cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Chapelle-Geneste
Etxebizitza
2007an 204 etxebizitza zeuden, 70 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 117 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 172 etxeak ziren eta 32 apartamentuak ziren. 70 etxebizitza nagusietatik 56 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 9 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 53 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 83 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 40 lanean zeuden (26 gizon eta 14 emakume) eta 6 langabezian zeuden (5 gizon eta 1 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Penly
Penly Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
La Chapelle-Geneste
Diru sarrerak
2009an La Chapelle-Geneste udalerrian 69 unitate fiskal zeuden, 132 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.549 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
Penly
Biztanleria
2007an Penly udalerrian erroldatutako biztanleak 323 ziren. Familiak 107 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
La Chapelle-Geneste
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Izei zuri
Pinaburuak
Pinaburuak zuhaitzaren goialdean kokatzen dira eta 10-20 zentimetrokoak, obatuak eta tenteak dira. Gazteak direnean berdexkak dira, baina heldu ahala marroi kolorea hartzen dute. Ezkatez eratuta daude eta bertan hazi hegaldunak gordetzen dituzte. Ezkatak, pinaburua heltzean eta haziak askatzean, erori egiten dira, pinaburuaren erdiko ardatza agerian utziz. Haziak hiruki formakoak eta hegaldunak dira; haizearen bidez barreiatzen dira.
Penly
Etxebizitza
2007an 125 etxebizitza zeuden, 109 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 125etxeak ziren. 109 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 102 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 62 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Izei zuri
Banaketa
Europako erdialde, mendebalde eta hegoaldeko espeziea da. Euskal Herrian Nafarroa eta Zuberoako Pirinioetan topatzen da. Izan ere, Pirinioak hego-mendebaldeko banaketa muga dira, nahiz eta Antzinaroan askoz banaketa zabalagoa zuen.
Penly
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
2017ko Nafarroako Itzulia
2017ko Nafarroako Itzulia, Nafarroako Itzuli ko LVI. ekitaldia izan zen. Hiru etapatan banatua, Orkoiengo Lizarteren lantegian hasi eta Iruñean bukatu zen.
Penly
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 224 ziren, horien artean 151 aktiboak ziren eta 73 inaktiboak ziren. 151 pertsona aktiboetatik 133 lanean zeuden (76 gizon eta 57 emakume) eta 18 langabezian zeuden (8 gizon eta 10 emakume). 73 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Penly udalerrian 112 unitate fiskal zeuden, 333 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.711 euro zen.
Izei zuri
Ekologia
Hotza jasateko gai bada ere, izozte haundiekiko jasankortasun txikia du eta, klima hezeak edo oso hezeak nahiago dituen arren, noizbehinkako lehorteak jasan ditzazke. Bestalde, lurzoruarekiko exigentzi maila txikia duenez, bai pH eta mantenugaiei dagokionez, ia edozein lurzoruri lotuta haz daiteke; hala ere, nahiago ditu karetsuak, emankorrak, ureztatuak eta sakonera nahikotxokoak. Ez du poluzioa oso ongi jasaten. Gaztaroan itzala behar izaten du.
Fenologia
Loraldia 25-35 urteko banakoetan hasten da ale isolatuetan, eta 60-70 urteko aleetan multzoka daudenean, eta adinaren arabera oso irregularra da. Izei zuria monoikoa da, eta beraz, lore eme eta arrak ale berean sortzen dira, baina espazialki banandurik: lore emeak kopako adar altuenen amaieran kokatu ohi dira, eta arrak aldiz emeen azpikaldean. Loraldi periodoa apirila eta ekaina tartean gertatzen da, eta hazi helduak nagusiki haizearen bidez zabaltzen dira urte bereko iraila eta urrian. Beste generotako koniferoak ez bezala, konoak oso tenteak dira eta heldutasunean desegiten dira, adarretan konoaren ardatza soilik geldituz. Haziaren latentzia haren azaleko olio eterikoei esker lortzen da (terpenoak, adibidez), neguan zehar. Haziak hozitzeko hotzetan estratifikazioa eta sei aste baldintza hezeetan eskatzen du. Udazkenean landatzen badira, emaitza egokiak lor daitezke.
Erabilerak
Zuhaitz espezie honen atal bat baino gehiago ustiatzen da. Hostoetatik ateratzen diren olio lurrunkorrak bernizak eta baltsamoak egiteko erabiltzen dira; gainera, propietate desinfektatzailea dutela pentsatzen da, eta asmaren kontra erabiltzen dira. Infusioak egiteko begiak erabiltzen dira, eta enborretik erauzten diren taninoak larruen ontze prozesuetan baliatzen dira.
Enborraren erretxina kantitate txikia, arintasuna, sendotasuna eta biguntasuna direla eta, musika eta bestelako tresnak egiteko material ezin hobea da. Antzinako greko eta erromatarrek etxebizitzak eta ontziak egiteko erabiltzen zuten. Bestalde, apaingarri bezala balio du, eta Gabonetako zuhaitz gisa erabiltzen da. Horretarako, oso zuhaitz gazteak edo helduen adarkadura handiak baliatzen dira.
Espezieen arteko elkarrekintzak
Baso menditarrak sortzen ditu pagoarekin batera. Hazien sakabanaketarako ahalmen handia duenez, landare aitzindaria da, hau da, segida ekologikoan, sastrakadien fasetik basora pasatzean hazten den lehen zuhaitz espezietako bat da. Hazkuntzarako ahalmen handia du hasieran, eta urteak pasa ahala hazkuntza motelagoa izaten du.
Ezagutza genetikoa
Abies alba haizearen bidez polinizatzen den espezie exogamoa da, orokorrean. Ale heldu kopuru askoko azaleratan, exogamia portzentaia %80koa baina handiagoa izatera hel daiteke ekoiztutako hazi guztiekiko, beste konifero espezie batzuen kasuen antzera. Hala ere, azalera demografiko txikiagoko lekuan, lore ekoizpen baxuko urtetan, autopolinizazioa gerta daiteke (kasu batzuetan, zuhaitz baten hazien %95ek autopolinizazioa paira dezakete). Markatzaile biokimiko eta molekularren bidez egindako hedapenaren ikerketek errefugio glaziarrak iradokitzen dituzte Pirinio, Frantzia ekialde eta erdialdean, Italia hegoalde eta erdialdean eta Balkanen hegoaldean. Badaude ebidentziak zeinak Italiako eta Balkanetako errefugioetatik gaur egungo kokapenera migratu dutela adierazten duten.
Bere aldakortasun morfologikoar en ondorioz, beste koniferoak baina aldakortasun gutxiagoko zuhaitza kontsideratua izan da, baina, landa entsaituetako analisi genetiko eta laborategiko probek aldakortasun nabariak adierazi dituzte hilkortasun, hazkuntza, ezaugarri ekofisiologiko eta biokimikoetan distribuzio area ezberdinetako populazioen artean. Ezberdintasunak nahiko handiak izanik, kausak faktore ezberdinen eraginez izan daitezkeela ondorioztatu da: populazio ezberdinen arteko banaketa edota hedapen ahalmen murriztua, edota izeiaren polen ale handiegien ondorioz. Populazioen barnean, ebaluaturiko dibertsitatea murrizten da errefugioko distantzia handitzen den heinean.
Vieux-Château
Vieux-Château Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Izei zuri
Dibertsitate genetikoarekiko mehatxuak
Izei zuria ez dago mehatxupean. Azken 200 urteetan, ordea, Europan hartzen duen tokia nabarmenki murriztu da. Honen arrazoi nagusiak deforestazioa eta gehiegizko ustiatzea, garapen azkarreko espezieen erabilera, kudeaketa desegokia, ingurumen-kutsadura eta animalia basatiek eragindako kalteak dira.
Vieux-Château
Biztanleria
2007an Vieux-Château udalerrian erroldatutako biztanleak 99 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Izei zuri
Dibertsitate genetikoarekiko mehatxuak
Gaur egun, gestoreek birsorkuntza naturala bermatzen dute, landaketak egiten dituzte... baina oraindik mehatxuak daude izeiaren aurka. Esate baterako, belarjaleek eragindako kalteek birsorkuntza natural eta artifiziala oztopatzen dute. Banako gutxi dauden zonaldeetan, autopolinizazioak eta anai edo erdi-anaien arteko gurutzamenduak bariazio-genetikoa murriztu dezakete. Azkenik, aldaketa klimatikoa izei zuriarentzat mehatxua bihurtu liteke, izan ere, tenperatura igoerak, ebapotranspirazio handipenak eta prezipitazio jaitsierak bere habitatan aldaketa esanguratsuak eragingo lituzke, eta honek, era berean, parasito eta gaixotasunak ekarri ahal lituzkelako.
Hainbat eskualdetan izei mediterraniarrak beste izeiak dauden tokitan landatzen dira, urtaro lehorragoetan. Bi izei taldeak erraz gurutzatzen dira eta espezie arteko gene fluxu horrek mehatxu genetikoa bihurtu liteke tokian-tokiko genotipoak babestuta dauden tokietan, edota moldatze lokala epe-luzeko biziraupena bermatzen duen tokietan.
Vieux-Château
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Penly
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 jatetxe.
Vieux-Château
Etxebizitza
2007an 89 etxebizitza zeuden, 45 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 40 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 88 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 45 etxebizitza nagusietatik 42 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 56 ziren, horien artean 38 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 38 pertsona aktiboetatik 34 lanean zeuden (23 gizon eta 11 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 18 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Pulitzer Saria Antzerkian
Pulitzer Saria Antzerkian urtero Letren, Antzerki en eta Musikengatik ematen diren zazpi AEB ko Pulitzer Sarie tako bat da. Jatorrizko Pulitzerren artean dago, izan ere, programa 1917an inauguratu zen zazpi sari izendatuta, baina urte horretan lau soikik banatu ziren. (Ez zen Antzerkian eman, eta 1918an inauguratu zen, zentzu batean.) Aurreko urte naturalean AEBetan antzeztutako lanen artean, bat aitortzen du.
2007. urtera arte, Antzerki Sarirako hautagaitza martxoaren 1etik hurrengo urteko martxoaren 2ra bitartekoa izaten zen, Broadway ko "denboraldia" islatuz, nahiz eta beste Pulitzer sari gehienak urte naturala kontutan hartu.
Vieux-Château
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Vieux-Château udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 462 hektarea erabiltzen.
Penly
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Penly udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Vieux-Château
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pulitzer Saria Antzerkian
1955ean Joseph Pulitzer Jr.ek sarietako epaimahaia presionatu eginzuen Katua zinkezko teilatu beroaren gainean (Cat on a Hot Tin Roof) antzezlanari saria emateko, epaimahaiak bost hautagai izendatuen artean ahulena zela uste baitzuen ("afizionatuki eraikia ... ikuspuntu estilistikoetatik handinahi gogaikarria"), Clifford Odets-en Loratzen ari den muxikondoa (The Flowering Peach) lehenengo aukeran zutela, edo Hazi txarra (The Bad Seed), bigarren aukeran.
Bestlde, 1963ko Antzerki Sarirako Edward Albee ren Nor da Virginia Woolfen beldur? (Who's Bread of Virginia Woolf?) hautatu zuen batzordeak. Hala ere, batzordearen hautaketa sariaren aholku-batzordeak, hots Columbia Unibertsitate ko patronatuak, ezeztatu egin zuen, antzezlanak ordura arte eztabaidagarriak ziren hizkeren eta sexu gaien erabileragatik. Albee saritua izan balitz, Pulitzer Saria Antzerkian laugarrenez irabaziko zuen, Eugene O'Neill-ekin parekatuz.
Saridunak eta antzezlanak
2013. arteko lehen 98 urteetan, Pulitzer Saria Antzerkian 82 aldiz eman zuten,beraz 15 urtetan ez zen eman, eta inoiz ez zen zatitu.
Urtebetean saria pertsona gehien jaso zuten bost izan ziren, 1976an Koruko lerro bat (A Chorus Line) musikalarekin ondorengo hauek partekatu zutenean: Michael Bennett, James Kirkwood, Jr., Nicholas Dante, Marvin Hamlisch eta Edward Kleban-ek. Honakoak izan dira Sariaren irabazleak:
Penly
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Grezzago
Mugakideak
Grezzagok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Penly
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pulitzer Saria Antzerkian
Musikalak
Hamar musikalek irabazi dute Pulitzer Saria Antzerkian, gutxi gorabehera hamarkada bakoitzeko batek 1930eko hamarkadatik 2020ra arte. Hauek dira: George eta Ira Gershwin-en Of Thee I Sing (1932), Rodgers and Hammersteinen South Pacific (1950), Bock & Harnick-en Fiorello! (1960), Frank Loesserren How to Success in Business Without Really Trying (1962), Marvin Hamlisch, Edward Kleban, James Kirkwood, Jr. eta Nicholas Dante-ren A Chorus Line (1976), Stephen Sondheim-en eta James Lapine-ren Sunday in the Park with George (1985), Jonathan Larsonen Rent (1996), Brian Yorkey eta Tom Kitt-en Next to Normal (2010), Lin-Manuel Mirandaren Hamilton (2016) eta Tom Kitt-en A Strange Loop (2020).
Sunday in the Park with George eta Next to Normal dira Pulitzer saria irabazitako Tony saria irabazi ez zuten musikal bakarrak. Hala ere, azken honek jatorrizko partitura onenaren eta orkestrazio onenaren Tonyak irabazi zituen.
Saria antzerkigilearentzat izan arren, antzezlanaren ekoizpena ere kontuan hartzen da. Musika bati saria ematen zaion kasuan, konpositorea, letrista eta liburu idazlea izaten dira hartzaileak. Salbuespena izan zen lehen Pulitzera jasotako musikalarena, 1932an Of Thee I Sing-k irabazi zuenean, George S. Kaufman eta Morrie Ryskind liburu egileak eta Ira Gershwin letra egilea izan ziren irabazle, eta George Gershwin konpositorearen ekarpena ez zuen batzordeak saritu. Emandako arrazoia izan zen Pulitzer Saria Antzerkian dramaturgiarako zela, eta ez musikarako. Hala ere, 1950ean Pulitzer batzordeak Richard Rodgers konpositoreari eman zion saria South Pacific musikalak irabazi zuenean, musika antzerki esperientziaren zati integral eta garrantzitsu bezala aitortuz.
1983. urtetik aurrera, hiru finalisten nortasuna lehen aldiz ezagutzera eman zenetik, bost musikal izan dira Pulitzer Saria Antzerkian finalistak: Lee Breuer eta Bob Telson-en The Gospel at Colonus (1985); Lin-Manuel Miranda eta Quiara Alegría Hudes-en In the Heights (2009); Jeanine Tesori eta Lisa Kronen Fun Home (2014); Taylor Mac-en A 24-Decade History of Popular Music (2017); eta David Henry Hwang eta Jeanine Tesoriren Soft Power (2020).
Poltsikoko pistola
Poltsikoko pistolak ezagunak izan ziren Estatu Batuetan 1960ko eta 1970eko hamarkadetan, estatu gehienek ezkutuko armak eramatea mugatzen edo debekatzen zuten legeak onartu zituzten arte. Hala ere, 1980ko eta 1990eko hamarkadetan su armen lizentzia lege berriak onartzeak Estatu Batuetan poltsikoko pistolaren ospea berpiztu zuen, eta suzko arma txiki, sinple, fidagarri eta ezkutuan eramandako merkatu berriak sortu zituen.
Pulitzer Saria Antzerkian
Sari bat baino gehiago eta izendapenak
1982. urte arte, soilik antzezlan eta egile irabazlearen izenak argitaratzen zituzten. Hortik gaurdaino, horiez gain beste bi finalistenak ere publiko egiten dira.
Honako anterkigileak bi Pulitzer Sari edo gehiago jaso zituzten: Bestalde, honako antzerkigileak bi izendapen edo gehiago jaso zituzten: Lynn Nottage da saria birritan irabazi duen emakumezko antzerkigile bakarra. Bera eta August Wilson dira balentria hori burutu duten antzerkigile beltz bakarrak.
Jon Robin Baitz, Gina Gionfriddo, John Guare, A.R. Gurney, Richard Greenberg, Tina Howe, Branden Jacobs-Jenkins, Stephen Karam eta Sarah Ruhl, bi aldiz finalista izendatu dituzte, irabaztera ailegatu gabe. David Henry Hwang da inoiz irabazi gabe hiru aldiz finalista izendatu duten pertsona bakarra. Bestalde, Lin-Manuel Miranda eta Jeanine Tesori dira finalista bi aldiz izendatu dituzten bakarrak, musikala idatzi eta konposatzeagatik, eta 2016an Mirandak irabazi egin zuen.
Poltsikoko pistola
Erabilera orokorrean, poltsikoko pistola terminoa deskriptibo hutsa da, baina "sagu-pistola" (batez ere kalibre txikienekoentzat erabiltzen dena) peioratiboa izan ohi da.
Jatorria
Poltsikoko pistola XVII. mendearen erdialdean sortu zen Queen Anne pistola, beroki-pistola edo poltsikoko pistola gisa ezagutzen den suharri txiki eta ezkutagarri gisa. Hau XVIII. mendean zehar erabili zen, aberatsentzat gordetako arma izatetik erabilera zabalagoko arma arrunt izatera igaroz, gero eta fabrikatzaile gehiago egin baitzituzten XIX. mendearen hasieran. Poltsikoko pistolek XIX. mendearen bigarren erdian jo zuten goia. Goi-mailako gizarteko andreak babestuago sentitzen ziren horrelako arma bat poltsan gordeta zutela, eta gizonek, berriz, ezkutatuta eramaten zituzten, beren tamainagatik erraz, beren defentsa pertsonalerako. Prostituta, bidelapur edo karta-jokalari profesionalentzat ere ezinbestekoa izan zen. Urte hauetan Henry Deringer ospetsua izan zen, XIX. mendeko patrikako armen diseinatzaile ospetsua. Fabrikatzaile honen poltsikoko pistolak 1850eko hamarkadan lortu zuen bere ospe handiena, zibilen gogokoena izan zelarik, erraz ezkutatu eta eramateko moduko su-arma baten bila. Tiro egiteko gaitasuna mugatua zuen arren, tiro bakarrekoa, bere tamaina eta pisuagatik, abantaila handia izan zuen garai hartako gainerako armekin alderatuta.
Compreignacita
Compreignacita oxido motako minerala da.
Ezaugarriak
Compreignacita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Gene Sarazen
Gene Sarazen (Harrison, New York, 1902ko otsailaren 27a - Naples, Florida, 1999ko maiatzaren 13a) estatubatuar golfaria izan zen.
Jatorri siziliarreko familiarengan jaiota Eugenio Saraceni deitzen zen. 29 golf txapelketa irabazi zituen, haien artean hiru P. G. A. Txapelketa (1922, 1923 eta 1933), bi AEBetako Irekia (1922 eta 1932) Masters Txapelketa bat (1935) eta Erresuma Batuko Irekia bat (1932). Career Grand Slam irabazi duen bost jokalarietako bat da.
Magnolia (New Jersey)
Magnolia New Jerseyko borough bat da. Camden konderrian kokatua dago. 2010ean 4,341 biztanle zituen, 2.51 kilometro koadrotan banatuta.
Emoia erronan
Emoia erronan Emoia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Aparejadores Rugby Burgos
Aparejadores Rugby Burgos (izen osoa Club Deportivo Aparejadores Rugby Burgos) Espainiako Gaztela eta Leon autonomia erkidegoan dagoen Burgos hiriburuko errugbi talde bat da.
Historia
2006 urtean sortu zen Burgos Rugby Club eta Aparejadores Rugby Club elkartzean eta 2013an Ohorezko B mailara igo zen. 2017-18 denboraldian txapelketa irabazi eta maila gorenera igo zen. 2022-23 denboraldian Ligako finalera iritsi zen baina Valladolidek irabazi zuen 40-34.
Antzoriz lurmuturra
Antzoriz lurmuturra Lekeitio udalerriaren iparraldeko mugan dagoen itsaslabarra da. Santa Katalina izenez ere ezagutzen da, bertan dagoen baselizaren izenetik.
Inguru fisikoa
Lurmuturra kareharriz osatua dago, eta bere egiturari esker hainbat kobazulo aurkitzen dira bertan.
Kobazuloak
Lurmuturrean Antzorizko kobak ditugu, Santa Katalina izenez ere ezagunak (baseliza horren azpian daudelako). Haietako batean (Antzoriz I) Santa Katalinako aztarnategia dago, 1982-2000 urteetan induskatu zena eta harrezkero hainbat arlotan Europako arkeologiaren erreferentzia bihurtu dena.
Itsasargia
Antzorizko lurmuturrean dago Lekeitioko itsasargi nagusia. 1862 an eraikitakoa, gaur egun guztiz automatizatuta dago eta bertan itsas nabigazioari buruzko museo txiki bat bisita daiteke.
Appenzell (barrutia)
Appenzell barrutia Appenzell Innerrhoden kantonamenduan dagoen Suitzako barrutia da. Bere hiriburua Appenzell da. 16,9 kilometro koadroko azalera du eta 5750 biztanle.
NGC 1119
NGC 1119 galaxia bat da, Eridanus konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
Haplochromis rufocaudalis
Haplochromis rufocaudalis Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Toursko katedrala
Historia
San Maurizioren lehenengo katedrala Lidorio gotzainak eraiki zuen IV. mendearen erdialdean. 561ean erre eta Gregorio Tourskoak 590. urtean zaharberritu zuen. 1166an, Luis VII.a Frantziakoa eta Henrike II.a Ingalaterrakoa Anjouko kondearen arteko liskarretan erre zuten.
Egungo katedrala 1170 eta 1547 artean eraiki zuten San Gatzianoren omenez.
1862an gobernuak monumentu historiko izendatu zuen. .
Esloveniaren banaketa administratiboa
Eslovenia administratiboki udalerritan (občine - singularrean občina) banatzen da soilik. Herrialde osoan hizkuntza ofiziala esloveniera da. Dobrovnik, Hodoš eta Lendavan bigarren hizkuntza ofiziala hungariera da. Izola, Koper eta Piranen italiera da bigarren hizkuntza ofiziala.
Eskualde estatistikoak
Eslovenia estatu zentralista da, banaketa administratiboa helburu estatistikoetarako soilik dira baliagarri. Estatistikarako lurraldeak hauek dira:
Lurralde historikoak
Aintzinako hiru koroetan (Karniola, Estiria eta Goriška) izan zen banaketaren araberakoak dira lurralde tradizionalak:
Hiri handienak
2015eko erroldaren datuak dira
Metropoli eremuak
2015eko erroldaren datuak dira.
Udalerri guztien zerrenda
2006tik Eslovenia 210 udalerritan banatuta dago, horietatik 11 hiri estatusa dutenak (negritaz).
1986ko 1 Formulako denboraldia
Palmaresa
Gidari txapelduna: Alain Prost McLaren-TAG taldearekin
Fundazioaren saila
Fundazioa saila, 1942-1993 artean Isaac Asimov estatubatuarrak idatzitako zientzia fikziozko liburu osatutako saila da.
Testu hauek idazlearen hitzetan nolabaiteko etorkizuneko historia islatzen omen dute. Berez, gailu teknologikoek, bereziki robotak, gizarte antolakuntza modu harrigarrietan baldintzatzen duen fikzio tekno-soziala da.
1986ko 1 Formulako denboraldia
Gidarien sailkapena
{| width="100%" border=0
Gistáin-Chistén
Chistén edo Gistaín (izen ofiziala Gistaín-Chistén, aragoierazkoa Chistén, gaztelaniazkoa Gistaín) Huescako probintziako udalerria da.
Chistauko ibarreko hiru udalerrietako bat da.
Carme Karr i Alfonsetti
Carme Karr i Alfonsetti (Bartzelona, 1865eko martxoaren 16a - 1943ko abenduaren 29a) kazetari, idazle, musikologo eta publizista feminista eta bakezalea izan zen.
Karr, Dolors Monserdàrekin batera, zeinekin kolaboratu baitzuen, XX. mendearen hasierako feminismo katalanaren sustatzaile aurreratuenetako bat izan zen defendatzen baitzituen emakumeen eskubideak, edozein lanbidetan jardun ahal izateko nahiz aukera-berdintasunerako gaituko zituzten tresnak eskuratzeko. Bere feminismoaren ikuskera Feminalen, La Il-lustració Catalana aldizkariaren gehigarrian, azaldu zuen luze eta zabal. Karrek 1907tik 1917ra zuzendu zuen aldizkaria, eta Joana Romeu izengoitiarekin ere sinatu zuen. Beste hainbat hedabidetan ere agertu ziren bere kolaborazioak, adibidez, Diario de Barcelona-n, La Veu de Catalunya-n, Or y Grana-n (1906-1907) —bertan Solidaridat Catalana-ren auzia defendatu zuen—, Ofrena-n (1916-17), La Mainada-n (1922-23), La Actualidad-en, Día Gráfico-n eta Valentziako Las Provincias-en. Batzuetan Xènia izengoitiarekin sinatzen zuen, Eugeni d'Ors idazlearen Xènius ezizenari erreferentzia eginez. Carmek, gaztetan, hainbat polemika izan zituen Bartzelonako filosofoarekin.
Biografia
Carmeren aita, Eugène Karr, frantsesa zen, eta ama, Emilia Alfonsetti, italiarra. Eugène Karr ingeniari metalurgikoa zen eta Katalunian kontsulordea. Ama Carmenek urte bat baino ez zuela hil zen; horregatik, txikitan bere inudeak, amaren papera beteko zuenak, hazi zuen. Carmen Karr Alphonse Karr nobelagile frantsesaren iloba ere bazen. Haurtzaroan, Bartzelona eta Perpinyà artean hazi eta hezi egin zen, Bartzelonako eta Figueresko Maria Birjinaren Aurkenearen eskola dominikoetan. 1890ean Josep Maria de Lasarte i de Janerrekin ezkondu zen eta lau seme-alaba izan zituen: Montserrat (1891-1905), Juan (1892-1960), Paulina (1893ko uztailaren 23an jaio eta 1976ko abenduaren 22an hil zen ) eta Carme.
Kazetaria
Carme Karrek erabateko dedikazioa eskaini zion prentsa jardunari XX. mendeko bigarren hamarkadan; horri esker, kazetari produkzio erregularra garatu zuen, bere lanak hainbat gairi eta argitalpeni irekiak zeudelarik. Horregatik, Carme geroago ohikoa izango zen kazetari profesionalaren aurrekaritzat hartu izan da. Atzerriko familia batean jaio zen arren, Kataluniako kultura-bizitzan integratu zen eta L'Avenç (Aurrerabidea) aldizkarian hasi zen lanean, eta, aurrerago, Joventut (Gazteria) aldizkarian. Carmeren kulturak eta prestakuntzak kazetaritzan sartzea erraztu zioten, eta arlo horretan bere ideia moderno eta aurrerakoiak adierazteko bidea aukitu zuen. Xèniaren izengoitiaz Eugeni de Ors-ekin hasi zen eztabaidan, La Veu de Catalulnya egunkariko Xènius-ekin, hain zuzen, eta haren izenarekin artikuluak sinatu zituen katalanez eta gaztelaniaz Diario de Barcelona, El Día Gráfico eta Las Provincias egunkarietan.
1906an La Ilustració Catalana aldizkari grafikoa agertu zenean, zuzendariak emakumeentzako hileroko gehigarria prestatzeko eskatu zion. Horrela jaio zen Feminal, 1907tik 1917ra arteko ibilbidea izango zuen aldizkaria. Carmek, haren zuzendari eta bultzatzaileak, kalitate handiko aldizkaria plazaratzea lortu zuen, bai edukiari eta baita  alde grafikoari ere zegokienez. Feminal hileko laugarren larunbatean argitaratzen zen, eta bere orrialdeetan mende hasierako emakume-ahots ahaltsuenak jaso zituen: Dolors Monserdà, Agnès Armengol i Altayó, Felip Palma (Palmira Ventós i Cullell-en goitizena), Maria Domènech i Escoté, Sara Llorens Carreres, Joaquina Rosal, Mercè Pedrós, Isabel Serra eta Castellàko kondesa. Karrek ez zion inoiz utzi garaiko prentsan parte hartzeari, bere izenarekin sinatzen zuen edo El Escardot (Kardabera) gisako izengoitiekin. Frantsesa, alemana eta gaztelania ongi menderatzen zituen arren, katalana lehenetsi zuen bere idazkietako adierazpide gisa.
Ekintzaile eta feminista
Bere interesei dagokienez, katalanismoak, bakezaletasunak eta feminismoak eragiten zioten bereziki. Kazetari gisa eta bere eguneroko-praxian, beti ahalegindu zen gizonen eta emakumeen arteko berdintasuna lortzen eta emakumeak animatzen profesionalki gaituko zituen prestakuntza baterantz.
Intelektual konprometitu eta aktibo izanik, Carmen Karr La Llar egoitzaren fundazio eta zuzendaritzarekin lotuta egon zen 1913an. Egoitza hori emakumezko irakasle eta ikasleen ikasketak zabaltzeko lehen hezkuntza-gunea izan zen, eskola ingelesen antzera, eta gai horri buruzko saiakera bat argitaratu zuen, La llar izenekoa.
1929ko Erakusketa Unibertsalean Emakumearen Pabiloia zuzendu zuen. Bertan, Espainia osoko emakumeen lana erakusten zen, garaiko aurreiritziei aurre eginez.
Hizlaria
Karrek lan nabarmena egin zuen hizlari gisa —Bartzelonako Ateneoan hitz egin zuen lehen emakumea izan zen—, bai emakumeen egoeraren hobekuntzaren alde eta bai emakumeen irakaskuntza modernizatzearen alde ere, gizonek bezala lan egiteko aukera eta oinarrizko kultura izan zezaten. Gainera, ezkongabeko emakumeak autonomoak izateko eta gizartean funtzio sozial duin bat betzeko eskubidea aldarrikatzen zuen; horrez gain, emakume langileentzat lan-poltsa bat, kalitatezko prestakuntza eskainiko zuten lan-eskolak eta amatasunean gertatzen ziren lan-tratu diskriminatzaileei aurre egiteko mutualitateak eskatzen zituen. Kataluniako feminismoari buruzko hitzaldi horiek piztu zuten interesaren ondorioz, berehala argitaratu ziren La Cataluña astekarian, eta hilabete batzuk geroago, '''Cultura femenina. Estudi i orientacions'' ' izeneko liburukian jaso ziren.
Urte batzuk geroago, 1916an, zenbait kataluniar intelektual eta feminista nabarmenekin batera, hala nola, Dolors Monserdà edo Rosa Sensat, beste hitzaldi sorta bat garatu zuen, "Emakumeen hezkuntza" izenburupean. Hitzaldi horiek, berriz ere, emakumeen hezkuntzaren eta prestakuntzaren modernizazioari eta parekatzeari buruzko liburu baterako material bihurtu ziren:  'Educación femenina'.
Literaturgilea
Kazetaritzako testuez gain, Carme Karrek narratiba laburra, eleberria, antzerkia eta haurrentzako ipuinak landu zituen.
1902an, L 'Escardot (Kardabera) eta Una liceista (Lizeoko kide bat) ezizenekin sinatuta, bere lehen narrazioak argitaratu zituen Joventut (Gazteria) aldizkarian. Hainbat urtez kazetaritzako testuak idazten aritu ondoren, 1906an bi eleberri argitaratu zituen: Bolves: quadrets eta Clixés: Estudis en prosa. Biek ere klase ertaineko emakume burgesaren arazoak hartzen zituzten sakoneko erreferente tematikotzat. 1912an La vida de Joan Franch eleberria idatzi zuen, Lore Jokoetan saritua eta Lectura Popular-ek argitaratua. Urte batzuk geroago, 1925ean, beste narrazio bat argitaratu zuen 'La novela femenina' bilduman: Por la dicha.
Umeentzako narrazioak ere idatzi zituen (Contes de l'àvia, 1934; Garba de contes, 1935; El libro de Puli, 1942; Nick (conte de mitjanit), 1931; Cuentos a mis nietos, 1932; eta abar) eta baita zenbait antzezlan ere (Un raig de sol, 1908; Els ídols, 1911; Caritat, 1918).
Musikan aditua
Carme Karr musikazale amorratua zen. Musikari buruzko prestakuntza espezifikorik gabe, baina musikari oso lotutako familia-ingurunearekin, Carmen Karr oso aditu ezaguna izan zen Katalunian, Kataluniako musika-kulturari buruzko bere lan eta ekarpenengatik, arlo horretako kritika eta ikerketengatik, bere sorkuntza pertsonalengatik eta egile katalanen literatura-piezei buruzko partitura eta konponketengatik, bereziki kanturako eta pianorako.
Musikalizatutako edo Karrek sortutako pieza garrantzitsuenen artean, Cansons (1903), La Mort del rossinyol (1903), Las Aranyas (1903), Flors d 'escardot cançons catalanes (1907), El testament d' Amèlia (1908), Orquídea lieder kantu eta pianorako (1916), La filla de Maria, La Non non dels papellons, La Mort de la Verge eta Caterina Alberten "L'enamorat a l'enamorada" poema ("La Tralla" 1907).
Azken urteak
Askatasunaren eta bakezaletasunaren maitalea izanik, Gerra Zibilak, frankismoak eta Bigarren Mundu Gerrak erabat atsekabetu zuten. Horren ondorioz, apurka-apurka itzaltzen joan zen, 1943an Sarriáko etxean hil zen arte, bere obrak inolako ezagutzarik hartu gabe. Montjuïceko hilerrian (Bartzelona) lurperatuta dago.
Esker onak
Kataluniako Generalitateak Memorial Carme Karr sariak sortu zituen; sari horien xedea Kataluniako publizitate- eta kazetaritza-hedabideetan gizon eta emakumeentzako aukera-berdintasuna sustatzea da. Horrez gain, bere izena jarri dio Lledoners espetxean kokatutako Carme Karr Helduen Prestakuntzarako Zentroari (abenduaren 2ko 232/2008 Dekretua).
Capital de la Cultura Catalana (Kataluniako Kulturaren Hiriburua) ekimenaren antolatzaileek, Carme Karr, beste 24 lagunekin batera, Humanitateen esparruko Kataluniako pertsonarik jakintsuena aukeratzeko hautagaitzat hartu zuten, eta atal honetako 5 finalistetako bat izateko bozkatua izan zen.
Sargocentron tiere
Sargocentron tiere Sargocentron generoko animalia da. Arrainen barruko Holocentridae familian sailkatzen da.
Tropidophis
Tropidophis Tropidophiidae familiako narrasti genero bat da. Hego Amerikan eta Antilletan bizi dira.
Manasquan (New Jersey)
Manasquan New Jerseyko borough bat da. Monmouth konderrian kokatua dago. 2010ean 5,897 biztanle zituen, 3.58 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 1120
NGC 1120 galaxia bat da, Eridanus konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
Diogo Ferreira
Diogo Alexandre Alves Ferreira (1989ko urriaren 5a - ) Australiako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Tochigi SC.
El Grado-Lo Grau
El Grado edo Lo Grau (izen ofiziala El Grado-Lo Grau, aragoierazkoa Lo Grau, gaztelaniazkoa El Grado) Huescako udalerria da, Somontano de Barbastroko eskualdekoa.
Iñigo Martinez (pilotaria)
Iñigo Martinez Guerra, pilota arloan Martinez deituraz ezaguna (Bera, Nafarroa Garaia, ) esku huskako pilotari profesional ohia da. Atzelari aritzen zen, Aspe enpresarekin.
Emoia kordoana
Emoia kordoana Emoia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Dobritx
Dobritx (bulgarieraz: Добрич, Bulgariako sistema ofizialaren arabera: Dobrich) Bulgariako hiria da, Dobritx probintziako hiriburua dena. Komunismoaren garaietan Tolbukhin zuen izena.
Pipa (musika tresna)
Pipa (琵琶), Txinako pultsatutako musika tresna tradizional bat da, Europako lautaren antzerakoa. Pipa, lehen aldiz, K. a. II. mendeko testuetan aipatzen da. Beronen ondorengo dira ekialde urruneko zenbait musika tresna tradizional, horietatik ezagunenak, Japoniako biwa, Vietnameko đàn tỳ bà eta Koreako bipa direlarik, azken hau, jada erabiltzen ez dena, musika tresna batzuk soilik museoetan kontserbatzen direlarik.
Pipa izena, "pi" (琵) eta "pa" (琶) silaba txinatarrez osatua dago. Hain zehazki ere, musika tresna hau jotzeko bi erei erreferentzia egiten die: "pi"k, eskuineko eskuko hatz erakuslearekin eskuinetik ezkerrera bultzatzea esan nahi du, eta "pa"k, eskuineko eskuko hatz potoloarekin ezkerretik eskuinera, kontrako norantzan bultzatzea.
Pipa, lau harizko musika tresna bat da, non, erresonantzia kaxak madari forma duen. Masta labur eta kurbatu bat du, estalki harmonikoaren zati bat hartzen duten hogeita hamar traste dituena, honela, hedadura handia eskainiz. Tang dinastiaren ondoren (618-907), pipak bere ospea mantendu zuen musika tresna bakarlari bezala, baita musika taldeko tresna bezala ere. Garai hartan, plektruarekin jotzen zen, baina, ondoren, plektrua erabiltzeari utzi zitzaion, hatzetako azazkalak erabiltzeko.
Jotze teknikak, efektu bertutetsu eta deskriptiboak lortzea ahalbidetu behar duen abilezia handia eskatzen du. Tremoloak, bost hatzekin batera joz lortzen direnak, pizzicatoak, harmoniko jokoak, zaratak, etab... konbinatzen dira.
Sargocentron tiereoides
Sargocentron tiereoides Sargocentron generoko animalia da. Arrainen barruko Holocentridae familian sailkatzen da.
Toursko gaztelua
Toursko gaztelua (Château de Tours) Frantziako Erdialdea-Loira Harana eskualdeko Indre eta Loira departamentuko Tours hiriko alde zaharrean dagoen gaztelua da.
XI. mendean eraiki zutenean, Erdi Aroko gaztelu xumea izan zen. XIII. mendean zabaldua, XV. mendean errege-egoitza bilakatu zen. 1913an gobernuak monumentu historiko izendatu zuen. Egun arte-museoa da, Joan Miró, Daniel Buren edo Nadarren lanak dituena.
Ron Perlman
Ronald N. Perlman (New York, 1950eko apirilaren 13a) estatubatuar telebista eta zinemako aktore eta bikoiztaile bat da. Nahiz eta sarritan bigarren mailako pertsonaiak antzeztu izan, bere aurpegia edo itxura nabarmena zinemazaleen artean aski ezaguna da.
Berak antzeztutako filma ospetsuenen artean Der Name der Rose (1986), Cronos (1993), Police Academy: Mission to Moscow (1994), The Island of Dr. Moreau (1996), Alien Resurrection (1997), Enemy at the Gates (2001), Blade II (2002), Hellboy (2004), Hellboy II: The Golden Army (2008), Outlander (2008), Mutant Chronicles (2009), Bunraku (2011) eta Conan the Barbarian daude.
Gudo Visconti
Gudo Visconti Italiako udalerri bat da. Milango probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Gudo Viscontik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Congolita
Congolita borato motako minerala da eta boracite taldearen kidea da.
Stanford espetxeko esperimentua
Stanford espetxeko esperimentua, psikologia esperimentu ezagun bat da, honetan gizakien portaeraren bilakaeran muturreko giroak eta espetxe bizimoduak duten eragina aztertu nahi izan zen, horretarako partaideak bi erroletan banatuz, zaindariak eta presoak. 1971n Stanford Unibertsitateko Philip Zimbardo psikologoak zuzendutako ikertzaile talde batek burutu zuen. Fikziozko espetxe batean zaindarien eta presoen errolak antzeztuko zituzten boluntarioak erreklutatu zituzten. Halere, esperimentua kontrolpetik joan zitzaien eta lehen astean bertan behera utzi beharra izan zuten.
Mota honetako esperimentuen inguruan sortzen diren kezka etikoak direla eta, Milgramen esperimentuarekin parekatzeko joera dago, hura 1963an Yale Unibertsitatean Stanley Milgramek burutu zuen, Philip Zimbardoren aspaldiko laguna zena.
NGC 1121
NGC 1121 galaxia bat da, Eridanus konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Haplochromis rufus
Haplochromis rufus Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Hesburger
Hesburger janari lasterra zerbitzatzen duen jatetxe-kate finlandiarra da. Turku hirian dauka egoitza nagusia eta Finlandiako hanburgesa jatetxe-kateen artean handiena da. McDonald's etxe estatubatuarrak baino jatetxe gehiago ditu bertan.
1992an 12 jatetxe baino ez zeuden arren, 200 jatetxe baino gehiago ditu gaur egun 60 herritan sakabanatuta. Carrols izeneko enpresa lehiakidea erosi zuen 2002an. Nazioarteko merkatura ere hedatu da Hesburger, eta Finlandian ez ezik, Herrialde Baltikoetan eta Alemanian ere baditu jatetxeak. Sirian ere ireki zen Hesburger bat baina oso denbora gutxian egon zen irekita. Errentagarria ez izanagatik itxi zuten.
Hanburgesak, entsaladak, patata frijituak, freskagarriak, esnearekin egindako irabiatuak eta postreak zerbitzatzen ditu besteak beste. Hesburgerrek zenbait lekutan pasta edota kafea zerbitzatu (azken hauek Hesecafes bezala dira ezagunak), eta autoa garbitzeko aukera ere ematen du. Jatetxe guztiek wi-fi zerbitzua eskaintzen dute.
Honako herrialdeetan daude Hesburger jatetxeak:
Mantoloking (New Jersey)
Mantoloking New Jerseyko borough bat da. Ocean konderrian kokatua dago. 2010ean 296 biztanle zituen, 1 kilometro koadrotan banatuta.
Akira Hamashita
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Tochigi SC.
Daluis
Daluis Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Daluis udalerrian erroldatutako biztanleak 115 ziren. Familiak 62 ziren, horien artean 23 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 27 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 134 etxebizitza zeuden, 58 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 61 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 108 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 58 etxebizitza nagusietatik 51 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Pablo Gargallo
Pablo Gargallo (Maella, Aragoi, Espainia, 1881eko urtarrilaren 5a - Reus, Katalunia, 1934ko abenduaren 28a) eskultorea izan zen. Bartzelonan lehen ikasketak Venanci Vallmitjanarekin egin ondoren, Parisa joan zen; kubismoak, Picassok batez ere, eragin handia izan zuen Gargalloren obran. 1912. urtean burdina eta bestelako metalak lantzen hasi zen. 1925ean Parisen hartu zuen bizitokia, eta estilo berri bat landu zuen, espazioari lehentasuna ematen ziona, masaren gainetik. Abstrakziora joz, hutsuneak eta azalera okerrak erabili zituen materiaren pisua arintzeko. Hala, emaitza bikainak lortu zituen, eta bitartean, bolumen handiko irudiak ere landu zituen. Monumentuak, hilobiak eta irudi askeak ere egin zituen. Igarlea da haren lan guztietan ezagunena.
Daluis
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Leone Leoni
Leone Leoni (Menaggio, Comotik hurbil, 1509 - Milan, 1590ko uztailaren 22a) italiar arkitektoa eta eskultorea izan zen.
Daluis
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 70 ziren, horien artean 44 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 44 pertsona aktiboetatik 43 lanean zeuden (26 gizon eta 17 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Daluis udalerrian 65 unitate fiskal zeuden, 139 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.550 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Leone Leoni
Biografia
Urregintzan lan egiten zuen, eta Karlos V.a erregearen eskultore nagusi izan zen. Bere seme Pompeorekin (1533-1608) egiten zuen lan, eta brontzean zizelkaturiko monumentu ugari eskaini zioten Karlos V.a erregeari: Carlos Quinto abatiendo al furor (1564), Emperatriz Isabel, María de Austria, Felipe de Austria eta abar.
Daluis
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak eta 2 jatetxeak.
Leone Leoni
Biografia
Buruak ere landu zituen, Karlos V.arena, Filipe II.arena eta Maria erreginarena, esaterako. Aipatzekoak dira, halaber, Gian Giacomo Mediciri eginiko hilobia (Milango katedralean) eta Gonzaga soldaduari eginiko monumentua.
Daluis
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Daluis udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 849 hektarea erabiltzen.
Pablo Gargallo
Berak egindako lanen zati handia Zaragozako Pablo Gargallo museoan gordetzen dira.
Daluis
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Inveruno
Inveruno Italiako udalerri bat da. Milango probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Inverunok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Emoia maxima
Emoia maxima Emoia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Lao Tzu
Laozi (baita ere Lao Tzu, Lao Tse eta Laotze idatzia, txineraz: 老子, maisu zaharra) txinatar zibilizazioaren filosofo garrantzitsuena izan zen.
Txinatar tradizioak ka. VI. mendean bizi izan zela dio, baina jakitun modernuek K.a. IV. mendean kokatzen dute, "pentsamenduaren ehun eskolen" garaian. "Dao De Jing" edo "Tao Te Ching" idatzi zuela pentsatzen da, taoismoaren oinarrizko liburua dena. Liburu honen arabera Tao edo Dao (bidea), ez da aldatzen eta egia unibertsala da.
Hoz y Costean
Hoz y Costean gaztelaniaz edo Oz y Costeán aragoieraz Huescako udalerria da. 2020an 240 biztanle zituen. Lehenago existitzen ziren Hoz de Barbastro eta Costean udalerrien batasunetik sortu zen. Udaletxea lehenengoan geratu zen. Somontano de Barbastro eskualdean dago.
San Juan de la Peñako kartularioa
San Juan de la Peñako kartularioa edo Liburu gotikoa, Zaragozako Unibertsitateko Liburutegian gorderik dagoen antzinako agiri bat da, XI. mendean idazten hasia, 507-1064 arteko San Juan de la Peña monasterioko 311 agiri dauzka. Edukian topatutako monasterioaren agiri idatzi antzinakoenak daude, nahiz eta 507koa gerora idatzitako faltsifikazioa den.
Agiriek hiru idazkera mota erakusten dituzte, bisigotiko borobila, XII-XIV. mende arteko karolingiarra, eta XV. mendeko aragoiarra.
Kartularioan garaiko Huescako probintzian zeuden Huescako euskarazko leku-izenak ikusgai daude.
Kartularioaren lau argitalpen argitaratu dira, Magallón (1903-1904),​ Canellas y Usón (1935), Canellas (1975) eta Antonio Ubieto Artetak (1965) idatziak.
San Martin Tourskoaren basilika
San Martin Tourskoaren basilika (Basilique Saint-Martin de Tours) Toursko eliza katolikoa da, Martin Tourskoaren omenez eraikia.
Frantziako Iraultzan eraitsitako Erdi Aroko basilika bat ordezkatu zuen. 1886 eta 1924 artean eraiki zuten neo-bizantziar estiloan, arkitektoa Victor Laloux izanik.
1862an gobernuak antzinako basilikaren hondakinak monumentu historiko izendatu zituen. .
The Suite Life of Zack & Cody
Sinopsia
Abenturak "Tipton Hotelean" bizitzen dira.
Zack eta Cody hotel batean bizi diren bi anai bikiak oso kaltegarriak. Haren bihurrikeriek Moseby Jaunaren pazientzia beti ahitzen dute.
Chang'e 4
Chang'e 4 (txineraz 嫦娥四号; pinyinez Cháng'é Sìhào), Txinatar Ilargi esplorazio programaren misio bat da, jaitsiera modulua eta astromobilaz osatua dago. Berez, Chang'e 4a Txinako bigarren jaitsiera modulua eta astromobila dira, Chang'e 3ren erreserba kopia gisa eraikia izan baitzen, Chang'e 2a Chang'e 1ena den bezala. Chang'e 3aren ilargiratze arrakastatsuaren ondoren, Chang'e 4aren ezaugarriak helburu berrietarako zehaztuak izan ziren.
Errege ur
Errege ura (aqua regia) kolore horixka duen disoluzio oso korrosiboa da, azido nitriko kontzentratua eta azido klorhidriko kontzentratua batetik hirurako bolumenean nahasiz sortua.
Bellator xenisma
Bellator xenisma Bellator generoko animalia da. Arrainen barruko Triglidae familian sailkatzen da.
Manville (New Jersey)
Manville New Jerseyko borough bat da. Somerset konderrian kokatua dago. 2010ean 10,344 biztanle zituen, 6.11 kilometro koadrotan banatuta.
Graus
Graus Huescako ipar-ekialdean dagoen udalerria da, Ribagorzako eskualdearen hiriburua.
Yuki Nishiya
Yuki Nishiya (西谷 優希, 1993ko urriaren 5a - ) Japoniako futbolaria da.
Errege ur
Urrea, platinoa eta gainontzeko metalak disolbatzeko gai den nahastura bakarrenetakoa da. Izendapen hau errege edo metal nobleak disolbatzeko gai delako jaso zuen. Errege ura ez da oso egonkorra, beraz erabiltzeko unean bertan prestatu beharra dago.
Lehenbizikoz Jabir ibn Hayyan (721-815) pertsiar alkimistak azido sulfurikoa eta sodio kloruroa (gatz arrunta) nahastuz prestatu zuen.
Graus
Hizkuntzari dagokionez Sartaldeko Zerrendaren barruan kokatuta dago.