cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zellwiller
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
Mont-sur-Monnet
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 105 ziren, horien artean 76 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 76 pertsona aktiboetatik 70 lanean zeuden (35 gizon eta 35 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Zellwiller
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 harategi zen, 1 elektrotresna denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Zellwiller udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 533 hektarea erabiltzen.
Mont-sur-Monnet
Diru sarrerak
2009an Mont-sur-Monnet udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 236,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.931 euro zen.
Zellwiller
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mont-sur-Monnet
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2000. urtean Mont-sur-Monnet udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 428 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Santa Maria del Santo Spirito
Santa Maria del Santo Spirito basilika Florentziako (Italia) basilika bat da, 1444. urtean Filippo Brunelleschik eraiktakoa. Oltrarno auzoan kokatua dago izen bereko plaza aurrean. Errenazimentuko arkitektura adibide esanguratsuenetarikoa dela esan dezakegu bere osotasunean, gehien bat barnekaldeari erreparatuz gero.
Testu Inguru Historikoa
Basilika hau ondoren sorturiko eraikinen inspirazio eta oinarri bilakatuko da izandako perfekzioagatik. Sangallok, Bramantek edo Leonardok berak erabili zuten modelo gisa. Beranduago izandako eraldaketek honen aurka eragin zuten.
Basilikaren Barnekaldea
Basilikara sartzean nabaria da Brunelleschiren eragina edozein zokoetan. Eliza hiru nabeetan dago banatua eta bertako paretak galeria baten moduan daude dekoratuak, eszena eta erretratu ugariekin, Rosseli edota Ghirlandaioren tamaino artistaren erretratuak adibidez. Eskuineko nabean Filipino Lippiren taula bat dugu ikusgai. Barnekaldean, garrantzi handiko bi klaustro daude: Hildakoen klaustroa eta klaustro handia.
Elementu arkitektonikoei dagokienez, eredu errenazentista peto peto baten aurrean gaude. Nabarmena da arkitektura klasikoaren berreskurapen eta reinterpretazioa, adibidez erdi puntuko arku formeroak sostengatzen dituzten kolomen kapiteletako ordenean (Korintoarrak), hauen gaineko erlaitzetan edota sabai alkitrabatuko kasetoi oktogonaletan. Hala ere, Erdi Aroa garatzen den mendeetako arkitekturaren influentzia sahiestezina da eta erraz nabari daiteke erdi puntuko arkuetan, alboko nabeen gangatze sisteman edo argiago petxina gaineko kupulan.
Kanpai Dorrea edo Canpanilea
Dorrea edo Campanilea 1568 eta 1571 urteen artean eraiki zen, mende hasieran Baccio d’Agnolo eskultore eta arkitektoak planifikatutakoaren arabera. Campanile exentu bat da, hau da, eraikinaren multzotik at aurki dezakegu. Oinplano errektangularra du eta arkuteria ezberdinek zulatzen dute maila ezberdinetan. Bere funtzio nagusia kanpaien gordelekua izatea da, hauek dorrearen azken mailan kokatzen direlarik. Campanile exentu hauen tipologia maiz emango da Italiar errenazimenduan eta hiri estatu ezberdinen arteko leia bultzatuko dute, hauen eraikuntzarako garaiko arkitekto garrantzitsuenak kontratatuz. Aipatzekoak dira, Santo Spiritoko basilikako kanpai dorrearekin duten antzekotasunagatik, Santorsoko Santa Maria Immacolatako campanilea edota Veneziako San Marcos-eko Campanile famatua.
Freskoa
Elizak 40 kapera ditu aldamenetan (hauetako bik ateei bidea irekiz), artelan ugarien kabi direnak. Hauetatik aipagarriena Bini-Capponi kapera da, bere barnean Francesko Botticini-ren Santa Mónica San Agustinen ordena sortzen freskoa duena. Fresko hau ohol gaineko tenple bat da 1471n eginikoa. Bertan ikus daiteke nola Santa Monica tronu batean goratua dagoen bere ordeneko kideez inguratua aurrean bi nobizia dituelarik. Tronuan iger daiteke Pollaiolorengandik jasotako influentzia honek eginiko Virtusak ikusi ostean. Erdigunerantz doan perspektiba argia dago eta bigarren plano batean Quattrocentoan ohikoa den paisaia zuhaitzez osatua, kutsu irreal apur bat soma daiteke hauetan.
Ali Sofuoğlu
Ali Sofuoğlu (Istanbul (Turkia), 1995eko ekainaren 3a) karatean lehiatzen den kirolari turkiarra da.
Santa Maria del Santo Spirito
Freskoa
Honez gain, trantseptuko kaperetan Filippino Lippi-ren freskoak ere ditugu ikusgai. Trantseptu berean ere koru batekin egin dezakegu topo, Frescobaldi markesek herriarekin nahastu gabe errito erlijiosoetan parte hartzeko erabiltzen zutena.
Anna Sivkova
Anna Vitálievna Sivkova – Errusieraz (Анна Витальевна Сивкова) (Mosku, 1982ko apirilaren 12a). Esgriman lehiatu zen, errusiar kirolari bat da, ezpata modalitatean aditua.
Ali Sofuoğlu
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina irabazi zuen, Ariel Torres estatubatuarrarekin elkarbanatuz, kata modalitatean, Ryo Kiyuna japoniarraren (urrezkoa) eta Damián Quintero espainiarraren atzetik (zilarrezkoa) sailkatuz.
Bene Bergado
Benedicta "Bene" Bergado Manzanos (Salamanca, 1963) bizkaitar artista da. 1986an Arte Ederretan lizentziatu zen, Arte Grafikoen espezialitatean, Euskal Herriko Unibertsitatean. 1987tik 1997 bitartean, Unibertsitate bereko Arte Ederretako Fakultatean irakasle izan zen. Bizkaiko Artea sarian accesita (1990-1992) lortu zuen, eta hainbat beka jaso ditu, Bizkaiko Foru Aldundiak sorkuntza artistikoari emandakoa 1986 eta 1988an, eta Ertibilen lan poltsa 1987-1998an, besteak beste. 1994an egin zuen Basaurin bere aurreneko bakarkako erakusketa. Orduz geroztik, Bartzelonan (1998), Murtzian (1999) eta Milanen (2000) erakutsi ditu bere lanak. Talde-erakusketa askotan parte hartu du, Euskal Herrian, Espainiako beste erkidego batzuetan zein atzerrian: seitan 1988an, hamarretan 1999an eta lautan 2000an. 1999 eta 2000 urteko Arco arte-azokan ere erakutsi zituen bere lanak Espacio Mínimo Galeriaren eskutik, eta 2000 urteko Gure Artea erakusketarako hautatu zuten.
Anna Sivkova
Udako bi Joko Olinpikotan parte hartu zuen, 2004 ko Atenasen urrezko domina bat lortuz, taldekako proban (Tatiana Logunova, Oxana Yermakova eta Karina Aznavurianekin batera), eta 4. postuan Londres 2012 an, proba berean.
Santa Maria del Santo Spirito
Freskoa
Planta oktogonaleko sakristia, ezkerretik seigarren kapilla zenarengandik sarrera zuena eta Simeone Pollaiolo-ren atari bat duena, 1489an diseinatu zuen Giuliano da Sangallok.
Anna Sivkova
Bost domina irabazi zituen 2001 eta 2013 urteen artean Munduko Esgrima Txapelketan, eta hamar domina Europako Esgrima Txapelketan 2001 eta 2012 an.
Santa Maria del Santo Spirito
Miguel Angelen Gurutzea
Miguel Angelek denboraldi bat eman zuen bertan, bere babesle izandako Lorenzo de Medici hil ondoren. Bertan, komentuko ospitaleko gorpuekin azterketa anatomikoak egitea ahalbidetu zioten. Eskuzabaltasun hori eskertu nahian egurrezko gurutze bat zizelatu zuen aldare nagusirako, gaur egun sakristian aurkitzen dena. Gurutzearen goiko partean inskripzio bat dago, hiru hizkuntzatan idatzia, zihurrenik hebreera, grekera eta latina. Gainera Kristo hau guztiz biluzik dago, beraz, anatomiaren analisia eta azterketaren garrantzia azpimarratu daiteke hau ikusita.
Klaustroak eta Cenacoloa
Konbentuak bi klaustro ditu: Chiostro dei Morti edo hildakoen klaustroa eta Chiostro Grande edo klaustro handia. Lehena 1600 urtean eraiki zuen Alfonso Parigik eta bertan aurkitzen diren hilobiengatik hartzen du izena. Bestea 1564 eta 1569 urteen artean eraiki zuen Bartolomeo Ammannatik estilo klasikoan. Komentuan ere jantoki zaharra dugu ikusgai, Cenacolo di Santo Spirito delakoa. Bertan Pasioaren gaia irudikatzen duen fresko bat aurki dezakegu, Azken afariaren gaia irudikatzen duen fresko batekin batera, biak Andrea Orcagna-ri egotziak, Florentzian aurkitzen den gotiko berantiarraren adibide urrienetariko bat izanik. Horrez gain, XI. mendetik XV. mendera arteko eskultura bilduma bat ere aurki dezazkegu, bere barnean Donatello-ren bi baxu erliebe, Jacopo della Quercia-ren goi erliebe bat eta Tino di Camaino-ren marmolezko bi eskultura biltzen dituenak.
Anna Sivkova
Ibilbidea
Sivkovak 10 urte zituela aurkitu zuen esgrima, familiaren lagun batek aholkatuta, esgrimako entrenatzaile bat ezagutzen baitzuen. SDUSORen (kirol eskola) kirola hartu zuen, ez Moskuko Borisov urmaeletatik gertu, non lehen aldiz Lyudmila Vyazovayaren zuzendaritzapean zapuztu zuen. Urtebete geroago, Vyazovaya ezpataz aldatu zen;
Santa Maria del Santo Spirito
Erreferentziak
<references group="Gärtner, P. (1998). Masters of italian art. Köln: Könemann, pp.44-55." /> <references group="Cinotti, M. (1973). Arte del Renacimiento, Barroco y Rococó. Barcelona: Teide, pp.4-7." /> <references group="Gärtner, P. (1998). Brunelleschi. Köln: Könemann, pp.44-54." /> <references group="Benevolo, L. (1972). Historia de la arquitectura del Renacimiento Volumen Primero. Madrid: Taurus Ediciones, pp.114-124." /> <references group="Argan, G. and Martí Arís, C. (1981). Brunelleschi. Madrid: Xarait, pp.87-94." />
Anna Sivkova
Ibilbidea
Sivkovak mugimenduari jarraitu zion. Neska bakarra zen bere klubean, baina konturatu zen mutilen aurka irabazteak motibatu egiten zuela. Bi urteko entrenamenduaren ondoren, diziplina gogorra ahultzen hasi zen eta denbora batez alde egin zuen; esgrima husteko behar zuela konturatu zenean itzuli zen.
Sivkovak 1997ko Munduko Kadete Txapelketa irabazi zuen Tenerifen. 1998ko Gazteen Munduko Jokoetan lortutako zilarrezko dominari esker konturatu zen txapeldun izan zitekeela. Gero, zilarrezko domina bat irabazi zuen 1999ko Gazteen Munduko Txapelketan Keszthelyn eta urrea 2000ko Europako Gazte Txapelketan Antalyan. 2001ean sartu zen selekzio absolutuan.
Errusiarekin egin zuen lehen lehiaketa Coblenzako Europako Txapelketa izan zen, eta bertan zilarrezko domina eskuratu zuten. Urrezko domina irabazi zuten Nimeseko Munduko Txapelketan. 2003an igo zuen lehen podiuma Esgrimako Munduko Kopan, urrezko dominarekin Pragan eta bi bronmen eta Habanan. Munduko Txapelketan ere final-laurdenak jokatu zituen Habanan. Emaitza hauek seigarren postura eraman zuten munduko rankingean.
Atenaseko 2004 ko Joko Olinpikoak izan ziren bere lehen esperientzia olinpikoa. Banakako ekitaldian, lehen kanporaketan Tímea Nagy txapeldun olinpikoak garaitu zuen.
Ekipamendu-ekitaldian Errusiak Hego Korea gainditu zuen final-laurdenetan eta gero Kanada. Sivkovak finalerdietako borrokaldietan izandako lan eskasaren ondorioz, Aleksandr Kislyunin entrenatzaile nagusiak erreserba gisa mantendu zuen Alemaniaren aurkako finalean, eta une hartan kolpe pertsonal gisa hartu zuen. Errusiak, azkenean, 34-28 irabazi zion Alemaniari, eta, horri esker, Sivkovak taldekako txapeldun olinpiko bihurtu zen.
Hurrengo bi urteak zailagoak izan ziren Sivkovarentzat. Ezpata-talde gisa ez zegoen 2008 ko Udako Olinpiar Jokoen programan sartuta, Top 8an sartu behar izan zuen sailkapena lortzeko, baina Munduko Kopan lortutako emaitzak ez ziren behar bezain onak izan. Tatiana Logunova taldekidearen ondoren, Sivkovak Europako Top 3an sartu behar izan zuen Beijingera joateko.
San Petersburgoko Munduko Kopan, azken aurreko sailkapen txapelketan, Sivkovak Errumania garaitu zuen, urrezko domina eta Europako hiru sarrera olinpikoetako bat irabazi zituen.
Londresko Joko Olinpikoetan, Sivkovak Koreako Jung Hyo-jung garaitu zuen 32ko taulan, baina Errumania Ancak atxilotu zuen hurrengo itzulian. Ekipamendu-ekitaldian Errusiak erraz irabazi zion Ukrainari eta ondoren Txinaren aurka jokatu zuen finalerdietan. Partida oso liskartsua izan zen. Sivkova azken erreleboan sartu zen, Txina buru zela. Berak berdindu zuen markagailua, baina luzapenean galdu eta Errusia dominarik gabe geratu zen. Porrot hauengatik biziki gogaituta, Sivkovak atseden hartu zuen eta ez zen berriro entrenatu 2013 ko urtarrila baino lehen.
Giza elikadura
Gizakiak, beste izaki bizidun batzuk bezala, ezinbestekoa den uraz gain, bizitzeko ezinbestekoa den elikadura anitza eta orekatua behar du. Dieta zuzen batek proteina, lipido, karbono hidratoak, bitamina eta mineral kopuru egokia izan behar du. Elikadura onaren oinarria gure dietaren orekan, barietatean eta moderazioan dago. Baina hiri-dieta modernoa sarritan desorekatua, desegituratua, eta gero eta bizimodu sedentarioagoarekin elkartzen da.
Migré
Migré Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Migré udalerrian erroldatutako biztanleak 335 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 188 etxebizitza zeuden, 145 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 184 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 145 etxebizitza nagusietatik 114 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 85 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 81 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 174 ziren, horien artean 124 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 124 pertsona aktiboetatik 106 lanean zeuden (63 gizon eta 43 emakume) eta 18 langabezian zeuden (8 gizon eta 10 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Migré udalerrian 147 unitate fiskal zeuden, 338,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.022 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina eta 1 argiketaria.
2000. urtean Migré udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.040 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Revúca
Revúca Eslovakiako udalerri bat da, Revúcako barrutian kokatuta. 38,87 km²ko azalera du eta 12344 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1243. urtekoa da.
Takayuki Fukumura
Takayuki Fukumura (福村 貴幸, 1991ko abenduaren 22a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kyoto Sanga FC eta Shimizu S-Pulse.
Gillichthys seta
Gillichthys seta Gillichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
La Manga del Mar Menor
La Manga del Mar Menor Espainiako herria da, Mar Menorreko hondar-pilaketa batean eraikia. Murtziako Eskualdeko eremu hau XX. mendeko bigarren zatian urbanizatu zuten eta turismo gune ospetsu bilakatu zen.
Lupus (komikia)
Laburpena
Espazioan bi lagunek topo egiten dute, Lupus eta Tony, planetaz planeta bidaiatuz eta unibertsoko plazeretaz gozatuz. Laster, hirugarren pertsonaia batek, Sanaa, euren ibilbidea aldatuko du. Lan honetan komikigileak aurreko lan arrakastatsuan plazaratutako kezkak berresten ditu (maitasuna, adiskidetasuna, heriotza, familia,...), zientzia-fikzioaren arlora eramanez.
Erythrolamprus maryellenae
Erythrolamprus maryellenae Erythrolamprus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Kafea hartzea Iruñean
Kafea hartzea Iruñean bezala euskaratuta, bere jatorrizko izenburua ingelesez A Cup of Tea in Pamplona, Robert Laxalt (1923-2001) idazle estatubatuarrak 1985an argitaratutako eleberri laburra da. 1985eko Pulitzer Sarirako proposatua izan zen, fikzio atalean.
Argumentua
Gaia, Jon Kortazarren arabera, kontrabanduaren inguruan moldatua, infernurantzako bidaia bat da, gizon baten hondoratzea. "Eta jakinmina pizteko erne ibili bazaigu idazlea, ez da bare geratu bukaera harrigarria asmatzerakoan. Amaiera eszeptikoa, ezkorra, naturalista, irakurlearen buruan gera zitezkeen folklore oihartzunak betirako ezabatzen dituena".
Kafea hartzea Iruñean eleberriak Euskal Herria zatitzen duen mugaren bi aldeetan kokatzen da, kontrabandoaren munduan. Gregoriok, kontrabandista ezaguna, Iruñean geldiune bat dago, kafe bat hartzeko eta hortik abiatzen da argumentua.
Akrostiko
Akrostikoa (grezierazko ἄκρος akros, muturra, eta στίχος stikhos, lerroa edo bertsoa), olerki bat da, non bertso bakoitzeko hasierako, erdiko edo amaierako hizkiek, bertikalean irakurriak, hitz edo esaldi bat eratzen duten. Hedapenez, akrostiko, hizki horiek osaturiko hitzari ere deitzen zaio. Literatura asmakuntza hau, bereziki, forma bihurrienak gehien erabili diren garaietan hedatu da, literatura barrokoan kasu.
Antzinakoak
Kristautasunaren hastepenetakoa da akrostiko ezagun bat, Mediterranio ekialdeko lehen kristauek grekeraz osatutakoa, kristauen jainkoa gurtzekoː Jesukristo, Jainkoaren seme eta salbatzaile. Ιησούς   I  esous   Jesus Χριστός  CH ristos  Kristo Θεού     TH eou     Jainkoaren Υἱός     Y  ios     seme Σωτήρ    S  oter    salbatzaile
Grekerazko akrostikoak ΙΧΘΥΣ (ICHTHYS) ematen du, arraina grekeraz, eta arraina kristautasunaren sinboloa zen garai hartan.
Leodegundia Iruñeko erregina ezkontidearen epitalamio edo eztei-kanta (9. mendeko Nafarroako dokumentua) akrostiko bat da halaber, Leodegundiaren edertasuna goraipatzen duena: "Leodegundia pulcra Ordonii Filia", Leodegundia Ordoñoren alaba ederra.
Euskarazkoak
Euskaraz ezagutzen den lehen akrostikoa Pierre Argaiñaratz idazleak utzi zuen Noelac bere liburuan XVII. mendean, bere adiskide Joanes Etxeberri Ziburukoaren omenez. Bertso batekin osatzen den akrostiko bitxia da, letra bakoitza errepikatzen baita larriz eta xehez Etxeberriren izena ematekoː EeTtÇçHhEeBbEeRrRrIi (orduko grafian).
Beste akrostiko xelebre bat, adibide gisa, Joxantonio Ormazabalen poema edo igarkizun hau, tipografiaren hutsuneekin ere jokatzen duena UDABERRIA osatzeko: negUaren onDoren dAtor Bere Eguzki epelaRekin loRez jantzIta    kAntari
Centre Excursionista de Catalunya
Centre Excursionista de Catalunya Kataluniako Bartzelona hiriburuan dagoen kultur-kirol elkarte bat da. Egoitza El Gòtic auzoan du. Gaur egun mendizaletasun eta alpinismoaren munduan lanean dirau.
Historia
1876an Associació Catalanista d'Excursions Científiques izenez Montgat udalerrira burututako txango batean ondoren Pau Gibert, Josep Fiter, Eudald Canivell, Romà Amet, Marçal Ambrós eta Ramon Ambrósek elkarte berria sortu zuten. Elarte honen helburua Kataluniako zientzia, kultura eta literatura aberastasun eta ondarea ikertzea izan zen.
1878an Associació d'Excursions Catalana elkarte berria banandu zen, baina 1890an bi elkarteetako lehendakariak ziren Francesc Ubach eta Francesc Masponsek berrelkartzea erabaki zuten, elkarte berriak gaur egungo Centre Excursionista de Catalunya izena hartu zuelarik. Antoni Rubió i Lluch elkarte honek lehenbiziko babesle eta lehendakaria izan zen.
Elkarte honen babesarekin Institut d'Estudis Catalans erakundea ere sortu zen. 2002an Centre Excursionista de Catalunya elkarteak 5.500 kide zituen.
Atarrabiako udaletxea
Kokapena
Kale Nagusiaren 22. zenbakian eta Udal plazan dago, San Andres elizaren alboan.
Perrine (kraterra)
Perrine kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ02 lau-angelukoan dago, Ilargiaren alde ezkutuaren ipar-hemisferioan. 87,4 kilometroko diametroa du. Izena Charles Dillon Perrineren omenez darama.
Krater sateliteak
Krater sateliteak krater nagusitik hurbil dauden krater txikiak dira, eta krater horren izen bera hartzen dute letra larri osagarri batekin (baita horien eraketa krater nagusiaren eraketatik independentea bada ere). Konbentzioz, egitura horiek ilargi-mapetan identifikatzen dira, eta dagokien letra krater nagusitik hurbilen dagoen ertzaren erdian kokatzen da.
Fraktura mekanika
Historia
Frakturaren teoria XX. mendearen erdian garatzen hasi zen, azaldu ezin ziren hainbat hutsegite gertatu zirelako. Adibidez, 1942 eta 1952 bitartean eraikitako 5000 T-2 Tanker eta Liberty itsasontzietatik 19 erditik zatitu ziren eta 1.000 baino gehiagok pitzadura nabarmenak zituzten. Beste adibide gisa, Point Pleasant-eko zubia dago, 1967an apurtu eta 46 pertsonaren heriotza eragin zituena. Beraz, hutsegite hauei azalpena bilatzeko eta etorkizunean saihesteko, frakturaren mekanika formulatu zen. Gaur egun asko erabiltzen da makinen diseinuan.
Hutsegitearen portaera
Mota hauskorreko hutsegite hau, aldez aurretik zegoen pitzadura baten ondorioz gertatzen da, esfortzu-estatiko handiak jasaten dituzten piezetan. Apurketa bat-batekoa izaten da, arrakala pieza osoan zehar berehala hedatuz.
Pitzaduraren hegaleko tentsioen analisia
Jadanik existitzen diren arrakalen muturretan tentsio-kontzentrazio handiak egon ohi dira, esfortzuen transmisio-lerro en dentsitate handia dela eta. Beraz, tentsio-kontentrazio handi horien ondorioz, pitzadura hedatzen hasiko da azalera erresistentea murriztuz eta tentsioa are gehiago handituz. Horrela jarraituko du prozesuak behin eta berriz, eta piezaren berehalako apurketa eragingo du. Pitzaduraren hedapena tentsio motaren (normala edo ebakitzailea) araberakoa izango da.
3. irudian arrakalatik oso gertu dagoen puntu bat erakusten da, eta hori aztertuz bertako tentsioak kalkulatuko dira. Tentsioek balio hauek edukiko dituzte:
Siurac
Siurac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cieurac udalerrian erroldatutako biztanleak 407 ziren. Familiak 158 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 63 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Fraktura mekanika
Pitzaduraren hegaleko tentsioen analisia
-\alpha koefizientea: Piezaren geometriaren, eta pitzaduraren tamaina edota posizioaren araberakoa da. Gehienetan balio horiek tabulatuta daude, baina normalean arrakalaren tamaina piezaren zabalera baino askoz txikiagoa denez α=1 erabiltzen da.
Siurac
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Fraktura mekanika
Pitzaduraren hegaleko tentsioen analisia
-a: Pitzaduraren tamainaren erdia.
Pitzaduraren parean, x ardatzaren gainean, θ=0 da. Ondorioz, eta  izango dira. Beraz, ekuazioak honela geratzen dira:
Siurac
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 258 ziren, horien artean 191 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 191 pertsona aktiboetatik 178 lanean zeuden (90 gizon eta 88 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cieurac udalerrian 166 unitate fiskal zeuden, 425,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.368 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Fraktura mekanika
Pitzaduraren hegaleko tentsioen analisia
Ikusten denez, arrakalaren mutur-muturrean (r=0) tentsioak infiniturantz joko du, arrakalaren eraginez tentsio-kontzentrazio oso handiak agertuko baitira. Alderantzizko kasuan, r zenbat eta handiagoa izan, orduan eta txikiagoa izango da tentsioa. Horrek esan nahi du, r oso handia denean (pitzaduratik urrun) tentsioa zero izango dela. Baina hori ez da horrela, puntu batetik aurrera (rlim) fraktura-mekanikako ekuazioek balioa galtzen dutelako, zeren eta tentsioaren balioa nominala izango baita. Puntu horren balioa hau da:
Siurac
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 autoeskola zen eta 1 jatetxe.
Nosy Komba uhartea
Nosy Komba (malgaxez: Nosy Komba ) Madagaskarrreko ipar-ekialdean dagoen sumendi-uharte txiki bat da. Nosy Be (Uharte Handia) eta Madagaskar uhartea artean dago. Bere leku garaiena Antaninaomby sumendia da, 662 metrotan.
Fraktura mekanika
Tentsio Kritikoa
Laburbilduz, piezan arrakalarik egongo ez balitz, fluentzia-tentsiora (material harikorretan) edo haustura-tentsio ra (material hauskorretan) heltzean apurtuko litzateke, baina pitzadura egonez gero lehenago apurtuko da, tentsio kritikora heltzerakoan hain zuzen ere. Hori ekiditeko, tentsio kritikoa haustura-tentsioa baino handiagoa izatea lortu behar da. Horretarako, pitzaduraren tamaina balio hau baino txikiagoa izan behar da.
Siurac
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
Nosy Komba uhartea
Ezaugarriak
Uharteak ere Nosy Ambariovato izena du, hau da, arrokez inguratutako uhartea". Arroka horiek itsasoko korronte indartsuez uhartea babesten dute. Uhartea oihan trinkoaz estalita dago. Ondorioz, flora eta fauna aberatsa babesten du. Faunan lemuridaeak aipatu behar dira.
Sphyrna gilberti
Sphyrna gilberti Sphyrna generoko animalia da. Arrainen barruko Sphyrnidae familian sailkatzen da.
Nosy Komba uhartea
Turismo
Eguzkiak eta hondartza ederrek turismoa erakartzen dute uharte honetara.
Siurac
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Cieurac udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 250 hektarea erabiltzen.
Fraktura mekanika
Prebentzioa
Pitzadurak "a" balio kritikoa ez gainditzeko, ezinbestekoa da ikuskapen periodikoak egitea tamaina neurtzeko eta ondo dagoela ziurtatzeko. Neurketak egiteko hainbat teknika erabil daitezke: ultrasoinuak, radiografiak, likido sarkorrak...
Horrez gain, fabrikazio-prozesu egokiak erabili behar dira eta ahalik eta kolpe gutxien eman pitzaduren agerpenak saihesteko.
Siurac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Careca
Antônio de Oliveira Filho Careca (1960ko urriaren 5a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Saint-Pierre-sur-Erve
Saint-Pierre-sur-Erve Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Pierre-sur-Erve udalerrian erroldatutako biztanleak 136 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 98 etxebizitza zeuden, 61 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 97 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 61 etxebizitza nagusietatik 45 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 86 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 63 lanean zeuden (34 gizon eta 29 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Cyornis lemprieri
Cyornis lemprieri Cyornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Saint-Pierre-sur-Erve
Diru sarrerak
2009an Saint-Pierre-sur-Erve udalerrian 46 unitate fiskal zeuden, 109 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.795 euro zen.
Camela
Camela 1990ko hamarkadako espainiar musika talde bat da, Madrilgo San Cristóbal de los Ángeles-eko auzokoak, hain zuzen ere. Musika talde honen parte-hartzaileak hauek dira: Dionasio Martín Lobato ( konposatzaile eta abeslaria) eta María de los Ángeles Muñoz Dueñas (piano jotzailea eta konposatzailea). Azkenengo hogei urteetan, talde hau estatu espainiarrean disko gehien saldu dituen bigarren taldea da (7 milioi kopia baino gehiago).
Saint-Pierre-sur-Erve
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra higiezinen agentzia zen.
Camela
Hasierako pausoak
1990. urtean maketa bat egin zuten baina ez zen merkatura ailegatu, soilik familia eta lagunei zuzenduta zegoen. Beranduago, 1992. urtean, "Junto a mí" maketa grabatu nahi izan zuten baina horretarako 200.000 euro behar zituzten. Zaila izan zen, diru gehiegirik ez zutelako baina azkenean lortu eta honekin batera beste maketa bat ere egin zuten, "Me gustan tus ojos" deitutakoa. Hau lehenengo maketa baino esanguratsuagoa izan zen, baina bakarrik gasolindegietan, tabernetan, eta horrelako lekuetan saltzeko aukera izan zuten.
Disko hauen demanda igotzen ari zenez, Alfonso Corral diskografia bateko dendariak beraiekin tratu bat sinatu zuen. Horrela, bere lehenengo diskoa "Lágrimas de amor" atera zuten.
1994 2012. urteen artean taldeak disko gehiago egiten eta ateratzen aritu ziren. Gainera, abesti asko ospetsu egin ziren eta irratian atera ohi dira. Adibidez:Abesti bat genero biolentziaren aurka jorratzen zuena oso ospetsu egin zenez telebistara joan ziren.
Saint-Pierre-sur-Erve
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Pierre-sur-Erve udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 784 hektarea erabiltzen.
Camela
Taldearen banaketa
2013ko otsailaren 19an berri bat publikatu zen. Miguel Ángelek taldea usten du arazo taldeak eman zirelako. Baina ez zen ezer aldatu, Ángeles eta Dioni bikote bezala bere karrera musikala egiten jarraitzen dutelako.
Saint-Pierre-sur-Erve
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Plerguer
Plerguer Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 2.175 ziren. Familiak 860 ziren, horien artean 240 pertsona bakarrekoak ziren (88 bakarrik bizi ziren gizonak eta 152 bakarrik bizi ziren emakumeak), 252 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 304 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 64 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 994 etxebizitza zeuden, 884 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 81 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 964 etxeak ziren eta 28 apartamentuak ziren. 884 etxebizitza nagusietatik 697 bere jabearen bizilekua ziren, 178 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 51 etxek bi zituzten, 154 etxek hiru zituzten, 247 etxek lau zituzten eta 420 etxek bost zituzten. 692 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 367 etxetan auto bat zegoen eta 426 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Plerguer udalerrian 923 unitate fiskal zeuden, 2.302,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 16.305€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 96 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 14 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 30 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 igeltseroak, 3 margolariak, 5 zurginak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 4 ile apaindegiak, 5 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 okindegi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Plerguer udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 874 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Faro (Pará)
Faro Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Plerguer
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zinopari
Zinoparia toki sakratu batean, errituzko arrazoiengatik utzitako objektu bat da. Objektu hauek antzinako eta egungo gizarteetako ezaugarri dira, eta naturaz gaindiko indarren mesedea jasotzeko egiten dira, iturri historiko greziar eta erromatarrek dioten bezala, antzeko ekintzak, gaur ere egiten diren arren, desiren putzuetan kasu.
Antzinako ofrendak
Europan, zinopariak Neolito garaitik egiten dira, leundutako aizkoren altxorrekin, une gailena Brontze Aroaren amaieran iritsiz. Ezpata eta lantza muturrak bezalako objektu baliotsuak, itxura batean, lurperatuak ziren edo, ohikoagoa zenez, ur masetan edo zohikatz guneetan jaurtiak, ezin berreskuratzeko moduan. Sarri, altxor batean aurkitutako objektu guztiak apurturik agertzen dira.
Katolizismoa
Katolizismoan, eskaintza mota bat bada, Jainkoari edo gurtzako irudi bati egina, jasotako mesede bategatik esker ona emateko egina, honi exvotoa esaten zaio.
Andrés Lima
Andrés Lima Fernández de Toro (Madril, 1961) aktore eta antzerki zuzendari espainiarra da. Animalario antzerki taldearekin lotura zuzena d. 2010ko irailaren 30ean Espainiako Antzerki Sari Nazionala eskuratu zuen. Zuzendaritza onenaren Max saria lau aldiz irabazi du.
Nogueira de Ramuín
Nogueira de Ramuín Ourenseko udalerria da, Comarca de Ourense eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.452 biztanle zituen.
Laranjal (Paraná)
Laranjal Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Tsuyoshi Kodama
Tsuyoshi Kodama (児玉 剛, 1987ko abenduaren 28a - ) Japoniako futbolaria da.
Rowland (kraterra)
Rowland kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ02 lau-angelukoan dago, Ilargiaren alde ezkutuaren ipar-hemisferioan. 166 kilometroko diametroa du. Izena Henry Augustus Rowlandren omenez darama.
Krater sateliteak
Krater sateliteak krater nagusitik hurbil dauden krater txikiak dira, eta krater horren izen bera hartzen dute letra larri osagarri batekin (baita horien eraketa krater nagusiaren eraketatik independentea bada ere). Konbentzioz, egitura horiek ilargi-mapetan identifikatzen dira, eta dagokien letra krater nagusitik hurbilen dagoen ertzaren erdian kokatzen da.
Karelia (antzinako probintzia)
Karelia probintzia, antzinako probintzia bat da, gaur egun Hego Karelia eta Ipar Karelian zatitzen dena. Karelia betidanik 4 eskualde desberdinetan izan da banandua (Ekialdea, Hegoa, Iparra eta Mendebaldea), baina Finlandiak, Errusiaren barnean dukerri handi bat izateari utzi zionetik ez dira juntu egon. Gainera, Suediar erresumaren garaian ere zatiturik aurkitzen ziren, ekialdea betidanik errusiarren menpe egon delarik, novgorodarretik gaur egungo Errusiara. Nahiz eta kultura eta hizkuntza ezberdinagatik bereziak izan, Errusiar eta Finlandiar Kareliaren arteko desberdintasunak handitu egin dira eta amankomuneko berdintasunak aldiz, desagertzen ari dira (hizkuntza esate baterako).
Historia
XIII. mendean Karelia, novgorodarren eta suediarren aurkako borroketan murgilduta zebilen. Bigarrenak ekialdetik erasotzen zuten eta novgorodarrek aldiz, ekialdetik erasotzen zuten suediarren aurrera-pausoak deuseztatzeko. Azkenean, Karelia bitan banandua gelditu zen, hego, ipar eta mendebalak suediarren esku gelditu zirelarik. Honela, novgorodarren menpe gelditutako ekialdea beste Kareliatik desberdintzen joan zen gutxinaka, beste herrialdeko ohiturak bereganatuz. Suediarrek aldiz, Viipuri herrian beraien defentsa gaztelua eraiki zuten, herritarrak eta mugak kontrolatzeko.
Hala ere, erresuma eta errepublikaren arteko erasoak ez ziren eten eta hurrengo mendeetan mugak etengabe aldatu egingo ziren.
XVIII. mendean errusiarrek 1809. urtean bukatuko zen konkistarekin hasi ziren. Finlandia osoa bereganatu ostean, Finlandiak, dukerri handi bat osatu zuen bere barnean eta Karelia osoa dukerriaren baitan sartu zen. Honela Ladoga lakuan hazitako Kareliar kultura berriz bateratu egin zen. Finlandiako Gerra Zibila eta independentziaren ondoren, Karelia berriz banandu egin zen eta Finlandiaren nahia Bigarren Mundu Gerran lur guztiak berreskuratzea izango zen. Izan ere, finlandiarrak independentzia eskatu zuten sobietarren hatzaparretatik ihes egiteko eta mendebalde eta sobietarren arteko borroken erdigune bilakatzeko beldurrez, ekialderantz jo zuen babes bila mugak zabalduz. Honela, Jarraipenaren Gerran, Finlandiak, Kareliako lur guztiak berreskuratzea lortu zuen baina Bigarren Mundu Gerra ondoren, lur hauek itzuli behar izan zituen nazien laguntzaz lortu baitzituen. Ondorioz, Finlandia, mendebaldeko Kareliarekin baino ez zen gelditu eta ekialde, hegoalde eta iparraldeak Errusiaren barnean errepublika bat osatu zuten.
Kultura
Ladoga lakuaren ertzean hazitako kultura Finlandia osoko aberatsena da; folklore, hizkuntza berezia eta arkitektura bitxiak ondoko herrien inbidia izan dira betidanik. Izan ere, Finlandia 3 antzinako herrik osatzen dute: Finn herriak (suediarren eragin handienekoak, gaur egungo biztanleen %97a osatzen dute), kareliarrak eta samitarrak, iparraldean baztertuak gelditu direlarik urteen poderioz. Muga aldaketengatik, kareliera hizkuntz purua, ia galdurik dago, eta Kareliako lurralde ezberdin bakoitzaren karelierak bere eragineko beste hizkuntza bat dauka gainetik.
Gaur egun beraien hizkuntz, kultura eta ohiturak mantentzen dituzten kareliarren kopurua oso txikia da, samitarren kopuruaren antzekoa.
Hypholoma marginatum
Hypholoma marginatum Strophariaceae familiako onddo espezie bat da. Ez da jangarria.
Sinonimoa: Hypholoma dispersum.
Deskribapena
Kapela: 2 eta 4 cm bitarteko diametrokoa, kanpai-itxurakoa. Hori-arre koloretik hori-gorrixkara doan kolorekoa. Ertza apendikulatua, zuntzezko errezel zuri bat izaten du.
Orriak: Horixkak, gero oliba-grisaxka kolorekoak bihurtzen dira.
Hanka: 5 eta 9 cm bitarteko garaierakoa eta 2 eta 5 mm bitarteko lodierakoa, zurruna. Zurixkatik lehoi kolorera doana, zetaduna, haritsua, zerrenda zurixkak izaten ditu hondo lehoi koloreko gainean.
Haragia: Oso mingotsa.
Nahasketa arriskua
Hypholoma radicosum delakoarekin nahas daiteke, honen oinak sustrai antzeko bat izaten du.
Sasoia eta lekua
Irailetik abendura, izeien enbor edo adarretan. Ale bakanduak.
Banaketa eremua
Mendebaldeko Kanada eta Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Japonia, Zeelanda Berria.
Revúcka Lehota
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1427. urtekoa da.
José Carlos Ferreira Filho
José Carlos Ferreira Filho, Zé Carlos (1983ko apirilaren 24a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka.
Desiren putzu
Desiren putzua, Europako folkloreko izen bat da, bertan eskatutako edozein desira, betea izango dela pentsatzen den putzuendako. Desira bat betea izango zenaren ideia, uretan jainkoak zeudela zioen sinesmenetik, edo han, jainkoen opari bezala jarria izan zela uste izanagatik dator, ura, bizi iturria baita, eta, sarri, urria izaten da.
Urak, energia sendatzaileak zituela uste izan zen, eta, beraz, putzuak, bertan desirak eskatzen zituen, bainatzen zen edo bertatik ura edaten zuen jende askoren artean ospetsuak egin ziren. Jendeak, putzuko zaindari edo biztanleek, prezio bat ordainduta desira bat emango ziela uste zuen. Orohar, desira esan ondoren, batek, txanponak bota behar zituen putzura. Desira, orduan, putzuko zaindari edo biztanleek beteko zuten, txanpona erortzen zen moduaren arabera. Txanpona, aurpegia gorantz zuela iristen bazen putzu hondora, desira betea izango zen, baina, beste aldearekin gorantz iristen bazen, ez.
Putzu eta iturrietara (adibide ezagun bat Erromako Fontana di Trevi da) txanpon txikiak botatzearen ohitura, azaldutako honetatik dator. Txanponak, han jarriak izango ziren jainkoarentzat, esker on bezala.
Luzon
Luzon (filipineraz ahoskatua) Filipinetako uharterik handiena da, uhartediaren iparraldean kokatutakoa. 109.965 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2015ean 53.336.134 biztanle zituen. Manila hiriburua uhartearen hegoaldean dago.
Izena
Antzina, "Nueva Castilla" gaztelaniazko izena zeukan.
Geografia
Sumendi uhartea da, oso menditsua; uhartearen erdialdekoa eta Cagayan ibaiaren ertzekoa dira ordoki nagusiak.
Ekonomia
Nekazaritza (arroza, artoa, kokoa) eta arrantza dira ekonomia jarduera nagusiak. Luzongo basoetatik oso aintzat hartuak diren egur motak ateratzen dira: teka, kaoba eta banbua besteak beste.
Ondasun nabarmenak
Bertako hiri eta herri ugarik euskal izena dute, uhartea Espainiar Inperioko zati izan baitzen hiru mendez. Horien artean daude Urdaneta, Barasoain eta Legaspi.
Comédie-Française
Comédie-Française edo Théâtre-Français  Frantziako komedia-antzezleek sorturiko konpainia da, Molièreren taldeak, Théatre du Maraisek eta Borgoinako konpainiak bat egin ondoren (1680). Comédie-Française delakoak berebiziko garrantzia izan du Frantziako antzerkiaren historian.
Otto Griebel
Otto Griebel (1895eko martxoaren 31 - 1972ko martxoaren 7a) alemaniar margolaria izan zen. 1933an Gestapo k atxilotu zuen bere margolanak arte endekatua zela egotzita. Bere margolana "Haur bat mahaian" 2012 urteko Municheko artelan aurkikuntzan agertu zen.
Geometria konputazional
Geometria konputazionala geometriaren bidez adieraz daitezkeen algoritmoak aztertzen duen informatikaren adarra da. Algoritmo geometriko konputazionalak aztertzean, geometriazko problemak agertzen dira eta problema horiek geometria konputazionalaren zati gisa ere hartzen dira. Geometria konputazional modernoa oraintsuko garapena den arren, konputazioaren eremurik antzinakoenetako bat da.
Konplexutasun konputazionala funtsezkoa da geometria konputazionalean, garrantzi praktiko handikoarekin algoritmoak hamarnaka edo ehunka milioi datu multzoekin erabiltzen badira. Datu multzo horietarako bi ebazpen desberdinen arteko diferentzia, kalkuluko segundoen eta egunen arteko diferentzia bezalakoa izan daiteke.
Geometria konputazionala diziplina bezala garatzeko bultzada nagusia ordenagailu bidezko grafikoen eta ordenagailuz lagundutako diseinuaren eta fabrikazioaren (CAD/CAM) aurrerapenak izan ziren. Hala eta guztiz ere, geometria konputazionalaren problema asko naturan aurkitzen dira, eta bistaratze matematikotik etor daitezke.
Beste aplikazio garrantzitsuen artean hauek daude:
Geometria konputazionalaren adar nagusiak dira:
Konbinazioko geometria konputazional
Konbinazioko geometria konputazionalaren ikerketaren helburu nagusia algoritmo eta datu egitura eraginkorrak garatzea da, oinarrizko objetu geometrikoei (puntuak, lerro segmentuak, poligonoak, poliedroak, eta abar) buruz adierazitako problemak ebazteko.
Arazo horietako batzuk hain sinpleak dirudite, ordenagailuak iritsi arte ez zirela batere arazo gisa hartzen. Demagun, adibidez, Bikote hurbileneko problema:
Puntu pare guztien arteko distantziak kalkula litezke, n(n-1)/2 aldiz, eta gero distantzia txikiena duen bikotea hautatu. Indar basatiko algoritmo honek O(n2) denbora behar du; hau da, bere exekuzio denbora puntu kopuruaren karraturekiko proportzionala da. Geometria konputazionalaren emaitza klasikoa O(n log n) hartzen duen algoritmoaren formulazioa izan zen. O(n) hartzen duten ausazko algoritmoak eta O(n log log n) hartzen duten algoritmo deterministak ere aurkitu dira.
Arazo kasuak
Geometria konputazionalaren oinarrizko arazoak modu desberdinetan sailka daitezke, hainbat irizpideren arabera. Honako klase orokorrak bereiz daitezke:
Zenbakizko geometria konputazional
Adar hau modelatze geometriko eta ordenagailuz lagundutako diseinu geometriko (CAGD) izenekin ere ezagutzen da.
Funtsezko problemak kurben eta gainzalen modelatzea eta irudikapena dira.
Instrumentu garrantzitsuenak kurba parametrikoak eta gainazal parametrikoak dira, hala nola Bézier kurbak eta spline kurbak eta gainazalak. Ikuspegi ez-parametriko garratzitsu bat maila-multzoaren metodoa da.