cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
María Teresa Campos
Geldialdiaren ondorengo itzulera
Berriro ere Telecincora itzuli zen, telebistara. 2007an, elkarrizketa-programa bat aurkeztu zuen, gauez, El laberinto de la memoria izenekoa. Pertsonaia ezagun baten bizitzari buruzko erreportajeak ematen ziren, kazetaritza-dokumentuetan eta hemeroteketan oinarrituta, eta, ondoren, pertsonaiarekin lotutako adituekin eta pertsona ospetsuekin solasaldia egiten zen.
2008ko irailean, 2009ko erdialdera arte, Teresa Camposek goizeko La mirada crítica informazio-programa zuzendu eta aurkeztu zuen, Telecincorekin lotzen duen iraupen luzeko kontratu blindatu batekin.
2009ko udazkenetik aurrera, larunbatero, Espainiako hainbat pertsonaiari eskainitako programa monografikoak aurkezten hasi zen, hala nola Paquirri toreatzaileari (2009ko irailaren 26a eta urriaren 3a), Rocío Dúrcal abeslariari (2009ko urriaren 10a) edo Lola Floresi eta Antonio Gonzálezi "El Pescaillari" (2009ko azaroaren 7a), Nino Bravo (2009ko azaroaren 29a), Rocio Jurado (2009ko abenduaren 19a) ...
2010eko martxotik aurrera, saio berezi hauek programa iraunkorraren formatua hartu zuten, ¡Qué tiempo tan feliz! izenekoa. Telecincon, eta lortutako emaitza onak ikusita, 2010eko azaroan, igande arratsaldeetan ere eman zen programa, kanalaren batez bestekoa 5 puntutan hobetuz ordu-tarte horretan, eta hala egon zen 2017ra arte, 18:00etatik 21:00etara. Espainiako pertsona ezagun bati buruzko gai monografiko edo berezia izaten zen gai nagusia (abeslaria, aktorea) ...
2010eko urriaren 14tik aurrera, Maria Teresak astean behin kolaboratzen zuen Sálvame-n, "ikuslearen edo entzuleriaren defendatzaile" gisa. Kargu hori 2017ra arte bete zuen. Gainera, 2011ko udaberrian, bi espazioak konbinatu ziuen Rocío Carrascorekin batera, Nacidas para cantar musika-lehiaketaren aurkezpenarekin. Lehiaketa hori Canal Sur-ek ematen du, eta Rocío Juradoren gaitasunak biltzen zituen artista baten bila aritu ziren.
2014ko abuztuan argitaratu zen Edmundo Arrocet umorista eta aktorearekin zuen harremana. Harremana 2019. urtearen amaieran bukatu zen, María Teresaren jakinarazpen ofizial baten bidez. Jakinarazpen hori Terelu eta Carmen alabek argitaratu zuten, de Telecincoko Viva la vida saioan.
2016. urtean, Telecincok emandako Las Campos docu-realityko protagonista bihurtu zen, Terelu eta Carmen alabekin batera.
2017. urteko maiatzaren 17an garuneko iskemia izan zuen orno-asilarren inguruan.
Three Crosses (Swansea)
Three Crosses, 'Y Crwys', Galesko Swansea hiri eta konderriko udalerri bat da. Gower penintsularen ipar-ekialdean dago, Swansea hiritik 10 kilometrora eta Penclawdd udalerritik 5 kilometrora.
María Teresa Campos
Geldialdiaren ondorengo itzulera
2021eko urtarrilean baieztatu zen Mediaseten eskutik telebistara itzuli zela, La Campos móvil kamioi garden batera igotzeko elkarrizketa-programa bat aurkezteko. Lehen emanaldian audientzia gutxi izan zuen, eta, ondorioz, programaziotik kendu egin zuten.
Delitu fiskal posiblea
2015eko uztailean, komunikabideek Ogasuneko Finantza Delituen Unitateak egindako landa-ondarearen ikerketa baten berri eman zuten. Ikerketa horretan, jarduera irregularrak aurkitu zituzten beren enpresetan, eta, beraz, Ogasunak euro eskatuko zizkion, ustez. Hala ere, Camposek «akats larriz jositako faltsukeria» zela esan zuen, eta ustezko ikerketa ukatu zuen.
Liburuak
María Teresa Camposek ere hainbat liburu idatzi ditu:
NGC 5579
NGC 5579 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
47 Ronin (2013ko filma)
47 Ronin, 2013ko Carl Rinsch fantasia eta ekintza film bat da. 47 rōnin edota 47 samuraien kondairaren egokitzapena da. Keanu Reeves, Hiroyuki Sanada, Rinko Kikuchi eta Min Tanaka aktoreek antzeztu zuten.
Gaztelako Ondorengotzaren Gerra
Gerra zibila bazen ere, nazioarteko oihartzuna ere bazuen, Elisabetek Fernando II.a Aragoikoa eta Joanak Alfontso V.a Portugalgoa senarrak zituzten eta. Frantziak Portugalen alde egin zuen, Italian bere arerioa zen Aragoik Gaztelarekin bat egin ez zezan.
Gatazkaren hasieran garaipen Joanaren aldekoek batzuk izan arren, Alfontso V.aren erasokortasun militarrik ezak eta Toroko guduaren porrotak 1476 eta 1477 artean alderdiaren desegitea bultzatu zuten. Handik aurrera, gerra Gaztela eta Portugalen arteko gatazka bilakatu zen noiz Ozeano Atlantikoan portugaldar itsas-armadak gaztelarra garaiatu zuen Ginea kontrolatzean.
1479ko Alcáçovasko itunak gerra amaitu zuen. Itun honen bitartez, Elisabet eta Fernando Gaztelako errege-erregina bilakatu ziren eta Portugalek Atlantikoko lurraldeen jabetza, Kanariak izan ezik, lortu zuen. Joanak tronuarekiko bere eskubideak galdu zituen eta hil arte Portugalen bizi izan zen.
Bulson
Bulson Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bulson udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 55 etxebizitza zeuden, 49 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 55etxeak ziren. 49 etxebizitza nagusietatik 45 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 38 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
3371 Giacconi
3371 Giacconi asteroide baten izena da. irailaren 14an aurkitu zuen Indiana University-ek Brooklyn Behatokitik.
Bulson
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 88 ziren, horien artean 69 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 69 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (30 gizon eta 28 emakume) eta 11 langabezian zeuden (3 gizon eta 8 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
3371 Giacconi
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1955 RZ izena zeraman. Ondoren Riccardo Giacconi (1931-), Fisikako Nobel saridun italiar fisikaria omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3371 Giacconi asteroidearen orbitak batezbeste 2,246 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,953 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,539 distantziara. Eszentrikotasuna 0,13 da, eta makurdura orbitala 3,2ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 13.4 da.
Bulson
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Bulson udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 384 hektarea erabiltzen.
Courcuire
Courcuire Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Courcuire udalerrian erroldatutako biztanleak 127 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 54 etxebizitza zeuden, 45 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 48 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 45 etxebizitza nagusietatik 39 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek hitu gela zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 37 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 90 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 63 lanean zeuden (38 gizon eta 25 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Courcuire udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dr. Mabuse Der Spieler
Dr. Mabuse Der Spieler Fritz Langek 1922an sorturiko filma da, Norbert Jacques idazlearen eleberrian oinarritua. Film mutua da. Lau orduko iraupena du eta bi zatitan banatuta aurkeztu zuten:
Argumentua
Mabuse doktorea gaizkile maltzurra da. Hipnosian maisu, karta jokoan arerioei erraz irabazten die; iruzurra ere bizibide du, eta polizia atzetik dabilkio. Edgar Hull gaztea bere biktimetako bat da, Cara Carozza aktoreak limurtuko duena Mabuseren aginduz. Hullek Von Wenck inspektorearengana joko du laguntza eske, baina alferrik, Mabusek Edgar hil egingo du eta. Cara atxilotuko dute, eta ziegan dagoela bere buruaz beste egingo du pozoina hartuz. Bitartean Mabusek Told kondea eta bere ondasunak ditu xede. Wenckek ez du etsiko eta Mabuse jazarriko du; harrapatu, ordea, ez.
Otxoa Ibañez de Olano dorretxea
Otxoa Ibañez de Olano dorretxea eta Zarautz dorretxea Gipuzkoako Getaria udalerrian dauden bi dorretxe dira, biak ere parez-pare egonik eraikin multzo bakarra osatzen dute. Getariako Alde Zaharran daude, Kale Nagusian. San Salbador eliza eta Katrapona pasabidearen alboan, eta Indianokua jauregitik hurbil.
Eraikinak
Balore artistiko eta historiko handiko multzoa da. Bi dorretxeek gotiko arkitekturako ezaugarriak dituzte: dobeladun atari ak, leiho ojibalak eta geminatuak.
Zarautz dorretxeko ikerketa arkeologikoek eraikina hainbat handitze eta zaharberritzeren ondorioa dela agertuarazi dute, jatorrizko eraikina XIV. mendekoa da eta kalera begira dagoen atari edo aurrealdea XVII. mendekoa.
Solairu honetan burutako indusketa arkeologikoek bertan II. mendetik XX. mendera doazen giza aztarnak azaleratu dituzt, honek Erromatar Garaitik gaur egun arteko koka leku honetako historia berreraikitzea ahalbideratu du.
Radom (Illinois)
Radom  Illinoiseko herri bat da. Washington konderrian kokatua dago. 2010ean 220 biztanle zituen, 2.7 kilometro koadrotan banatuta.
Ventspils Barrutia
Ventspils Barrutia Letoniako 26 barrutietako bat da. Hiri nagusia Ventspils da.
Giudecca
Giudecca (Giudèca, antzina Zudèca edo Zuèca) Veneziako uharte bat da, Rialto uharteetatik Canale della Giudecca izeneko kanal baten bidez banatzen den uharte multzo bat. Dorsoduro sestierearen zati dira.
Gutxi gora-behera hirigunetik 300 metrora dago, eta San Marko plazatik abiatuta hiru minututan iris daiteke bertara vaporetto izeneko taxi-itsasontzian. Inguruetako uharterik handienak diren arren, ez dira oso handiak. Ekialdetik mendebaldera 2 kilometro inguruko luzera dute, eta iparraldetik hegoaldera 300 metro inguru.
Historia
Uste denez, Erdi Aroan uharte nagusia Vigano zuen izena, eta geroago Spinalonga, "Bizkarrezur luzea" esan nahi duena, eta ziur asko uhartearen formagatik sortu zen, bizkarrezur baten antza duena.
Gaur egun jasotzen duen izena den Giudeccari buruz, berriz, bi teoria daude:
Lehenak Giudeccak juduei erreferentzia egiten dio, Giudei alegia. Honen arabera, Giudeccak (guideo hitzetik eratorria) "juduen uhartea" esan nahi luke. Giorgio Emo veneziar patrizioak 1515ean senatuari juduei Veneziara sartzea debekatzea proposatu ziola ezagutzen da, uharteetan ezarriz. Hala, hiritik etenik gabe urrunduak mantendu ahal izango zituen. Alabaina, azkenean ideia hau ez zen burutu, uhartean zaintzazko instalazio militarrak sortzeak arazo asko sortuko baitzituen. Urte bete geroago, Senatuak oso antzeko ideia bat onartu zuen Zaccaria Dolfinsen aldetik. Venezian ezarritako juduak uharteetako Ghettora eraman nahi zituzten. Hiri veneziar judu hau izango litzateke, teoria honen arabera, ezagutzen den mota honetako lehen ghettoa.
Manuel Ormazabal
Manuel Alejandro Ormazábal Pino (1983ko martxoaren 10a) Txileko futbolaria da, gaur egun Txileko Bigarren Mailako San Antonio Unido taldean atzelari gisa jokatzen duena.
Giudecca
Historia
Izenaren jatorriari buruzko beste teoria "giudicati" hitzean zentratzen da, "delitu txikiak" esan nahi duena. Teoria honen arabera, uharteak, hiritik kanporatutako presoak mantentzeko gune bezala balio izango zuen.
Michelangelo eskultore ospetsuak 1529 eta 1532 bitartean etxe bat alokatu zuen uharteetan eta Giudeccan hiru urte eman zituen bere gogozko erbesteratze batean.
XX. mendean sartzean, uharteak 3.000 biztanle zituen, nagusiki arrantzaleak. Ondoren eremu industrial batzuk sortu ziren uhartearen ekialdean. Lantegiak eta ontziolak sortu ziren. Alabaina, Bigarren Mundu Gerraren iritsierarekin, uharteetako industriak bere garrantzia galdu zuen, eta gaur egun uharteek, atseden eta erlaxazio leku bezala, hiritik landetara ihes egiteko erabiltzen den bizigune bat dira.
Arkitektura nabarmena
Uharteetako eraikinik nabarmenen artean Berrerosle Santuaren Eliza topa dezakegu, inongo zalantzarik gabe, Andrea Palladioren lanik ederrenetako bat dena. 1576an, Senatuaren enkarguz, Sant'Eufemia eliza eraiki zen izurriaren amaiera zela eta. Veneziako elizarik antzinakoenetako bat da Chiesa delle Zitellerekin batera. San Giorgio Maggiore basilika ezaguna Giudeccaren ekialdeko muturraren ondoan dago, baina ez da bere eremukoa.
Uhartearen ekialdean adreiluzko eraikuntza handi bat topa dezakegu, estilo neogotikozkoa: Stucky Errota. XIX. mendean eraiki zuen Giovanni Stucky pasta fabrikatzaileak. Zenbait handitzetarako Ernst Wullekopf arkitekto alemaniarra kontratatua izan zen, bere egungo itxura eman ziona. Errota, Bigarren Mundu Gerraren hasieran Italia guztiko pasta lantegirik handiena zen.
Zenbait urtez utzia eta endekatua egon ondoren, ostatu eta kultura eta erakusketen gune bezala erabiltzeko egokitzen hasi zen. Alabaina, egitasmo hau 2003an eraikina kaltetu zuen sute batek eten zuen.
Giudeccan zinema estudio bat ere egon zela aipatu behar da.
Lucrezia Tornabuoni
Lucrezia Tornabuoni (1427ko ekainaren 22 - 1482ko martxoaren 25  ) idazle eta eragin handiko aholkulari politiko izan zen. Jaiotzez XV. Mendeko Italiako familia indartsuenetarikoekin loturik, Piero di Cosimo de 'Medici ezkondu zen, beste Italiako familia indartsuenetako batekin konektatuz, bere boterea eta eragina hedatu zituen. Eragin politikoa handia zuen bere senarraren agintaldiaren bitartean eta, ondoren, bere semearenean, Lorenzo zelakoa.. Eskualdeko pobreen eta erlijioaren beharrei erantzuteko lan egin zuen, hainbat erakunderi laguntza emanez. Arteen zaindaria izan zen eta poemak eta beste lan batzuk ere idatzi zituen.
Familia eta ezkontza
Lucrezia 1427ko ekainaren 22an jaio zen. Bere aita Francesco di Simone Tornabuoni zen, bere leinuak 500 urte zituen familia bateko noble bat. Bere amak Nanna di Niccolo di Luigi Guicciardini zen. Lucrezia hezkuntza ona izan zuen eta testu ugari irakurri zituen, latin eta grekoa hizkunketan barne. 1444ko ekainaren 3an, Lucrezia Piero di Cosimo de 'Medicirekin ezkondu zen, Cosimo de' Medici ren semea zelakoa, Florentzia ko bankari aberats bat. Cosimoren lagun eta laguntzaile izan zen Francesco, Florentziatik Cosme-ren 1434ko erbestearen garaian ere. Ezkontzak eta 1200 florinen dotazioak lagundu zituzten euren familien arteko aliantza osatzeko. Bikoteen osasuna ez zen beti ona izan, Pierok gota eta Lucreziak artritisa eta ekzema pairatzen zituzten. Baldintza horiek eragin zieten Toskana inguruan termak at tratamenduak maiz bilatzea. Lucrezia eta bere senarrak askotan elkarri idazten zioten, samurtasunez eta kezkatuta Lagun ona izan ziren koinatuarekin, Giovanni.
Seme-alabak
Lucrezia eta Piero ondorengoak honako hauek izan ziren:
Lucreziak beste bi seme eta beste alaba bat ere izan zituen heldutasunera baino lehen hil zirenak. Lucrezia eta Pierok ziurtatu ziren beren seme-alabek literatur kulturaren eta arte ederren gustu ona eskuratu zutela eta, gainera, tutore batzuk kontratatu zituzten, hala nola filosofia, enpresa eta kontabilitatea eta politikaren inguruan. Besteak beste, Gentile de 'Becchi eta Cristoforo Landino ziren kontratatutako irakasle. Agian beste emakume baten eta Pieroren alaba bat izan zen Maria, baina beste haurrekin hazi zen. Bere lehenengo semea eta oinordekoa jaiotza ospatzeko, Piero aurkeztu zuen Lucrezia desco da parto batekin, Ospearen Garaipenaren erakutsiz, Giovanni di ser Giovanni Guidik sortutakoa. Giuliano Medicien aurka Pazzi konspirazioaren ondorioz hil zen.
Garrantzi politikoa
Senarra ez bezala, leinu noblekoa zenez, senarraren familiaren eta nobleziaren arteko zubiak sortzen lagundu zuen. Pertsona asko haren gomendioa eske hurbildu zitzaizkien eta jatorriz guztietako jendea jaso zuen. Bere aitaginarreba bere gaitasunak gaiak erabakitzeko miresten zituen. 1450 urtean, Clarice eta senarra Erroma bisitatu zuten Nicholas V aitasantua rekin audientzia baterako, nork baimena eman zien haren familiaren kaperan aldare bat eraikitzeko.
Pierok 1464an gobernua hartu zuenean, haren osasunak ohean murgildu zuen. Honek logela eraldatu zuen noble auzitegi baten antzako bihurtuz. Bere inkomunikazioaren ondorioz, Lucrezia askatasunez mugitzeko moduan zegoen, beste batzuek maiz eskatu zioten haien eskaerak eramateko. Besteak beste, errekurtsoak haien erbesteratzea edo espetxeratzea bertan behera uzteko, eta soldaduen erasoak geldiarazteko eskatzen zuten. Gainera, inguruko beste batzuen arteko gatazkak bitartekaritzan aritu zen, hogei urtez iraun zuten bi familien arteko borrokari uzteko lagundu zuen, adibidez. 1467ko udaberrian, berriz ere bisitatu zuen Erroma eta Aita Santua, Lorenzorentzat emazte bila zebilen bitartean. Emakume bate senarrarik gabe bidaiatzea eta Aita Santua eta horrelako eragin handiko beste batzuekin topo egitea ez zen ohikoa beraz esamesa ugari sortarazi zituen. 1467ko urrian, Piero eta Luca Pitti arteko lehiaren ondorioz, Lucrezia eta bere semea Giulianoren aurkako hilketa saiakera egin zuten.
Piero, Lucreziaren senarra, 1469an hil zen. Ondoren, eragin politiko handiago eskuratu zuen bere semearen aholkulari gisa. Lorenzok, amaren hil ostean, bere aholkulari garrantzitsuenetako bat izan zela onartu zuen. Negozioak eta jabetza propioa lortzeko askatasun gehiago lortu zuen. Hainbat etxe, denda eta ustiategi erosi zituen Pisa eta Florentziaren inguruan. Dendak merkataritza desberdinetarako alokatu zituen, eta horrela, bere mezenasgoaren sarea zabaldu zuen. 1477 urtean errentan hartu zuen bainu publiko instalazio bat Volterra tik gertu, berritu zuen negozio errentagarri bihurtuz. Florentzia inguruko komunitateetan egindako inbertsioek familiaren eragina eta laguntza sarea zabaldu zituzten.
Komentuak babesteagatik ezaguna zen eta haiekin lan egin zuen alargunak eta umezurtzak laguntzearren. Laguntza hau sarritan zen familiako kide bat elizako edo gobernuko postu on bat lortzeko laguntza ematea. Bere diru-sarrerak ere erabilitzen zituen familia pobreko emakumeei dote emateko, ezkontzeko gai izateko.
Kulturan
Lucreziak idatzi zituen hainbat istorio, antzerki lan eta poesia erlijioso. Poema batzuk poeta ospetsu batzuei irakurri zizkien, haien konposizioekin alderatuz. Bere olerki batzuk abesti herrikoi batzuekin batera kaleetan kantatzen ziren. Ester, Susana , Tobias, Joan Bataiatzailea eta Juditi buruzko istorioak idatzi zituen. Bere lanak, hein batean, bere bilobak inspiratzeko eta hezteko idatzi zituen, eta bere antzerki lanak ez ziren publikoki antzeztu bere bizitzan. Lucreziaren poesia inprimatu eta argitaratu zen lau urte igaro ondoren.
1475 inguru, Giovanni Tornabuonik, bere anaiak, Domenico Ghirlandaio ri Lucreziaren erretratu bat eskatu zion, Washingtoneko DC-ko Artearen Galeria Nazionalean dagoena (aurrekoan). Ghirlandaiok Tornasuien ermitan egindako hiru eszenatan ere irudikatzen du: Bisitatzea, Bataiatzailearen jaiotza eta Mariaren jaiotza.
Fikziozko irudiak
Tornabuoni gaztea Valentina Bellè- k erretratatu du 2016ko telebistako Medici: Florentziako maisuak seriean. Tornabuoni zaharragoa Sarah Parish- ek erretratatuko du bigarren denboraldian.
3372 Bratijchuk
3372 Bratijchuk asteroide baten izena da. irailaren 24an aurkitu zuen N. S. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1976 SP izena zeraman. Ondoren Bratijchuk omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3372 Bratijchuk asteroidearen orbitak batezbeste 2,948 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,911 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,984 distantziara. Eszentrikotasuna 0,012 da, eta makurdura orbitala 3,02ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 12.7 da.
Peru Galbete
Peru Galbete (Usurbil, Gipuzkoa, 1987 ) abeslari, pianista, gitarrista, ukelele jotzaile eta konpositore gipuzkoarra da. Mukuru kolektiboko kidea da. Bere lanen diseinuak, hitzak eta bideoak ere ekoizten ditu.
Biografia
Txikitan abesteko ohitura izan bazuen ere, urte askoz mutu mantendu zen. 2012an egindako bidaia luze baten ondoren, abesteko eta bere esanetan "geldi bidaiatzeko" grina piztu zitzaion. Hor hasi zen bere ibilbide artistiko publikoa.
2016. urtean Peru diskoa argitaratu zuen, horren ondoren etorri dira "Nor zara zu? (2020, Mukuru)" eta "Beiratu (2022, Mukuru)".
2017an oihanean egindako bidaia baten ondoren Voces de la selva diskoa eman zuen argitara. Bertan, Inti Wara Yassi komunitateari (CIWY) laguntzea izan zuen helburu, animalia basatien hiru zaintza zentro kudeatzen dituen irabazi-asmorik gabeko boliviar erakundea. Funtsak lortzea ez ezik, CIWYren balioak eta lana ikustaraztea zen asmoa, eta aldi berean, animalia basatien trafikoaren arazo handia salatzea.
Ofizioz irudigilea ere izanik, lanketa berezia egiten du bere kantuak eta irudiak nahastean. Hainbat ikus-entzunezko proiektuetan parte hartu du, eta bere sormen musikalaren mesedetan jarri izan du ikus kulturan duen ezagutza.
Huarte Arte Garaikidearen Zentroan sortu ditu Uraren Oldea kontzertu musikal-bisuala eta Ura sartu zen Barrura (Punto de Vista 2020) dokumentala.
Coniophanes dromiciformis
Coniophanes dromiciformis Coniophanes generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Machault (Sena eta Marne)
Machault Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Machault udalerrian erroldatutako biztanleak 694 ziren. Familiak 242 ziren, horien artean 47 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 66 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 109 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 289 etxebizitza zeuden, 249 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 268 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 249 etxebizitza nagusietatik 210 bere jabearen bizilekua ziren, 34 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 150 etxek bost zituzten. 203 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 96 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 144 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 486 ziren, horien artean 388 aktiboak ziren eta 98 inaktiboak ziren. 388 pertsona aktiboetatik 367 lanean zeuden (200 gizon eta 167 emakume) eta 21 langabezian zeuden (13 gizon eta 8 emakume). 98 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Machault udalerrian 263 unitate fiskal zeuden, 728 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.036,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Eastgate Centre
Eastgate Center Harare (Zimbabwe) erdiguneko merkataritza-gune eta bulego-eraikina da. Mick Pearce da honen arkitektoa eta naturalki aireztatzeko eta hozteko diseinatua dago; ziurrenik sofistikazio maila honetan hozte naturala erabili zuen munduko lehen eraikina izan zen. 1996an ireki zituen atean.
Machault (Sena eta Marne)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
John Michell
John Michell (1724ko abenduaren 25a, Eakring, Nottinghamshire - 1793ko apirilaren 21a, Thornhill, Yorkshire), ingeles naturaren filosofo eta geologo bat izan zen. Bere jarduera arlo ezberdinetara hedatu zuen, tartean astronomia, geologia, optika eta grabitazioa. Teorilaria izateaz gain esperimentatzailea ere bazen.
Michellek lehenbizikoz laborategian zeuden objektuen «grabitazio indarra» neurtzeko balantza diseinatu zuen. Michellen heriotzaren ondoren Henry Cavendishek esperimentua amaitu zuen. 1784an Michellek Cavendishi bidalitako gutun batean «izar ilunaren» (zulo beltzen newtondar bertsioa) kontzeptua sortu zuen.
Michellen ideia ihes-abiaduraren elukrubazio matematikotik ondorioztatu zen, Lurrean 40.000 kilometro ordukoa. Horretan oinarrituz, izar gero eta astun eta dentsoagoa irudikatu zuen, bere "ihes-abiadura" argiaren abiaduraren adina izateraino.
«Grabitazio eremuak» oso intentsoak direnean, Newtonen teoriak hust egiten du. Horregatik Karl Schwarzschilden ikuspegia izar dentso eta astunentzako gaur egungo interpretazioekin Michellena baina zehatzagoa da.
Ilargi Elkarteko kide izan zen.
Épinac
Épinac Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Épinac udalerrian erroldatutako biztanleak 2.398 ziren. Familiak 1.057 ziren, horien artean 394 pertsona bakarrekoak ziren (145 bakarrik bizi ziren gizonak eta 249 bakarrik bizi ziren emakumeak), 318 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 245 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 100 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.421 etxebizitza zeuden, 1.087 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 155 bigarren erresidentzia ziren eta 180 hutsik zeuden. 1.116 etxeak ziren eta 295 apartamentuak ziren. 1.087 etxebizitza nagusietatik 749 bere jabearen bizilekua ziren, 304 alokairuan okupaturik zeuden eta 34 doan lagata zeuden; 15 etxek gela bat zuten, 109 etxek bi zituzten, 240 etxek hiru zituzten, 349 etxek lau zituzten eta 374 etxek bost zituzten. 674 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 563 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 309 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diru sarrerak
2009an Épinac udalerrian 1.095 unitate fiskal zeuden, 2.371 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.213 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 97 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Clarina
Clarina (irlanderaz Clár Aidhne) Irlandako mendebaldeko Limerick konderriaren mendebaldean dagoen udalerria da. N69 errepidean dago, Mungret eta Kildimo herrien artean, eta Limerick hiritik 6 kilometro mendebaldera, Maigue ibaitik hurbil.
NGC 5582
NGC 5582 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Épinac
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 33 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 4 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 liburu denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 kirol-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Épinac udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.130 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
Émile-François Chatrousse
Émile-François Chatrousse (Paris, 1829-Ibidem, 1896) eskultore frantziarra, Frantziako Bigarren Inperioan garatutako artearen ordezkari garrantzitsua izan zen. Haren lanak Frantziako hiri askotan ikus daitezke.
Épinac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 haur-eskola eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Épinac udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 173 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Siccieu-Saint-Julien-et-Carisieu
Siccieu-Saint-Julien-et-Carisieu Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Siccieu-Saint-Julien-et-Carisieu udalerrian erroldatutako biztanleak 560 ziren. Familiak 204 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 252 etxebizitza zeuden, 212 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 238 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 212 etxebizitza nagusietatik 177 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 128 etxek bost zituzten. 176 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 66 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 130 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 372 ziren, horien artean 307 aktiboak ziren eta 65 inaktiboak ziren. 307 pertsona aktiboetatik 281 lanean zeuden (158 gizon eta 123 emakume) eta 26 langabezian zeuden (10 gizon eta 16 emakume). 65 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Siccieu-Saint-Julien-et-Carisieu udalerrian 204 unitate fiskal zeuden, 567 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.481 euro zen.
Cerro Navia
Cerro Navia Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Santiagoko metropolitar eskualdeko Santiago probintzian kokatuta dago. 2002ko erroldan, 148.312 biztanle zituen.
Siccieu-Saint-Julien-et-Carisieu
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 margolaria eta 1 zurgina.
Moumoulous
Moumoulous Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Siccieu-Saint-Julien-et-Carisieu
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Siccieu-Saint-Julien-et-Carisieu udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 400 hektarea erabiltzen.
Moumoulous
Biztanleria
2007an Moumoulous udalerrian erroldatutako biztanleak 49 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Siccieu-Saint-Julien-et-Carisieu
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra osasun-zentro zen.
Moumoulous
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Siccieu-Saint-Julien-et-Carisieu
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Moumoulous
Etxebizitza
2007an 24 etxebizitza zeuden, 20 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 24etxeak ziren. 20 etxebizitza nagusietatik 18 bere jabearen bizilekua ziren eta 2 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek lau gela zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 15 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Siccieu-Saint-Julien-et-Carisieu
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Moumoulous
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 31 ziren, horien artean 21 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 21 pertsona aktiboak lanean(13 gizon eta 8 emakume) zeuden.. 10 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Moumoulous udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 235 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 5583
NGC 5583 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Alderantzizko itzulpena
Alderantzizko itzulpena itzultzaileak bere jatorrizko hizkuntzan idatzitako testu bat (iturri testua) bigarren hizkuntzara itzultzen duenean (helburu testua) gertatzen den itzulpen mota da. Adibidez, lehen hizkuntza euskara duen itzultzaile batek euskaratik beste hizkuntza batera testu bat itzultzea.
Alderantzizko itzulpenak itzultzaileari ahalbidetzen dio jatorrizko testua bere osotasunean ulertzea; hizkuntzaren corpus-a ezagutzeaz gain, kontzeptuak ez zaizkio arrotz egingo eta autorearen mezua zein testuaren asmoa jasoko du. Hori horrela, jatorrizko hizkuntzan idatzitako testuaren esentzia zein den jakingo du, ondoren beste hizkuntza batean adierazteko. Alderantzizko itzulpenaren arriskua transmisioan edo helburu testuan datza. Izan ere, itzultzailea bere bigarren hizkuntzan natiboa ez den heinean, gerta daiteke hizkuntzaren berariazko termino, esaera edota konstrukzio linguistikoak ez ezagutzea eta txarto erabiltzea, itzulpena eskasa bihurtuz. Horregatik, itzultzailearen bigarren hizkuntza jatorrizko hizkuntza duten zuzentzaileen lana beharrezkoa da.
Alderantzizko itzulpena euskaraz
Alderantzizko Itzulpena euskaratik erdarara egitea oso ohikoa da, gaztelerak edota frantsesak gizartean presentzia handia baitute. 2007an argitaratu zen Elixabete Manterolak egindako ikerketan honako datu hauek bildu ziren: euskaraz sortutako eta gaztelerara itzulitakoak 411 literatura lan dira; horietatik %35,03 egileak berak itzuliak dira (alderantziko autoitzulpena) eta beste %5,59 idazleek eta itzultzaileek elkarlanean itzuliak. Eider Rodriguez (Eta handik gutxira gaur - Y poco después ahora), Ixiar Rozas (Gau Bakar Bat - Una Sola Noche) eta Harkaitz Cano (Belarraren Ahoa - El Filo de la Hierba) dira autoitzultzaile lanetan aritu direnen adibideak. Bernardo Atxaga, esaterako, euskal idazlerik itzuliena, elkarlanean aritu da behin baino gehiagotan itzultzaileekin. Ez da oso ohikoa baina badira euren lanak euskaratik ingelesera itzuli dituztenak, besteak beste Maite Gonzalez Esnal (Journeys, Fruits, Neighbors).
Abuztuaren 14
Kanpo estekak
Abuztuaren 13 | Urteko egutegi | Abuztuaren 15
Squaliforma tenuis
Squaliforma tenuis Squaliforma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Genzano di Roma
Genzano di Roma Italiako udalerri bat da. Erromako probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Genzano di Romak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Gerano
Gerano Italiako udalerri bat da. Erromako probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Geranok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Osarizawaita
Osarizawaita sulfato motako minerala da eta alunita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Osarizawaita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 - 4 da.
Kabiezesko geltokia
Kabiezes Bilboko metroaren 2. lineari dagokion lurpeko geltokia da, Santurtzi udalerriko Kabiezes auzoan kokatuta dagoena, Antonio Alzagako biribilgunearen behean hain zuzen ere. 2014ko ekainaren 28an inauguratu zen, Bizkaiko Garraio Partzuergoaren 2. tarifa-gunean dago, eta 2. linearen geltoki-buru da.
Sarbideak
Geltokiak eskailera mekaniko bidezko bi sarbide eta igogailu bidezko beste sarbide bat ditu.
Geltokia
Norman Fosterrek diseinatutako haitzulo motatakoa da. Bolumen handi bakar batean zulatzen den ganga itxurako galeria da, 100 metro inguru luzerakoa, eta hari zintzilikatuta bi mezzanina izeneko plataforma banatzaile daude. Mezzanina bakoitza alboko bi nasekin elkarlotzen da eskailera monumentalen eta igogailuen bidez, eta kaleko sarbideen igogailu eta eskailerekin korridore zabalen bidez. Mantenu elementuak, hala nola aireztapena, kableak, ur-hodiak eta abar nasen azpian kokatzen dira.
Geltoki hauetako arkitekturan hiru material nagusi erabili dira: hormigoia, altzairu herdoilgaitza eta beira. Azalak hormigoi ikusizkoak dira, 240 x 120 zentimetroko modulo plaka aurrefabrikatuak erabilita eta hormigoi bonbeatuzko estalduraren enkofratu galduak direnak. Mezzanina elementuen egitura altzairu herdoilgaitzezkoa da, haitzulo pisutsuaren irudia arinduz. Sarbide korridoreak hormigoizko kanoi eliptikoak dira, espazio zabalak lortuz. Kalean, Antonio Alzaga sarbidearen kanoia altzairu eta beirazko elementu bilakatzen da, fosterito izenpetutako bidaiaria jasotzeko sarrera gardena, alegia. Aldiz, Lauaxeta sarbidearen kanoia agerian utzi eta ez da fosterito motatako sarrerarik erabili, sarbidea maldan dagoelako.
Geltokia igogailu, txarteldegi, balioztatze makina eta 2017tik desfibrilagailuz ere hornituta dago.
Uholdea
2011ko azaroan, geltokia eraikitze-lanetan zegoela, euri-urek Santurtzi eta Kabiezesko geltokiak lotzen dituen tunela puskatu eta ura sartu ondoren Santurtziko geltokiak ur gainezka egin zuen. Arazoak eraginda, Kabiezesko geltokiaren lanak bukatzeko epea luzatu zen, eta egun batzuetan Portugalete eta Santurtziko geltokien arteko tartea zerbitzurik gabe gelditu zen, Metroaren ordez autobus zerbitzu bereziak jarri behar izan zirelarik.
Disuasio-aparkalekua
Bizkaiko Garraio Partzuergoak metro sareko bosgarren disuasio-aparkalekua eraikiko du geltokiaren ondoan. Hala, autoa utzi eta garraio publikoa erabiliz, hobaridun tarifa eskaitzen zaio bezeroari, hurrengo baldintzapenen barruan: bezeroak Creditrans sistemako garraio publikoren bat erabili behar du, autoa Bilboko metroko zerbitzu ordutegiaren barruan besterik ez da aparkatuta egongo, eta autoak ezin izango du 24 ordu baino gehiago aparkatuta egon.
Loturak
Geltokiaren kanpoaldean Bizkaibus zerbitzua hornitzen duten bi autobus geraleku daude. Hurrengo lineak geralekuetatik pasatzen dira:
Susumu Tonegawa
Susumu Tonegawa (利根川 進, Tonegawa Susumu; Nagoya, ) japoniar biologo molekularra eta fisiologoa da. Antigorputz-mota ugari sortzeko oinarri genetikoak aurkitu zituela eta, Medikuntza eta Fisiologiako Nobel saria eskuratu zuen 1987an.
Bizitza
Susumu Tonegawa Nagoyan jaio zen 1939ko irailaren 6an. Kyotoko Unibertsitatean Medikuntzako gradua lortu ondoren, 1963an Kaliforniara joan zen biologia molekularreko ikasketekin jarraitzera, eta han egin zen doktore. 1971-1981 bitartean, biologia eta fisiologiari buruzko ikerketa garrantzitsuak egin zituen Basileako Inmunologia Institutuan; tarte horretan, 1984an Medikuntzako Nobel Saria jaso zuen Niels Jernerekin lan egin zuen. 1981etik aurrera, Massachusetts Institute of Technologyko biologia-saileko irakaslea izan zen.
Ikerketak
Nobel saria eman zioteneko ikerketak Basileako Inmunologia Institutuan egin zituen. 1976an argitara eman zuen txosten batean, antigorputzen sorrera eragiten duten gene desberdinak kromosoma batean nola biltzen diren ikusia zuela adierazi zuen. Haren saioek, William Dreyer eta Claude Bennettek 1960an argitaratutako teoria bat konfirmatzen dute. Egile hauen arabera, antigorputzak osatzeko proteina desberdinak zoriz konbinatzen dira.
Garai hartan ordea inortxok ezin zuen konbinaketara eraman zezakeen mekanismoa azaldu. Arazoa zera zen: gorputzak bilioika antigorputz desberdin nola egin zitzakeen. Antigorputz horiek zain egoten dira birus eta bakterioak gorputzean sartu arte. Guzti horien artean bat bakarra izango da egokia inbasoreari aurre egin eta suntsitzeko. Dilema hauxe da: antigorputzen eraketa geneen mende egonik eta hauek 100.000 desberdin baino ez izanik, bilioika antigorputz desberdinen sorrera nola kontrola dezaketen. Tonegawak paradoxa hori argitu zuen.
Giza antigorputzak lau proteina-kateaz eginak daude. Horietako bi luzeak dira eta beste bi motzak. Kateok Y itxurako antolamendua eratzen dute. Y-aren adarrak oso aldagarriak dira eta, hain zuzen, horiek dira etsaia identifikatzen dutenak. Gainera, horien bidez estekatzen zaizkio inbasoreari. Lotuak egonez gero, antigorputzaren buztanak aldaketak pairatzen ditu eta immunitate-sistema martxan jartzea eragiten du. Orduan, immunitate-sistemak bere arma guztiak lanean ipintzen ditu arrotza garbitzeko.
Katea luzearen zati aldagarria hiru genez mugatuta dator: V, D eta J geneez alegia. Katea motzak V eta J geneak besterik ez ditu. Gizakiengan 200 V gene, 20 D gene eta 4 J gene daude. Tonegawaren saioek zera eman zuten aditzera: gene horiek aleatorioki konbinatzen direla ugaztunaren garapenean zehar. Horrela, milaka zati aldagarri desberdin eratzen dira. Eta antigorputz bakoitzean lau zati aldagarri daudenez, konbinazio posibleak bilioiraino igotzen dira.
Komunitate (Gales)
Komunitatea (galeseraz singularez cymuned eta pluralez cymunedau; ingelesez community) Galesko tokian tokiko administrazioa da. Ingalaterrako parrokia zibilen parekidea da. Komunitateak udalerri eta herri multzoez osatuak daude. 2016an Galesen denera 870 komunitate zeuden.
1974. urterarte Gales ere parrokia zibiletan banaturik zegoen, baina 1972ko Tokian Tokiko Aginte Agiriaen ondorioz parrokia zibilak desegin eta komunitateak sortu ziren. Gaur egun, Galesen ez dago komunitate baten barnean ez dagoen lursailik, ez hirigunetan ezta lana eremuetan.
Saturnino García
Saturnino García (Barriones de la Vega, Cimanes de la Vega, Leon, Espainia, 1935eko otsailaren 5a - ) Euskal Herrian errotutako antzezlea da. Leonen jaioa izan arren gaztarotik Barakaldon bizi eta peoi ibili zen metalurgian.
1995ean, aktore berrien Goya Saria lortu zuen.
Biografia
Lehen mailako irakaskuntza ikasketak eskola landako lanekin tartekatu zituen. 1952an bere familiarekin Barakaldora bizitzera joan zen eta bertan peoi metalurgiko bezala egin zuen lan. 1956an lantegia alde batera utzi eta errezitatzaile, aurkezle eta pailazo bezala espezializatu zen. Hainbat herritako festetan funtzio ugari egin zituen. 1965ean Madrilgo antzoki batean aurkitu zuen lan eta 1966an Bilboko "Akelarre" taldean sartu zen.
Nahiz eta esperientzia luzea izan bizitza osoan zehar antzezle-lanetan, 1995ean heldu zitzaion fama, Justino, un asesino de la tercera edad filmean eginiko lanagatik Goya Saria eskuratu zuenean, hain zuzen.
Ondarrola
<abbr class="abbr" title="/onð̞arola/">Ondarrola  edo <abbr class="abbr" title="/onð̞aʁ̞la/">Ondarla  tradizionalki Luzaideko baina administratiboki Arnegiko auzo bat da, Euskal Herriko Nafarroa Beherea lurraldean kokatuta, Garazi eskualdean.
Sinuhéren istorioa
Sinuhéren istorioa Berlineko Papiroetako biren bidez ezagutzen den egiptoar ipuina da. Bi papiro horiek, 10499 (B), istoriaren zatiren batzuk dituena, eta 3022 (R) dira, azken hau, osoagoa, Chabás egiptologoak aurkitua 1863an. Testuaren zatiak beste papiro batzuetan eta ostraka batzuetan ere aurkitu dira.
Saturnino García
Biografia
Espainiako zuzendari garrantzitsuenekin lan egin du, Álex de la Iglesia, Vicente Aranda, Carlos Saura eta La Cuadrillarekin, esaterako.