cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nouilly
Etxebizitza
2007an 192 etxebizitza zeuden, 183 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 167 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 183 etxebizitza nagusietatik 158 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 34 etxek lau zituzten eta 128 etxek bost zituzten. 165 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 72 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 103 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 329 ziren, horien artean 257 aktiboak ziren eta 72 inaktiboak ziren. 257 pertsona aktiboetatik 238 lanean zeuden (126 gizon eta 112 emakume) eta 18 langabezian zeuden (6 gizon eta 12 emakume). 72 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Nouilly udalerrian 182 unitate fiskal zeuden, 499,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.104 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oh Eun-sun
Oh Eun-sun —koreeraz: 오은선, hanjaz: 吳銀善— (Namwon, Hego Korea, 1966ko martxoaren 5a) alpinista da, munduko emakume alpinisten artean nabarmenenetakoa.
2004an Zazpi Tontorrak (zazpi kontinenteetako mendirik altuenak) igotzea lortu duen lehendabiziko emakume hegokorearra izatea lortu zuen. 2010eko apirilean, hamalau zortzimilakoak igo zituela aldarrikatu zuen; hala ere, aldarrikapena dudakotzat jo zuen Elizabeth Hawley kazetariak. Hamalau mendiak igo dituen 21. pertsonatzat (eta lehenengo emakumezkotzat) hartu zen Oh mundu osoan, nahiz eta azkenean Kanchenjunga igo ez zuela esan zuten.
Lehendabiziko zortzimilakoa 1997an igo zuen, eta 2007 arte beste bi baino ez zituen igo. Handik aurrera, arineketa batean igo zituen besteak.
Alpinismoari ekin baino lehen Ingeniaritza ikasi zuen Suwongo Unibertsitatean.
Burundiko Gerra Zibila
Burundiko Gerra Zibila 1993-2005 bitarteko gerra zibila izan zen, Burundin gertatu zena. Hutu eta tutsi etnien arteko aurkakotasuna izan zen gerraren eragilea. 1993ko hauteskundeen ondoren piztu zen, eta 2005ean amaitu, bake akordioa sinatu ostean. 300.000 pertsona hil ziren, gehienak zibilak.
Aurrekariak
Kolonialismo garaian Alemaniaren eta Belgikaren kontrolpean egon eta gero, 1962an eskuratu zuen Burundik independentzia. Gutxiengo tutsiak (populazioaren % 14) boterea bere esku izan zuen hainbat urtetan, Ruandan bezala. Etnia horrek zapaldu zituen hutuek boterea hartzeko egin zituzten errebolta guztiak. 1972an, kasu horretako adibiderik latzenean, tutsien esku zegoen Armadak 200.000 inguru hutu erail zituen. Hutuek 10.000 bat tutsi hilda erantzun zuten. Estatu kolpe bat eginda boterera igo zen Pierre Buyoya komandanteak lehen hauteskunde demokratikoetarako deia egin zuen 1993ko maiatzean, eta hutu etniako Melchior Ndadaye hautatu zuten presidente.
Gerraren hasiera
1993ko urrian, Burundiko Armada tutsiak Ndadaye presidentea erail zuen. Hutuak talde erreboltarietan bildu eta tutsiak hiltzen hasi ziren, eta Armadak, horri erantzunez, populazio hutua hiltzeari ekin zion. 1994ko otsailean, Cyprien Ntaryamira FRODEBU alderdi hutuko kidea presidente hautatu zuten. Urte bereko apirilean, ordea, Ruandako presidente Juvénal Habyarimana eta Ntyanamira Burundiko presidente berria hegazkin istripu batean hil ziren. Istripuaren zergatiak ez ziren argitu, eta gertaera horrek Ruandako genozidioari hasiera eman zion.
Armadak lege zibilaren berrezarpen nominala bermatu zuen, baina gobernua etenda egon zen 1996an Pierre Buyoyak boterea berreskuratu zuen arte. Biolentziari amaiera ematea zen haren helburua, baina ez zuen xede hori lortu, eta nekazaritza eskualdeetan bildutako hutu matxinoek eta hirietako milizia tutsiek sarraskiak egiten jarraitu zuten.
Talde armatuak
Bi talde gerrillari nagusitan bildu ziren errebelde hutuak: Demokraziaren Defentsarako Indarrak (FDD) eta bere adar politikoa, Demokraziaren Defentsarako Kontseilua (CNDD); eta Askapen Nazionalerako Frontea (FNL) eta Hutuen Askapenerako Alderdia (PALIPEHUTU), aurrekoaren aliatua. Bi adar nagusiak elkarren aurkako lehian eta agintari tutsien kontra aritu ziren populazioaren babesa lortu nahian. Gobernuaren postuei eta herrixkei eraso zieten besteak beste, eta nekazariak beraiekin batera borrokatzera behartzen zituztela salatu zuten giza eskubideen defentsarako erakundeek.
Tutsiei dagokienez, Pierre Buyoyak 1996an boterea berreskuratu zuenetik, Armadaren kide kopurua hirukoiztu egin zen, gerrarekin amaitzeko aitzakiaz, eta aurrekontu nazionalaren % 50 baino gehiago arlo militarrera bideratu zuen gobernuak. Milizia asko sortu ziren hainbat hiritan tutsiei babesa emateko asmoz, eta agintariek komunitate askotan autodefentsarako taldeak eratu eta armak banatu zituzten biztanle tutsien artean.
Burundiko Armada eta gerrillari hutuak inguruko herrialdeekin elkarlanean aritu ziren, era berean. FDD eta PALIPEHUTUk eta Ruandako Indar Armatuek elkarri lagundu zioten trebakuntza lanetan, armak eskuratzeko ekintzetan eta operazio militarretan. Bestalde, errebeldeek Tanzania eta Kongoko Errepublika Demokratikotik zuzendu zituzten ekintza asko. Ruanda eta Burundiko armadek ere bat egin zuten mugetan antolaturiko ekintza militarretan.
Kontzentrazio esparruak eta preso politikoak
1996an «bateratze» politika bati ekin zion Burundiko Armadak erreboltariak herritarrengandik bereizi eta populazioa hobeki kontrolatzeko asmoz. Politika horren ondorioz, 700.000 hutu Nelson Mandelak kontzentrazio eremutzat definitu zituen Armadak babesturiko eremuetan bizitzera behartuak izan ziren. Giza eskubideen defentsarako erakundeek maiz salatu dutenez, baldintzak oso kaskarrak ziren eremu horietan: janari eskasia eta osasun arazoak ziren nagusi, hutuak babesteaz salatutako asko desagertu ziren, eta bortxaketak eta hilketak maiz gertatzen ziren.
Bestalde, milaka pertsona zeuden Burundin kartzelaraturik arrazoi etnikoengatik burututako hilketak zirela-eta. Presoen gehiengoa tutsien aurkako krimenak egitea leporatu zitzaien hutu etniako burundiarrek osatzen zuten. Epaile eta sistema judizialeko goi ofizial gehienak tutsiak ziren. Presondegiak gainpopulaturik zeuden eta gobernuak janari eta sendagaien gaineko murrizketak ezarri zituen askotan. Preso gehienak epaitu gabe zeuden, eta milaka atxilotuk ez zuten abokatu baten babesik izan.
Bake elkarrizketak
1996ko uztailaren 31n, eskualdeko herrialdeek bahimendua ezarri zioten Burundiri, Pierre Buyoya komandanteak estatu kolpea eman ondoren. Presidente berria ordena konstituzionala berrezartzera eta erreboltari hutuekin negoziatzera behartzeko xedez ezarri zuten bahimendua. Horren ondorioz, janari eta sendagaien salneurriak gora egin eta Burundiren txirotasuna areagotu egin zen.
1998ko ekainean hasi ziren bake elkarrizketak, Tanzaniako Arusha hirian, Pierre Buyoya presidente tutsiaren UPRONA (Garapen Nazionalerako Batasuna) eta FRODEBU (Burundiko Demokraziaren Frontea) alderdi hutuaren artean. Julius Nyerere Tanzaniako presidentea bitartekari zela egin ziren lehen negoziazioak, eta Nelson Mandela Hegoafrikako presidente ohiaren esku egon ziren 1999ko abendutik aurrera. Bake prozesuko auzi nagusiak trantsizioko gobernu baten eraketa, tutsien esku zegoen Armadan hutuek parte hartzea eta botere banaketa ziurtatuko zuen hauteskunde sistema baten eraketa izan ziren.
Anolis scypheus
Anolis scypheus Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Quatzenheim
Quatzenheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Quatzenheim udalerrian erroldatutako biztanleak 775 ziren. Familiak 286 ziren, horien artean 49 pertsona bakarrekoak ziren (26 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 128 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 41 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 296 etxebizitza zeuden, 288 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 7 hutsik zeuden. 226 etxeak ziren eta 70 apartamentuak ziren. 288 etxebizitza nagusietatik 237 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 18 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 183 etxek bost zituzten. 248 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 95 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 178 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 517 ziren, horien artean 394 aktiboak ziren eta 123 inaktiboak ziren. 394 pertsona aktiboetatik 374 lanean zeuden (190 gizon eta 184 emakume) eta 21 langabezian zeuden (8 gizon eta 13 emakume). 123 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 57 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Quatzenheim udalerrian 297 unitate fiskal zeuden, 813,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.004 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 38 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 12 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 3 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Quatzenheim udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Éloy-les-Tuileries
Biztanleria
2007an Saint-Éloy-les-Tuileries udalerrian erroldatutako biztanleak 119 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 91 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 89 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 69 ziren, horien artean 49 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 49 pertsona aktiboetatik 46 lanean zeuden (24 gizon eta 22 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Retallack
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da. Honetan, Mendebalde Urrunari buruzko "Spirit of the West" izeneko parke tematikoa dago.
Saint-Éloy-les-Tuileries
Diru sarrerak
2009an Saint-Éloy-les-Tuileries udalerrian 54 unitate fiskal zeuden, 116 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.077 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2000. urtean Saint-Éloy-les-Tuileries udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 516 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Egnach
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Brazey-en-Plaine
Brazey-en-Plaine Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brazey-en-Plaine udalerrian erroldatutako biztanleak 2.565 ziren. Familiak 980 ziren, horien artean 227 pertsona bakarrekoak ziren (95 bakarrik bizi ziren gizonak eta 132 bakarrik bizi ziren emakumeak), 293 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 379 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 81 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.046 etxebizitza zeuden, 981 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 45 hutsik zeuden. 874 etxeak ziren eta 166 apartamentuak ziren. 981 etxebizitza nagusietatik 732 bere jabearen bizilekua ziren, 233 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 17 etxek gela bat zuten, 34 etxek bi zituzten, 143 etxek hiru zituzten, 312 etxek lau zituzten eta 475 etxek bost zituzten. 711 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 434 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 417 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.598 ziren, horien artean 1.164 aktiboak ziren eta 434 inaktiboak ziren. 1.164 pertsona aktiboetatik 1.043 lanean zeuden (562 gizon eta 481 emakume) eta 121 langabezian zeuden (55 gizon eta 66 emakume). 434 pertsona inaktiboetatik 146 erretiraturik zeuden, 146 ikasten zeuden eta 142 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Brazey-en-Plaine udalerrian 991 unitate fiskal zeuden, 2.612 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.082 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 130 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 18 eraikuntza enpresak ziren, 28 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 14 zerbitzu enpresak ziren, 17 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 30 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 5 jatetxeak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 okindegiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Brazey-en-Plaine udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.728 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zaindari (erlijioa)
Zaindaria edo patroia Eliza katolikoan eta ortodoxoetan ageri da, non santu batek komunitate edo pertsona talde jakin batekiko gertutasun handia duen.
Bachia bicolor
Bachia bicolor Bachia generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Itsasoaren alaba
Itsasoaren alaba Josu Martinezek 2009an zuzendutako euskal film dokumentala da.
Sinopsia
Haize Goikoetxea Ugartek hogeita sei urte dauzka. Ipar Euskal Herrian jaio zen. Errefuxiatu bikote baten bigarren alaba da, eta bi urte bete gabe zituela, GALek Mikel Goikoetxea, “Txapela” ETAko militantea hil zuen: bere aita.
Urte guzti hauetan Haizerentzat sendatu gabeko zauri sakon bat izan da bere aitaren heriotza. Gertaera horrek bere bizitza erabat baldintzatu du, eta gainera, amarekin gaiari buruz hitz egitea bientzat oso gogorra izan denez beti, gauza gutxi dakizki aitari buruz.
Memoriaren berreskurapeneko ariketa honen lekukotza da dokumentala. Bide horretan, Txapelaren irudi desberdinak ezagutu zituzten pertsonekin egiten da topo eta guztiek kontatutako istorioak josiz, Txapelaren irudi kontraesankor bezain erreala osatzen du Haizek, non nahasten diren Algeria eta Donibane Lohizune, edo Txorierriko langileria eta espainiar ministroen kontrako atentatu saiakerak.
Trilogia
Dokumental honen egileek bigarren lan bat egin zuten "Itsasoaren alaba"ren ondotik: Sagarren denbora. Trilogia bat egiteko asmoa zutela adierazi dute dokumental hauen aurkezpenetan. Hirugarren lana euskal preso politikoen ingurukoa izango dela esan zuten. Urte batzuk beranduago, 2012an, Barrura begiratzeko leihoak euskal preso politikoei buruzko dokumentala aurkeztu zuten.
Ekoizpena eta aurkezpenak
Filma Bilboko GITE-IPES taldearen Julio Araluze Ikerketa Beka-ren laguntzaz burutu zen.
Bilboko Capitol zineman estreinatu zen 2009ko otsailaren 6an, eta geroztik, Euskal Herriko hainbat herritan aurkeztu da.
2009ko Donostiako Zinemaldian eman zen Zinemira - Euskal zinemaren panorama sailaren barruan.
Etikaz mintza gaitezen...
Etikaz mintza gaitezen..., Kloratita taldearen estudioko bigarren diska da. Lan hau, 2006ko Urria eta Azaroa artean grabatu zuten eta CD-az gain, liguru bat eta DVD bat ekartzen du. DVD horretan, bideoklip bat, dokumental bat eta lehenengo diskoko abestien bideoak biltzen dira.
Artzainen gurtza
Artzainen gurtza edo artzainen adorazioa arteak maiz irudikatutako Natibitateko pasarte bat da, askotan Erregeen gurtzarekin batera irudikatzen dutena. Pasartea Lukasen Ebanjelioan- - agertzen da:
Zheleznogorsk
Zheleznogorsk (errusieraz: Железного́рск ) Errusiako Kursk oblasteko herria da, Kursketik 130 kilometro ipar-mendebaldera dagoena. Biztanleria: 95.049 (2010eko errolda); 95.528 (2002ko errolda); 85.192 (1989ko errolda).
Historia
Zheleznogorsk 1950ean sortu zen arma nuklearrak fabrikatzeko helburu bakarrarekin. Zheleznogorsk etorbide-sare handien hiria da. Garai batean, hiri sekretua zen. Sobietar mapetan, ez zen agertzen. 1992ra arte, bere existentzia ez zen ofizialki baieztatu. Zheleznogorsk oraindik itxita dago, eta bere sarbidea, oraindik ere, oso mugatuta dago.
Administrazio eta udal estatua
Zatiketa administratiboen esparruan, Zheleznogorsk Zheleznogorsk barrutiko administrazio-zentroa da, haren parte ez den arren. Zatiketa administratibo gisa, Zheleznogorsk Oblast garrantzitsua den hiri gisa sartzen da, bereizita, barrutien egoera bera duen administrazio-unitatea. Udal zatiketa gisa, Zheleznogorsk oblast garrantzitsua den hiria Zheleznogorsk Hiri Okrug gisa sartzen da.
Susana Dalmás
Susana Elida Dalmás Garcén (Montevideo, Uruguai, 1948ko uztailaren 18a - Ib., 2012ko abenduaren 31) Frente Amplioko kidea, irakasle eta politikari uruguaitarra izan zen.
Biografia
Octavio Dalmas eta Elida Garcénen alaba. Hiru seme-alaba izan zituen: Fernando, María eta Francisco. Bigarren aldiz ezkondu zen Milton Antognazzarekin.
Erakunde publikoetan egin zituen lehen eta bigarren hezkuntzako ikasketak, baita Artigas Irakasleen Institutuan egindako Historiako ikasketak ere.
Ikuskatzaile gisa lan egin zuen ANTELen zortzi urtez, 1979 an arrazoi politikoengatik kargutik kendu zuten arte (Uruguaiko diktadura militarraren aurka baitzegoen). 1985 ean itzuli zen demokrazia eta erakundera bueltatu zen.
Aldi berean, I.P.A.ko ikasle zentroko kide izan zen. Telekomunikazioen Sindikatu Bakarreko lehendakaria izan zen, eta PIT-CNTko ordezkaritza-mahaiko kide, aldi horretan bertan.
Frente Amplioko eta Uruguaiko Asanbladako aldetik Errepublikaren senataria izan zen, Danilo Astori Ekonomia ministroa buru zela. 1995 ean hasi zen, eta bost urte geroago amaitu.
2005 ean senatura itzuli zen alderdi eta sektore beragatik, eta 2009an berriz hautatu zuten 2010-2015 aldirako.
2012ko abenduaren 23an, garuneko odoljario meningeo masiboa izan zuen, eta, gero, infartu larria miokardioan; horregatik, zainketa intentsiboetan sartu zuten, eta 2012ko abenduaren 31n hil zen.
Dalmas nabarmentzen da, “emakumeen berdintasunaren eta diskriminaziorik ezaren aldeko etengabeko borrokagatik”. Buruzagi sindikala izan zen, SUTELeko lehendakaria eta enpresa publikoak ez pribatizatzearen aldeko plebiszituko lider nabarmena.
Pátria (ereserkia)
Pátria (Aberria) Ekialdeko Timorko nazio ereserkia da. 1975ean erabili zen lehen aldiz, Ekialdeko Timorrek Portugalekiko independentzia aldarrikatu zuenean. Erabilera horrek gutxi iraun zuen, herrialdea Indonesiak inbaditu zuelako. 2002an Ekialdeko Timorren independentzia behin betiko berreskuratu zenean, ereserkia berriro onartu zen ofizialki.
Musika Afonso Redentor Araújok moldatu zuen, eta hitzak Francisco Borja da Costak. Hasieran portugesez bakarrik abesten zen, baina gaur egun tetumezko bertsioa ere badago.
Margraten
Margraten Herbehereetako Limburg probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 13.400 biztanle zituen. 2011ko urtarrilaren 1etik Eijsden-Margraten udalerria osatzen duen herrietako bat da.
Filipinetako Mankomunitatea
Filipinetako Mankomunitatea edo Filipinetako Commonwealth, Filipinetako izendapena izan zen 1935etik 1946ra, herrialdeak Estatu Batuekin mankomunitatea osatu zuenean. 1935 baino lehen, Filipinak uharte-eremu mankomunatu gabekoa zen eta lehenago AEBetako lurraldea zen.
Mankomunitatea edo Estatu libre elkartuaren sorrera, Filipinetako Independentzia Legearen araberakoa izan zen, herrian Tydings-McDuffie Legea (Tydings-McDuffie Act) izenez ezagutzen dena, behin-behineko araudia 10 urteko epean, eta horren ostean independentzia osoa eta subiranotasuna emango zitzaizkion.
Aktina
Aktina zelula muskularretan dagoen proteina da, miosinarekin batera gihar-uzkurdura eragiten duena.
Horretaz gain, zelula guztien zitoeskeletoaren mikrofiruetako osagai nagusia da. Mikrofiruak aktinaren harizpiak dira, zelularen barne-mugikortasunarekin zer ikusi handia dutenak.
Bi aktina mota daude: G eta F. Azken honek polimeroak eratzen ditu, mikrofiruetan -hain zuzen ere- egoten direnak.
Gihar-uzkurdura aktinaren harizpiak mugitu eta miosinaren harizpien artean kokatzen direnean gertatzen da. Prozesu hau burutzeko ATPa hidrolizatu behar da, energia askatuz. Aktinak eta miosinak, biek ala biek, jarduera ATPasikoa dute, hots, ATP hidrolizatzeko gaitasuna. Gihar-uzkurduraren prozesuan magnesio eta kaltzio ioiek ere parte hartzen dute.
Zelula muskularretan aktina proteina guztien %25 inguruko proportzioan dago. Gainontzeko zeluletan, batez beste, %10eko proportzioan besterik ez.
Retew
, 'Resdu', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da, St Austell udalerritik hurbil.
Le Pout
Le Pout Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Pout udalerrian erroldatutako biztanleak 345 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 141 etxebizitza zeuden, 130 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 138 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 130 etxebizitza nagusietatik 115 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 91 etxek bost zituzten. 102 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 34 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 90 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 247 ziren, horien artean 176 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 176 pertsona aktiboetatik 165 lanean zeuden (88 gizon eta 77 emakume) eta 11 langabezian zeuden (6 gizon eta 5 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Pout udalerrian 158 unitate fiskal zeuden, 424,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.536 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 iturginak, 1 argiketaria eta 1 apaindegia.
2000. urtean Le Pout udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Echaurren plaza
Echaurren plaza Valparaíso hiriko Puerto auzoan dagoen berdegunea da. Gaur egungo izena 1876an eman zioten, Francisco Echaurren Huidobro alkatearen omenez.
Hiriaren sorrerako plaza izan zen, horregatik eginkizun sozial eta ekonomiko garrantzitsua izan zuen kolonia garaian. Gaur egun, Victoria plazak hiriaren "plaza nagusia"ren lekua hartu zuen, beraz, Echaurren plazaren garrantzia eta konkurrentzia desagertzen joan da denborarekin. Hala ere, plaza da turismoaren arretaren ardatza, Echaurren plaza eta Sotomayor plazarekin lotzen dituen Serrano kaleko Eremu Tipikoaren parte baita.
Hornidura Plaza
1810eko hamarkadan, herrialdearen independentziarekin, bere izena Plaza del Abasto izatera pasatu zen, gaur egun Cochrane kalea dagoen aldean hiriko kai nagusia zegoelako. 1820an Peru Askatzeko Espedizioa kai honetatik abiatu zen.
Echaurren plaza (1876-gaur egun)
XIX. mendearen amaieran Plaza Echaurren izena hartu zuen Francisco Echaurren Huidobro Valparaísoko alkatearen omenez.
2008ko apirilean, estatua bat inauguratu zen Jorge "negro" Farías "Buenos Airesko muinoetako urretxindorra" Buenos Aireseko abeslariaren omenez, La joya del Pacífico balsa ezaguna egin zuen.
Araguanã (Tocantins)
Araguanã Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Echaurren plaza
Echaurren plaza (1876-gaur egun)
Bere Tassara eta Astoreca eraikinak nabarmentzen dira, bizitegi edo merkataritza gisa erabiltzen direnak.
Oxyeleotris marmorata
Oxyeleotris marmorata Oxyeleotris generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Big Mac indizea
Big Mac indizea (ingelesez, Big Mac Index) The Economist aldizkarian argitaratutako indize bat da. Ikerketa ez-zientifiko batean du oinarria, eta McDonald's konpainiaren Big Mac hanburgesa saltzen diren herrialde desberdinetako erosahalmenaren parekotasuna neurtzeko balio du.
Erosahalmenaren parekotasunaren (ingelesez, PPA) teorian oinarritzen da sistema, eta "dolar batek herrialde guztietan ondasun edo zerbitzu kopuru bera erosi behar du" kontzeptuari eusten dio.
Indizeak proposatutako "ondasun edo zerbitzua" Big Mac hanburgesa da. Honela, hanburgesaren balioa Amerikako Estatu Batuetan eta atzerrian berdin balio izateak eragingo lukeen aldaketa azaltzen du Big Mac indizeak. PPPa aldaketa errealarekin parekatzean, ikertutako herrialdeko monetak balio txikiegia edo duen gainbalioa ikus dezakegu.
Zenbakitan
Sei garestienak (2017ko urtarrilaren 12an)
Sei merkeenak (2017ko urtarrilaren 12an)
Azkarren irabazitako seiak (2015eko uztaila) Estatistika honek, Big Mac bat erosteko munduko hiri desberdinetan lanean eman beharreko denbora adierazten du. Datuak: 2015.
Geldoen irabazitako seiak (2015eko uztaila) Estatistika honek, Big Mac bat erosteko munduko hiri desberdinetan lanean eman beharreko denbora adierazten du. Datuak: 2015.
La Virtud
La Virtud Hondurasko Lempira departamenduko udalerri bat da. 83 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 6243 biztanle zituen.
Beharovce
Beharovce Eslovakiako udalerri bat da, Levočako barrutian kokatuta. 2,65 km²ko azalera du eta 163 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1338. urtekoa da.
Lepaera
Lepaera Hondurasko Lempira departamenduko udalerri bat da. 312 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 35477 biztanle zituen.
Bachia dorbignyi
Bachia dorbignyi Bachia generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Hefenhofen
Hefenhofen Suitzako udalerria da. Turgovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Cachoeirinha (Rio Grande do Sul)
Cachoeirinha Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Montainville (Yvelines)
Biztanleria
2007an Montainville udalerrian erroldatutako biztanleak 559 ziren. Familiak 196 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 92 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Montainville udalerrian 193 unitate fiskal zeuden, 566 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 31.712 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren eta 3 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Montainville udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
LGBT
Koloreetako banderari gehitu zaion azken letra Q da, LGBTIQ mugimendua (ingelesezko queer hitzetik hartua, arraro esan nahi duena). Heterosexualitatearen parametro klasikoenetan bere burua ikusten ez zuten pertsona batzuek, serioski edo erdi brometan, hartutako etiketa.
Nahiz eta LGBT siglek lesbiana, gay, bisexual eta transexual hitzetan izan jatorria, multzo honek sarritan beste hainbat izen har ditzake, adibidez: LGBTI (pertsona intersexualak barne), LGBTQ (queer pertsonak barne) eta LGBTT (pertsona transgeneroak barne). Askotan, LGBTQ+ edo LGBTIQ+ siglak erabiltzen dira, adierazteko eredu heterosexualarekin eta zisgeneroarekin bat ez datozen pertsonak bertan sartzen direla. Plus ikurra (+) askotarikotasuna edo pluraltasuna adierazteko ezarri da, giza-sexualitatea ezin dela dozena erdi etiketatara mugatu adierazteko.
XX. mendea
1924. urtean, Henry Gerber etorkin alemaniarrak, Chicagon “The Society for Human Rights” sortu zuen, Estatu Batuetan homosexualen eskubideak aldarrikatzen zituen lehen erakunde dokumentatua. Berak sortutako taldea desagertu egin zen 1925. urtean, baina 90 urte geroago Gerberren Chicagoko etxea, nazioaren monumentu historiko bilakatu zen.
Stonewall
Stonewall Inn “pub” gay klandestino bat zen, Greenwich Villageko auzoan zegoena, handia eta merkea zelako, dantza egiteko aukera ematen zuelako eta drag queenei eta etxerik gabeko gazteei ongietorria ematen zielako. Hasieran gizonezko homosexualek baino ezin zuten sartu, baina gero lesbianei eta drag queenei sartzen utzi zieten.
1969ko ekainaren 28an, New Yorkeko poliziak sarekada egin zuen Stonewall Inn pubean. Urte luzeetako polizia-jazarpenaz aspertuta, auzoko bezeroak eta bizilagunak objektuak jaurtitzen hasi zitzaizkien poliziari, hauek atxilotuak polizia-kamionetetan kargatzen zituzten bitartean. Eszena, azkenean, matxinada batean lehertu zen, ondoren bost egun gehiago iraun zuten protestekin.
Garaipen politikoak
LGBT pertsonen 1970eko hamarkadako ikusgaitasun eta aktibismo handiagoak mugimendua hainbat frontetan aurrera egiten lagundu zuen. 1977an, adibidez, New Yorkeko Auzitegi Gorenak ebatzi zuen Renée Richards emakume transgeneroak Estatu Batuetako Irekiko tenis txapelketan emakume gisa joka zezakeela.
Harvey Milk, homosexualen eskubideen aldeko plataforma batean kanpaina egin zuena, San Frantzisko hiriko gainbegirale bihurtu zen 1978an, Kaliforniako kargu politiko baterako hautatutako lehen gizon gay-a bihurtuz.
Milkek Gilbert Bakerri, homosexualen eskubideen aldeko ekintzaile eta artista bati, mugimendua irudikatuko zuen ikur bat sortzeko eta harrotasun sinbolo gisa ikusteko eskatu zion. Bakerrek ostadarraren lehen bandera diseinatu eta josi zuen, 1978an “pride parade” batean ezagutzera eman zuena.
1992an, Columbiako distritoan bikote homosexual eta lesbianei etxeko bikote gisa erregistratzeko aukera ematen zien lege bat onartu zen, San Frantziskon lege hau 1989an onartu zen eta Kalifornian 1999an.
2009an, Barack Obama presidenteak gorroto-delituen lege berri bat aldarrikatu zuen, Matthew Shepard Legea izenez ezaguna. 1998an Matthew Shepard (21 urte) hil zuten, pistola batekin jipoitu, torturatu, hesi bati lotu eta hiltzen utzi zuten. Hilketa Sheparden homosexualitateak bultzatu zuela uste zen. Horregatik deitzen da horrela lege hori.
Pertsona transgeneroen eskubideak
2016. urtean, AEBko armadak, transgeneroen debekua bertan behera utzi zuen eta Eric Fanning Armadako idazkari eta AEBetako adar militar bateko lehen idazkari homosexuala bihurtu zen. AEB 2018ko martxoan, Donald Trump presidenteak militarrentzako transgenero politika berri bat iragarri zuen, transgenero gehienei zerbitzu militarra debekatuz.
2005eko uztailaren 2an legea behin betiko onartu zenean, Espainia homosexualen arteko ezkontza legeztatu zuen hirugarren herrialdea izan zen Herbehereen eta Belgikaren ondoren; Kanadak egun batzuk geroago legeztatu zuen.
Estatu Batuetan Massachusetts izan zen homosexualen arteko ezkontza legeztatu zuen lehen estatua, eta sexu bereko pertsonen arteko lehen ezkontza legala 2004ko maiatzaren 17an egin zen.
Harrotasunaren hilabetea
Mundu osoan hainbat ekitaldi egiten dira hilabete berezi honetan, LGBT pertsonek mundu osoan izan duten eragina aitortzeko. Ekaina aukeratu zuten Stonewalleko istiluak 1969ko ekainean pasa zirelako. "Harrotasunaren Ama" bezala ezaguna, Brenda Howard izan zen LGBT harrotasunaren lehen martxa koordinatu zuena. Gainera, Harrotasunaren Egunaren inguruan astebeteko ekitaldien ideia sortu zuen. Ekitaldi hauek ekainero ospatzen diren LGBT ospakizun bihurtu ziren.
New Yorkeko Harrotasunaren desfilea egiten den desfile handi eta ezagunenetako bat da, eta 500,000 pertsonak parte hartzen dute beren eskubideak aldarrikatzeko.
Kolektiboko kideak
"Plus" edo "+" delakoan beste identitateak eta orientazioak sartzen dira, hala nola demisexualitatea, genero biko jendea, genero jariakorra eta beste asko. Zerrenda gero eta anitzagoa da, eta gure izakien eta sentitzeko moduen aniztasun ederra jasotzen du.
Demografia
Biztanleria orokorraren % 5etik 10era, gutxi gorabehera, lesbiana, gay, bisexual edo transgeneroak dira. Askok gaztetatik onartzen dute beren sexu-orientazioa. Beste batzuek, lehen sexu-esperientziak izatean, eta talde txikiago batek helduaroan.
Patologizazioa
Homosexualitatea ez da gaixotasun mental edo fisiko bat, eta osasun mentaleko profesionalek ez dute jotzen sexu bererako orientazioa kaltegarritzat, desiragarritzat edo esku hartzea edo prebentzioa eskatzen duen zerbait dela. Baina hau ez da horrela izan betidanik. 1973 Amerikako Psikiatria Elkarteak homosexualitatea gaixotasun gisa desklasifikatu eta eskuliburutik kendu zuen: “Manual de Diagnósticos y Estadísticas de Trastornos Mentales”
Horn (Turgovia)
Horn Suitzako udalerria da. Turgovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Condé-sur-l'Escaut
Condé-sur-l'Escaut Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Condé-sur-l'Escaut udalerrian erroldatutako biztanleak 9.992 ziren. Familiak 3.741 ziren, horien artean 1.138 pertsona bakarrekoak ziren (398 bakarrik bizi ziren gizonak eta 740 bakarrik bizi ziren emakumeak), 840 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.220 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 543 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 4.186 etxebizitza zeuden, 3.860 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 320 hutsik zeuden. 3.307 etxeak ziren eta 873 apartamentuak ziren. 3.860 etxebizitza nagusietatik 1.407 bere jabearen bizilekua ziren, 2.043 alokairuan okupaturik zeuden eta 410 doan lagata zeuden; 84 etxek gela bat zuten, 249 etxek bi zituzten, 651 etxek hiru zituzten, 1.171 etxek lau zituzten eta 1.706 etxek bost zituzten. 2.159 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.822 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 838 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.156 ziren, horien artean 3.605 aktiboak ziren eta 2.551 inaktiboak ziren. 3.605 pertsona aktiboetatik 2.701 lanean zeuden (1.656 gizon eta 1.045 emakume) eta 905 langabezian zeuden (470 gizon eta 435 emakume). 2.551 pertsona inaktiboetatik 465 erretiraturik zeuden, 731 ikasten zeuden eta 1.355 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Condé-sur-l'Escaut udalerrian 3.859 unitate fiskal zeuden, 9.684 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.126 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 272 komertzioetatik, 5 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 24 eraikuntza enpresak ziren, 65 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 24 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 16 finantziazio enpresak ziren, 17 higiezinen enpresak ziren, 34 zerbitzu enpresak ziren, 58 administrazio publikoko enpresak ziren eta 18 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 80 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 2 posta bulegoak, 6 banku bulegoak, 3 funerariak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 5 iturginak, 1 argiketaria, 5 eraikuntza enpresak, 7 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 18 jatetxeak, 7 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 34 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 6 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 3 harategiak, 1 arraindegi zen, 2 liburu dendak, 9 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 2 zapata-dendak, 1 altzari denda zen, 2 drogeria eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Condé-sur-l'Escaut udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1, 7 osasun-zentro, 4 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 5 haur-eskola eta 5 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Condé-sur-l'Escaut udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea, 1hezkuntza orokorreko lizeoa eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 581 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 631 eta lizeo teknologikoetan 359.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oxyeleotris nullipora
Oxyeleotris nullipora Oxyeleotris generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Anolis soinii
Anolis soinii Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Itsasoaren aurrerakada
Itsasoaren aurrerakada edo itsas transgresioa gertaera geologiko bat da, zeinaren bidez itsasoak eremu kontinentala okupatzen duen, kostaldeko lerroa lehorrera mugituz. Uholde horiek kostaldea hondoratu delako eta/edo itsas maila igo delako gerta daitezke (glaziarrak urtzeagatik edo beste arrazoiren batengatik).
Transgresioarekin batera, itsas sedimentuak inbaditutako lurraldean metatzen dira, adibidez, plataforma kontinentaleko fazies karbonatatu tipikoak lehenagoko kostaldeko edo ibai-giroko sedimentu lurtarren gainean.
Kretazeoan, itsas hondoaren hedapenak Atlantikoan nahiko azaleko arro bat sortu zuen, Ozeano Bareko arroaren sakontze baten kontura. Horrela, munduko ozeano-arroen bolumena murriztu zen, munduan itsas maila igoaraziz. Itsas mailaren igoera honen ondorioz, ozeanoak erabat sartu ziren ibai handietan zehar, adibidez, Rio de la Platan.
Lafrançaise
Biztanleria
2007an Lafrançaise udalerrian erroldatutako biztanleak 2.805 ziren. Familiak 1.139 ziren, horien artean 314 pertsona bakarrekoak ziren (139 bakarrik bizi ziren gizonak eta 175 bakarrik bizi ziren emakumeak), 353 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 349 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 123 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.322 etxebizitza zeuden, 1.164 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 60 bigarren erresidentzia ziren eta 98 hutsik zeuden. 1.119 etxeak ziren eta 199 apartamentuak ziren. 1.164 etxebizitza nagusietatik 865 bere jabearen bizilekua ziren, 262 alokairuan okupaturik zeuden eta 37 doan lagata zeuden; 26 etxek gela bat zuten, 58 etxek bi zituzten, 185 etxek hiru zituzten, 357 etxek lau zituzten eta 538 etxek bost zituzten. 840 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 535 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 517 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Chlorocharis emiliae
Chlorocharis emiliae Chlorocharis generoko animalia da. Hegaztien barruko Zosteropidae familian sailkatua dago.
Lafrançaise
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.736 ziren, horien artean 1.245 aktiboak ziren eta 491 inaktiboak ziren. 1.245 pertsona aktiboetatik 1.123 lanean zeuden (602 gizon eta 521 emakume) eta 122 langabezian zeuden (40 gizon eta 82 emakume). 491 pertsona inaktiboetatik 187 erretiraturik zeuden, 155 ikasten zeuden eta 149 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 176 komertzioetatik, 7 erauzte enpresak ziren, 5 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 29 eraikuntza enpresak ziren, 45 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 23 zerbitzu enpresak ziren, 25 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 47 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 3 margolariak, 2 zurginak, 5 iturginak, 7 argiketariak, 5 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 4 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 17 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 3 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 altzari denda zen, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean Lafrançaise udalerrian 109 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.820 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Lafrançaise udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 410 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mapulaca
Mapulaca Hondurasko Lempira departamenduko udalerri bat da. 32 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 4154 biztanle zituen.
La del Soto del Parral
La del Soto del Parral (euskaraz: Parraleko sotokoa) zartzuela bat da, bi ekitalditan eta hiru koadrotan banatua. Libretoa Luis Fernández de Sevilla eta Anselmo C. Carreño-renak dira eta musika Reveriano Soutullo eta Juan Vert-ena. Madrilgo La Latina antzokian estreinatu zen 1927ko urriaren 26an, eta hain arrakastatsua izan zenez urte bereko abenduaren 15ean Apolo Antzokian ere jarri zuten denboraldi luze baterako
Kesswil
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bizkaya (boua)
Bizkaya Eusko Itsas Gudarostearen boua zen.
1936ko urrian, Agirre lehendakariak Pasaiako PYSBEren lau bakailao-ontzi hartzeko agindua eman zion, tartean Euzkal-Erria izenekoa. Errepublikako guda-ontziteriak Euzkal-Erriari brankan 101’6 mm kanoi eta zubian metrailadore bi jarri zizkion. Gero, 1937ko urtarrila eta otsailean, Bizkaya bouari popan 101,6 mm-ko kanoia jarri zioten.
1936ko abenduan, Euzkal-Erria bakailao-ontzia Bizkaya birbataiatu zuten.
Itsasontziak 65,40 metroko luzera eta 10,53 metroko zabalera zuen eta 10,5 korapiloko abiadura ere har zezakeen.