cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lesdins
Etxebizitza
2007an 329 etxebizitza zeuden, 313 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 15 hutsik zeuden. 322 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 313 etxebizitza nagusietatik 267 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 73 etxek lau zituzten eta 212 etxek bost zituzten. 235 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 135 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 161 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 539 ziren, horien artean 374 aktiboak ziren eta 165 inaktiboak ziren. 374 pertsona aktiboetatik 348 lanean zeuden (177 gizon eta 171 emakume) eta 27 langabezian zeuden (11 gizon eta 16 emakume). 165 pertsona inaktiboetatik 77 erretiraturik zeuden, 46 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lesdins udalerrian 330 unitate fiskal zeuden, 868,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.228 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 iturginak, 2 argiketariak eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 harategi zen eta 1 arropa denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kepa Altonaga
Euskal Herriko Unibertsitateko Zientzia Fakultatean Biologiako ikasketak egin zituen eta 1989an fakultate berean aurkeztu zuen bere doktorego-tesia.
Unibertsitateko irakaslea
1981. urtetik EHUko irakaslea da. UEUko zuzendaria izan zen 1991-1996 urteen artean, aurretik UEUko Natur Zientziak Saileko sailburua izanik. Garai bertsuan EHUko Zientzia Fakultateko dekanorde gisa aritu zen (1991-1994).
Ikertzailea
Katalogatu gabe zegoen bare mota bat aurkitu zuen Altonagak Kantabriako Alisasko Mendatean eta Asturiasko Covadongako santutegian. Bizkarrean konkor bat du bare berezi horrek. Bare-genero berri moduan deskribatu zuen geroago A. Wiktor aditu poloniarrak eta Papilloderma altonagai izena eman zion, aurkitzailearen omenez.
UEUkide aitzindaria
Aitzindaria izan zen biologia euskaraz lantzen Udako Euskal Unibertsitatea. Udako Euskal Unibertsitateko Natur Zientziak saileko sortzaile eta dinamizatzaile nagusietako bat izan zen besteak beste hauekin: Jesus Mari Txurruka, Martxel Aizpurua, Jose Ramon Aihartza, Arturo Elosegi, Maider Etxaide, Juan Ignacio Perez Iglesias, Ana Isabel Puente, Jaione Ezkurdia edo Koldo Núñez-Betelu. 1978an ikastaroak eman zituen etologiaz eta fisiologiaz.
UEUko zuzendaria (1991-1996)
Udako Euskal Unibertsitateko zuzendaria izan zen 1991 eta 1996 urteen artean. Garai haietan Iruñeko Larraona ikastetxean urtero 40-50 ikastaro eskaintzen zituen Altonagak zuzendutako UEUk. Esate baterako, 1995ean 45 ikastaro eskaini zituen 26 sailetan antolatuta; orotara 750 klase ordu izan ziren, eskola-orduetan, praktiketan, mintegietan eta irteeretan banatuak; guztira 650 partaidetik gora bilduta. Garai hartan unibertsitate mailan euskaraz aritzen zen ikasle-irakasle kopurua 4.000 lagun izango ziren, eta horien artean 650etik gora UEUn biltzea ikastaro haien arrakastaren froga nabarmena zen.
Idazlea
Unibertsitate mailako testuliburu eta ikerketa artikuluak argitaratzeaz gain, goi mailako dibulgazioaren esparruan hainbat saiakera prestatu ditu. Horregatik CAF-Elhuyar Merezimendu Saria jaso zuen 2016 urtean euskarazko zientzia eta teknologiaren kulturan egindako lanarengatik. eta 2018an Euskadi Literatura Saria.
Euskaltzain urgazlea (2003)
Euskaltzaindiak euskaltzain urgazle izendatu zuen 2003ko urtarrilaren 31n. Euskaltzain urgazle izendatua 2003ko urtarrilaren 31n. Azkue Biblioteka eta Artxiboa kudeatzen duen batzordeko kidea da 1999-tik eta Zientzia eta Teknika Hiztegia biltzeko egitasmoan 2007tik.
Idazlanak
Euskal komunitate zientifikoaren Inguma datu-basean, berak idatzitako 140 lan baino gehiago azaltzen dira, besteak beste 23 liburu eta 44 artikulu. Bere ekarpenak hiru eremu hauen arabera sailka daitezke: saiakera, zoologia eta terminologia.
Zoologia
Udako Euskal Unibertsitatean eta taldean idatzitako bederatzi liburutan animaliei buruzko xehetasun zientifikoak deskribatu zituen. Liburu horietako batzuk maila orokorrean kokatzen dira: Zoologia orokorra (2005), Naturaren kontserbazioa: nora goaz? (1993), Biologia Orokorra (1979) eta Jokabide animala: defentsabideak (1979). Eta beste liburu multzo batean bere espezialitatekoak ziren animalia mota espezifiko batzuk deskribatu zituen: Lofoforatuak (1983), Moluskuak (1983), Anelidoak eta talde anelidianoak (1982), "Bare-barraskilo" proiektua (1980) eta Artropodoak (1980)
Terminologia
Euskara unibertsitate mailako hizkuntza bihurtzeko prozesuan Altonaga natur zientzietako aitzindari arrakastatsuetako bat izan zen. Lan horretan egindako ekarpenak geroago UZEI k sortu zituen hiztegi terminologikoetan islatu zirenean Altonagak parte hartu zuen Ekologia hiztegian (1987) eta Zoologia hiztegian (1987). Geroago ekarpen bat egin zuen 1991n Euskaltzaindiak argitaratu zuen Hitz-elkarketa/3 liburuan ere.
Teleberri
Teleberria edo tele-egunkaria telebistako informazio saio nagusia da. Teleberriek informazioa ordenatuta eta antolatuta emititzen dute, albiste nagusiak eta bigarren mailakoak bereiztuz teleikusleari atsegin egin nahian. Programa mota hauek gainontzeko saioak egituratzeko ardatza dira: denborak markatzen dituzte, goizetik arratsaldera pasatzeko marka uzten dute, edota arratsaldetik gauera. Kanalek beti zaindu dute saio hau. Teleberrietan oinarritzen da gizarteari eman nahi dioten irudia, enpresarekin azkar identifikatzen dena. Lerro ideologiko batekin lotzen da, baita negozio politika mota batekin, nolabaiteko profesionaltasunarekin, gaitasun teknikoarekin edo are zailagoa den zerbaitekin: gizarteari emaniko zerbitzuarekin.
Telebistaren informazio saioek asko zor diote irratiari, irratitik jasotzen baitzuten informazioa telebistako lehen informazio saioetako aurkezleek. Esaterako, Espainian 1952ko udako lehenbiziko teleberrietan aurkezleek irratiak esandakoak entzuten zituzten geroago aurkeztu egiteko. Hastapen haietan irudiak ez ziren inportanteak. Garrantzitsuena aurkezle ona edukitzea zen, albisteak irakurtzeko ahots ona zeukan berriemailea. Dena den, orduko esperientzia haiek agerian jarri zuten telebistaren gaitasuna informatzeko eta etorkizunean bideoak erakusteko. Eta denbora joan ahala, ikusi zen beharra zegoela albisteak ondo antolatzeko eta zenbait ordu zehatzetan irratian bezala eskaintzeko.
Espainiar estatuan hasieran, kamerak kalera atera zirenean gaurkotasuna grabatzeko, NO-DO ren ereduari segitzen zaitzaion. Zinema egiteko kamerak erabiltzen ziren kaleko irudiak grabatzeko. Hortaz, telebistako informazio saioek zinema eta irratitik zuten nolabaiteko menpekotasuna. 1960ko hamarkadaren amaieran tele-egunkariek irudia aldatu zuten eta Europako ereduak elkarri kopiatzen hasi ziren. 70eko hamarkadaren amaieran agertu ziren lehenbiziko bideogailu portatilak, eta orduantxe sortu ziren ordu erdiko teleberriak, albisteak sailakturik zeramatzatenak. 1990eko hamarkadara arte Espainian ez ziren aireratzen ordubeteko teleberriak, Latinamerikan eta Estatu Batuetan jada egiten ziren bezala. 2020an, teknologia gauza berriak sartu dira teleberriak ikusgarriago egiteko, horietako bat Espainiako telebistan gauzatu dute 4k sisteman pantailak kontrolatzeko. Sistemak TDControl du izena.
Espainiako telebistan Telediario deritzon informazio saio nagusiak zenbait emanaldi ditu: astelehenetik igandera bitartean: goizeko 6:30etan, eguerdiko 15:00etan eta gaueko 21:00etan. Informazio saio horien atalak dira: estatala edo nazionala, nazioartekoa, soziala, kirolezkoa eta meteorologikoa. Audientziei dagokienez, bistan da telebista pribatuak aprobatu zituztenean politikariek arras aldatu zirela Espainiako Telebista publikoaren kaltetan. Telebistetako informazio saioen panorama erabat aldatu zen telebista pribatuak sortu zirenean, boterean zeuden alderdi nagusiek lizentziak emanda talde ekonomiko batzuei. Teleberrietan publizitatea sartzen hasi ziren, ordura arte praktika txarra zena. Eta horrela, egunkari horiak bezala, telebista horiak ere agertu ziren, non iritzia eta informazioa ez dira bereizten. Beste ondorio bat honakoa izan da: kirolei buruzko atala eta eguraldiari buruzkoa independizatu dira teleberri nagusitik publizitatea sartu ahal izateko atal bi horien hasiera baino lehen.
Editorea da Teleberri saioa antolatzen duen pertsona. Editorea errealizadorearekin koordinazio ona eraman behar du. Editoreak aukeratzen ditu titularrak eta atalak, eta arduradun nagusia bihurtzen da. Badira teleberriak, zeinetan 40 albiste biltzen direnik, notizia eta erreportaia gutxiago dituenik ere ohikoa izan arren. Minututegian, gaiak eta albiste edo erreportaia bakoitzaren iraupena jartzen ditu editoreak. Horrexek markatzen du linea editoriala eta ideologikoa albistegian. Lerro ideologiko nagusi horri erantsi beharko zaio albiste bakoitzak eduki duen karga ideologikoa. Hortaz, bi lerro ideologiko ager daitezke albistegi batean, eta batean edo bestean lerro ideologikoek ez dute zertan berdinak izan behar. Minututegian azken orduko informazio inportanteak ager daitezke bapatean. Horrelako kasuetan bada mekanika bat hiru aukera hartzen dituena Gabriel Perezek komentatzen duen bezala:
Seichamps
Seichamps Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Etxebizitza
2007an 2.085 etxebizitza zeuden, 2.035 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 48 hutsik zeuden. 1.773 etxeak ziren eta 311 apartamentuak ziren. 2.035 etxebizitza nagusietatik 1.548 bere jabearen bizilekua ziren, 455 alokairuan okupaturik zeuden eta 32 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 80 etxek bi zituzten, 175 etxek hiru zituzten, 568 etxek lau zituzten eta 1.206 etxek bost zituzten. 1.703 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.056 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 810 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.209 ziren, horien artean 2.252 aktiboak ziren eta 957 inaktiboak ziren. 2.252 pertsona aktiboetatik 2.109 lanean zeuden (1.065 gizon eta 1.044 emakume) eta 144 langabezian zeuden (67 gizon eta 77 emakume). 957 pertsona inaktiboetatik 373 erretiraturik zeuden, 376 ikasten zeuden eta 208 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Seichamps udalerrian 1.993 unitate fiskal zeuden, 4.988,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.053 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 151 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 8 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 23 eraikuntza enpresak ziren, 22 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 12 higiezinen enpresak ziren, 14 zerbitzu enpresak ziren, 28 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 38 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 5 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 7 iturginak, 5 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 3 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2000. urtean Seichamps udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, osasun-zentro 1  bat eta 2 botika zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Belharra
Belharra Hendaia eta Donibane Lohizuneko kostaldean dagoen uharri bat da, eguraldiaren arabera olatu edo uhin erraldoi bat sorrarazten duena. Uhinari ere Belharra deritzo eta surflariei esker egin da ezaguna.
Izena itsas belarretik datorkio, eta gehienetan lapurterako grafiaz erabiltzen da (belharra, eta ez belarra).
Olga Martín-Belloso
Olga Martín-Belloso (Calahorra, Nafarroa Garaia, 1960ko uztailaren 8a) elikagaien teknologian aditua den nafar kimikaria da eta Lleidako Unibertsitateko irakaslea. Elikagaien Zientzia eta Teknologiaren Nazioarteko Batasunean sartu den Espainiako lehen emakumea da, eta Elikagaien Zientzia eta Teknologiaren Europako Federazioko presidentea da. Martín-Bellosok elikagaiak prozesatzeko teknologia berrietan lan egiten du.
Belharra
Ezaugarriak
Bakarrik surflari adituak ausartzen dira Belharrari aurre egiten. Horien artean, Peio Lizarazu euskal surflaria Belharraren gainean ibili den surflarietako bat da.
Olga Martín-Belloso
Ikerketa eta karrera
Martín-Belloso Lleidako Unibertsitateko Nekazaritza Ingeniaritzako Goi Eskola Teknikoko (ETSEA) katedradun izendatu zuten 1992an. Gainera, Elikagaien Teknologia Saila zuzendu du. Haren interesak hauexek dira: arlo dentsitate handiko pultsu elektrikoen bidez elikagaiak kontserbatzea eta elikagai seguruak eta osasungarriak garatzea. Martín-Bellosok estaldurak aztertu ditu, emultsioz egindako nanoegiturak barne. Nanoegitura horiek printzipio aktiboak dituzte, hala nola antimikrobianoak, pardeaketaren aurkako konposatuak eta testura-indartzaileak.
Belharra
Ezaugarriak
Munduko olaturik nabarmenen zerrendetan aipatu ohi da Belharra olatua.
Olga Martín-Belloso
Ikerketa eta karrera
2016. urtean Martín-Belloso Elikagaien Zientzia eta Teknologiaren Nazioarteko Batasunean hasi zen lehen emakume espainiarra izan zen. Lleidako Unibertsitateko Doktoretza Eskolako zuzendaria da. Gainera, Global Harmonization Task Force izenekoaren Espainiako enbaxadore izendatu zuten, eta 2019an Elikagaien Zientzia eta Teknologiaren Europako Federazioko lehendakari hautatu zuten.
Sariak eta aintzatespenak
Hauexek dira sariak eta aintzatespenak:
Le Tholy
Le Tholy Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.095 etxebizitza zeuden, 670 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 366 bigarren erresidentzia ziren eta 59 hutsik zeuden. 760 etxeak ziren eta 332 apartamentuak ziren. 670 etxebizitza nagusietatik 499 bere jabearen bizilekua ziren, 148 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 25 etxek bi zituzten, 102 etxek hiru zituzten, 156 etxek lau zituzten eta 379 etxek bost zituzten. 565 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 324 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 271 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 971 ziren, horien artean 726 aktiboak ziren eta 245 inaktiboak ziren. 726 pertsona aktiboetatik 653 lanean zeuden (348 gizon eta 305 emakume) eta 72 langabezian zeuden (32 gizon eta 40 emakume). 245 pertsona inaktiboetatik 94 erretiraturik zeuden, 72 ikasten zeuden eta 79 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 78 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 15 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 3 zurginak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Le Tholy udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 210 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Le Tholy udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 223 ikaslekin.
André Navarra
André Navarra (Biarritz, 1911ko urriaren 13a - Siena, 1988ko uztailaren 31) mundu mailako ospea lortu zuen txelo jole eta irakasle lapurtarra da.
Karrera profesionala
1927an 19 urte zuela Kretly-Streich laukotearen kidea bihurtu zen, zazpi urte eman zuen lan horretan. B.B.N. hirukotea sortzen ere lagundu zuen, Joseph Benvenuti piano jole eta René Benedetti bibolin jolearekin batera. 1933an Opéra Garnier ("Pariseko Opera") delakoaren orkestran (non txelo jole nagusia zen) eta Walther Straram, Arturo Toscanini, Bruno Walter eta Wilhelm Furtwängler orkestra-zuzendarien aginduetara jo izan zuen.
Zeio
Historia
Tresna honen jatorria oso antzinakoa da. Antzinako Mesopotamian asmatu zen.
Antzinateko eraikitzaileek ez bezala, bikingoek sekula ez zuten zeioa ezagutu. Euren drakkarretako zurezko xaflak, aizkorarekin moztu eta arbastatu zituzten.
André Navarra
Karrera profesionala
1937an Vienako estraineko nazioarteko txelo lehiaketan lehen saria eman zioten eta hau berebiziko aurrerapausoa izan zen bere karrera profesionalean. Ekidinezina egion zitzaion, noski, Bigarren Mundu Gerrak suposatu zuen etena; Frantziako infanterian aritu zen.
Gerraren ostean
Pasdeloup eta Lamoureux orkestrekin bakarlari aritu zen. Beranduago frantses irratiaren lehen kontzertuetan esku hartu zuen eta Austria, Polonia eta Italian jo zuen.
1945etik aurrera bakarlari karreran aritu zen burubelarri eta Londres, Haga, Geneva, Erroma, Asia eta Berlinen kontzertuak izan zituen, besteak beste. 1949an Pariseko Kontserbatorioan Pierre Fournier irakaslearen ordezkapena egiteko izendatu zuten. 1952an Sienako Accademia Musicale Chigiana famatuan udako ikastaroak ematen hasi zen. 1959koak dira bakarlari gisa dauzkan lehen grabaketak. Grand Prix du Disque deritzotena birritan eman zioten. 1965ean Estatu Batuetarako bere lehen kontzertu-bira burutu zuen, Charles Münch orkestra-zuzendariaren aginduetara. 1967an Detmold (Alemania) hiriko Hochschule für Musik (Musikako Goi-Eskola) delakoan bere ikastaroak hasi zituen, bertan irakasle izendatu zutelako; 1968tik 1970era Londresko Royal School of Music izenekoan ere eman zituen eskolak. 1969an Sobiet Batasunean burutu zuen bere lehen kontzertu-bira egin zuen.
Mundu osoan zehar ibilita ere, aukera izan zuen jaioterrian ere aritzeko eta 1970etik 1973ra Donibane Lohitzuneko Maurice Ravel Udako Akademian eskolak eman zituen. 1973tik 1988ko uztailaren 31n hil arte Vienako Hochschule für Musik und darstellende Kunst delakoan ("Musika eta Interpretazioaren Arteetako Goi-Eskola") irakasle konbidatua izan zen.
Obrak, tresnak eta ikasleak
Obra garaikide anitz berarentzat sortuak izan dira, adibidez:
1715eko "Giuseppe Guarnerius" batekin denbora luzez aritu ostean, 1741eko "Gagliano" bat erosi zuen. Baina garai modernoetan ekoitzitako tresnekin aritzea ere laket zuen: nabarmentzekoak "Bernardel", "Miremont" eta "Gianotti" bana.
Bere ikasle ugarien artean Florian Kitt, Valentin Erben, Johannes Goritzki, Friedrich Sellheim, Tobias Kühne, Alessandro Baillie, Martin Ostertag, Walter Nothas, Marcio Carneiro, François Guye, Michael Veit, Philippe Müller, Heinrich Schiff, Yvan Chiffoleau eta Marc-Didier Thirault daude.
André Dalmas
André Dalmas (1909-1989) frantses idazlea izan zen. Haurtzaroaz eta nerabezaroaz interes berezia zuela sumatzen da bere lanetan. Histoire d´écrire eleberrian, adibidez, eskola-garaiko bizipenak bildu zituen. SNCF edo Société nationale des chemins de fer français (euskaraz: Frantziar trenbideen elkarte nazionala) konpainian hasi zen ingeniari gisa lanean, eta ondoren, Nigeriara eraman zuten okupazio-garaian. 1963an Nouveau Commerce argitalpena sortu zuen, Marcelle Fonfreiderekin batera. Hainbat lan labur idatzi zituen argitalpen horretan; Le Musée de la parole izenburupean daude bilduta. Aipagarria du orobat L´Arrière-Monde (Atzeko mundua). Bizitzaren azken urteak ahulduta pasatu zituen, bihotzeko gaixotasun bat zela medio.
Webster (Massachusetts)
Webster Ameriketako Estatu Batuetako herri bat da. Worcester konderrian kokatuta dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Les Olmes
Les Olmes Frantziako udalerria da, Rodano departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Les Olmes udalerrian erroldatutako biztanleak 717 ziren. Familiak 283 ziren, horien artean 62 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 96 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 114 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 306 etxebizitza zeuden, 282 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 250 etxeak ziren eta 55 apartamentuak ziren. 282 etxebizitza nagusietatik 220 bere jabearen bizilekua ziren, 59 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 70 etxek lau zituzten eta 168 etxek bost zituzten. 213 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 105 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 166 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 478 ziren, horien artean 379 aktiboak ziren eta 99 inaktiboak ziren. 379 pertsona aktiboetatik 361 lanean zeuden (193 gizon eta 168 emakume) eta 18 langabezian zeuden (5 gizon eta 13 emakume). 99 pertsona inaktiboetatik 51 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Les Olmes udalerrian 305 unitate fiskal zeuden, 810,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.372 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Les Olmes udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 78 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lesges
Lesges Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 83 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 39 etxebizitza zeuden, 33 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 39etxeak ziren. 33 etxebizitza nagusietatik 22 bere jabearen bizilekua ziren eta 11 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 58 ziren, horien artean 43 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 43 pertsona aktiboetatik 39 lanean zeuden (20 gizon eta 19 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sivry-la-Perche
Sivry-la-Perche Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sivry-la-Perche udalerrian erroldatutako biztanleak 257 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 122 etxebizitza zeuden, 102 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 120 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 102 etxebizitza nagusietatik 90 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 56 etxek bost zituzten. 94 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 50 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Jesus Mari Unanue
Jesus Mari Unanue Aranbarri, ezizenez Goenatxo I.a (Azkoitia, Gipuzkoa, 1954 - Azkoitia, Gipuzkoa, 1984) gipuzkoar harri-jasotzaile bat izan zen. Euskal Herriko Harri Handien Txapelketa bi aldiz irabazi zuen eta etorkizun handiko harrijasotzailea izango zela ikusten zen, baina 1984 urtean hil zen 30 urte baino ez zituela.
Sivry-la-Perche
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Jesus Mari Unanue
Biografia
1974an egin zuen debuta harriekin. 1970 hamarkadan apustu ugari jokatu zituen eta 1977an Euskal Herriko txapelketara aurkeztu zen. 1982 eta 1983 urteetan erraz irabazi zituen txapelketak. Hil ondoren anaia Juan Josek (Goenatxo II.ak) hartu zuen erreleboa eta Harri Handien txapelketan parekorik ez zuen izan.
Sivry-la-Perche
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 174 ziren, horien artean 129 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 129 pertsona aktiboetatik 120 lanean zeuden (67 gizon eta 53 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak argiketaria ziren.
2000. urtean Sivry-la-Perche udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.456 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Twist (dantza)
Twist (bihurdura) 1960ko hamarkadaren hasieran oso ezaguna zen rock and rollean oinarritutako dantza bat da. Hank Ballarden "The Twist" abestiagatik hartu zuen bere izena. Rock and rollean oinarritutako nazioarteko lehen dantza estiloa izan zen, non bikoteek ez zuten elkar jotzen dantzan ari ziren bitartean.
1959an Chubby Checkerrek ospetsu bilakatu zuen "The Class" abestiaren bere bertsioarekin eta 1960an Hank Ballardek konposatutako "The Twist" abestiaren bere bertsioarekin. Checkerren bertsioa Estatu Batuetako arrakasta zerrendetako lehena izan zen, eta errekor baten jabe bihurtu zen, urte ezberdinetan (lehen aldiz 1960an eta gero 1962an) bi aldiz lehen postua lortzen lehena izan baitzen.
1961eko irailean, Johnny Hallydayk Frantzian aurkeztu zuen, Olympia antzerkian hain zuzen ere. 1962an iritsi zen Espainiara, eta orduan hasi ziren bertoko talde eta bakarlariak twist berriak sortzen. Horietako batzuk dira "Lo lita twist", "El twist de la risa", "Flamenco twist", "El twist del reloj" eta abar.
Chubby Checker
Pennsylvanian hezia, South Philadelphia High Schoolen ikasi zuen Frankie Avalon eta Fabian Forterekin batera. Dick Clarken emazteak (American Bandstandeko gidaria) "Chubby Checker" izena iradoki zion, hitz joko bezala eta Fats Domino musikariari aipamen maitekorra eginez. 1964an Catharina Lodders herbehereetar modeloa ezkondu zuen, 1962an Miss Mundo izan zena.
Trechus navaricus
Trechus navaricus Trechinae azpifamiliako kakalardo espezie bat da.
Vuillefroyk deskribatu zuen 1869an Sarako leizeetan topaturiko espezimen bati esker. Hauxe izan zen Euskal Herrian ikerketa bioespeleologikoan deskribatutako lehen espeziea.
Lepidocolaptes lacrymiger
Lepidocolaptes lacrymiger Lepidocolaptes generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Romeo Miller
Percy Romeo Miller Jr. (New Orleans, Louisiana, 1989ko abuztuaren 19a- ), Romeo (eta lehen Lil' Romeo) ezizenaz ezaguna, estatubatuar aktore, saskibaloi jokalari eta rap abeslaria da. Beste gauza batzuen artean ekoizle eta rap abeslari milioiduna den Master Pren semea da, eta honen disketxea den No Limit Recordsekin grabatzen du.
Romeo! izeneko bere telesail propioan ere agertzen da, Nickelodeonen ematen dena. Romeok, gainera, Max Keeble's Big Move eta Honey filmetan paper txiki bat du.
Musikan parte hartu zuen lehen aldia Hillary Duffen Santa Claus Lane bilduman izan zen, Tell me a story abestiarekin, rap musikara abiatzea bultzatu zuena.
Lil' Romeok beti izan du etsaitasun handia Bow Wowrekin, azken honek Romeok Bow Wow imitatzen duela baitio. Berriki, ika-mika handitu egin da, "Fresh Azimiz" abestian Bow Wowk bertso batean berak 18 urte dituela eta "mo that 'yo dad" egiten duela esaten baitu, non Romeo dena bere aita den Master Pri esker dela esaten duen. Baina Bow Wowk gezurtatu egin zuen LL Cool Jren abesti batetik hartu zuen bertso bat zela esanez. Erantzuna laster iritsi zen, eta Romeoren single berrian entzun daiteke, "U Can't Shine Like Me", Bow Wowri eginiko diss bat.
Lil' Romeok bere arropa marka propioa ere badu, "P. Miller Shorty's" izenekoa, eta bere lehen urtean ia 50 milioi dolar saldu ditu.
Diskografia
BSOak:
St. Clair (Michigan)
St. Clair Michigango hiri bat da. St. Clair konderrian kokatua dago. 2010ean 5,485 biztanle zituen, 7.59 kilometro koadrotan banatuta.
Ballymore Eustace
Ballymore Eustace (An Baile Mór) Irlandako udalerri bat da, Kildare konderrian dagoena. 2011ko erroldaren arabera 872 biztanle zituen.
Plectroglyphidodon lacrymatus
Plectroglyphidodon lacrymatus Plectroglyphidodon generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacentridae familian sailkatzen da.
St. Clair Shores (Michigan)
St. Clair Shores Michigango hiri bat da. Macomb konderrian kokatua dago. 2010ean 59,715 biztanle zituen, 30.09 kilometro koadrotan banatuta.
Belleau (Aisne)
Belleau Ain departamenduko Frantziako udalerria da, Rhône-Alpeak eskualdean.
Lepidocolaptes squamatus
Lepidocolaptes squamatus Lepidocolaptes generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Ziza behigorri
Ziza behigorria (Tricholoma vaccinum) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da.
Haragi latza, ia kalitaterik gabea.
Deskribapena
Kapela: 4 eta 10 cm bitarteko diametrokoa, mamitsua, lehorra, titi pixka batekin eta ertz biribilkatuarekin, batez ere gaztetan. Ertzak luzatzen direnean, ildaskatu egiten dira eta ertza iletsua da. Azal marroia du, ezkata erradial zabal ilunagoekin.
Orriak: Zabal samar, zurixkak, baina gorriz zikintzen dira.
Hanka: Luzanga eta barnehutsa, beheko aldean kapelaren antzeko kolorea duten zuntzexkak ditu eta goiko aldean, pruinaduna ezkatatxo arrosekin.
Haragia: Zuria, zahartzaroan aireak ukitzen dionean berehala gorritzen da. Irin usaia du eta zaporea ere bai, baina zertxobait mikatza.
Etimologia: Tricholoma hitza grekotik dator, ilea, txirikorda, lumatxarekin tolesturan zehar, nahiz eta espezie gutxi batzuek baino ez dituzten iledun kapelak.
Jangarritasuna
Erdipurdiko jangarria.
Nahasketa arriskua
Tricholoma imbricatum delakoarekin, hau handiagoa da, azal leunagoa du (ez da hain ezkatatsua eta iletsua), ez da hain gorrixka eta oin klabiformea du, ez lodituta.
Sasoia eta lekua
Udan koniferoen azpian, batez ere izeietan, baina batzuetan hostozabalen basoetan ere aurkitzen da.
Banaketa eremua
Asiako iparraldea, Europa, Ipar Amerika.
Yepes
Yepes Toledoko udalerria da, Mesa de Ocaña eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 431 biztanle zituen.
St. Ignace (Michigan)
St. Ignace Michigango hiri bat da. Mackinac konderrian kokatua dago. 2010ean 2,452 biztanle zituen, 6.94 kilometro koadrotan banatuta.
Ore (Garona Garaia)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 104 etxebizitza zeuden, 48 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 102 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 48 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 25 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 51 ziren, horien artean 33 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 33 pertsona aktiboetatik 32 lanean zeuden (18 gizon eta 14 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 18 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen eta 1 margolaria.
2000. urtean Ore udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cheillé
Cheillé Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cheillé udalerrian erroldatutako biztanleak 1.528 ziren. Familiak 612 ziren, horien artean 149 pertsona bakarrekoak ziren (63 bakarrik bizi ziren gizonak eta 86 bakarrik bizi ziren emakumeak), 208 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 204 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 51 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Manuel de Pedrolo
Manuel de Pedrolo i Molina (1918ko apirilaren 1a – 1990eko ekainaren 26a) katalanezko idazlea izan zen. 1918. urtean Aranyón (Segarra) jaio zen, eta haurtzaro eta nerabezaro Tàrregan igaro zuen. 1935. urtean Bartzelonara joan zen.
Cheillé
Etxebizitza
2007an 714 etxebizitza zeuden, 621 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 38 hutsik zeuden. 672 etxeak ziren eta 34 apartamentuak ziren. 621 etxebizitza nagusietatik 483 bere jabearen bizilekua ziren, 127 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 55 etxek bi zituzten, 107 etxek hiru zituzten, 175 etxek lau zituzten eta 277 etxek bost zituzten. 547 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 231 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 331 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Manuel de Pedrolo
1950. urtean argitaratutako poema liburu batekin hasi zuen bere literatura ekoizpena. 1953an bere lehenbiziko eleberria argitaratu zuen, Es vessa una sang fàcil. 1954an Premi Joanot Martorell saria irabazi zuen, eta horrez geroztik egungo katalan eleberrien ekoizle irmo eta oparoena bihurtu zen.
Cheillé
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Manuel de Pedrolo
Minbiziaz Barcelonan hil zen 1990. urtean.
Cheillé
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 980 ziren, horien artean 779 aktiboak ziren eta 201 inaktiboak ziren. 779 pertsona aktiboetatik 711 lanean zeuden (374 gizon eta 337 emakume) eta 68 langabezian zeuden (26 gizon eta 42 emakume). 201 pertsona inaktiboetatik 82 erretiraturik zeuden, 77 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cheillé udalerrian 662 unitate fiskal zeuden, 1.684,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.091 euro zen.
Manuel de Pedrolo
Ekoizpena
Bere eleberrien artean daude:
Ipuinak ere argitaratu ditu:
Cheillé
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 2 higiezinen agentziak.
Manuel de Pedrolo
Ekoizpena
Baita antzerki lanak ere:
Cheillé
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
Manuel de Pedrolo
Pedrolo euskaraz
1989an Jokin Lasak Pedroloren eleberri ezagunenaren euskarazko itzulpena argitaratu zuen: Bigarren jatorrizko makinizkribua (Donostia:Elkar. ISBN:84-7529-682-3. Jatorrizko izenburua: Mecanoscrit del segon origen (1974).
Cheillé
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Cheillé udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.400 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Les Thons
Les Thons Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Chemillé-sur-Dême
Chemillé-sur-Dême Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Calverstown
Calverstown (Baile an Chalbhaigh) Irlandako udalerri bat da, Kildare konderrian dagoena. 2013ko erroldaren arabera 648 biztanle zituen.
St. Johns (Michigan)
St. Johns Michigango hiri bat da. Clinton konderrian kokatua dago. 2010ean 7,865 biztanle zituen, 10.03 kilometro koadrotan banatuta.
Chemillé-sur-Dême
Biztanleria
2007an Chemillé-sur-Dême udalerrian erroldatutako biztanleak 659 ziren. Familiak 293 ziren, horien artean 106 pertsona bakarrekoak ziren (45 bakarrik bizi ziren gizonak eta 61 bakarrik bizi ziren emakumeak), 85 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 94 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 380 etxebizitza zeuden, 297 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 43 hutsik zeuden. 351 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 297 etxebizitza nagusietatik 205 bere jabearen bizilekua ziren, 82 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 19 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 58 etxek hiru zituzten, 71 etxek lau zituzten eta 132 etxek bost zituzten. 213 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 124 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 122 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 374 ziren, horien artean 277 aktiboak ziren eta 97 inaktiboak ziren. 277 pertsona aktiboetatik 248 lanean zeuden (131 gizon eta 117 emakume) eta 29 langabezian zeuden (8 gizon eta 21 emakume). 97 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chemillé-sur-Dême udalerrian 299 unitate fiskal zeuden, 673 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.534 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 10 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren eta 2 finantziazio enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 4 zurginak, 4 iturginak eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Chemillé-sur-Dême udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.943 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Les Thons
Biztanleria
2007an Les Thons udalerrian erroldatutako biztanleak 129 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 96 etxebizitza zeuden, 62 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 95 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 62 etxebizitza nagusietatik 56 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 10 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Plectroglyphidodon leucozonus
Plectroglyphidodon leucozonus Plectroglyphidodon generoko animalia da. Arrainen barruko Pomacentridae familian sailkatzen da.
Les Thons
Diru sarrerak
2009an Les Thons udalerrian 58 unitate fiskal zeuden, 121 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.149 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 iturginak ziren eta 1 jatetxe.
2000. urtean Les Thons udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 774 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Yuncler
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.332 biztanle zituen.
Les Thons
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Boyd konderria (Kentucky)
Boyd konderria (Boyd County) Kentuckyko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Catlettsburg da. 2010eko zentsuaren arabera 49,542 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Boyd konderriak 41,964 kilometro koadro ditu. Horietatik 559 ura dira. Beste 41,405 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 118,06 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 49,542 pertsonetatik 47,177 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 714 dira. 1,374 beltzak edo afroamerikarrak. 99 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 222 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 55 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 612 pertsonek kokatzen zuten.
St. Joseph (Michigan)
St. Joseph Michigango hiri bat da. Berrien konderrian kokatua dago. 2010ean 8,365 biztanle zituen, 8.33 kilometro koadrotan banatuta.
Caragh
Caragh edota Carragh (Cearthach) Irlandako udalerri bat da, Kildare konderrian dagoena. 2011ko erroldaren arabera 1.492 biztanle zituen.
Belleu
Belleu Ain departamenduko Frantziako udalerria da, Rhône-Alpeak eskualdean.
Lepidocolaptes falcinellus
Lepidocolaptes falcinellus Lepidocolaptes generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Hospital de los Venerables
Hospital de los Venerables Sacerdotes (Apaiz Gurgarrien Ospitalea), orokorrean Hospital de los Venerables izenez ezaguna, bere izena daraman plazan dago, Sevillako Santa Cruz auzoaren erdian eta Murilloren lorategietatik, katedraletik eta Errege Alkazarretatik oso gertu.
Historia
Bere historia, Hermandad de El Silencio delakoak 1627tik aurrera, apaiz agure, pobre eta ezinduei laguntzea erabakitzen duenean hasten da, eta babesa eta laguntza eman eta mantentzen zituzten etxe bat alokatu zutenean. Lan honek, anaitasunak 1673an beste anaitasun bat sortu arte jarraitu zuen, bere xedea, 1627tik egiten ari ziren lana soilik betetzea izango zelarik, eta Ospitalea eraikitzea erabakitzen da.
Justino de Neve y Yébenes elizgizonak sortu zuen 1675ean, apaiz gurgarrien egoitza izateko xedearekin. Urte horretan bertan datatua dago eraikinaren eraikuntza lanen hasiera, hasiera batean Juan Domínguez arkitektoaren zuzendaritzapean, 1687tik, lanen ardura Leonardo de Figueroak hartzen du, lanok, 1697an amaituz.
Erakunde sortzaileak emandako baliabideekin, erregeen erraztasun eta limosnekin, erakundea mantentzen zen, baina, 1805ean, erakundea bere mugara iritsi zen, ia ez zuen mantentzeko baliabiderik.
1840an, ospitalea ehun lantegi bihurtu zen, eta, ondorioz, bertan ostatu hartutako jendea, Hospital de la Caridad delakoaren gela batera eraman ziren, eurentzako abildu zutena. Anaitasun sortzailearen kexuek, 1848an Errege Agindu baten bidez, bere ondasunak itzuliak izatea lortu zuten, apaiz gurgarriak euren antzinako egoitzara itzuliz.
Plaza de los Venerables izena 1868tik jasotzen du.
Artxibategiko informazio honek, ospitalearen kudeaketa bera zein XVII. mendetik XIX. menderarteko Sevillako arlo eta ohiturak hartzen ditu.