cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Otsagabia
Aro Garaikidea
Suntsipena eskala txikiagoan errepikatu zen Iberiar Penintsulako Gerran. 1810eko irailaren erdialdean, Gregorio Krutxagak zuzendutako Frantzisko Espotz Minako gerrillarien bigarren batailoia Otsagabiara etorri zen, frantziar tropen talde indartsuetatik ihesi, Espotz Mina gainerako partiketarekin Gaztelara zihoan bitartean. Krutxagak Gaztelara sartzeko agindua zuen, bere egoera oso arriskutsua bihurtzen bazen, eta Otsagabiatik Kadreitara joan zen, eta ondoren Gaztelara. 1812ko martxoan, Frantziako tropen talde handiak Otsagabian eta Nafarroako beste hiri batzuetan kokatu ziren, Espotz gerrillarien dibisioaren aurka jarduteko izotza urtzearen zain, garai hartan Erronkarin baitzeuden. Hilabete bereko 24an, urtzea hasi zenean, Abbé jeneralak zuzendutako Otsagabiako zutabe frantziarrak aurrera egin zuen Uztarrozen lekuraino. 1813ko maiatzaren 11n, Abbé jenerala, zutabe sendo baten buru, Otsagabiara etorri zen, Agoitzetik eta Espozko gerrillarien dibisioaren jarraipenera. Lehenengo, bigarren, laugarren eta seigarren batailoiekin Erronkariko hiribilduan kokatu zen. Frantziarrengana hurbiltzen ikustean, Otsagabiako herriak inguruko mendietara ihes egin zuen, zaurituak herrian zegoen dibisiotik eramanez. Otsagabiatik frantziarrak hurrengo egunean Uztarroze hirira joan ziren, beti Espozen atzetik.
XIX. mendea igaro baino lehen, herria berreraikita zegoen. Garai hartan, 120 joaten ziren ume-eskola bat zegoen, 3400 errealekin hornitua; eta beste bat, laurogei erreal ibiltzen ziren eta 1400 zituen neskatilaz hornitua. Parrokiak bikario bat zerbitzatzen zuen, kabildoaren hornidurarako, Orreagakoa, eta sei onuradun, zeinaren aurkezpena erregeari edo kabildoari zegokion, hutsik geratzen zen hilabetearen arabera. Zuberorako bideak zituen Itzaltzutik, bi Erronkaribarrera, Iruñekoa eta Jaurrietakoa Agoitzera. Irin-errota bat, zurraketa-fabrika bat eta oihal arrunteko beste bat zeuden.
1920ko hamarkadan hirugarren eskola bat gehitu zen, betaurrekoduna eta latinezko katedraduna Muskildan eta geografia eta historiakoa toki berean. Kare eta igeltsuzko labeak zituen, gazta eta txokolatea egiten ziren eta -oraindik- herrialdeko ehunak.
Demografia
biztanle zituen Otsagabiak.
Ekonomia
Dagoeneko desagertuta dauden irin-errota, ehungintzako errota eta ehundegi batez gain, artisau-industria abeltzaintzako produktuetan zentratu izan da historikoki, hala nola larruak ontzen eta gaztak egiten. Gaur egun, Otsagabiak hainbat jarduera ekonomikotan banatzen ditu bere biztanleak, besteak beste, nekazaritza, abeltzaintza eta basogintza; turismoa; eraikuntza eta administrazio publikoa, bereziki.
Politika
Otsagabiko udaletxea erdigunean dago, eta idazkaria, era berean, Itzaltzuko Udalako idazkaria da. Udalbatza udalerriko alkateak eta sei zinegotziak osatzen dute. Egungo alkatea Mikel Aoiz Iriarte da, Otsagabia Kandidatura hautagai gisa aurkeztu zena.
Egungo banaketa
Otsagabiko Udala zinegotzik eta alkateak osatzen dute, demokratikoki hautatuak. Alkatea Mikel Aoiz Iriarte da, Otsagabia Kandidatura zerrendakoa. Zinegotziak 6 daude:
Batzordeak
Otsagabiako Udalan 6 batzorde ditu:
Garraioa
Nafarroako Autobus Konpainiak Zaraitzu Iruñekin batzen du. Autobus lineak honako ibilbidea egiten du:
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Zaraitzuko herri guztiak sailkatu zituen, ekialdeko behe-nafarrera euskalkian, hegoaldeko Pirinio ibarretik bakarra.
Sudějov
Sudějov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 81 biztanle ditu eta 3,91 kilometro koadroko azalera. Kutná Horako barrutian dago.
Otsagabia
Euskara
Koldo Zuazok, 2010ean, Zaraitzuk atzerakada-eremuan sailkatu zen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Ibar honetan hitz egiten den euskarak bere berezitasunak ditu. Horregatik sailkatzen da Zaraitzuera azpieuskalkian. Euskara batuaren itzalean alfabetatutako hainbat euskaldun baden arren, Zaraitzuko mintzaira zaharra oso hiztun gutxik dakite. 2007ko udazkenean, 2 zaraitzuerazko euskaldun behintzat baziren Otsagabian eta Jaurrietan, 93 eta 86 urtekoak.
Janzkera
Ohiko janzkerari dagokionez, Zaraitzu ibaxak adierazpen aberatsa du, kanpoko modismoen eraginei aurre egin dien nortasun errotua transmititzen duena. Jantzi horietako batzuk egun seinalatuetan ikusten dira oraindik, jaiak, erromeriak eta beste ekitaldi batzuk direla eta. Nafarroako artxiboan dagoen 1817. urteko dokumentu baten arabera, Zaraitzu ibaxako bizilagunak eta bertakoak beren jantziagatik bereizten ziren. Oihal horiek beraiek egiten zituzten beren aziendaren artilearekin, eta beren etxeetan garbitzen, iruten eta ehuntzen zituzten. Oihalezko piezak, gero, batanatuak, ehunduak eta tindatuak izaten ziren. Haiek ebaki, josi eta egiten zituzten arropak.
Sudějov
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1238 urtean egin zen.
Rosiaita
Rosiaita mineral bat da.
Otsagabia
Apretagileak
1860tik aurrera, Erronkaribar eta Zaraitzu ibarretako neskek Zuberoako Maulera bidaiatzen zuten abarketaren sasoia lantzeko. Lana gogorra zen. Urtez urte udazkenetik udaberrira arte lan egiten zuten, eta horregatik ziren ezagunak "enarak" bezala. Abarketaren merkatuak garai oso bat markatu zuen Maule-Lextarreko ekonomian, eta ibar horien emigrazioak biztanleria nabarmen handitu zuen. Apretagile batzuk 14 urterekin joaten ziren beren adinari buruz gezurretan lan egitera.
Maulera iristean, etxe beretan bizi ohi ziren, eta etxejabeei ordaindu egiten zieten lo egin eta jateagatik. Denek partekatzen zuten lehen platera, bigarrena neskek erosi behar zuten. Bertakoekin euskaraz komunikatzen ziren, euskalkiak nahiko antzekoak baitira. Tailerretan, bakoitzak lan bat egiten zuen. Batzuek oihala josten zuten, beste batzuek soka jartzen zuten, etab. Bizi zuenak dioenez, batzuetan besoetako minagatik ezin zuten lorik egin, egunean zehar egindako ahaleginagatik.
Gertaera bitxi eta garratzak gertatu dira abarketen inguruan. Eaurtar batek dioenez, urtebetez, nesketako batzuk Gabonak pasatzeko itzultzea erabaki zuten, baina ez ziren Jaurrietara iritsi, ezta Maulera itzuli ere. Handik irten eta ez ziren hona iritsi. Abodi mendilerroa, elur-ekaitz batekin, oztopo fisiko gaindiezina da. Udaberrian, elurra joan zenean, hilda agertu ziren denak Abodin, Paso Zabalean, eskutik helduta.
Tradizioak
Ogi bedeinkatuaren tradizioa, Zaraitzun, antzina-antzinakoa da, eta oraindik bizirik dirau ibaxako herri batzuetan (Otsagabia, Ezpartza, Jaurrieta, Ezkaroze, Orontze, etab.). Igandero, herriko familia batek eramaten du ogia xerratan moztuta igandeko mezara. Ogia, herriko etxe bakoitzetik astero txandakatzen joango den egurrezko artesa batean lekualdatzen da. Ogi hau mezaren sagaratzean bedeinkatzen da eta honen ondoren fededun bakoitzari banatzen zaio. Duela urte gutxi arte, Otsagabian, ogia gizonei bakarrik banatzen zitzaien, baina udalaren erabaki batek tradizioa aldatzea eragin zuen eta, gaur egun, gizonen eta emakumeen artean banatzen da. Ogia sagaratu ondoren, salacenkoek ekitaldiari buruzko abesti bat abesten dute. Ohitura da, halaber, ogi honen zati bat etxe bakoitzera eramatea. Entregatzeko unean, honela zioen bere artean: "Bakea eta ogia izan itzazu urte osorako".
Hildakoen argia duela urte gutxi arte mantendu den tradizioa da, ibaxako herrietan. Zaraitzuar baten hileta-egunean, familiak maindire zuri bat jartzen zuen elizaren albo batean. Bere gainean argizaiolak jartzen ziren, handiak eta txikiak. Argizari horiek oihal beltz batean bildutako egur zati bat -hildakoa heldua bazen behintzat- edo zuria -hildakoa haurra bazen ere- ziren, argizarizko kordoia biltzen zuena. Heriotzaren hurrengo urtean, senide batek egunero eraman behar zuen mezatara argizari txikia. Gantzudura Santuaren garaian ere, gaixoaren senide hurbilenek hildakoen argizaria edo argia eraman behar zuten.
Dantzak
Otsagabiko dantzak lau makil dantza iradokitzaile eta adierazkorrek osatzen dituzte, zapi dantza eta jota batez gain. Zortzi dantzariek, pertsonaia maskaratua buruan dutela, boboa, urtero ospatzen dute, irailaren 8an, Muskildako Ama Birjinaren baselizaren aurrean, sinbolismoz beteriko liturgia zahar bat. Bezperan, hilaren zazpian, taldekideek, salacencoko traje zibilez jantzita, Patronatuko maiordomoaren etxea bisitatuz ekiten diote beren emanaldiari, Patronatuari eta Udalari Salbea abesten den elizaraino lagunduz. Ondoren, Blankoaren enparantzan, dantzariek dantza guztiak dantzatzen dituzte. Errepertorioak lau makil-dantza ditu, eta izen hauek hartzen dituzte: “enperador“, “katxutxa“, “danza” eta “modorro“, zapiekin egindako dantza bat eta jota. Desplazamenduetarako kalejira gehitu behar da. Dantza erritual hauek antzina-antzinatik mantentzen dira, eta denborak aurrera egin ahala irauten dute. Muskildako zortzi dantzarien eta boboaren jardunari buruzko lehen dokumentu idatzia 1695ekoa da. Gaur egun, folklore nafarraren dantza enblematikoenetakotzat jotzen dira.
Elezaharrak
Muskildako Amabirjinaren istorioa herriko elezahar ospetsu bat da. Muino baten gainean, Otsagabiko herria eguzkiari begira dagoela, Muskildako Gure Amaren basilika pintoreskoa dago, XIII. mendeko erromanikoa. Bere horma zaharren artean, XII. mendearen amaieran landutako Ama Birjina dago, gatzagek gurtzen eta maite zutena. Santutegia, bere hormen zuritasunak urrundik ikusten duena, soila da bere egituran. Birjina eseriaren irudiak, bizkarralderik gabeko aulki baten gainean, eskuineko eskuan lore bat altxatzen du, eta ezkerrekoa Haurraren sorbaldan bermatzen du, magalean bedeinkatzeko jarreran eserita.
Kasu askotan bezala, hemen artzaintxo batek parte hartu zuen, egun batean zezen batek galdu zuena, eta, asko bilatu ondoren, haritz baten ondoan aurkitu zuen. Hurbildu zenean, jakin-minez, Andre Mariaren irudi bat ikusi zuen zuhaitzaren oinean. Besoetan hartu ondoren, utzi egin behar izan zion, desegiten ziren behiak jasotzera joan behar zuelako, eta hurrengo egunean jasoko zuela agindu zion. Begiratu zuenean, irudia desagertu egin zela ikusi zuen.
Etxera itzultzean, zezena berriro galdu zuen, leku berean aurkituz, irudiaren aurrean erreberentziak eginez. Artzainak bere eskuetan hartu zuen irudia, eta gehien pozten zenean, gizon bat igaro zen handik, lapurtu izana leporatu ziona. Otsagabira eraman eta gela batean giltzapetu zuen, Ama Birjina herriko elizan utziz.
Biharamunean, ez Ama Birjinaren ez artzainaren irudia ez zegoen utzi zituen lekuan. Horren guztiaren emaitza izan zen Ama Birjina haranean tronuratu zutela eta artzaina ermitau gisa geratu zela, eta ahalegin guztia egin zuela bere zama-animaliarekin ekartzen zituen harriekin tenplu bat eraikitzeko. Piztiaren alforjak harriz bete eta haritzeraino bakarrik joaten uzten omen zion, berak zama berria prestatzen zuen bitartean.
Herri senidetuak
Otsagabia ondorengo herriekin senidetuta dago:
Rosiaita
Ezaugarriak
Oxido motakoa da.
Scinax oreites
Scinax oreites Scinax generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Făcăeni
Făcăeni Errumaniako udalerri bat da, Ialomița konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Juan Carlos González Salvador
Juan Carlos González Salvador (Bilbo, 1964ko urtarrilaren 28a -) euskal txirrindulari ohia da, 1987 eta 1995 artean profesionala izan zena. Bere ibilbidean hainbat garaipen lortu zituen.
Eduardo bere anai nagusia txirrindulari profesionala ere bazen. Erretiratu zenean, Gorka Arrindarekin batera, txirrindulari askoten managerra izateari ekin zion.
Emaitzak lasterketa nagusietan
-: Ez zuen parte hartu Err.: Erretiratu zen
Alburnoides oblongus
Alburnoides oblongus Alburnoides generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Gheorghe Lazăr (Ialomița)
Gheorghe Lazăr Errumaniako udalerri bat da, Ialomița konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Karraka (itsasontzia)
Karrakak' bela biribileko itsasontzi handiak ziren, zeharbide luzeetan zama handiak garraiatzen espezializatuak. XII. mendetik XVI. mendera arte karrakak egon ziren. Bere garaiko Europako ontzirik handienak izan ziren.
Oso estimatuak ziren portugaldar, veneziar eta genoarrek, eta gutxiago gaztelar eta aragoiarrek. Kantauri itsasoko ontzioletan oso karraka gutxi eraiki zituzten, denboraleetan portaera txarra zutelako. Bertan naoak hobesten zituzten.
XV. mendean, karrakaren oinarrizko konfigurazioak, zingo nabarmeneko krosko bat, masta bat eta lauki-formako bela handi bat zituen. Denboraren poderioz, aurrerapen esanguratsuak gehitzen joan ziren; horietako nagusia korasta lema sartzea izan zen, alboko lemen ordezko gisa.
Hauteroda
Hauteroda Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Labracinus atrofasciatus
Labracinus atrofasciatus Labracinus generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Inchyra
, 'An Innis Iarach', Eskoziako herri bat da, Perth eta Kinross eremu administratiboan.
1101 Clematis
1101 Clematis asteroide gerrikoan aurkitutako 1101. asteroidearen izena da. 1928ko irailak 22an aurkitu zuen Karl Wilhelm Reinmuthek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1928 SJ zen. Bere izena Clematis genero botanikoagatik jasotzen du.
1102 Pepita
1102 Pepita asteroide gerrikoan aurkitutako 1102. asteroidearen izena da. 1928ko azaroak 5ean aurkitu zuen Josep Comas Solák Bartzelonako Fabra behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1928 VA zen. Bere izena bere aurkitzailearen izenaren femeninoagatik jasotzen du.
Éric Rohmer
Éric Rohmer —jaiotza-izena: Jean-Marie Maurice Schérer— (Tulle, Frantzia, 1920ko martxoaren 21a - Paris, Frantzia, 2010eko urtarrilaren 11) zinemagile, idazle, kazetari eta kritikaria izan zen.
Rohmer izan zen Nouvelle Vague mugimenduaren azken zuzendaria Munduko Bigarren Gerraren ondoren. Cahiers du cinéma agerkariaren arduraduna izan zen 1957tik 1963ra, bere lankide gehienek (Jean-Luc Godard eta François Truffaut tartean) trantsizioa egiten zuten bitartean film kritikariak izatetik zinemagileak izatera, nazioartean arreta bereganatuz.
Ospea mundu mailan lortu zuen Oscar Sarietarako izendatuta izan zenean 1969an Ma nuit chez Maud pelikularekin. Bi urte geroago Donostiako Zinemaldian sari nagusia eskuratu zuen Le Genou de Claire-rekin eta Veneziako Mostran 1986an Le rayon vert-ekin. Bere heriotzaren ostean 2010ean, The Daily Telegraph egunkariko hil-mezuan deskribatu zuten "Frantziako Uhin Berriaren zinemagilerik iraunkorren" moduan, baita bere azken urteetan "oraindik publikoak ikusi nahi zituzten pelikulak egiteagatik" nabarmendu ere.
Ibilbidea
Zinema-irakaslea izan zen, eta zinema-kritikak idatzi zituen Gazette du Cinéma eta Cahiers du Cinéma aldizkarietan; 1957an Alfred Hitchcocki buruzko liburu bat idatzi zuen Claude Chabrolekin batera. Nouvelle Vague mugimenduko kidea izan zen. Hasieran film laburrak egin zituen; 1959an lehen film luzea egin zuen, Le signe du lion (Lehoiaren zeinua). Telebistarako film pedagogikoak ere egin zituen.
Rohmerren filmografiak bi sail nabarmen ditu; Contes moraux (Ipuin moralak) da lehena, zazpi filmetan gizon baten eta bi emakumeren historia umore handiz eta antzezle ezezagunekin, komedia moduan kontatzen duena: La collectionneuse (1967, Bildumagilea), Ma nuit chez Maud (1969, Mauderenean pasa nuen gaua), Le genou de Claire (1970, Claireren belauna). Gero bi eleberri klasiko egokitu zituen: La marquise d´O (1976, O-ko markesa) eta Perceval, le gallois (1978, Perceval, galiarra).
1980tik aurrera Comédies et Proverbes saila (Komediak eta esaera zaharrak) egin zuen; egunoroko pasadizoak kontatzen dituzten filmak, hizketen bat-batekotasuna, kronika kutsua eta umorea ezaugarri dutenak eta antzezle ezezagunekin eginak: La femme de l´aviateur (1981, Abiadorearen emaztea), Le beau mariage (1982, Ezkontza ederra), Le rayon vert (1986, Izpi berdea).
Alburnoides ohridanus
Alburnoides ohridanus Alburnoides generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Éric Rohmer
Ibilbidea
1990ean beste sail bat hasi zuen, Contes des quatre saisons (Lau urtaroetako ipuinak): Conte de printemps (1990, Udaberriko ipuina) eta Conte d´hiver (1991, Neguko ipuina).
Les Amours d'Astrée et Céladon (2007) du azken filma.
Megasorex gigas
Megasorex gigas Megasorex generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Soricinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Branós e las Talhadas
Branós e las Talhadas Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Branoux-les-Taillades udalerrian erroldatutako biztanleak 1.284 ziren. Familiak 544 ziren, horien artean 148 pertsona bakarrekoak ziren (84 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 216 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 140 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 769 ziren, horien artean 520 aktiboak ziren eta 249 inaktiboak ziren. 520 pertsona aktiboetatik 432 lanean zeuden (233 gizon eta 199 emakume) eta 88 langabezian zeuden (44 gizon eta 44 emakume). 249 pertsona inaktiboetatik 108 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 102 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Branoux-les-Taillades udalerrian 593 unitate fiskal zeuden, 1.366,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.180 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 igeltseroak, 6 margolariak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 4 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Branoux-les-Taillades udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Innerpeffray
, Eskoziako etxalde bat da, Perth eta Kinross eremu administratiboan.
Aitkin konderria (Minnesota)
Aitkin konderria (Aitkin County) Minnesotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Aitkin da. 2010eko zentsuaren arabera 16,202 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Aitkin konderriak 516,778 kilometro koadro ditu. Horietatik 4,497 ura dira. Beste 471,808 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 3,14 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 16,202 pertsonetatik 15,549 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 151 dira. 53 beltzak edo afroamerikarrak. 376 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 27 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 5 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 188 pertsonek kokatzen zuten.
Bilborock
Mesedeetako zubiaren hasieran eta Hernani eta Luis Iruarrizaga kaleen artean dago, San Frantzisko auzoan.
Bilboko Udalak kudeatzen du.
Datuak
1.330 m2-ko azalera dauka eta hiru solairutan banatuta dago.
Erabilpen askorako aretoa dago beheko solairuan, kontzertuak, antzezlanak, pelikula emanaldiak eta abar eskaintzen dituena. 300 ikusle eserita edo 500 zutik sar daitezke bertan.
Bestela, zazpi entsegu-gela dauzka, bai eta "Euskal Herriko Musika Artxibategia" ere, 10.000 lan baino gehiago gordeta dauzkana.
Halaber, "Bilbo Rock" bihilabetekari elebiduna argitaratzen dute.
Historia
1997ko apirilaren 7an inauguratu bazuten ere, aretoa 1663. urtean hasitako eraikin barrokoan kokatuta dago, Mesedeetako ordenaren komentua ("La Merced") eta eskola izandakoan.
"Villa de Bilbao" pop-rock lehiaketa antolatzen dute bertan urtero.
Labracinus cyclophthalmus
Labracinus cyclophthalmus Labracinus generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Maillères
Biztanleria
2007an Maillères udalerrian erroldatutako biztanleak 193 ziren. Familiak 81 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 93 etxebizitza zeuden, 80 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 91 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 80 etxebizitza nagusietatik 62 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 69 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 53 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Sudice (Třebíčeko barrutia)
Sudice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 349 biztanle ditu eta 6,13 kilometro koadroko azalera. Třebíčeko barrutian dago.
Maillères
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 134 ziren, horien artean 97 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 97 pertsona aktiboetatik 92 lanean zeuden (47 gizon eta 45 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Sudice (Třebíčeko barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1104 urtean egin zen.
Maillères
Diru sarrerak
2009an Maillères udalerrian 80 unitate fiskal zeuden, 197,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.809 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Maillères udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Agnès Jaoui
Agnès Jaoui (Antony, - ) frantziar abeslari, aktore, gidoigile eta zinema zuzendaria da. Askotan bere bikotea izandakoa den Jean-Pierre Bacrirekin lan egin du.
1998an, aktore onenaren Zesar saria jaso zuen bigarren paperean, On connait la chanson filmerako. 2001ean, Le goût des autres bere lehen filmak, filma hoberenaren Zesara irabazten du. Jatorrizko gidoi edo egokitzapen oneneko lau Zesar gehituz, Zesar zeremonien emazte sarituena da gaur egun, guztira sei premiorekin.
Jean-Pierre Bacrirekin idatzi dituen bost filmetako zuzendaria da. Bere lehena, Le goût des autres nazioarteko film onenaren Oscar sarirako izendatua izan zen 2001ean. Berantago Comme une image filmak gidoiaren saria jaso zuen 2004ko Cannesko zinemaldian.
Bestalde bi antzezlan idatzi eta antzeztu ditu Jean-Pierre Bacrirekin: 1992an autorearen Molièrea jaso zuen cuisines et dépendance, eta Un air de famille.
Familia
Agnès Jaoui Tunisiako[1] familia judu batean jaio zen. “Komunista ez-marxistak, sionistak, modernoak eta oso askeak”, bere gurasoak Hubert Jaouiren (marketin-sormenean espezializatutako egilea eta trebatzailea) eta Gyza Jaouiren (transakzio-analisian aditua den psikoterapeuta[1] ) ziren.1956an, Tunisiak independentzia lortu eta, herria uzten dute, Hashomer Hatzaïr[2] juduen gazte-mugimenduaren israeldar kibbutz batendako. Bere gurasoek ez dute zerikusirik zinemarekin, baina biek idazten dute.[1]Horrez gain, Dominique Zardi aktorea bere aitaren lehengusua da.
Laurent Jaouiren arreba da, gidoilaria eta zuzendaria bera ere.
Gazteria eta prestakuntza
Urte bat kibbutzean egon eta, bere familia Parisera iristen da. Ikasle ona izanki, 1978an prestigiozko Parisko Enrike iv.a lizeoan onartuak izan ziren lehen nesketako bat izan zen. Bertan antzerki-klubean jokatzen hasi zen, Mon père avait raison obran Loulou interpretatuz.
15 urte dituela Florent ikastarora sartzen da eta aldi berrean Kontserbatorian kantu kurtsoak segitzen ditu. Eskolari dagokionez literatura-prestakuntzako (hipokhânia) klasean ikasten du Enrike iv.a Institutuan. 1984z geroztik, Patrice Chereauk zuzentzen dituen Nanterreko Almendrondoen Antzokiaren arte dramatiko klasean ibiltzen da, 20 urterekin. Eskola honen esparruan, Estatu Batuetara doa, eta han osatzen du bere prestakuntza, bereziki komedia musikala landuz.
Hastapenak aktore gisa eta arrakasta gidoilari bezala (1990 hamarkada)
1987an Patrice Chéreau antzezgile famatuak zinema paper bat ematen dio, Hotel de Frantzia draman. Urte berean Harold Pinterren L'anniversaire antzezlanean jokatzen du, gero bere maitalea izanen den Jean-Pierre Bacrirekin batera. Haien lehen topaketa da.
Elkarrekin, Agnès Jaoui eta Jean-Pierre Bacrik Cuisine et dépendances antzezlana idazten dute 1991ean. 1993an, Philippe Muyl-ek zinemara egokitzen du aktore bikotearekin. 1993an, Alain Resnais-ek haietara jotzen du Alan Ayckbourn Intimate Exchanges zortzi piezak zinemara egokitzeko. Smoking / No Smoking izeneko diptiko horrek, doinu ironiko batean kasualitatearen, erabakimen askea eta patuaren arteko harremanak aztertzen ditu, horrek 1994an gidoi onenaren haien lehen Zesarra balio die.
Gidoilari bikoteak Frantzia mailako fama lortzen du 1996an, Cédric Klapischen Un air de famille filma arrakastatsuaren bidez. Haien antzezlan batean oinarritua izan den filmak, egunerokoaren behatzaile gisa duten talentua nabarmentzen du, umore garratz eta desengainatu baten bidez. Beraiena den estilo zirraragarri honi esker, bigarren Zesar bat irabazten dute 1997an. Urte horretan bertan, berriz ere Resnais-ekin lankidetzan aritzen dira On connait la chanson filman, gidoilari eta interpreta gisa. Filmari esker, bakoitzak bere hirugarren saria irabazten du 1998ko Zesarren kari, gidoi onenarentzat. Gainera Agnès Jaouik bere lehen premioa lortzen du, bigarren paper onenarentzat.
2000 urtean bikotea berriz osatzen da, Le goût des autres haien lehen film luzea idazteko eta interpretatzeko. Pertsonai ezberdinen nortasun soziokulturalen aurkakotasunak, umorez eta emozioz arakatzen dituen filmak, erdiespen handia lortzen du bai publikoaren eta bai kritiken aldetik, non Zesarretan lau aldiz sariztatua den, besteak beste, film onenarenarentzat. Bestalde ia 4 milioi ikusle biltzen ditu aretoetan, eta atzerriko film onenaren Oscar sarirako izendatua da.
Dibertsifikazioa (2000. urtea)
Bere bakarkako karrera garatzeko asmoz, Agnes Jaouik komedia ezberdinetan bigarren paperak jokatzen ditu. Olivier Doranen Le Déménagement 1997an, edo Alain Corneau-ren Le Cousin filmean, Alain Chabat eta Patrick Timsit aktore ezagunekin.
Horrez gain 2000. urtean izan zen lehen aldiz film luze baten kartel-buru: Christophe Blanc-en Une femme d'extérieur draman. Bi urte geroago, Laurent Bouhniken Emakume baten bizitzako 24 orduetan Stefan Zweig-en eleberritik egokitutako mozorro-film baten paper nagusia hartzen du, erabat erregistroz aldatuz. 2004an, Le rôle de sa vie komedia dramatikoaren kartela Karin Viardekin partekatzen du, François Favrat-en lehen errealizaziorako, zinemako izar egozentriko bat haragituz.
Urte berean, Canneseko Zinemaldian zuzendari gisa aurkeztu du bere bigarren filma, Comme une image drama, berriz ere Bacrirekin interpretatua eta koidatzia. Bikoteak gidoiaren saria lortzen du.
2008an, zinemara itzuli zen Parlez-moi de la pluie komedia dramatikoarekin, beti zuzendari interprete eta gidoilari gisa, Jamel Debbouze aktore komikoari kontraenplegua eskainiz.
Antzeztokira itzulera (2010. urteak)
Hamarkada horretan aktore eta zuzendari gisa berretsita izanez gain, antzerkigintzan hainbat aldiz saritua da ere bai.
Hurrengo urtean, haurtzaroaren gaiarekin jarraitzen du autore gisa, Ipuinaren amaiera,bere laugarren errealizazioa azalduz. Oraingoan kritika partekatua da, baina 900.000 ikusle baino gehiago erakartzen ditu filmak.
Hogei urtez antzerkian egon gabe, 2014ean Catherine Schauben Les Uns sur les autres antzezlanarekin itzultzen da eta komediantearen Molièren izendatu dute antzerki pribatu sailan. Urte horretan bertan, Brice Cauvinen L'Art de la fugue komedian aritzen da, baita Jean-Pierre Bacrirekin Les femmes savantes Molière n antzezlanean. 2015ean Comme un avion komedia dramatikoan ari da, Bruno Podalydès autoreak egina eta interpretatua, Sandrine Kiberlain eta Vimala Ponsen aktoreez lagunduta. Azken honekin Baya Kasmi gidoilariaren Je suis à vous tout de suitekomedia erdi-autobiografikoan jokatzen du.
2017an, Blandine Lenoir-en Aurore draman parte hartzen du, berrogoita hamar urteko amona bihurtuko den emazte bat haragituz. Ber urtean Canneseko zinemaldian, film luzeen epaimahaiko kidea da, Pedro Almodóvar zuzendari espainiarra, Paolo Sorrentino zuzendari italiarra eta Jessica Chastain eta Will Smith komediante estatubatuarrarekin.
2018an, filmak idaztera eta zuzentzera itzultzen da Place publique satira plazaraziz, Jean-Pierre Bacri bere bikotekide oiarekin. Aldi berean, Gilles Legrand-en Les bonnes intentions komedia dramatikoa darama.
2020an, On va se quitter pour aujourd'hui bere lehen komedia musikala idazten du Alexis Pivot-ek musikan jarria 42. rue deitutako frantses irrati programan transmititua.
Bizitza pertsonala
1987tik 2012ra zineman bere bikotea izan den Jean-Perre Bacri ren neska laguna izan da. Banandu arren, elkarrengandik hurbil egon ziren, sarri elkarrekin idatziz eta jokatuz.
2012an brasilgo bi haur seme alabatzat hartu ditu (5 eta 7 urte zituztenak adopzioan). Adopzio honi buruz hitz horiek adierazi zituen. .
Engaiamendua
Agnès Jaoui bere karrera osoan zehar politikoki oso konprometituta izan da, hainbat gai aipatuz. Haien artean atzerritarren egoera irregularrak, ikuskizunaren aldizkakoen lan baldintzak etab... )
2011ean Martine Aubry alderdi sozialistaren hautagaiari bere sostengua adierazten du eta, 2014 an, Parisko udalaren hauteskundeen kari Anne Hidalgo hautagaitza ren aldeko batzordearen kide da.
2018ko irailean, Nicolas Hulot ekologiaren ministroak bere dimisioa eman ondoren, Juliette Binochekin batera, aldakeat klimatikoaren aurkako “Gizateriaren historiako erronkarik handiena” tribuna sinatzen du. Tribuna Le Monde egunkariko lehen orrialdean agertu zen, “Planeta salbatzeko 200 pertsona ospetsuen deia” izenburupean.
2018ko abenduaren 19an, 70 pertsona baino gehiagorekin mobilizatu ziren Larrialdi Homofobia elkartearen deialdiaren ondoren. Jaoui horietako bat da eta De l'amour kantaren klipean agertzen da.
Bere filma anitzetan ideia feministak aldarrikatzeaz gain, 50/50 taldeko kidea da, zineman emakumeen eta gizonen arteko berdintasuna eta errolen aniztasuna sustatzeko. 2020ko azaroan, Zineman eta Ikus-entzunezko Berdintasuna eta Aniztasunaren aldeko Jardunaldiaren hirugarren edizioan parte hartzen du, diskurtso feminista ohoragarri bat emanez.
Invergowrie
, 'Inbhir Ghobharaidh', Eskoziako herri bat da, Perth eta Kinross eremu administratiboan.
Linghem
Linghem Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Linghem udalerrian erroldatutako biztanleak 214 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 92 etxebizitza zeuden, 81 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 90 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 81 etxebizitza nagusietatik 69 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 62 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 135 ziren, horien artean 90 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 90 pertsona aktiboetatik 80 lanean zeuden (49 gizon eta 31 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Linghem udalerrian 78 unitate fiskal zeuden, 209 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.105 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen eta 1 eraikuntza enpresa zen.
1103 Sequoia
1103 Sequoia asteroide gerrikoan aurkitutako 1103. asteroidearen izena da. 1928ko azaroak 9an aurkitu zuen Walter Baadek Hamburgoko behatokitik.
Sayornis saya
Sayornis saya Sayornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.
Linghem
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Linghem udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Scinax pachycrus
Scinax pachycrus Scinax generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Sudice (Blanskoko barrutia)
Sudice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 469 biztanle ditu eta 5,39 kilometro koadroko azalera. Blanskoko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1292 urtean egin zen.
Giurgeni
Giurgeni Errumaniako udalerri bat da, Ialomița konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Haynrode
Haynrode Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Alburnoides petrubanarescui
Alburnoides petrubanarescui Alburnoides generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Labracinus lineatus
Labracinus lineatus Labracinus generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Invermay
, 'Indermey', Eskoziako etxalde sakabanatu bat da, Perth eta Kinross eremu administratiboan.
Grace McCallum
Grace McCallum (Cambridge, Minesota, AEB, 2002ko urriaren 30a) gimnastikan aritzen den kirolari estatubatuarra da.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu, eta zilarrezko domina eskuratu zuen Taldeka emakumezko kategorian, AEB ordezkatuz; ROCeko taldearen (urrezko domina) atzetik eta Erresuma Batuko taldearen (brontzezko domina) aurretik sailkatu zen AEBko taldea, eta honako hauek osatzen zuten: Simone Biles, Jordan Chiles, Sunisa Lee eta Grace McCallumek.
Ganbera-bitasun
Ganbera-bitasuna, bi ganberako sistema edo ganbera biko sistema bi ganbera legegile edukitzearen praktika da. Hori honela, bi ganberako parlamentua behe ganbera (normalean Kongresua) eta goi ganbera (normalean Senatua) batez osatzen da.
Flora Philip
Biografia
Philip Ella Tain Akademiara joan zen eta gero Edinburgora joan zen 1883an bere hezkuntzarekin jarraitzeko. Une hartan, legeak galarazi egiten zien emakumeei Eskoziako unibertsitateetan ikastea, eta, beraz, Emakumearen Unibertsitate Hezkuntzarako Edinburgoko Elkartean izena eman zuen. 1885ean Edinburgoko Unibertsitateko Arte Ziurtagiria jaso zuen Sir William Muir Unibertsitateko zuzendariarengandik, literatura ingelesean, etikan, matematikan eta fisiologian egindako ikasketengatik.
Lehen emakumezkoak unibertsitate titulua jasotzen
1889an, Unibertsitateei buruzko Legea (Eskozia) onartu zen, emakumeei Eskoziako unibertsitateetan lehen aldiz onartzeko bidea ematen ziena. Philip Edinburgoko Unibertsitatean matrikulatu zen eta aurretik egindako ikasketen titulua jaso zuen. 1893ko apirilaren 13an, bera eta beste zazpi emakume Unibertsitatetik graduatu ziren, eta lehen emakumeak bihurtu ziren. Graduazio-zeremoniari buruzko txosten batek adierazi zuenez, "jende asko joan zen, oro har, eta haietako asko, zalantzarik gabe, ikuskizunak erakarrita, unibertsitate horren historian lehen aldiz ikusi baitzuten, damek beren lekuak hartzen (dama bat, bereiziz) graduatuen artean".
Edinburgoko matematika-elkartea
1886ko abenduan, Philips Edinburgoko Elkarte Matematikoko lehen emakume kide bihurtu zen, unibertsitate-titulu formalik ez zuen arren. 1893an ezkondu zen, eta berak jaso zuen bere izendapena. Elkarteko emakume kide bakarra izan zen.
Bizitza pertsonala
Philip George Stewart abokatuarekin ezkondu zen 1893an. Lau seme-alaba izan zituzten. 1943an hil zen, 78 urte zituela, zaharren etxe batean, eta Dean hilerrian lurperatuta dago.
Sota-Aznar bulegoak
Sota-Aznar bulegoak Bizkaiko Bilbo hiriburuan dagoen eraikin bat da. Gaur egun Bizkaiko Foru Aldundiaren Herri Lan Sailaren egoitza da.
Eraikina Eduardo Aznar de la Sota eta Ramon de la Sota lehengusuen aginduz egin zuten Naviera Sota y Aznar ontzi-enpresaren bulegoak izateko. Beranduago, Gerra Zibilaren garaian Ramón de la Sota EAJekin leial mantendu zen. Aldiz, Eduardo Aznar Francorekin bat egin eta ondorioz, eraikinaren jabetza Eduardok hartu zuen.
Kokalekua
Abando auzoan dago, Ibáñez de Bilbao kalearen 20. zenbakian, Mazarredo zumarkalearen izkinan eta Albia lorategiaren parean.
San Bizente eliza, Sabin Etxea eta Kafe Antzokitik hurbil dago.
Historia
1916an Fernando Lindus Forge eta Manuel María Smith arkitektoek proiektatu eta eraiki zuten. Luzaroan Sota-Aznar enpresaren bulego eraikina izan zen. Gaur egun Bizkaiko Foru Aldundiaren Herri Lanak Sailaren egoitza da.
Meslay-le-Grenet
Biztanleria
2007an Meslay-le-Grenet udalerrian erroldatutako biztanleak 306 ziren. Familiak 105 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 50 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 129 etxebizitza zeuden, 110 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 129etxeak ziren. 110 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 103 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 69 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Vilcey-sur-Trey
Biztanleria
2007an Vilcey-sur-Trey udalerrian erroldatutako biztanleak 166 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Meslay-le-Grenet
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 214 ziren, horien artean 169 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 169 pertsona aktiboetatik 154 lanean zeuden (84 gizon eta 70 emakume) eta 16 langabezian zeuden (7 gizon eta 9 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Vilcey-sur-Trey
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Meslay-le-Grenet
Diru sarrerak
2009an Meslay-le-Grenet udalerrian 114 unitate fiskal zeuden, 319 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.227 euro zen.
Vilcey-sur-Trey
Etxebizitza
2007an 51 etxebizitza zeuden, 42 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 42 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 42 etxebizitza nagusietatik 29 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 3 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 31 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 13 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Meslay-le-Grenet
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
Vilcey-sur-Trey
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 87 ziren, horien artean 59 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 59 pertsona aktiboetatik 57 lanean zeuden (35 gizon eta 22 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 28 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Meslay-le-Grenet
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Vilcey-sur-Trey
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Meslay-le-Grenet
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
Vilcey-sur-Trey
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 jatetxe.
Meslay-le-Grenet
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Meslay-le-Grenet udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 720 hektarea erabiltzen.
Vilcey-sur-Trey
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Vilcey-sur-Trey udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 272 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Notiosorex cockrumi
Notiosorex cockrumi Notiosorex generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Soricinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Montcornet (Aisne)
Montcornet Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.644 ziren. Familiak 633 ziren, horien artean 167 pertsona bakarrekoak ziren (72 bakarrik bizi ziren gizonak eta 95 bakarrik bizi ziren emakumeak), 167 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 231 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 68 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 718 etxebizitza zeuden, 647 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 47 hutsik zeuden. 533 etxeak ziren eta 180 apartamentuak ziren. 647 etxebizitza nagusietatik 366 bere jabearen bizilekua ziren, 260 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 37 etxek bi zituzten, 126 etxek hiru zituzten, 201 etxek lau zituzten eta 277 etxek bost zituzten. 333 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 343 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 149 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.055 ziren, horien artean 712 aktiboak ziren eta 343 inaktiboak ziren. 712 pertsona aktiboetatik 567 lanean zeuden (347 gizon eta 220 emakume) eta 147 langabezian zeuden (72 gizon eta 75 emakume). 343 pertsona inaktiboetatik 78 erretiraturik zeuden, 94 ikasten zeuden eta 171 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montcornet udalerrian 632 unitate fiskal zeuden, 1.540 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.559 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 95 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 28 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 19 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 15 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 3 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 altzari denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Montcornet udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 700 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Montcornet udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen266 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lubbockichthys multisquamatus
Lubbockichthys multisquamatus Lubbockichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Sudice (Opava barrutia)
Sudice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 627 biztanle ditu eta 9,42 kilometro koadroko azalera. Opava barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1353 urtean egin zen.
Mitrephanes phaeocercus
Mitrephanes phaeocercus Mitrephanes generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.