cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anton Txekhov
Eragina
George Bernard Shaw antzerkigile irlandar rak, eta Literaturaren Nobel saridun ak, Etxea antzezlanaren hitzaurrean dio Txekhoven Kaioa, Osaba Vania eta Gereziondoen lorategia lanekin lotura zuela, bihotz hautsien ezaugarrien azterketekin. Halaber, Txekhoven eragina beste hainbat ingeles idazleetan ere aurkitzen da, hala nola Katherine Anne Porter, Sherwood Anderson, Ernest Hemingway, Bernard Malamud eta Raymond Carver
Salles-sur-l'Hers
Salles-sur-l'Hers Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Anton Txekhov
Dramaturgiaren printzipioa
“''Kendu istorioan premiazkoa ez den guztia. Antzerkiaren lehenengo ekitaldian horman fusil bat zintzilikatuta dagoela esaten baduzu, nahitaezkoa da bigarren edo hirugarren ekitaldian tiro bat botatzea. Erabiltzeko pentsatuta ez badago, ez du zertarako han egon''."
Allogny
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Salles-sur-l'Hers
Biztanleria
2007an Salles-sur-l'Hers udalerrian erroldatutako biztanleak 574 ziren. Familiak 256 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Anton Txekhov
Antzezlanak
Txekhov antzerkiaren historiako egilerik garrantzitsuenetako bat da, bere maisulan ezagunenak honako laurak izanik: Kaioa, Osaba Vania, Hiru ahizpak, eta Gereziondoen lorategia.
Allogny
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 650 ziren, horien artean 502 aktiboak ziren eta 148 inaktiboak ziren. 502 pertsona aktiboetatik 466 lanean zeuden (251 gizon eta 215 emakume) eta 36 langabezian zeuden (13 gizon eta 23 emakume). 148 pertsona inaktiboetatik 65 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Anton Txekhov
Ipuinak
Txekhoven ipuinak berdintsuak dira gaiz eta estiloz, ia ekintzarik eta intrigarik gabekoak, umorezkoak gehienak, Errusiako burgesia deskribatzen dutenak, neurritasun handiz eta ezaugarri artifizialei uko eginez idatziak. Txekhovenak, batzuetan, ezerezaren kontakizun gogoangarriak dira, edota hutsaltasun transzendentalarenak, horrelakorik esaterik balego. Honakoak dira ezagunenak:
Salles-sur-l'Hers
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Allogny
Diru sarrerak
2009an Allogny udalerrian 421 unitate fiskal zeuden, 1.036,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.284 euro zen.
Salles-sur-l'Hers
Etxebizitza
2007an 339 etxebizitza zeuden, 260 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 295 etxeak ziren eta 44 apartamentuak ziren. 260 etxebizitza nagusietatik 171 bere jabearen bizilekua ziren, 71 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 69 etxek lau zituzten eta 139 etxek bost zituzten. 162 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 128 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 100 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Allogny
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 margolariak, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 2 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
Salles-sur-l'Hers
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Allogny
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Allogny udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 720 hektarea erabiltzen.
Salles-sur-l'Hers
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 330 ziren, horien artean 254 aktiboak ziren eta 76 inaktiboak ziren. 254 pertsona aktiboetatik 236 lanean zeuden (134 gizon eta 102 emakume) eta 18 langabezian zeuden (5 gizon eta 13 emakume). 76 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Allogny
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Salles-sur-l'Hers
Diru sarrerak
2009an Salles-sur-l'Hers udalerrian 271 unitate fiskal zeuden, 616 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.399 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 2 harategiak ziren.
2000. urtean Salles-sur-l'Hers udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.683 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles
Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles ("Etxalde-kudeatzaileen sindikatuetako federazio nazionala") edo FNSEA frantses estatuko laborarien sindikatu bat da.
Enpresaburu-elkartea ere bada eta bere orientazio politikoa eskuinekotzat jotzen da; laborantza intentsiboaren aldeko jarrera du. Horregatik elkarte honetako goi arduradunak izan direnen artean ez dira falta joera ideologiko honetako alderdiekin karguak okupatu dituztenak: Michel Debatisse ministroa izan zen Raymond Barrerekin eta François Guillaume Jacques Chiracekin.
Estatu mailan sektoreko lehen sindikatua da baina azken urteotan Ipar Euskal Herrian ezkerrekotzat jotzen diren ikuspegiak eta laborantza iraunkorra defenditzen dituen Confédération paysannerekin harreman estuak dituen ELB gailendu zaio.
Ezaugarriak
Departamenduetako Chambre d'Agriculture edo Laborantza Ganbera ia guztiak kontrolatzen ditu. 2007an ganbera hauetarako hauteskundeetan %54,9 atera zuen eta bere atzetik Confédération paysannek %19,6 eta Coordination ruralek %18,7 erdietsi zuten.
Elkarte honetako kideak hiru maila hauetan antolatzen dira:
Horrez gain Jeunes Agriculteurs (JA, "Laborari gazteak") sindikatua ere FNSEAren kidea da.
Estatuan Conseil de l'agriculture française (CAF, "Frantses laborantzaren kontseilua), Europar Batasunean COPA ("Nekazaritza-elkarte profesionaletako komitea") eta munduan IFAP izeneko elkarteetako kidea da.
Euskal Herrian
Ipar Euskal Herriari dagokionez bere departamendu mailako egiturak (FDSEA izena hartzen duenak ) nagusitasuna galdu du ELBren indarraren aurretik; Pirinio Atlantikoetan lehen postua erdiesten segitzen du eta hauteskunde-sistemagatik ordezkari gehien-gehienak lortzen ditu.
Euskal Herriko Laborantza Ganberaren sorreraren aurka egon da eta ez du euskararen edo okzitanieraren inolako erabilerarik egiten bere agerkari publikoetan. Euskaraz erabiltzeko bestelako siglarik ere ez du. 2010ean bere presidentea Henri Bies-Péré (Montanèr, Bearno) Euralis taldeko goi-kargua da. Defenditzen dituen politikengatik batzuetan ELBren filosofiaren inguruan mugitzen diren laborariekin sona handiko ika-mikak izan ditu.
Euskal Herriko Laborarien Batasuna 1982an sortu zutenak FDSEAtik atera ziren bere ildoekin ados ez egoteagatik eta Euskal Herrirako berezko politikarik ez izateagatik. FDSEA bere indarra galduz joan da ELBren aurrean; 1995ean % 47,29rekin boto bakan batzuengatik ozta-ozta eutsi zion lehen postuari baina 2001ean % 45,3rekin ELBk (% 51,16) gainditu zuen. Indarrik gehien laborariak gutxiengoa diren kostaldean eta arto-ekoizleen inportantzia handiagoa den Amikuze eta Agaramonten du; horiexek izan ziren 2001ean lehen postua lortu zuen Euskal Herriko barruti eskualde bakarrak.
Iberoko dorrea
Iberoko dorrea edota Ibero dorretxea, Nafarroa Garaiko Leitza udalerrian dagoen Erdi Aroko burdinola zaharreko industriagunea da. Ingurune hori Goizuetaren mugakidea da, eta Goizuetako herrigunea bi kilometro baino gutxiagora dago.
Kokalekua
Urumea ibaiaren bazterrean dago, Leitzako mendatetik Goizuetara doan errepidean, Leitza udalerriaren lursailetan baina Goizuetako udalerriaren mugan eta bere herrigunetik 2 kilometro eskasera.
Burdinolaren hondakinez osatua dago, eta Urumea ibaia zeharkatzen duen zubi gotiko eder bat igaroz bertaratzen da.
Historia
Gunean, dorrea bera, Erdi Aroko zubia, erabiltzen ez den baserria eta burdinolaren hondakinak kontserbatzen dira.
1970eko hamarkadararte dorretxea bizileku izan zen, eta 1980ko hamarkada eta 1990eko hamarkadan biltegi eta baserri lanabesen gordeleku bezala erabilia.
2011. urtean, Leitzako Udalak lursailak eta higiezinak erosi zituen 227.470 euroren truke, kultura paisaia hori definitzen duen ondare ukigarri eta ukiezina zaintzeko asmoarekin.
Ezaugarriak
Oinplano laukizuneko dorretxea da, 14 metro garai, 10 metro zabal eta bataz-besteko 12 metro garaierakoa, baina jatorriz zenbait metro gehiagoko garaiera zuen. Bere Erdi Aroko arkitektur elementu gisa zortzi gezileiho mantendu eta ikusgai daude, eraikinaren horman egindako defentsa zirrizkuak, hauetatik dorretxearen barnean zeuden gezileriek kanpora geziak jaurti zitzazketen. Gainera, arku erdiko eta kareharrizko dobeladun atea ere badu.
Biòt
Biztanleria
2007an Biot udalerrian erroldatutako biztanleak 8.995 ziren. Familiak 3.537 ziren, horien artean 989 pertsona bakarrekoak ziren (528 bakarrik bizi ziren gizonak eta 461 bakarrik bizi ziren emakumeak), 912 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.280 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 356 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.113 ziren, horien artean 4.435 aktiboak ziren eta 1.678 inaktiboak ziren. 4.435 pertsona aktiboetatik 4.083 lanean zeuden (2.174 gizon eta 1.909 emakume) eta 352 langabezian zeuden (161 gizon eta 191 emakume). 1.678 pertsona inaktiboetatik 389 erretiraturik zeuden, 796 ikasten zeuden eta 493 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Biot udalerrian 3.607 unitate fiskal zeuden, 9.418 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.933 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.118 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 7 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 68 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 134 eraikuntza enpresak ziren, 196 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 20 garraio enpresak ziren, 55 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 118 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 39 finantziazio enpresak ziren, 81 higiezinen enpresak ziren, 255 zerbitzu enpresak ziren, 78 administrazio publikoko enpresak ziren eta 55 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 196 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 5 banku bulegoak, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 21 igeltseroak, 18 margolariak, 12 zurginak, 17 iturginak, 20 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 9 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 2 aldi baterako lan enpresak, 34 jatetxeak, 34 higiezinen agentziak, 4 tintoreriak eta 4 apaindegiak.
2009an zeuden 40 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 4 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 4 okindegiak, 5 harategiak, 1 arraindegi zen, 4 liburu dendak, 3 arropa dendak, 5 etxerako tresna dendak, 3 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 2 drogeria, 3 lurrin-dendak, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Biot udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 4 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Biot udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 779 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Limalonges
Limalonges Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Limalonges udalerrian erroldatutako biztanleak 879 ziren. Familiak 343 ziren, horien artean 90 pertsona bakarrekoak ziren (37 bakarrik bizi ziren gizonak eta 53 bakarrik bizi ziren emakumeak), 138 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 86 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 29 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 479 etxebizitza zeuden, 350 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 78 bigarren erresidentzia ziren eta 51 hutsik zeuden. 478 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 350 etxebizitza nagusietatik 307 bere jabearen bizilekua ziren, 38 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 106 etxek lau zituzten eta 178 etxek bost zituzten. 288 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 181 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 129 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 438 ziren, horien artean 296 aktiboak ziren eta 142 inaktiboak ziren. 296 pertsona aktiboetatik 258 lanean zeuden (158 gizon eta 100 emakume) eta 38 langabezian zeuden (18 gizon eta 20 emakume). 142 pertsona inaktiboetatik 65 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 55 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Limalonges udalerrian 349 unitate fiskal zeuden, 786,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.343 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 1 zurgina, 1 iturgina, 4 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
2000. urtean Limalonges udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 994 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aixe-sur-Vienne
Aissa Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vienne Garaia departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aixe-sur-Vienne udalerrian erroldatutako biztanleak 5.532 ziren. Familiak 2.427 ziren, horien artean 755 pertsona bakarrekoak ziren (272 bakarrik bizi ziren gizonak eta 483 bakarrik bizi ziren emakumeak), 937 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 605 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 130 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 2.753 etxebizitza zeuden, 2.446 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 59 bigarren erresidentzia ziren eta 248 hutsik zeuden. 2.101 etxeak ziren eta 646 apartamentuak ziren. 2.446 etxebizitza nagusietatik 1.672 bere jabearen bizilekua ziren, 722 alokairuan okupaturik zeuden eta 52 doan lagata zeuden; 30 etxek gela bat zuten, 198 etxek bi zituzten, 428 etxek hiru zituzten, 769 etxek lau zituzten eta 1.021 etxek bost zituzten. 1.686 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.064 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.093 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Errentak eta okupazioa
2007an batez besteko errenta 11,6€/h zen. Goi karguen kasuan 21,3€/h zen (22,6€/h gizonen artean eta 18,4€/h emakumeen kasuan), erdi-mailakoak 13€/h (13,2€/ h gizonentzat 12,6 emakumeentzat), enpleatuentzat 9,4€/h (9,6€/h gizonen kasuan eta 9,3€/h emakumeen kasuan) eta langileentzat 9,5€/h (9,8€/h gizonek eta 8,4€/h emakumeek).
Diru sarrerak
2009an Aixe-sur-Vienne udalerrian 2.480 unitate fiskal zeuden, 5.528,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.544 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 247 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 10 janari enpresak ziren, 18 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 43 eraikuntza enpresak ziren, 47 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 13 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 29 zerbitzu enpresak ziren, 34 administrazio publikoko enpresak ziren eta 21 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 82 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 2 funerariak, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 5 igeltseroak, 8 margolariak, 8 zurginak, 6 iturginak, 3 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 8 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 11 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 31 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 7 okindegiak, 2 harategiak, 3 liburu dendak, 5 arropa dendak, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 1 drogeria zen, 1 bitxi-denda zen eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean Aixe-sur-Vienne udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.056 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Aixe-sur-Vienne udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 732 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Wolfgantzen
Wolfgantzen Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Wolfgantzen udalerrian erroldatutako biztanleak 1.037 ziren. Familiak 410 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (44 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 139 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 167 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 426 etxebizitza zeuden, 414 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 386 etxeak ziren eta 40 apartamentuak ziren. 414 etxebizitza nagusietatik 341 bere jabearen bizilekua ziren, 64 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 96 etxek lau zituzten eta 271 etxek bost zituzten. 392 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 142 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 250 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 722 ziren, horien artean 548 aktiboak ziren eta 174 inaktiboak ziren. 548 pertsona aktiboetatik 511 lanean zeuden (285 gizon eta 226 emakume) eta 37 langabezian zeuden (11 gizon eta 26 emakume). 174 pertsona inaktiboetatik 75 erretiraturik zeuden, 50 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Wolfgantzen udalerrian 408 unitate fiskal zeuden, 1.043 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.467 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 43 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren eta 3 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lurrin-denda bat zen.
2000. urtean Wolfgantzen udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 354 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Santa Eulalia Bajera
Santa Eulalia Bajera Errioxako udalerria da, 2005ean 121 biztanle zituena.
San Frantzisko
San Frantzisko izenak hainbat adiera ditu:
Dundas gaztelua
Dundas gaztelua, Eskoziako Mendebaldeko Lothian lurraldean dagoen gaztelu bat da, Dalmeny herrian.
1416an James Dundasek eraikiarazi zuen eta Dundas klanaren egoitza izan zen. 1818an William Burns arkitektoak zaharberritu eta gaur egungo eraikinak duen itxura eman zion.
Masanobu Matsufuji
Masanobu Matsufuji (松藤 正伸, 1992ko apirilaren 27a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Azul Claro Numazu.
NGC 911
NGC 911 galaxia bat da, Andromeda konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Tekamah (Nebraska)
Tekamah Nebraskako hiri bat da. Burt konderrian kokatua dago. 2010ean 1,736 biztanle zituen, 3.43 kilometro koadrotan banatuta.
Cerastes
Cerastes Viperidae familiako narrasti genero bat da. Ekialde Hurbila eta Afrikan bizi dira.
Adasa
1427n jada despopulatu bezala agertzen zen. Bere lurrak Orotz-Betelu kontzejuetara pasa ziren.
Izena
Adasa toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Geografia
Adasa Artzibarran zegoen historiki, baina Urraulgoitikoan geografiki.
Inguru naturala eta kokapena
Artzibar ibarra berezia da, bitxia beharbada, eta Erdi Arokan galtzen da bere jatorria. Ez dio jarraitzen ibai baten inguruan garatzeko zonako arauari. Bi adar bereiz ditu, Irati eta Urrobi ibaien ibilbideei jarraituz, eta hirugarren adar erdi bortxatu bat Gurpegi errekaren inguruan.
Klima
Udalerriko gunerik garaienetan izan ezik, Artzibar gehienean klima azpimediterraneoa nagusi da. Urteko batez besteko tenperatura 6 eta 12 gradu bitartekoa da (sei gradu mendietan eta hamabi herrigunean). Prezipitazioak 1 000 eta 1 600mm bitartekoak dira, betiere udaberrian eta udazkenean ugariagoak. Urteroko egun euritsuak 100-120 inguru izaten dira, eta azarotik apirilera ohikoa da elurra jaustea.
Baso-soiltze gogorra jasan dute Artzibar aldeko basoek. Pagoa, pinu basatia, haritza eta artea dira zuhaitzik ugarienak. Artea, arroilean eta ipar eta ipar-mendebaldeko mendietan hedatzen da batez ere. Birlandatutako pinuek 1 000 hektareatik gora hartzen dituzte, batez ere Austriatik ekarritako pinu lariziarrak dira.
Estazio meteorologikoak
Artzibarren dagoen Orotz-Betelu udalerrian (ibarraren parte da geografikoki, baina ez administratiboki), itsasoaren mailatik 619 metrora, Nafarroako Gobernuak 1993n jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
Inguruko klimatologiagatik, ez dirudi oso egokia urtearen zati handi batean bizitzeko. Antzinako herria izan zen, ia baserria, San Martini eskainitako elizarekin. 1427rako jenderik gabe zegoen. Ezagutzen dugun datu bakarra 1366an eta 1402an hiru bizilagun zeudela aipatzea da.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Haplochromis coprologus
Haplochromis coprologus Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Miriam Imaz
Miriam Imaz (Zarautz, ?) euskal surflaria da.
Afroedura nivaria
Afroedura nivaria Afroedura generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Wagner Lopes
Wagner Lopes (japonieraz: 呂比須 ワグナー, 1969ko urtarrilaren 29a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Kai Reus
Kai Reus (Winkel, 1985eko martxoaren 11) Herbehereetako txirrindulari ohia da. Junior mailan, Munduko Txapelduna eta Munduko Kopako Txapelduna izan zen.
Palmaresa
2003 2005 2006 2009 2011 2012
San Vicente de la Sonsierra
San Vicente de la Sonsierra Errioxako udalerria da, 2020an 996 biztanle zituena. Logroño hiriburutik 35 km mendebaldera kokaturik dago, Ebro ibaiaren ertzean. San Vicente de la Sonsierra gotorlekua X. mendean sortu zuen Nafarroako Erresumak.
Los Picaos penitentzia prozesioarengatik da ezaguna.
Geografia
Antzinako Nafarroako Sonsierra eskualdean kokaturik dago, Toloño mendilerroaren oinean, hortik bere izena. Ebro ibaiaren iparraldeko ertzean kokaturik dauden Errioxako hiru herrietako bat da, besteak Briñas eta Ábalos dira.
497 metroko altuera hartzen duen muino batean eraikita dago, Ebro ibaiaren gainean.
Herriak
San Vicente de la Sonsierra herriguneaz gain badaude beste hainbat herri udalerrian. Aipagarrienak Rivas de Tereso (16 biztanle 2013an) eta Peciña (7 biztanle 2013an) dira. Hauetaz gain Orzales, Doroño eta Pangua hustuta daude.
Aurrekariak
Santa María de La Piscina baseliza inguruan X. mendea baino lehenagoko herrixka bat izan zela erakusten dute baseliza berriztatzerakoan aurkitu zitutzen hilobiek. XIV. mende aldera hustuko zen, Gaztelako Gerra Zibilean, eta bertako biztanleek Peciña sortu zuten, izenak Piscinaren aldaera ematen du. San Vicente de la Sonsierra herrigunetik 6 kilometro mendialdera kokaturik dago.
Sonsierra eskualdean herrixka ugari aurkitzen ziren baseliza bati lotuak. San Martín de Sonsierra, San Juan, San Pablo, San Pelayo, Doroño, San Román, Hornillos, Orzales, Artajona, Pangua, Santiago, Mutilluri, Peciña, Ribas eta Ábalos dokumentatu dira.
San Vicente de la Sonsierra
IX. mendean Eneko Arista Iruñeko erregeak Buradon eta Logroño artean muga egonkor bat ezarri nahi izan zuen eta inguruko hainbat herri gotortu zituen. 934 inguruan sortu zen San Vicente de la Sonsierra. Antso III.a Gartzeitz Iruñeko erregeak 1014an San Vicente eta haren ondasunak Leireko monasterioari eman zizkion eta XIV. menderarte haren menpekoa izan zen. XI. mendean Ebro ibaiaren gainean zubi gotortu bat eraiki zen bi dorre zituena eta pasabide garrantzitsua izanik zeharkatzerakoan zerga kobratzen zen. 1172. urtean Antso VI.a Nafarroakoak Guardiako Forua eman zion, Logroñoko Foruaren oso antzekoa zena. Haren semeak, Antso VII.ak gaztelua eraiki zuen 1194an eta eremua harresitu zuen. Navas de Tolosako guduaren ondoren Piscinako Etxeak kateen armarria jaso zuen.
Hurrengo urteetan borroka ugari izan zituen inguruan. XIII. mendean ibaiaren beste aldean dagoen Briones herriarekin izan zituen istiluak. 1367an Gaztelako Petri I.a Ankerraren eta Henrike II.aren arteko borrokak bete betean harrapatu zuen. Hernikeren tropek gaztelua ezin izan zuten hartu eta San Vicente inguruko herrixka guztiak erre zituzten, Ábalos baino ez zen salbatu. Gerra honen amaieran Nafarroaren esku gelditu zen eta Henrikeren tropen aurrean erakutsitako adoreagatik Karlos II.ak kaparetasuna eman zien San Vicenteko biztanleei eta haien ondorengoei. 1373an Gaztela eta Nafarroaren arteko itunaren bidez Logroño gaztelarrei itzuli arren San Vicentek Nafarroako Erresuman jarraitu zuen.
XV. mendean borrokek jarraitu zuten eta Pedro Fernández de Velascok San Vicente erasotu zuen. 1437an Gaztelak eta Nafarroak bake itun berria sinatu artean istilu ugari izan ziren. 1451ean Nafarroako Gerra Zibila hasi zen Joan II.a Aragoikoaren eta Karlos Bianako Printzearen artean eta 1464an amaitzerakoan San Vicente de la Sonsierra Gaztelako Erresumak eskuratu zuen. Gaztelak Nafarroa konkistatzerakoan muga eremua izateari utzi zion eta hainbat mendetako bakealdia iritsi zen.
1657ko urriaren 7an Castilnovoko kondeak (orduan San Vicenteren jabea zenak) Ábalos herriari independentzia eman zion.
XIX. mendean hainbat gerra izan zituen berriz. 1807 eta 1813 artean tropa frantsesek okupatu zuten herria. 1833an Lehen Karlistaldian Zurbano jeneral liberalak okupatu zuen eta 1876 artean izan ziren ondorengo gerratan ere kalte handiak jasan zituen San Vicentek.
Garraioa
Araba Bus sareko eta lineek zerbitzua ematen diote udalerri honi:
Ekonomia
San Vicente de la Sonsierraren ekonomia ardogintzan oinarritzen da. 20 upategi inguru daude herrian eta guztira 30 km2-ko azalera hartzen dute mahastiek. Honako hauek dira San Vicenteko upategik:
Kultura
San Vicente de la Sonsierrako kultur ekintza ezagunena Los Picaos da. Urteko hainbat egunetan egiten da, Aste Satuan eta maiatzeko eta iraileko gurutze santuan. Prozesioan eta nekaldian doazen penitenteak autoflagelatu egiten dira. Borondatezko ekintza da eta itxaron zeerrenda luzea izaten da bertan parte hartzeko. Cofradía de la Santa Vera Cruz de San Vicente kofradiak antolatzen du XVI. mendetik.
Herriko jai nagusiak urtarrilaren 22an (San Bizente eguna), ekainaren 26an (San Pelaio eguna) eta irailaren 7 eta 12 artean (Virgen de los Remedios).
Eurocopter AS350 Écureuil
Eurocopter AS350 Écureuil motor bakarreko helikoptero arina da, Aérospatiale eta Eurocopter (egun Airbus Helicopters) enpresek egina. Lehenengo hegaldia 1974an egin zuen eta bi aldaera ditu: Eurocopter AS 355 Ecureuil 2 eta Eurocopter EC 130. Ertzaintzak erabiltzen du.
Guadajozko geltokia
Guadajoz Sevillako Renfe Aldirien geltokia da, udalerrian kokatuta dagoena.
Trichomycterus chaberti
Trichomycterus chaberti Trichomycterus generoko animalia da. Arrainen barruko Trichomycteridae familian sailkatzen da.
Terrytown (Nebraska)
Terrytown Nebraskako hiri bat da. Scotts Bluff konderrian kokatua dago. 2010ean 1,198 biztanle zituen, 1.37 kilometro koadrotan banatuta.
Platteville (Colorado)
Platteville Coloradoko herri bat da. Weld konderrian kokatua dago. 2010ean 2,485 biztanle zituen, 7.441 kilometro koadrotan banatuta.
Trichomycterus chapmani
Trichomycterus chapmani Trichomycterus generoko animalia da. Arrainen barruko Trichomycteridae familian sailkatzen da.
Chanabayaita
Chanabayaita mineral bat da.
Ezaugarriak
Chanabayaita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 da.
Wylder
Wylder Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Wylder udalerrian erroldatutako biztanleak 318 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 107 etxebizitza zeuden, 102 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 5 hutsik zeuden. 102 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 102 etxebizitza nagusietatik 81 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 68 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Jack Churchill
John Malcolm Thorpe Fleming Churchil (1906ko irailaren 16a, Kolonbo, Zeilan - 1996ko martxoaren 8an, Surrey, Ingalaterra), ezizenez  "Fighting Jack Churchill" eta "Mad Jack" (euskaraz Jack Churchill Borrokalaria eta Jack Eroa), britainiar teniente kolonel bat izan zen.
Oso ezohiko izaera zuen soldadu nahiz ofiziala zen, hortik bere ezizenak eta ospe handia. Arku tiraketan oso trebea Erresuma Batua ordezkatuz munduko txapelketan parte hartu zuen. Bere modura borrokatzea gustatzen zitzaion eta Bigarren Mundu Gerra osoan zehar ingeles arku luzea, Eskoziar Lur Garaietako gaita eta claymore eskoziar ezpata handi bat zituela borrokatu zen, su-armarik erabili gabe. Distantzia luzetara soldadu etsaiak hiltzeko arkua erabiltzen zuen, bestelakoan aurrez aurre bere eskoziar ezpata handia.
Wylder
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 195 ziren, horien artean 141 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 141 pertsona aktiboetatik 129 lanean zeuden (78 gizon eta 51 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Jack Churchill
Lelo hau zuen: "Borrokara bere ezpatarik gabe joaten den edozein ofizial, desegoki jantzia dago".
Wylder
Diru sarrerak
2009an Wylder udalerrian 101 unitate fiskal zeuden, 304 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.178 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Wylder udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 392 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Samael Aun Weor
Samael Aun Weor —jaiotzako izen-deiturez, Víctor Manuel Gómez Rodríguez— (Bogota, Kolonbia, – Mexiko Hiria, Mexiko, ) gaztelaniazko idazle esoterista bat izan zen, nazioarteko mugimendu gnostikoaren sortzailea. Aun Weor (1947tik aurrera) eta Samael Aun Weor (1954tik aurrera) deiturak erabili zituen.
Bizitza
Samael Aun Weor Kolonbian jaio zen, 1917ko martxoaren 6an. Gazte-gaztetatik, bizitzaren alderdi traszendentalez arduratu zen, eta garai hartako eskola metafisiko ezberdinetan bila hasi zen, betiko galdera hauei erantzuna aurkitu ahal izateko: Nor gara? Zein da bizitzaren zentzua? Zergatik bizi gara?
Teosofia-jakinbidea, Gurdieff en sistema, tradizio Masonikoa, tradizio Rosacruz-Gnostikoa, eta garaiko okultisten tradizioa ezagutu zituen. Kabala eta Alkimia ere sakon aztertu zituen. Aipatutako teoria horiek guztiek esaten zutena egiaztatu ahal izateko bere baitan esperimentatu zituen, Antropologia Psikoanalitikoa eta meditazio sakonaren bidez.
1948an, Kolonbiako Santa Marta mendilerrora abiatu zen, eta bertan, bere burua ezagutu ahala, eta jasotako ezagutza hori bere baitan berresten eta garatzen zen heinean, ikasle talde txiki bat bildu zen bere inguruan. Talde huraxe izan zen mugimendu gnostiko garaikidearen hastapena, eta luze baino lehen, nazioarteko erakunde bihurtu zen.
Testuinguru honetan hasi zen Maisua bere lehen liburuak idazten, bizitza bezain zaharra den jakinduria hau zabaltzeko: norbere buruaren ezagutza.
50eko hamarkadaren erdialdera, Kolonbia utzi eta bidaia zail bat hasi zuen, izan ere, bere familiarekin Erdialdeko Amerika osoa zeharkatu zuen: Panama, Costa Rica, Nikaragua, Honduras, El Salvador eta Guatemala, Mexiko ra iritsi zen arte. Mexiko hiria izan zen bere bizilekua bizitza osorako. Bertan, barneko Obra Handia burutu zuen.
Mugimendu Gnoskikoaren gida izan diren literatur lanak idatzi zituen, bata bestearen atzetik (bere bizitzan zehar 60 liburu baino gehiago idatzi zituen). Hitzaldiak eman eta sinposioak antolatzeaz gain, kongresuetara, irrati eta telebistako elkarrizketetara eta abarretara gonbidatzen zuten.
Poliki-poliki, bere mezua munduan zehar zabaltzen hasi zen: Estatu Batuetara eta Kanada ra hedatzen hasi zen mugimendu bat zuzendu zuen, ondoren, 1975ean Espainiara iritsi zen mugimendu hori, eta Herrialde honetatik Europa, Afrika, Asia eta Ozeania osora zabaldu zen. Samael Aun Weorrek, bere Izakiaren auto-errealizazioaren ondoren, Mexiko Hirian, 1977ko abenduaren 24an, behin betiko utzi zuen bere gorputz fisikoa. Harrezkero, mugimendu gnostikoa naturaren dimentsio gorenetatik gidatzen jarraitzen du.
Samael maisuaren hitzak hamabi hizkuntza baino gehiagotara itzulita daude, eta bere obra mundu osoan zabalduta daude.
Liburu guztien egile-eskubideei uko egin zien
Samael Aun Weor-ek, 1979ko urriaren 29an, Mexikoko Guadalaja ran egindako kongresuan, bere liburu guztien egile-eskubideei uko egin zien:
Psikologia iraultzailearen tratatua (1975-76)
Psikologia Iraultzailearen Tratatua da Samaelen euskarara itzulitako lehenengo liburua.
1948ko Espainiako Itzulia
1948ko Espainiako Itzulia Itzuli Handi honen 8. edizioa izan zen. 1948ko ekainak 13tik uztailak 4 arte ospatu zen, 20 etapatan banatutako 3990 kilometroko ibilbidea eginez. Madrilen hasi eta amaitu zen.
Samael Aun Weor
Psikologia iraultzailearen tratatua (1975-76)
Sorrera urtea: 1975-76, Mexikon. Jatorrizko izenburua: Tratado de Psicología Revolucionaria
Samael Aun Weorrek, 1975-6an, nork bere buruaz egin beharreko lan psikologikoa laburbildu zuen Psikologia Iraultzaileari buruzko tratatu honetan.
1948ko Espainiako Itzulia
54 txirrindularik hasi eta 26k amaitu zuten proba.
Garailea izan zen Bernardo Ruizek proba, batez beste, 25,723 kilometro orduko abiaduran bete zuen. Mendiko sailkapena ere irabazi zuen.
Haplochromis crassilabris
Haplochromis crassilabris Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
1948ko Espainiako Itzulia
Miguel Gual izan zen etapa gehien irabazi zituen txirrindularia, 4 garaipenekin.
Sailkapenak
Edizio honetan hiru sailkapen jokatu ziren eta honakoak izan ziren emaitzak:
Oskitz Estefania
Oskitz Estefania Gil (Pasaia, 1986ko urriaren 12a-) euskal herritar futbolaria da, egun Arandinan jokatzen duena. Estefaniak aurrelari gisa jokatzen du. Errealeko harrobian ibili zen hainbat urtez, baina lehenengo taldean 4 partidu baina ez zituen jokatu. Eibar eta Eldensen egon zen mailegu moduan errealak Ecijara saldu arte. 2010ean Arandinako jokalaria bilakatu zen.
1948ko Espainiako Itzulia
Sailkapenak
<br style="clear:both" /> <br style="clear:both" />
Oskitz Estefania
Estatistikak
''2015eko maiatzak 24an eguneratua. Datu ofizialak.''
Samael Aun Weor
Psikologia iraultzailearen tratatua (1975-76)
Liburu honetan, geure buruarekin egin beharreko lan psikologikoak nolakoa izan behar duen adierazten du, Maisuak berak bizitza osoa eskaini zion lan horri, eta liburu hau lan horren guztiaren sintesi zoragarria da.
Rosacruz ikasbidea, Gurdjieffen laugarren bidea, irakaspen budista, nahua, kristautasunaren lehen mendeetako gnostikoen ikasbidea eta abar, aztertu eta praktikan jarri ondoren, laburpena eskaintzen digu.
Lan honek, sinplea dirudien arren, sakontasun handia du, eta etengabeko jardunaren bidez soilik da posible burutzea.
Idazleak berak, lan hau idatzi baino urte batzuk lehenago, Psikologia Iraultzaileak historian zehar izan duen trataera honela azaldu zuen:
Hona hemen edozein eskematan egokitzen zaila den maisu espiritual honen hitz batzuk, hobeto ezagutu dezagun:
Uropterygius xanthopterus
Uropterygius xanthopterus Uropterygius generoko animalia da. Arrainen barruko Muraenidae familian sailkatzen da.
Poncha Springs (Colorado)
Poncha Springs Coloradoko herri bat da. Chaffee konderrian kokatua dago. 2010ean 737 biztanle zituen, 7.031 kilometro koadrotan banatuta.
Balthasar Neumann
Johann Balthasar Neumann (Eger, 1687ko urtarrilaren 27a - Würzburg, 1753ko abuztuaren 19a) alemaniar arkitekto eta artilleria militarreko ingeniaria izan zen.
Kanpainen eta armen galdaketa batean hasi zen lanean. 1711n iritsi zen Würzburgera, eta hurrengo urtean geometriari, arkitekturari eta lurren ikuskapenari buruzko lezioak jaso zituen, eta armadan sartu zen. Neurketa-tresnak, Würzburgeko mapa eta abadia berri baten marrazkiak sortu zituen.
1717an Austria-Turkia Gerran parte hartu zuen eta hurrengo urtean Italiako iparraldera joan zen eraikinak ikastera.
Iro Landaluze
Iro Landaluze (1960, Abadiño, Bizkaia ), euskal aktore eta mikologo bat da. Lanbidez, garraiolaria, Mendiola auzoan jaio zen.
ETB1en Udazken Loreak perretxikoei buruzko saioa aurkeztu zuen, gainera tertulia saioetan ere kolaboratu izan du solaskide gisa.
Bestalde, euskal zinemako hainbat filmetan antzeztu izan du.
Salsigne
Salsigne Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Salsigne udalerrian erroldatutako biztanleak 370 ziren. Familiak 160 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 230 etxebizitza zeuden, 167 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 230etxeak ziren. 167 etxebizitza nagusietatik 115 bere jabearen bizilekua ziren, 42 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 65 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 116 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 230 ziren, horien artean 149 aktiboak ziren eta 81 inaktiboak ziren. 149 pertsona aktiboetatik 125 lanean zeuden (74 gizon eta 51 emakume) eta 24 langabezian zeuden (13 gizon eta 11 emakume). 81 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 4 igeltseroak eta 1 iturgina.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Salsigne udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 390 hektarea erabiltzen.
Santurde de Rioja
Santurde de Rioja Errioxako udalerria da, 2005ean 340 biztanle zituena.
Thayer (Nebraska)
Thayer Nebraskako herri bat da. York konderrian kokatua dago. 2010ean 62 biztanle zituen, 0.75 kilometro koadrotan banatuta.
Pteropus seychellensis
Pteropus seychellensis Pteropus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Pteropodidae familian sailkatuta dago.
Afroedura transvaalica
Afroedura transvaalica Afroedura generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Inurri errota
Inurri errota inurri legionari (marabunta) talde bat jirabiraka hasten denean ematen den fenomenoa da. Inurri multzo batek espedizioko talde nagusiaren feromona lorratza galtzen duenean, bata bestearen atzetik etengabe biraka hasten dira. Zikloa hausten ez bada akituta hiltzen dira. Fenomeno hau inurri kolonien auto-antolakuntza ereduaren ondorioa da. Inurri bakoitzak bere aurretik doanari jarraitzen dio. Portaera honek kasu gehienetan ondo funtzionatzen du baina bukle amaiezinetan erortzeko arriskua dauka.
Marko Valerio Voluso
Artikulu hau kontsulari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Marko»
Marko Valerio Voluso (latinez Marcus Valerius Volusi filius), erromatar kontsula izan zen K.a. 505ean, erromatar kontsula izan zen, eta erromatar mitologiako pertsonaia bat da.
Inurri errota
ntzeko fenomenoak ematen dira pinu beldar (prozesionaria) eta arrainetan.
Marko Valerio Voluso
Hau ere mitikoa zen Publio Valerio Publikolaren anaia zen. Valerio gensekoa zen. Fasti kontsularretan "Voluso" epitetoarekin aipatua, ez da beste inon aipatzen.
Uropterygius xenodontus
Uropterygius xenodontus Uropterygius generoko animalia da. Arrainen barruko Muraenidae familian sailkatzen da.
Marko Valerio Voluso
Plutarkok Valerio aipatzen du, Jupiter Kapitolinoren omenezko tenplu baten sagaratzearen kargu.
Pritchett (Colorado)
Pritchett Coloradoko herri bat da. Baca konderrian kokatua dago. 2010ean 140 biztanle zituen, 0.604 kilometro koadrotan banatuta.
Marko Valerio Voluso
Tito Lukrezio Trizitipinorekin parte hartu zuen Lars Porsennaren aurkako gerran, baina guduan zauritua izan zen, Dionisio Halikarnasokoaren arabera.
Sabinarren aurkako garaipen bat lortu zuen, eta Regilo lakuko guduan hil zen, latindarren aurkako kanpaina baten ondoren.
Takashi Shimoda
Takashi Shimoda (下田 崇) Japoniako futbolari ohia da.