cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Réallon
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Broadus (Montana)
Broadus Montanako herri bat da. Powder River konderrian kokatua dago. 2010ean 468 biztanle zituen, 0.89 kilometro koadrotan banatuta.
Ezpeleta
Ezpeleta Lapurdiko hegoaldeko udalerri bat da, Lapurdi Garaian kokatua. Oso ezagunak ditu herriko piper gorriak.
Ingurune naturala
Udalerritik hainbat erreka igarotzen dira: Latsa erreka (hara isurtzen da Zubizabaleta erreka) eta Urotzeko erreka. Biak Errobira isurtzen dira, beherago, udalerritik kanpo. Antzara errekaren ibaiadarra den Urloko erreka ere Ezpeletako lurretatik igarotzen da. Urdazuri ibaira isurtzen den Larreko errekak ere udalerria zeharkatzen du, bai eta haren ibaiadar diren Farendeiko eta Erdiko errekek ere.
Herria
Giro atsegineko herria da eta, horko Ezpeletako piperren bidez, bizitasuna eramaten dute “ahogozo”ko Frantzia ra.
Herriak bi auzo ditu, eta Kanbora doan errepideak bi auzo horiek banatzen ditu. Goial­dean udaletxea (herriko etxea) dago, Errenazimentu garaiko Jauregia gazteluan. Bailaratxoaren atzeal­dean, San Esteban eliza sendoa altxatzen da. Lapurdiko dorre klasikoa du eta XVII. mendearen hasieran eraiki zuten, baita haren erretaula nagusia ere. Alboetan, berriz, al­de batean, eseritako Ama Birjina dago, Michelangelo ren estilokoa; beste al­dean, Kristo bikain bat. Ribera ren olio-pintura bat dago, Ezpeletako baroiaren dohaintza. Halaber, badira ere bertan Errenazimentuko ur bedeinkatuko ontzi bitxi bat eta kantore barroko bat.
Hilarrien bil­duma oso interesgarria da, baita lau esbastika dituen hilobi‑harria ere bai. Hilerri horretan bertan, absidearen ondoan, Agnès Soureten hilobia dago, historian lehendabiziko aldiz, Frantziako neska ederrena edo "Miss France" hautatua, eta 1902an Ezpeletan sortua.
Historia
Olha izeneko tokian historiaurreko bizilekua dago. Moustier aldiko hezur eta harri landuak atzeman dira bertan.
Ezpeletako piperra
Bertako piper gorri minak oso ezagunak dira eta oso aintzat hartuak sukaldaritzan, saltsak, barrubeteak eta abar prestatzeko.
Urtero urrian izaten da Ezpeletako Biper Gorriaren Eguna, herrira milaka bisitari dakartzana.
Demografia
XIX. mendearen erdialdean 1.700 biztanle baino gehiago izatera iritsi zen Ezpeleta, baina hurrengo hamarkadetan lagunak galtzen hasi zen eta 1960ko hamarkadan behea jo zuen, 1.200 biztanle inguruan. Ondoren hazkunde nabarmena izan zuen udalerriak, eta XXI. mendearen hasieran 2.000 biztanleen maila gainditu zuen.
Jaiak
Uda‑garaian Donibaneko ekimen‑sindikatuak jaial­diak eta ikuskizunak antolatzen ditu. Herriko festak ekainaren 24ean hotsandiz ospatzen dituzte, San Joan Bataiatzailearen egunean. Bezperako sua festen hasiera izan ohi da.
Euskara
Ezpeletan Sara-Ainhoa inguruko euskara mintzatzen da, nafar-lapurtarraren aldaera bat.
Ruy Guerra
Ruy Alexandre Guerra Coelho Pereira (Lourenço Marques, Mozambike, 1931ko abuztuaren 22a) brasildar zinemagile, idazle eta aktorea da.
Garai hartan Portugalgo kolonia zen Mozanbiken jaio zen, baina 1950eko hamarkadaren amaiera aldera Brasila jo zuen, eta hango zinemagintza berriaren ordezkari nagusi bilakatu zen. Aipagarria du Os fuzis (1964), bere lehenengo filmetako bat, non giza ehizaren krudeltasuna plazaratzen duen. Gabriel García Márquezen obra ezagun bat ere eraman zuen zinemara (Erêndira, 1983), eta Chico Buarque abeslari famatuaren inguruko film bat egin zuen gero (Estorvo, 2000). Antzezle gisa ere aritu da inoiz (Werner Herzogen Agirre edo Jainkoaren haserrean, adibidez), eta kantu herrikoiak konposatu izan ditu.
Aipagarriak ditu beste film hauek ere: Ternos caçadores (1969), Os deuses e os mortos (1970), A ópera do malandro (1986), Os amores difíceis (1988), Kuarup (1989), Portugal S.A. (2004), O veneno da madrugada (2004).
DAZN
DAZN ("Dazón" ahoskatua, fonetikoki ingelesezko "The Zone" bezala) streaming zerbitzu bat da, Perform Group-ena. Zerbitzua kirolei eskainita dago, jabetza desberdinetako gertaerak zuzenean eta nahieran transmititzen ditu, baita jatorrizko programazioa ere. 2016ko abuztuan merkaturatu zen lehen aldiz Austrian, Alemanian, Japonian eta Suitzan, eta hurrengo urtean Kanadan. 2018an plataforma Italian estreinatu zen, 2019an Espainian eta ondoren Brasilen eta, 2020ko abenduaren 1etik aurrera, 200 herrialde baino gehiagotan merkaturatu da.
Historia
DAZNk 2016an eskuratu zituen, Perform Groupen bidez, 2016/2017 denboraldiko Erresuma Batuko Premier League-aren transmisio-eskubideak Alemania, Austria eta Suitzarako, lehen Sky Deutschlandek zituenak. Aurretik, Japoniako J-League eskubide esklusiboen paketea 2.000 milioi euro ingururen truke erosi zuen. Datu propioen arabera, DAZNek modu oldarkorrean jardun nahi zuen kirol-legediaren merkatuan alemaniar hizkuntzako eremurako, eta hamar-hamabi urtetan oinarrituta finantzatu zen. Eskubideen publizitatea aurreikusita zegoen, bereziki UEFAko Txapeldunen Liga n, 1 Formula n eta 1. mailako eski ligarako.
Noizbehinka, DAZN aipatzen da medioetan, adibidez, "Kiroleko Netflix" baten antzera. James Rushton DAZNeko CEOak konparazio honi buruz esan zuen ikuspegia "askoz ere konplexuagoa" zela, astean ehunka zuzeneko transmisio erakutsiko zituelako, artxiboko edukia bakarrik erakutsi beharrean. Era berean, proiektua "masak" finantzatu behar du. Gaur egun 8.000 zuzeneko transmisio inguru egiten dira urtero. Kirol eskubideetarako dirua Leonard Blavatnik aberats eta Perform Group-eko jabearengandik etorri zen. Petrolio eta aluminio konpainietan partizipazioak zituen aberatsa zen eta, Forbesen kapitalaren arabera, 20 mila milioi dolar baino gehiago ditu.
Edukiak
Azken aldian gainera, kirol hauen inguruko eduki bereziak igo dituzte. Adibidez, Ingalaterrako ligaren inguruan telesai formatuko saio bat ematen dute "Fever Pitch" izenekoa.
Honekin batera, webgune digitala du eta aktibitatea handia dute sare sozialetan, hala nola, Instagram, Facebook, Twitter eta Youtuben. Medio hauetan, ordainpeko plataforman emititutako irudiak edo bideo motzak izaten dira bereziki. Webgunean berriz aktualitateko berriak ere ikusi ditzakegu.
Gainera, eduki hauez gain, boxeoko ekitaldi famatuenak emititzen dituzte.
Zuzendaritza
DAZNeko zuzendaritza nagusia 7 gizonek osatzen dute (2022). Zuzendari exekutiboa Shay Segev da, presidentea Kevin Mayer, presidenteordea John Gleasure, sortzailea James Rushton, zuzendari estrategikoa John Skipper, finantza zuzendaria Darren Waterman eta operazio zuzendaria Edward Mccarthy.
Espainian zuzendari nagusia Bosco Aranguren da 2022ko martxoaren 1etik. Berarekin batera, Franco Bernabe, asesore estrategikoa eta Stefano Azzi Italiako CEO-a izango ditu goi-zuzendaritzan.
Enpresa
Perform Group kirol-baliabideen enpresa britainiarra da, Access Industriesen jabetzakoa.
Bere intsignia DAZN da, kirol harpidetza bidezko transmisio plataforma globala. Goal futbol atari liderrean ere partaidetza minoritario esanguratsua du, 2020an TPGren Integrated Media Companyk partaidetza nagusia eskuratu ondoren.
Perform Group 2007an sortu zen, Premium TV Limited eta Inform Group enpresen bat egitearen bidez. Jatorriz edukiaren banaketan, harpidetzan, publizitatean eta babesletzan, eta teknologian eta produkzioan parte hartu zuen. 2018an, Perform Groupeko enpresa-unitateak Perform Content gisa banandu ziren, eta, ondoren, Vista Equity Partners enpresari saldu zitzaizkion, eta STATS kirol-datuen enpresa berean bat egin zuten.
Negozio eredua
Gainera, urteko harpidetza kontratatzeko aukera eskaintzen dute 129,99 €-ko ordainketa bakarrarekin (12 hilabete 10eko prezioan).
Hedapena
DAZNek ofizialki 2021.urtean besterik ez ditu eman audientzia datuak. Bertan azpimarratu zuten Espainian bete zuten lehenengo urte hartan, 49 milioi ordu bisualizazio lortu zituztela eta %78a zuzeneko edukietan. Gehitu zuten Moto GP txapelketak %11 ko igoera izan zuela estatuan eta Copa del Rey txapelketan %18koa aurreko urtearekin alderatua. Hala ere DAZN-en fenomenoa ezin da ulertu Formula 1 aipatu gabe. Hain zuzen ere, 2022ko lehen karrerak 686.000 ikusle izan ditu eta errekorra puskatu du, Formula 1 irekian botatzen zenetik.
Hautapen-prozesu
Giza baliabideetan, hautapen-prozesua lanpostu baterako hautagaiak bildu eta beraien artetik hautagairik egokiena zein den erabakitzeko ekintza eta erabakien multzoa da. Lanpostuaren definizio zehatzarekin hasi, hautagaiak biltzeko prozedura erabaki eta hautapen-prozesua bera biltzen ditu. Hautapen-prozesua giza baliabideen sailaren ardura izaten da enpresa handitan; enpresa txiki eta ertainetan, berriz, zuzendari nagusiaren zeregina izan daiteke, baina sarri kanpoko profesional nahiz enpresa berezituei deitzen zaie lan horren ardura har dezaten.
Bistagno
Bistagno Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Bistagnok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Tarbeko geltokia
Tarbe Okzitaniako Bigorra eskualdeko tren eta autobus geltoki bat da, Tarbe udalerrian kokatuta dagoena.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
Midiko Konpainiak Tarbeko geltokia martxan jarri zuen, 1859ko irailaren 24an Tarbetik Risclara sekzioa ireki zenean.
1866ko apirilaren 20an jarri zen martxan Lurdatik Tarbera saila, eta Tarbe eta Lurda Pauetik Montrejaura bi sekzioak ireki zirenean, 1867ko ekainaren 20an Tolosa Okzitania-Baiona burdinbidea martxan jarri ahal izateko.
Tol Sirion
Tolkienen hil ondorengo lana den Silmarillionen, Tol Sirion, Sirion ibaia, Sirionen pasabidean, Ered Wethrin eta Echoriathen artean kokatua dagoena, bi besotan irekitzen denean eratzen den uharte bat da. Han eraiki zuen Finrodek Minas Tiritheko gotorlekua, pasabidea Melkorren armadetatik babesteko.
Noldorren domeinu hori, seguru mantendu zen Eguzkiaren Lehen Aroko 457. urteraino (Dagor Bragollach gudua gertatu eta bi urtera), Sauronek bereganatu zuenean otso-gizonek osatutako armada erraldoi batekin. Hurrengo hamarkadan, uharteak, Tol-in-Glaurhoth izena jaso zuen, "Otso-gizonen uhartea".
Bertako ziegetan giltzapetuak izan ziren Finrod eta Beren, Luthien eta Huan iritsi ziren arte. Biak askatzeko gertatu zen borrokan, Huanek, Sauronen ordezkaria zen Draugluin hil zuen, otso-gizonen jauna, eta Sauron bera garaitu zuen, bere forma otso-gizonera aldatu zuena. Zoritxarrez, Sauronek Finrod hil zuen. Huanen garaipenaren ondoren, botere gaiztoak uhartetik desagertu ziren, berriz ere Tol Sirion deitu zena. Finrod bertan lurperatua izan zen, eta uharteak, berdea eta lasaia izaten jarraitu zuen Eguzkiaren Lehen Aroa amaitu eta Beleriand suntsitua izan zen arte.
Minas Tirith
Minas Tirith, bere sindarinezko izena "Zaintzaren dorrea" bezala itzul daitekeena, Finrodek Tol Sirionen eraikitako gotorlekua da, Sirionen Pasabidea kontrolatzeko, pasabide hau, Melkorren orkoek sarri erabiltzen baitzuten Beleriand erasotzeko. Barad Eithelekin batera, hau iparralderago zegoelarik, Beleriand defendatzeko kontrol eta zaintza sistema estrategiko eta garrantzitsu bat zen.
Finrodek Nargothrond eraiki zuenean, gotorlekua, bere anai Orodrethen eskuetan utzi zuen. Dagor Bragollach guduaren ondoren, gotorlekua eta uharte osoa, Sauronen eskuetan erori ziren, handik, ia Mendebaldeko Beleriand osoa domeinatzea ahalbidetu ziona.
Huanek, Valarren zakurrak, Sauron garaitu ondoren, Minas Tirith, Luthien Tinuvielen botereen ondorioz suntsitua izan zen, "Botere kantu bat kantatu zuena eta dorrearen zimentuak erorarazi zituena".
Minor places in Beleriand Sirion Lista zamków i twierdz Śródziemia
Chasing Amy
Chasing Amy (euskaraz Amyri Segika), 1997ko Kevin Smith estatubatuarrak zuzendutako amdoiozko drama eta komedia film bat da. Berez, Smithen laguna den Guinevere Turner gidoilari eta aktoreak idatzi eta antzeztutako Go Fish (1994) filmaren eszena labur batean oinarritua dago. Ben Affleck, Joey Lauren Adams, Jason Lee, Dwight Ewell eta Jason Mewes aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Holden McNell (Ben Affleck) eta Banky Edwards (Jason Lee) lagunminak bere sorkuntza berrienaren arrakastaz gozatzen ari dira, ”Bluntman and Chronic” kultuzko komikia. Komikialdi batean Alyssa Jones (Joey Lauren Adams) komikilaria ezagutuko dute, eta berehala Holden hartaz maiteminduko da, baina Alyssaren joera sexualak beste norantza batera doaz, lesbiana baita, eta bera eta Holden lagunak izatea besterik ez du nahiko.
Clarence Leonard Johnson
Clarence Leonard Johnson (Ishpeming, Michigan, 1910eko otsailaren 27a - Los Angeles, Kalifornia, 1990eko abenduaren 21a) estatubatuar ingeniaria izan zen.
Azken ingeniari erromantikoetakoa izan zen. Aerodinamika eta egitura ikasketak egin zituen; 1938an Lockheedeko ingeniariburu izendatu zuten, eta XX. mendeko ikonografian garrantzitsuak izan diren zenbait hegazkin diseinatu zituen. 1941ean Lockheed P-38 ehiza-hegazkina diseinatu zuen, eta erakutsi zuen aerodinamika militarraren arau estuen barruan bazegoela estetika pertsonalarentzat ere tokirik. 1943an bere lantaldearekin batera P-80 Shooting Star diseinatu zuen, zientzia-fikzioa errealitate eginez. Berari zor zaizkio U-2 hegazkin espioia, bidaiarientzako C-130, eta Jetstar lotura-hegazkina. 1958an SR-71 Blackbird diseinatu zuen, bi hamarkadaz munduko hegazkinik aurreratuena izan zena.
Rorschwihr
Rorschwihr Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rorschwihr udalerrian erroldatutako biztanleak 389 ziren. Familiak 143 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 71 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 264 ziren, horien artean 209 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 209 pertsona aktiboetatik 200 lanean zeuden (113 gizon eta 87 emakume) eta 9 langabezian zeuden (2 gizon eta 7 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rorschwihr udalerrian 150 unitate fiskal zeuden, 398 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.134 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ile apaindegia zen eta 2 jatetxeak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Borghetto di Borbera
Borghetto di Borbera Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Borghetto di Borberak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Aulonocara guentheri
Aulonocara guentheri Aulonocara generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Saint-Germain-de-Modéon
Saint-Germain-de-Modéon Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Germain-de-Modéon udalerrian erroldatutako biztanleak 184 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 134 etxebizitza zeuden, 93 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 130 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 93 etxebizitza nagusietatik 85 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 11 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 73 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 90 ziren, horien artean 58 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 58 pertsona aktiboetatik 48 lanean zeuden (22 gizon eta 26 emakume) eta 10 langabezian zeuden (8 gizon eta 2 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Germain-de-Modéon udalerrian 80 unitate fiskal zeuden, 169 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.710 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Saint-Germain-de-Modéon udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 220 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gopuram
Gopurama edo gopura (गोपुरम्) hegoaldeko Indiako tenplu hinduen arkitekturaren elementu bereizgarria da, hots, tenplu hinduetako sarbideetan dagoen dorre apaingarria. Beraz, "dorre-atea" da.
Gopuramak orokorrean piramide forma du eta gehienetan jainko eta zeruko izaki batzuen eskultura margotuak ditu. Kanbodiako Angkorreko tenpluen elementu ohikoa ere bada.
Antzekotasun nabarmenak izan arren, ez nahastu gopurama, Indiako hegoaldeko tenplu hinduen nukleoa osatzen duten eraikinekin; izan ere, beste horiek vimanam-ak dira. Indiako iparraldean ere bada egitura antzekoa duenik, haraikhara hain zuzen ere.
NGC 244
NGC 244 galaxia bat da, Cetus konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Spindalis dominicensis
Spindalis dominicensis Spindalis generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Broadview (Montana)
Broadview Montanako herri bat da. Yellowstone konderrian kokatua dago. 2010ean 192 biztanle zituen, 0.68 kilometro koadrotan banatuta.
Sainte-Croix-Vallée-Française
Sainte-Croix-Vallée-Française Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Croix-Vallée-Française udalerrian erroldatutako biztanleak 305 ziren. Familiak 144 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 283 etxebizitza zeuden, 142 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 132 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 172 etxeak ziren eta 106 apartamentuak ziren. 142 etxebizitza nagusietatik 78 bere jabearen bizilekua ziren, 53 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 61 etxek bost zituzten. 72 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 85 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 207 ziren, horien artean 143 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 143 pertsona aktiboetatik 115 lanean zeuden (56 gizon eta 59 emakume) eta 28 langabezian zeuden (19 gizon eta 9 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainte-Croix-Vallée-Française udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 265,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 10.917 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 2 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Sainte-Croix-Vallée-Française udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 52 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Michiyo Taki
(japonieraz: 瀧 通世) Japoniako futbolaria izan zen.
Esgarraet
Esgarraeta (valentzierazko esgarradetetik, zarrastatua esan nahi duena) Valentziako Erkidegoko plater tipiko bat da. Piper gorri errez, bakailo gazituz, baratxuriz eta oliba olioz eginiko entsalada moduko bat da, oliba beltzak ere onartzen dituelarik. Izena, platera prestatzeko bakailoa zein piperra tira finetan zarrastatu behar izateagatik datorkio.
Aldaera tipikoak
Plater hau Valentziako Erkidegoko hegoaldean oso tipikoa den espencataren aldaeratzat har daiteke. Katalunian esqueixada izeneko aldaera bat dago, katalanez "papurtua" esan nahi duena, non, piperren ordez tomate errea erabiltzen den. Batzuetan, plater hau piper eta tomatearekin egiten da, eta izen bat edo bestea jasotzen du, batez ere herriaren arabera.
Castellóko probintziako erdialdeko herrietan labean eginiko alberjinia gehitzen diote plater honi. Guztia, piperra eta alberjinia, batera prestatzen da, eta ondoren papurtu egiten da. Gainetik atun gatzartua edo bakailoa gehi dakioke.
La Crèche
La Crèche Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Crèche udalerrian erroldatutako biztanleak 5.374 ziren. Familiak 2.121 ziren, horien artean 443 pertsona bakarrekoak ziren (152 bakarrik bizi ziren gizonak eta 291 bakarrik bizi ziren emakumeak), 765 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 760 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 153 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.253 etxebizitza zeuden, 2.153 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 83 hutsik zeuden. 2.172 etxeak ziren eta 77 apartamentuak ziren. 2.153 etxebizitza nagusietatik 1.609 bere jabearen bizilekua ziren, 510 alokairuan okupaturik zeuden eta 33 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 61 etxek bi zituzten, 221 etxek hiru zituzten, 605 etxek lau zituzten eta 1.259 etxek bost zituzten. 1.732 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 809 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.211 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.534 ziren, horien artean 2.677 aktiboak ziren eta 857 inaktiboak ziren. 2.677 pertsona aktiboetatik 2.500 lanean zeuden (1.273 gizon eta 1.227 emakume) eta 177 langabezian zeuden (76 gizon eta 101 emakume). 857 pertsona inaktiboetatik 359 erretiraturik zeuden, 309 ikasten zeuden eta 189 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 241 komertzioetatik, 7 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 13 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 30 eraikuntza enpresak ziren, 49 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 25 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 12 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 30 zerbitzu enpresak ziren, 33 administrazio publikoko enpresak ziren eta 15 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 66 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 10 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 autoeskolak, 5 igeltseroak, 6 margolariak, 9 zurginak, 3 iturginak, 6 argiketariak, 5 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 3 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 15 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 4 okindegiak, 2 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 1 liburu denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 kirol-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean La Crèche udalerrian 44 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.200 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. La Crèche udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 549 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Brockton (Montana)
Brockton Montanako herri bat da. Roosevelt konderrian kokatua dago. 2010ean 255 biztanle zituen, 0.6 kilometro koadrotan banatuta.
Keita Saito
Keita Saito (齋藤 恵太, 1993ko martxoaren 31 - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Fukushima United FC.
Netnografia
Netnografia lineako ikerketa-metodo bat da, etnografian oinarritua, komunikazio digitaleko testuinguru garaikideetan gizarte-elkarreragina ulertzeko. Datu-bilketari, analisiari, ikerketaren etikari eta irudikapenari lotutako ikerketa-praktiken multzo espezifikoa da, eta behaketa parte-hartzailean oinarritzen dira.
Netnografian, datuen kopuru handi bat sortzen da elkarrizketa publikoen aztarna digitaletatik, eta komunikazio garaikideen plataformetan erregistratzen dira, elkarrizketa horiek datu gisa erabiliz. Interpretaziozko ikerketa-metodo bat da, eta pertsonan behaketa antropologikorako teknika tradizionalak komunikazio digitalen bidez agertzen diren elkarreraginen eta esperientzien azterketara egokitzen ditu.
Netnografia terminoa "Internet" edo "sarea" eta "etnografia" konbinatzen dituen akronimoa da. Hasiera batean, kontzeptua Robert Kozinetsek garatu zuen 1995ean, Star Trek frankiziaren jarraitzaileek berari buruz linean izandako eztabaidak aztertzeko tresna gisa. Metodoaren erabilera merkatuaren ikerketatik eta kontsumitzailearen ikerketatik beste diziplina batzuetara zabaldu zen, besteak beste, hezkuntza, bibliotekonomia eta informazio-zientziak, turismoa, informatika, psikologia, soziologia, antropologia, geografia, hiri-azterketak, aisia- eta joko-azterketak, giza sexualitateari eta mendekotasunei buruzko ikerketa.
Ezaugarriak
Netnografiak Internet bidezko komunikazio eta elkarreraginen laginak konbinatzen ditu: testuzkoak, grafikoak, audioak, fotografikoak eta ikus-entzunezkoak. Ondoren, datuak aztertzen dira edukiaren analisiaren, ikusmen analisi semiotikoaren, elkarrizketen (linean eta aurrez aurre), sare sozialen analisiaren eta big datako tresna eta teknika analitikoen bidez. Teknika horiek gai baten atzean historia emozionala aurkitzeko erabiltzen dira. Horrek bereizten du netnografia eta big data, zeina, askotan, makinaren (sentimenduen azterketa, hitzen hodeia) eta etnografia digitalaren edo antropologia digitalaren araberakoa baita. Termino horiek berdin erabiltzen dira maiz, baina desberdinak dira.
Netnografiaren eta etnografia digitalaren arteko aldea hainbat modutan ikus daiteke, baina nabariena helburuak zehaztutako motibazioa eta ikerketa-metodologia da. Netnografiaren arabera, Interneteko erabiltzaileak eguneroko bizitza funtsezkotik nabarmentzen den lineako komunitate bat dira; etnografia digitalak, berriz, mundu digitala soilik hartzen du aztergai, ikerketa etnografikoa osatzeko lerrotik kanpoko datu-bilketa zabaltzeko. Haien arteko esparru metodologikoa ez da desberdina izaten; izan ere, Netnografiak batez ere lineako teknika kualitatiboak erabiltzen ditu, eta, noizean behin, ikerketa kuantitatiboa erabiltzen du osagarri gisa; etnografia digitalak, berriz, kuantitatiboa (adibidez, sareen eta albo-hitzen azterketa) eta kualitatiboa (adibidez, sentimenduen eta edukiaren azterketa) konbinatzen ditu.
Maria Luisa Haitikoa
Maria Luisa Haitikoa, jaiotzaz Marie Louise Coidavid (Ouanaminthe, Haiti, 1778ko maiatzaren 8a - Pisa Italia, 1851ko martxoaren 14a) Haitiko Erresumako erregina ezkontidea izan zen 1811tik 1820ra, Henri Christophe edo Enrique I.aren emaztea.
Lehen urteak
Marie-Louise beltz askeen familia batean jaio zen; haren aita Couronneko Cabo Haitiano hotelaren jabea zen. Henri Christopherekin ezkondu zen hiri horretan 1793an. Lau seme-alaba izan zituzten: François Ferdinand (1794-1814), Françoise-Améthyste (1798-1840), Athénaïs (1800-1839) eta Victor-Henri (1804-1820).
1802an hasitako frantziar inbasioan, bera eta bere seme-alabak klandestinitatean bizi izan ziren 1804 arte, Haitiko Lehen Inperioa aldarrikatu arte.
Erregina
1811n, Marie-Louiseri "Haitiko Erresumako Erregina ezkontidea" titulua eman zioten. Estatus berriak zeremonia-lanak emateaz gain, ohorezko damak, idazkari bat eta bere gortea eman zizkion. Erregina aktiboa izaten saiatu zen. Bere postua serioan hartu zuen, eta "nazioak eman zion" tituluak ere bete beharreko erantzukizun eta betebeharrak zituela adierazi zuen. Horrela, Europan bezala, Sans-Souci Jauregian ezarritako gorteko ekitaldi eta zeremonien anfitrioi izan zen.
Senarrak urriaren 8an bere buruaz beste egin eta 1820ko urriaren 18an bere semea hil ondoren, alabekin geratu zen jauregian, harik eta senarraren jarraitzaileek hilotzarekin batera eskoltatu zituzten arte. Handik irten ondoren, jauregiari eraso egin eta arpilatu egin zuten. Marie-Louiseri eta haren alabei Lambert jabetza eman zitzaien hiriburutik kanpo. Han, presidente berriak bisitatu zuen Jean-Pierre Boyer, eta hark babesa eskaini zion. Port-au-Princen ezartzeko baimena eman zitzaien. Marie-Louise lasai eta etsigarri gisa deskribatu zuten, baina alabak, Athenais bereziki, mendeku gogoz.
Erbestea
1821eko abuztuan, Haititik atera zen alabekin, flota britainiarraren babespean, eta Londresera joan zen. Zurrumurruak zeuden, emazteak diru baten bila zebilela, senarrak Europan gordetako hiru milioi dolarren bila.
Marie Louise Italian bizi izan zen, diskretuki, bere bi alabak Pisan zituela, Toscanako Dukerri Handian. 1831n eta 1839an hil ziren arte. Erromara bisita handia egin zuten 1828an. 1951n Pisan hil zen. Hil baino lehentxeago, Haitira idatzi zuen itzultzeko baimena eskatzeko.
Naxurieta
Naxurieta Untzitibar ibarreko leku bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
Izena
Naxurieta toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Klima
Untzitibarrek klima azpimediterraneoa dauka, eta urteko batez besteko tenperatura aldakorra da, 12 gradu herrigunean eta 10 herriko gunerik menditsuenetan. Prezipitazioak nahiko urriak dira udan baina ugariak gainontzeko urtaroetan, guztira 950mm inguru jausten dira urtero 110 egunetan.
Udalerriko landarediaren erdia baino gehiago ameztiek osatzen dute. Duela mende asko, Untzitibar gehiena estaltzen zuten arren, gizakiaren eraginez asko murriztu da. Birlandatutako zuhaitzak 229 hektarea osatzen dituzte. Horrez gain, Izaga haitzaren inguruetan pagadiren bat aurki daiteke.
Estazio meteorologikoak
Untzitibarran ez dago estazio meteorologikorik. Hala ere, Elo pareko udalerrian, estazio bat dagoen, itsasoaren mailatik 528 metrora, Nafarroako Gobernuak 1929n inauguratuta. Udalerriko adierazgarriena da, haran berean baitago, 4 kilometro eskasera.
Historia
Jaurerri zaharra, Gurutzatarren ondareari erantsia, Iruñeko San Zernin burgesiaren leinu diruduna. Flandina oinordekoak 1346an utzi zion bere burguko elizari, eta honek 1416an Karlos III.a erregeari besterendu zion, Beriainen truke. Orreagako Andre Mariak XIV. mendearen hasieran zituen lursailak.
XIX. mendearen hasieran erregeordea zen, Untzitibarreko diputatuak eta herriko erregidoreek gobernatzen zutena, herrikoen artean aukeratzen zirenak. 1847an hamabi etxe zahar eta erosotasun gutxikoak zituen, eta pilota jokorako plaza bat. Eskola bat zuen, urtean zortziehun erreal zituena, eta parrokiako bikarioa herritarrek aurkezten zuten.
Demografia
biztanle zituen Naxurietak.
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Itzagaondoa sailkatu zen, hegoaldeko goi-nafarrera euskalkian, Pirinioaurreko Untzitibar eta Ibargoiti ibarrekin hitz egiten zena.
Koldo Zuazok, 2010ean, Itzagaondoa atzerakada-eremuan sailkatu zen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Vasco da Gama dorrea
Vasco da Gama dorrea (portugesez: Torre Vasco da Gama, ahoskatua) 145 metro garai den altzairuzko sareta dorre bat da, Lisboan (Portugal) dagoena, Parque das Nações eremuan, Tajo ibaiaren ertzean. Expo '98 erakusketarako (1998ko mundu erakusketa) eraiki zuten, Regino Cruz arkitektoak proiektatuta. Vasco da Gama esploratzailearen omenez jarri zioten izena.
2004an itxi egin zuten, eta 2012an zabaldu zen berriro luxuzko hotel bezala. Horretarako, eraikin berri bat erantsi zitzaion jatorrizko dorreari.
Labrang monasterioa
Labrang monasterioa (tibeteraz བླ་བྲང་བཀྲ་ཤིས་འཁྱིལ, bla-brang bkra-shis-'khyil, ), Txina ipar-mendebaldeko Gannan Tibetar Prefektura autonomoan dagoen monastegi garrantzitsua da. Gelug eskolako sei monasterio handietako bat da, Tibetetik kanpora monje kopuru handiena duena.
Geografia
Daxia ibaiaren ertzean kokaturik dago. Xiahe konderritik kilometro bakarrera eta Gansu probintziako Lanzhou hiriburutik 258 kilometro hego-mendebaldera dago.
Historia
Ngagong Tsunde-k (aurreneko Jamyang Zhépa) sortu zuen 1709 urtean. Toki hau auketaru zuen Asiako bi kultura handiren arteko elkargunea baitzen, alde batetik kultura tibetarra eta bestetik mongoliarra. Berehala bihurtu zen budismo unibertsitate handia eta XX. mendearen hasieran lau mila monje budista izatera iritsi zen.
Eskualdean tibetarren boterea bertan finkatzen zenez Tibeten gertaturiko aliantza, matxinada eta konfliktoek ere eragin handia izan zuen Labrang monasterioan. 1917 urtean Ma Qi general musulmanak monasterioa okupatu zuen eta hurrengo hamarkadan borroka ugari izan ziren musulman eta tibetarren artean.
Txinan 1966an abiaturiko Iraultza Kulturalaren garaian monasterioa hustu eta monje guztiak herrietara lan egitera bidaliak izan ziren. 1980an monje batzuk itzuli eta monasterioa martxan jarri zuten berriz. Gobernuak monjeen kopurua 1.500-era mugatu zuen.
1985eko apirilean bilera eraikinak sua hartu zuen. Eraikin berria 1990an inauguratu zuten.
Konplexua
Monasterioak herriaren mendebaldeko zatia hartzen du. Horma zuriek eta teilatuaren itxura okertuek tibetar eta Indiako Vihara arkitektura estiloak erakusten dituzte.
Monasterioan 18 areto eraikin, sei eskola, estupa bat eta 60.000 sutra dituen eremua ditu. Budismoari loturiko museo bat ere badu, Budaren estatua eta margola ugari dituena, bai eta tibeteraz idatziriko liburu ugari ere.
Eraikin nagusiak
Honako hauek dira monasterioko eraikin aipagarrienak :
Naoto Hiraishi
Naoto Hiraishi (平石 直人, 1992ko ekainaren 23a - ) Japoniako futbolaria da.
Ikasle
Ikaslea ikasten duen pertsona da, bereziki ikastetxe batean eta irakasle batengandik gai bati buruzko ezaguerak hartzen dituena.
Euskal Herria
Euskal Herri osoan derrigorrezko hezkuntza 6 urtetik aurrera da, baina Frantzian eta Espainian dauden lurraldeen artean hezkuntza sisteman ezberdintasunak aurki ditzakegu.
Borgoratto Alessandrino
Mugakideak
Borgoratto Alessandrinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
NGC 245
NGC 245 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Esmeril
Esmerila (etimologikoki Bizanzioko grezieratik σμερί) harri oso gogor bat da Korindoi (aluminio oxido), magnetita, kuartzo eta beste silikato batzuez osatutakoa, eta bere gogortasun handiagatik industrian urratzaile gisa (arbastatzeko, leuntzeko, artezteko, etab.etarako) oso erabilia. Esmerilak duen aluminio oxido kristalinoaren proportzioa zenbat eta handiagoa izan, hainbat urratzaile hobea da. Urratzaile artifizialak merkaturatu aurretik, esmerilezko urragarriak erabiltzen ziren. Hedaduraz, gaur egungo urratzaile artifizialak izendatzeko ere erabiltzen da.
Aulonocara hansbaenschi
Aulonocara hansbaenschi Aulonocara generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Stefano Zanini
Stefani Zanini (Varese, 1969ko urtarrilaren 23a), italiako txirrindulari ohia da. 1991ean profesional bilakatu zen.
Ezinezkotasunezko teorema
Fisika teorikoan ezinezkotasunezko teorema bat ideia bat posible ez dela edo entitate matematiko bat kontraesanera iritsi gabe definitu ezin dela frogatzen duen teorema bat da. Teorema orotan bezala oso garrantzitsua da ezinezkotasun hori ematen den baldintzak ahalik eta hoberen zehaztea, fisikoki errealistak diren teorien mugak adierazten baitituzte.
Izena ikuspuntu teorikotik aukera "erakargarriak" ezabatzen dituzten ezinezkotasunezko teoremei ematen zaie. Ezinezkotasunezko teoremen adibide batzuk honakoak dira:
Aillon-le-Jeune
Aillon-le-Jeune Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aillon-le-Jeune udalerrian erroldatutako biztanleak 435 ziren. Familiak 195 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (47 bakarrik bizi ziren gizonak eta 31 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 58 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 826 etxebizitza zeuden, 195 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 620 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 293 etxeak ziren eta 529 apartamentuak ziren. 195 etxebizitza nagusietatik 121 bere jabearen bizilekua ziren, 61 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 17 etxek gela bat zuten, 27 etxek bi zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 64 etxek bost zituzten. 139 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 102 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 77 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 282 ziren, horien artean 233 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 233 pertsona aktiboetatik 217 lanean zeuden (120 gizon eta 97 emakume) eta 17 langabezian zeuden (8 gizon eta 9 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Heyrovskýita
'''Heyrovskýita]] =
Aillon-le-Jeune
Diru sarrerak
2009an Aillon-le-Jeune udalerrian 199 unitate fiskal zeuden, 452 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.200 euro zen.
Heyrovskýita
mineral bat da eta lillianite homologous series taldearen kidea da.
Aillon-le-Jeune
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 66 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 28 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Heyrovskýita
Ezaugarriak
Heyrovskýita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 - 5 da.
Aillon-le-Jeune
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 7 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 5 kirol-dendak ziren.
2000. urtean Aillon-le-Jeune udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 385 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ferdinand Kübler
Ferdinand Kübler (Marthalen, 1919ko uztailaren 24a - Zurich, 2016ko abenduaren 29a), Le Fou pédalant eta L'Homme cheval ezizenduna, txirrindulari suitzar bat izan zen, profesionala 1940 eta 1957 bitartean, denbora horretan 135 garaipen lortu zituelarik.
Ferdi Kübler Suitzako txirrindularirik sarituenetako bat da. Bere herrialdeko txapeldun hamaika alditan maila ezberdinetan, bere lorpenik handienak 1950eko Frantziako Tourrean eta 1951ko Txirrindularitzako Munduko Txapelketan ditu, bietan garaipena lortuz.
Beste ohorezko postu batzuen artean Frantziako Tourrean 2. postu bat, bi 3. postu Italiako Giroan eta beste bi domina gehiago, brontzezko bat eta zilarrezko beste bat Munduko Txapelketan daude.
Bi aldiz baino ez zuen amaitu Tourra, baten 1. eta bestean 2. amaituz.
Txirrindularitza profesionaletik erretiratu ondoren eski monitore bihurtu zen.
Altzibiades
Altzibiades Klinias Eskanbonides (Ἀλκιβιάδης Κλεινίου Σκαμβωνίδης, Alkibiádēs Kleiníou Skambōnidēs; Atenas, c. K. a. 450 - Frigia, K. a. 404) Antzinako Greziako estatu-politikaria, jenerala eta hizlaria izan zen.
Amaren partetik, familia aristokratiko baten azken kidea izan zen, Alkmeoniden sendiko azkena hain zuzen, Peloponesoko Gerraren ostean garrantzia galdu zuena. Gatazkaren bigarren partean, aholkulari estrategikoa, armadaren buruzagia eta politikaria izan zen.
Peloponesoko Gerran zehar, haren leialtasuna interes ezberdinetara mugitu zen. Atenas sorterrian zegoela, kanpo-politika oldarkorraren aldekoa zen eta Siziliako espedizioa defendatu zuen, baina hirian zituen etsaiek sakrilegio-karguak leporatu zizkiotenean, Espartara ihes egin zuen. Hiri horretan aholkulari estrategiko lana egin zuen, Atenasen kontrako kanpainak proposatuz edo behatuz. Espartan ere etsaiak sortu zitzaizkionean Pertsiara emigratu behar izan zuen. Han Tisafernes satraparen aholkularia izan zen harik eta haren aldeko atenastar politikariek Altzisiadesen itzulera lortu zuten arte. Altzibiades hainbat urtetan izan zen Atenaseko estrategoa baina arerioek, bigarrenez, hura kanporatu zuten. Siziliarako espedizioa Altzibiadesen ideia izan zen. Hala ere, aditu batzuek diote espedizioaren ardura Altzibiadesena izanez gero, eta ez Niziasena, atenastar armadaren hondamendia ez zatekeela gertatuko.
Espartarrentzat lan egiten zuen bitartean, Altzibiadesek zerikusi handia izan zuen Atenasen gainbeheran, hala nola, Dezeliaren atzematean, zenbait matxinada sortzean eta gainbegiratzean. Behin sorterrira itzulita, Espartaren kontra hainbat garaipen lortu zituen, zeinek Esparta Atenasi bakea eskatzera behartu baitzuten. Altzibiadesek ezohiko taktikak erabili zituen, zenbaitetan nahiago zuen hiriak traizioaren edo negoziazioaren bidez konkistatzea, setioaren bidez baino. Altzibiadesen adimen militarra eta estrategikoa baliagarria izan zen hark lan egiten zuen edozein estaturentzat, baina etsaiak egiteko erraztasuna zela eta, ezin izan zuen luzaroan toki berean egon. Gerraren amaierako, K.a. 410ean, haren laguntzarekin lortutakoa ia ahantzita zegoen.
Lehenengo urteak
Altzibiades Atenasen jaio zen. Haren aita Klinias zen eta ama Dimonaka, Megaklesen alaba. Perikles eta haren anaia Arifron Dinomakaren lehengusuak ziren. Bere familiaren leinua Eurisazesengandik eta Ajax Telemonikoarengadik omen zetorren. Aitona, Altzibiades izenekoa hura ere, Klistenesen laguna zen. Azken honek K.a. VI. mendeko erreforma konstituzionala egin zuen. Klinias Koroneako guduan hil ondoren, K.a. 447an, Perikles eta Arifron izan zituen tutore Altzibiadesek.
Altzibiades Hiparetarekin ezkondu zen, Hiponiko III.aren alabarekin, atenastar aberats bat. Plutarkoren aburuz, Hiparetak senarra maitatzen bazuen ere, haren maitaleen erruz dibortziatzen saiatu zen, baina legeak emaztea inoren laguntzarik gabe utzi zuenez, Altzibiadesekin betirako bizi izan zen eta seme bat (Altzibiades Gaztea) eta alaba bat eman zizkion.
Igoera
Altzibiadesen karrera politikoa Nizias Bakearen ostean hasi zen, Atenasko kanpo-politikari oldarkorragoa izatea eskatzean. Aipatutako itunak, Esparta eta Atenasen arteko su-eten bat baino ez zenak, amaiera eman zion zazpi urteko gerrari, borrokalariek abantailarik lortu ez zutelako. Arnold W. Gomme, Raphael Sealey eta Tuzidides, historialariek, besteak beste, uste izan dute Altzibiades minduta zegoela espartarrek Niziasekin eta Lakesekin negoziatu zutelako ituna, eta eztabaidatik at utzi zutelako Altzibiades gazteegi zelakoan. Itunaren gaizkiulertze batzuk argitzekotan, Espartak enbaxadore ahalguztidunak bidali zituen Atenasera. Hasieran, atenastarrek espartarrak ondo hartu zituzten, baina Altzibiadesek haiekin biltzea lortu zuen, enbaxadoreek eklesiarekin hitz egin baino lehen. Elkarrizketa horretan ziria sartu zuen espartarren eta atenastar eklesiaren artean. Espartarrei esan zien eklesiak eskakizun handiak zituela eta harekin zuzenean negoziatu beharrean, berak bitartekari lana egingo zuela eta bere eragin politiko guztia erabiliko zuela espartarrak laguntzeko atenastar politikoen aurrean. Peloponesoko ordezkariek Altzibiades sinetsi zuten, Nizias eta eklesiarengandik aldenduz, azken hauek zinez akordio batera heldu nahi bazuten ere. Hurrengo egunean, Altzibiadesek, eklesiaren aurrean ordezkariei galdetu zien zeintzuk ziren Espartatik zekartzaten botereak, eta sekretupean adostu moduan, botere guztiak ez zituztela erantzun zuten. Aurreko egunean kontrakoa esan zutenez, Atzibiades aukeraz bilatu zen espartarrei sinesgarritasun falta aurpegiratu eta ezkutuko helburuak leporatzeko. Nizias zur eta lur zen bitartean, eklesiak Altzibiades jeneral izendatu zuen.