cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ellobius
Ellobius Cricetidae animalia familiako generoa da, karraskarien barruan sailkatua.
Quincié-en-Beaujolais
Diru sarrerak
2009an Quincié-en-Beaujolais udalerrian 505 unitate fiskal zeuden, 1.215,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.606 euro zen.
Enrike Solinís
Enrike Solinís Azpiazu (Bilbo, Bizkaia, 1974) gitarra eta antzinako soka instrumentuen musikaria da.
Quincié-en-Beaujolais
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 81 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 10 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 3 igeltseroak, 4 margolariak, 5 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 3 jatetxeak.
Enrike Solinís
Bilboko JC Arriaga kontserbatorioan ikasi zuen gitarra eta antzinako musika, eta Catalunyako Escola Superior de Musica-n, goi mailako ikasketak.
Quincié-en-Beaujolais
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Quincié-en-Beaujolais udalerrian 154 nekazaritza-ustiategi zeuden, 848 hektarea erabiltzen.
Enrike Solinís
Enrike Solinís bilbotarra kultura ezberdinetako musikek erakartzen dute, eta musikari bakarlari eta kontinuista aritu da hainbat talde eta zuzendari garrantzitsurekin: Jordi Savallek zuzenduriko Hesperion XXI, Le Concert des Nations eta La Capella Reial de Catalunya taldeetan; René Jacobsek zuzenduriko Concerto Vocale eta Akademie für Alte Musik taldeetan; Emmanuelle Haimek zuzenduriko Le Concert D'astrée emanaldian; eta beste hainbatetan. Nazioarteko zenbait gitarra lehiaketatan saritua izan da, hala nola Comillas-eko Nazioarteko Lehiaketan, Ataulfo Argenta Nazioarteko Lehiaketan, eta Andrés Segovia Lehiaketan, eta abar. Kontzertuak eman ohi ditu mundu osoko jaialdietan eta Europako eta Amerikako areto garrantzitsuenetan: New Yorkeko Carnegie Hallen, Berlingo Konzerthausen, Parisko Champs Elysées aretoan, Mexikoko Culiacán Internacional Festivalen, Londresko Barbican Centerren, Mexiko Hiriko Nezahualcoyotl aretoan, La Habanako Leo Brouwer jaialdian…
Quincié-en-Beaujolais
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Guengat
Guengat (bretainieraz Gwengad) Bretainiako Finistère departamenduko udalerria da.
Enrike Solinís
Enrike Euskal Barrokensemble-ren sortzaile eta zuzendaria de 2006tik, zeinarekin bere ideia eta ibilbide propioa lantzen dituen.
Gohory
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Gohory udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 936 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Telești
Telești Errumaniako udalerri bat da, Gorj konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Thamnomanes saturninus
Thamnomanes saturninus Thamnomanes generoko animalia da. Hegaztien barruko Thamnophilidae familian sailkatua dago.
Telești
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Quincié-en-Beaujolais
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pelleport (Garona Garaia)
Pelleport Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 211 etxebizitza zeuden, 184 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 203 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 184 etxebizitza nagusietatik 145 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 71 etxek lau zituzten eta 94 etxek bost zituzten. 142 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 126 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 325 ziren, horien artean 256 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 256 pertsona aktiboetatik 235 lanean zeuden (140 gizon eta 95 emakume) eta 21 langabezian zeuden (3 gizon eta 18 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pelleport udalerrian 183 unitate fiskal zeuden, 471 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.546 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Pelleport udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 720 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Buruz behera (argipena)
Buruz behera esamoldeak adiera zenbait ditu:
Aviron Bayonnais (errugbia)
Aviron Bayonnais (Baionako arrauna) Lapurdiko errugbi talde profesionala da, egoitza Baionan duena. Top 14 txapelketan parte hartzen du. 1904an sortua, hiru aldiz atera zen Frantziako txapeldun: 1913an, 1934an eta 1943an.
Euskal Herriko talde nagusia da, auzokoa duen Biarritz Olympiquerekin batera; biek Iparraldeko euskal errugbiaren derbia jokatu ohi dute, baina, 2013-14ko denboraldiaz geroztik, ez dira egon Biarritz eta Baiona aldi berean Frantziako lehenbiziko mailan. Izan ere, hamalau toki daude bakarrik, eta azken urteetan ligako talderik indartsuenak hiri handietakoak dira.
Hasiera
Hasieran (1904) arraun taldea zen (aviron = arraun) baina beranduago taldea beste kirol askoren artean zabaldu zen. 1906.an sortu zen Aviron Bayonnais errugbi taldea eta laister Frantziako txapelketaren handien artean kokatu zen.
XX. mendeko lehen zati oparoa
XX. mendeko lehen zatia oso arrakastatsua izan zen Avironentzat:
XX. mendeko bigarren zatia
XX. mendeko bigarren zatiak ez ditu hainbeste emaitza onak ekarri bainan Avironek beti prestigio edo ospea mantentzen lortu du.
Halere, XX. mendearen bukaerako urteak zailak izan ziren taldearentzat eta horrela 8 denboraldi pasatu izan behar ditu lehen mailatik kanpo (1996-2004).
Errugbi profesionala
Klubaren egitura guztiz berritua delarik, 2004.an poz askorekin ospatzen da taldearen mendeurrena urte hartan lehen mailara itzuli delako.
Ordutik Aviron bilakatu da talde guztiz profesionala eta oso garestia den lehen mailako postua mantentzeko sutsuki borrokatu behar da.
2009ko abuztuaren 21an Avironek Frantziako Top 14ko partida bat "atzerrian" antolatu du lehen aldikotz. Baionan aritu ordez, Donostiako Anoetako zelaian neurtu da Stade Français taldearen aurka 38-24 irabaziz.
Uniformea
Kolore urdin argia eta zuria konbinatzen ditu Avironek. Hona hemen azken urteetako uniformeak:
Bro Leon
Etimologia
Izenak "Leongo lurraldea" esan nahi du bretainieraz. "Apaizen eskualdea" ere esan izan zaio erlijioak izan duen indarrarengatik.
Sare orriberunkara
Sare orriberunkara (Cortinarius infractus) Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Toxikoa izan gabe ere, bere zapore mikatzak eta itxura fuliginosoak (kedartuak, beltzaxkak) ez dute atsegina egiten.
Deskribapena
Kapela: 4 eta 10 cm bitarteko diametrokoa, gaztetan ganbila, gero zabaldu egiten da; hasieran arre-oliba iluna; ondoren, oliba-marroi zikina, eta, bukaeran, oliba-gris kolorekoa. Eguraldi hezean azal likatsua, batzuetan orban ilunagoz zipriztinduta.
Orriak: Nahiko estu, itsatsiak, batzuetan bihurriak; kolore ilunekoak, batez ere zahartzean, oliba-arre koloretik arre-herdoil-oliba kolorera doazenak.
Hanka: 4 eta 9 cm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 2 cm bitarteko lodierakoa, zilindrikoa, baina sarritan oinarrian lodiagoa; lehenengo betea, baina gero barnehutsa; marroi-oliba kolorekoa goialdea morez tindatuta. Gainazala fibrilosoa, gortina grisa edo gris-oliba kolorekoa.
Haragia: Zuria edo arrosakara, kapelarena guztiz oliba kolorez tindatua, morea oinaren goialdea eta okre antzekoa erraboilean; zertxobait elastikoa, zapore mikatzekoa.
Etimologia: Cortinarius hitza, gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Infractus epitetoa latinetik dator, hautsita, ebakia esan nahi duen "Infractus" hitzetik. Kapelaren azalak har dezakeen itxuragatik.
Jangarritasuna
Ez da toxikoa, baina mingostasunak eta itxura arre-fuliginosoak, ez jasotzea gomendatzen dute.
Nahasketa arriskua
Espezie hau, nahiz eta forma anitzekoa izan, erraz bereizten da.
Banaketa eremua
Ipar Amerika, Europa.
Continvoir
Continvoir Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Continvoir udalerrian erroldatutako biztanleak 457 ziren. Familiak 194 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 83 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 267 etxebizitza zeuden, 198 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 57 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 250 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 198 etxebizitza nagusietatik 153 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 80 etxek bost zituzten. 153 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 100 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 81 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 253 ziren, horien artean 171 aktiboak ziren eta 82 inaktiboak ziren. 171 pertsona aktiboetatik 153 lanean zeuden (91 gizon eta 62 emakume) eta 18 langabezian zeuden (9 gizon eta 9 emakume). 82 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Continvoir udalerrian 207 unitate fiskal zeuden, 475 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.331 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Eothenomys
Eothenomys Cricetidae animalia familiako generoa da, karraskarien barruan sailkatua.
Continvoir
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Continvoir udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 36 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Thamnomanes schistogynus
Thamnomanes schistogynus Thamnomanes generoko animalia da. Hegaztien barruko Thamnophilidae familian sailkatua dago.
Browning Automatic Rifle
Browning Automatic Rifle (ingelesezko Browning Fusil Automatikoa), BAR laburduraz eta M1918 kodeaz ere ezaguna, 1917 urtean John Moses Browningek Lehen Mundu Gerran Estatu Batuetako soldaduek erabiltzen zituzten Chauchat eta M1909 Benet-Mercie metrailadoreak ordezteko diseinaturiko fusil automatiko bat da. 30-06 Springfield kalibreko 20 kartutxo gordetzen dituen bi ilarako kargagailu aldagarriak erabiltzen ditu eta era guztiz automatikoan su egiteko gai da 500 bala minutuko abiadan.
Sălățig
Sălățig Errumaniako udalerri bat da, Sălaj konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Pomacentrus milleri
Pomacentrus milleri Pomacentrus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacentridae familian sailkatzen da.
Thamnomanes caesius
Thamnomanes caesius Thamnomanes generoko animalia da. Hegaztien barruko Thamnophilidae familian sailkatua dago.
Arantxa Aldalur
Arantxa Aldalur Agerrista (Azkoitia, Gipuzkoa, 1963ko irailaren 2a) euskal idazlea, poeta da.
Biografia
Zarauzko udal euskaltegiko irakaslea 1988tik eta ikastetxe horretako zuzendaria ere izan da. Ondoren, herriko Udaleko Hezkuntzako teknikaria. Hezkuntzako arduraduna 2006az geroztik.
Irakurle
Umetatik olerkia irakurri izan du gehien. Eskolan, literaturako liburu potoloen bukaera aldera ipuin, olerki eta eleberri zatiak zeuden, eta Aldalurrek, askotan, olerkiei heltzen zien gelan zegoela, haiek baitziren irakurtzeko azkarrena. Halaxe sartu zen poesiaren munduan. Gaztelaniaz irakurri zuen hasieran: Ana Maria Matute, Juan Ramon Jimenez, Federico Garcia Lorca… mojetan ikasitakoekin hasi zen. Institutura igarotakoan, euskarari heldu zion. Hizkuntza guztiekin hasten den bezala hasi zen irakurtzen, polizia eleberriekin. Xabier Gereño izan zen aurrena. Gero, maitasunezkoak eta ondoren, denetarik irakurtzeari ekin zion. Olerkien kasuan, klasikoetara jo zuen. Zarautzen egonda, Xabier Lizardi gustatu izan zaio beti gehien. Lauaxeta ere asko irakurri du, baita Felipe Juaristi herrikidea ere. Aldalurren iritziz:"Hasieran, poesia erromantikorantz jotzen nuen, eta poesia soziala alboratuta neukan. Gero aldatu eta soziala ere gehiago gustatu zait. Boladaka aldatuz joaten gara, pertsonak eboluzionatzen duen hein berean, uste dut. Aldaketak aldaketa, idazteko orduan parte erromantikoa beti mantentzen dut, maitasuna gauzarik garrantzitsuena delako niretzat. Ez bikote mailakoa, unibertsala baizik. Hori beti ateratzen zait. "
Idazle, komunikatzaile
Komunikatzeko gauzatan ibili izan da beti: klaseak ematen, Erlo telebistan elkarrizketak egiten, Hezkuntza saileko solasaldietan… Idazteko orduan ere besteei laguntzeko sena du, norbait bere egoera berean egonez gero, bere liburua lagungarri izan dezakeelakoan. Aldalurren ustez:"Sormenari ateak ireki behar zaizkio, sormena dugun gauzarik pertsonalena baita."Taupadaka eta boladaka idazten du. Izatez, alaia eta positiboa da. Edonola ere, sortzeko intimitate horretan alderik tristeena agertzen du, baina betiere positoborantz jota. Gaizki dagoenean, ezin izaten du sortu, egoera hori guztia bizitzen ari baita. Momentuan kaos batean dago, eta kaos horretan poemak eurak ere kaotikoak izango lirateke. Gerora, ordea, ordenatu egiten ditu.
Bro Dreger
Bro Dreger (frantsesez Trégor) Bretainiako bederatzi lurralde historikoetakoa da, iparraldeko kostaldean kokatutakoa, gaur egungo Finistere/Penn-ar-Bed eta Côtes-d'Armor/Aodoù an Arvoreko departamenduen artean. Hiriburua Tréguier du baina hiri handiena Lannion da.
Etimologia
Izenak "Dregerko lurraldea" esan nahi du bretainieraz.
The Dodos
The Dodos 2005ean AEBetan sortutako indie rock musika taldea da. Lehendabiziko osakideak Meric Long (ahotsa eta gitarra) eta Logan Kroeber izan ziren. 2009an Keaton Snyder elkartu zitzaien bibrafonoa jotzeko.
Alderdi-aniztasun
Alderdi-aniztasuna edo alderdi anitzeko sistema alderdi politikoen sistema bat da, non alderdi politiko askok botere exekutiboa bereganatzeko aukera duten, eta botere legegilea alderdi askoren artean banatuta dago, alderdi bitasunaren (bi alderdi politikoren nagusitasuna) edo alderdi bakarreko sistemaren (alderdi politiko bakar baten nagusitasuna) aurka. Alderdi anitzeko sistema politikoak dituzten herrialde asko daude, hala nola Alemania, Aljeria, Argentina, Finlandia, Frantzia, Italia, Portugal, Grezia, Txile, Ekuador, Errusia, India eta Japonia.
Dwight Howard
Dwight David Howard (Atlanta, Georbia, AEB, 1985eko abenduaren 8a - ) NBAko Orlando Magic taldean aritzen den estatubatuar saskibaloi jokalari bat da. Thunder (trumoia) eta Man-Child (gizon-umea) ezizenak ditu. High Schooletik igo zen profesionalekin jokatzera, unibertsitatera joan gabe. Ligako errebote harrapatzaile onenetakotzat hartzen dute. 2,11 metroko altuera du eta 120 kilo pisatzen ditu.
High School
Howard-ek Southwest Atlanta Christian Academy institutu pribatuan ikasi zuen AEBetako saskibaloi programa onenetakoarekin. Institutuko ibilbidearen zehar 16.6 puntu, 13.4 errebote eta 6.2 tapoi lortu zituen partiduko batez beste, 129 partidutan. Naismith Prep Player of the Year sari ohoretsua, AEBetako institutuetako jokalaririk onena bezala nabarmendu zuena, lortu zuen 2004an.
Profesionala
2004ko NBAko Draft-en 1. postuan hautatu zuten Orlando Magic-ek, eta ez zuen huts egin lehenengo denboraldian, rookie-en bostekorik onenean (3. bozketan) hautatua izanez eta batez besteko zenbaki bikoitzak puntuetan eta erreboteetan lortuz; lehenengo urte profesionalean 8 jokalarik bakarrik lortu dute hori NBAko historian. NBAko historia osoan institututik zuzenean etorritako rookie-en artean Howard-ek bakarrik lortu du denboraldi erregularreko 82 partiduak jokatzea, eta 8. bukatu zuen erreboteen sailkapenean, 10. jaurtiketen ehunekoarenean, eta 18. tapoi egileenean.
Bigarren denboraldian beraren zenbakiak hazi ziren 15.8 puntu eta 12.5 errebotetaraino, eta oraingo denboraldian (2008ko urtarrilaren 17an) 22.4 puntu eta 15.2 errebote lortu ditu batez beste, ligaren errebote harrapatzailerik onena eta bikoitz-bikoitzak lortzaileen artean bigarrena izanik. 2007ko azaroaren 16an, Magic-en eta Nets-en arteko partiduan, 3000 errebote lehenen lortzen dituen jokalaririk gazteena bilakatu zen Howard, Shaquille O'Neal-ek lehenago izan zuen marka gaindituz.
Polimnia
Greziar mitologian, Polimnia (Πολυμνία, "ereserki askoena"), olerkaritza liriko sakratuaren musa da, hau da, kantu sakratuena.
Erretorika eta pantomima edo mimikaren musatzat ere hartzen da.
Guztiz zuriz jantzia irudikatzen ohi da, etzanda edo ukondoa idulki edo harkaitz batean pausatua duela, meditazio egoeran (pentsatzen), ahoan hatz bat jarria duelarik. Beste batzuetan, kate batzuk eramaten irudikatzen da elokuentziak duen boterearen ikur bezala. Beste irudikapen batzuetan, zapi batekin estalia agertzen da, bere izaera sakratua adieraziz.
Musa hau izan zen gizakiei nekazaritza irakatsi ziena.
Bohain-en-Vermandois
Aisne departamenduko Frantziako udalerria da, Frantzia Garaia eskualdean.
Pomacentrus moluccensis
Pomacentrus moluccensis Pomacentrus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacentridae familian sailkatzen da.
Bertrand de Jouvenel
Bertrand de Jouvenel des Ursins, (Bertrand de Jouvenel izenarekin ezagutua; Paris, 1903ko urriaren 31 - Ib., 1987ko martxoaren 1a) frantses idazle eta politikaria izan zen.
Zientzia-ikasketak egin zituen. Aita kazetaria zuen, Le Matin egunkariaren zuzendaria, eta osaba ere kazetaria zuen, L´Ruvre argitalpenaren zuzendaria. Familia-giro horrek eraginda edo kazetaritzarako zuen gaitasunak bultzatuta, idazteari ekin zion. Benes, Albert Thomas eta Daladier politikarien lankidea izan zen. Liberalismoaren eta boterearen kritika zorrotza egin zuen. Lan hauek idatzi zituen: L´Art de la conjecture (1963-1965, Ustearen artea) eta Arcadie, essais sur le mieux-vivre (1968, Arkadia, ongizateari buruzko saiakerak).
Radostice
Radostice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 768 biztanle ditu eta 4,36 kilometro koadroko azalera. Brno-Landako barrutian dago.
Teregova
Teregova Errumaniako udalerri bat da, Caraș-Severin konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Radostice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1454 urtean egin zen.
Teregova
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Bois-lès-Pargny
Ondasun nabarmenak
fr:Bois-lès-Pargny
Pygiptila stellaris
Pygiptila stellaris Pygiptila generoko animalia da. Hegaztien barruko Thamnophilidae familian sailkatua dago.
Epinecrophylla fulviventris
Epinecrophylla fulviventris Epinecrophylla generoko animalia da. Hegaztien barruko Thamnophilidae familian sailkatua dago.
Pomacentrus nagasakiensis
Pomacentrus nagasakiensis Pomacentrus generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacentridae familian sailkatzen da.
Maria Antonieta
Maria Antonia Josepha Johanna von Habsburg-Lothringen (Viena, 1755eko azaroaren 2a - Paris, 1793ko urriaren 16a), historian Marie Antoinette izenaz ezaguna, Frantziako eta Nafarroako erregina izan zen, 14 urte zituela Louis XVI.arekin ezkondu zenean.
Erregina zelarik, kaskarina, atzerakoia eta apetatsua izateko ospea izan zuen. Egoera ekonomiko latza gorabehera, Turgot eta Neckerren finantzak eraberritzeko ahaleginak arbuiatu zituen. Senarraren gainean eragin handia zeukalakoan, paristarrek uste zuten Austriaren interesei atxikitzen zitzaiela, erregea Iraultzaren aurka jarri zuela eta Mirabeau eta Barnaveren babesa bilatu zuela ideia erregezaleen alde.
Estatuaren kontrako traizioa leporatuta, 1792an senarrarekin batera atxilotu zuten eta 1793ko urriaren 16an, gillotinan hil.
Biografia
1755eko azaroaren 2an. Frantzisko I.a, Inperio Erromatar Germaniarraren enperadorearen eta Toskanako duke handia eta haren emazte Maria Teresa I.a, Austriako artxidukesa, Hungariako erregina eta Bohemiako erreginaren alaba. Bikote inperialaren hamabosgarren eta azkenaren alaba izan zen. Haren zaintzaren ardura errege-familiako (Mme de Brandeiss eta Mme de Lerchenfeld zorrotza), Enperatrizak zorrotz gainbegiratuta. Enperatrizak oso ideia oinarrizkoak zituen seme-alaben hezkuntzari buruz: higiene zorrotza, erregimen zorrotza eta gorputzaren indartzea. Haurtzaroa Vienako Hofburg eta Schönbrunn jauregien artean igaro zuen.
Enperatrizea Luis XV.a erregearen bilobarik zaharrenarekin, Luis Augustorekin eta Luis XVI.a izango zenarekin, alaba ezkontzen saiatzen da. Gutxi gora behera adin berekoak ziren. Aldi berean, María Teresak beste alaba bat, Isabel, Luis XV.a zaharrarekin elkartzeko ideia laztantzen du. Muguruz-austriar aliantza zigilatu nahi da, 1756an Versaillesko itunak zehaztutako «aliantzen erorketa» famatutik sortua, Prusiaren igoera eta Ingalaterraren hedapena neutralizatzeko asmoz. 1766an, Gurutze Izarraren Ordenaren damak izendatu zuen amak.
María Antonietak 13 urte zituenean, enperatrizak bere heziketaren ardura handiago hartu zuen, ezkontzarako prestatzeko helburuarekin. Artxidukesak orduan klabezinezko ikasgaiak hartu zituen Gluckekin eta dantza frantsesekoak Noverrerekin. Amak, gainera, bi aktore aukeratu zituen ahoskera eta kantu klaseak emateko, enbaxadore frantsesak, ordea, protesta ofiziala egiten zuen (aktoreak, beraz, baztertu ezin zituzten, ez baitziren oso gomendagarriak). Maria Teresa I.ak, orduan, Frantziako koroak onartutako tutore bati izena emateko eskatu zuen. Ondorioz Vermondeko abadea, argien mendeko mireslea eta arte ederren zalea, bidali zuten gorte inperialera, eta artxidukesa gaztearen hezkuntzako hutsuneak konpondu eta etorkizuneko funtzioetarako prestatzen hasi zen.
1769ko ekainaren 13an, Durforteko markesak, Frantziako enbaxadoreak, Vienan, Maria Teresaren esku eskabidea egin zuen. María Teresa I.ak berehala onartu zuen. Frantzian, Choiseuleko dukeak Erdi Aroko etsaiaren alde egindako aliantzen erorketaren kontrako alderdiak «Austriarra» izena jarri zion Maria Teresari, Luis XV.a erregearen alabek emandako izengoitia.
Bizitza
1770eko apirilaren 17an, María Antonietak uko egin zien ofizialki Austriako tronuaren gaineko eskubideei, eta maiatzaren 16an Luis XVI.arekin ezkondu zen Versaillesen. Ezkontza-egun berean, protokolo-eskandalu bat gertatu zen: Lorenako printzesak, erregina berriarekiko ahaidetasuna alegatuz, dukesak baino lehenago dantzatu zuten, nobleziaren dama handiak, «Austriako»aren kontra marmarka hasi ziren. Arratsalde horretan bertan, 132 pertsona hil ziren, ezkontza-ekitaldian izandako su artifizialen ondorioz.
Gaztea, ederra, adimentsua, Habsburgoren oinordekoa eta zuhaitz genealogiko zirraragarriarekin, Versallesko nobleziaren mundu txikiko jelosia eta aliantza anitz eta zalantzazkoak ere piztu zituen.
Erregina gaztea bere bizitza berrira ez ohitzeko beldur da. Haren espirituak gaizki toleratzen du «gorte zaharraren» konplexutasun eta azkartasuna eta Luis XV.a erregearen eta haren maitale Madame du Barry ren askeriarekin. Senarra lotsatia eta isila da, eta, beraz, ezkontza ez da 1777ko uztailera arte kontsumatzen. Protokolora eta Frantziako zeremoniara moldatzen saiatu da, baina Frantziako gortea eta protokoloa gorrotatu egiten ditu
Bestalde, Maria Antonieta amarekin eta Mercy-Argenteau kondearekin (Austriak Parisen duen enbaxadorea) duen korrespondentzia handiaren bidez aholkatzen dute. Izan ere, Choiseul bere kargutik bota zuten ezkondu eta hilabete batzuetara.Mercy-Argenteauren isilpeko korrespondentzia ezagun hori informazio iturri bikaina da María Antonietaren bizitzaren xehetasun guztiei buruz, 1770ean ezkondu ondoren, 1780an Austriako Maria Teresa I.a hil arte. Korrespondentzia jasotzen duen liburu baten egilearen arabera:"Dokumentu original horiek, beren intimitatea adierazteaz gain, Maria Antonieta, esperientziarik eta kultura politikorik ez zuena, beti lotuta egon zen familia austriarrak manipulatu egin zuen."
Frantziako Erregina
1774ko maiatzaren 10ean, Luis XVI.a eta María Antonieta Frantziako eta Nafarroako errege-erregina bihurtu ziren, baina haien portaera ez zen asko aldatu. 1777ko udatik aurrera, aurkako lehen kanta entzuten hasi ziren, hala nola «Hogeiko erregina txikia» eta antzekoak; María Antonieta gorteko gogokoen sorta txiki batez inguratu zen (Lamballeko printzesa, Besenvaleko baroia, Coignyko dukea, Polignaceko kondesa), beste gortesau batzuen inbidiak piztu zituen. Jantzi eta jaiak ugaritu, eta karta-sortak antolatzen zituen apustu handiak egiteko.
1789ko iraultza
1789an erreginaren egoera jasanezina zen. Monsieurrek (Luis xviii.a izango zena) 1787ko notagarrien asanbladan benetako infanteen ez-zilegitasuna frogatzen zuen dossierra jarri zuen. Val-de-Grâceko erreginaren erretiroa aipatzen du zurrumurruak.' Soulavie abadeak, Luis xvi.aren erregealdiko Mémoires historiques y politiques lanean, idatzi zuen uste zela Maria Antonietak «berekin eramango zituela herriaren maldizio guztiak, eta, horregatik, benetako autoritatea, erabat birsortua eta bat-batean berritua izango zela».
1789ko maiatzaren 4an Estatu Orokorrak zabaldu ziren. Irekiera-meza eta gero, Fareko monsinore pulpitora igotzen da. Hitz gogorrekin, Maria Antonietari eraso egiten dio, Gorteko luxu neurrigabea salatuz, eta, luxu horrekin nazkatuta, plazeraren bila dabiltza «naturaren imitazio pueril batean» (Adrien Duquesnoyk kontatuta, Journal sur l’Asblée elizan zen nabarmena)
Ekainaren 4an Luis Jose txikia hil zen. Gastuak saihesteko, Saint-Denis basilikako zeremonia sakrifikatzen da. Gaurkotasun politikoak ez dio uzten errege-familiari hileta nagusia egiten. Gertaera horrek hunkituta, eta Estatu Orokorrek hartzen duten izuak desorientatuta, María Antonieta kontrairaultze baten ideiei bueltaka hasten da. Uztailean, Luis XVI.ak Necker kargutik kendu zuen. Erreginak bere paperak erre eta diamanteak jaso zituen, erregea konbentzitu nahi zuen Versalles utzi eta plaza sendo batera joateko, Paristik urrun. Uztailaren 14tik aurrera, harpidetza-erregistro bat Parisen dabil. Erreginaren gogokoak lehen-lehenik daude eta erreginaren buruak prezioa finkatuta du. Parlamentua bonba batekin salto egin nahi izatea eta tropak Parisa bidali nahi izatea leporatzen diote.
Urriaren 1ean beste eskandalu bat izan zen: Etxe Militarreko corps-zaindariei eskainitako oturuntza baten ondoren, Flandesko erregimentu bat, Parisera iritsi berriak, erregina lamatu egin zuten, eskarapela zuriak aireratu eta trikoloreak zapaldu zituzten. Paris haserre zegoen manifestazio monarkiko horiengatik eta herritarrek ogirik ere ez zuten bitartean emandako banketeagatik.
Urriaren 5ean, emakumeen manifestazio bat Versallesera joan zen ogia eskatuz eta okindegiaren (erregearen), okinaren (erreginaren) eta ikastun txikiaren (izurdearen) bila doazela esanez. Hurrengo egunean, goizean, matxinatuak, puntaz eta labanaz armatuta, jauregian sartzen dira, bi korps-guardia hiltzen dituzte eta errege-familia mehatxatzen dute. Errege-familia hori Parisera itzuli beharrean dago, La Fayette markesaren tropek eta mutinatuek babestuta. Bidean, erreginaren aurkako mehatxuak bota dituzte, eta soka bat erakutsi diote hiriburuan farola bat agindu eta zintzilikatzeko.
Epaiketa
1793ko abuztuaren 14an, María Antonieta epailearen esku jarri zen Auzitegi Iraultzailean, eta Fouquier-Tinville aurkeztu zen akusatzaile publiko gisa. Luis xvi.aren epaiketan nolabaiteko ekitate itxura gordetzen saiatu bazen ere, Maria Antonietari ez zitzaion horrela egin prozesua. Dosierra ziztu bizian prestatu zen; osatugabea zen, zalantzarik gabe, Fouquier-Tinvillek ez zituen aurkitu Luis XV.aren dokumentu guztiak. Salaketa puzteko, Tinvillek amaren aurka deklaratzera eraman du izurdea, haren zaindari iraultzaileek manipulatua. Epaimahaiaren aurrean, haurrak, ama eta izeba Madame Isabeli, masturbazioa egitera bultzatu izana eta sexu-joko batzuetan haiekin parte hartzera behartu izana leporatzen die. Haserre, Maria Antonietak bere burua defendatzeko eskatu die ikusleen emakumeei: «Naturak errefusatu egiten du ama bati egindako antzeko salaketa. Eskatu aretoan dauden ama guztiei». Matxinada gutxigatik ekiditen da.
Itziar Zubizarreta
Itziar Zubizarreta Aierbe (Ordizia, Gipuzkoa, 1952ko urriaren 19a) euskal idazlea izateaz gain, haur eta gazte literaturan aditua da. Ipuin kontaketa landu du eta ikastaroak antolatzen ditu guraso eta hezitzaileentzat.
Jarduera profesionala
Irakaskuntzan hasi zen lanean, Herrerako Herri Ametsa ikastetxean, 1972. urtean Lehen Hezkuntzako tutore gisa. Bertan hizkuntza metodologia probatzen eta lantzen hasi zen.
Aurrerago, umeekin lan zuzena utzi eta 8 urtez Donostiako Elizbarrutiko Irakasle Eskolan irakasle moduan egin zuen lan, Haur Literatura, Haur Literaturaren Didaktika eta Hizkuntzaren Didaktika irakasten zituela. Garai honetan ikastaro, jardunaldi, esperientzia didaktiko eta abar jorratu zituen ahozko eta idatzizko hizkuntzaren trataeraren inguruan. Lan hau idazketarekin osatu zuen, alde batetik ipuinak eta hitz jolasak asmatuz eta bestetik haur hizkuntzari buruzko idazkiak eginez.
1994tik aurrera ipuin kontalari lanetan ibilia da. Ipuinak gizakiaren barne munduaren proiekzioa direla dio Itziarrek eta haurrei gai transzendental guztiak planteatzen dizkiola, aldi berean hauei nola aurre egin adieraziz. Ipuina kontatzeko moduari garrantzi handia ematen dio, kontalariak ipuinarekiko duen ikuspegia adierazten bai du nahi eta ez, ipuina interpretatuz.
Nagusiki bi erakundeen babesean tailerrak, ikastaroak, jardunaldiak etab. garatzen ditu Haur eta Gazte Literatura eta irakurketa sustatzeko.
Galtzagorri Elkartea
OEPLI-IBBYren euskal adarra da Galtzagorri Elkartea. 2002tik aurrera Elkarteko Zuzendaritza Batzordeko partaide bilakatu zen Itziar eta honen babespean, 2008an, Bularretik mintzora egitasmoa sortu zuen, umeengan irakurzaletasuna sustatzeko. Hizkuntza umeengan lehen hilabeteetan garatzen denez irakurketa ere hala izan behar denaren ustean oinarritzen da. Gurasoek haurrari magaletik irakurtzean erritmo, kadentzia eta estruktura jakin batzuetara ohituko dute eta hau izango da, aurrerago, irakurketaren oinarria. Bularretik Mintzora kanpainan umeak dira protagonista baina lana hiru ildotik doa batez ere: familia, irakasle/eskola, erakunde publikoa (Liburutegiak, Udalak, Osakidetza... haurrekin zerikusi zuzena duten profesionalekin) umeengan irakurketa ohiturak sortzeko. Proiektu honen barruan Itziarrek sortu duen jarduera ezagun bat ikastoletako "motxilak" dira. Motxila honek ikastola, liburutegia eta haurraren etxea lotzen ditu. Ikastolan haurrak motxila hartu eta gurasoekin liburutegira doa, bertan liburu bat maileguan hartu eta ikastolara doa bueltan. Aste betean ipuina irakurri ahal izango dute eta beste haur batek hartuko du erreleboa. Ipuinak irakurtzeaz gain ume guztiak liburutegiko bazkide egitea eta gurasoak bertaratzea lortzen da.
Bere helburuak lortzeko Bularretik Mintzora proiektuak tailerrak, ikastaroak, mintegiak etab. antolatzen ditu, ikastola eta liburutegiekin lankidetza sustatzen du, baliabide didaktikoak eta hainbat material (CDak, foiletoak, afitxeak, buletinak...) eskura jartzen eta hainbat ekintza antolatzen ditu.
Udako Ikastaroak
Azken urteetan EHUko Udako ikastaroetan parte hartzen du Haur eta Gazte Literaturaren eta Irakurketaren sustapenaren inguruko gaiak jorratzen, bai zuzendari bai irakasle moduan.
Mikel Laboa Katedra
Mikel Laboa Katedra Euskal Herriko Unibertsitatearen eta Gipuzkoako Foru Aldundiaren elkarlanaren emaitza da, helburutzat euskal artea eta folklorea ikertu eta zabaltzeko baliabideak eskaintzea izanik. Katedra honen ekimenetako bat izan zen Donostiako Koldo Mitxelena Kulturunean 2013an gauzatu zen Mikel Laboa gertutik: musika-instalazioa erakusketa, Laboaren ibilbidea eta ondarea jolas eta esperimentazioaren bidez hedatzeko. Erakusketa honen ideia, gidoia eta koordinazioa lanak Itziar Zubizarretak egin zituen, aurkezpen eta bisita gidatuetan ere parte hartuz.
2016an Gipuzkoako Foru Aldundiarekin batera Mikel Laboari buruzko webgunea sortu zuen Mikel Laboa Katedrak. Webgunean Laboaren biografia, diskografia eta kantuen informazioa, landutako testuak eta aldizkaritegian azaldutako iritzi, kritika eta beste dokumentuak bildu dira Itziar Zubizarretak koordinatuta.
Haur eta gazte literatura
Bi ildo
Epinecrophylla gutturalis
Epinecrophylla gutturalis Epinecrophylla generoko animalia da. Hegaztien barruko Thamnophilidae familian sailkatua dago.
Asterix Olinpiar Jokoetan
Asterix Olinpiar Jokoetan (Astérix aux Jeux olympiques), Asterix galiarraren abenturak kontatzen dituen 12. komikia da. 1968ko urriak 31n argitaratu zen lehenik, Pilote izeneko aldizkariaren 469. zenbakian hasi eta 1969ko apirilak 3an argitaratu zen 491. zenbakira arte, eta, liburu bezala, 1969an argitaratu zen. Salvat argitaletxeak 2016an argitaratu zuen Maddalen Arzallusen itzulpena.
Istorioa
Egun batean, udaberri amaieran, Edadepiedrix txanpiñoiak biltzen ari zen Aquarium erromatar kanpamentutik gertu, kanpamentu honetatik zetozen poz oihu handiak entzun zituenean. Klaudius Mulus aukeratua izan zen erromatarrak ordezkatzeko Olinpiar Jokoetan.
Edadepiedrixek, nobedade honen berri eman zuen herrixkan, eta laster jakin zuten Olinpiar Jokoek, Olinpian jokatzen ziren proba atletiko batzuk irauten zuten bitartean mantentzen zen tregoa batean zetzala. Jokoak lau urtetik behin ospatzen ziren, hecatombeon izeneko hilabetean, eta bost egun irauten zuten.
Klaudius Mulus basoan entrenatzen ari zen, Asterix eta Obelixekin topo egin zuenean, hauek, erromatarra, proba guztietan gainditu zutelarik. Honen ondorioz, behea jota itzuli zen kanpamentura, eta bere zenturioia zen Tulius Borricusi jokoetan parte hartzerik ez zuela nahi esan zion, bi galiarrek basoan garaitu zutela eta.
Erromatar zenturioia Asterixen herrixkara joan zen, bertako buruzagi zen Abrarakurzix hitz egin eta honi, Asterixi eta Obelixi, erromatar txapelduna zen Klaudius Mulusi lasai entrenatzen uzteko esatea eskatuz. Galiar buruzagiak, pentsatuko zuela eta erantzungo ziola erantzun zion. Abrarakurzixek, herrixkako beste biztanleekin bilduta, egokiena, eurek ere jokoetan parte hartzea zela erabaki zuen, edabe magikoarekin, edozein proba irabaz baitzezaketen. Abrarakurzix erromatar kanpamentura joan zen, eta, zenturioiari, erabakitakoaren berri eman zion, baina honek, jokoetan, soilik greziarrek eta erromatarrek parte har zezaketela erantzun zion.
Abrarakurzix atsekabetuta itzuli zen herrixkara berriarekin, baina Asterixek aurkitu zuen konponbidea: eurak ere, Julio Zesarrek Galia konkistatu zuenetik, erromatarrak ziren. Herrixkan, guztiek izan nahi zuten ordezkari, baina arazo bat zegoen, sailkapen probak beti berdinduta amaitzen ziren, edabe magikoak, guztiei, indar berdina ematen baitzien. Azkenik, euren ordezkariak, Asterix, adimentsuena eta ideia izan zuena izateagatik eta Obelix, edabe magikoak beragan, eragin iraunkorra zuelako izango zirela erabaki zen. Gainera, herrixkako gizonezko guztiak joango ziren eurekin Greziara.
Berehala hasi ziren prestaketak herrixkan: Abrarakurzix bidaiaz arduratu zen, galera on bat kontratatzeaz, Panoramix, kirolarien prestaketa teknikoaz, eta Asuranzeturix, zeremonialaz. Bidaia gozagarri baten ondoren, non galera arraunlari bezala lan egin behar izan zuten, eta piratekin topo egin ondoren, azkenik Pireora iritsi ziren, Atenasko portura. Atenasen, monumentuak ikusten zituzten bitartean, Aquariumgo kanpamentuko euren "herrikide"ekin topo egin zuten. Dantza tokietan, Edadepiedrix nabarmendu zen, hamar urte gaztetu zela esan zuena, orain, 83 urteko gazte bat bezala sentitzen zela.
Azkenik, jokoen egoitza zen Olinpiara iritsi ziren, hiri sakratua, Zeusi eskainitako bere tenpluarekin, Fidiasek egina eta munduko zazpi mirarietako bat zena. Garmonparnasek, olinpiar magistratua zena, jokoetan,lehiakideek, indar gehiago emango zieten edozein substantzia hartzea debekatuta zutela esan zien, kanporatuak geratzerik nahi ez bazuten. Galiarrek, edabe magikorik gabe parte hartuko dutela erabakitzen dute, Asterixek ordezkatuak.
Lehiaketetan, soilik greziar kirolariek garaitzen zuten. Sopakonondas, olinpiar senatuko presidenteak, senatariei, etorkizunean, soilik euren kirolariek garaitzen bazuten izango zuten arazoa adierazi zien, turismoak beherantz egingo zuen, erromatarrek ez baitzuten gehiago parte hartzerik nahi izango. Sopakonondasek, soilik erromatarrentzako lasterketa bat egitea proposatu zien, erromatarrek garaile bat behintzat izan zezaten.
Panoramixek eta Asterixek, erromatarrei, edabe magikoa edanarazteko ideia izan zuten, honela kanporatuak izango zirelarik, hala gertatu zen bezala. Erromatar guztiak elkarrekin iritsi ziren helmugara, eta Asterix atzean. Galiarrek, lasterketan tranpa egon zela aldarrikatu zuten, erromatarrek edabe bat erabili baitzuten, epaileek, mingaina erakutsarazi zieten, eta guztiek zuten urdin kolorekoa, edari debekatu bat edan zuten seinalea, Asterixekin gertatu ez zena, eta, ondorioz, berau izan zen garailea eta urrezko palmondo hostoa jaso zuena.
Galiarrak, euren herrixkara, Greziara eraman zituen itsasontzi berean itzuli ziren, eta harrera jaialdian, urrezko palmondo hostoa erakusteko eskatu ziotenean, honek, berak baino gehiago behar zuen bati oparitu ziola erantzun zien. Julio Zesarrek, Erroman, Klaudius Mulusek olinpiar jokoetan lortutako garaipenagatik, zenturioi kargura igo zuen, eta Tulius Borricus tribuno kargura.
Kontutan hartu beharrekoa
Antzinako Olinpiar jokoetara emakumeak ezin ziren joan
Filma
2008ko otsailak 8an estreinatu zen Astérix aux Jeux olympiques izeneko filma, komiki honetan oinarritua dagoena.
Cormery
Cormery Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cormery udalerrian erroldatutako biztanleak 1.643 ziren. Familiak 637 ziren, horien artean 162 pertsona bakarrekoak ziren (63 bakarrik bizi ziren gizonak eta 99 bakarrik bizi ziren emakumeak), 202 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 214 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 59 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 695 etxebizitza zeuden, 648 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 32 hutsik zeuden. 596 etxeak ziren eta 97 apartamentuak ziren. 648 etxebizitza nagusietatik 463 bere jabearen bizilekua ziren, 167 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 51 etxek bi zituzten, 147 etxek hiru zituzten, 161 etxek lau zituzten eta 285 etxek bost zituzten. 409 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 296 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 292 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.008 ziren, horien artean 767 aktiboak ziren eta 241 inaktiboak ziren. 767 pertsona aktiboetatik 715 lanean zeuden (364 gizon eta 351 emakume) eta 52 langabezian zeuden (28 gizon eta 24 emakume). 241 pertsona inaktiboetatik 98 erretiraturik zeuden, 83 ikasten zeuden eta 60 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cormery udalerrian 649 unitate fiskal zeuden, 1.587 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.133 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 64 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 5 margolariak, 2 zurginak, 2 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Cormery udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Cormery udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 445 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Le Val-d'Ajol
Le Val-d'Ajol Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Val-d'Ajol udalerrian erroldatutako biztanleak 4.138 ziren. Familiak 1.809 ziren, horien artean 593 pertsona bakarrekoak ziren (246 bakarrik bizi ziren gizonak eta 347 bakarrik bizi ziren emakumeak), 638 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 509 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 69 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 2.266 etxebizitza zeuden, 1.846 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 235 bigarren erresidentzia ziren eta 185 hutsik zeuden. 1.634 etxeak ziren eta 619 apartamentuak ziren. 1.846 etxebizitza nagusietatik 1.253 bere jabearen bizilekua ziren, 522 alokairuan okupaturik zeuden eta 71 doan lagata zeuden; 10 etxek gela bat zuten, 95 etxek bi zituzten, 289 etxek hiru zituzten, 507 etxek lau zituzten eta 945 etxek bost zituzten. 1.285 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 886 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 661 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Errentak eta okupazioa
2007an batez besteko errenta 10€/h zen. Goi karguen kasuan 20,3€/h zen (20€/h gizonen artean eta 21,5€/h emakumeen kasuan), erdi-mailakoak 11,6€/h (12€/ h gizonentzat 11 emakumeentzat), enpleatuentzat 8,8€/h (9€/h gizonen kasuan eta 9,2€/h emakumeen kasuan) eta langileentzat 9€/h (9,3€/h gizonek eta 7,8€/h emakumeek).
Diru sarrerak
2009an Le Val-d'Ajol udalerrian 1.856 unitate fiskal zeuden, 4.163,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.483 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 159 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 27 eraikuntza enpresak ziren, 39 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 10 garraio enpresak ziren, 14 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 7 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 13 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 51 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 2 funerariak, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 5 igeltseroak, 4 margolariak, 3 zurginak, 6 iturginak, 6 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 5 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 17 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 4 okindegiak, 5 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Le Val-d'Ajol udalerrian 128 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.242 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Le Val-d'Ajol udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 249 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Quincieux
Quincieux Frantziako udalerria da, Lyongo Metropolian dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.