cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Otto Pérez Molina
Otto Pérez Molina (Guatemala Hiria, 1950eko abenduaren 1a) Guatemalako armadako jeneral erretiratua eta politikaria da, Partido Patriota zentro-eskuineko alderdiko kidea. 2012tik Guatemalako Errepublikako presidentea da, 2011ko azaroko hauteskundeetako bigarren itzulian nagusitu baitzen, bozen %53 lortuz.
Hammoor
Hammoor Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Keronea
Keronea (grezieraz: Χαιρώνεια, Chaironeia, antzinako grezieraz ahoskatua), Greziako hiria eta antzinako udalerria da, Beozian dagoena.
Historia
K. a. IV. mendean, Atenasen etorkizunerako erabakigarriak izan ziren guduak gertatu ziren bertan. Geroagoo, K. a. I. mendean, Silak zuzendutako erromatar armada eta Pontoko errege Mitridates VI.a Eupatorren arteko azken guduaren gertalekua izan zen.
Bleu des Causses
Bleu des Causses izeneko gazta Frantziako Auvergne eskualdean egiten den gazta bat da, AOC izendapena 1975etik duena.
Behi esnezko benetako roquefort bat da, bere ezaugarri rustikoa Causseseko kareharrizko kobazuloetan egiten den bere fintze luzetik datorrelarik, bereziki Gorges du Tarneko amildegietakoetan.
Dastaketa
Bere dastaketa eperik hoberena maiatzetik irailera bitartean da, 10 eta 12 aste bitarteko fintze baten ondoren, baina urteko edozein garaitan oso gazta bikaina da.
Ekoizpena
983 tona 2003an, guztiak gatzatutako esnezkoak.
Philautus maosonensis
Philautus maosonensis Philautus generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Martin Harwit
Martin Harwit (Praga, 1931ko martxoaren 9a) astronomo txekiar-estatubatuar bat da, baita idazlea ere, eta Washington Hiriko Aire eta Espazio Museo Nazionalaren zuzendaria izan zen 1987 eta 1995 artean. Cornell Unibertsitateko irakasle bezala egin duen astronomia infragorriari buruzko bere lana nabarmengarria da.
1994an, eztabaida publiko batean kritikatua izan zen Enola Gayren erakusketari buruzko bere lanari, Hiroshima eta Nagasakiko bonbardaketa nuklearren 50. urteurrena ospatzean, istorio errebisionista izatea egotzi zitzaionean, erasoaren japoniarren bertsioa eta biktimen argazkiak gehitzeagatik.
Khazar
Khazara (hebreeraz כוזרים, Kuzarim; turkieraz: Hazarlar; grezieraz: Χάζαροι; errusieraz: Хазары; tatareraz: Xäzärlär; krimeako tatareraz: Χάζαροι; persieraz: ‏خزر‎; latinez: Cosri) gaur egungo Errusiaren hegoaldean bizi izan zen antzinako turkiar herria izan zen.
Stephen Curry
Wardell Stephen Curry II (Akron, Ohio, Ameriketako Estatu Batuak, ) Golden State Warriors taldean (NBA) jokatzen duen saskibaloiko jokalaria da. Haren aita, Dell Curry, saskibaloi jokalari profesionala izan zen orobat. 1,91 m garai da, eta 84 kg pisatzen du. Bi posiziotan joka dezake: antolatzaile edo eskolta.
Khazar
VI. mendean khazar herria Göktürkiar inperioaren barne zegoen Kaukaso iparraldeko lurraldean. VII. mendearen hasieran, alabaina, burujabeak ziren eta merkatari-inperio handia eratu zuten Europa aldeko Errusiako hego-ekialdean. Bizantzioko Heraklio enperadoreari (610-641) lagundu zioten persiarren kontrako kanpainan. Gero, VIII. mendera arte garai hartan hedatzen ari zen arabiar inperioaren aurka borrokatu behar izan zuten. Gorabehera askoren ondoren, khazarek beren inperioa izandakoaren erdialdera erretiratu behar izan zuten, eta 737 inguruan Itilen finkatu zuten beren hiriburua (Astrakhan ondoan, Volga ibaia Kaspiar Itsasoan isurtzen den lekutik hurbil).
Stephen Curry
Unibertsitatea
Davidson College-ean jokatu zuen 3 denboraldietan. Lehengo denboraldian Southern Conference-an liderra izan zen puntuetan. Bigarrenan All American-en bigarren bostekoan egon zen. Gainera denboraldian hiru puntuko jaurtiketa gehien sartu zuena izan zen (162). Azken denboraldian unibertsitatean 28,6 puntu sartu zuen partidu bakoitzean. All American-en lehengo bostekoan sartu zen.
Khazar
Nolanahi ere, khazarek geldiarazi zuten arabiarren iparralderako hedapena ekialdeko Europan. Itilekin batera, Semender, Kaspiar Itsasoaren ertzean, eta Sarkel, Don ibaian, izan ziren merkataritzako hiri nagusiak. Herri asko haien kontrolpean zeuden eta zergak ordaindu behar zizkieten: alanoek, magiarrek, godoek, Krimeako greziar koloniek. Halaber, Volgako bulgariarrek eta eslaviar tribu anitzek nagusitzat hartzen zituzten. Bizantziorekin oso harreman onak izan zituzten, eta Justiniano II.a (704) eta Konstantino V.a enperadoreak (732) khazar emakumeekin ezkondu ziren. Khagan deiturikoa zen khazaren buruzagi nagusia eta haren azpian tribuetako buruak zeuden (beg deiturikoak).
Stephen Curry
Profesionala
2009 an Golden State Warriors-ak draft-ren zazpigarren posizio aukeratu zuten. 2013-2014 bere bostgarren denboraldia da, eta bere lehengo All Star game jokatu du, mendebaldeko konferentziaren taldearekin. Ere hiru puntuko txapelketan parte hartu du. Curry-ren saskiratze topea 54 puntu dira, New York Knicks-en aurka. Errecor bat badauka. Denboraldi batean hiruko jaurtiketa gehien saskiratu duen jokalaria izan da, 2012-2013 denboraldian. Errekor honek Ray Allen-i kendu zion. Curry-k 272 hirukoak sartu zuen eta Allen-ek 269.
Khazar
740. urte inguruan khaganak eta goi-mailako agintariek judaismoa hartu zuten. Guztiarekin ere, tolerantzia handia zen khazaren artean eta paganismoak bizirik iraun zuen. Khazar inperioak garrantzi ekonomiko handia izan zuen: Bizantziotik Ekialde Urrunerako bidean zegoen eta, bestalde, arabiar inperioa iparreko eslaviarrekin lotzen zuen. X. mendean inperioak petxenegoen indar gero eta handiagoari aurre egin behar izan zion, bai eta Itsaso Beltzera iritsi nahi zuten errusiarrei ere. Kieveko Sviatoslav printzeak Sarkel hartu zuen 963an eta bost urte geroago khazaren azkeneko indarrak birrindu zituen. Arabiarren arteko eta Bizantzioko iturriek khazar kulturaren maila aski jasoaren berri ematen badute ere, haien hizkuntzaren aztarnarik batere ez da gorde.
Gien
Gien Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2007an 15.442 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gien udalerrian erroldatutako biztanleak 15.442 ziren. Familiak 6.559 ziren, horien artean 2.541 pertsona bakarrekoak ziren (964 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.577 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.766 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.744 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 508 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 7.517 etxebizitza zeuden, 6.682 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 138 bigarren erresidentzia ziren eta 697 hutsik zeuden. 4.398 etxeak ziren eta 3.103 apartamentuak ziren. 6.682 etxebizitza nagusietatik 3.117 bere jabearen bizilekua ziren, 3.386 alokairuan okupaturik zeuden eta 179 doan lagata zeuden; 180 etxek gela bat zuten, 1.036 etxek bi zituzten, 2.069 etxek hiru zituzten, 1.910 etxek lau zituzten eta 1.487 etxek bost zituzten. 4.350 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 3.750 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.509 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Gien udalerrian 6.345 unitate fiskal zeuden, 14.469,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.888 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 845 komertzioetatik, 11 erauzte enpresak ziren, 23 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 26 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 85 eraikuntza enpresak ziren, 244 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 13 garraio enpresak ziren, 85 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 16 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 34 finantziazio enpresak ziren, 30 higiezinen enpresak ziren, 90 zerbitzu enpresak ziren, 120 administrazio publikoko enpresak ziren eta 63 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Ban-sur-Meurthe-Clefcy
Biztanleria
2007an Ban-sur-Meurthe-Clefcy udalerrian erroldatutako biztanleak 954 ziren. Familiak 380 ziren, horien artean 94 pertsona bakarrekoak ziren (49 bakarrik bizi ziren gizonak eta 45 bakarrik bizi ziren emakumeak), 129 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 137 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Gien
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 220 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 9 banku bulegoak, 5 funerariak, 10 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 5 autoeskolak, 21 igeltseroak, 13 margolariak, 16 zurginak, 15 iturginak, 10 argiketariak, 4 eraikuntza enpresak, 15 ile apaindegiak, 5 albaitariak, 7 aldi baterako lan enpresak, 50 jatetxeak, 13 higiezinen agentziak, 6 tintoreriak eta 6 apaindegiak.
2009an zeuden 113 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 3 120 m2 baino gehiagoko dendak, 4 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 15 okindegiak, 11 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 3 liburu dendak, 24 arropa dendak, 12 etxerako tresna dendak, 6 zapata-dendak, 5 elektrotresna dendak, 4 altzari dendak, 3 kirol-dendak, 2 lur eta paretak apaintzeko dendak, 3 drogeria, 2 lurrin-dendak, 3 bitxi-dendak eta 8 lore-dendak ziren.
Ban-sur-Meurthe-Clefcy
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Gien
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Gien udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.911 hektarea erabiltzen.
Ban-sur-Meurthe-Clefcy
Etxebizitza
2007an 682 etxebizitza zeuden, 383 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 270 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 646 etxeak ziren eta 33 apartamentuak ziren. 383 etxebizitza nagusietatik 320 bere jabearen bizilekua ziren, 47 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 75 etxek lau zituzten eta 257 etxek bost zituzten. 303 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 152 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 196 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Heliodoxa gularis
Heliodoxa gularis Heliodoxa generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Ban-sur-Meurthe-Clefcy
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 594 ziren, horien artean 439 aktiboak ziren eta 155 inaktiboak ziren. 439 pertsona aktiboetatik 403 lanean zeuden (233 gizon eta 170 emakume) eta 36 langabezian zeuden (10 gizon eta 26 emakume). 155 pertsona inaktiboetatik 60 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gien
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 tratamendu laburretarako ospitale, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, urgentzia zentro 1 bat, amatasun-klinika 1 bat, osasun-zentro 1 bat, 6 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Ban-sur-Meurthe-Clefcy
Diru sarrerak
2009an Ban-sur-Meurthe-Clefcy udalerrian 389 unitate fiskal zeuden, 1.008,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.304 euro zen.
Gien
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 haur-eskola eta 7 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Gien udalerrian 3 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 2 hezkuntza orokorreko lizeo eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 988 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 1.347 eta lizeo teknologikoetan 562.
Ban-sur-Meurthe-Clefcy
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 autoeskola zen, 1 margolaria, 4 zurginak, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
Gien
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fanagoria
Fanagoria (Φαναγόρεια; Фанагория) Tamango penintsulako greziar koloniarik handiena izan zen. Hiria merkataritza-gune handi bat izan zen, Bosforoko Erresumaren ekialdeko zatiko hiriburua (antzina asiartzat hartzen zutena), Panticapea mendebaldeko hiriburua zen bitartean (europartzat hartzen zutena).
Historia
Fanagoria k.a. 543 inguruan sortu zen. Teosko greziar kolono batzuek Ziro II.a Handiarekin izandako gatazka baten ondorioz Asia Txikitik ihes egin behar izan zuten. Hiriak kolono horietako batengandik hartu zuen izena, Fanagorasengandik hain zuzen ere.
K.a. V. mendean. eszitiar eta meotiarrekin zuen merkataritzari esker, hiriak aurrera egin zuen. Fanagoriak 75 hektareako eremua hartu zuen, eta, egun, horietatik heren bat itsaspean urpean dago. K.a. IV. mendearen erdialdean, Bosforoko Erresuman sartu zen hiria, ordura arte hiri askea izan zena. Hiriak garrantzia hartu zuen Panticapea hiriburuaren distira gutxitzearekin, Zimeriar Bosforoko beste aldeko kostaldean baitzegoen. Gure garaiko lehen mendeetan, Fanagoria erresumako merkataritza- eta demografia-gune nagusia bihurtu zen.
Ban-sur-Meurthe-Clefcy
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Ban-sur-Meurthe-Clefcy udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 81 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jumelles (Eure)
Biztanleria
2007an Jumelles udalerrian erroldatutako biztanleak 297 ziren. Familiak 106 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 51 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ogilbia nigromarginata
Ogilbia nigromarginata Ogilbia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Jumelles (Eure)
Etxebizitza
2007an 118 etxebizitza zeuden, 103 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 114etxeak ziren. 103 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 61 etxek bost zituzten. 76 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 194 ziren, horien artean 148 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 148 pertsona aktiboetatik 142 lanean zeuden (81 gizon eta 61 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Jumelles udalerrian 107 unitate fiskal zeuden, 308 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.975,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Jumelles udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Juan Fermín Aycinena y Aycinena
Juan Fermín de Aycinena y Aycinena (Guatemalako hiria, 1838ko martxoaren 28a - ibid, 1898ko urtarrilaren 11) Guatemalako poeta eta idazlea izan zen, Guatemalako Hizkuntzaren Akademiako kide sortzailea. Pedro de Aycinenaren, Rafael Carreraren gobernuan Kanpo Harremanetarako ministroa eta 1865ean hil ondoren behin-behineko presidentea, eta María Dolores Aycinenarena semea zen. Vicente Cerna y Cerna, Aycinena y Aycinena erregimen kontserbadorea erori ondoren, politikatik erretiratu eta literatura jardunbidea garatu zuen, Guatemalako egunkari desberdinetan "Delius" eta "Taimiro" izengoitiak erabiliz, eta baita "Pero-Grullo", "Saulo", "Véritas" eta "LD" ere.
1898ko urtarrilaren 11n hil zen, bere bizilekuan egindako eraso bortitzaren biktima.
Biografia errepasoa
Juan de Urrutia y Zárate ikastetxean ikasi zuen eta hamazazpi urterekin Colegio y Seminario Tridentino de Nuestra Señora de la Asunción ikastetxean graduatu zen eta ondoren bere ikasketak San Carloseko Unibertsitate Pontifikalean jarraitu zituen, eta han abokatu titulua lortu zuen. lanbidea inoiz praktikatu ez zuen arren. 1870ean Antonia Payés y Payésekin ezkondu zen, eta harekin sei seme izan zituen.
Diputatuen Ganberan diputatu izan zen 1870ean eta Vicente Cerna y Cerna mariskalaren gobernuan Estatu kontseilaria izan zen. 1871an Cerna bota ondoren, Aycinena familia politikatik atera zen, eta Juan Fermín de Aycinena idazketan eta poesian jardun zuen. Deboziozko katolikoa izanik, bere familiako kide guztiak bezala, San Juan de Dios kofradiako idazkari izan zen eta Sakramentu Santuaren Kofradiako kidea izan zen.
1888an Guatemalako Hizkuntzaren Akademiako kide sortzailea izan zen.
Heriotza
Aycinena y Aycinena bere lan literarioari eskainitako gizon lasaia eta baketsua zen, baina hala ere eraso bortitza jasan zuen bere bizilekuan 1897ko abenduaren 23an buruan bortizki jo zuen ezezagun batek. Poeta jada ezin izan zen sendatu eta etxean hil zen 1898ko urtarrilaren 11n.
Lana
Hainbat egunkaritan idatzi zuen, horien artean Diario de Centro América –1881ean sortua eta garai hartan pribatua zen–, La Revistarako –Guatemalako Hizkuntzaren Akademiaren organo informatiboa, kide sortzailea izan zena–, eta La Ilustracion Guatemalteca, 1896 eta 1898 artean argitaratu zen literatura aldizkaria. Bere antzezlanak, gehienetan, Dolores Aquino ikastetxeko ikasleek antzezten zituzten. Bere azken argitalpenetako bat A Centro América oda izan zen, José María Reina Barrios jeneralaren gobernuak 1897an Guatemalan egin zuen Erdialdeko Amerikako Erakusketa dela eta idatzi zuena.
Antonia Bandres
Maria Antonia Bandres Elosegi (Tolosa, 1898ko martxoaren 6a - Salamanca, 1919ko apirilaren 27a) moja jesuitina izan zen. Bere fedea hain zen sutsua ezen Miguel Unamuno eta Indalecio Prieto bezalako agnostikoetan ere eragina izan zuena.
Ramon Bandres Azkue eta Teresa Elosegi Ansolaren hamabost seme-alabetatik bigarrena izan zen. Jaio eta bi egunetara bataiatu zen. Lau urterekin sendotza jaso zuen eta 1909ko maiatzaren 23an lehen jaunartzea.
Lehen hezkuntza etxean jaso zuen osasun txarra zela eta. Gero, jesuitinek zuzendutako San Jose ikastetxean ikasi zuen. Gaztea zenean, Tolosako auzo txiroetan berri ona zabaltzen zuen.
Moja izan aurretik ere, Antoniak bere bizitza Jainkoari eskaintzeko zin egin zuen Antonio bere osaba eta aitabitxiaren salbaziorako. Antonio agnostikoa zen baina geroago Jainkoarengan sinestu zuen.
1913ko martxoan, ariketa espiritualetan, kastitate-boto pribatua egin zuen eta Ama Kandida Maria Jesuskoaren hitzak gogoratu zituen: «Jesusen alaba izango zara».
1915eko abenduaren 8an, 17 urterekin, Jesusen Alaben kongregazioan sartu zen eta 1918ko maiatzaren 31ean botoak eman zituen. Natalia, Antoniaren ahizpa nagusia, moja egin zen baita ere.
Urte hartako ekainean, gaixotu zen. Artatu zuen Filiberto Villalobos medikuak deklaratu zuen bere fedeak harritu zuela, nahiz eta bera agnostikoa izan. Antoniari buruz kontatu zien Miguel Unamunori eta Indalecio Prietori, eta haiek ere harrituta geratu ziren.
1919ko apirilaren 25an, Ostiral Santuan, Antoniak biatikoa hartu eta betiko botoak eman zituen. Apirilaren 27an hil zen.
1996ko maiatzaren 12an dohatsu bilakatu zen.
Philautus microdiscus
Philautus microdiscus Philautus generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Aphyosemion christyi
Aphyosemion christyi Aphyosemion generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Shimizu S-Pulse
Shimizu S-Pulse (清水エスパルス) Japoniako futbol talde bat da, Shizuoka hirikoa.
Historia
Taldea 1991an Shimizu S-Pulse (清水エスパルス) izenarekin sortu zen.
Biggings
Biggings, Papa Stour irlako herri bat da, Eskoziako Shetland artxipielagoan, Eskozia. Papa Stour eliza Biggingsen hegoaldean kokatuta dago., N orvegiako Haakon dukearen familiako bat esaten da Bigginsen egon zela eta indusketa arkeologikoak egin eta gero aurkitu dituzte eskandinabiar aztarnak,adibidez  XII eta XIII mendeen arteko etxe baten beheko aldea.
Néville-sur-Mer
Néville-sur-Mer Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Néville-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 177 ziren. Familiak 75 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 118 etxebizitza zeuden, 80 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 113 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 80 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 57 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Néville-sur-Mer udalerrian 79 unitate fiskal zeuden, 184 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.692,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 garraio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Néville-sur-Mer udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 344 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bayenghem-lès-Éperlecques
Bayenghem-lès-Éperlecques Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bayenghem-lès-Éperlecques udalerrian erroldatutako biztanleak 921 ziren. Familiak 314 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 79 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 155 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 645 ziren, horien artean 462 aktiboak ziren eta 183 inaktiboak ziren. 462 pertsona aktiboetatik 420 lanean zeuden (235 gizon eta 185 emakume) eta 42 langabezian zeuden (21 gizon eta 21 emakume). 183 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 67 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bayenghem-lès-Éperlecques udalerrian 307 unitate fiskal zeuden, 925,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.209 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Bayenghem-lès-Éperlecques udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 190 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zhongdian zaldi
Zhongdian zaldia, (Txinera tradizional: 中甸, pinyin : zhongdian),  Tibeteko bertako zaldi arraza bat da. Bere tamaina zein ezaugarriengatik zaldi arraza hau ponien sailkapen taldean sartzen da. Arraza Shangri-La hiria aldean hedatzen da, Yunnan probintzian.
Philautus mjobergi
Philautus mjobergi Philautus generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Zhongdian zaldi
Erreferentziak
.
Jersbek
Jersbek Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Villechétif
Villechétif Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villechétif udalerrian erroldatutako biztanleak 774 ziren. Familiak 298 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 117 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 125 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 315 etxebizitza zeuden, 302 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 315etxeak ziren. 302 etxebizitza nagusietatik 284 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 92 etxek lau zituzten eta 171 etxek bost zituzten. 268 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 96 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 191 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 508 ziren, horien artean 376 aktiboak ziren eta 132 inaktiboak ziren. 376 pertsona aktiboetatik 355 lanean zeuden (184 gizon eta 171 emakume) eta 21 langabezian zeuden (9 gizon eta 12 emakume). 132 pertsona inaktiboetatik 66 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villechétif udalerrian 350 unitate fiskal zeuden, 921,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.649 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Villechétif udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.260 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Heliodoxa branickii
Heliodoxa branickii Heliodoxa generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Ogilbia robertsoni
Ogilbia robertsoni Ogilbia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Ogilbia nudiceps
Ogilbia nudiceps Ogilbia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Klazomene
Klazomene (grezieraz: Κλαζομεναί) Joniako greziar polisa izan zen, egun Esmirnatik gertu dagoen Kilizman herrian dagoena. Joniar Ligaren kidea, zilarrezko txanponak egiteko lehenengo hirietako bat izan zen.
Étueffont
Étueffont Frantziako udalerri bat da, Belfort Herrialdea departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Étueffont udalerrian erroldatutako biztanleak 1.477 ziren. Familiak 571 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (30 bakarrik bizi ziren gizonak eta 114 bakarrik bizi ziren emakumeak), 203 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 190 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 34 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 656 etxebizitza zeuden, 589 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 537 etxeak ziren eta 117 apartamentuak ziren. 589 etxebizitza nagusietatik 436 bere jabearen bizilekua ziren, 141 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 30 etxek bi zituzten, 97 etxek hiru zituzten, 127 etxek lau zituzten eta 329 etxek bost zituzten. 490 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 231 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 290 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Étueffont udalerrian 590 unitate fiskal zeuden, 1.477,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.396 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 41 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 margolariak, 2 zurginak, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 arropa denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Étueffont udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 155 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Erdialdeko Sistema
Erdialdeko Sistema (gaztelaniaz eta portugesez: Sistema Central) Espainiako mendigunea da, Iberiar goi-lautada bitan zatitzen duena.
Kokapena
600 kilometroko luzera duen mendilerro honek Portugal eta Iberiar mendilerroa lotzen ditu, Iberiar goi-lautada bitan banatuz. Bataz-besteko altuera 1.200 metrokoa baden ere, mendirik altuena 2.592 metroko Almanzor haitza da.
Hona hemen mendebaldetik ekialdera mendilerroa osatzen duten mendikateak:
Antibesko lurmuturra
Antibesko lurmuturra (cap d’Antibes) hegoaldeko Frantzian dago, Itsas Alpeak departamenduan. Antibesko hegoaldean eta Juan-les-Pinsko ekialdean dago, Juan golkoaren hasieran.
Cannesko Zinemaldiari esker, hainbat zinema-munduko pertsona ospetsuk bisitatu dute eta turismo gune ospetsua da.
Ogilbia sabaji
Ogilbia sabaji Ogilbia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Saint-Martin-d'Août
Saint-Martin-d'Août Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Martin-d'Août udalerrian erroldatutako biztanleak 365 ziren. Familiak 139 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (22 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 62 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 7 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 170 etxebizitza zeuden, 141 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 157 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 141 etxebizitza nagusietatik 105 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 100 etxek bost zituzten. 121 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 76 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Saint-Martin-d'Août udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 440 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cadair Idris
Cadair Idris edota Cader Idris Galesko Snowdonia mendilerroaren hegoaldean dagoen mendi bat da, Dolgellau udalerritik hurbil. 893 metroko garaiera du. Mendizale eta txangozaleen artean Galesko mendi estimatuenen artean dago.
Nagoya Grampus
Nagoya Grampus (名古屋グランパス) Japoniako futbol talde bat da, Nagoya hirikoa.
Historia
Taldea 1939an Toyota Motors (トヨタ自動車工業) izenarekin sortu zen. 1992an liga profesionala eratu zenean izen berria hartu zuen, Nagoya Grampus Eight (名古屋グランパスエイト). 2008an izena aldatu zuen eta Nagoya Grampus (名古屋グランパス) bihurtu zen.
Francesca Woodman
Francesca Woodman (Denver, Ameriketako Estatu Batuak, 1958ko apirilaren 3a – New York, Ameriketako Estatu Batuak, 1981eko urtarrilaren 19a) argazkilaria izan zen. Woodmanen obra 1970eko hamarkadako mugimendu feministaren testuinguruan kokatzen da. Artearen mundua txikitatik ezagutzen zuen, gurasoen eragina zela eta. Hamahiru urte besterik ez zuenean, bere lehen argazki-lanak sortu zituen, ondoren garatuko zuen estilo bereizgarriaz baliatuz. Lehen argazki horietan jadanik zuri-beltza eta formatu karratua erabiltzen zituen, argiztapenari lehentasuna emanez, atentzioa irudian azaltzen den subjektuarengana bideratu nahian.
Erromara ikastera joan zenetik, bere lanetan surrealismoaren eta futurismoaren eragina antzematen zaio, bai eta sentsazio dekadentista bat transmititzeko nahia ere. Azken ezaugarria argazkietan azaltzen diren horma biluzietan eta objektu zaharretan hauteman daiteke. 1979an New Yorkera joan zen bizitzera, eta han eragin handiko zenbait argazkilariren etengabeko gaitzespenei aurre egin behar izan zien. 1981eko urtarrilaren 19an, 22 urte besterik ez zuela, Francesca Woodmanek bere buruaz beste egin zuen Manhattango Lower East Side eraikineko leiho batetik salto eginez.
Hastapenak - Boulder (1958-1976)
Francesca Woodman 1958ko apirilaren 3an jaio zen Denverren, Colorado, artistez osatutako familia batean. Bere ama, Betty Woodman, eskultorea eta zeramikaria zen, aita, George Woodman, margolaria eta argazkilaria, eta anaia, Charlie Woodman, bideo-artista. Haurtzaroa Boulder eta Florentzian igaro zuen. 1968an gurasoek Antellan, Toskana, etxe bat erosi zuten, eta ondorengo udak han igaro zituzten. Ikasketak Massachusettseko institutu pribatu batean hasi zituen eta 1975 Rhode Island School of Design eskolan artea ikasten hasi zen. Han Aaron Siskind argazkilari ospetsua ezagutu zuen, bere irakaslea izan zena.
Artearen munduan txikitatik sartu zen, gurasoen eragina zela eta. Woodmanentzat artea ez zen soilik bizitzeko modu bat, modu ezberdin batean pentsatzeko eta errealitatea ikusteko aukera bat baizik. Bere lehen argazkiaren bidez, Self-portrait at thirteen, argazkilariak bere helburu artistikoak argi utzi nahi zituela dirudi. Esan bezala, ondoren erabiliko zituen teknika eta ezaugarri bereizgarriak lehenengo lan horretan jada nabarmenak dira: formatu karratua, zuri-beltza, subjektu bakarraren presentzia, autoerretratua eta aurpegiaren lausotasuna. Hasierako argazkietan espazio naturalak nagusi dira, eta Woodmanen gorputza naturarekin nahasten edo fusionatzen ikus dezakegu.
Erromako egonaldia (1977-1978)
1977an Woodman Erromara joan zen ikastera, Palazzo Cenci jauregian antolatutako arte programa batean onartua izan ondoren. Egonaldi horrek bere lana betiko markatu zuen, batez ere artista surrealista eta sinbolistekin izan zuen harremanarengatik. Besteak beste, Max Klinger artista alemana ezagutu zuen, eta Maldoror galeria eta liburudendan elkartzen ziren artistekin erlazioa izan zuen ere. Garai horretan bere argazkiak itxura dekadente bat hartzen hasi ziren, eta bere estiloa definitzen joan zen, natura alde batera utziz eta espazio itxi eta zaharretan lan eginez.
New York (1979-1981)
1979an Francesca Woodman New Yorkera bizitzera joan zen, artearen munduan ezagun egiteko asmoarekin. Hasieran proiektu artistiko asko garatu zituen eta moda-argazkilari bezala lan egiten hasi zen. Bere lanak hainbat aldizkari eta galerietara bidali zituen, baina argazkilari ospetsu batzuek bere obra asko kritikatu zuten. Hori dela eta, Woodmanek porrotari aurre egin behar izan zion. Aldi berean, bere bikotekidearekin mantentzen zuen erlazioa modu traumatiko batean amaitu zen, eta gertakari guzti horiek depresioa eragin zioten. Bizipen mingarri horiek bere lanean eragina izan zuten. Adibidez, Mirror floating down river argazki seriean, ispiluak eta kristalak existitzen ez diren edo artistak galdu dituen gauzak irudikatzeko elementuak direla dirudi. 1981eko urtarrilaren 19an, 22 urte besterik ez zituela, Francesca Woodmanek bere buruaz beste egin zuen, Manhattango Lower East Side eraikineko leiho batetik salto eginez. Egun batzuk lehenago, lagun bati bidalitako gutun batean, hurrengoa idatzi zuen: «My life at this point is like very old coffee-cup sediment and I would rather die young leaving various accomplishments, ie some work, my friendship with you, some other artefacts intact, instead of pell-mell erasing all of these delicate things».
Testuingurua, estiloa eta gaiak
Arte garaikidean ohikoa den bezala, Francesca Woodmanek subjektibitatea eta identitateari buruzko hausnarketa konplexu bat garatu zuen argazkilaritzaren bidez. Izan ere, erabiltzen zuen teknika nagusia, autoerretratua, niaren esplorazioa ahalbidetzen duen tresnarik nabarmenena da. Woodmanen argazkien eta bere bizitzaren arteko muga lausoa da, argazkilaritza errealitatean gertatzen ari zena eta sentitzen zuena adierazteko eta ulertzeko erabiltzen baitzuen.
1970eko hamarkadan ez zegoen besteak baino garrantzitsuagoa zen mugimendu artistiko gailenik. Hala ere, XX. mendeak ezagutzaren heterogeneotasuna zalantzan jarri zuen, askatasuna eta aniztasunaren aldeko proposamen artistikoak bultzatuz, eta ikuspegi berriek artearen munduan espazioa izatea lortu zuten.
Woodman garai artistiko konplikatu batean lan egiten hasi zen, baina gutxinaka artea lantzeko modu berriak ezagun egiten joan ziren, aspektu teknikoak alde batera utziz eta kontzeptuari formari baino garrantzi handiagoa emanez. Woodmanek hizkuntza poetikoa bere argazkietara eraman zuen. Ezin zuen poesiarik gabe bizi, eta errealitatea bere irudipen utopiko eta idealizatuekin nahasi zuen, denboraz kanpoko mundu intimo bat sortuz. Bere argazkietan, gorputz biluziek gela batetik bestera bidaiatzen dute, espazioak mamu baten antzera zeharkatuz. Surrealisten eragina betez ere bere argazkien konposizio-arauetan antzeman daiteke.
Francesca Woodmanen lanean bi elementu nagusi aurki daitezke: espazioa eta denbora. Bere argazkiek subjektu bakar bat erretratatzen dute (orokorrean Woodman bera), ingurune dekadente edo hondatu batean. Garrantzi handia ematen zaie etxeko eszena eta gertakariei, betiere ikuspegi poetiko batetik abiatuta, hutsalkeria alde batera utziz. Autoerretratuekin lan egiten duenez, Woodmanek artista eta modeloaren arteko erlazio tradizionalarekin apurtzen du, hala nola postura estatikoaren nagusitasunarekin, bere lanetan mugimenduak garrantzi zentrala baitu. Esposizio luzeak eta mugimendua esparru fisikoa eta psikologikoaren arteko muga lausotzeko erabiltzen zituen, eta baita bere identitatea zalantzan jartzeko ere. Aurpegiaren lausotasunak artistari nortasunaren gaineko hausnarketa bat garatzeko aukera ematen dio, argazkilaritza maskara-joko bat izango balitz bezala. Woodmanek sortzen duen errealitatea dirudiena baino konplexua eta sakonagoa da. Bere lanetan diziplina artistiko ezberdinen eragina eta erreferentziak igarri daitezke, eta argazkien bidez landu zituen gaien artean emakumearen irudiaren emantzipazioa, gorputza eta hizkuntzaren arteko erlazioa eta egunerokoan aurki dezakegun sentimendu poetikoa nabarmendu daitezke. Gorputz biluzi eta pareta hutsen bidez, Woodmanek bere barne mundua erakusten digu, ikuslea materiatik haratago eramanez, argazkietan atzitu ezin dena iradoki nahian.
Eraginak
Woodmanen lanari amerikar zein europar eraginak antzematen zaizkio, eta mugimendu artistiko nagusirik gabeko garai batean sortua izan zen. Esan bezala, Woodman 1970eko hamarkadako abangoardia feministaren parte izan zen, eta bere argazkiek artista surrealisten konposizio arauak jarraitzen zituzten. Literatura surrealistak ere bere lanean eragin handia izan zuen. Artisten artean, Man Rayren eta Hans Bellmerren eragina nabarmena da, batez ere biluztasuna, gorputzen desitxuraketa eta irudien konposizioari dagokienez.
Erroman ikasten ari zenean (1977-1978), Max Klinger artista alemana ezagutu zuen. Azken horren estilo sinbolistaren eragina Angel series (1977) bezalako argazki serieetan hauteman daiteke. Horrez gain, kritikari batzuek bere obra pintura barrokoarekin erlazionatu dute, argazkietan ikus ditzakegun dekadentismo eta tenebrismoa direla eta. Baina elementu horiek Deborah Turbevillen lanean ere azaltzen dira, Woodmanengan eragin handia izan zuen garaiko moda-argazkilari ospetsua.
Kritikak eta ondarea
Orokorrean, kritikak Woodmanen argazkien iluntasuna azpimarratu du, obrak artistaren ondorengo suizidioa iragarriko balu bezala. Bizitza pertsonalean eta Woodmanen idatzietan oinarrituz, kritikariek iluntasun horren arrazoiak bilatu dituzte, atentzioa lausotasunean eta espazio hutsetan jarriz. Kritikari gutxik aztertu dute Woodman sistema artistiko patriarkal batean emakumearen rola zein den galdetzen zuen artista bat bezala, edo etxearen espazioa gorputzaren bidez berrinterpretatzen zuen emakume bat bezala. Rosalind Krauss bezalako kritikari batzuek Woodman artista feministatzat hartzen dute, argazkilaritzaren bidez emakumeek identitatea ezkutatzeko zituzten arrazoiak eta moduak ikertzen zituela azpimarratuz.
Woodmanen obraren ospea bere gurasoek, alaba hil ondoren, egin zuten kudeaketa-lanaren ondorioa da. Bere argaziak biltzen dituzten erakusketak mundu osoan zehar antolatu dira, kritikak egunkarietan, liburuetan eta aldizkarietan argitaratuak izan dira, bere eguneroko pertsonala ere editatu eta kaleratu da, eta gurasoek artistari buruzko dokumental batean parte hartu dute, The Woodmans izenekoa. Baina Woodmanen ospea askoz haratago doa: bere heriotza goiztiarrak eta utzitako 800 obra baino gehiagoko corpusak argazkilaria mito bihurtu dute, eta azken bi hamarkadetan, argazkilaritza digitala nagusi izan arren, Woodmanen eragin nabarmena duten artista asko azaldu dira. Besteak beste, Rebecca Cairns, Ellen Rogers, Lydia Roberts edo Dara Scully.
Erakusketak
Francesca Woodmanek oso erakusketa indibidual gutxi egin zituen bizitzan. Hauek dira museo ezagunetan egindako batzuk:
Eta kolektiboki burututako beste batzuk:
Artista hil ondoren, Woodmanen lana biltzen duten hainbat erakusketa burutu dira mundu osoan zehar. Kasu gehienetan, gurasoek kudeatu dituzte, Woodmanek utzitako artxiboa erabiliz. Hemen 1986tik 2008ra museoetan egin diren erakusketa indibidualen hautaketa bat:
Philautus neelanethrus
Philautus neelanethrus Philautus generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Heliodoxa schreibersii
Heliodoxa schreibersii Heliodoxa generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Philautus namdaphaensis
Philautus namdaphaensis Philautus generoko animalia da. Anfibioen barruko Rhacophoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Juliotar data
Juliotar data astronomian erabiltzen den egunen kontaketa sistema bat da, Juliotar Garaiaren hasieratik gaur egun arte pasa diren egunak kontatuz. Orain juliotar datan  da.
Juliotar Egunaren Zenbakia (JDN ingelerazko siglekin ezaguna) Greenwicheko Meridianoko Orduan eguerdia denean gehitzen den zenbakia da, egun oso baterako baliagarria. Juliotar 0 eguna K.a. 4713. urteko urtarrilaren 1ean kokatzen da, Juliar egutegi proleptikoan (Gregoriotar egutegi proleptikoan K.a. 4714ko azaroaren 24a). Adibidez 2000ko urtarrilaren 1eko 12:00ak UT Juliotar Egutegian 2.451.545. eguna izan zen.
Juliotar data edozein unetan aurreko eguerdiko Juliotar Egunaren Zenbakiari egunaren frakzioa gehituz lortzen da. Juliotar datak idazterako garaian Juliotar Egunaren Zenbakiari frakzioa gehitzen zaio ondoren. Adibidez, 2013ko urtarrilaren 1eko 00:30:00.0ak UT 2.456.293.520833 dira.
Juliotar Periodoa 7980 urteko interbalo kronologiko bat da, K.a. 4713an hasten dena. Historialariek erabiltzen dute 1583tik aurrera egutegi ezberdinen arteko kalkuluak egin ahal izateko. 2015a 6728. urtea da Juliotar Periodo honetan. Hurrengo Juliotar Periodoa 3268. urtean hasiko da.
Lauraceae
Laurazeak (Lauraceae) Laurales ordenako landare angiospermoen familia bat dira. Familiak 3.500 espezie inguru ditu, 65 bat generotan banatuak. Espezie gehienak klima tropikaletakoak dira, batez ere Asiako hego-ekialdekoak eta Brasilgoak.
Uztegi
Uztegi Araizko kontzejua da. 2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 59 biztanle ditu.
Lauraceae
Makaronesiako (Kanariak, Madeira eta Azoreak) eta klima subtropikal hezeko beste eskualde batzuetako baso iraunkorretako espezie nagusiak dira. Familia honetako espezie asko erabilgarriak dira, olio esentzialengatik (ereinotza, Aniba rosaeodora, Ocotea odorifera, Cinnamomum camphora), fruituagatik (ahuakateondoa) edo zuragatik (Chlorocardium rodiaei, Eusideroxylon zwageri, Ocotea porosa, Endiandra palmerstonii).