cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alburnus heckeli
Alburnus heckeli Alburnus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Le Cailar
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 24 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 4 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe, 2 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Le Cailar udalerrian 89 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.610 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kohorte (estatistika)
Kohortea, estatistikan epe batean zehar ezaugarri jakin eta zehatz bat duten banakoen multzoa da. Estatistikan kohorterik ohikoena jaiotze-data da, adibidez, 1958 an jaiotakoak, baina bestelako taldeak izan daitezke: 50 eta 60 urte duten eta erretzen duten gizonezkoak, Espainiako Gerra Zibilean hildakoak, 1960 eta 1970. urteen artean Euskal Herrian jaiotakoak, besteak beste.
Esan bezala, kohorteak ez du zertan denboran bakarrik oinarritu. Ikerketa batean hizkuntza jakin batean egiten duten edo jaioterri bera partekatzen duten pertsonek osatu dezakete kohortea.
Weem
, 'Uaimh' eta Baile a' Chlachain, Eskoziako herri bat da, Perth eta Kinross eremu administratiboan.
Scutiger jiulongensis
Scutiger jiulongensis Scutiger generoko animalia da. Anfibioen barruko Megophryidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Bernouil
Bernouil Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bernouil udalerrian erroldatutako biztanleak 116 ziren. Familiak 50 ziren, horien artean 15 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 68 etxebizitza zeuden, 47 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 63etxeak ziren. 47 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 1ek bi zituen, 9 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 35 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 78 ziren, horien artean 64 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 64 pertsona aktiboetatik 60 lanean zeuden (36 gizon eta 24 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Bernouil udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.656 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NA-6100
NA-6100 edo Artederreta-Martzilla bigarren errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-132 nafar errepideko 22,39 kilometroan hasi eta NA-115 errepideko 18,16 kilometrora arte doa. Errepidea 21,74 kilometro luze da.
Azotz
Azotz Ezkabarteko kontzejua da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 75 biztanle ditu.
Fiat 500
Fiat 500 (Cinquecento, ) 1957 eta 1975 artean, Italiako Fiat enpresak hirirako egindako autoa izan zen.
Lehen saiakerak
1930eko hamarkadaren hasieran, Fiatek produktu nahiko arrakastatsua ipini zuen merkatuan, Balilla izeneko modeloa, baina haren prezioa ez zegoen oraindik langile-klasearen eskura. Orduan Benito Mussolini Fiateko zuzendari Giovanni Agnellirekin bildu zen, eta italiarrei 500.000 lira baino gutxiagoren truke auto bat eskaini behar zitzaiela esan zion. Ideia egokia zenez, eta Adolf Hitlerrek aliatu italiarraren bideari heldu zion: Ferdinand Porscheri 1.000 markotik beherako autoa egiteko eskatu zion; Volkswagen Beatle ezaguna jaio zen.
Torinoko fabrikan, 1931n prest zegoen Fiat 500 Tutto Avanti modeloaren prototipoa, baina autoa frogatzean, irten eta kilometro gutxira, su hartu zuen. Merkatura 1936an iritsi zen lehenengoz Fiat 500 A, gerora Topolino izenaz ezaguna egin zena. Harrera epel samarra izan zuen: ulergarria da, garai hartan 220 italiarretik batek baino ez baitzuen autoa; proportzioa hamar aldiz handiagoa zen Frantzian eta 40 aldiz handiagoa AEBetan.
Faxismoaren eta Bigarren Mundu Gerrako porrotaren ondoren, krisi moral eta ekonomikoa automobilgintzan ere antzeman zen. Topolinoen salmentak behera egin zuen. Horregatik, 1953an, haren motorrari Hans Meter Bauhofek diseinatutako alemaniar karrozeria erantsi eta Fiat 600 eredua sortu zuten. Hala ere, haren bertsio atzerritarrek, Espainiako Seat 600ak batez ere, jatorrizkoak baino arrakasta handiagoa izan zuten.
Arrakasta
Krisi ondoko gorakadaren ikur bilakatu zen, gazteriaren ikono. Eta Torinoko fabrikako muntaia-kateetan langileek klase kontzientzia berreskuratzen zuten bitartean, kanpoan italiarren bizimodua aldatu zuten autoak. Guztira, 3,9 milioi ale saldu zituzten merkatuan egon zen hamazortzi urteetan.
Pseudochromis dilectus
Pseudochromis dilectus Pseudochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Svinaře
Svinaře Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 753 biztanle ditu eta 7,48 kilometro koadroko azalera. Beroungo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1226 urtean egin zen.
Pseudochromis dixurus
Pseudochromis dixurus Pseudochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Roseau (Minnesota)
Roseau Minnesotako hiri bat da. Roseau konderrian kokatua dago. 2010ean 2,633 biztanle zituen, 6.93 kilometro koadrotan banatuta.
Ochthornis littoralis
Ochthornis littoralis Ochthornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.
La Pesquera
La Pesquera Cuencako udalerria da, Manchuela Conquense eskualdean dagoena.
Goodhue konderria (Minnesota)
Goodhue konderria (Goodhue County) Minnesotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Red Wing da. 2010eko zentsuaren arabera 46,183 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
La Pesquera
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 251 biztanle zituen.
Goodhue konderria (Minnesota)
Geografia
Goodhue konderriak 202,123 kilometro koadro ditu. Horietatik 6,103 ura dira. Beste 19,602 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 22,85 da.
Ned Beatty
Ned Thomas Beatty (Louisville, Kentucky, 1937ko uztailaren 6a - Los Angeles, Kalifornia, 2021eko ekainaren 13a) estatubatuar aktorea izan zen. 1972an egin zuen debuta zineman Deliverance filmean. Oscar sarietarako izendatu zuten. Bere ibilbideak bost hamarkada iraun zuen.
Goodhue konderria (Minnesota)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 46,183 pertsonetatik 44,369 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,342 dira. 429 beltzak edo afroamerikarrak. 474 amerikar natiboak ziren eta 17 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 271 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 20 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 603 pertsonek kokatzen zuten.
Svinařov
Svinařov Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 731 biztanle ditu eta 1,92 kilometro koadroko azalera. Kladno barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1210 urtean egin zen.
Hörselberg-Hainich
Hörselberg-Hainich Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Laguna del Marquesado
Laguna del Marquesado Cuencako udalerria da, Serranía de Cuenca eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 56 biztanle zituen.
Zildotz
Zildotz Nafarroa Garaiko kontzejua da, Ezkabarte udalerrikoa. 53 biztanle zituen 2020an.
Rușii-Munți
Rușii-Munți Errumaniako udalerri bat da, Mureș konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Scutiger liupanensis
Scutiger liupanensis Scutiger generoko animalia da. Anfibioen barruko Megophryidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Svinčany
Svinčany Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 471 biztanle ditu eta 8,19 kilometro koadroko azalera. Pardubiceko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1379 urtean egin zen.
Saint-Jory
Saint-Jory Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.902 etxebizitza zeuden, 1.822 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 69 hutsik zeuden. 1.559 etxeak ziren eta 337 apartamentuak ziren. 1.822 etxebizitza nagusietatik 1.161 bere jabearen bizilekua ziren, 614 alokairuan okupaturik zeuden eta 47 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 119 etxek bi zituzten, 265 etxek hiru zituzten, 648 etxek lau zituzten eta 777 etxek bost zituzten. 1.509 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 664 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.031 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.250 ziren, horien artean 2.509 aktiboak ziren eta 741 inaktiboak ziren. 2.509 pertsona aktiboetatik 2.359 lanean zeuden (1.275 gizon eta 1.084 emakume) eta 151 langabezian zeuden (60 gizon eta 91 emakume). 741 pertsona inaktiboetatik 195 erretiraturik zeuden, 326 ikasten zeuden eta 220 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Jory udalerrian 1.842 unitate fiskal zeuden, 5.059 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.451 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 310 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 12 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 61 eraikuntza enpresak ziren, 69 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 24 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 10 finantziazio enpresak ziren, 15 higiezinen enpresak ziren, 43 zerbitzu enpresak ziren, 39 administrazio publikoko enpresak ziren eta 19 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 76 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 12 igeltseroak, 9 margolariak, 8 zurginak, 5 iturginak, 5 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 8 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 4 jatetxeak, 6 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 4 apaindegiak.
2009an zeuden 17 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 3 altzari dendak, 1 drogeria zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Jory udalerrian 89 nekazaritza-ustiategi zeuden, 472 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Jory udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 390 ikaslekin.
Miermaigne
Miermaigne Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Miermaigne udalerrian erroldatutako biztanleak 219 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 137 etxebizitza zeuden, 84 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 134 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 84 etxebizitza nagusietatik 65 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 69 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 144 ziren, horien artean 94 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 94 pertsona aktiboetatik 83 lanean zeuden (53 gizon eta 30 emakume) eta 11 langabezian zeuden (8 gizon eta 3 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Miermaigne udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 207 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.265 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra eraikuntza enpresa zen.
2000. urtean Miermaigne udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 880 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Svinošice
Svinošice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 355 biztanle ditu eta 7,33 kilometro koadroko azalera. Blanskoko barrutian dago.
Butlerita
Butlerita sulfato motako minerala da.
Svinošice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1368 urtean egin zen.
Federico Barocci
Federico Barocci edo Baroccio (Urbino, 1535 - Urbino, 1612ko irailak 30), il Fiori ere deitua. Margolari manierista italiarra izan zen. Correggio eta Caravaggioren artean margolari handienetako bat.
Biografia
Urbinon jaio zen familia lonbardiar baten, eta artean hasi zen bere aitaren laguntzaz, Ambroggio Barocci, eskultore famatua zena horko herrietan. Geroago Batista Francoren tailerrean sartu zen hor ikastera. Bere osaba Bartolomeo Gengarekin joan zen Pesarora eta Erromara bere teknikak eta estiloa hobetzera. Erroman estudio oso famatu batean lan egin zuen Tadeo eta Federico Zuccari anaien tailerrean. Erroman lau urte eman zituen eta gero bere jatorriko herrialdera joan zen, eta hor bere lehen obra ofiziala egin zuen: Santa Margaritaren eskultura bat, Sakramentuaren Kofradiarako kaperan jartzeko.
Geroago erromara bueltatu zen, Pio IV.a gonbidatuta, Palazzo de Belvedereko ornamentazioan laguntzera. "Palazzo" honetan Ama birjina umeekin eta Santuak koadroa margotu zuen, eta zapaiaren dekorazioan ere lagundu zuen La Anunciacion koadroa margotzen. Lan hau egiten ari zen bitartean sabeleko gaixotasun agudo bat hartu zuen. Susmatzen da bere etsaietako batek pozoitu zuela. Bera eta bere osabak pentsatu zuten gaixotasun hori oso larria eta kutsagarria izan ahal zela eta Erromatik atera ziren 1563 urtean. Hortik aurrera bere osasuna oso ahula izan zen, baina bizirik iraun zuen lau hamarkada gehiago. Askoren uztez bere lanak ilunak, mesfidatiak eta hipokondriakoak ziren, baina, egitan bere obrak argiz beteta daude, oso bizitsuak dira.
Aita Santuaren zerbitzurako lan egiten jarraitu zuen, baina ez zen Erromara berriz bueltatu. Bere patronorik inportanteena Francesco Maria II della Rovere izan zen, Urbinoko dukea.
Artistaren izaera
Barocciren bizitzaren azken 50 urteak hipokondria sakon batean sartuta bizi zituen. Belloriren ikus puntuan, bi ordu lan egin ahal zituen egunean: bat goizez eta beste bat arratsaldez, baina lan kantitate hau ezin da konparatu bere obren kantitatearekin. Ezin zen denbora luzez kontzentratu, ez fisikoki, ez psikologikoki, eta gauean amesgaiztorik maltzurrenak amesten zituen. Baroccik uste zuen hipokondria hau Erroman sortu zela, bere etsai batek posoitu zuenean barneratu zuela. ez dakigu zehazki hau izan bazen hipokondriaren hasiera izan bazen, artistak asko deliratzen zuelako, eta istorio hori amestu ahal izan zuen bere delirioetako batean. Egia esanda, heriotzatik oso hurbil egon zen sabeleko gaixotasun baten ondorioz. Sendatu zenean, Erromatik joan zen, eta ez zen inoiz bueltatu.
Estiloa
Barocci artista berritua eta berritzailea izan zen bere garaian. Corregioren pastelez egindako marrazki batzuk ikusi ahal izan zituen, eta Corregioren teknika bereganatu zuen. Barocciren marrazki batzuk, estilo honetakoak geratzen diren gutxiak dira. Pastel eta oleoz egindako bozeto hauetan badauka kualitate bat ia sakratua. Berak egindako diseinu batzuk geroago erabiltzeko ziren, obra handiago eta inportanteetan. Oso zorrotza zen prestaketetan, bere saiakuntzak milaka izan zirelako. Amaitutako obretan bere margoketa argia, kolore ikusgarriak eta keinu eta espresio batzuk barrokoko estiloa ikustarazten dute.
Erromara joan zenean eta tesi kontraerreformistetara gehitu zenean, bere obrak arrakasta argia eta azkarra izan zuen. 1556an kaputxinoen ordenan sartu zen. Uste da San Vicente Nerik berengan eragina izan zuela. Nerik bere elizarako bi obra eskatu zizkion Barocciri: "Bisita" bat eta "Ama Birjinaren Erakusketa".
Bere obretako batzuk Pradoko Museoan aurkitu ahal dira adibidez: "La Natividad" edo "Cristo Gurutziltzatua".
Lan hautatuak
Anunciación (1557, Santa Maria degli Angeli, Perugia) Martirio de San Esteban (1557, Catedral de Urbino) Virgen de San Simone (1557, Catedral de Urbino) Descendimiento (1567, Galleria Nazionale delle Marche, Urbino) Descanso en la huida a Egipto (1567-79, Catedral de Perugia) Descanso en la huida a Egipto (1570, Pinacoteca Vaticana, Erroma) Visión de San Francisco (1570, Pinacoteca Vaticana, Erroma) Retrato de muchacha (1570-75, Uffizi, Florentzia) Autorretrato (1570-75, Uffizi, Florentzia) Retrato de Francesco Maria II della Rovere (1572, Uffizi, Florentzia) Madonna del Popolo (1575-79, Uffizi, Florentzia) Cabeza de San Juan Bautista (1580, National Gallery of Art, Washington) Entierro de Cristo (1580-82, Santa Croce, Senigallia) Anunciación (1582-84, Pinacoteca Vaticana, Erroma) Noli me tangere (1590, Uffizi, Florentzia) Noli me tangere (1590, Gemaldegalerie, Munich) Circuncisión (1590, Museo del Louvre, París) Martirio de San Vidal (1592-96, Catedral de Urbino) Natividad (1597, Museo del Prado, Madril) Estigmatización de San Francisco (1597-99, Uffizi) Eneas escapa de Troya (1598, Galleria Borghese, Eroma) San Jerónimo (1598, Galleria Borghese, Erroma) Autorretrato (1600, Corredor Vasariano, Uffizi, Florentzia) Retrato de Quintilia Fischeri (1600, National Gallery of Art, Washington) Retrato de Ippolito della Rovere (1602, Embajada de Italia, Londres) Cristo en la Cruz (1604, Museo del Prado, Madril) Retrato de la Beata Michelina (1606, Pinacoteca Vaticana, Eroma) Institución de la Eucaristía (1608, Santa Maria sopra Minerva, Eroma) Virgen con los santos Simón y Judas (Galleria Nazionale delle Marche, Urbino) Vocación de los apóstoles Pedro y Andrés (Royal Museum of Fine Arts, Bruselas) Madonna del Gatto (National Gallery, Londres)
Nazioarteko itun
Nazioarteko ituna Estatuen arteko akordioak dira. Mundu-mailakoak, hala nola Giza Eskubideen Adierazpen Unibertsala, edo Estatu kopuru zehatz bati mugatuak izan daitezke, alderdi militarrei, politikoei eta bestelako alderdiei buruzko eskubideak eta betebeharrak adosteko. Nazioarteko ituna, loteslea eta nahitaezkoa da sinatzen duten Estatuentzat, normalean Nazioarteko zuzenbideko gaiek idatzitakoa eta berau araututakoa, tresna juridiko bat edo batzuk osa dezakete. Akordio gisa, gutxienez bi pertsona juridikok parte hartu behar dute beti. Adibidez, herrialde bakoitzeko gobernariak euren herrialdeen mugekin ados jartzeko biltzen dira, euren lurraldeekin arazorik ez izateko.
Ohikoena da akordio horiek Estatuen artean egitea, nahiz eta Estatuen eta Nazioarteko Erakundeen artean egin daitezkeen. Estatuen artekoa, 1969ko Tratatuen Zuzenbideari buruzko Vienako Konbentzioak arautzen ditu; Nazioarteko Erakundeena, 1986ko Nazioarteko Erakundeen eta Estatuen arteko edo Nazioarteko Erakundeen arteko Tratatuen Zuzenbideari buruzko Vienako Konbentzioak.
Estatu bateko enpresa publikoen arteko akordioak ez dira Nazioarteko itunak. Nazioarteko Justizia Auzitegiak "Anglo-Iranian Oil" kasuan (1952) gai honi buruzko iritzia emateko aukera izan zuen. Iranek akordio bat sinatu zuen "Anglo-Iranian Oil" enpresarekin petrolio baliabideak ustiatzeko. Akordio honek bi aurpegi zituen: kontzesio akordio bat zen eta, aldi berean, Iran eta Erresuma Batuaren arteko Itun baten izaera zuen. Tesi hori ez zuen onartu Nazioarteko Justizia Auzitegiak, Nazioarteko itunak Estatuen artean bakarrik egin daitezkeelako, eta enpresekin egindako akordioak Nazioarteko zuzenbide pribatuko arauen arabera arautzen direlako.
Nazioarteko itunak idatziz egin behar dira, baina hitzezkoak izan daitezke. Azken kasu honetan ez ziren 1969ko Vienako Konbentzioaren arabera gobernatuko.
Izan ere, aurreko baldintzak betetzen badira, Nazioarteko itun baten aurrean gaude, jasotzen duen izena edozein dela ere.
Eusa
Eusa Ezkabarteko kontzejua da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 64 biztanle ditu.
Francis Ysidro Edgeworth
Francis Ysidro Edgeworth (Edgeworthstown, Irlanda, 1845eko otsailaren 8a - Oxford, 1926ko otsailaren 13a) irlandar ekonomialaria izan zen, bereziki mikroekonomian egindako ekarpenengatik ezaguna. Estatistikan ere lan ugari zituen, hala nola zenbaki indizeen arloan.
Grant konderria (Minnesota)
Grant konderria (Grant County) Minnesotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Elbow Lake da. 2010eko zentsuaren arabera 6,018 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Grant konderriak 149,049 kilometro koadro ditu. Horietatik 7,076 ura dira. Beste 141,973 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 4,04 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 6,018 pertsonetatik 5,926 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 94 dira. 19 beltzak edo afroamerikarrak. 4 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 14 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 2 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 53 pertsonek kokatzen zuten.
Simpson familia
Simpson familia Simpsondarrak telesaileko familia protagonista da.
Simpson familiaren istorioa
Urte batzuk geroago, feria batean, Abraham neska bat ezagutu zuen, eta berarekin seme bat eduki zuen, Herb, eta Shelbyvilleko umezurztegian sartu zuten. Urte bat inguruan, Monarekin ezkondu zen, eta eduki ume bat eduki zuten, Homer.
Homer institutuan egon zenean, Margeri ezagutu zuen, eta urte batzuk geroago, berarekin ezkondu zen, eta seme bat eduki zuten, Bart. Geroago alaba bat, Lisa. Eta beste urte geroago, beste alaba bat eduki zuten, Maggie.
Homer Simpson
Homer Jay Simpson familiaren aita da. Margen senarra da, eta Bart, Lisa eta Maggieren aita.
Marge Simpson
Margolie "Marge" Simpson (ezkongabe abizena Bouvier) familiaren ama da. Homeren emaztea da, eta Bart, Lisa eta Maggieren ama.
Bart Simpson
Bartholomew "Bart" Jojo Simpson familiaren seme nagusia da. Homer eta Margen semea da, eta Lisa eta Maggieren anaia nagusia.
Lisa Simpson
Elisabeth "Lisa" Marie Simpson familiaren alaba ertaina da. Homer eta Margen alaba da, Barten arreba txikia, eta Maggieren arreba nagusia.
Maggie Simpson
Margaret "Maggie" Simpson familiaren haurtxoa da. Homer eta Margen alaba da, eta Lisa eta Barten arreba txikia.
Abraham Simpson
Abraham "Abe" Simpson Monaren senarra da, eta Homer, Herb eta Abbieren aita.
Mona Simpson
Mona Simpson(†) Abrahamen emaztea da, eta Homeren ama.
Herb Powell
Herbert "Herb" Powell Homeren anaiordea da. Aberatsa da.
Cyrus Simpson
Cyrus Simpson Abrahamen anaia da. 15 emazte ditu.
Abbie Simpson
Abbie Simpson Homeren Ingalaterrako nebaordea da. Abrahamen alaba da, eta bere ama da Edwina, Abrahamen.
Lagunaseca
Lagunaseca Cuencako udalerria da, Serranía de Cuenca eskualdean dagoena.
Simpson familia
Patty Bouvier
Patty Bouvier Selma eta Margen arreba da, Jacqueline eta Clancyren ahizpa, Homeren koinatua, eta Bart, Lisa, Maggie, eta Lingen izeba.
Selma Bouvier
Selma Terwilliger Hutz McClure Stu Simpson Patty eta Margen arreba da, Jacqueline eta Clancyren aizpa, Lingen ama, Homeren koinatua, eta Bart, Lisa eta Maggieren izeba.
Jacqueline Bouvier
Jacqueline "Jackie" Ingrid Bouvier Clancyren emaztea izan zen, eta Patty, Selma eta Margen ama.
Clancy Bouvier
Clancy Bouvier(†) Jacquelineren senarra izan zen, eta Patty, Selma eta Margen aita.
Ling Bouvier
Ling Bouvier Selmaren alabaordea da. Txinatarra da.
Pseudochromis dutoiti
Pseudochromis dutoiti Pseudochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Satrapa icterophrys
Satrapa icterophrys Satrapa generoko animalia da. Hegaztien barruko Tyrannidae familian sailkatua dago.
Rose Creek (Minnesota)
Rose Creek Minnesotako hiri bat da. Mower konderrian kokatua dago. 2010ean 394 biztanle zituen, 1.19 kilometro koadrotan banatuta.
Bertrand-Edgeworth konkurrentzia
Bertrand-Edgeworth konkurrentzia oligopolioa aztertzeko eredu mikroekonomiko bat da, non lehiakideek prezioz lehiatzen diren, Bertrand konkurrentzian bezalaxe; aldi berean, ordea, enpresak ez daude prest prezio batzuetan merkatuak eskatuko lituzkeen unitate guztiak ekoizteko, hau da, ekoizpen-ahalmen mugatua dago.
Scutiger maculatus
Scutiger maculatus Scutiger generoko animalia da. Anfibioen barruko Megophryidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Villers-la-Chèvre
Villers-la-Chèvre Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villers-la-Chèvre udalerrian erroldatutako biztanleak 535 ziren. Familiak 195 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 99 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 203 etxebizitza zeuden, 195 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 197 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 195 etxebizitza nagusietatik 178 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 153 etxek bost zituzten. 174 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 50 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 137 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 395 ziren, horien artean 290 aktiboak ziren eta 105 inaktiboak ziren. 290 pertsona aktiboetatik 271 lanean zeuden (143 gizon eta 128 emakume) eta 19 langabezian zeuden (8 gizon eta 11 emakume). 105 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villers-la-Chèvre udalerrian 186 unitate fiskal zeuden, 525 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.173 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2000. urtean Villers-la-Chèvre udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 475 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sviny (Žďár nad Sázavouko barrutia)
Sviny Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 101 biztanle ditu eta 3,71 kilometro koadroko azalera. Žďár nad Sázavouko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1160 urtean egin zen.
Gyergyószárhegy
Gyergyószárhegy (lagun artean Szárhegy; "Gyergyóko mendi soila" esan nahi duena; Lăzarea) Errumaniako udalerri bat da, Hargita konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko luze-zabalean banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Alburnus istanbulensis
Alburnus istanbulensis Alburnus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Ezkaba (kontzejua)
Ezkaba Nafarroa Garaiko lekua da, Ezkabarte udalerrikoa. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak lau biztanle zituen.
Kaifeng
Kaifeng (txinera sinplifikatuz: 开封; pinyineraz: Kāifēng), Henan probintzian kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 4.800.000 biztanle inguru dauzka 2000ko erroldaren arabera eta 6.444 kilometro koadroko azalera.
Izen historikoak
Txinan XIX. mende bukaera eta XX. mende hasiera artean, hirien izenak normalizatu ziren posta zerbitzuaren bidez. Normalizazio horren ondorioz hartu zuen "Kaifeng" izena hiriak.
Txinatarrez, karaktere bakarreko laburdura honakoa da 汴 (Biàn).
Historian zehar beste izen hauek ere izan ditu hiriak:
Ingurua "Kaifeng" izendatu zen K.a. II. mendean, Qin-ek Txina konkistatu zuenean. Literalki hartuta, 'muga zabaltzen' esan nahi du eta era figuratiboan 'ezkutua' eta 'mendekua'. Jatorrian, izena Qifeng (啓封) zen, baina qi silaba (Baxter-Sagart: /*kʰˤijʔ/) kai（/*Nə-[k]ʰˤəj/, /*[k]ʰˤəj/）sinonimoagatik aldatu zen, Liu Qi (Han-go Jing enperadorea)ren izen tabua ekiditeko.
Zuriain
biztanle zituen.
Bertako biztanleak zuriaindarrak dira.
Izena
Zuriain toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Geografia
Zuriain Esteribarren dago.
Ingurune naturala eta klima
Esteribarko udalerriaren azalera handia dela eta, klima alde handiak daude Esteribar iparraldearen eta hegoaldearen artean. Hala, udalerria klima kontinentalaren eta klima atlantikoaren mugan kokatzen da. Ezaugarri kontinental mediterraneoak ekialdean nabarmentzen dira, eta ezaugarri atlantikoak, berriz, mendebaldean. Urteko batez besteko tenperatura 8 °C eta 12 °C bitartekoa da, eta prezipitazioak 1 000 eta 1 600 mm bitartekoak. Urteroko egun euritsuak 120 - 140 inguru izaten dira.
Pagoak eta pinu basatiek udalerriaren basoen %68 hartzen dute. Horrez gain, haritzak eta gaztainondoak daude ibarreko gunerik lauenetan. Birlandatutako basoen azalera 128 hektareakoa da, eta batez ere pinu beltz austriarra erabiliz egin zen XIX. mendetik aurrera. Pagoak ugariagoak dira udalerriaren iparraldeko gune menditsuenetan.
Sorex longirostris
Sorex longirostris Sorex generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Soricinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Zuriain
Estazio meteorologikoak
Esteribarren dagoen Eugi kontzejuan, itsasoaren mailatik 617 metrora, Nafarroako Gobernuak 1968an jarritako estazio meteorologikoa dago. Gainera, 1975ean, beste estazio meteorologiko bat inauguratu zen Irotz lekuan, itsasoaren mailatik 479 metrora. Bestalde, 1995ean, beste estazio meteorologiko bat inauguratu zen Zubiri kontzejuan, itsasoaren mailatik 526 metrora. Irotzeko estazioa da Zuriainerako balio egokienak ematen dituena, hurbilen dagoena baita.
Historia
1090ean Lope Fortuñones jaunaren ezizen lokatibo bezala dokumentatua agertzen da.
Jaurerri partekatuko hiribildua zela dirudi; bertako bizilagunek, 1427an, urtean 23 soldata eta 4 garagar eta erdiko bular bat zor zioten koroari, eta beste horrenbeste Orreagako Santa Mariari. Eliza-establezimendu horrek errenta horiek erosi zizkion 1334an Pedro Ruitz Agorretari.
1835-1845eko udal erreformak arte, ibarreko diputatuak eta txandaka herriko etxeen artean aukeratzen zen erregidore batek gobernatzen zuten (hamabost lanabes eta XIX. mendearen hasieran hondatutako bat, 1850ean hamabi bizilagunekin). Azken data honetan, erretorea auzotarren hornikuntzakoa zen; Iruñetik Garazira igotzen zen ferra-bide bat kontatzen zuen. Irin-errota batek funtzionatzen zuen. XX. mendearen hasieran, halaber, Zuriainen Caja Rural bat eratu zen, izaera kooperatiboko eta soilik tokiko erakundea, interes txikiko kredituak ematen zituena haziak erosteko, lanabesak erosteko edo ustiategiak hobetzeko, hitzaren berme hutsarekin, eta uzta jasotzeko uzten zuen maileguen ordainketa.
Demografia
biztanle zituen Zuriainek.
Garraioa
Autobuses Artieda autobus konpainiak Zuriain Iruñearekin batzen du. Autobus lineek, honako ibilbideak egiten ditu:
Toraxeko aorta
Toraxeko aorta arteria handiaren goiko zatia da. Bihotzaren ezkerreko bentrikulutik ateratzen da, balbula aortikoaren zulotik zehazki, eta diafragmatik behera abdomeneko aorta bihurtzen da. Bertatik ateratzen dira lepo, buru eta besoetarantz doazen arteriak (enbor brakio-zefalikoa).
Zuriain
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Esteribarko herri guztiak sailkatu zituen, hegoaldeko goi-nafarrera euskalkian, Pirinio ibarretik Erroibar eta Artzibar ibarrekin hitz egiten zena.
Toraxeko aorta
Barne hartzen ditu aortaren hiru zati hauek:
Zuriain
Euskara
Koldo Zuazok, 2010ean, Esteriberrak nafarrera euskalkian sailkatu zituen.
Ibar honetan hitz egiten den euskarak bere berezitasunak ditu. Horregatik sailkatzen daude Esteribarrera (iparesteribartar eta erdiesteribartar aldaerak) eta Artzibarrera (hegoesteribartar aldaera) azpieuskalkietan. Euskara batuaren itzalean alfabetatutako hainbat euskaldun baden arren, Esteribarko mintzaira zaharra oso hiztun gutxik dakite. 2007ko udazkenean, Esteribarren ez zegoen esteribarrerazko edo artzibarrerazko euskaldun gutxienik, eta, beraz, bi azpieuskalkiak hilda daude ibarran.
Euskararen Foru Legea
Nafarroako Gobernuak onartutako Euskararen Foru Legeari jarraituz, Esteribar eremu euskalduneko udalerria da. 2001eko erroldan, herritarren % 25ek zekien euskaraz.
1986tik geroztik, Esteribar udalerriaren izen ofiziala Esteribar da.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Luohe
Luohe (txinera sinplifikatuz: 漯河; pinyineraz: Luòhé), Henan probintzian kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 2.511.000 biztanle inguru dauzka 2000ko erroldaren arabera eta 2.617 kilometro koadroko azalera.
Inguru naturala eta kokapena
Prefektura mailako Luohe hiriaren mugakideak honakoak dira: Xuchang iparraldean, Zhoukou ekialdean, Zhumadian hegoaldean, Pingdingshan mendebaldean.
Antsorena
Antsorena (Euskaltzaindiak hobetsia ) edo Ansorena euskal deitura da. Honakoek dute:
Antxorena ere aipa daiteke, euskal jatorria duen Argentinako herria
Matti Nykänen
Matti Ensio Nykänen (Jyväskylä, 1963ko uztailaren 17a - Lappeenranta, 2019ko otsailaren 4a) finlandiar eski jauzilaria izan zen. Denbora guztietako eski jauzilari onena hartuta dago. Bost domina (lau urrezko) Neguko Olinpiar Jokoan, bederatzi domina (bost urrezko) Munduko Txapelketan eta hogeita bi (hamahiru urrezko) Finlandiako txapelketan irabazi zituen. Lau Tranpolinen Txapelketa irabazi zuen ere bi aldiz. 1988ko Neguko Olinpiar Jokoan hiru urrezko domina irabazi zituen.
Noaingo gudua
Noaingo gudua 1521eko ekainaren 30ean egin zuten eta Espainiako Inperioak eginiko Nafarroako konkistaren gudu bakarra zen. Alde batetik, nafar armadak, frantsesen laguntza zuena, eta, bestetik, inperial armadak hartu zuten parte. Nafarrek galdu ondoren, Labrit leinuaren Erresuma berreskuratzeko aukerak bukatu ziren.
Aurretikoak
1512an Fernando Katolikoak Nafarroako Erresuma konkistatu ondoren, 1515ean Gaztelako koroaren barruan sartu zuen. Hirutan saiatu zuten Nafarroako erregeek Erresuma berreskuratzea. 1521ean, Henrike II.a Nafarroakoa Zangozarrak Karlos V.a enperadorearen aurka hasitako Gaztelako komuneroen gerra aprobetxatu zuen, Karlos V.ak ezingo zuela aurka egin.
Behin Nafarroa berreskuratuta, Andre Foixkoa Logroñorako bidea hartu eta hiria setiatu zuen. Bitartean, Gaztelako Erresumak hiru armada prestatu zituen. Ekainaren 11n nafar-gaskoien erretreta hasi ekainaren 30ean Getzen aurpegia eman arte.
Guduaren bilakaera
Esan bezala, gudua Getzen kokatu zen, Noain eta Iruñea artean dagoen ordoki zabalean. Armada inperiala 30.000 lagun baino gehiagok osatua zen Gaztelako kondestablea zen Iñigo Fernández de Velascok eta Naiarako duke eta Nafarroako erregeordea zen Antonio Manrique de Larak zuzenduta.
Hona hemen Armada inperiala osatu zuten armada-gorputzek: Askotan, Gaztelako komuneroen gerraren galtzaileak errekrutatuak izan ziren.
Nafarrek aurrea hartu zuten, arratsaldean erasotuz (iturrien arabera 14:00 eta 17:30 artean), gaztelarrak ustekabean harrapatu eta hasieran zigor latza ezarriz. Nafar-gaskoien artilleriak gaztelarrak zeuden landak bipildu zituzten. Hala ere, Gaztelako Almirantearen zaldunek egoera aldatu zuten, Erreniega azkar zeharkatuz eta nafar-gaskoien hegala eta atzeguardia erasotuz. Gaztelako Erresumako oinezkoek, zaldunek hasitakoa bukatu zuten.
Porrota eta gero, ihes egitea lortu zutenak Mikel Xabierkoa (Frantzisko Xabierkoaren anaia), Arnault Agramondekoa, Cousseranseko gotzaina, Fadrike Nafarroakoa edo Remiro Goñi ziren. Bataila honen ondorioz, Gaztelako Erresumak behin betiko konkistatu zuen Nafarroako Erresuma eta gaztelarrek, oinaztarren laguntza zutenak, laster hartu zituzten beste gotorlekuak, ia erresistentzia aurkitu gabe.
Gaur egun
Joxe Ulibarrenak 1996an ordokian dagoen muinoxkan oroigarria egin zuen batailan eroriak omentzeko. Hantxe, urtero ekainaren azkeneko igandean nafartzaleak biltzen dira, 2021ean uztail hasieran egin bazen ere, Vox espainiar alderdiak kontrako ekintza bat antolatu zuenean.
Dahomeyko amazonak
Dahomeyko amazonak edo Mino (“gure amak” fon hizkuntzan) Dahomeyko unitate militarra izan zen, emakumez osaturik zegoena.
Historia
Dahomey gaur egungo Beninen kokatutako erresuma izan zen, XVII. mende hasieran sortu eta 1894 arte iraun zuena. Bertako yorubak inguruko herriekin gerran jardun zuten luzaroan eta, esklaboen salerosketak herrialdeari ekarritako oparotasun ekonomikoari eusteko, gainbehera demografikoari aurre egin behar zioten. A. E. Wilmot merkatari ingelesak, esaterako, Abomey hiriburuko kaleetan gizonezkoen eta emakumezkoen arteko desproportzioa oso nabarmena zela jaso zuen. Horrenbestez, Agaja erregeak (1708-1732) bere aita Houegbadjak sortutako elefante ehiztari emakumeen taldea (gbeto) guardia pertsonal gisa erabiltzen hasi zen lehenik, eta borrokarako trebatu eta erabili zituen geroago. 1724an, Alladaren aurkako gerran parte hartu zuten, eta handik hiru urtera, Whydah erresumako Savi hiriburuaren konkistan ere jardun zuten. Harrezkero, emakumeek batailoi iraunkorra osatu zuten eta 6.000 kide izatera iritsi zen.
Gerrariak nerabezaroan errekrutatzen zituzten eta trebatze prozesu gogorra izaten zuten: lantzak, aiztoak, mazoak, ezpatak eta suzko arma europar batzuk erabiltzen ikasten zuten, baita gorputzez gorputzeko borrokan ere. Eta borrero lanetan ere gaztetatik jarduten zuten, heriotzara ohitzeko eta errukia uxatzeko. Ordainetan, pribilegio asko zituzten: errege jauregian bizi ziren eta nahi adina alkohol, tabako eta esklabo omen zituzten eskura, Richard Francis Burton esploratzaileak 1860an idatzi zuenez.
Minoen kopurua eta ospea handituz joan zen aldameneko herriekin borrokan baina, europar kolonizatzaileen aurka hasi zirenean, zehazki frantziarren aurka, teknologiak gainditu zituen. Zenbait frantziar militarren arabera, suzko arma gutxi eta zaharkituak zituzten, eta ez zituzten zuzen erabiltzen. Minoen adorea eta gorputzez gorputzeko borrokan zuten nagusitasuna nabarmendu zuten arerioek, baina hori ez zen nahikoa izan. 1892an, frantziarren aurkako gudu batera 434 mino bidali zituzten; soilik 17 atera ziren bizirik. Mendea amaitu baino lehen, Dahomey, Afrikako ia azkeneko erresuma independentea, Frantziako kolonia bihurtu zen.
Longueville (Pas-de-Calais)
Longueville Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Longueville udalerrian erroldatutako biztanleak 140 ziren. Familiak 50 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 17 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 58 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 58etxeak ziren. 54 etxebizitza nagusietatik 48 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek hitu gela zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 46 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 90 ziren, horien artean 65 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 65 pertsona aktiboetatik 56 lanean zeuden (34 gizon eta 22 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Longueville udalerrian 51 unitate fiskal zeuden, 135 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.022 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra zerbitzu enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Leizaola lehendakariaren kalearen 21. eta 27. zenbakiko etxebizitzak
'''Leizaola lehendakariaren kalearen 21. eta 27. zenbakiko etxebizitzak''' Bizkaiko Bilbo hiriburuan dagoen etxebizitza eraikin bat da.
Kokalekua
Abandoibarra auzoan dago, Leizaola lehendakariaren kalea 21. eta 27. zenbakietan, eta Hotel Meliá Bilbao, Eduardo Victoria de Lecea pasealekua, Casilda Iturrizar parkea, Zubiarte merkataritza-gunea eta Parkeder eraikinaren artean.
Eraikina
Material bakarreko gorputz bat osatzen du, bere lau aldeak sakontasun ezberdinetako plano ezberdinez osatuak daude, forma irregularretako perimetro apurtuez egituratuak.
Sviny (Táborko barrutia)
Sviny Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 336 biztanle ditu eta 11,23 kilometro koadroko azalera. Táborko barrutian dago.
Bartzelonako Unibertsitate Autonomoa
Bere egoitza nagusia eta heziketa zentru gehienak Bartzelonako probintziako Cerdanyola del Vallès (Vallès Occidental) udalerrian dagoen Bellaterra Kanpusean kokatua daude. Halere, Sabadell, Manresa eta Bartzelona hiriburuan ere hainbat eraikin baditu.
Landete
Landete Cuencako udalerria da, Serranía de Cuenca eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.374 biztanle zituen.
Aeromonas
Aeromonas generoa bakterio Gram negatiboz osatua dago, bazilo itxura dutenak (antza handia dute enterobakterioekin, bazilo txikiak baitira). Enterobakterioen antzera ere, gluzidoak hartzitzen dituzte. Anaerobio fakultatiboak dira eta mugikorrak (flagelo bakarra dute). Ez dute esporarik sortzen.
Garai batean Aeromonas Vibrionaceae familian sailkatzen zen, baina gaur egun berezko familia dauka (Aeromonadaceae).
Katalasa eta oxidasa (+) dira.
Genero honetako bakterioak uretan bizi dira (ur gezatan eta hondakin-uretan, batez ere). Uretan bizi diren animaliak (arrainak, igelak, hegazti batzuk...) bakterio hauekin kutsa daitezke, eta gizakiak animalia hauek jaterakoan ere kutsatzeko arriskua du.
Genero honetan 20 espezie inguru daude, Aeromonas hydrophila, A. caviae eta A. veronii garrantzitsuenak izanik. Bakterio hauek eragiten dituzten patologia nagusiak bi dira: gastroenteritisa eta bakteremia (septizemia). Lehena ur edo janari kutsatuak hartzean harrapatzen da, eta bigarrena gorputzeko zauriak ur kutsatuetan sartzerakoan.
Pseudochromis eichleri
Pseudochromis eichleri Pseudochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Pseudochromidae familian sailkatzen da.
Rosemount (Minnesota)
Rosemount Minnesotako hiri bat da. Dakota konderrian kokatua dago. 2010ean 21,874 biztanle zituen, 86.03 kilometro koadrotan banatuta.
Valentín García Yebra
Valentín García Yebra (Lombillo de los Barrios, Ponferrada, Leóngo probintzia, 1917ko apirilaren 28a - Madril, 2010eko abenduaren 13a ) espainiar itzultzaile eta idazlea izan zen.