cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Doktrinarismo
Doktrinarismo Española
Teoria politiko hori Espainian sartu zuena Andrés Borrego izan zen, eta "doktrina berria" dela esan du. Espainia ko kasura ekarrita, liberalismo historikoaren oinarri garrantzitsua izango litzateke, Isabel II.aren monarkiaren izaera elitistarekin eta "iraultzaren" eta "kontserbazioaren" arteko sintesiarekin bat datorrena. Askatasuna ordenan lortzea izango da bere azken helburua.
Hala, Espainiako moderantismoa k Frantziako doktrinarismoa izango du erreferentziatzat, kontserbadorismo britainia rrarekin batera.
Horrela, 1845eko Espainiako Konstituzio berria eta 1876ko Konstituzioa Espainiako doktrinarismoaren adierazpen konstituzionala izan ziren.
Espainiako doktrinario garrantzitsuenen artean Francisco Martínez de la Rosa, Antonio Alcalá Galiano, Donoso Cortés edo Canovas del Castillo aurki daitezke.
Doktrinarismo Frantsesa
Royer-Collardek zuzenduta, liberal errealista hauek sufragio rako eskubide oso murriztua zuen monarkia konstituzionala ren alde zeuden. Luis XVIII. ak, bere tronua berrezarri ondoren, 1814ko Gutun Egiletsia aldarrikatu zuen, bi ganberako sistema bat ezartzen zuena, Pareen Ganbararekin (altua) eta Diputatu en Ganberarekin (baxua), hauteskunde lege oso murriztaile baten bidez hautatuak: botoa emateko eskubidea zuten 100.000 frantziar baino ez.
Doktrinarioek, hasiera batean (1816), erregearen lankidetza lortu zuten, 1815eko Chambre erregezalearen ultra-errealisten indarkeriarekin pozik ez zegoena. Hala ere, ultrak berehala itzuli ziren gobernura, Villèleko kondea buru zutela. Doktrinarioak, oposizioan, gobernutik hurbil egon ziren, batez ere Élie, Decazesko dukea, ministerio-departamentu batzuk bere gain hartu zituena.
Azkenik, doktrinarien taldea Karlos X. ak desegin zuen, bere anaia Luis XVIII.aren ondorengo erreakzionarioa k. Charlesek Jules ultra Polignaceko printzearen esku utzi zuen gobernua. Izendapen hori izan zen, neurri batean, 1830eko uztaileko Iraultza ren kausa, non doktrinarioak orleanistek xurgatu zituzten, zeinengandik ez baitziren inoiz berriro banandu, printzipio-kontuetan. René Rémonden sailkapen ospetsuaren arabera, orleanistak legitimistaren ondoren sortzen zen bigarren adar eskuindarra bihurtu ziren, Uztaileko iraultzaren ondoren ultrei erreferentzia egiten dien terminoa.
Doktrinarismoaren terminoa
Jatorrizko kontzeptuari dagokionez, alde batetik eklektizismoaren sinonimoaren lotu daiteke, baina formula abstraktuak praktika politikoan aplikatzearekin ere lotzen du, eta a priori bi gauzak modu gutxiesgarrian edo, aitzitik, laudagarrian uler daitezke.
Doktrinarismoa «juste milieu» ren teoria da [justu ertaina], eta Espainian bere praktikatzaile onenetako bat Canovas del Castillo izan zen. Hark printzipio absolutuen arteko etengabeko transakzio gisa definitu zuen moderantismoa. Guizot bezalako doktrina frantsesen artean, Ortegak esaten zuen kontinenteko gauzarik baliotsuena zela XIX. mendean, «Iraultza Handiaren» ondoren Europan zer egin behar zen argi eta garbi ikusi zuten bakarrak.
Monte Rotondo
Monte Rotondo (Monte Ritondu; eusk: 'mendi biribila') Korsikako mendi nagusienetariko bat da, 2.622 metroko garaiera duena.
Uharteko bigarren mendirik altuena da, bertara igotzeko bidea erraza da.
Glyptosternon malaisei
Glyptosternon malaisei Glyptosternon generoko animalia da. Arrainen barruko Sisoridae familian sailkatzen da.
Ulysses (1954ko filma)
Ulysses (Ulises) 1954ko abenturazko drama filma da, Mario Camerini eta Mario Bava italiar zinemagileek zuzendu zutena. Homeroren Odisea-n eta Ulises pertsonaian oinarriturik dago. Kirk Douglas, Silvana Mangano, Anthony Quinn, Franco Interlenghi eta Rossana Podestà izan ziren antzezle nagusiak.
Argumentua
Troiako Gerra greziarren garaipenarekin amaitu ostean, Ulises (Kirk Douglas) eta haren gerlari taldea hamar urtez nabigatuko dute itsasoan barna, Itaka jaioterrira iritsi aurretik, arrisku eta estualdi izugarriei aurre eginez.
Sinilabeo brevirostris
Sinilabeo brevirostris Sinilabeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Santa Bárbara de Goiás
Santa Bárbara de Goiás Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Monte d'Oro
Monte d'Oro (Monte d'Oru; eusk: 'Urrezko mendia') Korsikako mendi nagusienetariko bat da, 2.389 metroko garaiera duena.
Monte Rotondoren mendizerran kokaturik, Vivario udalerrian dago. Bere mendebaldeko magalean larizio pinuzko baso ezaguna dago, Vizzavona izenekoa.
Via Emilia
Via Emilia (latinez Via Aemilia), Marko Emilio Lepidok eraikiarazi zuen erromatar galtzada bat da, lerro zuzenean, Piacenza eta Rimini lotzen zituena, eta izena eman zion Emilia eskualdeko hiri asko ere zeharkatzen zituena. Zeharkatzen dituen erromatar jatorriko edo erromatarrek birsortutako hiriak, Piacenza, Fidenza, Parma, Reggio Emilia, Modena, Bolonia, Imola eta Rimini dira. Gaur egun, Strada Statale nº9-via Emilia bezala identifikatzen da.
Historia
Zenbait hamarkada beranduago, galtzada, Piacenzatik Milanera luzatua izan zen, erromatar garaian, Mediolanum izena zuena.
Le Guilliguy
Le Guilliguy (bretainieraz Ar Gilligwi) Finistèreko Portsalleko Ploudalmézeau herriko izen bereko bortu baten gainean dagoen multzo megalitikoa da. Inguru horretan gizakiaren presentzia 8.000 urtetan baieztatu da. Arte ikuspuntututik duen balioarekin batera bertatik ikusten den panoramikari esker oso inguru turistikoa da. 1992tik monumentu historikoaren izendapena du.
Etimologia
Guilliguy toponimoak euskaraz "Baso txikiaren baseliza" esan nahi du. Antzinako bretainieraz "killi" = "baso txiki"; "guic" edo "gui"= baseliza).
Le Guilliguy elementuak
Inguru honetan hiru elementu bereizi behar ditugu:
Trikuharria
Monumentu neolitiko hau orai 5.000 urtekoa da. Eraikuntzaren helburua dirudienez ehorzketa kolektiboak egitea zen. Lau metroko luzera duen korridore bat da du sarrera moduan; honi Brontze Aroko ganga bat ezarri zitzaion ta horrek modu batez korridorea partzialki hondatu zuen. Hilobi-gela, bestetik, 6,6 metro ditu. Multzoa bertikalki itsatsitako haritzez inguraturik dagoen muino batean dago. P-R Giot, "Britainia megalitoak", West-France aldizkariak </ ref>.
1991 eta 1992an Michel Le Goffic-en arkeologoaren zuzendaritzapean indusketa-lanak egin ziren. Ondorioz, aurkikuntza garrantzitsuak egin ziren, besteak beste, orain 8.000 urtetako harriak prestatzeko tailer bat, edota Neolitoaren harri prestatuak. 1921an Frantziako Monumentur Historikoaren izendapena jaso zuen.
Menhirra
1,20 metro garaiera du (lurretik kanpo). Trikuharritik 50 metrotan dago. Datazioa orain 5.000 urtekoa du. Metro gutxi batzuetara beste menhir, hau eroria, ikus daiteke ere.
Gurutzea
Guilliguy gurutzea monumentu-gurutzea da, 1715ean eraikia. Hasiera batean hau ez zen bere kokalekua, Saint-Usven kapera ondorengo hilerria baizik. 1895an lekuz aldatu zen. Gurutzearen oinarria oktogonala da, granitoz zizelkatua dago eta lau metro baino gehiago ditu.
San Pedro eliza (Lerrutz)
San Pedro eliza Lizoainibarko Lerrutz lekuan Erdi Aroko kristiau eliza bat da.
Eraikina
Elizaren jatorria Erdi Arokoa da, baina XVI. mendean zaharberritu egin zuten. Habearte bakarra da, burualde zuzena duten lau ataletan banatua, eta hirugarrena estuagoa da. Estalkia aldatu egiten da atal guztietan, eta nabarmentzeko modukoa da burualdeko izar-ganga konplexua, nerbio oso molduratuak eta giltzarri apainduak dituena. Oinaldean, bokale eskartzanoko arku bat dago, intradosduna, kasetoiduna eta loroiez apaindua; korua irekitzen du, tertzeletedun gangaz estalia.
Kanpoaldean, oinaldean hori ere, hargintza oneko dorre prismatikoa altxatzen da; erdi-puntuetan kanpainak daude, eta horien gainean arkutxozko teilatu-hegal bat dago errematean. Sarrerako atea erdi-puntuko soila da, bi arkibolta eta hauts-babes molduratuarekin. Barrualdean, XVII. mendearen hasierako pizkundeko erretaula bat dago.
Elizak parrokia-gurutze bat izan zuen, Jose Velazquez de Medrano Iruñeko bizilagunaren lana, XVI. mendetik XVII. mendera bitarteko trantsizio-urteetan landua eta gaur egungoa desagertu zena.
Akisgrango katedrala
Akisgrango katedrala (alemanez Aachener Dom edo Kaiserdom, eta frantsesez Cathédrale d'Aix-la-Chapelle) Alemaniako Akisgran hiriko katedrala da.
Akisgrango katedrala Europa iparraldeko katedral zaharrenatzat jo ohi da, bere jatorria VIII. mendean Karlomagnok eraikitzako Jauregiko Kaperan datza. Jatorrizko eraikinetik hasi eta mendeak iragan hala tenplua hazten eta handitzen joan zen, azkenik gaur egun ezagutzen dugun multzoan bilakatu zelarik, honetan arkitektura estilo ezberdinetako nahasketa bat ikus daitekelarik.
Akisgrango katedrala Gizateriaren Ondarearen zerrenda sailkatu ziren lehenbiziko hamabi lekuen artean dago.
Skadi Mons
Skadi Mons Artizarrean aurkitzen den Maxwell Montes mendiko gailurrik garaiena da, Ishtar Terra goi-lautadan dagoelarik. Planetako punturik garaiena ere bada, 10.700 metro inguru dituela planetaren batazbesteko erradioaren gainetik.
Bittor Arana
Bittor Arana Bilbao (Bilbo, - ib., ) bizkaitar aktibista izan zen. ETArekin harreman zuelakoan 1969an atxilotu eta Burgosko prozesuan 70 urteko kartzela zigorra jaso zuen. Segoviako ihesean parte hartu zuen. 1977ko amnistia eta gero ez zuen politikan parte hartu.
Panola konderria (Texas)
Panola konderria (Panola County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Carthage da. 2010eko zentsuaren arabera 23,796 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Panola konderriak 212,717 kilometro koadro ditu. Horietatik 5,064 ura dira. Beste 207,652 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 11,19 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 23,796 pertsonetatik 19,491 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,970 dira. 3,850 beltzak edo afroamerikarrak. 84 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 72 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 24 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 272 pertsonek kokatzen zuten.
San Pedro eliza (Mendiorotz)
San Pedro eliza Lizoainibarko Mendiorotz lekuan Erdi Aroko kristiau eliza bat da.
Eraikina
Erdi Aroaren amaieran harriz egindako eraikina, hainbat aldiz birmoldatu dena. Habearte bakarra du, gurutze-gangaz estalia, giltzarriak dituena, eta burualdea burualde zuzena du, estalki-sistema berarekin. Habeartearen alde banatan tamaina desberdineko kaperak daude, eta garai desberdinetan jaso zuten ganga, nerbioen diseinu desberdinagatik ikus daitekeenez.
Sarrera epistolaren aldetik egiten da, zirkuluerdiko arkua eta taulamendu bati eusten dioten alboko pilastrak dituen traza errenazentistako portada baten bidez.
Epistolaren aldeko kaperan erretaula bat dago (XVII. mendekoa). Erretaula horren teilatupean Ama Birjinaren eta Haurraren tailu eseria ageri da, eta, berriz margotu arren, data goiztiarra adierazten du XVI. mendearen barruan.
Arroio Trinta
Arroio Trinta Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Tomoya Uchida
Tomoya Uchida (内田 智也, 1983ko uztailaren 10a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Samuel Goñi Villava
Samuel Goñi Villava (Martzilla, ) nafar futbolaria da, aurrelari moduan aritzen dena.
Tomoya Uchida
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama FC eta Omiya Ardija.
Samuel Goñi Villava
Kirol ibilbidea
''2019eko Ekainaren 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Niya hondarrak
Niya hondarrak (txineraz: 尼雅遗址; pinyineraz: Níyǎ Yízhǐ) Txinako ipar-mendebaldean dagoen Xinjiang probintziako antzinako oasi-hiri bat izan zen, Zetaren Bidean pausaleku garrantzisua izan zena. Gaur egungo Niya hiritik 71 kilometro iparraldera kokaturik dago.
Izenak
Jatorrizko hizkuntzan Caḍ́ota izena izan zuen eta Han dinastia garaian txinatarrek Jingjue izena eman zioten.
Historia
Han liburuan Jingjue izeneko oasi-hiri bat aipatzen da. Ch'ang-an hiriburutik 8.820 li-tako distantziara zegoen (3.667 km). 480 etxalde zituen, 3.350 biztanle eta hauetako 500 gai ziren armak hartzeko.
Basamortuaren aurrerakada ekiditeko Jingjueko biztanleek hiriaren eremu zabalak landatu zituzten makal ugari tartean, azkar hazten baitira eta ur askorik ez baitute behar. Jingjuelegeak zorrotzak ziren zuhaitzak mozten zituztenekiko, eta hurrengo urtean landatzeko haziak ere ondo gordetzen ziren.
III. mendean Loulan erresumaren parte izan zen eta IV. mendean txinatarrek berreskuratu zuten. VII. mendean Xuanzang monje txinatarra pasa zen hiritik eta bere idatzietan deskribatu zuen. VIII. mendean tibetarrek eskuratu zuten. Zetaren Bideak Tarim arroaren iparraldeko adarra hobestu zuen eta Taklamakan basamortua poliki poliki Niya hiria irensten joan zen, ia erabat estali zuen arte.
Minversheim
Minversheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Niya hondarrak
Espedizioak
1900 urtean Aurel Stein esploratzaile britainiarrak Taklamakan basamortura espedizioa abiatu zuen, Zetaren Bideko antzinako hiriak aurkitu nahian eta 1901ean Niyaren hondarrak aurkitu zituen. K.a. 105 urteko egurrezko ehun tabla idatzi aurkitu zituen, batzu agindu ofizialak ziren, beste batzuk eskutitzak eta beste hainbat idazki ere bazeuden Indiar jatorriko Kharosthi idazkeraz idatziak. Falu izkribuak izenarekin ezagutzen da. Han dinastiako eta erromatarren txanponak aurkitu ziren, antzinako sagu-tranpak, bastoiak, kitarra baten atalak, arkuak, aurki landuak, alfonbra eta beste oihal batzuen zatiak, keramikazko ontziak, saski eta hainbat merkantzia lakatu... Aurel Stein lau aldiz izan zen Niya hondarretan 1901 eta 1931 artean.
Minversheim
Biztanleria
2007an Minversheim udalerrian erroldatutako biztanleak 620 ziren. Familiak 205 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 55 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 106 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Niya hondarrak
Espedizioak
1993 urtean txinatar-japoniar espedizio batek indusketak egin zituen. 100 eraikin inguru aurkitu zituen, hilerria, animalientzako txabolak, lorategiak, baratzak eta nekazal eremuak. Etxeetan hamaika tresna bildu zituzten; burdinezko aizkora eta igitaiak, egurrezko makilak, keramikazko urna eta pitxarrak. Hamar hilkutxa ere aurkitu zituzten eta gorpuak oso ongi kontserbaturik zeuden, bai ta zeramatzaten apaindura koloretsuak ere. Egurrezko hilkutxatan zeuden eta basamortuko klima lehorrak egoera bikainean mantendu zituen.
Hirugarren hilkutxan gizonezko bat eta emakumezko bat aurkitu zituzten. Zetazko jantzi koloretsuak zituzten, prakak, alkandorak, tunika eta zapatak zituzten. Gizona arkua eta gezien karkasa zituen, bai eta metalezko gezi-puntak ere. Emakumezkoak kutxa lakatu bat zuen, barruan orrazia, josteko tresnak eta makillajea. Urrezko belarritakoak iztuen eta beirazko piezak zituen lepokoa.
Minversheim
Etxebizitza
2007an 226 etxebizitza zeuden, 213 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 13 hutsik zeuden. 218 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 213 etxebizitza nagusietatik 191 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 175 etxek bost zituzten. 188 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 70 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 127 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Golo (ibaia)
Golo (Golu) Korsikako ibairik luzeena da, 90 kilometroko luzera duena.
Minversheim
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 387 ziren, horien artean 305 aktiboak ziren eta 82 inaktiboak ziren. 305 pertsona aktiboetatik 295 lanean zeuden (160 gizon eta 135 emakume) eta 11 langabezian zeuden (5 gizon eta 6 emakume). 82 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Golo (ibaia)
Monte Cinton jaioa, ipar-ekialderantz jotzen du. Calacuccia eta Ponte-Leccia zeharkatzen ditu eta Tirreniar itsasoan bokalea du.
Minversheim
Diru sarrerak
2009an Minversheim udalerrian 216 unitate fiskal zeuden, 637 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.466 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 argiketaria, 1 higiezinen agentzia eta 2 apaindegiak.
2000. urtean Minversheim udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 760 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Margerides
Margerides Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Margerides udalerrian erroldatutako biztanleak 250 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 186 etxebizitza zeuden, 117 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 182 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 117 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren eta 22 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 90 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 144 ziren, horien artean 99 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 99 pertsona aktiboetatik 94 lanean zeuden (52 gizon eta 42 emakume) eta 5 langabezian zeuden (5 gizon). 45 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Margerides udalerrian 124 unitate fiskal zeuden, 262 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.224 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 iturginak eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Margerides udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Civic Opera House
Civic Opera House, Ameriketako Estatu Batuetako Chicago hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 169 metro eta 45 solairu dauzka eta 1929an amaitu zuten eraikitzen.
Azoveko itsasoa
Geografia
Azoveko itsasoa ekialdeko Europan dago. Ukraina iparraldean eta mendebaldean du, Krimeako penintsula hego-mendebalean, Errusia ekialdean, eta Itsaso Beltza hegoaldean. 340 kilometroko luzera, 135 kilometroko zabalera eta 37.600 kilometro koadroko azalera ditu. Batez besteko sakonera 13 metrokoa da (sakonena 15,3 metro). Don eta Kuban ibaiak bertara isurtzen dira.
Historia
Azoveko itsasoa oso garrantzitsua izan zen antzina, kolonia grekoak hango ertzetan ezartzen hasi zirenetik. Panticapea eta Fanagoria, biak K.a. VI. mendean sortuak, eta beste kolonia batzuk Azoveko itsasorako sarrera, Kertxeko itsasarteaz, kontrolatzeko gai izan ziren. Beste aldeko sarrera Tanaisen mende zegoen, K.a. VII. mendean Don ibaiaren bokalean eraiki baitzuten.
I. eta III. mendeen artean, hiri horiek Erromaren mende zeuden ziren. Barnealdeko biztanleekin sal-erosketan ibiltzen ziren, arrain eta aleekin hornitzeko lehenik Grezia, eta gero Italia. Geroago hiri-estatu horiek guztiak hondoratu ziren eta tribu eslaviarrak finkatzen hasi ziren eskualdean.
XIII. mendean, mongolek konkistatu zuten eskualdea, eta Urrezko Hordak bereganatu. XV. mendearen erdialdean, Urrezko Horda desegin zenean, Turkiaren kontrolpean erori zen eremua. Itsasoa Turkiaren mende egon zen hirurehun bat urtez, harik eta Errusiak 1739. urtean eskualdea konkistatu zuen arte, tokian tokiko kosakoekin zuen aliantzaz baliatuz. 1774ko bake-itunaren ondoren, Azoveko itsasoa Errusiar Inperiokoa izan zen ofizialki.
Sobietar Batasunaren desegitearen ondoren, 2003ko abenduan, Ukraniak eta Errusiako Federazioak adostu zuten itsasoa eta Kertxeko itsasartea barne ur konpartitu gisa tratatzea. 2018ko irailean, Ukrainak jakinarazi zuen bere armadako ontziak eta lurreko indar militar gehiago sartzeko asmoa zuela Azoveko itsasoan eta kostaldean. Horrez gain, jarrera militarra okertu egin da Krimeako zubia eraiki zenetik, zubi hori baxuegia delako Panamax motako ontziak Ukrainako portura igaro ahal izateko. Irailaren amaieran, bi ontzi ukrainar Itsaso Beltzetik abiatu ziren —Odesako portutik—, Krimeako zubi azpitik pasatu ziren eta Mariupolera iritsi ziren. Tirabirak are handiagoak izan ziren 2018ko azaroan, Kertxeko itsasartean Errusiak Ukrainako armadako hiru ontzi harrapatu zituenean, Azoveko itsasoan sartzen saiatzen ari zirela.
Garraioa
Azoveko itsasoko garraioa garrantzitsua izan da XIX. mendetik hona. Mende horretako bigarren erdian, trenbideak Azov itsasoa kontinentearen barrualdearekin lotu zuenean, zerealak esportatzen hasi zen, kantitate handitan, hango portuetatik. 1913an, Errusiak esportatutako zerealen herena hortik ateratzen zen. Mariupol eta Tahanrih portuek garrantzia hartu zuten, Donetsketik hurbil egonda bertako metala eta ikatza esportatzeko.
Volga-Don ubidea irekitzean Azoveko itsasoak garrantzia izugarria hartu zuen, Don ibaian zehar Volgarekin eta, ondorioz, Mosku hiriarekin eta Kaspiar itsasoarekin lotzeko aukera eman baitzuen.
Glyptosternon reticulatum
Glyptosternon reticulatum Glyptosternon generoko animalia da. Arrainen barruko Sisoridae familian sailkatzen da.
Azoveko itsasoa
Garraioa
Azoveko itsasoan dauden portu nagusiak hauek dira: Berdiansk, Mariupol eta Primorsk Ukrainan, eta Rostov Don, Taganrog eta Yeisk Errusian.
Camaroptera brachyura
Camaroptera brachyura Camaroptera generoko animalia da. Hegaztien barruko Cisticolidae familian sailkatua dago.
Siblingen
Siblingen Suitzako udalerria da. Schaffhausen kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Amphisbaena gracilis
Amphisbaena gracilis Amphisbaena generoko animalia da. Narrastien barruko Amphisbaenidae familian sailkatuta dago.
Siblingen
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Suris
Suris Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Suris udalerrian erroldatutako biztanleak 275 ziren. Familiak 111 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 163 etxebizitza zeuden, 122 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 156 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 122 etxebizitza nagusietatik 102 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 109 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 191 ziren, horien artean 131 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 131 pertsona aktiboetatik 113 lanean zeuden (63 gizon eta 50 emakume) eta 18 langabezian zeuden (9 gizon eta 9 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Sinilabeo cirrhinoides
Sinilabeo cirrhinoides Sinilabeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Suris
Diru sarrerak
2009an Suris udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 280 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.233 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Suris udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 737 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lugaignac
Lugaignac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lugaignac udalerrian erroldatutako biztanleak 357 ziren. Familiak 130 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 49 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 53 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 162 etxebizitza zeuden, 138 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 160 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 138 etxebizitza nagusietatik 115 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 75 etxek bost zituzten. 110 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 77 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 221 ziren, horien artean 183 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 183 pertsona aktiboetatik 163 lanean zeuden (87 gizon eta 76 emakume) eta 18 langabezian zeuden (5 gizon eta 13 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lugaignac udalerrian 150 unitate fiskal zeuden, 400 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.325 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Lugaignac udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Novo Barreiro
Novo Barreiro Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Kleber Rogerio do Carmo Silva
Kleber Rogerio do Carmo Silva (1981eko apirilaren 14a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare.
Maurice Ravelen jaiotetxea
Maurice Ravelen jaiotetxea edota San Estebania Lapurdiko Ziburu udalerrian dagoen etxe bat da. Maurice Ravel (1875-1937) ziburutar musikagile ospetsuaren jaiotetxea da.
Kokalekua
Herrigunean dago, Maurice Ravel kaiaren 7. 27. zenbakian, eta atzealdean San Bixintxo eliza du.
Historia
Eraikinaren lehebiziko jabea eta eraikitzailea Esteban Etxeto merkatariak 1630ean Amsterdam hiriko usadiozko etxeak eredutzat hartuz eraiki zuen, izan ere, XVII. mendean herbeheretar eta euskaldun arrantzaleen arteko hartu-emanak oso ugariak ziren, Euskal Herria eta Herbehereen artean merkataritza oparoa piztu zelarik. Etxearen lehenbiziko izena San Estebania izan zen eta lehenbiziko jabeari aipu egiten dio. Maurice Ravelen amak, Marie Delouart jaio zenak, bere jaioterrian erditu nahi izan zuen, eta etxe horretako atezainaren logian bizi izan zen, Marie-ren Billac arreba baitzen hura. Joseph Maurice izena jarri zioten haurrari Ziburuko San Bizente elizan, etxearen atzean. Hiru hilabeteren ondoren, Maurice Ravelen gurasoak Parisera bizitzera joan ziren, baina gaztea uda guztietan euskal kostaldeko hiri horretan igarotzen zituen eskualdean, helduaroa ere bai. Amak euskara irakatsi zion.
Etxea monumentu historikoen zerrendan dago inskribatuta 1934tik. Gaur egun, Ziburuko turismo-bulegoa eta Ravel Nazioarteko Musika Eskola daude etxean.
Eraikina
Eraikinak 4 solairu ditu, eta okre kolore ederreko hareharriz egina dago, goialdean harrizko bi kanoiez osatutako frontoi bat duelarik. Honetan, 1659an espainiarrek Ziburu okupatu zuten bitartean suntsitu ez zituzten ehunen bat etxeen izenak zerrendatuak daude. Etxe hau urte luzez "Mazarin Etxea" izenaz ezaguna izan zen, 1659ko Pirinioetako Hitzarmena negoziatzen ari zela, 1960ko ekainaren 9an Donibane Lohizunen Luis XIV.a Frantziakoa ezkondu zuen Jules Mazarin kardinal eta diplomatikoa bertan bizi izan baitzen. debido a que el cardenal ha residido en las negociaciones del Tratado de los Pirineos en 1659 y del 8 al 15 de de junio de 1660 hasta mar
1875eko martxoaren 7an Maurice Ravel musikagilea etxe honetan jaio eta bere bizitzako lehenbiziko 3 hilabeteak bertan bizi izan zituen.
Gata-Níjar Lurmuturraren Natura Parkea
Gata-Níjar Lurmuturraren Parke Naturala (Parque Natural del Cabo de Gata-Níjar) Andaluzian horrelako ezaugarriak dituen lehenengo erreserba da. Almeríako probintzian dago. 49.512 Ha ditu, 12.012 itsasokoak. 1987ko abenduaren 23an sortu zuten. UNESCOren Biosfera erreserba da.
Kokapena
Parkea Almeríako hego-ekialdeko hiru udaletan zabaltzen da: Almería, Carbonera eta Nijar; herriak gehiago dira: Rodalquilar, Las Negras, Agua Amarga, Los Escullos, Isleta del Moro, Las Hortichuelas, Fernán Pérez, El Pozo de los Frailes, San Miguel de Cabo de Gata eta Almadraba de Monteleva. Itsas aldetik 63 km daude, Salinicas hondartzatik (Carboneras) Almeríako Rambla de Aguaseraino. Halaber, itsasoan alde babestua mila nautika bat Mediterraneoan sartzen da, Europako kontinentearen kostaldeko espazio handiena izanik.
Populazioa
Populazioaren ikuspuntutik, inguru horretan oso pertsona gutxi bizi da: INEren arabera, 2008an 5.269 biztanle zituen, oso dispertsuak, populazio dentsitatea 14 biztanle/km. Populazio horren kopurua nagusia kostaldean egokitzen da, ia % 75a. Opor garaietan, dena dela, populazioak igoera handia ezagutzen du: kostaldeko San José (Almería) edo Agua Amarga bezalako tokietan hirukozten da.
Orokorrean, azken urteetan populazio zifrak gora doaz: azken bederatzi urtetan %35,31a igo baita.
Fauna
Natura parkean 1.100 espezie desberdinak ikus daitezke, gehienak hegaztiak. Hona hemen batzuk:
Soreasuko San Sebastian eliza
Historia
Iruñeko Go­tzainaren onespena lortu zuen eta lan berria Pedro eta Martin Armendiakoa hargin maisuei agindu zitzaien. Hauen hautatzean, 1570eko urrian, elizak habearte bakarra ala hiru izango dituen erabaki­tzeko uzten da. Izatez, Iruñeko Go­tzain Don Diego Ramirezen ideia izan zen, Az­peitira 1568an eginiko bisitaren ondoren ahol­ku hau eman zuena, eliza berrian “diseinuaren arabera hiru habeartetakoa egitea, eta ez zedila habearte bakarrekoa egin sortu zitez­keen arazoak zirela eta, eta oinarritu behar zireneko pilareak biribilak izan zitezela eta errematean jar­tzen ziren diseinu eta aginduekin bat etor zitezela”.
Proiek­tu hau ez zen berehalakoan gauzatu. Lan honen aurrean bata bestearen segidan hainbat hargin aritu ziren (Migel Bolibar­koa, Joan Apoitakoa, Pedro Mendiolakoa) eta hauek, Armendiaren diseinua gauzatuz joan ziren, ez ordea auzi haserrekorrik gabe, eta hauei zor zaiena da ziur asko gangen eraikun­tza; berau XVII. mendera arte amaitu ez zen lan luzea izan zen.
Habearte nagusiak 8’30 m-ko zabalera du eta alboetakoek 4’50 m-koa, habearteak 6’45 m-ko luzerarekin, presbiteriotik gertuen daudenak izan ezik, 10’90 m neur­tzen baitute. Absidea poligonala da; eta elizaren oinetan Az­koitikoaren an­tzekoa den korua eraiki zen.
Bakardadearen Kapera
XVI. mendeko kapera honetan dauden horma pinturak Pizkunde garaikoak dira eta elizaren altxor handienetariko bat ditra; Euskal Herrian ere horrelako adibide gutxi daude. Konpontzeko lan batzuk abiatu ziren eta orduan paretetan margoak agertu ziren. Lanak XIX. mendetik estalita zeuden. Miren de Miguelen arabera, kaperaren ikertzailea, bertan erabilitako urrea inkei Perun lapurtutakoa izan zen, Francisco Pizarrorekin ibilitako Saez Elola ekarritakoa. Elolak hil aurretik kapera hori eraikitzeko agindu zuen.
Newberry Plaza
Newberry Plaza, Ameriketako Estatu Batuetako Chicago hirian dagoen etxebizitza etxe orratz bat da. Guztira 169 metro eta 53 solairu dauzka eta 1974an amaitu zuten eraikitzen.
Gordon and Levin arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Parker konderria (Texas)
Parker konderria (Parker County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Weatherford da. 2010eko zentsuaren arabera 116,927 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Parker konderriak 235,713 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,714 ura dira. Beste 2,340 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 49,61 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 116,927 pertsonetatik 112,108 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 12,410 dira. 1,842 beltzak edo afroamerikarrak. 768 amerikar natiboak ziren eta 35 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 631 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 64 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,479 pertsonek kokatzen zuten.
Gailu elektriko
Gailu elektrikoak betebehar bat burutzeko energia elektrikoa erabili eta aldarazten duen gailu bat da, bai areagotuz/murriztuz edota etenaz.
Gailu elektriko baten adibide garbia bonbilla da, honek elektrizitatea argi bilakatzen du.
Kategoriak
Gailu elektriko eta elektronikoak honako kategorietan sailaktzen dira:
Juan Belmonte
Juan Belmonte García (Sevilla, 1892ko apirilaren 14a – Utrera, 1962ko apirilaren 8a), el Pasmo de Triana ezizena duena, espainiar zezenketaria izan zen. Oso ezaguna izan zen estilo berezia zuelako, batez ere. Bere buruaz beste egin zuen.
José Gómez «Joselito» eta Rodolfo Gaonarekin batera zezenketaren urrezko aroa sortu zuen, toreatze modernoaren sortzailea izanik.
Bere ibilbide profesionalak 1913 eta 1936 artean iraun zuen, nahiz eta 1922an eta 1934an alde bateko erretiroak egin.
San Esteban eliza (Ozkaritz)
San Esteban eliza Lizoainibarko Ozkaritz lekuan Erdi Aroko kristiau eliza bat da.
Eraikina
Parrokiak Erdi Aroan galdu zituen bere jatorriak, baina XIII. mendeaz geroztik aldaketak jasan ditu. Oinplano angeluzuzenekoa da, habearte bakarrekoa eta abside bakarrekoa. Lau angeluko ebakidura duten arku fajoiek zatitan banatutako kanoi-erdiko gangaz estalita dago. Korua, oinaldean eta goian, gehigarri gotiko errenazentista da. Dorrean, erdi-puntuko zulo batek kanpaia hartzen du. Portada erdi-puntuko xumea da eta apaindu gabeko inposta du. Barrualdean erretaula nagusia nabarmentzen da, XVI. mendekoa eta Lehen Errenazimenduko estilokoa; zutabeen beheko herena gruteskoz estalita dago.
Namibe (probintzia)
Geografia
Probintzia honek 57091 kilometro karratuko azalera du, eta bere biztanleria 313.667 biztanlekoa da.
Udalerriak
Probintzia hau honako bost udalerrietan banatua dago:
Mamarro
Mamarro edo mamarroak euskal mitologiako tamaina txikiko ireluak dira, izen honekin bereziki Zarautzen dira ezagunak. Gizaki edo animalia baten antza hartzen dute, intsektuena gehienetan. Lesaka aldean ere aipatzen dira irelu hauek.
Mamarroen izen anitzak
Mamarroen beste izenak, Mamaur eta Maimur dira, azken hauek Leitza aldean. Antza Galtxagorriak ireluak mamarroen oso antzekoak edo irelu berak dira. Prakagorriak dira Gernikan, Autzek Zenarruzan, Patuek edo Patuak Ibarrurin, Bestemutillak Foruan, Etxejaunak Ithurroitzen, Enemiguillos Abezian, Ximelgorriak, Abadiñon, beste batzuen artean.
Irelu hauek guztiak edo izaki berak dira, edo oso antzekoak dira euren artean, tokiz tokiko izenak gorabehera.
Mamarroei buruzko sinesmenak
Mungian diote orratz-ontzia Sollube mendian jarri behar dela, beste batzuen arabera, Artxandan. Artazan uste dute Mamarruak San Joan bezperaren gaueko hamabi-hamabietan jaso behar direla.
Manfrinópolis
Manfrinópolis Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Camaroptera brevicaudata
Camaroptera brevicaudata Camaroptera generoko animalia da. Hegaztien barruko Cisticolidae familian sailkatua dago.
John Holt
Winston Holt (Kingston, Jamaika, 1947ko uztailaren 11 - Londres, Erresuma Batua, 2014ko urriaren 19a), John Holt izenaz ezagunagoa, reggae abeslari eta kantagilea izan zen. The Paragons taldearen kide gisa lortu zuen fama, eta ondoren, bakarlari moduan aritu zen.
Stará Lesná
Stará Lesná Eslovakiako udalerri bat da, Kežmarokeko barrutian kokatuta. 9,48 km²ko azalera du eta 1010 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1294. urtekoa da.
Michigan Plaza South
Michigan Plaza South, Ameriketako Estatu Batuetako Chicago hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 169 metro eta 46 solairu dauzka eta 1985ean amaitu zuten eraikitzen.
Fujikawa Johnson & Associates arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Stir Crazy
Stir Crazy (euskaraz Seko Erotuak), Sidney Poitier bahamar-estatubatuar zinema zuzendariaren komedia film bat da. Gene Wilder eta Richard Pryor aktoreek antzeztu zuten.
Aurrez, Silver Streak (1976) filmean Wilder-Pryor aktore bikote komikoak lehenbizikoz elkarrekin antzeztu ondoren, film honetan bigarrengoz eta beste behin ere arrakasta handiz berrelkartu ziren.
Argumentua
AEB, New York. Skip Donahue (Gene Wilder) eta Harry Monroe (Richard Pryor) langabezian gelditu berri diren bi adiskide xelebre, hitzontzi eta lotsagabe batzuk dira, hiriaz nazkaturik Hollywoodera joatea erabakiko dute.
Kalifornia eguzkitxura furgonetaz doazela, Arizonako udalerri batean gelditu eta dirutxo estra bat lortzeko asmoz iragarki helburuetarako txoriz mozorrotu behar diren aldi baterako lan bat burutzea onartuko dute. Beren zorigaiztorako, udalerriko banku batean beren txori mozorro berdina daramaten bi lapurrek banku bat lapurtuko dute, horregatik poliziak bi adiskide xaloak lapurrekin nahastu eta atxilotu egingo dituzte. Baina beren zoritxarrak hasi besterik ez dira egin, bi dohakabeek 125 urteko kartzela zigorra jaso eta espetxeko bizimodu latzari aurre egin beharko baidiote.
Takayoshi Toda
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare.
Amphisbaena heathi
Amphisbaena heathi Amphisbaena generoko animalia da. Narrastien barruko Amphisbaenidae familian sailkatuta dago.
Glyptothorax alaknandi
Glyptothorax alaknandi Glyptothorax generoko animalia da. Arrainen barruko Sisoridae familian sailkatzen da.
Buch (Schaffhausen)
Buch Suitzako udalerria da. Schaffhausen kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Marechal Thaumaturgo
Marechal Thaumaturgo Brasilgo udalerri bat da, Acre estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Azpeitiko Emakumeen Antzerki Tailerra
Azpeitiko Emakumeen Antzerki Tailerra Azpeiti ko antzerki talde bat da, 2004 an sortua. Emakumeen Mahaia k jarri zuen martxan ekimena eta gerora Azpeitiko Udaleko parekidetasun sailak kudeatzen zuen Jabetza Eskole n barruan sartu zen egitasmoa.
2015 era arte izan zen martxan ekimena, 12 urtez beraz. 30 emakume tik gora pasa ziren tailerretik eta urte bakoitzean, ikasturtearen bukaeran, lan berri bat estreinatzen zuten herrian. Lan hauek gero Azpeitiko Antzerki Topaketetan ere antzezten ziren.
Antzerki lanak idazteaz Alaitz Olaizola arduratu zen, taldeko dinamizatzaile edo “zirikatzailea”, aurrez taldeko emakumeekin landutako gaietatik edo bereziki landu nahi izan zituzten gaietatik abiatuz. Gai horiek, beti, emakumeekin zerikusia zutenak izan ziren eta tailerraren ikasturte osoan zehar kezka edo desio horien lanketa egiten zen antzerkigintzaren bidez. Adin guztietako emakumeek hartu izan dute parte tailerrean, esperientzia are eta aberasgarriagoa bihurtuz.
Bertan parte hartu duten aktoreak, berriz, asko izan dira: Ainhoa Abaunz, Rosa Mari Alberdi, Mari Karmen Borda, Arroxa Borda, Lurdes Mendizabal, Aizpea ibarbia, Presen Letamendia, M.Pilar Lizarburu, Amaia Zeberio, Ane Arenas, Amaia Garmendia, Idoia Altuna, Miren Alcedo, Garazi Urbina, Lurdes Mendizabal, M. Pilar Lizarburu, Gurutze Eizmendi, Ane Mendinueta, Kontxi Roldan, Erika Olaizola, Aiora Olaizola, Garbiñe Barredo, Ihintza Elustondo, Haizea Egiguren, Amets Cañizares, Uxoa Ibarreta, Irene Alberdi, Olatz Egiguren, Lurdes Arrieta, Nora Arenas, Mirari Zubizarreta, Silvia de Pablo, Eneritz Arzalluz eta Garazi Agirre.
Herrerako geralekua (Donostia)
Herrera Euskal Herriko Gipuzkoako tren eta autobus geraleku bat da, Donostia udalerrian kokatuta dagoena.
Geralekua 1863ko irailaren 1an ireki zen.
Egoera
Geralekua honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Sarbideak
Geltokiak bi sarbide ditu.
Historia
Geltokia 1863ko urriaren 18an inauguratu zen Donostia - Irun tartea martxan jarri zenean Madril—Hendaia burdinbidea erradialean.
Hasierako ustiapena Norteko Konpainiaren esku geratu zen, bere titulartasuna mantendu zuen 1941ean nazionalizatu eta sortu berria zen RENFEn integratu zuten arte.
1929an trenbide zatia zatitu eta elektrifikatu egin zen.
2004ko abenduaren 31tik Renfe Operadorak linea ustiatzen du, Adif trenbide-instalazioen titularra den bitartean.
Etorkizuna
Euskal-Y-ren irekierarekin, geltoki hau aldirietako eta merkantzietako trafikoari bakarrik eskainiko zaio.
Rigi
Rigi Suitzako erdialdean dagoen mendi bat da, eta suitzar Alpeetan dago. "Queen of the Mountains" edo mendien erregina bezala ezagutzen da.
Mendia erraz irisgarria da garraio publikoarekin. Rigik neguan eta udan txango ugari eskaintzen ditu, esate baterako, eskia edo lera. Goldau-tik eta Vitznau-tik igo daiteke Rigi-Bahnen (kremailera-trena) erabiliz, eta Weggis-tik teleferiko bidez.
Juan Luis Guerra
Juan Luis Guerra Seijas (Santo Domingo, 1957ko ekainaren 7a) dominikar abeslari eta musikagilea da. Arrakasta handia izan du XX. mende amaieran eta XXI. mende hasieran. Berak egiten duen musika estilo-nahasketa bat da: Karibeko erritmoak, merengea eta Afrikako musika uztartzen ditu.
Rigi
Rigi udan
Rigi mendiak 90 km²-ko aisialdirako eta kirolerako eremu bat eskaintzen du eta hainbat mendi-ibilbide edo mendi-txango aukera eskaintzen ditu. Bertan, bisitariek markatutako puntu desberdinetako 150 km-ko ikuspegi panoramikoa ikus dezakete.
Rigi neguan
Rigi mendia neguko kirolak, neguko ibilaldiak eta aisialdirako praktikak egiten dituzten pertsonentzako gogokoena da. Hurrengo ekipamendua Sport Center-en alokatu ahal izango da, Rigi Kulm-en: airboard-ak, lerak, elur-erraketak, makilak, eskularruak, eski-txanoak, galtzerdiak, eski-betaurrekoak eta gehiago leku bakarrean eros daitezke.
Juan Luis Guerra
1980an, Bostonera joan zen, Berklee College of Music eskolan jazza eta konposizioa ikastera. Urte horietan, munduko rock-taldeen eragina izan zuen: The Beatles, The Rolling Stones, Pink Floyd, Chick Corea piano-jotzailea eta Pat Metheny gitarra-jotzailearena, besteak beste. 1981ean, Santo Domingora itzuli zen, eta 4.40 taldea sortu zuen. Grabatu zuen lehen diskoak —Soplando (1982)— ez zuen arrakasta handirik izan. Hurrengo lanetan, Mudanza y Acarreo (1985) eta Mientras más lo pienso... tú (1987), erritmo tradizionalagoak erabili zituen, aurreko diskoko merenge dominikarraren eta jazzaren arteko nahasketa utzita. Hurrengo lana, Ojalá que llueva café (1989) diskoa, izan zen Guerraren izena mundu osora zabaldu zuena. 1991n, Grammy saria irabazi zuen Bachata Rosa (1990) diskoarengatik. Geroztik, Areíto (1992), Fogaraté (1994), Ni es lo mismo ni es igual (1998), Para ti (2004), La Llave De Mi Corazón (2007) eta A Son De Guerra (2010) diskoak grabatu ditu.
Sinilabeo hummeli
Sinilabeo hummeli Sinilabeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Tavignano
Tavignano (Tavignanu; Ῥότανος) Korsikako bigarren ibairik luzeena da, 89 kilometroko luzera duena.
Monte Cinton jaioa, ekialderantz jotzen du. Korsika Garaia zeharkatzen du eta Tirreniar itsasoan, Alériatik gertu, bokalea du.
Abd ar-Rahman II.a
Abd ar-Rahman II.a —أبو المطرف عبد الرحمن بن الحكم‎— (Toledo, 792ko urria-azaroa - Kordoba, 852ko irailaren 22a), Kordobako IV. emir omeiatarra (822- 852) izan zen, Al-Hakam I.aren seme eta ondorengoa.
Bere agintaldian matxinada ugari gertatu zen, besteak beste Iruñeko gudua (843). Bataila horretan Eneko Arista Iruñeko erregearen seme Orti Enekoitz hil zuten. Abd ar-Rahman II.ak mozarabiarren aurkako jazarpena agindu zuen. Bere semea Muhammad izan zuen ondorengoa.
Silvestras Žukauskas
Silvestras Žukauskas (Silvester Konstantinovitx Zhukovski, Сильвестр Константинович Жуковский; 1861eko urtarrilaren 12agreg./1860ko abenduaren 31jul. - 1937ko azaroaren 26a) Errusiar Inperioaren armadako jeneral bat izan zen eta aurrerago, aurrekoaren kolapsoaren ondorioz, Lituaniako jenerala, bere jaioterria.