cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mikroekonomia
Aukera-kostu
Aukera-kostua, ekonomian kontzeptu gakoa da, ezinbesteko ideia baita baliabide urriak modu eraginkorrean erabiltzeko, eta eskasia eta aukeraren arteko oinarrizko harremana adierazten du. Horrela, aukera-kostuak ez dira diru edo finantza-kostuetara mugatzen: irteerako kostu erreala, galdutako denbora, plazera edo beste edozein prestaziorekin ere bat etor liteke.
Merkatu-egitura
Ekonomian, merkatuaren egiturak (merkatuaren forma bezela ere ezagutua) eskaintzaile eta eskatzailearen arteko merkatu egoera definitzen du. Merkatuaren forma nagusiak honako hauek dira:
Lehia-perfektua
Lehia perfektua, merkatu egoera bat da, non enpresek produktuen prezioa aldatzeko botererik ez duten (prezio-onartzaileak). Egoera hau egokia izango da eskaera eta eskaintzen arteko harremanak prezioa zehazten duten ondasun eta zerbitzu-merkatuentzat. Lehia perfektuko merkatuan, erosle (eskaria) eta saltzaile (eskaintza) kopurua oso handia da, horren ondorioz, erosle-saltzaileek ez dute eragin erabakigarririk edukiko prezioaren gain.
Konkurrentzia inperfektua
Konkurrentzia inperfektua edo lehia inperfektua konkurrentzia perfektuarekin kontrajartzen den merkatu egoera da, non eragile bakoitzak merkatuko prezioak eta kopuruak finka ditzakeen hartutako erabakien bitartez, konkurrentzia perfektuan ez bezala. Konkurrentzia inperfektuan biltzen dira monopolioa, monopsonioa, oligopolioa eta konkurrentzia monopolistikoa.
Lehia inperfektuko egoeran, merkatu horretan dauden enpresek, aginte nahikoa edukitzera iritsi daitezke beraien merkatuko prezioetan eragina izanik. Merkatuan aginte edo botere hori edukitzeak kontsumitzaileengan ondorio negatiboak eduki ditzake.
Monopolio-lehia
Monopolio-lehia edo lehia monopolista enpresa kopuru handi batek produktu bera —baina ezaugarri bereziekin edo modu berezian— eskaintzen duen merkatu-egoera da. Enpresa bakoitzak merkatuan eragin mugatua du, eta sarrera hesi nabarmenik ez dago. Monopolio-lehiaren adibide dira auzo bateko jatetxeak, baldin, jatetxe kopurua handi samarra izanik, jatetxe guztiek produktu bera eskaintzen badute, baina ezaugarri bereziekin; horren ondorioz, enpresa bakoitzak badu prezioa finkatzean erabaki-ahalmena. Beste adibide bat supermerkatuak dira: hainbat markatako produktuak existitzen dira, baina guztiek ezaugarri antzekoak dituzte.
Monopolioa
Monopolioa dagoela esaten da merkatu batean ondasun edo zerbitzu baten eskaintza enpresa bakar baten esku dagoenean. Adibidez, urrutiko herri bateko okindegiak monopolio bat osatzen duela esan daiteke, bera baita herri mailako merkatuko ogi-saltzaile bakarra. Ondasuna eskaintzen duen enpresak, monopolista izena duena, merkatu-botere handia hartzen du, merkatuko salneurria eta eskaintzen den kopurua bere mendean dituelako, bereziki ordezko ondasunik eta merkatu-kuota kenduko dion lehiakiderik ez dagoelako eta monopolio iraunkorretan beste enpresen sarbidea sarrera-hesien bitartez eragozten delako. Hala ere, prezio igoera batek eskaria gutxitzen duela hartu behar du kontuan monopolistak.
Enpresaren etekinak maximotzen dituen prezioa eta eskaintzen den kopurua jakiteko, monopolioaren eredu mikroekonomiko bat garatzen da, kostuak, eskaria, ekoizpena eta prezioa biltzen dituena. Monopolioak merkatuan ezartzen duen kontrola, oro har prezio altuagoak ezarriz eta kopuru txikiagoak eskainiz, eta sektore bateko enpresen arteko konkurrentzia ezak ekar dezakeen prezioen gehiegikeria eta produktuaren kalitatearekiko utzikeria direla eta gaitzetsi egin ohi da monopolioen existentzia. Horrela monopolioak ezabatu edo gutxienez arautzeko gomendioak, konpainien arteko lehia bultzatu eta efizientzia handiagoa lortzearren, egiten ohi dituzte ekonomialariek.
Oligopolioa
Oligopolioa merkatu batean enpresa multzo txiki bat nagusitzen denean gertatzen den konkurrentzia egoera da. Merkatua menderatzen duten enpresa horietako bakoitzari oligopolista deritzo. Oro har, oligopolioak kontsumitzailearentzat kaltegarriak direla irizten da, produktuak beste konkurrentzia-egoeretan baino prezio altuagoa izaten duelako. Oligopolioak sortzearen arrazoiak anitz izan daitezke, baina merkatura sartzeko sarrera-hesiak (sektorean sartzeko inbertsio altuak, gobernuen erregulazio zorrotzak) eta lehiakide berriak kanporatzeko oligopolisten beraien arteko itunak izan daitezke.
Monopsonioa
Monopsonioa merkatu batean erosle bakarra dagoeneko egoera da. Adibide gisa, tankeen merkatua herrialde batean monopsonio bat da, erosle bakarra estatua baita.
Joko-teoria
Joko-teoria interes-gatazka eta lehia ageri diren edozein egoeratarako matematika-analisia da, emaitza hobezina eskuratzeko estrategia edo jokabidea zehaztea helburu duena. Jatorria estrategia-jokoen denbora-pasa ezagunen (xakea, pokerra eta abar) azterketetan duelako jarri zitzaion izen hori; hala ere, soziologian, ekonomian, finantzetan, politikan, biologian, psikologian, eta zientzia politiko eta militarrean ager daitezkeen gatazketarako ere baliagarria da. Horietan guztietan, izan ere, jokalari batek hartzen duen erabakiaren emaitza beste jokalariek hartutako erabakien mendean dago. Lehian edo gatazkan ari diren hainbat eragileren interakziozko egoera guztietan ditu aplikazioak, berdin diolarik eragileak gizaki, erakunde edo animalia izan. Metodologiaren aldetik, matematika da joko-teoriaren teknika nagusia, beste arlo batzuetako tresnak hartzen baditu ere, erabaki-teoriatik kasu; hala ere, metodo enpirikoa eta esperimentazioa ere erabiltzen da, teorian ezarritako ondorioak praktikan egiaztatzeko.
Lan-ekonomia
Lan-ekonomia, lan munduan, ekonomia espezialitateko adarrekoa da. Hartzen den erabakiaren arabera zientzia ekonomikoan, ekonomiaren lan alderdien analisiak ezaugarri bereizgarriak lortuko ditu eta gainerakoetatik oso desberdinak izango dira. Gaur egungo ekonomian, ikuspegi neoklasikoa nagusitzen da.
Lan-ekonomian sortzen diren arazo nagusien artean daude langabezia, soldata-maila, lanaren produktibitatea, kalitatea eta lanpostuen egonkortasuna, beste batzuen artean.
Ongizatearen ekonomia
Ongizatearen ekonomia zientzia ekonomiko eta politikoaren adarretako bat da, non efizientzia ekonomikoaren eta ongizate sozialaren inguruko gaiez aritzen den. Neurria edozein izanda ere, sozietatea osatzen duten indibiduoen aktibitate ekonomikoaren terminotan aztertzen du ongizate orokorra. Indibiduo horiek (aktibitate ekonomikoarekin batera) interesaren unitate basikoak dira: indibiduoen ongizaterik gabe, ez da posible ongizate soziala egotea.
Informazioaren ekonomia
Informazioaren ekonomia, informazioa eta sistema informatzaileak nola eragiten dioten ekonomia eta erabaki ekonomikoei aztertzen duen adarra da. Informazioak ezaugarri bereziak ditu. Sortzeko erraza baina sinesteko edo fidatzeko zaila. Hedatzeko erraza, baina kontrolatzeko zaila. Erabaki askotan eragina du. Ezaugarri berezi hauek (beste mota bateko ondasunekin alderatuz) teoria ekonomiko estandar asko nahasten dituzte.
Marketina
Marketina (marketing), batzuetan merkatuteknia ere deitua, era egokienean ondasun eta zerbitzuak sortu, euren ezaugarriak komunikatu, merkaturatu eta bezeroari eskaintzeko jardueren multzoa da, helburua ondasun edo produktuaren balioa eta enpresa eta bitartekariei dakarkien mozkina handitzea izanik, bezero eta gizarte osoaren beharrak eta desirak asez. Ohizko uste baten aurka, marketin arloaren helburua ez da zuzenean edo epe laburrean salmentak handitzea soilik eta bestelako helburuak ere jaso ditzake, hala nola bezeroaren fideltasuna eta produktuaren ezagutza. Bestalde, ondasun eta produktuen markoa gaindituz, marketin tresnak gizartean ideiak eta baloreak zabaltzeko ere erabil daitezke.
Marketin arloak biltzen dituen jarduerak produktuaren diseinua, marka, aurkezpena, salmenta-modu eta tokia, prezio-politika, promozio eta publizitatea barne hartzen ditu besteak beste. Jarduera hauek lau arlotan sailkatzen dira, marketin mixa osatuz: produktua, prezioa, banakuntza eta komunikazioa. Administrazioan marketinak definizio desberdinak ditu. Philip Kotlerren arabera prozesu sozial eta administratibo bat da, non talde sozialek eta gizabanakoek beraien beharrak asetzeko ondasun eta zerbitzuak sortu eta elkarbanatzen dituzten. Aldiz AMA-rentzat(American Marketing Association) marketina “jarduera,erakunde eta prozesu multzo bat da, bezeroentzat, bazkideentzat eta gizartearentzat balioa duen eskaintza sortzeko, komunikatzeko, entregatzeko eta trukatzeko.
Filosofia moduan ere definitua izan da, non erakundeen helburuak lortzeko merkatuaren beharrak eta nahiak identifikatu eta merkatuaren beharrak lehiakideak baino modu eraginkorrago batean ase behar diren.
Markovnikoven arau
Kimika organikoan Markovnikov-en arauak adizio-erreakzioak nola gertatzen diren gobernatzen du.
Arauak honela dio: HX, HOH, HCN,... moduko konposatu batek alkeno edo alkino asimetriko batekin adizio-erreakzio bati jarraitzen badio, konposatuaren zatirik positiboena (hidrogenoa, normalean) alkeno edo alkinoaren lotura asegabeko karbonoen artean hidrogeno-atomo gehien duen karbonoarekin lotzen da. Adibide pare bat:
Arauak balio du erreakzioaren bitartekoa karbokatioi bat denean. Horrela ez bada, erradikal askeen bidez doanean erreazioa esaterako, hidrogeno-atomoa lotura asegabean hidrogeno-atomo gutxien duen karbonoari lotzen zaio. Horrelakoei anti-Markovnikov erreakzio deritze.
Araua Vladimir Markovnikov kimikari errusiarrak eman zuen 1970an.
Coxford (Kornualles)
Coxford, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, St Gennys parrokian.
Chorin
Chorin Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Clesa
Clesa Espainiako enpresa da, elikagaien ekoizpenean lan egiten duena. Agustín González Mozok 1943an Burgosen sortua, egun ACOLACT galiziar kooperatiba-taldekoa da eta egoitza nagusia Caldas de Reisen du.
Gobiodon fuscoruber
Gobiodon fuscoruber Gobiodon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Rhabdolichops eastwardi
Rhabdolichops eastwardi Rhabdolichops generoko animalia da. Arrainen barruko Sternopygidae familian sailkatzen da.
Norops zeus
Norops zeus Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Waiting for the Barbarians
"Waiting for the Barbarians" John Maxwell Coetzee idazle hegoafrikarrak argitaratutako hirugarren eleberria da, jatorriz ingelesez idatzitakoa.
Gilles Binchois
Gilles Binchois (Mons, ziur aski, 1400 aldean - Soignies, 1460ko irailaren 20a), Gilles de Binche edo Gilles de Bins ere deitua, herbeheretar musikagilea izan zen, Burgundiar eskolako garrantzitsuenetakoa, eliz musika eta kantu profanoak ondu zituena.
Rafael Arratia
Rafael Luis Arratia Valdebenito (Quillota, 1946ko maiatzaren 12a), txiletar medikua eta politikaria da.
familia eta ikasketak
Veronica French-Davisekin ezkondu zen eta lau seme-alaba izan zituzten.
Karrera profesionala
1975az geroztik Txileko Unibertsitateko Medikuntza Eskolan irakasten aritu zen, 1979ra arte. Aldi berean, 1978an, oftalmologo lanbidea praktikatzen hasi zen San Fernandoko Ospitalean, non 1985era arte aritu zen lanean, eta hiri bereko Medikuntza Kapituluko presidente izan zen, 1980ra arte kargua betez.
O'Higgins eskualdeko Medikuntza Elkargoko eskualdeko kontseilari ere izan zen, eta San Fernandoko San Francisco Klinikako mediku zuzendaria, kargu horretan egon zen 1998ra arte.
Beste jarduera batzuen artean, 1970etik pilotu zibila izan zen, San Fernando Air Club-en, non zuzendari izan baitzen 1979 eta 1998 artean.
Jarduera politikoa
Alderdi Demokrata Kristauan (PDC) sartu zenean hasi zuen bere jarduera politikoa; Santa Cruzeko erkidegoko kontseilari karguak izan zituen 1993an, eta probintziako presidentea, O'Higgins Eskualdeko Medikuntza Saileko presidentea, 1995 eta 1998 artean.
1997ko abenduan, Chépica, La Estrella, Litueche, Lolol, Marchigüe, Nancagua, Navidad, Palmilla, Paredones, Peralillo, Pichilemu, Placilla, Pumanque eta Santa Cruz udalerriak barne hartzen dituen 35. barrutiko diputatu aukeratu zuten. 1998tik 2002ra arteko legebiltzaraldia; Osasun Batzorde Iraunkorreko eta Natura Baliabideen, Ondasun Nazionalaren eta Ingurumenaren Batzordeko kide izan zen.
2001eko Legebiltzarrerako hauteskundeetan berriro aurkeztu zen, arrakastarik gabe. Horren ostean, ez zuen berriro Legebiltzarrerako hauteskundeetan parte hartu. 2006an, PDCko barne hauteskundeetarako Pablo Lorenzini buru zuen zerrendako parte izan zen. Geroago, alderdiko presidente komunal kargua hartu zuen San Fernandon. 2013an Colchagua probintziako eskualdeko kontseilari izateko hautagai gisa aurkeztu zen urte horretako hauteskundeetan, non ez zen hautatua izan.
Severiano Melo
Severiano Melo Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Carira
Carira Brasilgo udalerri bat da, Sergipe estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Fuentelmonge
Fuentelmonge Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 55 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 92 biztanle zituen 42,24 km²-ko azaleran.
Sphenomorphus annectens
Sphenomorphus annectens Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Fuentecantos
Fuentecantos Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 13 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 53 biztanle zituen 8,82 km²-ko azaleran.
Montpellier-de-Médillan
Montpellier-de-Médillan Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montpellier-de-Médillan udalerrian erroldatutako biztanleak 625 ziren. Familiak 243 ziren, horien artean 41 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 91 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 82 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 29 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 351 etxebizitza zeuden, 259 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 333 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 259 etxebizitza nagusietatik 211 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 143 etxek bost zituzten. 234 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 106 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 140 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 390 ziren, horien artean 297 aktiboak ziren eta 93 inaktiboak ziren. 297 pertsona aktiboetatik 264 lanean zeuden (148 gizon eta 116 emakume) eta 32 langabezian zeuden (9 gizon eta 23 emakume). 93 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montpellier-de-Médillan udalerrian 269 unitate fiskal zeuden, 623,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.771 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 32 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 apaindegia.
2000. urtean Montpellier-de-Médillan udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.134 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Coxpark
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Calstock parrokian.
Dicaeum concolor
Dicaeum concolor Dicaeum generoko animalia da. Hegaztien barruko Dicaeidae familian sailkatua dago.
Parmalat
Parmalat S.p.A. Italiako enpresa multinazionala da, elikagaien ekoizpenean lan egiten duena. UHT prozesuaren bidezko munduko esne-ekoizlerik handiena zela, 2003an porrot egin zuen. 14.000 miloi euroko porrot hau oraindiko Europako handiena da.
Fet (kraterra)
Fet Merkurioko krater bat da. 79 kilometro diametroko zabalera du. Bere izena Nazioarteko Astronomia Elkarteak 2008ko azaroaren 20an jarri zion. Afanasy Fet (1820-1892) poeta errusiarraren omenez eman zitzaion.
Crahan
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Wendron parrokian.
Life & Times of Michael K
"Life & Times of Michael K" John Maxwell Coetzee idazle hegoafrikarrak argitaratutako laugarren eleberria da, jatorriz ingelesez idatzitakoa.
Hubovo
Hubovo Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 11,08 km²ko azalera du eta 137 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1235. urtekoa da.
Michelangelo (kraterra)
Michelangelo Merkurioko krater bat da, lehen Solitudo Promethei izenarekin ezagututa. 216 kilometro diametroko zabalera du. H-12 koadrantean dago. Bere izena Michelangelo (1475-1564) margolari italiarraren omenez eman zitzaion.
Figueirópolis d'Oeste
Figueirópolis d'Oeste Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Crinitz
Crinitz Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Lea Friedrich
Lea Sophie Friedrich (Dassow, Alemania, 2000ko urtarrilaren 7a) txirrindularitzan, pista modalitatean lehiatzen den atleta alemaniarra da, abiadura probetan espezialista.
2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan, parte hartu zuen taldekako esprint proban zilarrezko domina lortuz Emma Hinzerekin batera.
2020 eta 2021 urteetan, sei domina irabazi zituen Pistako Txirrindularitzako Munduko Txapelketan, eta, 2019 eta 2021 urteen artean, beste sei domina Europako Pistako Txirrindularitza Txapelketan.
Erdialde-Hegoaldea
Erdialde-Hegoaldea edo Centre-Sud Burkina Fasoko 13 eskualdeetako bat da. 2001eko uztailaren 2an sortu zuten. 11.313 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2018an 871.900 biztanle zituen. Hiriburua Manga da.
Hiru probintzia ditu bere baitan:
Gobiodon heterospilos
Gobiodon heterospilos Gobiodon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Manga (Burkina Faso)
Manga Burkina Fasoko Centre-Sud Eskualdean dagoen Zoundweogo probintzian dagoen hiria da eta bi horietako hiriburua da.
Barkoxeko altxorra
Aurkikuntzaren historia
1879ko martxoan, Augustin Barneixen emazteak, Barkoxeko Larraja auzoko Espelia baserriko aurreko patioko lurrean, metalezko disko txiki batzuk aurkitu zituen, baserri atzeko errekastoan behiei edaten ematen ari zela, eta botoitzat hartu. Jaso ondoren, senarrari erakutsi zizkion. Hark lekua aztertu eta zeramika iluneko ontzi txiki bat aurkitu zuen, ttipia eta konkorduna, agian helduleku batekin, 10 cm-ko sakoneran. Ateratzean, pitzatu eta puskatan desegin zen, baina ez zituen zatiak jaso, piezak nahi zituelako. Zilarrezkoak zirela jakin gabe, kobre karbonatozko geruza lodi batez estalita zeudelako, aurkikuntzari ez zion baliorik eman eta batzuk oparitu zituen. Eskiulako makila-fabrikatzaile bati ere kopuru handia saldu zion, 10 zentimoan pieza bakoitzeko. Azken horrek, garbitu ondoren, makiletan jarri nahi zituela esan zion.
Maiatzean, Émile Tailleboisi albistea iritsi zitzaion. Taillebois Numismatikako Elkarte Frantseseko kide fundatzaileak eta Akizeko Société de Bordako eta historia- eta zaharkin-elkarte batzuetako kideak, (baita Espainiako Historiaren Errege Akademiakoa ere) eta txanponen berri izan zuenean inguruko pertsona ospetsuekin harremanetan jarri zen (adibidez, Touan jauna, Barkoxeko maisua), datuak eta laginak eskatzeko. Azkenean, Barkoxera gerturatu zen altxorretik geratzen zena bertatik bertara aztertzeko. berak idatzi zuen altxor honen inguruko lehen argitalpena: «Le Trésor de Barcus, découverte de 1750 deniers celtibériens en argent», Bulletin de la Société de Borda aldizkarian, 1879ko 3. hiruhilekoa, 243-267, Akizen 1879ko abuztuaren 20an argitaratua.
Taillebosen arabera, txanponak agertu ziren lekua Barkoxetik kilometro batera dago, harana menderatzen duen muino batean; toki ezin hobea da herri harresitua kokatzeko. Lurra buztin-geruzaz osatuta zegoen, eskistoko beste kapa perpendikular batzuekin txandakatuta. Hain zuzen ere, 30 bat cm-ko lodierako buztin-geruza batean, bi eskistoren artean paratu zuten ezkutalekua. Hasieran, ezkutalekua aurkitu zen 10 cm baino sakonago egongo zen, nekazaritzako lanek nabarmen beheratu baitzuten kanpoko lurrazala. Altxorra isolatuta zegoen, eta ezin izan zuen ontziaren hondarrik aurkitu.
Aurkikuntza oso interesgarria zen ikuspegi arkeologikotik, Euskal Herriko probintzietan, zehazki Zuberoan, horrelako zerbait aurkitzen zen lehen aldia baitzen. Oraindik ere, Iberiar Penintsulatik kanpo aurkitu dira denario iberiko bakarrak dira Barkoxekoak.
Barkoxen bertako biztanleen artean sakabanatuta zeuden piezak ikusi eta aztertu ahal izan zituen Taillebosek, baita Maulen eta Nabarrengosen zeudenak ere.
Nafengoseko ile-apaintzaile batek, Masse abizena zuena eta numismatika maite zuenak, makiletako bat ikusi eta jatorriaren berri izan ondoren, Augustin Barneixen harremanetan jarri zen (baserriko jabea), eta mila bat erosi zizkion prezio baxuan. Geroago, jabea, ondo informatuta, piezak hobeto saltzen joan zen, eta Thaillebois iritsi zenean, 400 bakarrik geratzen zitzaizkion; horietatik erdiak Barkoxeko apaizak, Hegiagarai jaunak, gordailuan zituen, eta beste erdia W. Waddington-ari bidali zizkion, numismatikan aditua baitzen eta, une horretan, Ministroen Kontseiluko presidentea. Waddingtonek Cabinet de Médailles-ek txanponak azter zitzan nahi zuen.
Tailleboisek zerrenda bat egin zuen erosle guztien izenekin eta erosi zituzten aleen kopuruarekin. Guztira 1.724 denario zenbatu zituen, eta horiei, oparitu edo galdu ziren 50 bat edo gehiago gehi dakizkieke, hau da, 1.774. Kopuru horretatik 1.080 pertsonalki aztertu zituen. Bestalde, W. Waddingtonek eman zizkioten 216 denarioen zerrenda bidali zion. Gainera, beste pertsona askok eman zioten haien gaineko informazioa; beraz, guztira 1.375 aleren deskribapen zehatza egin ahal izan zuen.
Ezaugarriak
Erabili zuten garbiketa sistemak, sutan jarrita, ale batzuk partzialki edo erabat hondatu zituen.
Kobrezko geruza lodi batek estaltzen zituen denario batzuk eta horri dagokionez, Taillebosek uste zuen zeramikazko ontziak beste txanpon, besoko edo kobrezko lingote batzuk ere edukiko zituela, eta metala nahastuko zela.
Beste argitalpen batzuk
1880an, «Étude sur les monnaies celtibériennes découvertes a Barcus en 1879an» argitaratu zuen Paueko "Société des Sciences, Lettres et Arts de Pau", 1880ko maiatzaren 12ko bilkuran. Han azaltzen du sozietate horrek "duela gutxi" 8 zeltiberiar denario eskuratu dituela Barkoxen aurkitutako altxorretik.
Ia aldi berean, Jean Pierre Duvoisinek «Antigüedades ibéricas. Cuestiones de numismática, de historia y de filología» 1880koan Euskara III. aldizkarian, hiru zatitan. Tailleboseren testuaren laburpena da ia-ia.
1907an, J. B. Daranatzek aurkikuntza horren berri eman zuen Eusko Ikaskuntzen Nazioarteko Aldizkarian (RIEV), Euskal Herriko erromatar txanponen aurkikuntza garrantzitsuen atalean, 263-264 orrietan.
1957an, Jean Babelonek «Le tresor de Barcus» argitaratu zuen Numario Hispanico aldiakriko 12. zenbakian (157-162 or.). Sakabanaturik zegoen altxorraren ale gehienak aurkitzen saiatu zen, eta aurkitu zituenei buruzko informazioa eman zuen. 16 denarioa aztertu ahal izan zituen eta horien marrazki argitaratu zituen. Jean Babelonek, txanponen ezaugarriei begiratuta, Sertorioren gerran datatu zituen.
1997an, Pere Pau Ripollès-ek (Valentziako Unibertsitatea) eta Manuel Gozalbes-ek (Valentziako Historiaurreko Museoa) altxor horren bibliografiaren berrikuspen osoa egin zuten, eta 5 ale berri aurkeztu zituzten Antiquités Nationales aldizkariko «Nouvelles pièces ibériques provant du trésor de Bariqués (Pyrénées-Atlantiques)» artikuluan. Denario horiek Musée des Antiquités Nationales de Saint-Germain-en-Laye (gaur egun Musée d´Archéologie Nationale et Domaine National) museoan daude, Saint-Germain-en-Layen, Parístik gertu.
Ripollès eta Gozalbesek uste dute denario erromatarrik ez egoteak altxorra ezkutatzeko unea zehazki datatzea eragozten duela, baina, haren osaera ikusita eta beste gordailu batzuekin konparatuta, Sertorioren gerren garaian (K.a. 80-72) gertatu zela, nahiz eta, hasiera batean, ez dirudien gatazka horrek eragin zuenik. Era berean, adierazten dute iparraldeko mesetako antzeko altxor batzuen testuinguru estratigrafikoek adierazten dutela ezkutatu ziren uneak ez zuela loturarik Sertorioren gerrekin. Beraz, azken batean, nahiz eta bere ezaugarriengatik garaiko altxor tipikoa izan, ezinezkoa da segurtasunez datatzea, jabeak berak ere gorde ahal baitzituen, eta handik urte gutxira ezkutatu.
Azken argitalpena Gonzalbesena izan da. «La ceca de Turiazu» (2009) monografian, Gozalbesek altxorraren laburpen zehatza eskaintzen du, eta aurkitu diren ale berriak kontuan hartuta, informazioa eguneratu du.
Txanponen etxeak
Txanponen etxea, idatzita duten legendaren arabera identifikatzen da. Arazo gehiago daude txanpon-etxe hori egungo toki zehatz batekin edo iturri historikoetan aipatzen den herri edo hiri batekin lotzeko. Aztertu ahal izan ziren 1.375 txanponak, txanpon-etxe hauetakoak dira:
Arsaos, Bentian eta Baskunes, baskoien txanponen artean sailkatzen ditu UNED unibertsitateko Tesorillos datu Baseak. Arekorata beroien edo etnia ezezagunekoen artean. Turiazu eta Sekobirikes zeltiberoak lirateke, lehenengoa lusoiena eta bigarrena arebakoena.
Non esan da daudela txanponak
Txanpon askoren kokagunea ez da ezagutzen gaur egun, eta txanpon eta jabeen zerrendak ere galdu dira. Ez dakigu Baionako museoan altxor honetako txanponik egongo den, edo Akize edo Paueko museoan. Ez dakigu makilarik existituko denik txanpon horietakoren bat erabiltzen duena, ez eta Nabarrengoseko Messe jaunak eskuratu zituen 1.000 pieza non dauden.
Sphenomorphus anotus
Sphenomorphus anotus Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Crean (Kornualles)
Crean, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Land's End lurmuturretik 5 kilometro ekialdera.
Sabatini Kopa
Sabatini Kopa (Coppa Sabatini) Italiako Toskana eskualdeko Pisako probintziako Peccioli herrian egiten duten txirrindularitza lasterketa profesional bat da. Probaren izena Giuseppe Sabatiniren omenezkoa da (1915-1951), Pecciolin jaio zen txirrindulari bat.
1952tik ospatzen da etenik gabe, 1977an izan ezik. 2005ean UCI Zirkuitu Kontinentalak sortu zirenetik UCI Europe Tourren zati da 1.1 mailan.
Nazioarteko txirrindularitzan garrantzi handiko proba ez den arren, proba hau txirrindulari handi ugarik irabazi dute, Jan Ullrich, Bjarne Riis, Gianni Bugno eta Paolo Bettini horien artean.
Lehen garailea Primo Volpi izan zen.
Ivaté
Ivaté Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Foe (Coetzee)
"Foe" John Maxwell Coetzee idazle hegoafrikarrak argitaratutako bosgarren eleberria da, jatorriz ingelesez idatzitakoa.
Daniel Defoe idazle ingeles klasikoa eta "Robinson Crusoe" bere liburu ezagunaren inguruan egindako lana da.
1946ko Irango krisialdia
1946ko Irango krisialdia edo Irano-azeriar krisialdia ( Qaʾilih Âzarbâyjân, "Azerbaijango krisialdia") Bigarren Mundu Gerra osteko gatazka izan zen, Sobietar Batasunak Iranen okupaturiko lurraldeak utzi ez zuelako sortua.
1941ean, Estatu Batuak oraindik neutrala zela, 'aliatuek' pahlaviar Iran inbaditu zuten: Armada Gorriak iparraldea eta britainiarrek erdialdea eta hegoaldea. Gerran zehar, estatubatuarrek eta britainiarrek bertatik bidali zituzten Sobietar Batasunarentzako hornidurak.
Baina, gerra bukatu eta sei hilabetera, herrialdea uztea adostu zuten. Hala ere, atzerako kontaketa amaitu zenean, Iosif Stalinek Iranen geratzea erabaki eta sobietarren aldeko irandarrek Azerbaijango Herri Errepublika aldarrikatu zuten. 1946ko hasieran, kurduek Mahabadeko Errepublika aldarrikatu zuten. Gerra zibila piztu eta 2.000 hildako izan ziren baina, Ahmad Qavam irandarren ahaleginei eta estatubatuar presio diplomatikoari esker, sobietarrek bere laguntza eten zuten eta azeriar-kurdu aliantza menderatua izan zen. Gatazka hau Gerra Hotzaren lehendabiziko "guduetako" bat hartzen dute.
Pepe Camiñas
Biografía
Txikitatik marrazketak erakarri zion. Formaren Analisia ikasi zuen Bilbon, Alfonso Ramil irakaslea ezagutu zuen han, eta Barne Diseinuan eta Diseinu Grafikoan lizentziatu zen Madrilgo Arte Industrialen Eskolan, Diseinu eta Marka Sorkuntzan lan egin zuen. Seisas taldearen (1976-1980) eta Formas Arte Eskolako (1981-2011) sortzailekidea izan zen, non marrazki eta pintura irakasle izan zen. Crisol izeneko diziplina anitzeko mugimenduan eta EnkArte-n parte hartu zuen.
Garfe
Garfe —izen osoa: Promociones Deportivas Garfe S.L.— esku huskako pilotako kirol enpresa bat da, 1998an sortua. Esku huskako pilotako jaialdiak antolatzea du helburu nagusi.
Garfeko pilotariek ez dituzte profesional mailako hiru txapelketa nagusiak jokatzen (lau eta erdikoa, binakakoa eta buruz burukoa), txapelketa horiek Aspe eta Baiko Pilota enpresen esku daudelako. Gainera, Garfeko soldatak txikiagoak dira bi enpresa nagusi horietan baino. Eta Garfeko kontratuak ez dira urte osokoak, baizik eta partidak jokatzen diren urteko aldirako soilik: gehienetan, uda garaikoak, apiriletik urrira bitartekoak, nahiz eta garai horretatik kanpo ere batzuetan kontratua egin, partidaren bat jokatzeko. Aspen eta Baiko Pilotan, aldiz, gehienetan bizpahiru urterako izaten kontratuak (batzuetan urtebeterako; gutxiagotan, lauzpabost urterako).
Horiek horrela, Garfeko pilotariak beste bi enpresa horietan ibilbidea bukatu duten beteranoak izaten dira (hala nola Titin III.a eta Merino II.a, gaur egun; edo, duela urte batzuk, Fernando Arretxe, Patxi Eugi, Mikel Goñi...), edota bi enpresa nagusi horietan sartzerik lortu ez duten gazteak (hala nola Iker Mariezkurrena).
Mutigney
Mutigney Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 97 etxebizitza zeuden, 70 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 89 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 70 etxebizitza nagusietatik 58 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 50 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 88 ziren, horien artean 60 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 60 pertsona aktiboetatik 57 lanean zeuden (34 gizon eta 23 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mutigney udalerrian 69 unitate fiskal zeuden, 148 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.160 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Mutigney udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rembrandt (kraterra)
Rembrandt  Merkurioko krater izugarri handia da. 750 kilometroko inguru diametroko zabalera du. Dirudienez asteroide baten inpaktua orain 4000 milioi urte sortu zuen. MESSENGER espazio zundak aurkitu zuen 2009ko apirilean.
Bere izena Rembrandten (1606-1669) margolariaren omenez eman zitzaion.
Cumlosen
Cumlosen Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Gobiodon histrio
Gobiodon histrio Gobiodon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
The Day of the Jackal (filma)
The Day of the Jackal 1973ko Fred Zinnemann austriar-estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako espioitza eta ekintza film bat da. 1971ko Frederick Forsyth idazlearen The Day of the Jackal eleberrian oinarritua dago. Edward Fox eta Michel Lonsdale aktoreek antzeztu zuten.
Rhabdolichops jegui
Rhabdolichops jegui Rhabdolichops generoko animalia da. Arrainen barruko Sternopygidae familian sailkatzen da.
Montboucher
Montboucher Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montboucher udalerrian erroldatutako biztanleak 365 ziren. Familiak 152 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
The Day of the Jackal (filma)
Argumentua
1963. urtea, OAS erakunde armatuak, Txakala (Edward Fox), inork bere benetazko nortasuna ezagutzen ez duen soldatapeko hiltzaileak prestigiotsua kontratatu berri du, misio arriskutsu bat burutu dezan: Frantziako Errepublikako lehendakaria hiltzea, alegia, Charles de Gaulle jenerala (Adrien Cayla-Legrand). OASeko kide izateagatik exekutatua izan zen paratxutista baten neskalagunak Txakalari lehendakariaren mugimenduei buruzko informazioa pasatzeko ardura izango du, hark De Gaullen segurtasun zerbitzuko kide batekin duen harremanari esker.
Montboucher
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 216 ziren, horien artean 158 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 158 pertsona aktiboetatik 148 lanean zeuden (81 gizon eta 67 emakume) eta 10 langabezian zeuden (6 gizon eta 4 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montboucher udalerrian 167 unitate fiskal zeuden, 372 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.093 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Juan José Benítez
Juan José Benítez (Iruñea, 1946ko irailaren 7a - ) kazetari eta idazle nafarra da, Caballo de Troya bere eleberriaz ezaguna. Objektu Hegalari Ezezagunei (O.H.E) buruz hainbat liburu ere idatzi ditu. Bere lan ugariak eta gai horiek lantzen daramatzan urteak J.J. Benítez gaur egun gai horietan erreferente nagusietariko bat da.
Montboucher
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 iturgina.
Juan José Benítez
Biografia
Goardia Zibil baten semea izanik, txikitatik etxe-koartelen giroa ezagutu zuen. 1962 eta 1965 artean, Nafarroako Unibertsitatean Kazetaritza ikasi zuen. Gero Murtziako La Verdad, Zaragozako Heraldo de Aragón eta Bilboko La Gaceta del Norte-n lan egin zuen. Azken egunkari honetan, Bilbon, ufologia ikertzeari ekin zion. 1975an Turinera joan zen, han gordetzen den Jesusena omen den hiljantzi edo hil ohiala ezagutzeko; gertaera honek bere biografiara eta lanera benetako aldaketa ekarri zuen: ordutik Caballo de Troya (Troiako Zaldia) eleberri-sailari ekin zion. Eleberri horietan benitezek Jesusen gainean zuen ikuspegia bildu zuen.
Montboucher
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Montboucher udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.326 hektarea erabiltzen.
Juan José Benítez
Bibliografia
Saiakerak:
Montboucher
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Fusa (Norvegia)
Fusa Norvegiako udalerria da. Hordaland konderrian kokatua dago. 378.96 km² ditu eta 3,759 biztanle ditu.
Montboucher
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Juan José Benítez
Bibliografia
Nobela poliziakoak:
Fusa (Norvegia)
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Juan José Benítez
Bibliografia
Filosofia:
Ikerketa:
Telebistarako Planeta Encantado Saila
Eleberri historikoa:
Ur erloju
Ur erlojuek edo klepsidrek, egiptoar antzinatean dute euren jatorria, eta, bereziki, gauez erabiltzen ziren, eguzki erlojuek balio ez zutenean. Lehen ur erlojuak, ura, maila bateraino zuten zeramikazko ontziak ziren, oinarrian, zulo bat zutenak, likidoa abiada zehatz batean eta, beraz, aldez aurretik erabakitako denbora batean irtetzeko egokia zena. Ontziak, bere barnean, zenbait marka zituen, uraren mailak, garai ezberdinak adierazteko moduan, egunekoak zein gauekoak.
Ur erlojuak, atenastar auzitegietan ere erabili ziren, hizlariei emandako denbora adierazteko. Diotenez, Platon filosofo ospetsuak, oso eraginkorra zen ur erloju bat asmatu zuen. Beranduago, Erromako auzitegietan erabiltzen hasi ziren, xede berarekin. Gainera, kanpaina militarretan ere erabiltzen ziren, gaueko zaintzak adierazteko. Ur erloju egiptoarrak, gutxi gora-behera aldatua, mende askotan zehar, denbora zenbatzeko tresnarik eraginkorrena izaten jarraitu zuen. Garai hartan eginiko bere azterketari ezker, aurrerapen gehiago egin ahal izan ziren erlojuetan.
Fuentelsaz de Soria
Fuentelsaz de Soria Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 13 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 60 biztanle zituen 26,34 km²-ko azaleran.
Iñaki Encina Oyon
Iñaki Encina Oyon (Eskoriatza, Gipuzkoa, 1978ko abuztuaren 2a) orkestra zuzendaria eta piano-jotzailea da. 2021ean Parisko Garnier Opérako orkestra buru bihurtu zen. Musikeneko ikasle izan zen, eta handik landa Parisko Operako tailer lirikoan sartu zen, 2005ean. Han, hainbat proiektutan parte hartzeaz gain, zenbait ekoizpen zuzendu zituen. Parisko Garnier Opérako kontzertu bat zuzendu zuen. Geroago, Lille, Dijon, Rouen, Rennes eta Buenos Airesko Colon Antzokian lan egin zuen. Tokioko Metropolitan Orchestra ere zuzendu zuen.
Biografia
Iñaki Encina Oyon Eskoriatzan (Gipuzkoa) jaio zen, eta Gasteizen hazi. Gasteizko Jesus Guridi Kontserbatorioan hasi zen pianoa eta klabezina jotzen ikasten. Handik landa, Frantziako Tolosako Thérèse Dussaut kontserbatorioan trebatu zen, eta piano-jole laguntzaile titulua atera zuen.
2005ean Parisko Operan hasi zen lanean, eta geroztik hainbat operetan aritu da. Baita Tokikoko Metropolitan Orchestrako zuzendari ere. Hainbat operaren sorkuntzan parte hartu du, besteak beste Xavier Dayer, Kaija Saariaho eta Philippe Fénelonekin.
2016an Périgord Noir Jaialdiko Nazioarteko Akademia Barokoko zuzendari musikal bihurtu zen, eta hainbat obra zuzendu zituen, besteak beste San Giovanni Battista de Stradella, Il trionfo del tempo e del disingannode Händel eta Der Tag des Gerichtsde Telemann.
Paraíso do Norte
Paraíso do Norte Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Iñaki Encina Oyon
Biografia
Orkestra buru izateaz gain, pianoa jotzen ere jarraitzen du, eta hainbat errezital eskaintzen ditu, hala nola Parisko Louvreko auditoriumean, Bastillako operako anfiteatroan, Lilleko operan, Bilboko Arriaga Antzokian edota Madrilgo Zarzuelako Antzokian.
Crayssac
Crayssac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Crayssac udalerrian erroldatutako biztanleak 695 ziren. Familiak 268 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 116 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 352 etxebizitza zeuden, 277 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 331 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 277 etxebizitza nagusietatik 215 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 83 etxek lau zituzten eta 143 etxek bost zituzten. 245 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 103 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 162 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 455 ziren, horien artean 346 aktiboak ziren eta 109 inaktiboak ziren. 346 pertsona aktiboetatik 317 lanean zeuden (175 gizon eta 142 emakume) eta 29 langabezian zeuden (13 gizon eta 16 emakume). 109 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Crayssac udalerrian 264 unitate fiskal zeuden, 687 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.224 euro zen.
Creed (Kornualles)
Creed, 'Krid', Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da. Truro eta St Austell udalerrien erdibidean dago.
Crayssac
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 46 komertzioetatik, 8 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 7 igeltseroak eta 3 jatetxeak.
2000. urtean Crayssac udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 170 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dicaeum virescens
Dicaeum virescens Dicaeum generoko animalia da. Hegaztien barruko Dicaeidae familian sailkatua dago.
Lactalis
Lactalis Frantziako enpresa multinazionala da, elikagaien ekoizpenean lan egiten duena. Besnier familiaren jabetzakoa, Lavalen du egoitza. Lehen Besnier SA zuen izena.
Lactalis munduko esneki ekoizlerik handiena eta, elikagaien industrian, Frantziako bigarrena (Danone du aurrean). Parmalat, Président, Siggi's Dairy, Skånemejerier, Rachel's Organic eta Stonyfield Farm marken jabea da.
The Master of Petersburg
"The Master of Petersburg" John Maxwell Coetzee idazle hegoafrikarrak argitaratutako zazpigarren eleberria da, jatorriz ingelesez idatzitakoa.
Sund (Norvegia)
Sund Norvegiako udalerria da. Hordaland konderrian kokatua dago. 99.69 km² ditu eta 5,795 biztanle ditu.
The Master of Petersburg
Fiodor Dostojevski idazle errusiarra bera protagonista nagusia da.
Sund (Norvegia)
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Husiná
Husiná Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 19,65 km²ko azalera du eta 550 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1322. urtekoa da.
Astigarribia
Astigarribia Mutrikuko (Gipuzkoa) hego-ekialdean dagoen auzoa da, Debako mugan kokatutakoa. 2019an 30 biztanle zituen.
Inguru naturala eta kokapena
Auzoa Arno mendiaren magalean dago, Deba udalerriaren iparraldean.
Historia
IX. mendean jada existitzen zen, eta litekeena da Mutrikuren jatorria bertan egotea.
Bertan dago San Andres eliza. Bera aipatzen duen lehenengo dokumentua 1080. urte ingurukoa da eta bertan Lope Íñiguez kondeak tenplu hori Donemiliaga-Kukulako monasterioari ematen dio. Dokumentuak honela dio: "..monasterio S. Andree apostoli et vocato Stigarrivia, inter Vizcaya et Ipuzcua sito, qui est ex parte regis...". Dena den, eliza zaharragoa da, aldarearen atzealdean ikusten den leihoetako bat prerromanikoa baita. Are gehiago, bada historialaririk erromatar idazleek aipatutako Tritium Tuboricum barduliarren herrixkarekin lotzen duenik.
Antzina, Debara heltzeko derrigorrezko zen Astigarribiatik igarotzea, eta hortik igarotzen da ere Donejakue Bidea. Horrek, aberastu egin zituen bertako biztanleak, bertako ibiak jasotako zergen ondorioz. Handik gertu, ibaiaren bestaldean eta jada Deba udalerriaren barruan, Sasiola komentua dago. Oraindik bada bertan antzinako ontziolaren arrastorik, bertan eraikitzen baitziren Deba ibaian behera joaten ziren gabarrak eta txalupak.
1766ko matxinadan Elgoibartik Astigarribiara hedatu zen eta hortik Debara, Mutrikura, Ondarroara eta Berriatuara hedatu zen.
Parvoscincus beyeri
Parvoscincus beyeri Parvoscincus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Disney (kraterra)
Disney Merkurioko inpaktuzko krater bat da. 113 kilometroko diametroko zabalera du. Bere izena Nazioarteko Astronomia Elkarteak 2012an jarri zion. Walt Disneyren (1901-1966) omenez eman zitzaion.
Appenwihr
Appenwihr Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2007an 461 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Appenwihr udalerrian erroldatutako biztanleak 461 ziren. Familiak 182 ziren, horien artean 25 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 66 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 70 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak