cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stanley (Ipar Dakota)
Stanley Ipar Dakotako hiri bat da. Mountrail konderrian kokatua dago. 2010ean 1,458 biztanle zituen, 4.71 kilometro koadrotan banatuta.
Transzendente (argipena)
Transzendente eta transzendental terminoek esanahi zenbait dituzte:
Corofin (Galway konderria)
Corofin (irlanderaz Cora Finne) Irlandako mendebaldeko Galway konderriko erdialdean dagoen udalerria eta parrokia bat da. N17 errepidean dago, Galway eta Tuam udalerrien artean.
Corofin GAC izeneko joko gaelikoetako taldea du. Bestalde, udalerri honetan izen berdineko Corofin gaztelua dago.
Blödita
Blödita sulfato motako minerala da eta blödite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Blödita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 - 3 da.
Traffic (filma)
Traffic (euskaraz Trafikoa) 2000ko Steven Soderbergh estatubatuar zinema zuzendariaren film bat da. Film honetan honako aktore hauek antzeztu zuten: Michael Douglas, Don Cheadle, Benicio Del Toro, Dennis Quaid eta Catherine Zeta-Jones. Stephen Gaghan gidoigilea Simon Moore-en Traffik britainiar telesailan oinarritu zen film honen gidoia idazteko unean.
Lau Oscar Sari irabazi zituen: Zuzendari onenaren Oscar Saria (Steven Soderbergh), Gizonezko bigarren aktore onenaren Oscar Saria (Benicio Del Toro), Egokitutako gidoi onenaren Oscar Saria (Stephen Gaghan), Muntatze onenaren Oscar Saria (Stephen Mirrione). Bi Urrezko Globo Sari ere irabazi zituen: Gizonezko aktore onenarena (Benicio Del Toro) eta Gidoi onena (Stephen Gaghan). Berlingo Zinemaldian Gizonezko aktore onenaren Zilarrezko Hartza (Benicio Del Toro) irabazi zuen.
Argumentua
Filma hau droga trafikoarekin lotutako hainbat istorioen amarauna da:
Istorio ezberdin guzti hauek eta beste hainbat pertsonaien bitartez EEBB eta Mexikoren droga trafikoaren aurkako borroka aztertzen da: ezaugarri geopolitikoak, militarrak, ekonomikoak, legezkoak, gizartekoak, familiakoak eta perstonalak barne.
Haraindikotasun
Filosofian, haraindikotasun adiera zenbait dituen hitza da. Adiera arruntean, munduaz, errealitate fisikoaz edo norberaren ezagutzaz haraindi, norberarengandik at, dagoenaren nolakotasuna da. Adibidez, Jainkoa haraindikoa dela esaten da, zentzumen eta ezagutza arrunten bitartez azaldu ezin daitekeela eta bere funtsa mundutik lekora duela pentsatzen denean. Aurkako kontzeptua immanentzia litzateke, horretan norberarengan eta munduan bertan hauteman daitekeenari erreferentzia egiten diona.
Back to the Future Part III
Back to the Future Part III (euskaraz Etorkizunerako Itzulera III. Zatia) 1990eko Robert Zemeckis estatubatuar zinema zuzendariaren zientzia-fikzioko eta umorezko western filma bat da. Michael J. Fox, Christopher Lloyd, Mary Steenburgen, Thomas F. Wilson eta Lea Thompson aktoreek antzeztu zuten.
1985eko Back to the Future eta 1989ko Back to the Future Part II (1989) filmeen jarraipena da.
Argumentua
Docek denboraren makina matxuratua du eta Mendebalde Urrunean atera ezinik gelditu da. Bestaldea, Marty McFly 1955ean dago eta Docek 1885ean idatzitako gutun bat jaso berri du. Hartan, Docek McFlyri autoa martxan jarri eta iraganera bera erreskatatzera joateko eskatuko dio. Hortaz, Marty haren bila doan unean hilobi zahar bat topatuko du, bertan bere adiskidea 1885eko datan hil zela jartzen duelarik, hain zuzen ere jaso berri duen gutuna idatzi eta aste bete eskazera, hortaz autoa martxan jarri eta laguna lehen bai lehen erreskatzera iraganera joango da.
Sofía Moro
Sofía Moro (Madril, 1966) argazkilar ia da. Argazki-kazetaritza, argazkigintza dokumentala eta argazkigintza editoriala lantzen ditu. Hainbat komunikabidetan lan egin du, hala nola Matador, El País Semanal edo Vanity Fair. Hiru monografia argitaratu ditu, eta erakusketa ugari egin ditu bere lana erakusteko. Sozialki konprometitua dago 1992an egin zituen lehen lanetatik. 2000. urteaz geroztik freelance argazkilari gisa egin du lan, hainbat komunikabidetarako erretratu editorialean zentratuz eta, aldi berean, justizia sozialaren eta giza eskubideen inguruko proiektu pertsonalagoak garatuz. Madrilen bizi da.
Haurrak, ikasketak eta lana
Aitona, ezagutu ez zuena, argazkilaria izan zen. Bere amak argazkilaritzako laguntzaile gisa lan egin zuen 18 urte zituenetik, eta laborategiko argazkilariaren funtzio guztiak positibatzeaz, errebelatzeaz eta egiteaz arduratu zen. Hark asko hitz egin zion argazkigintzaz Morori, eta neba txikia hazten zenean, erakutsiko ziola hitz eman zion, baina zazpi neba-arrebetako bigarrena izan zen, "eta beti neba-arreba txiki gehiago zeuden", eta hori ez zen inoiz gertatu.
Biologia-zientzietan lizentziaduna, Genetika espezialitatean, Madrilgo Unibertsitate Autonomoan. Ikasketa horiek egiten ari zela, oso gustuko izan zuen argazkilaritza-ikastaro bat egin zuen gauetan, eta, horren ondoren, Estatu Batuetara joan zen argazki komertzialak ikastera. 1990ean Kaliforniako Santa Barbarako (Estatu Batuak) Brooks Institute of Photography delakoan matrikulatu zen, eta 1992an Koloretako Argazkigintza eta Teknologia espezialitatean graduatu zen. Etapa horri buruz zera dio: "Luxua izan zen han bi urtez ikastea, espainiar argazkilari gehienak autodidakta baitziren".
Urte horretan bertan Guatemalara joan zen Direct Relief International GKEaren ospitale-proiektu bati argazkiak egitera, eta han José Manuel Navia ezagutu zuen, bere argazki-ibilbideko funtsezko topaketa.
1993an Espainiara itzuli zen eta 2000. urtera arte Cover agentziarentzat hasi zen lanean. Bertan, gaiak proposatzeko askatasuna izan zuen. Garai horretan, prentsa eta aldizkarietarako argazki asko egiten zituelarik. Urtean, bere buruari harro egoteko moduko lan handi bat gutxienez egiteko helburua jarri zion. Horretarako hilebetea eskainitzen zion, erreportaje handi eta bere intereseko proiekturen bati.
2001az geroztik, freelance gisa lan egiten hasi zen, eta El País Semanal eta Vanity Fair-en ohiko kolaboratzailea izan da, eta noizean behin beste argitalpen batzuetarako lan egin du, hala nola Vogue, Marie Claire edo Harper's Bazaar argitalpenetarako. 2009an Matador aldizkariak argitalpen bakoitzean sartu zituen hiru erretratuen egilea izan zen.
Bi urtez, argazkigintzari buruz idatzi zuen Soitu.es atarian. Gero, tailerrak ematen ditu argazki-eskoletan, eskola hauetan: Efti, Lens, TAI, Too Many Flash eta Espai d'art Fotografic.
Ibilbide artistikoa
Sofía Moro argazkilari oso dokumentaltzat hartzen da, eta argazkiekin 'kontatu' egiten du, horregatik hunkitzeko gai diren argazkiak interesatzen zaizkio. Harentzat, protagonisten aurpegiak dira emozio hori lortzeko modurik indartsuena. Bere argazkietan pertsonaiaz dakiena islatzea gustatzen zaio, berari ez dagozkion erreferentziak sartu gabe. Asko dokumentatzen da, eta errespetatu egiten du argazkia aterako duen pertsonak egin nahi duena eta egin nahi ez duena. Horretarako, funtsezkoa iruditzen zaio 'ezagutzea'.
Sofía Mororen hitzetan:"Argazki on batek hunkitu egiten zaitu, modu formalagoan edo estetikoagoan, edo irudi horren edukiagatik."Josep Pla parafraseatuz, zeinek adjektibo oro munduari buruzko iritzia dela esaten baitzuen, Sofía Morok uste du argazkilari batentzat argazki oro munduari buruzko iritzia ere badela, eta erretratu orok argazkian agertzen denari buruzko iritzia izan behar duela.
"Carabancheleko espetxea" (1994)
"Carabancheleko espetxea", zuri-beltzeko erretratuen seriea, Madrilgo zentro penal horretako presoen bizitzari buruzkoa da. Erretratu horietako batzuk 2009ko apirilaren 19an El País Semanal saioan argitaratutako "Presoak" erreportajean agertu ziren.
"Haiek eta gu/ Ellos y nosotros" (1996- 2006)
Espainian, Frantzian, Alemanian, Marokon eta Estatu Batuetan ibili zen Espainiako Gerra Zibileko (1936-1939) bi taldeetako beteranoei buruzko erretratuak dira "Ellos y nosotros". Izen bereko liburu-formatuan argitaratu zen.
Cover agentziaren barruan, Nazioarteko Brigadetako beteranoek 1996an Albacetera egindako bisita jarraitzeko egin zuen proposamenetik sortu zen. Hortik aurrera, Espainiako Gerra Zibileko bi bandoetako beteranoen erretratuak egiten jarraitu zuen Sofiak, eta, aldi berean, Cover agentziako lana egiten zuen, 2000. urtean agentzia utzi zuen arte.
Sofíak berea ez zen 6 x 4,5eko Mamiya batekin ekin zion lanari, eta bigarren eskuko Hasselblad batekin, FotoPres bekari esker erosi zuenarekin, jarraitu zuen. Cover-en egin zuen lanak eta zinemako argazki finkoko lan batzuk, lan hori amaitzeko giltzarri izan ziren; izan ere, aldizkari bakar batek ere ez zuen argazkiekiko interesik izan eta inoiz ez zuen lortu historia horri buruzko erreportajerik saltzerik.
Maila teknikoan, 4,5 xasisa aukeratzeak argazkien formatua karratua ez izatea ekarri zuen.
Lan horri dagokionez, Sofiak Nazioarteko Brigadei buruzko erretratuak egiten ditu aldi berean, eta horiekin liburu bat laster argitaratzeko asmoa du.
"Defendatzaileak" (2008)
2007an, Leongo Orbigoko ibaiertzari buruzko lana egin zuen Gaztela eta Leongo Arte Garaikidearen Museorako (MUSAC), Espainian arte garaikidearen erreferentea baita. Eta, ondoren, 2008an, bete-betean sartu zen hurrengo proiektuan, "Defendatzaileak" izenekoan, Sofía Morok proposatuta, Amnistia Internazionalarekin lankidetzan -bazkide den erakundea-, Giza Eskubideen Adierazpen Unibertsalaren 60. urteurrena eta Espainiako antolakundearen 30. urteurrena ospatzeko. Hainbat herrialdetako giza eskubideen aldeko ekintzaileen erretratuak biltzen ditu. Erretratu horiek egiten ari zirela, harreman labur bat izan zuen Udaberri Arabiarrarekin, Kairon baitzegoen, Diaa el Din izeneko blogari egiptoar baten erretratua egiteko, serie horren barruan. 2008an, Amnistia Internazionalak argitaratu zuen liburua, eta lanaren erakusketa ibiltaria Espainian zehar abiatu zen hurrengo bi urteetan. 2010ean, Diputatuen Kongresuan izan zen ikusgai, Madrilen. Urte horretan bertan, ARCO Madrid 2010en parte hartu zuen eta Foto-Nikon lehiaketako Lehen Erretratu Saria irabazi zuen.
Heriotza-zigorrari buruzko proiektu orokorra (2016-2017)
2016. urtean, Álvaro Corcuera kazetariarekin batera, munduan heriotza-zigorrari buruzko proiektu global bat garatu zuen, eta 2017an amaitu zuen. 2010az geroztik, istorio horietako hiru eta haien argazkiak El País Semanal-en argitaratu dira. Horietako bat Iwao Hakamada boxeolariarena da; 48 urte eman zituen Japoniako kartzela baten heriotzaren korridorean, eta askatu egin zuten 2014ko martxoan, herritarren mobilizazio handi baten ondoren. Lan hori El País Semanal aldizkarian argitaratu zen, "40 urte borreroaren zain/ 40 años esperando al verdugo" / "A step away from death" izenburupean. Beste bi istorioak "Berpiztien kluba/ El club de los resucitos" (Estatu Batuetako presoekin egina) eta "Europako azken tiroa/ El último disparo de Europa" (Bielorrusiari buruzkoa) dira. Erreportaje horietako bakoitzerako bideoak egin dituzte, El País Semanal webguneko argazki eta testigantzekin.
Erakusketak
Hauexek dira bere ibilbideko erakusketa garrantzitsuenak:
Sentsibilitatea eta konpromisoa
Sofía Mororen lehen lan pertsonal eta konprometituenak erakutsten dizkigu erakusketak: 'Cárabanchel-eko kartzela', 'Ellas y nosotros', eta Estatu Batuetako heriotza-artekariari oraindik martxan dagoen lan bati dagozkion delituengatik kondenatutakoen erretratuak. Espainiako hainbat hiri eta herritan egindako eguneroko irudiekin amaitzen da.
Argitaratutako liburuak
Hauek dira bere argitalpen garrantzitsuenak:
Google Buzz
Google Buzz Google-en produktu izan zen bere zebitzariek berilen pribazitatea galtzea egiten duena hauek jakin gabe.
Zerbitzu hau, publikoki erakusten ditu bakoitzaren Gmail-eko kontaktuak, erabiltzaileak jakin gabe.
Honetatik aparte, erabiltzaileen artean hiperbinkulo, argazki, bidio eta aktualizazioen aldaketa eskaintzen du.
Crégy-lès-Meaux
Crégy-lès-Meaux Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Google Buzz
Google Buzz, Gmail-en erabili daiteke.
Crégy-lès-Meaux
Biztanleria
2007an Crégy-lès-Meaux udalerrian erroldatutako biztanleak 4.222 ziren. Familiak 1.471 ziren, horien artean 313 pertsona bakarrekoak ziren (128 bakarrik bizi ziren gizonak eta 185 bakarrik bizi ziren emakumeak), 317 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 708 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 133 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.539 etxebizitza zeuden, 1.484 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 50 hutsik zeuden. 1.110 etxeak ziren eta 425 apartamentuak ziren. 1.484 etxebizitza nagusietatik 998 bere jabearen bizilekua ziren, 466 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 111 etxek gela bat zuten, 114 etxek bi zituzten, 192 etxek hiru zituzten, 441 etxek lau zituzten eta 625 etxek bost zituzten. 1.207 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 713 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 627 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.962 ziren, horien artean 2.285 aktiboak ziren eta 677 inaktiboak ziren. 2.285 pertsona aktiboetatik 2.117 lanean zeuden (1.069 gizon eta 1.048 emakume) eta 167 langabezian zeuden (79 gizon eta 88 emakume). 677 pertsona inaktiboetatik 125 erretiraturik zeuden, 406 ikasten zeuden eta 146 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Crégy-lès-Meaux udalerrian 1.450 unitate fiskal zeuden, 4.343 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.672 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 79 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 21 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 3 argiketariak, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 okindegi zen eta 1 elektrotresna denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Crégy-lès-Meaux udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 594 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tarta jaurtiketa
Tarta jaurtiketa, "Pieing" ingelesez, norbaiti tarta bat botatzeko ekintza da. Ekintza honek esanahi desberdinak izan ditzake. Umore munduan barre eragiteko asko erabili da baina baita ekintza politiko moduan ere, protesta adierazteko. Euskal Herrian tarta jaurtiketa ospetsuena 2011ko urrian Frantziako Tolosan Nafarroako lehendakaria den Yolanda Barcinaren aurka egindakoa izan zen. Jaurtiketa Pirinioetako Lan Erkidegoaren bileran egin zen, konferentzia irekitzeko zeremonian, ekintzaileen hitzetan "desobedientzia ekintza" izan zen, "AHTan erabiliko den dirutzaz ohartarazteko". Hiru tarta bota zizkioten Yolanda Barcinari AHTaren aurkako desobedientzia Mugitu! Mugimenduak Okzitaniako Libertat mugimenduaren sostenguarekin.
Tarta jaurtiketaren jatorria
Orokorrean, espektakulu munduan tarta jaurtiketaren jatorria zinema mutuan kokatzen da. 1909an Mr. Flip filman, Ben Turpin aktoreak tarta bat jasotzen du aurpegian emakume batekin esku luzeak izateagatik. 1913an Mack Sennett zuzendariak haren laburmetraietan barrea eragiteko sistema sarritan erabili zuen, besteak beste, That Ragtime Band eta A Noise from the Deep filmetan. Ondoren, zinema mutuan eta komedietan, bereziki haurrei zuzendutako lanetan, teknika ohikoa bihurtu zen:
Politika munduan
Politika alorrean High Times aldizkariaren sortzailea, Thomas King Forcade, aipatzen da tarta jaurtiketa helburu politikoez erabili zuen lehenengo pertsona bezala aipa ohi da. Forcadek Otto N. Larsen politikariari tarta bat bota zion; Larsen pornografia eta lizunkeriaren inguruko batzordearen bozeramalea zen. Aron Kay aktibistak teknika bera erabili zuen; William F. Buckley, Phyllis Schlafly, G. Gordon Liddy, E. Howard Hunt eta Andy Warhol izan ziren bere tarten helburu batzuk. Une hartatik ekintza mota honek arrakasta izan du. Hona hemen adibide batzuk:
Gernika Rugby Taldea
Gernika Rugby Taldea hiri bereko (Bizkaia) errugbi talde profesionala da.
2008-09 denboraldian, Ohorezko B mailako txapelduna izan zen eta horrela lortu zuen taldeak Ohorezko mailara igotzea eta ordutik maila gorenean ibili izan da ia urtero. Europan ere jokatu zituen partidak 2012-2013 denboraldian.
B taldea
Gizonezkoen B taldea ere badu, Euskal Ligan ari dena. Euskal Ligako B multzoak ''2. maila'' izena hartu du 2015-16an.
Emakumezkoen taldea
Gernika Rugby Taldearen emakumezkoen taldea Euskal Lehen Mailan ari da jokatzen.
Errementari dantza
Errementari dantza Arrasateko jaietan, Sanjuanetan, urtero dantzatzen den kantua da. Jose Ramon Vitoria musikagileak konposatu zuen eta San Juan suaren inguruan ekainaren 23an egiten dute ohitura bilakatu den ikuskizun hau Arrasateko dantza eta musikari taldeek. Hauez gain, sarritan herriko alkateak ere parte hartzen du dantza eginez.
Portaloian hasi, eta Herriko plazan amaitzen dute ospakizuna.
Alejandro Lerroux
Alejandro Lerroux García (La Rambla, Kordoba, 1864ko martxoaren 4a – Madril, 1949ko ekainaren 25a) espainiar kazetari eta politikaria izan zen. Espainiako Bigarren Errepublikan Ministroen Kontseiluko Lehendakaria izan zen.
Bizitza
El País egunkariko zuzendaria izan zen eta El Progreso, El Intransigente eta El Radical egunkariak sortu zituen. Guztiak agerkari errepublikanoak ziren. Bere artikulu oldarkor eta demagogikoak zirela kausa, hainbatetan izan zen espetxean edo erbestean. Bartzelonan hitzaldi demagogikoak egin zituen langileak erakarri nahian, eta anarkismoa zein katalanismoa bazter zezaten. 1901, 1903 eta 1905ean Espainiako Parlamentuko diputatu hautatu zuten Bartzelonan, eta Nicolás Salmerónekin batera Unión Republicana alderdia sortu zuen. 1906an Kataluniar Elkartasuna alderdia sortu zen, eta Salmerón hautatu zuten lehendakari. Lerrouxek harremanak eten zituen Salmerónekin, eta aurre egin zien katalanistei. Jarrera horrek erabateko porrota ekarri zion 1907ko hauteskundeetan.
1908an Partido Republicano Radical alderdia sortu zuen, eta 1910ean berriro hautatu zuten diputatu, baina bere alderdikideek Bartzelonako Udaleko administrazioari iruzur egin izanaz salatu zuten, eta haiengandik aldendu zen; harrez gero zentrorantz lerrotu zen. Lerrouxek gero eta eragin gutxiago zuen langileengan, eta monarkiaren aurkako politika egiten hasi zen, bete-betean. 1929an Lerrouxen jarraitzaile finenak harengandik aldendu eta Alderdi Erradikal Sozialista sortu zuten.
1930ean Batzorde Iraultzailean parte hartzera deitu zuten, gero Espainiako Bigarren Errepublikako behin-behineko gobernu bilakatu zena. Espainiako Bigarren Errepublika aldarrikatzen lagundu eta Errepublikaren lehenengo biurtekoan Manuel Azañaren ezkertiar aldaketak babestu zituen. Estatu ministro izan zen 1931ko apiriletik abendura.
Lerroux eta haren alderdia eskuinera lerrotu ziren gero eta gehiago. 1933-1935 urteetan CEDA eskuindarrekin batera gobernatu zuen, eta sei aldiz gobernuburu izan zen. Alderdiaren hondamendia buruzagi nagusiak ustelkeriako auzietan nahasi zirenean etorri zen; 1936ko hauteskundeetan erabateko porrota izan zuten, Estraperloaren eskandalua zela eta. Espainiako Gerra Zibila (1936-1939) hastean, Portugala ihes egin zuen, eta ez zen Espainiara itzuli 1947 arte.
NGC 4654
NGC 4654 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Francine Garcia
Francine Garcia (Quezon Hiria, Filipinak, 1994ko abenduaren 4a) filipinar emakumezko aktore eta modelo transgeneroa da.
2015ean Thailandiako Pattaya hirian egin zen Miss International Queen emakume transgeneroentzako edertasun-lehiaketan parte hartu zuen.
Irukurutzeta
Irukurutzeta Gipuzkoako mendebaldean dagoen mendia da, Irukurutzetako mendilerroan. Elgoibar, Bergara eta Azkoitia artean kokatutakoa.
Bertatik hurbil Arribirilletako zutarria dago.
Rebecca West
Dame Cicely Isabel Fairfield (Londres, Erresuma Batua, 1892ko abenduaren 21a - Londres, Erresuma Batua, 1983ko martxoaren 15a), ezagunagoa Rebecca West edo Dame Rebecca West izenaz, britainiar idazle, kazetari, liburu-kritikari eta bidaia-idazlea izan zen.
Biografia
Rebecca West, Cicely Isabel Fairfield izenarekin jaio zen 1892an Londresen. Giro intelektual biziko familia batean hazi zen. Bere ama, Isabel, eskoziarra zen eta  pianista formazioz. Bere aita, Charles Fairfield, jatorriz irlandarra eta kazetaria ogibidez. Aitak 1901ean utzi zuen familia Sierra Leonan fabrika bat irekitzeko eta 1906 an hil zen Liverpoolen, bakarrik eta batere dirurik gabe. Bere familia, Cicely hiru ahizpetan gazteena zen, Edinburghera joan zen bizitzera eta han hasi zituen ikasketak, harik eta 1907 an bertan behera utzi behar izan zituen arte, tuberkulosiaz gaixotu ondoren. Momentu horretatik aurrera bere formazioaren parte handi bat autodidakta izan zen.
Cicelyk aktore ikasketak egin zituen Londresen eta orduan hartu zuen Rebecca West izena Henrik Ibsen idazlearen Rosmersholm antzezlanaren emakume heroi gaztearen pertsonaian oinarrituta.
1912 ko irailean Rebecca West H. G. Wells idazlearen lagun mina egin zen (beraren kontra egindako kritika zorrotz baten ondorioz) eta 1913 aren bukaeran bi idazleak maitale bihurtu ziren. Haien arteko harremanak hamar urtez iraun zuen eta harreman honen ondorioz jaio zen 1914 ko abuztuaren 4an Anthony West, bien semea. Maitasun-harremana bukatu ondoren ere, bien arteko adiskidetasunak 1946 an Wells hil zen arte iraun zuen.
1930 ean Henry Maxwell Andrews bankariarekin ezkondu zen eta berarekin bizitu zen 1968 an senarra hil zen arte. Urte horretan Europara itzuli zen eta Londresen hartu zuen bizilekua.
1970 z geroztik osasun arazoak jota, 1983aren martxoaren 15ean hil zen, Londresen, 90 urte zituelarik.
Blossita
Blossita fosfato motako minerala da.
Rebecca West
Ibilbide literarioa
Aktore ikasketak egin ondoren, 1911 tik aurrera Freewoman astekari sufragistan hasi zen idazten zutabegile bezala. Izan ere, bera eta bere ahizpa Letitia sufragisten mugimenduarekin konprometiturik zeuden. Ondoren Clarion egunkari sozialistan idazten hasi zen, sufragisten alde.
1914 ko uztailean bere lehen eleberria argitaratu zuen Indissoluble matrimony, Blast aldizkariaren lehen alean. Lehen saiakera labur honen ostean, 1918 an Soldaduaren itzulera (ingelesez The return of the soldier) eleberria argitaratu zuen. 1922 an The judge eleberria argitaratu zuen.
1936-1938 urteetan zenbait aldiz bidaiatu zuen orduko Jugoslaviara eta bidaia horien ondorio izan zen Black lamb and grey falcon liburua, non herrialde horietako historia, kultura eta egoera soziopolitikoa aztertzen dituen. Gaur egun, hori da Rebecca Westen obrarik ezagunena.
Alargundu ondoren Londresen hartu zuen bizi tokia. 1966an bere azken eleberria argitaratu zuen The birds fall down, eta lanean jarraitu zuen Sunday Telegraph aldizkariarentzat. 1982an argitaratu zuen bere azken lana 1900, zeinetan Viktoria erreginaren azken urtea aztertzen zuen.
Bere bizitzaren azken aldi honetako obra asko bera hil ondoren argitaratu zen, hala nola, Family memories (1987), This real night (1984), Cousin Rosamund (1985), The only poet (1992) eta Survivors in Mexico (2003).Garai honetako bukatu gabeko lanak ere bera hil ondoren argitaratu ziren: Sunflower (1986) eta The sentinel (2001).
Panis Angelicus
"Panis Angelicus" (Aingeru-ogia) Tomas Akinokoak (1225-1274) Gorpuzti festarako idatzitako katolikoaren zati bat da himno katolikoa. Panis Angelicus ereserkia osatzen duten zazpien ahapaldietako azken biei dagokie. Musikagile ezberdinek jarri diote musika ereserki erlijioso honi, horietako bat Cesar Franck dugu.
Musika konposizioak
Hainbat konpositorek jarri dute musika Panis Angelicusen letrari, besteak beste:
César Franck
1872an, César Franckek hiru ahotseko meza bateko musika idatzi zuen, sopranoa, tenorea, baxua, biolontxeloa, kontrabaxua, harpa eta organoa dituen egitura berezi eta gutxi erabili batentzat. Lan honen bosgarren alea Panis Angelicus da. Meza osoa gutxitan interpretatzen da, baina bosgarren zenbakiak ospe handia lortu zuen eta musika sakratuko lan interpretatuenetako bat bihurtu da. Hainbat interpretek abestu dute, besteak beste, Plácido Domingo, Renata Tebaldi, Luciano Pavarotti (Sting-ekin bertsio bat du), Alfredo Kraus, Cecilia Bartoli, Juan Diego Florez eta Il Divo musika-laukotea.
Marte Ultor tenplua
Marte Ultor tenplua (Templum Martis Ultoris, "Marte Mendekatzaile tenplua") erromatar tenplu bat da, Marte gerra jainkoari eskainitakoa, Erromako Augustoren foroan dagoena. Augustok eraikiarazi zuen, K.a. 2an, Julio Zesarren Venus Genetrix tenpluaren eredua jarraiturik.
Castello di Serravalle
Castello di Serravalle Italiako udalerri bat da. Boloniako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Castello di Serravallek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Gloydius saxatilis
Gloydius saxatilis Gloydius generoko animalia da. Narrastien barruko Viperidae familian sailkatuta dago.
Amerikako Estatuen Erakundea
Amerikako Estatuen Erakundea edo AEE (Organization of American States; Organización de los Estados Americanos, Organização dos Estados Americanos, Organisation des États américains) erakunde kontinental bat da, 1948ko apirilean Bogotan sorturikoa, kideen arteko elkartasuna eta lankidetza sustatzea helburu duena. Ameriketako hogeita hamabost estatuk sortu zuten, eta 35 kide ditu egun.
NBEren printzipio orokorrak ditu oinarri; bakeari eustea eta Ameriketako herrialdeen arteko ekonomia-, gizarte- eta kultura-alorretako elkarlana bultzatzea eta demokrazia babestea dira AEEren helburu nagusiak. Estatu Batuek eragin handia dute AEEn eta, haien eraginez, komunisten kontra agertu zen erakundea; hori dela eta, Kuba AEEtik kanpora gelditu zen 1962an. 2009an, ordea, indarge geratu zen erabaki hori eta, harrezkero, Kuba AEEeko kide da.
Estatu kideak
Ameriketako 35 estatu burujabe dira Amerikako Estatuen Erakundeko kide. Honako 21 hauek izan ziren fundatzaileak:
Geroago erakundea zabalduz joan zen, Kanada eta independentzia lortu zuten Karibeko estatuak sartu zirenean (onartze urtea parentesi artean):
Germaniar neopaganismo
Germaniar neopaganismoa ala etenismoa, germaniar herrien sinismenetan oinarritutako gaur egungo erlijio pagano berri bat da, nagusiki germaniar mitologiaren elementuak bereganatzen ditu. Eskandinaviar neopaganismoarekin lotura handia du.
Germaniarren ustezko ohitura eta usadioen berreskuratzea XIX. mendean erromantizismoarekin batera hasi zen. XX. mendean, eta bereziki 1960ko hamarkadan ustezko germaniar erlijio aurrekristauaren jarduerak burutzen zituzten taldeen ugaltzea gauzatu zen.
Germaniar neopaganismoaren zale eta jarraitzaileek Ásatrú, Norsk Sed (Eskandinaviar Usadioa), Forn Sed (Antzinako Usadioa), Vanatrú (Vanir jainkoen kultua), Vor Sed (Gure Usadioa), Teodish (Anglosaxoi Fedea) eta Odinismo bezalako terminoak erabili ohi dituzte.
Gaston Defferre
Gaston Defferre (Marsillargues, Hérault, Frantzia, 1910eko irailaren 14a - Marseilla, Frantzia, 1986ko maiatzaren 7a) legegizon eta politikari frantsesa izan zen.
Biografia
Sozialista 1933. urteaz geroztik. Erresistentzian jardun zuen Bigarren Mundu Gerran.
Marseillako alkate hautatu zuten 1953. urtean, diputatu 1946-1958 bitartean eta 1962. urtetik aurrera, eta senatari 1959tik 1962ra bitartean. Ministro hautatu zuten hainbat aldiz 1956. urteaz geroztik: Frantziako kolonietakoa Guy Molleten agintean (1956-1957), Deszentralizazio eta Barne ministroa Pierre Mauroyren gobernuarekin (1981-1984) eta lurraldekoa Laurent Fabiusekin.
Azkarateko mendatea
Azkarate Elgoibar eta Azkoitia herri gipuzkoarrak elkarrekin lotzen dituen mendatea da, GI-2634 errepidea bertatik igarotzen delarik.
West Sparta (New York)
West Sparta Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Livingston konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mendipita
Mendipita haluro motako minerala da.
Ezaugarriak
Mendipita haluro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 - 3 da.
Red Bull Ring
Red Bull Ring, Austriako Spielberg udalerrian dagoen lasterketa zirkuitu bat da, Estiria estatuan. Gaur egun, bertan 1 Formula, MotoGP, DTG eta ELMS lasterketak burutzen dira.
Austriako Sari Nagusiaren lasterketa lekua da.
Saint-Estève
Saint-Estève Katalan Herrietako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ekialdeko Pirinioak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2007an 11.120 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Estève udalerrian erroldatutako biztanleak 11.120 ziren. Familiak 4.716 ziren, horien artean 1.324 pertsona bakarrekoak ziren (520 bakarrik bizi ziren gizonak eta 804 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.624 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.260 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 508 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 5.080 etxebizitza zeuden, 4.796 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 65 bigarren erresidentzia ziren eta 219 hutsik zeuden. 3.820 etxeak ziren eta 1.247 apartamentuak ziren. 4.796 etxebizitza nagusietatik 3.192 bere jabearen bizilekua ziren, 1.510 alokairuan okupaturik zeuden eta 94 doan lagata zeuden; 59 etxek gela bat zuten, 476 etxek bi zituzten, 765 etxek hiru zituzten, 1.522 etxek lau zituzten eta 1.974 etxek bost zituzten. 3.938 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2.459 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.909 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.949 ziren, horien artean 4.811 aktiboak ziren eta 2.138 inaktiboak ziren. 4.811 pertsona aktiboetatik 4.310 lanean zeuden (2.217 gizon eta 2.093 emakume) eta 501 langabezian zeuden (205 gizon eta 296 emakume). 2.138 pertsona inaktiboetatik 874 erretiraturik zeuden, 641 ikasten zeuden eta 623 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Estève udalerrian 4.872 unitate fiskal zeuden, 11.354,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.040 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 582 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 14 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 22 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 119 eraikuntza enpresak ziren, 122 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 15 garraio enpresak ziren, 18 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 12 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 25 finantziazio enpresak ziren, 35 higiezinen enpresak ziren, 61 zerbitzu enpresak ziren, 100 administrazio publikoko enpresak ziren eta 35 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 174 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 8 banku bulegoak, 1 funeraria, 17 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 12 igeltseroak, 20 margolariak, 15 zurginak, 21 iturginak, 18 argiketariak, 4 eraikuntza enpresak, 9 ile apaindegiak, 7 albaitariak, 14 jatetxeak, 16 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 4 apaindegiak.
2009an zeuden 39 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 9 okindegiak, 3 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 2 arraindegiak, 1 liburu denda zen, 4 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 1 elektrotresna denda zen, 2 altzari dendak, 2 kirol-dendak, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Estève udalerrian 52 nekazaritza-ustiategi zeuden, 468 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, 4 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Castel Maggiore
Castel Maggiore Italiako udalerri bat da. Boloniako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Cordylancistrus perijae
Cordylancistrus perijae Cordylancistrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Joan I.a Gaztelakoa
Joan I.a Gaztelakoa (Epila, Zaragoza, 1358ko abuztuaren 24a - Alcala de Henares, Madril, 1390eko urriaren 9a). 1379ko abuztuaren 24tik 1390ko urriaren 9ra Gaztelako Erregea zen. Trastamara etxearen bigarren monarka, Henrike II.a Gaztelakoa eta Joana Manuelen, Borgoina Etxeko Villenako Joanes Manuelen alaba, semea zen. Aragoiko erresuman jaio zen aita erbestean zegoela.
1375 urtean, Aragoiko Leonor, Piarres IV.a Aragoikoaren alabarekin, ezkondu zen Sorian. Bi seme izan zituzten:
Leonor hil ondoren, Beatriz Portugalgoarekin (1372-1410) ezkondu zen eta seme bakarra izan zuten: Miguel (?), haurtzaroan hila.
Ehun Urteko Gerran parte hartu zuen, Ingalaterraren aurka. 1384an Fernando I.a Portugalgoa, Beatriz emaztearen aita, semerik gabe hil baitzen, Joanesek koroa aldarrikatu zuen, Piarres Gonzalez, bere etxezaina, Gaztelako Erresumako erregeorde utzita. 1385ean, Joanesek Joanes I.a Portugalgoa, Petri I.a Portugalgoaren sasikoa eta Fernando I.a Portugalgoaren sasianaiaren aurka borrokatu zen. Aljubarrotako guduan ia bizitza galdu zuen. Azkenean, 1390n Alcala de Henaresen hil zen, zaldi baten gainetik jausi ondoren. Toledon hilobiratu zuten.
Tituluak
Bere erreinaldian, Gaztela, Leon, Portugal, Toledo, Galizia, Sevilla, Kordoba, Murtzia, Jaen eta Algarveko erregea izan zen eta baita Bizkaiko Jauna.
3008 Nojiri
3008 Nojiri asteroide baten izena da. azaroaren 17an aurkitu zuen K. Reinmuth-ek Heidelberg Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1938 WA izena zeraman. Ondoren Hōei Nojiri omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3008 Nojiri asteroidearen orbitak batezbeste 3,178 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,768 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,588 distantziara. Eszentrikotasuna 0,129 da, eta makurdura orbitala 0,81ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 12.3 da.
Starkweather (Ipar Dakota)
Starkweather Ipar Dakotako hiri bat da. Ramsey konderrian kokatua dago. 2010ean 117 biztanle zituen, 0.36 kilometro koadrotan banatuta.
Clara Maria Pope
Clara Maria Leigh, Clara Maria Pope izenez ere ezaguna (Londres, 1767 - ibídem, 1838ko abenduaren 24a) britainiar margolaria, ilustratzailea eta artista botanikoa izan zen.
Biografia
Leigh Jared Leigh paisaia amateur mediku eta pintorearen alaba gazteena izan zen, eta 1767ko apirilaren 12an bataiatu zuten St Andrewen Wardrobek. Leighek hainbat urtez egin zuen lan artistentzako modelo gisa; besteak beste, Francis Wheatley margolaria eta Royal Academy of Arts-eko kidea, 1788an bere senarra izango zenarentzat. Leighek hogei urte zituela ezkondu ziren, eta lau seme-alaba izan zituzten.
Margolaria ibilbidea
Leigh Holandako estiloko miniaturak eta lore-pinturak pintatzen hasi zen, hogeita zortzi urte zituenean, 1796an, eta bere lanak Royal Academy of Arts-en hasi ziren erakusten. Senarra hil ostean, 1801eko ekainaren 28an, hogeita hamahiru urteko zela, marrazketa-eskolak ematen hasi zen eta berriro hasi zen modelatzen bere familia mantentzeko. Bere garaiko artista botaniko ospetsu bihurtu zen Leigh. Bere lana Botanical Magazineren editoreak, Samuel Curtisek, aitortu zuen bere edertasun eta zehaztasunagatik. Tamaina osoko ilustrazio garrantzitsuak sortu zituen aldizkarirako eta Curtisen beste lan batzuetarako, hala nola: Monograph on the Genus Camellia (1819) eta Beauties of Flora (1806 eta 1820). Leighek Sir John Soane arkitektoaren laguntza jaso zuen bere lanean, eta The Flowers of Shakespeare (1835) akuarela agindu zion. Idazlearen, Soaneren bildumaren, busto bat erakusten duena, Shakespeareren lanetan aipatutako lore guztiez inguratuta.
1808an, Alexander Pope aktore eta margolari irlandarrarekin ezkondu zen Leigh, eta haren hirugarren emazte bihurtu zen. Une horretatik aurrera, Clara Maria Pope izenez ere ezagutu zen. Leigh pinturaren irakaskuntzan aritu zen. Bere ikasleen artean Sofía de Gloucester printzesa eta aristokrazia britainiarreko beste kide batzuk egon ziren. Popek bere lana erakusten jarraitu zuen Royal Academy of Arts-en, 1838an Londresen hil zen arte.
3009 Coventry
3009 Coventry asteroide baten izena da. irailaren 22an aurkitu zuen N. S. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.
Belarmin
Belarmina (Erythraea centaurium) landare belarkara bat da, bost hostoko lore mikatz arrosak ematen dituena, eta sendagintzan erabiltzen dena.
3009 Coventry
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1973 SM izena zeraman. Ondoren Coventry, 1955etik Volgograd hiriarekin senidetua dagoen ingalaterrako hiria omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3009 Coventry asteroidearen orbitak batezbeste 2,196 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,745 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,648 distantziara. Eszentrikotasuna 0,206 da, eta makurdura orbitala 4,56ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 13.7 da.
Craughwell
Craughwell, historikoki Creaghmoyle (irlanderaz Creachmhaoil) Irlandako mendebaldeko Galway konderriko erdialdean dagoen udalerria da. Udalerriaren izena Ó Creachmhaoil pertsona abizena ere bada, ingelesera Craughwell eta Crockwell bezala itzuli zelarik. XIX. menderarte abizen hau Galway konderriko hego-ekialdetik kanpora oso ezohikoa izan, baina bertako familia asko munduan barna emigratu eta gaur egun Ternua, Bermuda, Kornualles, Ohio, Berkshire, Massachusetts eta bste hainbat lekuetan ere topa daiteke.
Ernesto del Río
Ernesto del Río (Bilbo, 1954) bizkaitar zinema-zuzendaria da.
Estres
Estresa ingelesetik datorren izena da, "tentsioa" esan nahi duena. Buruko ala gorputzeko tentsioa izendatzeko erabiltzen da, kanpoko kinada batek sortua, gorputzean aldaketa fisiologiko nabarmenak eragiten dituena. Estresa sortzen duten kinadak eragile estresagarri deritzonak dira.
Gaur egun patologia bat bihurtu bada ere, estresa bizi-iraupenerako erantzun natural eta beharrezkoa da. Izan ere, hasieran defentsa-mekanismoa zen estresa, kronikoa bihurtzen denean osasun-arazo larriak ekartzen baditu ere. Erantzun natural hori gehiegizkoa denean jasangaitzeko tentsioa agertzen da, gorputzean eragina duena, hainbat gaixotasun agertuz. Nerbio-sistema eta sistema endokrinoa aktibatzen ditu estresak, eta bizkortze horren ondorioz gaitz ugari etor daitezke, besteak beste:
Estresaren sintoma organikoak
Estresaren ondorioz zenbait aldaketa fisiologiko agertzen dira:
Aldaketa hauek gorputza prestatzen dute berehalako mehatxu bati aurre egiteko. Mehatxu hori luzaro mantentzen denean, baina, aipatutako aldaketek kaltegarriak bihurtzen dira
Morlincourt
Morlincourt Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Estres
Estresaren sintoma organikoak
Aipagarria da ere estresa eta immunitate-sistemaren arteko lotura. Izan ere, azken urteotan ikerketa askok frogatu dute estresak immunitate-sistema ahultzen duela, infekzioak harrapatzeko joera eta minbiziaren agerpenaren probabilitatea handituz.
Morlincourt
Biztanleria
2007an Morlincourt udalerrian erroldatutako biztanleak 485 ziren. Familiak 184 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Estres
Egokitze Sindrome Orokorra
Hans Selyek deskribatu zituen 1936an ("General Adaptation Syndrome") animaliek estimulu desatsegin edo kaltegarrien aurrean edukitako erreakzioak. Hauek hiru epetan garatzen dira:
Morlincourt
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 195 etxebizitza zeuden, 185 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 192 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 185 etxebizitza nagusietatik 160 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 106 etxek bost zituzten. 143 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 341 ziren, horien artean 245 aktiboak ziren eta 96 inaktiboak ziren. 245 pertsona aktiboetatik 221 lanean zeuden (118 gizon eta 103 emakume) eta 24 langabezian zeuden (15 gizon eta 9 emakume). 96 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 36 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Morlincourt udalerrian 185 unitate fiskal zeuden, 471,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.227 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
West Stockbridge (Massachusetts)
West Stockbridge Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Berkshire konderrian dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
NGC 4655
NGC 4655 galaxia bat da, Canes Venatici konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Fouzilhon
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 125 etxebizitza zeuden, 78 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 123 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 78 etxebizitza nagusietatik 70 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 44 etxek bost zituzten. 55 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 132 ziren, horien artean 90 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 90 pertsona aktiboetatik 80 lanean zeuden (44 gizon eta 36 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fouzilhon udalerrian 94 unitate fiskal zeuden, 219 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.266 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Fouzilhon udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 160 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bluebellita
Bluebellita mineral bat da.
Ezaugarriak
Bluebellita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema trigonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 1 da.
Les Salelles (Ardèche)
Les Salelles Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Les Salelles udalerrian erroldatutako biztanleak 297 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 41 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 58 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 29 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Arnaldo Pambianco
Arnaldo Pambianco (Bertinoro, 1935eko abuztuaren 16a - ibidem, 2022ko uztailaren 6a) italiar txirrindularia izan zen. 1958tik 1966ra profesionala izan zen. Arnaldo, emaitza oso onak izan zituen profesionaletara pasa baino lehen (Italiako txapelketa, bigarren postua munduko txapelketan eta zazpigarren Melbourneko Joko Olinpikoetan, adibidez).
Lehenengo urteetan, Ercole Baldini eta Gastone Nenciniren mesedetan aritu zen arren, 1960ko Italiako Giroa n eta Frantziako Tourr en zazpigarren amaitu zuen. Hurrengo urteko Italiako Giroko 14. etapan ihesaldi batean sartu zen eta maglia rosa lortu zuen. Ondorengo egunetan, Jacques Anquetil handiaren erasoak eutsi zituen eta Giroa irabazi zuen.
Les Salelles (Ardèche)
Etxebizitza
2007an 217 etxebizitza zeuden, 141 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 71 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 203 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 141 etxebizitza nagusietatik 118 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 117 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 73 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.