cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kolonia (Alemania)
Kirola
Koloniako futbol taldea 1. FC Köln da. Hiru aldiz irabazi du Bundesliga eta lau aldiz Kopa. 1986an UEFA Kopako txapeldunordea ere izan zen. Aipatzekoa da Kölner Haie izotz hockey taldea ere, Alemaniako txapelketa zortzi aldiz irabazi duena.
Garraioa
Komunikabide sare garrantzitsu batek lotzen du Kolonia Alemaniako hiri eta eskualde nagusiekin (Paris-Berlin burdinbidea, errepideak, aireportua eta Rhin ibaiaren bidezko garraioak). Alemaniako mendebaldeko ibai-portu nagusia da eta, batez beste, 9 milioi tona irten-ateratzen da urtero bertako portutik.
Hiri senidetuak
Koloniak ondorengo hiriekin ditu senidetza-hitzarmenak:
Saurogobio lissilabris
Saurogobio lissilabris Saurogobio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Luís Tosar
Luís Tosar (Xustás, Cospeito, Lugoko probintzia, 1971ko urriaren 13a-) aktore galiziarra da.
Ezaguna egin zen hastapenetan TVGko "Mareas vivas" ("Itsasaldi biziak") telesailean egindako lanagatik. 1998an ere lehen film luzean hartu zuen parte, eta ordutik hainbat filmetan lan egin du, tartean La vida que te espera ("Zain duzu bizitza"), Los lunes al sol ("Astelehenak eguzkipean"), Celda 211 ("211 Ziega"), Te doy mis ojos ("Nire begiak ematen dizkizut"), Mientras duermes ("Lo zauden bitartean") edo La flaqueza del bolchevique ("Boltxebikearen ahulezia").
Halaber, "The Ellas" taldeko abeslaria da.
Sariak
Aktore onena (2003, Te doy mis ojos) eta bigarren mailako aktore onena (2002, Los lunes al sol) Goya Sariak eskuratu ditu, besteak beste.
Angostina
Angostina Arabako Bernedo udalerriaren hego-ekialdean dagoen herria da, herriburutik 3 kilometrora eta Bernedoko mendatearen mutur batean kokatutakoa Lapoblación (Nafarroa) udalerrirako bidean.
Historia
Herrixka erromatar bat existitu izan zen Angostina dagoen tokian.
Garraioa
Eskualdeko Garraioa sareak 2 linea ditu herrian:
Jaiak
Jaiak abuztuan izaten dira eta Rusinowsky izeneko panpina jeisten da.
Grindel
Grindel Suitzako udalerria da. Solothurn kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Sonar
Sonarra (ingelesezko SONAR, Sound Navigation And Ranging hitzen laburdura, euskaraz “soinu nabigazio eta oszilazioa”)  itsaspekoak, minak eta ur azpiko bestelako objektuak detektatzeko tresna da, soinu-uhinak baliatzen dituena objektuak lokalizatu eta identifikatzeko. Soinuaren urpeko hedapenaz baliatzen da ur azpiko objektuak detektatzeko. Radarrak bezala funtzionatzen du, baina irrati-uhinen ordez soinu-uhinak baliatzen ditu, soinu-uhinak oso ondo hedatzen baitira uretan. Ultrasoinu-sorgailu batek soinu-sorta bat igortzen du; zerbaitek (itsaspeko batek, arrain-sarda batek, itsas hondoak...) islatzen dituenean, uhinak sonarrera itzultzen dira, eta igortze-unearen eta jasotze-unearen arteko denbora neurtuz jakin daiteke zer distantzia dagoen sonarraren eta objektuaren artean. Sonarrak orientazioa ere ematen duenez, objektuaren kokapen zehatza ematen du.
Sonarra kokapen akustikorako bitarteko gisa erabil daiteke, radarraren antzera funtzionatuz, uhin elektromagnetikoak igorri beharrean bulkada soinudunak erabiltzen baititu. Izan ere, kokapen akustikoa GPSa baino lehenago erabili zen airean, eta oraindik SODAR (sonar bidezko aireko miaketa bertikala) aplikagarria da ikerketa atmosferikorako.
«Sonar» terminoa izaera infrasonoroko soinua sortzeko eta jasotzeko erabilitako ekipoa aipatzeko ere erabiltzen da. Sonar sistemetan erabiltzen diren maiztasunak intrasonikoetatik extrasonikoetara (20 Hz eta 20.000 Hz artean) doaz, giza belarriaren gaitasuna. Hala ere, kasu honetan hidrofono bat aipatu beharko litzateke eta ez sonar bat. Sonarrak bi gaitasun ditu: hidrofono edo sonar gisa erabil daiteke.
Errendimendu faktoreak
Sonar baten detekzioa, sailkapena eta kokapena errendimendua ingurunearen eta ekipo hartzailearen mende dago, baita sonar aktibo baten emisio-ekipoaren edo sonar pasibo batean objektiboak erradiatutako zarataren mende ere.
Soinuaren propagazioa
Soinuaren abiaduraren aldaketek eragiten diote sonarraren funtzionamenduari, batez ere plano bertikalean. Soinuak motelago bidaiatzen du ur gezan ur gazian baino, eta elastikotasun-moduluaren eta masa-dentsitatearen arabera aldatzen da. Elastikotasun-modulua sentikorra da tenperaturarekiko, disolbatutako ezpurutasun-kontzentrazioarekiko (normalean gazitasuna) eta presioarekiko, eta dentsitatearen eragina txikiagoa da. Mackenzieren arabera, itsasoko uretan c (m/s) soinuaren abiadura honako hau da, gutxi gorabehera:
Non T tenperatura den (Celsius graduetan, 2 eta 30ºC arteko balioetarako), S gazitasuna (milako zatitan, 25etik 40ra bitarteko balioetarako) eta D sakonera metrotan (0 eta 8000 m arteko balioetarako). Ekuazio enpiriko hau nahiko zehatza da adierazitako mailetarako. Ozeanoaren tenperatura aldatu egiten da sakonerarekin batera, baina 30 eta 100 m artean aldaketa nabarmena izaten da askotan, termoklina izenekoa. Horrek sonarraren eragina zaildu dezake, termoklinaren alde batean sortzen den soinuak kurbatzeko edo errefraktatzeko joera baitu hura gurutzatzean. Termoklina hain sakonak ez diren kostaldeko uretan egon daiteke, baina olatuen eraginak sarritan nahasten du ur-zutabea, eta kendu egiten du. Uraren presioak soinua hutsean hedatzeari ere eragiten dio, biskositatea presio handiagoetara handituz, eta, ondorioz, soinu-uhinek atzera egiten dute biskositate handieneko eremutik aldenduz. Errefrakzio-eredu matematikoari Snellen Legea deritzo.
Sonar aktiboa
Sonar aktiboak soinu igorle bat eta hargailu bat erabiltzen ditu. Biak leku berean daudenean, funtzionamendu monoestatiko esaten zaio. Aldiz, igorlea eta hartzailea bereizita daudenean, funtzionamendu biestatiko deritzo. Igorle edo hargailu gehiago erabiltzen direnean, espazialki bereizita, funtzionamendu multiestatiko esaten zaio. Sonar ekipo gehienak monoestatikoak dira, eta matrize bera erabiltzen da igorpen eta harrerarako; hala ere, plataforma mugimenduan dagoenean, beharrezkoa izan daiteke antolaketa horrek biestatikoaz funtzionatzen duela pentsatzea. Sonoboia aktiboen eremuek multiestatikoki funtziona dezakete.
Sonar aktiboak soinu pultsu bat sortzen du, askotan «ping» deritzona, eta, orduan, horren islapena (oihartzuna) entzuten du. Soinu pultsu hori elektronikoki sortu ohi da, seinale sorgailu batek, potentzia anplifikadore batek eta transduktore edo matrize elektroakustiko batek (seguruenik sorta-konformadore batek) osatutako sonar proiektu bat erabiliz. Hala ere, beste bide batzuetatik sor daiteke, kimikoki adibidez, lehergailuak erabiliz, edo termikoki bero-iturrien bidez. Infrasoinuaren bidez ere sor daiteke.
Objektu batekiko distantzia kalkulatzeko, pultsua igortzen denetik oihartzuna jasotzen den arteko denbora neurtzen da eta soinuaren abiadura ezagutuz luzera bihurtzen da. Norabidea neurtzeko hainbat hidrofono erabiltzen dira, multzo osoa bakoitzari dagokion heltze-denbora neurtuz, edo hidrofono matrize bat, sorten anplitude erlatiboa sorta-konformazio izeneko prozesu baten bidez neurtuz. Matrize baten erabilerak espazioaren erantzuna murrizten du, estaldura zabala lortzeko sorta anitzeko sistemak erabiltzen baitira. Zuriaren seinalea (baldin badago), zaratarekin batera, seinale-prozesatu baten menpean jartzen da, eta hori, ekipo sinpleentzat, potentziaren neurketa bat baino ezin da izan. Irteera seinaletzat edo zaratatzat jotzen duen erabaki-gailuren bati aurkezten zaio emaitza. Gailu hau entzungailuak dituen operadore bat edo pantaila bat izan daiteke, ekipo sofistikatuenetan software espezifiko bat. Eragiketa gehigarriak egin daitezke zuria sailkatzeko eta aurkitzeko, bai eta abiadura neurtzeko ere.
Sonar pasiboa
Soinu pasiboak igorri gabe detektatzen du. Askotan instalazio militarretan erabiltzen da, eta aplikazio zientifikoak ere baditu; hala nola, hainbat ur-ingurunetan arrainik ez dagoen edo arrainen presentzia hautematea.
Soinu iturrien identifikazioa
Sonar pasiboak hautemandako soinu baten iturria identifikatzeko teknika ugari ditu. Adibidez, ontzi estatubatuarrek 60 Hz-eko korronte alternako motorrak izaten dituzte. Transformadoreak edo sorgailuak kaskoa behar bezala isolatu gabe muntatzen badira edo urez betetzen badira, motorraren 60 Hz-eko soinua ontziak igorri dezake, eta horrek haien nazionalitatea identifikatzen lagun dezake, Europako itsaspeko gehienek 50 Hz-eko sistemak baitituzte. Aldizkako soinu-iturriak (adibidez, giltza ingeles baten erorketa) ere detekta daitezke soinu pasiboko ekipoekin. Duela gutxi, operadore batek identifikatzen zuen seinalea, bere esperientziaren eta entrenamenduaren arabera, baina gaur egun ordenagailuak erabiltzen dira horretarako.
Hillend (Fife)
Hillend, Eskoziako herri bat da, Fife konderrian.
Cisticola njombe
Cisticola njombe Cisticola generoko animalia da. Hegaztien barruko Cisticolidae familian sailkatua dago.
Trump Palace Condominiums
Frank Williams and Associates arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Baoshan Barrutia
Baoshan Barrutia (Txinera sinplifikatuz: 宝山区; pinyineraz: Bǎoshān Qū), Shanghai erdigunearen inguruko barne barrutietako bat da. 2002ko erroldaren arabera, 740.900 biztanle eta 424,58 kilometro koadroko azalera zeukan.
Inguru naturala eta kokapena
Barrutiaren mugakideak honakoak dira: Chongming Konderria eta honen bitarteko itsasartea iparraldean, Pudong Barrutia ekialdean, Yangpu Barrutia hego-ekialdean, Hongkou, Putuo eta Zhabei Barrutiak hegoaldean, eta Jiading Barrutia mendebaldean.
Federico Ibarguren
Federico Eulogio Ibarguren Díaz (Saltako hiria, Argentina, 1833ko maiatzaren 20a - ibid. 1890eko azaroaren 19a) Argentinako  senatari nazionala eta Justizia Auzitegi Goreneko ministroa izan zen.
Lujiazui
Lujiazui (txinera sinplifikatuz: 陆家嘴; txinera tradizionalez: 陸家嘴; pinyineraz: Lùjiāzuǐ), Shanghai hiriko gune ekonomiko garrantzitsua da. 1990eko hamarkadaren amaieran sortu zuen gobernuak Shanghaiko Pudong Barrutiaren hegoaldean, Bundaren aurrez aurre eta Huangpu ibaiaren ondoan.
Federico Ibarguren
Biografia
Montevideoko Errepublikako Unibertsitatean ikasi zuen eta Facundo de Zuviríak sustatu zuen doktorego tesia. Saltako probintzian Justizia Auzitegi Goreneko presidentea izan zen 1861ean eta Gobernuko ministroa 1869 eta 1871 artean, Prozedura Judizialen 1. Probintzia Kodea egin zuenean. Saltako senatari nazionala hautatua 1871n, 1874an epaile federal izendatu zuten eta 1884an Julio Argentino Roca presidenteak Nazioko Justizia Auzitegi Goreneko epaile izendatu zuen, kargua 1890ean utzi zuen. Buenos Airesen hil zen 1890eko azaroaren 19an.
Une desberdinetan Auzitegi Gorena partekatu zuen José Benjamín Gorostiaga, José Trifón Domínguez y López Camelo, Luis Vicente Varela, Salustiano J. Zavalía eta Calixto S. de la Torre-rekin.
Ioi-polimerizazio
Erradikal-polimerizazioetan legez hasarazle batek abiaraziko du erreakzioa, Jakina hasarazlearen izaera molde batekoa edo bestekoa izango da zentro aktiboa anioia edo katioia izan. Horrela, adibidez, katioi-polimezazioetan azido sendoak (perklorikoa edo sulfurikoa) usatzen dira eta anioi-polimerizazioetan metal alkalinoak eta beren gatz organikoak erabiltzen dira.
Lujiazui
Kokapena
Lujiazuik 31,78 kilometro koadroko azalera dauka eta mundu osoko finantza barruti guztiek bezala, eraikuntza gehienak bulego eraikinak dira. Gunearen iparraldean badira oraindik etxe zaharrak, baina pixkanaka eraikuntza hauek eraitsi eta eraikin berriak altxatzearekin batera, desagertu egingo dira.
Ioi-polimerizazio
Polimerizazio batean zein bestean hazten ari den ioiak beti izango du bere parean kontraioi bat, bere karga orekatuko duena eta egonkortasuna emango diona. Izan ere, oso azkar polimerizatuko dutela pentsa daitekeen arren, ioiak gehienetan edo ez dira formatzen edo bat batean ezabatzen dira. Oso egonkorrak diren ioiek bakarrik izango dute aukera polimerizazioari ekiteko, biziraupen altu samarra dutelako. Hain zuzen ere, ingurune hori, bermatzen du kontraioiak normalean hasarazlean jatorria duena.
Lujiazui
Kokapena
Bulego dorreez gain, etxebizitza egitasmo handiak daude, "Tomson Riviera Apartments" delakoa esaterako.
Ioi-polimerizazio
Polimerizazio ionikoetan ingurunea, hots, usatzen den disolbatzailearen izaera, oso inportantea da. Pentsa liteke polaritate altuko disolbatzaileak, ura edo alkoholak adibidez, egokienak izango dira ioiak solbatatzeko. Baina jeneralean disolbatzaile hauek hasarazleekin erreakzionatzen dute hauek ezabatuz edo, bestela, konplexu egonkorrak formatuz. Horrexegatik polartasun txikiko disolbatzaileak baliatzen dira: metil kloruroa, dikloroetilenoa, pentanoa eta nitrobentzenoa esaterako.
Lymantria
Lymantria Erebidae familiako sits genero bat da. Europan, Japonian, Indian, Sri Lanka, Myanmar, Java eta Celebes osoan banatuta daude. Generoa Jacob Hübnerrek altxatu zuen 1819an.
Ioi-polimerizazio
Erabilera
Ioi-polimerizazioek industrian erabilera zinez mugatuagoa duten industrian erradikal-polimerizazioek baino. Alabaina, polimero inportante batzuk ionikoki prestatzen dira, Poliisobutilenoa, polibutenoa eta kautxu butilikoa katioi-polimerizazioz sintetizatzen dira eta poliestirenoa eta poliisoprenoa anioi-polimerizazioz.
Þórólfsfell
Þórólfsfell Islandia hegoaldean dagoen sumendia da.
Edu Coimbra
Edu Coimbra (1947ko otsailaren 5a - ) Brasilgo futbolari ohi eta entrenatzailea da.
Pau (Alt Empordà)
Pau Kataluniako udalerria da, Alt Empordà eskualdean eta Gironako probintzian dagoena. 10,69 km²-ko azalera du eta 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 578 biztanle zituen.
Banaketa administratiboa
Hiru herritan banaturik dago:
Olinpo (argipena)
Olinpo izan daiteke:
Jamestown (Fife)
Jamestown, Eskoziako etxalde bat da, Fife konderrian.
Saurogobio xiangjiangensis
Saurogobio xiangjiangensis Saurogobio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Pterocryptis cochinchinensis
Pterocryptis cochinchinensis Pterocryptis generoko animalia da. Arrainen barruko Siluridae familian sailkatzen da.
Marquinho
Marquinho Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Kemback
, Eskoziako udalerri eta parrokia bat da, Fife konderrian.
Abrahel
Abrahel deabru emea da. Ezaugarrien aldetik gaueko espirituekin du lotura, sukuboekin. Emakume garai eta eder baten itxura hartzen du baina hala ere deabrua dela ezin du ezkutatu. Nicolás Remyk idatzitako Demonolatrian (1595) agertu ondoren haren ospea zabaldu egin zen. Antza, 1581an Limburgon agertu zen.
Artzainaren kondaira
Idazki batzuen arabera, 1581an, Mosela ibaiaren inguruan, Abrahelek Pierrot izeneko artzain bat liluratu egin zuen. Artzainak Abrahelekin larrua jotzeagatik bere semearen bizia eman zuen; deabruak semea pozoindutako sagar baten bidez hil zuen. Pierrot gertatutakoa ikusi zuenean damutu zen baina berriro ere Abrahel agertu zitzaion oraingoan semearen berpiztea eskaintzen baina horretarako jainkosa bezala otoitz egin behar zitzaion. Pierrotek onartu zuen eta Abrahel gurtu zuen. Semea bizitzara itzuli zen baina haren itxura ez zen mundu honetakoa. Urte bat igaro ondoren deabrua haurraren gorputik atera zen eta momentuan hil zen. Lagunek ezkutuan lurperatu zuten.
Marumbi
Marumbi Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Heteroscymnoides marleyi
Heteroscymnoides marleyi Heteroscymnoides generoko animalia da. Arrainen barruko Dalatiidae familian sailkatzen da.
Tjörnes
Tjörnes Islandiako ipar-ekialdean dagoen penintsula da, Öxarfjörður eta Skjálfandi fiordoen artean kokaturik. Gainera, izen bereko itsaspeko sumendia baten izena da, azken erupzioa 1868. urtean izan zuena.
Philothamnus carinatus
Philothamnus carinatus Philothamnus generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Baginako zaku-hondo
Baginako zaku-hondoa uteroko zerbixaren zati baginala inguratzen duen egitura da, baginako hormaren zatirik sakonenean dagoena, eta umetoki-lepoaren edo zerbixaren proiekzioak sortutako sakonunean zabaltzen dena.
Egitura
Goiko muturrean, baginako paretak zerbixaren inguruan baginako lau zaku-hondoak osatzen ditu: aurreko zaku-hondoa, atzeko zaku-hondoa eta alboetako bi zaku-hondoak (eskuinekoa eta ezkerrekoa).
Sexologia
Misiolariaren jarrera egiten den bitartean, zakilaren punta aurreko zaku-hondora iristen da, eta txakurtxoaren jarreran, berriz, atzeko zaku-hondoera.
Hopkins konderria (Texas)
Hopkins konderria (Hopkins County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Sulphur Springs da. 2010eko zentsuaren arabera 35,161 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Hopkins konderriak 205,327 kilometro koadro ditu. Horietatik 663 ura dira. Beste 198,697 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 17,12 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 35,161 pertsonetatik 31,869 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 5,368 dira. 2,448 beltzak edo afroamerikarrak. 162 amerikar natiboak ziren eta 14 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 172 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 18 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 478 pertsonek kokatzen zuten.
Himmelried
Himmelried Suitzako udalerria da. Solothurn kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Nechválova Polianka
Nechválova Polianka Eslovakiako udalerri bat da, Humennéko barrutian kokatuta. 12,73 km²ko azalera du eta 77 biztanle 2017ko datuen arabera.
Arantza ziatiko
Arantza ziatikoa edo iskion-arantza pelbisaren iskion hezurraren geroko muturraren zati da. Irtengune triangeluar mehe eta zorrotz bat da, subjektu ezberdinetan gutxi-asko nabarmendua.
Iskion-arantza anestesia pudendoan erabiltzen dute, nerbio pudendoa iskion-arantzaren ondo-ondoan dagoelako.
Philothamnus heterodermus
Philothamnus heterodermus Philothamnus generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Jorge María Ribero-Meneses
Jorge María Rivero San Jose, ezagunagoa Jorge María Ribero-Meneses izen-abizenez (Valladolid, 1945eko maiatzaren 17a) idazlea da. Filologotzat eta historiaurrean aditutzat aurkezten du bere burua, baina komunitate zientifikoan haren teoriek ez dute inolako onarpenik, eta teoria horiek ez ditu hizkuntzalaritzan, historian eta gainerako zientzietan onartuta dauden metodoak erabiliz taxutzen (hau da, zientziaren aldetik, inolako oinarririk gabeko teoriak dira).
Ribero-Menesesen esanetan, baina, bere teoriek arrakastarik ez badute botere publikoen eta mundu akademikoaren jazarpena nozitzen duelako da, eta «[Espainiako] Estatuak erakunde terrorismoa» egiten du bere aurka. Ribero-Menesesen teoria ezagunenetako batzuk: euskara munduko hizkuntza guztien sorburu dela; gizakiok kastoreengandik gatozela, eta ez tximinoengandik; gaztelania euskaratik datorrela, eta ez latinetik; Atlantida Kantauri itsasoan izan zela; hasierako gizakiak anfibioak zirela; hebrear gentilizioa Ebro ibaiaren izenetik datorrela, eta Ebro ibaiaren ingurua dela juduen sorburua; Europa izena ere Ebro izenetik datorrela; eta abar.
Ribero Meneses bereziki harro ageri da bere hiru «aurkikuntza» hauengatik: gizakiaren sorburuarena, hizkuntzaren sorburuarena eta idazketaren sorburuarena. Berak egin omen dituen hiru aurkikuntza horiek «egile ezaguneko zientzia aurkikuntza handienen» artekoak direla argitaratu du, historian izan diren beste 36 aurkikuntza (inprenta, Amerika, heliozentrismoa, telebista...) biltzen dituen zerrenda batean.
Biografia
Bruselako Université Libre unibertsitateko gaztelania irakaslea izan zen.
Pío Cabanillas Gallas espainiar politikari eskuindarraren aholkulari izan zen, hura Espainiako Kultura ministro izan zenean (1977-1979).
1984an, bere etxean ixtea erabaki zuen, lanean buru-belarri aritzearren eta «beste guztiek baino mila aldiz gehiago jakitearren», eta orduz geroztik itxita bizi da, lanean. Orduz geroztik, hizkuntzalaritzan eta historian nagusi diren teoriei eta egin diren aurkikuntzei kontra egiten dieten hainbat teoria sortu ditu, zientzietako metodoei kasurik egin gabe. Ribero-Menesesen ustez, politikariek eta gaur egungo teoria nagusiak eratu dituzten historialari nahiz hizkuntzalariek (politikarien mende baitaude, Ribero-Menesesen esanetan) bere teoria horien frogak ezkutatzen eta suntsitzen dituzte.
2002ko urrian UNESCOren aurrean salatu zuen Jose Maria Aznarren gobernua sustatzen ari zen Camino de la Lengua Castellana delakoa, gaztelania XI. mendean Errioxan jaio ez zela frogatuz. Salaketok helburua lortu zuen, bidearen izendapena bertan behera geratu baitzen.
2004an, Fundación de Occidente fundazioa sortu zuen, fundazioari bere ondasun guztiak emanda, «Europako eta, ondorioz, mundu osoko kultura eta turismo ibilbide handiena eta aberatsena» sortu, gizarteratu eta sustatzeko asmoz. Ibilbide horren erdigunea Iberiar penintsulako Kantauri itsasoaren kostaldea da, baina inguruko lurrak ere hartzen ditu.
2006ko abenduaren 29an Kantabriako Justizia Epaitegi Gorenean salaketa jarri zuen Kantabriako presidente eta presidenteordearen aurka, hala nola Santanderreko alkatearen aurka, Santanderko La Remonta delako orubean aurrera eraman nahi duten txikizio kulturala dela eta.
Pterocryptis crenula
Pterocryptis crenula Pterocryptis generoko animalia da. Arrainen barruko Siluridae familian sailkatzen da.
Jorge María Ribero-Meneses
Teoriak
Jorge Maríaren teoriek ez dute inolako oinarri zientifikorik, baina oihartzun handia izan dute.
Ribero-Menesesen funtsezko teoria da gizakia Kantauri itsasoan sortu zela, eta ugaztun guztiak itsastarrak garela jatorriz. Gizakien arbasoak anfibioak omen ziren; eta kastoreetatik omen gatoz, eta ez tximinoetatik. 2010ean egin zituen adierazpenen arabera, Zumaia da funtsezko tokia, jatorri anfibio horretan, eta han induskatutakoan aurkituko omen da gizakion jatorri anfibioaren froga. Urte batzuk lehenago (2008an), gizakiaren sorlekua Santanderko badia (Kantabria) zela adierazi zuen; eta are lehenago (1987an) gizakiaren jatorria eta mundu osoko toponimo guztien bilgunea Peña Sagra mendilerroa zela ziurtatu zuen.
Gizakia jatorriz anfibioa izatearen erakusgarri omen da (eta Riberoren filologo lan bitxiaren erakusgarri da) gaztelaniaz laguna hitzak «aintzira» esan nahi duela, eta euskaraz hitz horrek berak «gizarte» esan nahi duela [sic]; izan ere, Ribero-Menesesen teoriari jarraituz, itsas aintziretan sortu ziren gizakion gizarteak. Lehenengo gizaki haien hizkuntza euskara omen zen, «euskara da hizkuntza guztien ama». Gainera, «Asturias, Kantabria, Euskal Herria, Errioxa eta Gaztela Zaharra, prehistoriaz geroztik, herrialde bat bera izan dira, Kantauri itsasoaren eta Ebro ibaiaren arteko geografiak eratua».
Eremu horretan kokatzen du, hizkuntzaren jaiotza ez ezik, medikuntzarena, musikarena eta arkitekturarena ere. Are gehiago, Ribero-Menesesek Santanderren kokatu du gizakiak eraikitako lehen tenplua, La Remonta edo Campo Giron delako partzelan, hain zuzen ere.
Atlantida mitikoaren kokagunea —gizaki guztion arbasoen egoitza, alegia— Asturiesko Llanes aurrean omen zeuden uharte batzuetan kokatzen du (duela urte batzuk, ordea, Santanderko badian ezartzen zuen), gaur egun Bizkaiko golkoaren urpean dagoela ziurtatuz. Uharte horiek Estrabonek eta Ptolomeok aipatutako Cassiterides uharte mitikoak izango lirateke. Zona horretan, Ribeseya parean, El Cachucho izeneko itsas-mendia dago, espainiar estatuko lehen natura itsas-parkea izango dena.
1984. urtetik ari da aipatutako tesiok ikuspuntu guztietatik garatzen eta azaltzen. Euskal Herrian bere ideiak plazaratzeko hitzaldi ugari eman ditu —gehienak Agiñalde Kultur Elkarteak antolatuta—, besteak beste Villabonan, Donostian, Durangon, Bilbon eta Lazkaon. Era berean, Mikoleta, Euzko Izaera dala ta, Bizi-Hitza eta ENA elkarteek antolaturiko Euskararen Jatorriaren II. Biltzarrean parte hartu zuen, 2006an, «El carácter autóctono y origen Prehistórico del Ezkara o Euskera» izenburuko hitzaldiarekin, gaur egungo zientzietako teoria nagusien erabat kontrako hipotesiak darabiltzaten beste zenbait hizlari lagun zituela: besteak beste, Vahan Sarkisian (armenierak eta euskarak jatorri bera dutela zioen), Jose Luis Aleman Marti (biltzarrean aurkeztutako lanean adierazi zuenez, duela 8000 urteko euskal hizkuntza —berak elengoa edo zeruetako hizkuntza esaten dio— berreraikitzen ari da, XX. mendearen erdialdeko euskara deskribatzen duten euskara-gaztelania hiztegiak erabiliz) eta Antonio Arnaiz Villena (iberoa, guantxea, bereberea, antzinako egiptoera, armeniera, georgiera, hitita, etruskoa, minoikoa eta beste hizkuntza batzuk euskararen familiakoak direla esan zuen biltzarrean ). Ricardo Gómezen esanetan, Iraide Ibarretxeren lan aipagarria izan ezik, biltzar hartako lan guztiak «zinez inongo oinarri linguistikorik gabeko lanak dira. Dibertigarriak, aukeran».
Ribero-Menesesek bere babesa eman dio Agiñalde kultura elkarteari, UNESCOk euskara gizateriaren ondare ezmaterialtzat izenda dezan elkarte horrek 2007an abiarazitako sinadura bilketan. Izan ere, Riberok eta Agiñalde elkarteak adierazi dutenez, «Euskaldunak Europako biztanlerik autoktonoenak dira. Cromagnonen ondorengo zuzenak dira eta, hortaz, Europako lehenbiziko biztanle modernoak», eta «europar guztiak kantauriarrekin lotuta daude». Beraz, «onartezina da euskara zaintzeko eta ikertzeko ezer ez egitea, gizateriaren kultur ondare preziatuena dela gauza jakina denean. Euskararen eta mundu osoan hitz egiten diren hizkuntzen arteko loturatik eta ikerketetatik aurkikuntzak eratorriko dira; hori gizateriarentzat aberasgarria izango da».
Hamahiru Arrosak
Hamahiru Arrosak (las Trece Rosas), 1939ko abuztuaren 5ean, Espainiako Gerra Zibila amaitu ostean, erregimen frankistak Madrilen (Espainia) fusilatu zituen hamahiru emakume gazteek osaturiko taldeari —horien artean, erdiak Juventudes Socialistas Unificadas (JSU) taldeko kideak— gerora ezarri zitzaion izena da. Kideek 18 eta 29 urte bitartean zituzten. Hamahiru Arrosak Carmen Barrero Aguado, Martina Barroso García, Blanca Brisac Vázquez, Pilar Bueno Ibáñez, Julia Conesa Conesa, Adelina García Casillas, Elena Gil Olaya, Virtudes González García, Ana López Gallego, Joaquina López Laffite, Dionisia Manzanero Salas, Victoria Muñoz García eta Luisa Rodríguez de la Fuente dira. Egiatan, hamalau emakume izan ziren, aurrekoez gain, Antonia Torre Yela ere fusilatu baitzuten 1940ko otsailaren 19an. Fusilamendu horretan 50 gizon ere exekutatu zituzten, baina haien hilketak ez zuen hainbesteko oihartzunik sortu.
Sawbwa resplendens
Sawbwa resplendens Sawbwa generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Hamahiru Arrosak
Historia
Armada frankistak Madril hartu eta gerra amaitu ostean, Juventudes Socialistas Unificadas ezkutuan berrantolatzen saiatu ziren 21 urteko Jose Pena Brearen agindupean. PCEko eta JSUko buruek Espainiatik alde egin zuten erakundea militante ez oso esanguratsuen esku utziz, gehiegi nabarmenduko ez zirela pentsatuz. JSUko probintzia-batzordeko idazkari nagusia zen Jose Pena salaketa batengatik atxilotua izan zen eta torturen bidez zekizkien izenak ematera eta prestatutako aitortza bat sinatzera behartu zuten.
Jorge María Ribero-Meneses
Teoriak
Julio Cejador zaragozar filologo hispanikoaren eta Imanol Agirre bilbotar idazlearen teorien eragina onartu du sarritan Riberok.
Hamahiru Arrosak
Historia
Erakundean infiltratutako polizia zen Roberto Conesak ere, erakundea eraisten lagundu zuen (ondoren, Conesa Brigada Politiko-Sozial frankistako komisarioa izan zen eta demokraziako lehen urteetan kargu garrantzitsu bat izan zuen politika alorrean). Erakunde ezkutu osoa erori zen, berrantolatzeko aukerarik gabe. Atxilotu gehienek erakunde ezkutuan integratzeko denbora izan zuten edo egin berri zuten. Casado koronelaren estatu kolpearen ondoren, PCE eta JSUko militanteen fitxategiak ez hondatzeak eta Madril hartzean, militante frankistek konfiskatzeak militanteen harrapaketan lagundu zuen. Atxilotuen artean Hamahiru Arrosak zeuden. Atxilotu, eta lehenik instalazio politikoetara eraman zituzten; bertan torturatuta, ondoren, Ventako emakumeen presondegira eraman zituzten. Presondegi hartan, 450 pertsonarentzat eraikia izan arren, 4.000 bat emakume zeuzkaten.
1939ko uztailaren 27an, Isaac Gabaldonek, bere alaba eta gidariarekin batera bidaiatzen zuen autoaren aurkako atentatu bat eman zen, Extremadurako errepidetik zihoala, Talavera de la Reinatik gertu. Gabaldon komandantea, atentatuan hil zena, Madrilgo bosgarren zutabeko kide ohia zen eta, une hartan, kargu garrantzitsua zuen errepresiozko aparatu frankistan, fiskal militarrei errepublikarren aurkako gerrarako aholkuak ematen zizkien masoneria eta komunismoko artxiboen arduraduna baitzen eta, horren ondorioz, erregimenak bere heriotza guztiz suntsituta zegoela uste arren arduradunak modu eredugarri batean zigortzea erabaki zuen aurkari baten erronka gisa interpretatu zuen. Proba guztiek Errepublikako soldadu ohi edo ihes egindakoek egin zutela adierazten zuten arren -ez zen Madril inguruan martxan zegoen auto baten aurkako atentatu bat izaten zen lehen aldia-, erregimenak sare komunista handi bati leporatu zion atentatua. 18 urteko alaba eta gidaria ere atentatuan hil ziren.
Jorge María Ribero-Meneses
Idazlanak
Ribero-Menesesek ehundik gora liburu idatzi ditu, ezagunenak eta azken urteotan idatzi dituenak hurrengoak izanik:
Hamahiru Arrosak
Historia
Beste iturri batzuen arabera, lehen gerra-kontseilua abuztuaren 3an ospatu zen (30.426. espedientea) eta, bertan, JSUko 57 kide, horien artean 14 emakume, epaitu zituzten. Salatuen artean, Gabaldonen 3 hiltzaileak zeuden, besteen arteko gehiengoak atentatuaren aurretik atxilotuak izan ziren bitartean. Epaiketan, 56 heriotza-zigor ezarri ziren, emakumeetako bakarra salbatuz. Gabaldonen aurkako atentatuan zuzenean parte hartu ez zuten salatuak, Espainia berriko gizarte eta alor juridikoen aurka delituzko ekintzak egieko JSU eta PCE berrantolatzeagatik salatuak izan ziren eta erreboltariei atxikitzeagatik kondenatuak. Exekuzio gehienak (Hamahiru Arrosenak barne) 1939ko abuztuaren 5eko goizaldean gauzatu ziren, Madrilgo Almudenako hilerriko hormaren alboan, Ventako presondegitik 2 km-etara. Hurrengo egunean atentatuaren egileak fusilatu zituzten.
Heriotzaren unean fusilatutako 9 gazte adinez beherakoak ziren, adin-nagusitasuna 21 urteetan ezarria baitzegoen.
Fusilamenduak geroago heldu ziren nazioarteko prentsara, lehen 63 exekutatuen artean 13 emakume gazte zeudela jakin zenean. Marie Curieren alaba batek Hamahiru Arrosen fusilamenduengatik kexa egiteko kanpaina bat bultzatu zuen Parisen eta, Frantzian eragin handia izan zuen arren, erregimen frankistak ez zuen bere errepresiozko espirala gelditu -Gabaldon komandantearen aurkako atentatuan atxilotuak izan ziren 364 pertsonetatik gehiengoak fusilatu zituztela uste da-.
Literatura
Gertaera 1985ean dagoeneko Jacob Garcia kazetariak aztertu zuen arren, Jesus Ferrero idazleak esnatu zuen berriro haren memoriarenganako arreta bere Las Trece Rosas liburuan (Siruela, 2003, ISBN 84-7844-676-1) nobelatu zuenean.
Urtebete geroago, 2004an, Veronica Vigil eta Jose Maria Almela zuzendariek gertaerei buruzko dokumental bat zuzendu zuten, Que mi nombre no se borre de la historia, zeinaren izenburua kondenatu batek bere familiari idatzitako gutun bateko azken esaldia den.
Urte hartan bertan, Trece rosas rojas (ez fikziozkoa) argitaratu zuen Carlos Fonseca kazetariak (Temas de Hoy, 2004, ISBN 84-8460-361-X); bertan, JSUren berrantolaketarekin lotutako gertaerak eta Hamahiru Arrosen harrapaketa, espetxeratzea eta exekuzioa dokumentatzen dira.
2006an zehar, Angeles Lopez kazetari eta idazleak Martina, la rosa número trece (ISBN 84-322-9672-4) argitaratu zuen, arrosetako bat zen Martina Barrosoren historiari buruzkoa, nobelaren eta zehaztasun historikoaren artekoa.
2004ko urtarrilean, Julian Fernandez del Pozok Homenaje a las trece rosas izeneko olerki bat idatzi zuen haien omenez.
Ikuskizunak
2005ean, Arrieritos dantza konpainiak emakume horien omenaldiz ikuskizun bat sortu zuen.
2007an, Las 13 rosas deituriko ikuskizunak bi Arte Eszenikoetako Max Sari irabazi zituen, koreografia hoberena eta dantza ikuskizun hoberena.
Filmografia
2004an, Veronica Vigil eta Jose Maria Almelak Que mi nombre no se borre de la historia («Nire izena ez dadila historiatik ezabatu») izeneko dokumental luze bat ekoitzi eta zuzendu zuten; bertan, Hamahiru Arrosen gertaerak aztertu eta kontatzen dira haien militantziako kideek lehenengo pertsonan kontatuta. 2006an, Emilio Martinez Lazarok, Carlos Lopez Fonsecaren liburuan oinarrituriko film baten filmazioa hasi zuen, Las 13 rosas, Pilar López de Ayala, Veronica Sanchez eta Nadia de Santiago protagonistak izanik. 2007ko urriaren 19an estreinatu zen. Espainiako Zinema Akademiak Hollywoodeko Oscar Sarietarako hautagai posible gisa aukeratu zuen, baina azkenean ez zen Espainia ordezkatzeko aukeratua izan (El Orfanato filma aukeratu zuten).
Omenaldiak
Hamahiru Arrosen erakundeak, Domingo Malagon erakundeak, PCEk eta oroimen historikoa berreskuratzen duten beste hainbat elkarteek urtero, abuztuaren 5ean, Hamahiru Arrosen omenaldian parte hartzen dute 1988tik, Almudenako hilerriko paretan, fusilatuak izan ziren tokitik gertu, lehen oroitzapenezko xafla ezarri zenetik.
2005ean, 12 arrosen erakundea sortu zen PSOEko eta PCEko buruzagiekin eta, gaur egun, Jose Crepeda da burua, oroimen historikoan, berdintasunean eta justizia sozialean sakontzeko helburuaz.
2005eko udan, Zaragozako Vinos Chueca rock taldeak Trece Rosas abestia kaleratu zuen Gente que no sabe nada de la vida diskoaren barnean. Abestiak diskoa azkentzen du eta Fernando Bastosen hitzak daramatza.
2006ko maiatzean, Hamahiru Arrosen Iturria inauguratu zen Getafen. Espainiako Etorbidea eta Juan de Brobiko Etorbideen elkartzean kokatzen da. Hamahiru ur-zurrusta taldez osatua dago. Horietako bakoitzak bizitza moztu bat irudikatzen duen eskultura bat, arrosa txertatu bat eta hamahiru emakumeetako bakoitzaren izen enkastratua ditu. 2009ko abuztuaren 5ean, fusilamenduaren 70. urteurrena ospatu zen Almudenako hilerrian, oroitzapenezko xafla ezarri zen tokian, isiltasunezko 70 urteren buruan Hamahiru Arrosen izen-abizenen inskripzioak agertu ziren tokian. Gaur egun, xafla hori, 1988an ezarri zenaren eta berritu zenaren alboan, biak Almudenako hilerriko paretan ezarriak, Madrilgo herriak hilketa hura ordaintzeko itxura da. 2009ko azaroaren 3an Barricada rock taldeak La tierra esta sorda izeneko bere azken lana argitaratu zuen frankismoaren biktimen omenez. Disko horretako hiru abestiek Hamahiru Arrosak gogorarazten dituzte: Hasta siempre, Tensi eta Pétalos.
2011n, Nach espainiar rap-kantariak Disparos de Silencio izeneko abestia argitaratu zuen pertsona askori omenaldia eginez, Las 13 rosas adibidez.
El Bercial deituriko Getafeko (Madril) auzo batean Hamahiru arrosen parkea deituriko parke bat dago, hamahiru emakume gazte haien omenez.
Esperantista
Esperantista esperanto nazioarteko hizkuntza hitz egiten edo erabiltzen duen pertsona da. Etimologikoki, esperanto hitzak itxaropena gordetzen duen pertsona esan nahi du. Esperantista hitzaren definizioak alda daitezkeen arren, Boulogne-ko Adierazpenaren arabera, esperantista esperanto hizkuntza dakien eta erabiltzen duen pertsona da.
Beste adiera batzuen arabera, esperantista esperantoaren kulturan parte hartzen duen norbait, edo era batean edo bestean hizkuntza hau sostengatzen edo ikertzen duena ere izan daiteke. Batzuetan esperantista eta esperantofono hitzak ere erabili izan dira, lehen kontzeptua hizkuntzazaleei eta bigarrena hiztunei aplikatuz; baina adiera hau ez dago oso hedatua Euskal Herria n.
Jiading Barrutia
Jiading Barrutia (Txinera sinplifikatuz: 嘉定区; pinyineraz: Jiādìng Qū), Shanghai erdigunearen inguruko barne barrutietako bat da. 2002ko erroldaren arabera, 753.100 biztanle eta 458,80 kilometro koadroko azalera zeukan.
Shanghai erdigunetik 20 kilometrora dago.
Inguru naturala eta kokapena
Barrutiaren mugakideak honakoak dira: Jiangsu probintzia mendebaldean, Baoshan Barrutia ekialdean, Yangtze ibaiaren ahoa iparraldean, Putuo Barrutia hego-ekialdean, Minghang Barrutia hegoaldean, eta Qingpu Barrutia hego-mendebaldean.
Viane (Tarn)
Viane Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Viane udalerrian erroldatutako biztanleak 611 ziren. Familiak 255 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 103 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 528 etxebizitza zeuden, 271 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 214 bigarren erresidentzia ziren eta 44 hutsik zeuden. 490 etxeak ziren eta 36 apartamentuak ziren. 271 etxebizitza nagusietatik 203 bere jabearen bizilekua ziren, 58 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 141 etxek bost zituzten. 187 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 125 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 104 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 351 ziren, horien artean 248 aktiboak ziren eta 103 inaktiboak ziren. 248 pertsona aktiboetatik 223 lanean zeuden (124 gizon eta 99 emakume) eta 25 langabezian zeuden (7 gizon eta 18 emakume). 103 pertsona inaktiboetatik 44 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Viane udalerrian 270 unitate fiskal zeuden, 603 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.197 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Viane udalerrian 42 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.430 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lady Bird Johnson
Claudia Alta "Lady Bird" Johnson, Taylor jaioa (Karnack, Texas, 1912ko abenduaren 22a - West Lake Hills, Texas, 2007ko uztailaren 11) Lyndon Baines Johnson Estatu Batuetako presidentearen emaztea izan zen eta herrialde honetako Lehen Dama 1963 eta 1969 artean.
Txapin
Txapinak Gipuzkoan bereziki etxe barruan ibiltzeko erabiltzen diren oinetakoak dira. Kanpoko oinetakoak baino bigunagoak dira eta zoru laua izaten dute, erosoago ibili eta aiseago garbitzeko.
Nafarroako zenbait eskualdetan txapin edo txapinak izenarekin galtzerdiei deitzen zaiei.
Émerson Leão
Émerson Leão ( ahoskatua;1949ko uztailaren 11 - ) brasildar futbol atezain ohi eta entrenatzailea da.
Julen Colinas
Julen Colinas Olaizola (Donostia 1988ko apirilaren 16a- ) gipuzkoar futbolaria da Errealaren bigarren taldean jokatzen duena, aurrelari gisa. Errelaren gazte taldean jokatu zuen 2006-2007 denboraldian bigarren taldean debuta egin arte. Errealera joan baino lehen Antiguokon jokatu zuen.
Crespières
Crespières Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Julen Colinas
Estatistikak
''2021eko maiatzak 31n eguneratua. Datu ofizialak.''
How the Grinch Stole Christmas
Argumentua
Whoville herriko biztanle guztiek Eguberriak pozez eta ilusioz ospatzen ari dira. Denek, Grintxak ez beste (Jim Carrey), honek eguberriak biziki gorrotatu eta bere ezinegonak bultzaturik herritarrei txantxa arriskutsuak egiten dizkie. Honela, inork ez dio jaramonik egingo. Halere, Cindy Lou (Taylor Momsen) sei urteko neskatoari Grintzaren istorioari buruzko jakin-mina piztu eta Eguberri egun aurreko Whovilleko jaiko ohorezko gonbidatua izan dadin saiatuko da. Jaian zehar bere iraganeko trauma oroitu ondoren, Grintxak Whovilleko herritarren eguberri espiritua akituko duen egitasmo bati ekingo dio: lo dauden bitartean beren opariak lapurtzea.
Crespières
Biztanleria
2007an Crespières udalerrian erroldatutako biztanleak 1.657 ziren. Familiak 583 ziren, horien artean 110 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 53 bakarrik bizi ziren emakumeak), 184 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 269 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 648 etxebizitza zeuden, 597 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 608 etxeak ziren eta 38 apartamentuak ziren. 597 etxebizitza nagusietatik 514 bere jabearen bizilekua ziren, 62 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 14 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 50 etxek hiru zituzten, 88 etxek lau zituzten eta 426 etxek bost zituzten. 474 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 198 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 370 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.057 ziren, horien artean 743 aktiboak ziren eta 314 inaktiboak ziren. 743 pertsona aktiboetatik 681 lanean zeuden (382 gizon eta 299 emakume) eta 63 langabezian zeuden (31 gizon eta 32 emakume). 314 pertsona inaktiboetatik 84 erretiraturik zeuden, 112 ikasten zeuden eta 118 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Crespières udalerrian 573 unitate fiskal zeuden, 1.644,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 34.151 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 100 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 8 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 28 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Crespières udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 602 hektarea erabiltzen.
Lessy
Lessy Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Crespières
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Lessy
Biztanleria
2007an Lessy udalerrian erroldatutako biztanleak 850 ziren. Familiak 337 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (38 bakarrik bizi ziren gizonak eta 38 bakarrik bizi ziren emakumeak), 148 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 105 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Crespières
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Neguko Jauregia
Neguko Jauregia (Зимний дворец) Errusiako San Petersburgo hirian dagoen jauregia da. 1732 eta 1917 bitartean, tsarren egoitza ofiziala izan zen Errusian. Gaur egun, Hermitage museoaren egoitza da.
José Manuel García Maurin
José García (Iruñea, Nafarroa Garaia, 1997ko urtarrilaren 13a) futbolari nafarra da, egun Osasuna taldeko jokalari ohia dena.
Crespières
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
José Manuel García Maurin
Estatistikak
''2019ko Ekainaren 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Neguko Jauregia
Neva ibaia inguratzen duen Jauregiko kaiaren eta Jauregiko Plazaren artean dago, Petri Handiaren jatorrizko Neguko Jauregia zegoen tokitik gertu; egungo Neguko Jauregia eraiki zuten laugarrena da, sute baten ondorioz 1750 eta 1837 urteen artean etengabeko birmoldaketak jasan zituena. 1917an jauregiari egindako erasoa Errusiako Iraultzaren ikonoa bihurtu zen.
Scaphiodonichthys acanthopterus
Scaphiodonichthys acanthopterus Scaphiodonichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Lessy
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 363 etxebizitza zeuden, 339 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 23 hutsik zeuden. 319 etxeak ziren eta 44 apartamentuak ziren. 339 etxebizitza nagusietatik 296 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 259 etxek bost zituzten. 277 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 140 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 177 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Lessy udalerrian 313 unitate fiskal zeuden, 759,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 27.500 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 39 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Lessy udalerrian hezkuntza orokorreko lizeo bat zegoen 155 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.