cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Irlandaren banaketa administratiboa
Leinster
Leinster/Laighean (1) ekialdeko probintzia da, Irlandako populatuena 2.292.939 biztanlerekin (2006). Dublin/Baile Átha Cliath dauka hiriburu. 12 konderritan dago azpibanatuta:
Munster
Munster/An Mhumhain (2) hegoaldeko probintzia da. 1.172.170 biztanle ditu eta Cork/Corcaigh hiriburua da. 6 konderritan banatzen da:
Connacht
Connacht/Connachta (3) mendebaldeko probintzia da. 503.083 biztanle eta Galway/Gaillimh du hiriburu. 5 konderritan banatuta dago:
Ulster
Ulster/Ulaidh (4) iparraldeko probintzia da. Hiru konderri Irlandako Errepublikakoak dira:
Beste sei Erresuma Batukoak dira administratiboki eta Ipar Irlandako eskualdean daude:
Fernando Cardenal
Fernando Cardenal Martínez (Granada, 1934ko urtarrilaren 26a - Managua, 2016ko otsailaren 20a) nikaraguar jesuita bat izan zen, askapenaren teologoa, eta Hezkuntza ministroa gobernu sandinistan, 1984 eta 1990 artean, eta "Fe y Alegría" Zuzendari Nazionala Nikaraguan, hil zen arte. Ernesto Cardenal poetaren anaia (1925-2020).
Bunyoro
Bertokoei nyoro edo bunyoro (sing.: munyoro) diete eta nyoroeraz egiten dute. Gehienak kristauak dira eta lehen ehizatzaileak baziren ere egun nekazariak dira.
Ugandak 1962an askatasuna lortu zuenean Bunyorok nolabaiteko autonomia izan bazuen ere, ezabatua izan zen 1967an, 1993an berrezarria.
Bartzelonako Jauregi Episkopala
Bartzelonako Jauregi Episkopala edo Artzapezkikuaren Jauregia (katalanez Palau Episcopal de Barcelona edo Palau del Bisbe) Kataluniako Bartzelona hiriburuko jauregi bat da. Ciutat Vella barrutiko El Gòtic auzoan dago, Plaça Nova enparantzan, Bartzelonako katedrala eta L'Ardiaca Etxea alboan dago.
XII. mendearen amaiera eraiki zen, eta XIII. mendean Arnau de Gurb artzapezpikuak handitu zuen.
Manducus maderensis
Manducus maderensis Manducus generoko animalia da. Arrainen barruko Gonostomatidae familian sailkatzen da.
Atílio Vivácqua (Espírito Santo)
Atílio Vivácqua Brasilgo udalerri bat da, Espírito Santo estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Minori Sato
Minori Sato (佐藤 穣, 1991ko maiatzaren 2a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Thespa Kusatsu.
Kanianka
Kanianka Eslovakiako udalerri bat da, Prievidzako barrutian kokatuta. 7,94 km²ko azalera du eta 4108 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1463. urtekoa da.
Anolis whitemani
Anolis whitemani Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
San Kosme eta San Damian parrokia (Antsoain)
San Kosme eta San Damian parrokia Nafarroako Antsoain udalerrian dagoen eliza bat da. San Kosme eta San Damian santuei sagaratua dago.
Ez da nahastu behar udalerri berdineko eta Ezkaba mendiaren magaleko herrigune historikoan dagoen XII. mendeko izen berdineko San Kosme eta San Damian elizarekin, parrokia hau Antsoaingo herrigune berrian izateaz gain (Iruñeko Arrotxapea eta Txantrea auzoen alboan), itxura erabat modernoa duen eraikina baita.
Kokalekua
Divina Pastora kalearen 17. zenbakian dago.
Historia
1996ean inauguratu zuten. Luis Tabuenka eta Fermin Saralegi arkitektoek diseinatu zuten.
Garraioa
Eskualdeko Hiri Garraioak bi linea ditu:
Margrethia obtusirostra
Margrethia obtusirostra Margrethia generoko animalia da. Arrainen barruko Gonostomatidae familian sailkatzen da.
Eviota deminuta
Eviota deminuta Eviota generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Vega (Norvegia)
Vega Norvegiako udalerria da. Nordland konderrian kokatua dago. 163.37 km² ditu eta 1,295 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ielmo Marinho
Ielmo Marinho Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Esferaerdi
Geometrian, esferaerdia edo hemisferioa esferaren zentrotik igarotzen den plano lau baten alde banatara dauden erdietako bakoitza da; haren forma duen edozein gorputz geometriko.
San Kosme eta San Damian eliza (Antsoain)
San Kosme eta San Damian eliza Nafarroako Antsoain udalerrian dagoen eliza bat da. San Kosme eta San Damian santuei sagaratua dago.
Ez da nahastu behar udalerri berdineko eta Antsoaingo herrigune berrian dagoen eta 1996ean eraiki zen San Kosme eta San Damian parrokia modernoarekin, Erdi Aroko eliza hau Ezkaba mendiaren magalean dagoen herrigune historiko txikian baitago, errepideaz bestalde, eta herrigune berritik banandua.
Kokalekua
Antsoaingo herrigune historikoan dago.
Okehazamako gudua
Okehazamako gudua (桶狭間の戦い), 1560ko maiatzean gertatu zen. Gudu honetan, Oda Nobunagak Imagawa Yoshimoto garaitu zuen eta Sengoku aroko daimyōrik garrantzitsuenetako bat bezala ezarri zen. Gainera, hau, Nobunagak, Japonian eginiko konkista militarren kanpaina arrakastatsu batzuetako lehena izan zen.
Issoudun-Létrieix
Issoudun-Létrieix Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Okehazamako gudua
Aurrekariak
1560ko maiatzak 12an, Imagawa Yoshimoto, 25.000 soldaduko armada batekin, Sunputik (Shizuoka) Kiotora joan zen. Oda klanak Owari probintzian zituen lurretan sartu ondoren, Washizu eta Marune mugako gotorlekuak hartu zituen Dengaku-hazama bezala ezagutzen zen arroila basotsu batean kanpatu aurretik. Oda Nobunaga, bere esploratzaileek informatu zuten, eta bere armada, Zenshoji izeneko tenplu batean ezartzera zuzendu zituen.
Issoudun-Létrieix
Biztanleria
2007an Issoudun-Létrieix udalerrian erroldatutako biztanleak 298 ziren. Familiak 132 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Okehazamako gudua
Guduaren garapena
Nobunagak, soldadu talde txiki bat utzi zuen tenpluan amu bezala, armada etsaiaren arreta pizteko eta bere armada nagusiagandik despistatzeko, 3.000 soldaduz osatua zegoena, bere kanpamentura modu traketsean mugitzen ari zena muino basotsuen artean.
Imagawaren armadak ez zuen eraso bat espero, eta ez zeuden adi une horretan egiten ari zen bero itogarriaren ondorioz. Odaren armadaren hurbiltzea detektatzeko aukera, are gehiago murriztu zen bat-batean erortzen hasi zen euri jasa eta ekaitzaren ondorioz, erasotzaileak, etsaiaren kanpamenturako euren azken mugimenduak egiten ari ziren bitartean.
Issoudun-Létrieix
Etxebizitza
2007an 228 etxebizitza zeuden, 134 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 57 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 224 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 134 etxebizitza nagusietatik 115 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 95 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Okehazamako gudua
Guduaren garapena
Denboralea igaro zenean, Odaren soldaduak mordoka sartu ziren kanpamentuan iparraldetik, eta Imagawaren soldaduek, erabat ustekabean harrapatuak, ordenarik gabe ihes egin zuten. Hori egitean, komandantearen denda defentsarik gabe utzi zuten, Odaren soldaduak, hara geroz eta gehiago hurbiltzen ari ziren bitartean. Yoshimoto, gertatu zenarekiko erabat arrotz, zarata entzun zuen eta dendatik irten zen bere soldaduei osaketa mantentzeko oihukatuz (mozkortuta zeudela uste baitzuen) eta euren postuetara itzultzeko. Une bat beranduago, aurrean zituen samuraiak bereak ez zirela konturatu zenean, beranduegi izan zen: Hattori Koheita izeneko samurai baten lantza bidezko erasoa saihestu zuen, baina Mori Shinsuke izeneko beste batek burua moztu zion. Guduak, bi ordu inguru baino ez zuen iraun.
Issoudun-Létrieix
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Okehazamako gudua
Emaitza
Euren buruzagia hilda, eta euren gorengo ofizialetatik bizirik bi baino ez zituztela, Imagawaren ofizialek, beste armada batzuetara batzeko desertatu zuten, eta, denbora gutxian, Imagawaren armada suntsitua izan zen. Oda Nobunagaren garaipena, miraritsutzat hartua izan zen, eta Japonia bateratzeko bere ametsaren lehen pausua zela frogatu zuen. Imagawaren armadatik desertatu zuten ofizialetako bat, Motoyasu Matsudaira zen (beranduago, Tokugawa Ieyasu bezala ezagutua izango zena), Mikawa probintziakoa, Honda Tadakatsurekin batera. Matsudairak, bere armada propioa sortu zuen Mikawan, eta, beranduago, Oda Nobunagaren aliatu eta azken Bateratzaile Handia bihurtuko zen.
Issoudun-Létrieix
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 172 ziren, horien artean 119 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 119 pertsona aktiboetatik 111 lanean zeuden (60 gizon eta 51 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Issoudun-Létrieix udalerrian 132 unitate fiskal zeuden, 288 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.097 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Issoudun-Létrieix udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.002 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Graciela Iturbide
María Graciela del Carmen Iturbide Guerra (Mexiko Hiria, 1942ko maiatzaren 16a) argazkilari mexikarra da. Bere lana nazioartean erakusgai egon da, eta museo-bilduma handi askotan dago; hala nola, San Frantziskoko Arte Modernoko Museoan eta The J. Paul Getty Museum-en.
Biografia
Graciela Iturbide Mexiko Hirian jaio zen 1942an, guraso katoliko tradizionalekin. Hamahiru anai-arreben artean zaharrena, eskola katolikora joan zen eta argazkigintzarekiko interesa txikitatik izan zuen. Aitak argazkiak egin zizkien berari eta anaiei, eta 11 urterekin lortu zuen lehenengo kamera. Haurra zela, aitak argazki guztiak kaxa batean sartu zituen, eta Iturbidek, heldua zela, honako hau esan zuen: "Gozamen handia izan zen kutxara joan eta argazki hauek, oroitzapen hauek begiratzea."
Manuel Rocha Díaz arkitektoarekin ezkondu zen 1962an, eta hiru seme-alaba izan zituen: Manuel eta Mauricio semeak, eta alaba bat, Claudia, 1970ean sei urte zituela hil zena. Manuel konpositorea eta musikaria da gaur egun, eta Kaliforniako Arte Eskolan hitzaldiak ematen ditu. Mauriziok aitaren ofizioa jarraitu zuen arkitektura ikasiz.
Gaur egun, Graciela Iturbide Mexiko Hirian bizi da eta bertan lan egiten du.
Argazkilaritza ikasketak eta ibilbidea
1969an Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoko (UNAM) Zinema Ikasketen Unibertsitate Zentroan sartu zen, zinema-zuzendari izateko. Hala ere, laster erakarri zuen argazkigintza arteak, Manuel Álvarez Bravok egina, unibertsitate berean lantegiak ematen baitzituen. 1970etik 1971ra bitartean bere laguntzaile gisa lan egin zuen, Mexikon zehar bidaiatu zuen eta, ondoren, Latinoamerikan zehar (bereziki Kubara eta Panamara).
1978an, Mexikoko Indigenista Institutu Nazionaleko Artxibo Eszenografikoak herrialdeko indigenen populazioa dokumentatzeko enkargua eman zion. Mexikoko ipar-mendebaldean kokatzen den Sonorako basamortuan bizi den Seri herri arrantzale eta nomadari argazkia ateratzea erabaki zuen Iturbidek. 1979an, Francisco Toledo artistak Juchitán de Zaragoza herriari argazkia egitera gonbidatu zuen Iturbide. Juchitán de Zaragoza herria Oaxaca ko zapoteka kulturaren parte da, Mexiko ko hego-ekialdean kokatzen dena. Proiektu hau 1979an hasi zuen eta 1988ra arte iraun zuen. 1989an bere lana biltzen duen Juchitán de las Mujeres liburua argitaratu zuen. 1980 eta 2000 bitartean aldiz herrialde ezberdinetan lan egin zuen; hala nola, Kuba, Ekialdeko Alemania, India, Madagaskar, Hungaria, Frantzia eta Estatu Batuak. 2004an, Frida Kahlo hil eta berrogeita hamar urtera, artistaren objektu eta dokumentuak biltzen zituen bi bainugelen irekitzeari buruzko testigantza fotografikoa uztera gonbidatu zuten, 1954an Diego Riverak itxi zituena. Fridaren Bainugela (El baño de Frida) argazki-seriea 2009an argitaratu zen.
Bakarkako erakusketetan ere parte hartu du; hala nola, Pompidou-n Zentroan (1982), San Frantziskoko Arte Modernoaren Museoan (1990), Filadelfiako Arte Museoan (1997), J. Paul Getty de Los Angeles Museoan (2007), Madrileko Mapfre Fundazioan (2009), Winterbarteko Fotomuseum-ean (2009) eta Londreseko Barbican Art Gallery-an (2012).
Iturbidek honako sari hauek jaso ditu: W. Eugene Smith Memorial Foundation Saria (1987), Parisgo Grand Prize Mois de la Photo (1988), Guggenheim Fellowship, Fiesta y Muerte lanagatik Guggenheim Fellowship Saria (1988), Leverkusen (Alemania) Hugo Erfurth Award-eko Saria (1989), Hokkaidoko (Japonia) International Grand Prize Saria (1990), Arléseko Rencontres Internationales de la Photographie Saria (1999), Hasselblad Saria, (2008), Mexikoko Zientzia eta Arteen Sari Nazionala (2008), Columbia College Chicagoko honoris causa argazkigintzako doktoregoa (2008), San Franciscoko Art Institute-eko; Arteetako honoris causa doktoregoa (2014).
Estiloa eta eraginak
Iturbidek egunerokotasunaren adierazpena burutzen du bere argazkien bitartez, kasik kromatismorik gabe. [10] Josef Koudelka, Henri Cartier-Bresson, Sebastiao Salgado eta Manuel Álvarez Bravo ren argazkietan oinarritu zen. [11] Bere autoerretratuek Bravoren eragina berrikuntza eta xehetasunekiko arreta islatzen dute. [12] Graciela Iturbidek etiketak jartzen ditu eta erabiltzen dituen gaien artean bere burua ikusi daiteke [10]. Bere erretratuek Mexikon bizi diren pertsonei buruzko hausnarketa eta burutzen dute. Identitatea, sexualitatea, jaiak, erritualak, eguneroko bizitza, heriotza eta emakumeen rolak ardatz hartuta, Iturbideren argazkiek aldi iragankor etengabeetako kulturen ikusizko istorioak partekatzen dituzte. Era berean, bere irudien artean, hiri-bizitzaren eta landa-bizitzaren arteko paralelismoa dago, baita indigenen eta bizitza modernoaren artekoa ere. [14] Iturbideren kezka nagusia bere kultura-ingurunearen bilaketa eta ikerketa izan da. [12] Argazkigintza Mexiko ulertzeko modu gisa erabiltzen du; praktika indigenak, praktika katoliko asimilatuak eta kanpo merkataritza ekonomikoa esparru bakar baten barruan sartuz. [15] Arte-kritikariak, Oscar C. Natesek, Iturbideren lana "antropoetikotzat" jo du. "[13]
Aingerutxoak (Angelitos)
Iturbideren obrarik goiztiarrenetako bat dugu Aingerutxoak, hildako haur edo gazteak eta haien ehorzketa dokumentatzea egindakoa. Garai hartan, Iturbide heriotzarekin obsesionaturik zegoela esan genezake, garai hartako irudi gehienak hilerrienak edo hilerri batera zihoazen familienak baitziren. Hala eta guztiz ere, Oscar C. Nates arte kritikariak dio, Iturbideren argazkietan agertzen den heriotza ez dela goibela, poetikoa baizik. [13] Iturbideren heriotzarekiko obsesioa soilik gizon baten gorpua aurkitu zuenean amaitu zen, familia baten atzetik aingerutxo bat lurperatzera zihoanean.
Emakume Aingerua (Mujer Ángel)
1978an, Iturbideri Mexikoko Institutu Indigena Nazionaleko artxibo etnografikoak Mexikoko Seri indioei buruzko sail batean lan egiteko eskatu zioten, Sonorako basamortuan bizi zen arrantzale talde batena, Arizona eta Mexikoko mugan. Hilabete eta erdi eman zuen Punta Chueca-n seriean. 500 pertsona inguru zeuden komunitate horretan lanean zebilela atera zuen Mujer Ángel deituriko argazkia. Emakumeak basamortura ihes egin zezakeela zirudien, eta grabagailu bat zeraman, amerikarrekin eskulangintzarengatik trukatua. [16] Mujer Ángel Rage Against the Machine aldeak erabili zuen, 1997an "Vietnow" singlearen irudi gisa. Mujer Ángel eta Seri People serieak "Graciela Iturbideren Mexiko" argazki erakusketaren parte dira. [17]
1979an, Francisco Toledo margolariak Iturbideri Oaxacako (Mexiko) Zapotec kulturaren parte diren juchitandarrei argazkiak ateratzeko eskatu zion. Tradizioz, emakumeak ekonomikoki, politikoki eta sexualki independenteak diren gizarte matriarkala da Oaxacakoa. Emakumeek zuzentzen dute merkatua, eta gizonek ez dute esku-hartzerik, gizon homosexualak izan ezik, horiei "muxe" bait deritze Zapotec hizkuntzan. [2] Argazkilari gisa bizitako esperientzia honek Iturbidek bizitzari buruz zuen ikuspegia taxutu zuen, eta nahiz eta Iturbidek Mexiko osoan emakumearen rolean arreta jarri izan argazkiak ateratzerakoan, oraindik ez zen feminista, bere aipuak erakusten duen bezala: "Nire argazkiak ez dira politikoak edo feministak, baina hala behar dudanean naiz”. Iturbidek ia 10 urtez egin zuen lan sail honetan, eta 1988an amaitu zuen. Bilduma horren emaitza Juchitán de las Mujeres liburua izan zen. [18]
Iguanetako Andre Maria (Nuestra señora de Las Iguanas) eta Magnolia
Bere hurrengo lanerako inspirazio iturri nabarmenetako bat feminismoa izan zen. Bere argazki ezaguna, Nuestra Señora de Las Iguanas (Iguanetako Andre Maria), Juchitán de las mujeres (1979 – 86) argazki-saiakeratik atera zen, Juchitán de Zaragozan ere filmatua izan zena [20]. Ikono hori hain ezaguna egin zen, ezen emakume horren estatua bat baitago Juchitanen egina, baita muralak eta grafitiak ere (2). Susan Streitfeld eta Julie Hébert zinemagileek ere erabili zuten ikono hau Mexikoko Errege Antzokian.
Juchitan de Las Mujeres
Iturbidek serie hau 1979tik 1989ra bitartean sortu zuen, Mexikoko hegoaldeko Oaxaca estatuan kokatutako Zapotec indioen emakumeetan zentratutako komunitatean sartu zenean.[22] Iturbidek sakonki inspiraziotzat jo zuen emakume horien askatasun politikoa, sexuala eta ekonomikoa. [23]
Iturbideren dokumentazio-metodoa ez zen argazkilari arrunt baten bezalakoa. Horren ordez, mexikarrak emakumeak maila pertsonalean ezagutzeko denbora hartu zuen. Horrela, Iturbidek konfiantza eta baimena lortu zuen argazkiak ateratzeko. Haien konfiantzarekin, Iturbide gonbidatu zuten beren ospakizun pribatu asko filmatzera, eta Zapotec herriaren islada emakume indigenen begietatik burutu zuen. [22] Iturbidek Juchitan egindako lanak Mexikoko herriak bere komunitate indigenengatik sortu berri zuen gogoberotasuna adierazi zuen, eta feminismo olatu berri bat sortzen lagundu zuen. [21]
Beste lan batzuk
Era berean, Iturbidek mexikar-amerikarrei argazkiak atera zizkien Eastside Los Angeleseko White Fence auzoan, A Day in the Life of America (1987) dokumentalaren barnean. Argentina n (1996an), Indian (bertan egin zuen bere argazki ezaguna, Perros Perdidos eta Estatu Batuetan (Texasen filmatutako argazki-bilduma titulurik gabea) egin zuen. Bere lanaren kezka nagusietako bat Mexiko bezalako herrialde bateko hiztunen historien eta praktiken konbinazio korapilotsu gisa ulertuta beharrean, zer zentzu duen aztertzea eta artikulatzea izan da. [24]
Iturbideren Estatu Batuetako argazki bilduma instituzional handiena Wittliff Collections bildumetan dago (Texas State University, San Marcos, Texas).
Bildumak
Ondorengo zerrendan agertzen diren museoetako bilduma finkoetan aurkitu daiteke Graciela Iturbideren lana.
Portuko teleferikoa (Bartzelona)
Portuko teleferikoa Bartzelonako teleferiko bat da. Sant Sebastià eta Miramar geltokiak lotzen du. Teleferikoa 1931n inauguratu zen Sant Sebastià eta Miramar geltokien artean.
Ez dago proiektuak etorkizunera.
Kocurany
Kocurany Eslovakiako udalerri bat da, Prievidzako barrutian kokatuta. 4,17 km²ko azalera du eta 516 biztanle 2017ko datuen arabera.
Itta Terada
Itta Terada (寺田 一太, 1988ko urriaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Thespa Kusatsu.
Itapecerica da Serra
Itapecerica da Serra Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Hirutasunaren ikonoa
Hirutasunaren ikonoa ( errusieraz Троица, Troitsa ), Rublioven Hirutasuna ere deitua, Hirutasun Santuaren ikono bat da, Andrei Rubliov errusiarrari egotzitakoa. 15. mendeko lana margolari honen lanik ezagunena da, Errusiako artearen mugarrietako bat eta Eliza Ortodoxoaren ikono errespetatuenetako bat da. Mambreren artadian Abraham bisitatu zuten hiru aingeruak irudikatzen ditu (ikus ), baina irudia sinbolismoz beteta dago eta Hirutasunaren ikono gisa interpretatu da.
Letheobia decorosa
Letheobia decorosa Letheobia generoko animalia da. Narrastien barruko Typhlopidae familian sailkatuta dago.
Hirutasunaren ikonoa
Kokapena eta jabetza
Lana Moskuko Tretiakov galerian egon da 20. mendetik eta 21.ean zehar, harik eta 2023an, Vladimir Putin Errusiako presidenteak agindu duen Eliza Ortodoxoari itzul dakion jabetza. Kirill Errusiako elizako patriarkak Hirutasunaren jai ortodoxorako mailegua eskatu zuen, ikonoa Kristo Salbatzailearen Katedralean erakutsi ahal izateko, baina Putinen erantzuna eskuzabalagoa izan zen, jabetza osorik emanez elizari.
2023an Putinek Eliza Ortodoxoari emandako beste artelan batekin gertatu bezala (Alexandro Nevskiren Hilobia, Hermitage Museoko fondoetatik elizari emana), neurriak arte eta museistika adituen kritikak eragin ditu.
Ezaugarriak
Gutxi dakigu Hirutasunaren historiari buruz, zientzialariek hipotesiak baino ezin dituzte egin. Rublioven egiletza batzuetan zalantzan jartzen da, izatez. Sergei Radoneikoa izeneko abate baten izenean egin zen, Hirutasun Santuaren eta San Sergioren Laura edo monastegiko nagusiaren omenez (zeina Moskutik gertu dagoen). Monasterio honetako katedraleko ikonostasioak 1598-1600 eta 1926-1928 bitartean egindako ikonoaren bi kopia gordetzen ditu.
Iturri ezberdinek 1408-1425, 1422-1423 edo 1420-1427 artean ezarri dute sorkuntza data. 1575ean Ivan Izugarriak urrez apaintzeko agindua eman zuen, eta Boris Godunov tsarrak 1600ean berriro berdina egin zuen.
Ikonoaren konposizioak zirkulu harmoniatsua osatzen du. Trazu fin batez margotuta dago, eta hiru irudiek alderdi malenkoniatsu eta mistikoa ematen dute. Koloreen edertasun handiarekin, aingeruei jainkozko izaera ematen dien urdina nabarmentzen da.
Eviota disrupta
Eviota disrupta Eviota generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Vevelstad
Vevelstad Norvegiako udalerria da. Nordland konderrian kokatua dago. 538.80 km² ditu eta 485 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Takuma Ito
Takuma Ito (伊藤 拓真, 1986ko abuztuaren 11 - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Thespa Kusatsu.
Busoga
Busoga Ugandako erresuma bantu tradizionala da, egun erakunde kulturala dena. Bere erregeei Isebantu Kyabazinga diete eta egungoa William Gabula da.
Bertokoei soga edo basoga (sing.: musoga) diete eta sogaz egiten dute. Bere hiriburua Bugembe da. Ugandak 1962an askatasuna lortu zuenean Busogak nolabaiteko autonomia izan bazuen ere, ezabatua izan zen 1967an, 1993an berrezarria.
Sigelus silens
Sigelus silens Sigelus generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Paraty
Paraty Brasilgo udalerri bat da, Rio de Janeiroko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Waisea Nacuqu
Waisea Nacuqu (Votua, Fiji, 1993ko maiatzaren 24a) Fijiko zazpiko errugbi taldeko jokalaria da. Nacuqu "joko moztaile" bezala da ezaguna, eta, askotan, partidak irabazi dituen entseguak lortu ditu. Ezaguna da bere abiaduragatik eta saiakerengatik.
Hastapenak eta hezkuntza
Fiji 7ko Pio Tuwai jokalari ohiaren eta egun Flying Fijian jokatzen duen Josua Tuisovaren lehengusua da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), urrezko domina irabaziko du Fijiko taldearekin, Zeelanda Berrikoaren (zilarrekoa) eta Argentinakoaren (brontzezkoa) aurretik sailkatuz. Hauek osatuko dute Fijiko taldea: Napolioni Bolaca, Vilimoni Botitu, Meli Derenalagi, Sireli Maqala, Iosefo Masi, Waisea Nacuqu, Kalione Nasoko, Semi Radradra, Aminiasi Tuimaba, Asaeli Tuivuaka, Jerry Tuwai, Josua Vakurunabili eta Jiuta Wainiqolo-k.
Margo Dydek
Małgorzata Dydek (Varsovia, Polonia, 1974ko apirilaren 28a - Brisbane, Australia, 2011ko maiatzaren 27a), Margo Dydek izenaz ezagunagoa, poloniar emakumezko saskibaloi jokalaria izan zen. Bere kirol ibilbidean zehar Poloniako, Frantziako, Espainiako, Errusiako eta Ameriketako Estatu Batuetako saskibaloi-ligetan lehiatu zen. 2009an Europako txapelduna izan zen Poloniako emakumezko saskibaloi selekzioarekin.
Alstahaug
Alstahaug Norvegiako udalerria da. Nordland konderrian kokatua dago. 187.17 km² ditu eta 7,207 biztanle ditu.
Oolong
Oolong (jatorrizko japonieraz ウーロン edo Ūron ?) Dragoi Bola manga eta animeko fikziozko pertsonaia da. Izen hau oolong tetik dator (jatorrizko txineraz 烏龍 edo pinyinez wūlóng), te txinatar hau dragoiaren tea bezala ezagutzen da. Mandarinez literalki dragoi beltza esan nahi du. Mendebaldera bidaia nobela klasiko txinatarreko Zhu Wuneng pertsonaian du jatorria.
Biografia
Oolong Oktogono haraneko tribu batean izan zuen jatorria, baina bere herria utzi zuen abenturak bizitzeko asmoz. Zerri honek 5 minutuko eraldaketak egiteko ahalmena zuen, denbora tarte honen ondoren minutu bateko atsedena behar zuen berriz ere eraldatzeko. Ahalmen hau Puarrekin batera ikasi zuen Hegoaldeko Eraldaketa Umezaintzan (南部変身幼稚園 edo Nanbu Henshin Yōchien). Hala ere ez zituen ikasketa hauek bukatu, andereñoari kuleroak osteagatik bota baitzuten.
Ahalmen hau herri bateko jendea izutzeko erabili zuen, horrela herritarren alaba gazteak bere jauregira eramaten zituen. 749an herrixka honetara Son Goku izeneko mutil bat eta bere laguna zen Bulma neska gaztea heldu ziren. Son Gokuk Oolong garaitu zuen eta "bahitutako" neska guztiak askatu behar izan zituen.
Honen ondoren bikotearekin batu zen Dragoi Bolak bilatzeko, hala ere, hasieran gogoz kontra egin zuen. Son Gokuren lagun oso ona bihurtu zen, elkarrekin abentura ugari biziz. Gainera istorio osoko lehen guraria eskatu zion Shenroni (nesken kuleroak), Pilafen ametsa deuseztuz.
Hemendik aurrera ez zuen nabarmentzeko ekintzarik egin. Book hil egin zuen, gero Namekeko Dragoi Bolekin berpiztua izateko. Gainera munstro hau akabatzeko Genkidaman bere energiarenkin parte hartu zuen.
Animais (Dragon Ball)
Mohamed Boudiaf
Messali Hadjen Herri Aljeriarraren Alderdiaren kidea izan zen. Gero MTLD (Askatasun Demokratikoen Garaipenerako Mugimendua)rekin eta haren adar paramilitarra (OS, Antolaketa Berezia)rekin elkartu zen. 1954an Nazio Askatasunerako Fronteko buruzagi izan zen. 1956an frantziarrek Ahmed Ben Bellaren eta beste lider batzuen ondoan bidaiatzen zuen hegazkina bahitu zuten. Frantzian kartzelatu zen eta ez zen askatu 1962ra.
Aljeria independentean oposizio alderdi bat sortu zen eta Marokora erbesteratzera behartu zen. 1992ko otsailaren militarrek Estatu Kontseiluaren buru izatea eskaini zioten. 1992ko ekainaren 29an bizkartzain batek hil zuen.
1952ko Kontxako Bandera
1952ko Kontxako Bandera (Banderaren 57. ekitaldia, garai hartan 50. ekitaldia bezala aurkeztu bazen ere) urte honetako irailaren 7 eta 14an jokatu zen, eta Oriok bere 15. Kontxako Bandera eskuratu zuen, bigarrena jarraian.
Kontakizuna
Sei traineruk hartu zuten parte, bost gipuzkoarrek eta bizkaitar batek. Itsaso oso txarrarekin jokatu zen eta Oriok garaipen erraza lortu zuen bigarren gelditu zen Esperanzari ia minutu bat atereaz. Esanguratsua da irabazlearen denbora, 47:18:4/5.
Belle & Sebastian
Belle & Sebastian Glasgow hirian sortutako indie pop musika taldea da.
Eskoziako eta 1990eko hamarkadaren talderik ezagunenetariko bat, Belle & Sebastian batzuetan The Smiths taldearekin alderatuak izan dira. Izena Cécile Aubryren Belle et Sébastien umeentzako liburutik hartu zuten.
Alde Zaharra (Hondarribia)
Alde Zaharra Gipuzkoako Hondarribia udalerriko auzune bat da, herriaren sorrerako lekua, Hondarribiko harresiez inguratua. Eraikin dotore eta bikainez beteriko multzoa osatzen du, eta ondorioz Gipuzkoako kultura ondasuna izendatua dago. 1203an Gipuzkoako Foruak lurralde honetan hiribildu titulua eman zionetik (Donostia ondoren, (1202), gertakari historiko handi eta garrantzitsuak izan dira han. Leku estrategikoan dago, eta, defentsarako sistema onak sortu eta garatu izan dituen neurrian, garrantzi handiko gotorlekua izan da. Auzoak 1.650 biztanle zituen 2007ko erroldan.
Historia
Bidasoa ibaia kontrolatzeko eraiki zuten, itxuraz, Hondarribia, 1200. urtetik aurrera Nafarroako Erresuma eta Gaztelako Erresumaren muga hantxe egon baitzegoen. Muga behar bezala gotortu nahian, Hondarribia garrantzi handiko gune militar bihurtu zuten. Hori dela eta, harresiak eragin handia izan du Hondarribiaren hiri bilakaeran, bai Erdi Aroan eta bai Aro Modernoan.
Bidasoa ibaiak eta itsasoak babesten zuten Hondarribia (garai hartan, itsasoa harresiraino iristen zen). Erresumako buruek Hondarribia inguratzen zuten harresiei arretahandia jarri zieten, eta Errege-Erregina Katolikoek egoki konpon zezatela agindua eman zuten. Karlos V.a Espainiakoak, berriz, handitzeko eta hobetzeko agindua eman zuen. Hondarribiko portua harresiz kanpo zegoen.
Zinema
1973an Steve McQueen eta Dustin Hoffman aktoreek antzeztutako Papillon filmeko lehenbiziko eszenak Kale Nagusian filmatu ziren, hain zuzen ere, presoak frantziar herri bateko kaleetan barna presondegi-ontzira daramatzaten eszenak.
Soulac-sur-Mer
Soulac-sur-Mer Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen. Médoceko iparraldean kokaturik La Négade punta udalerrian dago.
Biztanleria
2007an Soulac-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 2.679 ziren. Familiak 1.224 ziren, horien artean 500 pertsona bakarrekoak ziren (220 bakarrik bizi ziren gizonak eta 280 bakarrik bizi ziren emakumeak), 408 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 224 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 92 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Kostolná Ves
Kostolná Ves Eslovakiako udalerri bat da, Prievidzako barrutian kokatuta. 3,74 km²ko azalera du eta 457 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1332. urtekoa da.
Soulac-sur-Mer
Etxebizitza
2007an 4.763 etxebizitza zeuden, 1.269 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3.423 bigarren erresidentzia ziren eta 71 hutsik zeuden. 3.456 etxeak ziren eta 1.289 apartamentuak ziren. 1.269 etxebizitza nagusietatik 810 bere jabearen bizilekua ziren, 376 alokairuan okupaturik zeuden eta 83 doan lagata zeuden; 66 etxek gela bat zuten, 100 etxek bi zituzten, 299 etxek hiru zituzten, 417 etxek lau zituzten eta 387 etxek bost zituzten. 831 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 695 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 363 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.435 ziren, horien artean 963 aktiboak ziren eta 472 inaktiboak ziren. 963 pertsona aktiboetatik 824 lanean zeuden (431 gizon eta 393 emakume) eta 139 langabezian zeuden (67 gizon eta 72 emakume). 472 pertsona inaktiboetatik 222 erretiraturik zeuden, 71 ikasten zeuden eta 179 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Soulac-sur-Mer udalerrian 1.342 unitate fiskal zeuden, 2.586 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.187 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 79 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 6 margolariak, 4 zurginak, 9 iturginak, 3 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 3 ile apaindegiak, 26 jatetxeak, 7 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 51 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 4 harategiak, 7 liburu dendak, 18 arropa dendak, 3 etxerako tresna dendak, 2 zapata-dendak, 2 elektrotresna dendak, 2 drogeria, 1 lurrin-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Soulac-sur-Mer udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 574 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Soulac-sur-Mer udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 308 ikasleekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pedrusko Futbol Taldea
Pedrusko Futbol Taldea Arrasateko (Gipuzkoa) futbol talde berezi bat izan zen. San Andres auzoan sortu zen eta Arabako Preferente mailan jokatu zuen 1994an desegin zen arte.
Front d'Alliberament de Catalunya
Front d'Alliberament de Catalunya 1969tik eta 1970eko hamarkadan zehar Kataluniaren askapen nazionalaren alde jardun zuen erakunde armatua izan zen, joera marxista-leninistakoa. Hainbat atentatu burutu zituen TVE espainiar telebistako instalakuntzen eta beste zenbait espainiar hedabideren, Guardia Zibilaren eta Ogasuneko bulegoen aurka. Haietan, 1971 urtean atentatu batean hildako guardia zibila izan zen Front d'Alliberament de Catalunya erakundearen biktima bakarra.
Pedrusko Futbol Taldea
Hastapenak
1968an hasi zen ideia gauzatzen Zaldibarko futbol txapelketan parte hartu zuen Roca taldeko kideek futbol talde bat sortzea erabaki zutenean. 1969. urtean eratu zuten Pedrusco CF. Antonio Bastida Toñin, Serapi Hurtado, Manolo Bachiller, Familiar, Carlos Fernandez, Zangitu, Portu, Unamuno, Davila eta Ramiro Gomez Gomez izan ziren besteak beste taldearen sortzaileak. Izena jartzeko garai hartan bazen Pepe el hincha izeneko komiki bat eta bertan Pedrusco eta Menisco futbol taldeak ateratzen zirenez haietako baten izena hartu zuten, izan ere sortzaile batzuen izenen lehen hizkiak konbinatuz antzerako zerbait ateratzen baitzen.
Hasiera batean Almen ikastetxeko futbol zelaian txapelketak antolatzeari ekin zioten eta hamar urte pasa ondoren Pedrusko taldea federatzea erabaki zuten, 1981ean. Hasieratik izan zituzten tirabirak herriko talde nagusiarekin (Mondragón CF) eta ondorioz Aretxabaletako UDA taldearen Ibarra zelaiaren anexoa alokatzen zuten partidak jokatzeko. Lehenengo partida Otxandioren kontra jokatu zuten eta lehen minutuan gola jaso bazuten ere azkenean 4-2 irabazi zuten.
Talde federatua
Pedruskok 1981-82 denboraldian egin zuen debuta Arabako 1. erregionalean. Garai hartan Debagoieneko taldeek arabarrekin jokatzen zuten maila horretan eta goragoko maila zen Lurraldeko Preferentean talde gipuzkoar eta arabar guztiek bat egiten zuten. Horrela izan zen 1987an probintzia bakoitzeko txapelketa sistemak bereiztea erabaki zen arte. Pedruskok Arabako Preferentean jokatzen jarraitzea erabaki zuen, dagoeneko Arrasateko Atxabalpe futbol zelaian.
1986-87 denboraldian Afizionatuen Kopan Mondra eta Aloña Mendi kanporatu zituen. Urte onena 1988-89 izan zuen 3. mailara igotzear egon baitzen Pedrusko. Igoera play-offak jokatu zituen baina ez zuen mailaz igotzerik lortu. Taldearen ibilbidea 1994. urtean amaitu zen denboraldiari aurre egiteko babesle nahikoa indartsurik aurkitu ez zuenean.
2016an Pedrusko federatu zeneko 35. urteurrena ospatu zuten taldeko jokalari izandakoek.
Berlingo Euskal Etxea
Berlingo Euskal Etxea, ofizialki Gernika: Deutsch-Baskischer Kulturverein e.V., Alemaniako Berlin hiriburuan dagoen euskal etxe bat da. Dudenstraße kalearen 10. zenbakian dago.
Divino de São Lourenço
Divino de São Lourenço Brasilgo udalerri bat da, Espírito Santo estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Connemara
Connemara, irlanderaz Conamara Irlandako Galwayko konderriaren mendebaldean dagoen eskualdea da. Gaeltacht lurralde gaelikoaren inguru garrantzitsua da. Eskualde hau geografikoki nahiz hizkuntza aldetik Galway hiriaren mendebaldean hasi eta Galwayko badiaren kostaldean zehar, Clifden eskualdeko hiriburua iragan eta Connemara eskualdearen iparraldeko ertzean dagoen Leenaun edo Leenane udalerrian amaitzen da. 1980an Connemara Parke Nazionala eratu zen eskualdea babesteko.
Izena
Gaur egun Connemara izenaz Corrib aintziratik medebaldera dagoen Galway konderriko mendebaldeko eremu guztiari deitu ohi zaio, baina hau berez ez da zuzena, honela Galway konderriko mendebaldeko Gaeltacht eremu osoan Connemarako zaku berdinean sartuz. Halere, historikoki Connemara eskualde historikoa gaur egungo eskualdea baino txikiagoa eta Galway konderriko mendebaldeko muturreko kostaldean kokatzen zen, hegoaldean Ros an Mhíl udalerrian hasi eta iparraldean Leenaun udalerrian amaitzen zelarik.
Gaur egungo Connemara eskualdea nahiz eskualde historikoaren hiburua Clifden udalerria da.
Herriak
Ondoko udalerri eta herriek osatzen dute barrutia:
Noyal-sous-Bazouges
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 374 ziren. Familiak 160 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Letheobia graueri
Letheobia graueri Letheobia generoko animalia da. Narrastien barruko Typhlopidae familian sailkatuta dago.
Shingo Arizono
Shingo Arizono (有薗 真吾, 1985eko abenduaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Thespa Kusatsu eta FC Machida Zelvia.
Noyal-sous-Bazouges
Biztanleria
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 227 ziren, horien artean 168 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 168 pertsona aktiboetatik 160 lanean zeuden (91 gizon eta 69 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Noyal-sous-Bazouges udalerrian 161 unitate fiskal zeuden, 374,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 14.336€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria eta 1 iturgina.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eviota distigma
Eviota distigma Eviota generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Sarah Vaughan
Sarah Lois Vaughan, "Sassy" eta "The Divine One" deitua (Newark, New Jersey, 1924ko martxoaren 27a - Hidden Hills, Kalifornia, 1990eko apirilaren 3a) estatubatuar jazz abeslaria izan zen.
Leirfjord
Leirfjord Norvegiako udalerria da. Nordland konderrian kokatua dago. 465.30 km² ditu eta 209 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ipaumirim
Ipaumirim Brasilgo udalerri bat da, Ceará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Sarah Vaughan
Sarah zortzi urterekin hasi zen pianoa jotzen eta elizako koruan abesten. Eta nerabezaroan jada abesten eta pianoa jotzen zuen klubetan. 1942an Earl Hines ezagutu zuen eta abeslari gisa lagundu zion. Hines taldean Dizzy Gillespie, Charlie Parker eta Bennie Green zeuden. 1944an Sarah Billy Eckstineren taldean sartu zen.
Sigmops bathyphilus
Sigmops bathyphilus Sigmops generoko animalia da. Arrainen barruko Gonostomatidae familian sailkatzen da.
Sarah Vaughan
1945etik 1948ra lehen etapa bat izan zuen bakarkako abeslari gisa. 1948tik 1953ra izartegira iritsi zen eta Columbia Recordsentzat grabatu zuen. 1954tik 1959ra, Mercury diskoetxearentzat grabatu zuen. Sarahk 1989ra arte jarraitu zuen bere ibilbide arrakastatsua, biriketako minbiziagatik hil baino urtebete lehenago.
Flagey-Echézeaux
Biztanleria
2007an Flagey-Echézeaux udalerrian erroldatutako biztanleak 501 ziren. Familiak 188 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 205 etxebizitza zeuden, 194 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 199 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 194 etxebizitza nagusietatik 169 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 53 etxek lau zituzten eta 117 etxek bost zituzten. 177 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 122 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 312 ziren, horien artean 228 aktiboak ziren eta 84 inaktiboak ziren. 228 pertsona aktiboetatik 222 lanean zeuden (119 gizon eta 103 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 84 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Flagey-Echézeaux udalerrian 188 unitate fiskal zeuden, 476 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.427 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 argiketaria, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Montagna-le-Templier
Montagna-le-Templier Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montagna-le-Templier udalerrian erroldatutako biztanleak 87 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Flagey-Echézeaux
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montagna-le-Templier
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 87 etxebizitza zeuden, 39 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 84 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 39 etxebizitza nagusietatik 31 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 4 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 23 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 46 ziren, horien artean 34 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 34 pertsona aktiboetatik 31 lanean zeuden (21 gizon eta 10 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2000. urtean Montagna-le-Templier udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Fell poni
Fell ponia, ingelesez Fell pony, Ingalaterrako bertako zaldi arraza bat da. Jatorriz Ingalaterrako ipar aldekoa izanik, gaur egun Cumbriako Cumberland eta Westmorland-en zein Northumberland-en hedatzen da bereziki. Britainiar uhartetako mendi eta eremuetako ponien arraza multzoan kokatzen da. Bere ezaugarri eta tamainagatik ponien sailkapen taldean sartzen da era berean.
Montagna-le-Templier
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fell poni
Jatorriz mendiko baserrietako abere izan zen, izenaren etimologian aipatzen denez, Fell hitza mendia baita. Arraza oso lotuta dago gertuko Dales poniarekin, baina txikiagoa da eta poni ezaugarri gehiago dauka azken hau baino. Poni hauek sendoak dira, agilak eta urrats segurua dute leku malkartsuetan. Arraza nahiko ezaguna da eta oso zabaldurik dago Bretainia Handian. Zela zaldi zein gurdi zaldi bezala erabilia izan da.
Arrazaren historia
Antza Fell poniak Britaniar uhartetan Burdin Aroan oso zalbadurik zeuden ponien aspaldiko arrazen ondorengo zuzenak dira. Fell ponia orain galdurik dagoen Galloway poniaren antzeko arbasoak zituen, baita Dales poniarekin. Bere jatorria Eskozia eta Ingalaterraren arteko mugan kokatzen dute, erromatarrak eskualde haietara heldu baino lehen. Hala ere Fell Poniaren Elkarteak ez du baztertzen garai zaharretan poni hauen arbasoak erromatarrek ekarritako zaldiekin nahastea.
Kanpo estekak
Fell Poniaren Elkarteko WEB-a
Empidornis semipartitus
Empidornis semipartitus Empidornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Quetzaltenango
Artikulu hau Quetzaltenango hiriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Quetzal».
Quetzaltenango ( ahoskatua, baita Xelajú edo Xela  ezizenaz ezaguna ere) Guatemalako hego-mendebaleko hiria da, izen bereko departamenduko hiriburu dena. 120 km2 ditu, eta 170.000 biztanle (2011). Guatemala-El Salvadorreko sumendien zerrendan kokaturik dago, 2.357 metroko garaieran. Mendebaleko merkataritza- eta administrazio-gune nagusia da. Kafe-ekoizpena eta horren inguruan eratutako zerbitzuak eta industriak dira hiriaren ekonomia-jarduera nagusiak. Horiez gainera, garrantzi handia dute nekazaritzako gaien eraldaketa industriak (garagardogintzak, likoregintzak eta xaboigintzak, bereziki) eta ehungintzak (kotoia eta artilea). Aireportua du.
Historia
Espainiarrak Ameriketara iritsi zirenean, kitxeen hiria zen, eta Xelaju deitzen zioten bertakoek. Alabaina, espainiarrek kitxeak menderatu zituztenean, hiriari izena aldatu zioten. República de los Altos eratu zenean, hiriburua izan zen errepublika hark iraun zuen denbora laburrean. 1902an Santa Maria sumendiak hiria suntsitu zuen.