cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Catherine Dickens
Biografia
1851ean, Londonen, What shall we have for dinner? (Zer afalduko dugu?) izenburuko liburua argitaratu zen. Lady Maria Cuttlerbuck-ek sinatutako lanak afaltzeko 42 menu jasotzen zituen, askotarikoak, bi lagunentzako afari xumeetatik hasi eta hamazortzi afaltiarrentzako oturuntza oparoetaraino. Londres viktoriarrean gastronomiarekiko interesa gora ari zen, atzerriko sukaldaritza lantzen zuten jatetxe kopurua bezala. Errezeta bilduma hura best-seller bihurtu zen berehala. Liburuaren jatorrizko ediziorik ez da gorde eta, horregatik, ez da jakin zehazki urte hartako zein garaitan argitaratu zen. Baina urrirako agortua zegoen, bigarren edizioa orduan argitaratu baitzen. Gutxienez bost berrargitalpen egin zituzten 1860. urtea bitartean. Gerora jakin zen Lady Maria Cuttlerbuck izengoitia zela –frantziar komedia bateko pertsonaia baten izena da– eta liburua Charles Dickens idazle ospetsuaren Devonshire Terraceko etxean idatzi zela. Adituek uste dute hitzaurrea nobelagileak berak idatzi zuela, baina zalantzarik ez dute edukia Catherine Dickens emazteak idatzi zuela.
1858ko ekainean banandu ziren eta Catherinek etxea eta zaharrena ez beste seme-alaba guztiak utzi behar izan zituen. Eta hala ere, senarrarekiko leialtasuna agertu zuen hil arte.
Erlenbach im Simmental
Erlenbach im Simmental Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Catherine Dickens
Komunikabideetan
Azken urteotan Catherine Dickens hizpide duten hainbat lan kaleratu dira. What shall we have for dinner? berrargitaratu zuten 2005ean, hari buruzko bi ikerlan argitaratu dira eta BBCk dokumental bat ekoiztu zuen 2011n.
Triunfo (Pernambuco)
Triunfo Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Argentinako Sari Nagusia
Argentinako Sari Nagusia Buenos Airesko Autódromo Oscar Alfredo Gálvez zirkuituan azkenekoz 1998an ospatutako 1 Formulako lasterketa da.
Saint-Georges-du-Rosay
Saint-Georges-du-Rosay Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Georges-du-Rosay udalerrian erroldatutako biztanleak 403 ziren. Familiak 171 ziren, horien artean 49 pertsona bakarrekoak ziren (33 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 57 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 53 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 244 etxebizitza zeuden, 175 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 54 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 243 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 175 etxebizitza nagusietatik 127 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 18 etxek bi zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 54 etxek bost zituzten. 133 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 80 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 77 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Georges-du-Rosay udalerrian 186 unitate fiskal zeuden, 434 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.359 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 2 argiketariak eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Saint-Georges-du-Rosay udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.216 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vallecasko Alde Zaharra
Vallecasko Alde Zaharra, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, Villa de Vallecas barrutian. Hiriko 181. auzoa da. 2009ko erroldaren arabera 53.797 biztanle zituen.
Zaisa dorrea
Zaisa dorrea Gipuzkoako Irun udalerrian dagoen etxe orratz bat da.
Kokalekua
Euskadi plazan dago, Behobia auzoan, Gipuzkoa eta Lapurdiren arteko mugan eta Bidasoa ibaiaren alboan.
Historia
2009ko abenduaren 2an inauguratu zen eta Ángel de la Hoz arkitektoaren lana da.
Garraiogunea
Eraikina garraiorako eta logistikarako 400.000 m2 baino gehiagoko lur-eremu batean, sektoreko 140 enpresa baino gehiago dago ZAISAn. Enpresa horietan, 2.000 pertsonatik gora egiten dute lan, eta, urtero, 3.000.000 tona salgaitik gora garraiatzen eta kudeatzen dute.
Txirla garatxodun
Txirla garatxoduna (Venus verrucosa) Veneridae familiako bibalbioa da. Bere maskorraren kolorea zuritik har arrexkara doa. Mendebaldeko Atlantikoko eta Mediterraneoko kostalde batzuetako hondar-hondoetan bizi ohi da. Jateko ona da.
Nabarralde
Nabarralde Fundazioa, Nafarroako memoria kolektiboa berreskuratu eta ezagutaraztea helburu duen elkarte bat da. Izen berdineko aldizkaria ere argitaratzen du.
Egoitza Iruñeko Arrotxapea auzoan du.
Helburua
Nabarralde Fundazioa, herri ekimenaren burujabetasunetik sortutako erakunde soziala da, euskaldunon nafartasunetik subjektu politiko garenaren kontzientzia aktibatzea helburu duena. Alor kulturalean jarduteko asmoa duen ekimena da. Subjektu egiten gaituen euskal identitatearen ikuskera guztiak kontutan izanik: bizitza interpretatzeko era, beharrei erantzutekoa eta erabaki egitura propio bidez geu izaten jarraitzea bermatzekoa. Hau da, osotasun horretatik subjektu euskaldun bizi eskarmentua dugun nafartasunetik garenaren kontzientzia pizteko moduan Transmisioa eta Proiekzioa lantzea. 2001eko urrian sortua, urteetara, fundazio egiturarekin eman zaio jarraipena.
Euskal Herria kontzeptu kulturala eta Nafarroa kontzeptu politikoa, txanpon berbera osatzen duten bi aurpegi diren ideian oinarrituz.
Afrodita
Jainkosa honek gizaki zein abereei ugaldu ahal izateko sena ematen zien, baina maitasun erotikoaren jainkosa zenez, sexurako grina bortitzak erevsortzen zituen. Era berean, Afroditak bere begiradarekin edozein gizon maitemin zezakeela esaten zen.
Nabarralde
Oinarriak
Nabarralde fundazioak bere garapena hiru gunetan ardazten du:
Irizpideak
Bere jardunerako ipar-oinarri eta estiloa, irizpide hauetan oinarritzen ditu:
Afrodita
Antzinateko jainkoen artean gurtuenetako bat izan zen, eta honek hiri garrantzitsu ia guztitan bere tenplu zein estatuak egotea eragin zuen.
Antzekotasunak
Antzinako Greziako kulturako elementurik gehienak bezala ezaugarri hauetako jainkosen agerpena lehenago ere eman ziren ekialdeko kulturetan, hala nola Sumeriako Inanna, Feniziako Astarte, edota Egiptoko Hathor. Era berean, ondoren garatu ziren hainbat herritako jainkosak ere Afroditaren irudian oinarritu ziren, Etruskoen Turan edo Erromako Venus besteak beste. Ekialdeko kulturetako jainkosekiko zuen antzekotasunaz gain, jatorri Aurreindoeuroparreko beste hainbat jainkok ere antzeko ezaugarriak zituzten, hauen artean aurkitzen zirelarik Ushás edota Aurora jainkosak.
Gordoa
Gordoa Asparrena udalerriko herrietako bat da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 34 biztanle ditu.
Afrodita
Antzekotasunak
Zeusen eta Dioneren alaba edo, Hesiodoren arabera, Hefestoren emazte iruzurtia. Aresengandik Harmonia eta Eros izan zituen; Priapo Dionisorengandik, eta Hermafrodito Hermesekin elkartu ondoren. Adonisekin amodio kartsua bizi izan zuen eta bere amaordea ere izan zen. Ankises troiar hilkorrarekin Eneas izan zuen. Troiako Gerraren hasieran ageri da eta Parisi laguntzen dio Helenaren bahiketan. Tenplu ugari eskaini zitzaizkion. Hain ederra zenez, beste jainkoek beldur ziren haien arteko bakea ez ote zuen hautsiko, eta horregatik Zeusek Hefestorekin ezkondu zuen, hura ez baitzen arriskutsutzat hartzen. Hala ere, Afrodita Eros eta Psike arteko amodioaren sorreran inplikatuta egon zen.
Gordoa
Mugakideak
Mendebaldean Arriola (Asparrena), ekialdean Galarreta, iparraldean Urkilla mendilerroa eta hegoaldean Luzuriaga mugakide ditu.
Afrodita
Antzekotasunak
Poeta eta eskultoreentzat inspirazio iturburu oparoa izan da beti: Safo, Kalimako, Lisipo, Praxiteles, Eskopas. Ekialdeko artean biluzik zein jantzita agertzen da, eskuak bularretan estuturik edo altzoan dituela. Greziako artean, K.a. IV. mendetik aurrera batez ere, amodioaren eta edertasunaren jainkosa honen irudi ezin ederragoak egin zituzten. Erdi biluzik edo guztiz biluzik irudikatzen zuten. Ezagunak dira Kalimakoren Afrodita genitrix, Praxitelesena, Cnidokoa eta Lisiporen Afrodita Medicis deitua.
Gordoa
Garraioa
Araba Bus sareko lineak zerbitzua ematen dio herri honi:
Gainera, Eskualdeko Garraioa sareak linea bat ditu herrian:
Ashton (Kornualles)
Ashton, Ingalaterrako Kornualles konderriko herri eta parrokia zibil bat da.
Baltasar Jaime Martínez Compañón
Baltasar Jaime Martínez Compañón Bujanda (Cabredo, - Bogota, ) nafar apaiz katolikoa izan zen.
Afrodita
Antzekotasunak
Afroditari eransten zitzaizkion beste izen batzuk Kypris (Zipreko andrea) eta Cytherea' ziren, bere jaioterritzat hartzen ziren Zipre eta Zitera tokien ohorez.
Baltasar Jaime Martínez Compañón
1761ean apaiz bihurtua, Oñatiko Unibertsitateko errektorea izan zen. 1780an Trujilloko apezpiku eta 1791n Bogotako artzapezpiku izendatu zuten.
Mississippi Burning
Mississippi Burning 1988ko filma da, 1964an Misisipi estatuan eskubide zibilen aldeko hiru langileren benetako heriotzan oinarrituta. Filmak heriotza horiek ikertzen duten FBIko bi agenteren istorioa (Gene Hackman eta Willem Dafoe aktoreena) kontatzen du.
Old Trafford
Old Trafford, sarritan Ametsen Antzokia bezala ere ezaguna da, Erresuma Batuko ipar-ekialdean dagoen Manchester hiriko Trafford auzunean kokatzen den futbol zelaia da. Estadio hau Ingalaterrako Premier Leaguen jokatzen duen Manchester United futbol taldearen egoitza eta jokolekua da. Hiri horretako Sir Matt Busby Way, Old Trafford, Manchester, Ingalaterra M16 0RA helbidean kokatua dago.
Mississippi Burning
Argazkilaritza onenaren Oscar saria irabazi zuen, eta Gizonezko aktore onenaren Oscar Saria (Hackmanentzat), Emakumezko bigarren aktorearen (Frances McDormandentzat), Zuzendari onenaren (Alan Parkerrentzat), Film onenaren, Muntaketa onenaren eta Soinu onenaren kategorietan izendapenak jaso zituen.
Old Trafford
Zalantzarik gabe Wembley Stadium eta Anfield Road estadioekin batera herrialde horretako estadio mitikoenetakoa da, mitikoena ez bada.
Oberwil im Simmental
Oberwil im Simmental Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Old Trafford
Historia
1910eko otsailaren 19an inauguratua izan zen.
Oberwil im Simmental
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Old Trafford
1909-1910
Manchester United taldea bere antzinako futbol zelaia zen Clayton estadiotik hiriaren mendebaldeko Trafford auzoko estadio berrira lekualdatu zen. 1909an eraikitako estadioak garai hartarako dirutza handia zen 900.000 £ kostatu zen. Estadioak gehienezko 80.000 ikusleentzako edukiera zuen eta Archibald Leitch eskoziar arkitekto ospetsuak diseinatu zuen, Hampden Park, Ibrox Stadium eta White Hart Lane estadioen diseinatzailea ere izan zelarik.
1911-1949
1911 eta 1915an FA Cupeko finalak jokatu ziren eta 1920an Aston Villa taldearen aurkako partiduan Ligako ikusle kopuru handiena lortu zen, 70.504 ikuslez. Marka hau FA Cupeko finalerdietan hautsi zen, bertan Wolverhampton Wanderers eta Grimsby Town F.C. taldeak lehiatu ziren, 76.962 lagun bilduz, hain zuzen ere, gaur egun arte mantendu izan den marka. 1930eko hamarkadan Leitchek diseinatutako jatorrizko hegoaldeko zabaltzaren euskarria aldatua izan zen. Euskarriaren hegoaldeko zabaltzak ere estali egin ziren eta iparraldean zabaltza zati bat ezarri zen. Bigarren Mundu Gerran Alemania Naziak burututako bonbardaketen ondorioz estadioak kalte larriak izan zituen eta denboraldi batez taldeak bere etxeko partiduak haren betiko hiriko arerio nagusia den Manchester City F.C. taldearen Maine Road estadioan jokatu behar izan zituen, 1946-1949 artean jatorrizko estadioa berreraikitzen zen bitartean.
1950-1960
1949an Old Trafford berrireki zutenean, Bigarren Mundu Gerra aurretik zen bezala zehazki berreraikia izan zen. Gerora, :1950eko hamarkadan Stretford muturrari zabaltza bat gehitu zitzaion. halere, zabaltza-zutabe diseinu zaharraren ondorioz euskarriek ikuspegia oztopatzen zutenez, 1960ko hamarkadaren erdialdean Munduko Futbol Txapelketarako euskarri irten modernoak ipini ziren.
1960-1994
1960, 1970 eta 1980ko hamarkadetan, Old Trafford estadioan 58.000 lagun baka rrik sar zitezkeen. Hala eta guztiz ere, 1990eko hamarkadan Hillsbrougheko ezbeharraren ondorioz Taylor txostenak Inglaterrako lehen mailako talde guztiak heuren estadioetako ikusle guztiak eserlekuetan egotea derrigortu zituen, ordurarte zaletu asko zutikako guneetan pilatu eta arrisku uneak sortzen baitziren. 1960ko hamarkadako Old Trafford estadioko plan nagusiaren arabera estadioaren egoera eta osaketa egokia zen, baina orduko 44.000 lagunentzako edukiera taldearen zaletuentzako txikiegia zen.
1994-1996
Diseinu berriak aurrealdean terraza bat eta atzealdean finkatutako sekzio handi bat zuen. Taldearen nagusiak zen Edward sendiaren plan nagusia zelaiaren lau aldeetan euskarri irtenak ipintzea zen. Old Trafford estadioa 1966ko Munduko Futbol Txapelketarako prestatzen ari zen, berriz ere Chelsea eta Leeds arteko FA Cupeko finalaren jokalekua ere izan zelarik. 1970eko hamarkadan jendetzak sortu ohi zituen istiluak ekiditeko perimetroa hesitu zuen lehenbiziko estadioa ere izan zen. Lursail osoa aurretik teilatu irtena eraikitzeko erabili zen materialaz berreraiki zen, 1994an Stretfordeko muturrean amaituz. en 1994. Honek 1995-1996ko gehikuntza ekarri zuen, hiru harmailadun euskarriaren eraikuntzarekin, 26.000 eserleku gehitu eta edukiera osoa ia 56.000ra handiagotuz. Iparraldeko euskarriak 200 oin inguruko garaiera du eta igogailudun lau dorre ditu, bai eta Europako zabaltza irtenik handiena ere. Egitura zelaiari gailentzen zaionez, talde aurkariak kikilduarazi egin ohi ditu. Hiru solairuz osatutako United Museum, taldearen museoa, trofeo diztiratsuaren aretoa, Red Cafe jatetxea eta bi solairuz osatutako zuzendaritzaren eremua eraikitzeko kostua 19 milioi £ izan zen.
2000-2001
2000ko urtarrilean iparraldeko muturreko eraikinaren berreraikitze gehigarriak honen muturrean bigarren bandeja bat gehitu zuen, 61.000 eserlekuetara iritsiz. Kanpoaldean kristalezko aurrealde handi bat dago. Honetan sir Matt Busbyren omenezko estatua dago, bai eta 1958ko otsailaren 6an jazotako Municheko hegazkin istripuaren oroitarria ere. Gainera Klub honekon zerikusia duen oro salgai dagoen Manchester Megastore denda ere badago.
2001-2006
Zaletu askorentzat mendebaldeko muturra Stretfordeko alde mitikoa bezala ezaguna da. Zutikako eremuak eserlekuz bete aurreko garai zaharretan Stretfordeko ertzean ia 20.000 zaletu zutik bildu ohi ziren, Erresuma Batuko ohiulari handienen artean sailkatuak zeudelarik. Behin batez jendetza honen garraxi edo orroea neurtu eta Boeing 747 hegazkin baten airetatzea baina ozenagoa zela frogatu zen. 1993an antzinako terraza ordezkatu zen, eta 2000ko abuztuan, honi eserlekudun bigarren harmail bat gehitu zitzaion, honela 68.217ko edukierara ailegatuz. 2005an ipar-mendebalde eta ipar-ekialdeko koadranteetako izkinak osatzeko lanei ekin zitzaien, 2005-2006 denboraldirako 76.957 lagunentzako edukiera lortuz eta zelaiaren bi herenetan antzinako “katilu” efektua lortuz. Espazio baliagarri gutxi gelditzen denez, etorkizun hurbil batean ez da hegoaldeko muturrean beste gehikuntzarik gauzatzerik espero.
Anderson konderria (Hego Carolina)
Geografia
Anderson konderriak 196,175 kilometro koadro ditu. Horietatik 10,881 ura dira. Beste 185,295 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 95,39 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 187,126 pertsonetatik 152,809 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 5,447 dira. 29,810 beltzak edo afroamerikarrak. 420 amerikar natiboak ziren eta 29 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,384 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 183 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 2,491 pertsonek kokatzen zuten.
Lemmings
Lemmings 1991ko DMA Design eskoziar bideo-joko konpainiaren plataforma-bideo-joko bat da.
Garai guztietako bideo-jokorik salduenetariko bat da.
Qui vol el Panglòs?
Qui vol el panglòs? (euskaraz Nork nahi du Panglòs? edo Zeinek behar du panglosa?) Kataluniako Unibertsitate Politeknikoan Informatikako  katedraduna den Antoni Olivéren eleberri laburra da, zientzia fikziozkoa, Etorkizun hurbilean girotutako istorioa da, XXI. mendeko laugarren hamarkadan, Kataluniako Unibertsitate Politeknikoan bertan.
Argumentua
Eleberri espekulatiboa da, soziala, narrazioaren ildoa markatuko duen argumentu oso egituratua ez du baina. Argumentuko osagai nagusia Panglos izeneko gailu bat da 2040. urtean denbora errealean hiztunaren ahots berarekin itzultzen duen aparatu eramangarria. beraz, asmakuntza hori baliatuz nahi den hizkuntzan entzun eta hitz egin daiteke. Aldi berean, emititzen den ahots originala ezkutatzen du gailuak, bi ahots ez emititzeko. Hartzaileak ere nahi duen hizkuntzan jaso dezake mezua. Itzulpena nahiko kalitate onekoa da, baina munduko 42 hizkuntzatan bakarrik da posible artean, 2040an.
Jordi da asmakizuna garatu duen elektroakustikako irakaslea, eta baimena eskatu du unibertsitateko bere eskoletan erabiltzeko. Eskolak ingelesez eman beharko lituzke, baina berak katalanez ematea nahiago duenez (bere ama-hizkuntza da eta, beraz, hobeto menderatzen du) baimena eskatzen du katalanez eman ahal izateko, beti ere gelako ikasleek Panglos gailua erabili ahal izango dutelakoan. Katalana menderatzen ez duten ikasleek Panglos erabiliko dute eskolak gaztelaniara edo ingelesera itzultzeko, dagokionaren arabera.
Hala ere, Jordik ez du neurtu asmakizunaren erabilerak dakarren eztabaida izugarria, ez bakarrik unibertsitatean, baizik eta Kataluniako komunitate hiztun osoan. Horrelako sistema batek erabiltzea ekar litzakeen ondorioak eta hizkuntza-egoerak planteatzen ditu. Esan bezala, argumentu ez dago oso egituratuta eleberri klasiko batean bezala, balizko hizkuntz egoera posible batzuk aurkeztea da eleberriaren helburu nagusia.
Estiloa
Olivé ez da idazle profesionala, baina zuzen idazten du. Tonuan irregulartasun batzuk daude, pasarte leunagoak beste batzuk baino, disertazio ez oso naturalak; baina, oro har, estiloa zuzena da, azalpena argia da. Ez dago pasarte edo irudi literario handirik, eta prosa hotza da. Baina ez da gogaikarria, eta saihestu egiten ditu handitasuna eta literatura txarra, idazle amateurren ohiko akatsak.
Soziolinguistika
Zer gertatuko litzateke etorkizuneko Katalunian horrelako tresna bat asmatuko balitz? Katalanaren, gaztelaniaren, ingelesaren eta arabieraren arteko hizkuntza-oreka ahulean bizi da Katalunian. Zer gertatuko litzateke ateak mundu guztia ulertzeko eta mundu guztia ulertzeko aukera emango lukeen gailu hori existituko balitz? Antoni Olivék eleberri hau 1993an idatzi zuenean zientzia fikzio hutsa zen Panglòs bezalako gailu bat asmatzea, baina 30 urte pasata 2022an ez da hain urruti ikusten.
Euskal Herrian ere oso egunerokoak senti daitezkeen eztabaidak eta dudak plazaratzen ditu liburuak: teknologiaren aldaketa batek zein aldaketa ekar ditzake hizkuntzen alorrean eta jendartean oro har? Hizkuntza frankoek zentzua lukete? Zein eragin du kultur komunitate edo herrien izaeran? Eta beste komunitateek erabiliko balute? Zein eragin luke hizkuntza gutxitu baten hizkuntza politikan? Eta normalizazioan? Erabili, ez erabili?
Kontakizunaren gaia hizkuntza ofizial bat baino gehiago duten gizarteetako hizkuntza-normalizazioa da, hala nola, Katalunia, non katalana hizkuntza ofizial gisa, gaztelania estatu-hizkuntza gisa, ingelesa europar hizkuntza gisa, eta arabiera hainbat biztanleren ama-hizkuntza bizi baitira. Lau hizkuntzak nahitaezkoak dira. Panglosaren asmakuntzak, itxuraz, alferrikakoa egiten du amakoak ez diren hizkuntzak ikasi beharra; izan ere, itzultzailearen bidez, erabiltzaileak itzultzailearen barruan dagoen edozein hizkuntza oso zuzen hitz egiten du.
Olivék eztabaida era askotara bideratu nahi du, eta, kasu bakoitzean, aldeko eta kontrako argudioak modu sinesgarrian azaltzen ditu, inpartzialtasunean.
Alpetar Eskia 1948ko Neguko Olinpiar Jokoetan
Alpetar Eskia 1948ko Neguko Olinpiar Jokoetan Alpeetako Saint-Moritz (Suitza) herrian ospatu zen, 1948ko otsailaren 2a eta 5a bitartean.
Episterno
Episternoa izan daiteke:
Ardvasar
, 'Àird a' Bhàsair', Eskoziako Highland eskualdeko udalerri bat da, Skye eta Lochalsh barrutian. Skye uhartearen hegoaldean dago, Sleat penintsulan, Armadale udalerriaren hegoaldean, Mallaig udalerrira doan ferryaren kaia dagoen lekuan.
Armadale gaztelutik hurbil dago.
Scorpaena grattanica
Scorpaena grattanica Scorpaena generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Cacique Doble
Cacique Doble Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Cnemaspis aurantiacopes
Cnemaspis aurantiacopes Cnemaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Trachylepis dumasi
Trachylepis dumasi Trachylepis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Pethia conchonius
Pethia conchonius Pethia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Arizelocichla kakamegae
Arizelocichla kakamegae Arizelocichla generoko animalia da. Hegaztien barruko Pycnonotidae familian sailkatua dago.
Mendixur
Mendixur Barrundia udalerriko herrietako bat da. 1957an desagertu zen arte Ganboa udalerriaren zati izan zen. Herrian dago Mendixurko parke ornitologikoa.
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 47 biztanle ditu.
Mendixurko parke ornitologikoa
Hegaztiak behatzeko Arabako naturagune bat da, Uribarri Ganboako urtegiko adar oso bat hartzen duena, urtegiko hegoaldean. 144 hegazti-espezie ibiltzen dira urtean zehar hezegune honetatik.
Garraioa
Araba Bus sareko lineak zerbitzua ematen dio herri honi:
Gainera, Eskualdeko Garraioa sareak 2 linea ditu herrian:
Urtegia
Ulibarri-Ganboako urtegiaren inguruan dago, zehazki hego-ekialdearen muturrean. Bertan dago Parke Ornitologikoa, hegaztiak begiratzeko tokia.
1954an urtegia eraiki zutenean, orduko Mendixur eta Mendixur bezalako herri batzuk (Azua, Larrintzar eta Garaio. Langara Ganboa, Marieta) jendez hustu ziren lurrik gabe geratu zirelako. Mendizabal eta Zuhatzu Ganboa herriek suerte txarragoa izan zuten eta urperaturik geratu ziren, Orenin herria uharte bihurtu zen, eta, beraz, ez zen bizitzeko egoki geratu. Mendixur herriak iraun egin zuen, baina mugarteak oso murriztuta geratu zitzaizkion. Kaltetutako herrietako biztanle gehienek beste herri batzuetara joan behar izan zuten bizitzera, kasu askotan egoera penagarrian. Gehienak Gasteizera joan ziren, baina beste batzuk, berriz, leku askoz urrunagoetara.
Cyphocharax pinnilepis
Cyphocharax pinnilepis Cyphocharax generoko animalia da. Arrainen barruko Curimatidae familian sailkatzen da.
Mendixur
Urtegia
Urpean geratu ziren Mendixurreko lurrak ez dira oso sakonak, eta egokiak izan dira gero naturalizazio-prozesu garrantzitsu baten barruan parke ornitologikoa sortzeko.
Ioi-sorta artzain
Ioi-sorta artzaina (ISA) espazioko gorputz bat, artifizial edo naturala, desbideratzeko balia daitekeen metodo bat da. Metodo hau, gorputza desbideratzeko, kuasi-neutrala den plasma sorta bat sortzean oinarritzen da, zeinak gorputz arrotzaren gainazalaren aurka talka egitean, nahi den lekura bultzatzeko aukera ematen duen. Normalean ioi eta plasma bultzagailuak espazio ontziak propultsatzeko baliatzen dira, baina plasma kolimatu edo ioi sorta bat sortzeko eta gero hura nahi den tokira zuzentzeko erabil daitezke. Metodo honek sorta hori "artzain" espazio ontzi batean sortzea proposatzen du, zeina sorta aplikatu nahi den gorputzetik hurbil egongo litzatekeen, fisikoki eutsita egon gabe. Baliteke metodo honek etorkizunean zeresan handia izatea, adibidez, espazioko hondakinak deuseztatzen, Lurretik gertuko objektuak desbideratzen eta orokorrean, espazioko garraioa sustatzen lagun liezagukeelako. Madrilgo Unibertsitate Politeknikoa (UPM) kontzeptu hau garatzen dabil, ESAko Kontzeptu Aurreratuen Taldearekin batera, kontrol eredu tekniko eta numerikoak sortzen eta probatzen ari baita. Gainera, kontzeptu hau JAXA eta CNES erakundeek ere proposatu dute, era independentean.
Funtzionamendua
Helmuga gorputzari igortzen zaion indarrak plasma ioiek (gehienetan xenona) sortzen duten bultzadan du jatorria; ioi hauek plasma edo ioi bultzagailu batek azeleratzen ditu, hamarka batzuetako metro segundoko abiadurak eskuratu arte. Helmugara iristen diren ioiek bertako lurrazala osatzen duten partikulen aurka talka nuklearra egin eta energia galtzen dute. Helmuga gorputzaren eta espazio ontzi artzainaren arteko distantzia konstante mantendu dadin, espazio ontziak bigarren propultsio sistema bat eraman behar du (adibidez, beste plasma bultzagailu bat), horrela, helmuga gorputzari ioi-sorta igortzean sortutako indarra berdindu ahal izateko.
Erabilerak
Kontzeptu hau, zenbaiten ustetan, baliagarria izan daiteke espazioko hondakin txikiak deuseztatu edo desbideratzeko. Horretaz gain, Lurretik gertuko objektu arriskutsuak, Objektu Bereziki Arriskutsuak, desbideratzeko tresna eraginkorra ere izan daiteke. Etorkizunean, baliteke kontzeptu honek garrantzia handia eskuratzea espazioko mugikortasunean, garraioan, egitura espazial handien eraikuntzan eta asteroide txikien orbitak aldatzeko sistemetan.
Kontrola
Ioi eta plasma bultzagailuek askatutako sortaren dibergentzia-angeluak, normalean 10 gradu baino handiagoa, ezinbesteko egiten du artzain ontzia helmuga gorputzetik distantzia laburrera orbitatzen egotea (gorputz horren diametro batzuetara), bestela sortak ez lukeelako beharrezko eragina egingo. Kontzeptu honek oraindik badu zer landu, izan ere, ez dira argitu ontziaren gidaritza eta orientazioari eta nahigabeko talkak saihesteari buruzko zenbait zailtasun. Hau da, ontzi egonkor eta gidatzeko malguak behar dira kontzeptu hau abian jartzeko, oraindik ere eskura ez ditugunak.
Gerlachov (Bardejoveko barrutia)
Gerlachov  Eslovakiako udalerri bat da, Bardejoveko barrutian kokatuta. 8,86 km²ko azalera du eta 1051 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1344. urtekoa da.
Santa Eugenia (Madril)
Santa Eugenia, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, Villa de Vallecas barrutian. Hiriko 182. auzoa da. 2009ko erroldaren arabera 26.914 biztanle zituen.
Judit Mascó
1996 an Bartzelona n Hizkuntza Eskubideen Deklarazio Unibertsala babestu zuten pertsona ospetsuetako bat izan zen.[1 ]
Armadale (Skye)
Armadale, 'Armadal', Eskoziako Highland eskualdeko udalerri bat da, Skye eta Lochalsh barrutian. Skye uhartearen hegoaldean dago, Sleat penintsulan. Sound of Sleat itsasartea, eta Morar eta Mallaig udalerrien gain dago.
Bertan, ferryen kaia dago.
Never Surrender
Never Surrender 2002an Arrasaten sortu zen taldea da.
Historia
Never Surrender taldea Arrasaten sortu zen 2002 urte hasieran. Arrasateko lau lagunek osatzen dute: Pottoko (abeslaria), Arri (gitarra), Dura (baxua) eta Atxi (bateria), estilo berdinak batu zituen eta hala lehenengo kontzertua 2002ko azaroan eman zuten. Hortik aurrera kontzertu dezente eman dituzte Euskal Herrian eta baita kanpoan ere.
Bassinhac de Dessus
Bassinhac de Dessus Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bassignac-le-Haut udalerrian erroldatutako biztanleak 178 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (14 bakarrik bizi ziren gizonak eta 14 bakarrik bizi ziren emakumeak), 42 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 14 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 168 etxebizitza zeuden, 90 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 54 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 158 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 90 etxebizitza nagusietatik 73 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 91 ziren, horien artean 62 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 62 pertsona aktiboetatik 56 lanean zeuden (31 gizon eta 25 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bassignac-le-Haut udalerrian 96 unitate fiskal zeuden, 193 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.558 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 margolaria eta 1 zurgina.
2000. urtean Bassignac-le-Haut udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 770 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1991ko Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa
1991ko Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa herrialde hartako bosgarren Bertsolari Txapelketa izan zen. 1967 urtean jokatu zen aurreko ekitalditik 24 urte beranduago, eta arrakasta itzela izan zuen, finalean 11.000 lagun bildu baitziren Anoetako belodromoan. Telebistak emandako bultzadari esker, eta bertsolari belaunaldi berriak zaletutako ikusleak medio, boom-aren txapelketa izan zen.
Roberto Carlos (futbolaria)
Roberto Carlos da Silva Rocha (Garça, São Paulo estatua, 1973ko apirilaren 10a) brasildar futbolari ohia eta futbol entrenatzailea da.
1991ko Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa
Finalaren aurretik, Sebastian Lizaso, Andoni Egaña eta Xabier Euzkitze ziren faborito nagusiak baina saio bikaina egin ostean Anjel Mari Peñagarikanok eskuratu zuen txapela. 1967ko ekitaldia irabazita 24 urtez txapeldun izan zen Txomin Garmendiak jantzi zion txapela.
Eskeleto axial
Eskeleto axiala edo ardatz-hezurdura Gorputzaren erdiko ardatzean kokatutako hezurrak (garezurra, bizkarrezurra, saihets-hezurrak eta bularrezurra), 80 hezur guztira.
Roberto Carlos (futbolaria)
Biografia
Langile-familia batean sortu zen, eta bera ere hamalau urterekin hasi zen lanean, egur-lantegi batean. Beste lanbide batzuetan jardun zuen ondoren, harik eta São João de Arraras taldean hasi zen arte. Talde hartatik, Palmeirasera aldatu zen, eta hiru denboraldiz jokatu zuen talde hartan: bi Liga Paulista (1993 eta 1994), 1993ko Txapelketa Nazionala eta urte hartako Rio-São Paulo Lehiaketa irabazi zituen, talde hartan aritu zen garaian.
Eskeleto axial
Burezurra
Burezurra (22)
1991ko Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa
Egitura
Izen ematea librea izan zen eta 54 bertsolarik hartu zuten parte. Horregatik bost kanporaketa jokatu ziren txapelketara sailkatzeko. Ondoren lau final laurden eta bi finalerdi jokatu ziren, eta azkenik zortzi onenekin finala.
Finala
Anoetako belodromoan jokatu zen abenduaren 22an. Finalaren bezperan, 101 urterekin Joxe Migel Barandiran hil zela eta, haren oroimenez minutu bateko isiltasuna gordez hasi zen saioa.
Polemika
Jon Sarasuak "Sortutako morboaren aurka erreakzionatu nahi" izan zuen. Zazpi puntuko bi bertsoren ostean, zortziko "eskas" (sic) bat bota zuen, propio. Morboaren kontra erreakzionatu, eta eztabaidarako gai bihurtu zen hurrengo egunetan.
Eskeleto axial
Belarriko hezurtxoak
belarriko hezurtxoak (6)
Bizkarrezurra
Bizkarrezurra (26)
Kutxa torazikoa
kutxa torazikoa (25)
Roberto Carlos (futbolaria)
Biografia
1995ean lortu zuen karrerako arrakasta handienetako bat, AC Milanek fitxatu baitzuen. Ordurako, bazituen zenbait ezaugarri aipagarri, adibidez, zangoetan gihar-masa gehieneko brasildar jokalaria izatea edo baloiari indar gehienez jotzen ziona izatea. Milanen denboraldi batez jokatu eta gero, Real Madrilek fitxatu zuen. Talde horrekin, Espainiako Liga irabazi zuen 1997an, eta UEFA Champions League 1998an, 2000n eta 2002an.
Nazioarteko kirolari dagokionez, gazte-mailako munduko txapeldunordea izan zen 1991n, Copa América txapelketako bigarren gelditu zen 1954an, eta brontzezko domina irabazi zuen 1996ko Olinpiar Jokoetan. 1997 eta 1999an Copa América irabazi zuen, eta 2002an nazioarteko arrakasta handiena lortu zuen, bere taldearekin Munduko Futbol Txapelketa irabazi baitzuen.
Villapaterna jauregi-eliza
Villapaterna jauregi-eliza Karrantzako La Lama auzoko jauregi-eliza da.
2016ko urtarrilaren 27an Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Deskribapena
Trasmierako hargin-maisu batentzako enkargua izan zen eraikin hori; kanon barrokoen arabera eraiki eta, garaiko eragin neoklasikoren bat edo beste izan zuen; izan ere, jauregi-eliza eraikitze-tipologia misto batean oinarrituta dago, hau da, eraikuntza funtzionalitatearen arabera hartuta eta banatuta, eta fatxadaren aurpegi bakar batek aurrealde bereizi bi ditu, bata elizarako eta bestea jauregirako. Esan daiteke bitxia dela Euskal Autonomia Erkidegoan, horrelako bakarra baita.
Jauregiak lau angeluko oinplanoa du, gora bi altuera eta ganbara, eta lau isurialdeko teilatua. Harlangaitzezko horma lodiak dauzka, mendebaldean, fatxada nagusian, izan ezik; fatxada nagusia harlanduzkoa da, harrikoskoak eta erremarkatuak eta erlaitzak izanik, eta bertan bao dinteldunak. Behealdean, sarbidea leiho artean dago, eta lehen solairuan metalezko pletinez egindako hiru balkoi dauzka. Ganbarako solairuan, taulamenduaren azpian, baoak ez dira aireztatze-bao txikiak baino. Jauregi barrokoak, dimentsioei eta dekorazio-programari begira, XVIII. mendearen amaierako klasizismoa adierazten du. Barrualdean, patio karratu bat dauka. Funtzionalitateari begira, beheko solairua soto, zalditegi, eta beste zerbitzu batzuetarako zen. Solairu nagusia gizarte-ohituretarako eta familiaren egoitzarako zen (solairu horretatik elizako korura igaro daiteke). Teilatupeko solairua biltegirako eta mirabeen gelarako zen.
Eliza xumea baina kalitate handikoa da. Nabe bakarrean egituratuta dago, gurutzeria-gangazko hiru zatitan. Hirugarren zatia korukoa da, eta kanpoaldean eliz ataria dago. Hegoaldean, sakristia dago atxikita. Fatxadan, jauregiarekin dago partekatuta erlaitza; lau pilastrak eratzen dute, erdian alboetan baino kofadura handiagoa utzita, erdi-puntuko arkupeko sarbide bat ere badago bertan. Haren gainean, idi-begi bat, korua argiztatzeko balio duena. Erlaitza pilastren gainean dago tolestuta, kapitelen antzera. Erlaitzaren gainean friso bat dago, haren buruan erlaitz txiki molduratu bat, kanpai-hormaren oinarria dena, hain zuzen; kanpai-horma hiru zatitan egituratuta dago, erdikoan bi bao dauzka, erdi-puntuko arkukoak, barruan kanpai bana sartzeko. Frontoia dago erdiko elementu horren buruan. Kanpai-hormaren hegalak profil lerronahasikoak dira.
Samuel Palmer
Samuel Palmer (Londres, 1805eko urtarrilaren 27a - Redhill, Surrey, 1881eko maiatzaren 24a) ingeles paisaia-margolari, grabatzaile eta idazlea izan zen. Britainia Handiko Erromantizismoaren pertsonaia nabarmena izan zen.
Prestakuntza akademikorik gabe, goiz hasi zen margotzen, eta 14 urterekin Royal Academyn egin zituen erakusketak. 1824an William Blake ezagutu zuen eta haren eragina hurrengo hamar urteetako lanetan nabari da. Kent mendebaldeko paisaiak margotu zituen. paradisua balitz bezala, misteriotsua eta ameslaria, sepia koloretan, ilargiaren eta izarren argipean. Bertan, Ancients izeneko artista talde batekin elkartu zen, George Richmond eta Edward Calvert barne.
1835ean Londresera itzuli ondoren, bere lana ez zen hain mistikoa eta konbentzionalagoa izan. Akuarelak margotzen hasi zen eta 1837an Italiara bidaia bat hasi zuen emaztearekin. Han bere lan distiratsuago bihurtu zen.
Bere azken lanak akuarelak John Miltonen lanak ilustratzen, eta grabatuak izan ziren.
Saint-Chartier
Saint-Chartier Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Chartier udalerrian erroldatutako biztanleak 600 ziren. Familiak 244 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 313 etxebizitza zeuden, 246 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 303 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 246 etxebizitza nagusietatik 193 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 74 etxek hiru zituzten, 81 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 179 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 95 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 131 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 378 ziren, horien artean 282 aktiboak ziren eta 96 inaktiboak ziren. 282 pertsona aktiboetatik 262 lanean zeuden (147 gizon eta 115 emakume) eta 20 langabezian zeuden (7 gizon eta 13 emakume). 96 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Chartier udalerrian 238 unitate fiskal zeuden, 578,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.350 euro zen.
Tar-Ankalimë
Tar-Ankalimë, quenya hizkuntzan "dizdiratsuena" esan nahi duena, Tolkienen legendariumeko fikziozko pertsonaia bat da. Dunadan bat zen, Tar-Aldarion eta Erendisen alaba. Eguzkiaren Bigarren Aroko 873an jaio zen, eta, gaztea zenean Emerwen Aranel ("Printzesa Artzaina") bezala ere ezagutua izan zen. Numenorreko zazpigarren erregina izan zen, eta lehen Erregina Erregeordea, bere aitak, Numenorreko legeak aldatu baitzituen, bere oinordeko bakarrak goberna ahal zezan.
Saint-Chartier
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Tar-Ankalimë
Ezkongabe egon zen denbora askoan, Hallakarrekin ezkondu zen arte, Vardamirren ondorengo bat, arrazoi politikoengatik. Honekin, bere seme bakarra izan zen Tar-Anarion izan zuen, eta, hau jaio ondoren, leiha ugari egon zire Ankalimë eta Hallakarren artean.
Saint-Chartier
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Chartier udalerrian 45 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.600 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tar-Ankalimë
Bere aitak, zetrua eman zion Eguzkiaren Bigarren Aroko 1075ean, eta, hau hil zenean, bere ama bezala, izaera harrokoa zenez, Tar-Ankalimë, Lindoneko Gil-galad erregeari laguntzeari utzi zion, baita Tar-Anarionen egitasmo ugari ere.
Eguzkiaren Bigarren Aroko 1280 arte gobernatu zuen, 205 urtez, Elrosen garaitik, beste edozein erregek baino gehiago. Urte horretan, zetrua, bere seme Tar-Anarioni eman zion. Ankalimë, bost urte beranduago hil zen, 1285. urtean.
Ruling Queens of Númenor Regine di Númenor Lijst van koningen van Númenor Númenoreanske herskere
Rabastens
Rabastens Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rabastens udalerrian erroldatutako biztanleak 4.819 ziren. Familiak 2.023 ziren, horien artean 612 pertsona bakarrekoak ziren (275 bakarrik bizi ziren gizonak eta 337 bakarrik bizi ziren emakumeak), 624 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 601 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 186 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 2.347 etxebizitza zeuden, 2.064 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 68 bigarren erresidentzia ziren eta 214 hutsik zeuden. 1.976 etxeak ziren eta 341 apartamentuak ziren. 2.064 etxebizitza nagusietatik 1.388 bere jabearen bizilekua ziren, 618 alokairuan okupaturik zeuden eta 58 doan lagata zeuden; 45 etxek gela bat zuten, 92 etxek bi zituzten, 301 etxek hiru zituzten, 632 etxek lau zituzten eta 994 etxek bost zituzten. 1.297 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 925 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 876 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.869 ziren, horien artean 2.136 aktiboak ziren eta 733 inaktiboak ziren. 2.136 pertsona aktiboetatik 1.927 lanean zeuden (1.020 gizon eta 907 emakume) eta 209 langabezian zeuden (93 gizon eta 116 emakume). 733 pertsona inaktiboetatik 299 erretiraturik zeuden, 203 ikasten zeuden eta 231 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rabastens udalerrian 2.164 unitate fiskal zeuden, 5.114 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.773 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 311 komertzioetatik, 8 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 57 eraikuntza enpresak ziren, 58 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 14 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 9 finantziazio enpresak ziren, 22 higiezinen enpresak ziren, 36 zerbitzu enpresak ziren, 63 administrazio publikoko enpresak ziren eta 17 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 93 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 3 funerariak, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 16 igeltseroak, 11 margolariak, 7 zurginak, 5 iturginak, 6 argiketariak, 6 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 9 jatetxeak, 7 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 27 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 4 harategiak, 1 liburu denda zen, 3 arropa dendak, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 2 altzari dendak, 1 drogeria zen, 2 lurrin-dendak, 1 bitxi-denda zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Rabastens udalerrian 98 nekazaritza-ustiategi zeuden, 5.254 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, 2 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Rabastens udalerrian 2 Bigarren Hezkuntza ikastetxe zeuden 679 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Daignac
Daignac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Daignac udalerrian erroldatutako biztanleak 473 ziren. Familiak 176 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 84 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 192 etxebizitza zeuden, 175 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 180 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 175 etxebizitza nagusietatik 137 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 86 etxek bost zituzten. 135 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 64 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 100 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 293 ziren, horien artean 216 aktiboak ziren eta 77 inaktiboak ziren. 216 pertsona aktiboetatik 198 lanean zeuden (106 gizon eta 92 emakume) eta 18 langabezian zeuden (9 gizon eta 9 emakume). 77 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Daignac udalerrian 179 unitate fiskal zeuden, 494,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.004 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 1 argiketaria, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Robotika
Robot terminoa 1920ean Karel Capek-ek idatzitako RUR antzezlanaren arrakastarekin eman zen ezagutzera. Termino hori ingelesera itzultzean, morroi lana esanahia duen "robota" hitz txekiarra "robot" gisa itzuli zen.