cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Horta (Bartzelona)
Historia
Auzo honek izena Horta familiari zor dio, 1036-1260 bitartean eremu honetako jaun eta jabea izan zen familia. 1095eko martxoaren 18ko agiri batek jada Sant Joan d'Orta parrokiaren aipamena egiten du. 1260ko ekainaren 12an lehenbiziko Sant Joan d'Horta parrokia sagaratu zelarik. XVI-XIX. mendeetan zehar eta bertan zegoen ur oparotasuna zela eta, garbitegi ugari ezarri ziren, gainera 1901an tranbia jartzearekin bat oparotasun hori oraindik gehiago areagotu zen. 1960an Bartzelonako metroaren L5 linea auzo honetako Eivissa plazan dagoen Hortako geltokira ailegatu zen.
Salisburyko katedrala apezpikuaren lorategitik ikusia
Salisburyko katedrala apezpikuaren lorategitik ikusia (ingelesez, Salisbury Cathedral from the Bishop's grounds) John Constablek 1823an egindako margolana da, egun Londresko Victoria and Albert museoan dagoena.
John Fisher apezpikuaren lorategiko ikuspegia aukeratu zuen margolariak, eta apezpikua eta haren emaztea sartu zituen konposizioan, behealdean, ezkerretara.
Ingalaterrako paisaiaren ezaugarri behinenak biltzen dira koadro honetan: hodeiak, zuhaitzak, larreak, erreka eta behiak handik edaten eta Erdi Aroko arkitektura bat, dena gizakion eskalan.
Gas bidezko errekarga
Ibilera luzeko gas bidezko errekarga
Sistema honetan pistoia ixtailu gidari zurrunki lotuta dago eta ziklo osoan mugitzen da. M1 Garand fusilak eta AK-47 eraso fusilak sistema hau erabiltzen dute. Sistema honen abantailarik nagusiena mugitzen diren piezak gutxitzea eta ixtailu gidan gertatzen den inertzia momentua handitzea dira. Hala ere armaren zikloan mugitzen den masa beste sistemetan baino handiago denez, grabitatze zentroa gehiago aldatzen da tiroan zehar eta honek prezisioa gutxitzen du.
Ibilera motzeko gas bidezko errekarga
Sistema honetan gas pistoia eta ixtailu gida ez daude loturik. Pistoiak distantzia labur batean bultzatzen dut ixtailu gida eta azken honek inertzia jarraitzen duen bitartean, gas pistoia berak duen malgukiaren bidez bere lekura bueltatzen da. Ibilera luzeko sistemekin konparatuz gero, mugimenduan dagoen masa txikiagoa da eta beraz tiroan zehar armaren grabitate zentrua gutxiago mugitzen da prezisioa gehituz. Bestalde eragin zuzeneko errekarga baino askoz garbiago da, zeren eta hargailura ez da konbustio gasik iristen eta ondorioz gutxiago zikintzen da. Hau dela eta sistema hau erabiltzen duten su armak, eragin zuzenekoak baino askoz gutxiago garbitu behar dira eta bizitza luzeagoa dute. Sistema hau erabiltzen duten arma garrantzitsuenak FN FAL borroka fusil Belgiarra eta Vz. 58 eraso fusil Txekoslovakiarra dira.
Thoissia
Thoissia Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Thoissia udalerrian erroldatutako biztanleak 31 ziren. Familiak 15 ziren, horien artean 6 pertsona bakarrekoak ziren (3 bakarrik bizi ziren gizonak eta 3 bakarrik bizi ziren emakumeak), 3 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 3 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 3 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 27 etxebizitza zeuden, 15 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 26etxeak ziren. 15 etxebizitza nagusietatik 14 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 6 etxek bost zituzten. 13 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 6 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 19 ziren, horien artean 10 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 10 pertsona aktiboak lanean(6 gizon eta 4 emakume) zeuden.. 9 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra higiezinen enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Romano Canavese
Romano Canavese Italiako udalerri bat da. Turingo Hiri Metropolitanoan kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Romano Canavesek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kolosoa (margolana)
Kolosoa (gaztelaniaz, El Coloso) El Prado museoan dagoen margolana da. Garai batean Francisco de Goyaren egiletza zuela uste zen, baina gaur egun ziur aski Asensio Juliá bere ikasleak margotu zuela uste da.
Erraldoiaren irudiaren kontrastean, ibarreko irudi txikiak ihesean dabiltza, noraezean.
Autoretza
2008an, El Prado museoak adierazi zuen bazegoela pentsatzea Asensio Juliá, Goyaren ikastun bat, zela margolan honen egilea, AJ letrak ageri baitziren oihalaren ezkerreko behealdean.
Koadroa 20 urtetan aztertu ondoren, Manuela Menak ondorioztatu zuen Kolosoa ez zegoela egina Goyaren estiloan. 2009ko urtarrilean, museoak modu ofizialean adierazi zuen Asensio Juliá zela egilerik ziurrena.
Eraitz Saez de Egilaz
Eraitz Saez de Egilaz Ramos (Beasain, 1996ko azaroaren 6a) gipuzkoar abokatu eta politikaria da, Eusko Legebiltzar kidea eta EH Bildu ko Gazteri Idazkaria.
Bizitza
2020ko EAEko hauteskundeetan hautagaia izan zen eta Eusko Legebiltzarkide bihurtu zen.
Carlos Sáez de Egilazen alaba da.
Pump Up the Volume (filma)
Pump Up the Volume (euskaraz Igo Ezazu Bolumena) 1990eko Allan Moyle kanadar zinema zuzendari eta gidoigileak zuzendu eta idatzitako drama-komedia film bat da. Christian Slater, Scott Paulin, Ellen Greene eta Samantha Mathis aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Mark (Christian Slater) bere familiarekin batera Arizonako udalerri batera bizitzera lekualdatu den newyorkar gazte bakarti eta barnerakoi bat da. Herriko institutuko arau zorrotzetara egokitzea lortzen ez duenez, inorrek jakin gabe gauero aireratzen den irratsaio pirata bat sortzea erabakiko du. Mikrofonoa eta hitza armatzat dituela, gazteak gauero-gauero irratsaioan gizartean gustukoak ez dituen gauzak kritikatu, matxinadarako deialdia zabaldu eta inguruko ikasle guztien artean eragina izaten hasiko da, bai inork ez daki "Hard Harry" edo "Happy Harry Hard-on" ezizenpean gauero mintzatzen den irrati esatari misteriotsuaren nortasuna zein den.
Carmelo Bernaola
Carmelo Alonso Bernaola (Otxandio, Bizkaia, 1929ko uztailaren 16a - Madril, 2002ko ekainaren 5a) bizkaitar musikagile izan zen. 1951ko Belaunaldia izeneko talde berritzaileko kide nagusietako bat izan zen.
Lan askoren egilea eta askotan saritua izan zen. Orkestrarako obrak, ganberako musika eta bakarkako musikaz gainera, antzerki, zinema eta telebistarako musika ugari sortu zuen, tartean La clave edota Verano azul espainiar telebista saio ospetsuen doinuak. Besteak beste, Athleticen ereserki ezaguna moldatu zuen, bai eta gaur egun aski ezaguna den El cocherito leré haur kanta herrikoia ere.
Bizitza
Haurra zela, familia Medina de Pomarrera aldatu zen, eta han egin zituen lehen ikasketak. 1943an hasi zituen musika-ikasketak Burgosen. Bertan Orfeón Burgalés abesbatzako kidea izan zen. 1951ean Madrilera joan zen, eta hango kontserbatorioan jarraitu zituen ikasketak. 1958an, Konposizioko Lehen Saria eta Sari Berezia jaso zituen.
1959an Erroma Saria irabazi zuen eta Italiara joan zen musika ikasketak jarraitzera. Bertan Goffredo Petrassi, Sergiu Celebidache eta Bruno Maderna izan zituen irakasle. Francesco Lavagninorekin musika zinematografikoa ikasi zuen. Parisko Arteen Bienalean, Espainiako Musika Garaikideko Bienalean eta Amerikako eta Espainiako Musikaldietan parte hartu zuen. 1981etik 1991ra, Gasteizko Jesús Guridi Musika Eskolaren zuzendari ibili zen, eta horretatik kanpo ere aritu zen ikastaro eta mintegiak eskaintzen, konposizioaren arloan gehienbat.
Bere lanen artean, besteak beste, Trio Sonatina, Tríptico de canciones, Canción y danza, Músicas de Cámara, Jarraipen edota Monumento izeneko trilogia aipa daitezke. Esan bezala, antzerkirako zein zinemarako musika ere asko landu zuen: 90 film eta 50 antzerki lanen soinu banden egilea izan zen. Antzerkirako, adibidez, ¿Quién quiere una copla del Arcipreste de Hita?, El burlador de Sevilla eta Las mujeres sabias antzerki lanen soinu banda goraipatuak egin ditu. Arlo zinematografikoari dagokionez, Angelo Francesco Lavagninorekin izandako harremanaren ondorioz, elkarrekin aritu ziren Orson Wellesen Campanadas a medianoche lanean. Gainerakoan, bestelako filmetan ere aritu da musikagile modura, adibidez, honako lanetan: Nueve cartas a Berta (1965), Juguetes rotos (1966), Españolas en Paris (1971), El love feroz (1975), Retrato de familia (1977), Un hombre llamado Flor de Otoño (1978), Akelarre (1984), Mambrú se fue a la guerra (1985) eta Pasodoble (1988).
Pasodoble filmarekin musika onenari emandako 1988ko Goya Saria lortu zuen. Beste hainbat sari ere eskuratu zituen: denboraldiko musika obra onenari ematen zaion Sari Nazionala 1962an, Música de Cámara obrari esker; Círculo de Escritores Cinematográficos elkarteak ere Urteko Musikari Onenaren Sari Nazionala eman zion. 1999an, 70 urte bete zituenean, omenaldi berezia eskaini zioten Donostiako Musika Hamabostaldiak, SGAEk eta Euskal Herriko Unibertsitateak, baita Menéndez Pelayo Santanderko Udako Unibertsitateak ere. Irakaskuntzan eta musikagile gazteen prestakuntzan ere lan handia egin zuen, Maite Aurrekoetxea Viloria adibidez ikasle izan zuen.
Trimmatom sagma
Trimmatom sagma Trimmatom generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Akha
Akha Tailandia, Myanmar, Laos eta Txinako Yunnan probintziako goi-mendietan herrixka txikietan bizi den tribu indigena bat da. Txinatik Asia hego-ekialderako bidea egin zuten XX. mendearen hasieran. Myanmarreko eta Laoseko gerra zibilen ondorioz, akhar asko Tailandiako Chiang Rai eta Chiang Mai probintzietara mugitu ziren eta egun 80.000 bat inguru bizi dira bertan. Haien mendietako herrixkak bisitatzeko turistentzako txangoak antolatzen dira.
Akharrak akheraz hitz egiten dute, Tibetar-birmaniar familiako Loloish (Yi) adarreko hizkuntza bat. Lisu hizkuntzarekin harremana du eta uste da garai batean Lolo tribu ehiztarien oinordekoak direla, Yunnan-go Baoshan eta Tengchong lautaden jabeak Ming dinastiak 1644an inbaditu zuen arte.
Kamel Ziani
Kamel Ziani Huasisi (Al-Hoceima, Maroko, 1972ko otsailaren 20a) atleta profesional ohia da, maratoian espezializatua. Marokon jaioa, gaztetatik bizi da Orion (Gipuzkoa), eta euskal herritarra da.
Markarik onenak
Hona hemen bere markarik onenak, distantzia luzeko zenbait probatan:
Ibilbidea
Pistan ez ezik, krosean eta proba herrikoietan ere hartu du parte. 1999an Behobia-Donostian hirugarrena izan zen.
18 maratoitan arituta, behin garaipena lortu zuen: 2003an Gasteizko Maratoian, hain zuzen ere.
Hona hemen txapelketa ofizialetan izan dituen emaitzak:
Jin Izumisawa
Jin Izumisawa (泉澤 仁, 1991ko abenduaren 17a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Omiya Ardija.
Hyporhamphus collettei
Hyporhamphus collettei Hyporhamphus generoko animalia da. Arrainen barruko Hemiramphidae familian sailkatzen da.
Zentimetro karratu
Zentimetro koadro bat zentimetro bateko aldea duen karratu baten barruan dagoen azalera da.
1 cm2 honen baliokidea da:
Laktosa
Laktosa (latinez lactis "esnea" eta azukreen -osa atzizkia) edo esne-azukrea glukosa eta galaktosaz osatutako disakaridoa, ugaztunen esnetan egoten dena Ugaztunen esneetako gluzidorik garrantzitsuena da, % 4-5 artean agertzen da-eta.
Historia
Heinrich Vogelek 1812an laktosa hidrolisatuz glukosa lortzen dela ikusi zuen, eta Louis Pasteurrek 1856an beste osagaia kristalizatzea lortu zuen, galaktosa. 1894an Hermann Emil Fischerrek laktosaren egitura molekularra finkatu zuen.
Egitura
Laktosaren formula enpirikoa da, eta bere pisu molekularra 342,30 g/mol. β-galaktosa eta glukosa (α edo β) monosakarido bana lotzen dira β-1→4 Lotura O-glukosidikoaren bidez eta ur molekula bat askatzen da. Horrela beraz laktosaren izen sistematikoa honako hau da:
β- D -galaktopiranosil-(1→4)- D -glukopiranosa
Glukosaren karbono anomerikoan dagoen hidroxilo taldea aske dagoenez ahalmen erreduzitzailea duen azukrea da.
Ronco Canavese
Ronco Canavese Italiako udalerri bat da. Turingo Hiri Metropolitanoan kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Laktosa
Metabolismoa
Laktosa ongi digeritzeko gizakiak laktasa (β- D -galaktosidasa) entzima behar du. Entzima horrek laktosa hidrolizatzen du, glukosa eta galaktosa sortuz; bi monosakarido horien xurgapena heste meharraren muki-mintzean gertatzen da. Laktosak kaltzioaren xurgapena ere errazten du, eta hezurralen mineralizazio egokian laguntzen du. Heste-florarentzat onuragarriak diren eragin probiotikoak ere baditu.
Ronco Canavese
Mugakideak
Ronco Canavesek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Laktosa
Metabolismoa
Laktosarekin beste hainbat aldaketa ere egiten dituzte entzimek. Disoluzio alkalinoan isomerizatu egiten dute laktulosa bihurtuz (idorreriaren aurkako botika). Bestalde murriztu ere egin daiteke, laktitol izeneko polialkohola lortuz.
Erabilerak
Elikagaien industrian erabiltzen da batez ere.
Jasanezintasuna
Laktasaren gabeziak laktosarekiko jasanezintasun izeneko gaitza sortzen du, zenbait tokitan (Asian, adibidez) oso zabaldua dena.
Hochdorf barrutia
Hochdorf barrutia Luzerna kantonamenduan dagoen Suitzako barrutia da. Bere hiriburua Hochdorf da. 177,43 kilometro koadroko azalera du eta 66081 biztanle.
Hôtel Meliá Paris La Défense
Hôtel Meliá Paris La Défense, Frantziako Courbevoie hiriko La Défense finantza barrutian dagoen eraikin bat da, hotel moduan aritzen dena. Jatorrizko etxeorratza 2015ean eraiki zuten eta 83 metro zituen.
19. solairuan jendeari irekitako taberna dago La Défense eta Parisko ikuspegi panoramikoak dituena.
Mateus dos Santos Castro
Mateus dos Santos Castro (1994ko irailaren 11 - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Omiya Ardija.
Trimmatom zapotes
Trimmatom zapotes Trimmatom generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Bette Nesmith Graham
Bette Nesmith Graham (Dallas, Texas, AEB, 1924ko martxoaren 23a - Richardson, Texas, AEB, 1980ko maiatzaren 12a) estatubatuar mekanografoa, komertziala eta Liquid Paperren sortzailea izan zen.
Biografia
Bette Nesmith Graham Texas Bank and Trust enpresan hasi zen idazkari, berarentzat eta semearentzat bizibidea lortzeko asmorekin. Izan ere, 1946an senarrarengandik legez banandu ondoren haren laguntzarik gabe egin behar baitzuten aurrera.
Ève Curie
Ève Denise Curie Labouisse, (Paris, 1904ko abenduaren 6a- New York, 2007ko urriaren 22a) frantziar pianojole, kazetari, hizlari eta diplomatikoa izan zen.
Bette Nesmith Graham
Biografia
Diru sarrerak handitzeko asmoz eta margotzeko zeukan trebezia baliatuz, banketxeko erakusleihoak apaintzen hasi zen eguberrietan. Inspirazioa orduan etorri zitzaion. Berak adierazi zuenez “artistek ez dute egindakoa baztertzen huts bakar batengatik, txarto egindakoaren gainean pintatzen dute beti, eta artistek erabiltzen dutena erabiltzea erabaki nuen”. Botila txiki bat tenpera zuriz bete zuen eta, akuarelak margotzeko erabiltzen zuen pintzel finarekin batera, bulegora eraman zuen, mekanografia akatsak zuzentzeko.
Ève Curie
Biografia
Pierre Curie eta Marie Curie zientzialarien alaba zen eta Irène Joliot-Curieren ahizpa txikia ere bai, hirurak Nobel saridunak. Senideak ez bezala, ez zuen ibilbide zientifikoa izan, baizik eta ikasketa literario eta artistikoak jorratu zituen, amak animatua. Ignacy Paderewski irakasle izan zuen, eta piano-jotzaile gisa hasi zen Parisen, 1925ean. Frantzian eta Belgikan emanaldiak egin zituen Bigarren Mundu Gerra hasi zen arte.
Bette Nesmith Graham
Biografia
Hasieran, ezkutuan erabiltzen zuen asmakizun gero eta hobea; semearen kimika irakaslearen laguntzaz pinturaren formula hobetuz joan zen. Banketxeko nagusiek, likido zuzentzailearen berri izan zutenean, errieta egin zioten. Lankideek, ordea, haientzat ere potetxoak egiteko eskatzen hasi ziren. Hala, 1956an produktua merkaturatzea erabaki zuen. Mistake Out izena ipini zion lehenik, eta Liquid Paper aurrerago.
Etxean laborategi modukoa prestatu zuen ekoizpena bermatzeko. Baina etengabe hazten ari zen eskaerak bultzatuta, etxe atzeko lorategian etxola eraiki behar izan zuen. Hamabi urtez hura izan zen enpresaren egoitza nagusia. 1979an enpresak 200 langile zituen eta urteko 25 milioi botilatxo ekoizten zituen. Urte horretan bertan Gillette erraldoiak 47,5 milioi dolarren truke erosi zion enpresa Grahami.
Ève Curie
Biografia
Ama hil ondoren, 1934 urtean, haren biografia idatzi zuen, “Madame Curie”; arrakasta itzela lortu zuen lanak eta hainbat hizkuntzatara itzuli zen. Ondoren, MGM ekoizleak zinemarako bertsioa egin zuen 1943 urtean; non Greer Garsonek Marieren rola antzeztu zuen eta Walter Pidgeon aitarena.
Bigarren Mundu Gerra zela, Frantziako porrota izatean, 1940ko ekainean, Bordelen itsasoratu zen “Madura’’ Britaniar ontzian, non 1300 errefuxiaturekin batera bidaiatu zuen (besteak beste, Štefan Osuský, Txekoslobakiar Batzorde nazionaleko kidea, belgiar ministroa izandako Marcel-Henri Jaspar eta Hugh Carleton Greene, Daily Telegraph egunkariko kazetaria eta Graham Greene idazlearen anaia). Falmouth (Kornualles) herrira, Erresuma Batuan, iritsi zen ekainaren 21ean. . Han aliatuen aldeko borrokan jarraitzeko engaiatu zen France Libre erakundean gerra bukatu arte. Kazetari gisa, prentsan eta irratian jardun zuen, bitan Radio Londresen. Erantzun gisa, Vichyko gobernuak ondasunak konfiskatu eta frantziar nazionalitatea kendu zion, dekretu baten bidez, 1941eko maiatzean, eta berarekin batera baita ere Henri Bernsteini, René Cassini eta Georges Thierry d'Argenlieuri. 1942 urtean kazetari gisa aritu zen New Yorkeko Herald Tribune Syndicate eta Londongo Allied Newspaper komunikabideetarako; horrek Bigarren Mundu Gerraren fronteetan ibiltzera eraman zuen, besteak beste, Libia, Errusia, Birmania eta Txinan zehar. Berriro Erresuma Batuan, 1943 urtean,France Libre erakundean sartu zen, eta Italiako frontean osasun zerbitzuetan lan egin zuen.
1944 urtean, Philippe Barrès kazetari eta politikoarekin batera, Paris-Presse egunkaria sortu zuen eta elkarrekin zuzendu zuten 1949 urte arte.
1948 urtean, beste intelektualekin batera, deitu zioten Ipar Atlantikoko Itunaren Erakundea edo NATO/OTAN erakundeko aholkulari lanak egiteko Idazkaritza Orokorrena. 1954 urtean Haurren Laguntzarako Nazio Batuen Funtsa edo UNICEF erakundean hasi zen lanean. Bertako kide zen Henry Labouisserekin ezkondu zen eta 1958 urtean AEBko nazionalitatea hartu zuen.
317 Roxane
317 Roxane, asteroide gerrikoan aurkitutako 317. asteroidearen izena da. 1891ko irailak 11n aurkitu zuen Auguste Charlois astronomo frantziarrak Nizatik.
Asteroidearen izenaren jatorria ezezaguna da. ç
Le Seure
Le Seure Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Seure udalerrian erroldatutako biztanleak 238 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 115 etxebizitza zeuden, 97 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 115etxeak ziren. 97 etxebizitza nagusietatik 77 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 34 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 142 ziren, horien artean 114 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 114 pertsona aktiboetatik 106 lanean zeuden (60 gizon eta 46 emakume) eta 8 langabezian zeuden (1 gizon eta 7 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Seure udalerrian 101 unitate fiskal zeuden, 253,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.562 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 1 iturgina.
2000. urtean Le Seure udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Leopoldo II.a Belgikakoa
Leopoldo II.a Belgikakoa (Brusela, 1835eko apirilaren 9a - Laeken, Brusela, 1909ko abenduaren 17a) belgikarren erregea izan zen 1865-1909 bitartean. Belgikar Inperio Kolonialaren sortzailea izan zen. Kongoko herritarren kontra bere agintepean sortutako hertsapen eta egindako sarraskiengatik, Leopoldo II.a genozidatzat jotzen da.
Bizitza
Leopoldo I.aren semea eta ondorengoa izan zen. Handinahia zen oso eta Belgika Europako herri indartsuenen mailara igo zuen, kolonia politika ausart baten bitartez. Belgika barneko merkataritza eta industria asko sendotu ziren haren garaian eta armada indartsua osatu zuen. Garrantzi handia izan zuen hartan Afrikako kolonien zabalpenak. Helburu horri begira, 1876an Association internationale Africaine izeneko elkartea sortu zuen eta 1879an, Association internationale du Congo sortu zuen ere eta Stanley bidaiari ingelesaren zerbitzuak kontratatu zituen, Kongoko lurraldeen kolonizaziorako (1875-1879). 1884an Ngombi eta Mafelako buruzagiek aipatutako elkarteari lur eremu guztiak ematen zizkietela sinatu zuten. Berlingo Konferentziarekin batera, 1885ean sortu zuen Kongoko Estatu Burujabea (gaurko Kongoko Errepublika Demokratikoa), bera errege zela. Boliaren eta Kautxua ustiatutako produktu errentagarrienak izan ziren, horretarako herritarren bortxazko lana erabili zuen, anputazioak, bortxazko desagerpenak eta bestelako gizadiaren aurkako krimenak aurrera eraman zituen Force Publique baliatuz. Herrialde afrikarrean modu bortitz eta odoltsuaz agindu zuen.
George Washington Williams, Roger Casement eta Edmund Morel izan zen egoera salatu zuten eta nazioarteko protestak zirela 1904ean Congo Reform Association sortu zen eta 1908an Belgikako gobernuaren agintepean utzi zuen Kongoko estatua.
Megumi Kamionobe
Megumi Kamionobe (上尾野辺 めぐみ) Japoniako futbolaria da.
Carlia johnstonei
Carlia johnstonei Carlia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Liešno
Liešno Eslovakiako udalerri bat da, Turčianske Tepliceko barrutian kokatuta. 1,94 km²ko azalera du eta 56 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1322. urtekoa da.
Emberiza flaviventris
Emberiza flaviventris Emberiza generoko animalia da. Hegaztien barruko Emberizidae familian sailkatua dago.
Syncomistes butleri
Syncomistes butleri Syncomistes generoko animalia da. Arrainen barruko Terapontidae familian sailkatzen da.
Iñigo Ariztimuño
Iñigo Ariztimuño González (Irun, Gipuzkoa, 2001eko abenduaren 17a) Euskal Herritar futbolaria da. Eskuin atzelari moduan aritzen da.
Kirol Ibilbidea
''2022ko ekainaren 30ean eguneratua. Datu ofizialak.''
Luiz Eduardo dos Santos Gonzaga
Luiz Eduardo dos Santos Gonzaga, Dudu (1990eko apirilaren 22a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashiwa Reysol.
Kickstarter
Kickstarter proiektu sortzaile eta berriak finantzatzeko erabiltzen den mikromezenasgo webgunea da. Arlo teknologikoan ezezagunak diren asmakizun berriak ezagutzeko oso baliagarria da. Plataforma hau 2009ko apirilaren 28an sortu zen.
Jendea saiatu behar da bere produktua saltzen, aurkeztuz eta azalduz. Ondoren, inbertitzaileek dohaintzen bitartez diru eskaini dezakete etorkizunera begira. Webgunearen bilakaera esponentziala da, eta pertsona ezezagunentzat aukera bikaina da. Baita curriculum vitae moduan erabiltzen da. Izan ere, enpresa handiek langile berriak hemen bilatzen dituzte.
Proiektu arrakastatsuak eta polemikoak
Badira zenbait proiektu milioi dolarreko laguntzak jaso dituztenak. Star Citizen bideo-jokoak, adibidez, 80.000.000 dolar lortu zituen urte batean. Era berean, ordu batean milaka euro lortzen dituzten ideiak badaude.
Dena den, webguneak eskaintzen duen askatasuna askotan eragiten du polemika egotea partaideen artean. Adibidez, 2014. urtean Estatu Batuetako mutil batek ideia maniako bat aurkeztu zuen: bideokoko biolentokin jolasten zenituen bitartean odola xurgatzen zizun hodia, jotzen edo tiro egiten zizutenean.
Very Bad Things
Very Bad Things (euskaraz Oso Gauza Txarrak) 1998ko Peter Berg estatubatuar zinema zuzendari eta gidoigileak zuzendu eta idatzitako komedia beltzezko film bat da. Cameron Diaz, Jon Favreau, Daniel Stern, Jeremy Piven, Christian Slater, Leland Orser eta Jeanne Tripplehorn aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Kyle Fisher (Jon Favreau) Laurarekin (Cameron Diaz) ezkontzera doa, bere ametsetako emakumea dena. Horregatik, bere adiskideak diren Robert Boyd (Christian Slater) eta Adam and Michael Berkow anaiek (Daniel Stern eta Jeremy Piven) Las Vegas hirian inoiz ahaztuko ez duen ezkondu aurreko agur festa ahaztezina antolatu diote. Eta noski, hartan jazotzen dena beren bizitza osorako ahatezina egingo zaie...
Don Patinkin
Don Patinkin (Hebreeraz: דן פטינקין) (1922ko urtarrilaren 8a – 1995eko abuztuaren 7a) israeldar ekonomista izan zen.
Jaioterriko unibertsitatean egin zituen ikasketak. 1949an Israelera joan zen; Jerusalemen jarri zen bizitzen, eta unibertsitatean eskolak ematen. Bien bitartean, ikerkuntza azterketak egin zituen Maurice-Falk Institutuarentzat. Obra asko argitaratu zituen, bere teoriak azalduz, garrantzi handikoak bere herrialdeko egungo historia ekonomikoarentzat eta, oro har, gizarte modernoarentzat. 1956an Dirua, interesa eta prezioak izeneko obra argitaratu zuen. Obra horretan elkarturik aztertu zituen tradizioz banaka aztertu izan diren ondasun ekonomikoak: lan zerbitzuak, ondasunak eta kontsumoa, diru politika eta truke politika. Beste lan aipagarri batzuk: Studies in Monetary Economics (1972, Diru ekonomiari buruzko azterkak); Keynes, Cambridge and the General Theory (1977, Keynes, Cambridge eta teoria orokorra).
Maria Jesus Esteban
Maria Jesus Esteban Galarza (Alonsotegi, Bizkaia, 1956ko apirilaren 6a) euskal herritar zientzialari eta matematikaria da.
Maria Beneyto
Maria Beneyto Cuñat (Valentzia, 1925eko maiatzaren 14a - ib., 2011ko martxoaren 15a) valentziar idazlea, poeta izan zen eta bere lana gaztelaniaz zein valentzieraz argitaratu zuen.
Maria Jesus Esteban
Biografia
EHUko Zientzia Fakultatean 1978an matematikazko lizentziatura lortu ondoren Parisen egin zuen doktorego-tesia Pierre-Louis Lions zuzendaritzapean, deribatu partzialetako ekuazioei buruzko hainbat problemaren inguruan, eta Pierre eta Marie Curie Unibertsitatean defendatu zuen 1981ean. Bukatutakoan Europako Matematikaren Elkarteak (European Mathematics Society, EMS) eta Europar Zientzia Fundazioak (European Science Foundation) sustatu zuten A Forward Look on Mathematics proiektuaren koordinatzailea izan zen. 1991 arte CNRSko ikertzaile modura lan egin zuen. Urte horretan, Directrice de Recherche izendatu zuten, eta Paris-Dauphine Unibertsitatean aritu da lanean orduz geroztik gaurdaino.
Maria Beneyto
Biografia
Valentzian jaio zen 1925eko maiatzaren 14an. Hiru urte zituela Madrilera joan zen familiarekin, eta hantxe egon zen 1937 arte. Aita antzerki-autore gisa zortea probatzen saiatu zen, baina ez zuen arrakasta handirik izan. Familiaren herentzia batek arazo ekonomikoak konpondu zituen.
1950eko hamarkadan idazle talde bat ezagutu zuen, besteak beste, Alejandro Gaos poeta eta Ricardo Orozco El sobre literario aldizkariko zuzendaria, non olerkiren bat argitaratu zuen. Xavier Casp-ek katalanez idaztera animatu zuen eta Torre argitaletxean bere lehen bilduma poetikoa argitaratu zuen hizkuntza horretan: Altra veu (1952). Urtebete geroago, 1956an, Ratlles a l’aire agertu zen, Ciudad de Barcelona saria jaso zuena. Literatura-sorkuntza gaztelaniaz eta katalanez uztartu zuen. 1992an Valentziako Komunitateko Letren Saria jaso zuen eta 2003an Kritika Saria katalanez.
Maria Jesus Esteban
Biografia
Ikertzaile gisa, aztergai izan ditu deribatu partzialetako ekuazio ez-linealak eta fisika matematikoa, eta nazioartearen aitorpena jaso du alor horietan. Gainera, lan handia egin du fisikako, mekanika kuantikoko eta kimikako problemen eredu matematikoetan. Hizlari gonbidatu izan da ehundik gora nazioarteko batzarretan eta mundu osoko unibertsitate eta ikerguneetan.
Maria Beneyto
Biografia
2011ko martxoaren 16an hil zen Valentzian.
Maria Jesus Esteban
Biografia
Maria Jesus Esteban matematika sustatzeko hainbat erakundetan eragilea izan da. 2009tik 2012ra Frantziako Matematika Aplikatuen eta Industrialen Elkartearen lehendakaria izan zen; Europako Matematikaren Elkarteko Matematika Aplikatuaren Batzordeko burua izan zen 2012 eta 2013. urteetan; EU-MATHS-IN elkartearen sortzailea eta Abel Prize sariaren batzordeko kidea ere, 2014. eta 2015. urteetan.
Maria Beneyto
Lana
Hasierako lana gaztelaniaz egin zuen: Canción olvidada (1947) eta Eva en el tiempo (1952). 1950eko hamarkadan argitaratu zituen bere lehen bi poema-liburuak valentzieraz: Otra voz (1952) eta Rayas al aire (1956). 1958an egin zuen lehen lana prosan: gaztelaniaz idatzitako La prometida eleberria. Valentzieraz ez zuen berriro argitaratu 1960ko hamarkadaren erdialdera arte; garai hartakoak dira La gente que vive al mundo (1966) eta La mujer fuerte (1967) eleberriak. 1977an Vidrio herido de sangre poema-liburua argitaratu zuen, eta, ondoren, isiltasun-aldi luze bati ekin zion 1993ra arte: Antología poética eta Tras sepulta la ternura eta Poemas de las cuatro estaciones, poema-liburuak. Horrez gain, hiru poema-liburu gaztelaniaz Archipiélago (poesia argitaratu gabea 1975-1993), Nocturnidad y alevosía eta Hoja para un día de noviembre, 1994an poema-liburu berri bat agertu zen: Para desconocer la primavera. 1997. urtea urte emankorra izan zen argitalpenei dagokienez. La gente que vive al mundo eleberriaren berrargitalpena, Poesia antologia (1952-1993) eta poema-bilduma berria argitaratu ziren: Elegías de la piedra quebradiza. 2003an bere azken poema-liburua argitaratu zuen: Bressoleig al insomnio de la ira.
Maria Jesus Esteban
Biografia
Gaur egun, CNRSen ikertzailea (directrice de recherche delakoa) eta Paris-Dauphine Unibertsitateko Ceremade zentroko kidea da. 2015etik Matematika Industrial eta Aplikatuen Nazioarteko Kontseiluaren lehendakaria da (International Council for Industrial and Applied Mathematics, ICIAM). Frantziako CNRSko zientzia-batzordeko partaidea da (Centre National de la Recherche Scientifique); eta lehendakaria BCAMeko zientzia-batzordean (Basque Center for Applied Mathematics), baita Indo-French Centre for Applied Mathematics zentroan ere.
Maria Beneyto
Lana
Bere literatura-ibilbidean, hainbat poesia-konpilaziotan antologatu izan da, hala nola Las voces de la medusa (1991), Paisaje emergente. Treinta poetas catalanas del siglo XX (1999), ''Contemporáneas. Antología de poetas de los Países Catalanes (1999) edo Homenaje a la palabra. Veinticinco años de poesía al País Valenciano'' (1999), besteak beste.
Maria Jesus Esteban
Ikerketa gaiak
Maria Jesus Esteban matematikariaren ikergaien artean hauek dira garrantzitsuenak:
Maria Beneyto
Lana
Ibilbide horren arabera, 1950eko hamarkadako belaunaldi poetiko valentziarreko pertsonaia nagusietako bat da Vicent Andrés Estellés, Carmelina Sánchez-Cutillas edo Joan Fusterrekin batera.
Maria Jesus Esteban
Euskarazko produkzioa
Matematika era sakonean euskaraz landu zituen lehenengo zientzialarietako bat izan zen. Esate baterako, 1977an hitzaldi hau eman zuen: Espresio aljebraikoen arteko eragiketa oinarrizkoak. EHUn euskaraz eginiko lehen matematikazko tesina Maria Jesus Estebanena izan zen. UEUrekin argitaratu zituen Espazio topologikoak eta Neurria eta Integrazioa liburuak mugarriak izan ziren unibertsitate mailako euskarazko matematikan. 1978an argitaratu zuen Espazio topologikoak liburua beste bost emakume matematikarirekin batera (Edurne Biritxinaga Gaztelurrutia, Begoña Carrascal Platas, Mari Carmen Castillo Aranburu, Arantza Laborda Otadui, eta Mari Jose Zarate Azkuna). Neurria eta Integrazioa liburua, berriz, Xabier Duoandikoetxea Zuazorekin idatzi zuen 1981. urtean. Euskal komunitate zientifikoaren Inguma datu-basean, berak idatzitako 10 lan baino gehiago jaso dira.
Dýrið
Dýrið (animalia), nazioartean Lamb deitua, 2021eko Valdimar Jóhannsson islandiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Argumentua
Seme-alabarik ez duen bikote batek ume jaioberri misteriotsu bat topatuko du bere landetxean, Islandian. Familia bat osatzeko aukerak ilusioa piztuko die biei, baina zorigaitza ere esperoan dute.
Rondissone
Rondissone Italiako udalerri bat da. Turingo Hiri Metropolitanoan kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Rondissonek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Luzerna barrutia
Luzerna barrutia Luzerna kantonamenduan dagoen Suitzako barrutia da. Bere hiriburua Luzerna da. 216,72 kilometro koadroko azalera du eta 172929 biztanle.
Napoleon Alpeak zeharkatzen
Napoleon Alpeak zeharkatzen (frantsesez, Bonaparte franchissant le Grand-Saint-Bernard) Jacques-Louis Davidek 1801-1805 bitartean egindako margolan baten bost bertsioei ematen zaien izena da.
Bertan Napoleon Bonaparte agertzen da, zaldi gainean. Koadro honetan, era idealizatuan islatzen da nola zeharkatu zituzten Alpeak 1800eko maiatzean Napoleonek eta bere armadak.
Afrika Erdiko Errepublikako bandera
Afrika Erdiko Errepublikako bandera, La Renaissance izeneko ereserkia eta armarriarekin batera herrialdeko ikur nagusienetako bat da. 1958ko abenduak 1ean onartu zen eta Barthélemy Bogandak diseinatu zuen, Ubangui-Chari lurralde autonomoko lehen presidentea izan zena, "Frantziak eta Afrikak elkarrekin joan behar dute" pentsatzen zuena. Hala, Frantziako banderako urdin, zuri eta gorri koloreak panafrikar koloreak ziren gorri, hori eta berdearekin uztartu zituen.
Gorriak ertafrikar herriaren odola irudikatzen du, independentzia lortzeko eta euren herrialdea defendatzeko isuri zutena, urdinak zerua eta askatasuna, zuriak bakea eta duintasuna, berdeak itxaropena eta fedea, horiak tolerantzia, eta independentziaren izar horiak etorkizun distiratsu bat.
Zentimetro
Zentimetro bat metro baten ehunena da; hau da, zentimetro bat 10-2 metro luze da. Haren nazioarteko ikurra cm da (punturik gabe), eta euskaraz ere horixe erabili behar da, ez zm.
Apurtuarte Kluba
Apurtuarte Kluba Erandioko futbol taldea da. 1926an sortua, Asua eta Erandio Goikoa auzoetako taldea da.
Zentimetro
Baliokidetzak
Zentimetro baten baliokideak:
Apurtuarte Kluba
Historia
Apurtuarte 1926an Erandioko Asuan sortu zuten eta 1928an lehian hasi zen Txorierri osoko talderik zaharrena izanda. Izena Juan Egaña sortzaileak asmatu zuen. Honek ez zuen klubaren ibilbidea luzea izango zenik espero eta apurtuarte aguanta dadila izena proposatu zuen.
Gerra Zibilean kluba desagertu eta 1943an berriro itzuli zen. 1950eko hamarkadaren bukaeran Hirugarren Mailara igo zen eta hiru urte eman zituen han. 1960an jaitsi eta zelaia topatu gabe desagertu zen.
1962 urtean berriz ekin zion futbolari Loiuko San Jose futbol zelaian jokatuz. Ondoren Erandioko Arteaga zelaia eraiki zuten.
Futbol Zelaia
Erandioko Arteaga Futbol Zelaian  jokatzen du.
Datuak
2023-24 denboraldia barne.
Syncomistes kimberleyensis
Syncomistes kimberleyensis Syncomistes generoko animalia da. Arrainen barruko Terapontidae familian sailkatzen da.
Joaquín Elio
Joaquín Elio Ezpeleta (Iruñea, 1806ko abuztuaren 19a - Paue, 1876ko urtarrilaren 24a) Nafarroako militarra izan zen.
Biografia
Francisco Javier Elioren iloba eta Salvador Elioren anaia izan zen. Armada karlistako kapitain nagusi izatera iritsi zen eta Karlos VII.ak duke izendatu zuen. Nafarroako komandante nagusia izan zen 1839an eta, antza denez, Nafarroako independentziaren aldeko asmoak zituen garai hartan. Bergarako Besarkada ez zuen onartu, eta Frantziara erbesteratu behar izan zuen. Atzerrian zegoela matxinada karlistarako prestakuntza lanetan jardun zuen eta 1857. urtean Tarragonako San Carlos de la Rapitako matxinadan hartu zuen parte, baina atxilotu egin zuten. Hiltzera kondenatu zuten, baina Elisabet II.a Espainiakoa erreginak zigorra barkatu zion. Euskal Herriko bigarren Karlistadan, kapitain nagusia eta Karlos VII.aren armadako buruzagia izan zen. Eri zegoela, Pauera erretiratu eta bertan hil zen 1876ko urtarrilean.
Francevillita
Francevillita oxido motako minerala da eta francevillite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Francevillita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.
Maurice De Waele
Frantziako Tourra irabazi zuen 1929an, eta aurreko urteetan 2. eta 3. postuan gelditu zen. Euskal Herriko Itzulia bestela 1928 eta 1929an eskuratu zuen.
Shinnosuke Nakatani
Shinnosuke Nakatani (中谷 進之介, 1996ko martxoaren 24a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashiwa Reysol.
Margaret W. Rossiter
Margaret W. Rossiter (AEB, 1944ko uztaila) estatubatuar zientzia- historialaria da, eta irakaslea Marie Underhill Noll, Cornell Unibertsitatean. Rossiterrek Matilda efektua terminoa sortu zuen, zientziaren historian emakumeei buruzko informazioa sistematikoki kentzeko eta emakumezko zientzialariek ikerketan egiten duten ekarpena ukatzeko. Ikerketa hori, askotan, gizonezko lankideei egozten zaie.
Biografia eta hezkuntza
Margaret Rossiter eta Charles neba bikia familia militar batean jaio ziren Bigarren Mundu Gerraren amaieran. Azkenean, familia Massachusetts-en finkatu zen, Bostondik gertu, lehenik Maldenen eta gero Melrosen. Rossiterrek lehen aldiz aurkitu zuen zientziaren historia bigarren hezkuntzako ikaslea zenean, zientzialarien historian benetako esperimentuetan baino interes handiagoa zuela zioenean; izan ere, "laborategiko sekzioetan nekez lor genezake benetako esperimentuak "ondo" ateratzea". Azkenik, Rossiter merezimendu nazionalaren bekadun bihurtu zen eta 1962an Radcliffe-ra joan zen Matematika ikastera. Espezializazioa, ordea, kimikara aldatu zuen, eta, gero, zientziaren historiara, eta 1966an graduatu zen. Radcliffe-n ikasten ari zela, Estatu Batuetako zientziaren historian interesa sortu zitzaion, ia esploratzen hasi gabe zegoen eremua.
Radcliffe-tik graduatu ondoren, Rossiterrek Smithsonian-erako lanean eman zuen uda, Wisconsin-Madisongo Unibertsitatean maisutza egin aurretik. Gero, Yaleko zientziaren historiako sailera pasatu zen, eta hantxe jarraitu zuen Estatu Batuetako historia zientifikoarekiko interesa, eta bigarren maisutza filosofian lortu zuen. Yalen doktoretza egin zuen 1971n, eta Alemanian Estatu Batuetako nekazaritza eta zientzia zientzietako gaietan lan egin zuen.
Nekazaritza-zientziaren sorrera
Rossiterrek The Emergence of Agropecuural Science, Justus Liebig and the Americans 1840-1880 argitaratu zuen, Yale University Pressekin 1975ean. Zenbait gainbegiralek iruzkinak egin zituzten: Testua Eben Horsford, John Pitkin Norton eta Samuel William Johnson-en minibiografietara mugatzen da, eta ez du New York, Connecticut eta Massachusetts estatuetatik haratago, bereziki Hegoaldetik, eragin ekonomikoari buruzko azterketarik. Liebig-en eraginaren enfasi estrukturala erakusten du. «Ez dio justiziarik egiten Johnson-en garapenari, lurzoruen ezaugarri fisikoei eta landareen fisiologiari dagokienez». «Estatu Batuetako zientziei buruz dugun ezagutzari funtsezko gehikuntza bat», baina «gogorarazten digu zenbat behar ditugun sofistikazio horren azterketa paraleloak landareen zientzietarako». «Asetu gabe asetzen duen lan dotore eta jakintsua». Harvarden zentimetro bateko 'atximurrak' eta Yalen ikusgarria den filantropia erakusten ditu. Ez du «nekazaritza-erreforma nork bultzatu zuen aztertzen», eta ez ditu estaltzen garai hartako gizarte-aldaketak. «''Denak ez aipatzeak, Evan Pughen aipamen bat izan ezik, bitxia dirudi. . . Horsford bezain garrantzitsua eta arrakastatsuagoa izan zen''».
Ekarpen akademiko eta profesionalak
Yalen ikasten ari zela, Rossiterrek bere departamentuetako irakasle eta ikasleen asteroko bilera informalean hauxe galdetu zuen behin, "'inoiz izan ote zen emakumezko zientzialaririk? ',"eta erantzun "autoritarioa" jaso zuen: "'ez, ez zegoen bakar bat ere, emakume horiek zientzialari gizonezko batentzat lanean ari ziren'."Graduatzean, beka bat jaso zuen Harvardeko Estatu Batuetako Historia Ikasketen Charles Warren zentroan.
Ehunka emakume
Charles Warren zentroan izan zuen bekan, Rossiter emakumearen historiari begira hasi zen, Estatu Batuetako zientzian. Ehunka emakume aurkitu zituen American Men of Science/Zientziaren Amerikako Gizonak (gero American Men and Women of Science/ Zientziaren Amerikako Gizonak eta emakumeak) erreferentzia-lanean sakondu zuenean, XX. mendeko zientzia estatubatuarraren doktoratu ondoko azterketa baterako prestatzen. Barruan 500 emakumezko zientzialariren biografiak zeuden ezkutatuta. Aurkikuntza horrek Charles Warren Center-en beka-hitzaldia piztu zuen. Charles Warren Center Estatu Batuetako Emakumezko zientzialariak 1920 baino lehen, eta American Scientist aldizkarian argitaratu zuen, Science eta Scientific Americanek baztertu ondoren. Artikuluaren arrakastak arlo horretan ikertzen jarraitzera eraman zuen, komunitate zientifikoaren zein historikoaren harrera epela izan arren. Irakasle bisitari postua hartu zuen UC Berkeleyn, tesia argitaratzeko prestatu zuen, eta gero emakume zientifikoei buruzko beste liburu batean jarri zuen arreta. Zientzialari batzuek "ikasteko ezer ez zegoela" esan zioten arren, Rossiterrek informazio ugari aurkitu zuen. Iturrien ugaritasun horri esker, liburu bakar baterako planak hiru bolumeneko proiektu bihurtu ziren. Une hartan, Rossiterrek ezin izan zuen lanpostu iraunkorra lortu, eta batez ere diru-laguntzekin lan egiten zuen. 1981ean, Guggenheim beka jaso zuen, eta, horri esker, bere lanean jarraitu ahal izan zuen. Lehen liburukia argitaratu zuen, Emakume zientifikoak Estatu Batuetan, borrokak eta estrategiak 1940ra arte, Johns Hopkins University Press-ekin 1982an. Liburua ongi hartu zuten, The New York Times, Nature eta Science-n kritika positiboak barne.
Lehen alea argitaratu ondoren, NSFren Zientziaren Historia eta Filosofiari buruzko programa zuzentzeko eskatu zitzaion Rossiterri; zuzendariak urtebeteko lizentzia hartu zuen bitartean 1982-1983an. 1983an, 1984an, irakasle bisitaria izan zen Harvard-en, eta bigarren liburukian lanean jarraitu zuen. Lanpostu iraunkorra aurkitzeko gai ez zen arren, NSFko Emakumeentzako Katedra Bisitarien programan aplikatu zuen eta Cornellen urtebeteko izendapena jaso zuen, bi urtera luzatu zena (1986-1988). Cornellek beste hiru urtez mantentzea erabaki zuen, baina haren finantzaketa hiru sailetan banatu zen, emakumearen ikasketak, nekazaritza eta historia barne. Zentzu askotan, bere karrerako etapa horretan, bere lanetan aipatu zituen emakumeetako batzuk bezala sentitzen zen, hauxe esanez: "'Uste dut 78 [rpm]-ko errekorra naizela 33-ko mundu batean'."Artean Cornellen zegoela, 1989an, MacArthur Fellowko kide bihurtu zen. Hala ere, publikoak eta fakultateak presio handia egin arren, unibertsitateak uko egin zion kontratatzeari, eta esan zuen ezin zitzaiola hitzordurik eman ez zegoelako inongo departamentutan, Georgiako Unibertsitatearen funtsezko ikerketa-aurrekontua zuen lanpostu iraunkor baten eskaintza jaso zuen arte. Cornellen administrazioak eskaintza horri eustea erabaki zuen, horretarako katedra bat sortuz eta, aldi berean, Zientzia eta Teknologia Ikasketen Sail berria sortu zen, Zientziaren eta Teknologiaren Historia eta Filosofiaren programa barne hartzen zuena.
Cornellen seguru zegoela, Rossiterrek bigarren liburukirako ikerketa osatu ahal izan zuen, Women Scientists in America: Before Affirmative Action, 1940-1972 (Emakume zientifikoak Estatu Batuetan: baiezko ekintzaren aurretik, 1940-1972). Johns Hopkins-en bidez argitaratu zen 1995ean. Bigarren liburuki horretan, emakumezko zientzialariek Bigarren Mundu Gerratik 1972ra arte aktibo gisa parte hartzeko zituzten oztopoak aztertu zituen. Oztopo horietako bat nepotismoaren aurkako arauak izan ziren ikastetxe eta unibertsitate askotan, gizon eta emakume ezkonduek lanpostu iraunkorrak betetzea debekatzen baitzuten. Rossiterrek adibide asko aipatu zituen, baina kasu deigarri bat Josephine Mitchell matematikariarena izan zen. Mitchell Illinoiseko Unibertsitateko irakasle elkartu titular zenean, 1950eko hamarkadan, matematika-departamentuko kide ez-titular batekin ezkondu zen. Ondorioz, lanpostua uzteko eskatu zitzaion, baina senar berriak berea mantendu zuen. Bigarren liburukia ere ondo hartu zuten, eta Emakumearen Historia Zientzian saria eta Pfizer Saria irabazi zituen. Gerora, Rossiter izena eman zioten Emakumearen Zientziako Historia sariari.
1994an, Rossiterrek Zientziaren Historiako Isis aldizkari ofizialaren argitalpen-zuzendaritza hartu zuen, eta 2003. urtera arte jarraitu zuen. Nekazaritza, emakumeak zientzian eta zientziaren historiari buruzko ikastaroak ematen ere jarraitu zuen Cornellen, 2017an erretiroa hartu arte. Gero, Marie Underhill Noll zientziaren historiako irakasle emeritu eta graduondoko eskolako irakasle bihurtu zen. Rossiterrek Estatu Batuetako emakumezko zientzialariei buruzko trilogia osatu zuen, 2012an Emakumezko zientzialariak American Volume 3: Forging a New World Since 1972 argitaratuz. Azken liburuki horretan, 1972ko Enpleguko Aukera Berdintasunerako Legea onartu ondoren emakumeek zientzian aurrera egitearen aldezle bihurtu ziren dozenaka emakume deskribatzen dira. Lege horrek Women in American Science-ren egunotara arteko historia du. Rossiterren lana bereziki esanguratsua izan da beste akademiko batzuk horretan oinarritu daitezen. Hori ez zen mugatu ingelesaren mundura: terueldar Carmen Magallónek onartu zuen Margaret Rossiterren lanak inspiratu zuela Espainiako emakume aitzindarien esperientzia ikertzera zientzietan.