cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2021eko Kanadako hauteskunde federala
Hauteskundeen gauaren emaitzei jarraiki, espero zen Justin Trudeau buru zuen Alderdi Liberalak bere lekuari eustea alderdi gobernatzaile gisa, baina ez zuten lortu gehiengo parlamentarioa lortzea.
Aurrekariak
Hauteskundeen ondoren, buruzagi guztiek hasiera batean iragarri zuten beren alderdietako buru izaten jarraituko zutela Legebiltzarraren hurrengo bilkuran. Hala ere, Elizabeth Mayk esan zuen agian ez zituela eramango Berdeak 44. hautaketara, eta, azkenik, uko egin zion Alderdi Berdeko lider gisa 2019ko azaroaren 4an. 2019ko azaroaren 6an, caucus kontserbadoreko kideek erabaki zuten Andrew Scheer lider gisa kentzeko aukera emango zien neurri bat ez hartzea. Haren lidergoa berrikusia izango zen oraindik alderdiaren hurrengo batzarrean, 2020ko apirilerako programatuta baitzegoen. Hala ere, abenduaren 12an, Schleer-ek lider gisa dimititzeko asmoa iragarri zuen. Bere ondorengoa, Erin O'Toole, hautatu zuten arte iraun zuen, eta diputatu izaten jarraitu zuen.
2021eko abuztuaren 15ean, Trudeau lehen ministroak egindako eskaera baten ondoren, Mary Simonek parlamentua desegin eta irailaren 20rako hauteskundeetarako deia egin zuen. Kabul erori zen egun berean egin zen hauteskundeetarako deia. Kanpainaren lehen bi asteetan, Trudeauk kritikak jaso zituen, 2021eko taliban erasoaren aurrean behar bezain azkar ez jokatzeagatik, Afganistango gerran Kanadaren ahalegin militar eta diplomatikoen alde egin zuten afganistarren ebakuazioan.
Nogent-sur-Seine kantonamendua
Nogent-sur-Seine kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Steuben konderria (Indiana)
Steuben konderria (Steuben County) Indianako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Angola da. 2010eko zentsuaren arabera 34,185 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Steuben konderriak 83,518 kilometro koadro ditu. Horietatik 3,503 ura dira. Beste 80,015 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 40,93 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 34,185 pertsonetatik 33,495 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 982 dira. 155 beltzak edo afroamerikarrak. 81 amerikar natiboak ziren eta 6 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 162 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 12 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 274 pertsonek kokatzen zuten.
Portland (Tennessee)
Portland Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Sumner konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Neufchâteau (Vosgeak)
Neufchâteau Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2007an 7.056 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Neufchâteau udalerrian erroldatutako biztanleak 7.056 ziren. Familiak 3.220 ziren, horien artean 1.320 pertsona bakarrekoak ziren (516 bakarrik bizi ziren gizonak eta 804 bakarrik bizi ziren emakumeak), 888 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 700 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 312 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 3.696 etxebizitza zeuden, 3.292 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 356 hutsik zeuden. 1.839 etxeak ziren eta 1.849 apartamentuak ziren. 3.292 etxebizitza nagusietatik 1.535 bere jabearen bizilekua ziren, 1.685 alokairuan okupaturik zeuden eta 72 doan lagata zeuden; 174 etxek gela bat zuten, 358 etxek bi zituzten, 740 etxek hiru zituzten, 875 etxek lau zituzten eta 1.145 etxek bost zituzten. 1.597 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.763 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 807 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.479 ziren, horien artean 3.195 aktiboak ziren eta 1.284 inaktiboak ziren. 3.195 pertsona aktiboetatik 2.760 lanean zeuden (1.422 gizon eta 1.338 emakume) eta 435 langabezian zeuden (209 gizon eta 226 emakume). 1.284 pertsona inaktiboetatik 392 erretiraturik zeuden, 443 ikasten zeuden eta 449 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Neufchâteau udalerrian 3.255 unitate fiskal zeuden, 6.780 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.191 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 558 komertzioetatik, 10 erauzte enpresak ziren, 10 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 36 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 46 eraikuntza enpresak ziren, 177 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 13 garraio enpresak ziren, 30 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 10 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 45 finantziazio enpresak ziren, 22 higiezinen enpresak ziren, 45 zerbitzu enpresak ziren, 74 administrazio publikoko enpresak ziren eta 38 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 127 zerbitzu publikoetatik, 2 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoak ziren, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 8 banku bulegoak, 2 funerariak, 12 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 3 autoeskolak, 13 igeltseroak, 9 margolariak, 5 zurginak, 10 iturginak, 8 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 13 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 18 jatetxeak, 6 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 75 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 5 supermerkatuak, 3 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 5 okindegiak, 4 harategiak, 4 liburu dendak, 20 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 5 zapata-dendak, 3 elektrotresna dendak, 8 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 3 drogeria, 3 lurrin-dendak, 2 bitxi-dendak eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean Neufchâteau udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 456 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, psikiatriko 1 bat, urgentzia zentro 1 bat, amatasun-klinika 1 bat, osasun-zentro 1 bat, 4 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Neufchâteau udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 1hezkuntza orokorreko lizeoa eta 2 lizeo teknologiko.Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 711 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 563 eta lizeo teknologikoetan 229.
Neufchâteau udalerriak goi-mailako hezkuntza ez unibertsitarioko osasun-formakuntzako zentro bat zuen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Poste (Frantzia)
La Poste (Posta) Frantziako posta sistema kudeatzen duen enpresa da. Egoitza Paris hiriburuan du. 1999an Frantziako posta-zerbitzu nagusi izendatu zen. 2010eko martxoaren 1ean kapital publikoz osatutako elkarte anonimoa bilakatu zen.
Lewisburg (Tennessee)
Lewisburg Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Marshall konderrian kokatuta dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Estatismo
Estatismoa estatuak gizarte bateko arlo ekonomiko eta soziala eratu eta kudeatzean rol garrantzitsu eta positiboa duela baieztatzen duen teoria eta doktrina politikoa da. Anarkismoaren aurkakoa dela esan daiteke.
Zientzia politikoan, estatismoa da Estatuko agintaritza politikoa puntu bateraino legitimoa dela dioen doktrina. Horrek ekonomia- eta gizarte-politika barne har dezake, bereziki fiskalitateari eta ekoizpen-bitartekoei dagokienez.
1850eko hamarkadaz geroztik, estatismo terminoak erabilera nabarmena izan zuen Estatu Batuetako diskurtso politikoan, batez ere 1930ko eta 1940ko hamarkadetan. Esan bezala, estatismoaren aurkakotasunari antiestatismo edo anarkismo deritzo. Azken horrek talde hierarkiko guztiak erabat baztertzen ditu.
Orokorrean
Estatismoak forma asko har ditzake gobernu txikietatik gobernu handienetara. Minarkismoa filosofia politikoa bat proposatzen estatu minimo bat proposatzen duena, gaueko estatu zaintzaile bat: pertsonak eraso, lapurreta, kontratua ez betetzea eta iruzurretik babesteko militarrak, polizia eta auzitegiak soilik izango dituena. Suhiltzaileak, espetxeak eta bestelako funtzioak ere sar daitezke ikuspegi honetan. Ongizate-estatua beste modu bat da estatismoaren espektroan. Filosofia autoritarioek estatua tresna indartsu eta autoritario gisa hartzen dute legeak egiteko edo morala eta kultura-praktikak behar den bezala betearazteko. Totalitarismoak nahiago ohi du estaldura goreneko Estatu maximo bat.
Teoria politikoak denbora luzean zalantzan jarri ditu Estatuaren izaera eta eskubideak. Korporatibismo mota batzuek jarrera morala goresten dute: korporazio-taldea, eskuarki Estatua, bere parteen batura baino handiagoa da, eta gizabanakoek Estatuari zerbitzatzeko betebehar morala dute. Mendebaldeko kulturetako estatismorako eszeptizismoa Ilustrazioaren filosofian errotuta dago. John Lockek eragin nabarmena izan zuen pentsamendu modernoan 1688ko Ingalaterrako Iraultzaren aurretik eta ondoren argitaratutako idazkietan, bereziki Tolerantziari buruzko gutun bat (1667), Gobernuaren bi tratatu (1689) eta Giza ulermenari buruzko saiakera bat (1690). 1689ko testuan, teoria politiko liberalaren oinarria ezarri zuen, adibidez, pertsonen eskubideak gobernua baino lehen zeudela; gobernuaren helburua eskubide pertsonalak eta jabetzakoak babestea dela; pertsonek desegin ditzaketela haiek egiten ez dituzten gobernuak; eta gobernu ordezkatzaile hori dela eskubideak babesteko modurik onena.
Estatismo ekonomikoa
Estatismo ekonomikoak iritzi hau sustatzen du: Estatuak zeregin garrantzitsua, beharrezkoa eta legitimoa duela ekonomiaren alderdi nagusien zuzendaritzan, dela zuzenean estatuaren jabetzako enpresen bidez, dela ekoizpenaren plangintza ekonomikoaren bidez, dela zeharka, esku-hartze ekonomikoaren eta erregulazio makroekonomikoaren bidez.
Estatu kapitalismoa
Kapitalismo estatala kapitalismo mota bat da, estatu edo estatu mailako zuzendaritzaren jabetzako enpresa komertzialen kontzentrazio handiak dituena, kapitalaren metaketan, soldatapekoen lanean eta merkatuen esleipenean oinarritutako ekonomian oinarritua.
Kasu batzuetan, estatuko kapitalismoa politika ekonomikoei dagokie, hala nola dirigismoari, esaterako, XX. mendearen bigarren erdian Frantzian eman zenari, eta gaur egun Txinako eta Singapur Herri Errepublikako egungo ekonomiei dagokiena, non gobernuak kontrol-akzioak baititu burtsan kotizatzen duten enpresetan. Zenbait autorek ere Ekialdeko Blokeko ekonomia zaharrak estatuko kapitalismo gisa definitzen dituzte.
Estatuaren esku-hartzea
Estatismo terminoa erabiltzen da, batzuetan, merkatuaren gainean gobernuaren esku-hartzearen, erregulazioaren eragin handia dituzten merkatu-ekonomiak izendatzeko. Esku-hartze handia duten merkatu-ekonomiei "ekonomia mistoak" deitzen zaie batzuetan. Interbentzionismo ekonomikoak dio Estatuak zeregin legitimoa edo beharrezkoa duela ekonomia kapitalista baten esparruan, merkatuetan esku hartuz, sektore pribatuko industriaren soberakinen kontra arautuz eta merkatuak behar bezala ekoizten ez dituen ondasunak eta zerbitzuak emanez edo ordezkatuz.
Estatu-sozialismoa
Estatu-sozialismoa, orokorrean, faktore bi hauei eragiten dieten sozialismo-moduaren inguruan dihardu: ekoizpen-bitartekoen estatu-jabetza eta estatuak zuzendutako baliabideen esleipena. Sarritan, sobietar itxurako estatu komunista ohien motako sistema ekonomikoaz hitz egiteko erabiltzen da, eta, hedaduraz, Ipar Korea, Kuba eta Txinako Herri Errepublikaz aritzeko ere.
Politikoki, estatu-sozialismoa askotan erabiltzen da ideologia edo mugimendu politiko sozialista oro izendatzeko, hau da, estatu-boterea sozialismoa eraikitzeko erabiltzearen alde egiten duen edozein ideologia edo mugimendu politiko sozialista izendatzeko, edo Estatuak iraultza sozialistaren arrakasta ziurtatzeko egokia eta erabilia izan behar duela uste izateko. Normalean alderdi-estatu bakarra defendatzen duten sozialista marxista-leninistentzat erabiltzen da.
Teresa Ávilakoa
Santa Teresa Avilakoa edo Santa Teresa Jesusena, jatorrizko izen-deiturez Teresa Sanchez de Cepeda y Ahumada (Gotarrendura edo Ávila, 1515eko martxoaren 28a - Alba de Tormes, Salamanca, 1582ko urriaren 4a) espainiar moja karmeldarra eta gaztelaniazko idazle mistikoa izan zen. Karmeldarren ordenako erreformatzaile garrantzitsuena izan zen eta Karmel Mendiko Andre Mariaren ordenako lekaime oinutsen ordena sortu zuen, Joan Gurutzekoarekin batera. Horrezaz gainera, Eliza Katolikoko santu eta doktorea da.
Biografia
Teresa Sanchez de Cepeda y Ahumada familia noble bateko alaba zen. Aitaren aldeko aitona kristautasunera bihurtutako judua zen, eta ama ere konbertitutako judu familia batekoa zen. Txikitatik martirien testigantzek liluratu zuten, eta neba batekin batera musulmanen lurraldera joatea erabaki zuen limosna eskatzera, horrela musulmanek hil eta martiri bihurtuko zelakoan. Bi haurrideak ermitau izatera ere jostatzen ziren. Zaldunen historiak ere atsegin zituen.
1528an, 13 urte zituela, ama hil zitzaion. Garai hartan, lehengusu bat gorte egiten hasi zitzaion eta aitak, harreman hori begi txarrez ikusirik, Àvilako Nuestra Señora de la Gracia komentuan sartu zuen 1531ean. Han hasi zen kontuan hartzen moja sartzeko aukera. 1535ean, aitaren nahiaren aurka, bere jaioterriko komentu karmeldarrean sartu zen eta bi urte geroago nerbio-krisi sakona jasan zuen. 1539. urtearen erdialdean sendatu zen, Josef Nazaretekoaren laguntzari esker, haren esanetan.
1542an Jesukristo agertu zitzaiola aitortu zuen, eta 1544an behin betiko konbertitu zen. Handik aurrera estasi eta esperientzia mistiko ugari izan zituen. 1558. urtetik aurrera, Karmeldar Ordenaren erreforma eta jatorrizko arauen araberako kontenplazio bizitza gogorra eskatzen hasi zen. Pio IV.aren baimena jaso ostean, 1562an San José komentua sortu zuen, Àvilan bertan, Karmeldar Oinutsen lehen komentua.
Karmeldar Oinutsek aurreko Karmeldarrek baino arau zorrotzagoak zeuzkaten, eta bizitza zurrunagoa egiten zuten. Joan Gurutzekoaren laguntzarekin, erreforma Karmeldar fraideetara ere hedatu zen, eta behin ordenako nagusien baimena lortuta arin zabaldu zen Gaztela eta Andaluzian zehar bereziki. 1575. urtean, Karmeldar Oinetakodunek eginiko presioak zirela eta, komentu batera erretirau behar izan zuen. Filipe II.aren ekimenei esker 1580. urtean Gregorio XIII.a Aita Santuak onartu egin zuen Karmeldar Oinutsen ordena.
Denetara 17 komentu sortu zituen: Ávila (1562), Medina del Campo (1567), Malagón (1568), Valladolid (1568), Toledo (1569), Pastrana (1569), Salamanca (1570), Alba de Tormes (1571), Segovia (1574), Beas de Segura (1575), Sevilla (1575), Caravaca de la Cruz (1576), Villanueva de la Jara (1580), Palencia (1580), Soria (1581), Granada (1582) eta Burgos (1582).
1582ko urriaren 4an hil zen Alba de Tormes hirian (Salamanca). 1614an Paulo V.ak dohatsu izendatu zuen, 1622an Gregorio XV.ak santu egin zuen eta 1970ean Paulo VI.ak, Katalina Sienakoarekin batera, Eliza Katolikoko lehen emakume doktore izendatu zuen.
Idazlanak
Idazle oparoa izan zen eta erlijio gaiak erabili zituen beti: Camino de la perfección (1565, «Betegintzarraren bidea»), Libro de las siete moradas (1577-1578, «Zazpi egoitzetako liburua»), Libro de las fundaciones (1610, «Fundazioen liburua») eta Libro de las misericordias de Dios (1611, «Jaungoikoaren urrikalpenen liburua»).
2015. urtean Luis Baraiazarra Txertudik euskaratuta Teresa Avilakoaren Idazlan guztiak. Karmel sorta barruan. (Markina-Xemein, 2015; Karmel sorta 14 zk.) argitaratu ziren.
"VIDA DE LA MADRE TERESA" - LIBURUA
Pedro Ibañezek Teresari bere autobiografia idaztea gomendatu zion 1560 inguruan; 1561etik 1562ko ekainera bitartean idatzi zuena. 1564an Francisco de Sotok y Salazarrek bere bizitzaren kontakizunari berriro heltzea eta Juan de Avila apaizari bidaltzea gomendatu zioten eta 1565eko udara arte kontatu zuen.
Liburu honetan Teresak ez du soilik bere bizitzaz hitz egiten. 1go zatitik 10.era, bere biografia eta bere barne bizitza kontatzen ditu, haurtzarotik komentuan sartu artekoa. 11tik 22ra otoitz mailak, 23tik 31ra batasun mistikoari buruzko idatziak eta 37tik 40ra Jainkoak egin dizkion mertzedeei buruzkoa. Guztira 40 zatiz osatuta egonik.
Obraren kopia batzuk egin zituzten, komentu eta akademiko askok eskattzearen ondorio. 1586an María de Austriak, garaiko Madrilgo Klerentinen komentuko ama Nagusia zenak, obra irakurri eta Ana de Jesusi berriro argitaratzeko eskatu zion, San Juan de la Cruzen laguntzarekin.
Eboliko printzesaren salaketaren ondoren, jatorrizko eskuizkribua Inkisizio Gorenaren Kontseiluark hartu zuen. Hala eta guztiz ere, berreskuratua izan zen Ana de Jesusengatik eta 1586an Errege Kontseiluak Salamancako Unibertsitateko katedradun Luis de León frai agustindarrari Santaren lanak argitaratzeko agindu zion.
1587an, emakume erlijioso hauek eskuizkribua frai Luis Leonekoari eman zioten. Santa Teresak izenburu bat jarri ez zionez, frai Luis Leongoak honako titulu hau jarri zion: Jesusen Teresa Amaren bizitza
Fray Luis de Leonek edizio berri bat egin zuen 1588an, Guillermo Focquel de Salamancako inprimategian, Vida de la Madre Teresa de Jesús, zeinetan Teresaren beste obrak sartu zituen edizio berri honetan: Camino de perfección, Las moradas del castillo interior, Notos de la Madre Teresa de Jesús, Relaciones y mercedes, Exclamaciones o meditaciones del alma a su Jainios, hala nola.
Filipe II.ak, Teresaren bizitza jasotzen zuen eskuizkribu originala Escorialeko San Lorenzo Monasterioko Errege Liburutegian gordetzea agindu zuen, gaur egun aurkitzen den lekua. Gorde eta denbora batera izena aldatu zioten, gaur egun ezagutzen dugun izena ezarriz: Vida de la Madre Teresa de Jesús, escrita de su misma mano, con una aprobación del padre M. fr. Domingo Báñez, su confesor y catedrático de prima en Salamanca.
"CAMINO DE PERFECCIÓN" - LIBURUA (Betegintzarraren bidea)
El Escorialeko San Lorenzo Monasterioko Errege Liburutegia
1564an hasi zen idazten Avilako San Jose Komentuan, 1567an amaitu zuen eta komentu hartako emakume erlijiosoen esku utzi zuen. Eskuizkribu hau El Escorialeko San Lorentzo Errege Liburutegian dago. Gainerako Karmeldar komentuek kopia bat eduki nahi izan zutela ikusita,1569an Toledon zegoela, testuari zuzenketak egin zizkion eta modu landuagoan idatzi zuen, 42 kapitulutan banatuta. Bertsio berri hori Valladolideko komentuan dago gau egun. Arrakasta ikusita Teresak inprenta batean lehen edizio bat egotea nahi izan zuen, baina ez zuen lortu argitaletxeek bere lana publikatzea. Teresa 1582an hil zen. Kopia ugari egon ziren 1583, 1585 eta 1587 urteetan, arazoa Teresaren jatorrizko testuak izan gabe jarraitzen zutela. Fray Luis de Leonek edizio berri bat egin zuen arte. Teresak Toledon idatzitakoa bezalakoa zena 1588an.
Bere obraren hasieran, "Camino de perfección", Teresaren abisu multzo bat agertzen da fededunentzat. 1679ko ekainaren 6an, Avilan, Jainkoarengandik jaso omen zituen "lau abisuak", narratzen dira ordena eta lasaitasuna ezar daitezen gizakion artean.
"Lau abisuak" XVI. mendean argitaratu zituen Teutonio Braganzak, Evorako apezpikuak. 1583an, Nvisos de la Madre Teresa de Jesús izenburuarekin, epigrafe guztiak maskulinoan jarrita; fray Jerónimo de la Madre de Dios, 1585, Notos de la Madre Teresa de Jesús izenburuarekin, eta fray Luis de Leonek XVII. mendean, santuak zerutik emandako "abisu" batzuk izenarekin argitaratu zuen Teresaren obra.
"LAS MORADAS DEL CASTILLO INTERIOR / LIBRO DE LAS SIETE MORADAS - LIBURUA (Zazpi egoitzetako liburua)
1577ko maiatzaren 28an,Jeronimo de la Madre de Diosek, Teresari, espiritualtasun liburu berri bat idaztea eskatu zion. Teresa 1577ko ekainaren 2an hasi zuen, baina zenbait astez idazteari utzi zion 5. kapituluaren ondoren. Urrian lanari ekin zion berriro eta 1577ko azaroaren 29an amaitu zuen. Jeronimo de la Madre de Diosek eskuizkribua gorde zuen denbora batez, gero Sevillako San Jose Komentuan uzteko. 1587an Ana de Jesusek eskuizkribua frai Luis de Leoni eman zion, 1588ko Salamancako ediziorako. Hala ere, arrazoi ezezagunengatik, frai Luis de Leonek jatorrizko testuaren bertsio zuzendu bat eraman zuen Salamancako inprimategira eta originala ez zen argitaratua izan.XVII. mendearen hasieran ordea, Teresaren lanen edizio berri bat egin zen, Las Moradas barne, jatorrizko autografoekin alderatua izan zena. Las moradasen edizioa berrikusteaz arduratu zirenak, Sevillako Santo Angel komentuko Juan de San Jose eta Antonio de San Joseko Karmelita oinutsak izan ziren. Santa Teresaren lanen edizio hau 1630ean egin zen Anberesen, Plantino inprimategian. Beste edizio bat egin zen Madrilen, Josef Fernández de Buendía inprimategian, 1661ean eta azkena 1670ean.
1617.urtean eskuizkribuak Katalina de Cerezoren eskutik, San Jose komentuan bukatu zuen. Nobiziaren aitak, Pedro Cerezo Pardo, dote erlijiosoarekin batera eginiko opari bat izan baitzen.
" LIBRO DE LAS FUNDACIONES" - LIBURUA (Fundazioen liburua)
Salamancan z egoela, 1573an, bere aitorleak, Jeronimo Martinez de Ripalda jesuitak, egin zituen komentu fundazio guztiei buruz idazteko esan zion. 1577an, Toledon, Jeronimo Gracianek horri buruz idazten jarraitzeko eskatu zion eta honek bere anaia Lorenzori Avilan utzitako fundazioei buruzko dokumentu batzuk bidaltzeko eskatu zion. 1579ko azaroaren 14an XVII. kapitulua idatzi zuen. Liburu honek zati biografiko handia du, Gaztela eta Andaluzian egin zituen bidaiak bezala, baina bizitza komentualaz eta kristau mistikaz ere hitz egiten du.
Jatorrizko eskuizkribua El Escorialeko San Lorenzo Monasterioko Errege Liburutegian dago.
Teresak ez zion izenbururik jarri liburu honi. Ana de Jesus eta Jeronimo de la Madre de Dios izan ziren Bruselan 1610ean argitaratu beharreko liburua bidali zutenak, izenburu honekin: "Karmeldar Ahizpen Fundazioen Liburua", Teresa de Jesus ama fundatzaileak idatzi zuena. Edizio honetan X. kapituluaren zati bat eta XI. kapitulua falta dira. Zati hauek, Juan Manrique de Padilla noblearen alaba zenari Casilda Manrique de Padillari buruzkoak ziren. Karmeldar Oinutsetan egon zen Valladoliden, eta horrek osabarekin eta gurasoekin liskarrak ekarri zituen. Horrela, bere familiak, XV. mendean, Padilla familiak berak sortutako Espinoko Andre Mariaren Komentuan moja izatera behartu zuten Karmeldarra izateari uztera behartuz. Bere estatusarekin egokiagoa zela kontuan hartuz. Honi erreferentzia eginaz, 1581eko irailaren 17an Teresak, X. eta XI. kapituluak idatzi zituen ondorengoa azpimarratuz hauetan: mundu honetako aberatsen eta handiengandik ezin dela ezer espero, pobrei erreparatu behar diegu, haiena baita bizitza egokia.
Ondorengo edizioak 1610ekoaren antzekoak izan ziren. 1880. urtean Vicente de la Fuentek Madrilen argitaratu zuen lan honen bertsio osoa.
Altxor gisa kontserbatutako idatziak
Limako Karmeldar oinutsen komentua sortu zenean, 1643an, Arequipako gotzainak, Agustin de Ugarte eta Sarabiak, Teresa santuaren gutun bat eraman zuen hara, erlikia bezala kontserbatua izan zena. Gutun hau, Sevillan 1575eko abuztuaren 28an idatzia izan zen, Valladolideko komnetuan zegoen Maria Batailatzailari zuzendua.
Teresak idatzitako "Camino de la perfeción" obra Valladolideko komentu batean dago.
Toledoko San Jose Komentuan perfekzio Bideko Santuari eta hainbat kartari buruzko oharrak dituen kopia bat gordetzen da. Sevillako San Jose komentuak "Las Moradas del Castillo" interior eskuizkribua gordetzen du. Pedro Cerezo Pardo merkatariak, oinutsik zeuden karmeldarren babesleak, eman zion komentuari 1617an, bere alaba Catalina Cerezoren ezkonsariarekin batera, nobizia izatera pasa zena. Sakristian faltsifikazio bat dago ikusgai, jatorrizkoa hobeto kontserbatzeko gordeta baitago.
Metelen
Metelen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Teresa Ávilakoa
Teresari buruzko biografiak
Pedro de Ribadeneyra historialari jesuitak, San Ignacio de Loyola, San Francisco de Borja eta Diego Laynezen biografiak idatzi zituen, eta 1590. urtean Santa Teresaren biografia bat argitaratu zuen.
Thien Duong
Thiên Đường (Hang Thiên Đường, paradisu haitzuloa) Vietnamgo haitzuloa da, Phong Nha-Kẻ Bàng Parke Nazionalean dagoena, Dong Hoi hiritik 60 km-tara ipar-mendebaldean. British Cave Research Association elkartearen britainiar talde batek aurkitu zuen 2009an. Adituen ustez, Asia osoko haitzulorik luzeena da. Tokiko gizon batek aurkitu zuen koba hau 2005ean. Britainiar zientzialariek aztertu zuten 2005etik 2010eraino. 2010. urtean haitzuloak 35 km zituela iragarri zuten. Duen edertasunagatik paradisu deitu zuten. Turistentzat 2010eko irailaren 3an ireki zuten.
Teresa Ávilakoa
Teresari buruzko biografiak
Francisco de Ribera jesuitak, Salamancako Unibertsitateko Literatura Sagratuko irakasleak, santaren biografia bat idatzi zuen 1587an, 1590an argitaratua izan zena; 1602 eta 1607an berrargitaratua. Jeronimo de la Madre de Dios karmeldarrak idazlan honen ale bat zuen, eta ondoren "Escolias al libro de la Vida de la M. Teresa de Jesús" idatzi zuen, biografia honi erreferentzia eginez.
Fray Luis de León agustinarrak idatzitako testu biografiko bat dago, Austriako Maria-ren eskariz, "De la vida, muerte, virtudes y miros de la santa madre Teresa de Jesús" izenburuarekin. Lehenengo liburua. Lan hau ez zen amaitu, frai Luis Leongoa 1591an hil baitzen. Hamahiru orrialde baino ez ziren idatziak izan.
1606an Jenonimo Diego de Yepesek "Vida, virtudes y milagros de la bienaventurada virgen Teresa de Jesús" obra idatzi zuen.
1609an, Juan de Jesus Maria izeneko autore batek, Erroman, "Compendium vitae B. Theresiae Virginis a Jesu" izeneko latinezko biografia bat argitaratu zuen.
Jeronimo de la Madre de Dios idazleak "Declamación en que se trata de la perfecta vida y virtudes herycas de la B. Madre Theresa de Jesús y de las fundacines de sus monasterios" idatzi zuen.
Ezaugarri fisikoak
Teresaren itxurari buruzko erretraturik leialena 1576an Sevillako San Jose Komentuan, Juan de la Miseria fraileak, margotutako jatorrizko baten kopia da,Teresak 61 urte zituenean egindakoa (artikuluaren erretratu nagusia). 1909an Manuel de Torres y Torres arte historialariak, katedraleko Juan Francisco Muñoz y Pavonek kanonigoak eta Joaquin Bilbao, eskultoreak, erretratua aztertu zuten. Olioz margotuta dago, oihal gainean. Azterketa horren arabera, usoa, idazkuna duen xingola eta margolanaren hondoaren gainerakoa geroagokoak direla ikusi zituen eta ziurrenik ez direla frai Juan de la Miseriarenak.
Teresaren irakaspenak
"Las Moradas del Castillo Interior" obran, Teresa Santuak, arima, diamantezko edo kristal hutsezko gaztelu bezala deskribatzen du. Gaztelu honetan hainbat gela daude, Zeruan bezala. Gaztelu horretako atea da otoitza. Lehen hiru gelak prestaketa-etxeak dira, aszesia aldiak. Laugarren gela otoitzaren lehen bi graduak dira: biltzeko otoitza eta isiltzeko otoitza. Bosgarrena bizilekua elkartze-otoitza da, nahimenaren eta adimenaren batasuna. Seigarrenena, bizilekuan, arimak Jainkoarekin ospatzen ditu bere esponsalak. Azkenik, zazpigarren bizilekua ezkontza espirituala da, non arima batu eta Jainkoarekin bat egiten den.
Santa Teresak ez du prozesu lineal bat proposatzen. Leku ezberdin horiek elkarren artean lotuta daude. Uko egitea, lehen bizilekuaren ezaugarria dena, nolabaiteko kontenplazio-maila eta lotura-printzipioa da. Kontenplazioaren ezaugarria Jainkoaren argia da, zeinak, elkartzean, purutzen eta argitzen gaitu. Egonaldi horietatik igarotzea ez da graduala, atzerapausoak egotea ohikoa den zentzuan. Gainera, egoitza hauetan ibiltzen denak ez du otoitz egin beharrik, ezta aurretik egin ziren gauzak egin beharrik ere, prozesulineal honetan behe mailetakoa izan zaitezke, hau da, lehenengo bizilekuan gera zaitezke.
"Camino de la Perfección" obran apaltasunari garrantzia ematen dio. Hau ez izatea deabruaren tranpa batean erortzearen parekoa dela, hobetzeko nahiak harrokeria hartzera garamatza eta nahi duguna lortzeko gai gara egokia iruditzen ez zaiguna ere egiteko. Denok gaude santu izatera deituak, Jainkoaren laguntzarekin.
Teresak otoitz egitean apal azaldu nahi du Jainkoaren aurrean, naturaz gaindiko esperientziak eskatu edo bilatu gabe: "[…] garrantzitsua da ulertzea ez daramala denak bide batetik; eta, agian, iruditzen zaiona askoz beherago dago […] (Camino de la Perfección 27,2).
Bere bizitzako liburuan, 1562 inguruan idatzitako zati batean, deabruen bi agerpen kontatzen ditu. Gurutzetik ihes egiten zutela esaten zuen, baina itzultzen zirela, eta behin betiko usatzeko ur bedeinkatua erabili behar zela.
Otoitza graduak
Ura da bataioa egiteko erabiltzen dena. Jesus, Gurutzean hilda, lantza batekin zeharkatu ziutenean, odola eta ura bota zituen (Juan 19: 31-37.). Juanen Lehenengo Gutunean esaten da "hau Jesukristo da, ur eta odol bidez etorri zena; ez ur bidez bakarrik, ur eta odol bidez baizik" (1 Juan 5:6). Bestalde, Santa Teresari gustatzen zitzaion urarekin gauza espiritualak azaltzea.
"Camino de la Perfección" liburuan, XIX. kapituluan urak hiru bertute dituela dio: tenperatura freskatzen du eta sua itzal dezake, zikin dagoena garbitzeko aukera ematen du eta egarria asetzen du. Bizitza kontenplatiboak grinak baretzen ditu, arima eta lasaitasuna garbitu eta ematen ditu.
Vieux-Mareuil
Biztanleria
2007an Vieux-Mareuil udalerrian erroldatutako biztanleak 329 ziren. Familiak 148 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 255 etxebizitza zeuden, 156 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 93 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 250 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 156 etxebizitza nagusietatik 130 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 80 etxek bost zituzten. 88 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 74 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 61 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Teresa Ávilakoa
Otoitza graduak
Bere bizitzako liburuaren XI. eta XVIII. kapituluen artean Teresak beste parabola bat azaltzen du. Lorezain batek loreak landu behar ditu erabat lehorra den lur batean. Lurra arima da. Lehenbizi belar txarrak kendu behar ditu. Hori otoitzarekin hasten denean egiten da. Gero haziak landatu behar ditu, loreak eman ditzaten, horiek baitira bertuteak. Gero landare horiek erregulartasunez ureztatu behar dira. Lau modu egongo lirateke horretarako:
1.- Ureztatzea, putzu batetik ura kuboz garraiatuz.
Vieux-Mareuil
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 182 ziren, horien artean 124 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 124 pertsona aktiboetatik 108 lanean zeuden (60 gizon eta 48 emakume) eta 16 langabezian zeuden (7 gizon eta 9 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Teresa Ávilakoa
Otoitza graduak
2. Noria batekin ureztatzen dut.
Vieux-Mareuil
Diru sarrerak
2009an Vieux-Mareuil udalerrian 159 unitate fiskal zeuden, 326,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.435 euro zen.
Teresa Ávilakoa
Otoitza graduak
Gelditasun-otoitza: kontenplaziozkoa ere deitzen zaio. Oroimenak, irudimenak eta arrazoimenak bilketa handia jasaten dute, nahiz eta distrakzioek iraun, kontzentrazioak eta baretasunak sakontzen dute. Esfortzuak pertsonala izaten jarraitzen du, otoitzaren fruituak gustuko izaten hasten da, eta horrek irautera bultzatzen gaitu.
Vieux-Mareuil
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Teresa Ávilakoa
Otoitza graduak
3. Ubideak ubide batetik ureztatzea.
Vieux-Mareuil
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
Teresa Ávilakoa
Otoitza graduak
Lotura-otoitza: hizlariaren ahalegin pertsonala oso txikia da jada: memoria, irudimena eta arrazoia maitasun eta lasaitasun sentimendu bizi batek xurgatzen ditu: "Gustua, gozotasuna eta plazera iragana baino konparaziorik gabea da" (vida, 16,1).
Vieux-Mareuil
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 drogeria zen.
Teresa Ávilakoa
Otoitza graduak
4. Zerutik datorren euriarekin ureztatzen dut.
Vieux-Mareuil
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Vieux-Mareuil udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 810 hektarea erabiltzen.
Callorhinchus callorynchus
Callorhinchus callorynchus Callorhinchus generoko animalia da. Arrainen barruko Callorhinchidae familian sailkatzen da.
Teresa Ávilakoa
Otoitza graduak
Estasia edo arrobamendua: sentimenduengatik munduarekiko kontaktua galtzen da. "Hemen ez da sentitzen, baizik eta ulertu gabe gozatzea" (vida, 18, 1), gorputzean egotearen sentsazioa ere galtzen da, baita gertatzen zaigunaren gaineko edozein kontrol ere. Lebitazio-deskribapenekin bat datoz.
Ospakizuna
1617ko urriaren 24an, Gaztelako Gorteek, Madrilen bilduta, Teresa "Espainiako inperio guztiaren patroi" izendatzea erabaki zuten, India barne. Felipe III.ak 1618ko abuztuaren 4an onartu zuen hau. Orduan, patronatua Santiago Nagusia apostoluarekin partekatuko zuen, Espainiako patroia zena, Gorteek zehaztu zutena.
Espainiak Santiagoz gain beste patroi bat izatea polemikaren arrazoi izan zen garai hartako elizgizon batzuen artean, Sevilla eta Granadako artzapezpikuen eta, batez ere, Santiagon. 1627ko udazkenean, Francisco de Quevedok, Santiagoko Ordenaren zaldunak, poema bat idatzi zituen. Hauetan Santiago Espainetako patroi bat eta bakarra zela aldarrikatuz. 1628an Madrilen eta Bartzelonan argitaratu zen poema hau. Poeta honen arabera, Gorteek ez zeukaten inongo garrantzirik eta ez zitzaien horretan parte hartzen utzi behar, Jainkoa izan baitzen Santiago Espainiako patroia egin zuena Errekonkistan lagundu zuenean. Teresaren iloba batek, Beatriz de Jesusek, esan zuen santuei ez zitzaiela axola mundu honetako errekonozimenduak, eta polemika hura hutsala eta tamalgarria iruditzen zitzaiola.
Romilly-sur-Seine kantonamendua
Romilly-sur-Seine kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Teresa Ávilakoa
Ospakizuna
1812ko ekainaren 28an Cadizko Gorteek Santiago eta Santa Teresa Espainiako patroi santu izendatu zituzten.
Les Riceys kantonamendua
Les Riceys kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Teresa Ávilakoa
Erlikiak
Toledoko San Jose Komentuan, gabon-kantak abesten zituenean jotzen zituen danbor bat eta pandereta bat daude.Hauek, kaleko azoka txiki batean erosi zituen Kristoren Pasioko bi koadrorekin batera. Alba de Tormesen hil zen izara ere gordeta daude, berekin datorren ohituragatik.
Sevillako San José komnetuko sakritian santuaren objektu batzuk kontserbatzen dira. Quitotik, bere iloba zen Teresa de Cepedak ekarritako Jesus Haurraren irudi bat dago, "Kititoa" bezala ezagutzen dena. Kanpai bat, danbor bat eta bere belar zatiekin egindako erlikia-ontziak ere badaude. Teresa de Jesusen makila edo makulua Teresaren beraren bide espiritualaren ikur bihurtu zen.Teresa de Jesusen jaiotzaren bosgarren mendeurrenaren ospakizunerako prestaketaren harira, makila, kutxa beiradun batean babestua, "Argiaren Bidea" izeneko erromesaldi batean lekualdatu zen, Avilan, Espainian, hasi zen, han baitago Karmeldarren zentro nagusia. Bost kontinenteetako hogeita bederatzi herrialdetako erromesak gerturatu ziren. Entzutegian, aita santuak fededunak santu honen bizitzari erreparatzera gonbidatu zituen Kriston bizitzeko. Ordenak berak antolatutako erromesaldiaren ibilbidea Avilan amaitu zen 2015eko martxoaren 28an (santuaren urtebetetzea).
1992ko Paris-Roubaix
1992ko Paris-Roubaix txirrindularitza lasterketa klasiko honen 90. edizioa izan zen. 1992ko apirilak 12an ospatu zen eta Gilbert Duclos-Lassallek irabazi zuen bakarrean. Probak 267 kilometro izan zituen.
Salamá
Salamá Guatemalako erdialdean dagoen Baja Verapaz departamenduko hiriburua da. 776 km²ko eremua du eta 2010ean 54.400 biztanle zituen.
Xochiatipan (udalerria)
Xochiatipan Mexikoko udalerri bat da. Hidalgo estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Arangoiti (Bilbo)
Arangoiti Bilboko auzoa da. Bilboko lehen barrutian kokaturik dago, Deustukoa, alegia. Banderas mendiaren magalean kokaturik, itsasoaren mailatik 100-150 bat metrora. Bilbo iparraldeko ikuspegi ederra dago auzo honetan. Auzoak 4.625 biztanle dauzka eta 12,79 hektareako azalera. Guztira 362 biztanle bizi dira hektareako. Auzoaren hegoaldean Buena Vista etxebizitza multzoa dago, auzoaren erdigunetik banandua. Azken urteetako immigrazio prozesuaren eraginez, hainbat etorkin etorri da auzora bizitzen (etxebizitzek eskaintzen dituzten prezio merkeak direla eta.
Azken urteetan auzoaren iparraldean babes ofizialeko etxebizitzak eraiki dira, eta horrez gain, txalet urbanizazio berri bat, "Deustuko begiratokia" izenez ezaguna. Gainera, Enekuriko sarbide berria egitearekin batera, auzorako sarbideak hobetu dira eraikitako errepide berri batekin.
Garraiobideak
Arangoiti Bilbo erdigunearekin Bilbobusen 01 lineak lotzen du. Auzokoen kexa nagusia betidanik izan da garraioa, horregatik 2005. urtean aipaturiko autobus linea horren maiztasuna 30 minututik 15 minutura handitu zen. Horrez gain, linea Buena Vistako auzuneraino luzatu zen, eta bertan 30 minutuko maiztasuna eskaintzen du.
Deustuko San Pedrorekin batzen duen igogailua ere badago, Bilbo hiriak malda gehiegiko auzoetara heltzeko eraikitako lau igogailuetako bat. Dena den, igogailu zerbitzuaren emakidun enpresak urteetan zehar eginiko mantenu-lan eskasa dela eta, igogailua maiz matxuratu ohi da. 2006. urtean zehar igogailua asteetan zehar egon zen ibili gabe. Horrek eraginda, udalak mikrobus zerbitzu bat jarri zuen auzoa eta Deustuko San Pedro batzeko.
Mettingen
Mettingen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
The Fighting Prince of Donegal
The Fighting Prince of Donegal (euskaraz Donegalgo Printze Borrokalaria) 1966ko Michael O'Herlihy irlandar zinema zuzendariaren abentura filma bat da. Robert T. Reilly idazlearen Red Hugh: Prince of Donegal (Hugh Gorria: Donegalgo Printzea) eleberrian oinarritua dago. Bertan, Peter McEnery, Susan Hampshire eta Tom Adams aktoreek antzeztu zuten. Irlanda gaelikoan girotua dago, Kondeen Ihesaldiaren gertaera kontatzen delarik.
Argumentua
Irlanda, 1580ko hamarkadaren amaiera aldera. Donegalgo Hugh erregea hiltzean, bere ondorengoa den Hugh O'Donnell "Gorria" (Peter McEnery) irlandar printzearen tronura igotzen da, honela Elisabetarren eta Ingeles Inperioaren zapalkuntzatik askatasuna eta independentzia etorriko dela aipatzen duen irlandar iragarpena betetzen delarik. O'Donnell etxeko jaunek gertaera hau Irlandatik anglosaxoi inbasoreak indarrez kanporatzeko aukera gisa ikusiko dute, baina Hughek herrialdearen askatasuna ingelesekin modu egokian negoziatzeko asmoz aurretik uharte osoko klanen batasuna lortu behar dela konbentzituko ditu. Bien bitartean irlandar eta ingelesen arteko gudua gauzatu litekeenaren esamesak zabalduz doaz, eta O'Donnellek Irlandako klanen aliantza zabaldu asmoz Kathleen McSweeney (Susan Hampshire) ederra gorteiatuko du.
Afrikako plaka
Afrikako plaka (batzuetan Nubiako plaka ere deitua), Afrika osoa hartu eta, mendebalderantz, erdialdeko Atlantikoko dortsaleraino hedatzen den plaka tektoniko bat da.
Plaka hauek ditu mugakide:
Afrikako plakaren muga guztiak dibergenteak dira —hau da, elkarrengandik urruntzen ari direnak—, Eurasiako plakarekin duena izan ezik. Plakak, harkaitz zaharrezko zenbait bloke kontinental hartzen ditu; duela 550 milioi urte, Gondwana kontinentea existitzen zela, egungo Afrika eratu zuten blokeak, alegia. Bloke horiek, hegoaldetik iparraldera, hauek dira: Kalaharikoa, Kongokoa, Saharakoa eta mendebaldeko Afrikakoa. Bloke horietako bakoitza bloke txikiagoetan bana daiteke.
Plakaren alde garrantzitsuenetako bat da Rift Haran Handia (ekialdean), kontinentearen eta plakaren zati bat banatzen ari den hauste bat, hemendik mende askora Somaliako plaka eratuko duena, baita Afrikaren azpikontinente bat ere. Afrikako plaka urtero 2,15 zentimetro mugitzen da iparralderantz. Hala, 650.000 urte inguru barru, Espainiaren hegoaldearekin elkartuko da, eta Mediterraneo itsasoa eta Ozeano Atlantikoa elkarrengandik bananduko ditu.
Crépon (Calvados)
Crépon Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Crépon udalerrian erroldatutako biztanleak 213 ziren. Familiak 85 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 37 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 115 etxebizitza zeuden, 88 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 112 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 88 etxebizitza nagusietatik 76 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 53 etxek bost zituzten. 69 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 136 ziren, horien artean 96 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 96 pertsona aktiboetatik 90 lanean zeuden (47 gizon eta 43 emakume) eta 6 langabezian zeuden (4 gizon eta 2 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Crépon udalerrian 89 unitate fiskal zeuden, 213 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.886 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
Xochicoatlán (udalerria)
Xochicoatlán Mexikoko udalerri bat da. Hidalgo estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Crépon (Calvados)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 harategi zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Crépon udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 504 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hanahan (Hego Carolina)
Hanahan Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Berkeley konderrian dago, Hego Carolina estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Zurbaran
Zurbaran Bilboko auzoa da, bigarren barrutian kokaturik dagoena, Uribarriko barrutian alegia. Auzoak 12.850 biztanle dauzka eta 0,43 kilometroko karratuko azalera. Auzoa hiriaren ekialdean kokaturik dago Artxanda mendiaren lehen maldetan. Maldak dira, auzoaren ezaugarririk nagusienetakoa. Auzoa 1950eko hamarkadatik aurrera eraiki zen, hiriak bizi zuen etxebizitza beharrizan handia zela eta.
East Ridge (Tennessee)
East Ridge Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Hamilton konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
María Pilar Benítez Marco
María Pilar Benítez Marco (Zaragoza, 1964) espainiar hizkuntzalaria da, Zaragozako Unibertsitateko irakaslea. Benitezek idatzitakoen artean, hauek aipa daitezke: El Valle de Ansó: un ejemplo de interrelación de los medios físico, socio-económico y lingüístico (1996), Chiquez apuntes sobre l'aragonés ansotano dende a soziolingüística (2006), Textos inéditos en ansotano de Juan Francisco Aznárez (2008) edota Nieus Luzía Dueso Lascorz: una vida de mujer ejemplar para el aragonés (2010). Maria Moliner hizkuntzalariak egindako lanean aditua da.
Saint-André-les-Vergers kantonamendua
Saint-André-les-Vergers kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Logan (Mendebaldeko Virginia)
Logan Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Logan konderrian dago, Mendebaldeko Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Moundsville (Mendebaldeko Virginia)
Moundsville Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Marshall konderrian dago, Mendebaldeko Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Fouquières-lez-Lens
Fouquières-lez-Lens Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fouquières-lez-Lens udalerrian erroldatutako biztanleak 6.532 ziren. Familiak 2.306 ziren, horien artean 596 pertsona bakarrekoak ziren (157 bakarrik bizi ziren gizonak eta 439 bakarrik bizi ziren emakumeak), 572 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 911 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 227 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: