cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mane (Garona Garaia)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 543 ziren, horien artean 386 aktiboak ziren eta 157 inaktiboak ziren. 386 pertsona aktiboetatik 336 lanean zeuden (187 gizon eta 149 emakume) eta 50 langabezian zeuden (21 gizon eta 29 emakume). 157 pertsona inaktiboetatik 69 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 59 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mane udalerrian 478 unitate fiskal zeuden, 988,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.611 euro zen.
Rouvrois-sur-Meuse
Rouvrois-sur-Meuse Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Mane (Garona Garaia)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 54 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Rouvrois-sur-Meuse
Biztanleria
2007an Rouvrois-sur-Meuse udalerrian erroldatutako biztanleak 189 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Derry GAA
Derry GAA edota Derry County Board of the Gaelic Athletic Association (irlanderaz Cumann Lúthchleas Gael Coiste Chontae Dhoire) Ipar Irlandan dagoen Ulster probintzian kokatuko Derry konderriko gaeldar jokoetako talde bat da. Taldearen koloreak zuria eta gorria dira, konderriaren kolore ofizialak hain zuzen ere.
Mane (Garona Garaia)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 4 ile apaindegiak, 3 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
Rouvrois-sur-Meuse
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Derry GAA
Etxeko partiduak Derry hiriko Celtic Park estadioan jokatu ohi ditu.
Mane (Garona Garaia)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
Tiumen oblasta
Tiumen oblasta (errusieraz: Тюме́нская о́бласть, Tyumenskaya oblast) Errusiako subjektu federal bat da, oblast bat zehazki, Uraletako Barruti Federalean kokatua. Oblastak eskumen administratiboa dauka Khanti-Mansi eta Jamalia-Nenetsia lurralde autonomoen gainean. 1.435.200 km²-ko azalera du eta 2010ean 3.395.755 biztanle zituen. Hiriburua Tiumen da.
Mane (Garona Garaia)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Mane udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 81 hektarea erabiltzen.
Rouvrois-sur-Meuse
Etxebizitza
2007an 92 etxebizitza zeuden, 77 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 79 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 77 etxebizitza nagusietatik 60 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 7 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 48 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Tiumen oblasta
Geografia
Errusiako erdialdean dago, Irtyx ibaiaren arroan. Mendebaldeko muturrean Ural mendiak ditu (Narodnaia mendia, 1.895 m) baina lurraldearen gehiena oso zelaia da. Aintzira ugari eta zohikaztegi zabalak daude.
Mane (Garona Garaia)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Rouvrois-sur-Meuse
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Lur Korta Redin
Lur Korta Redin (Oiartzun, Gipuzkoa, ) ipuin kontalaria, aktorea eta antzerki irakaslea da.
Mane (Garona Garaia)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Rouvrois-sur-Meuse
Diru sarrerak
2009an Rouvrois-sur-Meuse udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 182,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.949 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Rouvrois-sur-Meuse udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lur Korta Redin
Biografia
Arte Dramatikoko ikasketak egin zituen Nafarroako Antzerki Eskolan eta antzerkilari bezala lan egin izan du, Trokolo, Bele bizi, Ditirambo, Pai eta Txalo antzerki-taldeekin, besteak beste.1999. urtean ipuin-kontalari gisa hasi zen lanean. Ordudanik, bere maletatxoa ideiez, objektuz, panpinez, eta abarrez bete eta herriz herri ibiltzen da haur eta gazteei bere ipuinak eta istorioak kontatzen (liburutegietan, kultur-etxeetan, ikastoletan, ludoteketan, gaztetxeetan…). Bakarka nahiz taldean kontatu ohi ditu ipuinak. 2005etik aurrera, Galtzagorri Elkartearekin ipuin-saioak eta irakurketa klubak egiten ditu hainbat udal liburutegitan. Donostiako Ipuinaren Orduko ipuin-saioen koordinatzailea ere bada.
Ipuin-saioak
Hauexek dira eskaini izan dituen saioetariko batzuk:
Mane (Garona Garaia)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hakka etnia
Hakka (, hakka hizkuntzan: hak-ga-ngin; mandarinez: kèjīarén edo kèjiā; sinograma honen esanahia: «gonbidatutako familiak») han etniatik asko ezberdintzen den azpitaldea da.
Etniaren antzinako belaunaldiak Txinaren iparraldean zeuden orain dela 1.700 urte baina migrazio askoren eraginez gaur egun hegoaldean aurkitzen dira. 'Hakka' etnia Henan, Shanxi eta Hubei eskualdeetatik errefusatu zirela pentsatzen da.
III. mendeaz geroztik etengabe kanporatuak izan ziren eta Txina hego-ekialdean jarri ziren zenbait denboraz transhumantzian ibili ondoren. Gaur egun, Guangdong, Jiangxi eta Fujiann (Hegoaldeko Txina probintziak) nagusi dira eta bertatik hartu dute izena. Hala ere, Hunan, Guizhou, Guangxi eta Sichuan probintzietan zenbait hakka ere bizi dira eta Hainan eta Taiwanera ere igaro dira.
1851 eta 1864 bitartean, Hong Xiuquan (洪秀全) hakka kristau bihurtu zen eta Taiping matxinada bultzatu zuen. Gaur egun, hakka gehienak Txinako Guangdong, Guangxi eta Fujian probintzietan bizi dira. Gainera, Taiwaneko biztanleriaren seiren bat hakka jatorrikoa da, nahiz eta uharte honetako etniako kide askok dialektoa ez duten ondo menperatzen. 60 milioi pertsona inguru hakka etniakoak direla pentsatzen da, nahiz eta 45 milioik bakarrik hitz egiten duten hakkaren dialektoetako bat, txinatarrak ez direnak ere kontatuz. Honela dio txinatar atsotitz batek: «Txinatarrik gabe, mundurik ez zen egongo; hakkarik gabe, Txinarik ez litzateke egongo». Atsotitzak ondo erakusten du hakka etniaren errealitatea Txinan, euren presentzia beharrezkoa baita.
Etnia klan itxi bat da eta itxitasun horrek etnia ondo ez ulertzea dakar. Gaur egun, etnia deitu beharrean egokiagoa da "identitate-egoera" bat dela esatea. Historian zehar, askotan gertatu da beste etnia batzuetako pertsonak hakka bihurtzea euren nahiagatik. Alderantzizkoa ere gertatu da eta hakka batzuek euren izaera galdu edo ukatu dute.
Emigrazioaren azken adibidetako bat Herbehereak dira: Meizhou > Hong Kong > Indonesia (Herbehereak estatuaren kolonia zenean) > Surinam (herbeheretarren estatua zenean) > Herbehereak (batez ere hiri nagusiak).
Buruzagi asko jatorrian hakkak dira, Ferdinand Marcos, Corazón Aquino, Taksin filipinarrak eta Thailandiako Bhumiphol Erregea; eta Trinidad eta Tobagoko Solomon Hochoy lehen gobernatzailea.
Eraikin biribil erraldoien eraikuntza ('tulou') etnia honen lurraldetan nabarmentzeko ezaugarria da gotorleku izaera zituztenak. Benetako herrixkak osatzen dituzte hainbat solairuko eraikin biribil hauek. Zenbait abantaila dituzte angelu zuzeneko eraikuntzekin alderatzean: espazio bizigarri handiagoa, artilleria-erasoen aurkako erresistentzia hobea eta egonkortasun handiagoa seismoak edo tifoneak gertatzen direnean. Espioitza-sateliteak hasi zirenean, eraikin horiek eraikuntza militartzat hartu zituzten. Erdialdea jarduera komunetarako erabiltzen da, eta etxebizitzak bertikalean egiten dira. Askotan, elkarren ondoan daude eraikita, herriak osatuz, batzuetan lurpeko pasabideen bidez elkartuta. .
Perfume (argipena)
Perfume honakoa izan daiteke:
Moskova
Moskova ibaia (errusieraz Москва-река, Moskva-reka) Oka ibaiaren ibaiadar bat da, Errusiaren Europar zatian. 502 kilometroko luzera du, eta, bere arroak, 17.600 kilometro karratuko azalera hartzen du (gutxi gora-behera Nafarroa eta Euskal Autonomia Erkidegoa batera).
Administratiboki, ibaia Moskuko oblastetik eta Smolenskeko oblastetik igarotzen da, Errusian.
Holacanthus bermudensis
Holacanthus bermudensis Holacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacanthidae familian sailkatzen da.
Moskova
Ibilbidea
Ibaia, Volgaren arro hidrografikoaren barnean dagoena, Smolenskeko mendietan jaiotzen da, 311 metroko altueran, eta Mosku eta Smolenskeko oblastetatik igarotzen da, non Mosku bera zeharkatzen duen, Oka ibaian bere urak isuriz.
Ibaiak, Mosku hiria (izena ematen diona), ipar-mendebaldetik hego-ekialderako norabidean zeharkatzen du, bere ibilbidean, meandro ugari eratuz. Uharteren batzuk ere badaude bere ibilbidean, Kremlinekoa kasu. Ibaiaren ertzak, parke interesgarri askoz josiak daude (Gorki Parkea kasu). Bere meandroetako batetan dago Luzhniki Estadio Olinpikoa, 1980ko Moskuko Udako Olinpiar Jokoetako egoitza izan zena. Moskutik 120 kilometro hego-ekialdean, Oka ibaian isurtzen ditu bere urak, Kolomnatik gertu.
Hidrologia
Bere hasierako zatian, Moskova, nahiko ibai garbia da. Mozhaiskeko urtegitik aurrera, etengabe gehitzen da industrietako eta hiri drainatzeetako hondakinen karga. Moskura iristen denean, ibaia hain kutsatua doa, ezen, bertako ura, ez dagoela edaterik, eta, hiriburuko biztanleentzako bertan bainatzea debekatuta dagoela.
Nabigazioa
Moskova ibaia, oso-osorik da nabigagarria. Soilik neguko hilabeteetan, bere ura izozten denean eteten da itsasontzien trafikoa. 1937tik, Volga ibaiarekin lotua dago, 126 kilometroko luzera duen Moskova-Volga kanalaren bidez.
Kanal honi esker, bost itsasora iristen da: Itsaso Zuria, Itsaso Baltikoa, Kaspiar Itsasoa, Azov itsasoa eta Itsaso Beltza. Horregatik, Moskuri, batzuetan, "bost itsasoen portua" (порт пяти морей) deitzen zaio.
Moskun, garrantzi ertaineko zenbait portu daude.
Holacanthus africanus
Holacanthus africanus Holacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacanthidae familian sailkatzen da.
Holacanthus ciliaris
Holacanthus ciliaris Holacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacanthidae familian sailkatzen da.
Marcelino Olaetxea
Marcelino Olaetxea Loizaga (Barakaldo, 1889ko urtarrilaren 9a - Valentzia, 1972ko urriaren 21a) euskal salestarra. Iruñeko apezpiku (1935-1946) eta Valentziako artzapezpiku (1946-1967) izan zen, baita prokuradorea Gorte frankistetan ere (1955-1967).
Bizitza
Barakaldoko Lutxana auzoan jaio zen. Pedro Olaetxea metalurgiako langilearen eta Matilde Loizagaren semea zen.
Barakaldoko Salestarren ikastetxean sartu zen 1897an. 1901ean, Villaverde de Pontoneseko (Kantabria) salestarren prestakuntza-etxean sartu zen, non salestarrek erlijio-bokazioa zuten haurrak hezten baitzituzten. Filosofia ikasi zuen Carabanchel Altoko nobiziatuan non abituak jantzi baitzituen hamasei urterekin. Turinen teologia ikasi zuen.
1912ko abenduaren 21ean apaiztu egin zuten, eta handik gutxira Liejara (Belgika) joan zen soziologiazko ikasketak egitera.
Espainiara itzultzean, salestarren hainbat ikastetxetako zuzendari izendatu zuten: Coruña (1915) eta Carabanchel Altoko nobiziatua (1917). Geroago Tarraconense probintziako probintziala izendatu zuten, —Bartzelona (1922-1925)—, eta baita Celtica probintziakoa ere—Madril (1925-1933).
1933an, Vatikanoak Valentziako, Granadako eta Sevillako eliza-probintzietako apaiztegietako bisitari izendatu zuen. 1934an Madrilgo Ronda de Atocha ikastetxeko zuzendari bihurtu zen.
1935ean Iruñeko apezpiku izendatu zuten non egon baitzen 1946an Valentziako artzapezpiku izendatu zuten arte. 1936ko uztaileko Espainiako estatu kolpean, Iruñean tropa kolpistak bedeinkatu zituen Diario de Navarrak sustaturiko ekitaldian. 1966an erretiroa hartu zuen Valentzian.
1972ko urriaren 21ean hil zen Valentzian. Hiri horretako katedraleko San Tomas Villanuevakoaren kaperan dago ehortzirik.
Espainiako Gerra Zibilean hartutako jarrera
Iruñeko apezpikutza hartu zuenean, politikan esku hartzearen aurka agertu zen eta ezaguna zen langileen baldintza material eta espiritualengatik zuen kezkagatik. Horrela, Iruñean Ekintza Katolikoko jardunaldi batzuk ixtean (1936ko urtarrilaren 19a), militante eta propagandistei gomendatu zien politikaz ez hitz egitea, eta ebita zezatela Espainia hainbeste gorestea "ez dezan erlijioak itxura eman lurreko Aberriari eusteko tresna hutsa denik '. Handik gutxira, ordea, Errepublikaren aurka zeuden indar politiko eskuindarrekiko atxikimendua erakutsi zuen.
1936ko uztailaren 17an eta 18an eskuindarren matxinada lehertu ondoren, altxamenduarekiko atxikitze-keinuak saihestu zituen hasieran. Hala, Diario de Navarrak uztailaren 25ean, Santiago egunez, Iruñeko Gaztelu plazan, erreketea Jesusen Bihotz Sakratuari konsakratzeko antolatutako mezara joateaz desenkusatu zen gaixorik zegoela esanez.
Karlistei eta militar matxinatuei Iruñeko gotzainaren jarrera gogaikarria gertatzen zitzaien, gerra lehertzeaz atsekabea agertu baitzuen eta tropak baldintzarik gabe bedeinkatzeari uko egin baitzion. Uztailaren amaieran, Olaetxea sozialistatzat jotzen zuten.
Hasieran ez zuen politikan parte hartu nahi eta 1936ko uztailaren 18ko altxamendua hasi eta berehala ez zituen karlistek sortutako mezak ospatu. Hori zela eta, sozialistatzat hartu zuten.
Baina, abuztuaren 6an, Lleidako apezpikua zen Salvio Huix Miralpeix eta beste erlijioso batzuk errepublikazaleek erail izanak zirela jakinda, Gasteizko apezpikua zen Mateo Mujikarekin batera "euskal-komunista elkarkidetza" salatu zuen pastoraltza batean. Pastoraltza berak idatzia zenetz dudatan badago ere, handik aurrera altxatuen alde egin zuen.
Olaetxeak babes esplizitua abuztuaren amaieran eman zien matxinatuei, Errosarioko Ama Birjinari erreguzko prozesio solemne bat deitu zuenean abuztuaren 23rako, hitz hauekin:" 'Erlijioaren eta Aberriaren interes sakratuak lehian dauden ordu historikoak bizi ditugu[...] zibilizazioaren eta basakeriaren arteko borroka.'"Egun horretan bertan, Olaetxeak pastoraltza bat argitaratu zuen gerra esplizituki gurutzadatzat kalifikatzeko (hartan, limosnak eskatzen zizkien “Jainkoaren eta Espainiaren kausagatik borrokan ari direnentzat, ez baita gerra [...] Gurutzada bat da, eta Elizak [...] bere gurutzatuen alde guztia jarri behar du”. Horrela kalifikatu zuen lehen gotzaina izan zen.
Holacanthus clarionensis
Holacanthus clarionensis Holacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacanthidae familian sailkatzen da.
Teisnach
Teisnach Alemaniako udalerria da. Bavariako estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ferdinand Foch
Ferdinand Foch (1851ko urriaren 2a, Tarbe, Okzitania - 1929ko martxoaren 20a, Paris) frantziar militar bat izan zen. Berez, Frantziako Mariskal Nagusia izan zen.
Lehen Mundu Gerran zehar Aliatuen goi buruzagi nagusia ere izan zen. Versaillesko Ituna sinatu zenean aurrerago egia bilakatu ziren hitz hauek esan zituen: Hau ez da bake itun bat, hogei urteko armistizio bat besterik ez da.
Biografia
Jesuitekin egin zituen lehen ikasketak; Politeknikoan sartu zen (1871) eta 1877an kapitain egin zen. École de Guerren sakondu zituen ikasketak (1884) eta, ondoren, komandante graduaz irakasle (1896) eta brigadier jeneral gisa zuzendari (1907) izan zen bertan.
1903an, Des Principes de la Guerre argitaratu zuen eta, 1904an, De la Conduite de la Guerre.
Lehen Mundu Gerra hasi zenean, Joffrerekin batera, Paris hartzera zihoan alemaniar gudarostea Marnen geldiarazi zuen. Ypresen, Mantxako itsasarteko portuak salbatu zituzten oste ingeles-frantsesen gidari izan zen eta, 1916an, Sommeko gatazkan eragin handia izan zuen.
Gudarosteko estatu nagusiko buru izan zen Pétainen ordez (1917); 1918an aliatuen Jeneral Nagusi izendatu zuten; alemaniarren udaberriko erasoa geldiarazi zuen eta, alemaniarrak mendebaldeko frontetik atzeraraziz, bakea izenpetzeko bidea eman zuen (1918ko azaroaren 11).
1920ko Polonia-Sobietar Batasuna Gerran egindako lanagatik eta 1923an Poloniako altxamenduan Alemaniari eginiko presioagatik, mariskal egin zuten Polonian.
Ez zuen gustuko izan Versaillesko Ituna eta horrela esan zuen:
20 urte eta 2 hilabete geroago, II. Mundu Gerra hasi zen.
Mendebaldeko frontean I. Mundu Gerrari amaiera eman zion Compiègneko armistizioa sinatu zuten unea monumentu nazional bilakatu zen. Sinatu zeneko Société des Wagons-Lits-en 2.419 D zenbakidun tren-bagoia gorde zuten eta, Foch hil zenean, estatua bat ezarri zuten bere omenez. Estatua hori izan zen zutik geratu zen gauza bakarra 1940an naziek Frantzia hartu zutenean. Urteetan egon zen leku huran abandonatuta eta bagoia Paris zegoen erakusgai. 1922ko azaroaren 11n hasi ziren gunea monumentalizatzen eta, 1927an, bagoia itzuli eta hura gordetzeko museo bat eraiki zen halaber.
1940ko ekainaren 21ean, Hitler bera Compiègnera joan zen; esvastikaz bete zuen eta, museoa suntsitu ondoren, bagoia frantsesen errendizioa sinatzeko erabili zuen. Gero, Alemaniara eraman zuten. Sute batek suntsitu zuen. Berlindik Turingiara eraman zuten, alemaniarrek bakea sinatzeko erabili zen bulegoa. Fede txarra aitatu zuen batek baino gehiagok, SS-ek ez zutelako han beste errendizio bat sinatzerik nahi.
Tettau
Tettau Alemaniako udalerria da. Bavariako estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Holacanthus limbaughi
Holacanthus limbaughi Holacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacanthidae familian sailkatzen da.
Zilbor
Zilborra edo zila haur jaioberriari amarekin lotzen zuen zilborrestea ebaki ondoren abdomenean agertzen den orbaina da. Gehienetan zulo modukoa da, baina izan daiteke koskor modukoa ere.
Marignac (Garona Garaia)
Marignac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Rupt-devant-Saint-Mihiel
Rupt-devant-Saint-Mihiel Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rupt-devant-Saint-Mihiel udalerrian erroldatutako biztanleak 50 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 31 etxebizitza zeuden, 22 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 31etxeak ziren. 22 etxebizitza nagusietatik 20 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek hitu gela zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 15 etxek bost zituzten. 19 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 6 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 28 ziren, horien artean 20 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 20 pertsona aktiboetatik 18 lanean zeuden (12 gizon eta 6 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 8 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Rupt-devant-Saint-Mihiel udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 189 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Holacanthus tricolor
Holacanthus tricolor Holacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacanthidae familian sailkatzen da.
Marignac (Garona Garaia)
Biztanleria
2007an Marignac udalerrian erroldatutako biztanleak 519 ziren. Familiak 228 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 378 etxebizitza zeuden, 230 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 131 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 332 etxeak ziren eta 43 apartamentuak ziren. 230 etxebizitza nagusietatik 174 bere jabearen bizilekua ziren, 53 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 72 etxek lau zituzten eta 117 etxek bost zituzten. 157 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 99 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 90 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Marignac udalerrian 228 unitate fiskal zeuden, 483 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.221 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 2 harategiak ziren.
2000. urtean Marignac udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rupt-aux-Nonains
Biztanleria
2007an Rupt-aux-Nonains udalerrian erroldatutako biztanleak 361 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 171 etxebizitza zeuden, 139 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 160 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 139 etxebizitza nagusietatik 114 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 84 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 235 ziren, horien artean 183 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 183 pertsona aktiboetatik 162 lanean zeuden (99 gizon eta 63 emakume) eta 21 langabezian zeuden (10 gizon eta 11 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rupt-aux-Nonains udalerrian 145 unitate fiskal zeuden, 368 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.655,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 higiezinen enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Rupt-aux-Nonains udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pomacanthus arcuatus
Pomacanthus arcuatus Pomacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacanthidae familian sailkatzen da.
Marignac-Lasclares
Marignac-Lasclares Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Akshak
Akshak, antzinako Mesopotamiako hiri bat izan zen, Akaden iparraldeko mugan kokatua. Batzuetan, Upi babiloniarra edo Opis greziarrarekin identifikatzen da. Bere kokapen zehatza ez da ezagutzen, baina, beharbada, Eshnunnatik gertu egongo zen, Diyala ibaiaren arroan.
Sumerreko erregeen zerrendan, Akshakeko errege bezala, Unzi, Urur, Puzur-Nirah, Ishu II.a sta Shu-Sin aipatzen dira.
Erregistroetan, lehen aldiz, K.a. 2600ean agertu zen. K.a. XXV. mendean, Lagashen aurkako gerra bat izan zuen, eta hiri horretako errege zen Eannatumek hartu zuen. K.a. 2350ean Ummako Lugalzagesiren mende erori zen. Handik gutxira, Sargon Akadekoaren konkistekin, Akadiar Inperioaren zati bihurtu zen.
Marignac-Lasclares
Biztanleria
2007an Marignac-Lasclares udalerrian erroldatutako biztanleak 332 ziren. Familiak 115 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 30 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 150 etxebizitza zeuden, 125 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 145 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 125 etxebizitza nagusietatik 105 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 100 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 50 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 200 ziren, horien artean 145 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 145 pertsona aktiboetatik 131 lanean zeuden (74 gizon eta 57 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Marignac-Lasclares udalerrian 147 unitate fiskal zeuden, 408 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.849 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 argiketariak ziren eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Marignac-Lasclares udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 636 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Paracentropyge multifasciata
Paracentropyge multifasciata Paracentropyge generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacanthidae familian sailkatzen da.
Pomacanthus chrysurus
Pomacanthus chrysurus Pomacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacanthidae familian sailkatzen da.
Celtic Park (Derry)
Celtic Park edota Páirc na gCeilteach Irlandako Killarney hirian dagoen joko gaelikoetako estadio bat da, bertan futbol gaeliko nahiz hurling kiroletako partiduak jokatu ohi direlarik. Derry GAA taldearen egoitza da.
Bogside auzoa eta San Kolunba katedralatik hurbil dago.
Pomacanthus imperator
Pomacanthus imperator Pomacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacanthidae familian sailkatzen da.
Tulum
Tulum (yucatecoz Tulu'um) Quintana Roo estatuan dagoen hiri maia harresiduna da, Cobá hiriaren itsas portu nagusia. Lehen Zama deitzen zuten, "egunsentia" esan nahi zuena. Orain, Tulum deitzen da eta izen horrek "harresia" esan nahi du. Hiri hau asko handitu zen XIII. eta XIV. mendeetan.
Historia
1558an, Juan de Grijalva konkistatzaileak, hiria aurkitu zuen eta harrezkero, Tulum desagertu zen, besteak beste, esklabotzaren erruagatik. Harresiez inguraturik dago iparraldean, hegoaldean eta mendebaldean. Ekialdean itsasoa dago. Harresien barruan eraikin historiko garrantzitsuenak daude.
Tulum gune komertzial oso garrantzitsua izan zen, baina gaur egun gune turistiko bezala da ezaguna batez ere.
Teunz
Teunz Alemaniako udalerria da. Bavariako estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Cesare Borgia
Cesare Borgia (italieraz ahoskatua; Cèsar Borja,  ahoskatua; César Borja,  ahoskatua; Erroma, 1475 irailaren 13 - Viana, Nafarroa, 1507ko martxoaren 12) duke, printze, konde, condottiero, gonfaloniere, Iruñeko apezpikua, Valentziako artzapezpikua, Vaticanoko armadaren kapitaina eta kardinala izan zen.
Karlota Albretekoa nafarrarekin ezkondu zen, eta Nafarroako Erresumako kapitain izendatuta, Gaztelaren inbasioan armak hartuta, erresumaren independentziaren aldeko borrokan hil zen.
Biografia
Aita Rodrigo Borgia aita santua eta ama Vannozza Cattanei erromatarra, Giovanni eta Godofredo anaiak eta Lukrezia arreba zituen. Perugian ikasi zituen teologia eta zuzenbidea eta 17 urte zituela, Cesare Iruñeko apezpiku (1491) bihurtu zen. 20 urte bete baino lehen Valentziako artzapezpikua eta kardinala zen.
1497an Giovanni Borgia hil zenean Vaticanoko armadaren buruzagi bihurtu zen eta 1498an eliza utzi zuen. Luis XII.ak Valentinoiseko konde izendatu eta Joanes III.a Nafarroakoaren arreba zen Karlota Albretekoa rekin ezkondu zuen. Romagna eskualdea konkistatu zuen aitarentzat, eta duke bihurtu zen 1501ean.
1503an aita pozoiturik hil eta Pio III.ak aita santu berriak Cesare atxilotu zuen. Julio II.a aita santuak Gaztelako Erresumari eman zion Cesare. Valladolideko kartzelatik ihesi egin zuen, eta Nafarroara jo zuen babes bila.
Nafarroan Joanes III.a Nafarroakoak kapitain izendatu eta Larraga berreskuratzeko misioa izan zuen, Leringo konde eta beaumontar jauntxoaren eskuetan baitzegoen. Geroago Vianako herri gehiena Nafarroako Erresumarentzat berreskuratu zuen, hura koroaren eta erresumako lege orokorren pean utziz.
Vianan setiopean zeuden azkenengo beaumontarrei eman zioten laguntzaz jabetuta, Borgiak gizon batzuen atzetik bere zaldiaren gainean abiadura bizian jarraitu zien. Leringo kondearen hiru soldaduk (Garcés de Ágreda, Pedro de Allo eta hirugarren gizon ezezagun bat) herritik Mendabiarako bidean 9 kilometrotara dagoen "La Barranca Salada" delako lekuan segada bat antolatu eta erail zuten. Viana udalerriko Andre Mariaren elizaren ate nagusiaren aurrean ehortzirik dago.
Leloa Aut Cæsar aut nihil zuen (euskaraz: 'Cesare edo ezer ez'). Nikolas Makiavelok eredu gisa hartu zuen Printzea idaztean.
Marignac-Laspeyres
Marignac-Laspeyres Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Marignac-Laspeyres udalerrian erroldatutako biztanleak 154 ziren. Familiak 62 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 78 etxebizitza zeuden, 64 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 75 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 64 etxebizitza nagusietatik 56 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 4 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 101 ziren, horien artean 68 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 68 pertsona aktiboetatik 60 lanean zeuden (34 gizon eta 26 emakume) eta 8 langabezian zeuden (5 gizon eta 3 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Marignac-Laspeyres udalerrian 69 unitate fiskal zeuden, 182 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.144 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Umma (hiria)
Umma Mesopotamiako hiri-estatu bat izan zen.
K.a. 2600ean aipatzen da, ziur aski, Uruken nagusitasunetik askatu ondoren. K.a. 2355ean, tronua, Lugalzagesik usurpatu zuen, Babu izeneko tokiko buruzagi erlijiosoaren semea zena. Errege berriak, Lagash, Uruk, Larsa, Isin, Nippur eta Akshak bereganatu zituen. Beste hiri batzuk, bat-batean bere mende jarri ziren. Kish, garaitua izan zen, baina ez hartua.
Hain zuzen ere Kish izeneko hiri honetan, baina Akad hiria sortuko zuen, eta, handik, Kish tronutik kenduko zuen dinastia berri batean hasi zen Umma hiriaren gainbehera. 34 guduren ondoren, Sargon Akadekoak okupatu zuen Umma eta Sumer osoa K.a. 2335 ondoren. Lugalzagesi preso hartu zuen. Mese izeneko pertsona bat, Ummako errege menpeko bezala izendatua izan zen.
K.a. 2284 eta K.a. 2260ko matxinadek, ez zuten arrakastarik izan, baina independente bihurtu zen mende horren amaieran. K.a. 2130ean, Lagasheko Gudearen mende erori zen, baina, buru bezala, errege menpeko bat zuela. Ondoren Urrera pasa zen K.a. 2110ean, eta independente bihurtu zen K.a. 2022an. K.a. 2010ean, Isinera pasa zen, eta, K.a. 1900ean, Larsara. K.a. 1763an, Babiloniara pasa zen.
Bere egutegi propioa zuen, Shulgiren Ummako egutegia, Babiloniar egutegiaren aurrekaria zena.
Rupt-sur-Othain
Rupt-sur-Othain Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rupt-sur-Othain udalerrian erroldatutako biztanleak 52 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 28 etxebizitza zeuden, 21 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 28etxeak ziren. 21 etxebizitza nagusietatik 18 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 13 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 25 ziren, horien artean 15 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 15 pertsona aktiboetatik 14 lanean zeuden (8 gizon eta 6 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 10 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Rupt-sur-Othain udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rupt-en-Woëvre
Rupt-en-Woëvre Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rupt-en-Woëvre udalerrian erroldatutako biztanleak 308 ziren. Familiak 110 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 57 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 146 etxebizitza zeuden, 115 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 142 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 115 etxebizitza nagusietatik 106 bere jabearen bizilekua ziren eta 8 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 67 etxek bost zituzten. 89 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 202 ziren, horien artean 135 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 135 pertsona aktiboetatik 114 lanean zeuden (71 gizon eta 43 emakume) eta 21 langabezian zeuden (14 gizon eta 7 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rupt-en-Woëvre udalerrian 121 unitate fiskal zeuden, 296 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.042,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
Hesperideak
Greziar mitologian, Hesperideak (Ἑσπερίδες) ninfa batzuk ziren, mendebaldean, Atlas mendilerroaren inguruetan lorategi mitiko bat zaintzen zutenak.
Rupt-en-Woëvre
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
Hesperideak
Estesikoro greko-siziliar idazlearen arabera, "Gerionen abestia" bere liburuan, eta Estrabon greziar geografoaren arabera, Geographika (III. liburukia) bere liburuan, Hesperideak Tartessosen zeuden, hau da Iberiar penintsularen hegoaldean. Erromatar mitologian, Hesperideen lorategia jadanik ez zen erlijiozko lekua baizik eta konbentzio poetiko bat.
Rupt-en-Woëvre
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Rupt-en-Woëvre udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 396 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Valkyrie (filma)
Valkyrie (euskaraz Valkiria) 2008ko Bryan Singer estatubatuar zinema zuzendariaren gerrathriller filma bat da. Bertan, Tom Cruise, Kenneth Branagh, Bill Nighy, Tom Wilkinson, Carice van Houten eta Terence Stamp aktoreek antzeztu zuten. Izen berdineko Valkiria Operazioa eta 1944an Claus von Stauffenberg alemaniar kolonelak Adolf Hitler hiltzeko atentatuan oinarritua dago.
Doneztebe basilika (Budapest)
Doneztebe basilika (hungarieraz Szent István-bazilika) Hungariako Budapest hirian dagoen basilika katoliko bat da, hain zuzen ere, Miklós Ybl auzoan kokatua dago. Izena Doneztebe I.a Hungariakoaren omenez darama eta neoklasiko estilokoa da.
1851an eraikitzen hasi arren, 51 urte behar izan zituen osorik amaitua izateko, 1868an ganga erautsi eta berreraiki behar izan baizuten. Azkenik, 1905ean Miklós Ybl arkitektoaren egitasmoari jarraikiz eraikia eta sagaratua izan zen.
King Solomon's Mines (1985eko filma)
King Solomon's Mines (ingelesez Salomon Erregearen Mehatzeak) 1985eko J. Lee Thompson estatubatuar zinema zuzendariaren abenturazko filma bat da. H. Rider Haggard ingeles idazlearen izenburu berdineko King Solomon's Mines eleberrian oinarritua dago. Bertan, Richard Chamberlain, Sharon Stone, Herbert Lom eta John Rhys-Davies aktoreek antzeztu zuten.
Aurretik filmatutako beste bi filmeen berregokitzapena da: King Solomon's Mines (1937) eta King Solomon's Mines (1950). 1987an Allan Quatermain and the Lost City of Gold izeneko jarraipena izan zuen. 1980ko hamarkadako Indiana Jones abenturazalearen filmeen nahitan eginiriko parodia ere bada.
Argumentua
XX. mendearen hasiera, Afrika. Jesse Huston ederrak (Sharon Stone) kondairazko Salomon Erregearen Mehatzeen bila dabilela galdu den eta arkeologo ospetsua den bere aita topatu ahal izateko Allan Quatermain (Richard Chamberlain) ehiztari ausartaren zerbitzuak kontratatu ditu. Jesse, Quatermain eta haren adiskide Umobopo (Ken Ganou) misteriotsua Afrikako bihotzean barneratu eta Jesseren aitaren mapako ibilbideari jarraituko diote. Jada lurralde basatian daudela, Huston irakaslea hark bilatzen duen leku berberaren bila dabilen alemaniar espadizio militar batek atzeman duela jakingo dute, espedizio horretako burua Bockner kolonela delarik (Herbert Lom).
Veronica Guerin
Veronica Guerin (1958ko uztailaren 5a, Dublin - 1996ko ekainaren 26a, Naas Dual Carriageway, Newlands Cross, Dublingo konderria) irlandar kazetari bat izan zen.
Biografia
Sunday Business Post eta Sunday Tribune egunkarietan lan egin ondoren, 1994ean Sunday Independent egunkarian lanean hasi eta irlandar krimen antolatuaren munduko taldeei buruzko ikerketari ekin zion, horretarako ezizenak erabiliz. Bere ikerketen ondorioz irlandar mafia buruzagien heriotz mehatxu ugari jaso zituen, bai bera nahiz bere senideen aurkakoak, batez ere. Bere ikerketen gaien artean Martin Cahill irlandar mafia buruzagiaren heriotza, irlandar mafiaren eta droga trafikoaren arteko loturak (batez ere Gerry "The Monk" Hutch mafiaburuaren taldearenak), bai eta IRAren inguruko ekintzak egon ziren. Guzti honek etsai ugari ekarri zizkion.
1995eko irailaren 13an Guerinek elkarrizketatzen saiatu zen John Gilligan irlandar mafiagizonak jo egin zuen. Gerora, buruzagi berberak Guerini bere semea bahitu eta bortxatuko zuelako mehatxua luzatu zion.
1996ko ekainaren 26an Dublin inguruko autobide bateko bidegurutzean Veronica Guerin bere autoa gidatzen zihoala bere atzetik motoan jarraika zituen bi gizon autoaren parean jarri eta tiroz erail zuten. Ordurako Guerinek irlandar mafiari buruzko liburu bat argitaratzeko asmoa zuen.
Zinema
2003an bere bizitzan oinarritutako Veronica Guerin filma estreinatu zen, irlandar kazetaria Cate Blanchett aktoreak antzeztu zuen.
Pomacanthus maculosus
Pomacanthus maculosus Pomacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacanthidae familian sailkatzen da.
Pomacanthus navarchus
Pomacanthus navarchus Pomacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacanthidae familian sailkatzen da.
King Solomon's Mines (1950eko filma)
King Solomon's Mines (euskaraz Salomon Erregearen Mehatzeak) 1950eko Compton Bennett ingeles eta Andrew Marton hungariar zinema zuzendarien abenturazko filma bat da. H. Rider Haggard ingeles idazlearen izenburu beerdineko King Solomon's Mines eleberrian oinarritua dago, Allan Quatermain abenturazalea protagonista delarik. Bertan, Deborah Kerr, Stewart Granger eta Richard Carlson aktoreek antzeztu zuten.
Aurretik, 1937an filmatutako King Solomon's Mines bertsioa ere bazen, aldiz, 1985ean izenburu berdineko King Solomon's Mines berregokitzapena ere zinemaratu zen, honako honetan Richard Chamberlain eta Sharon Stone aktoreek antzeztu zutelarik.
Filma honek Oscar Sarietarako 3 izendapen jaso zituen, 2 irabaziz: Argazkigintza onenaren Oscar Saria - Kolorea (Robert Surtees) eta (Muntatze onenaren Oscar Saria (Ralph E. Winters eta Conrad A. Nervig).
Argumentua
1897, Afrika, Allan Quatermain (Stewart Granger) ehiztari eta gidariak Betty (Deborah Kerr) andere gaztearen enkargua onartu berri du, haren senarra topatzeko asmoz espedizio batean lagundu eta oihan eta lurralde ezeezagunean barneratutzea. Ibilbide luzean zehar bertako tribu oldarkorrei aurre egin beharko diete. Laister bien artekoe rakarpena sortuko da.
Thaining
Thaining Alemaniako udalerria da. Bavariako estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Amand-sur-Ornain
Biztanleria
2007an Saint-Amand-sur-Ornain udalerrian erroldatutako biztanleak 62 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 39 etxebizitza zeuden, 29 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 38 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 29 etxebizitza nagusietatik 27 bere jabearen bizilekua ziren eta 2 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek hitu gela zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 25 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 13 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 45 ziren, horien artean 35 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 35 pertsona aktiboetatik 32 lanean zeuden (17 gizon eta 15 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 10 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 informazio eta komunikazio enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.