cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eskubide Zibil eta Politikoen Nazioarteko Ituna
Lehenengo hautazko protokoloa (Pertsonek estatu kideen aurkako salaketak hasteko mekanismoa)
Eskubide Zibil eta Politikoen Nazioarteko Itunaren Lehen Hautazko Protokoloa protokolo gehigarri bat da, Eskubide Zibil eta Politikoen Nazioarteko Itunaren xedapenak aplikatzen direla ziurtatzea bilatzen duena. Lehenengo Protokolo fakultatibo hori Nazio Batuen Batzar Nagusiak 1966ko abenduaren 16an onartu zuen eta 1976ko martxoaren 23an jarri zen indarrean, eta Giza Eskubideen Batzordeari ahalmena ematen dio Itunean adierazitako edozein eskubide urratu zaiela alegatzen duten gizabanakoen komunikazioak jasotzeko eta kontuan hartzeko. Hau da, pertsonek estatuen aurkako salaketak hasteko mekanismoa da hau, hauek pertsonen Giza Eskubideak urratzen badituzte. Protokolo horrek indarrean sartzeko 10 estatuen berrespena behar izan zituen. Egun, protokoloak 117 estatu kide ditu.
Protokolo horretan alderdiek aitortzen dute Nazio Batuetako Giza Eskubideen Komitearen eskumena, Itunean babestutako eskubideak urratu direla dioten norbanakoen edo taldeen salaketak aintzat hartzeko. Salaketa onartu ahal izateko salaketa jartzen dutenek baliabide guztiak agortu beharko dituzte, eta ez dira salaketa anonimoak onartzen. Prozesua hasita, Batzordeak dagokion alderdiari aurkeztu behar dizkio salaketak, eta alderdi horrek sei hilabeteko epean erantzun beharko du.
Erreserbei dagokienez, hainbat estatu kidek protokoloa sinatzean erreserbak eta interpretazio adierazpenak aurkeztu dituzte.
Bigarren hautazko protokoloa (Heriotza zigorraren indargabetzea)
Eskubide Zibil eta Politikoen Nazioarteko Itunaren Bigarren Hautazko Protokoloak heriotza-zigorraren indargabetzea ezartzen du. NBEren Batzar Nagusiak onartu zuen 44/128 Ebazpenaren bidez 1989ko abenduaren 15ean, eta 1991ko uztailaren 11n jarri zen indarrean. 2017ko urtarrilerako, 90 kide zituen.
Bigarren Protokoloak kideak konpormetitzen ditu heriotza-zigorra beren mugen barruan indargabetzera. Hala ere, 2.1 artikulua salbuespena da, gerra-garaian krimen larriak gertatzen direnean hura betearazteko aukera ematen baitu. Hitzaurrean protokolo horrek dio heriotza zigorra abolitzeak giza duintasuna handitzen eta giza eskubideak garatzen laguntzen duela eta abolizio hau bizitzeko eskubidearen aurrerapena dela.
Erreserben inguruan, Protokoloaren 2.artikuluan argi ageri da protokoloari ezingo zaiola erreserbarik onartu,  berrespen- edo atxikimen-unean formulatutako izan ezik. Hasiera batean, Ziprek, Maltak eta Espainiak erreserbak aurkeztu zituzten, baina beranduago kendu egin zituzten.
Giza Eskubideen Batzordea
18 aditu independentek osatzen dute Giza Eskubideen Batzordea, eta lau urtetarako aukeratzen dira. Itunaren betebeharrak estatuek egoki betetzen dituztela gainbegiratzen du Batzordeak, mekanismo hauen bidez:
Herrien autodeterminazio eskubidea
Itunaren 1. artikuluak Herrien autodeterminazio eskubideari aipamena egiten dio. Hau da bere testu osoa:
''"Herri guztiek daukate autodeterminazio eskubidea. Eskubide hori dela medio, libreki erabakitzen dute beren estatus politikoa eta libreki bilatzen dute beren ekonomia, gizarte eta kulturaren garapena.
''Nazioarteko zuzenbidean eta elkarren mesedetan oinarritutako nazioarteko lankidetza ekonomikotik ondorioztatzen diren betebeharrei iskin egin gabe, herri guztiek libreki erabili ahal dituzte dauzkaten ondare eta baliabide naturalak beren helburuetarako. Inolako kasutan ere ezin zaizkio herri bati kendu biziraupenerako funtsezkoak dituen baliabideak''.
''Itun honekin bat egiten duten Estatuek, tartean direla Autogobernu Gabeko Lurraldeak eta Fideikomisoak administratzeko ardura dutenak, autodeterminazio eskubidea bultzatuko dute, eta eskubide hori errespetatuko dute, Nazio Batuen Gutunarekin bat etorriz".
Maraka
Maraka perkusiozko musika tresna da, jatorriz Karibekoa. Berez kuia edo kalabaza lehorrez eginak daude, edo harritxoz eta alez beteriko koko oskolez. Egun, larru, zur edo plastikozkoak ere egiten dira.
Sarrien binaka erabiltzen dira.
Daniel Kaluuya
Daniel Kaluuya (Londres, 1989ko otsailaren 24a) ingeles aktorea eta idazlea da. Judas and the Black Messiah filmagatik Taldeko gizonezko aktore onenaren Oscar Saria irabazi zuen.
La Libertad
La Libertad, Donostian XIX. mendearen bukaeran argitaratu zen egunkaria da.
Historia
La Voz de Guipúzcoa egunkarian gertatutako zatiketa baten ondorioz sortu zen La Libertad. Hain zuzen, Eduardo de la Peña zuzendariaren iritziz monarkiko liberalak La Vozen protagonismo handia hartzen ari omen ziren eta egunkari erradikalago bat sortzea erabaki zuen. Peña Donostiako Alderdi Errepublikanoaren presidentea izan zen. Celestino Villodas izengoitiarekin izenpetzen zituen artikuluak, eta La Libertad egunkariaren zuzendari izateaz gain, Madrileko El Porvenir egunkariko erredaktore eta Cadizeko El Heraldoren zuzendari izan zen.
La Libertad egunkaria Gipuzkoako alderdi errepublikanoa antolatzen ahalegindu zen baina ez zuen arrakastarik izan eta lau urteko ibilbidea egin ondoren argitaratzeari uko egin behar izan zion.
Goizez eta egunero kaleratzen zen, jai egunen ondoren ere. Egunkariko tipografoek Donostiako tipografoekin batera lau eguneko greba egin zuten igandea jai egun izan zedin.
Egunkariaren egoitza Donostiako San Marzial kalean egon zen, hasieran A eta B hizkietan, eta ondoren L hizkian. Baliabide gutxiko egunkaria honetan, erredaktoreen artean Jose Miralles, Casimiro Urtueta eta Caietano Semperio izenak agertzen dira. Kolaboratzaileen zerrendan berriz luzeagoa da, besteak beste: Manuel Díaz Martín, Carlos Ossorio y Gallardo, Camilo Flammarion, Angel Lasso de la Vega eta Eulogio Bandrés. Egunkariak lau orrialde zituen eta eguneko alearen prezioa 5 zentimo zen. Ale atzeratuak berriz, 10 zentimotan saltzen ziren.
Egunkariaren bildumari dagokionez, guztira 1.414 zenbaki argitaratu ziren.Donostiako Liburutegi Nagusiak zenbaki guztiak gorde eta bilduma osoa digitalizatu du.
Damiano David
Damiano David (1999ko urtarrilaren 8 a) italiar abeslari eta musikagilea da. Ezaguna da Måneskin rock talde italiarreko abeslaria izateagatik, Italiako x faktorea irabazteagatik ospetsu egin zena, eta nazioarteko ospea irabazi zuena 2021eko Sanremoko kantu Jaialdia eta 2021eko Eurovision Abesti Lehiaketa irabazteagatik, biak "Zitti e buoni" abestiarekin irabaziz.
Biografia
David Erroman jaio zen, Italian, ez dago informazio askorik bere familia edo bizitza pertsonalari buruz, baina badakigu bere gurasoak Albaniakoak eta Kosovokoak direla eta anaia bat duela. Damiano, Erromako Montale eskolako ikaslea zen, eta, beranduago, bere jaioterriko Lizeo klasikoan matrikulatu zen, baina ikasketak eten zituen bere musika karreran zentratzeko. David, Måneskin bandan sartu zen 2015 inguruan, une horretan taldea, Victoria De Angelis eta Thomas Raggik osatzen zuten soilik, beraz David hirugarrena izan zen batzen, Ethan Torchio azkena izanez. Taldearen abeslari posturako aurkeztu zenean, hasiera batean baztertu egin zuten, bere estiloa "pop-atzat" hartu zutelako, baina taldean egoteko tematu zenean, azkenean onartu egin zuten.
Cover-ak jotzen hasi ziren eta laster Pulse konkursoan aurkeztu ziren, talde berrientzako hiriko korkuso bat, eta euren musika konposatzen hasi behar izan zuten. Lehiaketak Felt Music Club & School jaialdian parte hartzera eraman zituen, eta gero lehen saria irabazi zuten. Beranduago, kale musikari bezala aritu ziren Erromako Colli Portuensi barrutiko kaleetan, baita Erromako erdigune historikoan ere, baita Via del Corson ere.
2017an, x Factor italiar talentu lehiaketaren hamaikagarren denboraldian parte hartu zuen, eta bigarren postuan amaitu zuen Lorenzo Licitraren atzetik. Programan zehar interpretatu zuten abestia, "Chosen", Sony Musicek single ele bezala kaleratu zuen, eta, ondoren, EP bat kaleratu zuten, arrakasta nazional handia lortu zutena eta Italiako Musika Industriaren Federazioak platino ziurtagiria eman ziona.
Taldeak Il Ballo della vita estudioko albumarekin estreinaldi iraultzailea izan zuen, "Morirò da re", "Torna a casa", "Fear for Nobody", "L 'altra dimensione" eta "Le parole lontane" single bezala kaleratu zituzten. Hauek albumarekin batera, arrakasta handia lortu zuten Italian, zerrendetako gorengo postuetara iritsiz. Albuma sustatzeko, taldeak This Is Måneskin izeneko film dokumentala estreinatu zuen. Filma 2018 ko urriaren 26 an estreinatu zen Italian. Horrez gain, bira bat egin zuten 2018an eta 2019 an Italian eta Europan, eta 140.000 sarrera baino gehiago saldu zituzten.
2021an,haien bigarren albuma kaleratu zuten Teatro d'ira: Vol. 1. Album horren "Zitti e buoni" abestiari esker, Sanremoko kantu jaialdi a irabazi zuten albuma kaleratu baino egun batzuk lehenago. Jaialdia irabazteari esker, Italia 2021eko Eurovision Abesti Lehiaketa n ordezkatzeko aukera eman zitzaien, eta hau onartu ondoren, maiatzean Rotterdam en ospatzen zen jaialdian aurkeztu ziren eta leihaketa irabazi zuten 524 punturekin. Eurovision irabazi ondoren, taldearen ospeak gorakada ikaragarria jasan zuen: taldearen instagrameko kontu ofizialak 1,5 milioi segitzaile berri lortu zituen, eta Davidek 3 milioi segitzaile lortu zituen. Leihaketa eta geroko egunean soilik, maiatzaren 23an, Zitti E Buoni kantak 4 milioi entzute erregistratu zituen Spotify plataforman, bertan Kanta Biralen Zerrenda Globalean 4. postua segurtatuz. Kanta 28 herrialdeetako Spotify zerrendetan ageri zen, hauen erdia lehen postuan izanik. Era berean, Spotify-ko Top 50 zerrendan kokatu ziren 9. postuan, eta haien Hilabeteroko Entzuleen zenbakia ia 5 milioiera ailegatu zen. Azkenik, munduko hirugarren artistarik entzunenak izatera ailegatu ziren maiatzaren 26ean Spotify, iTunes eta Apple Music kontuan hartuta.
Walnut (Illinois)
Walnut  Illinoiseko herri bat da. Bureau konderrian kokatua dago. 2010ean 1,416 biztanle zituen, 2.14 kilometro koadrotan banatuta.
Damiano David
Polemika
2021eko Eurovision Kantu Jaialdian irabazi ondoren, finalean drogak kontsumitzea leporatu zioten Davideri faltsuki. Izan ere, David mahai gainean makurtuta Ethan Torchiok bota zuen kopa bat jasotzen agertzen zen irudi batean, baina kokaina esnifatzen ari zela zirudien. Frantziako ministro baten ustez, Davidek finalean egindako keinua erabat gardena izan behar zen, eta taldea deskalifikatu egin beharko litzateke Daviden drogen erabilera baieztatuz gero. Berak ukatu egin zituen akusazioak prentsaurrekoan, eta drogen aurkako test bat egiteko eskaini zuen bere burua. Test hori italiara iritsi bezain laster egin zuen, eta emaitza negatiboa izan zen. Izan ere, David eta bere taldekideak drogen aurka egin dute hasieratik. Davidek berak Vogue Italian egindako elkarrizketan adierazi zuenez, "Ez gara alkoholiko eta drogatutako rock izarraren estereotipoan erortzen ari". Bere ustez, sormena buru "osasuntsu, entrenatu eta argi" batetik dator, eta "gure ni propioa, esklabo bihurtzen gaituen zerbaitekin bat eginez" benetan adierazten saiatzearekin kontraesanean dago.
Bizitza pertsonala
2017tik, Damiano Giorgia Soleri modelo italiarrarekin harremanetan egon da.
Dentsitate handiko lipoproteina
Dentsitate handiko lipoproteina (HDL) kolesterola eta triglizeridoak ehunetatik gibelera garraiatzen dituen lipoproteina da. Gibelera HDL gisa garraiatutako kolesterola behazun-azido bilakatzen da bertan. "Kolesterol ona" esaten zaio, HDL gisa garraiatzen den kolesterolaren kontzentrazio handia izateak arteriosklerosia izateko arriskua murrizten baitu.
HDLek kolesterola arterietatik erretiratu eta gibelera eraman dezaketenez iraizteko, arrunt "kolesterola edo lipoproteina ona" diete. Hori dela eta, beren balio altuek berez gaixotasun jakin batzuk prebenitu ditzaketelako ideia faltsua ematen dute, ikerketa zientifiko eztabaidaezinek bermatzen ez dutena.
Lipoproteina bakoitzean hainbat apolipoproteina periferiko daude; HDLen kasuan, apolipoproteina nagusiak A. letrarekin izendatutako α-lipoproteinak dira.
Berez, bost HDL mota daude:
Agoitz
Agoitz Euskal Herriko udalerri bat da, Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta. Zangozako merindadean eta Pirinioaurrea eskualdean dago, Iruñea hiriburutik 28,5 kilometrora. Altuera 459 eta 982 metro artekoa da, eta 13,54 km²-ko azalera hartzen du. biztanle zituen.
Agoitz Pirinioetako atea da, Longidako lautaden eta Artzibarreko haranaren arteko pasabidean, Irati ibaiaren gaineko gain batean. Itoizko urtegiarekin batera, merkataritza-eskaintza handia du, inguruko gainerako herriei zerbitzua ematen diena, eta eskualdeko enplegu-zentrorik handiena da. Alde Zaharreko kale estuek kontrastea egiten dute kanpoaldean dauden etxebizitza berriekin. Agoitz Nafarroako Gorteetan jarlekudun hiria izan zen.
Longida ibarrena zen administratiboki 1479ra, udalerri independente batean sortu zenetik. Pirinioaurrea eskualdeko eskualdeburua da. Bertako biztanleak agoizkoak edo agoiztarrak dira.
Izena
Agoitz beste hizkuntza batzuetan ere ezagutzen da, hala nola:
Gainera, toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Etimologia
Izen horren jatorri etimologikoari dagokionez, -iz atzizkiarekin amaitzen diren euskal toponimoen nomina ugariaren barruan sar daiteke. Julio Caro Baroja bezalako filologoen teoriei jarraituz, horiek berezko izen batetik (herria eraiki zen finkaren jatorrizko jabearena) eta latindar genitibotik eratortzen dira. Alfonso Irigoien filologoa arduratu zen toponimo hori aztertzeaz, eta proposatu zuen Aio izena herriaren izenaren jatorrian ezkutatzen zela. Aio izena erromatar Hispanian erabiltzen zen eta Erdi Arora arte indarrean jarraitu zuen. Irigoienek bere lanetan San Vicente de Alcantararen inskripzio erromatar bat aipatzen du, non Camilius / Arrus / Aionis irakurtzen den, non Aionis Aio izenaren genitiboa den. Aionis -tik Aoiz lortzeko, urrats hauek egin behar dira: bokalarteko -n- galtzen da, euskaraz ohikoa den fenomenoa (Aionis > Aiois), amaiera s z bihurtu da, euskarazko ohiko beste fenomeno bat (Aiois > Aioiz) eta lehenengo i erori da (Aioiz > Aoiz).
Toponimo hau idazteko modua asko aldatu da historian zehar, nahiz eta guztiak Ahoiz jatorrizko horretan oinarritu diren. Horrek Agoitz eta Aoiz formak ekarri ditu. -z eta -tz arteko aldaketa ohikoa da gaztelaniaren eta euskararen artean, Itoitz (Itoiz / Itoitz), Orbaitz (Orbaiz / Orbaitz), Gorritz (Gorriz / Gorritz)... bezalako toponimoetan. Tarteko g da azaltzen zailena, hasieran hiru bokal dituen hitz batean ahoskera errazteko sartu zena, eta hori arraroa da. Lehen h bat zegoen haren ordez.
Bandera
Agoizko banderak Agoizko armarria dauka hondo zuri baten gainean.
Goiburua
Agoizko goiburua "Sinpleki, Agoitz" da. Duela gutxi sortutako leloa da, eta merkatari- eta turismo- goiburu bat da.
Geografia
Agoitz Longida ibarran barruan dago geografikoki, baina, administratiboki, udalerri independente da. Ibar hau Pirinioaurrean kokatua, lurra hautsia eta uhindua da, baina, oro har, ez du goragune handirik. Iparraldea menditsuena da, eta hegoaldea nekazaritzakoa. Ibaien pasabidean zehar, alubioien terraza-maila batzuk mailakatuta daude. Mendilerroen oinean ere higadura-glazis zabalak daude. Irati ibaiak ibarra sortu zuen udalerria.
Inguru naturala eta kokapena
Agoitz Zangozako merindadeko hiria da eta Nafarroako hiriburutik 28 kilometrora dago. Itoizko urtegiak izena hartzen du izen bereko pareko herritik, izan ere, udalerriaren iparraldeko lurrak zati handi batean ur azpian gelditu dira.
Klima
Jatorrizko landaredia asko gutxitu da gizakiaren eragina dela eta, gaur egun 180 hektarea haritz inguru baino ez dira geratzen. Pinuek 441 hektarea hartzen dituzte, gehienak Austriatik ekarritako pinu lariziar birlandatuak dira baina berezko pinuren bat ere gordetzen da. Birlandatutako pinuak, Urrozgoiti, Ulibeiti, Zarikieta eta Rala longidar herrietan izaten dira, batez ere.
Auzoak
Agoitzek 11 auzo ditu:
Erdi Aroa
756an Agoitz Buron familiak birfundatu zuen. Harrezkero, Burongo kondearen ardurapean zegoen. 924. urtean, berriz, inbasio musulmanen ondoren, Abd al-Rahman III.a kalifak herria suntsitu zuen.
Historikoki 1042an dokumentatu zen, ondoko Zalurribarko monasterioa Leirekoari Gartzea Santxitz III.a erregeak eman zionean. Longida edukitzearen hiriburu izan zen XI. eta XII. mendeetan. 1058an Leireko monasterioak Longidaren jabetza jaso zuen, Nafarroako erregeak emandako dohaintzaren bitartez. Herria eta bertako jabetza guztiez gain, errota baten jabetza ere eskuratu zuten. Jerusalengo San Joandarren ordenak ere jabetza ugari izan zituen Longidan XIII. mendetik aurrera. Behe Erdi Aroan ibarrak garapen handia izan zuen erromesen bidearen garapenarekin batera. XIX. mendetik XX. mendera Ekain distilategia, zerrategi mekanikoa eta altzarien lantegia izan ziren.
Errege domeinuko hiribildua, zeinean Iruñeko katedraleko priorrari jabetzak baitzituzten XII. mendearen erdialdean, bai eta noblezia-leinuren bat ere, Pedro Ibainitz Letek eta haren emazte Teresa Almoravidek 1335ean Filipe III.a erregeari egindako dohaintzatik ondoriozta daitekeenez. Karlos III.ak, 1391n Gendulain eta Egie herri hustuetakoak bere amaieran sartu zituenak, 1413an eman zion jaurerrian Godofre seme naturalari, baina honek, bost mila liberako zorra ordainduz, Tuterako deanari eskualdatu zion, eta honek, aldi berean, Jerusalemgo San Joan priorrari eman zion. Erregeak 1424an eman zien kaparetasun kolektiboa bertako biztanleei, eta 1479an, Frantzisko Feboren erregeorde Maddalen Valoiskoa printzesak hiribildu onera igo zuen, Gorteetan eserlekua zuena, almirantea, alkatea eta hileko merkatua, han agaramondarrek eta beaumondarrek sinatutako su-etenak zirela eta. San Roman baselizan egin zen bake-ekitaldia, non buruzagi etsai nagusiek ezpatak lurrean iltzatu zituzten, eta herriko armarriari arrazoi tematikoa eman zion, 1494an Katalina eta Joanes Albretekoa erregeek eman zutena. Nafarroako Gerra Zibilean agaramondar kausaren aldekoa izan zen.
Aro Modernoa
Agoitz Nafarroako konkistaren eszenatoki izan zen, 1512ko abenduan zehazki, Joanes Albretekoa erregearen armada Fernando Katolikoaren aliatua zen Leringo kondeak garaitu zuenean. Urte berean, Xerles Gongorakoa beaumondarrak Nafarroako Erresumaren aldeko jarraitzaile ugari atxilotu zituen Agoiztik hurbil.
Sara Gandara
Sara Gandara Aller (Lezama, Bizkaia, 1981eko uztailaren 22a) bizkaitar kazetari eta telebista aurkezlea da, Euskal Telebistaren aurpegi ezagunenetako bat. 2004an Kazetaritzan lizentziatu zen Euskal Herriko Unibertsitatean. Idatzizko kazetaritzan hasi zuen bere ibilbidea, kirolen ataletan lanean, eta hastapenetan Euskal Telebistako kirol erredakzioan aritu zen bekadun. Kameren aurreko lehen lana Hamaika Telebistan izan zuen 2009an, eta 2011n ETB1eko kirol albistegiak aurkezten hasi zen. Estropadak aurkezteagatik ezaguna, asteburuetako eguraldi iragarpena aurkezten hasi zen 2012an, eta ordutik Euskal Telebistako bi kateetan ibilbide oparoa izan du, erregistro ezberdinetako hainbat saio aurkeztuz. 2016 urteaz geroztik ETBko urte amaierako kanpaikadak aurkezten ditu zuzenean, eta gaur egun ETB2ko Teleberri Kirolak albistegiko gidaria da.
Agoitz
Aro Modernoa
Hurrengo hiru mendeetan zehar, hiribilduak bere ezaugarri nagusiei eutsi zien: Gorteetan jarlekudun zen, nolabaiteko garrantzia zuen batez besteko noblezia bat zuen (hortik Girior familiaren kimuren bat nabarmenduko da) eta kontzeju irekiaren bidez gobernatu zen 1757ra arte, non, ziurrenik, horiek eta beste familia boteretsu batzuek lortu zuten Nafarroako Gorteek ordezkatzea Hogeiko Batzarrarekin. Espainiako Ondorengotza Gerran, 1710ean hain zuzen ere, Karlos VI.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoaren armadek mehatxatu zuten Agoitz, bertara iritsi gabe. Baina askoz ere handiagoa izan zen Konbentzioarenan jasandakoa, 1794an arpilatu baitzuten. 1797an, Agoizko agintariek erregu bat bidali zioten Nafarroako Erresumako Aldundiari — baiezko erantzuna eman zuen — dohaintza ordaintzetik libratzeko, Frantziaren aurkako gerra honetan jasan zuenagatik.
Aro Garaikidea
1800. urtearen inguruan, industrializatutako leku bat zen, bi txabusina zituen irin-errota bat, paperezko fabrika bat eta 70 maisu zituen oihalezko beste bat zituena. Oihal arruntezko 60 karako 600 pieza inguru, Erronkarikoak, lantzen zituzten, hiru palmondo zabal. Jurisdikzio zibila alkate batek gauzatzen zuen, erregeordeak hiribilduaren proposamenez izendatzen zuena, eta gobernu ekonomikoak, berriz, sakulatuen artean hautaturiko errejidoreak, hau da, zozketa bidez. Garai horretakoa da Miguel Jose Azantza ministroa, beharbada Espainiako Erresumako bizitza publikoan hiribilduan jaiotako pertsonaiarik garrantzitsuena. Nafarroako beste hainbat herrik bezala, Iberiar Penintsulako Gerran, hiribilduak era guztietako kargak jasan zituen, bai Frantziako agintarienak, bai Nafarroako gerrillarienak, eta antzeko egoera gertatu zen Lehen Karlistaldian. Baina bien artean egin zen iraultza administratibo liberaletik Agoitzek abantaila berezia lortuko zuen. 1820an, zehazki, Espainiako Gorteek lurralde osoa barruti judizialetan banatu zuten, eta Agoitz baten hiriburu bihurtu zuten, Zangozako merindadeari zegokiona. Zalantzarik gabe, ekialdeko hiri zaharraren ordez hiribildu menditarra jartzearen arrazoia hiri horrek alderdi berriaren multzoarekiko duen kokapen geografikoena izan zen. Horren buru gisa, 1863tik aurrera, sortu zirenetik, Jabetza Erregistroa eta, lehenago eta geroago, erakunde jurisdikzional desberdinak izan zituen.
Sara Gandara
Lehen urteak
Selektibitate proba gauzatu ostean ez zuen argi zer ikasi nahi zuen, baina horretarako nota soberan zuenez Kazetaritza ikasketak hasi zituen Euskal Herriko Unibertsitatean, gero Publizitatea eta Harreman Publikoak ikastera aldatzeko asmoz. Hala ere, lehen bi urteak egin ondoren bertan jarraitzea erabaki zuen eta 2004an lizentziatu zen.
Hastapenak
Lizentziatu eta jarrain EITBko kirol erredakzioan praktikak egin zituen. Hastapenetan behin-behineko kontratu laburrekin aritu zen lanean, bekadun, udan edota asteburu batzuetan ordezkapenak egiten. Lehen urte hauetan Europa Press agentziarako ere egin zuen lan. Lanerako deien zain egon beharrak ezinegona sortu zion, eta Pedro Mari Goikoetxea kirol zuzendariak kontratu luzeagoak eskaintzea ez zela posible esan zionean kazetaritzarekiko ilusioa galdu zuen.
Agoitz
Aro Garaikidea
Agoitzek nekazal hiri izaten jarraitu zuen batez ere. Zinez, ehungintza-industria nabarmenari buruzko albisteak ez dira falta 1667an, Agoizko pelairuek Erresumako Gorteei eskatu zieten kanpoko ehunak sartzea ez baimentzeko, eta 1783an Agoizko pelairuak eta beste hiribildu batzuen ermandadeak oroigarri bat zuzendu zion Nafarroako Erresumako Aldundiari Aragoira eta Gaztelara esportatutako generoen gaineko muga-zergen aurka. 1750ean Jose Giriorrek erregeari pribilegio jakin batzuk eskatu zizkion Agoitzen ezarri zuen zurraketa-fabrikarako. Eta 1786ko estatistikek 40 ehungile, 22 jornalari eta hainbat lanbidetako 28 artisau lortu zituzten. XIX. mendearen erdialdera, irin-errota, batanak eta paper-fabrika zeudela egiaztatu zen, eta hori guztia Iratiren gainean. Iratik bultzada jasotzen zuten, kaltzetentzako eta beste objektu batzuentzako artilezko hariak ere bazeuden, eta oihal burduntziak egiten ziren. Urtero 600 pieza egiten ziren, 60 haga luze eta 3/4 zabal, eta horietan 3 000 artilezko arroba inguru inbertitzen ziren. Merkataritzari dagokionez, ostiralero eta azokaz azoka egoten zen irailaren 30ean. Eskualdeko herriekin lotzen zuten ferra-bideez gain, Iruñerako errepidea ere iristen zen orduan Agoitzeraino, Uharteko eta Urrozko ordainlekuak zeharkatu ondoren. Ordurako, Iratiko konpainia sortu zen; 1849an, almadietan egurra jaisten aritzen zen, Irati ibaian eraikitzeko eta erregaia jartzeko, eta horretarako Agoitzen zuen biltegi zabal batean uzten zuen. 1842an, beraz, sozietatea eratua zegoen, ontzi bat pleitatu zuen Irati ontzia nabigagarria zela frogatzeko. Domingo Elizondo enpresari aribearrak, 1910ean 510 lanpostu zituen, zerrategi handi bat, egunero 40 tona egur xurgatzen zituena, 30 tona landare-ikatz eta hainbat azido ekoizten zituen destilategi bat, eta 1908tik aurrera zentral elektriko bat, izen bereko trenbideaz gain.
XX. mendean, 1920ko hamarkadan, irin-fabrika bat zegoen, egunero 14 000 kilo ekoizteko gaitasuna zuena, eta Auritz, Donibane Garazi eta Ariberako lineako automobilen eta Garaioarako zalgurdien eguneroko zerbitzuak zituena. Ehungintza eta papergintza desagertuta zeuden edo gainbehera betean zeuden (1910etik lehenengoa).
Sara Gandara
Kazetaritzara itzulera
2009an berriz ere kazetari lanari ekin zion, Deia egunkariaren Hemendik eranskinean hasiz. Urte berean kameren aurreko lehen lanari ekin zion, aurretik erredaktore lanak baino ez baitzituen egin, Hamaika Telebistako Bat eta bat iluntzeko albistegian. Lanaldi erdian aritu zen lanean, goizetan Nickdutnik ekoizpen etxean egiten zuen lan eta horretaz gain ETB3ko saio bati ahotsa jartzen ibili zen, baita autonomo gisa itzulpenak egiten (Mara-Mara eta Abenturaroa) ere.
Agoitz
Aro Garaikidea
2020an, Agoizko industrialdean dagoen Gamesa enpresak, eskualdeko motor ekonomikoetako batek, Agoitzen duen lantegia ixteko asmoa iragarri zuen. Erabaki horrek langileen aurkakotasun handia izan zuen, eta, besteak beste, deslokalizazioa edo laguntzez baliatzea leporatu zioten enpresari, eta, ondoren, ihes egin zuten. Azkenean hitzartutako itxiera 2020ko abuztuan izan zen. 220 langile inguru kaleratu edo birkokatu zituzten. Azaroan, Gamesak iragarri zuen intalazioak erabiliko zituela errota-palak birziklatzeko planta bat sortzeko. Bestalde, Nafarroako Gobernuak, enpresa eta langileen arteko bitartekari lanak egin zituenak, enpresa ixteagatik laguntza publikoetan 1,7 milioi euro itzultzeko exijitu zion enpresari 2021eko urtarrilean.
Demografia
biztanle zituen Agoitzek.
Sara Gandara
Euskal Telebistan egonkortzea
2013an Ya queda menos umore saioa aurkeztu zuen Oscar Terolekin batera, audientzia datu eskasengatik amaitu zen arte. 2013ko udan Ongi Etorri ETB2ko saioa aurkeztu zuen Patricia Gaztañaga ordezkatuz. 2013-2014 denboraldian Euskal Herria Zuzenean arratsaldetako magazina aurkeztu zuen ETB1en, eta Duelo en la cocina saioa ETB2n.
2014ko udan eguraldiko aurkezlea izaten jarraitu zuen, eta 2014-2015 denboraldian kirolak aurkeztera itzuli zen. 2014ko urte amaierako kanpaikadak aurkeztu zituen, lehen aldiz ETBren bi kateentzako egindako emanaldian. 2015ean Oreka saioa aurkeztu zuen ETB1en, emakumeen kirola bultzatzea helburu zuena. 2015eko maiatzaren 30ean Espainiako Kopako finalaren (Atheltic Club Bartzelonaren aurka) harira ETB1ek eskainitako saio berezia aurkeztu zuen.
Agoitz
Ekonomia
XX. mendearen hasieran, Iratiko burdinbidearen etorrerarekin batera, manufakturen industria garrantzitsua garatu zen herrian. Zerrategia, kimikagintzaren sektoreko industria, eta Iberiar Penintsulan elektrizitatearen indarra erabili zuen lehen trenbidea besteak beste.
Sara Gandara
Euskal Telebistan egonkortzea
2016ko udan Objetivo Chimborazo reality saioa aurkeztu zuen ETB2n, beste autonomia erkidego batzuetako kateekin batera egina. 2016-2017 denboralditik aurrera ETB2ko kirol albistegietako gidaria da. Era berean, 2016 urteaz geroztik Euskal Telebistako urte amaierako kanpaikadak aurkeztu izan ditu zuzenean, Zuhaitz Gurrutxaga eta Mikel Pagadizabalekin batera. 2020an, koronabirusaren pandemiak sortutako egoera zela eta, Eguraldia aurkeztu zuen 10 astez ETBk albiste-zerbitzuetan egindako egokitzapenen ondorioz.
Agoitz
Ekonomia
1990eko hamarkadaren amaieran eta 2000ko hamarkadaren hasieran, Agoizko hainbat enpresa itxi zituzten, besteak beste, Solano eta T.Color enpresak. Horrez gain, Cotalsak hainbat pertsona kaleratu zituen krisialdia zela eta. 2008an Gamesak aerosorgailuak ekoizteko lantegi berria eraikiko zuela esan zuen. Horretarako, Agoizko Udalak herriko industrialdea handituko du. Industrialdeak 280 000 metro koadro gehiago izango ditu, eta horietatik 88 000 Gamesaren lantegi berria eraikitzeko erabiliko dira. Horrez gain, bioerregaiak ekoizten dituen beste fabrika bat zabalduko dela aurreikusten da 2009an edo 2010ean.
Sara Gandara
Euskal Telebistan egonkortzea
Euskal Telebistan egiten duen lanaz gain beste zenbait komunikabiderekin ere kolaboratzen du, besteak beste Aikorǃ Txorierriko aldizkarian zutabeak idazten eta Ttap aldizkari digitalean elkarrizketak gauzatzen.
Agoitz
Ekonomia
Nafarroako Foru Erkidegoko Gobernuak industrialdeen eraikitzea sustatzeko sortutako Nasuvinsa elkarteak, XXI. mendearen hasieran, industrialdea eraiki zuen Agoitzen. Azpiegitura eraikitzeko lanak 2005ean hasi ziren, eta urbanizatzea 2006an bukatu zuten. Industrialdea NA-150 errepidearen ondoan dago, eta sarbide zuzena dauka errepidetik industrialdera. Azalera, guztira: 34 000 m2 da eta lursailengoa, 17 955,31 m2.
Sara Gandara
Bizitza pertsonala
Txikia zela areto-futbolean jokatzen hasi zen, eta institutuko taldean zein Zamudioko Iraultza taldean aritu zen aurrelari. Belauneko lesio baten ondorioz jokatzeari utzi behar izan zion. Bere gustoko beste jarduera batzuk pilates, padel, patinajea eta boxeoa dira, baina azken hori egiteari utzi zion trapezioak handitu zitzaizkionean. Aisialdian pintura eta brikolajea ditu gustoko.
Literaturan ere aritu izan da. Lezamako udalak antolatutako Mikel Zarate Haur Literaturako Sarira aurkeztu zuen bere lehen lana, baina ez zuen irabaztea lortu. 2014an Txorierriko ipuin lehiaketa irabazi zuen 16 urtetik gorakoen kategorian, Izotza bezain hotz izeneko ipuinarekin.
Agoitz
Politika
Agoizko udaletxea Hiriko enparantzan dago. Udalbatza udalerriko alkateak eta hamar zinegotzik osatzen dute. Egungo alkatea Angel Martin Unzue da, Euskal Herria Bildu hautagai gisa aurkeztu zena.
Nuisement-sur-Coole
Nuisement-sur-Coole Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Agoitz
Foru hauteskundeak
Hauek dira Nafarroako Parlamenturako hauteskundeen azken bi deialdiak:
Udala
Udalaren egoitza eta udaletxea Alde Zaharran dago.
Nuisement-sur-Coole
Biztanleria
2007an Nuisement-sur-Coole udalerrian erroldatutako biztanleak 313 ziren. Familiak 118 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 51 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Agoitz
Udala
1865ean eraiki zen. Inguruan eraikinik ez duen bi solairuko egitura da. Lehen solairuan, sarrerako atearen gainean, burdinazko belatz bat dago. Gaur egungo kokagunearen aurretik, udaletxea herriko plazan egon zen.
Egungo banaketa
Agoizko Udala zinegotzik eta alkateak osatzen dute, demokratikoki hautatuak. Alkatea Angel Martin Unzue da, Euskal Herria Bildu zerrendakoa. Zinegotziak 10 daude:
Nuisement-sur-Coole
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Vaulnaveys-le-Haut
Vaulnaveys-le-Haut Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Agoitz
Arloak
Agoizko Udalan 11 arlo ditu. Horietako bakoitzaren buruan hautetsi bat dago:
Nuisement-sur-Coole
Diru sarrerak
2009an Nuisement-sur-Coole udalerrian 124 unitate fiskal zeuden, 342 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.773 euro zen.
Agoitz
Alkateak
1979tik, Agoitzek 7 alkate izan ditu:
Vaulnaveys-le-Haut
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.617 etxebizitza zeuden, 1.414 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 85 bigarren erresidentzia ziren eta 118 hutsik zeuden. 1.087 etxeak ziren eta 523 apartamentuak ziren. 1.414 etxebizitza nagusietatik 997 bere jabearen bizilekua ziren, 382 alokairuan okupaturik zeuden eta 36 doan lagata zeuden; 93 etxek gela bat zuten, 144 etxek bi zituzten, 221 etxek hiru zituzten, 315 etxek lau zituzten eta 641 etxek bost zituzten. 1.186 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 579 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 739 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Agoitz
Euskara
Koldo Zuazok, 2010ean, Agoitz atzerakada-eremuan sailkatu zen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Nuisement-sur-Coole
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
Agoitz
Elkarteak
Angiluerreka elkartea hainbat ekimenen eragile da: inauteriak, Angiluerrekak berreskuratuak; Sanisidroetako programazioaren zati handiena (elkarteak, hamahiru urte baino gehiagoan, Jaien Aurreko Astea antolatu du); eta beste zenbait ekitaldi.
Pilatus (mendia)
Pilatus, Suitzako Alpeetan dagoen mendi bat da, Luzerna hiriaren gain. 2.128 metroko garaiera du.
Agoitz
Gastronomia
Agoizko azkenburu tipikoa kostrada da. Kanpoaldea bizkotxo baten gainaren gisakoa duen tarta bat da, barrualdean krema daukana. Epel mahairatzen da.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Nuisement-sur-Coole
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Nuisement-sur-Coole udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.788 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vaulnaveys-le-Haut
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.298 ziren, horien artean 1.756 aktiboak ziren eta 542 inaktiboak ziren. 1.756 pertsona aktiboetatik 1.640 lanean zeuden (897 gizon eta 743 emakume) eta 115 langabezian zeuden (53 gizon eta 62 emakume). 542 pertsona inaktiboetatik 203 erretiraturik zeuden, 216 ikasten zeuden eta 123 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vaulnaveys-le-Haut udalerrian 1.451 unitate fiskal zeuden, 3.524,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.514 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 163 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 5 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 34 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 9 finantziazio enpresak ziren, 20 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 25 administrazio publikoko enpresak ziren eta 14 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 47 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 5 margolariak, 6 zurginak, 10 iturginak, 9 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 2 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 4 okindegiak, 1 liburu denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Vaulnaveys-le-Haut udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 156 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Albrechtice v Jizerských horách
Albrechtice v Jizerských horách (Albrechtsdorf) Txekiako udalerri bat da, Jablonec nad Nisouko barrutian kokatua. 2018ko datuen arabera 346 biztanle zituen 24,54 km²ko azaleran.
Montceaux-lès-Meaux
Montceaux-lès-Meaux Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montceaux-lès-Meaux udalerrian erroldatutako biztanleak 618 ziren. Familiak 228 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 96 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 254 etxebizitza zeuden, 227 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 246 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 227 etxebizitza nagusietatik 193 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 127 etxek bost zituzten. 172 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 136 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Albrechtice nad Vltavou
Albrechtice nad Vltavou Txekiako udalerri bat da, Písekeko barrutian kokatua. 2018ko datuen arabera 876 biztanle zituen 61,98 km²ko azaleran.
Kinyaruandazko Wikipedia
Kinyaruandazko Wikipedia Wikipediaren kinyaruanda hizkuntzako edizioa da. 2009ko urriaren hasieran 74 artikulu baino ez zituen eta Wikipedien zerrendan 246.a zen.
Montceaux-lès-Meaux
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 421 ziren, horien artean 332 aktiboak ziren eta 89 inaktiboak ziren. 332 pertsona aktiboetatik 304 lanean zeuden (158 gizon eta 146 emakume) eta 28 langabezian zeuden (16 gizon eta 12 emakume). 89 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montceaux-lès-Meaux udalerrian 226 unitate fiskal zeuden, 590,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.717 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 4 igeltseroak ziren, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Largo (Maryland)
Largo Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Prince George's konderrian dago, Maryland estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Étobon
Étobon Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Étobon udalerrian erroldatutako biztanleak 288 ziren. Familiak 114 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 49 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 141 etxebizitza zeuden, 114 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 130 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 114 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 41 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 94 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 72 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 186 ziren, horien artean 147 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 147 pertsona aktiboetatik 141 lanean zeuden (77 gizon eta 64 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Étobon udalerrian 124 unitate fiskal zeuden, 315,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.759 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak zurgina ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cache (Oklahoma)
Cache Oklahomako hiri bat da. Comanche konderrian kokatua dago. 2010ean 2,796 biztanle zituen, 9.1 kilometro koadrotan banatuta.
Niesen
Niesen, Suitzako Alpeetan dagoen mendi bat da, Bernako Alpeetan, eta 2.362 metroko garaiera du.
Saint-Omer-en-Chaussée
Saint-Omer-en-Chaussée Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Omer-en-Chaussée udalerrian erroldatutako biztanleak 1.309 ziren. Familiak 424 ziren, horien artean 104 pertsona bakarrekoak ziren (68 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 136 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 140 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Tafa (argipena)
Tafa izenak hainbat adiera du:
Saint-Omer-en-Chaussée
Etxebizitza
2007an 469 etxebizitza zeuden, 428 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 345 etxeak ziren eta 111 apartamentuak ziren. 428 etxebizitza nagusietatik 266 bere jabearen bizilekua ziren, 155 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 30 etxek gela bat zuten, 36 etxek bi zituzten, 65 etxek hiru zituzten, 117 etxek lau zituzten eta 181 etxek bost zituzten. 313 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 228 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 174 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 919 ziren, horien artean 702 aktiboak ziren eta 217 inaktiboak ziren. 702 pertsona aktiboetatik 656 lanean zeuden (413 gizon eta 243 emakume) eta 46 langabezian zeuden (18 gizon eta 28 emakume). 217 pertsona inaktiboetatik 76 erretiraturik zeuden, 52 ikasten zeuden eta 89 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Omer-en-Chaussée udalerrian 422 unitate fiskal zeuden, 1.092 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.053,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 drogeria zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Zaireichthys monomotapa
Zaireichthys monomotapa Zaireichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Amphiliidae familian.
Sothoerazko Wikipedia
Sothoerazko Wikipedia Wikipediaren sothoera hizkuntzako edizioa da. 2009ko urriaren hasieran 72 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 247.a zen.
Egernia stokesii
Egernia stokesii Egernia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Abdul Halim Khaddam
Abdul Halim Khattam (عبد الحليم خدام; Baniyas, 1932ko irailaren 15a - Paris, 2020ko martxoaren 31) siriar politikaria izan zen. Baath alderdiko kidea, Assad-en gobernuko sunita eraginkorrena izan zen. Kanpo Harremanetako ministroa izan zen 1970 eta 1984 bitartean eta Siriako presidenteordea 1984 eta 2005 bitartean. Herrialdeko behin-behineko presidentea izan zen Hafez al-Assaden heriotzaren eta Baxar al-Assaden izendapenaren artean. 2005ean oposizioaren alde jarri eta erbestera joan zen.
NGC 5842
NGC 5842 galaxia bat da, Boötes konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Brandywine (Maryland)
Brandywine Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Prince George's konderrian dago, Maryland estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Saint-Martin-Gimois
Saint-Martin-Gimois Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Martin-Gimois udalerrian erroldatutako biztanleak 76 ziren. Familiak 29 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 37 etxebizitza zeuden, 30 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 37etxeak ziren. 30 etxebizitza nagusietatik 29 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek hitu gela zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 15 etxek bost zituzten. 24 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.
2000. urtean Saint-Martin-Gimois udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 500 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.