cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Astaputz mailukatu
Astaputz mailukatua (Calvatia utriformis) Agaricaceae familiako onddo espezie bat da. Propietate sendagarri ezagunak ditu, batez ere desintoxikatzaileak eta hanturaren aurkakoak. Espezie honen izena genero hauetako beste batzuk bezala, maiz aldatzeak zaildu egiten du espezie bakoitzaren behin betiko kokapena. Gaur egun Lycoperdon utriformis izen onartua da, baina zale askok Calvatia utriformis izenez ezagutzen dute.
Sinonimoak: Handkea utriformis, Lycoperdon utriformis, Lycoperdon caelatum.
Deskribapena
Karpoforoa: 6 eta 12 cm arteko diametrokoa, globo itxurakoa edo udare-formakoa, zuri-grisaxka gaztetan. Oinarria antzua, kanpoko azala edo exoperidioa geruza zuri ilupaduna da, piramide-formako apaindurak sortuz arrakalatzen dena, barruko geruza agerian utziz, endoperiodoa, arre kolorekoa, glebari eusten diona.
Gleba: Hasieran zuria, gogorra eta trinkoa, gero hori-berdexka eta biguna, azkenean arre-oliba kolorekoa, esporak heldu direlako. Endoperiodoaren hausturak ostiolo irregular handi bat sortzen du. Gleba desagertzen denean, perretxikoaren beheko aldea geratzen da zelaian, kolore marroiko katiluaren itxurakoa. Bere hondakinak urte batetik bestera aurkitu ohi dira.
Etimologia: Calvatia hitza “calvus” hitzetik dator, burusoila, hau da: garezur baten antza duen onddoa. Utriformis epitetoa berriz, utriforme-tik dator, larruazal formakoa esan nahi du
Jangarritasuna
Perretxikoa gaztea denean eta gleba zuria, gogorra eta trinkoa duenean, atseginez jan daiteke.
Igorren kanpainako egitandien kantorea
Igorren kanpainako egitandien kantorea (ekialdeko eslaviera zaharrean: Слово о плъку Игоревѣ, Slovo o plŭku Igorevě; ukraineraz: Слово о полку Ігоревім, Slovo o polku Ihorevim; errusieraz: Слово о полку Игореве, Slovo o polku Igoreve) ekialdeko eslaviera zaharrean idatzitako egile ezezaguneko poema epikoa da.
Astaputz mailukatu
Sasoia eta lekua
Udaberrian eta udazkenean, belardietan, larreetan eta zelaietako txilarretan.
Igorren kanpainako egitandien kantorea
Olerkian, Igor Sviatoslavitx-ek (errusieraz: Игорь Святославич; ukrainieraz: Ігор Святославич) Don ibaiaren eskualdeko kumanoen aurka egindako erasoaren berri ematen zaigu. Batzuek olerkia asmakizun modernoa dela esanagatik, gaur egungo adituek frogatutzat dute bere antzinatasuna, eta Erdi Arokoa dela ere egiaztatu dute (XII. mendekoa).
Astaputz mailukatu
Banaketa eremua
Europa, Asia kontinentala, Japonia, Ipar Amerikako ekialdeko atlantikoa, Mexiko, Hegoafrika, Txile, Zeelanda Berria.
Igorren kanpainako egitandien kantorea
Alexander Borodinek olerkia moldatu zuen Errusiako opera onenetarikoa dena idazteko. Igor printzea deritzon opera hori 1890ean antzeztu zuten estreinako aldiz.
3. linea (Parisko metroa)
'''Parisko metroaren 3. linea''' sarean aurreikustako hamasei lineetako bat da. Pont de Levallois–Bécon eta Gallieni geltokiak lotzen du, Parisko iparraldetik igaroz duen iparmendebalde-ekialde ardatza osatzen du.
Yosuke Nakata
Yosuke Nakata (中田 洋介, 1981eko irailaren 15a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vegalta Sendai eta Yokohama FC.
3. linea (Parisko metroa)
1904ko urriaren 19an inauguratu zen Villiers eta Père Lachaise geltokien artean.
Gaur egun ez dago handitze-proiekturik martxan, baina Levallois-Perret eta Courbevoie hiriak eta Senako Gainak departamenduak linea mendebaldean, Bécon-les-Bruyèreseraino, luzatzea eskatzen du.
Historia
Berrogei urteko eztabaidaren ondoren, Parisko zirkulazio baldintzen hondatzeak, atzerriko hiriburuen adibideak eta 1900eko erakusketa unibertsalera hurbiltzeak erabaki zuten agintariek metroaren eraikuntza abiaraztea. Azkenean, Parisko hiriak proposatutako proiektua atzeratu egin da. Estatuak horri onartzen dio lanaren diseinua eta gauzatzea. Udal Kontseiluak 1896ko apirilaren 20an Fulgence Bienvenüe eta Edmond Hueten darearen proiektua onartu ondoren, "Metropolitar burdinbidea" onura publikokoa dela esaten du 1898ko martxoaren 30eko legeak.
Eraikuntza
paris 3lineako azpiegitura lanak sei zatitan adjudikatzen dira 1902ko maiatzaren 24an. Parisko Trenbide Metropolitarraren Konpainiari (CMP) 1903ko martxoaren 13an eman zion Parisko Udalak, baina onura publikoaren aitorpena 1907ko otsailaren 26ra arte ez zen iritsi. Lanak zaildu egiten dira lurpeko azpiegiturak (ura, gasa, elektrizitatea) nahitaez lekuz aldatu behar direlako, baina baita metroaren hainbat linea gurutzatu behar direlako ere, batez ere Opéran, non putzu bakar batean dagoen obra berezi batek paris 3paris 7eta paris 8lineak gurutzatzen dituen. Hiru lineak eraiki bezain laster, hogei metroko altuera izango duen harlanduzko putzu hori eraikiko da, gainerako lineak ireki eta gero lan astunik egin ez dadin. Lan hori mantu ferreatikoan dago ezarrita, eta hormigoizko hiru pilaretan bermatu behar da, aire konprimatuko betelanak eginez eginak. Lanek hamaika hilabete iraun zuten, 1903ko martxotik 1904ko otsailera arte.
Beste lan delikatu bat Saint-Martin ubidea zeharkatzea da, linearen ekialdean. Kanalaren urteko langabeziaz baliatzeko, bateriaren eragina mugatzeko, lanak banan-banan adjudikatzen dira 1901eko uztailaren 27tik aurrera, eta Adrien Hallier enpresariak berehala jarriko ditu martxan. Kanala lehortu eta ganga gainean jartzen da; Gambetta plazan, sotoaren izaera oso ezegonkorra, urez blaitutako harea "bularrez" osatua, lanak atzeratzen ari da. Lehenengo eta behin, hondarrak ondu behar dira, oso eragiketa delikatua izan baita eraikin desorekatuen hurbiltasunagatik, eta gero tunelaren piezatxoak azaletik itzalitako harlanduzko putzuetatik egiten dira. Bukaerako kiribil bat dago, bi geltoki dituena, biribilgunearen beraren gainean, bat helmugetarako, eta bestea irteeretarako, bakoitzak erdiko nasa bat inguratzen duten bi trenbide dituela.
Inaugurazioa
1904ko urriaren 19an, Villiers Père Lachaise zatia ustiapenera zabaldu zen, erabateko amaieraren zain egon gabe: espero zen trafikoaren garrantzia ikusita hartu zen erabaki hori, hiriburuaren gune animatu eta komertziala bere ibilbidearen zati handi batean utziz. Gero linea osoa zabaltzen da Gambettara 1905eko urtarrilaren 25ean iritsi arte. Charonneren tailerra lehen eta bigarren lineetako arraunen mantenuaz gainezka dagoenez, tailer berri bat ireki da paris 3lineari dagokionez, Saint-Fargeau auzoan, Gambetta plazatik gertu. 1904ko abenduan ireki zituen ateak. Lineak hamazazpi geltoki ditu, denak ganga lauak eta metalezko sabaia (Saint-Lazare, Havre–Caumartin, Opéra eta Père Lachaise) izan ezik.
Villiersen terminoa paris 2linearen geltokira doa. Proiektuaren hasieran paris 3lineako trenak Porte Maillotera bidaltzeko asmoa zegoen, Villiers eta Étoile arteko paris 2lineako trenbideak erabiliz, eta gero paris 1lineako trenbideak. Villiersen, beraz, "geltoki bikoitz" bat eraiki zuten, maila berean zeuden bideek bat egin behar baitzuten Courcelleseko bulebarraren azpian. Ustiapen printzipio hori bertan behera utzita, Villiers lineako terminus bihurtzen da: Monceau parkearen azpian biraketa-begizta bat egin beharra dago orduan. Baina Porte de Champerretan paris 3linearen luzapena aztertzen ari gara: proiektu honek etorkizuneko igarobidea ezartzen du paris 2linearen azpitik; beraz, beharrezkoa da 1,60 metrora jaistea paris 3linearen geltokian dagoen trenbide-maila, paris 2linetik distantzia gutxira zeharkatzeko, eta horrek adierazten du ganga horren altuera berezia.
Hurrengo luzapenak
Linea luze gabe zabaldu zen. 1910eko maiatzaren 23an, bere mendebaldeko zatian, Villiersetik hedatu zen, bere jatorrizko terminala Pereire eta Porte de Champerreteraino, 1911ko otsailean. Beste hamarkada bat geroago, 1921eko azaroan, zabaltzeak trazaduraren beste muturrari eragin zion eta linea Gambettatik iritsi zen Porte des Lilasera. Tarte zehatz hori, lau geltokikoa, geroago paris 3bislinea gisa kudeatu zena da.
Hiriaren mugetara iritsita, ibilbideak handitze berriak jasan zituen, baina harresietatik kanpo jada. 1937ko irailaren 24an, mendebaldeko zatia beste hiru geralekurekin osatu zen, Levallois-Perret udalerrira iritsi arte, non lineak bere terminal berria Pont de Levallois–Bécon geltokian ezarri zuen. Porte de Champerreteko itzulerako begizta, ordutik, trenen baztergune bezala erabiltzen da.
1971ko apirilaren 2an linea ekialdera desbideratu zen Gambettatik Gallienira joateko Bagnolet udalerrian Porte de Bagnoletetik pasatuz. Horrela, Gambetta Porte des Lilas tartea linea txiki berri batean bihurtzen da, paris 3bislinea, 4 geltoki dituena. Hirugarren linearen azken zabaltze honek 1969ko abuztuaren 23an Martin Nadaud geltokia ixtera darama, honen sarrerak izen bereko plazan zeudelarik. Gaur egun, geltoki horretako nasak Gambetta geltokira sartzeko erabiltzen dira, Gallienirako luzapenean.
Goiburuak
paris 3lineak bi goiburu nagusi ditu:
Ibilbidea
paris 3linea lurpean dago erabat, eta bere luzera, guztira, 11,665 kilometrokoa da. Gallieni geltokian jaiotzen da ekialdean, Porte de Bagnoletaren konplexu handiaren bihotzean, Bagnoleten, Sena Saint-Denisen. Geltokia lau bidetatik luzatzen da, haietako bi maniobra-espaloiak eta beste zenbait garaje. Zirriborroa mendebalderantz doa eta Parisen sartzen da Porte de Bagnoletik. Belgrande kalearen azpian, tunel bikoitz batek mendebalderantz doan bidea hartzen du, baita Saint-Fargeauren tailerrera doana ere, eta bide bakarreko tunel bat, berriz, Gallienira doan trenbidetik hartu eta trenbide bikoitzeko tunelaren azpitik igarotzen da. Hiru bideak elkartu egiten dira Gambetta geltokira iritsi aurretik. Aurretik, orpodun batuketa batek paris 3bis lineari eta paris 3linearen amaierako biribilgune zaharrean dauden garaje-kokapen batzuei sarbidea ematen die.
Gambettaren ondoren, paris 3lineak bere tarterik luzeena ezagutzen du, 831 metroko luzera eta 40 metroko malda duena, paris 2linearen gainetik pasa eta Père Lachaise korrespondentzia geltokia jartzen du. Orduan, Errepublika etorbidearen azpian, tunela 40 metroko maldan behera jaisten da beti, paris 2lineari errei bat ematen dio eta bi geltoki jartzen ditu Saint-Martin kanalaren eta hainbat biltzaileren azpitik igaro aurretik. Zirriborroa 40 metroko arrapala da, 155 metrokoa, Errepublika plazaren azpian jartzeko, paris 5linearekin bat egiten du eta République korrespondentzia-geltokia postrean jartzen du.
Geltoki horren ondoren, paris 5paris 8eta paris 9lineen azpitik pasatzen da, eta, ondoren, paris 11linean, Turbigo kalearen azpitik igarotzen da, Temple geltokia hartzen du, eta saihesbide baten gainetik igarotzen da. paris 11linearen gainetik igarotzen da, eta Arts et Métiers korrespondentzia geltokira iristen dira. Orain, Raumur kalearen azpian, paris 3lineak paris 11linearen erreplika jasotzen du, eta paris 4linearen azpitik igarotzen da, Réaumur–Sebastopol korrespondentzia-geltokira iritsi aurretik. Eskuineko linean, linea RER B tunelaren gainetik igarotzen da, eta handik gutxira, Sentier, eta, ondoren, beste bi geltokiren ondoren, Operako plazara doa. Hemen dago paris 3, paris 7eta paris 8lineetako gainjartze-lanaren goiko aldean.
Tunela gero Auber kalearen azpian kokatzen da, paris 7linearen erresoluzio bat jasotzen du, eta Auber du RERen linearen geltokiaren gainean dago, hamabost metro beherago. Hirugarren lineak Havre–Caumartin korrespondentzia geltokira iristen dira, ipar-mendebalderantz zeharka, paris 9eta paris 12lineetako tunelak gurutzatzen ditu, azken hau sakonago finkatuta. Saint-Lazaren paris 3lineako geltokia dago, sakonera gutxikoa, paris 13lineako tunelaren gainean. Zirriborroak aurrera jarraitzen du Erromaren kalearen azpian, Europe geltokiraino iristen da, gero mendebalderantz egiten du Konstantinoplako kalerantz, eta Villiers korrespondentzia-geltokia zerbitzatzen du. Monceau parkearen azpian dagoen termino-kiribil zaharra bilera-gela bihurtu dute geroztik, baita azterketa-gela ere, Van-Dyck etorbidetik. Ondoren, linea berriro mendebaldera doa, paris 2linearen azpitik bide bakarreko bi tuneletan barrena, eta Malesherbes geltokira iristen da, General-Catroux plazara.
Pereireren ondoren, paris 3lineak 40 erreiko aldapa du Auteuilen linearen azpitik igarotzeko, gaur egungo RERen linearen azpitik, Courceux kalearen azpitik igotzen da, Berthier bulebarraren azpitik zeharka, eta Porte de Champerret zaharreraino iristen da. Geltoki horrek bi geltoki erdi ditu, eta horietako bakoitzean erdiko nasa bat dago, bi trenbide dituena; azken horiek garaje-postuen bidez luzatzen dira, biribilgune zaharrean, batez ere bi bidetan. Trazatuak bi tuneletan jarraitzen du, biribilgune horren azpitik igaro ahal izateko, eta Levallois-Perret lurraldean sartzen da, Goierrin. Marra ipar-mendebaldera zuzentzen da, Louise Michel geltokian kokatzen da, kalea estuegia delako, eta gero Anatole Francek, arrazoi beragatik zati batean deskalifikatu ondoren. paris 3linea Pont de Levallois–Bécon amaierara iristen da, hiru trenbide ditu.
Geltokiak
Lineak honako geltoki hauek ditu mendebaldetik ekialdera:
Geltokiko izenen aldaketak
Lehen lineako hainbat geltokiek izena aldatu dute urteetan zehar:
Ordutegiak
2011n, lineako lehen trenaren ibilbideak 32 minutu eskatzen ditu ekialderantz, eta 31 minutu mendebalderantz. Metroko linea guztietan bezala, lehenengo irteera 5: 30etan izango da. Azken irteera 0: 44an izango da, Gallienira bidean, eta 0: 45ean Pont de Levallois–Béconerirako bidean. Azken irteera ordubete beranduago hasi zen ostiraletako gauetan larunbatetan, larunbatetan igandeetan eta jai-gauetan.
Arraunen arteko tartea bi edo lau minutukoa izaten da egunean zehar, zazpi edo bederatzi minutukoa gau amaigabean, lau edo zazpi minutukoa igandetan egunez eta hamar minutukoa ostiraletako gauetan larunbatetan, larunbatetan igandeetan eta jai-gauetan 0: 30ak jota (ostiraletako gauetan 1: 15etatik aurrera larunbatetan).
Batez besteko denborak
Ibilbideko batez besteko denborak adierazgarriak dira, eta trafikoaren edo beste ezusteko batzuen arabera alda daitezke.
paris 3lineak Pont de Levallois–Bécon geltokia honako hauekin komunikatzeko aukera ematen du:
Flota
Linea MF 67 ibilgailuak erabili:
Tarifak
Linea horri Parisko metroaren tarifak eta zonifikazioa aplikatzen dizkiote.
Bidaiariak
paris 3linea Parisko metroko trafikoari dagokion linea da. Garraiatzen diren bidaiarien kopuru osoa paris 1linearen erdikoa da, baina paris 10eta paris 11lineen bikoitza. 1992tik 2004ra, trafikoa % 0,6 murriztu da, eta horrek azken postuan kokatu du linea (paris 14linetik kanpo). 2004ko atzera-egitea, 2003ko abenduan, Saint-Lazaren, paris 14linearen luzapenaren ondoren gertatu zen, paris 3linearen erdiko zatiaren trafikoa arindu zuena. Hala ere, lineak gero eta saturazio zantzu handiagoak ditu, esate baterako 2004. urtean lau edo sei bidaiari metro karratuko zutik arraunetan goizeko puntako orduan, Malesherbes eta Saint-Lazare geltokien artean, STIFek zehazten duen "erosotasun" muga metro karratuko lau bidaiariri ezarrita. 1998an urteko trafikoa 83 301 431 bidaiarirengana iristen da, egunero 310 969 bidaiarirengana iristen da egunero egunero, 174 073 larunbatetan eta 91 268 igandeetan. 2003. urtean, urteko trafikoa 88 841 798 bidaiarirengana iristen da, eta egunero 331 597 bidaiarirengana iristen da, batez beste, egun irekian, 190 824 larunbatetan eta 108 619 igandeetan. 2004. urtean, lineak gehien erabiltzen zituen geltokiak txikitzen ari ziren (urteko trafikoan, linea guztiak barne): Saint-Lazare (34,53 milioi bidaiari), République (15,14 milioi) eta Opéra (10,47 milioi) 25. 2009. urtean, urteko trafikoa 98 milioi bidaiarirengana iristen da.
Mendebaldean
2012an, Levallois-Perreteko eta Courbevoieko alkateek, Goi Agintaritzako Kontseilu Nagusiak bultzatuta, linea Bécon-les-Bruyèreseko geltokirantz luzatzeko eskatu zuten. Hau, Transilieneko ineak eta bi autobus linek zerbitzatuta, polo multimodal bihur daiteke. Gainera, geltokiak metroko paris 15lineako geltoki bat izan behar du. Levallois-Perretetik La Défensera hobetuko lukeen luzapen hori RATPk babesten du, baina eskualdeak ez dio jarraipenik eman.
2013ko ekainaren 6an, "Garaietako Iparraldea biribilgunea" lurralde-garapeneko kontratua aurkeztu zenean, metroaren paris 3linea luzatzeko proiektua Bécon-les-Bruyèresko geltokirantz bideratu zen eta 2016an aztertuko da. Aipatzekoa da, halaber, lerro honen geroagoko luzapen bat desio dela (La Garenne-Colombes edo Colombes aldera), amaiera zehatzik gabe. Horri buruzko ikerketak egiteko proposamena Valérie Pécressek 2015eko eskualde hauteskundeetarako egin duen kanpainan egindako garraioen proiektuaren parte da.
Ekialdean
Gallieniz haraindiko luzapen bat aipatzen du erregularki Bagnolet udalerriak, Noue auzoaren zentzugabetasunarekin lotuta. 2010eko martxoan udalerriari egindako ikerketa batean, Parisko urbanismo atelierrak (Apur) Montreuilerako linea epe luzera luzatzea aurreikusi zuen. Ez dirudi, hala ere, operazio hau gertagarria denik, sektore honetan paris 1paris 9eta paris 11lineetako hedapenei ematen baitzaie lehentasuna.
2011ko azaroan, Sena Saint-Deniseko Kontseilu Nagusiak egingarritasun-azterketa bat egin zuen, paris 3linea Noue auzoraino zabaltzeko. Aztertu zen beste aukera kable bidezko hiri-garraioa zen. Lurralde garapeneko kontratua aurkeztean, "Ensemble, Paris Handiaren fabrika", 2013ko ekainaren 3an, metroaren hedapena teleferikoaren konponbidearen mesedetan baztertu zela iragarri zen.
Stade de France
Stade de France (euskaraz Frantziako Estadioa) Frantziako estadio eta kiroldegi handiena da, 78.782 pertsona izateko ahalmena du bere futbola/errugbi konfigurazioan.
Historia
1998ko urtarrilak 28an inauguratu zen Frantzia - Espainia partidarekin. 1998ko Munduko Futbol Txapelketarako amaitu zen eraikitzetik, beste zenbait kirol jardunaldietarako ere diseinatu zen (futbola, errugbia, atletismoa, froga automobilistikoak), kontzertuak eta orokorrean edozein ikuskizun erraldoietarako. Kiroldegi hau Saint-Denisen dago kokatua, Parisko iparraldean.
Eraikina
Bere ikusle gaitasuna 70.000 eserleku (atletismoa), 78.782 (futbola eta errugbia) eta 80.000 (kontzertuak, ikuskizunak) artean dago, bere behe harmaila atzeragarriei esker.
Argyrozona argyrozona
Argyrozona argyrozona Argyrozona generoko animalia da. Arrainen barruko Sparidae familian sailkatzen da.
Stade de France
Eraikina
Gune honi komunikabide ezin hobeek on egin diote: 2 geltoki RER (B eta D norabideekin), metroko geltokia eta zenbait autobus norabideekin loturak, Parisko nahiz iparralde, mendebalde edo erdigunearekin.
Diseinatu zuen arkitekto taldea Michel Macary, Aymeric Zublena, Michel Régembal eta Claude Costantini arkitektoez dago osatuta (SCAU eta C. R. Architecture agentzien elkartea). Proiektuaren burua Tom Sheehan arkitekto ipar-amerikarra izan zen, proiektu honetan egindako lanarengatik Frantziako Arkitektura Akademiaren Zilarrezko Medaila irabazi zuelarik. Kudeaketa eta mantentzea Bouygues enpresaren esku gelditu zen, GTM, Vinci eta STF azpi-ordezkaria.
Acantharea
Acantharea Actinopodaren azpiklasea da, eta beraz protista zelulabakarrak. Bizitza planktonikoa eramaten duten itsas izakiak dira. Euren ezaugarrietako bat zitoplasma bitan banatzen duen mintza bat edukitzea da. Euren eskeletoa ez da silizezkoa, erradiolarioena bezala, baizik eta zelestinazkoa (estrontzio sulfatoa). Eskeletoa esklusiboki 20 arantzaz osatua egoten da.
Sailkapena
Sailkapena egiterako garaian garrantzi handia dute arantzek. Horrela lau ordena bereizten dira:
Labourgade
Labourgade Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Labourgade udalerrian erroldatutako biztanleak 170 ziren. Familiak 67 ziren, horien artean 21 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 84 etxebizitza zeuden, 72 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 82 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 72 etxebizitza nagusietatik 58 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 21 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 24 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 108 ziren, horien artean 80 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 80 pertsona aktiboetatik 71 lanean zeuden (40 gizon eta 31 emakume) eta 8 langabezian zeuden (5 gizon eta 3 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Labourgade udalerrian 67 unitate fiskal zeuden, 148 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.983 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Labourgade udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eugène Viollet-le-Duc
Eugène Emmanuel Viollet-le-Duc (Paris, 1814ko urtarrilaren 27a - Lausana, 1879ko irailaren 17a) frantziar arkitekto eta teorialaria izan zen, estilo neogotikoko garrantzitsuena.
Bizitza
Parisen ikasketak egin ondoren, Italian izan zen eta geroago Frantzian zehar ibili zen bertako eraikin eta monumentuak aztertzen. Frantziako Erdi Aroko eraikin asko konpondu zituen. Lan haiei eta arkitekturaz idatzitako kritika eta historia-lanei esker egin zen ospetsu. Eraikinen jatorrizko ezaugarriak gordetzeko ahaleginak egin zituen, baina gero diseinu eta osagai berriak erabiltzen hasi zen. Zioenez, eraikinak konpontzeko, egoera baino gehiago, haien osagaien eta formen iturburu izan bide ziren arkitekturako printzipioak kontuan hartu behar dira. Printzipio horietan oinarriturik egindako lanengatik kritika ugari jaso zituen, eraikinak jatorrizko egitura eta forma galtzen zuela baitzioten zenbait adituk.
Euskal Herrian, Abadia jauregia, Anton Abadia jaunaren egoitza, eraiki zuen Hendaian.
Izotz-laino
Izotz-lainoa edo laino izoztua izotz-kristal ñimiño askoren aireko esekidura da, lurraren azalean ikuspena murrizten duena. Hezetasun erlatiboa % 100era hurbiltzen denean eta airearen tenperatura 0 °C-tik beherakoa denean sortzen da, atmosferan kristalak sortzen hasiz, eta depresio batek osatutako haize katabatikoa agertzen da. Udazkeneko, neguko eta udaberriko hilabeteetan mendietan ohikoa den fenomenoa da.
Hiriko ur-balantze
Ur-balantzea, lurrera erortzen den eta landareen erroetara heltzen den ur kantitateen arteko erlazioa da.
Kasu honetan hiri batean sortuko diren ur infiltrazioei buruz hitz egingo da eta hauen zergatia emanez.
Hiri batek lurrazalean daukan gehiengoa zolatuta dago eta zati hauetatik infiltratuko den ur kantitatea oso eskasa da. Jakinda egun euritsuetan, saneamendu sareek askotan ezin izaten dutela lurrera erortzen den ur guztia mugitu eta beraien limiteetatik kanpo ateratzen direla, beste metodo desberdinak sortu dira, adibidez isurketa eremuak edota drainatze jasangarriak.
Ur ekarpenak
Gehiengo ur ekarpenak hauek sorturikoak izaten dira:
Ur galerak
Kontuan izanda zeintzuk diren ur ekarpenak, galerak sortuko dituztenei buruz hitz egin behar da, hauek izanda:
Hiri batean, lehen esanda, ur asko ez da infiltratzen zolatuarengatik, baina ez bakarrik horrengatik, errepideak asfaltuz eginak daude infiltrazioa ia nulua izanda eta eraikinen gainean eroritako ura ez bada inora bideratzen, ebapotranspirazioaren galerak bihurtuko dira. Guzti honek sortuko duena isurketa zuzen bidezko ur kantitate handiak dira eta bidearaztea, saneamendu sareen lana da. Askotan kaleak ere erabiltzen dira ura mugiarazteko leku jakin batera eta horrela kontrolatua izateko, adibidez portua duten herriek maldan eraikitzen dira porturantza.
Isurketa zuzeneko kantitate hauek txikiarazteko elementu desbesdinak erabiltzen dira adibidez SUDS-ak (Hiri drainatze sistemak). Oso interesgarriak izaten dira hauen erabilpenak ez dutelako mantenimendu handirik behar elementu naturalak izanda.
Isurketa zuzena kalkulatzerakoan, CN koefizientea erabiltzen da. CN hau, aurretik egindako ikasketekin eta probekin lortutakoa da non balio txikia lortzen bada, izurketa zuzen handiagoa izango da. Adibidez daukagu kaleetako zolatua non badakigu isurketa zuzena ia totala dela ezin delako ura infiltratu eta CN-aren balorea denetatik txikiena da horresegatik (CN=1), eta belardi bat non infiltrazioa askos ere errazagoa den isurketa zuzena txikiagoa izaten CN-aren balioa askos ere handiagoa delako (CN=120).
Loki (Marvel Comics)
Loki, Marvel Comics komiki argitaletxearen superbilau eta Asgard erresumako jainkoetako bat da. Stan Lee, Larry Lieber eta Jack Kirbyk sortu zuten eta lehenbiziko aldiz Journey into Mystery komiki liburuaren 85. zenbakian agertu zen (1962ko urria). Eskandinaviar mitologiako Loki jainkoan oinarritua dago. Thor superheroi-jainkoaren anaia eta Odin jainkoaren semeordea.
Bere ahalmenak honakoak dira: Gizakizgaindiko adimena, indarra, iraunkortasuna; proiekzio astralak eta energia deskargez osatutako magia; hegan egitea; dimentsioen arteko telegarraioa eta telepatia; ilusionista eta trukoegile bikaina, engainuaren maisua; bere itxura fisikoaren nahiera alda dezake.
Zinema
Zineman Tom Hiddleston aktoreak antzeztu du:
Joana Beltraneja
Joana Gaztelakoa (Madril, 1462ko otsailaren 28a – Lisboa, 1530eko apirilaren 12a), La Beltraneja izengoitiz, Gaztelako infanta eta Portugalgo erregina ezkontidea izan zen.
Henrike IV.a Gaztelako erregearen eta Joana Portugalgoaren alaba. 1462an Gaztelako koroaren oinordeko izendatu bazuten ere, 1464an nobleen eta erregearen arteko gerra zibila piztu zenean, Gaztelako noble batzuek neurri hori baliorik gabe uzteko eskatu zuten, sasiko alaba zelakoan (Beltraneja deitzen zioten, Beltrán de la Cueva noblearen alaba zelako edo). 1468an, Henrike IV.aren arrebaorde Elisabetek oinordekotza lortu eta, sasikoa zelakoan, guztiz baztertu zuten Joana printzesaren eskubidea (Toros de Guisandoko hitzarmena).
Joan II.a Portugalgoa
Joan II.a Portugalgoa edo Printze Perfektua (Lisboa, 1455eko martxoaren 3a - Alvor, Portimão, 1495eko urriaren 25a) Portugalgo erregea izan zen 1481-1495 urteetan. Alfontso V.aren semea zen. Aitonen semeen aurka borrokatu zen. Haren erreinaldian gainditu zuen Bartolomeu Dias itsasgizon portugaldarrak Itxaropen Oneko lurmuturra (1487) eta berak izenpetu zuen Tordesillasko hitzarmena 1494an, mundu berria Espainia eta Portugalgo koroen artean banatzeko akordioa berretsi zuen ituna.
Hungariako bisonte
Hungariako bisontea, (Bison bonasus hungarorum), hungarieraz Kárpáti Bölény, Karpatoetako bisontea bezala ere ezaguna, 1740. urtean desagertutako Europako bisontearen azpiespezie bat izan zen. Karpatoak mendietan bizi omen zen, baita Moldavian eta Transilvanian. Baliteke ere azken garaietan Ukraina eta Hungariara zabaldu izatea.
Bisontea hau galdu zen bere gertuko senidea izandako Kaukasoko bisontea baino mende bat lehenago, gutxi gorabehera. Seguraski Mendebaldeko Europaren erditik gertuagi bizi zelako eta haren ondorioz bere habitatak azkarrago galdu egin zirelako.
Azken ale basatia Transilvaniako Karpatoetan harrapatu zuten 1740. urtean.
1951. urtean Europako bisontea berriro bersartua izan zen lehenengo Hungariako bisontearen eremuetan, baina ez zen jada jatorrizko azpiespeziea, Bison bonasus bonasus, baizik.
Taxonomia
Ez dakigu asko Europako bisontearen azpiespezie honi buruz. Baliteke, zenbait adituen arabera, azpiespezie baliogarririk ez izatea ere. Bisonte mota hau deskribatu zuen Miklós Kretzoi bera ere, zalantzakor agertzen da Karpatoetako bisontearen inguran.
Une honetan hiru azpiespezie onartzen dira Europako bisontearen barnean, Hungaria edo Karpatoetako bisontea, Ordokietako bisontea, edo Lituaniakoa (bizirik irauten duen bakarra, Bison bonasus bonasus eta galdutako Kaukasoko bisontea.
Desagertzeko arrazoiak
Ehiza zuzena eta seguruen bere habitataren galera
Manassas city konderria (Virginia)
Manassas city konderria (Manassas city County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua (Virginia) da. 2010eko zentsuaren arabera 37,821 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Manassas city konderriak 2,574 kilometro koadro ditu. Horietatik 15 ura dira. Beste 2,559 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1469,35 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 37,821 pertsonetatik 29,870 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 11,876 dira. 4,905 beltzak edo afroamerikarrak. 99 amerikar natiboak ziren eta 41 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,861 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 125 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 920 pertsonek kokatzen zuten.
Oftringen
Oftringen Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Carlos Latre
Carlos Latre Ruiz (Castelló de la Plana, 1979ko urtarrilaren 30a) espainiar imitatzaile, umorista, aktore eta ahots bikoiztaile bat da.
Oftringen
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Chêne-Bernard
Chêne-Bernard Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chêne-Bernard udalerrian erroldatutako biztanleak 72 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 39 etxebizitza zeuden, 32 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 37 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 32 etxebizitza nagusietatik 26 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 23 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bérault (Parisko metroa)
Bérault Parisko metroaren geltokia da, Saint-Mandé eta Vincennes udalerrian kokatuta dagoena, place Bérault eta avenue du Petit-Parc artean hain zuzen.
Geltokia 1934ko martxoaren 24an ireki zen, Parisko metroaren paris 1linea inauguratzearekin batera.
Chêne-Bernard
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Bérault (Parisko metroa)
Historia
Geltokia 1934ko martxoaren 24an ireki zen, paris 1linea Vincenneseraino zabaltzearekin.
Ângulo (Paraná)
%C3%82ngulo Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Bérault (Parisko metroa)
Historia
paris 1lineak, Bérault geltokiak, automatizazioa amaitu du. paris 1lineako estazioek aldaketa sakonak izan dituzte, hala nola ate palialak instalatzea, baldosak aldatzea edo argiztapena modernizatzea. Bérault geltokia RATPk aukeratu zuen eraberritze horretan erabiltzen zen geltoki-prototipoa izateko. Nasak 2008-2009 ikasturtean berritu ziren. 2008ko uztailaren 28an eta 29an jaso zituzten, eta 2009aren hasieran palanka atez hornitu zituzten.
Chêne-Bernard
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 49 ziren, horien artean 33 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 33 pertsona aktiboetatik 32 lanean zeuden (18 gizon eta 14 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Phaeodarea
Phaeodaria erradiolarioen talde bat da. Euren ezaugarri nagusia hiru zulo dituen mintz bat edukitzea da. Pigmentuak dituzte, eta euren eskeletoa espezie batzuetan ez da existitzen eta beste batzuetan hutsik dauden silizezko arantzez osatua dago. Silizea matrize organiko baten gainean metatzen da. Ez dute algekin sinbiosirik egiten.
Eztabaida dago gaur egun non kokatzearen arabera. Tradizionalki erradiolario moduan kontsideratuak izan badira ere, badira gaur egun hainbat autore Cercozoa barruan kokatzen dutenak, erradiolarioetatik urrun.
Chêne-Bernard
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
Denazé
Biztanleria
2007an Denazé udalerrian erroldatutako biztanleak 161 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Chêne-Bernard
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Chêne-Bernard udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 480 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Denazé
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 76 etxebizitza zeuden, 63 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 75 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 63 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 104 ziren, horien artean 79 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 79 pertsona aktiboetatik 74 lanean zeuden (41 gizon eta 33 emakume) eta 5 langabezian zeuden (5 emakume eta 5 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Denazé udalerrian 58 unitate fiskal zeuden, 150 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.226,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Adam Sedgwick
Adam Sedgwick (1785eko martxoaren 22a - 1873ko urtarrilaren 27a), geologo britainiarra, geologia modernoaren sortzaileetako bat da. Devoniarra eta geroago Kanbriarra osatzen dituzten geruza geologikoak aztertu zituen.
Biografia
Yorkshire konderriko Dent- en jaio zen, bikario anglikano baten hirugarren semea. Cambridgeko Trinity College-n ikasi zuen. 1818an Cambridgeko geologiako irakaslea izendatu zuten.
San Leon eliza (Angelu)
San Leon eliza Lapurdiko Angelu udalerrian dagoen eliza bat da. Herriko plaza nagusian dago, Angeluko herriko etxearen parean.
Adam Sedgwick
Biografia
Kanbriarreko geruza geologiko batzuen sailkapena Roderick Murchison-ek, bere lagun eta lankideak, zalantzan jarri zuen, Siluriarraren zatia zela uste zuena. Charles Lapworth-ek 1879an gatazka konpondu zuen, ordovician sistema berri bat sortuz geologia-geruza horietarako.
Charles Darwin bere ikasleetako bat izan zen eta gutunen bidez jarraitu zuten kontaktuan. Sedgwick-ek Darwin-en Espezieen jatorriaz liburuko ideiak onartu ez zituen arren, lagunak izaten jarraitu zuten Sedgwick-en heriotzara arte, iritzi desberdinak izan arren.
Ondoko terminoen jatorrian dago: Paleozoikoa, Mesozoikoa eta Zenozoikoa.
Mogurnda magna
Mogurnda magna Mogurnda generoko animalia da. Arrainen barruko Eleotridae familian sailkatzen da.
Satrustegi dorrea
Satrustegi Dorrea Donostian dagoen eraikina da, Igeldo mendiaren magalean kokatua, Ondarreta hondartza inguruan dauden etxeen artean. Arkitektura eklektiko historizistaren adierazle da. Patrizio Satrustegi baroiak eraikiarazi zuen, eta hasieran Tokieder izena izan zuen.
1995eko ekainaren 20an, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Ezaugarriak
Satrustegi Dorrea bizileku izateko eraiki zen 1883-84an, Igeldoren magaleko Arbizketa baserriaren eta auzoko Florindegiren lurretan.
Sebastiandarren jauregia
Sebastiandarren jauregia Nafarroa Garaiko Zangoza udalerriko Alde Zaharran kokatutako XV. mendeko jauregi bat da. Gotiko estiloa ditu.
Satrustegi dorrea
Ezaugarriak
Inguruan lorategia dauka, Ducasse-k egina, zuhaitz eta bidexkaz beteta.
Sebastiandarren jauregia
Historia
Zangozako Karrika Nagusian kokatua, Sebastiandarren familia noblearena izan zen. Zangozako merkatari aberatsak ziren, eta Nafarroako errege-erreginen mailegu-emaileak.
Satrustegi dorrea
Ezaugarriak
Lau solairuko eraikina da, harlanduz egina. Erdian eraikin nagusia dago eta horren bi aldetara dorre bana. Bi dorre horiek hexagono itxura dute eta goiko aldea almenaz hornituta. Sarrera nagusian eskailera bikoitza dago, lorategitik atarira doana, eta atarian bi dorreak batzen dituen terraza.
Sergio Rey
Sergio Rey Revilla (Donostia, 1969ko azaroaren 4a - ) gipuzkoar boxeolari ohia da, 1992an profesional bilakatu zena.
Satrustegi dorrea
Ezaugarriak
Eraikinaren barruko aldearen banaketa erdiko hutsunearen inguruan egina dago, lehen solairutik aurrera. Aipatzekoak dira barruko zurezko zoladura eta enpanelatuak.
Sergio Rey
Bartzelonako Olinpiar Jokoetan hartu zuen parte. 63,5 kg. baino gutxiagoko kategoriako lehenengo txandan Jyri Kjäll finlandiarrak kanporatua zen.
Sebastiandarren jauregia
Historia
Bi portale berdin ditu, apuntatuak, eta haien gakoekiko armarriak. Eraikin horretan Henrike Labritekoa jaio zen, geroago Nafarroako Henrike II.a izango zena, eta azkenengo Vianako printzea.
Jorge García Castaño
Jorge García Castaño (Donostia, - ) espainiar politikaria da. Madrilgo Complutense Unibertsitatean soziologia ikasi zuen. Ezker Batuko zerrendetan, Madrilgo Erkidegoko biltzarkide eta hiriburuko zinegotzia izan da.
Sebastiandarren jauregia
Historia
Donejakue Bidearen baitako ondare kontsideratzen da, Aragoiko Bideak Nafarroan egiten duen etaparen parte.
Reitnau
Reitnau Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Anolis gemmosus
Anolis gemmosus Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Zosterornis striatus
Zosterornis striatus Zosterornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Zosteropidae familian sailkatua dago.
Boops lineatus
Boops lineatus Boops generoko animalia da. Arrainen barruko Sparidae familian sailkatzen da.
Etta James
Etta James, jaiotzez izenez Jamesetta Hawkins (1938ko urtarrilaren 25a, Los Angeles, Kalifornia - 2012ko urtarrilaren 20a, Riverside, Kalifornia) estatubatuar blues, rhythm and blues, rock and roll, soul, gospel eta jazz abeslari bat izan zen.
Dance With Me, Henry, At Last, Tell Mama eta I'd Rather Go Blind abestiak abestuz ospea bereganatu zuen.
Atractus vertebrolineatus
Atractus vertebrolineatus Atractus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Atractus variegatus
Atractus variegatus Atractus generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Mongefossen
Mongefossen (eusk. Monge ur-jauzia) Norvegian dagoen ur-jauzia da, Rauma udalerrian dagoena. Bere altuera zalantzazkoa da, baina gehienen ustez, 773 metrokoa da Zurrustaren iturria Rauma ibaia da.
Iepê
Iepê Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Hiroki Bandai
Hiroki Bandai (萬代 宏樹, 1986ko otsailaren 19a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vegalta Sendai eta Montedio Yamagata.
Rothrist
Rothrist Suitzako udalerria da. Argovia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Anolis ginaelisae
Anolis ginaelisae Anolis generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Rothrist
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Denboraldi bat infernuan
Denboraldi bat infernuan (frantsesez: Une saison en enfer) Arthur Rimbaud idazle frantsesaren liburu ezaguna da. Prosaz idatzita, poesia liburua da, 1873an plazaratuta. 1991ean Mikel Lasak euskaratu zuen. Liburuan Danteren Jainkotiar komediaren, Bibliaren eta Goetheren Faustoren presentzia nabaria da.
Gigantopithecus
Gigantopithecus Hominidae familiaren genero galdua izan zen. Pleistozenon bizi ziren egungo Txinan, India eta Vietnamen. Gigantopithecus blacki inoiz bizi izandako hominidorik handiena izan zen, 3 m eta 540 kg ere izan zituena.
Denboraldi bat infernuan
Historia
Rimbaudek literatura oso gazte baztertu zuen. Kritiko askoren ustez liburu hau berarentzat idatzi zuen ez zabaltzeko asmoz. Lehenengo edizioa berak enkargatu zuen eta bakarrik bostehun ale izan zituen; horietatik lau lagunen artean banatu zituen eta beste guztiak argitaletxearen soto batean gordeta gelditu ziren. XX. mendearen hasieran kritikari frantses batek Bruselan ia edizio osoa aurkitu zuen.
1872 bukaeratik 1873 hasiera arte Rimbaud Londresen egon zen. Garai horretan opioarekin zaletu zen eta, Graham Robb idazlearen arabera, horrek argitzen du zergatik den liburu hau ulertzeko hain zaila. Dena dela, oso poema landua da eta horrela erakusten dute gordetzen diren testigantzak eta komentarioak. Rimbaudek "1873ko apirila-abuztua" data aipatzen du liburua amaitutzat emateko, Chuffilly-Rocheko (Ardenak) familiaren etxean.
Obraren antolaketa
Poema luze hau zortzi zatitan dago antolatuta. Nahiz eta haien artean argumentu-jarraipen bat izan, atal bakoitzak bere berezitasunak erakusten ditu. Hauek dira zortzi atalak:
Luis Baraiazarra
Luis Baraiazarra Txertudi (Meñaka, 1940ko martxoaren 17a) bizkaitar karmeldar, filologo, irakasle, itzultzaile eta idazlea da. Euskaltzain urgazle izendatu zuten 1996an, eta ohorezko 2010ean. Besteak beste, Teresa Lisieuxekoaren, Santa Teresa Jesusenaren eta San Joan Gurutzekoaren idazlan guztiak euskaratu zituen, eta olerki, bertso eta oroitzapen propioak ondu eta argitaratu.
Bizitza
Luis Baraiazarra Txertudi Meñakan jaio zen, Urezandigoikoa baserrian, 1940ko martxoaren 17an. Herriko eskolan ikasi ondoren, 11 urterekin Zornotzako karmeldarren seminarioan sartu zen. Ondoren, Alesbesra eraman zuten. Filosofiako hiru urteak, Gasteizen egin zituen, eta Teologiako lauak, Begoñan. 1966an apaiztu ondoren, hiru hilabete eman zituen Larrean, eta abuztuan Markina-Xemeingo komentura joan zen; harrezkero hori izan da bere bizilekua.
Eliz ikasketak amaitu ostean, maisutza-karrera egin zuen, Valladoliden; 1970ean lortu zuen titulua. Hainbat urtez Bera Kruz ikastolako irakaslea izan zen; garai hartan euskarazko materialik ez baitzegoen, Euskal Herriko historia I eta II izeneko bi liburu idatzi zituen 1977an, ikastoletarako eginak. 1982an, Euskal Filologiako lizentzia erdietsi zuen Deustuko Unibertsitatean. 1988an, irakaskuntza utzi eta hiztegigintzari ekin zion, Adorez hiztegiak argitaratzen zituen Bostak Bat lantaldearekin.
Aldizkari ugaritako kolaboratzaile izan da, Olerti, Bertsolari, Garaian, Jakin, Zeruko Argia, Kili-Kili..., baina lan gehien Karmel aldizkarian egin du, idazle eta zuzentzaile. Euskaltzale aipagarrien biografiak idatzi ditu, hala nola, Santiago Onaindiarena, Augustin Zubikarairena eta Lino Akesolorena. 1985ean, Elkarren eskutik, Hitzezko txirlorak olerki liburua argitaratu zuen, eta geroago Jon Lopategi bertsolariaren biografia, eta Nire Umetako Meñaka eta Nire sasoiko Markina-Xemein haurtzaroko eta helduaroko oroitzapen liburuak.
Itzultzaile lan garrantzitsuak ere egin ditu, besteak beste, Elizaren Historia Euskal Herrian (1995), Vatikanoko II. Kontzilio Ekumenikoko testuak, eta Teresa Lisieuxekoaren, Santa Teresa Ávilakoaren eta San Joan Gurutzekoaren idazlan guztiak. Izan ere, Santa Teresa Ávilakoaren idazlanak euskaratzeagatik eman zion Espainiako Kultura Ministerioak 2015eko Itzulpen Onenaren saria, baina ordu batzuk geroago kendu zion, ez zuelako betetzen sariketaren baldintzetako bat: atzerriko hizkuntza batetik itzulitako lanak sartzen ziren sariketan eta Santa Teresaren testu originalak, berriz, gaztelaniaz ziren.
1993an, Hiztegi Batuko lan taldeko batzordekide izendatu zuen Euskaltzaindiak, eta euskaltzain urgazle 1996ko martxoaren 29an. 1997-2007 bitartean, Gramatika batzordeko kidea izan zen, eta ohorezko euskaltzain egin zuten 2010eko urtarrilaren 29an. Bizkaiko Bertsozale Elkartearen idazkari izan zen hainbat urtean, eta epaile moduan ibili zen txapelketetan, bai eskualdekoetan, bai Euskal Herriko nagusian ere.
2016ko abenduaren 3an, Euskararen Nazioarteko Egunean, omenaldia egin zion Meñakako Udalak, eta haren izena eman zion udal liburutegiari.
Manuel Sada
Manuel Sada Antillón (Tutera, - Valentzia, ) nafar militarra izan zen.
Armadan karrera egin ondoren, 1743 eta 1748 artean Savoiako gobernadore eta 1749an Gipuzkoako kapitain-jeneral izendatu zuten. 1754an erregeak Nafarroako erregeorde izendatu zuen eta Iruñeko zitadela gotortu zuen.
San Isidro (Intibucá)
San Isidro Hondurasko Intibucá departamenduko udalerri bat da. 72 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 4387 biztanle zituen.
Boopsoidea inornata
Boopsoidea inornata Boopsoidea generoko animalia da. Arrainen barruko Sparidae familian sailkatzen da.
San Juan (Honduras)
San Juan Hondurasko Intibucá departamenduko udalerri bat da. 177 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 13064 biztanle zituen.
Tekovské Lužany
Tekovské Lužany Eslovakiako udalerri bat da, Leviceko barrutian kokatuta. 43,94 km²ko azalera du eta 2867 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1156. urtekoa da.
Polònia
Polònia Kataluniako TV3 telebista katean emititzen den umore saio bat da. 2006 urtean emititzen hasi zen. Saioaren zuzendaria Toni Soler da. Saio honetan Katalunia nahiz Espainiako politika munduko pertsonak eta politikariak umorezko ikuspuntu batetik imitatzen dituzte. Saioak 2007ko Onda Saria irabazi zuen. TV3 katean ikusle gehien dituzten saioen artean sailkatuta dago.
Saio honi Crackòvia izeneko saio batek jarraitu dio. Honetan kirol mundua eta kirolariak dira umorezko ikuspuntu batetik imitatzen dituztenak.
Saioaren izena poloniarrak, katalanei erreferentzia egiteko erabilitako termino esanguratsua eta hitzezkoa, hitzean oinarrituta dago. .
2019ko urtarrilaren 18an 14 sasoi eta 500 programa darama; 500 programak ospatzeko abesti bat argitaratu zuten.
Hideki Okochi
Hideki Okochi (大河内 英樹, 1985eko irailaren 9a - ) Japoniako futbolaria da.