cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Delhy Tejero
Abangoardiako garaia
1936an Marokon igaro zituen oporrak, eta irailera arte luzatu behar izan zuen egonaldia, gerra zibila hasi zela eta. Delhyk itzultzea lortu zuen, baina eskolak ematen jarraitzeko Madrilera iristerik ez zuenez, Toron geratu zen, eta han marrazketa-irakaslea izan zen Institutuan. 1937an, Salamancako haurrentzako jantokietarako eta Burgosko Condestable hotelerako horma-irudiak egiteko agindu zioten. Agindutako horma-irudiak amaitu zituenean, bisatu berezia eskatu zuen Florentziara joateko. Han bi urtez egon zen. 1938an Parisera itzuli zen eta surrealismora hurbildu zen, bereziki Óscar Domínguez eta André Breton-ekin. Sorbonako Unibertsitatean pintura-ikastaro bat eta teosofismo-ikastaro bat egin zituen. "Le rêve dans l’art et la littérature" erakusketan parte hartu zuen Miró, Domínguez, Remedios Varo, Man Ray, Chagall eta beste batzuekin batera.
Aldi espiritualista eta trantsizioa
1939ko abuztuan Espainiara itzuli zen. Madrileko Callao plazako La Prensa eraikinean instalatu zuen bere etxebizitza-estudioa. Etxearen behealdean kokatutako zinemaren sabaiak margotu zituen. Delhy Tejerok lanbide-arazketa frankista espediente bati egin behar izan zion aurre, Gerra garaian klaseak uzteagatik. Espainiatik kanpo zegoenez, hori egiterik ez zuela frogatu bazuen ere, Hezkuntza Ministerioak Pintura Muraleko katedra kenduta konpondu zuen auzia.
1943an, pinturaren ataleko hirugarren domina eman zioten Erakusketa Nazionalean. Urte horretan bertan hil zen aita. Teilhard de Chardin-en kristautasunaren alde egiten zuen jesusen lagundiko César Vaca aitaren zirkuluen bidez eta Lilí Álvarez aristokratarekin harremanetan egonda, Delhy Tejero berak «bigarren mistizismo» deitu zion hartan sartu zen. Etapa horretan, bere lanak izaera berritzailea galdu zuen, nahiz eta ikasitakoa ezkutuan egon. Garai horretan, Parisen sortutako lanak suntsitu zituen.
1947an, Espainiako Gobernuak Buenos Airesen antolatu zuen pintura-erakusketa kolektiboaren ondoren, mistika-lerroa utzi zuen pixkanaka. Bere obrara itzuli ziren irudiak, baina bat eginda. 1948an Zamorako Udalak antolatutako lehiaketa irabazi zuen El amanecer jurídico zamorano horma-irudiarekin.
Heriotza
Gaixotasuna larriagotu ondoren ere, pintatzen eta irudiak egiten jarraitu zuen 1968ko urriaren 10ean Madrilen hil zen arte, bularreko angina baten ondorioz.
Legatua
Ni Toron jaio izan ez banintz…... nire aitonaren esparru naturala eskolapioak ziren, mertzedarioak; gero, hilerrira igandeetan joango nintzen, amaren hilobiaren aurrean otoitz egitera. Oso giro mugatua zen. Urte batzuk geroago, 2005ean, ' Delhy Tejero, ilustradora ' erakusketa egin zen Madrilgo Conde Duque Arte Garaikideko Udal Museoan. Bertan, Delhyren pintura kostunbristak ikusi ahal izan ziren: une horretako gizartea, zamorako jantzi aberatsak, hilerriko bidea, Gaztelako lurrak...
Eriba-Adad I.a
Eriba-Adad I.a, Asiriako erregea izan zen K.a. XIV. mendearen lehen erdialdean, K.a. 1392tik K.a. 1366 arte.
Ziuraski, Mitanniren basailua edo mendekoa zen. Baina, erresuma hau, Mitanni, alegia, gudu dinastiko batean nahastu zen, Tushratta eta honen anaia zen Artatama II.a eta ondoren, azken honen semea zen Shuttarna II.aren artean, Shuttarna, hurriten errege deitua izan zelarik, bere asiriar mendekoen artean sostengua bilatu zuena. Hurritar-Asiriar aldea, Mitanniko gortean agertu zen, Eribaren seme eta oinordeko izan zen Ashur-uballit I.aren erregealdipean abantaila hartu zuena.
Pierre-de-Bresse
Pierre-de-Bresse Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pierre-de-Bresse udalerrian erroldatutako biztanleak 1.967 ziren. Familiak 852 ziren, horien artean 288 pertsona bakarrekoak ziren (84 bakarrik bizi ziren gizonak eta 204 bakarrik bizi ziren emakumeak), 296 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 204 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 64 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.079 etxebizitza zeuden, 864 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 80 bigarren erresidentzia ziren eta 135 hutsik zeuden. 848 etxeak ziren eta 225 apartamentuak ziren. 864 etxebizitza nagusietatik 617 bere jabearen bizilekua ziren, 225 alokairuan okupaturik zeuden eta 22 doan lagata zeuden; 10 etxek gela bat zuten, 48 etxek bi zituzten, 187 etxek hiru zituzten, 250 etxek lau zituzten eta 369 etxek bost zituzten. 661 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 412 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 322 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.149 ziren, horien artean 771 aktiboak ziren eta 378 inaktiboak ziren. 771 pertsona aktiboetatik 687 lanean zeuden (361 gizon eta 326 emakume) eta 84 langabezian zeuden (40 gizon eta 44 emakume). 378 pertsona inaktiboetatik 153 erretiraturik zeuden, 79 ikasten zeuden eta 146 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pierre-de-Bresse udalerrian 868 unitate fiskal zeuden, 1.847,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.040 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 136 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 42 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 14 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 17 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 42 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 1 funeraria, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 igeltseroa, 6 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 4 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 21 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 4 harategiak, 2 liburu dendak, 3 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 2 zapata-dendak, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen, 2 drogeria eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Pierre-de-Bresse udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.080 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1 eta 2 botika zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Česká Skalice
Česká Skalice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 5.083 biztanle ditu eta 17,36 kilometro koadroko azalera. Náchodeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1544 urtean egin zen.
Ardaxir II.aren koroatzea
Ardaxir II.aren koroatzea, 379 eta 383 artean, Sasandar Inperioko hamaikagarren errege izan zen Ardaxir II.ak (shahanshah) zizelkatu zuen harrian egindako erliebe bat da. Erliebe harritsua Taq-e Bostanen dago, Iranen.
Erliebeak, gala-arropak daramatzaten zutik dauden hiru irudi erakusten ditu; Ardaxir erdian dago, alboetan bi gizonezko dituelarik. Eskuinaren irudia, Ardaxirri diadema ematen diona, lehen zoroastriar Ahura Mazda jainko gorena zela esaten zen, baina, orain, Xapur II.a izatea onartzen da, bere koroaren estiloagatik, eta ondo egokitzen dena, Xapur zelako Ardaxir shah bezala izendatu zuena. Bi shahk, eroritako etsai baten gorputzean zutik daude, zalantzarik gabe, erromatar bat, honen koroak, enperadore bat dela adierazten duelarik. Uste denez, eroritako irudiak, Juliano Apostata erromatar enperadorea irudikatzen du, 363an Iran inbaditu zuena eta Ktesifonen mendebaldean hila izan zena. Ezkerreko muturrean dagoen irudia, batzuek Zoroastro zoroastriar profeta bezala izendatu dutena, ziur asko Mitra aingeru jainkoa da. Barra bat eusten ari da, inbestidura santutzen.
Centerville (Iowa)
Centerville Iowako hiri bat da. Appanoose konderrian kokatua dago. 2010ean 5,528 biztanle zituen, 12.6 kilometro koadrotan banatuta.
Howard Becker
Hastapenak eta hezkuntza
Howard Saul Becker Chicagon jaio zen 1928ko apirilaren 18an. Oso gazte zelarik piano jotzen asi zen eta 15 urte zituenean dagoeneko tabernetan aritzen zen pianoa jotzen. Beranduago Northwestern Unibertsitateko banda batean jo zuen. Beckerren arabera, erdi-profesional gisa aritu ahal izan zen Bigarren Mundu Gerra tokatu eta musikari gehienak soldadugai zeudelako. Musikari bezala egin zuen lan horretan egin zuen lehen aldiz drogaren kulturaren ezagutza, aurrerago ikerketa-gai hartuko zuena.
1946an bere graduazpiko soziologia titulua lortu zuen Chicagoko Unibertsitatean. Ikasten ari zen bitartean, pianoa jotzen jarraitu zuen modu erdi-profesionalean. Hala ere, soziologiako masterra eta doktoretza eskuratu zituen Chicagoko Unibertsitatean. Unibertsitate horretan Chicagoko Soziologia Eskolaren jatorrizko tradizioaren barruan hezia izan zen.
Chicagoko Soziologia Eskolak garrantzi berezia ematen zion datu kualitatiboen analisiari eta Chicagoko hiria hartzen zuen ikerketa eremu bezala. Beckerren hasierako lan askok eskola honen tradizioaren eragina dute, bereziko Everett C. Hughes-en eragina, bere tutore eta gidari izan zena. Askotan elkarrekintzaile sinboliko bezala izendatua izan da, nahiz eta Beckerek berak ez duen gogoko izendapen hori. Haren arabera, bere leinu akademikoa Georg Simmel, Robert E. Park eta Everett Hughes dira.
Doktoretza lortu ostean, 23 urterekin, Beckerrek marihuanaren erabilpena ikertu zuen "Institut for Juvenil Reseac"h-en. Ondoren Illinoisko Unibertsitatean eta Standfor Unibertsitateko ikerketa institutu batean aritu zen bere irakasle karrera hasi aurretik.
Irakasle ibilbidea
Doktoretza ondoren, hitu urtez aritu zen soziologia eta gizarte-zientzia irakasle gisa Chicagoko Unibertsitatean. 1965ean katedradun bilakatu zen Northwestern Unibertsitatean eta bertan klaseak emango zituen 1991 bitarte. Northwestern-eko garai horretan, irakasle-bisitatzaile bezala era ibili zen Manchesterreko Unibertsitatean eta Rio de Janeiron. 1996an musika irakasle laguntzaile bihurtu zen Washington-go Unibertsitatean, erretiratu bitarte.
Sariak eta ohoreak
Honoris Causa doktore:
Outsiders
Outsiders lanean, Becker klubetako jazz musikarien eta marihuana erretzaileen munduan murgiltzen da ikerketa bat burutzeko 1950eko hamarkadan. Behaketa parte-hartzailea aukeratuko du ikerketa teknika bezala "desbideratuen" munduaren irudikapenak ezagutzeko. Tradizio funtzionalistari aurre egingo dion desbiderakuntzaren teoria elkarrekintzaile bat eraikiko du. Funtzionalismoa errefusatuko du, batez ere, desbiderakuntza gizabanakoen gainean dauden faktoreen emaitza denaren ideia. Beckerrentzat, ekintza desbideratua prozesu bikoitz baten emaitza da:
Lehenik, gizarteak berak definitu behar du ekintza desbideratu bezala. Hala, Beckerrek berak "moralaren ekintzaile" bezala definituko dituen horiengan zentratuko du ardura, hau da, ekintza jakin bat sozialki desbideratu bezala kategorizatua izateko mobilizatzen diren aktoreengan. Era honetan, Beckerrek demostratuko du marihuana ez dela ilegala bihurtuko Estatu Batuetan moralaren ekintzaileek horren aldeko kanpaina bat bideratu bitarte. Beckerren ustez, desbiderakuntzaren inguruko ikerketa orok ez ditu ekintzak berez desbideratu bezala kontsideratu behar; denbora jakin batean, moralaren ekintzaileek desbideratu bezala definitu dituzten ekintza baizik.
Bigarrenik, ekintza desbideratua egiten duten aktorea, elkarrekintza sozialaren bitartez, desbideratu bezala etiketatua izan behar da. Beckerrek ondorengo tipologia proposatzen du :
Desbideratu bezala ezagutzen dena, aukera posibleetako bat baino ez da: posible da, bereziki, isilean gordetzea desbideratu izaera. Etiketatze prozesua logika sozialen arabera gertatzen da, eta logika hauek, erraztu egiten dute zenbait pertsonak gaizkile bezala definituak izatea (adibide adierazgarri batez, poliziaren portaera desberdina droga kontsumitzaileen aurrean haien gizarte jatorriaren arabera).
Beckerren iritziz, delinkuentzia ibilbide baten bidez eratzen da. Prozesu sozial baten emaitza da, zeinaren arabera, gaizkileak aldi berean ikasi behar du, bai jarduera desbideratua praktikatzen, bai onargarrien zaion irudia gordetzen lagunduko dion jardueraren errepresentazioa berreraikitzen (hau da Beckerren "ibilbide desbideratua" edo "karrera desbideratua" deitzen duena). Gaizkileak, beraz, hainbat etapa egiten ditu erabat gaizkile bilakatu bitarte, eta etapa batetik besterako pasabideak ez dira batere derrigorrezkoak. Marihuana erretzaile batek, kasu, erretzean eta drogaren plazera antzematen ikasi behar du lehenik; ondoren ikasi behar du marihuana lortzen modu jarraian erre ahal izateko. Aldi berean, drogaren inguruko irudi negatiboa berrikusi behar du (adibidez, kontrolatzen ez dakien izaki baten gisa) bere autoestimua babesteko. Beraz, delinkuentzia Beckerrentzat norberaren identitate sozialaren berdefinizio desberdinetatik igarotzen den ikastaldi sozial prozesu baten emaitza da
Beurecuelh
Beurecuelh Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Rodanoren Ahoak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Beaurecueil udalerrian erroldatutako biztanleak 610 ziren. Familiak 220 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 246 etxebizitza zeuden, 220 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 191 etxeak ziren eta 34 apartamentuak ziren. 220 etxebizitza nagusietatik 129 bere jabearen bizilekua ziren, 73 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 23 etxek gela bat zuten, 32 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 103 etxek bost zituzten. 187 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 87 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 113 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 354 ziren, horien artean 223 aktiboak ziren eta 131 inaktiboak ziren. 223 pertsona aktiboetatik 210 lanean zeuden (113 gizon eta 97 emakume) eta 13 langabezian zeuden (7 gizon eta 6 emakume). 131 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 61 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Beaurecueil udalerrian 186 unitate fiskal zeuden, 438 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 31.048 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 margolariak, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Beaurecueil udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Borgoinako Gerra
Borgoinako Gerra (1474–1477) Borgoinako Dukerriaren eta Suitzako Konfederazio Zaharraren arteko gatazka izan zen. Gerran, Borgoinako dukea zen Karlos Izukaitza hirutan garaitu zuten eta, azkenean, hil, Nancyko guduan 1477an. Borgoinako Dukerria eta haren menpeko beste lur asko Frantziaren menpera pasa ziren, eta Borgoinako Herbehereak eta Franche-Comté, berriz, Karlosen alaba zen Maria Borgoinakoak jaso zituen oinordetzan, eta, haren bidez, Habsburgo etxera pasa ziren, Maximiliano I.a enperadorearekin ezkondu baitzen.
Borgoinako dukeek, aurreko mendean, lortu zuten bere boterea nagusitzea Erromatar Germaniar Inperio Sainduaren eta Frantziaren artean. Haien menpean zituzten, jatorrizko Franche-Comtéaz eta Borgoinako Dukerriaz gain, Flandria, Brabante eta Luxenburgo eskualde aberatsak ere. Iparraldeko eta hegoaldeko lurraldeak lotu nahian, Borgoinako dukeek politika erasokorra eraman zuten Alsazia eta Lorrena bereganatzeko. Horrek eragin zuen gatazkak izatea Frantziarekin (Borgoinak Ingalaterraren alde egin zuen Ehun Urteko Gerran), eta, Karlosen garaian, Habsburgo etxearekin.
Gerra
Geroago, Sigismundok bake hitzarmena sinatu zuen Suitzako konfederazioarekin eta saiatu zen Alsazia berreskuratzen, baina Karlosek uko egin zuen. Suitzarrak, Alsaziako hiriak eta Sigismundo Habsburgokoa batu ziren Borgoinaren kontra eta Jurako zati bat konkistatu zuten (Franche-Comté) Héricourt-eko guduan gailenduta (1474ko azaroa). Louis XI.a Frantziakoak bat egin zuen koalizioarekin abenduan.
1476an, Karlosek Grandsonera jo zuen, zeina, aliatutzat zuen Savoiaren menpekoa izan arren, Suitzak hartu baitzuen. Grandsongo guduan suitzarrek garaitu zuten Karlos berriz, eta horrek artilleria eta hornigai ugari galdu zituen. Karlosek armada bildu ondoren, konfederazioa berriz nagusitu zitzaion Morateko guduan, eta beste behin Nancykoan, 1477an.
Menegroth
Tolkienen legendarium ospetsuan, Menegroth, Thingol eta Melianen ezkutatutako mantsioa eta Beleriandeko Doriath hiriko Elfo Grisen hiri-gotorleku sekretua. Bere izenak, sindarinez, "mila leizezuloak" esan nahi du.
Izarren Aroen amaieran, Belegosteko nanoek, Thingol erregeak eskatuz, Sirion ibaiaren ibaiadar zen Esgalduin ibaiaren hegoaldeko ibarreko harkaitzetan zulatua zegoen bizileku eder hori eraiki zuten. Hirira, ibaiaren gainean zegoen harrizko zubi bakar bat zeharkatuz bakarrik iristen zen, hiria erraz erasoa izatea eragozteko, Melkor edo Morgothen izakietatik, Melianen Gerriaren efektu magikoengatik babestua zegoen arren.
Sindarrek basoak maite zituztenez, Menegrotheko gela eta leizezuloak, harrizko hegazti, animalia eta zuhaitzekin zizelkatuak zeuden, eta iturriz, kristaleko lanparaz eta tapizez beteak, non Erdialdeko Lurraldea eta Bedeinkatutako Erresumaren historia irudikatuta zegoen. Itsasoaren ekialdean zegoen tokirik ederrena zela esaten da. Finrod honetan inspiratu zen Nargothrond sortzerakoan. Menegrothek aurrera egin zuen Izarren Aroetan, baita Eguzkiaren Lehen Aroaren zatirik handienean ere, baita Beleriand osoa gerran zegoenean, Doriath, Melian Maiaren botere magikoek babestua baitzegoen.
Hala ere, Silmarilen madarikazioak, azkenik, Thingolen hilketa eragin zuen Menegrothen bertan, nanoen esku, eta Melianen alde egitea, eta, beraz, Doriath osoa babesik gabe geratu zen. Hala eta guztiz ere, ez ziren orkoak izan suntsitu zutenak. Menegroth, bi aldiz arpilatua izan zen: lehenik, Nogrodeko nanoek, Thingol hil ondoren, eta, ondoren, Fëanorren semeek, Dior bertan errege zenean. Menegroth suntsitua izan zen, eta, ondoren, itsasoan urperatu zen, gainontzeko Beleriandekin batera.
Quiindy
Quiindy Paraguaiko udalerri bat da, Paraguaríko departamenduan kokatua. 897 km²ko azalera du eta 2017ko estimazioen arabera 21356 biztanle zituen.
Quenstedtita
Quenstedtita sulfato motako minerala da.
Giskon (K.a. 239an hila)
Giskon (K.a. 239an hila) kartagotar jenerala izan zen, Lehenengo Gerra Punikoaren amaierako urteetan zerbitzatu eta Mertzenarioen gerra ren gertaeretan parte hartu zuena. Gaur egun Tunisia den Kartago hiri-estatuko herritarra zen. Ezezagunak dira jaiotze data eta heriotza adina.
Ansonia tiomanica
Ansonia tiomanica Ansonia generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Giskon (K.a. 239an hila)
Gerra amaitzean kartagotarrren porrotarekin (K.a. 241), Hamilkar, kartagotar armaderen agintaria zela, Ericetik Lilibeora iritsi zen bakea sinatzeko bere borondatearen aurka. Giskon, bitartean, Siziliako Lilibeoko (Marsala modernoa) base nagusiko komandantea zen. Hamilkar, armadako komandantea Kartagora amorruz erretiratzerakoan, Giskon utzi zuen Siziliako komandante nagusiena gisa erromatarrekin bakea negoziatzeko. Lortutako akordioa Lutazioren Ituna deitu zen. Hitzarmenaren ondoren, tropa mertzenarioak Afrikara itzuli behar zituen. Horretarako, zuhurtziaz, destakamendu txikietan banatu ziren, iritsi ahala, soldata jaso eta deseginak izateko.
Ehun eta lauren Kontseiluak, Giskonen asmoei jarraitu beharrean, armada osoari, Afrikako lautadetan bildu arte, itxaron arazi zion, soldaduei eskatu nahi zielako Kartagok zor zizkien zorrak eta atzerapenak barkatzeko. Horrek matxinada orokor bat sortarazi zuen, azkenean, Kartagon gerra zibila piztu zuena, Ordaindu gabekoa izenekoa.
Bi urtez preso egon ziren bitartean, matxinatuek hainbat porrot militar jasan zuten. K.a. 239an, matxinoen indar ugari kartagotarretara desertatu zuen, non harrera ona izan baitzuten. Gauzak honela, matxinoen buruzagiek beldur ziren beren armada desegingo ote zen; jakitun zirelako matxinatutako soldaduekin izandako jokaera eskuzabala ez zitzaiela pertsonalki luzatuko. Horren aurrean eta desertzio gehiago ekiditzeko, Giskon eta beste 700 kartagotar preso heriotzara arte torturatu zituzten.
Bizitza
Giskon, eta Gesko izenarekin ere ezaguna , Kartago hiri-estatuko herritarra zen , gaur egun Tunisia den tokian zegoena. Kartagok K.a. III. mendearen erdialdean honako lurralde hauek menderatzen zituen: Iberiar penintsularen hegoaldea, Afrikaren iparraldeko kostaldeko anitz eskualde, Balear uharteak, Korsika, Sardinia eta Siziliaren mendebaldeko erdia, non inperio militar eta komertzial bat zuen. Giskonen jaiotze data eta heriotzaren adina ezezagunak dira. Era berean, ez dakigu zer egin zuen Lehen Gerra Punikoaren amaieran baino lehenago, non protagonismo handia lortu baitzuen.
Lehen Gerra Punikoa
Artikulu nagusiak: Lilibeoko setioa (K.a. 250) eta Egada uharteetako gudua Lehen Gerra Punikoa K.a. 264an hasi zen Kartago eta Erromaren artean, K.a. III. mendeko mendebaldeko Mediterraneoko bi potentzia nagusiak zirenak. Hogeita hiru urtez, etengabeko gatazka luzeenetan eta antzinako itsas gerra handienetan, bi potentziek eskualdeko nagusitasunagatik borroka egin zuten, batez ere Mediterraneoko Sizilia uharteetan eta inguruko uretan. K.a. 250. urtean, Kartagoko Siziliako gotorleku nagusia, Lilibeo (Marsala modernoa), erromatarrek lehorretik setiatu zuten, baina kartagotarrak gai izan ziren Lazioko indarren erasoak uxatzeko. K.a. 248. urterako kartagotarrek Sizilian bi hiri besterik ez zituzten: Lilibeo eta Drepano; hauek ongi gotortuta zituztenez eta mendebaldeko kostaldean kokatuta egotean, itsasoz hornitu eta indartu zitezkeen, erromatarrek beren armada gorena oztopatzeko gai izan gabe. Hamilkar Barkari, Siziliako kartagotarren agintea hartu zuenean K.a. 247an, armada txiki bat baino ez zitzaion eman, eta kartagotar flota pixkanaka erretiratu zuen. Hogei urte baino gehiago gerran egon ondoren, bi estatuak ekonomikoki agortuta zeuden eta borrokatzeko adin eta sasoi oneko gizonezkoen jaitsiera handia izan zuten. Kartagoren finantza-egoera txarra zen, horren lekuko da Egiptori 2.000 talentu maileguen eskaera, baina Ptolomeotar Erresumak ukatu egin zion. Erroma ere ez ordaintze subiranotik gertu zegoen eta gizonezko herritar helduen kopurua, itsas armadari eta legioei eskainitakoak, %17 gutxitu zen gerra hasi zenetik. Adrian Goldsworthy klasizistak erromatar soldaduen galerak ikaragarriak zirela esan zuen. Kristo aurreko 243. urtearen amaieran, konturatu zirenean ez zutela Drepano eta Lilibeo harrapatuko blokeoa itsasoraino luzatu ezean, Erromako Senatuak flota berria eraikitzea erabaki zuen. Estatuaren altxorra agortuta, Senatuak erromako hiritar aberatsenengana jo zuen, itsasontzi bana ordaintzeko. Dirua itzuliko litzaieke gerra irabazi ondoren, Kartagori ezarri beharreko erreparazioetatik. Emaitza 200 quinquerremetako flota bat izan zen, diru pribatuekin eraikia, ekipatua eta tripulatua. Kartagotarrek flota handiagoa sortu zuten Siziliako hornidurak bideratzeko. Gaio Lutazio Katulo eta Kinto Valerio Falto ren agindupean flota erromatarrak atzeman zuen eta Egada uharteetako gudua hobeto trebatutako erromatarrek, gaizki hartakotutako kartagotar flota garaitu zuten. Garaipen erabakigarri hau lortu ondoren, erromatarrek Sizilian lurreko operazioekin jarraitu zuten Lilibeo eta Drepanoren aurka. Giskon une honetan aipatzen da lehenengo aldiz, Lilibeoko komandante gisa. Setioaren hasierako urteetan bere komandantea Himilkon izan zen. Ez da ezagutzen Giskonek noiz ordezkatu zuen. Giskonen agintaldian egoera militarra lasaia zen Lilibeoren inguruan; erromatarrek onartu zuten ezin zutela hiria erasotu, eta lur eta egurrezko horma sendoak eraiki zituzten kartagotar irteerak saihesteko, baina horiek hiriaren aurkako eraso gehiago ere oztopatzen zituzten, beraz, borrokaren gunea iparraldera mugitu zuten.
Lutazioren Ituna
Artikulu nagusia: Lutazioren Ituna
Laguntza-indarrak garaituta, Kartagoko Senatuak ez zuen nahi izan beste flota eraiki eta tripulatu ahal izateko beharrezko baliabideak esleitu. Nolanahi ere, litekeena zen kartagotarren goarnizioak gosez errenditzea, flota berria egin aurretik.
Horren ordez, Hamilkarri agindu zion erromatarrekin bake ituna negoziatzeko, lortu zitzakeen baldintzetan. Hamilkarrek bakea egiteko aginduari muzin egin zion, amore ematea ez zela beharrezkoa argudiatuz. Agian, arrazoi politiko eta bere sonagatik, Hamilkarrek ez zuen nahi loturik egon 23 urteko gerraren ondoren Kartagoren porrota formalizatzen zuen itunarekin. Uharteko kartagotarren eskarmentudunen artean, Giskonaren esku utzi zen bake baldintzak kudeatzea. Giskonek eztabaidak ireki zituen Gaio Lutazio Katulorekin, Siziliako komandante erromatar garaile berriarekin. Aspaldiko erromatar prozedura zen urtero bi gizon izendatzea, kontsul ak izateko, hau da armadaren buruzagiak. Katuloren agintaldia amaitzear zegoen eta bere ordezkoa Siziliara laster iritsiko zela espero zen. Horrek behin betiko bakea amaitzeko gogoa piztu zion, berak izan nahi zuelako gerra luze horri amaiera emango ziona. Giskonek eta Katulok adostu zuten Kartagoren Siziliako jabegoak entregatuko zituela; erromatar preso guztiak erreskatarik gabe askatuko zituela, nahiz eta erreskateak ordaindu beharko lirateke erromatarrek zituzten presoen askatasuna ziurtatzeko; eta zilarrezko 2.200 talentutako kalte-ordaina pagatu (57.000 kilogramo), 20 urtez. Baldintza horiek Erromara bidali zirenean berresteko, baztertu ziren eta hamar lagunen batzorde bat bidali zen gaia konpontzeko. Batzordea Katuloren anaiak, Kinto Lutazio Zerkok, zuzendu zuen, kontsul lanetan aurrekoaren ordezkoa. Aldaketa hori negoziazioaren trikimailu bat izan zitekeen neurri handi batean. Giskonek bizkor adostu zituen beste kontzesio batzuk batzordearekin: Siziliatik gertuko hainbat uharte ere emango zitzaien eta 3.200 talentutara igo zen kalte-ordaina, berehala ordaindu beharreko 1.000 talentu betebeharrekin eta kitatzeko epea 10 urtera murriztu zen. Lutazioren Itunean formalizatutako azken hitzarmenean beste klausula txiki batzuk zeuden. Atoan, Hamilkarrek Siziliarren gaineko agindua eman zion Giskoni eta bere esku utzi zuen Kartagori formalki adostutakoaren berri emateko.
Heriotza
Kartago utzi zuenetik, Hamilkarrek harrapatutako matxinoak ondo tratatu zituen eta bere armadan sartzeko edo etxera aske igarotzeko aukera eskaini zien. Eskaintza bera egin zien azken guduko 4.000 gatibuei. Matxinoen buruzagiek tratamendu eskuzabal hori Navarasen defekzioaren ondoko motibazio gisa hauteman zuten eta, hori dela eta, beldur ziren beren armada desegingo ote zen. Bestela, bazekiten halako baldintza eskuzabalak pertsonalki ez zitzaizkiela zabalduko. Etsaien arteko borondate onaren aukera ezabatzeko, Giskon eta preso zeuden beste 700 kartagotar torturatu zituzten: eskuak moztu, kastratu, hankak hautsi eta zulo batera bota, bizirik lurperatuak izateko. Hamilkarrek mendeku gisa bere 4.000 preso hil zituen. Une horretatik aurrera, bi aldeek ez zuten errukirik, eta borrokari ezohiko gogorkeriengatik, Polibio k Gerra amaigabea deitu zion. Ondoren, kartagotarrek hartutako preso guztiak elefanteek zapalduta hil zituzten, matxinoek harrapatutako kartagotar ugari gurutziltzatu zituzten bitartean. . K.a. 238an, Mendilerroko guduan, Hamilkarrek, bake-konferentzia batean, Spendio eta bere teniente nagusietako bederatzi preso hartu eta gurutziltzatu zituen.
Ansonia spinulifer
Ansonia spinulifer Ansonia generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Emballonura alecto
Emballonura alecto Emballonura generoko animalia da. Chiropteraren barruko Emballonurinae azpifamilia eta Emballonuridae familian sailkatuta dago
Fowleria isostigma
Fowleria isostigma Fowleria generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Apogonidae familian.
2424 Tautenburg
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1973 UT izena zeraman.
Orbitaren ezaugarriak
2424 Tautenburg asteroidearen orbitak batezbeste 2,349 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,033 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,666 distantziara. Eszentrikotasuna 0,135 da, eta makurdura orbitala 8,91ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 13.1 da.
2022 haurrengan jatorri ezezaguneko hepatitis akutua
2022an haurrengan jatorri ezezaguneko hepatitis akutuaren lehenengo kasuak Erresuma Batuan eman ziren, Kasuak 16 urtetik beherako adingabeen artean eman ziren; 2 eta 5 urteko umeen artean usuen. Lehenengo abisu hori apirilaren 5ean plazaratu zen.
Loiolatarren Oinetxea
Loiolatarren Oinetxea edo Loiolako Dorre Etxea San Inazio Loiolakoa ren jaiotetxea da, Azpeitia n kokatzen dena, erdi aroan eraikia. Jesusen Lagundia ren fundatzailea bertan jaio zen 1491an eta 1556. urtean Erroman hil zenean, haren jaiotetxearen entzutea piztu zen, 1567an barnealdean mezak egitea onartzeraino. 1609an, santu egiteko prozesua amaitu zenean, benetako Santutegi bihurtu zen. Tokiaren garrantzia handitu egin zen eta 1681. urtean Jesusen Lagundiak Carlo Fontana ri eskatu zion arkitektura multzo berriaren proiektua. Horrela, Loiolako Santutegia eraiki zen Dorre Etxearen inguruan.
2022 haurrengan jatorri ezezaguneko hepatitis akutua
Apirilaren 12an ECDC Gaixotasunen Prebentzio eta Kontroleko Europako Zentroak hepatitis akutu mota hedatzen ari zen umeen artean zabaldu zuen. Osasun arazo horren gaineko «kontzientziazioan» urrats bat egin behar zuten osasun sistemek, zer gerta ere, aldarrikatu zuen. Antzemandako kasuak haur osasuntsuengan eman ziren, aurretik A edo E hepatitisen zantzurik gabekoak. Gaixotasuna oso azkar munduko herrialde desberdinetan antzeman zuten. Geroago, Estatu Batuek 2021eko urrian patologia bereko kasu talde bat Alabamako ospitale pediatriko batean detektatu zutela jakinarazi zuten.
Loiolatarren Oinetxea
Etxe-aurrea
Beheko erdia, harrizkoa, ia leihorik gabea. Enekoren erenaitonak, Bertran Ibañitz Loiolakoa k, XIV.mende amaiera aldera eraikia. Goiko erdia, adreiluzkoa, leiho asko eta ertzetan apaintzeko lau zaitxol dituena, mudejar estilokoa. 1460an Enekoren aitonak, Joan Perez Loiolakoa k, eraiki zuen herbestetik itzuli zenean.
2022 haurrengan jatorri ezezaguneko hepatitis akutua
Bere etiologiaren hipotesi nagusietakoak adenobirus bidezko infekzio bat dela dio.
Loiolatarren Oinetxea
Etxe-aurrea
Ate nagusiaren gainean Loiolako armarria kokatzen da: lapikoa laratzetik zintzilika, albotan bi otso erpekari dituela. Azpeitiko armarria bilakatu zen eta horrela da gaur egun ere.
2022 haurrengan jatorri ezezaguneko hepatitis akutua
Zabalkundea
Maiatzaren 26an, OMEk 650 kasu probable edo harreman epidemiologikoko kasu jakinarazi zituen 33 herrialdetan —baita bederatzi heriotza ere—, eta gradu «moderatuan» ezarri zuen ernamuinaren ondoriozko arrisku globala.
Loiolatarren Oinetxea
Behesolairua
Ia bi metroko lodiera duten hormen artean tresnen biltegi edo upeltegia zena aurki daiteke (bertan aurkitzen diren sagardo kupel eta kutxek erakusten duten bezala). Zazpi kainoi-zulo ditu -haietako baten aurrean kanoi zahar bat dago kokatuta- eta harrian oinartutako egurrezko lau zutabe sendo diru erdian.
2022 haurrengan jatorri ezezaguneko hepatitis akutua
Zabalkundea
Azken datuen arabera, 2022ko ekainaren 17koak, mundu osoan 895 kasu detektatu ziren baina ziur aski mila baino gehiago izango ziren benetan. 18 haur hil ziren.
Gaixotasunaren jatorria
Ezjakintasuna dago hepatitis honen inguruan. Ez dakite zein jatorri duen. Hepatitisa eragiten duten ohiko birusak ez dira aurkitu erietan, eta zein sorburu izan ote dezakeen ikertzen ari dira. Arazo gastrointestinalak eragiten ditu sintoma ohikoen gisara, besteak beste, botagura. Eta badira oso kasu larriak, hau da, gibel transplantea behar izan dute hainbat haurrek.
Askotan bidaiekin edota toxikoen erabilerarekin lotuta egoten dira hepatitis kasuak, eta, jatorria argitze aldera, kasuen inguruko ikerketetan ari dira aldagai horiek ere aztertzen. ECDCk adierazi du garrantzitsua dela kasu guztiak jakinaraztea, horrek lagunduko duelako zabalkundea benetan zein den ikusten, eta gaitzaren jatorria argitzen ere lagun dezakeelako.
Loiolatarren Oinetxea
Lehenengo solairua
Solairu hau behe erdiaren azken solairua da, honekin amaitzen da harrizko zatia. Etxeko eguneroko bizitzako guneak agertzen dira, hala nola, nagusi eta morroiak elkarrekin etxeko sutondoan biltzen ziren sukaldea. Morroi-neskame egonlekuak ere bertan aurkitzen dira.
2022 haurrengan jatorri ezezaguneko hepatitis akutua
Gaixotasunaren jatorria
Analisi toxikologikoak egiten ari dira oraindik, eta ikerketekin jarraituko dute, baina hipotesi nagusia da hepatitis kasuek jatorri infekziosoa dutela; «koadro epidemiologikoa» eta «kasuen ezaugarri klinikoak kontuan hartuta» iritsi dira ondorio horretara. Halaber, ECDCk ez du baztertzen «esposizio toxiko» bat egotea kasu horien atzean.
Loiolatarren Oinetxea
Lehenengo solairua
Gaur egun bertan aurkitzen dira Iruña 1521an irudikatzen duen maketa eta Iñigoren ezpata, Montserrateko ama birginari eskainia.
2022 haurrengan jatorri ezezaguneko hepatitis akutua
Gaixotasunaren jatorria
Erresuma Batuan egin dituzten hainbat ikerketaren arabera, adenobirus batekin lotuta egon daiteke gaitza, (kasu britainiar gehienetan detektatu dena zehazki F41 azpimota izan da) baina ez dago oraindik baieztapenik. Esan dute, bestetik, ez dagoela loturarik gaitzaren eta COVID-19aren aurkako txertoaren artean.
COVID-19aren aurkako txertoaren artean.
Gaixotasunak kaltetutakoek honako sintoma hauek izaten dituzte:
Loiolatarren Oinetxea
Bigarren solairua
Adreiluz berreginiko dorretxeko zatiari dagokio. Etxeko solairu dotorea da, nagusien gelak (armategia, logela eta lan edo idatz-gela), otoitz lekua (godo-erretaulu bat duena) eta ohorezko aretoa kokatzen dira bertan.
Loiolatar Anderearen gelan, Marina Sáenz de Licona andereak 1491n bere hamairugarren eta azken semea izan zuen, Loiolako Iñigo.
Hirugarren solairua
Azken solairu honetan seme-alabak eta bisitariak egoten ziren logelak zeuden. Bertan egin zioten ebakuntza Iñigori zaurituta itzuli zenean. Zaurituta egon zen tarte horretan, 1521eko ekainetik 1522ko otsailaren bitartean, egin zituen irakurketek bere fedea indartu zutela uste da eta, horregatik, Konbertsio Kapera bezala ezagutzen den gunea aurkitzen da bertan.
1980ko Nafarroako Itzulia
1980ko Nafarroako Itzulia, Nafarroako Itzuli ko XIX. ekitaldia izan zen. Urte honetan, sei etapaz osatu zen Itzulia, ibilbidea Leiren hasi eta Iruñean bukatu zen.
Česká Třebová
Česká Třebová Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 15.512 biztanle ditu eta 41 kilometro koadroko azalera. Ústí nad Orlicíko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1238 urtean egin zen.
Robert Lefkowitz
Robert Joseph Lefkovitz (New York, 1943ko apirilaren 15a) estatubatuar biokimikaria da. 2012ko Kimikako Nobel Saria jaso zuen Brian Kobilkarekin batera proteinei akoplatutako hartzaileen gainean egindako lanagatik.
Central City (Iowa)
Central City Iowako hiri bat da. Linn konderrian kokatua dago. 2010ean 1,257 biztanle zituen, 2.45 kilometro koadrotan banatuta.
Sodupe
Sodupe Gueñesko (Bizkaia) udalerriaren hego-ekialdean dagoen herria da, Enkarterri eskualdean. Udalerriko populazio gehiena hartzen du (%64a). 2008ko erroldaren arabera 4.017 biztanle ditu, udalerri osoak 6.275 dituelarik.
Bilbotik 16 km-ra eta Gueñeseko herrigunetik 4.4 km-ra kokatuta dago.
Historia
Lehenengo aipamen idatzia, Sudupe, 1.468. urtekoa da, beraz, gutxienez, 550 urte daukan herri enkartaua dela baieztatzen dugu. Bertako eliza, Done Bikendi izenekoa, 1.494an eraiki zen eremitorioan, aurretik baseliza bat zegoela eta dorrea, Zubia (La Puente) edo Romarate izenekoa, 1.501. inguruan. 1514.ean beste hiru dorretxe zeuden inguruan eta 5. bat eraiki nahi izan zuen bertako seme batek, egurrezkoa gainera, eta ondoko dorreotako biztanleek ez zioten utzi, Bittor Arbizu euskal filologo euskaldun sodupetarrak informatzen duenez.
Mugakideak
Iparraldean Eretza mendia (880 m), hegoaldean eta ekialdean Gordexolako udalerria, mendebaldean Santxosolo eta Goikuriako San Pedro auzoak mugakide ditu.
Garraioak
FEVEk geltokia du herri honetan, bertatik hainbat tren zerbitzu eskeintzen duelarik, alde batetik Bilborekin lotzen duena eta bestetik Balmaseda eta Karrantzarekin. Azken zerbitzu honek ibilbidea Santander eta León (Espainia) hiriekin.
Autobusei dagokienez, Bizkaibusek lotzen du Bilbo, Balmaseda eta Gordexolarekin, baita Okondo, Arespalditza eta Artziniegarekin ere (Araba). Bestela, Alsa eta Continental Auto enpresek ibilbide luzeko bidaiak egiten dituzte León, Poza de la Sal eta Burgosera (Gaztela eta Leon).
BI-636 errepidea herriko ardatz nagusia da bestela.
Bideak, aldapak eta bihurguneak
Argumentua
Bizikleta maite duen neska gazte bat, neba txirrindulari profesionala duena eta bera ere kirol horreta saiatzen dena: horra istorio honetako protagonista eta kontalaria, hilabetean zehar idatzitako egunerodoaren bitartez bere kezka eta gorabeherak agertuko dizkiguna. Bizitza ez da ziklismora mugatzen ordea: hor daude liburuak, musika, mutilak... baita txirrindularitza ete, Amaia bezala.
Lates stappersii
Lates stappersii Lates generoko animalia da. Arrainen barruko Latidae familian sailkatzen da.
NGC 7085
NGC 7085 galaxia bat da, Pegasus konstelazioan. Albert Marthek aurkitu zuen n.
Wayne's World 2
Wayne's World 2 (euskaraz Waynen Mundua 2), 1993ko Stephen Surjik estatubatuarrak zuzendutako komedia film bat da. Mike Myers, Dana Carvey, Christopher Walken, Tia Carrere eta Ralph Brown aktoreek antzeztu zuten.
Wayne's World (1992) filmaren jarraipena da, NBCko Saturday Night Live saioko esketxetan oinarritua.
Argumentua
Azkenean, Wayne Campbell (Mike Myers) eta Garth Algarrek (Dana Carvey) beren gurasoen etxeak abandonatu eta beren kaxara bizitzen jarri dira. Waynek Cassandran (Tia Carrere) maitasun perfektua topatu du, baina hura Bobbyren (Christopher Walken) bikotea da. Waynek Bobbyren ailegatzea gogo txarrez hartuko du. Gaur batez, Jim Morrison (Michael A. Nickles) eta Indiar Biluzi Bitxia (Larry Sellers) basamortuan eta ametsetan agertuko zaizkio, eta bizitzaren benetako zentzua agertaraziko diote: Aurora jaioterrian "Waynestock" rock jaialdian antolatu eta ospatu beharko du.
Ballymaloe House
Ballymaloe House jauretxeko The Yeat's Room (euskaraz Yeaten Gela), Irlandako Errepublikako Cork konderrian dagoen luxuzko jatetxe bat da, Shanagarry udalerrian.
Eraikinaren atal antzinakoenak 1450eko anglonormandiar gazteluaren zatiak dira, eta FitzGerald familiaren egoitza izan zen. Erausketa eta zaharberritze lan nagusian 1820 aldera burutu ziren. 1964an etxearen jabea den Allen familiak jangela zaharra jatetxe bilakatu zuen.
Česká Ves
Česká Ves Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 2.429 biztanle ditu eta 24,51 kilometro koadroko azalera. Jeseníkeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1278 urtean egin zen.
Braçac (Ariège)
Biztanleria
2007an Brassac udalerrian erroldatutako biztanleak 612 ziren. Familiak 273 ziren, horien artean 100 pertsona bakarrekoak ziren (69 bakarrik bizi ziren gizonak eta 31 bakarrik bizi ziren emakumeak), 77 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 77 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 441 etxebizitza zeuden, 280 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 121 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 418 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 280 etxebizitza nagusietatik 225 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 87 etxek lau zituzten eta 143 etxek bost zituzten. 229 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 122 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 138 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Brassac udalerrian 291 unitate fiskal zeuden, 665 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.682 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 37 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 13 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 4 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 2 argiketariak eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Brassac udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 180 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Diapiro
Diapiroak egitura intrusiboak dira, dentsitate txikiko material oso plastikoak (gatzak), gainetik dituzten geruza dentsoagoak zeharkatu eta deformatzen dituztenak. Zeharkatze prozesu honi diapirismo deitzen zaio. Bi motatako materialek sor ditzakete diapiroak: arroka ebaporitikoek eta igneoek. Egitura diapirikoak oso ondo ezagutzen dira duten balio ekonomikoagatik: gatz ustiapenaki eta petrolioa nagusiki.
Diapiro ebaporitikoak-Gatz domoak
Gatz deposituak sakonera txikiko arro sedimentario etan sortzen dira lurrunketa- tasa handiagoa denean arroak jasotzen duen ura baino. Honela gatz mineralak prezipitatzen dira. Klima idorreko eskualdeak izaten dira. Normalean ertz pasiboetako (bi plaka tektonikoren ertzak paraleloki mugitzen direnean) arro sedimentarioetan ematen dira. Arroka ebaporitikoak inkonpetenteak eta dentsitate baxuko materialak dira. Beste arroka sedimentario ek berriz konpententzi eta dentsitate altuagoa erakusten dute eta joera plastikoan jariatu ordez normalean jokaera hauskorra daukate.
Arroka ebaporitikoen ezaugarriak
Diapiroak materialen dentsitate desberdintasunagatik sortzen dira, hau da, dentsitate baxukoak altukoen azpian aurkitzen direnean. Adibidez; halita k (material ebaporitikoa) 2.16 gm/cm3 dentsitatea du eta arroka sedimentarioek 2.5 gm/cm3.
Eraketarako baldintzak
Bi baldintza nagusi behar dira diapirismoa emateko. Alde batetik, geruza sedimentarioen oinean geruza ebaporitikoak aurkitu behar dira, non ebaporitikoak sakonera eta tenperatura handiago batetara aurkituko diren. Ondorioz beraien  jokaera moldakorragoa izango da. Beste alde batetik arroka sedimentarioen geruza segida lodiak (1000m) izan behar dira.
Dentsitate aldaketa baten existentzia ez da nahikoa prozesua hasteko. Beharrezkoa da gatzak norabide finko batean jariarazteko eta eremu batean kontzentratzeko faktore bat egotea, adibidez gainean dituen arroketan hetereogeneotasun bat egotea edo indar tektonikoak egotea.
Eraketaren faseak
-Kuxin etapa
Material ebaporitikoak horizontalean migratu egiten du desorekak eraginda, etorkizunean diapiroaren zentrua izango den eremurantz, domo leun bat eratuz eta ertzetan hutsune bat utziz. Hutsune horretara sedimentu gehiago heltzen da. Material ebaporitikoak migratzen jarraitzen duen heinean, sedimentazioak jarraitzen duenez, ertzetako karga handituz doa denborarekin, eta diapiroa geroz eta gehiago goratzen da.
Prozesu hau errepikatu ahala, domoaren goiko aldeak gaineko materialei gero eta presio altuagoa eragiten die apurtzen hasten diren arte.
-Etapa intrusiboa
Domoak eragiten duen presioa igo ahala estalkiko zartadurak zabaldu eta material ebaporitikoa hauetan sartzen hasten da, aldi berean zartadura planoekiko presioa perpendikularki eragiten eta orban hauek gehiago zabalduz, eta honekin ebaporita gehiago sartuz. Material ebaporitikoak bertikalean mugitzen dira, estalkia zulatuz eta lekua duen tokietatik horizontalean zabaltzen da azken etapan.
Geometria-terminologia
Diapiroen geometria bi faktoreren araberakoa da: moldakortasuna eta arroka ostalariaren anisotropia, eta diapiroaren eboluzio maila. Bi mota daude:
-Konkordanteak (geruzapenarekiko paralelo): Gatz domoa (kuxin forma) eta gatz antiklinala.
-Diskordanteak (geruzapena moztuz): Gatz horma, Gazt Stockwork-a (txanpinoi forma), zilindro forma, gatz glaziarrak eta abar.
Erlazionatutako egiturak
-Tolesa k: domo egitura sortzen doan bitartean gaineko geruzak okertzen eta tolesten doaz. Ebaporitek toles-geometria komplexuagoak erakusten dituzte.
-Faila k: domoak eragindako goranzko presioak estalkia failatzen du, faila erradialak eta kontzentrikoak, diapiroaren zapaian (kuxin etapa). Estentsioaren eraginpean. Alderantzizko failak etapa intrusiboan.
-Cap rock: diapiroaren gaineko aldean kokatutako material iragazgaitzen pilaketa.
- Gatz glaziarrak: batzuetan diapiroak gainazaleratzean gainezka egin eta alboetara isurtzen hasten da gatzez osatutako glaziar bat bailtz bezala. Baldintza idorrak behar dira honetarako, disoluzio tasa baxuko eremuak.
== Diapiroak Euskokantauriar Arroan == Euskokantauriar Arroan dauden diapiroak arroan sortu ziren lehenetariko materialetatik datoz, Keuper faziesetik alegia (Triasiko an, 242-201 milioi urteen artean). Kolore gorriko buztinak izan ohi dira.
Euskokantauriar Arroan azaleratzen diren diapiroetako batzuk hauek dira: Murgia, Urduña, Lizarra, Agilar de Campoo eta Ozio besteak beste. Hala ere, badaude lurrazpian geratu diren batzuk: Navajo, Rojas, Ayoluengo eta abar.