cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Germain-du-Pinel
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 517 ziren, horien artean 402 aktiboak ziren eta 115 inaktiboak ziren. 402 pertsona aktiboetatik 384 lanean zeuden (219 gizon eta 165 emakume) eta 18 langabezian zeuden (6 gizon eta 12 emakume). 115 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 44 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Germain-du-Pinel udalerrian 325 unitate fiskal zeuden, 870 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 16.600€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Saint-Germain-du-Pinel udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 782 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Wakaso Mubarak
Wakaso Mubarak (Tamale, Ghana, 1990eko uztailaren 25a) Deportivo Alavesen euskarri gisa jokatzen duen futbol jokalari ghanarra da. 22 dortsalarekin jokatzen du, eta bere esfortzu eta sakrifizio konstantearengatik nabarmentzen da, baina baita bere izateko era atseginagatik ere. Transfermarkt.es orrialdearen arabera, 1,2 milioi euro balio ditu, eta 2020 arterako kontratua du.
Oľšov
Oľšov Eslovakiako udalerri bat da, Sabinoveko barrutian kokatuta. 10,17 km²ko azalera du eta 392 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1309. urtekoa da.
Wakaso Mubarak
Ibilbidea
Bere ibilbidea Adelaide herriko taldean hasi zuen, eta han hazi zen, 2007an, 17 urterekin, Ashanti Gold taldera joan zen arte, hau ere talde ghanarra. 18 urterekin Espainiara joan zen, Elxera hain zuzen ere. Alikanteko taldean 3 urte eman zituen, eta 58 partidu jokatu zituen, gol bat sartuz. 2011. urtean, Vila-realen harrobira joan zen. Han denboraldi bat eman zuen. Bigarren taldearekin 5 partidu jokatu zituen (gol bat), eta lehen taldearekin 17 partidu jokatu zituen. 2012ko udan Espanyol taldera iritsi zen, han beste denboraldi bat egoteko. Azken talde honetan, 26 partidu jokatu zituen, eta 3 gol sartu.
Espainiar ligara ohitzen ari zenean, Rubin Kazan talde errusiarraren arreta piztu zuen, eta talde honekin sinatu zuen. Herrialde honetan 3 denboraldi egon zen, baina azken bi denboraldietan Celtic talde eskoziarrera (5 partidu) eta Las Palmasera (20 partidu, gol bat) joan zen utzita. 2013-14 denboraldian, Rubin Kazanen, 16 partidu jokatu zituen, eta bi gol sartu. Denboraldi bat geroago Panathinaikos talde greziarrera joan zen, eta 8 partidu jokatu zituen, gol bat sartuz. Urtarrilaz geroztik, Granadara joan zen utzita, 11 partidu jokatu zituen eta gol bat sartu. 2017ko udan, Deportivo Alavesek fitxatu zuen, eta orain arte 30 partidu jokatu ditu.
Ploceus heuglini
Ploceus heuglini Ploceus generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
Foley
Zineman, foley esaten da film, bideo eta postprodukzioko beste komunikabide batzuei gehitzen zaizkien eguneroko soinu-efektuen erreprodukzioari, audioaren kalitatea hobetzeko. Grabatutako soinuak, soinu-efektuetarako Jack Foley artistaren omenez izendatuak, edozer izan daitezke, hala nola arropa mugitzea, oinezkoen soinuak, ateak eta beira apurtzea. Foley soinuak filmaren entzumen-esperientzia hobetzeko erabiltzen dira. Filmaketan film baten setean harrapatutako soinu ez-desiratuak ezkutatzeko ere erabil daiteke Foley; adibidez, hegazkinen soinua edo trafikoarena.
Foley prozesua egiten den lekuei Foley Estudio izena eman ohi zaio. Foley artistek filmeko ingurumen-soinu errealistak birsortzen dituzte. Film baten osagarriek eta multzoek askotan ez dute erreakzionatzen bizitza errealeko kontraparteek bezala, eta zinemagileei soinuak eskatzen dizkiete. Foley arte onena hain dago ondo integratuta ikusleek oharkabean pasatzen dela film batean. Eszena baten barruan errealitatearen zentzu bat sortzen laguntzen du. Funtsezko hotsik gabe, filmak lasai eta deseroso sentitzen dira.
Historia
Gaur egun Foley deitzen dena sortu zen 1950eko hamarkadaren hasieran mundu osoko irrati-nobletarako zuzeneko transmisioei soinuak eransteko. Garai hartako fonografoen grabazioak ez ziren behar bezain kalitate edo malgutasun handikoak seinalean soinu-efektu gehienak leialki erreproduzitzeko; beraz, soinu-efektuak zituen pertsona batek soinu guztiak sortu behar izan zituen zuzeneko irrati-obretarako. Jack Donovan Foley Universal Studiosekin lanean hasi zen 1914an, film isilaren garaian. Warnerren estudioek The Jazz Singer (soinua sartu zuen lehen filma) merkaturatu zutenean, Universalek bazekien lehiakorra izateko irrati-esperientzia zuen langileak behar ituela. Foley soinu-teknikarien kide bihurtu zen, eta Universal konpainiako hurrengo musikal isila musikal bihurtu zuen. Garai hartako mikrofonoek elkarrizketa besterik ezin zutenez jaso, beste soinu batzuk gehitu behar ziren filma filmatu ondoren. Foleyk eta haren talde txikiak pantaila batean proiektatu zuten, zuzeneko soinu-efektuak harrapatzen zituen audio-pista bakarra grabatzen ari zirela. Haren sinkronizazioak perfektua izan behar zuen, pausuak eta ixteko ateak filmeko aktoreen mugimenduekin sinkroniza zitezen. Jack Foleyk filmetarako soinuak sortu zituen, 1967an hil zen arte. Haren oinarrizko metodoak gaur egun ere erabiltzen dira.
Laugarren sektore
Laugarren sektorea ezagueran eta informazioan oinarritzen den sektore ekonomikoa da, aholkularitza, hezkuntza, I+G+B eta hedabideak, besteak beste, biltzen dituena.
Viviré
Viviré (euskaraz Biziko naiz) Camarón de la Isla abeslari flamenkoak 1984an plazaratutako albuma da. Philips konpainia diskografikoa argitaratu zuen. Albumaren abestiak Camaronek berak eta haren anaiak, Pepe de Lucíak, idatzi zituzten. Grabazioan Tomatitok eta Paco de Lucíak lagundu zioten.
Foley
Sorrera
Soinu-artistak sortzen du Foley efektua, grabazio-estudio batean soinu-iturri erreala imitatuz. Askotan, film bateko edozein eszenatan soinu-efektu gutxi gertatzen dira. Denak grabatzeko prozesuak denbora asko behar du.
Ctenotus orientalis
Ctenotus orientalis Ctenotus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Foley
Sorrera
Foleyren artea hiru kategoria nagusitan bana daiteke: oinak, mugimenduak eta xehetasunak.
Drowsy Maggie
Drowsy Maggie, 'Mairgreadin Taimeac' (euskaraz Maggie Loguraduna), Irlandako reel doinu bat da. Zelta musika delakoan reel edo doinu ezagun eta hedatueneko bat da, horregatik genero honetako musika talde eta musikari askoren bertsio kontaezinak ditu. Musika tresna ezberdinekin jo ohi da, baina ohikoena biolina, tin whistle txirula eta irlandar banjo tenorrarekin jotzea da.
Zineman film askoen soinu bandetako doinu izan da, adibidez, The Wicker Man (1973) kultuzko filmarena.
Knipowitschia iljini
Knipowitschia iljini Knipowitschia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Revellinos
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 337 biztanle zituen.
Sieversdorf-Hohenofen
Sieversdorf-Hohenofen Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Nerea Riesco
Nerea Riesco (Bilbo, Bizkaia, 1974ko martxoaren 31 -) kazetari eta idazle bizkaitarra da.
Biografia
Bilbon jaio arren, Valladoliden eta Sevillan bizi da eta Andaluzian idatzi du El Pais eta Diario de Sevilla egunkari eta Clara aldizkariarentzat.
2004 urtetik, Wahatu-al- andalus gaztelania-arabiera elebidun irrati-saioan lan egiten du.
Bibliografia
Eleberriak
Kontakizunak
Haurrentzako liburuak
Antologiak
Muhammad Naguib
Muhammad Naguib (محمد نجيب, ahoskatua; Khartum, Anglo-Egiptoar Sudan, 1901eko otsailaren 20a - Kairo, Egipto, 1984ko abuztuaren 28a) militarra eta politikaria izan zen, Egiptoko lehenengo lehendakaria.
Palestinarren eta israeldarren arteko 1948-1949ko gerraren ondoren, hartan arabiar tropek izan zuten porrotak eta Farouk I.a Egiptokoa erregearen saldukeriazko politikak eraginik, Ofizial Libreen Elkartea sortu zuen armadaren barnean. Berrehun eta berrogeita hamar ofizial haien buruetako bat zen Naguib. 1952ko uztailaren 23an, Faruk erregea bota eta Ali Maher jarri zuten horiek gobernuko buru. Armadako buru, berriz, Naguib egin zuten. Uztailetik irailera bitartean, nekazaritzako erreforma egiten hasi zen gobernu berria. Irailean Ali Maherrek uko egin zion gobernuko buru izateari. Naguibek hartu zuen haren lekua, eta Gerrako eta Itsas armadako ministro karguak. Naguib parlamentuaren aginpidea berriz indarrean jartzearen aldeko zen. 1954ko azaroaren 14an, harekin Ofizial libreen taldeko izan zen Nasser koronelak kendu zuen aginpidetik.
Esziro
Esziroak herri barbaro germaniar bat zen.
Uste denez, esziroak, egungo Poloniako lurraldean bizi izan ziren, Masurian, Vistula eta Drevenz ibaien inguruan. Dirudienez, K.a. 200ean emigratu zuten (ondorengo lan batzuk, K.a. 230 data zehatzagoa ematen dute). Erromatar Inperioarekin bake hitzarmen bat sinatu ondoren, Itsaso Beltzetik gertu joan ziren.
Sei mendeetan zehar, tribu honi buruzko erreferentzia historikoak urriak eta noiz behinkakoak dira, baina jarraikortasuna iradokitzeko nahikoa.
IV. mendean, Karpatoetan bizi ziren esziroen zati bat, hunoek garaitu zuten. Honen ondoren, esziroen zati bat, beste herri barbaro batzuekin nahastu zen, beste batzuk, Erromatar Inperioko foederati bihurtu ziren. Odoakro heruloa, Italiako lehen erregea, erdi esziroa zen.
1998ko Munduko Futbol Txapelketa
1998ko Munduko Futbol Txapelketa Frantzian urte hartako ekainaren 10etik uztailaren 12ra antolatu zuten.
Etxeko taldea txapeldun eta Brasil txapeldunorde gelditu ziren.
Saint-Amand (Creuse)
Saint-Amand Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Amand udalerrian erroldatutako biztanleak 516 ziren. Familiak 190 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 55 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 71 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 231 etxebizitza zeuden, 200 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 226 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 200 etxebizitza nagusietatik 164 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 101 etxek bost zituzten. 139 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 81 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 100 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 343 ziren, horien artean 246 aktiboak ziren eta 97 inaktiboak ziren. 246 pertsona aktiboetatik 225 lanean zeuden (123 gizon eta 102 emakume) eta 21 langabezian zeuden (14 gizon eta 7 emakume). 97 pertsona inaktiboetatik 35 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 39 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Amand udalerrian 192 unitate fiskal zeuden, 471,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.357 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 2 zurginak, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Eustomias hypopsilus
Eustomias hypopsilus Eustomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Atractaspis bibronii
Atractaspis bibronii Atractaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Momčilo Krajišnik
Momčilo Krajišnik (Момчило Крајишник; Sarajevo, 1945eko urtarrilaren 20 - Banja Luka, 2020ko irailaren 15a), Bosnia-Herzegovina banatzean sorturiko Srpska Errepublikako hiru presidenteetako bat izan zen 1990 eta 1992 urteen artean. Gerra hilketak burutzeagatik Hagako auzitegiak epaitua, 2006. urtean 27 urteko kartzela zigorrera zigortu zuten.
Mantouxen test
Mantouxen testa, Mantouxen erreakzioa edo tuberkulinaren proba pertsona batek bazilo tuberkulosoaren zatiki proteikoz osaturiko aterakinei dien sentikortasun-maila adierazteko egiten den azalbarneko proba da. Aterakina izan daiteke landu gabea (tuberkulina zaharraren kasuan gertatzen zen bezala) edo araztua (PPDaren kasuan bezala). Tuberkulosiaren aurkako txertoa (BCG) jaso duten pazienteen kasuan, 15 mm baino gehiagoko erreakzioa izatea testaren emaitza anormaltzat jotzen da; GIB duten pazienteentzat, eta positibotzat jotzen da edozein tamainatako iniraupenaren aurreko erreakzioa.
Piazza di Spagna
Piazza di Spagna Erromako enparantzarik ezagunenetako bat da. Espainiaren enbaxadaren egoitza den Spagna jauregiak ematen dio izena. Marteren Zelaia rionean kokaturik dago.
Eraikinak
Enparantza inguratzen honako jauregi hauek daude:
Rionegro del Puente
Rionegro del Puente Zamorako probintziako udalerria da, La Carballeda eskualdean dagoena.
Mediar Gerrak
Greziar hiri-estatuen eta Pertsiar inperioaren arteko talka gertatu zen Ziro II.a Handia enperadore pertsiarrak Joniako greziar hiri-estatuak inbaditu zituenean, K.a 547an. Horren ondoren, tirano bana jarri zuen hirietan, zeinak arazo iturriak izan baitziren greziarrentzat baita pertsiarrentzat ere.
Rionegro del Puente
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 331 biztanle zituen.
Mediar Gerrak
K.a. 499an, Aristagoras Miletokoa tiranoak espedizio bat antolatu zuen Naxos uhartea konkistatzeko Pertsiaren laguntzarekin. Espedizioak porrot egin zuenez eta haren dimisioa aurreikusiz, Aristagorasek Anatoliako heleniarrak zirikatu zituen Pertsiar inperioaren kontra matxinatzeko. Hau izan zen joniar matxinadaren hasiera, K.a. 493 arte iraun zuena eta, eten gabe, Anatoliako gero eta eskualde gehiago sartu ziren gatazkan.
Aristagorasek Atenasen eta Eretria ren laguntza militarrarekin, K.a. 498an, pertsiar eskualdeko Sardes hiriburua konkistatu eta kiskali zuen. Dario I.a Handia errege pertsiarrak zin egin zuen Atenasez eta Eretriaz mendeku hartuko zuela. Matxinadak jarraitu zuen kale-zulo batean K.a. 497-495 urteen artean, baina K.a. 494ean, pertsiarrek indarrak bildu zituzten Mileto erasotzeko, matxinadaren epizentroa. Ladeko guduan, joniarrek behin betiko porrota jasan zuten. Hurrengo urtean, matxinada bukatu zen eta gainontzeko kideak suntsituak izan ziren.
Inperioa babesteko beste matxinadetaz eta lehorreko greziarren interferentzietaz aske egoteko, Dariok erabaki zuen Grezia konkistatzea eta Atenas eta Eretria zigortzea Sardes erretzeagatik. Greziako lehen inbasioa K.a. 492an hasi zen. Mardonio jeneral pertsiarrak Trazia eta Mazedonia menperatu zituen, baina arazo batzuk direla eta kanpainia bertan behera utzi zuen.
K.a. 490an, beste armada bat bidali zuten Greziara, baina oraingo honetan Egeo itsasoan zehar, Datis eta Artaphernes jeneralen esanetara. Espedizio horrek Zikladeak konkistatu zituen eta, setio baten ostean, Eretria sarraskitu zuen. Hala ere, Atenasen kontra zihoala, pertsiar armada garaitua izan zen Maratongo guduan eta honela amaitu ziren, momentuz, pertsiarren erasoak.
Edgar Faure
Edgar Faure (Béziers, 1908ko abuztuaren 18a - Paris, 1988ko martxoaren 30a) frantses politikaria eta idazlea izan zen.
Mediar Gerrak
Orduan, Dario hasi zen pentsatzen Grezia osoa konkistatzea, baina K.a. 486an hil zenez, Xerxes I.ak hartu zuen arloaren ardura. Xerxek berak gidatu zuen Greziako bigarren inbasioa inoiz ez ikusitako armada handienetariko batekin. Greziar hiri-estatuak garaitzean Termopiletako guduan, pertsiarrek errazago izan zuten hustutako Atenas sutan jartzeko eta Grezia gehiena kontrolatzeko. Alabaina, pertsiarrek suntsitu nahi zutenean greziar konbinatutako flota, izugarrizko porrota jasan zuten Salaminako guduan. Hurrengo urtean, konfederatutako greziarrek kontraerasoan Plateako guduan pertsiar armada zeharo birrindu zuten eta honela bukatu zen Akemenestar Inperioaren inbasioa Grezian.
Edgar Faure
Diputatu erradikal-sozialista izan zen 1946-1958 bitarteko urteetan eta IV. Errepublikako zenbait gobernutan ministro eta Kontseiluko lehendakari izan zen. Bigarren ministroaldian, Mohammed V.a Marokokoa erregetzan jarri, eta Tunisiari autonomia ematea erabaki zuen. Asanblea Nazionalean gehiengoa galdurik, hura desegin zuen (1955eko abendua), eta aginpidetik baztertua geratu zen Fronte errepublikanoak garaipena lortzean. Finantzetako ministro izendatu zuten (1958), eta ondoren senatari (1959-66); De Gaulle jeneralarekin bat egin zuen eta Txinako Herri Errepublikarekin harremanak berritzen saiatu zen (1963). 1968ko maiatzaren ondoren, Hezkuntza ministro izendatu zuten. Azkenik, 1973ko hauteskundeen ondoren, Asanblea Nazionaleko lehendakari izan zen. Polizia-eleberriak idazten zituen, E. Sanday goitizena erabiliz.
Mediar Gerrak
Geroago, greziar aliatuek Pertsiako gainontzeko flota Mikalako guduan hondoratu zuten. Ondoren, Sestosko garnizioa (K.a.479) eta Bizantziorena (K.a. 478) kanporatu zituzten. Europatik pertsiar tropen atzera egitea eta Mikalako garaipena direla eta, Mazedoniak eta Greziako hiri-estatuek independentzia berreskuratu zuten. Pausanias jeneralaren ekintzengatik Bizantzioko setioan, greziar estatu askok Espartaren albotik alde egitean, pertsiar kontrako aliantza Atenasen inguruan egin zen, Delosko Liga eratuz.
Edgar Faure
Edgarren iritzia Aljeria frantzesari buruz
≪Aljeria funtsean nekazaria da, eta lurzoru elkorra eta klima latza du. Hori dela-eta, demografiaren hazkundeak hainbat ondorio ditu: azpienplegu kronikoa; landetatik jendea hirietako txabola-auzoetara joatea; eta etengabe hazten ari den norbanakoz eta sendiez osatutako masaren miseria eta etsipena. Proletariotza hazten eta egunetik egunera gehiago haserretzen ari da. Guk hezitako burgesia musulman txikia, berriz, irtenbide ekonomiko, eta batez ere administratibo eta politiko baten bila dabil, alferrik. Baina ez du aurkitzen. Administrazioan musulmanen proportzioa oso txikia da; erreforma guztiak (...) 1947ko Aljeriako estatutua ere, etengabe saboteatu dituzte. Beharrezkoa da kemena izatea, bai eta guk agindutako gehienak ez direla bete onartzea ere (...). Egoera horretatik, nahigabe bikoitza sortu da: masaren gizarte-ezinegona eta elitearen politika-ezinegona. Bi ezinegon horiek batera aparteko indar izugarria osatzen dute.≫
Mediar Gerrak
Delosko Ligak Pertsiaren kontrako kanpainak jarraitu zituen hurrengo 30 urteetan. Hasieran, pertsiar garnizioak Europatik egotzi zituen. Eurimedonteko guduan K.a. 466an, Ligak lortutako garaipen bikoitzak Joniako hirien askatasuna ziurtatu zuen.
Dena dela, Ligaren parte-hartzea Egipton (Inaros II.aren Artaxerxes I.aren kontrako matxinada porrot itzela izan zen), hurrengo kanpainak bertan behera utzi ziren. Ziprera bidalitako ontziteriak, K.a. 451ean, ezer gutxi lortu zuen eta horren atzeratzearen ostean, Mediar Gerrak bukatutzat eman ziren. Beste informazio iturriren arabera, borroken amaiera gauzatu zen Atenas eta Pertsiaren arteko itun batekin, hau da, Kaliasen bakearekin.
Iturriak
Gatazkari buruzko informazio gehiena greziarra da; pertsiarrena ez da aurkitzen. Historialaririk garrantzitsuena Herodoto zen. Historiaren aita izenekoa K.a. 484an, Halikarnason (Anatolia) jaio zen, orduan pertsiar inperioaren zati bat. Honek Ikerketak idatzi zituen, K.a. 440-430. urteen artean, non saiatu baitzen Mediar Gerren hasiera azaltzen, oraindik memoria kolektiboan zegoelako. Herodotok gertakizunak nobelatzean, Historia disziplina gisa sortu zuen.
Tom Holland historialariak dio: ''Lehenbiziz, kronikari batek ez du fabulatzen gatazka baten jatorria antzinean bilatzean, ez jainkoen apetan eta nahietan, ezta herri baten gogoan haren patua adierazteko ere. Egilea, berriz, egiaztatu ditzakeen azalpenetan oinarritzen da''.
Edgar Faure
Edgarren iritzia Aljeria frantzesari buruz
"Jacques Soustelle", Edgar Faurek Frantziako Gobernuari egindako txostena, 1955eko ekainak 1.
Mediar Gerrak
Iturriak
Geroagoko beste historialari batzuek, Tuzididesek adibidez, Herodoto eta haren metodoak kritikatu zituen. Hale ere, Tuzididesek historia hasi zuen Herodotok utzi zuen tokian (Sestosko setioan) Herodotoren historia egokia eta zehatza zela pentsatzen zuelako, eta ez zela beharrezkoa beste berridazketa bat egitea. Plutarkok Herodoto kritikatu zuen Herodotoren gaiztakeria saioan, esanez Herodoto filobarbaro bat zela (barbaroen laguna) nahiko greziarren aldekoa ez zelako; beraz, horren ustez Herodotok, agian, ez zuen lan inpartziala egin.
Herodotori buruzko ezezko ikuspegia Europako Errenazimenduan zabaldu zen, nahiz eta irakurria izan. Alabaina, haren ospeak ikerkuntza arkeologikoak birgaitu zituen, gertakizunak egiaztatu zituztelako. Ikuspegi modernotik Herodotok lan sakona egin zuen Historian, baina zenbait xehetasun eszeptizismoz begiratzen dira (gehienbat tropen kopurua eta datak). Oraindik ere historialari batzuek pentzaten dute Herodotok historia gehiena asmatu zuela.
Garai hartako antzinako informazio iturriek ez dute ondo azaltzen Greziako historia militarra Bigarren Mediar Gerraren eta Peloponesoko Gerraren artean (K.a. 479-431). Periodo horri, antzinako idazleek Pentekontetzia deitu ziotena (πεντηκονταετία, Berrogeita hamar urteak), greziarrentzat bakezko eta garapenezko aldia izan zen. Tuzididesek ematen du periodo horren iturririk onena eta garaikideena Peloponesoko Gerraren Historian, historialari modernoek, orokorrean, lehen mailako iturri fidagarritzat hartzen dutena. Tuzididesek bakarrik aipatzen du periodo hori Atenasen goraldia azaltzeko eta honen eragina Peloponesoko Gerran; beraz, aipamena laburra da, agian selektiboa eta datu faltarekin. Dena dela, Tuzididesen informazioa erabiltzen da denboraldiaren kronologia egiteko, baina datu arkeologikoak edo beste egileenak baztertu gabe.
Plutarkok ematen du zehaztasun gehiago Bizitza paraleloak lanean, Temistokleren, Aristidesen eta, gehienbat, Zimonen biografietan. Plutarkok lana idatzi zuen 600 urte gertakizunen ostean, beraz, harena bigarren mailako iturria da, nahiz eta berak askotan iturriak aipatu, eta horrek baieztatukoaren egiaztatzea baimenten du. Haren biografietan, desagertutako antzinako historiak aipaten ditu, periodoren xehetasunak emanez, Herodotok eta Tuzididesek aipatzen ez dituztenak.
Aldi horren informazio-iturririk handiena Biblioteka Historikoa da, Diodoro Sikulok K.a. I. mendean Sizilian idatzitakoa. Honen datu asko oinarritzen dira Efororen Historia unibertsala lanean. Diodororen informazioa bigarren mailakoa da eta, askotan, historialari modernoek berataz barre egiten dute haren estilo eta zehaztasun faltagatik, beste tokitan aurkitu ezin daitezkeen antzinako aldiaren xehetasun asko emten badu ere.
Sakabanaturiko xehetasun gehiago Pausanias geografoak ematen du Greziako deskribapena lanean. K.o. X. mendeko bizantziar Suda hiztegiak zenbait anekdota eskeintzen ditu, inon agertzen ez direnak. Garrantzia gutxiagoko beste iturri batzuk dira: Gneo Ponpeio Trogorena (Juniano Justinok azalduta); Kornelio Nepoterena; Ktesias Knidokoarena (Foziok azalduta), jatorrizko moduan ez agertu arren. Dirudienez, testu hauek fidagarriak ez izatean (batez ere Ktesiasena), ez dira oso komenigarriak periodo honen historia berreraikitzeko.
Gatazkaren jatorria
Denboraldi klasikoko greziar askok pentsatzen zuten Mizenastar zibilizazioaren osteko Aro Ilunean, anitz greziarrek alde egin edo Anatoliara emigratu zutela, han ezarriz. Historialari modernoek onartzen dute emigrazio hau gertatu zela, baina ez zen greziar Mediterraneoko kolonizazioa izan, hau beranduago gertatu zelako. Halere, badaude uste dutenak, greziar klasikoen alderantziz, joniar emigrazioa ez dela erraza azaltzen. Kolono horiek, gehienbat hiru taldetakoak ziren eoliarrak, doriarrak eta joniarrak. Joniarrak Lidia eta Kariako kostaldeetan kokatu ziren, hamabi hiri fundatuz, Jonia eskualdeari izena eman ziotenak : Mileto, Mios eta Priene Karian; Efeso, Kolofon, Lebedos, Teos, Klazomene, Fozea eta Eritrae Lidian; gehi Samos eta Kios uharteak. Nahiz eta joniar hiriak burujabeak izan, jatorrizko kultura onartzen zuten eta, beharbada, tenpluak eta plazak komunak zituzten Panionion izenekoa; beraz kultura-liga bat osatzen zuten, non onartu edo ez onartu zitzaketen beste hiri edo joniar talde batzuk.
Joniako hiriak burujabeak izan ziren Anatoliaren mendebaldeko lidiarrek menperatu arte. Aliates Lidiako erregeak Mileto eraso ondoren, gatazka amaitu zen Mileto eta Lidiaren arteko itun batekin. Horren arabera, Miletok barneko autonomia izango zuen baina Lidia kanpoko arazoetaz arduratuko zen.
Bitartean, Lidia gatazkan zegoenez Mediarekin, Miletok armada bat prestatu zuen Lidia laguntzeko. Azkenean, lidiarrak eta mediarrak sinatutako itunak muga finkatu zuen Kizil-Irmak ibaian. Kresok, Aliatesen ondorengoa K.o. 560 inguruan izatean, erabaki zuen Anatoliako gainontzeko greziar hiri-estatuak konkistatzea.
Ziro II.a Handia pertsiar printzeak matxinada bat zuzendu zuen azken mediar erregearen kontra, Astiages, K.a. 553an. Zirok, Astiagesen bilobak, mediar aristokrata gehienen babesa zuen. K.a. 550. urtearen inguruan, Ziro garaileak Akemenestar Inperioa fundatu zuen, zeinak Mediar inperioren ordezkatu baitzuen.
Bestalde, Kresok ikustean Media eta Pertsiaren arteko gerrak abagune bat zela haren erresuma hedatzeko, Delfos orakuluari galdetu zion eraso egitearen egokitasunez. Orakuluak ohiko anbiguotasunez erantzun zuen: Kresok Kizil-Irmak ibaia zeharkatuz gero, inperio handia suntsi lezake. Profezian oinarriturik, Kresok pertsiarrak eraso zituen, baina gainditua izatean, Zirok Lidia menperatu zuen. Kizil-Irmak ibaia zeharkatuz, Kresok inperio handi bat suntsitu zuen, berea.
Lidiarrak borrokan zeudela, Zirok joniarrei mezuak luzatu zizkien Lidiaren kontra matxinatzeko, baina joniarrek ideia baztertu zuten. Behin Zirok Lidiaren konkista bukatu, menpeko joniar hiriei ezarri zien Kresorekin zituzten baldintza berberak. Zirok ez zien leporatu joniar hiriei aurreko laguntza eza, baina joniarrak defentsarako prestatu zirenean, Zirok Harpagos jenerala bidali zuen haien kontra. Lehenik, Fozea eraso zuen. Fozearrek, pertsiar menekoak izan baino lehen, hiria utzi zuten eta Siziliarantz itsasoratu ziren, batzuk geroago itzuli baziren ere.
Hainbat Teosko biztanlek emigratu zuten Harpagos hiria erasotzean, baina gainontzeko joniarrek tokian jarraitzean, poliki-poliki menperatuak izan ziren.
Ondorengo urteetan, konkista amaitu ondoren, pertsiarrek zaila izan zuten joniarrak gobernatzeko. Ziro saiatu zen bertako handikien laguntza eskuratzen gobernatzeko, adibidez Judeako apaizgoarekin egin zuen moduan. Greziari dagokionez, garai hartako talde nagusia aristokrazia zen, baina oso banaturik zegoen barneko liskarrekin. Orduan, pertsiarrek tirano bana jarri zuten Joniako hirietan, horrek suposatzen bazuen ere Joniako barruko arazoetan sartzea. Are gehiago, zenbait tiranok berezko bide bat hartu zuten. Tiranoen lana zaila zen pertsiarren izenean gobernatzean, hiritarren gorrotoa jasan zutelako. Iraganean, tiranoek greziar hiri-estatuak gobernatu zituzten, baina sistema hori desagertzen ari zen. Antzinako tiranoek saiatzen ziren gogorrak eta buruzagi onak izaten; pertsiarrek jarritakoak, berriz, ordezkoak baino ez ziren eta pertsiarren babes militarra edukitzean haien gobernua absolutista bilakatu zen. Mediar Gerren bezperan, again, populazioa nahigabeturik, prest zegoen matxinatzeko.
Pertsia
Pertsiar armada inperioren hainbat naziotako soldaduez osatuta zegoen. Alabaina, Herodotoren arabera, uniformetasuna zegoen armamentuan eta borroka egiteko estiloan. Tropek honako armak hauek zituzten: arkua, lantza laburra, ezpata edo aizkora eta zumezko ezkutua. Orokorrean, larruzko jipoi bat zeramaten, goi mailako gizakiek metalezko armadura bazuten ere. Dirudienez, pertsiarrek arkuak erabiltzen zituzten etsaiak txikitzeko eta gero azken erasoa ezpatez eta lantzez triskatzeko. Garrantzia handiko pertsiar formazioa sparabara zen. Gerrari horiek ez zuten arkurik, baina haien zumezko ezkutuak eta lantzak handiagoak ziren. Haien helburua zen atzeraguardia babestea. Zalditeriak, beharbada, borroka egiten zuen jaurtitzeko arma arinekin.
Ploceus bojeri
Ploceus bojeri Ploceus generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
Mediar Gerrak
Itsas armada
Gatazkaren hasieran, Mediterraneoaren mendebaldeko itsas armada guztiak trirremetan oinarritzen ziren, hau da, hiru arraun-lerroak zituen itsasontzia. Garai horretako eraso taktikarik usuena zen brankekin oldartzea (itsasontziek branketan brontzezko ariete bat zuten) edo abordatzea, itsasontziek zeramatzaten soldaduekin. Eskarmentu gehiago zuten potentziek hasi ziren erabiltzen diekplous izeneko maniobra. Ez dago argi zertan zetzan, agian, itsasontzien artean nabigatzea eta alboetatik oldartzea. Pertsiar itsas armada, gehienbat, inperioko itsas-gizonez osatuta zegoen: feniziarrak, egiptoarrak, ziliziarrak eta ziprearrak. Pertsiar inperioko beste eskualde batzuek itsasontziak horni litzakete, guduak irauten zuen bitartean.
Hasierako kontaktuak Pertsia eta Grezia kontinentalaren artean (K.a. 507)
Herodotoren ustez, Astafernesek atenastarrei buruzko aurretiko albisterik ez zuenez, bere buruari galdutu zion Nor dira hauek?. Astafernesek eskatu zien “lur eta ur” menpekotasun-sinboloaren gisa, akemenestar laguntzaren truke. Antza denez, enbaxadoreek onartu zuten. Honetaz gain, Astafernesek eskatu zien Hipias atenastar tiranoa berriro onartu behar zutela eta hori egin ezean, mehatxu egin zien Atenas erasotzearekin. Pertsiaren arriskua gora behera, atenastarrek nahiago zuten demokraziarekin jarraitzea. Horregatik enbaxadoreak itzultzean gaitzetsiak izan ziren.
Beste interpretazio bat izan zitekeen akemenestar mandatariak atenastarrak menpekotzat hartzea, lur eta ur ematea agindu ziotelako; beraz, atenastarren joniar matxinadan parte-hartzean, akemenestar agintariaren iritziz, hori zinaren apurketa eta matxinada zen.
Joniar matxinada (K.a. 499-493)
Joniar matxinadarekin lotuta zeuden Eolia, Hexapolis doriarra, Zipre eta Karia erreboltak lotu ziren Pertsiaren kontra, K.a 499tik K.a. 493 arte luzatu zirenak. Arazoaren mamia zen Anatoliako greziar hirien nahigabea Pertsiak inposatutako tiranoekin, gehienbat Miletoko Histieo eta Aristagoras. Aristagorasek, K.a. 499an, Artafernesekin batera espedizio bat antolotu zuen Naxos konkistatzeko. Miletoko tiranoak azken helburutzat zuen haren finantza- eta entzute-egoerak sendotzea. Naxosko setioak (K.a. 499) porrot egin zuen eta Aristogaresek kontuan harturik Miletoko boterea galduko zuela, Joniako hiri guztiak zirikatu zituen Pertsiako Dario I.aren kontra matxinatzeko.
Pertsiarrak saiatu ziren Joniako estatu-hiriak kontrolatzen tokiko tiranoen bidez, nahiz eta greziarrentzat eta pertsiarrentzat etengabeko arazoen jatorria izan. K.a. 498an, Atenas eta Eretriako tropek Sardes hartu eta erre egin zuten. Alabaina, Joniarako itzulian pertsiar armadak Efesoko guduan garaitu zituen. Kanpaina hau izan zen joniarren erasoaldi bakarra, horren ostean, defentsiban jarri ziren. Pertsiarrek erantzun zuten hiru erasorekin matxinatutako euskualdeen periferia konkistatzeko, baina matxinada Kariara hedatu zenez, Diariok izugarrizko armada bat antolatu zuen. Hasieran, kanpaina arrakastatsua izan zen Karian, nahiz eta segada batean Pedasoko guduan garaitua izan. K.a. 496-495 urteen artean, gatazka kale-itsu batean sartu zen.
K.a. 494rako, pertsiarrek armada eta ontziteria sendotu zituzten matxinadaren epizentroa, Mileto, erasotzeko. Joniar flota saiatu zen Mileto defendatzen baina Ladeko guduan suntsitua izan zen samostarrak desertatu zutelako. Ondoren, Mileto setiatu eta konkistatua izatean, haren populazioa esklabo bihurtu zen. Karia amore ematearekin, matxinada bukatu bazen ere, pertsiarrek K.a. 493. urte osoa behar zuten mendebaldean kostako hiriak menperatzeko. Azkenean, joniarrek bake-itun bat ontzat eman zuten.
Joniar matxinada izan zen Grezia eta Akemenestar inperioren arteko gatazkarik handiena, Mediar Gerren lehen fasea izanik.
Pertsiar inperioak berriro Anatolia kontrolatu zuen, baina Dariok zin egin zuen Atenas eta Eretria zigortuko zituela matxinada laguntzeagatik. Bestalde, ikusirik Greziako egoera politikoak inperioa desegonkortu zezakeela, erabaki zuen Grezia konkistatzea.
Lehen Mediar Gerra (K.a. 492-490)
Artikulu nagusia  Lehen Mediar Gerra
Mardonioren kanpaina (K.a. 492)
Mardonio jeneralak, Darioren suhiak, K.a. 492ko kanpaina zuzendu zuen. Honek Trazia berreskuratu zuen, K.a. 513tik Pertsiar inperioaren zati bat zena. Mardoniok ere, lortu zuen Mazedonia Pertsiar inperioko mendeko bat izatea, nahiz eta burujabetasun handia izan. Mardonioren ekinaldia eten egin zen ekaitz batek haren ontziteria suntsitu zuenean Athos mendiko kostan. Mardonio bera zauritua izan eta gero, traziar tribu batek mediarren kanpamentua erasotzean, Pertsiara itzuli zen.
Hurrengo urtean, Dariok planak argi utzi ondoren, enbaxadoreak bidali zituen Greziako hiri guztietara, eskatuz men egitea. Hiri gehienek onartu zuten Atenas eta Esparta izan ezik, mezulariak hil zituztenak. Atenas borrokarako prest eta haren alboan Esparta egonik, Dariok hurrengo urterako kanpainia bat agindu zuen.
Datis eta Artafernesen kanpainia (K.a. 490)
K.a. 490ean, Datisek eta Artafernesek (Artafernes satraparen semea) armada anfibio baten agindua hartu zuten, Ziliziarako itsasoratu zena. Lehenbizi Rodas uhartera abiatu ziren, non Lidiako tenplu baten kronikak baitio Lindos hiria alperrik setiatu zutela. Ondoren, flota Naxosera abiatu zen biztanle hauek zigortzeko hamar urte lehenago egin zuten erresistentziagatik, baina pertsiar espedizioaren porrotean bukatu zen. Hiritar askok mendietara ihes egin zuten eta harrapatutakoak pertsiarrek esklabo bihurtu zituzten. Ondoren, pertsiarrek naxostarren hiria eta tenpluak erre zituzten. Gerora, ontziteria, Eretriarako bidean, Egeoko uhartez uharte joan zen gatibuak eta tropak hartzeko.
Armada, Eretria helburu zelarik, Eubeara abiatu zen. Eretriarrek ez zioten oztoporik jarri pertsiarren lehorreratze eta aurreratzeari, setio baterako prestatzen ziren bitartean. Pertsiarrek sei egunez harresiak eraso zituzten, bi alboetan galerak eraginez, baina zazpigarrenean, Eretriako bi handikik, traizioa eginez, pertsiarrei ateak zabaldu zizkieten. Ondoren, erasotzaileek hiria birrindu zuten, tenpluak eta aldareak arpilatu eta sutan jarri. Gainera, Darioren aginduak jarraituz, hiritar guztiak esklabo bihurtu zituzten.
Maratongo gudua
Artikulu nagusia Maratongo gudua
Horren ostean, pertsiar ontziteria Atikako kostaren hegoaldera abiatu zen, Maraton badian lehorreratuz, Atenastik 40 kilometrora.
Miltziades Gazteak gidatuta, atenastar armada abiatu zen Maraton lautadaren bi irteerak ixteko. Bost egunetako borrokan ez zenez ezer erabaki, pertsiarrek itsasontzietara itzuli ziren itsasoz Atenas erasoteko asmoz. Behin mediar zalditeria (soldadurik trebeenak) itsasontzietan, 10.000 atenastar muinoetatik lautadara jaitsi ziren. Greziarrek, lehenbizi, oinezko pertsiar hegalak eraso zituzten eta, beranduago, zentroa. Emaitza pertsiar soldaduen txikizio izan zen. Armadaren gainontzekoa, borroka utzirik, itsasontzietara igo zen. Herodotoren arabera, pertsiarrek 6.400 hildako izan zituzten; greziarrek, berriz, bakarrik 192.
Bizirik irten ziren pertsiarrak itsasoratu orduko, greziarrak ahalik eta azkarren Atenasera abiatu ziren. Garaiz heldu ziren ekiditzeko Astafernesen Atenasen lehorreratzea. Aukera galduta zela ikusirik, Astafernesek bukatutzat eman zuen urte horretako kanpaina eta Asiara itzuli zen.
Maratongo gudua Mediar Gerren inflexio-puntu bat izan zen, non greziarrak konturatu baitziren pertsiarrak garaituak izan zitezkeela. Honetaz gain, agerian geratu zen greziar hopliten nagusitasuna eta horien indarra, zentzuz erabiltzen zenean.
Pertsiar armadaren tamaina
Xerxesek bildutako tropen tamaina eztabaidagarria da. Aditu gehienek uste dute Herodotok eta beste antzinako iturriek emandako 2,5 milioi gehiegi zirela; gaur egun pentsatzen da 200.000ren bat izango zirela. Pertsiar itsas armadari dagokionez, gutxiago eztabaidatzen da; orokorrean onartzen dira Herodotok eta beste antzinako iturri batzuk proposatutako 1.207 itsasontziak, gaurko ikertzaileen ustez, zenbaki hau Salaminako gudukoa baino txikiago izan beharko bazen ere. Mediar Gerrei buruzko beste lan berri batzuek ez dute zenbaki hori onartzen, pentsatzen dutelako 1.207 izan zirela Iliadan aipaturiko greziarren konbinatutako flotaren itsasontziak. Lan horien arabera, pertsiarren itsasontzien kopurua ez zen 600 baino gehiago izango.
Atenas
Maratonen ostean, Miltiades, Maratongo heroia, Parosko kanpaina militar batean zauritua izan zen. Ezgai zegoelarik, Alkmeonidar familia indartsuak haren kontra joan zen, kanpainaren porrota leporatuz. Izun galanta bat ezarri zioten Miltiadesi atenastar herriari huts egiteagatik, baina zaurien ondorioz hil zen zenbait aste geroago.
Temistoklek, behe mailako herrian oinarriturik, Miltiades hutsunea bete zuen, hurrengo hamarkadan Atenasko beso luzeko politikaririk handiena bilkatu zelarik. Garai horretan, Temistoklek itsas armada handitu zuen. Atenastarrak konturatzen ziren Grezia konkistatzeko pertsiar interesa ez zela amaitu ; beraz, flotaren indartzea eta Pertsiaren mehatxua lotuta zeuden. Aristides, Temistoklesen aurkari handia eta zeugiten txapelduna (hopliten goi-mailako klasea) politika horren kontra zegoen.
K.a. 483an, zilar-zainak aurkitu ziren Lauriongo meatzetan. Temistoklek proposatu zuen zilarra erabiltzea trirreme berriak egiteko, Eginaren kontra gerraren aitxakia erabiliz.
Plutarkok iradokitzen du Temistoklek nahita ekidin zuela Pertsia aipatzea uste zuelako oso urruneko mehatxua zela atenastarrak konbentzitzeko, baina Pertsia haren benetazko kezka zen. Fineren arabera, hainbat atenastarrek onartzen zuten ontziteria handitzea beharrezkoa zelako pertsiarren aurrean eta jakitunak zirelako mediarren prestaketaz. Aristidesen oposizioa gorabehera, Temistokleren proposamena aurrera joan zen, beharbada atenastar txiro askok ontziterian arraunlari moduan lan egin nahi zutelako. Ez dago argi hasieran 100 edo 200 itsasontzi onartu ziren egiteko. Finek eta Hollandek uste dute hasieran 100 itsasontzi egin zirela, baina gerora, gehiago egin zituztela. Aristidesek jarraitu zuen Temistokleri oposizioa egiten, eta bien arteko tentsioa gehiengo mailara K.a. 482ko neguan heltzean, atenasterrek Aristides ostrazismora bidali zuten. Hollanderen ustez hau izan zen historiako lehen erreferenduma, eta horren ostean Temistokleren ekimenek ez zuten oztoporik izan; are gehiago, pertsiar prestaketen oharturik, atenastarrek baimena eman zioten, Temistoklek eskatutako baino itsasontzi gehiago egiteko. Honela, pertsiar inbasiorako prestatzen ari ziren bitartean, Temistokle Atenasko liderra bilakatu zen.
Esparta
Espartako Demaratos erregea K.a. 491n boteretik kendu zuten eta ordezkoa haren iloba (Leotikidas) izan zen. Demaratos umiliaturik, K.a. 490aren ostean, Darioren gortera exiliatu zen, Susan, Greziari buruzko arazoetan kontseilari izateko. Espartarrak Xerxesi lagundu zion bigarren inbasioan. Herodotoren VII. liburuaren amaieran, azaltzen da Demaratosek, bigarren inbasioa baino lehen, argizarizko taula lau bat bidali zuela Espartara. Argizaria kentzean, marraztutako mezu bat agertu zen hondoan, Xerxesen planak ohartaraziz. Hala ere, beste historialari batzuk uste dute testu hau geroko egile batek sartu zuela, VII. eta VIII. liburuen arteko hutsune bat betetzeko ; beraz, pasadizo honen egiatasuna zalantzan dago.
Korintoko Liga
K.a. 481ean, Xerxesek enbaxadoreak bidali zituen Greziako hiri-estatuetara elikagaiak, lurra eta ura eskatuz, Pertsiara sumisio gisa. Enbaxadorek, berariaz ez ziren Atenas eta Espartara joan pentsatuz pertsiar eskakizunak hiri horiei ez zitzaiela interesatzen. Pertsiaren kontrako estatuak hasi ziren elkartzen aurreko hiri horiekin. Korinton, K.a. 481ko udazkenean, estatuen kongresu bat egin zen baita hiri-estatuen aliantza bat burutu ere. Konfederazio horrek boterea zuen laguntza eskatzeko eta tropak bidaltzeko defendatu behar ziren puntuetara, baina kideekin kontsultatu ostean. Herodotok ez zuen aipatu izen bat aliantzarako, bakarrik deitu zien"οἱ Ἕλληνες (greziarrak) edo aliantza zin egin duten greziarrak (Godleyek itzulita) edo elkarrekin dauden greziarrak (Rawlinsonek itzulita) . Hemendik aurrera aliatuak deituko ditugu. Atenas eta Esparta kongresuko buruzagiak ziren, estatu guztien interesa defentsa izanik . Ezer gutxi dakigu kongresuan egindako eztabaidetaz. Bakarrik 700 greziar hiri-estatuetatik 70 ordezkari bidali zituztela. Hala ere, kopurua ezohikoa zen banatutako Greziar hartan, bereziki kongresuan zeuden hiri-estatu batzuk, teknikoki, elkarren aurkako gerran zeudelako.
Bigarren Mediar Gerra (K.a. 480-479)
Artikulu nagusia Bigarren Mediar Gerra
Trazia, Mazedonia eta Tesalia K.a. 480. urtearen hasieran
Pertsiarrek Helesponto zeharkatu zuten K.a. 480eko apirilean eta Greziara abiatu ziren. Hiru hilabete behar zuten, oposiziorik gabe, joateko Helespontotik Termaraino. Eten bat egin zuten Doriskon itsas armadarekin elkartzeko. Xerxesek tropa berrantolatu zuen unitate taktikoetan, ordura arte martxarako erabilitako formazioak baztertuz.
Aliatuen kongresua K.a. 480eko udaberrian bildu zen eta erabaki zuen Tenpeko haran estua defendatzea, Tesaliako mugan, Xerxesen aurreratzea oztopatzeko. Han egonda, Alexander I.a Mazedoniakoak esan zien Xerxesen armadak harana beste partetik zeharka zezakeela, baita pertsiar armadaren tamainaz ere, orduan, greziarrak atzera joan ziren. Gerora, jakin zuten Xerxesek Helespontoa zeharkatu zuela. . Gauzak honela, Temistoklek proposatu zuen beste estrategia bat: Greziaren hegoaldera joateko (Beozia, Atika eta Peloponeso) pertsiarrek Termopiletako igarobide estua zeharkatu behar zutelako, zeina greziar hoplitek blokea lezakete pertsiar armadaren tamaina gorabehera. Gainera, pertsiarrek Termopilak itsasoz saihestea eragozteko, atenastar eta aliatu itsas armadek Artemisioneko itsasartea oztopa lezakete. Kongresuak onartu zuen estrategia Badaezpada, Peloponesoko hiriek beste plan bat antolatu zuten Korintoko itsmoa defendatzeko, Atenasko emakumeak eta umeak Peloponesoko Trezena hirira eraman zituzten bitartean.
Termopilak eta Artemisoko guduak (K.a. 480)
Artikulu nagusiak Termopiletako gudua eta Artemisioneko gudua
Xerxesek kalkulatu zuen Termopiletara helduko zirela Olinpiar Jokoak eta Karneiako jaialdiaren garaian. Espartarrek sakrilegiotzat hartzen zuten egun horietan borroka egitea, baina mehatxua hain serioa zen non Leonidas erregea bidali baitzuten haren 300 bizkarzainekin (hippeis izenekoak). Ohiko hippeis gazteak beteranoekin ordezkatu zituzten, nahiz eta hauek seme-alabak izan. Leonidasek Peloponesoko beste aliatuen kontingenteen laguntza izan zuen, gehi Termopiletarako bidean lotu zirenak. Aliatuek igarobidea okupatu zuten, Fozeako harresiak eta igarobidearenak berreraiki eta gero, Xerxes etorrera itxaron zuten.
Pertsiarrak Termopiletara abuztuaren erdira heldu zirenean, Xerxesek hiru egunez itxaron zuen greziarrek ihes egingo zutelako ustean, baina konturatu zenean aliatuak ez zirela mugituko, erasotzea agindu zuen. Alabaina, aliatuen posizioa hopliten gerra-sistemara egokitzen zen; pertsiarren kontingenteek greziarren falangea, armadaren buruan zegoela, eraso egin behar zutelako. Bi egunetan greziarrek aurre egin zieten pertsiarrei, hilezkorrak barne. Hala ere, bigarren egunaren amaieran, tokiko biztanle batek (Efialtes Trakiskoa) Xerxesi erakutsi zion mendiko zidor bat aliatuak atzeguardiatik harrapatzeko.
Esploratzaileek ohartarazita saihetsetik erasotuak zirela, Leonidasek armada aliatu gehienari alde egiteko esan zion, eta atzeguardia babesteko 2.000 gizonekin geratu zen. Azken egunean, greziarrak harresietatik lur zabalera irten ziren ahalik eta pertsiar gehienak hiltzeko, baina azkenean, pertsiarrek hil edo harrapatu zituzten. Termopiletako guduarekin batera, aliatuen itsas armada batek Artemisioneko itsasartea defendatzen zuen, honela Termopiletako greziarren hegala babestuz. Hor, aliatuek hiru egunez pertsiarrak eten zituzten, baina Leonidasen eta greziar tropen porrotaz jabetzean, greziar ontziteria, seriozki kalteturik, eta ikusirik zentzugabekeria zela Termopiletako hegala defendatzea, Salaminako uhartera erretiratu zen.
Salaminako gudua (K.a. 480ko iraila)
Artikulu nagusia Atenasen suntsiketa eta Salaminako gudua
Termopiletako garaipenak adierazten zuen Beozia osoa Xerxesen eskuetan erori zela eta Atika zabalik zegoela pertsiarren inbasiorako. Atenasko populazioaren enparaua Salaminara ebakuatu zen. Aliatuak lerro bat hasi ziren prestatzen Korintoko istmoa defendatzeko, horretarako harresi bat eraiki zuten, Megaratirako errepidea moztuz eta Atenas pertsiarrei abandonatuz. Atenas erori zen haren defendatzaile eskasak Akropolian garaituak izan ondoren. Orduan, Xerxesek agindu zuen Atenas suntsitzea.
Pertsiarrek ia Grezia osoa konkistatuta zuten, baina Xerxesek ez zuen espero horrenbesteko erresistentziarik. Haren lehentasuna zen ahalik eta lasterren gerra bukatzea. Aliatuen armada birrintzekotan, Greziak amore emango zuen. Greziarrek, alderantziz, suntsiketa ekidin nahi zuten edo, Temistoklek nahi zuen bezala, pertsiar flota hondoratu mediar inbasioarekin bukatzeko. Honela, aliatuen itsasontziak Salaminako kostatik kanpo egon ziren irailean, pertsiarren etorrera gertu bazegoen ere. Atenasko suntsiketaren ondoren, aliatuen ontziteria Salaminako kostatik at egon zen pertsiarrak gudura erakartzeko. Temistoklek engainaturik, pertsiar armada Salaminako itsasartean sartu zen. Han egonda, pertsiar flotaren tamaina handia oztopo bat zen maniobratzeko, ondorioz desantolatu zen. Abaguneaz baliatuz, aliatuek eraso egin zuten erabateko garaipena lortuz, gutxienez 200 itsasontzi hartu edo hondoratu zituzten. Honela, Peloponesoa ziurtatu zen.