cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nottingham Forest Football Club
Azken urteak
Gaur egun The Championship (2.maila) txapelketan ari da baina Al-Hasawi kuwaitiarrak erosi du 2012an mailaz igo eta 3-5 urtetan talde indartsua osatzeko asmoz. Baina ez zuen lortu. 2017an Evangelos Marinakis enpresari greziarrak erosi zuen eta 2018ko urtarrilaren 8an Aitor Karanka entrenatzaile gasteiztarra fitxatu zuen.
Croutelle
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 527 ziren, horien artean 407 aktiboak ziren eta 120 inaktiboak ziren. 407 pertsona aktiboetatik 371 lanean zeuden (203 gizon eta 168 emakume) eta 36 langabezian zeuden (17 gizon eta 19 emakume). 120 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 50 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Croutelle udalerrian 316 unitate fiskal zeuden, 766 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.452 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Joxerra Garzia
Joxerra Garzia Garmendia (Legazpi, Gipuzkoa, 1953ko apirilaren 14a) euskal idazlea, kazetaria eta EHUko irakaslea da. Euskal Idazleen Elkartearen presidente izan zen 1993tik 1997 arte. Juan Garzia idazlea anaia du.
Croutelle
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 eraikuntza enpresa, 5 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
Nottingham Forest Football Club
Kolorea
Sorreratik bertatik Nottingham Forestek kolore gorria hautatu zuen Giuseppe Garibaldi iraultzaile italiarraren "atorra gorriak" gudalostearen omenez. Ofizialki kolore gorria onartu zuen lehen talde ingelesa izan zen.
Joxerra Garzia
Biografia
Gizarte eta komunikazio-zientzien fakultatean dihardu. Bertsolaritzaren munduan, bertsozale izateaz gain, gai-jartzaile eta ikertzaile moduan aritu da. Bertsolari eskoletako materialak argitaratu ditu eta tesia ere bertsolaritzaren inguruan egin zuen. Hedabideen eremuan, hainbat lan egin ditu: Euskadi Irratian lan egin zuen eta hainbat urtez Euskal Telebistan Hitzetik Hortzera bertsolaritza saioa aurkeztu. Aldizkari eta egunkarietan artikuluak argitaratzen ditu eta Alberdania argitaletxeko Zerberri sailaren arduraduna da. Literatura sariak jaso ditu eta literaturgintzan hainbat arlo landu ere bai.
Lanak
Euskal komunitate zientifikoaren Inguma datu-basean, berak idatzitako 40 lan baino gehiago daude.
Valhalla (New York)
Valhalla Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Westchester konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Jingtai lan
Historia eta jatorria
Jingtai lan Ekialde Hurbilean sortu zen aspaldi. Bizantziar Inperioan barrena hedatu zen eta handik Zetaren Bidetik Txinaraino, egun gehien ekoizten duen herriraino.
Bourneville (Eure)
Biztanleria
2007an Bourneville udalerrian erroldatutako biztanleak 841 ziren. Familiak 343 ziren, horien artean 71 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 51 bakarrik bizi ziren emakumeak), 126 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 122 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 381 etxebizitza zeuden, 342 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 359 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 342 etxebizitza nagusietatik 254 bere jabearen bizilekua ziren, 85 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 55 etxek hiru zituzten, 95 etxek lau zituzten eta 178 etxek bost zituzten. 276 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 154 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 155 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 525 ziren, horien artean 392 aktiboak ziren eta 133 inaktiboak ziren. 392 pertsona aktiboetatik 357 lanean zeuden (199 gizon eta 158 emakume) eta 35 langabezian zeuden (8 gizon eta 27 emakume). 133 pertsona inaktiboetatik 54 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bourneville udalerrian 345 unitate fiskal zeuden, 867,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.373 euro zen.
Sweet Bird of Youth
Sweet Bird of Youth (euskaraz Gaztaroko Txori Eztia) 1962ko Richard Brooks estatubatuar zinema zuzendari eta gidoigileak zuzendu eta egokitutako drama film bat da. Tennessee Williams antzerkigilearen izenburu berdineko antzezlanaren egokitzapena da. Paul Newman, Geraldine Page, Shirley Knight, Ed Begley eta Rip Torn aktoreek antzeztu zuten.
Bourneville (Eure)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 38 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Sweet Bird of Youth
1962ko Gizonezko bigarren aktore onenaren Oscar Saria (Ed Begley) irabazi zuen, eta Emakumezko aktore onenaren Oscar Saria (Geraldine Page) eta Emakumezko bigarren aktore onenaren Oscar Sariaren (Shirley Knight) izendapenak jaso zituen.
Bourneville (Eure)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 iturginak, 1 ile apaindegia eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Bourneville udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 900 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ederra (Tiziano)
Ederra (La Bella) Tizianok 1536ko inguruan egindako erretratua da. Gaur egun Florentziako Galleria Palatinan (Pitti jauregian) erakusten da. Estilo aldetik Veneziako eskolakoan kokatu daiteke.
Ezaugarriak
Margolanean agertzen den emakume gaztea ez da ezagutzen. Tizianoren heldutasun garaiaren margolana da. Emakumea idealizatuta ageri da eta erakusten dituen proportzioak Goi Pizkundeko propioa izan daiteke.
Konposizioa garbia da. Atzealde ilun baten aurrean, neska gazte bat hiru laurden erretratatu egiten da. Haren posizioa zuzena da bustoa ezker aldera dago. Begirada magnetikoa ikusleari begira dago. Soineko dotorea eta garestia du, urrezko belusezko eta urrez egindako brodatuak ditu. Urrezko kate bat lepoan zintzilik du eta perlazko belarritakoak janzten ditu. Ezkerreko eskua zerbait seinalatzen duela dirudi, eta eskuineko besaurrarekin urrez egindako gerrikoa heltzen du. Orrazkera bildua eta landua erakusten du. Emakume gaztearen aurpegiko azala arrosa da. Aurpegia obalo formakoa da, edertasun ezin hobea erakusten du baina, aldi berean, era errealista batez.
Sweet Bird of Youth
Argumentua
Chance Wayne (Paul Newman) denboraldi luze baten kanpoan arrakastarik gabe zinemako aktore bilakatzen saiatzen egon ondoren bere jaioterrira itzuli da. Itzulerako bidean bera baina aktore zaharragoa den Alexandra del Lago (Geraldine Page) ezagutu eta filma batean paperen bat lortuko dion itxaropenez harekin harreman bati ekingo dio. Hiriko hotel batean ostatu hartu eta Wayne, Alexandrarekin dagoen bitartean, bere neskalagun ohia zen Heavenly-en (Shirley Knight) bila joango da. Heavenly hiriko politikari nagusienaren (Ed Begley) alaba da, behinola bere alaba eta Waynen arteko harremanaz kezkaturik berau hiritik kanpora joatera derrigortu zuen.
Croutelle
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen eta 1 okindegia zen.
Angora
Angora Turkiako hiriburua den Ankara hiriak eta inguruko Probintziak (vilayet) zuen izena da, 1930. urtean aldatu zuten arte.
Munduan famatua da bertan sortzen zen artile motagatik, Angorako artilea deiturikoa Angora ahuntzaren edo Angora untxiaren iletik ateratakoa. Angora ahuntzarekin eginiko ehunari mohair ere deritzo.
Taira no Tomomori
Taira no Tomomori (平知盛) Taira no Kiyomoriren semea izan zen, baita Japoniako historiako Heian aro amaierako Genpei Gerratako komandante buruzagietako bat ere.
Ujiko guduko garailea izan zen 1180an, baita Yahagigawako guduan ere, 1181ean, Minamoto klanaren armada, erretiratzera behartu ondoren, Tomomori gaixotu egin zenean, eta, beraz, jazarpena amaitu egin zen. Tomomori, Minamototarren aurkako garaipenera itzuli zen Mizushimako itsas gudu batean bi urte beranduago. Taira klanaren armadak, euren ontziak sokekin lotu zituzten, suzko geziak jaurti eta aurrez aurreko borrokarako azalera egonkor handiago bat sortzeko. Dan-no-urako guduan, Minamototarrek, Tairatarrak modu erabakigarrian garaitu zituztenean, Tomomorik, klaneko beste lagun batzuekin batera, bere buruaz beste egin zuen, bere hanketara aingura bat lotuz eta bere burua itsasora botaz.
Tomomori, oso gai ospetsu bihurtu da kabuki antzezlanetan. Tomomori irudikatzen duen tatuaje batek, sarritan, legez kanpoko droga eta arma trafikoarekin lotura gogorrak daudela esan nahi du.
Xanthichthys auromarginatus
Xanthichthys auromarginatus Xanthichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balistidae familian.
Tzitzimime
Azteka mitologian Tzitzimime deritzenak etengabe mundua suntsitzen saiatzen diren deabru zerutiarrak dira. Eguzkia irtetzea eragozten saiatzen diren izar femenino bezala ere hartzen dira, eguzkia egunsentian eta ilunabarrean erasoz, baina batez ere eklipseetan.
Eurei buruz, munduaren amaieraren ondoren bizitzera etorriko zirela uste zen, baita bidegurutzeen gainean zintzilikatzen zirela ere gizakiren baten zain.
Hauetatik garrantzitsuena Itzpapalotl da. Beste bat Mayahuelen amona izan zen, magueyaren sorreraren mitoan parte hartu zuena.
Ujiko gudua (1180)
Ujiko gudua (以仁王の挙兵), Genpei Gerretako lehen gudua izan zen. Ujiko lehen gudua, Genpei Gerrak abiarazi zituelako da ezaguna. 1180an, Mochihito Printzea, Minamoto klanaren hautagairik gogokoena errege bihurtzeko, Taira klanaren soldaduek jazarri zuten Mii-deraraino, Kioto ondoko tenplua zena. Taira klanaren alde zegoen Mii-derako monje baten oztopoaren ondorioz, Minamoto klanaren armada, beranduegi iritsi zen zubia defendatzeko.
Minamoto no Yorimasak, Mochihito Printzea zuzendu zuen klanaren armadarekin eta Mii-derako monje gerlari batzuekin batera hegoaldera, Narara.
Cantherhines tiki
Cantherhines tiki Cantherhines generoko animalia da. Arrainen barruko Monacanthidae familian sailkatzen da.
Mladé Buky
Mladé Buky Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 2.288 biztanle ditu eta 26,78 kilometro koadroko azalera. Trutnoveko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1358 urtean egin zen.
Saturnoren tenplua
Saturnoren tenplua (latinez Templum Saturni edo Aedes Saturnus) Saturno nekazaritzaren jainkoari eskainitako monumentu bat da, Erromatar foroaren mendebaldeko muturrean dagoena, Erroman. Toki hartan aurkitzen diren zimendurik antzinakoenak dira bereak, K.a. 501 eta K.a. 498 bitartean eraikia. Iturriren batzuk, Tarkino Superbo erregeari ematen diote eraikuntza, eta beste batzuk Luzio Furiori, azken eskeintza hau, galiarrek K.a. IV. mendean Erromari su eman zioten garaiko berreraikitze batekin bat letorkeen arren.
Aerarium ere deitua zen, bertan gordetzen baitzen erromatar altxor nazionala. Tenpluak, Clivus Capitolinusaren hasiera adierazten du, Kapitolio muinoaren tontorrera zaroan antzinako bidea.
Gaur egungo hondakinak, tenpluaren hirugarren eraikuntzari dagozkio, bigarrena ordezkatzen dutenak, 283ko sutean suntsitua geratu zena.
Iturrien arabera, bere barnean zegoen jainkoaren estatua, estalia eta sega bat zeramana, zurezkoa zen, eta olioz betetzen zen. Bernak, liho zurtoinekin estaltzen ziren, soilik abenduaren 17an kentzen zirenak, Saturnalia egunean.
Saturno jainkoari eskainia zegoen arren, tenpluaren erabilera nagusia, Erromatar Inperioaren altxorrarentzako (aerarium) egoitza bezala balio izatea zen, urre eta zilar erreserbak bilduz. Bertan aurkitzen ziren, baita ere, estatuko artxibategiak, intsigniak, eta metalen pisaketarako eskala ofiziala. Beranduago, aerariuma, bere aurrean zegoen eraikin batetara eramana izan zen, artxibategiak, gertu zegoen Tabulariumera eraman ziren bitartean. Tenpluko podioa, trabertinoz estalia, kartelentzako euskarri bezala erabili zen.
Pixkana-pixkanakako erorketak, aurrealdeko arkupeko hondakinak baino ez ditu utzi zutik, baina mantentzen diren zortzi zutabeak eta partzialki ukitu gabe dagoen frontoia (Senatus Populusque Romanus incendio consumptum restituit idazkunarekin "Erromako Senatu eta Herriak, suak suntsitutakoa berriztu zuen"), Antzinako Erromako arkitekturaren herentziako irudi ikurretako bat dira.
Scharbeutz
Scharbeutz Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Hylodes otavioi
Hylodes otavioi Hylodes generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylodidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Tomas Zumalakarregi
Tomas Zumalakarregi Imatz —Osaba Tomas ezizenaz ere ezaguna— (Ormaiztegi, Gipuzkoa, 1788ko abenduaren 29a – Zegama, Gipuzkoa, 1835eko ekainaren 24a) euskal herritar militarra izan zen. Lehen Karlistaldian jeneral garrantzitsua izatera iritsi zen. Haren jaiotetxean, gaur egun haren omenezko Zumalakarregi Museoa dago.
Bizitza
Euskal Herriko Ormaiztegi udalerrian dagoen Iriarte Erdikoa baserrian jaio zen, 1788ko abenduan. Idiazabalgo eskribaua zuen aita, eta haren bidetik jarraitu nahi izan zuenez eskribau‑ikasketak egin zituen. Ironikoki, bere anaia helduago bat, Migel Antonio Zumalakarregi, garaiko politiko liberal nabarmenetarikoa izan zen, eta absolutisten errepresioa pairatu zuen. Iruñean ikasten ari zen Napoleonen inbasioak bere etorkizuna aldatu zuenean. Jauregi “Artzaia”ren gerrillarekin bat egin zuen 1812an. Gerran izan zuen parte hartzeak San Martzialgo guduan jo zuen gailurra, eta kondekoratu egin zuten gudu haren ondoren.
Gerra bukatzean kapitain maila zuen, eta karrera militarrarekin jarraitzea erabaki zuen. Hainbat lekutan ibili zen jardunean, harik eta 1820ko iraultza gertatu zenean agintetik kendu zuten arte, miliziako sektore kontserbatzaileenen aldekoa zelako.
1822an matxinatu errealistekin bat egin zuen, Genaro Quesada matxinadak Nafarroa Garaian zuen arduradunaren aginduetara. Liberalen aurka borrokatu zen, Nafarroa Garaiko Boluntarioen bigarren batailoiko komandante bezala. Espainiako esperientzia liberalari amaiera emateko, Europako potentziek San Luisen Ehun Mila Semeak bidali zituztenean, Angulemako dukeak gidatutako indar horretan sartu zen, eta 1823ko urrian Lleidako setioan lagundu zuen.
Hurrengo urtean Nafarroa Garaiko Boluntario Errealisten batailoia antolatzeaz arduratu zen, Iruñeko batzorde militarrean liberalen aurkako errepresioan parte hartzen zuen bitartean. Karrera militarrarekin jarraitu zuen, eta Huescan, Toledon, Sorian, Zaragozan eta Madrilen ibili zen lanean. 1832an Ferrolgo gobernadore militar izendatu zuten. Calomarderen gobernu kontserbadorea boteretik kendu zuen matxinada absolutistan ez zuen oso jarrera garbia izan, eta auzitegi militarrean erantzun behar izan zuen horregatik. Azkenean errugabetu egin zuten arren, Fernando VII.aren erregealdiko azken urtean agintetik baztertu egin zuten. Iruñean erretiratzeko eskatu zuen, eta hantxe zen Fernando VII.a hil eta Don Karlosen jarraitzaileak matxinatu zirenean.
Urrian matxinatuekin bat egin eta haien buruzagi bihurtu zen, Nafarroa Garaian aurrena eta Euskal Herri osoan handik gutxira. Antolakuntzarako dohain handiak erakutsi zituen, hilabete gutxiren buruan hor zehar sakabanatutako gerrilla-taldeak elkartu eta Espainiako tropa onenei aurre egiteko gai zen armada eraginkorra antolatu baitzuen. Gerrilla‑taktikak erabili zituen Elisabet II.aren alde ziharduten jeneral entzutetsuenekin borrokatzeko. 1834ko uztailean erregegaia iritsi zenean, bere jarraitzaileen buruzagi militar karguan berretsi zuen hark, eta urtebeteko epean Espainiako armadako militar gorenak menderatu zituen: Rodil, Espartero, Carondelet, O'Doyle, Córdova, Espoz Mina eta Valdés.
Karlistek Deskargan Espartero menderatu eta Ordizia hartu ondoren, tropa liberalak hiriburuetan babestu ziren, eta gainerako euskal lurraldeak karlisten esku gelditu ziren ia oso osorik.
Ekainean Bilbo menderatzen ahalegintzeko agindu zuen Erregegaiak. Bilboko setioa hastean belaunean zauritu zuten Zumalakarregi, eta sendatzeko Zegamara eramateko eskatu zuen. Zaindu zuten petrikiloek ez zuten uste zauria larria zenik, baina zauri haren ondorioz handik bederatzi egunera gaur egun Zumalakarregiren hileta-etxea deritzon etxean hil egin zen.
Orin (Pirinio Atlantikoak)
Orin (gaskoieraz: Aurin) Pirinio Atlantikoak departamenduko udalerria da, Bearnokoa. Euskal Herriarekin muga du, Eskiularekin hain zuzen ere.
Micaelamys granti
Micaelamys granti Micaelamys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Margarita I.a Danimarkakoa
Margarita I.a Danimarkakoa (Søborg Gaztelua, 1353ko martxoaren 15a - Itsasontzi batean Flensburgeko kaian, 1412ko urriaren 28a) Danimarkako, Norvegiako eta Suediako erregina izan zen. "Iparraldeko Semiramis" bezala ezagutzen da. Valdemar IV.a Danimarkakoaren alaba izan zen. Haakon VI.a Norvegiakoarekin ezkondu zen eta seme bat izan zuten, Olaf II.a Danimarkakoa, bera baino lehenago hil zena. Kalmarko Batasuna sortu zuen eta Danimarkako, Norvegiako eta Suediako erresumak bildu zituen Hansako boterearen aurka lehiatzeko. Erik Pomeraniakoa izan zen bere oinordekoa.
Ge (zirilikoa)
Hizkuntzaren arabera ahozkera ezberdinak ditu.
Rosalba Carriera
Rosalba Carriera (Venezia, 1675ko urriaren 7a -  ib., 1757ko apirilaren 15a) margolari italiarra izan zen, rococo estilokoa. Gaztaroan, miniaturazko erretratuetan espezializatu zen. Ondoren, kolore pasteletan egiten zuen lanagatik izan zen ezaguna. Pintura-teknika hori oso preziatua zen giro rokoko horretan, profil leunak eta ukitu loretsuak baitzituen. 1720an Paris en zegoenean kolore pastelen erabilera zabaldu zuen.
Biografia
Bere ghurasok Alba Foresti eta Andrea Carriera izan ziren, aita soldata txikiko funtzionario publikoa. Txikitan hasi zuen bere ibilbide artistikoa, bere amarentzako enkaje-patroiak eginez, ofizio horretan aritzen baitzen.
Ibilbidea
Tabako hautsak edo rapeak izan zuen ospearen ondorioz, miniaturak pintatzen hasi zen rape-kaxatxoen tapetarako, eta marfila erabili zuen lehen pintorea izan zen. Bere ibilbide artistikoa hasi zuen kutxatxo hauetan emakumeen irudi barregarritxoak margotuz, geroago, gauza bera egin zuen marfilean margotuz. Bere lanak argitasun bereizgarri bat dute eta horixe lortzen du miniaturetan marfila erabiltzean. Arau akademikoak betetzen ez zituen lehena izan zen. Arau horien arabera, miniatura bat marra eta puntu laburrekin egin behar zen, ondo amalgatuta; horren ordez, Carrierak pintura veneziarraren bereizgarri den marra azkarra erabili zuen.
1705ean, Erromako San Lucas Eskola meritu akzesiko gisa onartu zuen. Titulu hori erromatar ez ziren pintoreentzat erreserbatuta zegen, eta Fanciulla con colomba marfil gaineko miniaturaz lortu zuen titulo hori,eta baita Cristiano Cole lagunari esker. Baina lagun batek pastel berriak bidali zizkionean, bide berri bat ireki zitzaion bere artean.
1720an Boloniako Akademian onartu zuten.
1720ko apirilaren 5etik 1721eko martxoaren 11 bitartean, bere egunkariaren arabera, Parisen bizi izan zen. Garai hartan,bizitza sozial bizia izateaz gain, goizez pintatzen zuen, eta arratsaldean museoetara eta bilduma pribatuetara joaten zen. Lehen enkargua Luis XV.aren erretratua egitea izan zen, 10 urterekin errege izendatua. Erretratuaren zenbait kopia gordetzen dira, noble askok haren kopiak nahi izan zituztelako. Parisen zebilela, Pierre Crozat arte-zale eta bildumazale handiak kontzertu bat antolatu zuen, eta artista biolin-jolea ere zenez parte hartu zuen. Watteauk gaur egun Louvrean dagoen marrazkia egin zion eta berak sei hilabete geroago hil zen margolariaren azken erretratua egin zuen.
Urte horretan bertan Academy Royale de Peinture et Sculpture erakundeko kide hautatu zuten. Probaldiaren ordez, errege gaztearen erretratua egin zuten, eta, diplomarako, koadro bat bidali zuten, ereinotza eusten zuen musa bat irudikatzen zuena.
Halaber,Jean–Étienne Liotard eta Maurice Quentin de La Tour ezagutu zituen. Koinatua, Antonio Pellegrini margolaria, Angela ahizparekin ezkondu zen, urte haietan Parisen ere bazegoen. Pellegrini John Law finantza eta abenturazale britainiarrak kontratatu zuen Grand Salleren sabaia Lawko banku berriaren eraikinean margotzeko. Beste ahizpa, Giovanna, eta ama, taldeko kide ziren. Bi ahizpek, batez ere Giovannak, eskatu zizkioten ehunka erretratuak margotzen lagundu zioten. Rosalbaren Parisko 18 hilabete horiei buruzko egunkaria Antonio Zanetti miresleak argitaratu zuen geroago, 1793an. Bere korrespondentzia zabala ere argitaratu zen. 1721ean itzuli zen Veneziara, eta Modena bisitatu zuen. 1723an han zegoela dokumentatuta, Este familia erretratatzeko. Parman ere egon zen, Goritziako Lantieri kondeetako apopilo izan zen eta, 1730ean, Vienako Gortean, errege-familiako hainbat kide erretratatu zituen.
Ondoren, Poloniako erregearen gortera, Augusto III.era, bidaia luze bat egin zuen, eta Erregina izan zuen ikasle. Erregeak bere lanen bilduma zabala bildu zuen, geroago bilduma handiaren oinarria osatu zutenak Dresdeko Altemeister galerian.
Veneziara itzuli zen, eta hainbat enkargurekin jarraitu zuen. Azken urteotan, ikusmen arazoak izan zituen, gaztaroko miniaturazko pinturaren kalte-ondorioak, eta erabat itsu geratu zen. Bi katarata-ebakuntza egin zizkioten, baina ez zioten ezertarako balio izan. Senideak baino luzeago bizi izan zen, eta azken urteak Veneziako Dorso-Duro eremuko etxe txikian igaro zituen.
Azken erretratua 1746koa da eta bere lehengo patroiarena, Augusto III.arena, da. 1757an hil zen.
Prideaux Place, Padstow, Cornualles filmean, Humphrey Prideauxek egindako artista horren erretratua dago. Grand Tourrean margotu zuen, eta bertan, maitasun-gutun bat ezkutatzen zuela dioen kondaira dago.
Lana
Carrierak pasteleko pinturaren erabilera zabaldu zuen. Teknika horrekin, hainbat bezero dirudunen erretratua egin zuen. Bere lanek pertsonaiak nabarmentzen dituen karakterizazio bat aurkezten dute, eta, aldi berean, leuntasuna erakusten du, xehetasunen erreprodukzio sotilagatik. Bere teknika pastelarekin zuzenean pintatzea zen, aldez aurreko diseinurik gabe.
Haren erretratuak oso trebeak ziren, ia beti busto-pose bat zeukaten, gorputza pixka bat itzulita eta burua ikusleari begira biratuta. Testurak eta diseinuak irudikatzeko trebezia handia zuen, oihalak, urrezko galoiak, ahokadurak, larruak, bitxiak, ilea eta azala leialki birsortuz, eta patroi aberatsen eta eraginkorren bizi-estilo bikaina nabarmenduz.
Rosalbak egin zituen autorretratuak dira ikusleen jakin-mina piztu duten obrak. Horietako batzuk Venezian daude, XVIII. mendeko museoan, Ca' Rezzonicon.1740ko autorretratua Windsoren bilduma errealaren parte da. Autorretratu horiek pertsonaren garapen psikologiko eta morala erakusten dute, 1709ko lehen autorretratuaren gaztetasuna eta poza, Uffizi etan kontserbatua. Bertan, bere burua irudikatu zuen ahizpa pintatzen zuen bitartean, eta azkena, 1746an, "tragedia", lortu zuen. Aurpegi zahartua eta sorgorra, tristea eta gogorra,bere egoera pertsonala adierazten du, kornean egindako ebakuntza baino lehentxeago margotu zuen erretratoan. Arrakastarik gabeko ebakuntza izan zen, izan ere bere ikusmen urria korapilatu egin zen, itsututa geldituz. Autorretratu horietako bat Florentzian dago, Vasariko korridorean, Palazzo Vecchio eta Pitti jauregia lotzen dituen tokian, autorretratuen bilduma batean.
Bixente Biurrun
José Vicente Fernández Biurrun, (São Paulo, 1959ko irailaren 1a - ) euskal herritar futbolari ohia da.
Euskal Herriko futbol selekzioarekin ere partida bi jokatu zituen. Brasilen jaioa bada ere, gaztetik bizi zen Euskal Herrian.
Kalkozita
Kalkozita Cu2S formula kimikoa duen mineral kobreduna da. Kobrea eskuratzeko mea garrantzitsua da.
Kalkozita antzinatik erauzi izan da eta kobrea iturririk emankorrenetakoa da; izan ere, bere kobre edukia oso handia da (%80 pisuan) eta oso erraz banatzen da sufretik. Hala ere, ez da kobre mearik garrantzitsuena, oso urria baita.
Mladecko
Mladecko Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 141 biztanle ditu eta 2,66 kilometro koadroko azalera. Opava barrutian dago.
Sternula lorata
Sternula lorata Sternula generoko animalia da. Hegaztien barruko Laridae familian sailkatua dago.
Mladecko
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1273 urtean egin zen.
Mayer (Arizona)
Mayer Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Yavapai konderrian dago, Arizona estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Elvira Arias de Apraiz
Elvira Arias de Apraiz (Madril, 1856 - Gasteiz, 1922) poeta eta sukaldaritzari buruzko idazlea izan zen.
Gasteiza bizitzera joandako katedratiko baten alaba zen. Umezurztu zenean, Agustín de La Llave amaldeko aitonarekin bizitzera joan zen, Elogio a Nuestra Señora Doña Amalia de Sajonia y Fernando VII laudorioa idatzi zuena. 1871n Julian Apraiz Saenz de Elburgo katedratiko eta cervanteszalearekin ezkondu zen, zeinarekin bost seme-alaba izan zituen. Harekin Espainiako eta Europako zenbait hiriburutara bidaiatu zuen, Parisko eta Bartzelonako Erakusketa Unibertsalak zirela ta.
Aldizkarietan eta egunkarietan argitaratutako poemez gain, 1912. urtean euskal sukaldaritzari buruzko liburu bat argitaratu zuen.
Uranospinita
Ezaugarriak
Uranospinita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema tetragonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 3 da.
Glotodidaktika
Glotodidaktika hizkuntzen irakaskuntzaz arduratzen den didaktika-arloa da. Didaktika berezien arloan, ama hizkuntza zein bigarren eta ondorengo hizkuntzak irakasteko metodoez arduratzen da. Ildo horretatik, hizkuntzalaritza, psikologia, soziologia eta informatika arloetako teoria eta ereduak erabili ditu. Era zabalagoan, ikaslearen hezkuntza integralean parte hartuz, giza gaitasunen garapenerako ekarpenak ere egin ditu.
Historia
Glottodidactica poloniar aldizkariarekin batera sortu zen glotodidaktika terminoa, 1963 urtean hain zuzen. Renzo Titone pedagogoak ere terminoa zabaldu zuenetako bat izan zen, glotodidaktikaren inguruko liburu anitz idatziz.
Xanthichthys caeruleolineatus
Xanthichthys caeruleolineatus Xanthichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Balistidae familian.
Micaelamys namaquensis
Micaelamys namaquensis Micaelamys generoko animalia da. Karraskarien barruko Murinae azpifamilia eta Muridae familian sailkatuta dago.
Àngels Barceló
Àngels Barceló (1963ko irailaren 7a, Bartzelona) hedabide ezberdinetan ibilbide luzea duen kataluniar kazetari bat da. Telebistan albiste aurkezle gisa nahiz irratiko esatari gisa ere lan egin du.
Kazetaritza ikasketak Bartzelonako Unibertsitate Autonomoan burutu zituen. Lan egin duen irrati nahiz telebista kateetako batzuk honako hauek dira: Catalunya Ràdio, TV3, Telecinco, SER, Cuatro eta Canal+. 2012. urtearen amaieraldean Discovery Max kateko Y el mundo cambió ("Eta mundua aldatu zen") saioa ere aurkezten hasi zen.
SER irratia
2005ean, Madrilen bizi zen bere familia Bartzelonan zegoen bitartean eta, distantziaz nekatua, bere profesioan aldaketak egiteko garaia zela antzemanda Cadena SER irratiak kontratatu zuen "A vivir que son dos días" saioa irratian aurkeztu eta zuzentzeko. Saio hau aste buruan emititzen zen eta Radio Barcelona-n aurrera eramaten zen SER irratiarentzat.
Carlos Llamas periodistaren heriotza eta gero (2007) urteroko Cadena SER-eko asanblada batean Angels Barceló hautatzen dute Carlos Llamasen "Hora 25" saioaren buruzagitza har dezan. 2008ko urtarrilak 7ean hasten da lan hau aurrera eramaten, gaueko berriak irratiz plazaratzen. Egun arte da saio hau gaueko orduetan audientzia gehiena jasotzen duena (2009an EGMren arabera 1.460.000 entzule zituen eta honen atzetik "La Brújula de Onda Cero" saioa zegoen 443.000 entzulerekin).
Hiva Oa
Geografia
Sumendi jatorriko uhartea hau menditsua eta luzanga da, 40 kilometroko luzera eta 10 kilometroko zabalera duena. 320 km²-ko azalera du. Biztanle kopurua 2015ekoa zen 2002ko erroldan.
Historia
Álvaro de Mendañak uhartea aurkitu zuen 1595ean, eta 'Dominica' deitu zion. XIX. mendera arte, nabigatzaileak ez ziren handik askorik pasa bertokoen beligerantzia eta oldarkorraren ondorioz. Azkenean, Bergasse du Petit Thouars frantziarrak baketu zuen uhartea 1880ko hamarkadan.
Paul Gauguin margolariak, orduan, Markesetan behin betiko ezartzea erabakiko du, inspirazioa berriro aurkitzeko. 1901ean, Atuonara (Hiva-Oa uhartea) iritsi zen. Hasieran, paradisuan zegoela uste arren, laster ohartu zen bere akatsaz: agintariek egindako gehiegikerien berri izatean indigenak defendatzen saiatu zen.
Jacques Brel abeslari belgikarra erretiratu zen lekua ere izan zen, non 1978an hil zen.
Canville-la-Rocque
Canville-la-Rocque Frantziako udalerria da, Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Canville-la-Rocque udalerrian erroldatutako biztanleak 129 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 87 etxebizitza zeuden, 57 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 87etxeak ziren. 57 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren eta 14 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 52 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 84 ziren, horien artean 61 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 61 pertsona aktiboetatik 55 lanean zeuden (36 gizon eta 19 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Canville-la-Rocque udalerrian 61 unitate fiskal zeuden, 130 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.414 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa batena zen.
2000. urtean Canville-la-Rocque udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 413 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hylodes perplicatus
Hylodes perplicatus Hylodes generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylodidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Mladějov
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1226 urtean egin zen.
Fehmarn
Fehmarn Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Leo Fender
Clarence Leonidas Fender (Anaheim, 1909ko abuztuaren 10a - Fullerton, 1991ko martxoaren 21a) asmatzaile eta luthier estatubatuarra izan zen. Fender (edo Fender Electric Instrument Manufacturing Company), gaur egun Fender Musical Instruments Corporation izena daukana, tresna elektrikoak fabrikatzeko konpainia sortu zuen, eta, geroago, G&L Musical Products (G&L Guitars) konpainia. 1950etik berak diseinatutako gitarra elektrikoak, baxuak eta anplifikadoreak mende erdi baino gehiago daramate herri-musika menderatzen. Leo Fender eta Les Paul gitarra-jolea dira aipatuak, XX. mendeko tresna elektrikoen garapenean eragin handiena duten bi pertsonak bezala. Tradizionalki aipatzen da Les Paul-en marka, Gibson, gitarra elektrikoen fabrikazioan Fenderren lehiakide serioena izan dela, eta, egia esan, eraikuntza-diseinu eta filosofia oso desberdinak izanik, eta historian zehar txandakako arrakasta izan dutela.
Cantherhines verecundus
Cantherhines verecundus Cantherhines generoko animalia da. Arrainen barruko Monacanthidae familian sailkatzen da.
Sternula nereis
Sternula nereis Sternula generoko animalia da. Hegaztien barruko Laridae familian sailkatua dago.
Saint-Germain-le-Vieux
Saint-Germain-le-Vieux Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Germain-le-Vieux udalerrian erroldatutako biztanleak 58 ziren. Familiak 25 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 13 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 32 etxebizitza zeuden, 26 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 5 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 31etxeak ziren. 26 etxebizitza nagusietatik 21 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 4 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 18 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 9 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 32 ziren, horien artean 20 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 20 pertsona aktiboetatik 18 lanean zeuden (7 gizon eta 11 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 12 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Germain-le-Vieux udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 273 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mladějov na Moravě
Mladějov na Moravě Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 433 biztanle ditu eta 9,26 kilometro koadroko azalera. Svitavyko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1358 urtean egin zen.
Miguel de Cervantes
Miguel de Cervantes Saavedra (Alcalá de Henares, Espainia, 1547ko irailaren 29a - Madril, Espainia, 1616ko apirilaren 22a), izengoitiz Lepantoko besomotza, gaztelaniazko eleberrigile, poeta eta antzerkigile bat izan zen, Espainiako Urrezko Mendeko idazlerik behinena. On Kixote Mantxakoa, haren lan nagusia, Europako lehen eleberri modernotzat hartzen da, eta, adituen artean, inoiz idatzi den fikziozko lanik hoberenetako bat dela jotzen da.
Ez da haren bizitzari buruzko gauza askorik ezagutzen. Valladolid eta Madrilen egin zituen ikasketak. Acquaviva kardinalaren zerbitzari gisa, Erromara joan eta soldadu ibili zen. Lepantoko guduan parte hartu zuen (bertan beso bat erbaldu zitzaion) eta, turkoek atxilotu ondoren, bost urte eman zituen Aljerko presondegian. Espainiara itzulita, ezkondu eta funtzionario lanetan hasi zen, baina arazoak izan zituen justiziarekin.
Lehen eleberria garai hartan boladan zegoen artzain eleberrien generokoa izan zen, La Galatea (1585). Askoz geroago idatzi zuen El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha (lehen zatia 1605ean argitaratu zen eta 1615ean bigarrena), mundu osoko literaturan guztiz ospetsu bihurtuko zen obra. Errealismo handiz deskribatzen du Cervantesek Espainia eta halaxe sentitu zuen Espainiak Don Quijote-n bere burua islatuta. Bertan Mantxako handiki bat, Alonso Quijano, erotu egiten da zalduntza liburuak irakurriz; bere burua ere zaldun egitea erabakitzen du, ezkutaria (Sancho Panza) eta zaldiarekin (Rocinante) behar duen edonori bere laguntza eta babesa emateko, eta bere egitandien gloria bere damari (Dulcinea del Toboso) eskaintzeko asmotan. Dena alderantziz aterako zaio, ordea; zentzua berreskuratu, eta zaldun liburuak madarikatuz hiltzen da.
1613an Novelas Ejemplares izeneko kontakizunak plazaratu zituen Cervantesek. Bi mota bereiz daitezke horietan; egilearen amodiozko abenturak islatzen dituztenak: La española inglesa («Ingeles espainola»), El amante liberal («Maitale liberala») eta, errealismoz eta psikologia handiz, gizartearen hainbat alderdi ukitzen dituzten obrak: Rinconete y Cortadillo («Rinconete eta Cortadillo»), El coloquio de los perros («Zakurren berriketaldia»). 1614an, Viaje al Parnaso poema liburua («Parnasorako bidaia»), komediak (zortzi, Los Baños de Argel, etab.) eta entremes delakoak —ekitaldi bakarreko antzezlan umorezkoak— eta El retablo de las maravillas («Gauza zoragarrien erretaula») argitaratu zituen. Hamar urte lehenago bezala, Kixoteren bigarren zatiak arrakasta handia izan zuen (1615). Hil zenean (1616, Shakespeare hil zen urte bera), Los trabajos de Persiles y Segismunda eleberria utzi zuen.
Lehenengo urteak
Ez da Cervantesen bizitzari buruzko gauza askorik ezagutzen. Alcalá de Henaresen jaio zela uste da, baina ez daukagu egun zehatzik. Ziurrenik irailaren 29an sortu izanen zela uste da, San Migel egunean alegia, garai hartan jaioteguneko santuaren izena jartzea ohitura baitzen. Alcalá de Henaresko Santa Maria la Mayor parrokian bataiatu zuten, 1547ko urriaren 9an, eta honela dio une hartan jaso zen aktak:
Aita Rodrigo de Cervantes zen, Alcalá de Henaresen jaioa baino kordobar eta galiziar arbasoak zituena. Lanbidez zirujau ibiltaria zen, gaur egungo praktikantearen antzeko. Ama, Leonor de Cortinas, Arganda del Reykoa zen. Haren Anai-arreba batzuk ere ezagutzen ditugu: Andrés (1543), Andrea (1544), Luisa (1546), karmeldar mojaetxe bateko priore izan zena; Rodrigo (1550), Miguelekin batera Aljerko presondegian egon zen soldadua; Magdalena (1554) eta Juan. Froga garbirik ez badago ere, Américo Castro, Daniel Eisenberg eta beste zenbait adituk bi adarretatik jatorri judu konbertsoa zuela diote.
1551 inguruan, Rodrigo de Cervantes Valladolidn kokatu zen, ama, arreba, emaztea eta lau umerekin (orduko Andrés hila zen). Zorrez lepo, eta eskatu zuen maileguari aurre egin ezinik, 1552an kartzelan sartu zuten eta ondare guztiak bahitu zizkioten. 1553an Kordobara, alegia gurasoen hirira, aldatu zen; ez dago argi, ordea, Miguel eta gainerako seme-alabak berarekin joan ote ziren. Juan de Cervantes, Rodrigoren aita eta Miguelen aitona, 1566an hil zen. Urte hartan Miguel Madrilen kokaturik zegoen bere familiarekin; hantxe sortu izango zitzaion antzerkirako zaletasuna.
Miguelen ikasketak ere misterio hutsa dira, baina ziurrenik ez zen unibertsitatera joan izanen. Litekeena da Valladoliden, Kordoban edo Sevillan ikasi izana. Baliteke Jesusen Lagundian izatea, El coloquio de los perros eleberrian, bere ikasle bizitza aipatuko balu bezala, jesulagunen ikastetxe baten deskripzioa egiten baitu. Baina horren gaineko ziurtasunik ez dago.
Italiarako bidaia eta Lepantoko gudua
1569ko abenduan Cervantes Erromara iritsi zen. Simancasko artxiboan, urte horretan Filipe II.ak emandako erabaki bat dago, Miguel de Cervantes atxilotzeko agintzen duena, duelu batean Antonio Sigura delako bat zauritu zuelako. Ez dakigu gure idazlea den Miguel hori baina, hala balitz, Italiara alde egiteko arrazoi sinesgarria izango litzateke. Ziur asko han irakurri izanen zituen Petrarca, Ludovico Ariosto, Jacopo Sannazaro eta Torquato Tassoren lanak, eta baita Judah Leon Abravanel judu sefardiaren Amodiozko Elkarrizketak ere; Abravanelen platonismoak eragin handia izan zuen La Galatea artzain eleberrian. Cervantesek Italiako estiloa eta artea barneratu zituen eta betirako gorde zuen oroimen xamurra.
1570ean kardinal egin zuten Giulio Acqurivaren zerbitzura hasi zen lanean (ziurrenik Madrilen ezagutuko zuten elkar). Palermo, Milan, Florentzia, Venezia, Parma eta Ferraran izan zen berarekin, eta 1571ean Diego de Urbina kapitainaren konpainiako soldadu egin zen, Miguel de Montcadaren tertzioan.
Marquesa galeran ontziratu zen eta, 1571ko urriaren 7an, Lepantoko guduan, «la más alta ocasión que vieron los siglos pasados, los presentes, ni esperan ver los venideros», hartu zuen parte, Joan Austriakoak gidatutako kristau armadan; Joan Austriakoa, «hijo del rayo de la guerra Carlos V, de felice memoria», Filipe II.a Espainiakoaren anaiordea zen, eta haiekin zihoan garai hartako marinel ospetsuenetako bat: Viso del Marquésen (Mantxa) bizi zen Álvaro de Bazán. Zortzi urte geroago jasotako legezko dokumentu batek horrela dio:
Cervantes Lepantoko guduan borrokatu izanaz harro agertu zen beti. Kixotearen bigarren atalaren hitzaurrean horrelaxe dio, mende guztietako aukera aparta izan zela, aurrekoak eta ondorengoen artean seinalatua.
Aljerko gatibualdia
1575eko irailean Sol galeran ontziratu zen Napolitik Espainiara itzultzeko; baina hilaren 26an, Arnaut Mamíren esanera zeuden otomandar piratek, bai Miguel eta baita haren anaia Rodrigo ere, preso hartu zituzten. Costa Brava inguruan harrapatu eta Aljerera eraman zituzten; Miguel Dali Mamíren eskuetan gelditu zen eta, aldean Joan Austriakoaren eta Sessako dukearen gomendiozko gutunak zeramatzanez gero, itzal handiko gizona izango zela pentsatu eta berreskuratze sari handia jasotzeko aukera ikusi zuten. Beraz, 500 urrezko ezkutu eskatu zuten aske uztearen truke.
Askatu zutenean, Rodrigok anaia eta beste hamalau-hamabost lagunak askatzeko plana zeraman berarekin. Miguel kobazulo ezkutu batean gorde zen bere kideekin batera, bila etorriko zitzaien espainiar galera baten zain. Ontzia gerturatu zen pare bat aldiz hondartzara, baina ezin izan zuen lurra jo. Azkenean, ezkutuan zeudenak otomandarren esku erori ziren, traidore bat baitzuten tartean. Miguelek bere buruari bota zion errua; Azán Bajá beyk, turkiar gobernariak, presondegian sarrarazi zuen, katez inguratua; bertan bost hilabetez egon behar izan zuen.
Hirugarren saiakeran, Oranera lurrez iristeko ahaleginak egin zituen. Martin Kordobakoa zen plaza hartako jenerala eta hari bidali zion konfiantzazko musulman bat, plana azaldu eta gidariak eskatzeko. Baina mezularia preso hartu zuten eta gutunak aurkitu zizkioten. Haietan garbi ageri zen Miguel de Cervantesek zuela erantzukizun osoa, eta bi mila makilkada jasotzera kondenatu zuten. Azkenean, ez zen epaia bete, askok bere alde egin zutelako.
Ihes egiteko azken saiakera Aljeren zegoen merkatari batek eman zion diruarekin egin zuen. Miguelek 60 bat kristau garraiatu ahal izango zituen fragata bat erosi zuen. Dena prest zegoenean, libratzeko zain zegoen batek, Juan Blanco de Paz domingotar ohiak, plana salatu zion Azán Bajári. Ordainetan, traidoreak ezkutu bat eta txarro bat gantz jaso zituen. Orduan ere, Cervantesek bere gain hartu zuen erantzukizun guztia. Horren ostean, Azán Baják horrenbeste burukomin ematen zion esklaboa erosi zion Dali Mamíri, 500 urrezko ezkutu ordainduta. Gero, Konstantinoplara eramateko asmoa zuen; han ia ezinezkoa izango zen ihesaldia.
1580ko maiatzean, Antonio de la Bella eta Juan Gil trinitarioak iritsi ziren Aljerera; erlijiozko ordena hori gatibuak askatzeko ahaleginetan ibili ohi zen eta, zenbaitetan, beraiengatik trukatu ere egiten ziren. Frai Antonio berrerositako gatibu batzuekin joan zen bitartean, Frai Juan Gil Cervantes askatzeko ahaleginetan zebilen, baina 300 ezkutu besterik ez zeuzkan eta 500 eskatzen zituzten. Fraideak kristau saltzaileengandik lortu zuen falta zitzaion dirua. Orduko, Cervantes, erabat kateaturik, Azán Baják Konstantinoplara eramango zuen galeran zegoen. Azkenean, 1580ko irailaren 19an, Cervantes askatu ahal izan zuten 500 ezkutu haien truke. Urriaren 24an, itzuli zen Espainiara beste gatibu ohi batzuekin. Déniara iritsi eta gero Valentziara joan zen. Azaro edo abendu aldera, Madrilera itzuli zen.
Espainiara itzultzea
1581eko maiatzean, Cervantes Portugalera joan zen, Filipe II.aren gortera; haren asmoa bere bizitza berregiteko, eta Aljerretik atera ahal izateko familiak egindako zorrak ordaindu ahal izateko, irabazbide bat lortzea zen. Iparraldeko Afrika ongi ezagutzen zuenez gero, Oranera bidali zuten isilpeko misio bat egitera, eta 50 ezkutu ordaindu zizkioten. Ondoren, Lisboara itzuli zen eta, urte amaieran, Madrilera. 1582ko otsailean, Indietan hutsik zegoen lanpostu bat eskatu zuen, baina ez zioten eman.
Madrilen amodio harremanak izan zituen Ana Villafranca (edo Franca) de Rojasekin, Alonso Rodríguez tabernariaren emaztearekin, alegia. Harreman hartatik, 1584an Isabel de Saavedra sortu zen, Miguelek alabatzat ezagutu zuena. Urte bereko abenduaren 12an, 20 urtera iristen ez zen Catalina de Salazar y Palaciosekin ezkondu zen Esquiviasen. Catalinak ezkonsari txiki bat ekarri zuen. Bikoteak ez zuela funtzionatu uste da. Ez zuten seme-alabarik izan eta Catalina ez zen sekula idazlearen testu autobiografikoetan agertu.
Urte haietan, ongintza elkarteei esker, Espainiako antzerkiak susperraldi bat izan zuen. Elkarte horiek antzerki emankizunak antolatzen zituzten, eta irabazkinekin umezurztegi eta eritegien mantentze kostuak ordaintzen zituzten. Aktore-talde ibiltariak sortu ziren, eta hiri garrantzitsuenetan etxarteko antzokiak (gaztelaniaz «corrales de comedias» deituak) eraiki ziren. Cervantesek zenbait antzerki lan idatzi zituen (20 edo 30 haren hitzetan), baina denak galduak dira, El trato de Argel eta Numancia izan ezik. Ezin da jakin obra horiek nolako harrera izan zuten; beti ere, Ocho comedias y ocho entremeses (1615) liburuaren hitzaurrean etsipena agertu zuen garai hura gogora ekartzean.
Horrezaz gain, urte haietan La Galatea artzain eleberria ere idatzi zuen. Liburua 1585ean kaleratu zen, Alcalá de Henaresen, Primera parte de La Galatea, dividida en seis libros izenburuarekin.