cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bazoches-sur-Guyonne
Etxebizitza
2007an 284 etxebizitza zeuden, 208 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 279 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 208 etxebizitza nagusietatik 174 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 148 etxek bost zituzten. 179 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 61 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 146 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 390 ziren, horien artean 265 aktiboak ziren eta 125 inaktiboak ziren. 265 pertsona aktiboetatik 253 lanean zeuden (132 gizon eta 121 emakume) eta 12 langabezian zeuden (6 gizon eta 6 emakume). 125 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 57 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bazoches-sur-Guyonne udalerrian 205 unitate fiskal zeuden, 604,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 32.828 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 34 komertzioetatik, 5 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 14 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
Sobietar errublo
Artikulu hau Sobietar Batasuneko dibisari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Errublo».
Errublo (errusieraz: рубль, rubl) Sobietar Batasuneko dibisa izan zen. 100 kopeketan banaturik, errublo izenak Errusiak eta Errusiar Inperioak ere bere txanponetarako erabili zuten izena ere izan zen.
Bazoches-sur-Guyonne
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
Catral
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 8.745 biztanle zituen.
Bazoches-sur-Guyonne
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Parmaturus lanatus
Parmaturus lanatus Parmaturus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Taparuba
Taparuba Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Vergigny
Vergigny Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vergigny udalerrian erroldatutako biztanleak 1.529 ziren. Familiak 552 ziren, horien artean 112 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 76 bakarrik bizi ziren emakumeak), 196 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 208 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 639 etxebizitza zeuden, 558 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 592 etxeak ziren eta 44 apartamentuak ziren. 558 etxebizitza nagusietatik 463 bere jabearen bizilekua ziren, 78 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 31 etxek bi zituzten, 94 etxek hiru zituzten, 157 etxek lau zituzten eta 273 etxek bost zituzten. 479 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 241 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 262 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Vergigny udalerrian 578 unitate fiskal zeuden, 1.492 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.946 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 44 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 1 iturgina, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Vergigny udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dupont hegatxabal
Dupont hegatxabala (Chersophilus duponti), Portugalgo pirripio izenez ere ezaguna, alaudidae familiako hegazti paseriformea da, iparraldeko Afrikan (Aljeriatik Egiptoraino), Iberiar Penintsulan eta Frantzian bizi dena.
Taxonomia
Dupont hegatxabalak azpiespezie bi ditu:
Anboto (argipena)
Anboto izenak hainbat adiera ditu:
Sisikon
Sisikon Suitzako udalerria da. Uri kantonamenduan dago. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Tupaciguara
Tupaciguara Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
CGT
CGT hauetako bat izan daiteke:
Roberta Williams
Roberta Williams (1953ko otsailaren 16a) estatubatuar bideo-joko diseinatzaile, idazle eta Sierra On-Lineko (geroago Sierra Entertainment) sortzailekidea da. Simi Valley, Californian bizi zen bitartean garatu zuen haren lehen bideo-jokoa. Roberta Williams 80ko eta 90eko hamarkadetako PC jokoen diseinatzaile garrantzitsuenetako bat da, eta abentura grafikoaren generoa sortu duela egiaztatu da.
Biografia
Haur gazte, bakar eta lotsatia zen Williams, baina irudimen basatia zuen. Istorioak asmatuko zituen, "filmak" deitzen zien, eta familia entretenitzeko erabiliko zituen.
Geroago, bigarren hezkuntzan, Ken Williams senarra ezagutuko zuen, 17 urte zituela. Petter Holmbergen biografian, Roberta eta Ken nola elkartu ziren azalduko digu bikoteak. Holmbergek honela dio: "Bera lagun batekin ateratzen ari zen, eta bi hilabete geroago, biak bildu zirenetik, Kenek ustekabean deitu eta ateratzeko galdetu zion. Roberta ez zegoen oso hunkituta hasieran. Lotsatia eta segurtasunik gabea zen, bera bezala, baina batzuetan lotsatiegia ere bai. Denboraldi bat hartu zuen, baina, une batean, Roberta konturatu zen oso adimentsua zela eta oso desberdina zela ateratako beste mutilekin alderatuta. Kenek konpromezu iraunkorra izatea nahi zuen, eta Robertak 19 urte besterik ez zituela ezkondu ziren", 1972ko azaroaren 4an. Bi seme-alaba dituzte: JD. (1973an jaioa) eta Chris (1979an jaioa).
Ken Williams eta biok 1979an Kalifornian elkarrekin On-Line Systems bideo-joko konpainia sortu zuten, 1980an Sierra Entertainment bideo-joko konpainia ospetsu eta arrakastatsua izango zena, batez ere abentura grafikoen zaletuen artean. Hasiera batean Roberta marketing sailean eta senarra bideo-jokoak programatzen jardun arren, lasterrera Roberta bera abentura grafiko ugari diseinatu eta beren gidoiak idazten hasi zen, tartean King's Quest abentura grafiko sail arrakatatsua.
Williams 70eko hamarkadaren amaieran hasi zen lehen jokoa garatzen, eta ez zuen esperientziarik jolasekin edo ordenagailuekin, irakurketan eta narrazioan bakarrik. Berak ez zekien nola programatu ordenagailuan, baina Ken senarrak bazekien. Bere lehen sorkuntza Mystery House izan zen, Apple II ordenagailuarentzako zuri-beltzeko grafikodun abentura jokoa, grafikoak sartzeko konputagailuko lehen jokoa izan zena – aurrekoak testuzkoak baino ez ziren izan. Grafikoak sortzeko, Williams-ek Versawriter izeneko makina erabili zuen. Makina hori, funtsean, besoaren antzeko gailu bat zuen, puntan begi elektroniko bat zuena. Williamsen harriduraz, jokoa txaloz jaso zen, eta 1980ko eta 90eko hamarkadetan abentura-joko grafikoak garatzen aitzindari izaten jarraitu zuten.
Gaur egun, senar-emazteak beren bi semeekin batera erretiroa hartu eta Seattle, Frantzia eta Mexiko artean bizi dira, beren bideo-jokoen salmentekin irabazitako diruaz mundu osoan bidaituz. Halere, noizbait bideo-joko proiektu erakargarriren bat topatuz gero ez dute inoiz jarduera horretara itzultzeko aukerari ezezkorik eman.
Legatua
Ars Technica k adierazi zuen Williams "abentura-jokoetako pertsonaia ikonikoenetako bat" zela. Game Spot-ek eta Computer Gaming World-ek "garai guztietako ordenagailu-jokoetan eragin handiena duten pertsonak" zerrendako hamargarren postua eman zioten, "abentura grafikoen medioa bultzatzeagatik" eta "bereziki proaktiboa izateagatik emakume baten ikuspegitik jokoak sortzean, eta merkatu nagusira jotzen zuten izenburuengaik, denbora guztia azken teknologiak ahalik eta gehien integratuz grafikoetan eta soinuan."
Williams jolasetan eta estalkietan ikus daiteke. Chuck Benton-en Softporn Adventure jokoaren azalerako posatu zuen, On-Line Systemsek argitaratua. Askoz geroago, Goose Mother gisa, Mixed-Up Goose Mother-en azaleko argazkia ateratzeko ere posatu zuen. Leisure Suit Larry 3 ren azken sekuentziak pertsonaia gisa aurkezten du. Cameron Howeren pertsonaiarentzat ere inspirazio-iturria izan zen AMC Halt and Catch Fire telebistako draman.
Thevet-Saint-Julien
Biztanleria
2007an Thevet-Saint-Julien udalerrian erroldatutako biztanleak 482 ziren. Familiak 208 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 72 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 265 etxebizitza zeuden, 211 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 247 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 211 etxebizitza nagusietatik 163 bere jabearen bizilekua ziren, 47 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 97 etxek bost zituzten. 168 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 101 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 85 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 290 ziren, horien artean 206 aktiboak ziren eta 84 inaktiboak ziren. 206 pertsona aktiboetatik 189 lanean zeuden (106 gizon eta 83 emakume) eta 18 langabezian zeuden (6 gizon eta 12 emakume). 84 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Thevet-Saint-Julien udalerrian 203 unitate fiskal zeuden, 433 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.795 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Thevet-Saint-Julien udalerrian 43 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.178 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Cynoglossus sinicus
Cynoglossus sinicus Cynoglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Parc-de-Montsouris
Parc-de-Montsouris (54), Frantziako Paris hiriburuan dagoen auzo bat da, Observatoire (14) barrutian. 1999ko erroldaren arabera 19.526 biztanle zituen.
Décines-Charpieu
Décines-Charpieu Frantziako udalerria da, Lyongo metropolian dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2018an 28.740 biztanle zituen.
Cecropis domicella
Cecropis domicella Cecropis generoko animalia da. Hegaztien barruko Hirundinidae familian sailkatua dago.
Parmaturus macmillani
Parmaturus macmillani Parmaturus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Euskadiko Ezkerra
Euskadiko Ezkerra Hego Euskal Herriko alderdi politiko ezkertiarra izan zen.
Historia
1977an sortu zen, Euskal Iraultzarako Alderdia (EIA) eta Euskadiko Mugimendu Komunista (EMK) alderdien arteko koalizio gisa. ETA(pm) taldearen adar politiko moduan antolatu zen.
Alderdikide ez ziren zenbaitek bultzatu zuten koalizioa, Juan María Bandrés abokatua buru. EIA alderdia ezker abertzaleko alderdi eta erakundeak biltzen zituen Koordinadora Abertzale Sozialistaren (KAS) kide zen, baina 1977ko ekainean, ETA politiko-militarraren iritziarekin bat, bidezko ikusi zuen frankismoaren ondorengo lehen hauteskundeetan parte hartzea, koordinadorako gainerako parte-hartzaileek ez bezala (ETA militarra, EHAS, LAIA).
Euskadiko Ezkerra koalizioak diputatu bat (Francisco Letamendia, Ortzi) eta senatari bat (Juan Maria Bandrés) lortu zituen Gipuzkoan hauteskunde haietan. 1978. urtetik aurrera, autonomia-estatutuaren aldeko bidea baietsi zuen Euskadiko Ezkerrak, eta EMK alderdiak utzi egin zuen koalizioa. 1979. urtean Euskadiko autonomia-estatutua onartu zenetik, haren balioa aldeztu zuten alderdien artean egon zen beti Euskadiko Ezkerra.
EIA alderdiak marxismo-leninismoari jatorriz atxikitzen zitzaion lotura hautsi zuen, eta eurokomunismoaren esparru ideologikoan sartu zen. Aldaketa horren fruitu, Euskadiko Partidu Komunistaren sektore bat, Roberto Lertxundi buru zuena, Euskadiko Ezkerrean sartu zen 1981ean. 1981eko otsailaren 20an, ETA (pm)-k hiru europar kontsul bahitu zituen, baina otsailaren 22an Euskadiko Ezkerrak ETA biei su-eten bat eskatu zien. Ordurako, Euskadiko Ezkerreko buruzagitzak, hala nola Jose Maria Bandres eta Mario Onaindia, elkarrizketetan zebiltzan Espainiako Gobernuarekin, adibidez, Juan José Rosón barne ministroarekin. Bitartean, borroka armatua guztiz gaitzetsi ondoren, ETA politiko-militarraren desegitea eta militanteen birgizarteratzea bultzatu zuen. 1982ko irailaren 30ean, ETA politiko-militarrak (VII. Asanblada), gutxiengoak, prentsaurreko batean iragarri zuen armak behin betiko utziko zituela.
Euskadiko Ezkerrak 1978an onartu ez zuen Espainiako Konstituzioa baliozkotzat jo zuen hamar urte geroago. Hala ere, hauteskundeetako boto-kopurua murriztu ahala (1989 eta 1990 urteetan), desberdintasunak areagotu egin ziren EE barneko taldeen artean: Talde bat Espainiako PSOErekin bat egitearen alde zegoen; beste talde batek, aldiz, euskal abertzaletasuna gaindituz Euskadiko alderdi sozialista moderno bat bultzatu nahi zuen. Bazen ere beste hirugarren sektore bat, Eusko Alkartasunaren ildotik, abertzaletasunaren ezaugarriak gordeko lituzkeen alderdi sozial-demokrata baten beharra azpimarratzen zuena. Zatiketa azken horietatik etorri zen 1991. urtean eta, tirabira askoren ondoren, Euskal Ezkerra alderdia sortu zuten (EUE), Eusko Alkartasunarekin hurbileko harremana izan zuena. Ibilbide laburrekoa izango zen hura ere, ordea.
Militantzia-galera ia erabatekoaren ondoren, EEn geratu zirenek Euskadiko Alderdi Sozialistarekin bat egitea onartu zuten, eta alderdi horrek PSE-EE izena hartu zuen 1993an.
Nolanahi ere, Euskadiko Ezkerran alderdi barruko karguak zein kargu publikoak izandako kide garrantzitsu batzuk EAJra ere aldatu ziren. Beste batzuk, haien artean Kepa Aulestia EEko idazkari nagusi izandakoa, politikaren lehen lerrotik aldendu ziren.
Eutropis carinata
Eutropis carinata Eutropis generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
79. Oscar Sariak
79. Oscar Sarien ekitaldia 2007ko otsailaren 25ean Hollywoodeko Kodak Antzokian egin zuten 2006. urtean zinemagintzan egindako lanik onenak saritzeko. Aurkezlea Ellen DeGeneres izan zen eta Estatu Batuetan ABC telebistak eman zuen.
Izendapen eta Sariak
Garaileak letra lodian agertzen dira.
Carlos Vela
Mexikon, Chivas taldean aritu zen Vela. Lehen taldean jokatu gabe 17 urtez beheko Munduko Kopan jardun zuen 2005ean. Txapelketa Mexikok erdietsi zuen, Vela golegile nagusia bilakatuta. Horrek Europako hainbat kluben interesa piztu zuen. Ingalaterrako Arsenal FCk fitxatu zuen bost urterako. Hala ere, Premier Leaguen adinaren inguruan dagoen araudia zela medio, 2007 arte ez du Velak lehen partida horko ligan jokatzerik. Hori dela eta, Celta de Vigori utzi zioten, baina Europatik kanpoko jokalari gehiegi zituenez, Bigarren Mailako UD Salamancan aritu zen azkenean. Maila nabarmena erakutsi eta 8 gol egin ostean, Osasunara igaro zen, utzita berriro, hurrengo denboraldian. Hor ere bere trebezia erakutsi zuen ezker aldean eta hiru gol sartu zituen. Hori zela eta, 2008ko udan Arsenalek berriro berreskuratu zuen. Honela,abuztuaren 28an estreinaldi ofiziala egin zuen Londresko taldearekin.
Stará Bystrica
Stará Bystrica Eslovakiako udalerri bat da, Čadcako barrutian kokatuta. 36,91 km²ko azalera du eta 2741 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1417. urtekoa da.
La Canyada de Biar
La Canyada de Biar edo izen laburrez la Canyada (valentzieraz; ofizialki espainieraz Cañada) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Alt Vinalopó eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua. Vall de Biar azpieskualdean egonik, zenbaiten arabera Alcoiàn kokatu behar da.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.231 biztanle zituen.
Capgemini
Capgemini S.A. aholkularitza teknologikoko zerbitzuen Frantziako lehen korporazio multinazionala da, eta Parisen du egoitza. Paul Hermelin Capgemini taldeko presidente eta kontseilari delegatuak 2001eko abenduan izendatu zutenetik konpainia aurrera eraman du. Zerbitzuak eskaintzen ditu eta aholkularitza, esternalizazio eta zerbitzu profesionalen munduko konpainiarik handienetako bat da, 40 herrialde baino gehiagotan ia 190.000 langilerekin. 1967an sortu zuen Serge Kampf egungo presidenteordeak Grenoblen. Paul Hermelin Capgemini taldeko presidente eta kontseilari delegatuak eraman du konpainia 2001eko abenduan izendatu zutenetik.
Ipar Irlandako bandera
Ipar Irlandako bandera, gaur egun, Union Flag edota Erresuma Batuko bandera da, alegia, 1971an ordurarte eta 1953-1973 artean Ipar Irlandako bandera ofiziala izan zena odezkatu zuena, hain zuzen ere, Britainiar Gobernuak Ipar Irlandako parlamentua desegin zuen arteraino. Ordudanik oso erabilera mugatua duen bandera da, batez ere Commonwealth erakundeko ospakizunetan Ipar Irlanda ordezkatzeko garaian, bereziki kirol ospakizunetan. Gaur egun modu ez ofizialean erabiltzen den arren, giro loialista eta unionistara mugatua dago.
Maiz eta modu okerrean "Ulstergo bandera" izendapena ere erabili izan da, baina Ulster probintzia Ipar Irlandako konderriez gain Irlandako Errepublikako hiru konderri ere barne hartzen ditu, eta bere bere berezko bandera Ulstergo armarria, ondo horia eta gurutze gorria dituen Ulstergo bandera edo zutoihala da, aldiz Ipar Irlandako bandera antzekoa izan arren koroadun Ulstergo armarria, ondo zuria eta gurutze gorria ditu, bai eta britainiar inperioa eta monarkiaren adierazle den sei puntadun izar zuria ere.
Carter konderria (Tennessee)
Carter konderria (Carter County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Elizabethton da. 2010eko zentsuaren arabera 57,424 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Carter konderriak 90,037 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,666 ura dira. Beste 88,371 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 63,78 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 57,424 pertsonetatik 55,739 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 890 dira. 743 beltzak edo afroamerikarrak. 110 amerikar natiboak ziren eta 8 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 180 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 49 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 595 pertsonek kokatzen zuten.
Mank (filma)
Mank 2020ko David Fincher estatubatuar zinema zuzendariaren film dramatiko biografiko bat da, Herman J. Mankiewicz gidoilariaren bizitzan oinarritua. Filmaren gidoia Jack Fincherrena da, David Fincherren aita zenarena. Gary Oldman, Amanda Seyfried eta Lily Collins aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Herman Mankiewicz gidoilaria da pelikulako pertsonaia nagusia. Zinemaren historian urrezko orrialdeetan toki esanguratsua duen pelikula baten gidoia idatzi zuen Mankiewiczek: Citizen Kane.
Virgínia (Minas Gerais)
Virgínia Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Jean Gimpel
Jean Gimpel (Frantzia, 1918ko urriaren 10a - Londres, Ingalaterra, 1996ko ekainaren 15a) frantses historialaria izan zen.
Biografia
Aita artelanen salerosle handia zuen, eta haren eskutik zaletu zen artearekin eta bildumak egiteko zaletasunarekin. Hain zuzen ere, Jean Gimpel izan da munduko pintura abstraktuaren lehenengo bildumazaleetako bat eta nagusietakoa.
Baina artearen historiaz gainera, Erdi Aroa izan zuen aztergai. Frantziako ikertzaile nagusietakoa izan zen Erdi Aroaren alorrean, asmakizun teknikoei dagokien alorrean batez ere. Horrela, Erdi Aroari buruzko garrantzi handiko bi liburu eman zituen argitara Gimpelek: "Erdi Aroko industria iraultza" (1975), zeinetan adierazi baitzuen industria iraultzaren jatorria Erdi Aroan dagoela, eta '"Katedral eraikitzaileak", behin baino gehiagotan argitaratuak biak. Baina Gimpelen obrarik ospetsuena 1968. urtean argitara emandako "Artista, artearen erlijioa eta ekonomia kapitalista" liburu polemiko eta berrizalea izan zen; liburu horretan arte eta artista hitzen ulerkeran XVIII. mendeaz gero gertatu diren aldaketak aztertu zituen Gimpelek, artea lanbide izatetik espirituaren bokazio izatera nola igaro den azaldu zuen, eta orobat azaldu zuen nola sortu zen berak "Artearen erlijioa" deitu zuen fenomenoa.
Cecropis striolata
Cecropis striolata Cecropis generoko animalia da. Hegaztien barruko Hirundinidae familian sailkatua dago.
Somportetik Jakara (Donejakue bidea)
Konpostela ko Erromesaren Bulegoaren estatistiken arabera, 2019an Bulegoan erromesaldiaren egiaztagiria aurkeztu eta “La Compostela” diploma jasotzera 347.578 erromes agertu ziren, % 51 emakumeak eta % 49 gizonak. Horietatik, 189.937 pertsona iritsi ziren Frantses Bidetik, hau da, % 54,6a. Somporten 1.939 erromes hasi ziren, guztizkoaren % 0,4 hain zuzen.
Etapen luzera eta aterpetxeak
Gida desberdinetako etapak antzerakoak izan arren, batzuetan bai irteera eta bai amaiera hiri zein herri ezberdinetan daude, ondorioz etapa bakoitzeko luzeran aldeak sortuz.
Gidek diotenez gain, erromes asko daude etapei jaramon egin beharrean, norberaren egoera fisikoari edo aterpetxeen egokitasunei begiratzen dietenak, oinezkoek sarritan 30/40 km. eta bizikletan doazenek 80/100 km. betez egunero. Ondorioz, ibilbideko hiri, herri eta herrixka guztietan daude aterpetxeak erromesen eskura, publiko ak zein pribatuak, prezioen eta pribatutasun-mailen arabera. Horrek adierazten du lurraldeen garapen ekonomikoarentzat, aterpetxeak beste eragile batzuk direla.
Donejakue bidearen aterpetxe berezienak ezaugarri hauek dituzte: borondatezko ospitaleroek kudeatuak izanik udalenak edo erlijiosoenak dira; dohainik direnak borondatea ematea eskertzen dute afaria, ohea eta gosariagatik; sarritan ekitaldiren bat edo errezu erlijiosoren bat antolatzen dute; eta erromes denak konpartitzen duten afari komunitarioa egiten da. Adibide ugarien artean honakoak aipa ditzakegu: Zabaldika, Monjardin, Logroño, Tosantos edo Bercianos. Hainbat erromesentzat aterpetxeetako afari komunitarioek esanahi berezia dute, etapen luzera horren arabera antolatuz.
Donejakueren Frantses Bidea Aragoitik. Lehen etapa
Aragoi ko Bide Frantsesa Somport eta Gares arteko Donejakue bidea ren tartea da. Frantzia rekin muga egiten duen Pirinio etako mendiko portua da Somport, 1.632 metroko altueran. Bestalde, Nafarroako Gares herria betidanik hartu du aintzat Donejakueren literaturak Aragoiko Bidea eta Donibane Garaziko Bide Frantsesaren arteko lotura bezala.
Somporten eta Garesen arteko distantzia 165 kilometrokoa da, eta beraz, oinez 6 edo 7 egunetan egin daiteke. Aragoiko Frantses bidea Erdi Aro ko lau erromesbide garrantzitsuenetariko baten hasten da, zehazki Arles ko Bidean (Tolosan). Frantziako hegoaldetik eta Italia tik zetozen erromesek erabiltzen zuten.
Lehen etapa hau Donejakueko egiaztagiririk gabe hasiko gara. Jakara ailegatutakoan, Santiago elizan hartugo dugu, lehen sigiluarekin.
Somport - Jaka: 32,00 km.
Etapak Pirinioko goi-mendiko paisaia eta natura erakargarri guztiak ditu. Somporteko mugako muinotik abiatuko gara, eta bertan elurra eta izotza aurki daitezke udaberrira arte. Aragoi ibaiaren haranetik jaitsiko gara 815 metroko altueran dagoen Jaka raino.
Aysa aterpetxearen aurrean, bidearen hasiera adierazten duen harrizko monolito bat dago. Errepidearen ezkerretara dauden eskaileretatik jaitsi, eta bidezidor polit bat jarraituko dugu, behera eginez nabarmen. Santa Cristina ospitale zaharraren (XIII. mendea) aurretik igaroko gara. Erdi Aroan erromesak hartzeko zentro garrantzitsua zen ospitale hori, eta Candanchu ko eski-estazioraino jarraituko dugu.
7,4. Canfrac Estazioa. Herritik nazio-tunelera sartzeko albo bateko espaloitik atera ondoren, galeria txiki bat zeharkatuko dugu. Handik gutxira, zubi batetik Aragoi ibaia gurutzatuko dugu (errepide nazionalaren beste aldean, XIX. mendeko Fusilarien dorretxoa ikusiko dugu), eta pagadi lodien bidexka zoragarri batetik jarraituko dugu. Canfranc herrira sartu aurretik, Aragoi ibaia gurutzatuko dugu berriro. 11,8. Canfranc. Irteeran, hondatuta dagoen Trinitate eliza ezkerretara utzi, eta hilerria igaro ondoren, Aragoi ibaia gurutzatuko dugu Canfranc zubi ederretik. Hortik gutxira bailara itxi egiten da, eta pista harritsu batetik errepide nazionalaren azpitik bi aldiz pasatzen gara, beti ibaitik gertu. Villanuan sartzean, eskuinerako desbideraketa aurkituko dugu, bidean aurrera egiteko, herriaren erdigunea ezkerretara utzita.
16,6. Villanua. Bide ofizialetik, Villanuarako sarreran eskuinera egingo dugu, Aragoi ibaia zeharkatuz eta pista eroso bat hartuz, errepide nazionalaren ezkerraldean aurrera egiten duena. Errepidea zeharkatu, gorantza doan pista txiki bat hartu, eta Aratoreseko errepidera iritsiko gara. Ezkerretara jarraituko dugu beherantz, eta errepide nazionala zeharkatu gabe, pista bat hartuko dugu eskuinerantz, Castiello de Jaca ren goiko aldera iritsi arte.
Seinalizatutako saihesbide ere bat dago, erromes askok jarraitzen dutena, Villanua zeharkatzen duena eta ibarraren ezkerreko isurialdetik doana. Lehenengo bidezidorretatik eta gero lurrezko pistetatik, Castiello de Jacara iristen da ibaia gurutzatu eta gutxira.
23,4. Castiello de Jaca. Herritxoan zehar goaz, jaitsiera gogor batean, errepide nazionalera atera arte. Zeharkatu ondoren, eta ehun metro aurrerago, Aragoi ibaia zeharkatuko dugu, eskuineko pista batetik jarraituz. Aurrerago, Ijuez ibaia zeharkatuko dugu, horretarako prestatutako pasabide harriztatu batetik. Ezkerretara trenbidea ikusten dugu, eta eskuinetara Aragoi ibaia eta N-330 errepide nazionala. Kilometro batera errepide nazionala tunel batetik gurutzatuko dugu, paraleloan jarraituz errepidea ezkerretara eta ibaia eskuinetara mantenduz. San Kristobal ermitatik igarota, pixka bat aurrerago Jakako Frantzia etorbidera iritsiko gara, hortik katedrala eta gotorlekua dauden erdigunera iritsiz.
32,00. Jaka.
Jaka
Aragoi ko Erresumako lehen hiriburua izan zen. Gaur egun aparteko balioa duten bi monumentu ditu: San Pedro katedrala, Espainiako erromanikoaren lehenengoko eraikuntzetako bat, eta Gotorleku militar pentagonal izugarria.
Aterpetxeak
Ostatu hartzeko aukera asko daude, prezioen eta pribatutasun-mailen arabera. Ohikoena "Albergue de peregrinos de Jaca" da, eta 32 lagun sartzen dira bertan bi logela partekatutan. Beste aterpetxe batzuk honakoak dira: Albergue Dasa Mamré, Albergue Jaca, Hostal Rural la Casa del Arco, Hostal París, Hotel Las nieves, Hotel La Paz, eta Hotel Jaqués.
Günter Guillaume
Günter Guillaume (Berlin, 1927ko otsailaren 1 – Eggersdorf, 1995ko apirilaren 10) Alemaniako Errepublika Demokratikoaren alde lan egin zuen politikari eta, Christel Guillaume bere emaztearekin batera, espioia izan zen. Inteligentzia-agente gisa, «Stasi» erakundearekin lan egin zuen. Mendebaldeko Alemanian Willy Brandt kantzelerraren idazkaria izatea lortu zuen eta, horri esker, informazio garrantzitsua eskuratzea.
Guillaume 1974ko apirilaren 24an, eskandalu handi baten erdian, atxilotu zuten. Urte berean, Guillaume bere lankide gertua Stasiren laguntzailea zela jakin zenean, Willy Brandtek dimititu zuen. Dena dela, Brandtek eskandalu batzuen erdian zegoen eta espioiarena aitzakia edo azken bulkada izan zen, besterik ez.
Epaituta eta traidoretzat jota, hamairu urteko espetxe-zigorra ezarri zioten. Emaztearen kasuan urteak zortzi izan ziren. 1981an, espioien trukaketa baten testuinguruan, Guillaume aske gelditu zen eta Ekialdeko Alemaniara joan zen; han heroi gisa jaso zuten: ofizialki «bakearen artesaua»ren izendapena jaso zuen. Bikoteak, gainera, Karl Marx ordena jaso zuen. Guilaume Stasiren koronela ere izendatu zuten.
Dady
Eduardo Fernandes Pereira futbol munduan Dady bezala ere ezaguna (Lisboa, Portugal, 1981eko abuztuaren 13a - ) futbol aurrelari ohia da. Estatistika ofizialen arabera 1,90 du luzera eta 84 kg pisatzen du.
Cabo Verdekoa, Portugalen hasi zen futbolean. CF Os Belenenses taldean maila ona erakutsi ostean, 2007-2008ko denboraldian Osasunak erosi zuen.
Zoteux
Zoteux Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Zoteux udalerrian erroldatutako biztanleak 483 ziren. Familiak 162 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 61 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 69 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 180 etxebizitza zeuden, 168 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 178 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 168 etxebizitza nagusietatik 134 bere jabearen bizilekua ziren eta 33 alokairuan okupaturik zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 111 etxek bost zituzten. 142 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 72 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 89 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 328 ziren, horien artean 229 aktiboak ziren eta 99 inaktiboak ziren. 229 pertsona aktiboetatik 206 lanean zeuden (115 gizon eta 91 emakume) eta 23 langabezian zeuden (9 gizon eta 14 emakume). 99 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Zoteux udalerrian 178 unitate fiskal zeuden, 505,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.861 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 7 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 3 igeltseroak, 1 zurgina, 2 iturginak, 2 argiketariak eta 2 jatetxeak.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Uitziko geltokia
Uitzi (lehen: Huici) Euskal Herriko Nafarroa Garaiko tren geltoki zahar bat da, Larraun ibarreko Uitzi herrian kokatuta dagoena.
Gaur egun, Plazaolako bide berdearen barruan dago.
Historia
Iruña-Donostia burdinbideko Plazaola eta Iruña–Hiria geltokien arteko zatia 1914ko urtarrilaren 19an inauguratu zen.
1953ko urriaren 13 eta 14 artean eginiko euriteen ondorioz burdinbidearen azpiegitura oso kaltetuta geratu zen (euste-hormak, lubetak, zubiak...). Jabea zen enpresak hainbat saiakera egin zituen tokiko erakundeekin, azpiegitura konpontzeko asmoarekin. Baina, negoziazio hauek ez zuten emaitzarik eman eta zerbitzua geldi geratu zen, uholdeek eragindako kalteak ez zirelako konpondu.
Dena den, trenak jarraitu zuen zenbait zerbitzu lokal egiten zazpi urtez, esate baterako Elduain eta Andoain artean egurra garraiatzeko. Honetako bidaia batean, trenak Andoaingo parrokoa zen Rosendo Rekondo harrapatu zuen, 1957ko uztailean. Azkenean, konpainiak burdinbidea kentzeko eta burdinbidea behin betiko ixteko baimena jaso zuen 1958ko irailaren 5ean. Ondorioz, geltoki hori behin betiko itxi zen.
Egoera
Geltokia Iruña—Donostia burdinbidearen 40,2 kilometro-puntuan zegoen, 673 metroko altueran, Lekunberri eta Leitza geltokien artean. Tartea bide bakarra da eta ez zegoen elektrifikatuta.
Parmaturus melanobranchus
Parmaturus melanobranchus Parmaturus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Hottviller
Hottviller Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Hottviller udalerrian erroldatutako biztanleak 621 ziren. Familiak 227 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 99 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 247 etxebizitza zeuden, 229 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 223 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 229 etxebizitza nagusietatik 193 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 172 etxek bost zituzten. 218 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 94 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 123 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 420 ziren, horien artean 283 aktiboak ziren eta 137 inaktiboak ziren. 283 pertsona aktiboetatik 255 lanean zeuden (152 gizon eta 103 emakume) eta 28 langabezian zeuden (7 gizon eta 21 emakume). 137 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Hottviller udalerrian 240 unitate fiskal zeuden, 627 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.889 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra banku bulegoa zen.
2000. urtean Hottviller udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.152 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Clackmannanshire
Clackmannanshire edo Clacks (Siorrachd Chlach Mhannainn, Clackmannanshire) Eskoziako 32 eskualdetako bat da. 2012ko erroldaren arabera 51.280 biztanle ditu eta gaur egungo hiriburua Alloa da, baina hiriburu historikoa izena ematen dion Clackmannan izan da.
Geografia
Eskoziaren erdialdean kokaturik dago eta herrialdeko eskualdeen artean txikiena da azaleraz, 159² km baino ez. Ochil mendiak ditu iparraldean eta hegoaldean Strathdevon harana, Devon ibaiak zeharkatzen duen lautada.
Mugakideak
Perth eta Kinross, Stirling eta Fife konderriekin mugatzen du.
Historia
Clackmannan herrian bada harri bat kristautasunaren aurreko Mannan jainkoaren omenezko izena duena eta hortik dator herriaren zein konderriaren izena. 1822an alboan dagoen Alloa biztanle eta garrantziz haundiagoa zenez hiriburu bihurtu zen.
Clackmannanshire suak eragindako ehungintza errotengatik egin zen famatua, baina beste industria batzuk ere ezarri ziren bertan, hala nola alkohol distilategiak, beiragintza, meatzaritza eta untzigintza.
Politika
18 zinegotzi aukeratzen dira. Hona hemen 2012ko hauteskundetako emaitzak:
Cynoglossus sinusarabici
Cynoglossus sinusarabici Cynoglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Behi-izurri
Behi-izurria behiei erasaten dien gaixotasun biriko kutsakor oso larria da, Morbillivirus generoko birus batek eragina. Sukarra, ahoko lesioak, beherakoak, nekrosi linfoideak eta heriotza-tasa altua dira gaitzaren ezaugarri kliniko nagusiak.
Birusa
Morbillivirus bat denez, behi-izurriaren birusa elgorriaren eta txakur-mukieriaren birusekin oso lotuta dago. Oso hilgarria bada ere, birusa bereziki hauskorra da eta azkar desaktibatzen da beroaren, lehortzearen eta eguzki-argiaren bidez.
Desagerpena
Mundu osoan kanpaina bat abiatu eta gero, azken kasu ezaguna 2001ean gertatu zen. 2010eko urriaren 14an, Nazio Batuen FAOk hainbat hamarkadatan gaixotasuna desagerrarazteko egindako munduko kanpainako landa-jarduerak amaitzen ari zirela, eta 2011rako, behi-izurria desagerrarazi zela baieztatzeko deklarazio formal bat aurreikusita zegoela iragarri zuen.
2011ko maiatzean, Animalien Osasunerako Mundu Erakundeak, hogei urte baino gehiago izurritea amaitzeko borrokan eman ondoren behi-izurria desagerrarazi zela berretsi zuen. Baztangaren ondoren, desagerrarazten den bigarren gaixotasuna izan zen.
The Dark Tower (2017ko filma)
The Dark Tower (euskaraz Dorre Iluna) 2017ko Nikolaj Arcel daniar zinema zuzendariak zuzendutako fantasia, zientzia fikzio eta ekintza western beldurrezko film bat da. Stephen King idazlearen The Dark Tower eleberri sailean oinarritua dago, hain zuzen ere, The Gunslinger eta The Waste Lands eleberrien nahasketa bat da, bertan jazotzen diren gertakariak The Dark Tower eleberrian jazotakoen ondorengoak dira. Idris Elba eta Matthew McConaughey aktoreek antzeztu zuten.
Txoriandre arrunt
Txoriandre arrunta (Calandrella brachydactyla) alaudidae familiako hegazti paseriformea da, hegoaldeko Europan, ipar-mendebaldeko Afrikan eta Asiako eskualde epeletan (Turkiatik hegoaldeko Errusia eta Mongoliaraino) bizi dena.
The Dark Tower (2017ko filma)
Argumentua
Roland Deschain (Idris Elba) pistolariak Mendebalde Urrunan barna Dorre Ilunaren bila dabil, hura topatzeak hiltzorian dagoen bere mundua salbatuko duen itxaropenaz.
Txoriandre arrunt
Taxonomia
Txoriandere arruntak 11 azpiespezie ditu:
Gregorio Azkona Andueza
Gregorio Azkona Andueza (Hondarribia, 1974ko irailaren 7a) euskal zinema ekoizle, zuzendari eta gidoigilea da.
Bizitza
1999an sortu zuen bere lehen ekoizpen konpainia "01artime", ekoizle, zuzendari,editore eta argazkilaritza lanak burutu eta aurrera eramanez. 2001ean bere lehen dokumentala idatzi, zuzendu eta ekoiztu zuen, "Blanko Pirineo" (27min), espaniar penintsula mailan snowboard gazte profesional praktikatzaileen bizimoduari bruruzko lehenengo dokumental ineditoa, Torelló 2001eko eta Santanderko 2002ko nazioarteko zinema jaialdietako lehiaketa sailean hautatutakoa. Blanko Pirineo telebista publikoan eta telebista pribatuan eman zen 2001 eta 2004 urteetan zehar. Kamera operadore gisa lan egin du hainbat ekoizpen konpainia nazionaletan eta telebistako programetan.
2004az geroztik, film luzeen garapen eta ekoizpenean espezializatuta dago eta 2007an "aMari" gidoia idatzi zuen, bere lehen fikziozko film luzea, Gregorio Azkona Andueza idatzia, zuzendua eta ekoiztua 2016an.
Ardchyle
, 'Àrd Choille', Eskoziako herri txiki bat da, Stirling konderrian.
Spiringen
Spiringen Suitzako udalerria da. Uri kantonamenduan dago. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Clergoux
Clergoux Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Spiringen
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Clergoux
Biztanleria
2007an Clergoux udalerrian erroldatutako biztanleak 370 ziren. Familiak 193 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 47 bakarrik bizi ziren emakumeak), 59 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 308 etxebizitza zeuden, 198 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 94 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 294 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 198 etxebizitza nagusietatik 161 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 85 etxek bost zituzten. 126 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 106 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 210 ziren, horien artean 152 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 152 pertsona aktiboetatik 138 lanean zeuden (69 gizon eta 69 emakume) eta 14 langabezian zeuden (11 gizon eta 3 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Clergoux udalerrian 194 unitate fiskal zeuden, 386 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.642 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 3 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak eta 1 harategia zen.
2000. urtean Clergoux udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 237 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Cocentaina
Cocentaina (valentzieraz eta gaztelaniaz  ahoskatua) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Comtat eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua. Eskualdeko hiriburua da. Zenbait urtez Concentaina izen ofiziala eman zioten.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 11.467 biztanle zituen.
Andy García
Andrés Arturo García Menendéz (Habana, Kuba, 1956ko apirilaren 12a) kubatar-estatubatuar aktore bat da. Bost urte zituela, Miamira joan zen bizitzera familiarekin, Fidel Castroren iraultzatik ihes. Kameren aurrean egin zuen lehenengo lana Hill Street Blues telebista-sailean izan zen. Batez ere, latino paperak jokatu ditu: droga-trafikatzaile izan da 8 Million Ways to Die filmean; polizia zintzoa, The Mean Season lanean; italiar harroa, The Untouchables filmean; lagun leiala, Black Rain filman; eta Avila sarjentu ustelgaitza, Internal Affairs filmean. 1990ean, Francis Ford Coppolak The Godfather, Part III (Aitajauna III) filmeko paper nagusietako bat jokatzeko deitu zuen. Film horretan egindako lanarengatik, Estatu Batuetako Ikuslearen Saria jaso zuen 1991n, eta Oscar sarirako izendatu zuten. Gero, beste bi filmetan parte hartu zuen: Black Rain, Ridley Scotten zuzendaritzapean; Jennifer 8, Bruce J. Robinsonen zuzendaritzapean, eta Hero, Stephen Frearsen zuzendaritzapean.1993ko azaroaren 13an, zuzendari gisa egindako lehen lana aurkeztu zuen: Cachao ... Como Su Ritmo No Hay Dos, Israel López Cachao musikari kubatarrari buruzko dokumentala.1994an, When a Man Loves a Woman filmean parte hartu zuen Meg Ryanekin batera, alkoholismoak jota dagoen emakume baten senar eramankorraren papera eginez. Beste hainbat filmetan antzeztu du, besteak beste, Night Falls on Manhattan (1996), Ocean's Eleven (2001), Ocean's Twelve (2004), Ocean's Thirteen (2007) eta City Island (2009) lanetan. 2005ean, gidoi-idazle eta zuzendari-lanei ekin zien, Dustin Hoffman eta Bill Murrayrekin batera, The Lost City filmean.
Lanteno
Lanteno (Llanteno gaztelaniaz) Aiara udalerriko herrietako bat da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera herriak 138 biztanle ditu.
Geografia
Herri sakabanatu honen izena ibai batena ere bada eta horregatik batzuetan historian zehar "herri" baino "ibar" deitu dute, "Lanteno ibarra". Lanteno edo Ibaltzibar ibaiak herriaren lurrak zeharkatzen ditu hegoaldetik iparraldera. Herriaren ipar-ekialdeko muturrean Artziniega ibaiarekin bat egin eta Herrerías ibaia sortzen du, aurrerago Kadaguan urak isurtzen dituena.
Ibar honen eremua mugatzen duten mendi nagusiak hauexek dira:
Auzoak
Herri honetako auzoak ibaiaren bi ibarretan barreiatzen dira. Auzo nagusiak: