cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muskulu-dismorfia
Kausak
Gizarteak sortutako gehiegizko pisua duten pertsonenganako errefusa, bai eta elikaduraren gehiegizko kezka, faktore nabarmenak dira dismorfia muskularra bezalako desorekak dituzten pertsonen kopurua handitzeko.
Pisu entrenamenduak eta jarduera fisikoak ere eragina izan dezake dismorfia muskularra garatzeko. Entrenatzeko momentuan sortu egiten den adrenalina bai eta beste pertsona batzuk mirestea haien entrenamendu ostean ere bigorexia garatzera bultza dezake. Baina desoreka guztiekin gertatzen den bezala, ez dago kausa bakarra pertsona batek bigorexia duen ala ez zehazten duena, baizik eta zenbait faktoreen konbinazioa, esaterako: ingurugiroaren egoera eta iraganean izandako erlazioak.
Tratamendua eta prebentzioa
Adonis-en konplexua duen gaixo batek tratamendua jasotzea onartzen badu, tratamendu hori diziplina anitzekoa izango da, desoreka psikiatriko gehienen kasuan bezala. Medikamentu ansiolitikoen eta depresioaren aurkako medikamentuen erabilpena, clomipramina adibidez, baliagarria izan daiteke, tratamenduaren hasierako etapetan batez ere. Terapia psikologikoa mesedegarria da ere, bai kognitiboa baita taldeko terapia. Era berean, nutrizionista baten laguntza beharrezkoa da, elikadurari buruz hezitzeko eta jarduera fisikoarekin izandako erlazioa aztertzeko. Oso garrantzitsua da familiakideen eta lagunen laguntza eta sostengua izatea.
Prebentzioari dagokionez, dismorfia muskularra saihesteko oinarrizko jarraibideak eta gomendioak hauek dira :
Nahiz eta nerbio-igorleetan dauden hainbat hormonen desoreka gertatzen dela frogatu den, bigorexia eratzea sortzen dituzten faktoreak kulturalak, sozialak eta heziketa-faktoreak dira. Horregatik tratamendua portaera aldatzera bideratu behar da, haien gorputzari dagokion perspektiba aldatzeko. Ingurumen afektiboak funtzio oso garrantzi handia du sendatze prozesuan, jasotzen duten laguntza eragin positiboa duelako jarduera fisikoaren murrizketa ematen denean (gehiegizko jardueratik zentzuzko ariketa fisikora). Ezinbestekoa da ere entrenamenduak sorrarazten duen antsietatea murriztea baita gogoberotasuna ere, horrela kaltegarri ez diren jardueretan interesa izatea lortzen delako.
Saint-Rome
Saint-Rome Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Rome udalerrian erroldatutako biztanleak 60 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 29 etxebizitza zeuden, 27 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 29etxeak ziren. 27 etxebizitza nagusietatik 14 bere jabearen bizilekua ziren eta 14 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek hiru gela zituen, 14 etxek lau zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 13 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 40 ziren, horien artean 33 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 33 pertsona aktiboetatik 28 lanean zeuden (15 gizon eta 13 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 7 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Crespian
Crespian Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Crespian udalerrian erroldatutako biztanleak 289 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 138 etxebizitza zeuden, 113 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 128 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 113 etxebizitza nagusietatik 83 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 97 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 48 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Marles-sur-Canche
Marles-sur-Canche Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Crespian
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Marles-sur-Canche
Biztanleria
2007an Marles-sur-Canche udalerrian erroldatutako biztanleak 296 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Crespian
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 190 ziren, horien artean 130 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 130 pertsona aktiboetatik 120 lanean zeuden (68 gizon eta 52 emakume) eta 10 langabezian zeuden (6 gizon eta 4 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Marles-sur-Canche
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Crespian
Diru sarrerak
2009an Crespian udalerrian 116 unitate fiskal zeuden, 296 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.412,5 euro zen.
Marles-sur-Canche
Etxebizitza
2007an 150 etxebizitza zeuden, 115 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 137etxeak ziren. 115 etxebizitza nagusietatik 93 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 68 etxek bost zituzten. 85 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 62 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Crespian
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Marles-sur-Canche
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Crespian
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 2 argiketariak.
Marles-sur-Canche
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 194 ziren, horien artean 136 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 136 pertsona aktiboetatik 119 lanean zeuden (68 gizon eta 51 emakume) eta 18 langabezian zeuden (9 gizon eta 9 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Crespian
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Marles-sur-Canche
Diru sarrerak
2009an Marles-sur-Canche udalerrian 119 unitate fiskal zeuden, 285 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.929 euro zen.
Crespian
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Crespian udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 91 hektarea erabiltzen.
Marles-sur-Canche
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Crespian
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marles-sur-Canche
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Marles-sur-Canche udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 207 hektarea erabiltzen.
Galanperna lilazeo
Galanperna lilazeoa (Lepiota lilacea) Agaricaceae familiako onddo espezie bat da. Amanita phalloides delakoak sortzen duen antzeko intoxikazioa, urdailean, giltzurrunetan, gibelean, buruko mina, beherakoak, gibel transplantea behar duen paralisia ere bai.
Deskribapena
Kapela: 2 eta 3,5 cm bitarteko diametrokoa. Ganbil-kanpai itxurakoa eta laua. Lehenik lila-purpura kolorekoa, ondoren fuliginosoa edo gris-arre koloreko ezkatatxoz banatzen da.
Orriak: Eskotatuak, zabal samar, trinkoak, sabeldunak, orritxoekin. Zuriak, ertz flokosoarekin.
Orri eskotatuak: Oinera Iritsi baino lehentxeago eskote txiki bat duten orriak.
Hanka: 2 eta 4 cm bitarteko garaierakoa eta 0,2 eta 0,3 cm bitarteko lodierakoa. Lila kolorekoa edo gorri-ardo kolorekoa, batez ere oinarrian. Mintzezko eraztuna, lepokoaren formakoa, tentea, zuria eraztunetik gora eta bioleta-fuligonoso kolorekoa behera.
Haragia: Zuria, lila koloreko islekin.
Etimologia: Lepiota hitza grezierazko "lepis" "lepistós" hitzetatik eta "oús" eta "otós ear" hitzetatik dator, kapela esan nahi duena. Ezkatadun kapela duen onddoa. Lilacea hitza berriz latinetik dator, lila, esan nahi duen "lilaceus" hitzetik. Bere kolore lilagatik
Toxikotasuna
Oso toxikoa.
Nahasketa arriskua
Lepiota cristata delakoarekin, honen eraztunak ez du alde ilunik, neurri txikiagokoa da eta ez du kanpai itxurako kapelarik.
Banaketa eremua
Europa, Amerika.
Rupicola rupicola
Rupicola rupicola Rupicola generoko animalia da. Hegaztien barruko Cotingidae familian sailkatua dago.
Sixta Barrenetxea
Sixta Barenetxea Gandasegi (1893eko irailaren 1a- 1976ko maiatzaren 6a) Galdakaoko Bengoetxe auzo-eskolako irakaslea izan zen 1920-1964 urte bitartean.
Bizitza
Sixta Barrenetxea Gandasegi Galdakaoko "Ospitaleko Etxea" delakoan jaio zan 1893ko irailaren 1ean. Aita Gregorio Barrenetxea Gallano zen eta ama Maria Concepcion Gandasegi Gorrotxategi. Zortzi neba-arreben bosgarrena zen.
Remigio Gandasegi Gorrotxategi, Valladolid-en apezpikua zena, bere osaba zen. Ikasketak Zaragozan egin zituen, "Hermanas de la Caridad" ikastetxean, eta 15 urterekin bere etxean klase partikularrak ematen hasi zen. 1920 urtean Bizkaiko Diputazioak Bengoetxeko auzo-eskolarako deitu zituen irakasle oposaketetara aurkeztu zen Maria Gorriñorekin batera exequo lehenengo postua atereaz; Orduantxe hasi zen lanean eskola horretan,1964 urtean bertan jubilatu arte.
Maisu batekin ezkondu zen 1930an, Gandasegiko eskoletan irakasle zebilen Gregorio Perez Basconesekin, hain zuzen ere.
Mugaburu izeneko etxera joan zen bizitzen eta alaba bikiak izan zituzten: Maria Victoria (13 hilabeteekin zendu zena), eta Maria Asuncion.
Lanari utzi eta Bilbora bizitzen joan zen 1964an.
1976ko maiatzaren 6an zendu zen.
Galdakoztar ezaguna
Bere bizitza pertsonala eraikitzeko, 1928an topatzen dugu lehenengo erreferentzia Galdakaoko Historiaren Sitesean: Galdakoztarren bidaiak azaltzen dituen atal batean Errioxatik etorri zela adierazten du informazioak: Calahorratik bueltatu dira Sixta Barrenechea eta Julita Zubiaur andreñoak. Ez zen arraroa Calahorra tik etortzea, bere neba Pedro hango katedraleko kalonjea baitzen.
Familia oneko alaba zela ere esan daiteke: bere senideak ugari bezain ezagunak baitziren Galdakaon, herriaren historia biltzen duen sitesean agertzen denez. Bere aita Gregorio de Barrenetxea hil zenean, elkarretaratze publiko handi bat egon zen, jendetza handia elkartu zelako kanposanturaino laguntzeko. Honela deskribatu zuten hileta orduko egunkarietan: "Bere semea Pedro de Barrenetxea, Calahorrako katedralean kalonjea zenak zuzendu zuen komitiba; Julián de Larrinaga eta Clemente de Itza presbiteroak; bere semeak, Restituto, Amadeo, Remigio y Marcelo. Eta irakasle bezala bere alaba Sixta Barrenetxea dagoen Bengoetxeko eskoletatik, neskato talde bat ere etorri zen".
Lau urte beranduago bere lanaren berri aurkitzen dugu Sites berean: "Ikasturtea hasten da Bengoetxeko auzo-eskolan: bere irakasleak Sixta Barrenetxea eta Maria de Learreta eta Benita de Arregi andereñoak dira". Urte bete beranduago Galdakaoko Gizartearen atalean aipamen berri bat topatzen dugu: Galdakaoko profesionalen zerrenda egiterakoan Sixta azaltzen da berriz ere irakasle bezala: "Maistrak, Pia Ursuaga, Anastasia Quincoces, Paula Jausoro, Sixta Barrenechea, Asunción Gorriño, Emilia J. Mozo, María Legarreta, Bonifacia Pérez, María Luisa Mugica, Jesusa Abrisqueta e Ignacia Eguia".
Sixtaren oroimenez
Urteak pasatu behar izan ziren bere irakasle-lana publikoki eskertzeko, Galdakaoko kale bati izena jartzeko eta Bengoetxeko eskolari ere bere izena emateko. Gaur egun Bengoetxeko Institutua dena, Sixta Barrenetxea kalearen 13 zenbakian dagoena hain zuzen ere, lehen hezkuntzako ikastetxe publikoa zenean, Sixta Barrenetxea Auzo Eskola izena zuen.
Telmatobius colanensis
Telmatobius colanensis Telmatobius generoko animalia da. Anfibioen barruko Telmatobiidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Ermitau (karramarroa)
Ermitauak krustazeo dekapodoak dira, Paguroidea goi-familia osatzen dutenak eta soinberen maskor hustuetan bizi direnak beraien exoeskeleto hauskorrak babesteko.
Sei familia ditu bere barnean, 1100 espezietan eta 120 generotan sailkaturik.
Lupșanu
Lupșanu Errumaniako udalerri bat da, Călărași konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Romain Rolland
Romain Rolland (Clamecy, Frantzia, 1866ko urtarrilaren 29a - Vézelay, Frantzia, 1944ko abenduaren 30a) frantsesezko idazlea izan zen.
Biografia
Historiako ikasketak egin ondoren, Erromara joan zen, eta Frantziara itzuli zenean, Letretako ikasketak egin zituen. Antzerkirako drama historikoak eta filosofikoak idazten hasi zen: Aërt (1897), Les loups (1897, Otsoak), Le triomphe de la raison (1899, Arrazoiaren garaipena), Danton (1901), Le quatorze-juillet (1902, Uztailaren hamalaua) eta La Montespan (1904).
Artista handiak miresten zituen, bestalde, eta haien biografiak ere idatzi zituen: Beethoven (1903), Michelangelo (1907), Haendel (1910) eta Tolstoi (1911).
Geroztik, Aux peuples assassinés (1917, Hil dituzten herriei) eta Les précurseurs (1923, Aitzindariak) idatzi zituen. 1920an argitaratu zuen bere eleberririk onenetako bat (Colas Breugnon); 1922an Europe aldizkaria sortu zuen. Indiako pentsalariei buruzko lanak ere idatzi zituen: Mahatma Gandhi (1923) eta Ramakrisnaren bizitza (1929). Sobietarren alde agertu zen, eta gerraren aurka zeuden alderdi guztien nazioarteko kongresuaren buru izan zen, Amsterdamen. 1928 eta 1945 bitartean Beethoven: sortzeko garai onak saiakeraren zazpi liburukiak argitaratu ziren, eta 1939an Robespierre drama kaleratu zuen. Le voyage intérieur (1943, Barne-bidaia) eta Charles Péguy (Péguy frantses idazlearen biografia) izan ziren Rollanden azken lanak.
Psychrolutes inermis
Psychrolutes inermis Psychrolutes generoko animalia da. Arrainen barruko Psychrolutidae familian sailkatzen da.
Klinoklasa
Klinoklasa fosfato motako minerala da.
Ezaugarriak
Klinoklasa fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 - 3 da.
Chendol keelini
Chendol keelini Chendol generoko animalia da. Arrainen barruko Chaudhuriidae familian sailkatzen da.
Dactylopsila tatei
Dactylopsila tatei Dactylopsila generoko animalia da. Martsupialen barruko Diprotodontia ordeneko animalia da. Petauridae familian sailkatuta dago.
Neuvy-le-Roi
Neuvy-le-Roi Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 540 etxebizitza zeuden, 463 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 478 etxeak ziren eta 62 apartamentuak ziren. 463 etxebizitza nagusietatik 317 bere jabearen bizilekua ziren, 137 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 46 etxek bi zituzten, 77 etxek hiru zituzten, 154 etxek lau zituzten eta 184 etxek bost zituzten. 300 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 220 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 207 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 713 ziren, horien artean 556 aktiboak ziren eta 157 inaktiboak ziren. 556 pertsona aktiboetatik 518 lanean zeuden (295 gizon eta 223 emakume) eta 38 langabezian zeuden (10 gizon eta 28 emakume). 157 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 72 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Neuvy-le-Roi udalerrian 458 unitate fiskal zeuden, 1.177,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.821 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 55 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 11 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
NGC 6819
NGC 6819 izar kumulu bat da, Cygnus konstelazioan. Caroline Lucretia Herschelek aurkitu zuen n.
Oberhain
Oberhain Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Neuvy-le-Roi
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Neuvy-le-Roi udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.774 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Neuvy-le-Roi udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 266 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rudolf Diesel
Rudolf Christian Karl Diesel (Paris, 1858ko martxoaren 18a - Mantxako Kanala, 1913ko irailaren 29a) ingeniari alemaniarra zen, bere izena daraman errendimendu handiko barne-errekuntzako motorraren sortzailea. Garraioari aplika dakiokeen motorra da eta Parisko ferian aurkeztu zen lehen aldiz: olio minerala errekuntzarako erabiltzen zuen lehena zen eta geroago barne errekuntzako motor izendatu zen. Azkenean, bere asmatzailearen izena hartu zuen.
Pariserako itzulera
Parisera itzuli zen bere maisuaren hozkailuen enpresaren ordezkari gisan. 1893 eta 1897, artean MANen eraiki zuen landare-olioa erretzen zuen munduko lehenengo motorra. Ingeniari Mekanikoen Institutuak Merituaren Ordena eman zion, bere inkerketengatik eta kakahuete-olioa erabiltzen zuten motorren garapenengatik. Motor horiek geroxeago petroleoa erabiltzen hasi ziren, merkeagoa zelako.
Gizarte-filosofo gisan ikusten zuen bere burua, nahiz eta bere liburuaren 200 kopia soilik saldu zituen.
Heriotza
Ustez, 1913ko 29tik 30erako gauean hil zen itota, Antwerpendik (Belgika) Inglaterrara zihoan itsasontzitik erori zelako. Handik bi egunera, bere gorpua aurkitu zuen kosta-zaintzaileen ontzi batek. Garai hartan egiten zen moduan, bere jabetzak hartu eta gorpua itsasora bota zuten. Hainbat hipotesi daude haren heriotzaz: bataren arabera, bere burua hil omen zuen, bere egoera txarrarengatik, nahiz eta familiaren esanetan, hilketa izan, ideiak lapurtzeko asmoarekin egina; bestearen arabera, agente alemaniar batzuek hil omen zuten, bere asmakizunak zabal ez zitzan, gudaren hain hurbil egonik, berdin zitzaiolako bere patenteak edonori (besteak beste, Frantziari zein Erresuma Batuari) saltzea.
Argamasilla de Calatrava
Argamasilla de Calatrava Ciudad Realgo udalerria da, Campo de Calatrava eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 5.772 biztanle zituen.
Jorge Ordóñez
Jorge Ordóñez García (Getxo, Bizkaia ) bizkaitar futbolari ohia da. Erdiko atzelari moduan aritzen zen.
Ibilbidea
''2015eko Maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
Rupicola peruvianus
Rupicola peruvianus Rupicola generoko animalia da. Hegaztien barruko Cotingidae familian sailkatua dago.
Vasilați
Vasilați Errumaniako udalerri bat da, Călărași konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
The Irish Washerwoman
The Irish Washerwoman (euskaraz Irlandar emakume garbitzailea) Irlandako giga herrikoi eta ezagun bat da. Ohikoena biolinarekin jotzea da, halere gaita eta banjo musika tresnekin ere jo ohi da.
Hitzak
When I was at home I was merry and frisky, My dad kept a pig and my mother sold whisky, My uncle was rich, but never would by aisey Till I was enlisted by Corporal Casey. Och! rub a dub, row de dow, Corporal Casey, My dear little Shelah, I thought would run crazy, When I trudged away with tough Corporal Casey.
We went into battle, I took the blows fairly That fell on my pate, but they bothered me rarely, And who should the first be that dropped, why, and please ye, It was my good friend, honest Corporal Casey. Och! rub a dub, row de dow, Corporal Casey! Thinks I you are quiet, and I shall be aisey, So eight years I fought without Corporal Casey.
Kemiko eliza
Kemiko eliza (Kemin kirkko) Lappiko Kemi hirian dagoen eliza protestante nagusia da. Kemi-Tornioko parrokiaren burua den tenplu hau, Sauvosaari auzoaren bihotzean dago, Botniako badiatik 300 metrora, eta hiriko eraikin ikusgarriena da. 1903ko martxoaren 8an Ouluko diozesiko gotzaina zen Juho Koskimiesek bedeinkatu zuen eta ordutik, eskualde osoko erlijio-eraikin handiena da. Josef Stenbäck arkitekto ospetsuak diseinatu zuen eta Eskandinavian tradizio handia duen arkitektura neogotikoaren eta nazional erromantikoaren arteko nahasketa dotorea izateagatik, Lappi osoko eliza bereziena da. Azpieskualdeko eta hiriko historia eta kulturak garrantzia handia dute eraikinaren egituran, baina nabarmentzeko ezaugarri nagusia itsasoaren eragina da; besteak beste, tenplua bera itsasoari begira dago. Guztira, 1.200 fededunentzako eserlekua dauka elizak eta objektu baliotsuenak tamaina handiko botozko itsasontzi zuria eta Kangasalako Organo Fabrikan 1935an eginiko organoa dira. Eraikinaren hegoaldean, azkenik, hiriko hilerria eta gerra oroitarriak daude.
Beste moduko ekitaldi batzuez gain, guztira, lau meza eskaintzen ditu astean Markku Korpela bikarioak, hiru igandetan eta bakarra larunbatetan.
Historia
Kemiko elizbarrutiaren ibilbidea luzea da; lehenbiziko aipamena XIV. mendekoa da eta bertan, elizaren lurrak Kemijokiren itsasadarretik Rovaniemira, eta bertatik Haukipudas herriraino iristen zirela esaten da. Elizbarruti honen erdiunea gaur egun udalerri beregaina den Keminmaako elizan zegoen, zehazki, gaur egun zutik dirauen eskualdeko eliza zaharrenean. Kemi hirian bertan eraiki zen aurreneko eliza, bestalde, Stenbäcken hau izan zen, ia zazpi mende beranduago. Kemik 1869. urtean hiri-titulua eskuratu zuenean, eliza berri bat eraikitzeko proiektua abian jarri zuen Udalak, dena den, egitasmo hau ez zen beranduagora arte gauzatuko. Azkenean, Keminmaako eliza txikia zelako aitzakiari esker, tenplu berri hau eraikitzen hasi ziren 1900. urtean. Lanak 1902an bukatu ziren, baina ez zen urtebete beranduagora arte irekiko, Ouluko diozesiko Juho Koskimies gotzainak bedeinkatu eta Lappi osoko eliza protestante handiena bihurtu zuen arte 1903ko martxoaren 8an.
Deskribapena
Elizaren diseinatzailea Josef Stenbäck finlandiar arkitekto ospetsua da, arkitektura neogotikoaren eta nazional erromantikoaren arteko nahasketa arrakastatsua sortzeagatik ezaguna. Stenbäckek eliza ugari eraiki zituen bere lan ibilbide oparoan eta Kemikoa, aurrenetako bat izan zen. Artistaren lana ezagutzen duen edonork, tenpluaren egiletasuna aise aitortuko luke, egiturak eta barne-diseinuak arkitektoaren berezko arrastoa dutelako. Bestalde, Lars Sonck arkitekto kälviärraren eragina ere onartu beharra dago, honek eraikitako tenplu askoren eta Kemiko elizaren artean antzekotasun handia baitago; besteak beste, azpimarratzekoa da Tampereko katedralaren eta Joensuuko, Pyhärantako, Räisäläko eta Nilsiäko elizen eta Kemikoaren arteko parekotasuna. Azkenik esan, hiriaren historiak eta kulturak ere pisu handia dutela obran eta itsasoaren presentzia, zehazki, nabarmena dela bazter guztitan.
Izokin-koloreko tenpluak lau tarteko nabe luzea du eta mendebaldera begira dago, itsasora. Sarrera nagusia, beraz, ekialdean dago, arrosa leihoaren azpian; egitura angeluzuzen batek eta 37 metroko dorre batek osatzen duten absidea, aldiz, mendebaldean dago. Ezkila-dorrea, eraikinaren simetria nahita apurtzen duena, Kemiko eraikin garaiena da Udaletxea ondoren eta horma bakoitzean dauden lau ordulari zuriak eta puntan amaitutako akabera metalikodun teilatua —zinkezko zutikako tolesdurakoa— hiriko edozein zokotik ikus daitezke. Sarrera nagusiarekin batera, guztira, bost sarbide ditu elizak: bi ate nagusiaren alboetan daude eta gainontzeko biak, berriz, absidean; hauek denak, elizaren bereizgarrietako bat diren biribildun izkinetan daude. Hain zuzen, aurrealdean ikus daitekeen elementuen hirukoiztasuna oso nabarmena da Stenbäck arkitektoaren lanetan. Sarrerakoaz gain, egitura hirukoitza ere leihoetan eta dorretxoetan antzeman daiteke. Izan ere, Eskandinaviako eraikuntza tradizioan, eta bereziki erlijio-eraikinetan, hiru elementuen agerpena oso ohikoa da eta erdian dagoen osagaia nabarmentzeko erabili izan ohi da, ate nagusia edo leiho handiena kasu. Ate- eta leiho-buruei dagokienez ere, iparraldeko herrialdeetan ohikoa den erdi puntuko arku bitxia da nagusi, ezkilategiko leiho-buruetan izan ezik, hauek puntu osoko arku zorrotzak baitira. Aipatutako biribildun izkinak kenduta, gainerako izkinetan, kanpandorrean ezik, hormabular adierazgarriak daude, estalkiaren bulkada horizontalak lurrera igortzen laguntzeaz gain, fatxadak apaintzen dituztenak.
Oso bitxia den beste ezaugarri bat aldarearen kokapena da; izan ere, zurezko aldarea eta Jesukristo gurutziltzatuaren irudia leihate baten azpian daude. Honi, gainontzeko leihoei eta horma zuriei esker, tenpluak argitasun handia du eta barruko girgileria guztiak bere dotoretasun osoan ikus daitezke. Hain zuzen ere, elizaren objektu baliotsuenak tamaina handiko botozko itsasontzi zuria eta Kangasalako Organo Fabrikan 1935an eginiko organoa dira. Zutabeen arteko espazioa ertz gangek betetzen dute eta zurezko pulpituari nagusitasuna ematen diote. Erretaula edo oholtzak Lauri Ahlgrénen eta Erkki Koponenen lanak dira eta 1986ean eginiko Pyhä Kolminaisuus eta 1953ko Ylösnousemus obrek osatzen dute.
Eraikin protestante honen hegoaldean hiriko hilerria eta gerra-oroitarriak daude; hauen artean, Evert Porila artistak 1924ean sortutako soldaduen eszena (Gerra Zibilean hildako Armada Zuriko soldaduen omenez) eta Bigarren Mundu Gerra ondoren eraiki zen Heroiaren estatua (finlandieraz, Sankaripatsas). Hiru elementu horiek —eliza, hilerria eta gerra-oroitarriak—, zuhaitzez hornitutako berdegunearekin batera, Kemiko etxe-uharte oso bat betetzen dute.
Booneville (Mississippi)
Booneville Mississippiko hiri bat da. Prentiss konderrian kokatua dago. 2010ean 8,743 biztanle zituen, 66.7 kilometro koadrotan banatuta.
Villefranche-sur-Saône
Villefranche-sur-Saône Frantziako udalerria da, Rodano departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2007an 33.840 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villefranche-sur-Saône udalerrian erroldatutako biztanleak 33.840 ziren. Familiak 15.033 ziren, horien artean 6.510 pertsona bakarrekoak ziren (2.590 bakarrik bizi ziren gizonak eta 3.920 bakarrik bizi ziren emakumeak), 3.382 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 3.565 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 1.576 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 16.783 etxebizitza zeuden, 15.327 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 145 bigarren erresidentzia ziren eta 1.311 hutsik zeuden. 2.676 etxeak ziren eta 14.050 apartamentuak ziren. 15.327 etxebizitza nagusietatik 4.438 bere jabearen bizilekua ziren, 10.641 alokairuan okupaturik zeuden eta 248 doan lagata zeuden; 748 etxek gela bat zuten, 2.785 etxek bi zituzten, 5.069 etxek hiru zituzten, 4.279 etxek lau zituzten eta 2.446 etxek bost zituzten. 7.453 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8.765 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.966 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 21.760 ziren, horien artean 15.286 aktiboak ziren eta 6.474 inaktiboak ziren. 15.286 pertsona aktiboetatik 13.011 lanean zeuden (6.894 gizon eta 6.117 emakume) eta 2.274 langabezian zeuden (1.061 gizon eta 1.213 emakume). 6.474 pertsona inaktiboetatik 1.262 erretiraturik zeuden, 1.814 ikasten zeuden eta 3.398 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villefranche-sur-Saône udalerrian 15.606 unitate fiskal zeuden, 33.952 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.082 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2.530 komertzioetatik, 30 erauzte enpresak ziren, 51 janari enpresak ziren, 17 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 114 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 197 eraikuntza enpresak ziren, 778 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 71 garraio enpresak ziren, 174 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 40 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 137 finantziazio enpresak ziren, 131 higiezinen enpresak ziren, 301 zerbitzu enpresak ziren, 303 administrazio publikoko enpresak ziren eta 181 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 524 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 2 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoak, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 4 posta bulegoak, 20 banku bulegoak, 4 funerariak, 56 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 5 ibilgailuen alokairu bulegoak, 9 autoeskolak, 19 igeltseroak, 45 margolariak, 22 zurginak, 36 iturginak, 26 argiketariak, 10 eraikuntza enpresak, 60 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 6 aldi baterako lan enpresak, 112 jatetxeak, 45 higiezinen agentziak, 12 tintoreriak eta 20 apaindegiak.
2009an zeuden 352 establezimendu komertzialetatik, 2 hipermerkatuak, 5 supermerkatuak, 5 brikolaje denda handika, 4 120 m2 baino gehiagoko dendak, 12 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 34 okindegiak, 18 harategiak, 3 kongelatu-dendak, 1 arraindegi zen, 15 liburu dendak, 108 arropa dendak, 19 etxerako tresna dendak, 24 zapata-dendak, 11 elektrotresna dendak, 25 altzari dendak, 18 kirol-dendak, 3 lur eta paretak apaintzeko dendak, 11 drogeria, 8 lurrin-dendak, 10 bitxi-dendak eta 16 lore-dendak ziren.
2000. urtean Villefranche-sur-Saône udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 77 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu luzeetarako ospitale 1, 3 osasun-zentro, 12 botika eta 4 anbulantzia zegoen.
2009an 8 haur-eskola eta 15 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Villefranche-sur-Saône udalerrian 4 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 4 hezkuntza orokorreko lizeo eta 2 lizeo teknologiko.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 2.321 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 3.401 eta lizeo teknologikoetan 440.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1917ko Espainiako greba orokorra
Kontextu internazionala eta 1917ko espainiar krisia
1917 ko espainiar krisia egoera kritiko internazionalarekin batera gertatu zen. Hala ere, historiografiak ez du "krisi" hitza erabiltzen periodo honetaz hitz egiteko. Gogoratu behar da, Espainiak neutral jokatu zuela Lehen Mundu Gerran zehar.
1917ko Espainiako krisiak udan gertatu ziren gertaerei egiten die erreferentzia, Eduardo Datoren gobernua arriskuan jarri zutenak: Defentsa Juntak protagonizatutako mugimendu militarra, Bartzelonan ospatu zen Parlamentarioen Asanbleak ezarritako eta Lliga Regionalista k konbokatutako mugimendu politikoa eta greba orokor iraultzailearekin gailendu zen mugimendu soziala.
Leflore konderria (Mississippi)
Leflore konderria (Leflore County) Mississippiko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Greenwood da. 2010eko zentsuaren arabera 32,317 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
1917ko Espainiako greba orokorra
UGT eta CNTren arteko gerturatzea: 1916ko abenduko greba orokorra eta manifestua 1917ko martxoan
CNT ak greba bat egiteko aukera defendatzen zuen Lehen Mundu Gerraren ondorioz langile klasea pairatzen ari zen bizi-baldintzen okertzeari frente egiteko.
Leflore konderria (Mississippi)
Geografia
Leflore konderriak 157,052 kilometro koadro ditu. Horietatik 3,585 ura dira. Beste 153,467 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 20,58 da.
1917ko Espainiako greba orokorra
UGT eta CNTren arteko gerturatzea: 1916ko abenduko greba orokorra eta manifestua 1917ko martxoan
Antzeko prozesu bat jasan zuen UGT k, greba orokorraren aldeko erresoluzio bat sinatu zuen, hasiera batean egun bateko iraupena zuena. Horrela hasi ziren CNT eta beraien arteko harremanak. Ondorio gisa "Zaragozako Paktua" sinatu zuten 1916 ko uztailaren 17an. Baina Romanones kondearen gobernuak sinatu zuten pertsonak atxilotzeko agindu zuen. Azkenean, azaroaren 26an, CNT eta UGTk 24 orduko greba orokorra deitu zuten abenduaren 18an.
Leflore konderria (Mississippi)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 32,317 pertsonetatik 8,673 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 743 dira. 23,246 beltzak edo afroamerikarrak. 39 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 183 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 11 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 163 pertsonek kokatzen zuten.
1917ko Espainiako greba orokorra
UGT eta CNTren arteko gerturatzea: 1916ko abenduko greba orokorra eta manifestua 1917ko martxoan
Grebak arrakasta izugarria izan zuen, izan ere, erdi-klasearen babesa ere izan zuten. Arrakastaren ondoren eta gobernuaren erantzun ia nuloaren aurrean, bi erakundeek greba zehaztugabea egiteko akordioa egin zuten, 1917 ko martxoaren 27ko manifestu batean publiko egin zutena. Gobernu liberalaren erantzuna, manifestuaren sinatzaileak kartzelan sartzeko mehatxua izan zen, aste batean kartzelatu zituztenak.
Gauzak horrela, greba orokor berria, aldi honetan zehaztugabea, ezaugarri iraultzailekoa izango zen; bere helburua orain transformazio sakonago bat baitzen. Karaktere iraultzaile honek, sozialistak alderdi errepublikanoen babesa bilatzera bultzatu zituen. Orduan izan zen CNTa mesfidatzen hasi zen unea, alderdi politiko burgesekin kontaktua hasi baitzen.
Greba iraultzailea
Romanonesko kondeak langile-mugimenduaren eskaera zen bizigaien merkatzea hitzartu zuen. Hala ere, Eduardo Datok boterera igo zenean ez zuen bere burua hitzarmen hau betetzera behartuta ikusi.
1917ko martxoan UGT (sozialista) eta CNT (anarkista) sindikatuak elkartu egin ziren greba orokor baterako deialdia antolatzeko. Grebaren deialdia UGTko Daniel Anguianok eta Francisco Largo Caballerok, eta PSOEko Julián Besteiro eta Andrés Saboritek egin zuten, sistemaren aldaketa eskatzen zuen adierazpen luze batekin eta greba mugagabea izango zela zioena. Hasiera batean greba “iraultzailea” bezala zehaztu bazen ere, geroago “baketsua” izango zela adierazi zen.
Greba abuztuaren 9an Valentzian trenbideetako eta tranbietako langileek hasi zuten, eta herrialdean zehar hedatuz joan zen 13ra arte. Greba zela eta Espainiako industrialde, hirialde eta meatze-alde garrantzitsuenak geldituak geratu ziren, landa eremuetan eragina txikiagoa izanez.
Greba menderatzea zaila izan zen, baina lortu egin zen armadaren laguntzarekin, grebalariekin oso bortitza izan zelarik. Errepresioak 71 hildako, 200 zauritu baino gehiago eta bi mila atxilotu inguru eragin zituen. Greba langileentzat porrota suposatu zuen, ezin izan baitzuten sistema politikoa aldatu.
Greba Euskal Herrian
Grebak jarraipen handia izan zuen Bilbon eta gainontzeko industria-eskualdeetan (non UGTren gune nagusienetariko bat zegoen), baina armadak bortizki erreprimitu zuen hainbat hildako eraginez. Bilbon izandako istiluengatik 14 pertsona hil ziren. Horietatik 5 Bartzelonatik zetorren posta-trena errailetatik irten zutenean. Gipuzkoan ere istilu bortitzak ere izan ziren.
Bilboko Artiach enpresan, bost paketatzailek —guztiak emakumezkoak— abiatu zuten, soldata txikiengatik eta nagusiak emandako tratu txarrengatik protestan. Aurki jaso zuten lankide gehiagoren babesa, eta zuzendaritzak lantegia itxi behar izan zuen grebak iraun artean. Azkenean, greba hasi zuten neskak kaleratu zituzten. Nolanahi ere, protestak izan zuen eraginik inguruan: Bilboko bi zopa enpresak bat-batean soldatak igo zizkieten euren beharginei.
Ondorioak
Krisitik irtetzea errazteko, erregek Eduardo Dato kontserbadorea Manuel Garcia Prieto liberalagatik ordezkatu zuen.
Fioniako herrixka
Alemaniarren okupazioa zen bitartean 1942an eraturiko proiektua izan zen eta 1946ko apirilaren 1ean ireki zituen ateak. Inaugurazio egunean Kristian X.a erregea etorri zen.
Eraikin aipagarriena 1832ko Maderup Mølle errota zaharra da.
1917ko Espainiako greba orokorra
Ondorioak
Greba Komiteko kidek gerra kontseilu batera deituak izan ziren, sedizio delitua leporatzen zitzaien eta errudunak zirela erabaki zen, 1917 ko irailaren 29an betiko kartzela-zigorra ezarri zitzaien. Horrela, Largo Caballero, Saborit, Besteiro eta Anguiano kartzelan sartu zituzten. Honen ondoren, solidaritate kanpaina bat hasi zen, baina ez zuen hobekuntzarik lortu PSOE k beraien 1918ko hauteskunde zerrendan sartu zituzten arte (4ak aukeratuak izan ziren, Pablo Iglesias eta Indalecio Prietorekin batera). Gobernua amnistia ematera behartua izan zen 1918ko maiatzaren 8an.
Neuilly-Saint-Front
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 2.128 ziren. Familiak 792 ziren, horien artean 208 pertsona bakarrekoak ziren (76 bakarrik bizi ziren gizonak eta 132 bakarrik bizi ziren emakumeak), 228 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 268 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 88 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 921 etxebizitza zeuden, 819 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 36 bigarren erresidentzia ziren eta 66 hutsik zeuden. 742 etxeak ziren eta 175 apartamentuak ziren. 819 etxebizitza nagusietatik 524 bere jabearen bizilekua ziren, 277 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 84 etxek bi zituzten, 151 etxek hiru zituzten, 223 etxek lau zituzten eta 352 etxek bost zituzten. 476 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 383 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 285 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Neuilly-Saint-Front udalerrian 847 unitate fiskal zeuden, 2.166 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.233 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 98 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 6 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 35 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 funeraria, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 4 igeltseroak, 2 margolariak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 4 eraikuntza enpresak, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 4 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Neuilly-Saint-Front udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.552 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Neuilly-Saint-Front udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 446 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Teodolito
Teodolitoa neurgailu mekaniko-optiko unibertsala da, angelu bertikalak eta, batez ere, horizontalak neurtzeko balio duena, prezisio oso handiarekin. Beste tresna laguntzaile batzuekin lagunduta distantziak eta desnibelak neur ditzake.
Ezaugarriak eta erabilerak
Eramangarria eta eskuzkoa da, topografiarako eta ingenieritzarako erabiltzen da, triangulazioetan batez ere. Mira baten laguntzaz eta takimetriaren bidez distantziak neur ditzake. Tresneria modernoago eta sofistikatuago bat teodolito elektronikoa da, estazio total bezala ezagunagoa dena.
Oinarrian, gaur egungo teodolitoa tripode baten gainean montatutako teleskopio bat da, bi biribilekin graduatua, bat bertikala eta bestea horizontala. Hauekin angeluak neurtzen dira lenteen laguntzaz.
Kontuan izan behar diren ezaugarri garantzitsuenak hauek dira: xehetasun-maila, objektiboko lentearen handitzen zenbakia eta ia konpentsadore elektronikoa duen ala ez.
Sailkapena
Teodolito errepikagailuak, errepikatzaileak eta iparrorratz-teodolitoa.
Teodolito errepikagauiluak
Huek eraiki dira linboko angelu horizontal berdinaren bata bestearen ondorengo neurrien bilketarako. Horrela metatutako angelua zatitu ahal izateko eta neurketa kopurua ere.
Teodolito errepikatzaileak
Direkzionalak ere deitzen zaie, teodolito errepikatzaileek linbo finko bat izatearen berezitasuna dute eta alidada bakarrik mugi daiteke.
Iparrorratz-teodolitoak
Izenak dioen bezala, ezaugarri berezi batzuk dituen brujula bat du barneratuta. Hau imantatuta dago zirkulo horizontalaren noranzko berean. 0 tik 180 gradurainoko diametroaren gainean prezisio handiz.
Teodolito elektronikoa
Teodolito optikoaren bertsioa da, elektronika gehitu duena biribil bertikal eta horizontalaren irakurketak egiteko. Hau, angeluak pantaila batean desplegatuz eta apreziazio-akatsak eliminatzen dituenez, sinpleagoa da bere erabileran, eta pieza gutxiago behar izateagatik sinpleagoa da bere eraketan eta kasu batzuetan bere kalibrazioan ere.
Boyle (Mississippi)
Boyle Mississippiko herri bat da. Bolivar konderrian kokatua dago. 2010ean 650 biztanle zituen, 3.6 kilometro koadrotan banatuta.
Xures
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 58 etxebizitza zeuden, 49 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 52 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 49 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 4 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 24 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 82 ziren, horien artean 51 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 51 pertsona aktiboetatik 48 lanean zeuden (26 gizon eta 22 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Parapylochelidae
Parapylochelidae ermitauen familia bat da. 2012an deskribatua, bi genero besterik ez ditu:
Xures
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
Șoldanu
Șoldanu Errumaniako udalerri bat da, Călărași konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Xures
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
2000. urtean Xures udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Arroba de los Montes
Arroba de los Montes Ciudad Realgo udalerria da, Montes de Toledo eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 543 biztanle zituen.