cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Édith Thomas
Ibilbidea
Bigarren Mundu Gerran, erresistentzian sartu eta Alderdi Komunistarekin bat egin zuen 1942an. Les lettres françaises argitalpen klandestinoa plazaratzen lagundu zuen. Hainbat ipuin argitaratu zituen aldizkari klandestinoetan izengoitiak erabilita (Jean Le Guern, Auxois). Ipuinak 1943an berrargitaratu ziren Contes d 'Auxois izenburupean, Éditions de Minuit argitaletxe berrian. Urte horretan bertan, Jean Paulhan eta Claude Morganekin batera, Comité national des écrivains (Idazleen Batzorde Nazionala) sortu zuen. 1944an, Femmes françaises aldizkari feminista eta komunista sortu zuen. Bertan Danielle Casanova erresistentearen heriotzaren berri eman zuen.
1948tik aurrera, Artxibo Nazionalean hasi zen lanean kontserbatzaile gisa, eta, 1949an, Alderdi Komunista utzi zuen. Garai hartan maitasun harremana izan zuen Anne Desclosekin, Dominique Aury ezizenaz Histoire d'O eleberri ospetsua idatzi zuen nobelagilearekin, hain zuzen. Dirudienez, idazlea Édith Thomasen nortasunaren ezaugarri batzuez baliatu zen Anne-Marieren pertsonaia osatzeko.
Bangana brevirostris
Bangana brevirostris Bangana generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Ruud van Nistelrooy
Rutgerus Johannes Martinus van Nistelrooij (Oss, Herbehereak, 1976ko uztailaren 1a - ), Ruud van Nistelrooy bezala ezaguna. Futbolari holandarra. Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako PSV Eindhoven, Sheffield Wednesday, Manchester United eta Real Madrid. Aurrelaria da eta goleatzaile fina. Horrek, munduko aurrelari onenetako izatera eraman du.
2007. denboraldian 23 gol sartu zituen bere orduko taldea Real Madrid liga garaipenera eramanez.
Messier 56
Messier 56 izar kumulu bat da, Lyra konstelazioan. Charles Messierek aurkitu zuen n.
Paranako Txapelketa
Paranako Txapelketa Brasilgo Paraná estatuko futbol txapelketa da. Titulu gehien dituen kluba Coritiba FC da hogeita hamazortzirekin.
Red Buttons
Red Buttons, Aaron Chwatt jaiotzako izena (New York, 1919ko otsailaren 5a - Century City, Los Angeles, 2006ko uztailaren 13a) estatubatuar aktorea izan zen. Taldeko gizonezko aktore onenaren Oscar Saria jaso zuen 1957an Sayonara filmagatik. Antzeztutako film nabarmenen arteak honakoak daude Hatari!, The Longest Day, eta They Shoot Horses, Don't They?.
Issey Miyake
Issey Miyake (japonierazko izena: 三宅 一生; Hiroshima, Japonia, 1938ko apirilaren 22a - Tokio, 2022ko abuztuaren 5a) moda diseinatzailea izan zen. Sortaldeko tradizioa, moda denboraz kanpoko, garbi eta eskultural batekin elkartu zuen, eta oihal zabalak erabili zituen, modu originalean, gorputzari mugimendu askatasuna uzteko.
Bizitza
Diseinu-ikasketak egin zituen Tamako Arte Unibertsitatean, eta 1965ean Parisa joan zen ikasketak sakontzera. 1966an Guy Laroche jostunari laguntzen hasi zitzaion, eta 1968an Givenchyren taldean hasi zen lanean. 1969an Geoffrey Beeneren New Yorkeko prêt-à-porter enpresa inportanteak estilista gisa kontratatu zuen, eta hurrengo urtean bere enpresa zabaldu zuen, Tokion.
1971n aurkeztu zuen lehen arropa-bilduma, New Yorken. Miyakek, Sartaldeko janzkera tradizionaletik urrunduz, oihal zati zuzenak aukeratu zituen (kimonoak egiteko erabiltzen dena bezalakoak), soilak eta lasaiak. Teknika horrek egungo janzkeraz gogoeta egiteko balio izan zuen. Artistaren aburuz, jantziak gorputzaren eta mugimenduaren askatasuna nabarmendu behar du, eta haren kalitate estetikoa ez datza hainbeste xehetasunean edo horniduran, nola formaren soiltasunean, asimetrikoa batzuetan, mugimendua errazteko. Gero, ehunen azterketari aplikatu zion ikuspegi hori, eta material berriak (plastikoa, ihi txirikordatua, paper koipeztatua) eta efektu berriak (tolesak, drapeatuak edo trokelatuak) erabili zituen, bai alkandora-blusetan nola beroki laukizuzenetan edo kimono jantzietan.
1975ean bere lehenengo denda zabaldu zuen Parisen, eta prêt-à-porter sareak ere sortu zituen, hala nola Issey Sport eta Plantation. 1980an Maurice Béjarten Casta Diva ballet obraren jantziak diseinatu zituen.
Espainiaren arimaz
"Espainiaren arimaz" Joxe Azurmendi zegamarrak idatzitako saiakera liburua da. Humboldt. Hizkuntza eta pentsamendua eta Volksgeist. Herri gogoa lanekin batera osatutako trilogiaren azken atala, argitaratzen lehena izan bada ere.
Espainiaren gaia, Espainia arazo gisa, Espainiaren gaitza, beheraldia, endekapena, gaixotasuna... obsesioraino errepikaturiko kontuak dira XIX. mende osoan eta XX.eko gehientsuenean, bertako intelektual guztiz gehienen artean. Unamuno zein Ortega y Gasset, Menéndez Pidal nahiz Menéndez Pelayo, edo Madariaga, Sánchez Albornoz, Costa, Ganivet, baita Baroja bera ere, garai bateko handitasunak ederresten eta egungo kaxkarkeriak deitoratzen enplegatzen dira ezker-eskuin, tradizonalista lotsakor eta faxista aitortuengandik hasita balizko progre eta liberal ustekoenganaino.
Berezitasuna, baina, ez da Espainiaren egoeraz eta geroaz kezkatzea, ardura horrek hartzen duen modua baizik: herriaren esentzia bilatu nahi dute denek, nazioaren arima, arrazaren jeinua, aberriaren espiritua... historian agertzen dena baina historiaz aurrekoa dena, berezkoa eta aldaezina, izate material baina aldi berean metafisikoa, Estatua eliza bihurturik, ideario politiko bat erlijiozko fede, bere dogma eta inkisizio guztiekin.
Norbere nortasuna beste gogoetagairik ez izatea leporatu ohi zaie Espainiatik bere barruko nazionalismo periferikoei; identitate nazionala problema bilakatzea egozten zaigu sarri euskaldunoi, Volksgeist edo herri-gogoan oinarrituriko leinuan katigaturik segitzea. Azurmendik idatzi duen hau ez da berez saiakera politiko bat, ez ditu euskaldunen bizigurak eta askanahiak aldezten; akademiaren errigore, zehaztasun eta erudizioarekin aztertu ditu hispanitatearen pentsalari eta apostolu guztion idazkiak, haien azpildurak eta makurdurak erakutsi, eta agerian utzi, azkenik, bera nor izateko beste batzuk menpean eta zanpaturik behar dituen herri baten ideologia beti inperial eta maiz aski arrazista.
Zirku (Antzinako Erroma)
Zirkua (latinez: circus), Antzinako Erroman, herri-jokoetarako prestatutako aire zabaleko esparrua zen. Antzinako Greziako hipodromoa bezalakoa zen, nahiz eta erabilpena bestelakoa izan. Antzoki eta anfiteatroekin batera, garai hartako ikuskizun gune nagusiak ziren. Bertan zaldi eta gurdi lasterketak jokatu (gladiadore borrokak anfiteatroetan egiten ziren) eta Inperioaren gertaera garrantzitsuak ospatzen ziren. Itsas guduak antzezteko zirkua urez betetzen zen.
Hiri garrantzitsu guztiek zuten circus bat.
Erreferentziak
Artikulu honen edukiaren zati bat Ingelesezko Wikipediako |Circus (building) sarreratik euskaratu da.
Saint-Lys
Saint-Lys Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Lys udalerrian erroldatutako biztanleak 8.118 ziren. Familiak 2.721 ziren, horien artean 549 pertsona bakarrekoak ziren (244 bakarrik bizi ziren gizonak eta 305 bakarrik bizi ziren emakumeak), 689 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.230 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 253 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.996 etxebizitza zeuden, 2.810 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 160 hutsik zeuden. 2.530 etxeak ziren eta 450 apartamentuak ziren. 2.810 etxebizitza nagusietatik 1.927 bere jabearen bizilekua ziren, 825 alokairuan okupaturik zeuden eta 58 doan lagata zeuden; 22 etxek gela bat zuten, 179 etxek bi zituzten, 318 etxek hiru zituzten, 981 etxek lau zituzten eta 1.310 etxek bost zituzten. 2.280 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.060 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.543 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 5.063 ziren, horien artean 3.709 aktiboak ziren eta 1.354 inaktiboak ziren. 3.709 pertsona aktiboetatik 3.344 lanean zeuden (1.794 gizon eta 1.550 emakume) eta 365 langabezian zeuden (120 gizon eta 245 emakume). 1.354 pertsona inaktiboetatik 331 erretiraturik zeuden, 487 ikasten zeuden eta 536 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Lys udalerrian 3.002 unitate fiskal zeuden, 7.988,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.468 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 343 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 14 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 62 eraikuntza enpresak ziren, 67 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 11 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 13 finantziazio enpresak ziren, 17 higiezinen enpresak ziren, 45 zerbitzu enpresak ziren, 61 administrazio publikoko enpresak ziren eta 31 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 101 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 6 banku bulegoak, 2 funerariak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 10 igeltseroak, 8 margolariak, 9 zurginak, 7 iturginak, 10 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 12 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 8 jatetxeak, 7 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 6 apaindegiak.
2009an zeuden 26 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 4 okindegiak, 2 harategiak, 3 liburu dendak, 4 arropa dendak, 1 zapata-denda zen, 1 altzari denda zen, 1 drogeria zen, 1 bitxi-denda zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Lys udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.599 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Lys udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 591 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chambon (Gard)
Biztanleria
2007an Chambon udalerrian erroldatutako biztanleak 273 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 330 etxebizitza zeuden, 140 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 181 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 317 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 140 etxebizitza nagusietatik 120 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 93 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 151 ziren, horien artean 83 aktiboak ziren eta 68 inaktiboak ziren. 83 pertsona aktiboetatik 71 lanean zeuden (42 gizon eta 29 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 68 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chambon udalerrian 124 unitate fiskal zeuden, 245 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.445 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Chambon udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
First Cow
First Cow 2019an Kelly Reichardt ek zuzendutako film dramatiko estatubatuarra da. Pelikularen gidoia Jonathan Raymond en The Half Life nobelan oinarrituta dago eta Raymondek berak idatzi zuen Reichardtekin batera.
Pelikula Telluride Zinema Jaialdian estreinatu zen lehenengo aldiz 2019ko abuztuaren 30ean. Gainera, Berlineko Nazioarteko Zinemaldia ren 70. edizioan Urrezko Hartza lortzeko proposatu zuten. 2020ko martxoaren 6an Estatu Batuetako zinemetan estreinatu zen eta urte bereko uztailaren 10ean VOD plataformetan argitaratu zen. 2020ko New York Film Critics Circle Sarietan Pelikula Hoberenaren saria irabazi zuen eta National Board Reviewk 2020ko hamar pelikula onenetarikoen artean izendatu zuten.
Argumentua
1820. urtean, Otis “Cookie” Figowitz ehiztari talde batekin Oregon lurraldean zehar bidaiatzen ari den sukaldaria da. Gau batean, Cookiek King-Lu deituriko txinatar etorkin bat ezagutzen du. King-Lu gizon errusiar bat hil ondoren ihesean dabil eta Cookiek gaua bere kanpin-dendan igarotzea eskaintzen dio. Hurrengo goizean, King-Lu-k ihes egiten du.
Geroago Cookie eta Lu berriro elkartzen dira eta hainbat egun igarotzen dituzte elkarrekin Luren etxolan. Egun horietan zehar, Luk iraganean egindako bidaietaz  eta baserri bat edukitzeko desiraz hitz egiten du. Cookiek ordea, San Frantziskon ireki nahi duen hotel edo okindegia aipatzen ditu. Egun batean, Lurraldeko Nagusiak lehenengo behia lurraldera ekarri duela entzuten du sukaldariak. Horrek iraganean Bostoneko okin baten laguntzailea izan zela gogorarazten dio Cookieri eta behiaren esnea lortzekotan opilak egin ahal dituela esaten dio Luri. Beraz, gauean nagusiaren jabetzan sartzen dira ezkutuan, Cookiek behia jetzi eta Luk zuhaitz batetik zelatatu egiten du. Gaileta labealdi bat prestatzeko nahikoa esne lortzen dute. Cookie ez da lortutako emaitzarekin pozik geratzen, gaileta goxoagoak izatea espero zuelako; baina Luri okurritzen zaio lurraldean dagoen janariarekin konparatuta gaileta horiek askoz hobeak direla eta dirua lortzeko era erraza izango litzatekela.
Beraz, gailetak merkatura eramaten dituzte eta salmentan jartzen dituzte. Bezeroek gailetaren errezetari buruz galdetzerakoan “sekretu txinatarra” dela erantzuten du Luk. Gailetak berehala ezagun egiten dira eta minutu gutxietan lehenengo labealdi osoa saltzen dute. Hurrengo egunetan, gailetak dastatu nahi dituzten gizonen ilarak ilarak sortzen dira.
Egun batean, Lurraldeko Nagusiarentzat gaileta bat gordetzeko eskatzen diete, Nagusia gailetek lortutako ospearekin intrigatuta baitago. Nagusiak gaileta disfrutatzen du eta bilera garrantzitsu baterako clafoutis bat prestatzeko eskatzen dio Cookieri. Bileran, Lurraldeko Nagusiak tea esne-gainarekin eskaintzen dio gonbidatuari eta komentatzen du behiak ez duela esne askorik ematen nahiz eta kalitate handiko arraza bateko behia den; komentario horrek Cookie eta Lu urduritzen ditu. Nagusiak Cookie, Lu eta bi gonbidatuak behia ikustera eramaten ditu; behiak Cookie ezagutzen du eta buruarekin laztantzen du. Bilera amaitzen denean, Cookie negozioarekin amaitu eta Lurekin beste leku batera joan nahi duela adierazten du; baina Luk beste labealdi bat prestatzeko konbentzitzen du Cookie, diru pixka bat gehiago behar dutela esanez. Cookie onartzen du eta hurrengo gauean behiarengana joaten dira berriro ere.
Lurraldeko Nagusiaren etxean bizi den gizon bat kanpoan dago gau horretan. Luk gizona ikusten duenean, Cookieri seinale bat egiten saiatzen da baina igota dagoen zuhaitzaren adarra apurtu eta erori egiten da. Cookie behiarengandik urruntzen da, Lu ondo dagoen ikusteko. Nagusiaren gizonak zarata entzuten du eta etxeko guztiak abisatzen ditu, erasopean daudelaren ustean. Cookie eta Lu ihesean hasten dira eta Nagusiak behiaren esnea lapurtzen aritu direla konturatzen denean, hilko dituela adierazten du. Ehiza moduko bat hasten da; Nagusiak eta bere gizonek Cookie eta Lu ibaiaren alboan dagoen amildegi batean inguratzen dituzte. Lu ibaiera salto egin eta igerian ihes egiten du, Cookie ordea, zuhaixka batzuetan ezkutatzen da. Cookie ihes egiten saiatzen da Nagusiaren gizonak urruntzen direnean, baina muino batetan behera erortzen da eta buruan zauri bat jasaten du. Sorterriko Amerikako bikote baten etxola batean esnatzen da eta bere laguna bilatu behar duela esaten diote.
Bitartean, Luk kanoa bat duen gizon bati ordaintzen dio ibaian behera eraman dezan. Bere etxolara bueltatzen da, zuhaitzean ezkutatutako dirua berreskuratzeko asmoz. Lu ezkutatu egiten da Nagusiaren gizonak etxolara heltzen direla eta suntsitzen dutela ikusten duenean. Gizonak joaten direnean, zuhaitzetik dirua hartzen du. Cookie etxolara bueltatzen da eta bidetik behiaren albotik igarotzen da, orain hesi batek inguratzen du. Nagusiaren gizonetako bat Cookieren atzetik doa pistola batekin, baina Cookie ez da konturatzen. Lu eta Cookie etxolan elkartzen dira eta hegoaldera joateko ontzi bat hartzeko plana egiten dute. Cookie, oraindik burutik zaurituta, ezin du Luren erritmoa mantendu. Momentu batean Cookie lurrean etzan egiten da, bere zauria okerrago ipintzen delako. Lu bere alboan etzan egiten da eta bertan salbu daudela esaten dio, pistolaren gizonak beraien atzetik dabilela ez jakinda. Egun beren eskeletoek kokapen berean jarraitzen dute.
Produkzioa
2018ko urrian, Kelly Reichardt ek eta Jonathan Raymond ek idatzitako gidoiaren pelikula Reichardtek berak zuzenduko zuela jakinarazi zen. Neil Kopp, Vincent Savino, Anish Savjani, Scott Rudin eta Eli Bushek pelikularen ekoizle dira, FilmScience eta Scott Rudin Productions ekoiztetxeen izenpean, banatzailea A24 izan zen.
Urte bereko azaroan, René Auberjonois aukeratu zuten aktore gisa. 2019ko martxoan, John Magaro protagonista izango zela esan zuten.
2018ko azaroan hasi zen filmaketa eta Reichardten beste pelikula ugari bezala Oregon en filmatu zen. Pelikula 4:3 aspect ratioan filmatu zen.
Estreinaldia
2019ko abuztuaren 30ean estreinatu zen lehenengo aldiz Telluride Zinemaldian. New Yorkeko Zinemaldian proiektatua izan zen 2019ko irailaren 28an. 2020ko martxoaren 6an Estatu Batuetako 4 zinematan estreinatu zen, baina martxoaren 15ean A24 k zinema aretoetatik kendu zuen pelikula COVID-19aren pandemiaren eraginez. 2020ko uztailaren 10ean pelikula VOD plataformetan estreinatu zuten.
Kritika
Rotten Tomatoes webguneko 144 erreseinatan oinarrituta, %96ko onarpena eta batazbesteko 8,5/10eko kalifikazioa du filmak. Metacritic en pelikulak 100etik 89eko batazbesteko nota du, 41 kritikariren erreseinetan oinarrituta, “gorespen unibertsala” adieraziz.
The A.V. Club egunkari digitaleko A. A. Dowd eta Katie Rifek filmaren kritika positiboa egin zuten, pelikularen sinpletasuna eta narrazioaren zehaztasuna goraipatuz.
2020ko amaieran, 119 zinema kritikarik First Cow urteko 10 pelikula onenen artean kokatu zuten, horietako hamazortzik pelikula lehenengo postuan kokatuz eta hogeik bigarren postuan kokatuz.
Gabriel Ybarra
Gabriel María Ybarra de la Revilla (Bilbo, - Bilbo, ) merkatari, enpresaburu eta industrialari bat izan zen. Gabriel Ybarra Gutiérrez de Cabiedesen biloba zen.
Deustun eta Salamancan zuzenbidea ikasi zuen baina laster utzi zion abokatua izateari eta, Fernando anaiarekin batera 1909an Alderdi Liberal-Kontserbadorea bilbotar adarra sortu zuen. 1913an, banaketa egon zenean, anaia bezala, maurista egin zen. José Luis Goioagarekin batera Erromara egin zuen bidaian eta El Pueblo Vasco egunkaria ere berarekin sortu zuen. Politikaz gain, Gabriel Ybarra ongintza lanetan aritu zen, eta aurreratua izan zen bere garaian. Familiako negozioetan ere hartu zuen parte, Madrilen eta Bilbon izan zituen jabetzak.
Tessel
Biztanleria
2007an Tessel udalerrian erroldatutako biztanleak 237 ziren. Familiak 77 ziren, horien artean 13 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 13 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Todd konderria (Minnesota)
Geografia
Todd konderriak 253,689 kilometro koadro ditu. Horietatik 894 ura dira. Beste 244,749 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 9,81 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 24,895 pertsonetatik 24,340 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,288 dira. 73 beltzak edo afroamerikarrak. 71 amerikar natiboak ziren eta 38 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 102 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 12 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 259 pertsonek kokatzen zuten.
Tessel
Etxebizitza
2007an 84 etxebizitza zeuden, 78 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 82 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 78 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 56 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Delitu
Delitua zuzenbidearen aurkako egitezko nahiz ez-egitezko giza jokabide bat da, erruduntzat jotzen den pertsona jakin bati egozten zaiona, eta indarrean dagoen zigor-zuzenbidearen arauetan oinarrituta zigor daitekeena.
Tessel
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 158 ziren, horien artean 114 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 114 pertsona aktiboetatik 107 lanean zeuden (53 gizon eta 54 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tessel udalerrian 71 unitate fiskal zeuden, 217 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.343 euro zen.
Montharville
Montharville Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Bangana decora
Bangana decora Bangana generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Tessel
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Montharville
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 47 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 47etxeak ziren. 36 etxebizitza nagusietatik 27 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 26 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Tessel
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Tessel udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 630 hektarea erabiltzen.
Montharville
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Montharville udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 696 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ani
Ekialdean, ibaiak eta, mendebaldean, Bostanlar haranak babesten zuten. X. mendearen amaieran, Bagratidarren Armeniako hiriburu bihurtu zen. Bere urrezko aroan, 100.000 biztanle baino gehixeago zituen, eta Bagdad, Kairo edo Konstantinoplarekin lehiatzen zen. "1001 elizen hiria" deitzen zioten bere eraikin erlijioso ugariengatik, bere eraikuntza guztiak garaiko egitura tekniko eta artistikoki aurreratuenen artean zeudelarik.
1064an Seljuktarrek Bizantziar Inperioari kendu zioten. 1071eko Manzikerteko guduaren ondoren, otomandar subiranotasuna sendotu zen, mongolek 1236an inbaditu zuten arte. 1319an, lurrikara batek suntsitu zuen, eta, honen ondoren, gainbehera hasi zen, eta, pixkanaka-pixkanaka, hustu zuten.
2016ko uztailean UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
Thurins
Thurins Frantziako udalerria da, Rodano departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Thurins udalerrian erroldatutako biztanleak 2.762 ziren. Familiak 1.030 ziren, horien artean 217 pertsona bakarrekoak ziren (99 bakarrik bizi ziren gizonak eta 118 bakarrik bizi ziren emakumeak), 300 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 454 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 59 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.141 etxebizitza zeuden, 1.036 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 77 hutsik zeuden. 904 etxeak ziren eta 231 apartamentuak ziren. 1.036 etxebizitza nagusietatik 726 bere jabearen bizilekua ziren, 274 alokairuan okupaturik zeuden eta 36 doan lagata zeuden; 16 etxek gela bat zuten, 85 etxek bi zituzten, 174 etxek hiru zituzten, 299 etxek lau zituzten eta 463 etxek bost zituzten. 815 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 404 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 573 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Thurins udalerrian 1.063 unitate fiskal zeuden, 2.886 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.071 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 175 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 40 eraikuntza enpresak ziren, 48 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 10 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 20 zerbitzu enpresak ziren, 19 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 54 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 4 igeltseroak, 5 margolariak, 10 zurginak, 7 iturginak, 6 argiketariak, 5 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 2 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen eta 2 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hilbert (kraterra)
Hilbert kraterra meteorito baten eztandak sorturiko krater bat da, Ilargiaren alderdi ikusezinean kokaturik dagoena. Lur planetatik ezin da zuzenean ikusi. Hilbert kraterra, Pasteur kraterrarekin lotuta dago hegoaldetik. Bere diametroaren erdia du gutxi gorabehera aipatutako kraterrak. Hego ekialdean, Alden deitzen zaion krater bat du eta ipar mendebaldean, Backlund kraterra ikus daiteke. Hilbert kraterraren zatirik handiena esan daiteke berri berria dagoela, hau da inolako higadura edo eztandarik gabe, baina zonalde batzuetan, adibidez, hegoaldean oso higatutako tokiak aurki daitezke. Erdigunea zapala da, baditu, halere, hainbat krater txiki, beste meteoritoen eztandek eraginak. Hilbert izena duten beste hainbat krater ditu barnean edo ondoan, horien adibide ditugu, Hilbert W, Hilbert Y edo Hilbert H kraterrak, hirurak ere Hilbert krater nagusiaren barruan kokatuak daude. Bestalde, Hilbert E kraterra, adibidez, Hilbert krater nagusitik ekialdera kokaturik dago.
Satelite kraterrak
Lehen esan bezala, Hilbertek alboan krater txiki asko ditu, krater satelite ere deitzen zaie aipatutako kraterrei. Krater hauetariko bakoitzak, bere kokapenaren arabera letra bat hartzen du izen gisa.
Păsăreni
Păsăreni Errumaniako udalerri bat da, Mureș konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Cumalıkızık
Cumalıkızık Turkiako herria da, Bursa probintziako Yıldırım barrutian dagoena. Hainbat herrixka ditu, Uludağetik iparraldera eta Bursatik hego-ekialdera. Otomandar garaiko bere arkitekturari esker, UNESCOk 2014an Gizateriaren Ondare izendatu zuen.
Carmelo Morales
Carmelo Morales Erostarbe (Balmaseda, 1930eko abenduaren 4a - Castro Urdiales, 2003ko apirilaren 28a) euskal txirrindularia izan zen, 1951 eta 1963 artean profesionala izan zena. Bere ibilbidean hainbat garaipen lortu zituen. Bere anaiak Roberto eta Jesús txirrindulariak ere baziren.
Vadoluengoko zubia
Vadoluengoko zubia Nafarroa Garaiko Zangoza udalerriko Vadoluengo herri hustuan XII. mendeko harrizko zubi bat da, Onsella ibaiaren gainean.
Zubia
Zubiak lau arku ditu, eta horietako zaharrena XII. mendekoa da. Eraberritu egin da Irunberri-Zangoza-Sause-Exea-Deustia (NA-127) errepidea hartzeko, nahiz eta duela gutxi egindako saihesbide batek ibaia gainditzen duen zubi modernoago batetik, zubia bidetik kanpo utziz.
Montsoué
Montsoué Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Landak departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montsoué udalerrian erroldatutako biztanleak 565 ziren. Familiak 204 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 361 ziren, horien artean 270 aktiboak ziren eta 91 inaktiboak ziren. 270 pertsona aktiboetatik 254 lanean zeuden (139 gizon eta 115 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 91 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 36 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montsoué udalerrian 215 unitate fiskal zeuden, 562,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.105 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren eta 1 margolaria.
2000. urtean Montsoué udalerrian 42 nekazaritza-ustiategi zeuden, 896 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Clamart
Clamart Frantziako udalerria da, Senako Gainak departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 51.000 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 22.867 etxebizitza zeuden, 21.095 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 268 bigarren erresidentzia ziren eta 1.504 hutsik zeuden. 7.208 etxeak ziren eta 15.525 apartamentuak ziren. 21.095 etxebizitza nagusietatik 11.608 bere jabearen bizilekua ziren, 8.864 alokairuan okupaturik zeuden eta 623 doan lagata zeuden; 1.567 etxek gela bat zuten, 4.147 etxek bi zituzten, 6.026 etxek hiru zituzten, 4.536 etxek lau zituzten eta 4.819 etxek bost zituzten. 10.815 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11.094 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 5.287 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Errentak eta okupazioa
2007an batez besteko errenta 16,8€/h zen; goi karguen kasuan 26,6€/h zen (28,5€/h gizonena eta 23,6€/h emakumeena), el dels professionals intermedis 14,2€/h (14,5€/ h gizonena eta 13,8 emakumeena), enplegatuena 10€/h (10€/h gizonena eta 10,2€/h les dones) eta langileena 10,2€/h (10,6€/h gizonena eta 8,6€/h emakumeena).
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 33.124 ziren, horien artean 25.482 aktiboak ziren eta 7.642 inaktiboak ziren. 25.482 pertsona aktiboetatik 23.310 lanean zeuden (11.732 gizon eta 11.578 emakume) eta 2.171 langabezian zeuden (1.089 gizon eta 1.082 emakume). 7.642 pertsona inaktiboetatik 1.910 erretiraturik zeuden, 3.757 ikasten zeuden eta 1.975 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Clamart udalerrian 21.346 unitate fiskal zeuden, 51.696 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.100 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2.715 komertzioetatik, 28 erauzte enpresak ziren, 26 janari enpresak ziren, 17 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 163 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 289 eraikuntza enpresak ziren, 574 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 69 garraio enpresak ziren, 157 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 143 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 93 finantziazio enpresak ziren, 142 higiezinen enpresak ziren, 498 zerbitzu enpresak ziren, 358 administrazio publikoko enpresak ziren eta 155 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 558 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 3 posta bulegoak, 20 banku bulegoak, 7 funerariak, 44 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 3 ibilgailuen alokairu bulegoak, 5 autoeskolak, 37 igeltseroak, 49 margolariak, 32 zurginak, 51 iturginak, 38 argiketariak, 30 eraikuntza enpresak, 37 ile apaindegiak, 6 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 119 jatetxeak, 49 higiezinen agentziak, 12 tintoreriak eta 10 apaindegiak.
2009an zeuden 179 establezimendu komertzialetatik, 8 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 22 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 24 okindegiak, 18 harategiak, 2 kongelatu-dendak, 2 arraindegiak, 12 liburu dendak, 29 arropa dendak, 5 etxerako tresna dendak, 6 zapata-dendak, 10 elektrotresna dendak, 5 altzari dendak, 5 kirol-dendak, 6 drogeria, 6 lurrin-dendak, 4 bitxi-dendak eta 12 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 tratamendu laburretarako ospitale, 2 iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale, psikiatriko 1 bat, urgentzia zentro 1 bat, amatasun-klinika 1 bat, 3 osasun-zentro, 17 botika eta 6 anbulantzia zegoen.
2009an 13 haur-eskola eta 12 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Clamart udalerrian 5 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 2.594 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 1.260.
Clamart udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lenterode
Lenterode Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Třesov
Třesov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 91 biztanle ditu eta 4,3 kilometro koadroko azalera. Třebíčeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1303 urtean egin zen.
Plutokrazia
Plutokrazia (grekoz ploutos aberastasuna + krazia boterea) estatuko buruzagitza hiritar aberatsen klase batean zentralizatua duen gobernu era edo sistema politikoa da; bertan, gizarteko mailen artean ezberdintasun handiak eta gaindiezinak daude.
Plutokrazia hitza bi adieraz erabili ohi da. Historikoki, oligarkia aberats baten estatuaren kontrol politikoari egiten dio erreferentzia. Plutokrazia haien adibideak dira antzinako Greziako hiri-estatuak eta Italiako Venezia (Veneziako Errepublika), Florentzia eta Genova bazalako merkatari estatuak.
Bigarren adierak gaur egungo munduan diruak politikan duen eraginari erreferentzia egiten dio. Eragin hori mota askotakoa da, gobernua lagunduz (diru "kontribuzioak" eginez, legearen barruan eta kanpoan) edota aurka (zergak ordaintzeari utziz, industriak kanpora eramateko mehatxu eginez...). Diruak komunikabideetan ere esku sar dezake, iritzi publikoak auzi politikoei buruz duen ikuspegia manipulatuz.
Ameriketako Estatu Batuak plutokrazia modernoaren adibide garbia dira.
Salvador Giner
Salvador Giner i de San Julián (Bartzelona, 1934ko otsailaren 10a - 2019ko urriaren 19a) katalan soziologoa izan zen, eta 2005etik Institut d'Estudis Catalanseko presidentea.
1995. urtean Kataluniako Generalitateak Creu de Sant Jordi saria eman zion, eta 2006. urtean, CISek Soziologia eta Politika Zientziako Sari Nazionala.
Biografia
Sorterrian hasi zen ikasketak egiten. Zuzenbideko lizentzia eskuratu zuen Bartzelonako Unibertsitatean, eta Soziologiako doktoregoa Chicagokoan. Europan, Estatu Batuetan eta Karibe inguruan osatu zituen bere ikasketak. Harrezkero, Britainia Handian lan egin zuen urte askoan, irakasle eta ikertzaile gisa, harik eta 1986. urtean sorterrira itzuli eta Bartzelonako Unibertsitate Autonomoko katedra eskuratu zuen arte. Ordutik unibertsitate horretako irakaslea izan zen, ekonomiako fakultatean.
Bere eragina Soziologian
Ginerren lanen artean bereziki azpimarratzekoak dira teoria soziologikoari, pentsamendu sozialaren historiari eta gizarte industrial garaikidearen analisiari buruz egin dituen ekarpenak. Soziologian nagusitzen den teoria aniztasunaren aurrean, Ginerrek egitura sorra deritzenen kontzeptua proposatzen eta lantzen du; egitura horiei esker garai eta leku desberdinetan sorturiko teoriak eta ideiak multzoka daitezke, eta aukera ematen dute gizarte-zientzietan hainbeste arazo sortu ohi dituen paradigma aniztasuna gainditzeko.
Saint-Mamet
Saint-Mamet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Mamet udalerrian erroldatutako biztanleak 544 ziren. Familiak 257 ziren, horien artean 99 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 58 bakarrik bizi ziren emakumeak), 79 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 58 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 683 etxebizitza zeuden, 260 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 397 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 361 etxeak ziren eta 318 apartamentuak ziren. 260 etxebizitza nagusietatik 166 bere jabearen bizilekua ziren, 80 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 62 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 104 etxek bost zituzten. 185 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 132 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 89 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 337 ziren, horien artean 239 aktiboak ziren eta 98 inaktiboak ziren. 239 pertsona aktiboetatik 219 lanean zeuden (112 gizon eta 107 emakume) eta 20 langabezian zeuden (9 gizon eta 11 emakume). 98 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Mamet udalerrian 262 unitate fiskal zeuden, 563,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.390 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 3 zurginak, 2 iturginak, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Morsain
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 430 ziren. Familiak 168 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 205 etxebizitza zeuden, 171 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 200 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 171 etxebizitza nagusietatik 131 bere jabearen bizilekua ziren, 34 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 53 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 133 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 67 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 86 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 288 ziren, horien artean 218 aktiboak ziren eta 70 inaktiboak ziren. 218 pertsona aktiboetatik 190 lanean zeuden (115 gizon eta 75 emakume) eta 28 langabezian zeuden (11 gizon eta 17 emakume). 70 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Morsain udalerrian 174 unitate fiskal zeuden, 433 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.109 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Morsain udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.045 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Leutenthal
Leutenthal Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Alboko sake
Ezin da gol bat zuzenean sartu alboko saketik ezta jaurtilariak baloia ukitu beste batek ukitu baino lehen. Hau gertatzen bada, falta pitatuko da kontrako taldearen alde. Alboko sakeko jaurtilariak baloia nahita jaurtitzen badu kontrako taldeko jokalari bati, baloia ukitu ahal izateko, epaileak kolaria kargu hartuko dio.
Kiyomitsu Kobari
Kiyomitsu Kobari (小針 清允) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Verdy Kawasaki, Vissel Kobe, Vegalta Sendai, Tochigi SC eta Gainare Tottori. 1997ko sub-20en Munduko Futbol Txapelketan ere parte hartu zuen.
Elementu (multzo-teoria)
Matematikan, multzo-teoriaren barruan, elementua multzo bateko osagai banakoetariko bakoitza da. Multzo bateko elementu izatearen erlazioa \in sinboloaz adierazten da, honela:
Adibideak
Hau esan dezakegu:
Kanpo estekak
Множество
Villey-le-Sec
Villey-le-Sec Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villey-le-Sec udalerrian erroldatutako biztanleak 410 ziren. Familiak 147 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 41 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 66 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 192 etxebizitza zeuden, 147 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 175 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 147 etxebizitza nagusietatik 129 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 103 etxek bost zituzten. 113 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 50 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 90 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 254 ziren, horien artean 204 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 204 pertsona aktiboetatik 195 lanean zeuden (107 gizon eta 88 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villey-le-Sec udalerrian 146 unitate fiskal zeuden, 406 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.340,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.