cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Donostiako historia
Hondamenditik turismo-hirira
1820-1823ko Hirurteko Liberala ren amaieran, berriz, San Luisen Ehun Mila Semeak deitutako europar armada erreakzionarioak setioa jarri zion Donostiari, artean berreraikuntza-lanetan sartua zela. Espainian, Fernando VII.a absolutista berrezarri zuten tronuan (1814az geroztik). Hamarkadetan galarazita eduki ondoren, Donostiak 1828an berreskuratu zuen Amerikarekin salerosketan aritzeko eskubidea. Lehen Karlistaldian, Donostiak (liberala eta, aldi berean, gotorleku militarra baitzen) kiristino liberalen alde egin zuen, Gipuzkoak ez bezala. 1833an, Maria Kristina erregina ere izendatu zuten Plaza Berrian. Karlistek hiribildua bonbardatu zuten eta, hain zuzen, 1835eko uztailean, George Lacy Evans jeneralaren mendeko legio ingeles bat aritu zen haiei aurre egiten hiribildu barrutik. Gerra hura behin amaituta, ordea, Tomas Zumalakarregiren anaia Migel Antoniok zuzenduta, Donostia foruen gehiena galdutako Nafarroari atxikitzea eskatu zuen, 1841ean. Urte horretan bertan, Espartero jenerala Hego Euskal Herrira sartu zen bere armadaz eta, gerra-egoera horretan, Donostian aduanak, lehen mailako epaitegi konstituzionala eta gobernadore zibila ezarri ziren. 1854an Donostia probintziako hiriburu aukeratu zuten. Aduanak Ebrora atzeratzea erabaki zen eta neurri hori probintziaren mesederako izan zen. Halaber, Donostia Amerikarekin merkataritzan aritzeko egokitutako portu gisa itxi egin zen. Garai berriak ziren hirirako.
Hiria handitu, turismoaren hegalpean
Donostiaren hazkunde demografikoak —hirigunean 9.000 bizilagun— pilaketa arazo larriak eragin zizkien harresien barruan bizi zirenei. Prim eta Lertxundi jeneralen bitartekotzaz, herritarrek eta udalak gogo biziz esperotako agindua heldu zen: harresiak eraistea. Hiribildu eta gotorleku militar izateari utzi zion, herritarren pozerako. Hurrengo pausoa, harresien aurreko hareatzan, ordu arte ariketa militarrak egiteko, ontzigintzarako eta abarrerako erabiltzen zen tokian, hiria eraikitzea zen, ekialdera hedatuz lehenik, eta hegoaldera gero. Azken zabalkunde hau, Porvenir deitutakoa, Antonio Kortazarren planetan oinarritu zen, baina Jose Goikoak ere parte hartu zuen. Izan ere, 1845etik, Espainiako Errege Gortea udako oporrak Donostian ematen hasi zen, baita haien segizio osoa ekarri ere, sendatze-bainuen moda berrian kokatuta, eta udal kabildoak Donostia zerbitzuen eta gerora "tourismo" deitu zutenaren hiria izatearen alde egin zuen. Eliteen oporraldietarako Biarritz hartu zuten eredu, eta hareatzaren gaineko eraikuntza, berriz, Bartzelonako eta Georges Haussmannen Paris erdialdearen berreraikuntza-plan dotore baina oso eztabaidagarria.
Orcines
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 42 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 6 zurginak, 8 iturginak, 5 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 11 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
Donostiako historia
Hiria handitu, turismoaren hegalpean
Nolanahi ere, gerraostean, kultur jarduera handiko garai bat hasi zen donostiarrentzat, adibidez, danborrada eta bere Raimundo Sarriegiren doinuak, estropadak, herri kirol ospakizunak, antzerkia eta, pixka bat geroago, Euskal Festen hasiera (1896). Luze gabe, beste masa-kirol eta ikuskizun batzuek ere lehen urratsak eman zituzten goraldi ekonomikoak bultzatuta, mende amaieratik aurrera: zezen-plaza berriak, futbola (adibidez, San Sebastián Ciclista Foot-ball Club eta Real Sociedad de Foot-ballen sorrera), zaldi-lasterketak, etab. Aldi berean, Etnografia eta Arte Ederretako Museoa (San Telmo) ireki zen 1902an.
Hurrengo urteetan, turismo-jardueran kokatuta, hiria hornitzeko eta dotoretzeko eraikuntzak jarraitu egin zuen: 1870ean, Bretxako merkatuaren eraikuntza-lanak; 1872an, Santa Katalina zubi neoklasikoa; 1882an, Donostiako Kasinoa; 1887an,Gipuzkoako Foru Aldundia; 1893an Miramar jauregia; 1897an, Artzain Onaren eliza, Manuel Etxabe arkitektoak estilo neogotikoz diseinatua. 1905eko urtarrilean, Norteko geltoki aurrean, etorri berriak Donostiara igarotzeko Maria Kristina zubi dotorea eraiki zuten, lehenengoz Europan hormigoiz egindakoa; Pariseko Alexandro III.a zubia hartu zuen-inspirazio iturri. Urte horretan bertan, Arte eta Ofizioen Ikastetxea eraiki zuten. Maria Cristina hotelaren sustatzaileei, aldi berean turisten entretenimendurako antzoki bat eraiki beharraren baldintza jarri zitzaien eta, 1912an, Victoria Eugenia antzokia inauguratu zen. Horietan erabilitako estiloak neoklasikoak eta erromantikoak ziren. Egungo erdialde osoaren bokazioa eliteen eta burgesiaren bizileku eta atsegin izatea zen eta, beraz, herritar xumeak eta langileria Groseko zati batera, San Martin auzora, Antiguara eta Amara Zaharrera izan ziren bultzatuak. Bestalde, euskal kulturaren aldeko hainbat ekintzarekin batera, euskararen atzerakada handia sumatzen hasi zen, udal administrazioan ere: protesten artean, 1886tik aurrera, euskara ez zen nahitaezkoa gehiago idazkari izateko eta beste postuetarako.
Belle Époquetik gerrara
XX. mendearen hasieran Donostiak aurreko mendearen amaierako joera mantendu zuen, udako hiriburu eta probintziako gune administratibo eta politiko gisa hobetuta. Elektrizitatea eta kaleetako argiztapena ere heldu zen (1899), baita tranbiak ere luze gabe, automobilekin batera, areago Alfontso XIII.a erregea, Donostiako udatiarra, hain zalea izaki. 1922an, Europan moda-modan zen bezala auto-lasterketa zirkuitua ireki zuten Donostiaren ingurumarian, Lasarten, baita hipodromo bat ere Donostiako Zubieta auzoan. Kostaldeko Euskal Nafar Trenbidea 1912an ireki zuten, eta Hendaiaraino heltzen zen. Europako gerra hasi baino lehen, zinema-aretoak ireki ziren: Novedades (1912), Miramar (1913), Bellas Artes (1914), etab. Donostiak bere telefono-konpainia izateko baimena eskuratu zuen. Lehen Mundu Gerra garapen eta aberastasun handiko aldia izan zen Donostiarentzat, Espainia neutrala zen aldetik. 1914an, Donostia Europako hiririk kosmopolitena bihurtu zen. Bertako Kasinoan europar bizitzako pertsonaia ugari agertu ziren: Mata Hari, Leon Trotski, Ravel, Romanones, Pastora Imperio, toreatzaile ospetsuak, banku gizon harroak... Donostiaren "Belle Epoque" garaia izan zen, ikuskizunak eta ospakizunak ugaldu egin ziren. Ulia eta Igeldoko aisialdi-parkeak eratu ziren. 1904an, Itun Ekonomikoa berritzeko gatazka politikoen epelean, askotariko alderdi politikoek Liga Foral Autonomista sortu zuten 1904an. Jauntxokeriaren kontrako indar horrek bere ondorioak izan zituen, eta Donostian errepublikazale, sozialista eta euskal nazionalistak errotu ziren (EAJ-PNV). Marokoko gerra puri-purian zen, eta Donostiatik soldadu-dibisioak atera ziren. Eskualdean handitutako industrializazioa errotu egin zen, eta migrazio mugimendu nabarmena eragin zuen, proletario talde garrantzitsuen oinarria izan zena; hortik sortu zen langile-mugimendua. 1917tik 1923ra, CNT eta UGT sindikatuek protestak eta lanuzteak egin zituzten, istilu gogorrak izan ziren Guardia Zibilarekin. Langile protestek bat egin zuten Pasaiatik eta Norteko Geltokitik ehunka Rifeko Gerrako zentzugabera kintetan irteten ziren donostiarren eta haien familien nahigabe eta protestarekin. Espainian sistema politiko zaharraren krisi politikoa nabarmena zen, eta Primo de Riverak estatu kolpea jo zuen (1923tik 1930era) eta, gainera, jokoa debekatu zuen 1925ean, Kursaala ireki eta gutxira. Diktaduraz, zentsurak eta errepresioak gogor jo zuten, baita langile-sindikatuek hura nabaritu ere: esaterako, UGTk Donostian zuen kide-kopurua 4.000tik 2.700era jaitsi zen. Hamarkada honetan, hiriburua 61.000 biztanle izatera heldu zen.
Hala ere, Donostiak turismo-hiria izaten jarraitu zuen. Orain, Donostiara burgesak ere etortzen ziren, nobleziaren ereduari atxikiz. Hainbat eragile politikoren topagune izaki, 1930ean Espainiako hainbat politikari Donostian bildu ziren, errepublikaren aldeko fronte eta ideia komunak adosteko. Hori Donostiako Itun a izenez da ezaguna, monarkia hondoratu eta errepublika ekarriko zuena. 1931ko apirilean, Espainiako II. Errepublika sortu zen, lehendabizi Eibarren aldarrikatua. Donostian, jarduera politiko bizia izan zen eta Donostiak joera aurrerazalea hartu zuen gehienean: Fernando Sasiain errepublikazalea eta euskal autonomia-estatutuaren aldekoa izan zen alkate hautatua. Udalak Hitzarmen Ekonomikoaren alde egin zuen "Ardoaren Gerra" delakoan (1934). Urte horretan estatu osoan zabaldutako errebolta giroan, langileek lanuztera deitu zuten, eta militarrak kalera atera ziren protesta zapaltzera, León Carrasco komandanteak zuzenduta. 1935ean, berriz, Estraperloaren eskandalua piztu zen, Donostiako Kasinoko erruletaren inguruan.
1936ko otsaileko hauteskundeetan, Fronte Popularrak irabazi zuen Donostian, ordurako 80.000 biztanle zituela. Uztailaren 18ko Altxamenduarekin batera Gerra Zibila hasi zen: ezkerreko indarrek goiz erreakzionatu zuten eta, Donostia erdialdean matxinatuekin gatazka larriak izan arren, Loiolako kuartelaren matxinada itoa izan zen hamar egun baino lehen. Eskuindar matxinatuek, gero, airez eta itsasoz bonbardatu zuten hiria eta, barruan, errepublikaren aldeko alderdi politikoak zatituta zeuden, justizia kudeatu eta hainbat herritar eta turistaren jabetzak errespetatzeari buruz. Hilabete eta erdian, Donostia Altxamenduko indarren eskuetan erori zen. Donostiako 30.000tik gora herritarrek ihes egin zuten Beorlegi koronel matxinoaren indarrak (nazionalak) Donostiara sartu baino lehen (1936ko irailaren 13an). Bertan geratutakoek, ordea, errepresio bereziki gogorra jasan zuten; ehunka izan ziren luze gabe fusilatuak (400dik gora), baita zigortuak eta espetxeratuak ere. Aldiz, Donostia matxino eskuindarren eskuetan eroritakoan, 1936ko uztail eta abuztuan ihes egindako espainiar aristokrata eta udatiar askok Donostiara itzuli eta bertan hartu zuten ostatu Gerra Zibila amaitu bitartean.
Frankismoa
Urte kritikoak izan ziren hurrengoak, euskararen erabilera publikoa pertsegitu zen, elikagai eta gasolina eskasia zegoen, tabakoaren errazionamendua, industrietan material falta, ilarak gai asko eskuratzeko (cartilla delakoa ezarri zen). 1939an Musika Hamabostaldia sortu zen eta horren hasierako egoitza Kursaal Antzokian ezarri zen. Gero, 1940. urtean Victoria Eugenia Antzokira aldatu zen. Horren bitartez, ikuskizun handiak eskaini ziren eta musika arloko pertsona garrantzitsuak aritu ziren. Frankismoak Donostia udako hiriburu gisa mantendu zuen eta, II. Mundu Gerraz aparte zegoenez, hainbat kontsulatu-ordezkarik, arduradun politikok eta agentek Donostian hartu zuten aterpe aldi horretan: hotelak ugaldu egin ziren. Beste euskal hiriburuetan ohi zen bezala, boterea falangisten eta tradizionalisten artean banatu zen. Oreka zail horretan, Gipuzkoako gobernadore zibilari botere bereziak eman zitzaizkion jarduera politiko guztien kontrola izateko eta errepresiorako, karguak jarri eta kendu egiten zituen udalean eta aldundian, tartean direla alkateak, zinegotziak, ahaldun nagusiak, etab. 1947an, Donostiako udalbatza Kasinora lekualdatu zen, egungo udaletxera.
Gerra Hotza hastearekin batera, ekonomia eta kultura-bizitza zerbait liberalizatu zen eta, erakunde publikoetara, 1958an profil teknikoko karguak hasi ziren heltzen, teknokrata direlakoak. Lehendabiziko protesta publikoak ere izan ziren, lanuzte jendetsuak (1951, 1956) eta euskal nazionalismoari lotutako protestak. Donostiak, 1950ean 113.776 biztanle zituen, probintzia osoko bizilagunen %30. 1950ko urteen amaieran hasita, hainbat zerbitzu publiko hobetu ziren, adibidez, hezkuntzan eta osasun-arloan. Aldi berean, etorkinak ugari heldu ziren Hego Euskal Herritik eta Espainiako hainbat tokitatik, asko eta asko elikadurari lotutako industrian lan egitera. Aldi berean, hirigintza anabasan erori zen etxegileen diru-goseak eta kontrol politiko faltak bultzatuta; espekulazioa nagusitu zen zabalgune berrien diseinuan: Amaratik hasi eta Altza eta Herreraraino.
Garai hartan euskal artistaren karakterizazio baten ideia eratzen hasi zen. Donostian Gipuzkoako Arte Elkartea sortu zen. Urrezko urteak izan ziren hiriko antzerki amateurrarentzat; igandero obra berri bat estreinatu zen. Donostia, 1953an lehenengo Donostiako Nazioarteko Zinemaldia egitean, "zazpigarren arteko" jendearen topagunea bihurtu zen. Bertatik igaro ziren Ava Gardner, Vittorio Gassman, Charlton Heston... Urte horietan orduan Espainiako printze zenak, Joan Karlos Borboikoak eta bere anaia Alfontso infanteak Miramar Jauregian hartzen zuten ostatu. 60ko urteen gizarte-aldaketen testuinguruan, herritarren kezkak artearen eta kulturaren arlotik bideratu ziren hasieran: urte horretakoak dira Jazzaldia (urte askoan estatuan egondako bakarra), Gaur artista-taldearen sorrera (1966), edota Ez Dok Amairu euskal poeta-musikarien taldea.
1960ko hamarkadan Donostia, euskal kulturaren berpizkundearen eta euskal mugimendu nazionalistaren gune bihurtu zen eta, aldi berean, protesta sozial eta politikoak harrotzen joan ziren, auzoetan oinarrituta batez ere. Giro horretan agertu zen ETA mugimendu politiko armatua. Manifestazioak ugaldu egin ziren eta, 1968ko abuztuan, lehenengoz, salbuespen-egoera dekretatu zen; gehiago etorri ziren hurrengo urteetan. Egoera hori luzatu egin zen 1970eko hamarkadan zehar, bereziki, Frankismoaren azken garaian (1975). Bestalde, 1973-1974an, ospe handiko hainbat eraikin bota eta zerbitzu galdu ziren une honetan, baina horren ondoan, hiriaren ikur bilakatutako Haizearen orrazia eraiki zuten, Eduardo Chillidarena (1974).
Trantsizioa eta demokrazia
Diktadorea hil ondoko urteak tentsio handikoak izan ziren. 1974an alkate izendatutako Francisco Lasa Etxarrik 1976an uko egin zion karguari, ETAk Juan Mari Araluze ahaldun nagusia hil zuen (1976ko urria), eta Barne Gaietako Ministerioak behin-behineko batzorde bat izendatu zuen alkatetza gidatzeko 1978an: Ramon Jauregi eta Iñaki Alkiza. 1977an, Amnistiaren Legea onartu zen, eta euskal preso politiko ugari itzuli ziren. Une horretan, aldi berean, taberna ugari hasi ziren Parte Zaharrean irekitzen. Hala ere, grebak, manifestazioak eta liskarrak poliziekin ugaldu egin ziren, eta indarkeria politikoak jarraitu egin zuen: ETAren bi erakunde armatuek hilketa, estortsio eta bahiketa ugari egin zituzten aldi horretan, baita erregimenari lotutako beste talde ilun batzuek ere. Guardia Zibilak Gladys del Estal egiatar ekologista hil zuen tiroz eta BVEk Herri Batasuneko Tomas Alba zinegotzia hil zuen. 1979tik aurrera, Guardia Zibilaren Intxaurrondoko kuartela birmoldatu eta handitu zuten, eta gotorleku traza hartu. 1976ko abenduan, Erreala eta Athletic futbol-taldeen arteko derbiko ikurrinaren aldarrikapenaren ondoren, 1977ko urtarrilean, euskal ikurra legeztatu egin zen azkenik San Sebastian egun bezperaz. 1979ko ekaineko hauteskundeetan, EAJko Jesus Maria Alkain izan zen Donostiako alkate hautatua, demokratikoki aukeratutako lehenengoa eta lehendabiziko abertzalea. Hala ere, urte hauek beheraldi urteak izan ziren, ekonomiaren gainbehera tartean, gatazka eta indarkeria sozio-politiko handikoak eta hirigintza zabar eta zekenekoak. 1980an, Donostiako Zinemaldiak A mailako izateari utzi zion 1985 arte. Gernikako Estatutuari buruzko bozketan, gehiengo handiak eman zion baiezkoa Donostian (% 90,3), % 59,70eko partaidetzaz. 1981ean, Itun Ekonomikoa berrezarri zen Gipuzkoan, Araban eta Bizkaian bezala bestalde. Gertaera garrantzitsu horiek jazotzen ziren bitartean, futbolean herritarrak poz batean ziren Errealak 1980, 1981 eta 1982. urteetan Espainiako Ligan irabazitako postuekin, inoiz lortutako onenak. 1983ko maiatzeko hauteskundeetan, EAJk berretsi egin zuen bere nagusitasuna Donostian, eta Ramon Labaien hasi zen alkate-lanetan. Alkateak gogoz ekin zion Donostia berriz turismorako helmuga bihurtzeari, eta hainbat ospakizun bultzatu zituen, adibidez, Musika Hamabostaldia, Zinemaldia, Aste Nagusia eta abar. Auzo-elkarteek ere protagonismo handiagoa hartu zuten udalean. Aldi berean, baina, istilu larriak urteroko kontua bihurtu ziren Aste Nagusiko Salbeko prozesioan.
1987tik aurrera, EAko Xabier Albisturren etorrerak mikaztu egin zituen auzoekiko harremanak, bereziki gaztetxeen mugimenduarekin, Leitzarango autobidearen gatazka puri-purian zen unean. 1991n, alkate abertzaleen 12 urteko aldia amaitu zen, PSOEko Odon Elorza gailendu baitzen hauteskundeetan, Donostiako inoizko alkate gazteena. Hirigintza eta zerbitzuen hainbat proiektu estrategikori heldu zien hurrengo hamarkadan, hala nola, Untzi Museoa, Koldo Mitxelena Kulturunea, Zurriola hondartza eta Kursaal berria, baita hainbat kirol-ekitaldi garrantzitsu sortu ere, batzuk nazioarteko ospea hartu zutenak. Alkateak Salbeko prozesioa bertan behera uztea erabaki zuen eta, aldi berean, 1993an Ertzaintzak Espainiako Polizia Nazionala ordezkatu zuen Donostiako zaintza-lanetan. 1993an, ETAk PPko Gregorio Ordoñez zinegotzia hil zuen, oihartzun handiko erasoa.
Alde batetik, Miguel Ángel Blancoren hilketak eta, bestetik, Olaia Castresana donostiar gaztearen heriotzak (1997 eta 2001) kaleetan eragindako tentsioak eta mobilizazioek itzulpuntu bat adierazi zuten euskal gatazkan eta hiriko bizikidetzan. Hala ere, hauteskundeen garapenean gorabehera handiak izaten jarraitu zuten, Madrilgo epaitegiek Herri Batasuna eta izaera bereko geroko beste alderdi batzuk legez kanpo utzi ondoren. ETAren behin-behineko su-etenen berriak nazioarteko turismoa erakarri zuen eta, aldi berean, hiriak toki bat aurkitu zuen Euskal Eurohirian, Schengengo Hitzarmenaren urte batzuk ondoren. 1990eko hamarkadan hasita, hainbat hirigintza- eta kultura-proiektu eredugarri eraman ziren aurrera, hala nola, bidegorri-sarea, kultur etxeen indartzea, Ibaeta auzoaren eraikuntza, Ibaetako EHUren unibertsitate-campusa, Nanogunea, Donostia Physics Center, etab. Hala ere, agerian geratu ziren finantza-tentsioak eta espekulazio-arazoak Odonen alkatetzaren azken garaian, Auditz-Akularreko etxe-sustapen proiektuan. 2004. urtean, Donostiak 182.644 biztanle zituen, Gipuzkoako lurralde osoaren % 26,6. Auzo eta eskualdeko herri batzuek eginkizun industrialak, zerbitzu txikienak eta langileriarentzako egoitzari dagozkionak bere gain hartu zituzten gero eta gehiago. 2011ko ekainean, Bilduko Juan Karlos Izagirre garaile atera zen udal hauteskundeetan, baita alkate aukeratu ere, 2015eko ekain arte. Hauteskunde berrien ondorioz, EAJ ko Eneko Goia k ordezkatu zuen Donostiako alkatetzan.
Orcines
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 kirol-dendak eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Orcines udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 804 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Orcines udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 49 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Giovanni Valetti
Palmaresa
1933 1936 1937 1938 1939 1940 1941
Paralichthys lethostigma
Paralichthys lethostigma Paralichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Paralichthyidae familian sailkatzen da.
Temascaltepec (udalerria)
Temascaltepec Mexikoko udalerri bat da. Mexikoko estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Belleville (Rodano)
Biztanleria
2007an Belleville udalerrian erroldatutako biztanleak 7.289 ziren. Familiak 3.010 ziren, horien artean 1.132 pertsona bakarrekoak ziren (562 bakarrik bizi ziren gizonak eta 570 bakarrik bizi ziren emakumeak), 718 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 906 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 254 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 3.315 etxebizitza zeuden, 3.081 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 212 hutsik zeuden. 1.251 etxeak ziren eta 1.970 apartamentuak ziren. 3.081 etxebizitza nagusietatik 1.142 bere jabearen bizilekua ziren, 1.897 alokairuan okupaturik zeuden eta 42 doan lagata zeuden; 137 etxek gela bat zuten, 435 etxek bi zituzten, 826 etxek hiru zituzten, 822 etxek lau zituzten eta 861 etxek bost zituzten. 1.667 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.576 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 913 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.546 ziren, horien artean 3.343 aktiboak ziren eta 1.203 inaktiboak ziren. 3.343 pertsona aktiboetatik 2.984 lanean zeuden (1.651 gizon eta 1.333 emakume) eta 358 langabezian zeuden (145 gizon eta 213 emakume). 1.203 pertsona inaktiboetatik 357 erretiraturik zeuden, 377 ikasten zeuden eta 469 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 575 komertzioetatik, 7 erauzte enpresak ziren, 11 janari enpresak ziren, 6 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 36 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 37 eraikuntza enpresak ziren, 155 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 10 garraio enpresak ziren, 40 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 37 finantziazio enpresak ziren, 36 higiezinen enpresak ziren, 71 zerbitzu enpresak ziren, 79 administrazio publikoko enpresak ziren eta 44 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 151 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 12 banku bulegoak, 2 funerariak, 18 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 4 autoeskolak, 5 igeltseroak, 6 margolariak, 13 zurginak, 4 iturginak, 4 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 17 ile apaindegiak, 4 albaitariak, 5 aldi baterako lan enpresak, 25 jatetxeak, 12 higiezinen agentziak, 4 tintoreriak eta 9 apaindegiak.
2000. urtean Belleville udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden, 440 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, 3 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Belleville udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 690 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 1.263.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zelarik gabeko zamalkatze
Zelarik gabe, bizkarruts edo zaltuts zamalkatzea, zaldi edo beste zamari baten gainean zelarik gabe ibiltzea da. Poni eta astoen gainean ibiltzeko ohiko modua da. Zaldi gainean zela gainean ibiltzea, ordea, seguru, eroso eta errazagoa da, zaldunarentzat nahiz zaldiarentzat.
Seriola quinqueradiata
Seriola quinqueradiata Seriola generoko animalia da. Arrainen barruko Carangidae familian sailkatzen da.
1964ko Udako Olinpiar Jokoak
1964ko Udako Olinpiar Jokoak, Japoniako hiriburu den Tokion ospatu ziren. Udako Olinpiar Jokoen XVIII. edizioa izan zen. Edizio hau, Asiako herrialde batean ospatu zen lehena izan zen. Bertan, 5151 kirolarik parte hartu zuten, 93 nazio, 19 kirol eta 163 probatan ordezkatuz.
Gobernuak, 1800 milioi $eko diru-laguntza bat onartu zuen Tokio Olinpiar Jokoetarako egokitzeko, hiria, garai hartan, goitik behera aldatu zelarik: etengabeko lau txandatan antolatutako langileak eta arkitektura eta urbanismo oso dotorea. Jokoen inbertsio osoa, azkenean 3.000 milioi dolar ingurukoa izan zen.
Estadio barnean eginiko azken posta, urriak 10ean egin zuen Yoshinari Sakai kirolariak, "Hiroshimako umea" deitua, 19 urte lehenago bonba atomikoa hiri horretan erori zenean jaio zelako.
Olinpiar Joko hauetan, judoa sartu zen kirol olinpiko bezala, Japoniako kirol nazionaletako bat. Baina Anton Geesink herbeheretarrak irabazi zuen urrea, etxeko judo borrokalaria zen Kaminaga garaituz.
Hauek, kolorezko telebistan ikusi ahal izan ziren lehen Olinpiar Jokoak izan ziren, baita zuzenean telebistaz eman ziren lehenak ere, satelite bidez Iparramerika eta Europarentzako. Gainera, kamera motela eta ordenagailuak, probetan denbora zehatzak neurtzeko erabili ziren lehen aldia ere izan zen
Bigarren Udako Paralinpiar Jokoak ere jokatu ziren. 1964ko Udako Paralinpiar Jokoak
Céré-la-Ronde
Céré-la-Ronde Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Céré-la-Ronde udalerrian erroldatutako biztanleak 420 ziren. Familiak 193 ziren, horien artean 54 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 82 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 45 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 285 etxebizitza zeuden, 198 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 64 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 283 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 198 etxebizitza nagusietatik 158 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 65 etxek lau zituzten eta 94 etxek bost zituzten. 161 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 108 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 77 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 241 ziren, horien artean 183 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 183 pertsona aktiboetatik 169 lanean zeuden (94 gizon eta 75 emakume) eta 14 langabezian zeuden (7 gizon eta 7 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Céré-la-Ronde udalerrian 198 unitate fiskal zeuden, 445 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.047 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Céré-la-Ronde udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.840 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Temoaya (udalerria)
Temoaya Mexikoko udalerri bat da. Mexikoko estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Castellcir
Castellcir Kataluniako udalerria da, Moianès eskualdean eta Bartzelonako probintzian kokatua. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 628 biztanle zituen. 34,2 km²-ko azalera du.
Monona konderria (Iowa)
Monona konderria (Monona County) Iowako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Onawa da. 2010eko zentsuaren arabera 9,243 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Monona konderriak 181,023 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,259 ura dira. Beste 179,764 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 5,11 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 9,243 pertsonetatik 9,011 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 107 dira. 33 beltzak edo afroamerikarrak. 90 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 20 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 85 pertsonek kokatzen zuten.
Dozulé
Dozulé Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 911 etxebizitza zeuden, 745 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 106 bigarren erresidentzia ziren eta 60 hutsik zeuden. 718 etxeak ziren eta 144 apartamentuak ziren. 745 etxebizitza nagusietatik 334 bere jabearen bizilekua ziren, 389 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 50 etxek gela bat zuten, 44 etxek bi zituzten, 157 etxek hiru zituzten, 232 etxek lau zituzten eta 262 etxek bost zituzten. 484 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 366 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 250 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.117 ziren, horien artean 786 aktiboak ziren eta 331 inaktiboak ziren. 786 pertsona aktiboetatik 731 lanean zeuden (374 gizon eta 357 emakume) eta 56 langabezian zeuden (22 gizon eta 34 emakume). 331 pertsona inaktiboetatik 111 erretiraturik zeuden, 93 ikasten zeuden eta 127 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dozulé udalerrian 699 unitate fiskal zeuden, 1.695 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.182 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 124 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 25 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 7 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 39 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 2 funerariak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 6 iturginak, 1 argiketaria, 4 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 3 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 liburu denda zen, 2 drogeria eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Dozulé udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Dozulé udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 319 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alpena (Michigan)
Alpena Michigango hiri bat da. Alpena konderrian kokatua dago. 2010ean 10,483 biztanle zituen, 22.12 kilometro koadrotan banatuta.
Brauvilliers
Brauvilliers Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brauvilliers udalerrian erroldatutako biztanleak 174 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 88 etxebizitza zeuden, 69 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 88etxeak ziren. 69 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 41 etxek bost zituzten. 56 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 105 ziren, horien artean 83 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 83 pertsona aktiboetatik 75 lanean zeuden (49 gizon eta 26 emakume) eta 8 langabezian zeuden (1 gizon eta 7 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Brauvilliers udalerrian 68 unitate fiskal zeuden, 174 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.338 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Brauvilliers udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Auranha
Auranha Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Auragne udalerrian erroldatutako biztanleak 392 ziren. Familiak 141 ziren, horien artean 35 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 168 etxebizitza zeuden, 147 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 161 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 147 etxebizitza nagusietatik 117 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 100 etxek bost zituzten. 126 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 88 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 234 ziren, horien artean 185 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 185 pertsona aktiboetatik 170 lanean zeuden (90 gizon eta 80 emakume) eta 15 langabezian zeuden (10 gizon eta 5 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Auragne udalerrian 149 unitate fiskal zeuden, 399,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.495 euro zen.
Roma Maxima
Roma Maxima, 1933 eta 2008 artean Lazioko Giroa (Giro del Lazio) txirrindularitza lasterketa da, Italiako Lazio eskualdean egiten dutena.
Paralichthys microps
Paralichthys microps Paralichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Paralichthyidae familian sailkatzen da.
Roma Maxima
Bere azken urteetan 1.HC mailan zegoen, bai UCI Zirkuitu Kontinentalak sortu aurretik, baita hauek sortu eta UCI Europe Tourren barnean geratu ondoren ere.
Auranha
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Beaune kantonamendua
Beaune kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Piece of Me
Piece of Me-ri buruz
Piece of Me autobiografia moduan idatzita dago, abeslariak paparazziengandik jasotzen duen presioa salatzeko. Kanta honek iritzi bikainak jaso zituen kritikoen eskuetatik, eta hauetako batzuek 2007. urteko abesti onena zela esan zuten.
Piece of Me-ren bideoklipa
Wayne Isham-ek zuzendu zuen abesti honen bideoklipa. MTV Video Music Awards 2008 lehiaketan hiru sari lortu zituen, eta Britney Spearsen bideoklip garestiena da (US$500.000 dolar guztira), Toxic abestiarenaren ondoren (azken honek US$1.000.000eko kostua izan zuen).
Auranha
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 4 margolariak, 2 zurginak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Roisey
Biztanleria
2007an Roisey udalerrian erroldatutako biztanleak 850 ziren. Familiak 317 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (47 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 106 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 129 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 420 etxebizitza zeuden, 336 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 66 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 393 etxeak ziren eta 25 apartamentuak ziren. 336 etxebizitza nagusietatik 282 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 96 etxek lau zituzten eta 176 etxek bost zituzten. 267 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 128 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 191 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 536 ziren, horien artean 385 aktiboak ziren eta 151 inaktiboak ziren. 385 pertsona aktiboetatik 364 lanean zeuden (193 gizon eta 171 emakume) eta 21 langabezian zeuden (6 gizon eta 15 emakume). 151 pertsona inaktiboetatik 67 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Roisey udalerrian 347 unitate fiskal zeuden, 870 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.550 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 4 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Roisey udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 261 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alpha (Michigan)
Alpha Michigango herri bat da. Iron konderrian kokatua dago. 2010ean 145 biztanle zituen, 2.44 kilometro koadrotan banatuta.
Paralichthys olivaceus
Paralichthys olivaceus Paralichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Paralichthyidae familian sailkatzen da.
Seriola rivoliana
Seriola rivoliana Seriola generoko animalia da. Arrainen barruko Carangidae familian sailkatzen da.
Brazey-en-Plaine kantonamendua
Brazey-en-Plaine kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Applegate (Michigan)
Applegate Michigango herri bat da. Sanilac konderrian kokatua dago. 2010ean 248 biztanle zituen, 2.6 kilometro koadrotan banatuta.
Châtillon-sur-Seine kantonamendua
Châtillon-sur-Seine kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Paralichthys orbignyanus
Paralichthys orbignyanus Paralichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Paralichthyidae familian sailkatzen da.
Tenancingo (udalerria)
Tenancingo Mexikoko udalerri bat da. Mexikoko estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Tenango del Aire (udalerria)
Tenango del Aire Mexikoko udalerri bat da. Mexikoko estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Chenôve kantonamendua
Chenôve kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Armada (Michigan)
Armada Michigango herri bat da. Macomb konderrian kokatua dago. 2010ean 1,730 biztanle zituen, 1.97 kilometro koadrotan banatuta.
Grand-Rullecourt
Grand-Rullecourt Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Grand-Rullecourt udalerrian erroldatutako biztanleak 374 ziren. Familiak 130 ziren, horien artean 27 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 38 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 158 etxebizitza zeuden, 141 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 155 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 141 etxebizitza nagusietatik 117 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 103 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 69 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 53 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 247 ziren, horien artean 172 aktiboak ziren eta 75 inaktiboak ziren. 172 pertsona aktiboetatik 159 lanean zeuden (84 gizon eta 75 emakume) eta 14 langabezian zeuden (7 gizon eta 7 emakume). 75 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Grand-Rullecourt udalerrian 145 unitate fiskal zeuden, 389 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.152 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Grand-Rullecourt udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 840 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sofia Gandarias
Sofia Goiriena de Gandarias, Sofia Gandarias izenez ere ezaguna, (Gernika, Bizkaia, 1957 - Madril, 2016ko urtarrilaren 23a) euskal margolari ospetsua, haren margolanak mundu osoko museo eta galerietan ikus daitezke. Haren obrak denboraren errealitatea azaldu nahi du. Musikaren eragin handia izan du, bereziki Mozart, Mahler eta Verdirenak. Literaturaren eragina ere handia izan du, César Vallejo izanik bere gustukoena.
Biografia
Gernikan jaioa, hamabi urtekin hasi zen margotzen. Madrilgo San Fernando Arte Ederren Fakultatean ikasi zuen, Madrilgo Complutense Unibertsitatean. 1978an Kokoscha-Alma-Mahler margotu zuen, artean lotura zuren hiru pertsonaia handiak. Hor ibilbide trinkoa hasi zen. Bere lana sail desberdinetan islatu zen: La protesta del silencio (Ixiltasunaren protesta) 1980an, edo Presencias (Presentziak), 1986an. Lan hauek oso harrera ona izan zuen, bai publiko aldetik baita ere kritika aldetik. 1987an Enrique Barón politikari sozialistarekin ezkondu zen Venezian. 1988an bikoteren semea jaio zen. Yehudi Menuhin‎ biolin-jotzailearen fundazioaren eta UNESCOren Istituto Internazionale dell’Opera e la Poesia di Verona partaidea izan zen. Madrilen, 2016ko urtarrilaren 23an hil zen.
Obra
Sofia Gandariasen obra batzuk:
Obra museotan
Sofia Gandariasen obrak mundu osoko museotan ikus daiteke. Euskal Herrian Gernikako Museoan erakusten dira.
Tenango del Valle (udalerria)
Tenango del Valle Mexikoko udalerri bat da. Mexikoko estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Seriola zonata
Seriola zonata Seriola generoko animalia da. Arrainen barruko Carangidae familian sailkatzen da.
Castelldefels
Castelldefels Kataluniako udalerria da, Baix Llobregat eskualdean eta Bartzelonako probintzian kokatua. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 62.080 biztanle zituen. 12,87 km²-ko azalera du. Kostaldeko udalerria eta turismo eta aisialdi gune oso garrantzitsua da. Hondartza luze bat eta tren-geltoki bi dauzka.
Chevigny-Saint-Sauveur kantonamendua
Chevigny-Saint-Sauveur kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Paralichthys patagonicus
Paralichthys patagonicus Paralichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Paralichthyidae familian sailkatzen da.
Ashley (Michigan)
Ashley Michigango herri bat da. Gratiot konderrian kokatua dago. 2010ean 563 biztanle zituen, 1.66 kilometro koadrotan banatuta.
Blanc Nez lurmuturra
Blanc Nez lurmuturra (hitzez hitz "sudur zuria" euskaraz) Côte d'Opaleko lurmuturra da, Pas-de-Calais Frantziako departamentuan dagoena.
Berez jadanik ez da lurmuturra, itsaslabarra baizik. Eskualdeko Natura Parkean kokatuta dago.
Orcival
Orcival Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.