cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santa Ageda (Izarbeibar)
Klima eta landaredia
Gares udalerria, iparraldetik hegoaldera, luzera handiko udalerria izanik, klima aldatu egiten da udalerriaren gunea zein den. Horrela, hegoaldean, mediterraneo klima kontinentala nagusitzen da, eta iparraldean klima mediterraneo-azpimediterraneoa dago. Batez besteko tenperatura 10 gradukoa da iparraldean eta 13 gradukoa hegoaldean. Prezipitazioak ere nahiko aldakorrak dira 500mm batez beste hegoaldean (urteroko egun euritsuak 75 dira), eta 1.000mm iparraldean (urteroko egun euritsuak 100 dira). Udalerriko gunerik menditsuenetan 1.000mm baino gehiago jausten dira urtero.
Garesko jatorrizko landaredia ia erabat galdu da nekazaritzaren eraginaren ondorioz. Oraindik ere, arte eta haritz batzuk badaude (13 hektarea baino ez XX. mendearen amaieran), baina udalerriaren gehienean sastraka eta mota askotako zuhaixkak dira nagusi. Birlandaturiko basoen azalera nahiko handia da, 767 hektarea, eta birlandaketa batez ere Austriatik ekarritako lariziar (Pinus nigra) eta pinu beltzekin egin zen.
Estazio meteorologikoa
Garesen estazio meteorologiko bat dago, itsasoaren mailatik 347 metrora, Nafarroako Gobernuak 1985ean jarritako estazio meteorologikoa dago.
Luzeret
Luzeret Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Santa Ageda (Izarbeibar)
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Záblatí (Žďár nad Sázavouko barrutia)
Záblatí Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 217 biztanle ditu eta 4.14 kilometro koadroko azalera. Žďár nad Sázavouko barrutian dago.
Luzeret
Biztanleria
2007an Luzeret udalerrian erroldatutako biztanleak 152 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Luxilus albeolus
Luxilus albeolus Luxilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Záblatí (Žďár nad Sázavouko barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1359 urtean egin zen.
Arnold Scholten
Arnold Scholten (1962ko abenduaren 5a - ) Herbehereetako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Amsterdamgo Ajax eta Feyenoord Rotterdam.
Luzeret
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Luzarches
Luzarches Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Luzeret
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Luzarches
Biztanleria
2007an Luzarches udalerrian erroldatutako biztanleak 4.084 ziren. Familiak 1.642 ziren, horien artean 489 pertsona bakarrekoak ziren (204 bakarrik bizi ziren gizonak eta 285 bakarrik bizi ziren emakumeak), 450 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 553 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 150 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Albal
Albal Valentziako Erkidegoko udalerria da, Horta Sud eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Luzeret
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 89 ziren, horien artean 59 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 59 pertsona aktiboetatik 52 lanean zeuden (31 gizon eta 21 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Luzarches
Etxebizitza
2007an 1.830 etxebizitza zeuden, 1.669 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 66 bigarren erresidentzia ziren eta 95 hutsik zeuden. 1.197 etxeak ziren eta 613 apartamentuak ziren. 1.669 etxebizitza nagusietatik 1.102 bere jabearen bizilekua ziren, 519 alokairuan okupaturik zeuden eta 48 doan lagata zeuden; 105 etxek gela bat zuten, 267 etxek bi zituzten, 267 etxek hiru zituzten, 311 etxek lau zituzten eta 719 etxek bost zituzten. 1.145 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 800 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 671 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.677 ziren, horien artean 2.051 aktiboak ziren eta 626 inaktiboak ziren. 2.051 pertsona aktiboetatik 1.904 lanean zeuden (983 gizon eta 921 emakume) eta 147 langabezian zeuden (68 gizon eta 79 emakume). 626 pertsona inaktiboetatik 170 erretiraturik zeuden, 293 ikasten zeuden eta 163 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Luzarches udalerrian 1.664 unitate fiskal zeuden, 4.053 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.210 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 209 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 30 eraikuntza enpresak ziren, 35 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 10 garraio enpresak ziren, 13 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 9 finantziazio enpresak ziren, 17 higiezinen enpresak ziren, 36 zerbitzu enpresak ziren, 23 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Luzarches udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Wild Oats (filma)
Wild Oats 2016ko Andy Tennant estatubatuar zinema zuzendarien film komikoa filma da.
Sinopsia
Eva alargun geratu da, eta, errakuntza baten ondorioz, gizarte segurantzaren 5 milioi dolarreko txekea jaso du, benetan jaso behar zituen 50.000 dolarrak jaso ordez. Eva eta bere lagun mina Kanaria Handira joango dira, bere bizitzen bidaiarik onena egiteko asmoz, baina justiziaren iheslari eta komunikabideen zirrara bihurtzen dira.
Luzeret
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria eta 1 iturgina.
2000. urtean Luzeret udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.703 hektarea erabiltzen.
Albal
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 15.443 biztanle zituen.
Aripuanã
Aripuanã Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Paueko ediktua
Paueko ediktua edo Nafarroa eta Biarno Frantziari lotzeko agiria Luis XIII.a Frantziakoa eta II.a Nafarroakoak plazaratu zuen 1620ko urriaren 20an. Ediktu honen bitartez Frantziako koroara uztartu zituen Nafarroa Beherea, Zuberoa, Bearno, Donezan eta Andorrako printzekide moduan zituen eskubideak. Ediktuak Nafarroako Parlamentua ere sortu zuen. Orduan Donapaleun kokatua zen Nafarroako kantzilertza eta Biarnoko gorteak desagertu egin ziren, eta erakunde komun berriari utzi zioten lekua.
Ediktua Luis XIII.a gaztea buruan zuen espedizio militar baten ondoren gertatu zen. Pauera helduta, Bearnoko Gorteen eta Nafarroako Kantzilertzaren gogoz bestela eta protesten artean, erregeak ediktua eman zuen bere tronutik.
Aurrekariak
1589an Frantziako tronua bereganatu zuenean, Henrike III.a Nafarroakoak hainbat lurralde zituen: Nafarroako Erresuma (berez Nafarroa Beherea eta Zuberoa), Bearnoko bizkonderria, Foixko konderria, Andorrako ko-subiranotasuna, Périgord, Bigorra, Armagnac, Rodez eta Marsango konderriak, Limogesko bizkonderria, Vendôme eta Alençongo dukerriak eta eremuak Pikardian.
1590ean bere lurraldeak koroarekin bat ez egitea erabaki zuen. Horrek gatazkak sortu zituen Parisko Parlamentuarekin eta, hori zela eta, 1607ko uztailean plazaraturiko ediktu baten bitartez, bere ondasunak errege-jabetzako lur bilakatu zituen, Nafarroa, Bearno eta Donezan izan ezik. 1607ko lotura formal horrek lurraldeen administrazio berezitasunak errespetatu zituen. Henrikeren ondorengo eta semeak, berriz, muzin egin zion haren aitaren gogoari, eta Frantziako Koroarekin lotu zituen. 1608an, Nafarroako Foru berria idatzi zen, 1611n onartua. Frantses kutsu nabarmenekoa zen. Bertan, Nafarroako Erdi Aroko paktismoa desagerrarazi zen, nafar ordezkarien kontrako iritziaz, eta trukean, absolutismoa sendotu.
Abernethy and Kincardine
, Eskoziako Highland eskualdeko parrokia zibil bat da, Badenoch eta Strathspey barrutian.
Borny-Colombeyko gudua
Borny-Colombeyko gudua behe-mailako gatazka bat izan zen, Franko-Prusiar Gerraren testuinguruan. 1870ko abuztuaren 14an gertatu zen. Frantziar armadaren ihes egiteko bidea alemaniar I. armadarekin topo egitean desagetu zen. Guda ez zen erabakigarria izan eta Metzera ihes egitea lortu zuen.
Gerraren hasierako liskar geihenak bezala, Borny ez zen planifikatua izan ez frantziar ez prusiarrengandik. Frantziarentzat guda honek emaitza negargarriak izan zuen, haien zenbakizko nagusitasuna gaizki erabili zutelako eta Metzerantz zihoan armada 12 hordu beranduago iritsi zen. Honengatik prusiarrak haien II armada ekartzeko denbora eman zien, frantziarrak Metzen setiatzeko.
Homo ergaster
Homo ergaster Afrikan, Pleistozenoar en hasieran, bizi izan zen espezie edo azpiespezie bat da, duela 1,9 milioi urtetatik duela 1,5 milioi urtetara. Oraindik ez dago argi zein espezietik eratorria den.
Záblatí (Prachaticeko barrutia)
Záblatí Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 346 biztanle ditu eta 24.48 kilometro koadroko azalera. Prachaticeko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1376 urtean egin zen.
Homo ergaster
Gaur egun, oraindik, paleoantropologiaren esparruan ebatzi gabe dagoen eztabaida da H. ergaster espezie propioa den edo H. erectus espeziearen dibertsitatearen barnean gehitu behar den. Bi espezie desberdin bezala sailkatzeko irizpideetako bat geografikoa da, izan ere, H. ergaster bezala identifikatutako indibiduoak Afrikan aurkitutakoak dira, H. erectus indibiduoak gehienbat Asian aurkitzen diren bitartean .
Afrikako H. ergaster bezala sailkatu diren fosilak Afrikaren ekialdean, Turkana lakuan (lehen Rudolf lakua bezala ezagutzen zena) aurkitu izan dira eta 1,9-1,5 m.u.tako datazioa daukate.
II moduko kultura edo kultura Achelentse bezala ezagutzen dena garatu zuten, non H. habilis-ak (edo beharbada hominini zaharrago batek) hasitako tresneriaren teknologia hobetu zuten. Behe Paleolitiko bukaeran proto-bifaze deritzogun tresna sortu zen, harria lehen homininiek baino gehiago landuz, baina oraindik funtzio espezifiko gabe (indusketa, haragi prozesatze... lan guztietarako tresna bakarra).
Indusketak
Pleistozeno goiztiarreko eta erdialdeko Homo generoaren sistematika eta taxonomia gai oso eztabaidatua da. XX. mendea ren hasieran, orokorrean onartzen zen hominidoen leinu bakarra zegoela eta H. sapiens-ak zirela hominidoen eboluzioan zehar emandako aldaketa gradualen azken emaitza. H. erectus ordea, hominido goiztiarren eta gizaki modernoen arteko espezie iragankor gisa hartzen zen. H. erectus-en fosil ugari aurkitu izan dira denbora luzean zehar. Horregatik, XX.mendearen bukaeran eztabaida izugarria sortu zen ea Homo ergaster espeziea zein ezaugarrik definitzen duten eta zein fosil barneratuko liratekeen espezie honetan
1975. urtean Colin Groves eta Vratislav Mazák paleoantropologoek, KNM- ER 922 fosila H.ergaster espeziearen holotipo gisa sailkatu zuten. Honetaz gain, Koobi-Foran aurkitu ziren hainbat fosil ere erabili zituzten holotipoa osatzeko. KNM- ER 803 deritzon fosil bilduma, eskeleto zatiak eta hortzak biltzen dituena. Hala ere, ez zen  H. erectus-ekin konparaketarik egin eta ondorioz nahasmen taxonomiko izugarria sortu zuen.
Turkana gaztea
Afrika Hegoekialdean kokatuta dagoen Turkana lakuko aztarnategietan aurkitu dira Homo ergaster espeziearen aztarna gehienak duela 1,9-1,5 m.u artean datatu dira. Hoietariko batzuk Paranthropus boisei-ren (~1,75 m.u) garaikideak izango litrateke, aztarnategi eta estratu berean aurkitu baitira bi espezietako aztarna batzuk. 1984. urtean, Turkana lakuaren mendebaldean, KNM-WT 15000 indibiduoaren aztarnak aurkitu ziren, “Turkana boy” edo Turkanako gaztea moduan ezagutzen dena. Ia eskeleto osoa aurkitu zen, espeziearen aztarna osoena bilakatuz. 1,6 m.u.-tan datatua dago eta Homo ergaster -aren morfologia (eta hazkuntza ereduaren) inguruan informazio asko lortu izan da bertatik.
Honez gain, Koobi-Foran (Turkana lakuaren ekialdean, Kenia), bilduma aberatsa aurkitu zen eta bertan Homo ergaster moduan sailkatutako lehen aztarnak aurkitu ziren: 1975. urtean KNM-ER 3733 eta KNM-ER 3883 deritzogun kranioak, 1,8 eta 1,6 m.u tan datatuak, hurrenez hurren.
KNM-ER 3733
KNM-ER 3733 (Kenia National Museum - East Rudolf 3733) : 1975ean Bernard Ngeneo-k aurkitua. Espezie honetan aurkitu den kranio osoenetarikoa da, eta bere aitzindariekin konparatuta kapazitate kranial handiagoa erakusten du: 850 cm3. Heldu bati dagokiola dakigu, garezurreko suturak lotuta aurkezten ditu eta. Oinarri zabaleko kranio baxua da eta torus supraorbitario nabaria dauka, garezurreko egitura nagusitik konstrikzio post-orbitario oso sakon batez bananduta dagoena. Sudurreko hezurrak aurpegi zapalean gailentzen dira. Hortzak, eta molarrak batez ere, australopitezino, parantropo eta H. rudolfensis-enak baino tamaina txikiagokoak dira
Anatomia
H. ergaster -ek, hainbat ezaugarri partekatzen ditu H. habilis eta H.rudolfensis-arekin. Homo generoko lehen kideen gorputzaren tamaina kalkulatzea funtsezkoa da haien biologia interpretatzeko. Homo ergaster-en gorputzaren tamaina Homo habilis eta Homo rudolfensis -arenarekin alderatuta handitu egin zen, gorputzaren tamainaren emendio honek Homo generoa Afrikatik kanpo sakabanatzearen faktore bat izan omen zitekeen. Baliteke gorputzaren tamaina handitzea sabana irekiaren inguruko bizitzaren emaitza izatea; izan ere, tamaina handitzeak bazka-eremu handiagoetan dieta zabalagoak ustiatzeko gaitasuna ematen du, mugikortasuna areagotzen du eta harrapakin handiagoak ehizatzeko gaitasuna ere ematen du.
Cynoscion parvipinnis
Cynoscion parvipinnis Cynoscion generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Homo ergaster
Anatomia
Homo ergaster-ek gizaki modernoen antzekoagoak diren ezaugarri multzoa erakusten du, australopitezino eta parantropinoetatik aldentzen dituenak; adibidez, hortzak. Hortzak H. habilis eta H. rudolfensis-arenak baino txikiagoak zituen eta horrek adierazten du dietan aldaketaren bat eman zela. Gizaki modernoarekin antzekotasun morfologikoak honakoak dira: garunaren tamaina erlatibo handiagoak, gorputz handiagoak, hazkunde eta heltze-tasa motelagoak, lokomozio bipedoa eta hortz eta masailezur txikiagoak barne hartzen dituzte.
Behar energetikoak
Aipatutako ezaugarriak oso bizimodu ezberdinetarako adierazpen fenotipikoak dira Homo generoko lehen kideentzat. Homo generoaren agerpenaren korrelazio energetikoak kontuan hartzen ditu eta mantentze baldintza energetikoetan hiru aldaketa garrantzitsu egon zirela iradokitzen du. Lehenik eta behin, energia-eskakizunak handitu egin ziren gorputzaren tamainaren emendioaren ondorioz. Bigarrenik, organoen betekizun erlatiboetan aldaketa bat egon zen, garuneko metabolismora desbideratutako energia heste-ehunaren kontura handitu baitzen, ziur asko koipearen pisu konposatuaren proportzioan izandako aldaketen ondorioz. Eta hirugarrenik, haurtzaroan hazkunde-erritmo txikiagoa zen, haurtzaroan eta nerabezaroan hazkunde-kostu handiagoak zirela eta. Aldaketa horiek, bai eta ugalketa eta lokomozio bipedoaren energia-eskakizunak ere, giza eboluzioaren adaptazioan izandako trantsiziorik handienetako bati buruzko eztabaida gisa hartzen dira, hain zuzen ere gure genero propioaren agerpenari buruzkoa.
Dimorfismo sexuala
Dimorfismo sexual murriztua historikoki H. ergaster eta Homo eta aurreko australopitezinoen arteko desberdintasun erradikaletako bat bezala aipatu izan den arren, ez dago argi australopitezinoek H. ergaster edo gizaki modernoak baino dimorfikoagoak ziren. Ebidentzia eskeletikoek, gizaki modernoetan bezala, Homo ergaster-en kasuan ezberdintasun handiena tamainan zegoela iradokitzen dute ; baina beranduago egindako ikerketa batek Australopithecus afarensis-arekin ere gauza bera gertatzen zela adierazi zuen, hauek zaharragoak izanda. Kontuan hartu beharra dago, dimorfismo sexuala espezie desagertuetan neurtzen zaila da, fosilen sexua ez baita erraza izaten.
Kranioa eta aurpegia
Asia eta Afrikako fosilen artean desberdintasun morfologikoak ere badaude, nahiz eta Afrikako H. ergaster eta Asiako  H. erectus -ak hainbat ezaugarri partekatzen dituzten; hala nola baraila aurreratuagoak, kopeta horizontala eta arku suprartziliar oso sendoak. H. ergaster-ek kranioko hezur meheagoak eta kontrikzio postorbitarioaren murrizpena azaltzen dituenez H. sapiens-aren antzekoagoa dela esan dezakegu. Horregatik, Afrikako Homo sapiens-aren aitzindari zuzena izan daiteke. Bestalde, Asiako H. erectus ondorengorik utzi gabe desagertu zela pentsatzen da. Desberdintzapen hau garrantzitsua da Afrika eta Afrikaz kanpoko Homo generoko populazio desberdinen arteko harremanak determinatzeko orduan.
Ondo kontserbatutako H. ergaster-en garezurraren ondorengo aztarna bakarrak Turkana gaztearen fosiletik datoz. Australopitezinoak ez bezala, Turkana gaztearen besoak, ez ziren izaki bizidunen besoak baino luzeagoak, eta bere arbasoen kono formako gorputz-enborra, aldaka estuen gaineko upel formako bular baterantz eboluzionatu zuen, gizaki modernoekin partekatuko lukeen beste antzekotasun bat. Baita ere, Turkana gaztea-ren tibia ere gizaki modernoena baino erlatiboki luzeagoa da, eta horrek ibiltzean flexioa zabalagoa zela adierazten du
Gizaki modernoekiko ezberdintasunak erraz agertuko ziren H. ergaster -ren aurpegian eta burezurrean. Turkana gaztearen garuna ia erabat hazita zegoen hil zenean, baina bere bolumena (880 cm³) soilik 130 cm³ handiagoa zen H. habilis-en aurkitutako maximoarekin konparatuta, eta gizaki modernoen batez bestekoa baino 500 cm³ txikiagoa. H. ergaster-arena 130 cm³-ko handiagoa izateak uste baino diferentzia txikiago adierazten du Turkana gaztea eta H. ergaster-en artean gorputz-tamaina handiagotzat jotzen denean. H. ergaster-en garezur guztiak kontuan hartuta, espeziearen garun-bolumena 600-910 cm³ artean aldatzen zen gehienbat. Bere burmuina gizaki modernoena baino txikiagoa zenez, H. ergaster-en burezurra, berehala estutu zen begien arroen atzean (konstrikzio postorbitarioa).
H. ergaster -en kranioa luzea eta baxua zen, eta Turkana gaztearen bekokia laua zen, eta atzera egiten zuen, bekaineko gandorra begien gainean zuela angelu batean elkartuz. Turkana gaztea, australopitezino eta H. habilis -en arteko alde nabarmenena, bere sudurra izango zen, gizaki modernoen antzekoa izango zena, aurrera proiektatu eta sudurzuloak beherantz begira zituena. Kanpoko sudur hau ere klima epelago baterantz egokitua izan zitekeen, gizaki modernoen sudurrak, euren gainerako gorputza baino hotzago egoten baitira. Turkana mutikoaren aurpegia gizaki modernoena baino luzeagoa izango zen goitik behera, masailezurrak kanpora begira zituela (prognatismoa). Masailezurrak eta hortzak australopitezinoen eta H. habilis-en bataz bestekoaren baino txikiagoak ziren arren, gizaki modernoenak baino askoz handiagoak izaten jarraitzen zuten. Masailezurra bat-batean atzerantz makurtzen zenez, litekeena da kokotsik ez izatea (azken hau gizaki modernoen ezaugarria baita).
Turkana gaztearen burezurraren eta aurpegiaren egitura orokorra beste H. ergaster batzuen garezurretan ere islatzen da; aurpegi handiak eta kanporantz proiektatuak bekain-gandorrekin, atzerakako fronteekin, hortz handiekin eta proiektatutako sudur-hezurrekin konbinatzen dituztenak. Turkana gazteak 12 urte baino gehiago izango ez zituen arren, bere garaiera 15 urteko ume modernoen antzekoagoa da. Estandar modernoen arabera, H. ergaster kognitiboki mugatuta egongo zen, tresna berrien asmakuntzak, bere aurrekoak baino adimentsuagoak zirela frogatzen duen arren.
Sailkapena historian
Beste Homo espezie batzuen antzekotasun morfologikoak direla eta, sailkapena egiteko unean eztabaida asko izan da. 1999. urtean, bi paleoantropologok, Bernand Wood eta Mark Collard-ek, Homo generoaren planteamendua aldatu beharko zela adierazi zuten; Homo generoko lehen espezie moduan H. ergaster proposatuz. Horren ondorioz, H. rudolfensis eta H. habilis espezieak Australopithecus generoan sailkatu beharko ziren.
Dena den, ideia hau gainontzeko antropologoek baztertu egin zuten. Haiek nahiago baitzuten H. erectus -a espezie inklusibo gisa hartu. Orokorrean pentsatzen da H. erectus eta H. ergaster-ek osatzen duten fosil bilduma dela gizaki arkaikoetara gehien hurbiltzen dena. Baina, fosil hauek zer adierazten duten ez dago batere argi; izan ere, ezin da jakin bi espezie desberdinen arteko erradiazio ebolutiboa den edo espezie bakar baten barnekoa, aldakortasun eta dibertsitate handiagoa duena.
Horregatik, hainbat termino erabiltzen hasi ziren: H. erectus s.s (sensu stricto) Asian aurkitutako fosilei dagokiona. Berriz, H. erectus s.l (sensu latto) terminoak Afrika zein Asiako forma guztiak barneratzen ditu. Sensu latto terminoak esan nahi du, fosil hori H.erectus edo genero barneko beste espezie bat (H. ergaster, H. antecessor edo H. heidelbergensis) izan daitekela.
Gaur egun ondoko zuhaitz filogenetikoa proposatu izan da H. ergaster-ek gainontzeko espeziekin azalduko lituzkeen harreman ebolutiboak azaltzek.
Dieta
Energia-eskakizunak areagotu izan balira, H. ergaster-ek australopitezinoak baino askoz elikagai gehiago edo, behintzat, kalitate handiagoko elikagaiak lortu beharko lituzkeen. Australopitezinoen dieta bera izanez, H. ergaster-ek elikadura-denbora izugarri handitu beharko zukeen, eskatutako kaloria gehigarrien proportzioan; atseden hartzeko, gizarteratzeko eta bidaiatzeko erabil zezakeen denbora murriztuz. Hau, ez da oso probablea, bereziki, kontuan hartzen badugu H. ergaster-en masailezurrak eta hortzak tamaina txikikoak direla australopitezinoenekin konparatuta, eta honek dietaren aldaketa bat  iradokitzen du, zuntzezko elikagaiak eta murtxikatzeko zailak direnak alde batera utzita. Energia-premiak alde batera utzita, H. ergaster-en heste txikiak kalitate handiagoko elikagaiez osatutako dieta digerigarriago bat iradokitzen du.
Beraz, litekeena da H. ergaster-ek haragi kantitate handiak kontsumitu izana, bere arbasoek baino askoz gehiago, baina beste elikagai iturri batzuk ere erabili beharko zituen, hala nola haziak, eztia, intxaurrak, ornogabeak, tuberkulu nutritiboak, erraboilak eta lurpeko landareak. H. ergaster-en murtxikatzeko ahalmen erlatiboki txikiak, bere arbasoen masailezur handiagoekin alderatuta, jaten diren kalitate handiko haragi eta elikagai begetalek, ziur asko, jan aurretik prozesatzeko tresnak eta teknikak erabiltzea eskatuko zutela esan nahi du, hemen suaren erabilera ere planteatzen da.
Tresnak
Esan bezala, hominini hauek zuten kultura, Paleolitoko adierazpen kultural arruntena da. Jatorria duela 1,65 m.u-tan datza, Turkanaren mendebaldean (Kenia) aurkitutako aztarna zaharrenak kontuan izanik; duela 200-150 k.u-tararte iraun zuen, Neandertalen kultura (III modua, Mousteriar ra) agertu arte.
Kultura honetako tresnarik garrantzitsuena eskuko aizkora edo bifazea izango da. Tresna hauek egiteko harrizko zati handiak erabiltzen ziren, eta gero bi alboetatik forma ematen zitzaien zerratua izateko.
Hala ere, eskuko aizkora ez da kultura honetako tresna arruntena. Beste tresna batzuk, hala nola, mailu edo karraskatzaile bezala erabiltzen diren nukleoak eta karraskatzaile edo aizto bezala erabiltzen diren lazkak, arruntagoak dira.
Sua
Homo generoa sabanara emigratzen hasi zen heinean, sute naturalak gero eta ohikoak bilakatzen ziren hominini hauentzat.
Hau ikusita, uste da, sua erabiltzen orain dela 1,5 mu urte hasi ahal izan zirela, bai sukaldatzeko, baita berotasunean sartzeko ere. Sukaldatzean, kontsumitzen diren elikagaiak, bai haragia baita barazkiak ere, digerigarriagoak bilakatzen dira; honek eragina izan zezakeen Homo ergaster-ak izan zuen hesteen tamainaren murriztearekin. Hala ere, ez dakigu ziurtasunez su hori kontrolatua zen edo ez.
Artaxoako harresiak
Artaxoako harresiak (herri hizkeraz: Artaxoako Zerkoa) Artaxoa udalerrian dauden Erdi Aroko harresi-multzo bat da. Muino batean daude, XI. eta XIII. mendeen artean eraikiak izan ziren, eta Erdialdeko Nafarroako ertaroar gotorleku nabarmen eta ikusgarrienetakoa da.
Homo ergaster
Sua
Suaren lehen erabilera kontrolatuaren ebidentziak Israel-eko iparraldean aurkitu dira, 790 k.u-tan datatuak daude, Benot Ya’aqov aztarnategian. Bertako aztarnek (tximistarriak, hazi erre eta egurren aztarnak) jakinaren gainean egindako suaren erabilera kontrolatua adierazten dute; izan ere, naturalki sortzen diren suteekin (ekaitz baten ondorioz adibidez) konparatuta tenperatura desberdinetara heltzen dira.
Artaxoako harresiak
Bederatzi dorrez eta XIII. mendeko San Saturnino elizaz osatua dago.
Homo ergaster
Sua
Hala ere, izan liteke aurrerapen hau Afrikan, lehenago gertatzea; adibidez Koobi Fora-n (Kenia, 1,6 m.u), errauts eta animali hezur erreak aurkitu dira; Swartkrans-en (Afrikaren Hegoaldea, 1,5-1 m.u), animali hezur fosilen zati erreak, eta Zhoukoudian-en (Txina, 780 k.u) H. erectus -aren aztarna garrantzitsuekin batera, sute aztarnak.
Artaxoako harresiak
Historia
1085ean Tolosa Okzitaniako elizgizonek, hamalau dorredun Artaxoako Zerkoa deritzon gotorlekua eraikitzen hasi ziren. Jatorrizko harresia, konponduz eta hobetuz joan ziren hurrengo hamarkada eta mendetan, batez ere XIV. mendean). 1280an Zerkoaren alkate edo burua Pedro Ruiz Argaitz zen, eta kargu horretan egoteagatik zortzi liberako soldata jasotzen zuen. XIV. mendearen hasieran Diego Sanchez Gartzes izan zen gotorlekuko burua. 1464ean Leonor Andreak artaxoarrak saritu zituen Beaumondarren aurka erakutsitako kemenagatik.
Homo ergaster
Sua
Azken ikerketen arabera, adibidez Wonderwerk kobazulokoak, Hegoafrikan, uste da suaren erabilera kontrolatua orain dela 1,7 mu egiten hasi zirela. Izan ere, estratuetan erretako harriek, hezur erreek, eta errautsek, adierazten dute hainbatetan egin zituztela su horiek. Ikerlariek diotenez, Homo ergaster-ak suaren inguruan biltzen ziren bai sukaldatzeko, baina baita sozializatzeko ere.
Artaxoako harresiak
Historia
XVI. mendearen hasieran Leringo kondeak herria eraso eta bertako jaun moduan onartua izatea exijitu zuen. 1513an kondeak herria eta harresiak okupatu zuen eta zazpi urte beranduago, 1520an Carlos V.ak kondearen herriarekiko jabego eta eskubideak berretsi zituen. Zerkoak sarrera edo atari desberdinak dauzka, Remaguakoa, Rabalgo atari zaharra, San Migelgoa, eta Aitzaidea izenekoa.
Homo ergaster
Lengoaia
Baina 2001ean, Bruce Latimer eta James Ohman ikerlariek, Turkana gazteak displasia eskeletikoa eta eskoliosisa zituela ondorioztatu zuten, hori dela eta Homo ergaster-aren ale tipoa ezin zitekeela izan proposatu zuten.
Artaxoako harresiak
Kanpaien usadioa
Artaxoarren esanetan, Zerkoko kanpaiak kontrako alderantz jotzen diren munduko kanpai bakarrak dira, gaur egun lau kontserbatzen dira, horietatik bi erromatarrak. Zaharrena 1735ekoa da eta handienak 1801 kilo pisatzen ditu. 1896ean ezarritako tradizioaren arabera, Nafarroako eliza guztietako kanpai-joleek Artaxoako zerkoko kanpaiak behin jo behar dituzte.
Homo ergaster
Lengoaia
2006an, 1,78 mu-ko banako bat aurkitu zuten Georgian, honen bizkar-hezurra gizaki anatomikoki modernoaren errangoaren barnean sartzen da, hau ikusita, Homo ergaster-ak hitz egiteko gai zirela esan dezakegu.
Meyer eta bere lankideen arabera, hitz egiteko gaitasuna Homo generoko lehen banakoek lortu zuten, baina Turkana gaztea ez zen hitz egiteko gai izango, pairatzen zituen jaiotzetiko arazoen ondorioz.
2013an, Regula Schiess eta bere lankideek ideia hauen kontra egin zuten, eta Turkana gazteak jaiotzetiko arazoak zituela esateko ebidentziarik ez zegoela azaldu zuten, eta banako hau Homo ergaster espeziearen ale tipo moduan proposatu zuten.
Paulding konderria (Ohio)
Paulding konderria (Paulding County) Ohioko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Paulding da. 2010eko zentsuaren arabera 19,614 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Paulding konderriak 108,481 kilometro koadro ditu. Horietatik 624 ura dira. Beste 107,857 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 18,08 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 19,614 pertsonetatik 19,186 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 838 dira. 158 beltzak edo afroamerikarrak. 51 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 38 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 5 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 174 pertsonek kokatzen zuten.
Tesalonikako metroa
Tesalonikako metroa (Μετρό Θεσσαλονίκης), Greziako Tesalonika hiriko garraiobide publikoa izango da.
Eraikuntza lanak 2006ko ekainean hasi ziren eta lehen linea 2013ko amaieran zabaltzea espero da.
Inferno (2016ko filma)
Inferno 2016ko Ron Howard estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako suspentse eta misteriozko thriller film bat da. 2013ko Dan Brown idazlearen izenburuko berdineko eleberrian oinarritua dago. Tom Hanks, Felicity Jones, Omar Sy, Ben Foster, Sidse Babett Knudsen eta Irrfan Khan aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Robert Langdon (Tom Hanks) Italiako Florentzia hiriko ospitale bateko gela batean bere azken egunei buruzko inongo oroimenik gabe esnatuko da. Bapatean, bere burua beste giza ehiza garrantzitsu baten erdian topatuko du. Baina Sienna Brooks (Felicity Jones) doktorearen laguntzaz, eta bere sinbologia ezagutzei esker, Langdonek bere askatasuna berreskuratzen eta aurrean dituen enigma nahasi eta misteriotsuak argitzen saiatuko da.
San Teodoro (Sizilia)
San Teodoro Italiako udalerri bat da. Messinako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
San Teodorok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Corvus hawaiiensis
Corvus hawaiiensis Corvus generoko animalia da. Hegaztien barruko Corvidae familian sailkatua dago.
Précy-sur-Vrin
Précy-sur-Vrin Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Précy-sur-Vrin udalerrian erroldatutako biztanleak 486 ziren. Familiak 203 ziren, horien artean 57 pertsona bakarrekoak ziren (37 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 61 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 69 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 274 etxebizitza zeuden, 205 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 53 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 268 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 205 etxebizitza nagusietatik 173 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 101 etxek bost zituzten. 114 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 81 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 105 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 281 ziren, horien artean 222 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 222 pertsona aktiboetatik 200 lanean zeuden (108 gizon eta 92 emakume) eta 22 langabezian zeuden (9 gizon eta 13 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Précy-sur-Vrin udalerrian 204 unitate fiskal zeuden, 490,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.051 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 zurginak eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Précy-sur-Vrin udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Artediellus pacificus
Artediellus pacificus Artediellus generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Giovanni Leonardo da Cutri
Giovanni Leonardo da Cutri edota Giovanni Leonardo di Bona (Cutro, Calabria, 1533 - Taranto, 1578ko abuztuaren 2a), ezizenez Il Puttino (Mutikoa), italiar xakelari bat izan zen.
Erroman zuzenbidea ikasi zuen. 1560an Erroman Ruy López de Segura espainiar xakelariaren aurka galdu zuen. 1566-1572 artean, Erroma, Genova, Marseilla eta Bartzelonan xake partidak jokatuz bidaiatu zuen. Paolo Boi italiar xakelariaren aurka ere jokatu zuen.
Roberta Metsola
Roberta Metsola Tedesco Triccas (St. Julian's, 1979ko urtarrilaren 18a) maltar legelari eta politikaria da. David Sassoli hil zenean, Europako Parlamentuko lehendakari bitartekari bilakatu zen.
Metsola 2013tik da eurodiputatu, eta 2020ko urritik zegoen ganberako zuzendaritzan. Maltako Alderdi Nazionalistako kidea da, eta baiezkoaren aldeko kanpaina egin zuen 2003an, haren herrialdea Europako Batasuneko estatu kide bilakatzeko erreferendumean. Europako Parlamentuko ordezkari izan aurretik, besteak beste, Maltaren EBko ordezkaritzan egin zuen lan, Bruselan.
4. linea (Bartzelonako metroa)
'''Bartzelonako metroaren 4. linea''' sarean aurreikustako hamabi lineetako bat da. Trinitat Nova eta La Pau geltokiak lotzen du. Linea 1973n inauguratu zen Urquinaona eta Joanic geltokien artean.
São João Evangelista (Minas Gerais)
São João Evangelista Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Albalat de la Ribera
Albalat de la Ribera Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Baixa eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Záblatí (Jindřichův Hradeceko barrutia)
Záblatí Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 79 biztanle ditu eta 10.26 kilometro koadroko azalera. Jindřichův Hradeceko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1352 urtean egin zen.
Milos sugandila
Milos sugandila (Podarcis milensis) Podarcis generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago. Greziako Milos, Kimolos, Falkonera, Antimilos eta Parapola uharteetan baino ez den bizi sugandila honek hiru azpiespezie ditu:
Fernando II.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa
Fernando II.a Habsburgokoa (Graz, 1578ko uztailaren 9a - Viena, 1637ko otsailaren 15a) Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadorea izan zen 1619-1637 bitartean, Austriako artxidukea (1619-1637) eta Hungariako (1618-1625) zein Bohemiako erregea (1617-1619 eta 1620-1627). Bere erregealdi osoa Hogeita Hamar Urteko Gerraren garaian izan zen.
Bizitza
Matias II.a bere lehengusuaren ondorengoa izan zen. Hogeita Hamar Urteko Gerrari hasiera eman zion Bohemiako matxinadak harrapatu zuen. Erregetza kendu, eta bere ordez noble txekoek Frederiko V.a, Palatinatuko hauteslea errege izendatu bazuten ere, Fernando II.ak bere etsaia zapaldu zuen 1620an Mendi Zuriko guduan (txekieraz: Bitva na Bílé hoře).
1626an, Alemanian alderdi protestantearen zuzendaritza hartu zuen Kristian IV.a ere garaitu zuen eta Lübeckeko bakea sinarazi zion 1629an. Ondoren eragin zituen zapalkuntza gehiegizkoek berriro gerra ekarri zuten, eta Gustavo II.a Adolfok, Frantziak bultzaturik, auzian esku hartu eta garaipena lortu zuen Breitenfeld, Lech, eta Lützenen. Gustavo II.a hiltzean, enperadorea nagusitu zen berriro (Nördlingenen). Oso buruzagi militar onak izan zituen (Tillyko kondea, Albrecht von Wallenstein, Maximiliano I.a Handia).
Stalinen Oharra
1952ko Stalinen Oharra (edo Martxoko Oharra) Alemaniaren batasuna proposatu zuen hau gertatu baino 40 urte lehenago. Stalinek 1952ko Martxoaren 10ean proposatu zuen ohar honetan Frantzia, Britania Handia, Estatu Batuak eta Sobietar Batasunak euren tropak kendu eta Alemania berbatu, neutral eta desmilitarizatu bat onartzea zen. Ohar honek Oharren Gerra hasi zuen, Mendebaldeko superpotentziek OTANaren sorrera negoziatzen ari ziren bitartean geratu baitzen eta Bonnen Alemaniako Errepublika Federalaren sorrera negoziatzen ari baitzen. Estatu Batuek ezetz esan zioten eta kontrobertsia handi sortu zuen.
Juillac-le-Coq
Juillac-le-Coq Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Juillac-le-Coq udalerrian erroldatutako biztanleak 669 ziren. Familiak 274 ziren, horien artean 66 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 110 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 94 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 324 etxebizitza zeuden, 274 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 298 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 274 etxebizitza nagusietatik 178 bere jabearen bizilekua ziren, 92 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 72 etxek lau zituzten eta 152 etxek bost zituzten. 185 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 136 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 123 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 421 ziren, horien artean 318 aktiboak ziren eta 103 inaktiboak ziren. 318 pertsona aktiboetatik 296 lanean zeuden (162 gizon eta 134 emakume) eta 21 langabezian zeuden (10 gizon eta 11 emakume). 103 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Juillac-le-Coq udalerrian 279 unitate fiskal zeuden, 692 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.722 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 34 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Achnahannet (Strathspey)
Achnahannet, 'Achadh na h-Annaid', Eskoziako Highland eskualdeko herrixka bat da, Badenoch eta Strathspey barrutian.
Juillac-le-Coq
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Juillac-le-Coq udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.023 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Victor-des-Oules
Saint-Victor-des-Oules Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Victor Urrutia
Victor Manuel Urrutia Abaigar (Andosilla, - ) nafar soziologoa izan zen.
Deustuko Unibertsitatean lizentziatua, katedraduna izan zen EHUn. 2005ean senatari izendatu zuten eta Eustateko zuzendaria eta Eusko Jaurlaritzaren Prospekzio Soziologikoen Kabineteko arduraduna izan zen.
Saint-Victor-des-Oules
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 176 ziren, horien artean 118 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 118 pertsona aktiboetatik 110 lanean zeuden (61 gizon eta 49 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Victor-des-Oules udalerrian 115 unitate fiskal zeuden, 271 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.893 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Atchafalaya arroa
Atchafalaya arroa (Atchafalaya Basin) edo Atchafalaya zingira (Atchafalaya Swamp) Ameriketako Estatu Batuetako hezegune edo zingira handiena da. Louisiana estatuaren hego-erdialdean dago. Hezeguneen eta ibai delten multzo bat da; hantxe elkartzen dira Atchafalaya ibaia eta Mexikoko golkoa.
Saint-Victor-des-Oules
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Adanako metroa
Adanako metroa (turkieraz: Adana metrosu), Turkiako Adana hiriko garraiobide publikoa da. 2009ko martxoaren 18an zabaldu zen eta gaur egun metro-sareak linea bakarra eta 8,0 kilometro dauzka.
Miranda Otto
Miranda Lin Otto (Brisbane, 1967ko abenduaren 15a) aktore australiarra da. Eraztunen Jauna trilogian Éowyn gerlariaren rola betetzeagatik eta Chilling Adventures of Sabrina telesailean Zelda Spellman izateagatik da ezaguna.
Biografia
Miranda Otto Australiako Brisbane eta Newcastle hirietan hazi zen. Sei urte zituela gurasoak banandu egin ziren. Orduan tarte batez Hong Kongen bizi izan zen eta ondoren asteburutan aitarekin Sydney hirian izaten zen. 1990an Sydneyko National Institute of Dramatic Art akademian graduatu zen.
Aurreneko paper aipagarria Emma's War filmean izan zuen 1986an eta hurrengo urteetan Australiako film ugaritan hartu zuen parte, bai eta hainbat izendapen jaso ere. Hollywoodek berekiko interesa adierazi zuen eta What Lies Beneath (2000) filmean agertu ondoren Eraztunen Jauna: Bi dorreak (trilogiako bigarrena) Éowyn printzesa gerlaria izateko aukeratu zuten, Uma Thurmanek paper horri uko egin ostean. Sei aste pasa zituen zaldi gainean ibiltzen eta borrokan ikasten. Hurrengo urtean atera zen trilogiako hirugarren filma, Eraztunen Jauna: Erregearen Itzulera. Mundu mailako sona eman zion rol honek. Steven Spielberg zuzendariak War of the Worlds filmeko protagonista izateko aukeratu zuen Tom Cruiserekin batera.
Hurrengo urteetan filmeak eta telesailak egin izan ditu. Homeland, 24: Legacy eta 2018tik aurrera Chilling Adventures of Sabrina.
Bizitza pertsonala
2003ko urtarrilaren 1ean Peter O'Brien aktore australiarrarekin ezkondu zen. A Doll's House antzezlana egiten ari zirela ezagutu zuten elkar. Alaba bat daukate.
Ryohei Nishiwaki
Ryohei Nishiwaki (西脇 良平, 1979ko abuztuaren 1a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako JEF United Ichihara eta Montedio Yamagata.
Luxilus cardinalis
Luxilus cardinalis Luxilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Alia (Palermo)
Alia Italiako udalerri bat da. Palermoko probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Alderdi Nazionalista (Malta)
Alderdi Nazionalista (Partit Nazzjonalista edo PN) Maltako alderdi politiko kristau-demokrata da. Gaur egun, Maltako oposizio parlamentarioaren alderdi nagusia da. Ideologia kontserbadorea du eta, Europa mailan, bere afiliazio politikoa EPP da.
Bihurki
Hitzezko figuren artean, errepikapenean oinarrituriko figura da eta esaldi berdinak errepikatzean datza, ritornello bat, hitz berak pieza baten barruan berresaten direla. Anadiplosi mota bat da erretorika klasikoan, eta bihurki deitura M. Lekuonak eman zion ahozko euskal literaturaren azterketa egitean (1955). Bihurkia nola egi ten den ikusteko, esan daiteke era askotara molda daitekeela errepika hori, dela estrofaren barruan, dela estrofa ez diren beste eraikuntza poetikoetan. Antzeko bihurkiak ager daitezke haur narratiban ere.
Erabilerak
Bihurkia estrofaren osagarri denean, era askotara egin daiteke:
1.- Kopla baten azkeneko neurtitz edo bertso lerroa hurrengoaren hasieran errepikatuz: Inoiz, X-XY formula esan zaio formula honi; eta oroitzapenari laguntzeko bide izan daiteke kantuz diharduenarentzat. Erretorika klasikoan gradatio 1 edo conca tenatio esaten zaio.
2.- Estrofaren barruan bigarren neurtitz edo bertso lerroa hirugarrengoan erre pikatzen da. Lokailua erantsiz:
3. Lehenengo neurtitz edo bertso lerroa hirugarrenean errepikatzen da:
“Ogi bakar” horri enfasi berezia ematen zaio, mirariaren bi prismadura aipatzen direla: “zitun janaritu” eta halere “erdia gelditu”.
4. Puntuaren ordez deiki berberak errepikatzen dira estrofa guztietan:
Puntu guztiak horrela dira, bertsogintza erraztuz, eta narratibarako erraztasun handia emanez. Halako naïf kutsua hartzen zaio baladari.
5. Estrofaren azkena errepikatzea, batez ere koralerako kantuetan:
Via Júliako geltokia
Via Júlia Bartzelonako metroaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Nou Barris barrutian dago.
Geltokia 1982n inauguratu zen.