cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Balba trikuspide
Nahasmendua
Balbula trikuspideoak sukar erreumatikoa pairatu dezake. Honek, estenosi trikuspideoa edo erregurgitazio trikuspideoa eragin dezake. Badira kasuak zeinetan balbula trikuspideoaren anomalia kongenitoekin jaiotzen diren. Balbula trikuspidearen jaiotzetiko desplazamendu apikalari Ebsteinen anomalia deitzen zaio, eta erregurgitazio trikuspideo esanguratsua eragin ohi du.
Kartzinoide sindrome batzuek balbula trikuspideari eragin diezaiokete, eta fibrosia sor dezakete tumore horiek serotonina sortzen dutelako.
Balbula trikuspide endobaskularraren lehen inplantea Cleveland klinikako kirurgialariek egin zuten.
Neomerinthe folgori
Neomerinthe folgori Neomerinthe generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Le Charmel
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 328 ziren. Familiak 127 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 42 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 42 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Osteochilus intermedius
Osteochilus intermedius Osteochilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Le Charmel
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 213 ziren, horien artean 141 aktiboak ziren eta 72 inaktiboak ziren. 141 pertsona aktiboetatik 120 lanean zeuden (67 gizon eta 53 emakume) eta 21 langabezian zeuden (8 gizon eta 13 emakume). 72 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Charmel udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 317 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.836 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen eta 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra eraikuntza enpresa zen.
Ozeano arro
Ozeano arroa, beheragune oso zabal bat da, erlatiboki uniformea, gutxi gora-behera inguru biribildua duena, ozeanoen ohantzea osatzen dutena. Ozeanoen arroek, 6.000 metroko sakonera har dezakete, baina euren ertzak, kontinente ezpondaren oinarriagatik mugatuak daude, 2000 metroko sakoneran dagoena. Ozeano bakoitzean, arroa, ozeano dortsalaren bidez bi edo hiru zatitan banatuta dago.
Le Charmel
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Le Charmel udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Get Out
Get Out (euskaraz Aldegin Ezazu) 2017ko Jordan Peele estatubatuar zinema zuzendari, ekoizle eta gidoigilearen beldurrezko film bat da. Daniel Kaluuya, Allison Williams, Lil Rel Howery, Bradley Whitford, Caleb Landry Jones, Stephen Root eta Catherine Keener aktoreek antzeztu zuten.
2017ko urtarrilaren 24ean Sundanceko Zinemaldian estreinatu zen. 4,5 milioi dolarretako aurrekontua apalarekin, mundu osoko zinemetan 189 milioi dolarretako diru etekinak bereganatzea lortu zuen. Jatorrizko gidoi onenaren Oscar Saria jaso zuen.
Argumentua
Chris (Daniel Kaluuya) afroamerikar gazteak eta Rose (Allison Williams) neska zuriak osatutako bikotea, neskaren familiaren landetxea bisitatzera joan dira. Jada han daudela, Chris bertako biztanle beltz asko desagertu egin direla jabetuko da, eta laisterrera, bere onetatik ateratako eta Logan (LaKeith Stanfield) izeneko beste afroamerikar batek handik "aldegiteko" esaten dionean, leku hartan gauzatzen diren izugarrikeriez ohartuko da.
Eskola Zaharra (Ormaiztegi)
Eskola Zaharra Ormaiztegiko eraikina da.
2017ko otsailaren 8an Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Deskripanea
Eskola Zaharraren eraikinak gurutze-oinplanoa du, eta Estanda ibaiaren ondoan dago. Atal nagusiak hauek dira: hiru solairuko erdiko gorputza, solairu bakarreko bi hegal eta bi solairuko atzeko gorputza. Erdiko gorputzetik ateratzen dira alboetako bi eremuak, non kokatzen baitziren umeen ikasgelak. Erdiko gorputzaren goiko solairuan, maisu-maistren etxebizitza zegoen. Atzeko gorputzaren lehenengo solairuan, beste ikasgela bat zegoen. Eraikinean, atentzioa ematen du egurrezko estalkien garapen handiak: egurrezko gatzarietan bermatuta daude estalkiok, eta gatzariak, halaber, harrizko euskarrietan. Egurrezko zertxek eta uhalek osatzen dute estalkien barne-egitura, eta, kanpoaldean, teila arabiarrak daude. Murruak harlangaitz-horma zarpiatuz eginda daude. Hiru sarbide daude fatxada nagusian, eta hiruren inguruan harriak daude jarrita erdi-puntuko arkuan. Ikasgeletan, leiho angeluzuzenak daude, fatxada nagusian, eta, atzealdeko fatxadan, berriz, arku beheratuko leihoak, harriz inguratuak. Erdiko gorputzean, lehen solairuko fatxadan nagusian, balkoi bat dago erdian, eta bi leiho alboetan; azken solairuan, leiho txikiago bat dago. Eraikinaren inguruan, harrizko itxitura bat dago, landa-estiloko kuxinduraz egina, eta, sartzeko, eskailera atal bikoitza dago, eraikinaren kanpoaldea eta barrualdea lotzen dituena.
Eraikina 1909an egin zen, eta arkitektoa José Ángel Hernández de Casadevante izan zen. Ormaiztegiko Udal Korporazioa izan zen sustatzailea. Estilo eklektikoa du, eta, dekorazioa aldetik, baserrietako tradizioa ekartzen du gogora, bai materialen erabileran, bai antolamenduan.
Cours-les-Bains
Cours-les-Bains Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cours-les-Bains udalerrian erroldatutako biztanleak 205 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 103 etxebizitza zeuden, 82 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 101 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 82 etxebizitza nagusietatik 60 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 53 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Cours-les-Bains udalerrian 77 unitate fiskal zeuden, 194 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.173 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 margolaria.
2000. urtean Cours-les-Bains udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 180 hektarea erabiltzen.
Tove Jansson
Tove Jansson (Helsinki, Finlandia, 1914ko abuztuaren 9a - Helsinki, 2001eko ekainaren 27a) suedierazko idazlea eta ilustratzailea izan zen. Helsinki eta Stockholm hirietan marrazkia eta pintura ikasi ondoren, 1945 arte egunkari batzuetan eta besteetan lan egin zuen ilustratzaile eta karikaturagile gisa. Orduan, bere liburuak idazten eta ilustratzen hasi zen, batez ere, hamaika liburutan kaleratu zuen Mumindarrei buruzko bere saila. Aipagarrienak dira: Kometaren etorrera (1946), Mumin familia (1949), Aita Muminen oroitzapenak (1950), Troll-en negua (1957). Mumindarrak idazleak asmatutako troll familia bat dira; haiek eta gainerako izaki txikiak itsasoaren eta mendien arteko ibar batean dagoen etxe urdin biribilean bizi dira.
Fernan II.a Perez Aiarakoa
Fernan Perez Aiarakoa (?, c. 1360 - ?, 1436) gaztelar noblea izan zen, Aiara leinukoa.
Savigny-sur-Clairis
Savigny-sur-Clairis Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Fernan II.a Perez Aiarakoa
Aita Petri II.a Lopez Aiarakoa eta ama Leonor Guzman. Aiara eta Aguraingo jauna eta 1396an Gipuzkoako ibar-jaun nagusia izan zen. Horrez gain, 1395ean Murtziako adelantado nagusia eta Asturiasko ibar-jaun nagusi ere izendatu zuten.
Savigny-sur-Clairis
Biztanleria
2007an Savigny-sur-Clairis udalerrian erroldatutako biztanleak 380 ziren. Familiak 122 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 41 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 45 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Fernan II.a Perez Aiarakoa
Maria Sarmiento, Gaztelako mariskalaren alaba, ezkondu eta hiru seme-alaba izan zituen:
Savigny-sur-Clairis
Etxebizitza
2007an 512 etxebizitza zeuden, 118 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 387 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 506 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 118 etxebizitza nagusietatik 91 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 67 etxek bost zituzten. 105 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Savigny-sur-Clairis udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Môlča
Môlča Eslovakiako udalerri bat da, Banská Bystricako barrutian kokatuta. 9,39 km²ko azalera du eta 374 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1424. urtekoa da.
Sot de Chera
Sot de Chera (valentzieraz Sot de Xera) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Serranos/Serrans eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Imanol Murua Arregi
Imanol Murua Arregi (Zarautz, 1935eko ekainaren 3a - Donostia, 2008ko maiatzaren 17a) euskal idazle, irakasle, kazetaria eta politikari gipuzkoarra izan zen.
Characidium xanthopterum
Characidium xanthopterum Characidium generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.
Imanol Murua Arregi
Biografia
Zarauzko Lanbide Eskolan irakasle izan zen 27 urtez. Hezkuntza utzi eta, 1974an Zarauzko zinegotzi hasi zen EAJko zerredetan aurkeztua. Beranduago, 1977tik 1979ra bertako alkatea izan zen; lehendabiziko udal hauteskunde demokratikoetan alkategai aurkeztu baitzen EAJrekin eta alkate hautatua izan zen. 1983tik 1984ra alkatetza, Eusko Legebiltzarrean legebiltzarkide eta Gipuzkoako Foru Aldundiko kultura diputatu lanak aldi berean egin zituen. Murua, EAJren zatiketan parte hartu zuen eta Eusko Alkartasunaren sortzaileetako bat izan zen. 1985tik 1991ra bitartean Gipuzkoako Ahaldun nagusia izan zen Eusko Alkartasunarekin. 1995etik 1999ra arte Zarauzko alkate izan zen hirugarrenez Eusko Alkartasunarekin, baina Zarauzko gazteak soldaduskara joateko udalerriko gazteei buruzko zerrendak Espainiako armadari ez emateagatik epaitu eta gaitasungabetu zuten. Politika utzi eta gero, hainbat komunikabidetan agerraldiak egiten zituen.
2008ko maiatzaren 17an, minbizi bat jasan eta gero, Donostia Ospitalean zendu zen. Bere herrikideek eta Euskal Herriko politika nahiz kulturako hainbat lagunek azken agurra eman zioten Zarauzko Santa Maria parrokian.
Ikasbide (argipena)
Ikasbide izena hurrengoetan aurki daiteke:
Sainte-Brigitte
Sainte-Brigitte (bretainieraz Berc'hed) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Biga (zalgurdi)
Biga (latinezko biga izenetik) bi zaldiz eramandako zalgurdia zen. Asirian, Antzinako Egipton, Antzinako Grezian eta Antzinako Erroman erabili zuten, besteak beste. Gidariari bigario deitzen zioten erromatarrek. Plinio Zaharrak zioenez, Frigian asmatu zen.
Erabilerak
Bi ziren:
Antzeko zalgurdiak
Zaldien zenbakien arabera zalgurdi desberdinak bereizi egiten ziren:
Artean
Literaturan zein artean errepresentazio ugari aurki ditzakegu. Esaterako Homeroren heroiek zalgurdi horrelakoetan borrokatzen zuten. Margolaritzan, erliebetan, edalontzietan ohikoak ziren, bestetik. Txanponetan ere ikus ditzakegu, sarritan, eszena mitologikoetan, zaldien truke, oreinekin, grifoekin...
Jaime García Terrés
Jaime García Terrés (Mexiko Hiria, 1924 - ibidem, ) mexikar idazlea izan zen. Zuzenbide-ikasketak egin zituen Mexikoko Unibertsitatean, eta Erdi Aroko estetika eta filosofiakoak Frantzian. Grezian itzultzaile eta enbaxadore izan zen, eta intelektual gisa, kulturari buruzko interesa sustatzen saiatu zen. Zenbait literatura aldizkariren zuzendari izan zen: México en el Arte, Revista de la Universidad de México, La Gaceta del Fondo de Cultura eta Biblioteca de México. Halaber, Fondo de Cultura Económica argitaletxeko zuzendari izan zen.
Obra nagusiak, poesia-arloan: Las provincias del aire (1956, Aireko probintziak), Los reinos combatientes (1962, Erreinu borrokalariak), Todo lo más por decir (1971, Esateko daukadan guztia), Corre la voz (1980, Zurrumurrua dabil), ''Las manchas de sol. Poesía 1956-1987 (1987, Eguzki orbanak. 1956-1987 bitarteko poesia), Parte de vida (1988, Bizitza zatia); eta saiakeran, Sobre la responsabilidad del escritor (1949, Idazlearen erantzukizunaz), La feria de los días (1953, Egunen feria), Reloj de Atenas (1977, Atenasko erlojua), Poesía y alquimia: los tres reinos de Gilberto Owen (1980, Poesia eta alkimia: Giberto Owenen hiru erreinuak) eta El teatro de los acontecimientos (1988, Gertakarien antzerkia'').
Columbus (Ohio)
Columbus Ameriketako Estatu Batuetako Ohio estatuko hiriburua eta hiririk handiena da. Columbus izena Kristobal Koloni dagokio, eta 1812an sortu zuten hiria Scioto eta Olentangy ibaien artean. Hala ere, 1816ra arte ez zuten hiriburu izendatu.
Hiriaren ekonomia hezkuntza, osasun zerbitzu eta teknologian oinarritzen da nagusiki. Hainbat aldizkariren arabera Ameriketako Estatu Batuetako bertan bizitzeko 8. hiririk hoberena da.
Hiri senidetuak
Columbus ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Torwood
, 'Coille Tor', Eskoziako herri bat da, Falkirk eremu administratiboan.
Iseltwald
Iseltwald Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
São Domingos do Sul
São Domingos do Sul Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Sainte-Hélène (Morbihan)
Sainte-Hélène (Morbihan) (bretainieraz Santez-Elen) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Ole Rømer
Ole Christensen Rømer (1644ko irailaren 25a, Kopenhage - 1710eko irailaren 19a) astronomo daniar bat izan zen. 1672an Frantziara joan zen, non sortu berri zen Parisko Zientzia Akademian sartu zen, Franziak zientzia munduan lehen potentzia bihurtzeko helburu zuen proiektua, Christian Huygens, Jean Picard eta Giovanni Cassinik parte hartu zutelarik.
Strophurus mcmillani
Strophurus mcmillani Strophurus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Ole Rømer
Lana
Rømerrek y Giovanni Cassini Jupiterren sateliteari egindako lehen behaketak (1676an) desberdintza bat erakutsi zuen, bi jakintsuek argiaren segidako zabaltzeari egotzi ziotena. Cassinik zuzena zen ideia hau baztertu zuen, baina ez Rømerrek. Lente meridianoaren eta mikrometroaren asmakuntza ere egotzi daiteke Rømerri.
Bihotz-balbula
Bihotz-balbula bihotzeko lau barrunbeen irteerako hodietan kokatuta dauden ehunek osatzen duten multzoa da. Odolari noranzko egokian pasatzen uzteko funtzioa betetzen dute, eta atzera itzultzea eragozten diote.
Motak
Bihotz-balbulak lau dira eta bi multzotan sailkatzen dira:
Montmoreau-Saint-Cybard
Montmoreau-Saint-Cybard Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 600 ziren, horien artean 395 aktiboak ziren eta 205 inaktiboak ziren. 395 pertsona aktiboetatik 346 lanean zeuden (172 gizon eta 174 emakume) eta 49 langabezian zeuden (25 gizon eta 24 emakume). 205 pertsona inaktiboetatik 60 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 105 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montmoreau-Saint-Cybard udalerrian 493 unitate fiskal zeuden, 993,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.151 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 75 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 23 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 25 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 1 jatetxe, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Montmoreau-Saint-Cybard udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 318 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Montmoreau-Saint-Cybard udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 200 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ameriketako Estatu Batuetako Sari Nagusia
Ameriketako Estatu Batuetako Sari Nagusia Ameriketako Estatu Batuetako Indiana estatuan kokatuta dagoen Indianapolis Motor Speedway zirkuituan ospatzen den 1 Formulako lasterketa da.
Calandrella raytal
Calandrella raytal Calandrella generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago.
Lauterbrunnen
Lauterbrunnen Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Osteochilus kappenii
Osteochilus kappenii Osteochilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Osteochilus kahajanensis
Osteochilus kahajanensis Osteochilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Saint-Gildas-de-Rhuys
Saint-Gildas-de-Rhuys (bretainieraz Lokentaz) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Saint-Gérand
Saint-Gérand (bretainieraz Sant-Jelan) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Wallacestone
, 'Clach Uallais', Eskoziako herri bat da, Falkirk eremu administratiboan. Falkirk hiriaren alboan dago.
Characidium xavante
Characidium xavante Characidium generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.
Wallacestone
Eskoziako Independentzia Gerretako William Wallace eskoziar zaldun eta heroiaren azken gudua hemen jazo zen.
Tapes (Rio Grande do Sul)
Tapes Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Uharte bolkaniko
Uharte bolkanikoak, ohi mundu osoko ozeanoetan aurkitzen diren uharte taldeak dira, plaka tektonikoen arteko mugan. Sumendi bezala agertzen dira itsas ohantzean, eta, milioika urtetan zehar, ozeanoaren gainazalera irtetzen dira, honela, uharte bihurtuz.
Characidium zebra
Characidium zebra Characidium generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.
Mentawai uharteak
Mentawai uharteak, Indonesiako uharte batzuk dira, Sumatra hegoaldean aurkitzen direnak. Uharte arku adibide on bat da. Bere hiriburua, Tua Pejat da, Sipura uhartean dagoen hiria.
Uharte nagusiak, 4030 kilometro karraturekin handiena den Siberut, Sipura, Pagai Utara eta Pagai Selatan dira.
Biodibertsitatea
Mentawai uharteetako flora eta faunan, zenbait endemismo aurki daitezke, primateren batzuk nabarmenduz: Mentawaiko giboia (Hylobates klossii), bertako makakoa (Macaca pagensis), Mentawaiko langurra eta langur zerri buztana.
Nemce
Nemce Eslovakiako udalerri bat da, Banská Bystricako barrutian kokatuta. 4,10 km²ko azalera du eta 1158 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1473. urtekoa da.
Gonzalo Pizarro Rodríguez de Aguilar
Gonzalo Pizarro Rodríguez de Aguilar, ezizenaz Luzea (Trujillo, Espainia, 1446 - Amaiur, Nafarroa, 1522ko abuztuaren 31), espainiar militarra izan zen.
Biografia
Italian eta Nafarroan borrokatu zen. Isabel de Vargasekin ezkondu zen eta seme bat izan zuen harekin, Hernando. Ezkontzaz kanpo, ordea, beste hiru seme izan zituen; Francisco (Peruko konkistatzaile ospetsua), Gonzalo eta Juan. Amaiurko gazteluaren setioan hil zen.
Westquarter
Westquarter, 'Ceathramh-an-Iar', Eskoziako udalerri bat da, Falkirk eremu administratiboan.
Bakterioen Kromosoma Artifiziala
Bakterioen kromosoma artifiziala (BAC) Escherichia colin DNA zatiak klonatzeko eta transformatzeko erabiltzen den klonazio-bektore bat da, bakterio honetan modu naturalean aurkitzen den ugalkortasun plasmido (edo F-plasmid) funtzional batean oinarritua dagoena. F plasmidoek berebiziko garrantzia dute, partizio-geneak dituztelako eta horiek bakterioen zelula zatiketaren ondorengo plasmidoen banaketa uniformea sustatzen dutelako. Kromosoma artifizial honen ohiko txertatze-tamaina 150-350 kbp-koa da. Era berean, antzeko klonazio-bektore bat sortu da, PAC izenekoa, P1 bakteriofago aren DNAtik abiatuta.
BACak askotan erabiltzen dira organismoen genoma proiektu genomikoetan sekuentziatzeko, adibidez Giza Genoma Proiektua n. Organismoaren DNAren zati labur bat BACetan txertatuta anplifikatzen da, eta gero sekuentziatu egiten da. Azkenik, sekuentziatutako zatiak in silico berrantolatzen dira, horrela organismoaren sekuentzia genomikoa lortuz. Hau egonkortasun handiko eta kimerismo portzentai txikiko metodoa da. Hala ere, BACak sekuentziazio-metodo azkarragoek eta ez hain neketsuek ordezkatu dituzte, hala nola genoma osoaren eskopeta-sekuentziazioak (“shotgun sequencing”) eta, oraintsuago, hurrengo belaunaldiko sekuentziazioak (“next-generation sequencing”).
Heredaturiko gaixotasunak
BACak gaur egun gehiago erabiltzen dira gaixotasun genetikoak modelatzeko, sarritan sagu transgenikoekin. BACak erabilgarriak izan dira eremu honetan, gene konplexuek sekuentzia erregulatzaile batzuk izan baititzakete sekuentzia kodifikatzailearen aurretik, gene baten adierazpen-maila arautuko duten zenbait sekuentzia sustatzaile (“promoter”) barne. BACak nolabaiteko arrakastaz erabili dira saguen gaixotasun neurologikoak aztertzeko, hala nola Alzheimer gaixotasuna edo Down sindromeari lotutako aneuploidiaren kasua. Kasu batzuetan minbiziei lotutako onkogene ak aztertzeko ere erabili izan dira. Gaixotasun genetikoen eredu horietara transferitzen dira elektroporazio/transformazioz, birus egoki batekin egindako transfekzio edo mikroinjekzio bidez. BACak geneak edo intereseko sekuentzia handiak detektatzeko ere erabil daitezke eta ondoren, giza kromosoman mapeatzeko, BAC matrizeak erabiliz. Horrelako azterketa genetikoetarako BACak hobesten dira, berrantolatzeko arriskurik gabeko sekuentzia askoz handiagoei lekua egiten dietelako eta, beraz, beste klonazio-bektore mota batzuk baino egonkorragoak direlako.
Sofia Quintino
Sofia Quintino (Lamas, Cadaval, 1879ko maiatzaren 23a - Carnaxide, Oeiras, 1964ko uztailaren 8a) Portugalgo medikua, emakumeen eskubideen defendatzailea eta ekintzaile errepublikano eta bakezalea izan zen. Medikuntzan lizentziatu zen lehen emakume portugaldarretako bat izan zen eta bere ibilbide profesionalean hainbat ekarpen garrantzitsu egin zituen erizaintza zerbitzu sekularra garatzeko eta Portugalen fisioterapia zabaltzeko.
Biografia
Sophia da Conceição Quintino, Sofia Quintino izenez ezaguna, 1879ko maiatzaren 23an jaio zen, Cadaval udalerriko Lamas parrokian. Sofia Quintinok urte batzuk geroago Lisboako Unibertsitateko Medikuntza Fakultatea izan zen Eskola Mediko-Kirurgikoan ikasi zuen. Han ikaskide izan zituen Adelaide Cabete eta Carolina Beatriz Ângelo, aurrerago ekintzaile sufragista ezagunak izango zirenak. 1905ean, "Algumas Palavras Sobre a Sensibilização das Bactérias" (Bakterioen sentsibilizazioari buruzko hitz batzuk) izeneko tesia eginda ikasketak amaitu zituen, eta segituan laguntzaile lanetan hasi zen garai hartan eskualdeko ospitale publikoentzat analisi klinikoak egiten zituen laborategi mediku bakarrean. Handik gutxira, bere kontsultategia zabaldu zuen beste mediku batzuekin, Lisboako Mouraria auzoan, Rua da Palma, 206. zk., 1. ezkerrean. Han Medikuntza Orokorrean jardun zuen eta emakumeen berezko gaixotasunak eta erditzeak tratatu zituen.
Sofia Quintino Portugalgo Lehen Errepublika ezarri aurretik atxiki zitzaien ideal errepublikano eta bakezaleei.1907an hasi zen aktibismo sozialean murgiltzen: "La Paix et le Désarmement par les Femmes" (Emakumeak bakearen eta desarmearen alde) Frantziako elkartearen Portugalgo batzordearekin bat egin zuen eta Grupo Português dos Estudos Feministas (Ikasketa Feministetarako Portugalgo Taldea) elkartea sortu zuen, Ana de Castro Osório idazlearekin, Adelaide Cabete eta Carolina Beatriz Ângelo doktoreekin eta Maria Veleda kazetari eta editorearekin batera. Erakunde feminista horrek emakumeen emantzipazioaren idealak zabaltzea zuen helburu, eta, urtebeteko jarduera baino izan ez zuen arren, Portugalen XX. mendean emakumeen eskubideen alde sortu ziren gainerako mugimendu guztien aitzindaria izan zen. Handik gutxira, Sofia Quintinok bat egin zuen librepentsamenduaren joera filosofikoarekin eta Liga Republicana das Mulheres Portuguesas (Portugalgo Emakumeen Liga Errepublikanoa - LRMP) erakundean sartu zen. Horrez gain, izaera feministako artikuluak argitaratu zituen Jornal das Senhoras argitalpen ilustratuan eta Artur Leitãok zuzendutako A República egunkarian, eta emakumeei zuzendutako prestakuntza-materiala idatzi zuen. Era berean, Portugalgo eta nazioarteko hainbat kongresutan parte hartu zuen, hala nola, Pentsamendu Askearen Biltzar Nazionalean 1908an edo Lisboan, 1906an, egin zen Medikuntzako Nazioarteko Kongresuan. 1910ean Portugalgo Errepublika ezarri ondoren, Sofia Quintinok, kausa feministak beti defendatu izan zituenak, publikoki babestu zuen Portugalgo Emakumeen Liga Errepublikarrak urte bereko azaroaren 27an behin-behineko gobernuari egindako eskaera. Eskaera horretan, Ligak Kode Zibila berehala berrikustea, dibortzio-legea onartzea eta emakumeek botoa emateko eskubidea izatea eskatzen zuen. Hala ere, ez zuten boto eskubiderik lortu, nahiz eta aurretik Portugalgo Alderdi Errepublikanoak onartu egingo zuela hitzeman zuen.
Hurrengo urteetan, Sofia Quintino LRMPko seigarren sailaren buru izendatu zuten. Sail horretatik erregimen errepublikarrak irakaskuntza eta hezkuntza sustatzeko bultzatu zituen zenbait ekimenetan parte hartu zuen hainbat ikastetxetan hitzaldiak emanda, hala nola Boto Machado Ikastetxe Errepublikarrean edo Herri Hezkuntza Sustatzeko Elkartean. Hitzaldi horietan arreta berezia eskaini zien osasunari eta haurren zaintza eta arreta medikoari, besteak beste. Nahiz eta hainbeste ekintzatan parte hartu, ez zuen utzi bere kontsultategiko mediku jarduna. Lehen Mundu Gerra hasi zenean, Portugalen emakume katoliko eta monarkikoen zenbait mugimendu sortu ziren, hala nola "Assistência das Portuguesas às Vítimas da Guerra" (Emakume portugaldarren laguntza gerrako biktimei) elkartea, Eliza Katolikoak sortua gerrako soldadu eta zaurituei eta haien familiei laguntzeko helburuarekin, bereziki Europako frontean eta Portugalgo kolonietan. Sofiak aurre egin zien mugimendu horiei, erizaintzako zainketak erlijioarekin lotu behar ez zirela argudiatuz, eta urte horretan bertan sortutako Comissão Feminina "Pela Pátria" ("Aberriaren Alde" Emakumeen Batzordea) erakunde laikoarekin bat egin zuen. "Pela Pátria" Ana de Castro Osóriok, Sofiaren lagunak, sortu zuen, Ana Augusta de Castilho, Antónia Bermudes eta Maria Benedita Mouzinho de Albuquerque Pinho Portugalgo Emakumeen Liga Errepublikarreko irakasle eta ekintzaile feministekin batera. Hornigaiak biltzeaz eta emakumeak gerra-ahaleginera deitzeaz gain, Ligak mojek eman ez zituzten edo mojei zuzenduta ez zeuden erizaintzako lehen ikastaroak antolatu zituen Sofia Quintinoren ekimenari esker, berak koordinatu baitzuen programa osoa. Bi urte geroago, 1916ko martxoan Portugal Alemaniarekin gerran hasi zenean, Sofia Quintino Elzira Dantas Machadok, Errepublikako presidentearen emazteak, zuzentzen zuen "Cruzada das Mulheres Portuguesas" (Portugalgo Emakumeen Gurutzada) erakunde sortu berrian sartu zen. Erakunde horren helburua Portugalgo erizain gazteak trebatzeko zentroak zuzentzea eta prestatzea zen. Erizain horiek gerra-egoeretan jardun beharko zuten, bai frontean, Portugalgo Espedizio-Kidegoko militar zaurituei lagunduz, bai atzeguardian, kanpainako edo errekuperazioko ospitaleetan.
Gerra amaitutakoan,1918 eta 1948 artean, Sofia Quintinok Lisboako ospitale publikoetako Fisioterapia Zerbitzuetako buru gisa aritu zen, gatazkak militar eta zibil zaurituengan eragindako kalte larriak arintzeko lanean, baina ez zion utzi mediku orokor eta bigarren hezkuntzako irakasle gisa lan egiteari. 1931n bere ibilbide profesionala eten zuen aldi baterako, Frantziara joan eta berriro unibertsitatean sartzeko. Handik gutxira Pariseko Unibertsitateko Medikuntza Fakultatean graduatu zen. Portugalera itzulitakoan, Quintinok lehengo eginkizunak betetzen jarraitu zuen. João Alberto de Azevedo Neves doktorearekin ikasi eta lan egin zuen eta zuzendari kargura iritsi zen Lisboako São José ospitaleko sail batean non lupus tuberkulosoa Finsen izpien tratamendua erabilita tratatzen zen.
Sumacàrcer
Sumacàrcer (gaztelaniaz, Sumacárcel) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Alta eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Sofia Quintino
Biografia
Sofia Quintino 1964ko uztailaren 8an hil zen, Oeiras kontzejuko Carnaxide herrian, 85 urte zituela, inoiz ezkondu eta ondorengo zuzenik utzi gabe.
Sumacàrcer
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1255 biztanle zituen.
Erie konderria (Pennsylvania)
Geografia
Erie konderriak 40,358 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,966 ura dira. Beste 20,698 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 69,52 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 280,566 pertsonetatik 252,305 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 9,518 dira. 19,485 beltzak edo afroamerikarrak. 447 amerikar natiboak ziren eta 72 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 3,036 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 292 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 4,929 pertsonek kokatzen zuten.
Göteborgeko Arte Ederren Museoa
Historia
Eraikina 1919 eta 1923 artean eraiki zuten hiriaren sorreraren 300 urteurrena ospatzeko egin zen Erakusketa Unibertsalaren barnean. Sigfrid Ericsson eta Arvid Bjerke arkitektoek diseinatu eta altxatu zuten. Arkitektura nordikoaren adibide neoklasiko garbia da. Adreilu horiz eraiki zuten, Göteborgeko adreilua izenaz ezagutzen da, hiriko hainbat eraikin material honekin eginak baitaude.
Bildumak
Suedian dagoen 1880 eta 1890 hamarkadetako arte eskandinaviarraren museo garrantzitsuena da.
Areto aipagarriena Fürstenberg galeria da, Göteborg hiriari artelan ugari oparitu zizkion Pontus Fürstenberg-en omenez. Bertan P.S. Krøyer, Carl Larsson, Bruno Liljefors, Edvard Munch eta Anders Zorn margolarien lanak ikus daitezke.
Honetaz gain Monet, Picasso and Rembrandten lanak ere ikus daitezke.
Strophurus rankini
Strophurus rankini Strophurus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Prissac
Prissac Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Ais (Corrèze)
Ais Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aix udalerrian erroldatutako biztanleak 380 ziren. Familiak 152 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 248 etxebizitza zeuden, 165 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 36 bigarren erresidentzia ziren eta 47 hutsik zeuden. 236 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 165 etxebizitza nagusietatik 119 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 15 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 76 etxek bost zituzten. 135 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 60 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Prissac
Biztanleria
2007an Prissac udalerrian erroldatutako biztanleak 694 ziren. Familiak 322 ziren, horien artean 120 pertsona bakarrekoak ziren (60 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 117 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 77 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Ritz hotela (Londres)
Ritz hotela, ingelesez The Ritz Hotel, Erresuma Batuko Londres hiriburuan dagoen 5 izarretako hotel bat da. Munduko luxuzko hotel nagusienetakoa da. Piccadilly kalearen 150. zenbakian dago.
Prissac
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ritz hotela (Londres)
1906an César Ritz suitzar ostalariak ireki zuen, aurrez Parisko Ritz hotela ireki ostean. Charles Mewès eta Arthur Davis arkitektoek diseinatu zuten.
Prissac
Etxebizitza
2007an 547 etxebizitza zeuden, 331 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 138 bigarren erresidentzia ziren eta 78 hutsik zeuden. 515 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 331 etxebizitza nagusietatik 257 bere jabearen bizilekua ziren, 62 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 60 etxek hiru zituzten, 94 etxek lau zituzten eta 143 etxek bost zituzten. 207 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 163 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 126 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Polypodiidae
Iratze leptosporangiatuak munduan egun dagoen iratze talderik handiena da, guztira 9000 espezie dituena. Batzutan Polypodiidae azpiklasean, baina gehienetan Pteridopsida edo Polypodiopsida klasetan, sailkatzen dituzte.
Neomerinthe hemingwayi
Neomerinthe hemingwayi Neomerinthe generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Polypodiidae
Polipodiopsidoei benetako iratze ere deitzen zaie psilopsidoetatik bereizteko. Polipodiopsidoen klaseko landareak edo benetako iratzeak Karboniferoan sortu ziren, orain 260 mila milioi urte inguru, eta 25 mila milioi urtean munduko baso gehienak iratze mota horiez estaliak egon ziren. Egituraz gaur ezagutzen diren iratzeen antzekoak ziren, baina askok zuhaitz itxura zuten. Bizi diren polipodiopsido motak (10.000 inguru mota ezagutzen dira) lau ordenatan biltzen dira; ordena horietan ezagunena eta bere baitan iratze mota gehien biltzen dituena polipodialena da. Polipodiopsidoak esporaz ugaltzen dira.
Sailkapena
Hane hemen Smithek 2006an eta Christenhuszek 2011n proposaturiko sailkapena:
Prissac
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 416 ziren, horien artean 279 aktiboak ziren eta 137 inaktiboak ziren. 279 pertsona aktiboetatik 253 lanean zeuden (144 gizon eta 109 emakume) eta 26 langabezian zeuden (12 gizon eta 14 emakume). 137 pertsona inaktiboetatik 73 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 39 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 11 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Prissac udalerrian 52 nekazaritza-ustiategi zeuden, 4.032 hektarea erabiltzen.
Ais (Corrèze)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 231 ziren, horien artean 167 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 167 pertsona aktiboetatik 154 lanean zeuden (90 gizon eta 64 emakume) eta 13 langabezian zeuden (7 gizon eta 6 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Prissac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Ais (Corrèze)
Diru sarrerak
2009an Aix udalerrian 164 unitate fiskal zeuden, 374 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.847 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Prissac
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ais (Corrèze)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Murelu
Murelu zenbait lekuren izena da.
Uharte arku
Uharte-arkuak plaken arteko muga konbergente tan, subdukzio azpiozeanikoa den inguruneetan bolkanez osatutako arku geometriadun gerriko luzeak dira, jarduera sismiko bortitzak erakusten dutenak.
Uharte arkuetako arroka bolkanikoak eta magma serieak
Orokorrean 3 serie bolkaniko daude, uharte-arkuetako arroka bolkaniko ak sortzen dituztenak: •   Serie toleitikoa- Basalto andesitikoa eta andesitak
•   Serie kalkoalkalinoa- andesitak
Crenuchus spilurus
Crenuchus spilurus Crenuchus generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.
Uharte arku
Uharte arkuetako arroka bolkanikoak eta magma serieak
Serie bolkanikoak subdukzioaren eremuaren adinaren eta sakoneraren araberakoa da. Magma toleitikoa sakonera txikiko magmez osatutako subdukzio gazteetan errepresentatuta agertzen da. Serie kalkoalkalinoa eta serie alkalinoa subdukzio eremu zaharragoetan ikusi daitezke eta sakonera handiko magemekin erlazionatuta daude. Andesita eta basalto andesitikoa dira arroka bolkaniko ugarienak uharte-arkuetan, magma kalkoalkalinoen adierazle direlarik. Uharte-arku batzuek serie bolkaniko sakabanatua daukate, Japoneko uharte-arkuan ikus daitekeen moduan. Bertan, arroka bokanikoak serie toleitikotik, kalkoalkalinora eta alkalinora aldatzen dira, fosatik dauden distantziarekiko.
Leissigen
Leissigen Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Uharte arku
Denbora-eta espazio-aldaketak uharte-arkuetako bolkanismoaren ezaugaugarrietan
Uharte-arkuetan kimismoa denboran eta espazioan aztertuta aldaketa progresiboak gertatzen direla ikusten da.
Calandrella cheleensis
Calandrella cheleensis Calandrella generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago.
Leissigen
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Uharte arku
Denbora-eta espazio-aldaketak uharte-arkuetako bolkanismoaren ezaugaugarrietan
K2O-aren eta hondoratutako plakaren sakoneraren arteko erlazioa aztertuta uharte-arku gehienetan eredu bat betetzen da: K gutxiko toleitak fosatik gertuen azaleratzen diren arroka bolkanikoak dira eta progresiboki fosatik urrundu ahala K ertaineko eta K altuko magma kalkoalkalinoak agertzen dira.
Denboran zehar ere uharte-arkuetako bolkanismoak aldaketak jasaten ditu. Normalean hasierako urratsak toleitikoak izan ohi dira eta denborarekin bolkanismo kalkoalkalinoagoa bihurtzen da.
Uharte-arkuetako magmatismoaren jatorria
Uharte-arkuetako magmen jatorria mantua n dago.
H2O-aren portzentaia ere garrantzitsua da, bere kontzentrazioak hondoratzen den plakaren gainetik gelditzen den mantuko fusioa gertatzeko beharrezkoa den ur-proportzioaren etengabeko hornitzaileak balira bezala jokatzen dute. Askatutako ur horri esker, plaka zamalkatzailearen mantuko peridotiten fusio-puntua jeitsi egiten da eta magma kopuru izugarriak garatzen dira.
Uharte-arkuetako magmatismoaren ezaugarriak eta jatorria
Uharte-arkuetako magmen sorreran parte hartzen duten prozesu nagusiak:
Subdukzioaren beste ondorio batzuk
Uharte arkutik gertu (subdukzio gunearen ertzera ematen duen aldetik), lurrazal mailan, plaka konbergenteen artean subdukzioa gertatzen den tokia argi uzten duen itsas hobi sakon eta estu bat sortzen da. Itsas hobi hori, beste baten ertza bere azpian irristatzen den plaka baten ertzak beherantz jasaten duen beheranzko bultzadaren marruskaduraren ondorioz eratzen da. Marruskadura hori, subdukzio lerroan gertatzen diren lurrikara ugariren jatorria da, epizentro sismikoak, lurrazaletik beherako sakonera handietan dituztenak.
Subdukzioen ondorioz murrizte prozesuan dauden ozeano arroak, ozeano hondakinak deituak dira, motelki txikitu egingo baitira, ondoriozko talka orogenikoa gertatzean estutuak geratuz. Prozesu hau, behin eta berriz gertatu da Lurraren historian.
Bibliografia
Apraiz, A. (2005): Plaka tektonika: Lurraren funtzionamendua ulertzeko teoria. UEU, Bilbao (355-363-orr.)
Saint-Gonnery
Saint-Gonnery (bretainieraz Sant-Goneri) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Kotoi organiko
Kotoi organikoa, oro har, India, Turkia, Txina herrialde subtropikaletan eta AEBetako zenbait eskualdeetan modu organikoan hazten den kotoia da, genetikoki eraldatu gabeko landareekin, eta nekazaritzako produktu kimiko sintetikorik erabili gabe, hala nola ongarriak edo pestizidak, ziurtagiri organikoak onartzen dituztenak izan ezik. Bere ekoizpenaren helburua biodibertsitatea eta ziklo biologikoak sustatzea eta hobetzea da. Estatu Batuetan, kotoi-ustiategiek USDAren Programa Organiko Nazionalaren (NOP) baldintzak bete behar dituzte organikotzat hartzeko. Erakunde horrek zehazten ditu izurriteen kontrolerako, hazteko, ongarritzeko eta labore ekologikoen kudeaketarako baimendutako praktikak.
Boa Viagem (Ceará)
Boa Viagem Brasilgo udalerri bat da, Ceará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Osteochilus kelabau
Osteochilus kelabau Osteochilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Sueca
Sueca Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Baixa eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua. Eskualdeko hiriburu eta udalerririk populatuena da.
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 28.986 biztanle zituen.
Herri barnetik kanpoko barrutiak
Udalerriko kostaldean zenbait gune daude:
Péchaudier
Péchaudier Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Péchaudier udalerrian erroldatutako biztanleak 192 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Neomerinthe megalepis
Neomerinthe megalepis Neomerinthe generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Péchaudier
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 92 etxebizitza zeuden, 81 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 88 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 81 etxebizitza nagusietatik 65 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 71 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 121 ziren, horien artean 80 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 80 pertsona aktiboetatik 76 lanean zeuden (38 gizon eta 38 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Péchaudier udalerrian 78 unitate fiskal zeuden, 180 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.376 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.