cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sandra Day O'Connor
Sandra Day O 'Connor (El Paso,1930eko martxoaren 26a) Texaseko lehen emakume legelaria izan zen. Hain handia izan zen gortean izandako eragina, zenbait kasutan bere botoa erabakigarria izan zela. Abortatzeko eskubidearen eta homosexualen eskubidearen boto kasuetan bezela, historian zehaztu dituztenak. 1952 an Stanfordeko zuzenbide fakultatean graduatu zen. Legelari izan aurretik, Sandra Kaliforniako abokatuen fiskal laguntzaile gisa hasi zen lanean eta geroago abokatu zibila Alemanian. 1965 ean Arizonako auzitegi fiskal nagusiko laguntzaile izendatu zuten. 1973 an Estatuko Senatuan liderra izan zen. 1975 ean Maricopa konderriko auzitegi nagusiko epaile hautatu zuten 1979 ra arte, geroago, Arizonako apelazio-auzitegira gora egin zuten. 1981 an AEB-tako lehendakariak gorte gorenerako izendatu zuen.
Bizitza pertsonala
1952an John Jay O 'Connor III.arekin ezkondu zen. Hiru seme-alaba izan zituzten, Scott, Brian eta Jay. 1988an, sabel minbizia diagnostikatu zioten, mastektomia egin zioten. Bere postua utziko zuela pentsatu zuten. Baina minbiziaren aurka borrokatu eta gortean jarraitu zuen. 1989an Alzheimerra diagnostikatu zioten senarrari, buru narriadura izan zuen, 2009an hil zen arte. Urte berean, Sandrak iCivics izeneko irakaskuntza hasi zuen, ikasleek gobernu estatubatuarraren funtzionamendua uler zezaten.
Sariak
Sandraren ibilbidean zehar hainbat sari lortu ditu:
Shivpuri barrutia
Shivpuri barrutia Indiako barruti bat da, Gwalior dibisioan, Madhya Pradesh estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Herramélluri
Herramélluri Errioxako udalerria da, 2005ean 124 biztanle zituena. Libia izeneko antzinako hiri beroia bertan zegoen. Euskal toponimoa du, Erdi Aroan eskualdean euskaraz mintzatzen zirelako.
Tiron ibaiaren ibarraren erdialdean kokaturik, nekazaritza eta abeltzaintza ditu bere ekonomiaren ardatzak.
Hockeyko makila
Hockeyko makila edo stick-a da hockeyan jokatzeko tresna nagusia. Hau egurrezkoa edo plastikozkoa izan daiteke j formakoa eta hockey-ko diskoa jotzeko erabiltzen da. Lehen, helduek 36 hazbeteko makilekin jolasten zuten, baina gero beste neurri batzuk agertu ziren, horien artean 37,5 hazbetekoa, 36 hazbeteko makilarekin batera munduan 2000. urtetik gutxi gorabehera erabiltzen diren makilen gehiengoa.
Neurriak
Belar hockeyan neurriak eta pisua zorrozki kodetzen dira Nazioarteko Hockey Federazioaren Arauetan. Bere gutxi gorabeherako tamaina metro bateko altuera da, oinarria 15 zentimetro ingurukoa eta zabalerak ez du bost zentimetro ingurutik gorakoa izan behar. Pisua ez da hiru kilo laurden baino gehiagokoa. Makila bost zentimetroko uztai batetik pasatu behar da.
Materialak
1980ko hamarkadan egurra sintetikoak ordezkatzen du. Makilak beira-zuntz, Kevlar eta karbono nahasketa batez osatuta daude. Egurrezko makilak ez bezala, gogorragoak eta arinagoak dira, bolari abiadura handiagoa ematen diotelarik. bola baten energia zinetikoa abiaduraren karratuaren araberakoa denez, horrek segurtasun neurriak indartzera behartu ditu, batez ere atezainak hobeto babesteko.
Bestalde, makil sintetikoek ez dute aldaketarik jasaten fabrikazioan. Makilak ere hautsi daitezke, eta, gainera, tolestura-higadura jasan dezakete.
Geometriak
Atezainaren makil bereziak garatu dira, batez ere, bola 'J' kurba azpitik ez pasatzea makilarekin lurretik parean dagoen atzealdean geldialdi batean.
Beste bilakaera bat J-aren kurbadura-erradioa izan da. Izan ere, 1940 inguruan kurbadura-erradioa hogei zentimetro ingurukoa zen. 1980ko hamarkadatik aurrera, kurbadura-erradioa pixkanaka murrizten joan zen, batik bat zelai sintetikoak sartu zirelako. 1990eko hamarkadaren amaieratik bost zentimetro inguruko kurbadura erradioak erabiltzen dira.
NGC 806
NGC 806 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Nekromantzia
Nekromantzia (latinetik necromantīa, eta hitz hau, bestetik, grezieratik dator: νεκρομαντεία; necros «heriotza» eta mantīa «igartze») hildakoei edo haien ustezko espirituei ustezko edo itxurazko galdeketak eginez edo haien gorpuen erraiei begiratuz igarpenak egitea da. Magiaren adarra da, antzinatik Mesopotamian, Egipton eta Persian, besteak beste, ezaguna. Gaur egun ere praktika ezaguna da, medium baten bidez edo ouija erabiliz hildakoei galderak eginez, esaterako.
Xamanismoatik Babiloniara
Nekromantzia xamanismoarekin lotuta zegon, eta seguruenik hortik eboluzionatu zela ere, arbasoen mamuak bezalako izpirituak deitzen baititu. Nekromantziari klasikoek hildakoei zuzentzen zieten "tonu altuko irrintzi eta tronatze baxuen nahasketa batean", xamanen trantzearen egoeraren marmarren parekoa. Nekromantziak mendebaldeko antzinako antzinatasuna izan zuen antzinako Egipton, Babilonian, Grezian eta Erroman egindako praktikaren berri. Bere Geographica-n, Estrabonek νεκρομαντία (nekromantia) edo "hildakoen igarleak" aipatzen ditu, Pertsiako jendearen artean igarbiderako praktikatzaile garrantzitsuenak direlako, eta Kaldeako herrien artean ere oso hedatuta zegoela uste da ( bereziki sabiarrak, edo "izarren gurtzaileak"), Etruria eta Babilonia. Babiloniar nekromanteei. manzazuu edo sha'etemmu deitzen zitzaien, eta haiek sortutako izpirituei etemmu.
Greziarren esanetan
Nekromantziaren inguruko literatur kontu zaharrena Homeroren Odisean aurkitzen da. Zirtze, sorgina boteretsu baten zuzendaritzapean, Odiseo k lurpeko mundura (katabasis) bidaiatzen du bere etxera zeraman bideari buruz jakiteko, hildakoen izpirituak hurbilduz, Zirtzek irakatsitako sorginkerien bidez. Tiresiasen itzala deitu eta zalantzan jarri nahi du; hala ere, ezin du ikuslearen izpiritua deitu besteen laguntzarik gabe. Odisea-ren pasarteek erritual nekromantikoen erreferentzia deskribatzaile ugari dituzte: erritoak gaueko orduetan suarekin putzu baten inguruan egin behar dira eta Odiseok errezeta zehatz bat jarraitu behar du, sakrifizioko animalien odola barne, mamuak edateko libazioa egiteko. bitartean, lurpeko mamu eta jainkoei otoitzak esaten zizkien bitartean. Bere galderei erantzuna jasotzeko berak nahi dituen izpirituei odol hartatik edatea utzi behar die gainontzekoak ezpatarekin uxatzen dituen bitartean.
Gisa horretako praktikak, egunerokotasunetik groteskora aldatzen zirenak, normalean nekromantziarekin lotzen ziren. Errituak nahiko landuak izan daitezke, zirkulu magikoak, makilak, talismanak eta sorginkeriak inplikatuz. Nekromanteek heriotzaren alderdi morbosoekin ere inguratu liteke, askotan hildakoaren arropa janztea eta bizitzarik eza eta hondatzea sinbolizatzen duten jakiak kontsumitzea, hala nola, legamiarik gabeko ogi beltza eta fermentatu gabeko mahats zukua. Nekromante batzuk gorpuen mutilazio eta kontsumoan parte hartzera ere iritsi ziren. Zeremonia horiek orduak, egunak edota asteak iraun zezaketen, izpirituak behin betiko deitu arte. Maiz lurperatze lekuetan edo nekromantearen jarraibide zehatzei egokitzen zitzaizkien beste leku malenkoniatsuetan egiten ziren. Gainera, nekromanteek nahiago zuten joan berri zirenak deitzea, haien errebelazioak argiago hitz egiten zutelakoan oinarritzat hartuta. Denbora hori gorputz fisikoa hil eta hurrengo hamabi hilabeteetara mugatu ohi zen; Epe hori igarotakoan, nekromanteek hildakoaren izpiritu mamua gogora ekartzen zuten.
Praktiken debekua
[[Fitxategi:Corbould Which of Endor.jpg|alt=Samuel Endorreko sorginak erakarria|thumb|307x307px|Saul eta Endorreko sorgina Samuelen izpirituarekin.
Edward Henry Corbould-en XIX. mendeko margoa.]] Nekromantziari buruzko hainbat erreferentzia ere badaude, "hezur-prestatzaile" izenekoak geroago helenismo garaiko juduen artean - Biblian. Deuteronomioaren Liburuak (18: 9-12) berariaz ohartarazten die israeldarrei hildakoen igarpenaren praktika kanaandarra egitean:
Lege Mosaikoak heriotza-zigorra nekromantzia duten profesionalei agindu zien arren (Lebitiko 20:27 ), abisu honi ez zitzaion beti kasu egiten. Adibiderik aipagarrienetako bat Saul erregeak Endorren Sorgina Saioletik, epaile eta Samuel profetaren espiritua inbokatu zuenean, Sheoletik erroturako hobi bat erabiliz (1 Samuel 28: 3-25 ). Hala ere, sorgin deiturikoa harrituta gelditu zen Samuelen benetako izpiritua izateak I Sam 28:12 liburuan dioenez, "emakumeak Samuel ikusi zuenean, ozen egin zuen oihu". Samuelek berriro piztu zuen galdezka: "Zergatik kezkatu nauzu?" Saulek ez zuen heriotza zigorrik jaso (herrialdeko agintaririk gorena izanik), baina Jainkoak berak epaitu zuen, Samuelek predikatzen zuen bezala. egun batean, borrokan hil zen bere seme Jonathanekin batera.
Zenbait idazle kristauk geroago baztertu zuten gizakiek hildakoen izpirituak berreskura zitzaketen ideia eta horren ordez, mozorrotutako deabruak bezalako "itzalak" zirela interpretatu zituzten, horrela nekromantzia deabruaren deialdiarekin nahastuz. Arlesko Zesariok bere entzuleei Jainko Kristaua ez den deabru edo jainkoetan inolako esperantzarik ez jartzeko eskatzen die, nahiz eta sorginkeriak lan egiteak onura ematen duela esan. Deabruek jainkozko baimenarekin jokatzen dutela eta Jainkoak kristau jendea probatzeko baimena duela dio. Zesariok ez du hemen gizakia kondenatzen; nekromantziaren artea existitzen dela bakarrik dio, Biblia debekatuta badago ere.
Bestalde, kristau batzuek uste dute nekromantzia benetakoa dela ("magia" ezkutuko beste alderdi batzuekin batera) baina Jainkoak ez ditu kristauak jasan espiritu horiekin aurre egiteko (Deuteronomioa 18:14). Beste batzuek Samuelen mamua trikimailu bat dela uste dute, XX. Mendearen hasierako espiritualista-ilusionista askok burututako iruzur saioak, Samuelen bizitzako gertaeran bezala, grabatzen zituztenak engainatu zituzten.
Nekromantzia Erdi Aroan zehar
Erdi Aroko idazle askok uste zuten benetako berpizkundeak Jainkoaren laguntza behar zuela. Nekromantziaren praktika espiritu itxura hartzen zuten deabruak zirela eta. Praktika maleficium izenarekin ezagutzen zen eta Eliza Katolikoak gaitzetsi egin zuen. Nekromantziaren profesionalak ezaugarri askoren bidez lotzen baziren ere, ez dago nekromante talde gisa antolatuak zeuden inolako frogarik. Nekromantziaren profesionalen artean ohikoa zen gaueko familiako zenbait landare toxiko eta haluzinogeno erabiltzea, hala nola henbane beltza, jimson belarra, belladonna edo mandragora, normalean salba edo edabe magikoetan.
Sinesmen nahasketak
Erdi Aroko nekromantzia Iberiar Penintsulan hedatutako arabiarren eraginetatik eratorritako magia astralaren eta kristau eta juduen irakaspenetatik eratorritako exorzismoaren sintesia dela sinesten da. Arabiar eraginak nabari dira ilargiaren faseak, eguzkia jartzea, eguna eta ordua dakartzan erritualetan. Fumigazioa eta irudiak lurperatzeko ekintza ere astral magian eta nekromantzian aurkitzen dira. Kristauen eta juduen eraginak agertzen dira sinboloetan eta erritualak deitzeko erabiltzen diren konjurazio formuletan. Praktikatzaileak kristau elizgizonen kideak izan ohi ziren, nahiz eta praktikari ez-klasiko batzuk ageri diren. Zenbait kasutan, ikastun hutsak edo eskaera txikiagoetarako agindutakoak praktikan aritu ziren. Izaki espiritualen manipulazioa (batez ere deabruak) eta praktika magikoak sinesteak lotzen zituen. Praktiko hauek ia beti alfabetatuak eta ikasiak ziren. Gehienek exorzismoaren oinarrizko ezagutzak zituzten eta astrologia eta demonologia testuetara sarbidea zuten. Prestakuntza administratiboa informal eta unibertsitatean oinarritutako hezkuntza arraroa zen. Gehienak ikasketetan trebatu ziren eta espero zuten latinaren, erritualaren eta doktrinaren oinarrizko ezagutzak izatea. Hezkuntza hau ez zegoen beti orientazio espiritualarekin lotuta eta mintegiak ia ez ziren existitzen. Egoera horri esker, kleriko aspirante batzuek kristau erritoak eta praktika ezkutuak uztartu ahal izan zituzten doktrina kristauan gaitzetsi arren.
Mendebaleko euskara
Mendebaleko euskara euskalkirik mendebaldekoena da, usadioz bizkaiera deitua. Mendebalekoa izendapena zehatzagoa da, euskalki hori zer lurralde eremutan egiten den kontuan hartuta. Izan ere, Bizkaian ez ezik, Gipuzkoako Debagoiena eta Debabarrena eskualdeetan eta Arabako Aramaio eta Legutio udalerrietan ere erabiltzen da. Horrenbestez, euskalkirik hedatuena da. Gainera, Arabako euskara zena euskalki horren barruan sailkatzen da, eta Burgosko eta Errioxako euskararen arrastoek mendebaleko euskararen ezaugarriak dituzte.
Nekromantzia
Epaiketei esker dakiguna
Nekromantziaz akusatutakoen aitormen arraroek iradokitzen dute askatze-sorta eta hari lotutako esperimentazio magikoak egon zirela. Zaila da zehaztea xehetasun horiek beren praktikengatik izan ziren ala ez, galdeketen kapritxoen aldean. Salisburyko Juan da Richard Kieckheferrek erlazionatutako lehen adibideetako bat, baina Parisko eliza-epaitegiko 1323ko agiriak erakusten duen moduan, "Berich deabrua katuaren larruzko tirekin egindako zirkulu baten barnetik deitzeko asmotan ari ziren talde batek" parte hartzen ari zen, jakina. Elizak "nekromantzia" gisa definituko lukeen horretan.
Herbert Stanley Redgrove-k nekromantzia aldarrikatzen du Erdi Aroko zeremonia magiaren hiru adar nagusietako bat dela, magia beltza eta magia zuriarekin batera. Hori ez dator bat sailkapen garaikideekin, askotan "nigromantzia" ("ezagutza beltza") eta "nekromantzia" ("heriotza-ezagutza") nahasten baitute.
Mendebaleko euskara
Azpieuskalkiak eta hizkerak
Sartaldeko azpieuskalkiak lurralde eremu hau hartzen du: Uribe-Kosta, Mungialdea, Txorierri eta Nerbioi ibarra, Zeberio, Arratia eta Orozko. Sortaldekoak, aldiz, beste hau: Lea-Artibai, Durangaldea, Aramaio, Debagoiena eta Debabarreneko Mallabia, Ermua, Eibar eta Soraluze.
Mendebaleko euskalkiak, bestalde, tarteko hizkera hauek ditu:
Mendebaleko euskararen mugak, historian
Badirudi mendebalekoa gainerako euskalkiak baino lehenago sortu zela, VIII. mendearen inguruan (gaur egungo euskalarien arteko tesi nagusiaren arabera, gainerakoak XI-XII. mendeetan bereizi ziren). Goi Erdi Aroan, mendebaleko euskara Bizkaian eta Araban egiten zela badakigu, dokumentuen eta toponimoen bidez; gainera, Errioxa Garaian eta Burgosko probintziako ekialdean ere egiten ei zen, toponimiak utzitako arrastoei begiratzen badiegu.
Nekromantzia
Epaiketei esker dakiguna
Epaiketaren bat ez etortzearen ondorioz, nigromanteek eta arte magikoetako beste praktikatzaile batzuek izen santuak dituzten sorginkeriak inpunitatez erabili ahal izan zituzten, erritual horietako edozein erreferentzia bibliako otoitz gisa sorginkeria gisa uler baitezakete. Ondorioz, Municheko eskuliburuan agertzen den nekromantzia ulermen teoriko horien bilakaera da. Eskuliburuaren egileek liburua eliz zuzenbidearekin bat ez etortzeko diseinatu zutela iradoki da. Eskuliburuan erabilitako errezeta nagusiak hizkuntza erlijioso bera eta botere izenak erabiltzen zituen deabru izenekin batera. Testu apokrifoetatik eta Torah hebrearretik eratorritako Jainkoaren izenak ulertzeko beharrezkoa zen errito horien egileak iturri horiek gutxienez aldi baterako ezagutzea.
Mendebaleko euskara
Mendebaleko euskararen mugak, historian
Hainbat adituren ustez —Koldo Zuazo, Kike Fernandez de Pinedo eta Xabi Otsoa de Alda, kasu—, mendebaleko euskalkiaren ezaugarriak sortzeko gune nagusia Gasteiz izan zen XII. eta XIII. mendeen bitartean, eta handik Araba osora, Bizkaira, Deba ibarrera eta Errioxara zabaldu ziren; bai eta, ahulago, Urolaldera, Goierrira eta Nafarroa Garaiko mendebaleko hiru ibarretara (Burunda, Ameskoak eta Lana) ere.
Geroztik, mendebaleko euskalkiaren mugek oso atzera egin dute hegoaldean: lehendabizi Burgosen eta Errioxan galdu zen, eta gero Araban (Legution eta Aramaion izan ezik). Bestetik, ekialdean, erdialdeko euskalkiaren iparraldeko azpieuskalkiarekiko muga ere aldatuz joan da, dela inguru horretako hizkerek izandako aldaketengatik, dela sailkatze irizpideen arteko aldeengatik. Kontuan hartu behar da, izan ere, hizkera biziek izaten dituzten aldaketez gainera, dialektoen sailkapena ezarri duen euskalarietako bakoitzak bere irizpideak erabili dituela horretarako, eta irizpide horiek gero eta zehatzago eta zientifikoagoak direla, oro har. Hala, bada, euskalariek honela ikusi dituzte euskalki bien arteko mugak gaur arte:
Hiztegia
Hiztegian hainbat alde daude eskualdetik eskualdera, baita herri batetik bestera ere askotan (adibidez, bizkaieraz egiten duten hainbat tokitan nahi eta gaizki berbak erabiltzen dituzte; horiek ere badira bizkaiera, nahiz eta zerrenda honetan euskara batuko azalpentzat agertu). Hemen hitz ezagun batzuk baino ez ditugu bistaratuko. Hiztegia.net webguneko «Herriz herri» atalean, tokian tokiko hiztegi batzuk kontsultatzeko modua dago. Azken urteotan gai horretaz lan gehien egin eta argitaratu duen ikerlaria Iñaki Gaminde da.
Historia
XVI. mendean, Esteban Garibai (1533-1599) arrasatear historialariak jasotako balada eta eresiak mendebaleko euskararen lekuko zaharrenetakoak dira. Joan Perez de Lazarraga arabarrak gutxi gorabehera 1567tik 1602ra bitartean idatzitako lanak biltzen dituen eskuizkribu bat 2005ean aurkitu zen, Madrilgo liburu zaharren denda batean. Lazarragaren eskuizkribua Hego Euskal Herriko euskarazko idazlan literario zaharrena da; eta haren euskara mendebaleko euskaratik —eta, zehazkiago, Debagoiengo euskaratik— hurbil dago, nahiz eta beste euskalkietako ezaugarri asko ere badituen (Rosa Miren Pagolaren hitzetan, «mugako hizkera denik ere zail da ukatzen»). XVIII. mendean, Pedro Ignazio Barrutia (1682-1759) Arrasateko eskribau aramaioarrak idatzitako Acto para la nochebuena ("Gabonetako ikuskizuna"), ezagutzen den Hegoaldeko antzezlan zaharrena da.
Carmeltazita
Carmeltazita mineral bat da.
Mendebaleko euskara
Historia
Mendebaleko euskara literatur euskalki moduan XIX. mendetik aurrera hasi zen gorpuzten, bereziki Juan Antonio Mogel eta Pedro Antonio Añibarroren lanetatik abiatuz. Mogelek Markinako euskara hartu zuen eredutzat eta Añibarrok, berriz, Arratiakoa.
Nekromantzia
Kanpoko loturak
Eskuliburu okultistetan agertzen diren kontakizunen barruan beste kulturetako literatura tradizioetako istorioekin loturak aurkitzen dira. Adibidez, zaldi bat konjokatuko duen zeremonia Mila eta bat gauen gauak arabiarrekin eta frantses erromantzeekin lotura estua du; Chaucerren The Squire's Tale lana ere antzekotasun nabariak ditu. Hau garai batean onargarriak ziren atzerriko jainko edo deabruekiko askapenen bilakaera paralelo bihurtzen da eta testuinguru kristau berri batean kokatzen du, deabrua eta debekatua bada ere. Eskuliburu hauetarako materiala hainbat hizkuntzatako iturri askotako testu magiko eta erlijiosoetatik eratorritakoa zenez, testu horiek aztertu zituzten jakintsuek ziurrenik beren sorburu liburua eta eskuliburua egin zituzten sorginak edo magia lantzeko.
Mendebaleko euskara
Historia
XX. mendean, Jaime Kerexetak Biblia bizkaierara itzuli zuen, 1976an.
Carmeltazita
Ezaugarriak
Carmeltazita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Mendebaleko euskara
Hiperbizkaiera
Itzulpena:
Nekromantzia
Kanpoko loturak
Leonardo da Vinci-k bere koaderno batean honako hau idatzi zuen:
Mendebaleko euskara
Hiperbizkaiera
Idazle haiek mendebaleko euskarak gainerako euskalkiekin dituen ezaugarri komunak saihesten ahalegintzen ziren, horiek euskara giputzetik "kutsatutako" forma arrotzak zirelakoan. Hala, soilik Bizkaian (edo Bizkaiko txoko batzuetan) erabiltzen ziren adizkiak eta hitzak aukeratzen zituzten: gura (latinezko gula(m)-etik), mendebalekoa ere baden nahi-ren ordez; jagon, zaindu ohikoagoaren ordez; eragon, Orozko eta Zeberion bakarrik erabilitako aditza, jardun-en ordez, besteren artean.
Nekromantzia
Nekromantzia XXI. mendean
Gaur egun, nekromantzia modu orokorragoan erabiltzen da heriotzaren eta hildakoen manipulazioa edo horien itxurakeria, askotan magia erritualaren edo beste zeremonia ezkutukoaren bidez erraztuz. Garai bateko saioak, kanalizazioak eta espiritualismoa nekromantzian hasten dira ustez deitutako izpirituek etorkizuneko gertaerak edo informazio sekretua agerrarazteko eskatzen zaienean. Nekromantzia zientzia-magantzia gisa aurkez daiteke, magia teurgikoaren adar gisa.
Vizzola Ticino
Vizzola Ticino Italiako udalerri bat da. Vareseko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Nekromantzia
Nekromantzia XXI. mendean
Espiritu harremanetarako gaiak direla eta, iraupen luzeko "Supernatural Chicago" ikuskizuna eta urteroko "Harry Houdini saioa", biak Chicago-ko "Excalibu"r diskotekan ospatzen dira, Illinois-en, eta "Neil Tobin, Necromancer" antzezle nagusia izendatzen dute.
Mendebaleko euskara
Hiperbizkaiera
Joera horren hasiera, Juan Mateo Zabala bilbotarrak 1848an argitara emandako Verbo regular del dialecto vizcaíno gramatika-lanean dagoela dirudi. Geroago, Resurreccion Maria Azkueren Euskal Izkindea-Gramática Euskara lanak, aranazaleei garbizalekeriaren bidea ireki zien, nahiz eta gero Azkuek berak bide hura gaitzetsi. Juan Mateo Zabalak bizkaiera bizitik aditz forma "erregularrenak" aukeratzen zituen, horiek forma zaharrenak zirela iritzita. Beraz, Zabalari gintzazan bezalako formak giñean bezalakoak baino "jatorragoak" zirela begitantzen zitzaion, batzuk besteak baino erregularragoak zirela-eta. Azkuek, berriz, urrats bat gehiago eman eta forma horien biziaz harago egin zuen eraikuntza, hau da, inoiz izan gabeko aditz formak asmatu zituen: hark eraikitako jatorrizko euskaran, izan-en orainaldiko adizkiak honako hauek ziren: ni nai, i ai, a dai, gu gaiz, zu zaiz, arek daiz.
Vizzola Ticino
Mugakideak
Vizzola Ticinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Mendebaleko euskara
Hiperbizkaiera
Ia beti, hiztunek analogiaz sortutako adizki berriagoak ziren jatortzat hartzen zirenak, eta muturrera eramandako joeretan, herriak darabiltzan adizkiak baztertu eta berriak asmatzen ziren. Hala, ordu arte bizkaiera idatziaren tradizioan erabat arruntak ziren ditut, ditudaz, ditugu, dituez eta antzekoen ordez, hiperbizkaierazaleek adizki analogikoak hobetsi zituzten: dodaz, doguz, dozuz eta abar. Era berean, Mendebaleko literaturan erabat orokorra zen ditu(z) formari, herri gutxi batzuetako dauz berrikuntzak hartu zion tokia testu idatzietan, ia erabat ordezkatzeraino.
Egungo egoeran, mendebaleko euskararen eredu literarioa bultzatu eta zabaldu nahi duten taldeen barruan, oraindik bizirik dirau euskara horren ezaugarri bereziak nabarmentzeko gogoak. Batzuetan, batasunaren kalterako.
Nekromantzia
Nekromantzia XXI. mendean
Nekromantziaren praktikari dagokionez denboran zehar modu batean edo bestean iraun duenez, An Encyclopædia of Occultism-ek dio:
Mendebaleko euskara
Elkarteak
Labayru ikastegiak mendebaleko euskara era akademikoan lantzen du 1970etik, informazio zabal-zabala eskainiz, eta horren inguruko ikastaroak ere antolatzen ditu. Egoitza Nagusia eta Hizkuntza Arloa Bilbon dauka eta Etnografia Arloa eta Euskal Biblioteka, Derion.
Mendebalde Kultura Alkarteak euskalkiaren inguruan era zehatzean lan egiten du, helburuak hauexek izanda, haien hitzetan:
Blog komunitateak
Hortik kanpo, Bizkaiko eta Deba ibarreko blogari bakan batzuek ere mendebaleko euskara erabiltzen dute.
Uharte
Uharte (aitzineuskaraz: *(h)ur-arte) edo izaroa alde guztietatik urez inguratuta dagoen lur eremua da.
Uharteak ibai, aintzira, itsaso eta ozeanoetan aurki daitezke, eta hauen tamaina aldakorra da, metro karratu gutxi batzuetatik, bi milioi kilometro karratura iritsi daitezke, Groenlandiaren kasua adibide.
Uhartez osatutako estatuari uharte estatua esaten zaio.
Uharteen jatorriak
Uharteek oso jatorri desberdinak izan ditzakete. Sumendiek botatako laba, ibaien sedimentazioa, koralezko uharriak, erosioa... Aldakorrak izan daitezke baita ere, material berrien zamaketaren ondorioz edo fenomeno desberdinen ondorioz. Esaterako lurrikara batek sorraraz dezake uharte berri bat eta, baita aurkakoa ere, hots, desageraraz dezake. Bestalde, gaur egun, aldaketa klimatikoa dela eta, horrelako inguru asko eta asko arrisku bizian egon daitezke.
Itsasoaren mailaren aldaketak lur asko urpera ditzake eta beste batzuk azalerarazi. Horren adibide garbia Normandiako Mont-Saint-Micheln dugu: marea gora dagoenean uharte bat da; marea beheraz, aldiz, lehorrera lotutako penintsula bat. Gurean Donostiako Urgull mendiaren kasua oso antzekoa izango zen garai batean.
Sumendi uharteak
Sumendiak botatako materialez sortutakoak dira. Lurreko azalean gertatzen diren plaken higidurez lotutako fenomenoak izaten dira:
Koralezko uharriak
Itsaso tropikal edo subtropikaletan aurkitzen dira. Uharte hauen sustraia koral izeneko izakien eskeletoak dira. Korala sortzen denean urgaina arte handitu daitezke, normalean oso sakonak ez diren itsas-plataformen gainean. Korala sumendi kono baten gainean handitzea ere gerta daiteke, koralezko atoloiak sortuz. Behin ur azalera heldurik, korala ez da gehiago handitzen; horren ondorioz uharte hauek lauak eta garaierarik gabekoak dira.
Sedimentazio uharteak
Uharte hauek ibai handien bokaleetan sortzen dira, hondarra, lokatza eta harearen zamaketaren ondorioz. Ibaiak sedimentuak edo jalkinak eramaten ditu eta bokalean uzten ditu. Poliki-poliki deltak sortzen dituzte; horiek dira Ebro, Ganges, Mississippi, Orinoco, Nilo eta Paraná delten kasuak. Munduko sedimentazio uharte handiena Amazonasko bokalean dagoen Marajo uhartea da, Danimarkaren tamainakoa.
Ibai uharteak
Uharte hauek ibaien erdiko guneetan sortzen dira. Normalean ibai lasaiak dira, meandro askokoak, zonalde lauetan zabaltzen direnak. Uharte hauek ibaiarekiko erabateko lotura dute eta sarritan uholdeen dinamikak markatuta egoten dira. Ekologiaren aldetik oso baldintzak bereziak dituzte, horren ondorioz, esaterako ura ondo jasaten duten zuhaitz espezieak edota lehorrean eta uretan bizitzeko moldatuak diren animaliak aurki daitezke bertan. Munduko handiena Brasilen dago, Bananal uhartea.
Garrantzi ekologikoa
Edertasunaren espazioaz izatetik kanpo, uharteak garrantzi ekologiko handiko tokiak dira. Beste lurraldeetatik bereizirik egoteak garapen propioa eman die uharte askori eta, ondorioz, bertan aurki daitezkeen espezieak mundu osoan bakarrak izan daitezke. Galapagoak fenomeno horren adibide garbiak dira eta ez bakarrak. Beraz, biodibertsitatearen benetako altxorrak dira munduko uharte asko eta asko.
Geophagus megasema
Geophagus megasema Geophagus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Arantxa Sánchez Vicario
Aránzazu Isabel Maria Sánchez Vicario (Bartzelona, 1971ko abenduaren 18a) kataluniar tenislari profesional ohia da. Guztira 14 Grand Slam titulu irabazi zituen.
Homero
Homeroren existentziaren inguruko mitoa
Hadriano enperadoreak Delfosko orakuluari galdetu zion Homeroz, eta honek benetan existitu zela esan zuen. Gaur egun, Homero antzinako Greziaren zabaltzailea izan zela esaten da. Batzuetan Homerori Meonides deitzen zitzaion, Meonen semea zelako.
Homeroren nortasuna edo izatea bera zalantzan jarri duenik ere izan da (Aubignac, Vico, Wolf), baina gaur egun arazoa besterik da: literatura unibertsalean funtsezkoak diren bi obra horien egilea bera ote den jartzen da zalantzan, obra horietan ageri diren moldaketak eta aldaketak begi bistakoak baitira.
Bizitza eta obra
Joniarra bide zen eta, agi denez, Esmirna hirian jaio, Kios uhartean bizi eta Iosen hil zen.
Herodotok dioenez K.a. 850. urte inguruan bizi izan zen. Iliada eta Odisea bi obra nagusi horien egilea da, eta Grezia klasikoan eredutzat zeukaten Hesiodorekin batera. Ospe handia izan zuen antzinate osoan; K.a. VII. mendean haren epopeiak guztiz ezagunak ziren greziarren artean, eta helenismoaren azkenera arte leku handia izan zuten heziketaren alorrean. K.a. VIII. mendean Hesiodo eta beste zenbait poeta haren hizkuntzaz eta teknikaz baliatu ziren. Pisistratoren eta haren seme Hiparkoren agintaldian (K.a. VI. mendea), ezagunak ziren poemen testua finkatu zen.
Gero, K.a. II. mendean, Bizantzioko jakintsuek edizio kritikoa paratu zuten, ustezko interpolazioak alboratuz eta poema epiko biak 24 bana kantutan antolatuz. Pergamo hiriko eskolak, alabaina, bizantziarrentzat interpolazioak zirenak berriro testuan sartu eta, mendebalera iritsia den bertsioa moldatu zuen. Florentzian inprimatu zen lehen aldiz (1488).
Eragina
Homeroren testuen zabalkundea handia izan zen Antzinaroan bezala, Aro Modernoan ere. Poemagintza latinoaren sorreran eragin nabarmena izan zuen, batez ere Virgiliorengan. Baina azken honekiko lilurak itzali zuen Homeroren ospea Erdi Aroan eta Errenazimentuan. Ordea, erromantizismo ingelesak eta Alemaniako erromantizismoak berriro azaldu zituzten Iliadaren eta Odisearen balioak. Bertako gaiak, pertsonaiak eta formak sinbolo bihurtu ziren handik hara. Greziar ispiritualitatearen interpretazioa da Homeroren lana, eta gizonaren psikologiaren ezagutzaren hasiera markatzen du.
Salbador Barandiaranek itzuli zuen euskarara Iliada (Iliasena).
Hooper (Colorado)
Hooper Coloradoko herri bat da. Alamosa konderrian kokatua dago. 2010ean 103 biztanle zituen, 0.653 kilometro koadrotan banatuta.
Ascros
Ascros Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ascros udalerrian erroldatutako biztanleak 150 ziren. Familiak 75 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 17 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 206 etxebizitza zeuden, 73 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 122 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 149 etxeak ziren eta 57 apartamentuak ziren. 73 etxebizitza nagusietatik 50 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 84 ziren, horien artean 53 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 53 pertsona aktiboetatik 46 lanean zeuden (29 gizon eta 17 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ascros udalerrian 71 unitate fiskal zeuden, 134 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.263,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
Anuppur barrutia
Anuppur barrutia Indiako barruti bat da, Shahdol dibisioan, Madhya Pradesh estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Ascros
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Gymnothorax prismodon
Gymnothorax prismodon Gymnothorax generoko animalia da. Arrainen barruko Muraenidae familian sailkatzen da.
Postojnako leizea
Historia
Johann Weikhard von Valvasor naturalista esloveniarrak deskribatu zituen lehen aldiz XVII mendean. 1818an Frantzisko II.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoaren bisita izan zuen. Urte berean Luka Čeč postojnarrak leizearen zati berri bat aurkitu zuen eta 1819an leizeetako lehen gida ofiziala bihurtu zen.
Bizkaiko Herrialde Txapelketa
Bizkaiko Herrialde Txapelketa (gazteleraz Campeonato Regional de Vizcaya) edo Iparraldeko Eskualdeko Txapelketa (gazteleraz Campeonato Regional del Norte), Bizkaiko Futbol Federazioak 1913 eta 1940 artean antolatu zuen txapelketa izan zen eta Espainiako Errege Koparako sailkapen gisa erabili zen.
Postojnako leizea
Historia
1872an tren txiki bat ezarri zen eta 1884an sistema elektrikoa ere bai, Ljubljanan bertan baino lehenago gainera. Honek leizeak oso famatu bihurtu zituen.
Bigarren Mundu Gerran alemaniarrek okupatu zituzten leizeak eta bertan hegazkinentzako 1000 fuel upela gorde zituzten. 1944an partisano esloveniarrek leizeak hartu zituztenean suntsitu egin zituzten. Baina suak zazpi egunez iraun zuen eta leizearen zati handi bat suntsitu zuen. Sarrera bera ere belztuta gelditu zen.
Hormilla
Hormilla Errioxako udalerria da, 2005ean 446 biztanle zituena.
Postojnako leizea
Fauna
Leizeetan hainbat ornogabe aurki daitezke, denak ere txikiak eta pigmentazio gabekoak.
Ascros
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Ascros udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Russula brunneoviolacea
Russula brunneoviolacea Russulaceae familiako onddo espezie bat da. Kalitate ertaineko jangarria.
Ascros
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Postojnako leizea
Fauna
Baina animalia bat aipatzekoa bada, Proteus anguinus-a da, "giza arraina" ezizenaz ere ezagutzen dena. Anfibio erabat akuatikoa da eta hau ere pigmentazio gabekoa da. Aurkitu zutenean dragoi kumeak zirela pentsatu zuten. Bisitaldian zehar akuario bat badago proteusak ikus daitezkeenak.
Azérat
Azérat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Anuppur barrutia
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Postojnako leizea
Egitura
Hiru maila ditu eta erdikoa bakarrik bisitatzen da, izan ere goiko mailan zati asko erorita baitaude eta azpiko maila urpean baitago. Aretorik aipagarriena kontzertuen aretoa da, 10.000 ikusle sartzeko edukiera daukana. Noizbehinka kontzertua egiten dituzte bertan.
Russula brunneoviolacea
Deskribapena
Kapela: 4 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, hasieran ganbila, gero irregularki zabaltzen da, normalean erdian deprimitua; arre-more bizi samar kolorekoa, pixka bat koloregabetua erdian; azala oso bereizgarria.
Azérat
Biztanleria
2007an Azérat udalerrian erroldatutako biztanleak 265 ziren. Familiak 108 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Castèlmoron
Castèlmoron Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Azérat
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 169 etxebizitza zeuden, 116 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 167 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 116 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 1ek bi zituen, 12 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 73 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Russula brunneoviolacea
Deskribapena
Orriak: Hasieran zuriak, gero krema kolorekoak, ertzean biribilduak.
Hanka: Zuria, biguna, 4 eta 7 cm bitarteko garaierakoa eta 0,8 eta 1,5 cm bitarteko lodierakoa.
Ascros
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bizkaiko Herrialde Txapelketa
Historia
1918an bizkaitar eta gipuzkoar taldeen arteko desadostasunak zirela eta, federazioak banatu eta bakoitzak bere txapelketari ekin zion. Bestalde Santanderko Racing itzuli zen.
Azérat
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 171 ziren, horien artean 128 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 128 pertsona aktiboetatik 116 lanean zeuden (64 gizon eta 52 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Azérat udalerrian 113 unitate fiskal zeuden, 268 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.326,5 euro zen.
Bizkaiko Herrialde Txapelketa
Historia
1935ean ez zen jokatu, Euskal Kopa jokatu baitzen.
Azérat
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Azérat udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 549 hektarea erabiltzen.
Russula brunneoviolacea
Deskribapena
Haragia: Zuria, hauskor samarra. Zapore gozokoa. Gogor eta azkar erreakzionatzen du Gayac-arekin.
Postojnako leizea
Egitura
Postojnako leizetik pasatzen den Pivka ibaiak berehala Planina leizea eratzen du. Biek batera 31 kilometro luze den sistema karstikoa eratzen dute.
Richland (Nebraska)
Richland Nebraskako herri bat da. Colfax konderrian kokatua dago. 2010ean 73 biztanle zituen, 0.55 kilometro koadrotan banatuta.
Russula brunneoviolacea
Deskribapena
Etimologia: Latinetik dator Russula izena, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok.
Jangarritasuna
Jangarria.
Postojnako leizea
Trena
1872an tren txiki bat ezarri zen, hasieran gidek beraiek bultzatzen zutena, baina XX mendearen hasieran gas bidezko lokomotora ezarri zuten. 1963an lokomotora elektrikoa hartu zuten, gasezkoak askatzen zuen kea zela eta. Gaur egun bi kilometro inguru egiten ditu leizearen barnealdera eta barruan bisitaldia egin ondoren berriz kanpora ateratzen du jendea.
Russula brunneoviolacea
Nahasketa arriskua
Russula lilacea delakoarekin nahas daiteke, honen espora-jalkina zuria da, oina zertxobait arrosa eta Gayac-arekin haragiak erreakzio motela du.
Sasoia eta lekua
Uda hasieratik, hostozabalen azpian.
Castèlmoron
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
NGC 807
NGC 807 galaxia bat da, Triangulum konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Castèlmoron
Etxebizitza
2007an 908 etxebizitza zeuden, 713 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 119 bigarren erresidentzia ziren eta 75 hutsik zeuden. 778 etxeak ziren eta 123 apartamentuak ziren. 713 etxebizitza nagusietatik 453 bere jabearen bizilekua ziren, 237 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 48 etxek bi zituzten, 139 etxek hiru zituzten, 223 etxek lau zituzten eta 302 etxek bost zituzten. 539 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 397 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 238 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Azérat
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Castèlmoron
Diru sarrerak
2009an Castelmoron-sur-Lot udalerrian 685 unitate fiskal zeuden, 1.604 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.144 euro zen.
Azérat
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Castèlmoron
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 84 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 35 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 6 igeltseroak, 7 margolariak, 3 zurginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 3 ile apaindegiak, 2 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2000. urtean Castelmoron-sur-Lot udalerrian 55 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.599 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Castelmoron-sur-Lot udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 242 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ostaxkov
Ostaxkov (errusieraz Осташков) mendebaldeko Errusian dagoen Tver oblasteko hiria da. Ostaxkoveko raioneko zentro administratiboa da. Seliger aintziraren bazterrean dago, Tver hiritik 172 km mendebaldera. 2010ean 18.088 biztanle zituen.
Hiri senidetuak
Ostaxkov ondorengo hiriarekin senidetuta dago:
Korba barrutia
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Armeria Eskola
Eibarko Armeria Eskola lanbide heziketa eskola da. Euskal Herrian eta Espainian ikasgai teoriko eta praktikoak eman zituen lehendabiziko eskola profesionala izan zen, Liejako Ecole d’Armeriek egin zuen moduan.
Oloroealdeko herri elkargoa
Oloroealdeko herri elkargoa (tokiko beste hizkuntza den okzitanieraz comunautat de comunas deu piemont auloronés, eta frantsesez communauté de communes du Piémont Oloronais ) Okzitaniako Oloroe-Donamariaren inguruan dauden udalerri batzuk biltzen dituen herri elkargoa da. Eskiula zuberotar udalerria dago haien artean.
Osaera
Elkargoak 23 udalerri biltzen ditu.
Udalerri kideen datuak
Hona hemen udalerri kideak; ordena alfabetikoa okzitanieran oinarrituta, euskarazko "Eskiula" izan ezik.
Saioa Martija
Kazetaritzan lizentziaduna da Euskal Herriko Unibertsitateko Leioako campusean. Lizentziaturako azken urtean Euskal Irrati Telebistan praktikak egin zituen. Ondoren, praktiketako kontratua lortu zuen bi urterako. Hori amaitu eta aurkezle lan-kontratua egin zioten, baina azkenean lanpostu finkoa eskuratu zuen oposizioak gainditu eta gero.
ETB1eko Gaur egun albistegietako aurkezle izan da. 2016az geroztik Ahoz aho + (irakur bedi ahoz aho eta gehiago) saioa aurkezten du.
Armeria Eskola
1913ko urtarrilaren 6an lehendabiziko ikasturtea hasi zen, Julian Etxeberria lehendabiziko zuzendaria izanik.
Sangiano
Sangiano Italiako udalerri bat da. Vareseko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Eolo
Greziako mitologian, Eolo (grezieraz Αἴολος) hiru pertsonaia ezberdinen izena da. Greziako mitologian airearen erregea izan zen. .]]
Eolo (Helenen semea)
Eolo, Helen graziarren aitalehenaren eta Orseis naiade aren semea zen, eta Doro, Anfiktion eta Jutoren anaia. Errege eoliartzat joa, eta greziarren adar eoliarraren sortzailetzat. Eolo Enareta Dimakoren alabarekin ezkondu zen eta berarekin seme-alaba asko izan zituen, nahiz eta horien kopurua eta nortasuna egilez egile aldatzen den. Zenbaitek Kreteo, Sisifo, Deioneo, Salmoneo, Atamante, Perieres, Zerkafo eta, agian, Magnes (Mazedon anaiatzat hartuko da maiz) eta Etlio sartzen dituzte. Aipatu ohi den beste seme bat Mimas da, Eoloren hirugarren semea. Eolo eta Enaretaren alaben artean Calix, Pisidice, Perimele eta Alzione daude. Eolo honek ere Arne izeneko alaba ez-legitimo bat izan zuen Melanipa Kiron zentauroaren alabarekin. Arne hau eta Poseidon ondoko Eoloren aitamak izango dira.
Sangiano
Mugakideak
Sangianok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Eolo
Eolo (Poseidonen semea)
Eolo Poseidonen eta Arneren semea izan zen. Biki bat izan zuen Beoto izenekoa. Arne haurdun zegoela jakin zuenean, Poseidonek ez zion sinistu eta Metaponto hiriko gizon batek hartu zuen euren kargu. Bikiak nerabezarora iritsi zirenean, Metapontokoak erabaki zuen Arneri uko egitea eta Autodita rekin ezkontzea. Bikiak amaren alde jarri eta beste emakumea hil zutenez, herentziari uko egin eta ihes egin zuten. Beoto Arnek lagunduta, Tesaliaren hegoaldera joan zen eta han Beocia sortu zuen. Eoloren partetik, Itsaso Tirrenoko uharte batzuetara heldu zen; honegatik, beraren omenez, Uharte Eolikoak izenaz deitu ziren; iturri batzuen arabera Lipara hiria ere sortu zuen.
Tradizionalki bere etxea Uharte Eolikoetan kokatu bada ere, Siziliatik gertu, hala ere iradoki da Grambusa izan zitekeela, Kretaren ipar-mendebaldeko kostaldetik hurbil.
Eolok sei seme eta sei alaba eduki zituen. Pozik bizi izan ziren, Macareno semeak eta Canace alabak elkarrekin harremanak zituztela Eolok jakin zuen arte. Izuturik, Macareno semea agindu zuen txakurretara bota zezatela (Canace alabak bere burua hil zuen lotsagatik). Beste iturri batzuek esaten dute Anfisa alabak berreskuratu zuela eta gerora Apolok maitatua izan zela.
Eolo (Hipotesen semea)
Haizearen Jauna, bere sei seme eta sei alabekin Eolia uharteetan bizi zen. Zeusek eman zion boterea haizeak menderatzeko, eta Eolok haitzulo sakon batean kateatuak zituen, berak nahi zuenean askatu edo atxilotzeko. Haize guztiak askatuz gero sekulako ezbeharrak sortu zitzaketen zeruan, lurrean edota uretan, Eolo ekaitzen arduraduna ere bazen eta. Honegatik ohikoa zen beste jainkoek laguntza eskatzeaː horrela egin zuen Hera k, adibidez, Eneas Italian lehorreratu ez zedin. Era berean, Odiseori lagundu nahi izan zion Itakara itzultzenː haizea norabide egokian bidali zuen eta haizez betetako poltsa bat eman zion behar bezala erabitzeko. Hala ere, Odiseoren tripulazioak pentsatu zuen poltsan urrea zegoela, ireki eta hara non ekaitz izugarriak eragin zituzten. Ontzia berriro itzuli zen Eoliaren kostaldera, baina orduan Eolok laguntza ukatu zien.
Eolo opera klasikoetan
Eolo Odisean (X. liburuan) aipatzen da haizearen jainko gisa, eta Odiseori dohaintzan larruzko poltsa batean haizeak eman zizkion bere jatorrizko irlara, Itaka ra, itzul zedin. Eolo Virgilioren Eneidan ere agertzen da (I. liburuan).
Khea Ziater
Khea Ziater Bilbon eta 2010ean sortutako antzerki taldea da, Antzerkiola Imaginarioa 2009an amaitu ondoren sorturikoa.
Arlo estetikoan zein narratiboan antzerkia eta zinema lotzen dituen kodeen bilaketan oinarritzen den proiektu independiente bat da.
Richard Henry Dana
Richard Henry Dana Jr. (Cambridge, Massachusetts, 1815eko abuztuaren 1a - Erroma, 1882ko urtarrilaren 6a) estatubatuar abokatu, politikari eta idazlea izan zen. 1826an Ralph Waldo Emersonek gainbegiratutako eskola pribatu batean sartu zen eta 1830ean Harvard Collegen. 1834an, merkataritza-marinel gisa ontziratu zen. Two Years Around the Mast liburuan bere marinel bizitza eta itsasontzian ikusitako abusuak kontatu zituen. 1840tik itsas zuzenbidean espezializatutako abokatu gisa lan egin zuen. Esklabotzaren aurkakoa izan zen eta Free Soil alderdia sortu zuen eta Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibilan gobernuko fiskal izan zen.
Sarabit al-Khadim
Sarabit al-Khadim (arabieraz سرابت الخادم) "mirabeen mendia", Sinaiko penintsularen hegomendebaldean dagoen egiptoar hiri bat da, antzinatetik, nagusiki Antzinako Egiptoko biztanleek, turkesak atera zituzten meatzaritza eremu batean.
Flinders Petriek eginiko indusketa arkeologikoek, meatzaritza kanpamendu bat eta tokiko jainkosa zen Hathorren omenezko tenplu bat erakutsi zituzten, basamortuko eskualdeen babeslea. Harrizko esfinge bat aurkitu zen, idazkun bikoitz batekin, hieroglifoetan eta zeinu protosinaitarrez idatziak. Bere itzulpenak, Baalat jainkosarentzako eskaintza bat zela erakutsi du, turkesaren jainkosa. Baalat, Baalen femeninoa da, Biblian, idolo eta jainko jentilei erreferentzia egiteko asko erabiltzen den hitza. Estatuako idazkuna da deszifratu ahal izan den bakarra.