cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Panzeltismo
Berez, Antzinaroan zelta herri "bakar" bat inoiz ez egon arren, herri ezberdinez osatutako multzoa baizik, gaur egun Irlanda, Eskozia, Gales, Kornualles, Bretainia eta Man Uharteak beren buruak zelten ondorengotzat dituzte.
Musika genero
Musika mota edota musika generoa hainbat irizpide eta ezaugarri elkarbanatzen dituzten musikalan edo estiloek osatzen duten multzoa edo kategoria da. Irizpide hauen artean jatorria, erritmoa, musika-tresnak, harmonia, doinua eta egitura daude, bai eta sortu izan diren garaia, giroa edo testuinguru kultural eta soziala ere.
The Painter and the Thief
The Painter and the Thief 2020ko Benjamin Ree zinema zuzendariaren film dokumentala da.
Sinopsia
Barbora Kysilkova margolari txekiarraren bi koadro Osloko arte galeria batetik lapurtu dituzte, eta berehala identifikatu dituzte bi egileak. Zer gertatu den jakiteko asmoz, lapurretako bati hurbilduko zaio Barbora, entzule gisa.
Karlová
Karlová Eslovakiako udalerri bat da, Martingo barrutian kokatuta. 1,83 km²ko azalera du eta 102 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1272. urtekoa da.
Morethia boulengeri
Morethia boulengeri Morethia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
British Invasion
Aurrekariak
The Beatlesen agerpen distiratsuaren aurretik, Cliff Richard bezalako abeslariek edo The Shadows bezalako taldeek oihartzun handia izan zuten Erresuma Batuan. Baina britainiarren presentzia Estatu Batuetako musika-panoraman oso eskasa zen; argi eta garbi islatzen da garai hartan zerrenda estatubatuarren lehen postuetan kokatzea lortu zuten abesti britainiarren kopuruan, bi bakarrik: Mr. Acker Bilken "Stranger on the Shore" eta The Tornadosen "Telstar", 1962ko maiatzan eta abenduan hurrenez hurren.
Capitol Records konpaianiak 1963ko amaieran The Beatlesen "I Want To Hold Your Hand" singlea argitaratu zuenean, iraultza eman zen: taldea Estatu Batuetara joan zen lehen aldiz eta bere diskoa laster kokatu zen zerrenden lehengo postuetan. Gainera, 1964ko otsailaren 9an Ed Sullivanen telebista saioan izan ziren eta, ordura arte, inoiz ikusi ez zen ikusle marka ezarri zuten. Arrakasta horrek merkatu estatubatuarraren ateak beste talde berriei ireki zizkien: The Rolling Stones, The Dave Clark Five, The Animals, The Who eta Tom Jones abeslaria bezalako rock talde britainiarrak.
Bitxia bada ere, garai hartan hain garrantzitsuak ziren beste talde britainiar batzuek, The Yardbirds, Them edo The Kinks, adibidez, hasiera batean presentzia txikia izan zuten AEBetakoetan. Hala ere, mainstream mailan arrakasta txikia izan zuten arren (The Kinksen kasuan Estatu Batuetan sartzeko debekua izan zuten, portaera txarra izateagatik), underground giroan izan zuten eragina izugarria izan zen. Garage rock edo Garage-punk izeneko joera eztanda eragin zuten, taldeen benetako ikonoak izanik. Talde horiek 1965 eta 1968 artean garai gorena ezagutu zuten.
Estatubatuarren erantzuna
Estatu Batuetan entzuten ziren artisten eta taldeen zerrenda handia zen: Chubby Checker, Bob Dylan, Joan Báez, Buffalo Springfield, Crosby, Stills, Nash & Young, Simon and Garfunkel, Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jefferson Airplane, Creedence Clearwater Revival, The Doors, Steppenwolf, Grateful Dead, Quicksilver Messenger Service, James Brown, Stevie Wonder, Roy Orbison, Billy Joel, Smokey Robinson, Marvin Gaye, The Supremes, The Beach Boys, The Byrds, The Kingsmen, Elvis Presley... Dena dela British Invasionen eragina handia izan zen. 1964 arte estatubatuarrek bakarrik haiek ekoiztutako musika entzuten zuten baina urte horretatik aurrera gauzak aldatu ziten. Musika britainiarra kontsumitzen hasi zen eta benetako masa-fenomenoa bihurtu zen. Nolabait, mugak hautsi ziren.
1966tik aurrera, bestetik, Kalifornian Hippie Mugimenduaren agerpenarekin, estatubatuarren garaipena gisa ikusi zen. Une horretatik musikaren mundu erdigunea berriro ere AEBetara itzuli zen. The Doors, Jefferson Airplane, Grateful Dead, Quicksilver Messenger Service edo Big Brother & The Holding Company gisako taldeek musika munduan bide berriak ireki zituzten. Psikodeliak, estatubatuarren zigiluarekin, britainiarrak eszenatokietatik baztertu zituen.
Aurrerago beste Britsih Invasion ezagutu ziren baina ez 1963an izan zen maila parekoan. Lehen olatu hori, nolabait, 1967-68 urteetan amaitutzat eman daiteke.
Cyprien Ntaryamira
Cyprien Ntaryamira (Mubimbi, Bujumbura Rural probintzia, Ruanda-Urundi, 1955eko martxoaren 6a - Kigali, 1994ko apirilaren 6a) Burundiko presidentea izan zen. Hutu etniaren kidea, 1972an ihes egin zuen bere herrialdetik, genozidiotik salbatzeko. 1983an Burundira itzuli zen. 1987an Demokraziarako Frontea Burundin (FRODEBU) sortzaileetako bat izan zen. 1993an Melchior Ndadayek nekazaritza ministro izendatu zuen. Urte horretan bertan Ndadaye eraila izan zen eta Burundiko Gerra Zibila hasi zen. 1994ko otsailaren 5ean konpromisozko presidente aukeratu zuten, hutu moderatua baitzen. 1994ko apirilaren 6an Juvénal Habyarimana Ruandako presidentea bidaiatzen ari zen eta misil batek hegazkina eraitsi zuen. Bere heriotzek Ruandako genozidioa hasi zuten.
Microsoft Azure
Microsoft Azure, arrunki Azure deitutakoa, hodei informatizatuan aplikazioak kudeatzeko Microsoft-kudeaketa zentroen bidezko zerbitzu bat da. Honek programazio-lengoaia, tresna eta framework ugari jasan ditzake, Microsoft eta gainerako banatzailekoenak. 2008ko urrian aurkeztu zen eta 2010eko otsailean merkaturatu, Windows Azure izenarekin 2014ko martxoan Microsoft Azurera berrizendatu zen.
Zerbitzuak
Azurek eskala-handiko birtualizazioa erabiltzen du, mundu osoko Microsoft datu-guneetan eta 600 zerbitzu baino gehiago eskaintzen ditu.
Diseinua
Microsoft Azurek sistema eragile espezializatu bat erabiltzen du, Microsoft Azure izenekoa, bere "oihal geruza" exekutatzeko: Microsoften datu zentroetan dagoen kluster bat, ordenagailuen informatika eta biltegiratze-baliabideak kudeatzen ditu eta baliabideak (edo horien azpimultzo bat) Microsoft Azure gainean exekutatzen diren aplikazioetara bideratzen ditu. Microsoft Azure "hodei-geruza" bezala deskribatu da Windows Server sistema batzuen gainean, Windows Server 2008 eta Hyper-V bertsio pertsonalizatua erabiltzen dute, Microsoft Azure Hipervisor bezala ezagutzen dena zerbitzuen birtualizazioa eskaintzeko.
Eskalatzea eta fidagarritasuna Microsoft Azure ehun-kontrolatzaileak kontrolatzen ditu, eta horrek bermatzen du zerbitzuek eta ingurumenek ez dutela hutsik egiten zerbitzarietako batek edo batzuek Microsoften datu-zentroaren barruan huts egiten badute, eta erabiltzailearen web-aplikazioaren kudeaketa ere ematen du, esate baterako: memoria esleitzea eta kargak orekatzea.
Azurek REST, HTTP eta XMLren gainean eraikitako API bat eskaintzen du. Garatzaile batek Microsoft Azurek ematen dituen zerbitzuekin elkarreragiteko aukera ematen du. Microsoftek, gainera, bezeroekin kudeatutako ikasgelako liburutegia eskaintzen du, zerbitzuekin elkarreragiteko funtzioak biltzen ditu, baita Microsoft Visual Studio, Git eta Eclipse ere.
Pribazitatea
Microsoftek adierazi du, AEBetako Patriot Act delakoaren arabera, AEBetako Gobernuak datuak eskuratu ahal izango lituzkeela, nahiz eta hartutako enpresa amerikarra ez izan eta datuak AEBtik kanpo egon. Pribatutasuna eta segurtasunarekin lotutako kezkak kudeatzen ditu Microsoftek, Microsoft Azure Trust Center bat sortu du, eta Microsoft Azurek hainbat zerbitzu ditu, besteak beste, ISO 27001:2005 eta HIPAA. Zerrenda osoa eta eguneratua aurki daiteke Microsoft Azure Trust Center Compliance orrian. Bereziki, Microsoft Azureri eman zaio JAB Provisional Authority (P-ATO) Estatu Batuetako Gobernuaren eskutik Arrisku eta Baimenen Kudeaketa Programa Federalaren (FedRAMP) arabera jarduteko. AEBetako Gobernuaren programa bat da, Gobernu Federalak erabiltzen dituen hodei-zerbitzuen segurtasuna ebaluatzeko, baimentzeko eta etengabeko monitorizaziorako ikuspegi estandarizatua emateko.
Ziurtagiriak:
Azureren ziurtagiri ugari lor daitezke, eta bakoitzak azterketa bat edo bat baino gehiago behar ditu. Ziurtapen-mailak hasiberriak, ertainak eta adituak dira.
Hona hemen ziurtagiri komunen adibideak:
Bombinhas
Bombinhas Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Swahili (etnia)
Swahiliak Afrikako ekialdeko etnia eta kultura da. Gehien batean Kenya eta Tanzaniako kostaldean eta uharteetan eta Mozambikeko iparraldean bizi dira. Diaspora handia duela ere esan behar da, bereziki Saudi Arabian. JoshuaProjecten arabera 1.328.000 pertsona inguru dira; swahili hizkuntzaren hiztunak, aldiz, askoz gehiago dira: 90 milioi pertsona. Swahili herriarekin beste etniak ere lotuta daude, besteak beste, kikuyuak, makondeak eta shiraziak. Gehienak musulmanak dira baina badira kristauak ere.
Hypsagonus quadricornis
Hypsagonus quadricornis Hypsagonus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Agonidae familian.
Chavannes-le-Veyron
Chavannes-le-Veyron Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Swahili (etnia)
Hitzaren etimologia
Swahili hitza arabieratik dator, sawāḥil سواحل, sāḥil ساحل hitzaren plurala. Euskaraz "kostaldea" esan nahi du. Izen horrekin marinel arabiarrek kostaldeko biztanleak izendatzen zituzten; kostaldetar horiekin tratuan aritzen ziren, alegia.
Historia
Swahili etniak garrantzi handia izan du Afrikako historian zehar, bereziki merkataritzan eta esklaboen merkataritzan. Afrika ekialdeko kostaldean merkataritza-hiri askoren erorkinak ikus daitezke oraindik-orain. Halaber, 1880ko hamarkadaren hasieran, Europako zenbait estatuen kolonizazio baino urte batzuk lehenago, estatu askoren funtzionamenduan sartu ziren. Ondoren, kolonizazioa martxan zegoenean administrazio-erakunde horietako batzuetan jarraitu zuten.
Chavannes-le-Veyron
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Swahili (etnia)
Hizkuntzak
Swahiliek, swahili hizkuntzarekin batera, dauden estatuen hizkuntza nagusiak erabiltzen dituzte: Kenian eta Tanzanian ingelesa, Mozanbiken portugesa, somaliera Somalian.
Chevilly
Chevilly honako udalerrietako bat izan daiteke:
Liverpool
Itsas portu garrantzitsua dauka hiriak, Merseyko itsasadarrean kokaturik dagoena, eta hark ekarritako ikatz, kotoi eta esklabo merkataritzak aberastasun handiak eman zizkion hiriari eta Industria Iraultza eragin zuen. XIX. mendean ingelesen eta irlandarren Ipar Amerikarako emigraziorako portu nagusia izan zen, era berean britainiar kolonietatik zetorren inmigrazioa jaso zuen. Bigarren Mundu Gerran oso bonbakatua izan zen bere aireportu eta itsasportua oso garrantzitsuak baitziren. XX. mendean Liverpool futbol taldea eta The Beatles musika taldea ezagun egin ziren mundu mailan eta gaur egun Ingalaterrako bosgarren hiri bisitatuena da. 2004an UNESCOk Gizateriaren ondare izendatu zuen eta 2008an Europako kultura-hiriburua izan zen.
Etimologia
Antzinako ingeleserazko lifer ("ur lokaztsua") eta pōl ("putzua" edo "erreka") hitzen elkarketatik dator izena. Aurreneko aipamena 1190. urtekoa da eta Liuerpol izena agertzen da orduko agiri batean. Cambridge Dictionary of English Place-Names hiztegiaren arabera itsasaldiek eragiten zuten putzu edo erreka bati egiten dio erreferentzia, itsasbeheran lokatzez beteten zena.
Sorrera
Joan Lurgabea Ingalaterrakoak sortu zuen Liverpool 1207. urteko abuztaren 28an eta 1237an gaztelu bat eraiki zen. 1298an merkatua egiteko eskubidea lortu zuen.
Jatorrizko Liverpool zazpi kalez osatu zen H itxuran kokatu zirenak. Bank Street (egun Water Street), Castle Street, Chapel Street, Dale Street, Juggler Street (egun High Street), Moor Street (egun Tithebarn Street) eta Whiteacre Street (egun Old Hall Street) ziren zazpi kale horiek.
Aro modernoa
XVI. mendean oraindik herri txikia zen, 500 biztanle inguru baino ez baitzituen. XVII. mendean merkataritzaren eraginez populazioa pixkanaka gorantz igotzen hasi zen. Liverpooleko kaia estrategikoa bihurtu zen eta Ingalaterrako Iraultzan haren gaineko kontrola eskuratu nahi izan zuten alde biek. Horrela 1644an Rupert printzeak 18 egunez setiatu zuen hiria.
Erromatarren garaitik Chester zen eskualdeko itsasportu nagusia baina hiria zegoen Dee ibaia lokazten hasia zen eta itsasontzei errazagoa egiten zitzaien Liverpoolgo portura iristea, horregatik XVII. mendean gain hartu zion Chesterri.
1699an Liverpool Merchant itsasontzia Afrika aldera atera zen eta esklaboen merkataritzari hasiera eman zitzaion. Bestetik Mendebaldeko Indietako produktuak jasotzen hasi zen Liverpool, azukrea eta tabakoa batez ere. Horrela 1715ean ur nasa bat eraiki zen portuan eta merkatal itsasontziek Liverpool hobetsi zuten.
Honek populazioaren gorakada nabarmena ekarri zuen eta 1720. urterako 10.000 biztanletako langa gainditua zuen. 1726an gaztelua eraitsi egin zuten eta hurrengo urteetan udaletxe berria, ospitalea, antzokia , liburutegia eta beste hainbat eraikin altxatu ziren. Liverpool Advertiser egunkaria sortu zen eta 1790. urtean Estatu Batuetako kontsulatua ireki zen.
XIX. mendea
1801. urterako 77.653 biztanle zituen Liverpoolek eta hiriaren garapenak aurrera jarraitu zuen. Barnerago zeuden hiriekiko komunikazioak ezarri ziren; Leeds eta Liverpool arteko ubidea lehenik (1816) eta Munduko hiriarteko lehen burdinbideak Manchester hiriarekin lotu zuen 1823an.
1840. hamarkadan inmigrante irlandar ugari jaso zituen Irlandako Gosete Handitik ihesi eta 1851. urterako populazioaren laurdena osatzen zuten. Ingalaterra mendebaldeko itsasportu nagusia bihurtu zen. Estatu Batuetako kotoia inportatzen zuen eta bertatik herrialde guztira zabaltzen zen. Antartikako foka arrantzan ere zeresan handia izan zuen hiriak.
XIX. mendean Londres bera baino aberatsagoa izatera iritsi zen hainbat alditan. Mendearen hasieran mundu mailako itsas merkataritzaren %40a Liverpooleko itsas-portutik igarotzen zela kalkulatu da eta horregatik 1851. urtean "Europako New York" ezizena jarri zioten bankariek. XIX. eta XX. mendeetan Europa guztiko inmigranteak erakarri zituen eta auzo etnikoak sortuz joan ziren, bakoitza bere erlijioari dagokion tenpluaren inguruan antolatu baitzen; eliza alemaniarra, greziar ortodoxoa, suediarren eliza, sinagoga eta poloniarren San Petri eliza katoliko-erromtarra.
XX. mendea
Mende berriaren hasieran Lehen Mundu Gerra izan zen. 1916ko uztailaren 30ean Guillemont inguruan (Frantzian) liverpooldarren bataloiko 500 soldadu hil ziren eraso batean. Sommeko guduaren barnean kokatzen da gertakari hau eta "Liverpooleko egun beltzena" gisa ezagutzen da. Gerra ondorengo urteek ezegonkortasun sozial handia izan zuten ezaugarri nagusi, hala Liverpoolen nola Erresuma Batu guztian, izan ere gazte ugari galdu baitziren gerran eta nagusiek lanera itzuli behar izan baitzuten ekonomiak aurrera egin zezan. Greba ugari izan ziren garai haietan. Britainiarren alde jokatu zuten kolonietako soldadu eta marinel ugarik Erresuma Batuko itsasportuetara emigratzeko aukera izan zuten eta 1919ko ekainean eraso arrazistak gertatu ziren haien kontra. Britainia Handiko hainbat hiritan gertatu ziren eta Liverpoolen ere bai.
1920. eta 1930. hamarkadetan Liverpoolen periferian etxe ugari eraiki zen eta milaka familiak hiriaren erdigunetik alde egin zuten bizi maila hobe baten bila. Era berean Commonwealth elkarteko herrietako inmigrazio berria jaso zuen hiriak eta haiek hutsik gelditzen ari zen Liverpool erdialdean kokatu ziren, hango etxeak zaharragoak eta beraz merkeagoak baitziren.
1930. urtean Britainia Handiko aurreneko aireportu probintziala eraiki zen Liverpoolen. Churchillek eta Hitlerrek argi ikusi zuten aireportu horren garrantzia estrategikoa eta Bigarren Mundu Gerran Londres hiriburuaren ondoren hiri bonbardatuena izan zen Liverpool. Luftwaffek 80 aire eraso egin zituen Merseyside konderrian. 2.500 pertsona hil ziren eta metropoli eremuko etxeen erdia izan zen suntsitua. 1952tik aurrera Alemaniako Kolonia hiriarekin senidetua dago, hura ere oso bonbakatua izan baitzen Gerran.
1950. eta 1960. hamarkadetan hiria berreraiki zen. Hegazkin nazien bonbek suntsitu ez zituzten hainbat eraikin eta azpiegitura ere eraitsi egin ziren planifikazio berriaren mesedetan. Kultur mugimendu handiko garaia izan zen eta besteak beste The Beatles taldea agertu zen, mundu mailan sona itzela lortu zuena.
1970. hamarkadan Liverpoolgo industria tradizionala (ontzigintza eta itsas portuari loturiko industria) krisi latzean sartu zen eta lanpostu asko galdu ziren. 1982. urterako Erresuma Batuko langabezia tasa handienetakoa zuen. 1990. hamarkadan hiriaren egoera ekonomikoak buelta ematea lortu zuen.
XXI. mendea
1960. hamarkadako bizitza kulturala oinarri hartuta arte galeriak eta museoak ireki ziren. Hiriaren ondarearen erakusgarritasunean sakondu zen eta turismoa bihurtu zen XXI. mendeko Liverpoolen ekonomiaren motorretako bat. 2004an UNESCOk Gizateriaren ondare izendatu zuen.
2007an hiriaren 800. urteurrenaren ospakizunak egin ziren eta 2008an Europako kultura-hiriburu izendatu zuten Norvegian dagoen Stavanger hiriarekin batera. 2008ko irailean La Princesse armiarma inauguratu zuten, 20 metrotako altuera eta 37 tonako pisuarekin. Hirian zehar ibilian ikus zitekeen.
Gobernuaren antolaketa
Liverpool hiria borough metropolitar gisa sailkaturik dago, eta borougha Merseyside konderriaren eta Liverpool Hiri Eskualdearen barnean dago. Hauetako bakoitzak gobernu maila desberdina dauka.
Liverpoolgo Hiri Kontseiluak (Liverpool City Council) hiria bera gobernatzen du eta Liverpool Hiri Eskualdeak (Liverpool City Region) botere estrategikoak kudeatzen ditu, Liverpoolez gain beste lau boroughen arteko garraioa eta garapen ekonomikoa jorratzen ditu batez ere. Liverpoolek lau eserleku ditu Erresuma Batuko Legebiltzarrean.
Horrela beraz Liverpool hiria botere maila desberdina duten hiru alkatek gobernatzen dute. Alkate nagusia lau urteroko udal hautekundeetan aukeratzen da. Aukeratutako gobernukideek Lord Mayor figura hautatzen dute, baina honen presentzia zeremoniala baino ez da. Azkenik Liverpool Hiri Eskualdeko alkatea dago.
Liverpoolgo Hiri Kontseilua 90 zinegotzik osatzen dute. Hiria 30 barrutitan banaturik dago eta bakoitzak hiru ordezkari ditu kontseiluan. 2021ean Alderdi Laboristak irabazi zituen hauteskundeak eta Joanne Anderson da gaur egungo alkatea.
Nazioarteko politika
Nazioarte mailan duen garrantziaren erakusle dira Liverpool hirian dauden kontsulatuak. Lehenengoa Estatu Batuetako Gobernuak ezarri zuen 1790. urtean.
Demografia
2019ko erroldaren arabera 498.042 biztanle ditu eta gorantz doa populazioa, 2001ean esate baterako 439.473 biztanlekoa baitzen. Populaziorik handiena 1931. urteko erroldan izan zuen, 846.101 biztanle hain zuzen ere, oraingoaren bikoitza ia. Ondoren hainbat suburbio eraiki ziren eta udalerri bihurtu ziren. Erresuma Batuko beste hainbat hirik ere joera berbera izan dute, Londresek eta Manchesterrek esat baterako.
Adinari dagokinez Erresuma Batuko batazbestekoa baino biztanleria gazteagoa du. Populazioaren %40,5 da 30 urtetik beherakoa eta %66ak lan egiteko adina du.
Jatorri etnikoa
2011eko erroldako datuek erakusten dutenaren arabera Liverpoolen %84,8a "britainiar zuria" da, %2,6ak jatorri irlandarra du eta asiarrek %4,1a osatzen dute. Asiarren artean gehiengoak jatorri txinatarra du eta indiar azpikontinentean jatorria dutenak ere ugari dira.
Txinatarrei dagokienez Europako komunitate zaharrena da Liverpoolgoa eta haien historia azaltzen duen museoa dago Chinatown barruan, Liverpool Chinatown Museum hain zuzen ere. Liverpoolgo "beltzen" komunitatea ere aspaldikoa da, Britainia Handiko zaharrena, 1730. hamarkadan eratutakoa da. Ghanatik eta Somaliatik etorriak dira ugarienak.
Erlijioa
Milaka inmigrante eta marinel jaso dituen hiria izanik erlijio aniztasun handiko hiria da. Esate baterako katoliko portzentai handiena duen Inglaterrako hiria da. Bi katedral katoliko, greziar ortodoxo bat eta suediar eliza bat ditu. Katedral handiena anglikanoa da, Liverpoolgo katedrala.
Hainbat sinagoga daude hirian, Shri Radha Krishna tenplu hinduista eta Ingalaterrako meskita goiztiarrena, 1887an sortua. Guztira hiru meskita daude Liverpoolen.
Gerriko berdea
Liverpool hiriaren inguruan "gerriko berdea" (Green belt) ezarri da. Horren helburuetako bat hiriaren zabalkundea geraraztea da, inguruan dauden herri eta komunitateek beren izaera propioa mantendu ahal izateko. Gerriko berde hori eremu berdeek osatzen dute, parkeek, golf zelaiek, eta aisialdirako prestaturiko beste hainbat eremuk. Hiriaren iparraldea eta mendebaldea hartzen ditu eta 530 hektareatako azalera du.
Ekonomia
Liverpool hiriaren ekonomia Erresuma Batuko handienetakoa da. Ingalaterrako Ipar Mendebaldeko ekonomia nukleoaren parte da, Londreskoaren ondoren garrantzitsuena hain zuzen ere.
Erresuma Batuko hiri handietan gertatzen den bezala zerbitzu sektorea nagusitzen da hiriaren ekonomian, hala publikoa nola pribatua. 2007an lanpostuen %60a administrazio publikoan, hezkuntzan, osasungintzan, banketxetan eta finantza eta aseguru sektoretan kokatzen zen. Azken urteetan ezagutzaren ekonomiak indar handia hartu du.
Historikoki itsas portua izan da hiriaren jarduera ekonomiko nagusia. Gaur egun lanpostuen portzentai txikia hartzen badu ere Erresuma Batuko itsas portu garrantzitsuenetakoa izaten jarraitzen du.
Azkenik autogintzak ere badu lekua.
2016an argitaratu zen The Beatles fenomenoak urtero 82 milioi libera ekartzen dizkiola hiriari eta 2.335 lanpostu eragiten dituela.
Garraioa
Historikoki Liverpool garraio munduan aurrekaria izan da mundu mailan. Burdinbidea, lurrunontzi trasatlantikoak, udal tranbiak eta tren elektrikoak langileen garraio masiborako erabiltzen Liverpoolen hasi ziren. 1829 eta 1836 artean Wapping Tunnel eraiki zen, trenarentzako mundu mailako lehenengo tunela. Amaitzeko 1950 eta 1951 artean bidaiarien aurreneko helikoptero zerbitzua ezarri zen Liverpoolen eta Cardiff hiriaren artean.
Errepideak
M62 autobideak Manchester, Leeds eta Bradford hiriekin lotzen du. Autobide horrek lotura egiten du M6 eta M1 autobideekin eta hauek Birmingham, Londres, Nottingham, Preston eta Sheffield hiriekin lotzen dute. A55 autobideak Gales iparraldearekin lotzen du.
Trenak
Lime Street geltokia da hiriko tren geltoki zentrala. Hiriko hainbat autobus linearen terminala ere bertan dago. Londresekin lotzen duen trenak 2 ordu eta 45 minutu behar ditu batazbeste bidaia osatzeko. Ingalaterrako hiri nagusiekin lotzen duten trenak ateratzen dira Lime Street geltokitik, Birmingham, Newcastle upon Tyne, Manchester, Preston, Leeds, Scarborough, Sheffield, Nottingham eta Norwich besteak beste.
Ferryak
Irlandako itsasoa zeharkatu eta Belfast, Dublin edo Man uhartearekin lotzen duten ferry zerbitzua dago. Gurutzaontzien kaia ere badu. Leeds eta Liverpool arteko ubidea ere hiriaren erditik igarotzen da.
Aireportua
Liverpool John Lennon aireportua hiriaren hegoaldeak kokaturik dago eta Erresuma Batuko hirietara eta Europako beste hiri batzuetara doazen hegazkinak daude, Berlin, Erroma, Milan, Paris, Bartzelona eta Zürichera esate baterako. 2008an 5'3 milioi bidaiari izan zituen. Low cost konpainien aireportua da batez ere eta gutira 68 destino eskaintzen ditu.
Hezkuntza
Liverpoolek hiru unibertsitate ditu; Liverpoolgo Unibertsitatea (1881), Liverpool John Moores University (1823) eta Liverpool Hope University (1844).
Sinboloa
Liverpool hiriaren sinbolo nagusia Liverbird izeneko hegaztia da. Royal Liver Building eraikinean bi liverbird-eren estatuak daude, hegoak zabalduta, hiriaren izpiritu menderaezinaren adierazgarri. Arra da bata, Bertie, itsasoari begira etsaien zelatari; emea bestea, Bella, hiriari begira, familia zaindu nahiko balu bezala. Liverbird-ak ubarroiaren itxura dauka hiriko armarrian.
Musika
Errekorren Guinness Liburuak dio Liverpool "Munduko Pop musikaren hiriburua" dela. Liverpoolgo musika taldeek 56 number 1 single sortu dituzte, beste ezein hirik baino gehiago. Liverpooleko musika talderik ezagunena The Beatles izan zen dudarik gabe. Garai hartan beste musikari ezagun batzuk ere agertu ziren hirian, Billy J. Kramer, Cilla Black, Gerry and the Pacemakers eta The Searchers adibidez. The Beatles taldeak Cavern Club pubean emanaldi asko egin zituen eta taberna ikonikoa bihurtu zen.
Erresuma Batuko orkestra sinfoniko profesional zaharrena Royal Liverpool Philharmonic Orchestra da.
Urtero Mathew Street Festival jaialdia ospatzen da eta Liverpooleko musika ekitaldi garrantzitsuena izateaz gain Europako musika askeko ospakizun handiena ere bada. Abuztuan izaten da jaialdia. Badira beste jaialdi batzuk ere, esate baterako Afrika Oyé eta Brazilica jaialdi etnikoak eta Creamfields dance musika jaialdia.
Echo Arena musika aretoa 2008an inauguratu zen eta 11.000 ikuslerentzako tokia du. Inauguratu zen urtean MTV Europe Music Awards sari banaketa bertan egin zen.
Museoak
Erresuma Batuko beste edozein hirik baino museo eta arte galeria gehiago ditu, Londresen ondoren noski. National Museums Liverpool Ingalaterrako bilduma nazionalaren parte bat dauka eta Tate Liverpool arte modernoaren museoa da.
Bi urtean behin Liverpool Biennial arte jaialdia ospatzen da iraila erdialdetik azarorarte.
Literatura
Eleberri ugaritan agertzen da Liverpool hiria eta idazle ugari izan dira bertan bisitan, hala nola; Daniel Defoe, Washington Irving, Thomas De Quincey, Herman Melville, Nathaniel Hawthorne, Charles Dickens, Gerard Manley Hopkins eta Hugh Walpole.
Antzerkia
Antzoki ugari aurkitzen dira hirian; Empire, Epstein, Everyman, Playhouse, Royal Court eta Unity antzokiak. Liverpool Shakespeare Festival jaialdia urtero ospatzen da eta William Shakespeareren obrak antzezten dira Liverpoolgo katedralean.
Zinema
Liverpool hainbat filmetan agertzen da. Terence Davies zinema zuzendari liverpooldarrak hainbat film girotu ditu bere hirian, esate baterako Distant Voices, Still Lives eta The Long Day Closes. Hauetaz gain aipatzekoak dira Educating Rita (1983), The 51st State (2001), Creed (2015) eta Film Stars Don't Die in Liverpool (2017).
Hainbat aktore ere sortu dira hirian; Kim Cattrall, Jodie Comer, Stephen Graham, Rex Harrison...
Kirolak
Liverpoolgo kirol nagusia futbola da. Everton FC (1878) eta Liverpool FC (1892) futbol taldeek Premier Leaguen jokatzen dute eta mundu mailan dira ezagunak. Talde bien artean Merseysideko derbia jokatzen dute.
Aintree hipodromoan Grand National zaldi lasterketa korritzen da urtero. Erresuma Batuan jokatzen den oztopodun zaldi lasterketa garrantzitsuena da.
Beste kirol batzuk ere jokatzen dira hirian, ez dute ordea futbolak duen arrakastarik. Errugbia, boxeoa, zakur lasterketak, golfa, atletismoa, gimnasia, igeriketa, kriketa, tenisa, saskibaloia, beisbola, txirrindularitza...
Ondasun nabarmenak
Ingalaterrako ondare diren 2.500 eraikin baino gehiagoko zerrenda osatu da Liverpoolen. Hauetatik 27 lehen mailakoak dira eta 85 bigarren mailakoak. Horren adierazgarri, 2004an UNESCOk Gizateriaren ondare izendatu zuen hiria.
Tenplo ugari daude Liverpoolen:
Larrinaga ontzi-enpresa
1863. urtean Mundakatik joana zen Ramon Larrinaga enpresagizonak Jose Antonio Olanorekin batera Olano, Larrinaga & Company izeneko ontzi-enpresa fundatu zuen Liverpoolen. Bere ontzien koloreak horia, gorria eta beltza ziren eta armarrian hiru esku gorri elkar lotuta zituen. Hiri britainiarretik Kuba eta Puerto Ricorako bidaiak antolatzen zituen zibilentzako eta militarrentzako eta horretarako hiru ontzi zituen. 1879an kontzesioa galdu bazuten ere Filipinetarako korreoa garraiatzeko eskubidea eskuratu zuen eta hilabetero Liverpool-Cádiz-Bartzelona-Port Said-Suezko kanala-Aden-Zeilan-Singapur-Manila bidea egiten zuen.
Ontzi-enpresa horretan lan egitera ehundaka euskaldun eta galiziar langile joan ziren 1860 eta 1920 artean, konpainiak 1975 arte jarraitu bazuen ere. Ontzi-enpresan lan egitera armadoreak, itsasontzi eraikitzaileak, burdin merkatariak eta batez ere marinelak iritsi ziren baina haien inguruan bestelako langileak ere joan ziren Liverpoolera lanera; ostalariak, zapatariak, sastreak, harakinak, abokatuak... eta haietako askok familiak ere eraman zituzten. Helen Forresterrek "The Liverpool Basque" liburua idatzi zuen garai hartako familia baten inguruko istorioa kontatuz.
Familia haiek orokorrean Saint Francis Xavier's College eskola katolikoan sartzen zituzten seme-alabak. Euskaldun jatorriko gazte batzuk ezagun egin ziren hurrengo urteetan esparru anitzetan, esate baterako kirolean (Nicasio Goitisolo futbolaria, Rupert de Larrinaga eskiatzailea ...), zientzian (Florentzio Bustintza farmazialaria ) edota marinel trebeak izateagatik (Doroteo Elordieta). Azken honen bizitza liburuetan jaso da eta Liverpoolgo Museoan ere haren familiaren argazki bat dago ikusgai.
Etxepare Institutua eta Liverpoolgo Unibertsitatea
2015ean Manuel Irujo politikari abertzalearen katedra ezarri zuen Etxepare Euskal Institutuak Liverpoolgo Unibertsitatean. "Euskal erbestaldiari buruzko Manuel Irujo katedra" du izen ofiziala. 2013an jarri ziren elkarrekin harremanetan eta orduan Manuel Irujoren bilobak hark Frantzian eta Ingalaterran erbesteraturik egon zen garaian bildutako 400 liburu, 117 aldizkari eta hainbat eskutitz eman zizkion Liverpoolgo Unibertsitateko liburutegiari. Euskal ikasketen foko garrantzitsua izateko helburua du katedra honek, Europa mailan. Ez da Etxepare eta Liverpoolgo Unibertsitateak duten elkarlan bakarra, izan ere 2011tik euskal lektorea baitago bertako "Hizkuntzen Ikerketa Mintegian".
Hiri senidetuak
Liverpool ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Koloretako telebista
Koloretako telebista telebista transmisio teknologia bat da, koadroaren koloreari buruzko informazioa barne hartzen duena; beraz, bideo irudia koloretan bistaratu daiteke telebistetan. Telebistako teknologia goiztiarragoan, monokratan edo zuri-beltzeko telebistan egindako hobekuntza bat da, non irudia grisen eskalan (greyscale) agertzen baitzen. Mundu osoko telebista transmisioko estazio eta sareak zuri-beltzetik koloretako transmisiora eguneratu ziren 1960 eta 1980 bitartean. Koloretako telebista estandarren asmakuntza telebistaren historiaren zati garrantzitsu bat da.
Irrati-difusioko erakundeak 2006.urtean hasi ziren telebista analogikotik telebista digitalera pasatzen. Aldaketa hori herrialde askotan egin da, baina telebista analogikoak estandarra izaten jarraitzen du beste leku batzuetan.
Funtzionamendua
Giza begiak, erretinan, bi argi-detektagailu mota ditu nagusiki: argia, iluntasuna eta formak/irudiak atzematen dituzten makila-zelulak, eta kolorea detektatzen duten zelula konikoak. Erretina tipiko batek, 120 milioi makila eta 4,5 milioi eta 6 milioi kono artean ditu, hiru motatan banatzen direnak, bakoitza, argi espektro ikusgarriaren uhin luzera ezberdinengatik kitzikagarritasun profil bereizgarri batekin. Horrek esan nahi du begiak askoz bereizmen handiagoa duela distiran, edo "luminantzian", kolorean baino. Hala ere, nerbio optikoa eta giza ikusmen-sistemaren beste atal batzuk prozesatzen hasten direnean, bastoien eta konoen informazioa konbinatzen da, bereizmen handiko koloretako irudia dela dirudiena birsortzeko.
Begiak banda-zabalera mugatua du gainerako ikusmen-sistemarekiko, eta gutxi gorabehera 8 Mbit/s dela kalkulatzen da. Hori hainbat modutan adierazten da, baina mugimenduan dauden irudien ekoizpenari dagokionez, garrantzitsuena da segida azkarrean agertzen diren irudi finko batzuek mugimendu leun jarraitua ematen dutela. Ilusio hori 16 fotograma/s-tan hasten da funtzionatzen, eta mugimenduan dauden ohiko irudiek 24 fotograma/s erabiltzen dituzte. Sare elektrikotik energia erabiltzen duen telebistak, historikoki, bere abiadura sintonizatzen zuen hornitzen den korronte alternoarekin interferentziak saihesteko: Ipar Amerikan, Erdialdeko eta Hegoaldeko Amerikako zenbait herrialdetan, Taiwanen, Korean, Japoniaren zati batean, Filipinetan eta beste herrialde batzuetan, hau da, 60 Hz-eko potentzia berdintzeko, beste 50 Hz-eko potentzia zuten 60 eremutan. NTSC kolore-sistema aldatu egin zen 60 eremutako estandarretik, zuri-beltzeko segundoko 59,94 eremutara, kolore-zirkuituak sinplifikatzeko. Telebista modernoek hainbat eremu-abiadura izan ditzakete (50,59,95,60 ekorketa gurutzatuan edo progresiboan), potentzia hainbat frekuentziatan onartzen duten bitartean (askotan, funtzionamendu-tartea 48 eta 62 Hz artekoa izaten da).
Bere formarik oinarrizkoenean, koloretako igorpen bat, zuri-beltzeko hiru irudi zabalduz sor daiteke, argiaren hiru kolore primarioetako bakoitzean bat: gorria, berdea eta urdina (RGB). Elkarrekin edo segida azkarrean agertzen direnean, irudi horiek konbinatu egiten dira, telebistan ikusten den koloretako irudi bat sortzeko. Telebistaren transmisioan kolorea sartzearen erronka tekniko nagusietako bat banda zabalera mantentzeko nahia izan zen. Banda zabalera hori zuri-beltzeko arauetan zegoena baino hiru aldiz handiagoa izan zitekeen, eta horrela ez zen espektro irrati-elektriko gehiegi erabiliko.
Estatu Batuetan, ikerketa lan handi baten ondoren, Telebista Sistemaren Batzorde Nazionalak (NTSC) Radio Corporation of Americak (RCA) garatutako sistema elektroniko bat onartu zuen. Sistema horrek kolorearen informazioa distiraren informaziotik bereizita kodetzen du eta neurri handi batean, kolorearen bereizmena murrizten du banda zabalera aurrezteko. Irudiaren distira bateragarria zen zuri-beltzeko telebista aparatuekin, bereizmena pixka bat murrizten baitzuen; koloretako telebistek, berriz, informazio gehigarria deskodetzen eta pantailaren kolore bereizmen mugatua sortzen zuten. Zuri-beltzeko bereizmenik altuena eta koloretako irudirik baxuena begian konbinatzen dira, itxuraz bereizmen handiko kolore-irudia sortzeko. NTSC estandarra lorpen tekniko handia izan zen.
Historia
Lehen irudi-transmisioak 1880ko hamarkadan garatu ziren. 1926ko urtarrilaren 26an, John Logie Bairdek benetako telebistaren lehen mundu mailako erakustaldia egin zuen 50 zientzialariren aurrean Londresko erdiguneko teilatupeko gela batean. 1927an, bere telebista Londres eta Glasgow arteko 438 mila baino gehiagoko telefonoetan frogatu zen eta Baird Television Development Company (BTDC) sortu zuen. 1928an, BTDCk Londres eta New York arteko lehen transmisio transatlantikoa lortu zuen, eta Atlantiko Ertaineko lehen transmisioa itsasontzi batera. Era berean, kolorearen eta telebista estereoskopikoaren lehen erakustaldia eman zuen. 1929an, Alemaniako posta-bulegoak sistema mekanikoan oinarritutako telebista zerbitzu esperimental bat garatzeko erraztasunak eman zizkion, une horretan martxan zegoen bakarra zen. Soinua eta ikusmena hasieran txandaka bidali ziren, eta 1930etik aurrera hasi ziren batera transmititzen.
Hala ere, Bairden sistema mekanikoa azkar ari zen zaharkitzen sistema elektronikoak garatu ahala, batez ere Marconi-EMIk Britainia Handian eta Amerikan. Nahiz eta emaitza goiztiarrak lortzeko sistema mekanikoan inbertitu zuen, Baird ere sistema elektronikoak aztertzen aritu zen etapa goiztiar batetik. Hara ere, BBCko ikerketa batzorde batek, 1935ean, Marconi-EMIren telebista sistema erabat elektronikoaren artean proba paralelo bat eragin zuen, 405 lineatan lan egiten zuena Baird's 240rako. Marconi-EMIk irabazi zuen, eta 1937an Bairden sistema baztertua izan zen.
1940an, Guillermo González Camarena mexikarrak koloretako telebista transmititzeko sistema bat sortu zuen, zelaien sistema trikromatiko sekuentziala (STSC bezala ezaguna), Estatu Batuetan 1942ko irailaren 15ean patentea eman zitzaiona. 1940an, Peter Goldmark asmatzaile hungariarrak, Columbia Broadcasting Systementzat lan egiten zuena, 1940ko irailaren 7an patente bat eskatu zuen bere koloretako telebista sistema propioarentzat, aurrekoaren antzeko printzioekin, 1949ko abuztuaren 30ean eman zena. Komunikazio Batzorde Federalak 1950eko urriaren 11n onartu zuen sistema hau Estatu Batuetako koloretako telebista estandar bezala, beranduago baztertu egin zena.
1944ko abuztuaren 16an, Bairdek lehen erakustaldia egin zuen, koloreak erabat elektronikoak zituen pantaila batean, 600 lerrokoa eta azterketa hirokoitza tartekatua erabiltzen zuena.
Latindar alfabetoa
Latindar alfabetoa gaur egun munduan gehien erabiltzen den alfabetoa da, 2.500 milioi pertsona baino gehiagorekin. 26 letra ditu oinarrian, baina hizkuntza batzuek aldaera batzuk dituzte. Euskal alfabetoa haren aldaera bat da, oinarrizko latindar alfabetoari ñ letra erantsita eta c letraren aldaeratzat ç ere onartuta. Antzinako Erromak uzitako ondare gisa, Mendebaldeko hizkuntzen alfabetoa da; hau da, euskarak ez ezik, latindar alfabetoa darabilte ingelesak, alemanak, frantsesak, gaztelaniak, italierak eta portugesak ere, adibidez; bai eta hizkuntza horien sorburu diren herrialdeek kolonizatutako lurraldeetako beste hizkuntza askok ere.
Alfabeto hori erabiltzen duten hizkuntzen artean honako hauek daude:
Haietaz gain, pinyin (txineraren transkripzioa latindar karaktereetara), romaji (japonieraren transkripzioa latindar karaktereetara) eta koreeraren erromanizazioan ere erabiltzen da latindar alfabetoa.
Ctenomys nattereri
Ctenomys nattereri Ctenomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Ctenomyidae familian sailkatuta dago.
Latindar alfabetoa
Gaur egun, latindar alfabeto adierazpena erromatarrek erabiltzen zuten alfabetoaren eratorri orori erreferentzia egiteko erabiltzen da. Aldaera horiek letrak galdu zein gehi ditzakete. Bestalde, mendeetan zehar, letra asko aldatu egin dira: adibidez, xeheak, Erdi Aroan garatu baitziren.
Erromatarrek dena letra larrien bidez idazten zuten, eta, askotan, erdiko puntuak erabiltzen zituzten silabak edo hitzak bereizteko.
Gaur egun erabiltzen diren puntuazio markak puntuazio sistema modernoagoa da. Euskarari dagokionez, Euskaltzaindiak gai horri buruzko araurik eman ez badu ere, Euskara Batuaren Eskuliburuak (EBE) puntuazio markaren erabilerarako gidalerroak ematen ditu.
Oinarrizko latindar alfabetoko letrak
Estandarizaziorako Nazioarteko Erakundeak araututako oinarrizko latindar alfabetoak 26 letra ditu:
Euskal Alfabetoa
Euskal alfabetoari dagokionez, Euskaltzaindiaren esku dago horren egitekoa, eta, 1979ko azaroaren 30ean Donostian egindako batzarrean, honako hau erabaki zuen euskal ortografiari buruz: «Euskal alfabeto de ABC-a hogetazazpi letrek osatzen dute, ordena honetan jarriak, beren izena ondoko dutelarik: Letra hauetatik c eta beronen aldakia ç (ze hautsia), q, v, w, eta y, ohizko euskal hitzak idazteko erabiltzen ez diren arren, kanpotar izenak transkribatzeko beharrezkoak direlarik, gure alfabetoan sartzen dira. Komeni da, beraz, euskal hiztegiak abc hontako letra-ordenaren arauera sailkatzea».
Geroago, 1994ko azaroaren 25ean Bilbon egindako batzarrean, zuzenketa txiki bat (iota letraren izena jota bihurtu) egin zuen, eta Euskal Alfabetoaren Letren Izenak (*) arau bihurtu zuen 17. zenbakiarekin.
Izena
Idazkera latindar edo erromatar idazkera deitzen zaio antzinako Erroman izan zuen jatorriari erreferentzia eginez (nahiz eta letra larri batzuk jatorri grekokoak izan). Transliterazioaren testuinguruan, askotan, erromanizazio terminoa aurkitu ohi da. Unicode-k Latin terminoa erabiltzen du Normalizaziorako Nazioarteko Erakundeak (ISO) bezalaxe.
Zenbaki sistemari erromatar sistema diotse, eta elementuen bildumari zenbaki erromatarra diotso. 1, 2, 3... zenbakiak latindar/erromatar idazkerako zenbakiak dira hindu-arabiar zenbaki-sistemarako.
Historia
Bere jatorri mitikoa Gaius Julius Higinoren 277. fabulan agertzen da, Fabula horrek kontatzen du nola Carmentak, sibilak, alfabeto grekoko 15 letra aldatu zituen alfabeto latinoa sortzeko, eta nola bere seme Evandrok Troiako gerra baino hirurogei urte lehenago Laziora eraman zuen.
Oro har, latindarrek alfabeto grekoaren mendebaldeko aldaera hartu zuten VII. mendean. Greziako kolonia zen Kumasen (Italia hegoaldea). Ez zuten zuzenean egin, antzinako alfabeto etrriarraren bidez baizik, eta, jatorrizko 26 letra etruriarretatik, 21 hartu zituzten. Erromatar Inperioaren hedapenak lehenik eta, Europako herrien kristautzeak ondoren, bere erabilera Mediterraneoan, Ipar eta Erdialdeko Europan hedatu zuen hurrenez hurren, eta, ondoren, Europako inperio kolonialek bost kontinenteetara eraman zuten.
Latindar alfabeto arkaikoa
⟨C⟩ letra, izan ere, greziar gammaren mendebaldeko forma zen, baina /ɡ/ eta /k/ soinuetarako berdin-berdin erabiltzen zen, ziurrenik etruriarren eraginez, zeinak, ziur aski, leherkaririk ez zituen. Geroago, ziurrenik K.a. III. mendean zehar, ⟨Z⟩ letra (latinez behar bezala idazteko beharrezkoa ez dena) ⟨G⟩ letra berriarekin ordezkatu zen, ⟨C⟩ letra trazu horizontal txiki batekin aldatua eta alfabetoan haren lekua hartu zuena. Hortik aurrera, ⟨G⟩ letrak /ɡ/ leherkaria irudikatu zuen; bitartean, ⟨C⟩ letra leherkari ubular gorra /k/ letrarako gorde zen. ⟨K⟩ letra oso gutxitan erabili zen, Kalendae bezalako hitz kopuru txiki baterako, sarritan ⟨C⟩rekin truka zitekeena.
Latindar alfabeto klasikoa
K.a I. mendean erromatarrek Grezia konkistatu ondoren, latinak ⟨Y⟩ eta ⟨Z⟩ letra grekoak hartu zituen (edo berriro hartu zituen, azken kasu horretan) greziar maileguak idazteko, alfabetoaren amaieran jarriz. Klaudio enperadoreak hiru letra gehigarri sartzeko saiakerak ez zuen aurrea egin. Beraz, latin klasikoaren garaian, alfabeto latindarrak 23 letra zituen: Testu etzana.
Erdi Aroko eta ondorengo garapenak
Erdi Arora arte ez zen ⟨W⟩ letra (jatorriz bi ⟨V⟩ko lotura bat) gehitu latindar alfabetoari Erdi Aroko latinean existitzen ez ziren germaniar hizkuntzetako soinuak irudikatzeko, eta, Pizkundearen ondoren, ⟨I⟩ eta ⟨U⟩ bokal gisa eta ⟨J⟩ eta ⟨V⟩ kontsonante gisa tratatzeko konbentzioa ezarri zen. Aurretik, lehenak ⟨I⟩ eta ⟨U⟩, alegia, bigarrenaren alografoak besterik ez ziren.
Botere politikoaren zatiketarekin, idazteko estiloa asko aldatu zen Erdi Aroan zehar, baita inprenta asmatu ondoren ere. Forma klasikoen lehen desbideratzea idazkera untziala izan zen erromatar zaharraren etzanaren garapena, eta erromatar berriko etzanetik garatu ziren minuskula (xehea) deitzen diren hainbat idazkera, zeinetatik irlandar literatoek garatutako idazkera irlandarra eta horren eratorpenak sortu baitziren, adibidez, karolingiar minuskulak izan ziren eragin handiena izan zutenak, letra minuskulak sartuz, baita ordutik estandar bihurtu diren beste idazketa-konbentzio batzuk ere.
Latinezko idazkera erabiltzen duten hizkuntzek, oro har, letra larriak erabiltzen dituzte paragrafoak eta esaldiak eta izen propioak hasteko. Maiuskulak erabiltzeko arauak aldatu egin dira denboran zehar, eta hizkuntza desberdinak aldatu egin dira letra larriz idazteko arauak. Ingeles zaharrean, adibidez, oso gutxitan idazten ziren izen propioak letra larriz hasita, eta XVII. eta XVIII. mendeko ingeles modernoko idazle eta inprimatzaileek maiz idazten zuten izen gehienak maiuskulaz eta, batzuetan, guztiak, adibidez, Estatu Batuetako Konstituzioaren hitzaurrea eta ia guztia, eta, oraindik, praktikan, sistematikoki erabiltzen da aleman modernoan.
ISO oinarrizko latindar alfabetoa
I eta V letren erabilera, bai kontsonanteetarako eta, bai bokaletarako deserosoa izan zen, latindar alfabetoa hizkuntza germaniar eta erromanikoetara egokitu baitzen. W bikoitza V (VV) bikoitz bezala sortu zen, VII. mendeko ingeles zaharrean aurkitzen den gutxi gorabeherako ezpaina-ozena/w/ irudikatzeko erabiltzen da. XI. mendearen amaieran, erabilera arrunta izatera iritsi zen wynn ⟨Ƿ ƿ⟩ letra ordezkatuz. Hizkuntza erromanikoetan, V-ren forma txikia u biribildua zen, eta, XVI. mendean, bokalerako, U maiuskula biribildua atera zen; kontsonanterako, berriz, V minuskula berri eta puntaduna sortu zen. I-ren kasuan, hitz-amaierako forma loratua zuen, j, kontsonanterako erabiltzen hasi zen, eta loratu gabeko forma bokal erabilerara mugatu zen. Halako konbentzioak irregularrak izan ziren mendeetan zehar. Ingelesera, J letra kontsonanterako XVII. mendean sartu zen (arraroa izan zen bokal gisa), baina ez zen unibertsalki letra bereizgarritzat hartu ordena alfabetikoan XIX. mendera arte.
1960ko hamarkadan, lehen munduko informatika eta telekomunikazio industriek karaktereak kodetzeko metodo ez-patentatua behar zela nabaritu zuten. Normalizaziorako Nazioarteko Erakundeak (ISO) latindar alfabetoa bere (ISO/IEC 646) arauan bildu zuen. Onarpen zabala lortzeko, enkapsulazio hori herri erabileran oinarritu zen. 1960ko hamarkadan, Estatu Batuek bi industrietan, informatika eta telekomunikazioa, posizio nagusia zutenez, estandarra jada argitaratutako American Standard Code for Information Interchangean oinarritu zen, ASCII izenez ezaguna, zeinak karaktere multzoan 26 × 2 alfabeto ingeleseko letrak (maiuskulak eta minuskulak) barne hartzen zuen. Geroago, ISOk emandako estandarrek, adibidez, ISO/IEC 10646 (Unicode Latin), ingelesaren alfabetoaren 26 × 2 letrak oinarrizko latindar alfabeto gisa definitzen jarraitu dute, beste hizkuntza batzuetako beste letrak kudeatzeko luzapenekin.
Erdi aroa
Mendebaldeko kristautasunaren hedapenarekin Erdi Aroan, pixkanaka, hizkuntza zeltak hitz egiten zuten Ipar Europako herriek alfabeto latinoa bereganatu zuten (Ogam alfabetoa ordezkatuz) edo hizkuntza germaniarrak (lehengo alfabeto errunikoa ordezkatuz) edo hizkuntza baltikoak hitz egiten zituzten iparraldeko herriek, baita uraldar hainbat hizkuntzatako hiztunek ere, batez ere hungariera, finlandiera eta estoniera.
Idazkera latindarra Mendebaldeko eslaviar hizkuntzak eta hegoaldeko hainbat eslaviar hizkuntza idazteko ere erabili zen, haiek hitz egiten zuten jendeak erromatar katolizismoa hartu baitzuen. Ekialdeko eslaviar hizkuntzetako hiztunek, oro har, zirilikoa hartu zuten kristautasun ortodoxoarekin batera. Serbiar hizkuntzak bi idazkerak erabiltzen ditu, zirilikoa nagusi da komunikazio ofizialean, eta latina, beste leku batzuetan, Hizkuntzaren eta Alfabetoaren Erabilera Ofizialeko Legeak zehazten duen moduan.
XVI. mendetik aurrera
1500. urtean, oraindik, latinezko idazkera Mendebaldeko Europa, Iparraldeko eta Erdialdeko hizkuntzetara mugatzen zen batez ere. Ekialdeko Europa eta hego-ekialdeko eslaviar kristau ortodoxoek zirilikoa erabiltzen zuten gehienbat, eta alfabeto grekoa greko hiztunek erabiltzen zuten Mediterraneo ekialdean. Arabiar idazkera oso hedatuta zegoen Islamaren barnean, bai arabiar eta arabiar ez ziren nazioen artean, hala nola irandar, indonesiar, malaysiar eta turkiar herrien artean. Asiako gainerako herrialde gehienek hainbat alfabeto brahmiko edo txinatar idazkera erabiltzen zuten.
Europar kolonizazioaren bidez, latindar idazkera Ameriketara, Ozeaniara eta Asiako, Afrikako eta Pazifikoko zatietara hedatu da, gaztelania, portuges, ingeles, frantses, aleman eta herbeheretar alfabetoetan oinarritutako formetan.
Austronesiar hizkuntza askotan erabiltzen da, Filipinetako eta Malaysiako eta Indonesiako hizkuntzetarako barne, lehenagoko arabiar eta brahmiar alfabeto indigenak ordezkatuz. Sequoyah-k garatutako Cherokee silabarioaren formetan, oinarritzat hartu zituen Letrak latinak; hala ere, soinu-balioak guztiz desberdinak dira.