cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Primos
Pertsonaiak
1984ko otsailaren 26an Madrilen jaio zen aktore eta musikari espainarra da. "Palomeras bajas" izeneko auzoan ("Puente de Vallecas" distrituan) jaiotakoa."Operacion Triunfo" lehendabiziko programak ikustearen ondorioz bere bizitzarekin egin nahi duena abestea dela erabakitzen du. Beraz, 2003. urtean bokal eta lirika teknika klaseak eman zituen Victoria Manso opera-kantariarekin. Patricia Ferro-kin interpretazio musikalaren kurtsoak egin ditu, azkenean Madrilgo "Sala Claromores"-en emanaldi bat eginez eta Argentinako Susana Rinaldi abeslari eta aktorearekin. Urte horretako irailean Madrilgo Galileo Galilei salan Pop/Rock musikako lehiaketa nazional batera aurkeztu zen, Arena Music produktoreak babestuta, bertan lehendabiziko saria lortu zuen. 2004ko uztailean Keops Karnak-ko antzerki konpainiako Brodway Millenium-ekin hasten du bere ibilbidea antzerki musikalaren munduan. Telebistan eta zineman ere ezagutzera ematen da. Adrianek zineman bere lehendabiziko parte-hartzea Daniel Sanchez Arevaloko Primos-en egiten du, protagonista izanik. 2011an "Fuga de cerebros 2"-an protagonista bezala parte hartzen du Canco Rodriguez, Gorka Lasaosa, Alberto Amarilla, Pablo Penedo eta El Languirekin batera.
1980ko ekainaren 25ean jaio zen Valentzian, dena den bera "Arquillos"-ekoa (Jaen) dela dio. Jende gehienak Inma Cuesta bezala ezagutzen duen aktore espainiarra da. Inma 5 urte zituelarik Arquillos-era (Jaen) joan zen bizitzera. 18 urte zituela Cordobara joan zen "Escuela Superio de Arte Dramático de Córdoba"-n Arte Dramatiko Lizentziatura ikasteko. Lizentziatu ondoren, Sevillan bere ikasketekin jarraitu zuen, azkenean 2005. urtean Madrilera bizitzera joan zen, bertan Carmen Rochek zuzentzen duen "Conservatorio y Escuela de Danza, Centro de Artes Escénicas"-ean ikasi zuen. Behin Madrilen kokatuta,Inma Cuestak "Hoy no me puedo levantar" musikalean protagonista bezala parte hartuz, Nacho Canoren eskutik antzerkiaren munduan bere karrerari hasiera eman zion. Musikalak izandako arrakasta nabarmenaren eraginez, Inma profesioan ezagutzera eman zen. Horrela heldu zen telebistan bere lehendabiziko parte hartzea protagonista bezala "Amar en tiempos revueltos" telesaioan. "Café solo o con ellas" filmarekin zineman lan egiteko lehendabiziko aukera heldu zitzaion, bere kontsakrazioa telebistan TVE-ko "Águila roja" (2009) telesaioan Margarita interpretatuz heldu zen. "Águila roja: la película" filmatu zuen bere bertsio zinematografikorako eta Primos pelikulan protagonista bezala parte hartu zuen.2011ko urriaren 21ean "La voz dormida" lehen aldiz ematen dute, Benito Zambranoren filma, Maria Leonek ere protagonista bezala lan egin zuena.
1968ko urtarrilaren 18an Malagan jaiotako aktore eta kazetari espainiarra da. Kazetaritzan lizentziatu zen baina beti izan zuen argi zertara dedikatu nahi zen: interpretaziora. Lan egin zuen bai "Canal Sur Radio"-n eta baita "Canal Sur Televisión"-ko asteburuko kirol albistegian, azken etapa profesionalean astebururo Madrilera joaten zen zenbait interpretazio kurtsoetara joan ahal izateko eta Cristina Rota eskolan ikasteko. Antzeztu zuen lehendabiziko papera "Los peores años de nuestra vida"-en (1994) izan zen. Telebistan arrakasta "Padre coraje" telesaioaren eskutik heldu zitzaion. Ohiko aktore bat da metraje laburreko espainiar filmetan, Daniel Sanchez Arevalo zuzendariak egindako lehenengoak, besteak beste, ("Profilaxis o Física II"), azken honek ondoren bere laguntzaz baliatuko zen bere lehendabiziko filmean, "AzulOscuroCasiNegro", paper nagusietako bat antzezteko.
1980ko martxoaren 10ean Bartzelonan jaiotako telebistako eta zinemako aktore espainiarra da. Bere haurtzaroa "Moncada y Reixach"-en igaro zuen, bere familia-kide asko bizi diren lekuan. Lehenengo Hezkuntza "Sagrat Cor de Moncada y Reixach" eskolan eman zuen. Nahiz eta ikasle bikaina izan, betidanik aktore izan nahi zuen. Nuria ezagutzera eman zen "El cor de la ciutad" telesaioa katalanarekin, bertan Ruth interpretatzen zuen, Nuriaren (beste pertsonai baten) laguna, azkenean bere aitarekin harreman sentimentala duena. Aurretik amateur antzerki talde batean parte hartu zuen "Moncada y Reixach"-en, Dèria Teatre, kale antzerkira, "performance"etara, antzerki klasikora, etb.era dedikatuta. 2003an "Noviembre" filmarekin zinema munduan lan egiten hasi zen. Hurrengo urtean Goya sarietarako proposatu zuten "Héctor" filmean antzeztutako paperagatik. Ondoren, telebistara lan egitera bueltatu zen eta "Mis adorables vecinos"-bertan Laura interpretatzen zuen- eta MIR bezalako telesaiotan. Beste zenbait lan egin ditu "Tu vida en 65'", "Ciudad en celo" eta "Faltas leves". Bere azkenengo lanetako bat "Una mujer invisible" izan da, bertan Marina interpretatzen du. Ere bai lan egin zuen Antena 3-eko"Ell@s" telesaioan. 2011an "No tengas miedo" pelikulan parte hartzen du, Montxo Armendariz zuzendariarena.
1990ko martxoaren 6an Madrilen jaiotako aktore espainarra da. Nahiz eta aurretik telesaioetan lan egin, zineman "Terca vida"-rekin (2000) debutatu zuen. "Manos a la obra"-ko episodio batean agertu zen eta urte berean "Compañeros"-eko (Antena 3) antzezle-zerrenda taldera gehitu zen Desirée bezala, Loloren neskalaguna ia bi urtez. 2002an Carol paper protagonista antzeztu zuen "El viaje de Carol"-en (2002), Imanol Uribek zuzendutako filma, bertan Juan José Ballestak ere parte hartu zuen. Momentu hori espainiar zinemako artista gazte baten jaiotza bezala hartu zuten, hori dela eta, 2002an Clara Lago Goya sarietara proposatu zuten (sari hori Lolita Floresek irabazi zuen "Rencor" filmean antzeztutako interpretazioagatik, Miguel Albadalejo"-rena. 2004an "La vida que te espera" lehen aldiz antzeztu zen, Manuel Gutierrez Aragonek zuzendutakoa. 2004-2005 artean "Hospital Central"-ko (Telecinco) kapitulu batzuetan partu hartu zuen. 2012ko ekainaren 22an "Tengo ganas de ti" estreinatu zen, "Tres metros sobre el cielo"-ren jarraipena, Mario Casas eta Maria Valverderekin batera protagonizatzen duena. "Tengo ganas de ti" bere urteko arrakasta gehien izan zuen bigarren film espainarra izan zen, "Las aventuras de Tadeo Jones"-en atzetik, Mediaset-ek egindakoa.
1983ko irailaren 15ean Madrilen jaio zen. Aktore espainarra da antzerki eta zinemako munduan interpretazio nabarmenduekin, aktore ikasteko Juan Carlos Corazzak zuzendutako arte dramatiko eskola ospetsuan ikasi zuen, Javier Bardem, Elena Anaya edo Pilar Lopez de Ayala bezalako aktoreen eskolan. Daniel Sanchez Arevalok zuzendutako pelikula arrakastatsuan Toña zaindaria interpretatzeko aukera heldu zitzaion arte, "Mesa para cinco", "Cuestión de sexo" eta "Herederos" bezalako telesaioetan parte hartu zuen. Ere ikusi ahal izan dugu Alberto Rodriguez-en "After" pelikulan. Egun "Amar es para siempre"-ren lehenengo kapituluak grabatzen ari da, Macarenaren papera interpretatzen duen "Amar en tiempos revueltos" arrakastatsuaren jarraipena.
Joseph Lyons
Joseph Aloysius Lyons (Stanley, Tasmania, 1879ko irailaren 15a - Sydney, 1939ko apirilaren 7a) Australiako 10. lehen ministroa izan zen 1932tik 1939an hil zen arte.
Irlandar emigranteen familia batean jaio zen. Politikan hasi aurretik, irakasle lanetan aritu zen. Gaztetatik parte hartu zuen tokiko politikan, alderdi laboristako kide gisa. 1923tik 1928ra Tasmaniako lehen ministroa izan zen.
1929an dimisioa eman zuen Tasmaniako Parlamentuko kide gisa eta Parlamentu Federaleko kide hautatu zuten. Berehala, James Scullin lehen ministroak ministro izendatu zuen. 1931n beste kide batzuekin utzi zuen alderdi laborista eta Australia Batu Alderdia sortu zuten. Lyons oposizioko buru bihurtu zen.
1931ko hauteskundeak irabazi zituen eta 1934an eta 1937an berrautatu zuten. Bere gobernuak Australiaren susperraldia gainbegiratu zuen Depresio Handiaren ondoren eta kanpo-politika independentea egin zuen. Bigarren Mundu Gerra hastear zegoela ikusita, lasaitzeko eta berrarmatzeko politikari ekin zion.
1939ko apirilean hil zen, bihotzekoak jota.
Bargrennan
, 'Bàrr a' Ghrianain', herri bat da, Dumfries eta Galloway eremu administratiboan.
Itapuca
Itapuca Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Epicuri de grege porcum
Latinezko esaldi ezaguna da epicuri de grege porcum, euskaraz "Epikuro zerri taldekoa" esan nahi duena. Horazio poetak Tibulo lagunari igorritako gutun batean erabili zuen esaldia lehen aldiz.
Mendeetan zehar esaldia zuzenean eta zeharka, modu ironikoan, erabili izan da Epikuro filosofoaren alde edo kontra zeuden pertsonen erreferentzia egiteko.
Istigobius diadema
Istigobius diadema Istigobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Sam Cane
Samuel Jordan Cane (Rotorua, 1992ko urtarrilaren 13a) zeelandaberritar errugbilaria da, hirugarren lerroko hegalean aritzen dena. 2010etik, Bay of Plenty taldearekin jokatzen du NPC txapelketan, eta 2011tik Super Rugbyn Chiefsekin. 2012ko ekainaren 16an egin zuen debuta Zeelanda Berriko selekzioarekin, Christchurchen, Irlandaren kontra. Talde nazionaleko kapitaina da 2020tik.
Erruki (argipena)
Erruki hitzak adiera zenbait ditu:
Dinemellia dinemelli
Dinemellia dinemelli Dinemellia generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
Grosbois-lès-Tichey
Grosbois-lès-Tichey Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Grosbois-lès-Tichey udalerrian erroldatutako biztanleak 60 ziren. Familiak 17 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 9 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 22 etxebizitza zeuden, 21 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 1 bigarren erresidentzia bat zen. Etxebizitza guzti hauek 22etxeak ziren. 21 etxebizitza nagusietatik 15 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 5 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 9 etxek bost zituzten. 10 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 6 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 26 ziren, horien artean 18 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 18 pertsona aktiboetatik 15 lanean zeuden (11 gizon eta 4 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 8 pertsona inaktiboetatik 2 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 argiketaria.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Landrecies
Landrecies Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Landrecies udalerrian erroldatutako biztanleak 3.663 ziren. Familiak 1.500 ziren, horien artean 463 pertsona bakarrekoak ziren (168 bakarrik bizi ziren gizonak eta 295 bakarrik bizi ziren emakumeak), 409 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 443 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 185 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.649 etxebizitza zeuden, 1.518 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 118 hutsik zeuden. 1.168 etxeak ziren eta 476 apartamentuak ziren. 1.518 etxebizitza nagusietatik 825 bere jabearen bizilekua ziren, 656 alokairuan okupaturik zeuden eta 37 doan lagata zeuden; 22 etxek gela bat zuten, 156 etxek bi zituzten, 248 etxek hiru zituzten, 390 etxek lau zituzten eta 701 etxek bost zituzten. 863 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 770 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 301 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.258 ziren, horien artean 1.481 aktiboak ziren eta 777 inaktiboak ziren. 1.481 pertsona aktiboetatik 1.198 lanean zeuden (703 gizon eta 495 emakume) eta 281 langabezian zeuden (139 gizon eta 142 emakume). 777 pertsona inaktiboetatik 191 erretiraturik zeuden, 232 ikasten zeuden eta 354 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Landrecies udalerrian 1.560 unitate fiskal zeuden, 3.688 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.129 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 155 komertzioetatik, 6 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 39 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 28 administrazio publikoko enpresak ziren eta 15 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 48 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 2 funerariak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 3 autoeskolak, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 4 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 6 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 6 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 18 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 4 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 6 lore-dendak ziren.
2000. urtean Landrecies udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.612 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Landrecies udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 538 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 479.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bodó
Bodó Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Castèlrenc
Castèlrenc Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Schenkenberg (Brandenburgo)
Schenkenberg Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ipar Afrikako uro
Ipar Afrikako uroa ( Bos primigenius mauretanicus, baina baita ere Bos primigenius africanus eta Bos primigenius opisthonomous) garai batean Ipar Afrikan hedatu zen uroaren azpiespeziea da. Gainerako uroak bezala, desagertu zen. Hala ere, uste da egungo Afrikako zenbait behi azienden arbasoa dela.
Zenbait ikerleren iritziz, uroaren azpiespezie hau, etxekotu eta gero, Gibraltarko itsasartean barrena Iberiar penintsulan sartu zuten gizakiek, eta penintsulako hainbat behi arraza eman zituen, besteak beste zezenketarako zezenak.
Orobat, uste da Ipar Afrikako uroa Indiako uroen ondorengoa dela, eta Ekialde Hurbilean barrena heldu zela Ipar Afrikara.
Habitata
Ipar Afrikako uroa, garai batean han zabaltzen ziren baso eta sastrakadietan bizi zen, Saharan izandako Klima aldaketak basamortu bihurtu zuen arte.
Hedapena
Ipar Afrikako uroa Mediterraneoko Afrikako kostaldean bizi zen, eta kontinentean gehixeago barneratzen zen Nilo ibaiaren ibarrean.
Etxerakotzea eta iraungitzea
Esan bezala, klima aldatzeak eta basamortua handitzeak ekarri zuen uro azpiespezie honen galera, baina lehenago egiptoarrek bertako uroa etxekotu zuten; espeziearen populazio basatiak galdu ziren, beraz. Hain zuzen ere egiptoarrek etxekotutako uro basati haiek izan ziren Mediterraneo aldeko etxeko behiaren lehendabiziko arraza, Indiako zebuak sartu arte. Zebuek ordezkatu zituzten uro etxekotuak.
Luspa
Luspa Finlandiako Enontekiö udalerrian dagoen herrixka txikitxo bat da. Natura basatiaren erdian dagoen arren, zerbitzu ugariz gozatzen dute herritarrek Karesuvanto herrixkatik oso hurbil daudelako. Oso biztanle gutxi bizi da bertan; gehienak, Hetta edo Karesuvanto herrixkek eskaintzen dituzten abantailetara alde egin baitute.
Ipar Afrikako uro
Etxerakotzea eta iraungitzea
Egiptoko uroak ez ziren Europako iparraldeko uroetatik oso ezberdin, eta ezaguna da Nilo ibaiako paduretan uroak bazirela K.a. 4000. urtean.
Aert van der Neer
Aert van der Neer (Gorinchem, 1603 - Amsterdam, 1677ko azaroaren 9a) herbeheretar margolaria izan zen.
Gaueko eszena txikietan espezializatu zen, ilargiaren argiak eta suek bakarrik argitzen zituztenetan. Neguko paisaia elurtuak ere margotu zituen, ibai eta ubideekin.
Beattock
, Eskoziako herri bat da, Dumfries eta Galloway eremu administratiboan.
Joan II.a Komneno
Joan II.a Komneno (, Iōannēs II Komnēnos; Konstantinopla, 1087 irailaren 13a - Zilizia, 1143ko apirilaren 8a) Bizantziar Inperioko enperadorea izan zen 1118-1143 bitartean. Gizon bizia baina, aldi berean, malgutasun handikoa eta sentimendu humanitarioz betea, haren garaikideek Komnenotarren handiena goitizena ezarri zioten.
Bizitza
Alexio I.a Komnenoren seme eta ondorengoa izan zen. Petxenego turkiarrak guztiz menderatu zituen eta Bizantzioko Inperioaren manupean ezarri zituen Balkanetako herriak. Asia Txikiko alde bat kendu zien turkiarrei eta uztarpeko bihurtu zituen Siriako frankoak (Antiokiako Printzerria, eta Edesa zein Tripoliko konderriak). Genova eta Pisako merkatariekiko loturak estutu zituen, Veneziako merkatariek Mediteraneoko ekialdean zuten nagusigoari kontra egitearren. Palestinarantz aurrera egiteko asmoa zuela, ehiza istripu batean hil zen. Haren garaian eraiki zen Konstantinoplako Pantokratoros monasterio ospetsua.
Cecil B. DeMille
Cecil Blount DeMille (1881eko abuztuaren 12a – 1959ko urtarrilaren 21a) AEBetako zinema zuzendaria izan zen, Oscar sariaren irabazlea.
DeMille dozenaka film muturen zuzendaria izan zen, tartean Paramount Picturesen lehen pelikula ere, The Squaw Man (1914), 1910eko hamarkadaren amaieran eta 1920ko hamarkadan ospe eskerga lortu aurretik. Urte horietan ospearen gailurrera iritsi zen Don't Change Your Husband (1919), The Ten Commandments (1923), edo The King of Kings (1927) gisako filmei esker. Hollywooden izar bilakatu zen lehen zuzendarietakoa izan zen DeMille.
Hurrengo urteetan, 1930eko eta 1940ko hamarkadetan lan asko egiten jarraitu zuen, baina ez agian aurreko arrakastarekin. Nolanahi ere, 1952ko The Greatest Show on Earth filmak film onenaren Oscar eman zion eta 1956ko The Ten Commandments ere oso arrakastatsua izan zen. Billy Wilderren Sunset Boulevard filmean (1950) DeMille agertu zen bere burua antzezten, zinema mutuko aktore gehienekin gertatu ez zen bezala, zinemagileak oraindik ere ospea zeukala erakusteko.
Cecil B. DeMillek aktoreen trebetasuna ikusteko sena zeukan, eta antzezle ezezagun franko izar bihurtu zituen. Hainbat aktore behin eta berriro hartzen zituen film orotarako: Henry Wilcoxen, Julia Faye, Joseph Schildkraut, Ian Keith, Charles Bickford, Theodore Roberts, Akim Tamiroff, edo William Boyd. Claudette Colbert, Gloria Swanson, Gary Cooper, Jetta Goudal, Robert Preston, Paulette Goddard, eta Charlton Heston ere oso maiz agertu ziren haren filmetan.
Estudioan tirano izateko fama izan zuen, eta arrisku fisikoak hartzeko prest ez zeuden aktoreak gutxiesten zituen. Nolanahi ere, milaka extrak zuzentzeko gauza zen. Izan ere, bere film ugaritan eszena handiak eta jendetsuak txertatzen zituen, bere zinemaren ezaugarri behinenetakoa hain zuzen ere.
Istigobius goldmanni
Istigobius goldmanni Istigobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Sporopipes squamifrons
Sporopipes squamifrons Sporopipes generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
Paduretako Ermandadea
Paduretako Ermandadea (gaztelaniaz: Hermandad de las Marismas) Erdi Aroan Gaztelako Erresumaren alde zeuden Bizkaiko Golkoaren ekialdeko portu nagusien federazioa izan zen, nazioarteko harremanak mantendu zituena eta, batzuetan, Frantzia eta Ingalaterra borrokatu zuena.
Sorrera
1296ko maiatzaren 4an Hego Euskal Herriko eta Kantabriako kostaldeetako hiribildu nagusiek, bere interes amankomunak defenditzeko asmotan, Hermandad de la Marina de Castilla con Vitoria edo Gaztelako Itsas-Armada Gasteizekiko Ermandadea izeneko elkartea sortu zuten, Paduretako Ermandadea ezizenaz ezagunagoa izango zena. Hiribildu hauek Santander, Laredo, Castro Urdiales, Bermeo, Getaria, Donostia, Hondarribia eta Gasteiz izan ziren. San Vicente de la Barquera 1297. urtean sartu zen. Egoitza Castro Urdialesen kokatu zuten. 1302an Fernando IV.a Gaztelakoak sorrera-agiria sinatu eta elkartea sendotu zuen.
Helburuak
Ermandadearen helburu nagusia erregearen kontra bere interes eta eskubideak defendatzeko antolatzea izan zen, Andaluzian errekonkistan parte hartzen loturiko eskubide eta salbuespenak mantenduz.
Gainera guztiok Frantzia, Ingalaterra eta Flandriarekin zituzten harreman komertzialek sortutako tirabirak konpontzeko bidea ezarri zuten. Hona hemen hitzarmenaren erabaki nagusiak:
Hansa ospetsuaren moduko antolakuntza prestatu zuten.
Gatazkak
Baionan ingelesek zituzten itsasontzi eta Ermandadearen itsasontzien arteko gatazkak etengabekoak izateaz gain, historian badaude beste une gorenak:
Desagerpena
Mende bi pasa eta gero, Errege-erregina katolikoek 1494an Burgosko kontsulatua sortu eta Castro Urdialesen egindako biltzar batean ermandadeak bere botereak erakunde berriari eman zizkion.
Bere azken ekintza 1481ean burutu zuen, turkiarren aurka borrokatzeko Alonso de Quintanillari itsasontziak utziz.
Palacios de Sanabria
Palacios de Senabria (leonesez) edo Palacios de Sanabria (gaztelaniaz)Zamorako probintziako udalerria da, Sanabria eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 307 biztanle zituen.
Aspidura trachyprocta
Aspidura trachyprocta Aspidura generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Mariano Zufia
Mariano Zufia Urrizalki (Iruñea, 1920 - ibidem, ) nafar politikari karlista izan zen.
Hamabost urte besterik ez zituela, erreketen sartu eta Gerra Zibilean behin-behineko alferez izendatu zuten. 1944an Armada utzi eta Falange eta frankismoaren aurka aritu zenez Zaragozan erbesteratu zuten.
Banco de Bilbaon lan egin zuen eta 1966an Iruñeko Udaleko alkateorde hautatu zuten. Alderdi Karlistaren kidea, gero Euskalherriko Karlista Alderdia izango zen Euskadiko Karlista Alderdiaren zerrendetan Nafarroako parlamentari hautatu zuten.
1922ko Frantziako Tourra
1922ko Frantziako Tourra Itzuli Handi honen 16. edizioa izan zen. 1922ko ekainak 25 eta uztailak 23 artean ospatu zen, 15 etapatan banatutako 5372 kilometroko ibilbidea eginez.
120 txirrindularik hasi eta 38k amaitu zuten itzulia.
Garailea izan zen Firmin Lambotek, proba, batez beste, 24,20 kilometro orduko abiaduran bete zuen.
Beeswing (Dumfries eta Galloway)
Beeswing, Eskoziako herri bat da, Dumfries eta Galloway eremu administratiboan.
Dubovica
Dubovica Eslovakiako udalerri bat da, Sabinoveko barrutian kokatuta. 17,16 km²ko azalera du eta 1475 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1278. urtekoa da.
Bai Euskarari Elkartea
Bai Euskarari Elkartearen elementu bereizgarriena Bai Euskarari Ziurtagiria da. Bai Euskarari Elkartearen xedea da alor sozioekonomikoaren espazioak euskaraz betetzeko eragitea, komunitatea sustatuz eta tresna, baliabide zein proiektu berritzaileak eraikiz eta partekatuz.
Egitura
Bai Euskarari Elkartea osatzen dute:
Zuzendaritza taldeari dagokionez, horrela sailkaturik dago:
Bazkide babesleen multzotik:
1. Euskalgintzaren Kontseiluko lehendakaria
2. Euskalgintzaren Kontseiluko idazkari nagusia
3. 4. EMUN, Elhuyar, Artez eta Ahize ren artean, 2, rotazioz.
Bazkide laguntzaileak:
Zuzendaritzako 8. kidea, elkartearen zuzendaria da (botorik gabe).
Historia
2000ko ekainaren 13an banatu ziren lehen 231 Bai Euskarari Ziurtagiriak. Miramonen izan zen ekitaldia, Gipuzkoako Zientzia eta Teknologia Parkean. Ziurtagiria jaso zuten eragileek euskararen alde proposaturiko neurri minimoak indarrean jartzeko konpromisoa hartu zuten.
Euskalgintzaren Kontseiluak sortu zuen Bai Euskarari Ziurtagiria 2000ko maiatzean, “euskararen aldeko pauso oro saritzeko lanabes berri” gisa. 2007an sortu zen Bai Euskarari Elkartea, zazpi urte lehenago Kontseiluak abian jarritako Bai Euskarari Ziurtagiriaren proiektua indartzeko, elkarlanaren bidez gidatzeko, zabaltzeko eta sendotzeko, eta gizartearen aurrean erreferentziala izateko xedearekin.
Geroztik Bai Euskarari proiektua sendotu egin da eta Euskal Herri osoko 1300 entitatek baino gehiagok dute gaur egun Bai Euskarari Ziurtagiria. Alor sozioekonomikoaren euskalduntzean eragiten ari dira sorreratik, betidanik argi izan dutelako lan munduan euskara sustatzea "estrategikoa" dela hizkuntza biziberritzeko.
Elkarlana da proiektuaren oinarria, eta eragile ezberdinen inplikazioari eta ekarpenari esker pixkanaka hazi da eta jatorrizko proiektutik, ziurtagiritik, harago joatea lortu dute. Euskara lan munduan sustatzeko estrategian eta eremu sozioekonomikoan ekarpena egiteko proiektu berriak eta baliabideak eskaintzen dituzte enpresei laguntzeko.
Plan Estrategikoa
Bai Euskarari Elkartearen 2020-2022 Plan Estrategikoan honako xedea zehaztu zen: Alor sozioekonomikoaren espazioak euskaraz betetzeko eragitea, komunitatea sustatuz eta tresna, baliabide zein proiektu berritzaileak eraikiz eta partekatuz. Xede horretarantz urratsak ematerakoan balore hauei garrantzia berezia eman zaie: nortasun propioa, independentea, aitzindaritza, inplikazioa, lankidetza, entzutea, erantzutea, gertutasuna, malgutasuna, dotorea, ezagutza, berrikuntza eta ekintzailetza.
Foku nagusiak
Elkartearen gaur egungo xedea eta baloreak azaleratuta, etorkizunari begirako foku edo aukera nagusiak identifikatu ziren:
Lakitelek
Lakitelek Danubio eta Tisa ibaien artean kokatutako Hungariako herri bat da, Bács-Kiskun konderrian, Hegoaldeko Ordoki Handiaren eskualdean.
Schenkendöbern
Schenkendöbern Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Jaha Dukureh
Jaha Dukureh (Bantarget, Gambia, 1989) giza eskubideen aldeko ekintzailea da, eta emakumeen genitalen mutilazioaren aurkako kanpaina (EGM) bultzatzen du. Safe Hands for Girls erakundearen sortzailea eta zuzendaria da. MGF/EGMren aurka borrokatzen da, eta The Guardian's End FGM Guardian Global Media Campaign-en kanpainaren liderra da. 2016ko apirilean, Time 100 saioko zerrendan sartu zen, urteko 100 pertsona garrantzitsuenak biltzen dituena.
Biografia
Dukureh Ganbian jaio zen. Jaio eta astebetera klitoria moztu zioten. Ama hil ondoren, 15 urte besterik ez zituela, New Yorkera joan zen ezkontza itundu baten ondorioz. Koitoan min handia hartu ondoren, kirurgia egin zioten infibulazioa desegiteko. Haren ustez, jasandako mutilazioa berriro esperimentatzea izan zen. Dibortziatu eta familiakoekin bizitzera joan zen. Legezko tutore baten baimenik ez izateagatik hamar eskolak baztertu ondoren, New Yorkeko bigarren hezkuntzako eskola batean izena ematea lortu zuen. 17 urterekin Atlantara joan eta berriro ezkondu zen.
Ibilbidea
2013an Dukureh-ek Enpresen Administrazioan gradu-titulua lortu zuen Hegomendebaldeko Georgia Estatuko Unibertsitatean. Urte horretan Safe Hands for Girls sortu zuen, EGMren aurkako Gobernuz Kanpoko Erakunde (GKE) bat. 2015ean Dukureh AEBetako herritar bihurtu zen.
Dukureh-ren aktibismoak emakumeen genitalen mutilazioa debekatzea lortu zuen Gambian.
Atlantan bizi da. Dukurhen bizitzari buruzko film bat ari da egiten The Guardian.
Sho Matsumoto
Sho Matsumoto (松本 翔, 1992ko apirilaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama F. Marinos eta Ehime FC.
Villers-sur-Nied
Villers-sur-Nied Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villers-sur-Nied udalerrian erroldatutako biztanleak 67 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 28 etxebizitza zeuden, 23 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 28etxeak ziren. 23 etxebizitza nagusietatik 21 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 2 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 20 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 40 ziren, horien artean 27 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 27 pertsona aktiboetatik 24 lanean zeuden (15 gizon eta 9 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
2000. urtean Villers-sur-Nied udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 681 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pedralba de la Pradería
Pedralba de la Pradería Zamorako probintziako udalerria da, Sanabria eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 311 biztanle zituen.
Blotzheim
Blotzheim Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Blotzheim udalerrian erroldatutako biztanleak 3.785 ziren. Familiak 1.603 ziren, horien artean 457 pertsona bakarrekoak ziren (202 bakarrik bizi ziren gizonak eta 255 bakarrik bizi ziren emakumeak), 494 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 547 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 105 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.742 etxebizitza zeuden, 1.632 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 90 hutsik zeuden. 1.176 etxeak ziren eta 556 apartamentuak ziren. 1.632 etxebizitza nagusietatik 1.156 bere jabearen bizilekua ziren, 450 alokairuan okupaturik zeuden eta 25 doan lagata zeuden; 46 etxek gela bat zuten, 139 etxek bi zituzten, 316 etxek hiru zituzten, 329 etxek lau zituzten eta 802 etxek bost zituzten. 1.471 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 673 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 855 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.653 ziren, horien artean 2.062 aktiboak ziren eta 591 inaktiboak ziren. 2.062 pertsona aktiboetatik 1.915 lanean zeuden (1.023 gizon eta 892 emakume) eta 147 langabezian zeuden (66 gizon eta 81 emakume). 591 pertsona inaktiboetatik 179 erretiraturik zeuden, 177 ikasten zeuden eta 235 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Blotzheim udalerrian 1.650 unitate fiskal zeuden, 3.943,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.015 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 117 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 29 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 5 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 20 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 35 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 autoeskolak, 4 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 5 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2000. urtean Blotzheim udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 783 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Blotzheim udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 339 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Plaisia
Plaisia Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Plaisia udalerrian erroldatutako biztanleak 112 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 51 etxebizitza zeuden, 46 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 48 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 46 etxebizitza nagusietatik 40 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 25 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 74 ziren, horien artean 59 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 59 pertsona aktiboetatik 55 lanean zeuden (30 gizon eta 25 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 higiezinen enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Plaisia udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Ana Neville
Richard Neville, Warwickeko 16. kondearen eta Anne Beauchampen alaba izan zen. Nevilleko Etxe boteretsuko kide izan zen eta, beraz, paper garrantzitsua jokatu zuen Bi Arrosen Gerran. Haurra zenean Eduardo Wetminsterkoa, Galesko printzea, Henrike VI.a Ingalaterrakoaren seme nagusiarekin, ezkondu zen. Eduardo hil ondoren, Rikardo Gloucesterrekin ezkondu zen. Bere senarra 1483ko ekainean igo zen tronura, Rikardo III.a Ingalaterrakoa bezala eta bera bihurtu zen erregina ezkontide. Seme bat izan zuten, Eduardo Middlehamgoa, haiek baino lehenago hil zena. Ana 1485eko martxoan hil zen, senarra baino bost hilabete lehenago. Westminsterreko Abadian lurperatu zuten.
Plaisia
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Yves Allégret
Yves Allégret (Asnières-sur-Seine, 1907ko urriaren 13a - Paris, 1987ko urtarrilaren 31) frantses zinemagilea izan zen.
1930eko hamarkadan harremana izan zuen ezkerreko giro intelektualarekin, eta garai hartan hasi zen zinema-munduan lantxoak egiten, garai hartako zinemagile garrantzitsuenetako batzuen laguntzaile izatera iritsi zen arte (Cavalcanti, Renoir eta Féjosena, besteak beste). Hasierako film gehienak, era bateko eta besteko arazoak zirela-eta, ez ziren amaitu edota galdu egin dira. Simone Signoret antzezlearekin ezkondu zen, eta elkarrekin egin zituzten zenbait film; haien artean nabarmentzekoa da Dedé de Amberes (1948). Bere karrera osoan zehar, bi joera kontrajarri izan zituen: batetik, historia ongi zehaztuak aktore-zuzendaritza on batekin, eta bestetik, lan komertzialagoak. Lehen joerakoa da Harroak (1953), eta bigarrenekoa, berriz, Oasia (1955), Frantzian egin zen zinemaskopeko lehen filma. Cathérine Allégret antzezlearen aita zen.
Antiokiako Printzerria
Antiokiako Printzerria Lur Santuan zeuden Gurutzatuen estatuetako bat izan zen.
Jatorria
Musulmanen mendebalderanzko aurrera egiteak, kristauen artean ardura handia sortu zuen. Toki Santuak (Palestina eta Israel) erori ondoren, aita santuak, gurutzadak bezala ezagutzen diren espedizio militarrak bultzatu zituen.
The Diary of Alicia Keys
The Diary of Alicia Keys Alicia Keys abeslari estatubatuarraren bigarren diskoa da. Estatu Batuetan argitaratu zen 2003ko abenduaren 2an, J Records-en.
Antiokiako Printzerria
Jatorria
Antiokia, antzinako bizantziar hiri bat zen, musulmanek, 10 urte lehenago konkistatu zutena, 1084an. Eta, Konstantinopla gurutzatzean, Alexo I.a Komneno bizantziar enperadoreak, bizantziarrek jada galdutako lurralderantz itzultzen ari ziren gurutzatuen agintari nagusienei konpromiso bat exijitu zien, eta soilik Raimundo IV.a Tolosakoak ez zuen zinik egin.
Setioa
Antiokia setiatzeko zailtasunen aurrean, Bohemundok, feudo batean sartzeko aukera ikusten du. Lehenik mehatxatu egin zuen, egoitzaren hedapena aldarrikatuz, Italiara laguntza bila itzuliz, baina bere estratega ahalmena eta berarekin zuen armadaren tamaina, gurutzatuentzat ezinbestekoak ziren, hauek, berak nahi zuena agindu ziotelarik, bertan gera zedin. Ondoren, Tatikiosen irteerak, bizantziar enperadorearen ordezkaria zena, traizio bat aldarrikatzeko aukera eman zion, gurutzatuei, bere zina hartzea ahalbidetuko ziena, askatuz. Azkenik, ziurtatua izan ondoren (hiri barneko adimen baten bidez) azkenik sartzeko gai izateko, gurutzadako agintariek, hirian sartzen lehena, hiriaren jabe izango zela agindu zioten. Honela, 1098ko ekainaren 3ko gauerdian, hiria hartua izan zenean, soilik Bohemundoren bandera zegoen hirian.
The Diary of Alicia Keys
Billboard 200 zerrendan lehen postuan estreinatu zen, lehen astean 618.000 ale saldu zituelarik.
Peleagonzalo
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 351 biztanle zituen.
Eustomias curtifilis
Eustomias curtifilis Eustomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Istigobius hoesei
Istigobius hoesei Istigobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Lane-end
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Egloshayle parrokian.
Sporopipes frontalis
Sporopipes frontalis Sporopipes generoko animalia da. Hegaztien barruko Ploceidae familian sailkatua dago.
Tenente Ananias
Tenente Ananias Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
El poder del deseo
El poder del deseo 1975eko Juan Antonio Bardem espainiar zinema zuzendariaren thrillerra da, Manuel de Pedroloren Joc Brut eleberri beltzean oinarrituta.
Sinopsia
Javierrek publizitate-agentzia batean egiten du lan, eta iragarkiek herritarrengan duten eraginkortasunari buruzko inkestak egiteaz arduratzen da. Bere amarekin pisu apal batean bizi da, eta biak oso apal bizitzeko adina irabazten du. Egun batean, autobus geltoki batean, bere autoaren motorra funtzionatzen ez duen emakume bat ezagutuko du. Berehala hari so eginez, lagundu egiten dio, eta neskak, eskerrak emateko, kotxean eramango du.
Der Spiegel
Der Spiegel (euskaraz Ispilua) Alemaniako astekari bat da, Europako astekari nagusiena da, bai eta Alemaniako garrantzitsuena ere, astero milioi ale inguruko hedadura baitu. 1947ko urtarrilaren 4an sortu zen eta egoitza Hanburgo hirian du.
Programazio-lengoaien arteko konparazioa
Konparazio orokorra
Programazio-lengoaia ezagunenen arteko konparazio bat da hau.
Villiers-Charlemagne
Villiers-Charlemagne Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Bois-l'Évêque
Bois-l'Évêque Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Opisthotropis andersonii
Opisthotropis andersonii Opisthotropis generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Villiers-Charlemagne
Biztanleria
2007an Villiers-Charlemagne udalerrian erroldatutako biztanleak 1.015 ziren. Familiak 397 ziren, horien artean 96 pertsona bakarrekoak ziren (50 bakarrik bizi ziren gizonak eta 46 bakarrik bizi ziren emakumeak), 139 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 143 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Amílcar Cabral
Amílcar Lopes da Costa Cabral (Bafatá, Ginea Portugesa, - Konakry, ) gineabissautar politikaria izan zen, Afrikak XX. mendean eman zuen iraultzaile nagusietakoa.
Bois-l'Évêque
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Villiers-Charlemagne
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Bois-l'Évêque
Etxebizitza
2007an 166 etxebizitza zeuden, 163 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 hutsik zeuden. 165 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 163 etxebizitza nagusietatik 149 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 41 etxek lau zituzten eta 110 etxek bost zituzten. 141 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 105 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Amílcar Cabral
Bizitza
Amílcar Cabral Bafatán jaio zen, Portugalen mendeko Ginean, 1924ko irailaren 12an. Laborantza ingeniaritza ikasi zuen Lisboan, eta sorterrian eta Angolan egin zuen lan. 1956an, Ginea eta Cabo Verderen Independentziarako Afrikako Alderdia (PAIGC) sortu zuen. Borroka armatuaren aldeko izan zen, portugaldarren eta kolonialismoaren aurkako auziari irtenbidea emateko.
Bois-l'Évêque
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 273 ziren, horien artean 225 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 225 pertsona aktiboetatik 219 lanean zeuden (111 gizon eta 108 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Amílcar Cabral
Bizitza
1963tik aurrera, lurralde askatuak antolatzen hasi zen Ginea Portugesean. Teorialari eta politikari argia, Afrikako zapalduen ahotsa eraman zuen nazioarteko batzar nagusi guztietara (NBE, Habanako Trikontinentala). 1973ko urtarrilaren 20an hil zuten, Konakry hirian.
Villiers-Charlemagne
Etxebizitza
2007an 442 etxebizitza zeuden, 401 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 430 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 401 etxebizitza nagusietatik 287 bere jabearen bizilekua ziren, 111 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 15 etxek bi zituzten, 64 etxek hiru zituzten, 118 etxek lau zituzten eta 204 etxek bost zituzten. 303 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 150 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 229 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bois-l'Évêque
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
2000. urtean Bois-l'Évêque udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 396 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Villiers-Charlemagne
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 660 ziren, horien artean 529 aktiboak ziren eta 131 inaktiboak ziren. 529 pertsona aktiboetatik 498 lanean zeuden (278 gizon eta 220 emakume) eta 31 langabezian zeuden (13 gizon eta 18 emakume). 131 pertsona inaktiboetatik 67 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villiers-Charlemagne udalerrian 399 unitate fiskal zeuden, 1.019,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.057 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 48 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 9 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Villiers-Charlemagne udalerrian 60 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.560 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eustomias danae
Eustomias danae Eustomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.