cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bethel Springs (Tennessee)
Bethel Springs Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. McNairy konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Suzhouko metroa
Suzhouko metroa (txineraz: 苏州轨道交通), Txinako Herri Errepublikako Jiangsu probintziako Suzhou hirian eraikitzen ari den garraiobidea da. Lehen linearen eraikuntza 2007an hasi zen eta bigarren linea 2009an. Metroaren lehen linea 2012ko apirilaren 28an zabaldu zen.
2020. urtean metro sareak 141 kilometro eta 107 geltoki izango ditu.
Dorletako santutegia
Dorletako santutegia Leintz Gatzagan (Gipuzkoa) dagoen santutegia da, Dorletako edo Gazteluko Andre Mariari eskeinia. Jatorria Erdi Aroan badu ere, egungo itxura XVII. mendekoa da. 2018ko urtarrilaren 30ean, Eusko Jaurlaritzak kultura ondasun izendatu zuen, monumentu sailkapenarekin.
Patinaje artistikoa 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan – Patinajea bikoteka
Programa laburra
2022ko otsailaren 15ean izan zen programa laburra. Lehenengo 24ak igaro ziren hurrengo fasera.
Dorletako santutegia
Etimologia
Dorleta izena Leintz Gatzagako gatz produkziotik dator. Hitz baten eta hainbat atzizkiren baturatik dator. Hitza dorre da, gaztelu ere esan nahi duena, eta garai baten Santutegia dagoen toki berean erromatarrek eraikitako gazteluari egiten dio men. Gaztelu hau gatz produkzioa kontrolatzeko erabili izan da historikoki. Hitz honi -ola atzizkia gehituta, produkzioa edo fabrika esan nahi duena, dorreola hitza agertu zen, gatz fabrika eta gatza ekoizteko tresna bat adierazten duena. Azkenik, inguru honetan hainbat gatz fabrika zeudenez, Dorleta izenez ezagutzen da ingurua, -eta atzizki multzokaria gehituta.
Patinaje artistikoa 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan – Patinajea bikoteka
Patinaje librea
Patinaje librea 2022ko otsailaren 17an lehiatu zen.
Dorletako santutegia
Historia
Oso antzinakoa da tenplu honen jatorria. Hori ematen dute aditzera dokumentu-iturrien arabera XI. mendetik gatz-ustiategi bat existitzeak eta inguruetan nekropoli bat aurkitzeak (XI-XII. mendeak). Horregatik, argi dago garai hartan bazela Dorlasen eremu honetako gatz-iturriak lantzen zituen herri bat, eta, bestalde, badaude adierazleak garai berean kokatzen dutenak Dorletako tenplua, Donejakue bideko ibilbideetako batean kokatua eta bere biztanleen beharrizan erlijiosoei erantzuten ziena. Aitzitik, ez dago ezer argirik tenpluaren jatorriari dagokionez.
Domingo Bergaretxe jaunak Leintz-Gatzagari eta Dorletako Ama Birjinaren santutegiari buruzko bere ohar historikoetan dioenaren arabera, «jada zenbatzen ez diren garai haietako laino trinkoetan bildua dago Dorletako santutegiaren jatorria, eta, bere jatorrizko sorreraren inguruan, alperrik da zehaztasun eta aieruetan sar gaitezen, garai urrun haietako daturik ez baita.»
Santutegiari buruzko liburu eta agiriak antzinatasun historikokoak dira, gutxienez X. mendekoak, parrokia izan zen garaikoak, hain zuzen ere, 988. urtekoak, «Donemiliaga Kukulako Kartularioa» agiri edo aipamenaren urtekoak. Halere, Domingo Bergaretxeren arabera, «paper solte batzuek eta XVII. mendearen amaieran bertan egindako obrekin hasten den kontuen liburuak ematen dizkiguten datuak baizik ez ditugu egun».
Dorletako santutegiak parrokia kategoria galdu zuen 1331an, eta Donemiliagako jurisdikzioaren meneko izatera igaro zen, zeina hiribilduaren harresiz barneko aldean kokatua baitzen.
Egungo trazaketa Filipe Ezkurrak egin zuen, nahiz eta trazaketa hori egile batek baino gehiagok burutu. Eraikina XVII. mendearen azken herenean eta XVIII. mendearen hasieran altxatu zen.
Garai batean, donazio ugari jaso zituen Santutegiak eta laguntza hauei esker berriztapen asko egin ziren. Donazio hauen artean Grekoaren margolan bat zegoen, gaur egun Gotzaindegian aurkitzen da.
Ezaugarriak
Santutegia ingurune natural bateko harkaitz-muino txiki baten goiko aldean dago, harana defendatzen zuen gazteluaren hondarren gainean, zeina eraiki baitzen gatz-iturburua babesteko eta Donejakue Bideko erromesak hartzeko.
Barrualdea
Gurutze latindarreko oinplanoa duen eliza bat da, zeinaren nabe nagusia lunetodun kanoi-ganga batek estaltzen baitu; lunetook erdi-puntuko parpain-arkutan eutsiak dira. Ebanjelioaren aldea arku karpaneleko kapera batean dago, Sortzez Garbiari eskainitako kapera; gaur egun txirrindularien erakustoki txiki bat da, Dorleta baita txirrindularien zaindaria. Kapera hori ertz-gangek estaltzen dute, eta, sarrerako arkuaren gainean, Uriarteren ezkutua dago –dorretxe bat eta inguruan 14 arrosa–. Nabe nagusiaren alde horretan dago pulpitua ere. Trantseptua nabe nagusiko gangaren tipologia bereko ganga batek estaltzen du, eta, ebanjelioaren aldean, San Joan Bataiatzailearen erretaula dago, epistolaren aldearen antzeko ezaugarri formal eta estilistikoak dituena, Santa Luziari eskainia. Transeptuaren alde horretan bertan, San Joseperen beste erretaula bat ere badago, aurreko biak bezala, XVII-XVIII. mendeetakoa.
Gurutzadura petxinen gaineko kupula batek estaltzen du, zeinek ebanjelioen irudiak baitituzte. Haren gaineko aldean, linterna bat dago.
Nabe nagusiaren hondoan, absidea dago, angeluzuzena, eta hori ere lunetodun kanoi-gangak estaltzen du; lunetok erdi-puntuko parpain-arkutan eutsiak dira. Hor dago erretaula nagusia, barrokoa, Dorletako Andre Mariaren irudiarekin. Irudi horri dagokionez, «Baliteke egungo irudia jatorrizkoa ez izatea, 1331eko hiri-gutunaz geroztik, aldaketa handiak gertatu baitziren santutegian, eta Dorletako Andre Mariaren estatua txiki polikromatuaren faktura XIII-XIV. mendeetakoa da». Ondorioz, esan liteke egungo irudia tailu gotiko bati dagokiola. Erretaulan, Ama Birjinaren bizitzako irudiak ageri dira.
Kanpoaldea
Kanpoan, hegoaldeko fatxadak –Santutegiaren fatxada nagusiak– ate barrokoa du, bi gorputzek osatua. Behekoa sarrera ateburu batez osatua dago, baketoiz markoztatua eta pilastra bikoteen ondoan, zeinen gainean baitago triglifo eta metopaz osatutako frisoa dituen taulamendu bat. Gorputz horren gainean, goikoak idi-begi nagusi bat du, eta alboetan pilastra bikoteak, bolutak alboetan eta taulamendu bat bolek errematatutako frontoi triangeluar bat duena. Atea zurezkoa da, burdinazko zumitzekin.
Halaber, fatxada horretan eta gurutzadan, hegalaren pean, tailatutako buru batzuk kontserbatzen dira, lekukotza erromaniko bakar gisa. Haietariko bat gizonezko pertsonaia bat da, bizarduna, beste bat, emakumea, eta, hirugarrena zaila da identifikatzen, munstro-buru bat dirudi.
Ekialdeko fatxadan, beste sarbide bat dago, ateburuduna eta bakoiz markoztatua. Atea zurezkoa da, burdinazko zumitzezko errematxeekin. Erremate bat du, harrizko erlaitzduna eta irtengune lodiekin markoztatua. XVIII. mendeko kanpai-horma handi batek koroatzen du, zeina bi gorputzek osatzen baitute: behekoa, erdi-puntuko bi arkurekin, eta, goikoa, burdina forjatuzko gurutze batez koroatua.
Azkenik, iparraldeko fatxadari atxikia, seroren etxea dago. Haien esku zegoen tenplua garbitu eta apaintzea, eta erromes eta erlijiozaleentzako hari atxikitako ostatuaren zerbitzua. Haien doteekin biltzen ziren eta komunitatean zintzoki bizi ziren emakumeak ziren.
Mezak
Dorletako Santutegiko mezak maiatzetik iraileko azken igandea arte izaten dira, igandero 12.30tan. (Uztaileko lehenengo igandean ezik, egun horretan San Martin baselizan izaten da.)
Txirrindularien zaindaria
1958ko urriaren 25ean Dorletako Ama koroatu zen Arlabanen. Arrasateko parroko eta artzapez zen Jose Luis Iñarrak egin zituen elizkizunak.
Dorletako Txirrindulari Batzordea sortu zen eta hauek izan ziren Dorletako Ama txirrindularien zaindari izendatzea lortu zutenak. Lehenik eta behin Gatzagako parrokoari eta Donostiako apezpikuari adierazi zitzaien asmoa. Hauek onartu zutenean, Gipuzkoa eta Bizkaiko Txirrindulari batzordeei proposatu zitzaien eta hauek ekimena bultzatzea erabaki zuten.
Espainiako Txirrindulari Elkarteko arduradunarekin harremanetan jarri ondoren, batzordea, Dorletako Ama txirrindularien zaindari izateko "Aulki Santua"ren adierazpen kanonikoa lortzeko lanetan hasi zen.
Honetarako, hiru txirrindulari Erromara joan ziren bizikletaz, "Errituen Kongregazio Sakratuarendako" Donostiako Prelatuak goratutako otoitzak zeramatzaten.
Abuztuaren 8an, Joan XXIII.a Aita Santuak audientzia berezian hartu zituen txirrindulariak eta Espainiako Txirrindularien Elkartea eta Herrialdeetako Elkarteak ere han izan ziren.
1973an Estatutu Ofizialak onartu zituen Espainiako Elkarteak.
Dorletako Andre Mariaganako debozioak bizirik iraun du gaur arte. Ama Birjina, txirrindularien zaindari unibertsala da.
Debozio honi esker txirrindulari askok beraien maillotak eskaini diote Ama Birjinari esker onaren seinale. Santutegiaren barnean, eskainitako mailloten erakusketa bat dago ikusgai. Bertan txirrindularitzaren munduan profesional ospetsu izan diren askorenak biltzen dira.
Afizioari esker Txirrindulari batzordeak lanean jarraitzen du.
Mónica Cruz
Mónica Cruz Sánchez (Madril, 1977ko martxoaren 16a) dantzari eta aktore espainiarra da. Penélope Cruz aktore ospetsuaren ahizpa da.
Biografia
Dantza espainiarra eta flamenkoa ikasi zituen Madrilgo Dantza Espainiarraren Errege Kontserbatorioan. Mundu osoan zehar lan egin zuen Joaquín Cortés dantzariarekin, noreki 3 urte eta erdiz izan zuen harreman sentimental bat.
Beranduago, Antena 3 telebista kateak, Un paso adelante telesailerako eskaintza bat egin zion. Telesailaren arrakastaren ondorioz, Upa Dance taldea sortu zen, bertako kide bezala, Pablo Puyol, Miguel Ángel Muñoz (Monicaren mutilagun ohia), Beatriz Luengo eta Silvia Marty izan zituelarik. Elkarrekin, 700.000 diska baino gehiago saldu zituzten (Upa Dance eta Upa Dance Live), eta leporaino bete zituzten Espainiako estadio guztiak euren birarekin. Telesaila, 2005ean amaitu zen. Telesail honen ondoren, Monicaren karrerak nazioartean gora egin du. The Inquiry pelikulako protagonistetako bat izan zen, eta, 2007an, Astérix aux Jeux olympiques filma egin zuen, Gérard Depardieurekin batera. Arrakasta handia izan duten zenbait film egin ditu Frantzia eta Italian. 2006an, Last Hourreko protagonistetako bat izan zen, Pascal Caubetek zuzendutakoa, DMX raplari eta aktorearekin batera, baita Kristoren hilobiaren bila ere. Mónica, Camino flamencoren protagonistetako bat izan zen, Patrick Swayzekin batera. 2007an, Caminando protagonizatu zuen, Lolita Flores eta Antonio Canalesekin batera.
Routes
Routes Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Routes udalerrian erroldatutako biztanleak 220 ziren. Familiak 78 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 29 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 33 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Mónica Cruz
Biografia
Bere ahizpa Penélope Cruzekin batera, Mango moda markarentzako arropa bilduma bat sortu du.
Routes
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 93 etxebizitza zeuden, 81 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 12 bigarren erresidentzia ziren. 90 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 81 etxebizitza nagusietatik 61 bere jabearen bizilekua ziren eta 19 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 16 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Chilorhinophis
Chilorhinophis Lamprophiidae familiako narrasti genero bat da. Saharaz hegoaldeko Afrikan bizi dira.
Routes
Diru sarrerak
2009an Routes udalerrian 77 unitate fiskal zeuden, 216 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.414,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Routes udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Biskositate zinematiko
Biskositate zinematikoa biskositatea eta likido baten dentsitatea harremanetan jartzen duen magnitudea da. Bere formula hau da:
non:
Bere unitateak stokeak dira eta stoke bat = 100 zentistoke = 1 cm2·s−1 = 0.0001 m2·s−1etan neurtzen da.
Reynoldsen zenbakia kalkulatzeko erabiltzen da, adibidez.
Claudio Etxeberria
Claudio Etxeberria "Gorria" (Orio, 1935eko azaroaren 2a - 2000) traineru patroi gipuzkoarra izan zen. Euskal Herriko elkarte askotan aritu izan zen, honen erakusle irabazitako Kontxako lau Banderak talde desberdinekin irabazi izana, Aginaga, Orio, Lasarte eta Zumaiarekin. 103 bandera irabazi zituen guztira.
Hasierako urteak Orion
1951. urtean, 14 urte besterik ez zituela, estreinatu zen patroi-lanetan Orioko batel batean eta Espainiako txapelketa irabazi zuen. Hurrengo urtean Espainiako batel eta trainerilletako txapeldun izan zen. Inazio Sarasua zen oriotarren patroi nagusia eta Klaudio Etxeberriak aukera ikusi zuen 1960an Aginagako trainerua zuzentzeko eta harekin Kontxako Bandera bat irabazi zuen. 1961ean Tolosak trainerua atera zuen Donostiako estropadarako eta Klaudiok zuzendu zuen, hirugarren egin zuelarik. 1962an Donostiako Jaizkibel taldearen patroia izan zen eta Kontxan hirugarren egin bazuen Coruñako Generalisimoaren Kopa garrantzitsua irabazi zuen. 1963an Orio zuzentzeko ardura hartu zuen eta hurrengo urtean bere bigarren garaipena Donostian, bai eta Espainiako traineru txapelketan ere.
Oria ibaiertzeko herriak
1965ean Orio Arraunketa Elkartea sortu zen eta aulki mugikorrean zentratu zenez ez zuen trainerurik atera. Urte batzuk lehenago Tolosarekin egin bezala, Ibarrako trainerua gidatu zuen Kontxan eta bigarren egin zuen. 1967an Lasarten traineru berria sortu zen eta hara joan zen bera. Urte batzutarako proiektua izan zen, gerora Michelin enpresak babestuko zuen, eta 1969an Klaudio patroi zela Kontxako Bandera eta Espainiako Txapelketa irabazi zituen.
70. hamarkada
1972an Getarian Sindicato Náutico de Pesca elkarteak babesturiko proiektu berri bati ekin zion. Espainiako trainerilla txapeleta irabazi eta traineruarekin Kontxako Banderan bigarren gelditu zen. Ez zuen ordea asko iraun proiektuak eta 1973an emaitza txukunak izan zituen arren azken urtea izan zen.
1974 urtean Donostiara joan zen eta hiriburuko traineruan hiru denboraldi bete zituen. Emaitzarik onena 1976an irabazi zuen Kontxako sailkapen estropada izan zen. 1979an berriz gidatu zuen Lasarte-Michelinen trainerua Kontxan eta bosgarren egin zuen. Urte hartan Gipuzkoako txapeldun ere gelditu zen. Lasartek trainerua atera zuen azken urtea izan zen.
Zumaia
80. hamarkadaren hasieran Zumaiak gorakada handia izan zuen eta Kontxa irabazi asmoz 1983an Klaudio Etxeberria fitxatu zuen. Denboraldi osoan estropadak irabaziz ibili zen baina Kontxara iritsi aurreko azken estropadan Orio nagusitu zen. Kontxako sailkapen estropadan epaileek Orio barruan sartu zuten eta Kaiku, Castro eta Zumaia ez zeuden erabaki honekin ados, horregatik lehenengo jardunaldian trainerua trabeska jarri eta boikota egin zioten estropadari.
1984ko denboraldia berriz bikaina izan zen, jokaturiko estropada guztiak irabazi baitzituen Zumaiak, tartean baita Kontxako Bandera ere, Zumaiarentzat lehenengoa eta Kaludio Etxeberriarentzat laugarrena. 1985ean ere estropada ugari irabazi zituen baina bi garrantzitsuenak (Kontxa eta Espainiako txapelketa) Santurtzik eraman zituen. Hau izan zen Klaudio Etxeberriaren azken denboraldia Zumaian.
1989an Donostiako traineruaren patroi izatera itzuli zen eta Kontxan laugarren egin zuen.
NGC 1433
NGC 1433 galaxia espiral bat da, Horologium konstelazioan. James Dunlopek aurkitu zuen n.
Lampropholis coggeri
Lampropholis coggeri Lampropholis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Reims
Reims Marne departamenduko (51) azpiprefetura da, baina era berean, departamenduko eta Ekialde Handia eskualdeko hiri garrantzitsuena.
Frantziako historian garrantzi handiko hiria izan da. Bertako Andra Maria katedral gotiko ikusgarrian hainbat Frantziako Errege koroatu dituzte, haien artean Luis XIV.a 1654ko ekainaren 7an.
Frantziako ipar-ekialdeko suprefetura hiria eta ibai portua, Marne-ko departamenduan, Champagne-Ardenneko eskualdean, Parisko hiriaren ipar-ekialdean, Vesle ibaiaren eta Marne-Aisne ubidearen ertzean. 183.610 biztanle. Errepidegune garrantzitsua. Industria (ardogintza, kimika industria, ehungintza, tresneria mekaniko eta elektrikoak, burdinbide gaiak, nekazaritzarako makineria, larrugintza, doitasun tresneria, janari industria, papergintza, altzairugintza, automobilgintza) da ekonomia jarduera nagusia. Oso ospetsua da bertako ardoa.
Historia
Remi edo remo herri galiarreko hiriburua zen eta Durocortorum izena zuen erromatarren garaian. Galia Belgika probintziako hiri nagusia izan zen. Apezpiku egoitza zen III. menderako eta Remigio Aita Santuak bertan bataiatu zuen Clovis errege frankoa 496an. Harrezkero Reims-en bataiatu ziren Frantziako erregeak. 1548an sortu zuten unibertsitatea. 1814an Napoleonek aliatuak egotzi zituen hiritik. Lehen eta Bigarren Mundu Gerretan kalte handiak izan ziren bonbardaketen ondorioz. Reims-eko hirian izenpetu zen 1945ean Alemaniaren errendizioa.
Ondarea
1547. urtean sortutako unibertsitatea du.
Arteari dagokionez, aipagarriak dira erromatarren garaiko Marteko Atea eta anfiteatroa, XI-XII. mendeetako Saint-Remi eliza edo basilika, XIII. mendeko Jakue santuaren eliza, XIII. mendeko Notre-Dame katedral gotikoa eta XVIII. mendeko Saint-Denis abatetxean egokitutako Arte Ederretako museoa.
Chartresko katedralak gainditzen zaila zen mailara igo zuen arkitektura gotikoa.
Ezin da ukatu Reimsko katedrala egiteko Chartreskoa hartu zutela erreferentzia gisa, eta arlo batzuetan behintzat, lortu zuten gainditzea. Esate baterako, Chartresko klaristorioko erroseta konplexuen ordez, trazeriakoak egin ziren Reimsen, eta handik aurrera, arkitektura gotiko guztira zabalduko ziren. Horri esker, kolorezko beira leiho zabalago eta apaingarri gehiagokoak egin ahal izan ziren. Oro har, Chartresen soluzio eskematikoak proposatzen ziren tokietan nabaritzen da gehien Reimsekoaren apaingarri aberastasun handiagoa. Adibidez, kapiteletako apaingarri berbera errepikatu ordez, bakoitzean apaingarri desberdinak egiten saiatu ziren, eta ahal zuten leialtasun handienaz imitatu zituzten hosto naturalak.
Kirolak
Stade de Reims hiriko futbol taldea 1950eko hamarkadaren inguruan arrakastatsua izan zen.
Blicourt
Blicourt Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Blicourt udalerrian erroldatutako biztanleak 321 ziren. Familiak 114 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 57 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 135 etxebizitza zeuden, 118 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 134 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 118 etxebizitza nagusietatik 107 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 75 etxek bost zituzten. 103 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 68 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 222 ziren, horien artean 175 aktiboak ziren eta 47 inaktiboak ziren. 175 pertsona aktiboetatik 167 lanean zeuden (85 gizon eta 82 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 47 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Blicourt udalerrian 113 unitate fiskal zeuden, 314,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.693 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Blicourt udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.104 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Grazac (Loira Garaia)
Grazac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Grazac udalerrian erroldatutako biztanleak 925 ziren. Familiak 347 ziren, horien artean 89 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 82 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 154 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 22 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 573 etxebizitza zeuden, 353 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 170 bigarren erresidentzia ziren eta 50 hutsik zeuden. 519 etxeak ziren eta 55 apartamentuak ziren. 353 etxebizitza nagusietatik 281 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 16 etxek bi gela zituzten, 51 etxek hiru zituzten, 97 etxek lau zituzten eta 189 etxek bost zituzten. 266 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 141 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 175 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 572 ziren, horien artean 412 aktiboak ziren eta 160 inaktiboak ziren. 412 pertsona aktiboetatik 389 lanean zeuden (204 gizon eta 185 emakume) eta 23 langabezian zeuden (12 gizon eta 11 emakume). 160 pertsona inaktiboetatik 73 erretiraturik zeuden, 45 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Grazac udalerrian 381 unitate fiskal zeuden, 998,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.161 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 43 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 5 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak eta 1 harategia zen.
2000. urtean Grazac udalerrian 35 nekazaritza-ustiategi zeuden, 820 hektarea erabiltzen.
A-1 kaia
A-1 kaia Bilboko portuko Santurtziko kaietako bat da. 1990eko hamarkadaren hasieran eraikitzen hasitako Superportuan amaitu zen lehen kaia izan zen, bere hego-mendebaldean dagoen A-2 kaiarekin batera.
Grazac (Loira Garaia)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
A-1 kaia
Ezaugarriak
2008tik ATMk TMB erosi zuenetik A-1 eta A-2 kaiek bat egin dute kai bakarra osatuz.
Bethlehem (New York)
Bethlehem Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Albany konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Vigano San Martino
Vigano San Martino Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Vigano San Martinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Jeff Kinney
Jeffrey Patrick Kinney, Jeff Kinney izenez ezagunagoa (Fort Washington, Maryland, 1971ko otsailaren 19a), marrazkilari, oinetako diseinatzaile, ekoizle, idazle eta aktore estatubatuarra da, baita Poptropica webguneko arduraduna ere. Y Bere haurtzaroan, komikigile ospetsua izatearekin amestu zuen; Hala ere, College Parkeko Maryland Unibertsitatean ikasketak amaitzean, marrazkilari gisa bizimodua ateratzea ez zela erraza konturatu zen.
1998an, Ingalaterra Berrira joan eta hiru urtera, Diary of a Wimpy Kid (jatorriz The Diary of a Wimpy Kid) liburua idaztea erabaki zuen. Hasiera batean, bere liburua komiki digital bat zen, eta zortzi urte inguruz landu zuen ideia burutzeko. Kinney-k dio Greg sortzeko bere haurtzaroan marraztu zuela, gehiegikeria apur batekin, komikoagoa eta adierazgarriagoa izan zedin. Hala, 2006an, lehenengo Greg ipuinak formatu fisikoan argitaratu ziren.
2009an, bere hirugarren liburuaren argitalpenarekin, Jeffrey munduko 100 pertsonarik eragingarrienetako bat izendatu zuten Time aldizkariaren arabera.2020an, Kinneyk Diary of a Wimpy Kid liburuaren hamabost liburuki idatzi zituen eta sei aldiz saria irabazi zuen. . Nickelodeon Kid's Choice Awards liburu gogokoena. Kinney Poptropica-ren sortzailea ere bada, Time-ren arabera, 50 web orri onenetariko bat.[aipamena behar da]
Massachusettsen bizi da bere emaztearekin eta bi semeekin, hamaika urteko Will eta hamahiru urteko Grant, eta bertatik hartzen du inspirazioa orain bere liburuetarako.Aisialdian, Kinney boleibolean jokatzen du eta bere familiarekin ibiltzen da. Elkarrekin Massachusetts-en liburu-denda bat dute, "An Unlikely Story" izenez ezagutzen dena.
“Frío Fatal” (2018), elurretako borroketako abenturan, Greg-en abenturek jarraitu zuten.
Geroago "Arrasa Con Todo" (2019) idatzi zuen, euren etxean erreforma bat egiterakoan arazoak izan zituen Heffley familiarekin liburua.
Jeff Kinney Biografia
Jeff Kinney, Jeffrey Patrick Kinney deitzen den bezala, 1971n Fort Washington-en (Maryland) jaiotako egile estatubatuarra da. College Parkeko Maryland Unibertsitatean ikasi zuen eta orduan ere marrazki ospetsuak egin zituen campuseko Igdoof egunkarirako.
Artista, bideo-joko diseinatzailea, ekoizlea eta baita aktorea ere, idazlearen ospea Diary of a Wimpy Kid haurrentzako sagarekin heldu zitzaion. Poptropica webgunearen arduraduna izateagatik ere ezaguna da, jolasez betetako haurrentzako mundu birtuala.
Greg-en egunkaria (The Diary of a Wimpy Kid-en jatorrizko izenburua duena) sarean argitaratzen hasi eta gero inprimatzeko jauzia eman zuen. Hainbat pelikula ere egin dira haien istorioekin. Kinney-k 1998an sortu zuen ideia hori, baina ia zortzi urtez aritu zen lanean laguntza editoriala eskatu aurretik.
Politika eta Prosa liburu-denda [CC BY-SA]. Wikimedia Commons bidez
Partekatu txioa
Jeff Kinney
(1971-)
Jeff Kinney 1971ko otsailaren 19an Ford Maryland (Maryland) herrian jaiotako idazle eta ilustratzaile estatubatuarra da.
Ama erizaintzako irakaslea da eta aita militarra.
Nazioartean ospea lortu du, ohiturak eta satira ukituak dituzten gazte-eleberri umoretsuei esker, "Diario De Greg"-en barneratua eta "Un Pringao Total" (2004) liburuarekin hasi zen, Kinneyren beraren ilustrazioak dituen liburua Greg protagonista duena. Ikasturte batean egunkari bat idazten duen urteko mutila.
2007an Jeff-ek "Greg's Diary: Make Your Own Journal" (2007) argitaratu zuen.
jeff-kinney-serie-greg-diario-novelas Jeff Kinneyren bigarren eleberria, Judy Blume, Carl Barks, Matt Groening edo Charles Schulzen eraginak erakutsi dituena, "Rodrick's Law" (2008) izan zen, Rodrick bere anaia nagusia izanik.
"Hau da azken gauza!" (2009) Gregen hirugarren atala izan zen.
2010ean, bere liburuetan oinarritutako lehen filma estreinatu zen, "Greg's Diary" (2010), Thor Freudenthalek zuzendua eta Zachary Gordonekin Greg Heffleyren paperean.
Urte hartan, Kinneyk "The Crude Reality" (2010) liburua argitaratu zuen.
"Greg's Diary 2: Rodrick's Law" (2011) eta "Greg's Diary 3: Dog Days" (2012) Greg-en abenturak filmetan jarraitu zituzten.
Literaturan "Trapped In The Snow!"-rekin itzuli ziren. (2012), elurretan etxean giltzapetuta eta eskola bandalizatu izana leporatuta dagoen Greg serieko seigarren eleberria.
diary-of-greg-carretera-y-manta-cartelGeroago, Maryland-eko idazleak “Looking for Plan…” (2013), “Bad Luck” (2014), “Carretera y Manta” (2014), “Old School” argitaratu zituen. (2015) eta "Denontzat!" (2016).
2017an, Kinneyren liburuetan oinarritutako beste film bat estreinatu zen, "Greg's Diary: Highway and Blanket" (2017), Jason Druckerrekin Greg bezala.
Urte hartan “Volando Voy” (2017) liburua agertu zen, irla tropikal batean oporretan Greg eta bere familiarekin serieko hamabigarren eleberria.
Nazionalitatea: Ameriketako Estatu Batuak
Jaiotza: Fort Washington, Maryland, 1971/02/19an
Biografia::
Jeffrey Patrick Kinney, Jeff Kinney izenez ezagunagoa, marrazkilari, arropa diseinatzaile, ekoizle, idazle eta are aktore estatubatuarra da, Poptropica webgunearen arduraduna.
Haurtzaroan, komikigile ospetsu bat izatearekin amestu zuen; Hala ere, College Parkeko Maryland Unibertsitatean ikasketak amaitzean, marrazkilari gisa bizimodua ateratzea ez zela erraza konturatu zen. Hala, 1995ean Ingalaterra Berrira joan zen bizitzera, eta 1998an liburu bat lantzeko ideia bururatu zitzaion, beraz, urte hartan bertan Greg's Diaryrako bigarren ideiak (jatorrizko izenburuarekin
Jeff Kinneyren liburuak
Argitaratutako liburuak
Artikulu nagusia: Greg's Diary (seriea)
Liburuen izenburuak Latinoamerikako edizioarekin daude, hedatuena baita. Liburu batzuen izenak Espainian desberdinak izan daitezke.
Greg's Diary: A Tadpole (Latinoamerikan) / A Total Pingao
Greg-en egunkaria 2: Rodrick-en legea
Greg-en egunkaria 3: Hau da azken lastoa!
Greg-en egunkaria 4: Txakurren egunak
Greg-en egunkaria 5: errealitate gordina
Greg-en egunkaria 6: Elurretan harrapatuta!
Greg-en egunkaria 7: Plan baten bila
Zhengzhouko metroa
Zhengzhouko metroa (txineraz: 郑州地铁), Txinako Herri Errepublikako Zhengzhou hirian eraikitzen ari den garraiobidea da. Lehen linea 2013ko abenduaren 26an zabaldu zen, eta etorkizunean Zhengzhouko metro sareak sei linea eta 202,53 kilometro izango ditu.
Jeff Kinney
Greg-en egunkaria 8: Zorte txarra
Greg-en egunkaria 9: autopista eta manta
Zhengzhouko metroa
Lineak
Zhengzhouko metroak linea bakarra dauka gaur egun:
2. linea
Eraikuntza lanak noiz hasiko diren zehazteke dago oraindik, baina hiria iparraldetik hegoaldera zeharkatuko duen linea honek 27,3 kilometro izango da. Linea 2015ean zabaltzea espero da.
Jeff Kinney
Greg's Diary 10: Old School
Apalone ferox
Apalone ferox Apalone generoko animalia da. Narrastien barruko Trionychidae familian sailkatuta dago.
Jeff Kinney
Greg-en egunkaria 12: Hegan noa
Greg's Diary 13: Deadly Cold
Greg-en egunkaria 14: miaketa dena
Greg-en egunkaria 15: Ukitua eta itota
Greg-en egunkaria 16: 1. zenbakia
Greg-en egunkaria: Egin ezazu zuk zeuk
1. linea (Tolosa Okzitaniako IAB)
2013ko irailaren 2an inauguratu zen 'Sèt Dèners-Salvador Dalí eta Gimnàs de l'Èrs'' geltokien artean, {{bus|TOLOSA OKZITANIA LINEO||1}linea Tolosa Okzitanian eraikitzen lehena izan zen.
Historia
2013ko irailaren 2an, linea L16 bihurtu zen, eta Tolosako lehen linea bihurtu zen, baina beti autobus-linea "klasikotzat" hartzen da ("autobus" sinboloa, ez dago beste lineen artean bereizterik).
Jeff Kinney
Rowleyren egunkaria: Super Cool Boy!
Rowleyren egunkaria 2: abentura polita!
1. linea (Tolosa Okzitaniako IAB)
Historia
2016ko sarrerak Linéo sarearen benetako jaurtiketa adierazten du. L16 linearen ra ospeaz eta linearen jaurtiketaz gain (lehen ), sareak identitate berezia du orain eta autobus klasikoetatik bereizita dago Tisséo komunikazioan (ordutegiak, planoak, etab.).
Jeff Kinney
Rowleyren egunkaria 3: Beldurgarri istorio politak!
filmak
Greg-en egunkaria
greg-en egunkaria rodrick-en legea
greg manta eta autobidearen egunkaria
greg-en egunkaria (disney-n+ animatua)
Culan
Culan Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Culan udalerrian erroldatutako biztanleak 805 ziren. Familiak 341 ziren, horien artean 120 pertsona bakarrekoak ziren (50 bakarrik bizi ziren gizonak eta 70 bakarrik bizi ziren emakumeak), 124 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 66 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 31 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Helcogramma desa
Helcogramma desa Helcogramma generoko animalia da. Arrainen barruko Tripterygiidae familian sailkatzen da.
Culan
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 526 etxebizitza zeuden, 377 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 76 bigarren erresidentzia ziren eta 74 hutsik zeuden. 498 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 377 etxebizitza nagusietatik 248 bere jabearen bizilekua ziren, 114 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 87 etxek hiru zituzten, 113 etxek lau zituzten eta 153 etxek bost zituzten. 288 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 205 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 105 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 480 ziren, horien artean 332 aktiboak ziren eta 148 inaktiboak ziren. 332 pertsona aktiboetatik 298 lanean zeuden (151 gizon eta 147 emakume) eta 34 langabezian zeuden (17 gizon eta 17 emakume). 148 pertsona inaktiboetatik 61 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 61 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Culan udalerrian 377 unitate fiskal zeuden, 766 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.445,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 58 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 margolaria, 2 iturginak, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 elektrotresna denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Culan udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.023 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Heterolisi
Kimikan heterolisia lotura kobalentearen haustura asimetrikoa da, karga desberdineko bi partikula eratzen dituena: anioia eta katioia. Heterolisian jatorrizko loturako bi elektroiak sortutako bi partikuletako batek bakarrik hartuko ditu. Homolisi esaten zaio haustura simetrikoa denean. Heterolisia lotura bakunekin soilik gertatzen da.
Heterolisian beharrezkoa den disoziazio-energia homolisian baino txikiago da.
RK Celje
RK Celje (izen osoa Rokometni Klub Celje), Esloveniako eskubaloi talderik indartsuenea da, Celje hirikoa. Esloveniako liga ia guztiak irabazi ditu eta honetaz gain 2004an EHF Txapeldunen Ligako txapeldun bihurtu zen.
Folles
Folles Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vienne Garaia departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Folles udalerrian erroldatutako biztanleak 535 ziren. Familiak 243 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 99 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 372 etxebizitza zeuden, 248 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 106 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 365 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 248 etxebizitza nagusietatik 224 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 143 etxek bost zituzten. 149 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 136 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 306 ziren, horien artean 199 aktiboak ziren eta 107 inaktiboak ziren. 199 pertsona aktiboetatik 182 lanean zeuden (100 gizon eta 82 emakume) eta 17 langabezian zeuden (6 gizon eta 11 emakume). 107 pertsona inaktiboetatik 60 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Folles udalerrian 232 unitate fiskal zeuden, 510 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.641 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 arraindegi zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean Folles udalerrian 42 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.624 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Melanochromis wochepa
Melanochromis wochepa Melanochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Ezkarozeko jauregia
Ezkarozeko Armagintzako Kaporalgo jauregia edo Iturririko jauregia Zaraitzu ibaxako Ezkaroze udalerrian Erdi Aroko jauregi bat da.
Eraikina
Armagintzako Kaporalen artean agertzen da Nafarroako Erresumako nomina ofizialean. 1622an, haren jabe Joan Ezpartzakoa jaunak urtean 30 000 marabedi oheratzeko benetako saria jaso zuen. Nafarroako Kontuen Ganberak 1723an Madirillera bidalitako zerrendan ere agertzen da; data horretan Baltasar Ezpartzakoa jaunarena zen.
Sainte-Gemme (Deux-Sèvres)
Sainte-Gemme Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainte-Gemme udalerrian erroldatutako biztanleak 369 ziren. Familiak 142 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 157 etxebizitza zeuden, 144 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 157etxeak ziren. 144 etxebizitza nagusietatik 132 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 9 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 131 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 87 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 228 ziren, horien artean 179 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 179 pertsona aktiboetatik 169 lanean zeuden (91 gizon eta 78 emakume) eta 10 langabezian zeuden (3 gizon eta 7 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainte-Gemme udalerrian 148 unitate fiskal zeuden, 383,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.067 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Sainte-Gemme udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 684 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bilboko demografia
Bilbo Euskal Herriko hiririk jendetsuena da.
Oraingo demografia
2005. urtean, Bilbok 354.918 biztanle zeuzkan, euretarik 168.033 gizonezkoak dira eta guztira 186.885 emakumezkoak. Bilbon 8.594 biztanle bizi dira kilometro karratuko. Udalak egindako banaketaren arabera, hiriak guztira dauzkan 41,3 kilometro karratuetatik, 17,35 dira hiria kontsideratzen direnak. Gainerantzekoetan "banandutako biztanleria" deritzona bizi da. Banandutako biztanleri hau, inguruko mendietan batzen da eta hiriak dauzkan 354.918 biztanleetatik 1.322 dira bertan bizi direnak.
Hiriak orokorrean aspaldi agortua dauka etxebizitza berriak eraikitzeko lur berriak agorturik. 1983an Erandio eta Txorierri haranak Bilbotik banandu ziren. Honen ondorioz besteak beste, biztanleria 1980tik aurrera beherakada nabarmena izan zuen. Desanexiorekin bat egiten duten urte horietan hiriak biztanleriaren %11 inguru galdu zuen, 45.000 biztanle inguru.
Txurdinaga bezalako auzo berrienek, etxebizitzak eraikitzeko zeuden orube gehienak erabili dituzte honezkero.
Leku falta dagoen arren, beste erabilera batzuk zeuzkaten guneak beregituratzen ari dira azken urteetan, eta horrela, auzo berriak eraiki dira. Bilbo Zaharra eta San Adrian auzoen arteko mehategi zaharretan, 3.100 etxebizitza berri eraiki dira, Miribillako auzo berria alegia. Santutxun, antzeko beste mehategintza gune batean "Mina del Morro" izeneko auzoa eraiki da, guztira 1.100 etxebizitzaz osatua. Horrez gain, Boluetan, Santa Ana delako gunean, 1.100 etxebizitza inguru eraikitzen hasi dira.
Azken urte hauetan Basurtuko Termibus parean etxeorratzak eraiki dituzte Boluetan Boluetako dorreak eraiki dituzte fabrikak zeuden lurretan. Azkenik, Zorrotzaurreko uhartean etxebizitzak eraikitzen hasi dira. Zorrotzaurre da izatez etxebizitza asko egiteko aukera dituen azken gunea.
Bilboko barrutiak
Hiriak, 41 kilometro karratuko azalera dauka eta zortzi barrutiez osatuta dago, banaketa hori 1983an ezarri zelarik. Barrutirik jendetsuena Ibaiondo da, biztanleriaren %16,2a bilduz, jende gutxien bizi den barrutia ostera Otxarkoaga-Txurdinagakoa da, %8,2arekin. Barrutirik handiena Ibaiondokoa da, 964,93 hektareako azalerarekin, eta txikiena Begoñakoa, 177,07 hektareako azalerarekin.
Bilbok dauzkan 34 auzoen artean handiena, Deustuko San Pedro da, guztira 188,94 hektareako azalerarekin. Ondoren, Zorrotzakoa, 128,54 hektareako azalerarekin, eta hirugarrena, Abandoko auzoa, 116,87 hektareako azalerarekin.
Espainiar Estatutik abiatutakoa
Bilbok Espainiar Estatutik abiaturiko migrazio-fluxu esanguratsuak jaso zituen, gorabeherekin, XIX. mende bukaeratik 1980ko hamarkada arte. Etorkin kopuru handienak, horrela, 1960ko eta 1970ko hamarkadetan iritsi ziren. Immigrazio hori Hego Euskal Herrira hedatu zen, eta intentsitate berezia izan zuen Bilbon eta bere eskualdean, etorkinen %70 inguru Bilboaldean kokatzen baitziren. Euren jatorri nagusiak Gaztela eta Leon eta, neurri txikiagoan, Extremadura, Andaluzia zein Galizia ziren.
Espainiar Estatutik kanpoko immigrazioa
2000. urtetik aurrera berriro ere migrazio-fluxuak jaso zituen Euskal Autonomia Erkidegoak eta, beraz, Bilbok, kasu honetan Espainiar Estatutik kanpoko immigrazioa.
Orokorrean hiri guztitik zehar hedatu dira etorkinak, dena den, erdiguneko auzo batzuetan nabarmentzen dira gehien. Esaterako, Ibaiondo, Abando eta Uribarrin. Ibaiondoko barrutiaren kasua aipagarriena da, bertako San Frantzisko eta Bilbo Zaharra auzoetan, etorkinen kopurua biztanleriaren %18 eta %26ra ailegatzen da hurrenez hurren.
Eraikinak eta etxebizitzak
Bilbok guztira 11.474 eraikin eta 153.034 etxebizitza zituen 2006. urtean. Etxebizitza bakoitzean batez beste 2,58 pertsona bizi dira. Kopuru hau, etengabe joan da beherantz azken hamarkadetan, Euskal Herrian gertaturiko familia ereduaren aldaketa dela eta. Lokalei dagokionez, 34.534 lokal daude hirian.