le Cannet udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 1.227 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gori (Georgia)
Gori (გორი) ekialdeko Georgiako hiria da, Xida Kartliko hiriburua dena.
Irina Press
Irina Natanivna Press (Ірина Натанівна Пресс; Ирина Натановна Пресс; Kharkov, 1939ko martxoaren 10a - Mosku, 2004ko otsailaren 21) sobietar atleta izan zen.
Portimão
Portimão Faro barrutiko eta Algarve eskualdeko udalerri bat da eta Portugalgo hegoaldean. Hirigunea itsasotik 2 km ingurura dago eta arrantzarako eta turismorako gune garrantzitsua da.
Irina Press
Tamara Pressen ahizpa izan zen. Bi ahizpek atletismoko 26 errekor ezarri zituzten 1959 eta 1966 artean. Irinak urrezko domina irabazi zuen 80 metro hesietako proban 1960ko Udako Olinpiar Jokoetan. Gainera, pentathloneko urrezko domina irabazi zuen 1964ko Udako Olinpiar Jokoetan.
Portimão
182,06 kilometro koadroko azalera du eta 55.614 biztanle ditu (2011), 3 parrokiatan banatuak ; hiria biltzen duenak 40 000 biztanle inguru ditu. Udalerria iparraldean Monchiquerekin mugatzen da, ekialdean Silves eta Lagoarekin, eta mendebaldean Lagosekin ; hegoaldean, kostaldeko sektorea du Ozeano Atlantikoan zehar.
Udalerriko parrokiak
Portimão udalerria 3 parrokiatan banatuta dago:
Himantolophus multifurcatus
Himantolophus multifurcatus Himantolophus generoko animalia da. Arrainen barruko Himantolophidae familian sailkatzen da.
Aoi Kudo
Aoi Kudo (工藤 蒼生, 2000ko maiatzaren 31 - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vegalta Sendai.
NGC 980
NGC 980 galaxia bat da, Andromeda konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Rochester (New York)
Rochester Ameriketako Estatu Batuetako ekialdeko hiria eta ibai-portua da, New Yorkeko estatuaren ipar-mendebalean, Buffaloko hiriaren ipar-ekialdean, Genesee ibaiaren ertzean, Erie ubidetik hurbil eta Ontario aintziratik gertu. 2000an, 219.773 biztanle zituen hiriak, eta 1.098.201 biztanle Rochester-Irondequoit-Greece-Brighton hirialdeak. Unibertsitatea du. Industria (argazkigintzarako tresneria, tresneria mekanikoa eta elektrikoa, garagardogintza, tabakogintza, janari-industria, doitasun-tresneria, ontziolak) eta nekazaritza-produktuen merkataritza dira ekonomia-jarduera nagusiak. Indarretxe garrantzitsuak dira Genesee ibaian eta Erie ubidean zehar. Aipagarriak dira Arte Ederretako museoa, Argazki museoa eta planetariuma.
Trichomycterus nigromaculatus
Trichomycterus nigromaculatus Trichomycterus generoko animalia da. Arrainen barruko Trichomycteridae familian sailkatzen da.
Haplochromis igneopinnis
Haplochromis igneopinnis Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Lycodonomorphus subtaeniatus
Lycodonomorphus subtaeniatus Lycodonomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Bazaudete?
Bazaudete? Hasier Larretxeak idatzitako liburua da, Juan Angel Perotxena Elizondoko ilustratzailearekin batera 2004an karrikaratua, Baztango kultur eragileen eskutik. Andoain, Baiona, Gasteiz, Elizondo edo Iruñean liburuaren karietarat performance-ak eskaini zituzten.
437 Rhodia
437 Rhodia, asteroide gerrikoan aurkitutako 437. asteroidearen izena da. 1898ko uztailak 16an aurkitu zuen Auguste Charlois astronomo frantziarrak Nizako behatokitik. Asteroide gerrikoko asteroide guztien artean, albedorik handiena duena da.
La otra alcoba
Argumentua
Marcos enpresari arrakastatsua Dianarekin ezkonduta dago. Emaztearen atsekaberako, ezin du seme-alabarik izan.
Magné (Deux-Sèvres)
Magné Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Magné udalerrian erroldatutako biztanleak 2.886 ziren. Familiak 1.242 ziren, horien artean 288 pertsona bakarrekoak ziren (120 bakarrik bizi ziren gizonak eta 168 bakarrik bizi ziren emakumeak), 523 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 375 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.365 etxebizitza zeuden, 1.256 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 72 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 1.294 etxeak ziren eta 66 apartamentuak ziren. 1.256 etxebizitza nagusietatik 1.007 bere jabearen bizilekua ziren, 242 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 55 etxek bi zituzten, 171 etxek hiru zituzten, 345 etxek lau zituzten eta 682 etxek bost zituzten. 1.086 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 477 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 720 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Jenna Ortega
Jenna Marie Ortega (Coachella harana, Kalifornia, 2002ko irailaren 27a) estatubatuar aktorea da, telebistan eta zineman aritutakoa.
Haur aktore gisa hasi zuen bere ibilbidea, The CW kateko Jane the Virgin (2014-2019) ekoitzitako komedia eta drama telesailean egindako lanagatik ospea jasoz. Disney Channelen Stuck in the Middle (2016-2018) telesailean Harley Diazen papera egin zuenean, ezagunago bilakatu zen. Bikoizketako aktore gisa ere jardun du, Elena of Avalor telesail animatuan Elisabeth printzesari ahotsa emanez.
2019an Ellie Alvesen papera egin zuen Netflixek ekoitzitako You telesaileko bigarren denboraldian, eta 2021ean Yes Day konpainia berak ekoitzitako familiako filmaren protagonista izan zen. Kritikaren laudorioak jaso zituen The Fallout (2021) nerabeentzako draman egindako lanagatik, eta, X y Scream (2022koak biak) slasher generoko filmen protagonista izan zen, scream queen (oihuaren erregina) gisa.
Magné (Deux-Sèvres)
Diru sarrerak
2009an Magné udalerrian 1.241 unitate fiskal zeuden, 2.927,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.832 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 100 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 11 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 11 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 okindegiak, 1 elektrotresna denda zen, 1 kirol-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Magné udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 632 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cindy Amaiza
Cindy Amaiza (Kenya) mikrobiologoa, bioteknologoa eta GIB/HIES aren aurkako aktibista keniarra da. Partnership to Inspire, Transform and Connect the HIV response (PITCH) erakundeko bazkidea da. Erakunde hori Ambassador for YouTh and اent Reproductive Health Program (AYARHEP) erakundeari lotuta dago.
2017an, The Organization of Young People Living with HIV in Kenya (Y+ Kenya) erakundeko koordinakunde nazionala sortu zuen. Kenyako sei erakundetako gazteak biltzen ditu sare nazional batean. Global Fund Kenya Secretariat-en parte hartzen duen Kenyako lehen emakumea eta gazteena da, eta AYPko (Hermanents and Young People) prozesuen buru da.
Ibilbidea
2017ko amaieran Y+ Kenya sortu eta gutxira, Amaizak, koordinatzaile nazional gisa, bere lankide asko iraungitako botika antirretrobiralak hartzen ari zirela jakin zuen. Y+ Kenya-ren bidez arazoa planteatu zion Kenyako Osasun Ministerioari, eta honek hasieran ukatu egin zuen arazo bat zegoela. Sareak 40 bat gazteren lekukotza aurkeztu ondoren, Ministerioak baieztatu zuen antirretrobiralek iraungitze-datatik hiru hilabete harago zutela bizitza baliagarria, baina Amaizako taldearen presioa handitu egin zenez, Ministerioa inplikatutako osasun-zentroekin harremanetan jarri zen eta ordezko medikamentu berriak bidaltzeko agindu zuen. Taldeak kanpaina bat ere egin zuen, Osasun Ministerioaren eta Hiesaren Kontrolerako Kontseilu Nazionalaren erabakietan seropositiboak ziren pertsona gehiago kontsultatzeko.
2019tik aurrera, Y+ Kenyak sei erakunde kide zituen, guztiak 10 eta 30 urte bitarteko pertsonek zuzenduak. Bakoitzak hainbat gai jorratzen ditu, hala nola sexu transakzionala, nerabeen sexu- eta ugalketa-eskubideak eta osasuna, osasun mentala, sexu-langile gazteak eta droga-kontsumitzaileak.
Kenyako Osasun arreta unibertsala (UHC) hobetzeko ere egin du lan Amaitzak. GIBa duten gazteek abian jartzeko kanpaina egin zuten; izan ere, Osasun Aseguruaren Funts Nazionalak 6-12 hilabeteko ordainketak eskatuko zituen osasun-arreta jaso baino lehen, eta estaldura txikia zuen. Amaizaren taldeak bere komunitateari inkesta egin zion, osasunaren estaldura unibertsalaren plana hobetzeko moduari buruzko iritziak bildu zituen, eta ideia horietako batzuk Kenyako Hiesari buruzko Esparru Estrategikoan (KASF) sartzearen alde egin zuen.
Era berean, GIB/hiesaren aurkako borrokarekin lotutako hainbat ekitaldi eta azterlanetan parte hartzen du, bai eta hezkuntza- eta dibulgazio-materialak sortzen ere.
Aingoulaincourt
Biztanleria
2007an Aingoulaincourt udalerrian erroldatutako biztanleak 13 ziren.4 zeuden familia guztiak seme-alabak zituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
4 2007an zeuden etxebizitza guztiak familien etxebizitza nagusiak ziren. Etxebizitza guzti hauek 4etxeak ziren. 4 Etxebizitza nagusi guztiak euren jabeen bizileku ziren;Etxe 4guztiek bost gela zituzten. 4 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 4 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 0 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 9 ziren, horien artean 7 aktiboak ziren eta 2 inaktiboak ziren. 7 pertsona aktiboak lanean(5 gizon eta 2 emakume) zeuden.. 2 pertsona inaktiboetatik 1 ikasten zegoen eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Avon-by-the-Sea (New Jersey)
Avon-by-the-Sea New Jerseyko borough bat da. Monmouth konderrian kokatua dago. 2010ean 1,901 biztanle zituen, 1.1 kilometro koadrotan banatuta.
Gori (argipena)
Gori hitzak adira zenbait ditu:
Margarita Carrera
Margarita Carrera Molina (Guatemalako Hiria, 1929ko irailaren 16a, - 2018ko martxoaren 31a) Guatemalako idazlea izan zen. Bi eleberri, hamahiru saiakera eta hamaika poesia liburu argitaratu zituen, baita antzerki bat ere. Academia Guatemalteca de la Lenguako kidea izan zen, bertan sartzen zen lehenengoko emakumea izanik.
Bothrops
Bothrops Viperidae familiako narrasti genero bat da. Erdialdeko Amerika, Hego Amerika eta Karibean bizi dira.
Margarita Carrera
Biografia
Josefina Molina Llárden eta Antonio Carrera Martelloren alaba. 1957anGuatemalako San Carlos Unibertsitateko Letretan graduatutako lehen emakumea izan zen, eta 1967an Academia Guatemalteca de la Lenguan sartu zen lehenengo emakumea. Unibertsitateko katedraduna izan zen Guatemalako San Carlos Unibertsitatean, Rafael Landívar Unibertsitatean eta Del Valle unibertsitateetan. Horrez gain, nazioarteko hainbat unibertsitateren gonbidapena jaso zuen literatura eta gaztelaniaren gaineko biltzarretan parte hartzeko, besteak beste, Espainian, Frantzian, Alemanian, Suedian, Mexikon, Venezuelan, Costa Rican, Miamin, Puerto Ricon eta Panaman.
Kazetari gisa El Imparcial, La Hora eta Diario de Centro América egunkarietan lan egin zuen. Prensa Libre egunkariko zutabegilea izan zen ere, eta bertan aritu zen 1993ra arte, hil zen arte..
Sariak eta Aitortzak
1996an Miguel Ángel Asturias Guatemalako Literatura Saria.
Bibliografia
Consuelo Meza Márquez (2011). Diccionario bibliográfico de narradoras centroamericanas con obra publicada entre 1890 y 2010. ISBN 978-607-8227-43-3.
Egutegi elektroniko
Gailu hauek egiaztatzen dute, era automatikoan, talde bateko kideen egutegi elektronikoa, denboraren leihoak irekitzen dituzte, bilerentzat ordutegi alternatiboak proposatzen dituzte, juntak programatzen dituzte eta posta elektronikoaren bidez hitzorduak sortu eta partaideei abisatzen/gogorarazten diete.
Moeta honetako programarik sinpleena Unixeko cal komandoa da, soilik urteko edo hilabeteko egutegia aurkezten duena.
Trukaketa
Programa lokalak (Adibidez Mozilla Thunderbird, Microsoft Outlook edo Vista's Calendar programentzako Lightning hedapena) lehen instantzian berariazko erabiltzaile bati aplikatzen zaizkie, honek bere agenda propioa maneia dezan. Beharrezkoa bada, trukaketa interneteko zerbitzari baten bidez ere egin daiteke.
Erabiltzaile baten profila sareko unitate partekatu batera esportatzea baimentzen duten programentzat,Mozilla Sunbird bezala, bi gertaera aldi berean agendaren fitxategiaren bi data desberdinetan idazteko arazoa file locking sistema bat aplikatzean konpontzen da, agendaren fitxategian aldi berean erabiltzaile bakar bat sartuko dela ahalbidetzen duena.
Trukaketak ere erabiltzaileen artean datak sinkronizatzeko balio dezake.
Ion Fiz
Ion Fiz, (Eibar, Gipuzkoa, 1976) moda-diseinatzaile euskalduna da.
Eibarren jaio arren, Ermuan eta Bilbon eman zuen haurtzaro eta gaztaroa.
Bilboko Modaren Euskal Eskolan ikasi zuen eta Bartzelonako Institut Catalá de la Modan moda-diseinatzaile irakaslea izan zen 2004tik 2006ra.
Ion Fiz firma sortu zuen 2001ean eta munduko hainbat ibiltoki
tan aurkeztu ditu bere lanak: Madril, Valentzia, Mexiko, Paris, Murtzia, Bartzelona...
Bormio
Bormio Italiako udalerri bat da. Sondrioko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Bormiok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kromo-alumino-povondraita
Chromo-alumino-povondraita silikato motako minerala da eta tourmaline taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Chromo-alumino-povondraita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 7,5 da.
Toshiya Fujita
Toshiya Fujita (japonieraz: 藤田 俊哉, 1971ko urriaren 4a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Polinesia
Polinesia (grezieratik πολύς ugari, νῆσος uharte) Ozeano Barearen erdi eta hegoaldean barreiaturiko 1.000 uharte gorako uhartedi edo artxipelago handia da, Ozeaniako lau lurraldeetako bat. Hawaii (iparraldean) Zeelanda Berria (hego-mendebaldean) eta Pazko uhartea (hego-ekialdean) erpinak dituen hirukitzat definitu ohi da.
Geografia
Uharte eta uhartedi hauek osatzen dute Polinesia (alfabetoaren hurrenkeran):
Lurralde bakoitzaren burujabetasun edo mendekotasun estatusa aintzat hartuta, berriz, hau da Polinesiako uharteen zerrenda:
Sumendiek eragindako uharteak dira gehienak (Hawaii, Savai, Tahiti, Rarotonga eta abar); sumendi horietako asko oso garaiak dira (4.210 m ditu Hawaiiko Mauna Kea sumendiak). Horietako zenbait pizturik daude oraindik (Hawaiiko Mauna Loa sumendia). Klima tropikala da uharte guztietan, beroa eta hezea uharte garaietan, eta idorragoa uharte lauetan, Zeelanda Berrian izan ezik, klima ozeanikoa baitu. Zuhaitzek eta zuhaixkek (kokondoak, ogi-arbolak, manioka eta abar) hartzen dute Polinesiako lurraldearen laurdena, baina oso apala da berez bertako landaredia. Faunari dagokionez, aipagarria da ugaztun handirik ez izatea. Arrainek eta itsaskiek, hegaztiek eta narrastiek osatzen dute bertako fauna nagusia.
Historia
K.a. 3000 eta 1000 bitartean, austronesiar hizkuntzako hiztun batzuk Asiako hego-ekialdeko uharteen artean zabaldu ziren. Hizkuntzalaritzako eta arkeologiako datuetatik ondorioztatu denez, herri horiek Taiwandik abiatu ziren; eta haien arbasoak Txinako hegoaldetik iritsi ziren Taiwana 8.000 urte lehenago. Izan ere, gaur egun Txinan eta Taiwanen nagusi den han etniako biztanleak askoz geroago iritsiko ziren bi toki horietara.
Arkeologian hedatze mugimendu horien aztarnak topatu dira, eta, hortaz, nolabaiteko segurtasunez ezagut daitezke. Gutxi gorabehera, K.a. 1500ean, Lapita kultura agertu zen Bismarck uhartedian, Melanesiako ipar-mendebaldean. Kultura hori bertan sortua izan daiteke, edota Txina-Taiwandik etorria.
Handik hiruzpalau mendera, K.a. 1300 eta 900 bitartean, Lapita kultura Bismarck uharteditik hasi zen zabaltzen, eta duela 2000 urte iritsi zen Fiji, Tonga eta Samoaraino. Toki horietan garatu zen polinesiar kultura bereizia. Bidaiari horiek beren zeramika eta etxekotutako animaliak eraman zituzten.
K. o. 300 eta 500. urteen bitartean, polinesiarrak Pazko uhartera iritsi ziren (nahiz eta beste historialari batzuek data hori 800 eta 1200 bitarteraino atzeratu). Hawaii K. o. 500 inguruan populatu zuten polinesiarrek, eta Zeelanda Berria K. o. 1000 inguruan.
XVI. mendearen bukaeran espainiar itsasgizonak (Alvaro de Mendaña, Pedro Fernández de Quirós) iritsi ziren Polinesiako zenbait uharteditara. Abel Janszoon Tasman herbeheretarra Zeelanda Berrian lehorreratu zen 1642. urtean, eta XVIII. mendearen bigarren erdian uharteak kolonizatzeko lehen urratsak eman zituzten britainiar itsasgizonek (Samuel Wallis, James Cook) eta frantsesek (Louis-Antoine de Bouganville). XIX. mendearen bukaerarako Mendebaldeko estatuen mende zeuden Polinesiako uharteak.
Ekonomia
Nekazaritza (kokoak, kopra, azukrea, pinaburuak, fruitu garratzak, mangoa, kafea, kakaoa), arrantza, zurgintza eta —batez ere— turismoa dira Polinesiako ekonomia jarduera nagusiak. Industria Hawaii eta Zeelanda Berriko hiri nagusietan baizik ez dago.
Hizkuntzak
Aski hizkuntza homogeneoak dira. Tonga-Samoa gunean dute jatorria, eta handik duela 2.500 urte barreiatu ziren. Hiru dira Polinesiako hizkuntza nagusiak: samoera (200.000 hiztun inguru), Zeelanda Berriko maoriera (100.000 inguru) eta tahitiera (100.000 inguru), Frantziako Polinesian lingua franca gisa erabilia.
Sérgio Antônio Soler de Oliveira Júnior
Sérgio Antônio Soler de Oliveira Júnior, Serginho (1995eko martxoaren 15a - ) Brasilgo futbolaria da.
Arkitektura militarra Antzinako Grezian
Antzinako Greziako arkitektura militarrak helburu militarrei zuzendutako eraikinak proiektatzea eta eraikitzea zuen helburu eta Mizenastar zibilizazioan hasi zen. Akaziarrek, hots, Grezia kontinentaleko konkistatzaileek, zitadelak eraikitzeko Kretako zibilizazio minoikoen jauregietan oinarritu ziren eta, hortaz, zitadelak harri ziklopeoak erabiliz gotortu zituzten. Horrela bada, harrizko hormak sortu ziren eta erasotzeko errazak ziren hiriguneak babesteko (batez ere hirietako ateak) lehendabiziko konponbideak egiteari ekin zioten; Mizenasen gotorleku altuak eta arrapalak eraiki zituzten. Arrapala hauetan gora egiteko zailtasunak zirela-eta, defendatzaileek soldadu erasotzaileen babes gabeko eskuma aldetik jo zezaketen; izan ere, greziar taktika militarrak soldaduek ezkutua ezkerraldean eramatea derrigortzen zuen.
Garai Ilunean (K.a. 1200-1100 urteen artetik K.a. VIII. mendera bitartean) arkitektura militarren garapenak geldialdi bat jasan zuen, salbuespen batzuk eman ziren arren, esaterako Esmirma hirian.
K.a. VI. mendean harresiak eta dorreak eraikitzeari berriro ekin zioten, eta K.a. IV. mendean Greziako arkitektura militarrak bere goreneko aldia lortu zuen.
Eraikuntza
Greziako eraikuntza militarrak funts publikoekin finantzatzen ziren (K.a. VI. mendetik aurrera behintzat) edota kanpaina militarretan egindako harrapakinei esker. Bestalde, hainbat testuetan ageri da zenbait gizon aberatsek dirua eman zutela eraikuntza mota hauek egiteko.
Soldatapekoak ziren langileak (arotza k, harginak eta beste profesional batzuk) arkitekto (architékton) baten zuzendaritzapean lan egiten zuten, eta, honek, eraiki beharrekoaren diseinua egiteaz gain, eraikuntzaren lanen zuzendaritzaren arduraduna zen. Jardunbide horren adibide bat Atenas eko agiri batek ematen digu; horren arabera, K.a. 307-306 urteen artean, eklesiak arkitekto bat kontratatu zuen harresi baten hormaren kalteak konpontzeko. Beste dokumentu batek, K.a. 409-408 urteetan, Erektheion eraikineko lanetarako arkitekto bati emandako ordainketen berri ematen du.
Harresiak
Greziarrek antzinatik hiriak harresiz defendatu zituzten, eta horietatik zaharrenak gotorleku barrutiak bilakatu ziren, akropolis izendatuak. Hala ere, Garai helenistikoan, K.a. VI. mendean, hiri berrietan harresiak eraikiko dira, gertakari berantiarra hau, izan ere, arriskuaren aurrean biztanleria akropolian edo gotorleku batean bilatzen baitzuen babesa.
Bestalde, kontuan izan behar da, Greziako gotorlekuak eraikitzeko lanak oso garestiak zirela, eta, sarritan, hiri-estatu askoren baliabideak gainditzen zutela. Esaterako, Espartako kasuan, hiria eremu oso zabal bat zen, hainbat biztanleri gunez osatuta zegoen eta auzoen artean espazio libreak zeuden (ikus Lakonia).
Hirietako harresiak, eta ez gotorlekuak, guden aurkako defentsa modura eraikitzen ziren, esaterako Akemenstar inperioaren aurkako gudetan eraiki zirenak. Hala ere, ohikoak ziren Grezian, Mizenastar zibilizazioaren garaitik, baita K.a. VI. mendeko kolonietan ere, esaterako Esmirman (Anatolia).
Harresiak eraikitzeko orduan, kontuan izan behar zen harresiaren oinean urak ateratzeko nahitanahiez egin behar ziren zuloak, ahalik eta txikien eta ikus ezinezko diseinuak izan behar zuten.
Posible zen aldi guztietan harresiak maldetan eraikitzen ziren, ikusmen angelu itsuak saihesteko eta horrek paramentu en altuerari eragin zion.
Robert Walpole XIX. mendearen hasieran harresi eta gotorlekuen eraikitzeko formaren arabera, harresien sailkapen hau egin zuen:
Harresien eginkizunak
Greziako harresiaren itxurazko funtzio bakarra defentsa zen, beraz oinplano eta ibilbidearen inguruko azpiegitura libreak ziren, eta ez zuten lurralde-mugekin bat etorri behar, erromatarren kasuan ez bezala. Lurraldearen topografiari egokitzen ziren eta etsaien igarotzea saihesteko helburua zuten, esaterako, Periklesek Atenas eta Pireo artean eraikitako harresia; bi gune horiek lotzeko altxatutako harresiak korridore bat zuen eta etsaiari bi nukleoen arteko konexioa moztea zuen helburu.
Antzinako Grezian eraikitako harresiak ez zuten bertakotasun zentzurik izaten.
Eraikuntza eta materialak
Ohiko materiala harria zen, adreilu-zoladura angeluzuzena, hau da, alboetako aurpegiak harlandu ak, azken emaitza paralelepipedoa izanik. Hiriak baliabide nahikoak baldin bazuen, harrien hainbat aurpegi (5 edo 6) zizelkatzea agintzen zuten, eta modu poligonalean trinkatzen zituzten; horrek hormari erresistentzia handiago ematen zion. Harresi hauek noiz behinka eraberritze lanak behar zituzten eta honek Estatuen arteko tirabira politikoak sortzen zituzten. Hori dela eta, harresi batean altuera ezberdinak egon zitezkeen edota diseinuaren zati bat ere aldatu zitekeen.
Harresiak eraikitzeko modu ohikoena emplecton deritzona da, hau da, harrizko bi horma paralelo eraiki eta barneko aldea buztinaz eta harlangaitzez bete.
Zaintza guneak eraikitzeko, toki horietan horma zabalago bat eraikitzen zen, zurezko egiturarekin, eta altxatutako bidea almenen bidez babesten zen. Gudako tresneria hobetu ahala, almena hauen ordez horman bao txikiak jarri ziren, gezileiho modura, eraso baten aurrean jaurtigaiak bota ahal izateko (epalxis).
K.a. IV. mendean, adobea harriaren ordezko gisa erabil zitekeela ikusi zuten greziarrek. Gainera, adobearen malgutasuna dela-eta, harresiek talka eta kolpeen eraginez hautsi gabe irauten zuten. Hortaz, harrizko hormak zeuden tokietan adobezkoak eraiki ziren. Aurretik harresirik ez bazegoen, oinarriak harrizkoak eraikitzen zituzten, etsaiek bertan zulo bat egin eta sua emanez egitura suntsitu ez zezaten.
Ateak
Ate etan edota propileotan setioak saihesteko hainbat konponbide asmatu zituzten, kasu askotan konponbide horien arteko konbinazioak sortuz.
Defentsa dorreak
Defentsa dorreak egitura oso garestiak ziren eta etsaiek hormara hurbildu eta zuzenean erasotzea eragozten zuten. Harriz edo adobez eraikitzen zituzten, eta defentsako altueraraino trinkoak izaten ziren, eta, horrela, ahari-buruek lehen solairuan talka eginez horma behera botatzea ekiditen zuten. Greziako garai helenistiko an sistema hau zaharkitua geratu zen, eta, beraz, beheko solairuan leiho txikiak eraiki zituzten, tiro egiteko eta defentsaren errendimendua hobetzeko. Honen adibide Caria hiriko harresiak dira.
Talaiak
Talaia k edo phyktorion grezieraz, hiritik kanpo zeuden egitura bakanak ziren eta elkarrekin ikusteko moduan eraikita zeuden. Berezko entitatea zuten eta kasu batzuetan gotorleku txiki bihurtu ziren (esaterako Marseillakoa). Era berean, eraikitzeko defentsa dorreak baino baliabide gehiago behar zuten.
Etsaia hurbilduz gero, defentsa eta hiritarrei ohartaraztea zen haren funtzioa.
Gotorlekuak
Greziako gotorlekuak bi testuingurutan agertu ziren.
Babes-hobiak
Babes-hobiak betidanik egon diren arren, orokorrean K.a. IV. menderarte ez ziren maiz harresiekin batera lotuta eraikiko, baina garai hartan, maizago agertuko ziren setioaren makineria eta tropen garraioa eragozteko. Zabalera oso aldakorra zuten eta oso handiak izan zitezkeen, kasu batzuetan 20 m-ko zabalera izateraino.
Harresiei itsatsita agertzen zirenean, polisa urez hornitzeko eta defentsa elementu gisa erabiltzen ziren.
Gotortutako lur eremuak
Gotortutako lur eremuak babes-hobien bilakaera dira, etsaia eta makineria atzeratzeko helburuarekin, eta batez ere, irismen luzeko makinariei aurre egiteko, azken hauek 200-300 metroko distantziako irismen gaitasuna zutelako.
Lur eremu hauetan greziar adimenak asmatu zezakeen edozer jartzen zuten: hobiak, paretak, hormak, landaredia eta topografiaren baliabideak besteak beste.
Gertaera bitxia da gotortutako lur eremu hauetan ematen zena; izan ere, hiriaren defendatzaileek eta erasotzaileek ere eraikitzen zuten eremua zelako. Erasotzaileen kasuan, kokaleku estrategikoak aurkitzen zituzten, gehienetan, ateen aurrean, eta lubakiak irekitzen zituzten, jaurtigaien aurkako estalkiak prestatu eta hornidura eta armak gordetzeko erabili ere.Epidauroko setioan teknika hau erabili zuten atenastarrek.
Euskal makila
Euskal makila Euskal Herrian usadioz erabili izan den makila da. Gaur egun euskaldunon ikurretako bat bilakatu da. Irlandako shillelagh edo irlandar makilaren antza du.
Hitza
Latinezko bacillam (erromatarren garaiko ahoskera: [bakilam]) hitzetik eratorria da eta euskalki guztietan erabiltzen da: euskalki batetik bestera alde txikiren batzuk baizik ez daude.
Erdaretan
Euskal Herriko makilaz mintzatzean, frantsesez gehienbat makhila zein makila hitzak erabiltzen dira; gaztelaniaz eta ingelesez ere makila da.
Erabilera
Makilak euskaldunon artean lau funtzio bete izan ditu:
Osagaia
Mizpiraren desagertzearekin bat, makilak egiteko sarritan gaztainondoaren zura erabili ohi da.
Atalak
Gorputzaz gain euskal makilak honako atal hauek ditu:
Leloak
Makilak ukitu pertsonala darama, eta duen karga sinbolikoaz gain, jabe bakoitzak bere esanahia eta helburua finka diezazkioke. Horretarako, artisauari makilan zer bozeldu edo landu behar duen esatea besterik ez dago.
Irudimenarentzako txoko hori makilaren goialdeko zorroa da. Esaldi laburrez osaturiko eskaintzak idazten dira bertan, horretarako esanahi handia duten hitzak aukeratuz. Makiletan paratzen diren eskaintzen artean, badira ohizkoak eta bitxiak. Adibidez, zera irakur daiteke:
Vauchignon
Vauchignon Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Anastasia Hille
Anastasia Hille (Lambeth, Londres, 1965) britainiar aktorea da, The Cazalets telesailean egindako lanagatik ospetsu bilakatu zena.
Vauchignon
Biztanleria
2007an Vauchignon udalerrian erroldatutako biztanleak 39 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 27 ziren, horien artean 20 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 20 pertsona aktiboetatik 18 lanean zeuden (10 gizon eta 8 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 7 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra drogeria bat zen.
2000. urtean Vauchignon udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Barnegat Light (New Jersey)
Barnegat Light New Jerseyko borough bat da. Ocean konderrian kokatua dago. 2010ean 574 biztanle zituen, 1.89 kilometro koadrotan banatuta.
Himantolophus nigricornis
Himantolophus nigricornis Himantolophus generoko animalia da. Arrainen barruko Himantolophidae familian sailkatzen da.
Lycognathophis seychellensis
Lycognathophis seychellensis Lycognathophis generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Haplochromis insidiae
Haplochromis insidiae Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Otoman (argipena)
Otoman eta Otomano erabiltzen dira patronimiko eta izenlagun bezala, Otomandar Inperioari eta bere gauzei buruz jarduteko; baina euskara batuan, otomandar forma hobesten da, eta hortaz, besteak beste, artikulu hauek ditugu Wikipedian:
Eta izen berezi gisa, ikus halaber:
NGC 981
NGC 981 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. Ormond Stoneek aurkitu zuen n.
Souilhe
Souilhe Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Souilhe udalerrian erroldatutako biztanleak 309 ziren. Familiak 109 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 54 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 119 etxebizitza zeuden, 108 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 119etxeak ziren. 108 etxebizitza nagusietatik 83 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 6 etxek hitu gela zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 73 etxek bost zituzten. 86 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 73 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 212 ziren, horien artean 171 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 171 pertsona aktiboetatik 155 lanean zeuden (88 gizon eta 67 emakume) eta 16 langabezian zeuden (4 gizon eta 12 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Souilhe udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 595 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Touro
Touro Galiziako A Coruñako probintzian dagoen Arzúako eskualdean kokatzen den udalerria da.
Parrokiak
Andeade, Bama, Bendaña, Beseño, Calvos de Socamiño, Circes, Cornado, Enquerentes, Fao, Fontes Rosas, Foxás, Loxo, Novefontes, Prevediños, Quión, San Miguel de Vilar, San Pedro de Ribeira, Touro, Turces.
Marina Ximanskaja
Marina Metxislavovna Ximanskaja (Марина Мечиславовна Шима́нская; Saratov, Sobiertar Batasuna, 1955eko urriaren 27a), Marina Shimanskaya izenez ezagutua, errusiar antzezle, irakasle eta antzerki-pedagogoa da.
Hogei antzerki-ekoizpen handi baino gehiagotan egin du lan, hamabost film baino gehiagotan eta hainbat telebista telesailetan, haien artean, Goenkale edo The Crown (Netflix).
Europako hainbat eskolatan irakasle gisa aritu da. Satnislavsky Sistema eta erruasiar metodoa landu eta garatzeagatik bereizi da, "Stanislavski-M.Chejov-Grotowsky-Vakhtangov" metodologia (metodo errusiarra), errusiar eskola klasikoko metodologia. Ánima Eskola Arte Dramatikoko Eskola ren zuzendaria da. 2010. urtean Ercilla Saria irabazi zuen, bere antzerki lan eta ibilbideagatik (Premio Ercilla a la labor teatral).
Bizitza
Saratov en jaio zen, Sobietar Batasunean, 1955eko urriaren 27an. 18 urte zituela Mosku ra joan zen lagun batekin batera antzerkia ikasteko. Errusiako Antzerki Arteen Estatu Institutuan sartu zen eta Mosku ko Antzerki Unibertsitatean ikasteko beka lortu zuen arte dramatikoa ikasteko.
Mechislav Iosifovich Shimansky du aita, Saratov etik gertu dauden Stalin en kanpamentuetan egon zen zazpi urtez, erregimenaren etsai deklaratu zutelako, eta bertan Marinaren ama ezagutu zuen, kartzelapetuen erizaina zen bera. Aitaren gurasoak, Zhytomyr tik hurbil jabetza zuten aristokrata poloniarrak, eta bere neba fusilatuak izan ziren.
1979an Shimanskayak bere senarra ezagutu zuen Algis Arlauskas, pelikula bat filmatzen zuten bitartean, eta berarekin ezkondu zen. Bi seme-alaba dituzte, alaba, Olga Arlauskas, pelikula zuzendari ospetsua da Errusian. 2013an Algis Arlauskas beste emakume batekin joan eta 2016an dibortziatu egin ziren.
Trichomycterus novalimensis
Trichomycterus novalimensis Trichomycterus generoko animalia da. Arrainen barruko Trichomycteridae familian sailkatzen da.
Marina Ximanskaja
Bizitza
1992an iritsi zen Marina Shimanskaya Espainiara eta 2009an Anima Eskola antzerki eskola ireki zuen bere senar ohi Algis Arlauskas ekin batera, gaur egun zuzentzen dutena eta bertan irakasten dute. Konstantin Stanislavski eta Mikhail Txejov en antzezte sisteman aditua da. 2010ean Ercilla Saria lortu zuen.
Lasagna
Lasagna (pl. lasagne, ahoskatua) Italiako geruzetan zerbitzatu ohi den pasta mota bat da, gainera lasagna labera (lasagna al forno) izendapenarekin pasta, haragi (ragu edo boloniar saltsa) eta bexamel geruzez osaturiko usadiozko plater bat ere badago.
Trimeresurus
Trimeresurus Viperidae familiako narrasti genero bat da. Asian bizi dira.
Karmele Igartua Bengoa
Karmele Igartua Bengoa (Bergara, 1959ko uztailaren 17a - Aretxabaleta, 2010eko abuztuaren 20a) Euskal irakaslea, idazlea eta olerkaria.
Ikasketak
Karmelek Aretxabaletako Santa Rita ikastetxe erlijiosoan ikasi zuen zazpi urtera bitartean. Anaia Jabier eta bera Almen ikastolara pasatu ziren Lehen Hezkuntza egitera eta han amaitu zituen Batxilerra eta UBI ere. Artean euskarazko eredurik ez zegoen eta  ikasle zaharrenak beraiek bihurtzen ziren euskal ereduen eragile adinez egokitzen zitzaienean. Hainbat irakasleren lana garrantzizkoa izan zen Karmeleren heziketan: Arantxa Arin, soinketako irakaslea, Joseba Ariznabarreta, filosofiakoa edota literaturarekiko zaletasuna sortu zion Klara Badiola i. Honen eraginez egin beharreko lan bat burutzeko asmoz joan zen Karmele ikaskide batekin Oiartzuna, Xabier Lete eta Lurdes Iriondori elkarrizketa bat egitera.
Eskoriatzako Irakasle Eskolan Magisteritzan diplomatu zen eta frantsesa jorratzea izan zen bere aukera. Ondo moldatzen zen frantsesez, eta horrek izan zuen garrantzia bere literatur irakurketetan ere. Ordurako, euskara hutsean ikasi ahal izan zuen. Bertako irakasleen artean Iñaki Mendigurenen eragina gogoratzen zuen.Ikasteaz batera, ALECOP estudianteentzako kooperatiban egiten zuen lan, orduko hainbat langileren seme-alabek bezala. Lehen ere, Batxilergoan eta udan lan egin ohi zuen, adibidez, Aretxabaletako COPRECI industria kooperatiban telefonista moduan. Lan eginez ikastea ez zen hain harritzekoa garai hartan, goi mailako ikasketak egitea erabakitzeak lan mundurako sarrera atzeratzea suposatzen baitzuen baita ikasketak ordaintzeko modua izatea. Beste arrazoi batzuen artean, horregatik ere ez zen ohikoa garai hartan unibertsitatera igarotzea. Lehengo norberak aukeratu egin behar zuen bidea eta ondoren urratu.