cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chionididae
Sarraskijaleak dira, eta inguruko pinguino kolonietan bilatzen dute jatekoa. Hegaz egiteko gai dira, baina gutxitan egiten dute. Antartikan erruten duten hegazti hegalari gutxietako bat dira. Chionis alba espezieak amerikar kontinenteko hegoaldeko muturrera migratzen du.
Jacob Stockdale
Jacob Stockdale (Lisburn, Ipar Irlanda, 1996ko apirilaren 3a) irlandar errugbi jokalaria da, erdiko, hegaleko eta atzelari postuetan aritzen dena. Pro 14 Ligako Ulster Rugbyn jokatzen du, eta Irlandako errugbi selekzioko kidea da 2017tik. Sei Nazioen Txapelketa irabazi zuen 2018an
Asthenes modesta
Asthenes modesta Asthenes generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Zornotza-Bermeo burdinbidea
Euskal Trenbide Sarearen Zornotza-Bermeo trenbidea, Gernikatxu ezizen ohiaz ezaguna, zabalera estuko (1.000 mm) trenbide bat da, Zornotzako geltokian hasi eta Bermeoko geltokian bukatzen dena, bidetik Zornotza, Muxika, Gernika-Lumo, Forua, Busturia, Mundaka eta Bermeo udalerriak zeharkatuz. Bilbo-Donostia trenbidearekin bat egiten du Zornotzan, eta 7 geltoki eta beste 7 geraleku izan zituen, gaur egun geltoki guztiak eta 6 geraleku zerbitzuan daudelarik.
Lane konderria
Lane konderria konderri hauetako baten izena izan daiteke:
Zornotza-Bermeo burdinbidea
Trenbide honetan zehar Eusko Trenbideak eragileak E4 linea ustiatzen du, Matiko eta Bermeoko geltokien arteko ibilbidea egiten duena.
Aurrekariak
Busturialdean egon zen lehen trenbidea Bermeo eta Sukarrieta lotzen zituen animalia trakziodun tranbia izan zen, 11 kilometro luze eta 750 mm-ko trenbide zabaleraduna, eta 1855eko abuztuaren 16an inauguratu zena.
Trenbidearen irekiera: Zornotza-Gernika tartea
1882an zabalera metrikodun Bilbo-Durango trenbidea inauguratu zen, Bizkaiko Burdinbide Nagusiaren Konpainiak eraiki eta ustiatuta, eta gerora Ferrocarriles Vascongados enpresan integratuko zena. Trenbide horren baitan Zornotzako geltokia eraiki zen. Urte bereko martxoan Zornotza eta Gernika-Lumo artean trenbidea eraikitzeko azterlanak hasi ziren, aipatutako Zornotzako geltokitik hasita. Hala, Zornotzatik Gernika-Lumorako Burdinbide Konpainia sortu zen. Trenbide hau, zabalera metrikokoa, 14,51 km-ko trazadura izango zuen, Autzaganeko mendatea bi tunel bidez zeharkatuko zuen eta ondoren Oka ibai bazterrean zehar ibiliko zen.
Trenbideak lau geltoki zituen: Zornotza, Zugastieta, Muxika eta Gernika. 1888ko abuztuaren 4an inauguratu zen eta Bizkaiko Burdinbide Nagusiaren Konpainiarekin akordioan zerbitzu batzuk Bilbora heltzen ziren.
Lehenengo luzapena: Gernika-Sukarrieta tartea
1893ko martxoaren 15ean Gernika eta Sukarrieta arteko 9,48 km-ko tartea ireki zen, Oka ibaiaren ezkerraldetik igarota. Tartea irekitzearekin batera Institutua-Gernika, Forua, Murueta, Busturia San Kristobal, Busturia Axpe eta Sukarrietako geltokiak ireki ziren, Bermeo eta Sukarrieta arteko tranbiarekin lotunea baitzegoen. Enpresaren berrizendapena gauzatu zen, Zornotzatik Gernika-Lumo eta Sukarrietarako Burdinbide Konpainia izena jasoz.
1927az geroztik errepide bidezko garraioaren konpetentzia handitu zen, eta trenbideak galera ekonomiko larriak jasaten hasi zuen. Horren ondorioz 1932an kontzesioa bertan behera gelditu zen, eta martxoaren 31n Estatuak Zornotza-Sukarrieta trenbidearen eskumena bereganatu zuen. Linea Ferrocarriles Vascongadosi alokatzea saiatu zen, baina ezetza eman zitzaion eta irailaren 30ean Explotación de Ferrocarriles por el Estado (EFE) konpainiak eskuratu zuen trenbidea. Era berean, Estatuak Compañía de Automóviles Vascongados (Ferrocarriles Vascongadosen filiala) enpresak zuen Bermeo-Bilbo autobus linearen kontzesioa ezeztatu zuen azaroaren 11n. Hala, Ferrocarriles Vascongadosek trenbidearen ustiapenean interesa hartzera behartu zuen.
EFEk linearen hainbat trenbide tarte berritu zituen, eta batik bat Anglo-Vasco-Navarro trenbidetik ekarritako material mugikor berria ekarri zuen.
1936ko uztaileko Espainiako estatu-kolpearen ondoren trenbidea Langile Komitearen esku gelditu zen, 1937ko otsailaren 28an Lehenbiziko Eusko Jaurlaritzari eskualdatzea egin zitzaion arte. apirilaren 26an, Gernikako bonbardaketan, Gernikako geltokiko instalakuntzak suntsitu zituzten, eta apirilaren 29an trenbidea Nazionalen esku gelditu zen. Eragindako kalte handien ondorioz zerbitzua etenarazi zen.
1937ko ekainaren 19an trenbidea berrireki zen, zailtasun handiekin bazen ere.
1938ko uztailaren 14an Zornotzan Ibaizabal gaineko zubi berria zerbitzuan jarri zen, eta Gernikako geltokiko instalakuntzak berreraiki ziren.
Gerraondokoan trenbideak trafiko handipen nabaria izan zuen, errepide bidezko garraioaren zailtasunak eta eskualdeak izaten hasia zuen garapen industrialagatik.
Bigarren luzapena: Sukarrieta-Bermeo tartea
Trenbidea Bermeora helarazteko ideia aintzinakoa zen, batez ere zamen garraioaren ikuspegitik, trenbideak itsas-trafikoarekin lotura on bat izateko. Horretarako bi aukera zeuden, alde batetik Lutxana-Mungia trenbidea (1894ko uztailaren 10ean inauguratua) Mungiatik Bermeora luzatzea, eta beste alde batetik Zornotza-Sukarrieta trenbidea (1893ko martxoaren 15ean Sukarrietara heldu zena) luzatzea.
Lutxana-Mungia trenbidea luzatzeko abantaila nagusia Mungia eta Bermeo arteko distantzia (37 km) Gernika eta Bermeo artekoa (59 km) baino txikiagoa izatea zen, bidaia-denbora laburragoa eta eraikuntza merkeagoa izango zelarik. Luzapenak geltokiak aurreikusten zituen Larrauri, Bakio eta Bermeon, eta geralekua Mungiako Belako auzoan, eta Sollube mendia 1.470 metro luze izango zen tunel bitartez zeharkatuko zuen. Luzapen hau ez zen inoiz gauzatu, Lutxanatik Mungiarako Burdinbide Konpainiak izan zituen zailtasun ekonomikoengatik.
Bere aldetik, Sukarrietatik luzapena egiteko abantaila nagusia Sollube mendia zeharkatu behar ez izatea zen. Dena dela, Gerra Zibilan Bermeorako luzapena baztertuta gelditu zen. Gerraostean Mungiatik luzapena egitea baztertu zen, eta luzapena Sukarrietatik egiteko azterlanak idatzi ziren 1939an.
Chuichi Nagumo
Chuichi Nagumo (1887ko martxoaren 25a - † 1944ko uztailaren 6a) Japoniar armadako almirantea izan zen. Haren ekintzen artean, Pearl Harborreko erasoa eta Midwayko gudua aipatzekoak dira. Askotan kritikatu zazkiio zuhurtasun handiegia eta erasokortasun falta: batzuek pentsatzen dute Pearl Harborreko erasoa ez zuela behar zuen bezala aprobetxatu eta erasoaldi gehiago egin behar zituela, kaian zeuden itsasontziak erabat txikitzeko. Midwayko guduan ere haren zuhurtasunak eta epelkeriak porrot izugarrira bultzatu zuten. Hala ere, Pearl Harborreko erasoa egin ondoren, Japonian heroitzat hartu zuten.
Zornotza-Bermeo burdinbidea
Bigarren luzapena: Sukarrieta-Bermeo tartea
1944ko abuztuaren 24an luzapenaren lanak hasi ziren, baina arazo ekonomikoek proiektura geldiarazi zuten, bost urte zituen proiektuan aurreikusitako aurrekontuak ez zuela bat egiten eraikitzen ari zen proiektuarekin. Luzapenaren proiektua birplanteatu zen, lanak hiru tartetan zatituz. Lanak oso astiro egiten ari ziren, eta 1946aren amaieran 240,40 metro luzeradun tunel bat eta Portuondoko badietako eustormak baino ez ziren eraiki, guztira 1.200 metro.
1947an, lehenengo tartea amaituta zegoela, lanak eten ziren. Hurrengo urtera arte ez zen bigarren tartea esleitu, 1952an amaitu zena.
1953ko apirilaren 30ean hirugarren tartearen lanak exekutatzeko lehiaketa argitaratu zen.
Bidaiarien gorakada jarraiak 50eko hamarkadaren amaieran material mugikorra berriztera eraman zituen aginteak, eta diesel automotore eta lokomotorrak ezarri ziren, bidaia-denborak murriztuz. Hala, 1961an lineak milioi bat bidaiari baino gehiago garraiatu zituen. Aldiz, zama-garraioen zerbitzuak oso azkar egin zuen behera, eta 1969an zerbitzua desagertu zen.
1968an zerbitzuan zegoen azkenengo lurrunezko makina baztertu zen, eta bistan gelditu zen diesel makina berrien mantenurako prestakuntza gabezia handia. Horrek matxura asko ekarri zituen, eta tren zerbitzuan atzerapenak izan ohi ziren, tren zerbitzua bera ere etenarazi zela.
Trenbidea FEVEk bereganatzea
1965eko irailaren 24an Ferrocarriles de Vía Estrecha (FEVE) enpresa sortu zuen Espainiako gobernuak, eta Zornotza-Bermeo trenbidea bere esku gelditu zen.
1973ko maiatzaren 29an elektrifikatutako zerbitzua inauguratu zen, eta Bilbo-Donostia trenbidearekin batera ustiatzen hasi zen, azken hau FEVEk 1972ko ekainaren 25ean bereganatutakoa.
Zerbitzuaren hobekuntza nabaria zen arren, ez zen bidaiarien igoera aipagarririk gertatu, eta trenbidea behin baino gehiagotan itxi behar izan zen, 1978an sei hilabetez ere itxita egon zela, Autzaganeko tunelean gertatutako lur-jausi baten ondorioz.
Euskotren
1983ko abuztuaren 26an uholdeek Zornotza-Bermeo trenbidea jo zuten, eta trenbideak ez zuen normaltasuna berreskuratu urriaren 10era arte.
Eusko Trenbideak sozietatearen menpe trenbidearen osoko berrikuntza eman zen, trenbide guztia aldatuz.
1988an Lurgorri-Gernika geltokia ireki zen, eta hurrengo urteetan gainontzkeo geltokiak berritu ziren.
1997an Bermeoko portura doan trenbide adarra eraiki zen, zama-garraioentzako. Bere aldetik, material mugikorra berritu zen, UT 3500, UT 200 eta UT 300 seriedun tren unitateak ezarriz.
Bilbo eta Bermeo artean zerbitzu guztiak zuzenekoak izatera pasa zen, Zornotzan linea aldaketa egitea saihestuz. 1979tik 2004ra bidaiarien gorakada handia eman zen, 774.000 bidaiari izatetik 2.199.683 zenbatzera pasatuz, eta 2000n 2.445.000 lagun garraiatuz.
Linearen ustiapena, gaur egun, Euskotrenen E4 linearen bitartez egiten da.
Euskal Trenbide Sarea
2006ko abuztuaren 1.an ETSk Zornotza-Bemeo trenbidea bereganatu zuen, eta ordutik trenbidearen jabea da.
2015eko udazkenean Zugastieta eta Muxikako geltokien arteko trenbide tartea berritu zen, 4,6 km-ko luzeran. Ordura arte zegoen egurrezko trabesen gaineko trenbidearen ordez, hormigoi armatuzko bloke bakarreko trabesen gainean soldatutako erraila ezarri zen. Lan horiekin batera, bi pasonibel kendu ziren.
Ustiapena
Zornotzatik Gernika-Lumorako Burdinbide Konpainiak hasieran planteatuako zerbitzua egunean bidaiarientzako hiru tren ustiatzean oinarritzen zen, Zornotzako geltoki-buruan Bilbo eta Durango lotzen zituen Bizkaiko Burdinbide Nagusiaren zerbitzuekin lotura egonda. Egunsentian, eguerdian eta gau partean tren bana ibiltzen zen, 42 minutuko bidaia-iraupenaz eta batazbesteko abiadura 21,4 km/h ingurukoa izanik. Trenok bidaiariak zein zamak garraiatzen zituzten.
Trenbidea Sukarrietara luzatu ondoren egunean bost zirkulazio jarri ziren, ibilbidea ordubete eta zazpi minututan betez (22,3 km/h batazbesteko abiaduraz).
1902an zamak besterik ez garraiatzeko trenak ezarri ziren, bereziki Galdakaotik Muruetan zegoen ontziralekura dinamita garraiatzeko. Gainera, urte berean Bilbora heltzen ziren bidaiarientzako zuzeneko hiru zuzeneko tren ere ezarri ziren, Sukarrietatik Bilborako ibilbidea bi ordutan betez.
Uda sasoian zein Gernikako jaietan zerbitzu bereziak ezartzen dira.
Trenbidea Bermeora luzatuta zerbitzuak areagotu ziren, egunean zortzu zerbitzu eskainiz, horietatik lau Bilbora zuzenean heltzen zirenak. Bermeo eta Zornotza arteko tartea ordubeten betetzen zen, 27,6 km/h batazbesteko abiaduraz. Zerbitzu horiei Gernika eta Bermeo artean norantza bakoitzeko bi zerbitzu gaineratu behar zitzaizkien.
1973an Zornotza eta Bermeo artean bederatzi tren, Gernika eta Bermeo artean lau, eta Gernikatik Zornotzara tren bakarra ibiltzen ziren. Abiadura 35,5 km/h izanik ibilbidea 49 minututan betetzen zen. Garai horretan trenbidea elektrifikatu zen, 3 minutuko aurrezpena lortuz. Norantza bakoitzeko zazpi zirkulazio zeuden, horietatik lau Bilbora zuzenekoak, gehi Gernika eta Bermeo arteko beste bost tren.
1983an, EuskoTrenen kudeaketaren menpe, norantza bakoitzeko hamar zirkulazio zeuden, zeinetatik lau Bilbora zuzenekoak ziren, eta gainontzekoak Zornotzako geltokian Bilbo-Donostia linearen trenekin lotzeko aukera ematen zuten. Bermeo eta Zornotza arteko ibilbidea 42 minututan betetzen zen (41,4 km/h batazbesteko abiadura), eta Bilbora ordubete eta 15 minutuko iraupena zegoen.
1989tik tren guztiak Bilbora heltzen dira, eta ez dute geldialdirik egiten Zornotzako geltokian, baizik eta geltokitik 500 metro ingurura dagoen Zornotzako geralekuan.
Fresenburg
Fresenburg Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Kootenai konderria (Idaho)
Kootenai konderria (Kootenai County) Idahoko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Coeur d'Alene da. 2010eko zentsuaren arabera 138,494 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Kootenai konderriak 340,745 kilometro koadro ditu. Horietatik 18,518 ura dira. Beste 322,227 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 40,64 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 138,494 pertsonetatik 132,722 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 5,268 dira. 381 beltzak edo afroamerikarrak. 1,570 amerikar natiboak ziren eta 117 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 925 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 117 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 2,662 pertsonek kokatzen zuten.
Saint-Père-sur-Loire
Saint-Père-sur-Loire Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Molly Pitcher
Molly Pitcher Ameriketako Estatu Batuen Independentzia Gerrako Monmoutheko guduan borrokatu omen zen emakume bati jarritako ezizena da. Uste orokorra da emakume hori Mary Ludwig Hays McCauley zela. Molly Pitcherri buruzko kontakizun batzuk haziz joan diren heinean, historialari askok Molly Pitcher jada folkloreko osagaitzat hartzen dute, pertsona historikotzat jo beharrean, eta esaten dute beharbada benetako hainbat emakumeren ekintzak bilduz sortutako iruditegia ordezkatzen duela Molly Pitcherrek. Ezizena bera, gerran zeuden gizonei ura ematen zieten emakumeei ezarritako ezizenetik eratorria izan liteke.
Mary Ludwig Hays
Mary Ludwig Hays Filadelfian jaio zen, Pennsylvanian. Bere jaiotza dataren inguruan eztabaida dago, ehortzirik dagoen hilerrian jartzen duenaren arabera, 1744ko urriaren 13an jaio zen. Maria Margaretha eta Johann George Ludwing ziren bere gurasoak eta bera baino zaharragoa zen neba bat izan zuen, Johann Martin. Aita harakina zen. Ziurrenik ez zen inoiz eskolara joan eta ez zuen irakurtzen ere jakingo, garai hartan neska gazteek hezkuntza jasotzea dirua xahutzea kontsideratzen baitzen.
Saint-Père-sur-Loire
Biztanleria
2007an Saint-Père-sur-Loire udalerrian erroldatutako biztanleak 1.039 ziren. Familiak 436 ziren, horien artean 124 pertsona bakarrekoak ziren (80 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 160 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 124 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 515 etxebizitza zeuden, 446 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 47 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 473 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 446 etxebizitza nagusietatik 323 bere jabearen bizilekua ziren, 117 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 93 etxek hiru zituzten, 168 etxek lau zituzten eta 168 etxek bost zituzten. 400 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 217 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 182 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Mímir
Mimir eskandinaviar mitologiako erraldoi bat da. Odin jainkoaren osaba amaren aldetik eta Yggdrasil zuhaitzaren sustraietan aurkitzen diren jakinduriaren iturrietako zaindaria. Bere garaian, Odini, iturri horietatik edatea galarazi zion. Odinek, negoziatu egin behar izan zuen, eta bere begietako bat eman zion.
Saint-Père-sur-Loire
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Mímir
Eskandinaviar mitologiako funtsezko jainkoetako bat da. Æsir eta Vanir jainkoen arteko gerran burua moztu zioten, ondoren, burua, Odini bidaliz. Mimir, bere jakinduria eta ezagutzagatik zen ezaguna, eta Odin, erraldoi edo Jotunen mundua zen Jotunheimera joan zen, Mimirren orotariko ezagutza eta jakinduria lortzeko asmoz.
Saint-Père-sur-Loire
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 619 ziren, horien artean 448 aktiboak ziren eta 171 inaktiboak ziren. 448 pertsona aktiboetatik 427 lanean zeuden (229 gizon eta 198 emakume) eta 21 langabezian zeuden (9 gizon eta 12 emakume). 171 pertsona inaktiboetatik 77 erretiraturik zeuden, 49 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Mímir
Odinek, ezagutza eta jakinduria, Mimirren putzu magikotik edan ondoren lortu zuen, baina, trukean, Odin, bere begietako bat ateratzera behartua izan zen. Honen ondoren, eta istorio batzuen arabera, Asgardera itzuli zen Mimirren buruarekin, orakulu kontsultetarako. Mimir, Hœnirren aholkularia ere izan zen, azken hau, Vanir jainkoen errege bihurtu ondoren.
Saint-Père-sur-Loire
Diru sarrerak
2009an Saint-Père-sur-Loire udalerrian 447 unitate fiskal zeuden, 1.056 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.824 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 47 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 1 iturgina, 1 jatetxe, 1 higiezinen agentzia eta 1 tintoreria.
1865 Cerberus
1865 Cerberus asteroide gerrikoan aurkitutako 1865. asteroidearen izena da. 1971ko urriak 26an aurkitu zuen Lubos Kohoutekek Bergedorfetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1971 UA zen. Bere izena greziar mitologiako Hadesko ateetan zegoen hiru buruko Zerbero zakurragatik jasotzen du. Apolo asteroide bat da.
Saint-Père-sur-Loire
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Père-sur-Loire udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 480 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Týr
Týr eskandinaviar mitologiako gerraren jainkoa da. Idazki desberdinen arabera Ymir erraldoiaren eta Frilla-ren semea edo Odin eta Frigg-ren semea izan daiteke.
Clinton (Utah)
Clinton Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Davis konderrian dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Marriott-Slaterville (Utah)
Marriott-Slaterville Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Weber konderrian dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Minatitlán (udalerria)
Minatitlán Mexikoko udalerri bat da. Colima estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Ólafsvík
Ólafsvík , Islandiako arrantza portua da.
Snæfellsnes penintsularen mendebalde muturrean kokatzen da, ipar kostaldean. 54. errepidea bertatik pasatzen da eta Grundarfjörður eta Hellissandur artean kokatzen da. 23 gradu eta 42 minutu mendebaldean, Europako bere tamainako asentamendu mendebaldekoena da.
Snæfellsnes- og Hnappadalssýsla konderrian dago, Vesturland eskualdean, eta Snæfellsbær udalerriko hiriburua da.
Herriaren populazioa 1.010 biztanlekoa zen 2011ean.
Laurens konderria
Laurens konderria honako konderrietako baten izena izan daiteke:
Lauderdale konderria
Lauderdale konderria honako konderrietako baten izena izan daiteke:
Lathen
Lathen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Tecomán (udalerria)
Tecomán Mexikoko udalerri bat da. Colima estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Larrondoko geltokia
Kokapena
Trenbide kokapenari erreparatuz, geltokia zabalera metrikoa (1.000 mm) duen Bilbo-Lezama trenbidearen parte da, 5,795. puntu kilometrikoan kokatuta.
Sarbideak
Geltokiak arrapala zein eskailera bidezko bi sarbide ditu. Nasa aldaketa egiteko pasonibela gurutzatu beharra dago.
Geltoki berria
2017an Bilboko metroaren 3. linea martxan jartzearekin batera, E3 linea Metro sarean integratu zen. Hala, Lezamatik Bilbora doazen trenak Metro sarearen barruan ibiltzen dira, Metro zerbitzua lortzeko maiztasunak tren hauek erabiltzen direla, besteak beste. Trenbide berri honetan ibiltzeko Euskotrenen 950 serieko tren unitateak erabiltzen dira. Tren unitate hauei egokitzeko, eta geltokia irisgarri bihurtzeko, geltokian eraberritze-lanak egin ziren 2016ko amaieran, hiru hilabetez. 400.000 euro inguruko kostuaz mugikortasun urriko pertsonentzako igarobideak irisgarritasun arautegira egokitu ziren, nasak zaharberritu eta altzariak eta argiztapena berriztatu ziren.
Asthenes arequipae
Asthenes arequipae Asthenes generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Choi In-jeong
Choi In-jeong, koreeraz 최 인정, (Seul. Hego Korea, 1990eko maiatzaren 21a), eskriman aritzen den kirolari hegokorearra da. .
2012ko Udako Olinpiar Jokoetan (Londres), brontzezko domina eskuratu zuen Ezpata-taldeka kategorian; 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan (Tokio), berriz, zilarrezkoa eskuratu zuen Ezpata-taldeka kategorian, biak Hego Korearen izenean; Tokion, Estoniako taldearen (urrezko domina) atzetik, eta Italiako taldearen (brontzezko domina) aurretik sailkatu zen Hego Koreako taldea.
Tokion, honako hauek osatzen zuten taldea: Choi In-jeong, Kang Young-mi, Lee Hye-in eta Song Se-rak.
Jackie (2016ko filma)
Jackie 2016ko Pablo Larraín txiletar zinema zuzendariak zuzendutako drama biografia film bat da. Natalie Portman, Peter Sarsgaard, Greta Gerwig, Billy Crudup eta John Hurt aktoreek antzeztu zuten.
2016ko irailaren 7an Veneziako Zinemaldian estreinatu zen.
Oscar Sarietarako hiru izendapen jaso zituen: Emakumezko aktore onenaren Oscar Saria (Natalie Portman), Jatorrizko soinu banda onenaren Oscar Saria (Mica Levi) eta Jantzi-diseinu onenaren Oscar Saria (Madeline Fontaine).
Argumentua
1963ko azaroaren 23an jazotako John F. Kennedy AEBetako presidentearen erailketa ondorengo egunetako Jackie Kennedy AEBetako lehen anderearen bizitzan oinarritua dago.
Fruit Heights (Utah)
Fruit Heights Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Davis konderrian dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
1867 Deiphobus
1867 Deiphobus asteroide gerrikoan aurkitutako 1867. asteroidearen izena da. 1971ko martxoak 3an aurkitu zuten Carlos Ulrrico Cescok eta A. G. Samuelek El Leoncitotik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1971 EA zen. Bere izena Iliadako pertsonaietako bat den Deifobogatik jasotzen du. Jupiterreko troiar asteroide bat da.
Tulku
Tulku bat, bere gogoz, ohi askotan, berraragitzea erabaki duen lama tibetar budista bat edo beste erlijio batetako pertsonaia bat da, bere helburu edo lan erlijiosoekin jarraitzeko.
Adibiderik ezagunena, Dalai Lamen leinua da, aurreko Dalai Lamen berraragitzetzat hartzen dena, Gendun Drupekin hasi zena (1391-1474).
Denier (Pas-de-Calais)
Denier Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Glèisanòva d'Entraigas
Glèisanòva d'Entraigas Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Tulku
Tulkuen leinurik antzinakoena, Karmapena da, Düsum Khyenparekin hasi zena (1110-1193).
Glèisanòva d'Entraigas
Biztanleria
2007an Égliseneuve-d'Entraigues udalerrian erroldatutako biztanleak 481 ziren. Familiak 248 ziren, horien artean 98 pertsona bakarrekoak ziren (51 bakarrik bizi ziren gizonak eta 47 bakarrik bizi ziren emakumeak), 83 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 43 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Denier (Pas-de-Calais)
Biztanleria
2007an Denier udalerrian erroldatutako biztanleak 44 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Glèisanòva d'Entraigas
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 483 etxebizitza zeuden, 251 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 166 bigarren erresidentzia ziren eta 65 hutsik zeuden. 384 etxeak ziren eta 79 apartamentuak ziren. 251 etxebizitza nagusietatik 176 bere jabearen bizilekua ziren, 64 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 18 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 52 etxek hiru zituzten, 57 etxek lau zituzten eta 99 etxek bost zituzten. 154 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 138 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Denier (Pas-de-Calais)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Glèisanòva d'Entraigas
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Denier (Pas-de-Calais)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 25 ziren, horien artean 21 aktiboak ziren eta 4 inaktiboak ziren. 21 pertsona aktiboetatik 19 lanean zeuden (11 gizon eta 8 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 4 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Glèisanòva d'Entraigas
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 273 ziren, horien artean 193 aktiboak ziren eta 80 inaktiboak ziren. 193 pertsona aktiboetatik 179 lanean zeuden (111 gizon eta 68 emakume) eta 14 langabezian zeuden (4 gizon eta 10 emakume). 80 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Jesús Morrás Santamaría
Jesús Morrás Santamaría (Aizkoa, Deierri, 1923ko abenduaren 24a - Iruñea, 2022ko maiatzaren 21a), ezagunagoa Tarsicio Azcona ezizenez, nafar elizgizon eta historialaria da. Espainiako Elizaren historia ikertu eta Elisabet I.a Gaztelakoaren ospe handiko biografia idatzi zuen. 2014an Vianako Printzea Saria jaso zuen.
Biografia
Altsasuko Kaputxinoen apaiztegian Giza Zientziak ikasi zituen, Filosofia Lizarran eta Teologia Iruñean. 1946an apaiztu zen. Erromako Unibertsitate Gregorianoan Elizaren Historiako doktore titulua erdietsi zuen, eta Bibliotekonomia eta Artxibistikako diplomak Vatikanoko eskolan. Zaragozako Unibertsitatean Historia Zibileko lizentzia burutu zuen. 1951-1992 bitartean, Elizaren Historiako irakaslea izan zen Iruñean. 2011n, Historiaren Errege Akademiak akademiko izendatu zuen.
1866 Sisyphus
1866 Sisyphus asteroide gerrikoan aurkitutako 1866. asteroide bat da. 1972ko abenduak 5ean aurkitu zuen Paul Wild suitzar astronomoak Zimmerwaldetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1972 XA zen. Bere izena greziar mitologiako Sisifo pertsonaiagatik jasotzen du. Apolo asteroide eta Marte zeharkatzen duen asteroide bat da. Tamainaz, Chicxulubeko kraterra sortu zuen eta horren ondorioz dinosauroak akabatu zituen asteroidearen parekoa da.
Glèisanòva d'Entraigas
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 ile apaindegia, 3 albaitariak eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 2 drogeria ziren.
2000. urtean Égliseneuve-d'Entraigues udalerrian 57 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.528 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Étienne-Bruno-Marie d'Arbou
Étienne-Bruno-Marie d'Arbou (Tolosa Okzitania, - ), frantziar apaiz katolikoa izan zen. Verdungo (1823-1827) eta Baionako (1830–1837) apezpikua izan zen.
Santutegi (eraikina)
Santutegia jainko, santu, heroi, martir edo beste pertsonaia sakratu edo mitologiko bati eskainitako toki edo eraikin sakratu bat da. Maiz, santutegiak erromesaldien helmuga dira eta haietan izaki edo pertsonaia sakratu horren irudia edo erlikiak gordetzen dira. Egungo munduko santutegi nagusiak Vatikano, katolikoei dagokienean, eta Meka, musulmanei dagokienean, dira.
Euskal Herrian santutegi katolikoak
Hauek dira Euskal Herriko santutegi nagusiak:
Euskal Herritik kanpoko santutegiak
Hona hemen Euskal Herriaz kanpoko zenbait santutegi ospetsu:
Latah konderria (Idaho)
Latah konderria (Latah County) Idahoko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Moscow da. 2010eko zentsuaren arabera 37,244 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Latah konderriak 278,919 kilometro koadro ditu. Horietatik 237 ura dira. Beste 278,682 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 13,35 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 37,244 pertsonetatik 35,072 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,326 dira. 288 beltzak edo afroamerikarrak. 218 amerikar natiboak ziren eta 45 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 773 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 46 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 802 pertsonek kokatzen zuten.
Bidasoko bide berdea
Bidasoko bide berdea Euskal Herriko bide berde bat da, Nafarroako Oieregi eta Gipuzkoako Irun lotzen dituena.
Bide berdeak Irun — Elizondo burdinbide zaharraren ibilbidea hartzen du, 1889 eta 1956 artean ibili zena Irun eta Elizondo artean.
2009ko abenduaren 31a, bidearen hasierako zatiaren emakida jarri zen martxan Behobitik Endarlatsara, eta, ondoren, Endarlatsatik Bertizko Jaurrerira zabaldu zen 2013ko abenduaren 13an.
Bidasoko trena
XIX. mendearen azken herenean, Aiako eta Bortzirietako meatze-barrutiak ustiatu ziren Bidasoaren arroan. Krauchy eta Osterlingeko kondea izan zen, 1871n, beste kide ingeles batzuekin batera, Spanish Hematite Iron Company Limited sortu zuena, inguruko meatze kontzesio asko erosten joan zen konpainia, denbora gutxira, The Bidasoa Iron Company Limited bihurtuko zena. Minerala San Migel, San Enrike edo Meazuriko meategietatik Bidasoa ibairaino jaisteko, trenbide txiki batzuk eta plano inklinatu batzuk ezarri zituzten, trenbide-zabalera desberdinekoak, Endarlatsako eremuan elkartzen zirenak.
Mineralak, gero, gabarretan eramaten zituzten Bidasoak bere bokaleraino. Ibaiaren zati horretan garraioa hobetzeko asmoz, Bera eta Irun lotuko zituen trenbide baten aukera planteatu zuten, eta proiektua 1872an onartu zen, baina, lanak hasita zeudela, dena hondoratu zen azken gerra karlistaren ondorioz. Konpainiak bertan behera utzi behar izan zuen obra, eta, porrot eginda, Bidasoa Railway & Mines Ltd konpainia berriari eman behar izan zizkion kontzesioak. Azken enpresa horrek, Edward Hamelinen zuzendaritzapean, 914 mm-ko trenbidea jarri zuen martxan, Irungo Kostarbe geltokitik Lesakako Alkaiaga auzoraino.
Penintsulako trenbide sarea urte haietan osatzen saiatzen ari zen, eta oraindik ez zegoen argi Madrilentzat zein zen Frantziarekin eta Parisekin komunikatzeko ibilbiderik laburrena eta merkeena. XIX. mende horretako hirurogeiko hamarkadan, polemika handia izan zen Aldudeko trenbidearen proiektuarekin. Proiektu horrek Iruña lotuko zuen, zeinak zuzeneko linea baitzuen Castejondik Bordelera. Azkenean, arrazoi batzuengatik edo beste batzuengatik, proiektua ez zen gauzatu. Ramon de Aguinaga ingeniariak 1896an proiektatu zuen Irun Donezteberekin lotzea eta Orokieta inguruan Euskal Herriko hiriburuarekin lotzea. Adar txiki batek Doneztebe eta Elizondo lotuko lituzke.
Ez hau, ez mende bukaera horretan egindako beste hainbat proiektu, ezingo ziren gauzatu. Azkenik, 1901ean Railway & Mines Ltd. Bidasoako kontzesio guztiak erosi zituen Bidasoa konpainia frantziarra izan zen hainbestetan proiektatu eta nahi izan zen trenbidea gauzatu ahal izan zuena. 1912ko urrian, Leon Mourgues zuzendari tekniko-finantzarioa Irun-Elizondo linea eraikitzeko eta ustiatzeko baimena eman zuen Nafarroako Foru Aldundiak, bai salgaien zerbitzuan, bai bidaiarien zerbitzuan.
Orduan konpainiak Compañía de los Ferrocarriles del Bidasoa izena hartu zuen, eta oso irizpide onarekin, trenbide berrirako bidearen zabalera metrikoa hartu zuen, Irunen Topoarekin eta Midirekin lotu ahal izateko. Lehen lana, beraz, Irun eta Alkaiaga artean zegoen bidea zabaltzea izan zen, eta lan hori 1913an hasi zen. Lehen mundu-gerrak nabarmen eten edo atzeratu zituen 1916ra arte amaitu ezin izan ziren lanak.
Gavin Hastings
Andrew Gavin Hastings (Edinburgh, 1962ko urtarrilaren 3a) eskoziar errugbilari ohia da, atzelari postuan aritzen zena. Watsonians RFC taldean jokatu zuen 1980-1997 bitartean, eta 61 partidatan aritu zen Eskoziako errugbi selekzioarekin, horietako 20tan kapitain. British and Irish Lionsen kapitaina izan zen 1993an Zeelanda Berrian egin zuten biran. Historiako eskoziar errugbilaririk hoberenetakotzat hartua da, Andy Irvinekin batera.
Bidasoko bide berdea
Bidasoko trena
Gainera, lanak, bereziki Bera eta Doneztebe artean, fabrika lan garrantzitsuak, zortzi tunel, burdinazko zazpi zubi eta lubaki handiren bat beharko zituen, Narbartekoa kasu. Lanen zenbatekoa, guztira, zortzi milioi pezetakoa izan zen, eta linea 1916ko otsailaren 1ean inauguratu zen Donezteberaino eta urte bereko maiatzaren 28an Elizondoraino. Elizondotik egindako bidaiak, berez, maiatzaren 10erako hasi ziren, baina, 28an, inaugurazio ofizial handi bat egin zen, eta une hartako botere faktiko guztiak bertaratu ziren.
Gavin Hastings
Scott Hastings errugbilari ohiaren anaia da.
Bidasoko bide berdea
Bidasoko bide berdea
2009an, Irungo Udalak Irugurutzetako gainerako labeak zaharberritzea onartu zuen, udalerriko meatzaldean, burdinbide zaharraren inguruan. Gainera, Udal Gobernuak Trenbidearen Fundazioarekin negoziatu zuen labe horiek hiriarekin tren bidez lotzen zituen ibilbidea bide berde gisa berreskuratzea eta horrelako bideen sarean sartzea. Horrela, oinezkoentzako eta bizikletentzako konexio bat sortuko litzateke hiriaren erdigunetik kokagune honetara.
Lanak 2012an hasi ziren, Bidasoko bide berdea Udalez Gaindiko Eraginaren Proiektu Sektoriala (UEPS) izendatu ondoren, eta Nafarroako Gobernuak 2013ko udarako iragarri zuen amaiera. Lanen % 65 Europar Batasunak finantzatu zituen, eta gainerako % 45a Nafarroa Garaiak eman zuen; zehazki, 278 833 euro Foru Gobernuak eta 26 718 euro Bertiz Turismo Partzuergoak, proiektua sustatzen duen erakundeak. Halaber, zati hori egokitu ondoren, alde batetik Elizondoraino luzatzeko asmoa iragarri zen, eta, bestetik, Iruñaraino, Orokieta bidetik.
2013ko abenduaren 13an, azkenik, burdinbidearen zatirik zabalena inauguratu zen, Endarlatsa eta Bertizko Jaurerriaren artean. Ekitaldian izan ziren Luis Zarraluki Nafarroako Gobernuko Sustapen kontseilaria, Izaskun Goñi Bertiz Partzuergo Turistikoko gerentea eta Garbiñe Elizegi Baztango alkate eta Bertiz Partzuergo Turistikoko presidentea.
Ibilbidea berreskuratzeko 830 000 euroko inbertsioa egin behar izan zen, baina Bertiz Partzuergo Turistikoak egindako ikerketa baten arabera, zonalderako urteko itzulera ekonomikoa handiagoa izan daiteke. 2011n itzulera hori 796 000 eurokoa izan zen eta, inbertsioen ondoren, handiagoa izatea espero zen, azkenean izan zen bezala. Jarduketen 830 000 eurotatik 730 000 euro Alkaiagan (Lesaka) lurpeko pasabidea egiteko lanetarako, egokitzapenerako eta argiztapenerako erabili ziren, eta 100 000 euro ibilbidea sustatzeko ekintzetarako.
Europako Banku Zentralaren egoitza
Europako Banku Zentralaren egoitza —Skytower edo sky-tower izenez ere ezaguna— Frankfurt am Mainen (Alemania) dagoen eraikin multzo bat da, 2008ko irailean eraikitzen hasia. Multzo horren osagai dira hor lehendik zegoen Großmarkthalle azoka, 185 eta 165 metroko etxe orratz bikoitza, eta biak batzeko eraikin baxu bat. Hiriaren erdigunetik ekialdera dago eraikin multzo hori, eta Europako Banku Zentralaren egoitza berria izango da. 2014an da bukatzekoa.
Ezaugarriak
Ia 12 hektareak osatzen duten orube batean dago; lehen, han zegoen Großmarkthalle, Frankfurteko fruitu eta barazkien handizkako merkatua. 2.500 langilek lan egiten dute bertan eta etxe-orratzaren instalazioak Mainerarte iristen dira. 217 metro eta 48 solairu ditu.
Kang Young-mi
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta zilarrezko domina eskuratu zuen Ezpata-taldeka kategorian, Hego Korea ordezkatuz; Tokion, Estoniako taldearen (urrezko domina) atzetik, eta Italiako taldearen (brontzezko domina) aurretik sailkatu zen Hego Koreako taldea.
Westbrook (Maine)
Westbrook Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Cumberland konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Saint-Sauveur-la-Pommeraye
Saint-Sauveur-la-Pommeraye Frantziako udalerria da, Mantxa (departamendua)Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 144 etxebizitza zeuden, 124 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 142 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 124 etxebizitza nagusietatik 100 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 94 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 62 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Sauveur-la-Pommeraye udalerrian 120 unitate fiskal zeuden, 306,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.254 euro zen.
Hella (hiria)
Hella, Islandiako hegoaldeko hiria da, Ytri-Rangá ibaiaren ondoan dagoena. 2011ean 781 biztanle zituen. Reykjavíketik 94 kilometrora dago Hringvegur jarraituz (1 Errepidea), Selfoss eta Hvolsvöllur artean.
Saint-Sauveur-la-Pommeraye
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Saint-Sauveur-la-Pommeraye udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 378 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Niederlangen
Niederlangen Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Nanchangeko Izarra
Nanchangeko Izarra (txineraz 南昌之星) Txina ekialdeko Nanchang hirian dagoen 160 metroko altuera duen gurpil handi panoramiko bat da. Komertzialki 2006ko maiatzean irekia, bere eraikuntzak 57 milioi yuaneko kostua izan zuen, gutxi gora-behera, 5,53 milioi euro. Gurpilerako txartelek, 50 yuaneko prezioa dute, 5 € inguru.
Nanchangeko Izarrak, bertan 7 pertsona sartzeko moduko 60 kabina klimatizatu ditu, beraz, gehienez ere, 420 pertsonentzako tokia dago. Gurpilaren errotazio bakoitzak, gutxi gora-behera, 30 minutu irauten du, baina errotazio motelak, pasaiariek, kabinetatik igo eta jaistea ahalbidetzen die, gurpila bera gelditzeko beharrik gabe. Honek, altueran gainditu zuen Londresko Begia, baina, 2008ko otsailak 11n, Singapore Flyer gurpila ireki zen, 165 metrokoa, Nanchangeko Izarra gainditu zuena. Hala ere, 2009an, Singapore Flyer bigarren postuan geratuko da, orduan, Beijingeko Gurpil Handia irekiko baita, 208 metroko altuera eta 1920 pasaiarirentzako tokia izango duena.
Saint-Élier
Saint-Élier Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Élier udalerrian erroldatutako biztanleak 454 ziren. Familiak 174 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 75 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 187 etxebizitza zeuden, 174 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 186etxeak ziren. 174 etxebizitza nagusietatik 162 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 15 etxek hitu gela zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 117 etxek bost zituzten. 131 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 66 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 101 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 323 ziren, horien artean 242 aktiboak ziren eta 81 inaktiboak ziren. 242 pertsona aktiboetatik 221 lanean zeuden (113 gizon eta 108 emakume) eta 21 langabezian zeuden (11 gizon eta 10 emakume). 81 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Élier udalerrian 175 unitate fiskal zeuden, 456,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.194 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 autoeskola zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 1 apaindegia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Asthenes huancavelicae
Asthenes huancavelicae Asthenes generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Villa de Álvarez (udalerria)
Villa de Álvarez Mexikoko udalerri bat da. Colima estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
1868 Thersites
1868 Thersites asteroide gerrikoan aurkitutako 1868. asteroidearen izena da. 1960ko irailak 24an aurkitu zuten Cornelis Johannes van Houtenek, Ingrid van Houten-Groeneveldek eta Tom Gehrelsek Palomar Behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 2008 P-L zen. Bere izena Troiako gerran parte hartu zuen Tersites soldadu mitologikoagatik jasotzen du. Jupiterreko troiar asteroide bat da.
Saint-Vincent-de-Cosse
Saint-Vincent-de-Cosse Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Vincent-de-Cosse udalerrian erroldatutako biztanleak 378 ziren. Familiak 163 ziren, horien artean 45 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 61 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 45 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 244 etxebizitza zeuden, 161 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 81 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 222 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 161 etxebizitza nagusietatik 125 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 93 etxek bost zituzten. 139 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 69 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 76 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 222 ziren, horien artean 157 aktiboak ziren eta 65 inaktiboak ziren. 157 pertsona aktiboetatik 139 lanean zeuden (70 gizon eta 69 emakume) eta 17 langabezian zeuden (7 gizon eta 10 emakume). 65 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Vincent-de-Cosse udalerrian 158 unitate fiskal zeuden, 374 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.652 euro zen.