cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fisioterapia Suedian
Egungo baldintzak
Zenbait arlotan espezialitateak egin daitezke, besteak beste: pediatria, ortopedia, esku terapia, mina edo neumologia. Hainbat ospitaletan fisioterapia zerbitzu espezializatuak daude, eta beste arlo askotan lan egin daiteke Suedian: laneko osasun arretan, hezkuntza berezi an, errehabilitazio an, lehen mailako arretan, kirol kliniketan, ergonomian, entrenatzaile pertsonal gisa...
Sent Breçon
Sent Breçon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Bresson udalerrian erroldatutako biztanleak 71 ziren. Familiak 39 ziren, horien artean 18 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren gizonak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 13 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 80 etxebizitza zeuden, 37 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 42 bigarren erresidentzia ziren. 69 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 37 etxebizitza nagusietatik 28 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 20 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 10 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Plescop
Plescop (bretainieraz Pleskob) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Sent Breçon
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 36 ziren, horien artean 26 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 26 pertsona aktiboetatik 23 lanean zeuden (10 gizon eta 13 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 10 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 3 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 apaindegia.
2000. urtean Saint-Bresson udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Udaberriaren sagaratzea
Udaberriaren sagaratzea (Le Sacre du printemps; Весна священная) Igor Stravinskik sortutako ballet eta orkestra kontzertua da.
Estreinaldia
1913ko maiatzaren 29an Igor Stravinskiren (1882-1971) Udaberriaren sagaratzea balleta estrainatu zen Parisen, Vaslav Nijinskiren koreografiarekin. Obrak dontzeila baten bahiketa eta sakrifizioa kontatzen du; dontzeilak hil arte egin behar du dantzan.
Publikoa lehen ekitaldian, oberturan bertan, hasi omen zen txistuka eta agertokira objektuak jaurtitzen, besteak beste laranjak. Estreinaldia bertan behera geratu zen. Zenbait iturriren arabera, liskarrak 40 atxilotu eragin zituen, baita duelo bat ere.
Egun, Udaberriaren sagaratzea musika garaikideko obra gailentzat eta XX. mendeko musika abangoardiaren oinarritzat jotzen da.
Panoniako ordokia
Panoniako ordokia Erdialdeko Europako ordoki handia da. Danubioak bitan zatitzen du ordokia: hegoaldean eta ekialdean Hungariako Ordoki Handia eta ipar-mendebaldean Hungariako Ordoki Txikia.
Ordokia Karpatoez, Alpeez, Dinariar Alpeez eta Balkan mendiez inguratuta dago.
Gaur egun, ordokia Austria, Kroazia, Txekiar Errepublika, Hungaria, Errumania, Eslovakia, Serbia eta Ukraina artean kokatzen da. Gertuko Eslovenia eta Bosnia-Herzegovina herrialde "sasi-panoniarrak" dira.
Ordokiaren izena antzinako panoniarretatik datorkio, iliriarren tribuetako bat.
Banaketa
Panoniako ordokia bitan zatitu daiteke, erdian Transdanubiar Erdialdeko mendiak izanik (Dunántúli-középhegység):
Presidente Lucena
Presidente Lucena Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Panoniako ordokia
Banaketa
Batzuetan Transilvaniako ordokia eta Lučenec-Košice sakonunea Panoniako ordokian kokatzen dira, baina Karpatoen zati bat dira.
Dalhain
Dalhain Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dalhain udalerrian erroldatutako biztanleak 114 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 56 etxebizitza zeuden, 45 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 55 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 45 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 3 doan lagata zeuden; 1ek hiru gela zituen, 12 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 29 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 67 ziren, horien artean 45 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 45 pertsona aktiboetatik 39 lanean zeuden (25 gizon eta 14 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Dalhain udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Haludaria afasciata
Haludaria afasciata Haludaria generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Karlos I.a Borboikoa (Erruango artzapezpikua)
Karlos I.a Borboikoa, Erruango artzapezpikua (1523ko irailaren 22a - 1590eko maiatzaren 9a), Karlos IV.a Borboikoa eta Frantziska Alençongoaren semea zen, kardinala ere bai, Henrike IV.a Frantziakoaren aita zen Antonio Borboikoaren anaia txikia.
Neverseko gotzaina 17 urterekin (1540-1545), jarraian, Ruango artzapezpikua izan zen 1550 eta 1590 bitartean, Nanteseko gotzaina 1550etik 1554 arte eta aita santuaren legatua Avignonen 1565etik 1590 arte. 1584an, Alençongo dukea hil zenean, Parisko Liga Santuak, Frantziako tronurako hautagaitzat hartu zuen, protestanteak oinordekotzatik kanpo utziak izan baitziren. Henrike III.a Frantziakoak, atxiloarazi egin zuen, eta, 1589an, Ligakoek, Karlos X.a izenarekin Frantziako errege izendatu zutenean, Fontenay-le-Comten espetxeratua jarraitzen zuen. Berak propio uko egin zion pribilegio horri, eta bere iloba Henrike IV.aren legitimitatea onartu zuen. Oraindik espetxean zegoela hil zen, hurrengo urtean.
Plüderhausen
Plüderhausen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Nikolai Gogol
Nikolai Vassilievitx Gogol (Никола́й Васи́льевич Го́голь, ahoskatua; Sorotchinsky, Ukraina, 1809ko apirilaren 1agreg./martxoaren 20jul. - Mosku, 1852ko martxoaren 4agreg./otsailaren 21ajul.) errusiar idazlea izan zen. Oharmen eta begi zorrotz baten jabe, Gogoli zor zaio, erromantizismoa puri-purian zegoen garaian, errusiar literaturan halako ospea izango zuen tradizio errealistaren oinarriak finkatu izana.
Biografia
Gurasoak lur-jabe txikiak zituen eta Nikolas gaztetxoak Nezhingo lizeoan egin zituen bigarren mailako ikasketak. Berehalaxe nabarmendu zen lizeoan bere mihi zorrotzagatik, aldizkari batean argitaratu zituen kontakizun eta olerkiengatik, eta eskola-antzerkian antzeztu zituen agure eta atso barregarrien paperengatik.
Hemeretzi urte zituela, San Petersburgora jo zuen administrazioan lanposturen bat eskuratuko zuelakoan, baina laster ohartu zen, dirurik eta “aita pontekorik” gabe, ez zeukala zer egin handirik. Aktoretzan egin zuen hurrengo ahalegina, baina ez zuen lanbide horretan ere arrakastarik izan.
Poeta gisa ospea lortzeko asmotan, lizeoan zebilela idatzitako erdipurdiko olerki sentimental-idiliko bat argitaratu zuen, bere kontura, baina hartarainoko porrota izan zuen, ezen, kopia guztiak erre eta Estatu Batuetara emigratzeko zorian egon baitzen. Gaizki ordaindutako administrazioko lanposturen batean edo bestetan lan egin zuen gero, eta, geratzen zitzaion denbora librean, aldizkarietarako idazten hasi zen, Ukrainako haurtzaroko oroitzapenetatik gai hartuta.
Kontakizun erromantiko horiek guztiak bildu eta bi liburukitan argitaratu zituen Vechera na khutore bliz Dikanki (1831-1832, Bigiriak Dikanka etxaldean) izenburupean, eta oso harrera ona izan zuten. Deskripzio zehatzez hornitutako prosa bizi eta, batzuetan, lagunartekoan idatziak, arnasa freskoa eta berria ekarri zuten errusiar literaturara. Folklorean oinarrituak zeuden asko, Ukrainako hitzak eta esaldiak barne zirela, eta molde hartako idazkerak berehala erakarri zuen Errusiako literatura-munduaren arreta.
1831n, administrazioko bigarren lanpostua bertan behera utzi eta historiako irakasle hasi zen neskentzako barnetegi batean.
Javier Rodríguez Hidalgo
Javier Rodríguez Hidalgo (Portugalete, Bizkaia, 1978) Euskal Herriko saiakeragile, argitaratzaile, itzultzaile eta ekintzailea da.
Nikolai Gogol
Biografia
Handik hiru urtera, San Petersburgoko Unibertsitatean, Erdi Aroko Historiako irakasle laguntzaile izendatu zuten, baina ez zuen bere burua kargu horretarako prestatua ikusten eta, urtebete egin ondoren, utzi egin zuen lanpostua. Lehen lanak izandako arrakastarekin adoreturik, beste bi obra argitaratu zituen 1935ean: Mirgorod eta Arabeski (Arabeskoak). Lehenengoa (Mirgorod), Ukrainako girokoa da, baina, aurrekoan ez bezala, gaitzaren indarren aurrean sentitzen zuen antsia eta etsipena igartzen zaizkio honetan. Bilduma hartan agertu zen Taras-Bulba izeneko ipuin famatua. Bere ipuinik ezagunenak, San Petersburgon girotuak, ordea, Arabeskoak izeneko bilduman azaldu ziren: Erretratua, Ero baten egunerokoa, Nevako ibilbidea, eta batez ere Sudurra eta Longaina (azken biak Xabier Mendigurenek euskaratuak). Giro errealista darabil horietan Gogolek, hiriko arazoak, burokrazia eta maila xeheko pertsonaiak azaltzeko.
Javier Rodríguez Hidalgo
Biografia
2001 eta 2002an espetxeratua izan zen soldaduskaren aurkako intsumisio mugimenduko partaidea izateagatik. Baita ere Abiadura Handiko Trenaren aurkako borrokaren partaidea izan da. Aldizkari desberdinetan kolaboratu du: Los amigos de Ludd, Cul de sac. 2006tik 2009ra Resquicios aldizkariaren editorea izan zen. Itzultzaile bezala egile askoren lanak gaztelaniara itzuli ditu: Lewis Mumford, Jaime Semprún, René Riesel, Jean-Marc Mandosio, Alexandre Jacob, Pablo Sastre, Joseba Sarrionandia... 2013an, Heideggerri buruzko saiakera bat plazaratu zuen: ¿Sólo un dios puede aún salvarnos?; liburu horretan filosofoaren irudia kritikatu zuen. 2017an Fernando Aramburu egilearen Patria (2016) liburuaren interpretazio kritikoa zabaldu zuen.
Nikolai Gogol
Biografia
Kontakizun batzuetan antzematen den gizarte-salaketa oso ongi hartua izan zen garai hartako Errusiako zirkulu liberaletan, Bielinski kritikaria tartean zela, baina Gogolek berak -izaera oinazetua eta zalantzatsua zuen- ez zuen inola ere identifikatu nahi izan bere obra subertsio politikoarekin. Kontraesan handi baten mende eman zuen Gogolek ia bizitza osoa. Alde batetik, barren-barrenetik jaiotzen zitzaion jeinu literarioak inguruan zituen politikarien, funtzionarioen eta elizgizonen ustelkeria eta gainbehera morala satirizatzera bultzatzen zuen, baina, bestetik, erlijioan eta politika kontserbadorean oinarritutako heziketa erromantikoak ez zion uzten tsarraren erregimenaren aurka altxatzen. 1836an, Revizor (Ikuskari nagusia) antzezlana argitaratu zuen. Komedia bikain horretan, satira errealista bat egin zuen burokraziaren ustelkeria gaitzat hartuta, eta tsarraren aldeko agintariei gustatu ez bazitzaien ere, ezin izan zuten eragotzi jendaurrean antzeztea eta arrakasta handia izatea. Nolanahi ere, zentsurarekin arazoak izan zituen eta egileak atzerriratu egin behar izan zuen denboraldi batez. Lehenik Alemaniara joan zen, gero Suitzara eta Frantziara, eta, azkenik, Erroman igaro zuen 1939ko udaberria.
Garaitsu hartan idatzi zituen Shiniel (1842, Jokalariak) izenburuko kontakizun aparta eta Zhenitba (1842, Senar-emazteak) komedia alaia. Erroman bizitzen zegoela amaitu zuen idazten bere maisulana izango zena: Miortvie dushi (1842, Arima hilak). Eleberri horretan, garai hartako Errusiako nekazarien bizitza negargarriari buruzko ikuspegi goibela ematen da, ironia garratzaren azpian idazlearen pentsaera ezkorra islatzen dela. Arima hilak eleberriaren lehen partea amaitu zuenean, Moskura itzuli zen, 184leko irailean. Zentsurak atzera bota zion idazlana eta aldaketa batzuk egin behar izan zizkion, 1842an argitaratuko bazen. Gogol Erromara itzuli zen, eta han jakin zuen zer-nolako kritikak eta erreakzioak piztu ziren Errusian, eleberriaren lirismoa eta errealismoa zirela-eta. Erreakzio horiek biziki hunkitu zuten idazlea, ez baitzen haren asmoa izan tsarraren erregimena kritikatzea. Arrazoi horregatik eleberriaren bigarren parte argitsu bat idatzi nahi izan zuen, eta, aurkariei ahoa ixteko, Vybrannye mesta izperepiski s druzyami (1847, Lagunekiko gutunetatik hautatutako pasarteak) idatzi zuen, joputasun-sistema, Eliza Ortodoxoa, heriotza-zigorra, burokrazia eta abar defendatuz. Argitalpen hori zela medio, ordura arte lagun izan zituen asko haserretu zitzaizkion, eta idazleak, azkenean, erre egin zuen Arima hilak lanaren bigarren partea.
Jerusalema erromesaldia egin ondoren, Moskura itzuli zen 1848an, eta han pope fanatiko baten eraginpean erori zen. Garai horretatik aurrera guztiz bizimodu desorekatua eraman zuen: egundoko asaldura mistikoen ondoren, etsialdi ikaragarriak izaten zituen, eta aszeta-bizitzari eman zitzaion. Hala ere, lortu zuen Arima hilak lanaren bigarren partea berriro idaztea, baina hura ere erre egin zuen 1852ko otsailean. Egiten zituen barau luzeen eraginez gaixoturik eta burua erdi galdurik zuela, urte hartako martxoaren 4an hil zen, Moskun. Zenbait urteren buruan, Fiodor Dostoievski eleberrigile handiak aitortu zuen errusiar idazle errealista guztiak Gogolen Longainaren pean hazi zirela.
Testuingurua
Gogolen bizitzak eta literatur lanek, Errusiako kulturan, mendebaldeko eta eslavofiloen arteko joeren eztabaida erakusten dute. Errusiako erreforma liberalek, hasieran, Gogolen istorioak Errusiako gizartearen alderdi negatiboen satira gisa interpretatu zituzten. Dena den, bere bizitzaren amaieran, erreformatzaile horiek berek irudi erreakzionario eta patetiko gisa ikusten zuten, erlijio-fanatismoan galduta. Hala, Gogol-i gutuna ospetsuan, Vissarion Belinskik «zartailuaren predikari eta iluntasunaren apostolutzat» jo zuen.
Arratsaldeak Dikankako baserri batean edo Dikankako arratsaldeak 1831 eta 1832 artean argitaratutako zortzi ipuinen bilduma izan zen, non txotxongilo-antzerkitik eta ahozko tradizio fantastikotik eratorritako gai folklorikoetara jo zuen, bere bigarren ipuin bilduman, Mirgorod , egin zuen bezala. Gogolek, Errusiaren irudikapen nostalgiko gisa folklorearen eraginez idatzi zuela esan bada ere, esan beharra dago egilea idazle profesionala zela, eta, beraz, argitalpen-merkatuak eskatzen zituen lanak argitaratu behar izan zituela. Estilo eta gai horiek, pixkanaka, alboratu egin zituen Gogolek, 1835 eta 1852 bitartean argitaratutako San Petersburgoko Historiak edo Nobela txiki petersburgoarrak nabarmentzen den errealismo fantastikoa sakonago aztertzeko.
Arima Hilakek Errusia erreformatzeko nahia islatzen duela zalantzarik ez dagoen arren, ez dago argi proposatutako erreformak izaera politikoa edo morala izan behar zuten. Liburuaren lehen zatiak protagonistak egindako akatsak erakusten ditu; bigarrenak, nahasiagoa, akats horien zuzenketak erakusten ditu.
Gogolen Errusiaren erreforma moralaren nahia askoz ere erradikalagoa bihurtu zen bere bizitzaren bukaeran, argitaratutako gutun batzuetan agertzen duen fanatismoan ikusten den bezala. Bere pentsamenduaren erradikalizazio hori dela eta, Arima Hilaken bigarren zatiaren zirriborroa erretzeko erabakira eraman zuen, bere osasuna azkar okertzen zen bitartean.
Gogol Ernst Hoffmannen literatur tradizioari jarraitzen dio, gai fantastikoa maiz erabilita. Gainera, Gogolen lanek umore bikaina erakusten dute, eta umorearen, errealismo sozialaren, fantasiazko elementuekin eta ezohiko prosaren formen nahasketa dira bere ospearen gakoa.
Gogolek zentsura politikoaren garaian idatzi zuen. Elementu fantastikoen erabilera, Esoporen alegiaketan bezala, zentsoreari ihes egiteko modua da.
Gogolek eragin handia eta iraunkorra izan zuen errusiar literaturan. Haren eragina Yevgueni Zamyatin, Mikhail Bulgakov edo Andrei Siniavsky «Abram Terts» bezalako idazleengan ikus daiteke.
Crossodactylodes
Crossodactylodes anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Cycloramphidae familian sailkatua.
Wooldridge (Missouri)
Wooldridge Missourieko herrixka bat da. Cooper konderrian kokatua dago. 2010ean 61 biztanle zituen, 0.16 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Pierre eta Mikeluneko futbol selekzio nazionala
Saint-Pierre eta Mikeluneko futbol selekzio nazionala, Saint-Pierre eta Mikeluneko frantziar kolektibitateko jokalariek parte hartzen duten futbol selekzioa da. Ez dago FIFA edo CONCACAFera afiliatuta. Gaur egun arte, ez dute nazioarteko partidurik jokatu, nahiz eta 1999an Belize Hirian Belizerekin aurka 0-3 irabazi - partidua datu-baseeta agertzen da, baina Belizeko Futbol Elkartearen arabera ez zen inoiz jokatu.
São Domingos (Paraíba)
São Domingos Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Hyde konderria (Ipar Carolina)
Hyde konderria (Hyde County) Ipar Carolinako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Swan Quarter da. 2010eko zentsuaren arabera 5,810 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Hyde konderriak 368,821 kilometro koadro ditu. Horietatik 210,132 ura dira. Beste 158,688 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1,58 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 5,810 pertsonetatik 3,847 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 411 dira. 1,833 beltzak edo afroamerikarrak. 22 amerikar natiboak ziren eta 1 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 16 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 26 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 65 pertsonek kokatzen zuten.
Merry-la-Vallée
Merry-la-Vallée Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Merry-la-Vallée udalerrian erroldatutako biztanleak 418 ziren. Familiak 184 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 257 etxebizitza zeuden, 183 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 250 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 183 etxebizitza nagusietatik 170 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 14 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 51 etxek lau zituzten eta 81 etxek bost zituzten. 126 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 84 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 235 ziren, horien artean 185 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 185 pertsona aktiboetatik 176 lanean zeuden (92 gizon eta 84 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Merry-la-Vallée udalerrian 171 unitate fiskal zeuden, 405,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.435 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
2000. urtean Merry-la-Vallée udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 686 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ryuji Okada
Ryuji Okada (岡田 竜二, 1974ko irailaren 6a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shimizu S-Pulse.
Bilwisheim
Bilwisheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bilwisheim udalerrian erroldatutako biztanleak 424 ziren. Familiak 144 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 147 etxebizitza zeuden, 145 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 2 hutsik zeuden. 131 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 145 etxebizitza nagusietatik 117 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 105 etxek bost zituzten. 134 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 293 ziren, horien artean 239 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 239 pertsona aktiboetatik 231 lanean zeuden (121 gizon eta 110 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bilwisheim udalerrian 149 unitate fiskal zeuden, 410 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.510 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 1 iturgina, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Bilwisheim udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 484 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lauburu (filma)
Lauburu Luis Ángel Ramírezek zuzendutako film laburra da, 2001ean estreinatua. Filmaren irudiak Errigoitin grabatu ziren.
Aluche
Aluche, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, Latina barrutian. Hiriko 104. auzoa da. 2016ko erroldaren arabera 65.736 biztanle zituen.
Karla Avelar
Karla Avelar (El Salvador, 1978ko urtarrilaren 7a) pertsona transgeneroen aldeko salvadortar ekintzailea da. COMCAVIS TRANS elkarteko zuzendari exekutiboa izan zen.
Bizitzan zehar herio-mehatxu ugari jaso ditu eta gainera hainbat alditan erailtzen saiatu dira. Lehenengo hilketa saiakera 1992an izan zen, nerabea baino ez zela, baina erasotzailea armagabetzeko gai izan zen.
2008an pertsona transgeneroak laguntzeko COMCAVIS TRANS laguntza-elkartea sortu zuen.
2013an Giza Eskubideen Batzorde Interamerikarrean LGBTI komunitatearen aurkako gorroto krimenak salatu zituen lehenengo emakume transexuala izan zen.
2017an Martin Ennals sarian finalista izan zen. Sarirako finalista zela jakin zenean, Mara Salvatrucha krimen-erakundeak bere ama bahitu zuen eta hautagaitzatik jasotako dirua eskatu zion.
Jasandako jazarpena dela eta, asiloa eskatu behar izan du beste herrialdetan; Irlandan lehenbizi eta Suitzan ondoren.
Jayne Mansfield
Jayne Mansfield (jaiotzez Vera Jayne Palmer; Bryn Mawr, Pennsylvania, 1933eko apirilaren 19a- Slidell, Louisiana, 1967ko ekainaren 29a) estatubatuar aktore eta abeslaria izan zen, Hollywooden eta Broadwayn lan egin zuena. 1950eko hamarkadako sex symbol ilehori nagusienetariko bat izan zen
Auto istripu batean hil aurretik, hainbat aldiz agertu zen Playboy aldizkarian.
Oncorhynchus tshawytscha
Oncorhynchus tshawytscha Oncorhynchus generoko animalia da. Arrainen barruko Salmonidae familian sailkatzen da.
Ruitz
Ruitz Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ruitz udalerrian erroldatutako biztanleak 1.486 ziren. Familiak 526 ziren, horien artean 97 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 74 bakarrik bizi ziren emakumeak), 160 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 226 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 43 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 566 etxebizitza zeuden, 548 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 562 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 548 etxebizitza nagusietatik 461 bere jabearen bizilekua ziren, 83 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 63 etxek hiru zituzten, 127 etxek lau zituzten eta 341 etxek bost zituzten. 454 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 247 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 257 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.004 ziren, horien artean 709 aktiboak ziren eta 295 inaktiboak ziren. 709 pertsona aktiboetatik 648 lanean zeuden (365 gizon eta 283 emakume) eta 62 langabezian zeuden (19 gizon eta 43 emakume). 295 pertsona inaktiboetatik 96 erretiraturik zeuden, 100 ikasten zeuden eta 99 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ruitz udalerrian 569 unitate fiskal zeuden, 1.490,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.234 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 108 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 21 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 20 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 20 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 3 zurginak, 2 iturginak, 5 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 etxerako tresna denda zen, 1 altzari denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Ruitz udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Michel Piccoli
Ikuspegi eta lan horren emaitza dira, besteak beste, Bertrand Tavernierren Des enfants gâtés (1977, Apopiloak) eta Luciano Tovoliren Il generalo dell´armata morta (1983, Gudaroste hilaren jenerala), Ismail Kadare idazle albaniarraren eleberri ezagunean oinarritua. 1976an Dialogues égoïstes (Elkarrizketa berekoiak) liburua argitaratu zuen. Beste zenbait film: French can can (1955), Le Doulos (1963, Salataria), Mépris (1963, Erdeinua), La guerre est finie (1966, Gerra amaitu da), Le Fantôme de la liberté (1974, Askatasunaren mamua, Luis Buñuelena; izan ere, Piccoli izan zen haren antzezle hoberenetako bat), La Grande Bouffe (1973, Betekada handia), Themroc (1973), Atlantic City (1980). 1995. urtean lan garrantzitsua egin zuen Agnès Vardaren Ehun eta bat gau lanean, zinema sinbolikoki adierazteko aukeratu baitzuen hark. Zuzendari-lanetan ere aritu izan zen: Train de nuit (1994), Alors voilá (1997).
Infamous (2006ko filma)
Argumentua
1959, AEB, New York, Truman Capote idazle ospetsua eta hiriko goi mailako gizartearen kideetako bat da. Egun batez Kansasko familia baten erailketa bati buruzko erreportaje bat irakurriko du. Gertakariak jakinmina piztu eta horren krimen izugarriak baserri giroko herri txiki bateko komunitateko kideetan izan dezaken eragina aztertzeko bertaratuko da.
Leptobotia elongata
Leptobotia elongata Leptobotia generoko animalia da. Arrainen barruko Cobitidae familian sailkatzen da.
Crossodactylus
Crossodactylus anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Hylodidae familian sailkatua.
Langen (Hessen)
Langen (Hessen) Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Las Águilas
Las Águilas, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, Latina barrutian. Hiriko 105. auzoa da. 2009ko erroldaren arabera 56.852 biztanle zituen.
Himerako gudua (K.a. 409)
Lehenengo guduaren ondoan, K.a. 480an kartagotarrek izugarrizko porrota jaso zuten tokian, beste gudu bat gertatu zen, K.a. 409an, Himera hiriaren hurbil. Borrokalariak ziren: kartagotarrak (Hannibal Magonek zuzendurik) eta Himerako joniar grekoak. Azken hauek Sirakusako armadaren eta flotaren laguntza izan zuzten. Hannibalek, kartagotar senatuaren argibideak jarraituz, K.a. 409an, Selinonte arpilatu eta birrundu ostean, Himera txikitu zuen, eta hau ez zen berriro berreraiki.
Aurrekariak
Siziliako mendebaldeko feniziarrek, K.a. 580an, elimoak lagundu zituzten Selinonteko doriar jatorrizko greziarren kontra, greziarrek Lilibeo kolonizatu nahi zutelako. Kartagok ekidin zuen Dorieo espartarraren inbasioa, Ericen ondoan K.a. 510ean. Horren ostean, gerrak jarraitu zuen eta feniziarrek Heraklea Minoa hiria suntsitu zuten. Kartagok, K.a. 490ean, itunak sinatu zituen Selinonte, Himera eta Zankle hiriekin. Kartagotar espedizioaren aitzakia zen Himera tiranoa berrezarri nahi zuela. Gelon Sirakusako eta Teron Agrigentoko tiranoek punikoak zapaldu zituzten Himerako lehenengo guduan, K.a. 480an.
Harrez geroztik, Kartago ez zen arduratu 70 urtez Siziliako arazoetaz. Urte hauetan, greziar kultura hasi zen zabaltzen elimo, sikulo eta sikanoen hirietan. Siziliako panorama politikoa aldatu zen oligarkiek eta demokraziek greziar tiranoak ordezkatu zituztenean. Sirakusako nagusitasuna txikitzean, greziar hirien arteko borrokak hasi ziren Sizilian. Atenasek parte hartu zuen horietan 427an, 425ean eta 424an. Hori dela eta, Hermokrates Sirakusakoak eskatu zien greziar hiriei bakean egoteko, K.a. 424an Gelako kongresuan.
Hasiera
Hannibal Magonek bi espedizio bidali zituen Siziliara: lehenak, K.a. 410ean, Selinonteko armadak Segestako eremuetatik kanporatu zuena eta bigarrenak, K.a. 409an, setio luze baten ondoren, Selinonte suntsitu zuena. Kartagoko senatuak Hannibali emandako agindua bete zen Selinonte menperatzean. Hala ere, Hannibalek erabaki zuen Himerarantz abiatzea, aitonak 70 urte lehenago jasandako porrotaren mendekua hartzeko.
Aurkarien armadak
Zenbait iturriren ustez, Kartago 120.000 soldadu mobilizatu zituen, 4.000 zaldun barne. Errekrutatzea Afrikan, Sardinian, Iberiar penintsulan eta Siziliako greziarren artean egin bazen ere, K.a. 409an Selinonteko kanpainarako. Hala ere, errealistena da 40.000 soldadu inguru izatea. Kartagotar armada 20.000 sikuloekin eta elimiarrekin indartu zen Selinonteko guduaren ostean eta Himerako bidean, guztira 50.000 soldadu.
Manabu Mochizuki
Manabu Mochizuki (望月 学, 1975eko martxoaren 14a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Himerako gudua (K.a. 409)
Kartagoko kohorteak
Kartagotar armada nazionalitate askotakoa zen. Libiar infanteria astuna eta arina armadaren unitate disziplinatuenak ziren. Astunak formazio itxian borroka egiten zuen, ezpata luzeekin eta ezkutu biribilekin armaturik, kaskoak eta lihozko korazak zeramatzan ere. Libiar infanteria arinak, berriz, xabalinak eta ezkutu txikiak zituen. Iberiar infanteriak tunika zuriak, purpurazko ertzekin jantzi zituen baita larruzko kaskoak ere.
Infanteria astunak falange trinkoan borroka egiten zuen, haren armak xabalinak, ezkutu luzeak eta ziztatzeko ezpata txikiak ziren. Campaniako, Sardiniako eta Galiako infanteriek berezko tresneria zuten, zenbaitetan, Kartagok ekipaturik. Libiarrek, kartagotarrek eta libio-feniziarrek bazuten ondo prestatutako eta disziplinatutako zalditeria, ezpata sastatzaile eta ezkutu biribilekin. Numidiatik zalditeri arina ezin hobea zetorren xabalin multzo batekin horniturik, eta zaldiak brida eta estriburik gabe gidatzen zituzten.
Iberiarrek eta galiarrek zalditeria zekarten. Libiarrek lau zalditako gurdi gehienak zituzten, baina Kartagok, oraindik ere, ez zituen gerrarako elefanteak erabili. Kartagotar ofizialek armada osoko agindua zuten, zenbait unitatek berezko buruzagiak bazituzten ere.
Ezaguna da kartagotarrek Motian Sirakusako quinquerremekin topo egin zutenentz. Dirudienez, greziarrek itsasontzi mota horiek asmatu zituzten, baina ez dago argi holako itsasontziak Messinako kanpainian agertu ziren.
Greziar indarrak
Greziar armadaren mamia hoplitak ziren, gehienak Sirakusaren menpekoak, Italiatik eta Greziatik hainbat mertzenario bazeuden ere. Sikuloak eta Siziliako beste biztanle batzuk hoplitak eta peltastak moduan Sirakusako armadarako kontratatuak izaten ziren bitartean, Campaniatik etorritakoak baliteke samnitak edo etruskoen gerlarien ekipamendua ekartzea. Falangea izan zen borroka egiteko formaziorik ohikoena. Hiri handiek Sirakusak eta Agrigentok bezala, 10.000-20.000 soldaduen artean eman zitzaketen, baina beste txikiago batzuk, hala nola, Himerak eta Messinak, 3.000 eta 6.000 artean. Sirakusak Himerara Selinonte laguntzeko bidalitako batailoia, 3.000 sirakusar, 1.000 agrigentoar eta, agian, beste 1.000 mertzenarioz osaturik zegoen.
Beharrezkoa izatekotan, Sirakusak gizonezkoak eta emakumezkoak erabili zituen peltastak gisa. Zalditeriari dagokionez, hiritar aberatsen eta mertzenarioen artean errekrutatzen zen.
Sirakusako itsas-armada quinquerremetan oinarrituta zegoen (asmakizun hau Dionisiori egozten zaio) baita trirremeetan ere. Ez dago jakiterik zenbat garraio-itsasontzi zeuden, baina flotaren arraunlariak hiritarrak ziren.
Gudua
Hannibal Himerara abiatu zenean, agian, hartu zuen Selinonteko zalditeriak K.a. 480ean hartutako bide bera. Kanpamentua hiriko mendebaldean ezarri zuen bitartean, armadaren heren bat Himerako hegoaldean kanpatu zen. Himera hiria 100-120 metroko muino baten gainean kokatu zen, Himera ibaiaren mendebaldean. Iparraldean, mendebaldean eta ekialdean, muinoa aldapatsua zegoen, baina pendiza bigunagoa hegoalderantz. Hiriko mendebaldean eta hegoaldean tontor batzuk zeuden. Hiria beste harresi batekin inguratzearen ordez, kartagotarrek, kanpamentuak ezarri orduko, Himera dorreekin eta arieteekin eraso zuten. Alabaina, harresiak sendoak izatean, infanteria punikoak ezin zuen hirian sartu. Orduan, Hannibalek zulatzaileak bidali zituen harresien azpian tunelak egiteko eta zurezko habeekin itxita zeuden harresien arrakaletan sua pizteko.
Horren ostean, Diokles jenerala heldu eta hirian sartu zen 3.000 Sirakusako hoplitekin, Agrigentoko 1.000 soldaduekin eta 1.000 mertzenarioekin, Himerako 10.000 soldaduekin batera borroka egiteko (hauetariko gehienak hoplitak ziren, baina bazeuden zenbait zaldun eta peltastak ere). Greziarrek sorpresazko eraso bat egin zuten, beharbada, hegoaldeko kartagotarren kontra. Nahiz eta ezustekoan hartu, afrikarrek erasoari erantzun zioten. Azkenean, kartagotarrek amore eman eta alde egin zuten 6.000 soldadu galdu ondoren, greziarrek jasarrita. Gauzak honela, Hannibalek kontraeraso bat egin zuen beste kanpalekuan erreserbako armadarekin (Himerako mendebaldekoa), greziarren atzeraguardia harrapatuz hirira itzultzen zenean. Greziarrek 3.000 soldadu galdu zituzten. Sirakusako flota gehiena Siziliatik kanpo zegoen, baina 25 trirreme heldu ziren Himerara guduaren ostean. Kartagoko flota Motian zegoenez, greziarrak Himerako uretan nagusiak ziren.
Hannibalek, orduan, flota punikoak Motiatik Sirakusa erasoko zuelako zurrumurru faltsua zabaldu zuen, Sirakusa babes gabe baitzegoen. Horrek greziarrak konbentzitu zuen Himera bertan behera uzteko eta Sirakusara itzultzeko. Himeratarrek bakarrik ezin zutenez ezer egin kartagotarren aurrean, erabaki zuten hiria uztea. Dioklesek gauez alde egin zuen bere armadarekin eta gizonezkoen erdiekin. Bitartean, Sirakusako ontziek ahalik eta emakume eta ume gehien ebakuatu zituzten. Hurrengo egunean, kartagotarrek erasoari ekin zioten, baina hiriak, zenbait egunez, ez zuen amore eman. Azkenean, kartagotarrek harresian zulo bat egin eta gero, hirian arrapaladan sartu ziren, garnizio txikia menperatuz.
Mendekua
Hannibalek 3.000 preso hil zituen bere aitonak K.a. 480an porrot egin zuen tokian. Himera guztiz suntsitu zuen, tenpluak ere lurzoru mailean utzi zituen eta emakumeak nahiz umeak esklabo bihurtu. Hala eta guztiz ere, Hannibalek ez zuen ibaia hiritik desbideratu (K.a. 511n, greziarrek Sibarisen egin zuten bezala). Gerraren harrapakinak soldaduen artean banatu ziren eta presoak esklabo saldu. Mertzenario italiarrak haien buruzagiez eta soldataren eskasiaz kexatzean, armadatik kanporatuak izan ziren. Ondoren, greziarren zerbitzura sartu ziren.
Ondorioak
Hannibalek, Himera birrindu ondoren, ez zuen eraso Agrigento ezta Sirakusa ere, nahiz eta hauek K.a. 480an Kartago humiliatu. Armada desmobilizatu ondoren, eskualde punikoak gotortu zituen eta Kartagora itzuli zen, non ohorekin onartua izan baitzen. Himera ez zen inoiz berreraiki. Bizirik irten zirenek, inguruan Termae hiria eraiki zuten greziar eta feniziar populazioarekin. Himerako arpilaketari greziarren erantzuna biguna izan zen: Sirakusak flota handitu zuen bitartean, Agrigentok armada handitu zuen, baina greziarrek ez zuten erasorik egin eskualde punikoan. Hermokratesek, Sirakusako jeneral batek, aitzakiatzat hartuta Himerako birrinketa, Selinonten base bat ezarri eta Motiako eta Palermoko eremuak harpilatzeko. Horrek kartagotarren erantzun gogorra eragin zuen, zeinek ia Sizilia osoa kontrolatu baitzuten K.a. 405ean.
Chars
Chars Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
NRK
Norsk rikskringkasting edo NRK Norvegiako irrati-telebista publiko konpainia da, herrialdeko hedabide talde nagusia. 1933an eratu zen, aurretik zeuden irrati emisora pribatu guztiak xurgatuz. Hiru telebista kate nazional eta hiru irrati kate nazional igortzen ditu
Chars
Biztanleria
2007an Chars udalerrian erroldatutako biztanleak 1.772 ziren. Familiak 633 ziren, horien artean 150 pertsona bakarrekoak ziren (51 bakarrik bizi ziren gizonak eta 99 bakarrik bizi ziren emakumeak), 178 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 269 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 708 etxebizitza zeuden, 643 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 60 hutsik zeuden. 574 etxeak ziren eta 133 apartamentuak ziren. 643 etxebizitza nagusietatik 491 bere jabearen bizilekua ziren, 131 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 18 etxek gela bat zuten, 81 etxek bi zituzten, 113 etxek hiru zituzten, 194 etxek lau zituzten eta 238 etxek bost zituzten. 435 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 272 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 283 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.169 ziren, horien artean 887 aktiboak ziren eta 282 inaktiboak ziren. 887 pertsona aktiboetatik 804 lanean zeuden (422 gizon eta 382 emakume) eta 83 langabezian zeuden (42 gizon eta 41 emakume). 282 pertsona inaktiboetatik 77 erretiraturik zeuden, 112 ikasten zeuden eta 93 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chars udalerrian 635 unitate fiskal zeuden, 1.655 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.809 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 72 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 3 jatetxeak eta 3 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Chars udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 453 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Chars udalerrian lizeo teknologiko bat zegoen 503 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Erica Durance
Erica Durance (Calgary, 1978ko ekainaren 21a) Kanadako aktorea da. Smallville telesailean Lois Lane-ren rola betetzeagatik egin zen ezagun. Ondoren Alex Reid doktorea izan zen Saving Hope telesail kanadarrean.
Biografia
Calgaryn jaio bazen ere Albertako Three Hills herriko indioilar haztegi batean hazi zen. Abeslari klasikoa izateko bideratu bazuten ere aktore izatea zuen amets. 1996an Wesley Parkerekin ezkondu zen eta haren abizena hartu zuen. 1999an Vancouverrera joan zen aktore profesionala izateko asmoz. Yaletown Actors Studion egin zituen ikasketan. 1999an Parkerretaz banatu eta 2001ean David Palffy irakaslearekin ateratzen hasi zen. 2005ean ezkondu ziren.
Iragarkiak egin zituen aurrena eta ondoren hainbat telesailetako ataletan agertu zen, denetan ezagunena Stargate SG-1 telesailekoa, Teal'c pertsonaiaz maitemintzen zen liburuzain intergalaktikoa izan zen. Urte berean The Chris Isaak Show komediako atal batean agertu zen. Hasierako urteetan Erica Parker izena erabili zuen.
2004an egindako casting batean Smallville telesailean Lois Lane izateko aukeratua izan zen. 4. denboraldian sartu zen ohiko aktore gisa eta 5. denboralditik aurrera protagonista bihurtu zen. 2011 artean jarraitu zuen telesailak, bitartean telefilme batzu egin zituen. 2006an FHM aldizkariak Munduko 100 emakumezko sexienen zerrendan 38. postuan kokatu zuen. Hurrengo urteetan antzerako zerrendetako ohikoa izan zen, eta FHM eta Maxim aldizkarietako azalean agertu zen.
2012an Saving Hope telesailean berriz ere protagonista papera izan zuen, Alex Reid doktorea izan zen, zirujau nagusia. Telesailaren ekoizlea ere bazen eta atal bat berak zuzendu zuen. 3. denboraldian haurdun gelditu zen eta pertsonaia ere bai, noski. 2017 arte iraun zuen telesailak. Supermanen inguruko telesailekin jarraituz Supergirl telesailean ohiko aktorea izan zen, eta Batwoman telesailean berriz Lois Lane izan zen.
Hylophilus ochraceiceps
Hylophilus ochraceiceps Hylophilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Vireonidae familian sailkatua dago.
Luis Martín-Santos
Luis Martín-Santos Ribera (Larache, Maroko, 1924ko azaroaren 11 - Gasteiz, 1964ko urtarrilaren 21a) donostiar idazle eta sendagilea izan zen. Gaztelaniaz idatzi zituen bere obrak.
Bizitza
Bere aita, Leandro Martín-Santos, mediku militarra zen. Ondorioz, Luis Martín-Santos Rifeko Gerraren erdian, Larachen jaio zen, une horretako espainiar posizio bakanetako bat. Bost urte zituela joan zen Donostiara bizitzera. Medikuntza ikasketak egin zituen Salamancan eta Madrilen eta 1946 urtean lizentziatu zen. 1951n Donostiako psikiatrikoko zuzendari izendatu zuten.
Frankismoaren kontra jardun zuen, Alderdi Sozialistaren inguruan, eta kartzelan egon zen, horregatik, behin baino gehiagotan. Uste denez, Melitón Manzanasek torturatu zuen. Orduko haren lagun Enrique Múgica bezala, PSOEren kide klandestinoa izan zen.
Medikuntzari buruzko saiakerak idatzi zituen, bereziki kirurgiaz eta psikiatriaz, hala nola Dilthey, Jaspers y la comprensión del enfermo mental (1955) eta Libertad, temporalidad y transferencia en el psicoanálisis existencial (1964). Fama literaturatik etorri zitzaion, 1962an Tiempo de silencio (Isiltasun garaia) eleberria argitaratu zuenean. Bertan, ikuspegi ironiko batetik agertzen du hiri handi bateko giroa, oso teknika landu baten bidez. Eleberri hori da, gaztelaniazko literatura modernoan, nagusietako bat. Hura izan zen haren obra bukatu bakarra, baina istripuz hil ondoren, zenbait testu eta eleberri bukatu gabe baten zatiak argitaratu zizkioten: Tiempo de destrucción (1975) eta Apólogos y otras prosas inéditas (1970). Hil ondoren, haren izena eman zioten zuzendari izan zen erietxeari.
Arcas (Aude)
Arques Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Serpa
Serpa Portugalgo Bejako barrutian dagoen udalerria da. 2011ean 15.623 biztanle zituen.