cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samuel ibn Tibbon
Jatorrizko idazlanak
Gidaren hebreerazko itzulpena amaitzean (jatorriz arabieraz idatzia), Samuelek bere itzulpenean erabili zituen hitz arrotzen hiztegi alfabetikoa idatzi zuen. Glosarioaren sarreran, hitz hauek bost klasetan banatu zituen:
Gidaren itzulpenaren kopietan egin nahi zituen zuzenketen zerrenda ere ematen du. Glosarioak hitz bakoitzaren eta bere jatorriaren azalpen laburra ez ezik, kasu askotan, adibideekin definizio zientifikoa ere ematen du.
Homonota wiliamsii
Homonota wiliamsii Homonota generoko animalia da. Narrastien barruko Phyllodactylidae familian sailkatuta dago.
Samuel ibn Tibbon
Jatorrizko idazlanak
Samuel ibn Tibbon Maimonidesen eta Bibliaren interpretazio alegorikoaren jarraitzaile sutsua izan zen. Bere ustez, Bibliako kontakizun asko parabola gisa ( meshalim ) eta lege erlijiosoak gida gisa ( hanhagot ) bizitza espiritual gorago baterako kontsideratu behar dira. Halako adierazpenak bere garaian arraroak ez baziren ere, Bibliaren interpretazio literalaren atxikimenduak, Maimonidesen aurkako alderdiak (ikus Maimonides xehetasun gehiagorako), oposizio gogorra sortu zuen lanaren aurka.
Itzulpenak
Samuelen ospea ez da bere jatorrizko idazkietan oinarritzen, bere itzulpenetan baizik, batez ere Maimonidesen 1204ko Zalantzatien gida-n (Bere lanaren irudi bat sarean ikus daiteke Munduko Liburutegi Digitalean.) (Hebreerazko itzulpena Moreh Nevukhim da). Maimonidesen aurkakoek izenburu satiriko bat erabili zuten: Nevukhat ha-Morim edo "Matxinoen zalantza".
Lan zail hori amaitu aurretik, Samuelek hainbat aldiz kontsultatu zion Maimonidesi gutun bidez, pasarte zail batzuei buruz. Maimonidesek batzuetan arabieraz erantzuten zuen; bere gutunak gero hebreerara itzuli zituen, agian Samuelek. Itzultzailearen trebetasuna goraipatu zuen eta arabieraz menderatzen zuela aitortu zuen, Frantzian harrigarria iruditu zitzaion trebetasuna. Maimonidesek arabieratik hebreerara itzultzeko arau orokor batzuk eman zituen, eta Samuelek zalantzan jarritako pasarteak hebreeraz idatziz azaldu zituen.
Ibn Tibbonen itzulpenaren edizio berri eta moderno bat argitaratu zen 2019an Feldheim Publishers- ek. Puntuazioa eta paragrafo-jauziak gehitu ziren, baita orriaren behealdean hitz zailen itzulpena ere. Sarrera hedatua, aurkibide berri asko eta beste gehigarri batzuk ere badaude.
Bere lanen ezaugarriak
Samuelen itzulpenaren bereizketa jatorrizkoarekiko zehaztasuna eta leialtasuna da. Zenbait kritikari kezkatuta agertu dira arabierazko hitz batzuk sartu zituelako hebreerara, eta, arabierarekin analogia eginez, hebreerazko hitz batzuei onartutakoetatik desberdinak diren esanahiak ematen dizkie. Baina, oro har, bere lanaren irismena eta arrakasta ez dira zalantzan jartzen. Batez ere miresgarria da hebreeraz Maimonidesen ideia abstraktuak erreproduzitzen dituen trebezia, hebreera funtsean ideia konkretuak adierazten dituen herri baten hizkuntza baita.
Maimonisten eta antimaimonisten arteko borroka sortu zenean, Samueli errieta egin zioten Maimonidesen ideiak zabaltzen lagundu zuela. Bere kritikari nagusia Judah al-Fakhkhar izan zen.
Samuelek beste arabiar egile batzuen lan hauek ere itzuli zituen:
San Petersburgoko bandera
San Petersburgo hiriko bandera, Errusiako Federazioa, 1991ko irailaren 6an onartu zen.
Ezaugarriak
Aingurek hiri horretako ibai- eta itsas-portuaren ezaugarri bikoitza irudikatzen dute.
Zetroa edo errege-makila Errusiako Inperioko hiriburua izan zela adierazten du. Oihalaren kolore nagusiak, gorria, errusiar odola irudikatzen du, herriak iraun dezan gerretan isuria.
Deustuko Unibertsitatea
Deustuko Unibertsitatea (UD) Bilboko izen bereko auzoan dagoe.
Bigarren hezkuntzako ikastetxeez gain, jesulagunek goi mailako ikasketen zentro bat ere sortu nahi zuten. Laster jarri ziren harremanetan kulturaz eta hezkuntzaz arduratuta zegoen eta merkataritzan ziharduen goi burgesiako talde batekin. Horrela, 1881eko urriaren 26an, Bilbon industria goraka zihoan une horretan, Jesusen Konpainiaren buruak Bilbon goi mailako ikasketen zentro bat sortzea onartu zuen. Etxearen eraikuntzaz arduratzeko (Francisco de Cubas y Gonzáles Montesi agindutako Eraikin Nagusia eraikitzeko) La Enseñanza Católica S.A. sortu zen. Bertan, garai hartako 13 pertsona ospetsuk partehartu zuten, Casilda Iturrizar, Epalzaren alargunak besteak beste. 1916an "Unibertsitate Komertziala" deritzana sortu zen, ikasketa ekonomikoetara bideratutako fakultatea eraikitzeko asmoz. Bi ildoren inguruan antolatu zen: merkataritzako aholkularitza eta enpresen zuzendaritza. Hastapen horietan A. Luis Chalbaud-ek hartu zuen parte. Jesulagun izateko ikasketak eta Deustuko ikasketak amaitu ondoren, ikasketa ekonomikoen proiektu bat aurkeztu zuen 1912an, AEBetan, Erresuma Batuan, Alemanian eta Italian sortutakoen ildotik. Agirre Bizkaitar Fundazioak finantzatu zuen Espainian aitzindari izan ziren ikasketa horiek sortzeko proiektua.
Espainian, prestigio gehien duten unibertsitateen tartean dago.
Gerra Zibila eta gerraostea
Eskolak ematen, ordea, aurrera segitu zuten Bizkaiko Kultura Akademian. "Unibertsitate Komertzialak", Agirre Bizkaitar Fundazioarena zenez, gorabeherarik gabe segitu zuen, Gerra Zibila hasi arte. Gerratean, Unibertsitatea base militar bihurtu zen eta, Bilbo erori (1937) eta 1940ra arte, presoen kontzentrazio esparru, ospitale eta hornidurak banatzeko gune ere izan zen. 1940an ekin zitzaien berriro unibertsitateko eginkizunei.
Onarpen ofiziala
1963ko abuztuaren 10ean Egoitza Santuak kanonikoki eratu zuen Deustuko Unibertsitatea eta urte bereko irailean onartu zituen Estatuak Zuzenbideko eta Filosofia eta Letretako (Filologia Modernoaren saila) fakultateak. Ordutik aurrera, ikasle kopurua eta unibertsitateko ikastegiak ugaritu egin dira. 500 ikasletatik milara pasatu zen eta, bost urtean, 2.700era; hamar urtean 5.000ra, gaur egunean dauden ia 14.000 ikasletara iritsi arte. Gainerako fakultateak elkarren atzean onartu zituzten, Ekonomia eta Enpresa Zientziekin hasi 1973an eta 1979an Informatikakoa gehitu arte.
Kantu
Kantua, abestea edo kantatzea ahotsarekin musika sortzeko ekintza da. Kantuak tonua, erritmoa eta teknika-bokal multzo handia barnebiltzen ditu. Kantatzen duen pertsonari kantari, abeslari edo bokalista izena ematen zaio. Kantariek musika sortzen dute, izan ariak, abestiak edo bestelakoak, eta musika instrumentuekin edo gabe aritu daitezke. Kantua, normalki, musikari talde batekin egiten da, izan hau koru bat edo musika banda bat. Abeslariek solista gisa, musikari gutxi batzuekin edo orkestra sinfoniko batez lagunduta aritu daitezke. Kantuaren musika estiloen aniztasuna handia da, izan Txinatar opera, Indiar musika, musika erlijiosoa, gospela, jazza, bluesa edo pop, rock, musika elektronikoa.
Deustuko Unibertsitatea
Donostiako campusa
Hasiera batean, EUTGen Enpresa Teknika, Zuzenbidea, Ekonomia Zientziak eta Ingeniaritzarako prestakuntzako kurtso bat ematen ziren. 1969an Filosofia eta Letren Fakultatea Deustuko Fakultatearen atal gisa sortu zen. 1979an Ekonomia eta Enpresa Zientzien Fakultatea Deustukoaren menpeko fakultate gisa sortu zen eta 1990ean gertatu zen Donostiako ikastegiaren benetako fusio juridikoa Deustuko Unibertsitatearen bigarren campus bezala. Gaur egun Ekonomia Zientzietako Fakultatea, Giza Zientzien Fakultatea, Turismoko Unibertsitate Eskola eta Gizarte Laneko Unibertsitate Eskola ditu.
Kantu
Kantua izan daiteke formala edo informala, idatzia edo inprobisatua. Izan daiteke ekintza erlijioso baten parte, hobby bat, plazer hutsagatik, hezkuntzaren parte edo lanbide bat. Kantuan bikaintasuna lortzeko denbora, praktika, ikasketa eta erregulartasuna beharrezkoak dira. Praktika erregularrarekin musika indartsuagoa eta argiagoa egiten da.
Lesena
Lesena, kanpo fatxada baten sendoeran, itzal bat sortuz eginiko erliebezko zerrenda bertikal bat da, eraikinaren apaindura hobetzeko. Erantsitako zutabeak izan daitezke, hormatalak banatzeko zerrendak, etab...
Deustuko Unibertsitatea
Anaia Garate
Lehen ikasketak Azpeitiko eskolan egin eta 14 urterekin Urduñako "Nuestra Señora de la Antigua" ikastetxera joan zen morroi. Garai horretan sortu zitzaion erlijioso-bokazioa. 1874an hasi zuen nobiziotza Frantziako hegoaldeko Poyannen, 1868ko iraultzaren ondorioz kanporatutako Espainiako jesulagunen babes izan zen herrian. 1877an A Guardako (Pontevedra) ikastetxera bidali zuten, sakristau eta erizain lanak betetzera. Bertan egin zituen azken botoak 1887ko abuztuaren 15ean. Hurrengo urtean heldu zen Deustuko Unibertsitate sortu berrira, atezaintzaz arduratzeko, eta 1889tik sakristau ere izan zen. Laster igarri zitzaizkion jainkozaletasuna, pazientzia eta zerbitzurako joera. Deustuko ikasleek anaia Finuras ezizena eman zioten bere jokabide zintzoa zela eta. Ikasleen gaiztakeriak aita jesulagunen aurrean zuritzen bazituen ere, ezin izaten zuten hain erraz engainatu. Hori dela eta, ikasleek oso maite zuten eta itzal handia zioten. Anaia Garateren zereginen artean bisitariekiko harremanak izatea ere bazegoenez, bere santutasunaren ospea laster zabaldu zen Deustuko hormetatik kanpo. Anaia Garate 1929an hil zen, 72 urte zituela. Azken zeregin horretan 41 urte eman zituen, Unibertsitatean ia hutsik egin gabe. 1946an, haren gorpuzkinak Unibertsitateko kapera publikora ospe handiz eraman zituzten eta, 1964an kapera hori kendu zutenean, atezaintzatik gertu zegoen toki berezi batean kokatu zituzten. Bien bitartean eta 1939tik aurrera dohatsu izendatzeko tramiteak egiten hasi ziren. Joan Paulo II. Aita Santuak anaia Garateren bertuteen apartekotasuna goraipatu zuen eta dohatsu izendatu zuen 1985eko urriaren 6an. Anaia Garate dohatsuaren gela, bigarren klaustroan, zegoen bezala gorde da. Unibertsitateko atarian, bere gorpuzkinak dauden kaperaren ondoan, bustoak eta oroitarriak gogorarazten dute Unibertsitateko atezain txiki-handia. Kapera Gotikoan, anaia Garateren beste eskultura bat dago, gorputz osokoa.
Errektoreak
Errektorea autoritate handiena da unibertsitatearen barruan. Deustuko Unibertsitateko lehena Luis Martín García izan zen, 1885-1886 ikasturtean. Azken errektoreak hurrengoak izan dira:
Ikastegiak
Unibertsitateak fakultateez gain, institutuak, katedrak eta Hizkuntza Zentroa ditu. Guztira zazpi fakultate ditu:
Liburutegi berria
2008ko abenduan ireki zuten, Abandoibarrean. Unibertsitatearen eraikin nagusiaren eta Guggenheim Bilbao Museoaren artean. Rafael Moneo arkitektoak diseinatu zuen. Fatxada beirazko bloke zehargardenez osatuta dago.
Euskara integratzeko lehen eragileak
Deustuko Unibertsitatean giroa ez zen 1975ean inondik ere euskaltzale. Patxi Altuna, Xabier Arzalluz eta Gotzon Garate gipuzkoarrak, Gregorio Monreal eta Rikardo Zierbide nafarrak eta Alfonso Irigoien, Jose Urrutia, Jose Antonio Obieta, Andres Mafiarikua, Mari Angeles Larrea, Karmele Rotaetxe eta Adrian Zelaia bizkaitarrak ziren, erdal itsaso hartatik buru tente ageri ziren irla bakarrak, zeinek bere arloan euskararen aldeko lana eginez. Edonola ere, Euskal Kultur Mintegia sortu zen orduan Deustun, ikasle euskaltzaleen biltoki izan zena.
Brasildar portuges
Brasildar portugesa edo brasildar portugalera (português brasileiro) Brasilen eta Brasildik kanpo bizi diren 217 milioi brasildarrek hitz egiten duten portugesaren aldaera da, munduan gehien hitz egiten, idazten eta irakurtzen den hizkuntza horren aldaera.
Era berean, brasildar portugesa ama-hizkuntza da brasildar komunitate handiak dauden herrialdeetan, hala nola Estatu Batuetan, Paraguain, Perun, Japonian eta Europako hainbat herrialdetan. Brasilek Mercosurren duen garrantzia dela eta, aldaera hori normalean bloke horri lotutako Hego Amerikako herrialdeetan ikasten eta erabiltzen da, bereziki Argentinan, Paraguain eta Uruguain.
Brasilgo Letren Akademiak arautzen du. Pedro Álvares Cabral Brasilera iritsi aurretik, bertako mila hizkuntza baino gehiago hitz egiten ziren. Bere historian zehar, brasildar portugesak hizkuntza indigena eta afrikarretatik ez ezik, frantsesetik, gaztelaniatik, italieratik eta ingelesetik ere maileguak jaso ditu.
Europar portugesaren eta brasildar portugesaren arteko ezberdintasunak hiztegi, ahoskera eta sintaxiakoak dira nagusiki, batez ere herri aldaeretan; idaztean, txikiagoak dira.
1990eko akordio ortografikoa Brasilen 2009ko urtarrilaren 1etik indarrean dago; haren helburua portugesaren bi aldaeren grafia bateratzea da, desadostasun ortografikoen % 98 murriztuta.
Oro har, hizkuntza idatzi formalaren eta Portugalen eta Brasilen arteko aldeak amerikar ingelesean eta britainiar ingelesean aurkitzen direnekin aldera daitezke.
Metaanalisi
Metaanalisia problema bati buruz egindako ikerketak bateratu eta laburbildu egiten dituen, problemari buruzko konklusio globala ateratze aldera, horretarako tresna estatistikoak baliatuz besteak beste.
NGC 207
NGC 207 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. William Parsonsek aurkitu zuen n.
Tunisko golkoa
Tunisko golkoa (خليج تونس) Tunisiako ipar-ekialdeko kostaldean dagoen golkoa da, Mediterraneo itsasoan. Djebel Ressas mendiak babestutako golko honen gune nagusia Tunis hiria da, herrialdeko hiriburua dena.
Mikiharu Miyamoto
Mikiharu Miyamoto (宮本 樹明, 1997ko martxoaren 16a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Fagiano Okayama.
Halichoeres melanurus
Halichoeres melanurus Halichoeres generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Loxigilla violacea
Loxigilla violacea Loxigilla generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Hentschelita
'''Hentschelita]] =
fosfato motako minerala da eta lazulite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Hentschelita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 da.
Hozkadatxo (Futurama)
Hozkadatxo Futurama telesaileko pertsonai bat da.
Deskribapena
Leelaren maskota da. Hiru begitako kreatura bat da, maskota normal bat bezara jokatzen du, baina egia esan Lurra salbatzeko egitekoa du.
Zettabit
Zettabit bat 1021 biteko balioa duen informazio unitatea da. Kasu gehienetan, ordea, Zettabyte-rekin (ZB), hau da 250 bit-ekin nahasten da. Zb laburtzen da.
Aristochromis christyi
Aristochromis christyi Aristochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Dibisa
Dibisa (latinezko divisa izenetik, eta hura latinezko divido «zatitu» aditzetik) beste herrialde edo eskualde bateko dirua da. Dibisak trukatu edo saleros daitezke, eta horretarako nazioarteko dibisen truke-merkatua dago. Merkatu horretan sortzen den dibisen trukaneurria edo balioa dibisa ezberdinen eskaria eta eskaintza zein diren erabakitzen da, baina dibisaren herrialdeko hazkunde ekonomikoa, inflazioa eta barne-kontsumoa bezalako parametroen mendean ere badago. Horrela, dibisen trukaneurri aldakorra izaten da eta dibisa-merkatuetan finkatzen da, batzuetan aginte ekonomikoak dibisen balio finkoa ezar badezake ere. Dibisa ere esaten zaio banku-gordailuetan dauden beste herrialde batzuetako diruari.
Dibisen trukeari esker, dibisen merkatua sortu zen, Forex (Foreign Exchange Market) izenez ere ezaguna, non dibisak inbertsio modu gisa eros daitezkeen. Dibisa negoziatuenen artean dolar estatubatuarra, euroa, libera esterlinoa, franko suitzarra eta yena daude. Baina dibisak ez dira soilik inbertitzeko arrazoi gisa eskatzen, baita ordaintzeko bide gisa ere erabil daiteke non beste moneta bat duten beste herrialde batzuetan.
Finantza-sistema merkatu eta erakunde finantzarioen taldeak osatzen dute, baliabide finantzarioak soberakina duten eragileetatik falta duten eragileetara bideratzen dituzten neurrian. Helburu nagusia da baliabide finantzarioak inbertitu edo mailegatu nahi dituztenak baliabideen beharra dutenekin harremanetan jartzea.
Aipamen historikoa: Nazioarteko dibisa-sistema
Nazioarteko Dibisa sistemaren bilakaeran, 1870etik gaur egunera bitartean, hiru antolaketa mota bereiz daiteke :
Kanbio-tasen Zehaztapenari Buruzko Teoriak
Hainbat dira kanbio-tasen zehazpenari buruzko teoriak, baina faktore bitan dute oinarria, hauek garrantzitsuenak:
Kanbio-Arriskua
Etorkizunean zer gertatuko den ez jakiteak arriskua sortzen du. Enpresen jardunean, arriskuak ezinbestekoak dira eta arrisku horiek kudeatu edo ez, jarduera honetatik datozen etekinetan eragin dezakete. Kudeatuz gero, kudeatzeko erak ere eragin dezake etorkizuneko erabakietan. Enpresa batek jasaten dituen arriskuen artean, enpresaren etekin edo kostuetan eragin dezaketen egoera finantza rioen aldaketa kaltegarriekin du zerikusia arrisku finantzarioak. Kategoria esanguratsuenetariko bat  kanbio-arriskua da. Kanbio-arriskua definitu dezakegu adibidez, zer posibilitate dagoen enpresaren jarduerarekin zerikusia duten dibisen kanbio-tasetan gertatzen diren aurreikusi gabeko aldaketen ondorioz eta kalteak etekin txikiagoak edo galera handiagoak izateko. Enpresa k atzerriko dibisetan izendatutako aktiboak edo betebeharrak dituenean, edota dibisetan ordainketak egiteko edo kobratzeko kontratuak egiten dituenean, kanbio-tasetan aldakortasunagatik datozen arriskuak barneratzen ditu.
Sanabriako lakuaren Natura Parkea
Sanabriako lakuaren Natura Parkea (leonesez: Llagu de Senabria) Zamorako probintziako (Espainia) naturagune babestua da, izen bereko eskualdean kokatutakoa, Segundera eta Cabrerako mendilerroen ingurunean. 22.365 hektareako azalera dauka, eta barne hartzen du Iberiar penintsula osoan glaziarrek sortutako lakurik handiena. Natura Parke izendatu zuten 1978an.
Dibisa
Enpresen Kanbio-Arriskua
Enpresen kanbio-arriskua hiru eratakoa izan daiteke : eragiketa-esposizio a, translazio-esposizioa eta esposizio ekonomikoa. Kontabilitate-translaziora ko metodoen artean, bi metodo nagusi ditugu: uneko kanbio-tasa rena eta aldi baterakoarena.
Sanabriako lakuaren Natura Parkea
Lakua 997 metroko altueran dago, inguruan Pena Trevinca (2.124 m) duelarik.
Dibisa
Enpresen Kanbio-Arriskua
Mundu-mailako kanbio-tasen kotizazioetan zuzeneko eragina duten funtsezko 6 faktore zerrendatu ditzakegu:
Dibisen izendapena
Nazioarteko dibisa-merkatuan, dibisek izendapen estandar bat dute, bankuetan eta egunkari ekonomikoetan erabiltzen dena. Izendapena ISO 4217 arauak ezartzen du. Ondoren, gehien trukatzen diren dibisen izendapenak zehazten dira:
Sanabriako lakuaren Natura Parkea
Galende, Cobreros, Trefacio eta Porto de Sanabriako udalerrietan zabaltzen da. Interpretazio zentroa San Martín de Castañedako monasterioan dago, Galenden.
NGC 208
NGC 208 galaxia espiral bat da, Pisces konstelazioan. Albert Marthek aurkitu zuen n.
The Bonnie Blue Flag
The Bonnie Blue Flag (euskaraz Bandera Urdin Ederra), baita We Are a Band of Brothers (Anai Talde Bat Gara) ere deitua, AEBetako Gerra Zibilean (1861-1865) zehar Konfederazioaren Armadak martxa militar gisa erabilitako abesti bat da. AEBetara emigratutako Harry McCarthy irlandar musikariak konposatu zuen, aurrez bazegoen The Irish Jaunting Car (Irlandar Ibilaldi Gurdia) doinua oinarritzat hartuz, izan ere, bonnie hitza Eskozia eta Ipar Irlandan maiz eskozieraz, Ulsterko eskozieraz nahiz ingelesez herri hizkeran erabiltzen den hitza da, eta McCarthy bera jaiotzez Ipar Irlandakoa zen.
Abestiak Bonnie Blue Flag ezizenez ezagutzen zen Konfederazioaren lehenbiziko bandera ez ofizialari aipamen egiten dio, ondo urdineko izar zuri bakarreko bandera.
Harry McCarthyk Hegoaldea laga eta Iparraldeko Filadelfia hirian bizitzen jarri zenean abestiak lekualdatze hura gaizki ikusi zuten konfederatuen artean estima apur bat galdu zuen, halere, gaur egun ere, Hegoaldean ospe handia izaten jarraitzen du.
Phyllodactylus delsolari
Phyllodactylus delsolari Phyllodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Phyllodactylidae familian sailkatuta dago.
Alessandro Roncaglia
Alessandro Roncaglia (1947) italiar ekonomialaria da. Ekonomia irakaslea izan zen Erromako Sapienza Unibertsitatean 1981etik 2017ra.
Bere belaunaldiko pentsamendu ekonomikoaren historialari burutuenetako bat. Lehenik, Piero Sraffa (Roncaglia, 1975) bere heroi intelektualaren lana maisuki aztertuz ospera jauzi egin zuen, eta, ondoren, William Pettyren (Roncaglia, 1977) obraren azterketa goraipatua egin zuen. Hala ere, bere lorpen gorena Ideien aberastasuna izan zen (Roncaglia, 2005), irakurlea XX. mendeko ekonomia politikoaren historiaurretik zatiketaren arora eraman zuena, liburu honen izenburua, zeinak Schumpeterrenarekin (1954) lehiatzen baitu Analisi Ekonomikoaren Historia, estalduran eta erudizioan, eta haren bertsio sinplifikatu eta laburtuari jarraitu zion 2017ko Historia Ekonomiko Berritua.
Bibliografia
Alessandro Roncagliaren argitalpenen artean hauek daude:
Araguesko aragoiera
Araguesko aragoiera edota araguera (aragoieraz Aragonés aragüesino edota aragüesino) Aragoiko Aragüés del Puerto eta Jaka udalerrien inguruan mintzatzen den aragoieraren dialekto bat da, mendebaldeko aragoieraren multzoan sailkatua dago.
Echoko aragoieraren antza du.
Peirahoradako geltokia
Peirahorada Okzitaniako Bearno eskualdeko tren geltoki bat da, Peirahorada udalerrian kokatuta dagoena.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Vladimir Nabokov
Vladimir Vladimirovitx Nabokov (Влади́мир Влади́мирович Набо́ков; San Petersburgo, 1899ko apirilaren 22agreg./apirilaren 10ajul. - Montreux, Suitza, 1977ko uztailaren 2a) idazle errusiar-estatubatuarra. XX. mendeko idazle berezi eta nagusietako bat da, bai bere obraren indarragatik eta originaltasunagatik, bai errusiar eta ingeles literaturetan duen lekuagatik, eta, batez ere, abangoardien historian duen garrantziagatik.
Bestalde, tximeletetan aditua zen, eta lepidopteroen inguruko ikerketa garrantzitsuak egin zituen. Badira bi tximeleta Nabokoven izena dutenak, hark deskribatu baitzituen aurrenekoz.
Biografia
San Petersburgoko familia dirudun eta aristokrata batean hazi zen. Nabokov hirueledun izan zen txikitatik, haren familiak errusieraz, ingelesez eta frantsesez hitz egiten baitzuen. Aristokrazia giroan ohi zen bezala, ez zen eskolara joan. Etxeko irakasleak izan zituen, eta haietako batekin, britainiarra baitzen, ikasi zuen ingeles hizkuntza, geroago anglosaxoniarrak berak txunditurik uzten zituen mailetaraino menderatuko zuena.
Aita, politikari liberala, Hitlerren zerbitzura zegon eskuindar batek hil zuen urte batzuk geroago; ama, aldiz, Pragan hil zen, zikinkeriaz inguratuta, semeak zionez ez baitzen sekula neskamerik gabe bizitzera ohitu.
1940an, Estatu Batuetara joan zen Vladimir Navokov, Bigarren Mundu Gerratik ihesi.
Obra
1920ko hamarraldian hasi zen literatura serio lantzen, Masbenka lehen eleberriarekin. V. Sirin ezizena erabiltzen zuen, ez baitzuen aitaren deitura nahasi nahi, oraindik politikagintzan zebilela-eta hura. Lehen lanak errusieraz idatzi zituen; errusierazko obra osoa 1920tik 1940ra idatzi zuen, Cambridgera iritsi zenetik Estatu Batuetara erbesteratu zen arte. Geroago idazleak berak itzuli zuen ingelesera bere obra, bakarrik zenbaitetan, eta semearen eta beste lankide batzuen laguntzaz beste zenbaitetan.
Vladimir Nabokoven lanak sarritan esperimentalak eta ilunak badira ere, erudizio eta zorroztasun handia erakusten dute. Obra zabala da: sei eleberri, eleberri labur bat eta kontakizun asko.
Aipatzekoak dira Despair (1978, Etsipena) eta Priglasheniye na kazn (1936, Gonbidapena heriotzara). Despair lanak eromenaren azterketa aurkezten du, barnetik egina, eroaren barne-bakarrizketa bakarrik erabiliz. Nabokovek nahi adina baliatzen ditu bitxikeria estilistikoak, hasi berbaldiaren oparotasunetik eta beste estiloak imitatzeraino, hitza bihurritzetik egitura aldrebesteraino; baina gehiegikeria horiek funtzionalak izatea lortzen du, kontamoldeak dira, pertsonaia biribiltzeko balio dute, eta, modu horretan, XIX. mendeko psikologismoaren pisua kentzen dio kontalariak narrazioari.
King, Queen, Knave (1972, Erregea, dama, zerbitzaria) eta Dar (1938, Oparia) lanek ez zuten aparteko harrerarik izan kritikaren aldetik, eta, hala ere, perfektuak dira batzuk, eta badituzte jada Nabokov helduaren ezaugarriak: alde batetik, liburu horietan deskribatu zituen aurrenekoz literaturan perbertsio-mota batzuk, eta, bestetik, abangoardismoari zegozkion osagaiak baliatu zituen kontakizunean. Bi lorpen horiek jarriko zuten Nabokov XX. mendeko idazle handien artean.
Ingelesezko lan ospetsuena Lolita (1958) da. Gizon heldu batek alabaorde gaztearekin dituen maitasun-harremanak kontatzen ditu. Argitaratu zen garaian kritika eta eskandalu handia sortu bazituen ere, gaur egungo prosaren klasiko bihurtu da. Lolitak puritanoen ukoa sortu zuen aurrena, eta, berehala, eta, partez eskandaluari esker, sekulako arrakasta izan zuen, bai salmentetan eta bai kritikaren aldetik. Gaitzetsia izan zen bere jaioterrian, Errusian, ere: 1986ra arte ez da han Nabokoven lanik argitaratu, ez bakarrik errusiar zuri erbesteratua zelako, baita literatura-esnobismoa lantzen zuelako ere.
Zinemara ere egokitu zuten eleberria, Stanley Kubrickek 1962an eta Adrian Lynek 1997an, eta baita antzerkira, operara eta balletera ere.
Arrakasta hari esker, unibertsitateko lana utzi ahal izan zuen Nabokovek, eta bete-betean murgildu zen literaturan, errusiar munduari estu helduz: Aleksandr Puxkinen Eugenio Oneguin itzuli zuen, sekulako oharrez horniturik. Bereziki errusiar sustraiak agertzen dituen autobiografia bat idatzi zuen: Speak, Memory (1951, Mintza hadi, memoria).
Pnin idatzi zuen 1957an, protagonistak errusiar erbesteratuak dituen liburua. Gainera, beste bi obra guztiz berezi idatzi zituen: alde batetik, Pale Fire (1962, Su apala), non kontakizunak mila bertsoko tankera hartzen baitu; beste aldetik, Ada (1969), anaia-arreben arteko intzestu-harreman eskandalagarri bat kontatzen duena.
Ahal bezain laster, Estatu Batuetatik alde egin zuen Navokovek, eta Montreuxeko hotel batean hartu zuen bizilekua, Amerika betiko utzirik eta Errusiatik gertuago. Hirurogeita hamar urte beterik, ingelesezko itzulpenak eta bere kontakizunen azken bertsioak argitaratu zituen.
Nabokov XX. mendeko eleberrigintzan
Literaturaren historiaren ikuspuntutik, berehala kokatu zuten Nabokov abangoardiazaleen artean, hitz-jokora zuen joeragatik, bereziki. Geroago, iparramerikarrek postmodernismo deritzatenaren idazle nagusitzat jo zuten, Borges eta García Marquez hegoamerikar kontalariekin batera: haien literaturan, nobelak nobelez mintzatzen dira, edo nobelagileez. Alabaina, kontuan harturik azken urteotan Mendebaldeko zenbait narraziogintzak egin duen aldaketa, esan liteke Nabokoven eleberrigintza zubi bat izan dela, azken eleberrigintza eta abangoardien aurrekoa lotzen dituena.
Ikuspuntu teorikotik, ez da hain berritzailea, eta nahiz eta eskola formalista sortu zuten Errusia iraultzaileko kritikarien ahalmen analitikoa eta sistematizatzailea ez izan, oso hurbil dago eskola horretatik, estetika ez-utilitarista defenditu zuen neurrian. Haiek bezala, egitura formalei eman zien nagusitasuna, uko egin zion errealismoaren iruzurrari eta haren ondorengo errealismoaren degenerazio ohiturazaleari. Idazlearen eginkizun erabakigarria azpimarratu zuen ororen gainetik: egilea mundu baten sortzailetzat hartzen zuen, ikusitako munduaten sortzailetzat ez ezik, irudikatutako munduaren sortzailetzat.
Biarritzen
Idazleak Lapurdiko Biarritz hiri turistikoa 1907ko eta 1909ko udetan bisitatu zuen. Bidaia horien berri Mintza hadi, memoria liburu autobiografikoan eman zuen. Biarritzen bainuak hartu zituen; idazlea lepidopteroen ikertzailea ere izan zenez bainuetan lagundu ziotenetako bati galdetuta, papillon (tximeleta) euskaraz "miserikoleta" esaten zela erantzun zion errusiarrari. Biarritzen Colette idazlearekin topo egin eta maitemindu egin zen.
Père Lachaise (Parisko metroa)
Père Lachaise Parisko metroaren geltokia da, n kokatuta dagoena.
Hephaistosita
haluro motako minerala da.
Ezaugarriak
Hephaistosita haluro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Erreberberazio
Erreberberazioa soinuaren islapenaren ondorioa den fenomenoa da. Jatorrizko soinua isildu denetik, uhinen islapenagatik, soinuaren luzapenean datza. Islatutako uhin hauek ez dute 0,1 segundo edo 17 metro baino gehiagoko atzerapena, horiek iraunkortasun akustikoaren balioak baitira.
Areto txiki batean antzemanezina izan daiteke, baina geroz eta handiagoa denean orduan eta nabarmenagoa da. Gela baten erreberberazioa jakiteko parametro fisikoak erabiltzen dira, horietako bat erreberberazio denbora da.
Abbastarren dinastia
Abbastarren dinastia edo abbastarrak (العبّاسيّون) 750 eta 1258 artean Kalifa-herrian agintzen zuen dinastia musulmana izan zen. Mahomaren osaba zen Abbas ibn Abd al-Muttaliben ondorengoa zen As-Saffahek sortutako tribu quraysh izan zen. Abbastar Iraultzaren ondorioz, 750eko Zab Handiko guduan Marwan II.a omeiatarra menderatu zuten eta bere kalifa-herria eratu zuten Bagdaden.
Alternatiba Demokratikoa
Alternatiba Demokratikoa ETAk 1995eko apirilean euskal gatazkaren konponbiderako zabaldu zuen proposamena zen. Testuak KAS alternatiba gaurkotu eta ordezkatzen zuen Euskal Herriaren onarpenerako gutxieneko baldintza zerrenda bezala. ETAk Espainiako Gobernuari egindako proposamena hiru baldintzatan laburbil daiteke: euskal lurraldetasunaren onarpena, burujabetasuna Euskal Herriari dagokiola onartzea, eta autodeterminazio eskubidea. Alternatiba honen onarpenak ETAren iharduera militarraren etetea ekarriko zukeen.
Espainiako Gobernuak, une horretan Felipe González (PSOE) buruan zela, ez zuen aintzat hartu Alternatiba, erakunde armatuekin ez negoziatzeko bere jarrerari eutsiz, eta gainera aldarrikapenen zabalpena eragozten saiatu zen. ETAk iragarritako zinta bat Euskal Herri osotik zabaldu zen eta milaka pertsonek ikusi zuten emanaldi publiko zein pribatuetan.
1996ko hauteskunde orokorretarako kanpainan Herri Batasuna hauteskunde publizitaterako zegozkion espazioak baliatuz ETAren proposamena zabaltzen saiatu zen, bere iragarkietan bideotik ateratako irudiak gehituz. Telebistek uko egin zioten bideo hau zabaltzeari eta Herri Batasunak beste bat bidali zuen, pantaila beltzaren gainean "Zentsuratua" leloa baino ez zeukana. Bideo hau zabaltzeko erabakian guztiek parte hartu ez arren Herri Batasunako Mahai Nazionaleko kide guztiak espetxeratuak izan ziren erakunde armaturekiko parte hartzea leporatuta.
Yuki Morikawa
Yuki Morikawa (森川 裕基, 1993ko urtarrilaren 7a - ) Japoniako futbolaria da.
Uztailaren 16
Uztailaren 16a gregoriotar egutegiaren urteko ehun eta laurogeita hamazazpigarren eguna da, 198.a bisurteetan. 168 egun falta dira urtea amaitzeko.
Kanpo estekak
Uztailaren 15 | Urteko egutegi | Uztailaren 17
Yuki Morikawa
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kamatamare Sanuki.
Lespinassière
Lespinassière Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Tigliole
Tigliole Italiako udalerri bat da. Astiko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Tigliolek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Yoji Sasaki
Yoji Sasaki (佐々木 陽次, 1992ko uztailaren 2a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Tokushima Vortis.
Rudolf Steiner
Rudolf Steiner (Kraljevich, Austria-Hungaria —gaur egun Kroazia—, 1861eko otsailaren 25 edo 27a - Dornach, Suitza, 1925eko martxoaren 30a) austriar filosofoa izan zen. Hasieran teosofiaren jarraitzaile izan zen, baina joera hura alde batera utzi eta bere filosofia sistema moldatu zuen (1912), antroposofia deitu zuena. Steinerrek mundua pertzepzio espiritualaren ikuspuntutik edo zentzuekin loturarik ez duen adimen-maila batetik ulertu behar dela zioen, eta ez zentzuen bidez. Goetheren lan guztiak argitaratu zituen 1889-1896 bitartean; garai hartan idatzi zuen Die Philosopihie der Freitheit lana eta argitaratu zuen Magazin für Literatura aldizkaria. 1913an Goetheanum Zientzia Espiritualen Institutua sortu zuen, Waldorf pedagogia-eskolaren oinarria izan zena; Steinerren pedagogia- eta filosofia-teorietan oinarritu ziren 170 eskolatik gora.
Gudaf Tsegay
Gudaf Tsegay Desta (1997ko urtarrilaren 23a) |distantzia ertaineko eta luzeko korrikalari etiopiarra da. 2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetako brontzezko domina lortu zuen 5.000 metroko proban, eta brontzezko bat irabazi zuen 1.500 metrotan 2019ko Munduko Txapelketan.
17 urte zituela 2014ko Junior Txapelketako 1500 metroko zilarrezko domina irabazi zuen. Bere herrialdea ordezkatu zuen 2014ko Munduko Indoor Txapelketan brontzea lortzeko 2016an. 2021eko otsailean, emakumezkoen pista estaliko 1500 metroko munduko errekorra hautsi zuen Liévin-en (Frantzia) meeting batean. Genzebe Dibaba bere herrikideak 2014an ezarritako 3:55,17ko marka jaitsi zuen Tsegayk 3:53,09ra.
Jose Manuel Agirre Miramon
Jose Manuel Agirre Miramon (Donostia, - † ib., ) gipuzkoar legelari eta politikaria izan zen.
Bergarako Errege Mintegian eta Oñatiko Unibertsitatean ikasi ondoren, doktoretza lortu zuen Zaragozako Unibertsitatean. 1837an epaile bilakatu eta Castro Urdialesen, Tolosan eta Gasteizen aritu zen. Manilan eta Habanan izan zen 1859an penintsulara itzuli arte.
Politikoki foruzale liberala izan zen: 1865 eta 1866 Gipuzkoa ordezkatu zuen Espainiako Diputatuen Kongresuan eta 1869an Gipuzkoako ahaldun nagusi izendatu zuten. 1872an senatari hautatua, Hirugarren Karlistaldia eta gero foruak mantentzea saiatu arren ezin zuen.
Estilo-proba (igeriketa)
Estilo proba (medley) kirol lehiaketetarako araututa dauden lau igeriketa estiloak batzen dituen proba bat da.
Ordena
Bakarkako proban, ordena hau da:
Erreleboetan, igerilari bakoitzak estilo bat egiten du, orden honetan:
Tonco
Tonco Italiako udalerri bat da. Astiko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Toncok honako udalerri hauekin egiten du muga:
NGC 209
NGC 209 galaxia bat da, Cetus konstelazioan. Francis Preserved Leavenworthek aurkitu zuen n.
Loxigilla barbadensis
Loxigilla barbadensis Loxigilla generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Astatoreochromis alluaudi
Astatoreochromis alluaudi Astatoreochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Phyllodactylus leoni
Phyllodactylus leoni Phyllodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Phyllodactylidae familian sailkatuta dago.
2011ko Nafarroako Bertsolari Txapelketa
2011ko Nafarroako Bertsolari Txapelketa Nafarroako Bertsolari Txapelketaren 40. edizioa izan zen. 2011ko otsailaren 19 eta apirilaren 9 bitartean ospatu zen. Bertan, 27 bertsolarik hartu zuten parte eta guztira 8 saio ospatu ziren, horietatik 4 final-laurden, 3 finalaurreko eta finala. Finala apirilaren 9an ospatu zen Iruñean.
Julio Sotok jantzi zuen txapela bigarren urtez jarraian, eta bere atzetik, Xabier Silveira eta Estitxu Arozena sailkatu ziren.
Parte-hartzaileak
27 bertsolarik hartu zuten parte.
Geophis incomptus
Geophis incomptus Geophis generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
O Cebreirotik Triacastelara (Donejakue bidea)
Donejakueren Frantses Bideko hogeita seigarren etapa
Galizia ko lehen etapa, Anaresko Mendilerroan barna doana. Funtsean, lurrezko pistetan aurrera egingo dugu, LU-633 errepide probintzialaren ardatzari jarraituz Alto do Poio arte, aldapa labur eta gogor batetik iristen garela bertara. Baina orokorrean, desnibelak neurrizkoak dira. Gero, Triacastela raino jaitsiera jarraitua da. Etaparen lehen bi herenak 1.200 metroko kotatik gora igarotzen dira, negu aldera elurteak, lainoa, haizeteak eta tenperatura baxuak ohikoak direla.
O Cebreirotik Triacastelara: 21,21 km.
Galiziako Xunta ko aterpetxearen ostean hasten den lurrezko pista bat hartuko dugu gorantz, eta Liñaresera iritsiko gara. 3,3. Liñares. Bidea jarraituz San Roke muinora iritsiko gara. Han, brontzezko eskultura bat dago, erromes batek haizearen kontra egiten duena, Jose Maria Acuña eskultore galiziarraren obra enblematikoena. LU-633 errepidearen eskuinetik jarraituko dugu Hospital da Condesaraino.
Gelditu denbora
Gelditu denbora Ken Zazpi taldearen hirugarren diskoa da, 2005ean Gor Diskak diskoetxearen zigilupean argitaratutakoa. Zuzenean grabatutako disko akustikoa da, eta aurreko bi diskoetako kantu batzuen bertsio akustikoez gain, kantu berriak ere baditu, azkena Joseba Sarrionandiaren poema baten moldaketa da.
O Cebreirotik Triacastelara (Donejakue bidea)
O Cebreirotik Triacastelara: 21,21 km.
5,7. Hospital da Condesa. Zuzen jarraitu LU-633 errepidearen ondoko bide batetik, Sabugosko errepidera iritsi arte, eta hortik Padorneloraino jarraituko dugu.
8,1. Padornelo (Piedrafita do Cebreiro). Herrixka igaro ondoren, aldapa gogor bat igoko dugu Alto do Poioraino. Lurrezko bide batetik jarraituta Fonfriara iritsiko gara, hortik O Biduedora jaisten segitzeko.
14,3. O Biduedo. Gurutzatu eta lurrezko pista batetik aurrera jarraituko dugu, beti jaisten, inguruko haranetako bista ederrekin gozatuz, Fillobalera iritsi arte.
17,2. Fillobal. Irteeran behera eginaz, Pasantes herrixka zeharkatuko dugu, bide ohiantsu batetik jarraituz. Ibarraren hondoan Triacastela ikusten da, sarreran Xuntako aterpetxea duela.
21,21. Triacastela.
Triacastela
Cancelo izeneko eremuan Eirosko Koba dago. Bertan Homo neandertlalensis espeziearen hondakinak aurkitu ziren, eta hamar mila erregistro eta pieza baino gehiago berreskuratu dira. Duela 40.000 urte Galizian bizi izan ziren ehiztari en eta biltzaileen komunitateak aztertzeko erreferentzia-aztarnategi etako bat bilakatu da.
Aterpetxeak
Erabilienak bi dira: Galiziako Xuntako “Triacastelako erromesen aterpetxea” da, herriaren sarreran; bertan 56 lagun sartzen dirla hamalau logela partekatutan. Bestea “Aitzenea aterpetxea” da, pribatua eta oso estimatua, 38 ohe dituena bost logela partekatutan. Gidetako beste aterpetxe batzuk honakoak dira: Berce do Camiño, Refugio del Oribio, A Hosta de Abel eta Atrio aterpetxeak, eta Complexo Xacobeo zein Lemos ostatuak.
Europar portuges
Europar portugesa edo europar portugalera (português europeu, ahoskatua) Portugal kontinentalean eta bertako uharte-eskualdeetan (Madeira eta Azoreak) hitz egiten dituzten portugesaren dialektoei ematen zaien izendapena da. "Europar" (beste batzuetan "iberiar" edo "penintsular") adjektiboa aukeratu zuten "Portugalgo portugesa" ez esateko.
Portugesaren arau europarra ere esaten zaio herrialde lusofonoetan erabiltzen den portugesaren arau estandarrari, Brasilen izan ezik. Lisboan eta Coimbrako Unibertsitatean hitz egiten dituzten Portugalgo kostaldeko erdialdeko euskalkiak dira arau honen oinarri nagusia, baina ez bakarrak.
Europar portugesaren eta brasildar portugesaren arteko ezberdintasunak hiztegi, ahoskera eta sintaxiakoak dira nagusiki, batez ere barietate herrikoietan; idazterakoan txikiagoak dira. Oro har, hizkuntza idatzi formalaren eta Portugalen eta Brasilen arteko aldeak amerikar ingelesean eta britainiar ingelesean aurkitzen direnekin aldera daitezke.
Bere auzokoa den gaztelaniaren ezberdina da, nahiz eta bere lexikoaren %89a partekatu.
Takashi Kondo
Takashi Kondo (近藤 貴司, 1992ko apirilaren 26a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ehime FC.
Halichoeres melas
Halichoeres melas Halichoeres generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Hans von Marées
Koblenzen, Berlingo Akademian eta 1857tik Munichen hezi zen. Garai horretan erretratuak margotzen aritu zen eta 1864an Erromara joan zen antzinako maisuen lanen kopiak egitera. 1870-71n, Frantzia-Prusia Gerran parte hartu zuen, eta, ondoren, Italiara itzuli zen, non gero eta gai mitologikoko pintura gehiago egin zituen.
Saint-Bernard (Côte-d'Or)
Saint-Bernard Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Bernard udalerrian erroldatutako biztanleak 367 ziren. Familiak 122 ziren, horien artean 13 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 50 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 13 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 250 ziren, horien artean 194 aktiboak ziren eta 56 inaktiboak ziren. 194 pertsona aktiboetatik 186 lanean zeuden (97 gizon eta 89 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 56 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Bernard udalerrian 153 unitate fiskal zeuden, 479 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.930 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Saint-Bernard udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 368 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Heptasartorita
'''Heptasartorita]] =
mineral bat da eta sartorite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Heptasartorita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 - 3,5 da.
Geophis nephodrymus
Geophis nephodrymus Geophis generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Argentarioen Arkua
Argentarioen Arkua (italieraz Arco degli Argentari, latinez Arcus Argentariorum) Erroman dagoen ate txiki bat da, San Giorgio al Velabro elizaren arkupeari erantsita dagoena. Arkitrabatutako ate forma du, eta, beraz, ez da arku bat, bere izenak dioen bezala.
Monumentua, 204an eraikia izan zen, vicum Jugarium deritzon antzinako hiribidea Foro Boarioko plazara ematen zuen tokian, Bocca della Verità deritzonaren plazaren egungo tokian. Argentarii et negotiantes boari huius lociek (hemengo bankari eta merkatari boarioak), Septimio Severo eta Karakala enperadoreei, Geta zesarrari, Septimioren emazte zen Julia Domnari eta Karakalaren emazte zen Fulvia Plautillari eginiko eskaintza pribatu bat da. Idazkunek, laster jasan zituzten Damnatio Memoriae deritzen kalteak, Plautilla (205ean erbesteratua eta 211n hildakoa) eta Getaren (212an hila) izenak ezabatuz. Lehen une batean, eskaintzak, beharbada, Gaio Fulvio Plauziano pretorioaren prefektu zenaren izena ere mantendu zuen, 205ean erori zena.
Monumentuak, 6,80 metroko altuera eta 5,86ko zabalera du. Atea, bi pilastra handik eutsitako haitzurdinezko arkitrabe batetaz osatua dago, angeluetan lesena apainduak dituelarik, horietatik ekialderenekoena, VII. mendean, San Giorgio al Velabro elizan erdierantsia izan zena. Egitura, haitzurdin zurizko plakez estalia dago, basamentua trabertinozkoa den bitartean. Litekeena da arkuaren gainean, errege familiaren estatuak jarri izana.
Apaindura oso aberatsa da, landare irudiekin eta espazio guztiak hartzen ditu (horror vacui), espazio figuratiboentzako askatuz. Hegoaldeko zatian, eskaintza idazkuna, trabeazioko friso eta arkitrabeari gain hartzen diena, Herkules eta jeinu bat irudikatzen dituzten bi baxuerliebez inguratua dago. Pasabide barneko panelek, sakrifizio eszenadun erliebeak dituzte, irudiak, simetrikoki kontrajarriak daudela: eskuman, Septimio Severo eta Julia Domna agertzen dira, ezabatutako irudi batek Geta irudikatu beharko lukeen bitartean, eta, ezkerrean, Karakala, jatorrian, ondoan, Plautilla eta Plauziano zituena, damnatio memoriae delakoak ezabatuak izan zirenak. Mendebaldeko zutabearen kanpoaldeko zatian, panelak, soldadu eta preso barbaroak irudikatzen ditu, aurrean, erromatar zutoihalekin apaindutako bi lesena angeluarren artean, tunika laburra duen irudi bat kontserbatzen den bitartean. Berau, erliebe nagusien gainean, garaipen edo arranodun panel txikiagoek osatzen dute, eta, bere azpian, sakrifikatutako biktimen buruaz beste egite eszenak.
Kiyoo Kanda
(japonieraz: 神田 清雄) Japoniako futbolaria izan zen.
Bouillé-Loretz
Bouillé-Loretz Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bouillé-Loretz udalerrian erroldatutako biztanleak 1.050 ziren. Familiak 432 ziren, horien artean 120 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 80 bakarrik bizi ziren emakumeak), 140 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 124 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 48 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 562 etxebizitza zeuden, 450 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 52 bigarren erresidentzia ziren eta 60 hutsik zeuden. 529 etxeak ziren eta 28 apartamentuak ziren. 450 etxebizitza nagusietatik 348 bere jabearen bizilekua ziren, 88 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 23 etxek bi zituzten, 74 etxek hiru zituzten, 152 etxek lau zituzten eta 199 etxek bost zituzten. 331 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 212 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 190 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 622 ziren, horien artean 435 aktiboak ziren eta 187 inaktiboak ziren. 435 pertsona aktiboetatik 392 lanean zeuden (213 gizon eta 179 emakume) eta 43 langabezian zeuden (15 gizon eta 28 emakume). 187 pertsona inaktiboetatik 85 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 59 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 37 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 1 iturgina eta 2 ile apaindegiak.