cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
C-1 linea (Sevillako Renfe Aldiriak)
Ibilbidea
Santa Justa -tik igaro ondoren, Sevillako tunelean sartu eta San Bernardo eta Virgen del Rocio geltokiak zeharkatzen ditu, Jardines de Hércules azaleratu zen.. Geltoki hauetan guztietan linearekin lotzen da, baita linearekin ere, Jardines de Hércules izan ezik. Ondoren, bakarrik jarraitzen du Dos Hermanaserantz, Bellavista, Dos Hermanas eta Cantaelgallo herrietan geldituz. Ondoren, hego-ekialdera jo eta Sevillako zelaietara iritsiko da, Utrera iritsi arte. Hau tren gehienen amaiera da. Hala ere, gutxi batzuek Cadizko noranzkoan jarraitzen dute, hego-mendebalderantz, Las Cabezas de San Juan eta Lebrija geltokietaraino, izen bereko udalerrietan. Azken hau Cadizko probintziaren atarian dago, baina beti Sevillan. Hemendik ez da tren gehiago pasatzen.
Geltokien izena
Sevillako aldiriko geltokiak Espainiako trenbide sare orokorrarenak dira eta ADIF -ek kudeatzen ditu. Hala ere, nasetan RENFE aldirikoren seinaleak ikus daitezke.
Ustiapena
Bidearen 106 kilometroek, 1 668 mm-ko zabalerakoak, lurrazaleko beste batzuekin konbinatutako lurpeko zatiak dituzte. Azken horietan, trenbidea gainerako garraioetatik bereizitako plataforman igarotzen da beti. Ibilbideak 17 geltoki ditu: bat lurpean eta hamasei lur gainean.
Flota
Sevillako aldiriko trenen sarea RENFEk ustiatzen du.
Tarifak
Linea horri Sevillako Renfe Aldiriaren tarifak eta zonifikazioa aplikatzen dizkiote.
Guneak
Sevillako Renfe Aldiriak sarearen linea 6 eremutatik igarotzen da, honela mugatuta:
Turismoa
Ibilbidean zehar, lineak interes turistikoko hainbat lekurekin lotzen du:
Etorkizuna
Gaur egun, ez dago linea handitzeko edo hobetzeko planik aurreikusita.
Egia da Pineda izeneko geltoki bat proiektatuta dagoela Virgen del Rocío eta Jardines de Hércules geltokien artean, baina ez da ezer zehaztu kokapenaz gain.
Ablon-sur-Seine
Ablon-sur-Seine Frantziako udalerria da, Marne Harana departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ablon-sur-Seine udalerrian erroldatutako biztanleak 5.155 ziren. Familiak 2.209 ziren, horien artean 803 pertsona bakarrekoak ziren (284 bakarrik bizi ziren gizonak eta 519 bakarrik bizi ziren emakumeak), 539 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 679 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 188 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.285 ziren, horien artean 2.563 aktiboak ziren eta 722 inaktiboak ziren. 2.563 pertsona aktiboetatik 2.359 lanean zeuden (1.168 gizon eta 1.191 emakume) eta 204 langabezian zeuden (105 gizon eta 99 emakume). 722 pertsona inaktiboetatik 224 erretiraturik zeuden, 294 ikasten zeuden eta 204 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Viña del Marko Nazioarteko Kantu Jaialdia
Viña del Marko Nazioarteko Kantu Jaialdia urtero otsailean Txileko Viña del Mar hiri turistikoan ospatzen den kantu jaialdi bat da. Arruntki Viña del Marko Jaialdia, Viñako Jaialdia edo soilik Jaialdia ere deitzen da. 1960tik ospatua mundu mailan munduko musika jaialdirik garrantzitsuenetakotzat hartua dago, baita Amerikako musika jaialdirik garrantzitsuena ere.
Ablon-sur-Seine
Diru sarrerak
2009an Ablon-sur-Seine udalerrian 2.210 unitate fiskal zeuden, 5.290 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.228 euro zen.
Viña del Marko Nazioarteko Kantu Jaialdia
Jaialdia, Quinta Vergarako anfiteatroan egina, 15.000 pertsonentzako tokia duena, zuzenean telebistatik eta irratitik ematen da. Viña del Marko Jaialdiak errekorreko neurketak lortzen ditu telebistako rankingetan, eta milioika dolar mugitzen ditu babes, lotutako telebista saio, publizitatea eta turismoari dagokienez beste arlo batzuen artean. Nazioarteko eta folklore lehiaketak jaialdiaren jatorria izan ziren arren, gonbidatutako artistak bihurtu dira jaialdiko benetako protagonistak, garrantzi mediatikoari dagokionez lehiaketak bigarren maila batean utziz.
Ablon-sur-Seine
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 185 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 20 eraikuntza enpresak ziren, 37 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 17 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 10 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 12 higiezinen enpresak ziren, 25 zerbitzu enpresak ziren, 24 administrazio publikoko enpresak ziren eta 15 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Viña del Marko Nazioarteko Kantu Jaialdia
52. edizioa izan zen 2011ko Viña del Marko Nazioarteko Kantu Jaialditik, eta orotara lau urtez, jaialdiaren ekoizpena eta igorpena Chilevisión telebista katearen ardurapean egongo da.
Lehen urteak
Viña del Marko Nazioarteko Kantu Jaialdiaren jatorria nahiko xumea izan zen. Viña del Mar udalerriko Turismo eta Harreman Publikoen Departamenduko zuzendaria zen Carlos Ansaldoren ekimenari esker, 1959an musikari talde bat Arte Ederren Eskolako ikasleen feria bat girotzeko deitua zen Quinta Vergarako lorategietan. Lehen bertsio honen arrakastak 1963an telebistatik emateko eskubideak Valparaisoko probintziarentzat UCV Televisión kateari eta Santiagorako Txileko Unibertsitateko Telebistako 9. Kateari ematea eragin zuen, nortzuk 1971 arte mantendu zuten. 1964an anfiteatro xume bat eraiki zen aire librean, honen egurrezko eskenategia maskor akustiko batez koroatua zegoelarik, soinua publikoari bidaltzen eta artistak Viña del Marko gau hotzetatik babesten laguntzen zuena, eta jaialdiko ikur bihurtu zena. Publikoa egurrezko eserlekuetan esertzen zen lurrezko zoru gainean, eta ikusle asko Quinta Vergara inguruan dauden muinoetan jartzen zen, baita gertuko zuhaitzen tontorretan ere, jaialdiari probintziar kutsu argi bat emanez.
Ablon-sur-Seine
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 54 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 banku bulegoak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 6 margolariak, 2 zurginak, 4 iturginak, 5 eraikuntza enpresak, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 9 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 4 apaindegiak.
Viña del Marko Nazioarteko Kantu Jaialdia
Lehen urteak
Denboraren igaroan, jaialdia Txileko musika jaialdirik garrantzitsuena bihurtzen hasi zen egundaino.
Ablon-sur-Seine
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 4 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 4 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen, 1 zapata-denda zen eta 1 lore-denda zen.
Viña del Marko Nazioarteko Kantu Jaialdia
Jaialdiaren urrezko aroa eta tribuna politikoa
1970eko hamarkadan, Jaialdia masifikatzen hasi zen, bereziki 1972tik, igorpen eskubideak Txileko Telebista Nazionalari eman zitzaizkionean, herrialdearen zati handi batean estaldura zuena. Urte hauetan bertan, uneko tentsio politikoa nabarmenki agertu zen. 1971n Sobietar Batasuneko ordezkariak txalotuak izan ziren Unidad Popular alderdi politikoari eman zioten babesagatik, baina, hurrengo urtean, Miriam Makeba hegoafrikarrari publikoak (nagusiki ideologia eskuindarrekoa) txistu egin zion Pata pata izeneko bere abestia Salvador Allenderi eskaini zionean. 1973 hasieran, egoera kaotiko bihurtu zen Txiletar Abesti Berriaren ordezkaria zen Quilapayún eta Los Huasos Quincherosen arteko norgehiagokagatik folklore lehiaketan, non Pablo Nerudak idatzitako abesti batek ere parte hartu zuen.
Ablon-sur-Seine
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Ablon-sur-Seine udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1hezkuntza orokorreko lizeoa 291 ikaslekin.
Viña del Marko Nazioarteko Kantu Jaialdia
Jaialdiaren urrezko aroa eta tribuna politikoa
1978an, koloretan eman zen Txileko lehen telebista saioa izan zen, nazioartera erabat hedatzeko eman beharrezko pausoa emanez, europar estazio batek Espainiara eta beste europar herrialde batzuetara igorri baitzuen.
Ablon-sur-Seine
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Myzomela pulchella
Myzomela pulchella Myzomela generoko animalia da. Hegaztien barruko Meliphagidae familian sailkatua dago.
Bowhill (Scottish Borders)
Bowhill, Eskoziako herri bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.
Cleveland (Missouri)
Cleveland Missourieko hiri bat da. Cass konderrian kokatua dago. 2010ean 661 biztanle zituen, 3.82 kilometro koadrotan banatuta.
Mataleñasko hondartza
Mataleñasko hondartza, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Santander hirian dagoen hondartza bat da, Cabo Menor lurmuturretik hurbil. 125 metroko luzera du.
Hemiptero
Hemipteroak (grezieratik: hemi, erdia eta pteron, hegoa) dira Hemiptera ordenako intsektuak,Pterygota azpiklaseko intsektu ordena handi bat da, 84.500 espezie baino gehigorekin, mundu osoan zehar hedatuak. Izenaren jatorria kide batzuek aurreko hegoak bitan zatituta dituztelako da, zonalde basala gogorra da eta zonaldi distala mintzakara.
Ahoarekin zurrupatu dezakete eta espezie batzuetan zapa eta odola zurrupatzeko erabiltzen dute. Hemiptero ezagunen artean landare-zorri, zimitzak eta txitxarrak daude.
NGC 6590
NGC 6590 nebulosa bat da, Sagitarius konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Újszékely
Újszékely (Secuieni) Errumaniako udalerri bat da, Hargita konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko luze-zabalean banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Bowismiln
, Eskoziako herri bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.
Ballrechten-Dottingen
Ballrechten-Dottingen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Nortkerque
Nortkerque Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Nortkerque udalerrian erroldatutako biztanleak 1.619 ziren. Familiak 528 ziren, horien artean 73 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 53 bakarrik bizi ziren emakumeak), 151 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 276 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 594 etxebizitza zeuden, 557 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 588 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 557 etxebizitza nagusietatik 440 bere jabearen bizilekua ziren, 107 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 65 etxek hiru zituzten, 133 etxek lau zituzten eta 350 etxek bost zituzten. 435 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 213 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 294 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.073 ziren, horien artean 723 aktiboak ziren eta 350 inaktiboak ziren. 723 pertsona aktiboetatik 640 lanean zeuden (374 gizon eta 266 emakume) eta 84 langabezian zeuden (42 gizon eta 42 emakume). 350 pertsona inaktiboetatik 74 erretiraturik zeuden, 132 ikasten zeuden eta 144 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Los Molinucos hondartza
Los Molinucos hondartza, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Santander hirian dagoen hondartza bat da. 25 metroko luzera du.
Nortkerque
Diru sarrerak
2009an Nortkerque udalerrian 586 unitate fiskal zeuden, 1.683 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.653 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Candidia barbata
Candidia barbata Candidia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Nortkerque
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sminthopsis youngsoni
Sminthopsis youngsoni Sminthopsis generoko animalia da. Dasyuromorphia ordenaren barruko ugaztuna da. Sminthopsinae azpifamilia eta Dasyuridae familian sailkatuta dago.
Neasarta
Neasarta Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Neasarta nyctichroalis da.
Garronita
Garronita mineral bat da.
Ezaugarriak
Garronita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:.
Coimbra
Coimbra Portugalgo laugarren hiririk populatuena da, herrialdearen iparreko erdialdean dagoena eta Coimbrako Barrutiaren hiriburua dena. 2011an 143.396 biztanle zituen.
Geografia
Portugalgo bidegurutze historiko garrantzitsuenetakoa izan da Coimbra. Alde batetik Lisboa eta Braga lotzen zituen errepide historikoa bertatik pasatzen zen eta bestetik Mondego ibaiari esker kostaldeko eta barnealdeko hiriak ere konektatzen zituen.
Gaur egun autopistaz elkartzen da Portugalgo hiri nagusiekin. Horrela beraz Lisboa 197 kilometrotara dauka eta Porto 116 kilometrotara. Kostaldeko Figueira da Foz aldiz 40 km eskasera.
Coimbra granitozko muino batean eraikita dago eta Mondego ibaiak banatzen ditu alde zaharra eta alde berria. Hiriaren mendebaldean Paúl de Arzila Natura Erreserba dago, hegazti migratzaileak dituen hezegunea denez babes berezia duen eremua da.
Aeminium
Erromatarren garaian Aeminium izena izan zuen eta Conimbriga (gaur egun Condeixa-a-Novan) villa erromatarraren menpe zegoen. 569 eta 589 artean suebo eta visigodoek hura harpilatu zutenean Aeminium bihurtu zen Conimbrigako diozesiaren egoitza. Visigodoek Eminio izena eman bazioten ere denborak aurrera egin ahala hiriak Colimbria izena hartu zuen eta VIII menderako visigodoen menpeko Coimbrako konderria sortu zen.
Newbuildings
Newbuildings edota New Buildings (An Baile Nua; Ulsterko eskozieraz: ) Ipar Irlandako udalerri bat da, Derry konderrian dagoena. 2001ko erroldaren arabera 3.381 biztanle zituen.
Coimbra
Aeminium
714 urtean Musa ibn Nusair jeneral musulmanak konkistatu zuen eta Qulumriyah (arabieraz قُلُمْرِيَة‎) bihurtu zen. Garrantzitsua izan ez arren Tajo ibaiaren iparraldera arabiarrek izan zuten hiri handiena zen. Harresien barnean 10 hektareatako azalera zegoen eta 3.000 eta 5.000 biztanle artean izan zituen.
987 eta 1116 urteen artean eskuz esku erabili zuten mairuek eta kristauek. Gaur egungo hiriaren sorrera 1111 urtean finkatzen da. Fernando I.a Leon eta Gaztelakoa izan zen hiria eskuratu zuena eta 1112 urtean Portucale eta Coimbra konderriek bat egin zuten. Afonso Henriques erregeak Coimbran ezarri zuen egoitza XII mendean eta lurraldea babesteko hainbat gaztelu eraiki zituen inguruan, Leiria, Soure, Rabaçal, Alvorge eta Ansião hirietan besteak beste. Coimbra inguruko lurrak oso emankorrak ziren eta ibaia ere bertan zeukatenez hiriak garapen handia izan zuen. Gotortu egin zen, zubiak eraiki zituizten eta Santa Cruz monasterioa eta Katedral zaharra ere bai.
Erdi Aroa
Erdi Aroan Coimbra bi zatitan banaturik zegoen, goiko hiria (Cidade Alta edo Almedina), aristokrazia eta kleroaren bizilekua, eta beheko hiria (Cidade Baixa edo Arrabalde), Mondego ibaiaren ertzean, merkatariak eta artisauak bizi zirena. Azken honetan juduen auzoa ere bazegoen. 1290ean Unibertsitatea sortu zen Lisboan eta XIV mendean Coimbrara ekarri zuten, Coimbrako Unibertsitate famatua sortuz.
Aro modernoa
XV eta XVI mendeetan Portugalgo "aurkikuntzen aroa" izan zen eta Coimbra Portugalgo erdigune artistikoa bihurtu zen, apezpikuek eta aritokratek herrialdeko artista handienak erakarri baitzituzten, Diogo Pires eta João de Castilho beteak beste. 1772an unibertsitatean erreforma handiak egin zituen Pombalgo markesak, zientzia ikasketei garrantzi berezia emanez.
XIX mendearen hasiera gogorra izan zen Coimbran. Frantziarren eskuratu zuten Coimbra eta 1810 arte bertan izan ziren. Nicholas Trant britainiarraren agindutara 4.000 solsadu portugaldarrek berreskuratu zuten borroka gogorren ostean. 1854an erlijio ordena batzuk kanporatuak izan ziren eta Coimbrako udalerriak hainbat erreforma izan zituen botere elementuak berregituratzeko. Mendearen amaiera alderarte hiria ez zen bere onera etorri.
Ekonomia
Hiriaren ekonomiaren oinarria Coimbrako Unibertsitatea da, 35.000 ikasle baitira bertan. Teknologia berrietan ere jarduera handia dauka eta bereziki aipagarriak dira hiriko ospitale, klinika eta Institutu Onkologikoa.
Kultura
Uztailaren 4ean Elisabet Portugalgoaren omenezko jaiak ospatzen dira hirian. Hainbat museo ere baditu, aipagarrienak Coimbrako Unibertsitateko liburutegia eta lorategi botanikoak eta Machado de Castroren museoa dira.
Musikari dagokionez denetan ezagunena Coimbrako fadoa da. Associação Académica de Coimbra unibertsitateko ikasleen elkartea da eta Letren fakultatean antolatzen dituzten kontzertuak Portugal guztiko mailarik altuenekoak izatearen fama daukate. Portugalgo abesbatzarik zaharrena eta ezagunena den Orfeon Académico de Coimbra ere antolatzen dute.
Kirola
1876an Académica de Coimbra kirol elkartea sortu zuten, hiriko futbol talde nagusia dena. Talde histiorikoa den arren Portugalgo bi kopa baino ez ditu lortu.
Basagaitzeko baseliza
Basagaitzeko Andre Mariaren baseliza Anueko Etsain kontzejuan Erdi Aroko kristiau baseliza bat da.
Burutain eta Etsain (Anue) eta Sarasibar eta Idoi (Esteribar) herrietako biztanleak erromerian doaz maiatzaren 15aren ondorengo igandean.
Austrofundulus leohoignei
Austrofundulus leohoignei Austrofundulus generoko animalia da. Arrainen barruko Rivulidae familian sailkatzen da.
Berling
Biztanleria
2007an Berling udalerrian erroldatutako biztanleak 290 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 116 etxebizitza zeuden, 107 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 8 hutsik zeuden. 112 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 107 etxebizitza nagusietatik 85 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 5 etxek hitu gela zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 82 etxek bost zituzten. 99 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 189 ziren, horien artean 144 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 144 pertsona aktiboetatik 136 lanean zeuden (82 gizon eta 54 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Berling udalerrian 113 unitate fiskal zeuden, 298 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.402,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2000. urtean Berling udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 528 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marimar (telesaila)
Thalía eta Eduardo Capetillo dira protagonista nagusiak, eta Chantal Andere, berriz, antagonista nagusia.
Pontavert
Pontavert Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 608 ziren. Familiak 216 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 82 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 90 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Pontavert udalerrian 217 unitate fiskal zeuden, 569 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.248 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Pontavert udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Orko
Orkoa fikziozko munstro arraza bat da. Izendapen hau anglosaxoieratik dator eta zelta mitologiako izaki batzuk deskribatzeko erabili ohi zen. Orkoak gizaki eta piztien arteko nahasketa bat dira, itxura higuingarria eta nahiko jokaera oldarkor edo basatia dute, bereziki taldean doazenean, eta ez dira oso buruargiak izaten. Erromatar mitologian Orcus hitza beste mundua edo inframunduaren parekidea da.
John Ronald Reuel Tolkien idazlearen eleberrietan agertu zirenetik ezagun bilakatu ziren (Orc izendapena erabili zuen). Gaur egun erabili ohi den orkoaren irudia Hobbita eta Eraztunen Jauna eleberrietan agertzen dena izan ohi da, eta batzuetan Pluto jainkoaren seme zen erraldoi baten izena ere izan zen.
Brette-les-Pins
Brette-les-Pins Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brette-les-Pins udalerrian erroldatutako biztanleak 1.993 ziren. Familiak 734 ziren, horien artean 145 pertsona bakarrekoak ziren (88 bakarrik bizi ziren gizonak eta 57 bakarrik bizi ziren emakumeak), 261 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 310 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 18 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 789 etxebizitza zeuden, 738 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 773 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 738 etxebizitza nagusietatik 609 bere jabearen bizilekua ziren, 115 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 62 etxek bi zituzten, 87 etxek hiru zituzten, 197 etxek lau zituzten eta 387 etxek bost zituzten. 569 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 265 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 416 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Clever (Missouri)
Clever Missourieko hiri bat da. Christian konderrian kokatua dago. 2010ean 2,139 biztanle zituen, 3.27 kilometro koadrotan banatuta.
Brette-les-Pins
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.251 ziren, horien artean 923 aktiboak ziren eta 328 inaktiboak ziren. 923 pertsona aktiboetatik 857 lanean zeuden (467 gizon eta 390 emakume) eta 65 langabezian zeuden (24 gizon eta 41 emakume). 328 pertsona inaktiboetatik 96 erretiraturik zeuden, 140 ikasten zeuden eta 92 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Brette-les-Pins udalerrian 744 unitate fiskal zeuden, 2.079 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.594 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 54 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 3 zurginak, 2 argiketariak, 4 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Brette-les-Pins udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 385 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bolumen (espazioa)
Bolumena magnitude fisiko bat da, objektu batek espazio fisikoaren hiru dimentsioetan betetzen duen lekua adierazten duena, edo espazioaren beraren parte baten tamaina ordezkatzen duena.
Likidoak edo gasak gordetzeko objektuen kasuan, bolumen kontzeptuarekin erlazionaturik dagoen beste magnitude bat definitu ohi da praktikan, edukiera deritzona, objektuaren barnean gorde daitekeen likido edo gasaren bolumena adierazten duena. Izan ere, botila, katilu edo ontzi baten kasuan interesatzen zaigun magnitudea ez da ontziaren bolumena, barruan gorde daitekeen likidoarena baizik. Horixe da, hain zuzen, ontziaren edukiera.
Bolumenaren izaera
Bolumena magnitude eskalarra da; hortaz, zenbaki bakar batez adierazten da. Baina dimentsioak ditu. Izatez, oinarrizko magnitudea den luzeratik eratorritako magnitude bat da, espazio euklidearreko hiru norabideen (luzera, zabalera eta altuera) biderketa eginez lortzen dena; horregatik, bolumenaren dimentsio-ekuazioa \text {L}^3 da.
Bestalde, magnitude estentsiboa da; alegia, sistema fisiko baten bolumena bere parteen bolumenen batura da. Dena den, ez da magnitude aljebraikoak, ez baitago bolumen negatiborik.
Bolumen-unitateak
Nazioarteko SI sistemako bolumen-unitatea metro kubikoa da, \text {m}^3 sinboloaz adierazten dena. Ontzien edukiera neurtzeko, askotan litro unitatea erabiltzen da, \text {L} sinboloa duena, edo baliokidea dena, Litroaren eta metro kubikoaren arteko erlazioa honakoa da:Bestelako unitateak ere erabiltzen dira eguneroko bizitzan. Batetik, litroaren azpimultiploak: dezilitroa, zentilitroa eta mililitroa.
Bestetik, lurralde anglosaxoi batzuetan ohitura dute bestelako unitatean erabiltzeko. Edariekin, esate baterako, pinta (sinboloa \text {pt} da) erabiltzen dute, baina unitate horrek balio desberdinak ditu Erresuma Batuan eta Ameriketako Estatu Batuetan  Autoetarako erregaien kasuan AEBn galoi izeneko neurria hartzen dute unitatetzat  Eta munduan zeharreko merkataritzan petrolio-kupela erabiltzen da ( gutxi gorabehera).
Kalkulu integralaren bidez, koordenatu kartesiarrak erabiliz gero, honelaxe lor daiteke D espazioko eskualdea betetzen duen edozein formatako gorputz geometrikoen bolumena:
Koordenatu zilindrikoak erabiliz gero, hauxe da formula:
Eta koordenatu esferikoetan:
Prismak eta zilindroak
Prisma eta zilindroen bolumena kalkulatzeko formula orokorra V=Sh da, non S oinarriko aurpegiko azalera den eta h altuera; formula horrek berdin balio du prisma edo zilindroa zuzena den ala ez. Bereziki,
Piramideak eta konoak
Biraketa-kono zirkularraren kasuan honelaxe idatz daiteke:
Platonen solidoen bolumenak
Geometria euklidearrean osa daitezkeen bost poliedro erregularrei Platonen solidoak edo solido platonikoak deritze. Poliedro horien aurpegi guztiak poligono erregularrak dira, forma eta tamaina berekoak. Bost poliedro platoniko baino ez daude: tetraedro erregularra (lau aurpegiak triangelu ekilateroak dira), hexaedro erregularra (sei aurpegi karratu; kuboa ere esaten zaio), oktaedro erregularra (zortzi triangelu ekilatero), dodekaedro erregularra (hamabi pentagono erregular), ikosaedro erregularra (hogei triangelu ekilatero). Alboko taulan agertzen dira poliedro horiek, bakoitzaren bolumenaz eta irudiaz osaturik
Beste magnitude batzuekiko erlazioa
Gorputz baten dentsitatea masa ren eta zati dentsitate aren arteko zatidura da:
Hortaz, hiru magnitude horien arteko erlazioa bi era hauetara ere idatz daiteke:
m=\rho V,Batzuetan bolumenaren alderantzizko magnitudea erabiltzen da, bolumen espezifikoa, alegia. Honelaxe definitzen da:
eta material baten masa-unitateak betetzen duen bolumena adierazten du. Material bakoitzaren ezaugarria da, masa-kantitateaz menpekotasunik gabea; izan ere, magnitude intentsiboa da.
Ikus gainera
dentsitate (fisika)
Sfântu Gheorghe (Ialomița)
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
The Man from U.N.C.L.E. (filma)
The Man from U.N.C.L.E. Guy Ritchiek zuzendutako film estatubatuarra da. 1960ko hamarkadan telebistan emandako izen bereko telesailaren moldaketa bat da. Pelikula honen protagonistak Henry Cavill eta Armie Hammer dira. Lehenengoak Napoleon Soloren papera antzezten du eta bigarrenak Illya Kuryakinena. Film honetan ere Alicia Vikander, Elizabeth Debicki, Jared Harris eta Hugh Grant agertzen dira. Gidoia Ritchie eta Lione Wigramek idatzi zuten.
Sinopsia
Gerra Hotzean oinarrituta dago. Napoleon Solo amerikarrak eta Illya Kuryakin errusiarrak haien arteko ezberdintasunak alde batera utzi behar dituzte elkarrekin lan egiteko. Haien helburua organizazio kriminal misteriotsu batekin amaitzea da. Aztar bat baino ez daukate: desagertutako zientzialari alemaniar baten alaba. Baina, neskatoa organizazioan sartu ahal izateko modu bakarra da. Bi agenteek denboraren aurka borrokatu beharko dira zientzialaria garaiz aurkitzeko eta gizartea salbatzeko.
NA-7041
NA-7041 edo Etxarrengo errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-7040 errepide nazionaleko 9,08 kilometroan hasi eta Girgillaon dagoen Etxarren kontzejura arte doa. Errepidea 1,58 kilometro luze da.
Obtusipalpis
Obtusipalpis Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Obtusipalpis pardalis da.
Nixon's Corner
Nixon's Corner Ipar Irlandako udalerri bat da, Derry konderrian dagoena. 2001ko erroldaren arabera 201 biztanle zituen.
Cuy (Yonne)
Cuy Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cuy udalerrian erroldatutako biztanleak 727 ziren. Familiak 250 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 77 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 109 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 295 etxebizitza zeuden, 258 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 287 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 258 etxebizitza nagusietatik 191 bere jabearen bizilekua ziren, 64 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 49 etxek hiru zituzten, 72 etxek lau zituzten eta 117 etxek bost zituzten. 215 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 111 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 129 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Villers-Canivet
Villers-Canivet Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villers-Canivet udalerrian erroldatutako biztanleak 692 ziren. Familiak 234 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (15 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 77 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 108 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Cuy (Yonne)
Diru sarrerak
2009an Cuy udalerrian 267 unitate fiskal zeuden, 731,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.378 euro zen.
Villers-Canivet
Etxebizitza
2007an 248 etxebizitza zeuden, 236 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 246 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 236 etxebizitza nagusietatik 204 bere jabearen bizilekua ziren eta 32 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 101 etxek lau zituzten eta 98 etxek bost zituzten. 229 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 78 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 148 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 430 ziren, horien artean 337 aktiboak ziren eta 93 inaktiboak ziren. 337 pertsona aktiboetatik 323 lanean zeuden (180 gizon eta 143 emakume) eta 15 langabezian zeuden (8 gizon eta 7 emakume). 93 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Cuy (Yonne)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 34 komertzioetatik, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Villers-Canivet
Diru sarrerak
2009an Villers-Canivet udalerrian 243 unitate fiskal zeuden, 729 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.904 euro zen.
Cuy (Yonne)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
Candidia pingtungensis
Candidia pingtungensis Candidia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Myzomela kuehni
Myzomela kuehni Myzomela generoko animalia da. Hegaztien barruko Meliphagidae familian sailkatua dago.
Cuy (Yonne)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
Villers-Canivet
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 iturgina eta 2 jatetxeak.
Cuy (Yonne)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Cuy udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 588 hektarea erabiltzen.
Villers-Canivet
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Villers-Canivet udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 650 hektarea erabiltzen.
Cuy (Yonne)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Villers-Canivet
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cuy (Yonne)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Castelló-Costa Azahar aireportua
Castelló-Costa Azahar aireportua (IATA: CDT, NAZE: LECH) Espainiako aireportua da, Vilanova d'Alcolea eta Benlloc udalerrien artean dagoena. 2011n inauguratu zuten, hegazkinik eta nabigazio baimenik gabe, eta 2015era arte ez zuen hegaldirik izan.
Los Peligros hondartza
Los Peligros hondartza, Espainiako Kantabria autonomia erkidegoko Santander hirian dagoen hondartza bat da. 200 metroko luzera du.
Sarrera
Sarrera itxia denean, ateak dituzte, altzari edo egitura ohikoak, alde batean finkatzen direnak ardatz batekin.
Baltmannsweiler
Baltmannsweiler Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 6726
NGC 6726 nebulosa bat da, Corona Australis konstelazioan. Johann Friedrich Julius Schmidtek aurkitu zuen n.
Bakhtrioni
Bakhtrioni (ბახტრიონი), Georgiako ekialdeko Kakhetiko eskualdean erortzeko zorian dagoen XVII. mendeko gotorlekua da, Alazani ibaiaren ezkerraldeko ertzean, Ilto ibaiaren ondoan. Gotorlekua Irango Safavi dinastiaren postu aurreratu bat izan zen 1650ko hamarkadan, Georgiako matxinatuek harrapatu eta suntsitu zuten arte. Gotorlekuaren hondakin gutxi batzuk baino ez dira iraun. Bakhtrioni izena antzinako Bakhtriani herrixkatik dator, zeinetik hurbil 1650ko hamarkadan eraiki zuten gotorlekua.
Protoindustria
Protoindustria Behe Erdi Aroan (XIV. mendea) agertu eta XVIII. mendera arte hedatu zen ekoizpen sistema zen. Salgaiak era kapitalistan zeharo ekoizteko lehen modu izan zenez gero, industria iraultzarako oinarriak jarri zituen. Protoindustriaren fenomenoari landa-industria edo etxe-sistema (verlagssystem alemanez; putting-out-system ingelesez) ere deitu izan zaio, eta ez da nahasi behar lan gremialarekin edo erregearen manufakturekin. Bi hauek, berez, mendekotasun-harremanetan oinarritutako ekoizpen sistema prekapitalistak ziren, eta ez zuten protoindustriak bezalako garrantzirik izan harreman kapitalisten garapen historikoan.
Protoindustria sistemaren ezaugarriak
Protoindustria artisautza gremialaren ekoizpen sistemaren lehiakide gisa agertzen da Aro Modernoan. Gremioek artisau-lantegi bakoitzak sortuko zituen produktuen kopurua eta merkatura ateratzean izango zuen prezioa zehazten zuten, baita artisauen soldatak ere. Sistema horrek Errenazimentuaren atarian hainbat bankari eta merkatari metatzen hasi ziren kapitalen inbertsioak eragozten zituen, baita lehia librea ere. Azken hauek erabaki zuten Erdi Aroko hirien legeen mugetatik ihes egitea eta ehungintza landara eramatea: horrela sortu zen merkatari-enpresariaren figura historikoa, burgesia industrialaren aitzindaria. Enpresari hauek lehengaiak ematen zizkieten nekazariei, haien etxeetan aldez aurretik zituzten tresnak erabilita bukaerako produktuak ekoitzi zitzaten eta, ondoren, amaitutako salgaiak hiriko merkatuetara edo esportaziora zeramatzaten. Hori dela eta, oraindik gutxi garatutako harreman kapitalista baten aurrean gaudela esan genezake, harremanaren nolakotasun kapitalista argia bada ere (saltzearren erosi), langileek darabiltzaten tresnak euren jabetzapean baitaude. Nekazariek haien biziraupenaren zati bat autokontsumorako nekazaritza ekoizpenarekin bermatzen zutenez gero, haien soldata hiriko langileena baino askoz txikiagoa zen, eta merkatariek gremioek baino merkeago sal zitzaketen landan egindako ehungintza sektoreko produktuak. Familiek (gehienetan emakumeak ziren irute lana egiten zutenak) nekazaritza jarduera nagusiaren osagarri gisa bakarrik onartzen zituzten mandatu horiek; adibidez, zergak dirutan ordaindu ahal izatearren.
Protoindustia historian zehar
XVI. mendean, penintsulako gerren eta enpresarien kapitala Europako printzeei maileguak aitortzeko desbideratzearen ondorioz, Italiako protoindustria gainbeheran sartu zen. Europako iparraldean, Bruselan eta Ganten, esaterako, oihalgintza tradizionala (gremio-sistemaren araupean sortutakoa) arazoak izaten hasia zen Ingalaterran garatu berriko etxeko industriarekin lehiatzeko. Hor sortutako ehungintzari new draperie (oihalgintza berria) deitzen zaio, eta Europako merkatuak gainezkatu zituen Ingalaterrako produktuekin, Flandesko eta Italiako old draperie-ri (oihalgintza zaharrari) lehia bizia eginez. Oihalgintza zaharrarenak luxuzko produktuak ziren; oihalgintza berriak, ordea, kalitate txarragoko artiletik abiatuta (gaztelakoa eta irlandakoa, hain zuzen ere, itxituretan lortutakoaz gain) egiten zituen oihalak, gremioen kontroletik kanpoko herrietan aurkitutako eskulan merkeagoa erabiliz. Beraz, amaierako produktua ez zen hain garestia, eta Europan sortzen ari ziren hirigune berrietan kontsumi zitekeen.
XVII. mendean zehar, Ingalaterrako nazioarteko merkataritzaren osagaiak aldatu egin ziren. Oihalgintza berriak esportazioen laurden bat izatetik hauen osotasuna suposatzera pasa zuen, mota honetako ehunen arrakastaren seinale. Fenomeno hau merkataritza-gerrak bezain garrantzitsua da mende amaierako Ingalaterrako nagusitasun geoekonomikoa ulertzeko. XVII. mendea protoindustriaren hedapen-mendea da, krisi-mende bat baita, non nekazalgoaren zati batek uztetan ez lortutakoa beste bitartekoekin eskuratu behar izan zuen biziraupena ziurtatzeko. Frantziako (Normandia, Languedoc, Champagne) eta Alemaniako (Silesa, Westfalia) zenbait eremutan sistema honen pean hainbat produktu ekoizten ziren ehunez gain, nahiz eta hauek beti izan gehiengoa. Frantzian, protoindustria Colberten politika merkantilistak sustatutako manufaktura errealarekin batera garatu ahal izan zen, bi sistemek merkatu desberdinak hornitzen baitzituzten. Mende amaieran, Kataluniako merkatari-enpresariek ehungintza berrituaren jarduerari eman zioten hasiera euren lurraldean, oraingoan lihozko industria bati, Gaztelako artileko industria ez bezalakoa, Ingalaterrako lehiak hondoratu zuena. XVIII. mendearen bigarren erdian, gremioak behin betiko bertan behera utziz joan ziren Europako Estatuak, lege aginduen bidez. Ingalaterra bezalako herrialdeetan, legeak aldez aurreko egoera baten berri ematen zuen soilik: gremioen gaitasun ekonomikorik ezarena protoindustriaren 'lan askearen’ aurrean.
Artileaz gain, lihoak eta kotoiak garrantzi handiagoa hartuko lukete merkatuetan, hein handi batean etxe-sistemari esker; azken material hori funtsezkoa izan zen Ingalaterrako industria-iraultzarako. Merkatari-enpresariek lehengaiak jarritako etxe pribatuetako lana izan zen gremioetatik at egindako lantegietako lan prozesuen oinarri historikoa, zeinetan enpresaburuak tresnak eta lan-eremua ere jartzen baitzituen: ekoizpen sistema batetik besterako trantsizioak industrializazio kapitalistaren etorrera seinalatzen du; domestic system-etik rural-system-era.
Planigale gilesi
Planigale gilesi Planigale generoko animalia da. Dasyuromorphia ordenaren barruko ugaztuna da. Sminthopsinae azpifamilia eta Dasyuridae familian sailkatuta dago.
Protoindustria
Protoindustria Euskal Herrian
Aurreko atalean aipatutako moduan, Katalunian protoindustrialek lihoan ziharduten. Euskal Herrian, berriz, ehungintzak ez zuen ia garrantzirik izan. Burdina izan zen nazioarteko merkataritzaren mapan euskal lurraldea jarri zuen produktua. Ez da nahastu behar XVIII. mende amaierako Bizkaiko jarduera siderurgikoa (hots, protoindustria) XIX. mende bukaerako industrializazioarekin, non ekoizpen-prozesua forma guztiz kapitalistan ematen baitzen. 1770eko hamarkadan, euskal lurraldeetan (Bizkaian eta Araban), burdina meatzeetatik ateratzen zen eta, ondoren, forma ematen zitzaion. Prozesu hau burutzen dutenak barnealdeko nekazariak dira batez ere, euren uztatik bizi zirenak eta landa-lanaren diru-sarrerak industriakoekin osatzen zituztenak. Langile hauek euren jabetzan zegoen baserriko tresnak erabiltzen zituzten (gurdiak, behi-azienda...) produktua burdina galdatzen eta lantzen zen sutegi txikietaraino garraiatzeko. Kostaldean bizi ziren nekazariak, aldiz, nekazaritzan jarduteaz gain, arrantzan (gizonak) edo arrantzarako sareak egiten (emakumeak) aritzeko beharrean ikusten zuten euren buruak. Bere bidaietako oroitzapenetan, Wilhem von Humboldtek berak euskal nekazariek egiten zituzten lan osagarri ugariak nabarmendu zituen.
Barnealdeko hainbat herritan, Zeanuri, Otxandio edo Turtziozen, adibidez, sektore siderurgikoak zeharka ematen zien lana biztanleria aktiboaren gehiengoari. Hau da, burdina galdatzeaz gain, meategietatik burdinolak hornitzeko ikatz begetal edo minerala erauz zezaketen. Bazeuden forjetako sua elikatzeko beharrezkoa zen egurra basotik ateratzen zutenak ere. Kostaldeko herrietan ez ezik, portua zuten hirietan, hala nola, Bilbon, landan ekoiztutako produktuak merkaturatzen ziren. 1777an Bizkaiko burdinaren ekoizpenaren %96 esportatzen zen atzerrira. Artilearekin batera, esportatzeko produktu nagusia zen burdina. Sistema protoindustriala euskal burgesia komertzial hasiberriak kontrolatzen zuen. Baserriko langileei soldata baten bidez ordaintzen zien bitartean, ekoizpenaren erritmoak eta kopuruak zehazten zituen. Hori dela eta, protoindustriak garrantzi handia izan zuen XVIII. mendeko euskal merkataritzaren suspertzean: Gipuzkoako edo Bizkaiko portuetatik ateratzen ziren euskal ontziek burdina zeramaten Europako iparraldera, eta manufaktura ingeles edo kolonialez, espeziez, alez edo arrainez beteta itzultzen ziren. Batzuetan artikulu horiek hegoaldeko merkatuetara esportatzen zituzten.
Clarias nebulosus
Clarias nebulosus Clarias generoko animalia da. Arrainen barruko Clariidae familian sailkatzen da.
Lasiorhinus
Lasiorhinus Vombatidae familiako martsupialen generoa da, Australian endemikoa dena.
Li Dazhao
Li Dazhao (Hopeh, Txina, 1889ko urriaren 29a - Pekin, Txina, 1927ko apirilaren 28a) Txinako iraultzailea izan zen.
Txinako Alderdi Komunistaren sortzaileetako bat izan zen, eta eragin handia izan zuen Maoren pentsamenduan.
Biografia
Tientsin eta Tokion ikasi ondoren, Hsin chíeng-nien (Gazteria berria) literatura- eta kultura-gunkaria argitaratu zuen. 1920an historiako irakasle hasi zen Pekingo Unibertsitatean.