cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Martin-Lacaussade
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 kongelatu-denda zen, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 1 altzari denda zen, 1 kirol-denda zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Saint-Martin-Lacaussade udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 182 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Forges (Itsas Charente)
Forges Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Banisa
Banisa Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Forges (Itsas Charente)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Banisa
Biztanleria
2007an Banize udalerrian erroldatutako biztanleak 156 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Forges (Itsas Charente)
Etxebizitza
2007an 468 etxebizitza zeuden, 427 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 443 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 427 etxebizitza nagusietatik 335 bere jabearen bizilekua ziren, 85 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 47 etxek hiru zituzten, 109 etxek lau zituzten eta 254 etxek bost zituzten. 349 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 166 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 243 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Banisa
Etxebizitza
2007an 137 etxebizitza zeuden, 71 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 65 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 132 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 71 etxebizitza nagusietatik 62 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 36 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 26 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Christian Wulff
Christian Wilhelm Walter Wulff (Osnabrück, Mendebaldeko Alemania, 1959ko ekainaren 19a) politikaria eta abokatua da. Alemaniako presidentea izan zen 2010 eta 2012 bitarte. Alemaniako Batasun Demokrata Kristaua-ko kide gisa, Saxonia Beherea estatuko Lehen Ministroa izan zen 2003tik 2010era. Presidente aukeratu zuten 2012ko ekainaren 30eko hauteskundeetan, Joachim Gauck lehiakidearen aurretik.
Banisa
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Forges (Itsas Charente)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Christian Wulff
2012an Alemaniako Presidentziari uko egin zion Saxonia Beherea Lehen Ministro izan zen garaiko ustelkeria akusazio batzuk zirela eta.
Banisa
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 94 ziren, horien artean 57 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 57 pertsona aktiboetatik 54 lanean zeuden (27 gizon eta 27 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Kariba (argipena)
Kariba hitzak honako adierak ditu:
Forges (Itsas Charente)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 739 ziren, horien artean 567 aktiboak ziren eta 172 inaktiboak ziren. 567 pertsona aktiboetatik 523 lanean zeuden (285 gizon eta 238 emakume) eta 44 langabezian zeuden (14 gizon eta 30 emakume). 172 pertsona inaktiboetatik 58 erretiraturik zeuden, 52 ikasten zeuden eta 62 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Banisa
Diru sarrerak
2009an Banize udalerrian 61 unitate fiskal zeuden, 136 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.089 euro zen.
Forges (Itsas Charente)
Diru sarrerak
2009an Forges udalerrian 435 unitate fiskal zeuden, 1.149,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.137 euro zen.
Banisa
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ile apaindegia zen eta 1 jatetxe.
Forges (Itsas Charente)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 margolaria, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 1 ile apaindegia.
Banisa
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
Forges (Itsas Charente)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 etxerako tresna denda zen eta 1 drogeria zen.
Banisa
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Banize udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 616 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Forges (Itsas Charente)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Forges udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.140 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Septfonds
Septfonds Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.106 etxebizitza zeuden, 904 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 94 bigarren erresidentzia ziren eta 108 hutsik zeuden. 973 etxeak ziren eta 130 apartamentuak ziren. 904 etxebizitza nagusietatik 644 bere jabearen bizilekua ziren, 244 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 10 etxek gela bat zuten, 59 etxek bi zituzten, 195 etxek hiru zituzten, 275 etxek lau zituzten eta 364 etxek bost zituzten. 567 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 400 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 376 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.209 ziren, horien artean 801 aktiboak ziren eta 408 inaktiboak ziren. 801 pertsona aktiboetatik 700 lanean zeuden (376 gizon eta 324 emakume) eta 101 langabezian zeuden (38 gizon eta 63 emakume). 408 pertsona inaktiboetatik 171 erretiraturik zeuden, 83 ikasten zeuden eta 154 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Baudelle
Saint-Baudelle Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Septfonds
Diru sarrerak
2009an Septfonds udalerrian 914 unitate fiskal zeuden, 2.066,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.233 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 108 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 21 eraikuntza enpresak ziren, 20 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 15 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Saint-Baudelle
Biztanleria
2007an Saint-Baudelle udalerrian erroldatutako biztanleak 1.154 ziren. Familiak 387 ziren, horien artean 50 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 216 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 407 etxebizitza zeuden, 392 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 406 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 392 etxebizitza nagusietatik 314 bere jabearen bizilekua ziren, 77 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 5 etxek bi gela zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 109 etxek lau zituzten eta 255 etxek bost zituzten. 307 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 109 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 278 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Baudelle udalerrian 395 unitate fiskal zeuden, 1.165 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.009,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 9 eraikuntza enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 3 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Baudelle udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 522 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Septfonds
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 37 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 funerariak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 8 igeltseroak, 3 margolariak, 4 zurginak, 1 iturgina, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 4 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Septfonds udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 935 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Raimundo Orsi
Raimundo Bibiani "Mumo" Orsi (Avellaneda, 1901eko abenduaren 2a - Santiago, Txile, 1986ko apirilaren 6a) italo-argentinar futbolaria izan zen.
Bere ibilbide Argentinan hasi zuen, Club Atlético Independienten (1920-28; 1935), baina bere arrakastarik handienak Juventusen lortu zituen. 1928an iritsi zen talde italiarrera eta 1935era arte iraun zuen, bost liga txapelketa lortuz. Hego Amerikara itzuli ondoren, Boca Juniors, Club Atlético Platense, Club Almagro, Flamengo, Club Atlético Peñarol eta Santiago Nacional taldeetan jokatu zuen.
Argentinako futbol selekzio nazionalarekin Amerika Kopa irabazi zuen 1927an eta zilarrezko domina 1928ko Udako Olinpiar Jokoetan.
Italiako futbol selekzio nazionalarekin 1934ko Munduko Futbol Txapelketa irabazi zuen eta Hungariaren aurkako finalean gol bat sartu zuen.
São José da Tapera
São José da Tapera Brasilgo udalerri bat da, Alagoas estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Bengtsfors udalerria
Bengtsfors Suediako udalerria da. Västra Götalandeko konderrian kokatua dago. 1059,19 km² ditu eta 9,671 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Tsubasa Oshima
Tsubasa Oshima (大島 翼, 1983ko abenduaren 9a - ) Japoniako futbolaria da.
Dubník
Dubník Eslovakiako udalerri bat da, Nové Zámkyko barrutian kokatuta. 41,01 km²ko azalera du eta 1612 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1236. urtekoa da.
Aulopareia janetae
Aulopareia janetae Aulopareia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Palacagüina
Palacagüina Nikaraguako Madrizko departamenduko udalerri bat da. 2012ko estimazioen arabera 15003 biztanle zituen.
Belo
Beloa munduko eta historia hainbat kulturatan burua eta batzuetan aurpegia ere estaltzeko jantzi eta egun ere janzten duten buruko oihala da. Zapi, fular edo errezela hau bereziki emakumeek janzten dute, baina kultura batzuetan gizonari dagokio beloa janztea. Askotan esanahi erlijiosoa du, Islamean kasu. Kristautasunean ere, lekaimeek edo elizkizunetara doazen emakumeek beloa janzten dute kasu batzuetan. Beste batzuetan, kultura tradizio bati jarraiki jantzi izan da. Besterik gabe, burua estaltzeko erabiltzen denean, jantzi-osagarri moduan ere erabil daiteke.
Trégastel
Trégastel (bretainieraz Tregastell) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Curionópolis
Curionópolis Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Božena (Křesinová)
Božena (Křesinová) (? - 1052tik aurrera hila) Oldřich Bohemiakoaren bigarren emaztea (eta agian, aurretik, bere zerbitzaria) eta Bretislaus I.a Bohemiakoaren ama izan zen. Cosmas Pragakoak Oldřich eta Boženaren historia bere Chronica Boëmorum liburuan jaso zuen. Kondaira horren arabera Oldřich gaztea (eta ezkondua) Perucera joan zen ehizatzera. Bertan Božena izeneko neskatxa bat ikusi zuen bainatzen ari zela, eta berehala nahi izan zuen berarekin ezkondu. Oldřichel ehitza utzi eta Božena Pragara eraman zuen, non bere seme ez-onartua Bretislaus jaio zen.
Božena, hala ere, Txekiar premisliden salbatzailea izan zen. Oldřichek bi anaia zituen, baina horietako bat, Jaromír bere anaia nagusia Boleslau III.a Bohemiakoak zikiratu zuen. Boleslaus Polonian sartu zuten kartzelan, eta alaba bat izan zuen, antza. Oldrich zen, beraz, premisliden artean seme bat izan eta oinordetza uzteko aukera zuen anaia bakarra. Bere lehen emazteak ez zuen seme-alaba ezagunik izan. Boženaren noblezia eza Cosmasen kronikan agertzen da, eta semea onartzeko beranduago Judith Schweinfurtekoaekin ezkondu behar izan zen, familia noblea izateko.
Kontakizun osoa egia ote den ere, dudatan dago.
Tréglamus
Tréglamus (bretainieraz Treglañviz) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Galipentzuko zubia
Galipentzuko zubia Nafarroa Garaiko Galipentzu udalerrian Erdi Aroko harrizko zubi bat da, Aragoi ibaiaren gainean.
Gœulzin
Gœulzin Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Galipentzuko zubia
Zubia
Zubi Zaharra ere deitua. Gerra amaigabeen ondorioz historian zehar kalte handiak jasandako harrizko egitura.
Gœulzin
Biztanleria
2007an Gœulzin udalerrian erroldatutako biztanleak 1.090 ziren. Familiak 412 ziren, horien artean 95 pertsona bakarrekoak ziren (21 bakarrik bizi ziren gizonak eta 74 bakarrik bizi ziren emakumeak), 136 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 148 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 33 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 443 etxebizitza zeuden, 429 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 13 hutsik zeuden. 440 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 429 etxebizitza nagusietatik 378 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 73 etxek lau zituzten eta 323 etxek bost zituzten. 330 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 179 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 212 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 716 ziren, horien artean 502 aktiboak ziren eta 214 inaktiboak ziren. 502 pertsona aktiboetatik 456 lanean zeuden (251 gizon eta 205 emakume) eta 47 langabezian zeuden (24 gizon eta 23 emakume). 214 pertsona inaktiboetatik 72 erretiraturik zeuden, 89 ikasten zeuden eta 53 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gœulzin udalerrian 406 unitate fiskal zeuden, 1.080,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.743 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 2 argiketariak eta 1 eraikuntza enpresa.
Urmatt
Urmatt Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Urmatt udalerrian erroldatutako biztanleak 1.437 ziren. Familiak 573 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 87 bakarrik bizi ziren emakumeak), 179 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 222 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Gœulzin
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Gœulzin udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Neguko boilur
Neguko boilurra (Tuber brumale) onddo askomizeto jangarria da. Iluna da, biribil antzekoa. Italian, Frantzian eta Alemania hegoaldean aurkitzen da.
Gœulzin
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Paleoproterozoiko
Paleoproterozoikoa Proterozoikoak dituen hiru dibisietan lehenengoa da eta orain dela 2.500 milioi urtetik 1.600 Ma.ra hedatzen da. Garai honetan estabilizatu ziren lehenengo aldiz kontinenteak. Zianobakterioak garatu ziren.
Ebidentzia paleontologikoak dio orain dela 1.800 milioi urte Lurraren biraketa abiadurak 20 orduko eguna ematen zuela, eta guztira 450 egun inguru irauten zituela urteak.
Paleoproterozoikoko atmosfera
Oxigeno atmosferikoaren gehikuntza izugarriaren aurretik, existitzen ziren ia forma guztiak organismo anaerobikoak ziren, hauen metabolismoa oxigenorik behar ez zuen arnasketa zelular batean oinarritzen zelarik. Oxigeno librea, kopuru handietan, toxikoa da organismo anaerobiko gehienentzat. Ondorioz, Lurreko anaerobioen gehiengoa oxigeno maila atmosferikoak Oxidazio Gertakari Handia izeneko iraungipen-gertaera piztu zenean hil zen. Bizirik iraun zuten bakarrak oxigenoaren ondorio oxidatzaile eta pozoitsuei aurre egiten zietenak izan ziren, edo inguru libreetan hondoratzen zirenak. Oxigeno libre atmosferikoaren bat-bateko gehikuntza eta forma zaurgarrien desagerpena Lurraren historian izan den lehen masa-iraungipen esanguratsuenetako bat dela uste da.
Madina Taimazova
Madina Andreievna Taimazova, errusieraz Мадина Андреевна Таймазова, (Sunzha, (Ipar Osetia-Alania) (Errusia), 1999ko ekainaren 30) judo borrokalari errusiarra da.
Acanthodactylus nilsoni
Acanthodactylus nilsoni Acanthodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Gœulzin
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Paleoproterozoiko
Gertakari geologikoak
Era honetan lehenengo kontinente-kontinente talka globala gertatu zen. Talka horrekin lotutako orogeniak ikus daitezke orain dela 2.100-2.000 milioi urteko orogensi trans-amazoniar eta orogenesi eburnearrean, Hego Amerikan eta Afrikako mendebaldean; Limpopoko gerrikoan, orain dela 2.000 milioi urtekoa, Afrikako hegoaldean; Trans-Hudson, Penokear, Taltson-Thelon, Wopmay, Ungava eta Torngat orogeniatan, Ipar amerikan eta Nagssugtoqidian origenian Groenlandian, guztiak orain dela 1,9-1,8 Ga gertatuak; garai bereko Kola-Karelia, Svecofenniar, Volhyn Erdialdeko Errusia eta Pachelma orogeniatan ekialdeko Europan; Siberiako Akitkan orogenian; eta Txinako iparraldeko Khondalite Gerrikoan eta Trans-Ipar Txina orogenian, orain dela 1,85 Ga.koa.
Urmatt
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Zetrimida agar
Zetrimida agarra mikrobiologiako laborategietan erabiltzen den hazkuntza-ingurune solidoa eta hautakorra da, Pseudomonas aeruginosa bakterio Gram negatiboa antzemateko balio duena. Bere hautakortasuna zetrimidari zor zaio, amonio kuaternarioaren deribatua dena, gainontzeko bakterio laguntzaileak akabatzen dituena baina Pseudomonas aeruginosak ondo toleratzen duena.
Agar honetan hazten denean (24-48 orduetan, 37ºC-tan) Pseudomonas aeruginosak kolonia berdeak edo urdinak sortzen ditu, dituen pigmentuie esker (pioberdina eta piozianina). Argi ultramorearen lanpara baten azpian jartzean, kolonia horiei fluoreszentzia darie
Madina Taimazova
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina lortu zuen ROC ordezkatuz, Sanne van Dijke herbeheretarrarekin elkarbanatuz, ≤70 kg-ko emakumezkoen kategorian, Chizuru Arai japoniarraren (urrezkoa) eta Michaela Polleres austriarraren atzetik (zilarrezkoa).Kontuan izan, NOBek (Nazioarteko Olinpiar Batzordea) ezarritako zigorra zela medio, Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, kirolari errusiarrek ezin izan zutela Errusiaren izenean esku hartu eta ROCen (Russian Olympic Committee) izenean eta banderapean	lehiatu zirela.
Paleoproterozoiko
Gertakari geologikoak
Talka hauen ondorioz, orain dela 2.000-1.800 milioi urte superkontinente bat sortu zen, Columbia (superkontinentea) edo Nuna izenekoa.
Eskala geokronologikoa
Paleoproterozoikoa 4 zatitan banatzen da:
San Jose de Cusmapa
San Jose de Cusmapa Nikaraguako Madrizko departamenduko udalerri bat da. 2012ko estimazioen arabera 7785 biztanle zituen.
Urmatt
Etxebizitza
2007an 647 etxebizitza zeuden, 574 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 43 hutsik zeuden. 543 etxeak ziren eta 99 apartamentuak ziren. 574 etxebizitza nagusietatik 453 bere jabearen bizilekua ziren, 101 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 65 etxek hiru zituzten, 120 etxek lau zituzten eta 358 etxek bost zituzten. 508 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 242 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 286 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Zetrimida agar
Pseudomonas aeruginosaren presentzia lagin batean baieztatzeko ez da nahikoa agar zetrimidaren hazkuntzaren proba. Beste test batzuk egin behar dira beti (oxidasarena eta azetamida saldaren hazkuntzarena ohikoenak izanik).
Urmatt
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Roberto Pampin
Roberto Pampin Lopez (Barakaldo, Bizkaia, 1984ko urtarrilaren 5a - ) euskal herritar futbolari ohia da. Atezain postuan jokatzen zuen. Bizkarreko arazoak zirela eta, 25 urterekin erretiratu behar izan zen. Gaur egun entrenatzaile gisa aritzen da.
Taldeak
''2015eko Maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
Urmatt
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 905 ziren, horien artean 684 aktiboak ziren eta 221 inaktiboak ziren. 684 pertsona aktiboetatik 651 lanean zeuden (363 gizon eta 288 emakume) eta 33 langabezian zeuden (14 gizon eta 19 emakume). 221 pertsona inaktiboetatik 79 erretiraturik zeuden, 70 ikasten zeuden eta 72 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Zetrimida agar
Zetrimida agarra uren, kosmetikoen eta lagin klinikoen analisi mikrobiologikoetan erabiltzen da usu.
Urmatt
Diru sarrerak
2009an Urmatt udalerrian 586 unitate fiskal zeuden, 1.502,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.917 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 77 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 13 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 23 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 margolaria, 1 zurgina, 5 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria, 2 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Urmatt udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Urmatt udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat eta hezkuntza orokorreko lizeo bat zegoen. Bigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 36 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 21.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vitimiro
Vitimiro edo Withimer, Ermanarikoren familiako kide bat zen, eta, 375ean, ostrogodoen errege aukeratua izan zen (375-376), Ermanarikok bere buruaz beste egin eta gero.
Biografia
Vitimiro, errege bezala aukeratua izan zen, ostrogodoak oso egoera larria bizitzen ari ziren garai batean, eta hunoen aurka zenbait porrot jasan behar izan zituen. 376an, ostrogodoek, berebiziko porrot bat jasan zuten, non Vitimiro bera hil zen. Vitimiroren seme zen Videriko oraindik ume bat baino ez zenez, esperientzia asko zuten bi jeneralek hartu zuten erregerodetza Viderikok 21 urte bete arte: Alateo eta Safrax izan ziren jeneral horiek. Hunoen aurka jasandako porrot honen ondoren, Alateok eta Safraxek zuzendutako ostrogodoak, bisigodoekin batera, Dniester ibairantz joan ziren, eta, aurrerago, Danubio ibairantz eta Erromatar Inperiorantz, beste talde garrantzitsu bat, hunoen mende geratu zen bitartean.
Sanne van Dijke
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina lortu zuen Herbehereak ordezkatuz, Madina Taimazova errusiarrarekin elkarbanatuz, ≤70 kg-ko emakumezkoen kategorian, Chizuru Arai japoniarraren (urrezkoa) eta Michaela Polleres austriarraren atzetik (zilarrezkoa).
Tilly (Yvelines)
Tilly Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tilly udalerrian erroldatutako biztanleak 489 ziren. Familiak 170 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 45 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 77 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 338 ziren, horien artean 269 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 269 pertsona aktiboetatik 256 lanean zeuden (128 gizon eta 128 emakume) eta 13 langabezian zeuden (3 gizon eta 10 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Tilly udalerrian 187 unitate fiskal zeuden, 515,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.481 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 zurginak, 1 iturgina eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Tilly udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 405 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ermanariko
Ermanariko, 350 eta 375 bitartean, godo guztien (ostrogodo eta bisigodo) erregea eta Achiulforen oinordekoa izan zen. Errege bezala, egungo Ukrainan kokatutako inperio zabal bat gobernatu zuen, hiriburu bezala, Kiev zuena. Ipar-ekialdean, finlandiarren herria hartzen zuen, Oka eta Volga ibaien lautadetan bizi izan zena. Ipar-mendebaldean, eslaviarren lurraldea, Dniester, Vistula eta Daugava ibaien iturriraino. Don ibaiaren ekialdean, bizilagun bezala, alanoak zituen, eta, Dniesterren mendebaldean, bisigodoak. Edonola ere, Ermanarikoren erresuma, zabala zen arren, ezin zen Erromatar Inperioarekin alderatu, ez baitzuen hiririk, ezta benetan zentralizatutako gobernurik ere.
Biztanleria, pixkana-pixkana Achiulfok eta Ermanarikok ekarria, nagusiki sarmaziar, eszita edo gepidoa zen, ostrogodoen mende indarraren bidez geratuz. Baina ostrogodoak sekula ez ziren nahastu tokiko eslaviar biztanleriarekin, ezta konkistatutako herriekin ere. Esklabo bezala erabiltzen zituzten. Aristokrazia ostrogodo txiki batek biztanleria osoa gobernatzen zuen. Biztanleriak, zergaren batzuk ordaindu eta soldadutza egin behar zuten erregearentzat, eta, trukean, gobernu postu altuak eta judikatura postuak jasotzen zituzten.
370 inguruan, ostrogodoen mugetan, lehen huno zaldizko basatiak agertu ziren. Ostrogodoek, antzerako moduan borrokatzen zuten, baina, azkenean, gudu guztietatik galtzaile irteten ziren. Ordutik eta 375 arte, berebiziko sarraskia eragin zuten herrialdean, ia erabat suntsitua izan zena. Jada aguretuta, zauritua eta bere inperioa desagertu zelako erabat desesperatua, Ermanarikok bere buruaz beste egitea erabaki zuen. Vitimiro izan zen bere oinordekoa, bere familiako kide bat. Bera hil ondoren, ostrogodoak eta bisigodoak behin betirako banandu ziren.
Ermanarikok, bere emazte Sunilda exekutatzea agindu zuen, bakoitzak norantza batean tiratuz, zatitu egin zuten lau zalditara lotuz, erregearen semea zen Randverrekin adulterioa egiteagatik salatua.
Mahats-Herri konpartsa
Mahats-Herri 1979an Begoñan sortu zen konpartsa bat izan zen. 1978ko Bilboko Aste Nagusian konpartsa moduan hasi eta hurrengo urterako fanfarre bat, txistulari banda eta kartoizko banda sortzea erabaki zuten. Konpartsak Bilboko lehen aste nagusietan eta ihauterietan parte hartu zuen (1978-1981). Konpartsako sortzaileen artean hauek egon ziren: Bego-Oña dantza taldea, Ugarteburu kaleko kartoizko banda, Arabella eta Bost Batean-ekoa, eta Otxarkoagako abesbatza.
Trégomeur
Trégomeur (bretainieraz Tregonveur) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Galaxias truttaceus
Galaxias truttaceus Galaxias generoko animalia da. Arrainen barruko Galaxiidae familian sailkatzen da.
Udako boilur
Udako boilur edo boilur zuria (Tuber aestivum) onddo askomizeto jangarria da. Iluna da, biribil antzekoa. Neguko boilurraren antzekoa da, Europa erdialdean egoten dena.
Mellerud udalerria
Mellerud Suediako udalerria da. Västra Götalandeko konderrian kokatua dago. 944,46 km² ditu eta 9,167 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ivrey
Ivrey Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ivrey udalerrian erroldatutako biztanleak 55 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 46 etxebizitza zeuden, 26 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 40 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 26 etxebizitza nagusietatik 18 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 9 etxek bost zituzten. 23 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 10 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 39 ziren, horien artean 32 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 32 pertsona aktiboak lanean(18 gizon eta 14 emakume) zeuden.. 7 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Ivrey udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ken Yorii
Ken Yorii (寄井 憲, 1984ko apirilaren 26a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ventforet Kofu.
Celia Rico Clavellino
Celia Rico Clavellino (Constantina, Sevilla, 1982) gidoilari eta zinema-zuzendaria da.
Celia Rico Sevillako Constantina herrian jaio zen 1982an. Sevillako Unibertsitatean Ikus-entzunezko Komunikazioan lizentziatu zen eta Séneca beka batekin Bartzelonara joan zen Literaturaren Teoria eta Literatura Konparatua ikastera Bartzelonako Unibertsitatean. Gero, Script Editing eta Ikus-entzunezko Proiektuen Garapena graduondokoa eta Teoria, Film-azterketa eta Zinema-dokumentazio doktoretza egin zituen.
Lanbide hastapenak talde tekniko hauetan izan zituen: Pablo Berger-en Blancanieves, Antonio Chavarríasen Diktaketa, Román Parradoren 14 Days with Victor edo José Luis Guerínen Guest filmeetan
2012. urtean zuzendari hasi zen Luisa ez dago etxean lanarekin, Malagako Zinemaldian eta Valladolideko Nazioarteko Zinema Astean hautatua eta erakutsia izan zena. 2016. urtean, Quatretondeta filmean gidoilari parte hartu zuen. Lan hori hurrengo urtean, 2017an, Goya sarietarako izendatua egon zen. 2019an Gaudí Sarietan gidoi onenaren saria irabazi zuen Viaje al cuarto de una madre filmarekin. Lan handi horretan gidoilaria ez ezik, zuzendaria ere izan zen.
Belazurrun
Belazurrunak belaontzi baten mastetatik horizontalean hedatzen diren adarrak dira, belei eusten dietenak. Zurrun eta berga terminoak ere hartzen dituzte hiztegiek.
Safrax
Safrax (gutxi gorabehera 400ean †), Vitimiro erregea hil ondoren, ostrogodoak zuzendu zituen duke ostrogodo bat izan zen. 376tik, hunoen aurkako gerra amaitu ostean, bere herria, beste jenerala zen Alateorekin batera, Erromatar Inperiorantz zuzendu zuen. Honela, Alateorekin batera parte hartu zuen 378ko Hadrianopolisko guduan, Erromatar Inperioarentzat, erreferentzia bat adierazi zuen gudua.
Nivelle
Nivelle hitzak adiera batzuk ditu, gehienbat frantses hizkuntzan sortuak.
Aulopareia koumansi
Aulopareia koumansi Aulopareia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Denbora neurgailuen historia
Denbora magnitude fisiko bat da, gertakarien arteko tartea neurtzen duena eta iraganean, orainaldian eta etorkizunean kokatzea ahalbidetzen duena. Nazioarteko Sistema ren unitatea segundo (s) da.
Oro har, denboraren neurketari kronometria deritzo. Hitz hau grezierazko «χρονος» (denbora) eta «μετρια» (neurketa) hitzetatik sortua da. Historian zehar hainbat saio egin dira denbora neurtzeko, gero eta zehatzagoak, garai bakoitzean tresna eta baliabide bereziak erabiliz. Bi baliabide nagusien historiak aipatuko ditugu: egutegien eta denbora neurgailuen historia, hain zuzen ere. Egutegiak denbora antolatzeko tresna matematikoak dira eta egun, urte eta mendeetako periodo luzeak neurtzeko helburuarekin asmatu izan dira; denbora-neurgailuak bestalde, denbora-tarte txikiagoak zehatz neurtzeko.
Egutegia
Egutegia denboraren igarotzea kontatzeko metodo bat da, zehazki, egunak antolatzeko sistema bat.
Etimologikoki, egutegi terminoa «calendas» hitzetik dator, eta erromatar egutegiko hilabetearen lehen eguna adierazten du. Deitu (latinez “calare”) aditzarekin lotura dauka ere, ilargia lehen aldiz ikusten den momentuari Ilargi berriaren "deia" esaten zitzaiolako. Latinez, «calendarium» "kontuen liburua" esan nahi zuen, kontuak likidatu egiten baitziren eta zorrak hil bakoitzeko “calendarium"-etan kobratzen baitziren. Latindar terminoa frantses zaharrean «calendier» gisa hartu zen, eta geroago ingelesean XIII. mendean «calender» gisa hartu zen.
Historia
Egutegi zaharrena Aberdeenshireko (Eskozia) monumentu mesolitiko batean aurkitu zuten arkeologo britainiarrek. K.a. 8000 urte ingurukoa dela uste da, eta Eguzkiaren eta Ilargiaren faseetatik abiatuta neurtzen du denbora.
Egiptoko egutegia K.a. hirugarren milurtekoaren hasieran sortu zen, eta Historiako lehen eguzki-egutegi ezaguna da.
Hurrengo egutegi mota nabarmengarri bat egutegi erromatarra da, K.a. 800 urte inguruan sortutakoa. Hau izan zen Antzinako Erroman denbora banatzeko lehen sistema. Tradizio mitikoaren arabera, lehen bi erregeetako batek sortu zuen erromatar egutegia: Romulo.
Urte erromatarraren hasiera ez zen urtarrila, gaur egun bezala, martxoa baizik, eta abendura arte iristen zen (10 hilabetez osatuta zegoen). Egutegiko hamar hilabete hauei Martius, Aprilis, Maius, Iunius, Quinctilis, Sextilis, Septembris, Octobris, Novembris, Decembris deitzen zitzaien.
Hilabeteen iraupena 31 egunekoa zen lau hilabeterako (Martius, Maius, Quinctilis eta Octobris), eta 30 egunekoa gainerakoetarako. Beraz, hilabeteen iraupena hurrenez hurren geratzen zen: 31, 30; 31, 30; 31, 30, 30; 31, 30, 30, 30, 30, 30; eta urteko iraupen osoa 304 egunekoa zen. Geroago  K.a. 700. urtearen inguruan Numaren urtea ezarri zen ( Erromako bigarren erregeak, Numa Pompilio k, sortua), hamabi hilabete eta 355 egun zituena. Orduan, urtea honela geratzen zen: Martius, 31 egun; Aprilis, 29 egun; Maius, 31 egun; Iunius, 29 egun; Quinctilis, 31 egun; Sextilis, 29 egun; Septembris, 29 egun; Octobris, 31 egun; Novembris, 29 egun; Decembris, 29 egun; Anuiarius, 29 egun.
K.a. 45 urtean, Julio Zesarrek beste egutegia egiteko eskatu zion Alexandriako Sosígenes astronomoari: egutegi Juliotarra. Hark finkatu zuen urteko iraupena 365 egun eta sei ordutan. Kalkulu hori oso zehatza izan zen, garai hartako instrumentu errudimentarioak kontuan hartuta; izan ere, urtero 11 minutu eta 9 segundoko errorea baino ez zeukan, hau da, egun bakoitzeko segundo bat baino gutxiagoko errorea. Konplikazioak saihesteko, 365 eguneko iraupena hartu zen, eta urteari hamar egun gehitu zizkion (lehen 355 egunekoa zen). 6 ordu horiek orekatzeko, arau hau ezarri zuen: lau urtero, egun bakar bat tartekatu behar zen hilabete batean.
Julio Zesarrek erabaki zuen urtea urtarrilaren 1ean hasiko zela, egun horretan enperadoreko funtzionarioek beren kargua hartzen baitzuten. Hainbat urte pasa ostean (1582 urtean zehazki), egutegi Juliotarraren inperfekzioak ikusita, Gregorio XIII.a Aita Santuak Luis Lilio eta Christopher Clavius jesuita alemanari egutegi Gregorianoa sortzeko bidea eman zien. Erreforma hau bi alde bereizgarri izan zituen:
Alde batetik, udaberriko ekinozioa 10 egun aurreratu zenez, kendu egin ziren urtaroen zikloa doitzeko. Doikuntza hori 1582ko urriaren 4an (osteguna) egin zen, eta hurrengo eguna urriaren 15a (ostirala) izan zen.
Beste aldetik, emaitza hori etorkizunean mantendu ahal izateko, azken bi zifrak zero dituzten urte bisustuak ez lirateke bisustu izango, lehen bi zifrak laugatik zatigarri badira izan ezik. Horrela, egutegi juliotarrean bisustu diren 1600, 1700, 1800, 1900 eta 2000. urteetatik, gregorianoan 1600 eta 2000 besterik ez dira; beraz, lau mendean behin hiru egun kentzen dira.
Euskal egutegia
Euskal egutegia  antzinako euskaldunek erabiltzen omen zuten egutegia da.
Antzinako euskal asteak hiru egun zeuzkan: astelehena, asteartea eta asteazkena. Urteko hilak, ordea, mundu zabalean bezala, ilargiaren arabera antolatu ziren, haien izenek erakusten diguten moduan (urtarrIL, otsaIL eta abar).
Iritsi zaigun euskarazko egutegi antzinakoena Joanes Leizarragak egindako itzulpena da, Kalendrera izenekoa (Arroxelan, 1571). Bertan, juliotar egutegiaren azalpenak ematen dira, bisurtea eta ilargialdiak nola kalkulatu. Hauek dira bertan agertzen diren 12 hilabeteak: urtarrila, otsaila, martxoa, apirila, maiatza, ereiaroa, uztaila, agorrila, buruila, urria, hazila eta abendua.
Eguzki erlojua
Eguzki erlojua eguzkiak zeruan daukan posizioaren arabera eguneko ordua adierazten duen gailua da.
Plater lau eta gnomon izeneko objektu luze batez dago osatuta, eta bigarren honek plateraren gainean itzal bat botatzen du. Gnomon-ak (grezieraz «γνώμων» hitzak “gidari”, “adierazle” edo “maisu” esan nahi du) eskaladun azalera baten gainean jaurtitzen duen itzala erabiltzen du Eguzkiaren posizioa adierazteko. Gnomonaren kokapenaren eta eskalaren formaren arabera, denbora mota ezberdinak neur daitezke, zeinetatik ohikoena irudizko eguzki denbora den. Eguzki erlojuei buruzko ezagutza biltzeaz eta teoriak osatzeaz arduratzen den zientzia nomonika da.
Ezagutzen diren lehen etxeko erlojuak, aurkikuntza arkeologikoen arabera, Antzinako Egiptoko eta antzinako astronomia babilonikoko eguzki erlojuak dira (K.a. 1500). Garai bereko antzinako erloju analematikoak (K.a. 1500 inguruan) eta haien prototipoa gaur egungo Errusiako lurraldean aurkitu dira.
Eguzki erloju bat hemisferio batean erabiltzean, latitude jakin batean, alderantzikatu egin behar da beste hemisferioko latitudean erabiltzeko. Ipar hemisferioan hego erloju bertikal bat, Hego hemisferioan ipar erloju bertikala bihurtzen da. Eguzki erlojua zuzen kokatzeko, benetako Iparra edo Hegoa aurkitu behar da. Gnomonak, latitude egokian ezarrita, benetako Hegoaldea adierazi behar du Hego hemisferioan, eta Ipar hemisferioan benetako Iparraldea adierazi behar du.
Bere plaka horizontalekin hemisferio batean erabiltzeko diseinatutako eguzki erlojuak plaka bertikalekin erabil daitezke beste hemisferioko latitude osagarrian. Adibidez, Perth-en (Australia) dagoen eguzki-erloju horizontalak, hegoaldeko 32 graduko latitudean dagoenak, behar bezala funtzionatuko luke 58 graduko latitudera (hau da, 90–32 gradu iparraldera) bideratutako horma bertikal batean muntatuta, Perthen (Eskozia).
Ur erlojua
Ur erloju bat edo klepsidra ( «κλεψύδρα» grekeraz ) denbora neurtzeko tresna bat da. Likido-fluxu erregulatu baten bitartez, ontzi baten barrurantz (sarrera-mota) edo kanporantz (irteera-mota) igarotzerakoan denbora neurtzen da. Ondoren likidoaren kantitatea neurtzen da.
Ur-erlojuak denbora neurtzeko tresna zaharrenetarikoak  dira. Katilu-formako ur-erlojuek sinpleenak dira, eta badakigu Babilonian, Egipton eta Pertsian K.a. XVI. mendearen inguruan existitzen zirela jadanik. Munduko beste eskualde batzuek ere, India eta Txina barne, ur-erlojuen existentzien ebidentzia  dute, baina data goiztiarrak ez dira hain zehatzak. Autore batzuek diote, ordea, ur-erlojuak Txinan agertu zirela K.a. 4.000. urtean.
Diseinua
Ur-erloju batek ur-fluxua erabiltzen du denbora neurtzeko. Biskositatea kontuan hartzen ez bada, erloju horiek aztertzeko behar den printzipio fisikoa  Torricelliren legea da edo, oro har, Bernoulliren printzipioa.
Biskositatea kontuan hartzen badugu, fluxuaren irteera-abiadura biskositatearen menpe egongo da. Ura pita luze eta mehe batetik igarotzen bada, Hagen–Poiseuille ekuazioa erabili behar izango dugu. Gutxi gorabehera, emaria biskositatearekiko alderantziz proportzionala den diseinurako da, tenperaturaren araberakoa. Likidoak, normalean, likatsu bihurtzen dira tenperatura handitu ahala. Uraren kasuan, biskositatea zerotik 100era bitarteko Celsius faktorean aldatzen da. Hala, pita hori duen ur-erlojuak zazpi aldiz azkarrago funtzionatuko luke 100 °C-tan 0 °C-tan baino. Bi ur-erloju mota daude: sartzen den ur-jarioan oinarritutakoa eta irteten den ur-jarioan oinarritutakoa. Ur-fluxua kanporantz doan erloju batean, ontzi bat urez betetzen da, eta ura poliki-poliki eta uniformeki ontzitik  drainatzen da ontzitik kanpo. Ontzian marka batzuk daude denboraren igarotzea erakusteko. Ura ontzitik atera ahala, behatzaile batek ikus dezake marka horien arabera non dagoen ur-maila, eta esan dezake zenbat denbora igaro den. Beste motatako erlojuak funtsean modu berean funtzionatzen du, baina, ur-fluxua edukiontzi batetik ateratzen da eta markatuta dagoen beste ontzi bat betetzen du. Ontzia bete ahala, behatzaileak ikus dezake non dagoen ura, eta esan dezake zenbat denbora igaro den.
Erloju moderno batzuei "ur-erlojuak" deitzen zaie, baina ez dute modu berean funtzionatzen. Haien ordutegia pendulu batek zuzentzen du, baina ura beste helburu batzuetarako erabiltzen dute, adibidez, erlojua gidatzeko behar den energia emateko ur-gurpil bat edo antzeko zerbait erabiliz, edo ura pantailetan erakutsiz.
Greziarrek eta erromatarrek aurrera egin zuten uretako erlojuaren diseinuan, sarrerako clepsydran feed-back sistema bat, makineria eta ihes-mekanismo bat sartuz. Hobekuntza horiek zehaztasuna hobetzea lortu  zuten. Bizantzion, Sirian eta Mesopotamian beste aurrerapen batzuk egin ziren, non gero eta zehatzagoak ziren ur-erlojuek engranaje konplexu segmentarioak eta epiziklikoak, ur-gurpilak eta programagarritasuna gehitu baitzituzten, eta, azkenean, Europara iritsi ziren. Hala ere, txinatarrek beren ur-erloju aurreratuak garatu zituzten, engranajeak, ihes-mekanismoak eta ur-gurpilak gehituz eta beren ideiak Korea eta Japoniara pasatuz.