cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Micaela Ferrer
Margolaritza lanbide
Ziurtasunik ez badago ere, akademiko izendatu ondoren, Micaelak irakasle lanetan segituko zuen ziur aski, eta irakaskuntza-lana eta pintura profesionala konbinatuko zituen; izan ere, "Casa Enseñanza"ren arautegiak aurreikusten zuen irakasleek 5 edo 6 ordu izango zituztela beren buruarentzat lan egiteko, eskolak ematen diren egunetan, eta egun libreek egun osoa izango zutela ordaindutako jarduerak egiteko, beren onurarako, meza entzuteko betebeharra bete ondoren. Horregatik, Micaelak denbora izan zuen margolari gisa garatzeko eta aparteko dirua emango zioten enkargu pribatuak egiteko. Ezin dugu esan zenbat denbora eman zuen irakasle gisa lanean, baina egiaztatu da ezen, Meritu Akademikoaren kategoria lortu ondoren, pinturan eman zuela lan, eta hori izan zela bere bizitzako mantenurako bitartekoa. Ez zen ezkondu, bere lanari esker ekonomikoki mantendu zen, ziurrenik burgesiaren eta noble valentziarraren enkargu pribatuak eginez. Horrek baztertu egiten du biografia batzuetan dagoen "margolari zalearen" kalifikazioa. Gainera, garai horretan aipamen bera lortu zuten pintoreak kontuan hartzen baditugu, haien trebetasuna maila berean egongo litzatekeela ulertu behar dugu.
Pintura-estiloa
Micaela Ferrer-en margolanen estiloa ez da oso ezaguna. Izan ere, lanak, egotekotan, bilduma pribatuen barruan egongo lirateke eta horrek katalogatzea zailtzen du. Nolanahi ere, kalitate handiko lanak zirela uste da, izan ere Valentziako Vicente Boix kronistaren arabera margolariak eskaera ugari zituelako.​ Gainera, bere izendapena lortzeko, bere garaiko gizon akademikoen proba berak pasatu behar izan zituen.​ Segur aski, bereziki ona zen erretratuak egiten, genero horri esker lortu baitzuen merituzko akademikoaren izendapena.
Micaelak olio-pintura erabiltzen zuen, horrek garaiko emakume artistekiko alde handia suposatu zuen. José Vergararen eragina izan zuela argudiatzen da ere, Valentzian eragin handia zuelako garai artan eta bestetik, Arrosa Limakoaren kaperan bere hainbat lan bazirelako eta Micaelak orduak pasatzen zituen bertan. ​
Heriotza
Micaela Ferrer Valentzian hil zen 1804ko apirilaren 23an.
Cashelgo haitza
Rock of Cashel (ingelesez Rock of Cashel eta irlanderaz Carraig Phadraig), Cashel of the Kings edo St. Patrick's Rock bezala ere ezaguna da, Irlandako Errepublikako Tipperaryko konderrian kokatzen den leku historikoa da.
Mitologia
Irlandar mitologiaren arabera deabruak Devil's Bit mendiari hozka egin eta bere ahoan mendi harren zati bat zeramala, Cashel haitza dagoen lekuan erori eta haitza honela sortu omen zen.
Historia
Normandiarre inbasioaren aurreko irlandar erregeak bertan koroatuak izan ziren, beste guztien artean ezagunena 978an errege bihurtu zen Brian Boru handia. 1101ean honen biloba zen Muirchertach Ua Briain erregeak Limerickeko apezpikuari eman zion harkaitza. Gaur egun bertan dauden eraikin gehienak XII eta XIII mendetakoak dira.
Eraikinak
Eraikinik zaharrena 1100 ingurukoa da, dorre zilindriko irlandarra hain zuzen ere. 28 metrotako altuera dauka.
Cormac Mac Carthaigh erregearen kapera 1134ean sagaratu zen. Eliza erromanikoa da eta garai hartako irlandar elizak ez bezala, hau oso sofistikatua da. Atearen tinpanoan esate baterako zentauro baten irudia ageri da.
Katedrala 1235 eta 1270 artean eraiki zen. Gurutze oinarria du, dorre handi bat du erdian eta mendebaldean gaztelua dago.
Lautada
Harkaitzaren gainean dagoen lautada guztia harresiak inguratzen du, bai aipaturiko eraikinak nola hilerria. Aipatzekoak dira hilerrian dauden Zelta gurutze garaiak.
Idoia Eraso
Idoia Eraso Lasa (Iruñea, 2002ko otsailaren 27a) nafar txirrindularia da. 2021ean debutatu zuen.
Palmaresa
2020 2022
Myersina lachneri
Myersina lachneri Myersina generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Pichne
Pichne Eslovakiako udalerri bat da, Sninako barrutian kokatuta. 16,93 km²ko azalera du eta 571 biztanle 2017ko datuen arabera.
Saint-Marc-à-Frongier
Saint-Marc-à-Frongier Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Sphenomorphus tanahtinggi
Sphenomorphus tanahtinggi Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Saint-Marc-à-Frongier
Biztanleria
2007an Saint-Marc-à-Frongier udalerrian erroldatutako biztanleak 350 ziren. Familiak 152 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 233 etxebizitza zeuden, 155 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 51 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 230 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 155 etxebizitza nagusietatik 140 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 21 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 91 etxek bost zituzten. 123 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 71 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 219 ziren, horien artean 165 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 165 pertsona aktiboetatik 144 lanean zeuden (79 gizon eta 65 emakume) eta 21 langabezian zeuden (12 gizon eta 9 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Marc-à-Frongier udalerrian 162 unitate fiskal zeuden, 379 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.158 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Saint-Marc-à-Frongier udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.260 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
K.a. 34
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende)
K.a. 39 | K.a. 38 | K.a. 37 | K.a. 36 | K.a. 35 | K.a. 34 | K.a. 33 | K.a. 32 | K.a. 31 | K.a. 30 | K.a. 29
Castiglione di Ragusa
Tokia, Ragusatik 3 kilometrora dago, Vittoria lautada menderatzen duen muino luze eta estu batean.
Historia
Tokia sikuloen kokaleku bat zen, K.a. VII. mendean sortua. Ziur aski, bosgarren mendetik aurrera, greziarren eraginpean erori zen. K.o. IV. mendean abandonatua izan zen.
Aurkikuntzak
Arkeologoek, K.a. VI. mendeko sikuloen aroan datatutako bi eremu nagusi identifikatu dituzte eta harresien gotorlekuen hondarrak, santutegi baten eta nekropoli baten zimentarriak.
Eremuko aurkikuntza garrantzitsuenen artean Castiglioneko gerraria dago, kareharrizko tokiko harlauza bakar batean eginiko baxuerliebe bat, zaldiz armatutako gerlari bat irudikatzen duena, zaldiaren burua ezkerraldera dagoena. Blokearen beste muturrean, berriz, zezen baten eta esfinge baten protomeak apainduta daude. Dokumentuaren garrantzia karaktere grekoetan eta dialekto doriarrean datza, ziuraski indigena den nortasun batekin lotuta. Gerlaria, Ragusako Hyblean Arkeologia Museoan zaindurik dago.
Eguisheim
Eguisheim (gazteleraz), Egisheim (Alemanieraz) ta Egsa (Alsazieraz eta Euskeraz) Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Alanis Morissette
Alanis Nadine Morissette (1974ko ekainaren 1a, Ottawa, Ontario) kanadar-estatubatuar abeslari eta musikagile bat da. Bere ibilbide osoan, 60 milioi disko saldu ditu, horietatik 33 milioi Jagged Little Pill (1995) diskoarekin. Grammy Sarietara hamalau aldiz izendatu dute eta zazpi aldiz irabazi ditu.
Eguisheim
Biztanleria
2007an Eguisheim udalerrian erroldatutako biztanleak 1.572 ziren. Familiak 660 ziren, horien artean 171 pertsona bakarrekoak ziren (78 bakarrik bizi ziren gizonak eta 93 bakarrik bizi ziren emakumeak), 229 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 221 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 39 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Procerites
Procerites ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Eguisheim
Etxebizitza
2007an 816 etxebizitza zeuden, 667 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 82 bigarren erresidentzia ziren eta 68 hutsik zeuden. 596 etxeak ziren eta 218 apartamentuak ziren. 667 etxebizitza nagusietatik 504 bere jabearen bizilekua ziren, 145 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 13 etxek gela bat zuten, 47 etxek bi zituzten, 89 etxek hiru zituzten, 123 etxek lau zituzten eta 395 etxek bost zituzten. 523 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 278 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 324 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.004 ziren, horien artean 765 aktiboak ziren eta 239 inaktiboak ziren. 765 pertsona aktiboetatik 719 lanean zeuden (377 gizon eta 342 emakume) eta 46 langabezian zeuden (22 gizon eta 24 emakume). 239 pertsona inaktiboetatik 95 erretiraturik zeuden, 95 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Eguisheim udalerrian 691 unitate fiskal zeuden, 1.674 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.322 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 115 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 30 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 32 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 18 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 2 harategiak eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean Eguisheim udalerrian 98 nekazaritza-ustiategi zeuden, 484 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
K.a. 36
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende)
K.a. 50ko hamarkada | K.a. 40ko hamarkada | K.a. 30ko hamarkada | K.a. 20ko hamarkada | K.a. 10ko hamarkada
K.a. 41 | K.a. 40 | K.a. 39 | K.a. 38 | K.a. 37 | K.a. 36 | K.a. 35 | K.a. 34 | K.a. 33 | K.a. 32 | K.a. 31
Bretteville-du-Grand-Caux
Bretteville-du-Grand-Caux Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bretteville-du-Grand-Caux udalerrian erroldatutako biztanleak 1.267 ziren. Familiak 447 ziren, horien artean 87 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 51 bakarrik bizi ziren emakumeak), 126 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 202 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 519 etxebizitza zeuden, 461 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 491 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 461 etxebizitza nagusietatik 372 bere jabearen bizilekua ziren, 86 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 22 etxek bi zituzten, 57 etxek hiru zituzten, 134 etxek lau zituzten eta 243 etxek bost zituzten. 369 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 164 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 256 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 796 ziren, horien artean 590 aktiboak ziren eta 206 inaktiboak ziren. 590 pertsona aktiboetatik 551 lanean zeuden (300 gizon eta 251 emakume) eta 39 langabezian zeuden (16 gizon eta 23 emakume). 206 pertsona inaktiboetatik 80 erretiraturik zeuden, 63 ikasten zeuden eta 63 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bretteville-du-Grand-Caux udalerrian 470 unitate fiskal zeuden, 1.313 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.323 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak eta 2 harategiak ziren.
2000. urtean Bretteville-du-Grand-Caux udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.080 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
K.a. 35
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende) K.a. 50ko hamarkada | K.a. 40ko hamarkada | K.a. 30ko hamarkada | K.a. 20ko hamarkada | K.a. 10ko hamarkada K.a. 40 | K.a. 39 | K.a. 38 | K.a. 37 | K.a. 36 | K.a. 35 | K.a. 34 | K.a. 33 | K.a. 32 | K.a. 31 | K.a. 30
Saint-Méloir-des-Ondes
Saint-Méloir-des-Ondes Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.698 etxebizitza zeuden, 1.391 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 246 bigarren erresidentzia ziren eta 61 hutsik zeuden. 1.456 etxeak ziren eta 173 apartamentuak ziren. 1.391 etxebizitza nagusietatik 1.058 bere jabearen bizilekua ziren, 316 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 37 etxek gela bat zuten, 94 etxek bi zituzten, 189 etxek hiru zituzten, 310 etxek lau zituzten eta 762 etxek bost zituzten. 1.073 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 550 etxetan auto bat zegoen eta 681 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.168 ziren, horien artean 1.627 aktiboak ziren eta 541 inaktiboak ziren. 1.627 pertsona aktiboetatik 1.503 lanean zeuden (808 gizon eta 695 emakume) eta 123 langabezian zeuden (53 gizon eta 70 emakume). 541 pertsona inaktiboetatik 173 erretiraturik zeuden, 179 ikasten zeuden eta 189 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Méloir-des-Ondes udalerrian 1.459 unitate fiskal zeuden, 3.770 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 17.789,5€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 181 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 6 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 16 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 46 eraikuntza enpresak ziren, 30 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 19 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 27 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 58 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 9 igeltseroak, 2 margolariak, 15 zurginak, 7 iturginak, 5 argiketariak, 4 ile apaindegiak, 5 jatetxeak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 3 okindegiak, 2 harategiak, 1 arraindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Méloir-des-Ondes udalerrian 81 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.740 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Manosque
Manosque Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2007an 21.777 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Manosque udalerrian erroldatutako biztanleak 21.777 ziren. Familiak 9.606 ziren, horien artean 3.596 pertsona bakarrekoak ziren (1.198 bakarrik bizi ziren gizonak eta 2.398 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.655 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.374 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 981 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 10.862 etxebizitza zeuden, 9.805 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 270 bigarren erresidentzia ziren eta 786 hutsik zeuden. 4.748 etxeak ziren eta 6.070 apartamentuak ziren. 9.805 etxebizitza nagusietatik 4.766 bere jabearen bizilekua ziren, 4.769 alokairuan okupaturik zeuden eta 271 doan lagata zeuden; 482 etxek gela bat zuten, 939 etxek bi zituzten, 2.627 etxek hiru zituzten, 3.168 etxek lau zituzten eta 2.590 etxek bost zituzten. 5.940 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 4.813 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.990 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 13.213 ziren, horien artean 9.286 aktiboak ziren eta 3.927 inaktiboak ziren. 9.286 pertsona aktiboetatik 7.936 lanean zeuden (4.110 gizon eta 3.826 emakume) eta 1.350 langabezian zeuden (606 gizon eta 744 emakume). 3.927 pertsona inaktiboetatik 1.084 erretiraturik zeuden, 1.204 ikasten zeuden eta 1.639 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Manosque udalerrian 9.707 unitate fiskal zeuden, 21.337 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.671 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2.036 komertzioetatik, 19 erauzte enpresak ziren, 27 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 62 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 179 eraikuntza enpresak ziren, 517 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 31 garraio enpresak ziren, 114 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 52 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 111 finantziazio enpresak ziren, 119 higiezinen enpresak ziren, 359 zerbitzu enpresak ziren, 311 administrazio publikoko enpresak ziren eta 129 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 491 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 3 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 21 banku bulegoak, 7 funerariak, 35 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 5 ibilgailuen alokairu bulegoak, 8 autoeskolak, 49 igeltseroak, 25 margolariak, 23 zurginak, 20 iturginak, 18 argiketariak, 11 eraikuntza enpresak, 46 ile apaindegiak, 8 albaitariak, 76 aldi baterako lan enpresak, 72 jatetxeak, 37 higiezinen agentziak, 6 tintoreriak eta 15 apaindegiak.
2009an zeuden 224 establezimendu komertzialetatik, 3 hipermerkatuak, 3 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 10 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 20 okindegiak, 8 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 1 arraindegi zen, 10 liburu dendak, 67 arropa dendak, 14 etxerako tresna dendak, 17 zapata-dendak, 13 elektrotresna dendak, 11 altzari dendak, 8 kirol-dendak, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 12 drogeria, 8 lurrin-dendak, 3 bitxi-dendak eta 10 lore-dendak ziren.
2000. urtean Manosque udalerrian 188 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.170 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 tratamendu laburretarako ospitale, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, psikiatriko 1 bat, urgentzia zentro 1 bat, amatasun-klinika 1 bat, 3 osasun-zentro, 9 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 7 haur-eskola eta 9 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Manosque udalerrian 4 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 3 hezkuntza orokorreko lizeo eta 3 lizeo teknologiko.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.354 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 1.654 eta lizeo teknologikoetan 758.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pinhão (Paraná)
Pinhão Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Prorsisphinctes
Prorsisphinctes ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Symphysanodon disii
Symphysanodon disii Symphysanodon generoko animalia da. Arrainen barruko Symphysanodontidae familian sailkatzen da.
Príslop
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1568. urtekoa da.
Sphenomorphus temengorensis
Sphenomorphus temengorensis Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Commerce (Parisko metroa)
Commerce Parisko metroaren geltokia da, Paris udalerriko 15. barrutian dagoena.
Phu Quoc
Phu Quoc (vietnameraz: Phú Quốc; khmereraz: កោះត្រល់) Vietnamgo uharterik handiena da. Phu Quoc nazioarteko aireportua du.
São José do Bonfim
São José do Bonfim Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Myersina macrostoma
Myersina macrostoma Myersina generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Thamnodynastes corocoroensis
Thamnodynastes corocoroensis Thamnodynastes generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Beñat Hirigoien
Beñat Hirigoien, Galtxetaburu ezizenaz ere ezaguna (Monterey Park, Kalifornia, 1934 - Gamarte, Nafarroa Beherea, 1990eko abenduaren 24a) kantari eta musikari baxenabartarra izan zen, kabalkadak antolatu eta jauziak berpiztu zituelako ezaguna, eta istorio-kontalaria ere bazen. Galtxetaburu memoria kolektiboan sartu da Garazi aldean (Baxenabarre); plaza erdian jarri, eskusoinua jotzen hasi eta zanpez bete ohi baitzuen plaza, denak hurbiltzen baitzitzaizkion berehalaxe dantzara.
Mixel Aurnage dantzari eta musikariaren arabera, «ezagutu nuen 12 urte nituelarik, 1975 inguruan. Herrian berean ezagutu dut, Uharte Garazin (Baxenabarre), herriko kabalkadan parte hartzen bainuen. Eta bera heldu zen jauzien ematera, eskusoinuarekin. Ni txistularia nintzen, oraindik arras gazte. Dantzaren eta musikaren aldetik, gero ohartu naiz, berantago, xehetasun batzuez. Pertsona gisa gizon maitagarria zen biziki, goxoa zen biziki». Bada, Aurnagek aipatzen dituen «xehetasun» horiek, hain zuzen, izan dira Galtxetabururen berezitasuna.
Jauzi emailea
«Dantzaldietan baino gehiago, jauzien ematen ezagutu nuen Beñat, eta horrek nau gehiago markatu. Txistua ikasi ondoren, dantzari ere bilakatu nintzen Garaztarrak dantza taldean, eta zinez jauzi emaile gisa markatu nau», Aurnagek. Gainera, Galtxetaburuk zuen fama azpimarratu du. «Ez nituen sekula huts egiten Luzaideko kabalkadak bazkoz, eta han izarra zen Beñat. Hor ageri zen zerbait berezia; jauziak maite zituen, ez zen dantzaria, baina zinez ongi ematen zituen. Eta Luzaide xoratzen zen! Kolorea berak ematen zuen».
Jauziak ongi emanak izatea zer den, hori bera aztertua du Aurnagek. Zeren, musikaria eta dantzaria izateaz gain, hizkuntzalaria ere bada, eta Baxenabarreko musikari, dantzari eta jauzien inguruko ikerketa lan bat egin zuen Faustin Bentaberriri buruzko lan sakona eginez, besteak beste. Galtxetaburuk jauziak emateko zeukan berezitasuna azpimarratu du Aurnagek. «Ofizioa ikasi zuen Ramuntxo orkestrarekin, eta harritzen nauena da —eta ez dut azalpenik— nolaz hasi zen jauziak horrela ematen: emekiago, biziki abiadura onean, orain baino aise erreposkiago». Barneko egitura «berezia» zuen: erritmoa, pultsazioa —milisegundoak dira—, etenak eta isiluneak, perpaus musikalak nola finitzen diren... «Badira manera batzuk horren egiteko, eta uste dut bakarrik entzunez ikasten dela hori».
Inguruan zituen musikariekin ikasi zukeen. Izan ere, Faustin Bentaberri 1936an hil zen, ez hain aspaldi, funtsean, nahiz eta azken urteetan ez zen biziki ari izan. Gerla gertatu zen, eta kasik hamabost urtez ez zen kabalkadarik eta bestarik izan. Jauzien aldetik izan zen eten hori, eta Ramuntxo osatu zelarik, dantzak ematean, barnean baziren bizpahiru musikari lehenago Bentaberrirekin ibiliak zirenak. Eta Aurnagek ez du ulertzen berrabiatze horretan nolaz hasi ziren jauziak hain fite ematen; «franko fite». Musika biniloetan grabatzen hasi izanak eragina izan zezakeela aipatu du. «Grabaketan irabazteko minutu bat, adibidez, agian fiteago ematen zituzten».
Bestalde, Ramuntxorekin eskusoinua sartu zuten orkestran; ordu arte ez zen. Eskusoinua bi gerlen artean sartu zen barnealdera, lehenago ez baitziren arrabita, atabala, txirula eta kobrezko eta airezko tresnak baizik. Hala, Galtxetaburu izan zen lehenengoetarik bat eskusoinua ibiltzen.
Jauzien funtzioa eta estetika
Partiturak zeuzkan Galtxetaburuk, beste batzuei kopiatuak, eskuz. Baina badira idatzi ezin direnak, Aurnagen ustez «sentitzen» direnak. «Pultsazio hori ez da agertzen ahal paperean. Dantzan begiekin harrapatzen duzun zerbait da: hor, musikan, entzuten eta sentitzen duzu». Galtxetabururen sentsibilitate handia azpimarratu du. Zuberoan eta Baztanen (Nafarroa Garaia) ibili zatekeela pentsatzen du, Maurizio Elizaldek ere horrela ematen baitzituen jauziak. Zuberoan oraindik ere horrela ari dira. Hortaz, eta eskusoinua hauspo bat denez, uste du hats hori erabiltzen lortu zuela erritmo egoki hori iradokitzeko.
Jauzien funtzioa aldatu bada ere, garai batez izandakoaren estetika atxiki zutela uste du Aurnagek. «Beñati esker, atxiki dugu jauzien estetika». Bihotzeko batez hil zen Galtxetaburu, baina ezagutu zutenek oraindik entzun dezakete zerabilen pultsazioa.
In der Strafkolonie
In der Strafkolonie (euskaraz: Zigor Kolonian) Franz Kafkak 1914an idatzitako eleberri laburra da. 1919an argitaratu zen.
Argumentua
Liburuak torturatu eta hiltzeko makina baten azken erabilera kontatzen digu. Makinak presoen azalean idazten du euren zigorrari buruzko esaldi bat, presoak erail baino lehen. Prozesu osoak hamabi ordu irauten du.
Lau pertsonaia bakarrik daude: Ofiziala, makinaren erabiltzaile bakarra; Kondenatua, hiltzera zigortuta dagoena; Soldadua, Kondenatua zaintzen duena; eta Bidaiaria, Europatik etorritako bisitaria. Ofizialak Bidaiariari azaltzen dio makina zertan den, Soldaduak eta Kondenatuak axolagabeki begiratzen duten bitartean.
Laster argi geratzen da Komandante berria —Koloniako agintari gorena— makinaren erabileraren eta honi atxikitako auzi-bidearen aldeko ez dela. Auzi-bide honetan salatua beti da errudun. Ofiziala da makinaren erabileraren azken defendatzailea, baita Komandante zaharraren hutsezintasunarena ere. Izan ere, Komandante zaharra izan zen makinaren asmatzaile eta egilea. Ofizialak Komandante zaharrak egindako marrazki jatorrizkoak gordetzen ditu eta inori ez dio horiek erabiltzen uzten.
Hori gertatu eta gero, Soldadu eta Kondenatuarekin batera, Bidaiaria te-etxe batera doa, non Komandante zaharraren hilobia baitago. Hilobia ikusteko, te-etxeko mahaiak alboratu behar dituzte. Hilobiko idazkunean irakurri ahal denez, bere jarraitzaileek sinesten dute berpiztuko dela eta berriro aginduko duela kolonian.
Bidaiaria, koloniatik alde egiteko asmoz, itsasontzi batera igotzen ari denean, Soldadua eta Kondenatua ere igotzen saiatzen ari direla ikusten du. Hori ez lortzeko, soka-mutur astun bat hartzen du ontzi barnetik, harekin mehatxu egin, eta itsasontzira jauzi ez egitea lortzen du.
Symphysanodon katayamai
Symphysanodon katayamai Symphysanodon generoko animalia da. Arrainen barruko Symphysanodontidae familian sailkatzen da.
Protoecotrausites
Protoecotrausites ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Ibai-Ederra
Ibai-Ederra edo Ibay-Ederra lurrunezko eta zurezko oskoldun arrantzu binakakoa izan zen, Cecilio Iriarte Goienetxea ondarrutarra eta besterena. Bilbora joan zen Ondarroaren ebakuazioan. Minaketari lanetan jarri zuen Eusko Itsas Gudarosteak (1937ko maiatza) eta D-19 izena jarri (1937/5/12). Bilbo ebakuatzerakoan, Santanderrrera eta ondoren La Pallicera joan zen (1937/8/25), azkenik gerra amaitu arte Rocheforten gelditu zelarik. Bere armadoreei 1939an itzuli zitzaien.
Kweneng
Kweneng Botswanako barruti bat da. David Livingston misiolari ezagunak kristiautasunera bilakatu zuen Botswanako lehen taldea bizi da bertan, Bakwena jendea alegia. Barrutiko gobernua Molepole herrian dago, Botswanako herri handienan (Gaborone eta Francistown hirien atzetik).
Hirzenhain
Hirzenhain Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Joseph Losey
Biografia
Film labur asko egin ondoren, The Boy with Green Hair (1948) izan zen haren lehen film luzea.
Europan zegoela Estatu Batuen Aurkako Egitateen Batzordearen deia jaso zuen Estatu Batuetatik. Deklaratzera joan nahi ez eta, Ingalaterran finkatu eta ezizenez sinatu zituen lan asko.
Les Repôts
Les Repôts Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Les Repôts udalerrian erroldatutako biztanleak 31 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Joseph Losey
Biografia
Zenbait polizia-film bikain egin ondoren, lan sakonagoak landu zituen, eta Harold Pinter antzerkigilearen lanak egokitu zituen: The Servant (1963, Zerbitzaria); Accident (1967, Istripu); The Go-Between (1970, Mezularia); eta sari asko lortu zituen. Don Giovanni (1979), Mozarten operaren egokitzapena, da Loseyren azken aldiko lanik interesgarriena.
Les Repôts
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 23 etxebizitza zeuden, 16 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 19 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 16 etxebizitza nagusietatik 12 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 6 etxek bost zituzten. 15 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 20 ziren, horien artean 14 aktiboak ziren eta 6 inaktiboak ziren. 14 pertsona aktiboak lanean(8 gizon eta 6 emakume) zeuden.. 6 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Les Repôts udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
K.a. 37
K.a. I. mendearen taula (K.a. II. mende | K.a. I. mende | I. mende)
K.a. 50ko hamarkada | K.a. 40ko hamarkada | K.a. 30ko hamarkada | K.a. 20ko hamarkada | K.a. 10ko hamarkada
K.a. 42 | K.a. 41 | K.a. 40 | K.a. 39 | K.a. 38 | K.a. 37 | K.a. 36 | K.a. 35 | K.a. 34 | K.a. 33 | K.a. 32
Kinu Nishimura
Kinu Nishimura, japonieraz 西村 キヌ (Hyōgo prefektura, Japonia, 1969ko urriaren 5a) japoniar bideo-jokoen artista kontzeptuala, ilustratzailea eta animea da. Freelance, bereziki ezaguna 1990eko hamarkadan egin zituen Capcom-en borroka-jokoetarako pertsonaien diseinuagatik eta promozio-arteagatik.
Biografia
Nishimura, normalean erabiltzen duen izengoitia, amonaren izena da. Bigarren hezkuntzako lehen urtean, Tomonori Kogawa animatzaileari Combat Mecha Xabungle telesaileko irudiekin laguntzeko aukera izan zuen. Kiotoko Unibertsitatean Artea eta Diseinua espezialitatea ikasi zuen. Denbora horretan, Akira Yasudak Final Fight eta Magic Sword bideojokoetarako egindako irudiak ukitu zituen. Manga delakoa, artea eta irudi tradizionalenak gustatzen zitzaizkionez, eremu horretan lana bilatzen saiatu zen. Hala ere, ez zekien ezer pertsonaiak diseinatzeko lanaz eta bideojokoez. Garai hartan, haren nahiak manga animatzailea, ilustratzailea edo antzeko zerbait izatea zen.
Ibilbide profesionala
Lehen lana Muscle Bomber proiektuko laguntzaile izan zen. 1991 eta 2008 bitartean, Capcom-erako lan egin zuen. Konpainia horretako lehen artistetako bat da Photoshop-ekin ilustratzen. Bere artea eboluzionatuz joan da urteetan zehar, sprite edo pixel art artista gisa hasi zen, eta gero jolasetan eta portadetan agertzen diren ilustrazioetaraino heldu da. Fighting games garrantzitsuenen munduari egindako ekarpenetako bat Darkstalkers Resurrection-en lan egin zuen garaian izan zen. Han, pertsonaia guztien diseinu kontzeptualean lan egiteaz gain, portaden konposizioaz eta azken arteaz ere arduratu zen.
90eko hamarkadaren amaieran hasi zen ilustratzaile gisa aintzatespen handiagoa lortzen. Eta hainbat alorretako proiektuetan parte hartzen hasi zen. 2009 eta 2014 bitartean, animazioko pertsonaietako batzuk eta haien jantziak diseinatzen aritu zen, hala nola Overman King Gainer, Overlord eta Sirius the Jaeger. 2021ean, freelance edo langile autonomo gisa, bideojokoei trazu bikainak egiten jarraitu zuen.
Ilustrazioen ezaugarriak
Bere marrazki-estiloa aldatuz joan da denborak aurrera egin ahala, baina bere nortasun-ezaugarri nagusiak alde batera utzi gabe, hala nola, pertsonaia maskulinoen beheko gorputz-adarren gehiegizko proportzioa edo aurpegien ezaugarriak irudikatzeko gogortasun txikia. Horietan kolorea nabarmentzen da. Kinu Nishimurak kolore adierazgarria erabiltzen du, eta akuarela edo errotuladoreak gogorarazten ditu. Itzalak eta argiztapena oso garrantzitsuak dira irudietan. Versus serieetan eta Street Fighter III.ean ikus daiteke, bereziki, bere artea. Hainbat arte-liburu ditu, eta bideojoko-enpresa askoren gidetan eta eskuliburuetan parte hartzen du.
Diseinuaren teknika gisa konposizioan izandako bilakaerak erreferente bihurtu zuen belaunaldi berrientzat. Oso txalotua eta ezaguna da, bai Japonian bai kanpoan.
Höchst im Odenwald
Höchst im Odenwald Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Thamnodynastes gambotensis
Thamnodynastes gambotensis Thamnodynastes generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Myersina nigrivirgata
Myersina nigrivirgata Myersina generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Héctor Braga
Héctor Braga Corral (Langreo, Asturias, 1980ko urriaren 7a) asturiar abeslaria eta musikologoa da.
Ibilbidea
Sama de Langreo kontserbatorioan ikasi zuen eta Asturiako musika herrikoia landu zuen.
Biolontxelo irakasle gisa graduatu zen Oviedoko Eduardo Martínez Torner musika kontserbatorioan 2005ean eta handik gutxira abeslari gisa ezaguna egin zen eskualde mailan.
2006an, Picos de Europa Parke Nazionalean kokatu zen, jai herrikoi askotan parte hartu zuen eta gaita banda ere sortu eta zuzendu zuen. Aldi berean, Espainia osoan emanaldiak egiten hasi zen eta atzerriko hainbat herrialdetan, hala nola Portugalen edo Frantzian kontzertuak eman zituen ere.
Etnomusikologoa da, 2010etik Gaztela eta Leongo Goi Mailako Musika Kontserbatorioan lizentziatua, eta Oviedoko Unibertsitatean asturiar musikari buruzko doktorego tesia garatu zuen. Estatuko aldizkari ofizialak bere hainbat testu bildu zituen asturianada, asturiar kantuaren edo asturiar doinuaren deklarazio ofizialean, kultur intereseko ondasun gisa.
2012an, Cervantes Institutuarekin koordinatuta, kontzertu sorta bat egin zuen Marokon Ché de Cabaños abeslari asturiarrarekin batera, Casablanca, Fez eta Marrakech hirietan.
2015eanLa fonda de Lola atera zuen laugarren diskoaren ondorioz, estatuko eszenara egin zuen jauzia, Radio Nacional de España eta Espainiako komunikabide espezializatuen kritika positiboak lortuz.
Nortasuna
Jabari publikoko kultur ondareari eta musikari buruz egindako lanaren ondorioz, Héctorrek etengabeko tirabirak mantendu zituen SGAErekin, entitateak musika tradizionalarekin egiten zuen kudeaketaren inguruan. Prentsan oihartzun ugari izan zuen liskarraren ondoren, azkenean 2015ean elkartetik irten egin zen.
Molepolole
Afrikako hiri tradizional handiena da 69.789 biztanle zituelarik 2008an. Gaborone hiriburutik 50 kilometro mendebaldera kokatzen da, eta Kalahari desertua esploratzeko abiapuntua izaten da askotan.
Héctor Braga
Nortasuna
Cabrales Asturiaseko kontzejuan eta Picos de Europa Parke Nazionalaren barruan, 2016an enkante publikoa zuzendu zuen eta urteko gaztarik onena 11.000 eurotan saldu zen.
Hainbatetan lagundu izan du ongintzako gaietan, eta sorpresaz agertu izan dazaharren egoitzetan kantatzen, sukaldaritza merkearen onurarako, hezkuntza bereziko zentroetan eta nazioarteko GKEak laguntzen, hala nola Medicus Mundi (MMI), nazio mailako pertsona ezagunekin batera, hala nola Víctor Manuel abeslaria, Andreas Prittwitz saxofonista eta Juan Ramón Lucas kazetaria.
Devin Booker
Devin Armani Booker (Grand Rapids, Michigan (AEB) 1996ko urriaren 30a) NBAko (National Basketball Association) saskibaloi jokalari estatubatuar profesionala, eta Phoenix Suns taldeko Melvin Booker saskibaloi jokalari ohiaren semea da.
Veronica Gutiérrez kosmetologoa eta Melvin Bookerren semea da Booker. Bere aita Continental Basketball Association-en, Grand Rapids Hoops-en, saskibaloian jokatzen ari zela ezagutu zuten elkar gurasoak, Gutiérrezen jaioterrian, Grand Rapids-en, Michigan. Booker Grand Rapidsen jaio, eta hazi zen; mexikar eta puertorrikar jatorrikoa omen den bere amarekin bizi zen, bere aitak, afroamerikarra, nazioartean saskibaloi karrera profesionala egiten zuen bitartean. Udan, maiz joaten zen aita bisitatzera. 12 urte zituela, Milanera bisitan zihoala, Danilo Gallinarirekin bat bateko bat jokatu zuen. Bookerri, bere aitak atletismorako zaletasuna bezain garrantzitsua zela saskibaloirako adimena izatea irakatsi zion. Erdi mailako eskolan zehar, Booker D'Angelo Russell eta Tyler Ulis etorkizuneko NBAko jokalarien lagun egin zen.
Kentucky Wildcats-ekin, unibertsitateko saskibaloian denboraldi bat jokatu ondoren, Booker Phoenix Sunsek aukeratu zuen 2015eko NBAko zirriborroa|2015eko NBAko hautaketako lehen itzuliko 13. hautaketan. 2017ko martxoaren 24an, partida batean 60 puntu baino gehiago lortu zituen (Boston Celticsen aurka 70ekin amaituz), eta hori lortzen zuen NBAko jokalaririk gazteena bihurtu zen. 2019ko martxoan, 22 urte zituela, partida batean 50 puntu jarraian lortzen zuen NBAko historiako jokalaririk gazteena ere bihurtu zen Booker. 2020an eta 2021ean, NBAko All-Star-erako hautaketak jaso zituen ordezko jokalari gisa.
Disfuntzio (argipena)
Disfuntzio hitzak zerbaiten funtzionamendu edo egoera desegokia adierazten du. Erabilera zenbait ditu:
Itajuípe
Itajuípe Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Estrilda nigriloris
Estrilda nigriloris Estrilda generoko animalia da. Hegaztien barruko Estrildidae familian sailkatua dago.
Louvignies-Quesnoy
Louvignies-Quesnoy Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Louvignies-Quesnoy udalerrian erroldatutako biztanleak 959 ziren. Familiak 344 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 108 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 140 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 387 etxebizitza zeuden, 363 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 384 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 363 etxebizitza nagusietatik 301 bere jabearen bizilekua ziren, 53 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 41 etxek hiru zituzten, 90 etxek lau zituzten eta 215 etxek bost zituzten. 259 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 123 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 183 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Louvignies-Quesnoy udalerrian 374 unitate fiskal zeuden, 957,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.500 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gao Tingyu
Gao Tingyu (txineraz 高亭宇, Yichun, Txina, 1997ko abenduaren 15a) izotz gainean abiadura patinajean lehiatzen den atleta txinatarra da
Neguko bi Olinpiar Jokotan hartu zuen parte, bi domina lortuz, brontzea Pyeongchangen 2018an eta urrea Pekinen 2022an, biak 500 metroko proban.
Zilarrezko domina irabazi zuen 2020ko Banakako Abiadura Patinaje-Txapelketako talde-abiaduran.
Symphysanodon maunaloae
Symphysanodon maunaloae Symphysanodon generoko animalia da. Arrainen barruko Symphysanodontidae familian sailkatzen da.
Antônio Cardoso
Antônio Cardoso Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Human Rights Watch
Human Rights Watch (HRW) nazioarteko gobernuz kanpoko erakundea da, giza eskubideen ikerketan eta sustapenean jarduten duena. HRW-en egoitza New Yorken dago, eta bulegoak dauzka Amsterdam, Beirut, Berlin, Brusela, Chicago, Geneva, Johannesburgo, Londres, Los Angeles, Mosku, Nairobi, Paris, San Francisco, Sydney, Tokio, Toronto, Washington D.C. eta Zurichen.
Fons (Lot)
Fons Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fons udalerrian erroldatutako biztanleak 395 ziren. Familiak 168 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 86 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Pseudogarantiana
Pseudogarantiana ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Jurasikoan bizi ziren. , hau da, orain dela 200 milioi urtetik 145 milioi urtera gutxi gorabehera.
Fons (Lot)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 219 etxebizitza zeuden, 164 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 213 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 164 etxebizitza nagusietatik 139 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 108 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 74 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 75 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Fons udalerrian 171 unitate fiskal zeuden, 405 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.625 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 4 igeltseroak ziren, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Fons udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 928 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.