cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Apirilaren 19ko mugimendua
Justizia Jauregiaren hartzea
1985eko azaroaren 6an eta 7an, M-19ak Justizia Jauregia hartu zuen, eta oraindik ere Kolonbiako iritzi publikoak banatuta jarraitzen du ekintzaren arrazoien eta helburuen inguruan eta hildako eta desagertuen gaineko erantzukizunaren inguruan. Operación Antonio Nariño por los Derechos del Hombre izenez deitua, Andrés Almarales eta Luis Otero Cifuentesen agindupean zeuden 35 gerrillarik osatutako M-19aren 'Ivan Marino Ospina' komandok armekin okupatu eta bahituak hartu zituen Justizia Jauregian, Bogota erdiguneko Bolibar Plazan. Presidentea epaiketa politikora deitu zezatela eskatzen zuen, 1984 an Korintoko Akordioak ez betetzeagatik. Indar Militarrek azkar erreakzionatzen zuten "Tricolor 83 Defentsa Plan Nazionalarekin"eta 8 blindatu arin, EE-09 kaskabilo eta Polizia Nazionalaren operazio berezietako komandoa (COPES) erabili zituzten jauregiaren kontrola berreskuratzeko. Jauregiaren hartzeak eta berreskuratzeak 94 hildako eragin zituen, tartean, Justizia Auzitegi Goreneko 11 magistratu, Armada Nazionalaren eta M-19aren su gurutzatuaren ondorioz. Gertaerak erabat argitu gabe jarraitzen du. Duela gutxi egiaztatu izan da eraikinetik bizirik atera ziren zibilak torturatu, exekutatu eta desagertu zituela Armada Nazionalak. Gertaera horien ondorioz, ofizial eta ofizialorde batzuek epaiketak izan dituzte, besteak beste Alfonso Plazas Vega koronelak (2015ean absolbitua) eta Jesús Armando Arias Cabrales jeneralak (2011n 35 urteko espetxealdira kondenatua, 2019an berretsi zen eta 2020an aske geratu zen Bakerako Epaimahai Berezian sartzean ).
Giza Eskubideen Gorte Interamerikarrak Kolonbiako Estatua erantzule izendatu zuen 2014an, "Giza eskubideen urraketa batzuengatik". Gerrillarien aldetik Clara Helena Encisok bizirik irtetea lortu zuen. Irma Franco, berriz, irten zen baina desagertua izan zen. Alfonso Jacquin eta Andrés Almarales bizirik atera ziren eta exekutatuak izan ziren eta Almarales jauregian aurkitu zuten. Jhon Jairo Velasquezek (Popeye) eta Carlos Castañok egindako adierazpenen arabera, ustez Pablo Escobarrek 2 milioi dolarrekin finantzatu zuen hartualdia. 2020an, Egiaren Batzordearen aurrean M-19ko militante ohiek aitortu zuten hartzea akatsa izan zela, baina hala ere Escobarrek ez zuela inola ere finantzatu; helburu politikoak zituen operatiboa izan zela gerra testuinguru batean, taldearen egoera ekonomikoagatik eta MASekin zuten gerragatik (Medellingo kartela).
Justizia Jauregiaren hartzearen ondoren, Armazainen Tragedia gertatu zen eta baita Ricardo Lara Paradaren (ELNko komandante ohia) eta Oscar William Calvoren (EPLko komandante politikoa) hilketak ere. Ricardo Franco Frente Sur Komandoak (FARC-EPko disidentzia) Tacueidoko Masakrea ( Cauca ) burutu zuen, eta horren ondoren, erakunde hori Coordinadora Nacional Guerrilleratik kanporatu zuten, eta CRFrekin zituen harremanak behin betiko eten ziren.
Amerikako batailoia
1985. urtearen amaieran eta 1986. urtean zehar, Justizia-Jauregia hartzeko huts egitearen ondoren; Carlos Toledo Plata eta Ivan Marino Ospina komandanteen heriotzaren ondoren; eta Ricardo Franco Frente-Sur komandoarekin liskarrak izan ondoren, herrialdearen mendebaldean (Cauca eta Valle del Cauca) Amerika Batailoia sortu zen. Batailoia 500 bat gizonek osatzen zuten: Kolonbiako M-19ko eta Quintín Lame Mugimendu Armatukoak, Ekuadorko Alfaro Vivekoak eta Peruko Tupac Amaru Mugimendu Iraultzailekoak. Herri milizien laguntzarekin Cali hiria hartzeko helburua zuen. Amerika Batailoia Carlos Pizarro eta Gustavo Arias Londoñok gidatu zuten.
Random Harvest
Random Harvest filma Mervyn LeRoy zinemagilearen lana da, 1942. urtekoa. Filmak 7 Oscar Sarietarako izendapenak jaso zituen.
Apirilaren 19ko mugimendua
Amerikako batailoia
1986ko otsailean paramilitarrek Augusto Lara Sánchez M-19aren ordezkari politikoa bahitu eta hil zuten.
Álvaro Fayad eta Gustavo Arias Londoñoren heriotzak
1986ko martxoaren 13an Alvaro Fayad Kolonbiako Polizia Nazionalak Bogotako Quinta Paredes auzoan egindako operazio batean hil zuten. Bertan, Cristina Martá ere hil zuten, Raul Rosero Polo konpositorearen emaztea, haurdun zegoela, eta 8 urteko semea baino ez zen bizirik atera. 1986ko uztailaren 24an Gustavo Arias Londoño ('Boris') hil zuten Andesen (Antioquia), Kolonbiako Polizia Nazionalak atxilotu zuenean Coordinadora Nacional Guerrillerako komandanteen bilera batera zihoala. 1986ko maiatzean M-19ak Estatu Batuetako enbaxadari eta Bogotako Coca-Colaren instalazioei eraso zien. Eta ekainean, Jaime Castro gobernu ministroaren aurkako atentatua egin zuen.
M-19 Virgilio Barcoren lehendakaritzan (1986-1990)
1986ko abuztuaren 7an, M-19ak Nemokonen (Cundinamarca) eta Belalcazar (Cauca) hartzea egin zituen, eta 1987an Juan Agustín Agualongoren gorpuzkiak lapurtu zituen, Espainiako koroari leial zitzaion heroia, independentisten aurka borrokatu zuten milizien liderra. Bere hondakinak 1990ean itzuli ziren.
Coordinadora Nacional Guerrillera eta Coordinadora Guerrillera Simón Bolivar
80ko hamarkadan, M-19ak Coordinadora Nacional Guerrillera (CNG) osatu zuen, M-19aren eta une hartako gerrilla komunisten arteko koalizio gerrillaria (FARC-EP salbu), Ricardo Franco Frente Sur Komandoarekin (Tacueyóko sarraskiaren ondoren kanporatuak) eta Quintin Lame Mugimendu Armatuarekin elkartuta. 1987an talde hori berregituratu egin zen, M-19ak eta FARC-EPko ordezkari Alfonso Canok Sumapaz en egindako bilera baten ondoren, eta Kolonbiako Indar Armatu Iraultzaileak-Herriaren Armada (FARC-EP), Askapenerako Herri Armada (EPL), Langileen Alderdi Iraultzailea (PRT) eta Askapen Nazionalerako Armada - Kamilista Batasuna (UC-ELN) batu ziren bertara eta Coordinadora Guerrillera Simón Bolivar izena hartu zuen. Erakunde horren helburua gobernuarekin hasitako bake-negoziazioetan fronte bateratu bat aurkeztea eta ekintza armatu bateratuak egitea zen.
Álvaro Gómez Hurtadoren bahiketa
1988ko maiatzaren 29an, Alvaro Gomez Hurtado buruzagi kontserbadorea Bogota n bahitu zuen M-19ak. Orduan, M-19aren estrategia aldatu egin zen, eta 'Oligarkiari gerra, Indar Armatuei bakea eta Nazioari bizitza' proposatu zen. Askatzearen truke, bake-elkarrizketa berriak eta Batzar Nazional Konstituziogilea ezartzea eskatu zuen taldeak. 53 egun iraun zuen gatibualdian zehar Gomezek gutunak trukatu zituen Carlos Pizarro komandantearekin.
Bake prozesua eta akordioa
Bake negoziazioak Virgilio Barco presidentearen agintaldian aurreratu ziren, Rafael Pardo Lehendakaritzako Bake Kontseilaria gobernuaren ordezkari moduan eta Carlos Pizarro Leongomez, German Rojas, Marcos Chalita eta Antonio Navarro ren artean. Horren aurrekariak 1984ko Korintoko Akordioak izan ziren. Gizarte zibilaren eta eliza katolikoaren parte-hartzea izan zuten. Cauca, Tolima eta Magdalena Media bezalako eskualdeetan foroak egin zituzten. Analisi eta Hitzarmen Mahaiak eratu ziren, bi aldeek adostuta, eta 1989ko apirila eta urria bitartean parte hartu zuten M-19 taldeko gerrillariek, gobernuko ordezkariek, alderdi liberalek eta kontserbatzaileek, gremioek, sindikatuek, unibertsitateek eta gizarte- eta herri-erakundeek, eta Elizak, prozesuaren tutore moral gisa. 1989an, negoziazioen erdian, Bogotan Afranio Parra hil zuen Polizia Nazionalak, beste militante batzuekin batera. 14 hilabeteko prozesu gogor hau 1989ko urtarrilean hasi zen eta 1990eko martxoaren 9an bake akordioa sinatu zenean amaitu zen. Kolonbian desmobilizatu eta parte-hartze politikoa lortu zuen lehen taldea izan zen. Desmobilizatzeko erabakia MAQL, EPL, CRS eta ELNko sektore batzuk jarraitu zuten.
Bake-akordioa
Bake-akordioak 10 puntu zituen horietatik 7 izaera politikokoak. Akordio honen bidez 1989ko 77 Legearekin indultua eman zitzaien M-19ko kideei, eta 1991ko Batzar Nazional Konstituziogilean parte hartzeko aukera eman zitzaien eta, honela, konstituzioa aldatzeko; izan ere, ordura arte ez zuen bermatzen bi alderdi tradizionalak ez diren beste alderdi politiko batzuk sortzea eta garatzea, eta gutxiengoei ez zien ordezkaritza-lekurik ematen. Internazional Sozialista k prozesuaren eta bake akordioaren bermatzaile eta lekuko gisa parte hartu zuen. 1992ko uztailean 1992ko 7 Legea onartu zen, M-19ari indultua eta amnistia ematen zioena, garai hartan senatari zen Álvaro Uriberen ponentzia.
Akordioaren 10 puntuak hauek izan ziren:
Desmobilizazioa eta gizarteratzea
1990eko martxoaren 11ko bozketa orokorretarako boto-paperetan aukera bat sartuz konstituzio-aldaketa baimentzen duen herri-kontsulta bat egiteari uko egin zionez gobernuak, gizarte-mugimenduek eta ikasleek, bereziki unibertsitate publikoetakoek, nazio-mailako mugimendu bat egitea erabaki zuten, biztanleek "zazpigarren boto-paper" bat izan zezaten, babes handia bildu zuena. Gobernuak Batzar Nazional Konstituziogilea osatu zuen.
1990eko martxoaren 8an armak utzi zituzten Santo Domingoko (Cauca) kanpamentuan, Carlos Pizarro komandante nagusia buru zutela, erretiroan zeuden zenbait militarren zaintzapean. Militar horiek Internazional Sozialistak izendatu zituen, baita Ekuador, Peru eta Bolivia ko gobernuetako ordezkariak ere. Martxoaren 9an ekitaldi ofiziala izan zen Caloton (Cauca), Hegoaldeko Frontea desmobilizatu egin zen Suaza n eta egun horretako arratsaldean, Virgilio Barco presidentearen eta Carlos Pizarroren arteko desmobilizazioaren sinadura eman zen, M-19 Aliantza Demokratikoa izenarekin ezagutu zen talde politiko bihurtzeko.
M-19aren armak lingoteetan urtu ziren, gauzatu ez den monumentu bat egiteko. M-19 ko zenbait borrokalari ohi eta beste talde gerrillari batzuk Unibertsitate Pedagogiko Nazionalak gaitu zituen 1991 eta 1996 artean. M-19ari buruzko bilduma historikoa Bakerako Dokumentazio eta Kultura Zentroan dago.
Carlos Pizarroren erailketa
Carlos Pizarroren erailketaren ondoren, Antonio Navarro Wolff aurkeztu zen haren ordez Kolonbiako presidentetzarako hautagai moduan. Hirugarren tokia lortu zuen bozketetan, Cesar Gaviria Trujillo presidente hautatuaren eta Alvaro Gomez Hurtado ren atzetik, 739.320 botorekin, eta Rodrigo Lloreda alderdi kontserbadoreko hautagaia gainditu zuen.
Ideologia
M-19aren ezaugarria ideologia nazionalista eta bolivartarra izan zen (sinbolismoan Bolivarren ezpatarekin islatua), «antioligarkiko» eta «antiinperialista» gisa definitu zen (bere garaiko beste mugimendu batzuekiko elkartasun-ekintzekin) eta sozialismo demokratikoaren alde egiten zuten masa-mobilizazioekin (herrialdeko langile- eta ikasle-mugimenduei laguntzen).
Haien helburua Kolonbian benetako demokrazia parte-hartzailea ezartzea izan zen, horretarako herrialdeko hainbat sektore politiko bildu zituzten. 'Sancocho Nacional' elkarrizketa nazionala proposatu zuten, bere militantziaren eta gizarte-oinarriaren artean komuna izan zen 'afektuen katea'. Ideologia honetako hainbat postulatu gordetzen dira 1991ko Konstituzio politikoan eta hainbat militante ohien artean, hala nola Vera Grabe, Gustavo Petro (politikari ospetsua) eta Antonio Navarro, estatuan kargu politiko garrantzitsuak izan zituztenak.
Antolaketa
M-19 talde gerrillaria erakunde politiko-militar gisa definitzen zen, koadrozko barne-egitura zentralizatua, bertikala eta zatikatua zuena. Ofizial terminoa VI. Konferentzian (1978ko martxoa) lortu zuen, eta bertan militante guztiak ofizial bihurtu ziren, edozein operatibo egiteko eta landa-eremura joateko prest zeuden neurrian.
M-19a Hegoaldeko Frenteetan (Caquetá, Huila eta Tolima), Mendebaldeko Fronteetan (Cauca eta Valle del Cauca) eta 8 eskualdetan ere antolatu zen, hala nola Bogotako Eskualdean, Cafeko Eskualdean (Quindío), Ekialdeko Eskualdean (Santander eta Cesar). Nazioarteko Harremanetarako Idazkaritza bat zuten, Nazioarteko Buletina argitaratzen zuena.
M-19aren Zuzendaritza Nazionala edo M-19aren Goi Mailako Komandoa
M-19aren Zuzendaritza Nazionala edo Goi-mailako Komandoa honako hauek osatzen zuten:
Komunikazioak
M-19ak Oiga hermano izeneko komunikazio-agentzia bat izan zuen, mugimendu politikoaren buletin, komunikazio ofizial eta prentsa idatziaz arduratzen zen. «RTV-Venceremos” izeneko hainbat interferentzia egin zituzten irrati eta telebistan, Macondo Irratia izeneko irrati katel bat sortzeaz gain.
Nazioarteko harremanak
M-19ak Nazioarteko Harremanetarako idazkari bat izan zuen, eta harremanak izan zituen Kuba eta Libia ko gobernuekin, esaterako, eta horiek entrenamendua eskaini zieten bere kideei. Harremana zuen Nikaragua ko Nazio Askapenerako Fronte Sandinista rekin ,  Uruguaiko Nazio Askapenerako Mugimendua-Tupamarosekin» ,  Peruko Tupac Amaru Mugimendu Iraultzailearekin  eta Ekuadorreko Alfaro Vive ¡Carajo!-rekin. Talde hauekin borrokalariak elkatrukatzen zituen, ekitaldi politikoetan eta ekintza koordinatuetan parte hartu zuen. Gainera, Palestinar en independentziaren eta hirugarren munduko beste kausa batzuen alde egin zuen.
Batzar Nazional Konstituziogilea eta M-19 Aliantza Demokratikoa Alderdiaren jarduera legegilea
Cesar Gaviriaren gobernuan (1990-1994) Asanblea Nazional Konstituziogileko hauteskundeetara aurkeztu ziren eta M-19 Aliantza Demokratikoa Alderdiak 19 aurli lortu zituen barruti berezian, 1991ko Konstituzioa idazteko asmoz deitutako Batzarrerako postu kopuru handiena lortuz.
Antonio Navarro Batzarreko ko-lehendakari izateko aukeratu zuten, Álvaro Gómez Hurtado eta Horacio Serparekin batera, eta, ondorioz, 1991ko uztailaren 4an Bogotan aldarrikatutako Konstituzioa sinatu zuen. Batzar Nazional Konstituziogilean parte hartu ondoren, Cesar Gaviria presidenteak Navarro Osasun ministro izendatu zuen. Pasto hiriko alkate, Ganberako ordezkari, gobernadore eta senatari ere izan zen.
1991ko hauteskundeetan, Asanblea Nazional Konstituziogilea desegin ondoren, M-19ak 9 senatari eta 12 ordezkari izango zituen. 1994ko hauteskundeetan, M-19ak inskribatu zituen 12 zerrendek ez zuten lortuko senatuan aulki bat lortzeko behar zen boto kopurua, eta 1998rako bozketetan ozta-ozta gainditu zituen 30.000 botoak, eta Germán Rojas Niño izan zen bere azken presidentegaia.
"Opcion Centro" alderdia eta "Polo Democratico Alternativo" aliantza
M-19ak formalki mugimendu politiko gisa existitzeari utzi zion. Bere kide ohietako batzuk "Polo Democratico Alternativo" izeneko ezkerreko koalizioan sartu ziren, eta beste batzuek "Opcion Centro" alderdia osatu zuten, gaur egun "Alianza Verde" izenez ezaguna dena. 2010ean Gustavo Petro senatariak barne-kontsultan Carlos Gaviria magistratu ohia garaitu eta presidentetzarako hauteskundeetara aurkeztu zen, eta laugarren postuan geratu zen lehen itzulian. Antonio Navarro "Polo Democratico Alternativo"-ko parte izan zen, eta gero "Alianza Verde" alderdiarekin jarraitu zuen.
Mugimendu Aurrerakoiak eta Giza Kolonbia
Gustavo Petro k "Polo Democratico Alternativo" aliantzari uko egin zion 2011n, Carlos Gaviria Díaz presidentea berrautatzeagatik, eta urte horretako urrian Bogotako alkate izendatua izan zen Mugimendu Aurrerakoiagatik. 2018an, Gustavo Petro bigarren izan zen presidentetzarako hauteskundeetan, lehen eta bigarren itzulietan. Herrialdeko historian ezkerreko hautagai batek inoiz izan duen emaitzarik onena izan zuen Colombia Humana mugimenduaren izenean. Senatu eta ordezkarien ganberan postu batzuk lortu zituen, eta, gaur egun, Pacto Histórico por Colombian parte hartzen du 2022ko hauteskundeetarako.
Mugimendu horretakoa da Maria Jose Pizarro ganberako ordezkaria ere, Carlos Pizarro M-19ko azken komandantearen alaba.
Desadostasun armatuak
Desmobilizatu ondoren M-19ko kide gutxi batzuek traiziotzat hartu zuten ekintza hori eta borroka armatuarekin jarraitzea erabaki zuten; beste batzuek, berriz, FARC-EP eta ELN gerrillekin bat egin zuten, Jaime Bateman Cayón mugimendua, adibidez, 90eko hamarkadaren erdialdean aktibo zen oraindik Cauca, Valle del Cauca, Quindío eta Risaraldan.
Talde armatu batzuek M-19aren oinordeko legitimoak izatea aldarrikatu zuten izen desberdinekin, eta atentatuak eta ekintza subertsiboak egin zituzten, hala nola kaputxadunak, molotov bonbak, patatak, bonbak eta elementu sendoak jaurtiz ESMADeko eskuadroiei aurre egitean. Kolonbiako unibertsitate publiko batzuetan daudela uste da.
M-19 Kolonbiako kulturan
“Iraultza herriarentzat egiten da, horregatik iraultza nazionalizatu behar dugu, Kolonbiaren oinpean jarri, pachanga zaporea eman, banbuekin, vallenatoekin eta cumbiekin egin, ereserki nazionala abestuz.”
K.a. 9
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende)
K.a. 20ko hamarkada | K.a. 10ko hamarkada | K.a. 0ko hamarkada | 0ko hamarkada | 10ko hamarkada
K.a. 14 | K.a. 13 | K.a. 12 | K.a. 11 | K.a. 10 | K.a. 9 | K.a. 8 | K.a. 7 | K.a. 6 | K.a. 5 | K.a. 4
Alagoinha do Piauí
Alagoinha do Piauí Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Unín (Skalicako barrutia)
Unín  Eslovakiako udalerri bat da, Skalicako barrutian kokatuta. 22,73 km²ko azalera du eta 1223 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1392. urtekoa da.
Mugilogobius karatunensis
Mugilogobius karatunensis Mugilogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Meroles reticulatus
Meroles reticulatus Meroles generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Them (2021eko telesaila)
Them estatubatuar beldurrezko telesail antologikoa izan zen, 2021ean Prime Videok eman zuena.
Sinopsia
1950eko hamarkadan girotuta, Covenant izena du hamar ataleko lehen emanaldiak, eta Emory familia da protagonista. Ipar Carolinako landagunea atzean utzi, eta zuri dirudunak nagusi diren Los Angelesko auzo batera aldatu du sendiak bizilekua. Bertan, bikoteak eta bi alabek aurre egin beharko diote hainbat izugarrikeriari, euren bizitza suntsitu nahi duten egiazko zein fantasiazko indarrei.
Ermoceras
Ermoceras ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
The Talk of the Town
The Talk of the Town filma George Stevens zinemagilearen lana da, 1942. urtekoa. Filmak 7 Oscar Sarietarako izendapen jaso zituen.
Lagonosticta nitidula
Lagonosticta nitidula Lagonosticta generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Fissilobiceras
Fissilobiceras ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Mochudi
Mochudi Botswanako hiririk handienetarikoa da, ia 40.000 biztanle dituelarik. Bakgatla tribua bizi den lurraldean kokatzen da, Kgatleng Barrutian, Gaborone-tik 37 km ipar-ekialdera.
Mochudi Tswana jendeak sortu zuen 1871ean.
Ikasketa Amaierako Sari Berezia
Ikasketa Amaierako Sari Berezia edo Ikasketa amaierako ezohiko saria (edo karrera amaierako sari berezia edo ezohiko saria), Premio Extraordinario de Fin de Carrera gazteleraz, Espainiako unibertsitate bakoitzak eremu bakoitzeko diplomatura, gradu edo lizentziatura espediente akademikorik onenarekin eta ikasle-ibilbide onenarekin bukatu duten ikasleei urtero ematen dizkieten sariak dira.
Sari hau lortzeak, era berean, Espainiar estatuko Karrera amaierako Sari nazionala (Premio Nacional de Fin de Carrera, gazteleraz) irabazteko aukera dakar, horren hautagai bihurtzen baitzaitu.
Saria
Unibertsitate bakoitzeko Gobernu-kontseiluak (edo Fakultate Batzarrak) ematen ditu sari hauek urtero, unibertsitateak eskeintzen dituen titulazio bakoitzetik espediente akademiko onena dutenei. Unibertsitate bakoitzak arautzen du saria eta unibertsitateko errektoreak eman ohi ditu zentro edo fakultateak proposatuta.
Gabrantobizeak
Gabrantobizeak (gabrantovices) iparraldeko Ingalaterrako herri zelta bat ziren, gaur egungo Iparraldeko Yorkshiren bizi zena. Brigantiarrek absorbitutako tribuetako bat izan zen. Haien izen tribalak "ahuntz-gerlariak" esan nahi du.
Norvegiako Rallya
Norvegiako Rallya, Rally Norway, Norvegian burutzen den rally lasterketa da. 2006an sortu zen, eta 2007-2009 artean Munduko Rally Txapelketako ralllyetako bat izan zen. Egoitza Kongsvinger hirian du.
Suediako Rallyarekin batera Munduko Rally Txapelketan elurtutako bideetan barna burutzen den rally bakarra da.
Asier Larraza
Asier Larraza Gorrotxategi (Zumarraga, Gipuzkoa, ) argazkilaria da.
Bizitza
Donostiako Soslai Argazki Eskolan argazkilari-agiria (1994-1996) jaso ondoren, Britainia Handira jo zuen ikasketak jarraitzeko. Surrey Institute University of Art & Design ikastetxean argazkilaritzan lizentziaduna (1997-2000) da.
Argazkilari profesionaltzat hainbat lan egina da, publizitate-arloan. 1997an, Zumarragako Itarte erakustaretoan Vacas mirando a un tren talde-erakusketan partaide izan zen, eta 1999an, leku berean, beste talde-erakusketa bat egin zuen, bideo, argazki, arkitektura, pintura eta abar erakutsiz. 2000. urtean egin zuen lehenengo bakarkako argazki-erakusketa, Errenteriako Gaspar erakustokian. Dantza- eta bikoizketa-ikastaroak ere egin ditu, eta Adeshoras dantza-taldearen kide izana da.
Literatura ere landu du, eta 1986an Azkue Sariketan lehenengo saria lortu zuen.
Stomias lampropeltis
Stomias lampropeltis Stomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Grävenwiesbach
Grävenwiesbach Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Zabaloetxe
Zabaloetxe Loiuko auzoa da. Auzo honetan dago Loiuko herrigunea. Bertan daude udaletxea, taberna gehienak, dendak, botika eta abar.
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 1.384 biztanle ditu.
Flaujac-Gare
Flaujac-Gare Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Flaujac-Gare udalerrian erroldatutako biztanleak 88 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 62 etxebizitza zeuden, 45 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 62etxeak ziren. 45 etxebizitza nagusietatik 36 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 19 etxek bost zituzten. 37 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 52 ziren, horien artean 38 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 38 pertsona aktiboetatik 34 lanean zeuden (18 gizon eta 16 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 emakume eta 4 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Flaujac-Gare udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 390 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
The Nevers
Sinopsia
Viktoriar Aroko Londresen girotuta dago telesail hau, abentura kutsua du, eta emakume talde bat protagonista. Naturaz gaindiko gaitasunak dituzte, eta planetaren patua eraldatzen saiatuko dira.
Nobantaeak
Nobantaeak Eskoziako herri bat ziren. Hadrianoren harresiaren iparraldea bizi ziren, gaur egungo Galloway-en Piktoek influentziatako herri zelta zen.
Klaudio Ptolomeok ezagutzen zituen, eta haien herri nagusiak Locopibium eta Rerigonium ziren, gaur egungo Innermessan eta Whithornen.
Erromatarrak alde egin eta gero VI. mendean Nobantae eta Karbetiien lurraldean Rhegedko erreinua agertu zen.
Marisa Uriarte
Marisa Uriarte bermeotarra Bermioko Irrintzilari Elkarte ko kidea da eta Bermeo ko irrintzilaria da. Eskolarik eskola ibiltzen da irrintzia erakusten, modu naturalean eginez eta aitarengandik jaso zuen irrintzia edo zantzoa egiteko azalpenak eta bizipenak kontatzen. Marisa Uriartek Bermeoko Regina Araluze irrintzilari ospetsua elkarrizketatu zuen.
Bestalde, ERRAIAK dokumentalean parte hartu du.
Wœlfling-lès-Sarreguemines
Biztanleria
2007an Wœlfling-lès-Sarreguemines udalerrian erroldatutako biztanleak 644 ziren. Familiak 242 ziren, horien artean 38 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 79 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 110 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 15 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 255 etxebizitza zeuden, 240 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 239 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 240 etxebizitza nagusietatik 216 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 175 etxek bost zituzten. 227 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 82 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 147 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 428 ziren, horien artean 316 aktiboak ziren eta 112 inaktiboak ziren. 316 pertsona aktiboetatik 295 lanean zeuden (155 gizon eta 140 emakume) eta 21 langabezian zeuden (16 gizon eta 5 emakume). 112 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Philippe Jolyet
Philippe Jolyet (Pierre-de-Bresse, - Nay-Bourdettes, 1908) frantziar margolaria izan zen. Léon Cognieten ikaslea, Baionan margolaritza eskola eta Bonnat museoaren zuzendaria izan zen.
Wœlfling-lès-Sarreguemines
Diru sarrerak
2009an Wœlfling-lès-Sarreguemines udalerrian 253 unitate fiskal zeuden, 694 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.010 euro zen.
Boys Over Flowers
Boys Over Flowers Yoko Kamio-k idatzitako Hana Yori Dango Japoniako shōjo manga serie japoniarrean oinarritutako 2009ko Hego Koreako telesaila da. Seriea bere institutuko gazte aberatsen talde baten bizitzarekin nahasten den langile klaseko neska bati buruzkoa da. Hego Korean ikusle maila handia lortu zuen eta ospea Asia osoan zehar. Ku Hye-sun, Lee Min-ho, Kim Hyun-joong, Kim Bum, Kim Joon eta Kim So-eun aktoreek antzeztu zuten. KBS2 katean 25 atal eman zituen 2009ko urtarrilaren 5etik martxoaren 31ra.
Wœlfling-lès-Sarreguemines
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Wœlfling-lès-Sarreguemines udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 352 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nitrozelulosa
Nitrozelulosa kotoi-eran edo paper-ore eran dagoen zelulosaren eta azido nitrikoaren eta azido sulfurikoaren arteko erreakzioaz lortzen den gaia da. Zelulosa nitrato izenez ere ezagutzen da. Kotoiaren antzeko gai solido amorfoa da. Azidoen kontzentrazioa, tenperatura, erreakzio-denborak eta zelulosa eta azidoen arteko proportzioa kontrolatuz, oso gai desberdinak lortzen dira. Nitrogeno-proportzio txikia (%10 edo gutxiago) duen nitrozelulosa laken oinarri gisa erabiltzen da. Kolodioia eta piroxilina ere nitrogeno-proportzio txikia duten nitrozelulosak dira. Nitrogenoaren proportzioa %14 inguruan duten nitrozelulosak lehergai indartsuak dira. Nitrozelulosa-mota guztiak sukoiak dira. Aipatu direnez gainera, suzirien propultsatzaile gisa, inprimerietako tinten oinarri gisa, lehergai indartsuak eta koloideak ekoizteko erabiltzen da, besteak beste.
Lagonosticta senegala
Lagonosticta senegala Lagonosticta generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Frogdenites
Frogdenites ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Antônio Almeida
Antônio Almeida Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
K.a. 10
K.a. 30ko hamarkada | K.a. 20ko hamarkada | K.a. 10ko hamarkada | K.a. 0ko hamarkada | 0ko hamarkada
K.a. 15 | K.a. 14 | K.a. 13 | K.a. 12 | K.a. 11 | K.a. 10 | K.a. 9 | K.a. 8 | K.a. 7 | K.a. 6 | K.a. 5
Sphenomorphus orientale
Sphenomorphus orientale Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Vrádište
Vrádište Eslovakiako udalerri bat da, Skalicako barrutian kokatuta. 4,25 km²ko azalera du eta 819 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1392. urtekoa da.
Mugilogobius latifrons
Mugilogobius latifrons Mugilogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Barro Duro
Barro Duro Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Garantiana
Garantiana ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Bajociaran bizi ziren, hau da, orain dela 171,6 milioi urtetik 167,6 milioi urtera gutxi gorabehera.
Carmen Polo
Biografia
Carmen Polo Asturiasko familia aberats eta kontserbadore baten baitan jaio zen 1900. urtean. Etxean jaso zuen hezkuntza, Madame Claverie izeneko etxeko emakumezko irakasle baten eskutik.
Carmen Polok eta Francok alaba bakarra izan zuren, María del Carmen, 1926ko irailaren 14an jaioa. Familian "Nenuca" ezizena zuen.
Diktadorearen emazte
1936ko uztailean, Gerra Zibilaren lehertzean, Carmen eta bere alaba Espainiako Estatutik atera zituzten Franco matxinoaren kolaboratzaileek, segurtasun arrazoiengatik, Itsaontziz Kanarietatik Lisboara eraman zituzten, eta handik Le Havrera, non autoz hartu eta Lapurdira joan ziren. Aste batzuez Euskal Herrian bizi izan ziren, Baionan, Claverie irakaslearen etxean. 1936ko irailaren bukaeran, Francoren ekimenez desterru hori amaitu zen.
Gerra Zibilaren ostean, Estatuburu izendatu zuten senarra, eta Carmen Polok titulu ofizialik izan ez arren, La Señora bihurtu zen Madrilgo botere inguruneetan. Etxebizitza El Pardo Errege Jauregia n ezarri zuen bikoteak 1940ko martxoan. Influentziaren truke opariak jasotzera ohitu zen diktadura garaian, eta perlazko lepokoak ziren bere faboritoak.
Maria del Carmen Martínez Bordiú Franco, bikotearen biolona, 1972ko martxoaren 8an ezkondu zen Alfonso de Borbón Borboi errege-etxekoarekin, Carmen Polok bereziki bultzatu nahi izan zuen lotura. Asmoa omen zuen Polok, Francoren oinordetza monarkikoa Alfonso de Borbónen bidez egingo zela, bere familia lotuz bide batez monarkia espainolari. Baina puntu honetan ez omen zuen Francorengan eraginik izan, diktadoreak Juan Carlos lehengusua izendatu baitzuen oinordeko. Juan Carlos zein Alfonso, dena dela, biak ala biak ziren lerro monarkiko zuzenetik kanpokoak, koroaren oinordetza historiko eta ustez legala Don Juan Borboikoari zegokionez.
Franco hil ondoren
Franco hil zenean (1975) Juan Carlos I.a erregeak, errege dekretu bidez, Meirásko jaurerriaren titulua eman zion Carmen Polo alargunari. "Señora de Meirás" tituluz ezagutua izan zen harrezkero, hil arte. Meirás delakoa jauregi edo pazo galiziar bat da, zeinaren jabetza pribatuaren legezkotasuna (Franco familiaren eskuetan) ezbaian jartzen duten askok.
Franco hil zenean Carme Polo alarguna eta Carmen Franco alaba izan ziren oinordeko, eta testamentuaren arabera 28 milioi pezetako ondasunak jaso zituzten (2019ko kalkuluetan, 1,8 milioi euro lirateke). Baina izatez, bitxietan eta bere izenean zituzten jabetzetan, Polok, alabak eta bilobek 500 milioi eurotik gorako jabetza zuten pilatuta.
Grebenhain
Grebenhain Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Prediku-aulki
Prediku-aulkia, pulpitua ( Heg. ) edo sermoitegia sermoia egiteko eta predikatzeko erabiltzen den plataforma antzekoa da, leku garaian kokatua eliza osoan entzun ahal izateko. Irakurgaiak aldarrikatzeko erabiltzen direnean, anboi ere deitzen zaie. Gehienetan, karel bat dute aurrean eta ahots-itzulkina gainaldean.
Aldaretik gertu daude, oro har, tenpluko nabe nagusiaren euskarrietako bati itsatsirik. Gaur egun, gutxi erabiltzen dira, indarrean dauden arau liturgikoek, sermoia, mezaren zati bezala, presbiteriotik, aldare ondoan esatea gomendatzen baitute.
Historia
Prediku-aulkiak, eliza edo basilika primitiboetan erabili ziren. Koroaren sarreran jartzen ziren, laukizuzen erako tribuna eran, garaiera txikira zegoen plataforma baten gainean, nora alboetako harmailetatik igotzen zen, eta han kantatzen ziren epistola eta Ebanjelioa meza nagusietan. Anboiek, zabalera eta garaiera gehiago edo gutxiagoz, XIV. mendea arte jarraitu zuten, egungo prediku-aulkien sistema hartu zenean, garai ogibalean eta platereskoan, hexagono forma hartzeko joera dutenak, garai guztietan, garai horretako estilo nagusiaren elementuekin apainduz.
Gotiko eta Pizkundetik aurrera, prediku-aulkien erabilera ugaritu zen, garaiko elementu bereizgarriekin apainduz.
Goialdean duen estalkitxoa, ahots-itzulkina, XVI. mendetik erabiltzen da, predikariaren ahotsa islatu eta hobeto entzun ahal izateko.
Meroles suborbitalis
Meroles suborbitalis Meroles generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Julia Otero
Julia Otero Pérez (Monforte de Lemos, Lugo, 1959ko maiatzaren 6a) kazetari galiziarra da, Katalunian bizi dena.
The More the Merrier
The More the Merrier filma George Stevens zinemagilearen lana da, 1943. urtekoa. Filmak 6 Oscar Sarietarako izendapenak jaso zituen, 1 irabaziz.
Josefina Molina
2003an, Espainiako Telebista Akademiako Sari Nagusietako Toda una vida/Bizitza oso bati izeneko saria eman zioten, 2011ko Espainiako zinemako Goya Sarietan Ohorezko Goya saria emanez.
2006an, Emakume zinemagileen eta ikus-entzunezko baliabideen elkartea (CIMA) elkarteko presidentea izan zen. 2021ean Andaluziako Zinema Akademiaren sortzailekidea izan zen.
Biografia
Erdi-mailako familia batean jaio zen; aita Kordobako dendaria zen, oinetakoak eta drogeriako produktuak saltzen zituena, eta ama katalana zen, etxeko lanetan eta seme-alabak zaintzen aritzen zena. Familiaren negozioaren ibilbide onari esker, gerraostean jaio arren, ez zuen gabeziarik izan, eta izen handiko ikastetxeetara joan ahal izan zen, hala nola La Salleko anaienera (hantxe jaso zituen lehen letrak eta ikasi zituen matematikaren oinarriak) eta Santa Victoriako eskolapietara (hantxe egin zituen bigarren mailako ikasketak). 1969an amaitu zuen eskola, eta Batxilergora sartzeko aukera baliatu zuen, gurasoek —batez ere amak hala eskatuta— eskaintzen zioten hezkuntzari ahalik eta etekin handiena ateratzeko. Zientzia Politikoak ikasi zituen.
Gaztaroan, arte kezkak zituzten Kordobako sortzaile eta intelektual talde batzuekin bat egin zuen. Ohikoa izan zen “Cineclub Senda” eta “Cineclub del Círculo de la Amistad” taldeen proiekzio eta eztabaidetan, eta gazte aurrerakoiek osatutako “Circulo Juan XXIII” topagunetan ere izan zen. Zirkulu horren barruan sortu zen “Teatro Ensayo Medea” talde dramatikoa. Espiritu feministaz, kolektibo horren buru egin zuen antzerki-zuzendari gisa lehen lana, Henrik Ibsen norvegiar dramagilearen Casa de muñecas eszenaratuz, Liceo del Círculo de la Amistad aretoan. Lanak porrot egin zuen lokalaren egoera txarrarengatik eta autoreak garai hartako jendearentzat zuen mezuaren gordintasunarengatik.
Hala eta guztiz ere, Josefina Molinak aurrera jarraitu zuen, eta beste lau muntaia estreinatzea lortu zuen, eta, aldi berean, ikuskizunen eta komunikabideen munduko hainbat pertsonarekin harremanetan jartzea. Hala, 1962tik aurrera, Radio Víak emandako "La mujer y el cine" irratsaioan maiz kolaboratzen hasi zen.
Zuzendari
1962an Medea Ensayo Antzokia sortu zuen bere jaioterrian, hainbat muntaketa zuzenduz. 1969an, Zinema Eskola Ofizialean zuzendari/errealizadore titulua lortu zuen lehen emakumea izan zen. Garai hartan, espazio dramatiko ugari filmatu zituen Televisión Españolarako (Estudio 1, Hora once, Teatro de siempre, etab.).
Franz Kafkaren Metamorfosia lanaren egokitzapen bat agindu zioten, eta horri buruz esan zuen "“inork egin nahi ez zuen biribilki bat zela, baina nik oso serio hartu nuenez zera esan zuten: ‘Lan asko egin du gaixoak, zerbait egin beharko da berarekin’. Zuek ez dakizue zer jasanezina den paternalismo hori.”"Hainbat muntaia egokitu eta zuzendu zituen, hala nola Josep María Beneten Motín de Brujas, Agustín Moretoren No puede ser el guardar una mujer, A. R. Gurneyren Cartas de amor eta Rafael Albertiren La Lozana Andaluza lanaren egokitzapena.
Telebistako serie aipagarrienak hauexek izan ziren: El camino (1978), 11 urteko Daniel El Mochuelo haurraren historia kontatzen duena, bere herria utzi aurretik haurtzaroa gogoratzen; Teresa de Jesús (1984), Concha Velascok interpretatutako Teresa Avilakoaren bizitza kontatzen duena; eta Entre naranjos, Vicente Blasco Ibáñezen eleberriaren egokitzapena (1998).
Antzerkian, arrakasta handia lortu zuen Cinco horas con Mario muntaiarekin. Miguel Delibesen bakarrizketa izan zen Lola Herrerak eta gero Natalia Millánek antzeztua. 1990ean Alfonso Sastreren Los últimos días de Emmanuel Kant/Emmanuel Kant-en azken egunak zuzendu zuen.
Bere lehen film luzea, Vera,un cuento cruel fantasiazko ipuina, 1973koa da, eta 1981ean Función de noche lanarekin nabarmendu zen, banandutako bikote baten elkarrekin bizi izandakoari buruzko filma. Lola Herrerak eta Daniel Dicentak beren burua interpretatu zuten.
1989an Esquilache drama historikoa estreinatu zuen, Antonio Buero Vallejoren Un soñador para un pueblo lanean oinarritua, Fernando Fernán Gómez, Adolfo Marsillach eta Concha Velasco aktoreekin. Lo más natural (1990), Charo López eta Miguel Bosé protagonista zituela, eta La Lola se va a los puertos (1993) Rocío Jurado abeslariarekin, izan ziren Josefina Molinaren azken zinema-saioak. Bere ibilbideko produktorerik adierazgarriena José Sámano (Sabre Producciones) izan zen.
2006an, Emakume Zinemagileen eta Ikus-entzunezko Baliabideen Elkartea (CIMA) sortu zuen, beste zinemagile batzuekin batera, hala nola Inés París, Chus Gutiérrez, Icíar Bollaín eta Isabel Coixet, eta ohorezko presidente izaten jarraituta.
Espainiako Arte eta Zinema Zientzien Akademiak 2012ko Ohorezko Goya saria eman zion, sariak emateko ekitaldia baino lehen jaso zuena.
Idazle
Film gehiago ez egitea erabaki zuenean, Josefina Molina “bestela asko aspertuko nintzelako” esanda, idazten hasi zen. Lehen eleberria Cuestión de azar izan zen, Andaluzianko bere belaunaldikoen historia kontatu zuen, nola hezten ziren neskatoak eta nola hezi zuten bera. Haren ondoren, Teresa Avilakoari buruzko En el umbral de la hoguera idatzi zuen: “''Telebistako telesailari buruzko liburu bat eskatu zidaten, baina telesailean ezer ez zitzaidanez geratu kontatzeko, nahiago izan nuen haren gainean idatzi: Andaluziarako bidaia —Predikarien ordenak isilik geratzeko eskatu zionean Inkisizioa ikertzen ari zen bitartean, eta oinutsiek eta oindunak gerran zeuden bitartean—…– Ikaslea naiz idatzi kontuetan, baina zirarragarria da, nahi duzuna egiten baituzu eta ez duzu gainean ez ekoizlea ez taldea. Zuk zeure buruarekin nahi dituzun itunak egiten dituzu, nahi duzun bezala engainatu, zu zara arduradun bakarra eta horrek liluratu egin ninduen''”.
Eta enkarguzko Los papeles de Bécquer liburuaren ondoren, itxuraz, bukatuko ez zuen Sentada en un rincón autografia idazten urteak eman ditu. Victoria Fonsecak idatzitako Ana Mariscal, una cineasta pionera liburuaren hitzaurrea ere idatzi zuen.
Josefina eta feminismoa
Oso ezaguna da bere alderdi feminista; izan ere, ''Cine de mujeres en la Transición. Trilogia feminista'' liburua idatzi zuen Cecilia Bartolomé eta Pilar Mirórekin batera. Hona hemen gai horri buruz egin zituen adierazpen batzuk:
Guhsania
Guhsania ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren, hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Fausto Desalu
Eseosa Fostine " Fausto " Desalu (1994ko otsailaren 19a) esprinter italiarra da, 200 metroko proban aditua. 2018ko Mediterraneoko Jokoetan proba horretan zilarrezko domina irabazi zuen eta 4×100 metroko erreleboetan urrezko domina irabazi zuen 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan.
2015eko Munduko Joko Militarretan 200 metroko urrezko domina izan zen. 20,13 segundoko marka pertsonala du, 2018an ezarria.
Q Into the Storm
Q: Into the Storm estatubatuar telesail dokumentala da, 2021ean HBOk eman zuena.
Sinopsia
Sei ataleko dokusail honetan hurreratu da HBO AEBetako Kapitolioko istiluak bultzatu zituen QAnon mugimendura. Informazioaren gerra, konspirazio teoriak eta manipulazio politikoa dira ardatzak. Hiru hilabete besterik ez dira igaro errealitateko gertakariak jazo zirenetik proiektua argitaratu dutenera arte.
BLC1
BLC1 seinalea inteligentzia estralurtarra bilatzeko SETI programaren irrati seinale bat da. Seinale honen harrerari buruzko albistea 2020ko abenduan iragarri zen, eta, dirudienez, Proxima Centauri izarretik etorriko litzateke. Seinalea 982,002 MHz-ko frekuentzian igorri zen, eta urdinerako lerrakuntza bat du, Proxima B-ren mugimenduak eragindako Doppler efektuarekin bat datorrena, Proxima Centauri sistemaren exoplanetetako bat.
Seinalea 3 orduz detektatu zen Breakthrough Ekimenak Australiako Parkes Behatokian 2019ko apirila eta maiatza bitartean egindako behaketa batean. 2020ko abenduaren amaierara arte, ondorengo behaketek ez dute arrakastarik izan seinalea berriro detektatzeko, seinale hori sinadura teknologiko bat dela baieztatzeko beharrezko urratsa baita.
Sulu artxipelagoa
Sulu artxipelagoa (tausugeraz: Sūg) Filipinetako uhartedia da, Celebesko itsasoaren iparraldeko muga eta Suluko itsasoaren hegoaldekoa osatzen duena. Bertoko moro herriak Bangsamoro herrialdearen zatitzat hartzen du eta bere independentzia aldarrikatzen du. 400 uhartetxo nagusiek eta 500 izengabeko uhartetxoek osatzen dute, guztira 4.068 km²-ko azalera izanik. Suluko sultanerriaren egoitza izan zen.
Espírito Santo (Rio Grande do Norte)
Espírito Santo Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Jordi Estadella
Jordi Estadella i Gràcia (1948ko azaroaren 11, Bartzelona - 2010eko apirilaren 30a, Bartzelona) kazetari, gastronomo, irrati esatari, telebistako aurkezle eta bikoiztaile kataluniarra izan zen.
Damien Chazelle
Damien Chazelle ( ahoskatua; Providence, Rhode Island, ) estatubatuar zinema zuzendari, ekoizle eta gidoigilea da.
Jaime de Marichalar
Jaime Rafael Ramos María de Marichalar y Sáenz de Tejada (Iruñea, ) nafar noblea da.
Lagonosticta sanguinodorsalis
Lagonosticta sanguinodorsalis Lagonosticta generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Mugilogobius lepidotus
Mugilogobius lepidotus Mugilogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Greifenstein
Greifenstein Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Terrapene coahuila
Terrapene coahuila Terrapene generoko animalia da. Narrastien barruko Emydidae familian sailkatuta dago.
Bielorrusiako futbol selekzio nazionala
Jokalari aipagarrienak
{|
Frantzisko Ibero
Frantzisko Ibero Odriozola (Azpeitia, 1724 - 1795eko maiatzaren 9a) gipuzkoar arkitektoa izan zen. Inazio Ibero arkitekto ezagunaren semea zen, eta obra ugari egin zituen aitarekin batera: Loiolako Basilikako ikastetxea eta eliza, besteak beste. Estilo neoklasikoko arkitektura egin zuen. San Sebastian parrokia elizako aurrealdea egin zuen jaioterrian, eta udaletxea, bi ostatu eta bi hilerri Elgoibarren. Bost zubi eraiki zituen Bergara aldean.
Álvaro de Marichalar
Álvaro de Marichalar y Sáenz de Tejada (Iruñea, ) nafar abenturazale eta enpresaburua da.
Biografia
Álvaro de Marichalar y Sáenz de Tejada Iruñean jaio zen, Nafarroan, 1961eko apirilaren 25ean. Gurasoak Amalio de Marichalar y Bruguera, Ripaldako 8. kondea, eta Concepción Sáenz de Tejada izan zituen. Orobat, anaia txikia du Elena Borboikoaren senar ohia den Jaime de Marichalar.
Espainiako Aireko Armadako hegazkinlari bilakatu zen, baina istripu baten ondorioz utzi eta enpresa mundura pasa zen.
1985ean, TeleSat sortu zuen antena parabolikoen arloan aritzeko eta, 1986an, berriz, mugikorren kormertzializazioan aurrendari izan zen konpainia bat sortu zuen.
Hala ere, bere afizioa nabigazioa da eta horretara dedikatzen ditu, neurri handi batean, dirua eta denbora.
2002ko otsailean, Atlantikoa gurutzatzeko erronka prest zeukan. Horrela atera zen Erromarantz, 14 orduz zutik egoteko beldurrik gabe, olatuekin borrokan. Eta horrela jarraitu zuen 35 espedizio baino gehiago burutu arte.
2008ko hauteskundeetan UPyDren zerrendetan aurkeztu zen baina ez zuen kargurik lortu.
2009ko irailaren 25ean, Ekateryna Anikieva ukraniarrarekin ezkondu zen Numantzian, Sorian, baina 3 urte geroago, bikotea banandu egin zen.
Esan bezala, 38 itsas-espedizio burutu zituen 30 urtean zehar eta garrantzitsuenak honako hauek dira: Hong Kong-Tokio 2006an (Frantzisko Xabierkoaren jaiotzaren V. mendeurrenean); Formentera-Odesa 2004an (Odesaren sortzaile izan zen José de Ribasen omenez) eta Erroma-New York 2002an (Kolonek Amerikarako egin zuen laugarren eta azken bidaiaren V. mendeurrenean).
Hebetoxyites
Hebetoxyites ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Bajociarrean bizi ziren, hau da, orain dela 171,6 milioi urtetik 167,7 milioi urtera gutxi gorabehera.
Elslack
Elslack Craven distrituko herri bat da, Iparraldeko Yorkshiren, Ingalaterran. Bertan ezaguna da Olikana herrixka, Brigantiar tribukoa eta Erromatar hiri bat, zeinaren harresiaren zati bat kontserbatzen den. Herriko museoan aurki daitezke harresiaren harriak eta hildakoen estelak