cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kriptosporidiosi
Esan bezala, gastroenteritis akutua eragiten du kriptosporidiosiak. Gaitza ez da larria, eta hamar egunen buruan berez sendatzen da. Beherakoak, sabeleko mina eta odolik gabeko gorozki urtsuak dira sintoma nagusiak. Hala ere, immunitate-sistema ahulduta dutenek (HIESdunek, adibidez) konplikazio larriak dituzte, beherako ugari izanik (50 inguru egunero). Ospitaletako zainketa berezien unitateetan artatu behar dira gaixo horiek.
Gaitzaren diagnostikoa gorotzaren azterketan datza (protozoo bizkarroia antzemateko) edo ELISA bitarteko frogaren bidez, protozoo patogenoaren antigenoak aurkitzeko. Tratamenduari dagokionez, kasu gehienetan ez da inongo botikarik ematen, gaixoaren birhidratazioa zaindu behar da soilik. Pertsona immunogutxituetan besterik ez dira erabiltzen azitromizina eta paramomizina bezalako medikamentuak.
Piégut-Pluviers
Piégut-Pluviers Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Piégut-Pluviers udalerrian erroldatutako biztanleak 1.211 ziren. Familiak 599 ziren, horien artean 232 pertsona bakarrekoak ziren (72 bakarrik bizi ziren gizonak eta 160 bakarrik bizi ziren emakumeak), 235 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 108 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 784 etxebizitza zeuden, 616 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 97 bigarren erresidentzia ziren eta 71 hutsik zeuden. 712 etxeak ziren eta 70 apartamentuak ziren. 616 etxebizitza nagusietatik 418 bere jabearen bizilekua ziren, 178 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 14 etxek gela bat zuten, 62 etxek bi zituzten, 127 etxek hiru zituzten, 232 etxek lau zituzten eta 181 etxek bost zituzten. 443 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 321 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 186 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 639 ziren, horien artean 432 aktiboak ziren eta 207 inaktiboak ziren. 432 pertsona aktiboetatik 392 lanean zeuden (215 gizon eta 177 emakume) eta 40 langabezian zeuden (11 gizon eta 29 emakume). 207 pertsona inaktiboetatik 95 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 80 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Piégut-Pluviers udalerrian 636 unitate fiskal zeuden, 1.266 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.378 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 124 komertzioetatik, 5 janari enpresak ziren, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 22 eraikuntza enpresak ziren, 32 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 17 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 43 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 5 zurginak, 6 iturginak, 2 eraikuntza enpresak, 4 ile apaindegiak, 2 jatetxeak, 5 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 17 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 2 harategiak, 2 liburu dendak, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 drogeria zen, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Piégut-Pluviers udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 144 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Piégut-Pluviers udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 183 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oreobates sanctaecrucis
Oreobates sanctaecrucis Oreobates generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Börn
Börn 2006ko Ragnar Bragason islandiar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Karitas, lau seme-alaben ama ezkongabea etsi-etsian iristen da hil bukaerara. Bere hiru alaben zaintzagatik borrokatu beharko du, eta Guðumund, hamabi urteko bere semea eskolan bullyingaren biktima dela ezjakinean da.
Sistro
Sistroa antzinako musika tresna bati ematen zaion izena da, uztai edo perra formaduna, platertxo metalikoak zituena, hagatxo batzuetan sarturik, astinduz soinua ateratzen zutenak.
Sistroa, idiofonoen familiako musika tresnatzat hartzen da, modu ez zuzenean jotakoa, astindutakoa, maraka eta kriskitinak bezala.
Oso erabilia zen Antzinako Egiptoko jai erlijiosoetan, erromatarrek hauengandik kopiatu zutelarik. Hathor jainkosaren ezaugarritzat jotzen zen. Bat eta Bastet jainkosekin ere lotua zegoen.
Gaur egun, oraindik, kontserbatzen dira musika tresna honen ale eta irudikapen zeramikoak hainbat museotan, Espainiako Arkeologia Museo Nazionalean, British Museumean, Louvren...
Bregmaceros cantori
Bregmaceros cantori Bregmaceros generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bregmacerotidae familian.
Saint-Sernin-sur-Rance
Saint-Sernin-sur-Rance Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Sernin-sur-Rance udalerrian erroldatutako biztanleak 663 ziren. Familiak 252 ziren, horien artean 126 pertsona bakarrekoak ziren (55 bakarrik bizi ziren gizonak eta 71 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 67 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 393 ziren, horien artean 224 aktiboak ziren eta 169 inaktiboak ziren. 224 pertsona aktiboetatik 204 lanean zeuden (106 gizon eta 98 emakume) eta 20 langabezian zeuden (11 gizon eta 9 emakume). 169 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 107 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Sernin-sur-Rance udalerrian 232 unitate fiskal zeuden, 500 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.961 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 45 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Saint-Sernin-sur-Rance udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, botika 1 bat eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kaskabilo
Kaskabiloa metalezko esfera txiki bat da, hutsa eta irekidura txiki bat duena. Irekidura honen barnean, esfera txikiago bat dago. Esfera honek, erresonantzia ahalbidetzen duen zulo bat du. Soinua, bi esferen arteko talkagatik sortzen da, kanpoaldekoa eta barrukoaren arteko talkagatik. Bere soinua, orohar, ozena da.
Erabilerak
Kaskabiloak oso ohikoak dira dantzetan, batez ere ekialdekoetan, non dantzariek eramaten dituzten lepoko eta besokoetan (eskumutur eta orkatilatan, eta soinua ateratzen diete dantzan ari diren bitartean.
Belazketan, hegazti harrapariaren posizioa ezartzeko erabiltzen dira, hegazti hau ikusgai ez dagoenean (distantzia laburretan).
Animalia etxekotu batzuen lepoan jartzeko ere balio du. Adibidez, katu, zakur, ardi edo arkumeei.
Zaldien apaingarri eta gurdien tiraketaren apaingarri bezala ere balio du.
Kaskabiloa, mojigangako jantzietan erabiltzen da, arlekinetan, pailazoetan, mozorroetan eta pertsonaia barragarrietan. Kaskabiloak tamaina ezberdinetakoak izan daitezke tresnaren arabera.
Aphantochroa cirrochloris
Aphantochroa cirrochloris Aphantochroa generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Oreobates sanderi
Oreobates sanderi Oreobates generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Agra
Agra honakoa izan daiteke:
Bakterio gram-positibo
Bakterio gram-positiboak gram tindaketa proban emaitza positiboa lortzen duten bakterioak dira. Gram tindaketa tradizioz erabili izan da bakterio guztiak bi kategoria nagusitan sailkatzeko, bakterioen pareta zelularraren ezaugarriak kontuan izanda. Bakterio gram-positiboen paretan gram tindaketan erabilitako kristal more koloratzailea harrapatuta geratzen da, horregatik more kolorez ikusten dira mikroskopioarekin behatzerakoan. Hala gertatzen da koloratzaile a estuki atxikita geratzen baita zelula-mintz aren peptidoglikano geruzari; izan ere, dekoloratzailea ez da kristal morea eramateko gai.
Bakterio gram-negatibo ek ezin dute koloratzailea atxikita mantendu dekoloratzailea gehitu ostean; urrats horretan erabilitako alkoholak gram-negatiboen zelulen kanpoko mintza degradatzen du, zelula-pareta porotsuagoa bilakatzen du eta kristal more koloratzailea atxikita mantentzea eragozten du. Gram-negatiboen peptidoglikano geruza askoz meheagoa da, eta gainera, barne mintzaren eta kanpo mintzaren artean kokatzen denez, koloratzaile berria (safranina edo fukzina) bertan harrapatuta geratzen da. Kasu horretan, kolore arrosaz ikusiko dira mikroskopioan aztertzerakoan. Gram-positiboen peptidoglikano geruza gram-negatiboena baino lodiagoa den arren, gram-positiboak sentikorragoak dira antibiotiko ekiko, ez dutelako kanpo mintzik.
Ezaugarriak
Bakarrik espezie batzuek dute kapsula, normalean polisakarido ez osatuta dagoena. Flagelo ekin gauza bera gertatzen da; bakarrik espezie batzuek dituzte, eta dituztenek, bakarrik bi gorputz basal dituzte flagelo horiek eusteko; gram-negatiboek, aldiz, lau gorputz basal dituzte. Gram-negatibo eta gram-positiboek amankomunean dute S geruza, gainazalean dagoen geruza bat dena. Bakterio gram-positiboetan, S geruza peptidoglikano geruzara lotuta dago. Gram-negatiboetan, aldiz, S geruza kanpo mintzera zuzenean lotuta dago. Gram-positiboen ezaugarri bereizgarria da zelula-mintzari lotuta azido teitoikoak dituztela. Azido horietako batzuk azido lipoteitoikoak dira eta mintzean konposatu lipidiko bat dute peptidoglikano aren atxikipenean laguntzeko.
Sailkapena
Zelula formarekin batera, gram tindaketa bakterio-espezie ezberdinak identifikatzeko metodo azkarra da. Gram tindaktekak, hazkuntza faktore eta antibiotikoekiko sentikortasun probekin, eta beste proba makroskopiko eta fisiologikoekin batera, bakterioen sailkapen eta banaketaren oinarriak osatzen ditu. Historikoki, Monera erreinua lau talde nagusi hauetan banatuta egon da (nagusiki gram tindaketan oinarrituta): Firmicutes (gram-positiboak), Gracilicutes (gram-negatiboak), Mollicutes (tindaketan neutroak) eta Mendocutes (aldakorrak tindaketan). Carl Woese mikrobiologoak, Illinois Unibertsitateko bere kolaboratzaile eta lankideekin batera, gram-positiboen monofilia zalantzan jarri zuen, 16S RNA erribosomaren ikerketa filogenetikoetan oinarrituta. Aurkikuntza horrek eragin handia izan zuen mikroorganismoak tratatzeko terapeutikan eta ikerketan. 16S sekuentzian egin zituen azterketa molekularretan oinarrituta, Woesek 12 bakterio filum aurkitu zituen. Horietako bi gram-positiboak ziren eta haien DNAren guanina eta zitosina proportzioaren arabera bereizi zituen. G + C proportzio altuko filumak Actinobacteria osatzen zuen ; aldiz, G + C baxukoak, Firmicutesak. Actinobacteria, Corynebacterium, Mycobacterium, Nocardia eta Streptomyces generoak haintzat hartzen ditu. Firmicutesak (G+C baxukoak), % 45-60ko guanina edukia dute, eta hala ere proportzio hori altuagoa da Actinobacterian.
Kanpo-mintzaren garrantzia bakterioen sailkapenean
Gram-positibo guztiak unitate bakarreko mintz lipidiko batekin mugatuta daude, eta orokorrean beraien peptidoglikano geruza lodia da (20-80 nm). Geruza hori gram tindaketa n tindatzaileari eustearen arduraduna da. Modu horretan mugatuta dauden bakterioentzat, "bakterio monodermoak" eta "prokarioto monodermoak" terminoak proposatu dira.
Gram-positiboak ez bezala, bakterio gram-negatibo guztiak mintz zitoplasmatiko eta kanpo mintz lipidiko batekin mugatuta daude. Peptidoglikano geruza mehea dute (2-3 nm) bi mintz horien artean. Bakterio gram-positiboetan barne eta kanpo mintzen presentziak konpartimentu berri bat definitzen du, ingurune periplasmikoa. Bakterio horiek "bakterio didermo" terminoarekin izendatu dira. Bi bakterio mota horien artean, badirudi monodermoak direla arbasoak. Behaketa askotan oinarrituta, gram-positiboak antibiotiko en ekoizle nagusiak direla eta gram-negatiboak horiekiko erresistenteak direla ikusi da, eta proposatu da gram-negatiboen kanpo mintza antibiotiko ekiko defentsa mekanismo gisa sortu izan zela. Bakterio batzuk, Deinococcusak adibidez, gram-positibo bezala tindatzen diren arren (peptidoglikano geruza lodiagatik), harrigarria da kanpo-mintza ere badutela; horregatik monodermo eta didermoen artean kokatzen dira.
Salbuespenak
Orokorrean, bakterio gram-positiboak monodermoak dira eta geruza lipidiko bikoitz bakarra dute; gram-negatiboak, ordea, didermoak dira eta bi geruza bikoitz dituzte. Taxoi batzuek peptidoglikano a faltan dute (hala nola Archae domeinua, Mollicutes klasea, Rickettsiales ordeneko bakterio batzuk, etab) eta gram-aldakorrak dira. Bestalde, hori ez da beti horrela; Deinococcus-Thermus bakterioak gram-positiboak dira, eta estrukturalki gram-negatiboen antzekoak dira, bi geruza bikoitz dituztelako. Chloroflexiak geruza bakarra dute eta negatiboki tindatzen dira.
Firmicutes espezie batzuk ez dira gram-positiboak. Hauek Mollicutes klasekoak, peptidoglikano a ez dutenak (gram-indeterminatuak), eta Negativicutes klasekoak dira, eta negatiboki tindatzen dira. Gainera, ikusi da bakterio taxoi batzuk egitura didermoa dutela, Firmicutes filumekoak direnak edota bere adarretik hurbil daudenak.
Patogenotasuna
Klasikoki, bakterio gram-positiboen barruan sei genero definitu dira giza patogeno bezala. Horietako bi Streptococcus eta Staphylococcus kokoak dira (esfera itxura dute). Gainontzeko organismoak baziloak dira (makila itxura dute), eta esporak sortzeko duten gaitasunaren arabera azpisailkatzen dira. Espora rik sortzen ez dituztenak Corynebacterium eta Listeria dira; Bacillus eta Clostridium bakteroiek, ordea, esporak sortzen dituzte. Espora eratzaileak, berriz ere, bereiztu daitezke duten arnasketa zelular motaren arabera: Bacillusak aukerazko anaerobioak dira, eta Clostridiumak, aldiz, derrigorrezko anaerobioak. Rathybacter, Leifsonia eta Clavibacter generoak landareetan gaixotasunak eragiten dituzten 3 gram-positibo dira. Bakterio gram-positiboak jaioberrietan gaixotasun larriak eragiteko gai dira, batzuetan hilkorrak izateraino hel daitezkeenak.
Bakterio transformazioa
Transformazioa geneen transferentzia horizontal eko hiru prozesuetako bat da, prozesu horretan material genetiko exogenoa bakterio emaile batetik bakterio hostalari batera pasatzen da. Beste bi prozesuak konjugazioa eta transdukzioa dira. Konjugazioa material genetikoaren transferentziari egiten dio erreferentzia,  eta kontaktu zuzena duten bi bakterio-zelulen artean gertatzen da. Transdukzioa, aldiz, bakterio emailearen DNA bakterio ostalarian sartzean datza, eta birus bakteriofago baten bidez egiten da. Transformazioan, material genetikoa transformazioa gertatzen den mediotik pasatzen da, eta asimilazioa soilik bakterio ostalariaren menpe dago.
2014. urtean transformazioa burutzeko gai ziren 80 espezie ezagutzen ziren, eta espezie horiek modu orekatu batean banatuta zeuden bakterio gram-positibo eta bakterio gram-negatiboen artean. Zenbaki hori larretsita egon daiteke, izan ere txosten ugari emaitza isolatuetan oinarrituta daude. Bakterio transformazioa, medikuntzan garrantzia handia duten bakterio gram-positiboetan aztertu da, horien artean: Streptococcus pneumoniae, Streptococcus mutans, Staphylococcus aureus, Streptococcus sanguinis eta Bacillus subtilis .
Ohar ortografikoa
Gram-positibo eta Gram-negatibo adjektiboak Hans Christian Gramren abizenetik eratorriak dira; horren ondorioz, lehen hizkia letra larriz edo letra xehez idatzi ahal da. Modu batean edo bestean idaztea zehaztuta egongo da jarraitu beharreko estilo-gidan.
Nasuella olivacea
Nasuella olivacea Nasuella generoko animalia da. Artiodaktiloen barruko Procyonidae familian sailkatuta dago..
Nikolas Cusakoa
Nikolas Cusakoa (Cusa, Treverisko Hauteslerria, 1401 - Todi, Aita Santuen Lurraldea, 1464ko abuztuaren 11) Pizkundeko alemaniar jakintsu eta filosofoa izan zen. Abokatu lehenbizi, eta apaiza ondoren, mistika izan zuen abiapuntu. Epistemologiaren gainean hainbat hausnarketa egin zituen eta unibertsoak printzipio matematikoen gainean eraikia zela aldeztu zuen.
Erdi Aroko pentsamendutik Errenazimendurako trantsizioan funtsezko pertsonaia, modernitatearen lehen filosofoetako bat eta filosofia alemaniarraren aitatzat hartua. Giovanni Pico eta Marsilio Ficino Berpizkundeko filosofo neoplatonikoekin lotzen da.
Grekoa eta hebreera ikasi zituen filosofia, teologia, matematika, astronomia eta beste hainbat diziplinaz gain. Hogeita bi urterekin Zuzenbide kanonikoko doktoretza lortu zuen, eta 1448an kardinal izendatu zuten.
Pentsamendu filosofikoa
1440an idatzi zuen bere lanik ezagunena: Ezjakintasunaren jakituna. Liburu horretan, ezagutzari dagokionez, ikuspegi ezkor bat aurkezten du; azken buruan, natura ezezaguna da gizakiarentzat.
Hoplunnis punctata
Hoplunnis punctata Hoplunnis generoko animalia da. Arrainen barruko Nettastomatidae familian sailkatzen da.
Nikolas Cusakoa
Pentsamendu filosofikoa
Ezagutza oro ezagunetik ezezagunera doa, proportzionaltasunak ezarriz. Ez dago proportzio perfekturik gauza ezagunaren eta hartaz dugun ezagutzaren artean, ezta, oro har, neurtuaren eta neurriaren artean ere. Giza zientzia, beraz, aieruzkoa da. Jainkoa errealitate osoaren ratio essendi eta ratio cognoscendi da; beraz, edozein ikerketa filosofikotan Jainkoa du zerumugatzat. Ez dago ez galderarik ez zerik Jainkoa bere printzipiotzat nahitaez hartzen ez duenik.
Kosmologiari dagokionez, Nicolas Cusakoa geozentrismoaren aurkako tesien aitzindaria da. Nicolas Beste mundu batzuen existentziaz ere espekulatu zuen, eta ideia hori ehun urte beranduago Giordano Brunok berreskuratu zuen, bere obra irakurria baitzuen.
Sirte
Sirten sinatu zuten Afrikar Batasuna sortzeko ituna 1999. urtean. Kongoko Bigarren Gerrari amaiera emateko ituna ere Sirten sinatu zuten urte horretan bertan, 1999an.
Hiriaren antzinako izena Syrtis Maior (Σύρτις) zen. Syrtis Minor izeneko hiria, ostera, Gabesko golkoan dago.
Foreldrar
Foreldrar 2007ko Ragnar Bragason islandiar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Óskar dentistak bost urte daramatza ezkonduta eta emazte eta bost seme-alaba adoptatuekin bizi da, baina ez da zoriontsu; berezko haurra nahi baitu.
Sirte
Libiako gerra zibilean, Kadafi babesten zuten tropen eta matxinatutako gerrarien arteko azkenengo borrokaldia Sirten izan zen. Hiria suntsituta geratu zen, eta Kadafi menperatu egin zuten.
Historia
Erromatarrek Syrtis Maior esaten zioten hiriari, baita Colluba eta Barbaras Syrtes ere.
Bregmaceros cayorum
Bregmaceros cayorum Bregmaceros generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bregmacerotidae familian.
Sirte
Darfurko elkarrizketak
2007. urteko urrian Sudango gobernuaren eta Darfurko talde matxinatu batzuen arteko elkarrizketak Sirten izan ziren.
Libiako hiriburua
Kadafik ahaleginak egin zituen Libiako hiriburua Sirtera aldatzeko, besteak beste estrategia-arrazoiengatik. Egon ere, Libiako gobernuko hainbat egoitza nagusi Sirten daude, hala nola Kongresuaren Jauregia, Afrika iparraldeko handienetarikoa.
2011ko Sirteko bataila
Kadafiren diktaduraren amaiera aldarrikatuta zegoen arren, diktadorearen aldekoek eta kontrakoek Sirte hiriarengatik borrokan jarraitu zuten. Azkenean, matxinatuek NATOren laguntzaz 2011. urteko urriaren 20an Kadafi eta bere jarraitzaileak menperatu egin zituzten, eta diktadorea hil ere egin zuten.
Kultura eta Hezkuntza
Sirten Al Tahadi Unibertsitatea dago; hamahiru fakultate ditu, Zuzenbidea eta Medikuntza barne.
Begijnendijk
Begijnendijk (nederlanderazko ahoskera: ) Belgikako iparraldeko udalerri bat da, Flandriako Brabante probintziakoa. Udalerriak herri hauek hartzen ditu barnean: Begijnendijk bera eta Betekom. 2013ko urtarrilaren 1ean 9.962 biztanle zituen.
Cristina Pardo
Cristina Pardo Virto (Iruñea, Nafarroa Garaia, ) nafar kazetaria da. Nafarroako Unibertsitatean kazetaritza ikasi ondoren, COPE irrati-katean hasi zen lanean. 2006an irratia utzi eta La Sextan hasi zen. Bertan La Sexta Noticias eta Al rojo vivo saioetan aritu da. 2017tik El Hormiguero saioko sekzio batean parte hartu du.
Biografia
Kazetaritzarekiko interesa txikia zenean hasi zen, eta José María Garcíaren programa entzuten zuen, aitarekin eta neba-arrebekin batera. Hasieran kirol-kazetari izan nahi zuen. Kazetaritza ikasi zuen Nafarroako Unibertsitatean, izaera pribatuko erakunde katoliko batean.
Lan ibilbidea
Antonio Herrerorekin lanean hasi zen COPE kateko mikrofonoetan, La Mañana saioan. Geroago, eta kate berean, Luis Herrero-Tejedor Algarrekin eta Federico Jiménez Losantosekin lan egin zuen.
Orkatila
Giza anatomian, orkatila, aztal-belarri edo axiroina oina eta berna lotzen diren tokian eratutako artikulazioa da. Hiru hezurrek osatzen dute: Tibia, peronea eta astragalo edo tortolosa. Kalkaneoak eta eskafoideak, orkatilaren zati ez diren arren, lotailu garrantzitsuak bidaltzen dituzte artikulazio honetara.
Lotailu garrantzitsuenak, artikulazioari egonkortasuna ematen diotenak baitira, honako hauek dira:
Cristina Pardo
Lan ibilbidea
Kazetari Parlamentarioen Elkartearen afarietan bakarrizketak egin zituen 2012, 2013 eta 2014. urteetan.
2013ko Aste Santuko oporretan telebistako programaren aurkezle izateko aukera izan zuen Al rojo vivo saioan, zenbait egunetan Antonio García Ferreras ordezkatuz. Antonio García Ferreras Mourinhoren jarraitzailea izan zen Real Madrileko entrenatzaile gisa, eta, Ferreras Al rojo vivo saioko bigarrena zela, Karanka ezizena hartzen hasi zen Twitter agerraldietan, ordezkatu egiten zuenean,.
2013az geroztik, La Sexta Noche programan parte hartu zuen, panorama politikoko pertsona garrantzitsuei egindako elkarrizketen atalean.
2014ko apirilaren 3an jarri zen salgai lehen liburua, Los años que vivimos PPeligrosamente, Alderdi Popularrak prentsarekiko dituen harremanei buruzkoa.
2014ko ekainaren 14tik aurrera, larunbatetan SER katean A vivir, que son dos días irratsaioan parte hartu zuen, Diccionario de conceptos políticos. 2014ko irailaren 15ean, Lilando Pardo atala Al rojo vivo saioan estreinatu zuen, kode ironikoan egina, eta uneko politika-gaiei buruzkoa. Antonio García Ferrerasek programa gidatzen zuenean ematen zen atal hori, eta ez zuen aldizkakotasun finkorik.
2014ko urriko lehen astean, Anantapurreko (India) Vicente Ferrer Fundaziora joan zen taldeko kide izan zen, Àngels Barcelók SER kateko Hora 25 saioan herrialde horretako emakumeen egoerari buruz egin zuen programa berezia zela eta.
2017ko apirilean La sextan bi emisio zituen programa aurkeztu zuen Malas compañías: Historias anónimas de la corrupción. Ekainean lortutako arrakastaren ondoren, urte bereko azaroan itzuli zen, beste atal batzuekin.
2018ko apiriletik aurrera, La Sexta katean, Liarla Pardo magazina gidatu zuen. Kritikak jaso zituen programa horretan Francisco Marhuenda kazetariari ematen zion tratu onuragarriagatik. 2020ko urriaren 26an, Rosa Villacastín kazetariaren kritika jaso zuen, haren arabera, pandemiari buruz errespetu gutxirekin hitz egiteagatik eta barretxoak egiteagatik.
Roche-Saint-Secret-Béconne
Biztanleria
2007an Roche-Saint-Secret-Béconne udalerrian erroldatutako biztanleak 360 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 195 etxebizitza zeuden, 143 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 46 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 191 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 143 etxebizitza nagusietatik 109 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 119 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 80 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 225 ziren, horien artean 156 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 156 pertsona aktiboetatik 149 lanean zeuden (78 gizon eta 71 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Roche-Saint-Secret-Béconne udalerrian 142 unitate fiskal zeuden, 356,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.068 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Roche-Saint-Secret-Béconne udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 476 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oreobates saxatilis
Oreobates saxatilis Oreobates generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
PP
Alderdi Popularra (Partido Popular, PP) Espainiako alderdi politiko eskuindar nagusia da. Manuel Fraga Iribarnek eratu zuen, 1976. urtean, Alianza Popular izenarekin, baina 1989ko urtarrilean birsortu zen egungo izenaz. Alderdiko gaur egungo burua Alberto Núñez Feijóo da, eta idazkari nagusia Cuca Gamarra.
Alderdi Popularraren ideologia eskuindarra da, gizarte balioetan kontserbadorea, eta agenda politiko nazionalista espainiar baten aldezlea, moderatuagoa edo sutsuagoa. Egoitza nagusia Madrilgo Genova kalean du. Legez kanpo finantzatzen delako, hainbat prozesu ireki dizkiote auzitegietan; nabarmenena, Gürtel afera deritzona; Gobernutik botatzea ekarri ziena.
Historia
Espainiako PP 1989an sortu zen, ordu arte Alianza Popular izandakoak bere IX. Kongresuan izen berria hartzea erabaki zuenean, alderdi bakar bilakaturik, eta ez ordu arte bezala, askoren federazioa. Irudi berria hartzeaz gain, zenbait posizio politiko ere aldatu zituen, tartean zela Gernikako Estatutuaren aldeko posizioa hartzea.
Manuel Fragak jarraitu zuen Alderdiko presidente izaten 1990eko apirilaren 1 arte, baina urte bereko otsailetik, Madrildik alde egin eta Galiziako hauteskundeak irabazi zituen PP berriarekin, baita Galiziako Xuntako presidente hautatu ere, legez kanpoko hauteskunde kanpaina finantzaketaz bada ere. Hasieratik, alderdiko diruzainek posizio garrantzitsua bete dute: Rosendo Naseiro (1987-1993), Álvaro Lapuerta (1993-2008) eta Luis Bárcenas (2008-2009); guztiak ere ustelkeriagatik izan dira ikertuak.
1996tik 2004ra, Alderdi Popularra Espainiako Gobernuan izan zen, José María Aznar presidente zela. 2003ko abuztuan, Aznarrek Mariano Rajoy izendatu zuen alderdiko idazkari nagusi, zentro-eskuinera lerratutako erreferentziazko alderdia izatera begira. Aldiz, PP garaitua izan zen urte horretako Espainiako hauteskunde oso polemikoetan, bi egun lehenago, Espainiako inoizko eraso terrorista latzenean, Aznar eta Ángel Acebes ministroa haren egiletza ETAri leporatzen tematu zirenean, hipotesi horren kontrako informazioak agertu ahala. 2011tik 2018ra, Mariano Rajoy izan zen Espainiako gobernuburu.
Rajoyren gainbeherak Pablo Casadoren goraldia ekarri zuen alderdiaren barruan, urte horretako uztailaren 21ean idazkari nagusi berri aukeratuta, Soraya Saenz de Santamariaren kaltetan. Casado, Jose Maria Aznarren gertukoa, PPren "jatorrizko printzipioak berreskuratzearen" aldeko agertu zen. PPren diskurtsoa nabarmen lerratu zen eskuinera. Galizia da PPk indar gehien izan duen Espainiako autonomia erkidegoa Madrilekin batera. 2021eko urriaren 3an, Valentzian egin ekitaldian, PPk Casadoren lidergoa berretsi zuen, aldi berean mezuetan espainiar muturreko nazionalismora lerratuz eta politika gaietan oldarkor agertuz.
Alderdi Popularra EAEn
Euskal Autonomia Erkidegoan ere hasieratik dihardu PPk, eta 1990ko legebiltzarrerako hauteskundeetan hartu zuen lehenengoz parte izen horren pean. Lehen hauteskunde haietan botoen %8,23 baino ez zituen lortu Alderdi Popularrek, eta haiei esker 6 parlamentari eskuratu zituen. Nolanahi ere, asko hobetu zituen aurreko legebiltzarreko hauteskundeetan bere aurrekari Koalizio Popularrek lortutako emaitzak, CPk bi legebiltzarkide baino ez zituen eta. Orduz geroztik, gora egin zuen botoetan, EAEko eskuin espainolista bere inguruan bildu baitzuen PPk.
Eusko Legebiltzarrean izan duen ordezkaritzari dagokionez, nahiz eta hauteskunde horietan orokorretan baino emaitza pobreagoak izan, etengabe igo da botoetan zein eserlekuetan: 1994koetan botoen %14,4 eta 11 legebiltzarkide lortu zituen, eta 1998koetan botoen %20 eta 16 legebiltzarkide. 1998ko Legebiltzarrerako hauteskundeetan ere EAEko bigarren alderdi bilakatu zen PP botoen arabera, postu hori PSE-EEri kenduz. 1999. urtean egindako udal, batzar nagusi eta Europako parlamenturako hauteskundeetan ere emaitza aipagarriak lortu zituen PPk, goranzko joerari eutsiz. Bigarren postua berretsi zuen EAJ-EA alderdiek osatutako koalizioaren ondotik Europarako parlamenturako hauteskundeetan, eta udal eta batzar nagusietarakoei dagokienez, nabarmen egin zuen gora EAEko hiru lurraldeetan. Gorakadarik nabarmenena, ordea, Araban izan zuen, eta emaitza horiei esker eta sozialisten laguntzaz hainbat urtez EAJren esku egondako bi erakunde garrantzitsu Arabako Foru Aldundia eta Gasteizko udala eskuratu zituen, horien buruan Ramón Rabanera eta Alfonso Alonso jarriz.
EAE mailako politikagintzari dagokionez, 1998ko hauteskundeen ondoren hasi zen legegintzaldian oposizio gogorra egin zion PPk EAJk eta EAk osatu zuten Jaurlaritzari, Juan Jose Ibarretxe lehendakaria buru zela, hasieran EHren babes parlamentarioarekin. 2000. urteko urrian lehendakariaren aurkako zentsura mozioa ere aurkeztu zuen PPk baita PSE-EEk ere. Eusko Legebiltzarraren historian lehendakari baten aurka aurkeztutako lehena, Lehendakariak legegintzaldia bertan behera utzi eta hauteskundeak dei zitzala behin eta berriro eskatuz.
EAJ eta EA Lizarrako Akordioa sinatu ondoren EHrekin lerratuta egoteaz salatuz, PPk eta PSE-EEk euren arteko elkarlana indartu zuten, eta horren lekuko izan zen, besteak beste, alderdi biek 2000. urteko abenduan hilabeteko negoziazioaren ondoren estatu mailan sinatutako Acuerdo por las libertades y contra el terrorismo deituriko akordioa. ETAk gogor eraso zion PPri: 1995ean Gregorio Ordoñez Donostiako zinegotzia eta 1997ean Miguel Angel Blanco Ermukoa hil zituenez geroztik, beste hainbat PPko zinegotzi hil zituen Euskal Herrian zein Euskal Herritik kanpo, baita, 2001. urteko apirilean, Aragoiko PPren presidentea ere. Su-etenaren aurreko urtean, 1998an, lau zinegotzi eta haietako baten emaztea hil zituen, eta su-etena bertan behera utzi ondoren, beste lau 2000. urtean zehar. 2001. urteko hauteskundeetan lortu zuen boto kopuru handiena EAEko PPk. Hortik aurrera, botoen beherakada jasan zuen. Gaur egun, PP Eusko Legebiltzarreko hirugarren alderdia da eserlekuen kopuruarekiko, EAJ eta PSE-EEren atzetik. Guztira 3 udalerritako alkatetzak ditu, 2 Araban eta 1 Gipuzkoan.
2015eko urriaren 14an, Arantza Quirogak dimisioa eman zuen Euskal Autonomia Erkidegoko PP alderdiaren presidentetzan, EH Bildu ere kontuan hartuko zuen bizikidetza ponentzia bat aurrera ateratzen saiatu ondoren eta alderdiaren barnean horren kontrako jarrera aurkituta. 2016ko autonomia erkidegoko hauteskundeetan, Euskal Autonomia Erkidegoko bosgarren indar politikoa da boto kopuruan, 107.771 guztira, botoen % 10,18, Eusko Legebiltzarrean 9 eserleku betez. Alfonso Alonso da EAEko alderdiaren arduradun nagusia.
2019ko uztailaren 16an plazaratu zenez, Espainiako Alderdi Popularrak espediente bat ireki zion Juan Carlos Cano Gipuzkoako batzarkideari ("erratuta") Giza Eskubideen Batzordeko buru aritzeko EH Bilduren alde bozka egitearren. Borja Semper alderdikide donostiarrak astakeriatzat jo zuen espedientea irekitzea. Teodoro Perez Egea PPko idazkari nagusiak argi utzi nahi izan zuen Espainiako hedabideen aurrean ez zutela "ezer ikustekorik EH Bildurekin".
Alderdi Popularra Nafarroan
Nafarroan Alderdi Popularra UPNren bidez aurkeztu da 1991tik 2008ra. Urte hartako urrian krisia izan zen PP eta UPNren arteko harremanetan. UPNk PSOEren Espainiako aurrekontu orokorren bozketan, Kongresuan, abstenitzea erabaki zuenean PPk UPNrekiko harremanak behin-behinean bertan behera utzi zituen. Urriaren 28an PPk UPNrekin zuen akordioa apurtutzat jo eta alderdia Nafarroara hedatuko zuela jakinarazi zuen.
Laranjen Gerra
Laranjen Gerra (Guerra das Laranjas; Guerre des Oranges; Guerra de las Naranjas) 1801ean Portugalek Frantzia eta Espainiaren aurka egindako gatazka militar laburra izan zen.
Gerra
1801ean, Napoleonek Portugali Ingalaterrarekin zuen aliantza tradizionala haustea eta britainiar itsasontziei bere portuak ixtea ohartarazi zion. Horretarako Espainia nahastarazi zuen eta Manuel Godoyrekin Madrilgo Ituna sinatu zuen. Itun honen arabera, Espainiak Portugali gerra deklaratuko zuen hauek britainiarrei bere babesa mantentzen bazuten. Portugalek ezetz esan eta Laranjen Gerra izenekoa hasi zen.
Kanpaina militarrak apenas ez zituen hemezortzi egun iraun 1801eko maiatza eta ekainean. Espainiar Armadak, Godoyren agindupean, bata bestearen ondoren dozena t'erdi portugaldar herri okupatu zituen, tartean Arronches, Castelo de Vide, Campo Maior, Portalegre, Olivenza eta Juromenha). Portugaldarrek erresistentzia gutxi azaldu zuten, espainiarrek lurralde-asmoak ez zituztelakoan. Ekainaren 6an Badajozen (Badajozko Ituna) bake-ituna sinatu zuten eta espainiarrek hartutakoa itzuli zuten, Olivenza eta Vila Real (Villarreal) izan ezik. Espainia eta Portugal arteko muga berregin zuten eta horretarako Guadianaren ibilgua, de facto baino de iure, erabili zuten.
Frantzia eta Espainiak sinaturiko itunaren arabera, Portugalek Espainiari zenbait probintzia eman behar zizkion eta horren truke, Espainiak Maó, Trinidad eta Malta berreskuratuko lituzke. Hala ere, Napoleonen atsekaberako, Karlos IV.a Espainiakoak ez zuen hainbeste eskatu.
'Laranjen Gerra' izena Godoyri zor zion, honek Elvas setiatzen ari zela Maria Luisa Parmakoa laranja sorta bat bidali baitzion.
1801eko abuztuaren 8an, portugaldar irregular talde batek guarani matxino batzuekin bat egin zuen eta São Miguel das Missões hartu zuten. Handik egun gutxira, Misiones Orientales departamendua eta São Borja ere konkistatu zituzten. Bake-itunak statu quo ante bellum adostu zuen baina Portugalek ez zituen hego-amerikar lurraldeak itzuli eta Espainiak ez zuen Olivenza itzuli.
Procyon cancrivorus
Procyon cancrivorus Procyon generoko animalia da. Artiodaktiloen barruko Procyonidae familian sailkatuta dago..
Eupetomena macroura
Eupetomena macroura Eupetomena generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Myotis occultus
Myotis occultus Myotis generoko animalia da. Chiropteraren barruko Myotinae azpifamilia eta Vespertilionidae familian sailkatuta dago
Noja
Noja Kantabriako udalerria da, Trasmierako eskualdean. 2005ean 2.182 biztanle zituen. 9,2 km²-ko azalera du.
Nojaren iparraldean itsas Bizkaiko golkoa dago; ekialdean eta hegoaldean Arnuero, Hegoaldean Argoños eta mendebaldean Santoña. Noja ez da antolatzen herritan, baizik eta auzotan; Palacio auzoan udaletxearen egoitza nagusia dago.
Auzoak
Udalerria honako auzoek osatzen dute:
Ingurumena
Baliabide naturalei buruz esan daiteke Joyel eta Victoriako padurak, mutur batean daudenak, erreserba natural bezala oso erakargarriak direla; baita hegaztientzat ere, migrazioen ondorioz, Santoñako paduran hegazti asko izaten baitira.
Bi hondartza handi ditu: Ris eta Tregandín izenekoak.
Joseba Santamaría
Joseba Santamaría Rekarte (Iruñea, 1964ko martxoaren 8a) nafar kazetari eta idazlea da.
Nafarroako Unibertsitatean kazetaritza ikasi ondoren, El Mundo, Navarra Hoy eta Diario de Noticiasen lan egin du. Azken egunkarian egungo zuzendaria da.
Administrazio kontseilu
Administrazio kontseilua erakunde baten jarduerak gainbegiratzen eta kontrolatzen dituen pertsonen multzoa da. Erakudea negozio edo enpresa bat, irabazteko asmorik gabeko erakunde bat zein erakunde autonomo publiko bat. Kontseiluaren botereak, betebeharrak eta erantzukizunak gobernuaren erregulazioen arabera ezartzen dira (sozietateen zuzenbidea barne), bai eta erakundearen beraren barne estatutuen arabera ere. Arau horiek kontseiluaren kide kopurua zehazten du, nola hautatzen diren eta zenbatero bilduko diren.
Izain-barometro
izain-barometroa, ekaitz iragarle bezala ere ezaguna, George Merryweatherren XIX. mendeko asmakuntza bat da, zeinean izainak barometroan erabiltzen diren. Hamabi izain botila txikietan gordetzen dira gailu barruan; ekaitza hurbiltzen ari denean asaldatuta ateratzen saiatzen dira eta kanpai bat jotzen duen mailu txiki bat abiarazten dute. Kanpaiak zenbat aldiz jotzen duen adierazten du ekaitz baten probabilitatea.
Administrazio kontseilu
Botoa emateko eskubidea duten kidez osatutako erakundeetan, kontseilua botodun kideen menpekoa da, eta horiek dira kontseiluko kideak hautatzen dituztenak. Akzioen bidez partekatutako enpresetan, akziodunak dira kontseilua kontrolatzen dutenak. Administrazio kontseiluak zuzendari exekutiboa izendatzen du eta erakundearen norabide estrategiko orokorra ezartzen du.
Bregmaceros houdei
Bregmaceros houdei Bregmaceros generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bregmacerotidae familian.
Myotis oreias
Myotis oreias Myotis generoko animalia da. Chiropteraren barruko Myotinae azpifamilia eta Vespertilionidae familian sailkatuta dago
Andrés Aberasturi
Andrés Aberasturi Ferrer (Madril, ) espainiar kazetaria da.
Eskola Ofizialean kazetaritza ikasi ondoren, Alacanteko Información  egunkarian hasi zen lanean. Irratian izan ondoren, Televisión Española, Antena 3, Telecinco, Canal Sur, ETB eta Telemadriden lan egin du.
Lidia Falcón
Lidia Falcón O'Neill (Madril, 1935eko abenduaren 13) Espainiako politikari eta idazlea. Zuzenbidez lizentziaduna, Filosofia doktorea, Arte Dramatikoaz eta kazetaritzaz lizentziaduna. Feminista goiztiarra, emakumeen eskubideen aldeko defendatzaile sutsua izan da beti. 1974n Espainiako poliziak Lidia Falcon ustez ETAk Madrilgo Rolando kafetegiaren aurka egindako atentatuarekin lotu zuen eta, ondorioz, bederatzi hilabete Yeserías espetxean espetxeratua izan zen; horrek Falcónekiko elkartasuneko nazioarteko kanpaina sortu zuen. Azkenik, epaiketa ez zen ezta egin ere.
Biografia
Bere familiak Espainiako Gerra Zibilaren ondorioak gogor pairatu zituen. 1940 Bartzelonara joan zen; horrela familia berriro ere bildu zen. 1953an Alfredo Borrásekin ezkondu zen; 1956an banandu ziren. 1959an PSUC alderdian sartu zen. Frankismo garaian errepresioaren biktima izan zen, 1960an lehenengo aldiz atxilotua izanik. Eliseo Bayorekin bizi izan zen. 1969an Enrique Listerren PC- VIII alderdian saritu zen; talde hau Alderdi Komunistaren zatiketa baten ondorioa izan zen. 1970an, Burgosko prozesua zela eta, gose greba batean hartu zuen parte eta, horregatik, berriro ere atxilotua izan zen. 1976an "Colectivo Feminista de Barcelona" (Bartzelonako Talde Feminista) sortu zuen. Halaber,Vindicación feminista aldizkaria eta Ediciones de feminismo argitaletxea sortu zituen. 1979tik Poder y libertad aldizkaria zuzendu zuen. Trantsizio urtetan FRAP, GRAPO eta ezkerreko erakundeen defentsan aritu zen. 1978tik Partido Feminista (Alderdi Feminista) bultzatu zuen.
Telediario
Une zehatzetan izan ezik, herrialdeko saiorik ikusiena izan da.
Dordives
Dordives Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dordives udalerrian erroldatutako biztanleak 2.829 ziren. Familiak 1.089 ziren, horien artean 269 pertsona bakarrekoak ziren (103 bakarrik bizi ziren gizonak eta 166 bakarrik bizi ziren emakumeak), 448 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 317 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 55 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.389 etxebizitza zeuden, 1.126 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 165 bigarren erresidentzia ziren eta 98 hutsik zeuden. 1.295 etxeak ziren eta 76 apartamentuak ziren. 1.126 etxebizitza nagusietatik 931 bere jabearen bizilekua ziren, 173 alokairuan okupaturik zeuden eta 22 doan lagata zeuden; 17 etxek gela bat zuten, 60 etxek bi zituzten, 282 etxek hiru zituzten, 315 etxek lau zituzten eta 452 etxek bost zituzten. 843 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 529 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 459 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.655 ziren, horien artean 1.158 aktiboak ziren eta 497 inaktiboak ziren. 1.158 pertsona aktiboetatik 1.048 lanean zeuden (575 gizon eta 473 emakume) eta 109 langabezian zeuden (35 gizon eta 74 emakume). 497 pertsona inaktiboetatik 209 erretiraturik zeuden, 125 ikasten zeuden eta 163 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dordives udalerrian 1.170 unitate fiskal zeuden, 2.785,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.817 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 140 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 25 eraikuntza enpresak ziren, 44 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 15 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Dordives udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Aingeru Zaindariaren baseliza (Donostia)
Aingeru Zaindariaren baseliza Gipuzkoako Donostia hiriburuko Ibaeta auzoan dago, Usurbil eta Zubietarako bide zaharraren ertzean. Baseliza, jatorriz, XVI. mendekoa izan daiteke, haren inguruko lehenengo berriak 1584koak baitira, baina egun dagoena auzolagunen artean konpondu zen, aldameneko Urreztigarai baserrira itsatsita. Eguna martxoaren 1ean ospatzen da eta Ibaeta auzoaren festa eguna da. Baseliza horretan intereseko bi arte lan zeuden: Jesusen Bihotz bat eta Pietà bat Pizkunde garaikoa, biak gaur egun auzoko Espiritu Santuaren elizan babestuak.
Historia
Donostiako mapa zaharretan "Sant Angelo" izeneko baseliza agertzen da, Igeldomendi inguruan. Gaur egungo kokapena, bestetik, ez da betidanik izan. Lehen baseliza Urreztizar baserrian. Sute batek baserria txikitu zuen, antza, Bigarren Karlistaldian, eta etxola txiki batean egokitu zuten. Gero, gaur egungo tokira ekarri zuten. 1940. hamarkadan inguruko baserritarrek auzolanean gaur egungo eraikina egin zuten. Baselizan garai batean aingeruaren erlikia erakusten zen baina absurdoa zenez, aingeruek gorputza ez dute, apaizak ezkutatu zuen.
Heudebouville
Heudebouville Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Heudebouville udalerrian erroldatutako biztanleak 782 ziren. Familiak 304 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 132 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: