cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arkitekturaren historia
Neoklasikoa
Arkitektura eraikuntza elementu klasiko sinpleen batuketaz konposatzen zen, izaera trinkotik aldenduz. Izaera tektonikoa zuen, egiturak berak eraikuntza definitzen zuen. Konposizioa eta eraikuntza batera zihoazen, eta zutabea berragertu zen bere izaera tektonikoaz indartuz. Apaingarriak murriztu zen, soiltasuna indartuz. Simetria, soiltasuna, kolore murriztasuna, garaipen arkuen erabilera, aurrealdea hiru partetan konposatzea, ordena bakarraren erabilpena... oso ezaugarri nabariak dira.
Euskal Herrian neoklasizismoa XVIII. mendearen amaiera aldean sartu zen, eta XIX. mende guztian zehar luzatu bazen ere, bere gailurra XIX. mendeko lehen erdian gertatu zuen. Arkitektoek artean, aipatzekoak dira Justo Antonio Olagibel (Plaza Berria eta Arkupetxoak Gasteizen), Pedro Manuel Ugartemendia (Donostiaren hiri-plana), Gabriel Benito Orbegozo (Atxuriko Ospitalea) eta Antonio Etxeberria (Gernikako Batzar Etxea), eta halaber Ventura Rodríguez madrildarra (Iruñeko katedralaren fatxada) eta Silvestre Pérez zaragozarra (Mutrikuko eliza).
Historizismoa
Arkitektura historizista, nagusiki XIX. mendean eta XX. mendearen hasieran garatu zen, eta, bere ahalegin guztiak, iragan garaietako arkitektura berreskuratzeko ziren. Beste garai batzuetako arkitektura estiloak imitatzean zetzan, mende horretako ezaugarri kultural batzuk gehituz, arkitektura eklektikoak, zerbait berria sortzeko estiloak nahasten zituen bitartean. Joera ezberdinak nabarmen daitezke, neobizantziarra, neogotikoa, neobarrokoa... kasu.
Corythucha ciliata
Deskribapena
Helduek 0,7 mm-tik 1,8 mm-ra bitarteko luzera dute; kolore zuri-krematsukoak dira, eta hego bakoitzaren erdialdean orban ilun pare bat dute. Pronotoan orban nabari bat dago.
Arkitekturaren historia
Historizismoa
Euskal Herrian beste hainbat estiloz gain (neogotikoa, neoklasikoa, neobarrokoa eta Espainia-Frantzietako eskualde estilo ugari), berezko arkitektura historizista garatu zen: euskal estiloko arkitektura eta honen aldaerak (neolapurtarra, neogipuzkoarra, euskal neobarrokoa...).
Corythucha ciliata
Bizi-zikloa
Urtean 3-5 belaunaldi daude. Negua normalean heldu gisa pasatzen dute. Zuhaitza hazten den urte-sasoiaren hasieran erruten ditu arrautzak, zainen ertzetan, hostoaren azpialdetik. Arrautzatxoak ehunean sartzen dira, eta lepoa bakarrik ateratzen da operkulutik. Ninfak taldekoiak dira lehen estadioetan, eta, ondoren, puztutako adarraren hostoetan zehar sakabanatzen dira.
Kalteak
Ninfek eta helduek hostoen egindako ziztaek eta izerdiaren xurgapenak eragiten dituzte kalteak.
Hostoek pigmentuak galtzen dituzte, kolore gris berdexka hartuz, eta, azkenean, lehortu eta erori egiten dira. Azpialdean, erreduren antzeko kolore beltzeko tanta txikiak ikusten dira, jariatzen duten melazaren presentziaren eta haren gainean “fumagina” izeneko onddoen garapen sekundarioaren ondorioz.
Gure hirietan lorezaintzan erabiltzen diren itzal-banana ugariek eta izurri horrek beste landare-genero batzuetan (Broussonetia, Carya, Fraxinus, Tila, etab.) duen agerraldiak, apaingarri gisa ere erabiltzen direnak, Europako parke eta lorategietarako arazo larritzat hartzera behartzen dute intsektu horren hedapena.
Arkitekturaren historia
XX. eta XXI. mendeak
XX. mendearen bigarren erdialdetik aurrera, egindako arkitektura, oro har, mugimendu modernoaren proposamenekiko erreakzio gisa bereizten da: batzuetan, egungo arkitektoek balio modernoak berrikusi zituzten eta ikusmolde estetiko berriak proposatu ("neomodernoa" izeneko jarrera gisa bereiziko dena); beste batzuetan, berriz, proiektu erabat berriak proposatu zituzten, modernismoaren dogmen aurka. Bigarren hauek, oro har, lotuta zeuden "erreferente historikoa" biziberritzeko ideiarekin. XX. mende amaieran iraultza digitalaren urteak izan dira arkitekturaren esparruan. Ordenagailu bidezko diseinua erabat hedatu da, eta konputagailua adierazpen-tresna izateaz gain forma berrien sortzaile ere bihurtzen ari da. Honen adibide aipagarrienetako bat Frank Gehryren Bilboko Guggenheim Museoa da.
Corythucha ciliata
Kontrola
Ekainean, azefatoa duten enborrerako injekzioen bidezko tratamenduak egitea. C. ciliataren forma gazteen kontrako tratamenduak ere egin daitezke, kopa piretroide naturalekin lainoztatuz.
Arkitekturaren historia
XX. eta XXI. mendeak
Ekoizpen garaikidearen korronte desberdinak sailkatzeko ahaleginak egin diren arren, ez dago, izatez, mundu osoan arkitektoek egindako hainbat aukera sistematikoki biltzen dituen "mugimendu" edo "eskola" talde txikirik.
Garai honetako estilo eta mugimendu nagusiak:
Jon Bilbao
2005. urtean, Edaf argitaletxeak Espainiako idazleen elkartearekin batera argitaratu zuen Ficciones liburuan hartu zuen parte Bilbaok, beste hainbat idazlerekin batera. Urte berean eman zioten Asturias Joven saria narratiba sailean.
Haurrentzat lau biografia idatzi ditu El Rompecabezas argitaletxearekin: Leonardo da Vinci, el inventor (Leonardo da Vinci asmatzailea euskaraz, Katixa Agirreren eskutik, Txertoa argitaletxeak ateratakoa), Stanley, el explorador de África, Lewis y Clark a la conquista del oeste eta Shakespeare, el maestro del teatro (Shakespeare, antzerkiaren maisua, hau ere Txertoa argitaletxeak argitaratuta).
2008 urte hasieran bi liburu argitaratu zituen Salto de Página argitaletxearekin: El hermano de las moscas eleberria eta Como una historia de terror ipuin-liburua. Azken honengatik eman zioten "Ojo Crítico de Narrativa" saria.
2010ean bere bigarren ipuin-liburua kaleratu zion Salto de Páginak, Bajo el influjo del cometa izenburuarekin. Liburu honi esker Tigre Juan Saria eta Euskadi Saria irabazi zituen.
Bigarren eleberria izango zuena etorri zen gero, handik urte betera, 2011an, Padres, hijos y primates izenekoa, hori ere Salto de Páginarekin ateratakoa. "Otras voces, otros ámbitos" saria eman zioten liburu honengatik.
Shakespeare y la ballena blanca nobela historikoa izan zen bere hurrengo argitalpena Tusquets argitaletxearen eskutik, 2013an.
Handik urtebetera eman zuen argitara Física familiar liburua, Salto de Páginarekin ostera ere, 2014ean.
Aguja de Juan Menéndez
, Espainiako Leongo probintzia eta Asturiasko mugan dagoen mendi bat da, Europako mendietan. 2.435 metroko garaiera du.
Loscorrales-Os Corrals
Os Corrals edo Loscorrales (izen ofiziala Loscorrales-Os Corrals, aragoierazkoa Os Corrals, gaztelaniazkoa Loscorrales) Huescako probintziako udalerria da.
Jon Bilbao
Impedimenta argitaletxeak atera dizkio bere azken hiru liburuak: Estrómboli (2017), El silencio y los crujidos (2018) eta Basilisco (2020).
Hainbat ipuin antologiatan ere parte hartu du.
Noyelles-lès-Humières
Noyelles-lès-Humières Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Noyelles-lès-Humières udalerrian erroldatutako biztanleak 66 ziren. Familiak 21 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 9 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 44 ziren, horien artean 22 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 22 pertsona aktiboetatik 21 lanean zeuden (14 gizon eta 7 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 22 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden3 saltokiak ibilgailuen saltze eta konpontze enpresenak ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Castellví de Rosanes
Castellví de Rosanes Kataluniako udalerria da, Baix Llobregat eskualdean eta Bartzelonako probintzian kokaturik dagoena. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 1.719 biztanle ditu.
Banaketa administratiboa
Sei auzok osatzen dute udalerria eta ondorengoak dira:
Inguiniel
Inguiniel (bretainieraz An Ignel) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Ardglass
Ardglass (Ard Ghlais) Ipar Irlandako udalerri bat da, Down konderrian dagoena. 2001ean 1.668 biztanle zituen.
Physematia
Physematia Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Physematia concordalis da.
Ovar
Ovar Portugalgo Aveiroko barrutian dagoen kontzejua da.
Billigheim
Billigheim Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Dollot
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 175 etxebizitza zeuden, 131 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 173 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 131 etxebizitza nagusietatik 111 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 75 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 197 ziren, horien artean 140 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 140 pertsona aktiboetatik 128 lanean zeuden (72 gizon eta 56 emakume) eta 13 langabezian zeuden (7 gizon eta 6 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dollot udalerrian 131 unitate fiskal zeuden, 306,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.317 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Dollot udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Galitzin
Galitzin Errusiako printze-familia nabarmena izan zen, Lituaniako Gedymin printzearen leinukoa. Familiako kiderik aipagarrienak: Vasily Vasilyevitx Galitzin, Dimitri Mikhaylovitx Galitzin, Mikhail Mikhailovitx Galitzin.
Carasobarbus canis
Carasobarbus canis Carasobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Leandro Pereira
Leandro Pereira (1991ko uztailaren 13a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Matsumoto Yamaga FC‎.
Cuba (Missouri)
Cuba Missourieko hiri bat da. Crawford konderrian kokatua dago. 2010ean 3,356 biztanle zituen, 8.28 kilometro koadrotan banatuta.
Fouta
Fouta zaldia Senegal aldeko bertako zaldi arraza bat da. Bere tamainagatik ponien sailkapen taldean sartzen da.
Fouta zaldien beste izen bat "Foutanké" da. Mendebaldeko Afrikako zaldi hauek arinak dira eta beraien jatorrian berberiar zaldiak daude.
Fota arrazaren bi barietate daude; M'Bayar eta Fleuve zaldi motak hain zuzen, biak Senegalen hedatzen dira. .
Fleuve motak bertako ponien eta zaldi berberiarren arteko nahasketa du jatorri.
Senegalgo poni gehienak arinak badira ere, beraien jatorri arabiarra dela eta, hainbat zaldi astunagoak dira, gurdi eta zama astunekin ibili beharraren ondorioz aukeratutako abereak izanik.
Zaldi hauek oso garrantzitsuak dira bertako biztanleen ekonomiarako, mota guztiko zamak eramaten bait dituzte batetik bestera.
Zabalpena
M'Bayar poniak Senegalgo Baol eskualdeko poni mota bat da. Fleuveko poniak berriz bertako poni arinak dira, bertako aurreneko ponietan dute jatorri, beti berberiar zaldirekin nahasturiko abereak izanik.
Diazina
Diazinak konposatu heteroziklikoen familia bat da non eraztunean bi nitrogeno atomo dauden eta C4H4N2 egitura duten.
Fenway Park
Fenway Park AEBtako Massachusetts estatuko Boston hirian dagoen beisbol estadio bat da. Boston Red Sox taldearen jokalekua da. 1912an inauguratu zen, ondorioz MLB ligako estadiorik zaharrena da.
Microgale cowani
Microgale cowani Microgale generoko animalia da. Afrosoricida ordenaren barruko ugaztuna da. Oryzorictinae azpifamilia eta Tenrecidae familian sailkatuta dago.
Heterobranchus longifilis
Heterobranchus longifilis Heterobranchus generoko animalia da. Arrainen barruko Clariidae familian sailkatzen da.
Nury Montsé
Nury Montsé, jaiotzaz María Montserrat Julià (Katalunia, Espainia; 1917ko abenduaren 25a – Buenos Aires, Argentina, 1971ko abenduaren 26a) Argentinako soinu-zinemaren urrezko garaia deiturikoaren lehen aktoreetako bat izan zen.
Urrezko hamarkada
1940ko hamarkada izan zen zinemaren urrezko hamarkadaren hasierarekin batera, herritar abestiekin izarrei musika-generoko filmetan lagundu zien, hala nola Libertad Lamarque, Elvira Quiroga, Oscar Valicelli, Niní Marshall, Pepe Iglesias "El Zorro" irratian, eta, besteak beste, Francisco Álvarez, Pablo Palitos, Enrique Serrano, Gogó Andreu, Pepe Arias, Benita Puértolas; Poliziako beltzak, hala nola Sebastián Chiola, Mecha Ortiz, Homero Cárpena, Narciso Ibáñez Menta. Telefono zuriko komediak Ángel Magaña, Mirtha Legrand, Juan Carlos Thorry, Zully Moreno, María Duval, Osvaldo Miranda, Susana Campos.
Vodevil-etik etorritako zuzendarien bigarren txandak zuzendu zituen, hala nola Enrique Cahen Salaverry eta Benito Perojo.
1942an Enrique Muiñoren eta Francisco Petroneren konpainian hasi zen, eta Artista Argentinar Elkartuen artista izan zen. Han, Lucas Demarek zuzendutako El viejo Hucha produkzio-etxe horren lehen filmean parte hartu zuen. Zineman egin zuen ibilbidearekin batera, antzerki-emanaldiekin jarraitu zuen, batez ere Cervantes Antzoki Nazionalean, non bere izaera eta aurpegi erakargarri sendoa ere izan zuen.
Bizitza pertsonala
Angel Magañarekin ezkondu zen eta bi alaba izan zituen, Alejandra eta Julieta Magaña. Minbizi baten ondorioz hil zen 1971ko abenduaren 26an, 54 urte bete eta egun bat geroago.
Filmografia
Ondorengo filmetan lan egin zuen:
Epthianura tricolor
Epthianura tricolor Epthianura generoko animalia da. Hegaztien barruko Meliphagidae familian sailkatua dago.
Alexis Minotis
Alexis Minotis, jaiotza-izenez Alexandros Minotakis (Canea, Kreta, Grezia, 1900eko abuztuaren 8a - Atenas, Grezia, 1990eko azaroaren 11) greziar antzerki-zuzendari eta antzezlea izan zen.
Biografia
1930 aldera, bere herriko antzezpen klasikoetan nabarmentzen hasi zenean, bere konpainia sortu zuen, Teatro Nazionalean garrantzitsuena bihurtu zena. Bertan, Katina Paxinou bere emaztearekin, Shakespeare, August Strindberg eta Ibsenen obrak antzezten has zitezen lortu zuen. 1941ean, alemaniarrek Grezia hartu zutenean, Estatu Batuetara atzerriratu zen.
1951n bere herrira itzuli zenean, Teatro Nazionaleko zuzendari-kargua hartu zuen. Bere lehen obrarekin (Edipo Errege) arrakasta handia eskuratu zuen munduko hiri nagusietako antzokietan. 1955ean, Epidauroko Antzerki Jaialdietako zuzendari egin zuten. 1958an Londresko Covent Gardenen Luigi Cherubiniren Medea zuzentzeko deitu zuten, eta arrakasta handia lortu zuen, Maria Callas sopranoaren lanagatik. Harrezkero, opera-antzoki nagusi guztietan lan egitera deitu zuten. Entzuterik handiena izan zuen obra Vincenzo Belliniren Norma izan zen, antzoki askotan Maria Callasek, Del Monaco tenorrak eta Giulietta Simionattok kantatu zutena.
1967an Teatro Nazionaleko zuzendari-kargutik bota zutenean, atzerriko antzokietan ibili zen, arrakastatsu. 1974an, Teatro Nazionaleko zuzendari-kargua eman zioten berriro, eta erretiratu arte bete zuen (1981). Hala ere, 1986an Shakespeareren Veneziako merkataria lanaren eszenografian parte hartu zuen. Greziar antzerkiaren patriarkatzat har daiteke Minotis.
Ricardo Zamacois
Ricardo Melchor Zamacois Zabala (Bilbo, 1847ko urtarrilaren 6a - Bartzelona, 1888ko otsailaren 18a) euskal aktore eta zartzuela abeslaria izan zen.
Biografia
Ricardok hogei anai-arreba izan zituen, gehienak artista izan zirenak: Niceto idazlea, Elisa abeslaria eta Eduardo margolaria.
Bilbon ikasi ondoren, Madrilera joan zen, non Café San Isidro izeneko antzerkian debuta egin zuen. Arrakasta handia izan zuen, Espainian zein Amerikan.
Irain (delitua)
Irain norbaiten izen onaren aurkako egite edo hitza da. Ekintza edo adierazpen horiek delitu izaten dira haien izaera, ondore eta inguruabarren arabera jendeak larritzat hartzen dituenean. Delitua egiten duenari iraintzaile diote.
Espainiako Zigor Kodeak honela zehazten du 208. artikuluan:
Antelope konderria (Nebraska)
Antelope konderria (Antelope County) Nebraskako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Neligh da. 2010eko zentsuaren arabera 6,685 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Antelope konderriak 222,374 kilometro koadro ditu. Horietatik 356 ura dira. Beste 222,018 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 3,01 da.
Inzinzac-Lochrist
Inzinzac-Lochrist (bretainieraz Zinzag-Lokrist) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da.
Ana López Gallego
Ana López Gallego (1918ko otsailaren 26a, La Carolina, Jaén- 1939ko abuztuaren 5a, Madril) 1939ko abuztuaren 5ean Madrilen erregimen frankista k fusilatu tako emakumeetako bat izan zen, momentu horretan modista zen eta 21 urte besterik ez zituen. Errepresaliatutako emakume talde hori Hamahiru Arrosak izenaz ezagutzen da.
Biografia
1922an Anita bere familiarekin Chamartín de la Rosa Madril go auzora lekualdatu zen; han Lérida kalean, 94. zenbakia 1. pisuan bizi zen, atxilotu zutenean. Bere aita metalurgia enpresa bateko ofizinista zen eta Anitak, sei urte zituenetik nerabezaroaren amaierara arte, eskola nazional batean ikasi zuen. Berehala modista bezala lan egiten hasi zen.
Gerra hasi zenean 18 urte zituen eta 1937an JSU ren militante egin zen. Gerra bitartean Radio Chamartíneko idazkari femeninoa izan zen, baita erretaguardia errepublikarreko bolondres eta miliziana. 1939Ko martxoan Francisco Agudo bere mutilagunak, komunista eta komisario politiko errepublikarrak, frentetik itzuli ostean, berarekin Frantziara ihes egiteko eskaini zion. Baina Anitak ezetz esan zion ez zituelako bere hiru anaia txikiak (Manuel, Juan eta José Luis, familia behin Madrilen zegoela jaio zirenak) bakarrik utzi nahi; izan ere, beraiekin egunero joaten zen Auxilio Social era ogi barra bat eta sardina baten bila, bazkaldu ahal izateko.
Maiatzaren 16an egindako redada masiboan atxilotu zuten, beste hiru Arrosekin batera: Martina Barroso, Elena Gil eta Victoria Muñoz), eta ekainaren 6an Ventaseko gartzelara lekualdatu zuten. Orduan 9. Gerra Kontseilu Egonkorrak 30.426. kausa ebatzi zuen, 13 Arrosa k heriotza zigorrera kondenatuz. Hala, hogeita lau ordu beranduago, 13 emakume eta 43 gizon 1939Ko abuztuaren 5ean fusilatu zituzten Madrilgo Ekialdeko Hilerriaren (gaur egungo Almudena hilerria) hilarrietan . Antza, Anita ez zen lehenengo deskargan hil eta harrituta esan omen zuen "Ni ez naute hiltzen, hala?"
Memoria
Urtero, Abuztuaren 5ean emakume talde honi eta Madrilgo Ekialdeko Hilerrian fusilatu zituzten JSU ko beste 43 gazteei homenaldia egiten zaie. Era berean, Espainiako hainbat herritan Hamairu Arrosei eskeinitako kaleak daude. Halaber, beraien historiari buruzko obrak idatzi dira: liburuak, dokumentalak eta pelikulak
2018an Ana López Gallego La Carolina, bere herriko Alkatesa Ohoretsua izendatua izan zen, bere fusilamendutik ia 80 urte pasa ondoren. Santiago de Córdoba historiagile memoriaistak 2017an egindako txosten batek Ana López Gallegori buruzko informazioa bildu zuen eta La Carolinako alkatesak txostena udal- biltzar batean aurkeztu zuen Ana Lópezi herriko titulu gorena eskaintzeko.
2019ko apirilaren 13an Ekialdeko Hilerrian Madrilgo frankismoaren biktimei omenaldia egin zitzaien, Memoria eta Askatasuna kolektiboak 2007tik urtero antolatua. Izan ere, Madrilgo Udalak Fernando Hernandez Holgado historialariari eskatutako ikerketan azaleratzen da Madrilen gerra kontseiluagatik exekutatuko pertsonak 2.936 izan zirela.
Antonio Maria Uranga
Antonio Maria Uranga (Orio) euskal patroi ezaguna bat izan zen, izan ere Kontxako 3 Bandera irabazi baitzituen, guztiak patroi lanetan. Manuel Olaizolarekin batera Euskal Herriko azken balea ehizatu zuen bost patroietako bat izan zen gainera.
Kirol ibilbidea
1901 eta 1910 artean Manuel Olaizolak Kontxako 3 Bandera irabazi zituen baina 1911ean gertaturiko istiluen ondorioz ez zen estropada berririk antolatu 1915 arte. Istilu haiek oraindik gogoan zeuden eta Oriok trainerua atera zuen baina patroi berriarekin, Antonio Maria Urangarekin. Hirugarren egin zuen eta donostiarrek iseka galantak egin zizkieten Orio irudikatzen zuen hilkutxa bat kaleetan zehr erabiliz. Hau ikusita hurrengo urtean Manuel Olaizola itzuli zen eta irabazi egin zuen Oriok.
1919an irabazi zuen Olaizolak azkenengo bandera eta ordutik aurrera Uranga izan zen oriotarren patroia. 1923 eta 1925eko Kontxako Banderak irabazi zituen baina ondoren San Pedroren aro izugarria iritsi zen eta Urangarenek ezin izan zuten 20. hamarkadan Kontxa berririk eskuratu. 1930an badu garaipen bat Bilbon, Kantauriko Txapelketa izena izan zuena. Abran jokatu zen eta Getaria eta Santurtziri aurrea hartu zien. Donostiako txapelduna zen San Pedro ez zen izan bertan.
1933an iraultza berri bat iritsi zen Oriora eta patroi berria azaldu zen, Domingo Mitxelena, aurrez Urangaren esanetara Kontxak irabazia zena.
Morra Lechugales
, Espainiako Asturias eta Kantabria autonomia erkidetako mugan dagoen mendi bat da, Europako Mendietan. 2.444 metroko garaiera du.
Antonio Maria Uranga
Kirol ibilbidea
Gerra Zibila bukatu berri zela estropada bat inprobisatu zen Donostian eta Antonio Maria Urangak bere hirugarren Kontxako Bandera eskuratu zuen. Tripulazio berak egin zuen arraun Portugaleten eta hango bandera ere eraman zuten Oriora.
Villons-les-Buissons
Villons-les-Buissons Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villons-les-Buissons udalerrian erroldatutako biztanleak 684 ziren. Familiak 256 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 99 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 120 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 273 etxebizitza zeuden, 256 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 268 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 256 etxebizitza nagusietatik 231 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 214 etxek bost zituzten. 218 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 74 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 175 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 494 ziren, horien artean 345 aktiboak ziren eta 149 inaktiboak ziren. 345 pertsona aktiboetatik 319 lanean zeuden (167 gizon eta 152 emakume) eta 27 langabezian zeuden (16 gizon eta 11 emakume). 149 pertsona inaktiboetatik 64 erretiraturik zeuden, 54 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villons-les-Buissons udalerrian 254 unitate fiskal zeuden, 728 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.574 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina eta 2 jatetxeak.
2000. urtean Villons-les-Buissons udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Itsuki Enomoto
Itsuki Enomoto (榎本 樹) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Matsumoto Yamaga FC‎.
Mount Hood (margolana)
Mount Hood Albert Bierstadt margolari erroantikoak 1869ean margotu zuen lana da. Portland Art Museumen gordetzen da, Ameriketako Estatu Batuetan. Olioa mihise gainean teknika erabilita egin zen. Izen bereko Oregoneko mendiaren ikuspegi bat irudikatzen du.
Deskribapena
Albert Bierstadten ospea Ameriketako Mendebaldeko bere paisaia dramatikoetatik zetorren. New Yorkeko eta Londresko estudioetan margolanak konposatu zituen Estatu Batuetako mendebaldean zehar egin zituen bidai luzeetan egin zituen zirriborro, ohar eta olio-azterketa txikietatik. Bierstadt margolariarentzat, Amerikako Mendebaldeko monumentaltasunaren metafora komunikatzea garrantzitsuagoa zen margolana geografikoki zehatza egitea baino. Ondorioz, koadroaren ezaugarri asko benetako paisaiatik aldatu ziren, hala nola, Hood mendiaren altuera gehiegizkoa eta Columbia ibaiaren arroila ondoan leku bakarrean aldi berean ikusi ezin ziren paisaia-osagai desberdinak.
Pahang
Pahang (Jawi: ڤهڠ; ; பகாங்), Darul Makmur ohorezko izena duena, Malaysiako estatua da, Malaysiako penintsulan dagoena. Kuantan du hiriburua. 35.840 km² ditu eta 2015ean 1.623.200 biztanle zituen.
Helle Thorning-Schmidt
Helle Thorning-Schmidt (Kopenhage, 1966ko abenduaren 14a - ) Danimarkako politikari ohia da. Herrialde horretako 26. Lehen Ministroa izan zen 2011tik 2015era bitarte eta Danimarkako Alderdi Sozialdemokratako burua 2005etik 2015era. Lehenengo emakumea izan zen bi ardura horietan. 2015ean, hauteskundeak galdu eta gero, bi karguak utziko zituela adierazi zuen. 2016ako apiriletik aurrera Save the Children GKEaren zuzendari exekutiboa izan zen, 2019ko ekainera arte.
1999 eta 2004 bitarte Europarlamentaria izan zen, Danimarkako Parlamentura 2005ean hautatu zuten arte. Mogens Lykketoften ordezkaria izan zen Alderdi Sozialdemokratan 2005etik aurrera eta alderdiaren hautagaia izan zen 2007an eta 2001an. Zientzia politikoetan lizentziatua da Kopenhageko Unibertsitatean eta Europako Kolegioan graduatu zen.
Cérans-Foulletourte
Cérans-Foulletourte Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cérans-Foulletourte udalerrian erroldatutako biztanleak 3.077 ziren. Familiak 1.186 ziren, horien artean 269 pertsona bakarrekoak ziren (117 bakarrik bizi ziren gizonak eta 152 bakarrik bizi ziren emakumeak), 406 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 437 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 74 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Fernando III.a Toskanakoa
Fernando III.a (Florentzia, 1769ko maiatzaren 6a - ibidem, 1824ko ekainaren 18a) Toskanako duke handia izan zen 1790etik 1801era eta 1814tik 1824ra. Salzburgoko Hauteslerriko duke eta printze hauteslea ere izan zen 1803tik 1805era eta Würzburgeko duke handia 1805etik 1814ra.
Habsburgo-Lorrenaren etxeko kide izan zen. Leopoldo Toskanako duke handia eta Maria Luisa Espainiakoaren semea izan zen. Aita enperadore aukeratu zuten 1790ean, eta Fernando Toscanan izan zen haren oinordekoa.
Cérans-Foulletourte
Etxebizitza
2007an 1.315 etxebizitza zeuden, 1.203 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 52 bigarren erresidentzia ziren eta 60 hutsik zeuden. 1.219 etxeak ziren eta 80 apartamentuak ziren. 1.203 etxebizitza nagusietatik 915 bere jabearen bizilekua ziren, 268 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 62 etxek bi zituzten, 184 etxek hiru zituzten, 319 etxek lau zituzten eta 630 etxek bost zituzten. 931 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 464 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 617 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Fernando III.a Toskanakoa
Frantziako Lehen Errepublika onartu zuen lehen erregea izan zen. Britainia Handiarekin eta Errusiarekin bat egin behar izan zuen Lehen Koalizioko Gerran. Hala ere, handik gutxira koaliziotik erretiratu eta Toscanaren neutraltasuna aldarrikatu zuen. 1799an Vienara ihes egin zuen Florentzian errepublika aldarrikatu ondoren.
Cérans-Foulletourte
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Fernando III.a Toskanakoa
1801eko Aranjuezeko Itunean Toscanari formalki uko egin zion. Salzburgoko Hauteskundeak konpentsazio gisa jaso zuen. 1805ean, Pressburgeko Itunak Salzburgo bere anaia Frantzisko II.a enperadoreari eman zion eta Fernandok Würzburgeko dukerri handia jaso zuen. Napoleonen porrotaren ondoren, Toskanako Dukerri Handia berreskuratu zuen 1814an.
1790ean Luisa Napolikoa eta Siziliakoarekin ezkondu zen eta bost seme-alaba izan zituzten. Bere seme Leopoldo II.a Toskanakoa izan zen bere oinordekoa.
Carasobarbus chantrei
Carasobarbus chantrei Carasobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Cérans-Foulletourte
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.960 ziren, horien artean 1.457 aktiboak ziren eta 503 inaktiboak ziren. 1.457 pertsona aktiboetatik 1.355 lanean zeuden (726 gizon eta 629 emakume) eta 101 langabezian zeuden (32 gizon eta 69 emakume). 503 pertsona inaktiboetatik 222 erretiraturik zeuden, 147 ikasten zeuden eta 134 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Singapur itsasartea
Singapur itsasartea 113 km luze eta 19 km zabal ditu eta mendebaldean Malakako itsasartearen eta ekialdean Hego Txinako Itsasoaren artean dago. Singapur hiri-estatua itsasartearen iparraldean dago, eta Indonesiako Riau uharteak hegoaldean daude. Itsasarteak muga egiten du Singapurren eta Indonesiaren artean.
Keppel portua eta uharte txiki asko bertan daude. Itsasarteak Singapurreko porturako ur sakonetako pasabidea ematen du, eta oso erabilia izaten da. 2017an, gutxi gorabehera 2.000 merkantzia-ontzi igarotzen ziren egunero. Singapurreko itsasartearen sakonerak mugatu egiten du Malaka itsasartetik igarotzen diren itsasontzien zingoa.
Cérans-Foulletourte
Diru sarrerak
2009an Cérans-Foulletourte udalerrian 1.227 unitate fiskal zeuden, 3.255,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.333 euro zen.
Singapur itsasartea
Erregistro historikoak
Ya'qubi, K.o. IX. mendeko autore musulmana, Bahr Salahit edo Salahit itsasoaz (malaysiar selat hitzetik, itsasartea) mintzatu zen, Txinara iristeko zeharkatu beharreko Zazpi Itsasoetako bat. Batzuek interpretatu dute Salahit itsasoa Singapur zela, baina beste batzuek, oro har, Malaka itsasarteaz ari zela uste dute, arabiarren eta Zabaj erresumaren arteko hartu-eman eremua (segur aski, Sumatra). Asiako hego-ekialdera bidaiatzen duten lehen europarren artean, Singapur itsasartea Malaka itsasartearen osotasunari edo hegoaldeari eta beste ur-zati batzuei zegokien. Historialariek pluralean ere erabili zuten terminoa, "Singapur itsasartea", testu eta mapa zaharretan aurkitzen diren hiru edo lau itsasarteri buruz hitz egiteko: Singapurreko antzinako itsasartea Sentosaren eta Telok Blangahren artean, Singapurreko itsasarte berria Sentosaren hego-mendebaldera, gobernadorearen itsasartea edo John de Silva itsasartea, Felipe kanala eta Tebrau Itsasarteari dagokiona. Gaur egun, Singapur itsasartea Singapur hegoaldeko nabigazio-kanal nagusia da, Singapur eta Indonesia arteko nazioarteko muga han baitago.
Cérans-Foulletourte
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 45 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 2 funerariak, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 3 zurginak, 6 iturginak, 4 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 6 ile apaindegiak, 3 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 3 apaindegiak.
Singapur itsasartea
Irismena
Nazioarteko Erakunde Hidrografikoak honela definitzen ditu Singapur itsasartearen mugak: Mendebaldean. Malaka itsasartearen ekialdeko muga [Tanjong Piai (Bulus), Malasiako penintsulako hegoaldeko lurmuturra (1.26667°N, 103.51667°W) eta Iyu uhartea (1.19167°N, 103.35°W), eta hortik, Klein Karimun (1.16667°N, 103.39167°W) lotzen dizuten lerroa.
Cérans-Foulletourte
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 3 okindegiak, 1 liburu denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
Singapur itsasartea
Irismena
Ekialdean. Tanjong Datok, Johoren hego-ekialderen dagoen puntua (1.36667°N, 104.28333°W) eta Pulo Koka (1.225°N, 104.58333°W), Bintan uhartearen ipar-ekialdeko muturra lotzen dituen lerroa
Cérans-Foulletourte
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Singapur itsasartea
Irismena
Iparraldean. Singapur uharteko hegoaldeko kosta, Johore Shoal eta Malaysiako penintsulako hego-ekialdeko kosta.
Cérans-Foulletourte
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Cérans-Foulletourte udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 226 ikaslekin.
Singapur itsasartea
Irismena
Hegoaldean. Klein Karimun eta Pulo Pemping Besar (1.10833°N, 103.79167°W) lotzen dituen lerroa, Batam eta Bintan Pulo Kokaren iparraldeko kostetan zehar.
Cérans-Foulletourte
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Singapur itsasartea
Gidaliburuak eta planoak
Malaka eta Singapur itsasarteen inguruko gidak eta planoak luzaroan argitaratu dira, itsasartearen izaera zaila dela eta.
Binau
Binau Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Singapur itsasartea
Bigarren Mundu Gerra
Britainiarrek itsasartea minez bete zuten Bigarren Mundu Gerran.
Curryville (Missouri)
Curryville Missourieko hiri bat da. Pike konderrian kokatua dago. 2010ean 225 biztanle zituen, 0.71 kilometro koadrotan banatuta.
Horaglanis abdulkalami
Horaglanis abdulkalami Horaglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Clariidae familian sailkatzen da.
Francesc Cabana
Francesc Cabana Vancells (Bartzelona, Katalunia, 1934ko abenduaren 13a) kataluniar bankari eta historialari ekonomikoa da. Gaztelaniaz eta katalanez idatzi du.
Biografia
Maria Pujolekin, Kataluniako Generalitateko presidente ohiaren arrebarekin eskoduta, banku-historiari eta Kataluniako ekonomiari eta burgesiari buruzko lanak argitaratu ditu. Bartzelonako Burtsan lan egin zuen (1957-1959) eta Munduko Bankuko aholkularia izan zen Ekuatore Ginean (1988-1992). Kataluniako Nazioarteko Unibertsitateko irakaslea ere izan da (1997-2005).
1998an Sant Jordiren gurutzea jaso zuen Kataluniako tradizio industriala eta ekonomikoa zabaltzen egindako ekarpenagatik. 2014an El Punt Avui egunkarian igandero Quadern d'economia izeneko zutabea argitaratzen zuen.
Belémgo Kultura Zentroa
Kultura-zentroaren arkitektura Vittorio Gregotti eta Manuel Salgadorena da, eta barrualdea Daciano Costarena. Askotariko elementuz osatuta dago, baina elementuok elkarren osagarri dira, eta eraikuntzak malgutasun eta funtzionaltasun handia eskaintzen du: Bilera Zentroa, Ikuskizun Zentroa eta Erakusketa Zentroa.
AsturLiNUX
AsturLiNUX Asturiaseko Linux erabiltzaileen elkartea da. 1999an sortu zen eta Asturiaseko elkarteen erregistroan izena eman zuen. Elkarte hau software libre eta GNU/Linuxa dibulgatzeaz arduratzen da.
Belémgo Kultura Zentroa
Bilera Zentroak beste zenbait areto eta zerbitzu ditu inguruan, eta enpresa-sektorearen eta arlo askotako profesionalen arteko harreman estua eta dinamikoa bermatzen du. Ikuskizun Zentroak bi auditorio ditu: Auditorio Handia ohiko ikuskizun-aretoa da, italiar erakoa, 1.500 lagunentzako lekua du, eta opera-, antzerki-, dantza- eta zinema-ikuskizunak eskaintzeko prestatua dago; Auditorio Txikiak, berriz, 400 lagunentzako lekua du, eta zenbait modutara antola daiteke: agertoki zentrala eta zirkua; agertoki italiarra eta promenadea. Erakusketa Zentroa 35.000 metro karratuko erakusleku balioaniztuna da. Haietatik, 8.000 m2 aldi baterako erakusketetarako dira. Espazio eta galeria zabalak ditu, eta arte plastikoen, arkitektura-, argazki- eta diseinu-erakusketak eskaini ohi ditu aldi berean. Beste zenbait zerbitzu ere eskaintzen ditu: Pedagogia eta Animazio Zentroa, irakaskuntza-zentroekin eta beste zenbait erakunderekin harreman estuan; Jacques Delors Dokumentazio eta Informazio Zentroa; jatetxeak, dendak, lorategiak.
Zentroaren zaintza, administrazioa eta garapena interes publikoko erakunde pribatu baten esku dago, Aurkikuntzen Fundazioaren esku, hain zuzen.
Ryuhei Yamamoto
Ryuhei Yamamoto (山本 龍平) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Matsumoto Yamaga FC‎.
Abejar
Abejar Soriako probintziako udalerria da.
Heaven & Earth (1993ko filma)
Heaven & Earth (euskaraz Zeru eta Lur) 1993ko Oliver Stone estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako gerra film bat da. Tommy Lee Jones, Joan Chen, Haing S. Ngor eta Hiep Thi Le aktoreek antzeztu zuten.
Le Ly Hayslip vietnamdar emakumearen When Heaven and Earth Changed Places eta Child of War, Woman of Peace liburu autobiografikoetan oinarritua dago.
Oliver Stonek zuzendutako Vietnamgo Gerrari buruzko hirugarren filma da, aurrekoak, Platoon (1986) eta Born on the Fourth of July (1989).
Argumentua
Le Ly Hayslip (Hiep Thi Le) bere haurtzaroa Vietnamgo Gerraren hastapenean bizi izan zuen vietnamdar emakume bat da. Vietnamgo Gobernuko soldaduek torturatu eta Vietkong gerrillariek bortxatu egin zuten. Ondoren, Steve Butler (Tommy Lee Jones) AEBetako Armadako tenientearekin ezkondu eta Kalifornian bizitzen jarri zen, inoiz integratua sentitu ez zen urrutiko lekua.
Târnova (Arad)
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Pilocrocis
Pilocrocis Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Pilocrocis ramentalis da.
Bracha van Doesburgh
Bracha van Doesburgh (izen osoa Bracha Semeyns de Vries van Doesburgh, Enschede, Herbehereak, 1981eko irailaren 3a) herbehereetar aktorea da, Moordwijven eta Too Fat Too Furious filmeengatik ezaguna. Herbehereetako eta Alemaniako telesailetan ohiko aktorea da.
Biografia
Amsterdamen ikasi ondoren New Yorken egin zituen aktore ikasketak. Daan Schuurmans aktore herbeheretarrarekin ezkondu eta hiru seme alaba ditu.
Aguja Cimadevilla
, Espainiako Leongo probintzia eta Asturiasko mugan dagoen mendi bat da, Europako mendietan. 2.432 metroko garaiera du.
San Vicente de Alcántara
San Vicente de Alcántara Badajozko udalerria da, Tierra de Badajoz eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 5.808 biztanle zituen.
Inmersiones
Inmersiones Euskal Herriko Artista Hasiberrien Biltzarra da. 2008tik urtero egin izan den ekintzen sorta eta bilkura bat da, asmotzat hartuz artista gazteen proposamen berrienak sustatzea. Urtero, gai jakin bat hartzen dute ardatz, eta hainbat ekintzatan banatzen da. Abenduan egin ohi da. Biltzarrak Inmersiones Kultura Elkartea du bultzatzaile, eta Gasteizko Parte Zaharrean du egoitza nagusia.
Cristina Arrazola-Oñate da Inmersiones elkarte sustatzaileko lehendakaria, Arturo/fito Rodriguez aritu izan da batzuetan komisario lanetan, baina 2022an Haria kolektiboa arituko da lan horretan: Laura Diez, Iker Fidalgo, eta Irati Irulegi.
2016ko ekainean, Inmersiones biltzarretik Zas kultur ekimen proiektua abiatu zen, eta orduantxe inauguratu zuten beren espazio irekia Gasteizko Parte Zaharrean, Inmersionesi jarraikortasuna emateko asmoz.
Saint-Paterne-Racan
Saint-Paterne-Racan Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Atticall
Atticall edota Atticall (Áit Tí Chathail) Ipar Irlandako udalerri bat da, Down konderrian dagoena. 2001ean 153 biztanle zituen.
Saint-Paterne-Racan
Biztanleria
2007an Saint-Paterne-Racan udalerrian erroldatutako biztanleak 1.655 ziren. Familiak 688 ziren, horien artean 220 pertsona bakarrekoak ziren (96 bakarrik bizi ziren gizonak eta 124 bakarrik bizi ziren emakumeak), 236 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 208 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 793 etxebizitza zeuden, 711 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 724 etxeak ziren eta 64 apartamentuak ziren. 711 etxebizitza nagusietatik 492 bere jabearen bizilekua ziren, 201 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 74 etxek bi zituzten, 164 etxek hiru zituzten, 205 etxek lau zituzten eta 260 etxek bost zituzten. 514 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 303 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 282 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 972 ziren, horien artean 742 aktiboak ziren eta 230 inaktiboak ziren. 742 pertsona aktiboetatik 678 lanean zeuden (368 gizon eta 310 emakume) eta 64 langabezian zeuden (27 gizon eta 37 emakume). 230 pertsona inaktiboetatik 71 erretiraturik zeuden, 99 ikasten zeuden eta 60 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Paterne-Racan udalerrian 714 unitate fiskal zeuden, 1.690 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.825 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 101 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 19 eraikuntza enpresak ziren, 25 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 24 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 margolariak, 5 zurginak, 3 iturginak, 2 ile apaindegiak, 5 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Saint-Paterne-Racan udalerrian 74 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.820 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Dadeville (Missouri)
Dadeville Missourieko herrixka bat da. Dade konderrian kokatua dago. 2010ean 234 biztanle zituen, 2.57 kilometro koadrotan banatuta.
Cavers (Scottish Borders)
Cavers, Eskoziako herri bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.
Epthianura aurifrons
Epthianura aurifrons Epthianura generoko animalia da. Hegaztien barruko Meliphagidae familian sailkatua dago.
Julio Catania
Julio Catania Puente (Bilbo, 1921eko apirilaren 28a - Marbella, 2002ko uztailaren 8a) euskal opera abeslaria izan zen, baxua hain zuzen ere.
Biografia
Bilbon, Víctor Zubizarretarekin ikasi ondoren, 1952an Mario Lanza izeneko beka lortu eta Bartzelonara joan zen. Hurrengo urtean El Liceun debutatu eta ibilbide arrakastatsua izan zuen.
Paratraea
Paratraea Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Paratraea plumbipicta da.
Liouc
Liouc Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Liouc udalerrian erroldatutako biztanleak 182 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (6 bakarrik bizi ziren gizonak eta 6 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 3 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 93 etxebizitza zeuden, 71 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 86 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 71 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 58 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 118 ziren, horien artean 94 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 94 pertsona aktiboetatik 78 lanean zeuden (40 gizon eta 38 emakume) eta 15 langabezian zeuden (8 gizon eta 7 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Liouc udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 211 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.600 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Liouc udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Microgale dobsoni
Microgale dobsoni Microgale generoko animalia da. Afrosoricida ordenaren barruko ugaztuna da. Oryzorictinae azpifamilia eta Tenrecidae familian sailkatuta dago.
Zaintzapeko Bakea
Zaintzapeko Bakea, Tolkienen legendariumean eta Eraztunen Jauna izeneko bere lanaren eranskinetan, Erdialdeko Lurraldearen historian, Eguzkiaren Hirugarren Aroan, Dunedain eta Elfoek Sauron eta bere aliatuen aurkako gerran izan zuten bake erlatibo bati deritzo.
Hau, Gandalf Istaria, Eguzkiaren Hirugarren Aroko 2063an Dol Guldurren sartu zenean posible izan zen. Han, Sauron ekialdera itzuli zela jakin zuen, eta Kontzilio Zuria informatu zuen, talde honetako partaideek, Sauronen gotorlekuaren gaineko zaintza zorrotz batz ezartzea erabaki zutelarik. Nazgûlak, Morgûleko Haranean ezkutatua mantendu ziren.
Zaintzapeko Bakea, Eguzkiaren Hirugarren Aroako 2460 arte mantendu zen, Sauron Dol Guldurrera armada handiago batekin itzuli eta Gondor erasotzen hasi zenean.