cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vlad Drakula
Paldoztatzea
1459an San Bartolome egunez 30.000 kolono saxoi eta ofizial paldoztatu zituen, hots: Brasov hiriko saxoi gehienak. Transilvaniako hiri hau bere aurka altxatu zen Dan II.a laguntzeko, Vald-en aurkako hungariar eta errumaniarrekin batera. Bazkari handi bat ospatu zuen zigortu taldearen erdian eta, bitartean, borrero batek altxamenduaren buruzagiak eta haien familiako kideak zatitzen zituen tarima baten aurrean. Festa iluntzera arte luzatu zenez, Vlad eta bere armadak, argia izateko, hiriari sua eman zion. Paldoztatu ez zituztenak, multzoetan bildu eta odol hotzean hilarazi zituen ezpataz edo labankadaka. Ondoren, Țara Bârsei hiria eraso zuen eta han ere zigorrak egin zituen.
Hurrengo urtean Amlaș eta Făgăraș hiriak suntsitu zituen eta borrokan hil ez ziren biztanleak paldoztatu zituen edo erre egin zituen, bere aurka altxatu zirelako.
Atzerri arazoak
Behin barne arazoak konponduta, Hungariako errege zen Matthias Corvinuss-rekin bat egin zuen (Iancu Hunedoara-koaren semea zena) 1459an eta, zergak ordaintzeari lagata, turkiarren kontra egin zuen. Lehen gerra kanpainak arrakastatsuak izan ziren, baina hungariar erregeak laguntza handirik eman ez zionez eta baliabide gutxi zituenez berak, ez zuten asko iraun.
Urte horretan bertan, Mehmet II.ak, Valakia (Valahia, Țara Românească) inbaditzera zihoala, atzera egin zuen botagureak jota eta soldaduak beldurtuta zituela, milaka zigortu ikusi zituenean Danubioaren bi aldeetan hesoletan usteltzen (eta hori oso gizon odolzalea zela). Sultanak ikusi zuenari "paldoztuen basoa" deitu zaio, zigorra gauzatzeko haran bateko zuhaitz guztiak moztu baitzituzten, 23.000 preso turkiar, hungariar, errumaniar, bulgariar eta kolono saxoniar eta haien familiak paldoztu ahal izateko.
Arrakasta hauek bizkortuta, Vlad III.ak Danubioa gurutzatu zuen otomandarren lurretan sartuz eta haien armada garaitu zuen. Hungariako Corvinuss-i 1462ko urtarrilaren 11n bidali zion gutunean, etsaien 24.000 buru jaso zituela esan zion (erretakoak jaso ez zituelarik) eta bi zakuz lagundu zuen gutuna belarriz, sudurrez eta buruz beteta. Hain izu handia zabaldu zuen otomandarren artean, askok Istanbuletik ihes egin zutela, bizantziarren aldekoekin bat eginda, Vlad-ek hiria hartuko zuelakoan.
Haserretuta, Mehmet II.ak 150.000 gizoneko eta Danubioan gora joandako ontziz osatutako armadaz egin zion eraso Vlad Drakulari (horrela adierazi zion bere bisir handiari sultanak berak). Soldadu horien artean, 4.000 zaldun zihoazen Radu Ederra, Vlad III.a Drakularen beraren anaia buru zutela. Ez dakigu zenbat gizon izan zituen Drakulak haiei aurre egiteko, baina iturri batzuen arabera 22.000 eta 30.900 izan ziren. Argi dakiguna da otomandarrek Valakiako hiriburua, Târrgovişte, hartu zutela (1462ko ekainaren 4an) eta berak, bitartean, gerrilla bidez eta lurra eta uztak errez aurre egin ziela udaberri eta udan zehar. Turkiarrei egin zien erasorik handiena ekainaren 16 eta 17an egin zuen, Vlad eta soldadu batzuk turkiarrez mozorrotu eta Mehmet-en kanpalekura sartu zirenean, sultana hil asmoz. Erasotzaileen morala gutxitzeko, Valakiako hiriak hutsarazi zituen (pertsonez eta ondasunez). Otomandarrek alde egin zuten Kilia-ko gotorlekua hartu ezin ostean (Moldavia-ko hegoaldean zena) eta armadan izurritea sartu zelako. Horrela, Radu "Ederra" bakarrik geratu zen bere anaiaren aurrean.
Garaipenak garaipen, noblezia aurka zeukan Vlad Drakulak eta Radu-ri bere babesa eskaini zioten. Radu-k Poenari gotorlekuan inguratu zuen bere anaia Vlad. Turkiarren artean zegoen antzinako zerbitzari batek abisu bat jaurti zien gezi bidez gotorlekukoei (McNally eta Florescu egileen ustez) eta mezua irakurtzean Vlad-en emaztea zen Cnaejna printzesak bere burua Argeş ibaira bota zuen harrapatua ez izateko —harrezkero ibaiari Râul Doamnei deitzen zaio ‘anderearen ibaia’—. Vlad bera preso hartua izan zen eta 1462ko abuztuan Corvinuss-ek Buda hirian kartzelan sar zezala lortu zuen Mehmet II.ak, Istanbuletik bidalitako gutunekin eta dokumentu faltsuekin bere alde jarrita. Horrela Radu bihurtu zen Valakiako printze edo vovoida eta turkiarren eskuetan zegoen txotxongilo papera bete zuen.
Valakiako boterea berreskuratu zuen azken aldia
Aulkia lortu eta hiru egunetara turkiarrak eraso zituen, otomandarrek Valakia erasotzeko asmoz armada prestatuta baitzuten (Basarab Laiota printze-aulkian jarri asmoz). Turkiarrei noble boiardoek laguntzen zieten eta Basarab bera buru zutela eraso zioten Vlad-i eta hil egin zuten bere guardia moldaviarrarekin batera (haietako 10 soldadu atera ziren bizirik bakarrik). Hil ostean, aurpegia eta ilea kendu zioten buruari eta Istanbulera eraman zituzten garaile-oroigarri gisa.
Snagov irlako monasterioan dagoela lurperatua esan izan da tradizioaren arabera. Hantxe bere izena daraman hilobia dago, baina 1932an ireki zutenean, hilobia hutsik edota animalia hezurrekin beteta baino ez zuten aurkitu eta gorpua, berriz, printze gisa jantzita eta buru gabe aurkitu zuten handik hurbil. Dirudienez, geroago monasterioa hartu zuten monje greziarrek ez zuten horrelako pertsona ankerraren hezurrik nahi monasterio barruan eta ate ondoko hilobi batean sartu zuten. 1940.eko hamarkadan galdu zen gorpua (diotenez, lakura erori zen uholde batzuen ondorioz).
Vlad III.a Drakulak bi seme izan zituen Cnaejna printzesarekin: Vlad IV.a Tepelus, 1500ean hil zena, eta Minhea III.a Gaiztoa (1462-1510), Valakiako printze izan zena 1508 eta 1510 artean.
Kontakizunak
Goian aipatutako moduan hasi zen masakreak egiten eta, hortik, 1456 eta 1462 urte artean ehun mila pertsona erailtzera iritsi zela esan ohi da, garaiko dokumentu eta grabatuen arabera. Ordutik aurrera, bere odolzaletasunarengatik eta zigortuak paldoztuta erailtzeko “gustuagatik” irabazi zuen Ţepeş ezizena, errumanieraz: paldoztatzailea esan nahi duena, gorago esan den moduan.
Irudi geometrikoak egiten zituen paldoztuekin. Era arruntena eraso behar zuen hirien inguruan zirkulu kontzentrikoak egitea izaten zen, izpirituari eragiteko. Pertsona zigortua gero eta garrantzitsuagoa izan, sartzen zitzaion hesolaren luzera handiagoa zen. Sarritan, hilabetetan lagatzen zituen hesoletan usteltzen.
Beste tortura eta zigorrak
Paldoztea zen bere gogokoena, baina haserrarazten ziotenei bestelako tortura metodoak ere aplikatzen zizkien. Besteak beste: besoak, hankak, sudurra edo belarriak moztea; begiak ateratzea; lepoa estututa hiltzea, sutan erretzea, genitalak moztea, larruazala bizirik kentzea, zigortua eguratsaren aurrean edo animalia basatien aurrean lagatzea, parrillan erretzea, matrailezurrak ateratzea eta emakumeei bularrak eta genitalak hondatzea.
Txiroak eta ijitoak hiltzea
Lapurrak eta bandoleroak hiltzea izan zen bere helburua, biztanleak erasoez kexatzen zirelako. Pobreak ere hil zituen, ez baitzuten ezertarako balio bere ustez. Horretarako, adibidez, bazkari handi bat prestatu zuen hiriburuaren kanpoaldeko etxea batean eta txiroak, lapurrak, hanka edo besoren bat falta zutenak, lepradunak, gaixoak, eskaleak eta abarrak gonbidatu zituen jatera eta edatera. Behin janaldia bukatuta, bere soldaduekin joan zen eta beste horrelako festarik nahi zuten galdetu zien. Haiek beren bizitzako egunik onena izan zela erantzun zioten. Irribarre egin zien, ateak itxiarazi zituen eta sua eman zion etxeari. Denak hil ziren. Hiriz hiri errepikatu zuen eta esaten da 3.600 pertsona hil zituela horrela.
Ijitoak ere ez zituen maite.Eskualde batean 300 bildu zituen. Beren hiru buruzagiak sutan erre zituen eta besteei eman zizkien jateko aginduz edo bestela turkiarren kontrako armadan sartzera behartu zituen. Ijitoek, jakina, armadan sartzea nahiago izan zuten.
Mezulari turkiarrak
Behin, Istanbuleko sultanak bidalitako ordezkari batzuk bere aurrera agertu ziren. Ohiko jantzia zeramaten durbantearekin. Vlad-ek esan zien ea zergatik ez zuten bere aurrean kentzen eta haiek erantzun zioten ez zela haien ohitura burutik inoren aurrean durbantea kentzea, ondorioz, eta ohitura “indartzeko” buruari josarazi zizkien eta Istanbulera bidali zituen.
Merkatariak
Egun batez, Vlad-en gazteluan Firentzeko merkatari bat agertu zen urrezko txanpondun poltsa lapurtu ziotela eta. Printzeak agindu bezala, hurrengo egunean bueltatu zen eta lapurrak eta haien familiak pladoztuta aurkitu zituen gazteluan. Vlad-en haien aurrean itzuli zion poltsa eta diru guztia zegoen galdetu zion. Merkatariak beldurraren beldurrez, kontu handiz kontatu zituen txanponak eta bat gehiago zegoela erantzun zion. Vlad-ek erantzun zion bere zuzentasunak salbatu zuela, soberako txanponarekin geratu nahi izan balu, hesolarik altuenean sartuko baitzuen.
Beste behin, Serbiatik Hungariara zihoazen merkatari alemaniarrek ez zuten Valakian geratu nahi izan eta Vlad-ekin merataritzan aritu. Valakiarrei eta berari egindako errespetu faltagatik, 600 merkatariak harrapatu zituen eta bi izan ezik, guztiak hil zituen. Bizirik lagatakoei, bati begiak atera zizkion eta besteari mihia moztu zion eta Serbiara bidali zituen besteen buruekin.
Maitalea
Vlad-ek maitale asko izan zituen, seguru asko, denbora gutxi irauten ziotelako bizirik. Haserre zegoen egun batean, bere maitale batek haurdun zegoela esan zion atsegin emateko asmoz. Emagin bat bidali zion ziurtatzeko eta egia ez zela jakitean, sabela ireki zion labanez. Emakume ezkontza-hausle guztiak ere paldoztuz zigortzen zituen.
Monjea paldoztua
Egun batean monje batekin ibilaldi bat egiten ari zela, paldoztuen multzo baten ondotik igarotzean, monjeak trufa egin asmoz, usain txarra zegoela esan zion. Vlad-ek haserre, makila altuenean sarrarazi zuen eta handik ea usain hoberik zegoen galdetu zion.
Emakume alferra
Vlad-ek behin nekazari bat ikusi zuen soroan lanean, itxura txarreko arropekin jantzita. Ezkonduta zegoen galdetu zion eta nekazariak baietz erantzun zionean, emaztea ekarrarazi zuen eta bere zereginak galdetu zizkion. Emakumeak eguna garbitzen, josten eta ogia egiten pasa zuela esan zion. Vlad-ek senarraren arropak erakutsita, ez zion sinetsi eta paldoztatu zuen, senarrak emazte ona zela erregu egin arren. Ondoren, beste emakume bat ezkonarazi zuen nekazari harekin eta zigor berarekin mehatxatu zuen emazte ona ez izanez gero.
Dan voivoidagaia
1460an, printze-aulkia kendu nahi izan zion Dan voivoidagaia harrapatu zuenean, exekutatu aurretik, bere hilobia zularazi zion eta bere hiletara joanarazi zuen.
Monje eskaleak
Behin herri bat ikuskatzera zihoala bi monjek limosna eskatu zioten. Vlad-ek galdetu zien ea zergatik eskatzen zuten, monasterio batean ondo bizi zitezkeenean. Monjeek esan zioten eskean ibilita Zerua irabazterik ba ote zegoen jakin nahi zutela. Zalantzetatik laster atera zitezen, hantxe bertan paldoztatu zituen.
Animalia torturatzailea
Txori edo animalia txikiak torturatzeko edo paldozteko ohitura ere bazeukan, baita erbestean edo preso zegoela.
Banpiro kondaira
Literatura eta zinemak terrore generoetako pertsonaia bihurtu dute, paldoztuen aurrean jaten zegoen bitartean, bere zigortuen odola edaten zuela esan izan baita, hortik banpiro izaera eman zaio. Bram Stoker irlandarrak 1897an idatzi zuen bere Drakula izeneko nobelarako eredu hartu zuen. Filma asko egin dira berari buruz, baina beti banpiro gisa eta ezer gutxi benetako pertsonaia historikoaz.
Ninotchka
Ninotchka 1939ko Ernst Lubitsch alemaniar zinema zuzendariaren komedia filma bat da. Melchior Lengyel hungariar idazlearen izenburu berdineko Ninotchka eleberrian oinarritua dago. Bertan, Greta Garbo, Melvyn Douglas eta Béla Lugosi aktoreek antzeztu zuten.
Filmak 4 Oscar Sarietarako izendapenak jaso zituen, nahiz eta bat horietako bat bera ere ez irabazi izan: Film onenaren Oscar Saria, Emakumezko aktore onenaren Oscar Saria (Greta Garbo), Egokitutako gidoi onenaren Oscar Saria (Charles Brackett, Billy Wilder eta Walter Reisch) eta Argumentu onenaren Oscar Saria (Melchior Lengyel).
Bitxikeria gisa, filmaren iragarkia honako esaldia adierazten zen: Greta barrez!, suediar aktoreak zuen irudi serio eta melankolian oinarrituz, izan ere bere aurreko filma edo komedietan ez baitzuen irri egiten.
Argumentua
Sobietar Gobernuarentzat dirua lortzeko asmoz Iranoff, Buljanoff eta Kopalski kamaradak (Sig Ruman, Felix Bressart eta Alexander Granach) 1917ko Errusiar Iraultzan Swana dukesa handiari (Ina Claire) konfiskatutako harribitxiak Parisen saltzeko asmoz iritsi berri dira. Frantziako auzitegi batek harribitxien benetako jabea zein den erabaki arte hiru kamaradak hiri hartako luxuzko hotel batean ostatu hartuko dute, bitartean dukesa handiak harribitxiak berreskuratzeko asmoz bere maitalea eta bizizale hutsa den Léon d'Algout kondea (Melvyn Douglas) Parisera bidali eta hiru kamaradei kapitalismoaren abantaila eta plazerrak erakutsiko die. Sobietar Gobernuak azpijoko horien berri izan eta egora konpontzeko Nina 'Ninotchka' Ivanovna Yakushova (Greta Garbo) komunista pragmatiko, hotz eta analitikoa bidalaraziko du. Baina ustekabean, Léon d'Algout kondea eta Ninotchka elkarren artean maiteminduko dira...
Milagro (Ekuador)
Milagro, ofizialki San Francisco de Milagro, Ekuadorreko Guayas probintzian dagoen udalerria da, herrialdearen hego-mendebaldean hain zuzen ere. 190.000 bizilagun inguru dauzka. Hizkuntza ofiziala gaztelania da eta estatubatuar dolarra da erabiltzen den dirua.
Nekazaritza
Uzta nagusienak dira ananak eta azukre kanabera.
Historia
Milagro izenak kondaira batean dauka bere jatorria. Izan ere, 1784 urtean, Miguel de Salcedo joan zen herri horretara. Han, bere emaztea gaixotu egin zen, eta Salcedok, etsita zegoenez, bederatziurren bat (otoitz egiteko epe bat) antolatu zuen San Frantzisko Asiskoarentzat. Egun haietan, amerindiar bat Salcedorengana joan zen sendabelar batzuekin, bere emazteari emateko esaten. Egun gutxiren buruan, emaztea sendatu egin zen, baina Salcedok pentsatu zuen San Frantziskoren kontua izan zela. Egun hartatik, bere etxea eta herri osoak, Milagroko izena hartu zuen (miraria gaztelaniaz).
Quakenbrück
Quakenbrück Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Gustav Philipp Zwinger
Gustav Philipp Zwinger (Nurenberg, 1779ko urtarrilaren 3a - ib. 1819ko urtarrilaren 15a), alemaniar margolaria izan zen. Sigmund Zwinger (1744-1813) margolari eta grabatzailearen semea eta ikaslea izan zen. Gustavek ikasketak Vienan egin zituen Heinrich Fügeren eskutik eta jaioterrira itzultzean bertako Arte Eskolako irakasle eta zuzendari izan zen. Olioz eta akuarela z aritzen zen eta liburu batzuen ilustrazioak ere egin zituen.
Montecristo de Guerrero (udalerria)
Montecristo de Guerrero Mexikoko udalerri bat da. Chiapas estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Zarpiatu
Zarpiatua hormaren gainazala berdintzeko ematen den mortero lehenengo geruza da, luzituaren aurretik ematen dena.
Sigeberto II.a
Sigeberto II.a (c. 601 - Neuchâtel, 613) 613an saliar frankoen errege izan zen.
Austrasiako errege merovingiarra, Burgundiako eta Austrasiako errege Teodoriko II.aren semea. Haren aita hil zenean ez zioten aginpidea eman, haren birramona Brunildaren autoritarismoa zela eta; haren ordez Neustriako Klotario II.a izan zen errege. Hilabete batzuetan soilik izan zuen bere esku erregetza.
Finlandiako Opera Nazionala
Finlandiako Opera Nazionala (finlandieraz Kansallisooppera), Helsinkin dagoena, Finlandiako opera konpainia nagusia da.
Bere egoitza, Opera Nazionalaren Etxean dago, Töölönlahtiko badian, Töölö barrutian. 1993an ireki zen.
Opera honen antzezpenak, 1873an hasi ziren, Kaarlo Bergbomek, Finlandiako Opera 1873an sortu zuenean. Horren ondoren, opera antzezpenak Finlandian, noiz behinka baino ez dira egin, birak egiten ari ziren konpainien aldetik, eta, batzuetan, finlandiar amateurrek, Sevillako Bizargina, mota honetako lehen ekoizpena delarik.
Opera Finlandiarrak, estreinaldi mundial bat edo gutxienez finlandiar opera bat, urtero estreinatzen du.
Bedoña
Bedoña Arrasateko (Gipuzkoa) hegoaldean dagoen auzoa da, baserri girokoa, 1966. urtera arte Aretxabaletako udalerrian barne zegoena. Izan ere, herri horren muga kokatuta dago Urkuluko uharkatik gertu alde batetik, eta bestetik, San Andres (Arrasate) eta Zubillaga (Oñati) auzoen ingurunean. Auzoa, halaber, Arantzazurako bide zaharrean dago, artzainek eta erromesek antzinatik ibilia.
Santa Eulalia eliza dago bertan, antzinako gaztelu edo dorretxe baten gainean eraikia eta osagai erromanikoak dituena. Horrez gain, Andra Maria Zuriaren baseliza ere daukagu Bedoña auzoan.
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 102 biztanle zituen.
Bedoñako jaiak abenduaren 10ean ospatzen dira, Santa Eulalia egunean, hain zuzen ere.
Baserriak
Aranalde, Artazubiaga, Arteaga, Arteritxo, Bidasoro, Elexabe, Elorriaga, Erlamendi, Errastikoa, Etxabarri, Etxegarai, Garaikoa, Goikosolo, Iturralde, Iturriaga, Mendibitzu, Otamendi, Sakristaukoa, Sologaizto, Urialde, Uribarren, Urigoien, Urkamendi eta Zabale ditugu auzoko baserrien artean.
Loramendi
Juan Arana "Loramendi" (1907-1933) fraide eta olerkaria auzo honetan jaio zen, lehen aipatutako Mendibitzu baserrian, hain zuzen ere.
Itäkoski
Itäkoski Finlandiako Keminmaa udalerrian dagoen herrixka bat da. Torma herrixkaren iparraldean dago, Kemijoki ibaiaren ekialdeko ertzean.
Kvinnodröm
Argumentua
Susanne (Eva Dahlbeck) Estokolmoko modelo agentzia baten jabea da. Doris (Harriet Andersson), bere modelo ospetsuenak, Susannekin bilduma berri baterako Goteborgera argazki sesio bat burutzera doan unean, Palle (Sven Lindberg) mutil-lagunarekin eztabaidatu eta liskarra izango du. Jada Goteborgen daudela, Dorisek adineko Otto Sönderby (Gunnar Björnstrand) kontsularekin topo egin eta hark orain ospitale psikiatriko batean dagoen bere emaztearen antzekotasun harrigarria ikusiko dio. Kontsulak Dorisen nahi guztiei men egingo die, arropa dotorea eta harribitxiak erosiz, eta biek elkarrekin egun zirraragarria igaroko dute, kontsularen alaba iritsi (Kerstin Hedeby) eta gupidarik gabe aitaren berekoitasuna agertarazten duen arte.
Kingwood (Mendebaldeko Virginia)
Kingwood Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Preston konderrian dago, Mendebaldeko Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kvinnodröm
Argumentua
Bien bitartean, Sussanne bere maitale ohia den Henrikekin (Ulf Palme) telefonoz hitzordua egin, hark ezkondua dagoenez gogo txarrez baiezkoa eman eta biak berrelkartuko dira. Biek larrutan egin eta Henriken emaztea hirira itzultzen denerako planak egingo dituzte.
Alfhausen
Alfhausen Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Trichopodus trichopterus
Trichopodus trichopterus Trichopodus generoko animalia da. Arrainen barruko Osphronemidae familian sailkatzen da.
Old Town (Maine)
Old Town Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Penobscot konderrian kokatuta dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
San Andrés Duraznal (udalerria)
San Andrés Duraznal Mexikoko udalerri bat da. Chiapas estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Alexander F. I. Forbes
Alexander Forbes Irvine Forbes (1871ko apirilaren 13a - 1959ko maiatzaren 15a) hegoafrikar astronomo bat izan zen.
Industria marketina
Industria produktuen marketina ezaugarri bereziak ditu kontsumo marketinarekin alderatzen bada. Industria produktuak erosten dituztenak profesionalak izanik, erosteko erabakia hartzerakoan irizpide objektiboagoak erabiltzen dituzte. Beraz, marketina produktuaren prestazio teknikoak azpimarratzera bideratuko da prezioaren ordez. Zentzu honetan, asko estimatzen da erosleen aldetik produktuen espezifikazio teknikoak; abiadura, kontsumoa, potentzia fisikoa, materialaren erresistentzia eta abar. Erosketa ondorengo zerbitzuek ere berebiziko garrantzia dute.
Alexander F. I. Forbes
Eskoziako Aberdeenshire konderriko Kinellar herrian jaio zen, eta Hegoafrikara 1896an joan zen. Eskoziara itzuli zen ikastera, baina 1909an betirako joan zen Hegoafrikara bizitzera. Arkitekto bezala lan egin zuen 1932 arte.
Industria marketina
Marketin mota honetan produktuaren kalitatea da gehien estimatzen dena, eta beraz, produktuaren informazio zehatza eskuratu nahi da. Helburu hau lortzeko, marketin arduradunek erabiltzen dituzten marketin ekintzarik ohikoenak hauek dira:
Alexander F. I. Forbes
Hegoafrikako Elkarte Astronomikoko presidentea izan zen 1942 eta 1943 bitartean.
37P/Forbes aldikako kometa aurkitu zuen, "Pons-Coggia-Winnecke-Forbes" izeneko aldikako kometaren aurkitzaileetako bat ere bada, gaur egun kometa hau 27P/Crommelin deitzen den arren, bere orbita kalkulatu zuen astronomoaren omenez.
Trichopsis pumila
Trichopsis pumila Trichopsis generoko animalia da. Arrainen barruko Osphronemidae familian sailkatzen da.
Javier Etcheberry
Javier Etcheberry Celhay (1947ko martxoaren 14a) ingeniari, enpresaburu, akademiko, ikertzaile, aholkulari eta politikari txiletarra da.
Aktiboki parte hartu zuen Demokrazia Partiduen Kontzertazioko gobernuetan, eta Estatu ministro gisa eta BancoEstado Administrazio Kontseiluko presidente gisa nabarmendu zen.
Barne Zergen Zerbitzuko (SII) zuzendari nazionala ere izan zen, hamarkada bat baino gehiagoz.
Hasierako urteak
Ingeniaritza zibil industriala ikasi zuen Txileko Unibertsitatean (1971) eta gero doktoregoa lortu zuen diziplina berean Michiganeko Unibertsitatean (1974), Estatu Batuetan. Bere tesia Operations Research aldizkarian argitaratu zuten.
Txileko Unibertsitateko Industria Ingeniaritza Saileko ikertzaile eta zuzendari gisa hasi zuen bere jardunbidea, kargu horretan hamar urtez egon zelarik (1970 - 1980).
Copec (1980 - 1981), Codina (1981 - 1982), Sodimac (1982 - 1987) eta CyS aholkularia (1987 - 1990) bezalako enpresetako kudeatzailea izan zen.
Ezkontza
1990az geroztik Cecilia Sommerhoff Hyde-kin ezkonduta dago, Augusto Pinochet jeneralaren Miguel Kast Rist estatu ministroaren alarguna.
Jokisuu
Jokisuu Finlandiako Keminmaa udalerrian dagoen herrixka bat da. Pörhöla herrixkaren hegoaldean dago, Kemijoki ibaiaren mendebaldeko ertzean eta Tornioko udalerriaren ondoan.
Sortosville
Sortosville Frantziako udalerria da, Mantxa (departamendua)Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sortosville udalerrian erroldatutako biztanleak 86 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 39 etxebizitza zeuden, 31 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 37 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 31 etxebizitza nagusietatik 29 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 4 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 71 ziren, horien artean 48 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 48 pertsona aktiboetatik 46 lanean zeuden (26 gizon eta 20 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 informazio eta komunikazio enpresa zen.
2000. urtean Sortosville udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ankum
Ankum Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Yoon Ji-su
Yoon Ji-su, koreeraz 윤 지수, (Busan, Hego Korea, 1993ko urtarrilaren 24a), eskriman aritzen den kirolari korearra da. .
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta brontzezko domina eskuratu zuen Sablea-taldeka kategorian, Hego Korearen izenean; Hego Korea ROCeko taldearen (urrezko domina) eta Frantziako taldearen (zilarrezko domina) atzetik sailkatu zen.
Tokion, honako hauek osatzen zuten taldea: Kim Ji-yeon, Yoon Ji-su, Seo Ji-yeon eta Choi Soo-yeonek.
Partamasiris
Partamasiris I.a Armeniakoa (114an hila), Armeniako erregea izan zen, Partiarren erregea zen Pakorus II.aren semea. Bere osaba Osroes I.a Partiakoaren tronua oinordetu zuen.
Trajano erromatar enperadoreak, armeniar erresuma erromatar lurraldetzat hartzen zuena, tronua uztera behartu nahi izan zuen, eta, Partamasirisen erresistentziaren aurrean, erromatar enperadorea Armenia inbaditzeko armada boteretsu baten aurrean jarri zen. Partamasiris, Trajanori aurre egiteko indarrik ez zuena, enperadorearen bila irten zen basailu eta mendeko bihurtzeko, baina Trajano, Partamasirisen abdikazio osoa nahi zuena, ez zen horrekin konformatu eta hiltzera zigortu zuen.
Trichopsis schalleri
Trichopsis schalleri Trichopsis generoko animalia da. Arrainen barruko Osphronemidae familian sailkatzen da.
Laurila
Laurila Finlandiako Keminmaa udalerrian dagoen herrixka bat da. Hirigunearen alboan dago, Tornio hiriaren mugatik gertu.
Bersenbrück
Bersenbrück Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Louise Michel
Louise Michel (Vroncourt-la-Côte, Frantzia 1830eko maiatzaren 29a – Marseilla, Frantzia, 1905eko urtarrilaren 9a) frantziar anarkista bat izan zen. Eskola-maistra, ekintzaile iraultzaile eta Parisko Komunako kiderik garrantzitsuenetakoa. Beste buruzagi batzuekin batera, hiriko gobernua antolatu eta haren defentsan parte hartu zuen. Atxilotu eta zigortu zuten; azken finean, emakumeek langile-klasearen eskubideen alde egindako borrokaren ikur bilakatu zen. Deportatu zuten, baina 1880an Frantziara itzulita talde anarkistetan ibili zen, hil arte.
Gaztaroa
Bere memorietan adierazi bezala, Louise Michelentzat haurtzaroa oso garai zoriontsua izan zen. Orduko ametsa poeta izatea zuen. Bere aitona 1850ean hil ondoren, irakasle izateko ikasketak egin zituen, baina Napoleon III.ari zin egiteari uko egiteak irakaskuntza publikoan sartzea eragotzi zion. Horregatik, 1852 eta 1855 artean, bere aitona-amonek utzitako herentziaz baliatuta, eskola libreak ireki zituen Audeloncourt, Clefmont eta Millièresen (Haute-Marne) hurrenez hurren. Bere irakaskuntza ideal errepublikanoetan eta pedagogia berritzailean oinarrittuta zegoen; horrek susmo txarrak piztu zituen bere ikasleen gurasoen artean, eta baita agintariek kargu-hartzeren bat egitea ere. Ikasleen erantzukizuna eta parte-hartze aktiboa sustatu zituen, zigorrak debekatu zituen, natur zientzia eskolak eman zituen eta ikasleek klasean antzezteko obra txikiak idatzi zituen.
Paris
1856an, Louise Michel Parisera joan zen, eta hamabost urtez etengabe aritu zen irakaskuntzan. 1865ean, eskola bat ireki zuen Houdon kaleko 24an, eta 1868an beste bat sortu zuen Oudot kalean. Literatura interesatzen zitzaion eta hainbat testu argitaratu zituen. Haietako poema batzuk Enjolras ezizenarekin sinatu zituen, Victor Hugoren Les Misérables eleberriko pertsonaiaren izenarekin, alegia.
Victor Hugo garaiko pertsona ospetsu eta errespetatuenetakoa ezagutu zuen, eta 1850etik 1879ra arteko korrespondentzia izan zuen berarekin. Giro iraultzaileetan harremanak izan zituen, eta Eugène Varlin, Raoul Rigault eta Emile Eudes ezagutu zituen. Oposizioko egunkarietan ere idatzi ohi zuen, adibidez, Le cri du peuple-n (Herriaren oihua), zeinen erredaktore nagusia bere lagun Jules Vallès zen. 1862an, "Poeten Batasuneko" kide egin zen, eta 1869an, emakume langileen laguntza xede zuen "Moralizaziorako Elkarte Demokratikoaren" idazkari.
1870eko irailaren 1ean, Napoleon III.ak Frantzia-Prusia Gerran jasandako porrotak diktadura inperialaren amaiera ekarri zuen. Gertakariek errepublikaren aldarrikapena bizkortu zuten, prusiar armada Parisera zihoan bitartean. Louise Michel Montmartre auzoko Zainza Batzordeko kide izan zen, Parisko barruti guztietan hiriburuaren defentsa antolatzeko sortu ziren auzo-elkarteetako bat. Han, Théophile Ferré militante blankista ezagutu, eta harekin harreman sentimentala izan zuen.
Parisko Komuna
Paris prusiar armadak inguratuta zegoen bitartean, Versaillesen errefuxiatutako Defentsa Nazionalerako Gobernua eta Parisko indar errepublikar erradikalak 1870eko irailetik elkarren kontra lehiatzen ari ziren nagusitasun politikoa lortzeko. Louise Michel Louis Auguste Blanquik sortutako mugimendu iraultzailearen jarraitzailea zen. Urteko azken hilabeteetan, hainbat manifestazio herrikoitan parte hartu zuen, eta 1871ko urtarrilean, Trochu jeneralaren tropek Parisko udaletxearen aurrean bildu zen jendetzaren aurka tiro egin zutenean, Louisek, Guardia nazionalez jantzita, tiro eginez erantzun zuen. Parisko Komunari hasiera eman zioten 1871ko martxoaren 17 eta 18ko gertakarietan ere lehen lerroan egon zen. Versaillesko gobernuak bere tropak bidali zituen Guardia Nazionalak Montmartreko muinoan kokatu zituen kanoiak hartzera. Louise Michelek, momentu hartan XVIII. barrutiko Zaintza Batzordeko presidenteak, “Versailles-ekoek” kanoiak eskuratzea eragotzi zuen emakumeen manifestazioa gidatu zuen, eta soldaduak guardia nazionalekin eta Parisko herriarekin adiskidetzea lortu zuen.
Louisek lan sozial eta militante nabarmena egin zuen Parisko altxamenduak iraun zuen bi hilabete eskasetan. Saint-Bernard de la Chapelle elizako "Iraultzaren Kluba" (le Club de la Révolution) animatu zuen XVIII. barrutian, eta Georges Clemenceau Montmartre barrutiko alkateak auzoko haurrentzako jantokiak sortzea lortu zuen. Halaber, haurtzaindegi zerbitzu bat antolatu zuen hiriburu osoan, eta ideia oso berritzaileak sustatu zituen, hala nola eskola profesionalak eta umezurztegi laikoak sortzea.
Versaillesko gobernuaren tropek Paris 1871ko apirila-maiatza artean eraso zutenean, Clamart, Neuilly eta Issy-les-Moulineauxko barrikadetan borrokatu zuen, fusila eskuan. Erizain gisa parte hartu zuen, zaurituak jasotzen eta artatzen, eta emakumeak bildu zituen anbulantziak eramateko. Montmartreko 61. batailoiaren zaindari bezala, emakume batailoi baten buru izan zen. Emakume horien kemena nabarmendu zen komuneroen azken guduetan, Montmartreko hilerrian eta Clignancourten, eta haietako askok bizia galdu zuten. Louisek ihes egitea lortu zuen, baina egun gutxira bere burua entregatu zuen, ama atxilotu eta fusilatzearekin mehatxatu baitzuten. Théophile Ferré ere atxilotu eta 1871ko azaroan exekutatu zuten. Louisek Les oeillets rouges (krabelin gorriak) poema eskaini zion. 1871ko abenduan, 4. gerra-kontseiluaren aurrera eraman zuten, gobernua boteretik kentzeko saioa eta herritarrak armak hartzera bultzatzea leporatuta. Hamar urteko erbestealdiko zigorra ezarri zioten. Epaiketan, ondokoa adierazi zuen:"Ez dut neure burua defendatu nahi. Iraultza sozialaren parte naiz erabat. Onartzen dut nire ekintzen erantzukizuna.(...) Zeren, dirudienez, askatasunaren alde borrokatzen den bihotz orok berun pixka bat besterik ez baitu merezi, nire zatia eskatzen dut. Bizitzen uzten badidazue, mendekua aldarrikatuko dut etengabe eta Batzorde honetako hiltzaileak salatuko ditut nire neba-arreben mendeku gisa."
Kaledonia Berrian erbesteratua
Kaledonia Berrian zazpi urtez egon zen, emakumeentzako tratamendu bereziari uko eginez. Uharteko fauna eta flora aztertu eta haiei buruzko datuak bildu zituen. Horrela osatu zuen Parisko Geografia Institutura bidaliko zuen katalogoa. Michel frantziar gehienek arriskutsutzat eta antropofagotzat jotzen zituzten kanakengana hurbildu zen, haien hizkuntza ikasi zuen eta haien artean hezkuntza-lanari ekin zion. 1878ko matxinadan, gainerako deportatu gehienak ez bezala, kanakoen alde agertu zen. Petites Affiches de la Nouvelle-Calédonie egunkaria sortu eta Légendes et chansons de gestes canaques argitaratu zuen. 1879an, Noumea uhartean bizitzeko baimena eman zioten, eta baita bere irakasle-lanari berrekiteko baimena ere, lehenik Frantziako deportatuen seme-alaben irakasle gisa, eta gero nesken eskoletan.
Berriz ere Frantzian
Parisko Komunaren parte hartzaileei emandako amnistia partzialaren babespean, Louise Michel Parisera itzuli zen 1880. urtean. Han, herriak ongietorri bero-beroa eman zion. Bi hilabete geroago, La Misère bere lan arrakastatsua argitaratzen hasi zen folletoi formatuan. 1881ean, Auguste Blanquiren ehorzketan haren hileta-laudorioa egin zuen.
Bere militantzia grinatsuarekin segitu zuen etsi barik, hitzaldi eta mitinetako parte-hartze gero eta ugariagoak eginez. 1883an, Parisko mitin batean, Louise Michelek, sozialista autoritario eta parlamentarioengandik aldentzeko, anarkistek (sozialista libertarioak) bandera beltza sinbolo gisa erabiltzearen alde egin zuen.
Bere konpromisoa  ekintza zehatzetan gauzatu zuen beti. 1883an, Louise Michel, Émile Pougetekin batera, hiru okindegiren arpilaketak eta poliziarekiko liskarrak eragin zituen langabe manifestazio baten buru izan zen. Handik aste gutxira, Louisek agintarien esku utzi zuen bere burua, eta sei urteko kartzela-zigorra eta 10 urteko zaintzapeko askatasuna ezarri zioten. Saint-Lazareko espetxean, prostituten alde agertu zen, eta gizarteak esplotatutako biktimak direla salatu zuen. 1886an Jules Grévy Errepublikako presidenteak amnistiatu zuen. Hasieran Louisek amnistia errefusatu zuen, baina azkenean onartu egin zuen. 1887an heriotza-zigorraren aurka agertu zen. Urtebete geroago, Le Havren hitzaldi bat ematen ari zela, monarkiko batek egindako atentatua nozitu zuen, buruan bi tiro jasoz, baina erasosailea salatzeari uko egin zion. Etxean osatzen ari zela, Georges Clemenceau eta Lissagaray adiskideek, besteak beste, bisitatu zuten.
Berriro atxilotu zuten bere hitzaldi sutsuengatik  eta berriz ere askatua izan zen. Poliziaren informatzaileek gertutik zelatatzen zituzten haren mugimendu guztiak, eta bere kontrako akusazio-txostenak metatu egiten ziren. 1890eko apirilean, Saint-Étiennen hitzaldi bat eman ostean eta Viennen manifestazio bortitz batekin amaitu zen beste mitin bat egin ondoren, atxilotu eta espetxeratu egin zuten, baina behin-behineko askatasuna eman zioten. Berak ez zuen onartu, gainerako atxilotuek ez zutelako izan zorte bera, eta ziega uzteari uko egin zion. Atxilotzeko agindua baliogabetu zuten, baina Louisek, berriz ere, uko egin zion espetxea uzteari bere kideak preso zeuden bitartean. Amorratuta, ziegan zegoen guztia txikitu zuen. Aztertu zuen medikuak sikiatriko batean sartzea eskatu zuen, baina agintariek, bere jarraitzaile ugarien erreakzioaren beldur, 1890eko ekainaren hasieran askatu zuten. Sikiatrikoan sartuko zuten beldurrez, Londresera (Ingalaterra) erbesteratu zen hurrengo hilabetean, han eskola libertario bat kudeatu zuen zenbait urtez. 1895ean Frantziara itzuli zenean, jarraitzaile manifestazio batek ongietorria eman zion. Urte berean Le libertaire egunkaria sortu zuen Sébastien Faurerekin batera. Dreyfus aferaren defentsan jarrera moderatua izan zuen.
Azken urteak
Bere bizitzako azken hamar urteetan, Londres eta Paris artean bizi zen. Parisen bere lanen edizioa gainbegiratzen zuen. Poliziak etengabe zelatatu zituen bere jarduerak, eta askotan atxilotu zuten; 1897an, adibidez, Bruselan atxilotu eta Belgikatik bidali zutenean. Anarkismoaren figura nabarmena izanik, Londresen, Parisen eta Frantzia osoan hitzaldi ugari eman zituen eta parte-hartze aktiboa izan zuen hainbat aldarrikapen-ekintzatan, adinean aurrera joan arren. 1896an, Londresen, Langileen eta Langile Ganbera Sindikalen Nazioarteko Kongresu Sozialistan parte hartu zuen, non marxisten eta anarkisten arteko haustura gertatu zen. 1898an La Commune, Histoire et souvenirs idatzi zuen.
1903 eta 1904an, hirurogeita hamalau urte zituelarik, Frantzian zehar ibili zen bere lagun anarkista Ernest Giraultekin hainbat hitzaldi ematen. Bidaia honetan, bere osasuna pixkanaka ahuldu zen: 1902an bizia galtzekotan egon zen pneumonia batek jota, eta gaixotasunak eta nekeak birritan bira etetera behartu zuten. 1904ko maiatzean, bere hitzaldiei berrekin zien eta programatutako bidaiekin jarraitu zuen.
Louise Michel pulmonia batez hil zen 1905eko urtarrilean, Marseillako Oasis hoteleko 11. gelan, langileentzako hitzaldi batzuk ematen zituen bitartean. Pariseko hiletara milaka lagun joan ziren.
Feminismoa
Louise Michel feminismoaren aitzindaritzat hartu izan da. Bere oroitzapenetan honela idatzi zuen :"«Emakumearen auzia, gaur egun batez ere, ezin bereizia da gizateriaren arazotik.» «Emakumeak dira, batez ere, birrindu eta gero, bota beharrean, saldu egiten den giza azienda: ez dugu gizaterian merezi dugun lekua izateko erregutu behar, hartu baizik.»"Ezer gutxi ezagutzen da Louise Michelen bizitza pribatuari eta izan zituen harremanei buruz: Victor Hugorekin izan zuen hurbiltasuna; Théophile Ferrérekiko maitasun (platoniko?)a; Paule Minck eta Nathalie Lemelekin izandako adiskidantza; bere harreman luzea Charlotte Vauvellerekin, zeini buruz esango zuen, bere bizitza amaitzean, "nire laguna 15 urtez" ("compagne depuis 15 ans"). Bere hiletan, Séverinek, libertario eta feministak, egin zuen Michelen panegirikoa. «Gaur egungo hizkeran, erraz imajina genezake harreman homosexual bat, baina Louise Michel maiz izan zen kritikatua jendeak puritanotzat hartzen baitzuen bere portaera.»
Gizon/emakume harremanei buruz zuen jarrera ezaguna da."«Bi sexuen arteko berdintasuna onartuko balitz, arrakala handia sortuko litzateke giza ergelkerian. Bitartean, emakumeak gizonaren zopa izaten jarraitzen du, Molière zaharrak zioenez. Sexu indartsuak bestea lausengatzen du, sexu ederra deituz. Aspaldidanik ez diogu justiziarik egiten indar horri, eta asko gara matxinatzen garenak... sexuari larruazalaren koloreari baino garrantzi handiagoa ematen zaiola ulertu ezinik. Inoiz ez dut ulertu sexu bati adimena atrofiatu nahi izatea...»"Ez dago bat ere anbiguotasunik prostituzioari buruz duen iritzian:"«Prostituzio-etxeen jabeak emakumeak trukatzen dituzte nekazariek zaldiak edo idiak trukatzen dituzten moduan; artaldeak dira, giza azienda da errentagarriena. (...) Europan zehar emakumeen salerosketan dabiltzan merkatari handiak soka batetik zintzilik baleude, ez nuke nik moztuko. (...) Ez al dago merkaturik non herriko alaba ederrak kalean saltzen diren, espaloietako postuetan, aberatsen alabak ezkonsari baten truke saltzen diren bitartean? Batzuk nahi duenak eramaten ditu eta besteak nahi duenari emanak dira. Prostituzio bera da. Esklaboa proletarioa da, esklaboen artean esklabo, proletarioaren emaztea.»"
Louise Michelen ondarea
Parisko Komunan aktibista borrokalaria, herri-hezitzailea eta feminista, Louise Michel oraindik ere Frantziako anarkismoaren eta, oro har, langileen mugimenduaren pertsonaia enblematikoa da."Botere orok haragiztatzen ditu madarikazioa eta tirania; horregatik diot anarkista naizela."Borrokalari nekaezina, altruista, ahulenen kausari eskainia, bere nortasunak adore sakona erakusten zuen; honengatik guztiagatik historiara "Birjina Gorria" ezizenarekin igaro zen. Bere bizitzari buruz argitaratu diren aipamen ugarietan, gizonezko arropa jantzi izana nabarmendu da, aldarrikapen feministatzat aurkezteko asmoz, baina, dirudienez, anekdota puntual bat baino ez zen izan. Errealistagoa litzateke, beharbada, Louise Michelek 1871ko abenduko epaiketan egindako adierazpenei erreparatzea, kontuan hartuta bere salatzaileen aurrean beti erakutsi zuen zintzotasun hautsiezina: Ez dago lekukotasunik Louise Michelek gizonezko janzkera eraman zuela frogatzen duenik, ez ordura arte, ez geroago. Bere feminismoa agerian jartzen zen berdintasunaren aldeko borrokan, baina berdintasuna ez bakarrik generoan, baita gizartean eta politikan ere.
Pörhölä
Pörhöla Finlandiako Keminmaa udalerrian dagoen herrixka bat da. Jokisuu herrixkaren iparraldean eta hirigunearen hegoaldean dago, Kemijoki ibaiaren mendebaldeko ertzean eta Tornioko udalerriaren ondoan.
Louise Michel
Louise Michelen ondarea
Bere obra literarioan saiakera teoriko gutxi batzuk eta zenbait poema, elezahar eta umeentzako ipuin besterik ez zegoen, baina Louise Michel iraultza sozialaren aldeko aktibismoagatik oroitzen da nagusiki. La Misère eleberriak Frantziako hiri handietako aldiriek XXI. mendearen hasieran pairatuko zuten krisi soziala aurreratzen zuen. Bere irakaskuntza lana aintzatesteko, sarritan, Frantziako hiri askotan lehen eta bigarren mailako eskolei bere izena jartzen zaie.
Espainiako 36ko Gerran, nazioarteko brigadisten bi batailoik Louise Michel izena zuten.
1916 arte, urtero egiten zen haren omenezko manifestazioa Levallois-Perreteko bere hilobian. 1937an, Parisko metroaren geltoki bati bere izena jarri zioten. 2004an, Parisko Montmartreko Jesusen Bihotza basilikaren azpiko lorategia berrizendatua izan zen bere omenez.
Curcuma
Curcuma Zingiberaceae familiako landare-iraunkor belarkara errizomatsuen genero bat da. 80 bat espezie ezagutzen dira.
Louise Michel
Louise Michelen ondarea
Lucio Urtubia igeltsero anarkista ezagunaren etxea L' espace Louise Michel izeneko gizarte zentro bihurtu zen.
Auburn (Maine)
Auburn Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Androscoggin konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Curcuma
Etimologia
Izena hizkuntza semitarretatik dator, eta harremana du hebreerako כרכום (karkōm), aramerako ܟܟܘܪܟܟܡܡܐ (kurkama) eta arabierako كركم (kurkum) hitzekin. Azken honek arabieraz azafrai eta kurkuma esan nahi du. Sanskrito klasikoan ere कुङ्कुमं (kunkumam) hitza erabiltzen zen azafrai esateko, eta hala agertzen da Sushruta Samhita liburuan. Ziurenik honek ere semitar jatorria du.
Louise Michel
Louise Michelen ondarea
2020ko abuztuan migratzaileak erreskatatzeko itsasontzi bat hasi zen lanean Mediterraneoan, bere izenarekin, Banksy artista britainiarrak finantzatua.
Apotzaga-Etxebarri
Apotzaga-Etxebarri Aretxabaletako (Gipuzkoa) auzoa da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 16 biztanle zituen eta 2016an ordea 15.
10 baserrik osatzen dute auzoa. Mugakideei dagokienez, ekialdean eta hegoaldean herrigunea, mendebaldean Apotzaga (Eskoriatza) eta iparraldean Galartza (Aretxabaleta) eta Izurieta ditu.
Aspaldiko usadioari jarraituz, herritarrak elikagaiak bedeinkatzera joaten dira elizara San Blas egunean, otsailaren 3an.
Salluente
Salluente edo San Lorenzo baseliza arkitektura ondare nabarmena da. Gaur egungo eraikina XVII. mendekoa da, eta antzina herriko parrokia izan zen. Urrutiko herrietako elizkoiak ere sarritan bisitan joaten ziren.
Luzitu
Luzitua edo igeltsuztatua zarpiatuaren edo emokaduraren gainean ematen den igeltsu finezko geruza da, horma pintatu aurretik leuntzeko izaten dena. Igeltseroak geruza hau aurretik geltsu baltzez estalitako pareta, holtz eta sabaietan jartzen du.
Jatorria
Antzinako Etiptoko hilobi ganberetan geltsuz estalitako hormak aurkitu dira, 2000 K.a. urte ingurukuak. Luzitua gaur egun estaldura bezala erabiltzen da, adreiluzko barne hormetarako.
Knox konderria (Illinois)
Knox konderria (Knox County) Illinoisko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Galesburg da. 2010eko zentsuaren arabera 52,919 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Luzitu
Erabilera
Geltsua ur kopuru egoki batekin nahastuz prestatzen da, aplikazio momentuan. Izan ere, minutu gutxiren buruan forjatzen hasten da, berezko duen itsasgarritasuna galtzen joanez. Hau gertatzen denean, geltsua "hildako geltsu" bezala ezagutzen da, erabilera guztia galtzearen ondorioz.
Geltsua "eskuz" jartzen da, plaunkai edo paleta baten laguntzat leunduz. Geltsua erabiltzeko bi metodologia aurki ditzazkegu, luzitze prozesuaren aurretik:
Estaldura zuzen baterako, geltsu zuria erabili aurretik gomendagarria da emokadura lehorturik egotea. Honetaz gain, luzitze prozesua egun oso lehorretan aplikatzea ez da gomendagarria, geltsuaren aldiz aurreko lehortzeak fisurak sortu baitezake orotara.
Aozaratza
Aozaratza Aretxabaletako (Gipuzkoa) auzoa da, herrigunetik ekialdean kokatutakoa. Bestalde, auzoaren ekialdean Urkuluko uharka zabaldurik dago, mendebaldean herrigunea esan bezala, iparraldean Larrino eta hegoaldean Areantza auzoak.
Festak
San Juan jaiak ospatzen dira bertan ekainaren 24an, Aozaratzako elizan omendutako santua horixe denez. Maiatzeko hirugarren igandean Otala Zelai eguna ospatzen da, eta Otala Zelaiko kros herrikoia egiten da.
Knox konderria (Illinois)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 52,919 pertsonetatik 47,690 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,558 dira. 3,741 beltzak edo afroamerikarrak. 75 amerikar natiboak ziren eta 7 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 331 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 44 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,031 pertsonek kokatzen zuten.
Santiago el Pinar (udalerria)
Santiago el Pinar Mexikoko udalerri bat da. Chiapas estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Zirriborro
Artean, zirriborroak, zirrimarrak edo apunteak artistak amaierako lana burutzeko egiten dituen saio, proba eta eskemak dira.
1990eko Frantziako Tourra
1990eko Frantziako Tourra Itzuli Handi honen 77. edizioa izan zen. 1990eko ekainak 30 eta uztailak 22 artean ospatu zen, 3504 kilometroko ibilbidea eginez 22 etapatan banatuta, irabazleak 38,621 kilometro orduko abiaduran bete zituenak. Lasterketa Futuroscopen hasi eta Parisko Champs Elyséetan amaitu zen.
Greg LeMond, 1989ko edizioko garailea, faborito nagusia zen. Aurreko urteko bigarrena, Laurent Fignon, frantziar alternatiba nagusia zen. Gianni Bugno, 1990eko Italiako Giroa irabaztetik zetorrena, Pedro Delgado eta Erik Breukink ziren estatubatuarra garaitzen saiatuko ziren beste hautagai batzuk.
Tour honetako lehen etapa etapa bikoitz bat zen: lehenik, 138,5 kilometroko lineako erdietapa bat, eta ondoren taldekako erlojupeko bat. Lehen erdietapa horrek Tourraren garapena adieraziko zuen, lau txirrindularik osatutako ihesaldi bat gertatu baitzen (Frans Maasen, Claudio Chiapucci, Ronan Pensec eta Steve Bauer) helmugara pelotoiari hamar minutu baino gehiago ateraz iritsi zirenak. Bauer kanadarra izan zen maillot horia jantzi zuena egun amaieran.
Urte honetan, Tourrak erlojupeko kilometro mordoa izango zituen. Prologoa eta taldekako erlojupekoaren ondoren, lehen bakarkako erlojupekoa iritsi zen, zazpigarren etapan, ez aurretik Laurent Fignonek lasterketa utzi gabe, bizkarreko arazoak zituena. Miguel Indurain jada dizdiratzen hasi zen, faborito guztien aurretik geratuz eta soilik Raúl Alcalá mexikarrak gainditu zuelarik.
Bederatzigarren etapan, Eduardo Chozas espainiarrak etapa garaipena bilatu zuen, Massimo Ghirotto italiarrarekin lehiatu behar izan zuena, etapa azken honek irabazi zuelarik esprint batean.