cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sabino Cuadra
Ibilbide politikoa
Maila sindikalean Izquierda Sindical korrontean egon zen, CCOOri lotua. Ondoren LABen militatzen hasi zen. Internazionalismoan lan egin du, batez ere Komite Internazionalistak taldean. Izquierda Anticapitalistatik gertu dagoen Viento Sur aldizkarian idazten du.
Diputatu
2012ko irailean euskal gehiengo sindikalak deitutako greba orokorran Espainiako Poliziak kolpatu zuen. Bere argazkia, kolpea jasotzen diputatu akta erakusten zuen bitartean, Financial Times egunkarian agertu zen, portadan.
Villers-l'Hôpital
Villers-l'Hôpital Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villers-l'Hôpital udalerrian erroldatutako biztanleak 270 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Paralaubuca stigmabrachium
Paralaubuca stigmabrachium Paralaubuca generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Villers-l'Hôpital
Etxebizitza
2007an 130 etxebizitza zeuden, 105 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 129 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 105 etxebizitza nagusietatik 78 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 48 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 161 ziren, horien artean 124 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 124 pertsona aktiboetatik 106 lanean zeuden (60 gizon eta 46 emakume) eta 18 langabezian zeuden (8 gizon eta 10 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villers-l'Hôpital udalerrian 106 unitate fiskal zeuden, 270 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.598 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Villers-l'Hôpital udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 544 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bomer
Bomerra edo bomer hezurra hezur bakoiti eta zentrala da; sudur-barrunbeen atzealdean dago, eta haien trenkada eratzen du. Goitik, esfenoidearekin eta etmoidearekin artikulatua dago, eta, behetik, ahosabai-hezurrekin eta goiko masailezurrekin. Sudurreko bi zuloak bereizten dituen paretako hezurtxoa da. Trinkoa baden ere, hauskorra da.
Marcel Achard
Marcel Achard (Sainte-Foy-lès-Lyon, 1899ko uztailaren 5a - Paris, 1974ko irailaren 4a) frantziar antzerkigile, aktore eta gidoilaria izan zen.
Jaiotzez Marcel-Auguste Ferréol, Achard izengoitia aukeratu zuen 1920ko hamarkadan idazten hasi zenean. Komedia sentimentalean espezializatu zen eta bere garairik arrakastatsuena bi mundu gerren artekoa izan zen. Boulevarden aktore eta egilea ere izan zen. Komedia arin eta musikalek fantasia eta umorea irudikatzen dituzte.
Hospital Sant Joan Despí-TV3 geltokia
Hospital Sant Joan Despí | TV3 Bartzelonako tranbiaren geltoki bat da, Sant Joan Despí udalerrian dago.
Geltokia 2004n inauguratu zen.
Pteroidichthys noronhai
Pteroidichthys noronhai Pteroidichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Atractus edioi
Atractus elaps Atractus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Curimata mivartii
Curimata mivartii Curimata generoko animalia da. Arrainen barruko Curimatidae familian sailkatzen da.
Roberto de Assis Moreira
Roberto de Assis Moreira (1971ko urtarrilaren 10a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Baotou
Baotou (txinera sinplifikatuz: 包头; pinyineraz: Bāotóu; mongolieraz:), Barne Mongolia eskualde autonomoan kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 2.460.000 biztanle inguru dauzka 2006ko erroldaren arabera eta 27.768,0 kilometro koadroko azalera.
Corcelles (Berna)
Corcelles Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Curimata ocellata
Curimata ocellata Curimata generoko animalia da. Arrainen barruko Curimatidae familian sailkatzen da.
Telescopus rhinopoma
Telescopus rhinopoma Telescopus generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Jemimaville
, Eskoziako Highland eskualdeko herri bat da, Ross eta Cromarty barrutian. Black Isle penintsulan dago, Cromartyko fiordora begira. Cromarty udalerritik 7 kilometro mendebaldera eta fiordoaren bestaldeko ertzean dagoen Invergordon udalerritik 3 kilometro hegoaldera dago.
Inverdruie
, 'Inbhir Dhrùidh', Eskoziako Highland eskualdeko herri bat da, Badenoch eta Strathspey barrutian. Aviemore udalerriatik 2 milia hego-ekialdera dago, Spey ibaiaren ibarrean eta Cairngorms Parke Nazionalan.
Pycnonotus cyaniventris
Pycnonotus cyaniventris Pycnonotus generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Ippei Saga
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Consadole Sapporo eta Montedio Yamagata.
Saint-Christophe-en-Champagne
Biztanleria
2007an Saint-Christophe-en-Champagne udalerrian erroldatutako biztanleak 195 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 102 etxebizitza zeuden, 72 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 102etxeak ziren. 72 etxebizitza nagusietatik 57 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 57 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 41 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 126 ziren, horien artean 103 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 103 pertsona aktiboetatik 101 lanean zeuden (57 gizon eta 44 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Christophe-en-Champagne udalerrian 76 unitate fiskal zeuden, 203 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.375 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 garraio enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Saint-Christophe-en-Champagne udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 688 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Potter konderria (Pennsylvania)
Potter konderria (Potter County) Pennsylvaniako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Coudersport da. 2010eko zentsuaren arabera 17,457 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Potter konderriak 280,117 kilometro koadro ditu. Horietatik 56 ura dira. Beste 280,061 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 6,23 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 17,457 pertsonetatik 17,181 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 181 dira. 61 beltzak edo afroamerikarrak. 32 amerikar natiboak ziren eta 1 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 45 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 1 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 136 pertsonek kokatzen zuten.
Prades (Tarn)
Prades Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Prades udalerrian erroldatutako biztanleak 132 ziren. Familiak 50 ziren, horien artean 14 pertsona bakarrekoak ziren (14 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 14 bakarrik bizi ziren emakumeak), 14 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 22 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 58 etxebizitza zeuden, 52 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 58etxeak ziren. 52 etxebizitza nagusietatik 39 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek hitu gela zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 82 ziren, horien artean 64 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 64 pertsona aktiboetatik 61 lanean zeuden (33 gizon eta 28 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 18 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Prades udalerrian 56 unitate fiskal zeuden, 147 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.977 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 margolaria.
2000. urtean Prades udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 510 hektarea erabiltzen.
Peyton List
Biografia
Peyton List Orlandon jaio zen, Floridan, 1998ko apirilaren 6an, baina lau urte eukazanean familiarekin New Yorkera bizitzera joan zen. Bi anai ditu, biak aktoreak, Spencer, bikia eta anai gazteago bat, Phoenix izenekoa.
The carroll Schoolera joan zen, oinarrizko eskolara, eta New Voces School for Academic and Creative Arts-era be, biak New Yorken. Oak Park High Schoolera joan zen, Kaliforniako Oak Parkean, non 2016an graduatu zen.
2002-2008
2002an akreditaziorik gabeko agerpena egin zuen As The World Turns telenobelan.
2004an All My Children, Bess pertsonaiarekin, telebista saioan agertu zen, eta urte berean, Spider-man 2 film luzean cameo agertu zen, baina ez zen akreditatu.
2008an Cashmere Maria telesailean parte hartu zuen Sasha Burdenen parera eginez. Urte berdinean, 27 Dresses film luzean agertu zen, Jane Nichols pertsonaiaren bertsio gazte protagonista eukan, filma arrakasta handia izan zuen.
2009-2014
Peyton List ume-modelo bezala hasi zen eta 2009an American Girl’s Back to School filmaren azalean agertu zen.
Urteak pasatu ahala film luzeagoetan agertzen hasi zen, eta 2010ean Pattinsonekin batera Remember Me filmean agertu zen, Samantha pertsonaiarekin. Urte beran, List Disneyrekin lanean hasi zen, eta Beckyren bertsio gazteena bezala agertu zen The Sorcer’s Apprentice fantasiazko filmean, porrot finantzarioa bihurtu zena. Secrets in the Walls Lifetime telebistako pelikulan ere parte hartu zuen, eta Bereavement beldurrezko film kriminalean, Wendy Millerren papera antzezten be.
2011n, List filmeko protagonista, Holly Hills izan zen, Greg Heffleyren crush-a, Diary of a Wimpy Kid: Rodrick Rules komediako filmean. Filma arrakasta komertziala izan zen, eta geroago Listek bere papera gaitzetsi zuen bere jarraipenagatik, Diary of a Wimpy Kid: Dog Days. Bere hitzaurreen antzeko arrakasta izan zuen filmak, eta antzezle taldeak, zerrenda barne, Listek, Young Artist Award- a irabazi zuen.
Jarraian, 2011n Something borrowed komedia erromantikoan parte hartu zuen. Urte berdinean, List, Disney Channel-ekin batera Jessie telesailean agertu zen Debby Ryanekin eta bere Diary of a Wimpy Kid co-star Karan Brar izarrarekin batera. Disney Channeleko Jessie telesailean Emma Ross izeneko papera eukan, lau seme-alaba aberatsen artean nagusiena. Saioak, batez beste, milioika ikusle lortu ebazan atal bakoitzeko, eta laster bihurtu zen Peyton Listen paperik handiena garai hartan. Telesaila lau denboraldiz osotuta dago, eta 2015eko otsailaren 25ean amaitu zen.
2012an, The Trouble with Cali drama filmean agertu zen eta harrera negatiboa izan zuen.
2013tik 2014ra, Karan Brarrekin, Disney Channel Pass the Plate programan parte hartu zuen, elikadura osasungarrian zentratutakoa.
2014an, Rose printzesaren ahotsa jarri eban The Seventh Nano animaziozko film alemaniarraren dub ingelesean. Nahiz eta filmak arrakasta ekonomiko moderatua izan, kritikariek ez zuten ontzat eman.
2016-2022
2017an, List, The Outcasts nerabeentzako filmean, Mackenzie Smith bezala agertu zen. Ekoizpena 2014an hasi zen. Hasieran The Outskirts jatorrizko izenburuarekin, eta handik eta hiru urtera estreinatu zen.
2019an, Listek Barbara Gordon/Batgirl ahotsa jarri zuen Batman: Hush superheroiaren zuzeneko pelikulan. Urte berdinean, Toryren rol errepikaria antzeztu zuen YouTube Premium Cobra Kai akziozko telesailean, bigarren, hirugarren, laugarren eta bostgarren denboraldietan.
2020an, List Valley Girl film musikalen agertu zen (1983ko filmaren remake batean). Netflixen Hubie Halloween komedia-beldurrezko filmean paper bat izan zuen, eta Stefania LaVie Owen eta Lili Taylorren aurrez aurre Paper Spiders drama filmeko protagonista izan zen.
2022ko ekainean, List “Escuelas Espíritos” izeneneko Paramount+- eko telesaileko protagonista izan zen.
Modelo ibilbidea
Bere aktore ibilbidea txandakatuz, bere modelo ibilbidea hasi zuen Wilhelmina Modelsekin sinatu ondoren 14 urte eukazanean, 2012ko uztailaren 12an. Bere lehen lana Tommy Hilfigerrentzako kanpaina bat izan zen 2012ko abenduan, eta 2013an Justice aldizkarirako eredua izan zen hainbat aldiz. White Sands Australia eta Leah Maddenen desfileetan ere parte hartu zuen.
2013aren amaierarako List Kiss, Elle, OK! eta Girlfriend markekin modelatu zuen.
2014an egindako elkarrizketa batean, List America’s Next Top Model taldearen zale sutsua zala esan zuen. List dioenez, parte-hartzaileek jasotzen ebezan aholku asko bere lanari aplikatu zizkion.
2016an modaren munduan bere erreferente nagusia Blake Lively dala esan zuen eta aitortu zuen Gossip Girlen erakusten den diseinu bakoitza bilatzen ebala bere looketan inspiratzeko.
“Disney neska” garaiaren ondoren, bere modelo ibilbidea hasi zuen esparru profesionalago batean. Modaren munduko ekitaldi handien parte izan zen, hala nola, New Yorkeko Modaren Astean 2019an eta Victoria ‘s Secret Fashion Showean 2018an, beste modelo arrakastsu batzuekin batera, hala nola, Kendall Jenner, Gigi Hadid, eta Naomi Campbell.
2019ko udaberrian, Peyton, Marc Jacobsekin, New Yorken; Lacostekin, Londresen; Ralph Laurenekin, Milanen eta Chanelekin, Parisen desfilatu zuen.
2019ko urritik aurrera, Peyton, MAC Cosmetics, Victoria Secrets Beauty, L’Oréal, CoverGirl eta Too Faced bezalako larruazalarentzako kosmetiko eta makillaje marka arrakastatzuen aurpegia izan zen.
Musika
2018ko urrian, List-ek Instagram bidez iragarri eban bere lehen sinplea azaroaren 2an aterako zala. Gai horrek eztabaida handia sortu zuen bere zaleen artean; izan ere, artista ez zen inoiz abeslari gisa ezagutarazi, eta oso gutxitan entzun jakon Disney-en abesten. Azkenik, 2018ko azaroaren 2an, bere sinplea “Liar, Liar” izenarekin estreinatu zen, publikoaren arabera, iritsi mistoekin. Cameron Boyce (Jessie telesaileko aktorea) hil ostean, Listek, Twitter eta Instagram bidez baieztatu zuen bere abesti berria ekoizpen-prozesuan egoala, zati batean Cameron Boyce-ri eskainitakoa.
2019ko abuztuaren 23an, “Don’t Cry” izeneko bideo musikala igo zuen Cannon rap-abeslariarekin enkarlantzen.
Beste proiektu batzuk
2018an, Listek bere arropa marka propioa atera zuen “List by Peyton” izenekoa, bere janzkeran soilik oinarritua.
Argentat
Argentat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Argentat udalerrian erroldatutako biztanleak 3.105 ziren. Familiak 1.452 ziren, horien artean 577 pertsona bakarrekoak ziren (256 bakarrik bizi ziren gizonak eta 321 bakarrik bizi ziren emakumeak), 480 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 285 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 110 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.947 etxebizitza zeuden, 1.482 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 279 bigarren erresidentzia ziren eta 186 hutsik zeuden. 1.409 etxeak ziren eta 527 apartamentuak ziren. 1.482 etxebizitza nagusietatik 878 bere jabearen bizilekua ziren, 559 alokairuan okupaturik zeuden eta 45 doan lagata zeuden; 24 etxek gela bat zuten, 123 etxek bi zituzten, 298 etxek hiru zituzten, 444 etxek lau zituzten eta 592 etxek bost zituzten. 906 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 713 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 516 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.729 ziren, horien artean 1.286 aktiboak ziren eta 443 inaktiboak ziren. 1.286 pertsona aktiboetatik 1.175 lanean zeuden (607 gizon eta 568 emakume) eta 111 langabezian zeuden (59 gizon eta 52 emakume). 443 pertsona inaktiboetatik 214 erretiraturik zeuden, 109 ikasten zeuden eta 120 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Argentat udalerrian 1.449 unitate fiskal zeuden, 2.961 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.382 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 274 komertzioetatik, 13 erauzte enpresak ziren, 13 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 12 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 28 eraikuntza enpresak ziren, 67 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 22 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 10 finantziazio enpresak ziren, 12 higiezinen enpresak ziren, 28 zerbitzu enpresak ziren, 39 administrazio publikoko enpresak ziren eta 19 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 74 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 6 banku bulegoak, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 autoeskolak, 2 igeltseroak, 7 margolariak, 4 zurginak, 4 iturginak, 5 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 7 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 8 jatetxeak, 10 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 38 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 7 okindegiak, 4 harategiak, 4 liburu dendak, 8 arropa dendak, 2 zapata-dendak, 2 elektrotresna dendak, 1 altzari denda zen, 2 kirol-dendak, 1 drogeria zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Argentat udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 287 hektarea erabiltzen.
Paralaubuca typus
Paralaubuca typus Paralaubuca generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Andesita
Andesita arroka igneo bolkaniko bat da.
Ezaugarriak
Bere ehundura afanitikotik porfirikora doa eta konposaketa ertainekoa da. Gehien agertzen diren mineralak plagioklasa eta piroxeno edo/eta hornblenda dira. Biotita eta kuartzoa mineral osagarriak dira. Feldespato alkalinoak gutxiagotan agertzen dira. QAPF diagramatan ondo agertzen da zein den kuartzo-feldespatoaren ugaritasuna.
Andesitaren sailkapena fenokristalik handienaren arabera egiten da: olibino andesita, adibidez, olibinoa bada ugariena.
Argentat
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 osasun-zentro, 5 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Andesita
Eraketa
Anedista dioritaren berdina da, baina arroka bolkanikoetan, kanporatutako labaren solidotzearekin eratzen da beraz. Hauek bezala ingurune tektonikoetako subdukzio eremuetan agertzen da, Hego Amerikako kostaldean kasu, hortik bere izena.
Espazioan ere aurkitzen dela frogatu da gutxienez bi meteoritotan aurkitu baita.
Argentat
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Argentat udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 416 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 49.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
2012ko Espainiako Traineru Txapelketa
2012ko Espainiako Traineru Txapelketa (txapelketaren 65. ekitaldia) urte honetako abuztuaren 4 eta 5ean jokatu zen Castro Urdialesen, eta Hondarribiak bere lehenengo garaipena lortu zuen.
Historia
Hondarribiak izan duen historialarekin sinestezina da lehenengo txapelketa 2012an eskuratu izana. Aurrez 1966an lehenengo postuan iritsia zen Pedreñari 11 segundu aterata, baina deskalifikatua izan zen ziaboga berea ez zen baliza batean egin izana argudiatuta. Honekin minduta hurrengo urteetan Kantauriko puntako trainerua izan arren uko egin zion Espainiako txapelketan parte hartzeari.
2012ra itzulita, Hondarribia, Kaiku eta Urdaibaien lehia estua izan zen eta bigarren ziabogan segundu bakarrean sartu ziren hirurak. Hirugarren luzean Hondarribiak aurrera egin zuen eta Urdaibai atzean gelditu zen. Azkenean gipuzkoarrak nagusitu ziren.
Sailkapen estropadak
Txanda bakoitzeko irabazlea sailkatzen da eta hauekin batera gainontzekoen artean bi denbora onenak egin dituztenak.
Bavariako Sobietar Errepublika
Bavariako Sobietar Errepublika (Bayerische Räterepublik edo Münchner Räterepublik) Alemaniako Bavaria estatuan 1918 eta 1919 artean egon zen estatu iraultzaile sozialista izan zen.
1918ko azaroaren 7an, Errusiar Iraultzaren urteurrenean, Kurt Eisnerrek, Alemaniako Alderdi Sozialdemokrata Independenteko kideak, Bavaria "estatu aske" aldarrikatu zuen, Alemaniako Azaroko Iraultzaren testuinguruan.
1919ko apirilaren 6an, Bavariako Sobietar Errepublika ofizialki aldarrikatu zen. Hasiera batean, Ernst Toller eta Gustav Landauer bezalako sozialistek eta Erich Mühsam edo Bruno Traven bezalako anarkistek sostengatu zuten.
1919ko maiatzaren 3an, Freikorps taldeek Bavaria okupatu eta iraultza bukatu zuten. 800 pertsona atxilotu eta exekutatu zituzten.
Historia
1918 ko azaroaren 7an, Urriko Errusiar Iraultzaren urteurrenean, Municheko Langile eta Soldadu Kontseiluak, Luis III.a (Bavariako azken erregea) abdikatzera behartu zuten Kieleko matxinada eta Azaroko Iraultzaren ondoren.
Horren ondoren, USPDko buru Kurt Eisnerrek Bavaria "Estatu Libre" izendatu zuen, Azaroko Iraultzaren testuinguruaren barnean. Ondorio gisa, Wittelsbachen dinastia tronutik bota eta monarkia bavariarra abolitu zuten. Eisnerrek Estatu sozialistaren sorrera aldarrikatzen zuen, baina alemaniar komunistengandik aldendu eta jabetza pribatua onartu zuen, Errusian gertatutakoaren antzeko iraultza bortitza saihestu nahian.
Hala ere, 1919 ko hauteskundeetan, USPDak espero baino bozka gutxiago jaso zituen, alderdi komunista eta anarkistekin lehiatzen zelako. Horren aurrean, Eisnerrek bere kargua uztea pentsatu zuen, baina 1919 ko otsailaren 21ean, eskuin erradikaleko ofizial gazte batek hil egin zuen Munichen. Eisnerren heriotzak Bavariako tentsio politikoa areagotu zuen; beraz, USPDko buruzagi erradikalenak Munichen, 1919 ko apirilaren 6an, Bavariako Sobietar Errepublika izendatu zuten, Ernst Toller buru gisa hartuta.
Sei egun igaro ondoren, Tollerrek eta USPDko bere alderdiak masen artean indar gutxiegi zeukaten erregimenari eusteko. Horregatik, Bavariako buru komunistek, Eugen Levinék zuzenduta, apirilaren 12an estatu kolpe baten bitartez boterea hartu zuten: berak eta jarraitzaileek laster hasi zuten erreforma politiko eta ekonomiko plan bat, Errusiako boltxebikeenean inspiratua. Gainera, partikular guztiei beren armak gobernuari emateko agindu zien eta Bavariako Armada Gorria sortu.
Levinék hartutako neurriek eta bere jarraitzaileek Berlin asaldatu zuten: Gustav Noskeren gobernuak 9.000 soldadu bidali zituen, Bavariako matxinada geldiarazteko. Haiei 3000 gizon gehitu zitzaizkion: Freikorps ultranazionalista eta antikomunistaak. Azkenerako, 35.000 soldadu elkartu ziren armada gehiago batzean.
Boikot eta atentatuen beldur izanez, Levinéek anitz aristokrata eta burges atxilotzeko agindu zuen, bahitu gisan balioa izan zezaten. Errepublikako gobernua erresistentzia armatua jartzen saiatu zen hainbat tokitan, baina alferrikakoa izan zen, kontrakoak gehiago eta hobeak zirelako. Apirilaren 29an, Levinék hamar bahitu fusilatzeko agindua eman zuen, aurkariak desmoralizatzeko. Handik gutxira, Freikorpsekoak eta gainerako armada Municheko aldirietara gerturatzen ari ziren eta maiatzaren 3an, hiriburua hartu zuten. Horren ondoren, 700 militante komunista atxilotuak izan ziren Bavaria osoan eta haietako asko hil egin zituzten. Leviné harrapatu eta 1919ko ekainean fusilatu egin zuten.
Telescopus semiannulatus
Telescopus semiannulatus Telescopus generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Turkiako Sari Nagusia
Turkiako Sari Nagusia Hermann Tilke ingeniari alemaniarrak Istanbulen eraikitako Istanbul Park zirkuituan ospatzen den 1 Formulako lasterketa da, lehenengoz 2005 ean egin zena. Azken lasterketa 2011an izan zen.
Rambla de Sant Justeko geltokia
Rambla de Sant Just Bartzelonako tranbiaren geltoki bat da, Sant Just Desvern udalerrian dago.
Geltokia 2006n inauguratu zen.
Pterois andover
Pterois andover Pterois generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Ottmar Hitzfeld
Ottmar Hitzfeld (Lörrach, Alemania, 1949ko urtarrilaren 12a) futbol entrenatzailea da. 2008az geroztik Suitzako selekzioko entrenatzailea da.
Suitzako klubetan hasi zen entrenatzen, 1991n Borussia Dortmunda joan zen arte. Talde hartan izan zuen bere lehenengo arrakasta, bi Bundesliga eta 1997ko UEFAko Txapeldunen Liga irabazita. Urte batzuk geroago, Bayernek fitxatu zuen. Münichen bi aldi egin zituen: lehenengoan, 2001eko Txapeldunen Liga eta Kontinente arteko Kopa, eta lau Bundesliga irabazi zituen; eta bigarrenean, beste Bundesliga bat. Hitzfeld da, Ernst Happel, Carlo Ancelotti, Jupp Heynckes eta Jose Mourinhorekin batera, Txapeldunen Liga bi talderekin (Dortmund eta Bayern) irabaztea lortu duten bost entrenatzaileetako bat.
Kluba utzita, 2008az geroztik Suitzako selekzionatzaile dihardu. Bere lehen helburua lortu zuen selekzio horrekin: 2010eko Hegoafrikako mundialerako sailkatzea. Eta txapelketan ez zuten batere lan txarrik egin: Espainiako selekzioari —gerora txapelduna izan zenari— irabazi zion bakarra izan zen Suitza, beren estreinako partidan.
Paraleucogobio notacanthus
Paraleucogobio notacanthus Paraleucogobio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Court
Court Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Antsa Iruñekoa (XII. mendea)
Antsa Iruñekoa (1148–1176) Iruñeko Erresumako infanta izan zen.
Aita Gartzia V.a Nafarroakoa eta ama Urraka Gaztela eta Leongoa izan zituen. 1165ean Gaston V.a Biarnokoa bizkondea ezkondu zuen. Azken hau 1170ean hil ondoren, Petri Manrike Molinako jauna eta Narbonako bizkondea ezkondu zuen 1173an eta Emeriko IV.a bizkondearen ama izan zen.
Bearnoko kondaira baten arabera, 1170ean Gaston V.a hil zenean, jendaurrean Antsa Nafarroakoa alarguna seme jaioberria hil egiteagatik salatu zuten. Antso VI.a Nafarroakoa erregeak, Antsaren neba, bere errugabetasuna edo erruduntasuna erabakitzeko uraren proba eman zuen epai.
Ordali edo Jaungoikoaren epaiketa Salbaterra Bearnoko zubi nagusian egitea erabaki zuten eta 3,000 lagun bildu ziren zubi ondoan. Antsa, eskuak eta oinak loturik zituela, uhaitzera bota eta, ur-lasterrak ertzen utzi zuen. Jendetzak Antsaren errugabetasuna aitortu eta, Ama Birjinaren laguntza hel egin zuenez, Antsak soingaineko bat brodatu zuen.
Cassibile
Cassibile (tokiko dialektoan Cassìbili edo Jascìbili ) Sirakusako frakzio bat da (2018 arte, bere barruti administratiboa), S.S. 115 errepidean kokaturik, Sirakusatik 14 kilometro hegoaldera. Herriak, denboran barrena, etengabeko hedapena izan du, gutxi gorabehera 5.800 biztanleraino helduz. Joan zen mendeko 80eko hamarkadaren hasieran, autonomiaren aldeko batzorde bat eratu zen Cassibile udalerri bat izateko, non Fontane Bianche eta Ogninaren auzoak sartuta egongo ziren.
Flora eta fauna
Cassibileko florak mediterranear makiaren ezaugarria du, gehien nabarmentzen den landarea indipikondoa da (Opuntia ficus-indica). Palmondoa eta olibondoa (Olea europaea) dira lurraldean gehien zabalduta dauden bi zuhaitz. Oso hedatuta daude ere arbendolondo eta zitrikoak (bereziki laranjondoak eta limoiondoak). Cavagrande gertu izanda, esan daiteke Cassibileko orkidea espezie askoren habitat naturala dela; izatez, erreserbaren barruan 34 mota ezberdin hazten dira. Han Siziliako tratxeloa, Iblei mendietako landarea. Fauna, aldiz, hainbat animalia motaz osatuta dago, Mediterraneoko eta Siziliako lurraldeko bereizgarriak direnak, hala nola, Siziliako buztanluzea, belatz handia, igelak, untxiak, lepahoria, Hermann dortokak, greziar eperra, usoak eta beste batzuk.
Kostaldea
Cassibile kostaldetik gertu egotean, bere lurraldeak kostaldeko zenbait gunerekin muga egiten du, Fontane Bianche eta Ognina kasu. Kostaldea hareatsua da eta sargune asko ditu, Siziliako hego-ekialdeko gainerako lurralde sirakusarrak bezala. Hiri adierazgarriena Marchesa di Cassibile da, non kostalde irregularrak hareatsuekin tartekatzen diren.
Izenaren jatorria
Kokagunearen izena eta horko ibaia, antzinatean Yhassibilis deitzen zuten. Izen hori Gacyparis hitzetik eratorria edo grezieratik Κακύπαρις ποταμός Kakýparis potamós .Jatorri eta esanahi ezezagunak dituen izena da, eta ezin dugu arabierazko jatorria baztertu (bereziki -p-> -B-). Giovanni Alessiok Κυπάρα Kypára, (iturria)rekin alderatzen du.
Močiar
Močiar Eslovakiako udalerri bat da, Banská Štiavnicako barrutian kokatuta. 20,92 km²ko azalera du eta 161 biztanle 2017ko datuen arabera.
Cassibile
Historia
Cassibileren historia antzinaroan hasi zen, bere inguruan, K.a. IX.-VIII. mendeetako hilobi batean 2.000 hilobi ziren, sikulo eta sikanoen garaitakoak. Nekropoli hau, Necropoli di Cassibile deitua, Siziliako garrantzitsuenetako bat da, soilik Pantalicak gainditua. Cassibileko feudoa, jada ezagutzen da K.a. XIV. mendearen amaieratik, tokiko lurraldea Raimondo Moncadarena zenean, Augustako kondea. Baronia gero eskuz esku pasatu zen: Arici, Lanza, Speciali. 1580tik 1785era Brancifortekoa izan zen; Salvatore Branciforte, Buterako printzea, konkistatu ondoren, markes bihurtu zen. 1797an, Fernando I.a Borboikoak markes titulua eta Cassibileko lurraldea eman zizkion Silvestro Loffredo Messinakoari, Mortillaro, Contessa, Cugno di Cassero, Stallaini eta Ognina herriak barne hartzen zituena. Loffredok etxaldea, muino eta haranak erraz zeharkatzeko lanak burutu zituen. 1850ean, herrixka bat eraikitzen hasi zen, bere seme Gaetano I.ak, 1870ean osatu ondoren, Familia Santuari eskainitako eliza bat inauguratu zuen. Cassibileko lehen biztanleak ondoko herrietatik zetozen: Monterosso, Canicattini Bagni, Palazzolo Acreide, eta artzaintzan eta nekazaritzan zihardutenek markes jaunaren eskaintza onartu zuten, abereentzako etxe eta larre bat eman baitzien. Bere seme Gaetano I.ak 99 etxe eraiki zituen, baina gehiago ez zituen eraiki zergak ez ordaintzeko. Herrixkak, beranduago, lehen barrakoiak izan zituen carabinieri entzat eta taberna bat Cassibilera zetozenentzat. Cassibile, ondoren, Gaetano II.ari pasa zitzaion, eta, handik, bere iloba Maria Emanuela Pulejori. 1930. urtean etxe multzo bat eraiki zuten erdigunean. Biztanleek, espazio gehiago nahi izatean, herriaren iparraldeko lurrak erosi zituzten eta honela Cassibileko lehen hirigunea lortu zuten. Hor San Giuseppe eliza eraiki zen. Garai hartako Cassibileko ekonomia oinarritzen zen lurjabeek emandako lur eremuak eta inguruko harrobietatik harria ustiatuz. Biztanleek ez zuten argi elektrikorik 1951 arte. Ordura arte olio lanparak erabiltzen zituzten. Bigarren Mundu Gerraren ondoren, armistizioa sinatu zen eta Cassibilek bere bizitza normalari eta nekazari-sektorearen garapenari ekin zion, gaur egungo iturri nagusia.
Močiar
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1305. urtekoa da.
Cassibile
Historia
Nekazaritzako lanak hainbat familia erakarri zituen Cassibilera, Avola, Sirakusa, Canicattini Bagni eta Messinako probintziatik zetozenak, biztanleriaren kopurua nabarmen handitu zen. Izan ere, 1950ean 500 biztanletatik 2001ean ia 5.800 biztanleetara igaro zen. Hazkunde demografikoa dela eta Cassibileko herritarrek Sirakusaren independentzia administratiboa eskatu zuten. Izan ere, Cassibilek Sirakusako frazione bat dirudi oraindik. Beraz, batzorde bat sortu da, eta behin eta berriz erreferendum bat eskatu du, cassibiletarrek erabaki dezaten Sirakusatik alde egin nahi dutenentz. Hala ere, 2012an Cataniako Auzitegi Administratibo Erregionalak, Sirakusako Udalerriaren apelazioan, bertan behera utzi zuen eskatutako erreferenduma.
Azkenaldian, Cassibile Italiako egunkarietan agertu da, Europar Batasunekoak ez diren herritarren eta egoiliarren arteko tentsioengatik; izan ere, herritar etorkin askok nekazari-eremuetan lan egiten dute, langile gisa, baina behar bezala babestuta egon gabe. Beharrezkoa da bertako biztanleekiko errespetu handiagoa izatea, etorkinen giza eskubideak babestuz.
Bitxikeria historikoa
Cassibile, iraganean, beste armistizio garrantzitsu baten tokia izan zen, Atenas eta gerra Sirakusaren arteko gerra amaitu zuena. K.a. 413an. Demostenes jenerala, bere 6.000 soldadu atenastarrekin, Sirakusako hirira errenditu zen, eta gertakizuna, hain zuzen ere, Cassibilen gertatu zen, izen bereko ibaiaren bokaletik gertu, Cavagrande del Cassibileko hirian.
Kronikak
Cassibileko munstroa
1997tik 2004ra zortzi hilketa izan ziren, inolako mafia edo mendeku pertsonalarekin zerikusirik ez zuen logika batekin. Modua ikusita (errifle batekin egindako tiroak), Cassibileko munstroa izeneko serieko hiltzaile baten presentzia hipotetizatu zen. Poliziak eta karabineroek ikerketa luze bat egin ondoren, Giuseppe Raeli 2010eko azaroaren 29an atxilotu zuten, munstroa izatea egotzita.
2014ko ekainaren 12an, kontseiluko aretoan hamabi ordu eman ondoren, Sirakusako Zigor Auzitegiko epaileek Giuseppe Raeli biziarteko kartzela-zigorra ezarri zioten, sei hilketaren eta bi erailketa-saioren egilea izateagatik.
Arkitektura
Cassibileko elizarik zaharrena da, Loffredo markesak eraikia. Familia Sakratuari eskainia eta 1870ean inauguratu zen; fatxadak, erdiko ate handi bat eta alboko bi ate ditu. Goialdean, bi balkoi txiki eta bi kanpai handi daude. Erdiko atearen goialdean, plaka bat dago idazkerarekin: Jesus, Maria eta Jose, cassibiletarren babesleak. Elizaren barruan hainbat margo eta hiru aldare daude; handienean Angelo Trevisaniren Pietatearen pintura dago, ezkerrean Pompeo Batonik margotutako San Giacomeren martirioa dago eta eskuineko aldarean Paolo de Matteisen San Mateoren konbertsioa eta Jesusen Bihotza. Ezkerreko aldare txikian, altzifre-zurezko gurutze bat dago, sirakusar batek 1700. urtean zizelkatua. Elizaren barruan, zurez landutako bi aingeru daude, Parisen eginak 1781ean, non Loffredo markesa izan zen, Siziliako Erresumaren enbaxadak gonbidatuta. .
San Giuseppe eliza gaur egun deskontsagratua badago ere, badirudi cassibiletarrentzat gurtzeko leku ireki bakarra dela. San Giuseppe Lavoratoreri eskainia (Cassibileko patroi santua), Via Nazionaletik gertuko plaza txiki batean dago (hiriko merkataritza-arteria nagusia). Eliza Bigarren Mundu Gerraren ondoren eraiki zen, bere fatxadak estilo moderno eta soila du, adreiluzko horma harri zuriz zolatu zen. Ataria angeluzuzena da eta tinpanoa triangeluar batez koroatuta dago. Barrualdeak nabe bakar bat du, gaur egungo artelan sakratuekin apaindutakoa. Hor, San Jose Langilearen estatua bat dago, eskuetan Jesus Haurra daramala. Elizaren atzean kanpandorrea dago eta hiriko lorategi txiki bat.
Monumentua San Giuseppe elizaren parean dago, Antonio Leone eskultore sirakusarrak zizelkatu zuen 1993an, eta Bigarren Mundu Gerran Cassibiletarrak eta Gerrako armistizioa gogoratzeko eraiki zen. Bere egitura harri zurizkoa da hiru panel izanik; erdikoak askatasunaren alegoria bat irudikatzen duen behe-erliebe bat du; albokoak, aldiz, oroitzapenezko bi helburu ditu, horietako bat angloamerikar soldaduek San Michele hirian jarritako jatorrizko plaka ingelesa irudikatzen du.
Silvestro Loffredo de Messina markesari eskainitako plaza da; gaur egun, plaza hori kritikatu egin da, haren ardura faltagatik. 2011n hasi ziren mantentze-lanetatik luze eztabaidatu da.
Plaza hau, 2010era arte Piazza della Parrocchia deitua, 2007an egindako berriztapenek ukitua da, hauek, Comisoko harrizko zoladura mailukatuko labazko harriekin. Plaza honetan Cassibileko erorien monumentua jarri da, 1943ko armistizioaren sinadura ere ospatzen duena; monumentu hau plazaren erdian jarri zen, lehenago parrokiaren jabetzako eremu batean kokatuta zegoenean, bandalismo-ekintzek hondatu zutelako. Halaere, gogoratu behar da hau ez dela sinadura gertatu zen jatorrizko lekua; izan ere, jatorrizko plaka Contrada San Michelen zegoen, baina lehen aipatu bezala, jatorrizko plaka hori desagerrarazi egin zioten.
Cassibile herrixka hiriko zatirik antzinakoena da, Cassibileko hegoaldean zegoena. Beste garai batean, denetarik zuen: nekazarien etxeak, eliza bat, ukuiluak, nekazaritzako tresnen biltegiak, aletegiak, mahats eta olibarako prentsak, garia ehotzeko errotak. Gaur egun badaude zenbait ostatu eta taberna, karabineroen kuartela eta ospitale bat, herri honetako jendearen osasuna zaintzeko. Markesaren dorrea altxatu zen ustezko arriskuak detektatzeko eta gaizkileen erasoetatik salbu egoteko. Gertaera horiek XIX. mendearen bigarren erdian Italia hegoalde osoan eragina izan zuten, herriaren aurkako istiluak piztu ziren unean, Savoiako etxea k, Turinen egoitza zuela, Italiako Erresuma eratu zuenean.
Oraindik ere Cassibileko eliza, Markesaren dorrea, herrira sartzeko arkua eta eraikinetatik ikusgai daude. Herri osoa Bigarren Mundu Gerran suntsitua edo eraitsia izan zen erabilera desegoki baten ondorioz. 2012ko abuztuan, herrixka hobetzea proposatu zen, bisitarientzako irisgarri izateko eta motibazio honekin kultur eta turismo iturri bihurtu zen :
..
Izan ere, Cassibile zaharraren aztarnak daude, antzinako nekazari-arloarenak, eta horregatik, bisitariei erakarpen kultural-turistikoa eskaini behar zaie.
Kuba Dorrea gaur egun ukitu gabe dagoen dorre bat zen, 1943an britainiarrek eta ondoren estatubatuarrek erabili zutena, Aliatuek han egindako aireportuan, behin-behineko kontrol dorre bezala, baina hegazkinak Montecorvinora transferitu zituztenean utzi zuten, Italiako penintsularen igaro zirenean.
Dorrea zegoen tokia aspaldi galdu zen, lur eremu handi hori, orain, zitrikoz betetako landa bat delako, eta dorrea, 1956an urakan bortitz batek eraitsi zuen, eraikinaren oinarria eta egitura zutik mantenduz. Baina aurretik eta gerra garaian ateratako argazki batzuei esker, posible izan zen dorrea eta hura zegoen lekua identifikatzea.
Kuba dorreak, bere izena, kupula hitzaren bertsio dialektaletik hartzen du, ezaugarri hau zuen eraikin bat baitzegoen, non dorrea eraiki zen; sizilieraz, kupula, kubba bihurtu zen, kuba deitu zen arte. Dorrea, bizantziar garaiko antzinako basilika baten gainean eraiki zen (orain hiribildu bihurtu dena), Paolo Orsik 1899an identifikatua. Bere eraikuntza XVI. mendekoa da, inguratzen duen landa gunea 1882koa den bitartean.
Bakearen harria, sizilieraz La Petra dâ Paci deitua, harri bati erreferentzia egiten dio, estatubatuarrek, Italiaren eta aliatuen arteko armistizioa sinatu zenean egina. Idazkerak armistizioa gogoratzen zuen, baina bat-batean, 1955eko ekainaren 4an desagertu zen .
Testigantzen arabera, Johnny soldaduak, Eisenhowerren sukaldariak, Europako Indar Aliatuen komandante buruak, gutun bat utzi zien ostatatu zituen finkaren jabeei, Grande markesa, eta esan zien:
Zuen abegikortasuna eskertzean, zuen familiaren zoriona egingo duen plaka hau uzten dizuegu, Italiarekin bakea sinatzen dugun lekua, etorkizunean gure senide guztiek erromesaldia egingo dute harri hau ikusteko.
Hilarria ez zen erromesaldirako arrazoi izan, eta ahaztuta egon zen 1955 arte olibondo baten azpian. Izan ere, urte horretan albistea izan zen haren agerpena. Baina urte horretan egunkarietako albisteetara jauzi egin zuen, bat-batean desagertu zela jakin zenean. Gehienak haren ikerketaz arduratu baziren ere alferrik izan zen. Nahiz eta lapurretari buruzko hipotesi asko egin, fidagarriena da, inspirazio faxistako egunkari bati bidalitako gutun batena: "Il Merlo Giallo", horregatik [Enrico de Boccard] kazetari batek, "harria" lapurtzea erreklamatzean, hau dio: . De Boccard, ordea, Sirakusan epaitu zuten, baina tokiaren jabeen senidea zenez, absolbitu egin zuten, eta krimena bertan behera utzi zuten, salaketarik ez zelako egon. Orduan, bertsio honen arabera, Cassibileren armistizioaren jatorrizko hilarria suntsitu zen. Edonola ere, hilarri horren kopia berria eraiki dute Cassibilekoek, eta San Giuseppe elizan dagoen gerra-monumentuaren barruan jarri dute. Cassibiletarrek "bakearen harria" deitu zioten hilarri horri, beraientzat angloamerikarren aurkako gerraren amaiera eta [Alemania nazia]rekiko haustura irudikatzen zituelako. Jatorrizko hilarriak honako inskripzio hau zuen: ARMISTICE SIGNED HERE SEPT 1943 ITALY-ALLIES, eta azpian bost puntako izar bat zegoen.
Cassibileko markesaren gaztelua, Cugno Molan dago, Ibleoko erliebe garaiena dena Sirakusako udal eremu osoan.
Hor, natura bat eta siziliar nekropoli oparo bat izateaz gain, gaztelu hau badago ere, 1800. urtearen hasieran eraikia Silvestro Loffredo markes jaunak eskatuta, bere lurralde guztia behatu ahal izateko.
Bere arkitektura-estiloak lau angeluko oinplanoa eta sarrera arkutuko atari bat ditu. Lau aldeetako bakoitzean, hiru leihoko ilara bat dago, tinpano triangeluar batez koroatuta. Egoitza horren barrualdeak gela handiak ditu, orain hutsik.
Gune arkeologikoak
Erabakigarria izan zen Cassibile ibaiaren presentzia, Cavagrande arroilarantz doan erreka, Pantalicaren oso antzeko paisaia bat eratzeko. Cassibile ibaiaren ertzean, dieri izeneko koba txikiak aurkitu dituzte, arabieratik datorren hitzak etxea esan nahi du.
Dieri herrixka hauek, sikuloek eraikiak, kareharrian industuak izan ziren, eta oraindik haietara heltzeko oso zaila da, euren defentsa posizio nabarmenagatik. Eremuko etxebizitza horien adibide bat Gazkileen koba da, hartara heltzeko zailtasun asko dituen leku historikoa.
Bright Young People
Bright Young People edo Bright Young Things (Gazte argiak) prentsa britainiarrak Londresko 1920ko Hamarkada Zoriontsuaren (Roaring Twenties) aristokrata gazte hedonista talde bati eman zion ezizena zen. Bright Young Peoplen partaide zati handi bat Eton Collegeko ikasle ohiak ziren. Fenomenoa beste herrialdetan ere bere adierazpenak izan zituen.
Cassibile
Gune arkeologikoak
Paolo Orsi eta Luigi Bernabó Brea arkeologoek Cassibile aztertu zuten eta horko aurkikuntza asko Sirakusako Paolo Orsi eskualdeko Arkeologia Museoan mirets daitezke.
Wesermarsch barrutia
Wesermarsch barrutia (alemanez Landkreis Wesermarsch) Alemaniako Saxonia Beherea estatuko barrutia da. Izena ematen dion Weser ibaiaren ahoa eta Bremen hiri askearen arteko lurrek osatzen dute. Hiriburua Brake da.
Cassibile
Gune arkeologikoak
Aurkikuntza horietatik abiatuta, Cassibileko biztanleek Mediterraneoko herriekin (Palestina, Zipre, Kreta, Iberiar penintsula) eta baita kostalde atlantikoko eta Ingalaterrako hegoaldeko herriekin merkataritza harreman oparoa zutela nabaritzen da.
Bright Young People
Fenomenoa
Bright Young People 1920ko hamarkadan Europan zabaldu zen gazte kultura hedonistaren adierazpidea izan zen. Gizarte berri horrek bohemia, gau giroa eta goi klaseak nahasten zituen. Bright Young People urte haietako Erresuma Batuko gazteen kultura ikusgarri izan zen, masa gizartea Europan hedatzen ari zen urtetan. Bright Young Peoplek kontrolik gabeko droga kontsumoaren, jazz musikaren, sexu frenesiaren eta eskandaluzko parranden bitartez gizarte tradizionalaren ohiturak irauli nahi zituen. Brenda Dean Paul eta Nancy Cunard mugimendu horren goi klaseko ordezkari suminkor eta zital bilakatu ziren.
Wesermarsch barrutia
Hiriak eta udalerriak
Eskualdeak 3 hiri eta 6 udalerri hartzen ditu.
Bright Young People
Testuingurua
Gerra bukatu berriak gizartearen ohiturak eta antolaketa aldatu zituen. Gerran gizon asko zendu ziren, bestetik; hortaz, miloi bat emakume gehiago zegoen. Emakumeak jada ez ziren berehala ezkontzen eta askeago izateko borondate garbia zuten. Gatazkan parte hartu zuten herrialdeatan hedonismoarekin lotutako fenomeno desberdinak eman ziren, nolabait galdutako urteak berreskuratzeko asmoz:
Cassibile
Gune arkeologikoak
Inguruetan ere bizantziar garaiko labar-eliza bi aurkitu dira; leku honek Erdi Aroan birpopulatze saio bat izan zuela erakusten duen testigantza.
Bright Young People
Gazte distiratsu batzuk
Talde bat baino gehiago etiketa bat zen. Horregatik ez da erraza zerrenda bat egitea:
Cassibile
Gune arkeologikoak
Toki honetan aurkitutako aztarna ugarietatik abiatuta, ondorioztatu da, inguruan ezarri zen herrixka zibilizazio fina zela, ziuraski feniziarrekin eta itsas merkataritzarekin sarri izandako harremanek eragindakoa.
Bright Young People
Bright Young People literaturan
Bright Young Peoplek idazle asko inspiratu ditu, horietako batzuk mugimenduko partaide aktiboak izan zirenak: