cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muhammad Yunus
Bazkideen alegazioak: janari-afera eta telefono-afera
Grameen Bankua aztertzen zuen 2012ko batzorde publiko independente batek egindako ikerketek baieztatzen zuten Yunusek bere agintea faltsutu zuela, eta bere eskumenak abusatu zituela zuzendaritzako agintaldian. Txostenak ezartzen zuen legezko erronkak zeudela Grameen Bankuaren agintea berme gisa jardun izana, Yunusen agintaldian enpresa pribatu independenteei kredituak helaraziz. Txostenak galdera zehatzak planteatu zituen: A) Grameenphone-ren ezarpenari eta finantzaketari buruzkoa. Hasieran Grameen Bankuko mailegu-hartzaileentzako konfiantza gisa ezarritako irabazi-asmorik gabeko telekomunikazio-entitatea, Yunus-ek gehiengo estatutarioko noruegiar Telenor multinazionalarekin batera, eta B) aldibereko kudeaketa. eta Yunusek Grameen Bankuaren baliabideak aplikatuz ezarritako enpresa pribatuen finantzaketa operatiboa. Batzordeak Grameen Bankuaren egoera juridikoa ere aztertu zuen, eta ondorioztatu zuen de jure publikoa zela, hau da, gobernu-erakundea, zeinaren gainbegiratze ezgaiak estatuak eta iraganean Yunusek egindako adierazpen okerrak (potentzialki nahi gabe) jabego pribatuaren pertzepzioa eragin zutela. Bestalde, batzordearen txostenak egungo Grameen Bankuko zuzendaritzak, Telenorreko ordezkariek, Bangladesheko Gobernuak eta Yunusen alderdikoek batzordeari ikerketetan jarritako oztopoak aipatzen zituen. Txostenaren ondorio osoak ez ziren ondo azaldu Bangladesheko hedabideetan estatuak kontrolatuta zeudelako, ezta Yunusen aldeko prentsa-oharretan ere; bertan Yunus inplikatzen zuten Bangladesheko establezimendu publiko eta komertzialen loturan ustelkeriaren osagarri, bezala, beste alderdiekin elkarlanean.
Ideien kritika
Mikrofinantza kritikatua izan zen atzerriko hedabideetan. Erresuma Batu ko The Guardian egunkariak adibidez, galdetu zuen ea mikrofinantza «ipuin neoliberala» ote zen. Artikuluak kritikak adierazi zituen, besteak beste, mailegu gehienak ez zirelako negozio txikiak sortzeko erabiltzen, baizik eta "kontsumoa leuntzeko".
Epaiketak
Muhammad Yunus-en epaiketa Sheikh Hasina Bangladesheko lehen ministroak Yunusen aurka abiarazitako epaiketa sorta da. Lehena 2010ean izan zen, eta Grameen Bankutik kendu zuen, 1983an sortutako bankua zuzentzeko zaharregia zela esanez. 2013an, bigarren aldiz epaitu zuten, ustez irabaziak jaso zituelako gobernuaren beharrezko baimenik gabe, Bakearen Nobel Sariaren irabaziak eta liburuen salmenten gaineko erregaliak barne. Yunusen aurkako epaiketa sorta honek mundu osoko milaka milioi pertsona harritu zituen, Grameen Bankeko 8,3 milioi emakume behartsuetatik hasi eta Barack Obama AEBetako presidenteetaraino. The New York Times aldizkariaren ustez, Hasinak Yunusen aurka eginiko "vendetta" politikoa zela ere esan zuten, Arkimedes eta Martzelo jeneralen arteko gatazkaren gaurko erreprodukzioarekin alderatuz. Aldizkariak aurreikusten du "pobreen bankariak" matematikaren aitaren antzeko patu bati aurre egin diezaiokeela, Hasinari GrameenBankua ez molestatzeko eskatzeagatik.
Vikas Bajaj-ek The New York Times-eko Taking Note blog editorialean honela idatzi zuen 2013ko azaroaren 7an: “Bangladesheko gobernuak bere karta jokatu du Grameen Bankuaren eta Yunus sortzailearen aurka egindako kanpaina luzean. Joan zen astean, legebiltzarkideek bankua modu eraginkorrean nazionalizatzen duten legea onartu zuten, emakume txiroei mailegu txikiak emateko ideian aitzindaria izan zenaren akzioen gehiengoa duten 8,4 milioi landa-emakumeei kontrola kenduz.”
Aurrekariak
Urte askotan, Yunus Bangladesheko sortzailea eta Hasinaren aita zen Sheikh Mujibur en jarraitzailea izan zen. Tennessee ko Unibertsitatean irakasten ari zela, Yunusek Bangladeshko Herritarren Batzordea (BCC) sortu zuen, Mendebaldeko Pakistan en Bangladeshen eta bere buruzagi Sheikh Mujib-en aurkako erasoari erantzuteko. Askapen gerra hasi ondoren, BCC-k Yunus hautatu zuen Bangladesheko Albiste Gutun argitaratu berriaren editore izateko. 1971n Bangladeshen jaiotzak bultzatuta, Yunus etxera itzuli zen 1972an, Mujiburi gerra luze eta odoltsu batek apurtutako nazioa berreraikitzen laguntzeko. Harremana ez zen amaitu Mujibur hil ostean. Yunusek harreman profesionala mantendu zuen Mujiburen alabarekin, Hasinarekin. Hain zuzen, Yunusek Hasina izendatu zuen —Hillary Clinton AEBetako lehen andrearekin batera— 1997ko otsailaren 2tik 4ra egindako mikrokredituen goi bilerako presidentekide gisa. Ekitaldi honetan, 137 estatu-naziotako 50 estatu-buru eta goi-mailako funtzionario bildu ziren Washingtonen, pobreziari irtenbideak eztabaidatzeko. Mikrokrediturako makro-ekitaldi honetan, Hasinak bere aitaren figuraren laudorioak besterik ez zituen izan. Bere adierazpenean goraipatu zuen, "Yunus irakasleak eta berak sortu zuen Grameen Bankuak egindako lan bikaina... Grameen Bankuaren arrakastak baikortasuna sortu du pobreei mikrokreditua zabaltzen diharduten bankuen bideragarritasunari buruz. Bestalde, Grameen Phone-ren ekitaldia, Bangladesheko telefono-zerbitzurik handiena, Hasinaren bulegoan egin zen 1997ko martxoaren 26an. Grameen Telefonoa erabiliz, Hasinak lehen deia egin zion Thorbjorn Jaglandi, orduko Norvegiako lehen ministroari. Jaglandekin elkarrizketa amaitu zenean, beste dei bat jaso zuen, hau Laily Begum, Grameen telefonoko langilearena. Baina, harreman luze hau kondenatuta geratu zen 2007an, Yunusek “Herritarren Boterea” (Nagorik Shakti) izeneko alderdi politiko bat sortzeko asmoa agertu zuenean.
Lagun izatetik etsai bilakatzera
Sheikh Hasina lehen ministroaren gobernuak kanpaina suntsitzailea egin zuen Grameen eta Yunusen sortzailearen aurka. The New York Times egunkariak zioenez, "bere ekintzak 2007an Yunus jaunak kargu publikoak bilatuko zituela iragarri zuenaren mendekua direla dirudi, nahiz eta bere planak inoiz bete ez." Times of India-ren arabera, beste faktore batek ere lagundu zuen Yunusen aurka hartutako erabaki ausartaren oiknarrian: Bakearen Nobel Saria.
Hasinak uste zuen Norvegiako Bakearen Nobel Sariaren Batzordeak 1997an Chittagong Hill Tracts (CHT) bake-ituna sinatzeagatik emango ziola saria,. Martxoaren 9an, Mahbubey Alam fiskal nagusiak gobernuaren jarrera agerian utzi zuen: "Sheikh Hasinak lehen ministroak Bakearen Nobel Saria jaso behar zuen..." Nobel batzordearen jakinduria zalantzan jarri zuen Hasinari CHT akordioagatik saria ez emateagatik.
Deskribapen historikoa
2007ko urtarrilaren 11n, Moeen U Ahmed armadako jeneralak estatu kolpe militarra eman zuen. Bien bitartean, Yunusek uko egin zion nazioko laugarren aholkulari nagusia izateko eskaerari, Khaleda Ziar en agintaldia amaitu ostean. Yunusek ordea, Fakhruddin Ahmed-en aukeraketa orokorra proposatu zuen lanerako. Fakhruddinek 2007ko urtarrilaren 11n hartu zuen kargua, eta bere lehen egunean argi utzi zuen hauteskunde aske eta bidezko bat antolatzeaz gain ustelkeria garbitzeko asmoa zuela. Khaledak eta Hasinak Fakruddin kritikatu eta ustelkeria garbitzea bere lana ez zela esan zuten arren, Yunus pozik agertu zuen. AFP berri agentziari egindako elkarrizketa batean, Yunusek adierazi zuen Bangladesheko politikariek diruagatik soilik lan egiten zutela, eta esan zuen: "Hemen ez dago ideologiarik". Hasinak erreakzio gogorra izan zuen Yunusen iruzkinen aurrean, "pobrezia desagerrarazi ez ezik pobrezia elikatu duen lukuraria" deituz. Hau izan zen Hasinak Yunusen aurkako lehen adierazpen publikoa. Analogia bat egin liteke Yunusek politikari ez bezala izan zuen eta Václav Havel idazle txekiarrak erregimen komunista eraitsi ondoren bere herrialdean jokatu zuen paperaren artean. Geroago, Yunusek “Herritarren Boterea” alderdi politikoaren izena iragarri zuen, bere nazioko eremu politikoan sartzeko misioa zuela esanez, bere identitatea "hondorik gabeko saskitik" "gorantz doan tigrea" izatera aldatzeko asmoz. Hala ere, maiatzaren 3an, Yunusek hirugarren gutun ireki bat argitaratu zuen, eta bere asmo politikoak geldiarazi zituen.
Prozedurak
Bangladesheko gobernuak 2010eko abenduan jarri zuen martxan Yunusen aurkako lehen epaiketa, Tom Heinemannen "Mikro zorretan harrapatuta" dokumentala kaleratu eta hilabetera. 2010eko azaroaren 30ean Norvegiako telebistan proiektatu zuten filmak Yunusek 100 milioi dolar inguru gorde zituela 1996an Grameen Kalyan-en, Grameen Bank-en ahizpa konpainia batean, salaketa zabaldu zuen. Hala ere, Yunusek akusazioak ukatu zituen. Ikerketa osoa amaitu ondoren, Norvegia ko gobernuak errugabetzat jo zuen Yunus. Dena den, Yunusek legezko jazarpena jasan zuen hiru auzi penaletan. 2007an Yunus-en aurkako difamazio-espediente penala aurkeztu zen, politikariak kritikatzeagatik. Elikagaien ikuskatzaile batek beste kasu bat aurkeztu zuen Yunus-en aurka, Grameen-Danone-k fabrikatutako jogurta adulteratua zegoelakoan. Azken kolpea 2011ko martxoaren 3an iritsi zen. Bangladesh Bankuak Grameeni gutun batean jakinarazi zion Yunus Grameenetik kendu zutela, derrigorrezko erretiro-adina 60 urte baino zaharragoa zela aipatuz, nahiz eta bankuko bederatzi zuzendarik -Grameen Bankuko 8,3 milioi mailegu-hartzailek aukeratu zituzten- geratzeko baimena eman zioten arren. Atalase hori gainditu ostean lanean jarraitu zuen. Bederatzi administrazio kontseilukideek, 22 mila langilek eta Grameen 8,3 milioi mailegu-hartzaileek babestuta. Yunusek gobernuaren agindua gaitzetsi zuen, Grameenek Dhaka n duen egoitzara itzuli zen eta helegitea aurkeztu zuen Dhakako Auzitegi Nagusian erabakiaren aurka. Hala ere, Mohammad Momtazuddin Ahmed zein Gobinda Chandra Tagore epaileek Yunusen aurkako epaia eman zuten, Yunusek 1999az geroztik Grameen-eko zuzendari gisa argitaratzea legez kanpokoa zela esanez, ordurako 60 urte bete zituelako. Dena den, Yunusek oraindik ez zuen justizia sisteman fedea galdu. Nazioarteko buruzagiek (adibidez, Hillary eta Bill Clinton), nazio-buruek (adibidez, Sir Fazle Hasan Abed) eta 8,3 milioi Grameen mailegu-hartzaileek babestuta, helegitea aurkeztu zuen Yunusek Bangladesheko Auzitegi Gorenean Auzitegi Nagusiaren epaiaren aurka. Khairul Haque ABM Justizia Nagusiak zuzentzen zuen Apelazio Dibisioko mahai osoak martxoaren 15ean entzun zuen helegitea, gobernuak Yunus kentzea berretsi zuen epaia emanaz.
2012tik aurrera
2012ko abuztuaren 2an, Sheikh Hasinak "Grameen Bank Ordenantzaren 2012" zirriborroa onartu zuen, gobernuak bankuaren gaineko kontrola areagotzeko. Ordura egun, botere hori bankuko zuzendariek zuten —bederatzi emakume pobrez osatua—, Grameen 8,3 milioi mailegu-hartzailek hautatu zituztenak. Hasinak, gainera, Yunusen jarduerei eta finantza-transakzioei buruzko ikerketa berri bat agindu zuen Grameeneko zuzendari kudeatzaile gisa bere azken urteetan, baina jendeak bere irudia suntsitzeko saiakera bat baino ez zela ikusten zuen. Lehen ministroak salatu zuen baita Yunusek bere irabaziak gobernuaren beharrezko baimenik gabe jaso zituela, Bakearen Nobel Sariaren irabaziak eta bere liburuetako eskubideak barne. 2013ko urriaren 4an, Bangladesheko kabineteak herrialdeko banku zentralari Grameen Bankuaren gaineko kontrol estuagoa emango zion lege berriaren zirriborroa onartu zuen, mikro-mailegu-emaile aitzindariarekin izandako gatazka luzea handituz. Grameen Bankuaren 2013ko Legea Sheikh Hasina lehen ministroak zuzendutako kabinete bileran onartu zen, 2013ko azaroaren 7an onartu zuen parlamentuak, eta Grameen Bankuaren Ordenantza ordezkatu zuen, 1983an Grameen Bank mikrokreditu-erakunde espezializatu gisa sortzearen oinarri izan zen legea. Gobernuaren plan berria Grameen 19 zatitan banatzea zen. The New York Times-ek zioen: “Harrez gero, gobernuak bankuari buruzko ikerketa bat hasi du eta orain Grameen bere gain hartzeko asmoa du —bere akzioen gehiengoa mailegu-hartzaileen jabetzakoa da— eta 19 mailegu-emaile erregionaletan banatzea.”
Bizitza pertsonala
1967an, Yunus Vanderbilt Unibertsitate ra joaten zenean Vera Forostenko ezagutu zuen, Vanderbilt Unibertsitateko errusiar literaturako ikaslea eta New Jersey ko etorkin errusiar baten alaba. 1970ean ezkondu ziren. Yunusen ezkontza Verarekin 1979an Chittagong en, Monica Yunus neskatoa jaio eta hilabete gutxira amaitu zen, Vera New Jerseyra itzuli baitzen Bangladesh haurra hazteko leku ona ez zela esanez. Monica New York en kokatutako operako bateko soprano bilakatu zen. Geroago, Yunus Afrozi Yunusekin ezkondu zen, orduan Manchester Unibertsitateko fisikako ikertzailea zena. Handik lasterrera, Jahangirnagar Unibertsitateko fisikako irakasle izendatu zuten. Haien alaba Deena Afroz Yunus 1986an jaio zen.
Yunus Zentroa
Dhakako Yunus Zentroa gizarte-negozioarekin lotutako gaiei buruzko pentsamendu-taldea da, pobrezia arintzearen eta jasangarritasunaren alorrean lan egiten duena. Batez ere Yunus irakaslearen filosofia sustatzea eta zabaltzea du helburu, gizarte-negozioari arreta berezia jarrita, eta gaur egun Muhammad Yunusen ardurapean.
Argitalpenak
- (1974) Yunus, Muhammad. Jobrako Hiru Nekazari. Ekonomia Saila, Chittagong Unibertsitatea.
- (1976). Bangladeshen plangintza: formatua, teknika, lehentasuna eta beste saiakera batzuk; Landa Ikasketen Proiektua, Ekonomia Saila. Chittagong Unibertsitatea.
- Isalama, Saiyada Manajurula; Rahman, Arifa (1991). Jorimon eta beste batzuk: pobreziaren aurpegiak. Grameen Bankua.
- (1994). Grameen Bank, nik ikusten dudan bezala. Grameen Bankua.
- (1999). Pobreentzako bankaria: mikro-maileguak eta munduko pobreziaren aurkako borroka. New York: PublicAffairs. ISBN 978-1-58648-198-8.
- (2007). Pobreziarik gabeko mundu bat sortzea: negozio soziala eta kapitalismoaren etorkizuna. New York: PublicAffairs. ISBN 978-1-58648-493-4.
- Yunus, Muhammad, Moingeon, Bertrand eta Laurence Lehmann-Ortega (2010), "Negozio sozialen ereduak eraikitzea: Grameen esperientziatik ikasgaiak", apirila–ekaina, 43. liburukia, 2–3 zenbakia, Long Range Planning, 308. or. 325
- (2017). Hiru Zeroen Mundua: zero pobreziaren, zero langabeziaren eta zero karbono-isuriaren ekonomia berria. Scribe Argitalpenak.
Dokumentalak
• 2000 - "16 Erabaki"
• 2010 - Dolar bat harrapatzeko
• 2011 - Bonsai jendea - Muhammad Yunusen ikuspegia
Ondarea eta ohoreak
- 1998an, Yunusek Indira Gandhi Bakearen Saria eman zion Grameen Bankuaren sortzaile gisa.
- 2006an Bakearen Nobel Saria jaso zuen finantza lanagatik.
- Philadelphia ko Wharton School of Business-ek azken 25 urteetako enpresa-pertsonarik eragingarrienetako bat bezala aukeratua, PBS dokumental batean jasota.
- 2006an, Time aldizkariak 12 enpresaburu nagusienetako bat bezala sailkatu zuen, "azken 60 urteko asiar heroien artean" barne.
- 2008an, Prospect Magazine (Erresuma Batua) eta Foreign Policy (Estatu Batuak) egindako online inkesta ireki batean, Yunus bigarren bozkatu zuten Intelektual Publiko Onenen zerrendan.
- 2009an, Yunusi Urrezko Biatec saria eman zioten, Eslovakia ko Foro Ekonomiko Informalaren Klub Ekonomikoak emandako saririk gorena, lorpen ekonomikoak, sozialak, zientifikoak, hezkuntzakoak eta kulturalak erakusten dituzten pertsonentzat.
- 2021ean, Yunusi Erramu Olinpikoa eman zioten, garapenerako kiroletan egindako lan handiagatik.
- 2021ean, Yunus Nazio Batuen Fundazioaren Aldaketa Globalaren Txapelduna saria eman zioten. Saria eman zioten giza duintasuna, ekitatea eta justizia hobetzeko bere lidergo argia eta berrikuntza aitortzeko.
Arnicourt
Arnicourt Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Arnicourt udalerrian erroldatutako biztanleak 154 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 61 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 61etxeak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 50 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 104 ziren, horien artean 83 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 83 pertsona aktiboetatik 78 lanean zeuden (40 gizon eta 38 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Arnicourt udalerrian 59 unitate fiskal zeuden, 169,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.022 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nabiasita
Ezaugarriak
Nabiasita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.
Sichuan
Sichuan (四川 txinera sinplifikatuz), Txinako Herri Errepublikako probintzia baten izena da. Probintziak 485.000 kilometro koadroko azalera dauka eta 2004ko erroldaren arabera 87.250.000 biztanle bizi ziren bertan.
Inguru naturala eta kokapena
Sichuan probintziaren mugakideak honakoak dira: Qinghai probintzia ipar-mendebaldean, Gansu probintzia iparraldean, Shaanxi probintzia ipar-ekialdean, Chongqing udaltasuna ekialdean, Guizhou probintzia hego-ekialdean, Yunnan probintzia hegoldean, eta Tibeteko lurralde autonomoa mendebaldean.
Probintziako hiriburua eta hiririk handiena Chengdu da.
Geografia eta klima
Sichuan probintzia gehiena izen bereko arroan dago, mendebaldean Himalaia dago, Qingling mendiak oparraldean, eta Yunnango gune menditsuak hegoaldean. Yangtze ibaiak probintzia erditik zeharkatzen du, bidean gune menditsuan haran sakonak zizelkatuz. Mugimendu tektonikoek Txinako failarik handiena sortu zuten Sichuanen Longmen Shan faila. Faila honetan 2008ko lurrikararen epizentroa kokatu zen.
Klima nahiko aldakorra da. Sichuango arroak (Chengdu barne), probintziaren ekialdean, montzoiak baldintzaturiko klima azpitropikala dauka. Udak luzeak eta epel eta maiz sargoriak izaten dira. Neguak beste aldetik hodeitsuak eta hotzak izaten dira, nahiz eta urtaro hontan prezipitazioak oso urriak diren.
Probintziaren mendebaldeko klimak, mendialdeko klimaren ezaugarriak ditu, negu oso hotz eta uda epelekin. Hegoaldean, Panzhihua barne, uda eguzkitsu, eta klima azpitropikala nagusi da, neguan gutxitan egiten du elurra botatzeko beste hotz.
Historia
2008ko maiatzaren 12an, 8,0 graduko lurrikara batek, probintzia osoan kalte handiak eragin zituen, eta 70.000 pertsona inguruk bizia galdu zuten.
Politika
Sichuan probintziako gobernadorea Jiang Jufeng da. Txinako Alderdi Komunistak probintzian duen ordezkaria Liu Qibao da.
Riwoche poni
Riwoche ponia edo Riwoche zaldia Tibeteko bertako zaldi arraza bat da. Bere tamaina zein hainbat ezaugarriengatik ponien sailkapen taldean sartzen da.
Poni txikiak dira eta antzinako ekido arrazen ezaugarriak dauzka, hala nola zebra-marrak, mando lerroa bizkarrean...
Arrazaren historia
Arraza 1995 an topatu zuen Michel Peissel esploratzaile frantziarrak Tibeteko eskualde isolatu batean, Nangchen zaldiaren kasuan bezala. Abere hauek ordura arte erabat ezezagunak ziren animalien taxonomian. adituen arreta piztu zuten pentsatzen zelako antzineko tarpanetatik zuzenki etorritako arraza izan zitekelako. Geroko azterketa genetikoek ordea agerian utzi dute egungo beste hainbat poni arrazekin senideturik dagoela.
Ana (Mariaren ama)
Santa Ana, kristau eta islamiar tradizio apokrifoaren arabera, Mariaren ama eta Jesus Nazaretekoaren amama da. Ebanjelio kanonikoek edo Koranak ez dute berari buruz ezer esaten eta Jakueren ebanjelioan agertzen da lehendabizikoz.
Eden (2014ko filma)
Eden 2014. urtean Mia Hansen-Løvek zuzendutako filma da.
Istorioa
1990eko hamarkadan, musika elektronikoa abiadura bizian garatu zen. Parisko gau kitzikagarrietan, Paul DJ lanetan hasiko da. Lagun minarekin batera, "Cheers" izeneko bikote bat sortuko du eta jarraitzaileak laster lortuko dituzte.
Chevagny-les-Chevrières
Chevagny-les-Chevrières Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chevagny-les-Chevrières udalerrian erroldatutako biztanleak 583 ziren. Familiak 226 ziren, horien artean 43 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 30 bakarrik bizi ziren emakumeak), 81 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 89 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 379 ziren, horien artean 278 aktiboak ziren eta 101 inaktiboak ziren. 278 pertsona aktiboetatik 266 lanean zeuden (136 gizon eta 130 emakume) eta 13 langabezian zeuden (4 gizon eta 9 emakume). 101 pertsona inaktiboetatik 44 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chevagny-les-Chevrières udalerrian 222 unitate fiskal zeuden, 623 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 28.238 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 4 margolariak, 1 iturgina, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
Bederatzietatik bederatzietara
Bederatzietatik bederatzietara (Zwischen neun und neun) Leo Perutz austro-txekiar idazleak 1918an argitaratu zuen eleberria da. 2003. urtean Anton Garikanok euskaratu zuen.
Sergiño Dest
Sergiño Gianni Dest (Almere, Herbehereak, 2000ko azaroaren 3a) Herbehereetako Eredivisie ligako Amsterdamgo Ajaxen jokatzen duen atzelaria da. Estatubatuar jatorria du, nahiz eta Herbehereetan jaio. Gainera, Estatu Batuetako futbol selekzio nazionalean ere jokatzen du. Futbolean espezializatutako transfermarkt orrialdearen arabera, 20 milioi euroko balioa du.
Ibilbidea
Bere gurasoak Herbehereetara joan ziren bizitzera Sergiño jaio baino lehenago. Bere hiriko Almere City FC taldean ibili zen behe-kategorietan. Txiki-txikitatik ikusten zen sekulako maila zuela, bere adineko jokalariengan oso berezia. 2012an, 11 urterik ez zituela, Ajaxek fitxatu zuen, eta talde jubenilarekin kontratua egin zion. Laster hasi zen kadetetan jokatzen, bera baino zaharragoekin. 16 urte betetzera zihoala 17 urtez azpiko taldera igo zen, eta urte bat beranduago, 19 urtez azpikora. 2019ko urtarrilaren 1ean, Ajaxen bigarren taldera igo zen Herbehereetako futbol txapelketako bigarren mailara. Ez zuen asko iraun bertan. Bere posizioa hegaleko jokalaritik eskuin atzelarira pasa zen, eta 2019ko udako denboraldiaurrean lehen taldearekin jokatzen hasi zen. 2019ko irailaren 12an, ofizialki, lehen taldera igo zuten, eta oso denbora gutxian postuaren jaun eta jabe egin zen, Noussair Mazraoui marokoarrari aurrea hartuz.
Bederatzietatik bederatzietara
Sinopsia
Stanislaus Demba ikaslea goiz batean behartua dago ilunabarra baino lehenago diru kopuru bat biltzera, berari muzin egin dion neska-laguna berreskuratzeko eta biek elkarrekin Veneziara egingo luketen bidaia batekin tentatzeko. Hala, delitu txiki bat egingo du, eta hortik aurrera etengabe ihesi eta ezkutuan ibili beharko du.
Chevagny-les-Chevrières
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Chevagny-les-Chevrières udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 200 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Giustino
San Giustino Italiako udalerri bat da. Perugiako probintzian kokatuta dago, Umbria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta. Bertan dago Cospaia herria, lau mendez independente izan zen Cospaiako errepublikaren kokalekua.
Mugakideak
San Giustinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lamontichthys maracaibero
Lamontichthys maracaibero Lamontichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
San Sebastián hotela (Donostia)
San Sebastián hotela, Gipuzkoako Donostia hiriburuan dagoen hotel bat da. 4 izar dauzka.
Glasford (Illinois)
Glasford  Illinoiseko herri bat da. Peoria konderrian kokatua dago. 2010ean 1,022 biztanle zituen, 2.33 kilometro koadrotan banatuta.
Pimprez
Pimprez Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pimprez udalerrian erroldatutako biztanleak 709 ziren. Familiak 256 ziren, horien artean 46 pertsona bakarrekoak ziren (27 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 80 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 119 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 280 etxebizitza zeuden, 260 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 277 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 260 etxebizitza nagusietatik 226 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 76 etxek lau zituzten eta 147 etxek bost zituzten. 218 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 82 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 158 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 483 ziren, horien artean 368 aktiboak ziren eta 115 inaktiboak ziren. 368 pertsona aktiboetatik 336 lanean zeuden (180 gizon eta 156 emakume) eta 32 langabezian zeuden (16 gizon eta 16 emakume). 115 pertsona inaktiboetatik 45 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 3 garraio enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Pimprez udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Michel-de-Saint-Geoirs
Saint-Michel-de-Saint-Geoirs Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Michel-de-Saint-Geoirs udalerrian erroldatutako biztanleak 310 ziren. Familiak 121 ziren, horien artean 39 pertsona bakarrekoak ziren (30 bakarrik bizi ziren gizonak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 193 ziren, horien artean 151 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 151 pertsona aktiboetatik 145 lanean zeuden (81 gizon eta 64 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Michel-de-Saint-Geoirs udalerrian 114 unitate fiskal zeuden, 304 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.919 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Saint-Michel-de-Saint-Geoirs udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 504 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Phymaturus calcogaster
Phymaturus calcogaster Phymaturus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
NGC 5101
NGC 5101 galaxia bat da, Hydra konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Arturo Alessandri Palma
Arturo Alessandri Palma, politikaria, Txileko estatuburua, Errepublikako presidentea birritan. Longavín, Linares probintzian jaioa, Maule eskualdean 1868ko abenduaren 20an eta Txileko Santiagon hil zen 1950eko abuztuaren 24an.
Biografia
Boteretik atera baino pixka bat lehenago, Txilen benetako demokraziaren etorreratzat jotzen den Konstituzio berria ezarri zuen. Konstituzio horrek Elizaren eta Estatuaren eta askatasun erlijiosoaren bereizketa jasotzen du, lehen hezkuntza derrigorrezkoa dela deklaratzen du, presidentzialismoa berreskuratu zuen baina presidentea sufragio unibertsalaren bidez hautatuz, eta jabetzak funtzio soziala bermatzeko moduan arautu behar direla aldarrikatu zuen.
Bigarren aldiz hautatu zuten Txileko presidente, Bartolome Blanche Espejo jeneralak kargua utzi ostean. 1932ko abenduaren 24an hartu zuen kargua, Abraham Oyanedel Urrutia bitarteko presidentearen ondoren.
Suvarnabhumi aireportua
Suvarnabhumi Aireportua (tailandieraz: ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ), (NAGE: BKK, NAZE: VTBS), Thailandiako Bangkok hirian dagoen aireportua da.
2008an 38.603.490 bidaiarik erabili zuten. Aireportua honako konpainien egoitza da: Bangkok Airways, Orient Thai Airlines, Thai AirAsia eta Thai Airways International.
José Luis Fernández García
José Luis Fernández García edo Txelu Fernandez, (Portugalete, 1954ko maiatzaren 3a) euskal xakelaria da, Nazioarteko Maisu Handia maila duena. 2012ko FIDEren zerrendaren munduko 1773.a izan zen, 2419 punto-ELO izanik.
1989an Espainiako txapelketa irabazi zuen, 1977an, 1978an, 1985ean eta 1995ean txapeldunordea izan zen.
Euskal Herriko lau xake jokalarik lortu dute Nazioarteko Maisu Handia titulua: Txelu Fernandez bilbotarrak, 1986an; Felix Izeta zestoarrak, 1994an; Mario Gomez portugaletetarrak, 2004an; eta Mikel Huerga, 2021ean. Lehenengo hirurak lehia ofizialetatik erretiratuta daude, nahiz eta noizean behin Gomezek eta Fernandezek taldeka partidaren bat jokatzen duten. Izeta, berriz, Euskadiko eta Eskoziako selekzioen artekoan aritu zen 2014an. Baina, salbuespen horiek kenduta, esan daiteke 2010eko hamarkadan ez dela egon Euskal Herriko Maisu Handirik lehiaketa ofizialetan.
Glasgow (Illinois)
Glasgow  Illinoiseko herri bat da. Scott konderrian kokatua dago. 2010ean 141 biztanle zituen, 2.62 kilometro koadrotan banatuta.
Liu Zhiyu
Liu Zhiyu (Txineraz: 刘治宇 ; 1993ko urtarrilaren 5a) txinatar arraunlaria da.
Phymaturus excelsus
Phymaturus excelsus Phymaturus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Liu Zhiyu
2019ko Munduko Arraunketa Txapelketan domina bat irabazi zuen.
Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, brontzezko domina eskuratu zuen skull bikoitzean, Zhang Liangekin batera.
San Pablo komentua (Cáceres)
San Pablo komentua Cáceres hiriaren Alde Zaharran dagoen komentu gotiko berantiarra da.
Historia
Komentua aurreko baseliza baten gainean eraikia izan zen. Frantziskotar familiaren barrutegiko mojen komentua da. Eraikinaren lehenengo dokumentazioa, 1492koa, XV. mendekoa da. Gaur egun prestatzen duten gozogintzaren ondorioz oso ezaguna da hirian.
Ezaugarriak
Eraikinaren elementu nagusia gotiko berantiarrekoa da. Ataria azpimarratzekoa da; atarian arku zorrotz baten forma ikus daiteke. Barruan estilo barrokoko erretaula dago non irudi interesgarriak eta urregintza interesgarria ikus daitekeen. Solairua gurutz latindarrarena da. Kapera batean, San Jose izenekoan, Álvaro de Aldanaren sepultura dago; berak eraikitzea agindu zuen 1493an. Atzealdean dagoen kanpai-horma XVIII. mendekoa da.
Giremoutiers
Giremoutiers Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Giremoutiers udalerrian erroldatutako biztanleak 132 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 53 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 hutsik zeuden. 51 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 38 bere jabearen bizilekua ziren eta 13 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 91 ziren, horien artean 60 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 60 pertsona aktiboetatik 57 lanean zeuden (30 gizon eta 27 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Giremoutiers udalerrian 54 unitate fiskal zeuden, 137 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.797 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 2 iturginak.
2000. urtean Giremoutiers udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 536 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jeromesville (Ohio)
Jeromesville Ohioko herri bat da. Ashland konderrian kokatua dago. 2010ean 562 biztanle zituen, 0.94 kilometro koadrotan banatuta.
Glen Carbon (Illinois)
Glen Carbon  Illinoiseko herri bat da. Madison konderrian kokatua dago. 2010ean 12,934 biztanle zituen, 25.99 kilometro koadrotan banatuta.
Chau Tsai
Kokapena
Tsing Yi uhartearekin batu zuten petrolioa ustiatzeko birfindegi bat eraikitzeko.
Sant'Anatolia di Narco
Sant'Anatolia di Narco Italiako udalerri bat da. Perugiako probintzian kokatuta dago, Umbria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Sant'Anatolia di Narcok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Alemaniar Arkeologia Institutua
Alemaniar Arkeologia Institutua (Deutsches Archäologisches Institut) mundu osoko arkeologia ikerkuntza erakunde garrantzitsuenetako bat da, Alemaniako Kanpo Harrenanetarako Ministerioaren babespean dagoen zientzia erakundea ere badelarik. 1829an Erroman Otto Magnus von Stackelberg, Theodor Panofka eta August Kestnerrek Instituto di corrispondenza archeologica izenez sortu zuten, eta 1832tik aurrera egoitza nagusia Berlin hirian izan zuen, aldiz bulegoak beste hainbat hirietan ere baditu: Atenas, Erroma, Istanbul, Kairo, Damasko, Bagdad, Teheran eta Sana. Bere Erromatar-Germaniar Batzordeak (Römisch-Germanische Kommission), historiaurreko arkeologiari buruzko munduko liburutegi handienaz osatua zegoen, Frankfurt am Main hirian dagoelarik, Antzinaro Klasikoaren batzordea Munichen du, eta bere Kultur Ez-Europarren Arkeologia Batzordea Bonn hirian dago. 2008z geroztik erakunde honetako presidentea Hans-Joachim Gehrke da.
NGC 5102
NGC 5102 galaxia bat da, Centaurus konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Rathmullan
Rathmullan (irlandera Ráth Maoláin) Irlandako Donegalgo konderriaren iparraldean dagoen udalerri bat da. Fanad penintsulan dago, Swilly aintziraren mendebaldeko ertzean. 2006ko erroldaren arabera 469 biztanle zituen. Ramelton udalerritik 11 kilometro ipar-ekialdera eta Milford udalerritik 12 kilometro ekialdera dago.
Historia
1607an leku honetan Kondeen hegaldia ("Flight of the Earls") jazo zen, Irlandako historian garrantzia izan zuen gertaera, bertan ordurarte Irlandan nagusi izan zen aintzinako gaeldar edo klanen ordenaren azkena izan baitzen, O'Neal eta O'Donnell klaneko kideak Europara ihes egin baizuten. Jada eta XVIII. menderarte gaeldar klanen gizartea Eskoziako Lur Garaietan bakarrik biziraun zuen.
Itxaropen
Itxaropena edo esperantza nahi edo desiratzen dena beteko delako sinesmenean oinarritzen den emozioa da. Pertsonaren bizitzan oinarrizko emozioetako bat da, etsipen eta depresioari aurre egiten diona. Ohartu behar da, nahiaz haraindi, itxaropenak nahi eta bilatzen dena azkenean eskuratuko dela sinesmen sendoa dela eta horrela motibazioa indartu egiten duela.
Nabimusaita
Nabimusaita mineral bat da eta nabimusaita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Nabimusaita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.
Langres (argipena)
Langres esanahi desberdineko hainbat gauza izan daiteke:
Lamontichthys parakana
Lamontichthys parakana Lamontichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
En chance til
En chance til 2014. urtean Susanne Bierrek zuzendutako filma da.
Istorioa
Noraino irits ote daitezke pertsona ondraduak, tragedia batek bidezkoa eta bidezko ez dena nahaspilatzen baditu?.
Glencoe (Illinois)
Glencoe  Illinoiseko herri bat da. Cook konderrian kokatua dago. 2010ean 8,723 biztanle zituen, 9.63 kilometro koadrotan banatuta.
Chek Chau
Kokapena
Administratiboki Tai Po barrutian dago.
Phymaturus nevadoi
Phymaturus nevadoi Phymaturus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Garateko lepoa
Garateko lepoa 1.218 metroko altuera duen mendatea da, Urdatx (Zuberoa) eta Baretos (Bearno) artean dagoena. Soudeteko mendatetik eta San Martingo osinatik gertu dago eta RD-113 errepideak mendatea zeharkatzen du.
2023ko Frantziako Tourreko 5. etapak bertatik pasa zen.
Jerry City (Ohio)
Jerry City Ohioko herri bat da. Wood konderrian kokatua dago. 2010ean 427 biztanle zituen, 2.61 kilometro koadrotan banatuta.
Travelling
Travelling zineman, kameraren joan-etorria da. Kamera Dolly izeneko gurdi moduko batean jartzen da, eta burdinbide batzuen gainean higiarazten. Travellinga izan daiteke aurrerakoa edo atzerakoa, irudian hartu nahi den pertsona edo gauzatik urruntzen edo aldentzen dena, albokoa eta zirkularra. kamera-higidura horren ondorioz sortzen den irudia edo planoari travelling esaten zaio. Travellinga zinemak duen baliabide berezienetako bat da.
Scheggia e Pascelupo
Scheggia e Pascelupo Italiako udalerri bat da. Perugiako probintzian kokatuta dago, Umbria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Scheggia e Pascelupok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Che Lei Pai
Che Lei Pai Txinako Herri Errepublikako Hong Kong administraturiko lurralde berezian dagoen uharte txikia da.
Kokapena
Administratiboki Tai Po barrutian dago, iparraldean Pak Kok Chai uhartearekin egiten du muga eta hegoaldean Fu Tau Sha uhartearekin.
Bypass (filma)
Bypass 2012an Patxo Telleriak eta Aitor Mazok zuzendutako euskal filma da.
Bartzelonan eta Erandion grabatua, Hodeiak pintatzeko makina filmaren ondoren, zuzendarien bigarren filma da. Grabatzerakoan Nemekitepá hautatu zuten filmaren izenburutzat, Jacques Brelen Ne me quitte pas abestian oinarrituta, baina estreinaldirako izena aldatu zuten.
2012ko irailaren 25ean Donostiako Zinemaldian estreinatu zuten eta urte bereko urriaren 11n zinemetan.
Stanley Bruce
Stanley Melbourne Bruce, Bruce of Melbourne I. bizkondea (Melbourne, 1883lo apirilaren 15a - Londres, 1967ko abuztuaren 25a) australiar politikaria izan zen. Australiako 8. lehen ministroa izan zen 1923tik 1929ra.
Billy Hughes lehen ministroak ibilbide politikoari ekitera deia egin zion. Bruce Alderdi Nazionalistarekin elkartu zen eta diputatu hautatu zuten 1918an. 1921ean Finantza ministro bihurtu zen eta 1923an koalizio gobernu bateko lehen ministro. Bere agintaldian Australiako hiriburua Canberrara lekualdatu zen. Bere erreformek Australiako Mankomunitatearen boterea indartu zuten. Australiako biztanleria eta bere ahalmen ekonomikoa handitu nahi izan zuen, gobernuaren inbertsio masiboen eta Erresuma Batuarekin eta Britainiar Inperioarekin lotura sendoagoak izatearen bidez.
1929an hauteskundeetan garaitua izan zen eta ez zuten diputatu aukeratu. 1931n legebiltzarrera itzuli zen eta Joseph Lyonsen gobernuko kide izan zen. 1933an enbaxadore izendatu zuten Erresuma Batuan. Nazioen Ligan parte hartu zuen, arazo sozial eta ekonomikoetan nazioarteko lankidetza bultzatuz eta FAO sortzearen arduradunetako bat izan zen.
Bizkonde izendatu zuten eta Britainiar Lorden Ganberako lehen kide australiarra izan zen. Australiako Unibertsitate Nazionaleko lehen kantzilerra ere izan zen.
Alternadore
Alternadorea energia mekanikoa energia elektriko bihurtzeko gai den makina elektrikoa da, korronte elektriko alternoa sortzeko erabiltzen dena, indukzio elektromagnetikoan oinarrituta, eroale elektrikoak imanetatik hurbil higitzen direnean gertatzen diren efektu elektrikoen bitartez.
1 Irudia.- Alternadore arrunt baten elementuak
Alternadorea iman batetik hurbil biratzen duen haril edo hari eroale kiribilduak eratzen du. Eroalea imanaren eremu magnetikoaren barruan mugitzen dugunean, eroalearen barruan korronte elektrikoa sortzen da. Harilak bira erdi egiten duen bakoitzean, bere barruan sortzen den korronteak noranzkoa aldatzen du, eta, beraz, tresna honek sortzen duen korrontea alternoa da.
Harila eratzen duen hariaren muturretan delga edo segmentu izeneko eraztunak daude konektaturik. Delga horiek eskuilatxo batzuk ukitzen daude uneoro; eskuilatxo horiek dira elektrizitatea batzen dutenak eta, era berean, harilari aske biratzen uzten diotenak.
Fundamentu fisikoa
Fluxu magnetikoa (Φ) bobina osatzen duten espirek eta horiek eragindako eremu magnetikoaren intentsitatea B, espiraren gainazaletik (s) eta hau dagoen planoaren eta eremu magnetikoaren norantzaren angeluaren kosinuaren arabera definitzen da. Beraz, aldiuneko fluxu-magnetikoa:
ε letraren aurretik dagoen minus zeinuak Lenz-en Legearen arabera esaten digu, korrente induzitua bere kausari kontrajartzen zaiola.
Indar elektroeragile induzitua espira batean ε-ren berdina bada, indar elektroeragile osoa (εosoa) honen berdina da:
N espira kopurua izanik.
Villeneuve-la-Rivière
Villeneuve-la-Rivière Katalan Herrietako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ekialdeko Pirinioak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villeneuve-la-Rivière udalerrian erroldatutako biztanleak 1.309 ziren. Familiak 486 ziren, horien artean 97 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 69 bakarrik bizi ziren emakumeak), 166 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 182 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 41 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 546 etxebizitza zeuden, 497 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 47 hutsik zeuden. 513 etxeak ziren eta 26 apartamentuak ziren. 497 etxebizitza nagusietatik 395 bere jabearen bizilekua ziren, 82 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 24 etxek bi zituzten, 65 etxek hiru zituzten, 153 etxek lau zituzten eta 247 etxek bost zituzten. 343 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 213 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 239 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 839 ziren, horien artean 599 aktiboak ziren eta 240 inaktiboak ziren. 599 pertsona aktiboetatik 531 lanean zeuden (288 gizon eta 243 emakume) eta 67 langabezian zeuden (32 gizon eta 35 emakume). 240 pertsona inaktiboetatik 86 erretiraturik zeuden, 72 ikasten zeuden eta 82 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villeneuve-la-Rivière udalerrian 481 unitate fiskal zeuden, 1.236,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.319 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 47 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Soudeteko mendatea
Soudeteko mendatea 1.533 metroko altuera duen mendatea da, Atharratze-Sorholüze (Zuberoa) eta Ereta (Bearno) artean dagoena. San Martingo osinatik gertu dago eta mendatea zeharkatzen duen RD-132 errepidea San Martingo Harriaraino doa.