cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ryan Owens (txirrindularia)
2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan, parte hartu zuen, taldekako esprint proban zilarrezko domina lortuz (Jack Carlin eta Jason Kennyrekin batera), eta, 2019ko Minskeko Europako Jokoetan, brontzezko domina irabazi zuen taldekako esprint proban.
Txina eta Ipar Korea arteko muga
Geografia
1.416 kilometro luze da, eta Koreako penintsularen iparraldean dago; mendebaldean hasten da, Itsaso Horiaren Koreako badian, eta, handik, Yalu ibaian zehar jarraitzen du, Paektu mendiko iturriraino. Muga, gero, Tumen ibairaino jaisten da, eta bere ibilgua jarraitzen du sino-errusiar eta erruso-korear mugetako bidegurutzeraino, ibaia Japoniako itsasoan itsasoratu baino kilometro batzuk lehenago.
Ryan Owens (txirrindularia)
Pistako Txirrindularitzako Munduko Txapelketan, zilarrezko bi domina irabazi zituen 2018an eta 2020an, eta, Pistako Txirrindularitzako Europako Txapelketan, bi zilarrezko domina irabazi zituen 2016an eta 2019an.
Txina eta Ipar Korea arteko muga
Geografia
Etnikoki korearrak diren jende asko dago mugako txinatar aldean, batez ere Yanbian Korear Prefektura autonomoan.
Nibelungo
Nibelungo (alemanez: Nibelungen; antzinako eskandinavieraz: Niflung) germaniar mitologiako herri bateko kidea izan zen. Nibelungoak nanoak ziren, eta ondasun askoren jabeak. Nibelungoen kantuaren arabera, burgundiarrak nibelungoen altxorraz jabetu zirenez gero burgundiarrei nibelungo deitu zitzaien.
Richard Wagnerrek, bere kondairak oinarri moduan erabiliz, lau operako ziklo moldatu zituen: Nibelungoen eraztuna izenekoa.
Everything Sucks!
Everything Sucks! Netflix katearen komedia dramatiko estatubatuarra da. Ben York Jones eta Michael Mohan dira sortzaileak. 1990. hamarkadaren erdialdean kokatutako nerabeen kulturaren parodia bat da. 2018ko otsailaren 16an eduki zituen mundu guztiak ikusgai lehen denboraldi hontako hamar kapituluak, ordu erdiko iraupena zutenak gutxi gorabehera. Telesaila benetako hiri batean kokatuta dago: Boring-en (ingelesez aspergarria), Oregonen, 1996.urtean. Zehazki, fikziozko Boring institutuko nerabe talde bat du abiapuntutzat. Haiek sexualitatea eta antzeko gaiak izango dituzte aurrez aurre.
Sinposia
Luke O’Neil Boring institutuko lehen mailako ikaslea da, eta bai bera bai bere lagunak McQuaid eta Tyler gizartearekiko gazte arraro xamar gisa ikusiak dira. Ikasturteko lehen egunean ikus entzunen taldean ematen du izena eta, bertan, Kate Messner ezagutuko du. Kate zuzendariaren alaba da, baina baita bigarren mailako ikaslea ere, eta berataz maiteminduko da. Hala ere, neskak buru hausteak izango ditu bere sexualitatea dela eta, eta antzerki taldeko ikasle batetaz maiteminduko da: Emaline Addario. Emaline, ordea, antzerkiko bere kidearen neskalaguna da: Oliver Schermerhorn. Tamalez, Katen egoera okerrera joango da institutu osoak bere homosexualitatetaren berri duenean, eta Luken neskalaguna izatea onartuko du.
Antzerki taldea antzezlan bat prestatzen ari da, eta istripu baten ondorioz, apaingarri guztiak hondatuko dira. Horren ondoren, Lukek eta bere lagunek ikus entzunen taldea eta antzerki taldea bateratzea proposatuko dute, pelikula bat egiteko. Pelikula hori institutu osoan ikusiko da. Bitartean, Lukek beste helburu bat izango du: bere aitak filmatutako VHS zintak ikertzea hark semea eta emaztea utzi ondoren. Luken ama, Sherry, Ken-i hurbiltzen hasiko zaio, Katen aita eta Boring institutuko zuzendaria. Hurbilketa hori Lukek izandako jarrera desegoki baten ondorioz sortutako bilera bati dagokio.
Arku konopial
Arku konopiala erdiko aldean zorroztuta eta erpina gorantza duen arku mota da. Lau arkuz osatuta dago; zirkunferentzia laurdeneko bi arku konkaboz eta beste bi ganbilez. Bere itxura mekanografiko giltza ( { ) figuraren antzekoa da. Lau zentro ditu, bi barruko aldean eta bi kanpoko aldean.
Ezaugarriak
Musulman itxura izan arren, XIV. eta XV. mendeetako arkitektura gotiko berantiarrean erabilitako arkua da, gotiko flamigero izenez ere ezaguna.
Le Favril (Nord)
Le Favril Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 310 ziren, horien artean 208 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 208 pertsona aktiboetatik 187 lanean zeuden (109 gizon eta 78 emakume) eta 21 langabezian zeuden (13 gizon eta 8 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Favril udalerrian 172 unitate fiskal zeuden, 461 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.397 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 2 argiketariak eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Le Favril udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 702 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Peromyscus kilpatricki
Peromyscus kilpatricki Peromyscus generoko animalia da. Karraskarien barruko Cricetidae familian sailkatuta dago.
Michael Bloomberg
Michael Rubens Bloomberg (Boston, Massachusetts, Ameriketako Estatu Batuak, 1942ko otsailaren 14a) negozio gizona, politikaria eta filantropoa da. Ameriketako Estatu Batuetako pertsona aberatsenetan zortzigarrena da, 1.800 milioi dolarreko ondasuna baitzuen 2010ean. Bloomberg L.P. finantzetako berrien eta informazio zerbitzuen konpainiaren fundatzailea eta % 88ren jabe da. New Yorkeko alkate izan zen 2002. urtetik 2013raino.
Johns Hopkins Unibertsitatean ikasi zuen, ingeniaritza elektrikoko gradua lortu zuelarik. Ondoren Administrazio eta negozioei buruzko masterra burutu zuen Harvardeko Negozio Eskolan (Harvard Business School).
Bizitza osoan Alderdi Demokratakoa izana zen arren, 2001ean errepublikanotzat aurkeztu zen hauteskundeetara. 2008ko presidente hauteskundeetarako hautagai independentetzat aurkez zitekeela uste zen, 2007ko ekainean Alderdi Errepublikanoa uztean zurrumurru hauei indarra eman zielarik. Presidenteorderako ere aurkeztuko zela esan izan zen. Dena dela, Bloomberg ez zen inon aurkeztu postu horietarako.
Titan (satelitea)
Titan edo Saturno VI Saturnoren ilargirik handiena da. Esfera forma du eta eguzki-sisteman atmosfera duen ilargi bakarra da. Titanen gainazalean materia likido egonkorra dago, eta, dakigunez, lurraz gain, gainazalean likidoa duen eguzki sistemako objektu bakarra dugu.
Distantziaren arabera Saturnoren 26 ilargietatik 20. hurbilena dugu, seigarren urrunena. Dituen tamaina eta ezaugarri geologikoak direla eta, planeta egitura duen satelitea dela esan ohi da. Titanen diametroa ilargiarenarena baino %50 handiagoa da, eta Titanen pisua lurraren satelitearena baino %80 handiagoa da. Eguzki sistemako bigarren satelite handiena da, Jupiterren Ganimedes satelitearen ondoren. Izatez Merkurio baino handiagoa da nahiz eta ez den Merkurio bezain pisutsua.
Titan izan zen gizakiak aurkitu zuen Saturnoren lehen satelitea: Christiaan Huygens astronomo holandarrak ikuskatu zuen lehen aldiz 1655. urtean.
Titanen geologia
Titanek metanozko itsasoak ditu, eta metanozko atmosfera bat. Metanozko euria ere egiten du bertan, eta ez da inoiz gelditzen. Metanozko hodeiek erabat estaltzen dute, Artizarrra bezala. Horregatik kanpotik horia dela dirudi.
Titan ilargiaren osagai nagusiak arroka eta izotz tankerako materialak dira. 2004 urtean Cassini-Huygens zundak Titan aztertu zuenean honen gainazalaren inguruko informazio ugari bildu zen lehenengo aldiz, ez baitzen ordura arte datu askorik jaso, ilargiaren atmosferaren loditasuna dela eta. Zunda horrek, besteak beste, poloen inguruan hidrokarburo likidoen aintzirak aurkitu zituen. Esan bezala, aintzira horiek eta antzeko beste zenbait dira lurraz beste eguzki sisteman aurkitu diren likido aztarna bakarrak. Titanen gainazalean mendi eta krio-sumendi ugari aurkitu den arren, gainazala nahiko lau eta leuna da oro har, eta krater gutxi dago. Kraterren eskasia dela eta, gainazala geologikoki gaztea dela esan liteke.
Nitrogenoa dugu Titanen atmosferaren osagai nagusia; bertan metano eta etano hodeiak ikus daitezke. Hainbat fenomeno klimatiko gertatzen dira Titaneko atmosferan, haize-lasterrak eta euriteak (besteak beste). Fenomeno horiek, gainazalean, lurrekoen antzekoak diren egitura morfologikoak sortu dituzte; hots, dunak, hondartzak... Horrez gainera, lurrean bezala, Titaneko eguraldia urtaroen araberakoa da. Gainazaleko eta lurrazpiko likido eta nitrogenoz beteriko atmosfera duenez, Titan antzinako lur planeta sorberriarekin alderatu ohi da, baina Titanek askoz ere tenperatura hotzagoa du. Horregatik, Titan mikrobiar-bizia estralurtarraren gordailua izan litekela esan izan da askotan, edo agian bizia sortu aurreko baldintzak dituen ingurunea duela, materia organikoa baitu. Zientzialariek Titaneko gainazalaren azpiko ozeanoa bizia manten dezakeen ingurunea dela proposatu dute.
Esplorazioa
Titandik pasa ziren lehen zundak 11 (1979an), Voyager 1 (1980an) Voyager 2 (1981ean) izan ziren. Hiru hauen artean Voyager 1 ilargitik 6.500 km-ko distantzuia laburrera pasa zen, zoritxarrez ez zeukan tresna egokirik Titango lainoan begiratzeko. Argazkiak atera zituen ordea eta urte askotara egindako muntaiak digitalak eremu ilun bat erakutsi zuen, Xanadu izenaz ezagutzen dena.
2004 urtean Cassini-Huygens zunda Saturnora iritsi eta bere inguruan orbitan kokatu zen. Planeta aztertu ondoren 2005eko urtarrilaren 14an Titanen lurreratu zen, Adiri izena eman zaion eremuan.
Stretava
Stretava Eslovakiako udalerri bat da, Michalovceko barrutian kokatuta. 7,75 km²ko azalera du eta 681 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1266. urtekoa da.
Serra do Salitre
Serra do Salitre Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Landsteiner (kraterra)
Landsteiner kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ04 lau-angelukoan dago. 6,11 kilometroko diametroa du. Izena Karl Landsteinerren omenez darama.
Cortes Kirol Elkartea
Cortes Kirol Elkartea (gazteleraz Club Deportivo Cortes) Cortesko futbol taldea da, 1927an sortua. Hirugarren Mailan dabil.
Historia
1927an sortu zen baina 1995 arte ez zuen Hirugarren mailan debutik egin. Hiru urte egin zituen bertan Erregional mailetara itzuli arte. 2011etik aurrera Hirugarren mailan dabil.
Datuak
2023-24 denboraldia barne.
JK Narva Trans
JK Narva Trans Estoniako futbol taldea da, Narva hirikoa.
Historia
Avtomobilist izenarekin sortu zen 1979 urtean. 1989an Autobaas bihurtu zen eta Estoniak independentzia lortzearekin Narva Tras izena hartu zuen. 1994an Kopako finalera iritsi zen baina galdu egin zuen. 2001 urtean lortu zuen aurreneko kopa. 2006an bigarrena izan zen ligan. 2019an berri kopa irabazi zuen eta 2020an finala jokatu bazuen ere ez zuen titulurik lortu.
Niviventer bukit
Niviventer bukit Niviventer generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Usumacinta
Usumacinta Mexikoko eta Guatemalako ibaia da. 1.100 kilometro luze da, eta 75.000 kilometro koadroko eremua drainatzen du. Ahoa Mexikoko golkoan dauka.
Geografia
Cuchumatanes mendilerroan du iturburua, Guatemalako ipar-mendebaldean. Guatemala eta Mexikoren arteko muga osatzen du eta, Tabasco eta Campeche basoak alderik alde igaro ondoren, Mexikoko golkoan itsasoratzen da. Ahotik hurbil, Grijalva ibaiarekin elkartzen da. 480 kilometroan ontziz ibil daiteke.
Colorado Hotel
Colorado Hotel Estatu Batuetako Coloradoko Glenwood Springsn dagoen eraikin historikoa da. 1893an eraiki zen eta Colorado estatuko hotel zaharrenetariko bat da. Gune Historikoen Izendegi Nazionalean jasota dago.
Historia
1893an italiar estiloan altxatu zen. Eraikuntza 1891an hasi zen eta kostua 350.000 dolarrekoa izan zen. Sortzailea Walter Devereux bankaria eta zilarraren magnatea izan zen. Arkitektoa Edward Lippincott Tilton izan zen; haren lanean Medici familiaren etxea hartu zuen eredutzat. Elementu asko kanpotik eraman ziren, alfonbrak eta larrosak esaterako.
Altube (ibaia)
Altube ibaia Gorbeian jaiotzen diren (1.484 metro) Arnauri erreka eta Altube erreka elkartzean sortzen den ibaia da, Orozkoko (Bizkaia) udalerria zeharkatzen duena. Bere urak Nerbioi ibaira isurtzen ditu.
Colorado Hotel
Hoteleko mamuak
Colorado Hotela ere ospetsua da bertan agertzen omen diren mamuei esker. Badago, adibidez, neska gazte bat, biktoriar jantziekin, pilota betekin jolasten ikusten zaiona. Zenbait geletan emakume bat gizonezkoen lo zaintzen agertzen omen da. Bosgarren solairuan ere presentzia bat omen dago. Kanpandorreko bi suiteak sorginduta omen daude ere bai. Igogailua bere kabuz bidaiarik gabe mugitzen da. Gonbidatuek ere usain arraroak eta soinuak entzun dituztela esan ohi dute. Emakume baten garrasiak maiz entzuten dira; antza, maitasun triangelu batean sartuta zegoen ganbera neskato bat zela eta bere maitaleren batek erail zuela. Emakumea hil zela uste den logela, bertan gertatutako gertakari paranormalen historia dela eta, gaur egun trasteleku bihurtu da.
2006ko irailean, CCPI Paranormal Investigations taldeak hotela bisitatu zuen eta energia elektromagnetiko altuko bi eremu grabatu zituzten, bata 325 gelaren aurreko korridorean eta bestea 551. gelaren kanpoaldean.
Koloman Gögh
Koloman Gögh (Kladno, Txekoslovakia, 1948ko urtarrilaren 7a - Gattendorf, Austria, 1995eko azaroaren 11) txekoslovakiar futbolaria izan zen. Bere ibilbide gehienak ŠK Slovan Bratislava taldean jolastu zuen. Txekoslovakiako futbol selekzio nazionalan 55 aldiz jolastu zuen eta gol bat sartu zuen. Europako txapelduna izan zen 1976an bere selekzioarekin. Erretiratu ondoren, entrenatzailea izan zen. Auto-istripuan hil zen Austrian.
Ikastetxe itundu
Ikastetxe itundua estatuak diruz lagundutako ikastetxe pribatuak dira. Jasotzen duten diru laguntzaren trukean eta estatuarekin egindako itun batean oinarrituz, ikastetxeak ikasleak hartu eta ikastetxea kudeatzean estatuak ezarritako irizpideak hartzen ditu bere gain.
Sneek
Sneek (frisieraz: Snits) Herbehereetako Frisiako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 33.427 biztanle zituen.
Pablo Picasso
Pablo Ruiz Picasso (Málaga, Espainia, 1881eko urriaren 25a - Mougins, Itsas Alpeak, Frantzia, 1973ko apirilaren 8a), Espainiako margolari, eskultore, inprimatzaile, zeramikari eta antzerki diseinatzailea, Frantzian izan zuen artista bizitzaren zatirik handiena. XX. mendeko artistarik garrantzitsuenetako bat izan zen, eta ezaguna da Gorges Braque frantsesarekin mugimendu kubista sortzeagatik, eskultura eraikia asmatu izanagatik, collage en asmakizunagatik, eta estilo desberdin asko garatzen eta arakatzen lagundu zuelako. Bere obrarik ospetsuenen artean daude Avignongo andereñoak (1907) proto-kubista, eta Gernika margolana k (1937), Espainiako Gerra Zibilea n alemaniar eta italiar armaden Gernika ko bonbardaketaren erretratu dramatikoa.
Picassok aparteko talentu a erakutsi zuen bere lehen urteetan, modu naturalean margotuz bere haurtzaroan eta nerabezaroan. XX. mendearen lehen hamarkadan, bere estiloa aldatu egin zen teoria, teknika eta ideia ezberdinekin esperimentatu zuenean. 1906. urtearen ondoren, Henri Matisse artista zaharragoaren obra fauvistak motibatu zuen Picassok estilo erradikalagoak esploratzera, bi artisten arteko lehia emankorra hasiz, gerora kritikoek sarritan arte modernoa ren aitzindari izan zirela aitortuz
Picassoren lana garai ezberdinetan sailkatu ohi da. Geroago izen asko eztabaidatu diren arren, bere obran gehien onartu diren garaiak honakoak dira: Urdin a (1901-1904), Arrosa garaia (1904-1906), Afrika ko eragina izan zuen garaia (1907-1909), kubismo analitikoa (1909-1912), eta kubismo sintetikoa (1912-1919) edo kristal garaia ere deitua. 1910eko hamarkada amaierako eta 1920ko hamarkada hasierako Picassoren lanen zati handi bat estilo neoklasiko a da, eta 1920ko hamarkadaren erdialdeko lanek sarritan surrealismo aren ezaugarriak dituzte. Azken aldera egindako artelanek, lehenagoko estiloetako elementuak uztartzen dituzte. Bere lanak Europa eta mundu osoko museo eta bildumetan daude. Horrez gain, beste genero batzuk ere jorratu zituen, hala nola marrazkia, grabatua, liburuen ilustrazioa, eskultura, zeramika, eta antzerki produkzioetarako jantzien eta eszenografia ren diseinu a. Literatura lan labur bat ere badu.
Bere bizitza luzean aparteko emankortasuna izan zuen, eta ospe unibertsala eta dirutza izugarria lortu zuen bere lorpen artistiko iraultzaileengatik, XX. mendeko artearen pertsonaiarik ezagunenetako bat bilakatuz.
Arlo politikoan, Picassok bakezale eta komunista tzat zuen bere burua. Espainiako Alderdi Komunista ko eta Frantziako Alderdi Komunista ko kidea izan zen hil arte, 1973ko apirilean gertatu zena, laurogeita bat urte zituela, "Notre-Dame-de-Vie" izeneko bere etxean, Frantziako Mougins herrian. Vauvenarga ko (Bouches-du-Rhone)  gazteluko parkean lurperatuta dago.
Gaztaroa
Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno Cipriano de la Santísima Trinidad Ruiz Picasso (bere jaiotza agiriaren arabera) edo Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno María de los Remedios Crispiniano de la Santísima Trinidad Ruiz y Picasso (bere bataio ziurtagiriaren arabera), hainbat santu eta senideen ohorez osatutako izen sorta. José Ruiz y Blasco eta María Picasso Lópezen lehen semea izan zen. 1881eko urriaren 25ean jaio zen Malaga n, familia burges batean. Picassok bi arreba izan zituen, Dolores (1884-1958) eta Concepción (1887-1895). Katolikoa bataiatu bazuten ere, Picasso ateo bihurtuko zen geroago. Bere birraitona amaren aldetik, Tommaso Picasso Italia ko Sori udalerrian 1787an jaioa, Espainiara joan zen bizitzera 1807an.
Picassoren familia, sozial maila ertainekoa zen. Aita margolari a zen, eta hegaztien irudikapen naturalistetan espezializatu zen. Bizitza osoan, Ruiz arte irakaslea izan zen Eskulangintza Eskoletan, eta baita museoetako zaharberritzailea. Ruizen arbasoak aristokrata txikiak izan ziren.
Picassok gaztetatik marrazteko grina eta trebetasuna erakutsi zituen. Bere amaren arabera, lehen hitzak "piz, piz" izan ziren, lapitzaren laburtzearena. Zazpi urtetik aurrera, Picassok bere aitaren prestakuntza artistiko formala jaso zuen, figuraren marrazkian eta olio-pinturan. Ruiz artista akademiko eta hezitzaile tradizionala zen, eta bere ustez, trebakuntza egokia maisuen kopia diziplinatua eginaz lortu behar zen, eta giza gorputza igeltsu-roletatik eta modelo bizidunetatik margotuz. Semea artearekin bakartua agertu zen, beste klaseko lanen kalterako.
Familia A Coruña ra aldatu zen 1891n, aita irakasle aritu baitzen bertako Arte Ederretako Eskolan. Ia lau urte eman zuten bertan. Halako batean, aitak semea margotzen aurkitu zuen, uso baten zirriborro amaitu gabearen gainean. Bere semearen teknikaren zehaztasuna ikusita, istorio apokrifo batek kontatzen du Ruizek sentitu zuela hamahiru urteko Picassok bera gainditua zuela, eta margolaritzari uko egitea erabaki zuen, nahiz eta geroagoko margolan batzuk badira.
1895ean, Picasso traumatizatuta geratu zen bere zazpi urteko arreba Conchita difteria gatik hil zenean. Qndorioz, familia Bartzelona ra joan zen bizitzera, eta Ruizek Arte Ederretako Eskolan lanpostu bat lortu zuen. Picasso hirian hazten joan zen, eta tristura edo nostalgia garaietan bere benetako etxea zela esaten zuen. Ruizek konbentzitu egin zituen Eskolako administratzaileak, bere semeak klase aurreratuan sartzeko azterketa egin zezan. Prozesu honek maiz hilabete bat hartzen zuen ikasleentzat, baina Picassok aste baten burutu zuen eta epaimahaiak onartu egin zuen 13 urterekin. Ikasle bezala, Picassok ez zuen diziplinarik, baina geroagoko bizitzan eragina izango zuten adiskidetasunak egin zituen. Aitak estudio txiki bat alokatu zion etxetik gertu, berak bakarrik lan egin ahal izateko. Hala ere, egunero joaten zitzaion bisitan, marrazkiak epaitzera. Eta maiz eztabaidatzen zuten.
Picassoren aitak eta osabak artista gaztea Madril go San Fernandoko Arte Ederren Errege Akademia bidaltzea erabaki zuten, estatuko arte eskola garrantzitsuena zelako. 16 urte zituela, Picasso lehen aldiz abiatu zuen bere kabuz, baina instrukzio formala ez zitzaion gustatu, eta matrikulatu ondoren laster utzi zion klaseetara joateari. Madrilek beste hainbat erakargarritasun zituen. Pradoko museoa k Diego Velázquez, Francisco Goya eta Francisco Zurbaránen margolanak biltzen zituen. Dena den, Picassok El Greco ren arteanak miresten zituen batez ere; eta haren gorputz-adar luzeak, kolore deigarriak eta aurpegi mistikoak, bere ondorengo lanetan oihartzun handia izango zuten.
1900 aurretik
Picassoren trebakuntza aitarekin, 1890 baino lehenago hasi zen. Bere aurrerapenak Bartzelonako Picasso Museoa n dauden hasierako lanen bilduman aurki daitezke, eta bertan, edozein artista garrantzitsuren hasierako erregistrorik zabalenetakoa eskaintzen da. 1893an bere lehen lanen gaztaroaren kalitatea desagertu egin zen, eta 1894. urteaz geroztik, margolariaren karrera hasi zela esan daiteke. 1890ko hamarkadaren erdialdean egindako lanetako errealismo akademikoa Lehen jaunartzea-n (1896) agertzen da, bere arreba Lola irudikatzen duen konposizio handian. Urte berean, 14 urte zituela, Izeba Peparen erretratua margotu zuen, erretratu kementsua eta dramatikoa, Juan-Eduardo Cirlotek epaitu zuena "zalantzarik gabe Espainiako pinturaren historiako handienetakoa."
Bederatzi urte inguru bizi izan zen Bartzelona hirian, nahiz eta udako opor batzuk eta egonaldiak eman Madril en eta Parisen. 1897an Zientzia eta Karitatea margo-oihala (Picasso museoa, Bartzelona) aurkeztu zuen Madrilgo Arte Ederretako Erakusketa Orokorrean. Bestalde, 1897an bere errealismo an sinbolismoaren eragina erakusten hasi zen, adibidez, naturalistak ez ziren tonu bioleta eta berde ekin egindako paisaia-pintura multzo baten. Ondoren, batzuk diotenez bere aro modernista izan zen 1899-1900. urteetan. Bestalde, Dante Gabriel Rossetti, Théophile Steinlen, Toulouse-Lautrec eta Edvard Munch en lanen aurrean egoteak, Grekoa bezalako maisu zaharrekiko mirespenarekin batera, garai hartako lanetan modernismoaren bertsio pertsonala izatera eraman zuten.
Picassok 1900. urtean orduko Europa ko arte hiriburua zen Paris era aurreneko bidaia egin zuen. Bertan, lehen adiskide paristarra ezagutu zuen, Max Jacob kazetari eta poeta, frantses hizkuntza eta bere literatura ikasten lagunduko ziona. Laster apartamentu bat partekatu zuten; Maxek gauez lo egiten zuen, Picassok egunez lo eta gauez lanean aritzen zuen bitartean. Garai horretan pobrezia, hotza eta etsipen larriak izan zituen. Bere lanaren zati handi bat erre egiten zuen gela txikia berotzeko. 1901eko lehen bost hilabeteetan, Picasso Madrilen bizi izan zen, eta bertan, Francisco de Asís Soler adiskide anarkista rekin Arte Gaztea aldizkaria sortu zuen, bost ale argitaratzea lortuz. Solerrek artikuluak eskatzen zituen eta Picassok aldizkaria ilustratu, gehienetan pobreen egoera irudikatzen eta kidetzen zuten marrazki ilunekin. Lehen alea 1901ko martxoan argitaratu zen, eta orduan hasi zen artista Picasso izenarekin sinatzen. 1898tik aurrera "Pablo Ruiz Picasso" bezala izenpetzen zituen lanak, eta gero "Pablo R. Picasso" bezala 1901. urtera arte. Aldaketa ez dirudi aitaren figura arbuiatzeko egiten zuenik, baizik eta besteengandik bereizi nahi zuelako. Izan ere, Katalunia ko lagunek hasieratik deitzen zioten amaren abizenarekin, Ruiz aitarena baino askoz ezohikoagoa zelako.
Garai urdina: 1901-1904
(Garai urdineko margolanak ikusteko)
Aldarte bera zuen Otordu arina (1904) grabaketa ezagunak, gizon itsu bat eta ikusten duen emakumea, biak zargalduak, mahai ia hutsean eserita. Itsutasuna garai hartako Picassoren lanetan errepikatzen den gaia da, Gizon itsuaren bazkaria (1903, Metropolitan Arte Museoa) eta baita Zelestinaren erretratuan (1903). Garai urdineko beste lan batzuk Solerren erretratua eta Suzanne Blochen erretratua dira.
Garai arrosa: 1904-1906
(Garai arrosako margolanak ikusteko)
Garai arrosa laranja eta arrosa koloreak erabiltzen dituen tonu eta estilo arinagoa da, zirku ko jende ugari margotuz, akrobata k eta arlekin ak, Frantzia n saltinbanki bezala ezagutzen direnak. Arlekina, pertsonaia komiko bat koadroekin estanpatutako jantziekin irudikatua, Picassoren ikur pertsonala bihurtu zen. Picassok Fernande Olivier ezagutu zuen Paris en 1904an, bere maitalea bihurtu zen artista buhame a. Olivier bere garai arrosa izeneko koadro askotan agertzen da, eta sarri berarekin izan zuen gertuko harremana nabari da, eta baita frantziar pinturaren giroaren eragina. Garai honetako margolanen giro ona eta baikorrak, 1899-1901 garaia oroitzen du (hau da, urdina baino aurreragokoa), eta 1904koa bi aldien arteko trantsizio urtea dela esan daiteke.
1904ko apirilean, Picasso Parisko Montmartre auzoan dagoen Bateau-Lavoiren kokatu zen, Paco Durrio bere lagun eskultoreak utziko zion tailer baten. Han Bateau-Lavoiren bizi ziren beste espainiar artistekin harremanetan hasi zen, batez ere Ricardo Canalsekin, urte bereko irailean grabaketa teknika irakatsi ziona, eta bere emaztearekin. Baita Manuel Huguér ekin eta Totote emaztearekin, eta Ramón Pichotekin eta Germaine dantzariarekin, hain zuzen Casagemas adiskidearen suizidioaren zergatia izan zenarekin.
1905erako, Leo eta Gertrude Stein arte bildumagile estatubatuarren gogoko bilakatu zen. Haien anaia nagusia Michael Stein eta emaztea Sarah ere, bere lanen bildumagile egin ziren. Picassok Gertrude Steinen eta Allan Steinen ilobaren erretratuak margotu zituen. Gertrude Stein bere patroi nagusia zenez, erositako marrazkiak eta margolanak Parisko bere Saloi informalean erakusten zituen. 1905ean egindako topaketetako batean, Henri Matisse ezagutu zuen, bizitza osorako lagun eta arerio bilakatu zena. Steinstarrek Claribel Coneri eta bere arreba Ettari arte-bildugile estatubatuarrei Picasso aurkeztu zizkieten, eta hauek ere Picassoren eta Matisseren margolanak erosten hasi ziren. Azkenean, Leo Stein Italia ra joan zen bizitzera, eta Michael eta Sarah Stein Matisseren patroi bihurtu ziren, Gertrude Steinek Picassoren artelanak biltzen jarraitu zuen bitartean.
1906ko abuztuan, Gósol etik itzuli zenean, Gertrude Stein en erretratura itzuli zen, lana buruz eginez Stein Italian zegoelako, eta aurpegia aldi berean maskara iberiko moduko batera murriztu zuen, geldia eta adierazkorra era berean. Picassok Gertrude Steinen erretratuaren nondik norakoak azaldu zituen: "Denek uste dute ez dela batere erretratua bezalakoa, baina ez du axola, azkenean beraren itxura izango du". Eskultura iberiarren eta saloietan ikusgai zeuden Cézanne ren margolanen eraginez, Picassok formak eta bolumenak ikertzen zituen. Filadelfiako arte museoa n dagoen Autorretratua paletarekin margoan ikus daiteke emaitza. Arkaismo handikoa izatez gain, 1905az geroztik Picassok metatutako influentziak ere aurreratzen zituen.
Australiako bandera
Australiako bandera 1901eko irailaren 3an erabakitakoa da. Atzealdea urdina da eta Erresuma Batuko bandera dauka goi ezkerraldeko ertzean. Honen azpian, zazpi puntadun izar zuri bat dauka, Federazioaren Izarra bezala ezagutzen dena. Zazpi punta horietako seik Australiako sei estatu orijinalak adierazten dituzte, eta azkenak lurraldeak eta etorkizuneko estatuak. Banderaren eskuinaldean beste bost izar daude: lau, zazpi puntakoak eta neurri berekoak, eta bosgarren bat bost puntakoa eta txikiagoa.
Pablo Picasso
Garai arrosa: 1904-1906
1907an, Picasso Daniel-Henry Kahnweilerrek Parisen ireki berri zuen arte galeria ra batu zen. Kahnweiler alemaniar arte historialaria eta arte-bildumagilea izan zen, XX. mendeko Frantziako arte saltzaile nagusienetako bat izatera ailegatu zena. Gainera, Pablo Picassok eta Georges Braque k elkarrekin garatu zuten kubismoa ren lehen sustatzailea izan zen. Era berean, Kahnweilerrek artista berriak bultzatu zituen, hala nola André Derain, Kees van Dongen, Fernand Léger, Juan Gris, Maurice de Vlaminck eta mundu osotik etorritako beste hainbat, garai hartan Montparnasse n bizi eta lan egiten zutenak.
Afrikako artea eta primitibismoa: 1907-1909
(Garai protokubistako margolanak ikusteko)
Picassorengan Afrika ko eragina duen garaia Avignon go andereñoak bere margolanarekin hasten da. Konposizio hori iberiar eskulturan inspiratutako estiloan margotu zuen, baina eskuinaldean dauden bi figuren aurpegi ak, 1907ko ekainean Palais du Trocadéroko museo etnografikoan ikusi zituen Afrikako artelanek harrituta utzi ondoren, berriz margotu zituen. Urte hartan bere estudioan ezagunei margolanak erakutsi zizkienean, ia erreakzio unibertsala zirrara eta baliogabetzea izan zen. Matissek haserre baztertu zuen lana, iruzur tzat hartuta. Picassok ez zuen Avignongo andereñoak jendaurrean erakutsi 1916 arte.
Garai protokubista honetako beste lan batzuk Biluzik eskuak jasota (1907) eta Hiru emakume (1908) dira. Garatutako ideia formalek, ondorengo garai kubistetara eramaten zuten zuzenean.
Kubismo analitikoa: 1909-1912
(Garai kubismo analitikoko margolanak ikusteko)
Avignoneko andereñoak abiapuntu bezala hartuz, 1908an Braquek eta Picassok kubismoa formulatzen amaitu zuten. Kubismoa artearen historiaren abiapuntu erradikala izan zen, gainerako abangoardia artistikoek ilusionismo piktorikoa uztera bultzatu zuena. Deskribapen naturalista k baztertzen zituen, ohiko pertzepziotik urrundutako formen konposizioen onurarako, gainazal ekin eta hiru dimentsio ko egiturekin jokatuz. Kubismo analitikoa margotzeko estilo bat da, Picassok Georges Braque rekin batera garatu zuena, kolore marroi eta neutro monokromoak erabiliz. Bi artistek objektuak bereizi eta "aztertu" egiten zituzten beren formen arabera. Picasso eta Braqueren margolanak garai honetan antzekotasun ugari dituzte. Picassok eta Braquek hasitako teknika honek jarraitzaile ugari izan zituen, hala nola Juan Gris, Francis Picabia, Brancusi, Delaunay eta Albert Gleizes.
Parisen, Picassok Montmartre eta Montparnasse auzoetan lagun ospetsuekin zituen harremanak, besteak beste André Breton, Guillaume Apollinaire poeta, Alfred Jarry idazlea eta Gertrude Stein. 1911n, Picasso atxilotu eta Louvre ko Mona Lisa ren lapurretaz galdetu zioten. Hasieran susmoa Apollinaireren aurkakoa zen, galeriako lapurretetan historikoa zen Géry Pieretekin zuen adiskidantzagatik. Apollinairek bestalde, Picasso bere lagun mina nahastu zuen, iraganean artistak lapurtuko artelanak ere erosi zituelako. Beldurrez Espainiara deportatua izan zitekeelakoan, Picassok ukatu egin zuen Apollinaire ezagutzen zuenik ere. Geroago, biek margolanaren desagerpenean inolako inplikaziorik gabe geratu ziren.
Kubismo sintetikoa: 1912-1919
(Garai kubismo sintetikoko margolanak ikusteko)
Kubismo sintetikoa generoaren garapen handiagoa  izan zen, paper ezko zatiak (maiz paretetako paperak edo egunkari orrien zatiak) konposizioetan itsatsiz, arte ederretan collage aren lehen erabilera bilakatuz.
1915 eta 1917 artean, Picassok objektu kubista oso geometriko ak eta minimalista k irudikatzen hasi zen, hala nola pipa bat, gitarra bat  edo edalontzi bat, noizean behin collage elementuren bat gehituz. "Diamante ebaki karratu gogorrak", John Richardson arte historialariak adierazi duenez, "harribitxi hauek ez dute beti hankaz gora edo behera daudenik adierazten". "Izen berria behar dugu izendatzeko", idatzi zion Picassok Gertrude Steini. Maurice Raynalek iradoki zuen "Kristal ezko kubismoa". "Gema txiki" horiek Picassok kritikariei erantzuteko sortuak izan daitezke, mugimendutik alde egin zuela aurpegiratu ziotelako, gerra ondorengo klasizismoarekin egindako esperimentazioen bidez.
1914ko abuztuan Lehen Mundu Gerra lehertu zenean, Picasso Avignon en bizi zen. Braque eta Derain mobilizatuak izan ziren, eta Apollinaire Frantziako artillerian sartu zen, Juan Gris espainiarra kubisten zirkuluan geratu zen bitartean. Gerra garaian, Picassok etenik gabe margotzen jarraitu ahal izan zuen, frantses kideek ez bezala. Bere margoak ilunagoak bilakatu ziren, eta bizitza ondorio dramatikoekin aldatu zitzaion. Kahnweilerren kontratua amaitu egin zen, Frantziatik erbesteratu zenean. Puntu honetan, Picassoren lanak Léonce Rosenberg arte saltzaileak hartuko zituen. Eva Gouel galdu ondoren, Picassok Gaby Lespinasse Montparnasse ko koristarekin gehiagora joan ez zen amodio bat izan zuen. Bestalde, 1916ko udaberrian Apollinaire frontetik zaurituta itzuli zenean, adiskidetasuna berritu egin zuten, eta Picassok hainbat marrazki egin zizkion hurrengo hiru hilabeteetan erretratatuz, hala nola, Apollinairen erretratua (bilduma pribatua), estilo errealistan hau ere. Dena den, Picasso gizarte zirkulu berrietan harremanak lantzen hasi zen.
Lehen Mundu Gerraren amaiera aldera, Picasso Serge Diaghilev en Errusiako ballet arekin konprometitu zen. Garai hartako lagunen artean Jean Cocteau, Jean Hugo, Juan Gris eta beste batzuk zeuden. 1918ko udan, Picasso Olga Khokhlova balleteko dantzariarekin ezkondu zen, eta eztei-bidaia Biarritz etik gertu igaro zuten, Eugenia Errázuriz Txile ko arte zaindariaren txalet xarmangarrian. Eztei-bidaiatik itzulitakoan diru premian zegoenez, Picassok Paul Rosenberg arte-saltzaile frantziar-juduarekin harreman esklusiboa hasi zuen. Rosenbergen lehen zereginen artean, bikoteari Pariseko bere etxe ondoan apartamentu bat alokatzea izan zen. Bi gizon desberdinen arteko anaia-adiskidetasun sakon baten hasiera zen, Bigarren Mundu Gerra raino iraungo zuena. Khokhlovak Picasso goi mailako elkarteetan sartu zuen, afari formaleko jaietan, eta 1920ko Parisko aberatsen bizitzaren beste dimentsio batzuetan. Semea izan zuten, Paulo Picasso, moto lasterkaria eta aitaren txoferra izateko haziko zena. Olgarekin ezkondu ondoren eta Pablo lehen semea izan zutenetik, Picassok familia bizitza zoriontsu batez gozatu zuen. Oso bizitza sozial aktiboa zeraman, aristokrazia rekin eta Parisko adimen tsuekin harremanetan, abangoardiako kritikek bere lorpen artistikoak goraipatzen zituzten bitartean, nahiz eta soilik alderdi formaletan zentratuz, bere lanen elementu intuitiboak eta psikologiko ak alde batera utziz. Gizarteak eta kritikoek onartuta, Picasso frantziar tradizioaren zati bezala kontsideratuta zegoen, burgesen aurkako dadaista belaunaldi berriaren gainetik, surrealista bezala ezaguna bihurtuko zen taldea ordezkatzen hasia baitzen. Khokhlovak aristokraziarekin behin eta berriz aritzea nahi zuen arren, Picassoren joera buhamearekin talka egiten zuen, eta ondorioz etengabeko gatazkan bizi ziren. Picassok Diaghileven taldearekin lankidetzan aritu zen aldi berean, Igor Stravinsky rekin lankidetzan 1920an Pulcinella obran. Eta Picassok aukera baliatu zuen, konpositorearen hainbat marrazki egiteko.
1927an, Picassok 17 urteko Marie-Thérèse Walter ezagutu zuen, berarekin harreman ezkutu bat hasiz. Khokhlovarekin zuen ezkontza laster amaitu zen, bananduta, dibortziatuz gero Frantziako legeak jabetza zatitzea eskatzen zuelako. Eta Picassok ez zuen nahi Khokhlovak bere aberastasunaren erdia jasotzea. Biak legez ezkonduta jarraitu zuten Khokhlova 1955ean zendu zen arte. Picassok harreman luzea izan zuen Marie-Thérèse Walterrekin, eta alaba bat izan zuten, Maya izenekoa. Marie-Thérèse egunen baten artistarekin ezkondu egingo zela eta, itxaropentsu bizi izan zen, baina bere burua zintzilikatu zuen Picasso hil eta lau urtera.
Neoklasizismoa eta surrealismoa: 1919-1929
(Garai surrealistako margolanak ikusteko)
1925ean, André Breton idazle eta olerkari surrealistak Picasso "gutariko bat" izendatu zuen, Iraultza surrealista aldizkarian argitaratutako "Surrealismo a eta pintura" artikuluan, Avignongo andereñoak aurreneko aldiz erreproduzitu zen ale berean. Dena den, Picassok lan kubistak erakutsi zituen 1925eko lehen talde surrealisten erakusketan, eta Surrealismoaren adierazpenean definitzen zen "automatismo psikikoa bere egoera puruan" kontzeptuak ez zion sekula osoki erakarri. Garai horretan irudikari berria eta sintaxi formala garatzen aritu zen bere burua emozionalki adierazteko, "1909az geroztik, neurri handi batean gordeta edo sublimatuta zeuden indarkeria, beldur psikikoak eta erotismoa askatuz", idatzi zuen Melissa McQuillan arte historialariak. Picassoren lanaren trantsizio honek kubismoan zituen arren bere harreman espazialak, "irudikeriaren erritua utziz, Andereñoen primitibismoak eta lan sinbolisten oihartzun psikologikoak gogora ekartzen ditu", idatzi du McQuillanek. Horrela, surrealismoak Picassoren primitibismo eta erotismoarekiko erakarpena berpiztu zuen.
Gernika eta MoMAko erakusketa: 1930-1939
1930eko hamarkadan, minotauro ak arlekina ordezkatu zuen bere lanen motibo arrunt bezala. Minotauroaren erabilera neurri batean surrealiste kin zuen kontaktuengatik eman zen, sarritan beraien sinbolo gisa erabiltzen baitzuten, eta Picassoren Gernika n ere ageri da. Minotauroa eta Picassoren maitalea Marie-Thérèse Walter, asko agertzen dira bere grabatuen Vollard serie ezagunean. 1937ko urtarrilean, Josep Lluís Sert arkitekto katalan ak horma-irudi handi batekin lankidetzan aritzeko eskatu zion, Parisko Nazioarteko Erakusketaren Espainiako Bigarren Errepublika ko pabiloian. Espainiako gobernu hautatuak, Gerra Zibil ean matxinatu frankiste kin porrota izan zezakeen, Alemania nazi aren eta Italia faxista ren laguntza ere bazutelako. Errepublika k munduari frogatu nahi zion espainiar herria eta beraien lorpenak ordezkatzen zituela. Picassok, 1936an Madrilgo Pradoko Museo ko ohorezko zuzendari izateko Manuel Azaña Errepublikako presidentearen gonbidapena onartua zuen, baina hala ere hasieran ez zuen gogo larregi horma-irudia egiteko, bai proiektuaren tamainarengatik eta baita inoiz ez zuelako aurretik betekizunik onartu propagandarako. Dora Maar ek otsailean pabilioi handi bat aurkitu zuen 7 Grands-Augustinsen kalean, Picassok proiektua gauzatu ahal izateko.
Picassoren obrarik ospetsuena Espainiako Gerra Zibil ean alemaniarrek burututako Gernikako bonbardaketa ren irudikapen hau da. Margo-oihal handi honek gerraren ankerkeriak, basakeriak eta etsipenak biltzen ditu. Bere sinbolismo a azaltzeko galdetuta, Picassok esan zuen: "Margolariari ez dagokio sinbolo ak definitzea. Bestela, hobe litzateke idaztea eta hainbat hitzetan azaltzea! Irudiari begiratzen dion publikoak sinboloak interpretatu egin behar ditu, berak ulertzen dituen eran". Gernika 1937ko uztailean Parisko Nazioarteko Erakusketako Espainiako Pabilioian egon zen ikusgai. Eta ondoren Eskandinavia n eta Ingalaterra n egin ziren Picasso, Matisse, Braque eta Henri Laurensen 118 lanen erakusketa baten ardatz bihurtu zen. Franco diktadore ak Espainiako gerra irabazi ondoren, margolana Estatu Batue tara bidali zuten Espainiako errefuxiatu entzako dirua eta laguntza biltzeko. 1981 arte New York hiriko Arte Modernoaren Museoan (MoMA) egon zen, Picassok adierazi zuelako margolana ez zela Espainiara eramango bertan askatasuna eta demokrazia ezarri arte.
1939an eta 1940an New York hiriko Arte Modernoaren Museoak, Alfred Barren Picasso-zalearen zuzendaritzapean, bere ordura arteko lan nagusien atzera begirako handia antolatu zuen. Erakusketa honek Picasso ospetsu bilakatu zuen, Amerikako publikoari bere artelanen neurri handia erakutsi zion, eta egindako obraren berrulertzea ekarri zien arte garaikide ko historialari eta akademikoei. Jonathan Weinbergen esanetan, "Erakusketaren aparteko kalitatea eta Picassoren ospe izugarria kontutan hartuta, orokorrean Gernikaren eragin politikoa areagotuz... harrigarriro kritikak anbibalenteak izan ziren". Picassoren "estilo aniztasunak" kezkatzen zuen kazetari bat; beste batek ordea, "neurrigabea eta maltzurra" zela esan zuen; eta Alfred Frankensteinek ARTnewsen egindako berrikuspenean, Picasso bai ahoberoa eta bai jenioa zela ondorioztatu zuen.
New Yorketik itzuli zenean, Paristik hirurogeita hamar kilometro ipar-mendebaldera zegoen Boisgeloup gaztelua erosi zuen. Horrela, Boisgeloup Marie-Thérèserekin ihes egiteko aterpea bihurtuko zen. Ukuilua eskultura estudio bat izatera modatu zuen, eta buztin ez edo igeltsuarekin berriro modelatzeko nahiak zein maitale gaztearen inspirazioak, igeltsu busti handiak sortzera bultzatu zuten, zalantzarik gabe batzuk izaera sexuala zutenak.
Bigarren Mundu Gerra eta ondoren: 1939-1949
Bigarren Mundu Gerra n, Picasso Parisen egon zen alemaniar rek hiria okupatua zuten bitartean. Picassoren estilo artistikoa ez zen artearen ideal nazi ra egokitzen eta, beraz, ez zuen garai hartan erakusgai jarri. Gestapo ren jazarpen handia izan zuen sarritan. Bere apartamentuaren bilaketa batean, ofizial batek Gernika koadroaren argazkia ikusi zuen. "Hori egin al duzu?" galdetu zion alemaniarrak Picassori. "Ez", erantzun zuen "Zuek egin zenuten".
Garai hartan, Picassok poesia idatzi zuen ordezko irteera bezala. 1935 eta 1959 artean 300 poema baino gehiago idatzi zituen. Asko izenburu gabe, data eta batzuetan idatzita zegoen lekua izan ezik (adibidez, Paris "1936ko maiatzaren 16a"), lan horiek gustukoak, erotikoak eta zenbaitetan eskatologikoak izan ziren, bere bi antzezlan osoak bezalakoak, Buztanetik hartutako desioa (1941) eta Lau neskatxoak (1949).
1944an, Paris askatu eta gero, 63 urteko Picassok harreman erromantikoa hasi zuen Françoise Gilot izeneko arte ikasle gazte batekin. Bera baino 40 urte gazteagoa zen. Picasso nekatuta zegoen Dora Maar maitalearekin, eta Picasso eta Gilot elkarrekin bizitzen hasi ziren. Azkenean, bi seme-alaba izan zituzten: Claude (1947) eta Paloma (1949). 1964an Bizitza Picassorekin liburuan, Gilotek abusuzko tratu txarrak eta desleialtasun ugariak deskribatu zituenean, Picassorentzat kolpe gogorra izan zen.
Azken lanak eta heriotza: 1949-1973
Picasso izan zen 250 eskultoreetako bat Filadelfia ko Arte Museoan 1949ko erdialdean ospatu zen 3. nazioarteko eskultura erakusketan. Berrogeita hamarreko hamarkadan, Picassoren estiloa aldatu egin zen berriro, maisu handien artearen berrinterpretazioak ekoiztera eraman baitzuen. Velazquez en Meninak en  margolanean oinarritutako hainbat lan egin zituen. Eta baita Goya, Poussin, Manet, Courbet eta Delacroix en lanetan oinarritutakoak.
Bere lorpen artistikoez gain, zinema n ere agerraldi batzuk egin zituen, beti bera bezala, Jean Cocteau ren Orfeoren testamentua (1960) filmean ohe eszena bat barne. 1955ean, Henri-Georges Clouzot ek zuzendutako Picassoren misterioa filma egiten ere lagundu zuen.
Arrhenius (kraterra)
Arrhenius kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ06 lau-angelukoan dago. 40,9 kilometroko diametroa du. Izena Svante Arrheniusren omenez darama.
Pablo Picasso
Azken lanak eta heriotza: 1949-1973
Chicago n 15 metroko eskultura publiko erraldoia eraiki asmoz, maketa bat egiteko agindua jaso zuen, Chicago Picasso izenarekin ezagutzen dena. Ilusio handiz hurbildu zen proiektura, eskultura bat anbiguoa eta eztabaidagarria izan zena diseinatuz. Irudiak adierazten duena ez da ezagutzenː txoria, zaldia, emakumea edo forma guztiz abstraktu a izan liteke. Eskultura 1967. urtean aurkeztu zen, eta gaur egun Chicago erdialdeko ezaugarri nabarmenetako bat izatera ailegatu da. Picassok uko egin zion 100.000 dolarreko ordainketari, eta hiriko jendeari oparitu zion.
Picassoren azken lanak estilo nahasketa k izan ziren, adierazpen bidea aldatuz bizitzaren amaiera arte. Energia guztiak bere lanari eskainiz, Picasso ausartagoa bihurtu zen, lan koloretsuagoak eta adierazkorragoak eginaz, eta 1968tik 1971ra margolan jarioa eta baita ehunka kobrezko grabatu ekoiztu zituen. Garai hartan, kritikari gehienek lan horiek baztertu egin zituzten, agure inpotente baten fantasia pornografikoak zirelakoan, edo jadanik artistaren sorkuntza onenak iragandako lan arduragabeak. Soilik beranduago, Picassoren heriotzaren ondoren, arte munduko gainerakoak espresionismo abstraktura igaro zirenean, komunitate kritikoa Picassoren azken lanek neo-espresionismoa lehenesten zutela aitortzera joan zen. Pablo Picasso 1973ko apirilaren 8an hil zen Mougins en, Frantzian, birikako edema eta gutxiegitasun kardiako agatik, Jacqueline emaztearekin eta adiskide batzuekin afaltzen zegoenean. Aix-en-Provence ondoan dagoen eta 1958an erosia zuen Vauvenarga ko gazteluan hobiratu zuten. Bestalde, Jacqueline Roquek, Claude eta Paloma seme-alabei. eragotzi egin zien hiletara joatea, eta Picassoren heriotzaren ondoren suntsituta eta bakartuta, tiroz hil zuen bere burua 1986an, 59 urte zituenean.
Ikuspegi politikoak
Picasso Katalunia ko mugimendu independentista tik bazter ibili zen gaztaroan, baina babes orokorra adierazi zion eta bertako ekintzaileekin adiskide izan zen. Ez zuen soldadutza rik egin ez inongo indar armatuen alde agertu Lehen Mundu Gerran, Espainiako Gerra Zibil ean eta Bigarren Mundu Gerra n. Frantzian bizi zen espainiarra izanik, ez zuen inongo derrigortasunik alemaniar inbaditzaileen aurka borrokatzeko munduko bi gerratan. Hala ere, 1940an Frantziako herritartasuna eskatu zuen, baina ukatu egin zioten "komunismoa ren bidean muturreko ideiak zituelako". Informazio hori 2003. urtera arte ez zen plazaratu.
1936ko Espainiako Gerra Zibilaren hasieran, Picassok 54 urte zituen. Borrokak hasi eta gutxira, errepublikano ek "Prado museoko zuzendari izendatu zuten, nahiz eta kanpoan egon", eta "bere eginkizunak oso serio hartu zituen", John Richardsonen arabera, museoaren bilduma Geneva ra husteko funtsak hornituz. Gerrak bultzada eman zion lehen lan politikoa egiteko. Francisco Franco ren eta faxist en haserrea eta gaitzespena adierazi zituen "Francoren ametsa eta gezurrak" (1937) filmean, "helburu propagandistikorako eta diru bilketarako" sortu zena. Hitzen eta irudien arteko fusio surrealista hau Espainiako Errepublika ren kausarako dirua biltzeko postal gisa saldu nahi zen.
1945ean Jerome Secklerekin egindako elkarrizketa baten, Picassok honako hau erantzuten zuen: "Komunista naiz eta nire pintura komunista da ... Baina zapataria banintz, monarkiko a edo komunista edo beste edozein gauza izanda ere, ez nituzke derrigorrez zapatak era berezi baten egingo nire politika adierazteko." Komunismoarekiko zuen konpromisoa, garai hartan ohikoa zena Europa kontinental eko intelektualen eta artisten artean, eztabaida batzuen gaia izan da aspalditik. Horren erakusgarri nabarmena Salvador Dalí ri (Picassorekin harreman tirabiratsua izan zuena) leporatutako aipamena izan zen:
“Picasso margolaria da, ni ere bai... Picasso espainiarra da, ni ere bai… Picasso komunista da, ni ere ez.”  1940ko hamarkadaren amaieran, André Breton adiskide zaharra, poeta surrealista, trotskista eta antistalinista zenak zuzenago esan zion, Picassori eskua emateari uko egin ondoren: "Ez dut onartzen Alderdi Komunistan zu egotea, ezta Askapenaren ondoren intelektualen purgaz hartu duzun jarrera ere". Picasso Koreako Gerra n Nazio Batu en eta Estatu Batu en esku hartzearen aurka agertu zen, eta Koreako sarraskia margolenean irudikatu zuen. Kirsten Hoving Keen arte kritikariak "amerikarren ankerkerien erreportajeetan inspiratuta" dagoela dio, eta Picassoren lan komunistetako bat dela uste du.