cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Savigny (Rodano)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 etxerako tresna denda zen eta 1 elektrotresna denda zen.
2000. urtean Savigny udalerrian 62 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.280 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Knott konderria (Kentucky)
Knott konderria (Knott County) Kentuckyko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Hindman da. 2010eko zentsuaren arabera 16,346 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Knott konderriak 91,388 kilometro koadro ditu. Horietatik 345 ura dira. Beste 91,043 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 17,89 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 16,346 pertsonetatik 16,114 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 99 dira. 116 beltzak edo afroamerikarrak. 9 amerikar natiboak ziren eta 2 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 14 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 6 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 85 pertsonek kokatzen zuten.
Philip Dybvig
Philip Hallen Dybvig (1955eko maiatzaren 22a) estatubatuar ekonomialaria da. 2022ko Ekonomiako Nobel Saria jaso zuen Douglas Diamond eta Ben Bernankerekin batera bankuei eta finantza-krisiei buruz egindako ikerketengatik.
Yaleko Unibertsitatean eta Princetongo Unibertsitatean irakasle, Nazioarteko Finantza Elkarteko presidente eta Finantza eta Ekonomiako Hego-mendebaldeko Unibertsitateko Finantza Ikasketen Institutuko presidentea izan zen. Finantza-aldizkari ugaritako editorea ere izan zen.
Finantza-ebaluazioan, bankan, inbertsioetan eta enpresen gobernuan espezializatuta dago. Banku eta finantza irakaslea da Saint Louiseko Washingtongo Unibertsitatea Saint Louisengo Olin Negozio Eskolan.
Barre (Massachusetts)
Barre Ameriketako Estatu Batuetako herri bat da. Worcester konderrian kokatuta dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Inghem
Inghem Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Inghem udalerrian erroldatutako biztanleak 356 ziren. Familiak 132 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 234 ziren, horien artean 165 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 165 pertsona aktiboetatik 148 lanean zeuden (77 gizon eta 71 emakume) eta 17 langabezian zeuden (7 gizon eta 10 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Inghem udalerrian 137 unitate fiskal zeuden, 357,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.075 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Inghem udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 357 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Maxwell Anderson
James Maxwell Anderson (Atlantic, Pennsylvania, 1888ko abenduaren 15a - Stamford, Connecticut, 1959ko otsailaren 28a) estatubatuar antzerkigile, olerkari, kazetari eta abesti egilea izan zen. Kazetari eta irakasle lanetan aritu zen idazten hasi aurretik. Bere hainbat antzezlan zinemarako egokitu ziren.
Araphant
Araphant (sindarinez "guztien erregea" esan nahi duena), Tolkienen legendariumeko pertsonaia bat da. Eguzkiaren Hirugarren Aroko 1789an jaioa, Araphant Dunadan bat zen, Arthedaineko Araval erregearen semea.
Araphanten semea, Arvedui, Eguzkiaren Hirugarren Aroko 1864an jaio zen, eta Malbeth igarleak, hau, Arthedaineko azken erregea izango zela iragarri zuen, honen ondorioz, Araphanti, bere semeari Arvedui izena jartzea aholkatu ziolarik, sindarinez "azken erregea" esan nahi duen izena.
Eguzkiaren Hirugarren Aroko 1891. urtean hil zen Araval, eta Araphant bihurtu zen Arthedaineko errege, Arnor zatitu zen hiru erresumetako bat zen honetako hamalaugarren erregea bihurtuz. Angmarreko erresumaren boterea gorantz zihoanez, Araphantek, Gondorrekin komunikazioak berrezarri zituen, eta hegoaldeko erresumarekin antzinako aliantza berritzen saiatu zen bere seme Arvedui, Gondorreko Ondoher erregearen alaba Firielekin ezkonduz. Baina, garai horretan bertan, Gondor Aurigen aurka borrokan ari zen, eta ez zion laguntza askorik bidali Araphanti, nork bere kabuz konpondu behar izan zen bere erresuma Nazgûlen Jaunaren erasoetatik babesteko.
La Gossa Sorda
La Gossa Sorda Pego (Marina Alta, Alacant) udalerri valentziarreko musika taldea da, eta rock, punk, reggae eta ska estiloak nahasten ditu bere musikan. Katalanez idatzitako euren letra zuzen eta konprometituek sistemaren fundamentuei eta ordena mundial eta sozialaren zuzengabekeriei eraso egiten die, beraien herrialdea eta planeta salbatzeko borroka desesperatu baterako deialdia eginez.
Historia
Musika taldea Pegon eratu zen 1999an. Talde honek folklore valentziarreko instrumentuak darabiltza, hala nola dultzaina. 2000. urtean aurkeztutako maketarekin, Consell de la Joventut erakundearen Rock en valencià lehiaketa irabazi zuten. 2003ko beraien lehen diskoaren argitalpenarekin, Vigila izenekoa, Katalan Herrietako beste toki batzuetara egin zuten bidea, Printzerrian arituz, Rebrot jaialdian esaterako. Disko honekin, gainera, Ràdio Novaren Promocions 2003 saria irabazi zuten. Ateratako bigarren diskoarekin, Garrotades, 2006ko talderik aktiboenetarikoak bihurtu ziren, katalanezko musikaren eta Katalan Herrien independentziaren aldeko gazteen artean famatuak bihurtuz.
Araphant
Ondoher erregea eta bere seme Artamir eta Faramir, Eguzkiaren Hirugarren Aroko 1944an gertatu zen Kanpamenduko guduan hil ziren, eta Gondor, itxura batean behintzat, tronurako gizonezko erregegairik gabe geratu zen. Honegatik, Araphanten seme Arveduik, koroa aldarrikatu zuen bere emazte Firielen izenean, Elendilen ondorengoa izateaz gain, baina Gondorreko kontseiluak ez zion kasurik egin, eta Eärnil bihurtu zuten errege, ondorengorik zuzenekoena zena.
Araphant, Eguzkiaren hirugarren aroko 1964an hil zen, bere oinordekoa, bere seme Arvedui izan zelarik.
Kanpo estekak
Królowie Arthedainu
Ventron
Ventron Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ventron udalerrian erroldatutako biztanleak 928 ziren. Familiak 392 ziren, horien artean 96 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 152 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 124 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 772 etxebizitza zeuden, 395 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 342 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 538 etxeak ziren eta 231 apartamentuak ziren. 395 etxebizitza nagusietatik 309 bere jabearen bizilekua ziren, 81 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 66 etxek hiru zituzten, 108 etxek lau zituzten eta 198 etxek bost zituzten. 338 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 173 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 186 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 633 ziren, horien artean 460 aktiboak ziren eta 173 inaktiboak ziren. 460 pertsona aktiboetatik 426 lanean zeuden (241 gizon eta 185 emakume) eta 34 langabezian zeuden (20 gizon eta 14 emakume). 173 pertsona inaktiboetatik 86 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 47 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ventron udalerrian 393 unitate fiskal zeuden, 939,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.112 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 62 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 harategi zen, 1 altzari denda zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Ventron udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 189 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Jaume Ribes
Jaume Ribes (Jaiotza-izena: Jafudà Cresques) Balear Uharteetako kartografoa, jatorriz judua (XIV-XV. mendeak).
Biografia
Jaume Ribes Abraham kartografoaren semea zen. 1391ko hilketen ondoren, kristau bihurtu zen. Aita-semeek Petri IV.arentzat eta Joan infantearentzat lan egin zuten. Bien artean kartografia lan anitz egin zituzten, horien artean Parisen gordetzen den 1375eko Atlas katalana deitua.
Jaume Ribesek bere familiartekoak ziren Joan I.arentzat eta Martin I.arentzat lan egin zuen. Oso ezaguna izan zen bere garaian. Hala, 1420 inguruan, Portugalgo Henrike infanteak Sagreseko Eskola ezagunean lan egin zezan deitu zuen.
Sisak
Sisak (Sisek; Сисак; Sissek; Sziszek; Siscia), Kroaziako Sisak-Moslavina eskualdeko hiriburua da, izen guzti hauek adierazten duten bezala aintzinatik ezaguna.
Geografia
Sava, Kupa eta Odra ibaiek bat egiten duten tokian kokaturik dago, Kroazia erdialdean, Zagreb hiriburutik 57 kilometro hego-ekialdera. Sisak Kroaziako ibai-portu handiena da eta ibaietarako itsasontzi industria nagusia du.
Historia
Hiru ibaien elkargunea izanik duela 2500 urte bazen herrixka zeltiar bat, Segestica izena zuena. Erromatarrek inbaditu zutenean Panonia probintziaren hiriburu izatera ere iritsi zen Siscia. Dioklezianoren jazarpenean Sisciako Kirino martiri kristaua (kroazieraz Svetog Kvirin) torturatu eta ia hil egin zuten baina ihes egitea lortu zuen. Gaur egun Sisakeko patroia da.
XVI. mendean gotorleku triangeluarra eraiki zuten, 1593an kroaziarrei eta karniolarrei (esloveniarrei) gotorleku honek turkiarrei aurre egiteko eta garaipena lortzeko balio izan zien. Sisakeko bataila izan zen turkiarrek Europan jasan zuten lehenengo porrot handia eta kroaziarrak gidatu zituen Toma Bakač Erdedi Bana Europa guztian famatu bihurtu zen.
Bigarren Mundu Gerran haurren kontzentrazio-esparru bat izan zen Sisaken.
1. linea (Sevillako metroa)
'''Sevillako metroaren 1. linea''' sarean aurreikusitako lau lineetako bat da. Ciudad Expo eta Olivar de Quintos geltokiak lotzen ditu, Sevillako erdigunetik igaroz eta guadalquivir ibaia San Telmo zubitik zeharkatzen duen ekialde-mendebalde ardatza osatzen du.
Eraikuntza
Sevillako metroaren sevilla 1linea Andaluziako Juntak 2000. urtean onartutako bakarra da, 1970eko eta 1980ko hamarkadetan eraikitako azpiegituraren zati handi bat aprobetxatzen duena.
Aita Menni klinika psikiatrikoa
Aita Menni klinika psikiatrikoa Arrotxapeako ospitale psikiatriko pribatua da, Ospitaleko Ahizpek kudeatzen dutena. Lorategi zabala duen patio batek lotzen ditu bere bi eraikinak. 1950ean sortu zuten Bideko Andre Mariaren izenarekin, eta gaur egun 6.556 metro karratuko azalera du.
1. linea (Sevillako metroa)
Eraikuntza
Zehazki, sevilla 1linea 'berri' horren barruan Nervión eta La Plata geltokien artean dauden 5 kilometrotik gorako tunelak daude, baita ibilbide horretan zehar dauden geltokiak ere: Nervión, Gran Plaza, 1º de Mayo, Amate eta La Plata. Egungo sevilla 1lineako lanak Mairena del Aljarafe udalerrian hasi ziren, eta, ondoren, gainerako trazadurara zabaldu ziren. 2005eko abuztuan hasi zen martxan tunelatzeko makina, eta Sevillako lurzoru heterogeneoaren eta aurretiko azterketen atzerapenen ondorioz, urte eta erdi baino gehiago behar izan zuen Parque de los Príncipes eta San Bernardoren geltokiak banatzen dituen 2,5 kilometroko lehen tunela egiteko. Bigarren tunel bikia sei hilabete pasatxoan amaitu zen, 2008ko apirilak 21ean.
Lehen kalkuluen arabera, 2006ko udan jarriko ziren martxan. Jatorrizko proiektuan izandako aldaketek, lurzoruetan izandako etengabeko arazoek eta jatorrizko proiektu horretatik kanpo izandako aldaketengatik aurrekontua handitu beharrak, inaugurazio-data 2008ko irailean geratzea eragin zuten, ondoren "2008ko udazken" bihurtu zena. Inaugurazio "ofizialaren" data 2008ko abenduaren 20rako berriro planteatu zen (2008ko udazkeneko azken eguna), nahiz eta data hurbildu ahala jendearentzako irekiera geroagokoa izateko aukera aztertzen zen. Data berri hau baino egun batzuk lehenago, Puerta Jerez geltokiaren ondoan kiosko bat hondoratu zen ustekabean, eta kontseilariak berak metroaren irekiera mugarik gabe atzeratzen ari zela jakinarazi zuen. 2009ko martxoaren 25ean, sevilla 1linearen irekiera-data berri bat argitaratu zen, 2009ko apirilaren 2rako ezarri zena. Azkenik, 2009ko martxoaren 28an 2 000 bidaiarirentzako entsegu orokor bat egin ondoren, apirilaren 2an, espero zen inaugurazioa egin zen 14: 00etan, baina 22 geltokietatik 17rekin.
2009ko irailaren 16an, Puerta Jerez geltokia inauguratu zen, 1. zatiko geltoki guztiak osatzeko.
2009ko azaroaren 23an Montequinto, Europa eta Olivar de Quintos geltokiak inauguratu ziren, 2. zatiko geltoki guztiak osatuz, baita metroaren sevilla 1lineako 18 kilometroko ibilbide osoa ere.
Eraikuntzako gorabeherak
Linea eraikitzeko premiaren ondorioz - Aurrekontuak esleitzeagatik, lurzoruen azterketak erabat amaitu baino lehen eraikitzen hasi zen -, bi zulo egin ziren 2005. urtearen erdialdean, 20 metrotik gorakoa Remedios eremuan, urtebete baino gehiago behar izan zuten konpontzeko, eta zirkulazio-arazo handiak eragin zituzten inguru horretan.
2006ko abuztuan, SE-30 ingurabideko autobidearen gainean eraikitzen ari ziren zubibide bat erori zen, baina ez zen hildakorik izan, langile batzuek nola mugitzen ari zen ikusi eta autobidera jauzi egin baitzuten trafikoa mozteko. Ondorioz, sei erreiak moztu behar izan zituzten.
2006ko urriaren 18an beste zulo bat egin zen, oraingoan Colon pasealekuan. Sevillako bide nagusia zenez, azkar konpondu behar izan zuten, aurrekoak ez bezala, baina auto-ilarak 14 kilometrokoak izan ziren.
Tunelatzeko makina erraldoia zulatzen hasi eta urtebetera matxuratu zen, burua bigunegia zuelako Sevillako lur zailerako. Aurretik egindako azterketek, beharrezko prospekzio guztiak osatu ez zituztenek eta Sevillako lurzoruaren gogortasun eta konplexutasun heterogeneoari buruzko txostenek, Chapina zubia eraikitzeko egindakoek adibidez, matxura eragin zuten. Konpondu eta indartu egin behar izan zen, eta, beraz, tunelen eraikuntza geldituta egon zen. Los Remedios eta Prado de San Sebastián arteko bigarren tunel paraleloa eraikitzen 2008ko otsailaren amaieran hasi ondoren, tunelatzeko makina San Bernardorantz abiatzeko prest dago.
2008ko azaroaren 26an, aurreikusitako inaugurazio datatik hilabete baino gutxiagora, sei metroko sakonera zuen lur hondoratze bat gertatu zen, honen gainazalean zegoen prentsa kiosko bat xurgatu zuena.
Goiburuak
sevilla 1lineak bi goiburu nagusi ditu:
Ibilbidea
sevilla 1linea Ciudad Expo, Mairena del Aljarafen, abiatzen da, eta auzoa zeharkatzen du lurpean, Cavaleri lurpeko geltokira iristeko. Gainazalean, San Juan de Aznalfarache auzo goitiko geltokira iristen da, San Juan Alto. Lurpeko bidea jarraitzen du San Juan de Aznalfarachen barrena, beheko auzoko geltokira (San Juan Bajo) iritsi arte.
Ondoren, lineak SE-30 autobidea gurutzatzen du bidezubian, eta lur gainean jarraitzen du Blas Infante geltokiraino, Sevillan. Han, lur azpitik igarotzen da, Remedios auzoa, Sevillako alde zaharra, Prado, San Bernardo, Nervión, Amate eta Su Eminencia, Parque de los Príncipes (etorkizuneko korrespondentzia sevilla 4linearekin), Plaza de Cuba, Puerta Jerez, Prado de San Sebastián (etorkizuneko korrespondentzia sevilla 3linearekin), San Bernardo, Nervión, Gran Plaza, 1º de Mayo (etorkizuneko korrespondentzia sevilla 4linearekin), Amate eta Gran Plaza geltokietatik igarota, Cocheras geltokiraino.
Horren ondoren, linea berriz ere lurrazalera irteten da, SE-30 autobia berriro zubibidean zeharkatzeko, hurrengo geltokira iritsi arte: Guadaírara, RENFEko aldiriekiko trukagailu bat dena, eta gaur arte eraiki gabe dagoena.
Gainazalean jarraitzen du Pablo de Olavide geltokirantz, eta, hura utzi ondoren, Utrerako autobidea gurutzatzen du bidezubian, Quinto herrigunean amaitzeko, Dos Hermanas udalerrian, Montequinto eta Europa geltokiak lurpean zeharkatzen dituena (Olivar de Quintos), tranbiarekin trukagailu batean amaitzeko, Dos Hermanas aldera, orain arte egin ez den proiektua eta lanak, eta udaletxea. Andaluziako Juntak autobus batengatik aldatu nahi du.
Geltokien izena
Sevillako metroaren geltokiek eredu orokor bat jarraitzen dute, eta, beraz, sarrerak, salbuespen batzuk izan ezik, gris koloreko metro karratuko ahoen bidez egiten dira, geltokiaren izena berde kolorekoa delarik. Guztiek dituzte alboetako bi nasa, eta, horietan, nasa-ateak daude, erabiltzaileak bidera sar ez daitezen.
Disuasio-aparkalekuak
Gaur egun, bost disuasio-aparkalekuak dago. Aldiriko aparkaleku horiek metro-geltoki bati lotuta daude, eta horrek ibilgailu pribatuaren eta metroaren arteko trukea errazten du.
Batez besteko denborak
Ibilbideko batez besteko denborak adierazgarriak dira, eta trafikoaren edo beste ezusteko batzuen arabera alda daitezke.
sevilla 1lineak Ciudad Expo geltokia honako hauekin komunikatzeko aukera ematen du:
Flota
Sevillako metroa tren arina da eta CAF fabrikatzailearen Urbos 2 modeloko 21 unitatek ematen dute zerbitzua; 31,25 metroko luzera dute eta 275 bidaiarirentzako lekua.
Tarifak
Linea horri Sevillako metroaren tarifak eta zonifikazioa aplikatzen dizkiote.
Guneak
Sevillako metroa honako gune hauek osatzen dute:
Turismoa
Ibilbidean zehar, sevilla 1lineak interes turistikoko hainbat lekurekin lotzen du:
Guadaíra
Guadaira geltokia, sareko planoetan seinaleztatua, eraiki gabe dago, Sevillako Renfe Aldiriak sarearekin geltoki intermodal bihurtzeko zain.
Winterwerb
Winterwerb Alemaniako udalerria da. Renania-Palatinatua estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Joseba Gotzon Varela
Joseba Gotzon Varela (Portugalete, Bizkaia, 1962ko otsailaren 20a - ) euskal idazle eta musikaria da.
Biografia
Joseba Gotzonek berak bi etapa bereizten ditu bere musika ibilbidean: bata, 1984tik 1995era bitartekoa, pop komertzialari loturikoa, eta bestea, 1995etik gaur egunera artekoa, heldutasunaren eta musika landuagoaren garaia. Bakarlari moduan aritu da nagusiki, euskaraz zein gaztelaniaz.
Hamar urte zituela hasi zen Joseba Gotzon (Portugalete, Bizkaia, 1962) musikan, herriko musika bandan. Interpretazioaren aldetik baino gehiago, sorkuntzaren aldetik interesatzen zaio musika Joseba Gotzoni, eta, hala, berak idatzitako letrekin eta musikarekin osatu zuen lehen lana, 1985ean: Inpotentzia (Hilargi Records). Mario Galindez (bateria eta ahotsa), Luis Regulez (baxua), Fran Rubio (teklatuak), Felix Santiago (ahotsa), Elisa Ruiz Manterola (ahotsa) eta Manuel Diego de Somonte (gitarra) izan zituen lagun. Ordurako Gau hotza izeneko singlea grabatua zuen (Hilargi), Akelarre taldeko Pako Diaz eta J. Markos Juaristirekin.
Bere ibilbidean bi etapa bereizten ditu artistak berak: bata, 1984tik 1995era artekoa, eta bestea, 1995etik gaur egunera artekoa. Lehen etapan "modaren eraginpean" zegoela zioen, pop komertzialetik gertu, irrati formulei begira. Etapa horretakoak dira, besteak beste, Botere zalantzakoak (Hilargi, 1987), Kalapo (Hilargi, 1991) -Kalapo taldea sortu zuen 1990ean- eta haren diskorik komertzialena, Made in Ris (Elkar, 1994). Disko horietako hitzak eta musikak Joseba Gotzonek egin zituen, Kalapo diskoko zenbait izan ezik: Marisa Gutierrez Cabriadaren kantu bat, Mercedes Estibaliz eta Iñaki Ojeda Martin de Butronek idatziriko beste bat eta Joseba Sarrionandiarena.
Gaztelaniazko Fuego y brasas dantza garaikideko ikuskizunarekin etorri zen haren ibilbidean aldaketa. Musika klasikoari heldu zion. Txeloa, biolina, biola, klarinetea eta beste erabiltzen hasi zen, eta estetika horrekin gusturago sentitzen zela konturatu zen.
1999. urtean gaztelaniazko Noegga, historias y leyendas (Nojako Udala), eta Nortasuna: selekzio baten historia diskoa etorri ziren (Keinu). eta Gontzal MendibilNiko Etxartekin egin zuen Nortasuna. Andoni Egaña bertsolariak idatzi zituen diskoko letrak, Joseba Gotzonek idatzitako Euskadiko Futbol Selekzioaren Historia liburuan oinarriturik, eta Iñaki Perurenak, Jose Angel Iribarrek, Josu Urrutiak eta Aitor Zabaletak parte hartu zuten grabazioan, besteak beste. Handik aurrera, hainbat bira egin zituen nazioartean; Georgian (2000n), Argentinan (2001ean) eta Venezuelan (2002an), esate baterako.
Eta itzultzean, 2003an, "heldutasunaren diskoa" grabatu zuen: Fotopoemak (Marrodan Olerki Elkartea), Portugaleteko Mario Angel Marrodan poetaren omenez. 11 poema euskaratu eta musikatu zituen, askotariko estiloetan, besteak beste jazza, boleroak eta swinga doinu klasikoagoekin tartekatuz. Blas Fernandez (bateria), Carlos Gracia Tato (kontrabaxua), Jose Luis Canal (pianoa) eta Luis Alberto Requejo (klarinetea) izan zituen lagun.
Autoprodukziora jo zuen 2006. Urtean, Gris argitaratzeko. Berriro ere harenak dira diskoko letra ia denak, Mercedes Estibalizek eta Iñaki Ojeda Martin de Butronek idatzitakoa eta Jordi Baigetek egina salbu. Diskoarekin Argentinara eta Brasilera joan zen kantaria.
Padelitis pop-rock diskoa argitaratu du azkena (Hilargi Records, 2007). Gaztelaniaz abestuta dago eta padel kirola da kantu guztiak lotzen dituen haria.
Help!
Help! The Beatles taldearen bostgarren diskoa da, baita bertan sartzen den abesti bat eta talde berdinak eginiko filmaren izenburua ere. Filmean azaltzen diren abestiak disko honetakoak dira. 2003. urtean, Rolling Stone aldizkari ezagunak, historian eman diren 500 diska onenetako zerrendan jarri zuen 332. postuan.
Diskoa
Diskaren azalean azaltzen den argazkian, taldeko lau misukariek help hitza deletreatzen dute semaforo hizkuntzakin. George Martin ezagunak poduzitu zituen EMI taldearetzat. Hamalau abesti daude bertan, hauetako zazpi filmean azaltzen direlarik. Hauen artean Paul McCartney-ek eginiko Yesterday abesti famatua azaltzen da. Kritikoek diskoa bikaintzat daukate. Bertan taldearen, eta batez ere John Lennon-en eraginak Bob Dylan eta folka dira.
81. Oscar Sariak
81. Oscar Sarien ekitaldia 2009ko otsailaren 22an Hollywoodeko Kodak Antzokian egin zuten 2008. urtean zinemagintzan egindako lanik onenak saritzeko. Aurkezlea Hugh Jackman izan zen eta Estatu Batuetan ABC telebistak eman zuen.
Izendapen eta Sariak
Garaileak letra lodian agertzen dira.
Trinitate plaza
Plaza honetan kultura ekitaldiak, herri kirolen norgehiagokak, kontzertuak —hala nola, Jazzaldiko musika emanaldiak— burutu ohi dira. 1963 an Donostiako harresien eraisketaren mendeurrena zela eta Luis Peña Gantxegi arkitektoak eraberritu zuen. 2013an, Peña Gantxegiren eraberritzearen 50. urteurrenean Docomomo saria jaso du eta plaka bat jarri da plazaren sarreran.
Madrilgo Errege Jauregia
Madrilgo Errege Jauregia  edo Sortaldeko jauregia (gaztelaniaz Palacio Real de Madrid edo Palacio de Oriente) Espainiako Madril hiriburuan dagoen jauregia da. Berez Espainiako Erregearen egoitza ofiziala da.
Kokalekua
Erdialdea barrutian dago, Sortaldeko plazan, hortik batzutan Sortaldeko jauregia izendapenaz deitua ere izatea. La Almudena katedralaren alboan dago.
Historia
1738an Filipe V.a Espainiakoaren aginduz eta Filippo Juvara italiar arkitektoaren diseinuari jarraituz eraikitzen hasi zen. Hura hiltzean, Juan Bautista Sachetti herrikideari eraikuntza lanen ardura eman zitzaion. 1764ean amaitu eta Karlos III.a Espainiakoaren egoitza eta bizilekua bilakatu zen.
Eraikina
Bere 135.000 m²-ko azalerarekin Europako jauregirik handiena da. 135000 km2 eta 3.418 gela azalera du, Europako errege-jauregi handiena da.
Le Vermont
Le Vermont Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Vermont udalerrian erroldatutako biztanleak 52 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Maggie Civantos
Maggie Civantos (Málaga, 1984ko abenduaren 28a) espainiar aktorea da. Antena 3 telebista kateko Vis a vis telesailean Macarena Ferreiro pertsonaia protagonistaren rola jokatzearren da ezaguna.
Le Vermont
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 35 ziren, horien artean 22 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 22 pertsona aktiboetatik 21 lanean zeuden (10 gizon eta 11 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zigortzaileak
Zigortzaileak 2009. urtean Arantza Ibarra eta Alfonso Arandiak zuzendutako filma da, bullying buruzko lehendabiziko euskal filma izanik. 2010. urtearen hasieran estreinatuko da.
Bitxikeriak
Hautaproban Mungiako Larramendi, Bilboko Abusu eta Begañazpi eta Lekeitioko ikastoletako 475 umek hartu zuten parte
Grabaketa ekainaren 29tik abuztuaren 8ra arte egin dute Portugaleteko Juan Antonio Zunzunegi institutuan eta bertako zenbait pisutan.
Sinopsia
Zazpi umeko taldeak beste haurren irainak eta erasoak jasotzeaz aspertuta, ezkutuko komandoa sortuko du mendekua izateko. Komando hau 'Zigortzaileak' izango du izena.
Épeigné-sur-Dême
Épeigné-sur-Dême Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Épeigné-sur-Dême udalerrian erroldatutako biztanleak 159 ziren. Familiak 76 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 101 etxebizitza zeuden, 75 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 100 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 75 etxebizitza nagusietatik 57 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 54 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 105 ziren, horien artean 77 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 77 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (40 gizon eta 25 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Épeigné-sur-Dême udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 157 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.123 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Épeigné-sur-Dême udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.116 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rebešovice
Rebešovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 970 biztanle ditu eta 4,11 kilometro koadroko azalera. Brno-Landako barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1354 urtean egin zen.
Birchwood Village (Minnesota)
Birchwood Village Minnesotako hiri bat da. Washington konderrian kokatua dago. 2010ean 870 biztanle zituen, 0.88 kilometro koadrotan banatuta.
Argiontzi
Argiontzia erregairen bat edo elektrizitatea erabiliz argi egiten duen ontzia da. Maiz eramangarria izaten da, babes gardenarekin argi-iturriarentzako (historikoki, kandela bat edo olio-metxa bat, eta, askotan, garai modernoetan bateriaz elikatutako argi bat), garraiatzeko eta zintzilikatzeko errazagoa izan dadin, eta haizea bada fidagarriagoa izan dadin.
Historia
Erdi Arotik aurrera, Ekialde Erdiko hiriek gauzainak kontratatu zituzten gauez kaleak patruilatzeko, krimena uxatzeko asmoz. Gauzain bakoitzak argiontzi bat zeraman ilunpetik babesteko eta gutxienez XVIII. mendera arte iraun zuen.
XVI. mendetik aurrera, espazio publikoak gero eta gehiago argiztatu ziren argiontzi finkoekin, batez ere beirazko leihodun argiontziak asmatu ondoren, argiztapena izugarri handitu baitzuen. 1588an, Parisko Udalbatzak kale-kantoi bakoitzean zuzi bat ezarri eta pizteko agindua eman zuen, eta 1594an poliziak argiontziengatik ordeztu zituen. 1667tik aurrera, Luis XIV.aren erregealdian, milaka kaleargi jarri ziren Parisko kale eta kantoietan. Sistema horri esker, 18 metroro zeuden argiontziak, kale erdian soka batetik 6 metrora esekita.
La Malmaison
La Malmaison Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 407 ziren. Familiak 148 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 169 etxebizitza zeuden, 144 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 168 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 144 etxebizitza nagusietatik 118 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 96 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 76 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 244 ziren, horien artean 175 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 175 pertsona aktiboetatik 159 lanean zeuden (88 gizon eta 71 emakume) eta 16 langabezian zeuden (5 gizon eta 11 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Malmaison udalerrian 142 unitate fiskal zeuden, 408 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.001 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean La Malmaison udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.503 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Saint-Léger-Dubosq
Saint-Léger-Dubosq Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Léger-Dubosq udalerrian erroldatutako biztanleak 179 ziren. Familiak 62 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 98 etxebizitza zeuden, 63 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 93 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 63 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 9 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 43 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 125 ziren, horien artean 92 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 92 pertsona aktiboetatik 90 lanean zeuden (45 gizon eta 45 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Saint-Léger-Dubosq udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oneonta (New Yorkeko herria)
Oneonta (town), New York Ameriketako Estatu Batuetako herri bat da. Otsego konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Ranitomeya opisthomelas
Ranitomeya opisthomelas Ranitomeya generoko animalia da. Anfibioen barruko Dendrobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Soucieu-en-Jarrest
Soucieu-en-Jarrest Frantziako udalerria da, Rodano departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.372 ziren, horien artean 1.769 aktiboak ziren eta 603 inaktiboak ziren. 1.769 pertsona aktiboetatik 1.695 lanean zeuden (876 gizon eta 819 emakume) eta 75 langabezian zeuden (42 gizon eta 33 emakume). 603 pertsona inaktiboetatik 188 erretiraturik zeuden, 248 ikasten zeuden eta 167 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Soucieu-en-Jarrest udalerrian 1.336 unitate fiskal zeuden, 3.654 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.574 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 44 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 4 zurginak, 10 iturginak, 5 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2000. urtean Soucieu-en-Jarrest udalerrian 55 nekazaritza-ustiategi zeuden, 722 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Susanna Mayr
Susanna Mayr (Augsburg, 1600 - ib., 1674) alemaniar margolari barrokoa izan zen.
Thézey-Saint-Martin
Thézey-Saint-Martin Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Susanna Mayr
Joachim von Sandrart-en arabera Johann Georg Fischer margolariaren alaba zen eta Johann Ulrich Mayr-en ama, hau ere margolaria zena. Marraztea eta margotzeaz gain, talentu handiko artista ebakitzailea ere izan zen.
Thézey-Saint-Martin
Biztanleria
2007an Thézey-Saint-Martin udalerrian erroldatutako biztanleak 197 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 84 etxebizitza zeuden, 72 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 82 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 72 etxebizitza nagusietatik 62 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 6 etxek hitu gela zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 53 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 135 ziren, horien artean 94 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 94 pertsona aktiboetatik 88 lanean zeuden (53 gizon eta 35 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2000. urtean Thézey-Saint-Martin udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 708 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Acanthurus chirurgus
Acanthurus chirurgus Acanthurus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Acanthuridae familian.
Rubber Soul
Rubber Soul The Beatles taldearen musika diskoa da, 1965ean argitaratutakoa.
Emakumezko Aktore Onenaren Zilarrezko Maskorra
Emakumezko Aktore Onenaren Zilarrezko Maskorra delakoa Donostiako Zinemaldian Epamahai Ofizialeko kideek Sail Ofizialean aurkeztutako filma guztien artean antzezpen onena burutu duen emakumezko aktoreari eskeini ohi dioten saria da.
1960. urterarte Emakumezko Antzezpenaren Zulueta Saria deitzen zen, aldiz 1961-1989 bitartean Emakumezko Antzezpen Onenaren San Sebastian Saria deitua zen, 1990etik aurrera gaur egungo Emakumezko Aktore Onenaren Zilarrezko Maskorra izendapena daramalarik.
1953 eta 1954 artean emakumezko espainiar aktoreak bakarrik saritu ohi ziren. 1955eko ekitaldia kolorezko filmetan berezitu zen eta sariak soilik haien kalitatean oinarrituz eman zituen. 1980 eta 1984 artean Zinemaldiak FIAPFko A Kategoria galtzean ez zen sari hau eman.
2021tik aurrera, gizonezko eta emakumezko aktoreak bereizteari utzio zion Zinemaldiak, aurrerantzean Aktore protagonista onena eta Bigarren mailako aktore onenaren sariak banatu zirelarik, aktoreak gizonezkoak edo emakumezkoak izan zitekeelarik.
Sukaldaritza (janari eta edarien prestaketa)
Sukaldaritza (janari eta edarien prestaketa esanahiarekin), edo kozinatzea, elikagaiak jangarri bihurtzeko prestatzea da. Elikagaiei beroa (gehienetan) edo substantzia eragileak (azukre, gatz, azidoak) aplikatzen zaizkie kontsumitu aurretik, prestatzean gertatzen diren osagai fisiko eta biokimikoen transformazioei esker hainbat helburu erdiesteko: samurtzeko (haragia), digerigarri bihurtzeko (lekaleak), gogortzeko (arrautza), likidotan nahasteko (saldak), itxura, usain edo testura eraldatzearen eraginez goxatzeko, toxikoak ezabatzeko (ehizakia), etab. Baina, gehienetan, zaporea aldaraztea izaten da kozinatzearen xedea.
Řečany nad Labem
Řečany nad Labem Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.364 biztanle ditu eta 5,51 kilometro koadroko azalera. Pardubiceko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1307 urtean egin zen.
Kornilov afera
Kornilov afera 1917ko irailean (abuztuaren 27an), Errusiako Armadako buruak buruturiko estatu-kolpe ahalegina izan zen. Gertaera nahiko nahasia izan zen: alde batetik eskuinak eta eskuin muturrak Sobietak deusezteko, “diziplina berrezartzeko”, bestetik Kerenski eta Kornilov beraren anbizio kontrajarriak eta hirugarrenik gaizki-ulertuek eraman zuten egoera honetara. Gertakari honek, bai Estatu-kolpe zein auto-kolpe ezaugarriak izan zituen.
Irakurketak
Stalinek abuztuaren 28an definitu zuen moduan: “ez zen iraultzaren eta kontrairaultzaren arteko borroka bat, bi kontrairaultzaileren artekoa baino”. Nikolai Sukhanovek esan zuen moduan, “Kerenski kornilovista zen, baina diktadura berak gidatzea nahi zuen”. Beste batzuen arabera, Kerenski bera ere lan horietan sartua zegoen. Adibidez, Anton Denikin jeneral zuriaren arabera “militarren artean diktadura bat ezartzeko planez ekainean hasi ziren hitz egiten, artean Kerenski lehen ministro ez zela (…) eta Kerenskik berak parte hartzen zuen elkarrizketa horietan”. Trotskiren arabera, Kerenskik aldi berean militarrak xaxatu zituen kolpearen planekin aurrera egin zezaten, honek bere asmoen errotara ura eramango zuelakoan. Egun hauetan, bi aktore nagusien eta bigarren mailako aktoreen posizioa oso aldakorra izan zen, ikusiko dugun moduan, eta aldaketa hauek kolpea baino auto-kolpea edo auto-kolpea baino kolpea ote zen zehazten zailtzen dute. Orlando Figes britainiar historiagileak ez du uste Kornilovek Estatu-kolpea emateko asmoa zuenik, eta are gutxiago Kerenskiren kontra, baizik eta “hau salbatzea, bere borondatearen kontra bada ere”; izan ere, Kornilovek “Errusia salbatzeko” modu bakarra diktaduran ikusten zuen, hala ere, Figesen bertsioaren arabera, “azken momentua arte Kerenskiren babesa bilatu zuen asmo horiek aurrera eramateko”.
Kornilov izendatzea
Uztailaren 19an, Kerenskik Aleksei Brusilov jenerala armadaren goi-kargu bezala (eta Kerenski Guda-ministro zenean izendatua izan zena, eta Kerenski Ofentsiban armadaburu izan zena) Lavr Kornilov jeneralaz ordeztea erabaki zuen.
Ofentsiba haren porrotaren errudun gisa bere burua ikusten zuen Brusilovek, eta atsekabeturik kargua utzi zuen. Gainera, Brusilov beste jeneralek ez zuten ondo ikusten, soldaduekiko hurbilekoegia zela eta gainera otsaileko egunetan onartutako erreforma militar demokratikoak (Sobietak onartutakoak, eta militarren arabera armadaren desegituraketa zekartenak) ondo ikusten zituela edo behintzat, onartu egiten zituela eta.
Lavr Korniloven izaera
Lavr Kornilov militarra ez zen orduan jeneral handien artean egon, baina bere profil sozialak arrazoi handia izan zen bera aukeratua izateko. Alde batetik, kosakoa izan zen, familia umil baten semea. Bere ama turkiar etniakoa zen, eta berak ere turkiar hizkuntzak jaki izan zituen; beraz, jatorri “ez-aristokratiko” batetakoa zen, “otsaileko izpirituaren” araberakoa. Gainera, bera izan zen otsailaren 28an Dumako Kideen Komiteak Sergei Khabalov tsaristaren ordez Petrogradeko komandante militar izendatu zuena, eta Aleksandra Romanova tsarina berak atxilotu zuen 1917ko martxoaren 8an. Maiatzaren 1eko ospakizunetara ere joan zen. Baina beste alde batetik, Kornilov, armadaren barruan diziplina ezartzearen eta soldaduen komiteen eta soldaduen Sobieten eskubideak murriztearen (eta are komite hauek deuseztearen aldekoa zen).
Lavr Korniloven papera Gobernuaren aurka
1917an borroka-gunetik alde egiten zuten soldaduen kontra tiro egiteko agintzearren ezaguna egin zen, eta uztailaren 12an Gobernuak Armadan, zenbait delitu larriren kasuan, heriotza-zigorra berriz ezarri zuen Kornilov horretan tematu ostean (Kornilovek 1915ean austriarrek atxilotu eta 1916an preso-eremu batetik ihes egin zuen). Beraz, guzti honen arabera, Kornilov, iraultzaren etapa honetan Kerenskiren eta Errusiako Behin-Behineko Gobernuaren aliatu izan zitekeela zen Gobernuaren ustea, ez soilik frontean boltxebikeen bakearen aldeko agitazioaren kontra, baizik eta behar balitz baita ere “etxean”; Sobietaren aurka. Hots, Brusilov (jatorri elitista, baina pentsaera demokratikoa) iraultza burgesaren lehen aldietarako, hau da, Gobernuaren eta Sobietaren “eztei-aldirako” egokia bazen, Kornilov (jatorri “demokratikoak” edo “meritukratikoak”, baina jarrera gogorra eta hertsitzailea), iraultza burgesaren bigarren aldirako, hau da, burgesia eta langileriaren konfrontazio aldirako egokia zen. Kornilovek bere ondoko gisa Boris Savinkov eserista (baina jada ezkerraren eta Sobieten kontra oso jarrera gogorra zuena izendatu zuen.
Korniloven erreforma
Aukeratua izan zenean, Kornilovek, uztailaren 21ean, bere “erreforma plana” aurreratu zuen :