cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gottfried Wilhelm Leibniz
Banakoaren izate modu anitzez
Hari horretatik tiraka, gorputza ezin dugu substantziarekin nahastu, ez eta materiari dagokiona ere. Puntu honetan, atomista klasiko eta modernoengandik urrundu zen: atomoak materialak baino formal gisa defendatu baitzituen filosofo alemaniarrak. Materia, infinituki banatu baitaiteke, eta gainera, ez dago inolako parterik nahikoa txikia denik forma substantziala duten gorputzak ez izateko. Gauzak horrela, gure ikusmen gaitasun mugatua dela eta, funtsezkoa zaigu zientzia eta teknikaren ahalmenaz baliatzea. Aipatzekoa da, materiaren zatiketa gaitasun infinitoaren baieztapena, oso eragindua dagoela autorearen garai historikoarekin: izan ere, urte horietan hasi ziren mikroskopio bidezko esperimentuak. Bestalde, honek esan nahi duena da, forma substantzialak ez daudela berauen formagatik determinatuta; ez behintzat substantzia gisa.
Banakoengandik Jainkoarengana
Bereizezinen printzipioari jarraiki, banakoen munduan, ez dago berdinak diren bi <<ni>>, mundu idealean gerta litekeen bezala, sustantziak elkarren artean desberdindu ahal izateko, bakoitzaren ezaugarri eta bereizgarriei (denbora eta espazioan ematen direnak) erreparatu beharrean gaude. Monaden/substantzien arteko bereizketa espazio-tenporalak bere baliokide logikoa dauka banako bakoitzari dagokion kontzeptuan. Kontzeptu horri dagozkion notek balio dute kontzeptu hori partekatzen duten beste substantziak desberdintzeko. Esaterako, emakume hitza dagokien andreak bereiz daitezke bakoitzaren nozioa osatzen duten notei esker.
Horrez gain, substantzien jarraitutasun tenporala a posteriori ezagutzen badugu ere, (nik badakit Madril eta Bilboren arteko bidaian ni izaten jarraitzen dudala), egon behar da hori sustengatzen duen a priorizko arrazoia. Bestela esanda, ez da nahikoa nire barne-kontzientziak baieztatzea ni izaten jarraitzen dudala. Egon behar da hori justifikatzen den arrazoiren bat, banako baten substantziak, bere bizitzan zeharreko gertakarien aldakortasunaren gainetik, denboran zehar substantzia bera izaten duela. Enpirikoki frogagarria den arren, arrazionalki ere justifikatzeko modua dago. Bigarren bideari ekitean, monada/substantzia agertzen da banakoaren egoera guztien loturaren fundamentu modura. Hau logikoki honela ebatz daiteke: subjektuak predikatua barnebiltzen duela; hau da, nire nozio/subjektuaren gordetako barne-lege antzeko batzuk izan dira nik egindako bidaia horiek guztiak. <<Ni>>a da nire nozioaren egoera ezberdinen arteko lotura bermatzen duena.
Edozein kasutan, Jainkoa da kontuan hartu ez dugun azken banakoa, eta gainera, bera da, alde batetik, substantzien nozioen bereizgarrien amaigabetasuna a priori ezagutzen duen adimen bakarra. Jainkoa da aniztasun espazio-tenporala a priori ezagutzen duen subjektua; eta beste batetik, Jainkoa da ere <<ni>> bakoitzaren predikatu guztiak a priori ezagutzen dituena.
Jainkoaren ezagutza a prioristikoari dagokionean, noten aniztasuna barnebiltzen duen subjektu bat existitzen dela esan nahi du, hau da, posible da nozien arteko batasuna modu zuzenean ezagutzea. Hori gertatzean, intuizioa dugu nota horien zuzenean antzemateko ezagutza modua. Hori egin ahal duena Jainkoa da, betierekoa (espaziorik gabekoa) eta gorputzik gabekoa (espaziorik gabekoa) den banakoa. Bi ezaugarri hauek funtsezkoak dira auzi honetan, predikatuen notak a priori ezagutu ahal izateko,denboran eta espazioan at dagoen substantzia baten beharra daukagu: Jainkoa. Horrela, Leibnizen arabera, mundu errealean monaden arteko denbora eta lekuaren araberako bereizketa amaigabeak aniztasun espazio-tenporala a priori ezagutzen duen subjektu baten existentzia esan nahi du era bberean. Hortaz, hurbilpen xume honetan, Jainkoa gizakiok a posteriori ezagutzen duena a priori ezagutzeko gaitasuna duen banakoa da.
Monadak
Monadologia (1714) izeneko obran esposatu zuen bezala, monadak substantzia sinpleak dira, hau da, naturaren benetako atomoak. Sinpleak direnez banaezinak dira, eta era berean, figurarik eta hedapenik gabekoak dira: ez dira materialak. Haietako bakoitza suntsiezina da eta ez da prozesu tenporal batean sortzen, sortzez baizik: denboratik at. Leibnizen banako edo monadak ezin dira desagertu, ez behintzat modu naturalen bidez. Jainkoa da haiek desagertarazi ditzakeen bakarra, prozesu suntsitzaile hau modu betiereko batean egiten du, eta beraz, esan nahi duena da prozesu suntsitzailea ez duela egikaritzen existitzen diren monadekin, existitzera heldu ez direnekin baizik.
Beste alde batetik, existitzen diren monada amaigabeak ez dira inoiz haien artean zuzenean harremantzen, haien artean erabat independenteak baitira, baizik eta Jainkoaren bidez. Monaden ezaugarri funtsezkoak haien kontzientzia edo hautematea eta apetak dira; eta horrela, bi atributu hauek banako guztiengan aurki daitezke. Ezaugarri hauek, monadak elkarren artean bereizteko moduak dira. Leibnizen filosofiaren bereizgarri bat, hauxe da: bere ustez, monadak soilik harremantzen dira berauen artean, hots, Jainkoarekin. Berauen barne-printzipioak dira (hautematea eta apetak) berauen eta Jainkoaren arteko harremanaren osagaiak.
Gorputzetan zehar, monadak dabiltza, esentzialki pluralak baitira. Hala ere, haien existentziak halabeharrez dakar haietako bat nagusia izatea; eta horrela, arima agertzen da forma substantzial amaigabeen printzipio antolatzaile gisa. Izan ere, Leibnizek <<ni>> kokatzen du monada ororen eredu bezala. Are gehiago, monada nagusi honen existentzia, bizirik dagoen materiari bizitza ematen dioten forma substantzialen arteko tira-bira baretzea lortzen duena, Jainkoaren existentziatik banaezina da. Jainkoa baita, finean, kosmosean antzeko papera betetzen duen banakoa. Monada goren horrek, gainera, Jainkoa adierazi eta errepresentatzen du: harmonia gisa, aniztasunean batasuna. Jainkoa izan da bere sortze eta suntsitzeen arteko kalkulu betierekoan, arima eta gorputzen arteko harmonia berrezarri zuena. Jainkoaren esentzia edo harmonia, ez da bakarrik ageri substantzia indibidualen arteko harremanetan, haien barnean baizik, gorputz eta arimaren artean aurrezarritako harmonian. Horregatik, Jainkoak monada guztietan ageri da.
Azkenik, esan beharrekoa da, Leibnizen arabera, monaden artean, gorenak, espirituak direla: arrazoiketa-gaitasuna duten arimak. Izan ere, gradu perfektuan kokatzen dira, ez baitira mugatzen munduaren osotasunaren irudiak antzeratzera, baizik eta Jainkoaren jarrerari antzekoa zaion gaitasuna daukate: haien antzekoa zaien zerbait sortzeko gaitasuna daukate, sortzaileak dira.
Jainkoa
Leibnizek Jainkoari esleitu zizkion ezaugarrien artean hauek topatzen ditugu: ahalguztiduntasuna, nonahikotasuna, ontasun gorena, harmonia. Azken hau da berari interesatzen zaiona, Jainkoa baita monaden arteko harmonia bermatzen duena, ez bakarrik haien antzemateak, baizik eta haien ekintzen harmonia ere. Horrela, Leibnizen Jainkoak ez ditu soilik gizakiak elkar-lotzen, monada guztiak baizik.
Izaki honen existentzia “arrazoi nahikoaren printzipioaren” bidez azaldu zuen Leibnizek. Izan ere, printzipio honek “gertaera egiak” determinatzen ditu, banakoari gerta dakiokeena kausalki lotuz. Honek esan nahi duena da, gertaera bakoitza kausa edo kausen multzoen ondorioa dela, eta beraz, a priori ezagugarria dela. Printzipio honek nozio baten predikatuak barnebiltzen dituen heinean, logikoki adierazgarria zela baieztatu zuen Leibnizek: “predikatua subjektuan barnebilduta dago” formularen bidez. Printzipio filosofiko hauek ez dira unibertsalki egiazkoak, Lehen Egiak baizik: beste egiak oinarritzen diren egi nagusiak dira. Jainkoa da guztia intuitiboki ezagutzen duena, hau da modu argi eta egokian, eta ondorioz, banako bakoitzari gertatuko zaiona ere.
Posible den mundurik onena
Leibnizentzat, mundua monaden arteko harmonia momentu oro gauzatzea posible dela adierazten du. Posible dela esateak Jainkoa munduaren sortzailea izatearen baieztapenera garamatza. Hannoverreko filosofoaren arabera, sorkuntzak aurre-baldintza bat dauka: aldagai zenbaezinen jainkozko adimenak egiten duen kalkulua.
Munduaren sorkuntzaren momentua erabat logikoa da, ideala, espazio eta denboratik at ematen den eragiketa. Sorkuntza gidatu zuena, jainkozkoaren borondatea norabidetzen zuen perfekzioaren printzipioa izan zen. Labur esanda: Jainkoak perfektuena hautatu nahi du, eta perfektuena gastu txikienarekin ekoizpen handiena lortzean datza. Modu honetan, existitzen den mundua, jainkozkoaren borondateak desiratutakoa, posible diren munduen artean perfektuena da: bere baitan denbora eta espazio tarte txikienean betiereko esentzia gehien existitzen baitira.
Hala ere, azpimarratzekoa da Leibnizen arabera, “Jainkoak perfektuena hautatu nahi du” baieztapena ezin dela frogatua izan. Ez da proposizio beharrezkoa, eta beraz, "gertaera egiei" dagokie. Are gehiago, "gertaera egietatik" lehena eta funtsezkoa da, existentzia osoa oinarritzen den printzipioa da. Edozein kasutan, baieztapen hori frogaezina dela eta Jainkoa askea dela baieztatzea gauza bera dira. Leibnizen Jainkoaren bat-batekotasun mugagabea, esentzien kalkuluaren emaitzarekiko erabat askea den Jainkoa, onena hautatzean datza. Askatasuna, beraz, soilik jainkozkoaren borondateari dagokio.
Gaitza eta askatasunaren arazoa
Kontuan hartu beharrekoa da, gainera, gaitzaren jatorria ez dagoela Jainkoarengan, bakoitzean dagoen betiereko esentzian baizik. Izaki bakoitzaren esentzia inperfektua da bere baitan nahikoa mugagabea ez izateagatik, bere perfekzio gradua beti mugatua eginez. Perfekzio falta honek bultzatuko du beste esentzia batzuekin elkartzera. Hain handia da bizitzeko duen joera, ezen bere buruari gaitz handiagoak sor diezaizkiokeen. Honek esan nahi duena da, sorkuntzaren momentu logikoan, jainkozko adimenean aurkitzen direnen artean, ongia eta gaizkiaren ideiak aurkitzen dira. Gaizki moral eta fisikoen substantziak existitzen direnez, Jainkoak egin behar duen substantzien arteko kalkuluan sartzen dira. Beraz, posible diren munduen artean ere gaitza dago. Baina, Jainkoak, perfekzioaren printzipioak gidatuta, gaizkien artean gaizki gutxien duen mundua hautatu zuen. Gaizki gutxienak ongi gehiena esan nahi du.
Bigarrenik, askatasunaren auziari dagokionez, esan behar da arazo morala dela, eta ez logikoa. Garrantzitsua da azpimarratzea, munduaren sorrera ahalbidetzeko jainkozko kalkulua ez dela mugatzen: hain perfektua da ezen ez den soilik banako horiek berauen bizitzan zehar egingo dituzten ekintzak aurreikustera mugatzen, askatasunez egindako ekintza horien emaitzetara heltzen baita. Monadak Jainkoaren ispiluak dira eta Jainkoak beti onena hautatzen duenez, ezarritakoa eta askea uztartzen dituen iragarpena posiblea da: askatasuna posiblea da perfekzioaren printzipioak hautu indibidualak ere gidatzen dituelako. Momentu oro, askatasunez hautatzen dugu betierekotasunetik gure nozio indibidualari egokia zitzaiona. Beste modu batera eginez gero, ez ginateke gu geu izango.
Aurrekoarri jarraiki, azpimarratu behar da, Leibnizen arabera, faltsua dela “egiten duguna egiten dugula gertatu behar zena gertatuko dela” baieztapena. Gertatu behar dena gertatzen da, hain zuzen ere, hori dakarrena askatasunez egiten dugulako. Jainkoaren eta espazio eta denboran ematen diren substantzia indibidualen ekintzen arteko loturak gertatu behar zen emaitza (edo emaitzen katea) dauka ondoriotzat: Jainkoaren kalkulua da gertatzen den orora egokitzen delako. Gure ekintzak gidatzen edo gid dezaketen arrazoi guztiak, kontuan hartu ditu Jainkoaren adimenak. Horregatik, gure ekintzak erabat askeak dira: askeenak absolutuki aurredeterminatuak direlako, gu geu garen neurrian.
Epistemologia
Leibnizen gnoseologia hiru gai handiren inguruan antolatzen da: ideiak, egiak eta printzipioak. Bakoitzaren xehetasunetan murgildu aurretik, aipatzekoa da ideia eta egien sorrera, Hannoverreko filosofoaren arabera, ez datorrela bakarrik esperientziatik. Auzi honetaz arduratzen da Entsegu Berriak izeneko obran. Postulatu horrekin, Platonen pentsamenduarengandik hurbilago kokatzen da, berezko ideien existentziaren alde kokatzen baitira bi autoreak. Giza adimena ez da tabula rasa bat, berezko ideien (Jainkoa, kasu) inguruko ezagutza erreflexiboa baitauka bere baitan, batez ere berezko egien ezagutza: aritmetika edo geometria, esaterako. Hau da ezagutza demostratiboaren bidea, zeinak galdegiten digun metodo baten erabilpena. Esperientzia da, ordea, “gertaera egiak” eskaintzen dizkiguna.
Ideiak
Ezagutza, egia eta ideien inguruko gogoeta (1684) izeneko entseguan, ideien eta ezagutza moten honako sailkapena proposatzen du, bere filosofiaren aspektu nagusitan gerora mantenduko duena.
Ideiei dagokienez, argiak eta ilunak izan daitezkeela baieztatzen du. Ideia argiak objektu bat ezagutu eta bereizteko nahikoak direnak dira. Era berean, bi motatakoak izan daitezke: nahasiak eta ezberdinak. Ideia nahasiak dira berau osatzen duten karaktereak bereizten ez dituztenak. Esaterako, ideia argi bat izan dezakegu, urdina, gainerako koloreetatik bereizten dakigulako, baina jakin gabe urdina hori eta berde koloreez osatuta dagoela. Ideia ezberdinak dira objektu bat besteetatik bereiztea ahalbidetzen duten notak barnebiltzen dituztenak dira, hau da, bereizi ez ezik, bereizgarriaren arrazoia ere eskaintzen dutenak. Honakoak ezagutzaren maila goragoko batekin lotuta daude, objektu baten definizio nominalera garamatzan ezagutza. Aldiz, ideia ilunak objektu bat ezagutu eta bereizteko nahikoak ez direnak dira.
Ezagutza argi eta berezia, modu berean, bi motatakoa izan daiteke: egokia edo desegokia. Egokia denean, ezagutu nahi den objektuaren karaktereak modu argi eta bereizian bere osotasunean ezagutuak izan behar dira. Ezagutza egokiak objektu baten nota essentzialen aldi bereko ikusmena dakar, ezagutza intuitiboa da, gizakiek gutxitan daukatena. Aldiz, Jainkoaren ezagutzeko modu esanguratsua da. Gizakia, normalean ez da gradu honetara heltzen: normalean, ezagutza sinbolikoan geratzen da. Ezagutza desegokia, ostera, nota horien ezagutza inplikatzen du, baina ez ordea ezagutza bereizturik.
Egiak eta printzipioak
Leibnizen arabera, hauxe litzateke egiaren esanahia: “predikatua subjektuan barnebilduta egotea”. Hortik tiraka, aztertuko ditugun printzipio guztiak ez dira unibertsalki egiazkoak, beste egiak oinarritzen diren lehenengo egiak.
Bi eremu nagusitan izan daiteke egia bilatua: beharrezkotasunaren erreinuan edo esperientzia faktikoaren erreinuan. Lehenengoari “arrazoimen egia” dagokio, beharrezkoak direnak. Bigarrenari, aldiz, “gertara egiak”, esperientziaren bidez ezagutzen ditugunak.
Oinarrizko printzipioen determinazioa, zeinetatik eratortzen diren gainerako egiak, zailtasun handiko auzia da. Edozein kasutan, Couturatek editutatutako Primae veritates izeneko liburuak Leibnizek printzipioei emandako garrantziaren arabera berauek antolatzea ahalbidetzen du. Modu horretan, lau dira printzipio nagusiak: identitate printzipioa, kontraesan printzipioa, arrazoimen nahikoaren printzipioa eta bereiziezinen printzipioa. Lehenengo biak, “arrazoimenaren egiari” dagozkio. Azken biak, ordea, “gertaeraren egiari” dagozkio. Edozein kasutan, denen artean bat egitearen beharra azpimarratzen du autoreak.
Azkenik, predikatua subjektuak barnebiltzearen baldintza, erabat lotzen zaio ere bereiziezinen printzipioari. Esan bezala, printzipio honen egokitasuna izaki errealen munduan baino ezin dugu topatu, ez ordea, idealen munduan. Izan ere, bi figura geometriko perfektuki berdinak izan dateizke, modu batean zeinetan banaezinak diren haiei berezkoak zaien arrazoei erreparatuta. Hau ezin da gertatu, baina, existitzen diren sustantzien munduan: “ez da posible bi objektu soilik lekua eta denboraren arabera elkarren artean ezberdinak izatea, beti egon behar da barne ezberdintasunen bat”. Gauzak horrela, logikoki ulertu behar dugu printzipio hau ere: bi banako, oso antzekoak izanda ere, beti egongo dela bereiztea ahalbidetzen duen nota logikoren bat esan nahi baitu. Ezin dira berdinak diren bi banako egon, arrazoiren bat existitu behar baita bat ordez bi izateko. Bi izatearen arrazoia izango da, era berean, elkarrengandik bereiztea ahalbidetuko duen barne-ezberdintasuna, eta beraz, ez da posible sorkuntza prozesuan bi objektu bereiziezin egotea.
Ondorioz, bereiziezinen printzipioak munduaren ezagutza argiaren aukera dakar, ezagutzaren fundamentazio logikoari ateak zabalduz. Dena dela, posiblea da ere printzipioaren fundamentazio enpirikoa: behin eta berriz, denboran eta espazioan frogatuz, ez direla bi gauza bera existitzen. Horrela, bereiziezinen printzipioa a priori eta a posterioriko ezagutzaren artean dagoen jarraitutasun perfektuaren adierazpen ezin hobea da.
Renédale
Renédale Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Renédale udalerrian erroldatutako biztanleak 35 ziren. Familiak 12 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 17 etxebizitza zeuden, 12 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 16 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 12 Etxebizitza nagusi guztiak euren jabeen bizileku ziren;1ek hiru gela zituen, 1ek lau zituen eta 10 etxek bost zituzten. 11 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 17 ziren, horien artean 13 aktiboak ziren eta 4 inaktiboak ziren. 13 pertsona aktiboak lanean(8 gizon eta 5 emakume) zeuden.. 4 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 2 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jukka Nevalainen
Jukka Antero Julius Nevalainen (Kitee (Finlandia), 1978ko apirilaren 21a - ) Nightwish metal sinfoniko eta Sethian progressive metal finlandiar banden bateria da.
Biografia eta lanak
Jukka Antero Julius Nevalainen Finlandian jaio zen, 1978ko apirilaren 21ean eta lehen urteak Kiteen eman zituen.
Lehen banda The Highway izan zen, baina ez zen 15 edo 16 urte arte banda serio bati atxikiko. Taldeak entseguetarako lekua zuen, astean pare bat egunetan besterik ezin zuten jo. Geroxeago, Emppu Vuorinenekin hasi zen eta leku egonkor bat izan zuten praktikatzeko.
17 urterako, Tuomas Holopainen konpositore eta teklistak Emppu kontratatu zuen. Tuomasek gero Nightwish izango zen musika akustikoko banda bat egin nahi zuen eta bateria baten beharrean zen. Emppuk Jukka hartzea proposatu zuen. Lehen urteak pasa eta gero, Jukkak bateria berri eta profesionala lortu zuen. Wishmaster albumerako erabiliko zuen, 2005eko Once mundu bira bukatu bitartean.
Nightwish taldearen jarraitzaileek ondo ezagutzen dute burutik kentzen ez duen zapia.
Sethian bandan ere aritzen da, baina honen kideek beste banda batzuetan banatuta daude eta ez du momentuan aktibitate handirik.
Barazkijalea da eta bere emaztea den Satu, alaba Luna (2003), Niki semea (2005) eta Lara alabarekin (2010) batera bizi da.
Goldbachen aieru
Zenbakien teorian Goldbachen aierua matematikako problema ireki eta aieru antzinakoenetako bat da. Batzuetan, zientzia honen historian problemarik zailenentzat hartzen da. Honakoa da bere formulazioa:
Zenbaki lehen bera bi aldiz erabil daitekeela ere aipatu behar da.
Adibidez: 4 = 2+2, 6 = 3+3, 8 = 3+5, 10 = 3+7, 12 = 5+7, 14 = 3+11
Historia
Descartesek ezagutzen zuen aierua. Jarraian agertzen den baieztapena aurrekoaren baliokidea da, eta jatorrian Goldbachek Leonhard Eulerri zuzendutako gutun batean aipatu ziona da.
Aieru hau zenbakien teoriko askok ikertu dute, eta ordenagailuek 1018 baino txikiagoak diren zenbaki bikoiti guztientzat frogatu dute. Matematikari gehienek aieruak egia dioela uste dute, eta, nagusiki zenbaki naturalen artean zenbaki lehenen banaketa probabilistikoaren kontsiderazio estatistikoetan oinarritzen dira: zenbaki bikoitia zenbat eta handiagoa izan "probableago" bihurtzen da bi zenbaki lehenen arteko batuketa bezala idatzi ahal izatea.
Apostolos Doxiadisen Petros osaba eta Goldbachen aierua liburuarentzako publizitatea egiteko asmoz, Tony Faber britainiar editoreak 2000n aieru hau 2002ko apirila baino lehenago frogatzen zuen ingeles-hiztun orori milioi bat dolarreko saria eskaini zion. Baina inork ez zuen saria aldarrikatu.
Goldbachek zenbaki lehenen batuketari buruzko elkarren artean lotutako bi aieru formulatu zituen: Goldbachen aieru "indartsua" eta Goldbachen aieru ahula. Hemen eztabaidatzen dena aieru indartsua da, eta soilik Goldbachen aieru bezala aipatzen dena.
Aieru honen eragina izan duten lanak
Zinean
Literaturan
Saramon
Saramon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2007an 771 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saramon udalerrian erroldatutako biztanleak 771 ziren. Familiak 363 ziren, horien artean 134 pertsona bakarrekoak ziren (71 bakarrik bizi ziren gizonak eta 63 bakarrik bizi ziren emakumeak), 106 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 95 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 463 etxebizitza zeuden, 356 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 44 hutsik zeuden. 376 etxeak ziren eta 48 apartamentuak ziren. 356 etxebizitza nagusietatik 252 bere jabearen bizilekua ziren, 81 alokairuan okupaturik zeuden eta 24 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 25 etxek bi zituzten, 67 etxek hiru zituzten, 110 etxek lau zituzten eta 153 etxek bost zituzten. 210 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 166 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 138 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 444 ziren, horien artean 335 aktiboak ziren eta 109 inaktiboak ziren. 335 pertsona aktiboetatik 316 lanean zeuden (172 gizon eta 144 emakume) eta 19 langabezian zeuden (6 gizon eta 13 emakume). 109 pertsona inaktiboetatik 47 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saramon udalerrian 355 unitate fiskal zeuden, 756,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.979 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 70 komertzioetatik, 5 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 25 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 4 igeltseroak, 3 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen eta 2 drogeria ziren.
2000. urtean Saramon udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 882 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Vincent-de-Barbeyrargues
Saint-Vincent-de-Barbeyrargues Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Vincent-de-Barbeyrargues udalerrian erroldatutako biztanleak 645 ziren. Familiak 248 ziren, horien artean 50 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 80 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 99 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 258 etxebizitza zeuden, 244 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 229 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 244 etxebizitza nagusietatik 181 bere jabearen bizilekua ziren, 56 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 52 etxek lau zituzten eta 150 etxek bost zituzten. 215 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 85 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 155 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 441 ziren, horien artean 323 aktiboak ziren eta 118 inaktiboak ziren. 323 pertsona aktiboetatik 295 lanean zeuden (147 gizon eta 148 emakume) eta 28 langabezian zeuden (16 gizon eta 12 emakume). 118 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 63 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Vincent-de-Barbeyrargues udalerrian 238 unitate fiskal zeuden, 684 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.533 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 4 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 argiketariak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Saint-Vincent-de-Barbeyrargues udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 104 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nomo
Nomo Antzinako Egiptoko herrialde bakoitzari ematen zitzaion izena da. Grezieratik dator (Νομός, 'barrutia'); egiptoeraz hesp edo sepat zeritzen, hau da, 'landu daitekeen eremua'. Bere agintaria nomarka zuen izena.
Txoko (argipena)
Txokoa hitzak esanahi hauek ditu:
Mortery
Mortery Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mortery udalerrian erroldatutako biztanleak 172 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 66 etxebizitza zeuden, 59 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 62 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 59 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 117 ziren, horien artean 92 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 92 pertsona aktiboetatik 81 lanean zeuden (46 gizon eta 35 emakume) eta 11 langabezian zeuden (2 gizon eta 9 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mortery udalerrian 60 unitate fiskal zeuden, 188,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.817 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 2 igeltseroak.
2000. urtean Mortery udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 696 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Akron (Indiana)
Akron Indianako herri bat da. Fulton konderrian kokatua dago. 2010ean 1,167 biztanle zituen, 1.18 kilometro koadrotan banatuta.
Hardesty (Oklahoma)
Hardesty Oklahomako herri bat da. Texas konderrian kokatua dago. 2010ean 212 biztanle zituen, 0.58 kilometro koadrotan banatuta.
Fontenois-la-Ville
Fontenois-la-Ville Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fontenois-la-Ville udalerrian erroldatutako biztanleak 153 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 99 etxebizitza zeuden, 64 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 85 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 64 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 50 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 93 ziren, horien artean 60 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 60 pertsona aktiboetatik 46 lanean zeuden (28 gizon eta 18 emakume) eta 13 langabezian zeuden (3 gizon eta 10 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fontenois-la-Ville udalerrian 61 unitate fiskal zeuden, 147 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.771 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Fontenois-la-Ville udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Culverhouse Cross
, 'Croes Cwrlwys', Galesko udalerri bat da, Vale of Glamorgan konderrian.
Juan Olabarri
Juan Olabarri de la Sota (Areeta, Bizkaia, 1936ko uztailaren 5a - Iruñea, 2018ko azaroaren 17a) euskal kirolaria izan zen, belaren Finn Klasean aditua.
NGC 5987
NGC 5987 galaxia bat da, Draco konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Juan Olabarri
Olimpiar Jokoetan behin hartu zuen parte: Tokion hain zuzen ere.
Osteoklasto
Osteoklastoa hezur-ehuneko zelula erraldoia da, nukleo ugari dituena. Hezurraren eta kartilagoaren matrizea digeritu eta suntsitu egiten du, entzimen eraginez, eta hondakinak fagozitatzen ditu jarraian. Suntsitze hori ezinbestekoa da hezurraren hazkundea posible izan dadin. Birxurgapen osteoklastikoa kanpoko faktore erregulatzaile batzuen mende dago, hala nola paratohormona, 1,25-dihidroxikalziferola (D3 bitamina), kaltzitonina eta D bitamina.
Georgi Zhukov
Georgi Konstantinovitx Zhukov (Гео́ргий Константи́нович Жу́ков; Strelkovka, Errusiar Inperioa, 1896ko abenduaren 1agreg./azaroaren 19ajul. - Mosku, 1974ko ekainaren 18a) sobietar militarra izan zen, Armada Gorriaren buruetakoa Bigarren Mundu Gerran. Haren aginpean, Alemaniaren erasoa gelditzeaz gain, Ekialdeko Europan sartzea lortu zen, eta baita Berlinen ere. 1955–1957 bitartean, SESBeko Defentsa ministroa izan zen.
Bizitza
Kalugako nekazari familia pobre batean jaio zen. 1914an zalditerian sartu zen. Iraultzan parte hartu zuen, eta Anton Denikinen eta Piotr Wrangelen kontra borrokatu zen. 1931n, Frunzeko akademia militarrean diplomatu zen. 1939an, Ekialde Urrunera bidali zuten, eta japoniarren kontra borrokatu zen Mantxurian. 1940an, Besarabia mende hartu zuen eta, Stalinen garbiketetatik libratuta, armada gorriko estatu goreneko buru izendatu zuten.
1941eko uztailean, Alemaniar inbasioaren ondoren, estatu goreneko buruzagitzatik kendu zuten. Irailean, Leningradera bidali zuten, Kliment Voroxilovi laguntzera hiriaren defentsan. Urrian, Semion Timoxenko ordezkatzera deitu zioten erdialdeko fronteko buruan; beraz, Moskuko defentsa prestatu behar izan zuen, alemaniarrak 30 kilometrora zeudela. Horretarako, japoniarrek eraso egingo ez zutelakoan, ekialdeko tropen garraioa antolatu zuen. Historialari batzuen ustez, hura izan zuen bere lorpenik handiena. Horrela, goi mailako tropen erreserba eskuratu ahal izan zuen. Saihetsezina zirudien arren, Mosku ez zen alemaniarren eskuetan erori; are gehiago, kontraerasoa abenduan jarri zuen abian.
1942an, aginte bigarren komandante izendatuta, hegoaldeko frontera igorri zuten, Stalingradeko Gudura, eta Alemaniako Seigarren Armadaren erorketa antolatu zuen. 1943ko urtarrilean, Leningradeko setioaren lehen haustura antolatu zuen. Halaber, Kurskeko guduaren koordinatzailea izan zen 1943ko uztailean. Kurskekoa izan zen alemaniarren lehen porrot garrantzitsua udan, eta Stalingradekoa bezain erabakigarria gertatu zen.
Kliment Voroxiloven porrotaren ostean, Leningraden setioa hautsi zuen 1944ko urtarrilean. Orduan, Bagration Operazioa zuzentzera joan zen. Agian Bigarren Mundu Gerrako operazio handienaren buruan, Alemaniaren kontrako azken erasoa egin zuen 1945ean. Berlin apirilaren 30ean hartu ondoren, maiatzaren 8an Alemaniaren errendizioa onartu zuen batzarraren buru izan zen.
Gerra bukatu eta Alemania kontrolatzeko batzordean sobietar ordezkaria izan zen, 1945-1946 bitartean. Urte hartan bertan, Moskura itzuli zen eta Sobiet Goreneko diputatu izendatu zuten. Stalin haren arrakastaren beldur zen, eta Odesako eskualdera baztertu zuen, haren lehendakaritzak iraun zuen bitartean. Hura hil ostean, Defentsa ministro izendatu zuten (1955-1957). Ondoren, Alderdi Komunistaren batzar nagusiko Presidium-eko kide izan zen, baina handik urte betera Nikita Khrustxevek alderditik bota eta erabat baztertu zuen. 1971n bere Oroitzapen liburua argitaratu zuen.
Mónica Randall
Mónica Randall, jaiotzaz Aurora Julià Sarasa (Bartzelona, 1942ko azaroaren 18a) bartzelonar telebistako aktore eta aurkezlea da.
Biografia
Familia aberats batean jaioa. Mimatua izan zen, alaba, biloba eta iloba bakarra baitzen familian. Aurora gazteak frantziskotar mojetan ikasi zuen nerabezaroan Parisera joan aurretik.
17 urte bete arte, uda guztiak igaro zituen Gavinen, Huescako herri txiki batean, bere amaren herria zen Doloresen. Kontatu zuenez, haurtzaroko oroitzapen ahaztezinetako bat Ordesako ibarrean oinez ibiltzea zen, "naturan usainduz eta magia ahaztezin hartan bildurik".
Pinturan edo interpretazioan aritzea zalantzan jarri ondoren, Mónicak, bere familiaren nahien kontra, Bartzelonako Antzerki Institutuko Interpretazioa ikastea erabaki zuen, idazkari lanetan ari zen bitartean.
Hastapenak: antzerki esperientzia
Arte Dramatikoko ikasketak amaitu eta lasterrera, antzerkian egin zuen debuta, Cena de matrimonios eta Pisito de soltero komediekin. Alejandro Ulloaren Antzerki Konpainiako kide izan zen. Beste lan batzuk hauek izan ziren: Los intereses creados, Caminos de Damasco eta El alma se serena.
Eszenatokietatik urrun hogeita hamar urte baino gehiago igaro ondoren, 2009an antzerkira itzuli zen Yasmina Rezaren Una comedia española lanarekin, Sílvia Munt-ek zuzendua.
Zinema
Handik gutxira, lehen urratsak eman zituen zineman, José Díaz Moralesen La Revoltosa (1963) lanean debuta eginez.
1965ean, Paco Moránekin batera, Miguel Iglesias Bonnsek zuzendutako "Muerte en Primavera" filmaren protagonista izan zen.
Lehen urte horietan Spaghetti western askotan parte hartu zuen, hala nola Los héroes del Oeste (1965), Los cinco de la venganza (1967) eta Sol rojo (1971), Terence Young-ek zuzendua.
Hirurogeita hamarreko hamarkadan, Espainiako zinemako klasikotzat jotako filmetan konplexutasun handiagoko paperak interpretatzeko aukera eskaini zitzaion, hala nola, Jaime de Armiñánen Mi querida señorita (1972); Carlos Sauraren Cría cuervos (1976); Antonio Giménez-Ricoren Retrato de familia edo Luis Garcia Berlangaren La escopeta nacional (1978) José Sacristanekin. 1986an, Carlos Serranoren agindupean, Calé filmatu zuen Rosario Floresekin batera.
1987an, berriz ere, Jaime de Armiñánen zuzendaritzapean, Mi general filmeko protagonista emakumeen papera interpretatu zuen, Fernando Rey, Fernando Fernán Gómez, Héctor Alterio, José Luis López Vázquez eta Rafael Alonsorekin batera. Film horrek Epaimahaiaren Sari Nagusia irabazi zuen Montrealgo Zinemaldian, 1987an. Zaragozako Akademia Orokor Militarrean estreinatu zen, eta garai hartako Espainiako armadako jeneral aktibo guztiak gonbidatu zituzten.
Telebista
Telebistan ere lan handia egin zuen, 1964an hasi baitzen lanean, eta aktore eta aurkezle lanetan aritu zen. Saio dramatikoetan, hala nola Estudio 1, Novela, Teatro de siempre edo Teatro de familia, denak Televisión españolan, William Shakespeare, Jean Racine eta Ladislas Fodorren lanak interpretatzeko aukera izan zuen. 1967an Narciso Ibáñez Mendak zuzenduta estreinatu zen¿Tú eres el asesino? serieko biktimetako bat izan zen.
1973an Mónica a Medianoche entretenimendu-saioa aurkeztu zuen eta 1974-1975 denboraldian Tele-Revista magazina. Ondoren, 1980tik 1981era bitartean, Cosas saioa gidatu zuen, Joaquín Prat eta Marisa Abadekin batera, eta, haren atzetik, Características (1982) elkarrizketatzaile-lana garatzeko programa bat: Rasgos (1982).
Nuriren, Blanchen (Rue McClanahan) alter ego espainiarraren, papera interpretatu ondoren, Juntetan, baina ez matxinadak (1994-1995), 2002 eta 2004 artean Ana y los siete seriearen banaketan parte hartu zuen, eta Rosa, Alexiaren ama (Silvia Marsó), interpretatu zuen.
Irailaren 21
Irailaren 21a gregoriotar egutegiaren urteko berrehun eta hirurogeita laugarren eguna da, 265.a bisurteetan. 101 egun falta dira urtea amaitzeko.
Kiln
Kilna termikoki isolatutako ganbera edo tenperatura kontrol erregimen bat ematen den labe bat da. Sarri, kiln bat, kontrolatutako tenperatura batera iristeko behar da, askotan oso handia. Diseinua isolamenduan eta denbora gutxian erregaiak gehitzeko ahalmenean oinarritzen denaz, kontua izan behar da kilna azkarregi ez berotzeko.
Erabilerak
Kilnak, materialak erre, lehortu edo gogortzeko erabiltzen dira. Erabilera zehatzen artean, honako hauek daude:
Hiperparatiroidismo
Hiperparatiroidismoa guruin paratiroideen hiperfuntzioak eragindako nahasmendua da, paratohormonaren (PTH) kontzentrazio handiaren ondorioz. Mota askotako hiperparatiroidismoak daude: lehen, bigarren eta hirugarren mailakoa, ektopikoa edo sortzetikoa.
NGC 5988
NGC 5988 galaxia bat da, Serpens konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Alamo (Indiana)
Alamo Indianako herri bat da. Montgomery konderrian kokatua dago. 2010ean 66 biztanle zituen, 0.17 kilometro koadrotan banatuta.
Dinas Powys
, Galesko udalerri eta komunitate bat da, Vale of Glamorgan konderrian.
Paralstonita
Paralstonita karbonato motako minerala da.
Ezaugarriak
Paralstonita karbonato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 - 4,5 da.
Danilo Anđušić
Danilo Anđušić (Данило Анђушић; Belgrad, -) Serbiako saskibaloi jokalaria da. Eskolta postuan jokatzen du eta egun Bilbao Basket taldean dabil.
Anacanthobatis americanus
Anacanthobatis americanus Anacanthobatis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Anacanthobatidae familian.
Fronte Iraultzaile Batua
Fronte Iraultzaile Batua (FIB, Revolutionary United Front edo RUF) Sierra Leonako mugimendu armatu errebeldea izan zen, eta herrialdearen baketzearen ostean alderdi politiko bihurtu zen. Foday Sankoh izan zen beronen gidaria 1991ko fase armatuan. Mugimenduaren finantziazio iturri nagusia 'odolezko diamanteak' deritzonak izan ziren.
Hamaika urte iraun zituen gerra zibilak (1991-2002), 100.000 hildako utzi zituelarik, 2.000.000 errefuxiatu, hamarnaka mila mutilatu eta ehundaka mila langile esklabo diamanteen negozioan. Gerra honek mugimenduaren altxamendua eragin zuen.
Sankoh liderra atxilotu egin zuten baketze indarrek, baina gerra krimenak leporatuta epaitu aurretik hil zen (2003).
Historia
Fronte Iraultzaile Batua 1990 eta 1991 hasieran sortu zen, herriaren hegoaldean, Liberia rekin duen mendebaldeko mugaldetik, Charles Ghankay Taylor errebeldearen bultzadari esker, zeinak auzoarenak eta diamanteetan aberatsak ziren eremuak kontrolatzea bilatzen baitzuen, bere gerra zibilean bere armada propioa finantzatzeko. Miliziaren lehenengo erasoaldiak Kailahun auzoan jazo ziren. 1991ko martxoa zen, eta gehienbat gazteek osatu zituzten erasoaldi hauek, euretako batzuk erbesteratutako sierraleonarrak eta besteak herrialdearen hegoaldean erreklutatuak (gobernuak berdina egiten zuen herrialdearen iparraldeko gazteekin), baina bazeuden NPFL ko liberianoak ere.
Matxinoek, diamanteetan aberatsa zen Kono probintzia eraso zuten hil hartan bertan, euren operazio zentro bihurtu zutelarik. 90 hamarkadako erasoaldien ondorioz, herrialdeko landa eremu gehienak egoera ezegonkorrean aurkitzen ziren. Eremu hauek talde armatuen menpe zeuden, zeinetan aurkitzen baitziren Sobels (soldadu desertoreak) delakoak, eta hauek FIB koekin indarrak batuz abiatzen zituzten erasoaldiak. Honi erantzunez, 1992 an Kamajors delakoak sortu ziren, milizia armatu lokalak, norbere bizilekuak babesteko antolatuak.
1992 amaieran, Armada nazionaleko soldaduek, Guinea koekin batera, FIBren kontrako erasoaldiari ekin zioten. Erasoaldi honetarako gobernuak 6150 soldadu gehitu zizkion armadari: Etxegabeak, langabeak, delinkuenteak, droga-menpekotasunean zeudenak, gazte analfabetoak... erreklutatuz. Soldadu hauen kalitate eskasa medio, FIBk herrialdearen ekialdea kontrolatu ahal izan zuen. Antzerako erasoaldiak eman ziren 1997ra arte, 14.000 soldadu erreklutatzera iritsiz, baina disziplinarik gabeko armada zelarik, goiko aginduei muzin eginez eta inbaditu herriak sakeatuz, 1997ko Estatu kolperako faktore garrantzitsua izan ziren.
Gobernuak hegoafrikako mertzenarioen konpainia kontratatu zuen 1995eko martxoan, aurreko armadaren desfuntzionalitatea ikusirik. Honek lortu zuten FIBri eremua irabaztea, diamantez aberatsak ziren eremuetatik lehenengo, eta herrialdetik ondoren kanporatu zituztelarik. Mertzenarioek hilean 1,8 milioikako saria jaso zuten (FMI k ordaindua) oinarrizko hiru helburu betetzeko: Diamantez aberatsak ziren eremuak berreskuratu, FIDren gotorlekuak aurkitu eta suntsitu eta Freetown go gobernuari ospea emango zion propaganda burutu. EOko indarrak 500 aholkulari eta Angolako eta Hegoafrikako gerrako 3.000 kontrainsurgente zuri  beterano izatera iritsi ziren.
1997an bakea sinatu zuten gobernuak eta FIDk, eta Executive Outcomes ek (EO) herrialdea utzi behar izan zuen, eta aukera aprobetxatu zuten matxinatuek erasoari ekiteko. FIDkoek diamante eremuak berreskuratu zituen, eta honi erantzunez Sierra Leonako armadak estatu kolpea eman zuen.
Estatu kolpearen ostean gerra bortiztu zen herrialdean, eta hurrengo hileen buruan 15.000 pertsona hilko ziren.
Urte horretan bertan, mendebaldea eta hegoaldea berriro gobernuaren eskuetan zeudelarik, FIDk hiriburua eraso zuen 1999 ko urtarrilaren 6 an, eta 6.000 zibil hil ziren borrokaldiak iraun zuen egunetan. Gaizki irten zitzaien erasoaldia FIDkoei, herrialdearen iparraldean zuten nagusitasuna galdu baitzuten.
Luogang Barrutia
Luogang Barrutia (txinera sinplifikatuz: 萝岗区; txinera tradizionalez: 蘿崗區), Guangzhou osatzen duten barrutietako bat da. 2006ko erroldaren arabera, 167.370 biztanle bizi ziren 122,0 kilometro koadroko azaleran, hortaz, barrutiaren dentsitatea 430,19 biztanle/km2 da. Guangzhouko erdigunearen inguruko barrutietako bat da.
Fronte Iraultzaile Batua
Historia
Uztailaren 17 an eraso berri bati ekin zioten, Lomé ko bake akordioek geratu zuten arte.
Bake akordioa eginik ere, FIDk eraso berri bati ekin zion 2000 ko apirilean, hiriburua hartzea ia lortu zutelarik, eta honen ostean NBE k tropak bidaltzea erabaki zuen.
2000. urtean 20.000 soldadu armatu bidali zituen NBE k, "baketzerako indar" gisa batailatuak. FIDk erresistentzia armatuaz jarraitu zuen. 2002 an 47.000 borrokalari desmobilizatu ziren, talde armatu ezberdinetakoak.