cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ponpeio
Ponpeio ekialdean eta piraten aurka
Tigranes Armeniako erregea utzita, erromatarren menpeko erregeak Itsaso Beltzetik Kaukasora abiatu zen. Ponpeiok Erromara kanpaina haietatik ekarri zuen ondasun kopurua neurgaitza izan zen. Plutarkok zioenez, 20.000 talentukoa zen, eta Altxor Publikoa, urtean 50 milioitik 85 milioi drakma jasotzera igaro zen. Ponpeioren agindu askok bere hartan iraun zuten Erromatar Inperioren erorialdia gertatu zen arte.
Erromara itzulia
K.a. 62ko abenduan, Ponpeio Erromara itzuli zen dilema bat zuela. Alde batetik, hirugarren garaipen-ospakizuna nahi zuen. Beste aldetik, bigarren aldiz kontsul aukera zezaten ere nahi zuen. Hala ere, Erromako legeek ez zuten biak urte berean gertatzen uzten. Senatuari baimen berezia eskatuta ere, Katon Minorren eskutik ezezkoa jaso zuen. Ponpeiok orduan garaipen-ospakizuna hautatu zuen. Kontsulaturako, haren laguntzaile bat, Afranio, aurkeztu zuen. Eskandalua gorabehera, Afranio izendaturik suertatu zen.
Garaipen-ospakizuna K.a. 61ko irailaren 29an egin zen. Festa ahaztezinak bi egun iraun zuen. Ponpeio ospearen gailurrean zegoen. Nolanahi ere, bost urte kanpoan eraman ondoren, Erromako zeruan beste izar batzuk agertu ziren. Katalinaren konspirazioaren kapituluan, esaterako, Ponpeiok ez zuen parte-hartzerik izan. Zesar, Kraso, Zizeron edo Klodio Pulkerren izenak denon ahotan zeuden.
Armadak desegin zituen Ponpeio, diktadore izan nahi zuenaren zurrumurruekin batera. Politikari ekin zion Ponpeiok. Garaipenak garaipen, Optimates taldeak, zeinek Senatuan boterea berreskuratu zuen, ateak itxi zizkion Ponpeiori. Beteranoei agindutako lur-soroak eskuratzeko modurik ez zegoen. Hori zela eta, aliatu berriak aurkitu behar izan zituen.
Lehen Triunbiratua
Ponpeio eta Kraso elkarrengandik mesfidatzen baziren ere, K.a. 61ean, beharturik, Zesarrekin bat egin zuten. Krasok haren mendeko gizonentzat mesede ekonomikoak nahi zituen, eta Ponpeiok haren beteranoei lurra eman behar zien. Zesarrek interes horiek berarekin lotu zituen. Hitzarmena Lehen Triunbiratua deitu zen. K.a. 59an kontsulatua eskuratu ahal izan zuen Zesarrek. Trukean, aliatuei behar zutena emanen zien.
Ponpeiok beteranoentzako lurra ez ezik, beste emazte bat lortu zuen, Zesarren alaba, Julia Zesaris. Zesarrek bost urteko agintaldia Galian ziurtatu ondoren, Ponpeiori Hispania Ulterior probintziaren gobernua eman zion. Laguntzaileak bidali zituen Ponpeiok, Erroman gari-banaketa ikuskatu nahi zuelako. Beti bezain eraginkorra administrazioan, nolabait politikarako sena falta zitzaion.
Optimates taldeak ez zion barkatu Ponpeiori Zizeron Klodio Pulkerren kontra defendatu ez izana. Klodio Pulkerrek Ponpeio bera eraso zuenean ekin zion Ponpeiok Zizeronen itzulera prestatzeari. Itzulitakoan, Zizeronen erretorikak lagundu zion Ponpeiori egoera politikoa leuntzen, baina askok traidoretzat jotzen zuten Zesarrekin bat egiteagatik. Garai horretan ere, Plutarkok bildutako zurrumurruen arabera, Ponpeiok gero eta interes gutxiago zeukan politikaz eta emazte berriarekin ematen zuen denbora. Haren izeneko antzokia eraikitzeak ere denbora franko kentzen zion. Erromako lehen antzokia ez ezik, zerbitzu askotarako eraikina ere izan behar zuen. Bitartean, Zesar jeneral ospetsua bihurtzen ari zen Galian. K.a. 56an, Lehen Triunbiratua desegiten ari zela ikusita, Zesarrek Kraso eta Ponpeiori deitu zien estrategia eraberritzeko. Hurrengo urterako Ponpeiok eta Krasok kontsulatua partekatuko zutela berriro eta Zesarri ezohiko botereak berrituko zizkiotela beste bost urterako. Krasok Siria probintziaren gobernua jasoko zuen, Partia konkistatu nahi baitzuen. Ponpeio Hispania Ulteriorren buruan segituko zuen, Erroman egon arren.
Hala ere, oposizio gogorra aurkitu zuten urte horretan. Borondate andana erosi behar izan zuten hautaketa ziurtatu ahal izateko. Haien jarraitzailek aske geratzen ziren postu gehienak jaso zituzten, aurkarien sumina areagotuz. Klodio Pulkerren bortizkeria indartzen ari zen hirian barnan, non segurtasun eza nagusitu zen.
Gerrari begira
Heriotzek suntsitu zuten triunbiratua. K.a. 54an, Julia, Ponpeioren emaztea zein Zesarren alaba bakarra, hil zen erditzen ari zela. Urte berean, Carrhaeko guduan, Kraso erabateko porrotean hil zen.
Garai horretan Zesar zen denon ahotan zebilen izena Galian lortutako garaipenei esker. Zesarrek beste senide batekin ezkontzeko proposatu zion Ponpeiori, baina honek muzin egin zion. K.a. 52an Korneliarekin, Metelo Eszipionen (Zesarren etsai amorratua) alabarekin, ezkondu zen. Optimates taldearen alde egin zuen Ponpeiok.
Klodio Pulkerren hilketak zein Senatuaren etxearen suteak behartu zuten Senatua Ponpeiori laguntza eskatzera. Beti bezain eraginkor, ordena bueltatu Erromako kaleetara. Geroztik, Katon Minorrek eta beste senatariek, Ponpeiok diktadore titulua aldarrikatuko zuelako beldurrean, kontsul bakarra izendatu zuten. Boteretsua izan arren, mugak zituen karguak.
K.a. 51an, argi eta garbi adierazi zuen Zesarrek armaden gaineko kontrola utzi behar zuela kontsulatua nahi izatera. Horrela, Zesar defentsarik gabe geratzen zen etsaien aurrean. Zizeronek idatzi zuen bezala, Ponpeiok Zesarri beldur zion. Gerra saihestezina zen.
Gerra zibila eta hilketa
Italiatik doi-doi ihes egin zuen Ponpeiok. Hala ere, konfiantza berreskuratu zuen Dirrakio hiriko setioren ostean, non Zesar gerra galtzear egon zen. Abagune hori aprobetxatu gabe, bi armadek berriro Farsaliako guduan borrokatu zuten, k.a. 48an. Bientzat gogorra bazen ere, Zesarrek erabakigarria izanen zen garaipena eskuratu zuen. Ponpeiarrek bizitza salbatzeko ihes egin behar izan zuten. Emazte eta Sexto Ponpeio semearekin Egiptora joan zen.
Ptolomeo XIII.aren aholkulariek Ponpeio hiltzea erabaki zuten. Izan ere, Zesar etortzekoa zen, eta egiptoarrek Zesarrekiko aliantza Ponpeiorena baino hobestu zuten. Irailaren 29an, Ponpeioren 58. urtebetetzean, bi adiskide ohik harrera eman zion txalupa batean. Hiltzaileak ziren. Txalupan Ptolomeo XIII.ari emanen zion hitzaldia prestatzen ari zela, sorbaldan sastatu zuten Ponpeio. Burua moztu ondoren, gorpua biluzik utzi zuten hondartzan. Filipok, Ponpeioren laguntzaileak, txalupako zurezko hileta-su batean erre zuen gorpua.
Iritsitakoan, Zesarrek Ponpeioren burua jaso zuen ongi etorriko opari. Hala ere, aliatu eta suhi ohia traizioz hilik ikusteak ez zuen Zesar poztu. Hori zela eta, Ptolomeo XIII.ak boterea galdu zuen. Haren ordez, Zesarrek Kleopatra arreba jarri zuen. Zesarrek alargunari Ponpeioren errautsak eta eraztuna eman zizkion, Italiara itzultzeko.
Ponpeioren monumentua Iruñean
Iruñean Ponpeioren monumentu bat dago, Joan XXIII.aren plazan, Baionako etorbidearen hasieran. Eskultura-multzoak zortzi metro garai den zementu zuriko monolitoa da. Hego aldean, Iruñea hiria aipatzen duen grabatu sinboliko bat dago. Ipar aldean burdina mailukatuan jorratutako gorputz-enborrak Ponpeio jenerala irudikatzen du. Erabilitako arte-hizkuntza figuratiboa da, eta badu zerikusia eskultura organizistarekin. José Antonio Eslaba Urra artista polifazetikoak. Iruñearen fundatzailea izan zen Ponpeio Gracori eskainitako monumentu honek Brancusi, Arp edo Mooreren organizismo eskultorikoaren eragina jaso zuen. Obra honetan, artistak ihes egin nahi du irudi klasikoa irudikatzetik, eta, aukeran, tradizioa eta modernitatea elkartu nahiago izan ditu.
École nationale supérieure des mines de Nancy
École nationale supérieure des mines de Nancy Frantziako unibertsitatea da, grande école, 1919an sortua. Conférence des Grandes Ecoles-eko kidea da. Diziplinarteko curriculumarekin, hiru urtean ingeniariak prestatzen ditu, gero enpresa munduan lan egiten dutenak nagusiki: Hezkuntzaren helburua Master Ingénieur Mines Nancy deritzona da.
Benevent e Charbilhac
Biztanleria
2007an Bénévent-et-Charbillac udalerrian erroldatutako biztanleak 286 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 188 etxebizitza zeuden, 113 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 61 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 150 etxeak ziren eta 37 apartamentuak ziren. 113 etxebizitza nagusietatik 75 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 86 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 163 ziren, horien artean 116 aktiboak ziren eta 47 inaktiboak ziren. 116 pertsona aktiboetatik 106 lanean zeuden (58 gizon eta 48 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 47 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bénévent-et-Charbillac udalerrian 115 unitate fiskal zeuden, 279 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.562 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 2 iturginak eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Bénévent-et-Charbillac udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 612 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bixente Etxeandia
Bixente Etxeandia Arregi (Aretxabaleta, Gipuzkoa, 1931ko urriaren 12a - 2019ko apirilaren 18a) euskal futbolaria izan zen. Deportivo Alavésen historian gol gehien sartu dituen hirugarren jokalaria izan zen, 51 gol hain zuzen ere. Hauetatik 21 lehen mailan sartu zituen bi denboralditan.
Horné Strháre
Horné Strháre Eslovakiako udalerri bat da, Veľký Krtíško barrutian kokatuta. 12,78 km²ko azalera du eta 248 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1243. urtekoa da.
Bixente Etxeandia
Kirol ibilbidea
Bigarren mailan beste urte bat egin zuen Alavesen eta 1957an lehen mailara igo berria zen Granadak fitxatu zuen, baina tibia eta perone hautsi eta partida bakarra baino ez zuen jokatu denboraldi osoan. Hurrengo urtean bigarren mailan zegoen Alavesera itzuli zen. 1959. urtean Recreativo de Huelvak fitxatu zuen eta futbolari gisa Sestaon erretiratu zen.
Hona hemen zerrenda :
Entrenatzaile ibilbidea
Hainbat talde entrenatu zituen Debagoienan eta Aretxabaletako elkartearekiko inplikazio handia izan zuen. Debagoienetik kanpora ere entrenatu zituen taldeak :
Bixente Etxeandia txapelketa
Bixente Etxeandiaren omenez bere izena daraman gazte mailako txapelketa jokatzen da Aretxabaletan Gabonetako oporretan. 2009an izan zuen arurreneko ekitaldia eta Debagoiena inguruko eskoletako taldeek lehiatzen dute. Hil zen artean bera izaten zen garaikurra ematen zuena.
Noiron-sur-Seine
Noiron-sur-Seine Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Noiron-sur-Seine udalerrian erroldatutako biztanleak 88 ziren. Familiak 39 ziren, horien artean 9 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 13 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 60 etxebizitza zeuden, 38 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 59 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 38 etxebizitza nagusietatik 34 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Nautichthys pribilovius
Nautichthys pribilovius Nautichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Hemitripteridae familian sailkatzen da.
Noiron-sur-Seine
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 53 ziren, horien artean 28 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 28 pertsona aktiboetatik 26 lanean zeuden (12 gizon eta 14 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 25 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Forges-les-Eaux
Forges-les-Eaux Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2007an 3.534 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Forges-les-Eaux udalerrian erroldatutako biztanleak 3.534 ziren. Familiak 1.650 ziren, horien artean 713 pertsona bakarrekoak ziren (277 bakarrik bizi ziren gizonak eta 436 bakarrik bizi ziren emakumeak), 539 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 310 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 88 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.964 etxebizitza zeuden, 1.685 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 134 bigarren erresidentzia ziren eta 145 hutsik zeuden. 1.278 etxeak ziren eta 637 apartamentuak ziren. 1.685 etxebizitza nagusietatik 739 bere jabearen bizilekua ziren, 903 alokairuan okupaturik zeuden eta 43 doan lagata zeuden; 95 etxek gela bat zuten, 212 etxek bi zituzten, 438 etxek hiru zituzten, 473 etxek lau zituzten eta 467 etxek bost zituzten. 1.012 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 930 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 324 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.956 ziren, horien artean 1.361 aktiboak ziren eta 595 inaktiboak ziren. 1.361 pertsona aktiboetatik 1.169 lanean zeuden (617 gizon eta 552 emakume) eta 192 langabezian zeuden (101 gizon eta 91 emakume). 595 pertsona inaktiboetatik 207 erretiraturik zeuden, 197 ikasten zeuden eta 191 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Forges-les-Eaux udalerrian 1.690 unitate fiskal zeuden, 3.394 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.997 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 253 komertzioetatik, 7 janari enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 69 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 26 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 14 finantziazio enpresak ziren, 13 higiezinen enpresak ziren, 29 zerbitzu enpresak ziren, 38 administrazio publikoko enpresak ziren eta 23 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 77 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 6 banku bulegoak, 5 funerariak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 autoeskolak, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 1 zurgina, 5 iturginak, 3 argiketariak, 4 eraikuntza enpresak, 6 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 20 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 2 apaindegiak.
2000. urtean Forges-les-Eaux udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 psikiatriko, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Forges-les-Eaux udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 564 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 976.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Varicus marilynae
Varicus marilynae Varicus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Lerd
Gizon zintzo bat 2017ko Mohammad Rasoulof irandar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Rezak arrain haztegi batean egiten du lan. Teheran hiriburutik Irango iparraldeko herri batera joan da bizitzera, emaztearekin eta semearekin. Baina enpresa pribatu handi batek zona horren bizitzaren kontrola hartu du, gobernuko agintari batzuekin dituen harremanei esker. Enpresa horren presiopean, jende asko ustelkeria sare handi batean murgilduta dago. Reza, berriz, gizon zintzoa da, eta iristen zaizkion proposamen ilunei muzin egingo die. Ezezkoak ez dizkio eguneroko bizitzan gauzak erraztuko.
Ikertzaile
Ikertzailea ikerketa bat burutu edo ikerketa batean parte hartzen duen norbait da, hau da, ezagutza bilatzeko, gertaerak edo erlazioak argitzeko proiektu bat aurrera daramana. Ikertzaileak irakaskuntzan edo eremu akademikoan, industrialean edo gobernukoetan lan egiten du, baita erakunde pribatuetan ere (irabazi-asmoarekin edo gabe), eta ikerketa zientifikoa izaten da bere jarduera nagusia.
Zaila da ondo zehaztea zer den ikertzailearen ofizioa edo bere profila, ikerketa-eremuak anitzak direlako eta jardueraren praktikan denen artean desberdintasun esanguratsuak daudelako. Hasieran, ikerketa ez zen jotzen benetako lanbide edo ofizio moduan, kalifikatzaile moduan baino ez zen erabiltzen.
Ekonomia Lankidetza eta Garapenerako Antolakundeak (ELGA) Frascati manualean argitaratu zuen moduan, askotarikoak dira ikertzaileen jarduera motak: «Ezagutza, produktu, prozesu, metodo eta sistema berriak sortzearekin lotuta dagoen espezalista da, edota horrelako proiektuen kudeaketaz arduratzen dena».
Historia
Francis Bacon-rekin, XVII. mendean, hasi zen Mendebaldea ikerkuntza antolatu eta sistematizatuaren interes ekonomiko eta politikoez jabetzen. Geroago zientzia-akademien fundazioak erakutsi zuen gero eta interes handiagoa zegoela estatuen aldetik ikertzaileen lanaz, esparru trukerako esparru bat eskainiz, baita edonolako gizarte-aitorpena ere.
ikertzaileen hierarkia sozialaren eboluzioa eta ikerkuntza-lanen izaeraren eboluzioa batera gertatu ziren, eta beren emaitza metodo zientifikoaren mailakako sortzea izan zen iraultza kopernikarretik abiatuta.
Berariazko ikertzaile lanpostuak, estatuak berak edo enpresa pribatuek finantzaturik, zertxobait geroago sortu ziren, XIX. mendean, eta abiada bizian garatzen dira XX. mendean. Aurreko mendeetan, ikerketa zientifikoa jarduera nagusi bati eransten zitzaion, adibidez, hezitzaileari edo ingeniariari.
Ikerkuntza-erakundeak
Erakunde zientifikoak edo ikerketa-erakundeak zientziaz eta ikerkuntza zientifikoaz aritzen direnak dira. Oso lotuta daude hezkuntzako erakundeekin eta eremu ekonomiko eta politikoekin. Natur zientziekin eta zientzia fisikoekin bakarrik identifikatzea ohikoa den arren.
San Pedro Galdames
San Pedro Galdames Galdamesko (Bizkaia) erdialdean dagoen auzoa da.
Vigone
Vigone Italiako udalerri bat da. Turingo Hiri Metropolitanoan kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Baskonia Kirol Kluba
Baskonia Kirol Kluba Basauriko futbol taldea da. 1913an sortua, egun hirugarren mailako IV. multzoan dabil eta Athletic Clubaren hirugarren taldea da.
Vigone
Mugakideak
Vigonek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Baskonia Kirol Kluba
Historia
Club Deportivo Basconia 1913an Basaurin sortu zuten, izena 1892an sortutako eta orain desagertutako La Basconia enpresa siderometalurgikotik hartuta.
Klubeko "urrezko aroa" 1950eko hamarkadan hasi zen. 1951ean Afizionatuen Espainiako futbol txapelketa irabazi zuen eta 1958 eta 1963 artean Bigarren Mailan aritu zen. Emaitzarik aipagarriena 1959ko bosgarren postua du.
1977an bigarren B maila eratu zen eta hasierako urtea bertan egin zuen Baskoniak baina 20. postuan gelditu ondoren hirugarren mailara itzuli zen. 1987an hirugarren egin ondoren berriz ere bigarren B mailara itzuli zen eta zazpi urte egin zituen jarraian 1994an maila galdu zuen arte.
1997ko ekainean, Baskoniak Athletic Clubekin ituna sinatu zuen hirugarren taldea izateko. Hori dela eta, Athletic Cluben harrobiko gazte batzuk taldean dabiltza eta Baskoniak ezin du Bigarren B Mailara igo Bilbao Athletic bigarren mailara igo arte.
Datuak
2023-24 denboraldia barne.
Peucaea carpalis
Peucaea carpalis Peucaea generoko animalia da. Hegaztien barruko Emberizidae familian sailkatua dago.
Larrea (Galdames)
Larrea Galdamesko (Bizkaia) hegoaldean dagoen auzoa da. Bertara heltzeko Txabarri auzotik gertu igarotzen den BI-3634 errepidea hartu behar da.
Nautichthys robustus
Nautichthys robustus Nautichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Hemitripteridae familian sailkatzen da.
Albertville
Albertville Frantziako herria da, Rodano-Alpeak eskualdean eta Savoia departamenduan kokatua.
Geografia
340 metroko garaieran dago, baina, Rodano-Alpeak eskualde osoa Alpeetako mendilerroak gurutzatzen duenez, bere garaiera, 2.037 metroraino heltzen da. Arly ibaiak gurutzatzen du, eta Isère ibaiaren bazterrean dago.
Hedadura eta biztanleria
17,54 kilometro karratuko hedadura eta 17.340 biztanleko biztanleria du.
Historia
1836an sortu zen, Karlos Alberto erregearen eskutik. Aurretik, inguru horretan, L´Hôpital eta Conflans izeneko bi herritxo aurkitzen ziren, eta erregeak, biak batu zituen, herri berriari, bere izena emanez.
Neguko Olinpiar Jokoak
1992an, Savoiako departamenduan ospatu ziren Neguko Olinpiar Jokoak, Albertville kokaleku zentrala zelarik. Udako Olinpiar Jokoen urte berean ospatu ziren Neguko azken Olinpiar Jokoak izan ziren Albertvillekoak
Manspach
Manspach Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Manspach udalerrian erroldatutako biztanleak 528 ziren. Familiak 209 ziren, horien artean 57 pertsona bakarrekoak ziren (30 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 61 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 72 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Mendebaldeko Flandria
Mendebaldeko Flandria (West-Vlaanderen, ahoskatua; mendebaldeko flandrieraz: West Vloandern; (Province de) Flandre-Occidentale; Westflandern) Belgika eta Flandriako lurraldea da, mendebaldean kokatuta dagoena. 3125 km²-ko azalera dauka, eta 1.150.487 biztanle zituen 2008an.
Manspach
Etxebizitza
2007an 230 etxebizitza zeuden, 218 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 11 hutsik zeuden. 193 etxeak ziren eta 36 apartamentuak ziren. 218 etxebizitza nagusietatik 173 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 67 etxek lau zituzten eta 108 etxek bost zituzten. 191 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 93 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Mendebaldeko Flandria
Mugakideak
Ipar-ekialdean Zeelanda (Herbehereak), ekialdean Ekialdeko Flandria, hego-ekialdean Hainaut, hego-mendebaldean Nord-Pas-de-Calais (Frantzia) eta mendebaldean Ipar Itsasoa mugakide ditu.
Manspach
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Mendebaldeko Flandria
Udalerriak
1. Alveringem 2. Anzegem 3. Ardooie 4. Avelgem 5. Beernem 6. Blankenberge 7. Bredene 8. Brujas 9. Damme 10. De Haan 11. De Panne 12. Deerlijk 13. Dentergem 14. Diksmuide 15. Gistel 16. Harelbeke 17. Heuvelland 18. Hooglede 19. Houthulst 20. Ichtegem 21. Ypres 22. Ingelmunster
Manspach
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 343 ziren, horien artean 254 aktiboak ziren eta 89 inaktiboak ziren. 254 pertsona aktiboetatik 229 lanean zeuden (134 gizon eta 95 emakume) eta 25 langabezian zeuden (7 gizon eta 18 emakume). 89 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Mendebaldeko Flandria
Udalerriak
23. Izegem 24. Jabbeke 25. Knokke-Heist 26. Koekelare 27. Koksijde 28. Kortemark 29. Kortrijk 30. Kuurne 31. Langemark-Poelkapelle 32. Ledegem 33. Lendelede 34. Lichtervelde 35. Lo-Reninge 36. Menen 37. Mesen 38. Meulebeke 39. Middelkerke 40. Moorslede 41. Nieuwpoort 42. Ostende 43. Oostkamp
Manspach
Diru sarrerak
2009an Manspach udalerrian 225 unitate fiskal zeuden, 568 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.663 euro zen.
Mendebaldeko Flandria
Udalerriak
44. Oostrozebeke 45. Oudenburg 46. Pittem 47. Poperinge 48. Roeselare 49. Ruiselede 50. Spiere-Helkijn 51. Staden 52. Tielt 53. Torhout 54. Veurne 55. Vleteren 56. Waregem 57. Wervik 58. Wevelgem 59. Wielsbeke 60. Wingene 61. Zedelgem 62. Zonnebeke 63. Zuienkerke 64. Zwevegem
Manspach
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Manspach udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Udareondo (espeziea)
Udareondoa (Pyrus communis) —madariondo, udare, udare-arbola eta udaretze izenez ere ezaguna— Pyrus generoko zuhaitz espezie bat da, udare edo madariak ematen dituena. Jatorriz, Europako erdialde eta ekialdekoa eta Asiako hego-mendebaldekoa da. Fruta-arbolatzat ustiatzen da, beraz.
Batez beste 65 urte hartu ohi ditu, baina badira 400 urte dituztenak ere.
Itxura
Hosto erorkorreko zuhaitza da, eta 20 m garai izatera irits daiteke. Adaburua obala da; adaxkak arre-gorrixkak, ilegabeak eta distiratsuak dira. Zurtoina zuzena da, eta azala grisa eta zartatua du.
Hostoak
Udareondoaren hostoak obalatuak edo eliptikoak, meheki zerradunak eta berde ilun distiratsua dute. Pezioloa horia da eta batzuetan hostoa bezain luzea da.
Loreak
Martxotik maiatzera loratzen da udareondoa, hostoak baino lehenago. Loreak 3 eta 7 arteko korinbotan elkartuta daude eta zuriak edo arrosak dira.
Fruituak
Udareondoaren fruituak udare edo madariak dira, pomo erakoak, mamitsuak eta gozoak.
Gabarderal
Gabarderal Zangoza udalerriko kontzeju bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Zangozerria eskualdean.
Herria Espainiako Kolonizazio Institutuak XX. mendearen erdialdean eraikitako bat izan zen, Nafarroan beste 4 herrirekin batera.
Bertako biztanleak gabarderaldarrak daude.
Izena
Gabarderal toponimoa izen moderno bat da. Izenaren esanahia "gabardarien tokia" (basa arrosa) da. Zangozerrian eta Jazetanian arrunta da gabardera deitzea basa-arrosari (Nafar erromantzetik eta Aragoieratik eratorria), eta horri «-al» atzizkia gehitzen zaio, non dagoen aipatuz.
Euskaraz gaztelerazko izena hartzen da, eraiki berri den gunea baita, garai batean inauguratu zena, frankismoan, euskara debekatuta zegoena. Bere itzulpen literala "Arroseta" izango litzateke.
Geografia
Gabarderal Zangozerria eskualdean dago, Zangozaldea eremu naturalean eta Zangoza udalerrian.
Inguru naturala eta kokapena
Herriaren erdigunean parke bat dago, eta honen inguruan solairu bakarreko etxebizitzak kokatzen dira. Hauexek dira herriaren jatorrizko etxeak, duela 50 bat urte eraiki zirenak. Urteak aurrera egin ahala, azpiegitura berriak eraiki dira herrian, igerileku publikoak esaterako. Horrez gain, etxebizitza berriak ere egin dira. Uda garaian, herriko biztanleria asko hazten da.
Herriko kale nagusiak honakoak dira: Mendi kalea, Zelai kalea, eta Izar kalea. NA-5340 errepideak Kasedarekin elkartzen du Gabarderal eta NA-5342 errepideak Peña herri hustua eta Zangozarekin. Peñako herri husturako errepidea herriko ekialdetik igarotzen da, eta Gabarderal inguruko zereal zelaietatik banatzen ditu.
Herria Aragoi ibaiaren ondoan dago, eta laborantza lurrak ureztatzeko balio duen Bardeako ubidea, kontzejuaren hegoaldean.
Klima eta landaredia
Gabarderalek ekialdeko Nafarroako herri guztiek duten klima mediterraneoa dauka, udak sargoriak izaten dira eta neguak nahiko hotzak. Urteko batez besteko prezipitazioak 500 eta 600mm bitartekoak dira eta batez besteko tenperatura 12 eta 13 gradu artekoa. Prezipitazio ugarienak udaberri eta udazkenean ematen dira, askotan ekaitz moduan. Ekaitz hauek Nafarroa eta Aragoi arteko mendietan sortu eta iparraldera egitean Gabarderalera heltzen dira.
Gabarderalgo herriaren inguruko landaredia asko aldatu da historian zehar, eta gaur egun zereal zelaiak nagusi dira. Horrez gain, herriko etxeen inguruan hainbat pinu birlandatu ziren herria XX. menderen erdialdean eraiki zenean.
Estazio meteorologikoak
Gabarderalen ez dago estazio meteorologikorik. Hala ere, Xabier pareko udalerrian, estazio bat dagoen, itsasoaren mailatik 456 metrora, Nafarroako Gobernuak 1929n jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
Herria 1960ko hamarkadan eraiki zen Espainiako Kolonizazio Institutuak. Espainiako hainbat tokitan egin bezala, beste hiri edo herrietatik urrun etxebizitza berriak eraiki ziren, eliza herriaren sarreran kokatzen zelarik. Herriaren sortze data ofiziala 1962ko maiatzaren 11 izan zen.
San Isidroko nekazal koperatiba 1968ko otsailaren 26an sortu zen, eta herria Bardeako ubidearen urez baliatu zen. Kontzejuak 152 biztanle zituen 1970ean, eta 125 biztanle 1981ean. 1990eko hamarkadaren hasieratik asko aldatu da Gabarderalgo kale eta berdeguneen itxura. Zangozako udalak, parkeak egokitu, eta frontoia eta igerilekuak eraiki ditu. Horrez gain, herriko bi tokitan, futbol zelai zaharra zegoen tokian, eta estalitako frontoiaren ondoan, etxebizitza berriak eraiki dira. Hori dela eta, biztanleria egonkortu eta azken hamar urteetan hazi egin da.
Demografia
biztanle zituen Gabarderalek.
Ekonomia
Gabarderalgo ekonomiaren ardatza nekazaritza da sortu zenetik. Herria, Esako urtegiaren eraikitzeari esker eraikitako herrietako bat da. 1960ko hamarkadan urtegiaren eraikitzeari esker, Nafarroako ekialdean prezipitazio gutxiago jasotzen zuten lur idorrak ureztatzeko sistema eraiki zen, urtegitik hegoaldera, Bardeako ubidea eraiki zen, gaur egun Gabarderal eta Peña artean igarotzen dena. Lantzen diren lurretan zerealak landatzen dira.
Nekazaritzaz gain, bada nekazalturismoan aritzen den etxe bat (Gabardera izenekoa) eta taberna bat. Horrez gain, herriko biztanle batzuk Zangozan eta Iruñean egiten dute lan.
Politika
Gabarderalgo kontzejua kontzejuburuak eta lau kontzejukidek osatzen dute. Egungo kontzejuburua Javier Alaman Arana da.
Kontzejua
Gabarderalgo kontzejua kontzejukidek eta kontzejuburuak osatzen dute, demokratikoki hautatuak. Kontzejuburua Javier Alaman Arana da. Kontzejukideak 4 daude:
Kontzejuburuak
2011tik, Gabarderalek 2 kontzejuburu izan ditu:
Hirigintza
Gabarderal, Esako urtegia eraikitzean garatutako herrietako bat da. Bertan, nekazarientzako eraikinak nagusi ziren eta gerora etxebizitza moduan egokitutako eraikinak egin zituzten. Kontzejuko lehen etxebizitzek behe solairu bat baino ez dute, patio handia eta nekazal lanabesak eta traktoreak gordetzeko biltegia. 1960ko hamarkadako proiektu originalean hiru kale eraiki ziren, Izar kalea, Mendi kalea eta Zelai kalea.
1990eko hamarkadan etxebizitza berriak eraiki ziren Gabarderal ekialdean, Zelai kalearen amaieran. Etxebizitzak lorategidun txalet moduan eraikitako bi solairuko etxeak dira. Herriak hainbat hobekuntza izan ditu azken 15 urteetan. Kaleetan asfaltoa jarri, espaloiak eraiki, eta herriaren inguruko belarrak parke moduan egokitu dira. Gaur egun, herria hainbat zuhaitz espeziek inguratzen dute, gehienak pinuak.
Herri txikia izanik, kale gutxi daude, Zelai kalea, Mendi kalea, Gazteariaren kalea, Peñako errepidea, Errepideko kalea, Izar kalea eta Kasedako errepidea. Jatorrizko etxeak, Nafarroako plaza izeneko lorategiaren inguruan antolatuta daude, gaur egun Gabarderalen erdigunea izaten jarraitzen duena.
Euskara
Herri sortu berria izanik, Gabarderalen ezin da tradizio euskaldun edo erdardun bati buruz hitz egin. Hala ere, Koldo Zuazok, 2010ean, Gabarderal ez-euskal-eremuan sailkatu zen.
Nafarroako Gobernuak onartutako Euskararen Foru Legearen arabera, Zangoza udalerria eremu ez-euskalduneko udalerria zen, eta hori dela eta, hizkuntza ofizial bakarra gaztelania zen. 2001eko erroldaren arabera, herritarren % 4,86k zekien euskaraz.
Kirolak
Azken hamar urteetan asko hobetu da Gabarderalgo bizilagunen bizi-kalitatea, eta horren adierazgarri Zangozako udalak duela hamar urte inguru eraikitako igerilekua, eta tenisean jolasteko pista. Igerilekua kontzejuaren hego-mendebaldean dago, eta ondoan estalitako frontoi berria eraiki zuten.
Bestalde, antzinako futbol zelaian, herriko mendebaldeko muturrean, txalet adosatuak eraiki zituzten 1990eko hamarkadan. Izan ere, futbol zelaia egoera txarrean zegoen, mantenu eza zela eta.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Lunay
Lunay Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lunay udalerrian erroldatutako biztanleak 1.336 ziren. Familiak 554 ziren, horien artean 148 pertsona bakarrekoak ziren (68 bakarrik bizi ziren gizonak eta 80 bakarrik bizi ziren emakumeak), 191 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 179 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 715 etxebizitza zeuden, 566 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 92 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 675 etxeak ziren eta 29 apartamentuak ziren. 566 etxebizitza nagusietatik 453 bere jabearen bizilekua ziren, 103 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 14 etxek gela bat zuten, 48 etxek bi zituzten, 111 etxek hiru zituzten, 156 etxek lau zituzten eta 237 etxek bost zituzten. 452 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 229 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 280 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 854 ziren, horien artean 668 aktiboak ziren eta 186 inaktiboak ziren. 668 pertsona aktiboetatik 624 lanean zeuden (326 gizon eta 298 emakume) eta 44 langabezian zeuden (21 gizon eta 23 emakume). 186 pertsona inaktiboetatik 91 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lunay udalerrian 568 unitate fiskal zeuden, 1.352,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.666 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 51 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Lunay udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.180 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vaudrey
Vaudrey Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 165 etxebizitza zeuden, 148 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 129 etxeak ziren eta 35 apartamentuak ziren. 148 etxebizitza nagusietatik 108 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 88 etxek bost zituzten. 138 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 73 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 62 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Vaudrey udalerrian 147 unitate fiskal zeuden, 389 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.218 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Chirac (Lozère)
Chirac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chirac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.106 ziren. Familiak 373 ziren, horien artean 94 pertsona bakarrekoak ziren (26 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 117 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 124 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 38 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 494 etxebizitza zeuden, 374 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 71 bigarren erresidentzia ziren eta 48 hutsik zeuden. 453 etxeak ziren eta 41 apartamentuak ziren. 374 etxebizitza nagusietatik 300 bere jabearen bizilekua ziren, 68 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 72 etxek hiru zituzten, 90 etxek lau zituzten eta 199 etxek bost zituzten. 241 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 151 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 193 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 718 ziren, horien artean 441 aktiboak ziren eta 277 inaktiboak ziren. 441 pertsona aktiboetatik 418 lanean zeuden (219 gizon eta 199 emakume) eta 24 langabezian zeuden (8 gizon eta 16 emakume). 277 pertsona inaktiboetatik 77 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 146 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chirac udalerrian 399 unitate fiskal zeuden, 985,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.843 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 41 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Chirac udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.712 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Chirac udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 42 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Râches
Biztanleria
2007an Râches udalerrian erroldatutako biztanleak 2.731 ziren. Familiak 1.005 ziren, horien artean 220 pertsona bakarrekoak ziren (106 bakarrik bizi ziren gizonak eta 114 bakarrik bizi ziren emakumeak), 284 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 448 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 53 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.071 etxebizitza zeuden, 1.027 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 1.012 etxeak ziren eta 52 apartamentuak ziren. 1.027 etxebizitza nagusietatik 792 bere jabearen bizilekua ziren, 210 alokairuan okupaturik zeuden eta 25 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 43 etxek bi zituzten, 87 etxek hiru zituzten, 239 etxek lau zituzten eta 655 etxek bost zituzten. 765 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 471 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 412 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.760 ziren, horien artean 1.232 aktiboak ziren eta 528 inaktiboak ziren. 1.232 pertsona aktiboetatik 1.078 lanean zeuden (604 gizon eta 474 emakume) eta 154 langabezian zeuden (80 gizon eta 74 emakume). 528 pertsona inaktiboetatik 141 erretiraturik zeuden, 164 ikasten zeuden eta 223 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Râches udalerrian 1.054 unitate fiskal zeuden, 2.802,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.766 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 92 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 23 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 12 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 23 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 4 zurginak, 1 iturgina, 3 argiketariak, 7 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 okindegi zen, 1 arraindegi zen, 2 arropa dendak, 2 elektrotresna dendak, 1 kirol-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Râches udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 455 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Reyrevignes
Reyrevignes Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Reyrevignes udalerrian erroldatutako biztanleak 274 ziren. Familiak 118 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 205 etxebizitza zeuden, 121 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 194 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 121 etxebizitza nagusietatik 100 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 90 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 158 ziren, horien artean 115 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 115 pertsona aktiboetatik 108 lanean zeuden (59 gizon eta 49 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Reyrevignes udalerrian 135 unitate fiskal zeuden, 285 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.170 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 2 zurginak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.