cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fontaine (Isère)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 72 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 3 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 5 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 13 okindegiak, 8 harategiak, 5 liburu dendak, 5 arropa dendak, 4 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 15 altzari dendak, 2 kirol-dendak, 2 lurrin-dendak, 2 bitxi-dendak eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Fontaine udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 126 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1, osasun-zentro 1 bat eta 10 botika zegoen.
2009an 10 haur-eskola eta 9 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Fontaine udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 1hezkuntza orokorreko lizeoa eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 809 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 430.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Somaliako geografia
Somalia Ekialdeko Afrikako estatua da. Afrikako Adarrean dago, 2°S eta 12°N latitudeen, eta 41° eta 52°E longitudeen artean. Mugakide ditu Kenya eta Etiopia mendebaldean, eta Djibuti ipar-mendebaldean. Ekialdean Indiako Ozeanoa dauka eta iparraldean Adengo golkoa; 3.025 kilometroko itsasertzarekin, Afrikan kostalde luzeena duen herrialdea da.
Erliebea
Somaliaren iparraldean, Adengo golkoko kostaldearen aurrez-aurre, Gubango itsasbazter laua dago, berdin samarra, erdi-idorra, sastraka motako landaredi urri batez estalia, euri gutxi eta klima bero hezea dituena. Itsasbazterraren atzealdean, mendilerro luze bat dago, Etiopiarekin muga egiten duen ipar-mendebaldetik ekialdeko Afrikako Adarraren muturreraino doana, eta 2.000 m inguruko mendi batzuk dituena (Surud Ad, 2.048 metro). Mendialdetik hegoaldera dagoen gainerako guztia ordoki erdi-mortu eta zabal-zabala da, kostaldea baino hotzagoa eta idorragoa.
Klima eta landaredia
Somaliak oso klima bero lehorra du. Urtean zehar, eguneko bero handiena 30-40 °C bitartekoa izaten da, eta hotzena 18-27 °C bitartekoa. Euri gutxi egiten du, gehiago hegoaldean eta mendebaldean (330-550 mm), iparraldean (53 mm) baino. Horrenbestez, landaredi urria du. Lursailek Somaliako eremuaren %2 baino ez dute hartzen, baina lurraldearen erdia gutxi gorabehera larrea da. Mendialdean baso txikiak daude.
Kościuszkoren matxinada
Kościuszkoren matxinada (Insurekcja kościuszkowska; Вторая польская война) edo 1794ko poloniar matxinada (rewolucja polska 1794 roku; Польское восстание 1794) Tadeusz Kościuszkok burututako Errusiar Inperioaren eta Prusiako Erresumaren aurkako matxinada izan zen. Bi Nazioen Errepublika independente bilakatzea helburu zuen gatazka hau Poloniako Bigarren Banaketaren ondorioz hasi zen. Matxinadak Polonia Txikian babesa izan zuen baina poloniarrek ezin izan zien pruso-errusiar armadaren eraso bateratuari eutsi.
Trachylepis nancycoutuae
Trachylepis nancycoutuae Trachylepis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Levico Terme
Mugakideak
Levico Termek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Johnsenita-(Ce)
Ezaugarriak
Johnsenita-(Ce) silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 - 6 da.
Dahomeyko Errepublika
Dahomeyko Errepublika (frantsesez: République du Dahomey) Frantziar Batasunaren barneko estatu elkartua izan zen 1958-1960 bitartean, 1960ko abuztuaren 1ean independentzia osoa lortu zuena. Autonomia erdietsi baino lehen Mendebaldeko Afrika Frantsesaren zati izan zen, Dahomey Frantsesa izenarekin.
1975ean estatua izenaz aldatu eta Benin bilakatu zen, “Benin”, “Dahomey” ez bezala, hitz neutrala zelako herrialdeko talde etniko guztientzat.
NGC 3140
NGC 3140 galaxia espiral bat da, Hydra konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
Petroperú
Petróleos del Perú (Petroperú), Peruko Estatuko enpresa eta zuzenbide pribatuko sozietate bat da, erregaiak eta petrolio- produktuak garraiatu, fintzea, banatzea eta merkaturatzea egiten duena, Peruko Estatuarena 1969az geroztik
Hasiera
1968ko urriaren 9an, Juan Velasco Alvaradoren gobernuak Talarako findegian IPCren instalazioak bahitzeko agindua eman zuen, Piuran kokatutako Lehen Eskualde Militarreko indarrek, Fermin.Malaga jeneralaren agindupean. Gertaera horrek eragin handia izan zuen herrialdean eta gobernuari boterea sendotzen lagundu zion. Urriaren 9ko data gobernu militar osoan ospatu zen Nazio Duintasunaren Eguna.
Geroago Petroperú legez sortu zen 1969ko uztailaren 24an, The International Petroleum Company eta Standard Oil of New Jerseyko nazioarteko petrolio konpainia desjabetu ostean, Juan Velasco Alvarado EP orduko errepublikako presidentearen gobernuak. Petrolio konpainia berria sortu bezain laster, zeinaren lehen administrazio kontseilua Marco Fernández-Baca Carrasco jenerala buru zela, bere profila definitzen zuen erronka berri bati aurre egin behar izan zion: herrialdeko petrolio- industria konplexu ia osoa ustiatzea eta mantentzea bere langileekin eta nazioarteko petrolio komunitatearen laguntza teknikorik gabe, kolaborazioari uko egin zion herrialdean nazionalizazio prozesu bat martxan jarri zuelako Gobernu Iaultzaileak.
Emaitzek Peruko langile, teknikari eta profesionalen gaitasuna berretsi zuten, erregaien eskaera nazionala betirako eta modu iraunkorrean hornitzea lortu baitzuten. Petrolioaren auto-hornikuntza pixkanaka lortu zen, iparraldeko oihaneko gordailuen aurkikuntza historikoei eta Peruko Iparraldeko Oliobidearen eraikuntzari esker.
Oraina
2011n Hugo Chávez Venezuelako presidente ohiarekin egin zuen akordioa, Venezuelako Orinokoko Gerrikoa bazkide berri gisa ustiatzekoa zen, ez zen gauzatu. Hego Peruko gasbidearen eraikuntzan ere parte hartu zuen, herrialdearen hegoaldeko baldintza ekonomikoak hobetzeko. Gainera, 400 milioi dolar inguru inbertitu zituen urte berean Pisco hirian hasi zen etano hodi bat eraikitzeko.
Anne Chapman
Anne MacKaye Chapman ( Los Angeles, Ameriketako Estatu Batuak, 1922 - Paris, Frantzia, 2010eko ekainaren 12a ) antropologo frantziar-estatubatuarra izan zen, ezaguna Suaren Lurraldeko herriei buruzko bere ikerketengatik, bereziki selknam ei buruzkoa. Gainera, Mesoamerikako herriei buruzko ikerketak egin zituen, Honduras ko tolupan ak eta lenca k kasu.
Gadafiste Brothers & Sisters
Gadafiste Brothers & Sisters Oztibarreko (Nafarroa Beherea) musika talde euskalduna da. Punk estiloa jorratzen du taldeak, 80. hamarkadako hainbat frantziar taldeen influentziarekin, esaterako Ludwig Von 88 edota Bèrurier Noir.
Ajangiz
Ajangiz Bizkaiko erdialdeko udalerri bat da, Busturialdea eskualdekoa. 0 biztanle zituen. urtean. 7,5 kilometro koadro ditu.
Ajangizko eliza nagusia Mendieta auzoan dago, eta Igokundearen eliza deitzen da. Kanpantxu auzoan Donieneko edo San Juan baseliza dago.
Ingurune naturala eta klima
Klima epela du, hegoaldeko haizearen eraginez eta Burgogana mendiari esker (181 m); izan ere, horrek sortaldeko haize hotzetatik babesten du herria. Usagana (136,8 m) eta Gantzabal (99 m) dira herrian dauden beste gainetariko batzuk. Erliebe leunak eta zelai sakon, umel eta emankorrek Ajangiz herri nekazaria izatea eragin dute. Paisaia landaz, ortuz eta baserri-gune txikiz osotuta dago.
Oka ibaia itsasadar bihurtzen da Ajangizen. Hain zuzen ere, erreka horrek sortu du itsasoarekin bat egitean Urdaibaiko paduraren sedimentazioa. Eskualde guztian bezala, Ajangizko habitatak asko eta askotarikoak dira, eta dibertsitate ekologikoa oso aberatsa da.
Ajangizen nagusi dan paisaia (eta Ajangiz, gainera, paisaia horren erakusgarri bikaina da) landazabal atlantikoa da. Bertan, baso masa txikiak, zelaiak, belardiak eta laborantzarako lursailak daude uztartuta.
Faunari dagokionez, aipatzeko modukoak dira, beste animalia batzuen artean, ugaztun txikiak: satitsuak edo lursagu gorria, adibidez. Badira musker eta sugandila espezie asko ere.
Udalerri mugakideak
Ajangizek mugakide ditu: iparraldean, Arratzu; sartaldean, Gernika-Lumo; hegoaldean, Muxika; eta sortaldean, Mendata.
Auzoak
Historian barrena, hiru auzunek osotu dute Ajangiz: Mendieta (bertan dago udaletxea Kanpantxu eta Errenteria auzuneek, alegia. Dena dela, azken hori gaur egun Gernika-Lumoren barruan dago.
Historia
Historiaurrean Urdaibaiko eskualdean giza talde ugari bizi izan ziren, nekazariak eta abeltzainak. Neolitiko aurreratuaren eta Brontze Aroaren (K.a.ko 5.500 eta 2.800 urteen bitartean) artean bizi izan ziren, bertan aurkitutako aztarnategi arkeologiko ugariek erakusten dutenez. Historian barrena Urdaibaiko itsasadarra komunikazio bide garrantzitsua eta oso erabilia izan da, bertatik igaro dira-eta Done Jakue Bidea, Ardaoaren eta Arrainaren Ibilbidea eta Zin-egite Ibilbidea.
Ajangizko bizilagunak herriko landa eta basoen esplotaziotik bizi izan dira. Ibarrean laboreak landatzen ziren, batez ere artoa. Beste alde batetik, basoetatik Gernikako portu txikiko ontzitegietan ontziak egiteko eta herrian zeuden hiru burdinoletarako behar zen egurra ateratzen zuten. Herrian, burdinolez gain, hiru errota ere egon izan dira erreka arroetan.
Ajangizen lehenengo erreferentziak
Ajangizen gainean aurkitu den lehenengo idatzizko erreferentzia Fray Martin de Coscojalesen agiri batean dago. Bertan, ondoko hau aitatzen du: “Señor de las Asturias Altas de Oviedo, que, huyendo del Rey de Asturias, se acogió en Vizcaya, y su hijo fundó la casa de su nombre en Axangiz (788)”. Hurrengo erreferentziak Erdi Aroko alderdi gerrekin daude lotuta.
Ajangizko “ledania”
XVI. mendearen erdialdean, Gernikako Batzarretan boto eskubidea zuten elizateen zerrenda itxi zenean, Ajangizek eskubide osoz hamaikagarren postua bete zuen, baina estatus juridiko bereziarekin: “ledania” zen. Antolaketa modu hau kasu bakarra da, eta Erdi Arotik Antxinako Erregimenaren amaierara arte iraun zuen, harik eta Ajangiz elizate bihurtu zen arte. Parrokia 1844an amaitu zen, baina ordura arteko urteetan Jaunaren Igokundearen ermita zaharrak eliza funtzioa bete zuen, parrokiako liburuak kontrolatuz.
Desanexioa
1943an Ajangizko Eleizatea nahitaez anexionatu zuten Gernika-Lumora. Gero, 1991ean independentzia lortu zuen, baina Errenteriako auzunea kanpoan gelditu zen. Gaur egun, Mendieta eta Kanpantxu auzuneek osotzen dute Ajangiz.
Demografia
1943. eta 1991. urtean Ajangizko biztanleak Gernika-Lumokoekin batera zenbatu ziren.
Euskara
Biztanle gehienak euskaldunak dira Ajangiz herrian (%92). Bertako euskara mendebaldeko hizkeraren barne kokatzen den Busturialde ko euskara da. Besteak beste, Ea, Gernika-Lumo, Bermeo, Elantxobe, Ibarrangelu, Kortezubi... ere kokatzen dira euskara honen barnean. Euskara gaitasun altua dela eta,herria UEMAko mankomunitatean sartuta dago.
Politika
2015eko maiatzaren 24ko hauteskundeetako emaitzen ondorioz Mikel Ander Zubizarreta Gonzalez-Rua (EH Bildu) da Ajangizko alkatea, aurreko agintaldiko alkatetza berrituta. Zubizarretak alkatetza berritu zuen bere taldearen baiezko botoei esker, gehiengo osoaz.
Jaiak
• Asentzioak: Ajangizko jai nagusia da. Jaunaren Igokundearen egunean ospatzen da, Eguen Santu ostean berrogei egun igaro eta gero datorren lehenengo eguenean.
• Maiatzaren 15a: San Isidro eguna. Baserri giroko herririk gehienetan bezala, nekazarien zaindariaren eguna Ajangizen ere ospatzen da.
• Ekainaren 24a: Sanjuanak, San Juan Bataiatzailearen egunean, Lemandaroko San Juan ermitan, Kanpantxun.
Jaunaren Igokundearen eliza
Basilika erako eraikina da, estilo neoklasikoan egina, eta dago lehenago izen bereko ermita bat zegoen lekuan. Eskualdeko beste udalerri batzuen aldean, Ajangizek ez zuen parrokiarik izan XIX. mende amaierara arte. Ajangizko parrokia Mendieta auzoan dago, eta Juan Bautista de Belaunzaranen (Andoain, 1769-1849) obra ospetsua da. Belaunzaran Bizkaiko neoklasikoaren arkitekto esanguratsua izan zen, eta Ajangizko parrokia Hermenegildo eta Pedro haren semeek amaitu zuten (horiek ere arkitektoak ziren), aita hil ostean. Eliza neoklasiko honek kupulaz estalitako planta nagusia dauka, eta Belaunzaranen estilo arkitektonikoaren ezaugarri ziren kanonak ditu. Belaunzaranek berak egin zuen elizaren inguruko urbanizazio lana, alboko landa-etxea eta udaletxea bereak dira.
Lemandaroko San Juan baseliza
Lemandaroko San Juan da, Kanpantxuko auzunean, herrian ondoen jagonda dagoen ermita, herriko bizilagunek auzolanean egindako zaharberritze lanei esker. Gaur egun San Juan izena dauka, nahiz eta lehenago San Martin izan. Eleizkizunak San Juan Bataiatzailearen egunean egiten dira. Ajangizek bost ermita izan zituen, baina horietariko batzuk, edo desagertu egin dira, edo txarto zainduak daude.
Aristieta jauregia
Jauregi barrokoa da, Olaeta-Aristieta familiak XVII. mendean egina. Hain zuzen ere, familia horretako bi seme Bizkaiko jaurerriko ahaldun nagusi izatera heldu ziren. Kanpantxun dagoen eraikin eder eta handi hori, gerora, baserri bihurtu zen, eta gaur egun landetxe bat eta nekazaritza ekologikoko zentro bat daude bertan.
Abadetxea
Mendieta auzunean dago, eta 1822koa da. Juan Bautista Belaunzaran arkitektoak egin zuen, Jaunaren Igokundearen eleizearen egileak. Hain zuzen ere, eliza horrekin batera, XIX. mendean eraikitako gune urbanistiko neoklasikoa osotzen du. Orain dela gutxi, Udalak Abadetxea erosi du eta konpontzen dabil, kultura etxea izan dadin.
Ajangizko baserriak
Baserria herri eraikin bat da, eta egokituta dago nekazaritza eta abelazkuntzarako. Herri arkitektura mota horrek erakusgarri interesgarriak dauzka Ajangizen. Zaharrenak XVII. mendekoak dira (adibidez, Auzokoa baserria) eta horietan nabarmentzekoa da zutabe egitura, harri gainean eusten dena. Horien eredu bezala, adibidez, Enbeita baserria dago, Kanpantxu auzunean.
XVIII. mendearen erdialdera, egurrezko egituraren ordez, harria erabiltzen hasi ziren etxea eusteko elementu bezala; aldaketa horri esker, eraikina sendoagoa zenez, leihoak handitu egin ziren eta, horrela, argi gehiago sartzen zen etxean. Kasu honetan, nabarmentzekoa da Ispizua Aurrekoa baserria.
Sartzola baserrian, inguruan gelditzen diren garai bakanetariko baten pilareak ikus daitezke.
Goikoerrota burdinola eta errota
Berrekondo errekaren bazterrean daude Goikoerrota burdinola eta errota. Goikoerrotak presa bitatik hartzen zuen ura, hainbat errekatako emariak batzen zituztenak. Burdinola ohiak, era berean, orain dela gutxira arte, zentral elektriko txiki bezala funtzionatu zuen, Gernika-Lumorako elektrizitatea sortzeko.
Ajangizen, Goikoerrotaz gain, beste bi errota egon ziren: Bekoerrota, aurrekoaren ondoan, eta Errotabarri.
Saint-Bénézet zubia
Saint-Bénézet zubia edo Avignongo zubia (pont Saint-Bénézet edo pont d'Avignon) Frantziako Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdeko Vaucluse departamentuko Avignon hirian dagoen Erdi Aroko zubia da. Rodano ibaia zeharkatuz Villeneuve-lès-Avignonera doan zubi hau 1995ean UNESCO erakundeak Petit Palais museoa, Avignongo katedrala, Avignongo Aita Santuen jauregia eta Avignongo harresiekin batera Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
Folklorean
Saint-Bénézet zubia Sur le pont d'Avignon abesti herrikoari esker ospetsua da. Abestiak honela dio:
Bramocharax baileyi
Bramocharax baileyi Bramocharax generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Sub judice
Sub judice, literalki epailearen mendean, zuzenbidean erabiltzen den latinezko lokuzio edo esamoldea da, auzia epailearen eskutik erabakitzeke dagoela adierazteko.
Dolar singapurtar
Artikulu hau Singapurreko dibisari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Dolar».
Dolar singapurtarra (mandarin txinera sinplifikatuaz: 新加坡元, malaysieraz: Ringgit Singapura, tamilez: சிங்கப்பூர் வெள்ளி, ingelesez: Singapore dollar), Singapurko Errepublikan zirkulazioan dagoen dibisa da. Bere ISO 4217 kodea SGD da eta bere sinboloa $ edo S$, dolar eta peso izeneko beste diru mota batzuetatik bereizteko. Dolar singapurtar banako baten ehunena zentimo deitzen da eta dolar bakoitza 100 zentimoz osatuta dago.
Lisignago
Lisignago Italiako udalerri bat da. Trentoko probintzia autonomoan kokatuta dago, Trentino-Adige Garaia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Lisignagok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Colombia geltokia
, Madrilgo metroaren geltoki bat da, Espainiako Madril hiriburuko Chamartín barrutian.
1983ko maiatzaren 21ean inauguratu zen.
Lantenoko eskolak
Lantenoko eskolak Aiarako Lanteno auzoan dauden heziketarako eraikinak dira.
2002ko, martxoaren 26an, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Ezaugarriak
Planta angeluzuzeneko hiru gorputzek (gorputz nagusia eta alboko bi atxikiak) osatzen dute eraikin exentu hau. Gorputz nagusia altuagoa da eta simetria-ardatza da multzoaren konposizioan. Eraikina 40 metro luze eta 15 metro zabal da.
Gorputz nagusia planta angeluzuzenekoa da, estuagoa eta altuagoa; erdisotoa, beheko solairua, bi solairu eta teilatu azpiko solairua ditu. Estalkiak teila zeramiko lauak ditu bi isurialdeetara, eta gailurra fatxada nagusiarekiko perpendikularra da, ekialderantz, eremuaren sarrerarantz orientatua.
Erdiko gorputzaren bi aldeetara, ortogonalean, bi eraikin daude, zabalagoak eta baxuagoak. Horien estalkiek teila zeramiko lauak dituzte, hiru isurialdetara. Alboko erakin horiek erdisotoa, beheko solairua, lehenengo solairua eta teilatu azpiko solairua dituzte. Multzoaren zerbitzu-hegalak dira eta bigarren maila batean azaltzen dira, erdiko gorputzaren fatxada nagusiarekiko. Alboko muturretan, luzapen txikien antzera, irtengune batzuk daude: dorre itsatsiak dira, arbelezko estalki piramidalak dituztenak, malda handia duten lau isurialdetara. Multzoaren behealdean erdisotoa dago, fatxada nagusian ageri dena.
Eskolaren fatxada nagusiak espazio ireki batera ematen du. Espazio hori sartzeko kalea baino gorago dago. Eremuaren eta basamentuaren artean kareharrizko basamentua dago, eta haren erdian sarrera ireki da. Sarrera nagusia aurrealdean dago, ekialdera orientatua, eta bi arrapalako bi eskailera ditu, erdiko gorputzaren bi aldeetara. Eskailerek zuzenean beheko solairura eramaten dute.
Mendebaldeko fatxadan, bigarren mailako sarrera dago behealdeko eraikinera sartzeko. Eskailerarik ez da ageri, lurraren malda dela-eta. Erdisotoa aireztatzeko, metro bat zabal den patio ingelesa dago, harlanduzko harrizkoa. Konposizioa oro har ekialdeko fatxadarena bezalakoa da, baina fatxada osoa laua da eta plano bakarrean dago.
Iparraldeko eta hegoaldeko zeharkako fatxadek konposizio berdina dute; alboko gorputzen zabalera nabarmentzen da, eta haiei atxikitzen zaizkie, erdialdean, lehen deskribatutako dorreak. Horiek 4 x 1,5 metrokoak dira, eta multzoaren izaera eklektiko eta zehaztugabea areagotzen dute. Gainerako fatxadek 2 ardatz dituzte dorrean, bao zorrotzak dituztenak, eta haren bi aldeetan bina ardatz gehiago, puntu-erdiko baoak dituztenak. Dorre itsatsien estalkien erpinean, erremate gisa, esfera eta oilar-itxurako haize-orratza ageri dira.
Egitura arkupez osatua dago, barne hartzen dituen gorputz edilizioaren gailurraren norabidearen arabera jarrita. Arkupe gehienak egurrezkoak badira ere, erdiko gorputzaren behealdekoak burdinurtuzkoak dira. Eraikinaren egituran egurrezko zutabeak nabarmentzen dira, eta horietan eutsita haritz-egurrezko panelak daude.
Erdisotoan, erdiko gorputz edilizioan, atondo zabala dago. Hartara fatxada nagusian dauden bi ateetatik sartzen da, eta hortik zehar alboko gorputzetara. Hor, hain zuzen, erretiratuentzako lokala, buztingintza-tailerra eta esku-langintzako tailerra daude. Lehenengo solairura fatxada nagusiaren arrapala simetrikoetatik sartzen da. Bertan eskolak daude; erdiko gorputza jolaserako gunea da, eta alboko gorputzak mutilen eta nesken gelak, hurrenez hurren. Egun, pintura-ikastaroak egiten dira bertan. Dorretik solairu horren alde batera sartzen da, eta bertan etxebizitza bat dago, abandonatuta eta egoera txarrean. Solairu horretan, gainera, kontsultategi medikoa dago. Lehenengo solairuan, lau etxebizitza eta lokal bat daude. Bigarren solairua eta teilatu azpikoa ez dira erabiltzen, beren egoera txarra baita.
Mapak
Nesken eta mutilen gelan 3 mapa zituen altzari bat zegoen, 1883an datatuak. Administrazio Batzarrak 2020an altzari hori zaharberritzeko eskatu zuen, Arabako Foru Aldundiak Toki Erakundeen ondasun historiko-artistikoak kontserbatzeko edo zaharberritzeko esku-hartzeetarako urtero deitzen dituen dirulaguntzen bidez. Zaharberritzea lan handia izan zen, mapak paper eta oihal erruloak baitziren, eta ez baitzen oso ondo ikusten haren edukia.
Altzari bakoitzak hiru mapako erroilu jarraia du, bigarren mailako euskarri den oihal batean itsatsia eta euren artean josiak. Altzariek mapak gordetzen zituzten eta horretaz gain, ikusgai egoteko balio zuten. Aztertu beharreko gaiaren arabera, sistema baten bidez hiru mapetako bat ikusteko aukera ematen zuen. Goiko aldean finkatuta zegoen egurrezko barra batek mapak tenkatzen zituen, biribilkatzen edo askatzen beste bi barraren gainean — beheko aldean jarriak — biradera batez biratzen zenean. Erroilu bakoitzak Espainiako eta Portugalgo mapa bat, Europako bat, eta, zeruko eta mapamundiko kartografia bat ditu, eguzki-sistemaren edo planetarioaren irudiekin, ilargiaren faseekin, eklipseen teoriarekin, urtaroekin edo lur-geruzaren basotxo geologiko batekin.
Selknam hizkuntza
Selknam hizkuntza (shelk 'nam, selk' nam, shilk 'nam) selknam edo onek Suaren Lurraldeko Uharte Handia n hitz egiten zuten hegoaldeko chon hizkuntza bat da.
Kolore
Kolorea gizakiak eta animalia batzuek duten pertzepzio subjektiboa da, argi ikusgaiko uhin-luzerek sortua, objektuak modu zehatzagoan bereizten laguntzen duena eta begien bidez hautematen dena. Ez da ikusten diren objektuen ezaugarria, argiak objektu horiek argitzen dituenean sortutako gertaera baizik: argi zuri bat dispertsio sistema batetik igarotzen denean, argi zuria deskonposatu eta oinarrizko zazpi koloreak ikusten dira, hots, gorria, laranja, horia, berdea, urdin argia, urdin iluna eta morea. Koloreen deskonposaketa eta oinarrizko zazpi koloreak Isaac Newtonek aurkitu zituen.
Selknam hizkuntza
Selknam hizkuntza desagertzeko zorian dagoen hizkuntza bat da, alde batetik, XIX. mendearen amaieran enpresaburu abeltzainek babestutako etorkin europarrek egindako Selknam genozidioaren ondorioz eta, bestetik, gaixotasunek eragindako heriotzen eta ona gizarte tradizionalaren erabateko hausturaren ondorioz. Iturri baten arabera, hizkuntza honen azken hiztun arinak 1980ko hamarkadan hil ziren. Hala ere, Rojas Bersciak (2014) adierazi zuen bi pertsona (Joubert Yantén, Txileko gazte bat, eta Herminia Vera, Argentinako emakume selknam bat, 2014an hil zena) gai zirela selknamez komunikatzeko, baina soilik hizkuntzaren ezagutza pasibo mugatua zuten hiztun gisa. "Ona" izena yagan hizkuntza tik dator eta selk'nam hitzari gailendu zaio, euren burua izendatzeko erabiltzen zuten izena islatzen duen hitza.
Kolore
Koloreak elkarren osagarriak dira; oinarrizko koloreak nahasiz, gainerako guztiak lortzen dira: oinarrizko kolore guztiak nahastuz gero, beltza ateratzen da, eta kolore guztiak batzen direnean, zuri ikusten da. Haiek bereizteko oinarritzat hartzen diren ezaugarri nagusiak tonua, distira eta asetasuna dira. Tonua espektroaren argi uhinen luzerak definitzen du; distira intentsitateak ematen du; eta asetasun maila, kolore batek zuritik duen ezberdintasunak eta espektroko kolorearekin duen antzekotasunak ematen du, kolorearen garbitasun mailak, alegia. Zuria eta beltza tonurik gabeko koloreak dira, akromatikoak.
Argi espektroa
Erradiazio elektromagnetikoa bere uhin-luzeraren (edo maiztasunaren) arabera sailkatzen da eskuarki. Uhin-luzera espektro ikusgaiaren tartean badago (gizakiok ikus dezakeguna 390 nm eta 750 nm tartean), "argi ikusgaia" esaten zaio.
Argi iturri gehienek uhin-luzera askotan igortzen dute argia. Igorle baten espektroa uhin-luzera bakoitzaren intentsitatea adierazten duen banaketa da.
Giza begia
400 eta 700 nm tartean diren uhin-luzerako erradiazio elektromagnetikoek kitzikatzen duten gizakien begiak. Konoak dira koloreen pertzepzioa ahalbidetzen dutenak, eta hiru mota daude. Hiru koloretan (gorri, berde eta urdinean) oinarritutako koloreen sintesi gehigarria, 3 kono mota hauei hobekien egokitutako hiru koloreak direlako da:
Makilak, argitasun txikia dagoenean ikusteko erabiliak, 415 eta 555 nm artean dira sentiberak, sentiberatasun handiena 498 nm luzeran (berde-urdina).
Pertzepzioa eta interpretazioa
Burmuinak begiek igorritako informazioa interpretatzen ditu informazio koherentea osatzeko. Adibidez, gauza bereko bi zati, argitan eta itzaletan daudenak, kolore berekoak direla aurreikusten du.
Kolore sintesiak
Koloreak nahasteko erabiltzen dugun moduaren arabera, kolore bat edo beste hauteman daiteke. Argiak, pigmentuak eta margoak nahas daitezke, eta emaitza desberdina da bata edo bestea nahasten den.
Sintesi gehigarria
Argiaren oinarrizko koloreak gorria, berdea eta urdina dira. Kolore horiek proportzio egokian nahasiz gero, gainerako kolore guztiak sortzeko gai dira, eta proportzio berean nahasiz gero, kolore zuria sortzen dute. Argirik gabe, berriz, beltza lortzen da. Argiaren koloreak bikoteka eta proportzio berean nahasiz lortzen dira argiaren kolore sekundario deritzenak, hau da, gorria eta berdea nahasiz horia sortzen da, berdea eta urdina nahasiz ziana sortzen da, eta gorria eta urdina nahasiz magenta sortzen da.
Sintesi kengarria
Sintesi gehigarria baino maizago gertatu ohi da nahasketa kengarria. Horren adibide tipikoa pintura-nahasketak dira. Pintura-kolore bakoitzak argi-uhin batzuk xurgatzen (kentzen) ditu eta beste batzuk islatzen, hori dela eta hautematen dugu kolore bat edo beste. Pintura gorria, berdea eta urdina nahasten badira, emaitza ez da pintura zuria. Pintura gorriak argi zuriaren kolore berdea eta urdina xurgatzen ditu eta kolore gorria islatu; pintura berdeak gorria eta urdina xurgatzen ditu eta berdea islatu; pintura urdinak, azkenik, gorria eta berdea xurgatzen ditu eta urdina islatu. Hori horrela izanik, oinarrizko hiru koloreak nahasten badira, elkar xurgatzen dute eta kolore beltza (edo oso iluna den kolore bat) da emaitza.
Kolorearen teoria
Margolaritzan, diseinu grafikoan, diseinu bisualean, argazkigintzan, inprentan eta telebistan, kolorearen teoria koloreen nahasketaren oinarrizko arau multzo bat da. Nahi den efektua lortzeko argi edo pigmentu koloreak konbinatzean datza. Argiarekin gorria, berdea eta urdina konbinatuz kolore zuria sortzen da; pigmentuekin, berriz, zian, magenta eta horia konbinatuz, kolore beltza sortzen da. Kolorearen teoriak Koloreak sortzeko prozesua aztertzen du.
Kolorearen psikologia
Gizakiok sistema sentsorialaren bidez hautematen ditugu koloreak, eta, beraz, pertsona bakoitzak modu desberdinean hauteman ditzake. Hala ere,kolore bakoitzari sinbolismo eta esanahi zehatzak ematen zaizkio kode kulturalaren arabera.
Esparru honetan aditu ezagunenetariko bat Eva Heller psikologo alemaniarra izan zen. Gaian sakontzeko zenbait ikerketa burutu eta gero, koloreen eta sentimenduen arteko erlazioa ez dela ustekabekoa baieztatu zuen. Alegia, bere ikerketen arabera, koloreen gustuak ez dira gustu arrazoiak baizik eta haurtzarotik gure lengoaian eta pentsamenduan errotuta dauden esperientzia unibertsalak. Ikerlariaren aburuz, kolore bakoitzak efektu ezberdinak zor ditzakete, askotan beraien artean kontraesankorrak direnak. Izan ere, kolore berak esanahi ezberdina izan dezake egoeraren arabera. Kolore gorria, adibidez, erotikoaizan daiteke egoera batean eta basatia beste batean. Testuingurua elementu garrantzitsua dela aipatzen du, horrek emango baitio koloreari gugan sortutako eragina. Hau da, kolore bera testuinguru ezberdinetan ager daiteke (arropa, espazioa, janaria, eta abar), baina gugan sortutako sentimenduak ezberdinak izan daitezke.
Kolorearen filosofia
Kolorearen arazo nagusietako bat zientziak (fisikak zein optikak, adibidez) gorputz fisikoez eta haien kualitateez esaten digunean koloreei buruz dakiguna ahokatzearekin lotuta dago. Arazo horrek eraman ditu historikoki koloreari buruz hausnartu duten fisikari nagusiak objektu fisikoek normalean eta gure ustez objektuek dituzten koloreak benetan ez dituztela uste izatera. Ozeanoak eta zeruak ez dira urdinak, guk uste bezala, eta laranjak ez dira laranja.
Tradizio zientifiko nagusia ez da soilik kolorearen sen ona modu horretan ulertzearen aurkakoa; gainera, tradizio zientifikoak kolorearen oso kontzepzio kontraintuitiboa du. Adibide gisa, David Humeren ohar ospetsua dago.
Honekin bat egin duten fisikarien artean daude Galileo, Boyle, Descartes, Newton, Thomas Young edo Maxwell. Kanporakortasunaren (objektu fisikoek ez dute kolorerik, ez behintzat zentzu erabakigarrian) eta subjektibismoaren (kolorea ezaugarri subjektiboa delako iritzia) zientziaren historian eta filosofiaren historian garrantzitsua da.
Zeruak urdina dirudi urdina delako, belarrak berdea dirudi berdea delako eta odolak gorria dirudi gorria delako. Harrigarria badirudi ere, uste horiek funtsean okerrak dira. Objektuak eta argiak ez dira benetan "kolorezkoak" esperimentatzen ditugun moduan. Kolorea gure esperientzia bisualen propietate psikologikoa da objektuak eta argiak begiratzen ditugunean, ez objektu edo argi horien propietate fisikoa. Ikusten ditugun koloreak objektuen propietate fisikoetan eta kolorez ikustea eragiten duten argietan oinarritzen dira, zalantzarik gabe, baina ezaugarri fisiko horiek desberdinak dira hautematen ditugun koloreen alderdi garrantzitsuetan.
Koloreen irudikapena
Koloreak irudikatzeko eta zehazteko hainbat eredu erabiltzen da:
Liopropoma aberrans
Liopropoma aberrans Liopropoma generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Malthusianismo
Malthusianismoa edo maltusianismoa biztanle kopurua eta biztanleen beharrizanak asetzeko elikadura bat etor daitezen, biztanleen kopuruaren hazkundea mantsotzea proposatzen duen dotrina da.
Pentsamoldea
Thomas Malthus (1766-1834) ekonomista britainiarraren arabera, biztanleria progresio geometrikoan hazten den bitartean, elikadura baliabideen produkzioa progresio aritmetikoan emendatzen da; ondorioz, elikagaien kopuruak biztanleriaren hazkundeari muga ezartzen dio. Biztanle kopuruaren eta elikaduraren arteko oreka lortzeko biztanleriaren jaiotza kopurua mugaturik mantendu behar da sexu harremanak mugatuz eta ezkontza adina atzeratuz; bestalde, hilkortasuna handiagoa denean (goseteak, gerrak, izurriteak...) hazkundea moteldu egiten da. Maltusianismotik sortutako neomalthusianismoak antisorgailuak erabiltzea gomendatzen du oreka hori lortzearren.
Maltusianismo ekonomikoa
Produkzioaren berariazko murrizketa edo erabateko suntsipena da. Gehienbat nekazaritza alorreko gaiei edo produkzio baliabideei dagokie eta haren helburu nagusia neurriz gaindiko produkzioa saihestea, eskaera eta eskaintza orekatzea eta prezioen beherakada geratzea da.
Kensington (Maryland)
Kensington Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Montgomery konderrian dago, Maryland estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Erlea (aldizkaria)
Erlea 2009ko urriaren 8 an sortutako literatur aldizkaria izan zen, 2018an argitaratzeari utzi ziona, 12 ale atera ondoren. Lau hilabetean behin kaleratzea izan zen bere helburua, Bernardo Atxagaren zuzendaritzapean. 136 orrialde zituen eta 12 eurotan saltzen zen. Euskaltzaindiaren babespean sortu zen eta Pamiela editorialak argitaratzen zuen.
Historia
Andres Urrutiak zera esan zuen aurkezpen egunean: "Euskaltzaindiak laurogeita hamar urte bete ditu. Era-erara dator, beraz, aldizkaria gure ospakizunetara. Harago doa, alabaina, ahalegin hau, Euskaltzaindiak nahi duelako present egon euskal kulturaren eremuan, modu aktibo eta esanguratsuan. Erlea aldizkaria da horren erakusle. Lehen-lehena, ez bakarra, gaur eta bihar ikusiko duzuen bezala."
Bernado Atxaga aldizkariaren ezaugarri nagusiak ezagutzera eman zituen. Aldizkariaren egituraz mintzatu zen, eta proba bat zela ere esan du: "Euskaldunok muga bat gainditu dugu, badugu gune sendo bat, euskal literatura sustazeko gutxienezko irakurle kopuru bat; orain erremediorik gabe, aurrera joan behar dugu".
Lau hilabetez behin argitaratzea izan zen lehenengo helburua baina argitaratzearen epeak gorabeheratsuak izan ziren. Lehenengo hiru zenbakietan hurrenez hurren Irlanda, Afrika eta Suedia, agertu ziren.
Erlea aldizkariaren goiburuaren azpian hauxe zen: "1.700en aldizkaria". Bernardo Atxagaren esanetan: "Gure gogoa 1.700 ale atera eta 1.700 erosle izatea baita." Halere, 2016 urtean emaitzak uste baino eskasagoan ziren Atxaga beraren ustetan eta azken salmenta zenbakien zain geratu ziren aurrera edo atzera egiteko.
2018an bere 12. eta azkenengo zenbakia aurkeztu zuen Euskaltzaindiak Bilboko egoitzan. Andres Urrutia euskaltzainburuak eta Bernardo Atxaga aldizkariko zuzendariak aurkeztu zuten, eta Urrutiak adierazi zuen «hain ezagunak ez diren pasadizoak eta gertaerak» azaltzen zirela publikazioan. Irakurleak «Euskaltzaindiaren barruak ezagutzeko aukera» ere izango duela gaineratu zuen.
Azken alean gai nagusia Euskaltzaindiaren mendeurrena da eta Akademiaren ehun urteko historian oso garrantzitsuak izan ziren gertaerak kontatzen ziren bertan. Besteak beste, hastapenetako euskaltzainen profilak aletzen ziren; gordetako testu batzuk agertu –‘ETAk euskarari buruz, 1962an’–; argazki berriak erakutsi –Gabriel Arestirenak, esaterako–; Ramon Saizarbitoria eta Ibon Sarasolaren arteko hizketaldi mamitsu bat proposatzen zen.
Halaber, Beatriz Chivite, Hasier Larretxea edo Amaia Iturbideren poemak erakustzi ziren; Txani Rodriguez eta Garbiñe Ubedaren kontakizunak; liburu iruzkinak; Laura Mintegi, Kepa Altonaga, Nora Arbelbide edo Juan Luis Zabalaren testuak; eta Txema Larreari eginiko gorazarrea.
Bernardo Atxagaren intentzioa aurrera begira hauxe zenː «Aurrerantzean, asmoa litzateke ‘Erlea’-ren antologia berezi batzuk argitaratzea... »
Kolaboratzaileak
Lehenengo alean zenbakian idazle askok hartu zuten parte, besteak beste; Kolesti Agirresarobe, Kepa Altonaga, Pablo Antoñana, Jon Arano, Aurelia Arkotxa, Joxean Artze, Mikel Asurmendi, Jon Aurre, Marisol Bastida, Frank Bergon, Harkaitz Cano, William Douglass, Irati Elorrieta, Miel A. Elustondo, Estibalitz Ezkerra, Aritz Galarraga, Asun Garikano, Jacinto Iturbe, Joxemari Iturralde, Koldo Izagirre, Xabier Kintana, Mariasun Landa, Monique Laxalt, Bruce Laxalt, Anjel Lertxundi, Xabier Lete, Karlos Linazasoro, Ania Miner, Víctor Moreno, Toño Muro, Mari Jose Olaziregi, Lourdes Otaegi, Gloria Totorikaguena, Kirmen Uribe, Andres Urrutia, Gabriel Urza Laxalt, Justin Webster eta Iban Zaldua.
Aldizkaria Euskaltzaindian lortu ahal zen eta baita harpidedun bihurtuz. Aldizkarien iraganeko aleak internetez salgai daude hainbat liburudendetan.
Główczyce udalerria
Główczyce Poloniako Pomeraniako voivoderriko landa-udalerri bat da, Słupsk barrutian kokatuta. 321,97 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 9251 biztanle zituen.
Bakailao-gibel olio
Bakailao-gibel olioa edo bakailao-gibelaren olioa bakailao-gibeletik ateratako olioa da, likido horixka, usain ahul eta zapore berezikoa. Bere konposizioan oleina eta palmitina dira nagusi, eta gainera fosforoa, bromoa, iodoa, sufrea eta burdina ere baditu, eta baita bitaminak ere (A eta D bereziki). Gorputzaren suspertzaile bezala erabiltzen da, oro har, eta itxuraz errakitismoaren aurkako tasun bereziak ditu. XVIII. mendean sortutako lehendabiziko elikadura-osagarrietako bat da, gehienetan umeei ematen ziotena.
Luis Karril
Luis Karril Uribe (Donostia, 1847ko abuztuaren 25a - Donostia ondoko itsas uretan, 1892ko urriaren 19a) euskal arrantzale eta traineru estropadetako patroi ospetsuenetakoa izan zen.
Arraun munduko ikono bihurtu da, bere bizitzan izan zituen gertakari batzuk direla-eta: Kontxako Banderan izandako garaipenak, Ondarroari irabazitako traineru desafio ezaguna eta, azkenik, itota hiltzean izan zuen heriotz mingotsa.
Kirol ibilbidea
Donostiako traineru patroi historikoen artean ezagunena izango da, seguruena, Luis Karril.
1889ko eta 1890eko Kontxako Banderak irabazi zituen.
Era berean, 1890ean Ondarroaren aurkako desafio famatua irabazi zuen. Desafio hori oso sonatua izan zen, arraunketaren historian izan den desafio ospetsuena, seguru asko. Ikusmira handia eta apustu ikaragarriak izan ziren, eta Luis Karril idolo bihurtu zen donostiarren artean.
Desafio horren ondorioz, Baionako traineru batek bigarren desafio bat bota zion Donostiari, baina oraingoan Luis Karrilen mutilek galdu egin zuten, polemika bertan izan bazen ere (abordatu egin zuten, antza, donostiarren trainerua, eta estropada irabazteko aukerak galdu zituen hor).
Porrot honen ondoren «Kiriko» patroiak hartu zuen Donostiako traineruaren ardura, Luis Karrilek berak hala gomendatuta.
Heriotza
1892ko urriaren 19an, bere arrantza kuadrillarekin arrantzan ari zen, beste hainbatetan bezala. Haize zakarra omen zebilen, iparra (NNE). Itsasoa bare, eta, haizea aprobetxatuz, belarekin ari ziren nabigatzen, kostatik 9 milia ingurura. Anboto ikusi orduko (kala ondo enfilatzeko puntua zen mendi hura) Joxe Mari Tabernak ordularia atera eta “ordubata” esan omen zuen. Oraindik gorde ez zuenean, haize-bolada bortitz batek derrepentean bela bete-betean harrapatu zuen, ontzia trabeska jarri eta azkenean irauli egin zuen. Karril une horretan pipa kargatzen ari omen zen, patroi lana istante batez utzita, eta kasualitatez, orduantxe gertatu zen haize bolada hura.
Luzaro egon ziren ontzi irauliari helduta, eta nekearen nekez banan-banan amore ematen eta ontzitik askatzen joan omen ziren. Karrilek arropa erantzi egin zuen, ontziari hobeto heltzeko-edo, baina horrek azkartu egin zuen bere patua: ordu eta erdi eskasera, agian hotzak giharrak uzkurrarazita, eskuak gilatik askatu eta hondoratu egin zen betiko.
Avignongo katedrala
Avignongo katedrala (Cathédrale Notre-Dame des Doms d'Avignon) Frantziako Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdeko Vaucluse departamenduko Avignon hirian dagoen katedral erromanikoa da. XII. mendean Andre Mariari eskainiako eraikin hau 1995ean UNESCO erakundeak Petit Palais museoa, Saint-Bénézet zubia, Avignongo Aita Santuen jauregia eta Avignongo harresiekin batera Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
Kensington (New Hampshire)
Kensington Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Rockingham konderrian dago, New Hampshire estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Nii Amaa Ollennu
Raphael Nii Amaa Ollennu (Akkra, Urre Kosta, 1906ko maiatzaren 21a - 1986ko abenduaren 22a) ghanatar legelari, epaile eta politikaria izan zen. 1962-1966 bitartean, Auzitegi Goreneko epailea izan zen, Parlamentuko lehendakaria 1969-1972 bitartean, eta Ghanako jarduneko presidentea 1970eko abuztuan.
Bizitza
Nii Amaa Ollennu Akkran jaio zen, 1906ko maiatzaren 21ean, ga etniako familia batean. Londresen Jurisprudentzia ikasi ondoren, Ghanara itzuli zen. 1950ean Alderdi Demokratiko Nazionala sortu zuen, 1952an Ghanako Kongresuko Alderdiarekin bat egin zuena. J. B. Danquahekin eta Kofi Busiarekin batera, Kwame Nkrumahen gobernuaren aurkaria izan zen. Parlamentuko lehendakaria baitzen, Akwasi Afrifa agintari militarra ordeztu zuen errepublikako buruzagitzan 1970eko abuztuaren 7an, eta Edward Akufo-Addoren esku utzi zuen boterea abuztuaren 31n.
Tourliac
Tourliac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tourliac udalerrian erroldatutako biztanleak 132 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 9 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren gizonak), 26 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 17 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 68 etxebizitza zeuden, 48 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 65 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 48 etxebizitza nagusietatik 30 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 15 etxek hitu gela zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 73 ziren, horien artean 53 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 53 pertsona aktiboetatik 48 lanean zeuden (21 gizon eta 27 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Tourliac udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 780 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montapas
Montapas Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montapas udalerrian erroldatutako biztanleak 287 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 242 etxebizitza zeuden, 141 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 101 bigarren erresidentzia ziren. 240 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 141 etxebizitza nagusietatik 111 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 21 etxek bi zituzten, 50 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 81 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 49 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 172 ziren, horien artean 108 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 108 pertsona aktiboetatik 100 lanean zeuden (53 gizon eta 47 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montapas udalerrian 129 unitate fiskal zeuden, 256 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.575,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 4 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak igeltseroa ziren.
2000. urtean Montapas udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.520 hektarea erabiltzen.
Touffreville-la-Corbeline
Touffreville-la-Corbeline Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Touffreville-la-Corbeline udalerrian erroldatutako biztanleak 777 ziren. Familiak 277 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 125 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
The Naked Spur
1953ko Jatorrizko gidoi onenaren Oscar Sariaren (Sam Rolfe eta Harold Jack Bloom) izendapena jaso zuen.
Touffreville-la-Corbeline
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
NGC 3141
NGC 3141 galaxia bat da, Hydra konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
Touffreville-la-Corbeline
Etxebizitza
2007an 313 etxebizitza zeuden, 286 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 310 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 286 etxebizitza nagusietatik 234 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 67 etxek lau zituzten eta 174 etxek bost zituzten. 249 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 105 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 161 etxetan bat baino gehiago zituzten.
The Naked Spur
Argumentua
Bidean, Kempek Jesse Tate (Millard Mitchell) urre bilatzaile obsesionatua eta Roy Anderson (Ralph Meeker) desohorearengatik lizentziatua izan zen soldadu gonazalearekin topo egingo du, hiruen artean hiltzailea eta harekin dagoen Lina Patch (Janet Leigh) emakume ederra atzematea lortuko dute, azken hau Vandergroateen hildako lagun baten alaba.
Touffreville-la-Corbeline
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 539 ziren, horien artean 379 aktiboak ziren eta 160 inaktiboak ziren. 379 pertsona aktiboetatik 359 lanean zeuden (194 gizon eta 165 emakume) eta 20 langabezian zeuden (9 gizon eta 11 emakume). 160 pertsona inaktiboetatik 53 erretiraturik zeuden, 66 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
The Naked Spur
Argumentua
Bostek mota guztietako ezuste, gatazka moral eta heuren mendeku eta erredentzio griñei aurre egin beharko dioten ibilbide bati ekingo diote.
Touffreville-la-Corbeline
Diru sarrerak
2009an Touffreville-la-Corbeline udalerrian 291 unitate fiskal zeuden, 806 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.507 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 2 argiketariak eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Johnsomervilleita
Johnsomervilleita fosfato motako minerala da eta fillowita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Johnsomervilleita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. trigonal*]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4,5 da.
The Body Snatcher (filma)
The Body Snatcher 1945eko Robert Wise estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.