cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Balendiñe Albizu
Gerra Zibila
Berriro ere alde egin beharko zutela jakinik, kontrako bidea hartu behar izan zuten, Mundaka, Zumaia eta abarrak atzera utzi eta Bidartera joan ziren, Ipar Euskal Herrira. Han, Jaurlaritzak eritegi modura zeukan La Roseraie etxean kokatu eta bertan jaio zen seme zaharrena, Josu, 1939ko abenduaren 12an.
Erbestea
Erbestearekin ordaindu zuen gaztetandiko abertzaletasuna. Gerra amaitu ondoren, errepresalien beldur, 1940ko martxoaren 13an Venezuelarako bidea hartu zuten Marsellako portuan, eta maiatzaren 5ean iritsi ziren, lehenik Caracasera eta gero Bolívar izenekora. Lehenengo senarrarekin handik lasterrera dibortziaturik, berriro ezkondu zen, bigarrengoan Rafael Calvo Leturiarekin.
Itzulera
Franco hil ostean, hainbat urtez, Euskal Herria eta Venezuelaren artean bizi izan eta gero, 1995ean behin betiko kokatu zen jaioterrian; bertan zituen bi seme zaharrenak. Venezuelan geratu ziren, ordea, seme-alaba gazteenak, biak Unibertsitateko irakasleak, Asier Arkitekturan eta Goiz--Eder Filosofian: “Horixe da gerra madarikatuak utzi didan azken hutsunea, erbestean gelditu diren seme eta alabarena” adierazten zuen.
Huskarl
Huskarlak (antzinako eskandinavieraz húskarl eta antzinako ingelesaz huscarle edota houscarl, literalki "etxeko gerlariak" esan nahi du), Antzinaro eta Erdi Aroan, Eskandinaviako errege-erreginak defentsa pertsonalaren eliteko gudarostea osatzen zuten gerlari zailduak ziren. Hortaz, beren jatorria errege etxe bakoitzak beren buruak defendatzeko sorturiko soldatapeko gerlari taldeak ziren.
Ingalaterrako Erresuman Kanuto II.a Handia Danimarkakoaren inbasioarekin 3.000 huskarla inguru ekarri zituenean sartu ziren. Parte hartu zuten azken gudu garrantzitsua, 1066an, Hastingseko gudua izan zen, Harold II.a Ingalaterrakoa errege anglosaxoiaren alde, eta Gilen I.a Konkistatzailearen normandiar gudarostearen aurka borrokatuz. Halere, handik aurrera Europako beste leku batzuetan mertzenario gisa lan eginez bizi izan ziren, bai Bizantziar Inperioan Baregoen Guardia osatuz, nahiz Moskuko Printzerrian, Druzhina zelakoa osatuz ere.
Mukdengo istilua
Mukdengo istilua (1931ko irailak 18), Mantxuriako istilua bezala ere ezaguna, Mantxuriako hegoaldean gertatu zen, Mukden (gaur egun Shenyang) hiritik gertu, noiz Mantxuriako hegoaldeko trenbidearen zati bat, japoniar jabetzako konpainia batek kudeatua, dinamitatua izan zen. Japoniako ofizial ultranazionalistek trenbidearen gutxieneko sekzio bat lehertu zuten hiriaren ondoan. Eraso faltsuak Kwantungeko armadak Mantxuriaren okupazioa justifikatzeko balio izan zuen, eta horrek nazioarteko krisi larria eragin zuen.
Txinatar eta japoniar gobernuen aurrez aurre zeuden bi nazioen arteko akordioen baliozkotasunean eta haien interpretazioan. Japoniar Estatu Nagusiak, Zhang Xueliangekin negoziatuz, desadostasunak ebaztea posible zela uste zuen arren, Kwantungeko armadako agintariek indarra eta okupazio militarra erabiltzea eskatu zuten. 1931ko udan, txinatarren eta japoniarren arteko talka kopuruak gora egin zuen Mantxurian. Uda amaieran, Txinaren eta Japoniaren arteko alde biko harremanak era arriskugarrian okertu ziren.
1931ko irailak 18ko gauean, ustezko txinatar soldaduek egindako bide-zatiaren leherketak, eta, ondorioz, irailaren gau hartan hasi ziren tropa txinatarren eta japoniarren arteko talkek, hurrengo egunean Mukdengo okupazioa eragin zuten. Bidezko defentsa argudiatuz, Kwantungeko armadako unitate japoniarrak berehala hasi ziren trenbidean zehar hainbat herri okupatzen, eta laster Mantxuria osora hedatu ziren.
Leeds (New York)
Leeds Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Greene konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Richwood (Texas)
Richwood Texasko hiri bat da. Brazoria konderrian kokatua dago. 2010ean 3,510 biztanle zituen, 7.96 kilometro koadrotan banatuta.
Blas Lezo
Blas Lezo Olabarrieta (Lezotarren etxea, Pasai San Pedro, Euskal Herria, 1689ko otsailaren 3a – Cartagena de Indias, Kolonbia, 1741ko irailaren 7a) euskal herritar itsasgizona eta militarra izan zen, Espainiako Itsas Armadak inoiz izan duen estratega eta buruzagi handi eta garrantzitsuenetakoa.
Bizitza
Blas Lezo Olabarrieta 1689ko otsailaren 3an Pasai San Pedron jaio zen, gaur egun Blas Lezoren jaiotetxea izenez ezagutzen den eraikinean.
Bere arbasoen artean itsasgizon bikainez osatutako sendi batean jaio zen, garai hartan bere bizimodua oso-osorik itsasori erabat lotuta zuen Pasaia herrian. Frantziako ikastetxe batean heziketa jaso eta 1701ean 12 urte eskas zituelarik, ofizialgai gisa frantziar Itsas Gudarostearekin batera itsasoratu zen. Luis XIV.a Frantziakoak (Filipe V.a Espainiakoaren aitona) ahalik eta frantziar eta espainiar eskuadra eta gudarosteetako ofizialen elkartruke handiena egon zedin agindua baitzuen.
Enchrysa
Enchrysa Gelechiidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Enchrysa dissectella da.
Blas Lezo
Bizitza
Lezo gaztearen lehendabiziko guda Vélez-Málagan izan zen, bertan Tolousseko almirantearen eskuadraren eta anglo-herbeheretar eskuadraren arteko borrokaldian (1704). Ekintza hartan Lezori kanoi-bala batek bere ezker zangoa moztu zion. Lezo gazteak uneoro erakutsi zuen odol hotzak Tolousseko kondearengan mirespena eragin zuen: Lezoren kemena eta lasaitasuna apartekotzat jo zituen, eta Tolousseko kondeak postu igoera bat proposatu zion.
Hamar urte pasatxoz, 1730. urte arte Kariben piraten aurka borrokatu zen, eta 1723rako, Hegoaldeko itsasoaren jeneral maila eskuratua zuela. Bere itzulerako eskuadrako buruko kargura igo zuten. Laster, Genovan eginbehar zail bat izendatu zioten: Espainiarenak ziren 2 milioi peso bereganatuak zituen hiri hartako San Jurgiren Banketxea setiatzea. Lezok bere ohiko erara jokatu zuen, bertakoek dirua itzultzeari ukatu ezkero hiria bonbardatzeko mehatxua jaurtikiz, horretaz gain hiritarrek Lezoren itsasontzian zegoen banderari agurtzera behartuz. Lezoren ospea ongi ezagutzen zuenez, agintari genoarrak onartu egin zuen.
1732an Oranen aurkako espedizioan Cornejo jeneralaren bigarren eskuadra burutzat esku hartu zuen, itsas-indar hau 54 gerraontzi, 500 garraio eta Montemar kondearen agintepeko 30.000 gizonez osatua zegoelarik. Hiri honek amore eman ondoren, Santa Cruz markesa gelditu zen bertako agintari beste 8.000 gizonen buru zelarik. 1732ko uztailaren 5a zen. Hassan erregeak ez zuen hiriaren galera onartu eta berehala setioa jarri zion. Hiriari laguntzeko arduraduna Blas Lezo izan zen, 6 itsasontzi eta 5.000 gizonekin. Setioa altxatu eta bertan Santa Cruz agintaria eta bere kapitainetako zenbait hil ziren. Lezo, itsasgizon jaioa, karibetar piraten aurkako borrokaldietan trebatua, 60 kanoiko Aljerko itsasontzi kapitainari atzetik jarraitu zion. Ontzi hau bi gaztelu eta milaka gizonez defendatutako Mostazango senaian babestu zen. Euskal itsasgizonaren ohiko kemena bere harrapakina aurrez-aurre ikusi hala handituz joan zen, gotorlekuetatik jaurtikitzen zizkioten tiroei muzin egiten zielarik. Aljer hiriburuari su eman eta gazteluak bonbardatu zituen, hauei kalte handiak eraginez. Ondoren itsas zainketa estu bat ezarri zuen, aljertarrak turkiarren indarren laguntza lor ez zezaten. Lezok jasandako "sukarrek" Cádiza atzeratzea behartu zuten. 1734an teniente jeneral mailara igotzen dute. Lurrean bi urtez egon ostean galeoietako komandante jenerala izendatuko dute.
Galeoia itsasontzi mota handi eta barru garaikoa zen, belekin besterik maneiatzen zena: batzuk guda galeoiak ziren, besteak aldiz zama galeoiak. Indietako Itsas Armada osatzen zuten itsasontziei ere galeoi izena ematen zitzaien; herrialde haietako altxorrak Espainiara eramaten zituzten eta beren biltegiak xede horretarako zeramatzaten. Cadiztik Portobelora eta Cartagena de Indiasera noizbehinkako bidaiak egiten zituzten. Lezo itsasgizona berriz ere Fuerte eta Conquistador itsasontziekin batera Tierra Firmen dagoen Indietako Cartagenara itzuli zen, 1737ko martxoaren 11ean ailegatuz, han hiri honen eta bere inguruko itsasgunearen defentsaz arduratu zelarik. Hemen zegoela, Espainia eta Ingalaterraren arteko 1739ko Guda Aldarrikapenarekin bat, Jamaikan batzen ari ziren ingeles indarren berri izan zuen. Ingelesek dagoeneko aipatua zuten Cartagena hiria Tierra Firme indarrez hartzeko portu nagusitzat, bai eta helburu hau lortzeko denbora askoz prestatzen jardun. Lezok hau bazekien, bai eta bere hiriko defentsen egoera tamalgarriaz ere.
1741ean Ingeles Eskuadra Cartagenarantz zihoala, Lezok bere itsasontziak Boca Chican kokatu zituen. Honela ingelesak borrokatzera behartuak zeuden lurra hartu nahi bazuten. Portua ere kateekin itxi zuen. 1740ko Vernon almirante ingelesaren lehen erasoa atzera bota zuten. Ingeles almiranteak ez zituen portuko defentsak gutxietsi. Lezo beraren gaitasuna asko baloratu zuen. Honek azalduko zuen 1741eko martxoaren 13ko Ingeles Ontziteri boteretsuaren buru zeuden Vernon almiranteordearen agintepeko Lestock eta Oglen bertaratzea. Ingeles Ontziteri honen osaketa honako hau zen: hiru zubiko 8 itsasontzi, lerroko 28 itsasontzi, 20 kanoitik 50erako 12 fragata, 2 lonbarda, hainbat brolote eta 10.000 gizon zeramatzaten 130 garraio, Jamaikako 2.100 beltz, iparramerikar errejimendu bat eta itsas armadako 15.000 gizon. Lerroko itsasontziak bi bateriakoak ziren; lonbardak, kalibre handiko kanoiak, eta broloteak suharberak ziren materialekin beteak zeuden ontziak ziren.
Amaieran preso eta gatibuen elkartrukea egin zen. Ingelesek harrapakin baliotsua laga zuten, 20 itsasontzi eta 9.000 gizon. Blas Lezo Olabarrieta urte hartako irailaren 7an zendu zen, hiriaren defentsan izandako nekeen ondorioz akituta. Gaur egun Indietako Cartagena hirian borrokaldi hauen ondoren eraiki ziren harresi eta defentsa bikainak ageri dira, eta Lezo pasaitar maingu entzutetsuaren estatua. Lezo-Vernon norgehiagokan zehar izandako pasarte bitxia ingeles almiranteorde harroaren aldetik dator. Borrokaldia gertatu aurretik Lezo belauniko irudikatzen zuten txanpon eta domina batzuk grabarazi zituen. Euskaldun itsasgizona ingelesari bere ezpata emanaz ageri zen, eta ondorengo idatziarekin:
Atzeko aldean, berriz, honako hau irakur zitekeen:
Garaiko kroniken arabera, Vernon almirante mailara goratua izan zen, ezin liteke jakin gertakizun hauek gertatu aurretik edo ondoren izan zen. Halere britainiar almirantegoarekin izandako ika-miken ondorioz maila honetatik at utzi zuten. Lezori berriz Ovieco Markesaren titulua eman zitzaion, baina izendapen hori ez zen bera bizirik zegoelarik iritsi, Indietako Cartagenako bere garaipenaren urte berean hil baitzen. Hiri hark bere heroi gorentzat du.
1955eko azaroaren 12an Lezori omenaldi bikoitz bat egin zitzaion. Pasai San Pedroko Alkatetzan G. Hombrados Oñativiaren margolana aurkeztu zen, honetaz gain Lezotarren oinetxean Emilio Laiz Campos eskulturagilearen hilarri bat ezarri zen. Data berberean Espainiak Kolonbiako herriari oparitu zion Lezoren estatuaren emate sinbolikoa inauguratu zen. Pasai San Pedroko elizan Blas Lezori eskainitako hilarria eta hilobia mantendu izan dira. Mende batzuk atzera begira, gauza berdina gertatu zen Elkanorekin Getariako elizan. Bi hilobiak hutsik daude, Lezo Indietako Cartagenan hil baitzen eta Elkano berriz itsasoan. Lezoren oroimenezko plaka Donostiako San Telmo museoan dago. Pasaiako elizan dagoena, berriz, erreplika da.
Blas Lezo hil eta askoz geroago, guda zauriek eragin zioten itxuraren aipagarri, Patapalo («Zurzango») edo geroago Mediohombre («Gizonerdi») ezizenak jarri zizkioten.
Attignéville
Attignéville Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Attignéville udalerrian erroldatutako biztanleak 227 ziren. Familiak 114 ziren, horien artean 37 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 57 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 137 etxebizitza zeuden, 112 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 129 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 112 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 67 etxek bost zituzten. 86 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 50 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 138 ziren, horien artean 102 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 102 pertsona aktiboetatik 92 lanean zeuden (51 gizon eta 41 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Attignéville udalerrian 109 unitate fiskal zeuden, 241 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.385 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 zurgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Attignéville udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 616 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montchenu
Montchenu Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montchenu udalerrian erroldatutako biztanleak 556 ziren. Familiak 216 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 72 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 268 etxebizitza zeuden, 223 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 251 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 223 etxebizitza nagusietatik 179 bere jabearen bizilekua ziren, 38 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 144 etxek bost zituzten. 167 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 102 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 112 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Montchenu udalerrian 223 unitate fiskal zeuden, 564 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.004,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Montchenu udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 645 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Omobranchus germaini
Omobranchus germaini Omobranchus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.
Davos Seaworth
, George R. R. Martin idazlearen A Song of Ice and Fire eleberri saileko eta Game of Thrones telesaileko pertsonaia bat da, azken horretan Liam Cunningham aktoreak antzeztu zuen. Seaworth etxeko kidea da.
Stannis Baratheonen aholkularia da. Gizeseme leiala, ohorezkoa, langilea, saiatua eta zuhurra da.
Freneuse-sur-Risle
Freneuse-sur-Risle Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Freneuse-sur-Risle udalerrian erroldatutako biztanleak 337 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Mannophryne herminae
Mannophryne herminae Mannophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Aromobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Freneuse-sur-Risle
Etxebizitza
2007an 206 etxebizitza zeuden, 140 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 199 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 140 etxebizitza nagusietatik 118 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 66 etxek bost zituzten. 136 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 75 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 231 ziren, horien artean 163 aktiboak ziren eta 68 inaktiboak ziren. 163 pertsona aktiboetatik 149 lanean zeuden (93 gizon eta 56 emakume) eta 14 langabezian zeuden (6 gizon eta 8 emakume). 68 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Freneuse-sur-Risle udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 111 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Otus sunia
Otus sunia Otus generoko animalia da. Hegaztien barruko Strigidae familian sailkatua dago.
Gontz
Gontza, erroa, partadera, txanga, orpoa edo banda bi pieza artikulatuz eratutako elementua da, bata elementu finkoari eta bestea libreari lotuz ate, leiho, estalki eta horrelakoei jartzen zaiena, ixten eta irekitzen uzten duen lotura-modua egiteko.
El Castillo de las Guardas
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.614 biztanle zituen.
Kosovoko gudua
Kosovoko gudua honakoa izan daiteke:
Civivox Arrotxapea
Civivox Arrotxapea (gaztelaniaz Civivox Jus la Rocha) Nafarroako Iruñea hiriburuan dagoen kultur-etxe eta liburutegi publiko bat da. Iruñeko Udalaren jabetzakoa da. Civivox kultur-etxe eta liburutegi publikoen sarearen barnean dago.
Kokalekua
Arrotxapea auzoan dago, Maiteminduen pasealekuaren 37. zenbakian.
Historia
Berez Civivox kultur-etxea izan aurretik, 1985ean auzoko kultur-etxe arrunt gisa inauguratu zen.
Palenville (New York)
Palenville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Greene konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Arezzoko Kimera
Arezzoko Kimera, brontzez egina, etruriarren artearen adibiderik ezagunenetako bat da. Arezzon aurkitu zen 1553an, Toskanako antzinako hiri etruriar eta erromatar bat, eta berehala aldarrikatua izan zen Kosme I.a Medicikoa Toskanako Duke Handiaren bildumarako, nork publikoarentzako erakusgai jarri zuen Palazzo Vecchio jauregian, eta tamaina txikiagoko brontzezko zatiak jarri zituen Palazzo Pittiko bere estudioan, non "Dukeak, gozamen handiz pasatzen zuen denbora, berak propio garbitzen, urregin tresna batzukin", Benvenuto Cellinik bere autobiografian azaltzen duen bezala. Kimera, oraindik Florentzian kontserbatzen da, gaur egun, arkeologia museoan. Gutxi gora-behera, 80 zentimetroko altuera du.
Kimera, antzinaroko uneren batean lurperatutako brontzezko estatua batzuk osatzen zuten are altxor handiago baten zati zen. Halabeharrez aurkitu ziren, hiritik kanpo zangak eraikitzen ziren bitartean, Porta San Laurentinoren kanpoaldean hain zuzen, baina, Kimerarekin batera egon beharko lukeen Belerofonteren irudia ez da aurkitu. Gaur egun, material bereko erreplika bat dago toki hartan.
Estatuaren aurrealdeko hankan, idazkun bat dago, zenbait aldiz irakurri ondoren, TINCSVIL jartzen duela ebatzi delarik, idazkun honen itzulpena, "Tinia jainkoari emana" izango litzatekeelarik, Kimera, egunaren etruriar jainkoa zen Tinia gurtzeko erabiltzen zen elementu bat zela frogatuz.
Gregorio Muxika
Gregorio Muxika Muxika (Ormaiztegi, Gipuzkoa, 1882ko abenduaren 24a - Donostia, Gipuzkoa, 1931ko uztailaren 22a) euskal idazle eta euskal herritar kazetaria izan zen. Gaztelaniaz ere, idazle trebea. Ahoz aho zebiltzan Pernando Amezketarraren pasadizoak bildu eta lehen aldiz idatzita argitaratu zituen, Pernando Amezketarra izeneko liburuan (1927); gaurko best-seller liburuen moduko arrakasta izan zuen garai hartan. Ordu arte euskal testuetatik urrun izandako baserritar eta euskaldun xeheen artean irakurzaletasuna bultzatzen saiatu zen, liburuan bildutako ipuin umoretsu eta errazen bitartez.
Bizitza
Ingeniari mekanikoa eta ingeniari teknikoa zen lanbidez eta ikasketaz, baina lanbidez kanpoko denbora guztia euskararen alde eman zuen. Hogeita bost urte zituela, 1907an, Euskal Esnalea kultura elkarte euskaltzalea sortzeko batzarrean parte hartu zuen —Serapio aitarekin, Arturo Campiónekin, Karmelo Etxegarairekin, Txomin Agirrerekin, Julio Urkixorekin eta abarrekin batera—, eta elkarteko idazkari izendatu zuten. Euskararen aldeko hizlari nabarmen bilakatu zen. 1907an bertan sortutako Eusko Ikaskuntzen Nazioarteko Aldizkarian artikuluak idazten zituen. Aldizkariaren lehenengo zenbakian bertan argitaratu zuen artikuluak zalaparta handia eragin zuen. Hona hemen artikuluaren muina jasotzen duen pasarte bat, hitzez hitz:
1911n, Euskalerriaren Alde aldizkaria sortu zuen, Txomin Agirrerekin eta Karmelo Etxegarairekin batera, euskal kultura ikertu eta ezagutarazteko, eta euskara iraunarazi, zabaldu eta lantzeko asmoz. 1918an, Oñatin egin zen Eusko Ikaskuntzen Nazioarteko I. Biltzarreko idazkari izan zen. Gero, Eusko Ikaskuntzaren zutarrietako bat izan zen, erakunde horretako idazkariorde izan baitzen 1918tik 1930 arte.
Muxika hedatzaile eta eragile izan zen batez ere. Jakintzaren zabaltzaile izan zen, eruditoen eta jende arruntaren arteko zubia eginez, betiere hizkuntza eta herri honetako kultura ardatz hartuta. Euskara erabiltzearen alde —eta txukun baina garbizalekeriarik gabe erabiltzearen alde— egin zuen, eta ederki erabili ere, kazetari idatzietan. Kontuan hartu behar da garai hartan oraindik euskaltzale eta euskalariek erdara —gaztelania Hegoaldean, frantsesa Iparraldean— erabiltzen zutela gehienbat beren idatzietarako. Gainera, ez ziren gutxi euskarari mezpretxua erakusten ziotenak.
Hitzaldien bidea ere landu zuen. Gogoko zituen historia eta tradizioko gaiak, hala nola sorginak edo zezenzaletasuna. Baina gainera propagandista izan zen, mitinzalea nolabait, batez ere hizkuntza gatazkaren arloan. Euskal jai eta ospakizunetan, sarritan aurkituko dugu hizlari modura, batez ere Gipuzkoa eta Nafarroan. Berebiziko dohaina zuen era guztietako entzuleengana iristeko, haiengan arreta bizia piztuz. Idazkeran bezalaxe, ulerkorra eta argia hizkeraren aldetik, eta aldi berean su eta garra zeriola bihotzak ukitu ahal izateko.
Apu Nahasapeemapetilon
Apu Nahasapeemapetilon Simpsondarrak telesaiko pertsonai bat da.
Deskribapena
Kwik-E-Marteko jabea da. Manjula Nahasapeemapetilonekin ezkonduta dago eta zortzi seme-alaba ditu, lau mutil eta lau neska: Anoop, Uma, Nabendu, Poonam, Priya, Sandeep, Sashi eta Gheet. Anaia Sanjayk harekin lan egiten du.
Gregorio Muxika
Lanak
Gregorio Muxikaren uzta Euskalerriaren alde eta Euskal Esnalea aldizkarietan geratu da nagusiki.
Apu Nahasapeemapetilon
Biografia
Apu hasi zen Kiwik-E-Marten bere ikasle garaian bere ikasketak ordaintzeko. Legez kanpoko etorkin gisa jarraitu zuen, Quimby alkateak udal-lege bat proposatu zuen arte, agiririk gabeko atzerritarrak kanporatzeko. Apuk erantzun zuen Springfieldeko mafiaren jaiotza-ziurtagiri forjatu bat erosiz. ziurtagiri horrek Herb eta Judy Nahasapeemlon estatubatuarrak (Green Bay, Wisconsin) izendatu zituen gurasoak. Hala ere, bere jatorriari uko egiten ari zela konturatu zenean, plan hori utzi eta herritartasun proba pasatzea lortu zuen Lisaren eta Homer Simpson-en laguntzarekin. Hala, bere burua "atzerritar erdi-ilegaltzat" hartzen du.
Ester Martin Bergsmark
Ester Martin Bergsmark (Stockholm, Suedia, 1982ko irailaren 29a) suediar zinema zuzendaria eta gidoilaria da.
Apu Nahasapeemapetilon
Historia
Bere lehenengo agerpena zortzigarren atalean izan zen 1990eko otsailean "The Telltale Head" izeneko kapituluan. Ahotsa jarri zion aktorea Hank Azariaizan zen. 2018ko urriaren 26an (kontrobersia asko izanez gero), zurrumurruen arabera, ikuskizunaren ekoizleak Apu erabat kenduko luketela ikuskizunetik, lehenago Hank Azaria aipatu zuen, pertsonaiarengandik aldentzea ondo zegoela esanez. . 2020. urtearen hasieran, Azariak iragarri zuen Apu pertsonaiatik urruntzen ari zela, batez ere estereotipoengatik eta betikotzen zuen partzialtasunagatik. Gaur egun Apu pertsonaia, kapitulu batzuetan agertzen da, baina pertsonaia betegarri gisa bezala, elkarrizketarik gabe.
Ester Martin Bergsmark
2015ean Zinegoak zinemaldiko fikziozko film luzerik onenaren saria irabazi zuen Nånting måste gå sönder filmarekin. 2018an Zinegoakeko epaimahaikidea izan zen.
Osha
, George R. R. Martin idazlearen A Song of Ice and Fire eleberri saileko eta Game of Thrones telesaileko pertsonaia bat da, azken horretan Natalia Tena aktoreak antzeztu zuen.
Harresiaz haratago bizi zen basatia da, Gaueko Zaindariek preso hartu eta Winterfallera eramana, han Stark etxearen zerbitzuan jarri eta Bran Stark konfidantzazko laguntzailea bihurtuko da.
Otus socotranus
Otus socotranus Otus generoko animalia da. Hegaztien barruko Strigidae familian sailkatua dago.
Dirhinosia
Dirhinosia Gelechiidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Dirhinosia trifasciella da.
Thoiry (Ain)
Thoiry (Ain) Ain departamenduko Frantziako udalerria da, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean.
Calcium (New York)
Calcium Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Jefferson konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Riesel (Texas)
Riesel Texasko hiri bat da. McLennan konderrian kokatua dago. 2010ean 1,007 biztanle zituen, 10.5 kilometro koadrotan banatuta.
Crețeni
Crețeni Errumaniako udalerri bat da, Vâlcea konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Robo
Robo  Euskal Herriko ibai bat da, Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta. 13,3 kilometro luzerarekin, Erreniega mendilerroko magalean jaiotzen da, Biurrunaren parean, 620 metroko altueran, eta Arga ibaian isurtzatzen da, Izarbeibar ibarreko Gares herriko inguruan, 334 metroko altueran.
Mannophryne lamarcai
Mannophryne lamarcai Mannophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Aromobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Robo
Ibilbidean zehar, 61 kilometro koadroko arroko urak jasotzen ditu, eta Garesetik igarotzean 0,933 metro kubiko segundoko batez besteko emaria hartzen du segundoko. Kopuru hori, oro har, 0,216raino jaisten da urrian, euri gutxien egiten duenean, eta otsailaren 2,296era igotzen da, hilabete horretan euria eta elurteak ugariagoak baitira.
Bere ibilbidean, Izarbeibar ibarra zeharkatzen du.
Izena
Mikel Belaskoren arabera, esanahi zalantzagarria duen toponimo bat da, antzinatik bere forma berean dokumentatzen dena. Haren arabera, saihestezina dirudi robo (ebasketa) edo robo (erregu) gaztelerazko ahotsarekin lotzea. Hala ere, bitxitzat jotzen du antzinako izen hori jatorri erromantzekoa izatea, XX. mendeko lehen urteetan ere euskaldunak hitz egin ohi zuen eskualde batean. Horregatik, bere hipotesia honako hau da: robo (erregu) euskaraz erregu esaten da, eta hitz horrek, aldi berean, "ibai" esan nahi du. Hau da, "Erregu" ("ibaia", Baia edo Ühaitz bezalako beste hainbat bezala) izeneko ur-korronte bat izango litzateke, beste esanahi batekin, "erregu" (edukiera-unitatea). Hizkuntza-jauzi hori antzinatik gertatuko zen, idatziz erregistratuz eta ahozkoan soilik iraungo zukeen herri-izena kontuan hartu gabe. Baina, esan bezala, Erregu forma ez da dokumentatzen.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Makar
Makarra gizaki eta beste animalia batzuen betazalen ertzetan pilatzen den mukiaren antzeko substantzia da, bereziki lo egitean sortzen dena.
Juan Arakistain
Juan Arakistain (Markina, Bizkaia, 1902ko ekainaren 23a - ?) palazko pilotari aurrelaria izan zen. 1920. urtean jokatu zuen lehen partida, profesionaltzat. 1943an erretiratu zen.
Kaba-chan
Eiji Kabashima (椛島 永次), ezagunagoa Kaba-chan (KABA.ちゃん) izen artistikoaz, japoniar emakumezko tarento eta koreografo transgeneroa da. New Yorken dantza ikasi eta gero, Japoniara itzuli zen eta Dos musika taldeko kide izateko hautatua izan zen. Dos taldean egiten zuen pertsonaia bitxiagatik ezaguna, 2002an Dancing Sanma Palace telebista programako saio batean agertu zen. 2002tik 2005era Waratte Iitomo! telebista programako epaimahaikidea izan zen.
Kaba-chan bi alditan lehiatu zen Shall We Dance? (シャル・ウィ・ダンス?) programan (Dancing with the Stars programaren japoniar bertsioa).
2015eko abuztuaren 17an Kaba-chanek adierazi zuen sexua berresleitzeko ebakuntza egin zuela.
Saulgé
Saulgé Frantziako udalerri bat da, Vienne departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saulgé udalerrian erroldatutako biztanleak 965 ziren. Familiak 436 ziren, horien artean 112 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 188 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 112 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 564 etxebizitza zeuden, 436 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 64 bigarren erresidentzia ziren eta 64 hutsik zeuden. 554 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 436 etxebizitza nagusietatik 360 bere jabearen bizilekua ziren, 71 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 18 etxek bi gela zituzten, 58 etxek hiru zituzten, 140 etxek lau zituzten eta 219 etxek bost zituzten. 335 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 193 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 213 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 601 ziren, horien artean 442 aktiboak ziren eta 159 inaktiboak ziren. 442 pertsona aktiboetatik 406 lanean zeuden (214 gizon eta 192 emakume) eta 36 langabezian zeuden (13 gizon eta 23 emakume). 159 pertsona inaktiboetatik 74 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saulgé udalerrian 447 unitate fiskal zeuden, 985,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.194 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 2 margolariak, 5 iturginak, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Saulgé udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.402 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Taça Brasil
Taça Brasil (edo Brasildar garaikurra) Brasilgo Futbol Txapelketa ospatzen hasi aurretik ospatu zen futbol txapelketa nazional bat izan zen, eta, bere garrantziagatik, egungo Brasilgo Futbol Txapelketarekin aldera daiteke, bere kopa formatua egungo Brasilgo Koparen antzekoa den arren.
1959an sortua izan zen hurrengo urteko Libertadores Kopako brasildar ordezkariak erabakitzeko. 1968an, txapelketa honek garrantzia galdu zuen, Brasilek ez baitzuen hurrengo urteko kopa jokatuko eta Roberto Gomes Pedrosa Txapelketak herrialdeko futbol talderik garrantzitsuenak baitzituen, azkenean Taça Brasil txapelketa desagertu egin zelarik.
Nabarmendu beharra dago Brasilgo Futbol Konfederazioaren erabakiz, Taça Brasilek emandako tituluak ofizialak direla, egungo A Seriekoak bezala.
Bitxikeriak
Bahia eta Cruzeiro izan ziren Taça Brasil txapelketa irabazi zutenetatik fase guztiak jokatu zituzten talde bakarrak, Rio de Janeiro eta Sao Pauloko taldeak zuzenean finalerdietarako sailkatzen baitziren. Biek, Bahiak eta Cruzeirok, Pelé, Coutinho eta Peperen Santos ospetsua garaitu zuten.
Bitor Gaubeka
Bitor Gaubeka Duo (Bermeo, Bizkaia, 1894ko apirilaren 12a - Bermeo, Bizkaia, 1979a) euskal idazle eta inprimagilea zen. Ikasketak Katalunian burutu zituen.
Euzkadi, Euzko Deya, Ereintza, Busturiko Kistar Ikastia eta Euzkerea aldizkarietan kaleratu zituen bere lanetako batzuk. Espainiako Gerra Zibila hasi baino lehen, inprimagile garrantzitsua zen, hainbat liburu argitaratzen zituen. Gerran zehar atzerrira ihes egin zuen eta guda ostean Bermeora itzuli zen, non isilpean inprimatzen jarraitu zuen.
Zabalguneko merkatua
Zabalguneko merkatua hau izan daiteke:
Annaghmore (Armagh konderria)
Annaghmore (irlanderaz Eanach Mór) Ipar Irlandako Armagh konderrian dagoen udalerri txiki bat da, Ulster probintzian. 2011n 265 biztanle zituen.
Loughgall udalerritik hurbil dago.
Omobranchus hikkaduwensis
Omobranchus hikkaduwensis Omobranchus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Blenniidae familian.
Ville-en-Sallaz
Ville-en-Sallaz Frantziako udalerria da, Savoia Garaia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ville-en-Sallaz udalerrian erroldatutako biztanleak 678 ziren. Familiak 268 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 108 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Crypsimaga
Crypsimaga Gelechiidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Crypsimaga cyanosceptra da.
Ville-en-Sallaz
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 305 etxebizitza zeuden, 273 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 228 etxeak ziren eta 73 apartamentuak ziren. 273 etxebizitza nagusietatik 200 bere jabearen bizilekua ziren, 65 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 23 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 79 etxek lau zituzten eta 131 etxek bost zituzten. 250 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 104 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 152 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Ville-en-Sallaz udalerrian 269 unitate fiskal zeuden, 680,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.476 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 8 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 3 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
Coihaique probintzia
Coihaique probintzia (Provincia de Coyhaique) Txileko erdialdeko probintzia bat da. Aisén eskualdean kokatuta dago. 2012ko erroldan, 54.575 biztanle zituen.
Ville-en-Sallaz
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Ville-en-Sallaz udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eskala (giza eta gizarte zientziak)
Giza eta gizarte zientzietan, eskala objektu baten (gehienetan, pertsona bat) ezaugarri bati buruz jasotako zenbait behaketa modu kuantitatiboan bateratu eta pertsona horiek ezaugarri horri buruz eskala bakun edo anizkoitz batean ordenatu edo baloratzeko prozeduren multzoa da. Adibidez, eskala-prozedurak adimena neurtzeko talde bateko pertsonei egindako galde sortetan jasotako erantzunak bateratu eta pertsona horiek eskala kuantitatibo batean kokatzeko erabiltzen dira. Eskala-prozedurak desberdinak dira zein den behaketak eta datuak neurtu eta jasotzeko metodoa: Guttman eskala hainbat item edo galderetan bai/ez motako erantzunak bildu diren egoeretarako erabiltzen da eta Likert eskalan datuak hainbat baieztapenekin adostasuna neurtzen duten 1-5 edo 1-7 bitarteko balioak erabiltzen dira. Helburua jasotako datuetatik pertsonak eta erabilitako item edo galderak ikertzen ari den ezaugarriari buruz neurtzea da.
Otus magicus
Otus magicus Otus generoko animalia da. Hegaztien barruko Strigidae familian sailkatua dago.
Mannophryne larandina
Mannophryne larandina Mannophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Aromobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Rio Bravo (Texas)
Rio Bravo Texasko hiri bat da. Webb konderrian kokatua dago. 2010ean 4,794 biztanle zituen, 1.68 kilometro koadrotan banatuta.
Ibiltari Zuria
, George R. R. Martin idazlearen A Song of Ice and Fire eleberri saileko eta Game of Thrones telesaileko izaki bat da, azken horretan Spencer Wilding, Ross Mullan eta Tim Loane aktoreek antzeztu zuten.
Harresiaz haratago bizi eta gizateriarentzako mehatxua suposatzen duten izakiak dira.
Samuel Sánchez
Samuel Sánchez González (Oviedo, Asturias, 1978ko otsailaren 5a -) txirrindulari ohia da. 2008ko Olinpiar Jokoetan, Errepide Lasterketan garaipena lortu zuen Beijingen urre olinpikoa eskuratuz.
Club Ciclista Colloto (Oviedo) beheko mailetan hasi zen. 1994an Espainiako kadete mailan txapeldunordea izatea lortu zuen Asturiako selekzioarekin. 1997an, Bizkaiko Olarra taldearekin sinatu zuen. 2000n, txirrindularitza profesionalean debutatu zuen Euskaltel-Euskadi taldearekin.
2008an Doi la cara pola oficialidá kanpainaren alde egin zuen, asturiera Asturiasko hizkuntza koofiziala izatea aldarrikatzen zuena.
Humbercourt
Humbercourt Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Humbercourt udalerrian erroldatutako biztanleak 259 ziren. Familiak 106 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 33 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 125 etxebizitza zeuden, 106 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 125etxeak ziren. 106 etxebizitza nagusietatik 87 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 56 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 160 ziren, horien artean 111 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 111 pertsona aktiboetatik 104 lanean zeuden (65 gizon eta 39 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Humbercourt udalerrian 102 unitate fiskal zeuden, 265 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.663 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak iturgina ziren.
2000. urtean Humbercourt udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 792 hektarea erabiltzen.
Ghioroiu
Ghioroiu Errumaniako udalerri bat da, Vâlcea konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Humbercourt
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Depauville (New York)
Depauville Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Jefferson konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Antonio Bilbao Monasterio
Antonio Bilbao Monasterio (Izengoitiak: Mintegi, Atxondo, Aurrekomendi, Morga, Itxaskirru ; Morga, 1937ko martxoaren 22a) Euskalari eta euskal idazlea da. Euskaltzain urgazlea.
Aránzazu, Zeruko Argia, Euskera eta Egan aldizkarietan argitaratu zituen bere lanak.
Justo Garate
Justo Garate Arriola (Bergara, Gipuzkoa, 1900ko abuztuaren 5a - Mendoza, Argentina, 1994ko uztailaren 2a) sendagilea, euskal gaietan aditua eta gaztelaniazko idazlea izan zen. Goitizen ugari izan zuen: «Eneko», «Eneko Mitxelena», «Eneko Zilueta», «Elo», «Elorregi», edo «Txeru Arriola».
Madrilen eta La Platan (Argentina) egin zituen medikuntzako ikasketak. Euskaltzain urgazle izendatu zuten, euskal kulturaren alde egin zuen lan handiarengatik. Espainiako Gerra Zibilaren garaian Argentinara erbesteratu zen.
Revista Internacional de los Estudios Vascos, Eusko Jakintza, Munibe, Gernika, Príncipe de Viana aldizkarietan eta Boletín Americano de Estudios Vascos eta Euskalerriaren Adiskideak elkarteko argitalpenetan eman zituen argitara lan aipagarrienak.
Doctor honoris causa izendatu zuen Euskal Herriko Unibertsitateak 1982. urtean. Mendozan (Argentina) bizi izan zen.
Ramerupt
Ramerupt Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ramerupt udalerrian erroldatutako biztanleak 385 ziren. Familiak 153 ziren, horien artean 43 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 30 bakarrik bizi ziren emakumeak), 55 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 187 etxebizitza zeuden, 162 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 177 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 162 etxebizitza nagusietatik 122 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 85 etxek bost zituzten. 145 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 68 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 77 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 214 ziren, horien artean 163 aktiboak ziren eta 51 inaktiboak ziren. 163 pertsona aktiboetatik 149 lanean zeuden (89 gizon eta 60 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 51 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ramerupt udalerrian 158 unitate fiskal zeuden, 360 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.647 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 zurginak eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Ramerupt udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.251 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hugo Manuel Salaberry
Hugo Manuel Salaberry Goyeneche (San Andres de Giles, 1952ko martxoaren 7a) Azuleko elizbarrutiko egungo apezpikua da.
Jardunbidea
San Migueleko Filosofia eta Teologia Fakultatean irakasle normal nazionala eta lizentziatura Filosofian jaso zituen.
Jesusen Lagundian apaiza izendatu zuen 1985eko abenduaren 3an José Manuel Lorenzo monsinoreak, San Migueleko apezpikuak, Azuleko apezpiku izendatu zuten 2006ko abuztuaren 21ean. Hezkuntza Katolikoaren Goi Kontseiluko presidentea ere bada.
Mannophryne leonardoi
Mannophryne leonardoi Mannophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Aromobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
El Coronil
El Coronil Sevillako udalerria da, La Campiña eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 5.048 biztanle zituen.