cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Landa-turismo
Nekatur (Euskadiko Nekazal turismo eta landetxeen elkartea) da hein handi batean hazkunde honen erantzuna, hauen interesen alde egiten duen elkartea da.
Definizioa
Landa-turismoko jarduerak hiritik at dauden inguruneetan (landa-inguruneetan) egiten dira, eta hurrengo ezaugarriak betetzen dituzte:
Ezaugarriak
Landa ingurunea, eta beraz, landa-turismoa kontzeptualizatzeko zailtasunak izan ohi dira. Hala ere, zenbait ezaugarri zehaztu ditzakegu:
Ipar-ekialdeko Txina
Ipar-ekialdeko Txina edo Dongbei Txinako ipar-ekialdean kokatutako eskualdea da, Mantxuria eskualde geografiko eta historikoaren gehiena hartzen duena. Amur, Argun eta Ussuri ibaiek bereizten dute Errusiatik, Yalu eta Tumen ibaiek Ipar Koreatik eta Khingan Handia mendiguneak Barne Mongoliatik. Liaoning, Heilongjiang eta Jilingo probintzietan banaturik dago.
Txinbo burubeltz
Txinbo burubeltza (Sylvia melanocephala) sylviidae familiako hegazti paseriformea da, Mediterraneo inguruan bizi dena.
Landa-turismo
Ezaugarriak
Hainbat autonomia erkidegok landa-turismoaren aldeko apostua egin dute, exodoa gelditzeko eta tradizioak mantendu ahal izateko. Landa-turismoaren bidez mugatua den lehen sektoreko jarduera ekonomikoa dibertsifikatzea lortu da landa gunea eta bertako komunitatea mantenduz.
Landa-turismoaren garapena sustatu duten faktoreak hurrengoak izan dira:
== Landa-ostatu motak == Euskal Autonomia Erkidegoan (EAE n) legeak biltzen dituen landa-ostatu motak hurrengoak dira
Nekazaritza-turismo ko establezimendua
Landa-ingurunean kokatutako establezimenduetan prezio bidez ostatu-zerbitzuak –mantenuarekin edo gabe– eta beste zerbitzu osagarri batzuk ematen duten establezimenduak.
Nekazaritza-turismoko establezimenduek mendiko edo landa-ingurunearen berezko arkitektura tradizionalei erantzun beharko diete, eta landaguneetan kokatuta egon beharko dute.
Landetxea
Landa-ingurunean dauden eta ingurune horretako arkitektura bereizgarriko eraikinetan prezio bidez ostatu-zerbitzua –mantenuarekin edo gabe– eskaintzen duten establezimenduak.
Establezimendu hauek nekazaritza-ustiategien barruan egon beharko dute, mendiko edo landa inguruneko berezko arkitektura tradizionalaren ezaugarriei erantzunez.
Landa-hotela
Landa-ingurunean, eskualdeko edo inguruko ohiko arkitektura tradizionala duten eraikinetan edo eraikuntzetan kokatutako hotel-establezimenduak. Establezimendu horiek gehienez ere 40 plazako edukiera izango dute.
Landa-hotelek hotel-establezimenduak arautzen dituen erregelamenduak ezartzen duenari jarraituko diote.
Landa-apartamentua
Landa-ingurunean, eskualdeko edo inguruko ohiko arkitektura tradizionala duten eraikinetan edo eraikuntzetan kokatutako turismo-apartamentuak. Establezimendu horiek 24 plazako edukiera izango dute gehienez, eta turismo-apartamentuak arautzen dituen erregelamenduan horri dagokionez ezarritakoari jarraituko diote.
Landaturismoko aterpetxea
Landa-ingurunean, eskualdeko edo inguruko ohiko arkitektura tradizionala duten eraikinetan edo eraikuntzetan kokatutako turismo-aterpetxeak. 40 plazako edukiera izango dute gehienez, eta turismo-aterpetxeak arautzen dituen erregelamenduan horri dagokionez ezarritakoari jarraituko diote.
Landa-turismoa Euskal Autonomia Erkidegoan
Euskal Autonomia Erkidegoan, Euskal Turismoaren Estrategia 2030 planaren arabera, 3.991 ohe eskaintzen dira (2016. urteko datua).
Egun %6,4 eko tasa duen jarduera turistiko honek hazkunderako proiekzioa du; izan ere, hiri nukleoetako turismoa dibertsifikatzeko behar-beharrezkoak dira. Gainera, beste erkidegoetan ez bezala, hiriburuetako zentrotik 15 minututara kokatzen da landa gunea.
Bestetik, estatutik datoztenen jatorriak hurrengoak dira: Katalunia, Madril eta EAE. Kasu honetan, aipatzekoa da hiriburu handiak erkidego hauetan kokatuta daudela, eta lasaitasunerako espazioen bila bidaiatzen dutela.
Azkenik, ezin dira gastronomia eta enologia alde batera utzi, turismo enogastronomikoa baita EAEko sektore turistikoaren motore.
Diozesi (Erromatar Inperioa)
Diozesi (latinez: diœcēsis, grekerazko διοίκησις dioíkēsis-etik eratorria, "administrazioa") Erromatar Inperio berantiar reko banaketa administratiboetako bat zen, tetrarkia tik aurrera. Tarteko gobernu maila bat osatzen zuen, probintzia ezberdinak bilduz. Diozesi bakoitza vicarius ("bikario") batek gobernatzen zuen, pretorioko prefektua ren menpekoak.
Ez da eliza kristaua ren hiztegiko elizbarruti edo diozesi arekin nahastu behar, gotzain baten ardurapean dagoen barrutia. Batzuetan, elizbarruti edo diozesitik bereizteko, diozesi zibila izena erabiltzen da.
Dioklezianoren agintaldia: diozesien sorrera
Diokleziano enperadore bakarra bihurtu zen 285ko udaberrian. Handik gutxira Maximiano ri zesar titulua eman zion, eta 286an augusto mailara igo zuen. 293an Konstantzio eta Galerio Zesar bihurtu ziren. Tetrarkia finkatu zen orduan: Inperioa lau zatitan banatu zuten, horietako bakoitza, hasiera batean, enperadorekide edo tetrarka batek zuzenduta geratu zelarik (maila handiagoko bi, augusto tituluarekin, eta menpeko bi, zesar tituluarekin).
Bi erreforma egiten dira, batez ere:
- Probintzien ugalketa: Tokiko usurpatzaileak tronurako sortzeko aukera murrizteko, zerga eta hornidura bilketa eraginkorragoa errazteko eta legea betearazten laguntzeko, Dioklezianok probintzia kopurua bikoiztu zuen berrogeita hamarretik ia ehunera.
- Probintziez gaindiko entitateak sortzea, zenbait erromatar probintzia biltzen zituen diozesiak. Lau zati horietako bakoitzari esleitutako lurraldeak berrantolatu egin ziren. Hasieran, hamabi izan ziren diozesiak, eta hamalau izatera iritsi ziren, diozesi egituran sartzen ez ziren probintzia prokontsularrak gehituta.
Funtzionari inperialen kopurua asko handitzea dakarte, eta, ondorioz, Estatuaren gastuak ere bai
Probintzia zatiketak
Arrazoi militar, finantzario eta politikoak direla medio, Dioklezianok augustear garaiko probintziak banatzen ditu (edo, gutxiagotan, batean biltzen ditu).
Azkenik, Senatu probintzien eta inperio probintzien arteko bereizketa zaharra desagertu egiten da, eta gobernadore guztiak enperadoreak izendatzen ditu.
Diozesien sorrera
Probintzien ahultzea konpentsatzeko, eta Estatuaren eta probintziaren arteko lotura mantentzeko, Dioklezianok "pretorioko prefektuak" (vice praefectus praetorio) biderkatu zituen, lehen pretoreko prefektuaren laguntzaile bereziak zirenak. Iraunkor bihurtzen ditu, eta eremu geografiko bat ezartzen die, non pretoreko prefektuaren "ordezkoak" diren, eta horrek, aldi berean, azken hauek ahultzen ditu.
Lurralde barruti berri honi "diozesi" deritzo. IV. eta V. mendeetan Erromatar Inperioko diozesi edo probintzien elkartze baten funtzionamendua gainbegiratzeaz arduratzen zen administrazio inperialeko goi-karguduna vicarius (bikario) deitzen zen.
Kontuan izan behar da diozesi berri hauek ez dituztela hartzen Afrikako eta Asiako probintziak, prokontsularrak, sistema honetatik kanpo daude.
305eko tetrarkiaren diozesia
305. urtean, tetrarkia hamabi diozesitan banatzen zen: zazpi Mendebaldeko Erromatar Inperioa n eta bost Ekialdeko Erromatar Inperioa n.
Era berean, mendebaldekoak, Milanen egoitza zuen Mendebaldeko Augusto aren artean banatzen ziren: diocesis Pannoniarum (zazpi probintzia – Iliria eta Panonia eremuak –), diocesis Italicia (hamahiru probintzia – Erromatar Italia Korsika, Sardinia, Sizilia eta Malta uharteekin, Galia Cisalpina eta Rhetia uharteekin) eta diocesis Africae (sei probintzia - Afrikako probintzia, nahiz eta Afrika prokontsularra bikarioaren agindutik kanpo egon eta Mauretania Tingitana Hispaniako diozesiari atxekitu); eta Mendebaldeko Zesar ren artean, egoitza Treveris en zuena: diocesis Hispaniarum (sei probintzia – Iberiar penintsula eta Mauretania Tingitana –), diocesis Viennensis (zortzi probintzia – Galien hegoaldea, Galia Zisalpina izan ezik –), diocesis Galliarum elizbarrutia (zortzi probintzia – Galietako iparraldea eta Erromatar Germania) eta diocesis Britanniarum (lau probintzia - erromatar Britannia-)
V. mendeko diozesiak
V. mendearen hasierako Notitia dignitatumek diozesien sistemaren deskribapen zehatza jasotzen du.
Mendebaldeko zatia
Notitiaren arabera, mendebaldean sei bikario zeuden, pretorioko bi prefekturatan banatuta: Italiakoa (praefectus praetorio per Italiae) hiru diozesirekin, eta Galiakoa (praefectus praetorio Galliarum) beste hiru diozesirekin; baina "zazpi probintzietako" diozesiari hamazazpi baino gehiago ematen zaizkionez (antzinako diozesi vienensis eta Galietako diozesiak barne hartuz), mendebaldean zazpi elizbarruti egongo zirela onar daiteke, Afrika prokontsularraz gain, honen prokontsula enperadorearen mende baino ez zegoelarik.
Italiako pretorioko prefektua
Erroman egoitza zuen Italiako pretorioko prefektuak hiru diozesi zituen bere jurisdikziopean:
- Teorian Italia bezala ezagutzen den eremuan diozesi bakarra zegoen Diocesis Italiae, baina bi bikariorekin: bata Erroma n eta bestea Mediolanum en (Milan), hauen barrutiek izen ezberdinak jasotzen zituztelarik (Italia suburbicariae -Hegoaldeko Italia eta irlak- eta Italia annonaria – penintsulako iparraldea, Alpeak eta Retia-). Italia suburbicariae ofizialki Erromako (Urbs) prefektuaren erantzukizun zuzenaren pean zegoen, bere errentak, hasiera batean, hiri horren beharrak asetzera zuzenduta zeudelako. 357tik aurrera, Italiako pretorioko prefektuaren edo Hiriko prefektuaren bikario bat izendatu zen sistematikoki. Izan ere, Italiako bi aldeek bi diozesi banandu bezala funtzionatzen zuten. Italia annonaria diozesiko probintziak, Milandik administratuak, Aemilia, Alpes cottiae, Flaminia et Picenum annonarium, Liguria, Raetia prima, Raetia secunda, Venetia eta Histria ziren. Italia suburbicariae edo Suburbicariae eskualdeak, Erroma hiriko bikariopean, Apulia et Calabria, Campania, Corsica, Lucania et Bruttii, Picenum suburbicarium, Samnium, Sardinia, Sizilia, Tuscia et Umbria eta Valeria ziren.
- Diocesis Illyricum edo Pannoniarum, zeinen bikarioak egoitza Sirmium en zuen, Dalmatia, Noricum Mediterraneum, Noricum ripense, Pannonia Prima, Pannonia Secunda, Savia eta Valeria probintziak zituen (ez dena Valeria suburbicariae probintziarekin nahastu behar).
- Diocesis Africae, zeinen bikarioak Kartago ko egoitza zuen, Africa, Byzacena, Mauretania caesariensis, Mauretania sitifensis, Numidia eta Tripolitana probintziak zituen.
Galietako pretorioko prefektua
Galietako pretorioko prefektuak, Augusta Treverorum en (Treveris) eta, 407tik aurrera, Arelaten (Arles) zegoenak, lau elizbarruti kontrolatzen zituen:
- Diocesis Hispaniae k, bere bikarioak Augusta Emeritan zuen egoitza (Merida), Baetica, Baleares insulae, Carthaginensis, Gallaecia, Lusitania, Tarraconensis eta Tingitania probintziak zituen (edo Mauretania Tingitana, erromatar Afrikako mendebaldeko muturra).
- Diocesis Septem provinciarumek (aurreko diocesis Viennensis ordezten duen izendapena), zeinaren bikarioak egoitza Burdigalan (Bordele) zuen, probintzia hauek zituen: Alpes maritimae, Aquitanica prima, Aquitanica secunda, Narbonensis prima, Narbonensis secunda, Novem populi (edo Novempopulania) eta Novem populi. 418ko apirilaren 17ko Honorio eta Teodosioren ediktua ren bidez (Arlesen maiatzaren 23an jasoa), Honorio k Arles aukeratu zuen Zazpi Probintzien Biltzar probintzialaren egoitza bezala, urtero, abuztuaren 13tik irailaren 13ra bitartean ospatu behar zena, pretorioko prefektua, probintzietako gobernadoreak, duintasun ofizialez hornitutako nobleen eta kurietako diputatuen aurrean. Galietako gobernu organo bezala instituzionalizatzeko biltzar saiakera honek ez zuen aurrera egin.
- Diocesis Britanniae, Londinium (Londres) hirian egoitza zuena, Britannia prima, Britannia secunda, Flavia caesariensis, Maxima caesariensis eta Valentia probintziak zituen.
Ekialdeko zatia
Inperioaren ekialdean pretorioko bi prefektura zeuden: Iliriakoa (praefectus praetorio per Illyricum), bi diozesirekin, eta Ekialdekoa (praefectus praetorio per Orientem), bost diozesirekin.
Berezitasun bezala, lau bikario baino ez zeuden, euren funtzioa, Comes Orientis deiturikoek eta Egiptoko diozesikoek betetzen baitzuten, Egiptoko zaldizko probintziaren oinordekoak zirenak, Praefectus Augustalis deituak. Beraz, Ekialdean zazpi elizbarruti zeuden, Mendebaldean bezala. Traziako bikariogo, batzuetan, Iliriako pretorioaren prefekturan sartzen dela uste da, Dignitatum notitiak, Ekialdekoari ematen dion arren.
Konstantinopla hiria prefektu batek administratzen zuen, Traziako bikarioaren kontrolpetik edo Ekialdeko pretorioko prefekturatik kanpo.
Enperadorearen menpe bakarrik zeuden bi prokontsul ere baziren: Akaia prokontsularrekoa eta Asia prokontsularrekoa. Azken honen menpe zeuden Hellespontus eta Insulae probintziak (greziar uharteak).
Ekialdeko pretorioko prefektua
Diocesis Aegypti, Alexandria n egoitza zuen augustal prefektu batek administratua, Aegyptus, Arkadia, Augustamnika, Libya Goikoa, Libya Beherea eta Thebais probintziekin.
Diocesis Asiana, bikarioa Efeso n zuena, Caria, Frygia pacatina, Frygia salutaris, Lycaonia, Lycia, Lydia, Pamfylia eta Pisidia probintziak zituen.
Diocesis Thraciae, bere bikarioak Konstantinopla n egoitza zuena, Europa, Haemimontus, Moesia sekunda, Rhodopa, Scythia eta Thracia probintziak zituen.
Iliriako pretorioko prefektua
Diocesis Macedoniae, bere bikarioak Tesalonika n zuen egoitza, Creta, Epirus nova, Epirus vetus, Mazedonia eta Thessalie probintziak zituen.
Diocesis Daciae, Serdica (Sofia) hirian egoitza zuena, Dacia mediterranea, Dacia ripense, Dardania, Moesia prima eta Praevalitana probintziak zituen.
Irlandar banjo tenor
Irlandar banjo tenorra,irish tenor banjo, Irlandan sortu eta nagusiki herrialde honetako musika herrikoia jotzeko espreski sortutako banjo mota bat da. Eskozian ere hedapen nabarmena du, bai eta Irlandar Diasporako herrialdeetan ere.
Plektro edo ziaz jotzen da.
Ezaugarriak
Lau haridun banjoa da, baina banjo tenor orokorrak baina masta laburxeagoa du, banjo tenorrak 19 traste dituen artean irlandar banjo tenorrak 17 ditu, horrek banjo tenorrak baina bi nota gutxiago izatea dakarren arren, nahitan egindako aldaketa praktikoa da, irlandar doinu herrikoi azkarrak egoki jotzeko hatzen gehiegizko luzapena ekidin eta azkar jotzea errazten baitu. Beste banjo mota batzuk bost hari izan eta irlandar banjo tenorrak lau izatea ere jotzeko bizitasun edo arintasun hori lortzeko helburu du.
Irlandar banjo tenorraren afinazioa G-D-A-E da (Sol-Re-La-Mi), aldiz, banjo tenorraren afinazioa C-G-D-A da (Do-Sol-Re-La).
Historia
Irlandan Gosete Handiaren ondoren irlandar-estatubatuar antzerki konpainiar ibiltarien eskutik sartu zen. Berehalako arrakasta izan zuen, izan ere, ordurarte biolinaz jotzen ziren reel eta giga dantza doinu herrikoiak jotzeko musika-tresna ezinegokia baitzen. Jada, 1880eko hamarkadarako Irlandan aski hedatua zegoen, baina garai hartako banjo tenorra AEBetan jotzen zen bost haridun banjoaren antzekoa zen.
San Patricio konderria (Texas)
San Patricio konderria (San Patricio County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Sinton da. 2010eko zentsuaren arabera 64,804 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Irlandar banjo tenor
Historia
1910eko hamarkadan irlandar banjo tenorra sortu zuten eta 1920ko hamarkadatik aurrera Irlandan banjo tenor orokorrari lehia egiten hasi zitzaion. 1960ko hamarkadatik aurrera irlandar banjo tenorra nagusi bilakatu zen, nagusitasun eta hedapen honen arduradunetako bat The Dubliners folk taldeko Barney McKenna banjo-jotzailea eta bere estilo imitaezinari zor dio.
San Patricio konderria (Texas)
Geografia
San Patricio konderriak 183,357 kilometro koadro ditu. Horietatik 3,754 ura dira. Beste 179,603 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 35,34 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 64,804 pertsonetatik 62,578 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 35,248 dira. 902 beltzak edo afroamerikarrak. 169 amerikar natiboak ziren eta 46 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 506 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 53 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 550 pertsonek kokatzen zuten.
Irlandar banjo tenor
Historia
Gaur egun, Irlandako Musika Herrikoian irlandar banjo tenorra nagusi da, eta banjo tenor orokorrak hedapen mugatua du, irlandar musikari gutxi batzuk bakarrik jotzen dute, tartean The Wolfe Tones eta Ryan's Fancy taldeek.
Sonebmiyu
Sonebmiyu, Egiptoko XIII. dinastiako faraoi bat izan zen, K. a. 1640 inguruan gobernatu zuena, Detlef Frankeren arabera.
Bere izenaren zati bat, ...enra, Turineko Errege Kanonean idatzita dago, VIII.17 erregistroan, baina bere erregealdiaren iraupena jartzen zuen papiro zatia, galdu egin zen. Bere aurretik, Se...kara faraoiaren izena agertzen da.
Zenbait egiptologok, Suahenra Sonebmiyu faraoia dela uste dute.
Egiptoko XIII. dinastiako azken agintariek, soilik Tebasetik gertuko tokietan gobernatu zuten, Goi Egipton.
Garai honetan, ohi hikso deituriko erregeek, Egiptoko XV. dinastiakoak zirenak, Menfis konkistatu eta Behe Egipto domeinatzen zuten, ia Egipto guztiko biztanleak zergari bihurtuz.
Bere garaiko testigutzak
Bere izena, honako hauetan aurkitu da:
Haskell (programazio lengoaia)
Haskell normalizatuta dagoen programazio lengoaia funtzionala da, semantika ulerkorra eta idazketa zorrotza duena. Haskell Curry logikariaren omenez du izena. Kaleratutako azken estandarra Haskell 2010 da, eta 2016ko maiatzetik, hurrengo bertsioa garatzen dabiltza, Haskell 2020 izena hartuko duena.
Haskell Miranda lengoaiaren semantikan oinarritzen da, baina ez bere sintaxian. Akademia munduan eta industrian erabili ohi da Haskell lengoaia.
Historia
1985. urtean Research Software Ltd enpresak Miranda kaleratu zuenean, programazio lengoai funtzionalen interesa piztu zen. 1987. urterako programazio funtzional ez zorrotz dozena bat lengoai baino gehiago garatuta zeuden. Miranda zen erabiliena, software jabeduna zena. Programazio Funtzional Lengoaien eta Konputagailuen Arkitekturaren konferentzian (FPCA '87), Portland-en, Oregon, bilera bat burutu zen batzorde bat eraikitzeko lengoai mota hauen estandar ireki bat definitzeko. Batzorde horren helburua existitzen ziren lengoai funtzionalez oinarrituta, berri bat eraikitzea zen.
Komiteak lehen bertsioa 1990. urtean definitu zuen, "Haskell 1.0" izenarekin.
2019ko irailetik aurrera, Haskell 23. programazio-lengoaia ezagunena izan zen Googleren tutoreentzako bilaketei dagokienez, eta GitHub-en iturburu-kodean aktibo zeuden erabiltzaileen %1 baino gutxiago izan zen.
Int mota
Mota hau tarte mugatu bateko zenbaki osoak gordetzeko gai da [-2^29, 2^29 - 1] (minBound, maxBound). Eragiketak:
Integer mota
Mota hau zenbaki osoak inolako mugarik gabe gordetzeko gai da. Eragile aritmetikoak eta propietateak, Int kasukoak ditu.
Bool mota
Mota honen balioak adierazpen logikoa da, hala nola, True edo False.
Float, Double mota
Mota hauek zenbaki errealak gordetzeko gai dira. (Double motak zenbaki handiak eta zehaztasun hobea erabiltzen ditu). Int motako eragiketak erabiltzeaz gain:
Char mota
Mota hau karaktereak gordetzeko gai da ('A', 'd', beti apostrofo sinpleen artean)
Eragile erlazionalak
Jarraian erakusten diren eragile erlazionalak aipatu diren oinarrizko mota denentzat balio dute:
Zerrendak
Zerrenden mota parametrodun mota da, hau da sartzen dizkiogun parametroen arabera, mota batekoa edo bestekoa izango da. Beraz aldez aurretik definitu beharra dago, baina zerrenda bateko elementu guztiak mota berekoak izan behar dute. Adibidez, [3, -6, 8, 10], Int motako zerrenda. Beste motak bezala, zerrendek eragiketa propioak dituzte:
Adibideak
Kaixo mundua: Zerrendan bilatu:
Ashikaga Yoshimochi
Ashikaga Yoshimochi (足利 義持) Ashikaga shogunerriko laugarren shoguna izan zen, eta 1394 eta 1423 bitartean gobernatu zuen, Japonian. Hirugarren shoguna izan zen Ashikaga Yoshimitsuren semea izan zen.
Zortzi urte eskas zituela, bere aitak, bere kargua uztean oinordetu zion titulua hartu zuen, honek, bere aitaren laguntza jaso behar izan zuen arren, oraindik boterea zuena. Bere aita 1408an hil zenean, shogun bezala zuen boterea sendotu ahal izan zuen.
1423an bere shogun kargua utzi zuen, eta bere oinordekoa bere seme Ashikaga Yoshikazu izan zen. Yoshimochi, kargua utzi eta bost urtera hil zen, 1428an.
Kardinal (argipena)
Kardinal hitzak adiera hauek ditu:
Madirac
Biztanleria
2007an Madirac udalerrian erroldatutako biztanleak 195 ziren. Familiak 67 ziren, horien artean 13 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 18 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Untzeta etxea
Untzeta etxea edo jauregia XVII. mendeko jauretxea da. Bergarako Bidekurutzetako 46. zenbakian dago eta Zabalotegi bidearen aurrean kokatuta dago. Ezaguna da izkina batean koloredun beiraz hornitutako behatokia duelako. Elementu hori 2019. urtean zaharberritu eta bere lehengo itxura berreskuratu zuen.
Behatoki hori jauregiko lorategi zabal begiratzeko diseinatu zen, nahiz eta gaur egun ez da hori nabaritzen, lorategia errotik aldatu zuelako kale berri baten irekierak.
Naoki Sugai
Naoki Sugai (菅井 直樹, 1984ko irailaren 21a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Madirac
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Naoki Sugai
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vegalta Sendai.
Madirac
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 138 ziren, horien artean 115 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 115 pertsona aktiboetatik 114 lanean zeuden (59 gizon eta 55 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Madirac udalerrian 70 unitate fiskal zeuden, 185 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.432 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
2000. urtean Madirac udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Peñacastillo
Peñacastillo Kantabriako hiriburu den Santander udalerriko herri bat da, udal hiriburutik 4,7 kilometrora dagoena eta Camargo udalerriaren ondoan. 14.852 biztanle ditu 2009ko erroldaren arabera. Adarzo, Camarreal, Campogiro, El Castro, Lluja, Ojaiz, Rucandial, Nueva Montaña, La Peña eta San Martín auzoetan eta El Campón industrialdean banatzen da.
Geografia
Herriko tontorrik garaiena izen bereko mendia da, 139 metroko altuera duena, distantzia dezentetik ikus daitekeena.
Kirolak
30 eta 40. hamarkadan traineru indartsua osatu zuen Club de Remo Peñacastillok, 1949an Kontxako Banderan hirugarren eta Espainiako Txapelketan bigarren izan zelarik.
Lara Croft
Lara Croft Tomb Raider bideo-joko saileko protagonista da. Arkeologo ingeles oso argia eta atletikoa da, eta antzinako hilobietan eta mundu osoko hondakin arriskutsuetan murgiltzen da. Toby Gardek eta Core Design talde garatzaile britainiarrak sortua, 1996an agertu zen lehen aldiz Tomb Raider bideojokoan.
Neneh Cherry eta Tank Girl komiki pertsonaiak inspiratuta, Gardek Lara Croft diseinatu zuen estereotipatutako emakumezko pertsonaiei aurre egiteko. Kritikarien ustez, Lara Croft bideo-jokoko pertsonaia esanguratsua da herri kulturan. Sei Guinness World Records ditu, jarraitzaile asko, eta filmera arrakastaz egokitutako bideo-jokoetako lehen pertsonaietako bat da. Lara Croft ere sex symboltzat hartzen dute, industrian arreta orokorra lortzen lehenetarikoa.
Agerpenak
Honako bideo-jokoetan agertu da:
Zineman ere bere bertsioak izan ditu:
Eggersriet
Eggersriet Suitzako udalerria da. Sankt Gallen kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
La Baconnière
La Baconnière Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Baconnière udalerrian erroldatutako biztanleak 1.491 ziren. Familiak 537 ziren, horien artean 131 pertsona bakarrekoak ziren (54 bakarrik bizi ziren gizonak eta 77 bakarrik bizi ziren emakumeak), 170 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 221 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 15 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 604 etxebizitza zeuden, 544 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 39 hutsik zeuden. 591 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 544 etxebizitza nagusietatik 392 bere jabearen bizilekua ziren, 143 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 39 etxek bi zituzten, 85 etxek hiru zituzten, 121 etxek lau zituzten eta 297 etxek bost zituzten. 414 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 202 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 290 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 872 ziren, horien artean 705 aktiboak ziren eta 167 inaktiboak ziren. 705 pertsona aktiboetatik 675 lanean zeuden (359 gizon eta 316 emakume) eta 30 langabezian zeuden (12 gizon eta 18 emakume). 167 pertsona inaktiboetatik 57 erretiraturik zeuden, 64 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Baconnière udalerrian 564 unitate fiskal zeuden, 1.550 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.455 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean La Baconnière udalerrian 59 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.109 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Klížska Nemá
Klížska Nemá Eslovakiako udalerri bat da, Komárnoko barrutian kokatuta. 11,95 km²ko azalera du eta 503 biztanle 2017ko datuen arabera.
Mikelazulo
Mikelazulo, Gipuzkoako Errenteria udalerrian dagoen arku edo tunel bat da. Gaur egun, udalerriaren ikurretako bat da. Andre Mariaren Jasokundearen elizaren dorrearen azpialdean dago. Aspaldiko harresiko Mikelazulo atea alboan zegoen.
Antzinako mapan ikus daitekeenez, h arresia ibaia eta itsasoarekin babestuta zegoen, eta lurretik zetozen erasoetatik defendatzeko lau dorretxe zeuzkan: Torrekua, Morrontxo, Zubiaurre jauregia, eta Mikelazulo atea.
Esperança Nova
Esperança Nova Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mikelazulo
Marea goian zegoenean Mikelazulo ateraino heltzen zen itsasoa garai haietan. Biteri kalea eta Niessen aldea padura eta itsas-eremuak ziren. Ia Madalena ermitaraino heltzen zen itsasoa. Gaur eguneko Madalen kalean zeuden harresitik kanpo bizi ziren arrantzale pobreen etxeak, bertaraino heltzen zen itsasoa.
Galluis
Galluis Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 1.125 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Galluis udalerrian erroldatutako biztanleak 1.125 ziren. Familiak 400 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 108 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 180 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 457 etxebizitza zeuden, 403 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 425 etxeak ziren eta 28 apartamentuak ziren. 403 etxebizitza nagusietatik 326 bere jabearen bizilekua ziren, 59 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 29 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 85 etxek lau zituzten eta 243 etxek bost zituzten. 328 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 142 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 244 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 757 ziren, horien artean 586 aktiboak ziren eta 171 inaktiboak ziren. 586 pertsona aktiboetatik 547 lanean zeuden (289 gizon eta 258 emakume) eta 39 langabezian zeuden (19 gizon eta 20 emakume). 171 pertsona inaktiboetatik 48 erretiraturik zeuden, 78 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Galluis udalerrian 408 unitate fiskal zeuden, 1.124 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 27.685 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 64 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 17 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa zen, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 3 zurginak, 1 argiketaria, 2 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria, 2 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Ludgvan
, 'Lujuan', Ingalaterrako Kornualles konderriko parrokia zibil eta herri bat da.
Leioheterodon modestus
Leioheterodon modestus Leioheterodon generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Asnières-lès-Dijon
Asnières-lès-Dijon Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Asnières-lès-Dijon udalerrian erroldatutako biztanleak 1.191 ziren. Familiak 403 ziren, horien artean 51 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 34 bakarrik bizi ziren emakumeak), 144 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 191 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 435 etxebizitza zeuden, 426 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 10 hutsik zeuden. 315 etxeak ziren eta 119 apartamentuak ziren. 426 etxebizitza nagusietatik 265 bere jabearen bizilekua ziren, 157 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 101 etxek lau zituzten eta 294 etxek bost zituzten. 381 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 128 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 287 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 818 ziren, horien artean 638 aktiboak ziren eta 180 inaktiboak ziren. 638 pertsona aktiboetatik 592 lanean zeuden (320 gizon eta 272 emakume) eta 46 langabezian zeuden (18 gizon eta 28 emakume). 180 pertsona inaktiboetatik 60 erretiraturik zeuden, 80 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Asnières-lès-Dijon udalerrian 405 unitate fiskal zeuden, 1.193,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.600 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Asnières-lès-Dijon udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 540 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Acanthocephala
Liseriketa
Akantozefaloek ez dute ahorik elikagaiak barneratzeko, teniek bezala. Horregatik euren ospedatzailearen elikagaiak lortzeko larruazal oso finetik egiten dute. Euren liseriketa aparatua, beraz, oso sinplea da.
Proboszidea
Taldeari izena ematen dion ezaugarri nagusia buruaren bukaeran duten proboszi ebaginagarria da. Proboszide honek arantza ditu, ospedatzailearen mukosei heltzeko. Atseden egoeran daudenean proboszide hau boltsa baten barruan biltzen da.
Tamaina
Animalia hauen tamaina milimetro gutxi batzuetatik Gigantorhynchus gigasen 65 milimetroetararte doa.
Nerbio sistema
Proboszidearen atzean nerbioak ateratzen diren guruin zentral bat dute. Gainera alderik urrunenean guruin genital bat ere badute. Gainazalean papila ezberdinak dituzte.
Birsortzea
Akantozefaloak dioikoak dira. Arrek bi barrabil dituzte, bi tutu deferente, bi besikula seminal, bi guruin hazia bukatzeko eta zakil bat gorputzaren atzealdean. Emeek bi obario dituzte eta fekundazioa barruan gertatzen da. Enbrioiak umetokian gordetzen dira eta obiduktotik ateratzen dira. Enbrioiak, kanporatzerakoan, liseriketa tutura igarotzen dira eta kakaren bitartez kanporatzen dira.
2009ko Miguel Indurain Sari Nagusia
'''XI. Miguel Indurain Sari Nagusia' (XLI. Nafarroako Foru Erkidegoko Saria eta V. Lizarrako Udala Saria'') 2009ko apirilaren 4an Lizarran egindako txirrindularitza lasterketa izan zen, 191,4 kilometroko luzera zuena.
Soft rock
Soft rocka edo rock arina, helduentzako rock modura ere ezaguna dena, Amerikako Estatu Batuetan (bereziki Hegoaldeko Kalifornian) eta Erresuma Batuan 1960ko hamarkadaren amaieran sortutako pop rockaren forma deribatua da. Pop rockaren oinarriak hartu eta estilo leunago bat garatzen du, pop rockaren letrak melodia sinple eta produkzio handiekin bateratuz. Soft rockaren garai gorena 1970eko hamarkadan izan zen, 1980ko hamarkadatik aurrera Adult Contemporary edo AC formatuko irratietan ia esklusiboki jotzen bada ere.
Chilomycterus spinosus
Chilomycterus spinosus Chilomycterus generoko animalia da. Arrainen barruko Diodontidae familian sailkatzen da.
Cadizko Gorteak
Cadizko Gorteak Espainiako biltzar konstituziogilea izan zen, 1810-1814 bitartean Cádizen bildu zena.
Historia
Napoleonen osteak Iberiar Penintsulan sartu zirenean, gorteak Cadizera eraman ziren eta bertan bildu ziren lurralde hartara ihes egindako politikariak, elizgizonak eta intelektualak. Gorte-konstituzio egileek, garrantzi handiko legeak emanez gainera (nazioaren burujabetza, zentsura indarrik gabe utziko zuen inprenta-legea, feudalismoaren eta Inkisizioaren deuseztapena), Espainiako erregetzaren Konstituzioa aldarrikatu zuten (1812ko martxoaren 19an).
1814ko urtarrilean Gorteak Madrila aldatu ziren berriz ere. Fernando VII.a erregea Espainiara itzuli zelarik (1812ko martxoa), Gorteak deuseztatu, eta Konstituzio hura indarrik gabe utzi ondoren, diputatuen aurkako zapalkuntza hasi zen; Antolamendu Zaharrak berean iraun zuen Espainian 1820 arte. Cadizko Gorteek egituratu zuten Espainiako lehen konstituzio liberala, eta, era horretan, XIX. mendean sendotu zen estatu-egitura burges eta zentralista aurreratu zuten.
Euskal Herriko Foruek eta Legeek ez zuten konstituzio hartan inolako lekurik.
Gorteen osaera eta funtzionamendua
Oztopo handiak izan zituzten diputatuak hautatzeko, okupazio militarrarengatik eta Amerikatik etorritako diputatuak zeudelako. Gizartean bezalaxe, diputatuen artean ere hainbat sentsibilitate zeuden: Azken aukera horrek bildu zituen aldeko gehien, diputatu askok ez baitzuten bilkurara joaterik izan, eta haien ordez, Cadizen zeuden beste batzuk bertaratu baitziren. Garai hartan, merkataritza gune nagusia Cadiz zen eta liberalek eragin handia zuten han. Cadizen bildutako gorteen osaera soziala gizarteko egoera konplexuaren erakusgarri zen. Diputatuen artean garai bateko estamentuetako kideak zeuden(nobleak, elizako dignitateak), eta haien artean kleroak garrantzi handia zuen. Bestalde, hirietako erdi-mailako klaseen ordezkariak zeuden,baita estatuko langileenak (militarrak,magistratuak eta funtzionarioak) langile liberalenak eta merkataritza jardueretan aritzen zirenak ere.
Burgesia ez zen izan iraultza liberalean protagonismoa izan zuen gizarte-klase bakarra. Kleroaren eta nobleziaren zati batek iraultza babestu zuten, baina talde horien gehiengoa absolutisten aldekoa zen. Hona hemen horren adibide garbi bat: Salvador Vinyals industrialari katalana iraultzaren alde zegoen; Torenoko konde aristokratak, berriz, liberalismoa babestu zuen. Erreformetako asko elizgizon liberalek iradoki zituzten; Muñoz Torrerok, Espigak, Villanuevak eta martinez marinak, besteak beste. Ospe txarreko monarkia erreformatzeko aukeratzat hartu zuten gortea funtzionarioek, eta militarrek garrantzi handia izan zuten ia XIX. mende osoan. Cadiz errefuxiatuz jositako hiri setiatu bat zen, eta bizitza sozial handia zegoen kafetegietan, plazetan, egunkarietan eta ganberan bertan. Sentsazio horrek diputatuak adoretu zituen, eta Espainia atzerapenetik eta eraginkortasun ezetik ateratzeko aukeratzat hartu zuten haien legegintza-lana. Giro horretan, prentsa politikoa eta iritzi publikoa sortu ziren, gorteek 1810eko azaroaren 10ean onartutako inprenta-askatasunerako dekretuari esker. Azkar agertu ziren eztabaidetan bi fakzio edo alderdi handi: absolutista eta liberala. Urte haietan, 300 diputatuk osatzen zituzten gorteak. Haietatik 104 bildu ziren inaugurazio egunean;184, konstituzioa onartu zenean; eta 223 itxieraren unean. Frantsesak kanporatu ostean, 1814ko urtarrilean, ohiko gorte berriak Madrilera eraman zituzten.
Gorteen legegintza-lana
Cadizko gorteen legegintza-lana izugarria izan zen, eta ordura arte indarrean egondako printzipioekin erabat hautsi zuen.
Ikusi nuanian
Hitzak
Hau da, agian, bertsio ezagunena: Ikusi nuanian zure belarria iruditu zitzaidan maitia azaren orria.
Ikusi nuanian nik zure ahoa iruditu zitzaidan maitia karobi zuloa.
Ikusi nuanian zure bekokia iruditu zitzaidan maitia sartagi ipurdia.
Ikusi nuanian nik zure sudurra iruditu zitzaidan maitia lukainka muturra.
Ikusi nuanian nik zure kokotza iruditu zitzaidan maitia gaztaina morkotsa.
Ikusi nuanian nik zure bekaina iruditu zitzaidan maitia gauaren kamaina.
Ikusi nuanian nik zure bularra iruditu zitzaidan maitia basoan txondorra.
Ikusi nuanian nik zure mokorra
Glyptothorax indicus
Glyptothorax indicus Glyptothorax generoko animalia da. Arrainen barruko Sisoridae familian sailkatzen da.
Cheek to Cheek
Cheek to Cheek (euskaraz, Masaila masailaren aurka) Tony Bennett eta Lady Gaga abeslari eta musikagile estatubatuarren lehen estudio-album bateratua da, bai eta Bennetten zazpigarren albuma eta Gagaren bosgarrena. 2014ko irailaren 19an kaleratutakoa, Interscope eta Columbia Records diskoetxepetan, 2014ko abenduan Cheek to Cheek Tourari hasiera eman zioten Las Vegasen, izen berdineko albuma promozionatzeko helburuarekin. 2015eko otsailaren 8an ospatutako 57. Grammy Sarietan, Cheek to Cheek albumak Ahots-Pop Tradizionaleko Album Onenaren saria irabazi zuen, Bennetten hemezortzigarren eta Gagaren seigarren Grammy Saria izan zena. 2018ko otsaiaren 25erako, diskaren 760,000 kopia izan ziren salduak AEBetan. Bi izan ziren, halaber, albumaren singleak: "Anything Goes" eta "I Can't Give You Anything But Love".
Takayuki Nakahara
Takayuki Nakahara (中原 貴之, 1984ko azaroaren 18a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vegalta Sendai eta Avispa Fukuoka.
Nueva Montaña
Nueva Montaña Kantabriako hiriburu den Santander udalerriko herri bat den Peñacastilloko auzo bat da, Santanderreko kanpoaldean dagoena.
Toki honen izena jatorrian zingiratsua izateagatik eta ondoren, eraikia izateko lurrez estalia izanagatik dator. Auzoa ezaguna da Quijano izeneko altzairutegi zahar bategatik, José María Quijano Fernández-Hontoriak sortua, 1900ean instalatua eta gaur egun Global Steel Wire izenpean lan egiten duena. Industria aktibitate honen ondorioz toki honetan langile klaseko jendea bizitzen hasi zen. Santanderreko toki honetan zenbait merkatalgune (El Corte Inglés) industrialdeak eta C. P. Nueva Montaña bezalako eskola eta instituturen batzuk daude.
Garraioa
Nueva Montaña auzoa udalerriko erdigunearekin TUSeko 12, 19 eta 23. lineen eta elkarren ondoan ez dauden Renfe eta Feveko aldiriko trenen bi geltokiren bidez lotua dago.
Sinocyclocheilus huangtianensis
Sinocyclocheilus huangtianensis Sinocyclocheilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Camperdown zumar
Camperdown zumarra (Ulmus glabra var. camperdown) hosto-erorkorreko zuhaitza da. Zumar hostozabalaren kultibar ezaguna da, 4 metroko altuera ere izan daitekeena.
Cyclops (Marvel Comics)
Cyclops, euskaraz Ziklope, jaiotze izenaz Scott Summers, Marvel Comics komiki argitaletxearen superheroi bat da eta X-Men superheroi taldeko kideetako bat. Stan Lee eta Jack Kirbyk sortu zuten eta lehenbiziko aldiz The X-Men komiki liburuaren 1. zenbakian agertu zen (1963ko iraila). Phoenix superheroiaren senarra da.
Bere ahalmenak onakoak dira: eguzki-energiazko ikusmen-izpiak; taktika maisutasuna; borroka arteetako eta aurrez-aurreko borrokan maisutasuna; bere taldekideen ahalmenekiko inmunitatea.
Zinema
Zineman James Marsden eta Tye Sheridan aktoreek antzeztu dute.
Cyclichthys hardenbergi
Cyclichthys hardenbergi Cyclichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Diodontidae familian sailkatzen da.
Velbaser
Velbaser Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 119 ziren, horien artean 71 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 71 pertsona aktiboetatik 62 lanean zeuden (31 gizon eta 31 emakume) eta 9 langabezian zeuden (7 gizon eta 2 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Belvèze udalerrian 74 unitate fiskal zeuden, 166 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.275 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 4 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 zurgina eta 2 higiezinen agentziak.
2000. urtean Belvèze udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 888 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.