cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1621eko konklabea
1621eko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma) izan zen eta Gregorio XV.a hautatu zuten aita santu gisa.
Helicops infrataeniatus
Helicops infrataeniatus Helicops generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Kienheim
Kienheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Kienheim udalerrian erroldatutako biztanleak 576 ziren. Familiak 212 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 100 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 219 etxebizitza zeuden, 215 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 4 hutsik zeuden. 209 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 215 etxebizitza nagusietatik 201 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 172 etxek bost zituzten. 192 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 65 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 138 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 386 ziren, horien artean 296 aktiboak ziren eta 90 inaktiboak ziren. 296 pertsona aktiboetatik 291 lanean zeuden (150 gizon eta 141 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 90 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Kienheim udalerrian 216 unitate fiskal zeuden, 604 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.717 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 iturgina eta 2 higiezinen agentziak.
2000. urtean Kienheim udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 385 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Bonnet
Biztanleria
2007an Saint-Bonnet udalerrian erroldatutako biztanleak 383 ziren. Familiak 143 ziren, horien artean 21 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 59 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Mikerroi
Mikerroi (jatorrizko japonieraz 鶴仙人 edo Tsuru Sennin ?) Erroi Maisua edo Erroi Miragarri Dragoi Bola manga eta animeko fikziozko pertsonaia da. Mikerroi Iratxo Dortokarekin batera munduko arte martzialetako maisu handiena da. Euskarazko bikoizketan emandako izen hau mikaren eta erroiren hitzen elkarketatik etor daiteke.
Saint-Bonnet
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Kanfen
Kanfen Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Saint-Bonnet
Etxebizitza
2007an 163 etxebizitza zeuden, 146 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 156 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 146 etxebizitza nagusietatik 125 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 97 etxek bost zituzten. 120 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 61 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 80 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Bonnet udalerrian 149 unitate fiskal zeuden, 377 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.282 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 2 higiezinen enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria eta 1 zurgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Saint-Bonnet udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.710 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kanfen
Biztanleria
2007an Kanfen udalerrian erroldatutako biztanleak 982 ziren. Familiak 355 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 97 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 170 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 371 etxebizitza zeuden, 358 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 332 etxeak ziren eta 36 apartamentuak ziren. 358 etxebizitza nagusietatik 319 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 12 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 280 etxek bost zituzten. 333 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 111 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 225 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 690 ziren, horien artean 524 aktiboak ziren eta 166 inaktiboak ziren. 524 pertsona aktiboetatik 485 lanean zeuden (260 gizon eta 225 emakume) eta 38 langabezian zeuden (18 gizon eta 20 emakume). 166 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 67 ikasten zeuden eta 53 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Kanfen udalerrian 357 unitate fiskal zeuden, 961,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.965 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 argiketariak ziren eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
2000. urtean Kanfen udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
São Pedro do Ivaí
São Pedro do Ivaí Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mikerroi
Biografia
Mikerroi beti izan da Iratxo Dortokaren arerioa. Mutaitorekin ikasten hasi zirenean ezagutu ziren. Gaztetatik nabari zitzaion bere jarrera makurra. Iratxo Dortoka eta Mutaitoren gainerako ikasleekin Satan Bihotz Txikiren aurka burrukatu zen. Galdu egin zuten ordea. Mutaito maisuak honen aurka borroka egin zuen eta larriki zaurituta geratu zen. Sendatzean entrenatzera alde egin zuen. Mikerroiorduan gaizkiaren indarraz jabetu zen, gaizkiaz edozer lor zitekeela ohartu eta bere bideari ekin zion. Ordutik, inoiz ez dio axola izan garaipena lortzeko erak, berarentzat garrantzitxuena aurkakoa irabaztea baitzen. Bere anaia gaztea Tao Pai Pai da, munduko hiltzailerik handiena.
Mikerroi Arte Martzialen 22. Mundu Txapelketan agertu zen lehenengoz. Bertara bere bi ikasleak, Ten Shin Han eta Chaoz, aurkeztu zituen, eta lehenengoaren bitartez Son Gokuk ustez bere anaia hil zuela jakin zuen. Hau jakitean mendekua nahi zuen, ezin baitzuen sinetsi Tao Pai Pai bere betiko etsaiaren ikasle batek hil zuela. Ten Shin Hanek eta Chaozek maisuaren gehiegizko ankerkeria eta maltzurkeriagatik honen ikasle izateari uko egin zuten. Arte Martzialen 23. Mundu Txapelketararte ez zen gehiago Mikerroiren berririk izan. Oraingoan bere anaiarekin agertu zen, gorputz atal ugari zibor bihurturik zegoela.
Txapelketa honen ondoren ez da pertsonaia hau gehiago agertu.
List of Humans in Dragon Ball es:Anexo:Personajes de Dragon Ball Humains de Dragon Ball Personaggi di Dragon Ball
K-141 Kursk
K-141 Kursk Errusiako Itsas Armadaren Oscar II klaseko itsaspeko nuklear bat izan zen. 1990an Severodvinsk hiriko (Arkhangelsk hiritik hurbil) ontziolan eraikitzen hasia, 1994an ureratu zuten.
Errusiako Kursk hiriaren omenez jarri zioten izena. Izan ere, han izan zen, Bigarren Mundu Gerran, Kurskeko gudu latza eta sobietarren garaipen garrantzitsua.
154 metroko luzera, 18,2 metroko zabalera eta 9 metroko zingoa zuen, bai eta 4 solairuko garaiera ere.
Tragedia
2000ko abuztuaren 12an, Barents itsasoan lehergailurik gabeko bi torpedo jaurtitzeko ariketa bat burutzen ari zela, torpedoen propelente gisa erabiltzen den hidrogeno peroxido (HTP) kontzentratua torpedo karkasaren herdoilaren bitartez filtratu zen. HTPak hobiaren kobre eta latoiarekin erreakzionatu eta itsaspekoan leherketa-kate hilgarri bat eragin zuen.
Lehen leherketaren uhin hedakorrak itsaspekoaren gela ugaritara hedatu zen, besteak beste aginte gelara bertara. Azken horretan, ke eta sugar handiak sortarazi zituen. Leherketa horrek lehenbiziko gelan jada 7 gizon hil eta bigarren gelan berriz gutxienez 36 gizon zauritu edota konorterik gabe laga zituen. Ustez, kapitainak larrialdi putzada bat agintzen saiatu omen zen, honen arabera itsaspekoa abiadura bizian itsas gainazalera irtengo omen zen, baina keak kapitaina gainditu omen zuen.
Lehen leherketa jazo eta bi minutu eta hamabost segundora oraindik eta leherketa handiagoa jazo zen. Bigarren leherketa honen suntsitze indarra 5-7 tona TNT kopuruaren parekoa izan, Richter eskalan 3,5eko balioa eduki eta kroskan 2 m²-ko zuloa egin zuen. Ura itsaspekoan 90.000 litro segundura sartu zen, barnean zeuden gizon guztiak itoz.
Fnideq
Fnideq (الفنيدق, al-Finīdiq, Fnidq; Castillejos) Marokoko iparraldeko hiria eta portua da, Tanger-Tetuan eskualdean dagoena. 2010ean 57.823 biztanle zituen. Ceutatik gertuen dagoen marokoar hiria da, izan ere, 1956ra arte Ceutakoa zen eta Castillejos zuen izena.
K-141 Kursk
Tragedia
Bosgarren gelan 13 cm lodierako altzairuz babestutako erreaktore nuklearrak zeuden. Zorionez, bosgarren gelako holtzak bigarren leherketa hautsi gabe jasan zuen, kontrol nuklear barrak bere lekuan mantentzea ahalbideratuz eta sekulako hondamendi nuklearra izango zena ekidinez. Mendebaldeko adituek horrenbeste jasatea lortu zuen itsaspekoa diseinatu zuen errusiar ingeniaritzarekiko miresmena adierazi zuten.
Muñecas probintzia
Muñecas probintzia (Provincia de Muñecas) Boliviako La Paz departamenduko probintzia bat da. 4965 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 25132 biztanle zituen.
K-141 Kursk
Erreskate saiakerak eta ikerketak
Hasiera batean Errusiako Itsas Armadak erreskatea burutzen eta istripua sekretupean gordetzen ahalegindu zen, baina egunak igaro hala itsasgizon eta ofizialen familia eta senideek haien berririk ez izan eta publikoki Errusiako agintariei haietaz galdetzean, azkenean larrialdi egoerak Errusiako Itsas Armada gainditu eta atzerritarren laguntza eskatzera derrigortu zuen, ordurako jada istripua gertatu zenetik 16 egun paseak ziren.
Jurová
Jurová Eslovakiako udalerri bat da, Dunajská Stredako barrutian kokatuta. 10,73 km²ko azalera du eta 461 biztanle 2017ko datuen arabera.
K-141 Kursk
Erreskate saiakerak eta ikerketak
Erresuma Batua eta Norvegiatik etorritako erreskate taldeak bertaratu ziren, baina jada norbait bizirik ateratzeko beranduegi eta ezinezkoa izan zen.
Jurová
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1253. urtekoa da.
K-141 Kursk
Erreskate saiakerak eta ikerketak
Lehen ikerketen arabera eskifaia osoa leherketak jazo eta oso denbora gutxira hil omen zen. Baina beste ikerketa batzuen arabera istripua jazo eta 4 ordutara eskifaiako kide asko itsaspekoaren atzealdeko gelan babes hartu zuela azaleratu zuten. Behin 2001eko urriaren 8an itsaspekoa lehorreratu ondoren, eskifaiak zenbait kideek idatzitako azken 3 ohar topatu ziren, baina Errusiako Itsas Armadak haietako bi bakarrik jakitera eman zituen, eta ez osotasunean: Oharren arabera, gutxienez eskifaiako 16 kidek itsaspekoaren atzealdeko gelan babes hartu zutela adierazten da, baina uraren maila goruntz zihoan heinean, barnealdea sutea sortu eta guztiak keak itota hil ziren. Oharretako batean honakoa idatzia zegoen: “13.15. Seigarren, zazpigarren eta zortzigarren gelako eskifaia osoa bederatzigarren gelara igaro zen. Hemen 23 lagun gaude. Erabaki hau istripuaren ondorioz hartu genuen. gutako inor ezin da gainalazarea igo, Itsu-itsuan eta iluntasunean idazten ari naiz". Eskifaiako kide hauek istripua jazo eta handik 6 egunez bizirik iraun ondoren hil ziren.
Vijon
Vijon Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vijon udalerrian erroldatutako biztanleak 312 ziren. Familiak 154 ziren, horien artean 57 pertsona bakarrekoak ziren (45 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 61 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 303 etxebizitza zeuden, 159 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 59 bigarren erresidentzia ziren eta 84 hutsik zeuden. 297 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 159 etxebizitza nagusietatik 138 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 112 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 78 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Aphanius desioi
Aphanius desioi Aphanius generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Vijon
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 178 ziren, horien artean 116 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 116 pertsona aktiboetatik 107 lanean zeuden (67 gizon eta 40 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 45 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vijon udalerrian 147 unitate fiskal zeuden, 296 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.942,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
2000. urtean Vijon udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.782 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nor Yungas probintzia
Nor Yungas probintzia (Provincia de Nor Yungas) Boliviako La Paz departamenduko probintzia bat da. 1720 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 23681 biztanle zituen.
Phylloscopus canariensis
Phylloscopus canariensis Phylloscopus generoko animalia da. Hegaztien barruko Phylloscopidae familian sailkatua dago.
Delley-Portalban
Delley-Portalban Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Masashi Miyazawa
Masashi Miyazawa (宮沢 正史, 1978ko apirilaren 24a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Tokyo eta Oita Trinita.
Ekthelion I.a
Ekthelion I.a, nagusiki, Minas Tiritheko azken mailan zegoen Dorre Zuria berreraiki izanagatik da ezaguna, ordutik aurrera, Ekthelionen Dorre Zuria bezala ezagutua izan zena.
Eguzkiaren Hirugarren Aroko 2685ean bihurtu zen bere aita Orodrethen oinordeko, eta hamahiru urte beranduago, 2698an hil zen, oinordeko bezala, bere seme Egalmoth utziz.
Dwight Phillips
Phillipsek ere 60 eta 100 metroko probetan parte hartu zuen. 100 metrorako erregistro pertsonala 10,06 segundokoa da, eta 6,47 segundo du, 60 m-etan, historiako 20 azkarrenen artean.
Raiamas buchholzi
Raiamas buchholzi Raiamas generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Andere-mahats gorri
Andere-mahatsa (Ribes rubrum) Mendebaldeko Europako zati batekoa (Frantzia, Belgika, Herbehereak, Alemania eta Italiako iparraldea) den landarea da. Zuhaixka hostoerorkorra da, 1 eta 1,5 metro garai izaten da, batzuetan 2 metrora ere heltzen da.
Serrasalmus nigricans
Serrasalmus nigricans Serrasalmus generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
Amajari
Amajari Brasilgo udalerri bat da, Roraima estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Andere-mahats gorri
Andere-mahatsak jangarriak diren andere-mahats edo andere-mahats gorri baiak ematen ditu.
Kazuyoshi Suwazono
Kazuyoshi Suwazono (諏訪園 一吉, 1983ko martxoaren 4a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Tokyo.
Biblioteca Nazionale Marciana
Biblioteca Nazionale Marciana(1537-1553) Veneziako San Marko plazan kokatuta dagoen liburutegi errenazentista da. San Marko basilikaren ondoan eta Duxaren jauregi parean eraiki zuten liburutegia eta Jacopo Sansovinok eskultore eta arkitektuak diseinatu zuen. Bertan, antzinaroko hainbat testu, eskuizkribu eta dokumentu gordetzen dituzte. Italiako liburutegi garrantzitsuenetako bat da.
Testuingurua
Venezian XVI. mendeko bigarren laurdenean hartu zuen indarra eraikinen gauzatzeak, Erromako arpilaketaren ostean, 1527. urtetik aurrera. Gertaera honek Veneziako arkitektura indartu zuen eta hiria geroz eta indar handiagoa hartzen hasi zen. Horrez gain, Jacopo Tatti (1486-1570) hirira iritsi zen. Jacop Tatti eskultore florentziarra zen eta Andrea Sansovino eskultorearen ikaslea izan zen. Maisuarekin erakutsitako eskertzeko, honen abizena bereganatu zuen, eta Japoco Tatti izatetik, Jacopo Sansovino izatera pasa zen. Eskultoreak bere karrera Erroman eta Florentzian hasi zuen, zenbait eraikin ere egin zituen eta ospea hartu zuen bere lanketa onagatik. Hori dela eta 1523. urtean Veneziara joateko deitu zioten, bertan eskultore gisa has zedin lanean, baina zenbait arkitektura lan gauzatzeko ere eskatu zioten. Venezian ibili zen lanean 1529. urtetik bere bizitzaren amaierararte, eskultore eta arkitektura lanak gauzatzen.
1537an Veneziarrek, San Marko plaza osatzeko, liburutegia eraikitzeko eskatu zioten Sansovinori. Horregatik esaten da Veneziako San Marko enparantza Sansovinorena ere badela. Piazzetaren ekialdean, iada Duxaren jauregia zegoen,eta eraikin berri honek mendebaldeko tramua apaindu zuen, fatxadarekin. Liburutegi hau Bessarion kardenalaren liburu eta dokumentu klasikoak gordetzeko sortu zen. Bessarionek izan ere egundoko eskuizkribu eta dokumentu bilduma baitzuen, eta Veneziako udalari donazioa egingo ziola esan zuen, baina hauek gordetzeko moduko liburutegi duin batean gordetzearen baldintzapean.
kanpoaldea
Eraikina Jacopo Sansovinok eraiki zuen eta arkitektoa izatez gain, eskultorea ere bazen, horregatik bere eraikinek izaera oso eskultorikoa izan ohi dute. Izaera eskultorikoa fatxadan igartzen da, honek dituen sartu-irten guztiekin izaera plastikoa areagotzen baita. Espazio huts eta beteen arteko jokua egiten du, eta gainera horma dagoen gune guztietan erliebeak gehitzen dizkio Jacopo Sansovinok.
Antzinako Erromako diseinua imitatuz eraiki zuen liburutegi honen fatxada. Vitrubioren tratatuan oinarritu zen, honek esaten baitzuen liburutegi batek ekialderantz orientatuta egon behar zuela, goizeko argia ondo aprobetxatzeko. Fatxada hau bi solairutan antolatuta dago. Puntu erdiko arkuteriz osatuta daude bi mailak eta orden toskaniarra darabil beheko solairuan eta goikoan berriz orden joniarra, orden gainjarketa klasikoa erabiliz. Bi pisuak gangatuta daude. Beheko solairuan koloma bana atxikitzen zaio pilare bakoitzari. Arkuen gainean friso dorikoa dago, hau doriar ordenean erabiltzen den friso mota da, triglifo eta metopaz apaindua dagoena. Triglifoa, antzinateko Greziako egurrezko tenpluek eduki ohi zituzuten pieza batzuk ziren, teilatua eusteko. Doriar ordenean forma hau harrira pasatuko zuten, tenplu horiei erreferentzia eginez. Metopak triglifoen tarteko xaflak dira eta hauek erliebe eskultura izan ohi dute.
Goiko solairuan “serlianoa” deituriko arkua erabili zuen Sansovinok. Arku serlianoak hiru atal ditu, arku zentrala eta bao arkitrabatuak alboetan. Baoek kolomak dituzte, kasu honetan, bi koloma bao bakoitzean. Sebastiano Serlioren izenagatik hartzen du serliano izena. Serlioren Tutte l'opere d'architettura et prospetiva tratatuan agertzen zen, Vitrubioren printzipio arkitektonikoak bildu eta zabaltzeko sortu zuena. Antzinako Erromako eraikinetan aurkitzen zen arku serlianoa. Apaingarria izateaz gain funtzionala zen goiko pisuko kanoi ganga eusteko. Arku eta dintelaren arteko hutsuneak,(Enjuntak ere deituak) goi erliebean landutako eskulturez beteta daude. Hauek figura etzanak irudikatzen dituzte antzinako Erromako garaipen arkuek bezala, arkuaren giltzarriak ere irudi zoomorfo edo antropomorfoekin landuak daude, giltzarriei garrantzia emateko eta hauek apaintzeko. Giltzarriak arkua burutzen duen erdiko dobela da. Bigarren pisuaren gainean friso joniarra dago, hau da, friso jarraia. Frisoak aingeru eta girlandak ditu solairuarteko leihoen inguruan antolatuta, hauek bertikaltasuna ematen diote eraikinari. Erromako Farnesina jauregiko frisoan inspiratuta dago. Teilatua balaustrada batekin dago koroatua eta justu kolomekin lerrokatuta dauden oinarrien gainean eskultura bana dago jarria. Iskinetan obelisko bana dago. Honek plastikotasun handia ematen dio arkitekturari, horrez gain erritmo bat markatzen du eta izaera eskultorikoa gehitzen dio arkitekturari. Garai honetan, arkitekturan, Vitrubio erreferntea zen. Errenazimenduan Vitrubioren idatziak ziren Erromako arkitekturaren inguruan ezagutzen ziren idazlan bakarrak. Erromatarrek utzitako arrastoak ziren beste erreferentea. Sansovinok dena den ez zuen antzinako erromatar arkitektura bere horretan kopiatu. Elementu hauetatik habiatuta estetika klasikoko eraikin berri bat sortu zuen, errenazentista.
Erroman ikusitakoa liburutegian aplikatu zuen Sansovinok. Pilareei koloma bana atxikitzea garai klasikoetan egiten zen, baino Sansovinok eraikin garaikideetatik ikasiko zuen, besteak beste, Sangalloren Farnese jauregiko patiotik. Bi koloma basamentu baten gainean jartzea ere motibo erromatarra da, kasu honetan bigarren pisuko arku “serlianoak” osatzen dituztenak. Orokorrean, eraikinaren programa eskultorikoa erromatarra da ere. Autoreak Erromako jatorria zuen eta bertako eraikin eta eskulturen eragina jaso zuen, gainera eskultorea izanik, horiek izango zituen eredu gisa harria lantzen ikasterakoan. Motibo hauek Erromako arkitekturan ohikoak den monumentaltasuna ematen diote eraikinari. Hala ere, Sansovinoren eraikinak Erromakoak baino dekorazio eskultoriko oparoagoa du. Erromako arkitektoak ez bezala, Sansovinok fatxada elementu tridimentsionalen sekuentzia bat bezala kontzebitzen zuen, hots, plastikotasuna bilatzen zuen. Horregatik, plastikotasuna sortzen duten motibo erromatar zehatz batzuk aukeratu zituen eraikin honetarako.
Barnealdea
Eraikinaren barnealdeari dagokionez, gela nagusia kanpanilerantz zuzenduta dagoen iskinean dago. Campanilea kanpai dorrea da italieraz. Bertan, Leihoak margotutako nitxoekin tartekatzen dira. Kanpoko arku serlianoaren inposta lerroa errespetatzen da. Inposta lerroa, arkua abiatzen den gainazala da, hortik sortzen da kurbatura. Sabaiko gangan, friso dekoratiboak gurutzatzen dira karratuak sortuz. Karratu bakoitzak marraztutako fondo bat dauka. Gela nagusiaren aurrean atari bat dago. Bertan, pinturarekin batera elementu arkitektonikoak daude: pilarek daude eta lehioak edikuluetan sartuta. Edikuluak tenplu klasiko itxuradun eraikin txikiak dira, normalean hormari atxikituak egoten direnak eta frontoia izaten dute askotan. Gela honek kanpoko fatxadaren eta areto nagusiaren arteko trantsizioa egiten du. Eraikinaren barnekaldea Tiziano, Tintoretto eta Veronese-ren margolanekin apaindua dago, baita Alessandro Vittoriaren eskulturekin ere.
Gerri-txori arrunt
Gerri-txori arrunta (Certhia brachydactyla) certhiidae familiako hegazti paseriformea da, Europa eta iparraldeko Afrikako eskualde epeletan bizi dena.
Tyndall efektu
Tyndall efektua ikus daiteke auto baten argiak behe-lainoan erabiltzen direnean edo hautsa duen gela batean eguzki-argia sartzen denean. Tyndall efektua ura eta olioa bezalako bi likido gardenen emultsioa egiterakoan sortzen den uhertasuna ikusita ere antzeman daiteke.
John Tyndall irlandar zientzialariak bere abizena hartuko zuen fenomenoa aztertu zuen 1869an.
Gerri-txori arrunt
Enborretan gora eta behera gelditu gabe eta ziztu bizian ibiltzen den hegazti txikia dugu gerri-txori arrunta. Basoez gain, hirietako eta herri handietako parkeetan ere ikus daiteke, baina bere kolorazioak ezkutuan ibiltze bermatzen dionez, adi-adi ibili behar gara bere saltotxo alaiak ikusteko.
Sillé-le-Guillaume
Sillé-le-Guillaume Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2007an 2.358 biztanle zituen.
Gerri-txori arrunt
Deskribapena
Alde dortsaleko lumadiak enborrarekin nahastea eta ezkutatzea baimentzen dio: arrea da, baina bizkarraldea beltzez zipriztindua dauka eta hegalen goiko aldean barra zuriak dauzka. Alde bentrala, ordea, argia da, zurixka, baina uzkiaren inguruko lumadia ilunagoa, marroiagoa dauka (basoetako gerri-txoriak hemengo lumadia argiagoa du). Begian zerrenda okular argi bat du, basoetako gerri-txoriarena baino ilunagoa eta ez zaiona kopetaraino iristen. (Carrascal, 2002; Svensson et al, 2010). Gazteek helduen lumadi eredu berdina daukate, baina zertxobait argiagoak dira. Dimorfismo sexual nabarmena dagoenik ez dago oso argi, baina badirudi arrek emeek baino moko eta hego handiagoak dauzkatela (Rodríguez de los Santos, 1985; Cramp eta Perrins, 1993).
Sillé-le-Guillaume
Biztanleria
2007an Sillé-le-Guillaume udalerrian erroldatutako biztanleak 2.358 ziren. Familiak 1.074 ziren, horien artean 476 pertsona bakarrekoak ziren (139 bakarrik bizi ziren gizonak eta 337 bakarrik bizi ziren emakumeak), 348 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 207 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 43 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Gerri-txori arrunt
Deskribapena
Iberiar penintsulan megarhyncha eta brachydactyla azpiespezieak daude; lehena Pirinioetan eta penintsularen iparraldean eta bigarrena penintsularen gainontzeko arean. Soilik kanpoko ezaugarriei erreparatuta bi azpiespezieok bereiztea ezinezkoa da (Carrascal, 2002).
Sillé-le-Guillaume
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Gerri-txori arrunt
Taxonomia
Gerri-txori arruntak azpiespezie hauek ditu:
Sillé-le-Guillaume
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Gerri-txori arrunt
Kantua
Urte osoan zehar nota altuko tuiiiit moduko txistu ozen bat egiten du. Udaberrian kantu horri ti-ti-tí--teroi-ti-tít moduko beste kantu bat gehitzen dio, enborrean gora eta behera doan bitartean egiten duena.
Sillé-le-Guillaume
Etxebizitza
2007an 1.385 etxebizitza zeuden, 1.097 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 80 bigarren erresidentzia ziren eta 208 hutsik zeuden. 1.058 etxeak ziren eta 287 apartamentuak ziren. 1.097 etxebizitza nagusietatik 620 bere jabearen bizilekua ziren, 454 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 63 etxek gela bat zuten, 104 etxek bi zituzten, 219 etxek hiru zituzten, 336 etxek lau zituzten eta 375 etxek bost zituzten. 665 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 512 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 282 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Valentín Berastegi
Valentín Faustino Berastegi Barona (Gasteiz, – ) arabar militar eta politikaria izan zen. Zaragozako Unibertsitatean zuzenbidea ikasi zuen. Iberiar Penintsulako Gerran parte hartu eta kapitain bilakatu zen. 1826an Arabako ahaldun nagusi izendatu zuten. Lehen Karlistaldian On Karlos aldarrikatu zuen. Urizaharreko guduan Martín Zurbanok atxilotu eta bizitza publikoa utzi zuen.
Sillé-le-Guillaume
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Gerri-txori arrunt
Banaketa
Mundu osoan soilik Europan bizi den espeziea da. Urte osoan Europako hego-mendebaldean eta Mediterraneoaren inguruan bizi da: Portugaletik Poloniaraino, bai eta Algerian eta Tunisian ere (Carrascal, 2003). Euskal Herri osoan agertzen da eta penintsula osoko dentsitate handienak bertan neurtu dira (baita Huescan eta eta Burgosen ere), eguzkiak asko jotzen ez duten eta prezipitazio nahikoa egiten duten inguruneak hobesten baititu (Carrascal, 2003). Esan bezala, hegazti sedentarioa da, baina badirudi elurrak saihestu nahian neguan goi-mendietatik behera egiten duela (SEO/BirdLife, interneten).
Sillé-le-Guillaume
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.300 ziren, horien artean 918 aktiboak ziren eta 382 inaktiboak ziren. 918 pertsona aktiboetatik 824 lanean zeuden (450 gizon eta 374 emakume) eta 94 langabezian zeuden (44 gizon eta 50 emakume). 382 pertsona inaktiboetatik 153 erretiraturik zeuden, 90 ikasten zeuden eta 139 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gerri-txori arrunt
Habitata
Gerri-txori arrunta basoetako espeziea da. Oso zuhaizti desberdinetan agertu daiteke (artelatz, arte, haritz edota pinuz osatutako basoetan batez ere), baina baso helduak nahiago ditu. Itsasmailatik 2000 metrotarainoko basoetan ikus daiteke, baina Pirinio inguruetan 1600 metrotik gora gutxiago dago bere lekua basoetako gerri-txoriak hartzen baitu (Elosegui, 1985; SEO/BirdLife, interneten). Ugalketa garaian mendian gora baso itxiagoetara mugitzen da (Tellería et al., 1999).
As Good as It Gets
As Good as It Gets (euskaraz Hobekiago Ezin) 1997ko James L. Brooks estatubatuar zinema zuzendariaren umore eta drama filma bat da.
San Fulgencio
San Fulgencio (valentzieraz Sant Fulgenci) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Baix Segura/Vega Baja eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 12.354 biztanle zituen.
As Good as It Gets
Gizonezko aktore onenaren Oscar Saria (Jack Nicholson) eta Emakumezko aktore onenaren Oscar Saria (Helen Hunt) irabazi zituen.
San Fulgencio
Demografia
2011ko erroldaren arabera herriak dituen 12.354 biztanleetatik %77,62a Espainiatik kanpo jaioak dira, hortaz San Fulgencio atzerritar gehien dituen Espainiako udalerria da.
As Good as It Gets
Argumentua
Melvin Udall (Jack Nicholson) eleberri idazle arrakastatsu, misantropo eta izaera berezikoa da. Desoreka obsesibo konpultsiboak ditu, honek gizon erabat asoziala bilakatzen duelarik. Berarekin eztabaida edo arazorik izan gabe jasan dezakeen pertsona bakarra Carol Connelly da (Helen Hunt), idazlea egunero jatera joan ohi den jatetxeko zerbitzaria. Bestalde, eta idazlearen eraikin eta solairu berdinean Simon Bishop (Greg Kinnear) bizi da, etxean zegoela erasotua eta jipoitua izan berri den gizon homosexuala. Ondorioz, Simonek hurbileko senitartekorik ez duenez Melvin hura zaintzera derrigortua egonen da, bai eta Simonen Verdell izeneko txakurtxoa ere, azken honek Melvinengan sekulako higuina pizten duelarik. Beste pertsona bat zaintzeko ardurak Melvinen izaera apika-apika aldatuaraztea ekarriko du, bai gainontzeko gizakiekin dituen harremanez nahiz bere bizimoduaz ere.
Sillé-le-Guillaume
Diru sarrerak
2009an Sillé-le-Guillaume udalerrian 1.069 unitate fiskal zeuden, 2.203,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.830 euro zen.
Gerri-txori arrunt
Habitata
Habia enborretako zulo eta arrakaletan eraikitzen du, beti azalaren babespean eta lurretik nahiko gertu; noizbehinka gizakiak eraikitako estrukturen txokoetan ere egin izan du (Cordero, 1983; Frías et al., 1999).
Sillé-le-Guillaume
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 176 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 33 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 19 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 14 finantziazio enpresak ziren, 25 zerbitzu enpresak ziren, 23 administrazio publikoko enpresak ziren eta 19 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Gerri-txori arrunt
Elikadura
Artropodoak bakarrik jaten ditu (koleopteroak eta armiarmak batez ere) (Gil-Lletget, 1927; Guitián, 1985; Carrascal, 2002). Hauek zuhaitzetik zuhaitzera eta enborretan zehar bilatzen ditu, saltoka gelditu gabe (100 salto inguru minutuko); dirudienez hotza egiten duenean salto hauek hegaldi motzengatik trukatzen ditu (termorregulazioan laguntzeko izan daiteke, energia gehiago gastatzean gehiago berotzen omen delako) (Carrascal eta Tellería, 1989). Gainera, neguan eguzkiak zipriztindutako enbor zatietan ibiltzen da batez ere (Carrascal et al, 2001).
Sillé-le-Guillaume
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 51 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 7 banku bulegoak, 2 funerariak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 3 igeltseroak, 3 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 5 ile apaindegiak, 4 albaitariak, 8 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia, 2 tintoreriak eta 1 apaindegia.
Gerri-txori arrunt
Espezieen arteko elkarrekintzak
Garrapoarekin (Sitta europea) oso lehia gogorra izaten du (Carrascal, 1984). Bestalde, katajinetek (Genetta genetta), arrano txikiek (Aquila pennata), hontz zuriek (Tyto alba) eta hontz ertainek (Asio otus) gerri-txori arruntak ehizatzen dituzte (Brunet-Lecomte eta Delibes, 1984; Alegre et al, 1989; Palomares eta Delibes, 1991; García-Dios, 2006).
Basoetako gerri-txoria (Certhia familiaris) antzeko espeziea du. Kanpoko ezaugarriei erreparatuta bi espezieok bereizteko oso behaketa ona behar da, hots, hegaztia geldirik eta gertu dagoenean. Horrelakoetan basoetako gerri-txoriak bekain zuriagoa eta luzeagoa, eta mokoa laburragoa duela ikusi behar da. Bestela, kantuagatik erraz bereiz daitezke bi espezieak: basoetakoak txistu goxoagoak egiten ditu. Halere, kontuz ibili, gerri-txori arrunt batzuek basoetako gerri-txorien kantua imitatzen baitute.
Kontserbazioa
IUCN erakundeak mundu mailan “mehatxurik gabe” sailkatzen du espezie hau hedapen zabala eta populazio handia eta beherakada garrantzitsurik gabekoa duelako (IUCN, interneten). Dena dela, bere habitataren zatiketak eta zuhaitz helduen galerak espezie honetan eragina dauka, depredazio arriskua handitzen eta bere sakabanatze ahalmena murrizten duelako (Carrascal, 2002).
Sillé-le-Guillaume
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Sillé-le-Guillaume udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 539 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Sillé-le-Guillaume udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 490 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 262.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Raiamas christyi
Raiamas christyi Raiamas generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Berdantza hori
Berdantza horia (Emberiza citrinella) emberizidae familiako hegazti paseriformea da, Eurasian bizi dena.
Morfologia
16 cm-ko luzera du. Isats luzea du 8 bat cm-koa. Arrak burua eta behealdea horiak izaten ditu. Basoetan, zelaietan, bide bazterretan eta abarretan bizi da.
== Deskribapena == 16 cm-ko neurria, hau da, txolarre baten antzekoa, baina buztan luzeagokoa, berdantza horiak sexu diformismo garbia du, arra askoz deigarriagoa da, burua eta bularra horiak dituela. Ezaugarri honek beste berdantzengatik bereizten du, baina, ar eta emeen zein heldugabeen identifikazio ezaugarririk seguruena ipurtxuntxurra da, gaztaina kolorekoa. Gainerako gorputzeko lumajeak, gaztaina koloreak, arreak eta horixkak ditu.
Hegaldian uhin mugimenduak egiten ditu, fringilidoen antzekoak.
Bere kantua “si-si-si-si-sirri” bat da. Leku garai batetik egiten du, ia, nahastezina da, kantua eta ipurtxuntxurraren gaztaina kolorea dira txoria identifikatzeko modurik seguruenak.
Biologia eta ohiturak
Moko zabal sendoko txori hauek lurrean bilatzen dituzte beraien elikaduran oinarri diren aleak eta haziak.
Bestalde, ugalketa garaian dieta alejale hau, intsektuez handitzen da.
Apirilaren amaieran edo maiatzaren hasieran, ugalketa aurreko faseetan lanpetuta aurki ditzakegu berdantza hauek. Emeek egiten dute habia, zurtoinez, belarrez eta elkarri lotutako goroldioz osatuta egongo da, eta, oro har, lurrean egingo du, zuhaizka baten ondoan eta belar artean ezkutatuta.
Errunaldia osatzen duten 3-5 arrautzak, tonu zuri-grisaxkakoak edo urdinxka kolorekoak dira, tanto batzuekin eta zerrenda gris eta beltzekin, emeak 12-14 egunez txitatzen ditu gutxi gorabehera.
Txitak, grisak eta lumatxo ugarirekin, 9 eta 14 egun bitartean habian elikatzen dituzte, batez ere intsektuez. Denbora hori igaro ondoren, habia uztean, oraindik ezin dute hegan egin, beraz inguruan ezkutatuta egoten dira. 16 egun igaro beharko dira, eklosiotik zenbatzen hasita, primeran hegan egiteko.
Negua iristen denean, berdantza horiak oso taldekoi bihurtzen dira eta talde ez oso handietan mugitzen dira, batzuetan, talde mistoak osatzen dituzte hesi-berdantzekin eta beste txori alejale batzuekin batera.
Euskal Herrian, espezie hau sedentarioa da, migrazio mugimendu txiki batzuekin, baina soilik bertan. Dirudienez, urte osoan dauden populazio hauei beste batzuk gehitzen zaizkie. Europako iparraldetik datozenak negua hemen igarotzera.
Banaketa, habitata eta estatusa
Euskal Herrian ia modu orokorrean banatua, baina klima lehor eta beroko lekuetan ez da ageri.
Roane konderria (Tennessee)
Roane konderria (Roane County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Kingston da. 2010eko zentsuaren arabera 54,181 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Roane konderriak 102,299 kilometro koadro ditu. Horietatik 8,876 ura dira. Beste 93,423 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 52,96 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 54,181 pertsonetatik 51,462 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 710 dira. 1,430 beltzak edo afroamerikarrak. 167 amerikar natiboak ziren eta 15 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 274 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 24 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 809 pertsonek kokatzen zuten.
Aphanius dispar
Aphanius dispar Aphanius generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Ferraz de Vasconcelos
Ferraz de Vasconcelos Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Helicops tapajonicus
Helicops tapajonicus Helicops generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Omasuyos probintzia
Omasuyos probintzia (Provincia de Omasuyos) Boliviako La Paz departamenduko probintzia bat da. 2065 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 85570 biztanle zituen.
Ozpin-luzoker
Ozpin-luzokerra, Ipar Euskal Herrian kornixona, ozpin-pepinoa, pepino txikia, ozpinetako luzokerra edo ozpinetako pepinoa, ozpinetako luzokerra da. Bere hartan edo kontserban saldu ohi da. Dena dela, plateren gehigarri edo pintxo eta janaurreko modura ere jaten dira.
Gatzunean ontzen dira. Piper eta olibez beteak ere zerbitzatzen dira.
Saïx
Saïx Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saïx udalerrian erroldatutako biztanleak 3.332 ziren. Familiak 1.248 ziren, horien artean 252 pertsona bakarrekoak ziren (92 bakarrik bizi ziren gizonak eta 160 bakarrik bizi ziren emakumeak), 456 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 456 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 84 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.351 etxebizitza zeuden, 1.283 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 57 hutsik zeuden. 1.294 etxeak ziren eta 54 apartamentuak ziren. 1.283 etxebizitza nagusietatik 1.051 bere jabearen bizilekua ziren, 203 alokairuan okupaturik zeuden eta 29 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 93 etxek hiru zituzten, 374 etxek lau zituzten eta 787 etxek bost zituzten. 1.064 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 451 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 765 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.133 ziren, horien artean 1.560 aktiboak ziren eta 573 inaktiboak ziren. 1.560 pertsona aktiboetatik 1.430 lanean zeuden (777 gizon eta 653 emakume) eta 130 langabezian zeuden (51 gizon eta 79 emakume). 573 pertsona inaktiboetatik 209 erretiraturik zeuden, 194 ikasten zeuden eta 170 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saïx udalerrian 1.293 unitate fiskal zeuden, 3.329 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.324,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 154 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 30 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 20 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 12 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 13 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 2 harategiak, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saïx udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 552 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Indiar filosofia
Indiar filosofia (sanskritoz: darśana, literalki 'ikuspuntu' edo 'perspektiba' ) antzinatik indiar azpikontinentean sortu ziren tradizio filosofikoen multzoa da. Indiako filosofia epistemologiaz, kontzientziaren eta gogamenaren teoriez eta errealitatearen propietate fisikoez arduratzen da nagusiki. Indiako tradizio filosofikoek hainbat kontzeptu eta ideia gako partekatzen dituzte, modu desberdinetan definitzen direnak eta tradizio ezberdinek onartzen edo baztertzen dituztenak. Horien artean, besteak beste, honako kontzeptu hauek daude: dhárma, karma, pramāṇa, duḥkha, saṃsāra eta mokṣa.
Kontserbatzen diren indiar testu filosofiko zaharrenetako batzuk azken garai vedikoko Upanishadak dira (K.a. 1000-500), brahmanismoaren ideiak gordetzen dituztela uste baita. Indiako tradizio filosofikoak Vedekin duten erlazioaren eta dituzten ideien arabera multzokatu ohi dira. Jainismoa eta budismoa aldi vedikoaren amaieran sortu ziren, hinduismoaren pean elkartutako tradizio ezberdinak, berriz, vedikoaren ondoren sortu ziren tradizio independente bezala. Indiarrek, tradizio filosofiko indiarrak, ortodoxoak (āstika) edo heterodoxoak (nāstika) bezala sailkatzen dituzte, Veden autoritatea eta bertan dauden brahmanaren eta ātmanaren teoriak onartzen dituzten arabera. Upanishaden pentsamenduarekin lerrokatzen diren eskolak, tradizio "ortodoxoak" edo "hinduak" deiturikoak, sei darśanatan edo filosofiatan sailkatu ohi dira: Sānkhya, Yoga, Nyāya, Vaisheshika, Mimāmsā eta Vedānta. Veden eta Upanishaden doktrinak modu ezberdinean interpretatu zituzten indiar filosofiako sei eskola hauek, gainjartze maila ezberdinekin. "Testu-lotura partekatzen duten ikuspuntu filosofikoen bilduma" irudikatzen dute, Chadharen arabera. Era berean, hinduismoaren barruko interpretazio filosofikoen aniztasunarekiko tolerantzia islatzen dute, eta, aldi berean, oinarri bera dute.
Sei eskola ortodoxoetako filosofo hinduek epistemologia-sistemak (pramana) garatu zituzten, eta metafisika, etika, psikologia (guṇa), hermeneutika eta soteriologia bezalako gaiak ikertu zituzten ezagutza vedikoaren esparruan, eta, aldi berean, interpretazio ugari aurkeztu zituzten. Normalean sei eskola ortodoxo esaten zaie hinduismo klasikoaren "sintesi hindua" deitu izan denaren aurkako tradizio filosofikoei.
Badira beste pentsamendu-eskola batzuk ere, askotan "hindutzat" hartzen direnak, baina ez nahitaez ortodoxotzat (izan ere, eskritura ezberdinak onar ditzakete arautzat, Agamak eta Shaiva Tantrak kasu), eta horien artean shabismo-eskola batzuk daude, hala nola Pashupata, Shaiva Siddhanta, shavismo tantriko ez-duala (hau da, Trika, Kaula, etab.).