cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aibes
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 2 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia, 4 albaitariak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Aibes udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Peterhof jauregia
Peterhof jauregia (errusieraz Петерго́ф) Errusiako San Petersburgo hiritik 29 kilometro mendebaldera dagoen hainbat jauregiz eta lorategiz osatutako multzo bat da, Petergof hirian eta Finlandiako golkoaren ertzean. Gaur egun, UNESCOko Gizateriaren Ondare izendatutako San Petersburgoko Alde Zaharraren multzoaren barne dago.
Little Miss Sunshine
Little Miss Sunshine (euskaraz Eguzki-Printz Andere Txikia) 2006ko Jonathan Dayton eta Valerie Faris estatubatuar zinema zuzendarien road movie filma bat da. Bertan Greg Kinnear, Steve Carell, Toni Collette, Paul Dano, Abigail Breslin eta Alan Arkin aktoreek antzeztu zuten.
Filma honek Jatorrizko gidoi onenaren Oscar Saria (Michael Arndt) eta Gizonezko bigarren aktore onenaren Oscar Saria (Alan Arkin) irabazi zituen.
Argumentua
Krisian dagoen estatubatuar familia bat edertasun lehiaketa bateruntz doa. Olive (Abigail Breslin), 7 urteko alaba gazteak Little Miss Sunshine deritzon edertasun lehiaketan parte hartzea amets du, urte hartan Kalifornian ospatzen delarik. Bere familia Albuquerque (Mexiko Berria) hirian bizi denez, erdipurdiko Volkswagen furgoneta zahar batean senide guztiak neskatoarekin batera joango dira.
Bidaian denen arteko elkarbizitza zaila da, bakoitzak bere iraganeko istorioak, bitxikeriak eta izaera ezberdinak baidituzte, baina Sheryl amak (Toni Collette) giro ona egon dadin saiatuko da. Oliveren aita (Greg Kinnear) diruz gaizki dabilen arrakasta gutxiko plazagizona da. Neskatoaren anai nerabea (Paul Dano) Nietzschen mireslea eta Honela mintzatu zen Zaratustra liburuaren irakurlea da, bere buruari ixilik egon eta inorrekin ez mintzatzeko zina egin diolarik. Aitona (Alan Arkin) aldiz, heroinazalea da eta Sherylen anaia, bere ikasle batekin maitasun harreman bat hautsi ondoren bere buruaz beste egiten saiatu den irakaslea eta Proust filosofoaren idazlanetan aditua. Neskatoa bera bere senitartekoekin batera oso mugitua izango den bidai bati ekingo dio.
Lake konderria (Tennessee)
Lake konderria (Lake County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Tiptonville da. 2010eko zentsuaren arabera 7,832 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Lake konderriak 50,218 kilometro koadro ditu. Horietatik 728 ura dira. Beste 42,938 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 15,6 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 7,832 pertsonetatik 5,545 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 136 dira. 2,162 beltzak edo afroamerikarrak. 20 amerikar natiboak ziren eta 1 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 11 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 4 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 89 pertsonek kokatzen zuten.
Myleus ternetzi
Myleus ternetzi Myleus generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
Lukas Foss
Lukas Foss, jaiotza-izenaz Lukas Fuchs (Berlin, Alemania, 1922ko abuztuaren 15a - New York, AEB, 2009ko otsailaren 1a), Estatu Batuetako orkestra-zuzendari, piano-jotzaile eta musikagilea izan zen, jatorriz alemana.
Biografia
Berlinen hasi zen musika-ikasketak egiten. Hamabost urte zituela, Estatu Batuetara joan zen, eta han Randall Thompson eta Paul Hindemith izan zituen musika-irakasle. 1950ean, Rome saria irabazi zuen. 1957an, ganberarako inprobisazio-talde bat sortu zuen. Haren lehenbiziko lanak estilo neoklasikokoak dira, Song of Songs (1946), esaterako, soprano eta orkestrarako idatzia.
1950eko hamarraldiaren bukaeran, serialismora (sistema dodekafonikoa), musika aleatoriora eta inprobisaziora jo zuen, eta matematikako probabilitateen teoria erabiltzen hasi zen, musikara egokitua (musika estokastikoa). Horren adibide dira, esate baterako: Time Cycle (1954-1960), soprano eta orkestrarako, eta Barroque Variations (1967), orkestrarako. 1963 eta 1970 bitartean, Buffalo Philharmonic Orchestrako zuzendari izan zen, Kaliforniako Unibertsitateko irakasletza utzi ondoren. Halaber, 1981etik aurrera, Milwaukee Symphony Orchestrako zuzendaria izan da. 1983an, American Academy and Institute of Arts and Letters erakundeko kide izendatu zuten.
1991n, Bostongo Unibertsitateko Arte Eskolako musika-irakasle hasi zen, eta, orduz geroztik, Amerikako eta Europako zenbait orkestratako zuzendari-lanetan ere aritu da.
Cero a la Izquierda
Cero a la Izquierda Iruñean, Nafarroa Garaian 2011n sortutako rock taldea da. 20019an Javi Roblesek taldea utzi zuen beste proiektu batean aritzeko.
Gemma Pasqual i Escrivà
Gemma Pasqual Escrivà (Almoines, Valentzia; 1967) katalanez argitaratzen duen idazlea da. Batez ere gazteentzako edo haurrentzako eleberriak idatzi ditu, horien artean Marina eta Et recorde, Amanda.
2013az geroztik, Kataluniako Idazleen Elkarteko lehendakariordea da Valentziako Erkidegoan, eta 2015az geroztik, Valentziako Kultur Ekintzakoa.
Biografia
Almoinesen jaio zen, 1967an. Sei urte zituela Gandiara joan zen eta han Eskolapietan ikasi zuen. Hamalau urterekin hiriz aldatu zen berriro, oraingoan hiriburura, Valentziara, gurasoek aukeratua. Han Enpresa Administrazioko goi mailako teknikari ikasketak egin zituen Artisauen Eskolan. Kazetaria izan nahi zuen arren, programazioa ikasi zuen eta sistemen analista egin zen IBM enpresan.
Lankidetzak
Gemma Pasqual i Escrivà literaturan espezializaturiko hainbat aldizkaritan aritu da lanean, hala nola CLIJ (Cuadernos de Literatura Infantil y Joven), Marcha Popular Fallera aldizkaria, Literaturas aldizkaria eta Caracteres aldizkaria, eta La rendija. Gainera, Kataluniar Hizkuntzako Idazleen Elkarteko Batzordeko kidea da, Kataluniako Letren Erakundeko Gobernu Batzordeko kidea, Kataluniako Letren Erakundeko Kontseilu Aholkuemaileko kidea, Kataluniako PEN elkarteko kidea eta Fundación Exitosako patroia.
Hainbat kultur zentrotan ere izan da hizlari, eta kulturaren munduko pertsonaiei buruzko solasaldietan parte hartu du, hala nola Maria Mercè Marçal, Joan Fuster eta Pau Casals. Bestalde, ibilbide luzea egin du institutu eta eskoletako irakurzaletasunean. Irakasleekin ere egin du lan; adibidez, Valentziako Sant Pius V.eko Arte Ederren Museoan eman zuen «Sormen plastikoaren garapena testuen idazketaren bidez» irakasleentzako prestakuntza-ikastaroan.
U1 linea (Miranda Ebroko urbanoa)
Miranda Ebroko urbanoaren U1 linea Miranda Ebroko autobus linea da.
Sareko linearik erabiliena da, eta bigarren luzeena.
Historia
Miranda Ebroko urbanoaren hasierako sarea lau linez osatuta zegoen. 2012an, herriko udalak sare hori bi lerrotan, eta, ordezkatu eta berregituratzea erabaki zuen.
Ustiapena
Gaur egun, Autocares Angel Herrera SA enpresak ustiatzen du sarea laburtua.
Etorkizuna
Oraingoz ez da zerbitzuaren luzapen edo aldaketa berririk aurreikusten.
1276ko urtarrileko konklabea
1276ko urtarrileko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Arezzoko katedrala izan zen eta Inozentzio V.a hautatu zuten aita santu gisa.
Saint-Paul-Cap-de-Joux
Biztanleria
2007an Saint-Paul-Cap-de-Joux udalerrian erroldatutako biztanleak 1.038 ziren. Familiak 437 ziren, horien artean 130 pertsona bakarrekoak ziren (63 bakarrik bizi ziren gizonak eta 67 bakarrik bizi ziren emakumeak), 147 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 122 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 38 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 523 etxebizitza zeuden, 451 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 53 hutsik zeuden. 477 etxeak ziren eta 46 apartamentuak ziren. 451 etxebizitza nagusietatik 285 bere jabearen bizilekua ziren, 146 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 18 etxek bi zituzten, 67 etxek hiru zituzten, 136 etxek lau zituzten eta 229 etxek bost zituzten. 322 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 219 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 170 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Paul-Cap-de-Joux udalerrian 465 unitate fiskal zeuden, 1.079,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.768 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 73 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 15 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Paul-Cap-de-Joux udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 798 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, 2 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Torre de les Maçanes
La Torre de les Maçanes (valentzieraz; gaztelaniaz: La Torremanzanas; ofiziala: La Torre de les Maçanes / La Torremanzanas) Valentziar Erkidegoko udalerria da, Alacantí eskualdean eta Alacanteko probintzian dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 742 biztanle zituen.
1268–71eko aita santu hautaketa
1268–71eko aita santu hautaketa aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Viterboko katedrala izan zen eta Gregorio X.a hautatu zuten aita santu gisa.
Ramiro Pinilla
Bizitza
Euskal Herrian gaztelaniaz idatzi duen idazlerik oparoenetako bat izan zen. Bere lehen eleberriak, Las ciegas hormigas (1960) izenburukoak, Nadal Saria eta Espainiako Kritika Saria irabazi zituen. 1971n finalista izan zen Planeta Sarian, Seno lanarekin, baina zirkulu komertzialetatik urruntzea erabakirik, argitaletxe txikietan argitaratu zuen bere obra gehiena, eta irakurle gehienentzat ezkutuko idazlea izan zen urte askoan.
Getxon kokatuta dagoen narrazio- eta eleberri-saila da, beharbada, gehien goraipatu dena: Recuerda, oh, recuerda (1975), La gran guerra de doña Toda (1978), Andanzas de Txiki Baskardo (1979), Quince años (1990) eta Huesos (1997). 2005ean burutu zuen bere bizitzako lanik handinahiena: Verdes valles, colinas rojas trilogia (La tierra convulsa, Los cuerpos desnudos eta Las cenizas del hierro liburuek osatua). Euskal gatazkaren sorburu politikoak eta moralak aztertzen dituen lan horrek Euskadi Saria jaso zuen 2005ean, eta Kritika Saria eta Narratiba Sari Nazionala 2006an. 2013an bigarren aldiz irabazi zuen Euskadi Saria Aquella edad inolvidable lanarekin.
2014ko urriaren 23an hil zen 91 urterekin.
Magreb
Izena
Marokok arabieraz Al-Magrib edo Al-Magrib al-Aqsà du izena. Horrexegatik Magreb Marokotik bereizteko, batzuetan eskualdeari "Magreb Handia" zioten. Berbere abertzaleek, ostera, ez dute Magreb hitza erabiltzen baizik eta Tamazgha.
Fisikoa
Ohituraz Magreb Iparraldeko Afrikako eskualdea izan da, Maroko, Tunisia eta Aljeriak osatuta, nahiz eta gaur egun Mauritania, Mendebaldeko Sahara eta Libia ere eskualdean kokatuak izan diren. Hala ere, Libia, geografikoki eta kulturalki, Mashreq eta Magreb arteko zubia izan da.
Giza-geografia
Gaur egun Magreb osatzen duten bost estatuek 87.056.145 biztanle dituzte.
Hizkuntzak
Gaur egun biztanle gehienek arabieraz egiten dute, nahiz eta berbereek amazigeraz egin.
Erlijioa
Eskualdeko erlijio gehiengoduna Islam sunitarra da, ohikune maliki erabiltzen duena. Badaude gutxiengo batzuk ere: Aljeriako basamortuan kharijiarrak, Marokon judutar komunitateak eta zenbait kristau Aljerian.
Lindon
Lindon (elfoeraz Kantuaren lurraldea), Ered Luin mendietatik mendebaldera zegoen eskualdearen izena izan zen. Haserrearen Gerraren ondoren, Belegaer edo Itsaso Handiaren uren azpian geratu ez zen Beleriandeko toki bakarra izan zen, eta Ossiriand herrialdeari zegokion. Eguzkiaren Lehen Aroan, ezizen hori, Laiquendiek kantatzeko zuten zaletasunagatik eman zitzaion, eta Eguzkiaren Bigarren Arotik aurrera, izen hori baino ez zuen jaso.
Lindonen gobernatu zuen Gil-galadek Eguzkiaren Bigarren Aro osoan, eta gaizkitik aske zegoen lurralde bat zen, Urte Ilunetan Sauronen iluntasuna sekula iritsi ez zen tokia. Annatar bezala, Sauronek sekula ezin izan zituen Lindoneko Elfoak bereganatu, Eregionekoekin ez bezala. Han bizi izan ziren Zeleborn eta Galadriel aro horretako lehen mendeetan.
Lindoen, Portu Grisak ere aurkitzen ziren, Zirdanek zuzenduak, Itsasontzien arotza Bigarren eta Hirugarren aroan. Han jaso zituen Istariak eta han ontziratzen ziren Mendebalderantz zihoazen elfoak, baita eraztunen eramaleak ere, istorio hauen amaieran.
Eskualdea, Lhûn Golkoak bitan banatzen zuen: Iparraldean, Forlindon deitzen zen, eta, hegoaldean, Harlindon.
Kanpo estekak
Platser i Tolkiens värld
Gabriela Aberastury
Gabriela Aberastury (Buenos Aires, 1943ko otsailaren 11) argentinar margolaria, marrazkilaria, ilustratzailea, hezitzailea, irakaslea eta grabatzailea da. 1980an Marrazketako Sari Nagusia irabazi zuen Argentinako Saloi Nazionalean. 1989an Musika Klasikoko Konex Sarian epaimahaikidea izan zen.
Jenna Caira
Eujenna "Jenna" Afrodite Caira (Richmond Hill, Ontario, Kanada, 1989ko apirilaren 1a) Kanadako softbol jokalari profesionala da, eta domina irabazi zuen olinpiar jokoetan, eta Kanadako Wild-en National Pro Fastpitch-eko (NPF) jaurtitzailea da. Caira, 2009-12 bitartean, Syracuse Orange taldeko jokalari titular izan zen, eta karrerako errekorrak ditu garaipenetan, zuritzetan eta jaurtitako sarreratan. Gainera, Big East Conference-ren karrerako liderra da kanporatzetan. 2009ko ekainetik, Kanadako emakumezkoen softbol selekzio nazionaleko kide da, eta brontzezko domina irabazten lagundu zien 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan.
Gabriela Aberastury
Jardunbidea
Buenos Airesen jaio zen. Mugimendu teknikarako Sistema Kontzientearen sortzailea izan zen Fedora Aberastury pedagogoaren eta Marcelo Aberasturyren alaba da.
Jenna Caira
Hastapenak
Caira Richmond Hill-en (Ontario) jaio zen Toronto iparraldean, Gormley-n hazi zen, Richmond Hill-etik kanpo. Lau urterekin hasi zen softbolean jokatzen, bere ahizpa nagusia, Danielle, ikustean inspiratuta. Jaurtitzaile izateko inspirazioa bere beste ahizpa nagusia, Nadia, ikustean izan zuen. Batxilergoan zegoela, bi urtez bizi izan zen Suitzan.
Gabriela Aberastury
Jardunbidea
New Yorken hamar urte bizi izan zen eta Alemanian bizi izan zen 1967-70 artean. Azken herrialde horretara urtero Kassel hirian grabaketa irakasle bezala gonbidatuta itzultzen da.
Jenna Caira
Unibertsitateko karrera
Hainbat bekaren eskaintza izan ostean, Syracuse Unibertsitatean sartzea erabaki zuen, non beka osoa jaso zuen. Jenna Syracusera joan zen 2009tik 2012ra, eta emakumezkoen softbol taldean jokatu zuen. 2009an bere lehen denboraldian, Urteko Big East Rookie izendatu zuten. Big East Conference-n 1000 kanporatze erregistratu dituen jokalari bakarra da, guztira 1051 lortu baitzituen. Syracuseren, softbol kategoria askotan, liderra da jokatutako partidatan, garaipenetan, kanporatzetan, hasitako partidatan, jokatutako partida osotan, hutsetan, ERA baxuenetan eta aurkariaren bateoren batez besteko baxuenetan. Cairak Big East Conference Softball Txapelketako txapeldun izaten lagundu zuen taldea, 2010ean eta 2011n, bi urteetan, MVP ohoreak irabaziz. Taldeko kapitain izan zen 2011n eta 2012an. Bere senior denboraldian, Rutgers-en aurka erantzunik gabeko pilota bat bota zuen, eta Big East Conferenceren asteroko sei ohore jaso zituen. Azken urtean, All-American izendatu zuten. 2013an eta 2014an, Syracusera itzuli zen, eta entrenatzaile-laguntzaile eta jaurtitzaileen entrenatzaile gisa aritu zen.
Gabriela Aberastury
Jardunbidea
Prilidiano Pueyrredón Arte Ederretako Eskola Nazionalean lizentziatutako irakaslea da. Fondo Nacional de las Artes- ek emandako beka (1966), Pintura eta Grabatuko Kassel beka (Alemania, 1967-70) eta Daad Litografia beka (Alemania, 1990) lortu zituen.
Jenna Caira
Selekzioa
Cairak Senior Nazionaleko selekzioarekin jokatzen du 2009tik. Bost domina irabazi ditu Kanadarako: Urrezko bat eta Zilarrezko bi Joko Panamerikarretan eta brontzezko bi Mundu Txapelketan. 2013an, taldeko kapitain izendatu zuten. Selekziotik, 2015eko Pan-Am Jokoetan urrezko dominaren ostean erretiratu zen, baina, azkenean, selekzioarekin lehiatzera itzuli zen urte eta erdi geroago. 2021eko ekainaren 21ean egin zuen debut olinpikoa Kanadako taldearekin, Mexikoren aurka 2020ko Olinpiar Jokoetan. Cairak brontzezko domina irabazi zuen Kanadako selekzioarekin Olinpiar Joko haietan; Kanadak kirol horretan irabazten zuen lehena izan zen. Brontzezko dominaren partidan Mexiko garaitu ostean eta 1 2⁄3 sarrera jo ondoren Olinpiar Jokoak 1-1eko errekor batekin amaitu zuen, 11 1⁄3 sarrera jaurtita 1,24ko eraginkortasunez.
Gabriela Aberastury
Jardunbidea
Idazle garrantzitsuen lanen edizioetarako ilustrazioak egin ditu: 16 Poema, André Breton-ena ( 1973 - 4); Alfonsina Storniren antologia ( 1976 - 7); El Bautismo, Miguel Ángel Semán-ena (1982); Jorge Luis Borgesen Ficciones y El Aleph (1986) eta Campo Nuestro, Oliverio Girondorena (1986).
Jenna Caira
Olinpiar Jokoak
2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan Kanadarentzako zilarrezko domina irabazi zuen taldeko kide izan zen. Japoniak (urrezkoa) eta AEBk (zilarrezkoa) eskuratuko zituzten. Hauek osatu zuten Kanadako taldea: Jenna Caira, Emma Entzminger, Larissa Franklin, Jennifer Gilbert, Sara Groenewegen, Kelsey Harshman, Victoria Hayward, Danielle Lawrie, Janet Leung, Joey Lye, Erika Polidori, Kaleigh Rafter, Lauren Bay-Regula, Jennifer Salling eta Natalie Wideman-ek.
Bizitza pertsonala
Jennak anaia bat eta bi ahizpa ditu. #29 zenbakia janzten du bere jaurtitzaileen entrenatzaile Todd Martinen omenez. 2015ean, Mr. D Kanadako komediako atal batean, parte hartu zuen gonbidatuta, bere burua irudikatuz. Rawlings Canadak babesten du. Orduko 65 milia inguruko abiadura ematen die bere pilota jaurtiketeri, eta bere jaurtiketaren ezaugarria aldaketa da.
Baar (Suitza)
Baar Suitzako udalerria da. Zug kantonamenduan dago. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saosnes
Saosnes Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saosnes udalerrian erroldatutako biztanleak 190 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Die Hard with a Vengeance
Die Hard with a Vengeance (eutsi gogor mendekuarekin) 1995eko John McTiernan estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako ekintza film bat da. Bruce Willis, Jeremy Irons, Samuel L. Jackson, Graham Greene, Colleen Camp, Larry Bryggman eta Sam Phillips aktoreek antzeztu zuten.
Desaguadero
Desaguadero mendebaldeko Argentinako ibaia da. 1498 km luze da eta 260.000 km²ko arroa drainatzen du. Berez Coloradoren ibaiadarra bada ere, gaur egun arro ia endorreikoa da: jeneralean ura agortzen da, Coloradora iristsi gabe.
Saosnes
Etxebizitza
2007an 101 etxebizitza zeuden, 74 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 100etxeak ziren. 74 etxebizitza nagusietatik 59 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Die Hard with a Vengeance
Die Hard (1988) eta Die Hard 2 (1990) filmeen jarraipena da, era berean, Live Free or Die Hard (2007) eta A Good Day to Die Hard (2013) jarraipenak izan zituen.
Desaguadero
Izena
Bermejo, Desaguadero, Salado, Chadileuvu eta Curaco izenaz ezagutzen da ibaiaren goi-ibilgua.
Die Hard with a Vengeance
Argumentuak
Istorioa New York hiriko merkatalgune batean jazotako leherketa batekin hasten da. Simon (Jeremy Irons) deitzen dela dioen gizon batek New Yorkeko poliziari deitu eta leherketaren arduraduna bera dela esango die. Gainera, John McClane (Bruce Willis) tenienteak berarekin "Simonek dio" haur jolasera jolasten ez baldin badu, hirian zehar leherketa gehiago burutuko dituelako mehatxua aipatuko du. Honela bada, hiriaren hondamendia ekidin asmoz, McClanek Simonek berarentzat erabakitzen dituen proba eta jolasak banarn-banan eta denbora epe baten barruan betetzen joan beharko du.
Saosnes
Diru sarrerak
2009an Saosnes udalerrian 77 unitate fiskal zeuden, 195,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.180 euro zen.
Desaguadero
Geografia
Cerro Bonete Chicon (La Riojako probintzia) du iturburua. Ur emari handikoa da hasieran, baina lurralde idorretan barneratzen da ondoren eta lurruntzearen eta lurren ureztatzearen ondorioz, urik gabe iritsi ohi da behe-ibilgura. Beraz, euri asko egiten duenean baizik ez da Colorado ibairaino iristen Desaguaderoren ura.
Die Hard with a Vengeance
Argumentuak
Bere lehen proba Harlem auzora "beltzak gorrotatzen ditut" kartela daramala joatea izango da...bertako Zeus Carver (Samuel L. Jackson) elektrotresna denda bateko jabeari esker MacClanek estualdi honetatik bizirik ateratzea lortuko du. Hortik aurrera Simonek ipintzen dizkion probak betetzen joan beharko da, nola edo hala Simon atzematea lortu arte.
Saosnes
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
Desaguadero
Ibaiadarrak
Jachal, San Juan, Mendoza, Tunayan, Diamante eta Atuel dira ibaiaren adar nagusiak.
Hidrometria
Desaguaderoren emaria 16 urtez (1983-1998 bitartean) neurtua izan da La Reformako estazioan (La Pampako probintzia), Coloradorekin elkartu baino 150 km lehenago. Gune horretan, drainatutako eremuak 350.000 km² ditu. Urteko batez besteko emaria 23,57 m³ segundokoa da. Emari handiena ekainean du (31,5 m³/s), eta txikiena abenduan (7,3 m³/s). Desaguadero ibaiaren batez besteko emariak (m³/s), La Reformako estazioan neurtuak Datuak: 1983 eta 1998 artean
Saosnes
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Symphurus parvus
Symphurus parvus Symphurus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Puntius melanostigma
Puntius melanostigma Puntius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Tesia olivea
Tesia olivea Tesia generoko animalia da. Hegaztien barruko Cettiidae familian sailkatua dago.
Eremiascincus brongersmai
Eremiascincus brongersmai Eremiascincus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
1276ko uztaileko konklabea
1276ko uztaileko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Basilica of St. John Lateran (Erroma) izan zen eta Adrian V.a hautatu zuten aita santu gisa.
Myleus tiete
Myleus tiete Myleus generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
Bellerive-sur-Allier
Bellerive-sur-Allier Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bellerive-sur-Allier udalerrian erroldatutako biztanleak 8.617 ziren. Familiak 3.909 ziren, horien artean 1.352 pertsona bakarrekoak ziren (442 bakarrik bizi ziren gizonak eta 910 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.380 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 893 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 284 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 4.560 etxebizitza zeuden, 3.976 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 184 bigarren erresidentzia ziren eta 400 hutsik zeuden. 3.147 etxeak ziren eta 1.387 apartamentuak ziren. 3.976 etxebizitza nagusietatik 2.660 bere jabearen bizilekua ziren, 1.221 alokairuan okupaturik zeuden eta 95 doan lagata zeuden; 123 etxek gela bat zuten, 350 etxek bi zituzten, 740 etxek hiru zituzten, 1.254 etxek lau zituzten eta 1.509 etxek bost zituzten. 2.948 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2.014 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.405 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.890 ziren, horien artean 3.361 aktiboak ziren eta 1.529 inaktiboak ziren. 3.361 pertsona aktiboetatik 2.926 lanean zeuden (1.525 gizon eta 1.401 emakume) eta 435 langabezian zeuden (190 gizon eta 245 emakume). 1.529 pertsona inaktiboetatik 613 erretiraturik zeuden, 374 ikasten zeuden eta 542 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 435 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 11 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 18 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 44 eraikuntza enpresak ziren, 121 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 16 garraio enpresak ziren, 30 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 20 finantziazio enpresak ziren, 17 higiezinen enpresak ziren, 60 zerbitzu enpresak ziren, 63 administrazio publikoko enpresak ziren eta 27 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 93 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 2 posta bulegoak, 4 banku bulegoak, 1 funeraria, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 1 autoeskola, 6 igeltseroak, 7 margolariak, 8 zurginak, 8 iturginak, 3 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 11 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 17 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 44 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 2 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 7 okindegiak, 3 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 2 liburu dendak, 3 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 7 altzari dendak, 7 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 1 lurrin-denda zen eta 3 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 4 osasun-ekipamenduak botika ziren.
Sodexo
Sodexo (lehen Sodexho Alliance) Issy-les-Moulineaux kanpoaldean egoitza nagusia duen korporazio multinazionala da. Sodexo munduko janari zerbitzu eta instalazioen administrazio konpainia handienetako bat da, 380.000 langilerekin, 130 nazionalitateren ordezkari bezala, 80 herrialdetan 34.000 lekutan dagoena. 2010eko urte fiskalean (2009ko abuztuan amaitu zen), salmentak 15,3 bilioi eurokoak izan ziren, eta merkatuko kapitalizazioa 6500 milioikoa izan zen. Eskualde bakoitzeko erabilerak honela banatu ziren: %37 Europa kontinentala, %38 Ipar Amerika, %8 Erresuma Batua eta Irlanda, %17 munduko gainerako herrialdeak.
Bellerive-sur-Allier
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Bellerive-sur-Allier udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 364 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cham
Cham hitzak honako adierak ditu:
Colorado (argipena)
Colorado (euskaraz: gorri), gaztelaniazko hitza, izan daiteke:
Eva Ekeblad
Eva Ekeblad (jaiotza izenez, Eva De la Gardie; Stockholm, 1724ko uztailaren 10a - Lidköping, 1786ko maiatzaren 15a), suediar nekazaria, zientzialaria, literatur aretoen anfitrioia eta Suediako Erresumako kondesa izan zen. Bere aurkikuntzarik ezagunena patatak erabilita irina eta alkohola lortzea izan zen (1746). Suediako Zientzien Errege Akademiako lehen emakumezko kidea izan zen (1748).
Jarduera zientifikoa
Ekebladek metodo bat garatu zuen irina eta alkohola egiteko patatak erabiliz. Orduan, patata landareak landatzen hasi zen, 1658an Suedian sartu zirenak, baina ordura arte aristokraziaren negutegietan bakarrik landatzen ziren. Horrek asko hobetu zituen elikadura-ohiturak, eta murriztu egin zituen goseteak. Aurretik, alkohola gari, zekale eta garagarretik lortu zen; aldaketa eginda, ale preziatu horiek, ogia egiteko erabili ahal izan ziren.
Xaboia erabiliz ehunezko kotoia eta artilea tindatzeko metodo bat ere aurkitu zuen (1751), eta garai hartako kosmetikoen osagai arriskutsuak patatatik eratorritako hautsak eginez nola ordezkatu aurkitu zuen (1752). Esaten denez, patata-landareko loreak ilerako apaingarri gisa erabiltzea sustatzen zuen.
Evak Suediako Zientzien Errege Akademiari idatzi zion 1746an egindako lehen aurkikuntzari buruz. 1748an, Akademiak aukeratu zuen lehen emakumea izan zen, baina ez zuen inoiz parte hartu erakundearen topaketetan. 1751aren ondoren, Akademiak ohorezko kide gisa aipatu zuen, kide oso gisa aipatu beharrean, estatutuak gizonei mugatzen baitzien kidetza.
Bizitza pertsonala
Eva De la Gardie Magnus Julius De la Gardie konde estadististaren (1668-1741) eta Hedvig Catharina Lilje politikari amateur eta literatur aretoetako anfitrioiaren alaba zen; Carl Julius de la Gardie kapitainaren arreba eta Hedvig Catharina De la Gardie ahizpa, eta Hans Axel de Fersenen izeba. Bere anaia Catalina Carlota De la Gardieren senarra eta Hedvig Tauberen koinatua izan zen.
Senarra kanpoan egoten zen, eta Eva etxaldea gobernatzeaz arduratzen zen, eta Mariedal eta Stola Manorreko landa-batzarretako administratzaileak gainbegiratzen zituen. Stockholmen, kultur areto bateko anfitrioia zen, eta honela deskribatu zuten: "ohorea orbangabea zuten dama aristokratiko bakanetakoa". Johan Helmich Romanen meza musikako lehen kontzertuak Ekeblad jauregian egin ziren.
Hausa Erresumak
Hausa Erresumak edo Hausalandia Niger ibaiaren eta Txad aintziraren artean kokatutako estatu-hiri independente batzuk izan ziren. Hausa tradizioak Bayajiddaren abentura ospetsuak gogorarazten ditu, Bagdadetik (edo Ekialde Hurbileko beste toki batetik) iritsi eta hausa estatuak sortu omen zituena. Hausa hizkuntza hausa estatuetatik hedatu zen.
Hausa Bakwai
Hausa Erresumak mitologia komun batekin zazpi estatu bezala hasi ziren, haien sortzaileak erregina baten seme-alabak baitziren. Hausa Bakwai esaten zaie, "Zazpi hausa" esan nahi duena. Hauek ziren estatuak:
Bakwai banza
Hausa Bakwaien hazkuntza eta ondorengo konkistak estatu kopuruen sorreran suertatu ziren, gobernari ezberdinek beren leinua Bayajidda hausa-hirien fundatzailearen ohaide bateraino asmatuz. Horregatik Banza Bakwai esaten zaie, "Sasiko" edo "Faltsu Zazpi" esan nahi duena. Banza Bakwaiek Hausa Bakwaien ohitura eta erakunde asko hartu zituzten, baina hausa ez zen jendeak kopiatutako erresumatzat hartzen ziren. Estatu horiek honako hauek biltzen zituzten:
Urrezko Aroa
Hausa erresumak XIII. mendean sortu ziren merkataritza-gune gisa, Kanem eta Maliko Inperioarekin lehiatzen zirenak. Bere esportazio-produktu nagusiak larrua, urrea, oihalak, gatza, cola acuminata espezia, animalientzako uhalak eta henna ziren. Aliantza txikiak izan ezik, hausa hiri-estatuak modu independentean funtzionatzen zuten. Haien arteko lehiek, oro har, agintaritza zentralizatua eratzea eragotzi zuten.
Gainbehera
Hazkunde nahiko etengabea izan arren, hiri-estatuak erasorako ahulak ziren eta, nahiz eta jada XVI. mende inguruan bertako biztanle gehienak musulmanak izan, 1804 eta 1808 artean jihadista musulmanek eraso egin zieten. 1808an, Usman dan Fodiok azken hiri-estatu hausa konkistatu eta Sokotoko Kalifa-herrian sartu zuen.
Jetterswiller
Jetterswiller Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 61 etxebizitza zeuden, 59 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 2 hutsik zeuden. 58 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 59 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 121 ziren, horien artean 91 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 91 pertsona aktiboetatik 90 lanean zeuden (49 gizon eta 41 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Jetterswiller udalerrian 64 unitate fiskal zeuden, 190 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.947 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 4 zurginak ziren eta 1 jatetxe.
2000. urtean Jetterswiller udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pribiš
Pribiš Eslovakiako udalerri bat da, Dolný Kubíngo barrutian kokatuta. 8,40 km²ko azalera du eta 453 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1592. urtekoa da.
Tori Bowie
2016ko Udako Olinpiar Jokoetan hiru domina irabazi zituen: urrezko domina 4x100 metroko erreleboan, zilarrezko domina 100 metroko proban eta brontzezko domina 200 metroko lasterketan.
2017ko Munduko Atletismo Txapelketan urrezko domina irabazi zuen 4x100 metroko errelebo eta 100 metroko lasterketetan. 2015eko munduko txapelketan brontzezko domina lortu zuen 100 metroko proban.
1276 iraileko aita santu hautaketa
1276 iraileko aita santu hautaketa aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Palazzo dei Papi di Viterbo izan zen eta Joan XXI.a hautatu zuten aita santu gisa.
Tesia everetti
Tesia everetti Tesia generoko animalia da. Hegaztien barruko Cettiidae familian sailkatua dago.
Malariko
Malariko sueboen buruzagi militarra izan zen. Audeka sueboen tronutik bota ondoren, erregegai gisa aurkeztu zuen bere burua; eta erregetza formalki eskuratu ez zuen arren, sueboen errege-zerrendetan haien azken ordezkari gisa ageri ohi da. Leovigildo bisigodoaren tropek garaitu eta harrapatu zuten 586. urtean. Azken saiakera horrekin amaitu zen erresistentzia sueboa Galizia aldean zuren erresuman, eta bisigodoen erresuma iberikoan integratu zen lurraldea. Handik aurrera, dux bisigodo batek gobernatu zuen Gallaecia, nahiz eta indarrean eutsi zieten sueboen legeari eta erresuma zaharraren berezko beste ezaugarri batzuei.
La Vall d'Alcalà
La Vall d'Alcalà Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Alta eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 192 biztanle zituen. Udalerrian bi herri daude, Alcalà de la Jovada eta Beniaia.
Italo Terzoli
Italo Terzoli (Milan, – ibidem, ) ; italiar zinema zuzendari eta gidoigilea izan zen.
Enrico Vaimerekin batera, 1960ko eta 1970eko hamarkadetako antzerki, irrati eta telebistako lanen egilerik oparoenetakoa izan zen.
Lyman-alpha orbaina
Lyman-alpha orbaina edota Lyman-alpha orbainak, Astronomian, Lyman-alpha lerroari darion gas kontzentrazio erraldoiak dira, hauetako batzuk Unibertso osoko objektu-indibidual erraldoienetakoen artean daude. Gas egitura hauetako batzuk 400.000 argi-urteko tamaina dute.
Symphurus pelicanus
Symphurus pelicanus Symphurus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
1277ko aita santu hautaketa
1277ko aita santu hautaketa aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Palazzo dei Papi di Viterbo izan zen eta Nikolas III.a hautatu zuten aita santu gisa.
John Hoppner
John Hoppner (Londres, 1758ko apirilaren 4a - ibidem, 1810eko urtarrilaren 23a) ingeles margolaria izan zen.
Puntius microps
Puntius microps Puntius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
John Hoppner
Londresen jaio zen, alemaniar gurasoen eskutik, eta txikitatik jaso zuen Jurgi III.a Erresuma Batukoa erregearen zaindaritza. Errege kaperako koruan hasi zen kantari, baina 1785ean Royal Academyn sartu zen artea ikastera.
Paisaiak margotzen hasi zen, baina laster aldatu zen etekin handieneko erretratu-margolaritzara. Thomas Lawrenceren lehiakide nagusia izan zen. Bere margolanek Joshua Reynoldsen eragin handia erakusten dute.
Villefranche (Yonne)
Villefranche Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villefranche udalerrian erroldatutako biztanleak 607 ziren. Familiak 244 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 401 etxebizitza zeuden, 267 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 115 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 376 etxeak ziren eta 21 apartamentuak ziren. 267 etxebizitza nagusietatik 199 bere jabearen bizilekua ziren, 57 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 47 etxek hiru zituzten, 89 etxek lau zituzten eta 114 etxek bost zituzten. 209 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 121 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 124 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 357 ziren, horien artean 250 aktiboak ziren eta 107 inaktiboak ziren. 250 pertsona aktiboetatik 227 lanean zeuden (130 gizon eta 97 emakume) eta 23 langabezian zeuden (5 gizon eta 18 emakume). 107 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 39 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villefranche udalerrian 270 unitate fiskal zeuden, 624 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.569,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
Bziphe
Bziphe edo Bzib Abkhaziako ibai bat da. Kaukasoan jaio eta itsasoan amaitzen du bere ibilgua. Ibai laburra izan arren, garrantzitsua da herrialdearen iparraldeko muga ezartzen duelako. 110 kilometrorekin, 1.510 kilometro koadroko arroa du.
Villefranche (Yonne)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Villefranche udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.604 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Myleus torquatus
Myleus torquatus Myleus generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
Glaphyromorphus punctulatus
Glaphyromorphus punctulatus Glaphyromorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Daisuke Tomita
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock eta Omiya Ardija.
Kozani
Kozani (Κοζάνη, ahoskatua) Greziako hiria eta udalerria da, izen bereko unitate erregionaleko hiriburua dena.
Elikadura-piramide
Elikadura-piramidea edo nutrizio-piramidea triangelu formako diagrama bat da, gizakiok osasuntsu izateko oinarrizko janari multzo bakoitzeko eguneko zenbat anoa jan behar ditugun adierazten duena. Lehen piramidea Suedian argitaratu zen 1974an. Ondoren beste hainbat piramide argitaratu izan dira. Ospetsuenen artean, 1992an Ameriketako Estatu Batuetako Nekazaritza Sailak (USDA) beste piramide bat argitaratu zuen, "Food Guide Pyramid" deiturikoa. 2005ean eguneratu zen, eta ondoren, MyPlate grafikoak ordezkatu zuen, 2011n.
WHO eta FAO erakundeek argitaratutako piramidea
Munduko Osasun Erakundeak (WHO) eta Elikadura eta Nekazaritza Erakundeak (FAO), elkarlanean, elikadura-piramide batean irudika daitezkeen gidalerroak argitaratzen dituzte. Gidalerro horiek obesitatea, gaixotasun kronikoak, txantxarra eta beste gaixotasun batzuk saihesteko xedea dute. , baina piramide forman baino, taula formatuan ematen dituzte. Taularen egitura, zenbait ikuspuntutatik, USDAren piramidearen parekoa da, baina taulak desberdintasun argiak adierazten ditu gantz moten artean, eta desberdintasun nabarmenagoak ematen ditu karbohidratoen kasuan, azukre askeak eta forma naturalean ageri diren azukreak argi bereizita. Bestalde, piramidearekin alderatuta, zenbait janari bereziki seinalatzen dira, bizitza osasuntsuagoa eskuratzeko xedean inpaktu handiagoa baitute; eta beste gomendio batzuk, berriz, kendu egin dira.
Ikusten denez, piramidearen irudikapena ez da zehatza, eta jatorrizkoarekin desberdintasunak ditu elementu bakoitzaren ehuneko alternatiboengatik, baina atal nagusiak aski ongi irudikatuta daude.
Historia
Ameriketako Estatu Batuetako Nekazaritza Sailak (USDA) 1992an sortu zuen piramidea, eta sei atal horizontaletan zatitu zuen, bakoitzak janari multzo baten zenbait janariren irudiak zituela. 2005ean eguneratu egin zuten piramidea, atal horizontalen ordez triangelu bertikalak sartuta. Sarritan, piramide berri hori janarien irudirik gabe ematen da, diseinu abstraktuagoarekin.
Nutriziorako gidalerroak berregituratzeko ahaleginean, USDAk MyPlate izeneko programa plazaratu zuen 2011n. Diagrama berri horrek plater forma du eta lau zatitan banatuta dago. Zati bakoitzak tamaina desberdina du: fruituek eta barazkiek plateraren erdia inguru hartzen dute, eta zerealek eta proteinek beste erdia. Zerealek eta barazkiek lau zatietatik handienak dira.
Barazkiak
Barazkiak gizakiak kontsumitutako landare atalak dira, baina oro har, gaziak direnak eta gozotzat hartzen ez direnak. Ez dira barazkitzat hartzen haziak, fruituak edo espeziak. Aldiz, sustraiak, zurtoinak, loreak, etab. barazkitzat hartzen dira. Barazkiek bitamina eta mineral kopuru handiak dituzte; hala ere, barazki bakoitzak elementu horietatik kantitate desberdinak ditu eta, beraz, garrantzitsua da barazki mota asko jatea. Esaterako, barazki berdeek A bitamina asko dute, barazki laranja eta berde ilunek C bitamina eta kruziferoek burdina eta kaltzio asko. Barazkiek gantz eta kaloria gutxi dituzte, baina haiek prestatzean erabiltzen diren beste osagai batzuek gehitu egin ditzakete bai gantzak bai kaloriak.
Fruituak
Elikaduraren ikuspuntutik, fruituak zapore gozoa duten haziak dira. Zenbaitetan, hazirik ez duten landare zati gozoak ere fruitutzat hartzen dira. Kontuan izan fruitu batzuk, gozoak ez direnez, elikaduraren ikuspuntutik barazkiak direla (adibidez, lekaleak edo tomatea).
Multzo horretan daude sagara, laranja, mahatsa, etab. Fruituek kaloria eta gantz gutxi dituzte eta azukre naturalen, zuntzaren eta bitaminen iturri dira. Fruituak prozesatu eta potoratzen direnean edo zuku bihurtzen direnean, sarritan azukrea gehitzen zaie.
Esnekiak
Historikoki, pertsona helduek egunean hiru katilu esne hartzea gomendagarria dela esan izan da. Hala ere, ikerketa berriagoak ez dira horren argiak esnekien onuren eta kalteen inguruan. Zenbaitek diote esnekien kontsumoak ez dituela murrizten hezurren hausturak; beste batzuek diote, berriz, hezurren osasunean badutela eragin onuragarririk.
Okelak eta lekaleak
Okela gizakiek kontsumitzeko prestatutako animalia haragia da, gehienetan giharra. Animalia askoren atalik gehienak jangarriak direnez, okela mota asko dago. Proteinen iturri nabarmena da, bai eta burdinarena, zinkarena eta B12 bitaminarena. Multzo horretan daude behikiak, txerrikiak, oilaskoa, arrainak, arrautzak, etab.
Okelen multzoa piramideko atalik handienetako bat da. Multzo horretan sartzen dira, baita ere, okelaren pareko mantenugaiak eskaintzen dituzten beste janari batzuk, esaterako lekaleak, fruitu lehorrak eta tofua bezalakoak.
Elikadura-piramideak dio pertsona helduek multzo horretako 2-3 anoa jan behar dituztela eguneko.
Eztabaida
Nutrizioan adituak diren zenbaitek uste dute 1992ko piramideak ez duela islatzen dietetikan azken urteetan izan diren ikerketak. Bihotzeko gaixotasunei lotutako dieta aukera batzuk, adibidez hanburgesa jatea egunero, teknikoki onartuta zeuden piramidean. Bestalde, piramideak ez zituen bereizten proteina mota batzuk eta besteak (proteinen multzoaren izena zen "Okela, oilaskoa, arraina, lekaleak, arrautzak eta fruitu lehorrak").