cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Simone de Beauvoir
Filosofia irakasle
Txikitan, kristautasuna eta tradizioari lotutako heziketa jaso bazuen ere, laster utzi zituen bide hauek alde batera. Aldaketa nabarmena izan bere pentsamenduan Sorbonako unibertsitatera filosofia ikastera joan zenean, bertan Jean-Paul Sartre ezagutu zuen bere bikotekidea izango zena. Ikasle ezagunak ziren biak fakultatean eta, ahozko azterketa zenean, kideak entzutera joan ohi ziren. Sartrek Beauvoirren Leibnizi buruzko disertazioa entzun zuenean, liluratuta geratu zen erabat; hark erakutsitako inteligentziak erakarri zuen eta ahots sakonaren azkartasunak betirako harrapatu zuen gizona.
1927an lizentziatu eta Filosofia irakasle izan zen Marsellan, Erruanen eta Parisen. 1929an filosofiako irakasle agregatu gisa lan egin ondoren, De Beauvoir, edo Kastor (bere lagun Herbaudk jarritako ezizena da eta Sartrek ere erabiltzen zuen, Beauvoir eta beaver hitzen arteko hitz-joko bat da ingelesez) irakasle titular izateko prestatu zen. Lehen norakoa Marseilla izan zen eta Sartrek, berriz, Le Havren lortu zuen lanpostua 1931ko martxoan; ezin zuen bat-bateko distantzia hori jasan eta Sartrek ezkontzea proposatu omen zion elkarrekin jarraitu ahal izateko, baina Simonek ezezkoa eman zion. Ez zuen gurasoen esperientzia negargarria errepikatu nahi izan.
Familia oso tradizional batean sortu eta 21 urterekin Frantziako filosofia irakasle gazteenetakoa izandakoa, beti gizonezkoen munduan mugitu zen, intelektual eta filosofo artean, eta ez zion aparteko baliorik ematen emakume izanagatik hor egoteari. Baina ikertzeari ekin zion eta ikusi zuen baietz, agian gizasemea izanda modu oso bestelakoan biziko eta pentsatuko zukeela. Beretzat ustekabea izan zen hori jakitea, eta oso modu bitxian esaten zuen «berrogei urte dituzula, bat-batean begietan min egiten dizun eta ordura arte ikusi ere egiten ez zenuen munduaren alderdi bat aurkitzeak» eragin zion sorpresa. 1949an, argitaratutako Le deuxième sexe idazten ari zela gertatu zitzazion hori, eta gero etorriko zen feminismoa. Ordura arte Simonek uste zuen klaseen arteko desberdintasuna gainditutakoan berez etorriko zela generoen arteko berdintasuna, baina laster konturatu zen ezetz, patriarkatuaren eta feminitatearen ideia hori kapitalismoa baino zaharragoa zela, klaseen arteko borrokak baino erro sakonagoak zituela. Orduan aurkitu zuen bere burua feministen artean eta orduan egin zen emakumeen aldeko borrokan militante.
Sartre, ezinbesteko amodioa
Kastor izena ondo zetorkion Simoneri, langile porrokatua baitzen, eta gizonezkoaren adimena eta emakumezkoaren sentsibilitatea biltzen zituen gainera. Sartrek Beauvoir maite zuen, baina ez zegoen beste balizko amodioei agur esateko prest. Itun ezaguna egin zuten orduan: bien arteko amodioa ezinbestekoa izango zen eta gainontzekoak, berriz, kontingenteak. Bikote irekia osatuko zuten, batak besteari beti egia esango ziona eta, gutuna joan gutuna etorri, bizitza osoaren testigantza geratu zaigu haietan islatuta.
Bikote berezia eta harreman publikoa, gizarteko balore askori egin zion eraso zuzena: monogamia, batak bestearen jabe izateko eskubidea, heterosexualitatea... Sartre gizon dotorea ez bazen ere, emakume gazteak erakartzeko gaitasun handikoa zen eta Beauvoirrek, berriz, amorante dokumentatuak izan zituen Algren eta Lazmann. Baina bikoteak aurrera egin zuen, harreman intelektual sakonean oinarrituta.
Bigarren Mundu Gerraren aurretik, Sartre-De Beauvoir bikotea Parisera bidali zuten. 1936tik 1938ra arte, De Beauvoirrek Molière lizeoan irakatsi zuen, baina bertatik kaleratu zuten bere ikasle zen Bianca Bienefeldekin amodiozko harremana izateagatik.
Bigarren Sexua eta ondorengo lanak
Beauvoir filosofia irakasten aritu zen Frantziako hainbat tokitan. Erruanen aritu zenean, 17 urteko ikaslea zenOlga Kosakiewicz ezagutu zuen. Lagun min bilakatu ziren eta Sartre bera ere batu zen harreman hartara. L´Invitée lanean kontatu zuen Beauvoirrek hirukotearen gorabehera.
1941 eta 1943 artean, Sorbonako irakasle zenean, adingabekoak galbideratzeagatik salatu zuten: Nathalie Sorokine ikaslearen amak 21 urtez beherako ikasleekin oheratzen zela esan zuen eta gero Sartreri pasatzen zizkiola. Bikoteak ukatu zuen, baina Beauvoir bota egin zuten eta literaturan murgiltzea erabaki zuen. Orduan idatzi zuen L´Invitée eleberria eta eskatasunaren teoria existentzialista eta norbanakoaren ardurak adierazi zituen.
II. Mundu Gerraren amaieran, Sartre sortzaile eta zuzendari zen Les Temps Modernes (1945) aldizkarian kolaboratzen hasi zen. Gerra ondorenak ideia berriak eskatzen zituen eta lehenaldiarekin hautsi beharra zegoen. Existentzialismoaren lehen postulatuak agertu ziren: Bizitzak ez du zentzurik, baina gizakiak eman diezaioke, ekinez:
Sartrek existentzialismoan kokatzen zen sistema filosofiko oso bat eraiki bazuen, Beauvoirrek eleberrietan erakutsi zituen ideiak. Bi liburuetan bildu zen entsegua izan zen ekarpen nabarmenena: Bigarren sexua (1949). Feminismoaren oinarria izango zen lan honetan, idazleak emakumeak mendebaldeko gizartean zuen papera analizatu zuen eta Zer da emakume izatea? galderari erantzuten saiatu zen eta Zientzia, Historia, Mitoak, Biologia eta Adina erabili zituen erantzuteko.
Bidaia anitz egin zuen, saio soziopolitiko batzuen iturri izan zirenak: L´Amérique au jour le jour (1948); La Longue Marche (1957), orduko Txinari buruzkoa. Sartreren bizilaguna, beronen pentsamenduarekin ere bat eginik, Beauvoiren lanek mezu bereziak dituzte, edozein genero darabilela ere (eleberria, saiakera nahiz biografia), helburu etiko filosofikoak dira haietan nagusi. Gizakiaren askatasuna erabatekoa ez dela adierazi nahiz, pertsonen arteko harreman zailak azaltzeari ekin zion, gizon eta emakumeen arteko benetako harreman zuzenak finkatzen saiatuz: Le Deuxième Sexe (1949). Goncourt saria merezi izan zion Les Mandarins (1954) eleberrian intelektualen konpromiso politiko eta moralaren auzia lantzen du. Pour une morale de l´ambigüité (1947) saioan ere gai horixe bera darabil. Etika horren bilaketa ere Beauvoireren eleberrigintzaren eta idazki autobiografikoen gaia da: Les Mémoires d´une jeune fille rangée (1958); La Force de l´âge (1960); La Force des choses (1963); Une mort très douce (1964). Haren lanetan tradizio eta konformismoarekiko hausnarketa kritikoa islatzen da, baita bizitzaren distira anitzarekiko maitasun bortitza ere. La Vieillesse (1970) eta Tout compte fait (1972) dira bere azken lanak.
Konin
Konin barruti-eskumenak dituen Poloniako Polonia Handiko voivoderriko hiria eta udalerria da. 82,2 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 75342 biztanle zituen.
Simone de Beauvoir
Amodio kontingenteak
Bikotearen lehenengo amodio kontingenteak 1934 eta 1938 bitartean gertatzen dira. Pertsona hauek bikotearen biktima bezala aurkezten dute beren burua. Lehenengo hirurak: neskak, adingabeak eta Beauvoireren ikasleak eta Sartrerekin partekatuak izan ziren. Ondorengoak ez ziren partekatu izan bikotearekin.
Idazle konprometitua
Sartre, Raymon Aron, Michel Leiris, Maurice Merleau-Ponty, Boris Vian eta beste ezker alderdiko intelektual frantsesekin batera mantendu zuen Les Temps Modernes, literatura garaikidean korronte existentzialista zabaldu nahi zuena. Modu paraleloan, bere ekoizpen pertsonalekin jarraitu zuen: komunismoarekiko bere konpromisoari, ateismoari eta existentzialismoari buruzko entsegu eta eleberri batzuk argitaratu ondoren, ekonomikoki independizatzea lortu zuen eta munduan zehar bidaiatzeari ekin zion. Herrialde ugaritara bidaiatu zuen (AEB, Txina, Errusia, Kuba...) eta bertan Fidel Castro, Che Guevara, Mao Zedong edo Richard Wright bezalako komunistak ezagutzeko aukera izan zuen.
1949an, Bigarren Sexuaren argitaratzean, 22 mila ale baino gehiago saldu ziren lehen astean eta iskanbila sortu zuen eta eztabaida literario eta filosofiko bizien arrazoia izan zen, Vatikanoa ere entseguaren aurka azaldu zelarik.
Bigarren sexua hainbat hizkuntzetara itzuli zuten: AEBetan milioi bat ale saldu zen eta emakumearen askatasunaren mugimenduaren sortzaileen hausnarketen ezinbesteko esparru teoriko bilakatu zen. Beauvoir mugimendu feministako aitzindari bilakatu zen emakumea gutxiagotasun egoerara baztertzen duen gizarte bat deskribatzean. Bere emakumeen egoerari buruzko azterketa, sineskera existentzialistekin hausturetan, mitoetan, zibilizazioetan, erlijioetan, anatomian eta tradizioetan sostengatzen da. Azterketa honek istilua sortu zuen, bereziki abortoari, orduan hilketarekin lotua, eta amatasunari buruzko kapituluak. Ezkondu ondorengo bizitza erakunde burges nazkagarri gisa deskribatzen zuen, prostituzioaren antzekoa, emakumea ekonomikoki bere senarraren menpe dagoenean eta independizatzeko aukerarik ez duenean bezala.
Mandarindarrak, 1945ean argitaratua, bere literatur gaitasunarengatik elkarte intelektualaren onarpena markatu zuen: eleberri honengatik Goncourt Sari famatua eman zioten. Garai hartan, Beauvoir mundu mailan irakurle gehien zituen idazleetako bat zen. Gerra ondorengo garaiaz hitz egiten zuen nobela honetan, Nelson Algrenekiko harremana azaldu zuen, baina pertsonaia faltsuak erabiliz.
1958 eta gero, bere autobiografia idazteari ekin zion, haurtzaroan bizi zuen inguru burgesa, bere aurreiritziak, bere ohitura penagarriak eta, emakumea izan arren, horietaz desegiteko egin zituen ahaleginak deskribatuz. Sartrerekin izan zuen harremana ere kontatzen du, arrakasta handikoa. Hori guztiagatik eta batzen zituen pasiozko erlazioaren indarrarengatik ere, jadanik ez ziren bikote bat zentzu sexualen, Beauvoirrek bere irakurleei hori sinetsarazi arren.
1964an, bere amaren heriotza kontatzen duen Heriotz oso gozo bat argitaratu zuen, Sartreren iritzian, Beauvoirren idatzi onena. Zirraraz beteriko kontakizun honen mamia eutanasiak edo doluak osatzen dute. Dolu horretan, idazleari orduan ezagutu zuen neskatila batek lagundu zion, filosofiako ikaslea zen Sylvie Le Bonek. Bi emakumeak lotu zituen harremana zalantzazkoa zen: ama-alaba, adiskidetasunezkoa edo maitasunezkoa. Bere laugarren idatzi autobiografikoan, Egindako Kontuak, Beauvoirrek Silvyerekin, 50 urte lehenago bere lagun minenarekin, Zazarekin, izan zuen erlazio berdina izan zuela adierazi zuen. Idazleak Sylvie Le Bon adoptatu egin zuen ofizialki eta bere literatur obraren eta bere ondasunen oinordeko izendatua bilakatu zen.
Baietzaren adina
Simone de Beauvoirrek eskaera bat izenpetu zuen, frantses intelektual multzo handi batekin batera —horien artean ziren, besteak beste, Louis Aragon, Michel Foucault, Jean-Paul Sartre, Jacques Derrida, Louis Althusser, Roland Barthes, Gilles Deleuze, Michel Leiris, Alain Robbe-Grillet, Philippe Sollers, Jean-François Lyotard, Francis Ponge eta beste zenbait idazle eta psikologo—, Frantziako Biltzarrari eskatuz berrikus zitzala sexurako adostasun adinaren zenbait artikulu. Gutuna Gabriel Matzneff idazleak egina zen. Idatzian, sinatzaileek eskatzen zuten hiru gizonezko askatzea (Bernard Dejager, Jean-Claude Gallien eta Jean Burckardt), hiru urte baitzeramaten epai aurreko espetxealdian, 15 urtetik beherakoekin sexu harremanak izateagatik. Idatzia Le Monde egunkarian argitaratu zen, 1977ko urtarrilaren 26an. Eskaerak argudiatzen zuenez, kontraesan bat zegoen Frantziako legedian: izan ere, 13 urterekin adingabe bati pilula antisorgailua ematen ahal zion Estatuak eta adin horretan erantzukizun penala izan zezakeen, baina, aldi berean, ez zitzaion aitortzen eremu horretan bereizkuntzarik egiteko gaitasuna, sexurako adostasunari zegokionez.
Urte luzetan, gutun hura ezbai intelektual jori baten gai izan da ―Michel Foucaultek berak elkarrizketa bat eman zuen gai hartaz―, ez bakarrik sexurako adostasunaren alderdi juridikoez, baizik sexualitateaz eta gorputzaren askatasunaz ere.
Sartreren heriotza eta Beauvoirren bizitzaren amaiera
1980an, Sartre hil egin zen eta, hurrengo urtean, 1981n Agurraren Zeremonia argitaratu zuen eta bertan bere sentimenduzko lagunaren azken 10 urteak kontatu zituen: medikuntza- eta barne-xehetasunei harrera txarra egin zieten bere jarraitzaile askok. Idatzi hau 1974ko abuztu eta irailean Erroman grabatutako bien arteko elkarrizketekin osatu zen. Elkarrizketa hauetan Sartrek bere bizitzari buruz hausnartzen zuen eta bere ekoizpen intelektualari buruzko zalantza batzuk azaltzen zituen. Barne-elkarrizketa hauek argitaratzean, Beauvoirrek bere bikote zendua idazle eta filosofo frantses Benny Levyk maneiatua izan zela frogatu nahi zuen: berak, Sartrek existentzialismoan joera erlijiosoa zegoela onartaraztea egin zuen, Sartrek eta beste existentzialistek beraien oinarrietako bat ateismoa zela aldarrikatu arren. Beauvoirren ustez, Sartrek ez zituen bere gaitasun intelektualak osotasunean Lévyrekin eztabaida izan zuenean eta ez zegoen berari filosofikoki aurre egiteko egoeran. Sartreren bizitza azaltzen duten testu hauetan, Sartreren alabatzakoarekin, Arlette Elkaim-Sartrerekin, izan zuen erlazio txarra agerian utzi zuen. Agurraren Zeremonia esaldi honekin amaitzen da:
1955etik 1986ra arte, Parisko Victor-Schœlcher kaleko 11bis zenbakian bizi izan zen eta bertan hil zen bere alabatzakoaren eta Claude Lanzmannen konpainiaz. Montparnasseko hilerrian lurperatu zuten, 20. dibisioan, Sartreren alboan, ezinbesteko amodioa. Simone de Beauvoir bere maitale Nelson Algrenek lehen amodiozko gauean oparitutako zilarrezko eraztuna eskuan zeramala izan zen lurperatua, amodio kontingenteetako bat.
Lanen zerrenda
Eleberria Saiakera Memoriak Antzerkia
East Arcadia (Ipar Carolina)
East Arcadia Ipar Carolinako herri bat da. Bladen konderrian kokatua dago. 2010ean 487 biztanle zituen, 5.65 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 3551
NGC 3551 galaxia bat da, Leo (konstelazioa) konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Biluzik (musika taldea)
Biluzik Iruñean sorturiko pop rock taldea da
Omango Imamerria
Omango Imamerria (Arabieraz: عمان الوسطى'Umān al-Wusṭā) gaur egungo Omango Sultanerriaren barruko eremu historiko bat da. Maskatetik barrurago eremuan zegoen Jebel Akhdar (Mendi Berdeak), eta Nizwa hirian zentratu zen gaurko Ad Dakhiliyah eskualdeko eremuaren inguruan. Maskat eta Dhofarrekin batera, Maskat eta Omango Sultanerriaren parte osatzailea izan zen, baina 1970eko jauregi kolpearekin, Oman terminoa besterik ez zitzaion aplikatu herrialde guztiari.
Historia
Oman Imamerria Ibadiar imamek gobernatua izan zen, eskualdearen aginpide espirituala eta, askotan, aldi baterako zutenak. Imamerria mila urteko gobernu sistema da, aitzinean Ibadi erlijioko Omango liderrek erabli zutena, eta Xaria islamiarrean oinarritzen dena. Oman osoa edo zati batzuk eta beste lurralde batzuk 1000 urte baino gehiagoko epe etenetan gobernatu zituzten. Imamen eta Maskateko sultanen arteko tentsioak izan ziren sarritan, eta 1913an, Salim ibn Rashid al-Kharusi imam gisa hautatzeak Seeb Bakearen Ituna ekarri zuen Omango Imamerriaren (Arabiera: إمامة عمان Imāmat'Umān), Nizwa hiribua duena eta Omango Sultanerriaren artean, Maskat hiriburua duena. 1954an, imam berri batek, Ghalib bin Alik, defendatu zuen Imamerria Maskaten erasoetatik, petrolioa bere lurretan aurkitu ondoren. Said Bin Taimur Maskateko sultanak britainiar indar kolonialen laguntzarekin azkenean irabazi zuen. 1955. urtean, Nizwa hartu zuten, imama Saudi Arabiarrera erbesteratu zuten, baina Imamerriaren burua izaten jarraitu zuen eta gerra ahaleginak zuzendu zituen Dammam-en, Saudi Arabian, aldi baterako gobernuarekin. 1959an, imamerriaren azken indarrak garaitu zituzten eta Maskat eta Oman izen osoa 1970eko hamarkadan Omango Sultanerriara aldatu zuten. "Omango Imamerria" egungo izenaren erabilera gaur egungo sultanerriari ere dagokio, Musandam eta Madha barrendegiak kenduta.
Mikhail Mikhailovitx Bakhtin
Mikhail Mikhailovitx Bakhtin (Orel, 1895eko azaroaren 17a - Mosku, 1975eko martxoaren 7a) Errusiako literatura-kritikaria izan zen. 1929an argitaratu zuen bere lehenengo monografia garrantzitsua, Dostoievskiren lanaren arazoak; Dostoievskiren lanen oinarria literatura-genero arruntetan dela esaten du, haren eleberriak polifoniaz eta koruz antolatutako eleberriak direla. Bakhtinen ustetan, inauterien, barrearen herri-kultura hartzen du Dostoievskik oinarri, baloreen eta aginpidearen aurka egiten du txantxaren bidez. Berak idatzitako beste zenbait lan: Rabelaisen lana eta herri-kultura, Literaturari buruzko galderak, Estetika eta eleberria.
Poissons
Poissons Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Aborichthys cataracta
Aborichthys cataracta Aborichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Poissons
Biztanleria
2007an Poissons udalerrian erroldatutako biztanleak 732 ziren. Familiak 275 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 95 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Zaldibaloi
Zaldibaloia edo horseball zaldi gainean jokatzen den jokoa da, non baloi bat maneiatzen den eta puntuak lortzen dira 1 m-ko diametroa duen uztai batetik jaurtiz. Kirola poloa, errugbia, netball eta saskibaloiaren konbinazioa da. Zaldi Kirolen Nazioarteko Federazioak ofizialki onartutako hamar diziplinetako bat da.
Jatorria
Kirolaren aurrekoa, patoa, Argentinan sortu zen 1700eko hamarkadaren hasieran. 1790ean legez kanpo utzi zuten jokalarien hilkortasun handia zela eta. 1941ean Argentinako Pato Federazioa sortu zen. 1953an Argentinako joko nazional izendatu zuten. "Pato" jokoaren izena kirol modernoan erabiltzen den sei heldulekuko pilotaren ordez ahate bizia erabiltzeatik dator. Gaur egun ezagutzen den jokoa, animalia baten ordez pilota erabiltzea barne, 1930eko hamarkadan definitu zen. Arrakasta lortu zuen eta Europan eta atzerrian zabaldu da. Nazioarteko Zaldi Federazioak hemezortzi kide ditu, tartean zortzi Europatik kanpo: Aljeria, Argentina, Australia, Brasil, Kanada, Txina, Kirgizistan eta Mexiko.
Poissons
Etxebizitza
2007an 334 etxebizitza zeuden, 279 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 283 etxeak ziren eta 50 apartamentuak ziren. 279 etxebizitza nagusietatik 212 bere jabearen bizilekua ziren, 59 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 41 etxek hiru zituzten, 76 etxek lau zituzten eta 146 etxek bost zituzten. 204 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 122 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 118 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Zaldibaloi
Jokatzeko arauak
Oinarrizko arauek 4 jokalariko talde batek (gehi 2 ordezko behar izanez gero) bere taldeko 3 jokalari ezberdinen artean gutxienez 3 pase egiten ditu eta, ondoren, uztai bertikaleko ate baten bidez gola sartzea. Jokoa gainazal leun eta irristagaitz batean jokatzen da, normalean harea. Zelaia angeluzuzena da, gutxi gorabehera 65m x 25m.
Poissons
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 449 ziren, horien artean 319 aktiboak ziren eta 130 inaktiboak ziren. 319 pertsona aktiboetatik 277 lanean zeuden (150 gizon eta 127 emakume) eta 42 langabezian zeuden (22 gizon eta 20 emakume). 130 pertsona inaktiboetatik 57 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Poissons udalerrian 278 unitate fiskal zeuden, 691,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.649 euro zen.
Zaldibaloi
Jokatzeko arauak
Partida bat bilketa batekin hasten da, lehen bilketa egiteko arauak sinpleak dira; zaldiak galopean ibili behar du (edo trostan taldeak kategoria askoz gazteagokoak direnean, normalean jokalariek 13 urte baino gutxiago dituztenean). Aurkako taldeak gola egiteko aukera saihestuz defenda dezake, bai aurkariak jokatzeko eremutik kanpora botaz zaldiaren pisua erabiliz, bai jokalari baten ondoan jarriz eta baloia erasotzaileari helduz. Egoera horretan, zaldizko bakoitzak zelan eserita egon behar du; jokalari batek zela uzten badu penaltia emango du. Biak eserita geratzen badira eta atzelariak 3 segundoz baloiari eustea lortzen badu, bere taldeak penalti bat irabazten du.
Balmoral hotela
Balmoral hotela edo North British hotela (ingelesez Balmoral Hotel edo North British Hotel) Eskoziako Edinburgh hiriburuko luxuzko hotel bat da.
Zaldibaloi
Jokatzeko arauak
Baloia lurrera erortzen denean, edonork jaso dezake, baldin eta baloia erortzen zenean jokoaren noranzko berean egiten badu. Hau da, norbaitek hartzen ari den bitartean zaldizkorik aurrez aurre etortzea saihesteko eta talkarik ez izateko. Jokoan baloia jasotzen duen bitartean jokalaria ez da geldirik egon behar.
Balmoral hotela
Kokalekua
Edinburgheko Hiri Zaharreko Princes Street kalean dago, The Scotsman egunkariaren egoitzaren parean, eta Edinburgh Waverley tren geltokia eta North Bridge zubiaren alboan.
Phoxophrys nigrilabris
Phoxophrys nigrilabris Phoxophrys generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Balmoral hotela
Historia
1895an eraikinaren proiektua hautatzeko lehiaketa burutu eta W. Hamilton Beattie arkitektoaren proiektuak irabazi zuen, 1902an North British Hotel edo N.B. izenez inauguratu zelarik.
Eraikinak dorre batean erloju bat du, hau usadioz bi minutu aurreratua dagoelarik.
Poissons
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 30 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 4 margolariak, 2 zurginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Poissons udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Le Boulou
Le Boulou Katalan Herrietako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ekialdeko Pirinioak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Boulou udalerrian erroldatutako biztanleak 5.175 ziren. Familiak 2.398 ziren, horien artean 845 pertsona bakarrekoak ziren (325 bakarrik bizi ziren gizonak eta 520 bakarrik bizi ziren emakumeak), 842 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 520 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 191 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 3.089 etxebizitza zeuden, 2.447 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 490 bigarren erresidentzia ziren eta 152 hutsik zeuden. 2.067 etxeak ziren eta 1.007 apartamentuak ziren. 2.447 etxebizitza nagusietatik 1.486 bere jabearen bizilekua ziren, 887 alokairuan okupaturik zeuden eta 75 doan lagata zeuden; 77 etxek gela bat zuten, 226 etxek bi zituzten, 588 etxek hiru zituzten, 771 etxek lau zituzten eta 785 etxek bost zituzten. 1.601 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.230 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 809 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.006 ziren, horien artean 2.004 aktiboak ziren eta 1.002 inaktiboak ziren. 2.004 pertsona aktiboetatik 1.631 lanean zeuden (849 gizon eta 782 emakume) eta 371 langabezian zeuden (175 gizon eta 196 emakume). 1.002 pertsona inaktiboetatik 413 erretiraturik zeuden, 226 ikasten zeuden eta 363 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Boulou udalerrian 2.586 unitate fiskal zeuden, 5.589 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.575 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 427 komertzioetatik, 8 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 20 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 57 eraikuntza enpresak ziren, 104 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 36 garraio enpresak ziren, 28 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 22 finantziazio enpresak ziren, 25 higiezinen enpresak ziren, 40 zerbitzu enpresak ziren, 53 administrazio publikoko enpresak ziren eta 27 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 115 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 3 funerariak, 10 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 7 igeltseroak, 8 margolariak, 6 zurginak, 5 iturginak, 13 argiketariak, 10 eraikuntza enpresak, 8 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 2 aldi baterako lan enpresak, 15 jatetxeak, 10 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 40 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 8 okindegiak, 2 harategiak, 1 arraindegi zen, 2 liburu dendak, 6 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 2 zapata-dendak, 1 elektrotresna denda zen, 2 altzari dendak, 4 drogeria eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Le Boulou udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 171 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
564 Dudu
Bere izena, Friedrich Nietzsche filosofo alemaniarrak idatzitako Hala hitzegiten zuen Zarathustrak laneko pertsonaia bategatik jasotzen du, Richard Straussek, izen bereko olerki sinfonikoa idazteko oinarri bezala hartu zuena, olerki honetako lehen zatia, Stanley Kubrickek 2001: A Space Odyssey filmearen hasierako musikarako erabili zuelarik.
Portal (Georgia)
Portal  Georgiako estatuko herri bat da. Dooly konderrian kokatua dago. 2010ean 638 biztanle zituen, 5.47 kilometro koadrotan banatuta.
Manuel Ruiz Valarino
Espainiako Itsas Armadan kapitaina, Manuel García Prietoren Alderdi Liberal Fusionistaren kidea izan zen. 1916 eta 1918 artean, Arabako gobernadore zibila izan zen.
Kochita
Ezaugarriak
Kochita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.
The Last Thing He Told Me (telesaila)
The Last Thing He Told Me estatubatuar telesaila da, Laura Davek eta Josh Singerrek Apple TV+erako sortua.
Sinopsia
Emakume batek harreman berri bat eraiki beharko du 16 urteko alabaordearekin, modu misteriotsuan desagertu den senarra topatzeko.
Grundulus cochae
Grundulus cochae Grundulus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Mercuer
Biztanleria
2007an Mercuer udalerrian erroldatutako biztanleak 1.167 ziren. Familiak 479 ziren, horien artean 110 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 53 bakarrik bizi ziren emakumeak), 176 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 168 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 25 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 742 ziren, horien artean 530 aktiboak ziren eta 212 inaktiboak ziren. 530 pertsona aktiboetatik 498 lanean zeuden (258 gizon eta 240 emakume) eta 31 langabezian zeuden (13 gizon eta 18 emakume). 212 pertsona inaktiboetatik 92 erretiraturik zeuden, 63 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mercuer udalerrian 492 unitate fiskal zeuden, 1.237 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.518 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 40 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 6 iturginak eta 1 argiketaria.
2000. urtean Mercuer udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Koniusza udalerria
Koniusza Poloniako Polonia Txikiko voivoderriko landa-udalerri bat da, Proszowice barrutian kokatuta. 88,52 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 8978 biztanle zituen.
Big Boy (musika taldea)
Big Boy 2012 urtean Zumaian sortutako rock esperimental taldea da, izan ere rock tresna konbentzionalez gain haize instrumentuek (klarinetea, bonbardinoa, tronboia) pisu handia dute taldearen sorkuntzan.
East Bend (Ipar Carolina)
East Bend Ipar Carolinako herri bat da. Yadkin konderrian kokatua dago. 2010ean 612 biztanle zituen, 3.34 kilometro koadrotan banatuta.
Grémévillers
Grémévillers Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Grémévillers udalerrian erroldatutako biztanleak 347 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 174 etxebizitza zeuden, 140 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 167 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 140 etxebizitza nagusietatik 114 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 65 etxek bost zituzten. 115 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 79 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 231 ziren, horien artean 181 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 181 pertsona aktiboetatik 169 lanean zeuden (95 gizon eta 74 emakume) eta 12 langabezian zeuden (7 gizon eta 5 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Aspidura
Aspidura Natricidae familiako narrasti genero bat da. Sri Lankan bizi dira.
Grémévillers
Diru sarrerak
2009an Grémévillers udalerrian 151 unitate fiskal zeuden, 400 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.095 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Grémévillers udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.199 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Phoxophrys spiniceps
Phoxophrys spiniceps Phoxophrys generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Rivamonte Agordino
Rivamonte Agordino Italiako udalerri bat da. Bellunoko probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Rivamonte Agordinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Haranbeltzeko basoa
Zuberoako basorik handiena da berau eta Bigarren Mundu Gerran, nazien aurkako erresistentziaren babesgune ere izan zen, Vichyko Frantzia eta Frantzia okupatuaren arteko muga hurbil zegoela aprobetxatuz. Bertan hil zuten soldadu alemaniarrek Pierre Cazemajor jendarmea, erresistentziari laguntzea leporatuta.
Bertan bi muino aipagarri topa daitezke:
Porterdale (Georgia)
Porterdale  Georgiako estatuko hiri bat da. Carroll konderrian kokatua dago. 2010ean 1,429 biztanle zituen, 6.02 kilometro koadrotan banatuta.
Villarrica sumendia
Villarrica sumendia (Mapudungunez: Ruka Pillañ, 'pillan etxea') 2847 m-ko Txileko geruza-sumendi bat da hegoaldeko Andeetan dagoena. Cautín (Araucanía eskualdea) eta Valdivia (Los Ríos eskualdea) probintzien mugan dago, Txilen, Villarrica eta Calafquén lakuen artean. Hego Amerikako aktiboenetako bat da, eta forma koniko ia perfektua du.
Rocca Pietore
Rocca Pietore Italiako udalerri bat da. Bellunoko probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Rocca Pietorek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kochkarita
Kochkarita mineral bat da eta aleksita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Kochkarita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. trigonal*]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 2,5 da.
Jesús López-Cancio
Jesús López-Cancio Fernández (Avilés, 1917- Tapia de Casariego, ) espainiar politikaria izan zen. Gerra Zibilean matxinoen alde egin zuen.
Frente de Juventudes erakundean hasitakoa, Nafarroa Garaiko, Santanderko eta Madrilgo gobernadore zibila izan zen.
Atretium
Atretium Natricidae familiako narrasti genero bat da. Asiako hego-ekialdean bizi dira.
Kresala (Txomin Agirre)
Kresala Txomin Agirreren eleberria, Euskal-Erria aldizkarian zatika argitaratu zen 1901-1904 urteen artean. Ondoren, 1906 Florentino Elosuren inprimategian inprimatu zuten, liburu moduan argitaratzeko. Bizkaieraz idatzia dago eta itsasbazterreko herrien bizimodua eta herritarren pentsamendu eta ohiturak eman nahi ditu ezagutzera. Txomin Agirreren beste lanetan bezala, ohiturazko nobelaren ezaugarriak biltzen ditu, arrantzaleen bizimodua eredugarritzat aurkeztuz.
Eleberria kostunbrista da, eta deskribapen sakon eta aberatsak egiten ditu, batez ere, arrantzaleen bizimodua eta garaiko ohituretara hurbiltzen du irakurlea. Ondarrutarra izaki, autoreak oso ondo ezagutzen zuen arrantzaleen bizimodua eta hori begi bistan gelditzen da pertsonaien arteko elkarrizketa eta eleberriko deskribapenetan. Liburuaren beste osagai zentraletako bat bertan azaltzen den amodiozko istorioa da: Mañasi eta Angelen artekoa. Bien familiek beste ezkongai bat daukate gogoko eta elkarrekin egoteko borroka hori da liburuaren motorra.
Malbork
Malbork (polonieraz ahoskatua; Marienburg; Civitas Beatae Virginis) Poloniako iparraldeko hiria da, Nogat ibaiaren bazterrean kokatuta dagoena. Administratiboki Pomeraniako voivoderrian dago. 2010ean 38.278 biztanle zituen.
Luis Angel Bollo
Luis Angel Bollo (Donostia, 1971) gipuzkoar sukaldaria da.
Sukaldaritza Goi Eskolan egin zituen lehenengo Sukaldaritza ikasketak. Ondoren, Luis Irizar, Koldo Royo, Martin Berasategi eta Hilario Arbelaitzekin aritu zen. 1993an Mexikora joan eta bertako hiriburuan lanean aritu zen bi urtez, euskal sukaldaritza tradizionala lantzen zuen Puerto Chico jatetxean. Geroago, beste hainbat lankiderekin batera, "Meigas" izeneko jatetxea ireki zuen Manhattanen. Oso denbora gutxian izugarrizko arrakasta izan zuen, eta New York Press agerkariak 2000. urteko New Yorkeko sukaldaririk onena izendatu zuen.
Androginia
Androginoa gizon nahiz emakumeen ezaugarriak biltzen dituen gizabanakoa. Bere egoerari androginia deritzo. Pertsona androgino batek ez du garbi kanporatzen zein den bere sexua. Androginia batzuetan intersexualitate arekin lotu daiteke. Androginoak genderqueer, pertsona ez-binario edo genero neutral bezala identifika dezakete beraien burua.
Aborichthys elongatus
Aborichthys elongatus Aborichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Port Wentworth (Georgia)
Port Wentworth  Georgiako estatuko hiri bat da. Haralson konderrian kokatua dago. 2010ean 5,359 biztanle zituen, 42.59 kilometro koadrotan banatuta.
Coregonus
Coregonus Salmonidae familiako arrain generoa da. 70 espezie inguru ditu.
Ni ta ni
Ni ta ni Txomin Agirreren laugarren nobela hau Euskal-Esnalea aldizkarian idazten zebilela hil zen.
Erdi Aroan kokatzen den eleberri honetan, garai hartako oinaztarren eta ganboatarren arteko eztabaidak eta borrokak kontatzen zaizkigu, gipuzkeraz.
Monticello (Maine)
Monticello Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Aroostook konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
East Laurinburg (Ipar Carolina)
East Laurinburg Ipar Carolinako herri bat da. Scotland konderrian kokatua dago. 2010ean 300 biztanle zituen, 0.49 kilometro koadrotan banatuta.
Grundulus quitoensis
Grundulus quitoensis Grundulus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
NGC 3553
NGC 3553 galaxia bat da, Hartz Handia konstelazioan. Guillaume Bigourdanek aurkitu zuen n.
Joseph James Cheeseman
Liberia Kolegioan hezi zen eta Benetako Whig alderdiko kidea izan zen. 1892an presidente hautatu zuten eta nagusiki nekazaritzan oinarritutako liberiar ekonomia modernizatzeko eta Frantziaren eta Erresuma Batuaren anbizio espantsionistek mehatxatutako liberiar mugak defendatzeko lanean jarraitu zuen. Herrialdearen barnealdeko etnien borrokei ere aurre egin zien. Karguan hil zen 1896ko azaroan.
Montour (New York)
Montour Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Schuyler konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Quebeceko Txirrindularitza Sari Nagusia
Quebeceko Txirrindularitza Sari Nagusia (frantsesez Grand Prix Cycliste de Québec) Kanadako Quebec eskualdean urtero urrian ospatzen den egun bakarreko txirrindularitza lasterketa klasiko bat da. Quebec Hirian eta bere inguruan ospatzen da. UCI World Tour egutegiaren barnean dago.
2010ean sortu zen eta lehen ekitaldia irailean burutu zen, Montrealgo Txirrindularitza Sari Nagusiaren antzera. Lehen irabazlea Thomas Voeckler frantziarra izan zen, eta garaipen gehien lortu dituzten txirrindulariak Simon Gerrans australiarra (2) eta Peter Sagan (2) eslovakiarra izan dira.
Luis Alfonso Sota
Luis Alfonso Sota Ioldi (Iruñea, 1982ko urtarrilaren 11) nafar futbolari ohia da. Osasunako harrobian hezia, lehen taldearekin 2005eko apirilaren 23an estreinako partida jokatu zuen Atlético Madrilen aurka. Denboraldi horren bukaeran futbola uztea erabaki zuen neumologia ikasteko.
Konopnica udalerria (Lodzeko voivoderria)
Konopnica Poloniako Lodzeko voivoderriko landa-udalerri bat da, Wieluń barrutian kokatuta. 83,17 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 3841 biztanle zituen.
Veneto
Veneto (italieraz: Veneto, venezieraz: Vèneto, friulieraz: Venit, ladinoz: Veneto) Italiako eskualdea da, herrialdearen ipar-ekialdean dagoena. 18.399 km²ko azalera du eta 2011n 4.957.082 biztanle zituen (269,4 biztanle/km²). Hiriburua eta hiri nagusia Venezia da.
Historikoki garrantzi handia izan zuen Veneziako Errepublikaren garaietan, VII. mendetik XVIII. mendera arte.
Geografia
Iparraldean Trentino-Adige Garaiarekin du muga, ipar-ekialdean Austriarekin, ekialdean Friuli-Venezia Giulia eskualdea eta Itsaso Adriatikoarekin, hegoaldean Emilia-Romagnarekin eta mendebaldean Lombardiarekin.
Iparraldea menditsua da oso. Gardako aintziraren eta Karniako Alpeen artean Dolomitak daude. Gailurrak Marmolada (3.342 m) eta Tre Cime di Lavaredo (2.999 m) dira. Hegoaldea ordoki emankorra da, Veneziaraino hedatzen dena. Ibairik garrantzitsuenak Po, Adige, Brenta, Piave eta Livenza dira.
Probintziak
Administratiboki, Veneto zortzi probintziatan banaturik dago.
Ekonomia
Laborantza (artoa, garia, garagarra, azukre erremolatxa, mahatsa, fruitu arbolak) eta industria (janari industria, ehungintza, altzairugintza, papergintza, azukre findegiak, ontziolak) ekonomiaren oinarriak dira. Portu nagusiak Venezia koa eta Chioggia koa dira.
Antonio Karmona
Antonio Karmona Herrera (Bermeo, 1968ko martxoaren 24a) bizkaitar futbolari ohi eta entrenatzailea da. erdiko atzelari lanetan aritzen zen. Euskal selekzioarekin zenbait bider jokatu izan du.
Bermeon jaio zen, bere sendiak Aldeacenteneran (Cáceres) jatorrik duelarik. Bermeo Kluba zen bere lehenengo taldea. Hasieran Bermeo futbol taldean, ezkerretik zein eskumatik aurrelari moduan jokatzen zuen baina zelan zahartu eta futbol maila handitu ahala defentsan jokatzen bukatu zuen. Guztira 102 partida jokatu ditu lehen mailan, 4 gol sartuz.
Ibilbidea
''2015eko Maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
Tituluak
UEFAko azpi txapeldun izan zen Deportivo Alaves taldearekin
The Passenger (abestia)
The Passenger (euskaraz Bidaiaria) Iggy Pop eta Ricky Gardiner estatubatuar musikariek sortutako abesti bat da. Iggy Popek 1977an grabatu eta bere Lust for Life diskoaren barnean merkaturatu zuen.
San Gregorio nelle Alpi
San Gregorio nelle Alpi Italiako udalerri bat da. Bellunoko probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
San Gregorio nelle Alpik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Poulan (Georgia)
Poulan  Georgiako estatuko hiri bat da. Jefferson konderrian kokatua dago. 2010ean 851 biztanle zituen, 4.33 kilometro koadrotan banatuta.
Édouard Balladur
Édouard Balladur (Esmirna, Turkia, 1929ko maiatzaren 2a) frantsesezko idazlea eta Frantziako politikaria da. 1993 eta 1995 artean Frantziar Errepublikako lehen ministro izan zen, François Mitterranden gobernuan. UMP alderdi politikoko kidea da.
Bizitza
Bankari familia armeniar batean jaio zen arren, Aix-en-Provenceko Unibertsitatean egin zituen zuzenbide-ikasketak eta Parisen diplomatu zen. 1960ko hamarkadaren hasieran ekin zion ibilbide politikoari Georges Pompidou lehen ministroaren kabinetean. 1969-1974 bitartean Pompidou presidentearen idazkari nagusia izan zen, eta gobernu haren itzaleko zuzendaria askoren ustez. Pompidou hil zenean, Giscard d'Estaingek eskainitako karguari uko egin eta enpresa pribatuan hasi zen lanean.
1984an Estatu-kontseilari izendatu eta 1986ko hauteskundeetan diputatu aukeratu zuten Parisko barrutian. Eskuineko gobernuaren eta presidente sozialistaren arteko bizikidetzari buruzko teoriaren aitzindari izan zen, eta Jacques Chirac lehen ministroak ekonomia-alorreko ministro izendatu zuen 1986an. Chiracek 1988ko hauteskundeak galdu zituenean, Balladur aldendu egin zen politikaren lehen lerroetatik, baina 1993an François Mitterrandek lehen ministro izendatu zuen Bérégovoyren ordez. 1995ean bere burua hautagaitzat aurkeztu zuen urte horretako lehendakaritza hauteskundeetarako, eta bere alderdiaren eta hautesle kopuru handi baten babesa izan bazuen ere, ustelkeria arrastoek haren irudi garbia zipriztindu zuten. Chiracek hauteskundeak irabazi zituenean, Balladurrek dimisioa aurkeztu zion presidente Mitterrandi.
Besteak beste, Maiatzeko arbola (1979) eta Gehiago sinisten dut gizonarengan, Estatuan baino (1987) liburuak argitaratu ditu. Frantziako Ohorezko Legioko zalduna da, eta Frantziako eta nazioarteko sari ugari jaso ditu.
Eastover (Ipar Carolina)
Eastover Ipar Carolinako herri bat da. Cumberland konderrian kokatua dago. 2010ean 3,628 biztanle zituen, 29.34 kilometro koadrotan banatuta.
Evenk (herria)
Evenk etnia (evenkeraz: Эвэнкил, Evenkil; ; Эвенки, Evenki; mongolieraz: Khamnigan Хамниган), evenki ere deitua, Iparraldeko Asian bizi diren talde etnikoetako bat da. XXI. mendearen hasieran 70.000 lagun inguru ziren; Mongolian ehunka batzuk bizi dira eta gainerakoak Errusian eta Txinan, Barne Mongolia eskualde autonomoan, batez ere, banaturik daude. Lehen tungus izena ematen zitzaien.
Errusiako Ulan Ude herrian, evenken ohitura eta kulturari buruzko museoa dago.
Federico Loygorri
Federico Loygorri de la Torre (Málaga, - Madril, ) andaluziar militar eta politikaria izan zen.
Garoa (eleberria)
Garoa Txomin Agirrek idatzitako eleberria da. Eusko Ikaskuntzen Nazioarteko Aldizkarian kapituluka argitaratu zen lehen aldiz, 1907tik 1912rako aleetan, azken lau kapituluak argitaratu gabe utzita. Kresala bezala, hau ere Durangon inprimatu zen, 1912. urtean. Bizkaiko euskaran jarritako Kresalan, itsasoko bizimodua erakusten zaigu; Garoa, berriz, gipuzkeraz idatzi zuen Agirrek, eta nekazaritza munduan girotu.
Eleberrian, ikuspegi soil ohiturazaletik, Oñatiko baserritarrak ageri dira euskal bizimoduaren eredutzat. Joanes, baserritar familia bateko burua, agertzen zaigu euskaldun zintzo eta kristauaren erakusgarri. Kaletar erdaldun eta kanpotarrak, ostera, eleberriko pertsonaia gaiztoak dira.
Argumentua
Jokin izeneko gazte baten istorioa kontatzen duen euskarazko literatura-lana da. Euskal Herriko jaioterrira itzuli da Hegoamerikan hainbat urte igaro ondoren.
Jokinen ikuspegitik, autoreak Euskal Herriko bizitza eta errealitate soziala, politikoa eta kulturala deskribatzen ditu 70eko hamarkadan, Euskal Herriaren askatasunaren eta independentziaren aldeko borroka oso bizia eta bortitza zen garaian.
"Garoa" izenburuak Euskal Herrian erortzen den euri jasa konstanteari egiten dio erreferentzia, eta askotan melankoliaren eta tristuraren metafora gisa erabiltzen da, euskaldunen bizitza bustitzen baitu.
Kochsándorita
Kochsándorita karbonato motako minerala da eta dresserita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Kochsándorita karbonato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 2,5 da.
Wolfram von Eschenbach
Wolfram von Eschenbach (Eschenbach, ca. 1170 – ca. 1220) alemanez idatzi zuen zaldun eta poeta izan zen. Olerki lirikoak zein epikoak idatzi zituen baina azken hauek eman zioten ospe handia. Wartburgko trobadore handienetariko bat izan zen.
Biografia
Von Eschenbach familia noble batean jaio zen, data ezezagunean, baina ziur aski XII. mendearen amaieran, Bavariako Dukerriko Eschenbachen. Agian zaldun gisa, Turingiako Hermannen gortekoa izan zen, eta Ansbachen bizi izan zen bere bizitzaren zati handi batean. Bere jaioterriak Wolframs-Eschenbach izena jaso zuen 1917an, eta monumentu bat eraiki zioten. Lehen Wolframs-Eschenbach Obereschenbach bezala ezagutzen zen.
Queens Park Rangers Football Club
Queens Park Rangers Football Club, Ingalaterrako Londres hiriburuko futbol talde bat da, Hammersmith eta Fulham barrutian egoitza duena. Etxeko partiduak Loftus Road estadioan jokatzen ditu.