cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zaha Hadid
Biografia laburra
2004 urtean Pritzker saria jaso zuen, emakume bati emandako lehena.
Lan garrantzitsuenak
Hadiden lan asko eta asko kontzeptualak izan dira, baian hauek dira eginadako lan batzuk:
Zaha Hadiden sari asko eraiki gabeko proiektuei izan dira: The Peak Club Hong Kong hirian (1983) eta Cardiff Bay Opera House Galesen (1994).
Masato Nakayama
Masato Nakayama (中山 仁斗, 1992ko otsailaren 6a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gainare Tottori.
Yuji Nakazawa
Yuji Nakazawa (japonieraz: 中澤 佑二, 1978ko otsailaren 25a - ) Japoniako futbolaria da.
Selekzio nazionala
Japoniako selekzioarekin: 1999tik 2010ra 110 aldiz jokatu izan du, 17 gol sartuz.
Cirrhilabrus lineatus
Cirrhilabrus lineatus Cirrhilabrus generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Phrygilus patagonicus
Phrygilus patagonicus Phrygilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Topoľčianky
Topoľčianky Eslovakiako udalerri bat da, Zlaté Moravceko barrutian kokatuta. 26,33 km²ko azalera du eta 2643 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1293. urtekoa da.
Amphilophus rhytisma
Amphilophus rhytisma Amphilophus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Errekibei erreka
Errekibei erreka Altsasuko Ubagoa dermioan jaio eta Erkudengo baselizatik pasatzen den erreka da. Kapitansorotik igarotzen da eta San Martingo errekarekin elkartzen da Errekalde erreka sortzeko.
Rancho Mirage (Kalifornia)
Rancho Mirage Kaliforniako hiri bat da. Riverside konderrian kokatua dago. 2010ean 17,218 biztanle zituen, 63.3 kilometro koadrotan banatuta.
Cnemaspis africana
Cnemaspis africana Cnemaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
San Damiano Macra
San Damiano Macra Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
San Damiano Macrak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Tbilisiko Parke Nazionala
Tbilisi Parke Nazionala ( georgieraz : ლილისის ეროვნული პარკი), Tbilisi hiritik 25 kilometro iparralderantza dago, Mnokh Saguramots hiriko mendilerrotik gertu. Parkearen zati nagusiena Mtskheta-Mtianeta eskualdekoa da, eta zati bat Kvemo-Kartli eskualdekoa. Itsas mailatik 600 eta 1.800 metro arteko altueran dago Ialnoyskaya (1874 m), Saguramskaya (1385 m) Sabadur eta Iklivskoy mendietan. Parkearen azalera 23.218 hektareakoa da.
Deskribapena
Parkea bost zatitan banatuta dago: Saguramo, Gldani, Martkopi, Gulelebi eta Gardabani. Lurraldearen %90 basoek estaltzen dute. Zuhaitzak: haritza, pagoa, astigarra, sikomoroa, sorbusa eta beste batzuk. Parkean 700 landare espezie inguru hazten dira (horietatik 675 iraunkorrak dira). Parkeko espezieen artean, ohikoenak pagoak eta hariztiak dira. Horiek osatuta 16.122 hektarea hartzen dute, hau da, baso-azaleraren % 92,9, koniferoen proportzioa hutsala da: 256 hektarea (% 1,52), gainerako % 5,7a astigarra, tiloa, udarea eta beste bezalako espezieei dagozkie.
Parkean babesturiko ugaztunak hauek dira: Oreinak, Katamotzak, Hartz euroasiarrak, Azeri gorriak eta Txakalak. Parkeko fauna hainbat animalia handi espeziek irudikatzen dute, orein zuriak barne.
Parkeak Kura ibaiaren arroarekin erlazionatutako hainbat ibai (Gldanula, Tedzami, Lochin Alihevi eta Norio) eramaten dituenaren arabera, bere lurraldean aintzira ugari (nakerala eta Mamkodi handienak) daude. Edateko ura duten 76 iturri daude.
Azpiegiturak
Parkearen azpiegitura Georgiako beste parke nazionalak baino gutxiago garatuta dago. Bere ekipamenduen artean, kanpoko hainbat merendero gune eta Tbilisiren hurbiltasuna daude. Parkearen lurraldean hiru bidegorri daude. Tbilisi eta Tianeti arteko asfaltatutako errepideak parkearen erdialdea zeharkatzen du, Saguramolalno mendilerrotik igaroz. Tbilisi Ingurabidearen zati bat parkearen hego-mendebaldeko ertzean zehar doa.
Historia
1973an sortu zen Saguramo National Conservation (1946an sortua), Georgiako parke nazional zaharrena da. 2000ko hamarkadaren hasieran, bertan behera utzi zuten, eta, horretarako, parke nazional izaera kendu zioten. 2007an, Saguram Estatuko Erreserba oinarri hartuta bere jarduerari ekin zion berriro. Azpiegitura turistikorik ez izan arren, 2013an parkeko bizikleta-bideak seinaleztatzeko lanak egin ziren. Green Borjomi gobernuz kanpoko erakundeak egin zuen lana, Suitzako misio baten diru laguntzarekin.
Errekete
Erreketeak Lehen Karlistaldian sortutako miliziako hegoaldeko nafar karlista k ziren. XX. mendearen hasieran, karlisten erakunde paramilitarrak izena hori hartu eta Espainiako Gerra Zibilean matxinoen alde aritu ziren nafar gudaroste guztiei ere halaxe esaten zaie.
Phrygilus fruticeti
Phrygilus fruticeti Phrygilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Errekete
Izena
Beste batzuen ustez, frantsesezko requête hitzetik dator : euskaraz, "errekerimendu" edo "eskakizun".
Historia
Lehen Karlistaldiko batailoi horren ezizena XX. mende aren hasieran zenbait erakunde karlistak erabili zuten, bai izen moduan, bai beren argitalpenetan Katalunian, Aragoin zein Andaluzian.
Joan Maria Romak 1907an errekete izena jarri zion karlisten gazte-erakunde sorberriari. Aldizkaria Lo Mestre Titas zuen. Joaquín Llorens agindupean, 1913an antzinako gazte-erakundea karlisten erakunde paramilitar bihurtu zen, Frantzian Action françaisek Camelots du Roi bere gazte-erakundearekin egin zuen moduan. Hasieran, Lehenengo Mundu Gerra garaian, jarduera gutxi izan arren, 1920an Juan Pérez Nájeraren agindupean eta, batez ere, Espainiako Bigarren Errepublika aldarrikatu ondoren berpiztu zen.
1932an José Enrique Varela agintari nagusi bihurtu eta antolaketa militarra ezarri zuen: oinarrizkoa 5 txapelgorri eta buruzagi batek osatutako patruila zen; 246 lagunek konpainia sortu zuten eta hiru konpainiak, Tertzioa. 1934an, erabakigarria izan zen Fal-Conde Comunión Tradicionalista ko buruzagitzara heltzea erreketea sendotzeko, alfonsinoekin zituzten aliantzei muzin eginez eta argi eta garbi altxamendu baten alde eginez. 1934ko apirilaren 15ean, Sevillan 650 txapelgorri andaluziar desfilatu eta ohiko lekuetatik at, karlisten indarra azaldu zen. 1935ean Ricardo Rada agintari nagusi bihurtu eta 1936ko uztailerako 30.000 errekete ziren. Nafarroan, 1936 hasieran, 6.360 errekete kide zeuden, 9 tertziotan banatuta. Urte haietan, karlismoak 30eko hamarkadako eskuin erradikaleko Europako beste alderdi-milizien itxura bera hartu zuen.
Zenbaki arrunt
Zenbaki arruntak multzo bateko elementuak zenbatzeko erabiltzen diren zenbakiak dira: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6...
KF Teuta Durrës
KF Teuta Durrës (izen osoa, Klubi Futbollistik Teuta Durrës) Albaniako futbol taldea da, Durrës hirikoa. Albaniako liga bat eta lau kopa irabazi ditu.
Zenbaki arrunt
Matematikari batzuek (zenbaki-teoriari ekin ziotenak) zero arrunta ez dela deritzote, baina beste batzuk ez dira uste berekoak (multzo-teoria, logika eta informatikari ekin ziotenak). Entziklopedia honetan, zero arrunta dela kontuan hartuko dugu.
KF Teuta Durrës
Historia
Taldea 1920. urtean sortu zen Klubi Sportiv Urani izenarekin (Uranium Sport Club) eta 1930an Klubi Sportiv Teuta Durrës izena hartu zuen. Izen harekin ligako bigarren postua eskuratu zuen 1931ean.
Komunismoaren garaian 'Lokomotiva Durrës'' izena izan zuen eta Kopako bi final jokatu zituen. 1994an talde indartsua osatu zuen eta Liga eta Kopa irabazi zituen. XXI. mendean hiru Kopa gehiago irabazi ditu.
Zenbaki arrunt
Zenbaki arruntak zer diren edonork dakien arren, haren definizioa ez da inolaz ere erraza. Peano-ren axiomak zenbaki arrunten multzoa, \mathbb{N}, adiera bakarreko moduan deskribatzen dute:
Azken postulatuak indukzio matematikoaren baliotasuna bermatzen du.
Zenbaki natural baten berdinak edo txikiagoak diren zenbaki natural guztien multzoa, hau da, segida natural baten segmentua deitzen da eta |1,k| edo [k] moduan idatzi ohi da.
Historia
Kantitateen adierazpenerako zenbaki arruntak existitu baino lehen, kontatzeko beste metodo batzuk erabiltzen ziren, horretarako zenbait objektu ezberdin erabiliz aibidez; harriak, makilak edota eskuetako hatzak. Aurrerago, simbolo grafiko ezberdinak hasi ziren erabiltzen kontatzen laguntzeko, egurrezko makil batean markak eginez, edota harean egindako marra simpleak erabiliz. Hala nola, Mesopotamian izan zen K.a. 400. urtearen inguruan non zenbakien lehen aztarnak agertu ziren. Hauek, buztinezko taulatxo txikietan egindako marka edo seinaleak ziren, horretarako, makil puntadun txikiak erabiliz. Hortik dator idazkera kuneiformearen izena. Zenbaketa sistema hau beranduago barneratu zen; hala ere, beste sinbolo grafiko ezberdin batzuekin, Antzineko Grezian eta Antzineko Erroman. Antzineko Grezian, haien alfabetoaren letrak erabiltzen zituzten soilik, Antzinako Erroman ordez, letrez gain, simbolo batzuk ere erabili ziren.
Richard Dedekind izan zen zenbaki arrunten multzoa gero eta sendoago bilakatzen ari zen oinarri batean finkatu zituena, XIX. mendean. Honek, axioma batzuen serie batetik deribatu zituen, eta horrek inplikatzen zuen zenbaki arrunten multzoaren existentzia egia zela. Hala ere, beranduago Peanok, bigarren ordeneko logika baten barnean gehiago zehaztu zituen, horrela Peanoren bost axioma famatuak ateraz. Frege aurreko biak baino haratago joan zen, eta zenbaki arrunten existentzia frogatu zuen, printzipio sendoago batzuetatik hasita. Hala ere, Fregeren teoriak bere sinesgarritasuna galdu egin zuen, eta beste metodo berri bat bilatu behar izan zen. Zermelo k zenbaki naturalen multzoa demostratu zuen, bere multzoen teoriaren barnean, eta batez ere, amaigabetasunaren axiomaren bitartez. Honi, Adolf Fraenkelek aldaketa bat egin zion, eta von Neumann-ek dioenez, horrek baimendu zuen zenbaki arrunten multzoa ordinal moduan eraikitzea.
Zenbaki arrunten ezaugarri batzuk hauek dira:
Zenbakiak eta izenak
0 = Zero
1 = Bat
2 = Bi
3 = Hiru
4 = Lau
5 = Bost
6 = Sei
7 = Zazpi
8 = Zortzi
9 = Bederatzi
10 = Hamar
12 = Hamabi
14 = Hamalau
15 = Hamabost
16 = Hamasei
17 = Hamazazpi
18 = Hemezortzi
19 = Hemeretzi
20 = Hogei
Sanfrè
Sanfrè Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Sanfrèk honako udalerri hauekin egiten du muga:
Zenbaki arrunt
Zenbakiak eta izenak
21 = Hogeita bat
22 = Hogeita bi
23 = Hogeita hiru
29 = Hogeita bederatzi
30 = Hogeita hamar
31 = Hogeita hamaika
Oturia
Oturia, 'Auturía', Pirinioetako mendi bat da, Huescako probintziako Gállego Garaia eskualdean dago, Serrablo eta Sobrepuerto artean, eta Sabiñanigo udalerritik hurbil. 1.920 metroko garaiera du.
Zenbaki arrunt
Zenbakiak eta izenak
40 = Berrogei
Pero Mexia
Pero Mexia (gaztelerazko egungo era arautuan Pedro Mejía) (Sevilla, 1497 – ibidem, 1551ko urtarrilaren 11) Pizkunde garaiko idazle, historialari eta humanista bat izan zen.
Zenbaki arrunt
Zenbakiak eta izenak
50 = Berrogeita hamar
Pero Mexia
Biografia
Humanitateak eta zuzenbidea ikasi zituen Sevillan eta Salamancan. Sevillako Veintiquatro izan zen eta beste zenbait kargu bete zituen bere jaioterrian. Gutun bidezko harremana izan zuen Erasmo Rotterdamgoa, Juan Luis Vives eta Juan Ginés de Sepúlvedarekin. Fray Antonio de Guevara hil ondoren 1548an Karlos I.a Espainiakoa erregearen kronista ofizial izendatua izan zen.
It Came From Outer Space
It Came from Outer Space 1953ko ekoizpena da, Jack Arnoldek zuzendutakoa, eta Richard Carlson, Barbara Rush, eta Charles Drake aktoreek antzeztua. Universal etxeak 3-D sisteman eginiko aurreneko lana izan zen.
Zenbaki arrunt
Zenbakiak eta izenak
60 = Hirurogei
Pero Mexia
Biografia
Bere lanik ezagunena eta irakurriena den Silva de varia lecciónekin (1540) Europa osoan arrakasta lortu zuen, ondorioz, lan honen bigarren edizio bat argitaratu zelarik urte berean, amaiera aldera, hirugarren zatiari gehitutako hamar atal eta laugarren zati batekin, 1551ko Valladolideko edizioan agertua, Pedro Mejiak gehitu eta zuzendutako azkena. 17 aldiz berrinprimatu zen XVI. mendean zehar, eta italierara 1542an, frantsesera 1552an eta ingelesera 1571n itzulia izan zen. Orotara, Silvak 31 edizio izan zituen gaztelaniaz eta beste 75 atzerriko hizkuntzetan mende baten epean. Zizka-mizkazko entziklopedia bat da, edo interes ezberdineko gai nahasketa bat, garaiko jakintza humanistiko interesgarrienaren bilketa bat dena. Aulo Gelioren Atikar gauak lanetik materiala hartzen duen lana da, baita Ateneo Naukratiskoaren Sofisten oturuntza, Makrobioren Saturnalia, Valerio Maximoren Gertaera eta esaera gogoangarriak, Polidoro Virgilioren Gauza guztien asmatzaileak, Plutarkoren Moralia eta Bizitza Paraleloak, eta, batez ere, Plinio Zaharraren Naturalis Historiatik, Erasmo Rotterdamgoaz gain ere. Zizka-mizkazko lan honen arrastoak Mateo Alemán, Miguel de Cervantes, William Shakespeare eta Michel de Montaignen lanetan ikus daitezke, batzuk bakarrik aipatzeagatik.
It Came From Outer Space
Argumentua
John Putman (Carlson) idazle eta astronomian zaletuak eta beronen lagunak, Ellen Fields andereñoak, Sand Rock hiritik gertu meteoro batek lurraren kontra jotzen duela ikusten dute. Lekura hurbilduta, Putmanek uste du objektu ezezagun bat izan dela talka egin duena, ez meteoro bat. Hasiera batean inork gutxik egiten dio kasu; baina handik gutxira kontu bitxi arraroak gertatzen hasten dira.
Zenbaki arrunt
Zenbakiak eta izenak
70 = Hirurogeita hamar
Pero Mexia
Biografia
Historia Ymperial y Cesárea izeneko lan bat idatzi zuen (Sevilla, 1545), zenbait enperadoreren bizitza errepasatzen zuena Julio Zesarrengandik hasi eta Maximiliano I.a Habsburgokoaganaino. 1547an Sevillan bere sei Coloquios y diálogos argitaratu zituen, kontu ezberdinei buruz ikuspegi interesgarri bat erakusten duen elkarrizketak, astronomiatik hasi eta garaiko ohitura eta sinesmenetara. Enperadorearen kronista ofizial bezala, 1548an Historia de Carlos V izeneko lan bat idazten hasi zen, 1551n hil izanagatik amaitu gabe utzi zuena. Geratzen dena 1520an Alemanian egin zen koroatzera iristen da.
Zenbaki arrunt
Zenbakiak eta izenak
90 = Laurogeita hamar
100 = Ehun
200 = Berrehun
300 = Hirurehun
400 = Laurehun
500 = Bostehun
600 = Seiehun 700 = Zazpiehun
800 = Zortziehun
900 = Bederatziehun
1.000 = Mila
1.235 = Mila berrehun eta hogeita hamabost
2.000 = Bi mila
10.000 = Hamar mila
11.000 = Hamaika mila
100.000 = Ehun mila
1.000.000 = Milioi bat
10.000.000 = Hamar milioi
100.000.000 = Ehun milioi
10.000.000.000 = Hamar mila miloi
100.000.000.000 = Ehun mila milioi
1.000.000.000.000 = Bilioi bat
1.000.000.000.000.000.000 = Trilioi bat
1.000.000.000.000.000.000.000.000 = Koatrilioi bat
Zenbaki arruntekin eragiketak
Zenbaki arrunten multzoan definitzen diren eragiketa matematikoak batuketa eta biderketa dira.
Zenbaki arrunten batuketa eta biderketa eragiketa trukakorrak eta elkarkorrak dira, hau da:
Zenbaki arruntak biderkatzean, argi ikusten da batuketa eta biderketa eragiketa bateragarriak direla; izan ere, biderketa kopuru berdinak gehitzea litzateke, eta bateragarritasun horri esker, banakortasun propietatea gara daiteke, honela adierazten dena:
a × (b + c) = (a × b) + (a × c)
Gainera, bi eragiketa horiek honako propietate hauek betetzen dituzte:
Zenbaki arrunten propietateak
Zenbaki arruntak erabat ordenatuta daude. Ordena-erlazioa \leq honela birdefini daiteke: a \leq b da baldin eta soilik baldin a + c = b betetzen duen beste c zenbaki natural bat badago. Ordena hori bateragarria da eragiketa aritmetiko guztiekin; izan ere, a, b eta c zenbaki arruntak badira eta a \leq b, orduan honako hau betetzen da:
a + c \leq b + c
a × c \leq b × c
Zenbaki arrunten multzoaren propietate garrantzitsu bat multzo ongi ordenatua dela da
Zenbaki arruntetan zatiketaren algoritmoa existitzen da. a eta b zenbaki arruntak emanda, b \neq0 bada, beste bi q eta r zenbaki arrunt aurki ditzakegu, zatidura eta hondarra deituak, hurrenez hurren, modu honetan:
q eta r zenbakiak a eta b-ren bitartez daude zehaztuta.
Zenbaki arrunten beste propietate konplexuago batzuk, adibidez zenbaki lehenen banaketa, zenbakien teoriak aztertzen ditu.
Le Poislay
Le Poislay Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Escarra Tontorra
Escarra Tontorra, aragoieraz eta gaztelaniaz Punta Escarra, Aragoiko Pirinioetako mendi bat da, Huescako probintziako Gállego Garaia eskualdean, eta Pala de Ip menditik hurbil. 2.748 metroko garaiera du.
Le Poislay
Biztanleria
2007an Le Poislay udalerrian erroldatutako biztanleak 214 ziren. Familiak 89 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 37 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Portugalgo futbol kopa
Portugalgo futbol kopa (portugesez Taça de Portugal) Portugalgo bigarren futbol txapelketa garrantzitsuena da, Primeira Ligaren ondoren. Ligan bezala SL Benfica, FC Porto eta Sporting Clube de Portugal dira garaipen gehien lortu dituzten taldeak.
Le Poislay
Etxebizitza
2007an 142 etxebizitza zeuden, 95 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 140 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 95 etxebizitza nagusietatik 77 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 58 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Portugalgo futbol kopa
Historia
1912an jokatu zen lehen aldiz Taça izena zuen lehiaketa bat, baina hain gorabeheratsua izan zen 1918an bukatu zenean albo batera utzi zela eta Portugalgo Futbol Federazioak ez du ontzat ematen. Lehiaketa honek Taça do Imperio zuen izena. 1922an urteroko txapelketa berri bati eman zitzaion hasiera, Portugalgo Txapelketa. Urtero jokatu ohi zen eta irabazten zuena "Portugalgo txapeldun" izendatua izaten zen.
Le Poislay
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 122 ziren, horien artean 101 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 101 pertsona aktiboetatik 86 lanean zeuden (48 gizon eta 38 emakume) eta 15 langabezian zeuden (5 gizon eta 10 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Poislay udalerrian 92 unitate fiskal zeuden, 196 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.869,5 euro zen.
Portugalgo futbol kopa
Historia
Finala Lisboatik gertu dagoen Estádio Nacionalen jokatu izan za urtero, ekitalde oso bakanetan ezik.
Le Poislay
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Le Poislay udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.092 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rancho Palos Verdes (Kalifornia)
Rancho Palos Verdes Kaliforniako hiri bat da. Los Angeles konderrian kokatua dago. 2010ean 41,643 biztanle zituen, 34.9 kilometro koadrotan banatuta.
Lotario III.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa
Lotario III.a Supplinburgekoa edo Saxoniakoa —batzuetan Lotario II.a zenbakiaz aipatua— (Unterlüß, 1075eko ekainaren 9a - Breitenwang, 1137ko abenduaren 4a) Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadore izan zen 1125-1137 urte bitartean. 1106. urtean Saxoniako dukerria jaso zuen Henrike V.aren eskutik. Henrike V.a hil zenean hark utzitako lekuaz jabetu zen elizaren laguntzaz. Koroa beretzat nahi zuen Konrad Hohenstaufeni aurre egin behar izan zion. Haren suhia zen Henrike Harroa guelfoaren laguntzaz garaitu zuen Konrad (1135). Bi aldiz joan zen Italiara (1133 eta 1135) Inozentzio II.a Aita Santua Elizaren aginpidean jartzeko eta Anakleto II.a antipapa babesten zuen Roger Siziliako erregea bere lekutik kentzeko.
La Panouse
La Panouse Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Panouse udalerrian erroldatutako biztanleak 84 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 106 etxebizitza zeuden, 42 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 50 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 104 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 42 etxebizitza nagusietatik 36 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 31 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 53 ziren, horien artean 38 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 38 pertsona aktiboak lanean(23 gizon eta 15 emakume) zeuden.. 15 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ostalaritza eta jatetxe enpresa batena zen.
2000. urtean La Panouse udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.130 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
François Couperin
François Couperin (Paris, 1668ko azaroaren 10a - Paris, 1733ko irailaren 11), izengoitiaz Handia deitua, frantziar musikagile barrokoa izan zen.
Bizitza
Musikari-familia batean sortu zen. Bere garaiko klabizenbalo-jotzailerik onena izan zen. Klabizenbaloaren teknika hobetu zuen, eta obra ugari egin zituen musika-tresna horretarako. Erregearen eta Parisko Saint-Gervais elizako organo-jotzailea izan zen. Italiako musika-molde berriak (Tomaso Albinoni eta Arcangelo Corelli, biolinerako sonatak eta ganbera-musika) sarrarazi zituen Frantzian. Garai batean oso ospetsua izan zen arren, galdua zuen ospea hil zenean. Klaberako ondu zituen berrehun eta berrogei lanez gainera, motete ugari (Laudate pueri, 1697), organoan joak izateko bi meza eta ganbera-kontzertuak prestatu zituen. Klabea jotzeko antzea liburua idatzi zuen 1716. urtean.
NGC 43
NGC 43 galaxia bat da, Andromeda konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Cnemaspis boiei
Cnemaspis boiei Cnemaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Ryosuke Kakigi
Ryosuke Kakigi (柿木 亮介, 1991ko abenduaren 23a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gainare Tottori.
Turbón
Turbón, 'El Turbó', Pirinioetako mendilerro bat da, Aragoiko Ribagorza eskualdean. 2.492 metroko garaiera du.
Phrygilus unicolor
Phrygilus unicolor Phrygilus generoko animalia da. Hegaztien barruko Thraupidae familian sailkatua dago.
Plougonvelin
Plougonvelin (bretainieraz Plougonvelen) Bretainiako Finistere departamentuko udalerria da. Bro Leon lurralde historikoan dago. Zehazki, Bretainiaren azken muturrean kokatzen da. 2006. urtean 3.525 biztanle zituen. 2005eko uztailaren 4ean udal kontseiluak Ya d'ar brezhoneg agiria onartu zuen. 2007ko ikasturtearen hasieran udalerriko haurren %5,8ak lehen hezkuntza elebidunean matrikulatu ziren.
Santa Luziako Sakanerreka
Santa Luziako Sakanerreka Altsasuko Santaluziasakan dermioan jaio eta Faltzarretan San Pedroko errekan bilakatzen den erreka da.
Velčice
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1232. urtekoa da.
Rancho Santa Margarita (Kalifornia)
Rancho Santa Margarita Kaliforniako hiri bat da. Orange konderrian kokatua dago. 2010ean 47,853 biztanle zituen, 33.6 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Sylvestre-Cappel
Saint-Sylvestre-Cappel Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Izen artistiko
Izen artistikoa edo arte-izena artista eta pertsonaiek erabiltzen duten izengoitia da, batez ere musikariek, aktoreek, idazleek eta, oro har, pertsona ospetsuek erabiltzen dutena, norberaren nortasuna babesteko, kontzeptu jakin bat ezizenarekin adierazteko edo jaiotza-deitura edo -izen desegoki bat ordezteko. Artista interpretatzaileek izen artistikoa izan ohi dute, haien benetako izena ez delako oso erakargarria edo ahoskatzeko eta idazteko zaila delako. Baita beste pertsona batek erabili duelako ere. Batzuetan, artista batek ohiz kanpoko edo zentzugabeko arte-izena hartzen du arreta erakartzeko.
Erabat asmatua izan daiteke, edo izen errealaren bertsio motzagoa edo gogoraerrazagoa.
Saint-Sylvestre-Cappel
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 420 etxebizitza zeuden, 394 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 410 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 394 etxebizitza nagusietatik 321 bere jabearen bizilekua ziren, 70 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 80 etxek lau zituzten eta 246 etxek bost zituzten. 328 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 173 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 192 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 729 ziren, horien artean 516 aktiboak ziren eta 213 inaktiboak ziren. 516 pertsona aktiboetatik 478 lanean zeuden (278 gizon eta 200 emakume) eta 38 langabezian zeuden (14 gizon eta 24 emakume). 213 pertsona inaktiboetatik 64 erretiraturik zeuden, 74 ikasten zeuden eta 75 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Sylvestre-Cappel udalerrian 417 unitate fiskal zeuden, 1.122 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.450,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 39 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 altzari denda zen.
2000. urtean Saint-Sylvestre-Cappel udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Sanfront
Sanfront Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Sanfrontk honako udalerri hauekin egiten du muga:
Montgardin
Montgardin Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montgardin udalerrian erroldatutako biztanleak 418 ziren. Familiak 162 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (22 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 70 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 7 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 208 etxebizitza zeuden, 170 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 182 etxeak ziren eta 25 apartamentuak ziren. 170 etxebizitza nagusietatik 143 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 53 etxek lau zituzten eta 89 etxek bost zituzten. 158 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 75 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 91 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 288 ziren, horien artean 196 aktiboak ziren eta 92 inaktiboak ziren. 196 pertsona aktiboetatik 185 lanean zeuden (103 gizon eta 82 emakume) eta 10 langabezian zeuden (3 gizon eta 7 emakume). 92 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montgardin udalerrian 179 unitate fiskal zeuden, 438,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.847 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua zen, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 5 zurginak eta 2 jatetxeak.
Stephen Lang
Stephen Lang (New York, 1952ko uztailaren 11), estatubatuar zinema, telebista eta antzerkiko aktore bat da.
Antzeztutako film nabarmenen artean Manhunter (1986), Gettysburg (1993), Tombstone (1993), Gods and Generals (2003), Public Enemies (2009), Avatar (2009) eta Don't Breathe (2016) daude. Brodwayen The Speed of Darkness (1992) antzezlana antzeztu izan du.
Montgardin
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Montgardin udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 570 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gibraltar
Gibraltar Iberiar penintsulako hegoaldeko Erresuma Batuko Itsasoaz haraindiko britainiar lurralde bat da, Europa eta Afrika, Mediterraneoa eta Atlantikoa banatzen dituen Gibraltarko itsasartearen iparraldean kokaturik, Espainiaren eta Marokoren artean, Ozeano Atlantikoa eta Mediterranear itsasoa batzen diren lekuan. Turismo eta finantza hiria bihurtu da. Nazioarteko portua eta itsas base militarra ere da.
Cirrhilabrus lubbocki
Cirrhilabrus lubbocki Cirrhilabrus generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Gibraltar
Historia
Antzina Calpe izena zuen eta Herkulesen Zutabeetako bat zen. Tariqen soldadoek hartu zuten eta, tarte gutxi batzuetan izan ezik, bertan segitu zuten 1462 arte. Espainiarrek hartu zuten eta ondoren, Espainiako Erregetzarako gerran, ingelesek (1704); Utrechteko Itunak (1713) ingelesen eskubideak bermatu zituen. Base militar moduan erabili zen bi mundu gerretan. Espainiak beti beretzat eskatu du eta Nazio Batuen Erakundeak 1969a baino lehen uzteko agindu zion Erresuma Batuari, baina bertan egindako erreferendum batek (1967), ezezkoa eman zion Espainiako izateari.
Red Bluff (Kalifornia)
Red Bluff Kaliforniako hiri bat da. Tehama konderrian kokatua dago. 2010ean 14,076 biztanle zituen, 19.6 kilometro koadrotan banatuta.
Amphilophus robertsoni
Amphilophus robertsoni Amphilophus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Henrike VII.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa
Henrike VII.a Luxenburgokoa (Valenciennes, 1275 - Buonconvento, 1313ko abuztuaren 24a) Germaniako enperadorea 1312-1313 urteetan. Luxenburgoko kondea zen. Klemente V.a Aita Santuaren laguntzaz aukeratu zuten Germaniako enperadore (1310). Bohemiako erresuma eman zion Joan I.a semeari. Luis IV.a Bavariakoa izan zuen ondorengo.
Modibo Keita (lehen ministroa)
Modibo Keita (Koulikoro, Sudan Frantsesa, 1942ko uztailaren 31 - Bamako, 2021eko urtarrilaren 2a) Maliko lehen ministroa izan zen. Ministro izan zen hiru hilabetez 2002an, Alpha Oumar Konaré presidenteak izendatuta. 2014ko apirilean, Ibrahim Boubacar Keïta presidenteak matxinoekin negoziatzeko eskatu zion eta 2015ko urtarrilean lehen ministro izendatu zuen. 2017ko apirilean dimisioa eman zuen. Modibo Keitaren senidea zen, Maliko lehen presidentea izan zena.
Josefina Carabias
Josefina Carabias Sanchez-Ocaña (Arenas de San Pedro, Ávila, 1908ko uztailaren 19a - Madril, 1980ko irailaren 20a) espainiar abokatu, idazle eta kazetaria izan zen. Kazetaritzan jardun zuen II. Errepublikan, frankismoaren garaian eta trantsizioan. Espainiako lehen emakume kazetarietako bat da, eta Estatu Batuetan hiru egunkarirentzat lan egiten duen lehen korrespontsala.
Biografia
Josefina Carabias nekazaritzan eta abeltzaintzan aritzen ziren lurjabe txikien familia batean jaio zen, Carmen Sanchez-Ocaña eta Feliciano Carabiasen alaba. Irakurketaren eta antzerkiaren zalea zen.
Ikasi nahi zuelako gurasoei aurre egin ondoren, Carabias bere kabuz hasi zen batxilergoko azterketak prestatzen eta, azkenik, Madrilgo Zuzenbide Fakultatean sartu zen, non 1930ean lizentziatu zen. Urte horietan, hiriburuan arnasten ziren modernotasun-aireak esperimentatu zituen, eta Maria Maeztuk zuzendutako Egoitzan egon zen bizitzen. Gazte-gaztetatik emakumeen berdintasuna defendatu zuen eta berdintasunezko sinesmenak erakutsi zituen. Era berean, urte hauetan, Madrilgo Ateneoko ohiko bisitari bat izan zen, non Miguel de Unamuno edo Ramón María del Valle-Inclan bezalako pertsonaiak ezagutu zituen.
Ibilbidea
Josefina Carabiasek kazetari gisa egin zuen debuta 1931n, Estampa aldizkarian, non bere lehen prentsa-artikulua argitaratu zuen enkarguzko gai batekin, unibertsitateko emakumeei buruzkoa. Garai hartako Espetxeetako zuzendari nagusia zen Victoria Kent politikaria elkarrizketatu zuen. Artikulua Pepita Carabias bezala sinatu zuen. Elkarrizketa horrek eraman zuen Vicente Sanchez Ocaña egunkariko zuzendari eta kazetaria, Josefinaren lehengusu izateaz gain, erredakzioan postu bat eskaintzera.
Madrilgo Ateneoan osatu zuen bere prestakuntza politikoa, sozialismo errepublikanorantz lerratua, non ezagutu eta elkarrizketatu zituen letretako eta politikako pertsona ospetsu ugari, besteak beste Azaña, Valle-Inclán, Margarita Xirgú, Pío Baroja eta Largo Caballero.
1932tik, Estampan lan egiteaz gain (1934ra arte egon zen berarekin lotuta), Ahora eta La Voz egunkarietako kronista parlamentarioa izan zen. Geroago, La Crónica eta Mundo Gráfico astekarietan sartu zen. Horrez gain, irrati espainiarreko lehen albistegian kolaboratzailea izan zen (esatari gisa): Union Radio Madrideko La palabra saioan, goizeko zortzietan. Erredaktore buru izendatu zuten bere erredakziokideek aho batez proposatuta, eta aipamen labur bat merezi izan zuen 1936ko irailaren 1eko kronikan. Azken lan honetan Miguel de Unamunori egindako omenaldia Salamancako Unibertsitatean emateko aukera izan zuen.
1936an, Gerra Zibila hasi ondoren, Josefina Carabiasek Frantziara ihes egin zuen José Rico Godoy senarrarekin. Parisen erbesteratu zenean, noizbehinkako kolaborazioak egin zituen Argentinako eta Mexikoko aldizkarietan, hala nola Diario Universal, Guadalajarakoa (Mexiko).
Gerra zibila amaituta, senarrak Espainiara itzultzea erabaki zuen, herentzia batekin zerikusia zuten arazo pertsonalak konpontzeko. Josefina Carabias bakarrik geratu zen Frantzian, bere lehen alaba erditu behar zuelako. Horrela 1939an Carmen Rico-Godoy jaio zen, urte batzuk geroago espainiar trantsizioaren garaian kazetari ezagun bihurtu zena. Bitartean, Jose Rico Godoy Espainian atxilotu zuten eta hamabi urteko kartzela-zigorra ezarri zion Masoneria eta Komunismo Auzitegiak, eta horietatik hiru bete zituen.
Beste errefuxiatu batzuk bezala, Carabiasek Frantziako hiriburua utzi behar izan zuen eta Civrayra joan zen, Poitiers hiritik gertu. Han, bera eta bere alaba bizirik atera ziren, agintariek eman zioten errefuxiatu gutunaren babespean eta atzerriko aldizkariekin zituen kolaborazioen ekarpen ekonomiko txikiarekin.
Espainiara itzuli ahal izan zuenean, Informaciones egunkarian hasi zen lanean erredaktore gisa, nahiz eta kontratua idazkari gisa izan. 1945ean bere bigarren alaba, María de las Mercedes Rico Carabias jaio zen, diplomatikoa eta Espainiako enbaxada baten titularra izan zen lehen emakumea izango zena.
Herrialdera itzuli zenetik 1951n Luca de Tena saria irabazi zuen arte, Josefina Carabiasek Carmen Moreno ezizenarekin idatzi behar izan zuen. Sinatu gabeko El Congreso se divierte artikuluagatik saria lortu ondoren, bere izenarekin idazten eta aintzat hartua izaten hasi zen. Aldi horretan, kirol-kronikak egin zituen.
1954an, Noticiero Universaleko zuzendariak Washingtongo korrespontsaliaren ardura hartzea eskaini zion. Carabiasek onartu egin zuen eta Informaciones buru zuen egunkari talde batek bidali zuen, Espainiako lehen korrespontsala bihurtuz. "Kazetaritzan -zioen- arrakasta gehien duena ez da hobeto eginda dagoena, unerik egokienean iristen dena baizik", azaldu zuen kazetariak bere kroniken arrakastari buruz Estatu Batuetan, garai hartan espainiar biztanleentzat ezezaguna zen herrialde hartan. Bertan egon zen 1959ra arte, urte horretan Parisera joan zelarik Ya egunkariko berriemaile bezala. Frantzian, askoz hobeto ezagutzen zuen herrialde batean, bizitza politikoarekin lotutako artikuluak idatzi zituen.
Azkenik, 1967an Espainiara itzuli zen, eta Ya egunkarian eguneroko iritzi-zutabe bat idazten hasi zen, hil zen arte.
Josefina Carabias Espainiako lehen emakume kazetarietako bat izan zen. Gizonezko lankideen antzeko funtzioak betetzen zituen lan egiten zuen erredakzioan. Gainera, 1955ean Estatu Batuetan hiru egunkarirentzat lan egiten zuen lehen korrespontsala izan zen. Kolaborazio bidez prentsan idatzi zuten beste emakume askok ez bezala, Josefina Carabiasek ez zuen kazetaritza beste lanbiderik izan, eta bizitza osoan horretan jardun zuen.
Carabias 1980an hil zen bihotzekoak jota, Los que le llamábamos Don Manuel liburua inprimategian zegoenean. Zentsurari buruzko liburu bat eta bere bizitza kontatzen zuen beste bat idazteko asmoa zuen, baina hori gauzatu baino lehen hil zen.
Ez fikzioa
Liburu hau, Espainiara itzuli zenean idatzia, Carmen Moreno ezizenez argitaratu zen. Mexikoko Carlotaren biografia eleberria da.
Liburu hau 1945ean argitaratu zen, baina Josefina Carabiasek Frantzian erbesteratua izan zenean jasotako oharretan oinarritutakoa zen. Liburu honek Carabiasek naziek okupatutako Frantzian bizi izan zuen esperientzia pertsonala kontatzen du, gertatutako pasadizo dibertigarri guztiak azpimarratuz. Liburu hau Francoren sasoian argitaratu zen, eta, horregatik ulertzen da ez zituela armadako indarrak kritikatu, baizik eta soldadu alemaniarrak nolabaiteko begikotasunez erakutsi zituela. Hala ere, liburuak, biztanleriak jasan behar izan zituen ondasun eta elikagai eskasia erakusten du, baita kontzentrazio esparruen beldurra ere.
1989an Emakumearen Institutuak eta Castaliak liburua berrargitaratu zuten.
Revista de Occidente argitaletxeak 1948an argitaratutako erreportaje formako kontakizuna. Hau izan zen Espainiara itzuli ondoren bere benetako izenarekin argitaratu zen lehen liburua.
Futbolari buruz kazetariak Informaciones egunkarirako astero idazten zituen artikulu guztien bilduma da. Pixkanaka, artikuluek nolabaiteko arrakasta lortu zuten, eta horregatik bildu ziren guztiak liburuki bakar batean.
Jacinto Guerreroren biografia bat da, ezagutu zuten pertsonei egindako elkarrizketetan oinarrituta idatzia.
Miguel de Cervantes idazle ospetsuaren biografia, gazte publiko batentzat pentsatua.
Liburu honek Josefina Carabiasek bere lagun ingeles batekin izandako abenturak kontatzen ditu.
Santa Teresa de Jesusen biografia haur eta gazteentzat idatzia.
Hil ondoren argitaratutako liburua da, eta Josefina Carabiasek Manuel Azañarekin bizi izan zituen une guztiak gogoratzen ditu, bai eta bere bizitza bera ere, kronikari parlamentario gisa. Biografia honek politikari errepublikanoaren ikuspegi oso pertsonala eskaintzen du, Josefina Carabiasek Manuel Azañarekin Espainiako trantsizioaren urteetan izandako elkarrizketa bat simulatzen duen epilogoa barne.
Josefina Carabiasek II. Errepublikako urteetan idatzi zituen artikuluen hautaketa, bere lehen lanak barne. Liburu honek kazetari gisa egindako lanari buruzko pasadizo batzuk ere baditu, baita erreportaje batzuetan kontatzen dituen gertaerak nola garatu ziren ere.
Hil ondorengo liburua, egileak XX. mendeko lehen hereneko idazle, pentsalari eta artista batzuekin, Ramiro Maeztu, Miguel de Unamuno, Pastora Imperio edo Gregorio Marañonekin, izandako harremana kontatzen zuten ohar pertsonaletan oinarrituta argitaratua.
Beste lan batzuk
OHARRAː Bere lehen bi liburuak Carmen Moreno ezizenarekin argitaratu ziren.
Tetsuya Koishi
Tetsuya Koishi (小石 哲也, 1990eko irailaren 21a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Gainare Tottori.
Cnemaspis chanthaburiensis
Cnemaspis chanthaburiensis Cnemaspis generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Stephanie Gilmore
Stephanie Louise Gilmore (Murwillumbah, Hegoaldeko Gales Berria, 1988ko urtarrilaren 29a) australiar surflaria da. ASPko Munduko Surf Txapelketa zortzi aldiz irabazi du (2007, 2008, 2009, 2010, 2012, 2014, 2018 eta 2022).
Cirrhilabrus lunatus
Cirrhilabrus lunatus Cirrhilabrus generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Catherine Flon
Biografia
Catherine Flon Haitiko Saint-Domingue barrutian jaio zen 1772ko abenduaren 2an. Gurasoek Frantziatik inportatzen zituzten ehunak. Jostun bat izan zen, bere lantegia eta ikastun batzuk zituena. Gainera, lehen enperadore eta Haitiren independentzia aldarrikatu zuenaren, Jean-Jacques Dessalinesen alaba naturala.
Bandera sortzea
Haitiko Iraultzaren tradizioaren arabera, 1803ko maiatzaren 18an, Arcahaieren Kongresuaren azken egunean, Flonek herrialdeko lehen bandera sortu zuen. Han, iraultzaile-lider Jacques Dessalines 'aitabitxiak' Frantziako bandera moztu zuen bere sablearekin, herrialde hartatik bereizteko nahia erakusteko. Ondoren, piezak Floni eman zizkion, berriro josteko. Arraza zuriaren sinbolotzat hartzen zen marra zuria kendu egin zuten, Catherine Flonek gainerako bi zatiak hartu zituen, urdina eta gorria, eta elkarrekin josi zituen, beltzak eta mulatoak elkartu eta Haitiko Errepublikaren estandarte berria sortzeko. Haitiko kulturan, kolore horiek arrazaren esanahia hartu zuten: marra urdin eta gorriak Haitiko herritar beltz eta mulatoen arteko lotura dira.
Historialari batzuek zenbait hutsune adierazi zituzten banderaren sorrerari buruzko istorio mitiko horretan. Adibidez, Iraultzaren lehen iturrien arabera, matxinatuek bandera urdin eta gorriak erabili zituzten Arcahaieren konferentzia baino lehen. Gainera, bi koloreko bandera erabili zuten lehen haitiarrek Frantziako Iraultzako balioen hedapena irudikatzeko erabili zuten, haiek errefusatu ordez. Lehen iraultzaileak 1794ko emantzipazio legea babesteko borrokatu ziren independentzia bilatu beharrean.
Kultur eragina
Catherine Flon Haitiko Independentziaren lau heroi adierazgarrienetako bat da, Sanité Belair (askatutako esklaboa eta armadako tenientea) eta Cécile Fatiman (sacerdotisa, Haitiko Iraultzaren abiapuntuko vudu-zeremonian partaidea) eta Dédée Bazilerekin (Jean-Jacques Dessalines enperadorearen gorpua lurperatu zuena) heroiekin batera. Arcahaie, bere jaioterria, «banderaren herria» da, eta berak lehen bandera, maiatzaren 18an, josi ahal izan zuen eguna feriatu nazionala da. Iraultzaren sinboloa izateaz gain, Flon ere miresten dute Haitiko emakumeek.
Aintzatespenak
Badira beren izena jaso zuten gertaera sozialak eta mugimendu feministak.
Jaialdi eta feribatu nazionaletan, emakume gazteak Flon eta beste iraultzaile batzuk bezala janzten dira, Iraultzan eta Haitiko historian, oro har, emakumearen paperaz ohartarazteko.
2000. urtean hamar gourdeseko billete batean Flon agertu zen.
Pulversheim
Pulversheim Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.143 etxebizitza zeuden, 1.100 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 865 etxeak ziren eta 275 apartamentuak ziren. 1.100 etxebizitza nagusietatik 807 bere jabearen bizilekua ziren, 261 alokairuan okupaturik zeuden eta 32 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 60 etxek bi zituzten, 260 etxek hiru zituzten, 280 etxek lau zituzten eta 497 etxek bost zituzten. 941 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 443 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 575 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: