cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kóryos
Historiografia
Männerbund kontzeptua XX. mendearen hasieran garatu zuten Heinrich Schurtz (1902), Hans Blüher (1917), Lily Weiser-Aall (1927), Georges Dumézil (1929), Richard Wolfram (1932), Robert Stumpfl (1934), Otto Höfler (1934), Stig Wikander (1938) eta Henri Jeanmaire (1939) bezalako akademikoek.
Teoria hauek Alemaniako völkisch mugimenduetan eragina izan zuten 1900-1920 aldian, eta ondoren, 1930-1940 urteetan, nazien zirkuluetan. XX. mendearen adituek aurretiazko lan gehienen eskuin muturreko kutsu ideologikoa seinalatu dute; era berean germaniar eta indoeuropar hasierako kulturetan gerlarien ermandade horien existentzia bermatzen duten froga berriak ere aurkeztu dituzte.
Gaiari buruzko erreferentziazko azterketa konparatiboa Kim McConeren Hund, Wolf und Krieger bei den Indogermanen da, 1987an argitaratua. Eragin handiko beste azterlan bat The One-Eyed God: Odin and the (Indo-) Germanic Männerbünde (1997) da.
Iragate-ohikune erritua
Kóryos-ak gizonezko nerabeek osatzen zituzten (ziurrenik 12-13 eta 18-19 urte bitartekoak); normalean, familia garrantzitsuetatik zetozen, eta elkarrekin hazten ziren gizontasunean, adin-klaseko kohorte gisa  .Taldean sartzeko saiakuntza mingarriak egin ondoren, naturan lurrik gabeko gerlari gisa bizitzera bidali zituzten hainbat urtez, bi kidetik hamabira bitarteko talde baten barruan. Gizonezko gazteek beren armak besterik ez zituzten, eta beren harrera-gizartearen ertzean edo erbestean bizi ziren. Beraz, normalean debekatzen ziren gizarte-portaerak, hala nola lapurreta, erasoak edo sexu-erasoak, kóryos-etako kideen artean eta ohiko jarduera bezala onartzen ziren, baldin eta ekintza gaiztoak harrera-gizartera zuzentzen ez baziren. Hortaz, iragate-ohikune jarduera lazgarri hauek normalean beste klan, tribu, ziblizazio edo koryos-en aurka bideratzen zen jarduerak urtarokoak ziren, eta urtearen beste zati batean beraien jatorrizko komunitatearekin bizitzen ziren. Bere bizitza, alde batetik, zeregin militarretan, animalia basatien ehizan eta asentamenduen arpilatzean oinarritzen zen, eta, bestetik, iraganeko heroien balentriak eta abereen lapurretaren elezaharrak kontatzen zituen poesia heroikoaren errezitazioan. Harrapakinak eta lurraldeak konkistatzen zituen gudari heroiko eta bortitzak ospatzen zituen poesia epikoaren tradizioak (jainkoek nahi zituzten jabego gisa irudikatzen zirenak), ziur asko, korios-en arteko indarkeria baliozkotzen parte hartu zuen. Bandaren liderra,*koryono, dado-joko baten bidez aukeratzen zen, eta emaitza jainkoen aukeraketa bezala onartzen zen. Gainontzeko kideek beragatik hiltzeko eta beragatik hiltzeko konpromisoa hartzen zuten. Iniziazio erritoan bere maisutzat jotzen zen, baina baita bere "nagusia edo ugazaba" ere, gerlari gazteek bizkartzain eta babesle bezala erabiltzen baitzuten.
Koryos-aren barruko hastapen aldia, gerlari helduaren estatusa baino lehenagokoa zen eta ezkontzarekin koroatzen zen trantsizio etapa bezala hautematen zen. Kóryos-ak heriotzarekin eta mugakidetasunarekin lotzen ziren sinbolikoki, baina baita ugalkortasunarekin eta sexu-lizentziarekin ere. Kim McConek argudiatzen du *kóryos-eko kideek, hasieran, jabetzarik gabeko gazte ezkongabe gisa zerbitzatzen zutela* tewtéh2-an ('tribua, arma-jendea') sartu aurretik, gizon heldu ezkonduek eta jabetzak zituztenek osatua.
David W. Anthony eta Dorcas R. Brownen arabera, kóryosak "taldearen kohesioa eta borrokaren eraginkortasuna sustatzen zuen erakunde bezala balio izan zezakeen, kanpoko lurraldea hedatzeko tresna bezala eta nagusiki festan zentratutako ekonomietan erregulatzeko tresna bezala".
Europan, iniziazio gerra-banda hauek zinaren bidez loturik, Burdin Aroan gero eta boteretsuagoak bilakatuko ziren mezenas eta erregeek xurgatu zituzten, bestalde, antzinako Indian, brahmanen kastaren gorakadarekin degradatuak izan ziren bitartean, hori dela eta, pixkanaka desagertzen joan ziren.
Indoeuropar migrazioetan izandako eragina
[[Fitxategi:Indo-European_migrations.jpg|thumb|330x330px|Europako indoeuroparren lehen migrazioek Pontiar-Kaspiar estepatik Yamnaya kulturan jatorria zuten estepar eta pastoralista indoeuropar hizkuntzak hedatu ziren Eurasian zehar.
]] Adituek argudiatu dutenez, Kóryos-ak zeregin garrantzitsua izan zuen indoeuropar migrazioetan eta indoeuropar hizkuntzak mendebaldeko Eurasia gehienean hedatu zirenean. Gudari gazte horiek buru zituzten erasoaldiek atzerriko lurretan kokaleku berriak ezartzera eraman zezaketen, tribu osoen migrazio zabalagorako eremua prestatuz, adinekoak, emakumeak eta haurrak barne. Hipotesi hau Jutlandiako Hilobi Bakarreko-Kordoi-zeramika kultura goiztiarraren datu arkeologikoek babesten dute. Bertan, hilobi guztien % 90 gizonezkoenak ziren inbutu-basoen kulturaren lurraldean hedapen "koloniala" izan daitekeenean.
Kóryos-ek, seguru asko, aterki sozial indoeuroparrak babesten ez zituen pertsonak bultzatu zituzten haren azpira joatera, lapurreten eta erasoaldien aurrean segurtasuna edo lehengoratzea lortzeko. Beraz, mugikortasun bertikala, elkarrekikotasun horizontala eta poesia epikoaren bidez hilezkortasuna eskaintzen zuten posizio sozialetan kanpotarrak biltzeko pizgarri izan zitezkeen koryos-ak. Hori gutxi balitz, talde hauen buruzagiek babestutako oturuntza publikoen eskuzabaltasunak erakargarriago bihurtzen zuen beste herrientzat eredu eta hizkuntza indoeuroparra jarraitzea.
Otsoen edo Txakurren antzeko portaera
Kóryos-eko kideek otsoen antzeko portaerak hartzen zituzten eta "otso" edo "txakur" hitzak zituzten izenak zeramatzaten, indoeuropar sinesmenetan heriotzaren eta azpimunduren sinboloak direnak. Koriarren ezaugarri idealizatuak otsoaren inguruko iruditeriatik zetozen: indarkeria, maltzurkeria, azkartasuna, indar handia eta gerra-amorrua. Animalia basatiekin identifikatzean, kideek beren burua ikusten zuten fisikoki eta legez giza mundutik kanpo, eta, beraz, jada ez zeuden giza tabuen mende. Beren ohiko bizitzara itzultzean, ez zuten damurik sentitzen jatorrizko gizartearen arauak hausteagatik, gizakiak izan ez zirelako edo, behintzat, harrera-gizartearen kultura-eremuan bizi ez zirelako arau horiek hautsi zituztenean.
Antzinako Grezian, gerra-hastapena gainditzen zuten nerabe-taldeentzat bakarrik ziren otsoen antzeko portaerak. Atenastar efeboetako eta espartar kripteietako kide gazteek, normalean, gerlari helduari debekatutako gerra-teknikak erabil zitzaketen: euren ekintzak estaltzen zituzten eta gauean zehar ibiltzen ziren, amarruak eta enboskadak erabiliz. Efeboak, bereziki, Apolo jainkoaren babespean zeuden, eta greziar mito askotan otsoekin eta Lykeios epitetoaren lotura zuzean aurki ditzakegu. Bere hastapenean, Sétanta irlandar heroi mitikoak ere, kóryos-aren ohiko irudikapena, Cú Chulainn ('Culanneko untxari txakurra') izena hartzen du. Oseta balc kide gazteak oso lotuta zeuden otsoarekin eta k'war ('manada ') gisa deskribatzen ziren. Literatura avestarrak mairyō ('otsoa, txakurra') ere aipatzen du, gerra-bandetan zerbitzatzen zuen ar gaztea bezala.
Eskandinaviar tradizioan, berserkerre i batzuetan ulfheðnar ("otso-larrua dutenak") deitzen zitzaien, eta otso-larrua zeramaten frenesi-gerlariei ulfheðinn ("otso-kapa daramatenak"). Gizotsoaren elezahar folklorikoa ("gizon-otsoa"), Europako tradizio askotan agertzen denak, ziurrenik gudarien banden otso-portaera gogorarazten du. Mendebaldeko hizkuntza indoeuroparretan antzeko formak daude, hala nola antzinako grezierazko luk-ánthrōpos ("otso-gizon"), protogermanieraz* wira-wulfaz ("gizon-otsoa"), protozeltaz* wiro-ku ("gizon-txakurra") edo protoeslavieraz *vьlko-dlakь, ("otso-iledun bat").
Gerra-amorrua
Heriotzaren eta zauriezintasunaren arteko aurkakotasun gatazkatsua, koryoei lotu ohi zaizkien atributuek iradokitzen dute: indar handia, minarekiko erresistentzia eta beldurrik eza. Gudariaren ohiko amorru edo frenesi egoerak bere indarra espektatiba naturalen gainetik handitzen zuela suposatzen zen, dantzek eta agian drogen erabilerak areagotutako ikuskizun estasikoekin. "eromen-eraso" baterako indoeuropar terminoa (*eis) tradizio vediko, germaniar eta irandarretan ohikoa da Germaniar berserkerrak gudu amorruaren praktikatzaile bezala irudikatzen ziren ('erotu', berserksgangr), Antzinako Greziako gerlariaren furia martziala lyssa deitzen zen bitartean, lykos deribazio bat ('otsoa') dugu, soldaduak aldi baterako otso bihurtuko balira bezala bere amorru eroan adierazten duen hitza.
Horregatik, gizon gazteak arriskutzat hartzen ziren, baita hartzen zituen gizartearentzat ere. Maruts-ak, tradizio vedikoaren ekaitzaren jainko talde bat, entitate aldi berean onuragarri eta arriskutsu bezala irudikatzen ziren. Cuchulainn heroi irlandarra, Emain Macha hiriburuko biztanleen artean irudi beldurgarria bihurtzen da, bere herriko hiru aurkariri (Ulaid familiakoak) lepoa moztu ondoren. Amorrua baretzeko, harrapatzea erabakitzen dute, eta gorputza urez betetako erratzetan murgiltzea, "hozteko". Iturri irlandarrek ere gerra-banda batzuk basati (diberg) bezala deskribatzen dituzte, otsoak arpilatzen eta sarraskitzen bezala bizi zirenak. Era berean, greziar gerra-banda batzuk hybristḗs-ak deitzen ziren, eta arpilatzaileen talde bortitz eta lotsagabe gisa deskribatzen ziren.
Biluztasuna
Yamnaya Kultura-ko Kernosovskiy idoloa, gerlari biluzi bat gerriko, aizkora eta barrabilekin irudikatzen (K.a 3 mila urte ingurukoa). eta Hirschlanden-eko Zelta Gerlaria (K.a VI mendekoa), kaskoa, eskotea, gerrikoa eta ezpata besterik ez daramala.
Estepa pontiar-kaspiarrean aurkitutako hilarri kurgan estela askok, kultura protoindoeuroparrari lotuak daudenak, gerriko bat eta bere armak baino gehixeago harrian zizelkatutako gizonezko gerlari biluzi bat irudikatzen dute. Geroko indoeuropar tradizioetan, kóryos inbaditzaileek, ustez, euren buruzagia eta jainkoak lotzen zituen gerriko bat ere zeramaten.
Greziar eta erromatar antzinateko iturri literarioetan, germaniar eta zelta herriak, sarri, biluzik edo erdi biluzik borrokan agertzen ziren, arma arinez bakarrik armaturik. Telamongo guduan (K.a. 225), galiar gerlariek prakak eta kapak bakarrik zeramatzaten Eskandinaviar tradizioan, Berserkerrek animali larruzko armadurak erabiltzea arbuiatzen zuten, eta batzuetan biluzik borrokatzen zirela ere esaten zen. Antzinako tribu italikoek ere bazituzten beren lerroen artean berserker moduko gerlariak, biluzik, oinutsik, ilea aztoratuta eta, sarritan, borroka berezian borrokatzen zirenak. Era berean, Vediko gazteek gerriko bat eta animalia-larru bat baino ez zeramatzaten kóryos-ean hasten zirenean.
Iluntasuna
Kóryos-a kolore beltzarekin lotzen da, edo gutxienez kolore ilunekin, baita indar ktonikoen mobilizazioarekin ere. Indoeuropar literaturan maiz aipatzen dira "lur beltza" edo "gau iluna", eta badirudi ehiza eta gaueko borroka izan zirela Kóryos-aren ezaugarri bereizgarrietako bat.
Tradizio vedikoan, Indra eta Rudraren jarraitzaileek arropa beltzak janzten zituzten, eta Erdi Aroko Armeniako heroi gazteei "gazte beltzak" (t'ux manuks) deitzen zieten. Aram "beltza", kóryos liderraren irudi idealizatua da armeniar mitoetan, eta, esaten denez, bere armadek, bat-batean erasotzen diete etsaiei, "egunsentia baino lehen", Armeniako mugako lurretan.
Efebo atenastarrek, tradizioz, chlamy beltz bat janzten zuten, eta Antzinako Greziako tradizioak, gizonezko gazteei ezarritako iniziazio erritu bat jasotzen zuen, non "ehiztari beltzak" mugaldera bidaltzen ziren balentria militarrak egitera. Izan ere, ehiztari beltzaren eredu grekoak, Meleagrok, bere izena "beltza" (melas) hitzari zor dio, eta armeniar Aram izena, sustrai beretik dator*re-mo- ("zikinkeria, kedarra").
Tazito historialari erromatarra (K. a. I. mendea), germaniar harii-ak ere aipatzen ditu (hauen izena *koryos-etatik etor liteke), ezkutu beltzak zeramatzaten "basati" ziren bezala, euren gorputzak tindatzen zituzten eta batailarako gau ilunak aukeratzen zituztenak Kershawk proposatu du harii-ak aldameneko lugii tribuko kóryos-ekoaak zirela.
Walzenhausen
Walzenhausen Suitzako udalerria da. Appenzell Ausserrhoden kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Robertson konderria (Texas)
Robertson konderria (Robertson County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Franklin da. 2010eko zentsuaren arabera 16,622 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Oihana Kortazar
Oihana Kortazar Arantzeta (Elgeta, ) gipuzkoar mendi lasterketaria da. Mendia bere aisialdirako ihesbide nagusi zelarik, 2008an bere bikotekidearekin Mutrikura bizitzera joan zenean, ausaz, bere lehen mendi lasterketa egin eta irabazi egin zuen; Arnoko Mendi Lasterketa.
Robertson konderria (Texas)
Geografia
Robertson konderriak 224,126 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,505 ura dira. Beste 221,621 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 7,42 da.
Hell or High Water (filma)
Hell or High Water edota Comancheria, 2016ko David Mackenzie eskoziar zinema zuzendariak zuzendutako neo-western thriller film bat da. Jeff Bridges, Chris Pine, Ben Foster eta Gil Birmingham aktoreek antzeztu zuten.
Robertson konderria (Texas)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 16,622 pertsonetatik 12,811 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,990 dira. 3,509 beltzak edo afroamerikarrak. 47 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 96 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 9 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 150 pertsonek kokatzen zuten.
Hell or High Water (filma)
2016ko Cannesko Zinemaldian estreinatu zen. Estatubatuar Zinemagintza Institutuak 2016ko 10 film onenen artean sailkatu zuen.
Oihana Kortazar
Esan bezala, nahiz eta Elgetan hazi, gaur egun Mutrikun bizi da bere bi seme; Aimar eta Aratz, eta gizonarekin batera.
Hell or High Water (filma)
Lau Oscar Sarietarako izendapenak jaso zituen: Film onenaren Oscar Saria, Taldeko gizonezko aktore onenaren Oscar Saria (Jeff Bridges), Jatorrizko gidoi onenaren Oscar Saria (Taylor Sheridan) eta Muntatze onenaren Oscar Saria (Jake Roberts).
Western generoko klasikoen itzala film osoan zehar sumatzen da, adibidez, pertsonaiak leku batetik bestera autoz garai batean zaldiz zihoazen moduan doaz eta Texasko paisai ikusgarri eta zabalak nonahi ikusgai daude. Gainera Atzerakada Handiaren krisialdi ekonomikoa eta 2010eko hamarkadako estatubatuar gizartearen kritika soziala ere ikusten da, batez ere bankuekiko.
Oihana Kortazar
Salomón Santiveri taldean ibilitakoa, 2011n Europako Txapelketa eta Skyrunner World Series irabazi zituen.
2021eko maiatzean, Espainiako txapelduna (3.06.22) bihurtu zen, Jaen en jokatutako txapelketan irabazi ondoren. Maite Maiora bigarren sartu zen (3.06.30). Gainera, Euskal selekzioa n taldeka irabazi zuen, emakumezko eta gizonezkoetan.
Hell or High Water (filma)
Izenburua
Hell or Highwater estatubatuar ingelesezko herri hizkeran oso ohikoa den esamoldea da, literalki Infernua ala Ur Handia esan nahi du eta beste hizkuntzetan hitzez-hitz esanahi zehatzik ez izan arren, bere benetako esanahia "guztiaren aurka aurrera egitea" edota "zailtasunen aurrean betebeharra bete behar delako" ideia litzateke, alegia, euskarazko "sasi guztien gainetik" esamoldearen parekidea litzateke.
Argumentua
Toby (Chris Pine), aita gazte dibortziatua, eta bere anaia Tanner odolberoa (Ben Foster), espetxetik atera berri den preso ohia, Texasko mendebaldeko banketxetan lapurreta saila egitera joan dira. Tobyren helburua familiaren baserria salbatzeko adina diru lortzea da, hura galtzeko arriskuan baidaude.
Lehenbiziko lapurreta burutu bezain azkar, Marcus Hamilton (Jeff Bridges) Texasko Ranger beteranoa eta haren lankide Alberto Parker (Gil Birmingham) mexikar-komantxea anaiei jarraika haiek atzemateko asmoz abiatuko dira.
Esaldiak
Film honen ezaugarri nagusietako bat bere pertsonaiek dituzten solasaldiak eta aipatzen dituzten esaldi nabarmen eta lapidarioak dira, hona batzuk:
Okhtyrka
Okhtyrka (Охтирка) edo Akhtirka (Ахтырка) Ukrainako ipar-ekialdeko hiria da, Sumyko oblastean dagoena. 2021ean 47.216 biztanle zituen.
Historia
XVII. mendean sortua, Sloboda Ukrainako herri nagusienetariko bat izan zen. Husarren eta kosakoen eskuetan izan zen. 1961ean petrolio eta gasa topatu zituztenetik, herrialdeko petrolio-hiriburu bihurtu zen.
Errusia-Ukraina gerran zehar gudu-zelai bilakatu zen. Okhtyrkako guduan zehar, errusiarrek hiria gogor bonbardatu zuten.
La Boissière (Jura)
La Boissière Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 49 etxebizitza zeuden, 28 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 45 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 28 etxebizitza nagusietatik 17 bere jabearen bizilekua ziren eta 12 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek hitu gela zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 10 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 36 ziren, horien artean 24 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 24 pertsona aktiboetatik 21 lanean zeuden (11 gizon eta 10 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Creuzier-le-Neuf
Biztanleria
2007an Creuzier-le-Neuf udalerrian erroldatutako biztanleak 994 ziren. Familiak 401 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (35 bakarrik bizi ziren gizonak eta 39 bakarrik bizi ziren emakumeak), 152 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 140 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 35 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 443 etxebizitza zeuden, 404 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 441 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 404 etxebizitza nagusietatik 344 bere jabearen bizilekua ziren, 53 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 140 etxek lau zituzten eta 215 etxek bost zituzten. 359 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 139 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 256 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 662 ziren, horien artean 502 aktiboak ziren eta 160 inaktiboak ziren. 502 pertsona aktiboetatik 470 lanean zeuden (234 gizon eta 236 emakume) eta 34 langabezian zeuden (17 gizon eta 17 emakume). 160 pertsona inaktiboetatik 82 erretiraturik zeuden, 38 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Creuzier-le-Neuf udalerrian 427 unitate fiskal zeuden, 1.087 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.461 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 54 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 4 igeltseroak, 3 margolariak, 2 zurginak, 4 iturginak eta 2 argiketariak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 elektrotresna denda zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Creuzier-le-Neuf udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 840 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alla Xixkina
Alla Anatolievna Xixkina errusieraz Алла Анатольевна Шишкина, (Mosku (Errusia), 1989ko abuztuaren 2a) igeriketa sinkronizatuan aritzen den kirolari errusiarra da.
Olinpiar Jokoak
2016ko Udako Olinpiar Jokoetan, Rio 2016an (Rio de Janeiro), urrezko domina eskuratu zuen Errusiako taldearekin, Txinako taldearen (zilarrezkoa) eta Japoniakoaren aurretik (brontzezkoa) sailkatuz. Hauek osatzen zuten taldea: Natalia Istxenko, Svetlana Romaxina, Aleksandra Patskevitx, Alla Xixkina, Elena Prokofieva, Helena Topilina, Maria Xurotxkina, Svetlana Kolesnitxenko eta Vlada Txigiriova-k.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), berriro, urrezkoa lortu zuen, oraingoan, ROCen taldea ordezkatzen, Txinako taldearen (zilarrezkoa) eta Ukrainakoaren aurretik (brontzezkoa) sailkatuz. Hauek osatzen zuten taldea: Marina Goliadkina, Svetlana Romaxina, Aleksandra Patskevitx, Alla Xixkina, Polina Komar, Mariya Xurotxkina, Svetlana Kolesnitxenko eta Vlada Txigiriova-k. Kontuan	izan, NOBek (Nazioarteko Olinpiar Batzordea) ezarritako zigorra zela medio, Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, errusiar kirolariek ezin izan zutela Errusiaren izenean esku hartu eta ROCen (Russian Olympic Committee) izenean eta banderapean lehiatu zirela.
Little Petherick
, 'Nansfenten', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri eta parrokia zibil bat da.
Lussac (Gironda)
Lussac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lussac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.316 ziren. Familiak 550 ziren, horien artean 170 pertsona bakarrekoak ziren (105 bakarrik bizi ziren gizonak eta 65 bakarrik bizi ziren emakumeak), 153 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 174 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 53 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 654 etxebizitza zeuden, 559 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 40 bigarren erresidentzia ziren eta 55 hutsik zeuden. 568 etxeak ziren eta 81 apartamentuak ziren. 559 etxebizitza nagusietatik 322 bere jabearen bizilekua ziren, 189 alokairuan okupaturik zeuden eta 48 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 34 etxek bi zituzten, 95 etxek hiru zituzten, 149 etxek lau zituzten eta 274 etxek bost zituzten. 416 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 270 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 218 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 863 ziren, horien artean 655 aktiboak ziren eta 208 inaktiboak ziren. 655 pertsona aktiboetatik 587 lanean zeuden (310 gizon eta 277 emakume) eta 68 langabezian zeuden (27 gizon eta 41 emakume). 208 pertsona inaktiboetatik 68 erretiraturik zeuden, 65 ikasten zeuden eta 75 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lussac udalerrian 540 unitate fiskal zeuden, 1.271,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.121 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 82 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 20 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 5 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 ile apaindegiak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Lussac udalerrian 111 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.440 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Lussac udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 298 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Averton
Averton Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Averton udalerrian erroldatutako biztanleak 637 ziren. Familiak 245 ziren, horien artean 67 pertsona bakarrekoak ziren (50 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 79 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 95 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 321 etxebizitza zeuden, 257 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 313 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 257 etxebizitza nagusietatik 200 bere jabearen bizilekua ziren, 53 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 14 etxek bi gela zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 68 etxek lau zituzten eta 131 etxek bost zituzten. 204 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 94 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 148 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 404 ziren, horien artean 309 aktiboak ziren eta 95 inaktiboak ziren. 309 pertsona aktiboetatik 294 lanean zeuden (167 gizon eta 127 emakume) eta 14 langabezian zeuden (7 gizon eta 7 emakume). 95 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Averton udalerrian 254 unitate fiskal zeuden, 651 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.431 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Averton udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.440 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Wolfhalden
Wolfhalden Suitzako udalerria da. Appenzell Ausserrhoden kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Dinoperca petersi
Dinoperca petersi Dinoperca generoko animalia da. Arrainen barruko Dinopercidae familian sailkatzen da.
Park Tower Condominium
Park Tower Condominium edo 5415 North Sheridan, Ameriketako Estatu Batuetako Chicago hirian dagoen etxebizitza etxe orratz bat da. Guztira 156 metro eta 54 solairu dauzka eta 1974an amaitu zuten eraikitzen.
Solomon, Cordwell, Buenz and Associates  arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Laudakia erythrogastra
Laudakia erythrogastra Laudakia generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Faxinal do Soturno
Faxinal do Soturno Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Artisornis moreaui
Artisornis moreaui Artisornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Cisticolidae familian sailkatua dago.
Akre
Akre honakoa izan daiteke:
Bátorove Kosihy
Bátorove Kosihy Eslovakiako udalerri bat da, Komárnoko barrutian kokatuta. 45,89 km²ko azalera du eta 3341 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1156. urtekoa da.
Sinocyclocheilus donglanensis
Sinocyclocheilus donglanensis Sinocyclocheilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Amerikar zumar
Amerikar zumarra (Ulmus americana) hosto-erorkorreko zuhaitza da, 43 m-rainoko altuera izan dezakeena. Ekialdeko Ipar Amerikan du jatorria.
U. americana zumarren generoan espezie bakarra da, tretaploide edo kromosoma bikoizduna (2n = 56) delako.
Middelburg
Middelburg Herbehereetako Zeelanda probintziako hiriburua eta hiririk handiena da. 2005ean 46.554 biztanle zituen. Walcherengo penintsulan kokatuta dago. Hiri zaharra da, VIII edo IX. mendean sortua. 1217an hiri eskubideak eman zizkioten.
Inguru naturala eta kokapena
Middelburg, Zeelanda probintziaren erdialdean dago eta honako udalerri mugakideak ditu: Veere iparralde eta mendebaldean, Goes ekialdean, Borsele hego-ekialdean, eta Vlissingen hegoaldean.
Herriak
Middelburg honako barrutiek osatzen dute:
The Streeter
The Streeter, Ameriketako Estatu Batuetako Chicago hirian dagoen etxebizitza etxe orratz bat da. Guztira 157 metro eta 50 solairu dauzka eta 2007an amaitu zuten eraikitzen.
Solomon, Cordwell, Buenz and Associates arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Magneto (Marvel Comics)
Magneto, jaiotze izenez Max Eisenhardt, Marvel Comics komiki argitaletxearen superbilau bat da. Stan Lee eta Jack Kirbyk sortu zuten eta lehenbiziko aldiz The X-Men komiki aldizkariaren 1. zenbakian agertu zen (1963ko iraila).
Mutante boteretsu eta arriskutsuenetako bat da, adimen pribilegiatuko gizasemea da baina bere ahulezia megalomaniarako joera da. Gaztaroan Charles Xavier irakaslearen adiskidemina izan zen, bai biek mutanteek munduan izan behar zuten paperarekin desadostasunean jarri eta bi mutante talde osatuz elkarren etsai bilakatu ziren: X irakasleak mutanteen eta gizakien arteko elkarbizitza naketsuan sinisten duen bitartean, Magnetok mutanteen nagusitasunean sinisten baitu.
Ahalmenak
Bere ahamenen artean honakoak daude: magnetismoaren kontrola; eraso edo defentsarako indar-eremu magnetikoen sorrera; espektro elektromagnetikoarekin zerikusia duen energia mota ororen manipulazioa; odol burdinaren manipulazioa.
Biografia
1928an Danzig hirian eta familia judu batean jaio zen. 1940ko hamarkadan naziek bere familiari jazarpena egin eta Holokaustoaren biktimak izan ziren, Max gazteak Auschwitz kontzertrazio-esparruan bizirautea lortu, Magda neska ijitoaz maitemindu eta elkarrekin batera Sobietar Batasunera ihes egitea lortuko dute. Handik Israelera bizitzera lekualdatu da.
Zinema
Zineman Ian McKellen eta Michael Fassbender aktoreek antzeztu dute.
Keisuke Ota (1979)
Keisuke Ota (, 1979ko apirilaren 24a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Avispa Fukuoka eta Thespa Kusatsu.
Walcheren
Walcheren Herbehereetako Zeelanda probintziako uharte ohi eta penintsula da, Eskaldaren ahoan. Oosterschelde eta Westerscheldearen artean kokatuta dago eta erronbo itxura du. Ipar Itsasora ematen duten bi aldeek duna ugari dituzte eta beste kostalde guztia dikeekin eraikia dago. Middelburg bere zentroan dago, probintziako zentroa.
Hasiera batean Walcheren uharte bat zen, baina egindako uharka eta polderrek Zuid-Beveland irla ohira lotu zuten eta beraz Ipar Brabantera lotuta dago fisikoki, penintsula bat osatuz.
Alexandre Calame
Alexandre Calame (Vevey, 1810eko maiatzaren 28a - Menton, 1864ko martxoaren 19a) suitzar paisaia-margolaria izan zen. Düsseldorfeko margolaritza eskolako kide izan zen. 1835ean bere margolanak erakusten hasi zen Parisen eta Berlinen. Geroago margolaritza irakatsi zuen Genevan. 1844an Italiara bidaiatu zuen eta margolan ugarirekin itzuli zen. Italiako natura nola ulertu zuen erakutsi zuen, nahiz eta bere espezialitatea Alpeak izan.
Itaparica
Itaparica Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Angiopatia
Angiopatia (antzinako grezieratik: άγγείον, angeion, "zain", eta πάθος, pathos, "gaixotasun") medikuntzako termino generikoa da, odol-hodien gaixotasunak izendatzen dituena. Ezagunena angiopatia diabetikoa da, diabetes kronikoaren konplikazioa.
Zumar dilindari
Morfologia
30 m-rainoko zuhaitza da eta ale helduetan enborra zuzena eta azala zartatua izaten da. Enborraren diametroa bi m baino gutxiagokoa da bularraren altuera inguruan. Zumar hostozabalaren (U. glabra) antzeko altuera du, baina itxuraz ez da horren simetrikoa adarren egitura irregularragoa delako eta ez delako horren borobila. Adabegiak pitin bat ilaundunak dira. Sustrai-sistema zabala da baina ez oso sakona. Horregatik, sustraiek moldapen gisa enborraren oinean kontrahorma itxurako ohol bereizgarriak eratzen dituzte.
Hostoak
Hosto-erorkorreko zuhaitza da. Hostoak suborbikularrak dira, oina nabarmenki asimetrikoa dute eta lobulua nahiko handia da, 13 mm-koa. Lobuluaren luzera pezioloarenaren berdina da gutxi gorabehera. Txandakatuak dira, akuminatuak, eliptikoak, nahiko argalak eta 6-12 cm-ko luzerakoak. Ertza bitan zerratua dute, zumar hostozabalaren moduan eta pezioloa laburra da, 12 mm-koa. Azpialde guztia ilaunduna da, ile grisaxka luze eta finekin. Nerbiazioa pinatua da, 20 nerbiotarainokoa.
Loreak
Loreak hermafroditak dira eta zintzilikariak dira, kandu luzeetan kokatuak. Zimetan biltzen dira, 15-30 loreko sortetan eta oso ugariak dira. Zumar hostozabalean bezala, periantoa monoklamideoa da ez duelako petalorik. Periantoaren lobuluak asimetrikoak dira. Pedizeloak 35 mm-rainokoak izaten dira, nabarmenki luzeak beste zumarrekin konparatzen bada. Anemofiloak dira eta udaberrian hostoak agertu baino lehen loratzen dira.
Fruituak
Samara da fruitua, hazia erdian duen fruitu obalatua. Bereizten da hegalen ertza ziliatua delako. Puntan muxarradura sakon bat du. Hazia fruituaren erdian eta muxarretik urrun kokatzen da.
Lucy (Mosela)
Lucy Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Zumar dilindari
Banaketa
Orain gutxi arte, Iberiar penintsula iparraldeko zumar dilindariaren aleak, hasiera batean landatutako aleetatik naturalizatu zirela uste zen. Duela gutxiko azterketa batzuek (Fuentes-Utrilla 2008) baieztatu dute populazioen izaera espontaneoa dela. Espeziea azken izotzaldietan zehar klima leunagoko babeslekuetan mantendu da. Beraz, Zamora, Soria, Nafarroa eta Gipuzkoako populazioak espontaneoak eta erreliktikoak kontsideratzen dira.
Euskal Herrian ipar erdiko ibai batzuen ertzetako ibar-basoetan aurkitzen da eta, populazio honek berezko banaketaren hegoaldeko muga osatzen du. Gipuzkoako eta Nafarroako hainbat erreketan ezagutzen da, hala nola Urola (Zumaia eta Azpeitia udalerrien artean), Agauntza (Ataunen) eta Araxesen (Gaztelu eta Lizartza arteko gune babestuan). Populazio hauek nahiko ugariak dira, bereziki Urola errekakoa eta adin desberdinetako aleek osatzen dute. Arabako Batan ibaian erreferentzia bat dago, baina ez da espontaneoa kontsideratzen.
Lucy (Mosela)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Zumar dilindari
Banaketa
Habitat bereko espezie batzuk:
Lucy (Mosela)
Etxebizitza
2007an 91 etxebizitza zeuden, 79 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 83 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 79 etxebizitza nagusietatik 64 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 68 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Zumar dilindari
Ekologia
Ur-bazterretako espeziea da; ibaien inguruan, aintziren ertzetan eta leku hezeetan aurki daiteke, lurzoru fresko eta sakonetan. Banaketaren erdialdean dauden baso-estepetako lurzoru lehorrak jasateko gai da. Gutxitan aurkituko dugu 400 m-ko altitudetik gora. Baldintza anoxikoak jasateko gai den zumar bakarrenetakoa da.
Lucy (Mosela)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 151 ziren, horien artean 116 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 116 pertsona aktiboetatik 105 lanean zeuden (63 gizon eta 42 emakume) eta 11 langabezian zeuden (4 gizon eta 7 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Zumar dilindari
Fenologia
Udaberri bukaeran (apirila-maiatza) hazia heltzen da eta anemokoria ematen da. Ur bazterretako habitatetan, fruituak ur gainean geratzen direnez distantzia handiagoak koloniza ditzake.
Lucy (Mosela)
Diru sarrerak
2009an Lucy udalerrian 79 unitate fiskal zeuden, 209,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.126 euro zen.
Zumar dilindari
Erabilerak
Apaingarri modura erabiltzen da bereziki eta ikerketa ugari egin dira landaketa metodologia eta banaketaren inguruan.
Lucy (Mosela)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Zumar dilindari
Espezieen arteko elkarrekintzak
Grafiosiarekiko sentibera den arren, ez da kontsideratzen gaixotasun honek asko kaltetzen duenik, banaketaren mendebaldean behintzat. Ikerketek erakutsi dute Scolytus scolytus kakalardoak, hau da grafiosi gaixotasuna eragiten duen onddoaren bektoreak, ez duela zumar dilindaria gustuko bazka gisa.
1990eko Kontxako Bandera
1990eko Kontxako Bandera (Banderaren 95. ekitaldia, garai hartan 88. ekitaldia bezala aurkeztu bazen ere) urte honetako irailaren 2 eta 9an jokatu zen, San Juanek bere 8. Kontxako Bandera eskuratu zuen. Bi egunetako errekor berria ezarri zuen gainera, 39:37:68.
Kontakizuna
Espero zen bezala San Juan eta San Pedroren arteko lehia handia izan zen, bakoitzak jardunaldi bat irabaziz. Azkenean biek gainditu zuten bi egunetako errekor zaharra. Aipatzekoa da San Juanen bigarren taldea (C.D. Yola) ere Kontxan arraunean aritu zela, elastiko zuriz eta traineru arroxaz.
Francisco Cabarrús
Francisco Cabarrús Lalanne (Baiona, 1752ko urriaren 8a - Sevilla, 1810eko apirilaren 27a) euskal jatorriko Espainiako ministroa eta finantza-gizona izan zen. Karlos III.aren erreforma-politikan esku hartu zuen, eta San Carlos Bankua sortu zuen (1782). Caracasko Gipuzkoar Errege Konpainiako akzioduna eta zuzendaritza-batzordeko kidea izan zen. Teresa Cabarrúsen aita zen, eta Pierre-Étienne ren anaia.
1990eko Kontxako Bandera
Kontakizuna
Kontxako Banderarako Sailkapen estropadan 17 traineru aritu ziren lanean, 10 gipuzkoar, lau bizkaitar, bi kantabriar eta asturiar bakarra. Estropada hau San Pedrok irabazi zuen.
Lucy (Mosela)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak argiketaria ziren.
Francisco Cabarrús
1789. urtean konde-titulua eskuratu zuen. Ideia entziklopedisten aldekoa zen. Bere etsaiek Inkisizioaren aurrean salatu zuten, eta bi urtez egon zen espetxean (1790-1792), Godoyk askatu zuen arte; bere aurkako salaketa 1788an Frantziako zor publikoa erostea izan zen. 1797. urtean, Espainiaren ordezkari ahaldun izendatu zuten Europako bake-bilkuretan. 1798. urtean, Finantza Batzordeko buru izendatu zuten, eta, Espainiako ekonomiaren krisia gainditzearren, eliza-ondasunen desamortizazio-prozesua bizkortu zuen.
1800. urtean, berriz, gortetik urrundu zuten, beste frantsestu asko bezala. 1808an, Fernando VII.ak politikan aritzeko baimena eman zion. Handik hilabete gutxira, Josef Bonaparteren gobernuko dirubideetako idazkaria izan zen.
Lucy (Mosela)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Lucy udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 680 hektarea erabiltzen.
Zumar dilindari
Kontserbazioa
Ez da kontsideratzen arriskuan dagoen espeziea denik, baina taxon sentibera da. Erliebe baxuko ur-bazterretan hazten denez, deforestazioaren, nekazaritzaren eta industriarako lurzoruaren drainatzearen eraginez, espezie honek habitat ugari galdu ditu. Gaur egun, populazio gehienen banaketa area txikia da eta gainera nahiko isolatuak daude. Honek, populazio naturalei izaera erreliktikoa eman die. Populazio espontaneo autoktonoetan, erosio genetikoa gertatzeko arriskua dago, naturalizatu berri diren populazioz inguratuak daudelako eta bi hauen gurutzaketa jazo daitekeelako.
Little Treviscoe
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da, Treviscoe herritik hurbil.
Zumar dilindari
Kontserbazioa
Zenbat populazio dauden ez dakigunez, EAEko flora baskularraren zerrenda gorrian datu gutxiegi (DD) moduan sailkatu da.
Lucy (Mosela)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
HADOPI legea
Hadopi legea edo Sorkuntza eta Internet Legea, era formalagoan Interneten Sorkuntza babesteko eta Zabalkundea sustatzeko Legea (frantsesez Loi favorisant la diffusion et la protection de la création sur Internet), Frantziako lege bat da, helburua internet arautzea eta kontrolatzea dena, copyrightaren urratzeak zigortzeko. Oliviennes Legea gisa ere ezagutzen da, legearen oinarritzat erabili den txostena landu duen Denis Olivennesen omenez. Hiru abisuen legea edota erantzun mailakatuaren legea ere esaten zaio.
Theil-Rabier
Theil-Rabier Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Theil-Rabier udalerrian erroldatutako biztanleak 156 ziren. Familiak 63 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 107 etxebizitza zeuden, 62 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 107etxeak ziren. 62 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 3 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 104 ziren, horien artean 62 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 62 pertsona aktiboetatik 52 lanean zeuden (30 gizon eta 22 emakume) eta 10 langabezian zeuden (6 gizon eta 4 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Theil-Rabier udalerrian 62 unitate fiskal zeuden, 150 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.990 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Theil-Rabier udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Garrapo
Garrapoa (Sitta europaea) sittidae familiako hegazti paseriformea da, Eurasiako eskualde epeletan bizi dena, baita Euskal Herrian ere. Haren generoko espezierik hedatuena da. Okil txori ere esaten zaio.
Oñatiko izena: katanar handi.
Etxe-txolarrearen tamainatsuko txori horrek moko luzea eta gorputz zapala ditu. Zuhaitz enborretan ibiltzen da. Bizkar aldeko lumak urdin argiak ditu; papar eta sabel aldekoak, gorrixkak; eta lepo azpia, berriz, zurixka. Zuhaitz zuloetan egiten du habia, eginda aurkitzen baditu; bestela, berak zulatzen du, habia egiteko. Intsektu z eta landare haziz elikatzen da.
Deskribapena
Tamaina txikiko hegaztia da. Ar heldua 14 cm inguru luze da, 22.5 eta 27 cm arteko hego-zabalerarekin eta 17 eta 28 g arteko pisuarekin. Bizkarraldea urdin grisaxka da, eta buruak marra beltz bat du mokotik leporaino, begiak erabat zeharkatuz. Azpiespezie honetan eztarria eta beheko aldeak zuriak dira, baina, sexuaren eta azpiespeziearen arabera, argiagoak edo ilunagoak izan daitezke. Alboak eta sabelaldea gorri laranjadunak dira eta orban zuriak dituzte estalki lumetan. Mokoa gris ilun kolorekoa eta sendoa du, beheko barailaren oinarria argiagoa izanik. Irisa marroi iluna da eta hankak zein behatzetako atzaparrak marroi argiak edo grisaxkak. Beste azpiespezieen koloreen tonuak ezberdinak izan daitezke, batez ere behealdean edo begi inguruan, baina tonuak eta azpiespezie bakoitzak izan ditzakeen detaile bereizgarriez gain, koloreak nahiko antzekoak dira azpiespezie guztietan. Hegaldian silueta bereizgarria du, buru zorrotz, hego biribilak eta isats motz eta karratuarekin. Normalean hegaldi oso azkarra du, gehienetan motza (zuhaitzez-zuhaitz egindakoa), uhintsua, hego astintze azkar eta erritmikoekin.
Emea arraren antzekoa da baina tonu argiagoekin eta kolore kontraste ahulagoekin. Dena den, S. e. asiatica azpiespeziean bai arren eta bita emeen koloreak marroixkak dira, oso antzekoak bi sexuetan, basoan bertako ar eta emeen arteko identifikazioa zailduz.
Ale gazteak emeen oso antzekoak dira kolore aldetik, baina hauek emeek baino are eta kolore ahulagoak dituzte.
Oso hegazti bizia eta bizkorra da, erraztasun handiz eskalatzen ditu zuhaitzak eta enbor zein adarretatik bizitasun osoz igo eta jaits daiteke, jaitsiera buruz behera egite dute inolako zailtasunik gabe. Adar horizontaletan buruz behera edo hankaz gora mugi daiteke. Abilezia honen sekretua bere hanketan dago, hanka indartsuak eta muskulatuak ditu, beste txori eskalatzaile batzuek baino indartsuagoak. Certhiidae familiako txoriek eta okilek eskalatzeko buztanen luma bereziki gogorrak erabiltzen dituzten bitartean (hirugarren hanka bat izango balitz bezala), Sittidae familiako txoriek (garrapoek) hankak bakarrik erabiltzen dituzte, hau egin ahal izateko bereziki indartsuak eta mugikorrak izan behar dituzte zangoak.