cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Julian Gaiarre museo-etxea
Museoa
Museoa milaka pertsonek bisitatzen dute urtero. Horien artean, izan zuen oihartzunagatik bereziki aipagarria, 1998ko abenduaren 6an Alfredo Kraus kanariar tenoreak egindako bisitaldia dago.
Maria Liechtensteingoa
Maria Liechtensteingoa (Marie-Aglaë Bonaventura Theresia Kinsky von Wchinitz und Tettau kondesa jaioa; Praga, 1940ko apirilaren 14a - Grabs, Suitza, 2021eko abuztuaren 21a) Liechtensteingo printzesa ezkontidea izan zen 1989tik hil zen arte 2021ean.
Ferdinand Kinsky von Wchinitz und Tettau (1907–1969) eta Henriette Caroline of Ledebur-Wicheln (1910–2002) kondesaren alaba izan zen.
1967ko uztailaren 30ean Jon Adam II.a Liechtensteingoa ezkondu eta lau seme-alaba izan zituzten:
Bere senarra 1989ko azaroaren 13an igo zen Liechtensteingo tronura eta Maria printzerriko printzesa ezkontide bihurtu zen.
Osoblaha
Osoblaha Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.079 biztanle ditu eta 18,16 kilometro koadroko azalera. Bruntálgo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1355 urtean egin zen.
La Capelle-Balaguier
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 160 etxebizitza zeuden, 108 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 158 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 108 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 13 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 62 etxek bost zituzten. 90 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 165 ziren, horien artean 112 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 112 pertsona aktiboetatik 104 lanean zeuden (58 gizon eta 46 emakume) eta 8 langabezian zeuden (5 gizon eta 3 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 iturgina.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Craigends
, Eskoziako Houston and Killellan parrokia zibilean dagoen etxebizitza eremu bat da, Renfrewshire konderrian.
Paxa
Paxa azpiko arropa elastiko bat da, gerria eta pelbisa estali eta estutu egiten dituena. Bereziki emakumeek janzten dute; hala ere, maiz, gizon nahiz emakumeen jantzi terapeutikotzat erabiltzen da, lunbalgia eta beste afekzio batzuk arintzeko.
Hasdrubal (Hannonen semea)
Hasdrubal (Hannonen semea) (punikoeraz : 𐤏𐤆𐤓𐤁𐤏𐤋, latinizatua: ʿAzrubaʿal, Baalen Laguntza), (K.a. 250 hila) kartagotar jenerala izan zen. Lehen Gerra Punikoaren erdialdean zerbitzatu zuen, Kartago eta Erromaren artean borrokatu eta gerrako lau bataila nagusietako hirutan parte hartu zuen. Kartago hiri-estatuko herritarra zen, gaur egungo Tunisia. Ezezagunak dira jaiotze data eta haren heriotza adina baita K.a. 255ean protagonismoa hartu aurretik egin zituen jarduerak ere. Historialari modernoek Hasdrubal izeneko beste kartagotarrengandik bereizten dute Hannonen semea gehituz.
Hasdrubal Kartagoko hiru jeneraletako bat izan zen, ziurrenik nagusia, erromatarrek Afrikako iparraldea inbaditu zutenean, K.a. 255ean, armadaren agintea hartu zuena. Urte amaieran erromatarren aurka joateko erabakiaren arduraduna izan zen eta Adisko guduan egon zen. K.a. 254aren hasieran, Kartagoko jeneralen triunbiratoak armadaren kontrola eman zion Xantipo espartar mertzenarioen komandanteari eta berarekin batera, erromatarrak Tuniseko batailan guztiz garaitu zituzten.
Izena
Hasdrubal Kartago hiri-estatuko herritarra zen; historialari modernoek Hasdrubal izeneko beste kartagotarrengandik bereizten dute Hannoren semea izenaz. Hasdrubalen jaiotze data eta heriotza adina ezezagunak dira, eta baita K.a 255. urtean Lehen Gerra Punikoan zehar protagonismoa lortu aurretik egin zituen jarduerak ere. Gerrako 23 urteetan zelai beteko lau gudu bakarrik gertatu ziren; Hasdrubalek horietako hirutan parte hartu zuen.
Aurrekariak
Kartago hiria gaur egungo Tunisian zegoen (gaur egun Tunis tik gertu) eta K.a. III. mendearen erdialderahonako lurralde hauetaz nagusitu zen: hegoaldeko Iberia, Afrikaren iparraldeko kosta eta beste eskualde batzuk ere, Balearrak, Korsika, Sardinia, eta Siziliaren mendebaldea erdiak, non inperio militar eta komertzial bat eratu zen. Kartago mendebaldeko Mediterraneoan itsas potentzia nagusia zen, bere itsas armada militar eta komertzialari esker, Erromak zuela gutxi Arno hegoaldeko Italia kontinentala bateratu zuen bitartean. Lehen Gerra Punikoa hasi zen Kartago eta Erromaren artean K.a. 264an, eta K.a. 260rako, erromatarrek Sizilia osoa kontrolatu nahi zuten.
Kartagotarren politika zen euren aurkariak higatu arte itxaroteko, euren jabetza guztiak eskuratzeko eta elkarren arteko bake itun egoki bat negoziatzeko itxaropenarekin. Erromatarrak, funtsean, lurreko potentzia bat ziren, eta Siziliako zati handi baten kontrola lortu zuten euren armada erabiliz. Gerra honetako kartagotarren estrategia bat izan zen haien herri eta hiriak gotortzea errazago defendatu ahal izateko, eta hauetariko gehienak kostaldean zeunez, itsasoz hornituak eta indartuak izan zitezkeen, erromatar armadak ezin zuen ezer egin hori saihesteko. . Gerraren gunea itsasora mugitu zen, non erromatarrek esperientzia gutxi zuten ; K.a. 260. urtean, erromatarrek, flota bat eraiki zuten, hondoratutako kartagotar quinquerreme bat eredutzat hartuz.
Afrikaren inbasioa
Itsas garaipenak Milasen (K.a. 260) eta Sulzin (K.a. 258), Siziliako impasseren ondorioz, erromatarrek erabaki zuten plan bat garatzea, itsasoan oinarritutako estrategia batean zentratuko zena, kartagotarren bihotza inbaditzeko eta haren lurraldea mehatxatzeko Afrikaren iparraldean. Bi etsaiak itsas nagusitasuna ezartzera erabakita zeuden, diru eta eskulan kopuru handiak inbertituz euren armaden tamaina handitu eta mantentzeko.
Eknomoko gudua
Artikulu nagusia: Eknomo lurmuturreko gudua (K.a. 256) [[Fitxategi:First_Punic_War_Africa_256-255BC.svg|eskuinera|thumb|250x250px| Erromatar armadaren mugimenduak Afrika inbaditzean 1.- Erromatarrek lurreratu eta Aspis harrapatu zuten (K.a. 256) 2.- Erromatarren garaipena Adisen (K.a. 256)
3.- Erromatarrek Tunisia harrapatu zuten (K.a. 256) 4.- Xantipo Kartagotik abiatu zen armada handi batekin (K.a. 255)
5.- Erromatarrak Tunisko guduan garaituak ziren. (K.a. 255) 6.- Erromatarrak Aspisera erretiratu eta Afrikatik alde egin zuten. (K.a. 255)
]] Erromatar flota -330 gerraontziz osatuta zegoena, gehi zehaztugabeko garraio-ontzi kopuru bat - Erromako Ostia portutik itsasoratu zen K.a. 256an. Marko Atilio Regulo eta Luzio Manlio Vulso Longo urteko kontsulek gidatu zuten. Siziliako erromatar armadatik 26.000 legionario ontziratu ziren. Kartagotarrak erromatarren asmoen jakitun izatean, eskuragarri zeuden gerraontzi guztiak bildu zituzten, guztira 350, Hannon eta Hamilkarren agindupean, Siziliaren hegoaldeko kostaldean erromatarrak atzemateko. Osotara, 290.000 tripulatzaile eta itsas infante zeramatzaten 680 gerraontzi inguru elkartu ziren Eknomo lurmuturreko guduan. Kartagotarrek aurrea hartu zuten, itsasontziak maneiatzeko trebetasun gehiago zutela aurreikusiz. Halaber, borrokaldi luze eta nahasi baten ondoren, kartagotarrak garaituak izan ziren, zeinen 30 itsasontzi hondoratu eta 64 harrapatu baitziren. Erromatarrek, berriz, 24 ontzi galdu zituzten.
Adisko gudua
Artikulu nagusia: Adisko gudua
Borrokaren ondorioz, Erromako armada, Reguloren agindupean, Afrikan lehorreratu zen Aspis inguruan (Kelibia modernoa), Bon lurmuturrean, K.a. 256ko udan eta kartagotarren eremua suntsitzen hasi zen. Hogei mila esklabo harrapatu zituzten, ganadu-aziendak, eta setio labur baten ondoren, Aspis hiria hartu zuten. Honetaz gain, Kartagoren menpeko lurralde askotan matxinadak sortarazi zituzten. Uda igaro ondoren, erromatar senatuak itsasontzi gehienei eta armadaren zati handi bati Siziliara itzultzeko agindua zien, ziurrenik neguan 100.000 gizon baino gehiago elikatzeko zailtasun logistikoak zirela eta. Regulok 40 itsasontzi, 15.000 infante eta 500 zaldizko utzi zituen Afrikan neguan igarotzeko, udaberrirako indartzeke zegoen kartagotar armada ahulduko zelakoan. Hori lortuko zen erasoen bidez eta Kartagoren menpeko lurralde errebeldeak bultzatuz, baina kontsulek diskrezio zabala zuten. Hau da Hasdrubal erregistro historikoan lehen aldiz agertzen den unea. Kartagoko senatuak jeneral izendatu zuen, Bostarrekin batera, mehatxu horri aurre egiteko. Zalditeria eta elefante armada indartsu baten gaineko agintea hartu zuten eta hirugarren jeneral batek, Hamilkarrek, Siziliako komandante kartagotarrak, 5.000 infante eta 500 zaldizko ekarri zituen. Ez da ezagutzen tamaina osoa eta armadaren osaketa, baina gutxi gorabehera erromatar armadaren tamaina bera izan zela jakinarazi zuten. Hilabete batzuk geroago, Tunisko guduan, kartagotarrek 100 elefante erabli zituzten, 4.000 zaldizko eta 12.000 infante; azken horretan herritar-milizia ugari sartuko litzateke. Uste da Hasdrubal hiru kartagotar jeneralen nagusia izango zela, berak Reguloren aurka joatea erabaki zuelako.
zalditeriaren eta elefanteen erabateko erabilera okerra izan zela. Kartagoko armada gotortutako mendi batean zegoela, Regulok berehala hartu zuen erabaki ausarta bere armada bitan banatzeko eta bakoitzak gaueko martxa bat egin zezan, kanpamenduko egunsentiko erasoa egiteko. Erromatarrek maldan gora erasoko zuten kartagotarren posizioaren, baina aldi bereko bi tokitatik eraso bati erantzutea zaila izango zen. Hala ere, ezin izan zenez erabateko ezustea lortu, kartagotar gehienak gai ziren erromatar erasotzaileen armadaren zati bati aurre egitea. Zutabe hau kartagotarrek baztertu zuten, muinoan behera desordenan alde egin zuena. Egoera nahasia izan zen, gainerako kartagotarrekin neurri eraginkorrik hartu gabe eta kide garaileekin koordinatu gabe. Nigel Bagnall historialari militarraren arabera, zalditeria eta elefanteak oso azkar ebakuatuak izatean, ezin zuten inolako zeregin bete, ez gotorlekuak defentsan, ezta muinoaren lur malkartsuan erabili ere. Kartagotarrek iheslariak muinotik kanpo jazarri zituzten, baina erromatar bigarren zutabeak, kartagotarren gotorlekua eraso beharrean, maldan behera zihoan kartagotarren atzeguardia eraso zuen, orain zabalegi zegoena. Baliteke kartagotar talde honek muinotik irten zenean, erromatar erreserben kontraeraso bat eragitea. Nolanahi ere, beste liskar batzuen ondoren, kartagotarrek zelaitik ihes egin zuten. Horren aurrean, kanpamenduko kartagotarrak, beren gotorlekuak bortxatu gabe bazeuden ere, izutu eta erretiratu ziren, erromatarrek distantzia batera jazarrita. Iturri primarioek ez dute kartagotar galeren zifrarik ematen. Historialari modernoek iradokitzen dute, ostera, kartagotar agindu goiztiarrari esker, euren zalditeria eta elefanteak ebakuatzeko, galera gutxi edo bat ere ez zutela jasan. Azkenean, erromatarrek jazartzeari utzi zioten eta muinoaren tontorreko kanpalekua arpilatu zuten.
Tunisko gudua
Artikulu nagusia: Bragadasko gudua (K.a. 255)
Erromatarrek aurrera jarraitu zuten eta hainbat hiri harrapatu zituzten, tartean Tunis, Kartagotik 16 km-ra bakarrik. Tunisetik, erromatarrek Kartagoko ingurua erasotu eta suntsitu zuten, Kartagoren menpeko afrikar askok matxinada pizteko aprobetxatu zuten bitartean. Kartago hiria, Regulo edo matxinoengandik ihesi zihoazen errefuxiatuez josia egotean, janaria agortu egin zen. Etsipenaren etsipenez, kartagotarrak bakea eskatu zuten. Regulok, Kartago erabat garaitua izan zela ikusi zuenean, baldintza gogorrak eskatu zituen. Kartagotarrek onartezinak zirela uste zutenez, erabaki zuten borrokarekin jarraitzea. Kartagotarrek Mediterraneoko eskualde guztietako gizon borrokalariak errekrutatzen zituzten, eta garai horretan Greziatik etorritako kontratatu talde handi bat iritsi zen Kartagora. Horien artean Xantipo espartar komandante mertzenario bat zegoen. Polibioren iritziz, espartarren entrenamendu metodoetan parte hartu zuen eta bazekien armada hedatzen eta maniobratzen. Kartagoko tropan inpresio ona egin zuen, eta Kartagoko senatuari konbentzitu zion bere armadako elementu indartsuenak zalditeria eta elefanteak zirela, eta zelai beteko batailetan borrokatu behar zutela efekturik onena lortzeko. John Lazenby historialariak espekulatzen du Xantipok aurretik elefanteekin aurrez aurre egon zitekeen, Pirro Epirokoa k K.a 270ko hamarkadan Esparta eraso zuenean. Xantipo, errekluta berriak eta neguan zegoen armada entrenatzeaz arduratu zen, hiru jeneral kartagotarren batzordeak kontrol operatiboa mantendu arren. Gudu erabakigarri baten perspektiba hurbildu ahala, eta Xantipok armadaren maniobratzeko trebetasuna handitu ahala, erabateko kontrola eman zioten. Ez dago argi hau jeneralen, senatuaren edo tropen eta kartagotar hiritarren erabakia izan zen.
Sizilia
K.a. 255eko ekaitzean flotaren zatirik handiena galdu zutenean, erromatarrek azkar beste bat berreraiki zuten, 220 itsasontzi berri gehituz, eta Sizilian eraso iraunkorra hasi zuten; haien flota osoak, bi kontsulen menpean, Panormo eraso zuen K.a. 254 hasieran. Panormus, garai hartan, Siziliako iparraldeko kostaldearen hiria handia zen, gaur egungo Palermo modernoa dagoen lekuan. Hiriak hirurogeita hamar mila biztanle inguru zituen eta Siziliako hiririk handienetako bat zen, oraindik Kartagoren aliatua eta ekonomikoki garrantzitsuena. Hiriko oparotasuna merkataritza eta arrantzan oinarritzen zen, nekazaritzaren kalterako, eta hiriaren inguruko eremua basoz beteta zegoen, baita ateetatik gertu ere. Erromatarrek hiria inguratu eta blokeatu zuten, setio-makinak instalatuz. Hauei esker, erromatarrek erasotako harresietan zulo bat ireki zuten, kanpoko hiria harrapatuz. Hiriko erdigunea azkar errenditu zen. Hamalau mila biztanle askatu ziren erreskate ordaindu ondoren, baina beste 13.000 biztanle, euren askatasuna erosi ezin zutenak, esklabo saldu ziren. Siziliako mendebaldeko barnealdeko zati handi bat erromatarren esku geratu zen: Ietas, Solous, Petra eta Tindaris akordio batera iritsi ziren. Siziliako gertaera hauei erantzuteko, kartagotarrek Hasdubal Siziliara bidali zuten, ziuraski K.a. 254an. urtean, aurretik erretiratutako 5.000 infante, 500 zaldizko eta 140 elefanteen indargarri batekin. Erromatarrek K.a. 254 eta K.a. 251. urteen arteko gudua saihestu zuten; Polibioren arabera, kartagotarrek Siziliara bidalitako gerra elefanteen beldur zirelako. Bagnallek iradokitzen du Xantiporen aurkako gudutik bizirik atera zirenek istorio izugarriak kontatu zituztela kartagotar zalditeriaren eta elefanteen eraginkortasunari buruz gudu irekian. Ondorioz, kartagotarrek, ziur asko erromatarrek baino armada txikiagoarekin, lautadak menderatu zituzten, eta erromatarrak, berriz, toki garaiagoan eta gorabeheratsuagoan geratu ziren, non zalditeriaren eta elefanteen efektuaren zati handi bat deuseztatu egingo zen. Bi aldeek ez zioten elkarri aurre egin nahi izan. Hasdrubalek denbora pasa zuen bere armada entrenatzen, elefanteak barne. K.a. 252an. Erromatarrek Thermae eta Lipara harrapatu zituzten, Panormusen erorketaren ondorioz isolatuak izan zirenak.
Panormusko gudua
Artikulu nagusia: Palermoko gudua
K.a. 250ko udaren amaieran, Hasdrubalek, kontsul bat (Gaio Furio Pazilo) Siziliatik Erromarantz erromatar armadaren erdiarekin irten zela jakin zuenean, Lilibeoko kartagotar gotorleku nagusitik Panormuserantz joan zen 30.000 gizonekin eta 60 eta 142 elefanterekin. Urrun samar gelditu zen, Erromako hiri aliatu berrien lurraldeetako uztak suntsituz. Asmoa zen Luzio Zezilio Metelo erromatar komandantea gudura probokatzea. Erromatar tropak bi legioz osatuta zeudenak, uzta biltzeko sakabanatu ziren. Metelo, kartagotarren aurrean egotean, atzera-egitn zuten eta Panormusera erretiratu ziren. Herabetasun hori zen Hasdubalek espero zuena, eta Oreto haranetik aurrera joan zen, zelaia arpilatuz. Oretotik berehala iritsi zen itsasora, Panormusearen hegoaldean, eta, bertan, Hasdrubalek, bere armadaren zati bati, ibaia zeharkatu eta gero, hiriko harresiraino joateko agindu zion. Baina elefanteek ibaia zeharkatu zutenean, Metelok infanteria arina bidali zuen kartagotarrekin borrokatzera eta pasabidea galaraztera. Tropa arin horiei agindu zien xabalinak botatzean elefanteetan kontzentratzeko. Panormus hornidura biltegi garrantzitsu bat zen, eta Metelok herriko jendea erabili zuen xabalina paketeak eramateko hiri barruko izakinetatik harresien oinetaraino, honela, erromatar borrokalariak etengabe hornituta egon ziren. Ibaiaren eta hiriaren arteko lur-eremua lubetaz estalia zegoen, batzuk erromatarren setioan eta hiriko defentsarako lanen zati batean eraikiak, erromatarrei estaldura ematen zietenak eta elefanteen aurre joatea edo euren maniobrak oztopatzen zituztenak. Elefanteen mahoutek, Hasdrubali euren trebezia erakusteko irrikaz, aurrera bultzatu zituzten, baina hiriko harresietatik beraiengana jaurtigaiak bota zituzten. Andanez zipriztinduta, elefanteak izutu egin ziren eta kartagotar infanteriaren atzetik ihes egin zuten. Metelok, bere burua eta bere armadaren zati handi bat ezkutatu zuen, hiriko atearen kanpoaldeko basoan, edo ateen barruan, nolanahi ere, Kartagoko armadak zeharkatu zuen ibaiaren goialdean zegoen. Hemendik, Metelok anitz tropa fresko sartu zituen hiriko harresien azpian. Elefanteak formazioa hautsi zutenean, kartagotar armadaren zati handi bat desantolatuz eta desmoralizatuz, Metelok, bere ezker hegaletik eraso bat agindu zuen. Kartagotarrek ihes egin zuten; borrokatzen saiatu zirenak hil egin zituzten. Hasdrubalek iheslarien artean zegoen. Metelok ez zuen jazarpenik baimendu, baina handik gutxira hamar elefante harrapatu zituen, baita, batzuen arabera, bizirik atera ziren gainontzeko animaliak hurrengo egunetan ere. Informazio iturri garaikideek ez dute inongo bandoren beste galeren berri ematen, kartagotarrenak handiak izan arren. Historialari modernoek ez dute uste kartagotarrek 20.000 edo 30.000 soldadu zituztenik. Era berean, Kartagoko soldadu zeltak mozkortuta zeudela dioen informazioa ere ez da onartzen. Baztertzen da ere, kartagotar flota batek operazioan parte hartu zuela, baja asko eraginez ihesi zihoazen soldadu asko uretan sartzean, euren itsasontzietan sartzeko itxaropenarekin. Panormus gerrako laugarren eta azken zelai beteko gudua izan zen.
Heriotza eta gero
Porrot baten ondoren eta kartagotar ohitura zenez, Hasdrubal Kartagora deitu zuten exekutatua izateko. Panormusen lortu zuen arrakastaren ondoren, Metelok erromatar-garaipen ohore bat jaso zuen Erroman K.a. 250ko irailaren 7an, non Panormusen harrapatutako elefanteekin desfilatu zuen, ondoren Zirku Nagusian sakrifikatuak izan zirenak. Porrota, eta bereziki elefanteak galtzearen ondorioz, erromatarrak lautadetan maniobrak egiteko askeago sentitu ziren, eta kartagotarrak, jada, ez zeuden haiei aurre egiteko prest. Aurrerantzean, kartagotarrak bakarrik defentsaz arduratu ziren. Gerra bederatzi urte beranduago amaitu zen, K.a. 241ean. Erromatar garaipenarekin.
NA-170
NA-170 erkidego-errepidea Donezteben hasi (N-121-A autobidetik irten edota NA-1210 eskualde-errepidean Donezteberako saihesbidea den zubian kokatuz gero) eta Areson amaitzen da, azken udalerri honetako lursailetan Gipuzkoako mugara doan NA-1320 eskualde-errepidea eta A-15 autobiarekin (Irurtzun eta Andoain lotzen dituen Leitzarango Autobidea) elkartzen delarik. NA-170 errepideak denera 32,3 kilometro inguruko luzera du eta gutxi gorabehera 36 minutuko denbora behar da batez besteko abiadura batean dena zeharkatzen.
NA-170 errepideak Doneztebe, Elgorriaga, Ituren, Zubieta, Beintza-Labaien (Lotzabian), Saldias udalerriko lursailak (herrigunera joateko NA-4029 herri-errepiderako saihesbidea hartu), Eratsun udalerriko lursailak (herrigunera joateko NA-4031 herri-errepiderako saihesbidea hartu), Ezkurra, Ezkurra mendatea, Leitza eta Areso (herrigunera joateko NA-4014 herri-errepiderako saihesbidea hartu) udalerriak zeharkatzen ditu.
Châteauneuf-du-Rhône
Châteauneuf-du-Rhône Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Châteauneuf-du-Rhône udalerrian erroldatutako biztanleak 2.236 ziren. Familiak 935 ziren, horien artean 263 pertsona bakarrekoak ziren (149 bakarrik bizi ziren gizonak eta 114 bakarrik bizi ziren emakumeak), 291 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 295 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 86 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.084 etxebizitza zeuden, 950 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 49 bigarren erresidentzia ziren eta 85 hutsik zeuden. 832 etxeak ziren eta 232 apartamentuak ziren. 950 etxebizitza nagusietatik 621 bere jabearen bizilekua ziren, 290 alokairuan okupaturik zeuden eta 39 doan lagata zeuden; 36 etxek gela bat zuten, 58 etxek bi zituzten, 130 etxek hiru zituzten, 297 etxek lau zituzten eta 429 etxek bost zituzten. 726 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 398 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 474 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.473 ziren, horien artean 1.062 aktiboak ziren eta 411 inaktiboak ziren. 1.062 pertsona aktiboetatik 964 lanean zeuden (550 gizon eta 414 emakume) eta 97 langabezian zeuden (35 gizon eta 62 emakume). 411 pertsona inaktiboetatik 160 erretiraturik zeuden, 104 ikasten zeuden eta 147 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Châteauneuf-du-Rhône udalerrian 924 unitate fiskal zeuden, 2.241 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.071 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 147 komertzioetatik, 7 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 18 eraikuntza enpresak ziren, 48 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 16 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 33 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 4 igeltseroak, 3 margolariak, 3 zurginak, 5 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 5 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
Hans Blumenberg
Hans Blumenberg (Lübeck, 1920ko uztailaren 13a - Altenberge, 1996ko martxoaren 28a) alemaniar filosofoa izan zen.
Châteauneuf-du-Rhône
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen, 2 kirol-dendak eta 1 drogeria zen.
Broly
Broly (jatorrizko japonieraz ブロリー edo Burorī ?) Dragoi Bola Zren filmetan bakarrik agertzen den fikziozko pertsonaia da. Saiya arrazakoa, bera da Kondairako Super Saiya maila lortzen duen bakarra, Super Saiya normala baino indartsuagoa. Bizi indarra ez zaio agortzen eta gainera era kontrolagaitz batean handi dezake berau, maila oso altuetara iristeraino. Ilea hori bilakatu beharrean, kolore berdexka bat hartzen du.
Châteauneuf-du-Rhône
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Châteauneuf-du-Rhône udalerrian 50 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.240 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Broly
Bere historia 3 filmetan garatzen da; hauetatik lehenengoa bakarrik dago euskaratuta: Suaren borroka. Beste biak gaztelerara bikoiztuta daude, hauen bien izenburuak japonieratik zuzenean itzulita hauek izango lirateke: Bikote arriskutsua!! Super gerlariek ez dute atsedenik eta Super mutilaren porrota!! Irabaz dezakeen bakarra naiz.
Châteauneuf-du-Rhône
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Broly
Haurtzaroa
Broly Paragus izeneko bigarren mailako saiya baten semea da. Jaio zenean Son Gokuren ondoan zegoen sehaska batean ipini zuten, egun berean jaio baitziren. Arrazoi ezezagunak zirela medio, Son Gokuren negarrek Brolyrengan eragina zuten bere indarra 10.000 unitateraino handituz. Vegeta Erregeak, Broly hazten zenean indarra ere gehitu eta postua kenduko ziolakoan, Paragus akabatu eta Brolyrekin berdina egiteko agindu zuen, gero gorpuak espazioan utziz.
Ascheffel
Ascheffel Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Broly
Haurtzaroa
Freezerrek Vegeta planeta lehertu zuenean ia saiya arraza osoa akabatu zuen eta biziraun zutenak unibertso osoan zehar banatuta geratu ziren. Hain zuzen, Broly izan zen bizirik iraun zuen horietako bat eta, haurra bazen ere, inkontzienteki bere aita ere salbatu zuen. Honek semea zaindu eta hazi zuen bere indarra bere barnean gordetzen saiatuz; txiki-txikitatik super saiya bilakatzeko gai zen. Baina saiakera guztiak alperrik izan ziren: Broly hazi zenean ezin zen kontrolatu, aitak baino askoz indar handiagoa zuen eta parean topatzen zituen planeta guztiak txikitzen zituen. Paragusek jakintsu bati Brolyren borroka indarra aktibatzen zuen burmuineko zatia blokeatuko zuen diadema bat asmatzeko eskatu zion, eskuturrean erabiltzeko urrutiko kontrolagailu baten bidez. Emaitza bikaina izan zen eta urte askoan bere semearen eta bere existentzia ezkutatu ahal izan zuen.
Vegeta Berri planetan
Freezer eta Coola desegin ostean Paragusek Lurrean bizi ziren saiyak Vegeta Berri planetara eramateko plan bat pentsatu zuen: Vegetari deitu (azkenean Z gerlari guztiek lagundu zioten) eta saiyen errege izendatzea arrazaren ospea berreskuratuz. Horretarako Vegetak Espazioko Gerlari ezezagun bat akabatu beharko zuen ordea. Hau lortu ostean, gerlari horren bila entretenituko zituen guztiak Moori kometak planetaren kontra talka egin eta guztiak akabatzeko. Baina plana ez zen berak nahi bezala atera; behin guztiak han zirela, Goku ikustean Brolyk burua galdu eta bere indar guztia askatu zuen. Aitaren ahaleginak alperrik ziren, hau gelditzeko lehen aldiz diademaren inhibitzailearen kontrola galduz. Brolyk, %100eko indarrarekin, Paragus akabatu zuen Moori kometaren kontra botaz kapsula espazial batean alde egiten saiatzen zen bitartean. Son Goku, Vegeta, Trunks, Satan Txiki eta Son Gohan ere larriki zaurituta utzi zituen. Bere boterea hainbestekoa zenez, dena galduta zegoela zirudien. Hala ere, Gokuk bere lagunen eta bere indar guztia kolpe bakar batean biltzea lortu zuen. Itxuraz Broly hil zuen.
Lurrera bidaia
Zoritxarrez, bere indar ikaragarriari esker bizirik iraun zuen. Larriki zaurituta izorratutako espazio-ontzi batean sartu eta norabide zehatzik gabe aireratu zen kasualitatez Lurrean eroriz. Erortzean laku handi bat sortu zuen eta hau izoztu egin zen gerlaria bertan harrapatuta gelditu zelarik. Zazpi urte pasa zituen lo izozpean eta azkenean, Gotenen negar eta oihuek aztoratu egin zuten, Gokurenak zirela uste baitzuen.
Honek Broly berehala esnatzea eragin zuen. "Jolasean" ibili zen Trunks eta Gotenekin, hauen erasoek ezer ez zioten egiten-eta. Son Gohanek bakarrik egin ahal izan zion aurre Super Saiya 2 mailan, nahiz eta honek ere gutxi iraun zuen, Kondairako Super Saiya mailan baitzegoen Broly. Gohanek, munstroa baino askoz argiagoa, Brolyren eraso baten laba atera zuela konturatu eta bertan harrapatuta uztea lortu zuen. Une honetan Gohan konorte gabe geratu zen, baina labak harrapatu baino lehen Krilinek salbatzen du. Baina Brolyk biziraun egin zuen Gohan eta Krilinen harridurarako. Brolyk orduan, borroka behin betiko amaitzeko izugarrizko indar bola bat jaurti zuen, Lurra ukitu izan balu txikitu egingo zukeena. Gohan eta Goten orduan Kame Hame Ha bateratu batekin saiatu ziren gelditzen hau, baina ez zen nahikoa. Orduan, Shenroni esker Goku agertu zen bere semeei laguntzeko. Baina Kame Hame Ha hirukoitz hori ere ez zen nahikoa, bere bola bola txikiagoak jaurtiz elikatzen baitzuen. Berriz ere ezusteko laguntza batek lagundu zien saiyei. Hilzorian zen Trunksek indar bola bat bota zuen. Honek Brolyk bere bola elikatzeko botatzen zituen boletako baten kontra jo eta beraz hau handitzea ekidin zuen. Momentu horretan, Goku, Gohan eta Gotenek euren indar guztiz eraso zioten Brolyri Eguzkiraino bidaliz. Oraingoan Broly akabatzea lortu zuten, baina inguruko herrixka bateko mago iruzurti batek munstroak ixuritako odolaren zelulekin izaki berri bat sortu zuen: Bio-Broly.
Bio-Broly
Bio-Broly, ingeniaritza genetikoaren eta zelularraren bidez sortutako izakia da, berak ixuritako odoletik hartutako zelulak hain zuzen ere. Berriz ere Gotenen presentzia sumatzean, oraindik ere klonazioa %100ean burutu gabe zegoela, bere eskafandratik atera zen, klonazio prozesuan akatsa eraginez; ondorioz izaki erdi Broly erdi ehun likido likatsu bat sortu zen. Hau bera zegoen kapsulako likidoa bere azalera itsatsi zenean gertatu zen. Izaki honek abiadura nabarmen galdu zuen eta baita bere inteligentzia ere maila txikiagoan, hala ere bere indarra mantentzen zuen. Berriz ere Kame Hame Ha hirukoitz batekin garaitu zuten, oraingoan Goten, Krilin eta Trunksek jaurtia. Trunksen inteligentziak ere zerikusi handia izan zuen garaipen honetan: Bio-Broly, bere osaera organikoaren ondorioz itsasoko ura ukitzean, solidotu egin zen bere kapsulan zegoen sustantzia moreak xurgatu ostean, lana erraztuz gure lagunei.
Texcoco
Texcoco edo Tezcoco honakoa izan daiteke
Longchamp-sur-Aujon
Longchamp-sur-Aujon Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Longchamp-sur-Aujon udalerrian erroldatutako biztanleak 412 ziren. Familiak 180 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 225 etxebizitza zeuden, 181 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 221 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 181 etxebizitza nagusietatik 140 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 141 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 83 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 63 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Flers-sur-Noye
Flers-sur-Noye Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Longchamp-sur-Aujon
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 252 ziren, horien artean 176 aktiboak ziren eta 76 inaktiboak ziren. 176 pertsona aktiboetatik 152 lanean zeuden (92 gizon eta 60 emakume) eta 24 langabezian zeuden (10 gizon eta 14 emakume). 76 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Flers-sur-Noye
Biztanleria
2007an Flers-sur-Noye udalerrian erroldatutako biztanleak 361 ziren. Familiak 120 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Longchamp-sur-Aujon
Diru sarrerak
2009an Longchamp-sur-Aujon udalerrian 175 unitate fiskal zeuden, 432,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.212 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 ile apaindegia.
Flers-sur-Noye
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Longchamp-sur-Aujon
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Longchamp-sur-Aujon udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.090 hektarea erabiltzen.
Flers-sur-Noye
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 241 ziren, horien artean 183 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 183 pertsona aktiboetatik 166 lanean zeuden (92 gizon eta 74 emakume) eta 17 langabezian zeuden (7 gizon eta 10 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Longchamp-sur-Aujon
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Flers-sur-Noye
Diru sarrerak
2009an Flers-sur-Noye udalerrian 134 unitate fiskal zeuden, 399,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.596 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Osov
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1360 urtean egin zen.
Flers-sur-Noye
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Flers-sur-Noye udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Milcovul
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Toxotes
Toxotes arrain pertziformeen genero bat da, hego-ekialdeko Asian, Polinesian eta Australian bizi dena. Toxotidae bere familia osatzen duen genero bakarra da, hau da: monotipikoa da.
Espezieak
Egun zazpi espezie besterik ez ditu:
Hidrozefalia
Hidrozefalia burezureko husgunean isurkari zefalorrakideo gehiegi pilatzea ezaugarritzat duen eritasuna da. Isurkari horrek aldamenean buruko muinak estutzen ditu, eta horren ondorioz oinaze handi iraunkorrak sortzen dira. Aldi berean, burezurra zapaltzen du, eta behar bezala hezurtua ez baldin badago, haurrengan adibidez, burua handitzea eragiten du. Era askotako eragileek sor dezakete: sortzetiko forma okerrak, burezurreko traumatismoak, burezur barruan izaten diren handitzeak, eta abar. Ohiko sendabidea ebakuntza da.
Inozentzio III.a
Inozentzio III.a (Gavignano, 1160 edo 1161 - † Perugia, 1216ko uztailaren 16a) Eliza Katolikoaren 176. Aita Santua izan zen 1198 eta 1216 urteen bitartean. Elizaren historian, aita santurik boteretsuenetariko bat izan zen, Europako erregeen gainean bere gorentasuna aldarrikatu zuena. Hirugarren Gurutzadaren porrotaren ondorioz, musulmanak heretiko izendatu eta Laugarren Gurutzada bultzatu zuen.
Gaztelar eta nafarren arteko gatazkaren erdian, aita santu bilakatu eta berehala, mandatari bat bidali zuen bi erresumen artean erantzukizunak argitzera. Orduan, Antso VII.a Azkarra erregea eskumikatu zuen, eta buruzagi tituluaz zuzentzen hasi zitzaion, Nafarroa ofizialki erregerik gabe utziz eta, beraz, irekia beste edozein errege hartaz jabetu zedin (1199-1200. urteetan gertatua).
Harrera egin zion San Frantzisko Asiskoari, eta haren pobreziari buruzko mezua baliatu zuen Elizaren alde. Erromarekin batera, Anagnin izan zuen egoitza.
Idazlea ere bazen, De Miseria Humanae Conditionis eta De Sacro Altaris Mysterio bere alnik nabarmenak izanik.
Cardiganshire
Cardiganshire (Galesez: Sir Aberteifi edo Caredigion) Gales mendebaleko antzinako konderria, Cardiganeko badiaren (mendebalean) eta Kanbriar mendien (ekialdean) artean. Cardiganshire Dyfed konderriaren barnean dago 1974. urteaz geroztik. Hiriburua: Aberystwyth. Abere-hazkuntza eta arrantza dira bertako ekonomia-jarduera nagusiak.
Santiago del Campo
Santiago del Campo Cáceresko probintziako udalerria da. Cácerestik 25 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 311 biztanle zituen 73,33 km²-ko azaleran.
Crosslee
, Eskoziako udalerri txiki bat da, Renfrewshire konderrian.
Pacífico (Buenos Aires)
Pacífico izenekoa Buenos Aires hiriko Palermo auzoko auzo "ez ofizial" bat da. Pacífico Zubiaren gunean kokatua dago, toki honi izena ematen diona honela azpi-auzo bat osatuz.
Kokapena
Azpigune honek Santa Fe etorbidean zehar Italia Plazatik, Juan B. Justo etorbidearekin gurutzaketa eta Luis Maria Campos etorbidearen zati batzuk hartzen ditu.
Uholdeak
Juan B. Justo etorbidearen azpitik doan Maldonado errekaren hoditze kaxkarraren ondorioz, toki honek uholdeak jasateko joera du ekaitz egunetan eta zaparrada handiak erortzen direnean, batez ere sudestada beldurgarriak gertatzen direnean.
Saint-Pierre-des-Loges
Saint-Pierre-des-Loges Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Bluebell (Utah)
Bluebell Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Duchesne konderrian kokatuta dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Saint-Pierre-des-Loges
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 117 etxebizitza zeuden, 71 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 109 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 71 etxebizitza nagusietatik 60 bere jabearen bizilekua ziren eta 11 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 70 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Pierre-des-Loges udalerrian 69 unitate fiskal zeuden, 154 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.553 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ryudai Maeda
Ryudai Maeda (前田 龍大) Japoniako futbolaria da.
Erronkariko udaletxea
Erronkariko udaletxea Nafarroako Erronkaribar haraneko Erronkari udalerriko Udalaren egoitza da.
Xabalina
Xabalina jaurtitzeko diseinatuta dagoen lantza bat da. Historiaurreko ehiztariek eta gerran sartuta zeuden gerlariek erabili zuten. Zeltiberiar gerlarien hilobi askotan burnizko xabalinak aurkitu izan dira, eta, Bayeuxko tapizean, gudu bat irudikatzen da, etsaiaren aurka airean jaurtitako xabalinekin. Bultzada eta indar handiagoa emateko eta jaurti ondoren berreskuratzeko, batzuk erdialdean lotzen ziren, soldaduari ere lotuta zihoan uhal batekin, latinez améntum izena hartzen zuena.
Egun, xabalina, atletismoko proba batean erabiltzen da
Xabalina Olinpiar Jokoetan
Egungo Olinpiar Jokoetan, Antzinateko jatorrizko Olinpiar Jokoetako probetatik, geratzen den probetako bat da xabalina jaurtiketa. Jatorrizkoetan zein egungo Olinpiar Jokoetan, proba atletiko taldeetako probetako bat da. Jatorrizko Olinpiar Jokoetan, pentatloiko proben artean zegoen. Egungoetan, dekatloi eta heptatloian. Baina, jatorrizkoetan ez bezala, egungoetan berezko proba bezala ere dago.
Hato de Foces
Hato de Foces Huescan sortutako aragoiar folk musika taldea da.
Historia
Taldea 1977an sortu zen musika tradizionalaren zaleak ziren lagun talde baten elkartzetik. Pequeño Mundo, Nuevo Mester de Juglaría, Oskorri, Jarcha edo Lana Bullonera bezalako taldeen bertsioak egiten hasi ziren lehenik. 1981etik aurrera, kontzertu arrakastatsu baten ondoren, modu erregularragoan hasi ziren eta aragoiar musika tradizionala zabaltzen hasi ziren, ahozko tradiziotik jasotako abestiak berreskuratzen. Horrela, galtzear zeuden hainbat kantu berreskuratu zituzten, baita ere zeinbait instrumentua, holanola, botoko gaita aragoiarra.
Taldearen izena Semontanoko toki batetik dator, artzaiek gauez ardientzako babes moduan erabiltzen zutena. Taldea 2011ko abuztuaren 11ean banatu zen, atzean 35 urteko lana eta 550 kontzertu laga ondoren.
Hypsiboas ericae
Hypsiboas ericae Hypsiboas generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Treron pompadora
Treron pompadora Treron generoko animalia da. Hegaztien barruko Columbidae familian sailkatua dago.
Tokudaia osimensis
Tokudaia osimensis Tokudaia generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Ryukyu uharteetako Amami Ōshima uhartean baino ez da bizi. Y kromosoma ez duten ugaztunetako bat da.
Ziklotimia
Ziklotimia aldartearen nahaste maniako edo malenkoniatsua da. Bi aldi desberdin txandaka izaten dituen psikosi zikliko arina; aldi batean gaixoa urduri egoten da, eta hurrengoan depresioa izaten du.
Physiculus normani
Physiculus normani Physiculus generoko animalia da. Arrainen barruko Moridae familian sailkatzen da.
Carl Sagan
Carl Sagan (Brooklyn, New York, AEB, 1934ko azaroaren 9a - Seattle, Washington, AEB, 1996ko abenduaren 20a) astronomoa eta zientzia-dibulgatzailea izan zen.
1980an Cosmos: A Personal Voyage («Kosmosa: bidaia pertsonala») astronomiari buruzko dokumental telesail ospetsua aurkeztu zuen.
Bizitza
Fisika ikasi zuen Chicagoko Unibertsitatean, eta han graduatu zen, hogei urterekin. 1960an doktoregoa Astronomia eta Astrofisikan egin zuen. 1961ean, hainbat artikulu idatzi zituen planetei buruz, eta ospe handia izan zuen zientzialari eta gai zientifikoen dibulgatzaile gisa.
1962an Harvard Unibertsitateko irakasle izendatu zuten, eta Smithsonian Institution-eko Astrofisika Behatokian sartu zen. Garai hartatik aurrera, NASArekin lan egin zuen, eguzki-sistemaren ikerketan batez ere. 1966an J.B. Pollack eta R. M. Goldsteinekin Artizarraren gainaldearen ikerketa batzuk egin zituen radarrarekin, eta bertan 10 km-ko garaiera duten mendiak daudela frogatu zuen ikerketa haien bidez.
Aktibismoa
Sagan betidanik aktibismoaz eta pazifismoaz kontzientziatua egon zen; Gerra Hotzaren gailurrean, gerra nuklearraren eraginez kontzientziatzen saiatu zen. TTAPS txostenaren bost egileetako bat da: lan horretan, negu nuklear baten hipotesia planteatzen da.
Osová Bítýška
Osová Bítýška Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 912 biztanle ditu eta 10,3 kilometro koadroko azalera. Žďár nad Sázavouko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1498 urtean egin zen.
Chauvincourt-Provemont
Chauvincourt-Provemont Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 129 etxebizitza zeuden, 109 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 124etxeak ziren. 109 etxebizitza nagusietatik 97 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 10 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 54 etxek bost zituzten. 76 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 45 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 218 ziren, horien artean 168 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 168 pertsona aktiboetatik 158 lanean zeuden (81 gizon eta 77 emakume) eta 9 langabezian zeuden (2 gizon eta 7 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chauvincourt-Provemont udalerrian 108 unitate fiskal zeuden, 294 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.441 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Chauvincourt-Provemont udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.024 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Elderslie
, 'Ach na Feàrna', Eskoziako udalerri bat da, Renfrewshire konderrian.
Sâmbăta de Sus
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Forvieko dunak
Forvieko dunak (Sands of Forvie) Eskoziako duna sistema handiena da, gaur egun Forvieko dunen Natura Erreserba eratu da dunak babesteko.
Geografia
Aberdeenshire eskualdean dago, Ipar itsasoaren ertzean eta Ythan ibaiaren estuarioan. Britainia Handiko bosgarren duna sistema handiena da, baina gizakiaren eragina gutxien jasan duena.
Ekologia
Natura Erreserbak hareazko kostaldea hartzen du eta bertan duna mugikorren sistema interesgarria dago, fase desberdinetan dauden dunak ikusten dira beraz. Dunetako landaretza tipikoa agertzen da bertan, hala nola harenondokoa (Ammophila arenaria), festuca gorria (Festuca rubra), txilar lauhostoa (Erica tetralix), Empetrum nigrum, Carex nigra, Hydrocotyle vulgaris, ''Salix repens ssp. argentea'', azken hau inbasorea.
Faunari dagokionez eider ahatea aipatu behar da, Britainiako koloniarik handiena baitago bertan. Txenada multzoak ere nazioarte mailan sona badu. Horregatik Basabizitzaren Babes Bereziko Eremu izendatua du Eskoziako gobernuak.
Historia
Forvie izeneko herrixka bat bazen bertan, honek ematen dio izena, baina hutsik gelditu zen.
Bigarren Mundu Gerran Aberdeen hiriaren babes sistemaren parte izan zen eta infanteriako soldaduek bertan praktikak egiteaz gain hondartza minaz bete zuten 1941ean. 1944an mina guztiak kendu zituzten baina duna sistemari kalte handia eragin zioten garbiketa lan hauek. 1948an Royal Air Force eta armadaren tiro eremu izendatzeko proposamena izan zen baina 1950 hamarkadan egitasmoa atzera bota zuten.