cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sateré-Mawé herria
Ezaugarriak
Paullinia cupana landarearen lantzea lortu zuen, guarana fruitua lortzeko.
Saint-Hippolyte-du-Fort
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Sateré-Mawé herria
Ohiturak
Gizarteko integrazioa indatzeko herri honen gizonak elebidunak dira baina emakumeak, hizkuntza babesteko nolabait, Sateré-Mawé hizkuntzaren elebakarrak dira.
Gazteek haurtzaroaren bukaerako iniziazio proba bat gainditu behar dute. Horretarako mutilek inurri balen ziztadak jasan behar dituzte horrela haien heldutasuna erakutsiz.
Saint-Hippolyte-du-Fort
Diru sarrerak
2009an Saint-Hippolyte-du-Fort udalerrian 1.720 unitate fiskal zeuden, 3.708 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.720 euro zen.
No Time for Flowers
No Time for Flowers 1952ko Don Siegel estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Saint-Hippolyte-du-Fort
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 277 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 9 janari enpresak ziren, 13 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 54 eraikuntza enpresak ziren, 59 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 18 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 7 finantziazio enpresak ziren, 18 higiezinen enpresak ziren, 25 zerbitzu enpresak ziren, 40 administrazio publikoko enpresak ziren eta 23 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
No Time for Flowers
Argumentua
Pragan bizi den neska komunista estatubatuar bategaz maiteminduko da.
Saint-Hippolyte-du-Fort
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 89 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 3 funerariak, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 14 igeltseroak, 8 margolariak, 7 zurginak, 11 iturginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 6 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 9 jatetxeak, 7 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 21 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 5 okindegiak, 3 harategiak, 1 liburu denda zen, 4 arropa dendak, 2 zapata-dendak, 1 kirol-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 1 lore-denda zen.
Ekuadorko futbol selekzio nazionala
Ekuador futbol selekzio nazionala Hego Amerikako selekzioa da, Ekuador herrialdea ordezkatzen duena.
Jokalari aipagarrienak
2022ko irailaren 27an eguneratua.
Saint-Hippolyte-du-Fort
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Hippolyte-du-Fort udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.455 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1, 2 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Hippolyte-du-Fort udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 312 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Éragny
Éragny Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 16.416 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Éragny udalerrian erroldatutako biztanleak 16.416 ziren. Familiak 5.921 ziren, horien artean 1.319 pertsona bakarrekoak ziren (539 bakarrik bizi ziren gizonak eta 780 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.458 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 2.291 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 853 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 6.223 etxebizitza zeuden, 6.036 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 158 hutsik zeuden. 2.844 etxeak ziren eta 3.325 apartamentuak ziren. 6.036 etxebizitza nagusietatik 3.846 bere jabearen bizilekua ziren, 2.099 alokairuan okupaturik zeuden eta 91 doan lagata zeuden; 188 etxek gela bat zuten, 549 etxek bi zituzten, 1.378 etxek hiru zituzten, 1.802 etxek lau zituzten eta 2.120 etxek bost zituzten. 4.774 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 3.071 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.160 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 11.425 ziren, horien artean 8.680 aktiboak ziren eta 2.745 inaktiboak ziren. 8.680 pertsona aktiboetatik 7.907 lanean zeuden (4.011 gizon eta 3.896 emakume) eta 772 langabezian zeuden (368 gizon eta 404 emakume). 2.745 pertsona inaktiboetatik 745 erretiraturik zeuden, 1.220 ikasten zeuden eta 780 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Éragny udalerrian 5.966 unitate fiskal zeuden, 16.528,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.091 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 606 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 7 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 16 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 69 eraikuntza enpresak ziren, 184 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 41 garraio enpresak ziren, 39 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 20 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 25 finantziazio enpresak ziren, 22 higiezinen enpresak ziren, 81 zerbitzu enpresak ziren, 71 administrazio publikoko enpresak ziren eta 21 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 119 zerbitzu publikoetatik, 3 posta bulegoak ziren, 4 banku bulegoak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 autoeskola, 9 igeltseroak, 12 margolariak, 5 zurginak, 19 iturginak, 9 argiketariak, 6 eraikuntza enpresak, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 27 jatetxeak, 8 higiezinen agentziak eta 5 apaindegiak.
2009an zeuden 49 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 4 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 6 okindegiak, 5 harategiak, 3 liburu dendak, 5 arropa dendak, 7 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 2 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 3 lur eta paretak apaintzeko dendak, 2 lurrin-dendak, 2 bitxi-dendak eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Éragny udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 7 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 6 haur-eskola eta 7 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Éragny udalerrian 2 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 757 ikasle zeuden eta lizeo teknologikoetan 669.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Abegondo
Abegondo Galiziako udalerria da, A Coruñako probintzian eta A Coruñako eskualdean kokatutakoa.
2005ean bere populazioa 5.732 biztanlekoa zen.
2017ko Nafarroako Bertsolari Txapelketa
2017ko Nafarroako Bertsolari Txapelketa Nafarroako Bertsolari Txapelketaren 43. edizioa izan zen. 2016ko abenduaren 16 eta 2017ko apirilaren 8 bitartean ospatu zen. 35 bertsolarik hartu zuten parte eta guztira 10 saio egin ziren: kanporaketa bat, 5 final-laurden, 3 finalaurreko eta finala. Finala apirilaren 8an jokatu zen, Iruñeko Anaitasuna kiroldegian, 17etan. Luzia Goñik jantzi zion txapela Julio Soto irabazleari.
Parte-hartzaileak
35 bertsolarik eman zuten izena.
Iruñea
Iruñeko kanporaketa Katakrak aretoan jokatu zen, 2016ko abenduaren 16an.
Tafalla
Lehen final-laurdena Tafallako Kulturgunean egin zen, 2017ko otsailaren 18an.
Auritz
Bigarren final-laurdena Auritzeko Kultur Etxean egin zen, 2017ko otsailaren 19an.
Lakuntza
Hirugarren final-laurdena Lakuntzako Kultur Etxean jokatu zen, 2017ko otsailaren 26an.
Irurita
Laugarren final-laurdena Iruritako Gizarte Bilgunean egin zen, 2017ko martxoaren 4an.
Uharte
Bosgarren final-laurdena Uharteko Arte Garaikideko Zentroan jokatu zen, 2017ko martxoaren 5ean.
Bera
Lehenengo finalaurrekoa Berako Kultur Etxean jokatu zen, 2017ko martxoaren 18an.
Agoitz
Hirugarren finalaurrekoa Agoitzeko Kultur Etxean jokatu zen, 2017ko martxoaren 26an.
Finala
Finala Iruñeko Anaitasuna kiroldegian jokatu zen, 2017ko apirilaren 8an.
Lehenbiziko bost sailkatuek Bertsolari Txapelketa Nagusirako txartela eskuratu zuten.
NGC 85
NGC 85 galaxia espiral edo lentikular bat da, Andromeda konstelazioan. Ralph Copelandek aurkitu zuen 1873an. Badirudi IC 1546 galaxia espiralarekin elkarrekintzan dagoela.
Avinguda Carrileteko geltokia
L'Hospitalet-Avinguda Carrilet (Kataluniako Aldirietan) edo Avinguda Carrilet (Bartzelonako metroan) Bartzelonako metroa eta Kataluniako Aldirien geltoki bat da, l'Hospitalet de Llobregat udalerrian dago.
Geltokia 1987n inauguratu zen.
Harald Blåtand
Harald "Blåtand" Gormsson (Haraldr blátǫnn Gormsson, Harald Blåtand Gormsen; c. 935, Danimarka - 986) Danimarka eta Norvegiako erregea izan zen.
Biografia
Haralden boterea haziz eta hedatuz joan zen, eta 970. urtean Norvegiako errege bihurtu zen. Haren botere eta ondasun grina ez zen Eskandinaviara mugatu, eta 978an Kantauri itsasoko kostaldera iritsi zen, Iberiar penintsularen iparraldean hainbat sarraldi egiteko asmoz.
Gainera, eskandinaviarrak katolizismo konbertitzeko giltza izan zen Gormen semea. 960. Inperio Santuak garaitu zuenean katolizismora bihurtu zen, erromatar enperadorearen nagusitasun espirituala aitortuz. Hala ere, bera eta bere familia arbasoen erlijioa praktikatzen jarraitu zuten, sinkretismo katoliko-nordikoa sortuz.
Haraldek ez zuen eskandinaviarren ohiko itxura. Azal eta ile beltzaranekoa zen, eta, horregatik, herritarrek Blåtand esaten zioten (blå hitzak beltzaran esan nahi du, eta tandek, aldiz, gizon handia). Ingelesez, ordea, Bluetooth (hortz urdin) goitizena jarri zioten. Batzuek diote Blåtand hitzarekin duen antzekotasun fonetiko hutsagatik itzuli zutela izena. Baina beste teoria batek dio Haraldek eritroblastosi fetala izan zuelako eta eritasun horrek hortz-haginak urdintzen dituelako jarri ziotela ezizena.
Harald 986. urte inguruan hil zen, Ingalaterra konkistatu zuen bere seme Svendek hala aginduta, ustez.
Ezizenaren erabilera gerora
Handik hamaika mendera, Ericsson enpresak telefonia teknologia berria garatu zuen eta Bluetooth izena jarri zion eskandinaviar erregearen omenez.
Esse
Esse Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Esse udalerrian erroldatutako biztanleak 503 ziren. Familiak 232 ziren, horien artean 75 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 46 bakarrik bizi ziren emakumeak), 87 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 62 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 286 etxebizitza zeuden, 238 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 274 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 238 etxebizitza nagusietatik 181 bere jabearen bizilekua ziren, 54 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 48 etxek hiru zituzten, 99 etxek lau zituzten eta 75 etxek bost zituzten. 176 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 112 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 106 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 321 ziren, horien artean 221 aktiboak ziren eta 100 inaktiboak ziren. 221 pertsona aktiboetatik 200 lanean zeuden (100 gizon eta 100 emakume) eta 21 langabezian zeuden (9 gizon eta 12 emakume). 100 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Esse udalerrian 223 unitate fiskal zeuden, 488 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.166 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Esse udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.200 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Glizeril hidroxiestearato
Glizeril hidroxiestearatoa monoglizerido bat da, gantz-azido ase bat eta glizerolarekin osaturik dagoena. formula du. Molekula anfipatikoa da.
Erabilerak
Kosmetikoetan eta higiene produktuetan agertzen da. Agente emolientea eta emulsifikantea da gorputzerako produktuetan; aurpegia, oinak, ezpainak zaintzeko produktuetan. Eguzkitik babesteko krematan ere agertzen da.
Errepresio (argipena)
Errepresio terminoak esanahi eta erabilera zenbait ditu:
Sines
Sines Portugalgo hego-mendebaldean dagoen hiria da, Setubalgo barrutian kokatutakoa. 2011eko erroldaren arabera 14.238 biztanle ditu.
Etimologia
Bisigodoen Cinetos herrixka izan liteke Sines-en jatorria. Beste autore batzuek diote latinezko Sinus hitzetik etor daitekeela, "badia" edo "kurba" esan nahi du.
Geografia
Hiru eremu bereizten dira udalerrian:
Banaketa administratiboa
Bi fregesia ditu Sines udalerriak:
Historia
Palmeirinha eta Quitéria eremu arkeologikoek argitu dute Sines aspalditik populatua izan dela. Makina bat apaingarri feniziar eta egiptiar ere aurkitu dituzte.
Erromatarrek Sinesen kaia eraiki zuten eta arrantari loturiko industriagunea ere sortu zuten bertan. Mirobriga izena eman zioten. V mendean bisigodoek hartu zuten hiria eta 713 urtean mairuen esku gelditu zen. Garai hartan ez zen biztanle askorik bertan baina arabiarrek bertako urak patruilatzen zituzten.
XIII mendean Alfontso III.a Portugalgoak eremu guztia eskuratu zuen. Arrantzaleak itzuli eta herrixka eratuz joan zen. 1362an Petri I.ak herri forua eman zion. Gaztelua eraikitzeko proiektua abiarazi bazuen ere, XV mendekoa da Sinesko gaztelua, merkatariak babesteko eraiki zena. Turkiako eta Ingalaterrako piratek sarritan erasotu zuten hiria eta bi gotorleku gehiago eraiki ziren Pessegueiro uhartean. XIX mendean Napoleondar gudarosteek harpilatu zuten Sines.
1855ean Santiago do Cacém-en fregesia bihurtu zen baina Errepublika 1914an ezarri zenean bere autonomia berreskuratu zuen. Goraldi ekonomikoa izan zuen orduan, kortxogintzan, arrantzan, nekazaritzan eta turismoan oinarrituta. Alentejotarren hondartza bihurtu zen. 1970an kai industriala eraiki zen eta hiriaren ekonomia aldatu egin zen, batez ere portugaldar kolonietako emigranteak iritsi eta esku-lan merkeari esker industria nabarmen sustatu zelako, bereziki itsas-portuko lanetan eta industria petrokimikoan.
Trefcon
Trefcon Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 82 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 36 etxebizitza zeuden, 31 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 35 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 31 etxebizitza nagusietatik 21 bere jabearen bizilekua ziren eta 10 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 49 ziren, horien artean 35 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 35 pertsona aktiboetatik 30 lanean zeuden (18 gizon eta 12 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren eta 1 eraikuntza enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Trefcon udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nanorana
Nanorana anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Dicroglossidae familian sailkatua.
Gabriela Bravo
Gabriela Bravo Sanestanislao (El Ráfol de Salem, Valentzia, 1963ko otsailaren 25a) valentziar fiskal eta politikoa da. Valentziako Generalitateko Justizia, Barne eta Administrazio Publikoko sailburua, 2015eko ekainetik. 2008tik 2013ra Botere Judizialaren Kontseilu Nagusiko (CGPJ) kide izan zen.
Biografia
1963ko otsailaren 25ean jaio zen Rafol de Salemen, Valentziako probintzian. 1986an Zuzenbidean lizentziatu zen Valentziako Unibertsitatean,.
Lan ibilbidea
1989an sartu zen karrera fiskalean. Cádizen destinoa lortu ondoren, 1991n Valentziako Fiskaltza probintzialera bideratu zen, eta bere jarduera Zigor Jurisdikzio Arruntean (1991-2001), Adingabeen Fiskaltzan (2001-2008) eta Laneko Ezbeharren Atalean (2004-2008) egin zuen. 1991n Fiskalen Batasun Progresistan sartu zen, eta bertan elkarteko Idazkaritza Iraunkorreko kide izendatu zuten 2007an lehendakaritza hartu zuen arte. 2008ko irailean, aho batez eta Botere Judizialaren Kontseilu Nagusiaren bozeramaile izendatu zuten. 2013ko abenduan amaitu zen agintaldia, eta etapa berri bati ekin zion Estatuko Fiskaltza Nagusiko Idazkaritza Teknikoan.
2015eko ekainaren 29an, Justizia, Gobernazio eta Erreforma Demokratikoetako kontseilari izendatu zuten Valentziako Generalitatearen gobernuan, SPV, Compromís eta Podem-en koalizioan, eta Ximo Puig izan buru zuela.
2019an, genero-indarkerian espezializatutako salaketen bulegoa jarri zuen abian, Delituaren Biktimei Laguntzeko Bulegoen Sarearen barruan. Espainian bakarra zen proiektu pilotua izan zen, Conselleriak bultzatua. Gero, Justizia, Barne eta Administrazio Publikoaren eskumenak ditu, Barne Ministerioarekin batera.
Saeta
Saeta ( ahoskatua) erlijiozko kopla andaluziarra da, zortzi silabatakoa. Aste Santuan kantatzen da, musika tresnen laguntzarik gabe, kaleetan nahiz elizetan. Bi motakoak dira: saeta por seguiriya (ohikoa) eta saeta carcelera izenekoak.
Senador Georgino Avelino
Senador Georgino Avelino Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Sylvère Maes
Sylvère Maes (Gistel, 1909ko abuztuak 27 - Ostende, 1966ko abenduak 5) txirrindulari profesional belgiar bat izan zen, 1936 eta 1939ko Frantziako Tourrak irabazi zituena.
Palmaresa
1932
1935
1936
1937
1938
1939
1947
Acromycter longipectoralis
Acromycter longipectoralis Acromycter generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
2017ko Kataluniako Parlamentuko hauteskundeak
Kataluniako Parlamentuaren XII. legegintzaldirako hauteskundeak 2017eko abenduaren 21an ospatu ziren Katalunian.
Espainiako Gobernuak aurreratu zituen horretarako 155. artikulua indarrean jarri eta jarraian Kataluniako autonomia bertan behera utzi eta gero. Ezohiko hauteskundeak izan ziren, izatez kataluniako herritar eta buruzagi askorentzat de jure baina ez de facto Espainiaren menpe ez dagoen Kataluniako Errepublika bat existitzen delako.
Kataluniako prozesu independentistaren barruan txertatzen diren hauteskunde hauek eta aldi berean 2017ko Espainiako krisialdi konstituzionalaren barruan kokatzen dira. Askoren iritzian Kataluniaren Errepublikari buruz erabakia hartzeko izaera plebiszitarioa hartu du nahiz eta unionistek hori nahi ez izan.
Guztira 135 diputatu hautatu ziren, ohi bezala. Kataluniako 4 hauteskunde-barruti bakoitzak hautatutako diputatu kopuruak hauek dira:
Inkestak
Hauteskundeen aurretik egindako inkesten proiekzioa eserlekuetan:
Hauteskunde eguna
Hauteskunde egunean zehar bi aldiz eman ziren parte-hartze datuak, baita bozketaren amaieran ere.
2. linea (Bruselako aldiriak)
2015eko abenduaren 11n inauguratu zen, Braine-le-Comte eta Lovaina geltokien artean.
Historia
linea 2015eko abenduaren 11n Bruselako aldirien barruan dago.
Braine-le-Comteko geltokia Lovainarekin lotzen zuen.
Gaur egun, ordu bakoitzeko bi trenen erritmoan ustiatzen da, noranzko bakoitzean, ordu puntako trenik gabe.
Ibilbidea
Lineak 22 geltoki ditu.
Terpsiphone bedfordi
Terpsiphone bedfordi Terpsiphone generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Lucio Costa
Lúcio Marçal Ferreira Ribeiro Lima Costa (Toulon, Frantzia, 1902ko otsailaren 27a - Rio de Janeiro, 1998ko ekainaren 13a) brasildar arkitekto eta hirigilea izan zen, nazioarteko aitormena jaso zuena.
Biografia
Arkitektura ikasi zuen Rio de Janeiroko Escola de Belas Artes ikastegian. Haatik, albo batera utzi zituen bertan ikasitako arkitektura tradizionala, arkitektura modernoa eta, batez ere, Le Corbusierren lan naroa ezagutu zuenean. Warchavchik arkitekto errusiarrarekin hasi zen lanean. 1930ean Brasilgo Arte Ederretako Eskolako zuzendari hautatu zuten; kargu hartatik arkitektura modernoa bultzatu zuen. Irakasle ere jardun zuen eta, besteak beste, Oscar Niemeyerri klaseak eman zizkion.
1937-1943 bitartean, Le Corbusier-ekin batera, Rio de Janeiroko Hezkuntza eta Kultura ministerioaren egoitzako obrak zuzendu zituen. 1948-1954 urteetan, Rio de Janeiroko Parque Guinle eraikuntza multzoa eraiki zuen. 1957. urtean Brasilia hiriburu berria diseinatzeko hirigintza-lehiaketa irabazi zuen zirriborro soil batzuekin, Oscar Niemeyeren gidaritzapean. Lan honek ezagun egin zuen mundu osoan. Hirigintza modernoak aldarrikatzen zuen zonakatzearen eredurik garbiena dugu Brasilia.
Saint-Josse (Pas-de-Calais)
Saint-Josse Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Straubenhardt
Straubenhardt Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Josse (Pas-de-Calais)
Biztanleria
2007an Saint-Josse udalerrian erroldatutako biztanleak 1.194 ziren. Familiak 418 ziren, horien artean 70 pertsona bakarrekoak ziren (37 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 131 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 192 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 25 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 534 etxebizitza zeuden, 429 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 87 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 518 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 429 etxebizitza nagusietatik 378 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 92 etxek lau zituzten eta 298 etxek bost zituzten. 368 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 173 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 235 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 786 ziren, horien artean 559 aktiboak ziren eta 227 inaktiboak ziren. 559 pertsona aktiboetatik 504 lanean zeuden (283 gizon eta 221 emakume) eta 57 langabezian zeuden (25 gizon eta 32 emakume). 227 pertsona inaktiboetatik 74 erretiraturik zeuden, 84 ikasten zeuden eta 69 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Josse udalerrian 440 unitate fiskal zeuden, 1.211,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.204 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 71 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Saint-Josse udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 654 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bolbometopon muricatum
Bolbometopon muricatum Bolbometopon generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Sintesi organiko
Sintesi organikoa karbono-konposatuen prestakuntzaz aritzen den kimika organikoaren atala da. Sintesi kimikoen artean konplexuena da.
Historia
Lehen sintesi organiko totala 1828an Friedrich Wöhler-ek eginiko urearen prestakuntza izan zen. Esperimentu honek konposatu organikoak “bizi-indarrik” gabe lehengai ezorganikotatik lor daitezkela frogatu zuen, bitalismoaren teoria gezurtatuz. 1840an Adolph Wilhelm Hermann Kolbe-k erabili zuen lehenengo aldiz sintesi hitza kimikaren arloan (grekeratik; συν, sin= elkarrekin; θεσις thesis= ipini).
Sintesi totala
Sintesi totala, lehengai gisa konposatu komertzialak soilik erabiltzen badira, eta semisintesia, lehengai natural edo komertzialki eskuragaitzen bat erabiltzen bada. Bietan, xede-molekula lortzeko zenbait erreakzio elkarrekin kateatu egin behar dira estrategia baten arabera, eta sintesi-metodologia egokia erabiliz. Sintesi-estrategien artean bi dira nagusi: sintesi lineala, urrats bakoitzeko lehengai gisa aurreko urratseko produktua erabiltzen bada, eta sintesi konbergentea, zenbait molekula artekari linealki prestatu ondoren xede-molekula lortzeko elkarrekin erreakzionaarazten badira. Sarritan, sintesi-artekariak ere konposatu berriak izaten dira, eta antzeko molekulak prestatzeko dauden metodoak erabiliz lortu behar dira. Molekula konplexuen sintesi-diseinua ezin da logika hutsez sortu, prozesu heuristikoa delako. Erretrosintesia edo analisi erretrosintetikoa deritzon teknika proposatu zuen Elias James Coreyk sintesia ahalik eta era logikoenean diseinatzeko. Xede-molekula, sintoiak, baliokide sintetikoak. Sintesi asimetrikoa.
Sintesi automatizatua
1963an Robert Bruce Merrifield-ek sintesi automatikoa asmatu zuen, polimerozko fase solidotan konposatu organikoak itsatsiz eta erreakzioak egiteko sistema robotizatuak erabiliz. Gaur egun, sintesi automatikoa peptido eta nukleotidoen sintesian erabiltzen da.
Lurrinontzi
Lurrinontzi edo Keren-happuch (קֶרֶן הַפּוּךְ) Biblian ageri den pertsonaia da, Joben liburuko pertsonaietako bat, Joben alaba eta Usoaren eta Kanela Lorearen ahizpa. Horrez gain, zazpi neba izan zituen, zeinen izenak Biblian aipatzen ez diren.
Keren-happuch izenaren esanahia ez da seguru eta Elizen Arteko Biblian Lurrinontzi bezala itzulita dago.
Poço das Antas
Poço das Antas Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Sofia
Sofia (София, ) Bulgariako hiriburua eta hiri nagusia da, eta Europar Batasuneko 15. hiririk handiena. 2011n 1.204.685 biztanle zituen. Santa Sofia eliza (VI. mendea), unibertsitatea eta Teatro Nazionala dira arte eraikuntza ikusgarrienak.
Historia
Europako hiriburuetatik hirugarren zaharrena da, lehenengo herrixka K.a. VII. mende inguruan eraiki baitzen. Daziako hiriburu izan zen Aurelianoren garaian (270-275) eta Serdika izena eman zion. Eslaviarrek hartu zuten VII. mendean eta bulgariarren esku geratu zen IX. mendean. Errusiarrek Bulgariako hiriburu egin zuten 1879an.
Ekonomia
Herrialdeko administrazio, ekonomia eta kultura gune nagusia da. Ehungintza, papergintza, larrugintza eta azukregintza dira industria jarduera nagusiak.
Herri eta hiri senidetuak
Sofia ondorengo herri eta hiriekin senidetuta dago:
Glizerol monoestearato
Glizerol monoestearatoa monoglizerido bat da, gantz-azido ase bat eta glizerolarekin osaturik dagoena. formula du. Molekula anfipatikoa da.
Frantzisko (aita santua)
Frantzisko (latinez: Franciscus, ahoskatua) —jaiotza izenaz Jorge Mario Bergoglio — (Buenos Aires, Argentina, 1936ko abenduaren 17a) Eliza Katolikoaren Aita santua da, 2013ko martxoaren 13tik. Aurretik Buenos Airesko artzapezpikua izan zen. 2001etik kardinal titulua zuen. Jesusen Konpainiaren kidea, ordena horretako lehendabiziko Aita santua da, bai eta Amerikan jaiotako lehena ere.
Bizitza
Familia katoliko batean jaio zen 1936ko abenduaren 17an, Buenos Airesko Flores auzoan. Mario José Bergoglio eta Regina María Sivori-ren bost seme-alabetatik zaharrena da. Bizirik duen senide bakarra arreba Elena da.
Argentinako Konferentzia Episkopalaren lehendakaria izan zen bi aldiz. Berriro ere ezin zenez aurkeztu, estatutuetan hala agertzen zelako, 102. batzar nagusian, José María Arancedo.Santa Fe de Vera Cruzeko artzapezpikua haren ondorengoi aukeratu zuten,
2014ko irailaren 24an, Jozef Wesolowsky artzapezpiku ohi poloniarra, 2008 eta 2013 artean Errepublika Dominikarreko nuntzioa izana, etxeko atxiloaldian ezarri zuen Frantzisko Aita santuak, haren aurkako pederastia salaketaren auzia erabaki bitartean. 2014ko ekainean, Wesolowsky apaizgotik kanporatu egin zuten, auziari buruzko ebazpenik artean izan ez arren, salaketak «bereziki larriak» zirelako.
2014ko azaroaren 25ean, Europako Parlamentuan egin zuen hitzaldian, immigrazioaz jardun zuen eta 'immigrazio politika egokiak' aldarrikatu zituen.
2015eko urtarrilaren 1ean, Loiolara joateko gonbidapena egin zion Iñigo Urkulluk, Ricardo Blázquez Bilboko apezpiku ohiaren bidez.
Bilboko Koral Elkartea
{{abesbatza infotaula }} Bilboko Koral Elkartea (gaztelaniaz: Sociedad Coral de Bilbao) musika korala sustatzen, interpretatzen eta hedatzen burutzen dituen ekintzak direla-eta erakunde onuragarria da.
1886an eratua, musika korala lan egiten du taldean sartuta dauden hiru abesbatzen bitartez: Kontserbatorioko Abesbatza, Euskeria Abesbatza eta Koru Mistoa.
Sariak
1986an, bere 100 urteurrena zela eta, Espainiako Kultura Ministerioak ematen duen Arte Ederren Urrezko Domina jaso zuen. 1988an Andres Mañaricua y Nuere saria lortu zuen.
2002an Sabino Arana Fundazioaren saria jaso zuen.
2005ean San Fernando akademiaren ohorezko domina jaso zuen
2007an, bere presidentea den Cecilio Gerrikabeitia Frantziako Gobernuak emandako Arte eta Letren Zaldunaren Urrezko domina jaso zuen.
Koru Mistoa
Bilboko Korala berez, 25 eta 150 abeslari artean dituena, normalean errepertorio sinfoniko-koralari lotzen (Giuseppe Verdiren Messa di requiem, Johannes Brahmsen Ein deutsches Requiem, Felix Mendelssohnen Elias edo Carl Orffen Carmina Burana). Hala ere, a cappella, opera edo zartzuelak ere abesten ditu.
Egungo zuzendaria, 2007ko martxoan aukeratua, Iñaki Moreno Navarro da.
Hona hemen diskografia hautatua:
Euskeria Abesbatza
1985ean Gorka Sierrak eratua, Elkartearen gazte korua da. 2008ko irailetik aurrera Urko Sangronizek zuzenduta dago.
Kontserbatorioko Abesbatza
1984an Gorka Sierrak eratua, Elkartearen ume korua da. 1995etik aurrera José Luis Ormazabalek zuzenduta dago.
Hona hemen diskografia hautatua:
Bibliografia
Idazle asko, "La Sociedad Coral de Bilbao. 100 años de historia", 1988, Bilbo: Bizkaiko Foru Aldundia ISBN 84-7752-013-5.
Calotomus carolinus
Calotomus carolinus Calotomus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Azido fumariko
Azido fumarikoa (IUPAC: azido (E)-butenodioikoa edo azido trans-butenodioikoa) C4H4O4 formulako azido dikarboxilikoa da. Isomeroa naturan aurki daiteke, azido maleikoa ez bezala. Zelulen metabolismoaren hainbat ibilbidetan esku hartzen du, eta nabarmentzekoa da Krebsen zikloan parte hartu izana. Gatzak eta esterrak fumarato izenez ezagutzen ditugu. Dimetil fumaratoak nabarmen murrizten du desgaitasunaren progresioa esklerosi anizkoitzean.
Elikagaiak prozesatzeko eta kontserbatzeko erabiltzen dute, mikrobioen aurkako lan handia egiten baitu. Elikagai-gehigarri gisa, azidotasuna erregulatzeko erabiltzen dute, eta E-297 siglen bidez adierazten dute.
Fe, Fi, Fo, Fum eta Phooey
Fe, Fi, Fo, Fum eta Phooey bost arratoi dira Ilargira joan zirenak, eta 75 aldiz inguratu zuten 1972ko Apolo 17 misioan. NASAk identifikazio-zenbaki hauek eman zizkien: A3305, A3326, A3356 eta A3400. Apollo 17an, Eugene Cernan, Harrison Schmitt eta Ronald Evansek eman zizkieten ezizenak. Lau sagu arrek, sagu eme batek, eta Evansek Apollo America komando-moduluan sei egun eta lau orduko errekor baten bidez orbitatu zuten Ilargia; Cernanek eta Schmittek, berriz, Apollo programako azken ilargi-txangoak egin zituzten.
Saguek banakako hodi-konpartimentuetan bidaiatu zuten aluminiozko edukiontzi baten barruan, "behar adinako janari-hornidura, tenperaturaren kontrola eta potasio superoxidoaren erreserba, CO2 xurgatu eta oxigeno freskoa ematen ziena". Arratoi ar bat (A-3352) hil egin zen bidaian, eta bizirik atera ziren lau arratoiak hil eta disekzionatu egin zituzten, Ilargitik itzultzean izango zuten informazio biologikorako.
Hiru astronautak eta bost arratoiak izan ziren bidaiatzen eta Ilargia orbitatzen azken lurtarrak. Evansek eta bost arratoiek espazio-hegaldien bi errekor partekatzen dituzte: Ilargiaren orbitan denbora gehien ematen duena (147 ordu eta 43 minutu), eta orbita gehien egin dituztenak (75).
Xedea
Apollo 17a 1972ko abenduaren 7an abiatu eta Lurrera itzuli zen abenduaren 19an. Izpi kosmikoen esperimentu biologiko batek (BIOCORE) eraman zituen bost poltsiko-saguak (Perognathus longimembris). Espezie hori aukeratu zuten esperimenturako, ongi dokumentatutako erantzun biologikoak zituztelako. Espeziearen abantaila batzuk hauek dira: tamaina txikia, egoera isolatuan mantentzeko erraztasuna (misioak irauten duen bitartean ez du edateko urik behar eta hondakin oso kontzentratuak sortzen ditu) eta ingurumen-estresari aurre egiteko gaitasun egiaztatua.
Fe, Fi, Fo, Fum eta Phooey erradiazio-monitoreekin jarri zituzten beiren azpian, izpi kosmikoek kalterik egingo ote zieten ikusteko. Bost arratoietatik lau bizirik irten ziren hegalditik; ez zen zehaztu zergatik hil zen bosgarrena.
Lurrera itzuli ondoren, gainerako lau sagu biziak hil eta disekzionatu egin zituzten. Buru-azalean eta gibelean lesioak atzeman baziren ere, badirudi ez zeudela elkarrekin lotuta, eta ez zen uste izpi kosmikoen ondorio zirenik. Saguen erretina edo erraietan ez zen minik aurkitu. Apolo 17 Preliminary Science Report argitaratu zen unean, saguen garunak oraindik aztertu gabe zeuden, eta ondorengo azterketek, ordea, ez zuten efektu esanguratsurik erakutsi beren garunetan.
Éguzon-Chantôme
Éguzon-Chantôme Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Éguzon-Chantôme udalerrian erroldatutako biztanleak 1.411 ziren. Familiak 668 ziren, horien artean 248 pertsona bakarrekoak ziren (84 bakarrik bizi ziren gizonak eta 164 bakarrik bizi ziren emakumeak), 220 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 140 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 60 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.078 etxebizitza zeuden, 672 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 335 bigarren erresidentzia ziren eta 71 hutsik zeuden. 959 etxeak ziren eta 56 apartamentuak ziren. 672 etxebizitza nagusietatik 476 bere jabearen bizilekua ziren, 177 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 28 etxek gela bat zuten, 52 etxek bi zituzten, 132 etxek hiru zituzten, 194 etxek lau zituzten eta 265 etxek bost zituzten. 533 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 323 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 236 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
La Broque
La Broque Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Éguzon-Chantôme
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 744 ziren, horien artean 544 aktiboak ziren eta 200 inaktiboak ziren. 544 pertsona aktiboetatik 476 lanean zeuden (253 gizon eta 223 emakume) eta 68 langabezian zeuden (34 gizon eta 34 emakume). 200 pertsona inaktiboetatik 88 erretiraturik zeuden, 53 ikasten zeuden eta 59 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Éguzon-Chantôme udalerrian 655 unitate fiskal zeuden, 1.344,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.819 euro zen.
La Broque
Biztanleria
2007an La Broque udalerrian erroldatutako biztanleak 2.761 ziren. Familiak 1.126 ziren, horien artean 325 pertsona bakarrekoak ziren (151 bakarrik bizi ziren gizonak eta 174 bakarrik bizi ziren emakumeak), 348 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 364 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 89 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Tabernakulu (eliza)
Kristau adar batzuetan, tartean katolizismoan, tabernakulua edo sagrarioa ( Heg. ) aldare gainean ostiaren ontzia dagoen gordetegia da. XV. mendetik aurrera erretaularen zati bat da.
Éguzon-Chantôme
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 88 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 13 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
La Broque
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Éguzon-Chantôme
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 34 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 3 iturginak, 2 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 7 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 tintoreria.
La Broque
Diru sarrerak
2009an La Broque udalerrian 1.200 unitate fiskal zeuden, 2.932 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.961 euro zen.
Éguzon-Chantôme
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 2 lore-dendak ziren.
La Broque
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 99 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 5 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 23 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 13 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Éguzon-Chantôme
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Éguzon-Chantôme udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.020 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
La Broque
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 4 zurginak, 5 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 7 jatetxeak, 2 tintoreriak eta 1 apaindegia.
Longnes (Sarthe)
Longnes Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
La Broque
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 2 elektrotresna dendak eta 1 bitxi-denda zen.
2000. urtean La Broque udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. La Broque udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 572 ikaslekin.
Longnes (Sarthe)
Biztanleria
2007an Longnes udalerrian erroldatutako biztanleak 352 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 141 etxebizitza zeuden, 123 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 140 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 123 etxebizitza nagusietatik 100 bere jabearen bizilekua ziren eta 23 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 67 etxek bost zituzten. 103 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Longnes udalerrian 128 unitate fiskal zeuden, 367 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.559 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 zurginak eta 1 iturgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Longnes udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 384 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Éguzon-Chantôme
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Éguzon-Chantôme udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 154 ikaslekin.
Longnes (Sarthe)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Éguzon-Chantôme
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Acromycter nezumi
Acromycter nezumi Acromycter generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Tomohiro Mori
Tomohiro Mori (森 智浩, 1974ko abuztuaren 6a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gamba Osaka.
Sui dinastia
581an Yang Jian iparraldeko Zhou dinastiako jeneralak boterea eskuratu eta Sui dinastia ezarri zuen. Zortzi urte geroago, 589an hauek hegoaldeko Chen dinastia garaitu eta iparraldea eta hegoaldea berbatu zuten.
Garai honetan Kanal Handia eta Txinako Harresia eraiki ziren. Budismoaren aldeko hautua egin zen.
604an Yang Guangek bere aita ordezkatu zuen, eta insurjentzia militarrak egon ziren. 617an Sui dinastiako bigarren enperadorea erail zuten eta Tang dinastia ezarri zen.
Nectophryne
Nectophryne anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Bufonidae familian sailkatua.
Saúl Álvarez
Santos Saúl Álvarez Barragán (Guadalajara, 1990 eko uztailaren 18a), «Canelo» ezizenez ezaguna, Mexikoko boxeolari profesionala da, pisu ezberdineko lau dibisiotan munduko txapelketak irabazi dituena.
Pisu superertaineko AMB (Super), CMB, OMB, FIB eta The Ring-eko egungo munduko txapelduna da. Halaber, AMB (Super), CMB, FIB eta pisu ertaineko The Ring txapelduna izan zen, AMB (Super), CMB, OMB eta The Ring superwelter pisuko txapelduna, eta pisu erdiosoko OMB txapelduna. Aurkarien zaindari hutsuneak lehertzeko gai den kontra-kolpatzailea izateagatik da ezaguna, buruaren eta gerriaren mugimenduekin kolpeak saihesten dituen bitartean. Gorputzari emandako kolpeagatik ere ezaguna da. 2018ko irailaren 15ean Gennady Golovkin kazakhstandarrari irabazi zion, pisu ertaineko CMB eta AMB gerrikoak irabaziz. Golovkinekin izandako borroka 2018ko borrokaldirik onena izendatu zuten. 2019an, The Ring aldizkariak urteko boxeolari izendatu zuen, eta Estatu Batuetako Boxeo Idazleen Elkarteak hamarkadako borrokalari izendatu zuen.
2015etik gaur arte, munduko 10 boxeolari onenetako bat izan da, libra bakoitzeko. 2019az geroztik, boxeolari hoberena da, libra por libra-n, The Ring aldizkariak, «BoxRec» aldizkariak , ESPN k eta Ameriketako Estatu Batuetako Boxeo Idazleen Elkarteak emana.
Biografia
Gaur egun Fernanda Gomezekin ezkonduta dago.
Amateur karrera
Alvarez 13 urterekin hasi zen boxeoan, Rigoberto Alvarez anaia zaharrenaren debuta ikusi ondoren.