cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iturrigorri
Ibarbidearen estutasuna dela eta, kale bakarra dago auzoan, ekialdetik mendebaldera zeharkatzen duen errepidea alegia. Errepide horren bi alboetan etxebizitzak daude. Etxebizitza gehienak 1950eko hamarkadatik eraiki ziren, gehienbat Bilbora zetozen etorkinak. Horregatik Espainian jaiotako biztanleria nagusi da auzoan. Etxebizitza horietaz gain, ondoko mendietan ere etxeak egin zituzten, auzoaren beheko aldetik eskaileren bidez eskuragarriak.
1983 uholdeak
1983ko uholdeak gogorren astindu zituen auzoetako bat izan zen Iturrigorri. Dena den, ez zen Bilboko itsasadarraren hazteak auzoa kaltetu zuena, izan ere, Iturrigorri itsasoaren mailatik 150 metro ingurura kokaturik dago. Auzoaren mendebaldean kokaturik dagoen harrobia izan zen auzoa urez bete zuena. Harrobi hura aspaldi utzita zegoen inolako mantenimendurik gabe.
Urteetako zabor eta landarediak, eragin zuzena izan zuen 1983 uholdeek eragindako lokaztegian. Harrobitik behera etorritako lokatzak bi eta hiru metroko altuera hartu zuen auzoko etxe askotan. Etxebizitza batzuk gainera, behera bota behar izan zituzten.
Atoyac (Jaliscoko udalerria)
Atoyac Mexikoko udalerri bat da. Jalisco estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Atxuri (Bilbo)
Atxuri Bilboko auzoa da. Bilboko Ibaiondo barrutian kokaturik dago, 5.104 biztanle dauzka eta 17,79 hektareako azalera. Auzoa San Anton elizaren inguruan hedatzen da, Zazpikaleen ondoan. Bilboko auzorik zaharrenetarikoa da, eta Enkarnazioaren eliza ere bertan dago. Euskotrenen Donostia eta Durangorako trenaren hasiera Atxurin dago, Manuel Maria Smithek diseinaturiko geltokian.
Historia
Auzoaren Atxuri izena, haitz zuritik dator. Auzoa XVII. mendetik aurrera garatu zen Zazpikaleetatik kanpora Bilboko San Frantzisko eta Bilbo Zaharra bezalako auzoak bezala. Ordurarte Atxurin nekazarien baserri eta etxe bakanduak baino ez zeuden. XVIII. mendean hiriaren ospital berria Atxurin zabaldu zen, lehen aldiz gaixoak zeukaten gaixotasunaren arabera banatuz. 1908an behin ospitale berria Basurtun eraiki zela, ospitalearen eraikina ofizioen eskola bihurtu zen eta gaur egun Emilio Campuzano institutua da.
Auzoko beste eraikin garrantzitsu bat Atxuriko geltokiarena da. Manuel Maria Smith arkitekto getxoztarrak diseinatu zuen XX. mendearen hasieran. Donostia eta Bermeoko Euskotren konpainiako trenbideen abiapuntuko geltokia da. Horrez gain, Euskal Trenbide Sarea enpresa publikoaren egoitza bertan dago. 2007tik aurrera eraikitzen hasiko den "Metroaren Hirugarren Linea"ren proiektuarekin, Euskotreneko trenak geltokira ailegatzeari utziko diote, eta beste erabilpen bat bilatu beharko zaio geltokiari.
Autobusa
Bilbobuseko hamaika lineek egiten dute Atxuritik zehar doan ibilbidea. Bederatzi mota normaleko autobusak, mikrobus linea bat, eta gautxori bat.
Trena
EuskoTrenen Ermua, Bermeo eta Donostiararteko trenbidearen hasierako geltokia Atxuriko geltokian dago. Geltokia eta trenbideez gain, bezeroentzako harrera zerbitzua eta EuskoTren bulegoak daude, Manuel Maria Smith arkitektoak diseinaturiko eraikin honetan.
Dena den, Bilboko metroaren hirugarren linearen eraikitzearekin batera, Etxebarri eta Atxuri artean trenbideak egiten duen ibilbidea Bilbo ipar-ekialdeko auzoetan zehar desbideratuko da, eta trenbidearen tokia EuskoTranen Bilboko linearen luzapen bat bilakatuko da.
Kensington (Londres)
Kensington Ingalaterrako Londres hiriburuko auzo bat da. Kensington eta Chelsea udalerria osatzen du Chelsea auzoarekin batera. 1965 urtean elkartu ziren biak.
Kokapena
Auzoaren ipar-ekialdea Kensington Gardens lorategiek osatzen dute, merkataritza eremu nagusia Kensington High Street kalearen inguruan zabaltzen da eta hegoaldea du eremu populatuena, South Kensington barrutia hain zuzen ere.
Plainview (Tennessee)
Plainview Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Union konderrian kokatuta dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kensington (Londres)
Historia
Vere familia Oxfordeko Earl bihurtu zen eta ondorioz Kensington lurraldea Earl's Court izenarekin ezagutu zen. Elizak berriz St. Mary Abbots Kensington izena mantendu zuen.
Oelde
Oelde Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Sallèles-d'Aude kantonamendua
Sallèles-d'Aude kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Rieux-Minervois kantonamendua
Rieux-Minervois kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Everswinkel
Everswinkel Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mount Pleasant (Tennessee)
Mount Pleasant Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Maury konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Solomon Kane (filma)
Solomon Kane 2009ko Michael J. Bassett ingeles zinema zuzendariaren fantasiazko filma bat da. 1928an Robert E. Howard estatubatuar idazleak sortutako Solomon Kane pertsonaian oinarritua dago. Max von Sydow, James Purefoy, Rachel Hurd-Wood eta Pete Postlethwaite aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1600. urtea. Solomon Kane bere iraganeko ekintzen erruz atsekabetua bizi den eta Ingalaterrako Erresuma mehatxatzen duen botere ilun baten aurka borrokatuz erredentzioa topatu nahi duen soldadu puritanoa da, bere bizitzako helburu bakarra gaiztakeria bere itxura eta modu guztietan desagertzea delarik. Bere abenturek europar hiriburuetako azpimunduetatik hasi eta afrikar ohian sakon eta arriskutsuetara eramango dute.
Antigonia quiproqua
Antigonia quiproqua Antigonia generoko animalia da. Arrainen barruko Caproidae familian sailkatzen da.
Shenandoah (filma)
Shenandoah 1965eko Andrew V. McLaglen estatubatuar zinema zuzendariaren western filma bat da. James Stewart, Doug McClure, Glenn Corbett, Patrick Wayne, Katharine Ross eta Rosemary Forsyth aktoreek antzeztu zuten.
Gerraren aurkako joera bakezalea argiki erakusten duen filma da. Soinu onenaren Oscar Sariaren (Waldon O. Watson) izendapena jasi zuen.
Filma osoan Oh Shenandoah estatubatuar folk musika maiz entzun liteke.
Vermillion konderria (Indiana)
Vermillion konderria (Vermillion County) Indianako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Newport da. 2010eko zentsuaren arabera 16,212 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Vermillion konderriak 67,322 kilometro koadro ditu. Horietatik 79 ura dira. Beste 66,531 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 24,08 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 16,212 pertsonetatik 15,992 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 130 dira. 21 beltzak edo afroamerikarrak. 29 amerikar natiboak ziren eta 5 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 31 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 8 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 126 pertsonek kokatzen zuten.
Vigo konderria (Indiana)
Vigo konderria (Vigo County) Indianako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Terre Haute da. 2010eko zentsuaren arabera 107,848 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Vigo konderriak 106,306 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,849 ura dira. Beste 104,457 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 101,45 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 107,848 pertsonetatik 96,019 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,469 dira. 7,371 beltzak edo afroamerikarrak. 321 amerikar natiboak ziren eta 32 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,777 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 148 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 2,180 pertsonek kokatzen zuten.
Parkers Crossroads (Tennessee)
Parkers Crossroads Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Henderson konderrian kokatuta dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Beaumont-en-Verdunois
Beaumont-en-Verdunois Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lasaiera (argipena)
Lasaiera hitzak adiera zenbait ditu:
Musika eskala
Musika eskala printzipio akustiko baten arabera sailkatzen den soinu multzo ordenatuen segida da. Mendebaldean erabili ohi diren eskaletan, 12 erditonodun eskala kromatikoetan oinarritzen direnak, zazpi nota erabiltzen dira gehienetan: do, re, mi, fa, sol, la eta si. Eskala nagusiak diatonikoa eta harmonikoa dira.
Munduko hainbat garai eta eskualdetan sortutako musika-eskala asko daude. Gehienak zazpi notaz osatuta daude (Do, Re, Mi, Fa, Sol, La, Si), baina bost, sei edo hamabi soinu ere dituzten eskalak esistitzen dira, dituen soinu kopuruaren eta horien arteko tarteen arabera sailkatzen direnak.
Gai orokorrak
Soinu-eremu jakin bat definitzeko aukeratutako soinuen kopuruak (gradutan adierazia) eta ezaugarriek (altueretan adierazia) zehazten dute musika-eskala mota asko daudela. Eskala horietako bakoitzak soinu-multzo diskretu baten antolamendu espezifiko bat zehazten du. Soinu-eskala horien altuerak sistematikoki erlazionatuta daude (afinazio-eredu baten arabera), eta soinu-eskala osatzen duten soinuen (bitarteen) eta haien arteko distantzien neurri bat ematen du. Eskala batek baino gehiagok irudikapen bera izan dezaketen arren, haien afinazioa eta tarteak desberdinak izan daitezke, eta, beraz, desberdinak.
Eskala diatonikoa
Eskala diatonikoaren eredua (latinezko diatonĭcus) da ezagunena eta «naturalena» entzumenez, mendebaldeko sentikortasunetik behintzat. Zortzidun deritzo eredu horri, 7 soinuz eta errepikatzen den do-re-mi-fa-sol-la-si-do' izeneko eskala batez osatua dagoena. Eredu hori eskematikoki agertzen da, tekla beltzak saltatuz pianoko tekla zuriek erakusten duten patroiarekin. "do" nota ondoko irudian ezkerrerago dagoen pianoaren tekla zuriarekin adierazten da.
Tenperamentu berdineko musika-sistema modernoaren azpian, eskala diatonikoak bi tarte-mota ditu kualitatiboki: tonuak (T-z adierazita eta 200 ehunekoren baliokidea) eta erditonuak (st -z adierazita, 100 ehunekoren baliokidea, hau da, tonu erdia); kuantitatiboki, eskala osoak bost tonu eta bi tonuerdi ditu (guztira, 1.200 ehunen). Tarte horiek (bost tonuak eta bi tonuerdiak) hurrengo graduetan banatzeko erak modu izenarekin ezagutzen dira. Tonuak eta tonuerdiak banatzeko zazpi modu daude.
Eskala diatoniko naturalaren eraikuntza oinarritzen duen oinarri akustikoa funtsezkotzat hartutako soinu batetik ondorioztatzen diren ondoz ondoko harmonikoek zehazten dute. Musika tonal klasikoaren kasuan, zortzi dira eskala musikal oso diatoniko naturala modu maiorrean osatzen duten soinuak, eta horiek zazpi gradutan banatzen dira; "I"-tik "VII"-ra bitarteko zenbaki erromatarren arabera izendatuak. Zortzi soinu horiek erlazio akustiko, pertzepziozko eta funtzionalaren arabera definitzen dira, tonika (I edo lehen gradua) izeneko oinarrizko soinu bakarrarekin. Zortzi soinu hauek, lehenengoa Tonika izanda, Supertonika, Mediante, Subdominante, Dominante, Superdominante, Sensible eta Subtonika dira. Soinu horren gainean eraikitzen da eskala osoa eta izena ematen zaio. Tonika bat baldin badator "do" oinarrizko soinuarekin, eskalari do eskala deituko zaio (bere modua kontuan hartu gabe), eta goranzko soinuen segida hurrengo taulan adierazitakoa izango da, aipatutako notazioa eta musika-notazio anglosaxoiaren sistema erabiliz: Musika tonal klasikoan, gutxienez 24 eskala diatoniko daude definituta (gaur egun erabiltzen direnak): 12 eskala modu maiorrean ("M") eta horiei dagozkien eskala erlatiboak modu txikian, "m" letrarekin adieraziak, adibidez: DO Mayor-LA minorrean (C-Am), FA Maior-RE minorrean (F-Dm), SOL Maiorra-MI minorrean, etab.
Eskala diatoniko artifizialak
Mendebaldeko eskala ohikoenak bi eratakoak izan ohi dira: "maior" modua (handia) eta "minor" modu a (txikia). Eskala handiagoak eta txikiagoak eskala diatonikoak dira, eta modu gregorianoek ematen dituzte. Eskala txikian, tonuak gradu hauen artean daude: 1 eta 2, 3 eta 4, 4 eta 5, 6 eta 7, 7 eta 8. Tonuerdiek, ordea, 2., 3., 5. eta 6. graduak bereizten dituzte. Eskala hori modu minor naturalean oinarritzen da; izan ere, musika-lan bat modu txikian idatzita dagoenean (klasikoa edo ez), aldi berean hainbat modu txikiago erabiltzen dira: minor naturala, harmoniko txikiagoa, melodiko txikiagoa eta doriar txikiagoa. Eskala minor harmonikoa eskala minor naturalaren berdina da, non ez den erditxo bat 7 graduan igo behar. Eskala minor melodikoa eskala minor naturalaren berdina da, non ez den 6 eta 7 gradu igo behar, eskala minor naturala bezala jaitsiz. Eskala minor doriarra eskala minor naturalaren berdina da, non ez dugun 6 graduko erditxo bat igo behar.
Eskala kromatikoa
Eskala kromatiko osoa, bidezko izaera duen sistema atonal batean zortzidun zuzen batean dauden hamabi tonuen goranzko eta beheranzko segida da. Eskala horretan, zazpi diatonikoak dira eta bost kromatikoak. Igoera eta jaitsiera kromatikoa irudikatzeko modu desberdinak daude, zeinak (tonuerdika) 6 eskala kromatiko motetan zehazten dituen, I-tik vi-ra zenbakituak.
Adibidea: do- do#- re- re#- mi- fa- fa#- sol- sol#- la- la#- si- do-. goranzkoa. do- si- sib- la- lab- sol- fa- mi- mib- re- reb- reb- do-. beheranzkoa.
Zifratu amerikarrean: C- C#- D- D#- E- F- F#- G- G#- A- A#- B- C-. goranzkoa. C- B- Bb- A- Ab- G- Gb- F- E- Eb- D- Db- C-. beheranzkoa.
Modu joniarra (eskala maior naturala)
Eskala edo modu joniarrak arautzen du eskala maiorreko eredua. Hirugarren notaren eta laugarren notaren edo hirugarren eta laugarren graduaren artean, eta zazpigarren notaren eta tonikaren artean dago. Aldaketarik gabeko eskala do notatik hasita eraikitzen da. Eskala handiagoa da, hirugarren eskala tonika hirugarren handiena baita. Bere egitura, hamabi tonuen espazioak erakutsiz, honako hau da: Beraz:
do [2. maior] re [2. maior] mi [2. menor] fa [2. maior] sol [2. maior] la [2. maior], si [2. menor]
Edo teknikoago:
Hau da,
Modu doriarra
Eskala edo modu doriarra eskala minorra da, eta alde bakarra dago: seigarren maiorra du, ez minorra. Bere semitonoak bigarren eta hirugarren graduen artean kokatzen dira, baita seigarren eta zazpigarren graduen artean ere. Aldaketarik gabeko eskala re notatik hasita eraikitzen da. Eskala minorra da, hirugarren eskala tonikatik neurtuta hirugarrena minorra delako. Egitura hau du: Edo baita:
eta horrela taldekatu daiteke:
Adibidea: Re, Mi, Fa, Sol, La, Si, Do, Re. Zifratu amerikarrean: D, E, F, G, A, B, C, D. Sostenituak: Fa, Do, Sol, Re, La, Mi eta Si.- F, C, G, D, A, E, B. Bemolak: Bai, Mi, La, Re, Sol, Do fa.- B, E, A, D, G, C, F.
Frigiar modua
Adibidea: Mi, Fa, Sol, La, Si, Do, Re, Mi. Zifratua: E, F, G, A, B, C, D, E.
Primi Erostarbe
Primi Erostarbe Etxeberria (Oñati, Gipuzkoa, 1907ko otsailaren 24a - Donostia, Gipuzkoa,1995eko abenduaren 6a) Euskal Herriko emakume panderojole eta irrintzilaririk ezagunenetako bat izan zen.
Abusu
Abusu Bilboko auzoa da. Bilboko bostgarren barrutian kokatuta dago, Ibaiondoko barrutian alegia. Bilboko Zamakola kalea eta Arrigorriagako Ollargan auzoaren artean. Auzoak 7.620 biztanle dauzka eta 46,57 hektareako azalera. Abusuren erderazko izena “La Peña” da, Erkiago neba-arrebak "Nuestra Señora de La Peña de Francia" ermita eraiki ostean hartu zuen izen hori. Ibaizabal ibaiaren harana estutzen den gune hontan, Zamakola kalea da auzoaren ardatza. Kale horren bi aldeetako etxebizitza blokeek otsatzen dute Abusu. Historikoki meatzaritzarekin lotura izan du auzoak, uraren indarra baliatuz ola eta errotak izan baitira, tartean El Pontón errota, egungo Abusu Ikastolaren egoitza ondoan.
1983ko uholdeen ostean, eta auzoak jasan zituen kalteek eraginda, udalak uhartea auzoarekin batu zuen etorkizuneko uholdeek kalte gutxiago eragin zezaten. Horrela, auzoa eta uhartearen arteko eremua parke bihurtu zen, Ibaieder Parkea, auzoa itxuraldatuz, Abusuko argazki zaharretan ikus daitekenez.
Primi Erostarbe
Biografia
Oñatiko Araotz auzoan jaioa. Bere gurasoengandik ikasi zuen panderoa jotzen. Plazaz plaza San Fermin Txiki egunean, Pasaian, hasi zen. Irrintzilaria ere izan zen, astoarekin herri batetik bestera mendiz joaten zen eta, bakardade horretan ikasi omen zuen irrintziak botatzen. Bazuen irrintzi berezi bat, "berde" xamarra. Eta horregatik "amona berde" deitzen omen zioten. Gerra zibil ostetik 80ko hamarkada arte Valentín Aldalurrekin batera plazaz plaza ibili zen. Goizaldi eta Argia dantza taldeekin ere 20 urtez aritu zen. Euskal Herri osoan.Europako herrialde batzuetan ere jo zuen panderoa:Suitza, Alemania, Austria.
Musika eskala
Lidiar modua
Eskala edo lidiar modua eskala handiagoa da, baina laugarren bat handiagotua du, eta ez da bidezkoa. Laugarren eta bosgarren graduen artean, baita zazpigarren eta zortzigarren graduen artean ere, erdi-maila bat du. Aldaketarik gabeko eskala fa notan hasten da. Eskala handiagoa da, tonikatik hirugarrena hirugarren handiena baita. Egitura hau du: Edo, baita ere: T T T st T T St
Abusu
Autobusa
Auzoa Bilbo erdigunearekin batzen duten bi autobus linea daude. Abusurainoko ibilbidea Zamakola kaletik egiten dute autobusek, eta Abandorako ibilbidea Martzana eta Urazurrutia kaietatik.
Primi Erostarbe
Biografia
1982ko San Martin egunean jo zuen azken aldiz jendaurrean.
Musika eskala
Lidiar modua
Eskala edo modu mistolidioa eskala handiagoa da, eta alde hau du: zazpidun minorra du maiorra izan ordez. Eskala gregoriarretan ezagunena da maiorraren (jonikoa) eta minorraren (eolikoa) ondoren. Hirugarren eta laugarren letren artean eta seigarrenaren eta zazpigarrenaren artean semitonu bat izateagatik bereizten da. Aldaketarik gabeko eskala sol notatik hasita eraikitzen da. Eskala maiorra da, hirugarrena tonikatik hirugarren maiorra baita. Egitura hau du: edo, bestela, T T st T T st T
Abusu
Trena
2005. urtean Renfeko Aldirien C-3 lineari dagokion La Peñako geltokia zabaldu zen auzoaren goikaldean. Ordura arte, Abusutik hurbilen zegoen geltokia Santa Isabelen zegoen. Trenak Abusu Abandoko tren geltokitik bost minutura dagoen arren, auzoko bizilagun gehienek autobusa erabiltzen jarraitzen dute.
Musika eskala
Lidiar modua
Adibidea: sol, la, si, do, re, mi, fa, sol Zifratua-G-A-B-C-D-E-F-G.
Modu eolikoa (eskala minor naturala)
Eskala edo modu eolikoak arautzen du eskala minorreko eredua. Haren tonuak bigarren eta hirugarren graduen artean daude, baita bosgarren eta seigarren graduen artean ere. Aldaketarik gabeko eskala n Eskala minorra da, hirugarren eskala tonikatik neurtuta hirugarrena minorra delako. Egitura hau du: edo baita ere: T, st, T, T, st, T, T
Lokriar modua
Eskala edo modu lokriarra eskala minorra da, alde honekin: bigarren minorra, maiorra izan beharrean, eta bosgarrena minorra, bosgarren justuaren ordez. Haren tonuak tonikaren eta bigarren graduaren artean daude, baita laugarren eta bosgarren graduen artean ere. Aldaketarik gabeko eskala bere horretan hasten da. Eskala murriztua da, zeren, tonikatik bosgarrena neurtzean, bosgarren murriztua baita. Eskala guztietan ezegonkorrena da, zeren eta, gainera, hurrengo hirugarrena ere minorra baita, eta horrek akorde murriztu bat eragiten du (zazpigarrena minorra da). Egitura hau du: edo baita ere: st, T, T, st, T, T, T, T
Adibidez: si do me fa sol la si Zifratua B-C-D-E-F-G-A-B da.
Eskala pentatonikoa
Eskala pentatonikoak eskala sinpleenak dira, eta gehien erabiltzen direnak, hala nola bluesa, heavy metala eta rocka. Bost nota besterik ez dituzte, bigarren mailako edo hirugarren mailako tarteen arabera banatuak, eta ezin dira izan hirugarren mailako bi tarte maior elkarrekin. Ez dira nahastu behar eskala pentafonoekin, horiek ere bost soinu baitituzte, baina edozein tarterekin. Batzuk eredu maiorrekoak eta minorrekoak dira, oso zaila izango bailitzateke bereiztea, zazpi notaren ordez bost nota entzunez, besteak beste, doriarra, frigia eta locria, edo eskala maiorrak, hala nola lidia eta mixolidia. edo baita ere: T, T, 3/2T, T, 3/2T. C-D-E-G-A-C.
(Hau da, eskala joniarraren berdina, baina laugarren eta zazpigarren mailarik gabe).
Eskalako hirugarren graduaren ordez laugarren graduaren ordez eskala pentatoniko maiorra dago; beraz, eskalako graduak honela adierazten dira: hau da: 3/2T, T, T, 3/2 T, T edo baita ere: 3/2 T, T, 3/2T, T. Adibideak: A minor pentatonikoa: A C D E G A. A maior pentatonikoa: A B C# E F# A.
Blues-eskala
Blues-eskala erabiltzen da rock modernoan. Pasatze-nota gisa ( <i id="mwAi8">blue note</i> ) bosgarren murriztua edo laugarren handitua gehitzen zaion eskala minorra da. Ohikoa da, halaber, beste bi urrats-ohar eranstea: hirugarren maiorra eta zazpigarren maiorra. Adibidez: DO-Mib-Fa-Fa#-Sol-Sib-Do. C-Eb-F-F#-G-Bb-C zifratua.
Eskala enigmatikoa
Eskala enigmatikoak zazpi nota ditu, eta egitura kromatikoa du mutur baxu eta altuetan. Eskala atonala da. Edozein ohar erabil daiteke abiapuntu gisa, eta hurrengo adibidea, hurrengo irudian, do notatik abiatzen da:
Eskala erlatiboa
Eskala erlatibo terminoa kasu bati dagokio; kasu horretan, bi eskalek alterazio berdinak dituzte, baina modu desberdinetakoak dira. Eskala maior bakoitzak nota berdinek osatzen duten eskala erlatibo minorra du, eskala maiorraren seigarren gradua. Adibidez, eskala do maiorreko erlatiborik txikiena minorra da. Bi eskalek gako-armadura bera dute, baina kasu honetan ez dute inolako aldaketarik. Bestela, eskala minor baten erlatiborik handiena ere jakin dezakegu, eskala minorraren tonika eskala maiorraren tonikatik hirugarren minor batera baitago. Adibidez, do minorreko erlatiborik handiena <i id="mwAkw">mi</i> bemol maior da. Beraz, bi eskalek gako-armadura bera dute, eta oraingoan bemolak si, mi eta la notetan daude. Ondorioz, eskala erlatiboetatik abiatuta, gako-armadurak atera daitezke.
Einvaux
Einvaux Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Einvaux udalerrian erroldatutako biztanleak 318 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 146 etxebizitza zeuden, 124 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 139 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 124 etxebizitza nagusietatik 111 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 12 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 84 etxek bost zituzten. 96 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 60 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 49 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 198 ziren, horien artean 152 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 152 pertsona aktiboetatik 134 lanean zeuden (79 gizon eta 55 emakume) eta 18 langabezian zeuden (7 gizon eta 11 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Einvaux udalerrian 128 unitate fiskal zeuden, 323 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.016 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 margolariak, 1 zurgina eta 1 apaindegia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Creully
Creully Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Creully udalerrian erroldatutako biztanleak 1.524 ziren. Familiak 560 ziren, horien artean 112 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 80 bakarrik bizi ziren emakumeak), 180 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 224 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 606 etxebizitza zeuden, 565 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 546 etxeak ziren eta 37 apartamentuak ziren. 565 etxebizitza nagusietatik 357 bere jabearen bizilekua ziren, 194 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 24 etxek gela bat zuten, 21 etxek bi zituzten, 86 etxek hiru zituzten, 132 etxek lau zituzten eta 302 etxek bost zituzten. 410 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 216 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 288 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 995 ziren, horien artean 758 aktiboak ziren eta 237 inaktiboak ziren. 758 pertsona aktiboetatik 697 lanean zeuden (370 gizon eta 327 emakume) eta 61 langabezian zeuden (25 gizon eta 36 emakume). 237 pertsona inaktiboetatik 103 erretiraturik zeuden, 80 ikasten zeuden eta 54 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Creully udalerrian 583 unitate fiskal zeuden, 1.580 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.674 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 81 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 2 igeltseroak, 7 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 2 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2000. urtean Creully udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 275 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Creully udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 380 ikaslekin.
Villiers-le-Pré
Villiers-le-Pré Frantziako udalerria da, Mantxa (departamendua)Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villiers-le-Pré udalerrian erroldatutako biztanleak 190 ziren. Familiak 74 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 27 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 90 etxebizitza zeuden, 75 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 90etxeak ziren. 75 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 62 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 129 ziren, horien artean 88 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 88 pertsona aktiboetatik 81 lanean zeuden (45 gizon eta 36 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villiers-le-Pré udalerrian 71 unitate fiskal zeuden, 188,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.403 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 iturgina.
Azay-le-Rideau
Azay-le-Rideau Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Villiers-le-Pré
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Villiers-le-Pré udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 704 hektarea erabiltzen.
Azay-le-Rideau
Biztanleria
2007an Azay-le-Rideau udalerrian erroldatutako biztanleak 3.408 ziren. Familiak 1.379 ziren, horien artean 374 pertsona bakarrekoak ziren (156 bakarrik bizi ziren gizonak eta 218 bakarrik bizi ziren emakumeak), 447 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 464 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 94 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Villiers-le-Pré
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Azay-le-Rideau
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.645 etxebizitza zeuden, 1.416 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 86 bigarren erresidentzia ziren eta 143 hutsik zeuden. 1.308 etxeak ziren eta 292 apartamentuak ziren. 1.416 etxebizitza nagusietatik 897 bere jabearen bizilekua ziren, 484 alokairuan okupaturik zeuden eta 35 doan lagata zeuden; 57 etxek gela bat zuten, 115 etxek bi zituzten, 250 etxek hiru zituzten, 411 etxek lau zituzten eta 583 etxek bost zituzten. 968 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 601 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 623 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.128 ziren, horien artean 1.579 aktiboak ziren eta 549 inaktiboak ziren. 1.579 pertsona aktiboetatik 1.421 lanean zeuden (763 gizon eta 658 emakume) eta 159 langabezian zeuden (68 gizon eta 91 emakume). 549 pertsona inaktiboetatik 180 erretiraturik zeuden, 198 ikasten zeuden eta 171 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Azay-le-Rideau udalerrian 1.446 unitate fiskal zeuden, 3.443 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.442 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 227 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 9 janari enpresak ziren, 17 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 26 eraikuntza enpresak ziren, 50 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 31 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 10 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 17 zerbitzu enpresak ziren, 32 administrazio publikoko enpresak ziren eta 18 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 20 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 3 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Azay-le-Rideau udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 684 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Azay-le-Rideau udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 460 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Faulkton (Hego Dakota)
Faulkton Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Faulk konderrian dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Beausite
Beausite Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Beausite udalerrian erroldatutako biztanleak 287 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 162 etxebizitza zeuden, 127 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 151 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 127 etxebizitza nagusietatik 105 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 98 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 74 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 177 ziren, horien artean 129 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 129 pertsona aktiboetatik 111 lanean zeuden (66 gizon eta 45 emakume) eta 18 langabezian zeuden (10 gizon eta 8 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen eta 1 posta bulegoa.
2000. urtean Beausite udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.318 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ostbevern
Ostbevern Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Crèvecœur-en-Auge
Crèvecœur-en-Auge Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
La Neuveville-sous-Montfort
La Neuveville-sous-Montfort Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Neuveville-sous-Montfort udalerrian erroldatutako biztanleak 172 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Crèvecœur-en-Auge
Biztanleria
2007an Crèvecœur-en-Auge udalerrian erroldatutako biztanleak 520 ziren. Familiak 194 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 69 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Frencq
Frencq Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Crèvecœur-en-Auge
Etxebizitza
2007an 227 etxebizitza zeuden, 202 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 218 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 202 etxebizitza nagusietatik 96 bere jabearen bizilekua ziren, 102 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 73 etxek lau zituzten eta 74 etxek bost zituzten. 132 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 111 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.
La Neuveville-sous-Montfort
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Frencq
Biztanleria
2007an Frencq udalerrian erroldatutako biztanleak 765 ziren. Familiak 282 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 107 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 111 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Crèvecœur-en-Auge
Diru sarrerak
2009an Crèvecœur-en-Auge udalerrian 195 unitate fiskal zeuden, 477 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.495 euro zen.
Frencq
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
La Neuveville-sous-Montfort
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Crèvecœur-en-Auge
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 zurginak, 1 iturgina, 2 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
Frencq
Etxebizitza
2007an 316 etxebizitza zeuden, 275 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 311 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 275 etxebizitza nagusietatik 240 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 65 etxek lau zituzten eta 185 etxek bost zituzten. 218 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 105 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 141 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Crèvecœur-en-Auge
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Crèvecœur-en-Auge udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
La Neuveville-sous-Montfort
Etxebizitza
2007an 85 etxebizitza zeuden, 73 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 82 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 73 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 6 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 52 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Frencq
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 463 ziren, horien artean 324 aktiboak ziren eta 139 inaktiboak ziren. 324 pertsona aktiboetatik 296 lanean zeuden (153 gizon eta 143 emakume) eta 28 langabezian zeuden (18 gizon eta 10 emakume). 139 pertsona inaktiboetatik 66 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Frencq udalerrian 281 unitate fiskal zeuden, 771 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.636 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 arraindegia zen.
2000. urtean Frencq udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Ayutla (udalerria)
Ayutla Mexikoko udalerri bat da. Jalisco estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Frencq
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
La Neuveville-sous-Montfort
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Frencq
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Trèbes kantonamendua
Trèbes kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Frencq
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Neuveville-sous-Montfort
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 114 ziren, horien artean 84 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 84 pertsona aktiboetatik 81 lanean zeuden (46 gizon eta 35 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Neuveville-sous-Montfort udalerrian 72 unitate fiskal zeuden, 171 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.715 euro zen.
Crèvecœur-en-Auge
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Dragonheart
Dragonheart (euskaraz Herensuge Bihotz) 1996ko Rob Cohen estatubatuar zinema zuzendariaren fantasiazko filma bat da. Dennis Quaid, Sean Connery, David Thewlis, Pete Postlethwaite, Dina Meyer, Jason Isaacs, Brian Thompson eta Julie Christie aktoreek antzeztu zuten.
Efektu berezi onenen Oscar Sariaren izendapena jaso zuen (Scott Squires, Phil Tippett, James Straus eta Kit West). 2000. urtean Dragonheart: A New Beginning izeneko jarraipena izan zuen.
Argumentua
Oso antzina, Antzinako Ingalaterran suzko hatsa zuten izaki harrigarriak zeru gorenetan hegan egiten zuten garaian, Bowen izeneko zalduna herensuge horitako batekin aurrez-aurre borrokatzera doa.
Crèvecœur-en-Auge
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zabala (Bilbo)
Zabala Bilboko auzoa da, Ibaiondo barrutian dagoena, bostgarren barrutian alegia. Auzoak 5.672 biztanle zituen eta 0,21 kilometro karratuko azalera (2006an udalak emaniko datu demografikoen arabera). Zabala hiriaren hego mendebaldean kokaturik dago, iparraldean Renfe eta Feveren trenbidearekin egiten du muga, hegoaldean San Frantziskorekin, eta iparraldean San Adriango auzoarekin.
Auzoak Bruno Maurizio Zabala nabigatzaile durangarraren abizena hartzen du. Aitzitik, auzoaren kale nagusiak nabigatzailearen izena darama. XX. mende hasierakoa da auzoaren garapena, ondoko San Frantzisko eta Bilbo Zaharra auzoena bezalaxe. Etxebizitza aipagarrien artean "Trenbideko langileen etxeak", duela gutxi Bilboko udalak berriztaturikoak.
Horrez gain, 2005ean Cantalojas zubiaren handitze lanak bukatu ziren, Renferen trenbidearen tarte bat lurperatu eta auzoarentzako aisialdi gune berria eraikitzea posible egin zuena.
La Neuveville-sous-Montfort
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen eta 1 garraio enpresa zen.
2000. urtean La Neuveville-sous-Montfort udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
John Field
John Field (Dublin, 1782ko uztailaren 26a - Mosku, 1837ko urtarrilaren 23a) irlandar musikaria eta piano-jotzailea eta irakaslea izan zen. Muzio Clementi eta Johann Georg Albrechtsberger izan zituen maisu eta piano-jotzaile gisa arrakasta handia izan zuen Europa guztian zehar. Pianorako lan ugari idatzi zuen, 18 nokturno bereziki.
Dublinen jaio zen, musika familia batean, eta bertan jaso zuen bere lehen hezkuntza, bereziki Tommaso Giordani etorkinarekin. Fieldtarrak laster joan ziren Londresera, non Fieldek Muzio Clementirekin ikasi zuen. Bere tutoretzapean, Field piano-jotzaile ospetsu bihurtu zen bereala. Elkarrekin, maisuak eta ikasleak Paris, Viena eta San Petersburgo bisitatu zituzten. Anbiguotasunak inguratzen du Fieldek lehengo Errusiako hiriburuan geratzeko erabakia, baina litekeena da Fieldek Clementi Pianos enpresaren salmenta ordezkaria izatea.
Bere garaikideek oso aintzat hartua izan zen, eta bere antzezlan eta konposizioek konpositore garrantzitsu askorengan eragin handia izan zuten, besteak beste, Frédéric Chopin, Johannes Brahms, Robert Schumann eta Franz Liszt. Nahiz eta Errusian gutxi ezagutzen zitzaion, kontzertuetan, irakaskuntzan eta errusiar piano-eskolaren garapenean lagundu zuen.
Izan zituen ikasle bereizgarrienak honako hauek izan ziren: Charles Mayer, Alexandre Dubuque eta Antoine de Kontski.
1782-1801 lehendabiziko urteak
Park Dublingo Golden Lanen jaio zen 1782an, Irlandako Elizako kide izan ziren irlandar gurasoen seme nagusia zen. Bere aitak, Robert Fieldek, Dublingo antzokietan biolina jotzen irabazten zuen bizitza. Fieldek pianoa ikasi zuen bere aitonaren agindupean (John Field ere deitua), organista profesionala zena, eta, geroago, Tommaso Giordaniren zuzendaritzapean. 1792-ko martxoaren 24-an, bederatzi urte zituela debutatu egin zuen, eta oso ondo hartua izan zen antzezlana. Esaten denez, Irlandan konposatzen hasi zen.
Fieldek emanaldi publikoak ematen jarraitu zuen eta laster ospetsu egin zen Londresen, prentsa eta bertako musikarien aldeko iruzkinak erakarriz. 1795 inguruan Haydnen Duskako piano-kontzertu baten emanaldia goraipatu zuen. Bere ikasketak Clementirekin jarraitu zituen, baita italiarrari tresnak egiten eta saltzen lagundu zion. Biolina jotzen ere ikasi zuen, J. P. Salomonen zuzendaritzapenean. Bere lehen konposizio argitaratuak Clementik 1795ean argitaratu zituen, historikoki garrantzitsua zen lehen lana Piano concerto No.1, H 27 izan zen eta, beranduago, londresko konpositoreak estreinatu zuen 1799ko otsailaren 7an, 16 urte zituela. Lehen opus ofiziala 1801ean Clementik argitaratu zuen eta eta bere ohorean idatzita zegoen, argitalpen hori, hiru piano sonaten multzoa izan zen.