cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samoa
Samoa alemaniarra (1900-1917)
Alemaniako administrazio kolonialak uhartean gobernu bakarra dago printzipioarekin gobernatu zuen. Horrela, Samoan, ez zen Tupu (errege), ezta Alii Sili (gobernadorearen antzekoa), baina fautu (aholkulari) bi izendatu zituen gobernu kolonialak. Tumua eta Pule (Upolu eta Savai'i gobernu tradizionalak) isildu ziren aldi batez; Lurrei eta tituluen eragina zuten gaiei buruzko erabaki guztiak gobernadore kolonialaren kontrolpean zeuden.
Lehen Mundu Gerrako lehen hilabetean, 1914ko abuztuaren 29an, Zeelanda Berriko espedizio-indar tropak Upolun lehorreratu ziren kontrakorik gabe, eta alemaniar agintarien kontrola hartu zuten Britainia Handiak Zeelanda Berriari zerbitzu inperial handi eta premiazko hori egiteko eskatu ondoren.
Zeelanda Berriko araua (1914-1961)
Lehen Mundu Gerraren amaieratik 1962ra arte, Zeelanda Berriak Mendebaldeko Samoa kontrolatu zuen C klaseko mandatu gisa, fideikomisoan Nazioen Ligaren bidez eta gero Nazio Batuen bidez. 1919 eta 1962 artean, Kanpo Arazoetako Departamentuak administratu zuen Samoa, Zeelanda Berriko uharte-lurraldeak eta Samoa gainbegiratzeko bereziki sortua izan zen gobernu-sailak. 1943an, sail horri Uharteetako Lurraldeen Departamendua izena eman zioten, Zeelanda Berriko kanpo-arazoak zuzentzeko aparteko Kanpo Arazoetarako Departamentua sortu ondoren. Zeelanda Berriko agintaldian, administratzaileak bi gertakari larriren erantzule izan ziren.
Gripe pandemia
Lehen gertakarian, samoarren bosten bat inguru hil zen 1918-1919ko gripe epidemian.
1918an, Lehen Mundu Gerraren azken garaietan, espainiar gripeak bere bidesaria hartu zuen, herrialde batetik bestera azkar zabalduz. Mendebaldeko Samoan ez zen gripe pneumonikoaren izurriterik izan SS Talune Aucklandetik iritsi aurretik, 1918ko azaroaren 7an. ZBko administrazioak ontzia atrakatzeko baimena eman zuen berrogeialdia bete gabe; ontzia iritsi eta zazpi egunera, gripea epidemia bihurtu zen Upolun, eta, ondoren, azkar hedatu zen gainerako lurralde osora. Samoa izan zen Pazifikoko uharte guztietatik gehien sufritu zuena, populazioaren % 90 kutsatu baitzen; gizon helduen % 30, emakume helduen % 22 eta haurren % 10 hil ziren. Epidemiaren arrazoia, 1919an, Epidemia Ikertzeko Errege Batzorde batek baieztatu zuen, eta ondorioztatu zuen Mendebaldeko Samoan ez zela gripe pneumonikoaren izurriterik izan 1918ko azaroaren 7an Aucklandetik Talune iritsi aurretik.
Pandemiak samoarren konfiantza galarazi zuen Zeelanda Berriaren gaitasun administratiboan, eta samoar batzuek uharteen agintea amerikarrei edo britainiarrei transferitzeko eskatu zuten.
Mau mugimendua
Bigarren gertakari nagusia hasieran baketsua etorri zen Mau (hitzez hitz iritzi sendo gisa itzultzen dena) 1900. urtean Savai 'i-n sortutako herri mugimendu baketsuaren aldetik. Mau mugimendua Lauaki Namulauulu Mamoe-k gidatzen zuen; Solfek kargutik kendu, eta Saipanera erbesteratu zuen, eta Samoarako itzuli bidean hil zen, 1915ean.
Hala ere, Zeelanda Berriaren erregimen kolonialak asko mindu zituen samoar natiboek, eta inflazioa eta 1918ko gripearen izurrite katastrofikoa haren gobernu txarrari egotzi zizkioten. 1920ko hamarkadaren amaieran, koloniaren aurkako erresistentzia-mugimenduak babes zabala bildu zuen. Mau buruzagietako bat Olaf Frederick Nelson zen, erdi samoarra eta erdi komertziante suediarra. Nelson 1920ko hamarkadaren amaieran eta 1930eko hamarkadaren hasieran erbesteratu zuten, baina erakundea diruz eta politikoki laguntzen jarraitu zuen. Mauren indarkeriarik gabeko filosofiari jarraiki, buruzagi hautatu berriak, Tupua Tamasese Lealofi buruzagi gorenak, Mau uniformedun talde bat gidatu zuen manifestazio baketsu batean, Apia erdialdean, 1929ko abenduaren 28an.
Zeelanda Berriko polizia manifestazioko buruzagietako bat atxilotzen saiatu zen. Aurre egin zionean, borroka bat sortu zen poliziaren eta Mauren artean. Polizia jendetzari tiro egiten hasi zen, eta Lewis metrailadore bat erabili zuten manifestariak sakabanatzeko. Mauren burua eta Tupua Tamasese Lealofi III.a buruzagia atzetik tirokatu, eta hil zituzten Mau manifestariei lasaitasuna eta ordena eskatzen saiatzen ari zirela. Egun hartan, beste hamar lagun hil zituzten, eta 50 inguru zaurituak gertatu ziren poliziaren tiro eta borren zaurien ondorioz. Egun hura Larunbat Beltza bezala ezagutuko zen Samoan.
1930eko urtarrilaren 13an, zeelandaberritarrek erakundea debekatu zuten. 1.500 gizon mau oihanera eraman zituzten HMS Dunedin gurutzaontzi arineko 150 marinelek eta 50 polizia militarrek jazarrita. Herrixketan, sarekadak egin zituzten, maiz gauez eta baioneta finkoekin. Martxoan, bertako europarren eta misiolarien bitartekaritzaz, Mau buruzagiak Zeelanda Berriko Defentsa ministroarekin bildu ziren, eta sakabanatzea onartu zuten.
Mau-ren aldekoek atxilotzen jarraitu zuten, eta, orduan, emakumeak agertu ziren aldekoak bildu eta manifestazioak egiten. Geldialdi politikoa Zeelanda Berriko 1935eko hauteskunde orokorretan Alderdi Laboristaren garaipenaren ostean hautsi zen. 1936ko ekainean, Apiara egindako borondate oneko misio batek Mau erakunde politiko zilegi gisa aitortu zuen, eta, Olaf Nelsoni, erbestetik itzultzeko baimena eman zion. 1936ko irailean, samoarrek lehen aldiz baliatu zuten Faipuleko Fono aholkulariaren kideak hautatzeko eskubidea, eta Mau mugimenduko ordezkariek 39 eserlekuetatik, 31 irabazi zituzten.
Mendebaldeko Samoa bezala (1962–1997)
Samoako independentzia mugimenduak, behin eta berriz ahalegindu ondoren, 1961eko azaroaren 24ko Zeelanda Berriko Mendebaldeko Samoaren 1961eko Legeak Kudeaketa-hitzarmena amaitutzat eman zuen, eta, herrialdeari, independentzia eman zion Mendebaldeko Samoako Estatu Independente gisa, 1962ko urtarrilaren 1etik aurrera indarrean , Mendebaldeko Samoa, Ozeano Bareko uharte txikiko lehen herrialde independenteak, Zeelanda Berriarekin Adiskidetasun Ituna sinatu zuen geroago, 1962an. Mendebaldeko Samoa Commonwealth Nazioen Mankomunitatean sartu zen 1970eko abuztuaren 28an. Independentzia urtarrilaren hasieran lortu bazuen ere, Samoak urtero ekainaren 1ean ospatzen du bere independentzia eguna.
1976ko abenduaren 15ean, Mendebaldeko Samoa Nazio Batuen Erakundean onartu zuten 147. estatu kide gisa. Nazio Batuen Erakundean, Samoako Estatu Independentea izenaz aipatu izatea eskatu zuen.
Paul Theroux bidaia-idazleak. 1992an, Mendebaldeko Samoako eta Amerikako Samoako gizarteen arteko desberdintasun nabarmenak sumatu zituen.
Samoa bezala (1997z geroztik)
1997ko uztailaren 4an, gobernuak konstituzioa aldatu zuen herrialdearen izena Mendebaldeko Samoatik Samoa izatera, batu zenetik Nazio Batuen Erakundean izan zuen izena[58]. Amerikako Samoak izen aldaketaren aurka protesta egin zuen bere nortasuna gutxitzen zuela baieztatuz.
2009ko irailaren 7an, gobernuak gidatzeko bide-araua aldatu zuen eskuinetik ezkerrera, Commonwealth-eko beste herrialde gehienek bezala, batez ere Australia eta Zelanda Berria bezalako eskualdeko herrialdeak, non samoar ugari bizi diren. XXI. mendean, ezkerretik gidatzeko erabakia hartu zuen lehen herrialdea, Samoa izan zen.
2011ko abenduaren amaieran, Samoak ordu-eremuaren desplazamendua aldatu zuen UTC−11tik UTC+13ra, egun bateko jauzia eginez eta abenduaren 30eko ostirala tokiko egutegitik kenduz. Horrek Nazioarteko egun-aldaketa lerroaren forma aldatzea ere eragin zuen, lurraldearen ekialderantz mugituz. Aldaketa horrek, nazioari, bere ekonomia suspertzen lagundu nahi zion Australia eta Zelanda Berriarekin negozioak egiteko. Aldaketa horren aurretik, Samoa 21 ordu atzetiko aldea zuen Sydneykin; orain, ordea, hiru ordu aurretik dago. Aurreko ordu-eremuak, 1892ko uztailaren 4an ezarria, Kalifornian kokatutako merkatari amerikarren ildotik funtzionatzen zuen. 2021eko urrian, Samoak udako ordutegia erabiltzeari utzi zion.
2017an, Samoak NBEren Arma Nuklearrak Debekatzeko Ituna sinatu zuen.
2017ko ekainean, Parlamentuak Samoako Konstituzioaren 1. artikulua aldatu zuen kristautasuna estatuko erlijioa izan zedin.
2021eko maiatzean, Fiamē Naomi Mataʻafa Samoako lehen emakumea izan zen lehen ministroa izaten. Mataʻafaren FAST alderdiak gutxigatik irabazi zituen hauteskundeak, eta Giza Eskubideak Babesteko Alderdiko (HRPP) Tuila'epa Sa'ilele Malielegaoi epe luzeko lehen ministroaren agintearekin amaitu zuen, nahiz krisi konstituzionalak hori zaildu eta atzeratu. 2021eko maiatzaren 24an zin egin zuen lehen ministro berri gisa, uztailera arte Auzitegi Gorenak zin egitea legezkoa zela ebatzi ez bazuen ere; horrela, krisi konstituzionalari amaiera eman zitzaion, baita Tuila'eparen, lehen ministro gisa, 22 urteko iraupenari ere. FAST alderdiak 2021eko hauteskundeetan eta ondorengo epai judizialetan izandako arrakastak ere HRPPren agintearen ia lau hamarkadekin amaitu zuen.
2022ko abuztuan, Samoako Batzar Legegileak Tuimaleali'ifano Vaaletoa Sualauvi II.a estatuburu izendatu zuen, berriro bost urteko bigarren agintaldirako.
Politika
Samoa demokrazia parlamentarioa da. 1990eko konstituzioaren arabera, o le Ao o le Malo da estatuburua, eta bera da, lehen ministroarekin batera, aginpide betearazlearen arduraduna. Legebiltzarrak (Fono) izendatzen du estatuburua, errepubliketako lehendakariarekin gertatu ohi den bezala. Estatuburuak lehen ministroa aukeratzen du, legebiltzarraren oniritziarekin. Lehen ministroa da gobernuburua, eta ministro-kontseiluaren laguntzaz agintzen du.
Banaketa administratiboa
Lurralde-antolaketari dagokionez, 11 administrazio-barruti (itūmālō) ditu.
Biztanleria
2016an 195.843 biztanle zituen. Adineka, honela dago banaturik biztanleria: 0-14 urte bitartekoak %31,3 dira, 15-24 urte bitartekoak %19,8, 25-54 urte bitartekoak %36,3, 55-64 urte bitartekoak %6,8 eta 65 urtetik gorakoak %5,7. Bizi itxaropena 74 urtekoa da; 71,1 urtekoa gizonezkoena eta 77 urtekoa emakumezkoena (2017ko zenbatespenak). 2,7 haur emakumeko da ugalkortasun-tasa osoa. Samoako lurraldea osatzen duten sei uharteetatik lautan bakarrik bizi da jendea: Savai'i eta Upolu (azken horretan bizi da biztanleen %60 inguru), dira handienak; Apolima eta Manono txikiagoak dira. Gehienak kostaldean bizi dira, 500 biztanlez beherako herrietan. Historian zehar garrantzi handiko zeregina bete dute lanera atzerrira, batez ere Estatu Batuetara eta Zeelanda Berrira, joandako samoarrek, uharteetara bidaltzen duten dirua laguntza handikoa gertatu delako.
Banaketa etnikoa
Samoako biztanle gehienak (%97,4) polinesiarrak dira jatorriz eta, Zeelanda Berriaren ondoren, bertan bizi da polinesiar jatorriko talderik handiena.
Hizkuntzak
Samoako jatorrizko hizkuntza, samoera, Polinesiako hizkuntza zaharrena da. Ingelesa ere ofiziala da.
Erlijioa
Biztanle gehienak kristauak dira: %52,6 protestanteak, %18,8 katolikoak, %16,9 mormoiak eta %9,1 beste kristau elizetako jarraitzaileak.
Hiri nagusiak
Apia da Samoako hiriburu eta hiri nagusia (35.744 biztanle 2016an); Vaitelek 7.972 biztanle zituen 2016an, Faleasiuk 4.177, eta Le'auva'ak 3.274.
Ekonomia
Samoako ekonomiaren ardatzak, tradizioz, garapenerako laguntzak, atzerrira itsasoz haraindiko lurraldeetara emigraturiko familiek igorritako dirua eta nekazaritzako gaien esportazioa izan dira; atzerritik iristen zaion laguntzak betetzen du Barne Produktu Gordinaren erdia inguru. Nekazaritzan dihardute langileen %65ek, eta esportazioen %90 hartzen dute nekazaritzako gaiek, batez ere koko olioak eta kremak, kakaoak eta koprak; ñamea, ogi-arbola eta papaia lantzen dira bertako beharretarako. Baina hondamen natural gogorrek eraso ohi dute herrialdea, batez ere tifoiek eta landareen eritasunek, eta haien mende dago, hein handi batean, bertako nekazaritzaren ekoizpena. Industria ez da oso ugaria, eta dagoen apurra nekazaritzari eta automobilgintzari lotua dago, batez ere. Azken urteotan turismoa indarra hartzen ari da; 2013. urtean, esaterako, 132.000 turistatik gora hartu zituen herrialdeak.
Saint-Martin-Laguépie
Saint-Martin-Laguépie Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Martin-Laguépie udalerrian erroldatutako biztanleak 437 ziren. Familiak 199 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 242 ziren, horien artean 175 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 175 pertsona aktiboetatik 160 lanean zeuden (93 gizon eta 67 emakume) eta 15 langabezian zeuden (3 gizon eta 12 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Martin-Laguépie udalerrian 178 unitate fiskal zeuden, 384 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.194 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 4 igeltseroak, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Saint-Martin-Laguépie udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.020 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Symphurus microlepis
Symphurus microlepis Symphurus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Saint-Victeur
Saint-Victeur Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Geoemyda japonica
Geoemyda japonica Geoemyda generoko animalia da. Narrastien barruko Geoemydidae familian sailkatuta dago.
Saint-Victeur
Biztanleria
2007an Saint-Victeur udalerrian erroldatutako biztanleak 366 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Amy Weber
Amy Marie Weber (Peoria, Illinois, 1970eko uztailaren 2a - ) estatubatuar aktore, WWE borrokalari eta modelo ohia da.
Saint-Victeur
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Hiroaki Tsujikami
Hiroaki Tsujikami (辻上 裕章, 1976ko abuztuaren 31a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Saint-Victeur
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Hiroaki Tsujikami
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vegalta Sendai.
Saint-Victeur
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 233 ziren, horien artean 172 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 172 pertsona aktiboetatik 157 lanean zeuden (79 gizon eta 78 emakume) eta 15 langabezian zeuden (9 gizon eta 6 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Victeur udalerrian 143 unitate fiskal zeuden, 396 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.844 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ile apaindegia zen.
Île aux Marins
L'Île aux Marins (euskaraz "Marinelen uhartea" esanahiaz) Ipar Amerikako Atlantikoan dagoen Saint-Pierre eta Mikelune artxipelagoko uharte txiki bat da. Saint-Pierreren ekialdean dago, distantzia laburrean eta bere izen zaharra L'Île aux Chiens ("Txakurren uhartea") izan zen.
Saint-Victeur
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Victeur udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Île aux Marins
Egun biztanlerik gabea bada ere, 1950eko hamarkada arte izan zuen populaziorik; bere biztanleei ematen zitzaien ezizena pieds rouges ("azal gorri") zen.
Ezaugarriak
Uharte txikia da; 1500 metroko luzera du eta bere zabalera 100 eta 400 metroren artekoa da. Saint-Pierre uhartearen babesa jasotzen du, uharte handiago honetako herriaren parean baitago, la Rade golkoa zeharkatuta. Nahiko laua da, tontor handirik gabea (punturik altuena ipar-ekialdean dagoen Cap à Gordon lurmuturraren ondoan eta 35 m eskas ditu). "Mendia" izena merezi izan duen beste tontortxo batek, erdialdean dagoen Mont à Regrets izenekoak 19 m baino ez ditu.
Bere ekialdean beste uharte are txikiago batzuk daude: Île aux Vainqueurs (desberdintasunez handiena), Île aux Pigeons, les Canailles edo Îlot Noir.
Tinian
Tinian Mariana uharteetan kokatutako uharte txikia da. 101 km2ko azalera du, eta San Jose da bertako herririk garrantzitsuena. Bertatik 8 kilometro ipar-mendebaldera Saipan uhartea dago, artxipelagoko hiriburua.
2000. urteko erroldak 3.540 biztanle zenbatzen zituen. Txamorroa eta ingelesa bertako hizkuntza ofizialak dira.
Historia
Tinian, beste Mariana uharteak bezala, 1667an, Espainiaren soberaniapean geratu zen, 1899an Alemaniar Inperioari saldu arte.
Alemaniarrek uharteari erabilerarik ematen ez ziotela ikusirik, japoniarrek Lehen Mundu Gerraren ostean okupatu egin zuten, baina AEBk 1944. urtean konkistatu zuten. Estatubatuarrek irla hegazkin-base bihurtu zuten, eta bertatik aireratu ziren Hiroshima eta Nagasaki herrietan jaurti zituzten bonba atomikoak garraiatu zituzten Enola Gay eta Bockscar hegazkinak, hurrenez hurren.
Saint-Victeur
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Île aux Marins
Historia
1604tik europar jatorriko kolonoen presentzia dokumentatzen da. 1662an Ile des Grouesilles zeraman, seguru asko familia batena zena. XVIII. mendean Île aux Chiens bihurtua, "Txakurren uharteak" aktibitate ekonomiko handia izan zuen XIX. mendearen amaieran bakailaoaren arrantzaren garai onekin; Saint-Pierreko portuaren eranskin gisa. Hori dela eta 1897an 600 biztanle izatera ere heldu zen eta Saint-Pierre eta Mikeluneko hirugarren udalerria zen.
1929ko azaroaren 18an Ternuatik 400 km hegoaldera lurrikara gertatu zen eta tsunami batek uharteko hegoaldea ureztatu eta etxe batzuk mugiarazi zituen; hala ere ez zen hildakorik izan. Orain duen izena 1931n ipini zitzaion udalaren erabakiaz.
Arrantzaren gainbeherarekin biztanleak galtzen joan zen eta 1945ean udalerri izaera galdu zuen; harrezkero Saint-Pierreren barruan dago. Azken biztanle finkoek 1963an utzi zuten uhartea.
1980ko hamarkadatik bizitza berreskuratzen hasi da eta arrantzaleen etxeak konpondu egin dira. Azken urteetan turismoa erakartzeko bideratzen ari dira Île aux Marins eta hiurbiltzen direnek antzinako udaletxea, hilerria, Notre Dame des Marins eliza, gotorlekua eta itsasargiaz gain Archipélitude Museoa (eskola zaharrean dagoena), Jézéquel etxea eta hondoratutako Transpacific itsasontzi alemaniarraren aztarnak ere bisita ditzakete. Euskal jatorriko familiak ere bertan bizi izan dira; adibidez Teletcheatarrak.
Komunitate (banaketa administratiboa)
Nafarroa Garaian, komunitatea unitate bat legez osatzen duten herrien multzoa da. Banaketa administratibo zaharkitua da, nahiz eta toki-erakunde tradizional batzuetan erabiltzen den, hala nola Aezkoa Ibarreko Komunitatea edo Errege Bardeako Komunitatea.
Figura hori 1990eko Nafarroako Toki Administrazioaren Legea k aitortzen du, eta, horri esker, organo propio bat du, hala nola Aezkoako Batzarre Nagusia eta Errege Bardeako Komunitatea.
Badira beste banaketa tradizional berezi batzuk, praktikan unibertsitateekin parekatuak: Erronkari Ibaxako Mankomunitatea, Zaraitzu Ibaxako Unibertsitatea eta Baztan Ibarreko Unibertsitatea.
Granja de Rocamora
Granja de Rocamora (valentzieraz la Granja de Rocamora) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Baix Segura/Vega Baja eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.362 biztanle zituen.
Falkirk (eremu administratiboa)
Falkirk (An Eaglais Bhreac, Fawkirk) Eskoziako 32 eremu administratiboetako bat da. 2012ko erroldaren arabera 156.800 biztanle ditu. Hiriburua izen bereko Falkirk da.
Mugakideak
Hego-mendebaldetik Iparraldeko Lanarkshire kontseilu gunearekin mugatzen du, ipar-mendebaldetik Stirlingekin, hego-ekialdetik Mendebaldeko Lothianekin eta ipar-ekialdetik berriz Fortheko fiordoaren beste aldean Fife kontseilu gunearekin.
Politika
32 zinegotzi aukeratzen dira. Hona hemen 2012ko hauteskundetako emaitzak:
Grevena
Grevena (Γρεβενά, ahoskatua; Grebini) Greziako hiria eta udalerria da, izen bereko unitate erregionaleko hiriburua dena.
Jon Aranda Goenaga
Jon Aranda Goenaga (Azkoitia, 1993ko apirilaren 10a) euskal herritar futbolaria da. Atzelari gisa jokatzen du.
Ibilbidea
''2022ko Ekainaren 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Mylesinus paraschomburgkii
Mylesinus paraschomburgkii Mylesinus generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
Auteuil (Paris)
Auteuil (61), Frantziako Paris hiriburuan dagoen auzo bat da, Passy (16) barrutian. 1999ko erroldaren arabera 67.967 biztanle zituen. Bois de Boulogne berdegunea eta Sena ibaiaren artean dago.
Puntius dunckeri
Puntius dunckeri Puntius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Ilargi eklipse
Ilargi eklipse bat Ilargia Lurraren itzaletik igarotzean gertatzen den astronomia gertakaria da.
Lurra Ilargia eta Eguzkiaren artean lerrokatzen denean, bere itzalak, Ilargia bera baino hiru aldiz handiagoa denak, partzialki (eklipse partzial) edo guztiz (eklipse oso) estaltzen du Ilargia. Eklipse osoak hiru bat ordu irauten du iluntzen hasten denetik berriz ere guztiz argitu arte. Tarte horretan Ilargia ez da guztiz iluntzen, Lurraren atmosferaren islak argitzen baitu tonu gorrizta ilun batez.
Ilargi eklipseak babesik gabe beha daitezke eta hemisferio oso batetik dira ikusgai.
Ilargi eklipseak ez dira gertatzen ilbete guztietan, izan ere, Ilargiaren orbitak %5eko inklinazioa du ekliptikarekiko, alegia Lurrak Eguzkiarekin duen orbitaren planoarekiko, eta horregatik gehienetan lurraren itzala Ilargiaren gainetik edo azpitik pasatzen da. Sei hilabetetan behin ematen da, ilbetea ekliptikaren planotik gertu izaten denean.
Robert Finke
Robert Christian Finke (Tampa, Florida (AEB) 1999ko azaroaren 6a) igerian aritzen den kirolari estatubatuarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), bi domina lortu zituen: 800 m estilo librean, urrezko domina lortu zuen 7.41,87ko denborarekin, Gregorio Paltrinieri italiarraren (zilarrezkoa, 7.42,11koarekin) eta Mykhailo Romanchuk ukrainiarraren (brontzezkoa, 7.42,33koarekin) aurretik sailkatuz. 1500 m estilo librean, berriro, urrezkoa lortu zuen 14.39,65ko denborarekin, Mykhailo Romanchuk ukrainiarraren (zilarrezkoa, 14.40,66koarekin) eta Florian Wellbrock alemaniarraren (brontzezkoa, 14.40,91koarekin) aurretik sailkatuz.
Arta (argipena)
Arta hurrengoa izan daiteke:
Tickellia hodgsoni
Tickellia hodgsoni Tickellia generoko animalia da. Hegaztien barruko Cettiidae familian sailkatua dago.
1086ko aita santu hautaketa
1086ko aita santu hautaketa aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Santa Lucia in Sepitisolio (Erroma) izan zen eta Viktor III.a hautatu zuten aita santu gisa.
Henderson konderria (Tennessee)
Henderson konderria (Henderson County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Lexington da. 2010eko zentsuaren arabera 27,769 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Henderson konderriak 136,203 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,505 ura dira. Beste 134,698 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 20,39 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 27,769 pertsonetatik 25,014 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 532 dira. 2,169 beltzak edo afroamerikarrak. 40 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 76 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 21 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 446 pertsonek kokatzen zuten.
Yazilikaya
Yazilikaya (turkieraz: harkaitz idatzia) Brontze Aroko Hattusako santutegia izan zen, Hititen inperioaren hiriburua, gaur egungo Turkian. Harrizko erliebe horiek hititen artearen adibide nabarmena dira, eta oro har, kultura horretako erliebe garrantzitsuentzat hartzen dira.
Historia
Hititentzako leku sakratua izan zen, Hattusa hiriko ateetatik gertu kokatua. Bi ganbera nagusi zituen. Sabairik gabeko ganberetarako sarbidea sarrerako ateek eta haien parean eraikitako egiturek kontrolatzen zuten, baina egitura horien zimenduek bakarrik iraun dute gaur egun. Gaur, Hititen panteoiko jainko-jainkosak irudikatzen dituzten A eta B ganberen erliebeak dira ikusgarrienak. Santutegiaren erabilera Urte Berriaren ospatzeko zeremoniak izan zitekeela uste da. Rita Gautschy eta Eberhard Zangger-en 2019. urteko artikulu batean iradoki zuten lekua denbora mantentzeko gailu gisa erabil zitekeela, grabatuak ilargiaren eta eguzkiaren mugimenduaren markatzaile gisa erabiliz. Gutxienez K.a. XVI. mendearen bukaeratik erabiltzen zen, baina arrokan egindako erliebe gehienak K.a. XIII. mendearen amaieran Tudhaliya IV eta Shubiluliuma II.a erregeen garaikoak dira, tokia nabarmen zaharberritu zenean.
A ganbera
Zirraragarriena A ganbera da, prozesioan doazen 64 jainkoren erliebea duena. Ezkerreko paretak gizonezkoen jainkoen prozesioa erakusten du, gona motza tradizionalarekin jantzita, zapata puntazorrotzak eta adardun txapelak erabiliz. Mendietako jainkoak ere mendi harritsuak sinbolizatzeko gona mailakatuekin agertzen dira. Eskuineko horman, jainkosen prozesioa ageri da koroa eta gona luzeak erabiliz. (Hititentzat Anatoliaren paisaiaren zatirik handiena sakratua zen nolabait, mendiak, ibaiak eta iturburuak sakratuak zirelako, eta jainkoekin batera, tratatuen lekuko gisa aipatzen ziren. ) Banaketa horren salbuespen bakarra maitasunaren eta gerraren jainkosa da, Shaushka (Mesopotamiako Ishtar/Inanna jainkosa antzekoa). Bi emakumezkok parte hartzen dute prozesioan. Hori, seguruenik, gerrako jainkosa bezalako ezaugarri maskulinoengatik da. Prozesioek panteoiko bikote gorenaren erdiko eszenara eramaten dute: ekaitzaren eta oro har, eguraldiaren eta zeruaren Teshub jainko hurrita, edo hititen bertsioa den Tarḫunna, eta Hebat eguzkiaren jainkosa urritentzat, Arinnako eguzki-jainkosa hititentzat. Zeruaren jainkoa bi mendiko-jaikoen gainean ageri da, eguzkiaren jainkosa pantera batean dagoen bitartean. Eguzkiaren jainkosaren atzetik Sharruma semea, Alanzu alaba eta biloba bat ageri dira.
Getúlio Vargas (Rio Grande do Sul)
Getúlio Vargas Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Yazilikaya
A ganbera
Yzilikayan ez da aurkituko hititen erlijioaren jainko-eta jainkosa tipikoak, hurriten eta beste herrien jainko-jainkosen eragina sakona baita.
Nicholas Parsons
Christopher Nicholas Parsons CBE (Grantham, Lincolnshire, 1923ko urriaren 10 - Aylesbury, Buckinghamshire, 2020ko urtarrilaren 28a) ingeles aktore eta telebista eta irrati aurkezlea izan zen. To Dorothy a Son, Eyewitness eta Simon and Laura filmetan antzeztu zuen.
Yazilikaya
B ganbera
B ganbera txikiagoa eta estuagoa da baina erliebe gutxiago eta handiagoak ditu eta hobeto gorde dira. Tudhaliya IV.aren mausoleoa edo memoriala izan zitekeen.
Symphurus microrhynchus
Symphurus microrhynchus Symphurus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Yazilikaya
Jatorri anitzeko jainko eta jainkosak
Yazilikayan nabaria da beste kultura batzuetako jainko eta jainkosak beren panteoiarekin asimilatzeko hititen joera. Mesopotamiako jakinduriaren jainkoa, Ea (Enki), gizonen prozesioan agertzen da, eta Teshub, urriten jainkoa zena, hititen ekaitzaren jaikoarekin sinkretismoan batu zen. Hebaten jatorrizko bikotekidea aldatu egin zen bere eta Teshuben seme (Sharruma) bilakatu zen, eta gero hititen Arinnako eguzki jainkosarekin sinkretismo bidez batu zen.
Irakurketa kosmologikoa
2021eko azterlan baten arabera, santutegiak kosmosaren hiru mailak hartzen zituen kontuan: lurra, zerua eta azpimundua; prozesu ziklikoez gain (eguna/gaua, ilargi-faseak eta uda/negua), Ilargi-eguzkitar egutegi gisa erabiltzen ziren. Dena den, A ganberako jainko-jainkosek iparraldeko izarrak irudikatzen dituzte dituzte eta B ganberakoek azpimundua ordezkatzen zuen. Horrek hititen beste santutegi eta eraikin sakratuei buruz ikertu denarekin bat dator:"Hititen barruti sakratuen lagin estatistikoki esanguratsu baten analisiak erakusten du Hititen monumentuak orientabide astronomiko eta topografikoen eredu zehaztuei atxiki zitzaizkiela, hititen kulturari eta erlijioari buruz dakigunarekin bat datozenak.(González-García eta Belmonte 2014, 319–320; Belmonte eta González-García 2015, 20)."
Kultur ondare izendapena
Yazilikaya Hattusa gune arkeologikoaren parte da, eta Unescok Gizateriaren Ondare izendatu zuen 1986an.
Beckenried
Beckenried Suitzako udalerria da. Nidwalden kantonamenduan dago. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Geoemyda spengleri
Geoemyda spengleri Geoemyda generoko animalia da. Narrastien barruko Geoemydidae familian sailkatuta dago.
Belo Monte
Belo Monte Brasilgo udalerri bat da, Alagoas estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Septimania
Septimania Galia Narbonensis erromatar probintziaren mendebaldeko zatia izan zen, eta egun Languedoc-Roussillon frantziar eskualdea dena. Goi Erdi Aroan eskualde horri bisigodoek Gallia edo Narbonensis izena eman zioten. 462an Teodoriko II.aren bisigodoek Narbona eta bere ingurua okupatu zuten. 507ko Vouilléko Gudu arte bisigodoak jaun eta jabe izan ziren Galia eta Hispania gehienean, baina urte horretan frankoak gailendu zitzaizkien, eta tropa frankoak Garona ibaian gora bisigodoen hiri guztiak harrapatu zituzten Septimaniaraino. Aldiz, Carcassonan bisigodoek eutsi egin zieten eta Septimania bisigodo geratu zen beste bi mendez, 719an musulmanek Narbona atzeman zuten arte.
VIII. mendean Kordobako emirerriak menderatu zuen; eta 759an, 40 urtez musulmanen eskuetan izan ondoren, Pepin Laburraren frankoek erabat konkistatu zuten. Frankoek Gothia edo Marka Gotikoa (marca Gothica) izenera aldatu zuten.
Septimania Karolingiar Inperioaren marka eta, XIII. mendera arte, Mendebaldeko Frantziaren zati bat izan zen, nahiz eta politika eta kulturalki iparraldeko Frantziarekin zerikusirik izan ez. Erdi Aroan Tolosako konderria, Proventza eta Katalunia artean zegoen eskualdea hizkuntzalaritza eta kulturaren ikuspegitik Okzitania izan zen. XIII. mendearen hasieran, Gurutzada Albitarra zela eta, frantziar erregeek konkistatu eta Languedoc izendatu zuten.
Leane aintzira
Leane aintzira, irlanderaz Loch Léin eta ingelesez Lough Leane, Irlandako Kerry konderrian dagoen aintzira bat da.
Laune ibaiak aintzira Dingle badiarekin lotzen du.
1088ko aita santu hautaketa
1088ko aita santu hautaketa aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua SS. Pietro e Cesareo (Terracina) izan zen eta Urbano II.a hautatu zuten aita santu gisa.
Septimania
Batzuen ustez "Septimania" izena Béziers hiriaren erromatar izenetik, Colonia Julia Septimanorum Beaterrae, omen dator, VII. Legioaren beteranoak bertan bizi zirelako. Litekeena ere bada eskualdeko zazpi hirietatik erakarria izatea, hau da: Béziers, Elne, Agde, Narbonne, Lodève, Maguelonne eta Nimes. Mugak Garona ipar-mendebaldean, Rodano ekialdean eta Mediterraneo itsasoa eta Pirinioak hegoaldean zituen.
Kraľovany
Kraľovany Eslovakiako udalerri bat da, Dolný Kubíngo barrutian kokatuta. 18,81 km²ko azalera du eta 436 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1363. urtekoa da.
Dirty Dancing
Dirty Dancing (euskaraz "Dantza Zikina") 1987ko Emile Ardolino zinema zuzendariaren filma bat da. Gidoia Eleanor Bergsteinek idatzi zuen eta 1980ko hamarkadako filma klasiko eta ezagunenetako bat da.
Filmak nazioartean sekulako arrakasta izan zuen, are eta gehiago soinu bandak eta bereziki bertako (I've Had) The Time of My Life abestiak, Jatorrizko abesti onenaren Oscar Saria irabazi zuelarik.
Argumentua
1963, Estatu Batuak. Baby - benetazko izenez Frances Houseman - familia aberats batetako neska gazte xalo eta idealista bat da, udako oporrak bere guraso eta ahizparekin batera New Yorkeko estatuko mendietan dagoen Kellerman udalekuan igarotzera doa. Laister ezezaguna zaion mundu batekin topo egingo da, bertan dantza topatuko duelarik. Nahiz eta bere aita ados ez egon, Babyk Johnny izeneko dantzari batekin maitasun harreman bati hasiera emango dio, mutil hau udalekuko dantza irakaslea da, bai eta giro sozial arras ezberdineko gaztea ere.
Mylesinus paucisquamatus
Mylesinus paucisquamatus Mylesinus generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
Abancourt (Nord)
Abancourt Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Abancourt udalerrian erroldatutako biztanleak 453 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 173 etxebizitza zeuden, 162 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 171 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 162 etxebizitza nagusietatik 150 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 121 etxek bost zituzten. 137 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 63 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 94 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diru sarrerak
2009an Abancourt udalerrian 167 unitate fiskal zeuden, 465 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.531 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Abancourt udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Horornis seebohmi
Horornis seebohmi Horornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Cettiidae familian sailkatua dago.
Shunsuke Nonaka
Shunsuke Nonaka (野中 俊介, 1977ko maiatzaren 12a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vegalta Sendai.
2010eko Munduko Futbol Txapelketako G multzoa
2010eko Munduko Futbol Txapelketako G multzoariri zegozkion partiduak ekainaren 15ean hasi ziren, eta ekainaren 25ean amaitu. Multzoa Brasilek, Ipar Koreak, Boli Kostak eta Portugalek osatu zuten.
El Castell de Guadalest
El Castell de Guadalest Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Baixa eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldan, 231 biztanle zituen.
The French Dispatch
The French Dispatch, 2021eko Wes Anderson estatubatuarrak zuzendutako drama-komedia film bat da. Benicio del Toro, Adrien Brody, Tilda Swinton, Léa Seydoux, Frances McDormand, Timothée Chalamet, Lyna Khoudri, Jeffrey Wright, Mathieu Amalric, Stephen Park, Bill Murray eta Owen Wilson aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Egunkari estatubatuar batek gehigarri berezi bat dauka; Frantziako bizitza kulturalafren berri ematen duen The French Dispatch aldizkaria. XX. mendean, Frantzian, fikziozko hiri batean (Ennui izenekoa, zeinean Parisen arrastoak ikus daitezkeen baina irudi asko Anguleman errodatuak diren) dago kokatua aldizkariaren erredakzioa, eta bertan kontatzen direnak neurri batean estatubatuarrek Parisekiko duten faszinazioa islatzen dute.
Muette
Muette (62), Frantziako Paris hiriburuan dagoen auzo bat da, Passy (16) barrutian. 1999ko erroldaren arabera 45.214 biztanle zituen. Bois de Boulogne berdegunea eta Sena ibaiaren artean dago.
Etapa-polimerizazio
Etapa-polimerizazioa urrats independenteen bidez gertatzen den polimerizazio-mekanismoa da. Lehenengo etapan, bi talde funtzional edo gehiago dituzten monomeroek erreakzionatu egiten dute dimeroak eratzeko, gero trimeroak eta oligomero handiagoak, eta, batzuetan, kate luzeko polimeroak.
Sailkapena
Etapa-polimerizazio guztiak bi taldetan bana daitezke usatzen den monomero-klasearen arabera. Lehenengo taldean funtzio-talde bera errepikatuta dutenak sartzen dira, hots, monomero bakoitzak talde funtzional mota bakarra edukiko du. Bigarren taldean funtzio-talde desberdinak dituzten monomeroen kondentsazioak sartzen dira; monomeroek kasu honetan bi talde funtzional desberdin izango dituzte.
Adibidez poliamidak bi modutara lor daitezke:
Polimeroaren egitura desberdina izango da bide batetik edo bestetik joanda.
Katearen izaera
Etapa-polimerizazioek katea polimerikoak eratzen dituzten prozesuan parte hartzen duten monomeroak bi funtzio-talde baino gehiago ez badituzte. Monomero baten edo gehiagoren funtzionaltasuna bi baino handiagoa bada, eratzen diren polimeroak adarrak izango dituzte kate nagusitik zintzilik. Baldintza egokietan egitura adarkatuak sare tridimentsionalak emango dituzte. Egitura adarkatuak sare bihurtzen den uneari gelifikatze-puntu esaten zaio eta likatasuna bat batean handitzen delako nozitzen da. Horrelakoak dira bakelitaren moduko polimero termoegonkorrak.
Etapa-polimerizazioa vs kate-polimerizazioa
== Polimero-klaseak == Etapa-polimerizazioz polimero-klase hauek sintetizatzen dira:
Villechétive
Villechétive Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villechétive udalerrian erroldatutako biztanleak 187 ziren. Familiak 75 ziren, horien artean 17 pertsona bakarrekoak ziren (3 bakarrik bizi ziren gizonak eta 14 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 3 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 119 etxebizitza zeuden, 78 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 119etxeak ziren. 78 etxebizitza nagusietatik 74 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 39 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 114 ziren, horien artean 85 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 85 pertsona aktiboetatik 76 lanean zeuden (39 gizon eta 37 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villechétive udalerrian 92 unitate fiskal zeuden, 214,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.998 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Henry konderria (Tennessee)
Henry konderria (Henry County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Paris da. 2010eko zentsuaren arabera 32,330 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Henry konderriak 153,694 kilometro koadro ditu. Horietatik 8,112 ura dira. Beste 145,582 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 21,04 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 32,330 pertsonetatik 29,075 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 553 dira. 2,578 beltzak edo afroamerikarrak. 93 amerikar natiboak ziren eta 5 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 95 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 19 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 465 pertsonek kokatzen zuten.
Jeferson Antonio Alves Dupin
Jeferson Antonio Alves Dupin (1972ko urriaren 19a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Montedio Yamagata.
1099ko aita santu hautaketa
1099ko aita santu hautaketa aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Basilica di San Clemente (Erroma) izan zen eta Paskoal II.a hautatu zuten aita santu gisa.
Vatan
Vatan Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2007an 2.022 biztanle zituen.
Salbatzailea (Grekoa, 1592-1596)
Salbatzailea (El Salvador) 1592 eta 1596 artean Grekoak egindako margolan bat da. Donostiako San Telmo Museoan (Gipuzkoan) erakusten da gaur egun. Grekoak ideia horren bertsio asko egin zituen, esaterako Madrilgo Pradoko Museoan gordetzen dena. Margolana 1972an Pedro Irastortza enpresaburuak egindako emaitza izan zen. 2014ean Toledora eraman zuten, Grekoari buruzko erakusketa berezi batean erakusteko.
Azterketa
Margolan honetan Jesus estasian ikus daiteke, horregatik begiak goruntz begira dauden. Aldi berean, begi horiek argi berezia erakusten dute. Margolanaren kolore nagusiak marroiak eta arreak dira; horiekin batera, aurpegiaren kolore horiztuak berotasun handia ematen dio osotasunari. Jesusen buruaren inguruan argi koroa antzeko mantxa dago.
Vatan
Biztanleria
2007an Vatan udalerrian erroldatutako biztanleak 2.022 ziren. Familiak 920 ziren, horien artean 350 pertsona bakarrekoak ziren (163 bakarrik bizi ziren gizonak eta 187 bakarrik bizi ziren emakumeak), 307 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 215 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 48 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.088 etxebizitza zeuden, 936 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 94 hutsik zeuden. 948 etxeak ziren eta 134 apartamentuak ziren. 936 etxebizitza nagusietatik 614 bere jabearen bizilekua ziren, 295 alokairuan okupaturik zeuden eta 27 doan lagata zeuden; 21 etxek gela bat zuten, 72 etxek bi zituzten, 209 etxek hiru zituzten, 280 etxek lau zituzten eta 354 etxek bost zituzten. 658 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 450 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 336 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.109 ziren, horien artean 803 aktiboak ziren eta 306 inaktiboak ziren. 803 pertsona aktiboetatik 744 lanean zeuden (412 gizon eta 332 emakume) eta 60 langabezian zeuden (31 gizon eta 29 emakume). 306 pertsona inaktiboetatik 116 erretiraturik zeuden, 67 ikasten zeuden eta 123 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vatan udalerrian 934 unitate fiskal zeuden, 2.018,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.254 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 132 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 7 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 7 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 39 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 2 funerariak, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 7 zurginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 2 jatetxeak eta 5 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 18 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 4 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 5 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 zapata-dendak, 1 elektrotresna denda zen, 1 drogeria zen eta 1 bitxi-denda zen.
Reader's Digest
Reader's Digest AEBtako aldizkari bat da. Hilabetero argitaratzen da, egoitza nagusia New York hirian duelarik. 1922an DeWitt Wallace eta Lila Bell Wallace senar-emazteek sortu zuten.
Vatan
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Vatan udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.456 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Reader's Digest
Poltsikoko formatuan argitaratzen da, jatorrizko artikuluak, laburtutako artikuluak eta aurretik beste aldizkari batzuetan agertutako artikuluak argitaratzen ditu, bai eta liburuen laburpenak, txiste bildumak, gertakariak, esanak eta beste hainbat idazkin labur ere. Munduan barna hogeitamabost hizkuntzetan argitaratzen da, 30 milioi ale saldu ohi dituelarik.
Vatan
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.