cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zinemaren historia
Zinema alemanaren berpizkundea
Zeinek bere estiloa zuen arren, kultura iturri beretsuak zituzten : folletoia, Estatu Batuetako zinema beltza, opera, kabareta, melodrama... Hauek izan ziren filmegile aipagarrienak: Volker Schlöndorff -Der junge Törless (1966), Die verlorene Ehre der Katharina Blum (1975)-; Alexander Kluge -Die Artisten in der Zirkuskuppel: Ratlos (1968)-; Rainer Werner Fassbinder, belaunaldi hartako filmegile oparoena eta agian ezagunena, Alemaniako gizartearen kronika garratza egin zuen haren filmetan -Die bitteren Tränen der Petra von Kant (1972), Angst essen Seele auf (1974), Die Ehe der Maria Braun (1978), Lili Marleen (1981)- ; Werner Herzog -Aguirre, der Zorn Gottes (1972), Nosferatu: Phantom der Nacht (1978)-; Jean-Marie Straub -Chronik der Anna Magdalena Bach (1967)-; Wim Wenders, geroztik Estatu Batuetan lan egina -Alice in den Städten (1973), Der amerikanische Freund (1977), Paris, Texas (1984)-.
Frantses zinema
Nouvelle Vague higikundea desagertu ondoren, higikunde horretako filmegile batzuek baizik ez zuten aurrera egin filmegintzan, geroztik hasitako beste batzuekin batera : Jean-Luc Godard, bilatzaile eta berritzaile amorratua -Alphaville (1965), Pierrot le fou (1965)-; Claude Chabrol, probintzietako giroen erretratugile bikaina -La Femme infidèle, Le boucher (1970)- ; François Truffaut -Les Quatre Cents Coups (1959), Tirez sur le pianiste (1960), La Nuit Américaine (1973)-, Alain Resnais -L'Année dernière à Marienbad (1961), La Guerre est finie (1965)- ; Louis Malle -Ascenseur pour l'échafaud (1958), Lacombe Lucien (1974), Atlantic City (1980)-; Jean-Pierre Melville -Le Samouraï (1967), L'Armée des ombres (1969), Le Cercle rouge (1970)-.
Halaber dira aipagarriak, Frantzian ez ezik nazioartean oso ezagunak izan baitziren, Frantziako zinemagintzan ospetsu izandako aktore batzuk : Brigitte Bardot, Jean-Paul Belmondo, Alain Delon, Michel Piccoli, Jeanne Moreau.
Espainiako zinema
Franco hil aurretikako zentsurak zorrotz mugatutako zinema hartan, eta arestian aipatu diren Berlanga eta Bardean filmegileez gainera, Carlos Saura -La caza (1966), Ana y los lobos (1972), La prima Angélica (1974) eta Basilio Martín Patino -Nueve Cartas a Berta (1965), Canciones para después de una Guerra (1971), Queridisimos Verdugos (1974)-, nabarmendu ziren gainerako filmegile oro har eskasen artean. Bestalde, Bardemek ez zuen aurreko hamarraldiko filmen bikaintasuna berriz iritsi, eta Berlangak egin zituen bizpahiru film bikain : Plácido (1962), El Verdugo (1963). Giro hartan gertaera berezia izan zen Bartzelonako Eskola esan zitzaionaren sorrera, abangoardiazalea eta naturalismoaren ukatzailea; ez zuen askorik iraun, ezta harrera onegirik ere izan jendaurrean, baina hura izan zen geroztik filmegintzan buru-belarri aritutako filmegile batzuen abiapuntua : Vicente Aranda, Gonzalo Suárez... Aipatzekoak dira baita ere José Luis Borau (Furtivos, 1975), Manuel Gutiérrez Aragón (Sonámbulos, 1978), eta Ricardo Franco (Pascual Duarte, 1975). Baina Luis Buñuel da, inondik ere, espainiar filmegile ospetsuena eta bikainena. Mexikon eginiko filmen ondoren, Viridiana (1961) filmatu zuen, Espainian egin zuen film bakanetako bat, arrakasta handia sortu eta haserre handiak piztu zituen film bikaina ; geroztik Frantzian ari izan zen gehienbat : La Voie lactée (1968), Belle de jour (1967), Tristana (1970), Le Charme discret de la bourgeoisie (1972), Le Fantôme de la liberté (1974), Cet obscur objet du désir (1977).
Estatu Batuen nagusitasuna
Estatu Batuetako zinemak indarra galdua zuen 1950eko hamarraldian, zentsuraren eraginez, besteak beste. 1960ko hamarraldian giroa aldatzen hasia zelarik, film kritiko eta politiko asko egin ziren herrialde haren arazoen ispilu gisa (arrazakeria, gazteen protestak, Vietnamgo gerra). Ohitura eta jokabide berriek ere izan zuten eraginik komedietan, musikaletan eta westernetan.
1950eko hamarraldian filmegile askok Estatu Batuetatik alde egin zuen. Hamarraldi honetan, berriz, egoera alderantzizkoa zen. Europa ekialdeko filmegile bikain batzuek (Forman, Polanski) Estatu Batuetan hartu zuten bizilekua eta Europako mendebaleko beste batzuek (Bergman, Antonioni) film batzuk egin zituzten Estatu Batuetan.
Bigarren Mundu Gerraren ondoren sortu ziren filmegile handiek lanean jarraitu zuten: Elia Kazan America, America ( 1964), The Arrangement (1969)- ; Billy Wilder eta bere komedia garratzak -The Apartment (1960), Irma la Douce ( 1963), Kiss Me, Stupid (1964), The Fortune Cookie (1966), Avanti! (1972), The Front Page (1974); John Huston -The Night of the Iguana (1964), Fat City (1971), The Man Who Would Be King (1975)-.
Italiako zinemaren sendotasuna
Pier Paolo Pasolini italiar kulturako pentsalari bikainetako bat izan zen. Bere ikuspegi marxista eta kristautik, lirika eta garraztasuna nahasi zituen eta polemika sortu zuen bazter guztietan. Haren leleen filmak baztertuen eta langileen aldeko filmak izan ziren : Accattone (1961), Mamma Roma (1962), Uccellacci e uccellini (1966). Il Vangelo secondo Matteo (1964) erlijiozko film berezia egin zuen, eta gero Greziako trajedia klasikoak egokitu zituen : Edipo re (1967), Medea (1969). Ondoren "bizitzaren trilogia" egin zuen : Il Decameron (1971), I racconti di Canterbury (1972), Il fiore delle Mille e una notte (1974), eta, azkenik, Salò o le 120 giornate di Sodoma (1970).
Marco Ferrerik oso ibilbide bitxia izan zuen. Espainian egin zituen aurreneko filmak, eta orduz gero erakutsi zuen bere filmegintzak ezaugarri izango zuen umore beltza. Gizadiaren kontraesanak eta gizon-emakumeen arteko harremanen ezintasunak izan ziren haren filmetako ardatz batzuk: La Grande Bouffe (1972), L'ultima donna (1974), Ciao maschio (1978).
Bernardo Bertolucci italiar zinemako autorerik bikain eta ospetsuenetako bat da; hiruzpalau film egin ondoren, ospe handia izan zuen mundu osoan Last Tango in Paris (1972) eskandalua sortu zuen filmari esker. Novecento (1974-1975), bi partetan egindako filma XX. mendeko lehen 45 urteetako Italiaren kronika bat zen, langileen aldeko ikuspegitik egina. Maisulan horien ondoren, besteak beste, La luna (1979) egin zuen.
Italiar komediak aurrera egin zuen, nahiz ez zuen aurreko hamarraldiko indarra izan; Pietro Germi, Dino Risi, Luigi Comencini izan ziren, hesteren artean, genero horren bultzatzaileak. Bestalde, garai hartan indar handia hartu zuen Italian spaghetti western zeritzan western motak, oro har kalitate eskasekoak, Sergio Leoneren filmak izan ezik : Per un pugno di dollari (1964), Il buono, il brutto, il cattivo (1966)
Gaur egungo zinema
1980ko hamarkadan telebista kateak ugaritzeak eta bideoa etxe askotan sartu izanak eragin handia izan zuen zineman, askoz jende gutxiago joaten zen zinema aretoetara, baina film produkzioa ez zen haatik gutxitu. Europan, zinema areto asko itxi ziren, baina haien ordez multizinemak edo areto txikiagoak sortu ziren nonahi.
Estatu Batuetako zinemak nagusitasunari eutsi zion bai produkzioan eta bai banaketan; India bakarrik gailentzen zitzaion produzitutako film kopuruan. Zinemagintzako maisu batzuei ez zitzaien orduko filmik egiteko aukerarik eman: Billy Wilder, Joseph L. Mankiewicz, Elia Kazan. Bestalde, badira beste ezaugarri jakin batzuk ere: zinemaren ondarea berreskuratzeko saioak: film klasiko batzuk konpondu ziren eta arrakasta handiz berriz agerrarazi ziren jendaurrean: Napoléon (Abel Gance, 1927), Gone with the Wind (Victor Fleming, 1939), Lawrence of Arabia (David Lean, 1962), Spartacus (Stanley Kubrick, 1960) ; genero klasikoen halako berpizte bat: westerna: Dances with Wolves (Kevin Costner, 1990); abenturetako filmak: Raiders of the Lost Ark (Steven Spielberg (1981); gangsterren filmak : Goodfellas (Martin Scorsese, 1990); marrazki bizidunak: The Little Mermaid (John Musker & Ron Clements, 1989); eta 70eko genero batzuk desagertu izana -zinema politikoa eta underground zinema- ; herrialde jakin batzuetako filmegintzaren goraldia filmegile herrien bultzadaz -Danimarka (Gabriel Axel, Bille August, Nils Malmros), Finlandia (Aki Kaurismaki, Mika Kaurismaki), Australia (Peter Weir, Bruce Beresford), Peru (Francisco Lombardi), Mali (Souleymane Cissé), Burkina Faso (Idrissa Ouedraogo); Star-system zeritzana desagertzea ; efektu berezietako filmek hartu duten indar handia -Star Wars (George Lucas, 1977) filmak bultzada handia eman zien efektu bereziei, eta geroztik alor horrek aurreramendu handia izan du, ordenagailuen bilakaeraren eraginez batez ere, eta zientzia fikziozko filmetan batik bat : Blade Runner (Ridley Scott, 1982), E.T (Steven Spielberg, 1982), Back to the Future (Robert Zemeckis, 1985), Alien (Ridley Scott, 1979)- : film zuzendariaren gero eta garrantzi handiagoa ...
Asko dira gaur egun ospe eta eragin handia duten zinema zuzendariak, besteak beste: Estatu Batuetan, Clint Eastwood, David Lynch, Brian De Palma, Martin Scorsese, Steven Spielberg, Oliver Stone, Tim Burton, Joel & Ethan Coen, Spike Lee, Quentin Tarantino; Europan, Louis Malle, Eric Rohmer, Bertrand Tavernier, Fernando Trueba, Pedro Almodovar, Vicente Aranda, Wim Wenders, Ettore Scola, Emir Kusturica, Ridley Scott, Krzysztof Kieślowski, Nikita Mikhalkov, Lars von Trier, Stephen Frears, Theo Angelopoulos; Sortaldean, Shohei Imamura, Zhang Yimou.
Grass Valley (Kalifornia)
Grass Valley Kaliforniako hiri bat da. Nevada konderrian kokatua dago. 2010ean 12,860 biztanle zituen, 12.3 kilometro koadrotan banatuta.
Franqueville Orratza
, Pirinioetako hirumilako mendi bat da, 3.065 metroko garaiera du. Espainiako Aragoi autonomia erkidegoko Huesca probintzian dago.
Itsas azeri
Alopias vulpinus Alopias generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Alopiidae familian.
Hemidactylus imbricatus
Hemidactylus imbricatus Hemidactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Thalasseleotris adela
Thalasseleotris adela Thalasseleotris generoko animalia da. Arrainen barruko Thalasseleotrididae familian sailkatzen da.
Montrouveau
Montrouveau Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montrouveau udalerrian erroldatutako biztanleak 127 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 102 etxebizitza zeuden, 66 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 99 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 66 etxebizitza nagusietatik 56 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 7 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 41 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Montrouveau udalerrian 66 unitate fiskal zeuden, 134 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.988 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Montrouveau udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 688 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gmelinita-Na
{{mineral infotaula }} Gmelinita-Na silikato motako minerala da.
Ezaugarriak
Gmelinita-Na silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4,5 da.
Yas Island zirkuitua
Yas Island zirkuitua edota Yas Marina zirkuitua (arabieraz حلبة مرسى ياس), Arabiar Emirerri Batuetako Abu Dhabi hiriburuan dagoen motor lasterketa zirkuitu bat da. Bertan, 2009. urteaz geroztik, 1 Formula eta GP2ko Abu Dhabiko Sari Nagusia burutzen da.
Haurillón Orratza
, Pirinioetako hirumilako mendi bat da, 3.075 metroko garaiera du. Espainiako Aragoi autonomia erkidegoko Huesca probintzian dago.
Greenfield (Kalifornia)
Greenfield Kaliforniako hiri bat da. Monterey konderrian kokatua dago. 2010ean 16,330 biztanle zituen, 5.5 kilometro koadrotan banatuta.
Sabina Altinbekova
Sabina Altinbekova (Aktobe, 1996ko azaroaren 5a) kazakhstandar boleibol jokalaria da, duen edertasunagatik 2014an interneteko ospetsua bihurtu zena. Instagramen milioi bat jarraitzailetik gora ditu.
Biografia
Guraso kirolariak ditu Sabina Altinbekovak. 1996an jaio zen Kazakhstan mendebaldean dagoen Aktobe hirian eta 14 urte zituela hasi zen boleibolean jokatzen.
2014an 19 urtez azpiko Asia eta Ozeaniako txapelketarako aukeratua izan zen eta Kazakhstango selekzioak 7. postu apala lortu bazuen ere Altinbekova txapelketako izarra bihurtu zen haren edertasuna zela eta. Kazakhstango selekzioaren entrenatzailea egoera hartaz kexatu zen; "horrela lan egitea ezinezkoa da. Jendea portatzen da txapelketan jokalari bakarra egon balitz bezala".
2015ean Japoniako Dentsu kirol enpresak kontratatu zuen eta Japoniako ligako GSS Sunbeams taldean jokatu zuen. Sare sozialetan zuen arrakasta zela medio Zibroo kirol arropa enpresarekin bere izena daraman marka propioa atera zuen 2017an.
Shota Saito
Shota Saito (齋藤 翔太, 1994ko ekainaren 15a - ) Japoniako futbolaria da.
Sabina Altinbekova
Biografia
2019an Italiako boleibol ligako VolAlto 2.0 Caserta taldeak fitxatu zuen eta lehen mailara igotzea lortu zuen baina taldeak arazoak izan ziuen eta desagertu egin zen. Sabina Altinbekova talderik gabe gelditu zen.
2020an ezkondu egin zen eta 2021ean semea izan zuen.
Sachin Tendulkar
Tendulkar izan zen nazioarteko kriket jokoetan ehun ehuneko (kriketeko neurri bat) markatu zituen lehen jokalaria, eta One Day International (ODI) lehiaketa formatuan ehuneko bikoitza narkatu zuen lehena ere.. Lasterketa gehien lortutako marka ere berea izan da hainbat urtean, 30.000 lasterketa baino gehiago egin zituen lehen jokalari izan zelarik.
Champeaux (Ille eta Vilaine)
Champeaux (bretainieraz Kampal', galoz Champiao) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Župkov
Župkov Eslovakiako udalerri bat da, Žarnovicako barrutian kokatuta. 10,34 km²ko azalera du eta 864 biztanle 2017ko datuen arabera.
Buthraupis montana
Buthraupis montana Buthraupis generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Allvar Gullstrand
Allvar Gullstrand (Landskrona, 1862ko ekainaren 5a - Stockholm, 1930eko uztailaren 28a) suediar oftalmologo eta optikaria izan zen. 1911ko Medikuntzako Nobel Saria irabazi zuen.
Barney St. Georges
Barney St. Georges, suitzako txirrindulari ohia da. Bizkaiko Bira irabazi duen suitzar bakarra da.
Allvar Gullstrand
Begiko terapiako irakaslea izan zen, eta, ondoren, optikako irakaslea, Uppsalako Unibertsitatean. Matematika fisikoen metodoak aplikatu zituen irudi optikoen azterketan eta argia begian errefrakzioan. Lan honengatik Nobel Saria jaso zuen. Astigmatismoa ere ikertu zuen, eta oftalmoskopia eta lente zuzentzaileak kataraten eragiketaren ondoren erabiltzeko hobetu zituen.
Suediako Zientzien Akademiako kide izan zen eta Albert Einsteini Nobel Saria ematea blokeatu zuen, erlatibitatearen teoria okerra zela uste baitzuen.
Bernezzo
Bernezzo Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Barney St. Georges
1989
Bizkaiko Bira
Bernezzo
Mugakideak
Bernezzok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Chalcidoseps thwaitesi
Chalcidoseps thwaitesi Chalcidoseps generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Zeruko Aintzira
Zeruko Aintzira, Txinako Herri Errepublikaren eta Ipar Korearen arteko mugako Paektu mendian dagoen aintzira da. Sumendi baten galdaran sortua, 9,82 kilometro koadroko azalera du; eta, batez beste, 213 metroko sakonera. Gehienezko sakonera 384 metro da, eta itsas mailatik 2.189 metro gorago dago.
Buthraupis eximia
Buthraupis eximia Buthraupis generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Sara Blomfield
Sara Louisa Blomfield, Lady Blomfield (jaiotakoan Ryan; 1859 –1939) idazle eta filantropo ezaguna izan zen, Erresuma Batu etako Bahá'í Fede kide lehenetarikoa, haurren eta emakumeen eskubideen alde lan egin zuen bizitza osoan.
Lehen urteak
Sara Louise Ryan-en jatorria xumea zen. Mathias eta Emily Ryan-en lehen haurra Irlandako Glenkeen eskualdeko herri txiki batean jaio zen 1859an. Gaztetan Londresera aldatu zen, eta eta han eman zituen bere helduaroko urte gehienak.
1887ko apirilaren 21ean, Arthur Blomfield viktoriar aro ko arkitektuarekin ezkondu zen ―Charles James Blomfield Londreseko apezpikuaren semea. Senar-emazteak hiru haur izan zituzten, Mary Esther (1888), Frank (1889) eta Rose Ellinor Cecilia (1990)
Ezkontza agirian jartzen zuenez, ezkondu aurretik Sara Campden etxeetan bizi zen, Kensington-en, National Dwelling Society elkarte filantropikoak langile irlandar txiroentzat eraikitako etxe batean.
Tour Gambetta
Tour Gambetta (euskaraz: "Gambetta dorrea"), Frantziako Courbevoie hiriko La Défense finantza barrutian dagoen bulego eraikin bat da. Jatorrizko etxeorratza 1975an eraiki zen eta 104 metro zituen.
Sara Blomfield
Lehen urteak
1889an senarra Ingalaterrako zaldun izendatu zuten, harez geroztik Sarak Lady Blomfield titulua izango zuen. 1899ko urriaren 30ean hil zen Arthur. Alargun gaztea ez zen berriz ezkonduko.
Tour Gambetta
Dorreak 304 etxebizitza ditu. Arkitektoek altuerak eta bolumenak aldatzen saiatu ziren, eraikin hori behatzen duen angeluaren arabera.
Sara Blomfield
Bahá'í bizitza
Aita katoliko sutsua zen; ama, aldiz, protestantea, erlijioen arteko intolerantziak markatu zuen Sararen haurtzaroa. Agian hortik zetorkion kontu erlijiosoekiko jakin mina. XIX. mendeko Londresen mugimendu espiritual berritzaile asko ezagutu zituen, budismoa iritsi berria, espiritismoa, eta teosofia besteak beste.
Ibilbide horren emaitzaz, 1907an, 48 urte zituela, bahá'í fedea aitortu zuen. Laster haren defendatzaile eta historialari nabarmen bilakatu zen. 'Abdu'l-Baha-k 1911n Paris bisitatu zuenean haren jendaurreko hitzaldi guztietan jasotako apunteak bildu eta Paris Talks (Parisko Hitzaldiak) izeneko liburua prestatu zuen haren omenez. 'Abdu'l-Baha, berriz, "Sitárih Khanum" (Izar andrea) izena eman zion (persieraz, "sitárih" "izar" esan nahi baitu, eta "khanum" "andrea"). 'Abdu'l-Baha 1921. urtean zendu ondoren, haren biloba Shoghi Effendi lagundu zuen Blomfield-ek Britainia Handitik Haifa-ra egindako bidaian. Haifan zegoela, Baha'u'llah-ren familiako kideak elkarrizketatu zituen. Informazio horiek eta 'Abdu'l-Bahari Londresen ostatu eman zion garaiko kontaketa liburu batean bildu zituen: The Chosen Highway (Aukeratutako bidea).
Blomfield-ek Save the Children Fundazioa sortzen lagundu zuen. Idazle eta filantropo itzela[2], Nazioen Ligak 1924ko abenduaren 26an onartutako Haurren Eskubideen Genevako Adierazpena ezar zedin sustatzaile irmoa izan zen.[2]
Treven
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Tintagel parrokian.
Cesson-Sévigné
Cesson-Sévigné (bretainieraz Saozon-Sevigneg) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da, Bro Roazhon lurralde historikoan. Rennes hiriaren metropoli eremuaren barnean dago. 2013ko erroldaren arabera 16.784 biztanle ditu.
Geografia
Rennes hiriaren ekialdean kokaturik dago, Vilaine ibaiaren ertzean.
Historia
Nekazal eremua izan da historian zehar. XI mendean de Saxonis izena izan zuen, 1152an Cesson eta 1921 urtean Cesson-Sévigné izena hartu zuen.
1968an oraindik herrixka bat izaten jarraitzen zuen, 3.658 biztanle baino ez baitzituen. Rennes handtzearekin batera metropoli eremua ere populatuz joan zen eta 2000 urtean 15.000 biztanletako langa pasatu zuen.
Kultura
Jean Boucher artista erromantiko-errealistaren eskultura ugari daude herrian kokatuta. Parke eta lorategi asko ere baditu eta sari ugari jaso ditu, esate baterako 1999ko Entente Florele Europako lehiaketan urrezko domina eta 2005ean Frantziako Sari Nagusia.
Chancé
Chancé (bretainieraz Kantieg) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Chanteloup (Ille eta Vilaine)
Chanteloup (bretainieraz Kantlou) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Pedro Azpiazu
Pedro Maria Azpiazu Uriarte (Bilbo, Bizkaia, 1957ko apirilaren 28a) Euzko Alderdi Jeltzaleko politikaria da. Espainiako Diputatuen Kongresuan ordezkaria 2000 eta 2016 urteen artean izandakoa, 2016an Eusko Jaurlaritzako lehendakari Iñigo Urkulluk Ekonomia eta Ogasuna sailburu izendatu zuen.
Zientzia ekonomietan lizentziaduna, Eusko Jaurlaritzan (Ekonomia eta Garapenaren zuzendari nagusia) eta Bizkaiko Foru Aldundian (Finantza eta Aurrekontuen zuzendari nagusia) lan egin zuen.
Hemidactylus inexpectatus
Hemidactylus inexpectatus Hemidactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Bonvicino
Bonvicino Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Bonvicinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Hedapen-indize (argipena)
Hedapen-indize terminoak adiera zenbait ditu:
Amarsipus carlsbergi
Amarsipus carlsbergi Amarsipus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Amarsipidae familian. Indiako eta Ozeano Bareko itsaso ekuatorialetan bizi den arrain hau bere genero eta familia monotipikoen kide bakarra da.
Thalasseleotris iota
Thalasseleotris iota Thalasseleotris generoko animalia da. Arrainen barruko Thalasseleotrididae familian sailkatzen da.
Kyohei Shimazaki
Kyohei Shimazaki (島崎 恭平, 1991ko irailaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Machida Zelvia.
Eszitia
Bere hedadura aldatu egin zen denboran zehar, baina, orokorrean, Estepa Pontikoko lautadak hartzen zituen, Danubio ibaitik hasi eta Itsaso Beltzaren ipar kostalderantz, mapan agertzen den bezala.
Egile klasikoen lanetan Eszitia izenez ezagunak diren lurraldeen artean honako hauek daude:
Sakastan izeneko eskualdea, saka herriak edo indoeszitiarrak bizi diren tokia, ez da Eszitiaren zatitzat hartzen.
Buthraupis aureodorsalis
Buthraupis aureodorsalis Buthraupis generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Hongze lakua
Kokapena eta ezaugarriak
Lakua Suqian eta Huai'an hirin artean dago, eta ur gezako Txinako laugarren lakurik handiena da. Lakuaren azalera laukoiztu egin da XII. mendetik, Ibai Horiaaren ibilbidea aldatu zenetik alegia. Ibai Horiak pilatutako sedimentuek, Huai ibaiaren ibilbidea oztopatu eta ura bideratu zuten Hongzen lakurantz.
Kanpo estekak
33.3075°N, 118.71°W
Gridley (Kalifornia)
Gridley Kaliforniako hiri bat da. Butte konderrian kokatua dago. 2010ean 6,584 biztanle zituen, 5.4 kilometro koadrotan banatuta.
Juncadella Orratza
, Pirinioetako hirumilako mendi bat da, 3.021 metroko garaiera du. Espainiako Aragoi autonomia erkidegoko Huesca probintzian dago.
Bartošova Lehôtka
Bartošova Lehôtka Eslovakiako udalerri bat da, Žiar nad Hronomgo barrutian kokatuta. 8,64 km²ko azalera du eta 369 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1396. urtekoa da.
Porto do Son
Porto do Son Galiziako A Coruñako probintzian dagoen Noiako eskualdean kokatzen den udalerria da.
Russell Orratza H
, Pirinioetako hirumilako mendi bat da, 3.146 metroko garaiera du. Espainiako Aragoi autonomia erkidegoko Huesca probintzian dago.
Urbino
Urbino Italiako erdialdeko Markak eskualdean, Pesaro eta Urbinoko probintzian, kokatutako hiria da. Metauro ibaiaren ertzean dago. 226,5 km²ko eremua du eta 2015eko apirilean 15.127 biztanle zituen. Unibertsitatea dauka.
1998an Unescok Gizateriaren Ondare izendatu zuen erdigune historikoa.
Ondarea
Monumentu garrantzitsuak daude hirian: San Domingo, San Frantzisko eta San Joan Bataiatzailearen eliza gotikoak, dukeen jauregia, katedrala, Rafaelen jaiotetxea. XVI. mendean eta XVII. mendearen hasieran zeramika-ekoizle garrantzitsua izan zen.
Ekonomia
Nekazaritza-gune garrantzizkoa (zeta).
Sainghin-en-Mélantois
Sainghin-en-Mélantois Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainghin-en-Mélantois udalerrian erroldatutako biztanleak 2.305 ziren. Familiak 904 ziren, horien artean 232 pertsona bakarrekoak ziren (104 bakarrik bizi ziren gizonak eta 128 bakarrik bizi ziren emakumeak), 280 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 336 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.022 etxebizitza zeuden, 928 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 55 hutsik zeuden. 925 etxeak ziren eta 48 apartamentuak ziren. 928 etxebizitza nagusietatik 718 bere jabearen bizilekua ziren, 195 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 18 etxek gela bat zuten, 53 etxek bi zituzten, 87 etxek hiru zituzten, 172 etxek lau zituzten eta 598 etxek bost zituzten. 675 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 366 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 456 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Sainghin-en-Mélantois udalerrian 988 unitate fiskal zeuden, 2.514,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.162 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 147 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 38 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 12 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 10 finantziazio enpresak ziren, 17 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 1 zurgina, 4 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 3 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Sainghin-en-Mélantois udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 720 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1  eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bilbo–Naxa geltokia
Bilbo–Naxa Euskal Herriko Bizkaiko tren geltoki zaharra bat da, Bilbo udalerriko Abando auzoan kokatuta dagoena.
Geltokia RENFE enpresa publikoaren lurpeko tren geltoki bat zen, Bilbo udalerriko Abando auzoan kokatuta zegoena, Areatzako zubiaren muturrean eta Bilbao-Concordia eta Bilbao-Abando geltokien ondoan. Geltokia, jatorriz Pablo Altzolak eraikia, 1888ko martxoaren 19an jarri zen martxan Bilbo-Portugalete trenbidea irekitzearekin batera, eta urte askotan Bilboko Renfe Aldirien eta linen geltoki-burua izan zen. 1999ko martxoaren 3an itxi zuten, Abandoibarreko proiektua gauzatzeko.
Geltokiak Renfeko aldirien zerbitzuak biltzen zituen. Kanpoaldean, Bailen kalean, Bizkaibus hiri-arteko autobus zerbitzuaren geralekua, Bilbao-Concordia eta Abandoko geltokiak daude, azken honetan Renferen distantzia ertaineko eta distantzia luzeko lineak, eta Bilboko metroaren 1. eta 2. lineak har zitezkeen. Martxan egon zen bitartean eraikinaren jabea RENFE enpresa publikoa izan zen. Gero Adifen eskuetara pasa zen, eta azken honek 2013an saldu zion GP, Funds & Treasury S. L. izeneko inbertsio-fondoari, gaur egungo jabea dena. Eraikina Bailen kalean zehar hedatzen da, sarrera Areatzako zubitik eskailera bidez egiten zela.
Egoera
Geltokia Bilbo-Santurtzi eta Bilbo-Muskiz burdinbideen 0,00 kilometro-puntuan dago, 23 metroko altueran, Bilbo–Parke/Guggenheim geltokia baino lehen. Tartea bide bikoitzekoa da eta elektrifikatuta dago.
Historia
Geltokia Bilbo-Portugalete trenbidea irekitzearekin batera jaio zen, 1888ko martxoaren 19an. Jatorriz Pablo Altzolak diseinatu zuen, eta lurgainekoa zen. Zurezko markesina batek estaltzen zituen trenbideak, eta Areatzako zubian kokatzen zen tenplu itxurazko eraikin batetik zegoen sarbidea. Geltokiaren muturrean biratzen zuen zubi bat zegoen, geltokira heltzen ziren baporezko trenek buelta eman ahal izateko, 1932an trenbidea elektrifikatu zen arte martxan egon zena. Gainera, Naxa eta Abandoko geltokiak lotzen zituen zama-garraiorako tunel bat ere zegoen, itsasadarra eta Bilbo-Tutera trenbidea lotzen zituena. Tunela segurtasun arazoengatik itxi behar izan zen, trenentzako malda handiegia zela eta. Eraikina Espainiako Gerra Zibila jazo zenean suntsitu zen.
Gerra ondoren geltokia berreraiki zen, eta 1938ko udatik geltokia itxi zen arte itxura berria mantendu zuen, lurpean, izan ere geltoki gainean plaza bat eraiki baitzen. Lurpean ere geltokiko zerbitzuak batzen zituen eraikina sortu zen, zeinak nasa eta trenbideez gain txartela-salmentarako leihatila, itxaron-gela eta trafikoa kontrolatzeko kabina biltzen zituena.
1983ko uholdeen ondoren geltokia berritu behar izan zen, Naxa eta Abandoko geltokiak lotzen zituen tunel zahar batetik euri-urak sartu baitziren geltokira, eraikina urez gainezka egin zuela. Geltokia bi hilabetez egon zen itxita, 1983ko urriaren 29an berrireki zela.
Azken urteetan, 80ko hamarkadara arte, geltokiak 5 minutuko maiztasunak izatera heldu zen, gaueko zerbitzuak ere eskaintzen zirela eta Espainiako aldirikoen tren linearik jendetsuena izatera heldu zelarik.
Trenbidearen Hegoaldeko Saihesbidea
1999 urtera arte, eta lineen helmuga, Santurtzi eta Muskizetik abiatuta hurrenez hurren, Naxako geltokia izan zen. Bilboko zentzuan ibiltzen ziren trenek, Olabeagako geltokia pasatu ondoren, gaur egungo Abandoibarra gunea zeharkatzen zuten, eta itsasadarrari jarraituz, Bilbo–Parke/Guggenheim geltokian geldialdia egiten zuten. Handik Uribitarte eta Erripa kaiak igaro eta Naxako geltokira heltzen ziren. Aldiz, linearen zerbitzuek Abandoko geltokia zuten helmugatzat.
Bilbao Ría 2000 erakundeak bultzatuta, Bilboko Renfe Aldirien Trenbidearen Hegoaldeko Saihesbidearen proiektua egin zen, zeinaren bigarren fasea Aldirien Hegoaldeko Linea baitzen, eta Olabeaga eta Naxa arteko trenbidea aldatzean zetzan, Bilbo erdigunean zehar ibiliko zen trenbide berri bat sortuz. Hala, 2000 urtean San Mamés, Autonomía, Ametzola eta Zabalburu geltoki berriak ireki ziren, eta eta lineak Abandoko geltokira bideratu ziren trenbide berrietatik. Abandoko geltokia Renferen aldiriko trenen linea guztien geltoki-buru bihurtu zen.
Geltokiaren ixtea
Aldirien Hegoaldeko Linea irekitzeak Naxako geltokiaren ixtea ekarri zuen 1999ko martxoaren 3an, azken zerbitzua egun horretako 23:45etan abiatu zela Santurtzira. Ordutik, Olabeaga eta Bilbo–Parke/Guggenheim arteko anezka sortu zen, linea, alegia, 2003ko azaroaren 21era arte martxan egon zena. Trenbide hau zerbitzuz kanpo uzteak bide eman zion Bilboko tranbia eraikitzeari, eta urte batzuen inguruan ordezkatu zen, Abandoibarra gunea eraikitzen hasi zuten bitartean.
Geltokia
Bailen kalearen azpian zegoen, eta lurpeko nasetara Areatzako zubiaren ondoan eta Bailen kalean bertan zeuden eskailera batzuen bidez sar zitekeen, baita Naxa kaitik ere, Bailen kaletik (ekialdeko fatxada) hedatzen den etxebizitza-eraikinaren beheko solairuko arkupea zeharkatuz. Gaur egun, arkupe pribatu hori itxita dago jendearen pasabiderako, eta geltokiaren hegoaldeko eskailerak, Bailengo Etxe Orratza delakoaren oinean daudenak, itxi egin ziren, gunearen segurtasuna bermatzeko. Hala ere, oraindik itxita jarraitzen dute Areatzako zubiaren ondoko eskailerek (burdin hesiak) eta Azaroaren 25ko Emakumeen plazako eskailerek.
Zerbitzuan egon zen bitartean, eraikinaren jabea RENFE enpresa publiko bera izan zen. Ondoren, Adifek, antzinako konpainiaren ondarearen zati bezala heredatu zuen. 2013an, bere egungo jabeari saldu zitzaion, GP, Funds & Treasury S.L. inbertsio fondoa. Higiezinak, gaur egun, hondakinetan jarraitzen du eta ez du erabilera ezagunik, ezta aurreikusi ere, nahiz eta unean-unean ireki den Open House Bilbao arkitekturari buruzko jardunaldietan.
Saint-Julien-de-Concelles
Saint-Julien-de-Concelles bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Bilbo–Naxa geltokia
Zerbitzuak
Tren batek ere ez du geralekuan geldialdirik egiten.
Saint-Julien-de-Concelles
Biztanleria
2007an Saint-Julien-de-Concelles udalerrian erroldatutako biztanleak 6.756 ziren. Familiak 2.536 ziren, horien artean 584 pertsona bakarrekoak ziren (268 bakarrik bizi ziren gizonak eta 316 bakarrik bizi ziren emakumeak), 780 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.028 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 144 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Bilbo–Naxa geltokia
Etorkizuna
Saltokiak eta jatetxeak hartuko dituen merkatu moduko bat izango da geltokia. Hala ere, ez da pub bat, diskoteka bat edo supermerkatu bat jarriko.
Saint-Julien-de-Concelles
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.663 etxebizitza zeuden, 2.564 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 73 hutsik zeuden. 2.531 etxeak ziren eta 104 apartamentuak ziren. 2.564 etxebizitza nagusietatik 2.042 bere jabearen bizilekua ziren, 503 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 23 etxek gela bat zuten, 137 etxek bi zituzten, 396 etxek hiru zituzten, 621 etxek lau zituzten eta 1.387 etxek bost zituzten. 2.212 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.040 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.357 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.375 ziren, horien artean 3.358 aktiboak ziren eta 1.017 inaktiboak ziren. 3.358 pertsona aktiboetatik 3.169 lanean zeuden (1.684 gizon eta 1.485 emakume) eta 189 langabezian zeuden (92 gizon eta 97 emakume). 1.017 pertsona inaktiboetatik 412 erretiraturik zeuden, 385 ikasten zeuden eta 220 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Julien-de-Concelles udalerrian 2.597 unitate fiskal zeuden, 6.822,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.705 euro zen.
Raising Cain
Raising Cain (euskaraz Kainen Gailentzea), 1992ko Brian De Palma estatubatuarrak zuzendutako beldurrezko thriller psikologiko film bat da. John Lithgow, Lolita Davidovich, Steven Bauer eta Frances Sternhagen aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Carter doktoreak (John Lithgow), haur psikologian aditu errepestegarria denak, aitatasuna eta Amy (Amanda Pombo) alabaren heziketarekin esperimentu bitxi bat egitea erabakiko du. Carterren emaztea den Jenny (Lolita Davidovich) senarrari bere mutilgaun ohia zen Jack Danterekin (Steven Bauer) adarrak jarriko dizkio, gertakari horrek nahiz Carterrek esperimentuaren ondorioz erakusten duen portaera obsesiboak berehala senar-emazteen arteko krisialdia ekarriko du.
Saint-Julien-de-Concelles
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 324 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 23 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 54 eraikuntza enpresak ziren, 64 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 18 garraio enpresak ziren, 22 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 26 finantziazio enpresak ziren, 20 higiezinen enpresak ziren, 44 zerbitzu enpresak ziren, 28 administrazio publikoko enpresak ziren eta 15 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 83 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 banku bulegoak, 1 funeraria, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 11 margolariak, 9 zurginak, 12 iturginak, 6 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 5 ile apaindegiak, 14 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lasiognathus amphirhamphus
Lasiognathus amphirhamphus Lasiognathus generoko animalia da. Arrainen barruko Thaumatichthyidae familian sailkatzen da.
Chamaeleo calyptratus
Chamaeleo calyptratus Chamaeleo generoko kameleoia da. Kolore bizikoa eta oldarkorra da. Arrek 42-60 cm arteko luzera dute. Yemen eta Saudi Arabiaren artean bizi da, goi-ordoki idorretako malkarren oinetan eta uadietan, ia 3.000 mko garaieran.
Ambassis agassizii
Ambassis agassizii Ambassis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Ambassidae familian.
Borgomale
Mugakideak
Borgomalek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Russell Orratza HM
, Pirinioetako hirumilako mendi bat da, 3.029 metroko garaiera du. Espainiako Aragoi autonomia erkidegoko Huesca probintzian dago.
Summerhill
Summerhill 1921ean Ingalaterran sortu zen eskola bat da. A.S. Neill haur- psikologian formakuntzan zuen hezitzailearen eskutik,. Summerhill-ek gaur egungo eskolaren kontzeptuak erabat apurtzen ditu eta eztabaidak pizten ditu pedagogiaren munduan.
Sumerhill-en sorkuntzaren arrazoietako bat izan zen Neill oso kezkaturik zegoela haurrengan autoritatearen erabilera eta errepresioen pisua dituzten efektuengatik esaterako, beldurra eta ardura falta. Neillen nahia espazio bat eraikitzea zen non pertsonek sendatzeko edo osatzeko aukera izango zuten eta epaiketa eta errieta beteriko tratuak saihestu.
Eskola libre edo demokratiko gisa izendatzen dute askok euren burua, funtsa askatasuna baita. Eskola alternatibo ere deitzen zaie, azken batean, indarrean dagoen hezkuntza-sistematik kanpo ­daudelako. Duela 90 urte zabaldua izan zen sistema hau, aldiz gaur egun, askotan aipatzen edota ikusten dira eskola alternatiboak, libreak eta demokratikoak, baina A.S. Neill (eta orain Zoe bere alaba) aplikatzen dutena Summerhillengan, iraultzailea bezala ikusia da oraindik ere. Alaitasuna eta zoriontasunaren bilaketa da eskola honen helburua.
Summerhillen ezaugarri nagusienetariko bat indibiduoa %100ean errespetatzen duela da, pertsona bakoitza bere erabaki eta ekintzen erantzule bihurtuz. Haurrak bere kabuz ikas dezan beharrezkoa da prozesu biologikoari arreta jarri eta haurraren prozesu psiko-sozio-biologiko orokorrak eta bere behar pertsonalak zeintzuk diren ikertu eta horiek errespetatzea. Bestetik, inork ezingo du haurraren ordez erabakiak hartu, bera izango da, bere kabuz, bere bizitzako agintea hartuko duena eta berak erabakiko du zer egin nahi izango duen, hala nola, klasera joan edo ez, ze irakasgai hautatu, zenbat orduz… Erdigunean haurra jartzen dute. Summerhill-en ere bizitza komunitatean garrantzitsua da. Summerhill-en eskolari hitz egitean ohizkoa da hau eskola libre bat bezala definitzea, 250 arauekin bateragarria dena.
Aste bat Summerhill-en
Egun normal bat Summerhill-en: Gosaria 8:00tatik 8:45tara da. 8:30 baino lehen esna eta jantzita egon behar gara ofizialek isunak ez jartzeko (ofizialak umeak dira baita). 9tan txirrina bat klaseen hasiera adierazten du. Kurtsoak hasten dira 13hak arte. Klasetara joatea ez da derrigorrezkoa.
Talde txikienek 12h30tan jaten dute eta handienek 13h30tan. Gero atsedenaldi bat daukate, non erabiltzen duten kirola egiteko, bizikletak konpontzeko, motoreekin lan egiteko... Tea hartzeko denbora 16htan daukate. 17htan jarduera ezberdinak hasten dira: txikienei ipuin bat kontatzen zaie. Gazteak tailer batera bidaliak dira (marraztu, margotu...) eta handienek tailer mekanikoetan eta aroztegietan lan egiten dute. Astelehen arratsaldean zinemara doaz. Astearte arratsaldetan irakasle eta ikasleek Neill-en psikologiari buruzko hitzaldiak entzuten dituzte. Asteazkenetan dantza dago eta haiek musika aukeratzeko aukera dute. Ostiralak erreserbatuak dira beste jarduera ezberdinak burutzeko, esaterako antzerkiak. Larunbatetan eskolako bilera orokorra antolatzen da eta bilketa bukatzerakoan dantza dago. Eskulanentzako ez dago ordutegi finkorik, ez dago ere irakurketa denbora espezifikorik, haurrek nahi dutena egiten dute ez baitzaie interesatzen plan konplikatuak, haiei interesatzen zaiena dira irudimen eskatzen dituzten jarduerak. Erlijioari begira, Sumerhill-en ez da batere aipatua, eta horrek garai horretako testuinguruari begira, eskandalu bat sortu zuen Neill-ek bere ideiak argitaratzean (erlijioari begira), azaltzen du haurrek erabaki osoa dutela erlijioa kurtsoetan ez barneratzeko. Halaber, gaur egun, eskola gutxitan erlijioa inposatua da, erlijioa aukera bat bezala ikusia da.
Eskolaren funtzionamendua
Gela eta ikasgaiak aukeratu daitezke, umeak libreki aukera dezakete nahi duten moduan, ez badute joan nahi ez dute joan behar, Neill-en ustez “Haurrak bizitza propio bat eduki behar du eta ez gurasoek nahi dutena”. Summerhill-en ez daude notak, ez kalifikazioak; sariak baztertuak dira nortasunaren garapen normala desbideratzen dutelako. Landu daitezkeen irakasgaiak: Ingelesa, matematika, zientziak, arteak, herritartasuna, informatika, teknologia, hizkuntzak, geografia, historia, musika, gimnasia… dira. Ez dira irakasgai guztiak kurtso guztietan ematen, kurtso guztietan ematen diren irakasgaiak hauek izan daitezke: Ingelesa, matematika, zientziak, herritartasuna, informatika eta gimnasia. Summerhill-en klaseak aukerazkoak dira, eta dagoen egutegia bakarrik irakasleei zuzendua dago. Orokorrean ikasleek haien adinen araberako klaseak dituzte, baina beste batzuetan haien interesen arabera antolatzen dira.
Eskolaren arauak Ildo beretik jarraituz, eskolako arauei begira, goitik ezarritako arauek ez dute balio, baizik eta haurrek probatu, esperimentatu eta ikusi behar dute zerk balio duen eta zerk ez, eta horren inguruko gogoeta egin; Asanbladetan elkarbizitzaren araudia zehazten dute.
Summerhill-en eskolari hitz egitean ohizkoa da hau eskola libre bat bezala definitzea, 250 arauekin bateragarria dena. Mota guztietako arau hauek komunitateak, bai haurrak eta bai helduek, libreki eginikoak dira aldizka berrikusten direnak eta beharrezkoa izanez gero aldatu egiten direnak. Askatasuna metodologiaren oinarria da: haurrek nahi dutenean jolastu dezakete eta klasera joaten direnean nahi dutelako da. Horrek ez du esan nahi ikasten ez dituzten gairik daudenik. Euren erritmoan ikasten dituzte denok adin berdinean gauza bera ikasi ordez. Ikasleen interesak oso zabalak dira, jakintasun guztiak elkarri lotuta daudelako.
Ikasturte hasieran ikasle bakoitzak erabakitzen du ze klaseetara joango den, eta hori izango da euren konpromisoa. Klaseak euren egutegia eta estruktura izango dituzte, baina derrigorrezkoak ez izatean, haurren interesa handiagoa izango da. Ebaluazioak egongo dira, baina itxaropen akademiko gabeak. Hauek ikaslearen aurrerapena ikusteko egiten dira. Ikasleak aukeratzen dute unibertsitatera joan nahi duten ala ez, baiezkoa bada azterketa baterako prestatzen dira.
Bizitza komunitatean
Summerhill-en ere bizitza komunitatean garrantzitsua da, ez bakarrik aukerak gauzatzeko, jolasteko, ikasteko eta izateko askatasuna, ikasleen artean familia handi bat eraikiz, haurren demokrazia deiturikoa. Esan dezakegu aipatutako hau izan daitekeela Summerhill-en eskola munduan bakarra egiten duena.
Neillen ekarpenak
Guraso askok haien seme-alabak hortik ateratzen dituzte, ez baitute sinesten Sumerhillen hezkuntzan, beldurra daukate hauek 21 urte betetzerakoan, ez gai izatea bizi bat eraikitzea.
Summerhill-en haurren eta helduen arteko “jokoa” konstantea da. Denek haien beharrei erantzuten dute. Neill-en arabera, pertsonekin egoista den irakasle bat, ezin du irakasle izan. Haurrengan ikusten den neurri gabeko agresibitatea, haiek bizitako momentu txar guztiak libreki manifestatzeko aukera ez ukaitearen ondorioa da. Ondorioz, logikoa da Sumemrhill-en haurrek agresibitate gutxiago erakustea. Azken finean, Sumerhill-en arrakasta esandakoari esker lortu da, izan ere, ikasleak libreki tratatzeagatik, berdintasunean eta errespetu osoarekin.
Haur batek arazoak ematen baditu zoriontsua ez delako da, behintzat hala uste du Neillek. Orduan, hau gertatzerakoan, Neillek psikologiarekin, erreflexioarekin... zerikusia duen lezio bat ematen die haur hauei. Ez du metodo finkorik erabiltzen, baina zenbait alditan, irakaspen indibidualarekin hasteko, Neillek galdetegi hau egin izan du:
Horren ondoren, haurrei hitz sorta bat ematen zaizkio, beraiek beraien burua ebaluatu ahal izateko eta puntuazio bat emateko. Hitz sorta horiek honako hauek dira: eskulana, jolasak, zentzu soziala, liraintasuna, autonomia, musikalitatea…
Askatasun gabeko haurra VS. Haurrak askatasun osoan
Neill-ek baieztatzen du gobernuak inposatzen duen hezkuntzak, bizitzako emozioak (amodioa, haserrea,...) ia osoki baztertzen dituela. Bakarrik garuna hezten dela. Haren arabera gure emozioak eta gure jakintza libreki adierazteko askatasuna balute, haurrak bakarrik garatuko lirateke. Helduak argi daukate haien haurrak hezi nahi dituztela haien lasaitasunaren arabera, hau da, haien hezteko modua haien ongi izatearen arabera egiten dute.
Bestalde, Neill-ek dio haurra sortu den momentutik ona dela, ez daude arazoak dituzten haurrak, baizik eta arazoak dituzten guraso eta irakasleak. Neill-en irudiz, belaunaldi berriak lasaitasun eta askatasun osoan biziko dira, baina hori bakarrik, gaur egungo belaunaldikoek ez badute mundua hausten.