cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antonio Paoli
Euskaltasuna
Bera ezagutu eta gero, Fagoagak Paolik bere burua misterio handiz inguratzen saiatzen zela ikusi zuen. Halere, izan zuten tratutik atera zituen ondorioak hauek izan ziren: nafarra zela; Irulegi Baskaran abizenak zituela; euskara nahikoa bazekiela; Kuban Espainiako armadarekin borrokatu zela, kapitain graduarekin (bere esanetan, han umearen garunak jan omen zituen); Iruñeko giroa ezagutzen zuela; zuberotarrak euskaldunik garbientzat hartzen zituela; eta espiritismo zale porrokatua zela. Izan ere, 1921ean Fagoagari Walkiria obran, ustekabean, ohiko tenorraren ordezkotzat kantatzeko aukera eskaini ziotenean, Fagoagak pozik Paoli afaltzera gonbidatu zuen, baina honek kontratuaren berri izan zuenean, zera erantzun omen zion: “Muchacho, eso lo vamos a consultar con Julián”.
Bere etxera eraman zuen, via Meravigliko kalean. Han Paoli Euryanthe izeneko emakume nagusi batekin (errusiarra omen) eta Merlin izeneko txakur batekin bizi zen. Mahai-biribilaren inguruan eseri, eskuak elkarri eman eta Paolik ekin omen zion galdetzeari, behin eta berriz: "Julián, ¿estás aquí? Contesta como de costumbre bai edo ez". Ezustean, mahaia behin baino gehiagotan mugitu omen zen eta Paolik berriro galdetu: "Errazak bai edo ez, gure maisu maitia!". Honelatsuko beste zenbait konjuro eta mahai-ikararen ondotik, Paolik ontzat eman zuen Julian Gaiarre ren bitartekotza eta, ordainetan, Fagoagari bi betekizun eskatu zizkion: Gaiarreren hilobia bisitatzea Erronkari n, eta Paoliren beraren zein Gaiarreren estanpak estreinuko jantzi-barruan elkarrekin josirik eramatea, opera-saioan zehar. Halaxe egin zuen Fagoagak, eta Napoli ko debutean sekulako arrakasta lortu ez ezik, Milango Scalako tenorrik onenetakoa izan zen ondoko hogeitaka urtetan.
Postal soil bat salbu, Fagoagak ez zuen geroztik Irulegiren berri izan. Ameriketatik sei hilabetez ibili eta gero, Milanera itzuli zenean, Paoli ikustera joan zen; baina via Meravigli-ko etxeko atezainak esan zionez, alde eginak ziren.
1936ko udaberrian, Florentzia n zela, Fagoagaren familiakoek Bera tik hango etxean jasotako postala bidali zioten. Poloniatik zetorren, eta bertan hiru parcae bezalako batzuk agertzen ziren "mane, thecel, phares" leloarekin. Atzean, idatzirik, beste hiru izen: "Julián, Antonio, Isidoro". Handik egun gutxira Espainian 1936ko estatu kolpea izan zen.
Azken urteak
Lan faltarik ez izan arren, Paolik estuasun ekonomikoekin jarraitu zuen. Ia 1927 osoa New Yorken egin ostean, Puerto Ricora itzultzea erabaki zuen, arrebarekin bizitzera eta akademian ahots eskolak ematera; hurrengo urteetan hori izango zen bere jarduera nagusia. 1928an, Paolik taula gaineko azken emanaldia egin zuen: Otelo, osorik emana, San Juaneko Udal Antzokian (gaurko Tapia Antzokia).
1929an, Josephine emaztea hil zen. Urtebete geroago berriro ezkondu zen Adelaida Bonini-rekin (Rimini, Italiakoa), berak maitekiro "Adina" deitzen zuena.
1935ean, Puerto Ricoko gobernuak San Juaneko Udal Antzokiari izena aldatu zion, "Teatro Paoli" ezarriz, eta bizitza osorako pentsioa eman zioten.
1942an bere azken kantaldia eman zuen, Amalia arrebaren heriotzaren urteurrenean, Santurce auzoko Universidad del Sagrado Corazón-eko kaperan. 1888tik ordura arte 1,725 emanaldi egin zituen (horietatik 575 Verdiren Otelorena egiten).
Paoli 1946ko abuztuaren 24an hil zen, San Juanen, prostata ko minbiziz, eta Carolinako kanposantuan ehortzi zuten.
Hil eta denbora gutxira, Paoliren ametsetako bat egia bihurtu zen: Puerto Ricoko Musika Kontserbatorioa.
Ohoreak
Europan abeslari latinoamerikar rik ezagunena eta sarituena izan zen. Errekonozimendu hauek jaso zituen
Caguas hirian "Escuela Libre de Música Antonio Paoli" izenekoa dago.
Ponce hirian, Puerto Ricoko Unibertsitate Interamerikarrean "Teatro Paoli" antzokia dago.
1983an, bera bizi izandako etxea leku historikoen erregistro nazionalean sartu zuten. Urte berean, "Paoli Saria" ezarri zen; hasieran arte eta komunikabideetan nabarmendutako puertoricoarrak saritzeko sortu bazen ere, 1992ttik aurrera mundu osoko latinoamerikarrengana hedatu da.
2005eko apirilaren 13an, Paoliren gorpuzkinak (eta Adina Bonini bigarren emaztearenak, 1978ko maiatzean hila) San Juaneko "Panteón Nacional Román Baldorioty de Castro" delakora aldatu zituzten, Gladys Nieves-ek eginiko bere estatua baten oinean ehortziz.
2009ko urriaren 9an, AEB-etako gobernuak Ponceko etxea "U.S. National Register of Historic Places" delakoan sartu zuen.
Scinax strigilatus
Scinax strigilatus Scinax generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Marpaps
Marpaps Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Landak departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Marpaps udalerrian erroldatutako biztanleak 135 ziren. Familiak 51 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 62 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 8 hutsik zeuden. 61 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 53 etxebizitza nagusietatik 45 bere jabearen bizilekua ziren eta 8 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 4 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 43 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 28 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 82 ziren, horien artean 64 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 64 pertsona aktiboetatik 63 lanean zeuden (41 gizon eta 22 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 18 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Marpaps udalerrian 53 unitate fiskal zeuden, 143 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.902 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Marpaps udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 256 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alburnus baliki
Alburnus baliki Alburnus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Sevillako tranbia
Sevillako tranbia sarea Sevilla hiriko lurrazpiko garraiobidea edo tranbia da. Sareak hiriko alde zaharrari zerbitzua ematen dion linea bat du,  T1  linea. Gaur egun, linea operatibo bat du, 2007ko urriaren 28an inauguratua, 5 geltoki dituena.
ISO 216
ISO 216 nazioarteko estandar bat da, paperaren neurriak munduan zehar modu bateratuan emateko. Normalizaziorako Nazioarteko Erakundearen (International Organization for Standardization, ISO) arauak paperezko formatuak zehazten ditu, eta gaur egun munduko herrialde askotan erabiltzen da, baina ez guztietan. Esate baterako ez da AEBko eta Kanadako estandar nagusia.
Sevillako tranbia
Hirugarren fase hipotetiko batean, trazadura Santa Justa geltokiraino luzatuko litzateke beste 4 estazioren bidez.
ISO 216
Besteak beste, estandar honek DIN A3 eta DIN A4 paperaren tamaina ezagunak definitzen ditu.
ISO 216 araua DIN 476ren baliokidea da, edo DIN A. A serieko estandarra ere deitua.
Sevillako tranbia
5 geltokietatik 3tan metroarekin lotura dago eta 1an aldiriak sarearekin bat dator.
ISO 216
Badaude antzekoak diren beste bi estandar: ISO 217 eta ISO 267. Hau da, B eta C serieko estandarrak.
ISO 216, ISO 217 eta ISO 269 paper guztiek (gutun-azal batzuk izan ezik) itxura bereko proportzioa dute, \sqrt{2}: 1ekoa, milimetroetara biribiltzen dena. Proportzio honek ezaugarri bakarra du: erdi zabaleran moztu edo tolestean, erdiek ere itxura proportzio bera dute. ISO paperezko tamaina bakoitza, serie bereko hurrengo tamaina handieneko eremuaren erdia da, eta aurrekoaren bikoitza.
Sevillako tranbia
Aurrekariak
1887an Sevillak tranbia sare handi bat zuen, lehenik animalien trakziokoa, eta 1897tik aurrera trakzio elektrikokoa, 1960ko hamarkadan egungo autobus lineek ordezkatu zutena, emakidadunaren krisi baten eta garraiobide ezagunak ekarri zuen bide segurtasun ezaren ondorioz, ohikoa baitzen trafiko eta istripu arazoetan parte hartzea.
Gaur egungo tranbiaren proiektua 2004. eta 2006. urteen artean hasi zen. Urte horietan, Sevillako Udalak hiriburuaren erdigunea eta alde zaharra oinezkoentzat bihurtzeko joera agertu zuen, kutsadura handia murrizteko, oinezkoentzako guneak handitzeko eta inguru horretan mugikortasun iraunkorra sustatzeko. Garai hartan, avenida de la Constitución bezalako bideak hiriko ibilgailuen trafikorako arteria nagusietako bat ziren. Hasiera batean, gidariek, zenbait merkatarik eta taxilarik plan horien aurka egin zuten.
Autobusen eta taxien ezabaketa ere bazekarten aldaketek, oinezkoen bideetatik zirkulatu ahal izango zuen garraiobide bat bilatzera behartzen zuten, aldi berean erabat elektrikoa izango zena. 2006an, Udalaren Mugikortasun Planak Plaza Nueva eta San Bernardo arteko 2 kilometroak zeharkatuko zituen tranbia linea bat sortzeko asmoa erakutsi zuen.
Eraikuntza
Metrocentroko lanak kostua 60,5 milioi eurokoa izan zen. Sevillako Udalak 19,6 milioi jarri zituen, eta gainerako 40,9 milioiak Andaluziako Juntak finantzatu zituen.
Hasierako proiektuan aurreikusita zegoen etorkizuneko tranbiak ukipen-haririk gabeko tarteak izatea, baina lehen eraikuntza-fasean katenaria zuen trenbide-sistema bat sortu zen ibilbide osoan zehar. Hiriko gune historikoetan katenariak eta zutoinak jartzeak kexak eragin zituen bizilagunen aldetik, katedrala bezalako ingurune historikoetan kableek eragin estetiko handia baitzuten.
Eraikuntzako lehen fasean, Metrocentroaren ibilbidea Prado de San Sebastián eta Plaza Nueva artean bakarrik igarotzen zen, San Bernardoren geltokirainoko hedapena gerorako utziz. Hala ere, zenbait arazo egon ziren bere garapenean, besteak beste, trenbideak eraikitzean izandako akats bat, errailetik ateratzea eragin zezakeena, eta, ondorioz, inaugurazioa urte bereko urriaren 28ra arte atzeratu behar izan zen.
Inaugurazioa
2007ko urriaren 28an Sevillako Metrocentroaren inaugurazio ofiziala egin zen. Inauguraziorako, aurreratu bezala, sistemak katenaria behar zuen ibilbide osoan.
Kontaktuaren hariak eragozpen bat zuen: aste Santu bakoitzean kofradiak igaroko ziren guneekin gurutzatzen zen, eta horrek prozesioak zailtzen zituen. Kasu horietan, udalak arazoa konpontzen zuen, hiriko hirigune historikoan katenariak aldi baterako kendu eta aldi hori amaitutakoan berriro muntatuz. Horren ondorioz, hainbat urtez jarraian, Archivo de Indias eta Plaza Nueva geltokien arteko zerbitzua hilabetez baino gehiagoz etenda geratu zen.
Kontakturik gabeko zirkulazioa eta zabaltzea
Inauguratu eta urtebetera, TUSSAM -ek Sevillako Metroari alokairu-erregimenean zituen bost unitateak erostea erabaki zuen, guztira 12 milioi euroren truke. Metrocentroko behin betiko unitateen fabrikatzaileak, berriz, atzerapen handia zuen kontakturik gabeko zirkulazio-sistemaren garapenean eta fabrikazioan, eta Sevillako Udalak, sinatutako kontratuaren arabera, enpresa zigortzeko asmoa agertu zuen.
CAF -ek irtenbide bat negoziatu zuen Udalarekin: konpainiak konpromisoa hartu zuen ordura arte tranbia erabiltzen ari zen Urbos 2 unitateak kosturik gabe ordezteko Urbos 3 unitateekin: eredu berri bat, arinagoa eta eraginkorragoa, katenaria beharrik gabeko zirkulazio sistema hartzen zuena. Udalak proposamena onartu zuenez, CAF -ek tranbia berriak jarri zituen eta Urbos 2 -ko unitate zaharrak geratu ziren. Kasualitatez, urtebete geroago konpainiak unitate horiek berriro saldu zizkion bere jatorrizko jabeari, Sevillako Metroari, 9,5 milioi euroren truke.
Unitate berriek, aurrekoen antzeko diseinukoek, hobekuntza batzuk zituzten: karga-sistema berriak% 76ko energia aurreztea zekarren, aurreko ereduarekin alderatuta. Hala ere, trenak bere aurrekoak baino pixka bat estuagoak izateak, geltoki guztietan berregokitze lanak egitera behartu zuen, nasa 12,5 zentimetro handituz.
2011ko apirilaren 15ean, sistemaren bost urteko funtzionamenduaren ondoren, hasierako ibilbidearen lehen luzapena inauguratu zen, eta, azkenean, San Bernardoko geltokiko aldageltokira iritsi zen, Sevillako metroarekin eta aldiriko trenekin behin betiko lotuz.
Goiburuak
T1  lineak bi goiburu nagusi ditu:
Ibilbidea
Ibilbide osoa gainazalean doa, hirigintzako ezaugarri desberdinak dituzten oinezkoentzako bi gune zeharkatuz. San Bernardo, Prado de San Sebastián eta Puerta Jerez zonalderik modernoenaren zati da, etorbide eta kale zabalekin. Bestalde, Katedrala eta Plaza Nueva hiriko hirigune historikoan zeharreko tartea dira. Avenida de la Constituciónetik igarotzean, bidea, espaloian integratuta dago, oinezkoen espazioa partekatuz.
Linea gehiena laua da eta bide bikoitza du. Salbuespena Katedralaren ondoan dagoen zatia da, galtzadaren estutasunak bide bakarreko irtenbidea hartzera behartzen baitu. Ibilbideak hainbat puntu ditu, eta horietan tranbia ibilgailuen trafikoarekin gurutzatzen da. Semaforo horiek lehentasuna ematen diote trenbideari. Kotxetegiak Prado de San Sebastián geltokian daude.
Ustiapena
Bidearen 18,05 kilometroek, 1 435 mm-ko zabalerakoak, lurrazaleko beste batzuekin konbinatutako lurpeko zatiak dituzte. Azken horietan, trenbidea gainerako garraioetatik bereizitako plataforman igarotzen da beti. Ibilbideak 22 geltoki ditu: hamabost lurpean eta zazpi lur gainean.
Batez besteko denborak
Ibilbideko batez besteko denborak adierazgarriak dira, eta trafikoaren edo beste ezusteko batzuen arabera alda daitezke.
T1  lineak Plaza Nueva geltokia honako hauekin komunikatzeko aukera ematen du:
Flota
Sevillako tranbia tren arina da eta CAF fabrikatzailearen Urbos 3 modeloko 5 unitatek ematen dute zerbitzua; 31,25 metroko luzera dute eta 275 bidaiarirentzako lekua.
Tarifikazioa
Sevillako tranbiaren tarifak TUSSAM autobus-sarekoen berdinak dira, eta Consorcio de Transportes onartzen ditu.
Guneak
Ez dago guneak Sevillako tranbiaren.
Turismoa
Ibilbidean zehar,  T1  lineak interes turistikoko hainbat lekurekin lotzen du:
Santa Justara hedatzea
Hirugarren fasean, San Bernardo Santa Justa trenbide geltokiarekin lotuko lukeen Metrocentroa handitzea aurreikusi da. Horri esker, tranbia hiriburuko tren-geltokirik garrantzitsuenarekin lotu ahal izango litzateke, hegaztiarekin eta distantzia ertain eta luzeko trenekin intermodalitatea ahalbidetuz. Handitzeak ibilbideari San Bernardo ondoko 4 geraleku gehituko lizkioke.
Herschdorf
Herschdorf Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Garai antropologikoa
Demokraziaren jaiotzarekin eta hiritarrek polis-az hitz egiteko eta erabakitzeko aukerarerekin, filosofia egiteko modu berri bat jaio zen. Natura eta errealitatearen azterketa giza adimenaren eta gizakien arteko erlazioen azterketek ordezkatu zuten, garai antropologikoari hasiera emanez.
Liga Panhelenikoaren garaien kokatu behar dira erretorika maisu ziren sofistak eta Sokratesen arteko tirabirak, garai honetan jaio baitzen polis grekoen arteko batasuna eta "grekotasun" izpiritua. Periklesen demokraziak aristokraziak erretorikarekiko zuen interesa piztu zuen, hauen irakasle sofistak izan zirelarik. Hauek morala eta legearen erlatibismo kulturala defendatzen zuten, honen aurka Sokrates altxatu zelarik, Egia eta Justizia balore unibertsal bezala aldarrikatuz.
Sofistak
Sofisten agerpena pertsiarren aurkako garaipenaren garai berean gertatu zen. Persiaren kontrako gerlan irabazi ahal izateko grekoek elkartu behar izan zuten, Liga Panelenikoa sortuz. Era horretan, hiri grekoak burujabeak izan arren, batasunaren kontzeptura iritsi ziren, grekotasunaren kontzeptura hain zuzen.
Bolada hartan Atenaseko demokrazia eta Periklesen gobernua azaldu ziren, honek pertsuasioaren artea (erretorika) bultzatuz. Sofistak ziren arte honen maisu eta klase gorenei irakasten zieten, beren zerbitzuengatik asko kobratuz. Euren trebetasuna frogatzeko erakusketak eta eztabaidak egiten zituzten maiz, haietan batek gauza bat eta besteak aurkakoa frogatzen saiatzen zirelarik. Normalean beste kulturekin eta atzerritarrekin harremanak izan zituzten. Horrek lege absoluturik ez zegoela pentsatzera eraman zituen, lege guztiak erlatiboak izango lirateke beren ustetan. Sofistak ez ziren naturaz arduratzen, gizakien eta hirien arazoak axola zitzaizkien gehienbat, ongia, justizia, edertasuna, egia, eta bestelako balore tradizionalak kritikatuz.
Protagoras izan zen sofistarik garrantzitsuena, bere ideia nagusiak honakoak ziren:
Bigarren mailako sofistek (Hipias, Antifon, Kalikles eta beste batzuek) legearen erlatibismo kulturala bere azken ondorioetaraino eraman zuten. Legea pribatuan ez zela bete behar proposotzen zuten. Legeak ia beti gizakiaren izaeraren aurkakoak zirela mantentzen zuten. "Physis" eta "Nomos" kontrajarriak zirela zioten, physisak plazera eta erabilgarritasuna eskatzen baititu.
Sofisten garrantzia ezagutza, legeak eta ohiturei bruzko lehenbiziko hausnarketa egitean datza, erlatibismo kulturala gaur egunean modan dagoela esan bagenezake ere.
Bizitza
Europar kulturaren pertsonai nagusietako bat izan da Sokrates (k.a 470-399) idatzirik utzi ez eta berari buruz dagoen informazio gehiengoa Platon bere ikasle eta mireslearen idatzien bitartez iritsi den arren. Atenasen jaioa, eskultore eta emagin baten seme zen eta ziurrenik Peloponesoko gerra (k.a 431-403) eta Hogeita hamar Tiranoen diktaduraren (k.a 404) arteko denbora tartean hezi zen Atenaseko plazetako sofisten irakaskuntzapean.
K.a 403. urtean demokrazia lehengoratu zen arren, k.a 399. urtean Atenaseko hiru hiritarrek honakoa leporatu zioten Sokratesi:
Hau dela eta heriotza zigorrera kondenatua izan zen, Apologia, Criton eta Fedon izeneko elkarrizketetan bere bizitzako azken uneak deskribatu zituelarik Platonek. Aipatzekoa da Jenofonte eta Aristofanes filosofoen idatzietan deskribatzen den Sokrates Platonek deskribaturikoarekin alderatuz gero oso desberdinak direla, ziurrenik azken honek bere idazkietarako Sokrates idealizatu eta bere ideien alde jarri nahi izan zuelako
Metodo sokratikoa
Sokratesen metodoa, hau da, elkarrizketa, bi ataletan banatzen zen:
Platonek, Sokrates bere elkarrizketa gehienen protagonista bihurtu zuen. Denboraren poderioz, Platon bere maisuarekiko leialtasuna galtzen joan zen. Hal eta guztiz, bien pentsaerak bereiztea zaila gertatzen da. Aristoteleren bidez badakigu filosofiari egin zizkion ekarpenik garrantzitsuenak definizioaren bilatzea eta moral inteletualista direla:
Platonekiko ekarpenak
Sokratesen metodo induktiboa; bereziki, honen emaitzak; eta gai etiko eta politikoekiko interesa bereak egin zituen. Sokratesek egiak edo balore unibertsala (guztientzako baliagarriak direnak) bazirela frogatu bazuen ere, ez zuen berorien funtsaren arazoa argitu, hori Platonek egin zuen, ideie egiazko existentzia emanez.
Eskola sokratikoak
Honako eskolak azpimarratu behar dira Sokratesen jarraitzaile bezalaxe:
Unbreakable
Denboraren poderioz kultuzko filma bilakatu da. 2017ko Split filmean Bruce Willis aktoreak film honetan antzezten duen David Dunn pertsonaia bera antzeztuz kameo edo agerpen labur bat burutu zuen. 2019an Glass filma Unbreakable eta Split filmeen jarraipen bezala aurkeztu zen, hirurek Eastrail 177 Trilogy deituriko trilogia osatzen dute.
Argumentua
Tren istripu baten ondoren, bertan zihoazen bidaiari guztiak hilko dira, David Dunn (Bruce Willis) izan ezik. Elijah Price (Samuel L. Jackson), ezezagun misteriotsuak, Davidi ezbehar horretatik bizirik zergatik atera den azalduko lukeen hipotesi bitxia aipatuko dio, baina azalpen honek, egia balitzateke, David eta bere familiaren bizitzak behin betiko aldatuko lituzke.
Koartzatxo txiki
Koartzatxo txikia (Egretta garzetta) Ardeidae familiako hegaztia da, Europan, Asian, Australian eta Afrikan bizi dena.
Deskribapena
Koartzen artean tamaina ertainekoa da. 55-65 zentimetrotako altuera eta 88-105 zentimetrotako hego-zabalera du. 350 eta 550 gramo arteko pisua du. Lumaia erabat zuria du, batzutan urdinxka ere izan daiteke. Mokoa eta hankak beltzak dira eta behatzak aldiz horiak. Mokoaren eta begiaren artean zati biluzi bat badu, kumatze garaian hori bizikoa bihurtzen dena. Garai hortan deigarriena buruan ateratzen zaizkion bi luma luze dira, 15 zentimetro ingurukoak.
Hegan ari denean "S" itxuran jartzen du lepoa eta hankak atzerantz luzatzen ditu.
Banaketa eremua
Mendebaldeko subespeziea (Egretta garzetta garzetta) Europa, Ekialde Ertaina, Afrika ia osotik eta Asia hegoaldetik hedatzen da. Europa iparraldeko populazioak migratzaileak dira eta Afrikara egiten dituzte beraien migrazioak, batzuetan Afrika Europa hegoaldeagatik ordezkatzen dute. Asiako populazio batzuk, ordea, migrazioa Filipinetara egiten dute.
Egretta garzetta nigripes subespeziea Indonesia ekialdetik Ginea Berrira hedatzen da eta Egretta garzetta immaculata subespeziea (askok Egretta garzetta nigripes subespeziearen sinonimotzat dutena'') Australian eta neurri txikiago batean Zeelanda Berrian hedatzen da.
Euskal Herria
Euskal Herrian habiagile egoiliarra da Urdaibaiko paduretan eta Nafarroako Erriberako zein Lizarraldeko hezegune ezberdinetan, Pitillasko urmaela horren adibide.
Txingudi, Plentzia, Lekeitio, Salburua, Uribarri-Ganboa eta Aturriko bartetan ere oso ohikoa da ikustea neguko migratzaileak bertaratzen direlako, bai hegoaldeko migrazioetan atseden hartzeko eta baita ere negu osoa bertan pasatzeko etortzen diren populazioak.
Beraz, Koartzatxo txikia ohikoa da Euskal Herriko hezegune askotan urte osoan zehar, neguan populazioak gora egiten du migratzaileak gureganatzen direlako.
Habitat
Hezegune mota ia guztietan bizi da, barnealdekoetan zein kostaldekoetan. Itsasertzeko uharte zein irlatxo txikiak ere atsegin ditu eta bere habitat hezean ezinbestekoa da zuhaitzez osaturiko gune bat, gutxiengoko lotura berde batekin, bertan habia egin ahal izateko.
Ibaietan, paduretan, mangladietan, aintziretan eta estuarioetan oso ohikoa da espezie hau.
Elikadura
Ehizan ari denean ez du onartzen kiderik inguruan. Uretan poliki mugitzen da eta hanka baten gainean geldirik jartzen da, lepoa atzera botata eta moko aurrerantz eta beherantz zuzendurik. Beste hanka uretan sartzen du eta azkar mugitzen du azpian egon daitekeen arraina ezkutalekutik ateratzeko eta harrapakina aurkitzen duenean balezta baten gisan mokoaz harrapatzen du. Arrain txikiak jaten ditu baina dieta osatzeko ornodun txikiak (anfibio, narrasti, ugaztun) eta intsektuak jaten ditu.
Ugalketa
Apirila aldean jartzen ditu arrautzak, berde-urdinxkak hasieran baina txitatzea aurrera doan heinean zuritzen doaz. Hiru edo bost arrautza jartzen ditu eta 21-22 egunetan zehar txitatzen ditu hala arrak nola emeak.
Txitek 30 egun behar dituzte habiatik jeisteko eta 40-45 egun pasata hegan egiteko gai dira.
Taxonomia
Carl von Linneok deskribatu zuen 1766 urtean, Systema Naturae liburuaren hamabigarren edizioan. Ardea garcetta izena eman zion "koartza koartzatxoa" esan nahi du. 1817 urtean Thomas Ignatius Maria Forster naturalista ingelesak Egretta generoa sortu zuen eta bertan kokatu zituen lertxuntxo txikia eta bere ahaideak.
Egretta garzettak bi edo hiru azpiespezie ditu:
La Loge
La Loge Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Loge udalerrian erroldatutako biztanleak 191 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 89 etxebizitza zeuden, 72 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 86etxeak ziren. 72 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 57 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 37 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 122 ziren, horien artean 80 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 80 pertsona aktiboetatik 71 lanean zeuden (42 gizon eta 29 emakume) eta 9 langabezian zeuden (7 gizon eta 2 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Loge udalerrian 76 unitate fiskal zeuden, 196 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.971 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean La Loge udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pectinochromis lubbocki
Pectinochromis lubbocki Pectinochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Grebenișu de Câmpie
Grebenișu de Câmpie Errumaniako udalerri bat da, Mureș konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Bakarne Jorge
Miren Bakarne Jorge Romaratezabala (Legazpi, Gipuzkoa, 1970 - Morcenx, Frantzia, 2018ko otsailaren 10a), ezaguna Bakarne Jorge izenez, gipuzkoar aktorea eta musikaria izan zen.
Ibilbidea
2001ean egin zuen debuta agertokietan, Avant de voir son visage antzezlanean; hurrengo urtean estreinatu zuten euskaraz, Bere aurpegia ikusi aurretik izenburupean. Soinu jotzaile itsu baten rolean aritu zen Jorge, eta hain zuzen, bere pertsonaia bezala, bera ere itsua eta soinu jotzailea zen. 2002an, berriz, Ostiralen zain bakarrizketa aurkeztu zuen. Zuhaitzaren Soinua kolektiboarekin, soinu jotzaile ere aritu zen Europako hainbat herrialdetan
Cass konderria (Minnesota)
Cass konderria (Cass County) Minnesotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Walker da. 2010eko zentsuaren arabera 28,567 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 28,567 pertsonetatik 24,723 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 340 dira. 59 beltzak edo afroamerikarrak. 3,092 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 88 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 12 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 590 pertsonek kokatzen zuten.
Grace Nichols
Grace Nichols (Georgetown, Guyana, 1950ko urtarrilaren 18a) guyanar poeta, maistra eta kazetaria da. Britainia Handira joan zen 1977an. Bere lehen bilduma, I is a Long-Memoried Woman (1983), Commonwealth Writersen poesia saria irabazi zuen.
Biografia
Grace Nichols Georgetownen jaio zen, Guyanan, eta herri txiki batean bizi izan zen, herrialdearen kostaldean, familia hirira joan zen arte, zortzi urte zituela. Diploma bat lortu zuen Guyanako Unibertsitateko Komunikazioetan, eta ondoren maistra gisa aritu zen 1967tik 1970era, kazetari gisa eta gobernuaren informazio-zerbitzuetan, 1977an Erresuma Batura emigratu aurretik. Bere poesiaren zati handi batean Karibeko erritmoak eta kultura ditu ezaugarri, eta Guyaniako eta Amerikako folklorearen eragina du.
Poeta
Bere lehen poesia-bilduma, I is a Long-Memoried Woman, 1983ko Commonwealth-eko Poesia Saria irabazi zuen. Helduentzako zenbait poesia-liburu eta eleberri bat idatzi ditu, Whole of a Morning Sky, 1986. Haurrentzako liburuetan ipuin-bildumak eta poesia-antologiak daude. Bere azken lana, poema berri eta hautatuena, Startling the Flying Fish da, 2006. Bere poesia AQAren IGCSE, WJEC (Welsh Joint Education Committee) eta Edexcel English / English Literature antologietan agertzen da; horrek esan nahi du IGCSEko Erresuma Batuko ikasle askok beren lana aztertu dutela. Bere erlijioa kristautasuna da, Erresuma Batuko erlijio eta gizarte kulturaniztunak eragina izan ondoren.
2011n, Nichols "Anthologise" eskolako poesia-lehiaketako epaimahaiko kide izan zen, Carol-Ann Duffy poeta ospetsua buru zela. Erresuma Batuko 11 eta 18 urte bitarteko ikasleei beren poesia-antologiak sortzeko eta aurkezteko eskatu zitzaien. Anthologiseko lehen irabazleak Monkton Combe Schooleko (Bath) seigarren mailako ikasleak izan ziren, The Poetry of Earth is Never Dead izeneko antologiarekin.
Lewesen bizi da, Ekialdeko Sussex-en, John Agard poeta guyabarrarekin.
Adyib
Erregealdia
Manetonen epitomeetan, Miebidos deitzen da Sexto Julio Afrikanoren arabera, edo Niebais, Eusebio Zesareakoaren arabera, nork, Adyibek, 26 urteko erregealdia izan zuela dioen.
Turingo Errege Kanonean, Mergeregpen izena jasotzen du eta 74 urteko erregealdia ematen diote. Merbiap bezala agertzen da Abidoseko Errege Zerrendan, eta Saqqarako Errege Zerrendan erregistratutako lehen erregea da, Merbiapen izenarekin. Adyib, bere Horusen izena da.
Familia
Manetonek, aurreko errege izan zen Denen semea dela dio. Bere emazteetako bat Batirites edo Betrest izan zen, hurrengo faraoia izan zen Semerkheten ama, orohar, usurpatzailetzat hartzen den faraoia.
Palermoko Harriak, nomaden aurkako espedizio militar bat egin zuela dio, eta zenbait hiriren sortzaile bezala aipatzen du. Sarri, bere serekha, garaiko idazkunetan ezabatua dago, honen ardura, bere ondorengo izan zen Semerkheti ematen zaiolarik, ezegonkortasun politiko garai baten zantzua izango litzatekeena.
Eraikuntzak
Adyiben garaian, bi eraikin datatuak daude, Saqqara eta Abidosen.
Idazkunak
Bere izena, Egiptoko toki ezberdinetan grabatua aurkitu da:
Alberto Weretilneck
Alberto Edgardo Weretilneck (El Bolsón, 1962ko urriaren 11) politikari argentinar bat da, Rio Negroko probintzian jaioa eta bertako gobernadorea 2012tik.
2011ko irailaren 25eko hauteskundeetan Rio Negroko probintziako gobernadoreorde hautatu zuten Carlos Soriaren taldean, eta kargu horren jabe egin zen urte bereko abenduaren 10ean.
Bolunburuko geralekua
Bolunburu Euskal Herriko Bizkaiko tren geraleku bat da, Zalla udalerriko Bolunburu auzoan kokatuta dagoena.
Geralekua 1890eko abenduaren 5an ireki zen.
Historia
Kadagua ibaiaren arroan trenaren behin betiko proiektua Victor Txabarri, Manuel Allendesalazar, Enrique Aresti eta Ramón Bergé ingeniariek aurkeztu zuten 1888ko maiatzean. Urte bereko uztailean onartu zen. Burdinbidea onura publikokotzat jo zen, 99 urterako ustiapen batekin. Kadaguako Trenbidearen Konpainia 1888ko uztailaren 2an eratu zen kudeatzeko. Linea Zorrotzan abiatu behar zen, Bilbotik Portugaleterako burdinbideak auzo horretan zuen geltokian.
1972an FEVE eragileak trenbideen ustiapena bere esku hartu ondoren, 1975ean Bilbo-Leon eta Bilbo-Santander burdinbideak lotu zituen Arangurengo geltokian. Handik aurrera Leonetik zetozen trenek trenbide beretik heltzen dira Irauregira. Lutxanako eta Roblako saihesbideak zama-garraiorako trenentzako besterik ez ziren mantendu.
1994an Bilbo-Leon burdinbidea itxi ostean, trenek Balmasedako geltokira baino ez ziren heltzen. 2003an berriro ireki zen Bilbo-Leon burdinbidea, batipat Robla kotren turistiko zerbitzua ezartzeko, eta baita egunean zentzu bakoitzeko tren bat jartzeko.
Bilbo-Leon burdinbideari dagokionez, 2009an Galtzarako geralekura luzatuta, trenek aldiriko zerbitzua egiten dute Bilbora arte, eta tren bat ibiltzen da 30 minutuko maiztasunaz. Burdinbide hau, aipatutakoen artean guztiz elektrifikatuta dagoen bakarra da.
Suihua
Inguru naturala eta kokapena
Prefektura mailako Suihua hiriaren mugakideak honakoak dira: Heihe iparraldean, Yichun ekialdean, Qiqihar ipar-mendebaldean, Daqing mendebaldean, Harbin hego-ekialdean eta Jilin hegoaldeko muturrean.
You Hao
You Hao, txineraz 刘 洋, (Xuzhou, Txina, 1992ko apirilaren 26a) gimnastikan aritzen den kirolari txinatarra da.
2016ko Udako Olinpiar Jokoetan (Rio de Janeiro), brontzezko domina eskuratu zuen Taldeka, gizonezko kategorian. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan (Tokio), berriz, zilarrezkoa lortu zuen Eraztunak gizonezko kategorian. Biak Txina ordezkatuz. Tokion, Liu Yang herrikidearen (urrezko domina) atzetik eta Eleftherios Petrounias greziarraren (brontzezko domina) aurretik sailkatu zen.
Pulp Fiction
Pulp Fiction 1994an Quentin Tarantino estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako komedia beltzezko film bat da. Izenburua garai batean AEBtan oso irakurriak ziren Pulp aldizkariei zor die. John Travolta, Samuel L. Jackson, Uma Thurman, Bruce Willis, Harvey Keitel, Tim Roth, Amanda Plummer, Maria de Medeiros, Ving Rhames, Eric Stoltz, Rosanna Arquette eta Christopher Walken aktoreek antzeztu zuten.
Ikusleek zein kritikariek harrera beroa eman zioten, nahiz eta film onenaren Oscar Saria ez irabazi. Askoren ustez, azken urteetako zinemagintzako mugarria da, zinema independentea ikusle arruntengana zabaldu baitzuen. Gainera, haren istorio etenek, mota guztietako elkarrizketek, ironiak, ikus-estiloak, plano bitxiek eta pop kulturaz eginiko erreferentziek oso eragin handia izan dute hurrengo film frankotan.
Argumentua
Istorioa zazpi zatitan banatzen da: sarrera, "Vincent Vega eta Marcellus Wallace-ren emaztea"-ren atarikoa, "Vincent Vega eta Marcellus Wallace-ren emaztea", "Urrezko erlojua"-ren atarikoa, "Urrezko erlojua", "Bonnie-rekiko arazoa" eta epilogoa.
Sarrera: Yolanda eta Ringo lapur bikotea kafetegi batean gosaltzen agertzen da; bertan lapurtzea erabakita, pistolabana atera dituzte.
"Vincent Vega eta Marcellus Wallace-ren emaztea"-ren atarikoa: Vincent Vega eta Jules Winnfield sikarioak auto batean trajez jantzita ageri: lehena Amsterdam-en ibili denez, Europaren eta Estatu Batuen arteko aldeez berriketan dabiltza eta etxe baten parera iritsitakoan, pistola bana hartuta Marcellus Wallaceren maletatxoa lapurtu duten gazteen apartamentura sartu dira; bertan hiru gazte daude eta Winfieldek, oso lasai, maletatxoa non dagoen galdetu die. Erantzundakoan, Vegak hartu du baina berehala gazte batek barkatzeko eskatzen hasi, Winnfield haserretu da eta bi gazte hiltzen ditu.
"Vincent Vega eta Marcellus Wallace-ren emaztea": Taberna batean, Wallacek Butch Coolidge izeneko boxeolari bati dirua ematen dio, bere borroka galtzearen truke; handik gutxira, Vega eta Winnfield sartu dira, elastikoak eta galtza motzak jantzita, eta maletatxoa Wallace nagusiari itzuli diote: hura kanpora joatekoa denez, bere emazte Mia-rekin gau hartan norabait eramateko agindu dio Vegari. Hori beldur da, Wallacek emaztea gehiegi babesten duela entzun duelako. Vegak hiru gramo heroina erosi dizkio lagun bati: pixka bat kontsumitu du eta gainerako guztia berokiko poltsiko batean gorde du; gero, Miaren bila joan da eta jatetxe batera eraman du, afaritara. Berriketan jardun eta dantza txapelketa bat irabazi dute. Etxera itzulitakoan, eta Vega komunean den bitartean, Miak haren heroina aurkitu, esnifatu eta gaindosi batek jotzen du. Vegak neska erdi hilda ikustean, bere saltzailearen etxera joan da, adrenalina injekzio bat jar diezaioten. Azkenean, Mia salbatu da eta biek senarrari ezer ez esatea agindu diote elkarri.
"Urrezko erlojua"-ren atarikoa: Butch Coolidge umetan telebista ikusten ari dela, Vietnamgo Gerlako beterano bat bisitan joan zaio, harentzako erloju bat dakarrela eta ordularia haurraren familiarena dela esanez, belaunaldiz belaunaldi aitek semeei emana. Haren aita Vietnamen preso egon zenean, ipurtzuloaren barnean gordeta eduki zuen, vietnamdarrek aurki ez ziezaioten, egunen batean semearen esku jarriko zuelakoan; bat-batean, kanpai hotsa entzunda, Butch ametsetatik esnatu eta ringera joan da.
"Urrezko erlojua": Butchek bere arerio hil du, hari borroka irabazten utzi beharrean, bere buruaren alde apustu egin baitzuen. Orduan, Wallacek Butch hiltzeko agindu dio Vegari. Butch motel batera joan da, neskalagunarekin elkartzera; horrek hainbat gauza jaso behar zizkion etxetik, baina ordularia ahaztu zaio: horregatik, Butch hara itzulida, erlojua hartu eta norbait —Vega da— bertan dabilela konturatuta, sukaldean aurkitu duen haren armaz tiro egin eta hil egin du. Gero, motelera autoz doala, Marcellus Wallace kalea zeharkatzen ikusi eta nahita harrapatu du, baina berehalaxe, beste auto batek berea jo du. Wallace zauriturik dago, baina tiroka hasi zaio, atzetik korrika darraiola: bigarren eskuko gauzen saltoki batean sartu eta han mutur-joka dabiltza, jabeak errifle batez mehatxatu eta harekin jo ondoren, konortea galarazi arte. Segidan, biak sotoan sartu ditu, sokaz aulki banari lotu eta lagun bati deitu dio. Wallace bortxatzen dihardutela, Butchek lokarriak hautsi ditu eta ihes egiteko zorian dela, sotora itzultzea erabaki du, dendan salgai zegoen katana bat hartuta, Wallace askatzeko. Horrela, Butchek bortxatzaileetako bat hil eta Wallacek besteari tiro egin ondoren, Wallacek bizia barkatu dio, baina hiritik alde egiteko baldintzapean.
"Bonnie'-rekiko arazoa": Winnfield maletatxoa lapurtu duten bi gazte tiroz hil berri dituela, bat-batean ikusi ez zuten beste gazte bat tiroka hasi zaie, baina mirariz-edo, bala guztiek huts egin dute. Vegak eta Winnfieldek ordea hil egin dute; apartamendu hartatik Marvin lagunarekin irten, autoan sartu eta errepidean doazela, Vegak nahigabe tiro bat sartu dio buruan hari; hori dela eta, Jimmy deritzan Winnfielden lagun baten etxera joan dira. Izugarri urduritzen dute, haren emazte Bonnie berehala etxeratzekoa baita; beraz, Winston Wolfe arazo-konpontzaileari deitu diote: horrek esaten die zer egin behar duten odol-arrastoak ezkutatzeko eta arropa zikinak kentzeko eta haien ordez elastiko eta galtza motzak janzteko agindu die; autoari dagokionez, ibilgailuak birrintzeko toki batera eraman dute.
Epilogoa: Yolanda eta Ringo zeuden kafetegian dira Winnfield eta Vega: Winnfieldek lagunari lana utzi behar duela jakinarazten dio. Vega komunean den bitartean, Yolanda eta Ringo bezeroei ebasten hasi zaizkie, baina Ringok Winnfieldi dirua eta maletatxoa eskatutakoan, hark pistola atera eta mehatxatzen du, bere dirua hartzeko aginduz, diru horrekin Ringoren bizitza erosten ari dela diotsola; gero, bi sikarioak kafetegitik lasai asko irten dira.
Soinu banda
Albumak Music from the Motion Picture Pulp Fiction du izena eta honako zatiak ditu:
Timarcha
Timarcha Chrysomelidae familiako koleopteroen generoa da. Ez dute hegorik eta ez dute hegan egiten. Rubiaceae, Plumbaginaceae, Rosaceae eta Ericaceae familien landareez elikatzen dira.
Ehun espezie baino gehiago ditu, hiru azpigenerotan banatuak. Europako espezie ezagun eta hedatuenetako bat Timarcha tenebricosa da. Batzuetan, "sudur odoltsuko kakalardo" deitzen zaio, zeren eta, gogaitzen zaionean, likido gorri bat jariatzen baitu ahotik eta hanketako artikulazioetatik. Generoa Samouellek deskribatu zuen 1819an.
Patxi Albisu
Patxi Albisu Estensoro (Lazkao, Gipuzkoa) Lazkaoko udalerriko alkate ohia da eta Eusko Alderdi Jeltzaleko kidea da. 2007an hartu zuen alkatetza eta 2011ra arte egon zen karguan.
2011ko hauteskundeetatik Bilduk alkatetza lortu zuen gehiengo osoz.
Alipendi Kirol Kluba
Alipendi Kirol Kluba Araiako futbol taldea da. 1926an sortu zen.
Datuak
2022-23 denboraldia barne.
Willeroncourt
Willeroncourt Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Willeroncourt udalerrian erroldatutako biztanleak 126 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 57 etxebizitza zeuden, 49 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 56 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 49 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 6 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 informazio eta komunikazio enpresa zen.
2000. urtean Willeroncourt udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Txori zezen arrunt
Txori zezen arrunta (Botaurus stellaris) ardeidae familiako hegaztia da, udan Europan eta Asian bizi dena eta neguan Afrikara migratzen duena. Basa eta Itsas Fauna eta Landaredian Arriskuan dauden Espezieen Euskadiko Zerrendan sartu zuten.
Deskribapena
70-80 cm arteko luzera eta 125-135 cm arteko hego-zabalera ditu eta 0'87 eta 1'94 kilogramo artean pisatzen du. Gorputz trinkoa du eta koartzetan ohiko ez den lepo sendoa. Kolore arre-horixka du baina orban ilun asko nolabaiteko marrak irudikatzen dituztenak, bizi den lezkadietan ongi kamuflatzeko. Mokoa zuzena eta zorrotza da, kolore argikoa, eta buruan pileo betza eta begitik bibotearen antzeko marra beltz bi ateratzen zaizkio. Hauen azpian marra zurixkak ditu alde banatan. Begi horiak ditu. Zangoak luzeak dira, kolore argikoak.
Habitata
Europan 54.000 bikote daudela estimatzen da, gehienek Errusian kumatzen dute. Ur gezatako edo gazikaratako hezegunetan aurkitzen da, aintzira, padura eta ibaietan, beti ere ur ertzetako lezkadietan ezkutatuta. Euskal Herrian migrazio garaian ikusten dugu kostaldean (Urdaibaien, Zarautzen , Txingudin ...) edo barnealdean (Salburuan , Las Cañasen , Pitillasen ...).
Elikadura
Hegazti bakartia da eta lezkadietan ezkutatuta, poliki poliki mugitzen da edota geldi egoten da harrapakina albotik pasa artean. Arriskua ikusten duenean tente jartzen da, zerura begira, geldi geldi, lezka artean kamuflatzeko.
Ugaztun txikiak, anfibioak eta intsektuak jaten ditu, baina aspaldian bere dietan ibai-karramarro gorriak duen garrantzia ikusi da, horrek erakarri omen du Ebroko haranera.
Ugalketa
Otsailetik aurrera arrak lurraldekoiak bihurtzen hasten dira. Ahalik eta lurralde handiena lortzen saiatzen dira, izan ere hegazti poligamoa baita eta lurraldearen hedaduraren araberako eme kopurua izango baitu.
Emeek habiak eraikitzen dituzte lezka, ihi eta antzeko landareak erabiliz. 30-40 cm arteko diametroa eta 10-15 cm-ko altuera izaten dute habiek. Oliba koloreko 3-7 arrautza jartzen ditu eta 25-26 egunetan zehar txitatzen ditu. Bitartean habiari materiala gehitzen dio eta asko handitzen da. Emea arduratzen da txitak jaiotzerakoan zaindu eta elikatzeaz, janaria oka eginez. 50-55 egun pasa direnean gazteak erabat garatuta daude eta habia uzten dute.
Ar monogamoek beren emearekin lanak konpartitzen dituzte.
Taxonomia
Carl von Linneok deskribatu zuen 1758 urtean Systema naturae liburuan eta Ardea stellaris izena eman zion. Latinez "koartza izartsua" esan nahi du, lumaiako orban ilunen fora eta posizioak unibertsoa gogorarazten baitu. 1819. urtean James Francis Stephens naturalista ingelesak Botaurus generoa sortu zuen eta bertan sartu zituen txori zezen espezieak. Erromatarrek butaurus esaten zioten bos (idia) eta taurus (zezena) hitzen elkarketa da eta Plinio Zaharrak izenaren jatorria azaldu zuen, hegaztiaren zezenaren marruaren antzeko zarata egiten duela esanez. Erdi aroan ingelesez botor esaten zitzaion hegaztiari eta hortik atera zuen Stephensek generoarentzako izena.
Bi azpiespezie ezagutzen dira :
Hetschburg
Hetschburg Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Miheșu de Câmpie
Miheșu de Câmpie Errumaniako udalerri bat da, Mureș konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Scinax sugillatus
Scinax sugillatus Scinax generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Pholidochromis cerasina
Pholidochromis cerasina Pholidochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Supíkovice
Supíkovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 679 biztanle ditu eta 9,27 kilometro koadroko azalera. Jeseníkeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1160 urtean egin zen.
Logierait
, 'Lag an Ratha', Eskoziako herri eta parrokia bat da, Perth eta Kinross eremu administratiboan.
NA-6030
NA-6030 edo Mendigorria-Tafalla errepidea, Nafarroako herri errepidea da, bi tarte ditu, lehena NA-601 errepideko 22,22 kilometrotik NA-6020 errepideko 13,56 kilometrora, eta bigarren tartea NA-6020 errepidearen 13,31 kilometrotik NA-132 errepideko 33,30 kilometrora arte.
Lehen tarteak 7,90 kilometro ditu eta bigarrenak 10,60 kilometro.
Sorex bedfordiae
Sorex bedfordiae Sorex generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Soricinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Sušice (Klatovyko barrutia)
Sušice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 11.146 biztanle ditu eta 45,63 kilometro koadroko azalera. Klatovyko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1344 urtean egin zen.
Contopus hispaniolensis
Contopus hispaniolensis Contopus generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.
Longforgan
, Eskoziako herri eta parrokia bat da, Perth eta Kinross eremu administratiboan.