cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santo Tomas eliza (Arratzu)
Ezaugarriak
Kanpoaldean arkupea du, perimetro osoa zeharkatzen duena, baita estribuak eta oinaldean dorrea ere. Hallenkirche edo areto eliza bezala tratatu liteke, altuera berean dituen nabe guztiek ezaugarri hori ematen baitiote, baina azterketa sakonago batek adierazten du 1817an barneko estalkiaren ondoren ezaugarri bereizgarri hau eskuratu ahal izan zuela, bere jatorrizko kontzepzioan falta zena. Edozein modutan ere, barrualdea da tenplu baten gauzarik nabarmenena, 1772an Juan de Iturburuk korua sortu ondoren, oinaldean, harlanduzko lanetan eta zutabe eta arku karpanelen gainean, koloma-artikulazioa toskanar ordenan hasi ahal izan zuena, hamarkada batzuk geroago egina, ganga baidekin eta bao gehiagorekin lotuta. Bere dorrea XVII. mendearen erdialdekoa da, sarrera nagusia bere oinaldean egon zenean arkupe funtzioak beteko zituen gorputz baxu batekin (gaur egun ebanjelio eta epistolar hormetan bi hegal ditu), eta erdi-puntuko hiru arku handi ditu, bere goiko zatia, kanpandorrea, erdi-puntuko baoetan, lau isurialdetan estaltzen den bitartean. Kanpandorrea eta eliza inguratzen duen portikoa XVII. mendekoak dira.
Psednos platyoperculosus
Psednos platyoperculosus Psednos generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
Santo Tomas eliza (Arratzu)
Ezaugarriak
Bere altzariak aberastasun handikoak dira eta gehienak barrokoak. Ebanjelioaren nabean Kristo Santuaren erretaula dago, XVII. mendearen lehen erdikoa, zutabe salomondarrekin, gorputz bakarrarekin eta Kristo Gurutziltzatuaren, San Roke eta San Antonen (manierista) irudiekin; 1738ko Arrosarioaren erretaula, titularraren eta San Sebastianen irudiekin, eta Bataio kapera, burdin sare barrokoarekin eta XVII. mendeko pilarekin. Epistolan, San Joseren erretaula dago, Arrosarioarena bezala, baina San Joseren eta San Joan Bataiatzailearen irudiekin; Soledadeko erretaula, Santo Kristoren ildoari jarraituz, titularraren eta San Juan, San Migel eta San Frantziskoren tailekin, biak erromanista berraprobetxatuak eta Pietatearen kapera, berriz ere artaburudun burdin hesi barrokoarekin eta erretaula barrokoarekin. Erretaula nagusiak hiru kale eta zutabe korintoarrak dituen pisu bat ditu, 1813koa.
Erabilitako materialen artean azpimarratzekoak dira Ereñoko kareharri gorrizka eta Oiz mendiko hareharria. Elizaren parean dago estilo neoklasikoko abadetze-etxea, 1839 eta 1841 urteen artean eraikia.
Historia
Eliza Arratzuko udalerria eratu baino lehenagokoa da, eta nahitaezko geralekua zen Santiago de Zenarruzatik Gernikara doan bideko erromesentzat. Jatorrizko kaperak egungoa baino txikiagoa izan behar zuen, izan ere, indusketa arkeologiko berriek Erdi Aroko galtzadak gaur egungo bolumen arkitektonikoaren barrualderaino jarraitzen duela egiaztatu dute.
Æneas Mackay
Æneas Mackay baroia (Nimega, 1838ko azaroaren 29a - Haga, 1909ko azaroaren 13a) herbeheretar politikaria izan zen. Herbehereetako lehen ministroa izan zen 1888tik 1891ra.
Santo Tomas eliza (Arratzu)
Historia
Tenpluaren jatorria ez dago argi, adituak ez dira ados jartzen. Batzuk XII. mendekoa dela diote eta beste batzuk XIII. mendekoa. Iturrizaren arabera, Arratzuko Santo Tomas Apostoluaren parrokia XII. mendekoa da. 1095 eta 1179 artean, jaun laikoek beste eliza batzuk ere eraiki zituzten, hala nola Foruko San Martin, Kortezubiko Santiago edo Gautegiz Arteagako Santa Maria. Labayruk, bere aldetik, XIII. mendetik Arratzuko elizak Santo Tomas apostoluari eskainitako parrokia zuela dio, eta 1530ean berreraikia izan zela proposatzen du.
Æneas Mackay
Nimegan jaio zen eskoziar jatorriko familia noble batean. Zuzenbide ikasketak Utrechteko Unibertsitatean eta abokatu eta epaile izan zen.
Santo Tomas eliza (Arratzu)
Historia
Parrokiako patronatua hiru laurden Arteagako etxeari eta laurdena Mezeta etxeari zegokien arren, bere jurisdikzio eklesiastikoa zibila baino zabalagoa zen, Ajangizko kontzejuko zenbait etxe eta Gautegiz-Arteaga eta Mendata udalerrietako beste batzuen mesedetan.
Æneas Mackay
Iraultzaren Aurkako Alderdiko kide izan zen, eta 1876an diputatu hautatu zuten, eta Ganberan lan egin zuen justizia, hezkuntza, kolonia eta sufragio gaietan. 1884an Ganberako presidente hautatu zuten, baina hurrengo urtean galdu zuen berrautaketa.
Eskuinak 1888ko hauteskundeak irabazi zituen eta Mackay lehen ministro izendatu zuten. Neurri nagusia eskola pribatuei laguntzea eta publikoekin parekatzea izan zen. 1891n dimisioa eman zuen. Ondoren, Ganberako presidente izan zen 1901etik 1905era.
Roccafiorita
Roccafiorita Italiako udalerri bat da. Messinako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Roccafioritak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kuskuta
Kuskuta ezkertearen familiako landare bizkarroi batzuen generoa da. Ernetzean ez dute kotiledoirik izaten hazian, baina zain moduko luzakin batzuk eta hari-itxurako zurtoin fin batzuk hazten zaizkie, landareren baten gaineraino iristeko eta hari hazkurria atereaz bizitzeko. 80 bat landare espezie ezagutzen dira kuskuta izenaz. Ia mundu guztian daude zabalduak.
Columbia (Kentucky)
Columbia Kentuckyko hiri bat da. Adair konderrian kokatua dago. 2010ean 4,452 biztanle zituen, 12.53 kilometro koadrotan banatuta.
Roccalumera
Mugakideak
Roccalumerak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Mendebaldeko Mazedonia
Mendebaldeko Mazedonia (Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας) Greziako hamahiru periferietariko bat da. Mazedoniako mendebaldeko eskualdean dago, Greziako iparraldean. Kozani da Mendebaldeko Mazedonia periferiako hiriburua.
Era berean, Mendebaldeko Mazedonia lau unitate periferikotan banatuta dago: Florina, Grevena, Kastoria eta Kozani.
St. Clairsville (Pennsylvania)
St. Clairsville Pennsylvaniako borough bat da. Bedford konderrian kokatua dago. 2010ean 78 biztanle zituen, 0.08 kilometro koadrotan banatuta.
Hinojosa del Duque
Hinojosa del Duque Kordobako probintziako udalerria da Los Pedroches eskualdean dagoena. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera herriak 7.407 biztanle zituen.
Marco Polo (telesaila)
Marco Polo telesail dramatikoa da, John Fuscok Netflixerako sortua. Telesailak Marco Poloren bizitza kontatzen du Kublai Khanen gortean. The Weinstein Companyk ekoiztua, bi denboraldi baino ez zituen izan.
Reitano
Reitano Italiako udalerri bat da. Messinako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Reitanok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Astroblepus chapmani
Astroblepus chapmani Astroblepus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Astroblepidae familian.
Koněprusy
Koněprusy Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 245 biztanle ditu eta 6,03 kilometro koadroko azalera. Beroungo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1238 urtean egin zen.
Prairie Ridge (Washington)
Prairie Ridge Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Pierce konderrian dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Topas
Topas Salamancako udalerria da, La Armuña eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 642 biztanle zituen.
Jun
Jun Granadako probintziako (Espainia) udalerria da. 2007an 2.377 biztanle zituen.
Dicamptodon copei
Dicamptodon copei Dicamptodon generoko animalia da. Anfibioen barruko Ambystomatidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
Artondale (Washington)
Artondale Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Pierce konderrian kokatuta dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Roccavaldina
Roccavaldina Italiako udalerri bat da. Messinako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Roccavaldinak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Egonkortasun Plana
Ekonomiaren Egonkortasunerako Plan Nazionala 1959an Espainiako gobernuak onartutako neurri ekonomikoen multzoari deritzo. Planaren helburuak Espainiako ekonomiaren egonkortasuna eta liberalizazioa izan ziren, frankismoaren autarkia politikari amaiera emanez eta 60ko hamarkadako garapen ekonomikoa egin zion leku.
Garaiko egoera ekonomikoa: Autarkia
1939an Espainiako Gerra Zibila bukatu zenez gero, Espainiako gobernuak autarkian oinarritutako politika ekonomikoa jarri zuen martxan eta, horren ondorioz, AEBetako laguntzekin 50eko hamarkadan zerbait suspertzen ari bazen ere, Portugalekin batera, Europako herrialde pobreenetarikoa zen.
Arazo ugari zuen garai hartan Espainiako ekonomiak:
Aurrekariak (1957-1958)
1957ko otsailean, gobernu aldaketa bat izan zen Carrero Blancoren pean eta ministro berriak sartu ziren: Alberto Ullastres Merkataritzan, Mariano Navarro Rubio Ogasunean eta López Rodó Lehendakaritzaren Idazkaritzako buruetako bat. Denak ziren katolikoak, Opus Deiko kide eta ekonomian gaitasun handikoak. Berehala ikusi zuten egoera ekonomikoaren larria eta politika ekonomikoa gidatzen hasi ziren, garaiko autarkia frankista hautsiz.
Erabakitako neurri garrantzitsuenak:
Garapena
Joan Sardà i Dexeus eta Enrique Fuentes Quintana ekonomialariek hartu zuten parte zuzena bere garapenean eta gobernuak onartu zuen 1959ko uztailaren 21ean, eta Gorteek, berriz, 1959ko uztailaren 28an; hori bai, barne gatazka handiei eta Francoren iritziari berari ere aurre egin behar izan zien, autarkia gerra zibilaren eta nazionalismoaren ideologiaren atal bat baitzen haientzat. Autarkia erregimenari lotuta zegoen erabat eta kanpoko presioagatik ez balitz, ez zuten sekula hura alboratzea onartuko.
Neurri hauek guztiak ikaragarrizko aldaketa izan ziren gobernuaren politika ekonomikoan. Arazo errealak ziren, baina konponbidea ez zen nahi bezain azkar iritsi.
Edukia
Planak lortu beharreko helburuak zehazten ditu: egonkortasun ekonomikoa, ordainketa balantzaren oreka, monetaren indartzea, dibisa egonkor bihurtzeko nahia... Merkantzien inportazioaren liberalizazioa aurreikusten da eta, aldi berean, barne merkataritzarena ere bai. Liberalizazioa alde batetik, baina zurruntasuna ere bai: Beraz, 1959an hartutako neurriek ez zuten barne oreka soila bilatzen eta sustraietatik eraberritzeko plana zen. Oreka lortu, bai, baina aurreko garepen eredua bertan behera utzi eta Espainiako ekonomia nazioarteko merkatuan murgilduz, ekonomia saneatuz eta ondorengo garapen ekonomikoaren hazia ereinez. Estatu autoritarioak erabat kontrolatutako ekonomia hura baztertu eta liberalizatu beharra zegoen.
Emaitzak
Epe motzera nabaritu ziren emaitzak, bai barnean eta baita kanpoan ere: Baina garapenak ekoizpenari eragin zion epe motzean, soldaten izozteak eta kontsumoaren jaitsiera nabarmena. Inbertsioa ere gelditu egin zen eta langabezia hazi. Honek denak, Europarako emigrazioa bultzatu zuen eta langabeziaren eragina leuntzen lagundu zuen.
Tilleyita
Tilleyita silikato motako minerala da.
Egonkortasun Plana
Emaitzak
Egonkortzeko ahaleginek arrakasta izan zuten, baina epe luzerako nahi zen liberalizazioa ez zen aplikatzerik lortu. Erreformek indarra galtzen joan ziren eta antsiatutako merkatu lehiakorra ez zen iritsi.
Tilleyita
Ezaugarriak
Tilleyita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Egonkortasun Plana
Emaitzak
Nolanahi ere, Espainiako ekonomia asko garatu zen 60ko hamarkadan, baina berriro ere, protekzionismoa eta interbentzionismoaren eragina nabaritu zen, bankak dominatutako Espainiako korporazio handiak faboratuz eta benetako lehiakortasunari ekidinez.
Lavinia
Lavinia, Latino, latindarren erregearen eta honen emazte Amataren alaba zen. Eneas Laziora, Italiar penintsulan, Troiako Gerraren ondoren, oztopo ugari gainditu eta gero, eta han, erregearekin aliantza bat ezarri zuen. Gainera, Laviniarekin ezkondu zen, Eneas iritsi aurretik Turnorekin hitz emanda zegoena, rutuliarren erregea zena. Lavinia Turnorekin ezkondu ez zenez, Turnok Eneasen aurka borrokatu zuen, eta, Virgilioren bertsioaren arabera, Eneasek, bere ama, Venus jainkosaren laguntzarekin garaitu zuen, oparitu zizkion arma batzuk erabiliz.
Lavinia eta Eneas, ezkondu egin ziren eta Silvio izeneko seme bat izan zuten.
Heroiak, bere emaztearen omenez, Lavinio edo Lavinium izeneko hiria sortu zuen.
Koněšín
Koněšín Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 513 biztanle ditu eta 11,24 kilometro koadroko azalera. Třebíčeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1318 urtean egin zen.
Pedroche
Pedroche Kordobako probintziako udalerria da Los Pedroches eskualdean dagoena. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera herriak 1.670 biztanle zituen.
Keith Moon
Keith John Moon (Wembley, Middlesex, 1946ko abuztuaren 23a - Westminster, Londres, 1978ko irailaren 7a) ingeles rock musikari eta bateria-jotzailea izan zen, The Who taldearen kidea.
Raúl García
Raúl García Escudero (Zizur Nagusia, 1986ko uztailaren 11) nafar futbolaria da. Puntaerdi gisa jokatzen du. Estatistika ofizialen arabera, 1.83 metro du luzera eta 80 kg. pisatzen du. Osasunako harrobian hezia, 3 denboraldi egin ditu Iruñeko taldean, 6 zenbakia sorbaldan eramanda. Hor, oso maila ona erakutsi zuenez, beste talde batzuek erosi nahi izan zuten 2005-2006ko denboraldian ere. Iruñean beste urte bat ematea erabaki zuen, baina hurrengo denboraldiaren amaieran, zurrumurruek talde askorekin lotu ostean (tartean Real Madril edo Valencia CFrekin) Atlético de Madridekin sinatu zuen 5 urterako, Osasunari 13 miloi euro ordainduta. Koltxoneroekin 2007-08ko Intertoto, 2009-10eko Europa League eta 2010-11ko Europako Superkopa irabazi ditu. 2011-12ko denboraldian Osasunara itzuli zen, Atlético de Madridek utzita. Ondoko urtean Atléticora itzuli eta, titular eztabaidaezina izan gabe ere, oso garrantzitsu bilakatu zen Diego Simeoneren taldean. Espainiako 19 eta 21 urte azpiko selekzioekin jokatu du.
Kirol ibilbidea
''2023ko ekainaren 5ean eguneratua. Datu ofizialak.''
Raymond Boudon
Raymond Boudon (Paris, 1934ko urtarrilaren 27a - 2013ko apirilaren 10a) soziologo frantsesa izan zen. Alain Touraine, Michel Crozier eta Pierre Bourdieurekin batera, XX. mendeko amaiera eta XXI. mendeko hasiera bitarteko Frantziako soziologo garrantzitsuenetakoa izan da.
Ezaguna da gizarte mugikortasunaren eta aukera-desberdintasunaren inguruan egindako ikerketengatik, baita ere indibidualismo metodologikoaren alde egin zuen defentsagatik.
Frantziako Institutuko kide izan zen (Zientzia moral eta politikoen Akademia) 1990etik.
Rivesaltesko kontzentrazio-esparrua
Rivesaltesko kontzentrazio-esparrua (Camp Joffre de Rivesaltes) Ipar Katalunian Frantziako Armadak 1939tik 2007ra kontzentrazio-esparru eta base militar gisa erabili zituen instalazioak ziren. 1938an sortua, Rivesaltes eta Salses-le-Château herrietan zegoen, 600 hektarea inguru izanik. Muga gainditu zuten errepublikar errefuxiatuez gain, Espainiatik ihesi egin zuten pertsonak bertan atxilotu zituzten. Gerra ondoren erabilera ugari izan zituen, tartean etorkinak biltzeko tokia gisa. 2007tik Oroimenaren museoa eraiki da bertan.
Sorrera
Plangintza 1935. urtean hasi zen, lurreko, trenbideko eta itsasoko komunikazioengatik eremu estrategiko batean. «Camp Joffre» eremu militarra 1939an ireki zen, itsasoz haraindiko tropa frantsesei irakasteko.
Aldi berean, Espainiako Gerra Zibilaren testuinguruan, Kataluniako frontea erori ondoren Espainiako Errepublikako Herri Armada erretiratu zenean, milaka errefuxiatuk Frantziara ihes egin zuten, eta horietako 15.000 eremu horretan sartu zituzten.
Bigarren Mundu Gerraren lehertzeak eta Frantziako iparraldeko eta ekialdeko mugetatik gertu dauden eskualdeetatik ebakuatutako biztanleria zibilari babesa emateko beharrak, 1940ko amaieran, Frantziako Gudua amaitu ondoren, zelaiaren azalera 600 hektareatan handitzea erabaki zuten, eta aldi berean, zelaiaren zati militarra martxan egotea erabaki zuten, 150 barrakoitan 17.000 lagunentzako edukiera zuena.
Familientzako Babes-zentroa (1941-1942)
Lehen errefuxiatu frantsesak 1941eko urtarrilaren 14tik aurrera iritsi ziren, eta handik gutxira familien ostaturako zentro erreserbatu gisa ezarri zen. Hala ere, praktikan, elkartzea ezinezkoa zen, eta haurrak zein emakumeak gizonengandik bereizten ziren barrakoietan. Maiatzaren 31n, eremuan 6475 barneratu zeuden, gehienak 16 nazionalitatetako atzerritarrak, erdiak baino gehiago espainiar errepublikanoak, eta heren bat baino gehiago frantsesak ez ziren juduak.
Eremu berezia (1942)
1942tik aurrera, Vichyko gobernuak Alemaniako agintariekin izandako lankidetzak areagotu egin zuen juduen gaineko presioa eremu librea deiturikoan, eta, ondorioz, hainbat dekretu ezarri ziren haiek bereizteko eta, kasu askotan, Alemaniara erbesteratzeko.
Frantzia hegoaldean, dekretuaren aplikazioa 1942ko abuztuaren 26tik aurrera egin zen, frantsesak ez ziren juduak atxilotzeko operazioarekin. Lehen egunetan, atxilotutako pertsonetatik 1176, familietako kideak, Rivesaltesko Israeldarren Kontzentrazio Zentro Nazionala izeneko Joffre eremuaren zati batean biltzen ziren. Zentro horrek J (emakumeak eta haurrak), F (gizonak, lehen langileentzako prestatuak) eta K (harrera, hautaketa eta sailkapena) sekzioak hartzen zituen, eta 10.000 barneratu hartzeko gaitasuna zuen Drancyra erbesteratzeak antolatzen ziren bitartean, horietako batzuk atxiloketa handiaren aurretik ere hasitakoak.
1942ko azarotik aurrera, Alemaniako armada eremu librean hedatzea erabaki ondoren, Vichyren agintaritzapean, Wehrmachteko unitateek Joffre Zelaiaren kontrola hartu zuten, eta azaroaren 25ean itxi zuten.
Zaintzapeko egonaldi zentroa (1944-1946)
Bi urtez, Rivesalteseko Esparruan, 277 langile-kide izatera iritsi zena, 21.000 pertsona inguru barneratu ziren, 5714 inguru eremu berezian, 2313 Drancyn bildu ziren eta 2251 Hautaketa Batzordeak baztertu egin zituen. Bertan 215 preso hil ziren, horietatik 51 urtebetetik beherako haurrak.
Alemaniako armadak 1944ko abuztuaren 19an utzi zuen Rivesaltes. Zelaiaren zati militarrak hasierako helburua berreskuratu zuen bitartean, 1944ko irailaren 12an Rivesalteseko zaintzapeko egonaldi zentroa ezarri zen, Q atalean arazketa koadroko barnekoak kontzentratuz. Eremu berri horrek 1080 barneko edukiera zuen.
Zentroak Europako beste herrialde batzuetatik errefuxiatuak jasotzen jarraitzen zuen: espainiarrek, muga ezkutuan pasatzeagatik barneratuak, zentroaren segurtasunerako beharrezko lanak egiten zituzten; 1945eko urtarrilean eta martxoan ehunka errefuxiatu sobietar iritsi ziren, etab. Zentroaren desegitea 1945eko abenduaren 10ean hasi zen eta 1946ko urriaren lehen egunetan likidatu zen.
Gerrako presoak (1944-1948)
Autoritate militarraren pean, gerrako presoen esparrua antolatu zen. Alemaniar eta italiar militarrak elkartuz, eremu honek 10.000 preso baino zertxobait gutxiago izan zituen 1944ko urrian, 6.000 eta 7.000 gizon artean 1945eko maiatzean, eta 1948ko maiatzaren lehenean itxi zen. 1945eko maiatzetik 1946ra bitartean, 412 gerra-preso aleman hil ziren bertan.
Harkien zelaia (1962-1977)
Ekainean Joffre Zelaira Aljeriako tiratzaileen lehen erregimentua aberriratu zuten. Ehundaka zibil, emakume eta ume ekarri zituzten. 1962ko urrian, Harki talde sozialeko 8.000 kide inguru Rivesalteseko igarotze eta birsailkatze eremura iritsi ziren; harkiak Frantziaren alde borrokatu ziren aljeriarrak ziren. Guztira, Abderahmen Moumenen kalkuluen arabera, 20.000 pertsona inguru igaro ziren eremutik, 1962 eta 1964 bitartean. Egonaldia familien arabera aldatu zen, egun batzuk batzuentzat eta urte batzuk besteentzat. Hirurogeiko hamarkadan ehunka familia hartzen zituen oraindik "herri zibil" batek. 1963an baserria sortu zen Rivesaltesen, adineko 25 familia errefuxiaturentzat, ehun pertsona ingururentzat. Hurrengo hamarkadan, gehienak Réart hirian kokatu ziren, Rivesaltes herrian eraikia, familia hauen egoerari amaiera emateko. Zelaia utzi zuten azkenek 1977ko otsailean egin zuten.
Beste errefuxiatu kolonial batzuk iritsi ziren zibilekin batera: 1964tik 1966ra Gineako militar frantziar ohien 600 familia inguru iritsi ziren zelaira, eta Ipar Vietnamgo antzinako militar frantziar talde txiki bat zegoen bertan.
Atxikipen administratiboko zentroa (1986-2007)
1986an sortua, Frantziako lurraldean egoera irregularrean zeuden errefuxiatuak berriz elkartzea izan zue helburu administrazio-atxikipenerako zentroak. Urtean mila sarrera baino gehiago izan zituen 1994tik, eta, Frantziako lurraldean, ezkutuko etorkinak atxikitzeko zentro garrantzitsuenetako bat zen. 2007. urtearen amaieran zentroa Oroimenezko Museo bihurtu zen.
Memoriala
2015ean, errefuxiatuei buruzko memoriala altxatu zen, eta Manuel Valls lehen ministroak Frantziak errefuxiatuei emandako tratu txarrak publikoki aitortu zituen.
Nigrán
Nigrán Galiziako Pontevedrako probintzian daboen Vigoko eskualdean dagoen udalerria da.
Ust’ Pinega formazioa
Ust’ Pinega formazioa Errusia ipar-mendebaldean kokaturik dagoen aztarnategi bat da, Ediacararreko biotari dagozkion fosilak aurkitu direlako ezaguna.
Geologia
Itsaso Zuriaren ertzetik gertu dago eta Onega ibaiaren alboetan aurkitzen da.
Duela 558 eta 555 milioi urte sortu ziren errautsezko arroketan fosil kopuru handiak aurkitu dira.
Izaki bizidunak
Ediacararra garaiko animalien fosil ugari aurkitu dira, baina 2007ko ikerketa batean garai hartako aurreneko landare makrofosilak ere aurkitu ziren, zelularen morfologia parenkimatikoa azaltzen zuten algak hain zuzen ere.
Tordillos
Tordillos Salamancako udalerria da, Peñaranda de Bracamonte eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 468 biztanle zituen.
Urdainzko erreka
Urdainzko erreka Lapurdiko ibaia da, eskuinaldetik Errobiko ibaiadarra dena. Frantsesez Urdains izena du.
Geografia
Arrangoitzetik gertu, Basusarriko hegoaldean jaioa da. Udalerria zeharkatu ondoren Errobin du ahoa.
Historia
Ibaia zeharkatzen zuen zubia, 1813ko abenduaren 10ean, Iberiar Penintsulako Gerraren garaietan, John Hoperen agindupean zegoen 7. dibisioaren brigada batek defenditua izan zen Errobiko guduan.
Glacier (Washington)
Glacier Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Whatcom konderrian kokatuta dago, Washington estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Microakodontomys transitorius
Microakodontomys transitorius Microakodontomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Frantziako Iraultzaren eraginak
Frantziako Iraultza 1789 tik eta 1799 ra bitartean Frantzia n aldaketa azkar eta sakonak ekarri zituen prozesu sozial eta politikoa izan zen, Europaren etorkizuna erabat eraldatuz. Antzinako Erregimena ri bukaera eman zion, indarrean zegoen gobernu forma irauliz, gobernu monarkikoa hain zuzen. Historialari askok uste dute Frantziako Iraultza dela historia unibertsalaren pasarte garrantzitsuenetako bat.
Eragin nagusienak
Hainbat ondorio edo eragin aurki ditzakegu Frantziar Iraultzaren bukaerarekin eman zirenak, denbora pasa ahala mantendu edo influentzia handia eduki dituztelarik. Frantziar Iraultza eragin zuten kausak batez ere, norbanako askatasun falta, pobrezia eta desberdintasun sozial eta ekonomikoa ekarri zituzten. Eliza, kleroa eta aristokrazia mugarik gabeko boterearekin gobernatzen zuen, “Jainkoak aukeratutako” gobernariak karguan zeudelako. Modu honetan desberdintasun sozialak muturrekoak ziren, eta horregatik biztanleriaren gehiengoa zoriontasun eza zuen. Ikara gobernuan bizitako biolentzia handiko egoerak inspiratzailetzat hartu ziren 1917 an eman zen Errusiar Iraultza rentzako.
Frantziar Iraultza, gogorra izan arren, aldaketa asko ekarri zituen arlo sozial, ekonomiko eta politikoan. Beste alde batetik Gizonaren eta Herritarraren Eskubideen Adierazpena agertu zen. Bertan aurkitzen dira nazionalismoaren inguruko lehenengo ideiak edo Europan garatuko zen lehenengo demokrazia ideiak. Aldi berean, gizaki guztientzako lege berdinak ezarri ziren, jatorri soziala edo arraza alde batera utziz. Horrekin batera ere rol sozial desberdinak ezarri ziren, adibidez, emakumea paper berri bat bete zuen, rol aktiboagoa edukiz.
Frantziar Iraultzaren hasierarekin Antzinako Erregimenaren bukaera ematen da, horrekin batera estatu feudal zein elizaren pribilegio edo abantailekin akabatu zen. Ekonomia behatuz, kapitalismoan oinarritutako sistema eraiki zen. Lanaren banatze berria aldarrikatzen da. Gizarte estamentalaren amaiera frantsesen produkzioa aldatu zuen eta horrek eskaintza-eskaera legeen agerpena bultzatu zuen. Honek gizarte liberal berria eraiki zuen, politikan sufragio unibertsalean babestuta. Ideologiari erreferentzia eginez, aldaketa bat eman zen baita, eta tolerantzia eta aniztasuna agertu ziren. Pentsamendu, adierazpen eta erlijio askatasunak aldarrikatu ziren. Izan ere gizartean zeuden pentsamenduak aldatu ziren nolabait. Aldaketa ideologiko batzuk eman arren, gizartea klasista bihurtu zen, tolerantzia hori murriztuz.
Hauek irizpide nabarmenenak izan badira ere, Frantziar Iraultza ondoren ez dira hainbeste aldaketa eman Frantziar aurre-iraultzailearen gizartearekin konparatzen badugu. Berez, demokrazia ezarri bazen ere, hura pertsona burgesek betetzen zuten gehiengo batean eta hori zela medio haien talderako hobekuntzengatik borrokatzen zuten orokorrean, haiek antzineko nobleen papera hartuz. Hau soilik aldatzen zen baldin eta alderdi erradikalenak boterean sartzen zirenean (Herriaren semeak), azken hauek Antzineko Erregimenaren edozein arrastoa ezabatu nahi baitzuten, biolentzia haien arma nagusiena izanik. Modu honetan hasi ziren ikara gobernuen agertzeak, non norbanako bat Antzinako Erregimenarekiko harremanak gordetzen zituela susmatzekotan urkamendira eramaten zitzaien. Gobernuen joan-etorri hauek ahalbidetu zuten Frantziar Iraultzarekin lortutakoa ezegonkortuko zuten zenbait pertsonaiak boterera heltzea ahalbidetu zuten, hala nola, Napoleón Bonaparte, zeinek erregetasunekoa ez bazen ere, frantziarren enperadore koroatu zen, Frantziar demokrazia ukatuz eta ia monarkia absolutu batera bueltatuz.
Ezegonkortze handia ekarri zuen beste une historiko bat 1814an egindako berrezarkuntza borboitarraren eskutik etorri zen. Une horretan Frantziaren bi bandoak elkarren aurka egin zuten, batak monarkia borboitarra itzuleraren aldekoak zirenak ( modu parlamentarioan nahi bazuten ere), eta itzulera hori ez zituztenak begi onez ikusten. Horrela beste zenbait istilu agertu ziren hainbat hildakoekin, ondorioz Frantziatik borboitarren kanporatzea erakarri zituztenak. Beraz, atera daitekeen aldaketa nagusiena Frantzian elizaren egoera erabat aldatu zela izango zen, erresuma laiko izatera pasatu baizen.
Sistema metrikoa.
Metroa neurri unitate bezala sortu zen, eta honek hedatze handia izan zuen lehenik Europatik zabaltzerakoan eta ondoren mundu osora zabalduta. Aurretik, erabiltzen ziren neurrien artean oinak eta hazbeteak zeuden. Beraz, metroarekin lortu zen neurriak modu zehatzago batean kalkulatzea.
Baguette (Berdintasuneko ogia)
1793. urtean dekretu ofizial bat plazaratu zen gobernuaren aldetik, bertan ogi guztia berdin izan behar zela goraipatuz. Denok ogi berdina, itxura zein forma jango zuten. Legenda dio ogi hori baguettea zela, baina hori frogatzeko gauza zaila da.
Guztiontzako moda
Frantzian Antzinako erregimenean janzkera gizarte mailaren arabera hitzartua zegoen. Nobleak adibidez urre koloreko mantu eta txalekoak eramaten zituzten, lumekin apainduriko kapelekin. Kleroa berriz arropa eklesiastiko gorriak eta moreak erabiltzen zituzten. 1792 an janzkera horiek desagertu ziren, eta iraultza ondoren horrela janzten jarraitzeak ondorioak eduki zezakeen, klase estamentuekin bukatu nahi bait zen.
St. Lawrence (Pennsylvania)
St. Lawrence Pennsylvaniako borough bat da. Berks konderrian kokatua dago. 2010ean 1,809 biztanle zituen, 2.28 kilometro koadrotan banatuta.
Frantziako Iraultzaren eraginak
Zoo publikoa
1793. urteko azaroan, gobernuak familia aristokratikoei konfiskaturiko animali bizidun eta exotikoen hiru sorta des Plantes lorategian aurkitu zuten haien etxea. Urte horretan ere dekretu bat atera egin zen non animali basatien presentziaren debekua ematen zen kapitaleko kaleetatik, eta hauek ere Landareen lorategira eraman zituzten. 1794. urtean ere, Versalles zein Raincy zeuzkaten animali bildumak ere gehitu zitzaien eta 58 animaliko zoo-a inauguratu zen konbentzioaren bidez adosturiko dekretu batekin. Gaur egun, zoo horrek 1200 animali baino gehiago biltzen ditu Pariseko bihotz bertan.
Medikuntza teknika moderno eta iraultzaileak
Antzinako Erregimenean medikuek kirurgialarien gainetik autoritatea handiagoa zeukaten. 1792. urtean askatasun eta berdintasun ideal horiek medikuntzara heldu ziren. Dominique Larrey, guardia inperialaren kirurgialaria zena, ‘’triaje’’-aren ideia sortu zuen. Etimologikoki, hau hirutan banatzea izango litzateke bataila-eremuaren barnean. Azkenean zauritutako pertsona guztien artean hiru talde osatzen ziren, haien zauri larritasunaren araberakoa. Azkenengo taldekoek medikuntzaren bitartean haien zauriak sendatzeko aukera handienak zeukatenak aurkitzen ziren, eta talde hauek besteon gainetik lehentasuna eduki zuten.
Gurutze gorriaren antzeko medikuntza zerbitzuaren aplikazioa
Larrey eta bere kirurgialari laguna, Pierre-François Percy doktorea, Gurutze Gorriaren zerbitzuak praktikatu zituzten bere sorkuntza baino 75 urte lehenago. Larrey-k ‘’anbulantzia hegalaria’’ sortu zuen. Anbulantzia honek zaldien indarrarekin mugitzen zen eta lau zauritu ospitale hurbilenera garraiatu ahal zituen modu azkar eta ‘’eroso’’ batean. Orduan Percy-k urrunerago joan zen, eta 1799. urtean kirurgia unitate mugikorra sortu zuen, bataila-eremura ebakuntza mahi bat edukitzea posibilitate zuena. Medikuntza mugikor honek ez zituen kontuan hartzen inolako nazionalitate edo afiliaziorik zaurituak tratatzerako orduan. Idei hau unibertsal sortu zen arte zenbait hamarkada behar bazituen ere, mugikortasun programa honek askatasun, berdintasun eta senidetasun printzipioekin abian jarri zen, iraultzan sorturikoak.
Frantziar Iraultza eta Emakumeak
Frantziar Iraultza Ilustrazioaren ideietatik abiatuta, Frantziar Iraultzak askatasuna, berdintasuna eta eskubideak zituen paradigma unibertsaltzat, baina emakumeak hitzarmen honetatik at geratu ziren. Pentsalari ezberdinen ustetan mundu zaharraren kolapsoak, kate berriak sortu zituen, batez ere emakumeari dagokionean. Gizarte postfeudalean, estatu modernoaren sorrerarekin bi esfera ezberdintzen ziren: publikoa eta pribatua. Eta ezberdintze honek sexuaren araberako lanaren indartzea eta espazio publikoaren eraketa autonomoa ekarri zituen. Publiko-pribatu dikotomian, lehenengoa inpartzialtasun, unibertsaltasun, askatasun eta berdintasunaren espazio bilakatu zen eta bigarrena, ordea, berezitasunaren, naturaltasunaren, zaintzaren etikaren eta politikoki hutsalaren erreinu bilakatu zen (Fraisse, 1991). Honi paralelo, diskurtso burgesaren oinarrian “etxekotasuna”-ren ideia zegoen, helburua emakumeak esparru publikoan isiltzea izanik. Gizonezkoen natura publikoa zen eta emakumezkoena, pribatua. Pentsalari ilustratuen artean, emakumeak izaki natural eta etxetiar ziren eta ondorioz, ez zuten aukerarik izaki politiko izateko.
Prozesu politikoan emakumeek izan zuten protagonismoari dagokionean, frantziar iraultzaren testuingurua emakumeak berariazko talde sozial bezala artikulatu ziren lehenengo aldia izan zen. Nashen ustetan, hitz apalagoak erabiliz, emakumeek beraien eskubideen defentsa egiteko feminismo kolektiboagoaren esnatzea gertatu zen garai honetan. Izan ere, Luis XIV.ari “Kexen Kaier”-en (kuaderno edo ezkutitz kezken) bitartez frantziar herriak behar zituen aldaketak aurkeztu zizkioten bezala, emakumeak Asanblada Nazionaletik kanpo uztean, hauek ere beraien kexak aurkeztu zituzten. Kaier hauetan, emakumeek prostituzioaren debekua, gizonezkoen kanporatzea emakumeen lanbidetatik eta lanpostu hobeak lortzen lagunduko zieten hezkuntzarako aukera eskatzen zuten beste hainbat aldarriren artean. 1789-1793 urteen artean, emakume errepublikarren 56 klub zentsatu ziren eta eztabaida leku izateaz gain, eskaera politikoak egiteko tresna ere izan ziren. Espazio publikoan jarduten zutelarik eta aspektu politikoez arduratuak zeudelarik.
1750 eta 1850 urteen artean ordea, bazterketa berri bati aurre egin behar izan zioten emakumeek, lege burges berrien mendean konstituzioaren gutxiespenari. Izan ere, “Kexen Kaier”-etan egindako eskakizunei muzin eginez eta emakumeak kontuan ez hartuz, 1789an Asanblada Nazionalak “Gizonaren eta Herritarraren Eskubideen Adierazpena” aldarrikatu zuen eta jarraian, 1791eko Konstituzioak estatu berrian emakumeen parte hartzea debekatu zuen. Aipatzekoa da, emakumeek beraien eskubideak aldarrikatzen jarraitu zutela eta 1789ko Adierazpenaren aurrean, 1791an Olimpia de Gouges-ek “Emakumearen eta Herritarraren  Eskubideen Adierazpena” argitaratu zuen. Estatu berriak emakumeari debekatzen zizkion eskubide guztiak aldarrikatzen zituen. Emakumeek zuzenean parte hartu bazuten ere iraultzan eta momentuko egoera politikoan, pentsamendu ilustratuak eta Estatu iraultzaile berriak ez zuen kontraesanik ikusten emakumeak, aldarrikatzen zituen askatasun unibertsal eta eskubide zibil eta politikoetatik at uztean. Eztabaida politikoetan ohikoa bilakatu zen hauen izaera publikoaren aurka jotzea, argudiatuz emakumeen aktibitate politikoak, haien zeregin naturala zen familiaren eta etxearen zaintzaz aldentzen zituela. Honen harira, 1793ko jakobinoen konstituzio berriak, gizonezkoen sufragio unibertsala aitortzen zuenak, honakoa ukatuko zion emakumeari: emakumeen klubak debekatu zituzten, bide publikoetan 5 emakume baino gehiago elkartzea debekatu zuten eta azkenik, asanblada politikoetara bertaratzea debekatu zitzaien. Hemendik aurrera emakume guztiak izaki mendeko eta irrazional izanen dira, hiritartasunik gabekoak, adingabe eta adimen urrikoen pareko.
Azkenik, Napoleonen erregimenaren goratzeak eta 1804ko Kode Zibilak azkeneko ateak itxiko dizkio emakumeari bizitza publikoan. Espazio publikoaren emantzipazioa indartuko du, soilik gizonezkoen esparrutzat onartuz. Kode Zibil berriak ezkontza gizonen eta emakumeen arteko kontratu desberdin bezala hartuko du: emakumeak gizonari men egin beharra dio eta gizonak emakumea zaindu. Emakumeak legearen aurrean ez du eskubiderik eta gizonaren ahalmenaren azpian egonen da, azken honek “familia buru” status-a hartuko du. Ezkondutako emakumeek ez dute ahalmen ekonomikorik izanen, juridikoki bere familiako gizonen tutoretzapean egonen dira. XIX. mendeko iraultza eta erregimen liberal eta gerora demokratiko berrietan emakumeari izate politikoa ukatuko zaio, monopolio maskulinoko sistema politikoak betikotuz.
Beraz, ia XX. mende amaiera arte ezagutu dugun publiko-gizonezko eta pribatu-emakumezko dikotomiak erroak estatu liberalen egituratzean ditu eta industria iraultzak egoera hau erradikalizatuko du, etxearen eta fabrikaren arteko banaketak gizon eta emakumeen egoera soziala polarizatuko baitu.
Concord (Kentucky)
Concord Kentuckyko hiri bat da. Lewis konderrian kokatua dago. 2010ean 35 biztanle zituen, 0.16 kilometro koadrotan banatuta.
Toledo, cruce de destinos
Toledo, cruce de destinos espainiar telesail dramatikoa da, Boomerang TVk Antena 3rako sortua. Alfontso X.a Jakitunaren garaian girotutako abentura, erromantze eta azpijoko telesaila da.
Pozoblanco
Pozoblanco Kordobako probintziako udalerria da Los Pedroches eskualdean dagoena. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera herriak 17.669 biztanle zituen.
San Priaporen Eliza
San Priaporen Eliza Ameriketako Estatu Batuetako eta Kanadako erlijioa da. 1980. hamarkadan Montrealen (Quebec) D.F. Cassidy-k sortu zuen. Frantsesez Église S. Priape izena du. Priapo zakilaren pertsonifikazioa zen Antzinako Grezian.
Erlijioaren oinarriak
Erlijio honen oinarria zakilari eskaintzen zaion kultua dago. Haien ustez, zakilak bizitzaren, edertasunaren, poztasunaren eta alaitasunaren iturria da eta horregatik laudatu egin behar zaio. Jarraitzaile gehienak homosexualak dira. Zakilari eskaintzen dioten gurtzea era askotan eramaten dute aurrera: taldeko masturbazioak, ernal-hazi jan...
Komunitate handiena San Frantzizkon dago.
Lavinio
Lavinio (Lavinium), Lazioko antzinako hiri erromatar bat izan zen.
Erromatar mitologiaren arabera, hiria, Eneas heroi troiarrak sortu zuen, bere emazte Laviniaren omenez, Latino izeneko latindarren erregearen eta honen emazte Amataren alaba zena. Eneas, Italiara, bere jaioterria izan zen Troiatik ihes egin ondoren iritsi zen, eta rutuliarren buruzagia zen Turnoren kontra borrokatu zuen. Bere garaipenaren ondoren, Lavinio sortu zuen, Latindar Ligaren gune nagusia, nondik, beranduago, Erroma sortuko zen. Eneasen irudiak, honela, Troiako errege etxea, Erromarekin lotzen du.
Lavinio hirian, txanpon egile izan ziren zazpi familia erromatarrak agertu ziren, horien artean, Luzio Torio Balbo ezagutzen delarik, Zizeronek, "De Finibus bonorum et malorum" izeneko bere lanean eman zuen deskribapenagatik.
Hiri honetan gertatu zen K. a. 745ean Romulorekin diarkia osatzen zuen Tito Tazio erromatar erregearen heriotza mitikoa.
Rosemary Popa
Rosemary Popa (Melbourne, 1991ko abenduaren 30a) australiar emakume arraunlaria da. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, esku hartu zuen: Tokio 2020 (Tokio), eta urrezko domina lortu zuen lau lemazain gabekoan. Taldea hauek osatzen zuten: Rosemary Popak berak, Lucy Stephanek, Jessica Morrisonek eta Annabelle McIntyreek.
William Friedkin
William Friedkin (Chicago, 1935eko abuztuaren 29 - Los Angeles, 2023ko abuztuaren 7a) Ameriketako Estatu Batuetako zinema eta telebista zuzendaria zein ekoizlea, The Exorcist eta The French Connection filmak zuzentzeagatik ezaguna.
Txikitan Citizen Kane ikusitakoan, zinemak liluratuta geratu zen. 1965ean Hollywoodera jo zuen, eta bi urteren buruan berak zuzendutako lehen filma estreinatu zen, Good Times.
70eko hamarkadaren hasieran haren lan hoberenak zuzendu zituen, aipatutako The French Connection eta The Exorcist. Lehenak 5 Oscar saria irabazi zituen, eta bigarrenak 10 izendapen jaso. Orduko, Francis Ford Coppola eta Peter Bogdanovichekin batera, Hollywoodeko puntako zuzendaritzat jotzen zen Friedkin. Zoritxarrez, haren hurrengo filmetan ez zuen adinako arrakastarik lortu.
Lore Martinez Axpe
Miren Lore Martinez Axpe (Aretxabaleta, Gipuzkoa, 1971ko urriaren 15a) informatika-ingeniaria da. Gipuzkoako Foru Aldundian Informazio-Gizartearen zuzendaria izan zen 2011tik 2015era bitarte Berrikuntza Sailean.
Deustuko Unibertsitateko Ingeniaritza Informatikoa ikasi zuen. Enpresa-informatikan lan egiten du baina Gipuzkoako Foru Aldundian aritu zen 2011tik 2015era. Informatikako Ingeniaritzan emakumeek duten egoeraz informazioa biltzeko eta zabaltzeko ekintzailea ere bada.
Rhinophylla alethina
Rhinophylla alethina Rhinophylla generoko animalia da. Chiropteraren barruko Carolliinae azpifamilia eta Phyllostomidae familian sailkatuta dago
Los Arcosko gudua
Aurrekariak
1833ko ekainaren 20ko Gorteen ondorioz, Portugalen, Mikel I.a Portugalgoaren babespean, zegoen On Karlosek errefusatu zuen Maria Kristina Borboikoari leialtasuna zin egitea eta urriaren 1ean tronua aldarrikatu zuen.
Hasieran matxinadak ez zuen arrakasta handirik izan, armadaren babesa ez zuelako. Hilaren 2an Talavera de la Reinan bertoko erregezaleek On Karlos aldarrikatu eta han-hemenka zenbait gerrillarik eta boluntariok ere bere alde egin zuten. Hego Euskal Herrian eta Errioxan, berriz, hiriak izatea lortu zuten eta urriaren 6an Logroñon matxinaturiko Santos Ladron de Zegama jenerala Nafarroarantz joan zen bertoko erregezaleekin bat egiteko asmotan. Orduan, Manuel Lorenzok zuzendutako zutabe liberal bat bere bila atera zen.
Gudua
Urriaren 11n armada biek Los Arcos inguruan elkar topatu zuten. Odrón ibaia igarotzen zuen zubia hartu ondoren, liberalek saihetsetik eraso zuten eta karlistak herrirantz atzera egin behar izan zuten. Itsumustuan, Ladron de Zegama, zenbait lagunekin oldartuz zegoela, liberalek harrapatua izan zen.
Ondorioak
Handik gutxira, Iruñeko zitadelan Santos Ladron de Zegama fusilatu zuten eta Francisco Iturraldek ordezkatua izan zen. Pedro Sarsfield liberalaren kanpainak eta Santander hartzea saiatu zen zutabe karlistaren porrotak (Vargasko gudua) ia amaiarazi zuten karlisten matxinada. Gainera, Katalunian, urriaren 5ean Prats de Lluçanèsen Josep Galceranek egindako matxinada Llauder kapitain-jeneralak zapaldua izan zen eta, Morellan, Rafael Ram de Viuk azaroaren 13an Karlos V.a errege aldarrikatu arren, Calandako gudua eta gero, liberalek harrapatua eta fusilatua izan zen.
Halakoetan, azaroaren 15ean Tomas Zumalakarregik nafar gudarosteen zuzendaritza bereganatu zuen eta, hiru aste aurrerago, baita Araba, Gipuzkoa eta Bizkaikoenak ere. Zumalakarregik, munizio gutxi izan arren, gerraren norabidea aldatzea lortu zuen.
Accipiter poliocephalus
Accipiter poliocephalus Accipiter generoko animalia da. Hegaztien barruko Accipitridae familian sailkatua dago.
Konětopy
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1226 urtean egin zen.
Dicamptodon ensatus
Dicamptodon ensatus Dicamptodon generoko animalia da. Anfibioen barruko Ambystomatidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
Psednos sargassicus
Psednos sargassicus Psednos generoko animalia da. Arrainen barruko Liparidae familian sailkatzen da.
Franklin J. Schaffner
Misiolarien semea, Tokion jaio zen. Ameriketako Estatu Batuetara bueltuta, Bigarren Mundu Gerran borrokatu behar izan zuen. Horren ostean, telebistan lanean hasi zen. Antzerkian ere aritu ondoren, 1963an lehen filma zuzendu zuen. Haren lehen goi mailako filma Planet of the Apes zen. Baina bere hurrengo filma are arrakastatsuagoa izan zen, Patton, eta zuzendari onenaren Oscar saria lortarazi zion Schnaffnerri.
Uxeau
Uxeau Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Uxeau udalerrian erroldatutako biztanleak 528 ziren. Familiak 228 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 286 etxebizitza zeuden, 232 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 278 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 232 etxebizitza nagusietatik 190 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 79 etxek lau zituzten eta 88 etxek bost zituzten. 121 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 95 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 123 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 348 ziren, horien artean 232 aktiboak ziren eta 116 inaktiboak ziren. 232 pertsona aktiboetatik 213 lanean zeuden (132 gizon eta 81 emakume) eta 19 langabezian zeuden (12 gizon eta 7 emakume). 116 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 54 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Uxeau udalerrian 240 unitate fiskal zeuden, 556 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.468 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Uxeau udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.288 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Francesco Hayez
Francesco Hayez (Venezia, 1791ko otsailaren 10a - Milan, 1882ko otsailaren 11) italiar margolaria izan zen. XIX. mendeko Milango erromantizismoaren artista nagusietakotzat jotzen da. Margolan historikoengatik, alegoria politikoengatik eta erretratuengatik nabarmendu zen.
Oso margolari emankorra izan zen. Eszena historikoak, biblikoak eta literatura klasikokoak margotu zituen, askotan estilo neoklasikoan. Nobleziako kideen erretratuak ere margotu zituen, baina baita lankide artistenak eta musikarienak ere. Bere lanik ezagunena "Musua" margolana da.
Montboudif
Montboudif Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Cantal departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montboudif udalerrian erroldatutako biztanleak 219 ziren. Familiak 105 ziren, horien artean 39 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 23 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 35 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Vaugrigneuse
Vaugrigneuse Frantziako udalerria da, Essonne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Montboudif
Etxebizitza
2007an 168 etxebizitza zeuden, 103 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 45 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 154 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 103 etxebizitza nagusietatik 84 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 43 etxek bost zituzten. 65 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Vaugrigneuse
Biztanleria
2007an Vaugrigneuse udalerrian erroldatutako biztanleak 1.213 ziren. Familiak 436 ziren, horien artean 91 pertsona bakarrekoak ziren (58 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 119 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 193 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 33 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saihan Barrutia
Saihan Barrutia (txinera sinplifikatuz: 赛罕区; pinyineraz: Sàihǎn Qū), Hohhot osatzen duten barrutietako bat da. 2003ko erroldaren arabera 360.000 pertsona bizi ziren 1.013,0 kilometro koadroko azaleran.
Vaugrigneuse
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Montboudif
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: