cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jamiroquai
Diskografia
2005 - DYNAMITE
2006 - HIGH TIMES: SINGLES 1992-2006 (*) Argitaragabeko abestiak.
2010 - ROCK DUST LIGHT STAR
2017: - AUTOMATON
Sehlde
Sehlde Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Platymantis schmidti
Platymantis schmidti Platymantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Ceratobatrachidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Urritzola
Urritzola Arakilgo kontzejua da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 21 biztanle ditu.
1857ko errolda baino lehen berezko udalerria izan zuen.
Euskara
Herriko euskara Erdiguneko Nafarreraren azpieuskalkian kokatzen da, Arakilgo euskara deritzo zehazki. Gaur egun arakildarren %20 inguru euskalduna da .Urritzolako azken euskaldun zaharra, Arakil udalerrikoa ere bazena, Ignazio Etxarren, 2017an hil zen.
Cramme
Cramme Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Nothobranchius guentheri
Nothobranchius guentheri Nothobranchius generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Apalharpactes mackloti
Apalharpactes mackloti Apalharpactes generoko animalia da. Hegaztien barruko Trogonidae familian sailkatua dago.
Yamaguchi
Yamaguchi (山口市) Yamaguchi prefekturako hiriburua da, Japoniako prefektura-hiribururik txikiena. Izan ere, 2014ko erroldaren arabera 195.196 biztanle zituen. Prefeturako hiriburua izan arren, hiri handiena Shimonoseki da. Ehungintza da ekonomia jarduera zabalduena. Oso tenplu ederrak ditu, antzinako herri feudalaren garaikoak. Ur beroko iturriak ditu gertu.
Historia
XIV. mendean fundatu zuen Ōuchi familiak eta Kyoto bezala gainontzeko hirientzako eredu izateko asmoarekin diseinatu zen. 1550ean, Frantzisko Xabierkoa bertan izan zen kristautasuna predikatzen bi hilabetez eta herri aberats eta sofistikatua zela esan zuen. Hori dela eta, 1980. urtean Yamaguchi Iruñearekin senidetu zen.
Seleuzia
Seleuzia (antzinako grezieraz: Σέλεύχεια) Seleukotar Inperioko hainbat hirien izena izan zen. Hona hemen nagusiak:
Halit Ergenç
Halit Ergenç (Istanbul, Turkia, 1970eko apirilaren 30a) turkiar aktorea da.
Mynydd Isa
, Galesko iparraldeko udalerri bat da, Flintshire konderria. Mold eta Buckley udalerrien artean dago, Argoed komunitatean.
2011ko erroldaren arabera 5.837 biztanle zituen.
Niloren delta
Niloren delta Mediterraneoan itsasoratzean Nilo ibaiaren metaketa alubialek eratutako lurraldea da.
Egipto iparraldean dago eta munduko delta handienetako bat da. Gutxi gora-behera, Alexandriatik (mendebaldean) Port Saidera (ekialdean) hedatzen da, 230 kilometroko kostaldearekin. Hegoaldean Kairoraino iristen da (itsasaldetik 150 kmra). Delta (Δ) hizki grekoaren forma du eta hortik datorkio antzinako greziarrek eman zioten izena. Lurralde emankorra da, oso egokia nekazaritzarako, eta biztanle dentsitate handikoa.
Antzinako Egipton, lurralde hauei Behe Egipto deitzen zitzaien.
Deltaren hazkuntza
Aswango presa eraiki zen arte, lupetzen ekarpenak zirela eta, urtean, batez beste, lau metro luze eta kilometro karratu bat luze-zabal handitzen zela jotzen da (gutxi gora-behera, Vatikanoren azaleraren bikoitza).
Egiptoko I. dinastiaren garaietatik, delta 3000 kilometro karratu handitu da (gaur egungo munduko nazioen laurdenek duten azalera baino gehiago).
Manthelon
Biztanleria
2007an Manthelon udalerrian erroldatutako biztanleak 291 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 137 etxebizitza zeuden, 112 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 130 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 112 etxebizitza nagusietatik 91 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 62 etxek bost zituzten. 88 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 208 ziren, horien artean 158 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 158 pertsona aktiboetatik 149 lanean zeuden (76 gizon eta 73 emakume) eta 9 langabezian zeuden (6 gizon eta 3 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Manthelon udalerrian 106 unitate fiskal zeuden, 289 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.860 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina, 3 iturginak eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Manthelon udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Salona
Salona (antzinako grezieraz: Σάλωνα) dalmaziar kostaldeko antzinako hiria izan zen, Ilirian zegoena. Greziar emporion (azoka) izan zen, erromatarrek probintziako hiriburu bilakatu zuten arte. . Salona egungo Solin herritik gertu dago, Splitetik bost kilometrotara.
Saint-Cirq (Dordoina)
Saint-Cirq Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Cirq udalerrian erroldatutako biztanleak 113 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 89 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 88etxeak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 40 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 8 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 43 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 68 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (21 gizon eta 20 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Cirq udalerrian 52 unitate fiskal zeuden, 115,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.108 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 2 zurginak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Cirq udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Georges Auric
Georges Auric (Lodève, Hérault, 1899ko otsailaren 15a - Paris, 1983ko uztailaren 23a) frantses musikagilea izan zen. Montpellierko Kontserbatorioan egin zituen musikako ikasketak, eta Parisko Kontserbatorioan egin zituen trebakuntzakoak. Azken horretan kontrapuntua eta fuga landu zituen, batez ere.
1914an egin zuen lehenengo lana: Interludes. Ondoren, Schola Cantorumen Vincent d´Indy eta Arbert Rousselen ikaslea izan zen. 1917an osatu zuen lehenengo balleta, Les Noces de Gamache (Gamacheko ezkontzak), eta handik bi urtera opera komiko bat, La reine de coeur (Bihotzeko Erregina). Puskatu egin zituen bi partitura horiek, ordea. Darius Milhaud eta Jean Cocteaurekin batera Les six taldea sortu zuen. Diaghilevek eskatu zizkion lehenengo balletak (Les Fâcheux, 1924; Les Matelots, 1925). 1930ean Cocteauren Le Sang d´un poète (Poeta baten odola) filmeko musika osatu zuen, eta ondoren, John Hustonen Moulin Rouge (Errota gorria) filmekoa, izugarrizko arrakasta izan zuena.
1962tik 1968ra bitartean, Antzoki Liriko Nazionalen Bilkurako administratzaile izan zen. Garai hartako ahots handienak eraman zituen Garnier jauregira: Maria Callas, Elisabeth Schwarzkopf, Birgitt Nilsson, Tito Gobbi, Galina Vitxnievskaia. Kontzertuetan, tresnetarako zenbait partitura eta ganbera-musikarako zenbait lan egin zituen: Sonatine (1923, Sonatina), Petite Suite (1927, Suit txikia), Sonate pour violon et piano (1936, Biolin eta pianorako sonata), Sonate pour flûte et piano (1964, Sonata flauta eta pianorako). Balletak ere osatu zituen: Les Enchantements d´Alaine (1929, Aladinoren lilurak), Chemin de lumière (Argi-bidea) eta Coup de feu (1952, Tiroa). Zineman lan ugari egin zituen; aipagarriak ditu, besteak beste, René Clair (À nous la liberté, 1932), Jean Delannoy (Symphonie pastorale, 1946), John Huston (Moulin Rouge, 1952), Henri-Georges Clouzot (Le Salaire de la peur, 1953), René Clément (Gervaise, 1956), Gérard Oury (La Grande Vadrouille, 1967) zuzendarien filmetako musika.
Tapirus bairdii
Tapirus bairdii Tapirus generoko animalia da. Perisodaktiloen barruko Tapiridae familian sailkatuta dago.
Ángel María Rousse
Ángel María Rousse Gerekitz (Bilbo, – ib., ) bizkaitar futbolaria izan zen, atzelari moduan aritzen zena.
Zuhatzu
Zuhatzu grafia eta aldaera ugari dituen leku eta pertsona izena da: euskarazko egungo grafia normalizatuan, Zuhatzu, Zuatzu eta Zuatzo; gaztelaniaz, Zuazo, Zuazu. Artikuluaz horniturik, Zuatzua (gaztelaniaz, Zuazua) aldaera ere badago.
Harpactes fasciatus
Harpactes fasciatus Harpactes generoko animalia da. Hegaztien barruko Trogonidae familian sailkatua dago.
Soineko
Soineko bat emakume ek edo neskek erabili ohi duten jantzia da. Pieza bakarreko jantzi baten efektua emateko gona bat eta goiko gorputz zatian beste pieza bat ipintzen dira. Pieza bakarrekoak dira askotan. Gorputz-enborra estaltzen duen eta hanken gainean zintzilik dagoen goiko jantzi pieza bat bezala definituko genezake. Soineko bat edozein gonadun pieza bat izan daiteke. Formala edo kasuala.
Platymantis sierramadrensis
Platymantis sierramadrensis Platymantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Ceratobatrachidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Soineko
Soineko batek mahukak izan ditzake edo elastikoz eutsi bularraren ingurunea, sorbaldak biluzik utziz. Soinekoak edozein koloretakoak izan daitezke.
Soinekoak oso desberdinak izan daitezke apaltasunaren, eguraldiaren, modaren edo erabiltzailearen gustuaren arabera.
Historikoki dakigu soineko asko elementu desberdinekin osatzen zela: kortsea, azpiko gona, etab.
Historia
Soinekoaren historia oso konplexua eta luzea denez garai desberdinetan sailkatu dugu hobeto ulertzeko.
Paleolitikoa
Larruak erabili ziren batez ere hotzetik eta naturatik babesteko. Buztina erabiliz arropa hauek gorriz eta horiz tindatzen hasi ziren lehenak izan ziren.
Mesolitoa
Baldintza klimatikoen hobekuntzari esker josteko trebetasunak garatu ziren eta jantziak oso antzekoak zirenez teknika hauek praktikan ipini zituzten hauekin. Urte hauetan oraindik ez zegoen frogarik oihalak erabiltzen hasi zirenik.
Neolitikoa
Landare zuntzak ehuntzen hasi eta hauekin lehen lihozko oihalak sortu zituzten. Hotz eta hezetasun isolatzaile gisa erabili ziren arropa geruzen artean. Tresneria egokia ez zutenez artilea lantzeko Europan oraindik ez ziren erabiltzen hasi.
51 K.a.
Antzinako Egipton eliteko emakumeak eramaten zituzten lehen soinekoak sorbalda zabaleko uhalak zituzten. Geroago arropa hauek urrezko apaingarriekin, hainbat bitxirekin eta koloretako patroiekin apaintzen zituzten. Erabiltzen zuten materiala batez ere lihoa zen. Adibidez, Kleopatra erregina gisa ezagutzen zuten oihal apaindu hauek erabiltzen zituelako.
30 K.a.
Nahiz eta Antzinako Greziako jantziek modaren inspirazio moderno gisa funtzionatu duten, haien etereotasunagatik, hauek garai hartan erosotasunerako diseinatu ziren. Emakumeak zetazko edo lihozko uhalak erabiltzen zituzten udan batez ere eta neguan artilea erabiltzen zuten hotzaren aurka aukera onena zelako.
XIV. mendea
Erdi Aroan soinekoak konplexuagoak izaten hasi ziren. Oihal astunak eta apaingarri asko zituztenak klase altukoak konsideratzen ziren, beraz soinekoak pieza eta geruzetan eraikitzen hasi ziren.
XVI. mendea
1550. urtetik aurrera, Europako klase ertain eta altuko emakumeek pieza askorekin osatutako soinekoak janzten hasi ziren. Herrialde bakoitzak bere desberdintasunak zituen soinekoen politika eta janzkerarekin, adibidez Ingalaterran Elizabeth erreginak esaten zituen soineko motak bakarrik erabili al zituzten garai hartako emakumeak.
Emakume frantsesak espainiar estiloko jantzietan inspiratuta zeuden eta oihalezko lepoko txuri handiak ere erabiltzen zituzten. Soineko frantsesei marlotte deitzen zitzaien, eta Italian semarra. XVI. mendeko soinekoek kanpoaldean dekorazioa ere bazuten brodatu gisa, eta bereziki beltza erabiltzen zen.
XVII. mendea
Garai honetan, aurreko hamarkadako gerri altuko silueten ordez, gerria nabarmenduagoa zuten diseinu baxuagoak erabiltzen hasi ziren. Europan, nobleen eta klase altuko familien artean oso ezaguna bihurtu zen erabilera hau. Mende bukaeratik kortseak ere asko erabiltzen hasi ziren.
XVIII. mendea
Kolonia estatubatuarretako soinekoak Europakoak baino sinpleagoak ziren. Erdi edo maila altuko familia bateko emakume batek, Martha Washingtonek esaterako, hainbat geruzako gona baten eta aurretik zabalik zegoen jantzi baten konbinazioa janzten zituen. Bi pieza hauek josita zihoazenez pieza bakar bat zela esan dezakegu.
XVIII. mendean silueta handiak eta triangeluarrak asko erabiltzen ziren. Soinekoak hain handi egiteko azpitik uztai moduko egitura bat sortu zuten. Soineko hauek erraldoiak ziren, diseinuak konplexuak eta ilea altu eramaten zen apaingarri askorekin.
XVIII. mendearen amaieran, emakumeen arropa zertxobait gutxiago egituratua bihurtu zen. Batez ere lepoaren zonaldea ez zen hain kargatua joaten eta honek mugimendu eta askatasun gehiago ekarri zuen.
XIX. mendea
Ondulazioak, gona handiak eta detaile bitxiak (lore bordatuak adibidez) oso ezagunak bihurtu ziren mende erdialdean.
Mende amaieran garai viktoriarrean sartzean, emakumeen jantziak ia uniformeak ziren. Batez ere beltza edo zuria izan zen emakume kontserbadoreek aukeratzen zituzten koloreak, lepo altuarekin eta mahuka luzearekin diseinatutako estiloak.
XX. mendea
Silueta viktoriarrak geruza eta estaldura asko zituen kontserbadorea izateko. Garai hartan emakumearen gerri txikiari garrantzi handiagoa eman zitzaion, beraz kortseak ere asko erabili ziren. Emakumeak diseinuan karratuagoak eta malguagoak ziren soinekoak erabiltzen hasi ziren. Gonak gero eta motzagoak bihurtzen joan ziren eta soineko kasualak modan jarri ziren 30. hamarkadan. Traje moduko soinekoak asko erabili ziren 40. hamarkadan. Hauek gerriko handiak, sorbalda karratuak eta belaunetarainoko gonak zituzten. 50. hamarkadan silueta guztiz aldatu zen. Gerri txikiak oraindik eramaten ziren baina harea-erloju dun formako soinekoak eta te katilu formakoak ere modan jarri ziren. 60. hamarkadan hau berriro aldatu zen eta pieza bateko eta estruktura sinpledun soinekoak asko erabili ziren. Formalagoak izateko eskularru fin batzuk erabiltzen ziren, baina hauek gabe soinekoak egunerokotasunerako ere balio zuten. Minigona 70. hamarkadan sartu zen eta denborarekin pieza bateko soineko baten bihurtu zen. 80. hamarkadan berriz, gerriko handiak, puntu askodun soinekoak, sorbaldakoak eta edozein osagarri soinekoa konplimentatzeko erabili ziren. Kolore bitxiak ere garai honetan sartu ziren. Hamarkada honen amaieran “soineko-biluzia” ere modan jarri zen. 90. hamarkadan soineko minimalistak espageti tiranteekin modan jarri ziren. Hamarkada honetan material eta estetika oso desberdinak aldi berean modan jarri ziren, beraz ez da arraro hainbat estiloko jantziak edo soinekoak ikustea.
XXI. mendea
Mende honen hasieran estiloa eta glamourra ez ziren hain garrantzitsuak, honen ordez ehun mota desberdinak eta edozein motatako patroiak erabiltzen hasi ziren. Geroago, retro eta vintage inspirazioa zuten soinekoak modan jarri ziren. 2010eko hamarkadan gorputzarekin moldeatzen zen soinekoak urte asko iraun zituen. Urte hauetan errekorte geometrikodun soinekoan ere asko erabili ziren. Hamarkada amaieratik, 2019an, goi-mailako joskintzako soinekoak eta eguneroko modaren arteko lerroak desagertu egin ziren. Biak erabiltzen ziren eta ez zegoen zuzena zen formarik. 2020. urtetik aurrera modako ekitaldi asko ez ziren egin Cobid-19 arengatik, beraz modak interneten eta sare sozialetan batez ere hartu zuen indarra. Gaur egungo soinekoa
Kultura eta herrialde desberdinetan
Soinekoak erabilera desberdina izan dute herrialde eta kulturaren arabera. Batzuk historian murgilduta daude eta beste batzuk herrialdearen kulturari buruzkoak dira. Beste batzuk berriz, egoera edo estatusa adierazten dute.
Baserritar soinekoa, Euskal Herria
Soineko hau hainbat elementurekin betetzen da: soineko ilun bat, amantal bat gainetik, alkandora zuri bat, zapi bat buruan eta lepoan, artilezko galtzerdiak eta abarkak. Lehen nekazaritza munduan erabiltzen zen batez ere, baina gaur egun jaietan edo egun tradizionaletan bakarrik erabiltzen da. Adibidez, San Tomas eguna, Eguen Zuri, Gabonak…
Flamenko soinekoa, Espainia
Soineko hauek famatuak dira Andaluzian batez ere, bolanteak asko erabiltzen dira eta kolore askotakoak izan daitezke baina batez ere gorriak izaten dira. Sevillako Feria de Abril momentu onenetariko bat izan daiteke soineko hauek ikusteko hiriko emakumeengatik. Baina diseinu konplexuago duen soinekoa (bata de cola) dantzariek eramaten dute, soinekoaren beheko parte koreografiare n parte izanda.
Sari, India
Nabarmenki, arroparen elementurik sinpleena izan daiteke, oihal luze bat da. Oihalak luzera bakarra izaten du eta gehiengoz bederatzi metro luze izan ditzake. Munduko jantzirik moldakor eta dotoreenetako bat da eta dozenaka modu ezberdinetan erabili daiteke. Indiako herrixketan Sariaren kotoi bertsio bat egin dute adibidez, baina India Fashion Week ebentuan ere sari glamurotzuak ikusi daitezke.
Gona eskoziarra
Gona hau Eskoziako gauza guztiak errepresentazeko erabili da. Batek pentsa dezake tradizio hau hilda dagoela, baina Eskoziako jokoetara joatearekin nahikoa da konturatzeko gona hau oraindik erabiltzen dela. Jokalariek eta dantzariak erabiltzen dute batez ere, eta joko batzuetan gona eramaten ez baduzu ez dizute jolasten usten.
Tracht, Hegoaldeko Alemania eta Austria
Tracht deitzen da, baina gizonentzako lederhosen da eta emakumeentzako dirndls izenak erabiltzen dira. Jantzi tradizionala da Alemania eta Austriako hegoaldean zehar. Bertsio asko daude oinarrizko estiloetan, lekua eta modaren arabera.
Baliniar tenpluko soinekoa, Indonesia
Indonesian baliniar tenplu bat bisitatzen duen edonork, gutxienez, baliniar jantzi tradizionalaren oinarrizko bi elementu jantzi behar ditu, gerriko bat (selendang) eta sarong estiloko gona bat (kain). Hala ere, emakumeentzako jantzi baliniar osoak blusa kebaya ere eramaten du.
Herero emakumeak, Namibia
Namibiako emakume hereroen jantzi tradizionala jantzi viktoriarraren bertsio bat da. XX. mendearen hasieran gatazka odoltsu batean borrokatu zuten alemaniar kolonoek erabili zuten lehenengo, eta orain herentzia-nortasunaren zati gisa gordetzen da. Soineko honek gona oso bat dauka, mahuka handiak eta animali baten adar formako kapela (behiak seguruenik).
Samí arropak, Laponia
Trajea aldatu egiten da eskualde osotik, nahiz eta elementu nagusia kolt-a izan, tunika edo soineko bat bezalakoa. Kolore distiratsu sinpleak erabiltzen dira batez ere, urdinak, gorriak, horiak eta berdeak. Oreinen azala gerrikoetarako, botetarako eta eskularruetarako erabiltzen da.
Platymantis solomonis
Platymantis solomonis Platymantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Ceratobatrachidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Soineko
Coiffe, Bretainia, Frantzia
Coiffe bat Bretainiako herri-jantzien zati gisa erabiltzen den soineko konplexua da, nahiz eta orain tokiko jaialdietan bakarrik ikusten den. Deigarriena bigouden coiffe da, 30 eta 40 cm arteko altuerako zilindroa.
Kimonoa, Japonia
Kimonoa, hau da, "gauza erabilia", japoniar kultura tradizionalaren ikur garrantzitsuetariko bat da. XVII. mendetik aurrera, gizon eta emakumeentzako jantzi nagusi gisa garatu zen. Oraindik ere Japoniako ospakizun berezietarako erabiltzen dira, ezkontzetarako adibidez.
Materialak
Hainbat material erabiltzen dira soinekoak sortzeko. Testura, lodiera eta erabilera kontuan hartzen dira soinekoaren arabera.
Chalis
Oihal nahiko leun eta arina da. Kotoiz edo artilez egina. Azken produktua leuna denez, dotorea da hainbat jantzigintzan erabiltzeko, adibidez blusetan, soinekoetan, etab.
Azetato
Azetatoa zeta naturala imitatzen duen oihal sintetikoa da. Bere abantailetako bat adibidez zimurtzen ez dela da. Jaietarako eta lentzeriako soinekoak egiteko asko erabiltzen da.
Damasko
Oihal sendo bat da. Kotoia, artilea, lihoa eta zeta artifizialak ere erabiltzen dira. Josteko momentuan jacquard formako patroiak egiten dira. Luxuzko itxura duenez soinekoak eta gonak egiteko erabiltzen da, gehienetan zeremonietarako.
Lamé
Itxura metalikoa duen oihal bat da. Zuntz metalikoak eta zuntz sintetikoak konbinatzen ditu, adibidez poliesterra edo nailona. Kontuz ibili behar da beroarekin, oihalari kalte egin al diolako, eta nahiko zaila delako konpontzea. Asko erabiltzen da gaueko jantziak egiteko.
Lihoa
Udaberriko eta udako oihala dela esan dezakegu. Freskoa, arina eta gogorra da. Lihozko zuntzetatik abiatzen da sortzerako orduan, baina beste zuntz batzuk ere nahasten dira. Asko zimurtzen den oihala da.
Firma esanguratsuak
Chanel: Emakumeak kortseetatik askatu, alkandara eta praka femeninoak sortzen.
Dorstadt
Dorstadt Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Soineko
Firma esanguratsuak
Versace: Versacek modaren esanahia aldatu zuen. Jende ospetsuen erdian jarri zuen moda, eta arropa gizartearen erdigunean. Aldaketa hori airean zegoen duela 20 urte, uztailaren goizean, 50 urteko diseinatzaileari tiro egin ziotenean. Versacek oihal metaliko berri bat sortu zuen, Oroton izenekoa.
Balenciaga: Post gerra urteetan Balenciagaren diseinuak linearrak bihurtu ziren, Diorrek egindakoarekin kontrastatuz, soinekoen eta emakumeen janzkera drastikoki aldatu zuen. Dior: Dior baino lehenago arropak aurreko bildumetatik inspiratuta zeuden eta ez ziren asko aldatzen, baina Diorrek hau aldatzea lortu zuen eta honen ostean edozein motatako bildumak sortu ziren.
Saint Laurent: Bere lehen bildumak moda aldatu zuen. Diorrekin kontrastatuz, Saint Laurentek silueta arinagoa eta ehun gutxiagokoa sortu zuen.
Soinekoaren filosofiaren eraldaketa: Zapalkuntzatik askatasunera
Historikoki emakumeak beti egon behar izan dira ondo jantzita eta prestatuta. Soinekoa zati garrantzitsuenetariko bat izan zen. Klase altuko emakumeak kortseak, milaka geruzazko gonak, eta pila bat apaingarri eraman behar zituzten; honek mugimendua oztopatzen zuen, baita arnasketa ere. Ez zen arraroa emakume hauek konortea galtzea aire gutxi eltzen zitzaielako birikietara.
Denborarekin edertasunaren estereotipoak jarraitu izan zuten, baina malguagoak bihurtu ziren. Eta diseinatzaile transgesoreei esker hauek apurtzen joan dira gutxinaka-gutxinaka. Lehen Olatu Feministak asko lagundu zuen honetan ere. Momentu horretaraino ezagutzen ez zen askatasun mota bat lortu zen.
Denborarekin emakumeak ez zuten beharrik edertasun estereotipoak derrigorrez jarraitzerik, baina oraindik hau pertsona askok jarraitzen dute, baina beste ikuspuntu batekin. Emakumeak gaur egun ez dira gizonentzako janzten, beraientzako baizik. Ez dute inoren balioztatzea behar eta bizitza pribatuan eta laboralean aurrera jarraitu al dute estereotipo hauek jarraitu gabe.
Gainera pertsona batetik bestera estereotipo hauek oso desberdinak izan daitezke. Subkultura asko daudelako eta bakoitzak aukeratzen duelako zein jarraitu. Beraz ez dira “estereotipoak”, moda estilo desberdinak dira.
Zergatik ez dituzte gizonak soinekoak eramaten?
Lehenengoa, anatomiarekin lotuta dago, emakumeen eta gizonen gorputzak oso desberdinak dira fisikoki. Esan genezake gizonen gorputzak linealagoak eta karratuagoak direla, eta beste aldetik emakumeena kurboagoak. Soineko bat oihal aske bat da gorputzera moldatzen dena, eta badakigunez oihalak zimurdurak eta kurbak sortzen dituenez naturalki emakumearen gorputzean estetikoago geratuko da. Beste aldetik, trajea askoz ere linealagoa da eta karratuagoa da, beraz gizonen gorputzean estetikoki hobetu geratuko da.
Bigarrena, arazo sozialekin lotuta dago. Batez ere sexismoarekin, matxismoarekin, homofobiarekin eta transfobiarekin. Gizarte honetan rol eta estereotipo batzuk daude genero bakoitzarentzako, gizonaren batzuk indartsua izatea eta sentimenduak gutxitan erakustea dira. Hauekin lortzen duguna da gizonak hitz egin gabeko arazo eta pentsamendu asko sortzea eta rol horiek jarraitzeko beharra izatea gizarteak diktatzen duena jarraitzeko eta “arraroa” ez izateko. Nahiz eta gaur egun gauza hauek gutxinaka-gutxinaka aldatzen doazen, oraindik asko dago egiteko arazo hauek konpontzeko edo hobetzeko, denok aske izateko eta nahi duguna janzteko.
Beraz soinekoak gizonak ere eramaten dituzte, baina gutxiengo batzuk dira. Hau aldatu daiteke edo agian ez, ezin dugu hau jakin, baina aldatu daitekeen gauza bat soinekoak janzten dituzten gizonak nola tratatzen ditugun da. Hauek hobeto tratatzen baditugu seguruenik gizon gehiagok jantziko lukete soinekoa.
Kultura audiobisuala
Hona hemen hainbat pelikula, telesail, dokumental eta liburu modari eta soinekoei buruz:
Miklós Rózsa
Miklós Rózsa (Rózsa Miklós; Budapest, 1907ko apirilaren 18a - Los Angeles, Ameriketako Estatu Batuak, 1995eko uztailaren 27a) hungariar musikagilea izan zen, AEBetako hiritartasuna zuena.
Biografia
Biolina ikasi zuen lehenbizi, eta kimikako ikasketak egiten ari zela, pianoa ikasten hasi zen. Ondoren, kimikako ikasketak utzi eta Leipzigeko kontserbatorioan hasi zen musikako ikasketak egiten. 1929an lortu zuen bere diploma, eta urte horretan bertan aurkeztu zuen garrantzizko bere lehenengo lana, Bariazioak hungariar nekazari-kantu batentzat. 1931n Parisen hartu zuen bizilekua, eta Europan zehar bidaiatu zuen, Konposizioa, bariazioak eta bukaera orkestrarako lanarekin. Nahiko harrera ona izan zuen, eta garai hartako orkestra-zuzendari nagusiak izan zituen zuzendari.
Arthur Honegger ezagutu zuen, eta hark zinema-musikarako zaletasuna sortu zion. Ondoren, Londresa joan zen 1935ean, eta Trinity College of Music-eko orkestra-zuzendari izan zen. 1938tik 1942ra bitartean, Alexander Kordaren zinema-konpainiako musika-zuzendari izan zen, Londresen lehenbizi eta Estatu Batuetan ondoren (Lau luma zuri, 1939; Bagdadeko lapurra, 1940). Three Hungarian Sketches orkestrarako lanak izugarrizko arrakasta izan zuen.
1937 eta 1938. urteetan François-Joseph saria irabazi zuen Budapesten. 1940an Ameriketako Estatu Batuetara joan zen bizitzera, eta Hollywooden hartu zuen bizilekua. Han, zazpigarren arteko musikagile nagusietako bat izatera iritsi zen. MGMen lan egin zuen (1948-1962) eta Los Angelesko Unibertsitatean irakasle izan zen (1945-1965). Garai horretan, Estatu Batuetako hiritartasuna hartu zuen. Kontzertua harizko tresnetarako lana (1943, 1957an zuzendua) Estatu Batuetako orkestra nagusiek jo zuten. 1956an Biolinerako kontzertua sortu zuen, 1966an Pianorako kontzertua, eta 1969an Biolontxelorako kontzertua.
Rózsarenak dira, halaber, Serenata (1932; 1946an berrikusi eta Hungariar serenata izenburuaz argitaratua), Txirula eta pianorako sonata (1938) eta Klarinete bakarrerako sonata (1987). Musikagileen hainbat erakundetako presidente izan zen.
Ruslan Ponomariov
Ruslan Olegovitx Ponomariov (Руслан Олегович Пономарьов; Руслан Олегович Пономарёв; Horlivka, 1983ko urriaren 11) ukrainar xake jokalaria da, Nazioarteko Maisu Handia eta FIDEren Munduko xake txapelduna 2002tik 2004ra.
1998an Nazioarteko Maisu Handi titulua irabazi zuen 14 urterekin, ordura arte hori lortzen zuen jokalaririk gazteena. 2002an FIDEren Munduko Xake Txapelketa irabazi zuen Vasil Ivantxuken aurka, 18 urte baino ez zituela, inoiz izan den txapeldun gazteena.
Ukrainako xake taldearekin urrezko domina irabazi zuen 2004ko eta 2010eko Xake Olinpiadetan eta 2001eko Taldekako Munduko Xake Txapelketan.
Gabriel Benoist
Gabriel Benoist (1891ko uztailaren 11 - 1964ko urriaren 27a) normandierako Cauchois dialektoan idazten zuen idazle normandiarra zen. 1930eko hamarkadan kaleratutako Thanase Pequeuri buruzko istorioengatik ezaguna da.
Gournay-en-Brayen, Pays de Caux eskualdean, Normandiako Itsas Sena departamenduan jaio zen. Hamaika seme-alabetako bigarrena zen. Yvetoten hilobiratuta dago.
Pont-Hébert
Pont-Hébert Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pont-Hébert udalerrian erroldatutako biztanleak 1.779 ziren. Familiak 785 ziren, horien artean 267 pertsona bakarrekoak ziren (100 bakarrik bizi ziren gizonak eta 167 bakarrik bizi ziren emakumeak), 267 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 219 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 860 etxebizitza zeuden, 803 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 724 etxeak ziren eta 132 apartamentuak ziren. 803 etxebizitza nagusietatik 495 bere jabearen bizilekua ziren, 302 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 57 etxek bi zituzten, 164 etxek hiru zituzten, 211 etxek lau zituzten eta 366 etxek bost zituzten. 617 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 394 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 314 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.064 ziren, horien artean 787 aktiboak ziren eta 277 inaktiboak ziren. 787 pertsona aktiboetatik 728 lanean zeuden (377 gizon eta 351 emakume) eta 59 langabezian zeuden (26 gizon eta 33 emakume). 277 pertsona inaktiboetatik 131 erretiraturik zeuden, 85 ikasten zeuden eta 61 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pont-Hébert udalerrian 787 unitate fiskal zeuden, 1.782 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.735 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 53 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 3 zurginak, 3 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Pont-Hébert udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.240 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Shuruppak
Shuruppak (sumerieraz: "sendatzeko tokia") Sumerreko antzinako hiria izan zen, Nippurretik 35 kilometrotara hegoalderantz, Eufratesko ertzeetan zegoena. Egungo Tell Fara hirian zegoen, Irakeko Al-Qādisiyyah gobernazioan.
Shuruppakeko jainkosa Ninlil izan zen, ale eta eguzkiarena.
Platymantis spelaeus
Platymantis spelaeus Platymantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Ceratobatrachidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Callichthys callichthys
Callichthys callichthys Callichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Marcos Gándara
Marcos Gándara Enríquez (Latacunga, Ekuador, 1919ko azaroaren 6a) Ekuadorko militar eta estatuburu ohia da.
Biografia
Eloy Alfaro Eskola Militarrean hasi zen ikasketak egiten, eta Turingo Artilleriako Akademian eta Madrilgo Bide, Ubide eta Portuetako Eskolan (1948-1950) osatu zituen. Ondoren Ekuadorrera itzuli eta irakasle gisa lan egin zuen hango Unibertsitate Zentralean eta Eskola Politeknikoan. 1958an bidaia egin zuen Costa Ricara eta Nikaraguara, ikuskatzaile gisa.
Beste zenbait kargu politikoz gainera, Segurtasun Kontseiluko idazkaria eta gudarostearen senatari izan da Gándara. Militarrek 1963an emandako estatu-kolpearen ondoren, gobernuko batzorde militarreko kidea izan zen 1966. urtea arte. Berehala erakutsi zuen, gainera, bera zela Batzorde Militar hartako kiderik eraginkorrena, eta agintaldi hartako berrikuntza gehienen aitzindaria izan zen. Hasieran begi onez hartu zituzten haren ekimenak herritarrek, komunismoaren mehatxuari aurre egiteko hartuak zirelakoan, baina izugarrizko gehiegikeriak egin ziren giza eskubideen kontra eta askatasun indibidual zein politikoen kontra, eta horrela, 1966. urtean militarrek aginpidea utzi zutenean Traizioaren Koronelak ezizena zuten batzordeko agintariek.
Aginpidean aritu zen bitartean, Gándarak gogor esetsi zien ezkerreko mugimenduei; 1963ko batzorde militarraren garaian jasan zuen Ekuadorko ezkerrak XX. mendeko zapalkuntzarik handiena eta luzeena. Gobernua utzi ondoren irakasle gisa lan egin zuen harik eta epaitu, zigortu eta azkenik Bolivia eta Argentinara erbesteratu behar izan zuen arte.
1970ean itzuli zen sorterrira; Integral C. Ltda. konpainia sortu zuen, eta hainbat idazlan eman ditu argitara; besteak beste, Hidráulica General (1945, "Hidraulika orokorra"), Topografía militar (1945 eta 1947, "Topografia militarra"), Motores hidráulicos (1948, "Motor hidraulikoak"), Democracia y Dictadura en el Ecuador ("Demokrazia eta diktadura Ekuadorren"), eta orobat idatzi ditu historiari buruzko artikuluak.
Iker Guarrotxena
Iker Guarrotxena Vallejo (Bilbo, 1992ko abenduaren 6a) Euskal Herriko futbolaria da. Lezaman hezia, bere anai gaztea Lander futbolaria da ere. Biak Athleticeko jokalari ohi Endika-ren ilobak dira.
Estatistikak
''2019ko Ekainaren 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Sibaris
Sibaris (Σύβαρις; Sibari; Sybaris) greziar kolonia bat izan zen, Magna Graecian, Tarentoko golkoaren mendebaldeko ertzean zegoena. Hain hiri aberats eta luxu handikoa izan zen, ezen bere jentilizioak (sibaristar), euskarazko eta hainbat hizkuntzetako sibarita bilakatu baitzen, mokofinaren sinonimoa. Egungo Cassano all'Ionioko Sibari auzotik gertu zegoen.
Platymantis sulcatus
Platymantis sulcatus Platymantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Ceratobatrachidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Broughton (Flintshire)
Broughton, 'Brychdyn', Galesko iparraldeko udalerri bat da, Flintshire konderria. Ingalaterrako muga eta Chester hiriaren mendebaldean dago, Bretton udalerritik hurbil.
2011ko erroldaren arabera 5.974 biztanle zituen.
Tauroak
Tauroak (Ταῦροι) edo eszitotauroak, eszita tauroak eta tauroeszitarrak Krimeako penintsulako hegoaldeko kostaldean bizi zen herri bat izan zen, Itsaso Beltza eta Krimeako mendien artean dagoen lur eremuan. Antzinako Greziarrek euren lurraldea Taurika deitu zuten.
Kobe
Kobe (神戸市) Hyōgo prefekturako hiriburua da. 2011ko erroldaren arabera 1.545.410 biztanle ditu eta Japoniako bosgarren hiri handiena da. Haren itsasportua herrialdeko garrantzitsuenetakoa da.
Tapirus pinchaque
Tapirus pinchaque Tapirus generoko animalia da. Perisodaktiloen barruko Tapiridae familian sailkatuta dago.
Kobe
Mendebaldeko herrialdeekin salerosketetan hasi zen lehen japoniar hirietakoa izan zen. Hortaz, portu kosmopolita izatearen ospea dauka. Mendebaldeko enpresa askok (Nestlék, esaterako) hor daukate Japoniarako egoitza.
Historia
Kobe hiriaren mendebaldean aurkituriko tresnek erakusten dute eremu hau Jōmon Aroan populatua izan zela. Bertako geografiak, Wada lurmuturrak bereziki, kai baten garapena ahalbidetu zuen eta berehala inguruko erdigune ekonomikoa bihurtu zen. K.o. 201 urtean dagoeneko Jingū enperatrizak Ikuta santutegia sortua zuen bertan.
Nara eta Heian Aroetan (VIII mendean) kaiak Ōwada izena zuen eta Txinarako enbaxada-itsasuntziak ateratzen ziren bertatik. 1180 urtean bost hilabetez Japoniako hiriburu izan zen, Antoku enperadorea oraingo Hyōgo-ku auzoan bizi izan baitzen. Taira leinuak agintzen zuen hirian baina 1184 urtean borroka gogorren ondoren Minamoto leinuak eskuratu zuen. Kamakura Aroan Japoniako itsasportu garrantzitsuenetakoa bihurtu zen eta Txinaz gain beste herrialde batzurekin ere merkatal harremanak eratu zituen. Hyōgo-tsu (兵庫津 Hyōgo kaia) izena hartu zuen orduan.
Edo Aroan hiriaren mendebaldea Akashiren esku eta ekialdea Amagasakiren esku gelditu ziren eta erdialdearen kontrola Tokugawa shogunerriak hartu zuen beregain, atzerritarrekiko harremanak erabat mztu zituelarik.
1868an Meiji berrezarkuntza hastear zela Osaka eta Kobeko kaiak berriz ireki zitzaizkien atzerritarrei eta 1871ean Koberen hiru zatiek bat egin eta 1889an gaur egungo hiria eratu zen. Kobe izena eman zitzaion hiriari, Ikuta santutegia sortu zuten "kanbe" (神戸) hiritarren izenaren aldaera da.
Bigarren Mundu Gerran bonbakatua izan zen 1942an eta ondoren 1945ean, estatubatuarrek ia 9.000 pertsona hil zituzten eta hiriko % 21 suntsitu. Gerraren ondoren itsasontzi estatubatuarrentzako ohiko kaia izan zen baina 1975ean Kobeko udalak arma nuklearrak zituzten itsasuntziak portuan sartzeko debekua ezarri zuen, "Kobe Formula" izenaz ezagutzen dena.
1995eko urtarrilaren 17an, Richter eskalan 7'2 magnitudea zuen lurrikara gertatu zen eta 7.000 pertsona hiltzeaz gain 242.443 biztanle etxerik gabe gelditu ziren. Ordurarte Kobeko kaia Japoniako lanpetuena izan zen eta Asiako garrantzitsuenetakoa.
Geografia
Kobe hiria luzea eta estua da, mendien eta kostaldearen artean kokaturik baitago. Eraikitzeko leku gehiagoren bila, itsasaldera jo du eta bi uharte artifizial eraiki ditu, Port Island (aireportua, biltzar aretoak eta hotelak dituena) eta Rokkō uhartea.
Auzo aipagarrienak Kaialdea, Sannomiya eta Motomachi dira, bai eta Chinatown ere. Koberen ikuspegi onena Rokkō mendilerroan dago, 931 metrotako garaieran. Basoz estalia dago eta urtesasoiaren arabera kolorea aldatzen zaiolako da ezaguna.
Auzoak
Kobek bederatzi auzo (ku) ditu:
Demografia
Kobek 1.545.410 biztanle zituen 2011n: 14 urtetik beherakoak % 13 dira eta % 20, 65 urtetik gorakoak. Erregistraturiko atzerritarrak 44.000 dira, gehienak korearrak (22.237), txinatarrak (12.516), vietnamdarrak (1.301) eta estatubatuarrak (1.280).
Ekonomia
Dudarik gabe, Kobeko kaia hiriaren erdigune ekonomikoa da. Edukiontzi itsasportu nagusia da eskualdean eta Osakako kaia bera ere gainditzen du. Japoniako laugarrena da.
2004an, Koberen BPG 6'3 trilioi yenekoa zen, prefetura osoaren herena eta Kansai eskualde guztiaren % 8. Langileen % 78 hirugarren sektorean ari da lanean, % 21 bigarren sektorean, eta % 1 baino ez lehenengoan.
Japoniako konpainia nagusiek egoitza dute Koben eta atzerriko 100 kopainiak Japoniako egoitza bertan dute, batzuen kasuan Asia urruneko egoitza nagusia ere bai.
Hainbat ikerketa zentru ere badaude: besteak beste, RIKEN biologia eta medikuntzarako teknologien garapenerako ikerketa zentrua.
Kultura
Kobe bere haragiagatik ezaguna da (神戸ビーフ Kōbe bīfu). Delicatessen kontsideratzen da eta oso garestia da. Bestalde, Japoniako hiri mendebaldetarrena dela esaten da: esaera batek dioenez, "Ezin bazara Parisera joan, zoaz Kobera". Mendebaldeko modaren zentrua da eta bi urtetik behin, Kobe Fashion Astea antolatzen da. Urrian jazz jaialdia izaten da.
Callichthys fabricioi
Callichthys fabricioi Callichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Kobe
Kirolak
Japoniako golf zelairik zaharrena Koben dago, 1903an eraikia. 1870koa da Kobeko Arraun eta Atletismo Elkartea.
Baseball talde bat, bi futbol talde eta errugbi taldea ere baditu.
1991n, Asiako Saskibaloi txapelketa antolatu zen.
Herri eta hiri senidetuak
Kobe ondorengo herri eta hiriekin senidetuta dago:
Itsasportu senidetuak
Flöthe
Flöthe Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Harzburgita
Harzburgita arroka ultramafiko plutoniko bat da. Olibino eta enstatitaz batez ere osatzen den peridotita bat da. Harz mendietan, Alemania, agertzen delako du izen hori. Mineral akzesorio gisa kromodun espinela ager daiteke.
Harzburgita lherzolitaren fusio partzialaren bitartez sortzen da. Harzburgita magma moduan iristen denean gainazalera basalto gisa agertzen da. Harzburgitaren urtze partzialak jarraitzen badu piroxeno gutzi duen dunita izeneko peridotita utziko du.
Harpactes diardii
Harpactes diardii Harpactes generoko animalia da. Hegaztien barruko Trogonidae familian sailkatua dago.
Platymantis subterrestris
Platymantis subterrestris Platymantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Ceratobatrachidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Côtis-Capel
Côtis-Capel, Albert Lohierren luma-izena, (Urville-Nacqueville, Manche, 1915eko urtarrilaren 22a - 1986ko urriaren 30a) normandieraz idazten zuen poeta normandiarra zen. La Haguekoa zen eta normandierako cotentinais dialektoan idatzi zuen.
Nothobranchius hengstleri
Nothobranchius hengstleri Nothobranchius generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Bertín Osborne
Norberto Juan Ortiz Osborne (Madril, Espainia, 1954ko abenduaren 7a), Bertín Osborne izenez ezagutua, abeslari, aurkezle eta aktore espainiarra da.
Biografia
Madrilen jaioa, familia aristokratiko espainiar batekoa da, Enrique Ortiz y López-Valdemoro, Donadío de Casasolako VIII. kondea, eta María Teresa Osborne Marencoren (1991n hila) seme nagusia. Villanueva de los Infantesen (Ciudad Real) igaro zuen bere haurtzaroko zati bat, bere osaba San Fernandoko duke, Jaime Melgarejo Osborneren lursailaren mugakide zen funts batean. Chamartíngo Jesuitetan ikasi zuen, San José de Campillos (Málaga) barnetegian eta San Lorenzo de El Escorialgo Alfontso XII.a ikastetxean. Hamasei urte zituela ikasketak utzi eta etxetik alde egin zuen. Handik gutxira, 1970 aldera, diskoteketan abesten hasi zen, zaletasunagatik beharragatik baino gehiago. Aldi berean mota guztietako lanbideetan aritu zen: higiezin-artekari, aseguru-agente eta higiezinen ordezkari Sofico-n.
Nerea Ahedo
Nerea Ahedo Ceza (Bilbo, ) bizkaitar politikari jeltzalea da. 2015ean senatari hautatu zuten.
Cadole
, Galesko iparraldeko udalerri bat da, Flintshire konderria. Gwernymynydd eta Mold udalerrien mendebaldean, Gwernaffield udalerriaren hegoaldean eta Clwydian mendikatearen ekialdean dago.
Heiningen
Heiningen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Aniceto Alonso
Aniceto Alonso Rouco (Bilbo, ? – Derio ), "Toralpy" deitua, bizkaitar doitzaile eta futbolaria izan zen, atezain moduan aritu zena.
Gerra Zibila piztu zenean, Eusko Gudarosteko "UGT nº 2" batailoiko komandantea izan zen. Bilboko guduan Artxandan zauritu eta preso hartu zuten. Altxatuek fusilatu zuten.
Prairie konderria (Arkansas)
Prairie konderria (Prairie County) Arkansasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Des Arc, Des Arc, DeValls Bluff da. 2010eko zentsuaren arabera 8,715 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Prairie konderriak 174,983 kilometro koadro ditu. Horietatik 7,163 ura dira. Beste 16,782 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,2 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 8,715 pertsonetatik 7,551 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 81 dira. 1,061 beltzak edo afroamerikarrak. 26 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 5 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 72 pertsonek kokatzen zuten.
Superpotentzia
Superpotentzia mundu osoan eragin ekonomiko, politiko, militar nahiz kulturala handia duen herrialdea da. Terminoa 1944 urtean agertu zen lehen aldiz, Bigarren Mundu Gerran zehar, Estatu Batuak, Britainia Handia eta Sobietar Batasuna garaiko superpotentziak zirelarik.
Moshood Abiola
Moshood Kashimawo Olawale Abiola (Abekouta, Ogun, Nigeria, 1937 - Nigeriako Abujako espetxe batean, 1998) nigeriar enpresaburu eta politikaria izan zen.
Nothobranchius interruptus
Nothobranchius interruptus Nothobranchius generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Moshood Abiola
Demokraziaren ikur eta Nigeriako erregimen militarrari aurka egin zion oposizioaren buruzagi garrantzitsuena izan zen. Nigeriako etnia garrantzitsuena den joruba etniaren buruzagia izan zen.
Biografia
Kontabilitate-ikasketak egin zituen Glasgoweko Unibertsitatean, Eskozian. Nigeriara itzulita, 33 urte zituela, Telephone and Telegraph (ITT) multinazionalaren Nigeriako sukurtsalaren zuzendari izendatu zuten, eta Afrikarako eta Ekialde Hurbilerako lehendakariorde.