cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
D bloke
Taula periodikoaren elementu kimikoen d blokea, funtsezko egoeran energia handieneko elektroia d orbital batean daukaten elementuen multzoa da. Elementu hauei trantsizio-metal ere deitzen zaie.
Sara Cozar
Sara Cozar Valbuena (Ordizia, Gipuzkoa, 1980ko abuztuaren 12a - ) euskal aktorea da. "Goenkale" telesaio famatuan lanean ibili ondoren, "Emaztegaiaren semea", "Hil arte bizi", "Maitasunaren ostean maitasuna" edo "Las mujeres de verdad tienen curvas" antzezlanetan jardun izan du. Zineman, "Bypass" eta "Izarren argia" filmetan lan egin du aktore moduan.
AEKko matrikula kanpainetan ere parte hartu du.
D bloke
Hala ere, lutezioa eta lawrentzioa d blokean dauden arren, ez dira trantsizio-metaltzat hartzen, lantanoidetzat eta aktinidotzat baizik, hurrenez hurren. Erabaki hau IUPAC-ek hartutakoa da. 12. taldeko elementuak ere, d blokean egon arren, post trantsizio-metaltzat hartzen dira beren d azpigeruza beterik badaukate.
Hitz-bektoreak
Aplikazioak
Gaur egun, hizkuntza naturalen prozesamendurako zenbait atazatan aplikatzen dira eredu semantiko distribuzionalak, besteak beste, sentimendu analisia egiteko, hitzen arteko antzekotasunak bilatzeko, informazioaren-erauzketa burutzeko. Zenbait atazatan emaitzak hobetu dira, baina ikertzen dihardute aurretik azaldutako atazen emaitzen mailara heltzeko.
Itzulpen automatikoa
Azken urtean aurrera pausu handia eman da bektore-espazio eleaniztunen inguruan. Hizkuntza desberdinetako hitz-bektoreen arteko linealtasuna ustiatu da. Artikulu desberdinek baieztatu duten bezala, bi hizkuntza desberdinetako ezagutza-baseak hartuz eta bakoitza bere kaxa entrenatu ezkero, bi hizkuntzen esanahi-bektoreen arteko linealtasuna dago. Azken urtea, ildo beretik jarraiki, inon gainbegiratze metodorik gabe, bi hizkuntzen arteko mapaketa ikasten duen eredu proposatu zen. Honi esker, hiztegi murritzekin mapaketa onak egitea posible da, itzulpen automatikoaren arazoetako bat testu-corpusen tamaina izan baita orain arte.
Anbiguotasuna
Hitzen anbiguotasuna hizkuntza naturalen prozesamenduaren erronketako bat da aspaldidanik. 2016. urtean, Iacobacci et al, hitz-bektoreak erabiltzea proposatu zuten hitzen adiera-desanbiguazioa burutzeko. Ikertzaile talde honek ordura arte HAP ezaugarriz soilik osatutako sistemen artearen-egoera hobetzea lortu zuten, erakutsiz hitz-bektoreen ahalmena ataza honetan. Hala eta guztiz ere, esan behar da ez direla lortu beste ataza batzuetan lortu diren emaitzak, eta ikertzaileak hau hobetzeko lanean hari dira gaur egun.
Amina Dahbour
Amina Dahbour, arabieraz أمينة دحبور (Kafr´Ana, Palestina, XX.mendea)  Askatasunerako Fronte Popularreko (FPAP) palestinar aktibista kide politikoa da. Palestina askatzeko borrokaren irudi femeninotzat hartzen da.
Jatorria
Dahbour Klehoi 'Anan jaio zen, Tel Avivetik 15 kilometrora, 1947an Ascaló hiritik emigratutako familia palestinar baten sorlekuan. Berehala sartu zen militantzian, armak erabiltzen eta esku-granadak egiten emakumeak entrenatzen.
Al hegaldiaren erasoa 432
El Al 432 hegaldiaren aurkako erasoa egin ondoren, 26 urte zituela, Palestinako hegazkin komertzialen aurkako operazioetan parte hartu zuen lehen emakumetzat hartua da. 1969ko otsailaren 18an, bat egin zuen FPAPeko beste hiru kiderekin (Muhammad Abu al-Hajaj, Ibrahim Yousef eta Abdel Mohsen Hassan) El 432 hegaldiaren erasoan, Amsterdam eta Tel Aviv-en arteko linea egiten zuen Boing 720 hegazkina Zürich (Suitza) aireportuko 17 bidaiari eta 11 langile heltzear zegoela. Erasoa zapuztu egin zuen Mordechai Rachamimek, Israelgo segurtasuneko guardia batek eta Sayeret Matkaleko eliteko unitateko kide ohi batek. Abdel Mohsen Hassan akabatzea lortu zuen, pistola tiroz eta Suitzako poliziak esku hartu zuen. Nahiz eta guztiak atxilotu zituzten, fidantza bidez aske utzi zuten agente israeldarra. Epaiketa 1969ko azaroaren 28an hasi zen, eta Rahamimen absoluzioa eta bizirik atera ziren hiru kideen epai luzearekin amaitu zen.
Askapena eta jarduera
Urtebete geroago, 1970eko irailean, Suitzako agintariek hiru palestinarrak askatu zituzten, irailaren 6an FPAPek Swissair-en hegaldi bat bahitu eta hura askatzeko eskatu eta gero; Dawson Fields-en bahiketa deitzen zaio. Mediatikoki nabarmena izan zen azken agerpen publikoetako bat 52 urterekin bat-batean bihotzekoak jota hil zen Gamal Abdel Nasser egiptoar presidentearen ehorzketan izan zen. Ehorzketa hartan, Leila Khaledekin batera, beltzez jantzita agertu zen, baita eguzki-betaurrekin ere, lore-koroa zeramala.
2007. urtean, 1970eko hamarkadako beste sei gerrillari palestinarrekin batera, hala nola Rashida Obeida, Leila Khaled edo Theresa Halsa Tell Your Tale, Little Bird dokumentalean agertu zen. Arab Loutfi zuzendari libanoarrak 1993an grabatutako film luzeak azaltzen du emakume hauek nola izan ziren herri palestinarraren borrokaren ikonoak, lehen pertsonan kontatuta eta elkarrizketa formatuan.
1978ko Espainiako Traineru Txapelketa
1978ko Espainiako Traineru Txapelketa (txapelketaren 31. ekitaldia) Portugaleten jokatu zen, eta Kaikuk bere lehenengo garaipena lortu zuen.
Historia
Aipatzekoa da urte honetan sestaotarrak batel, trainerilla eta traineruetako Espainiako txapeldunak izan zirela, ordura arte inork lortu gabeko marka.
Txapelketa honetanez zen Galizia eta Asturiasko ordezkaririk egon. Larunbatean sailkapen estropadak izan ziren eta Kaiku, Santurtzi, San Juan eta Lasarte sartu ziren ohorezko txandan. Igandean Kaikuk erraz irabazi zuen estropada eta bigarren posturako lehia gogorra izan zen, azkenean santurtziarrak aurreratu eta bi segunduko tartea atera zieten sanjuandarrei.
Mendebaldeko mendikatea (Bolivia)
Boliviako Mendebaldeko mendikatearen ezaugarri nagusia gailurren sumenditsua da, Txilerekin muga naturala egiten du, sistema hori iparraldean hasten da, Jucuri lotunearekin, eta hegoaldean amaitzen da Licancabur sumendian, Txileren hego-mendebaldeko mugan, 5.400 metroko altueran (Boliviako punturik hegoaldekoena 22° 49' 41.016" hego latitudean eta 67° 52' 35.004" mendebaldeko longitudean), klima hotza da eta ez da egokia landare- edo animalia-bizitzarako.. Haren aberastasun nagusia lurzoruan dago, eta mineral metaliko ugari ditu, hala nola Urrea, Zilarra, Kobrea eta abar.
Poyntonophrynus
Poyntonophrynus anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Bufonidae familian sailkatua.
Canal+
Canal+ (Canal Plus edo C+) Frantziako telebista katea da, 1984ko azaroaren 4an irekian emititzen hasi zena. Europako beste herrialdetan ere emititzen du. Vivendi taldearena den Groupe Canal+ jabea du eta, batez ere, filmak eta kirol ekitaldiak emititzen ditu.
2014ko azaroaren 17an jakin zenez, Canal+ek euskarazko azpidatziekin estreinatuko zituen filmak abendutik aurrera. Eusko Jaurlaritzarekin egindako hitzarmenean, 247 film baino gehiago eta 24 telesail euskaratuko zituzten 2016ra bitartean.
Esther Takeuchi
Esther Sans Takeuchi, jaiotzez Esther Sans eta letonez, Estere Sāns (Kansas City, AEB, 1953ko irailaren 8a) materialen zientzialaria eta ingeniari kimikoa da, gailu biomedikoetarako energia metatzeko sistemetan lan egiten duena. Stony Brookeko Unibertsitateko irakasle ospetsua da, eta Brookhaveneko Laborategi Nazionaleko zientzialaria. 145 patente baino gehiago ditu Estatu Batuetan.
Bizitza eta karrera
Takeuchi Letoniako Bigarren Mundu Gerrako Mary eta Rudolf Sans errefuxiatuen alaba da. Rudolfek eta Maryk 1945ean sobietarrek okupatutako beren herrialdetik Alemaniara ihes egin zuten. Han, errefuxiatu-esparru batean bizi izan ziren urteetan, eta, azkenik, Estatu Batuetara emigratu zuten. Takeuchi Pensilvaniako Unibertsitatean graduatu zen 1975ean, Kimika eta Historian. Ondoren, Ohioko Estatuko Unibertsitatean Kimika Organikoko PhD lortzeko lan egin zuen.
Lan ibilaldia
Chapel Hilleko Ipar Carolinako Unibertsitatean eta Bufaloko Unibertsitatean elektrokimikako doktoratu ondoko entrenamendua amaitu ondoren, Greatbatch Inc. enpresan lan egin zuen Clarence-n (New York) 22 urtez. Han garatu zuen Li/SVO bateria, Wilson Greatbatchen finantziazioarekin. 2007an Bufaloko Unibertsitatean hasi zen lanean, energia-iturri aurreratuetako irakasle gisa. Irakasle saritua da Stony Brook-eko Unibertsitatean, kimikako eta materialen zientzietako eta ingeniaritzako sailetan. E.V. saria jasotzeko hautatu zuten 2013an. Murphree Industria eta Kimika Ingeniaritzan, American Chemical Society-ren eskutik. Takeuchi Electrochemical Societyko kide da, eta haren lehendakari izan zen 2011 eta 2012 bitartean.
Vadencourt (Aisne)
Vadencourt Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 630 ziren. Familiak 236 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 80 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 72 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 288 etxebizitza zeuden, 245 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 285 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 245 etxebizitza nagusietatik 190 bere jabearen bizilekua ziren, 51 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 16 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 127 etxek bost zituzten. 143 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 121 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 402 ziren, horien artean 263 aktiboak ziren eta 139 inaktiboak ziren. 263 pertsona aktiboetatik 212 lanean zeuden (136 gizon eta 76 emakume) eta 51 langabezian zeuden (28 gizon eta 23 emakume). 139 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 63 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vadencourt udalerrian 239 unitate fiskal zeuden, 620,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.564 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Vadencourt udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 468 hektarea erabiltzen.
Biggar (Hegoaldeko Lanarkshire)
Biggar, 'Bigear', Eskoziako udalerri bat da, Hegoaldeko Lanarkshire konderrian.
Misterioen Etxea
Misterioen Etxea edo Villa dei Misteri ondo kontserbaturiko erromatar garaiko villa bat da. Ponpeia hiri-hondakinean dago kokaturik, Napoles en, Italia hegoaldean. Ponpeia hiritik ipar-ekialderuntz 800 metroara eta Herkulanoren atetik 200 metrora dago kokatua.
Vadencourt (Aisne)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Misterioen Etxea
Villa honen berezitasun nagusia barnean ikus daitezkeen freskoak dira, emakume baten kultu greziar-erromatar batean sarbide (hasiera) dena erakusten duela uste da.
Vadencourt (Aisne)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Misterioen Etxea
Ponpeia hiri guztia bezala, Vesuvio ren 79ko erupzio an lurperatua geratu zen, eta 1909an hirian hasi zituzten indusketetan atera zen lurpetik. UNESCO k Munduaren Ondare izendatu zuen hiria, eta bere barnean, Villa.
Villa
Metro askotako errauts eta materia bolkanikoz tapatua geratu zen arren, K.o 79-ko erupzioan kalte minimoak soilik jasan zituen, eta bere horma, sabai eta freskoek ia kalterik gabe biziraun zuten. Indusketatik eraikinaren teilatua eta beste zati batzuk bertan mantendu dira behar izan bezala.
Villari bizilekuko gela bateko margoen omenez jarri diote izena. Gela hau triclinium-a izango litzake, kalitate goreneko freskoez dekoraturik, I. mendeko lehen erdialdean margotuak uste direnak.
Freskoen gaia oso eztabaidatua da, baina irudi hauen interpretazio nagusia Bako ren kultu berezi bateko emakume baten sarbidea da. Hau kultu misteriotsu bat zen, eta taldekide bihurtzeko erritu eta erritual oso zehatzak bete behar ziren.
Bakori loturiko murala zela identifikatzen lagundu zuena menade en presentzia da, Bakoren jarraitzaileak (emakumeak). Jarraitzaile hauek askotan dantzan irudikatzen ziren, mugimendu askoko oihalez jantziak, eta lehen aldiz greziar zeramik etan aurkitu ziren, hauetako asko kultua Italiatik zabaldu maino lehen egin zirelarik.
Beste interpretazio guztietatik aipagarriena Paul Veynerena da, ezkontza-erritu bat egiten ari den emakume gazte bat da irudikatzen dena bere hitzetan.
Triclinium bat dela uste den arren, baliteke matriarkaren aldagela izatea, eta horren ondorioz matriarka hau kultu horren partaide izango litzake.
Villak otorduetarako eta entretenimendurako gela oso dotoreak zituen, baita espazio funtzionalagoak ere. Ardo-prentsa bat aurkitu zen etxea induskatzean, eta zaharberritu ondoren bere lokalizazio originalean jarri da. Ez zen batere ezohikoa etxe aberatsetan ardo, oliba-olio edo beste nekazaritza-produktuen produkziorako areak izatea, kontuan izanik erromako eliteek baserriak eta baratzak izaten zituztela beraien villen inguruan.
Ponpeiako beste etxe pribatu askoren moduan, ez dakigu villaren jabea nor izan zen. Hala ere, hainbat informazio jaso ahal izan da. Brontzezko zigilu bat aurkitu zen, L. Istacidius Zosimus izenpean, Istacidii familiako esklabu aske bat. Eruditoek bera proposatu zuten villaren jabe bezala edo 62ko lurrikararen ondorengo etxearen berregitearen ikuskatzaile bezala. Bestalde, Livia ren estatuen presentziak (Augusto ren emaztea) historialari batzuk bera jabetzat seinalatzea eragin du.
Freskoen Interpretazioa
Interpretazio asko daude freskoen inguruan, baina onartuena dagoen teoria erritu erlijioso bat dela da. Beste ohiko teoria freskoek emaztegai bat Bakoren Misterioetan hasten hari dela dioena da, ezkontzarako prestatzen. Hipotesi honetan, irudi nagusiak jantzita duen arropa oso landua ezkontza-jantzia dela uste da.
Fresko bakoitzaren gaien eta ordenaren ondorioz nar ratiba bakar bat bezala irakurri behar dira. Emakumeak eta satiroa k asko azaltzen dira. Esan bezala Bakoren erritua azaltzen denez, batzuek uste dute gela erritu eta ospakizunak egiteko erabiltzen zela.
Vesubioren erupzioa eta ondorioak freskoetan
Behin lur azpitik atera zirenean fresko hauek, Napoleseko kutsaduraren menpe geratu ziren. Kutsadura honek kalte handiak sortu ditu freskoetan, bai pigmentu en koloreetan bai freskoak egiteko erabiltzen den kareharrian. Horren erakusle nagusia pigmentuen kolore aldaketa da.
Janin Lomme Tournaikoa
Janin Lomme Tournaikoa, Janin de Lome edo Jehan de Lome (Vianan hil zen, 1449ko urtarrilaren 1a) arkitekto eta eskultore nafar-flamenkoa izan zen. Nafarroara Valoniako Tournaitik etorri zen. Dena dela, haren bizitzari buruzko informazioan hutsune handiak daude. Estiloaren aldetik eskultura gotikoaren amaierako garaian kokatu egin zaio.
Biografia
1411an Karlos III.a Nafarroakoa eregearen zerbitzuan sartu zen. Erregeak ezagutu omen zuen egungo Frantziako Evreux aldean zituen jabetzak bisitatzen ari zenean. Nafarroako gortearen eskultore nagusia izendatu zuen eta lan-maisuaren kargua betetzen zuen. Horri esker bi eraikuntza garrantzitsuetan lan egin zuen: Erriberriko Errege Jauregian non bereziki leiho zabalak zaindu zituen, eta Tafallako Jauregian; azken eraikuntza honetan Frantziako lurralde desberdinetatik etorritako igeltsero eta langile zuzendu zituen: Johan de Lisla, Michel de Reyems, Aneqin de Sorça, Vicent Huyart, Collin de Rems, Johan de la Garnia eta Johan de Borgoyna. Vianan hil zen, 1449ko urtarrilaren 1an.
Obra
Gurera heldu diren lan nagusiak hauek dira:
Karlos III.a Nafarroakoaren eta bere emaztea Leonor Trastamarakoaren hilobia XV. mendeko ehorzte-artearen adibide onenetariko bezala onartua dago. Pieza guztiak Erriberriko jauregian prestatu ziren eta, ondoren, zatituta, Iruñeko katedralera eraman zuten; han 1491an izan zen jarrita, erregea oraindik bizirik zegoenean.
Biarritz (argipena)
Biarritz izenak hainbat esanahi ditu:
Belém (Pará)
Belém Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Tigray
Tigray eskualdea (ክልል ትግራይ) Etiopiako kililoch bat da (eskualde etnikoa). Hiriburua Mek'ele da, 50.286 km²ko hedadura du eta bertan 3.593.000 biztanle bizi dira. Tigrinyera hitz egiten da.
Hiririk garrantzitsuenak Abiy Adi, Adwa, Aksum, Himora, Inda Selase, Korem, May'chew, Wik'ro eta Zalambessa dira.
Bertako lehenengo alderdia Tigrayren Askapenerako Herri Frontea da, boterea hartu zuena Menguistu Haile Mariamen heriotzaren ondoren. Alderdi honek Eritreako independentistek sortu zuten beste hainbat eskualdeetan bezala eta boterea lortzerakoan Eritrearen independentzia aldarrikatu zuten.
Biztanleria
Biztanleriaren %94,98a tigrinya da. Gutxiengoak amharak (%2,6), kunamak (%0,05) eta erobak / sahoak (%0,5) dira. %95,5 kristau ortodoxoak dira (Etiopiako Eliza Ortodoxoa) eta %4,1 musulman sunitak.
Hiri nagusiak
Tigrayko hiri nagusiak hauek dira:
Bathymyrus smithi
Bathymyrus smithi Bathymyrus generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Txuri-urdin
Txuri-urdin Donostiako Erreala futbol taldearen ereserki ofiziala da. 1970. urtean Ricardo Sabadiek ondu zuen. Haren bertsiorik ezagunena Joaquin Laria abeslariak kantatua da.
Los Chimberos bilbotar taldeak akordeoiz jotako bertsioak ere txuri-urdin zaletuen artean oso onarpen handia du.
Belvedere jauregia
Historia
Estatu Austriarraren tratatuaren sinadura bertan egin zen 1955eko maiatzaren 15ean, honek Austriaren independentzia suposatu zuelarik Bigarren Mundu Gerra eta aliatuen okupazioaren ondoren
Scarus perrico
Scarus perrico Scarus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Tetsuhiro Kina
Tetsuhiro Kina (喜名 哲裕, 1976ko abenduaren 10a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus Eight eta FC Tokyo.
Symposiachrus browni
Symposiachrus browni Symposiachrus generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Delfino Pescara 1936
Delfino Pescara 1936 Italiako futbol taldea da, Abruzzo eskualdeko Pescara hirian 1936an sortu zena eta 2003an birsortu behar izan zena. Historia luzea izan arren titulu bakarra irabazi du, 1970eko liga.
Etxeko partidak Stadio Adriatico – Giovanni Cornacchia berriztuan jokatzen ditu.
Historia
1936an sortu zen eta m,aila apaletan aritu zen hamarkada luzez harik eta 1977an Serie A-ra igotzea lortu zuen arte. Ordutik aurrera gutxitan izan da maila gorenean eta mantentzea lortu duen aldi bakarra 1988an izan zen, hurrengo urtean berriz jeisteko.
Hyperlapse
Hyperlapse (baita walklapse, spacelapse, stop-motion time-lapse, motion timelapse eta moving timelapse ere) time-lapse argazkilaritzako espozizio teknika bat da, zeinetan esposizio bakoitzeko argazki kamera kokalekuz aldatzen den, honela time-lapse sekuentzietan travelling planoa sortzeko helburuz. Kamera lekualdatze txikien bidez sortzen diren time lapse sekuentzia arruntekin parekatuz gero, hyperlapse argazkilaritzan, kamera distantzia oso luzeetan zehar mugiarazten da.
Walter Huston
Walter Thomas Huston (York County, Ontario, 1883ko apirilaren 5a - Hollywood, Kalifornia, 1950eko apirilaren 7a) Kanadan jaiotako aktorea izan zen, John Huston zuzendariaren aita eta Anjelica Hustonen aktorearen aitona.
Antzerkian hasi zen lanean (1924), eta handik gutxira Hollywoodera joan zen. 1929an aurreneko lan garrantzitsua egin zuen (The Virginian, Gary Cooperen ondoan). Hurrengo urteetan antzerkian zein zineman aritu zen, eta bere garaiko aktore bikainetako bat izan zen. Oscar saria jaso zuen 1948an, gizonezko bigarren aktore onenarena hain zuzen: semeak zuzendutako filmean aritu zen hartan (The Treasure of the Sierra Madre).
Weissach im Tal
Weissach im Tal Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Lambeosaurus
Lambeosaurusa dinosauro genero bat izan zen. Lamberen narrastia esan nahi du. Kretaziko gorenean bizi izan zen. Hamabost metro luzera eta sei tona inguru zituen. Zazpiehun hagin inguru (bateria) zituen landare gogorrak mozteko egokiak.
Paula Milagros
Biografia
Loiola Indautxu taldeko harrobian hazitako jokalaria da. 2021-22 denboraldian Granollersek fitxatu zuen haren B taldean aritzeko baina talde nagusian tokia egin zuen. Pibote postuan jokatzen du. Ohorezko mailan 2022-23 denboraldiko 8. jardunaldian Ligako jokalari onena izendatu zuten.
Probreviceps
Probreviceps anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Brevicipitidae familian sailkatua.
Fausto Bengoechea
Fausto Bengoechea (Buenos Aires, 1997ko abenduaren 1a ) aktore argentinarra da. Once (2017–2018), Simona (2018) eta Argentina, tierra de amor y venganza (2019) telenobeletan egindako paperengatik da ezaguna.
Hasierako urteak
Fausto Bengoechea Alex Benn eta Alejandra Darín aktoreen semea da. Amaren familiaren aldetik, Ricardo Darín eta Roxana Darín irrati eta antzerki aktoreen biloba da, Ricardo Darín aktorearen iloba eta Chino Darín aktorearen lehengusua. Batxilergoa amaitu ondoren, Fausto Timbre 4 antzokian antzezpena ikasten hasi zen bere lehengusu Chino Darín-en gomendioarekin, non Maite Velorekin eta gero Ana Scannapiecorekin ikasi zuen.
Saint-Michel-sur-Ternoise
Saint-Michel-sur-Ternoise Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Fausto Bengoechea
Karrera
2003an, 6 urte zituela, Bengoechea bere aita Alex Benn-ek Gargantua Antzokian zuzendutako Macbeth antzezlanean parte hartu zuenean hasi zuen aktore ibilbidea, non Fleance antzeztu zuen. Urte berean Canal 7k emititzen duen Mi+cota programan parte hartu zuen, non bere amak Alejandra Darínek ere parte hartu zuen. Bi esperientzia horien ostean, Faustok denbora batez emanalditik urruntzea erabaki zuen..
Saint-Michel-sur-Ternoise
Biztanleria
2007an Saint-Michel-sur-Ternoise udalerrian erroldatutako biztanleak 932 ziren. Familiak 368 ziren, horien artean 88 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 148 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 120 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Fausto Bengoechea
Karrera
2015ean, 18 urte zituela, Bengoecheak antzeztera itzultzea erabaki zuen He visto a Dios antzezlanarekin, non Gabriel Cosoyk La Ranchería Antzokian zuzendutako "El Charlatán" papera pertsonifikatzen zuen.
Saint-Michel-sur-Ternoise
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Fausto Bengoechea
Karrera
2017 eta 2018 artean Once on Disney XD eta Disney Channel gazteentzako kirol telenobelako pertsonaia nagusietako bat izan zen.
Saint-Michel-sur-Ternoise
Etxebizitza
2007an 408 etxebizitza zeuden, 378 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 401 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 378 etxebizitza nagusietatik 297 bere jabearen bizilekua ziren, 79 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 9 etxek bi gela zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 95 etxek lau zituzten eta 234 etxek bost zituzten. 318 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 188 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 149 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Fausto Bengoechea
Karrera
2018an Bengoechea Pol-ka Producciones eta Canal 13-ren Simona gazte telenobelaren aktore nagusiarekin batu zen, non Brian "Piru" Tolosa pertsonaia antzeztu zuen. Era berean, Gran Rex Antzokian fikzioaren antzerki bertsioaren parte izan zen.
Saint-Michel-sur-Ternoise
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Fausto Bengoechea
Karrera
2019an Fausto Pol-ka Producciones eta Canal 13-ren Argentina, tierra de amor y venganza garaiko telenobela aktore nagusiekin batu zen, non Juan Carlos "Alambre" Galván-i bizia emateaz arduratu zen.
Saint-Michel-sur-Ternoise
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 591 ziren, horien artean 385 aktiboak ziren eta 206 inaktiboak ziren. 385 pertsona aktiboetatik 344 lanean zeuden (189 gizon eta 155 emakume) eta 41 langabezian zeuden (14 gizon eta 27 emakume). 206 pertsona inaktiboetatik 85 erretiraturik zeuden, 65 ikasten zeuden eta 56 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Michel-sur-Ternoise udalerrian 379 unitate fiskal zeuden, 952,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.793 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Michel-sur-Ternoise udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 159 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fausto Bengoechea
Karrera
Geroago, 2019 eta 2021 artean, TV Pública eta Flow-ek emititutako El mundo de Mateo polizia telesailean parte hartu zuen, eta Nicolás de la Torre Mateoren eskolakideetako bat (Renato Quattordio) antzeztu zuen.
Harry Avery's gaztelua
Harry Avery's gaztelya, Caisleán Anraí Aimhréidh eta Harry Avery's Castle, euskaraz Harry Averyren gaztelua, Ipar Irlandako Tyrone konderrian dagoen gaztelu baten hondakinak dira, Newtownstewart udalerriaren mendebaldean.
Buruzagi gaelikoek eraikitako harrizko gazteluen adibidea da eta Henry Aimhréidh O'Neil (1392an zendua) zenarekin zerikusia du.
Francisco Guterres
Francisco Guterres, (Ossu, Viqueque, 1954ko irailaren 7a), Lu-Olo ezizenez ezagutua, timortar gerrillari ohi eta politikaria da, Ekialdeko Timorko presidentea 2017tik. Ekialdeko Timorko Independentziarako Fronte Iraultzaileko (Fretilin) burua, presidentetzarako hautagaia izan zen 2007, 2012 eta 2017an. Azken urte horretako hauteskundeak irabazi zituen, lehen itzulian, botoen % 57,08 lortuta.
One False Move
One False Move 1992ko Carl Franklin estatubatuar zinema zuzendariaren filma da, Billy Bob Thorntonek idatzia.
Argumentua
Dale "Hurricane" Dixon, Star City herrixkako sheriffa da, eta bizimodu lasaia darama. Halako batean, hiru gaizkile arriskutsu Kalifornia aldetik herrira gerturatzen ari direla jakinaraziko diote, eta bidean sekulako sarraskiak egiten ari direla.
Scarus persicus
Scarus persicus Scarus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Lux (unitatea)
Lux izenekoa SI sistema ko iluminantzia-unitatea da, gainazal batean azalera-unitateko jasotzen den argi-intentsitate a neurtzen duena. Beraren sinboloa \text {lx} da.
Luxa unitate eratorria da, lumen unitatearekin zuzenki erlazionaturik dagoena. Hain zuzen, lux bat da gainazal bateko metro karratu bakoitzeko lumen bateko argi-intentsitatea jasotzen duen gainazalaren iluminantzia (argiztapena, alegia).
Fotometrian erabiltzen da, iluminantzia neurtzeko, argiaren eraginpean giza begiak duen sentikortasunaren eredu estandar baten arabera, kontuan izanik argiaren uhin-luzerei dagokien sentikortasun-funtzioa.
Formulak
non
Antonio Ruiz Soler
Antonio Ruiz Soler (Sevilla, 1921eko azaroaren 4a - Madril, 1996ko otsailaren 5a), Antonio el bailarin izengoitiz ezaguna, espainiar dantzari eta koreografoa izan zen. Realitorekin ikasi zuen dantza flamenkoa, eta Angel Pericet eta Mme. Fedorovarekin, berriz, dantza klasikoa. Espainiar ballet flamenkoa eta klasikoa maisutasunez bateratu izana izan zen, hain zuzen ere, Antonioren lorpen handienetakoa. 1928an dantzatu zuen lehen aldiz jendaurrean, eta hamabost urtez bikotea osatu zuen Rosario dantzariarekin, Chavalillos sevillanos bikotean. Baina arrakasta Alfontso XIII.a eta Viktoria Eugenia errege-erreginen aurrean egindako emanaldiarekin lortu zuen, lehen aldiz. 1946an Sarasateren Zapateado estreinatu zuten, Mexikoko Bellas Artes antzokian. Nazioarteko zenbait bira egin zituen bikoteak, baina 1952an bikotea hautsi egin zen, eta 1953an Antoniok bere ballet-konpainia sortu zuen. Nazioarteko ospea lortu zuen dantza flamenkoa interpretatzeko erakutsi zuen trebetasunari esker. Haren ballet-ikuskizun nagusietan aipagarriak dira Fallaren El amor brujo, Albénizen Rapsodia española, E. Halffterren Sonatina, Antonio Solerren Sonatas eta abar. Espainiako dantzen dantzari bikainenaren ospea du nazioartean, dantzaren alor guztietan trebetasun handia erakutsi baitzuen, hasi flamenkotik eta bolerora; bera izan zen martinetea dantzatzen lehena eta birtuosismo aparta erakutsi zuen zapateatuetan.
Labeo senegalensis
Labeo senegalensis Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Coronel Fabriciano
Coronel Fabriciano Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Weißbach (Baden-Württemberg)
Weißbach Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Lepturobosca
Espezieak
Hauek onartzen dira:
Wataru Ito
Wataru Ito (伊藤 亘) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus Eight.
La Forêt-de-Tessé
La Forêt-de-Tessé Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Forêt-de-Tessé udalerrian erroldatutako biztanleak 204 ziren. Familiak 89 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 150 etxebizitza zeuden, 91 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 150etxeak ziren. 91 etxebizitza nagusietatik 85 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 119 ziren, horien artean 71 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 71 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (37 gizon eta 28 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Forêt-de-Tessé udalerrian 101 unitate fiskal zeuden, 225 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.325 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 eraikuntza enpresa.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pachycephalosaurus
Pachycephalosaurus dinosauro genero bat izan zen. Buru lodidun narrastia esan nahi du. Gaur egungo Ipar Amerikan aurkitu dira bere fosilak. Bost metro eta bi tona inguru zituen. Ezaugarri nabarmena: burezur zabala eta honen irteera batzuk.
Bonetan
Bonetan Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bonnetan udalerrian erroldatutako biztanleak 819 ziren. Familiak 313 ziren, horien artean 57 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 110 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 138 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 323 etxebizitza zeuden, 311 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 319 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 311 etxebizitza nagusietatik 261 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 92 etxek lau zituzten eta 179 etxek bost zituzten. 269 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 101 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 193 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 541 ziren, horien artean 404 aktiboak ziren eta 137 inaktiboak ziren. 404 pertsona aktiboetatik 365 lanean zeuden (191 gizon eta 174 emakume) eta 38 langabezian zeuden (17 gizon eta 21 emakume). 137 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bonnetan udalerrian 311 unitate fiskal zeuden, 807 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.510 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 margolariak, 3 iturginak eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nelson konderria (Ipar Dakota)
Nelson konderria (Nelson County) Ipar Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Lakota da. 2010eko zentsuaren arabera 3,126 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Nelson konderriak 261,282 kilometro koadro ditu. Horietatik 7,004 ura dira. Beste 254,278 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1,2 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 3,126 pertsonetatik 3,051 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 33 dira. 8 beltzak edo afroamerikarrak. 28 amerikar natiboak ziren eta 1 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 2 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 36 pertsonek kokatzen zuten.
Symposiachrus vidua
Symposiachrus vidua Symposiachrus generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Proceratophrys
Proceratophrys anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Odontophrynidae familian sailkatua.
5. linea
5. linea terminoa hainbat garraio-linea izendatzeko erabiltzen da:
Ulia mendiko aireko tranbia
Ulia mendiko aireko tranbia pertsonen garraiorako sortutako lehendabiziko aireko tranbia izan zen. 1907ko irailaren 30ean inauguratua, Leonardo Torres Quevedo asmatzaile espainiarrak sortu zuen eta Donostiako Ulia mendiaren hegian kokatu zen. Proiektuaren helburua turismoa erakartzea zen. 1912an deaagertu zen, Igeldoko funikularra eta parkea martxan jartzearekin batera.
Ezaugarriak
Leonardo Torres Quevedok 1887an bere lehenengo teleferikoa egin zuen. Proiektu hartan behi pare baten indarraz 200 metroko luzerako eta 40 metroko garaiera aldea gainditzea lortu zuen. Esperimentu horretan oinarrituta 1907an Uliako proiektuari ekin zion. Proiektuaren egitearen ardura Bilboko Sociedad de Estudios y Obras de Ingeniería enpresarena izan zen; enpresa honek munduko beste transbordadore asko egin zituen.
Uliako tranbia honek 280 metroko luzera eta 40 metroko garaiera aldea zuen. Bidaiak hiru minutu ingurukoa zen eta bidaia bakoitzean saski handi batean 18 pertsona eraman zezakeen. Tranbia Ategorrietatik ateratzen zen. Segurtasunaren gaiari garrantzi handia eman zioten. Horretarako Torres Quvedok kable-euskarrien sistema bitxi bat asmatu zuen, alde bateko ainguratzeak kontrapisuekin aldatuz. Diseinua indartsua zen eta kable baten bat puskatzea arazorik gabe jasan zezakeen. Ingeba elkarteak horrela deskribatu du: "Irteerako geltokia egurrezko etxolatxoa zen, hiru metroko altura zuen plataforma baten gainean. Lotura sei kable metalikoz osatuta zegoen, hiru kableko bi serietan banatuta. Kableak erraila gisa funtzionatzen zuten, eta horietatik, gurpildun plataforma bat zebilen. Plataformatik ontzitxo bat zintzilik zeraman, eta, bertan, hamazortzi bidaiari garraia zitezkeen. Kable amaigabe batek plataforma eta ontzitxoa eramaten zituen, 12 ZP-ko indarra zuen motor elektrikoaren bidez."
Colroy-la-Roche
Colroy-la-Roche Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Ulia mendiko aireko tranbia
Uliako parkea
Turistei eskainitako parke honen elementu nagusia aireko tranbia hau zen. Goiko partean, bestetik, hiriaren panoramika ederra zuen jatetxea zegoen, batetik, eta Arranoaren aitza, Baleontziaren haitza, baserri bat, e.a.
Colroy-la-Roche
Biztanleria
2007an Colroy-la-Roche udalerrian erroldatutako biztanleak 477 ziren. Familiak 200 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Acreúna
Acreúna Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Colroy-la-Roche
Etxebizitza
2007an 269 etxebizitza zeuden, 197 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 246 etxeak ziren eta 21 apartamentuak ziren. 197 etxebizitza nagusietatik 165 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 120 etxek bost zituzten. 165 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 81 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 96 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 329 ziren, horien artean 241 aktiboak ziren eta 88 inaktiboak ziren. 241 pertsona aktiboetatik 219 lanean zeuden (123 gizon eta 96 emakume) eta 22 langabezian zeuden (5 gizon eta 17 emakume). 88 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Colroy-la-Roche udalerrian 204 unitate fiskal zeuden, 481 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.805 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.
2000. urtean Colroy-la-Roche udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vjekoslav Škrinjar
Vjekoslav Škrinjar (1969ko ekainaren 2a - ) Kroaziako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka.
Weisweil
Weisweil Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Menace II Society
Menace II Society 1993ko Hughes anaiak estatubatuar zinema zuzendarien filma da.
Argumentua
Caine Lawson gazte afro-amerikarrak indarkeriaz betetako bizimodua darama etxebizitza babestuak dituen Watts barrutian; Los Angelesko inguru arriskutsuenetako batean, hain justu.
5. linea (Bartzelonako metroa)
'''Bartzelonako metroaren 5. linea''' sarean aurreikustako hamabi lineetako bat da. Cornellà Centre eta Vall d'Hebron geltokiak lotzen du. Linea 1959n inauguratu zen La Sagrera eta Vilapicina geltokien artean.
Ez dago beste proiektuak etorkizunera.
Scarus prasiognathos
Scarus prasiognathos Scarus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Pseudacris
Pseudacris anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Hylidae familian sailkatua.
Ormoy (Yonne)
Ormoy Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ormoy udalerrian erroldatutako biztanleak 663 ziren. Familiak 272 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 329 etxebizitza zeuden, 280 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 317 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 280 etxebizitza nagusietatik 248 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 49 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 142 etxek bost zituzten. 184 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 114 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 138 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 437 ziren, horien artean 328 aktiboak ziren eta 109 inaktiboak ziren. 328 pertsona aktiboetatik 307 lanean zeuden (160 gizon eta 147 emakume) eta 21 langabezian zeuden (8 gizon eta 13 emakume). 109 pertsona inaktiboetatik 52 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ormoy udalerrian 286 unitate fiskal zeuden, 702,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.728 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 argiketaria, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Ormoy udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 755 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Alvorada (Rio Grande do Sul)
Alvorada Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Illapel ibaia
Illapel ibaia Coquimbo eskualdean isurtzen den ur-ibilgua da, Choapa ibaiaren arroaren iparraldea drainatzen duena, eta garrantziaz, arroaren bigarren ur iturria da.
Ormoy (Yonne)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Masafumi Nakaguchi
Masafumi Nakaguchi (中口 雅史, 1972ko apirilaren 10a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Labeo simpsoni
Labeo simpsoni Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Serapio Muxika
Serapio Muxika Zufiria (Ormaiztegi, 1854ko azaroaren 14a - Donostia, 1941eko martxoaren 16a) gipuzkoar historialaria eta artxibozaina izan zen.
Zuzenbideko ikasketak egin zituen Zaragoza eta Bartzelonako Unibertsitateetan, eta liberalen alde borrokatu zen Bigarren Karlistaldian. Zestoa, Aizarnazabal, Ezkio, Zumaia, Zumarraga, Donostia, Irun, Hondarribia, Errenteria, Oiartzun, Ordizia, Eibar eta Astigarragako artxiboak sailkatu eta aztertzeaz gainera, historiari buruzko liburu- eta artikulu-sail garrantzitsuak eman zituen argitara. Real Academia de la Historiako urgazle, Frantziako Akademiako ofizial eta Gipuzkoako kronikari eta seme kuttun izendatu zuten.
Eusko Ikaskuntzako Batzorde Iraunkorreko Historiako saileko eleduna izan zen, bestalde, 1933-1937 urteetan, eta erakunde bereko lehendakari, 1934. urtean. Obra asko argitaratu zituen, horien artean: Indice de los documentos del Archivo Municipal de la ciudad de San Sebastián (1898), Indice de los documentos del archivo municipal de Irún (1898), Los Gascones en Guipúzcoa (1923), Guía de Guipúzcoa (Fausto Arozenarekin batera, 1930), ''Juan Ignacio Gamón. Noticias Históricas de Rentería (Fausto Arozenarekin, 1935), Donación a Leire (1935) eta Orígenes de San Sebastián'' (1936). Artikulu ugari idatzi zuen, halaber, RIEV, Euskal-Erria, Yakintza, Euskalerriaren Alde, Euskal Esnalea eta Arantzazu agerkarietan.
Richard Manuel
Richard George Manuel (Stratford, Ontario, 1943ko apirilaren 3a - Winter Park, Florida, 1986ko martxoaren 4a) kanadar musikaria izan zen, The Band taldeko piano-jotzailea eta abeslari nagusia. 18 urterekin The Hawks taldearekin bat egin zuen, non Rick Danko, Levon Helm, Robbie Robertson eta Garth Hudsonekin jo zuen. Beraiekin sortu zuen The Band taldea, Bob Dylanekin batera bere kontzertuetan. Richard Manuel taldean egon zen 1986an bere buruaz beste egin zuen arte.
The Long Duel
The Long Duel, 1967ko Ken Annakin britainiarrak zuzendutako abenturazko film bat da. Yul Brynner, Trevor Howard, Charlotte Rampling eta Harry Andrews aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1920ko hamarkada, Britainiar Raja, Indian britainiar indarrek beren aberriaren askatasunaren alde borrokatzen ari diren indiarren aurkako borroka latzean daude. Azken horien artean Bhantako Sultana dago (Yul Brynner), bere Tara (Imogen Hassall) emaztea eta Munnu (Antoñito Ruiz) semea britainiar gotorleku batean preso baidauzkate. cuya mujer e hijo están prisioneros en un fuerte británico. Emaztea haurdun eta bigarre semearen esperoan dago, eta bera eta semearen askatasuna ikusteko itxaropenez senarrak gotorlekua erasotzeko itxaroten ari da.