cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dantza
Jatorriak
Dantzari buruzko erreferentziak oso goiz grabatutako historian aurki daitezke; Platonek, Aristotelesek, Plutarkok eta Luzianok greziar dantzari (horos) egiten diote erreferentzia. Biblia eta Talmud-ek dantzarekin lotutako gertakari ugari aipatzen dituzte eta 30 dantza-termino desberdin baino gehiago biltzen dituzte. Neolito garaian Txinako zeramikan, pertsona taldeak errenkadan dantzan agertzen dira eskutik helduta, eta "dantza" lehen hitz txinatarra orakulu hezurretan idatzita aurkitzen da. Dantza zehatzago deskribatzen da Lüshi Chunqiu-n. Antzinako Txinan dantza primitiboa sorginkeriarekin eta xamanismoarekin lotzen zen.
Kristo aurreko lehenengo milurtekoan Indian, eguneroko bizitzako alderdiak kodetzen saiatu ziren testu ugari idatzi ziren. Bharata Muniren Natyashastra (literalki "dramaturgia testua") goiko testuetako bat da. Antzerkiari buruzkoa da batez ere, eta bertan dantzak paper garrantzitsua betetzen du Indiako kulturan. Dantza lau motatan sailkatzen du: laikoa, errituala, abstraktua eta interpretatiboa, eta eskualdeko lau moduetan. Testuak eskuekin (mudrak) hainbat keinu lantzen ditu eta gorputz-adar, pauso eta abarren mugimenduak sailkatzen ditu. Orduz geroztik, dantzak tradizio indartsu bat jarraitu du Indian, garai modernora arte, non Bollywoodeko kulturan, erritualean eta, batez ere, entretenimendu industrian funtzionatzen jarraitzen duen. Era berean, dantza garaikidearen beste modu asko dantza historiko, tradizional, zeremonial eta etnikoetan koka daitezke.
Mondelange
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Dantza
Erdi Aroa
Erdi Aroko dantzak ulertzeko iturriak mugatuak dira, soilik, margolanetan eta argiztapenetan agertzen diren irudikapen interesgarri batzuek osatzen dituzte. Dantzen adibide musikatuak garaiko literatura testuetan agertzen dira. Dantzari buruzko lehen deskribapen zehatzak 1451. urtekoak dira, Italian, hau da, Mendebaldeko Europan Pizkundea hasi ondoren.
Mondelange
Etxebizitza
2007an 2.498 etxebizitza zeuden, 2.357 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 132 hutsik zeuden. 1.519 etxeak ziren eta 934 apartamentuak ziren. 2.357 etxebizitza nagusietatik 1.531 bere jabearen bizilekua ziren, 791 alokairuan okupaturik zeuden eta 35 doan lagata zeuden; 63 etxek gela bat zuten, 142 etxek bi zituzten, 382 etxek hiru zituzten, 567 etxek lau zituzten eta 1.204 etxek bost zituzten. 1.789 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.146 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 879 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Peyrelevade
Peyrelevade Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Gottlieb Daimler
Gottlieb Daimler (Schorndorf, - Stuttgart, ) alemaniar ingeniaria izan zen. Nikolaus Ottoren motorra hobetu eta petrolioz zebilen motor arina asmatu zuen. Aurrerapauso handia izan zen automobilen industrian.
Peyrelevade
Biztanleria
2007an Peyrelevade udalerrian erroldatutako biztanleak 831 ziren. Familiak 308 ziren, horien artean 124 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 96 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Mondelange
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Peyrelevade
Etxebizitza
2007an 582 etxebizitza zeuden, 321 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 213 bigarren erresidentzia ziren eta 49 hutsik zeuden. 500 etxeak ziren eta 71 apartamentuak ziren. 321 etxebizitza nagusietatik 241 bere jabearen bizilekua ziren, 63 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 24 etxek bi zituzten, 53 etxek hiru zituzten, 88 etxek lau zituzten eta 150 etxek bost zituzten. 192 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 162 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 120 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Mondelange
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.671 ziren, horien artean 2.615 aktiboak ziren eta 1.056 inaktiboak ziren. 2.615 pertsona aktiboetatik 2.329 lanean zeuden (1.292 gizon eta 1.037 emakume) eta 287 langabezian zeuden (119 gizon eta 168 emakume). 1.056 pertsona inaktiboetatik 280 erretiraturik zeuden, 319 ikasten zeuden eta 457 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Wonder Woman
Wonder Woman, euskaraz Emakume Harrigarria, DC Comics komiki argitaletxearen superheroien izena da. William Moulton Marston eta H. G. Peter rek sortu zuten eta lehenbiziko aldiz All Star Comics komiki aldizkariaren 8. zenbakian agertu zen (1941eko abendua).
Dantza
Erdi Aroa
Erdi Aroaren amaieran, mendez mende jorratu ziren ezaugarri batzuk finkatuta geratu ziren. Gorteko dantzak bikote mistoak finkatu zituen, baina formazio handiago batean. Basse Dance mota ikusten da ilustrazio gehienetan, beharbada, artistek errazago irudikatzen zutelako. Dantza herrikoiak, folk dantza modernoarekin, Britainia Handiko country dantzarekin eta beste estilo batuzekin lotuta, kementsuagoak izaten ziren.
Wonder Woman
Bere ahalmenak honakoak dira: hegan egitea; superindarra; superabiadura; hilezkortasuna; sendatze faktorea; gizakiazgaindiko erreflexuak; gizakiazgaindiko erresistentzia; borrokarako trebezia oso garatua; animaliekin komunikatu eta topatzen duen edozeinen hizkuntzatan mintzatzeko gai izatea.
Dantza
Pizkundea
Pizkunde garaiko dantzak dantza historikoen talde zabalekoak dira. Pizkunde garaian, dantza nazionalen eta gorte-dantzen arteko bereizketa egin zen. Gorteko dantzek dantzariak entrenatuak izatea eskatzen zuten, eta askotan, erakustaldi eta entretenimendurako izaten ziren; herrialdeko dantzak, berriz, edozein pertsonak egin ditzake. Gortean, sarritan, entretenimendu formalaren ondoren, herrialdeko dantza-ordu asko izaten dira, eta bertaratutako guztiak elkar daitezke.
Chiarantana edo Chiaranzana bezalako landa-dantza gisa deskribaturiko dantzak herrikoiak izan ziren aldi luze batean (bi mendetan dantza honen kasuan). Pizkundeko dantza bola batekin konpara daiteke.
Gorteko dantzen ezagutzak herrialdeko dantzena baino hobeto iraun du, maisu-maistrek eskuizkribuetan eta geroago liburu inprimatuetan jaso zituztelako.
Nova Andradina
Nova Andradina Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Dantza
Pizkundea
Dantzaren jarraibide zehatzak ematen dituzten lehen eskuizkribu biziak Italian idatzi zituzten, XV. mendekoan. Lehen dantza-eskuliburu inprimatuak XVI. mendearen amaierakoak dira (Frantzia eta Italia). Ingalaterrako lehen dantza-deskribapenak Gresley eskuizkributik datoz. Hauek Cherwell Thy Wyne (Show Your Joy) Dances of fifteenth century England from the Gresley eskuizkribu gisa argitaratu ziren. Ingelesez inprimatutako lehen iturria 1651n agertu zen, Playforden lehen edizioan.
Thynnichthys polylepis
Thynnichthys polylepis Thynnichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Dantza
Pizkundea
Frantzian, dantza zaharrenen artean, adarra eta dantza baxua daude. Beste batzuk, binakako dantza gehiago, XVI. mendeko korrontean agertzen dira: alemana, korrontea, gaillardea, habana, volta, etab.
1589an, Thoinot Arbeau-ren Orkestrografiak guztiak deskribatzen ditu. 34 urte geroago, Francisco de Lauzek deskribapen berria egin zuen.
Wonder Woman
Zinema
Zineman eta telesailetan Cathy Lee Crosby (1974), Lynda Carter (1975-1979) eta Gal Gadot aktoreek antzeztu dute.
Peyrelevade
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 492 ziren, horien artean 300 aktiboak ziren eta 192 inaktiboak ziren. 300 pertsona aktiboetatik 275 lanean zeuden (134 gizon eta 141 emakume) eta 25 langabezian zeuden (15 gizon eta 10 emakume). 192 pertsona inaktiboetatik 44 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 125 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Dantza
XIX. mendea
Ballet dantzaren jatorria XV. mendeko Italiako Pizkundeko gorteetan dago. Dantzako maisuek nobleziako urratsak erakutsi zizkieten, eta gorteak antzezlanetan parte hartzen zuen gizarte-entretenimendu gisa.
Peyrelevade
Diru sarrerak
2009an Peyrelevade udalerrian 292 unitate fiskal zeuden, 604 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.846 euro zen.
Dantza
XIX. mendea
Praktika honek zenbait mendetan iraun zuen. XVII. mendean, Luis XIV.a Frantziako erregearen agintepean balleta bere puntu gorenera iritsi zen.
Peyrelevade
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 54 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Dantza
XIX. mendea
XVIII. mendean, balleta Frantziako eta Italiako errege gorteetatik Parisko Operara lekualdatu zen, Jean-Baptiste Lully konpositorearen gidaritzapean. Lullyk, balleta arte serioagoan garatu nahi zuen. Bere eraginpean, ballet arte ezaguna bihurtu zen, dantzari profesionalek egiten zutena, gortesauek baino gehiago.
Peyrelevade
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gehiagoko dendak, 1 okindegi zen, 2 harategiak eta 1 arropa denda zen.
Dantza
XIX. mendea
XVIII. mendean zehar, balletak irudi mugikorren dantza adeitsu bat transmititu zuen, artea bere eskubidez burutzeko ikuskizun gisa. Ballet antzezlanak narrazio zentral baten inguruan garatu ziren eta mugimendu adierazkor bat izan zuten, pertsonaien arteko harremanak agerian utzi zituena.
Liolaemus multicolor
Liolaemus multicolor Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Peyrelevade
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Peyrelevade udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.755 hektarea erabiltzen.
Vita
Vita hitzak zenbait esanahi izan ditzake:
Peyrelevade
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dantza
XIX. mendea
Balletaren estilo dramatikoa "ekintza balleta" bezala ezagutu zen. Balleta, lehenengo aldiz, dantzariengandik zuzenean ateratako giza emozioak adierazten saiatu zen. Aurretik dantzariek erabilitako maskarak kendu egin zituzten, eduki emozionala aurpegiko adierazpenetatik eratorri ahal izateko.
Garai hartako janzkerak oso murriztaileak ziren dantzarientzat. Nahiz eta gorputzaren erabilera adierazkorragoa bultzatu, dantzarien mugimenduak oraindik ere mugatuak ziren, material astun eta soineko korazatuengatik.
Jean Georges Noverre koreografoak 1760an dantza-erreforma eskatu zuen. Erreforma horretan, dantzarien jantziak arinagoak eta mugikortasun askatasuna ematen zutenak izatea proposatu zuen; hots, jantzi naturalisten alde egin zuen. Dantzariek, gainera, zapatila leunak zeramatzaten, oin-puntetan itsasten zaizkienak, ballerinak. Zapata diseinu horrek konfiantza ematen zion dantzariari, eta beren behatzetan dantza egitera ausartu ziren.
Erromantizismoaren garaian, fantasia, mundu espiritual, mistiko eta leku exotikoen kultura ezezagunetan inspiratutako zen gehien batean balleta. Dantza erromantikoak dantza herrikoiekiko zaletasuna berreskuratu zuen, hala nola dantza folklorikoak. Horietako asko ahanzturatik atera zituen. Balleteko jantzi klasikoa (tutua) sortu zen, lehen aldiz Giacomo Meyerbeerren Robert le Diable-ren Monjetako balletean (1831). Balleterako musika espezifikoa konposatzen hasi zen, eta Léo Delibesen Coppélia (1870) nabarmendu zen.
Aseraggodes sinusarabici
Aseraggodes sinusarabici Aseraggodes generoko animalia da. Arrainen barruko Soleidae familian sailkatzen da.
Mondelange
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 63 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 11 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 3 autoeskolak, 5 igeltseroak, 3 margolariak, 4 zurginak, 2 iturginak, 4 argiketariak, 7 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 2 aldi baterako lan enpresak, 10 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 2 tintoreriak.
2009an zeuden 33 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 3 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 5 okindegiak, 2 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 2 liburu dendak, 7 arropa dendak, 1 zapata-denda zen, 3 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen, 1 lurrin-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 3 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dantza
XX. mende hasieran: Ballet-etik dantza garaikidera[aldatu | aldatu iturburu kodea]
XX. mende hasiera ko pentsamendu eta esplorazio berrien leherketan hasi ziren dantza-artista gizabanakoaren ezaugarriak, erritual eta erlijioaren beharrak, primitiboa, adierazkorra eta emozionala baloratzen. Giro hartan dantza modernoak hazkunde eztanda bat izan zuen. Bapatean askatasun berri bat sortu zen onargarritzat jotzen zena, artetzat jotzen zena, eta jendeak sortu nahi zuena. Beste gauza askoren artean balleteko janzkera eta trikimailuak bezainbeste edo harantzago baloratu zituzten bat-batean.
XX. mende ko koreografo eta dantzari moderno gehienek argi negatiboenean ikusi zuten balleta. Isadora Duncan-i itsusia iruditu zitzaion, zentzurik gabeko gimnastika besterik ez zela zihoen berak. Martha Grahamek europarra eta inperialista bezala ikusten zuen, ez zuen zerikusirik gaur egungo amerikar herriarekin. Merce Cunninghamek, ballet-teknikaren oinarri batzuk bere irakaskuntzan erabiltzen zituen bitartean, koreografia eta errendimenduari hurbildu zitzaien, formatu balletiko tradizionalaren aldean, ikuspegi erabat erradikaletik.
Georg Baselitz
Georg Baselitz, jaiotza-izenez Georg Kern (Deutschbaselitz, Saxonia, Alemania, 1938ko urtarrilaren 23a) margolari alemaniarra da.
Dantza
XX. mende hasieran: Ballet-etik dantza garaikidera[aldatu | aldatu iturburu kodea]
XX. mendea balletak ordezkatzen zuen guztitik urruntzeko garaia izan zen, inoiz ikusi gabeko sormen garaia izan zen dantzarientzat eta koreografoentzat. Astinaldi, harridura eta gogo-zabaltze garaia ere izan zen jendearentzat, dantza zer zen definitzeko.
Gregorio Urrutia
Gregorio Urrutia Venegas (San Carlos, Txile, 1830 - Santiago, ibid., 1897ko irailaren 10a) Txileko Armadan karrera egin zuen militar txiletar bat izan zen, brigadako jeneral gradua izatera iritsiz. Hainbat kargu militar izan zituen eta lau gerratan parte hartu zuen. Diputatua eta trenbideak eraikitzen zituen konpainia bateko enpresaria ere izan zen.
Georg Baselitz
Biografia
Sortaldeko Berlingo Kunstakademie arte-eskolan ikasi zuen hasieran. 1956an, Sartaldeko Berlinera aldatu zen, eta Arte Ederretako Akademian ikasi zuen. 1961ean eta 1962an, Pandämonium izeneko agiri bi argitaratu zituen, bere jarrera artistiko eta literarioa azalduz.
Gregorio Urrutia
1862 eta 1883 artean Araukaníaren okupazioa n izan zuen jardueragatik ezaguna da, aktiboki parte hartuz eskualde historiko hura Txilen sartzeko prozesuan eta bertako biztanleen asimilazio prozesuan, maputxe herria. Gainera, zonaldeko azken operazioak zuzendu zituen komandantea izan zen, lurralde hartako Txileko aginpea sendotuz. Zenbait herrixka sortu zituen, baita gaur egun Araucanía eskualdearen zati diren beste batzuk birsortu ere.
Dantza
Postmodernismoa
XX. mendearen hasieran dantza modernoaren eztandaren ondoren, 1960 ko hamarkadak postmodernismoaren hazkundea ikusi zuen. Postmodernismoa sinpletasunaren, gauza txikien edertasunaren, entrenatu gabeko gorputzaren edertasunaren eta sofistikatu gabeko mugimenduaren alde egin zuen. Ezezkoaren manifestu ospetsua, kanpoko mozorro, istorio eta apaingarri guztiak mugimendu gordin eta leundu gabe baten alde baztertzen zituena, agian pentsamendu-uhin horren muturra izan zen. Zoritxarrez, kanpoko jantzien, istorioen eta apaingarrien faltak ez du dantza-ikuskizun onik egiten, eta ez zen denbora asko igaro dekoratuak eta talka-balioa koreografo modernoen hiztegian berriro sartu baino lehen.
Georg Baselitz
Biografia
Sari ugari jaso ditu, eta pinturako katedraduna izan da Karlsruheko eta Berlingo unibertsitateetan. Margolanez gainera, kalitate handiko grabatuak eta zurezko eskulturak egin ditu. Bere garaiko artista alemaniar garrantzitsuenetako bat da, eta berebiziko eragina izan du 70eko eta 80ko hamarraldietan Alemanian eta Europako beste herrialde batzuetan sortu ziren artista figuratibo berriengan.
Dantza
Dantza garaikidea vs. Balleta
1980ko hamarkadan, dantzak zirkulua eta dantza modernoa itxi zituen (edo, garai honetan, "Dantza garaikidea"), argi eta garbi, oso bide tekniko eta politikoa zen praktikatzaile askorentzat. Ballet klasikoarekin batera, bi arte motak baketsu bizi ziren bata bestearen ondoan, aurreko garaietako lehia eta antipatiarik gabe. Etengabeko lehia honi buruz modu adimentsuan diseinatutako iruzkin batean, azkenean Twyla Tharp (XX. mendeko dantzaren garaikideetako bat) eta balletaren lankidetza bikaina lortu zen. Gaur egun, oso giro artistiko lehiakorrean jarraitzen dugu, non koreografoak obrarik zirraragarriena ekoizteko lehian ari diren; hala ere, edertasunaren eta dantza sinestezin askoren distirak aurki daitezke oraindik, dantzaren teknikak historian inoiz baino trebetasun, indar eta malgutasun handiagoa lortu duen garai honetan.
Garrulax maesi
Garrulax maesi Garrulax generoko animalia da. Hegaztien barruko Leiothrichidae familian sailkatua dago.
Dantza
Kale-dantza/Hip-Hop dantza
XX. mendeko dantza modernoaren agerpenerako, ikusi Mary Wigman, Gret Palucca, Harald Kreutzberg, Yvonne Georgi eta Isadora Duncan.
Georg Baselitz
Biografia
Baselitzek oso estilo berezia du: jiraturik, zatikaturik, buruz behera edo nonahi sakabanaturik margotzen ditu koadroetako irudiak, haien ezaugarri formalak nabarmentzeko.
Dantza
Kale-dantza/Hip-Hop dantza
Hip-hop dantza Clive Campbell, Kool DJ Herc eta hip-hoparen aita, 1967 an Jamaikatik New Yorkera iritsi zenean hasi zen. Reggaearen hazia jaioterritik daramala, disko beraren bi plater eta kopia berdinak bere jams-ak sortzeko erabili zituen lehen DJ a izatearen meritua ematen zaio. Hala ere, abesti horietan break-en (perkusio erritmoak erasokorragoak ziren atalak) hedapenak break boys eta break girls kultura bat sortzea eta horri izena ematea ahalbidetu zion. Labur b-boys eta b-girls deituak, dantzari hauek breakdance sortu zuten, orain hip-hop dantzaren giltzarri bat dena.
Georg Baselitz
Biografia
Obra nagusiak: "Heroiak", "Matxinoak" eta "Artzainak" (1960ko hamarraldia), "Adiskide handiak" (1965), "Poeta" margolan-sorta (1965) eta "Sudur gorria" (1987).
Grüsch
Grüsch Suitzako udalerria da. Grisonia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Calanhel
Calanhel (bretainieraz Kalanel) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Dantza
Dantza nazioartean
Dantza mota asko daude: dantza klasikoak (balleta), funky, hip hop, break dance, reggaeton, flamenkoa, merenguea, samba, salsa eta abar.
Afrika
Afrikako dantza, oso garrantzitsua da gizartearentzat, eta komunitate bateko gertakari nagusiak dantzetan islatzen dira: jaiotzetarako eta hiletetarako dantzak, ezkontza koak eta gerra koak egiten dira. Dantza tradizionalek moral kulturala irakasten dute, hala nola tradizio erlijiosoak eta arau sexualak. Horrez gain, emozio erreprimituak eta mina askatzeko erabiltzen dute. Komunitateko kideak elkarlanean aritzera motibatzea ere da dantzaren helburua, gerren aurka egiteko edota aleak ekoizteko. Bestalde, erritu espiritualak aldarrikatzen dituzte dantzaren bidez, eta gizarte-kohesioan laguntzen dute.
Milaka dantza egiten dira kontinente osoan. Horiek estilo tradizional, neotradizionala eta klasikoetan bana daitezke. Batetik, gizarte jakin bateko dantza folklorikoak daude. Batzuk duela gutxi sortutako dantzak dira, estilo tradizionalak imitatzen dituztenak eta eskola edo ikasgai pribatuetan modu formalagoan transmititzen direnak. Dantza tradizional horiek indarrez aldatu izan dira, Europako misiolariek eta gobernu kolonialist ek, sarritan, tokiko dantza-tradizioak zapaltzen baitzituzten, lizentziazkoak edo distrakziozkoak zirelakoan. Afrikako kultura garaikideetan dantzak bere funtzio tradizionalak betetzen ditu oraindik testuinguru berrietan; dantzak ospitale baten inaugurazioa ospa dezake, hiri ezezagunetan landa eremuko migratzaileentzako komunitate bat eraiki dezake eta eliza kristau aren zeremonietan sar daiteke.
Asia
Gaur egun, Indiako dantza klasikoaren mota ugari dago.
"Odra Magadhi" bezalako dantzak, eztabaida askoren ondoren, gaur egun Mithila eta Orissa eskualdeetako dantza aldarrikatzeko erabiltzen dira. Ez hori bakarrik, dantzek eskualde ezberdinen arteko elkarrekintza kulturaletan duten eragina adierazten dute.
Pakistanen eta Indian Punjab eremua Bhangraren jatorria da. Hau, oso ezaguna da musika eta dantza estilo bezala, izan ere, antzinako uzta-ospakizunekin, maitasunarekin, abertzaletasunarekin edo gizarte arazoekin du zerikusia.
Dhol izeneko musika tresna batek koordinatzen du. Bhangra ez da musika bakarrik, baizik eta dantza bat, uztaren ospakizuna ospatzeko. Bertan, jendeak danborra, Boliyaan (lirika) abestu eta dantza egiten du. Gainera, Sikhtar-ren Vaisakhi jaialdiarekin batera garatu zen.
Sri Lankako dantzetako bat deabru dantza (yakun natima) da, Sri Lankako antzinako "Ayurvedic" kontzeptua manipulazio psikologikoarekin konbinatzen duena eta Sinhalako kosmologia lantzen duena. Haien eragina Sri Lankako dantza klasikoetan ikus daiteke.
Ekialde Hurbileko dantzak zirkulu-dantza tradizionalak izan ohi dira, neurri bateraino modernizatuak. Besteak beste, dabke, tamzara, asiriar folk dantza, Kurdistango dantza, armeniar dantza eta turkiar dantza. Dantza mota hauek guztietan, normalean, dantzariek esku edo besoekin elkar lotzen dute. Mugimendu erritmikoak egiten dituzte hankekin eta sorbaldekin, dantza-lekuaren inguruan jira-biraka, eta dantza-buruak gehienetan bastoi bat edo musuzapi bat izaten du.
Europa eta Ipar Amerika
Herri dantzak Europan zehar aldatu egiten dira eta ehunka edo milaka urtekoak izan daitezke, baina askok ezaugarri komunak dituzte, hala nola, deitzaile batek zuzendutako taldearen parte hartzea, esku-hartzea edo parte-hartzaileen artean besoak lotzea eta caroles izenez ezagutzen diren musika forma finkoak. Batzuk, hala nola, maiatzeko zuhaitzaren dantza bezalakoak dira nazio askotan, beste batzuk, hala nola, céilidh eta polka kultura bakarrean oso sustraituta daude.
Europako dantza herrikoi batzuk, esate baterako, plazako dantza, Mundu Berrira ekarri ziren eta ondoren Amerikako kulturaren parte bihurtu ziren. Balleta lehenengo Italian eta gero Frantzian garatu zen; musika, drama, poesia, abestia, jantziak eta dantza uztartzen zituzten gorteko ikuskizun oparoak ziren. Gorteko nobleziako kideek interprete gisa parte hartu zuten. Frantziako errege Luis XIV. aren garaian –bera dantzaria zen–, dantza kodifikatu egin zen. Dantzari profesionalak gorteko afizionatuen lekua hartzen hasi ziren, eta Frantziako gobernuak ballet maisuak baimendu zituen. Balleteko lehen dantza akademia 1661ean Parisen irekitako Académie Royale de Danse izan zen. Handik gutxira, Akademiari lotutako lehen ballet talde instituzionalizatua sortu zen; talde hau gizonezkoek osatua zen, baina 1681ean emakumeei ere eman zitzaien sartzeko aukera.
XX. mendeko kontzertu-dantzak berrikuntzaren eztanda ekarri zuen dantza estiloan, teknika askeagoaren esplorazioarekin. Dantza modernoa deitu zenaren lehen aitzindarien artean Loie Fuller, Isadora Duncan, Mary Wigman eta Ruth St. Denis daude. Musikak dantzarekin duen harremana Emile Jaques-Dalcroze-k asmatutako euritmiken oinarria da, Marie Rambert bezalako artisten bidez dantza modernoa eta ballet modernoa garatzeko eragina izan zuena. Euritmiak, Rudolf Steiner-ek eta Marie Steiner-von Sivers-ek garatua, dantza tradizionala gogora ekartzen duten elementu formalak estilo askeago berriarekin konbinatzen ditu eta dantzarako hiztegi berri konplexua sartu du. 1920ko hamarkadan, Martha Graham eta Doris Humphrey bezalako estilo berriaren sortzaile garrantzitsuak hasi ziren lanean. Une hartatik hona, askotariko dantza estiloak garatu dira.
Dantza afroamerikarra eguneroko espazioetan garatu zen, dantza estudioetan, eskoletan edo konpainietan baino. Tap dance, diskoteka, jazz dantza, swing dantza eta hip hop dantza estiloek, eta rock and roll musikarekin eta rock and roll dantzarekin harremana estua duen lindy hop estiloak eragin globala izan dute. Ballet teknika klasikoa eta dantza afroamerikarra bateratzen dituzten dantza estiloak ere agertu dira XXI. mendean, Hiplet barne.
Hego Amerika
Dantza, funtsezkoa da Hego Amerikako gizarte eta kulturan. Brasilgo sanba, Argentinako tangoa eta Kubako salsa nazioartean ezagunak diren dantzak dira, eta nazioko beste dantza batzuk –merenguea, cueca, plena, jarabe, joropo, marinera, cumbia, bachata eta abar– beren herrialdeko osagai garrantzitsuak dira. Inauteri jaialdi tradizionaletan dantza horiek eta beste hainbat dantza egiten dira.
Latinoamerikako talde kultural eta etnikoen artean identitate kolektibo bat sortzerako orduan eginkizun handia izan du dantzak. Dantzak, eskualdeko hainbat herri afrikar, europar eta indigena batzeko balio izan zuen. Hego Amerikaren historian, hainbat dantza, bai debekatu bai ospatu egin izan dira, capoeira eta gorputz mugimenduak kasu.
Dantza motak
Dantza osatzen duten definizioak faktore sozial, kultural, estetiko, artistiko eta moralen mende daude, baita mugimendu funtzionalaren mailaren eta teknika birtuosoen mende ere.
Kontzertuetako dantza
Kontzertu dantza, opera bezala, bere eskala egitura dramatiko narratibo baten menpe dago. Koreografia ren mugimendu eta keinuek, nagusiki, konposizioko pertsonaien nortasuna eta helburuak eta euren partea imitatu nahi dituzte. Antzerki ko eskakizunek, ohiko dantza ez narratiboetan baino mugimendu luzeagoetara jotzen dute. Bestalde, XIX. mendean garatutako ballet blanc estiloak dantza erritmikoaren tarteak ahalbidetzen ditu; horiek erabat "tramarik gabeko" balletet gisa garatuak izan ziren XX. mendean, eta dantza erritmiko azkarrak onartzen dituzten: petit allegro delakoa. Adibide ezagun bat da Beltxargen aintzira balleteko Zisne Txikien dantza.
Balleta, Frantzia eta Italia ko ekoizpen dramatikoetatik garatu zen, eta dantzariek, denbora batez, suite musikal eko ezagunetatik garatutako dantzak egin zituzten, guztiak ere dantza bakoitzarekin oso identifikatutako erritmo zehatzekin definituak. Nazionalismo erromantikoaren garaiko pertsonaiek dantza egiten dute.
India ko dantza klasikoen estiloak, balleta bezala, askotan dramatikoak dira, eta, beraz, antzeko osagarritasuna dago adierazpen narratiboaren eta dantza "hutsaren" artean. Kasu honetan, ordea, biak bananduta definitzen dira, baina ez beti. Elementu erritmikoak, abstraktuak eta teknikoak, nritya bezala ezagutzen dira. Dantza hau eta dantza adierazkorra (nritya), ordea, sistema erritmikoari (tala) estuki lotuta daude. Irakasleek Bol izeneko sistema erritmikoa dantzarien beharretara egokitu dute.
Dantza-estilo klasiko japoniarrek, hala nola Kabuki eta Noh estiloek, Indiako dantza-antzerkiak bezala, dantza narratiboko eta abstraktuko ekoizpenak bereizten dituzte. Hiru kategoria nagusiak hauek dira: jidaimono (historikoa), sewamono (etxekoa) eta shosagoto (dantzakoa).
Dantza soziala
Dantza sozialak, ikusleentzat baino gehiago, parte hartu nahi dutenentzako dira. Mime eta narratiba forma ezberdinak har ditzazke, baina musikaren eredu erritmikotik hurbilagokoak dira, eta, beraz, bals a eta polka bezalako terminoek musikazko piezei nahiz dantzariei berei egiten diete erreferentzia. Dantzarien oinen erritmoak musikaren funtsezko parte bat ere izan daitezke, tap-dantzetan bezala. Dantza afrikarra, adibidez, oinarrizko maila finkoetan errotua dago, baina interpretazio erritmiko maila handia ere eman dezake: oinek edo enborrak oinarrizko pultsu bat markatzen dute erritmoak sorbaldak, belaunak edo buruak jasotzen dituzten bitartean, dantzaririk onenek aldi berean eredu polifonikoaren elementu guztiei adierazpen plastikoa emanez.
Dantza eta musika
Erritmoa eta dantza oso lotuta daude historian eta praktikan. Ted Shawn dantzari estatubatuarrak honela idatzi zuen: "Dantzaren ikasketa guztiak jasaten dituen erritmoaren kontzeptua zerbait da, eta horri buruz hitz egin dezakegu betirako, eta oraindik amaitu gabe. "Erritmo musikal batek bi elementu nagusi behar ditu: lehenik, pultsu erregular errepikatzaile bat ("taupada" edo "Taktus" ere deitua) tempoa ezartzen duena eta, bigarrenik, metrika edo oinarrizko eredu erritmikoaren izaera ezartzen duen azentu-eredu bat. Oinarrizko pultsua urrats edo keinu sinple baten antzekoa da iraupenari dagokionez.
Erritmo musikalak taupada indartsu eta ahulen eredu baten bidez definitzen diren bezala, gorputz mugimendu errepikakorrak, sarri, mugimendu muskular "indartsu" eta "ahulen" txandakatzearen mende daude. Ezker eskuinaren, aurreranzkoaren eta arrosa-erorketaren aldaera hori giza gorputzaren simetria bilateralarekin batera hartuz gero, normala da dantza asko eta musika asko metro bikoitz eta laukoan egotea. Hala ere, halako mugimendu batzuek fase batean besteak baino denbora gehiago behar izaten dutenez gero (mailua altxatzeko jotzeko baino denbora gehiago behar izaten da), dantza erritmo batzuk, era berean, metro hirukoitzean erortzen dira. Batzuetan, Balkanetako folk dantzetan bezala, dantza tradizioak erritmo konplexuagoen menpe daude. Gainera, pauso sekuentzia finko batez osaturiko dantza konplexuek beti behar izaten dituzte luzera jakin bateko esaldi eta melodiak sekuentzia horri laguntzeko.
Dantzatzeko ekintzak berak, pausoek eurek, "erritmo erritmikoen hasierako hezurdura" sortzen dute, musika-akonpainamendutik bereizi aurretik egon behar zuena. Dantzak berak, musikak bezainbeste, denbora mantentzea eskatzen du. Ibiltzea, garraiatzea eta arakatzea bezalako mugimendu errepikakor utilitaristek dantzaren kalitateko zerbait hartzen dute, findu egiten diren heinean.
Musikaren laguntza, beraz, lehen dantzan sortu zen, beraz, antzinako egiptoarrek dantzaren jatorria Athotus jainkotiarrari egozten zioten, eta esan zuten erritual erlijiosoekin lotutako musikako parte-hartzaileak erritmikoki mugitzen zirela, eta mugimendu horiek neurri proportzionalera eraman zituela. Ideia bera, hala nola dantza erritmo musikaletik sortzen dela, Europako Pizkundean aurkitzen da, Guglielmo Ebreo da Pesaro dantza maisuaren lanetan. Mugimendu fisiko gisa hitz egiten du dantzaz: mugimendu espiritualetik sortu eta adierazten duen zerbait da, mugimendu espiritualarekin bat datorrena.
Horregatik, zalantzarik gabe, Shawnek baieztatzen duen bezala, "Musikarik gabe garatu daiteke dantza eta musika guztiz gai da bere oinen gainean zutik egoteko dantzaren laguntzarik gabe". Hala ere, "bi arteak beti izango dira harremanean, eta harremana onuragarria izango da bai dantzarentzat, bai musikarentzat", arte batek bestearen gainean duen lehentasunarengatik.
Dantza eta erritmoa
Erritmoa eta dantza oso lotuta daude historian eta praktikan. Ted Shawn dantzari estatubatuarra k idatzi zuen: "Dantzaren ikasketa guztien oinarrian dagoen erritmoaren kontzepzioa betirako hitz egin genezakeen zerbait da, eta oraindik amaitu ezin duguna". Erritmo musikalak bi elementu nagusi ditu:
Dantzek, oro har, tempo eta eredu erritmiko bereizgarriak dituzte. Tangoa, adibidez, 2/4 denboran dantzatu ohi da minutu bakoitzeko 66 taupada rekin. Oinarrizko pauso motelak, "motela" izenekoak, erritmo bat irauten du, beraz, "eskuin-ezker" urrats osoa 2/4 neurriaren berdina da. Oinarrizko aurrera eta atzeranzko pausua “motel-motel” bezala zenbatzen da. Gainerako pausuak, aldiz, “motel-azkar-azkar”.
Musika erritmoak taupada indartsu eta ahulen eredu batek definitzen dituen bezala, gorputz mugimendu errepikakorrak askotan muskulu mugimendu "indartsu" eta "ahul" txandakatuen araberakoak dira. Ezker-eskuin, aurrera-atzera eta igoera-jaitsiera txandakatze hori kontuan hartuta, giza gorputzaren aldebiko simetria rekin batera, normalena da dantza eta musika asko metro bikoitz eta laukoitzean egitea. Hala ere, mugimendu batzuek fase batean bestean baino denbora gehiago irauten dutenez, dantza erritmo batzuk metro hirukoitzean ere egin daitezke. Batzuetan, Balkanetako dantza herrikoietan bezala, dantza tradizioak erritmo konplexuagoen mende daude. Gainera, pausoen sekuentzia finkoz osatutako dantza konplexuek, sekuentzia horrekin bat doazen luzera finko jakin bateko esaldiak eta doinuak behar dituzte. Dantza-ekintza berak, urratsek eurek, edozein musika-akonpainamenduren aurretik egon behar duen "erritmo erritmikoen hasierako hezurdura" sortzen dute. Dantzak berak, aldiz, musikak bezala, eguneroko mugimendu errepikakor eta utilitarioek bezalako kronometrajea eskatzen du. Zenbat eta zehatzagoa izan kronometrajea, orduan eta itxura gehiago hartzen du dantzak.
Dantzatzeko musikaren laguntza, lehen dantzan sortu zen. Izan ere, antzinako egiptoarrek, dantzaren jatorria Athotus jainkotiarrari esleitu zioten. Athotus konturatu zen bertan parte hartzen zuten pertsonak erritmo zehatz batekin mugiarazten zituela erritual erlijiosoetako musikak. Ideia bera, Pizkunde garaiko Europan aurkitzen da, Gugliemo Ebreo da Pesaro dantza maisuaren obretan, hain zuzen ere. Azken hau, barruko mugimendu espiritualetik sortu eta adierazten duen mugimendu fisiko gisa mintzo da dantzaz.
Goian erakutsi den bezala, dantza, musikaren erantzun gisa sortu dela irudikatu da aroetan zehar. Lincoln Kirsteinek esan bezala, litekeena da musika primitiboa dantzatik sortzea. Shawn bat dator, esanez “dantza gizakiaren lehen artea eta gainerako arte guztiak sortu zituen matrizea izan zela" eta “gaur egungo gure poesiaren neurketa, gorputzaren mugimenduak behar dituen azentuen emaitza dela”. Baieztapen hau, poesiaren oinarrizko unitate erritmikoak deskribatzeko "oin" terminoaren ohiko erabilerak egiaztatzen du.
Scholesek, dantzariaz gain musikaria zenak, laguntza eskaintzen dio ikuspegi honi, adieraziz musikaren neurri egonkorrak, bi, hiru edo lau taupadak, esaldi berdinak eta orekatuak, kadentzia erregularrak, kontrasteak eta errepikapenak egoz daitezkeela.
Shawnek dioen bezala, "oso posible da dantza musikarik gabe garatzea. Izan ere, musika kapaz da bere kabuz garatzeko, dantzaren laguntzarik gabe". Dena den, bi arteak lotuta doaz. Ereserki eta kantu herrikoien balada neurri arruntek dantzatik hartzen dute izena, baita kantuak ere. Musika hutseko pieza askori "vals" edo "minuet" izena eman zaie. Adibidez, musika pieza abstraktuetan oinarritutako kontzertu dantza ugari eman dira. Era berean, olerkiek dantza edo musika-lanen izenak egituratu eta izendatu ohi dituzte, eta dantzak eta musikak "neurria" edo "metrika" poesiatik atera dute.
Shawnek aipatzen du musika erritmoaren artea, denbora iraupenak, etenak eta azentuak "lege fisiologikoaren arabera" bereiztean eta konbinatzean datzala.
Shawnek, hala ere, adierazi du denbora musikalaren sistema "gizakiak sortutako gauza artifiziala" dela. Erritmoa, aldiz, betidanik existitu den zerbait dela eta ez dagoela gizakiaren mende dio. Gure giza adimenak unitate egokietan zatitzen duen etengabeko jarioa izanik, musika balioen itzulerarekin eta dantzaren denborazko pertzepzio arekin biziberritu litekeela iradokitzen du. Mendearen hasieran, Helen Moller dantzari estatubatuarrak, besterik gabe, honakoa adierazi zuen: "hasieratik musika, poesia eta dantza elkarrekin lotzen ez dituen batasunean, bateragarritasuna eta kolorea baino gehiago, erritmoa eta forma dira".
Dantza ikasketak
1920ko hamarkadan, dantzaren ikasketak (dantzaren praktika, teoria kritikoa, analisi musikala eta historia) diziplina akademikotzat hartzen hasi ziren. Gaur egun, ikerketa horiek arteen zati integrala dira unibertsitate askotan eta giza zientzien programetan.
XX. mendearen amaieran, ezagutza praktikoa akademikoaren parekotzat jo zen; horrek ikerketa-praktikak agertzea ekarri zuen. Dantza ikastaro ugari daude, besteak beste:
Koreografia
Koreografia mugimenduak gertatzen diren egiturak sortzeko artea da; konposizio terminoak, mugimendu hauekiko nabigazioa edo konexioa aipa daitezke. Lortutako mugimenduak ere koreografiatzat hartu daitezke. Koreografia sortzen duten pertsonei koreografo deitzen zaie.
Dantza baten elementuak (mugimenduak) eta ezaugarri espezifikoak koreografia bat egiteko erabiltzen dira, eta horietatik abiatuta, mugimendu berriak asma daitezke koreografia berriak sortzeko. Koreografia egoera berezietan ere erabiltzen da, hala nola zinematografian, antzerkian, musikaletan, kontzertuetan, performanceetan, ekitaldietan eta aurkezpen artistikoetan.
Elkarrekin erlazionatzen diren oinarrizko hainbat elementuk osatzen dute dantza, publikoari eta dantzariari emozioak transmititzea lortuz.
Elementu baten edo bestearen erabilera nagusia ez da beti berdina; dantza batzuetan erritmoa da nagusi, beste batzuetan espazioaren erabilera, beste batzuetan estiloa, eta abar. Garrantzitsua da azpimarratzea dantza motaren eta generoaren arabera elementu baten edo bestearen erabilera areagotuko dela. Dantzaren barruan genero eta aldaera berriak sortzen dira koreografia berriak sortzean eta horrela dibertsifikatzen dira.
Dantza asmo jakin batekin agertzen denean, beste osagai batzuekin osa daiteke: mimika, keinu sinbolikoa, kantua eta hitza.
Lanbideak
Kirolean dantza ere sartzen da, gimnastika bezala, izotz edo gurpil gaineko patinaje artistikoa, igeriketa sinkronizatua eta arte martzialen gimnastika erritmikoa, dantza mota gisa sailkatu daitezke. Bestalde, irudi literario metaforiko bezala ere erabiltzen da, adibidez, objektu bizigabeen mugimendua deskribatzeko: hostoak haizearekin dantzan ari ziren. Halaber, dantzak ere komunikazio-papera betetzen du animalien portaeraren barruan, hala nola erleen dantza edo hegazti-espezie batzuk, non arrak dantzan egiten duen emea aparailura erakartzeko (horri segizioa esaten zaio).
Dantzari profesionalak
Dantzari profesionalek kontratu bidez edo emanaldi jakin batzuetan lan egiten dute. Dantzari baten bizitza profesionalaren ezaugarriak, oro har, etengabe aldatzen diren lan egoerak, lehiakortasun presio handia eta soldata baxuak izaten dira. Ondorioz, dantzari profesionalek bestelako diru-sarrerekin osatu behar dute beren soldata, egonkortasuna lortzeko. Estatu Batuetan, dantzari profesional asko sindikatuetako kide dira, eta hauek gutxieneko lan-baldintzak eta soldatak ezartzen dituzte. Ibilbide arrakastatsu bat izateko, onuragarria da dantza-estilo askotan moldatzea, prestakuntza tekniko sendoa izatea eta osasuntsu mantentzeko entrenamendu fisikoko beste modu batzuk erabiltzea.
Dantza irakasleak
Dantza irakasleek, oro har, dantza irakasten dute edo dantzari lehiakorrak izaten. Irakasten edo entrenatzen dituzten dantza motetan esperientzia izaten dute. Adibidez, DanceSporteko irakasleak eta entrenatzaileak txapelketako dantzariak edo DanceSporteko antzezle ohiak izan dira. Dantza irakasleak langile autonomoak edo dantza eskolek kontratatuak izan daitezke, edo hezkuntza orokorreko erakundeko dantza programetako langileak izan daitezke. Batzuek unibertsitateko programetarako edo dantza konpainia modernoekin lotutako beste eskoletarako lan egiten dute. Beste batzuek dantza eskola pribatu txikiagoetan lan egiten dute, dantza mota desberdinak, dantza prestakuntza eta performancea eskaintzen dituzte.
Koreografoak
Koreografoak dira dantza baten barruan mugimenduak diseinatzen dituztenak, askotan unibertsitateko ikasketak izaten dituzte eta askotan proiektu jakin batzuetarako lan egiten dute edo, gutxiagotan, kontratu bidez lan egin dezakete koreografo gisa dantza konpainia jakin batean.
Ďurďošík
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1330. urtekoa da.
Dantza
Teknika
Dantzaren teknika mugimenduaren eta musikaren arteko artikulazioan oinarritzen da. Dantza interpretatzeko lana (dantzaria), interpretazio lana (performer dantzaria) eta sortzeko lana (koreografoa) bereizten dira.
Dantza eta emozio motak:
Dantzari teknika
Dantzariaren teknika lau elementuren konbinazioan oinarritzen da: espazioaren okupazioa, erritmoa, denbora eta gorputzaren mugimendua. Gorputzaren mugimenduak gorputzaren forma lortzeko energia eta oreka elementuak biltzen ditu.Tradizio askotan (Mendebaldeko dantza klasikoa barne), dantzaren teknika zerrendatutako mugimenduak ikastean eta errepikatzean datza, maisutasuna eta perfekzioa lortzeko. Dantza garaikideak inprobisazio nozioa sartu zuen, baina horrek berak inprobisazio teknikak eskatzen ditu.
Daring Club Motema Pembe
Daring Club Motema Pembe Kongoko Errepublika Demokratikoko futbol talde bat da, Kinshasa hiriburukoa. Herrialdeko talderik arrakastatsuenetakoa da.
Dantza
Lehiaketak
Dantza lehiaketa antolatutako ekitaldi bat da, non lehiakideek epaileen aurrean dantzak egiten dituzten, sarien truke. Zenbait kasutan diru sariak dira. Dantza lehiaketa mota ugari daude; batez ere egindako dantza estilo edo estiloengatik bereizten dira. Mota nagusiak honakoak dira:
Horrez gain, telebistan eta beste komunikabide batzuetan aurkeztutako dantza lehiaketen saio ugari daude.
Euskal Herrian fandango txapelketa egiten da, urtero, Seguran.
Dantzarako musika
Dantzarako musika dantza errazteko edo laguntzeko bereziki sortutako musika da. Musika pieza oso baten edo musika moldaketa handiago baten zati bat izan daiteke. Emanaldiari dagokionez, kategoria nagusiak zuzeneko dantza musika eta grabatutako dantza musika dira. Antzinako garaian dantza eta musika konbinatzearen egiaztagiriak dauden arren (adibidez, Antzinako Greziako loreontziek batzuetan musikariek lagundutako dantzariak erakusten dituzte), oraindik ere ziurtasun mailarekin erreproduzi ditzakegun Mendebaldeko dantza musikarik zaharrenak bizirik dauden Erdi Aroko dantzak dira. Barroko garaian, dantza estilo nagusiak gorteko dantza nobleak ziren (ikusi dantza barrokoa). Musika klasikoaren garaian, menueta hirugarren mugimendu gisa erabiltzen zen maiz, nahiz eta testuinguru horretan ez zegoen inolako dantzarik. Balsa ere garai klasikoan sortu zen. Biak musika erromantikoaren garaian geratu ziren; izan ere, dantza nazionalistako beste hainbat forma sortu ziren: barcarolle, mazurka, Eskoziako dantza, balada eta polonesa.
Dantzatzeko musika herrikoi modernoa hasieran XIX. Mendearen amaierako Mendebaldeko aretoko eta dantza sozialeko musikatik sortu zen. Mendearen hasieran, areto-dantzek ospea lortu zuten dantza-areto publikoetara joaten ziren langile-klasearen artean. Dantzatzeko musika izugarri ezaguna zen 1920ko hamarkadan. 1930eko hamarkadan, Swing aroa deitua, Swing musika Ameriketako dantzatzeko musika ezaguna egin zen. 1950eko hamarkadan, rock and rolla dantzatzeko musika ezaguna bihurtu zen. 1960ko hamarkadaren amaieran, soularen eta R&B musikaren gorakada ikusi zen. Dominikarrek eta Kubako New Yorkekoek salsa dantza herrikoia sortu zuten 1960ko hamarkadaren amaieran, salsaren musika latindarraren generoa baitzen. Diskoaren sorrerak dantzarako musika jendearen artean ezagun bihurtu zuen, 1970eko hamarkadaren hasieran. 1970eko hamarkadaren amaieran, musika elektronikoa garatzen ari zen. Elektronika erabiliz egindako musika hau diskoteketan, irratietan, ikuskizunetan eta rav-ekin normalean jotzen den musika herrikoietan entzuten da. Dantzarako musika elektronikoaren azpigenero askok eboluzionatu dute.
Rozinante
Rozinante Kixotearen zaldiaren izena da.
Miguel de Cervantesen Kixotea liburu ospetsuan irakur daitekenez: "lau egun igaro zitzaizkion ze izen jarriko zion irudikatzen... eta honela, bere irudimenean eratu, ezabatu eta kendu, gehitu, desegin eta berriz egin zituen izen askoren ondoren, azkenik Rozinante izena jarri zion, bere ustez izen ozena, entzutetsua eta zamaria izan zenean izan zeneko ezaugarritsua, orain zena baino lehenago, munduko zamari guztietan aurrena eta lehena zena".
Honela ba, orain zena baino lehenago, azala eta hezurrak, zamaria izan zen, Kixoteak oraindik "Alexandro Handiaren Buzefalo eta Ciden Babieka ospetsuak baino zelabere hobe bezala" ikusten zuena.
Ikus, gainera
Miguel de Cervantes
Kumbh Mela
Kumbh Mela edo Kumbha Mela (/ˌkʊmb ˈmeɪlə/) Hinduismoan ematen den erromesaldi eta jaialdi garrantzitsua da. 12 urteko zikloan, Brihaspati-ren (Jupiter) translazio bakoitzean, ospatzen da. Pregrinazio leku nagusiak Prayagraj (Uttar Pradesh), Haridwar (Uttarakhand), Nashik (Maharashtra), eta Ujjain (Madhya Pradesh) hirietako ibai-bokaleak dira. Gune hauetan Ganges, Yamuna, Sarasvati, Godavari eta Shipra ibaien urak elkartzen dira.
Culpeper konderria (Virginia)
Culpeper konderria (Culpeper County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Culpeper da. 2010eko zentsuaren arabera 46,689 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Culpeper konderriak 99,078 kilometro koadro ditu. Horietatik 857 ura dira. Beste 98,221 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 47,12 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 46,689 pertsonetatik 37,639 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 4,157 dira. 7,212 beltzak edo afroamerikarrak. 129 amerikar natiboak ziren eta 12 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 593 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 100 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,004 pertsonek kokatzen zuten.
Ikšķile udalerria
Ikšķile udalerria (Ikšķiles novads) Letoniako udalerri bat da. 131 km²ko azalera du eta 2018ko datuen arabera 9643 biztanle zituen. Udalerriko hiriburua Ikšķile da.
Rhinodoras dorbignyi
Rhinodoras dorbignyi Rhinodoras generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.
La Rinconada (Peru)
La Rinconada, Peruko Andeetan dagoen udalerri bat da, urre meatze batetik hurbil. Mundu osoan biztanlego iraunkorra duen garaiera handiko udalerria izateagatik ezaguna da, 5.100 metroko garaieran baitago.
2001-2009 artean populazioak 30.000 biztanleen gorakada izan zuen, urre meatzea egonik, aldi horretan zehar urrearen prezioak %235a gora egin baitzuen. 1996an 16.000 biztanle zituen eta 2019an ia 60.000.
Virgem da Lapa
Virgem da Lapa Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Joaquim Carvalho
Joaquim da Silva Carvalho (Barreiro, 1937ko apirilaren 18a - 2022ko apirilaren 5a) portugaldar futbolaria izan zen.
1958tik 1970era atezain jokatu zuen Sporting Clube de Portugalen. Gainera, sei partida jokatu zituen Portugalgo futbol selekzio nazionalarekin. Hungariaren aurka jokatu zuen lehen partida, eta ordezko izan zen txapelketako gainerako partidetan. Brontzezko domina lortu zuen bere selekzioarekin.
Palmaresa
Sporting CP Portugal
Callac
Callac (bretainieraz Kallag) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.