cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
USB
Mugak
Produktu garatzaile batentzat USB erabiltzeak protokolo konplexu baten inplementazioa eta kontrolagailu “adimendun” baten beharra inplikatzen du gailu bakoitzeko. Salmenta publikorako garatutako USB gailuen garatzaileak normalean USB identifikadore bat lortu behar du eta honek USB Implementers Forumari (USB-IF) kuota bat ordaintzea inplikatzen du. USB estandarra erabiltzen duten produktuen garatzaileek akordio bat sinatu behar dute USB-IFrekin. Produktuetan USB logoa erabiltzeko urtero ordaindu beharreko kuota bat eta USB-IFko harpidetzaren beharra inplikatzen du.
Historia
7 enpresek osatutako talde bat hasi zen USBaren garapenarekin, 1995ean. Compaq, DEC, IBM, Intel, Microsoft, NEC eta Nortel. Orokorrean, kanpoko gailuak ordenagailuarekin konektatzeko modu errazago bat lortzea zuten helburu. Horretarako, mahaigainekoen atzealdeko konektore ezberdinak ordezkatu ziren, aurretiko intefazeen erabilpen arazoak konponduz eta konfigurazio softwarea sinplifikatuz. Gainera, periferikoen datu-transmisioa handitu eta ‘Plug and Play’ (konektatu eta erabili) ezaugarria ahalbideratu zen. Ajay Bhatt eta bere taldeak, Intelen, estandar honetan lan egin zuten eta hala, USB interfazea erabiltzen zuen lehen zirkuitu integratuak 1995ean ekoitzi ziren Intelen eskutik.
2008an, merkatu globalean 6.000 milioi USB portu eta interfaze aurki zitezkeen, eta urteko 2.000 milioi ale saltzen ziren.
USB 1.x
1996ko urtarrilean argitaratu zen, USB 1.0-k 1.5 Mbit/s-ko (Low Bandwidth edo Low Speed motak) eta 12 Mbit/s-ko (Full Speed mota). Luzapen kable gisa ez ziren erabilgarriak, denbora eta korrontean mugapenak zirelako. USB gailu gutxi merkaturatu ziren USB 1.1-a iritsi zen arte (1998ko abuztuan). Bertsio hau izan zen onarpen handia izan zuen lehen berrikuspena eta Microsoftek “Legacy-free PC” moduan izendatu zituen konputagiluen hasiera ekarri zuena.
Ez USB 1.0-ak, ez USB 1.1-ak ez zuten Type-A edo Type-B motako estandarrak baino konektore txikiagorik zehaztu. Type-B motako konektorearen diseinu miniaturizatu ugari agertu ziren arren, ez zitzaion jarraipenik eman. Type-A motako konektoreei dagokienez, ez zen bertsio miniaturizaturik agertu USB 2.0 argitaratu arte.
USB 2.0
USB 2.0 2000ko Apirilean argitaratu zen, 480 Mbit/s-ko (datu pasatze maximo teorikoa 53 MB/s-koa izanda ) seinaleztapen-tasa maximoa, High Speed (Abiadura Handiko) edo High Bandwidth (Banda Zabalera Handikoa) deritzona gehituz USB 1.x-ren Full Speed (Abiadura Maximo) 12 Mbit/s-ko (datu pasatze maximo teoriko 1.2 MB/s-koa izanda ) seinaleztapen-tasari.
Hoplia coerulea
Hoplia coerulea Scarabaeidae familiako kakalardoa da. Txikia da, 8-9,5 zentimetro luze, eta arrak erraz ezagutzen dira, urdin metalkarak baitira, distira irisatuekin. Emeak, berriz, grisak dira. Habitat ugari izan ditzake bizileku (belardiak, mendiko larreak, oihanetako soilguneak, hezeguneak), baina beti uretatik gertu. Hego-mendebaldeko Europan dago banaturik: Frantziako erdialde eta hegoaldean, eta Iberiar penintsularen ipar-ekialdean. Euskal Herriari dagokionez, Iparraldean, Nafarroa Garaian eta Gipuzkoan atzeman dira. Babes Bereziko Basa Espezieen Nafarroako Zerrendan jasorik dago.
USB
USB 2.0
USB estandarraren aldaketak engineering change notices (ECN) bidez egin dira. ECN hauetako aldaketa garrantzitsuenak USB 2.0 zehaztapen paketean daude eskuragarri USB.org-en :
USB 3.x
USB 3.0 zehaztapena 2008ko azaroaren 12an kaleratu zen, bere kudeaketa USB 3.0 Promoter Groupetik USB Implementers Forumera (USB-IF) transferitu zen eta 2008ko azaroaren 17an SuperSpeed USB Developers Conferencen iragarri zen.
USB 3.0-k SuperSpeed transferentzia modua gehitzen du, entxufe, hargune eta kableen aurreko bertsioekin bateragarriak. SuperSpeed entxufe eta harguneak logotipo desberdin batekin eta txertatze urdineko harguneekin identifikatzen dira.
SuperSpeed busak 5 Gbit/s-ko tasa nominaleko transferentzia modua eskaintzen du, beste hiru transferentzia moduez gain. Eraginkortasuna hainbat faktoreren menpe dago, besteak beste, sinbolo fisikoen kodeketa eta esteka-mailaren gainkostua. 5 Gbit/s-ko seinaleztapen abiaduran 8b/10b kodeketarekin, byte bakoitzak 10 bit behar ditu transmititzeko, beraz, fluxu gordina 500 MB/s-koa da. Fluxuaren kontrola, paketeen markoa eta protokoloaren gainkostua kontuan hartzen direnean, errealista da 400 MB/s (3,2 Gbit/s) edo gehiago aplikazio batera transmititzea. Komunikazioa erabateko duplex (full-duplex) da SuperSpeed transferentzia moduan; lehenagoko moduak erdiduplex (half-duplex) dira, ostalariak kudeatuak.
USB 3.1 2013ko uztailean kaleratu zen eta bi aldaera ditu. Lehenengoak, USB 3.1 Gen 1-k, USB 3.0-ren SuperSpeed transferentzia modua mantentzen du. Bigarrenak, USB 3.1 Gen 2-k, SuperSpeed+ transferentzia modu berri bat aurkezten du. SuperSpeed+-k datuen seinaleztapen-tasa maximoa 10 Gb/s-ra bikoizten du eta kodeketa-eskema 128b/132b-ra aldatuz lerroen kodeketaren gainkostua % 3-ra murrizten du.
USB 3.2 2017ko irailean kaleratu zen. Lehendik zeuden USB 3.1 SuperSpeed eta SuperSpeed+ moduak mantentzen ditu, baina bi SuperSpeed+ transferentzia modu berri aurkezten ditu USB-C konektorearen bidez, 10 eta 20 Gbit/s-ko datu-abiadurekin (1,25 eta 2,5 GB/s). Banda-zabaleraren gehikuntza USB-C konektorearen flip-flop gaitasunerako dauden kableen gaineko errei anitzeko funtzionamenduaren ondorio da.
USB 3.0-k UASP (USB Attached SCSI Protocol) protokoloa ere ekarri zuen. Orokorrean BOT (Bulk-Only-Transfer) protokoloak baino transferentzia-abiadura azkarragoak eskaintzen ditu.
USB 3.2 estandarretik hasita, USB-IF-ek izen-eskema berri bat aurkeztu zuen, enpresei tranferentzia modu ezberdinak izendatzearekin laguntze aldera. USB-IF-ek 5, 10 eta 20 Gbit/s-ko transferentzia moduak SuperSpeed USB 5Gbps, SuperSpeed USB 10Gbps eta SuperSpeed USB 20Gbps gisa izendatzea gomendatu zuen, hurrenez hurren.
USB4
USB4 zehaztapena 2019ko abuztuak 29an argitaratu zuen USB Implementers Forumek.
USB4 zehaztapenak hurrengo  teknologiei USB4k euskarria eman behar diela ezartzen du : USB4 2.0 2022ko irailak 1ean argitaratu zuen USB Implementers Forumek.
Diseinua
USB sistema izar topologia osatzen duten ostalari batez eta hainbat periferikoz osaturik dago, ostalariak jaitsierako hainbat portu izan ditzake eta topologian USB hubak gehi daitezke, gehienez 5 maila onartuz. USB ostalari batek hainbat kontrolagailu izan ditzake, bakoitzak portu bat baino gehiago duelarik. Ostalari bateko kontrolatzailera 127 gailu konekta daitezke aldi berean. USB gailuak huben bidez seriean konektatzen dira. Ostalariaren kontrolagailuak duen huba root hub izenarekin identifikatzen da.
USB gailu bat beste gailu batzuez osatuta egon daiteke, hauei device functions (gailuaren funtzioak) deitzen zaie. Gailu konposatu batek hainbat funtzio izan ditzake, adibidez webcamek (bideo funtzioa) mikrofono integratua (audio funtzioa) izan ohi dute. Horren ordezko gisa gailu konposatuak daude, non ostalariak gailu logiko bakoitzari helbide ezberdin bat esleitzen dion eta gailu logiko guztiak USB kable fisikora konektatzen den hub batera konektatzen diren.
USB gailuen komunikazioa hodietan (kanal logikoak, pipe izenaz ezagunak) oinarritzen da. Hodi bat, ostalariaren kontrolagailuaren eta gailuaren entitate logiko baten arteko konexio bat da. Gailuen entitate logikoek endpoint izena hartzen dute, hodi bakoitzari endpoint bat dagokiolarik. USB gailu bakoitzak 32 (16 sarrera, 16 irteera) endpoint edo gehiago izan ditzake, hala ere ez da oso ohikoa horrenbeste izatea. Endpoint hauek zenbakiz identifikatzen ditu gailuak hasieratze prozesuan (konexio fisikoaren ondorengo periodoa enumeration edo zenbakitze deitua) eta finkoak dira hodiak itxi eta ireki daitezkeelarik.
Bi hodi mota daude: stream (etengabeko jarioa) eta message (mezu bidezkoa).
Transmisio isokronoak
Datu frekuentzia bermatu batean, datu galera posibleekin.
Eten transmisioak
Erantzun bizkorra behar duten gailuetarako, esaterako sagu eta teklatuetarako.
Jario handiko transmisioa (Bulk tranfer)
Noizbehinkako transmisio luzeak dira libre dagoen banda zabalera osoa erabiltzen dutenak, baina ez du banda zabalera osoa edo latentzia minimoa bermatzen.
Ostalaria datuak transmititzen hasten denean, TOKEN deituriko pakete bat bidaltzen du endpoint bat identifikatuz tupla baten bidez (gailu helbidea, endpoint zenbakia). Transmisioa ostalaritik endpoint izanez gero, ostalariak OUT pakete bat bidaltzen du (TOKEN pakete espezifiko bat) gailuaren helbidearekin eta endpoint zenbakiarekin. Kontrako kasuan ordea, gailutik ostalarira, ostalariak IN paketea bat bidaltzen du. Endpoint jasotzailea zentzu bakarrekoa bada eta ekoizleak ezarritako zentzua ez badator bat TOKEN paketearekin, TOKEN paketea alde batera uzten da. Bestela, onartu eta transmisioa hasten da. Bi zentzutako kasuetan ez da arazorik ematen eta bi paketeak (IN eta OUT) onartzen dira.
Endpoint guztiak interfazeetan taldekatuak daude eta interfaze bakoitza gailuaren funtzio bati lotua dago. Salbuespen bakarra zero endpointa da, gailuaren konfiguraziorako erabiltzen dena eta ez dago interfaze bati lotuta. Independenteki kontrolatuak dauden interfazeez osatutako gailu funtzioei gailu konposatuak deritze. Gailu konposatu batek gailu helbide bakarra du, izan ere ostalariak soilik funtzio bati atzitzen dio helbidea.
USB gailu bat USB ostalari batekin konektatzen denean, USB gailuen zenbaki atzitze prozesua hasten da. Zenbakien atzipena, USB gailu bati berrabiarazteko (reset) seinale bat bidaltzen hasten da. USB gailu baten datu abiadura, berrabiarazteko seinalea bidaltzean zehazten da. Berrabiarazi ondoren, USB gailuaren informazioa irakurtzen du ostalariak eta gailuari 7 biteko helbide esklusibo bat ematen zaio. Ostalariak gailua onartzen badu, gailuarekin komunikatzeko kontrolatzaileak kargatzen dira eta gailua konfiguratutako egoerara aldatzen da. USB ostalaria berrabiarazten bada, zenbakiak atzitzeko prozesua errepikatzen da konektatutako gailu bakoitzerako.
Ostalariaren kontrolatzaileak trafikoa gailuetara zuzentzen du, beraz USB gailuek ezin izango dute daturik igorri busean ostalariaren kontrolatzailearen eskaerarik ez dagoen bitartean. USB 2.0 protokoloan, ostalariaren kontrolatzaileak galdeketa bat egiten du buseko trafikoari buruz, orokorrean round-robin teknika erabiliz. USB portu bakoitzaren errendimendua USB portuaren beraren edo konektatutako USB gailuaren arteko abiadura baxuenaren arabera zehazten da.
High Speed USB 2.0 hubek transakzio itzultzaile (transaction translator) izeneko gailu batzuk dituzte hiru bus moten artean aldatzea ahalbidetzen dutenak: High Speed, Full Speed eta Low Speed. Hub bakoitzeko edo portu bakoitzeko itzultzaile bat egon daiteke.
Erabilerak
USB gailu baten funtzionaltasuna USB ostalariari bidalitako klase kode batek definitzen du. Honela, ostalariak software modulo berriak kargatzen ditu, fabrikatzaile ezberdinen gailuak onartuz.
USB diskoa
USB biltegiratze masiboko gailuak (ingelesezko USB mass storage device class (MSC edo UMS ) konexioak estandarizatzen ditu biltegiratze gailuetan. Disko magnetiko eta optikoetarako diseinatu zen baina flash diskoetarako euskarria zabaldu da. Euskarria zabaltzen jarraitu da, direktorio baten barruko fitxategiak manipulatzen dituen gailu berrietara zehazki. Gailu berri bat ohiko gailu gisa ikustarazteari hedapen deitzen zaio. USB egokitzaile batekin idazketa blokeatutako SD txartel bat hotzean irakurtzea abantailatsua da txartelaren osotasuna eta iraunkortasuna mantentzeko.
Nahiz eta 2005etik aurrerako ordenagailu gehienak USB batetik hotzean abia daitezkeen, USB ez dago diseinatuta ordenagailuko biltegiratze masiboko bus nagusi moduan funtzionatzeko. Hala ere, USBk beroan trukea egiteko abantaila du, erabilgarria bilakatuz periferiko eramangarrietarako, disko mota ezberdinak barne.
Fabrikatzaile askok eskaintzen dituzte kanpoko USB disko gogor eramangarriak. Hauek barneko diskoen pareko errendimendua eskaintzen dute, errendimendu honen muga erantsitako USB gailuek eta USB interfazearen mugapenek  ezartzen dute. Honen lehiakide diren kanpoko disko gogorren estandarrak hauek dira: eSATA, ExpressCard, FireWire (IEEE 1394), eta berriena, Thunderbolt.
USB biltegiratze-gailuen beste erabileretako bat softwarearen exekuzio eramangarria izango litzateke, non ez dagoen softwarerik ordenagailuan instalatu beharrik.
Media Transfer Protocol
Media Transfer Protocol (MTP) Microsoftek diseinatu zuen, USB biltegiratzeari baino maila altuagoko sarrera emateko gailuaren fitxategi sistemari. Eskubide digitalen kudeaketarako hautazko ezaugarriak ere baditu. MTP multimedia erreproduktore eramangarrietarako garatu zen, baina gaur egun smartphonetarako egokitu da. Android 4.1 eta Windows Phone 8 bertsiotatik aurrera sistema eragileen biltegian sartzeko protokolo nagusia da. Honetarako arrazoi nagusia MTPk ez duela biltegiratzearen sarbide esklusiboa hartzen, horrela Androideko aplikazio batek biltegiratze-sarbidea behar badu arazoak saihestuz. Alderdi txarrena da MTP Windows sistema eragiletik kanpo ez dagoela hain ondo inplementatuta.
Giza-interfazeko gailuak
USB sagu eta teklatuak normalean PS/2 konektorea duten ordenagailu zaharretan erabil daitezke USB-to-PS/2 egokitzailearekin. Protokolo bikoitzerako euskarria duten sagu eta teklatuetarako ez dago logika zirkuiturik duen egokitzaile beharrik, teklatu edo saguko USB hardwarea diseinatuta baitago USB edo PS/2 konektorera konektatuta dagoen detektatzeko eta komunikazio protokolo egokia  erabiltzeko. PS/2 teklatuak eta saguak USBra egokitzeko periferikoak ere existitzen dira. Gailu hauek bi giza-interfazeko gailu endpoint dituzte sistemarako eta mikrokontrolagailu bat erabiltzen da estandarren arteko datu itzulpena egiteko.
Device Firmware Upgrade mekanismoa
Device Firmware Upgrade (DFU) USB gailuen firmwarea fabrikatzaileek emandako bertsio hobetuekin eguneratzeko mekanismo bat da eta, adibidez, firmware akatsen konponketak zabaltzeko erabiltzen da. Firmwarearen eguneraketa egiteko USB gailuek beren funtzionamendu modua aldatzen dute, PROM sasi-programatzaile bihurtuz. Edozein USB gailuk inplementa dezake gaitasun hau DFUren zehaztapen ofizialak jarraituz.
Gainera, DFU-k erabiltzaileari USB gailuan firmware alternatibo bat flasheatzeko aukera ematen dio. Honen ondorioz USB gailu batek beste motako gailu gisa joka lezake. Adibidez, teklatu gisa detektatzen den USB memoria bat (BadUSB ).
Audio streaminga
USB Device Working Groupak zehaztapenak ezarri ditu audio streamingerako eta zehaztapen bereziak garatu eta inplementatu ditu audio klaseen erabilerarako gailuetarako (mikrofonoak, bozgorailuak, kaskoak, telefonoak, musika instrumentuak eta abar). Working Groupak hiru audio gailuren zehaztapen bertsioak argitaratu ditu eta Audio 1.0, 2.0 eta 3.0, “UAC” edo “ADC” gisa ere ezagunak dira.
UAC 3.0k gailu eramangarrietarako hobekuntzak ditu, esaterako energia gastu txikia, datuak transferitu eta energia baxuko moduan denbora gehiago mantenduz, gailuaren osagai ezberdinen energia-domeinua izanik eta erabili behar ez denean itzalita mantenduz.
UAC 1.0 gailuak oraindik erabiltzen dira duten kontrolatzaile gabeko plataforma bateragarritasunagatik eta Microsoftek Windows 10en UAC 2.0 inplementatzea lortu zuen arte (2017ko martxoko eguneratzean) UAC 1.0 erabili zuelako hamarkada batez. UAC 2.0 MacOS, iOS eta Linuxen inplementatuta dago. Androidek soilik UAC 1.0ren azpimultzo bat baino ez du inplementatu.
Konektoreak
USB batzordeak zehazten dituen konektoreak USBren oinarrizko helburu batzuk onartzen dituzte eta informatika industriak erabili dituen konektoreetatik jasotako ikasgaiak islatzen dituzte. Ostalarian edo gailuan muntatutako konektore emeari hargune deitzen zaio eta kableari loturiko konektore arrari entxufe. USB zehaztapen-dokumentu ofizialek aldian-aldian male (ar) terminoa erabiltzen dute entxufea adierazteko eta female (eme) terminoa hargunea adierazteko.
Diseinuaren xedea da USB entxufea bere hargunean sartzea zaila izatea. USB zehaztapenak kablearen entxufea eta hargunea markatuta egotea eskatzen du, erabiltzaileak orientazio egokia ezagutu dezan. USB-C entxufea, ordea, itzulgarria da. USB kableak eta USB gailu txikiak hargunearen harrapatzeko indarraren bidez eusten dira soilik, torloju edo klipik gabe.
A eta B entxufe ezberdinek bi elikadura-iturri nahi gabe konektatzea eragozten dute. Hala ere, zuzendutako topologia hau galdu egiten da erabilera anitzeko USB konexioen sorrerarekin (adibidez, USB On-The-Go telefonoetan eta USB bidezko Wi-Fi bideratzaileak) A-to-A, B-to-B eta batzuetan Y/splitter kableak eskatzen dituztelako.
USB konektore motak biderkatu egin ziren zehaztapenak aurrera egin ahala. Jatorrizko USB zehaztapenak A eta B estandarretarako entxufe eta harguneak zehazten zituen. Konektoreak desberdinak ziren, erabiltzaileek ordenagailu bateko hargunea beste bateko hargunera konekta ez zezaten. Entxufe estandarrean dauden datu-pinak elikadura-pinekin alderatuta barrurago daude, gailua datu-konexio bat ezarri aurretik piztu ahal izateko. Gailu batzuek modu ezberdinetan funtzionatzen dute datu-konexioa baldin badago edo ez badago. Kargagailuek energia hornitzen dute eta ez dute ostalari gailurik edo datu-pinik, gai den edozein USB gailu USB kable estandar bat erabiliz kargatu edo funtzionatzea ahalbidetuz. Karga-kableek energia ematen dute, baina ez dute daturik bidaltzen. Soilik-kargatzeko den kable batean datu-hariak laburtu egiten dira bestela gailuak kargagailua desegokitzat hartuz bazter dezakeelako.
Protokolo maila
USB komunikazioan datuak pakete gisa transmititzen dira. Hasieran, pakete guztiak ostalaritik bidaltzen dira, root hub eta beharbada hub gehiagoren bidez, gailuetara. Pakete horietako batzuek gailu bat zuzentzen dute erantzun gisa pakete batzuk bidal ditzan.
Sinkronizazio eremuaren ondoren, pakete guztiak 8 biteko bytez osatuta daude, pisu txikieneko bitetik hasita transmitituz. Lehenengo bytea pakete-identifikatzailea (PID) da. PIDa berez 4 bitekoa da eta gainerako 4 bitak PIDaren bitez biteko osagarriak dira. Erredundantzia honek akatsak detektatzen laguntzen du.
Transakzioak
USBaren oinarrizko transakzioak hauek dira:
Paracontias manify
Paracontias manify Paracontias generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Sphaenorhynchus
Sphaenorhynchus anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Hylidae familian sailkatua.
Lolland (udalerria)
Lolland Danimarkako Seelandia eskualdeko udalerria da, Lolland uhartearen mendebaldea hartzen duena. Hiriburua Maribo bada ere herri handiena Nakskov da.
Historia
Udalerria 2007an eratu zen Holeby, Højreby, Maribo, Nakskov, Ravnsborg, Rudbjerg eta Rødby udalerriak elkartzean.
Herriak
Honako hauek dira herri nagusiak:
Nakskov
Lollanden mendebaldean dago eta uharteko herri handiena da 13.886 biztanlerekin. Historian zehar nekazal eremu aberatsa izan da eta 1266an dagoeneko lortu zuen merkatal herria izateko eskubidea. XIX mendean herriaren inguruko padurak drenatu egin ziren eta gaur egun bizikleta eta trekking ibilbideak ezarri dira. Gaur egun beraz herri turistikoa bihurtu da.
Maribo
Lolland udalerriko hiriburua da eta 6.023 biztanle ditu. Uhartearen erdialdean kokaturik dago Nørresø eta Søndersø aintziren artean. Santa Brigidaren ordena 1416an sorturiko monasterioan du sorrera Maribok. 1895ean Mariboko garagardotegia sortu zen, bertako industriaren erdigunea.
Mediterraneo (filma)
Mediterraneo italiar film komikoa da, Gabriele Salvatores zinemagileak 1991n zuzendu zuena. Ingelesa ez den hizkuntza batean egindako film onenaren Oscar Saria irabazi zuen.
Argumentua
1941. urtean Italia Ardatzeko potentziekin bat egin du. Diziplinarik gabeko gudaroste bat Egeoko uharte batera bidaltzen dute.
Alemaniako bandera
Alemaniako bandera 1949ko maiatzaren 23an erabakitakoa da. Neurri bereko hiru errenkadaz osatuta dago: beltza, gorria eta horia.
Harroin (errugbia)
Harroin (prop) lehenengo lerroaren mutur banatan kokatutako jokalarietako bakoitza da; 1 eta 3 zenbakiak daramatzate. Uztartze batean, harroinak orpokatzaileari heltzen dio beso batekin eta beste besoarekin bere aurrean kokatua dagoen kontrako harroinaren sorbaldari, oinak lurraren gainean ondo finkatuak edukiz eta burua aurkako taldeko orpokatzailearen eta harroinaren sorbalden artean jarriz.
Platylophus galericulatus
Platylophus galericulatus Platylophus generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Clupisoma garua
Clupisoma garua Clupisoma generoko animalia da. Arrainen barruko Schilbeidae familian sailkatzen da.
Anapu
Anapu Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Gnathophis microps
Gnathophis microps Gnathophis generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Parahydrophis mertoni
Parahydrophis mertoni Parahydrophis generoko animalia da. Narrastien barruko Hydrophiidae familian sailkatuta dago.
Williams konderria (Ipar Dakota)
Geografia
Williams konderriak 556,297 kilometro koadro ditu. Horietatik 18,252 ura dira. Beste 538,044 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 4,03 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 22,398 pertsonetatik 20,800 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 436 dira. 57 beltzak edo afroamerikarrak. 878 amerikar natiboak ziren eta 5 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 78 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 3 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 577 pertsonek kokatzen zuten.
Labeobarbus natalensis
Labeobarbus natalensis Labeobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Erokomeri
Erokomeri trikiti musikako talde bat da, 2014ko abenduan Azpeitian (Gipuzkoa) sortua.
Ibilbidea
Taldea hiru azpeitiarrek, usurbildar batek eta lasartear batek osatua da, hasiera batean Arrasateko ingeniaritzako ikasleen jaian jotzeko helburuaz. Erromeriaz erromeria aritu ondoren, 2017an beren lehenengo diskoa kaleratu zuten: Izan. Diskoa hamar abestiz osatuta dago, eta kolaborazioak ditu letra eta ahotsei dagokienez. Kolaboratzaileetako batzuk dira Ane Labaka, Mikel Etxaburu, Jon Gurrutxaga, Ekhine Eizagirre, Jose Mari Agirretxe, Aiora Zulaika.
Gailur (topografia)
Topografian, gailur edo tontor mendi, aldapa edo kidekoen alde garaiena da. Mendi baten tontorra izateko inguruko lurraldeetatik goragune edo bereizketa izatea beharrezkoa da; hau da, tontor nagusiaren ondoan dagoen harkaitz bat, berez, ez da gailurra.
UIAAk gailurra zehazteko 30 metroko goragune eta mendi bat zehazteko 300 metroko goragune eskatzen du:
Kazutoshi Miura
Kazutoshi Miura (三浦 和俊, 1977ko martxoaren 7a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima.
Rodrigo José Carbone
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashima Antlers.
Villaquejida
Villaquejida Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. Esla-Campos eskualdean dago, itsas mailatik 725 metrora, eta 53,42 kilometro koadroko azalera hartzen du.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 992 biztanle zituen. 2020. urteko erroldaren arabera, 827 biztanle zituen.
Hortik dator Huerga abizeneko pertsona gehienak. Izan ere, kalkulatzen da 3 villaquejidensetik 2k lehen edo bigarren deitura dutela.
Armarria
Villaquejidako armarriak honako blasoi hau du:
Bandera
Villaquejidako banderak honako deskribapena hau du:
Geografia
Villaquejida Esla-Campos eskualdean kokatuta da.
Udalerria Benaventeko errepide lotunetik oso gertu dago, eta A-66 (Leon) eta N-630 (Benavente) errepideek A-6 autobidekin lotzeko aukera ematen dute. Hortik, Madrilerantz edo Coruñarantz jarraitu daiteke, eta A-52 autobiarekin, Vigo aldera doana. 60 kilometro iparraldera la Virgen del Caminoko errepide lotun handia dago, A-66 eta AP-71 (Estorga), LE-30 (Leongo ingurubidea), AP-66 (Uviéu eta Xixón) eta N-120 (Ourense) errepideak lotzen dituena.
Hidrografia
Herritik ekialdera, Esla ibaia, antzinako Astura, igarotzen da Leongo probintziako ibai nagusia eta Duero ibaiaren adarra. Eremu horretan erdibidea igarotzen da, eta ibai emaritsua da.
Aspalditik atera ziren ibilgu artifizialak ibarrak ureztatzeko. Horien artean, XIX. mendeko Eslako ubidea nabarmentzen da.
Klima
Iparraldeko goi-lautadaren zati handi batean bezala, klima mediterraneo kontinentalizatua du, udalerriaren altitudea (itsasoaren mailatik 725 bat metrora) eta itsasotik urrun dagoelako. Neguak oso hotzak dira (5 °C-tik beherako tenperaturarekin) eta udak oso beroak (25 °C inguru, batez beste). Neguko izozteen maiztasun handia handia da, eta udaberrian ere gertatzen da, eta horrek kalte egiten dio nekazaritzari. Urteko plubiositatea nahiko orekatua da, baina uztailean eta abuztuan nahiko eskasa da. Villaquejidak Csb (uda lehor eta epelarekin epela) bat du Csa klimarekin mugan (uda lehor eta epelarekin epela), Köppen klima sailkapenaren arabera.
Banaketa
Udalerriak bi herri ditu: Villaquejida eta Villafer. Biak Nafarroako kontzejuen parekoak izan daitezke, herri-batzar batek arautzen baititu. Hori arduratzen da intereseko gaiak udalari helarazteaz. Herriburua Villaquejida da.
Before the Devil Knows You're Dead
Before the Devil Knows You're Dead 2007ko Sidney Lumet estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Diru pixka bat gehiago irabazteko helburuz, Andy eta Mark anaiek beren gurasoen bitxi-denda lapurtzea erabakiko dute. Krimen perfektua egin nahiko dute: batere pistolarik, indarkeriarik eta biktimarik gabe.
Villaquejida
Antzinaroa
Udalerriaren egoera pribilegiatuak, erromatarren aurreko garaitik, bidegurutzea bihurtzen du, eta eskualdea barne hartzen duen herria den Astureen eta Esla ibaiak banatzen dituen hurbileko Bakzeoen (gensari izena ematen diona) arteko harreman puntu. Eskualdearen aberastasunak, bere igarobide izaerarekin batera, K. a. 29 eta K. a. 19 bitartean arma erromatarren helburu bihurtu zuen. Zesar Augusto gobernatuz, penintsulako ipar-mendebaldearen behin betiko konkista hasi zuten, bereziki gaur egun leondar lurraldeena. Enpresa zaila, non, Tito Estatilio Tauro edo Publio Carisio bezalako Inperioko jeneralik hoberenek, asturiarrekin talka egiten duten, Eslaren inguruan ornodunak, herri honen menpekotasunarekin amaitzen diren kanpainak, borroka gogor batzuen ondoren, bi aldeetatik porrotak eta gertaera heroikoak, Lantziako setioarekin, edo Mons Medullius eta Mons Vindiusen topaketekin. Latindar kronikek, Villaquejida inguruan gertatu zen gertaera bat gogorarazten dute: dirudienez, asturren artean, erromatar legioen hurrengo etorreraren berri izan zuten, eta hauek, prebeniturik, armada bat osatzea erabaki zuten, zenbait gorputzetan banatu zituztenak, Benaventeko ingurutik Lantziarantz zihoazen Augustoren gizonen pasabidea mozteko, Eslan, hurbileko batailara eramanez, gaur egun, hurbileko batailaren batean, hasi ziren. Erromatarrek Villaquejida inguruan izan zuten nagusitasunean, hainbat villaek aurrera egin zuten, eskualdea, Nekazaritzari buruzko latinezko itunen arabera, fundu-oinarrian eta Inperioko landa-ekonomiaren sostenguan hitzartzera bideratutako lurrek bildu behar zituzten bertute guztiak ordezkatzen zituen bitartean. Beraz, erromatar garaitik, ziur asko, bere inguruaren erdigune ekonomiko bezala erabiltzen zen hiri boteretsu baten buru zena, toki hau, landatartasun indartsu bat eta nolabaiteko gorakada jasan zuen Inperioaren amaieran, eta gertuko hiriak bertan behera uztearen ondorioz, gainontzeko erromatar munduaren jarraibideei jarraituz. V. mendearen hasieran. Penintsulako lehen inbasio barbaroak zeharkatu zituzten: sueboak, bandaloak eta alanoak. Mende berean, berriz ere, bigarren inbasio batek astindu zuen eskualdea, aukera bisigodo honetan. Indigena hispanoerromatarren eta germaniarren arteko topaketa horien ondorioz, Eslatik gertu dauden eta bisigodoen (ibaiaren ekialdean) eta sueboen (mendebaldean) arteko muga izango diren lurrek limesari erreserbatutako zorroztasun guzti-guztiak jasaten dituzte: eskaramuzak, arpilatzeak, kanpaina harrapariak, hauen benetako biktima bakarrak jatorrizko biztanle astur eta erromatarrak zirelarik.
Erdi Aroa
711ko musulmanen inbasioa irauli egin zen politikoki, sozialki eta instituzionalki, eta Duero ibaiaren iparraldeko lurren zati bat bertan behera geratu zen, nahiz eta Villaquejida eta bere eskualdea "inoren lurralde" bihurtu ez, eta biztanle izaten jarraitu zuen, nahiz eta bere potentzial demografikoa nabarmen murriztu. Musulmanen mende, lehenik, eta errekonkistaren enpresen ondorioz, Asturietako Erresuman, geroago, Villaquejida, bere nekazal aberastasunagatik, inguruko gunerik sendoenetako bat bihurtu zen, Eslatik gertu zeuden lur hauen benetako motor ekonomiko bezala zerbitzatuz. Bere aberastasunak, Leongo noble nagusiek gutiziatutako harrapakin bihurtzen du, eta, XII. mendera arte, Penintsulako Kristautasunaren erregealdirik boteretsuena izan zen erregealdiko erregeordeen artean, berentzako presente aberats bihurtzen du. Honela, Goi Erdi Aroan (IX-XI. mendeak), Eslako agintaritzaren zati izan zen, lurralde multzoa, kutsu politiko-administratibokoa, lurrak ibai honen ardatzaren inguruan lotzen zituena. Aurrerago, Alfontso V.a noblearen erregealdian (999-1028), Leoni foruak eman zizkion subiranoa, Villaquejidako lurrak Pedro Fernandez de Castro kondearen eta haren emazte Sancha andrearen esku geratu ziren, zalantzarik gabe, garaiko bi pertsonaia nabarmenenak, eta horien alderdi biografiko batzuk aipatuko ditugu, Villa Quexscita eskualdeko lehen jaunen aurrean baikaude, izen horrekin ezagutzen baita Villaquejida fase historiko honetan.
Lau urte geroago, Martín de Santiago artzapezpikuak San Pedro de Eslonza monasterioari eman zizkion lur horiek, bere arimaren urtemuga baten truke. Villaquejidako bizilagun batzuek berretsi dute diploma: Pedro Vanes alkatea, García Rodríguez, Pedro Maladín, Miguel Lloréntez, Bartolome Bonio eta Juan García. Baina, garai honetan, XIII. mendearen erdialdean, Villaquejidako benetako jauna Gonzalo Morán noblea eta bere emazte Elvira Rodriguez dira.
São José dos Pinhais
São José dos Pinhais Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Villaquejida
Aro Modernoa
Villaquejidaren deskribapenari dagokionez, Aro Modernoan eta Aro Garaikiderako trantsizioan, informazio-iturri bikaina dugu XVIII. mendearen erdialdean hiribilduaren koadro sozioekonomiko bat osatzeko: la Ensenada markesaren katastroa, berari esker dakigu 1752an Villaquejida Valladolidekoa zela, 138 partikularren etxe zituen, 102 upeltegi zituen — lauki formako seinalea —, 8 lauki formako laukiak. Badakigu, halaber, artaldeez arduratzen zen artzain nagusi bat zuela, eta urtean 600 erreal ordaintzen zitzaizkiola bere jarduerarengatik. XVIII. mendearen erdialdean, udalerriaren aberastasun nagusia mahastizaintza zen; izan ere, bizilagun guztiek zuten, gutxienez, beren jabetzako mahastien bat. Hauek, el Egido, el Teso de los Borregos, la Ronda, la Fuente de las Vacas, Barredino, los Pedernales, el Camino Blanco, Valdemora, las Guindales, las Gachorras eta la Senda de los Gallegos izeneko ordainketetan aurkitzen ziren. Kobazuloen ordainketari dagokionez, hau da, upeltegiena, Villaquejidatik legoa laurdenera zegoen. Hiriak, era berean, herrigunetik hurbil zegoen teilatu bat zuen, urtean 80 erreal sortzen zituena, larrain komunalak, kontzejuko belardiak eta Carrascal de Villa deituriko mendi arrunta kontuan hartu gabe, hiru aldetatik mugatzen zuena kontzejuko lurrekin eta laugarrenetik Bañezara zeraman bidearekin. Mendia 16 urtetik 16 urtera mozten zen eta 300 gurdi ekoizten zituen, 1200 errealen batuketa ez arbuiagarrian baloratuak. Hiria lau auzotan banatzen zen: goikoa (arriba), behekoa (abajo), Santa Colomba eta San Juan. Bi parrokia zeuden XVIII. mendearen erdialdean: Santa Colombakoa, gaur egun desagertua, baina 1931n Interes Kulturaleko Ondasun izendatua izan zena, eta Eretako Andre Mariarena. Gómez Morenoren Katalogoaren arabera, Santa Colombak bere portadan Erdi Arokoak bezala sailka zitezkeen mudejar elementuak gordetzen zituen, egileak XVI. mendean. Eretako Andre Mariaren parrokia-elizari dagokionez, hari erantsita Villaquejidako Kristo Santuaren kapera zegoen. Kapera horrek sakonera raigambrea eta debozioa ditu, eta ez bakarrik leku horretan, baizik eta Tierra de Campos osoan, Leonen, Zamoran, Valladoliden eta Palentzian, gaur egungo aldian kapera berezi horren aldeko testamentu-dohaintza ugariren lekuko diren bezala.
Santa Maria eraikinari berari dagokionez, ordena joniarreko portada klasikoa kronologikoki lehen Pizkundean kokatzen dela adierazi behar dugu. Bertan, Kristo Santuaren irudia zaintzen da, Gaztelako eskolakoa, gaur egungo neurria XVI. mendearen hasierakoa izan behar duena. Erretaula nagusia, berriz, 1775ekoa da eta 1782an urreztatu zen. Erdi Aroko elizatik dator Egoitzako Andre Mariaren tulia, gotiko-flandestarra, zutik irudikatua, San Blasen irudi bat, proportzio txikikoa, eskua eztarrian duela irudikatua, eta XIII. mendeko beste eskultura batzuk. Bestalde, Bosgarren Angustiaren taila XVI. mendekoa da, nahiz eta askotan margotu izan den. Mende berekoak dira San Pedro eta San Pauloren irudiak.
Hiriko Gurutze Santuaren kaperaz gain, XVIII. mendearen erdialdean, San Antonio Abad eta San Jose zeuden. Kapelagintzei dagokienez, San Frantzisko Asiskoa, Gallega, Losadatarrak, Matachanatarrak, Kalderoiak eta Sakramentu Santua dokumentatzen dira. Azken honek, bere ondasunen artean, hamalau mahasti eta 1700 kandara hartzeko gai zen upeltegi bat zituen, bere ahalmen ekonomikoaren seinale garbia. Hiriak garai garaikidearen hasieran izan zuen botereak lehen letretako maisu batez hornitzeko beharra sortu zuen, eta haren soldata urtean 550 errealetan ezarri zen. Une historiko honetako lehen ezaguna Mateo Villamandos da, Abajo auzoko kobazuloen kalean bizi dena.
Demografia
2020an 827 biztanle zituen Villaquejidak.
Politika
Kudeaketa demokratikoko Udal baten bidez egiten da udalerriko administrazio politikoa, eta udalerri horretako kideak lau urtean behin hautatzen dira, sufragio unibertsalaren bidez. Hautesle-errolda Villaquejidan erroldatuta dauden 18 urtetik gorako eta Europar Batasuneko edozein herrialdetako nazionalitatea duten egoiliar guztiek osatzen dute. Hauteskunde Araubide Orokorraren Legean ezarritakoaren arabera, udalerriko biztanleriaren arabera zinegotzi hautagarrien kopurua ezartzen baitu, udalbatza zazpi zinegotzik osatzen dute.
Garraioa
Autobuses Vivas autobus konpainiak Villaquejida Leon, Benavente eta Zamora hirietarkin batzen du. Autobus lineak honako ibilbidea egiten du:
Ondasun nabarmenak
Herrian eraikin aipagarririk badago, udaletxearen ondoan dagoen Eretako Andre Mariaren eliza (Iglesia de Santa María de las Eras) da. Barruan edo, hobeto esanda, barruan Villaquejidako Kristo Santuaren kapera (Capilla del Santo Cristo de Villaquejida) ago, non XVII. mendearen hasieran datatutako Kristo Santuaren irudi bat dagoen.
Gainera, inguruko arkitekturari dagokionez, azpimarratzekoak dira udalerriaren iparraldean dagoen arteen mendian tontorrean zulatutako upeltegiak. Baita lokatza erabiliz eraikitako herri-etxeak ere, adobe, adreilu edo tapial itxurakoak. Udalerriko arkitektura mota honen adibiderik onena adobearen monumentuan ikus daiteke. Adobea 2008an eraiki zuten herritarrek eta arteen udalerriko kiroldegiaren ondoan dago.
Villaferrek ere badu bere eliza, Santifilitze eliza (Iglesia de San Feliz).
Izu Nauk
Izu Nauk 2006 urtean Zumaian sortutako heavy taldea da.
Ibilbidea
Taldea 2006an sortu zuten Iker, Jurgi, Lu, Lutxi eta Gorritik. 2008an maketa grabatu zuten eta 2012an lehenengo diska, Metamorfosia. Lan honetako kanta ezagunena Denbora izan zen. 2013an Lu eta Ikerrek taldea utzi eta Zarauzko Andoni sartu zen. 2014 urtean bigarren diska bat kaleratu zuten, oraingoan trash estilotik gertuago zegoen.
Miranda do Douroko eliza
Elizaren eraikuntza 1552an hasi zen eta XVI. mendeko azken hamarkadan amaitu zen. Gonçalo de Torralvak eta Miguel de Arrudak egin zuten proiektua. 1566an, D. António Pinheiro apezpikuak aldare nagusia sagaratu zuen eta 1609an, D. Diogo de Sousak Aita Santuari jakinarazi zion eraikuntza amaituta zegoela.
Barruan, aldare nagusiko erretaula nabarmentzen da, eta Gregorio Fernándezen bi eskultura multzo ikus daitezke. Horrez gain, beste estatua ospetsu bat dago eliza honetan: Jesus Haur kapela luzeduna.
Katedrala Trás-os-Montes eskualdeko tenplu erlijioso handiena da, eta 1910eko ekainaren 23ko 136 zenbakidun Dekretuaren bidez "Portugaleko Monumentu Nazionala" gisa sailkatu zen.
Gouzangrez
Gouzangrez Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gouzangrez udalerrian erroldatutako biztanleak 162 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 65 etxebizitza zeuden, 58 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 65etxeak ziren. 58 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 113 ziren, horien artean 94 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 94 pertsona aktiboetatik 91 lanean zeuden (46 gizon eta 45 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 gizon). 19 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 12 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gouzangrez udalerrian 61 unitate fiskal zeuden, 166 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.735 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Migues udalerria
Migues Uruguaiko Canelones departamenduko udalerrietako bat da. Udalerriaren hiriburua izen bereko hiria da.
Historia
Migues udalerria 2010eko martxoaren 15eko 18.653 Zenbakidun Legearen ondorioz sortu zen, 2.000 biztanletik gorako herriek udalerriak eratzea agintzen zuen 18.567 Zenbakidun Legea betearaziz.
Politika eta administrazioa
Alkateak eta lau zinegotzik osatzen dute udalbatza.
Herriak
Udalerria ondorengo herriek osatzen dute:
Ekialde (argipena)
Ekialde eta sortalde hitzek Eguzkia sortzen den puntu kardinala adierazten dute eta, sinonimo-sinonimoak izan arren, batzuetan kontestu ezberdinetan erabiltzen dira:
Sortalde
Sortaldea: lau puntu kardinaletariko bat.
Armeniako bandera
Armeniako bandera 1991ko abuztuaren 24an erabakitakoa da. Hiru errenkadaz osatuta dago, gorria, urdina eta laranja.
Rita Streich
Rita Streich (Barnaul, Siberia, 1920ko abenduaren 18a - Viena, Austria, 1987ko martxoaren 20a) alemaniar opera-abeslaria izan zen.
Aita alemaniarra zuen, eta Siberian gerrako preso zegoela, errusiar batekin ezkondu zen. Streich oso, gazte zela, Alemaniara joan zen familiarekin. Debuta 1943an egin zuen, Aussigeko udal-antzokian, Richard Straussen Naxoseko Ariana lanean, Zerbineten paperean. Berehala Berlingo Staatsoperreko kide egin zen (1946-1950), eta, ondoren, Mendebaldeko Berlingo Operan aritu zen, 1953. urtera arte. 1952 eta 1953 urteetan Bayreutheko Jaialdian Waldvogel papera kantatu zuen, Siegfried lanean, eta 1953an egin zuen Vienako Operan debuta. Opera horretako taldeko kide izan zen, 1956tik 1972ra. 1954. urteaz geroztik, behin baino gehiagotan aritu zen Salzburgoko Jaialdian. Urte horretan bertan, Covent Gardenen debutatu zuen, eta Erromako Operan kantatu zuen. Ondoren Aix-en-Provenceko Jaialdian (1955) eta Glyndebournekoan (1958) kantatu zuen. 1957an egin zuen lehenengo bira Estatu Batuetan. 1970eko hamarraldian irakaskuntzan hasi zen lanean: Esseneko Folkwang-Hochschuleko irakasle izendatu zuten 1974an, interpretazio-eskolak eman zituen Salzburgoko Mozarteumen, eta, 1976an, Vienako musika-akademiako irakasle izan zen. Frantzian hainbat interpretazio-ikastaro eman zituen, Nizako arte lirikoko zentroko zuzendari izan aurretik (1983).
Sphaerotheca
Sphaerotheca anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Dicroglossidae familian sailkatua.
Clupisoma longianalis
Clupisoma longianalis Clupisoma generoko animalia da. Arrainen barruko Schilbeidae familian sailkatzen da.
Ana María Parra Gómez
Biografia
Hamabost urte zituela, Ascensio Martiarena pintorearen estudioan hasi zen ikasten, eta, maisuak egin ohi zuen moduan, Ana Mari Parrak ere urteak eman zituen marrazketa menderatzen margotzen hasi aurretik.
Era berean, kartelgintza, publizitatea eta diseinua landu zituen Martiarenaren estudioan, eta 1950. urtean Chicas aldizkarian hasi zen lanean, aldizkari horren erredakzioa Madrilen egon arren Donostian argitaratzen zen-eta. Ilustrazioak egiten zituen aldizkari hartarako, gehienbat modari buruzkoak, alor horretan espezializatu baitzen. Gipuzkoako Artisten Elkartearen sorreran hartu zuen parte, bestetik.
1955ean egin zuen bere aurreneko bakarkako erakusketa, Iruñeko Ibáñez Aretoan. Hurrengo urtean, Parisera joan zen, eta bertan eman zuen denboraldi bat. Aldizkarietarako lana utzi eta erretratuan espezializatu zen, nahiz eta 60ko hamarkadan, seme-alabak hazten ari zela, erakusketa askorik egin ez. 1970etik aurrera, ordea, buru-belarri ekin zion pintatzeari eta bere lanak erakusteari, eta hamarkada hartan erakusketa ugari egin zuen, Donostian gehienbat, baita sariak eskuratu ere. 80ko hamarkadan harreman profesional estua izan zuen Donostiako Etxeberria Galeriarekin, eta bertan erakutsi zituen bere lanak. Azken urteotan talde-erakusketetan parte hartu izan du gehienbat, betiere estilo tradizionaleko koadroak aurkeztuz.
2020an bere omenezko erakusketa antolatu zen. Zoritxarrez, COVID19ak eragindako konfinamendua mugatu zuen bere eragina.
Issoudun
Issoudun Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2007an 13.627 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Issoudun udalerrian erroldatutako biztanleak 13.627 ziren. Familiak 6.337 ziren, horien artean 2.579 pertsona bakarrekoak ziren (981 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.598 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.908 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.217 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 633 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 7.399 etxebizitza zeuden, 6.442 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 154 bigarren erresidentzia ziren eta 803 hutsik zeuden. 5.080 etxeak ziren eta 2.310 apartamentuak ziren. 6.442 etxebizitza nagusietatik 3.470 bere jabearen bizilekua ziren, 2.845 alokairuan okupaturik zeuden eta 128 doan lagata zeuden; 285 etxek gela bat zuten, 662 etxek bi zituzten, 1.604 etxek hiru zituzten, 2.019 etxek lau zituzten eta 1.872 etxek bost zituzten. 3.837 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 3.353 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.693 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 8.248 ziren, horien artean 5.626 aktiboak ziren eta 2.622 inaktiboak ziren. 5.626 pertsona aktiboetatik 4.959 lanean zeuden (2.561 gizon eta 2.398 emakume) eta 668 langabezian zeuden (312 gizon eta 356 emakume). 2.622 pertsona inaktiboetatik 964 erretiraturik zeuden, 883 ikasten zeuden eta 775 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Issoudun udalerrian 6.142 unitate fiskal zeuden, 12.524 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.555 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 629 komertzioetatik, 15 erauzte enpresak ziren, 16 janari enpresak ziren, 7 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 45 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 43 eraikuntza enpresak ziren, 157 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 20 garraio enpresak ziren, 49 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 9 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 39 finantziazio enpresak ziren, 39 higiezinen enpresak ziren, 59 zerbitzu enpresak ziren, 78 administrazio publikoko enpresak ziren eta 50 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 150 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 10 banku bulegoak, 4 funerariak, 12 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 4 autoeskolak, 8 igeltseroak, 8 margolariak, 5 zurginak, 12 iturginak, 3 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 22 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 4 aldi baterako lan enpresak, 24 jatetxeak, 10 higiezinen agentziak, 4 tintoreriak eta 6 apaindegiak.
2009an zeuden 64 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 4 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 5 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 8 okindegiak, 8 harategiak, 4 liburu dendak, 11 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 2 zapata-dendak, 5 elektrotresna dendak, 3 altzari dendak, 2 kirol-dendak, 1 drogeria zen, 2 lurrin-dendak, 3 bitxi-dendak eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Issoudun udalerrian 43 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.780 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, urgentzia zentro 1 bat, 2 osasun-zentro, 7 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 5 haur-eskola eta 5 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Issoudun udalerrian 3 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 2 hezkuntza orokorreko lizeo eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.129 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 516 eta lizeo teknologikoetan 352.
Issoudun udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen.unibertsitate-insituto bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Adams konderria (Ohio)
Geografia
Adams konderriak 151,837 kilometro koadro ditu. Horietatik 617 ura dira. Beste 151,221 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 18,8 da.
Ekialde
Ekialdea edo sortaldea lau puntu kardinaletariko bat da. Lurraren errotazioaren norabidea eta norantza daukana. Meridianoaren perpendikularrak sortutako norabideetako bat da. Hitzarmenez, gizartean eta zientzian onartuena ekialdea mapen eskumaldean agertzea da (irudiko iparrorratzean bezala).
Jakin beharra dago, mendebaldea bezala, ekialdea ez dela puntu zehatza; hau da, ez dago Mendebaldeko polorik. Gelditu gabe ekialderanzko higidura mantentzen bada leku berera ailegatuko da zirkunferentzia osoa egin ostean.