Demokrazia_Sozialistaren_Nazioarteko_Aliantza
Historia
1868an elkartu ziren bi sektoreen ( mutualistak eta kolektibistak ) Internazionalean elkartzeari esker, Aliantzaren oinarriak ezarri zituzten, historiako lehen erakunde anarkista izango zena. Sektore hauek jatorri ezberdina zuten eta ez ziren homogeneoak. Horietako bat iraultzaile kultuek osatzen zuten, eta, klase-jatorriari uko eginez, sozialismorantz jotzen zuten pixkanaka, borroka-iraganaren ondoren, eta, zenbait kasutan Herrien Udaberrian parte-hartze armatua izn zutenak. Bestea langileek osatzen zuten, ikasketa gutxiagokoak eta langile-klasekoak, jada Internazionalaren parte zirenak eta haietako askok parte hartzen zuten unean uneko mobilizazio sindikal gero eta ugariagoetan. Lehen sektorea Bakearen eta Askatasunaren Ligarekin hautsi eta AITen sartu zen. Horretan zeuden: Bakunin, errusiarra, 1848anFrantzian, Pragan, Bohemian eta Dresdenen 1849an izandako altxamendu armatuetan eta herri matxinadetan parte hartu zuena, eta etorkizunean Lyon (1870) eta Boloniako (1874) matxinadetan parte hartzailea ; Reclus, frantsesa, geografoa eta etorkizuneko Communard; Aristide Rey, frantziarra eta etorkizuneko Communard; Valérien Mroczkowski, poloniarra eta Marseillako altxamenduko etorkizuneko partaidea; Albert Richard, frantsesa, kazetaria eta Lyongo altxamenduko etorkizuneko partaidea; Nicolas Jukovski, errusiar eta etorkizuneko Marseillako altxamenduko partaidea; Giuseppe Fanelli, italiarra, arkitektoa, diputatu ohia eta Garibaldino borrokalari ohia; Saverio Friscia, italiarra, medikua, diputatu ohia eta 1848ko Siziliako matxinadan parte hartzailea; Alberto Tucci, italiarra eta abokatua, besteak beste. Bigarren sektorea jada Internazionalean parte zen eta prozesuarekin bat egin zuen. Horien artean zeuden: Jean-Philippe Becker, alemaniarra, kazetaria, lorezaina, erratz-egilea, garaiaren arabera, eta 1849ko Badeneko altxamenduko buruzagi militarretako bat; François Brosset, suitzarra, sarrailagilea eta 1868ko martxo eta apirileko eraikuntzako langileen grebako buruetako bat; Th. Duval, suitzarra, marinel eta langileburua; L. Guétat, suitzar eta zapatari; Charles Perron, suitzar, margolaria eta gero kartografoa; Zagorski, poloniarra. Internazionalista hauek Aliantzako lehen bulego zentrala osatu zuten. Handik gutxira, hiru militante aipagarri batu ziren Aliantzean: James Guillaume, Suitzako Locleko AIT ataleko irakasle eta sortzailea; Adhémar Schwitzguébel, inprimatzailea, sindikatuko liderra eta Suitza Sonvillier-eko AIT atalaren sortzailea; Eugène Varlin, koadernatzailea, sindikatuko buruzagia, AIT aktibista nabarmena, gero Parisko Komunako borrokalari federalista nagusia bihurtu zena. Aliantzako beste kide garrantzitsu batzuk hauek izan ziren: Benoit Malon, frantsesa, tindatzailea, sindikatuko burua eta etorkizuneko komunitateko kidea; Gaspard Sentiñon, gaztelania eta medikua; Louis Palix, frantziarra, jostuna eta Lyoneko matxinadan etorkizuneko partaidea; Rafael Farga-Pellicer, gaztelania, inprimatzailea; Carlo Gambuzzi italiarra, abokatua, Garibaldino ohia eta Aspromonteko eta Mentanako guduetan parte-hartzailea; Paul Robin, frantsesa eta irakaslea; Francisco Mora, espainiarra eta zapatagilea; Tomás Gonzáles Morago, gaztelania eta grabatzailea.