cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Joan Patmoskoa
Patmos uhartea
Uste da Joan Patmos uhartera erbesteratu zela, Domiziano ren agintepean izandako jarzarpena pairaturik. Apokalipsiak dio: "Ni Joanes, zuen anaia eta zuen parzunera behazunean, erresuman eta pairagunean Jesukristo baithan, nintzen Patmos deritzan irlan Jaunaren hitza gatik eta Jesukristori lekhukotasuna errendatzea gatik". Adela Yarbro Collins Yale Divinity School-en Biblia gaietako irakasleak honela dio:"Lehen garaietako tradizioak dio Joan Patmosera arroztu zutela erromatar agintariek. Tradizio hori sinesgarria da, zeren eta arroztea ohiko zigorra izaten baitzen Inperioaren garaian, hainbat delitutarako, hala nola magia eta astrologia praktiketarako. Profezia ere sail horretan sartzen zuten erromatarrek, zirela profezia jentilak, juduak edo kristauak. Politikarekin zerikusiren bat zuten profeziak, hala nola Joanek Apokalipsian adierazten dituenak, mehatxutzat ikusi bide zituen erromatar botere eta ordena politikoak. Esporadetako uharteetan baziren hiru uharte delitugile politikoak arrozteko lekuak izan ohi zirenak (Plinio, Historia Naturala 4.69-70; Tazito, Analak, 4.30)" Diotenez, Joan Greziako Patmos uhartera arroztu bide zuten erromatar agintariek, eta, han, tradizioaren arabera, Errebelazioaren Liburua (Apokalipsia) idatzi zuen. Tertuliano ren arabera (De praescriptione haereticorum testuan dioenez), Joan arroztua izan zen (ustez Patmosera) olio irakinetan sartu eta kalterik eta pairamenik igaro ez zuela ikusita. Esaten da Koliseoan zeuden ikusleak oro bihurtu zirela Kristautsunera mirari horren lekuko izan ondoren. Gertaera hori I. mendearen amaieran izan bide zen, Domiziano enperadoreak agintzen zuelarik.
Hoplocarida
Hoplocaridoak (Hoplocarida) krustazeo Malacostracaren azpiklasea da. 19 gorputz-segmentu dituzte: 5 burukoak, 8 toraxkoak eta 6 abdomenekoak) gehi telson izenekoa. Animalia hauen ezaugarri nagusia hau da: toraxen bigarren parea handia da. Gaur egun 350 espezie ezagutzen dira, guztiak estomatopodoen ordenekoak.
Sailkapena
Martin & Davis-en arabera, hoplokaridoak azpiklase independentea da; beste sailkapenetan, aldiz, Eumalacostracaren superordena bezala sailkatzen zaie.
Stomatopoda ordena, Latreille, 1817.
Tekezé
Tekezé edo Täkkäze (, eusk: "ibai"), ekialdeko Afrikako ibaia da, Atbarara isurtzen den ibaiadar handia. Etiopia eta Eritrea arteko mendebaldeko muga da eta ekialdeko Sudanen Setit diote. 608 kilometroko luzera du eta Afrikako arroilarik sakonena zulatu du.
Stadio Olimpico
Stadio Olimpico Italiako Erroma hiriburuan dagoen estadio bat da. Bertan hiriko bi futbol talde nagusiak diren SS Lazio eta AS Romak etxeko partiduak jokatu ohi dituzte. Bestalde, Italiako errugbi selekzioak ere etxeko partiduak hemen jokatu ohi ditu. Eraikina Italiako Olinpiar Batzorde Nazionalaren jabetzakoa da.
Estadioa 1937an inauguratu zen, 1953an zaharberritua eta 1990an handitua izan zelarik. 72.698 ikusleentzako edukiera du.
Gaizkiaren hutsalkeria
Gaizkiaren hutsalkeria adierazpena Hannah Arendtek (1906-1975) sortu zuen, jatorri juduko alemaniar filosofo eta pentsalari politikoak, Eichmann Jerusalemen liburuan. Haren azpititulua Gaizkiaren hutsalkeriari buruzko txostena da.
Monteidorra
Monteidorra Nafarroa Garaiko mendia da, 830 metro ditu eta Arbaiungo mendilerroan kokatuta dagoena.
Gaizkiaren hutsalkeria
Esaldiaren aurrekariak
1961ean, Israelen, Bigarren Mundu Gerran juduen aurkako genozidioa zela-eta hasi zen Adolf Eichmanni egindako epaiketa. Eztabaida ugari izan ziren epaiketan. Munduko egunkari gehienek kazetariak bidali zituzten saioen berri emateko. Israelgo gobernuak egin zituen saioak.
Juduen aurkako krimenez gain, gizateriaren aurkako krimenak leporatu zizkioten Eichmanni, eta helburu kriminalekin antolatutako talde bateko kide izatea. Eichmann kondenatu egin zuten krimen horiengatik, eta 1962an urkatu, Tel Avivetik gertu.
The New Yorker aldizkariaren kazetari gisa, epaiketako korrespontsaletako bat Hannah Arendt zen.
Liburua
Arendt-en arabera, Adolf Eichmannek ez zuen ibilbide edo ezaugarri antisemitarik, eta ez zituen izaera bihurriko edo mentalki gaixotutako pertsona baten ezaugarriak. Bere karrera profesionalean gora egin nahi zuelako jardun zuen, eta bere ekintzak nagusien aginduak betetzearen ondorio izan ziren. Burokrata hutsa zen, eta aginduak betetzen zituen, haren ondorioei buruz hausnartu gabe. Eichmann-en aburuz, dena zeloz eta eraginkortasunez egiten zen, eta bere egintzetan ez zegoen «ondo» edo «gaizki» sentimendurik.
Esaldia
Arendten aburuz, Eichmann ez zen «munstroa», «gaiztakeria-putzua», prentsaren gehiengoak onartzen zuena. Eichmannen ekintzak ez ziren barkagarriak, ez eta bera errugabea ere, baina ekintza horiek ez ziren egin Eichmannek krudelkeriarako gaitasun izugarria zuelako, baizik eta burokrata delako, hilketa-egintzetan oinarritutako sistema baten barruko langilea.
Azterketa horren gainean, Arendtek «gaizkiaren hutsalkeria» esamoldea sortu zuen adierazteko gizabanako batzuk beren sistemaren arauen barruan jarduten dutela, beren egintzei buruz hausnartu gabe. Ez dira beren ekintzen ondorioez arduratzen, aginduak betetzeaz bakarrik. Tortura, gizakien exekuzioa edo egintza «gaiztoen» praktika ez dira aintzat hartzen haien efektuetatik edo azken emaitzatik abiatuta, halako moldez non haiek gauzatzeko aginduak goragoko estamentuetatik baitatoz.
Giza izaeraren konplexutasunari buruzkoa da Hannah Arendten pentsamendua, eta ohartarazi du beti adi egon behar dela «gaizkiaren hutsalkeria» zeritzonari, ager dadin ekiditeko.
Gaur egun, esaldia esanahi unibertsalarekin erabiltzen da, ankerkeria handiko eta errukirik gabeko ekintzak egin zituzten pertsonaia historiko batzuen portaera deskribatzeko. Pertsona horientzat ez da traumarik aurkitu, ez eta beren ekintzak justifikatzen dituen nortasunaren desbideratzerik ere. Laburbilduz, «pertsona arruntak» ziren, nahiz eta egin zituzten ekintzak.
Kritika
«Gaizkiaren hutsalkeriaren» kontzeptua zenbait intelektual eta analistak kritikatu dute, batez ere Israelen. Bereziki, masako hiltzaile bati buruzko «hutsaltasun» esamoldeari eraso egin zion hainbat frontetatik, besteak beste, Hans Jonas-ek. Raul Hilbergek ere kritikatu zuen «gaizkiaren hutsaltasunaren» ideia.
Adibidez, The Psychologist psikologia-aldizkari britainiarreko artikulu batean, S. Alexander Haslam eta Stephen D. Reicher argudiatzen zuten Eichmannek egin zituen eskalako krimenak ezin dituztela «pertsona arruntek» egin. Horrelako krimenak egiten dituzten pertsonak «ideologiak besteen zapalkuntza eta suntsiketa justifikatzen eta barkatzen duen taldeekin identifikatzen dira aktiboki». Alegia, badakite krimen bat egiten ari direla, baina hori justifikatzeko modu bat besterik ez dute aurkitzen.
Bestalde, The Wilson Quarterly aldizkarian, Stephen H. Miller autoreak argudiatu zuen genozidio baten atzean arrazoiak hutsalak direla esatea apartekoa dela. Gizateriaren pertsona bat bere ekintzak etikoki zalantzan jartzeari uzteko adina kanporatzea ez da hutsala. Arendtek Eichmann gizon hutsaltzat hartzen zuen, ez erregimen totalitariotzat edo atzean zenbait kontzeptu dituen gaizkiatzat, hala nola ekintza bortitz horiek egiten dituen pertsonaren nortasuna eta funtsa. Beraz, haren “teoriak” orokortasuna galtzen du, eta Eichmann-en kasuaren azterketa bihurtzen da, giza portaerari eta etikari buruzko azalpen filosofiko bat baino gehiago. Gainera, Miller-en arabera, Arendt, ez zegoen oker Eichmann psikopata ez zela esatean, baina psikopata antisemita ez izateak ez du esan nahi fanatiko erradikala ez zenik. Eichmann-en arabera, bera Kant-en jarraitzaile azkarra zen, baina inperatibo kategorikoaren lege unibertsalak Hitlerren lege bihurtu zituen: “Führerentzat ontzat har zitekeena egitea”. Arendtek burokrata hutsa zela zioen. Juduak ez zituen gorroto, Hitler miresten zuen.
Geroko eragina
Stanley Milgram-ek egindako Milgram esperimentuak eta Stanfordeko espetxeko esperimentuak Arendten tesia berresten dute. Milgram «gaizkiaren hutsaltasun»aren kontzeptuan oinarritu zen autoritatearekiko mendekotasunaren emaitzak azaltzeko.
Rony Braumanek eta Eyal Sivanek film bat egin dute Eichmann-en prozesuko artxiboetan oinarrituta (Espezialista bat), eta liburu bat, Desobedientziari gorazarre izenekoa, eta autoritatearekiko menpekotasunari buruzko hausnarketa luzatu dute, gaur egungo gatazketan basakeriaren tresna gisa.
Margarethe von Trottak, 2012an, Hannah Arendt filma zuzendu zuen, eta Arendtek «gaizkiaren hutsaltasuna» kontzeptua nola formulatzen duen azaltzen du.
NGC 5366
NGC 5366 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. George Phillips Bondek aurkitu zuen n.
Hilton Valentine
Hilton Stewart Paterson Valentine (North Shields, Northumberland, 1943ko maiatzaren 21a - Wallingford, Connecticut, 2021eko urtarrilaren 29a) ingeles gitarra-jotzailea izan zen, The Animals taldeko kidea. Skiffle zalea, gitarra jotzen ikasi zuen nerabezaroan. 1963an Chas Chandlerrek Alan Price Combo taldearekin bat egiteko eskatu zion. Eric Burdon kide zen eta Alan Steel berehala elkartu zen. Hilabete batzuk geroago, taldearen izena aldatu eta The Animals deitu zioten. Valentine taldeko gitarra-jotzailea izan zen 1966ko irailean taldea desegin zen arte.
Beverly Hills, 90210
Beverly Hills, 90210 AEBtako nerabeentzako telesail ospetsu bat izan zen.
Telesailak mundu mailan izugarrizko arrakasta izan zuen, eta nahi eta auzo aberats bateko nerabeen istorioa izan, berehala herrialde askotako nerabe belaunaldi ugariren erreferente ere bilakatu, bai eta 1990eko hamarkadako ikur ere. Gainera, protagonistak oso ospetsu bilakatu ziren: Jason Priestley, Shannen Doherty, Jennie Garth, Ian Ziering, Gabrielle Carteris, Luke Perry, Brian Austin Green eta Tori Spelling. 90210 zenbakiak auzo honetako posta barruti kodea adierazten du.
Melrose Place (1992-1999) izeneko jarraipen telesail bat ere izan zuen.
Argumentua
Kaliforniako Los Angeles hiriko Beverly Hills auzo aberatsean girotua zegoen, bertako institutu pribatu batetako nerabe talde baten nondik-norakoak azaltzen zituelarik. Haien dirua eta bizimodu lasaia kenduta, nerabe arruntek dituzten beste hainbat kezka, arazo eta zio agertu ohi zirelarik...
Palestine (Ohio)
Palestine Ohioko herri bat da. Darke konderrian kokatua dago. 2010ean 200 biztanle zituen, 0.38 kilometro koadrotan banatuta.
Mazon (Illinois)
Mazon  Illinoiseko herri bat da. Grundy konderrian kokatua dago. 2010ean 1,015 biztanle zituen, 1.53 kilometro koadrotan banatuta.
Elektrolisiaren Faradayren legeak
Ez dira nahastu behar indukzio elektromagnetikoari buruzko Faradayren legearekin, normalean "Faradayren legea"izenez ezagutzen dena. Elektrolisiaren Faraday-ren legeak Michael Faraday- k 1833an argitaratutako ikerketa elektrokimikoetan oinarritutako erlazio kuantitatiboak dira.
Testuliburuetan eta literatura zientifikoan lege hauen enuntziatuen zenbait bertsio aurki daitezke. Hemen, gehien erabiltzen direnak agertzen dira.
Lehenengo legea
Elektrolisian, elektrodo batean depositatutako substantzia baten masa m, elektrodora transferitutako Q karga elektrikoarekiko proportzionala da.
m \propto Q
m/Q proportzionaltasun konstanteari substantziaren baliokide elektrokimikoa esaten zaio. Hots, elementu baten baliokide elektrokimikoa karga unitateko transferitutako elementuelementu horren masa da.
Hona hemen elektrodoetan ematen diren prozesuen adibideak: Ioi monobalenteak deskarga egiteko elektroi 1 behar du, ioi dibalenteak deskarga egiteko 2 elektroi eta abar.
Faraday-ren konstantea, F, elektroi mol baten karga da: F= (6.023x1023e-/mol)(1.6x10-19C/e-)= 96485 C mol−1≈96500 C/mol.
Bigarren legea
Karga elektriko kopuru jakin batek elektrodoetan askatutako / metatutako substantziaren masa substantzia horren masa baliokidearekiko zuzenki proportzionala da.
Substantzia baten masa baliokidea bere masa molarra zenbaki oso batez zatitzen lortzen da. Zenbaki hori materialean gertatzen den erreakzioaren menpean dago. Zenbaki honek erredukzio/oxidazio erreakzioan jokoan jarritako elektroi mol kopurua adierazten du.(Balentzia)
Forma matematikoa
Esandakoaren arabera Faradayren legeak honela idatz daitezke matematikoki
nonm: elektrodoan askatutako / metatutako substantziaren masa.
Q: elektrodora transferitutako karga elektriko osoa.
F: Faraday-ren konstantea.
m/M: substantziaren masa molar.
z: substantziaren ioien balentzia.
Kontuan hartu \frac{M}{z}substantziaren baliokide kimikoa dela.
Faradayren lehen legearen kasuan M, F, eta z konstanteak dira; beraz, m balioa Q-rekiko zuzenki proportzionala da.
Faradayren bigarren legearen kasuan, Q, F, eta z konstanteak dira; beraz, m balioa \frac{M}{z}masa baliokidearekiko zuzenki proportzionala da.
Elektrolisia, I intentsitateko korronte jarraitu eta konstante baten pean gertatzen bada t denboran zehar, orduan Q = I t da.
Ondorioz,
Eta hemendik kalkulatu daiteke prozesuan lortutako substantzi kantitatea; hots, substantziaren mol kopurua (n=m/M):
Korronte elektriko aldakor baten kasuan aldiuneko intentsitate erabili behar da:
Q, karga osoa, intentsitatearen integrala izango da :
Hemen th hasierako denbora da eta tb bukaerakoa.
Saint-Siméon-de-Bressieux
Saint-Siméon-de-Bressieux Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Siméon-de-Bressieux udalerrian erroldatutako biztanleak 2.739 ziren. Familiak 1.068 ziren, horien artean 284 pertsona bakarrekoak ziren (116 bakarrik bizi ziren gizonak eta 168 bakarrik bizi ziren emakumeak), 348 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 360 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 76 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.681 ziren, horien artean 1.141 aktiboak ziren eta 540 inaktiboak ziren. 1.141 pertsona aktiboetatik 1.028 lanean zeuden (585 gizon eta 443 emakume) eta 113 langabezian zeuden (51 gizon eta 62 emakume). 540 pertsona inaktiboetatik 193 erretiraturik zeuden, 106 ikasten zeuden eta 241 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Siméon-de-Bressieux udalerrian 1.138 unitate fiskal zeuden, 2.817,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.024 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 53 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 7 igeltseroak, 6 margolariak, 6 zurginak, 8 iturginak, 3 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 15 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 altzari denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Siméon-de-Bressieux udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.012 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1  eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Siméon-de-Bressieux udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 206 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Parotocinclus muriaensis
Parotocinclus muriaensis Parotocinclus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Belleville-et-Châtillon-sur-Bar
Belleville-et-Châtillon-sur-Bar Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Belleville-et-Châtillon-sur-Bar udalerrian erroldatutako biztanleak 307 ziren. Familiak 116 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 158 etxebizitza zeuden, 124 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 107 etxeak ziren eta 51 apartamentuak ziren. 124 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren, 54 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 87 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 61 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 207 ziren, horien artean 143 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 143 pertsona aktiboetatik 131 lanean zeuden (83 gizon eta 48 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Belleville-et-Châtillon-sur-Bar udalerrian 124 unitate fiskal zeuden, 274,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.432 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak eta 1 iturgina.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Monteleone di Fermo
Monteleone di Fermo Italiako udalerri bat da. Fermoko probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Monteleone di Fermok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Dryophiops rubescens
Dryophiops rubescens Dryophiops generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Lomami (ibaia)
Lomami erdialdeko Afrikako ibaia da, Kongora isurtzen den ibaiadar handia. Bere 1.450 kilometroko ibilbide osoa Kongoko Errepublika Demokratikoan zehar egiten du. Iparralderanzko ibilbidea hartzen du eta nabigagarria da bere behe ibilguan.
Plieux
Plieux Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 90 etxebizitza zeuden, 68 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 88 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 68 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 7 etxek hitu gela zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 50 etxek bost zituzten. 55 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Montelparo
Montelparo Italiako udalerri bat da. Fermoko probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Montelparok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Plieux
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 96 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 68 lanean zeuden (36 gizon eta 32 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Plieux udalerrian 71 unitate fiskal zeuden, 168 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.713 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Plieux udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.113 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nanumea
Nanumea Tuvalu herrialdeko ipar mendebaldeen dagoen uhartea da. Bederatzi koral atoloi dira eta 400 milia karratu baino gehiagotan zehar hedatzen dira Ozeano Barean, Ekuatorearen hegoaldean eta Nazioarteko egun aldaketa Lerroaren mendebaldean.
NGC 5368
NGC 5368 galaxia bat da, Hartz Handia konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Cassius kondea
Cassius kondea (arabieraz: kumis Qāsī) VIII. mendeko baskoi edo bisigodo jatorria zuen euskal aitonen semea zen, Banu Qasi leinua sortu zuena.
X. mendeko muwallad historialaria Ibn al-Qutiyyaren arabera, Cassius kondea Islamera 714an bilakatu zen omeiarren mawali (bezero) bihurtua. Hassan ibn Yassar al-Hudhaliri esker, Zaragozako qadi zena, bilakatu zen, Abderraman I.a penintsulara ailegatu zeneko garaian. Horrela, omeiarrek Hispania konkistatu zutenean, bere lurrak eta botere politikoa mantendu zuen. Bilakatu eta gero, Banū Qāsī arabierazko abizena hartu eta Damaskora joan zen zuzenean omeiar kalifa zen Al-Walid I.ari leialtasuna zin egiteko.
XI. mendeko Ibn Hazm historialariak adierazi zuen bere semeen zerrenda:
Banu Qasi leinua zuzenean Fortunetik, Cassius kondearen seme handiengatik zetorren.
Mechanicsburg (Illinois)
Mechanicsburg  Illinoiseko herri bat da. Sangamon konderrian kokatua dago. 2010ean 590 biztanle zituen, 2.77 kilometro koadrotan banatuta.
Cassius kondea
Hala ere, historialarien artean badago eztabaida ea Cassius kondea benetan existitu zenentz. Alde batetik, Cassius izena ez da beste inork erabilia garai hartan. Ibn al-Qutiyyak Banu Qasien jatorria idatzi zuenean, genealogia fidagarria baino omeiarren garaietako handi nahikeria izan zitekeen, konkista legeztatzeko balio zuten istorioak.
June Loidi
Ibilbidea
Herriko SanLo eskubaloi taldean hasi zen jokatzen eta 2018an Zuazo eskubaloi taldean utzita ibili zen. barakaldoko taldean hiru denboraldi egin ondoren 2021ean Bera Berak fitxatu zuen eta harekin Espainiako Liga irabazi zuen.
Gazte mailan eta 19 urtez azpikoen mailan Espainiako selekzioarekin jokatu izan du. Espainiako selekzio absolutuarekin ere egin zuen debuta eta mediterraneoko jokoak irabazi zituen.
Montflovin
Montflovin Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montflovin udalerrian erroldatutako biztanleak 91 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 31 etxebizitza zeuden, 30 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 1 hutsik zegoen. 24 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 30 etxebizitza nagusietatik 23 bere jabearen bizilekua ziren eta 7 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 5 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 19 etxek bost zituzten. 23 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 60 ziren, horien artean 44 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 44 pertsona aktiboak lanean(23 gizon eta 21 emakume) zeuden.. 16 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Montflovin udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 285 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Conguillío lakua
Conguillío lakua Txileko Araucanía eskualdean dagoen Conguillío Parke Nazionalean dagoen lakua da. Lakua, Llaima sumendiaren laba fluxu batek eragindako Trufultruful ibaiaren ur bilduak eratu zuen.
Trufultruful ibaia
Trufultruful ibaia (baita ere Truful-Truful idatzita) Txileko Araucanía eskualdean dagoen ibaia da. Hegoaldera isurtzen da bere iturburutik, Conguillío lakutik kilometro gutxira, Zahuelhue ibaiarekin bat egiteko, Allipén ibaia Melipeuco- n eratuz. Bere ibilbidearen zati handi bat Conguillío Parke Nazionalean dago eta Llaima sumendiaren ekialdeko malda drainatzen du. Truful-Truful ur-jauziak ibaian daude.
Curbigny
Curbigny Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Curbigny udalerrian erroldatutako biztanleak 308 ziren. Familiak 120 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 135 etxebizitza zeuden, 120 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 131 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 120 etxebizitza nagusietatik 107 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 9 etxek hitu gela zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 91 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 76 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 207 ziren, horien artean 152 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 152 pertsona aktiboetatik 145 lanean zeuden (83 gizon eta 62 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Curbigny udalerrian 129 unitate fiskal zeuden, 329 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.049 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Curbigny udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 620 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pandora (Ohio)
Pandora Ohioko herri bat da. Putnam konderrian kokatua dago. 2010ean 1,153 biztanle zituen, 2.34 kilometro koadrotan banatuta.
3221 Changshi
3221 Changshi asteroide baten izena da. abenduaren 2an aurkitu zuen Purple Mountain Behatokia-ek Nanking Behatokitik.
Orbitaren ezaugarriak
3221 Changshi asteroidearen orbitak batezbeste 3,089 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,897 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,281 distantziara. Eszentrikotasuna 0,062 da, eta makurdura orbitala 15,98ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 11.40 da.
Montserrat Torrent i Serra
Montserrat Torrent i Serra (Bartzelona, 1926ko apirilaren 17a) kataluniar organista da.
Biografia
1926an jaio zen Bartzelonako hirian. Txiki-txikia zela, pianoarekin musika trebakuntza hasi zuen Ángela Serra, bere amaren zuzendaritzapean, Enrique Granadosen ikaslea. Ikasketak Marshall eskolan hasi eta Bartzelonako Udal Goi Mailako Musika Kontserbatorioan amaitu zituen. Geroago Parisen jarraitu zituen ikasketak (Nöelie Pierront-ekin), Frantziako Institutuaren beka bati esker, eta Sienan ( Ferdinando Germani eta Helmuth Rilling-ekin), Juan March Fundazioak emandako bekari esker.
Musika jarduera
Bartzelonako Udal Kontserbatorioko organo irakasle izendatua, irakaskuntza eta kontzertu jarduerak Europan, Ipar Amerikan eta Hego Amerikan zehar kontzertu ugari eskainiz hasi zen, organoa musika tresna ezagun gisa berreskuratzeko interes bereziarekin.
NGC 5369
NGC 5369 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Montserrat Torrent i Serra
Musika jarduera
Euskal Herrian ere izana da konzertuak ematen. Durangon hainbat aldiz. 94 urte bete ondoren ere kontzertu ematen jarraitzen du.
1962an Amics de l'Orgue elkartea sortu zuen (organoaren lagunak), tresna horren musika zabaltzeko eta organo historikoak zaintzeko. Gainera, Ars Musicae de Barcelona-rekin kolaboratu zuen, irizpide historikoekin interpretazioari eskainitako talde aitzindariarekin.
Irakaskuntza jarduera
Interpretatzaile gisa jarduteaz gain, Bartzelonako Udal Goi Mailako Musika Kontserbatorioan irakatsi zuen, jubilatu arte organo irakasle kargua betez. Badalonako Udal Kontserbatorioko irakaslea ere izan zen. Bere ikasleak izan ziren: María Teresa Martínez, Josep Maria Mas Bonet, Jordi Alcaraz, Jordi Vergés, Maria Nacy (gaur egungo Bartzelonako Kontserbatorioko organo irakaslea) eta Salvador Mas, besteak beste.
Akasaka jauregia
Akasaka jauregia (赤坂離宮) edo Estatuko Gonbidatuen Etxea (迎賓館) Japoniako gobernuaren gonbidatuak jasotzeko eraikitako bi etxeetako bat da. Bestea Kioton dago.
Jauregia, hasiera batean, Printzearentzako Jauregi Inperial gisa eraiki zen (東宮御所), 1909an. 1923an printzeak erresidentzia gisa hartu zuen denbora luzerako, 1923ko Kantō lurrikara handiak hala behartuta. Gaur egun Japoniak nazioarteko gonbidatuak dituenean erabiltzen duen jauregia da. Moto-Akasaka auzoan dago, Minaton, Tokio. 2009an Japoniako Altxor Nazional izendatu zuten.
Concepción (Txile)
Concepción Txileko Biobío eskualdean kokatua dagoen komuna eta hiria da. Izen bereko Concepción probintziako hiriburua da eta 2006ko erroldaren arabera 216.061 biztanle ditu. Concepción hiria Pedro de Valdivia espainiarrak sortu zuen 1550ean. Industria dira ekonomia-jarduera nagusiak.
Alberto Ureta
Alberto J. Ureta Ferrande (Ica, Peru, 1885eko apirilaren 7a - Lima, 1966ko maiatzaren 15a ) Peruko olerkaria eta diplomazialaria izan zen, eta bere lana agian bere herrialdeko olerkigintza modernistan interesgarriena da. Nazioarte mailan Peruko kulturaren dibulgatzaile handia izan zen.
Biografia
Ican jaioa, bere gurasoak Alberto L. Ureta eta Victoria Ferrande ziren. Gazte isila, gogoetatsua, hitz gutxikoa eta aire tristekoa (Luis Alberto Sánchez) zen. San Luis Gonzaga ikastetxean egin zituen oinarrizko ikasketak eta San Marcos Unibertsitateko Letren eta Jurisprudentzia Fakultateetan ikasi zuen, eta bertan lizentziatu zen (1915) eta Letretan doktoratu zen (1918); eta Jurisprudentzian lizentziatura. Abokatu lan egin zuen. Óscar R. Benavides presidentearen idazkari pribatua izan zen (1914-1915).
Eskolako eta unibertsitateko irakaskuntzan aritu zen, baita karrera diplomatikoan ere.
Irakasle gisa, Literatura Modernoko irakaslea izan zen San Markosen (1919-1930) eta aldi baterako psikologia, logika eta gaztelania berrikusteko gaiak zuzendu zituen. Lima Institutuko eta Eskola Militarreko filosofia irakaslea ere izan zen; eta Gramatika eta Literatura Untzi Eskolan eta Guadalupeko Eskolan.
Diplomazialari gisa, Espainiako Gerra Zibilean (1934-1937), Lisboan (1938) eta Buenos Airesen (1943) Madrilen kontsul nagusi izan zen. Negozio-arduradun kategoriara igo zutenean Lisboara (1953-1955) itzuli zen. Jada erretiratuta, Limara itzuli zen eta han bizi izan zituen azken urteak.
Mercurio Peruano (1925-1927) eta Nueva Revista Peruana (1929-1930) aldizkarien zuzendaria ere izan zen.
Literatura ikasketak
Gaztelaniazko Gramatikari buruzko eskolako testuak ere egin zituen.
Ebaluazioa
Modernismoan bere zainketa eta fintasunaren arabera koka daitekeen lan poetikoa idatzi zuen, Perun jarraitzaile handienekoa garai hartan José Santos Chocano zen. Hala ere, Ureta oso alderdi intimo eta lasaia lantzeagatik bereizten da. Bere poemek, oro har, tonu malenkoniatsua dute eta bizitza, denbora eta antsietate eta sentimendu pertsonalak islatzen dituzte. Batzuetan gaueko irudi ilunak erabiltzen ditu horretarako eta beste batzuetan bere gogoetak besterik ez.
Ur-zorro
Ur-zorroa edo 	zorro amniotikoa fetua eta likido amniotikoa gorde eta estaltzen dituzten bi mintz amniotikoek osatutako zakua edo poltsa da. Fetua traumatismoetatik babesteko lanean zeregin garrantzitsua du.
Haurdunaldian, likido amniotikoa fetua hazi ahala hazi egiten da. Bolumen hori haurdunaldiko 34. astean iristen da bere puntu gorenera, 800 ml-ko batez bestekora iristen denean. Gutxi gorabehera 600 ml likido amniotikok inguratzen dute amaieran (haurdunaldiaren 40. astean). Haurtxoak likido hori etengabe zirkularazten du irenstean eta arnastean eta ordezkatzean, "kanporatzean" eta mikzioan zehar.
Pierre Favre
Pierre Favre (Villaret, Savoiako dukerria, Germaniako Erromatar Inperio Santua, 1506ko apirilaren 13a - Erroma, Aita Santuen Lurraldea, 1546ko abuztuaren 1a) santu, jesulagun eta teologo eta Jesusen Lagundiaren sortzaileetako bat izan zen.
Savoiako dukerrian jaio zen nekazari familia batean eta umetan artzaina izan zen. Heziketa gutxi jaso zuen, baina oso oroimen ona zuen.
Apaiz batekin eta La Roche-sur-Foron eskolan ikasi ondoren, 1525ean Parisera joan zen ikasketak jarraitzera. Santa Barbarako ikastetxean sartu zen, Parisko Unibertsitateko zaharrena eta San Frantzisko Xabierrekin partekatu zuen ostatu. Bere espiritualtasuna garatu zen, herri-debozioaren, kristau humanismoaren eta Erdi Aroko eskolastikotasunaren konbinazio batek eraginda. Bera eta Xabier lagunak izan ziren eta Arteen maisutza jaso zuten 1530eko egun berean. Loiolako Inazio ere ezagutu zuen, eta hirurak Jesusen Lagundiaren sortzaileetakoak izan ziren.
Favre izan zen apaiztu zen lehena, 1534an. 1537an Venezian bildu eta Jesusen Lagundia sortu zuten. Erroman Paulo III.a Aita Santuaren esanetara jarri ziren. Aita Santuak behin baino gehiagotan bidali zuen Alemaniara predikatzera. Espainian eta Portugalen ere hainbat aldiz predikatu zuen.
1546an Aita Santuak Trentoko Kontziliorako aditu izendatu zuen. Espainiatik Erromara leher eginda iritsi eta San Inazioren besoetan hil zen.
Frantzisko aita santuak kanonizatu egin zuen 2013an.
San Miguel de Lillo
San Miguel de Lillo Asturiasen (Espainian) dagoen eliza da, arkitektura asturiarrekoa. Ramiro I.aren garaian eraiki zuten, 848 inguruan, eta berez jauregiaren errege kapera izan zen. Oviedo hiriburuaren inguruan kokatzen da.
UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen 1985ean.
Arkitektura
Oinaldea bakarrik iritsi zaigu. Bertikaltasuna da ezaugarririk garrantzitsuena eraikin honetan. Lehenengo aldiz, koloma erabiliko dute, berriztapen handi izan zen. Guztiz gangatua zegoen. Nabe nagusian, luzetarako kanoi ganga zen eta alboetakoetan zeharkako kanoi ganga (Tourus-eko S.Filibert-en ere). Sarrera oinaldean dugu eta alboetako nabeen bukaeran baoak ditugu argia sartzen uzteko, haietan saretak ikus ditzakegu.
Atariaren gainean, tribuna palatinoa kokatzen da. Kantzelen arrastoak ere badira. Oinaldeak izaera monumentala da; atea+tribuna+beste gela bat (beste adib. Karolingiar Westwerk eta San Giao). Hormabularrek protagonismo handia du eta bolumetria argiko eraikina da orokorrean. Burualdea segur aski hirukoitza izanen zuen.
Barrualdean tribunan bao bat daukagu, honela, argia sartzen da efektu eszenografiko bat sortuz. Tribuna honen aurrekaria batzuen ustez S. Giao-n ikusten dute. Oinaldearen monumentalitatea da elementu garrantzitsuena.
Apaindura
Margotua zegoen barrualdea, erromatar tradiziozko freskoarekin. Ramirokin izan zen lehen aldia irudi figuratiboak azaltzen direla arte asturiarrean. Oso zaila da interpretazio bat egitea, oso gutxi iritsi baitzaizkigu. Gangako motiboak Santullanon azaltzen zaizkigu. Distira eta fintasuna izango ziren nagusi. Musikari bat eta pertsonai bat eserita azaltzen dira. Hegoaldeko murruan bi elementu iritsi zaizkigu.
Atezangoetan bi la eskultoriko garrantzitsu ditu. Bidimentsionalak dira. Goizerdi aroan, atezangoetan eskultura azaltzen den lehen aldia da. Bertan kontsula ikusten dugu eta honen alboetan bi pertsonai. Kontsula eseria dago zetroan eta eskuan zapi bat dauka. Frontaltasuna da nagusi. Ikonografia guztiz profanoa da. Korda dekorazioa ikus daiteke. Bete aldetik, hezitzailea, ekilibrista eta lehoia ditugu. Eskultura hauen aitzindaria Bizantzioko bolizko diptiko batean topa dezakegu. Diptiko hauek, kontsula izendatzen zutenean honek, bere lagunei oparitzen zizkien. Zirku jokoari, kontsulak hasiera ematen zion zapi batekin. Beste eskulturan, tetramorfoa azaltzen da.
Drysdalia rhodogaster
Drysdalia rhodogaster Drysdalia generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Dandy
Dandy XIX. mendearen lehen laurdenean Britainia Handian gizarte-maila goreneko gazteen artean izan zen talde bateko kidea da; talde horrek eragin handia izan zuen gustu-kontu guztietan, batez ere janzteari zegozkionetan.
Dandyen mugimendua, hasieran, moda estetiko hutsa izan bazen ere, gerora jarrera orokorrago bihurtu zen, bizitzari buruzko filosofia alegia. Bilakaera horretan eskua izan zuten, besteak beste, George Brummellek, lord Byronek, Orsay kondeak, Baudelairek eta Oscar Wildek.
Parotocinclus planicauda
Parotocinclus planicauda Parotocinclus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Groenlandiako Arroila Handia
Groenlandiako Arroila Handia Groenlandiako izotz geruzaren azpian zulatutako arroilaren proposaturiko izena da, 2013ko abuztuaren 30ean Science aldizkarian Bristol, Calgary eta Urbinoko Unibertsitateen ikertzaileek aurkeztua.
NASAren radar bati esker, izotz azpiko arroila erraldoia topatu zuten, uharteko erdialdeko eskualdetik iparralderantz Ozeano Artikoraino eta Petermann glaziarreko fiordora zihoana. Izotz geruzaren ur basalak V itxurako harana sortu du.
Guztira, arroilak 750 kilometro baino gehiagoko luzera, 800 metroko sakonera eta 10 kilometroko zabalera ditu, munduan inoiz topaturiko arroilarik handiena izanik. Hala ere, Arizonako Arroila Handia eta Xizangeko Yarlung Tsangpo Arroila Handia sakonagoak dira. Litekeena da lau milioi urte izatea baina baita gehiago ere.
Iñaki Ortiz de Villalba
Iñaki Ortiz de Villalba Payueta (Gasteiz, Araba, 1971) euskal musikari eta abeslaria da. Betagarri euskal musika taldearen abeslari eta arima izateagatik da ezaguna, horregatik Iñaki Betagarri ezizena jaso izan du.
Biografia
Lan Harremanak eta Gizarte Graduatua ikasi zuen Euskal Herriko Unibertsitatean, Leioan. Bost urtez LAB sindikatuan egin zuen lan, baina bere postua utzi zuen musikarekin bateragarria ez zelako.Gainera sindikatuak ez zion utzi lan jardunaldi erdian aritzea.Bi urte geroxeago Udaberria euskaltegian hasi zen lanean eta egun jarraitzen du irakasle euskaltegi berean.
Gauzak horrela,1993 eta 2017 artean Betagarri taldearekin hamaika disko atera eta ehundaka kontzertu eman zituen. 2017an ordea taldea desegin zen eta urte berean talde berria osatu zuen, Modus Operandi izenekoa.
Gaur egun,Udaberria euskaltegiko irakaslea da
Normandita
Normandita silikato motako minerala da eta wöhlerita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Normandita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 - 6 da.
Nouvelle Vague
La Nouvelle Vague (euskaraz, Uhin Berria) 1950eko hamarkadaren bukaeratik 1960ko hamarkadaren amaiera arte Frantzian garatu zen zinema-mugimendua izan zen, aurreko hamarkadetan nagusi izan zen frantses zinemari gailendu zitzaiona bereziki. Zinema independente eta autore-zinema moduan hasi zen, Claude Chabrol, Jacques Rivette, François Truffaut, Éric Rohmer, Alain Resnais, Agnès Varda, Jean Eustache eta Jean-Luc Godard zinemagileak osaturik. Joera horretako film aitzindariak Le Coup du berger (Jacques Rivette, 1956) eta Le beau Serge (Claude Chabrol, 1959) izan ziren.
Italiar neorrealismoak, Film noir-ek, Hollywoodeko klasikoak, errealismo poetikoak, existentzialismoak eta Alfred Hitchcock-ek eragina eduki zuten mugimendu berri honen sorreran.
Hastapena
1957 ko urriaren 3ko L’Express astekari frantsesean, Francoise Giroud kazetariak garai hartako fenomeno soziologikoei buruzko ikerketa bat plazaratu zuen eta Nouvelle Vague terminoa orduan agertu zen lehen aldiz. Urte bat beranduago, Pierre Brillard kazetari eta kritikoak berriro erabili bazuen ere, 1959 an bilakatu zen berariaz zinemarako termino. Urte hartan banatutako filmak izendatzeko erabili zen, bereziki zuzendari berriek Cannesko Zinemaldian aurkeztutako lanak aipatzean. Bi pelikula nabarmendu ziren orduan, Nouvelle Vague-aren izaera lau haizetara zabaldu zutenak: François Truffaut-k zuzendari onenaren saria irabazi zuen Laurehun kolpeak pelikularekin eta Alain Resnais-k ere, arrakasta handia lortu zuen Hiroshima Mon Amour obrari esker.
Mugimendua ez da zinemaren inguruko bilaketa luze baten emaitza, baizik eta garai bateko hainbat zuzendari gazteren arteko topaketaren berehalako fruitu. Kontestu historikoaren eta martxan jarri ziren hainbat mugimendu sozialen adierazpidea izan zen: ikasle iraultzak, Algeriako gerra, emakumearen askapen mugimenduak edota Hogeitamar Loriotsuak garairen hastapenak adibidez. La Cinematheque zentroak eta bereziki, André Bazin zine-kritikoaren Cahiers du cinéma aldizkariak eragin handia izan zuten, izan ere, zinema ulertu eta kritikarako eskola bihurtu ziren laster kamara hartzea erabakiko zutenentzat. Zinegile gehienak bertan idazle eta kritikari lanetan ibili ziren, ondoren gidoigile eta azkenik zuzendari paperean jardun aurretik.
Gauzak horrela, Nouvelle Vague-ari buruz ari garenean, zinema egiteko teknika berri eta iraultzaileez gain, ez dira hori osatu zuten zuzendariak ahaztu behar. Nagusiki, François Truffaut, Éric Rohmer, Agnès Varda, Jean Eustache, Jacques Rivette, Claude Chabrol eta Jean-Luc Godard.
Horiekin batera beste zinegile olatu bat nabarmendu zen, “Rive gauche” izenekoa. Denboraren joan ahala, Nouvelle Vague-aren etiketapean kokatu badira ere, teorikoki abangoardistagoak ziren zuzendariak bereizi ziren, hala nola, Alain Resnais, Chris Marker, Jacques Demy edo Marguerite Duras eta Alain Robbe-Grillet idazleak. Horien zinema erretorikoagoa, lirikoagoa eta landuagoa dela esan daiteke Nouvelle Vague mugimenduaren bihotzean zeuden beste zuzendariekin konparatuz.
Ezaugarriak
Nouvelle Vague mugimenduaren bultzatzaile izan ziren zuzendari gazteek oinarri kultural zinematografiko garrantzitsua zeukaten, La Cinematheque eta Zine Eskola ezberdinetan ikasitakoaren ondorio. Cahiers du Cinéma aldizkarian aritu izanak zinema estiloa asko markatu zien, oso zinefiloak ziren. Izan ere, zinema klasikoaren ezagutza handia zeukaten eta euren pelikulak beraientzako erreferentzia nagusi izan ziren zuzendari, idazle edo lanei lotutako keinuz beteta daude. Howard Hawks, John Ford edo Alfred Hitchcock bezalako zuzendarien zine berritzailea babesten zuten, baita Jean Renoir, Roberto Rossellini edo Robert Bresson-en zinema errealista eta bisuala ere. Orson Welles-en zinemaren zale zirela aitortu zuten ere eta gauzak horrela, prestaketa teorikoak eta berritzeko nahiak muntaiaren garrantzia eta kameraren begiradaren indarra deskubritzera eraman zituen. Horrez gain, ikuspuntu formal batetik, pelikulak lehen pertsonan eginak zirela esan daiteke. Zinegilearen erreferentzia edo hautu formalak azpimarratzen dira eta bere hausnarketa zein barne gogoetak plazaratzen dira. Zuzendari berri hauentzat, nolabaiteko autoezagutza pertsonalerako tresna zen zinema. Nouvelle Vague-eko zinegileak izan ziren zuzendariaren figuraren garrantzia azpimarratzen, ordura arte pelikula batean produktorearen izena gailentzen zen.
Tematikoki, Hollywoodeko zinema klasikoarekin apurtzen duten gaiak bistaratzen dira, gai moral eta ideologikoek hartzen dute protagonismoa, besteak beste, oroimenak, bizi baldintzek eta burgesiaren aurkako kritikek. Gai aldaketak narrazio eta formalizazio berri bat behar zuela defenditzen zuten, pelikula bat politikoa izango bazen formen aldetik ere hala izan behar zela alegia, apurtua eta pertsonalagoa. Filmetako pertsonaiak ere logika berarekin eraikitzen ziren, Hollywoodeko zinemak pantailaratzen zituen heroiak ukatu eta nolabait, bizitzan galduta zeuden antiheroien aldeko apustua egin baitzuten. Orokorrean zinema klasikoan istorio bat kontatzea bazen helburu Nouvelle Vague-ak errealitate gordinagoa erakustea zuen xedeetako bat.
Alternatiba estetiko eta edukiaren aldaketaz gain, Nouvelle Vague-ak ekarri zuena produzitzeko era berri bat izan zen ere. Berrikuntza teknikoek eragin zuzena izan zuten korronte honek planteatzen zuena aurrera eramateko. Kamera arinago eta sofistikatuagoek adibidez, lokalizazio naturaletan kamera sorbalda gainetan jarrita grabatzeko aukera eman zuten, argi artifizial, estudio eta eszenografia handien beharrik gabe eta axolagabetasun formala bultzatuz. Horrek errodajearen denbora eta ekipo teknikoaren beharra murriztu zituen. Filmatzeko modu berriek zein planteatutako gaiek aktore izar handirik gabe grabatzea eskatzen zuten eta inprobisazioan oinarritutako aktore gazteen lanak hartu zuen protagonismoa.