cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Galiziera
Galizieraren korronte arautzaileak
Gaztelaniak galizieran eragin nabarmenak egin ditu, batez ere azkeneko mendean zehar, horregatik, galizieraren babeserako erakundeek, nagusiki Real Academia Galegak (RAG), egun mintzatzen den galizierarengandik zertxobait urruntzen diren zenbait arau ezarri ditu. Galizieraren leheneratzearen aldekoen proposamenak hurrena ageri direnen tankerakoak izan dira: -vel, -com eta -aria atzizkiak txertatzea. Aldiz, bada antzeko asmoekin dabilen beste korronte bat, autonomista izena jasotzen dutenak, hauek ere beraien proposamenak aurkeztu dituzte; -bel, -za, aría atzizkiak txertatzea, adibidez.
Galizieraren nortasunaren inguruan mintzatzerakoan ere bada eztabaida, izan ere, gizartearen zati batek galiziera eta portugesa bi hizkuntza ezberdin gisa hartzen ditu, baina beste zati batek, hizkuntza berdinaren bi dialekto bezala ditu. Datu zehatzetara joaten bagara, hizkuntzon bi hiztunek, bakoitzak bere hizkuntzan hitz egingo balu, elkarri % 85 ulertuko liokete. Nortasunaren inguruko ikuspegiak ere eskualdeka banatuta daude, Ourense eta Pontevedra probintzietako hiztunek hurbilago ikusten dute mintzatzen duten hizkuntza portugesetik, iparraldekoek ez bezala.
Egun, hiru korronte ari dira galiziera arautu nahian, baina bakoitzak baliatzen duen metodoak bere alde onak eta txarrak ditu. Autonomisten korronteak gaztelaniatik hartzen ditu konponbide ortografiko gehienak: horrek asko zailtzen du galizieraren berezko zenbait fonemen idatzizko adierazpena, gazteleran ez direlako erabiltzen. Leheneratzaileen proposamena ez da batere ezaguna galiziarren artean, hargatik, zenbaitek proposamena fonetika portugesarekin lotzea ekarri du, nahiz eta hori ez izan korrontearen asmoa, desberdintasun ugari baitituzte. Portugesaren ortografia erabiltzearen alde agertzen den korrontea lusistena da: horrek ere bere akatsa du, portugesak erabiltzen dituen zenbait fonema ez dituelako galizierak. Azpimarratzekoa da adituek ez dakitela azken bi proposamen horiek zer-nolako onespena duten gizartean, oraindik ez delako galdeketa ofizialik egin.
Hiru korronteen araudiek grafema zentzugabeak dituzte (alde fonetikotik ikusita) beren barnean: adibidez, egungo araudi ofizialak fonema bera adierazteko zenbait grafema erabiltzen ditu, gaztelaniaren eragin nabarikoa. Grafema horiek hurrenak dira, besteak beste: b/v, c/z, c/qu.
Hizkuntza multzoak
Multzo horien arteko desberdintasunik nabarmenetakoa -n bukaera duten hitzekin plurala sortzeko modua da. Banatzen dituzten isoglosak cans / cas dira —ekialdeko eta erdiko multzoetan, hurrenez hurren— eta cas / cais —erdiko eta mendebaldeko multzoak, hurrenez hurren horiek ere—.
Lindley Cintra filologo portugaldarrak galizieraren dialektoak galiziar-portugaldar diasistemaren parte gisa ikertu zituen. Portugalen egile erreferentziala den horrek galiziera bi aldetan banatu zuen: batetik, mendebaldekoa (han, gheada (/g/ fonemaren aspirazioa gertatzen da, hots, ingelesaren antzeko /h/ aspiratua) eta, bestetik, ekialdekoa, fenomeno hori ez duena.
Hezkuntza
Galescola izeneko eskolak 2007-08 ikasturtean abiatu zituzten, 0 eta 3 urte arteko haurrei begira eta Galiziako Xuntak sustatuta (PSG eta BNG). 2010ko hamarkadan zehar Galizian Galiziako Alderdi Popularra egon zen agintean, gehiengo absolutuarekin eta honek, galizieraren ahultzea ekarri zuen hezkuntzari zegokionean. Espainiako beste zenbait autonomia erkidegoetan gertatu zen moduan, galizierak indarra galdu zuen modu nabarian, Europako Kontseiluaren gaitzespena ere jaso zuen alderdi honen politikak. 2010tik aurrera, Galiziako Autonomia Erkidego osoan eskolak ikasleen gehiengoak duen ama-hizkuntzaren arabera ematen dira, hau da, ikasturte batean matrikulatzen diren ikasleen gehiengoak lehen hizkuntza gisa gaztelera badu, hizkuntza hori ezarriko zaie gainerako ikasleei. Alberto Núñez Feijóo Galiziako Xuntako lehendakariak abiarazi zuen legea aurretik martxan egon zen beste bat ordezkatzeko sortu zen, zehazki, PSG eta BNG alderdiak gobernuan egon zirenean onartu zen araudia atzera bota zuen lege berriak. Antzinako araudi horren arabera, galizierak zuen lehentasuna autonomia erkidegoko eskola guztietan eta sarritan, muga nabariekin bazen ere, hizkuntza hau hobesten zen eskolak ematerako orduan.
Hamarkada hartan onartu zen lege berriak, Europako Kontseiluaren arabera, Europako Hizkuntza Gutxituen Kartari iskin egiten zion. Horretaz gain, Galiziako Hizkuntzen Normalizaziorako Plana ere ez zuen betetzen. Alderdi Popularraren mendeko Galiziako Xuntak ez zuen galiziar gaztediaren elebakartasunaren erantzukizuna bere gain hartu, beste arrazoi batzuen ondorio zela argudiatu baitzuen. Datu zehatzetara jotzen badugu, 2009an Galiziako eskolen % 35ek galizieraz ikasteko aukera ematen zuen; 2012an baina, PP boterera iritsi ondoren, eskolen % 4,96k baino ez zuen ematen klaserik Galiziako berezko hizkuntzan. Hau da, herrialdeko eskolen % 95ek baino gehiagok gaztelaniaz eta ingelesez baino ez ditu ematen klaseak. Bestalde, gurasoen nahia datu horietatik urrun dabil: izan ere, gurasoen % 35 inguruk klaseak bi hizkuntzetan (galizieraz eta gaztelaniaz) ematea nahi du.
Galizian
Jarraian Galizian bertan galizieraren egoera soziolinguistikoa adierazten duten zenbait taula eta irudi ageri dira.
2000ko hamarkadan
<small style="line-height: 100%;">Iturria: Plano Xeral de Normalización da lingua galega
2010ko hamarkadaz geroztik
Galizian galiziera oso errotuta izan den hizkuntza bat izan da beti, Frankoren diktadura garaian ere indar handiz ibiltzeraino, nahiz eta debeku latzak jaso. Goiko tauletan ikusten den gisara, ofizialtasuna lortu ondoren, XX. mendearen azken hamarkadatik XXI. mendeko lehenengora hiztun kopurua, proportzioan, mantendu egin da eta ulertzeko gaitasuna duten pertsonen kopurua berriz, areagotu. Galizierazko alfabetatze mailak jaso du baina igoerarik handiena, ia hogei puntukoa. Hala ere, aipatutako garaian hiztunen zati handi batek oraindik ez zekien ez irakurtzen ez eta idazten galizieraz.
IGEk 2011an egin zuen azken azterketa soziolinguistikoaren ondoren, datuak berritu ziren eta, zenbait ondorio interesgarri ateratzeko aukera izan genuen, jarraian irakurri ahalko dituzuen bezala. Galiziako gobernuaren mendeko erakundearen esanetan, galiziera lehen hizkuntza edo hizkuntza erabiliena bezala erabiltzen zuten pertsonen kopurua jatsi egin zen azken hamar urtetan, bereziki hiri handi eta eremu populatuetan. 2001. urteko datuak aztertuz gero, Vigo eta A Coruña hiria zein haren inguruko beste hiriak salbu, gainerako eremu guztietan galiziera, gutxienez, % 20tik gora mintzatzen zela ikus dezakegu. Egia da hala ere, urte hartan Lugo, Ourense eta Pontevedra hirietan galiziera gehien erabiltzen zuten hiztunen ehunekoa ez zela oso altua izan. Hamar urteren ostean, 2011n, Galiziako mapa asko aldatu zen da, gai horri zegokionean. Galizieraren lehen mailako hiztunak edo hizkuntza gehien erabiltzen dutenen kopurua murriztu egin da, neurri handi samarretan. Probintziarik kaltetuenak Pontevedra eta A Coruña dira: izan ere, Vigo hiriaren eskualdean ehunekoak modu argian murriztu dira. Bestalde, herrialdearen hiriburuan, Santiago de Compostelan ere galiziera nagusiki erabiltzen zuten hiztun kopurua % 20an murriztu zen. Iparralderago, A Coruñan eta Ferrolen zein haien inguruko herrietan, mota horretako hiztunak oso urriak ziren. Aurrez aipatu ez arren, Lugo eta Ourense probintzietan ere nabaritu zen galiziera nagusiki erabiltzen zuten hiztunen galera, gehienbat hiriburuetan eta hiri handietan, hala nola, Monforte de Lemosen eta O Barco de Valdeorrasen.
Jaitsiera horrek are ondorio kezkagarriago batera eramaten gaitu adituen arabera: izan ere, gazteen artean indarra galtzen ari da galiziera, bereziki azken hamarkadan. 2003tik 2008ra bitartean, gehienetan galizieraz mintzatzen zirenen kopurua % 13an jatsi zen, gaztelaniaz hitz egiten zutenen mesedetarako. Hala, gehienetan galizieraz hitz egiten zutenen kopuruan 2008an % 30,29koa zen. Ama hizkuntza gisan ere indarra galdu zuen hizkuntzak, 2000ko hamarkadaren amaieran eta 2010ko hamarkadaren hasieran jaio zirenen artean, % 18k baino ez zuen txiki-txikitatik jaso, berriz ere gaztelaniaren mesedetarako.
Galiziatik at
Galiziatik kanpo (Gaztela eta Leongo ingurune galizieradunetan eta Asturiasko Eo-Navian), galiziera ez da ofiziala, eta hortaz, berari buruzko ikerketak urriak dira lurraldeotan. Asturiasen kasuan, eonavierak koofizialtasunera iritsi gabe, nolabaiteko onarpen instituzionala du, baina galizieratzat jo gabe.
Dialektoak
Real Academia Galega (RAG) eta Instituto da Lingua Galega (ILG) taldeek Galiziako bereizketa dialektologikoan hiru dialekto bereizten dituzte, bakoitzak bere berezitasunekin. Lehena, mendebalekoa, Rias Baixasen hasi eta Santiago de Compostelara heltzen da. Erdikoak Galiziako leku gehienak hartzen ditu eta ekialdekoak, Galiziako ekialdea, Asturiasekin mugan dauden lurraldeak eta León go eta Zamorako probintzi etakoak. Multzo horiek bereizteko, -n kontsonanteaz amaitzen diren hitzetan plurala egiteko erabilitako mekanismoa hartzen da aintzat. Mendebaldeko eta erdialdeko blokea cans / cas isoglosek mugatzen dute eta erdialdeko eta ekialdekoa, cas / cais isoglosek.
Lindley Cintra filologo portugesak galiziera-portugesa diasistema gisan aztertu zituen galizieraren dialektoak. Portugalen garrantzi handia dute bere lanek. Galizian bi eremu bereizi zituen: mendebalekoa, gheada (/g/ > /h/ aldaketa) fenomenoa duena, eta ekialdekoa, fenomeno hori ez duena.
Ekialdeko eremuan badago leku kontserbatzaile bat. Han, n ezabatu egiten da: úa < unha, razois < razons (ekialdekoa) < razós (erdialdekoa). Iparretik hegora, portugesaren eta asturieraren aginteran bilakaera dago: <-ái> erdialdeko galiziean <-ade> eta asturieran (calái, probáino ordezkatuz calade / calaide eta probádeo / probáidelo). Ekialdeko galizieran, asturieraren <-in> txikigarria erabiltzen da: rapacín eta pequenín, rapacía eta pequenía femeninoan, non <n> ezabatzen den. Lexikoan leoieraren eragina ere antzematen da: naide, ninguén ordezkatuz. Halaber, hizkuntza galaikoportugesaren yod epentetikoaren aurrerapenaren ondorioz, hitz hasieran <l> ager daiteke: llobo, lobo ordezkatuz. Eragin bera alderantziz ere gerta daiteke, mendebaleko leoieran galizieraren ezaugarriak agertzean.
Palo mendatea
Palo mendatea edota Pau mendatea, Puerto Palo, col de Pau eta Puerto de Palo, Pirinioetako mendate bat da, Frantziako Biarno eskualdeko Aspe ibarran dagoen Laskun udalerria eta Espainiako Huesca probintziako Echoko ibarraren artean. Cotdoguy (2.019 m) eta Burcq (2.105 m) mendien artean dago.
Kota Ogino
Kota Ogino (荻野 広大, 1997ko maiatzaren 2a - ) Japoniako futbolaria da.
Jordan (argipena)
Jordan izenak adiera zenbait ditu:
Kota Ogino
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kyoto Sanga FC.
Tokioko Olinpiar Jokoak
Tokion bi aldiz izan dira Olinpiar Jokoak:
Pablo Felipe Teixeira
Pablo Felipe Teixeira (1992ko ekainaren 23a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Cerezo Osaka.
Tommy (1975eko filma)
Tommy The Who taldeak prestatutako rock opera baten filma da. Filma Ken Russell zuzendariak 1975ean egin zuen. The Whorekin batera (Pete Townshend, John Entwistle, Roger Daltrey Tommyren paperan, eta Keith Moon) uneko talde eta abeslari garrantzitsuek hartu zuten parte: Tina Turner (The Acid Queen), Elton John (Pinball Wizard) eta Eric Clapton (The Preacher). Baita ere Jack Nicholson, Ann Margret, Oliver Reed eta Robert Powell agertu ziren filman. 1975ean, filma Cannesko Zinemaldian aurkeztua izan zen, lehiaketatik kanpo.
Argumentua
Filmak gazte baten historia azaltzen du. Tommyk trauma handi bat pairatu zuen haurtzaroan, bere aitaren hilketa ikusi zuenean. Hiltzailea bere aitaordea izan zen. Ondorioz, haurra itsu, mutu eta gorra gelditu zen. Hori gutxi izango balitz, gainera, autista zen. Bere nerabetasuna oso gogorra izango zen, beharrez gainezka. Baina azkenean, bere izaera bereziari esker, pinballen nazioarteko izarra eta liderra bihurtuko zen, ia erlijio-guru gisa. Senideek, bestetik, bere irabaziak administratuko dituzte oso modu ilunez.
Lee-Ann Curren
Lee-Ann Curren (Biarritz, 1989ko irailaren 23a) emakumezko surflari lapurtarra da.
Vanessa Goikoetxea
Vanessa Goikoetxea Agorria (West Palm Beach, Florida, Estatu Batuak, 1980ko azaroaren 30a) sopranoa da, opera eta zarzuela abeslaria. Munduko areto ezagun askotan abestu izan du, maisu handien zuzendaritzapean. Vanessa Floridan jaio zen arren, umetan joan zen Durangora bizitzera eta lotura handia izan du beti Bizkaiko herri honekin.
Biografia
Vanessa Goikoetxea Durangoko Bartolome Ertzilla kontserbatorioan hasi zituen musika-ikasketak. Ondoren, Bilboko Juan Crisostomo Arriaga kontserbatorioan jarraitu zuen ikasten. Gero, Madrileko Escuela Superior de Canto eta Municheko Hochschule für Musik und Theater goi-eskoletan ikasi zuen. Bere formazioa hornitzeko eskola magistralak ere jaso zituen Montserrat Caballé, Roberto Scandiuzzi, Edith Wiens, Miguel Zanetti eta Ana Luisa Chovarengantik. Gaztelania eta aleman kantuan tituluduna da. Goi-mailako titulua du akordeoian eta materduna da operan. Bere ibilbidean zehar, honako maisuen zuzendaritzapean abestu du: Fabio Luisi, Matteo Beltrami, Pier Giorgio Morandi, Carlo Montanaro, Patrick Fournillier, Diego Fasolis, Massimo Zanetti edota Sir Andrew Davis, besteak beste.
Lee-Ann Curren
Biografia
10 urterekin surfean hasi zen. 3 urtez Europako ASPn lehian aritu zen; 2007ko txapelketa irabazi zuen. 2008an WQSko bere bigarren urtea izango da eta Junior mailan segitu zuen.
Vanessa Goikoetxea
Atzerrian
2011/12 denboraldian Dresdeneko Semperoper konpainian debutatu eta Alexander Joel-en zuzendaritzapean honakoak kantatu ditu: Alcina, Musetta (La bohème), Rachel (La juive), Hanna Glawari (Die lustige Witwe) eta Vixen (La zorrita astuta). Martina Franca Italiar hiriko Festival della Valle d’Itria jaialdian, Italian debuta eginda, Alfredo Casella-ren La Donna Serpente [Emakume sugea] operako Armilla, Fabio Luisi maisuaren zuzendaritzapean.
Lee-Ann Curren
Biografia
2009an WQSko 7. geratuta lekua irabazi du 2010eko ASP World Tourrerako, maila gorenean aritzeko alegia. Bere aitak hori lortu zuela 28 urte pasatu dira.
Vanessa Goikoetxea
Atzerrian
Hurrengo denboradian (2012/13), Bartzelonako Gran Teatre del Liceun debutatu zuen Rusalka operako izen bereko Rusalka pertsonaiarekin.
Lee-Ann Curren
Biografia
Surf mundutik at, Betty The Shark taldeko abeslaria da.
Jaime Dios
Jaime Ismael Dios Aramendia (Iruña, Nafarroa Garaia, ) futbolari profesionala da. Erdilari lanetan aritzen da.
Apistogramma velifera
Apistogramma velifera Apistogramma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Lee-Ann Curren
2008
Amaierako sailkapena:
Behin-behineko sailkapena:
Jaime Dios
Kirol ibilbidea
''2019ko Ekainaren 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Asaccus kurdistanensis
Asaccus kurdistanensis Asaccus generoko animalia da. Narrastien barruko Phyllodactylidae familian sailkatuta dago.
Vanessa Goikoetxea
Atzerrian
2014an Madrileko Teatro de la Zarzuelan debuta egin zuen Catalina obrako pertsonaia nagusia abestuz. Hurrengo urtean, Boccherini-ren Clementina zarzuela abestera gonbidatu zuten bertara Andrea Marcon maisuaren zuzendaritzapean.
Beste antzezpen aipagarri batzuk: Alexander Joel-en zuzendaritzapean (Bakanteak) operako Autonoe, Erroman debuta eginda, Teatro dell’Opera-n.
2017 Donizettiren Elisir d’amore (Maitasunaren elixirra) operako Adina, Triesteko Verdi Antzokian: Granadako Hiriko Orkestrak gonbidatuta, Clementina zarzuelako Doña Narcisa, Andrea Marcon maisuarekin. Dresdenera itzuli zen, berriz ere Hanna Glawariren papera interpretatzeko eta Die CsárdásfürsBiztin Csárdás printzesa operetan debuta egiteko. Urte berean, 2017an Bartzelonako Gran Teatre del Liceun ere egin zuen debuta, Mozarten entzute handiko Don Giovanni operako Donna Anna paperarekin.
2018ko udan Seulgo Ópera Nacional de Corean, Franz Lehár-en Die Lustige Witwe operetako Hanna Glawari pertsonaiaren papera kantatu du.
2019ko maiatzean Estatu Batuetako Seattle Operan debutatu zuen Bizeten Carmen operako Micaela interpretatuz. Ondoren, Hego Koreako Seul hirian Kurt Weill musikagile alemaniarraren Mahagonny hiriaren arrakasta eta hondamena obrako Jenny Hill-en rola bete zuen.
Euskal Herrian
2018ko udazkenean berriz, Bilboko Euskalduna jauregian, OLBE Operaren Lagunen Bilboko Elkartearekin La bohèmeren Mimi interpretatu zuen. 2019an, Abao Txikiren eskutik, Bilboko Arriaga antzokian Caperucita blanca operan, Txanozuritxo interpretatu zuen.
2020ko martxoan, Bilboko Euskalduna jauregiko Musika-Musica 2020 jaialdiaren irekiera kontzertuan, Vanessak Poulencaren Gloria abestu zuen Erik Nielsenen zuzendaritzapean, soprano bakarlari gisa, Bilboko Orkestra Sinfonikoarekin eta Sociedad Coral de Bilbaorekin batera.
Sariak
2014an, Estatu Batuetako Vero Beach Opera Foundation-en Marcello Giordani kantu lehiaketako "Deborah Voigt saria" irabazi zuen.
Rocchetta Palafea
Mugakideak
Rocchetta Palafeak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Halichoeres leucoxanthus
Halichoeres leucoxanthus Halichoeres generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Magno Cruz
Magno Damasceno Santos da Cruz (1988ko maiatzaren 20a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Cerezo Osaka.
Usaburo Hidaka
(japonieraz: 日高 卯三郎) Japoniako futbolaria izan zen.
Selekzio nazionala
Japoniako selekzioarekin: 1923ko 2 aldiz jokatu izan du.
Corytophanes hernandesii
Corytophanes hernandesii Corytophanes generoko animalia da. Narrastien barruko Corytophanidae familian sailkatuta dago.
Sequedin
Sequedin Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sequedin udalerrian erroldatutako biztanleak 4.437 ziren. Familiak 1.417 ziren, horien artean 285 pertsona bakarrekoak ziren (68 bakarrik bizi ziren gizonak eta 217 bakarrik bizi ziren emakumeak), 446 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 592 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 94 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.463 etxebizitza zeuden, 1.431 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 31 hutsik zeuden. 1.377 etxeak ziren eta 81 apartamentuak ziren. 1.431 etxebizitza nagusietatik 1.193 bere jabearen bizilekua ziren, 219 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 38 etxek bi zituzten, 68 etxek hiru zituzten, 427 etxek lau zituzten eta 889 etxek bost zituzten. 1.152 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 634 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 664 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
James Ivory
James Francis Ivory (Berkeley, Kalifornia, 1928ko ekainaren 7) Ameriketako Estatu Batuetako zinema zuzendaria da.
Sequedin
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.098 ziren, horien artean 1.833 aktiboak ziren eta 1.265 inaktiboak ziren. 1.833 pertsona aktiboetatik 1.698 lanean zeuden (862 gizon eta 836 emakume) eta 135 langabezian zeuden (74 gizon eta 61 emakume). 1.265 pertsona inaktiboetatik 205 erretiraturik zeuden, 278 ikasten zeuden eta 782 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sequedin udalerrian 1.493 unitate fiskal zeuden, 3.892 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.758 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 124 komertzioetatik, 6 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 37 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak, 5 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 5 jatetxeak eta 2 tintoreriak.
Ana María Matute
Ana María Matute Ausejo (Bartzelona, Katalunia, 1925eko uztailaren 26a - 2014ko ekainaren 25a), gaztelaniazko idazlea izan zen. Real Academia Españolako kide zen. 2010ean Cervantes saria eman zioten.
Sequedin
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 14 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 2 elektrotresna dendak, 6 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 1 bitxi-denda zen.
Ana María Matute
Obra
Ana María Matuteren eleberrigintzan gehien agertzen diren gaiak komunikazio falta eta ihesa dira. Kontakizun guztien hasieran erakusten duen joera errealista formaren barrokotasuna bilakatzen da amaieran.
Lehen eleberriak Los Abel (1948, Abeldarrak) eta Fiesta al noroeste (1953, Jaia ipar-mendebaldean) izan ziren.
Sequedin
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ana María Matute
Obra
Matuterenak, dira halaber, La torre vigía (1971) eleberria, eta Los niños tontos (1956, Ume ergelak) eta El tiempo (1959, Denbora) ipuin-liburuak, irakurle gazteentzat eginak.
Saint-André-Capcèze
Saint-André-Capcèze Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-André-Capcèze udalerrian erroldatutako biztanleak 172 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 122 etxebizitza zeuden, 72 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 112 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 72 etxebizitza nagusietatik 50 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 120 ziren, horien artean 88 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 88 pertsona aktiboetatik 80 lanean zeuden (46 gizon eta 34 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
NGC 198
NGC 198 galaxia espiral bat da, Pisces konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Saint-André-Capcèze
Diru sarrerak
2009an Saint-André-Capcèze udalerrian 61 unitate fiskal zeuden, 131 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.739 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 11 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-André-Capcèze udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Exbibit
Exbibit bat IEC 60027-2 informazio unitatea da. 260 biten baliokidea da. Laburtzeko Eib erabili daiteke.
Terabit batekiko duen ezberdintasuna testuinguruaren arabera 260 edo 1018 bit adieraz ditzakeela da.
Zebibit
Zebibit bat IEC 60027-2 informazio unitatea da. 270 biten baliokidea da. Laburtzeko Tib erabili daiteke.
Zettabit batekiko duen ezberdintasuna testuinguruaren arabera 270 edo 1021 bit adieraz ditzakeela da.
San Esteban eliza (Muruzabal)
San Esteban eliza Izarbeibarrako Muruzabal udalerrian kokatutako XIV. mende eta XVII. mendeen arteko kristau eliza bat da. Gotiko estiloa ditu.
Pigalle (Parisko metroa)
Pigalle Parisko metroaren geltokia da, n kokatuta dagoena.
San Esteban eliza (Muruzabal)
Bi garaitan egindako eraikina da. XIV. mendekoa da parterik zaherrena, estilo gotikokoa: nabeko lehendabiziko hiru tarteak, gurutze-gangaz estaliak; ataria, hegoaldean dagoena, bigarren tartean; eta kapera txiki bat, gurutze-gangaz estalia, iparraldean dagoena, hirugarren tartean. XVI-XVII. mendeetakoak dira, berriz, luzapenak: laugarren tartea, transeptuak eta kapera nagusia, luneta-gangakoak, eta gurutzadura, petxina gaineko linterna duen gangaz estalia.
Atea arku puntadunekoa da, eta zenbait arkibolta ditu, landareak irudikatzen dituzten kapitel korrituen gainean.
Barnealdean, erretaula nagusia erromanista da, XVIII. mendekoa. XVI. mendeko Ama Birjiniaren irudi bat paratu da han, Eunatetik ekarria. Aldamenetako erliebeak Kristoren Nekaldiari eta San Estebani buruzkoak dira.
Nabeko horman, iparraldean, XIV. mendeko gurutzefikatu bat dago, berrikiago berriz pintatu dena.
Soulomès
Soulomès Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
San Esteban eliza (Muruzabal)
Transeptuko iparraldea kapera bihurtuta dago, XVII. mendeko burdin hesi baten bidez. Bertan Joan Juanitz Calahorrako apezpikua datza (1666an hil zen). XVII. mendeko erretaula ere badago, San Jose irudikatzen duena titular gisa.
Soulomès
Biztanleria
2007an Soulomès udalerrian erroldatutako biztanleak 116 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 96 etxebizitza zeuden, 50 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 91 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 50 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 72 ziren, horien artean 53 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 53 pertsona aktiboetatik 48 lanean zeuden (23 gizon eta 25 emakume) eta 5 langabezian zeuden (4 gizon eta 1 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Soulomès udalerrian 43 unitate fiskal zeuden, 88 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.782 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
Hayato Nukui
Hayato Nukui (温井 駿斗, 1996ko azaroaren 14a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Cerezo Osaka.
Soulomès
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Soulomès udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fort Boyard (telebista saioa)
Fort Boyard Antenne 2 telebista katean igorritako telebista saioa da, Jacques Antoine, Jean-Pierre Mitrecey eta Pierre Launayk sortua. Itsas Charente departamenduan dagoen Fort Boyard gotorlekuan grabatua, parte-hartzaileek lehiaketa fisiko eta intelektualak gainditu beharko dituzte altxorra lortzeko.
Puy-Saint-André
Puy-Saint-André Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Alpe Garaiak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Puy-Saint-André udalerrian erroldatutako biztanleak 464 ziren. Familiak 176 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 319 ziren, horien artean 251 aktiboak ziren eta 68 inaktiboak ziren. 251 pertsona aktiboetatik 240 lanean zeuden (132 gizon eta 108 emakume) eta 11 langabezian zeuden (5 gizon eta 6 emakume). 68 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Puy-Saint-André udalerrian 183 unitate fiskal zeuden, 493 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.189,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Puy-Saint-André udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 199
NGC 199 galaxia bat da, Pisces konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Rocchetta Tanaro
Rocchetta Tanaro Italiako udalerri bat da. Astiko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Rocchetta Tanarok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Cœur de Pirate
Cœur de Pirate, benetako izena Béatrice Martin, (Montreal, Quebec, Kanada, 1989ko irailaren 22a- ) indie pop abeslari eta musikagile quebectarra da. Pianoa jotzen du eta frantsesez abesten du, quebectar frankofono artista belaunaldi berriaren erreferente handiena da.
Biografia
Montreal erdialdeko Outremont barrutian jaio zen Béatrice Martin. Hiru urte baino ez zituela hasi zen pianoa jotzen eta bederatzi urterekin Montrealgo musika kontserbatorioan sartu zen.
Hamabost urte zituela December Strikes post-hardcore taldean teklista hasi zen, bai eta Bonjour Brumarie taldean ere , eta 2008an bere aurreneko bakarkako diskoa atera zuen, bere izen artistikoa zeraman Cœur de Pirate ("pirataren bihotza"). Diskoa ia akustikoa dela esan daiteke, pianoa eta Cœur de Pirateren ahotsa baino ez baitu. Instrumentazioz sinplea bazen ere 2009ko Juno sarietan disko frankofono onenarentzako izendatua izan zen eta saria irabazi ez zuen arren mundu mailan zabaldu zen bere musika. Pour un infidèle, Ensemble, Comme des enfants eta Primptemps singleek arrakasta handia izan zuten. CBC Music-ek Kanadako inoizko 25 disko onenen zerrendan sartu zuen. 2009an bertan Pearls izenarekin ingelesezko proiektu bati ekin zion baina MySpacen abesti bakarra plazaratu eta ez du jarraipenik izan.
2011 urtean The Bronx talde estatubatuarrarekin batera Armistice izeneko EP-a atera zuen. Urte berean iritsi zen bakarkako bigarren diskoa, Blonde izenekoa, eta urteko pop disko onenaren Félix Saria irabazi zuen. Adieu eta Golden baby izan ziren singleak eta 2013an Place de la République abestiaren bideoklipa zuzendu zuen. 2013ko martxoan nazioarteko bira egin zuen. 2014 urtean bi soinubanda egin zituen, kanadiar Trauma teleseriearena, hainbat artistaren kantu ezagunen coverr-ak eginaz, eta Child of Light bideo-jokoarena. Bakoitzarekin disko bana argitaratu zuen.
Vigneux-de-Bretagne
Vigneux-de-Bretagne bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Cœur de Pirate
Biografia
2015 urtean Roses diskoa atera zuen eta 2016an Marc Lavoine eta Arthur H-rekin batera Les Souliers rouges diskoa atera zuen. 2018anhurrengoa plazaratu zuen, En cas de tempête, ce jardin sera fermé. 2021. urtea berezia izan zuen, bi diska berri eta haurdunaldia iragarri baitzituen. Perséides diskoa erabat instrumentala, hamar piano pieza hain zuzen ere. Ahots kordetan izan zuen ebakuntzatik errekuperatzen ari zela konposatu zituen abestiak.
Vigneux-de-Bretagne
Biztanleria
2007an Vigneux-de-Bretagne udalerrian erroldatutako biztanleak 5.260 ziren. Familiak 1.805 ziren, horien artean 297 pertsona bakarrekoak ziren (130 bakarrik bizi ziren gizonak eta 167 bakarrik bizi ziren emakumeak), 554 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 884 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 70 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.943 etxebizitza zeuden, 1.811 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 45 bigarren erresidentzia ziren eta 87 hutsik zeuden. 1.900 etxeak ziren eta 34 apartamentuak ziren. 1.811 etxebizitza nagusietatik 1.558 bere jabearen bizilekua ziren, 224 alokairuan okupaturik zeuden eta 29 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 59 etxek bi zituzten, 192 etxek hiru zituzten, 343 etxek lau zituzten eta 1.210 etxek bost zituzten. 1.528 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 558 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.169 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Mahai Jokoan (bloga)
Mahai Jokoan bloga Imanol Murua Uria kazetariak 2006 eta 2013 urteen artean sortu eta elikatu zuen. Albiste gehienak igandero Berria egunkarian argitaratzen zituen asteko kronika politikoak izaten ziren.
Vigneux-de-Bretagne
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Mahai Jokoan (bloga)
2006 ko Rikardo Arregi Sari Nagusia irabazi zuen Muruak, bai Berrian bai Mahai Jokoan blogean Euskal Herriko politikari buruz idatzitako artikuluengatik.
Vigneux-de-Bretagne
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.453 ziren, horien artean 2.640 aktiboak ziren eta 813 inaktiboak ziren. 2.640 pertsona aktiboetatik 2.463 lanean zeuden (1.307 gizon eta 1.156 emakume) eta 178 langabezian zeuden (76 gizon eta 102 emakume). 813 pertsona inaktiboetatik 261 erretiraturik zeuden, 358 ikasten zeuden eta 194 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vigneux-de-Bretagne udalerrian 1.877 unitate fiskal zeuden, 5.298,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.850 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 306 komertzioetatik, 6 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 15 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 76 eraikuntza enpresak ziren, 67 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 13 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 22 finantziazio enpresak ziren, 14 higiezinen enpresak ziren, 42 zerbitzu enpresak ziren, 18 administrazio publikoko enpresak ziren eta 19 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 76 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 5 banku bulegoak, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 6 igeltseroak, 8 margolariak, 11 zurginak, 7 iturginak, 7 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 6 ile apaindegiak, 9 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 12 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 2 harategiak, 1 arraindegi zen, 2 etxerako tresna dendak eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Vigneux-de-Bretagne udalerrian 75 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.400 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
San Damiano d'Asti
San Damiano d'Asti Italiako udalerri bat da. Astiko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kanaan
Kanaan Biblian maiz aipatzen den Ekialde Hurbileko eskualde historiko bat da, Mediterraneo ekialdeko kostaldetik Jordan ibaira bitarteko lurraldea hartzen duena, egungo Israel, Zisjordania, Gaza eta Libano, Siria eta Jordaniako lurralde zenbait ere hartzen dituena. Bertan semitar herriak bizi izan ziren historian, hebrear eta beste herri zenbaitek lurraldea K. a XV-XII mendeetan lurraldea hartu aurretik. Biblian israeldarren Agindutako Lurraldearekin dator bat, Zenbakiak liburuko 34 kapituluan adierazten denaren arabera; Hasiera liburuan, berriz, Kanaan Agindutako Lurraldearen zati bat baino ez da.
San Damiano d'Asti
Mugakideak
San Damiano d'Astik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Kanaan
Bertokoen jentilizioa kanaandar da.
Sare usaintsu
Sare usaintsua (Cortinarius suaveolens) Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da. Ez da jaten. Galzorian dagoen espeziea.
Sinonimoa: Phlegmacium suaveolens.
Deskribapena
Kapela: 5 eta 10 cm bitarteko diametrokoa. Lehenengo subglobosoa, gero lau-ganbila eta amaieran zabaldu egiten da; lila kolorekoa, malba kolorekoa edo purpura kolorekoa, okre-laranja kolorekoa erdian. Azal likatsua, bereizgarria, mehea eta zaila; distiratsua eguraldi lehorrarekin.
Orriak: Meheak eta estu, itsatsiak edo pixka bat dekurrenteak, hasieran lila kolorekoak, amaieran marroi-purpura kolorekoak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Hasieran laburra, gero luzanga, 6 eta 10 cm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 1,5 cm bitarteko lodierakoa, betea, fibrilosoa eta marratua luzetara, lila zurbil kolorekoa, zahartzean okre antzekoa bihurtzen da. Erraboila alboan eta oinarri biribilduarekin, zuria. Lila zurbil koloreko gortina.
Haragia: Lodia, irmoa, zurixka, lila azalaren azpian eta oina ebakitzean, zertxobait okre-antzekoa oinaren goialdean. Usain sendo eta iraunkorra, atsegina, laranjondoen lore usaina.
Etimologia: Cortinarius hitza, gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Suaveolens epitetoa latinetik dator, usain gozoa edo lurrindua esan nahi du.
Jangarritasuna
Ez du interes gastronomikorik.
Apistogramma viejita
Apistogramma viejita Apistogramma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Sare usaintsu
Nahasketa arriskua
Cortinarius dibaphus delakoarekin nahas daiteke, baina Cortinarius suaveolens espezieak duen laranja-lore usain atseginak, berehala zehazteko aukera ematen du.
Sasoia eta lekua
Udazkenean, hostozabalen azpian.
Banaketa eremua
Europa.
Shizuo Miyama
Selekzio nazionala
Japoniako selekzioarekin: 1923ko 2 aldiz jokatu izan du.
Hendricksita
silikato motako minerala da eta trioctahedral micas taldearen kidea da.
La Boissière-en-Gâtine
La Boissière-en-Gâtine Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Hendricksita
Ezaugarriak
Hendricksita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 - 3 da.
La Boissière-en-Gâtine
Biztanleria
2007an La Boissière-en-Gâtine udalerrian erroldatutako biztanleak 243 ziren. Familiak 95 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 42 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 25 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 128 etxebizitza zeuden, 106 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 128etxeak ziren. 106 etxebizitza nagusietatik 88 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 9 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 71 etxek bost zituzten. 103 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 49 etxetan bat baino gehiago zituzten.
NGC 200
NGC 200 galaxia espiral bat da, Pisces konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
La Boissière-en-Gâtine
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean La Boissière-en-Gâtine udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.180 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Avit (Loir eta Cher)
Saint-Avit Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Avit udalerrian erroldatutako biztanleak 111 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
San Giorgio Scarampi
Mugakideak
San Giorgio Scarampik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saint-Avit (Loir eta Cher)
Etxebizitza
2007an 94 etxebizitza zeuden, 49 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 94etxeak ziren. 49 etxebizitza nagusietatik 37 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 61 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 44 lanean zeuden (24 gizon eta 20 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Saint-Avit udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.183 hektarea erabiltzen.
Stoa Poikile
Stoa Poikile (grezieraz ή ποικίλη στοά, "estoa margotua") Antzinako Greziako monumentu bat zen, Atenasko agoratik iparraldera dagoen toki pribilegiatu batean eraikia. 1981ean aurkitu zen. Zutabe doriarrak zituen kanpoaldean eta joniarrak barnean. Aurkitutako zeramikaren arabera, K.a. 475 eta K.a. 450 bitartean data daiteke.
Hegoalderantz begira zegoen, neguan, eguzkiaren beroa sartzea ahalbidetzen zuena, iparraldeko haize hotzak, bere atzealdeko fatxadan geratzen ziren bitartean.
Eraikina, Pausaniasen lekukotzari esker identifikatu ahal izan da.
Hasieran, erakina, Peisianaktios deitzen zen, bere eraikitzaileagatik, Pisianakte izenekoa. Baina, eraiki eta gutxira, margoekin apaindu zen, Poikilé (margotua) izena eman ziona. Margolan horiek, Atenasko artista garrantzitsuek egin zituzten: Polignoto, Mikon eta Paneok. Polignotok, Plutarkoren arabera troiarrak margotu zituenean, Laodizeren aurpegia Elpinizerenaren erara irudikatu zuen. Stoa dohainik margotu zuela gaineratzen du, Atenasen ohorez gogoratua izateko, historiografoek dioten bezala. Melantiok honako hau dio horren harira: "Ba bere kontura apaindu zituen jainkoen tenpluak eta Zekrope II.aren agora balentria heroikoekin".
Pausaniasek xehe-mehe deskribatzen ditu, oraindik miretsi ahal izan zituena. Margolan horietan, Atenasko balentria militar handiak irudikatu ziren, benetakoak zein mitologikoak. Gainera, stoak, garaitutakoei konfiskatutako armak eta brontzezko ezkutuak gordeta zituen.
Stoa Poikiléak, estoizismoaren eskola filosofikoa abiarazi zuen. Mugimenduaren sortzaileak, Zenon Zitiokoak, han irakasteko ohitura zuen. Stoa Poikilea, Plutarkok deskribatzen du bere Zimonen bizitza lanean.
Halichoeres leucurus
Halichoeres leucurus Halichoeres generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Geomyersia glabra
Geomyersia glabra Geomyersia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Mejerda
Mejerda (واد مجردا) Tunisiako ibai nagusia da. Antzinean Bagrada zuen izena.
Ibilbidea
Ipar-ekialdeko Aljeriaren ipar-ekialdean sortzen da, Tell-eko Atlasetan, eta ekialderantz jotzen du kostaldearekiko paralelo. 460 kilometroko ibilbidea egin ondoren Tunisko aintzira igaro eta Tunisko golkoan itsasoratzen da.
Club Deportivo Tudelano
Club Deportivo Tudelano (euskaraz: Tuterar Kirol Kluba) Tuterako futbol taldea da. 1935ena sortua, egun RFEF 1.mailan dabil.
Historia
1935an Club Deportivo Tudelano sortu zuten herriko Ancora, Aragon, Tudela eta Vegetarianos futbol taldeak batuz. 40. hamarkadan hirugarren mailan egonkortu zen eta 1942 eta 1954 urteetan bigarren mailara igotzeko play-offak jokatu zituen.
1976-77 urtean sortu berria zen bigarren B mailara igotzea lortu zuen baina urtebete baino ez zuen egin bertan. 1983an Hirugarren mailako Ligako Kopako finalera iritsi zen baina Real Madrilen hirugarren taldeak eraman zuen txapelketa. Hurrengo urtean berriz iritsi zen finalera eta oraindoan txapelduna izan zen, Yeclano CF-ri 1-1, 4-2 irabazita.
1991ean berriz igo zen bigarren B mailara eta 5 urte egin zituen bertan. Igoera bietan Jesús Cristo Díaz zen Tudelanoren presidentea.
XXI mendean hirugarren mailako talde punteroa izan zen baina ez zuen bigarren B mailara igotzea lortzen. 2007tik aurrera sei play-off jarraian jokatu zituen 2012an igoera lortu zuen arte. Ordutik bigarren B mailan aritu da.
2020an Espainiako Futbol Federazioaren Kopako finala jokatu zuen Real Murciaren kontra eta 1-1 egin ondoren penalti jaurtiketatan 4-2 galdu zuen. 2022an 2. maila RFEF-ra jaitsi zen.