cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
13/13 Sumarioa
13/13 Sumarioa Espainiako Auzitegi Nazionalak zuzendutako prozesu judizial bat da, euskal presoen abokatuak edo preso horien elkartasun sareetan ibilitako zazpi pertsona epaitu dituena. Prozesuaren abiapuntua Guardia Zibilak Bilbon eta Donostian egindako atxiloketa eta miaketa batzuk izan ziren. Epaiketa 2021eko uztailaren 12an hasi zen eta 2022ko martxoaren 31n sententzia eman zen, lau euskal auzipeturi zazpi eta hiru urte arteko espetxe zigorrak ezarriz eta beste hirurak absolbituz. Alfonso Zenon defentsako abokatuak irekita utzi zuen helegitea aurkezteko aukera. Sumarioak Ángela Murillo magistratua izan zuen epaimahaiburu, Carmen Paloma Gonzalez eta Juan Francisco Martel epaileek lagundurik. Auzipetu batek baino gehiagok torturak salatu zituzten, testigantza gogorrak emanez, eta tortura horiek egiaztatuak izan ziren Istanbul Protokoloaren arabera. Bestalde, Demokrazia eta Giza Eskubideen Aldeko Europako Abokatuen Elkartea k (ELDHk) prozesua bertan behera uzteko erreklamatu zuen, prozeduran askotariko irregularitateak atzeman ondoren eta berme judizialak urratu zirela argudiatuta. Zuzenbideko ehun profesionalek baino gehiagok prozesuko irrigulartasunak salatzeko adierazpen bat plazaratu zuten. Prozesuan, Juan Mari Jauregi auzipetua eta Egia auzoko militante donostiarra hil zen gaitz baten ondorioz.
11/13 Makrosumarioko gertaerak
2014ko urtarrilaren 8an, Guardia Zibilak Arantza Zulueta, Jon Enparantza eta beste zazpi pertsona atxilotu zituen, euskal presoekin ETAko ordezkari lanak egiten zituztelako akusaziopean. Atxiloaldiaren ondoren, espetxeratuak izan ziren. 2013tik, 46 lagun atxilotu zituzten 2016ko urtarril arte euskal presoen aldeko elkartasunagatik.
Zuluetak eta Enparantzak erabateko bakartze baldintza gogorretan izan ziren espetxeratuak, salbuespenekoak ziren neurrien arabera, beste presoekin harremanik izateko aukerarik gabe, artean ere espetxealdi prebentiboan izan arren. Maider Alustiza Jon Enparantzaren emazteak 500 eguneko erabateko bakartze egoera horren azalpen xehea eman zuen.
Une batean, fiskalak Zulueta eta Enparantzaren patua epaileek ez, baizik eta "ministroek" erabakiko zutela ere adierazi zuen. Alfonso Zenon haien abokatuak legez kanpokotzat jo zuen haien egoera 2014ko apirilean. Urte bereko Guardia Zibilaren interbentzioak, haren miaketek eta atxiloketek instrukzio bati eta 11/13 Makrosumarioari eman zioten hasiera. Bost ekinbide judizial bildu ziren 11/13 Makrosumario bakarrean: Herrira, Bitartekariak, Abokatuak, Jaiki Hadi eta Etxerat.
Auziaren oinarriak
Sumarioak Ángela Murillo du epaile. Akusatuen erruztapena Guardia Zibilaren beraren txostenetan oinarritzen da. Epaiketaren bigarren saioan 2021eko uztailaren 14an, akusatuek tortura lekukotzak eman eta salatu zituzten. 13/13 Sumarioan, zazpi abokatu epaitu ziren: Arantza Zulueta, Jon Enparantza, Naia Zuriarrain, Julen Zelarain, Iker Sarriegi, Saioa Agirre eta Nerea Redondo. Juan Mari Jauregi, abokatu izan gabe ere, auzipetuta zegoen; hala ere, ez zen epaitua izan, osasun arazoak zirela tarteko; 2021eko irailean, Jauregi, atxiloketan torturak salatu zituena, gaitz batek jota hil zen. Guztiek ukatu zuten delako Halboka egiturarekin edo ETArekin harremanik izatea. Fiskaltzak 12 urte bana eskatzen ditu Zulueta eta Enparantzarentzat; gainerakoentzat, berriz, 7 urtetik 10era eskatu zituen, guztira, 77 urte.
Grande Marlaska egungo Espainiako barne ministroak agindutako polizia operazio batean atxilotu zituzten akusatuak. Guardia Zibilak ikerketa 2008ko maiatzaren 20an egin sarekada batean Lopez Peñari atzemandako paperen ondorioz hasi zela azaldu du; harekin batera beste pertsona batzuk atxilotu zituzten. Guardia Zibilak 120.000 dokumentu atzeman zituen. Guardia Zibileko poliziek adierazi dutenez, auzipetuek Halboka izeneko egitura batean parte hartzen zuten, aktibo zegoena, eta ETAren "fronte juridiko" batez hitz egin zuten, ustez erakundearen aldeko abokatuek osatua.
Uztaileko ikustaldiak
Lopez Peñaren paperez gain, prozesuaren abiapuntua CNIren interbentzioa da. Guardia Zibileko agenteak 2021eko uztailaren 14an adierazi zuenez, Guardia Zibilak informazio bat eskatzen zion CNIri, eta Espainiako Zerbitzu Sekretu horiek kidego armatuko talde horri pasarte jakin bat edo agiri zati bat bidaltzen zion, eta ez osorik; prozedura horrek ez zuen kontrol judizialik. Hala Ángela Murillo epaimahaiburuak nola defentsak kexua agertu zuten Guardia Zibileko agenteak lekuko gisa deklaratu ordez peritua balitz bezala deklaratu duela.
Agente horrek segurtatu zuen bera zela txostenaren egilea, baina bera ez zela miaketan egon, eta bidaltzen zioten informazioen arabera ondu zuela; defentsak, Jone Goirizelaia abokatuaren ardurapean, gaineratu zuen agentea egon ez zen miaketa bateko lekuko lana egiten ari zela. Bigarren agente batek Arantza Zulueta eta Zuriarrainen bulegoaren eta etxebizitzen miaketetan parte hartu zuen eta, horien lekukotza eman zuen, aurkitu eta atzemandako materialari buruz hainbat xehetasun aletuz. Adierazi zuenez, haien bulego eta etxeen miaketan arraroa iruditu zitzaion gailu informatiko batzuk tokiz kanpo aurkitu izana, adibidez, koadro baten atzealdean edo komuneko kutxa batean.
Iraileko ikustaldiak
2021eko irailaren 8an, berriz hasi ziren epaiketako ikustaldiak. Domingo Arizmendi Gipuzkoako Abokatuen Elkargoko orduko dekanoak adierazi zuen deitu egin ziotela Hernaniko abokatuen bulego batean miaketak egitekoak zirela jakinarazteko. Arreta deitu zion poliziak oso toki jakinetan miatzen zuela. Lekuko batek ere deklaratu zuen, azalduz miaketak baino hiru egun lehenago mugimendu arraroak sumatu zituela, eta Guardia Zibila, aldameneko zuhaitz bat zulatu eta gero, bulego horretako ate parean aritu zirela luzaro zulatzeko makina batekin. Ramon Lasagabasterrek ere hitz egin zuen. 2010ean Bizkaiko Abokatuen Elkargoko kidea zen, eta Arantza Zulueta eta Naia Zurriarain letraduen bulegoetako miaketetan egon zen, Bilbon eginikoan. Iristean atea zigilatuta zegoela gogoratu zuen, baina aurrez «behartuta». Eta gaineratu zuen: «Sekretu profesionala urratu zen». Epaiketa batzuetako dokumentuak eraman zituztela azaldu zuen, miaketarekin «zerikusirik ez» zutenak.
Brunswick konderria (Virginia)
Brunswick konderria (Brunswick County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Lawrenceville da. 2010eko zentsuaren arabera 17,434 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
13/13 Sumarioa
Iraileko ikustaldiak
Datak, txostenak, artxiboak eta izena hartu zituzten hizpide irailaren 23an Espainiako Auzitegi Nazionalean jarraitu zuen 13/13 auziko epaiketan. Guardia zibilek hitz egin zuten berriro, Alfontso Zenon eta Aiert Larrarte abokatuen galderei erantzunez, eta ondotik defentsak eskaturiko bi peritu informatikok hartu zuten hitza. Zenonek eta Larrartek guardia zibilei galdegin zieten ea nola lotzen dituzten Arantza Zulueta, Jon Enparantza eta Iker Sarriegi auzipetuen izenak ezizen batzuekin, eta polizien askotariko kontraesan eta zehaztasun faltak azaleratu zituzten abokatuek.
Brunswick konderria (Virginia)
Geografia
Brunswick konderriak 14,747 kilometro koadro ditu. Horietatik 832 ura dira. Beste 146,638 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 11,82 da.
Carnikava udalerria
Carnikava udalerria (Carnikavas novads) Letoniako udalerri bat da. 81 km²ko azalera du eta 2018ko datuen arabera 8626 biztanle zituen. Udalerriko hiriburua Carnikava da.
Brunswick konderria (Virginia)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 17,434 pertsonetatik 7,241 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 298 dira. 9,944 beltzak edo afroamerikarrak. 35 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 47 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 9 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 154 pertsonek kokatzen zuten.
13/13 Sumarioa
Iraileko ikustaldiak
Guardia zibiletako batek adierazi zuen, adibidez, Zulueta ezizen batekin lotzen zutela, zeina deitua baitzegoen Parisen 2010eko urtarrilaren 15ean eginen zen bilera batera joateko. Zuluetak Miarritzetik (Lapurdi) Parisera joateko hegazkin txartel bat hartu zuen egun batzuk lehenagorako, baina guardia zibilak onartu zuen ez zutela Zulueta bilera horretara joan zelako frogarik: «Uste dugu zita horretara joateko zela hegazkin txartela, baina zita horretan egon zenik ezin dugu esan, ezta egin zenik ere». Enparantza abokatuaren Hernaniko (Gipuzkoa) bulegoko esku idorgailu batean zegoen zulo batez mintzatu ziren guardia zibilak, halaber. Haien hitzetan, han atzeman zituzten ustez abokatuek euskal presoekin komunikatzeko erabiltzen zituzten mezuak. Zenonek guardia zibilei galdetu zien ea nola zekiten Enparantzak zulo horren berri zuela: «Ezin dugu esan edukia ezagutzen zuenik. Baina bazekien, noski, hor zegoela: esku lehorgailuak ez zuen funtzionatzen».
Enparantzaren etxean atzemandako Zutabe aldizkariez ere galdetu zien Zenonek: ea nola dakiten harenak zirela. Erantzuna: «Atzemandako beste gauzekin testuinguruan jarrita, bazitekeen pertsona horrek argitalpen horiek erabiltzea». Informatikan adituak diren defentsaren perituek deklaratu zuten ondotik, eta informazioa falta zutela nabarmendu zuten. Zehazki, frogetako bat: «Ez dugu eskuratu, eta ez dugu atzeman ebidentzien artxiboan». Jone Goirizelaia abokatuaren galderei erantzunez adierazi zuten, beraz, ezin zutela baieztatu informazio hori «existitzen» denik. Defentsak ikerketan parte hartu zuten agenteek lekuko gisa agertzea eskatu zuten, baina Murillo epaileak errefusatu egin zuen hori; ez zen agente horien nondik norakorik aurkitu. Hain zuzen, defentsak erabakigarritzat jotzen zuen haien lekukotza, haiek prestatu baitzuten Halboka delako txostena. Gabezia hori dela eta, defentsak berriz eskatu zuen epaiketa bertan behera uztea. Ikustaldiak irail amaieran bukatzea aurreikusi bazen ere, Angela Murillo epaileak atzeratu egin zituen. Epaiketa urriaren 29an zen segitzekoa.
Urriko eta azaroko bilakaera
2021eko urriaren 28an, Paz Esteban Lopez CNIko zuzendariak uko egin zion deklaratzeari, Valentin Diaz Blanco Guardia Zibileko jeneral buruak egindako eskaerari erantzunez: ezin ziola 13/13 auziko atxiloketan eta miaketetan «ustez» parte hartu zuten CNIko kideei buruzko informaziorik eman, legeak ez omen ziolako baimentzen. Defentsak uste izan zuen «erabat beharrezkoa» zela CNIko kideek 13/13 auziko epaiketan testigu gisa deklaratzea, eta hori gertatu ahal izateko «ahal zuen guztia» egiteko eskatu zioten Angela Murillo epaileari. Epaiketan lekuko eta peritu gisa deklaratu duten hainbat guardia zibilek, izan ere, onartu zuten CNIko kideek 13/13 auziko Polizia operazioan eta ikerketan parte hartu zutela.
Zigorrak
Arantza Zuluetak jaso zuen zigorrik gogorrena: lau urteko zigor bat «erakunde terroristako kide» izateagatik, eta hiru urte eta sei hilabeteko bertze bat «armak eta lehergaiak edukitzeagatik». Guztira, beraz, zazpi urte eta sei hilabeteko zigorra. Jon Enparantzari lau urteko kartzela zigorra ezarri zioten, Naia Zuriarraini hiru urte eta sei hilabetekoa, eta Iker Sarriegiri hiru urte eta egun batekoa: «erakunde terroristako kide» izatea leporatu zieten hirurei. Espainiako Auzitegi Nazionalak jakinarazi zuenez, atzerapenengatiko aringarria onartu zieten. Julen Zelarain, Saioa Agirre eta Nerea Redondo auzipetuak, berriz, absolbitu egin zituen auzitegiak. Zelarainen akusazioak joan den urrian erretiratu zituen fiskalak, eta Agirreri eta Redondori ETAren «laguntzaile» izatea leporatua zieten —ez «kide» izatea—. Guziz libre geratu ziren hirurak.
Sententzia betearazteko, aurretik behin-behinean auzi horretan betetako kartzela zigorrak kendu behar zizkieten ordu arte jasotako espetxe urteei, eta ikusteke geratu zen bertzelako auziengatik betetakoak ere kontuan hartuko ote zizkieten. Alfonso Zenon defentsako abokatuak Berria egunkariari jakinarazi zionez, nolanahi ere, epaia oraindik ez zen artean irmoa, eta zabalik geratu zen helegitea jartzeko aukera. Zigortutako auzipetuek ez zuten espero espetxeratzerik.
Arrazoibidea
Sententziaren 549 orrietan, dokumentuak zehazten zuen auzipetuek zein «funtzio» zuten Halboka egituran, «zeinak kartzeletako frontea ordezkatu baitzuen». Epaileen arabera, «ETA talde terroristan erabat integratuta» zegoen delako Halboka egitura. Angela Murillo, Carmen Paloma Gonzalez eta Juan Francisco Martel magistratuen arrazoibidean, Halboka egituraren barnean «fronte juridikoa» zegoen, abokatuek horretan parte hartzen zuten, eta «ETAko kideen defentsa juridikoa» egitetik harago abokatuek «lotura» egiten zuten presoen eta ETAren zuzendaritzaren artean: «Erakunde terroristaren ildoak transmititzen zizkieten».
Sententziaren arabera, halaber, zigorturiko abokatuek «ETAren alde» lan egiten zuten Bilboko eta Hernaniko (Gipuzkoa) abokatuen bulegoetatik: «Norberak bere gaitasun profesionaletatik, [...] euren zerbitzuak talde terroristaren esanetara jarri zituzten; haien kokalekuetatik enkarguak bidali eta jasotzen zituzten, eta pertsonalki zuten harremana talde terroristako kide aktibo eta buruekin, askatasunez gabetutako euren afiliatuen ezagutza hobea lortzeko, horrekin euren konfiantza lortzeko, talde terroristarekin [...] estuki loturik segitzeko helburuarekin».
Epaileek gaineratu zuten auzipetuek «ekintza eta helburu posibleak identifikatu eta seinalatzen» zituztela, eta «iraultza zerga biltzen laguntzen» zutela. Sententziaren arabera, aipaturiko delituak «egiaztatuta» gelditu ziren epaiketan aurkezturiko frogekin: bertzeak bertze akusatuen deklarazioak, Guardia Zibilaren lekukotzak, perituen txostenak eta «bereziki» miaketetan atzemandako dokumentu informatikoak aipatu zituzten —CNI Espainiako zerbitzu sekretuek parte hartu zuten horien desenkriptazioan—.
Sententziak bere egin zuen epaiketan fiskalak defendatutako tesia. Epaileek frogatzat jo zituzten miaketetan atzemandako dokumentuak, erakusten zutelakoan «ETAren helburuekin bat egiten zuen jarduera bat» zutela, «mezuak kohesionatzeko eta ikerketapean, epaiketaren zain edo sententziak betearazten zeuden militanteak eta militante ohiak kontrolatzeko». Magistratuek gutxietsi egin zuten CNIren parte-hartzea, ustezko delitu jarduera egiaztatzeko ekintzetan huts-hutsean alde teknikoan inplikatu zelakoan. Bestalde, tortura kontakizunak eta kolpeak zein irainak jaso zituztela kontuan hartu arren eta salatzaileek trauma osteko estresa eta hainbat nahasmendu zituztela onartu arren, sententziak ez zituen egiaztatutzat hartu torturak.
Balorazioa eta erreakzioak
Sententzia emandakoan, Aiert Larrarte, Jone Goirizelaia eta Alfonso Zenon akusatuen abokatuek epai horren balorazioa egin zuten, eta adierazi zuten epaiak «CNIren parte hartze iluna, torturak, miaketa irregularrak eta non bis in idem printzipioaren urratzea» balioztatzen zituela. Iragarri zuten helegitea aurkeztuko zutela Espainiako Auzitegi Gorenean.
LAB sindikatua izan zen lehena sententziari buruzko balorazio bat egiten, adieraziz «sententzia batzuk idatzita» daudela «epaiketa hasi baino lehen, eta 13/13 Sumarioa da horietako bat». Gerora defentsako abokatuek egin bezala non bis in idem printzipioaren urraketa salatu zuen, baita bidean gertatu «torturak eta atxilotuei egin sexu erasoak» ere. Euskal gatazkaren ondorioak konpontzeko ausardia ere erreklamatu zuten, baita demokraziaren premia aldeztu ere.
Bestalde, Etxerat euskal presoen elkarteak ere sententzia kritikatu zuen astakeria deituz, eta Arnaldo Otegi EH Bilduko koordinatzaileak gatazkaren konponbiderako zubiak hausteko ahalegina ikusi zuen. Sare mugimenduak plazaratu bideo batean, beste erakunde batzuek kritikatu puntu batzuez gain, salatu egin zuen epaimahaiak «berriz ere "Dena da ETA"ren argumentu guztiz bidegabera» jotzea.
Elkartasuna
Epaiketaren hasiera data ezagututa, herrietan eta hirietan jendea epaiketaren aurkako erantzuna antolatzen hasi zen, baita auzipetuei elkartasuna eta babesa adierazteko ekitaldiak ere. 2021eko ekainaren 26an eserialdia egin zuten Donostiako Egia kalean eta, epaiketa hasi baino bi egun lehenago, uztailaren 10ean, Donostian eta Bilbon manifestazioak egin zituzten.
Epaiketa irailean zen amaitzekoa, eta uztail erdialdean epaiketaren kritikariek iragarri zuten irailaren 12. egunean manifestazio bat egingo zela Donostian, Kontxako Banderaren bigarren jardunaldian. baita hala egin ere ehunka pertsonen partaidetzaz. Bertan, Julen Zelarain auzipetuak salatu zuen "erakunde publiko eta alderdi gehienak izaten ari diren jarrera", bereziki nabarmenduz tortura lekukotzei buruz agertu zuten isiltasuna, eta Juan Mari Jauregi ekarri zuen gogora ere. 2021eko irailaren hasieran, ekitaldi bat egin zen Zornotzan Saioa Agirreri elkartasuna adierazi eta tortura salatzeko.
Sententzia eman eta egun batzuetara, haren kontrako eta kondenatuen aldeko manifestazioa deia egin zen apirilaren 11rako Donostian eta Bilbon, baita milaka pertsonaren parte-hartzea inguratu ere. "Dena da ETA" doktrina salatu zuten bertan, auzipetuei elkartasuna adierazi, eta Juan Mari Jauregi gogoratu. Epaiaren krudelkeria nabarmendu zuten.
Prozesuaren kritikak
2021eko ekainean, 13/13 sumarioan akordioa sinatzeko eskatu zien Foro Sozialak alde guztiei, eta ohartarazi zuen 13/13 sumarioko epaiketak «eragin negatiboa» izan zezakeela bizikidetza demokratikoan. EH Bilduko Julen Arzuagak "Dena da ETA" doktrina juridiko-politikoaren 25 urteko ibilbidearen azken ataltzat jo zuen 13/13 sumarioa, baita politikotzat jo ere, eta larria iritzi zion ETAk sueten iraunkor mugagabea deklaratu eta 10 urtera akusazio gogor hauek aurkeztea. Uztailaren 10ean, EAJ, EH Bildu eta Elkarrekin Podemos-IU alderdiak epaiketaren kontra agertu ziren adierazpen baten bidez: Sumarioa «denboraz eta lekuz kanpo» dagoela adierazi zuten, eta «salbuespenezko legediaren aurka» zeudela berretsi.
Prozesuaren azken etapan, zuzenbideko ehun profesionalek baino gehiagok, tartean zirela bost katedradun, adierazpen bat sinatu zuten, nabarmenduz "gehiago dirudiela beste garaietako sumario bat" eta gogora ekarriz bertan torturak salatu zirela eta defentsa eskubiderako bermeak urratu zirela, eta CNIk ugari parte hartu zuela, baina haien interbentzioko agirietan tatxoi ugariko pasarteak aurkeztu zituztela.
2021eko uztailaren 19an, Demokraziaren eta Giza Eskubideen Aldeko Abokatuen Europako Elkarteak (ELDHk) irregularitateak egiaztatu ahal izan zituen epaiketan, hala nola Bilbo eta Donostiako abokatuen bulegoko polizia miaketetako berme falta. Ondorioz, bere kezka azaldu zuen; prozesua bertan behera geratzeko ere erreklamatu zuen. Azaldu zuenez, "Turkian bezala, haien bezeroak ordezkatzeagatik auzipetu eta prozesatu dituzte defentsako abokatuak", Bilbo eta Donostiako bulegoetako Arantza Zulueta, Jon Enparantza eta Iker Sarriegiri erreferentzia eginez.
Elkarteak gaineratu zuen sekretu profesionala urratu zela miaketa horietan, 2010eko apirilean gertatuak. Elkarteak gaineratu zuenez, "Espainiak sistematikoki urratzen ditu abokatuen rolaren oinarrizko printzipioak", haien lana egiten uzten ez zielakoan. Euskal Herriko bi psikologok Saioa Agirre eta Naia Zuriarrainen tortura salaketak egiaztatu eta balioztatu zituzten 2021eko irailaren 27an argitaratu txostenean, Istanbulgo Protokoloaren arabera egiaztapen azterketa egin ondoren.
Dajabón probintzia
Dajabón probintzia (Provincia de Dajabón) Dominikar Errepublikako probintzia bat da. 1.020,73 km²ko azalera du eta 2014ko estimazioen arabera 87.274 biztanle zituen. Hiriburua Dajabón da.
Tanichthys thacbaensis
Tanichthys thacbaensis Tanichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Donzac (Tarn eta Garona)
Donzac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Donzac udalerrian erroldatutako biztanleak 988 ziren. Familiak 364 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 148 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 48 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 426 etxebizitza zeuden, 372 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 398 etxeak ziren eta 26 apartamentuak ziren. 372 etxebizitza nagusietatik 252 bere jabearen bizilekua ziren, 112 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 11 etxek bi zituzten, 65 etxek hiru zituzten, 114 etxek lau zituzten eta 181 etxek bost zituzten. 325 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 166 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 187 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 628 ziren, horien artean 463 aktiboak ziren eta 165 inaktiboak ziren. 463 pertsona aktiboetatik 423 lanean zeuden (243 gizon eta 180 emakume) eta 40 langabezian zeuden (16 gizon eta 24 emakume). 165 pertsona inaktiboetatik 49 erretiraturik zeuden, 65 ikasten zeuden eta 51 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Donzac udalerrian 361 unitate fiskal zeuden, 952 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.155,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Donzac udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 675 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Opsodoras ternetzi
Opsodoras ternetzi Opsodoras generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.
Liolaemus dicktracy
Liolaemus dicktracy Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Pontes Gestal
Pontes Gestal Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Vtáčkovce
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1427. urtekoa da.
Aseraggodes herrei
Aseraggodes herrei Aseraggodes generoko animalia da. Arrainen barruko Soleidae familian sailkatzen da.
Aratz Mendizabal
Aratz Mendizabal Laguardia, pilota arloan Mendizabal I.a deituraz ezaguna (Zaldibia, Gipuzkoa, 1983ko otsailaren 9a) esku huskako pilotari profesional ohia da. Aurrelari jardun zuen, Asegarce enpresarekin. Estatistika ofizialen arabera, 1,88 metro luze da, eta 90 kg pisatzen du. Estreinako partida 2003ko uztailaren 7an jokatu zuen, Zarauzko Aritzbatalde pilotalekuan. 2011n pilotari profesional izateari utzi zion, eta Garfe enpresarekin jokatu zuen gero.
Arachnomorpha
Arachnomorpha artropodoen barnean dagoen klado bat da.
The Box Set (Kiss)
The Box Set bost CD dituen Kissen artxiboetatik ateratako eta taldeak aukeratutako grabazioen bilduma da. The Box Set 94 kantu biltzen ditu, aurretik taldearen edo bakarlarien argitaratu gabeko 30 demo, lagin edo zuzenezko grabazio dituelarik; bildumak ere 120 orrialdeko kolorezko liburuxka bat du, kantu bakoitzari buruzko Gene Simmons, Paul Stanley, Ace Frehley, eta Peter Criss taldekideen komentarioekin, informazioarekin, argazkiekin eta probekin.
Arachnomorpha
Sailkapena
Arachnomorpha Lameere, 1890 [= Arachnata Paulus, 1979, = Palaeopoda Packard, 1903 ]
The Box Set (Kiss)
The Box Set Billboard 200 zerrendan 128. postuan hasi zen eta urrea bihurtu zen RIAAren eskutik 2001eko abenduaren 18an, 100.000 kopia saldu zituenean.
Edukia
1. Diskoa: 1971 – 1975
2. Diskoa: 1975 – 1977
3. Diskoa: 1976 – 1982
4. Diskoa: 1983 – 1989
Matías Zaldarriaga
Biografia
Belgrano Day School bigarren hezkuntzako ikastetxean ikasi zuen, eta TANDAR azeleragailu argentinarrera egindako bisitan, non bere irakasle batek lan egiten zuen, fisikak motibatuta sentitzen hasi zen. Zientzia Fisikoetako lizentziatura ikasi zuen Buenos Aireseko Unibertsitatean, eta 1994an graduatu zen. Ondoren, Fisikan doktoretza egin zuen MITen, eta 1998an lizentziatu zen. Doktoretza garaian, Uros Seljak-ekin batera, CMBFAST-en kodea diseinatu zuten, mikrouhin-hondo kosmikoaren gaineko kalkuluak egiteko softwarea.
Boom Town (1940ko filma)
Boom Town Ameriketak Estatu Batuetan egin zen abenturazko filma da. Zuzendaria Jack Conway izan zen.
The Box Set (Kiss)
Edukia
5. Diskoa: 1992 – 1999
Boom Town (1940ko filma)
Argumentua
Estatu Batuetako Oklahomako zelaietan izandako petrolio oldarraldian John McMastersek eta Jonathan Sand-ek ustiatzeko petrolio eremuak bilatzen dituzte. Biak lagunak dira, baina askotan negozioetan talka egiten dute. Biak arazoak izaten hasten dira Johnekin ezkontzen den Elizabeth biak maitemintzen direnean, bien arteko adiskidetasunari proba gogorra eginez.
The Box Set (Kiss)
Zerrendak
Albuma - Billboard (North America)
Boom Town (1940ko filma)
Sariak
Filmak bi Oscar jaso zituen:
Abolizionismo
Abolizionismoa etika eta moralaren ikuspuntutik giza eskubideen aurka doazela iritzi duen lege, kontzeptu eta ohiturak deuseztea defendatzen duen dotrina eta mugimendua da. Izendapen hau hasiera batean eta nagusiki esklabotzaren aurka zegoen mugimendua izendatzeko erabilia izan zen. Ilustrazioaren garaian sortu eta XIX. mendean zehar hainbat herrialdeetan barna indartuz joan zen.
Erabateko harremana du liberalismoarekin (XVIII-XIX mendeak), nahiz eta aurreko mendeetan abolizionistak sortu ziren, hala nola Francisco José de Jaca eta Epifanio de Moirans erlijiosoak. Gaur egun ere, XXI. mendean, oraindik ere esklabotasun ukaezina dago zenbait herrialdetan, hala nola Brasilen. 2003. urtean, adibidez, Luiz Ignácio Lula da Silvak, orduko presidenteak, zerrenda bat argitaratu zuen, azken bi hamarkadetan esklaboak izateagatik zigortutako aberatsen izenekin. Urte horietan, 10.731 esklabo liberatu zituen gobernuak. Emakume beltz esklabizatuen erresistentzia-estrategiak ezagutzeko aukera ematen duen ebidentzia dago. Estrategia horiei esker, beren askatasuna demandatu ahal izan zuten kolonialismoaren garaian. Horretarako, botere kolonialaren diskurtsoari aurre egin behar izan zioten demanda judizialen bidez, ez zekitela, ezin zutela edo ez zutela horretarako beharrik pentsatzen zen garaian.
Abolizionismoa Txilen
Hiru Antoniarren konspirazio hutseginean esklabotza indargabetzea proposatu zen. Lehen Biltzar Nazionala izan zen, Aberri Zaharreko garaian Gobernu Batzordea sortu eta zortzi hilabetera deitu zena. Manuel de Salas kongresukidearen ekimenari esker, Jorge Luis Sanchez Yrekin batera, «sabel-askatasuna» ezarri zuen 1811ko urriaren 15ean, une horretatik aurrera herrialdean sortzen ziren esklaboen seme-alabak libre deklaratzean datzana. Era berean, sabelak «era berean libre» deklaratu ziren iruzurrezko ekintzak saihesteko, esate baterako, amak atzerrian saltzea. Gainera, bandoaren arabera, lurraldean sei hilabete baino gehiago iraun zuten esklabo guztiak libre geratu ziren.
1823an, José Miguel Infantek lege-proiektu bat aurkeztu zuen Kongresuan, esklabotza erabat ezabatzea proposatu zuena. Une hartan, Txilek ehun esklabo baino gehiago zituen. Lege berriak, urte horretako uztailaren 24an onetsitakoak, 1811tik aurrera jaiotako guztiak, eta haien ondorengoak, eta Errepublikaren lurraldea zapaltzen zuten guztiak libre zirela adierazten zuen. Azkenik, Ramón Freire bitarteko presidentetzapean, behin betiko utzi zen esklabotza 1823ko abenduan, urte horretako Konstituzioaren bidez. Konstituzioak Infanteren 8. artikuluan jasotzen zituen ideiak.
Abolizionismoa Kolonbian
Gaur egungo Kolonbian, sabel-askatasuna Antiokiako Estatu Librean aldarrikatu zen hasiera batean, 1814an, eta urte horretan bertan onartu zen, erditze-askatasun izenarekin. Testua indarrean egon zen Kolonbia Handiaren lurralde osoan, Errekonkistan Espainiako tropak iritsi arte, baina 1821eko abuztuaren 30a arte izango zen, non Kuta Konstituzioak 18 urte betetzean guraso esklaboen jaiotakoen askatasuna ezarriko baitzuen. Horretarako, herentzien gaineko zerga bat aurreikusten zen, bizirauteko bitartekoak emateko.
José Hilario López presidenteak lortu zuen esklaboen erabateko askatasuna ezartzea. Hala ere, leku askotan ez zituzten esklaboei modu baketsuan joaten utzi nahi izan, eta horrek 1851ko gerra zibila eragin zuen, non Cauca eta Pastoko matxinada lehertu baitzen, Manuel Ibáñez eta Julio Arboleda lider kontserbadoreak buru zirela, Ekuadorreko gobernu kontserbadorearen laguntzarekin.
Abolizionismoa Amerikako Estatu Batuetan
Mugimendu abolizionista 1830ean sortu zen Estatu Batuetako iparraldeko estatuetan, eta bertan publizitate asko eman zitzaion.
Mugimenduaren sustraiak XVIII. mendean zeuden, esklaboen salerosketa debekatzeko helburuarekin jaio baitzen. Esklaboen jabetza Sezesio Gerra amaitu arte baimendu zen, batez ere hegoaldeko estatuetan. Konstituzioak zenbait puntutan esklabotza lantzen zuen, baina bakar batean ere ez zen hitz hori erabiltzen.
Marylandeko iparraldeko estatu guztiek 1789 eta 1830 arteko esklabotza abolitu zuten, pixkanaka eta une desberdinetan. Hala ere, haren estatusak ez zuen aldaketarik izan hegoaldean, eta ohiturak eta pentsamendu publikoa aldatu egin ziren esklabotasunaren alde, iparraldeko esklabotasunaren aurkako jarrera gero eta sendoagoaren aurrean. Iparraldeko pertsona askok 1830aren ondoren zuten esklabotasunaren kontrako ikuspuntua mugimendu abolizionistarantz astiro eta oharkabean eraman zuen. Iparraldeko estatu gehienek ez zituzten onartzen abolizionisten muturreko jarrerak. Abraham Lincolnek, esklabotzaren aurkakoa izan arren, ez zuen abolizionismoa onartzen. Abolizionistek, behingoz eta betiko utzi nahi zuten esklabotza, eta mugimenduaren ezaugarria izan zen indarkeria erabiltzea helburua zapaltzeko. Azkenik, Konstituzioari egindako 13. zuzenketa —lehen aldiz sartu zen indarrean Gerra Zibilaren amaieran, 1865ean—, abolizionista amerikarrek esklaboen askapena lortu zuten esklabotza zuten estatuetan, eta, oro har, amerikar beltzen baldintzak hobetu zituzten.
Rincão
Rincão Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Barruti Nazionala
Barruti Nazionala (Distrito Nacional) Dominikar Errepublikako barruti bat da. 104,44 km²ko azalera du eta 2014ko estimazioen arabera 1.402.749 biztanle zituen. Hiriburua Santo Domingo da.
Bruille-Saint-Amand
Bruille-Saint-Amand Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bruille-Saint-Amand udalerrian erroldatutako biztanleak 1.465 ziren. Familiak 506 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 129 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 245 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 565 etxebizitza zeuden, 519 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 558 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 519 etxebizitza nagusietatik 432 bere jabearen bizilekua ziren, 77 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 121 etxek lau zituzten eta 335 etxek bost zituzten. 422 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 191 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 263 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.009 ziren, horien artean 673 aktiboak ziren eta 336 inaktiboak ziren. 673 pertsona aktiboetatik 598 lanean zeuden (344 gizon eta 254 emakume) eta 75 langabezian zeuden (31 gizon eta 44 emakume). 336 pertsona inaktiboetatik 72 erretiraturik zeuden, 130 ikasten zeuden eta 134 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bruille-Saint-Amand udalerrian 574 unitate fiskal zeuden, 1.587,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.248 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 4 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Bruille-Saint-Amand udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 558 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Titina Maselli
Titina Maselli (Erroma, 1924ko apirilaren 11 - 2005eko otsailaren 25a), margolari, eszenografo eta aktore italiarra izan zen.
Biografia
Enrico Maselli arte kritikariaren alaba eta Francesco Maselli zuzendariaren arreba izan zen. Familia-ingurune intelektual eta artistiko bizigarri batek bultzatuta, 1948an egin zuen debuta artista gisa, Erromako Obelisco galerian bakarkako erakusketa batekin. Erakusketa ugaritako karrera baten hasiera izan zen Veneziako Bienalean 1950etik 1995era hainbat ediziotan eta Erromako Quadriennalean 1950etik 2000ra hainbat ediziotan egon zen. 1945ean, Toti Scialojarekin ezkondu zen.
1952tik 1955era New Yorken egin zuen egonaldi amerikarra garrantzitsua izan zen bere bilakaera artistikoan. Garai hartako bere lanakk dinamismo futuristaren mugimenduak ukitzen ditu estiloan. Austrian eta Parisen egonaldiak efgin ondoren Erromara itzuli zen eta Pop artetik hurbil dagoen adierazgarritasun batera hurbildu zen.
Vyšná Hutka
Vyšná Hutka Eslovakiako udalerri bat da, Košice-okolie barrutian kokatuta. 3,62 km²ko azalera du eta 455 biztanle 2017ko datuen arabera.
Titina Maselli
Biografia
Parisen 1980tik aurrera eszenografian aritu zen, Bernard Sobel, Gilles Aillaud eta Carlo Cecchi bezalako antzerki zuzendariek Maselliren lanak estimatzen zituztelarik, antzerki lan ugaritan parte hartu zuen.
Bellenod-sur-Seine
Bellenod-sur-Seine Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 47 etxebizitza zeuden, 34 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 45 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 34 etxebizitza nagusietatik 30 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 5 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 20 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 46 ziren, horien artean 42 aktiboak ziren eta 4 inaktiboak ziren. 42 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (23 gizon eta 18 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 4 pertsona inaktiboetatik 3 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden2 saltokiak bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresenak ziren.
2000. urtean Bellenod-sur-Seine udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.240 hektarea erabiltzen.
Els Garidells
Els Garidells Kataluniako udalerria da, Alt Camp eskualdean eta Tarragonako probintzian dagoena. 3,07 km²-ko azalera du eta 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 221 biztanle zituen.
Molring
Molring Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 7 etxebizitza zeuden, 6 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 1 bigarren erresidentzia bat zen. 6 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 6 etxebizitza nagusietatik 3 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek hitu gela zituzten eta 4 etxek bost zituzten. 6 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 3 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 3 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 7 ziren, horien artean 4 aktiboak ziren eta 3 inaktiboak ziren. 4 pertsona aktiboak lanean(1 gizon eta 3 emakume) zeuden.. 3 Pertona inaktibo guztiak erretiraturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Liolaemus disjunctus
Liolaemus disjunctus Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Kaleko Legea (filma)
Kaleko Legea (ingelesez Rumble Fish) 1983ko Francis Ford Coppola estatubatuar zinema zuzendari, ekoizle eta gidoigileak zuzendu, ekoitzi eta idatzitako drama film bat da. 1975eko Susan Eloise Hinton estatubatuar idazlearen izenburu berdineko eleberrian oinarritua dago. Matt Dillon, Mickey Rourke, Vincent Spano, Diane Lane, Diana Scarwid, Nicolas Cage eta Dennis Hopper aktoreek antzeztu zuten.
1984ko Donostiako Zinemaldian Film onenaren Urrezko Maskorra irabazi zuen.
Argumentua
AEB, Oklahoma, Tulsa. Rusty James (Matt Dillon), hiriko kaleetan bere anai nagusiaren ospe handiaren itzalpean hazi izan den nerabea da, «Motordun Mutil» (Mickey Rourke) 21 urtetako mutil enigmatiko eta karismatikoa. Rusty Jamesek bere anaia bezalakoa izan eta iraganeko gazte taldeen garaira itzultzearekin amets egiten du, alegia, «Motordun Mutila» kaleetako jaun eta jabe zen garaia. Bost urtez «Motordun Mutila» kanpoan egon ondoren, itzuli egin da. Beren amari buruzko zenbait sekretu azaldu ondoren, bi anaiek beren bizitzak behin betiko aldatu ala ahaleginean hiltzea erabakiko dute.
Buchanan konderria (Virginia)
Buchanan konderria (Buchanan County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Grundy da. 2010eko zentsuaren arabera 24,098 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Buchanan konderriak 130,495 kilometro koadro ditu. Horietatik 28 ura dira. Beste 130,215 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 18,47 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 24,098 pertsonetatik 23,300 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 95 dira. 614 beltzak edo afroamerikarrak. 18 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 53 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 4 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 107 pertsonek kokatzen zuten.
Duarte probintzia
Duarte probintzia (Provincia de Duarte) Dominikar Errepublikako probintzia bat da. 1.605,35 km²ko azalera du eta 2014ko estimazioen arabera 338.649 biztanle zituen. Hiriburua San Francisco de Macorís da.
Turdoides leucopygia
Turdoides leucopygia Turdoides generoko animalia da. Hegaztien barruko Leiothrichidae familian sailkatua dago.
Changé (Mayenne)
Changé Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Changé udalerrian erroldatutako biztanleak 5.265 ziren. Familiak 1.943 ziren, horien artean 343 pertsona bakarrekoak ziren (123 bakarrik bizi ziren gizonak eta 220 bakarrik bizi ziren emakumeak), 723 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 779 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 98 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.013 etxebizitza zeuden, 1.953 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 1.841 etxeak ziren eta 170 apartamentuak ziren. 1.953 etxebizitza nagusietatik 1.534 bere jabearen bizilekua ziren, 404 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 81 etxek bi zituzten, 184 etxek hiru zituzten, 431 etxek lau zituzten eta 1.245 etxek bost zituzten. 1.589 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 683 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.193 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.552 ziren, horien artean 2.650 aktiboak ziren eta 902 inaktiboak ziren. 2.650 pertsona aktiboetatik 2.522 lanean zeuden (1.315 gizon eta 1.207 emakume) eta 127 langabezian zeuden (63 gizon eta 64 emakume). 902 pertsona inaktiboetatik 375 erretiraturik zeuden, 357 ikasten zeuden eta 170 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Changé udalerrian 1.970 unitate fiskal zeuden, 5.322 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.063 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 365 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 5 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 27 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 40 eraikuntza enpresak ziren, 78 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 21 garraio enpresak ziren, 15 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 36 finantziazio enpresak ziren, 15 higiezinen enpresak ziren, 74 zerbitzu enpresak ziren, 27 administrazio publikoko enpresak ziren eta 15 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 75 zerbitzu publikoetatik, 1 lan bilaketa bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 12 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 6 margolariak, 6 zurginak, 5 iturginak, 8 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 9 jatetxeak, 8 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 elektrotresna denda zen, 2 kirol-dendak eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Changé udalerrian 79 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.220 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1 eta 2 botika zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Unibertsitate mailako formakuntza eta ikerketa unitate bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cesvaine udalerria
Cesvaine udalerria (Cesvaines novads) Letoniako udalerri bat da. 190 km²ko azalera du eta 2018ko datuen arabera 2422 biztanle zituen. Udalerriko hiriburua Cesvaine da.
Plater bakarraren eguna
«Plater bakarraren eguna» (gaztelaniaz: Día del plato único) Espainia frankistan 1936tik 1942ra bitartean burutzen zen propaganda-ekintza izan zen.
Historia
Sevillan 1936ko urriaren 30ean iragarri, Gonzalo Queipo de Llanok proposatuta , eta azaroaren 15ean jarri zen martxan. 1936ko azaroaren 3ko dekretuaren arabera, ekintza hilabetean bitan egin behar zen epe mugagabean.
1937ko uztailaren 16ko dekretuaren arabera, urte bereko abuztutik aurrera, asteroko ekintza bihurtu zen. Horrez gain, 1937ko uztailean kanpaina zabaldu eta astelehenetan izaten zen «Postrerik gabeko eguna» ezarri zen. Hasieran, asteroko «Plater bakarraren eguna» ostiraletan egiten zen, 1938ko urtarrilaren 13tik ostegunetan eta 1940ko apirilaren 18tik astelehenetan. Espainiaz gain, Portugalen egiten zen, Lisboako eta Portoko Espainar Etxeetan.
«Plater bakarraren eguna»ren iturria «Eintopfsonntag» Alemania nazian egindako ekintza izan zen. Honek arazo bat sortu zuen Francoren alde egiten zuten katolikoentzat, ekintza honen jatorri nazia baztertu zutenak. Propagandak tradizio katolikoa zela aldarrikatu zuen.
Hil bakoitzaren 1ean eta 15ean, etxe guztietan, jatetxeetan eta beste ostalaritza-establezimenduetan, baita hoteletan ere, bazkarirako edo afarirako janari mota bakarra zerbitzatzen zen, eta denek plater batetik jaten zuten. Jatetxeetako bezeroek bazkari osoa ordaindu behar izan zuten eta horrela aurreztutako dirua ongintzarako zen. Erakunde onuradunek «Plater bakarraren egun» eta «Postrerik gabeko egun»-etan aurreztutako dirua biltzen zuten hil bakoitzaren 2an eta 16an, eta 25ean Espainiako Bankuari ordaintzen zioten.
Ekintzan parte hartzea derrigorrezkoa zen; saihestu zutenek isuna ordaindu behar izan zuten, eta haien izenak aldizkarietan argitaratzen ziren «zerrenda beltzetan» sartu zituzten. Haur txikiak, pertsona gaixoak edo adinekoak bakarrik zeuden parte-hartzetik salbuetsita. Familia bakoitzak 8 pezeta ordaindu behar zituen astero. Hoteletan, jendeari bi plater eskaintzea onartzen zen: barazkiak eta haragia edo arraina, denek bat aukera zezaten. Jatetxeen jabeek eguneko diru-sarreren% 25 gutxienez ongintzarako eman eta bezeroen zerrenda mantendu behar izan zuten.
Irratian eta prentsan iragarri zuten ekintza, eta eku publikoetan kartelak jarri zituzten.
Bilketak ongintzako jantokien, haurreskolen eta umezurztegien jarduerak laguntzea izan zuen helburu, baina baita armadaren eta Auxilio Social kanpainaren finantzaketa ere.
1940an jatetxe eta hoteletara mugatu zen zerbitzua. «Plater bakarraren eguna» 1942ra arte egin zen. Urte horretan, anoa-txartelak agertu ziren Espainian.
Navegantes
Navegantes Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.