cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erromako metroa
Erromako metroa (italieraz: Metropolitana di Roma) Erroma hiriko garraiobide publikoa da. 1955eko otsailaren 10ean zabaldu zen eta gaur egun metro-sareak hiru linea eta 60 kilometro dauzka.
2012an 279 milioi bidaiarik erabili zuten.
Kali
Kālī (काली, ; কালী; punjaberaz: ਕਾਲੀ; tamileraz: காளி; teluguz: కాళికాదేవి) edo Kālikā (कालिका; bengaleraz: কালিকা) betiereko energiaren hinduen jainkosa da. Bere izena kāla hitzetik dator, beltza, denbora edo heriotza esan nahi duena. Shivak Kāla edo betiereko denbora izena duenez, Kālī bere emazteak heriotza izena du. Beraz, denbora eta aldaketaren jainkosa da. Nahiz eta batzuetan bortitz eta iluntzat jotzen duten, Shakta kosmologietan eta sinesmen tantrikoetan berrerosle eta ama jainkosatzat jotzen dute
Normalean Shivaren emazte moduan irudikatua, sarritan Durga, Bhadrakali, Sati, Rudrani, Parvati edo Chamunda jainkosekin lotuta agertzen da. Dasa Mahavidyas edo hamar jainkosa tantrikoen artean garrantzitsuena da.
La Sentinelle des Pyrénées
La Sentinelle des Pyrénées Le Courrier de Bayonne et de la péninsule ondorengo Lapurdiko egunkari politikoa izan zen. Baionan, 1834ko ekainaren 21ean sortu zen. Ideologikoki oposiziokoa zen, liberala hain zuzen. Inprimatzailea Lamaignière zen eta bi astean behin plazaratzen zen.Izen osoa hauxe zen: La Sentinelle des Pyrénées : journal de Bayonne et de la péninsule, politique, commercial, littéraire et maritime
Egunkari hori 1848an desagertu zen. Haren ondoren L'Eclaireur des Pyrénées (1848-1851) hartu zion erreleboa.
Luché-Pringé
Biztanleria
2007an Luché-Pringé udalerrian erroldatutako biztanleak 1.634 ziren. Familiak 659 ziren, horien artean 174 pertsona bakarrekoak ziren (79 bakarrik bizi ziren gizonak eta 95 bakarrik bizi ziren emakumeak), 250 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 211 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 864 etxebizitza zeuden, 674 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 101 bigarren erresidentzia ziren eta 89 hutsik zeuden. 808 etxeak ziren eta 44 apartamentuak ziren. 674 etxebizitza nagusietatik 489 bere jabearen bizilekua ziren, 182 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 44 etxek bi zituzten, 146 etxek hiru zituzten, 185 etxek lau zituzten eta 291 etxek bost zituzten. 487 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 313 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 292 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 913 ziren, horien artean 644 aktiboak ziren eta 269 inaktiboak ziren. 644 pertsona aktiboetatik 586 lanean zeuden (331 gizon eta 255 emakume) eta 58 langabezian zeuden (19 gizon eta 39 emakume). 269 pertsona inaktiboetatik 100 erretiraturik zeuden, 71 ikasten zeuden eta 98 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Luché-Pringé udalerrian 700 unitate fiskal zeuden, 1.671 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.339 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 64 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak, 3 zurginak, 1 iturgina, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
Empoli FC
Empoli FC Italiako futbol taldea da, Empoli hirian 1920an sortu zena. Probintziako hiriburu izan gabe lehen mailan aritu den talde bakanetako bat da.
Luché-Pringé
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Luché-Pringé udalerrian 45 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.040 hektarea erabiltzen.
Antonina
Antonina Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Luché-Pringé
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Empoli FC
Historia
1920ko abuztuan sortu zen Foot Ball Club Empoli Empoli hiri txikian (gaur egun 45.000 biztanle inguru ditu). Maila apaletan ibili ondoren 1986an sorpresa eman eta Serie A-ra igo zen. Estraineko partida Florentzian jokatu behar izan zuen eta 1-0 irabazi zion Milango Interri. Mantentzea lortu bazuen ere hurrengo urtean jeitsi egin zen.
Luché-Pringé
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Empoli FC
Historia
2002an eta 2005ean igoera berriak lortu zituen eta ordutik Serie A-ko ohikoa izan da. Posturik onena 2006-07 denboraldian lortu zuen, zazpigarren postua, UEFA Kopa jokatzeko aukera eman ziona. Lehenengo kanporaketa ez zuen gainditu ordea.
2016-17 denboraldian maila galdu zuen azken jardunaldian izandako porrotaren erruz, baina urtebetera maila gorenera itzuli zen. Berriz jeitsi eta 2021ean Serie B irabaziz mailaz igo zen berriro.
Klaudia Frantziakoa
Klaudia Frantziakoa (Romorantin-Lanthenay, 1499ko urriaren 13a - Blois, 1524ko uztailaren 20a) Frantziako erregina ezkontidea eta Bretainiko dukesa izan zen.
Luis XII.a Frantziakoa eta Ana Bretainiakoaren alaba izan zen. 1514an Bretainiako dukerria jarauntsi zuen, ama hil ondoren eta hilabete batzuk geroago Frantzisko I.a Frantziakoarekin ezkondu zen. 1517an koroatu zuten. Bretainiako gobernua bere senarrari utzi zion.
Frantziskorekin batera zazpi seme-alaba izan zituzten, horien artean Henrike II.a Frantziakoa.
Sholem Aleijem
Sholem Nojumovitx Rabinovitx, Sholem Aleijem izengoitiaz ezagunagoa —yiddishaz: שלום עליכם— (Pereiaslav, Errusiako Inperioa, 1859ko martxoaren 2greg./otsailaren 18jul. – New York, Ameriketako Estatu Batuak, 1916ko maiatzaren 13a) yiddishazko idazlea eta antzerkigilea izan zen. Hebreeraz eta errusieraz ere idatzi zuen.
Bizitza
1859ko martxoaren 2an jaio zen familia judu pobre batean. Haurtzaroa Voronkovo ​​herrian igaro zuen (gaur egun Ukrainako Kiev eskualdean). 15 urte zituenean, Robinson Crusoek inspiratuta, pertsonaia judua zen antzeko istorioa idatzi zuen eta idazle izatea erabaki zuen.
1876an eskolan amaitu ondoren, Olga Loeva, ekintzaile judu aberats baten alabari, hiru urtez irakatsi zion. Irakasle eta ikaslearen artean maitasuna sortu zen. Momentu horretan, Olgaren aita ez zegoen sozialki desberdina zen ezkontza horretarako, eta Sholem Aleijemek lana galdu zuen Loeven etxean. Handik sei urtera, 1883an, aitaren borondatearen aurka, Olga idazlearekin ezkondu zen. Bere aitaginarreba hil ondoren, Sholem Aleijem fortuna handiaren oinordeko bihurtu zen. Hala ere, Sholem Aleijem burtsan espekulatzen hasi zen. Yiddishazko aldizkariak ere babesten zituen eta beraz, bere ondarea igaro zuen.
Sholem Aleijemek mugimendu sionismoarekin sinpatizatzen zuen (nahiz eta ez zituen bere ideiak guztiz partekatzen). Kritikariak Mark Twain judua deitzen zioten. Gero, Mark Twainek ohartu zen bere burua Sholem Aleijem estatubatuarra zela uste zuela.
1891 ondoren Odessan bizi zen, 1903-1905 bitartean Kieven. 1905eko pogromen ondoren, bere familiarekin Suitzara joan zen, gero Alemaniara. 1914an Lehen Mundu Gerra hasi ondoren, Errusiako herritar gisa, internatua eta Alemaniatik Danimarka neutralera erbesteratu zuten. Ameriketako Estatu Batuetara joan zen, eta bere bizitzako azken urteak New Yorken bizi izan zituen. Tuberkulosiarengatik hil zen 1916ko maiatzaren 13an.
Mary Kingsley
Mary Henrietta Kingsley (Londres, 1862ko urriaren 13a - Simon's Town, Hego Afrika, 1900eko ekainaren 3a) ingeles etnografo, idazle zientifiko eta esploratzailea izan zen.
George Kingsley idazlearen alaba eta Charles eta Henry Kingsley idazleen iloba izan zen. Etxean ikasi zuen eta aitaren bidaia-istorioetara zaletu zen.
Hurrengo urteetan bere bidaiei buruzko hitzaldiak eman zituen. Misiolari anglikanoei kritika egin zien afrikarrak bihurtzen saiatzeagatik.
1900ean Hegoafrikara bidaiatu zuen Bigarren Boerren Gerran. Erizain boluntarioa izan zen gerrako presoen ospitale batean, eta sukar tifoideak jota hil zen.
Pleurodeles
Pleurodeles anfibio genero bat da, Caudata ordenaren barruko Salamandridae familian sailkatua.
Morton konderria (Ipar Dakota)
Morton konderria (Morton County) Ipar Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Mandan da. 2010eko zentsuaren arabera 27,471 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Morton konderriak 503,868 kilometro koadro ditu. Horietatik 4,967 ura dira. Beste 498,902 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 5,45 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 27,471 pertsonetatik 25,937 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 400 dira. 112 beltzak edo afroamerikarrak. 959 amerikar natiboak ziren eta 24 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 53 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 8 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 378 pertsonek kokatzen zuten.
Symposiachrus menckei
Symposiachrus menckei Symposiachrus generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Aksum
Aksum edo Axum (ኣኽሱም, አክሱም) iparraldeko Etiopiako hiria da. Tigray eskualdean dago, 2.131 metroko garaieran. 2015ean 66.800 biztanle zituen.
I-X. mendeen artean, Yemendik Sudango ekialdera hedatzen zen Aksumgo Erresumaren hiriburua izan zen. Garai hartan, Afrika eta Asiaren arteko merkataritza bideak hiri honetatik kontrolatzen ziren. Etiopiar Eliza Ortodoxoaren hiriburua da. 1980an, UNESCOk Gizateriaren ondare izendatu zituen bertako aztarnategi arkeologikoak.
Klima
Aksumek klima epela du, negu lehorrekin, Cwb Köppen klima sailkapenaren arabera.
Guillermo Basterrechea
Guillermo Basterrechea De Pablo, Guillermo izenez ere ezaguna (Santiago, 1950), Txileko Kantagintza Berria taldeko txiletar abeslaria da, 1970eko hamarkadan eta 1980ko hamarkadaren hasieran garatu zuen bere karrera.
Ajoko itsasargia
Ajoko itsasargia, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoaren kostaldean dagoen itsasargi bat da, Ajoko lurmuturran. Bareyo udalerriko Ajo herrian dago.
Guillermo Basterrechea
Biografia
Euskal jatorriko aita txiletar baten (Guillermo) eta ama espainiar baten (Cristina) semea, Rancaguan eman zituen lehen hamabost urteak. Txiki-txikitatik Txileko folklorearekiko interesa izan zuen, hainbat jaialdi irabaziz.
Ajoko itsasargia
1930ean eraiki zen.
Guillermo Basterrechea
Biografia
Huamarí taldeko kide izan zen 1968 eta 1973 artean Ñuñoako Kultura Etxeak 1969an antolatutako jaialdian, bere ibilbidean omendu duen Víctor Jararen eskutik "Un ay de pena" abestiaren egile eta interprete gisa lehen saria jaso zuen.
1972an, OTIrako Txileko Aurreselekzioa irabazi ostean, "Una Vez, Otra Vez" abestiarekin Txile ordezkatu zuen 1972ko OTI jaialdian, eta zazpigarren postua lortu zuen.
Gero, Txilera itzuli eta EMI Odeón-en argitaratu zuen, Nuestra Esencia (1979) diskoa. 1980ko hamarkadan, diktadura militarraren garaian, Café del Cerro- n (Augusto Pinocheten kontrako kultur etxea) eta antzeko aretoan La Estación-en aritu ziren artista ugarietako bat izan zen. Aurretik, Espainian, mota honetako beste areto batzuetan aritu zen, hala nola Madrilgo Sala Tolderían.
Héctor Pavez Pizarro (Héctor Pavez eta Gabriela Pizarro musikarien semea) abeslariaren gitarra irakaslea izan zen, harekin adiskidetasun harremana izan zuen baita Caco Senanterekin ere.
Maila pertsonalean, eskultura, pintura eta zeramika zalea da. Noizean behin bere lanen erakusketak egiten zituen.
2017an Daniel Maldonado zuzendariaren La fantasia film labur espainiarraren soinu bandan parte hartu zuen.
Juan Goienetxe Agerrebere
Juan Crisostomo Goienetxe Agerrebere (Irurita, Baztan, 1741eko urtarrilaren 26a - Arequipa, Peru, 1813ko otsailaren 27a) nafar militar, politikari eta merkataria izan zen.
Biografia
Iruritako Indakoetxean jaio zen, 1741eko urtarrilaren 26an. Aita Pedro Goienetxe Grajitena eta ama Maria Bautista Agerrebere Iturralde izan zituen. Iruritako Indakoetxea, Goienetxea, Grajitena, Iturregia eta Agerreberea, Anizko Arraioz eta Maritorena eta Zigaurreko Iturraldea etxeetako oinordekoa zen.
1768an, 27 urte zituela, Peruko erregeordetzako Callaoko portura iritsi zen. Amat erregeordearekin harremanetan jarri ostean, Arequipara igorri zuten, Milizia Diziplinatuen sarjentu nagusi kargua zuela. Horrezaz gainera, meatze eta nekazaritza lurren ustiapenari esker, aberastasun handia lortu zuen.
1772an Maria Josefa de Barreda y Benavidesekin, alegia, Nicolas de Barreda y Obando, Arequipako lurjabe handienetako baten alabarekin, ezkondu zen. Bost seme-alaba izan zituzten:
Goienetxe merkataritzan ere aritu zen; batetik, Europako manufaktura produktuak inportatzen zituen, eta bestetik, eskualdeko pattar saltzaile handiena zen. Horrezaz landa, esklabu-tratuan ere jardun zuen. Irabazien zati bat Penintsulan inbertitu zuen. Jarduera militarrari dagokionez, Tupac Amaru II.aren matxinadaren (1780-1782) aurkako errepresioan esku hartu zuen. 1788an Granadarien kapitain izendatu zuten, eta 1796an sarjentu nagusi. 1786an Arequipako alkatea izan zen, eta epailea geroago.
Gros-Caillou
Gros-Caillou (28), Frantziako Paris hiriburuan dagoen auzo bat da, Palais-Bourbon (7) barrutian. 1999ko erroldaren arabera 25.156 biztanle zituen.
Izena auzo honetan dagoen Saint-Pierre-du-Gros-Caillou elizari zor dio.
Pleurodema
Pleurodema anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Leptodactylidae familian sailkatua.
Heathfield (Hegoaldeko Ayrshire)
Heathfield, Eskoziako barruti bat da, Hegoaldeko Ayrshire konderrian. Ayr eta Prestwick udalerrien artean dago, A77 zeharbidean.
Bigarren Mundu Gerran RAFeko aerodromo militar baten kokalekua izan zen.
Fátima do Sul
Fátima do Sul Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Tomoya Yamagami
Tomoya Yamagami (山上 智也, 1976ko apirilaren 2a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus Eight.
Sexu eraso
Sexu erasoa pertsona baten aurka eta bere sexu askatasunaren aurka burututako edozein sexu izaerako bortizkeria da (indarkeria edota mehatxuak erabilita). Nahiz eta sexu erasoak bortxaketekin lotu ohi diren, orokorrean bortxaketaren definizioaren barnean ez dauden beste bortizkeria mota batzuk ere har ditzake.
Sexu erasoa zer den edo zer ez den erasoa gertatu zen jurisdikzioko legeek zehazten dute, horrek tokian tokiko, gizarte edo kultur ikuspegien arabera bere definizioa aldakorra izatea dakar.
Sexu erasoaren barnean bortxaketa, bagina edo uzki sarketa nahiz aho sexu derrigortuak, sexu harreman derrigortuak, ukituak eta muxuak, adingabeen sexu abusua, drogek errazturiko sexu jarduerak eta biktimarekiko sexu izaerako tortura daude.
Labeo ruddi
Labeo ruddi Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Ajo (Bareyo)
Ajo, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Bareyo udalerrian dagoen herri bat da. 2008ko erroldaren arabera 1.549 biztanle zituen.
Symposiachrus verticalis
Symposiachrus verticalis Symposiachrus generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Cortodera
Cortodera Coleoptera Chrysomeloidea generoko Cerambycidae familiako intsektuak dira.
Banaketa
Paleartiko eta neartikoan aurkitzen dira.
Saint-Julien-de-Peyrolas
Saint-Julien-de-Peyrolas Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Julien-de-Peyrolas udalerrian erroldatutako biztanleak 1.206 ziren. Familiak 464 ziren, horien artean 96 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 64 bakarrik bizi ziren emakumeak), 176 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 176 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 613 etxebizitza zeuden, 471 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 90 bigarren erresidentzia ziren eta 52 hutsik zeuden. 559 etxeak ziren eta 48 apartamentuak ziren. 471 etxebizitza nagusietatik 378 bere jabearen bizilekua ziren, 70 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 25 etxek bi zituzten, 83 etxek hiru zituzten, 122 etxek lau zituzten eta 237 etxek bost zituzten. 355 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 209 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 233 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 805 ziren, horien artean 540 aktiboak ziren eta 265 inaktiboak ziren. 540 pertsona aktiboetatik 460 lanean zeuden (275 gizon eta 185 emakume) eta 80 langabezian zeuden (35 gizon eta 45 emakume). 265 pertsona inaktiboetatik 77 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 120 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Julien-de-Peyrolas udalerrian 502 unitate fiskal zeuden, 1.305 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.660 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 44 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 17 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 5 igeltseroak, 3 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Saint-Julien-de-Peyrolas udalerrian 52 nekazaritza-ustiategi zeuden, 608 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Itzulpenerako gerra
Itzulpenerako gerra (1667-1668) Espainia eta Frantziako gerra bat izan zen. Gerra Frantziak irabazi zuen. Luis XIV.ak atzerriko politikaren bitartez bere herrialdearen eta Europaren aurrean bere boterea berretsi nahi zuen. Bere barne etsaiak garaitu eta Pirinioetako Ituna Espainiarekin sinatu ondoren frogatu nahi zuen botere frantsesak berreskuratu eta Europako hegemoniaren alde egin zuela.
1664an sei mila gudarien armada bidali zuen enperadoreak Austriak turkiarren erasoa geldiarazteko. Baina ekintza hau bigarren mailakoak zen. Helburu nagusia Flandriara zuzenduta zegoen.
Eguzki Erregeak (Luis XIV.ak) aitzakia bat aprobetxatu zuen Herbehereak menderatzen saiatzeko. Frantziak errege frantsesaren emazte Maria Teresa infantaren herentzia eskubideei uko egin zion, dotea ez ordaintzeko. Luis XIV.aren aholkulariek argudiatu zuten Brabanteko antzinako legeek ezartzen zutela Espainiako Herbehereak oinordetzan transferitu behar zirela Filipe IV.a erregearen alabari, hau da, Maria Teresa, lehen ezkontzatik jaioa eta ez bigarrenaren semeari, hau da, Karlos II. erregeari. Baina Espainia ez zegoen Herbeherak ziren bere inperioaren zatiari amore emateko prest.
Erasoa ziurtatzeko, Frantziako erregeak Espainia diplomatikoki isolatzea lortu zuen, aliantzak egin baitzituen alemaniar printzeekin, Holandarekin eta baita kalte-ordainen truke Dunkerque itzuli zuen errege ingelesarekin ere. Turennek agindutako armada baten erasoa abiarazi zuen 1667. urteko udaberrian amaituz. Hego Flandriako gotorleku nagusiak haien eskuetan erori ziren. Condék, berriz, Franche-Comté eraso zuen. Espainiak ezin izan zion bere etsaiaren botere militarrari aurre egin. Katalunian, prestaketa militarrak egin behar ziren frantziar eraso baten beldurrez. Zentzu horretan, Puigcerdari eraso egin zioten.
Frantziako garaipenek bere aliatu diplomatikoak urduritzea lortu zuen. Holandarrek Aliantza Hirukoitza antolatu zuten ingelesekin eta suediarrekin Frantzia gelditzeko. Egoera berri honek, negoziazioak egitera behartu zioen Frantziako erregeari.
1668ko maiatzean bakea sinatu zen Aachenen. Frantziak Franche-Comté Espainiara itzuli behar izan zion, baina Lille, Tournai eta Charleroirekin geratu zen eta baita ere Frandriako beste hiri batzuk.
Bestalde, Luis XIV.ak Hispaniar Monarkiaren zati bat irabazten saiatzeko maniobrak egiten hasi zen Karlos II.aren zailtasun pertsonalak ezagutzen zituelako. Urte hartan hitzarmen sekretua sinatu zuen Austriako enperadorearekin Vienan, Europako espainiar jabetzak bien artean banatzeko eta bi botereen arteko liskarrak ekiditeko.
Los invasores (Mortadelo eta Filemon)
Los invasores Francisco Ibáñez kataluniar komikigilearen pertsonaiarik ezagunenak diren Mortadelo eta Filemonen abentura bat da.
Istorioa
Estralurtarrek, zehazki Planeta kamorrista kataleptikoen Elkarteak (gaztelaniaz Unión de planetas camorristas catalépticos) Lurra inbaditu nahi du.
Mortadelo eta Filemon OHEen Harrapaketa Zentruko (gaztelaniaz Centro Interceptor de Ovnis) Von Iatum profesorearen aginduetara jarriko dira estralurtarrekin amaitu beharko dute.
Aipamenak
Komikiaren izenburuak The invaders telesailari erreferentzia egiten dio, hemen ere estralurtar gaiztoak agertuz. 2. orrialdeko 5. biñetan 1971ko Cannon telesaileko protagonista den Frank Cannon detektibea irudikatua agertzen da.
Weingarten (Baden)
Weingarten Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Offaren harresia
Offaren harresia (ingelesez Offa's Dyke, galeseraz Clawdd Offa) Britainia Handia uharteko antzinako defentsa eraikuntza bat da, 777. urtean Merciako Offa erregeak eraiki zuen, uharte honetako iparraldean kokatzen diren Hadrianoren Harresia eta Antoninoren Harresiaren antzekoa da.
Mary Pierce
Aita estatubatuarra du, eta ama frantses-kanadarra. Estatu Batuetan hazi zen. Hamar urte zituela egin zuen debuta tenisean, aitaren zuzendaritzapean, hura izan baitzuen lehenengo entrenatzailea. 1990. urtean parte hartu zuen lehenengo aldiz lehiaketa nagusi batean, Roland Garrosen hain zuzen; bigarren itzulira iristea lortu zuen. Hurrengo urtean irabazi zuen lehenengo txapelketa Palermon (Italia). 1994an Roland Garrosko finalera iritsi zen, baina Arantxa Sánchezek garaitu zuen. Hurrengo urtean, tenis-jokalari haren beraren kontra irabaztea lortu zuen Australiako Irekian.
Hemezortzi urte bete zituenean frantses herritartasuna hartzea erabaki zuen, eta aitarengandik independente aritzea. 1997an Australiako Irekia galdu zuen Martina Hingis suitzarraren kontra, eta hainbat entrenatzailerekin aritu ondoren, bere jokoa hobetzea lortu zuen. 2000. urtean bere anaia David hartu zuen entrenatzaile, eta Roland Garrosen garaipena lortu zuen. 1967an Françoise Dürrek txapelketa hori irabazi zuenetik lehenengo aldia zen frantses batek Parisen garaipena lortzen zuela. 2004. urtean 's-Hertogenbosch txapelketa irabazi zuen, bere 16. titulua buruz buruko partidetan.
Polypedates
Polypedates anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Rhacophoridae familian sailkatua.
Kincaidston
, Eskoziako Ayr udalerrian dagoen etxalde bat da, Hegoaldeko Ayrshire konderrian. 1970eko hamarkadan eraiki zen.
Ikasle Abertzaleak
Ikasle Abertzaleak (IA siglaz ere ezaguna) Euskal Herriko ikasle langileen antolakunde sozialista da. Ikasle Abertzaleak-en egitasmo politikoa Euskal Eskola Nazionala da. Gaur egun, Euskal Herriko ikastetxe eta militante kopururik handiena hartzen duen ikasle-antolakundea da, eta Mugimendu Sozialistako elkartekideetako bat.
Proiektua
Ikasle Abertzaleaken proiektua Euskal Eskola Nazionala da. Proiektu hau 1991n eginiko I Kongresuan definitu zen eta handik aurrera aldaketa txikiak baino ez ditu jaso (hala nola hezkidetzakoa edo euskalduna edukiz birdefinitzea). 1999an buruturiko III. Kongresuan hartu zuen proiektuak ofizialki “Euskal Eskola Nazionala” izena. Eskola honek honako baldintzak beteko lituzte:
Aurrekariak eta sorrera
1980ko hamarkadan ikasle mugimendua indarra hartzen hasi zen. Garai hauetan herri borroken gorakada handia izan zen, adibide nagusia Lemoizko zentral nuklearraren aurkako borroka izan zelarik. Gainera, Ezker Abertzalea KAS Alternatiban murgildurik zegoen, eta Espainiar Estatuak errepresioarekin erantzun zion honi. Guzti honek eragin handia izan zuen ikastetxeetan, grebak eta mobilizazioak oso ohikoak zirelarik.
1983. urtean burutu zen Jarrai antolakundearen II. Kongresuan, hezkuntza esparruan Euskal Nazio Askapenerako Mugimenduaren beharrei erantzungo zien erakunde baten beharra zegoela ondorioztatu zen. ENAM militante berriz hornitzeko ikasle masa erakunde bat sortu nahi zen. Helburua gazte sektore kontzientziatu gabeen eta Jarrairen arteko zubi lana egingo zuen ikasle erakundea sortzea zen. Praktikaren bidez eta printzipio ideologiko eta antolakuntza eredu lausoagoarekin, kontzientzia garapen urriko ikasleak ENAMen parte izatera pasatzea nahi zen.
Sindicato de Estudiantesek estatu mailan antolatzearen beharra azpimarratzen zuen, baina Hego Euskal Herriko ikasle ugari ez zetorren bat honekin. Hainbat ikaslek ez zuten begi onez ikusi hauen aldarrikapen taula, eta beren aldarrikapen taula propioa sortzea erabaki zuten, eduki nazionalak jasoz. Bide horretatik Euskal Herriko Ikasle Koordinadorak sortu ziren. Hauek hasiera batean maila ertainean antolatu ziren, baina denborarekin unibertsitateetara ere heldu ziren. Epe laburrean euskal ikasle mugimendua estatu mailako mugimenduari nagusitu zitzaion.
86-87 eta 87-88 ikasturteetan Ikasle Abertzaleak izena hartu zuten hainbat talde autonomo sortu ziren. 1988an talde hauek koordinatu eta ikasle erakunde batean biltzearen inguruko eztabaida ireki zen. Talde hauetako militanteez gain gazte mugimenduko, ikasle koordinadoretako eta euskara taldeetako ikasleek hartu zuten parte.
Antolakunde berria sortu ahal izateko Ikasle Abertzaleen Koordinadora Nazionala sortu zen. Koordinadora honek antolakunde berriaren izaera eta jarduera definituko zituen bost ponentzia osatu zituen: Irakaskuntzaren bilakaera eta gaur egungo egoera Euskadin, Oinarri ideologikoak, Maximoen egitura, Minimoen egitura eta Estatutuak. Ponentzia horiek eztabaidatu eta onartzeko batzar sortzaile ezberdinak burutu ziren. 1988ko azaroaren 17a hartzen da Ikasle Abertzaleaken sorrera data modura.
Lehen urteak
IA ikastetxe zein unibertsitateetan antolatuz joan zen. Indar handia lortu zuten unibertsitate publiko, ikastola eta eskola publikoetan. Hala ere, beste ikastetxe mota batzuetan, adibidez ikastetxe erlijiosoetan, taldeak ateratzeko gai izan zen.
Lehen IA hau Ikasle Koordinadoren jarduna babesteaz arduratu ohi zen. Horretaz gain hiru lan nagusi burutzen zituen: ikasleen arazoak ikuspegi propio batekin jorratu, ikastetxe bakoitza hobetzeko lanak burutu (euskara sustatu, azpiegiturak aztertu, etb.) eta kalean ematen zen borroka soziala ikastetxeetara sartu.
Mundu guztiak ez zuen begi onez ikusi ikasle antolakunde berria, eta hainbat eraso jasan zituen IAk. Hainbat komunikabide antolakundearen jarduna kriminalizatzen saiatu zen. Horrez gain IAren aurkako pintadak agertu ziren zeinbat ikastetxetako paretetan, eta eraso fisikoak ere jasan zituzten IAko militanteek. Horietan esanguratsuena Irantzu Mugeta ikasleak jasandakoa izan zen. Bi gizonek Arte Ederretako komun batean sartu eta hainbat aldiz kolpatzeaz gain “GAL” siglak grabatu zizkioten labana batekin. Poliziak zalantzan jarri zuen eraso honen egiazkotasuna. Hala ere, 2000 ikasle baino gehiagok manifestazioa burutu zuten gertakaria salatzeko.
Garai hauetan militanteen artean eztabaidak sortu ziren IAk Euskal Herriko egoera orokorrarekiko izan behar zuen paperaren inguruan. IAk bere batzar sortzailean KAS Alternatiba bere egin zuen eta Euskal Herriaren eskubideen aldeko borroken parte izaten zen. Hala ere, zenbait ikasleren eta komite nazionalaren iritziz antolakundeak ez zuen egoera politiko orokorrarekiko jarrera zehatzik hartu behar. 1991n eginiko kongresuan gai honen inguruan nahiko adostasun lortu ez zenez, eztabaida irekita utzi zen. 1992an eztabaidak berriro garrantzia hartu zuen “Bai Independentziari” plataformak independentziaren aldeko agiri bat sinatzea proposatu zionean IAri. Komite nazionalak uko egin zion agiria sinatzeari, hezkuntzaren alorra gainditzen zuelakoan. 1993an eztabaida behin betiko amaitzea erabaki zen Batzar Nazional baten bidez. Gehiengoak komite nazionalaren jarrera babestu zuen. Komite nazionalaren erabakiarekin desados zeuden militanteek taldea uztea erabaki zuten, baina denborarekin militante gehienak antolakundera itzuli ziren. Guzti honen ostean IAk hezkuntzara mugatutako jarduna eraman zuen aurrera, nahiz ta dinamika zehatz batzuk babestu zituen, adibidez Euskal Presoak Euskal Herrira dinamika.
Urte hauetan IAk borroka ezberdinak gauzatu zituen, besteak beste, selektibitatearen aukako kanpainak, Opus Deiren unibertsitatearen aurkako kanpainak, ikasleen baldintza kaxkarrak salatzeko kanpainak, etab. Dinamika horietan esanguratsuena 1993an burutu zuten, NUPen tasak igotzearen aurka. Mobilizazioek IAren, Grupo Unibersitarioren eta Zabaliken arteko adostasuna suposatu zuen. Asanblada batean 2000 ikasletik gora batu ziren mobilizazio ezberdinak adosteko. Mobilizazio hauen artean greba orokorra edo Nafarroako Gobernuaren egoitzaren okupazioa nabarmentzen dira. 1994an Arte Ederretako 200 ikaslek okupazioa bat burutu zuten fakultatean, 5 irakasle euskaldun aldarrikatzeko. Ertzainek okupazioa bortizki ekidin zuten. IAk mobilizazioak deitu zituen Hego Euskal Herriko lau hiriburuetan, gertatutakoa salatu eta irakasle euskaldunak aldarrikatzeko. Mobilizazioetan 8000 ikasletik gora elkartu ziren. Denborarekin gatazka Arte Ederretako fakultatetik Euskal Herri osora hedatu zen. Azkenean 1995eko urrian EHUk 85 ikasle euskaldun kontratatu zituen, horien artean Arte Ederretako ikasleek eskatzen zituzten bostak.
90eko hamarkadaren bigarren erdian ikasle mugimenduak jasaten zuen autoritarismoari aurre egiteko “Autoritarismoari kaña!” deituriko kanpaina abiatu zuen IAk. Honen arrazoia urte batzuk lehenago nagusitzen hasi ziren jarrera autoritarioen areagotzea izan zen. Jarrera hauen adibide dira 1990ean Ertzaintza Leioako Campusean lehen aldiz sartzea edo Beasaingo lizeoko zuzendaritzak 200 ikasle kanporatzeko prozesua irekitzea.
Azken borroka 1996an gauzatu zen. NUPeko errektoretzak egutegi berriak onartu zituen ikasleen iritzia kontuan hartu gabe. Egutegi berri horrek aldaketa ugari ekarri zituen, adibidez iraileko azterketak ekainera mugitzea. Guzti honen aurka mobilizaio ezberdinak antolatu ziren. IAk, Eraldatuk eta Grupo Unibersitariok greba deialdia egin zuten, hainbat ikasle mobilizatuz. Maiatzaren 9an greba berri bat egin zuten ikasleek, oraingoan Grupo Unibersitario gabe. Errektoretzak egutegi berria urtebetez atzeratzea proposatu zuen, baina IAk ez zuen onartu (Eraldatuk eta Grupo Unibersitariok bai). Errektoretzaren jarrerak gatazka akademiko bat autoritarismoaren aurkako borroka bilakatu zuen. Maiatzaren 16an 1500 ikaslek manifestazioa burutu zuten “Erreferenduma bai, autoritarismoari ez” lemapean. Maiatzaren 23an egutegi berria bertan behera geratuko zela iragarri zen. Hala ere, gaiaren inguruko erreferenduma gauzatu zen, ikasleen gehiengoak egutegi berriaren aurka bozkatu zuelarik. Irakaskuntza ertainean autoritarismoari kaña kanpainak forma ezberdin bat hartu zuen. Ikasleek aldarrikapen taula bat eratu eta ikastetxez ikastetxe hedatu zuten. Aldarrikapen taula honetan eskubide demokratikoak barnebiltzen ziren.
1998tik aurrera IAk euskararen aldeko borroka ezberdinak abiatu zituen. Borroka hauek gauzatzeko aurrez gutxitan erabilitako borroka moldeak eraman zituen aurrera ikasle antolakundeak: desobedientzia eta autogestioa.
Mende berria
2001ean Espainiako Gobernuak unibertsitate legea aldatu zuen, LOU modura ezagutu zen legea ezarriz. IAren jardunean lege honen aurkako borrokak garrantzi handia hartu zuen, “LOUari Intsumisioa” moduko leloak erabiliz. IAk hainbat mobilizazio burutu zituen lege berriaren aurka. Urriaren 18an batzar irekiak antolatu zituzten gaiaren inguruan hitz egiteko. Azaroaren 22an NUPen legearen aurka buruturiko itxialdi batean parte hartu zuten 29 kide atxilotu zituzten. Azaroaren 28rako IAk LOU legearen aurkako greba deialdia egin zuen.
2002ko martxoaren 6an IAk LOU legearen aukako greba burutu zuen "Lege arrotzei intsumisioa, euskal hezkuntza nazionala orain!" lemapean. Mobilizazioetan 15000 ikasle inguru batu ziren. Apirilaren 20an IAk Ipar Euskal Herrian antolatzea lortu zuen, Ezpeletan eginiko Antolakunde Nazionaleko ekitaldian. Modu horretan antolakundeak Euskal Herri osoan antolatzea lortu zuen. 2003ko apirilaren 8an Leioako campuseko Areto Nagusian Klaustroa batu behar zen, LOU legeak ezartzen zuen bezala, estatutu berriak onartzeko. IAk mobilizazioak deitu zituen “LOUari intsumisioa” lelopean. Mobilizazioetan istiluak izan ziren eta zazpi ikasle atxilotu zituzten. Aurreko egunean itxialdi bat burutu zuten 108 ikaslek, baina campuseko segurtasun indarrek ikasle guztiak kaleratu zituzten.
2005 eta 2006 artean Bologna prozesuaren aurkako lehen mobilizazioak gauzatu ziren. Bologna Prozesuari nola erantzun erabakitzeko Europako hainbat ikasle antolakunde batu eta Europako Ikasle Foroa osatu zuten. Lehen edizioa Bakaikun gauzatu zen 2006ko martxoaren 24tik 26ra, eta bertan Bakaikuko Adierazpena onartu zen.
2007an IAk "Ikasle borrokaz lortuko dugu! Bologna gelditu!" lelopean dinamika ezberdinak burutu zituen Bologna prozesuaren aurka. Dinamika horien baitan martxoaren 29rako greba orokorrerako deia luzatu zuen ikasle antolakundeak. Grebaren jarraipena %95ekoa izan zen, eta lau mila ikaslek baino gehiagok hartu zuten parte mobilizazioetan. 2008 eta 2011 bitartean Bologna prozesuaren ezarpena gelditzeko hainbat mobilizazio eta istilu izan ziren Hego Euskal Herrian. IAk lan ugari egin zuen Bolognaren aurka, baina ez zuen prozesua gelditzea lortu. Horrek atsekabea eta frustrazioa eragin zuen ikasle mugimenduan.
2010eko irailaren 25ean arlo politiko eta soziala artikulatu eta Euskal Herriko gatazkaren konponbidean konpromisoak ezarri asmoz batu ziren eragile ezberdinek Gernikako Akordioa sinatu zuten. Eragile hauen artean Ikasle Abertzaleak zegoen. Bruselako adierazpenaren ildotik, Gobernuari nahiz ETAri pausuak emateko eskatu zitzaien bertan.
2012an IAk "11X12" kanpaina eraman zuen aurrera SEPC (Herrialde Katalanak), Agir (Galizia), Liga Estudiantil Galega (Galizia), Yesca (Gaztela), Unibersidat (Aragoi), SAT (Andaluzia), Jaleo (Andaluzia), Darréu (Asturias) eta Regüelta (Kantabria) eragileekin batera. Kanpainaren helburua 2012ko urriaren 11n ikasle mobilizazio bat sustatzea zen. Honekin Espainiako Gobernuak ezarri nahi zituen erreformak salatzea eta hezkuntza eredu propioa aldarrikatzea nahi zen. Milaka ikasle atera ziren kalera egun horretan.
2014ko azaroaren 27an IAk manifestazio nazionala deitu zuen EU2015 unibertsitate erreformaren aurka. Manifestazioak campus osoa zeharkatu zuen, eta errektoretzan amaitu zen. Bertan, lau ikasle Iñaki Goirizelaia errektorearekin elkartzen saiatu ziren, baina ez zuten lortu. Horren aurrean ikasleek Zuzenbideko, Medikuntzako, Zientzietako eta Gizarte eta Komunikazio Zientzietako fakultateak okupatu zituzten. Azkenean errektorearekin hitzordua zehaztea lortu zuten IAko kideek eta okupazioari amaiera eman zioten.
2016ko azaroaren 24ean EHUko errektore hauteskundeak burutu ziren. Nekane Balluerka zen hautagai bakarra, baina hautatua izateko baliozko botoen herenak lortu behar zituen. IAk abstentziorako eta mobilizazioetan parte hartzeko deia luzatu zuen. Leioan burutu zen manifestazioan istiluak izan ziren. Guardia Zibilak autobusak gelditu zituen manifestazioa baino lehen. Gainera, manifestazioan zehar ertzaintzak behin baino gehiagotan kargatu zuen. Egun horretan 38.320 ikasle abstenitu ziren, ikasle guztien %94,96a.
2018ko irailaren 5ean Ernai gazte antolakundeak Ikasle Abertzaleakekin harremanak moztu eta hezkuntzan antolatuko zela iragarri zuen. Gazte antolakundearen eta ikasle antolakundearen arteko barne tentsioen emaitza izan zen hau. Testuinguru honetan IAk zenbait eraso salatu zituen Ezker Abertzalea osatzen zuten talde politikoen partetik. Hauetan esanguratsuena Bilboko Erronda kaleko egoitzaren afera izan zen. Urte luzez IAk kudeaturiko egoitzaren jabetza aldarrikatu zuen Ezker Abertzaleak, bi aldeen arteko tentsio egoera areagotuz. Ezker Abertzaleak une batez egoitza bereganatu bazuen ere, 2019ko azaroaren 17an IAk egoitza berreskuratu zuela iragarri zuen.
2020ko martxoaren 26rako greba deialdia egin zuen IAk “Tasak merketu bekak hobetu” lemapean. Hala ere, COVID-19aren eraginez ezarri zen konfinamenduak greba bertan behera geratzea eragin zuen. Pandemiak utzitako egoerari erantzuteko hainbat dinamika abiatu zituen ikasle antolakundeak. IAk irailaren 15earako greba deialdia egin zuen EAEn, “Ondorioak ez ditzala langile klaseak ordaindu” lelopean. 2500 ikaslek hartu zuten parte mobilizazioetan. Nafarroan irailaren 24ean burutu ziren mobilizazioak, 1200 ikasle mobilizatu zirelarik. Urriaren 4an IKAS sortu zen, Ikasle Autodefentsa Sareen plataforma nazionala.
I. Kongresua
IAren I. Kongresua 1991n izan zen, Leioako Campusean. Kongresu honetan lan kulturan eta filosofian sakondu zen. Gainera, antolakundearen ikasle izaera indartzea bilatu zen. Azkenik egitura arindu eta eraginkorragoa egin nahi zen.
II. Kongresua
IAren II. Kongresua 1996an izan zen, Iruñean. Garai hauetan ikasle mugimendua krisialdi sakon batean murgildurik zegoen. Bigarren Kongresu honen helburua antolakundea krisialdi horretatik ateratzea zen. Kongresu honetan IAren izaera eta egitasmoak birkokatu ziren, egoera aldatzeko asmoz lan-ildo iraunkorrak zahaztu ziren eta ikastetxez ikastetxe egin beharreko lanak birbalorizatu ziren. Gainera, ikasleen baldintzek jasaten zuten zanpaketen aurrean ikasle eskubideen aldeko erasoaldia antolatzea erabaki zen.
III. Kongresua
IAren III. Kongresua 1999an izan zen, Berriozarren. Kongresu honetan antolakundearen egitasmo estrategiko modura Euskal Eskola Nazionala aldarrikatu zen. Bide horretatik jarraituz hizkuntza zein kultur eskubideen aldeko borroka lehenetsi zen. Gainera, IAren mugimendu izaera indartu zen.
IV. Kongresua
IAren IV. Kongresua 2003an izan zen, Iruñean. Kongresu honetan Euskal Ikasleen Eskubideen Karta onartu zen. Gainera, Ikasle Abertzaleak mugimendu bezala birsortu zen, IAko biltzarrak berreskuratuz. Euskal ikasleria kolektibo bezala ere antolatu ziren, Biltzar Nazionalen eta tokiko biltzarren bidez.
V. Kongresua
IAren IV. Kongresua 2007an izan zen, Altsasun. Kongresu honetan bi helburu taktiko definitu ziren. Alde batetik Hezkuntza Sistema Nazionala eraikitzea bilatzen zen, Euskal Curriculuma eta Euskal Unibertsitatea errealitate bilakatuz eta eskolen euskalduntzearen garrantzia azpimarratuz. Bestetik, ikasleria subjektu iraultzaile bilakatzea nahi zen.
VI. Kongresua
IAren IV. Kongresua 2011n izan zen, Atarrabian. Kongresu honetan Euskal Eskola Nazionala lortzeko tresna eta bidea definitu zuten. Ikasle problematika, hezkuntza arloa eta Euskal Herriaren aldeko ildoak zehaztu ziren ikasle antolakundeak jorratzeko zutabe nagusi modura.
Besteak beste, ELA, LAB, STEE-EILAS, Sortu, Alternatiba, Aralar, Eusko Alkartasuna, Etxerat, Segi, Hik Hasi, Ikastolen Elkartea, Sortzen-Ikasbatuaz eta UEUko ordezkariak izan ziren kongresuko bukaera ekitaldian.
VII. Kongresua
IAren VII. Kongresua 2019an izan zen, Berriozarren. Kongresu honetan Euskal Eskola Nazionala berretsi zen helburu estrategiko modura, hau lortzeko Euskal Estatu Sozialista bat behar dela zehaztuz. Honek antolakundearen helburu estrategiko bilakatu zuen Euskal Estatu Sozialista. Hiru lan eremu zehaztu ziren: “Hezkuntza instituzio burgesen neutralizazioa”, “Prozesu sozialista elikatzea” eta “Ekin Euskal Eskola Nazionalari”; bakoitza bere lan ildo zehatz eta helburu orokorrekin.
Testuinguru politiko nahasi batean burutu zen kongresu hau. Hori dela eta foko mediatikoa eta kanpo interbentzioak ekiditeko asmoz, diskrezio politikoa izan zen prozesuaren printzipio nagusietako bat. Eztabaiden sakontasuna eta zintzotasuna bermatzeko barne mailako prozesua izan zen VII. Kongresua.
Herri Unibertsitatea
Herri Unibertsitatea urtero Hego Euskal Herriko campus ezberdinetan antolatzen den ekimena da. Campusaren eta urtearen arabera moldaera ezberdinak jaso dituen arren, normalean, ikasleek beren kabuz antolaturiko egitarau batean oinarritzen da, ikasleriaren interesei erantzuten dien edukiak landuz. “Herritik eta Herriarentzat” filosofia duen hezkuntza eredu bat irudikatu nahi izaten da bertan.
2014ko martxoaren 25 eta 26an antolatu zen lehen Herri Unibertsitatea, Leioako Campusean. Lehen edizio honek izan zuen arrakastaren eraginez, 2015ean Hego Euskal Herriko gainontzeko campusetan ere Herri Unibertsitateak antolatzen hasi ziren. Herri Unibertsitate “lokal” hauek forma eta antolakuntza eredu desberdinak izan dituzte. Batzuetan ikasle mugimenduko eragile zehatz batzuek antolaturikoak izan dira eta beste batzuetan bilera irekiak eginez antolatu dira.
2017an lehen aldiz Herri Unibertsitate Nazional bat antolatu zen. Lehen edizio hau Bilboko San Mameseko Campusean egin zen. Campus bakoitzean antolaturiko Herri Unibertsitateez gain Euskal Herriko ikasle guztiak batuko zituen Herri Unibertsitate bat antolatu nahi zen. Herri Unibertsitate Nazionalaren berri ematen zuen ohar batean honela azaldu zituen Ikasle Abertzaleakek ekimen nazional bat burutzearen arrazoi eta helburuak:
“''[…] aurten Herri Unibertsitatean salto kualitatibo bat emateko beharra ikusi genuen, eta ekimen nazional bat burutzeak dakartzan abantailez jakitun, espazio bateratu bat sortzeari ekin genion. Batik bat, Euskal Herriko hamaika txokotako jendea San Mamesen batuz, hausnarketak elikatzeko eta osatzeko potentziala da lehertu nahi duguna: bai, bertako saioetan ahal bezain besteko sakontasuna lortzeko, baita, San Mamesen landutakoaz fakultateak, kanpusak, auzoak, herriak, militanteak, eragileak… blaitzeko ere''.”
Herri eskolak
Euskal Eskola Nazionalaren proiektuaren alde egindako topaketak dira. Hala ere, azken urteetan, hainbat hitzaldi eta lantegitarako izen generikotzat erabili izan da.
IAk antolatutako lehenengo herri eskolak Usurbilen egin ziren, 1998an, eta handik aurrera ehunka egin zituzten. 2000. urtean Presoen Herri Eskolak antolatu ziren Ibaetako campusean. Herri eskoletarako data garrantzitsuak dira espainiar jaiegunak (abenduak 6, Espainiako Konstituzioaren eguna, eta urriak 12, Hispanitatearen Eguna). Egun horietan ikastetxeak irekitzeko deialdia luzatzen da, eta haietan herri eskolak egin daitezen.
Lapurdin lehenengo herri eskolak 2005eko azaroaren 11n egin ziren, aurreko daten ereduari jarraituz.
Euskalduntzearen aldeko jarrera
IAk euskalduntzearen borroka jarri zuen martxan ikastetxeetan 1999an eginiko III. Kongresuaz geroztik. Borroka honetan hiru fase egin zituen. Garai hartan ere, 1997tik aurrera, Herri Eskolen filosofia jartzen da martxan. Bertan euskaraz eta Euskal Herriko edukiak gizarte gaiekin uztartzen ziren Euskal Eskola Nazionalaren nolabaiteko eredua martxan jarriz. Honen adibide dira Usurbilen eginiko Herri Eskola Nazionalak edo presoek prestatutako lanekin eginiko Presoen Herri Eskolak.
Eskola Ibiltaria
Eskola Ibiltaria IAk udaran antolatzen duen ekimena da. Euskal Herriko bi tokiren artean egiten den martxa da, ibilbidea edizioro aldatzen delarik. Ibilbideak irauten duen egunetan antolakundeak aldarrikatzen duen eskola eredua praktikara eraman nahi izaten da. Martxaz gain hitzaldiak, tailerrak, jolasak zein bestelako eskaintza kulturala izan ohi da bertan. Lehen edizioa 2000. urtean izan zen, eta Baztan inguruan burutu zen. Zenbait urtez IAk Eskola Ibiltaria albo batera utzi bazuen ere, 2018an ekimena berriro martxan jartzea erabaki zuen.
Euskal Herriko Gazte Sozialiston Topagunea
Euskal Herriko Gazte Sozialiston Topaguneak Ikasle Abertzaleakek eta Gazte Koordinadora Sozialistak elkarlanean antolatzen duten bilkura bat da. Euskal Herri osoko "borondate sozialista" batzea da egitasmoaren helburua. Topagune honetan lan egunek izaten dute zentralitatea, hala ere,  tailer, hitzaldi, kontzertu, zein bestelako kultur ekitaldiek ere garrantzia izaten dute. 2019ko ekainaren 12tik 16ra  ospatu zen lehen edizioa, Azpeitiko Esklabak eraikinean.
Euskal Ikasleon Eskubideen Karta
IAk Iruñeako Arrosadia auzoko Mira Antzokian eginiko IV. Biltzarrean Euskal Ikasleon Eskubideen Karta onartu zuen Euskal Eskola Nazionala lortzeko bidean pauso taktiko gisa. Euskal Ikasleon Eskubideen Kartak 9 eskubide jasotzen zituen: hezkuntzarako eskubidea, hizkuntza eskubideak, kultur eskubideak, Euskal Herrian ikasteko eskubidea, hezkidetza eskubideak, hezkuntza proiektuan subjektu izateko eskubidea, baldintza duinetan ikasteko eskubidea, eskubide demokratikoak eta kolektibo gisa jarduteko eskubidea. Eskubideen Kartaren sinboloa esku bat da, eta hainbat modutan jartzen da, eskubide bakoitza sinbolizatzeko.
2003/2004 ikasturtetik aurrera Ikasle Abertzaleakek Eskubideen Kartaren arabera antolatu zituzten beren ekimenak. Ikasleen eskubideen aldarrikapena presente egon ziren handik aurrera egindako ekimenetan, hala nola 2005eko Apirilaren 21ean eginiko Ikasleok Zaplaztekoa mobilizazio egunean.
Fernando Sánchez Dragó
Fernando Sánchez Dragó (Madril, Espainia, 1936ko urriaren 2a - Castilfrío de la Sierra, Soria, 2023ko apirilaren 10a) espainiar eskuindar idazlea izan zen. Vox alderdiarekin lotura estua izan zuen.
Ikasle Abertzaleak
Ikasle Eguna
2000tik hona IAk hainbat lekutan Ikasle Eguna antolatu du azaroaren 17tik gertu dagoen asteburu batean. Milaka ikasle biltzen dira, kontzertuetan eta gainerako ekimenetan parte hartzeko.