cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Isaac Newton
Azkeneko urteak
Zaharra izan zenean, giltzurrunetako arazo asko jasan zituen; gehienak, koliko nefritikoak izan ziren, eta honetako batengatik hil zen 1727ko martxoaren 31an, eramankizun askoren ondoren. Gorpuzkiak, Westminsterreko abadian dauden, Ingalaterrako beste jaun askoren ondoan.
Newtonen obra handia Nicolás Copérnico hasitako zientzia iraultzari bukaera eman zion, eta arrazoian oinarritutako konfiantza garai bat hasi zuen, ezagutzaren arlo guztietara zabaltzen zena.
Kargatze (informatika)
Kargatzea edo gora kargatzea sistema informatiko lokal batetik urruneko sistema informatiko batera datuak (fitxategiak, irudiak, ...) eramatea da.
Rougon
Rougon Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 129 etxebizitza zeuden, 56 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 66 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 112 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 56 etxebizitza nagusietatik 45 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 15 etxek bost zituzten. 24 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 78 ziren, horien artean 37 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 37 pertsona aktiboetatik 33 lanean zeuden (16 gizon eta 17 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rougon udalerrian 29 unitate fiskal zeuden, 62 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.663 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 6 jatetxeak.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alida Withoos
Alida Withoos (Amersfoort, c. 1661/1662 - Amsterdam, 1730) botanikan espezializatutako Herbehereetako margolaria izan zen.
Bizitza
Matthias Withoos margolariaren eta Wendelina van Hoorn-en zortzi seme-alabetako bat zen. Berari, bere hiru nebei —Johannes, Pieter eta Frans— eta bere ahizpa Maria ri erakutsi zien aitak bodegoi edo natura hilak margotzen eta ilustrazio botanikoak egiten.
Frantziarrek Utrecht inbaditu zutenean eta Amersfoort arriksuanikusita, familia amaren hiriran, Hoornera, joan zen bizitzera 1672an.
1701ean, Andries Cornelisz van Dalen margolariarekin ezkondu zen, XVII. eta XVIII. mendeko Holandan ohikoa zena artista familien arteko harremanetan.
1730ean hil zen eta Amsterdameko Westkerk-en lurperatu zuten abenduaren 5ean.
Lana
Pintore gisa trebatzea oso garestia zen, eta sarritan ez zegoen baliabiderik alabei irakasteko. Hala ere, aitaren, osaben, neben edo ezkontidearen estudioan lan egiteko trebatuak izan zitezkeen dohainak zituzten emakumeak.
Hoornen, Withoosen hainbat seme-alabak artista gisa aritu ziren lanean: loreak, txoriak, tximeletak eta intsektuak margotzen. Inbentarioetan, irudi lan horiei "Withoosjes" deitzen zitzaien.
Alida Withoosek ospea lortu zuen bere margolanekin, bere izena erabilita, senarrak, nebek edo ahizpak ez bezala. Ospe hori batez ere bere irudi botanikoengatik lortu zuen.
Alida Withoos izan zen —bere neba Pieterrekin batera— Vijverhof landetxean landareak margotzen zituzten artista ugarietako bat Agnes Block arte bildumazale eta hortikultorearen zerbitzura. Alidak Agenesentzat margotu zuen, 1687an, Europan hazitako lehen anana tropikala (zoritxarrez, irudi hauek desagertu egin dira).
Gureganaino iritsi dira, ostera, 1694an Moninckx Atlaserako egin zituen hamahiru akuarelak. Moninckx aita-alabek sortu zuten 420ko landareen irudiak jasotzen dituen atlas hura, herbariorik ez zeukan Amsterdamgo Hortus Botanicuseko landareen erregistroa izateko (lorategi botaniko hartan, Herbehereetako Ekialdeko Indietako Konpainia ko itsasontzietan ekarritako landareak hazten zituzten, etxe bloketan bezala ilaran).
Wageningen Unibertsitateko Liburutegiak Simon Schijnvoet bildumagileak erositako marrazki liburu bat dauka, Alida Withoosen zazpi ilustrazio biltzen dituena, beharbada Agnes Blockentzat enkarguz egindakoak.
Marrazki hauek guztiak bere obraren kalitate handiaren isla dira.
K.a. 256
K.a. III. mendearen taula (K.a. IV. mende | K.a. III. mende | K.a. II. mende)
K.a. 270ko hamarkada | K.a. 260ko hamarkada | K.a. 250ko hamarkada | K.a. 240ko hamarkada | K.a. 230ko hamarkada
K.a. 261 | K.a. 260 | K.a. 259 | K.a. 258 | K.a. 257 | K.a. 256 | K.a. 255 | K.a. 254 | K.a. 253 | K.a. 252 | K.a. 251
Enterprise (Alabama)
Enterprise Alabamako hiri bat da. Coffee konderrian kokatua dago. 2010ean 26,562 biztanle zituen, 328.3 kilometro koadrotan banatuta.
K.a. 254
K.a. 270ko hamarkada | K.a. 260ko hamarkada | K.a. 250ko hamarkada | K.a. 240ko hamarkada | K.a. 230ko hamarkada
K.a. 259 | K.a. 258 | K.a. 257 | K.a. 256 | K.a. 255 | K.a. 254 | K.a. 253 | K.a. 252 | K.a. 251 | K.a. 250 | K.a. 249
Le Fresne-sur-Loire
Le Fresne-sur-Loire bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Fresne-sur-Loire udalerrian erroldatutako biztanleak 969 ziren. Familiak 348 ziren, horien artean 86 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 45 bakarrik bizi ziren emakumeak), 122 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 122 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 18 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Empressita
Empressita sulfuro motako minerala da.
Le Fresne-sur-Loire
Etxebizitza
2007an 443 etxebizitza zeuden, 352 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 47 bigarren erresidentzia ziren eta 45 hutsik zeuden. 416 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 352 etxebizitza nagusietatik 261 bere jabearen bizilekua ziren, 87 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 25 etxek bi gela zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 91 etxek lau zituzten eta 190 etxek bost zituzten. 259 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 146 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 166 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Empressita
Ezaugarriak
Empressita sulfuro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 - 3,5 da.
Le Fresne-sur-Loire
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Le Fresne-sur-Loire udalerrian 374 unitate fiskal zeuden, 934 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.310 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 30 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 zurginak, 2 iturginak eta 2 argiketariak.
2000. urtean Le Fresne-sur-Loire udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 348 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vigeville
Vigeville Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vigeville udalerrian erroldatutako biztanleak 140 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 103 etxebizitza zeuden, 66 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 99 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 66 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 92 ziren, horien artean 65 aktiboak ziren eta 27 inaktiboak ziren. 65 pertsona aktiboetatik 56 lanean zeuden (30 gizon eta 26 emakume) eta 9 langabezian zeuden (7 gizon eta 2 emakume). 27 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vigeville udalerrian 61 unitate fiskal zeuden, 128 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.552 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2000. urtean Vigeville udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 492 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Joan III.a Suediakoa
Joan III.a Suediakoa (Johan III, Juhana III; Stegeborg gaztelua, Söderköping, 1537ko abenduaren 20a - Tre Kronor gaztelua, Stockholm, 1592ko azaroaren 17a) Suediako erregea izan zen 1569tik hil zen arte. Finlandiako Dukea (1556-63) eta Printze Handia (1581etik) ere izan zen.
Bere anaia Erik XIV.a Suediakoaren aurka borrokatu zen. 1581ean errege bihurtu zen bere anaia kargutik kendu ondoren. Katalina Jagellondarra poloniarrarekin ezkondu zen eta katolikoen aldekoa izan zen. Hil ondoren, Sigismundo III.a Vasa semea izan zuen oinordeko.
Estrukturalismo biologiko
Estrukturalismo biologikoa hautespen naturalaren azalpen darwiniar soil baten aurka dagoen biologiako baztertutako teoria da: beste mekanismo batzuek ere eboluzioa gidatzen dutela, eta batzuetan, hauek hautespena erabat ordezkatzen dutela argudiatuz. Estrukturalistek zenbait mekanismo proposatu dituzte, gorputzeko plan en eraketa gida zezaketenak. Darwinen aurretik, Etienne Geoffroy Saint-Hilaire k, animaliek, zati homologo ak partekatzen zituztela, eta, bat handituz gero, besteak, konpentsazio bezala murriztuko zirela argudiatu zuen. Darwinen ondoren, D'Arcy Thompson ek bitalismoa iradoki zuen eta azalpen geometrikoak eman zituen 1917ko On Growth and Form liburu klasikoan. Adolf Seilacher rek inflazio mekanikoa iradoki zuen "pneu" egitura zuten Ediacarreko biota ko fosiletan, Dickinsonia kasu. Günter P. Wagner rek garapen-alborapena defendatu zuen, enbrioi-garapenaren egiturazko mugak. Stuart Kauffman ek autoantolaketa bultzatu zuen; egitura konplexua modu holistiko eta espontaneoan organismo baten zati guztien elkarrekintza dinamikotik sortzen delako ideia. Michael Denton ek unibertsal platonikoek edo "tipoek" beren burua antolatzeko erabiltzen dituzten legeak defendatu zituen. 1979an, Stephen J. Gould ek eta Richard Lewontin ek "argal" biologiko ak proposatu zituzten, hurbileko egituren egokitzapenaren azpiproduktu gisa sortutako ezaugarriak.
Darwindar biologoek estrukturalismoa kritikatu dute, eboluzioaren historia n zehar gene ek organismoen eraketan parte hartu duten homologia sakon aren ebidentzia ugari dagoela azpimarratuz. Onartzen dute egitura batzuek, hala nola mintz zelularrek, beren burua mihiztatzen dutela, baina autoantolamenduak bilakaera eskala handian bultzatzeko duen gaitasuna zalantzan jartzen dute.
Redigobius tambujon
Redigobius tambujon Redigobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Chlorophonia callophrys
Chlorophonia callophrys Chlorophonia generoko animalia da. Hegaztien barruko Fringillidae familian sailkatua dago.
Marcel Loubens
Marcel Loubens (Mazères-sur-Salat, 1923 - La Verna, 1952ko abuztuaren 14a) okzitandarra bere garaiko espeleologo nabarmenetakoa izan zen, harik eta istripu batean Lepineux leizean (Izaba, Nafarroa Garaia)hil arte.
Hasierako urteak
Loubens gazterik hasi zen espeleologian, eta 13 urterekin Norbert Casteret ezagutzea zuen amets: 1940 ean lortuko zuen, eta honek Arbast eskualdean prospekzioan hastea gomendatu zion; bertan Henne Morte izeneko leizea aurkitu zuen, laster Frantziako sakonena bihurtuko zena.
II Mundu Gerran makiarentzat mugalari lanak egin zituen. Ogibidez enpresaria zen, bulegoko materialaren lantegi txiki bat zuelarik.
Orthopristis forbesi
Orthopristis forbesi Orthopristis generoko animalia da. Arrainen barruko Haemulidae familian sailkatzen da.
Bungarus andamanensis
Bungarus andamanensis Bungarus generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Marcel Loubens
San Martin Harria
Urteroko kanpainetan, batez ere San Martin Harriko inguruen prospekzioan aritu ziren; elur askoko urteak izan ziren (udan oraindik leizeak elurrez beterik aurkitzen zituzten), baina haietako batzuetara jeisteko aukera izan zuten, hala nola Fertel leizea (Martelek “Grand Gouffre de la Pierre Saint Martin” izendatu zuena, eta Geoffrey Fertel espediziokidea zendu ostean berrizendatua), eta Lepineux leizea. Azken hau 1950 eko kanpainaren azken egunean aurkitu zen, eta zundaketan sakonera harrigarria eman zuen; 1951 ean jeitsi zuten, pedalezko gindaxa erabiliz, munduko putzurik sakonena zela baieztatuz. Urte horretan Gibraltar eta Elisabeth Casteret gelak aurkitu zituzten; baita sistemako ibai nagusia ere; Henne Morte leizearen sakonera ere gainditu zuten.
Colombiceras
Colombiceras ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren. , hau da, orain dela 145 milioi urtetik 66 milioi urtera gutxi gorabehera.
Marcel Loubens
San Martin Harria
1950an bertan Loubensek Etxeberriko Karbia (Kanpañaga auzoa, Gamere-Zihiga) bisitatu zuen, Max Cosyns eta Robert Levi Larrako espediziokideekin batera; bertan labar-artearen degradazioaren lekuko izan ziren –pintura faltsuekin-, eta grabatu berriak ere aurkitu zituzten, Georges Laplace-Jauretxe arduradunari horren berri emanez.
1952 ko kanpainan, Max Cosynsek egindako gindaxa elektriko berria erabili zuten Lepineux leizean sartu-irteteko. Urte horretako esplorazioetan fluoreszeina isuri zuten barruko errekan, nondik ateratzen zen jakite aldera; gainera, Loubens eta Jacques Labeyrie pasabide estu batetik sartu ziren Elisabeth Casteret gelan: han gela handi berri bat aurkitu zuten, eskisto arrosaz estalitako lur lauarekin, eta kaltzitazko monokristal erraldoiarekin; hurrengo esploratzaileek ezin izan dute pasabide estu hori berriro aurkitu, eta beraz gaur egunean “Gela Galdu” honen kokapena ezezaguna da.
Istripua
1952ko kanpaina honetan, Loubens beste espediziokideak baino lehenago irten behar zen leizetik, hilaren 15ean Parisen egon beharra baitzuen langileen nominak ordaintzeko. Horretara, abuztuaren 13an gindaxa elektrikoaren kablea erabiliz igotzen hasi zen; baina haren puntako lotura ustekabean askatu zen, eta 10 metrotako altueratik erori zen.
Lesio larriak zituela antzemanda, bere lagunek immobilizatu zuten eta kanpora abisua pasatu zuten. Erreskate operazioa martxan jartzen zen bitartean, gindaxaren kablea konpondu eta André Mairey espediziokidea jeitsi zen (ogibidez medikua). Loubens erreskatatzeko lanak neketsuak izan ziren, artean espeleolaguntza teknikak oraindik garatu barik baitzeuden. Bi egunez iraun zuen koma egoeran; baina azkenean, odol transfusioa prestatzen ari ziren unean, hil egin zen. Gorpua ateratzea arriskutsuegia iritzita, Loubensen senideekin batera hura bertan lurperatzea adostu zen.
Heriotz honek oihartzun handia izan zuen; horren seinalea da espeleologiaren munduan Marcel Loubensen izena duten gauzen zerrenda luzea, adibidez: Aranzadi Zientzia Elkarteak Gesaltzako kobazuloan aurkitutako galeria; Larrako leize batean aurkitutako intsektu espezie berria (Aphoenops loubensi);   Deux Sevres departamenduan sortutako espeleologia taldea;   Italiako leize bat   baita San Martin Harriko Sisteman bertan gela bat ere.
Gorpuaren ateratzea
1953 ko udako espedizioan (La Verna aurkitu zen urtean) gorpua ateratzea aztertu zen, baina orduko baliabideekin ezinezkotzat jo zen. Neguan, baina, komunikabideetan espeleologoen kontrako kanpaina bat elikatu zen, Loubensen gorpua ateratzeko presioa eginez. Horren ondorioz, 1954 ko udarako espedizio berezia prestatu zen helburu horrekin; abuztuaren 14ean burutu zuten, eta gorpua bere senideei eman zitzaien Mazeres sur Salat herrian (Garona Garaia).
Palmeira dos Índios
Palmeira dos %C3%8Dndios Brasilgo udalerri bat da, Alagoas estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Epes (Alabama)
Epes Alabamako herri bat da. Sumter konderrian kokatua dago. 2010ean 192 biztanle zituen, 38.6 kilometro koadrotan banatuta.
Hawaiiko unibertsitatea
Hawaiiko unibertsitatea, UH bezala ere ezaguna, unibertsitate publikoez osaturik dagoen sistema bat da, bazkide-gradu, gradu-tituluak, masterrak, doktoregoak eta postdoktoregoak emateko gai dena hiru unibertsitate, zazpi community colleges eta beste hainbat instalazioen bidez, denak ere Hawaiiko estatuan edo Estatu Batuetan kokatuta daude. Hawaiiko unibertsitatearen sistemaren barruan dauden eskola guztiak Western Association of Schools and Collegesek izendatuak edo akreditatuak ditu.
Papionini
Papionini Cercopithecinae barneko bi tribuetako bat da (bestea Cercopithecini da). Makako, babuino eta mandrilak talde honetakoak dira.
Shota Inoue
Shota Inoue (井上 翔太, 1989ko apirilaren 24a - ) Japoniako futbolaria da.
Amtsberg
Amtsberg Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Shota Inoue
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Cerezo Osaka eta Giravanz Kitakyushu.
Thomas Nashe
Thomas Nashe (Lowestoft, Suffolk, Ingalaterra, 1567ko azaroa - Londres, Ingalaterra, 1601) ingeles idazlea izan zen.
Biografia
Cambridgen egin zituen ikasketak. University Wits taldeko kide izan zen. Talde hori Shakespeareren aitzindari izan ziren Ingalaterrako idazle gazte profesionalen lehenengo belaunaldikoek osatzen zuten. Rabelaisen eragina izan zuen; hala, Nasheren estiloak satira, fantasia, umorea eta lirika nahasten zituen, eta berritzailea izan zen haren garaiko ingeles literaturan.
Eztabaida eta liskar gogorrak izan zituen beste idazle batzuekin, besteak beste, puritanismoa gogor salatu zuelako. Eleberria, saiakera eta antzerkia landu zituen. Idazlan nagusiak: The Anatomie of Absurdity (1589, "Zentzugabearen anatomia");  Christ´s Tears over Jerusalem (1593, "Kristoren malkoak Jerusalemen"); Terrors of the Night (1594, "Gaueko izuak"); The Unfortunate Traveller (1594, "Zorigaiztoko bidaiaria").
Illunzar (aztarnategi arkeologikoa)
Illunzar Nabarniz udalerriko izen bereko mendi gainean dagoen barruti harresitu bat da. Denbora luzean uste izan zen Burdin Aroko kastro edo herri gotortua zela, baina gaur egun onartzen da erromatar garaiko behin-behineko kanpaleku militarra (castra aestiva) zela.
Ezaugarriak
Kanpalekuak zortzi hektarea inguruko azalera dauka, iparraldetik hegoaldera 348 metro luze eta ekialdetik mendebaldera 273 metro zabal.
Illunzar mendiaren gotorlekuaren ezaugarri formalak -gailurrera egokitutako egitura angeluzuzena, 90º-ko angeluetan biribildutako izkinekin eta vallum (defentsa lerroa) bikoitza- direla eta, kanpainako kanpamendu erromatar bat dela esan daiteke, castra aestiva bat, zehazki De Munitionibus Castrorum idazlanena deskribatzen den IV. motakoa, hau da, "castra in monte" bat (mendiko kanpamendua), non, segur aski, metator batek egituraren diseinuan eta eraikuntzan parte hartu baitzuen. Hala ere, azken esku-hartze arkeologikoen ondoren, ez da haien kronologiari buruzko arrastorik ematen digun materialik aurkitu, eta ezin da baieztatu iparraldeko bi harresi-lerroen artean lubanarroa (fossa) zegoenik, kanpamenduetan ohikoa izaten den legez.
Antxoka Martínez arkeologo bizkaitarrarentzat, legio bat hartzeko adinako edukiera zuen kanpaleku handi baten arrazoia Arrola edo Maruelezako ondoko kastroan aurki daiteke, kilometro bat baino gutxiagora dagoena.
Bibliografia
Artikulu hau, batez ere iturri bat kontsultatuta idatzi da:
Quebeceko nazionalismo
Quebeceko nazionalismoa  Quebec nazio berezia dela eta autodeterminazio eskubidea duela aldarrikatzen duen ideologia politikoa da, Kanada barruan autogobernu maila handiagoa eskuratzeko edo Kanadatik bereizteko estatu berri bat sortuz.
Nazionalismo honen funtsa Quebeceko berezko hizkuntzan eta kulturan datza. Quebeceko herritarrak frankofonoak dira nagusiki, Kanadako gainontzeko lurraldekoak anglofonoak diren bitartean. Kultura erlijiosoari dagokionez quebecetarrak katolikoak dira, eta Kanadako gainontzeko biztanleak protestanteak.
Historia
Arlo politikoan Quebeceko nazionalismoa XX. mendeko 60ko hamarkadan garatzen da. Aldarrikapen linguistikoek antolakuntza politikoa eskatzen zutelakoan, abertzale quebectarrek Mouvement Souveraineté-Association herri-mugimendua sortu zuten, 1968an alderdi politiko abertzale bat bihurtzen dena (Alderdi Quebecarra). Kontzientzia nazionalaren garatze-prozesuan ere garrantzia handia izan zuen Charles de Gaulle presidente frantziarraren bisitak (1967an), bere "Vive le Québec libre!" (Gora Quebec Askatuta!) ospetsua bota zuenean.
Urte horietako buruzagi abertzale nagusiak Jacques Parizeau eta René Lévesque izan ziren.
Borroka armatua
Quebecek erakunde independentista armatu baten agerpena ere ikusi zuen urte horietan, Quebeceko Askapenerako Fronte deritzona. 1963tik 1970 arte talde horrek 200 ekintza baino gehiago burutu zituen, horietako batzuk odoltsuak (1970ean Kanadako Gobernuaren ministro bat bahitu eta hil zuen). Gobernu federalak Quebeceko okupazio militarra burutzen erantzun zuen (1970ean), 300 pertsona susmagarriak atxilotuz eta talde armatua deseginez.
Hizkuntza ofizialtasunean aldaketak
1970ean Kanadako Gobernuak frantsesa onartu zuen Estatu osoan hizkuntza koofizial gisa, keinu esanguratsua eginez Quebeceko abertzaleei. 1977an Quebeceko Gobernuak, bere aldetik, frantsesa izendatu zuen hizkuntza ofizial bakarra Quebecen, anglofonoei eta bertako komunitate indigenei eskubide linguistiko batzuk ere onartuz.
Lehen independentzia erreferenduma (1980)
1980an René Lévesque Lehen Ministro abertzaleak autodeterminazio erreferenduma bultzatu zuen, 1980ko maiatzaren 20an burutu zena. Unionistek irabazi zuten, botoen %59,56 lortuta (boto independentista %40,44 izan zen). Porrota pairatu arren, datorren urtean (1981ean) Alderdi Quebecarrak inoizko emaitzarik onenak lortu zituen, botoen %49a eskuratuz.
Bigarren independentzia erreferenduma (1995)
1990eko hamarkadaren hasierak Kanadako Gobernu kontserbadorearen emaitza txarrak dakartza: krisi ekonomikoa, langabeziaren igoera, kaleko protestak.... Alderdi Quebecarrak Quebeceko hauteskundeak irabazten ditu 1994an, eta bigarren erreferendum bat planteatzen du. Oraingo honetan, independentziaren aldeko argudioetan ongizateak eta estatu sozialaren onurek protagonismo handiagoa hartzen dute.
1995eko urriaren 30ean bozkatzen dute quebectarrek, eta %49,42ak bai esaten dio independentziari (%50,58ak, ez). Parte hartzea %93koa izan zen. Bigarren porrot horrek Alderdi Quebecarraren gainbehera dakar, botoen %44tik (1994an) %25era (2014an) pasatuz.
Erreferendumaren ondorenean, Quebecen sezesio posibleaz galderak planteatu zizkion Kanadako Gobernuak estatuko Auzitegi Gorenari, eta honek ebazpen edo iritzi funtsezkoa eman zuen (Renvoi relatif à la sécession du Québec delakoa), auzia etorkizunean nola ebatz daitekeen zedarritzen duena.
Quebec nazio gisa ezagutua
XXI. mendearen hasieran nazionalismo quebecarraren lorpen nagusia 2006an izan zen. Urte horretan Kanadako Parlamentuak ebazpen bat onartu zuen, Quebec "Kanada batuaren barruko Nazioa" zela aitortzen zuena. Kanadako Gobernuaren barnean desadostasun batzuk egon arren, ebazpena aurrera atera zen.
Corythoichthys ocellatus
Corythoichthys ocellatus Corythoichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Syngnathidae familian sailkatzen da.
Hrabovčík
Hrabovčík Eslovakiako udalerri bat da, Svidníkeko barrutian kokatuta. 7,10 km²ko azalera du eta 339 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1548. urtekoa da.
Chloris sinica
Chloris sinica Chloris generoko animalia da. Hegaztien barruko Fringillidae familian sailkatua dago.
La Chapelle-Enchérie
La Chapelle-Enchérie Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Chapelle-Enchérie udalerrian erroldatutako biztanleak 154 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 18 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 25 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an La Chapelle-Enchérie udalerrian 75 unitate fiskal zeuden, 182 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.575 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 garraio enpresa zen.
2000. urtean La Chapelle-Enchérie udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ate (argipen)
Ate hitzak honako adierak ditu:
Pitheciidae
Pitheciidae Mundu Berriko primateen bost familietako bat da. Bere kideak lehen Atelidae familiaren barnean sailkatzen zituzten. Amazonian bizi dira, Kolonbiatik Boliviaraino.
Dufrenoyia
Dufrenoya ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren. , hau da, orain dela 145 milioi urtetik 66 milioi urtera gutxi gorabehera.
Francisco Dumont
Francisco Dumont Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Dernacueillette
Dernacueillette Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Hego-mendebaldea (Kamerun)
Hego-mendebaldea (Région du Sud-Ouest; Southwest Region) Kamerungo Errepublikako 10 eskualdeetako bat da. 25.410 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 1.553.300 biztanle zituen 2015ean. Buea da hiriburua.
Hego-mendebaldea eta Ipar-mendebaldea dira herrialdeko bi eskualde ingeles hiztunak, eta mugimendu independentista indartsua daukate. 2017an independentzia aldarrikatu zuten: Ambazonia estatua. Egoera are gehiago gaiztotu zen orduz geroztik. Hainbat gobernuz kanpoko erakunderen arabera, milaka zibil hil dira talde armatuen eta armadaren arteko borroken ondorioz.
Engelhauptita
Engelhauptita mineral bat da.
Ezaugarriak
Engelhauptita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak.
Kanta Goto
Kanta Goto (後藤 寛太, 1993ko abenduaren 5a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Cerezo Osaka.
Uhin fronte
Uhin frontea, uhin zehatz batek une jakin batean inguruko puntuak jotzen dituen toki geometrikoari deritzo. Espazioan edo azalera batean hedatzen den uhin bat kontutan hartua, uhin fronteak, denboran zehar, iturritik aldentzen ukitu gabe mugitzen diren azalera edo lerro bezala ikus daitezke.
Uhin frontearen forma
Hiru dimentsiotako uhinentzako, uhin frontea laua edo esferikoa izaten ohi da (soilik anisotropia edo heterogeneotasunik badago ikus daitezke azalera konplexuagoak). Bi dimentsiotako uhinentzako, urrazalekoak bezala, frontea, laua edo zirkularra izaten ohi da (anisotropia edo heterogeneotasun kasuan, beste forma batzuk ere ager daitezke).
Uhin frontea, fase bera duten puntuen bidez eratua dago, eta, beraz, t une batean, uhin fronte bat, euren koordenatuek honako erlazio hau betetzen duten puntu guztien toki geometrikoagatik (azalera edo lerroa) eratua dago:
non
K.a. 257
K.a. III. mendearen taula (K.a. IV. mende | K.a. III. mende | K.a. II. mende)
K.a. 270ko hamarkada | K.a. 260ko hamarkada | K.a. 250ko hamarkada | K.a. 240ko hamarkada | K.a. 230ko hamarkada
K.a. 262 | K.a. 261 | K.a. 260 | K.a. 259 | K.a. 258 | K.a. 257 | K.a. 256 | K.a. 255 | K.a. 254 | K.a. 253 | K.a. 252
Pengover Green
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Chloris spinoides
Chloris spinoides Chloris generoko animalia da. Hegaztien barruko Fringillidae familian sailkatua dago.
Pangolin
Pangolinak Pholidota ordenako ugaztunak dira (antzinako grezierazko φολῐ́ς hitzetik: adarkizko ezkataduna), gorputza adarkizko ezkatez estalia dutenak. Gaur egun irauten duen familia bakarrak (Manidae), hiru genero ditu: Manis, Phataginus eta Smutsia. Manisek Asian dauden lau espezieak hartzen ditu, eta Phataginus eta Smutsia, berriz, Saharaz hegoaldeko Afrikan bizi diren bi espezie. Espezie horien tamaina 30 eta 100 cm artekoa da (12 eta 39 hazbete bitartekoa). Desagertutako pangolin espezie batzuk ere ezagutzen dira.
Ezkatarik ez duten gorputzeko parteetan ile bakan batzuk izaten dituzte. Aho txikia dute, hortzik gabea; mingaina luzea dute. Intsektuak jaten dituzte. Beren burua arriskuan sumatzen dutenean gorputza uzkurtu eta bolatxo bat egiten dute. Afrikan eta Asian bizi dira batez ere.
Sailkapena
Ordenak 17 genero ditu 6 familiatan banaturik eta beste hiru familia gabekoak:
Rhinogobiops nicholsii
Rhinogobiops nicholsii Rhinogobiops generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Ate
Atea mugi daitekeen hesi bat da, sarrera jakin bat itxi eta irekitzeko diseinatua. Ateak batez ere eraikinen banaketetan, harresien barnean, etxeko hainbat altzaritan, ibilgailutan eta biltegitan aurki daitezke. Ateak bai sarbidea errazteko erabiltzen dira, barnean dagoena modu seguruan mantentzen den bitartean. Ateak ia unibertsalak dira eraikuntzan, barnean dagoena eta kanpoan dagoenaren arteko pasabidea errazten eta barnean dauden gelen artean ere. Irekita daudenean haizea eta argia sar dadin baimentzen dute, beraz barneko beroa mantentzeko ere erabiltzen dira. Ateek ere suaren barreiatzea ekiditeko balio dute.
Iragazketa onil
Iragazketa onila edo iragazketa inbutua solidoak likidoetatik bereizteko, iragazte-prozesuaren bidez, erabilitako laborategiko onil bat da.
Deskribapena eta erabilpena
Beirazko onil edo inbutu txiki bat da, laborategietan erabiltzen dena. Inbutua denez goialdean zatik koniko bat du eta haren zuloan tutua.
Uretan suspentsioan dauden partikula solidoak iragaztea du helburu. Iragazketa-onilaren zati konikoan iragazi-papera jartzen da. Iragazketa paper horrek ura pasatzen uzten du, ez ordea partikula solidoak. horiek paperean gelditzen dira.
Bhutango bandera
Bhutango bandera (ཧྥ་རན་ས་ཀྱི་དར་ཆ་) zati bereizgarri bi ditu diagonalean banatuta. Bana-lerroa masta ondoko beheko aldetik banderaren kanpoaldeko goiko aldera doa, bi hiruki eratuz. Goiko hirukia hori kolorekoa da eta behekoa laranja. Aipatutako bana-lerroan zehar dragoi zuri bat dago kanpoaldera begira.
Bandera hau XIX. mendetik hona erabiltzen da, aldaketa txiki batzuk jasan dituen arren. Gaur egungo itxura 1960 urtean lortu zuen.
Dragoia, Druk edo Tximistaren dragoia, tibeterazko Bhutanen izena adierazten du: dragoiaren lurraldea (Druk Yul). Bere atxaparretan bitxiak ditu, oparotasunaren seinale. Kolore horiak monarkia adierazten du eta laranjak budismoa. Bhutango bandera laranja era nabarian erabiltzen duen bandera bakarra da eta, Galesko banderarekin batera, dragoia duen bakarra.
K.a. 258
K.a. III. mendearen taula (K.a. IV. mende | K.a. III. mende | K.a. II. mende)
K.a. 270ko hamarkada | K.a. 260ko hamarkada | K.a. 250ko hamarkada | K.a. 240ko hamarkada | K.a. 230ko hamarkada
K.a. 263 | K.a. 262 | K.a. 261 | K.a. 260 | K.a. 259 | K.a. 258 | K.a. 257 | K.a. 256 | K.a. 255 | K.a. 254 | K.a. 253
Bungarus ceylonicus
Bungarus ceylonicus Bungarus generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Laroque-des-Arcs
Laroque-des-Arcs Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Borrokalari transgeneroak
Borrokalari transgeneroak: Historia eginez, Joana Arc-ekotik Dennis Rodman-enganaino, 1996an argitaratua, Leslie Feinberg ekintzaile transgeneroaren eta egilearen saiakera autobiografiko eta historikoa da. Feinberg ezagunagoa da Mari-mutil handi baten bluesa fikziozko nobelagatik. Borrolkalari transgeneroak liburuan, antzinatik gaur egun arte sexu eta generomugak zeharkatu dituzten pertsonei buruz hitz egiten du. Transgenero identitatearen ulermen trans-historikoa artikulatu zuen lehen liburuetako bat izan da, eta historian zehar genero-onespenik gabeko pertsonen inklusioaren alde egiten du.
Laroque-des-Arcs
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Borrokalari transgeneroak
Aurrekariak
Borrokalari transgeneroak bihurtu den ikerketaren hastapenak Feinbergen "Transgender Liberation: A Movement Whose Time Has Come" panfletoan agertu ziren lehen aldiz, Langileen Mundu Alderdiak 1992an argitaratua. Panfleto hori transgeneroa zentzu hedakorrean erabiltzen hasi zen lehenengo lanetako bat izan zen, eta panfletoak "karga politiko" berri bat eman zion kontzeptuari. Feinbergek "Transgender Liberation" lanean erabili zituen betaurreko marxistak ere Borrokalari transgeneroak saiakeran aurkitu ditzakegu. Feinbergek bere historia pertsonala erabiltzen du mundu-historiari buruzko eztabaida markatzeko eta jendeari informazioa egungo borrokekin lotzen laguntzeko. Liburua bost ataletan antolatuta dago, eta Feinbergek aurkezten duen informazioa praktikan ikasi zuenarekin korrelazioan dago, gaika informazioa eta bere aurkikuntzak aurkeztuz.
Laroque-des-Arcs
Etxebizitza
2007an 266 etxebizitza zeuden, 211 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 237 etxeak ziren eta 28 apartamentuak ziren. 211 etxebizitza nagusietatik 151 bere jabearen bizilekua ziren, 56 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 14 etxek bi gela zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 158 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 105 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 95 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Hunkovce
Hunkovce Eslovakiako udalerri bat da, Svidníkeko barrutian kokatuta. 6,96 km²ko azalera du eta 335 biztanle 2017ko datuen arabera.
Laroque-des-Arcs
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Borrokalari transgeneroak
Laburpena
Liburuaren bigarren zatian, transgeneroen narrazio historiko zabalenak jorratzen ditu. Berak dioenez, mundu osoko erlijioetan sakratutzat jo izan dira genero-desadostasunak dituzten pertsonak. Gero, hitz egiten du nola garatu zen transfobia klasismoarekin, patriarkatuarekin eta homofobiarekin batera, klaseetan oinarritutako gizarteek aberastasuna eta boterea gizon aberatsen artean kontzentratzearen ondorioz. Feinbergek berariaz jardun zuen Grezian eta Erroman genero-desadostasunaren existentziaz, eta ohartu zen bat zetorrela transfobiari buruzko tesiarekin, klasismoaren produktu bezala sortu baitzen. Hirugarren atalean, Feinbergek Europa du ardatz. Joana Arc-ekoari buruzko ikerketa zabalduz hasten da, eliza katolikoak boterea nola sendotu nahi zuen azaltzeko, transgeneroa balioesten zuten tradizio paganoak desagertaraziz. Gero jarraitzen du, gurutzatuta jantzitakoakv nekazarien matxinada eta ospakizun egunetan garrantzitsuak izan zirela azalduz. Azkenik, XVII., XVIII. eta XIX. mendeetan kontrako sexuko kide gisa bizi izan ziren banakoei buruz hitz egiten du. Feinbergek argudiatzen duenez, denbora luzez gurutzatzearn konplexutasunek adierazten dute sexismotik ihes egiteko edo aukera ekonomikora iristeko gogoa ez dela nahikoa ekintza horiek azaltzeko.
Laroque-des-Arcs
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 311 ziren, horien artean 242 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 242 pertsona aktiboetatik 222 lanean zeuden (123 gizon eta 99 emakume) eta 19 langabezian zeuden (7 gizon eta 12 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Geri eta Freki
Geri eta Freki, eskandinaviar mitologian, Odin jainkoaren bi otso dira.
Snorri Sturlusonek, Gylfaginningen, Odinek, Valhallan, bere janaria otso hauei ematen diela adierazten du, berak ez baitu behar, ezti-urez eta ardoz elikatzen baita.
Hunkovce
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1548. urtekoa da.
Frei Inocêncio
Frei Inocêncio Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Laroque-des-Arcs
Diru sarrerak
2009an Laroque-des-Arcs udalerrian 226 unitate fiskal zeuden, 522,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.187 euro zen.
Geri eta Freki
Mitoa, Grimnismalen ere kontatzen da.
Edda poetikoa, Grimnismal, 19. ahapaldia
Laroque-des-Arcs
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Laroque-des-Arcs udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Txileko Kantagintza Berria
Txileko kantagintza berria mugimendu kultural eta sozial txiletarra izan zen, 1960ko hamarkadan garatu zena formalki, hurrengoaren lehen erdira arte. Oso errotuta egon zen Eduardo Frei Montalva demokratakristauaren gobernutik (1964) Batasun Popularraren amaieraraino. Militarrek Salvador Allende presidente sozialista agintetik kendu zutenean, 1973an, kantagintzaren ordezkari asko erbestera joan behar izan ziren, eta atzerrian haien musika-karrerekin jarraitu zuten. Mugimenduaren hedapenean erabakigarria izan zen Ricardo García irrati gizon eta kultur kudeatzailearen parte-hartzea.
Orthopristis lethopristis
Orthopristis lethopristis Orthopristis generoko animalia da. Arrainen barruko Haemulidae familian sailkatzen da.
Borrokalari transgeneroak
Laburpena
Laugarren atalean, Feinbergek gai transgenero garaikideagoez jarduten du. Hasteko, esplizituki trans diren antolaketaren lehen kasuez hitz egiten du, hala nola gerrarteko Alemaniako Batzorde Zientifiko-humanitarioa eta New York hiriko Stonewalleko matxinadaz. Gertaera horiek, sarritan, gay eta lesbianen mugimenduen testuinguruan pentsatu izan diren arren, Feinbergek dio transgeneroak funtsezkoak zirela ahalegin horietarako. Atal honetako bigarren kapituluan, Feinbergek sexua, generoa eta genero-adierazpena elkarrekin nola erlazionatzen diren aztertzen du, eta berariaz aipatzen du nola egokitzen diren pertsona intersexualak bereizketa horietan. Feinbergek, ondoren, emakumeen mugimenduen eta trans mugimenduen arteko erlazioari buruz idazten du, eta bereziki eztabaidatzen du trans esperientzien konplexutasunak barne har ditzakeena emakume izaera ulertzeko beharraz. Azkenik, trans eskubideen alde borrokatzeko eta kapitalismotik askatzeko pertsona transgeneroak elkartzeko dei egiten du.
Liburuaren azken atalean, hainbat pertsona transgeneroen argazki-galeria bat dago, haien bizitzen azalpenarekin.
Lehen harrera
Oro har, Borrokalari transgeneroak hobeto jaso zen LGBTQ komunitatean, kanpoko taldeetan baino. Iruzkin askok nabarmendu zuten azterketa historikoak ez zuela zehaztasunik, baina beste batzuek baloratu dute Feinbergen bizitzarekiko interesa, historia transgeneroa berreskuratzeko aukera eta transgenero izatearen ulermen garaikidea.
Euskarazko edizioa
Borrokalari transgeneroak saiakeraren euskarazko lehen edizioa Katakrak Liburuak argitaletxeak egin zuen 2021eko urrian, Fermintxo Zabaltzak itzulia, eta Kattalin Miner aktibistaren hitzatzearekin. Altzate Grafikak inprimatu zuen Galar Zendeako Espartza kontzejuan.
Melchiorites
Melchiorites ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren. , hau da, orain dela 145 milioi urtetik 66 milioi urtera gutxi gorabehera.
Ipar-mendebaldea (Kamerun)
Ipar-mendebaldea (Région du Nord-Ouest; Northwest Region) Kamerungo Errepublikako 10 eskualdeetako bat da. 17.300 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 1.968.600 biztanle zituen 2015ean. Bamenda da hiriburua.
Ipar-mendebaldea eta Hego-mendebaldea dira herrialdeko bi eskualde ingeles hiztunak, eta mugimendu independentista indartsua daukate. 2017an independentzia aldarrikatu zuten: Ambazonia estatua. Egoera are gehiago gaiztotu zen orduz geroztik. Hainbat gobernuz kanpoko erakunderen arabera, milaka zibil hil dira talde armatuen eta armadaren arteko borroken ondorioz.
Abatiá
Abatiá Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Bell hooks
Gloria Jean Watkins (Hopkinsville, Kentucky, – Berea, Kentucky, ), bell hooks ezizenez ezaguna (letra xehez idatzita), idazle, militante feminista eta aktibista sozial estatubatuarra izan zen. Amaren aldeko birramamaren izenetik hartu zuen bere ezizena: Bell Blair Hooks izena zuen hark. Letra xehez idazteko hautua egin zuen protagonismoa bere buruarengan jarri baino, bere ideietan jartzea nahiago zuela aldarrikatzeko.
Arrazakeriak, kapitalismoak eta generoak talka egiten duten lekua aztertzen du. Arraza, klasea eta generoa landu izan ditu hezkuntzan, artean, historian, sexualitatean, komunikabideetan eta feminismoan.
2014an, bell hooks Institutua sortu zuen Berea College-n (Berea, Kentucky).
Biografia
Hooks Hopkinsvillen jaio zen, Kentuckyko hiri txiki segregatu batean, langile klaseko familia batean. Ama, Rosa Bell Watkins, etxekoandre a zen, eta aita, Veodis Watkins, atezaina. Bost ahizpa eta neba bat izan zituen. Irakurzalea izan zen, eta arrazaren arabera segregatutako eskola publikoetan ikasi zuen. Ikasle eta irakasleak nagusiki zuriak ziren eskola integratu batera igarotzerakoan izan zituen zorigaizto handiei buruz idatzi zuen. Gero, Hopkinsvilleko Hopkinsville High School-en graduatu zen. Ingelesean lizentziatu zen 1973 an, Stanford Unibertsitatea n, eta, 1976 an, Ingeleseko masterra eskuratu zuen, Wisconsin Unibertsitatean (Madison).
1983 an, irakaskuntzan eta idazten zenbait urte igaro ostean, Toni Morrison idazlearen lanei buruzko doktoretza-tesia egin zuen, Kaliforniako Unibertsitatea n (Santa Cruz).
Ibilbidea
1976an hasi zen lanean irakasle, Hego Kaliforniako Unibertsitatean, hain zuzen, Ingeleseko irakaslea eta Ikasketa Etnikoetako irakasle nagusia izan zen. Hor igaro zituen hiru urte, eta Golemics Los Angeles eko argitaletxeak haren lehen liburua argitaratu zuen: And There We Wept (1978) poesia-liburua. "bell hooks" izenarekin sinatu zuen liburu hura. Amaren aldeko birramamaren izena hartu zuen ezizen gisa, "ezaguna zen mihi zoli eta ausarta zuelako, eta miretsi egiten zuen hori". Letra xehez idatzi zuen, "birramamarengandik bereizteko". Konbentzioaren kontra letra xehea erabiltzeak erakusten du zer den garrantzitsuena bere lanetan: "liburuen mamia, ez nor naizen".
Bigarren Hezkuntzaren ondorengo zenbait erakundetan irakatsi zuen 1980 eta 1990 hasieran, besteak beste, hauetan: Kaliforniako Unibertsitatea (Santa Cruz), San Frantziskoko Estatu Unibertsitatea, Yale, Oberlin College eta New York Hiriko Unibertsitatea. 1981. urtean, South End Press argitaletxeak Ain't I a Woman?: Black Women and Feminism haren lehen lan garrantzitsua argitaratu zuen, nahiz eta urte batzuk lehenago idatzia zuen, graduatu aurreko ikaslea zela, hain zuzen. Argitaratu zenetik, lan horrek aintzatespen orokorra irabazi du pentsamendu feministari egin dion ekarpena dela-eta.
Ain't I a Woman? lanak gerora ere behin eta berriz landuko dituen zenbait gai aztertzen ditu: emakume beltzengan sexismoak eta arrazismoak izan duen eragin historikoa; emakumetasun beltzaren debaluazioa; hedabideek haizatzen dituzten rolak eta irudikapenak; hezkuntza-sistema; patriarkatu zuri, supremazista eta kapitalista; emakume beltzen marjinalizazioa, eta feminismoaren baitan arraza eta klaseari zaien begirunerik eza. Liburu hori argitaratu zuenetik, pentsalari politiko eta kultura-kritikari ezkertiar eta postmoderno bikaintzat hartu da. Idazteko eta hitz egiteko estilo ugari baliatzen ditu bere lanak aurkezteko, izan liburuetan nahiz beste bitarteko batzuetan, jende gehiagorengana iristeko. Hala, liburuak argitaratzeaz gainera, aldizkari akademiko nahiz tradizional ugaritan idatzi du; hitzaldiak egin ditu oso leku irisgarrietan, eta hainbat dokumentaletan agertzen da.
Feministek askotan aipatzen dute,  "feminismoa" bezain dibertsoa den zerbait definitzeko zailtasunari erantzun onena eman diolako. Honela dio Feminismoa denon kontua da: politika pasio lanean: "Beti nahi izan dut jendeak erantzun bat izatea 'Zer da feminismoa?' galdetzen duenean, beldurrik edo fantasiarik gabeko erantzun bat. Beti nahi izan dut jendeak honelako definizio bat izatea eta behin eta berriz errepikatzea: 'Feminismoa sexismoa, esplotazio sexista eta zapalkuntza deuseztatzeko mugimendu bat da."