cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gordon setter
Deskribapena
Gordon setterrak oso ile iluna du, ikatz kolorekoa, eta kafe edo kanela koloreko marka batzuk ditu hanketan, hanken aldean, oinaldean, lepoan, bularrean, bekainetan eta muturrean. Setter familiako handienak dira, arrak 70 zentimetro neurtzera eta 36 kilogramo baino gehiago pisatzera iristen baitira.
Coprinellus domesticus
Jangarritasuna
Ez du interes gastronomikorik.
Gordon setter
Deskribapena
Ingeles eta irlandar setterrekin konparatuz, gordon setterraren berezitasun nagusia da egitura handiagoa duela, bai eta ezpain garatuagoak ere.
Coprinellus domesticus
Nahasketa arriskua
Talde honetan, antzeko ezaugarri makroskopikoak dituzten zenbait espezie daude (Coprinus radians, Coprinus xanthothrix, Coprinus ellisii, Coprinus bipellis, Coprinus flocculosus), hauek bereizteko azterketa mikroskopiko zehatza egin behar da.
Gordon setter
Izaera
Lasaiak, esanekoak eta moldakorrak dira txakur hauek. Ehiztari sutsuak dira eta nahiz eta ehizarako ez prestatu ehiztari sena dute. Oso ondo egokitzen dira edozein egoerara. Nahiz eta guardia txakurrak ez izan badakiteezezagunak urrun mantentzen. Oso maitakorrak dira eta jabearentzat bakarrik dituzte begiak.
Erabilera
Txakur hauek eperrak, usoak eta faisaiak bezalako hegaztiak ehizatzeko erabiltzen dituzte baita ere mendian untxiak eta erbiak arrapatzeko.
Coprinellus domesticus
Sasoia eta lekua
Udaberrian (martxotik maiatzera) eta udazkenean, hostozabalen eroritako adarretan, talde txikiak osatuz. Baratze, ukuilu, egur-ezpal eta abarretan, saprofitoa da eta egurra usteltzen du, baita Erriberako zuhaitzen adarretan, enborretan, motzondoetan (zurzuria, makala). Ugaria.
Gordon setter
Osasuna
Orokorrean, txakur hauek oso osasuntsuak dira, baina aladakako displasia, arazo gastrikoak eta retinako artrofia progresiboa edo begi-lauzo bezalako gaixotasun okularrak izateko joera dute. Bizi esperantza arraza honetarako 10 eta 12 urte artekoa da baina gehiago bizi daitezke duten osasun eta bizitzaren arabera.
Coprinellus domesticus
Banaketa eremua
Europa, Australia, Argentina, Txile, Errusia, Japonia, Hegoafrika, Txina, Erdialdeko Amerika eta Ipar Amerika.
Gordon setter
Oinarrizko zainketa
Ilearen zainketa ezinbestekoa da. Astean behin orraztu behar diogu ilea ile polita eta osasuntsua izan dezan. Batez ere udaberrian eta udan arretaz orraztu beharko dugu ankainak eta arkakusoak bezalako parasitoak ez dituela ziurtatzeko. Dutxarako orduan ez da komenigarria hilabetean bitan baino gehaigo bainatzea oso azal sentsiblea dutelako. Xaboi espezializatuak erabiltzea komenigarria da. Kontuan izan beharko ditugu ere belarriak eta hortzeria eta zinkintasuna ikusten dugunean. Hortzeria garbitzeko onena hortz eskuila batekin tartarra garbitzea da. Belarriak garbitzeko onena komuneko eskuohialekin edo komuneko paperarekin garbitzea da.
Ikaskuntza aktibo
Ikaskuntza aktiboa ikasleak berak bere ikaskuntza-prozesua zuzendu eta aurrera eramatea bultzatzen duen metodologia da, ikasleari bilaketa eta ikerketa eskatzen dizkioten ebazkizunak planteatuz. Adolphe Ferrière izan zen ikaskuntza aktiboa proposatu eta aldeztu zuen lehenetarikoa.
Definizioa
Ikasleak gelan jarrera aktiboa izan dezan ahalbidetzen du, esposaketa-metodo klasikoan ez bezala, bertan ikaslea arbelean ikusten duenari buruzko oharrak hartzera mugatzen baita. Ikasleak gauzak egitera eta egiten dituzten gauza horietan pentsatzera eramaten dituen prozesua da. Ikaskuntza aktiboa egon dadin, ikasleek entzun baino askoz gehiago egin behar dute: irakurri, zalantzan jarri, idatzi, eztabaidatu, kontzeptuak aplikatu, arauak eta printzipioak erabili, arazoak konpondu. Ikaskuntza aktiboak esan nahi du ikasleak etengabe egon behar duela agerian, bere borondatez edo irakasleak erabiltzen duen estrategiak hala eskatzen diolako, goi mailako eragiketa intelektualak eskatzen dizkioten egoeretan: analisia, sintesia, interpretazioa, inferentzia eta ebaluazioa. Ikaslea prozesu osoan zehar aktiboki eta arduraz aritzen da. Ikasten denaz, ikasi behar denaz eta oraindik ikasi ez duenaz jabetu behar du. Ikasleek ikusle izateari uzten diote, jardueretan konpromiso handiagoa hartzen dute, zenbat eta noiz behar duten informazio gehiago ikasten dute, trebetasunak garatzeari garrantzia ematen diote, egiten eta izaten ikasten dute, motibazio-maila handitzen dute, goi-mailako trebetasunak garatzen dituzte eta ikasitakoa arazo eta agertoki berrietara transferitzeko gai izaten dira.
Irakaskuntza metodologia aktiboak
Ikaslea ardatz hartu eta ikaskuntza eraikuntza-prozesu bat bezala hartzen dutenak dira. Psikologia kognitibo aren lan-ildoak jarraitzen dituzte: ikasteko informazio berria jada existitzen den sarera egokitu egiten da, jakintza erlazionatutako kontzeptu-sare semantikoetan egituratuta dagoelako. Konexio hori egiteko moduaren arabera, informazio berria arazoak konpontzeko edo egoerak ezagutzeko erabili ahalko da, beti ere, ikaskuntza informazioa jaso eta gordetze hutsetik haratagoko prozesu bat bezala hartuz. Ikaskuntza autonomoa zein metakognizioa sustatzen dute, talde-lana eta etengabeko eztabaida, argudiatze eta ebaluazioa. Gainera, mundu errealeko egoera, arazo edo praktika profesionalaren testuinguruan oinarritzen dira, motibazioa areagotzean ulermena ere hobetzen delakoan.
Francesca Caccini
Francesca Caccini (Florentzia 1587ko irailaren 18a / 1640 ondoren) konpositorea izan zen, abeslaria, musika irakaslea, Barrokoaren hasieretako olerkari italiarra. Opera bat sortu zuen lehenengo emakumea izan zen.
E. P. Thompson
Edward Palmer Thompson (Oxford, 1924ko otsailaren 3a - 1993ko abuztuaren 28a) britainiar historialari eta idazlea izan zen.
Sorauren (argipena)
Sorauren hitzak adiera batzuk ditu.
E. P. Thompson
Oxfordeko Unibertsitateko irakasle izan zen. 1942an Britainia Handiko Alderdi Komunistako kide egin zen, baina 1956ko Hungariako Iraultza Sobietar Batasunak zapaldu zuenean, alderdia utzi zuen.
Bere lehen obra, William Morris margolariaren biografia, urtebete lehenago agertu zen: William Morris: romantic to revolutionary (1957, William Morris. erromantikotik iraultzailera). Aitzindari izan zen langile munduaren antropologia-azterketan, eta langileriaren sorrerari buruzko oinarrizko lan bat idatzi zuen: The making of the english working class (1963, Ingalaterrako langile klasearen sorrera). Garai hartan Erresuma Batuko Alderdi Laboristako kide zen, alderdiko ezker hegaleko kide. Bere lanen ardatz nagusiak herri kultura, klase kontzientzia eta pentsamendu marxistaz egiten duen interpretazioa dira. 1980tik aurrera arma eta energia nuklearraren aurkako higikundeetan parte hartu zuen eta gai horri buruzko zenbait liburu idatzi zituen: Zero option (1982). Hainbat eta hainbat artikulu idatzi zituen, eta 1998an eleberri bat, The Sykaos papers.
Francesca Caccini
Bizitza
Giulio Caccini abeslaria eta konpostorearen alaba, familia osoarekin Florentziara bidaiatu zuen, musikako munduan bere aitak sartu zuen seguruenik. Bere lehenengo agerpena abeslari bezala izan zen 1600. urtean Frantziako Enrique IV eta Maria de Medicisren eskontzan; bere aitak parte hartu zuen zeremonian baita ere.
1604an, Caccini familia osoa Frantziara bidaiatu zuen. Enrique IV erregeak arrituta geratu zen bere ikustaldiekin eta proposatu zion bere gortean geratzea. Hala ere, funtzionario florentziarrak kontra jarri ziren, eta itzuli zen Italiara, bere ospeak hazten jarraitu zuenera. Denbora gutxi pasatu ondoren, Claudio Monteverdiren atentzioa deitu zuen, bere kantuagatik hunkituta. 1607an ezkondu zen Giovanni Battista Signorinirekin.
Bere karreraren hasieran jokatzen zuen bere gurasoekin, anaiarekin eta arrebarekin Concerto Caccini-ren izenarekin, baina beranduago talde bat eratu zuen bere arreba Settimia eta Vittoria Archilei exekutatzaile erromatarrarekin.
Denbora honetan zehar konpositore bezala bere trebetasuna garatzen hasi zen. Michelangelo Buonaroti libretistarekin batera musika idatzi zuen Médicis-etako Gorteko atsedenaldi askotarako eta orain estrenatutako operak idazten hasi zen ere.
1625ean, lortu zuen operarekiko bere arrakastarik handienetako bat La liberazione di Ruggiero dall'isola d'Alcina, Ladislaus Sigismondo printzearen bisitarako konposatua, Varsovian 1628an interpretatu zen, hau izanez irudikatutako Italiako lehen opera bere mugetatik kanpo.
Bere bizitzako azken urteen datuak urriak dira.
Stolephorus ronquilloi
Stolephorus ronquilloi Stolephorus generoko animalia da. Arrainen barruko Engraulidae familian sailkatzen da.
Sofokles
Sofokles (K.a. 495 ? – K.a. 406) antzerkigile greziar klasikoa Tragedia landu zuten hiru egile handiren artean dago, Euripides eta Eskilo-rekin batera. Idazle oparoa izan zen eta 123 antzezlan egin omen zituen. Edipus, Ajax edo Elektra moduko pertsonaia ezagunak asmatu zituen.
Literatura karrera ospetsua izateaz gainera, oso bizitza distiratsua izan zuen Sofoklesek: goi mailako kargu publikoak izan zituen eta estratega lanak ere egin zituen.
Ehun eta hogeita hamar trajedia inguru idatzi zituen, eta gaur egun arte zazpi besterik ez dira gorde; horiez gainera, drama satiriko bat eta hainbat lanen atalak gorde dira.
Sofoklesek Eskilok oinarri hartzen zituen mito eta elezahar berdinak hartzen bazituen ere, Sofoklesen tragedien bilbea trinkoagoa eta aberatsagoa da. Hala, Sofoklesek baztertu egin zuen trilogia, izan ere, nahiz eta lehiaketetara hiru trajedia eta drama satiriko bat aurkeztu behar izaten zen, erabateko autonomia ematen zien obra horiei.
Sofoklesen lehenengo lana Ayante izan zen, eta lan horretan nabarmena da, oraindik, Eskiloren eragina. Beste lan aipagarriak dira: Antigona, Trakiniarrak, Edipo errege, Elektra, Edipo Kolonon.
Berak esanak
"Beldurtzen denarentzat, dena da zarata"
Bukraa
Bukraa (arabieraz بوكراع) Mendebaldeko Saharako herri bat da, lurralde honetako iparraldean dagoena, Aaiun hiriburutik 100 bat kilometrotara hego-ekialderantz jota. Bere fosfato meategiengatik ezaguna da.
Etimologia
"Bukraa" hitzaren esanahia "oinena" da (arabieraz “kraa”=oin). Bere inguruan oin itxurako mendi bat dagoelako horrela deitua.
Historia
1947an Espainiak, orduko estatu kolonizatzaileak, fosfatoa aurkitu zuen bertan eta horrek Mendebaldeko Saharako okupazioa errentagarri bihurtu zuen, baita deskolonizazioa atzeratu ere.
Zinta garraiatzailea 1970eko hamarkadan hainbeste aldiz saboteatu zuen Fronte Polisarioak, Espainiarekiko independentziaren aldeko borrokan. Espainiak deskolonizatu beharrean lur-eremu hauek Marokoren eskuetan utzi zituenean erresuma horrek harresi batzuk eraikitzeari ekin zion. Ez kasualitatez, egindako lehenak Aaiun hiriburua, Smara barnealdeko hiri nagusia eta Bukraa, ekonomikoki inportanteena, inguratzen zituen. Bere aldirietan mina ugari dago.
Egun
Ofizialki Marokok osatu dituen eskualdeetako batean dago, Aaiun-Bujdur-Sakia El Hamra delakoan; horren barruan Aaiun probintzian dago. 2004an 2519 biztanle zituen.
Fos Bucraa
1947an aurkitu eta gero, espainiarrek 1962an ENMINSA (Empresa Nacional Minera del Sahara) sortutako enpresa Fosfatos de Bucraa, S. A. bihurtu zen 1968an. Hurrengo urteetan kostalderaino doan zinta garraiatzailea (ezaugarri horiek dituen munduko luzeena, 96 km) egin zuten. Oso kalitate oneko fosfatoak dira eta lurraren azalean bertan daude, beraz ustiatzeko erraztasuna dago.
Madrilgo akordioetako sekretupeko zati batzuetan enpresaren %65 Marokori ematen zitzaion. 1976tik, beraz, Office Chérifien de Phosphates (OCP) enpresa marokoarraren esku dago kopuru hori.
1979 eta 1986 artean ustiapena geldirik egon zen. Azken urteetan Marokok eskuratu du enpresaren akzio-kopuru osoa, Espainiako INIk zituenak uzten joan direlako bere ordez sortu ziren elkarteak: lehen TENOE eta gero SEPI.
Tinduf aldeko kanpamentuetan
Saharar gehienek bere lurraldetik alde egin beharrean aurkitu zirenean Aljeriara jo zuten, mugatik hurbil dagoen Tinduf aldera. Bertan kanpamentuak osatu zituzten eta Saharako Arabiar Errepublika Demokratikoko (SAED) barne-antolaketarako lurralde okupatuetako herri eta hiriekin bataiatu zituzten. Hori dela eta, horietako batek Bukraa izena darama; daira edo udalerri estatusa du eta Aaiungo wilaia edo probintzian (daira batzuk biltzen dituena) dago, lurralde okupatuetan gertatzen den ber gisan.
Herri senidetuak Euskal Herrian
Euskal Herriko zenbait udalerrik senidetze akordioak dituzte Bukraa dairarekin, adibidez Berriz, Gizaburuaga, Larrabetzu, Laudio eta Loiu.
Champrenault
Champrenault Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Champrenault udalerrian erroldatutako biztanleak 31 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Santa María Ostuma
Santa María Ostuma El Salvadorko La Paz departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 5990 biztanle zituen.
Champrenault
Etxebizitza
2007an 30 etxebizitza zeuden, 16 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 29 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 16 Etxebizitza nagusi guztiak euren jabeen bizileku ziren;4 etxek bi gela zituzten, 3 etxek lau zituzten eta 8 etxek bost zituzten. 8 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 17 ziren, horien artean 10 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 10 pertsona aktiboak lanean(5 gizon eta 5 emakume) zeuden.. 7 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Squatina tergocellata
Squatina tergocellata Squatina generoko animalia da. Arrainen barruko Squatinidae familian sailkatzen da.
Champrenault
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zentro Demokratikoaren Batasuna
Eskuindar moderatuen koalizio gisa aurkeztu zen 1977ko hauteskundeetan eta irabazi egin zituen. Adolfo Suarez gobernuburua hautatu zuten presidente (1978).
1979ko hauteskundeak ere irabazi egin zituen eta 1983an desegin zen alderdia.
Historia
1977an kontserbadoreek, demokristauek, liberalek eta sozialdemokratek sortu zuten Centro Democrático koalizioan oinarri hartuta ezkerraren eta erreformismo frankistaren alternatiba gisa eratu zena.
1976az gero Espainiako gobernuko lehendakari zen Adolfo Suárezen zuzendaritzapean 1977ko eta 1979ko hauteskundeak irabazi zituen.
Garaile atera bazen ere, alderdi barneko tirabirek eta, besteak beste, 1980ean Euskal Herriko eta Kataluniako Legebiltzarretarako hauteskundeetan izan zituen emaitza kaskarrek alderdia zatitu zuten.
1981ean Suárezek gobernuko eta alderdiko lehendakaritzak utzi zituen eta, otsaileko estatu kolpe saioaren ondoren, Calvo Sotelok hartu zuen gobernukoa.
UCDko barneko zatiketa alderdi berriak sortzean gauzatu zen (Suárezek Centro Democrático y Social sortu zuen 1982an). Horrenbestez, 1982ko hauteskundeetan botoen % 7,14 baino ez zuen irabazi, eta 1983an desegin zen.
Mégrit
Mégrit (bretainieraz Megrid) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Hercules in New York
Hercules in New York (euskaraz Herkules New Yorken) 1969ko Arthur Allan Seidelman estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako fantasiazko komedia film independiente bat da. Aubrey Wisbergek gidoia idatzi eta filma ekoitzi zuen. Greziar mitologiako Herkules pertsonaian oinarritua dago. Arnold Strong "Mr. Universe" (Arnold Schwarzenegger), Arnold Stang, Deborah Loomis, James Karen, Ernest Graves, Tony Carroll, Taina Elg, Richard Herd eta Gregory Squirrell aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Herkules (Arnold Schwarzenegger) gaztea Olinpoko bizimoduaz aspertua bere aita den Zeus (Ernest Greus) jainkoen jainkoari Lurrera oporrak igarotzeko baimena eskatuko dio. Zeusek semeari ezekoa emango dio, baina istripu baten ondorioz Herkulesek New York hirian amaituko du. Gizakien zibilizazioan bizitzen inongo eskarmenturik ez duenez, eta bere berezko harropuzkeriak, Herkulesi arazo ugari sortuaraziko dizkio, azkenean Candem irakaslearen (James Karen) alaba den Helenek (Deborah Loomis) lagunduko dion arte. Okerrena gizakien bizimodua gustatzen hasi eta Lurrean denbora gehiago bizitzeko irrikia sortzen zaionean hasiko da. Horregatik, Zeusek bere semea zigortu eta Olinpora itzultzearazteko asmoz Nemesis (Taina Elg) jainkosa bidaliko dio...
Grimm anaiak
Grimm anaiak idazle alemaniarrak ziren: zaharrena, Jacob (Hanau, 1785eko urtarrilaren 4a - Berlin, 1863ko irailaren 20a); gazteena, Wilhelm (Hanau, 1786ko otsailaren 24a - Berlin, 1859ko abenduaren 16a]).
Wirt konderria (Mendebaldeko Virginia)
Wirt konderria (Wirt County) Mendebaldeko Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Elizabeth da. 2010eko zentsuaren arabera 5,717 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Grimm anaiak
Alemanez egindako lehen literatur ekoizletzat jotzen dituzte adituek, ordu arte germaniar hizkuntz batu idatzirik ez zegoela kontuan hartuta. Izan ere, anaiek Deutsches Wörterbuch ("Aleman hiztegia") hiztegian lan egin zuten, aleman "modernoa"ren lehenengoetakoa.
Wirt konderria (Mendebaldeko Virginia)
Geografia
Wirt konderriak 60,804 kilometro koadro ditu. Horietatik 585 ura dira. Beste 6,022 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 9,4 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 5,717 pertsonetatik 5,636 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 26 dira. 9 beltzak edo afroamerikarrak. 12 amerikar natiboak ziren eta 1 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 10 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 49 pertsonek kokatzen zuten.
Grimm anaiak
Bizitza
Gotingako unibertsitatean biak irakasleak izan ziren; bertatik 1837an kaleratu zituzten, Hannoverreko Ernesto Augusto I.a erregearen aurka protesta egin zutelako. Hurrengo urtean, Berlingo Humboldt Unibertsitatean hasi ziren eskolak ematen.
Jorge Luis Borges
Jorge Francisco Isidoro Luis Borges ( audio) (Buenos Aires, 1899ko abuztuaren 24a - Geneva, Suitza, 1986ko ekainaren 14a) argentinar idazlea izan zen. Ipuinak, saiakerak eta olerkiak idatzi zituen, batez ere. Latinoamerikako literaturaren egile ospetsuenetarikoa da, eta Julio Cortazar-ekin batera, idazle argentinarrik famatuena. 1980an Miguel de Cervantes saria eman zioten.
Grimm anaiak
Lanak
Haur-literaturaren historian idatzitako ipuin ospetsuenen artean, Grimm anaiek egindakoak daude, "Edurnezuri", "Loti ederra" edo "Errauskine" tartean.
1812an, Alemaniako ipuinen bilduma argitaratu zuten, Kinder- und Hausmärchen izenburupean ("Haurren eta etxekoen ipuinak"). 1814an beste sorta bat kaleratu zuten.
Jorge Luis Borges
Liburuzaina, irakaslea, jendaurreko hizlaria eta itzultzailea izan zen. Bere bi liburu ezagunenak, Ficciones eta El Aleph, 1940ko hamarkadan argitaratuak, fantasiazko gai komunen bidez lotutako ipuin-bildumak dira. Narrazio laburrei lotura gaiek maten diote: ametsak, labirintoak, liburutegiak, ispiluak, klepsidrak, fikziozko egileak eta Europako mitologiak (greziarra eta eskandinaviarra kasu). Borgesek bere literaturan ideia filosofikoak esploratzen dituzten argumentuak erabiltzen zituen, esate baterako, oroitzapena, memoria, betierekotasuna eta literatura bera dira, metaliteratura ere egiten zuen maiz. Kritikari askok adierazten dutenez, XX. mendeko literatura hispanoamerikarraren errealismo magikoaren hasiera, hein handi batean, haren lanari zor zaio.
Grimm anaiak
Zineman
1937an, Walt Disneyk haien liburuetako “Edurnezuri” zinemako pantailara pasatu zuen eta 1950ean, “Errauskine”.
Jorge Luis Borges
Haurtzaroa Buenos Airesen igaro ondoren, Borges Suitzara joan zen bizitzera familiarekin, 15 urteko nerabe zela, 1914an. Suitzan Collège de Genèven ikasi zuen. Garai haietan Borges familiak sarri bidaiatu zuen Europan zehar. 1921ean Argentinara itzuli ondoren, Borges bere poemak eta saiakerak literatura aldizkari ultraistetan argitaratzen hasi zen. Literaturari nolabait loturiko ofiziotan ibili zen, liburuzain, irakasle eta hizlari gisa ibili zen. 1955ean Argentinako Liburutegi Nazionaleko zuzendari eta Buenos Airesko Unibertsitateko ingeles literaturako irakasle izendatu zuten. 1956an, 55 urterekin, ia erabat itsu geratu zen; bere lanari buruzko hainbat goraipamenek iradoki dute bere itsutasun progresiboak irudimenaren bidez sinbolo literario berritzaileak sortzera bultzatu zuela.
Grimm anaiak
Euskaratuak
Geroxeago beste hanbat itzulpen egin dira.
Jorge Luis Borges
1960ko hamarkadan, bere lana Amerikako Estatu Batuetan eta Europan itzuli eta argitaratu zen. Bere lana ingelesera itzuli eta gero nazioarteko ospea lortu zuen. 1961ean Samuel Beckettekin batera lehen Formentor saria jaso zuenean. 1971n Jerusalem saria irabazi zuen; haren nazioarteko ospea urte horien artean sendotu zen, bere lanaren ingelesezko itzulpenen eskuragarritasunak hauspotua. García Marquezen Cien años de soledad lanaren arrakastak eta Latinoamerikako literaturaren boomak, —nahiz eta bere partaidetza erlatiboa izan—, Nobel sarietako hautagaitza eman zioten zenbait urtez. Borgesek Genevako bere gaztaroko hiriari eskaini zion bere azken liburua, Los conjurados eta Genevan hil zen 1986an. J. M. Coetzee idazle eta saiakeragileak Borgesi buruzko liburuan esan zuenez, "Berak, beste inork baino gehiago, fikzioaren hizkuntza berritu zuen, eta, horrela, bidea ireki zion eleberrigile hispanoamerikarren belaunaldi oparo bati".
Sari ugari jaso ondoren, Borges polemikoa ere izan zen bere jarrera politiko kontserbadore eta elitistengatik; bere garrantzia eztabaidagai izaten jarraitzen du, esaterako, oraindik ere eztabaidatzen da ea haren jarrera politiko erreakzionario haiek Literaturako Nobel Saria lortzea ez ote zioten eragotziko, Literaturako Nobel Saria lortzeko hiru hamarkadatan hautagai izan baitzen.
Intelektual kosmopolita, bere estilo original sotilak, eta erabiltzen dituen gaiek bere garaiko Argentinako idazleengandik bereizten dute. Borgesen idazkera guztiz pertsonala da, berezia, inongo eta inolako estetika edo ideologiaren mende kokatzen ez dena. Bestalde, barrokoaren oparotasuna eta isekarako joera biltzen dituen hizkuntza baten asmatzailea da.
Bizitza eta obra
Jorge Luis Borges, Ameriketako literatura berriaren esentzia, Buenos Airesen jaio zen, 1899an, familia aberats batean, portugaldar jatorrikoa aitaren aldetik eta ingelesa amarenetik. Gazte-gaztetatik, ingelesa gaztelania bera baino lehenago ikasita, irakurle amorratua izan zen, eta idazten ere oso gazterik hasi zen. Bederatzi urte besterik ez zuela Oscar Wilderen Printze zoriontsua itzuli zuen ingelesetik. 1914tik 1921era Europan bizi izan zen familiarekin, Italian lehendabizi, eta Suitzan gero. Genevan egin zituen batxiler ikasketak, hots, handik urte askotara hil zen hiri berean. Garai hartan frantses prosalari errealistak eta olerkari espresionista eta sinbolistak, Rimbaud bereziki, irakurri zituen. Horrez gain, Schopenhauer, Nietzsche, Carlyle eta Chestertonen lanak ezagutu zituen. Hiztegi baten laguntza besterik ez zuela, alemanez ikasi zuen eta frantsesezko lehenbiziko bertsoak idatzi zituen.
1919an Espainiara joan eta, 1921 arte, Palma de Mallorca, Madril eta Sevillan bizi izan zen. Abangoardiako idazleekin harremanetan jarri zen, batez ere, ultraismoaren -1918an aldarrikatutako poesia higikundea- jarraitzaileekin. Gero berak zabaldu zuen higikunde hura Argentinan. 1921ean Buenos Airesa itzuli zen eta aldizkari bat sortu zuen, ultraismoaren bidetik, beste idazle batzuekin batera: Proa. Baina beste aldizkari askotan ere idatzi zuen, literatura kritika batez ere: Martin Fierro, Nosotros, Valoraciones, Sur, El hogar astekarian, eta abar.
1946an Perón jeneralaren gobernuaren aurkako manifestua izenpetu zuen. Izan ere, jeneralaren politika demagogikoa eta populista kontrajarrita zegoen idazlearen kontserbadurismo elitistarekin. Peronek, idazlea gutxiesteko asmoz, Buenos Airesko merkatuetako elikagaien ikuskatzaile izendatu zuen, baina Borgesek uko egin zion karguari. Bien bitartean, irakasle eta argitaratzaile gisa atera zuen bizimodua, Sur eta Emece argitaletxeetan, batez ere. Urte askotan Ameriketan ibili zen hitzaldiak ematen, bere idazle eta pentsalari ospea alde guztietara zabalduz. Ingeles erromantikoen poesia, Kafkaren obra, literatura fantastikoa eta gautxoen poesia izan ziren haren hitzaldietako gai nagusiak.
1950-1953 bitartean literatura ingelesa irakatsi zuen Buenos Airesko unibertsitatean, eta Argentinako idazleen elkarteko lehendakaria izan zen. 1955ean Argentinako Letren Akademiako kide hautatu zuten eta, Peron erorarazi ondoren aginpidea bereganatu zuen gobernuak, haren eskuetan utzi zuen Buenos Airesko Liburutegi Nazionala, 1974 arte. Gaztetandik begietatik gaixo ibili zen eta 1956an erabat galdu zuen ikusmena. Hurrengo urtean Literaturako Sari Nazionalala eman zioten El Aleph ipuin liburuarengatik. Bioy Casares idazlea laguna zuen eta harekin batera autore klasikoak argitaratu zituen eta garrantzi handiko polizia eleberrien bilduma baten zuzendari izan zen (El septimo círculo, Emece argitaletxearentzat).
1960 ondoko urteetan, Roger Caillois itzultzailearen frantsesezko itzulpenen eta azterketa kritikoen ondorioz, haren ospea mundu osora zabaltzen hasi zen. Nobel sarirako hautagaien zerrendan agertu zen behin baino gehiagotan, baina ez zioten eman, Argentinako diktadura militarraren alde egindako adierazpenengatik, nahiz eta aurka azaldu zen geroago, gerra zikinaren izugarrikeria nabarmenen aurrean.
1980an Miguel de Cervantes saria jaso zuen.
Genevan hil zen 1986an, eta bertako Erregeen hilerrian ehortzi zuten.
Borgesen idazgintza
Borgesek goren mailako lekua du gaztelaniazko literaturaren historian. Oso estilo berezia du, bere-berea: prosa bat itxuraz biluzia eta hotza, baina zentzuz betea eta guztiz iradokitzailea, ironia finez pikardatua, doi-doia, hitz elkarketa bereziez hornitua. Borgesek irakurle asko izan ditu mundu osoan zehar. Nahiz eta haren obra, den bezalakoa izateagatik, literaturaren abenturan murgildutako jendearentzat izan, haren ospea unibertsala da, gizatasunaren barrenenean dauden arketipoekin elkartasun sakona agertzen zuelako, batetik, eta irudimen guztiz emankorra zuelako, bestetik.
Prosazko lanak
Borgesek ez zuen idatzi ez eleberririk, ez arnas luzeko saiakerarik. Hori dela eta, haren prosazko lan guztiek halako alegia itxura hartzen dute, askotan saiakeren egitura izateaz gainera. Generoen arteko desberdintasuna, beraz, lausoa da Borgesen obran, erabiltzen duen egitura molde bereziagatik.
Haren lehenengo lanak, dena den, saiakeren artean sailka daitezke, berez besteko gairen bat lantzen baitute, literatura gehienetan, baina baita metafisika, matematika edo Argentinako nortasun nazionalaren bilaketa ere: Inquisiciones (1925, Ikerketak), Tamaño de mi esperanza (1928, Nire esperantzaren neurria), El idioma de los argentinos (1928, Argentinarren hizkuntza), Evaristo Carriego (1930), Discusion (1932, Eztabaida), Historia de la eternidad (1936, Betikotasunaren historia). Askotan gai horiek berak erabili zituen han eta hemen bere hitzaldietan, edota fikziozko lanetan.
Lehen kontakizun liburua, Historia universal de la infamia (1935, Doilorkeriaren historia unibertsala), irudizko biografien bilduma da, Hombre de la esquina rosada (Kantoi arrosako gizona) izeneko polizia kontakizun errealistarekin burutua. Aurreko horren antzeko estiloko kontakizunak idatzi zituen hurrengo liburuan, El jardin de los senderos que se bifurcan (1941, Banatuz doazen bidexken jardina). Handik hiru urtera, liburu hura Ficciones titulupean argitaratu zuen, baina askoz mardulagoa. Bi horien ondotik kontakizun liburu gehiago idatzi zituen: El Aleph (1949), El hacedor (1960, Egilea), El informe de Brodie (1970, Brodieren txostena) eta El libro de arena (1975, Hareazko liburua).
Borgesek bere liburuetan ohiz kanpoko edo ez ohiko gauzak ohikoak balira bezala erabiltzen ditu. Baina, Borgesengan, ameskeria adimen jokoarekin lotuta agertzen da beti, espekulazio metafisikoarekin zerikusia izan dezakeen irudimen arrazoitu moduko bati esker. Gai berak erabiltzen ditu beti, ia modu obsesiboan: gizon bakoitzaren eta ororen artean dagokeen erlazioa, denbora (zirkularra, ametsezkoa edo, besterik gabe, ezin ulertuzkoa), ispiluak, alegiazko liburuak, polizia giroko azpijokoak (nabarmena da horretan Chestertonen eragina), labirintuak (hiriak, hondakinak, patuak aldi berean) eta, horren guztiaren azpian, deserrotze mingarri bat sexuarekiko eta izadiarekiko.
Poesia lanak
Borgesek ultraismoarekin estuki lotuta hasi zuen bere poesia lana, metaforaren goraipamen gartsua eginez eta modernismoaren egiturak arbuiatuz: Fervor de Buenos Aires (1923, Buenos Airesko suharra), Luna de enfrente (1925, Aurreko ilargia), Cuaderno San Martin (1929, San Martin Koadernoa). Hasierako lan horietan nabarmena da identitate nazionalaren baieztapena lortzeko ahalegina.
Aurrerago, alde batera utzi zuen abangoardia, eta olerkigintzaren molde klasikoetan murgildu zen, Quevedoren eraginpean, besteak beste. Nolanahi ere, haren poesiak oso ezaugarri pertsonalak izan zituen gero ere, erabili zituen gaietan, batez ere, bere kontakizunetan eta saiakeretan erabili zituen berberak. 1964an El otro, el mismo (Bestea, berbera) argitaratu zuenez geroztik bere espekulazio filosofikoa bertsotan ematen ahalegindu zen, baina alde batera utzi gabe hainbeste erakarri zuten mitologia lanbrotsuak (Argentinako independentziako heroiak, eta marjinatuak, gautxoa hezala), Eskandinaviako poetak, kemenari edota nagitasunari buruzko elezaharrak, Spinoza, Kafka edo Cervantes bezalako gizonen bizitzako intuizio iluna, eta abar. Hauek ditu hurrengo poesia lanak: Elogio de la sombra (1969, Itzalaren laudorioa), El oro de los tigres (1972, Tigreen urrea), La rosa profunda (1975, Arrosa sakona), La moneda de hierro (1976, Burdinazko txanpona), Los conjurados (1975).
Idazleen arteko lankidetzea
Nahiz eta ez zuen eskolarik sortu, ez behintzat eskolaren zentzu hertsian, zenbait idazle Borgesen ardatzaren inguruan ibili ziren. Horien artean aipagarriena Bioy Casares da. Hiru polizia eleberri idatzi zituzten elkarrekin: Seis problemas para don Isidro Parodi (1942, Sei arazo Isidro Parodirentzat), Un modelo para la muerte (1946, Eredu bat heriotzarentzat) eta Cronicas de H. Bustos Domecq (1967, H. Bustos Domecqen kronikak). Horiez gainera beste liburu hauek ere beste idazle batzuekin batera idatzi zituen: Manual de zoologia fantastica (1957, Zoologia fantastikoari buruzko eskuliburua, Margarita Guerrerorekin), Antiguas literaturas germánicas (1951, Antzinako germaniar literaturak, Delia Ingenierosekin), El compadrito (1945, antologia, Silvina Bullrichekin), eta abar.
Idazlanen zerrenda
Euskaraz: Ipuin hautatuak (Juan Garziaren itzulpena; Ibaizabal arg., 1998).
Berak esanak
«Bizitza honetan egin daitekeen bekaturik larriena egin dut: ez naiz zoriontsu izan».
Annie Kenney
Annie Kenney (Springhead, Erresuma Batua, 1879ko irailaren 13a – Letchworth Garden City, 1953ko uztailaren 9a) sufragista ingelesa izan zen, Emakumeen Batasun Sozial eta Politikoaren figura nagusia. Londresen sortu zuen bere lehen adarra Minnie Baldockekin batera. Prentsaren eta publikoaren arreta erakarri zuen 1905ean, Christabel Pankhurst eta biak zenbait egunez kartzelan egon zirenean eraso eta buxaduragatik, Lord Edward Grey bortizki eten ondoren Alderdi Liberalaren rally batean, Manchesterren, emakumeen sufragioa aldarrikatuz.Gertakari hau Erresuma Batuko emakumeen sufragiorako borrokaren barruan fase berri baten hasiera izan zen.
Lehen urteak
Nelson Horatio Kenneyren (1849-1912) eta Anne Maderaren (1852-1905) laugarren alaba izen zen; familia apalekoa, eta Kenneyk lan egin behar izan zuen tokiko kotoizko errota batean, 10 urte zituenetik, eskolara joaten zen bitartean; ondoren, 13 urterekin, dedikazio esklusiboa izan zuen lanean, goizeko 6etatik arratsaldeko 6etara 12 orduko txandak eginez.
Lehen atxiloketa eta espetxeratzea
1905eko urrian, Free Trade Halleko rally liberal batean, Kenneyk eta Christabel Pankhurstek bilera politiko bat eten zuten Churchilli eta Edward Greyri galdetzeko ea emakumeek botoa emateko eskubidea izan behar ote zuten, baina ez zuen erantzunik jaso. Bi emakumeek "votes for women" zioen pankarta bat zabaldu zuten, eta bi politikariei galderak erantzuteko oihukatu zieten. Ondorioz, Kenney eta Pankhurst bileratik bota eta atxilotu egin zituzten polizia bati traba eta eraso teknikoa eragiteagatik. Annie Kenney hiru egunez egon zen kartzelan, eta beste 13 aldiz ere kartzelaratu zuten.
Ondorengo aktibismoa
1906an, bera, Adelaide Knight eta Mrs. Sparborough atxilotu egin zituzten, Herbert Asquithekin audientzia bat lortzen saiatu zirenean. [1] Sei asteko espetxe zigorra ezarri zieten edota urtebetez kanpainak egiteari utziz gero, askatasuna, baina Kenneyk kartzelara joatea erabaki zuen, beste emakumeek bezala.
Kenney langile klaseko emakumea zen, WSPUko hierarkia seniorreko kide izatera heldu zena, 1912an lider bihurtuz, klase ertaineko erakunde batean ezohikoa.
1913an, Kenneyk eta Flora Drummondek, WSPUko ordezkari gisa, David Lloyd George eta lord Edward Grey politikariekin biltzea lortu zuten. Bileran langile klaseko emakumeak zirela eta beren klasea ordezkatzen zutela adierazi zuten.Ordainsari eskasa eta lan baldintza izugarriak azaldu zituzten, baita boto eskubideak emakumeei statu quo-ari modu demokratikoan aurre egiteko aukera emango zielako ustea ere. Alice Hawkins de Leicesterrek azaldu zuen bere gizonezko lagun langileek gizon bat aukeratu zezaketela parlamentuan ordezkaritza politikoa izateko, emakumeak ordezkaririk gabe geratzen ziren bitartean. 1914an Lehen Mundu Gerra piztu zenean, Emmeline Pankhurstek mobilizazio sufragistak bertan behera uzteko deia egin zuen, eta emakumeei tradizionalki gizonentzat kontuan hartutako lanetan aktiboki jarduteko eskatu zien, gizon gehienak gerran zeudelako.Honek, mugimendu sufragista gelditu egin zuen, Halere, 1915eko apirilak 16an berrabiatu zen honako eslogararekin, "Mila aldiz handiago da militante sufragistaren betebeharra, askatasunaren alde eta Kaiserraren aurka borrokatzea, gobernu antisufragisten aurka borrokatzea baino". Ildo honi jarraituz, 1915eko udazkenean, Kenneyk Emmeline Pankhurst, Flora Drummond, Norah Dacre Fox eta Clydesiderekin batera Galesera jo zuten sindikatuak bildu eta gerra lana babestera animatzera.
Frantziara eta Estatu Batuetara ere eraman zuen bere mezua, ondoren James Taylorrekin (1893-1977) ezkondu zen eta Letchworth-en (Hertfordshire) finkatu zen, 30 urtetik gorako emakumeei 1918an botoa emateko eskubidea eman ondoren. Bere seme Warwick Kenney Taylor, 1921ean jaio zen.
1999an, Oldhameko udal kontseiluak bere omenez plaka oroigarri bat eraiki zuen Lees Brook Millen, Oldhametik gertu, Kenney 1892an lanean hasi zen tokian.
Kanpo estekak
[https://www.youtube.com/watch?v=RF6VDlVH994 Annie Kenney sufragista. Youtube]
Piquerobi
Piquerobi Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ederlezi (pastorala)
Ederlezi pastorala Mixel Etxekopar musikariak sortutako lana da, Nicole Lougarot en Bohémiens liburua du oinarri, eta 2013 ko martxoaren 24an taularatu zen Gotaine-Iribarne n (Zuberoa). Ederlezi pastoralak, ijito familia bat ardatz hartuta, XVII. mendeaz geroztik ijitoen herri zaharrak Euskal Herrian izandako gorabeherak kontatzen ditu. Ederlezi izena erromani ijito ek udaberri aren etorrera ospatzeko egiten duten jai ari ematen dioten izena da, eta, baita ere, Balkanetako ijitoen kanta folkloriko ezagun baten izena.
Justifikazioa
Pastoral hau 2013ko Xiru festibala ren 24. ediziorako sortu zuten, festibalaren gaia "kanpotik etorritakoak" baitzen. Ikuskizunaren ideia Nicole Lougarot idazleak 2009an agertarazi zuen, tziganoen epopeia Euskal Herrian Bohémiens liburutik aterata ; liburuan, gainera, Zuberoako maskarada ijitoen kulturatik datorrela ondorioztatzen du.
Argudioa
Ijito familia bateko ama batek eta bere zazpi alabek azken 400 urtetako historia kontatzen dute, XVII. mendetik XXI.era, Euskal Herri guztia zeharkatuz. Ijito familia honen ibilbidea Bizkaia n, Gipuzkoa n eta Iruñea n hasiko da, non dantzan eta kantuan arituko diren, baina beren arrazaren kontrako erasoaldien ondorioz Lapurdi ra egingo dute ihes; hemendik, berriz, Pierre de Lancre k bere sorgin-ehiza rekin kanporatzen ditu. Orduan, Zuberoa ra ailegatuko dira; kantuan eta dantzan jarraituko dute, eta maskarada eramango dute hara. Mundu gerrak ere pairatuko dituzte gure mendera ailegatu arte.
16 jelkaldi ditu:
Cass aintzira (Minnesota)
Cass aintzira, AEBetako Minnesota estatuan dagoen aintzira bat da, Mississippi ibaiaren ibilbidean eta Chippewa Baso Nazionalan. 64,58 kilometro karratuko azalera du eta bataz besteko 37 metroko sakonera.
Bradypodion damaranum
Bradypodion damaranum Bradypodion generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
David Gistau
David Gistau Retes (Madril, Espainia, 1970eko ekainaren 19a - 2020ko otsailaren 9a) espainiar telebista-gidoilaria, bidaia berri-emailea, zutabegilea eta eleberrigilea izan zen.
Mellionnec
Mellionnec (bretainieraz Melioneg) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Colin Thubron
Colin Gerald Dryden Thubron (Londres, Ingalaterra, 1939ko ekainaren 14a -) britainiar eleberrigile eta idazlea da; John Dryden poetaren ondorengoa.
Biografia
Editore-lana utzi zuen bidaiatzeko eta idazteko aukera izatearren. Lehenengo liburuak Sortalde Hurbilari buruzkoak dira, Damasko, Libano eta Jerusalemi buruzkoak, batez ere. Egungo bidaia-liburuen idazle onenetakotzat jotzen da.
Brezhneven gobernuaren azkeneko urteetan, Errusiako mendebaldea esploratu zuen autoz. Bidaia hartan ikusi eta entzundakotik Among the Russians (1983, Errusiarren artean) idatzi zuen.
Txinako eskualde urrunenetako bateraino eraman zuen bidaia luze akigarri baten ondoren, Behind the Wall: A Journey through China (1987, Harresiaz bestalde: bidaia Txinan barrena) idatzi zuen, ekonomia- eta politika-egoera asaldatu batean kokatutako txinatarren eguneroko bizimoduari buruzko kontakizunez osatua. Ikuspegi beretik idatzi zuen The Lost Heart of Asia (1994, Asiako bihotz galdua), Asiako erdialdeko errepubliketako egoera aztergai harturik.
Idatzi dituen eleberriak ere goraipatuak izan dira, batez ere, bi hauek: A Cruel Madness (1984, Zoramen ankerra), zahar etxe batean sartuta dagoen pertsona baten lekukotasuna, eta Falling (1989, Erorikoa), maitasun-istorio bat.
Royal Society of Literature literatura-elkarteko lehendakaria da.
Thubronen azken eleberria To a Mountain in Tibet da (2011).
Cantorchilus guarayanus
Cantorchilus guarayanus Cantorchilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Troglodytidae familian sailkatua dago.
Cuisia
Cuisia Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Kazuma Kita
Kazuma Kita (北 一真, 1981eko abenduaren 21a - ) Japoniako futbolaria da.
Cuisia
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Kazuma Kita
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Thespakusatsu Gunma.
Cuisia
Etxebizitza
2007an 194 etxebizitza zeuden, 165 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 186 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 165 etxebizitza nagusietatik 141 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 137 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 69 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 80 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 247 ziren, horien artean 180 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 180 pertsona aktiboetatik 172 lanean zeuden (100 gizon eta 72 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cuisia udalerrian 171 unitate fiskal zeuden, 398 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.083 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 1 higiezinen agentzia.
Točnica
Točnica Eslovakiako udalerri bat da, Lučeneceko barrutian kokatuta. 11,92 km²ko azalera du eta 410 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1467. urtekoa da.
Cuisia
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Cuisia udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 600 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ekhiotz Orobiogoikoetxea
Ekhiotz Orobiogoikoetxea López (Gasteiz, Araba, 2002ko maiatzaren 5a) futbolari arabarra da. Aurrelari moduan aritzen da.
Ibilbidea
''2022ko apirilaren 25ean eguneratua. Datu ofizialak.''
Russ
Russ Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Russ udalerrian erroldatutako biztanleak 1.224 ziren. Familiak 474 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 187 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 191 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Santana do Acaraú
Santana do Acaraú Brasilgo udalerri bat da, Ceará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Wataru Yamazaki
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Thespa Kusatsu.
Sceloporus aureolus
Sceloporus aureolus Sceloporus generoko animalia da. Narrastien barruko Phrynosomatidae familian sailkatuta dago.
Russ
Etxebizitza
2007an 557 etxebizitza zeuden, 483 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 45 hutsik zeuden. 491 etxeak ziren eta 64 apartamentuak ziren. 483 etxebizitza nagusietatik 421 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 50 etxek hiru zituzten, 112 etxek lau zituzten eta 311 etxek bost zituzten. 393 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 182 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 257 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 805 ziren, horien artean 597 aktiboak ziren eta 208 inaktiboak ziren. 597 pertsona aktiboetatik 558 lanean zeuden (315 gizon eta 243 emakume) eta 39 langabezian zeuden (11 gizon eta 28 emakume). 208 pertsona inaktiboetatik 77 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 63 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Russ udalerrian 501 unitate fiskal zeuden, 1.285,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.480 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 57 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
Pontoy
Pontoy Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Russ
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 drogeria zen.
Jourdain (Parisko metroa)
Jourdain Parisko metroaren geltokia da, Paris udalerriko 19. barrutian eta 20. barrutian dagoena.
Pontoy
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 148 etxebizitza zeuden, 145 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 2 hutsik zeuden. 147 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 145 etxebizitza nagusietatik 139 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek hitu gela zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 115 etxek bost zituzten. 132 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 50 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 91 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 318 ziren, horien artean 237 aktiboak ziren eta 81 inaktiboak ziren. 237 pertsona aktiboetatik 225 lanean zeuden (124 gizon eta 101 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 81 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pontoy udalerrian 148 unitate fiskal zeuden, 434 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.706,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Pontoy udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 855 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Merdrignac
Merdrignac (bretainieraz Medrigneg) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Russ
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Paray-sous-Briailles
Paray-sous-Briailles Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Cabariot
Cabariot Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.