cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bjuv udalerria
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
La Praz
La Praz Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Gadus macrocephalus
Gadus macrocephalus Gadus generoko animalia da. Arrainen barruko Gadidae familian sailkatzen da.
Marmorosphax montana
Marmorosphax montana Marmorosphax generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Sacé
Sacé Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sacé udalerrian erroldatutako biztanleak 427 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 165 etxebizitza zeuden, 145 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 165etxeak ziren. 145 etxebizitza nagusietatik 123 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 101 etxek bost zituzten. 127 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Amblygobius esakiae
Amblygobius esakiae Amblygobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Sacé
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 273 ziren, horien artean 235 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 235 pertsona aktiboetatik 219 lanean zeuden (115 gizon eta 104 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 1 margolaria.
2000. urtean Sacé udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 714 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Salmonella
Salmonella generoa bakterio Gram negatiboz osatuta dago, bazilo itxura dutenak. Enterobacteriaceae familia barnean sailkatuta daude. Anaerobio fakultatiboak dira eta flageloen bitartez mugitzen dira. Ez dute esporarik sortzen.
Jon Lazkano Alzaga
Leioa ko zinegotzi izan zen, 2003 urtetik eta Leioa ko udal gobernuko kide da. Leioako udaleko Euskara eta Kultura zinegotzia da.
Asti-Leku Ikastola n filosofia eta bertso irakaslea da.
Salmonella
Salmonella lehen mailako patogenoa da. Sukar tifoidea, paratifoidea eta enteritisa eragiten du. Salmonellak eragindako gaixotasun multzoari salmonelosi ere deitzen zaio, zeinak Hirugarren Munduko herrialdeetan izurrite ugari sortzen baititu.
Sophie Marceau
Sophie Danièle Sylvie Maupu, ezagunagoa Sophie Marceau ezizenaz, (Paris, 1966ko azaroaren 17a - ) frantziar aktorea da.
Salmonella
Epidemiologia
Salmonelosia ur eta janari kutsatuen bidez transmititzen da. Bakterioak bizilekua hesteetan duenez, fekal bidea da mikrobio honetaz kutsatzeko mekanismorik ohikoena. Gorotzez kutsatutako ur eta janariak higiene ezaren zeinuak dira, eta oso arruntak dira garapen bidean dauden lurraldeetan (hondakin uraren eta edateko uraren arazketa egiten ez dutenak). Bestalde, animalia askoren hesteetan bizi denez (hegazti eta ugaztunengan, batez ere) salmonelosia zoonosi oso hedatua da, kutsatutako animaliak jaterakoan harrapatzen dena.
Sophie Marceau
Bere lehendabiziko bi filmei esker- La Boum (1980) eta La Boum 2 (1982)- Frantzian arrakasta lortu zuen, baita aktore berri onenaren César Saria ere. Nazioartean, berriz, ingelesezko bere filmei esker ezaguna bihurtu da, batez ere Braveheart (1995) eta The World Is Not Enough (1999) filmegatik.
Partido de la Sierra en Tobalina
Partido de la Sierra en Tobalina Burgosko udalerria da, Merindadeetako eskualdean dagoena.
Alegre (Espírito Santo)
Alegre Brasilgo udalerri bat da, Espírito Santo estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Partido de la Sierra en Tobalina
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 83 biztanle zituen.
Salmonella
Taxonomia eta ezaugarri biokimikoak
Salmonellaren sailkapena liskar-iturri izan da urteotan mikrobiologoen artean. Egun, bi espezie besterik ez dira onartzen: Salmonella enterica (6 azpi-espezie dituena) eta Salmonella bongori. Lehenengoa besterik ez da giza-patogenoa. Era berean, azpi-espezie bakoitzak serotipo asko ditu; guztira 2.300 inguru daude.
Salmonellaren ezaugarri biokimiko nagusiak honako hauek dira:
Laborategian hazteko hazkuntza-inguru hautakorrak erabiltzen dira; hauetako askok behazun-gatzak dituzte, Enterobakterioak ez direnen hazkuntza eragozteko. SS agarra, XLD agarra eta Hektoen agarra dira erabilienetariko batzuk.
Salmonelosiaren prebentzioa
Salmonellaren giza-eramaileak oso arriskutsuak dira, kutsapen ahalmen handia dutelako. Eramaile hauek bakterioa eramaten dute haien hesteetan, baina ez dute salmonelosi gaitzik. Milioika bakterio patogeno iraizten dituzte gorotzekin, eta janariak kutsatu ditzakete, janari-intoxikazioak eraginez. Horregatik, janarien manipulatzailei analisiak egin behar zaizkie Salmonellaren eramaileak ez direla baieztatzeko.
Salmonelosiaren aurkako neurri prebentiboak ezarrita dituzte osasun agintariek, eta oso zorrotzak dira janari industrietan. Higiene arauetan dute oinarria, bakterioaren janari kutsapena ekiditeko asmoz. Aholku orokor hauek gogoan hartzeko gomendatzen da:
Kočovce
Kočovce Eslovakiako udalerri bat da, Nové Mesto nad Váhomeko barrutian kokatuta. 15,32 km²ko azalera du eta 1536 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1321. urtekoa da.
Yuya Nagatomi
Yuya Nagatomi (永冨 裕也, 1982ko uztailaren 30a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ehime FC eta Kataller Toyama.
Markov kate
Probabilitate-teorian, Markov katea aldi bakoitzean multzo diskretu eta finko bateko i egoera batetik j egoera batera aldatzeko pij probabilitate konstanteak dituen prozesu estokastiko bat da, hasiera batean egoera bakoitzean izateko probabilitateak ere zehazten dituena. Nabarmendu behar da egoera jakin batera aldatzeko probabilitatea aurreko aldiko egoeraren mendean dagoela soilik. Prozesu hauek Andrei Markov matematikariaren izena hartzen dute, bera izan baitzen horiek aztertu zituen lehena.
Adibidez, toki batean egun bakoitzean euria egiteko probabilitatea bezperan euria egin zuen mendean dago. Bezperan euria egin bazuen, biharamunean euria egin eta ateri izateko probabilitateak 0.3 eta 0.7 dira, hurrenez hurren. Aldiz, bezperan ateri izan bazen, biharamunean euria eta ateri izateko probabilitateak 0.4 eta 0.6 dira. Horrela, prozesu honi dagokion Markov katea honela irudika daiteke, matrize bat erabiliz, errenkadek bezpera eta zutabeak biharamuna adierazten dutelarik:
Arestian agertzen direnak P(A/B) baldintzapeko probabilitateak dira: B gertatu dela jakinda, A gertatzeko probabilitatea alegia. Adibidean horrela planteatuta, biharamun bateko eguraldia bezperako eguraldiaren mendean dago soilik, Markoven kateen propietatea errespetatuz.
Markov kateen azterketaz denboran zehar gertatzen den bilakaeraren ezaugarri eta propietateak ezagutuko dira, esaterako ohikoa da kateak izan dezakeen banaketa egonkorra kalkulatzea, epe luzera (kontuan hartu gabe zein alditan den) egoera bakoitzean izateko probabilitateak zehaztea. Emandako adibidean, banaketa egonkorrak epe luzera, eguna zehaztu gabe, edozein egunetan euria egin eta ateri izateko probabilitateak adieraziko lituzke, gaur egunetik behatuta.
Oinarrizko kontzeptu eta kalkuluak
Egoera batetik bestera aldatzeko probabilitateei trantsizio-probabilitate deritze eta p( j / i )=pij izendatzen dira eta i lerro eta j errenkada dituen \mathbf{p} matrize baten bitartez irudika daitezke. Matrizeko errenkadetako probabilitateen batura 1 izan behar da. Hasiera batean egoera bakoitzean izateko probabilitateak hasierako banaketa deritze eta i elementuko bektore batez adierazten da. i edo j egoera posible guztiek S egoera-espazioa osatzen dute.
Hasierako 0 aldi batetik begiratuta, n-garren aldian egoera bakoitza suertatzeko probabilitateak honela kalkulatzen dira, i-tik j-ra heltzeko bide edo bilakaera posible guztien probabilitateak batuz:
Adibidez, gaur, astelehena, euria egin eta ateri izateko probabilitateak 0.2 eta 0.8 izanik eta arestiko adibideko trantsizio-probabilitateak harturik, asteazkenean (bi egunetara, alegia) euria eta ateri izateko probabilitateak 0.362 eta 0.368 dira hurrenez hurren eta honela kalkulatzen dira:
Trantsizio-probabilitateen matrizea behin eta berriz biderkatuz, ondokoak ez diren egun ezberdinetako trantsizio probabilitateak lor daitezke. Adibidez, egun batetik besterako trantsizio- probabilitateak hartuz, egun batetik hiru egunetarako trantsizio probabilitateak hauek dira:
Horrela adibidez, gaur euria egiten badu, etzidamu (hiru egunetara) euria egiteko probabilitatea 0.363 da.
Banaketa egonkorrak
Izan ere, egoera egonkorrean egoera bakoitzean izateko probabilitateak, gaur egunetik behatuta, ez daude gaur egunetik igarotzen den egun kopuruaren mendean.
Arestiko adibidean,
Hirokazu Otsubo
Hirokazu Otsubo (大坪 博和, 1979ko abenduaren 7a - ) Japoniako futbolaria da.
Markov kate
Banaketa egonkorrak
Biderketak eginez ekuazio hauek sortzen dira:
Eta hauetatik:. Hau da, epe luzera egun batean euria egin eta ateri izateko probabilitateak 0.3636 eta 6363 dira hurrenez hurren, gaurtik zenbatgarren eguna den kontuan hartu gabe. p+q=1 betetzen dela ere egiazta daiteke, bektore guztietan bezalaxe Egoera egonkorreko epe luzeak zenbat aldi hartzen dituen ezin da zehaztu: adibide honetan, egun gutxi batzuk izan daitezke edota probabilitate horiek egun askotara soilik gerta daitezke.
Hirokazu Otsubo
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ehime FC.
The Mechanic (2011ko filma)
The Mechanic (euskaraz Mekanikaria) 2012ko Simon West estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako ekintza film bat da. Jason Statham eta Ben Foster aktoreek antzeztu zuten.
Charles Bronson aktoreak antzeztutako 1972ko izenburu berdineko filmaren berregokitzapena da.
Argumentua
Arthur Bishop (Jason Statham) kode zorrotza eta bere biktimak modu garbian hiltzeko talentu bikaina duen eliteko hiltzaile profesionala da. Bere adiskide eta irakasle Harryren (Donald Sutherland) hilketak bere metodoak berrikustera derrigortuko dute, batez ere Harryren semeak, Steve (Ben Foster), aita mendekatzeko asmoz laguntza eskatzen dionean. Bishopek Harry entrenatzen hasi eta bere teknika hilkorrak irakatsiko dizkio, baina gezurrek eta engainuek bien arteko aliantza Bishopek burutu duen inoizko hanka-sartze handienetako batean bilakatuko dute.
Premier
Premier Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Traenheim
Traenheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Traenheim udalerrian erroldatutako biztanleak 648 ziren. Familiak 258 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 45 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 95 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 300 etxebizitza zeuden, 263 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 222 etxeak ziren eta 74 apartamentuak ziren. 263 etxebizitza nagusietatik 200 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 57 etxek lau zituzten eta 146 etxek bost zituzten. 239 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 107 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 131 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 433 ziren, horien artean 346 aktiboak ziren eta 87 inaktiboak ziren. 346 pertsona aktiboetatik 332 lanean zeuden (174 gizon eta 158 emakume) eta 14 langabezian zeuden (9 gizon eta 5 emakume). 87 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 33 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Traenheim udalerrian 276 unitate fiskal zeuden, 702 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.050 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 margolaria, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Traenheim udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 255 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kävlinge udalerria
Kävlinge Suediako udalerria da. n kokatua dago. 292,46 km² ditu eta 30,182 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Eugen Gomringer
Eugen Gomringer (Cachuela Esperanza, Bolivia, 1925eko urtarrilaren 20a -) suitzar idazlea da, boliviarra jatorriz.
Biografia
Ekonomiako eta Artearen Historiako ikasketak egin zituen 1946tik 1950era, Bernako eta Erromako unibertsitateetan.
1959tik 1985era, publizitateko buru gisa lan egin zuen zenbait enpresa pribaturentzat. 1976an, estetikaren teoriari buruzko eskolak ematen hasi zen Düsseldorfeko Arteen Akademian, eta Zero talde artistikoarekin bat egin zuen lan horretan ari zen bitartean.
Gomringer poesia konkretua delakoaren aitzindaritzat hartua da: eredu liriko berri bat osatu zuen Konstellationen (1953, Konstelazioak) obrarekin, zeinetan hizkuntza objektu soil izatera murriztuta gelditzen baita, osagai bisuala azpimarratzeko beste ezeren gainetik.
Hauek dira Gomringerren beste lan aipagarri batzuk: Das Stundenbuch (1965, Orduen liburua) eta Poesie als mittel der Umweltgestaltung (1969, Poesia, ingurunearen konfiguraziorako baliabide gisa) saiakera.
Brachymeles tiboliorum
Brachymeles tiboliorum Brachymeles generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Kigali
Kigali Ruandako hiriburua eta hiri nagusia da. Herrialdeko erdialdean dago kokaturik. Bidegurutze garrantzitsua da eta nazioarteko aireportua du. Industria txikia du.
Lamprotornis ornatus
Lamprotornis ornatus Lamprotornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Sturnidae familian sailkatua dago.
Izaro Ieregi
Formakuntza
EHUko unibertsitatean arte ederretan lizentziaduna da (2010). Ikerketa eta Sormena Artean masterra (2013) eta Euskal Kulturgintzaren Transmisioan aditu titulua (2015) eskuratu zituen, EHU eta Mondragon Unibertsitatean hurrenez hurren. Doktore Tesia egiten ari da EHUko Eskultura Sailean.
Lan ibilbidea
Bere lana baliabide eta euskarri anitzetan ematen da. Euskal identitatearen eta generoaren begirada alternatiboak garatzen ditu. Ieregik euskal identitatea deseraikitzen du, horrela gertukoagoa eta anitzagoa sentitzen duen beste diskurtso bat garatzeko. Bere azkenengo bideo­sormen lanarekin Euskal Herrian zehar, Mexiko Hirian zein Bartzelonan ibili da emanaldiak eskaintzen. Bere alor profesionalean nabarmentzekoa da OKELA Sormen Lantegiko kide fundatzailea dela. (2014­gaur egun) non, ARTISTEN MEETING POINTA proiektu kultural eta expositiboa aurrera eramaten duten.
Erakusketak
Bere obra hainbat erakusketa kolektibotan erakutsia izan da, hala nola,
Le Tertre-Saint-Denis
Le Tertre-Saint-Denis Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 79 ziren, horien artean 57 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 57 pertsona aktiboetatik 55 lanean zeuden (32 gizon eta 23 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Le Tertre-Saint-Denis udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 528 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Japaratinga
Japaratinga Brasilgo udalerri bat da, Alagoas estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Zonosaurus boettgeri
Zonosaurus boettgeri Zonosaurus generoko animalia da. Narrastien barruko Gerrhosauridae familian sailkatuta dago.
Fressies
Fressies Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fressies udalerrian erroldatutako biztanleak 535 ziren. Familiak 192 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 84 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 343 etxebizitza zeuden, 193 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 136 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 202 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 193 etxebizitza nagusietatik 148 bere jabearen bizilekua ziren, 38 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 116 etxek bost zituzten. 156 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 78 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 91 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 363 ziren, horien artean 261 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 261 pertsona aktiboetatik 219 lanean zeuden (135 gizon eta 84 emakume) eta 42 langabezian zeuden (17 gizon eta 25 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fressies udalerrian 188 unitate fiskal zeuden, 546 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.600 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rances
Rances Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Cernunnos
Cernunnos jainko galiarra da. Ikertzaileak onomastikaren eta ikonografiaren interpretazioan oinarritu dira, galiar eta ondorengo galiar-erromatar erlijioan izan zuen zeregina ulertzeko.
Panteoi zeltaren irudi nagusi gisa, Cernunnos naturaren zikloa irudikatzen du, aldi berean bizia eta heriotza, ernamuintzea eta galera, oreinaren antzera, hura sinbolizatzen duen animalia, zeinak neguan adarrak galtzen baititu udaberrian berreskuratzeko. Sarritan, Ama jainkosa lotuta -panteoi zeltaren beste irudi garrantzitsu bat-, botere maskulinoa eta ugalkortasuna ere adierazten ditu.
Epigrafia
Bere izena inskripzio galiar-erromatar batean agertu zuen: Parisko Nauteseko harbilean, Cluny museoan gordetzen dena. Nauteseko harbila da irudia eta izena lotutako dauden dokumentu bakarra.
Beste 3 dokumentu epigrafikotan baino ez da izena agertzen. Lehenengoa Montagnac-en eskaintza da, grekoz idatzia: áλλλντ[νοιος-ος-ορνονονονονονονονλ[οντ]ος-etik, eta honela itzul daiteke: «Alleteinos [hau eskaini dio] Alisontiako Karnonosi». Bigarrena eta hirugarrena Luxenburgoko Steinsel-Rëlenten aurkitutako inskripzio parea dira: Deo Ceruninco (Kernuninco jainkoari, alegia). Bestalde, zenbait artefaktu arkeologikotan dauden izenik gabeko jainko-jainkosak identifikatu ahal izan dira, eremu geografiko zabal batean barreiatuta daudenak. Zaharrena Italia iparraldeko Camonica haranean aurkitu zen, Merveilles haranetik gertu dago, Hegoaldeko Alpeetan.
Hala ere, Cernunnosen ikono  ezagunena  eta aztertuena Gundestrupeko Galdara edo Pertza da.
Etimologia
Ezer baino lehen, kontuan izan behar dugu Cernunos -en hasierako hizkia K ahozkatzen zela, eta beraz, "kernunos" litzateke euskaraz. Teonimoaren ohiko itzulpena "Jainko adarduna" da. Carnon hitza oinarri hartzen da, zeina "adarra, tronpa" bezala itzultzen da, V. mendeko Hésychius lexikografoaren aburuz, galaten zela esan biatuzen ϰἀρνον  (karnon) eta bestalde, galiarren herri batzuen izenak hitz horretatik eratorriak direla ematen du: Carni, Carnutes, Carnonacae. Izen horiek "adarrak edo adarrekoak" adierazi behar dutela uste da. Carnyx hitzarekin konparatu da ere. Carnys zelten gerrako tronpa bat zen.
Datiboan (Nori/Norentzat) deklinatuta dagoen Carnonos formaren lekukotza bat agertu da Montagnac-eko idazku galiar-erromatar batean, teonimo izaera duena: carn + -no- atzizkia, ohikoa izen jainkotiarretan. -os galieraren deklinazioa da. Azkenik, galiar-latinezko carnuātus bat ezagutzen da,  "adarduna" esan nahi duena.
E bokala duen duen kern hitza (irlandar zaharrak kern< *kernā, konkorra da) buruaren gailurra izendatzen du hizkuntz zeltikoan, eta adar-animaliak oro har eta oreina bereziki, izendatzen dituzten hitz indoeuroparren antza du (gaztelaniaz: ciervo, frantsesez: cerf, eta gaztelaniaz, adar: cuerno, frantsesez: corne ). Bestalde, -unnos elementua gehikuntza-atzizkia da. Hori dela eta, Cernunnos "adar ederduna / adar handidunak" dela esan liteke.
Arte kritika
Ezaugarri orokorrak
Artelanen, artisten edo erakusketen balorazioa egiten du, printzipioz modu pertsonalean eta subjektiboan, baina artearen historian eta bere diziplina anitzetan oinarrituta, artea bere arabera baloratuz, testuingurua edo bilakaera kontutan hartuta. Aldi berean, ebaluatzailea, informatiboa eta konparatiboa da, modu zehatz eta entretenigarrian idatzia, azterketa akademikoa dela esan gabe baina datu enpirikoak eta egiaztagarriak eskainiz.
Cernunnos
Torkea
Cernunnosek galoen bitxi enblematikoa den torkea darama, batzuetan lepoaren inguruan eta bestgetan basoetan edo eskumuturrean.
Arte kritika
Hasiera
Denis Diderot arte modernoaren lehen kritikaritzat jotzen da: 1725az geroztik Louvre museoaren Salon Carrén egindako erakusketen gaineko iruzkinak idatzi zituen. Jendeari irekitako saloi horiek joera artistikoen hedapen zentro gisa jarduten zuten. Diderotek erakusketa horien inguruko inpresioak 1759an idatzi zituen gutun batean; testu hori Frédéric-Melchior Grimmen Correspondance littéraire liburuan argitaratu zen eta, geroztik, 1781 arte, generoaren abiapuntua izan zen.
Cernunnos
Yoga edo loto jarrera
Cernunnos maiz eserita agertzen da, hankak elkar gurutzatuta, "Buda" baten moduan. Jarrera hori ohikoa da jainko-jainkosa eta heroi zeltengan. Rodanoren Ahotako Roquepertusen 1860an aurkitu ziren gerlarien artean ageri da irudi hori. Eta jarrera hori bere agertzen da Reims, Vendœuvres, Sainteseko monumentu batzuetan ere.. Zutik ere egon daiteke, Margerideseko Cernunnos eskulturan, adibidez.
Arte kritika
Hasiera
Artearen kritikarien esparruan arte-historialariak eta idazleak izan dira. Batzutan azterketa metodologikoan oinarrituta, bestetan norberaren subjektibitatean, laister kritika gustuak moldatzeko benetako tresna zela deskubritu zuten zaleek. Izen handi batzuk aipatuko ditugu: Charles Baudelaire, John Ruskin, Oscar Wilde, Émile Zola, Joris-Karl Huysmans, Guillaume Apollinaire, Wilhelm Worringer, Clement Greenberg, Michel Tapié, Eugeni d'Ors, Juan Eduardo Cirlot, Juan Antonio Gaya Nuño, Irma Arestizábal...
Cernunnos
Cernunnosen ikonografiaren bilakaera
Cernunnos, erdi-gizakia, erdi-animalia jainkoa, K.o. II. mendetik aurrera amaitu zela dirudi. Garai horretan, panteoi galiar-erromatarrean forma klasiko antropomorfikoak ziren nagusi, eta Cernunnos, Merkurio, erromatarren baliokidetzat jotzen da. Galiar herrien konkista eta erromanizazio-prozesua gertatu eta gutxira, galiarren kulturaren alderdi nagusiak "berreskuratu" egiten dira eta xurgatu erromatarren kultura berriaren baitan.
Cernunnos da oparotasunaren eta urtaroen jainkoa?
Sarritan txanpon-poltsa bati edo janariz betetako saski bati eutsiz irudikatzen denez, aberastasunaren jainkoa dela interpreta daiteke. Animali-adarrek potentzia emankorra eta berriztapen ziklikoak sinboliza ditzakete, eta urte zelaten urtaro argian berragertzen dira eta. Meauxen aurkitutako Cernunnosen eskultura batek bere garezurraren bi alboko protuberantzia bana irudikatu ziren, eta horrek adieraz dezake adarrak berriz ateratzen ari direla.
Cernunnos al da galoen aita?
Anne Lombard-Jourdan historialariaren arabera, Julio Zesarrek jainko erromatar baten izena, Dis Pater, Plutonen forma zaharra, Cernunnos izan liteke. Dis Pater, hain zuzen, lur azpiko munduaren eta aberastasunen jainkoa da, Cernunnos bezala, esaterako. Julio Zesarrek Dis Pater izendatzen duen jainkoa hainbat forma eta izendapenetan ohoratua izan zitekeen: erromatarren aburuz, herri horrek, akaso, Dis Paterren gurtza egin zuen izen beatekin zein bestearekin, tokiko druidek jainko bakoitzari ematen zioten ezaugarrien arabera. Cernunnos da herri galiarren ezaugarri bereizgarriak, hala nola prakak (Braccae) eta torkea, sistematikoki daramatzan jainko bakarra, eta horrek adieraz dezake galiarren aitatzat zutela. Ematen zitzaizkion goitizenak beste jainko ezagunak sortua zituzten, baina jainko horietako bakoitza, berez, Aita jainkoaren forma jakin eta zehatz bat besterik ez zatekeen.
Jainko arkaikoa da Cernunnos?
IV. eta III. milurtekotik, Indus ibarrean, adardun jainko bat dago: loto-jarreran eserita, simio aurpegiduna, eta haren ondoan animalia basatiak, hala nola elefanteak eta errinozeroak.
Alain Daniélouren arabera, haren esertzeko modua zelta aurreko jatorria (eta indoeuroparraren aurrekoa) adieraz lezake, Mohenjo-daron (Indus-eko zibilizazioa) aurkitutako zigilua batean irudi ikonografiko bera ikus daiteke: adardun jainko bat, loto jarreran eserita, animaliaz inguratuta. Mohenjo-daroren irudi hori Pashupati jaikoari legokioke. Pashupati Shivaren forma primitiboa den Rudra jaikoaren epitetoa Antzeko ikono bat, munduko eskualde berean kokatua, beste zigilu batean identifikatu zen, Harappako gune arkeologikoan eta Indiako arioen aurreko garaian datatua. Beraz, bi zantzu horiekin batera, Cernunnos eta Shivaren arteko balizko ahaidetasun mitologikoa konjuratu liteke.
Esan beharra dago aitzin-hititen garaian oreinaren gurtza zegoela Hattiko zibilizazioan. Bestalde, Kapadozian antzeko gurtza jarraituko du, eta hortik erator liteke Eustakio Deuna ehizazale eta erromatar jeneralaren ikuspegia.
Cernunnos mitoaren biziraupena eta iraunkortasuna, antzinatasun zeltikoaren ondoren
Beraz, Pwyll eta Arawn beren lekuak trukatzen dituzte, eta Pwyll, Dyvet-eko printzea, "Annwyngo erregea" bilakatzen da.
Sent Loís de Montferrand
Sent Loís de Montferrand (okzitanieraz; ) Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sent Loís de Montferrand udalerrian erroldatutako biztanleak 2.030 ziren. Familiak 736 ziren, horien artean 138 pertsona bakarrekoak ziren (63 bakarrik bizi ziren gizonak eta 75 bakarrik bizi ziren emakumeak), 206 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 348 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 791 etxebizitza zeuden, 749 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 655 etxeak ziren eta 118 apartamentuak ziren. 749 etxebizitza nagusietatik 522 bere jabearen bizilekua ziren, 201 alokairuan okupaturik zeuden eta 26 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 67 etxek bi zituzten, 105 etxek hiru zituzten, 229 etxek lau zituzten eta 344 etxek bost zituzten. 606 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 317 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 392 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.447 ziren, horien artean 1.088 aktiboak ziren eta 359 inaktiboak ziren. 1.088 pertsona aktiboetatik 981 lanean zeuden (531 gizon eta 450 emakume) eta 107 langabezian zeuden (45 gizon eta 62 emakume). 359 pertsona inaktiboetatik 119 erretiraturik zeuden, 122 ikasten zeuden eta 118 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sent Loís de Montferrand udalerrian 730 unitate fiskal zeuden, 1.996 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.775 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 86 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 28 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 29 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 7 igeltseroak, 5 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen.
2000. urtean Sent Loís de Montferrand udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 243 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Alberto J. Gorritiberea
Alberto J. Gorritiberea (Gasteiz, 1970 - ) euskal zinema zuzendari eta gidoigilea da.
Sent Loís de Montferrand
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alberto J. Gorritiberea
Biografia
Gasteizen jaio arren zumaiarra da. Madrilen ikasi zuen. EiTBrako lan egin du, saio eta lanbide askotan, tartean Betizu edo Beste Gu saioen errealizazioan edota BT Ispiluen Jauregian telefilma zuzentzen.
Patricia Laurent Kullick
Patricia Laurent Kullick (Tampico, Tamaulipas, 1962ko urtarrilaren 22a - Playa del Carmen, Quintana Roo, 2022ko azaroaren 2a) bere bizitzaren zati handi batean Monterreyn (Nuevo León) bizi izan zen idazle mexikarra izan zen. Bere ipuinek eta eleberriek erregistro intimo eta ludikoak dituzte, eromenaren eta emakumearen gaiak ukituz.
Biografia eta ibilbidea
Sistema Nacional de Creadores de Artekoa zen eta ipuin liburuak argitaratu zituen, hala nola Ésta y otras ciudades, Están por todas partes, El topógrafo y la tarántula eta Infancia y otros horrores.
Bere lehen eleberriak El circo de la soledad eta El camino de Santiago izan ziren; azken horri Literaturako Nuevo León saria eman zioten 1999an, eta urteak geroago ingelesez argitaratu zuen Peter Owen Publishers argitaletxeak eta Tusquets Editores argitaletxeak berrargitaratu zuen 2001ean. Duela gutxi (2015), La giganta argitaratu zuen, hau ere Tusquets-en.
El camino de Santiago
Lan honek oso gutxik bezala eszenaratzen du eromenaren barne-trantzea eta bere tranpak emakume baten (ez)kontzientzian. Kultuzko obra bihurtu da. Eleberri hau bera ere Ediciones Era argitaletxeak argitaratu zuen 2003an eta Londresko Peter Owen argitaletxeak 2004an.
Edam gazta
Edam (herbehereraz Edammer) Herbehereetako gazta mota bat da, jatorriz Edam-Volendam eskualdekoa, Edam hiriaren izena darama. Edam gazta usadioz barnealde hori zurruna eta kanpoaldea parafina gorriz estalirik daramatzaten esferetan saldu ohi da. Ondorioz, kontserbazio ezaugarri onak izateaz gain bidai luzeetan ongi mantentzen denez, XIV-XVIII. mendeen artean Europa nahiz Ipar Ameriketako kolonietan gazta ezagun eta oso kontsumitua bilakatu zen.
Crimolois
Crimolois Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Saint-Hubert (Mosela)
Saint-Hubert Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Crimolois
Biztanleria
2007an Crimolois udalerrian erroldatutako biztanleak 584 ziren. Familiak 208 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 92 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saint-Hubert (Mosela)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Crimolois
Etxebizitza
2007an 215 etxebizitza zeuden, 206 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 8 hutsik zeuden. 212 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 206 etxebizitza nagusietatik 193 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 15 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 147 etxek bost zituzten. 169 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 65 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 126 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Saint-Hubert (Mosela)
Etxebizitza
2007an 98 etxebizitza zeuden, 84 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 82 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 84 etxebizitza nagusietatik 68 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 65 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 49 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 143 ziren, horien artean 107 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 107 pertsona aktiboetatik 99 lanean zeuden (58 gizon eta 41 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Hubert udalerrian 84 unitate fiskal zeuden, 206 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.963 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Saint-Hubert udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Crimolois
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Erripa
Erripa Odietako kontzejua eta herriburua da, Nafarroa Garaikoa. 2020 hasieran 46 biztanle zituen.
Kokapena
Hegoaldean Ziaurritz du, mendebaldean Gaskue, ipar-mendebaldean Latasa eta ekialdean, 500 metro eskasera, Gendulain; denak Odietako herriak dira. Herri zaharra eta eraikin gehienak NA-4240 errepidearen ekialdean daude, Gendulainera doan NA-4232 errepidean zehar barreiatuta.
Ondasun nabarmenak
Herriaren goiko aldean San Martin eliza dago. Odietako udaletxe berria, aldiz, errepidearen beste aldean dago.
Saint-Sardos (Tarn eta Garona)
Saint-Sardos Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Pierre Tirard
Pierre Emmanuel Tirard (Geneva, 1827ko irailaren 27a - Paris, 1893ko azaroaren 4a) frantziar politikaria izan zen. Frantziako lehen ministroa izan zen 1887tik 1888ra eta 1889tik 1890era.
Saint-Sardos (Tarn eta Garona)
Biztanleria
2007an Saint-Sardos udalerrian erroldatutako biztanleak 639 ziren. Familiak 272 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Pierre Tirard
Ingeniari zibila izan zen. Frantziako Bigarren Inperioaren aurka agertu zen eta Parisko 11. barrutiko alkate eta diputatu izendatu zuten. Parisko Komunako kide izan zen, Batzorde Zentralaren tiraniaren aurka protesta egin zuen eta Paristik ihes egin zuen Versaillesko Asanblea Nazionalean ezker muturreko eserlekuak esertzeko.
Saint-Sardos (Tarn eta Garona)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Pierre Tirard
1876an diputatu hautatu zuten berriro eta finantzetan espezializatu zen. Nekazaritza ministroa izan zen hainbat gobernutan.
Saint-Sardos (Tarn eta Garona)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Pierre Tirard
Lehen ministro izan zen 1887tik 1888ra eta 1889tik 1890era. Georges Boulanger jeneral monarkikoak sustatutako asaldurari aurre egin behar izan zion.
Saint-Sardos (Tarn eta Garona)
Etxebizitza
2007an 305 etxebizitza zeuden, 271 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 280 etxeak ziren eta 25 apartamentuak ziren. 271 etxebizitza nagusietatik 212 bere jabearen bizilekua ziren, 52 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 90 etxek lau zituzten eta 134 etxek bost zituzten. 171 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 109 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 140 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 386 ziren, horien artean 274 aktiboak ziren eta 112 inaktiboak ziren. 274 pertsona aktiboetatik 244 lanean zeuden (138 gizon eta 106 emakume) eta 30 langabezian zeuden (9 gizon eta 21 emakume). 112 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 33 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Sardos udalerrian 318 unitate fiskal zeuden, 776,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.807 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Saint-Sardos udalerrian 48 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.653 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra osasun-zentro zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Amblygobius linki
Amblygobius linki Amblygobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Havarti
Havarti edota Havarti Krema (danieraz flødehavarti) behi esnez eginiko gazta erdibiguna da, jatorriz Danimarkako Hovedstaden eskualdeko Øverød hirikoa. Danimarkako gaztarik ezagunena da herrialde hartatik kanpo.
Nire aitaren etxea
Nire aitaren etxea (La casa de mi padre) 2009an Gorka Merchan donostiarrak zuzendutako lehendabiziko filma da.
Filma Errenteria, Hernani, Hondarribia eta Tolosan grabatu zuten. 2008ko irailaren 24an Donostiako Zinemaldian eta 2009ko apirilaren 3an zinemetan estreinatu zuten.
Sinopsia
Txomin Garaik (Carmelo Gómez), enpresari eta pilotari ohia, ETAk mehatxatuta Argentinan zenbait urte eman ondoren, bere anaia Koldo, zinegotzi abertzalea, hiltzear dagoela jakin eta etxera itzuli da. Bertan Gaizka iloba (Juan José Ballesta), kale borrokan dabilen pilotaria, ezagutzen du. Anaia hil baino lehen Txomini semea bide onean sar dezan eskatzen badu ere, zaila da Gaizka osaba traidoretzat duelako.
Azkenean Gaizka eta Txominen arteko harremanak konpondu eta pilota lehiaketa batean aritzeko entrenatzen du. Tamalez, lehiaketarako egun bat falta zela, Txominek buruan tiro bat jausten du. Honek Gaizka pentsakor uzten du, alde batetik osaba aintzat hartu duelako eta bestetik Sara lehengusinak maitemindu duelako.
Florentzio Idoate Iragi
Florentzio Idoate Iragi (Orikain, Ezkabarte, Nafarroa Garaia, 1912ko urriaren 27a - Iruñea, Nafarroa Garaia, 2001eko urriaren 17a) artxibozaina eta historialaria izan zen.
Biografia
Zaragozan egin zituen Historiako ikasketak. Nafarroako Artxibo Nagusian lan egin zuen 1947. urteaz geroztik. Espainiako Historia Akademiako kidea zen. Nafarroako historia-gaiak landu zituen, batez ere, bere artikulu eta liburuetan: Inventario de los bienes de la reina D.ª María, esposa de Pedro IV de Aragón (1947), Agotes en los valles de Roncal y Baztán (1948), Los gitanos en Navarra (1949), Brujería en la montaña de Navarra en el siglo XVI (1951), Rincones de la Historia de Navarra (1954-1966, hiru liburuki), Las fortificaciones de Pamplona a partir de la conquista de Navarra (1954), El Señorío de Sarría (1959), Catálogo documental de la Ciudad de Corella (1964), Documentos sobre agotes y grupos afines en Navarra (1973), La brujería en Navarra y sus documentos (1978), Catálogo del Archivo General de Navarra, Sección de Guerra (1978) eta Esfuerzo bélico de Navarra en el siglo XVI.
El Realejo (Nikaragua)
El Realejo Nikaraguako Chinandegako departamenduko udalerri bat da. 2012ko estimazioen arabera 9777 biztanle zituen.
Gadus ogac
Gadus ogac Gadus generoko animalia da. Arrainen barruko Gadidae familian sailkatzen da.
Lo Buçon
Lo Buçon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aubusson udalerrian erroldatutako biztanleak 4.181 ziren. Familiak 2.043 ziren, horien artean 1.014 pertsona bakarrekoak ziren (410 bakarrik bizi ziren gizonak eta 604 bakarrik bizi ziren emakumeak), 541 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 323 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 165 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 2.632 etxebizitza zeuden, 2.074 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 170 bigarren erresidentzia ziren eta 388 hutsik zeuden. 1.210 etxeak ziren eta 1.409 apartamentuak ziren. 2.074 etxebizitza nagusietatik 841 bere jabearen bizilekua ziren, 1.166 alokairuan okupaturik zeuden eta 67 doan lagata zeuden; 78 etxek gela bat zuten, 307 etxek bi zituzten, 541 etxek hiru zituzten, 599 etxek lau zituzten eta 548 etxek bost zituzten. 950 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.125 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 400 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.518 ziren, horien artean 1.752 aktiboak ziren eta 766 inaktiboak ziren. 1.752 pertsona aktiboetatik 1.492 lanean zeuden (757 gizon eta 735 emakume) eta 261 langabezian zeuden (139 gizon eta 122 emakume). 766 pertsona inaktiboetatik 246 erretiraturik zeuden, 228 ikasten zeuden eta 292 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.