cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Patrick Troughton
Doctor Who
Hurrengo urte batzuetan berriz interpretatu zuen bigarren doktorearen papera, 1973an The Three Doctors atalean, 1983an The Five Doctors atalean eta 1985ean The Two Doctors atalean.
Ezpeleta jauregia
Ezpeleta jauregia edo Aguayoko markesen jauregia Iruñea hiriko Alde Zaharreko Kale Nagusian dagoen XVIII. mendeko eraikina da. Gaur egun Pablo Sarasate Nafar Musika Kontserbatorioaren egoitza da. Udako Euskal Unibertsitatearen Nafarroako egoitza egonkorra ere bertan dago 2017tik.
Historia
Jauregia 1709an Pedro Arriaran hargina eta Domingo Gaztelu eskulturgilearen eskutik eraikitzen hasi zen, hauek Espainiako Erregeordetzan zegoen León Berriko Erresumako agintari eta kapitain jenerala zen Agustin Etxeberz zenaren familiakoen (San Miguel de Aguayoko markesak) aginduz lan egin zutelarik.
Ilustrazio garaian Iruñean hainbat eraikin zaharberritu ziren, aurreko mendeetakoak ziren hainbat etxalde eraitsi egin zirelarik. Eraikuntza jarduera handiko aro honetan panoramikak, ikuspegiak, enparantza zabalak eta parkeak nagusi ziren hirigintza bat gailendu zen, honek monumentu multzoetara jotzeko joera zuelarik.
Patrick Troughton
Azken urteak
Telebistan lan ugari egiten jarraitu zuen. Estresaren ondorioz 1978an eta 1984an bihotzekoak izan zituen eta medikuek erretiratu zedin aholkatu bazioten ere Troughtonek lan eta lan jarraitu zuen. 1987an hirugarren bihotzekoak jota hil zen.
Ezpeleta jauregia
Historia
1800an Mexikon bizi zen San Miguel de Aguayoko markesak jauregia Ezpeletako kondeari saldu zion, honek bere gaur egungo izendapena eman ziolarik, eta bere armarria aurrealdeko ateburuan ezarri zuen. Urte batzuk beranduago Amparoko markesaren jabetzara igaro zen, eta 1918tik 1999ra Santa Teresa Jesuskoaren Konpainiako ikastetxea izan zen.
Patrick Troughton
Bizitza pertsonala
Hiru aldiz ezkonddu zen eta bi alaba eta lau seme izan zituen. David Troughton semeak antzerkiaren bidea jarraitu du eta Shakespeareren hainbat antzezlan egiteagatik da ezaguna.
Ezpeleta jauregia
Historia
2005tik aurrera Pablo Sarasate Nafar Musika Kontserbatorioaren egoitza da.
Eraikina
Aurrealdea erabat barrokoa da eta burudi trauskildun harrizko gorputz batek, adreiludun solairu nobleak osatzen dute, orakuluz amaitutako teilatupea duelarik. Domingo Gazteluk Oltzako harri zuriz gauzatutako aitzinalde handia nabarmentzen da, 1843an Victor Hugok «kanoi balaz apainduriko egloga» gisa deskribatu zuen. Honen arrazoia antzinalde edo aurrealdea lehenbiziko jabeen gustuko gai militarrek apaintzen dutela da: kanoiak, dominak eta gerlariak. Itsaslamina ere maiz ageri da. Deskribapen honi itxura sotileko ezkaratzeko eskailera eta atzealdeko barne patio handi bat ere gehitu behar zaizkio, guzti honek eraikin hau hiriko arkitektur zibilaren adibide adierazgarrienetakoa bilakatzen du.
Lannes
Lannes Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lannes udalerrian erroldatutako biztanleak 412 ziren. Familiak 176 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 244 etxebizitza zeuden, 178 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. 236 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 178 etxebizitza nagusietatik 143 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 107 etxek bost zituzten. 112 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 73 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 233 ziren, horien artean 160 aktiboak ziren eta 73 inaktiboak ziren. 160 pertsona aktiboetatik 146 lanean zeuden (78 gizon eta 68 emakume) eta 14 langabezian zeuden (4 gizon eta 10 emakume). 73 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lannes udalerrian 176 unitate fiskal zeuden, 414 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.049 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 margolaria eta 1 iturgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra brikolaje denda handi bat zen.
2000. urtean Lannes udalerrian 53 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.081 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vologeso II.a
Vologeso II.a Partiakoa Vologeso I.a Partiakoaren semea izan zen, Partiar Inperioko erregea 77 eta 80 bitartean. Oso gutxi ezagutzen da berari buruz. Dirudienez, bere osaba zen Pakorus II.a Partiakoak (78 eta 105 bitartean Partiar Inperioko erregea izan zena) garaitu eta tronutik kendu zuen.
Urkizu-Iturbe jauregia
Urkizu-Iturbe jauregia Elorrion dago, Durangaldean (Bizkaia). XVII. mendean eraiki zen Suso errebalean, estilo barroko zorrotzean, apaingarri gutxirekin, mende hartan Elorrion eraiki ziren jauregi gehienak bezala.
Urkizu leinua Elorrioko ospetsuena eta ahaltsuena izan zen. Abendaño etxean zuen jatorria. Gaur egun ere, zortzi etxe daude fatxadetan leinuaren armarria dutenak. Iturbe leinua, berriz, Lekeriketa auzotik zetorren. Familia biak elkarrekin hasi ziren Mundu Berriko merkataritzan, eta ezkontza bidez indartu egin zituzten bien arteko harremanak.
Historia
Erdi Aroan beste hiribildu hesituen antzera, Elorrion ere, behin bando-gerrak amaituta, bakealdi bat iritsi zen. Egoera hartan, leinu nagusiek auzoetako dorretxeak utzi eta herrian kokatu ziren.
XVI, XVII eta XVIII. mendeetan Elorrioko zenbait familia buru-belarri sartu ziren Mundu Berriko merkataritzan, eta horrek dirua barra-barra ekarri zuen herrira, batez ere familia horien eskuetara. Eta familia horiek diruaren zati bat inbertitu zuten eraikin ikusgarriak egiteko.
Guk dakigula, XVI. mendean Mundu Berriko merkataritzan aritzeko asmoz Sevilla zapaldu zuten lehen elorriarrak izan ziren Pedro Perez Urkizu eta Zenita eta Juan Otxoa Iturbe. Seguruenik hara iritsi ziren Gipuzkoako zenbait merkatariren arrastoari jarraituta, hala nola Ibañez Hernani familia mondragoetarra. Handik aurrera, Sevilla bihurtu zen fortuna egiteko aukera paregabea elorriar askorentzat.
Negozioetan bidelagun izatetik, senide izatera iritsi ziren Urkizu eta Iturbe familiak, ezkontza erababili baitzuten bien arteko harremana estutzeko. Urkizu-Iturbe jauregi hau da erabaki horren ondorio zuzena.
Ezaugarriak
Urkizu-Iturbe jauregia Suso errebalean eraiki zen, estilo barroko zorrotzean, apaingarri gutxirekin, garai hartan Elorrion egin ziren jauregi gehienak bezala.
Fatxada nagusian jauregiak Urkizu eta Iturbe leinuen armarria dauka, zehazkiago, Juan Urkizu Gerbellano kapitainarena eta haren emaztearena Katalina Iturbe Otalora, zeinek seme bat izan zuten, Tomas Urkizu Iturbe, 1655ean Alcantarako Ordenako zaldun izan zena.
Enneapterygius randalli
Enneapterygius randalli Enneapterygius generoko animalia da. Arrainen barruko Tripterygiidae familian sailkatzen da.
Urkizu-Iturbe jauregia
Ikus, gainera
Ondare zibila ikusgarria da Elorrion, batez ere arkitekturari dagokionez. Behin XV. mendean leinuen arteko gerrak atzean utzita, Elorrio aldatu egin zen: apurtu egin zen hiribilduaren harresia, eta herria errebaletara zabaldu zen, jarduera ekonomikoa bizkortu egin zen eta, ondorioz, “aberats berriak” agertu. XVI, XVII eta XVIII. mendeetan Elorrioko zenbait familia Sevillara joan eta buru-belarri sartu ziren Mundu Berriko merkataritzan —burdin fabrikatuen salerosketan bereziki—, eta horrek dirua barra-barra ekarri zuen herrira, batez ere familia horien eskuetara. Eta familia horiek diruaren zati bat inbertitu zuten eraikin ikusgarriak egiteko.
Horrek markatzen du, dudarik gabe, Elorrioko arkitektura zibilaren urrezko aroa, zeinak hartzen baititu XVI, XVII eta XVIII. mendeak batez ere. Horra Elorrioko eraikin zibil nabarmenen zerrenda bat, mendeen arabera banatuta:
Khakasera
Khakasera (Хакас тілі, Khakas tîlî) khakasiarren hizkuntza da, turkiar hizkuntzen familiakoa. Hizkuntza eranskari honek 20.000 hiztun inguru ditu, gehienek errusieraz ere egiten dutenak. Hainbat aldaera ditu, khakasiar tribuen arabera.
My Best Gal
My Best Gal 1944ko Anthony Mann estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Kitty O’Hara, ikuskizunen munduko famili bateko senidea, kafetegi batean ari da lanean. Bere sendiak ordea neska ere agertokira igo dadin nahi luke, eta horretarako, Johnny McCloud izeneko konpositore hasiberriaren musika lortzen diote.
Motz
Motz Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Motz udalerrian erroldatutako biztanleak 384 ziren. Familiak 172 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 248 ziren, horien artean 188 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 188 pertsona aktiboetatik 176 lanean zeuden (91 gizon eta 85 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Motz udalerrian 179 unitate fiskal zeuden, 407 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.238 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
2000. urtean Motz udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 351 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Manuel Erice
Manuel Erice Oronoz (Iruñea, 1965eko abenduaren 18a - Iruñea, 2018ko abuztuaren 12a) nafar kazetaria izan zen. ABC egunkariaren berri-emailea izan zen Washingtonen.
Saint-Christophe-sur-Roc
Saint-Christophe-sur-Roc Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Christophe-sur-Roc udalerrian erroldatutako biztanleak 547 ziren. Familiak 210 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 83 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 83 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 249 etxebizitza zeuden, 213 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 230 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 213 etxebizitza nagusietatik 183 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 52 etxek lau zituzten eta 126 etxek bost zituzten. 171 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 72 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 133 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 348 ziren, horien artean 283 aktiboak ziren eta 65 inaktiboak ziren. 283 pertsona aktiboetatik 266 lanean zeuden (146 gizon eta 120 emakume) eta 17 langabezian zeuden (4 gizon eta 13 emakume). 65 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Christophe-sur-Roc udalerrian 227 unitate fiskal zeuden, 592,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.700 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 eraikuntza enpresak eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Saint-Christophe-sur-Roc udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.170 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Con Air
Con Air 1997ko Simon West estatubatuar zinema zuzendariaren akziozko filma bat da. Bertan, Nicolas Cage, John Cusack, John Malkovich, Steve Buscemi eta Colm Meaney aktoreek antzeztu zuten.
Filmak bi Oscar Sarietarako izendapenak jaso zituen, Jatorrizko abesti onenaren Oscar Saria eta Soinu edizio onenaren Oscar Saria (Kevin O'Connell, Greg P. Russell eta Art Rochester), nahiz eta azkenean bi sariak Titanic filmak irabazi zituen.
Argumentua
Oso arriskutsuak diren preso batzuk hegazkin batean goreneko segurtasuneko espetxe berri batera lekualdatu behar dituzte, haien artean herrialde osoko gaizkile eta hiltzaile anker eta arriskutsuenak daudelarik, tartean herrialde guztiko serieko hiltzaile handiena den Garland Greene (Steve Buscemi). Hegazkin horretan Cameron Poe (Nicolas Cage) ere badoa, berriki aldi baterako askatasuna lortu eta bere emazte eta alabarekin elkartzeko beste asmorik ez duen presoa. Halere, hegaldian, Cyrus Birusa Grissom (John Malkovich) preso buruargiak antolatutako hegazkin bahiketa bat jazoko da, Poek gertakizun horretan nahi gabe parte hartu beharko duelarik. Poe, Cyrus eta bere presokideek eskifaia guztia erail eta hegazkina Las Vegas hiriaren aurka talka eginarazi ez dezaten ekiditen saiatuko da. Bienbitartean, Vince Larkin (John Cusack) polizia judizialak bere buruzagiek eskifaia errugabea daraman hegazkina misilez leherrerazi ez dezaten konbentzitu beharko ditu, Poe iraganean polizia izan zenez egoera hori konpondu dezakelako konfidantza baitu.
Saint-Bertrand-de-Comminges
Saint-Bertrand-de-Comminges (Sent Bertran de Comenge okzitanieraz) Garona Garaia departamenduko udalerria da, Okzitania eskualdean. Les plus beaux villages de France sailan izendatuta dago.
Oilar (arraina)
Oilar Pleuronektidoen familiako zenbait arrain osteiktieren izen arrunta da. Lepidorhombus izeneko generoa osatzen dute, espezie bik osatuta:
Saint-Bertrand-de-Comminges
Bertatik Done Jakue bidea igarotzen da, Pirineotako Via Piemont ibilbidetik.
Euskara
Euskararen historiarako leku esanguratsua da, akitanierazko (antzinako euskara edo antzinako euskal taldearen hizkuntza) izen gehien eman dituen gunea da. Joakin Gorrotxategik 84 epigrafe eta zenbait zati zenbatu zituen.
Beddington (Maine)
Beddington Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Washington konderrian kokatuta dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
San Zoiloren monasterioa
San Zoiloren monasterioa (monasterio de San Zoilo) Carrión de los Condes herriko mendebaldean dagoen beneditar monasterio ohi eta hotela da. Carrión ibaia zeharkatzen duen zubitik gertu eraikia, 2015ean UNESCOk Donejakue bidearen zerrendan sartu zen.
1157ko ekainaren 2an Antso Jakitunak bertan ezkondu zuen Antsa Gaztelakoa.
Inpresionismoa musikan
Inpresionismo musikala XIX. mendearen amaieran eta XX. mendearen lehen erdian sortu zen musika klasikoko Europako musika-mugimendu bat izan zen, batez ere Frantziako musikan; musikagileek instrumentuen konbinazio berriak probatu behar zituzten tinbre-aberastasun handiagoa lortzeko.
Alemaniako musika erromantiko berantiarraren erreakzio gisa hasi zen, barroko aurreko musika-estiloen eraginez, hala nola Erdi Aroko mendebaldeko musika eta Errenazimentuko musika, musika-hizkera tekla nagusiak eta txikiak lausotuz, harmonia ez-funtzionala eta tarte perfektuen paralelismoa, modalitatea, maiztasunaren erabilera.
Inpresionismoa izena lehen ere erabiltzen zen 1860-1870 urteetako pintura izendatzeko, bi arteen ezaugarriak oso antzekoak baitziren. Inpresionismo musikalean, tinbreei garrantzi handia ematen zaie, eta horrekin efektu desberdinak lortzen dira. Garai honetan tekla nagusien eta txikien (tonal musika) erabilera dramatikoa izan zen bitartean, musika inpresionistak disonantziaren erabilera estandarizatu bat egiteko joera zuen. Ezohiko eskala, esate baterako, tonu-eskala osoa ere mugimendu honen tipikoak dira.
Gainera, denborak ez direla linealak, inpresio-segida batean doa. Modu honetan erlazionatuta dago inpresionismo piktorikoarekin, zeinak kolorezko pintzelkada txikien bidez lortu zituen irudiak. Konpositore erromantikoek musika forma luzeak erabiltzen zituzten bitartean, adibidez, sinfonia eta kontzertua, konpositore inpresionistek konpositore erromantikoek landutako noktura, arabeskoa eta aurreskua bezalako formen alde egiten zuten bitartean.Garai hartan inpresionistak deitu genezakeen bi egile bakarrak Claude Debussy eta Déodat de Séverac dira, nahiz eta azken hau ez dagoen ondorengo autore askok bezain onartua. Hala ere, Claude Debussy da egile inpresionista nabarmenena, Maurice Ravel eta Erik Satie frantsesekin batera.
Inpresionismoaren hastapenak
XIX. mendearen amaieran, abangoardiak eta aurrerabideak ez zuten inoiz hainbesteko eraginik izan politikan, gizartean eta artearen esparruan. Musikan, pinturan bezala, inpresionismoa sortu zen, erabateko askatasuna harmonikoki eta erritmikoki (aldez aurretik finkatutako parametroak errespetatuz, baina edozein unetan manipulatzeko modukoak) eta esperimentazioa izan ziren mugimendu honen bi ezaugarri nagusiak. Zalantzarik gabe, Claude Debussy da hein handi batean inpresionismoaren sortzaile eta egile nagusia, eta Frantzia mugimendu abangoardista handi horren sorlekua.
Inpresionismoaren alderdiak
Inpresionismoa, musikan zein beste arte batzuetan, ideiak nolabait iradokita adierazteko ideiatik sortzen da. Hurbiletik orbanak ikusten dira eta urrundik irudi bat sortzen du nolabait esateko. Adibidez, lehen argazkian, Parlamentu britainiarra ikus daiteke, bere forma nekez ikus daitekeen moduan erretratatuta.
Inpresionismoaren musikaren alderdiak
Ez dago teoriarik. Entzun besterik ez duzu egin behar. Plazera legea da. Musika pasioz gustatzen zait. Eta gustatzen zaidalako bera itotzen duten tradizio antzuetatik askatzen saiatzen naizelako. Arte libre bat da sortzen - aire librean artea, mugarik gabe, elementuak bezala, haizea, zerua, itsasoa. Ez da inola ere itxi eta arte akademiko bihurtu behar.
Claude Debussy Maurice Ravel edo Camille Saint-Saëns bezalako autoreak bere garaiko musikarekin esperimentatzera ausartu ziren, eta orduko obretatik ezberdina zen zerbait sortzera. Baina Claude Debussy izan zen lehena aurrekoaren guztiz bestelako musika bat sortzen, eta inoiz entzun gabea.
Claude Debussy
Zalantzarik gabe, Claude Debussy da autore inpresionista nagusia, historiako musika boteretsu eta originalenetako baten sortzailea, Antzinako Grezia ko mitologia ko edo ametsetako espazioetara eramaten gaituena, betiere XIX. mende amaierako Paris bohemioaren esentzia ahaztu gabe. Bere musika nolabait "lanbrotsua" da, urrutiko kantuak eta oihartzunak gogora ekarriz, eta etengabe aldakorra eta iragarrezina.
Musikako beste funtsezko ezaugarrietako bat hasieran musika-motibo sinple eta errepikakor bat sortzea da, obra osoan zehar aldatuz doana, eta, begi hutsez ikusten ez bada ere, antzezlanaren esaldi guzti-guztietan agertzen dena.
Maurice Ravel
Joseph Maurice Ravel (Ziburu, Lapurdi, 1875eko martxoaren 7a - Paris, 1937ko abenduaren 28a) XX. mendeko musikari frantsesa zen. Bere lanak, inpresionismoarekin maiz lotua, estilo neoklasiko ausarta eta, batzuetan, espresionismoaren ezaugarriak erakusten ditu, eta herentzia konplexu baten eta pianorako eta orkestrarako musika irauli zuten aurkikuntza musikalen emaitza da. Orkestrazioaren maisu gisa eta artisau zorrotza bezala ezagutzen da. perfekzio formala landuz, aldi berean erabat txeratsua izateari utzi gabe, Ravel nabarmendu zen «adimenaren jolas sotilenak eta bihotzaren efusiorik ezkutuenak» (Le Robert) azaltzeagatik.
Koruko haurrak eta beste obra batzuk ere bai.
Beste lan inpresionistak
I Pini di Roma (Erromako pinuak) (1924).
Evocations (Evocaciones) (1910-1911).
Le Festin de l 'araignée (1912).
Bacchus et Ariane (Baco eta Ariadna) (1930).
Ariane et Barbe-bleue (Ariadna eta Bizarurdin) (1907).
Requiem (1922).
Chalancey
Chalancey Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chalancey udalerrian erroldatutako biztanleak 128 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 66 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 60 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 38 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 28 etxek bost zituzten. 43 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 73 ziren, horien artean 60 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 60 pertsona aktiboetatik 55 lanean zeuden (33 gizon eta 22 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chalancey udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 124 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.157,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Chalancey udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aljaimako geltokia
Aljaima Malagako Renfe Aldirien geltokia da, udalerrian kokatuta dagoena.
Biermont
Biermont Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Biermont udalerrian erroldatutako biztanleak 156 ziren. Familiak 59 ziren, horien artean 11 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 7 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 30 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 67 etxebizitza zeuden, 57 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 67etxeak ziren. 57 etxebizitza nagusietatik 52 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 100 ziren, horien artean 81 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 81 pertsona aktiboetatik 77 lanean zeuden (43 gizon eta 34 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Puget-Rostang
Puget-Rostang Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Puget-Rostang udalerrian erroldatutako biztanleak 107 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biermont
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 garraio enpresa zen.
Puget-Rostang
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biermont
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Biermont udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 658 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Meroles cuneirostris
Meroles cuneirostris Meroles generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Puget-Rostang
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 63 ziren, horien artean 51 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 51 pertsona aktiboetatik 48 lanean zeuden (19 gizon eta 29 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Völklingengo burdingintza
Völklingengo burdingintza izenarekin (alemanez Völklinger Hütte) UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen Sarre estatuko Völklingen hiriaren ondoan dagoen burdin lantegia.
Puget-Rostang
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
Völklingengo burdingintza
XIX mendearen bukaeran eta XX mendearen hasieran eraiki eta hornitu zen eta gaur egun oraindik garai hartako makinek bertan diraute. Horrek egiten du berezi, izan ere mendebaldeko Europan eta Ipar Amerika osoan ez baita horrelako beste lantegirik ezagutzen.
Historia
1873an hasi zuen lantegiaren eraikuntza Julius Bruch ingeniariak baina diru arazoak zirela eta lehenengo labe garaia ez zen 1876 arte ezarri.
Puget-Rostang
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren eta 1 argiketaria.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Völklingengo burdingintza
Historia
Inbertsio bikaina izan zen, izan ere 1890 urterako Völklingengo lantegiak Alemania osoan altzairuzko biga gehien ekoizten baitzituen. 1898 eta 1899 artean erregai gisa gasolina erabiltzen hasi ziren.
Hainbat produktu egiten ziren 1911ean Völklingenen, hala nola, altzairu eta burdinezko piezak, ongarriak, amoniakoa, benzina eta errekuntzako beste hainbat azpiproduktu.
Bigarren Mundu Gerraren garaian Belgika, Herbehereak, Luxenburgo, Italia eta Sobietar Batasuneko presoak aritu ziren lanean oso baldintza txarretan. Gerra bukatu zenean Frantziak agintzen zuen Sarre estatuan eta orduan lantegian 17.000 langile zebiltzan.
Turismoa
Lantegiak 1986an ixti zituen ateak eta 1994ean UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen. Gaur egun 100.000 turista inguruk bisitatzen dute urtero. 2004ean Ferrodrom® - adventure world of iron (Ferrodrom® - burdingintzaren abentura) ibilbidea eratu zuten.
Sovere
Sovere Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Soverek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Autonomismo
Autonomismo izan daiteke:
Stath Lets Flats
Stath Lets Flats britainiar telesaila da, Jamie Demetriouk Channel 4 katerako sortua.
Sinopsia
Etxebizitzen negozioan egiten du lan Stath greziarrak, Londresen kokaturiko familia enpresa batean. Aitak erretiroa hartuko du berehala, eta bera da proiektuari segida emateko pertsona seinalatua, baina ezdeusa da alokairu etxeak kudeatzeko garaian.
Enneapterygius rhabdotus
Enneapterygius rhabdotus Enneapterygius generoko animalia da. Arrainen barruko Tripterygiidae familian sailkatzen da.
Völklingen
Völklingen Alemaniako udalerria da. Sarre estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Rolleville
Rolleville Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rolleville udalerrian erroldatutako biztanleak 1.137 ziren. Familiak 385 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 116 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 185 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 412 etxebizitza zeuden, 392 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 406 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 392 etxebizitza nagusietatik 332 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 61 etxek hiru zituzten, 129 etxek lau zituzten eta 188 etxek bost zituzten. 345 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 160 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 208 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Kristina Rodriguez (noblea)
Kristina Rodriguez (c. 1075-?) gaztelar noblea izan zen, Cid Campeador mertzenario ospetsuaren alaba. 1099. urte inguruan, Ramiro Iruñekoa- 1104an Monzóngo jauna bilakatuko zena- ezkondu zuen. Bi seme alaba izan zituzten:
Rolleville
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 723 ziren, horien artean 496 aktiboak ziren eta 227 inaktiboak ziren. 496 pertsona aktiboetatik 472 lanean zeuden (262 gizon eta 210 emakume) eta 24 langabezian zeuden (4 gizon eta 20 emakume). 227 pertsona inaktiboetatik 68 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 106 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Spirano
Spirano Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Spiranok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Rolleville
Diru sarrerak
2009an Rolleville udalerrian 386 unitate fiskal zeuden, 1.055 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.613 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Rolleville udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 612 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
The Great Flamarion
The Great Flamarion 1945eko Anthony Mann estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Flamarionek vaudeville-ikuskizunetan tiratzaile izatea du ogibide. Emakumeak gorrotatzen ditu duela hamabost urteko amodio istorio zaputz baten ondorioz. Connie Wallace, bere laguntzailearen senarrak ere berarentzat lan egiten du. Conniek harekin maiteminduta dagoela sinestaraziz, Flamarion limurtzen duenean, honen senarra "ustekabean" hilko da.
Meroles micropholidotus
Meroles micropholidotus Meroles generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Spinone al Lago
Spinone al Lago Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Hareako mihi-arrain
Hareako mihi-arraina (Pegusa lascaris) Soleidae familiako ur gaziko arraina da, ipar-ekialdeko Ozeano Atlantikoan, Itsaso Beltzan eta Mediterraneo itsasoan bizi dena.
Marc Okrand
Marc Okrand klingon fikziozko hizkuntza asmatu zuen hizkuntzalari amerikarra da. Okrand Paramount Pictures-ek kontratatu zuen hizkuntza sortzeko eta Star Trek telesaileko aktoreei irakasteko. Bere lanik ezagunena Klingoneko hiztegia da, eta hizkuntzarekin erlazionatutako erreferentziazko liburuak.
Bedford (New Hampshire)
Bedford Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Hillsborough konderrian kokatuta dago, New Hampshire estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
William Cowper
William Cowper (Great Berkhampsted, Hertfordshire, 1731ko azaroaren 26a - East Dercham, Norfolk, 1800eko apirilaren 25a) poeta ingelesa eta Erromantizismoaren aitzindaria izan zen.
Sei urte zituela ama galdu zuen. Tratu txarrak jasan zituen gero eskola lagunengandik. Nortasuna aldatuta bere buruaz beste egiteko saio baten ondoren, urtebete eman zuen eroetxe batean. Bertan idatzi zuen Eroaldi batean idatziriko oharrak liburua. Gero, apaiz estuegi baten eraginak nahastu zuen Cowperren nortasun hauskorra: erlijio arazoak zirela eta, burutik egin zen (1773-1776). Garai honen ondoren, erlijio eta amodiozko poemak idatzi zituen. 1781. urtean Diverting history of John Gilpin balada komikoa idatzi zuen, eta 1785ean The Task (Enigma) poema bilduma.
Hamabi Taula
Hamabi Taulen legea (latinez: lex duodecim tabularum edo duodecim tabularum leges) zuzenbide erromataren hasieran zegoen legea izan zen. Erromatar Errepublikaren konstituzioaren eta mos maiorumen (arbasoen ohitura) nukleoa sortu zuten.
Pasarteak
Hona hemen taulak nola ziren ezagutzeko pasarte batzuk :
I. Taula (zuzenbide prozesala)
Lehenengo taulak zuzenbide prozesalarena zen. Hona hemen pasarte batzuk:
II. Taula (zuzenbide zibila)
II.a I. taularen jarraipena da, hau da zuzenbide prozesala arautzen du. Hona hemen pasarte bat:
III. Taula (zorrak)
III. Taulan zorrak epaitzeko arauak ematen zituzten. Hona hemen pasarte batzuk:
IV. Taula (aitak eta semeak)
IV. Taulak familiaren zuzenbideaz arduratzen zen, hau da, familiaren barneko harremanei buruz, non aita (paterfamilias) jaun eta jabea izan zen. Hona hemen pasarte batzuk:
V. Taula (jaraunspena)
Taula honek Ondorengotza arautzen zuen, bai testamendu bidezkoa bai testamendu gabekoa. Hona hemen pasarte batzuk:
Gaius legelariak hau berretsi zuen.
VI. Taula (jabetza)
VI. eta VII. taulek obligazioen zuzenbidea arautzen dute: nexum finkatuz. Gero Lex Poeteliae-Papiliaek nexum indargabetu zuen. Hona hemen pasarte bat:
VIII. Taula (zuzenbide penala)
Taula honek zuzenbide penalaren oinarriak finkatzen ditu. Hona hemen pasarte nagusia:
IX Taula (zuzenbide penala)
IX. taulan aurrekoan hasitako bideari ekiten diote, legeen aurrean abantailak kenduz. Hona hemen gero konstituzio modernoetan agertuko den ideia bat:
X. Taula (zuzenbide administratiboa)
X. Taulan hiria gobernatzeko arauak ezartzen dituzte: suteen aurrean zer egin edota nola mantendu osasun publikoa. Hona hemen adibide bat:
XI. Taula (ezkontza)
Zizeronek hamar gizonek hamar taula zuzentasunez eta zuhurtziaz idatzi ondoren, hurrengo urtean beste hamar gizonek ordezkatu zituzten eta horiek bi taula gehitu zituztela esan zuen. Lege honen bidez, aitoren semeen (patrizioak) eta herritar xeheen (plebeioak) arteko ezkontzak debekatu zituzten.
Honela zioen legeak:
XII. Taula
Azken legea saski-naski bilakatu zen, beste tauletan zegoena mantentzeko. Hona hemen adibide bat:
Maylandia nkhunguensis
Maylandia nkhunguensis Maylandia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Enneapterygius rhothion
Enneapterygius rhothion Enneapterygius generoko animalia da. Arrainen barruko Tripterygiidae familian sailkatzen da.
Etruskologia
Etruskologia arte eta kultura klasikoak aztertzeko esparruan kokatutako azpi-diziplina akademiko bat da etruskoak aztertzen dituena. Zibilizazio hori Erromatar Errepublikak bereganatu zuen. Profesional askok Etrurian eragin handia izan zutelako, Antzinako Erroma eta Antzinako Greziako historia, kultura eta arkeologia ere aztertzen dituzte.
Jakintzagaiaren historia
XV. mendean, Giovanni Annio monjeari esker, Etruriarren mundua berraurkitzen hasi zen. Etruskoei bereziki eskainitako lehen ikertzaileetako bat Thomas Dempster (1570-1625) historialari eskoziarra izan zen; latinez De Etruria Regali Libri Septem saiakera idatzi zuen. XVIII. mendean, L. Lanziren izaera zientifikoa hartzen hasi ziren ikerketak nabarmentzen dira. Ordura arte, Antzinatea historialarientzako Grezia eta Erroma esan nahi zuen, besterik ez. Etruskoenganako zaletasuna XIX. mendean areagotu zen, Stendhal, Jules Michelet eta Goethe bezalako idazle ospetsuei esker. Garai horretan etruskoak erromatar ikuspegiaren arabera irudikatzen zituzten: krudelak, nagiak, oso erlijiosoak, orgiastikoak eta heriotzarekin eta etorkizunarekin obsesionatuak. Estereotipo horrek XX. mendearen hasierara arte iraun zuen. XX. mendean zehar, ikerketa berriei esker, ideia horiek apurtzen joan ziren.
1930ean Formes aldizkari frantsesak arte etruskoa laudatu eta deskribatu zuen, erromatarretik behin betiko bereiziz. Etruskoetan espezializatutako lehen aldizkaria Studi Etruschi izan zen baina izan dira gehiago. Aldizkari garaikidearen adibide bat 1994an argitaratzen hasi zen Etruscan Studies: Journal of the Etruscan Foundation estatubatuarra da. Beste ikerketa batzuk, ingelesez ere, ez hain teknikoak, Etruscan News eta Etruscan News Online agerkarietan jaso egin dira.
Hauek dira diziplina horretan ikerlari garrantzitsu batzuk: Massimo Pallottino, Larissa Bonfante, Giovanni Colonna, Carlo M. Lerici eta M. Cristofani.
Harm Ottenbros
Harm Ottenbros (Alkmaar, 1943ko ekainaren 27a - Strijen, 2022ko maiatzaren 4a) herbeheretar txirrindularia izan zen.
Kirol ibilbideko garaipenik nabarmenena 1969ko Munduko Txirrindularitza Txapelketa izan zen, Zolderren jokatu zena. Helmugara zentimetro batzuetako aldearekin iritsi zen Julien Stevens belgikarrarekiko.
Los Ramassièrsko geltokia
Los Ramassièrs (Les Ramassiers, frantsesez) Okzitaniako Colomèrs udalerriko geltokia da. Tolosa Okzitaniako aldirien lineko zerbitzuak ditu.
Ramón Reparaz
Ramón González Repáraz (Donostia, Gipuzkoa, 1931ko urriaren 14a - Madril, Espainia, 2006ko abenduaren 28a) aktorea izan zen. Emaztea Mara Goyanes espainiar aktorea zuen. Bikoizketa arloan ere lan egin zuen, adibidez, Harry Potterren kapela bikoiztu zuen gaztelaniara.
Los Ramassièrsko geltokia
Historia
Geltokia 2003ko irailaren 1an inauguratu zen.
Sarbideak
Geltokia sarbide, trenbide eta nasa bakarrekoa da, sarbidea kaleko kotan dagoela.
Konexioak
Ez dago beste konexioak geltokian.
Bedford (New York)
Bedford Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Westchester konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Petrocephalus wesselsi
Petrocephalus wesselsi Petrocephalus generoko animalia da. Arrainen barruko Mormyridae familian sailkatzen da.
Uhin sismiko
Uhin sismikoak sismo edo leherketa baten ondoren Lurraren materialen arteko mugimenduak sortzen dituen uhinak dira. Materialen dardarak uhin modura mugitzen dira Lurra alde batetik bestera zeharkatuz.
Motak
Uhin sismikoek bi motako dardara higidurak eragiten dituzte Lurraren barruan higitzen diren bitartean. Eta horren ondorioz bi motako uhinak bereizten dira:
Yassi Ashki
Yasaman Ashki, Yassi Ashki izenez ezagunagoa, RAH Fundazioaren eta Ctrl + S webgunearen sortzaile den Irango osasun-ekintzailea da.
Atractaspidinae
Atractaspidinae suge azpifamilia bat da. Lamprophiidae familiaren barruan sailkatzen da. Afrika eta Ekialde Hurbilean bizi dira. Batzuetan familia izaera ematen zaie, Atractaspididae izenarekin.
Yassi Ashki
Ibilbidea
Ashki Teheranetik (Iran) Estatu Batuetara joan zen 2011n, Indianako Unibertsitatean ikastera. Sexu-transmisiozko infekzioei (ETS) buruzko zenbait liburuxka irakurri ondoren, inoiz ez ziotela ezer erakutsi infekzio horiei buruz ohartu zen. Urte batzuk geroago, Narges Dorratoltaj bere lagun irandarrarekin batera, pertsiar hiztunentzako sexu osasunari buruzko webgune bat martxan jartzea erabaki zuen. Ctrl-S webgunea Ctrlstd.com webgunean kaleratu zen 2014an, Mayo Klinikaren, Gaixotasunen Kontrolerako eta Prebentziorako Zentroen eta Planned Parenthood erakundearen sexu-osasunari buruzko 800 artikulu ingururen itzulpenekin.
Ondoren, taldea berrogeita hamar pertsona baino gehiagora zabaldu zen, eta bi fundatzaileek gobernuz kanpoko erakunde bat zuzentzen dute orain, Estatu Batuetan RAH Foundation gisa eta Iranen Ctrl + S gisa erregistratua. Irango Osasun eta Medikuntza Ministerioarekin negoziatu ondoren, Irango meskita eta eskoletan sexu-osasunari buruzko tailerrak egiteko baimena lortu zuten. Landa-komunitateetan hezteko boluntarioak ere prestatzen dituzte. 2015ean, Hide and Seek kaleratu zuten RAH Fundazioaren pean, haurren sexu-abusuaren inguruan kontzientziatzea eta heztea ardatz duen erakundearen pean.
Mah-e Asal
Ashki 2018ko maiatzaren 29an gonbidatu zuen Mah-e Asalek (Irango zuzeneko telebista-saio ezaguna), bere esperientziak azaltzeko. Iranen giza papilomaren birusaren aurkako txertoen beharraz ere hitz egin zuen, eta GPBa diagnostikatu ziotela adierazi zuen, batzuetan GIB/hiesaren antzekoak diren sintomak dituen nahasmendu autoimmunea, alegia, sistema immunologikoari eragiten diona. Elkarrizketa horren ostean, Rakhshān Banietemad zinema zuzendari eta gidoilari irandarrak Ashkiri laguntzeko konpromisoa hartu zuen. Ashkit-en iruzkin eztabaidagarriak zalantzan jarri eta kritikatu zituzten pertsonek eta hainbat iturrik, informazio faltsua edo engainagarria edukitzeagatik.
Siena
Siena erdialdeko Italiako hiria da, Toskana eskualdekoa. 445 km²-ko eremua du eta 2015eko irailean 53.877 biztanle zituen. Gizateriaren Ondare izendaturik dago, Erdi Aroko eraikinen multzo ederra dela eta.
Historia
Etruriarren hiri izan zen lehenik eta erromatarren mendeko kolonia geroago. 800. urtean Karlomagnok menderatu zuen; XII. mendean errepublika gibelino burujabe bihurtu zen. XII. mendetik XIII.aren amaiera arte garrantzi handiko salerosketa eta finantza gunea izan zen. Florentziaren kontra borrokatu zen Florentzia guelfoa baitzen eta Sienarekiko nagusitasuna lortu nahi baitzuen; 1260an Florentziaren kontra garaipena lortu zuen baina Karlos Anjoukoak, Florentziaren aldeko zenak, Sienari eraso eta menderatu zuen. 1298an Sienaren gainbehera hasi zen krisi ekonomikoaren (1298an Buognasori Sienako familia aberatsenak hondoa jo zuen eta ekonomian nahasmendu handia sortu zen) eta 1348an izurri beltzak sortu zuen hondamendiaren ondorioz.
XIII. mendearen bukaeran eta XIV.aren hasieran, hiriaren gainbehera hasi zenean, Sienan arteak indar handia hartu zuen, pinturak bereziki; aipagarriak dira besteren artean, Duccio, Simone Martini eta Pietro Lorenzetti margolariak, bizantziar estiloan oinarritu eta gotikoaren ezaugarri nagusiak (argiaren eta kolorearen erabilera) landu zituztenak.
1487-1512 bitartean Pandolfo Petrucci tiranoaren mendean izan zen harik eta 1524an Espainiako Karlos V.aren esku gelditu zen arte; espainiarrek 1557ean Kosme I.a Medicikoaren esku utzi zuten eta Toscanaren parte bihurtu zen. 1861ean Toscanako gainerako lurrekin batera Italiako Erresuman sartu zen.
Mugakideak
Sienak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Klima
Köppen klima sailkapenaren arabera, Sienak klima azpitropikal hezea du (Cfa).
Ondarea
Erdi Aroko eraikuntza asko gorde dira; besteak beste, aipagarriak dira katedrala, San Domenicoren eliza eta XIII. eta XIV. mendeetako jauregiak.
Enneapterygius rubicauda
Enneapterygius rubicauda Enneapterygius generoko animalia da. Arrainen barruko Tripterygiidae familian sailkatzen da.
Nablus
Nablus (arabieraz: نابلس Nāblus; hebreeraz: שכם) Zisjordaniako hiria da. Bertan 120.000 biztanletik gora aurki daitezke. 1993ko Osloko Hitzarmenaz geroztik Palestinaren menpe dagoen hiria da.
Wolff-Parkinson-White sindrome
Bihotz-taupada bizkorreko pasarteak ez dira normalean bizitza arriskuan jartzen, baina bihotzeko arazo larriak gerta daitezke. Tratamenduak bihotz taupaden bizkorreko pasarteak gelditu edo prebenitu ditzake. Kateterretan oinarritutako (ablazioa) prozedurak etengabe zuzendu ditzake bihotzeko erritmo arazoak.
Bide elektriko gehigarria duten gehienek ez dute bihotz taupadarik azkarra. Wolff-Parkinson-White eredua deitua, egoera hau kasualitatez aurkitu da bihotzeko azterketa batean.
Kausak
Normalean seinale elektrikoek bihotzetik nolabaiteko bidea jarraitzen dute. Horrek bihotza aldizka laguntzen du. Horrek bihotzak laster gertatzen diren taupadak edo taupadak gehiagorik ez izatea ekiditen du.