cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thomas MacDonagh
Biografiak
1913an Plunkett eta MacDonagh Irlandar Boluntarioak erakunde berriaren lehenbiziko bilerara joan eta Aldi Baterako Batzordea osatu zuten. Georra erakunde honetako II. Bataloiko kapitaina eta Dublingo Brigadako komandantea izendatua izan zen. Hasiera batez, bere ikuspuntuak konstituzionalistak izan ziren, baina Pearse, Plunkett eta Sean MacDermotten eraginez errepublikanismora aldatu zen, horregatik, 1915ean Irlandar Anaitasun Errepublikarreko (IRB) kide ere egin zen. Jeremiah O'Donovan Rossa feniar buruzagi betranoaren hiletan ere egon zen, honetan eta jendaurrean Patrick Pearsek hileta otoitz bat esan zuen.
Pazko Matxinada
Nahiz eta 1916ko Pazko Matxinadako buruzagien artean agertzen den, gertakizun honetara behin hasi eta gero gehitu zen, jada matxinada martxan zegoela. Beharbada hau IRB erakundean sartu berria izanaren ondorioz da, eta behin matxinadara batu zela, Pearse eta Plunkettekinj zuen adiskidetasunari esker, Thomas Clarkek mailaz igo zuen. Honenbestez, Irlandako Errepublikaren Aldarrikapenaren sinatzaileetako bat izan zen.
Matxinadan zehar Dublingo Jacob's gaileta lantegian gotortu zen taldean egon zen, bertan John MacBride feniar beteranoari batu zitzaion. Nahiz eta matxinadan parte hartu zuten matxinatu talde handienetakoa izan arren, borrokan eskarmentu gutxi zuten, eta apirilaren 30ean britainiar soldaduei errenditzeko agindua jaso zuten. MacDonagh gainontzeko Matxinadako buruzagiekin batera britainiar epai mahai militar batek epaitu zuen, eta 1916ko maiatzaren 3an Dublingo Kilmainham Gaol espetxean fusilatua izan zen.
Bere alarguna 1917ko apirilean Dublin konderriko Skerries udalerrian zendu zen. Bere semea, Donagh MacDonagh, idazle eta epaile ezaguna izan zen, eta 1968an zendu zen.
Grégoire Kayibanda
Grégoire Kayibanda (1924ko maiatzaren 1a - 1976ko abenduaren 15a) Ruandako bigarren presidentea eta lehen presidente hautatua izan zen. Belgikatiko independentzia lortzeko Ruandako borrokaldiko buru izan zen, eta Tutsi monarkia ordeztu zuen gobernu errepublikanoarekin. Hutu gehiengoaren boterea ezarri zuen.
Arteleku
Arteleku Gipuzkoako Foru Aldundiak 1987an sortutako eta 2014an itxitako arte zentroa izan zen.
Hasieratik esperimentaziora, praktikara eta produkziora bideratutako proiektua izan zen, beti ere artearen pedagogia ardatz hartuta.
Artistek euren lana garatzeko, elkar ezagutzeko, elkarrengandik ikasteko lekua zen Arteleku, baina baita jakintzaren alor diferenteetan puri-purian zeuden gaiak eta eztabaidak ezagutzeko leku bat ere: tailerrak egiten ziren, mintegiak, hitzaldiak.
Material hura guztia argitaratu eta gizartearen esku jartzeko liburuen argitalpenak egin ziren eta Zehar aldizkaria sortu zen.
Andre Mariaren Jasokundearen eliza (Argantzon)
Andre Mariaren Jasokundearen eliza (Iglesia de Nuetra Señora de la Asunción) Argantzonen dagoen eliza nagusia da.
Historia
XIV eta XV mendeen artean eraiki zuten eta hurrengo mendeetan hainbat aldiz berriztu. Koroa eta erretaula XVI. mendekoak ditu eta Gordejuela familiaren panteoia ere XVI. mendekoa da.
Ezaugarriak
Gotiko berantiarreko eliza da eta dorrea barrokoa du. Bi atari ditu, bata plazatik sartzekoa, XV. mendekoa, eta bestea, dorrearen ondoan dagoena, askoz berriagoa.
Barnealdean habearte bakarra du, lau zatitan banaturik eta bobeda dotoreak gainean. Albo banatan hainbat kapera daude. Erretaula handia eta ederra da, 1535 urtean ezarritakoa eta Pizkundeko estiloan egina: Gaspar de Tordesillasen eskolakoa dirudi.
Telegram (aplikazioa)
Telegram Messenger edo Telegram aplikazioa software librez egindako aplikazioa da, telefonoen bidez mezuak elkarri bidaltzeko. Ziurtasun handiagoa lortzeko zifratze sistemak erabiltzen ditu. Mezuetan, testuez gain, beste fitxategi batzuk ere elkar trukatu daitezke: argazkiak, bideoak, etab.
Hainbat sistema eragiletan erabiltzeko sortu da, esaterako, Android, Mac OSX eta iOS sistema eragileetan dabil, baita tabletetan eta WIFIrik gabeko zenbait gailutan ere.
Telefonoetan / ordenagailuetan
Telefonoz erabiltzeko aukeraz gain, Telegram aplikazioak hasiera-hasieratik ordenagailuetan erabiltzeko aukera ere eskaini zuen. Honenbestez, Telegram telefonoko aplikazioa izateaz gain, mahaigaineko aplikazioa ere bada.
Telefono zenbakirik gabe ere bai
Telegram aplikazioak onartzen du harremanetan jartzea erabiltzaile batekin bere telefono zenbakia jakin gabe ere. Beste erabiltzaile baten erabiltzaile-izena jakitearekin nahikoa izan daiteke. Erabiltzaile-izen horiek Twitter aplikazioan erabiltzen diren antzeko itxura izaten dute, @ ikurraren atzean zenbait letra; horrelako zerbait: @nire_erabiltzaile_izen
Kontua
Telefono zenbaki bakoitzeko Telegram kontu bat eduki daiteke. Kontuak SMS edo telefono dei baten bitartez egiaztatzen dira. Erabiltzaileek kontu bera hainbat gailutan irekita eduki dezakete eta, beraz, mezuak gailu horietara guztietara helduko dira. Sartutako telefono zenbakia edozein momentutan alda daiteke eta, hau eginda, erabiltzailearen kontaktu guztiek telefono zenbaki berria gordeta edukiko dute. Gainera, erabiltzaileek erabiltzaile-izen bat jar dezakete eta beste erabiltzaileek izen horren bitartez aurki dezakete, haren telefono zenbakia ez jakin arren.
Nahi izanez gero, Telegram kontua edozein momentutan ezaba daiteke. Gainera, denbora-tarte jakin batean aplikazioa erabili ezean, kontua automatikoki ezabatu egingo da, baita hango mezu eta kontaktuak ere. Lehenetsitako denbora-tartea 6 hilabetekoa da, baina erabiltzaileak muga alda dezake (hilabete batetik, urte batera).
Hodeian oinarritutako mezuak
Beste mezularitza zerbitzuek ez bezala, Telegramek mezu guztiak bere zerbitzarian gordetzen ditu. Era horretan, erabiltzailearen mezu guztiak edozein gailutatik atzi daitezke, elkarrizketaren mezu guztiak deskargatzeko beharrik gabe.
Argazkiak, bideoak, audioak edo edozein motatako fitxategiak bidal daitezke, 1.5 gigabyteko langa igaro barik. Erabiltzaileek mezuak kontaktu bakar bati bidal diezazkiokete edo taldeei (5000 partaide izan ditzakete).
Stickerrak
Stickerrak kalitate altuko irudiak dira, hodeian gordetzen direnak, emojiak ordezkatzeko, edo horiek baino adierazgarriagoak izateko. Sticker bakoitza emoji batekin lotuta dago; beraz, emoji bat sakatuz gero, horrekin zerikusia duten stickerrak agertuko dira. Stickerrak taldeetan multzokatzen dira (normalean gai berekoak) eta sticker bat baino gehiago emoji berarekin lotuta egon daiteke. Telegramek sticker multzo batzuk ditu dagoeneko instalatuta, baina nahi duenak bere sticker multzo propioa sor dezake, eta horiek, beste erabiltzaile guztiekin partekatu.
Bot-ak
Botak programa batek kontrolatzen dituen kontuak dira. Horiek mezuak bidali edo erantzun ditzakete edo taldeetan egon. Telegramek API bat kaleratu zuen, nahi duenak bere Bota sortzeko.
San Pietro in Vincoli
San Pietro in Vincoli basilika (basílica di San Pietro in Vincoli, baita ere San Pedro ad víncula ('San Pedro kateatuta') deitua, Erromako basilika da. Oso ezaguna da batez ere barruan Michelangeloren Moises erakusten duelako. . Hiriburuaren erdialdeko Monti rionean kokaturik dago.
Historia
Basilika V. mendearen erdialdean eraikia izan zen. Hasierako helbura barruan San Pedroren erlikiak grdetzea zen, hau da, Jerusalemen apostolua lotzeko erabili izan zitezkeen kateak gordetzeko. Hortik dator elizaren aurreko izena: San Pedro ad víncula. Kondairaren arabera, Eudoxia enperatrizak, Valentiniano III.a enperadorearen emazteak, kate horiek opari gisa Leon I.a aita santuari eskaini zizkion. Aita santuak kate horiek Erromako Tulianum espetxean San Pedrokoak ere omen zirenak gordetzen zirenekin konparatu zituenean, biak mirakuluz lotu egin ziren. Kateak, gaur egun, elizan dagoen erlikia ontzi batean gordetzen dira, aldare nagusian. Mendez mende elizak aldaketa handiak ezagutu zituen, besteak beste, Adrian I.a aita santuaren konponketak, Sixto IV.a eta Julio II.aren berreraikitzeak. Aurreko eliz ataria 1475an eraiki zen eta Baccio Pontelliri egozten zaio. Klaustroa, 1493tik 1503ra egina, Giuliano da Sangallorena da.
Barrualdea
Basilikaren barrualdean bi habearteko planta ikus daiteke, hiru absidekin zutabeez zatituta. Zutabeak Doriar ordenaren estilokoak dira. Habearteak gurutze gangaz bukatuak dira. Erdiko habearteak, bestetik, XVIII. mendeko sapai panelatua erakusten du non Giovanni Battista Parodiren freskoak ikus daitezkeen. Margo horietan kateen mirakulua erakusten da.
Julio II.aren hilobia eta Moises
Dena dela, elizaren obra nagusia Michelangeloren Moises da. Michelangelok Julio II.a aita santuaren hilobirako egin zuen eskultura. Artistaren eskultura garrantzitsuenetariko bat da hau. Hasieran proiektua San Petri basilikan kokatu behar zen baina azkenean, Julio II.a hil eta gero, hilobia txikiago zen San Pietro in Vincoli elizan jarri zen, Eskilino zonaldean. Della Rovere familia, bestetik, eliz horren mezenas izan ziren eta aita santua bera kargo hori jaso baino lehen hango titularra izan zen. Guztiarekin, Julio II.aren gorpua ez dago hilobi eta eliza honetan, San Petri basilikan baizik.
Elizako beste arte-lanak
Hauek dira basilikan ikus daitezkeen beste obrak:
Juan Mari Atutxa (argipena)
Juan Mari Atutxa honako pertsona hauen izena da:
Gregorio Zubiaga
Gregorio Zubiaga Legarreta (Errigoiti, 1932) bizkaitar idazlea eta elizgizona izan zen. 1955. urtean egin zen apaiz, eta urtebete geroago hasi zen euskaraz idazten. Redención aldizkari elebiduneko erredaktore nagusi izendatu zuten. Zubiagarenak dira Errosario puskatua (1963, Agora Saria) eta argitara gabeko Mutil zar ez beintzat, Lamiñen erreketan eta Neska ta vespa eleberriak.
Pumbedita
Pumbedita (baita ere Pumbeditha, Pumpedita, edo Pumbedisa; פומבדיתא) Antzinako Babiloniako hiri historikoa izan zen, ospetsua bertan judutarrek egin zituzten Talmud inguruko ikasketez. Gaur egun bere lekuan Fallujako hiri irakiarra dago. XII. mendean Benjamin Tuterakoak bisitatu eta deskribatu zuen.
Babiloniako Talmuda
Pumbeditan Talmudaren edizio berezia prestatu zen. Babiloniako Talmuda Rab Ashi (352-427) maisuak eta Surako Akademiako rabbiek prestatua eta Rabbina II.ak (499an hila) Babiloniako Talmuda bildu eta osatu zuten. Ekialdeko arameraz idatzi zuten Babiloniako Talmud hori, eta judu-erlijioaren bigarren liburu nagusi bihurtu zen, Bibliaren ondoren, hurrengo mendeetatik aurrera. Akademia Judah ben Ezekielek sortu zuen.
Albany (Louisiana)
Albany Louisianaeko herri bat da. Livingston parrokian kokatua dago. 2010ean 1,088 biztanle zituen, 2.9 kilometro koadrotan banatuta.
Guibemantis depressiceps
Guibemantis depressiceps Guibemantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Mantellidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Pogeez
Pogeez Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Palentziako geltokia
Palentzia Gaztela eta Leongo Palentziako probintziako tren geltoki bat da, Palentzia udalerrian kokatuta dagoena.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Historia
Palentziara 1860an iritsi zen trenbidea, Alar del Rey eta Venta de Baños Palentziatik igarotzen ziren zatiak ireki zirenean. Horrela, asmo handirik gabeko lehen geltoki bat eraiki zen, iparraldekoa edo Alarrekoa. Lehen esparru honen oso bestelakoa izan zen 1875ean Palentzia eta Galizia lotu nahi zituen linearen Palentzia-Leon tartea martxan jarri zenean eraiki zena. Geltoki berri hau, lehenengotik gertu eraiki zen, eta, hasiera batean, Ipar-mendebaldeko geltokia deitu zen. Hasierako lanak Espainiako Ipar-mendebaldeko konpainiari zegozkion arren, 1885ean Nortek anexionatu zuen, 1941. urtera arte, Espainiako trenbidea nazionalizatu eta Renfe sortu zen arte, Norteko izena hartu zuen geltokia kudeatu zuena.
2014ko hasieran, zenbait hobekuntza izan zituen nasa eta bideetan, abiadura handiaren etorrerara egokitzeko. 2015eko irailaren 29an jarri zen martxan, eta jarraipena ematen dio Madrid-Valladolid abiadura handiko burdinbideari, Valladolid-Leon abiadura handiko burdinbidea eta, ondoren, Leon-Gijon abiadura handiko burdinbidearen bidez.
Geltokia
Geltokia hiriaren iparraldean dago, hirigunetik gertu. Bidaiarientzako eraikina frantziar klasizismoaren erakusgarri argia da, u formako egitura simetrikoa duena, erdiko gorputz batez, bi hegal alboetan eta bi azken eranskinez osatua. Hori guztia bi solairuren gainean eta bidearen alboan.
Bi nasa ditu, bata albokoa eta bestea erdikoa. Gainera, baztertzeko beste bide bat eta beste bi bide hil daude.
Abiadura handiko trenaren ondorioz bidaiari kopurua handitu egin denez, ataria birmoldatu egin da, eta, horrela, merkataritza-gunea eta bidaiarien harrera-gunea handitu egin dira, ekipajeen kontrolarekin batera, geltokiko gainerako geltokiez gain.
Cousins Island (Maine)
Cousins Island Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Cumberland konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Eskoba (argipena)
Eskoba terminoak zenbait adiera du:
Hemibagrus baramensis
Hemibagrus baramensis Hemibagrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bagridae familian.
Courtemanche (Somme)
Courtemanche Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Recurvirostra novaehollandiae
Recurvirostra novaehollandiae Recurvirostra generoko animalia da. Hegaztien barruko Recurvirostridae familian sailkatua dago.
Courtemanche (Somme)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 63 ziren, horien artean 48 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 48 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (24 gizon eta 17 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Courtemanche udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Licibořice
Licibořice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 252 biztanle ditu eta 9,25 kilometro koadroko azalera. Chrudim barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1577 urtean egin zen.
Gurarika (abestia)
Gurarika, Katamalo larrabetzuar folk-pop musika taldearen abesti bat da. Talde horretako Gorka Urbizu lekunberrtar abeslariak abestua da.
2007ko Bihotz bakartien kluba diskoan argitaratu zuten.
Jean-Baptiste Rousseau
Jean-Baptiste Rousseau (Paris, 1671ko apirilaren 6a- Brusela, 1741eko martxoaren 17a) olerkari eta antzerkigile frantsesa izan zen.
Biografia
Jean-Baptiste Rousseau Parisen jaio zen 1671ko apirilaren 6an. Aita zapatagile aberats bat zuen eta haurrak heziketa zabala eta zaindua jaso zuen.
Luis XIV.aren erregealdi bukaeran, Pariseko gortean erlijioak garrantzia handia zuenean, hasi zen Jean-Baptiste Rousseau idazten eta, badirudi, Noailleseko mariskalari erakutsi ziola salmo itxurako lehenengo lan haietako bat. Poema asko gustatu zen eta Borgoinako dukea goraipatuko zuten oda erlijiosoak eskatu zizkioten.
Aldi berean eta ezkutuan, tenplarioentzako hainbat epigrama ere egin zituen, hango kide baitzen La Fare markesak eta Chaulieuko abadeak bertan sartzeko bidea egin zutenetik. Deboziorik gabe egiten omen zituen salmoak eta gaiztakeriarik gabe, berriz, epigrama hauek.
Apodemus rusiges
Apodemus rusiges Apodemus generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Jean-Baptiste Rousseau
Biografia
Bertsogile trebeari begiratu zion Boileauk eta idazten jarraitzeko animatu zuen. Jean-Baptiste antzezlanetan hasi zen. 1694an, Le Café komedia idatzi zuen eta porrota jasan zuen. 1696an, Le Flatteur etorri zen eta hark ere ez zuen arrakasta handirik lortu. 1697an, berriz, Venus et Adonis opera.
1700ean, komedia batekin saiatu zen, Le Capricieux, baina emaitza ez zen hobea izan. Londresera joan zen orduan, Tallarden laguntzaile eta hantxe hasi zen bere arrakasta.
Café Laurenten hasi ziren bere zoritxarrak, garaian literaturgile eta gaizkileen artean modan zegoen kafetegian. Hainbat bertso lizunen autore izan zen edo egin zuten, behintzat, eta kafetegitik bidali zuten.
Hala ere, 1701ean, Inskripzio eta Letra Ederretako Akademiak hautatu zuen.
1710ean, Frantses Akademiako hautesle izan zen, baina beste kide bat hautatu zuten. Lehiakideen aurkako bertsoak jendearen ahotan zebiltzan barra-barra, autorea Jean-Baptiste zela garbi ez bazegoen ere.
1712an, ia-ia atxilotu zuten, baina erbesteratzea lortu zuen. Suitzan egon zen 3 urtez eta Bruselan gero. Hantxe hilko zen martxoaren 17an, 70 urte zituenean.
Lanak
Bertsogintza zuzen-zuzena du, harmoniaz betea. Baina sentimendua falta da; zenbaitetan, pentsamendua bera ere bai. Oso poesia dotorea da, baina hotza, eta hori ezkutatzen saiatzen da mitologia eta erretorika erruz erabiliz. Kantatak eta epigramak dira gaur egun bere lanean estimatzen direnak, bere maltzurkeriak horretarako talentua ireki baitzion -ondorengo zoritxarra ekartzearekin batera-.
Lanak:
Leongo Erresuma
X. mendean, arazo ugari izan zituzten leondarrek musulmanekin, Duero ibaitik gora erraz igarotzen baitziren Kordobako kalifaren osteak. Antso III.a Gartzeitz Nafarroako erregearen garaian (1000-1035), Leongo erreinua Nafarroako koroaren mendean egon zen; ondoko urteetan hasi zen gorpuzten Gaztelako konderria. Tradizio bisigodoari jarraiki, Hispaniako errege eta enperadoretzat zeukaten beren burua Leongo erregeek, baina musulmanen aurkako borrokan (Reconquista) halako arrakastarik ez baitzuten izan, begi gaiztoz ikusi zuten Gaztelako erreinuaren sorrera.
1157an Fernando II.a Gaztelakoa Leongo errege ere izan zen, eta handik aurrera koroa bakar batera bildu ziren Leon eta Gaztelako erreinuak, bakoitzak bere erakundeak gorde bazituen ere. XII. mendean sortu zen Portugalgo erreinua, eta mende horren bukaeran bizkortu zuten musulmanen aurkako borroka kristau-estatuek; Extremadura aldeko lurraldeetan barrena zabaldu zen Leongo erreinua. Leongo eta Gaztelako erakundeen arteko harremanak ez ziren onak izan.
1230ean desagertu zen Leongo erreinua (baina XIV. mendearen hasiera arte iraun zuten Leongo administrazio-erakundeek). Handik aurrera, Gaztelako probintzia gisa iraun zuten luzaroan Leongo lurrek, reino de León (Leongo erreinua) izena ematen zitzaien arren.
Salamanca izan zen XIV. mendetik aurrera Leongo hiri ospetsuena, unibertsitateari esker. 1833an bereizi ziren Leon, Zamora eta Salamancako herrialdeak, eta, 1979an, Gaztela eta Leon autonomia-erkidegoaren barnean utzi zituzten hirurak.
PSV Eindhoven
PSV Eindhoven edo Philips Sport Vereniging Eindhoven Herbehereetako Eindhoven hiriko futbol talderik onenetakoa da, Liga eta Kopa palmaresari dagokionez bigarrena. Hainbat liga eta kopa irabazteaz gain 1988an Europako Kopa irabaztea lortu zuen, hau eskuratzen duen hirugarren talde herbehereetarra da. Etxeko partidak Philips Stadionen jokatzen ditu.
Gerra aurreko urteak
Eindhoveneko Philips lantegiko langileek beren aisialdirako Philips Elftal taldea sortu zuten 1910an baina diru arazoak zirela eta talde berria eratu behar izan zuten 1913an, Philips Sport Vereniging Eindhoven. Hainbat kiroletan hartzen zuten parte baina 1916an agertu zen futbol taldea. 1915 arte ez zen lehen mailara igo eta 1929an lortu zuen lehenengo Liga txapelketa.
50eko hamarkada
Gerra amaitu eta 1950an izugarrizko denboraldia egin zuen Liga eta Kopa irabazi baitzituen. 1955ean Europako Kopa jokatu zuen, lehenengo talde holandarra izan zelarik.
70eko hamarkada
René eta Willy van de Kerkhof anai bikiak 1973an fitxatu eta garai eder bati hasiera eman zion. 3 Liga eta 2 Kopa irabazi zituen, baina are garrantzitsuagoa zena, UEFA Kopa eskuratu zuen 1978an.
80ko hamarkada
1984ean Guus Hiddink jokalari ohia entrenatzailearen laguntzaile bihurtu zen eta 1987an entrenatzaile hartu zuten. Bere eskutik iritsi zen taldearen "urrezko aroa". Lau liga jarraian eskuratu zituen eta hiru kopa ere bai. 1988an Europako Kopa eskuratu zuen SL Benfica penaltietan garaitu zuelarik. Jokalari handiak zituen, Ruud Gullit (1987 arte) eta Ronald Koeman.
90eko hamarkada
1990an Hiddinkek taldea utzi eta Bobby Robson ingelesak hartu zuen ardura. Ronaldo eta Romário brasildarrak fitxatu zituzten baina ez zuten esperotako emaitzarik lortu.
XXI mendea
Mende berrian Europa mailan emaitza aipagarririk lortu ez badu ere Herbeheretan talde nagusietako bat izan da 6 Liga eta bi Kopa eskuratu dituelarik. Zazpi urteren ostean 2015ean Liga irabazi zuen eta hurrengo urteetan ere maila bikainean ibili da beste bi liga eskuratuz.
2023/2024 Taldea
2023ko uztailaren 20an eguneratua.
Euskal taldeen aurkako partidak
Hauek dira Europako txapelketa ofizialetan PSV Eindhovenek euskal taldeen aurka jokatu dituen partidak:
Miguel Zavala Rodríguez
Miguel Domingo Zavala Rodríguez (San Luis, San Luis probintzia, Argentina, 1940ko uztailaren 8a) argentinar abokatua, politikaria, kazetaria eta diputatu nazionala izan zen, 1976ko abenduaren 22an azken diktadura zibiko-militarrean eraila. Indar Armatu Peronistak (FAP) erakundeko kidea zen eta "El Colorado" ezizena jarri zioten (Miguel Domingo Zavala "Colorado" Rodríguez) eta "Miguel Ángel" bezala ere bai.
Hasierako urteak
1940ko uztailaren 8an jaio zen San Luis hirian, Jorge Alberto Zavala Rodríguez eta Ana María Mendozaren semea, 6 anai-arreba zituen. Batxilergoa La Plata hiriko "Almafuerte" 3 zenbakiko Eskola Misto Normalean jaso zuen eta 23 urterekin abokatu lizentziatu zen, La Platako Unibertsitate Nazionaleko Lege eta Gizarte Zientzien Fakultatean. 1963ko uztailaren 26a. Unibertsitateko irakaslea izan zen La Platako Unibertsitate Nazionaleko Zuzenbide Fakultateko Zuzenbide Politikoko katedran eta Mar del Platako Udaleko Humanitate Fakultateko unibertsitate irakaslea.
Lan profesionala eta militantzia
Zuzenbide ikasketak egiten zituen bitartean, Buenos Aires probintziako Justizian aritu zen 4 urtez. Behin lizentziatuta, Buenos Aires probintzian zein hiriburu federalean jardun zuen, eta Obras Sanitarias de la Nación-en aritu zen agente judizial gisa. Bere adimenarekin, bere lanbidearekin eta militantziarekin lagundu zion Argentinako Lan Konfederazio Nagusiari, garai hartan Raimundo Ongaro Idazkari Nagusiak zuzentzen zuen Juan Carlos Onganíaren diktaduraren aurkari. 1968an hasita, preso politiko askoren defentsako abokatua izan zen. Horien artean, Taco Ralon atxilotutako Indar Armatu Peronistetako kideak ordezkatu zituen.
Atxiloketa eta tortura 1969an
1969ko apirilaren 23an Buenos Aires hiriko apartamentu batean atxilotu zuten Carlos Caride eta Aída Rosa Filippirekin batera. Lau orduz bortizki torturatu eta atxilotu egin zuten. Jasandako legez kanpoko presioak justiziaren aurrean salatu zituzten garai hartan Argentinako CGTko abokatuek.
1976ko hilketa
1976ko abenduaren 22an, Buenos Aires hiriko Lambaré 1083ko bere etxearen aurrean, bi alaben eta Olga Irma Cañueto emaztearen aurrean erail zuten, Gazteria Peronistako militantea, bahitua eta ordutik desagertuta dagoena, Miguelen arreba bezala, Julia Elena Zavala Rodríguez.
Diputatu Nazionala
Diputatu nazionalerako hautagaia izan zen, Buenos Aires probintziarako, 1973ko hauteskunde legegileetan Frejuli-PJ zerrendetan. Carlos Kunkel diputatuaren dimisioaren ostean, 33 urte zituela hartu zuen kargua, 1974ko martxoaren 13an, Buenos Aires probintziako barrutian zuen egoitzan. Garai hartan, Leonardo Bettanín (gero diktadura zibiko-militarrak hil zuen) eta Rodolfo Ortega Peña (gero Triple Ak hil zuen) ere kargua hartu zuten. Diputatu horiek aurreko diputatu dimisionarioek orduko lege errepresiboarekin ados ez egoteagatik utzitako 8 eserlekuetatik 3 okupatu zituzten.
Chilatherina axelrodi
Chilatherina axelrodi Chilatherina generoko animalia da. Arrainen barruko Melanotaeniidae familian sailkatzen da.
Chico & Rita
Chico & Rita marrazki bizidunetako filma da. 2011n marrazki bizidunetako film onenaren Goya Saria irabazi zuen eta, hurrengo urtean, Oscar Sarirako hautagaia izan zen.
Argumentua
Chicok Habana, New York, Las Vegas, Los Angeles eta Paris artean 1940ko hamarkadaren amaieran eta 1950eko hamarkadaren hasieran bizitako amodioa gogoratu du. Chico amets handiak dituen piano-jole gaztea da. Rita ahots hunkigarria duen abeslari polita da. Musika eta amodioak bilduta, bera istorioa bolero bat bezalakoa izango da: erromantze eta oinazea uztartuz.
Rolling Stone
Rolling Stone musika aldizkari entzutetsua da. Bi astean behin argitaratzen dute New Yorken, San Franciscon sortu bazuten ere 1967an.
Nazioarteko edizioak
Aldizkariak Argentina, Australia, Alemania, Brasil, Errusia, Espainia, Frantzia, Indonesia, Italia, Japonia, Kolonbia, Mexiko, Turkia, Txina eta Txilen ere edizioak ditu.
Vacqueyras (Vaucluse)
Vacqueyras Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Vaucluse departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vacqueyras udalerrian erroldatutako biztanleak 1.060 ziren. Familiak 417 ziren, horien artean 117 pertsona bakarrekoak ziren (46 bakarrik bizi ziren gizonak eta 71 bakarrik bizi ziren emakumeak), 121 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 146 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 33 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 540 etxebizitza zeuden, 431 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 54 bigarren erresidentzia ziren eta 55 hutsik zeuden. 459 etxeak ziren eta 82 apartamentuak ziren. 431 etxebizitza nagusietatik 270 bere jabearen bizilekua ziren, 127 alokairuan okupaturik zeuden eta 34 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 86 etxek hiru zituzten, 125 etxek lau zituzten eta 188 etxek bost zituzten. 313 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 217 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 178 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 666 ziren, horien artean 484 aktiboak ziren eta 182 inaktiboak ziren. 484 pertsona aktiboetatik 437 lanean zeuden (249 gizon eta 188 emakume) eta 47 langabezian zeuden (16 gizon eta 31 emakume). 182 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 56 ikasten zeuden eta 93 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vacqueyras udalerrian 435 unitate fiskal zeuden, 1.088 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.627 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 79 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 26 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 7 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 3 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Vacqueyras udalerrian 76 nekazaritza-ustiategi zeuden, 882 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Zugarramurdiko Sorginen Museoa
Zugarramurdiko Sorginen Museoa Nafarroako Zugarramurdi udalerrian dagoen museo bat da. Induburua etxea eraikinean dago.
Vacqueyras (Vaucluse)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Zugarramurdiko Sorginen Museoa
Museoaz gain Zugarramurdiko leizeak ere bisitatu daitezke, bata bertzearengandik hulbil baidaude.
Vacqueyras (Vaucluse)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zugarramurdiko Sorginen Museoa
Kokalekua
Herrigunean dago, Beitikokarrikaren 22. zenbakian.
Historia
Etxea antzinakoa da, museoa aldiz 2007ko uztailean inauguratu zen.
Alexandria (Louisiana)
Alexandria Louisianaeko hiri bat da. Rapides parrokian kokatua dago. 2010ean 47,723 biztanle zituen, 73.58 kilometro koadrotan banatuta.
Zugarramurdiko Sorginen Museoa
Museoa
Museoak Zugarramurdiko memoria historikoa iraunarazi eta garai hartako jendearen bizimodua nolakoa zen erakutsiko duen lekua izan nahi du. Garai hartako gizarte-egoeraren, sorginenganako benetako izuaren, eta bere agintea nola edo hala inposatu nahi zuen inkisizioaren biktima izan ziren pertsonei, gizon-emakumeei, eskainitako omenaldia izan nahi du. Dolurako eta oroimenerako gunea, istorio interesgarriak zehatz-mehatz baina aldi berean modu atseginean eta erakargarrian kontatzeko gunea, argi eta obskurantismo ñabardurak emanez. Sorginen inguruan gaur egun arte izan den folklorismoa hautsi asmo du. Bertzelako errealitatea landu nahi du, gertakari sinesgaitzez akusaturik izan ziren, fantasiazko kontakizunetan sartu zituzten, eta azkenik sutan erreak izan ziren gizon-emakume haien errealitatea.
Horren guztiaren gibelean, elezaharrez eta mitologiaz beteriko mundu zoragarri bat dago. Protagonista nagusiak Mari eta Aker ditugu, festez eta erritu paganoz, eta herri-medikuntzak zuen sustrai luzeez inguraturik.
Florentzio Idoatek, Aita Barandiaranek, Julio Caro Barojak, Gustav Heninngsen, Jose Dueso, J. Paul Arzac eta Koro Irazokik, bertzeak bertze, egindako ikerketa-lanak oinarri izan dira bere ondarea babestea eta turismo-baliabideak lantzea bateratzen dituen proiektu honetan.
Zugarramurdiko sorginkeria prozesua
Bestalde museoak 1610eko inkisizio-prozesuari buruzko erakusketa ere ikusgai du.
Billboard
Billboard musika aldizkari entzutetsu eta beteranoa da. 1894an sortu zuten Cincinnatin (Ohio) eta gaur egun astean behin argitaratzen dute.
Billboard Hot 100 ranking zerrenda aldizkariak aukeratzen du, eta baldintzatzen ditu diskoen salmentak eta guzti.
Lan-pizgarri
Lan-pizgarriak edo soldata-pizgarriak langileek enpresak finkatutako gutxieneko estandarrak gainditu edota enpresak ezarritako helburuak arrakastaz betetzeagatik jasotzen dituzten ordainsari gehigarriak edo bestelako sariak dira, batzuetan bonus izena ere (ingelesetik mailegua) jasotzen dutenak. Lan-pizgarriak dirua, bidaiak edo bestelako sari materialak izan daitezke, baina lan-promozioa edo lanpostuko bestelako aldaketak ere izan daitezke. Beste irizpide bati jarraiki, lan-pizgarriak banakakoak (edo lehiazkoak) zein taldekoak (edo kooperatiboak) izan daitezke. Nolanahi ere, lan pizgarriak giza baliabideen kudeaketarako oinarrizko tresna bat da eta horregatik kontu handiz aztertutako politika batez garatu behar da, langileen interesak eta motibazioak aztertuz eta enpresako helburuak eta horien irisgarritasuna tentuz ebaluatuz.
Bloomington (Maryland)
Bloomington Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Garrett konderrian kokatuta dago, Maryland estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Guibemantis flavobrunneus
Guibemantis flavobrunneus Guibemantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Mantellidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Kiss of the Spider Woman (filma)
Kiss of the Spider Woman: (euskaraz: Armiarma emakumearen musua) 1985eko drama filma da, Héctor Babenco argentinar-brasildar zinemagileak zuzendu zuena. Manuel Puig argentinar idazlearen El beso de la mujer araña eleberrian oinarriturik dago. William Hurt, Raul Julia, Sonia Braga, José Lewgoy, Milton Gonçalves eta Denise Dumont izan ziren antzezle nagusiak.
Gizonezko aktore onenaren Oscar saria (William Hurt) irabazi, eta film onenaren, zuzendari onenaren (Héctor Babenco) eta egokitutako gidoi onenaren (Leonard Schrader) Oscar sarietarako izendapenak jaso zituen.
Argumentua
Hego Amerikako espetxe batean, Luis Molina (William Hurt) eta Valentin Arregui (Raúl Julia), ziegakideak dira eta beren istorio pertsonalak eta iraganeko bizipenak elkarri kontatzen dizkiote. Molina adingabeko bat erakartzeagatik preso dagoen homosexuala da. Valentin galdeketetan jasandako torturak ahaztu ez dituen iraultzailea.
Recurvirostra andina
Recurvirostra andina Recurvirostra generoko animalia da. Hegaztien barruko Recurvirostridae familian sailkatua dago.
Bastidako udaletxea
Bastidako udaletxea Arabako Errioxako kuadrillako Bastida udalerrian dagoen Udalaren egoitza da. Alde zaharrean dago, Bakearen enparatzako 1. zenbakian. Ezkerraldean Salazar jauregia du, gaur egun Kultur Etxea dena.
Historia
XVIII mendean eraiki zen eta barroko berantiarreko estiloa du.
Ezaugarriak
Enparantzara ematen du aurrealde nagusiak eta apaingarri ugari ditu. Atarian puntu erdiko hiru arku ditu eta arku bakoitza hiru arkibolta finez apaindurik dago. Lehenengo solairuan puntu erdiko arkuak dituzten hiru balkoi daude, eta sabaian eraikin guztia inguratzen duen balkoia.
Persephone Papadopulou
Persephone Papadopulou —Περσεφόνη Παπαδοπούλου— (Pafos, 1888 – Patras, 1948) irakasle, idazle, kazetari eta feminista zipretarra izan zen.
Bizitza
Pafosen jaio zen 1888an eta Atenaseko Arsakeio ikastetxean ikasi zuen. Ziprera itzuli ondoren, Famagustako nesken ikastetxean aritu zen zuzendariorde gisa 1905-1919 bitartean eta gero Larnakako Scholarcheio ikastetxeko zuzendari gisa. Filosofia, soziologia, fikologia eta pedagogia ikasi zituen Sorbonan. 1924an itzuli zenean, Nikosiako Didaskaleio Thileon ikastetxean lan egin zuen. 1937an Greziako gobernuak gonbidatu zuen Patrasko Arsakeio Lizeoko zuzendari izateko, eta 12 urtez bete zuen kargu hau.
Zipren unibertsitaterik ez zegoen garaian, atzerrian hezitako emakume zipretarren gutxiengo batekoa zen. Estiades aldizkaria sortu eta kudeatu zuen 1913tik 1915era. Zipreko lehen egunkari feminista izan zen. Hala ere, audientzia mugatua zuen, Zipreko analfabetismo maila altua zela eta, batez ere emakumeen artean.
Römnitz
Römnitz Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Platyrrhinus chocoensis
Platyrrhinus chocoensis Platyrrhinus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Stenodermatinae azpifamilia eta Phyllostomidae familian sailkatuta dago
Apodemus semotus
Apodemus semotus Apodemus generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Zaldun-ziza orrihori
Zaldun-ziza orrihori edo zaldun perretxikoa (Tricholoma equestre, lehen baita Tricholoma flavovirens) Tricholomataceae familiako onddo bat da, lehen asko jaten zena baina gaur egun pozoitsutzat hartua dagoena. Aski arrunta da pinudietan.
Deskribapena
Kapela: 4 eta 10 cm arteko diametrokoa. Ganbila gero apurtxo bat lautua, uhindua, titi txiki batekin, askotan erdian ondoratuta. Ertza bihurritua. Azal likatsu xamarra eguraldi hezearekin, lehorra eta distiratsua sikuarekin, sufre-hori kolorekoa, eta, erditik aurrera, kolore marroi-hori ezkata ilun samar batzuekin zikinduaz doa.
Orriak: Nahiko estu eta eskotatuak, hauskorrak, desberdinak, orritxoak tartekatuta, sufre-hori kolorekoak.
Lično
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1340 urtean egin zen.
Zaldun-ziza orrihori
Deskribapena
Orri eskotatuak: Oinera iritsi baino lehentxeago eskote txiki bat duten orriak.
Hanka: Nahiko mehea, erabat horia, lihazki arre bereziekin.
Haragia: Hauskorra eta zuria, pixka bat horiz tindatua, zapore atsegina eta irinaren usain apur batekin.
Etimologia: latinezko equestris = zaldunak edo nobleak. Tricholomma equestris delakoari dagokionez, zaldunek estimatzen zuten perretxiko bat zela esan nahi du. Tricholoma grekotik dator, ilea, txirikorda, lumatxarekin tolesturan zehar, nahiz eta espezie gutxi batzuek baino ez dituzten iledun kapelak.
Toxikotasuna
Tradizioz jangarri bikaintzat hartzen zen, Europan asko kontsumitu izan da, batez ere Frantzian, eta gaur egun rabdomiolisiak eragindako heriotza eragiten du.
Oso erraza da liburu eta gida mikologiko ez oso zaharretan, jangarri bikain bezala aurkitzea eta une honetan toxiko edo hilgarri gisa katalogatzen da. Zergatik? 90 hamarkadan pozoitze kasu batzuk gertatu ziren Frantzian, rabdomiolisis kasuak ziren (giarretako ehunei erasatzen dien lesio bat da). Hainbat pertsona intoxikatu ziren onddo honen kontsumo masibo eta jarraituaren ondorioz. 11 intoxikatuetatik 3 hil egin ziren. Laborategian egindako ondorengo analisien arabera, perretxiko hau kontsumitzeak gaixotasun hori eragin dezake. Hala ere, kontsumitzaileen genetikak eragin handia izan dezakeela zehaztu zuten. Baita gehiegizko kontsumoak ere, ugaria eta errepikakorra denean denbora luzean.
Zaldunen perretxiko honen izena, garai batean, Frantziako hego-mendebaldean, perretxiko hau jatea debekatuta zegoelako morroientzat, eta zaldunentzat bakarrik zegoelako baimendua. Morroiek Boletus bovinus jan zezaketeen, kalitate txikikoa jangarri gisa.
Nahasketa arriskua
Tricholoma auratum-arekin, baina sendoagoa eta likatsuagoa da. Gainera Tricholoma auratum-aren kapelaren erdian arre-laranjatik arre-gorrirako kolorea du, eta hankaren goialdea zurixka da, hori ez da gertatzen Tricholoma equestre-an. Hiri gasaren usaineko Tricholoma sulphureum-arekin ere bai.
Sasoia eta lekua
Udan eta udazkenean aurkitzen da lurzoru hareatsuko pinu-basoetan, batez ere itsas pinuen azpian (Pinus pinaster).
Banaketa eremua: Ipar Amerika, Europa, Ipar Afrika, Erdialdeko Amerika, Iparraldeko Asia.
Lidečko
Lidečko Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.802 biztanle ditu eta 17,36 kilometro koadroko azalera. Vsetín barrutian dago.
Ceaux-en-Couhé
Ceaux-en-Couhé Frantziako udalerri bat da, Vienne departamenduan dagoena, Akitania Berria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Lidečko
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1320 urtean egin zen.
Ceaux-en-Couhé
Biztanleria
2007an Ceaux-en-Couhé udalerrian erroldatutako biztanleak 520 ziren. Familiak 218 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 89 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 53 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 278 etxebizitza zeuden, 224 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 274 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 224 etxebizitza nagusietatik 176 bere jabearen bizilekua ziren, 44 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 126 etxek bost zituzten. 180 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 88 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 111 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 301 ziren, horien artean 235 aktiboak ziren eta 66 inaktiboak ziren. 235 pertsona aktiboetatik 208 lanean zeuden (104 gizon eta 104 emakume) eta 25 langabezian zeuden (13 gizon eta 12 emakume). 66 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ceaux-en-Couhé udalerrian 219 unitate fiskal zeuden, 518,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.209 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra drogeria bat zen.
2000. urtean Ceaux-en-Couhé udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.071 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
852 Wladilena
852 Wladilena asteroide gerrikoan aurkitutako 852. asteroidearen izena da. 1916ko apirilak 2an aurkitu zuen Sergei Belyavskyk Simeizetik. Bere izena Vladimir Lenin buruzagi komunista errusiarragatik jasotzen du. Bere behin-behineko izendapena 1916 S27 zen.
Morgantina
Morgantina (Μοργάντιον, Μοργαντίνη) Italiako hegoaldearen zonalde arkeologikoa da, Sizilia uhartean erdialdeko ekialdean kokatua. Lekua Joniar itsasotik 60 kilometrora dago, Enna probintzian. Herririk hurbilena, Aidone, hego-mendebaldean, bi kilometrora dago. Tokiaren itxura zirkulu batez osatuta dago, Serra Orlando izenekoa, eta muino bat ipar-ekialdean Cittadella izenez ezaguna. Morgantina hainbat epetan populaturik egon zen. Hasieran, establezimendurik handiena Cittadellan izan zen K.a. 1000-900 urtetik K.a. 450 arte. Beste kokapen handi bat Serra Orlandon zegoen K.a. 450tik K.o. 50 arte. XX. mendeko hasieratik, Morgantinan indusketa arkeologikoak egin dira. Kenan Erimek Serra Orlando Morgantinarekin identifikatu zuen. Geroago, zenbait moneta aurkitu zituen HISPANORUM hitza zutela. Erimek, monetak eta Levyren pasarteak erabili zituen adierazteko Serra Orlando aurkitutako hiria antzinako Morgantina zela.
Historia
Izena, egileen arabera, hainbat modutan agertzen da: Morgantia, Murgantia eta Morgantium ikerketetan; antzinako iturrietan, Estrabonek Μοργάντιον erabili zuen, Diodoro Sikulok, berriz, Μοργαντίνη. Latindar idazleek modu anitzetan aipatzen zuten Murgantia, Murgentia eta Morgentia. Zizeronek eta Plinio Zaharrak murgentini deitzen zieten biztanleei. Sikuloen hiria zen baina Estrabonen ustez, Morgantina aurre-erromatar talde batek fundatu zuen, Reggioko morgeteek. Datu hau Eforo Zimekoa k eman zezakeen, Estrabonek askotan egile hau aipatzen baitzuen. Dionisio Halikarnasokoak zionez, Morge erregeak morgeteak zuzentzen zituen. Morgantinarekin lotutako erreferentziarik antzinena K.a. 459koa da. Diodoro Sikulo aren arabera, urte honetan Duzetiok, sikuloen buruzagiak, Meneno hiria fundatu ondoren, Morgantina eraso eta kontrolatu zuen. Litekeena da Morgantina Duzetioren kontrolpean egotea Nomain gudan, Sirakusak gainditu zuen arte.
Tuzididesen arabera, K.a. 424an, Hermokrates Sirakusakoak su-eten bat sinatu zuen, alde batetik Sirakusa eta hiri doriarrak, eta bestetik Camarina, Siziliako kalkistar hiriak, sikuloak eta Atenas. Tuzididesek zioen Sirakusak Gelako Kongresuan onartu zuela, indemnizazio gisa, Morgantina Camarinari ematea. Kartagotarrek Camarina suntsitu zuten K.a. 405ean, beraz Morgantina independentea izan zitekeen data honetatik aurrera. Alabaina, K.a. 396an, Dionisio I.a Sirakusakoak berriro konkistatu zuen Esmeneo hiriarekin batera. Sirakusak Morgantina kontrolatu zuen (zenbaitetan modu teorikoan baino ez) Bigarren Gerra Punikoa ra arte. Hiri hau abegi eman zion Agatokles i Sirakusatik egotzi zutenean baita laguntza ere Sirakusara bueltatzeko eta tirania berrezartzeko. Morgantinan praetor aukeratu zuten eta geroago dux. Bigarren Gerra Punikoan, Morgantina Sirakusaren zati bat zenez, goarnizio erromatar batek okupatu zuen, Hieron II.a Erromako menpekoa bilakatu zenean. Erromatarrek alea gordetzeko biltegiak eraiki zituzten. Hala ere, biztanleek, K.a. 214an, hiria kartagotar Himilkon jeneralari eman zioten. Geroago, Hipokrates Sirakusakoak kontrolatu zuen eta azkenean, Erromak konkistatu. Marko Klaudio Martzelok Sizilia utzi zuenean K.a. 211an, hiria matxinatu zen. Marko Kornelio Zetegok hiria eta honen lurraldeak errekuperatu ondoren, Hispaniako mertzenario talde bati, Mericus zuzenduta, eman zizkien. Lehenago, gudari hauek kartagotar armadatik ihes egin zuten erromatarren alde borrokatzeko. Erromatarren menpean zegoelarik, hiriak nolabaiteko garrantzia izan zuen. Morgantinan hil zen Lehenengo Gerra Serbilaren buruzagia, Euno. Bigarren Gerra Serbilean, K.a. 102an, Trifon eta Atenion matxinatutako buruzagiek, hiria setiatu zuten, baina azkenean, setioa altxatu behar zuten. Zizeronek, K.a. lehenengo mendearen erdian, esan zuen Morgantinaren eremuak, Siziliako beste hiriarenak bezala, oso aberatza izan zirela, baina Verresen gobernuaren ostean, abandonaturik zeudela. Morgantinaren azken aipamena Estrabonek egin zuen. Geografo honen arabera, hiria ez zela jadanik existitzen. Zenbait informazio iturrik azaltzen dute Morgantina eta haren ekonomia. Aipamen ospetsuena vitis murgentina zen, hau da, mahats mota bat. Katonek, Columelak eta Plinio Zaharra k aipatu zuten. Mahats honetatik egindako ardoa preziatua zen. Plinioren ustez ardo hau lehena zen Siziliako guztien artean, horregatik K.o. II. mendean, mahatsa Italiar Penintsulara aldatu zen.
Berthenonville
Berthenonville Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Berthenonville udalerrian erroldatutako biztanleak 231 ziren. Familiak 91 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 132 etxebizitza zeuden, 92 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 130 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 92 etxebizitza nagusietatik 76 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 79 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: