cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Suge biperakara
Euskal Herriko Natrix generoko bi sugeetako bat da honako hau, sugegorriekiko antzekotasun morfologiko handiagatik ezaguna; hortik datorkio, hain zuzen izena. Dena den, suge hau, gainerako kolubrido gehienak bezala, ez da pozoitsua. Ingurune urtarretan eta horien inguruan oso ohikoa da, eta igerilari trebea da. Euskal Herriko lurralde osoan topa daiteke.
Deskribapena
Tamaina txikiko sugea da, asko jota 85-90 cm-ko luzera izatera iritsi daitekeena, baina normalean metro erdiren bueltan ibiltzen dena. Kolorazio apal aldakorra izan dezake, grisa, marroia edo arrea, eta sugegorriekiko antzekotasun handia ematen dion kolore ilunagoko zig-zag formako orbanak izaten ditu normalean bizkarraldean. Ezpainetako ezkatak horixkak izan ohi dira, lotura beltzekin. Sabelaldea ere horia edo laranja izan ohi da, orban beltzekin. Aipatu beharra dago, dena den, aldakortasuna handia izan ohi dela.
Emeak arrak baino handixeagoa izan ohi dira, udaberriaren amaieran batez ere, arrautzak ezarri aurretik.
Banaketa
Europa hego-mendebaldean eta iparraldeko Afrikan hedaturiko espeziea da. Euskal Herriko eremu guztian aurki daiteke.
Habitata
Ingurune heze eta istilduetan eta horien inguruan bizi den espeziea da. Paduretan ere aurki daiteke.
Elikadura
Gazteek zapaburuak, intsektuak, zizareak eta moluskuak jaten dituzte, eta suge biperakara helduak arrainez eta anfibioez elikatzen dira, batez ere. Ur-igel arrunta (Pelophylax perezi) eta zuhaitz-igel arrunta (Hyla arborea) dira espezie honen dietan ohikoenak diren anfibioak.
Ugalketa eta ontogenia
Udaberrian hibernaziotik esnatu eta gutxira izaten dira kopulak, eta aste batzuren buruan 3-30 –normalean 10– arrautza ezartzen ditu emeak. Arrautza kopurua emearen tamainaren araberako izan ohi da. Arrautzak ingurune heze eta beroetan ezartzen dituzte, uretatik kanpo. Zenbaitetan hainbat emek leku berean ezartzen dituzte arrautzak, suge gorbatadunekin batera ere bai, noizean behin. Arrautzak ezarri eta 7-8 astera jaiotzen dira sugekumeak.
Suge biperakaren bizi-luzetasuna 20 urte ingurukoa da, baina arrak nekez iristen dira 10 urte baino gehiago bizitzera. Arrek hiru urteren buruan lortzen dute heldutasun sexuala, eta emeek denbora gehiago behar izaten dute; 4 urte, gutxienez. Animaliek 30 eta 60 cm bitarteko luzera izaten dute heldutasun sexuala lortzean.
Bizimodua
Egunez aktibo egon ohi den sugea da, nahiz eta gauez ere ibili ohi den, ingurune eta garairik beroenetan, batez ere.
Suge biperakararen defentsa-mekanismo nagusia harrapariek sugegorria dela uste izatea da, eta horretarako morfologia eta portaera konplexuak garatu ditu. Bates mimetismoa da, beraz, espezie honen defentsa-mekanismoa. Sugegorriekiko antzekotasun morfologikoa nabarmena da, eta arriskuan sentitzen denean are sugegorriago bihurtzen da burua zapaldu eta triangelu forma emanez. Horrez gain, sugegorriak bezala oldartzen da harraparien aurrean, horien portaera eta soinuak imitatuz. Dena den, ahoa itxita mantentzen dute, eta ez dute hozka egiten. Sugea harrapatuz gero, usain txarreko jariakin bat askatzen du kloakatik.
Espezieen arteko elkarrekintzak
Azerien (Vulpes vulpes) eta katuen (Felix catus) harrapakin izan daiteke, eta baita hainbat hegazti harraparirena ere; tartean lertxun hauskara (Ardea cinerea) eta arrano sugezalea (Circaetus gallicus). Igarabek (Lutra lutra) ere irensten dituzte, eta baita Montpellierko sugeek (Malpolon monspessulanus) ere.
Antzeko espezieak
Antzekotasun handia dute bi espezieek, baina suge gorbatadunaren kolorazioa uniformeagoa izan ohi da, orban gutxiagoduna. Gainera, suge gorbatadun gazteek izena ematen dien orban argia izaten dute lepo inguruan.
Suge biperakara sugegorrietatik bereizteko ezaugarri nagusia begi-niniaren forma da; sugegorrietan bertikala, eta suge biperakaran borobila. Horrez gain, suge biperakarak ezkata handi gutxi ditu buruan, eta sugegorrien burua, aldiz, ezkata txiki ugariz osatua egon ohi da.
Agnes Skinner
Agnes Skinner Simpsondarren pertsonai bat da.
Deskribapena
Seymour Skinneren ama da. Bere semea ume txiki bat izango balitz bezala tratatzen du. Gorrotatzen du Edna Krabappel, bere semearen neskalaguna. Kapitulu batean Komiki Saltsailearekin harreman bat izan zuen.
Rovagnate
Rovagnate Italiako udalerri bat da. Leccoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Rovagnatek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Genola (Utah)
Genola Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Utah konderrian kokatuta dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Francisca Herrera Garrido
Francisca Herrera Garrido (Coruña, 1869 - ibídem, 1950eko azaroaren 4a) idazle galiziarra izan zen. Galiziar Errege Akademian hautatu zuten lehen emakume akademikoa izan zen. 1987an Galizierazko Letren Eguna eskaini zitzaion.
Biografia
Coruñako Printzearen kalean jaio zen, goi burgesiako familia batean. Bere gurasoak Josefa Garrido Matos eta Manuel Herrera Hernández izan ziren. Jaioterrian bizi izan zen 1909ko abuztura arte. Urte horretan, Madrilera joan zen ahizpa batekin. Galiziara itzuli zen uda eta gabon garai bakoitzean -zehazki, Oleirosera, eta han idatzi zuen bere lanaren zatirik handiena-, Espainiako Gerra Zibilean behin betiko Coruñara itzuli zen arte.
Ibilbidea
Bere literatur jarduera 1913an hasi zen, Madrilen Sorrisas e baágoas poema-liburua argitaratuz, Oleiroseko landa-giroan oinarrituta.
1913 eta 1925 urteen artean galizieraz argitaratu zituen bere lanak, garaiko intelektual eta galiziazaleekin harremanak izan zituen aldi berean. Francisca Herrerak neguak Madrilen ematen zituen arren, Galiziako inguru literiarioarekin harremana zuen. Horrela azaltzen da bere bigarren liburua, Almas de muller... Volallas n 'a luz! lanak Manuel Murgiaren hitzaurrea eramatea, eta berak Rosalia de Castroren Cantares Gallegos-en edizio baten hitzaurrea egitea, edo bere eleberrietako bi Lar eta Céltiga argitaletxe galiziarretan argitaratzea.
Francisca Herrera Rosalia de Castroren bizilaguna, ikaslea eta laguna izan zen. Bere kabuz trebatu zen idazle gisa, nahiz eta bere garaiko estilo literarioari jarraitu zion. Galizieraz idatzi zuen ia obra osoa, baita gaztelaniazko eleberri batzuk ere: Pepiña, Réproba eta Familia de lobos.
Ideologia kontserbadoreak eta bere erlijiotasun sakonak eragin nabarmena izan zuen bere obran, eta emakumeak bere literaturaren ardatz izan ziren arren eta haienganako maitasun eta begikotasun handia erakutsi zuen arren, ez zen sufragio femeninoaren aldekoa. Gaia ruralismoa, emakumeak ama gisa eta emakumeen ukoa izan ziren, "otzantasuna, gozotasuna, etsipena eta sakrifizioa" balio tradizionalak nabarmenduz. Era berean, bere testuetan argi utzi zituen aberatsen eta pobreen arteko eskubide desberdintasunak.
Ricardo Carballo Calero filologo eta idazlearen arabera, Francisca Herreraren lanak galizieraren aberastasun linguistiko handia erakusten du eta bere "ahalegin pertsonal, linguistiko eta estilistiko berezia" nabarmentzen da. Gainera, "bidegabetzat" jo zuen "poeta hau gure antologietan ez agertzea".
Bere bertsoetan, baserritar bizitzaren eta herri arimaren sentimendu bat ikusten da, Rosalia de Castroren antzekoa, Cantares Gallegos gogorarazten duena. Carballo Calerok ondorioztatu zuen bere poemak, berez, bertsozko ipuinak direla, eta horietan elementu liriko eta sentimentalak garrantzi handia hartzen dutela pertsonaien ahotsaren bidez edo egilearen glosen bidez, "poemaren bizitzan beti bere kreaturekin lotuta".
Hainbat kontakizun eta saiakera idatzi zituen, Néveda nobelaz gain, bere obrako ezagunena.
Galiziar Errege Akademia
1945eko martxoaren 4ko saioan, Akademiak kide numerario aukeratu zuen Lisardo R. Barreiroren hutsunea betetzeko, eta Galiziar Errege Akademian aukeratutako lehen emakumea izan zen. 1945eko apirilaren 11n – 38 egun geroago –, Herrerak Manuel Casás Akademiako presidenteari bidali zion sarrera-hitzaldia («Rosalia de Castro y los poetas de raza»-ri buruzkoa), akademiko izateko ilusio handia adierazten zuen gutun batekin batera.
1947ko urtarrilaren 17an – ia bi urte geroago – Casasek Herreraren hitzaldia eman zion Antonio Couceiro Freijomili, honek erantzun hitzaldia idatz zezan. 1949ko otsailaren 28an – handik bi urtera – Couceirok bere erantzun hitzaldia bidali zion Casasi.
Francisca Herrerak ez zuen gutuna irakurri, 1950eko azaroaren 4an hil baitzen. Nahiz eta, ondorio guztietarako, idazlea korporazioko kide osoa izan, ez zen sarrera ekitaldia egin. Oraindik ez dakigu zergatik atzeratu zen Akademian sartzea.
41 urte gehiago igaro behar izan ziren emakume batek Akademian postu bat bete zezan, eta Olga Gallego Domínguez idazlea izan zen 1986an.
Galizierazko Letren Eguna
1986. urtean, Galiziako Festa da Palabra Silenciada aldizkariak, emakume-egiletzako edukietan zentratua, galizierazko literatura-testuetan, Francisca Herrera Garridoren irudiari buruzko monografikoa eskaini zuen. Aldizkariak idazlearen obra osoa argitaratzea aldarrikatu zuen, baita Galizierazko Letren Egunean omentzeko eskaera eta proposamena ere.
Bere ibilbidea, batez ere 1987ko Galizierazko Letren Eguna berari eskaini zitzaionetik aurrera, hasi zen aitortzen.
Jonchery
Jonchery Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Ramaria cettoi
Ramaria cettoi Gomphaceae familiako onddo espezie bat da. Ez da jangarria.
Deskribapena
Karpoforoa: 11 eta 15 cm bitarteko garaierakoa eta 6 eta 8 cm bitarteko zabalerakoa. Enborretik adar lodi batzuk ateratzen dira, eta adarkatze horiek beste adarkatze meheago batzuetan adarkatzen dira. Gaztetan, laranja-arrosa-izokin kolorekoa, goiko adarrak kolore horixkakoak dira, eta, ondoren, arre-purpura koloreko tonutik erreflexu moreak dituen arrera doan tonua hartzen du.
Hanka: 3 eta 6 cm bitarteko garaierakoa, oso forma aldakorrekoa, oinarria biribildu samarra izaten du, kolore zurixkakoa okrez zikindua.
Etimologia: Ramaria terminoa, latinetik dator "ramus" hitzetik, adar, esan nahi du.
Jangarritasuna
Ezezaguna.
Nahasketa arriskua
Ramaria fennica delakoarekin nahas daiteke, hau koniferoen basoetan ateratzen da, Picea-en azpian, lurrean edo lumetan.
Jonchery
Biztanleria
2007an Jonchery udalerrian erroldatutako biztanleak 949 ziren. Familiak 349 ziren, horien artean 51 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 43 bakarrik bizi ziren emakumeak), 121 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 161 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Ramaria cettoi
Nahasketa arriskua
Oharra: Bruno Cettoren arabera, Edwin Schild-ek aztertu eta sortutako espezie berria da.
Jonchery
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ramaria cettoi
Sasoia eta lekua
Udazkenean, baso mistoetan.
Banaketa eremua
Europa.
Jonchery
Etxebizitza
2007an 404 etxebizitza zeuden, 351 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 46 hutsik zeuden. 401 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 351 etxebizitza nagusietatik 314 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 79 etxek lau zituzten eta 237 etxek bost zituzten. 290 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 116 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 219 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 625 ziren, horien artean 481 aktiboak ziren eta 144 inaktiboak ziren. 481 pertsona aktiboetatik 455 lanean zeuden (235 gizon eta 220 emakume) eta 26 langabezian zeuden (11 gizon eta 15 emakume). 144 pertsona inaktiboetatik 59 erretiraturik zeuden, 51 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Jonchery udalerrian 368 unitate fiskal zeuden, 1.022,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.531 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 3 margolariak ziren, 4 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
2000. urtean Jonchery udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.460 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Francisca Herrera Garrido
Galizierazko Letren Eguna
Francisca Herrera jaio zen etxe berean hil zen, eta San Amaro hilerrian lurperatuta dago.
Obra
Herrera Garridoren lana hainbat aldizkaritan banatuta dago, hala nola El Eco de Galicia, Cultura Gallega, Galicia, Alma Gallega, Nós, A. C. G., Galiziako Auto-Aero Clubeko aldizkaria, non poemak, argitaragabeak edo argitaratuak, saiakerak eta aipamenak egiten dituen.
Narratiba gaztelaniaz
Kolaborazioak aldizkako argitalpenetan
Villard-Léger
Villard-Léger Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villard-Léger udalerrian erroldatutako biztanleak 458 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 41 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 78 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Ebalo
Greziar mitologian, Ebalo, Oebalus edo Oibalos (grezieraz Οίβαλος), Espartako errege bat izan zen, Zinortesen semea eta Gorgofoneren bigarren senarra. Bere emaztearekin, Tindaro, Ikario eta Hipokoon izan zituen (edo Apolodoro Atenaskoaren arabera, Bateia edo Batia naiadearekin izan zituen). Ebalo, sarri, Gorgofoneren lehen senarra izan zen Perieresekin nahasten da, Eoloren semea zena. Hala ere, bi pertsonaia ezberdin dira, batzuetan, Ebalo, Perieresen semea dela esaten den arren.
Villard-Léger
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ebalo
Bertsioren batzuetan, Ebalori, Jazintoren aitatasuna ere ematen zaio.
Villard-Léger
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 214 etxebizitza zeuden, 162 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 192 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 162 etxebizitza nagusietatik 141 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 149 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 93 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 283 ziren, horien artean 212 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 212 pertsona aktiboetatik 197 lanean zeuden (110 gizon eta 87 emakume) eta 14 langabezian zeuden (4 gizon eta 10 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villard-Léger udalerrian 174 unitate fiskal zeuden, 503,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.816 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 3 zurginak, 2 iturginak eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Villard-Léger udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 272 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Georgetown (Arkansas)
Georgetown Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. White konderrian dago, Arkansas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Obertura
Obertura orkestra osoarentzat idatziriko musikalan bat da. Hitzak, "irekiera" esan nahi du. Bi motatako oberturak daude:
Historia
Hasiera batean, hiru zatik osatzen zuten obertura bizia-motela tenpoak tartektuz. Ondoren, aldaketa batzuk egin ziren eta mugimendu kopurua igo zen (Jean Philippe Rameau, Christophe Willibald Gluck). XVII. mendean Jean Baptiste Lully) konposatzaile frantziarra, obertura frantsesaren aitzindari izan zen eta Alessandro Scarlatti obertura italiarrarena.
Michael Crichton
John Michael Crichton (1942ko urriaren 23a, Chicago - 2008ko azaroaren 4a, Los Angeles) estatubatuar eleberrigile, zinema gidoigile eta ekoizle bat izan zen. Nagusiki zientzia-fikzio, thriller eta medikuntza gaitzat zuten best sellerrak idatzi zituen.
Bere eleberri asko zinemara egokituak izan eta Hollywoodeko film ospetsu bilakatu izan dira.
Liburu nabarmenak
Liburuaren dataren ondoren, hartan oinarritutako filma, baldin bada:
Ignacio Elizalde
Ignacio Elizalde Armendaritz (Arguedas, 1913ko irailaren 18a - Deustu, 1993) nafar idazlea izan zen. Jesuita; literatura-kritika landu du batez ere. Zaragozan argitaratzen den Hechos y Dichos aldizkariaren zuzendaria da. Honako obrak plazaratu ditu: En torno a las Inmaculadas de Murillo (1955), San Francisco Xabier en la literatura española (1961), Concilio, categoría y anécdota (1965-1966), Temas y tendencias del teatro actual (1977) eta Navarra en las literaturas románicas (1977). Bereak dira, halaber Pío Baroja a hombros de la crítica, Thomas Stearns Eliot o el triunfo del Espíritu eta La novela social contemporánea en diversas naciones idazlan kritikoak.
Argentinako errugbi selekzioa
Historia
Argentinan jokaturiko lehen errugbi partida 1873an izan zen eta inmigrante britainiarren artekoa izan zen. 1899an lau errugbi talde zeuden Buenos Airesen. 1910an Oxfordeko Unibertsitateko ikasleek osaturiko talde batek Argentinan egin zuen bira eta taldeen aurka jokatzeaz gain selekzio bat osatu zen eta hau kontsideratzen da Argentinako selekzioaren estraineko partida. 1927an eta 1936an ere Britainiar Uharteetako selekzioak bira berriak egin zituen Argentinan.
1960 hamarkadan talde indartsua osatu zuen eta ordukoa du Pumas ezizena. Sona handia hartu zuen eta Europako selekzio onenak Argentinara joan ziren partidak joatzera, 1960an Frantzia, 1967an Gales eta 1968an Eskozia. 1965ean Hego Afrikara joan zen Argentina eta 1978an Europara.
2012tik aurrera Hegoaldeko Errugbi Txapelketan jokatzen du. 2015ean hirugarren egin zuen.
Uniformea
1910 eta 1927 artean selekzioak jokatu zituen partiduetan uniforme urdinak eta zuriak erabili zituen. 1927ko uztailaren 27an British and Irish Lions taldearen aurka jokatzeko erabili zuen aurreneko aldiz elastiko zuri urdin marratua.
Munduko Errugbi Txapelketa
Honako hauek dira Munduko Errugbi Txapelketan izandako emaitzak:
Hegoaldeko Rugby Championship
Hegoaldeko Rugby Championshipen historia laburra duenez emaitza apalak izan ditu.
Amerikako Rugby Championship
Argentina Jaguares taldeak (Argentina B) Americas Rugby Championshipen 2009 urtetik hartzen du parte.
Ilbono
Ilbono Ogliastrako (Sardinia, Italia) udalerria da.
Korsikar nazionalismo
Korsikar nazionalismoa (korsikeraz nazionalismu corsu) Korsika nazio bat dela defendatzen duen politika, kultura eta gizarte mugimendu bat da. Mediterraneoko uharte honentzat autonomia gehiago edo Frantziatik independentzia osoa eskatzen du, joera politikoaren arabera.
Historia
Korsikar nazionalismoaren jatorria XVIII. mendean dago. 1729. urtean Carlo Francesco Raffaelli agintariaren eskutik Korsikak Genovako Errepublikatik independentea izatea lortu zuen. 1736. urtean Diu vi Salvi Regina abestia Korsikako ereserki bilakatu zen. 1755. urtean Pasquale Paoli korsikar abertzaleak Korsikako Errepublika aldarrikatu zuen. 1762an korsikerazko lehenbiziko egunkaria argitaratu zen: Ragguagli dell'Isola di Corsica. 1765an Korsikako bandera sortu zen.
Aldiz, 1768an Frantziak Korsika bereganatu zuen, halere 1790-1796 bitartean eta Paoliren eskutik Korsika Britainiar Inperioaren protektoratua izan zen, gerora berriz ere Frantziaren eskuetara iragateko.
XIX. mendean korsikar nazionalismoa bitan banatua egon zen: italiar irredentismoa (Leonetto Cipriani) alde batetik, eta bonapartismoa (Louis Honoré Arrighi de Casanova) bestetik.
Korsikar nazionalismo modernoaren lehenengo taupadak XIX. mendearen bukaeran eta XX. mendearen hasieran azaleratu ziren. 1914an "A Cispra" mugimenduak Korsika departamendu frantsesa ez dela aldarrikatzen du, "konkistatua izan den nazioa baizik". 1923an Partitu Corsu d'Azione agertzen da, lehenengo alderdi politiko abertzalea, besteak beste hizkuntzaren ofizialtasuna eta autonomia politikoa eskatzen duena. Alderdia Partitu Corsu Autonomista bihurtu zen geroago, eta 1932az geroztik Benito Mussolinik diruz lagundutako infiltratuz betetzen hasi zen, italiar irredentismoaren aldekoak. Hori dela eta, 1939an Frantziak alderdia legez kanpo utzi zuen.
1960az geroztik
1960ko hamarkadan mugimendu nazionalista indartzen hasi zen berriz. 1970eko hamarkadaren hasieran lehenengo atentuak burutu ziren irlan, eta 1976an Korsika Askatzeko Nazio Frontea (FLNC) sortu zen. Talde armatu honek independentzia osoa eskatu zuen eta ehunka ekintza bortitzen eta hilketen (uhartean eta Frantzian) egilea izan zen. 2014an borroka armatua uzten zuela jakinarazi zuen.
1981ean François Mitterranden gobernuak lehenengo autonomia estatutua eman zion Korsikari, oso mugatua. 1991ean Frantziako Gobernuak Lurralde Elkargoa izendatu zuen irla, eta Korsikar Herria zegoela onartu, baina Frantziaren barnean.
2001ean Matignongo bilkuren ostean autonomia zabalagoa eskuratu zuten korsikar nazionalistek, eta baita korsikar hizkuntzaren irakaspena irlako eskola guztietan.
1980ko eta 1990eko hamarkadetan alderdi nazionalistek botoen %10-%15 inguru jasotzen zuten. Unione di u Populu Corsu (UPC) (autonomista), Mivimento per l'Autodeterminazione (MPA) eta A Cuncolta Naziunalista (ACN) (independentistak), Unità Naziunalista (UN) eta Corsica Nazione (independentista) izan ziren garai horietako alderdi nazionalista garrantzitsuenak.
2000. urtetik aurrera korsikar abertzaletasuna, oso atomizatuta zegoena, koalizio handietan biltzen hasten da, etekin handiagoa lortuz hautestontzietan. 2004ko Korsikako hauteskundeetan abertzaleek (Unione Naziunale koalizioan bilduta) botoen %17,35 lortu zituzten. Femu a Corsica (autonomista) eta Corsica Libera (independentista) alderdiak sortzen dira, eta 2010eko hauteskundeetan %35eko sabaia jotzen dute. 2015eko Korsikako Biltzarrerako hauteskundeetara aipatutako bi alderdiek Pé a Corsica izenpean aurkeztu ziren, Lurralde Elkargoaren aulkien %47 lortuz, gehiengo absolututik oso gertu (botoen %36 eskuratuta). Gilles Simeoni abertzaleak Biltzarreko lehendakari kargua bereganatu zuen (2015ean)
2017ko hauteskundeetan Korsikako nazionalistek ("Pe a Corsica" koalizioan elkarturik) gehiengo osoa eskuratu zuten, lehenengoz, Korsikako Asanblada Nagusian (43 eserleku 61etik)
Korsikar nazionalismoaren eskakizun nagusiak
Bost hauek dira :
Saint-Mathieu (Vienne Garaia)
Saint-Mathieu Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vienne Garaia departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 810 etxebizitza zeuden, 550 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 188 bigarren erresidentzia ziren eta 72 hutsik zeuden. 747 etxeak ziren eta 60 apartamentuak ziren. 550 etxebizitza nagusietatik 440 bere jabearen bizilekua ziren, 101 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 90 etxek hiru zituzten, 162 etxek lau zituzten eta 266 etxek bost zituzten. 442 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 253 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 237 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 691 ziren, horien artean 460 aktiboak ziren eta 231 inaktiboak ziren. 460 pertsona aktiboetatik 404 lanean zeuden (221 gizon eta 183 emakume) eta 55 langabezian zeuden (22 gizon eta 33 emakume). 231 pertsona inaktiboetatik 125 erretiraturik zeuden, 48 ikasten zeuden eta 58 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Mathieu udalerrian 519 unitate fiskal zeuden, 1.103,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.622 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 36 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 6 igeltseroak, 4 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 3 ile apaindegiak, 3 jatetxeak eta 5 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak eta 1 elektrotresna denda zen.
2000. urtean Saint-Mathieu udalerrian 43 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.100 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Saint-Mathieu udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 149 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Raimundo Lanas
Raimundo Lanas Muru (Murillo el Fruto, 1908ko urtarrilaren 23a - Fuendejalón, Zaragoza, 1939ko abenduaren 31), izengoitiz El ruiseñor navarro («nafar urretxindorra») deitua, nafar jota abeslaria izan zen.
Bizitza
Haurtzaroan unai, eta geroago ferratzaile jardun zuen. Oso gazte zela hasi zen abesten, Julian Gaiarreren irudiak erakarria. Jaioterrian, Zarrakaztelun, Milagron, Alesbesen eta beste hainbat herritan ibili zen jotak abesten, eta ospea irabazten hasi zen; ondoren, Azkoien, Tutera..., eta azkenean Iruñera iritsi zen, Orfeón Pamplonés abesbatzan sartuz.
1932an Bartzelonara joan zen eta urte bat geroago lehenengo diskoa grabatu zuen bertan. Ale bat Radio Zaragozara bidali zuen, berealdiko arrakasta lortuz. Orduan, Zaragozara joan eta irratian zuzeneko emanaldi gogoangarria eskaini zuen. Horrek eman zion ospeari esker, Madrilen eta Espainiako beste hiri batzuetan abestu zuen.
Nafarroara 1935ean itzuli zen, eta urte hartan bertan Santurtzitik Mexikorantz abiatu zen itsasontzi batean, Círculo Vasco-Español elkarteak deituta, eta han arrakasta handia lortu zuen. Bitxikeria moduan, euskarazko kantaren bat edo beste ere abestu izan zuen. Handik Kubara joan zen, eta azkenik New Yorkera (AEB). Esan behar da, halaber, hala Ameriketan nola Espainian bere agerraldiak espainiar patriotismoa sustatzeko erabili zituztela, Raimundori politikan sartzea gustatzen ez bazitzaion ere.
Madrilen finkatu zuen bizilekua, eta bertan harrapatu zuen Espainiako Gerra Zibilak. Jotariak gorriak ikusi zituen garai hartan, eta larriki gaixotu zen. Nafarroara itzulirik, azken emanaldia Arguedasen eskaini zuen, 1939ko abenduan; egun batzuk geroago hil zen, Zaragozako Fuendejalón herrian, diabetesak jota. 31 urte zituen.
Georgetown (Maine)
Georgetown Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Sagadahoc konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Fèlix Gras
Fèlix Gras (Malemort-du-Comtat, - †Avignon, ) Proventzako idazlea izan zen. Mistralen adiskidea zen. Era askotako lanak egin zituen: Li carbounié (1876) hamabi kantuko epopeia da; Toloza (1882) poeman Monfort-eko Simonen eta Albitarren historia kontatu zuen; Lou roumancero provençal (1887) liburuan Proventzako ohiturak jaso zituen, eta Lo papalino (1891) obran Avignongo antzinako historiak.
Blachownia udalerria
Blachownia Poloniako Silesiako voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Częstochowa barrutian kokatuta. 66,61 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 13132 biztanle zituen.
Pseustes
Pseustes Colubridae familiako narrasti genero bat da. Mexikotik Hego Amerikara bizi dira.
Disco Stu
Disco Stu Simpsondarrak telesailaren pertsonai bat da.
Deskribapena
Disco músikara afizionatu bat da. Beti dago itsegiten berari buruz hirugarren pertsonan.
Kanpo estekak
List of recurring The Simpsons characters es:Anexo:Personajes recurrentes en Los Simpson
Oviedo (Florida)
Oviedo Floridako hiri bat da. Seminole konderrian kokatua dago. 2010ean 36,651 biztanle zituen, 40 kilometro koadrotan banatuta.
Megachile vestitor
Megachile vestitor erle espezie bat da, Megachile generoan eta Megachilidae familian.
Ozeano
Lurreko bost ozeanoek 361 milioi km² dute, haien bolumena 1370 milioi km³ da, eta batez 3.790 metro sakon dira. Kopuru horietan ez daude sartuta aintzira erraldoiak, hala nola Kaspiar itsasoa. Hidrosfera osoaren masa 1,4 × 1021 kg da, hau da Lurraren masaren % 0,023, eta hortik % 97 baino gehiago ozeanoko ura da.
Banaketa eta izenak
Ur gainera azaleratuta dauden lurrek hiru eremu handitan banatzen dute ur masa, eta hiru eremu horiek Hego Hemisferioan besterik ez dute osatzen Lurra guztiz inguratzen duen zerrenda jarraitua. Hauek dira, handitik txikira, kontinenteek bereizten dituzten hiru ur eremu nagusiak: Ozeano Barea, Atlantikoa eta Indiakoa. Ozeano horiek zabaldu egiten dira hegoaldean, eta horrela osatzen dute lurbira osorik inguratzen duen ur eremu jarraitu bakarra, Antartikako ozeano izenaz ezagutzen den ur masaren bitartez. Laugarren ozeano horrek Atlantiko ozeanoko eta Antartikako kostaldean du hegoaldeko muga, eta iparraldeko muga, hitzarmenez ezarria, hego latitudeko 60 gradutan.
Ozeanoen hedadurak hauek dira:
Itsasoak ere ur gazikoak dira, baina ozeanoak baino txikiagoak izaten dira, eta lurrez inguratuta daude osorik edo zati batean.
Eragina
Lurraren parte isurkarian, parte gotorrean bezala, hainbat eskualde bereiz daitezke zenbait irizpideren arabera. Oro har, tenperatura, gazitasuna eta mugimenduak hartzen dira kontuan lurraren gainaldeko ura eskualdeetan banatzeko; dena dela, irizpide horiek ozeanoetako azaleko urari buruz erabiltzen dira batez ere, hau da, ur azaletik 300 metroko sakoneraraino iristen den geruzari buruz. Izan ere, geruza hori da kliman eta eguraldian eragin gehiena duena, eta geruza horretan bizi dira, halaber, ozeanoko izaki bizi gehienak. Orain arteko ikerketen arabera, sakoneko uraren ezaugarriek ez dute zuzeneko eraginik eguratsean edo lur azalean, ozeanoaren erdialdeko geruzetako ura gorantz igotzen den kasuetan izan ezik.
Dinamika
Lurraren funtzionamenduan gertatzen diren energia eraldaketetan, ozeanoek, eta hidrosferak horrenbestez, energiak Lurreko gainerako geruzekin harreman zuzenean betetzen duen katearen maila bat osatzen dute. Ozeanoen dinamikan eragina dute, alde batetik, Lurreko gainerako geruzekin gertatzen diren energia trukeek, eta, bestetik, masa isurkariaren beraren baitan sortzen diren energia aldaketek.
Horren arabera, bi eratako prozesu dinamikoak bereizten dira: exogenoak, ozeanoetara beste ingurune batzuetako energia dakartenak, eta endogenoak, masa isurkariaren baitako energia mailaren aldeen ondorioz gertatzen direnak. Prozesu endogenoek, dena den, hidrosferak ingurunearekin duen energia trukea dute abiapuntua, prozesu exogenotzat hartuak ez diren arren. Sailkapen horren arabera, badira zenbait itsaslaster endogeno, baina olatuen fenomenoa, adibidez, prozesu exogenoa da.
Azkenik, badira beste fenomeno batzuk, adibidez itsasaldiak, prozesu endogenoen eta exogenoen ezaugarriak, bietarikoak, dituztenak.
Hidrosferan eragina duen energia ozeano barnekoa edo ozeanoaz kanpokoa izan daiteke. Ozeano barnetik datorren energia espazioarekiko eta denborarekiko konstantea da, ez du gradienterik sortzen eta oso efektu dinamiko txikiak eragiten ditu. Kanpoko energiak, Eguzkitik datorrenez eta ur azalera era etenean iristen denez, garrantzi handia du ozeanoen dinamikan.
Energiaren araberako dinamika horren eraginez bi eratako mugimenduak gertatzen dira ozeanoko uretan: alde batetik, uhin mugimenduak; bestetik, ur masak edo itsaslasterrak lekuz aldatzea. Uhin mugimenduen barruan beste bi sail handi bereizten dira: uhinak eta itsasaldiak. Bi uhin mugimendu horiek ur masen leku aldatzea dakarte, eta leku jakin batzuetan edo denbora tarte jakin batean itsaslasterrak sor ditzakete.
Baina, oro har, itsaslaster deitzen zaie ozeanoaren gune batetik bestera beti ibilbide berari jarraituz lekuz aldatzen diren ur masen mugimendu erregularrei; itsaslasterrek hainbat jatorri edo zergati desberdin izan ditzakete, bat baino gehiago ere bai askotan: ozeano eta itsasoen arteko ur mailaren desberdintasuna, haizeen ondorioz sortzen den bultzada indarra eta dentsitate aldeak.
Uraren ezaugarri kimikoak
Ozeanoak ez dira ur gazi soilez osaturiko masak; lur azaletik iritsitako hainbat mineralez eta hildako landare eta animalietatik datozen gatz organikoez osaturiko soluzio kimiko konplexuak dira. Sodioa eta kloroa, gatz arruntaren osagaiak, dira ozeanoetako uraren osagai nagusiak; ozeanoetako uraren pisu osoaren % 86 hartzen dute, hidrogenoa eta oxigenoa alde batera utzita. Hurrengo gai aipagarrienak magnesioa (pisuaren % 3,7), sufrea (% 2,6), kaltzioa (% 1,2), potasioa (% 1,1) eta bromoa (% 0,2) dira. Baina portzentajea horiek itsasoko uraren osagai gotorrei dagozkie soilik, eta uretan disolbaturik dauden gai gotorren kontzentrazioak uraren pisu osoaren % 3,5 bakarrik hartzen du. Gazitasunaren arabera zehazten da itsasoko ureko lagin batean disolbaturik dauden gai gotorren kontzentrazioa; mila parte ureko hainbeste parte gatz dagoela adierazten du gazitasunak, eta honela idazten da: 0/000.
Esan daiteke, oro har, ozeano guztiek gatz kopuru bera dutela. Ozeanoen batez besteko gazitasuna 34,72 gramo ur litrokoa da, edo oro har erabiltzen den formulari jarraituz, milako 34,72koa. Hala ere, horrek ez du esan nahi gune jakin batzuetan batez besteko gazitasuna baino gazitasunhandiago ala gutxiago ezin egon daitekeenik.
Gune jakin batzuetan aldaketak gertatzen dira uraren gazitasunean, hainbat arrazoiren eraginez. Itsaso itxietan esaterako, batez bestekoa baino gazitasun handiagoa izaten da. Itsaso itxietako ura nekez nahasten da ozeanoko urarekin, eta nahastekotan ere, oso azalekoa izaten da nahasketa hori; horrez gainera, itsaso itxiak lurruntze handiko eremuetan egoten dira, balantze hidriko negatiboa duten eremuetan, prezipitazio gutxi eta klima egoera hori aldatzeko ibaietatik ur geza aski iristen ez den eremuetan.
Ezaugarri horiek ditu, besteak beste, Itsaso Gorriak. Gazitasun gutxiagoko ura, aldiz, aurretik aipatu direnen alderantzizko baldintza klimatikoko eremuetan eta ibaietatik ur geza aski iristen den lekuetan egoten da, itsasoa ozeanoarekin lotua egon ala ez. Dena dela, itsasoaren eta ozeanoaren artean loturarik ez dagoenean nabarmenagoa izaten da itsasoak gazitasuna neurriz gaindi edo gutxiegi izaten duela, Baltikoan gertatzen den bezala. Baina horiez gainera, ozeanoan badira batez besteko gazitasuna baino gazitasun gutxiagoko beste eremu batzuk, ibai handien bokaleetatik hurbileko eremuak, hain zuzen; zenbait kilometrotan zehar nabari daiteke ibai handietako ur gezaren eragina ozeanoan.
Egoera horietan ezin esan daiteke, itsaso itxien kasuan ere, urak gatz kopuru bera duenik eremu guztietan. Itsaso Gorriaren gazitasuna, esaterako, ozeanoko uraren batez bestekotik milako 42rainokoa da, eta Itsaso Baltikoan batez bestekotik milako 4raino jaisten da.
Ozeanoko ur askeetan gorabehera gutxi izaten ditu gazitasunaren balioak, eta, aldaketarik izatekotan ere, nabarmenagoak dira azalean sakonean baino. Ozeanoetako ur azalean jaso den balio txikiena milako 33,6 da, Ozeano Bareko 40 ipar latitudean erregistratua; balio gorena, berriz, milako 36,9 da, Ozeano Atlantikoko 25 ipar latitudean.
Sakoneko uretan, ordea, oso alde gutxi dago eremu batzuetatik besteetara: milako 34,6 eta 34,9 arteko gazitasuna du sakoneko urak. Ur azaleko gazitasun balioen gorabeherak prezipitazioek eta gainaldeko itsaslasterrek sortuak dira.
Ozeanoetako uraren osagaiei dagokienez, sodio kloruroaz –gatz arrunta– eta lehen aipaturiko beste osagai mineralez gainera, eguratseko gas guztiak daude disolbaturik, eta gas horien araberakoa da, hain zuzen ere, ozeanoetako landare eta animalien kopurua. Gas karbonikoa (CO2) disolbaturik edo karbonato eta bikarbonato eran konbinaturik azal daiteke, litroko 36 eta 56 mililitro arteko proportzioan; nitrogenoak litroko 8,4 eta 24,5 mililitro arteko proportzioa hartzen du, eta oxigenoak 0 eta 8,5 mililitro artekoa.
Uretan disolbaturik dauden gasei buruz, aipatzekoa da urak gasekiko duen propietate bitxi bat, urak gasak disolbatzeko duen ahalmenari dagokiona. Gasen kasuan, gai gotorren kasuan ez bezala, uraren disolbatze ahalmena tenperaturaren alderantziz proportzionala da, hau da, zenbat eta hotzagoa izan uraren tenperatura orduan eta errazago disolbatzen dira gasak uretan.
Propietate hori dela eta, ur hotzetan ur epeletan baino oxigeno gehiago dago disolbaturik, eta horrek azaltzen du ur hotzetan zergatik dagoen ur epeletan baino aberastasun biologiko handiagoa. Izan ere, oxigenoa ezinbestekoa dute landare eta animaliek bizitzeko, hori baita arnasketan erabiltzen duten gasa. Hala ere, badira beste eragile batzuk uretako gasen banaketan, oxigenoarenean batez ere, eragina dutenak: itsas landareak eta landare horien arnasketa erritmoa, ur kontinentalak eta urpeko erupzioak, etab.
Ozeanoko uretan disolbaturik dagoen materia guztia atera eta lur gainean zabalduz gero, berrehun metroko geruza bat osatuko litzateke.
Esplorazioa
Ozeanoen ikerkuntza antzinatik egin da barku txikietan, baina ez da izan garai modernoak arte urpeko bidaiak posible izan direla.
Munduko punturik baxuena Marianetako itsas hobia da, Ozeano Barean dagoena. Bere sakonera maximoa 10.923 metrokoa da. Beheraino ez zen 1951a arte heldu. Ozeano gehienetako hondoa oraindik ez dago kartografiatua, hala ere 1995an 10 km-ko erresoluzioa duen mapa argitaratu zen.
Antzinako ozeanoak
Historia Geologikoan lurreko Ozeanoak modu batean eta bestean egon dira antolatuta. Horietako batzuk izena dute euren garrantzi geologikoagatik:
Sainte-Marthe (Lot eta Garona)
Sainte-Marthe Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Marthe udalerrian erroldatutako biztanleak 471 ziren. Familiak 180 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 84 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 310 ziren, horien artean 240 aktiboak ziren eta 70 inaktiboak ziren. 240 pertsona aktiboetatik 222 lanean zeuden (126 gizon eta 96 emakume) eta 18 langabezian zeuden (5 gizon eta 13 emakume). 70 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainte-Marthe udalerrian 179 unitate fiskal zeuden, 455,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.702 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
Saint-Pal-de-Mons
Saint-Pal-de-Mons Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Sainte-Marthe (Lot eta Garona)
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Saint-Pal-de-Mons
Biztanleria
2007an Saint-Pal-de-Mons udalerrian erroldatutako biztanleak 1.991 ziren. Familiak 760 ziren, horien artean 193 pertsona bakarrekoak ziren (98 bakarrik bizi ziren gizonak eta 95 bakarrik bizi ziren emakumeak), 221 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 311 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 35 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Sainte-Marthe (Lot eta Garona)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Sainte-Marthe udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 301 hektarea erabiltzen.
Saint-Pal-de-Mons
Etxebizitza
2007an 1.033 etxebizitza zeuden, 771 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 188 bigarren erresidentzia ziren eta 74 hutsik zeuden. 828 etxeak ziren eta 205 apartamentuak ziren. 771 etxebizitza nagusietatik 572 bere jabearen bizilekua ziren, 170 alokairuan okupaturik zeuden eta 29 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 47 etxek bi zituzten, 124 etxek hiru zituzten, 224 etxek lau zituzten eta 369 etxek bost zituzten. 556 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 297 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 406 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Sainte-Marthe (Lot eta Garona)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Saint-Pal-de-Mons
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.247 ziren, horien artean 932 aktiboak ziren eta 315 inaktiboak ziren. 932 pertsona aktiboetatik 878 lanean zeuden (484 gizon eta 394 emakume) eta 55 langabezian zeuden (30 gizon eta 25 emakume). 315 pertsona inaktiboetatik 120 erretiraturik zeuden, 103 ikasten zeuden eta 92 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Pal-de-Mons udalerrian 800 unitate fiskal zeuden, 2.087 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.792 euro zen.
Sainte-Marthe (Lot eta Garona)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Andrena fuscicauda
Andrena fuscicauda erle espezie bat da, Andrena generoan eta Andrenidae familian.
Saint-Pal-de-Mons
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 103 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 20 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 26 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Frantziako Uhartea (eskualde historikoa)
Frantziako Uhartea (frantsesez Île-de-France) Frantziako eskualde historiko bat da, Paris inguruan dagoena. Gaur egun eskualde historiko honen lurraldeak Frantziako Uharte eta Pikardia eskualde modernoetan daude banatuta.
Bryconops collettei
Bryconops collettei Bryconops generoko animalia da. Arrainen barruko Iguanodectidae familian sailkatzen da.
Frantziako Uhartea (eskualde historikoa)
Frantziako Uharte izena lehen aldiz 1387an agertu zen, Frantziako Herria (Pays de France) ordezkatuz. Zonaldea irla moduan inguratzen duten ibaietatik, Seine, Marne, Oise eta Beuvronnetik hain zuzen, dator izena.
Saint-Pal-de-Mons
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 37 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 funerariak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 1 margolaria, 4 zurginak, 4 iturginak, 6 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 6 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 3 okindegiak eta 1 liburu denda zen.
Frantziako Uhartea (eskualde historikoa)
Paris inguruko lurraldea Frantziako erregearen jabetza pertsonala zen. Ez zen gauza bera gertatzen erresumako beste tokietan, non erregea subiranoa zen baina jabetza tokian tokiko nobleena. Hau Vexin eskualdean islatzen da, bi baitaude: bata, Véxin Français Frantziako Uhartean, eta bestea, Véxin Normand, Normandian.
Saint-Pal-de-Mons
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Pal-de-Mons udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 702 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Diagnostiko
Medikuek eritasunaren diagnosia lortzeko bi pauso nagusi segitu behar dute:
Saint-Pal-de-Mons
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bradypodion dracomontanum
Bradypodion dracomontanum Bradypodion generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Ur-piper
Ur-piperra (Persicaria piper) poligonazeoen familiako landare belarkara da, ingurune hezeetan bizi dena, batzuetan erdi-murgildua erreka eta urez betetako erretenetan.
Piper izena du hosto gazteek piperbeltz zapore mina dutelako. Bangladeshen sendabelar anti-hiperglizemiko gisa darabilte eta Japonian bizigarri gisa non landatu egiten den.
Georgetown (New York)
Georgetown Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Madison konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kinyongia oxyrhina
Kinyongia oxyrhina Kinyongia generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.