cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oligonukleotido
Kromatografia
Alkilamidak fase geldi kromatografiko gisa erabil daitezke. Fase horiek oligonukleotidoak bereizteko ikertu dira. Ioi-bikote alderantzizko faseko errendimendu handiko kromatografia likidoa, sintesi automatizatuaren ondoren oligonukleotidoak bereizteko eta aztertzeko erabiltzen da.
Bazoches
Bazoches Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bazoches udalerrian erroldatutako biztanleak 164 ziren. Familiak 74 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Oligonukleotido
Masa-espektrometria
Azido 5-metoxisalizilikoaren eta esperminaren nahasketa bat, oligonukleotidoen analisirako matrize gisa erabil daiteke MALDI masa-espektrometrian. ElectroSpray Ionization Mass Spectrometry (ESI-MS) oligonukleotidoen masa ikertzeko tresna indartsua da ere.
DNA mikroarray-ak
DNA mikroarray-ak oligonukleotidoen aplikazio analitiko erabilgarria dira. cDNA mkroarray-ak estandarrekin alderatuta, espezifikotasun kontrolatuagoa dute hibridazioan baino gehiago, eta splicing alternatiboa duten sekuentzien ​​edo poliadenilatutako sekuentzien presentzia eta prebalentzia neurtzeko gaitasuna dute. DNA mikroarry azpimota bat dentsitate handian oligonukleotidoa lotu zaizkien substratu gisa deskriba daiteke (nylona, ​​beira, etab.). Bizitza zientzien barruan DNA mikroarrayen aplikazio ugari daude.
Bazoches
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 154 etxebizitza zeuden, 75 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 62 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 153etxeak ziren. 75 etxebizitza nagusietatik 65 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 55 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 98 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 64 lanean zeuden (35 gizon eta 29 emakume) eta 6 langabezian zeuden (4 gizon eta 2 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bazoches udalerrian 74 unitate fiskal zeuden, 171 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.924 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Nyassachromis boadzulu
Nyassachromis boadzulu Nyassachromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Bazoches
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Bazoches udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 868 hektarea erabiltzen.
NGC 1600
NGC 1600 galaxia bat da, Eridanus konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Gonionotophis gabouensis
Gonionotophis gabouensis Gonionotophis generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Je vais mieux
Je vais mieux 2017ko Jean-Pierre Améris frantziar zinema zuzendariaren film komikoa da, David Foenkinosen izen bereko eleberrian oinarrituta.
Argumentua
Zoriontsua izateko dena dauka 50 bat urteko gizon protagonistak: lan egonkorra du arkitektura bulego batean, familia bat... Baina, bat-batean, bizkarreko mina sentituko du. Mina heldu bezala joango dela pentsatuko du. Baina, ez: egunak joan egunak etorri, bizkarreko minak jarraituko du. Mota guztietako adituengana joango da, konponbide bila: sendagileak, osteopatak, erradiologoak, sendalariak... Baina alferrik. Azkenean, ulertuko du: minaren iturburua psikologikoa da. Orduan, bere bizitzan zer dagoen gaizki eta zer aldatu behar duen ikertzen hasiko da, mina behingoz kentzeko.
Al-Ghazali
Abu Hāmed Mohammad ibn Mohammad al-Ghazzālī ((Tus, Khorasan, gaurko Iran, 1058 - Tus, Khorasan, 1111ko abenduaren 19a) edo Al-Ghazali, Erdi Aroan mendebaldean Algazel izenarekin ezagunagoa, islamiar teologoa eta filosofoa izan zen.
Bizitza
Gaztetan Nishapurren ikasi zuen, eta gero Bagdad hirira abiatu zen. Han irakasle egon zen garaian, idazki juridikoak eta polemikoak plazaratu zituen. Bertan ekin zion aristotelismo islamiarraren ikerketa kritikoari, gehienbat Al Farabi eta Ibn Sinaren (Avizenaren) pentsamendua aztertuz. Bi obra dira kritika horren emaitzak: Maqasid al-fasalifa ("Filosofoen asmoak") eta Tahafut al-fasalifa ("Filosofoen inkoherentzia"). Horietan bere erabateko eszeptizismoa adierazten du ziurtasuna arrazoiaren bidez lortzearen auzian; kausalitatearen oinarria ukatzen du, bai eta Jainkoaren izatea frogatzeko ahalbidea ere, goi-agerkunde eta barne-esperientzia mistikoaz landara.
36 urte inguru zuelarik, bere autobiografian (Al-munqid min al-dalal, "Errakuntza eta berrerospena") deskribatzen duen krisi sakona jasan zuen, eta alde egin zuen bere herritik. Krisia gainditurik, bere herrira itzuli zen, eta zenbait urtez Nisapurren irakatsi zuen. Sorterrian bururatu zuen bere obra nagusia, Ihya ulum al-din ("Erlijio-zientzien biziberritzea"), zientzia eta fede mahomatarrak ezagutzeko dokumentu garrantzitsuenetako bat. Al-Ghazaliren erlijiozko doktrina funtsezkoa izan zen Islamaren bilakaeran.
Hidrosmina
Hidrosmina, besteen artean Venosmil izenpean saldua, odol-hodiak babesten duen sendagaia da, gutxiegitasun benosoren tratamenduan erabiltzen dena. Flabonoide mota hau FAES Farma bizkaitar enpresak garatu zuen.
Bulgariako historia
Bulgariako historia hego-ekialdeko Europan dagoen Bulgariako Errepublikaren lurraldean izan diren gertaera gogoangarrien kontakizuna da.
Nordseebilder
Nordseebilder  (Ipar itsasoaren eszenak) op. 390, Johann Strauss semea musikagileak egindako valsa da. 1879an egin zuen.
Bulgariako historia
Lehen urteak eta Bulgariar Inperioa
Eskualdeko lehen zibilizazio ezaguna traziarra izan zen, goren aldia K. a. VI. mendean erdietsi zuena. Barne borrokak zirela eta, greziarrek, persiarrek, mazedoniarrek eta erromatarrek hartu zuten lurraldea ondoko mendeetan. K. a. lehen gizaldian, Traziako Erresuma Erromatar Inperioaren mende gelditu zen. Serditsa, egun Sofia dagoen lekuan kokatua, merkataritza-gune garrantzitsua izan zen. IV. mendean, Erromatar Inperioaren zatitzearen ondoren, Bizantzioren esku gelditu zen; garai hartan iritsi zen kristautasuna.
VI. mendearen hasieran, eslaviar tribuak iritsi ziren eskualdera, eta gizartzea eslaviartzen hasi ziren. VII. mendearen bukaeran, Asparukh khana buru zuen bulgar tribuak Danubioren eta Balkanetako mendikateaen artean kokatu ziren; hiriburua Pliskan ezarri zuten. 681ean, Bulgariako Lehen Inperioa sortu zuten, Bizantziar Inperioaren onespenarekin. 870ean, Boris I.aren agintaldian, kristautasun ortodoxoa hartu zen inperioko erlijiotzat; horrek bizantziar eta eslaviar eragina areagotu zuen. 1014an, Basilio II.a buru zuen bizantziar armada nagusitu zitzaion bulgariarrari Kleidiongo guduan, eta 1018an Bizantziar Inperioak erabat beretu zuen Bulgaria.
XI eta XII. mendeetan Bulgaria Bizantziar Inperioaren mende egon zen. Lehenengo eta bigarren gurutzadek eskualdea erraustu zuten. 1202an, bizantziarren beheraldiaz baliaturik, Petri IV.ak Bulgariako Bigarren Inperioa sortu zuen. Inperioak Kalojan eta Ivan Asen II.aren agintaldietan izan zuen urrezko aroa, baina XIII. mende amaieratik aurrera, barne zatiketek ahuldurik, tatariarren, magyarren eta bizantziarren inbasioak pairatu behar izan zituen. 1382an, Otomandar Inperioak Sofia hartu zuen, eta 1396rako Bulgaria osoa haien mende zegoen. Otomandar aginteak ia bost mende iraun zuen.
Otomandar agintea eta independentzia
Otomandarrek desegin zituzten bulgariar estatuaren egiturak, eta Bulgariako Eliza Ortodoxoa Konstantinoplako patriarkaren mendean jarri zuten. Aldian behin odol zerga kobratzen zuten: mutiko kristatuak bahitu, islamera bihurrarazi eta jenizaroen unitatean sartzen zituzten. Bulgariar kulturak monasterioetan eta herri txikietan iraun zuen bizirik; bestalde, Mendebalde eta Ekialdearen arteko merkataritza bide garrantzitsu batean zegoenez gero, jatorri askotako jendeak kokatu ziren herrialdean. XVII. mendetik aurerra, inperioa beheraka joan ahala, otomandar agintea gogortu zen. Aldi berean, inperioko beste herrialde batzuetan gertatu zen bezala, nazio kontzientzia piztuz joan zen. Turkiarren aurkako hiru matxinada handi gertatu ziren, 1590eko, 1680ko, 1730eko hamarkadetan, bortizki zapalduak izan zirenak. Bulgariar abertzaletasunaren pizkundean eragin handia izan zuen Paisi Hilendarkoak, Athos mendiko lekaideak, idatzitako Eslaviar-bulgariarren kondaira (zirilikoz: История славяноболгарская, Istoriya Slavyanobolgarskaya).
XIX. mendean, bulgariar abertzaletasunak indarra hartu zuen. 1835ean, bulgarierazko lehenbiziko eskola sortu zuen Vasil Aprilovek; 1870erako 2.000 inguru zeuden, udalek, elkarteek edo partikularrek sortutakoak. 1870ean, otomandarrek onartu zuten Bulgariako Eliza Ortodoxoaren burujabetza. 1876ko apirilean, bulgariarrak altxatu ziren otomandar agintearen aurka. Errepresioa oso bortitza izan zen, eta 15.000 bulgariar baino gehiago hilaraziak izan ziren. Horrek biziki gaitzitu zuen Europako herri iritzia. Europar estatuburuek erreforma batzuk proposatu zituzten eta, sultanak errefusatu zituelarik, Errusiak gerra deklaratu zion Otomandar Inperioari. 1877–1878an, Bulgariar boluntarioak eta errusiar armada elkarren ondoan borrokatu ziren Errusia-Turkia Gerran. 1878ko Berlingo Itunean Bulgariako Printzerria sortzea adostu zen, autonomia handia zuena; Alexandro Battenbergekoa izan zen lehenbiziko printzea.
Estatu berria bulgariar abertzaleek nahi zutena baino askoz txikiagoa zen. 1885ean, Bulgariako Printzerriak eta biztanleri gehiena bulgariarra zuen Ekialdeko Rumeliak bateratzea erabaki zuten. Europako herrialde ahaltsuenak horren aurkakoak baziren ere, Serbia-Bulgaria Gerraren ostean bateratzea onartu behar izan zuten. Alexandro I.a 1886an kendu zuten kargutik, eta Fernando I.ak ordeztu zuen. 1908an erdietsi zuen herrialdeak erabateko burujabetza, Bulgariako Erresumaren sorrerarekin.
XX. mendea
Lurraldea zabaltzeko grina zela-eta, Bulgaria Balkanetako Gerretan sartu zen 1912 eta 1913. urteetan; Bigarrenean porrot handia izan zuen. Lehen Mundu Gerran, Austria-Hungaria eta Alemaniarekin bat egin bazuen ere, 1918ko irailean erretiratu zen, iritzi publikoak eta porrot militarrek beharturik. Gerra ostean, ezegonkortasun ekonomiko eta politikoa nagusitu zen. 1923an, mazedoniar abertzaleek Alexander Stamboliski lehen ministroa erail zuten. 1929tik aurrera, Depresio Handiak ere gogor kolpatu zuen herrialdea. 1935ean, Boris III.a erregeak erregimen diktatoriala ezarri zuen.
Bulgariako Errepublika
Sobietar Batasunaren gainbehera zetorrenean, bulgariarrek bidez bide segitu zioten 1987tik aurrera Gorbatxov lider sobietarrak abiarazitako perestroikari. Horrela, 35 urtez Bulgariako estatuburu egon zen Todor Zhivkov komunista alderditik bota zuten, kargua utzi behar izan zuen, eta erreformari ekin zioten, 1989an, Petar Mladenov komunisten buruzagi berriaren zuzendaritzapean. Alderdi anitzeko sistema antolatzen hasi zen eta bulgariar turkiarren eskubide zibilak ezagutu ziren. 1990an hauteskunde libreak antolatu ziren; Bulgaria izan zen hauteskunde libreen bidez legebiltzarra hautatu zuen erregimen komunista ohiko lehen herrialdea. Komunista erreformazaleen alderdi sozialista atera zen irabazle, eta komunismo garaiko disidenteak biltzen zituen zentro-eskuineko Indar Demokratikoen Batasuna izan zen bigarren.
1991ko urriko hauteskundeetara hirurogei alderdi politikotik gora aurkeztu ziren, eta Indar Demokratikoen Batasunak irabazi zuen, turkiarren ordezkari zen Eskubideen eta Askatasunen Mugimenduaren laguntzarekin; alderdi sozialista gelditu zen bigarren. Horrela, Zhelju Zhelev oposizioko burua izendatu zuten lehendakari, eta 1992an hark irabazi zuen berriro. Baina merkatu ekonomiara egokitzeko zailtasunak, ustelkeriak eta pobreziak (biztanleen erdia baino gehiago zen pobrea) egoera larritu zuen, eta erreformari aurre egin ezinik, legebiltzarrerako hauteskunde aurreratuak egin ziren 1994an. Sozialistak izan ziren garaile, baina finantzen gainbehera ekarri zuten (soldatak murriztu ziren, inflazioa areagotu zen, eta banku eta kreditu erakundeek hondoa jo zuten).
1996 amaieran krisi politiko larria sortu zen, eta egoera larritu egin zen 1997an Indar Demokratikoen Batasuneko Petar Stoianov hautatu zutenean Zheleven ordezkari. Stonianov presidenteak sozialisten kontrako politika bideratu zuen, eta 1997ko hauteskunde aurreratuetan gehiengo absolutua eskuratu zuen (Ivan Kostov izendatu zuten lehen ministro, Zhan Videnovek bere kargua utzi ondoren). Politika ekonomiko neoliberala bideratu zuen gobernu berriak, Nazioarteko Diru Funtsaren irizpideei jarraituz, inflazioa kontrolatzearren (enpresa publiko asko pribatizatu ziren, alor publikoan lanpostu asko kendu ziren…); horrekin batera, 1990 hasieratik nabarmendu zen ustelkeria eta kriminaltasuna desagerrarazteko neurriak hartu behar izan zituzten agintariek.
Bulgariak Europar Batasunean eta NATOn sartzeko eskaerak egin zituen, eta Balkanetako egoera egonkortzen lagun zezakeen segurtasun eremu bat antolatu nahi izan zuen Grezia, Turkia eta Bulgariaren artean. Bestalde, Balkanetako Gerran ez zuen parte hartu, eta 1992an ezagutu zuen Mazedoniako Errepublikaren burujabetasuna; liskar handiak izan zituen, ordea, Mazedoniako gobernuarekin, ez baitzuen onartzen mazedoniarrek nazio bat osatzen zutenik, ezta mazedoniera Mazedoniako hizkuntza nazionala izatea ere.
XXI. mendea
2001eko hauteskundeak irabazirik, Simeon II.a errege ohia izan zen lehen ministro 2005 arte. 2004ko martxoaren 29an, Bulgaria NATOn sartu zen, eta 2007ko urtarrilaren 1ean, Europar Batasunean.
2014ko urriaren 5ean, hauteskundeak berriro aurreratuta, bulgariarrek presidentea aukeratu behar zuten, urte eta erdian bigarren aldiz. Eskuindarrak ziren faborito: inkesten arabera, Boiko Borisov lehen ministro ohia itzuliko zen agintera. 2013an dimisioa eman zuen kudeaketa ekonomikoak eragindako protestengatik; orduan ez zeukan gehiengo osorik, eta 2014an ere gutxiengoan gobernatuko zuela zioteen inkestek. Urriaren 6an, GERB alderdi kontserbadoreak irabazi zituen Bulgariako Legebiltzarrerako hauteskundeak, botoen %32,66rekin, eta, ganberako 240 eserlekuetatik 85 bakarrik izan arren, gutxiengoan gobernatu nahi zutela adierazi zuten, koalizio aukerak erabat baztertu gabe. Azaroaren 5ean, gobernua eratzeko enkargua jaso zuen Boiko Borisovek.
Nordseebilder
Historia
Opor batzuetan Johann Strauss eta bere bigarren emaztea zen Angelika Föhr uhartean dagoen Wyk herrian egon ziren, Ipar Frisian. Hango izadiak eragin handia izan zuen musikagilearengan. Lan honetan Straussek itsas ekaitzak eta haizeak 3/4 konpasean deskribatzen ditu.
Vienan lehen aldiz musikagilearen anaia zen Eduardek Musikvereinen egindako kontzertu batean zuzendu zuen lehen aldiz, 1879ko azaroaren 16an.
Deskribapena
Valsaren sarrera itsasoaren baretasuna azaltzen du. Hurrengo gaiek olatuen arrotzeko prozesua adierazten dute. Azkenik, Ipar itsasoaren ekaitz bortitza akorde gogorren eta metalezko musika-tresnen bitartez adierazten da. Amaieran hasierako gaia berriz ere jasotzen du amaiera dirdiratsuan bukatzeko.
1. vals
La Balme-les-Grottes
La Balme-les-Grottes Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Balme-les-Grottes udalerrian erroldatutako biztanleak 887 ziren. Familiak 335 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 26 bakarrik bizi ziren emakumeak), 105 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 148 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 456 etxebizitza zeuden, 348 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 62 bigarren erresidentzia ziren eta 47 hutsik zeuden. 378 etxeak ziren eta 53 apartamentuak ziren. 348 etxebizitza nagusietatik 265 bere jabearen bizilekua ziren, 72 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 22 etxek bi zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 90 etxek lau zituzten eta 179 etxek bost zituzten. 265 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 133 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 193 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 567 ziren, horien artean 452 aktiboak ziren eta 115 inaktiboak ziren. 452 pertsona aktiboetatik 412 lanean zeuden (233 gizon eta 179 emakume) eta 40 langabezian zeuden (11 gizon eta 29 emakume). 115 pertsona inaktiboetatik 49 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Balme-les-Grottes udalerrian 313 unitate fiskal zeuden, 805 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.739 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Léotoing
Léotoing Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
La Balme-les-Grottes
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 3 jatetxeak.
Léotoing
Biztanleria
2007an Léotoing udalerrian erroldatutako biztanleak 206 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
La Balme-les-Grottes
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 okindegiak eta 1 harategia zen.
Léotoing
Etxebizitza
2007an 156 etxebizitza zeuden, 95 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 152 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 95 etxebizitza nagusietatik 86 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 54 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 53 etxetan bat baino gehiago zituzten.
La Balme-les-Grottes
Ekonomia jarduerak
2000. urtean La Balme-les-Grottes udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
NGC 1601
NGC 1601 galaxia bat da, Eridanus konstelazioan. William Parsonsek aurkitu zuen n.
Léotoing
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 133 ziren, horien artean 97 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 97 pertsona aktiboetatik 90 lanean zeuden (49 gizon eta 41 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Léotoing udalerrian 95 unitate fiskal zeuden, 205 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.977 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 iturgina eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Léotoing udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Queige
Queige Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Queige udalerrian erroldatutako biztanleak 845 ziren. Familiak 339 ziren, horien artean 97 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 61 bakarrik bizi ziren emakumeak), 101 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 125 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 596 etxebizitza zeuden, 345 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 210 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 498 etxeak ziren eta 97 apartamentuak ziren. 345 etxebizitza nagusietatik 264 bere jabearen bizilekua ziren, 68 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 33 etxek bi zituzten, 55 etxek hiru zituzten, 100 etxek lau zituzten eta 148 etxek bost zituzten. 285 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 125 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 178 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 553 ziren, horien artean 428 aktiboak ziren eta 125 inaktiboak ziren. 428 pertsona aktiboetatik 406 lanean zeuden (222 gizon eta 184 emakume) eta 22 langabezian zeuden (9 gizon eta 13 emakume). 125 pertsona inaktiboetatik 55 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Queige udalerrian 344 unitate fiskal zeuden, 829,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.562 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 43 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 2 margolariak, 4 zurginak, 1 iturgina eta 2 argiketariak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Queige udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 264 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Coccaglio
Mugakideak
Coccagliok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Zengi
Imad ad-Din Zengi (عماد الدین زنكي; İmadeddin Zengi; 1085 – Damasko, 1146ko irailaren 14a); eskuarki Zengi edo Zangi deitua, turkiar atabega izan zen, 1127-1146 bitartean Mosul, Alepo, Hama eta Edesan agindu zuena. Zengid leinuaren sortzailea izan zen.
Bizitza
Aq Sunqur al-Hajib Alepoko gobernadorearen semea zen. 1094an, Malik Shah I.a sultanak burua ebakiarazi zion Aq Sunqur-i, saldukeria egotzirik; ordudanik, Zengi Kerbogharekin, Mosulgo atabegarekin, hazi zen. 1127an, Mosulgo atabeg izendatu zuten, eta 1128an Alepokoa. 1130 hasieran Hama bereganatu zuen arren, hiru urte geroago Damaskoko emirrak kendu zion.
1144 amaieran, Edesa eraso eta hartu zuen. Hau izan zen gurutzatuen estatuetako lehenbiziko hiriburua musulmanen eskuetara igaro zena. Ondoren, Edesako Konderria konkistatu zuen Eufrates ibairaino. 1146an, bere erresuma sendotzeko, Qal'at Ja'bar hartzea erabaki zuen; irailaren 14an, hiria setiatua zuela, esklabo franko batek hil zuen.
Kathetostoma laeve
Kathetostoma laeve Kathetostoma generoko animalia da. Arrainen barruko Uranoscopidae familian sailkatzen da.
Jim Fitzpatrick
Jim Fitzpatrick (Dublin, Irlanda), bere herrialdeko folk arteari buruzko lanengatik ezaguna den artista irlandarra da. Thomas Fitzpatrick marrazkilariaren iloba da. Jimen lanik ezagunena 1968an Alberto Kordak Che Guevarari egindako argazki entzutetsuan oinarritutako erretratoa da.
Corrèze (ibaia)
Corrèze (frantsesez, Corrèze; okzitanieraz, Corresa), Frantziako ibaia da, Vézèreren ibaiadarra dena.
Jim Fitzpatrick
1978an irlandar mitoei buruzko, zehatz-mehatz Leabhar Ghabhála Érennen oinarritutako, The Book of Conquests (Konkisten liburua) liburua idatzi eta irudiztatu zuen. Geroago, Nuada Airgetlám irlandar mitologiaren pertsonaiaren pasarte batzuk kontatzen zituen The Silver Arm liburua egin zuen. 2004. urtean hirugarren liburu batean lan egiten hasi zen, The Son of the Sun.
Collebeato
Collebeato Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Collebeatok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Jim Fitzpatrick
Bestalde, hainbat artista eta musikarien ekoizlea izan da, hala nola Dublingo Thin Lizzy hard rock taldearena edo Sinéad O'Connorren "Faith and Courage" diskoan 2000. urtean. 2003. urtean, The Darkness musika talde britainiarraren "Christmas Time (Don't Let The Bells End)" singlea ekoiztu zuen.
Irauregi
Irauregi Alonsotegiko (Bizkaia) auzoa da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 931 biztanle ditu.
Burlington (Wyoming)
Burlington Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Big Horn konderrian dago, Wyoming estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Gaeltacht
Gaeltacht edo Gaedhealtacht (plurala – Gaeltachtaí edo Gaedhealtachtaí) Irlandan irlandera mintzatzen den eremua da. Izen honekin eremu osoa edota hori osatzen duten gune bakoitza ere izendatu ohi da. Eremu horretan irlandera ama hizkuntza gisa eta egunerokotasunean mintzatu ohi da. Eremu horren lehenbiziko onarpena eta mugen zehaztapena 1920ko hamarkadan Irlandako Estatu Askea eratu zen garaian izan zen, hain zuzen ere Gaeleraren Berpizkundearen ondoren, eta aginte berriaren irlandera berrezartzeko eta bultzatzeko asmoen barnean gauzatu zen.
Eskozian Gaeltacht eremuaren baliokidea Gaidhealtachd eremua da, Galesen aldiz Y Fro Gymraeg eremua delakoa.
Mugak
Nahiz eta 1926an lehenbiziko Coimisiún na Gaeltachta batzordearen txostena indarrean jarri, eremu horretako muga zehatzak ezin izan dira inoiz finkatu. Garai hartako mugak ezartzeko kopurua biztanleriaren % 25 baino gehiago irlandera hiztuna izatea zen, baina kasu askotan Gaeltacht eremuaren barnean kopuru horretara iristen ez ziren lurraldeak ere sartu ziren. Irlandako Estatu Askeak bere agintepeko 26 konderrietatik 15etan irlandera hiztun osoen edo hiztun ez-osoen barrutiak zeudela onartu zuen. Halere, nahiz eta Ipar Irlandan ere Gaeltacht eremu izendatuak izan ziren guneak ere egon (6 konderrietatik 4tan), Ipar Irlandako Gobernuak ez zuen haiek babesteko inongo legedirik onartu, eta irlandar hizkuntzarekin modu oldarkorrean jokatu zuen. 1922ko Irlandaren Banaketa jazo eta hamarkada batera, Ipar Irlandako ikastetxeetan irlanderak debekatua jarraitzen zuen, eta Ipar Irlandako Legebiltzarraren legeen ondorioz, iragarkietan irlandera erabiltzea ere debekatua zegoen, hortaz, ingelesa besterik ez zitekeen erabili. Erresuma Batuko Gobernuak 1990eko hamarkada arte ez zuen debeku hura formalki ezeztatu.
1950eko hamarkadan Coimisiún na Gaeltachta agentziako bigarren batzorde batek Gaeltacht eremuaren mugak gaizki finkatuak zeudela ondorioztatu eta gune edo barruti bat eremu hartan onartzeko baldintza hizkuntzak bertan zuen indarra eta erabileraren araberakoa izan behar zela aholkatu zuen. Preseski, Gaeltacht barrutiak 1950eko hamarkadan zehaztu ziren. Ordurako, 1920ko hamarkadan hasieran Gaeltacht eremuan onartu ziren eremu asko hizkuntzaren gainbeheraren lekuko ziren, hortaz, eremuaren murrizketa etorri zen. Hala bada, 1956an Irlandako Errepublikako 26 konderrietatik 7tan irlandera hiztunen barrutiak zeudela onartu zen: Donegal konderria, Galway konderria, Kerry konderria, Mayo konderria, Cork konderria eta Waterford konderria. Ordutik aurrera, Gaeltacht eremuaren mugak ofizialki aldaketarik gabe mantendu izan dira, garrantzi gutxiko salbuespen hauek kenduta:
Iritzi orokorraren arabera, 1926 eta 1956. urteetan egindako muga zehaztapenak ez omen ziren hizkuntzalaritzan oinarritu, politikan baizik.
2002an Coimisiún na Gaeltachta agentziako hirugarren batzorde batek Gaeltacht ofizialaren eremuak berriro diseinatu behar zirela aholkatzen zuen txosten bat argitaratu zuen. Batzordeak Gaeltacht eremuaren hizkuntzalaritzari buruzko ikerketa zehatzaren beharra zegoela adierazi zuen, ikerketa horrek Gaeltacht eremuan irlanderak zuen indarra balioetsiko zuen.
Txosten horren arabera, A kategoriako barruti horiek Irlandako Estatuaren lehentasuna izan behar dute, eta haien garapenerako laguntzak eskaini behar dira. Aldiz, C kategoriara iragan diren barrutiak irlanderaren erabileraren gainbeheraren lekuko dira, hortaz, Gaeltacht eremutik kanpo gelditu beharko lirateke. Halere, Gaeltacht eta Landa Barrutietako Ministroa den Éamon Ó Cuív ministroak txosten horren ideia zapuztu egin zuen, haren iritziz, Gaeltacht eremua legalki zatikatu ezin zitetekeelako.
Demografia
2006an Irlandako Errepublikako errolda osatu zen unean Gaeltacht eremuan 91.862 biztanle zenbatu ziren, gutxi gorabehera estatu osoko 4.239.848 biztanleen % 2,1a, irlandera hiztun kontzentrazio handienak Donegal, Mayo, Galway, Kerry eta Cork konderrietan zeudelarik. Waterfordeko konderriaren hegoaldean eta Meath konderriko ekialdeak ere kontzentrazio txiki batzuk bazeuden. Meath konderriko Gaeltacht eremua, Ráth Cairn udalerria, 1930eko hamarkadan Connemara eta Mayo konderriko 41 familiei etxea eta 9 hektareatako lursail bana eman zizkienean sortu zen, horren truke famili horiek euren jatorrizko etxe eta lursailak gobernuari eman zizkioten. Meath konderriko Gaeltacht eremua 1967. urtera arte ez zen onartua izan.
Gaeltacht eremuko barrutiek trumilkako migrazioa jasan zuten, jatorrizko biztanle batzuk hiri handietara bizimodua aurrera ateratzeko lekualdatu ziren: Dublin, Belfast edo Cork, baita askoz urrutirago ere: Ingalaterra, Estatu Batuak edo Australia. Gaeltacht eremua Irlandako uhartearen mendebaldeko muturrean dago, zonalde honek beti tren eta errepide kopuru eskasagoa izan du, gainera lursail horiek uharte osoko ez emankor eta ereiteko zailenak dira, adibidez Connemara, Aran Uharteak eta Donegal konderriko harkaitzez beteriko lursailak. Egoera hau azken 20 urteetan aldatu da, nagusiki Irlandako giro ekonomikoaren hobekuntza eta Zelta Tigrea delakoaren garapenarekin batera. Gaeltacht eremuko biztanleriaren adinaren araberako banaketaren egitura gainontzeko Irlandako gizartearen egiturarekin parekatuz ere ezberdina da. Gainera, Gaeltacht eremuko lurraldeak uharte osoko isolatuenen artean sailkatuak daude, baina bestalde, lurralde hauek uharte osoko natura eta paisaia ederrenen lekuko ere badira, honen ondorioz gaur egun Irlandako hirietatik gaur egun joandako inmigrazioa ere jasaten dute. Azken honek eremu horietako irlandera hiztunen bizitasunean modu ezkorrean eragiten du, hirietatik Gaeltacht eremu hauetara etorritako jende hauetako askok ezin baitezake edo ez baita irlanderaz mintzatzen. Ondorioz, egunerokotasunean irlanderaren erabilera jaitsi egin ohi delarik.
Aipatutako kasu honen adibide nabaria Galway konderriko Gaeltacht eremuko barrutiak dira, bereziki Bearna udalerriaren kasuan, Galway hiriaren inguruan daudenez, jada hiria bera edota hiriko auzo bilakatu dira, barruti horietara hiritar asko bizitzera joan direlarik, eta hirian ingelesez mintzatzen denez, ingelesa Gaeltacht eremuko barruti horietara ere hedatzen doa. Bestalde, eremu honetan kanpotar eta atzerritar askok etxebizitzak erosi eta ondorioz jabegoen salneurriaren gorakada bat eman da, salneurri hauek irlandera hiztun gazteen ekonomia ahalbideetatik kanpo gelditu. Ondorioz, irlanderaz hiztun gazteak Gaeltacht eremuko euren jaioterriak laga eta ingeles hiztunen eremuetako etxebizitzetan bizitzen jartzen direlarik. Guzti honek ordura arte Gaeltacht eremuetan zeuden irlandera hiztunen belaunaldien arteko katea apurtu eta Gaeltacht eremuko gizartearen gainbehera dakar.
Biztanleriari dagokionez, Gaeltacht eremuko udalerri nagusienak honako hauek dira:
Galway/Gaillimh hiriak "Irlandako hiriburu elebiduna" ezizena badu ere, hau errealitatetik oso urruti dago, hirian ingelesa nagusi baita. Hiri honen beste ezizen bat Connemararen Atea edo Gaeltacht eremuaren atea da.
Galway konderria
Galway konderriko (irlanderaz – Gaeltacht Chontae na Gaillimhe) eta Galway hiriko (Gaeltacht Chathair na Gaillimhe) Gaeltacht eremuak denera 43.184 biztanle zituen, honek Irlandak osoko Gaeltacht eremuaren biztanleriaren % 47a suposatzen zuen. Galway konderriko Gaeltacht eremuak 1225 km2 azalera du, hots, Irlanda osoko Gaeltacht eremuaren azaleraren % 26a. Eremu honetako gune garrantzitsuenak An Spidéal eta An Cheathrú Rua udalerriak dira. An Cheathrú Rúa udalerria Galway hiritik 48 km mendebaldera dago, aldiz Spideal udalerria Galway hiritik 19 km mendebaldera. Gaeltacht eremu honetan guztira 20.000 irlandera hiztun daude, 11.000 hiztun Fharraige Cois / Hego Connemara eremuan, Aran Uharteak barne hartuta, bai eta Connemara eskualdetik kanpora dauden Na Forbacha, Carna eta Bearna udalerriak ere. Gainera Ipar Connemaran beste 5.000-7.000 irlandera hiztun ere badaude (Mayoko konderriarekin muga egiten duen eremua barne hartuz), eta gainera biztanleriaren % 30ak baino gutxiagok irlanderaz mintzatzen den eremuetan beste 4.000 irlandera hiztun gehiago ere badaude. Bestalde An Cheathrú Rua eta Carna udalerrietan Irlandako Unibertsitate Nazionalaren hirugarren mailako Acadamh na Gaeilge hOllscolaíochta irlanderazko unibertsitate sail bat ere ezarria badago. Casla udalerrian Raidió na Gaeltachta telebista-irrati katearen egoitza bat dago, eta An Rúa Cheathrú udalerrian berriz Foinse irlandera hutsezko aldizkariaren egoitza, bestalde TG4 irlanderazko telebista kateak Baile na hAbhann herrian egoitza bat du. Gainera Galway hirian irlandera hutsezko antzerki lanak taularatzen dituen Taibhdhearc na Gaillimhe antzokia ere badago.
Donegal konderria
2006ko erroldaren arabera Donegal konderriko edo Tyrconnell lurraldeko Gaeltacht eremuak (irlanderaz: Gaeltacht Chontae Dhun na nGall edo Gaeltacht Thir Chonaill) 22.877 biztanle zituen, hots, Irlanda osoko Gaeltacht eremuko biztanleriaren %25a. Donegal konderriko Gaeltacht eremuak 1502 km²-ko azalera du, honek Irlanda osoko Gaeltacht eremuaren azaleraren % 26a suposatzen du. Donegal konderriko Gaeltacht eremuaren gune nagusia Na Rosa, Gaoth Dobhair eta Cheannfhaola Cloch parrokiek osatzen dute. Eremu honetan irlanderazko 16.000 hiztun baino gehiago daude, biztanleriaren % 30-100ek mintzatzen duten eremuetan 14.500 hiztun daude, eta beste 1.500 hiztunen % 30a baina gutxiagoko eremuetan. Eremu hau Europako landa eremu populatuentzat jo izan ohi da. 2006an 2.436 pertsonek Údarás na Gaeltachta erakundearen bezeroak diren Donegal konderriko enpresetan egun osoz lan egiten zuten. Eremu hau Ulstergo irlandera ikasten aritzen diren ikasleen artean bereziki ospetsua da, ondorioz urtero Ipar Irlandako eremu hau milaka ikaslek bisitatu ohi dute. Donegalgo konderria berezia da gainontzeko Gaeltacht eremuen artean, bere irlanderaren ahoskera nahiz dialektoa zalantzarik gabe iparraldekoa baita. Eremu honetako irlanderak Eskoziako gaelerarekin hainbat antzekotasun ditu, gainontzeko Irlandako irlanderaren dialektoek ez dituztenak.
Donegalgo konderrian dagoen Gaoth Dobhair udalerria Irlanda osoko Gaeltacht eremuko parrokiarik handiena da, bai eta Raidió na Gaeltachta irlandera hutsezko irrati-telebista katearen egoitzetako bat eta nazioartean ospetsu diren musikari askoren jaioterria ere, adibidez Proinsias Ó Maonaigh, Altan, Moya Brennan (Máire Ní Bhraonáin), Enya (Eithne) eta Clannad, guzti hauek irlandera ama hizkuntza zutela jaio eta hazi zirelarik.
Mayo konderria
Mayo konderriko Gaeltacht eremuak (Gaeltacht Chontae Mhaigh) 10.523 biztanle ditu, honek Irlanda osoko Gaeltacht eremuaren biztanleriaren % 11,5a suposatzen du. Bestalde, 905 km²-ko azalera du, honek Irlanda osoko Gaeltacht eremuaren azaleraren % 19a suposatzen duelarik. Gaeltacht eremu honetako udalerri handiena Béal un Mhuirthead da (Belmullet). Denera Mayo konderriko Gaeltacht eremuan 4.000 irlandera hiztun daude, biztanleriaren % 30-100 irlandera hiztunak diren eremuetan horietako 2.151 irlandera hiztun bizi direlarik, eta biztanleriaren % 30a baino gutxiagoko irlandera hiztun kopurua duten eremuetan 1.625 irlandera hiztun bizi direlarik.
Kerry konderria
Kerry konderriko Gaeltacht eremua (Gaeltacht Chontae Chiarraí) bi gunetan banaturik dago: Corca Dhuibhne penintsulako mendebaldeko muturra (Dingle penintsula) eta Uíbh Ráthach penintsulako erdialde eta mendebaldea (Iveragh penintsula). Corca Dhuibhne guneko udalerririk hadiena An Daingean udalerria da, eta Uíbh Ráthach penintsulako udalerririk handiena berriz Baile na Sceilge. Kerry konderriko Gaeltacht eremuak 8.446 biztanle ditu eta Irlanda osoko Gaeltacht eremuko biztanleriaren %9a suposatzen du. Azaleraz Kerry konderriko Gaeltacht eremuak 642 km2 ditu. Hortaz, Irlandako osoko Gaeltacht eremuko azaleraren %9 da.
Cork konderria
Cork konderriko Gaeltacht eremua (Gaeltacht Chontae Chorcaí) bi gunetan banaturik dago: Múscraí eta Oileán Chléire. Múscraí eskualdeko Gaeltacht eremuak 3.660 biztanle ditu, honek Irlanda osoko biztanleriaren % 4a suposatzen du. Cork konderriko Gaeltacht eremuak 262 km²-ko azalera du, Irlanda osoko Gaeltacht eremuko azaleraren % 6a suposatzen duelarik. Múscraí eskualdeko Gaeltacht eremuko udalerri handienak honako hauek dira: Baile Mhic Íre (Ballymakeera), Baile Bhuirne (Ballyvourney) eta Béal Átha an Ghaorthaidh (Ballingeary).
Waterford konderria
Waterford konderriko Gaeltacht eremua (Gaeltacht Chontae Phort Láirge, Gaeltacht na na nDéise edo Gaeltacht Rinne) Dungarvan udalerritik hamar kilometro mendebaldera kokatua dago. Eremu txiki honek Rinn Ua gCuanach (Ring) eta Phobal Sean (Parrokia Zaharra) parrokiak barne hartzen ditu. Waterford konderriko Gaeltacht eremuak 1.569 biztanle ditu eta Irlanda osoko Gaeltacht eremuko azaleraren % 2a suposatzen du. Waterford konderriko Gaeltacht eremuak 62 km²-ko azalera du, hots, Irlanda osoko Gaeltacht eremuko azaleraren %1a.
Meath konderria
Meath konderriko Gaeltacht eremua (Gaeltacht Chontae na Mí) denetan txikiena da eta bi udalerriz osatua dago: Ráth Cairn eta Ghib Baile. Navan hiritik 8 km-ra dagoen Baile Ghib udalerria 20.000 biztanle dituen eremu honetako herrigunerik garrantzitsuena da. Meath konderriko Gaeltacht eremuak 1.603 biztanle ditu, honek Irlandako osoko biztanleriaren % 2a osatzen duelarik. Meath konderriko Gaeltacht eremuak 44 km²-ko azalera du, honek Irlanda osoko azaleraren % 1 suposatzen duelarik.
Bilastina
Bilastina, besteen artean BILLASI izenpean saldua, bigarren belaunaldiko antihistaminiko bat da, konjuntibitis alergikoaren eta urtikariaren tratamenduan erabiltzen dena.
Gaeltacht
Meath konderria
Royal Meath guneko eremuaren historia Irlandako gainontzeko Gaeltacht eremuekin alderatu ezkero oso berezia da. Jatorriz, Baile Ghib eta Cairn Ráth berrezarketen bidez sorturiko kokapenak dira, hauek 1930eko hamarkadan irlandar gobernuak aurreko lurjabe zordunen lursailak banatu ondoren sortu ziren, horretarako Connemara, Mayo eta Kerry konderrietako Gaeltacht eremuetako baserritar txiroei deialdia luzatu eta nekazal ustiaketa txikiak ezarri zirelarik.
Bilastina
Histamina H1 errezeptorearen antagonista selektiboa izanda, eta zetirizina, fexofenadina eta desloratadina bezalako eraginkortasuna du. FAES Farma bizkaitar enpresak garatu zuen.
Gaeltacht
Meath konderria
Izan ere, Galway konderriko mendebaldetik etorritako familiez osatutako lehenbiziko kokapena 1935eko maiatzean ezarri zen, baina ez zuten ez jatorriz ez eta arbasoz ere Meathe konderriarekin inongo loturarik, hortaz bertakoek "maizterrak" izenez deitu zituzten. Ráth Cairn udalerrira 49 familia lekualdatu zituzten eta bakoitzari baserriaz gain 9 hektareatako lursailak eman zitzaizkion. 1937an Baile Ghib (lehen Gibbstown) eta Baile Ailin (lehen Allenstown) udalerriak eratu ziren, baina ezarpenak ez ziren ongi atera. Lehenbiziko urteetan biztanleriaren kopuru handi bat Galwayko konderrira itzuli zen, baina azkenean 1967an estatuak Ráth Cairn eta Ghib Baile udalerriei Gaeltacht izendapena eman zien. Irlandaera Irlandako Ekialdeko zonaldean hedatzeko lehenbiziko helburu hark porrot egin zuen, aldiz etorri berriak ziren irlandar hiztun haiek euren eguneroko bizitzan aurrera egiteko eta euren lursailak ereiteko ingelesa ikastera behartuak ikusi dira, nahiz eta irlandera ere mantendu izan duten.
El cochecito
El cochecito (Autotxoa) 1960ko Marco Ferreri italiar zinema zuzendariaren komedia film bat da. José Isbert, Pedro Porcel, José Luis López Vázquez, María Luisa Ponte, Antonio Gavilán, Chus Lampreave, Antonio Riquelme, Carmen Santonja eta María Isbert aktoreek antzeztu zuten.
Gaeltacht
Clare uhartea
Mayoko konderrian dagoen Clare uhartean (irlanderaz – Oileán Chliara) irlanderaren eguneroko erabilera berrezartzeko saiakeran ari dira. Udan uharte honetan 160 biztanle bizi ohi dira, eta jada irlanderazko ikastetxe bateko zuzendari bat ere badu, bertako ikastetxea Gaelscoil batean bilakatzeko asmoa dagoelarik. Bertako biztanle guztiak esperimentu hau burutzeko ados daude, eta haien ustez lortu daitekeen helburua da. Uharteak kokapen egokia du, Mayo konderriko Gaeltacht eremua eta Achill uhartearen hegoaldean baitago.
Dublin
2009ko urtarrilaren 13an aireratutako TG4 telebista kateko Nuacht saioko atal berezi batean baieztatu zenez, Dublin hiriko iparraldeko Ballymun barrutian Glór na Gael elkarteko talde batek hiriaren bihotzean irlanderaz bizi nahi zuen jendearentzat 38 etxebizitza eraikitzeko plana aurrera eramateko onarpena jaso zuten. Eremu honetan lehendik lau Gaelscoileanna eta Naíonraí haurtzaindegiak badaude, baina eta irlandera hutsezko denda bat ere. Egitasmo hau lortzeko dirua komunitate honetan bizi nahi duen jendea ipini du. Norberaren irlandera hobetu nahi duen edonorrentzako ikastaroak ere eman ohi dira. Proiektu hau martxan jartzeko lehenbiziko epea 2009an izan zen. Halere 2011ren amaieran hastekoa zen, jada 2012an erabat martxan egoteko.
Belfast
Belfast hirian irlandera hiztunen gune bat ere badago, Gaeltacht Quarter delakoa (irlanderaz – Ghaeltachta Cheathrú). Eremu hau nagusiki Shaw's Road (Bothair na bhFal) gunean kokatuta dago. Bertan Gaelscoileanna (lehen mailako hezkuntzako ikastetxeak), Gaelcholáistí (bigarren mailako hezkuntza), Naíonraí (haurtzaindegia), irlanderazko jatetxea eta agentziak, bai eta Cultúrlann izeneko elkarte eta kulturgune bat ere badaude, azken honetan Ipar Irlanda osorako emititzen duen irlandera hutsezko Raidió Fáilte irratia koktzen delarik. Shaw's Road gunea (Bothar Seoighe) Belfast hiriko hego-mendebaldeko Gaeltacht hiritarra bilakatu da. UBestalde, Belfasteko St. Mary Unibertsitateak Falls Road auzoan Ipar Irlandan irlanderazko ikasgaiak irakasten dituen bakarra da. Auzo honetan Un t-Aisionad (Baliabide Zentroa) delakoaren egoitza ere badago, honetan Irlandako ikastetxe nahiz edonolako elkarteetan erabiltzen diren Irlandako literaturari buruzko testuak eta argitalpenak irlanderara itzuli eta argitaratu ohi dira.
Derryko konderria
Derryko konderriaren hegoaldean Slaghtneill (Sleacht Neill) eta Carntogher (Carn Tóchair) udalerriak daude, hauetan 1901. urtean biztanleria % 50a inguru irlandera hiztuna izatetik XX. mendearen amaieran hiztun gutxi batzuk izatera iragan da. 1993an naíscoil ikastetxea eta 1994an gaelscoil ikastetxe bat ireki zirenetik, gune honetan irlanderaren berpizkundea bat bizi izan da. 2008. urtean udalerri hauetako bi kultur elkarteek bertako "Gaeltacht eremuaren berpizlundearen aldeko estrategia" bati ekin diote, estrategia hau irlandera lehen eta bigarren mailako hezkuntzetan sartzean oinarritu da. Ekimen hau iragartzean, Irlandako Errepublikako Gaeltacht eremuetako Éamon Ó Cuív ministroak honako hau aipatu zuen: "Irlandako beste eskualde batzuentzako adibide dira, irlandera komunitate bateko hizkuntza bizi gia berrezartzeko lanetan ari baitira".
Ipar Amerika
Permanent North American Gaeltacht erakundeak Kanadako Ontario estatuko Erinsville udalerritik hurbil dagoen gune bat behin betiko Gaeltacht eremua izendatu du.
Erakundeak
Udaras na Gaeltachta lurraldeko erakunde nagusia da.
NGC 1602
NGC 1602 galaxia bat da, Dorado konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Gaeltacht
Erakundeak
Gael Saoire Gaeltachten kultur turismoa sustatzeko ekimena da, eskualdeko kultur arloa eskaintzeko asmoa duena.
Bilastina
Europar Batasunean konjuntibitis alergikoa eta urtikaria alergiaren tratamendu sintomatikorako onartuta dago, baina Estatu Batuetan ez dute onartu.
Bilastina alergien gaixotasunen tratamenduan eraginkorra izan da, konjuntibitis alergikoa barne. Gainera, bilastina bizitza-kalitatea hobetzen du, eta errinitis alergikoekin erlazionatuta dauden sudur eta begi sintoma guztiak gutxitzen ditu.
Maria de Avila
Maria de Ávila, jaiotzaz María Dolores Gómez de Ávila (Bartzelona, Katalunia, 1920ko apirilaren 10a - Zaragoza, Aragoi, 2014ko otsailaren 27a),  dantzari, koreografoa, zuzendaria eta balet klasiko eta neoklasikoko irakaslea izan zen. Bartzelonako Liceo Dantza Konpainiako lehen dantzaria izan zen berrogeita hamarkadan. Dantza klasikoko konpainia batzuk zuzendu zituen, besteak beste, Dantza Konpainia Nazionala Madrilen, modernizatu egin baitzuen, eta barne-lana sistematizatu. Bere dantza-eskola sortu zuen.
Biografia
Bartzelonarn jaio eta herri horrekin lotura handia izan zuen beti. Alaba bakarra izan zuen, Lola de Avila (1949) bera legez, damtzaria, koreografoa, irakaslea eta zuzendari artistikoa. Bi bilobetako batek ere, Claudia Facik (1966), amaren eta amamaren bidea jarraitu du.
Maria de Ávilak dantza klasikoko ikasketak hasi zituen hamar urterekin Pauleta Pàmies Bartzelonako Liceuan. Baletean gelditu zen eta hemeretzi urte zituela lehen dantzaria izan zen.