cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaplan turbina
Turbina hau Francis turbinaren eboluzio bat da. Kaplan turbina jauzi txikidun (hau da, presio txikidun) kasuetan errendimendu energetiko ona duen turbina da, Francis turbinak lortzen ez duen gauza. Errodeteko alabeak mugikorrak dira beti, eta beharraren arabera doitu daitezke; beso banatzaileak, aldiz, finkoak edo mugikorrak izan daitezke. Errodeteko besoak baino ez badira mugikorrak, orduan semi-Kaplan turbina dela esaten da, eta beso banatzaileak ere mugikorrak badira benetako Kaplan turbina dela esaten da.
Helize turbinek, berriz, Kaplan turbinaren antzekoak izan arren errodeteko besoak finkoak dituzte. Azken hauek jauzia eta emaria ia konstanteak diren kasuetan erabiltzen dira.
Simat de la Valldigna
Simat de la Valldigna Valentziako Erkidegoko udalerria da, Safor eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.666 biztanle zituen.
Ebro
Ebro Espainiako iparraldean sortu (Fontibre, Reinosa, Kantabria) eta, Errioxa, Hego Euskal Herria (Araba eta Nafarroa Garaiko hegoaldea), Aragoi eta Katalunia hegoaldea zeharkatu ondoren, Ampostatik hurbil (Tarragona) Mediterraneoan itsasoratzen den ibaia da. Ahoan Ebroren Delta eratzen du.
Iberiar penintsulako bigarren ibaia da luzeran, 910 km, Tajoren ondoren. Mediterraneoko isuri aldeko ibaien artean bigarren luzeena da, Niloren ondoren. Arro (86.100 km²) eta emari (483 m³/s Tortosan ) handienak dituen Espainiako ibaia da. Euskal Herriko muga naturala osatzen du hegoaldetik; 207 km betetzen ditu Euskal Herriko hego-mendebal eta hegoaldean, 100 Araban (Errioxa eta Gaztelarekiko muga) eta 107 Nafarroan (Errioxa eta Aragoirekiko muga). Euskal Herriko Mediterraneo aldera jotzen duten ibai guztiek Ebron isurtzen dute ura.
Izena
Ibaiaren izena grezieraz Έβρος zen eta latinez Iberus. Askotan Hiberus forman ere ageri da idazle latindarretan, Livio, Plinio edo Julio Zesarrek horrela aipatzen dute.
Standburn
, Eskoziako herri bat da, Falkirk eremu administratiboan.
Ebro
Izena
Erdi aroan, Arabiarrek Abroh edo Ibro moduan aipatzen zuten. Erdi aroko kronika kristauetan, ibaiak molde ugariz idazten zen, (H)Ebro, (H)Iberum, Ibero, Iberis, Hiberim,(H)Iberi... "Ebro" forman 917an ageri da lehenengoz idatzirik, beste forma anitzen artean. XII. mendean hasten da gaur egungo forma zabaltzen.
Izenaren jatorriari buruz, ez da batere argia. Baztertu ez diren hipotesiak honakoak dira, besteak beste:
Ibilbidea
Ebroren iturburua Hermandad de Campoo de Suso udalerrian (Kantabria) dagoen Fontibre (latinez: Fontes Hiberis, «Ebroren iturria») zela uste zen; gaur egun, ordea, sorburua Hijar ibaian kokatzen da, 1.980 metrora. Goi ibilguan estua da, eta bertan egin da Ebroko urtegia (450 milioi m³). Gero Burgosko lurretan zabaldu egiten da, Zaragozaraino. Ondoren, Behe-Aragoiko ordoki idorrak gainditzen ditu eta Kataluniako kostaldeko mendien artetik barneratu ondoren, estutu egiten da berriro, Fayon eta Tortosa artean. Ampostatik aurrera, zenbait beso ireki eta ibai delta zabal bat osatzen du (320 km²ko azalera, 30 km luze). Tarragonako itsasertzean dagoen delta honek bi isuri nagusi ditu: Gola del Norte eta Gola del Sur deiturikoak, eta bien erdian dago Buda uhartea. Bertan daude Espainiako arroz-sail handienak. 1983. urtetik natura parkea da.
Fontibretik aurrera, ezker aldetik jasotzen du, Kantauriar mendikatean, Euskal Herriko mendietan eta Pirinioetan sorturiko adarren ura (Híjar, Nela eta Oca, Kantabrian eta Gaztelan; Omezillo, Baias, Zadorra eta Jugalez, Araban; Linares-Odrón, Ega eta Arga-Aragoi, Nafarroan; Gállego eta Segre-Cinca sistema, Aragoin), eta Iberiar sisteman jaiotako adarrena eskuin aldetik (Najerilla, Iregua eta Tirón, Errioxan; Alhama eta Queiles, Nafarroan; Jalon, Huerva, Martín, Guadalope eta Matarraña, Aragoin).
Kantabria, Gaztela-Leon, Euskal Autonomia Erkidegoa, Errioxa, Nafarroa Garaia, Aragoi eta Katalunia zeharkatzen ditu. Araba eta Burgos artean, muga naturala da. Zeharkatzen dituen hiri nagusiak Reinosa, Miranda Ebro, Haro, Logroño, Calahorra, Alfaro, Tutera, Alagón, Zaragoza, Caspe, Mequinenza, Riba-roja d'Ebre, Tortosa, Amposta, Sant Jaume d'Enveja eta Deltebre dira.
Ebro itsasoratzean delta bat sortzen du, eta bertan korrontea bi adar nagusitan banatzen da, itsasora heldu aurretik. Delta horren zati bat Ebroren Deltako natur Parkearen barnean da eta babesgune naturala da. Gainontzekoa nekazaritza eta herriguneak dira.
Ebro ibaiaren batez besteko emaria 483 m³/segundokoa bada ere, ur kopuru horrek gorabehera handiak izan ohi ditu, zeharkatzen dituen lurraldeetako idorteak handiak direlako. Ebro ibaiaren ura lurrak ureztatzeko (Tausteko ubidea, Tutera-Cabanillas eta Zaragoza artean, 19,8 km Nafarroan barrena; Aragoiko Ubide Inperiala, Tuterako Bokalea eta Pina de Ebro artean, 90 km guztira, 18,5 km Nafarroan barrena) eta energia elektrikoaren ustiakuntzarako (Ebro, Mequinenza eta Ribarrojako urtegiak) erabiltzen da.
Ibaiadar nagusiak
Ezkerretik
Eskuinetik
Hidrometria
Ebroren emaria 1912-1993 bitartean neurtua izan zen Tortosan (itsasoratu baino 70 km lehenago). Gune horretan, drainatutako eremuak 82.841 km² ditu, arro osoaren % 96,2. Urteko batez besteko emaria 483 m³ segundokoa da. Emari handiena martxoan du (738,8 m³/s), eta txikiena abuztuan (147,6 m³/s). Beti ere, 1960ko hamarkadatik aurrera eraiki ziren urtegiek erabat aldatu dute emarien erregimena.
Ibai emaritsua da, baina gorabehera handiak izaten ditu urtean zehar. Udan, lehorte gogorrak direla eta, haren emaria oso urria izaten da; udaberrian, berriz, Pirinioetako elurren urtzea dela eta, haren emariak puntu gorena izaten du, horren adibidea, lehorte garaian Tortosan (Ebroren Deltan) 32 m³/sko emaria dugu, eta uholde garaian, berriz, 10.000 m³/s baino gehiago.
Hauek dira Zaragozan, XIX. mende amaieratik aurrera, izan diren uholde handienak :
Emariaren aldaketa aldakorraz gain, aipatu beharrekoa da ibaiaren emaria jeisten ari dela hamarkadaz hamarkada. Urtegien erabilerak ura nekazaritzarako gehiago erabiltzeko aukera eman du, baina, jakina, ibaiaren berezko emaria apaldu du.
Horrek kezka eragin du ibaiaren emari ekologikoa betetzen ote den. Gaur egungoa emariaren muga 3150 hm³/urte da, baina 9600 hm³/urteko emarira igotzea proposatu dute.
Sorrera
Duela 37 milioi urte inguru, ebro inguruko urak atlantikora zihoazen. Iberiar plaka eurasiaren kontra lotu zenean, Pirinioak eta horrekin batera kantauriar kostaldeko mendiak sortu ziren iparraldean (Euskal Herriko arkua eta kantauriar mendikatea), eta Iberiar sistema hegoaldean. Hori gertatzean urek ez zuten aterabiderik topatu, eta denbora luzez laku eta aintzira gune izan zen gaur ebroko bailara deitzen duguna, miozenoan zehar. Gaur egun ere ikus daitezke garai horretako aztarnak, Ebroren haranean dauden gatzagetan, edo Bardean.
Metatutako sedimentuek erakusten dutenez, miozenoaren bukaeran lakuek ekialderantz egin zuten gainezka, eta erosioak bere lana egin zuen, Ebroko arroa sortuz. Itsasora iristean, ibaiak zekartzan sedimentuek Ebroren delta sorrarazi zuten.
Gizakia Ebron
Paleolitiko erdialdetik (duela 80.000-30.000 urte) gizatalde nomadak Ebro inguruan bizi zirela salatzen dute aztarna arkeologikoek. Neolitikoan aztarnak ugaritu egiten dira, sedentarizazioaren agerpenarekin.
Ebroko lurrak ez dira bereziki aberatsak izan nekazaritzarako, baina uraren presentziak eta ibaiak eskaintzen zituen garraio aukerak jendea erakarri du bertan kokatzera. Badirudi duela milioi bat urte jadanik gizakiak zebiltzala Ebro inguruetan. Feniziarrak eta gero erromatarrak penintsulara heldu zirenean, hamaikatxo talde zeuden Ebro haranean finkaturik: baskoiak, autrigoiak, zeltak, zeltiberiarrak eta iberiarrak.
VI. mendeko Avieno historialari latinoaren arabera, Ebro (latinez: Hiberus) baskoien lurralde barneko ibaia zen. Haren ertzetan zeuden Calahorra, Vareia, Alfaro eta Cascante, hiri baskoiak garai hartan. Avieno eta Plinioren arabera, Ebro ibaian kargaontziak ibiltzen ziren Tortosatik Tuteraraino. Badakigu XIII., XIV. eta XV. mendeetan nabigagarria zela ibaia eta bere horretan iraun zuen ibaiak Erdi Aroan, ura lurretan erabiltzeko xedean han eta hemen urtegiak eraikitzen hasi ziren arte.
Mendeetan zehar, euskaldunen lurraldeak Ebrotik hegoalderantz zabaldu baziren ere, XIII.-XIV. mendetik aurrera, Ebro ibaia bihurtu zen, oro har, Arabaren eta Nafarroaren hegoaldeko muga. Historian zehar, Ebro ibaiaz beheiti bideratu zuen Nafarroa ekialdeko (Erronkariko almadiak) eta hegoaldeko (Erriberako ubideak) jendeak Aragoirekiko eta, batez ere, Zaragozarekiko garraioa.
XIX. mendean gertaturiko kolera izurriteak bereziki kolpatu zuen Ebroko harana.
XX. mendearen hasieran Ebroko gudua izan zen historiako puntu nabarmenetako bat, gerra zibilean zehar. Guda honetan Errepublikarren galerek alde nazionalaren garaipena finkatu zuen. Bestalde, XX. mendean zehar Ebroko urak ustiatzeko hainbat urtegi egin ziren. Azken urteetan eztabaida piztu da Ebroko uren erabilerari buruz, bertako urak beste tokietara mugitu eta erabiltzeko planak direla eta. Ura baliabide preziatua izateaz gain, kezka ekologikoak sortu ditu, uraren ustiapenak bertako fauna eta floran eragin kaltegarria duelakoan. Gainera, uraren erabilera dela eta sedimentu kopurua gutxitzen ari da, eta Ebroren delta murrizten.
Urtegiak
Ebron hainbat urtegi daude horietako asko 1950eko eta 1960ko hamarkadetan eraikiak. Garrantzitsuenak honakoak dira:
Aipatutakoez gain badira ekoizpen hidroelektrikorako eta ureztatzeko erabiltzen diren hainbat urtegi txiki, 1 hm³ inguruko edukiera dutenak.
Ebron ez badaude ere, bere arroan badira beste urtegi handi batzuk, ibai hauetan banaturik:
Ubideak
Ebron badira kanal edo ubideetan aipagarri zenbait, Aragoiko ubide inperiala, Aragoi eta Kataluniako ubidea eta Urgelleko ubidea, adibidez.
Bestalde, urak beste ibaietara eramateko sistemak ere badaude, haietako batzuk nahiko polemikoak izan direnak.
Ekoizpen elektrikoa
Ebro ibarrean 457 jauzi hidroelektriko daude, eta instalatutako potentzia 3.894,5 MWkoa da. Denen artean 38.000 hm³ ur erabiltzen dute urtean, 9.400 GWh inguruko ekoizpena lortzeko. Indarretxe garrantzitsuenak ezkerraldeko ibaiadarretan -batez ere, Segren eta honen adarretan (Cinca, Ésera, Noguera Pallaresa eta Noguera Ribagorçana)- eta Ebro Behereko urtegi-sisteman (Mequinenza–Ribarroja–Flix) daude.
Carmelo Suárez
Carmelo Suárez Cabrera (Las Palmas Kanaria Handikoa, 1949) espainiar arkitektoa, politikaria, sindikalista, eta militante komunista da. Espainiako Herrietako Alderdi Komunistako (PCPE) idazkari orokorra da 2002tik.
IBEX 35
IBEX 35 Espainiako burtsan kotizatzen duten balorerik garrantzitsuenak biltzen dituen burtsako indizea da. Indizea egitearen ardura, Bolsas y Mercados Españoles BME, enpresak dauka, eta burtsako bestelako baloreak biltzen dituzten indize ezberdinak antolatzen ditu. Ibex 35 indizea 1992ko urtarrilaren 14ean sortu zen.
Elk konderria (Pennsylvania)
Elk konderria (Elk County) Pennsylvaniako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Ridgway da. 2010eko zentsuaren arabera 31,946 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
IBEX 35
Historia
1989an Ibex 35 indizearen aitzinekoa izan zen FIEX 35 indizea sortu zen, 3.000 puntuko hasierako balioarekin. 1992an burtsak indizea erostea erabaki zuen etorkizunen merkatuko MEFF 30 indizearekin batera. Horrela, 1992ko urtarrilaren 14ean Ibex 35 indize berria sortu zen. Indizearen hasierako kapitalizazioa, 1992. urtean, 51.382 milioi eurokoa izan zen. 2006. urtearen amaierarako kopuru hori 586.500 milioi eurora hazia zen.
Elk konderria (Pennsylvania)
Geografia
Elk konderriak 215,567 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,282 ura dira. Beste 214,285 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 14,82 da.
IBEX 35
Historia
1992 eta 1993 urteetan burtsak krisialdia bizi izan zuen, Golkoko Gerrak eta horrek sorturiko ezegonkortasun ekonomikoak Ibex 35aren %20ko jaitsiera eragin zuten. Horrela, indizearen mailarik baxuena 1992ko urriaren 5an eskuratu zen, 1.873,6 puntu. Baina beheraldi hartatik osatu eta 1990eko hamarkadan zehar, burtsak goraldia ezagutu zuen. 1998. urtearen lehen erdian, Ibex 35ak 10.000 puntuko balioa gainditu zuen eta urte hartako uztailean Ibex 35a 10.987 puntura iritsi zen.
Elk konderria (Pennsylvania)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 31,946 pertsonetatik 31,528 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 183 dira. 85 beltzak edo afroamerikarrak. 32 amerikar natiboak ziren eta 5 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 95 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 14 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 187 pertsonek kokatzen zuten.
IBEX 35
Historia
Ondoren asian sorturiko krisialdi ekonomikoak eta berau Latinoameriara zabaltzeko beldurrek, beherantz eraman zuen indizea berriz ere. 1998ko udazkenean Ibex 35a 7.000 puntura jaitsia zen. Internet eta teknologia berriek burtsan agerpena egin eta gero, mota horretako balore asko irten zen burtsara, NASDAQ bezalako merkatuetan gertatu bezala. Horrek, goraldi berri bat sortu zuen burtsan, Ibex 35ak 1998 maila gainditu eta 2000. urteko martxoan 13.000 puntuen atean geratu zen 12.950 puntuko maila eskuratuz.
Grazeko Unibertsitatea
Grazeko Unibertsitatea (izen ofiziala alemanez: Karl-Franzens-Universität Graz, latinez: Carolo-Franciscea) Estiriako unibertsitate handiena da, eta, Vienako Unibertsitatearen ondoren, Austriako bigarren zaharrena. Karlos II.a Estiriakoa artxidukea eta Frantzisko I.a Austriakoa enperadoreari zor dio izena. 2007/2008 neguko seihilekoan 21.340 ikasle zituen; atzerritarren portzentajea % 9,4 izan zen.
Egitura
2002ko Austriako Unibertsitate Legearen arabera, unibertsitate hau sei fakultatetan banatzen da:
IBEX 35
Historia
Internet eta teknologia berrien sektoreko baloreek izandako gorakada erortze bilakatu zen 2000. urtetik aurrera. 2001eko irailaren 11kako atentatuek erortze hori areagotu baino ez zuten egin. Ibex 35ak bere historian bizi izandako jaitsierarik handiena garai hontan gertatu zen, jaitsiera bukatu zenerako 2003ko martxoan, Ibex 35a %60 inguru eroria zen. Interneteko balore batzuen jaitsiera are handiagoa izan zen, Terraren akzioak esaterako %90 baino gehiago jaitsi ziren hiru urteko tartean.
Carmelo Suárez
Bizitza
Gazte-gaztetatik, bere hastapen politikoak Gaztedi Komunistetan, zein Espainiako Alderdi Komunistan (PCE) eta Langileen Batzordeetan (CCOO) bizi zituen. Garai hartan, erakunde horiek guztiak klandestinitatean ziharduten diktadura frankista zela eta.
Merkatu Berria
Merkatu Berria, Nuevo Mercado gaztelaniaz, Espainiako burtsako teknologia berrietako balorerik garrantzitsuenak biltzen dituen burtsako indizea da. Indizea egitearen ardura, Bolsas y Mercados Españoles BME, enpresak dauka.
IBEX 35
Ibex 35a gaur egun
Gaur egun indizeak duen osaketa 1992ean zuenarekin zerikusi gutxi dauka. Lau edo bost balore handienak kenduta, Telefonica, BBVA, Banco Santander edo Repsol, indizea osatzen zuten balore ertain eta txiki gehienak desberdinak dira gaur egun. Enpresa horietako batzuk desagertuak dira honezkero, bai beste enpresa batzuek erosi zituztelako, edota burtsan kotizatzeari utzi ziotelako.
Carmelo Suárez
Bizitza
Sevillako Unibertsitatean ikasi zuen arkitektura. Bertan, ikasleen ordezkari izan zen 1970eko hamarkadako ikasle borroketan.
Merkatu Berria
Historia
1999. urtetik aurrera internet eta teknologi berrietako baloreak "modan" jarri ziren nazioarteko balore burtsetan. NASDAQ merkatuan lehenik eta Europa eta munduko gainerantzeko burtsetan ondoren, teknologia berrien inguruko hainbat enpresen akzioek gorakada itzela bizi izan zuten. Testuinguru hartan Espainiako Merkatu Berria sortu zen 2000. urteko apirilean, 10.000 puntuetako oinarriarekin.
IBEX 35
Indizearen kalkulua
Indizearen eguneroko aldaketak kalkulatzeko, osatzen duten 35 enpresen kapitalizazioa (enpresa bakoitzaren kapitala osatzen duten akzioak bider enpresa bakoitzaren akzioek duten prezioa), eta enpresa horrek burtsara jaulkitako akzioen ehunekoa erabiltzen dira. Horrela, enpresa batek kapitalizazio handia badu ere, burtsan dauden akzioen ehunekoa txikia bada, indizean duen garrantzia txikiagoa izango da.
Osteochilus ingeri
Osteochilus ingeri Osteochilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Carmelo Suárez
Bizitza
Leninista zenez, Trantsizioan PCE utzi zuen, alderdiaren ideologia eurokomunistarekin bat ez zetorrelako. Kanariar Herri Batuarekin (Pueblo Canario Unido) eta Kanariar Herri Batasunarekin (Unión del Pueblo Canario), Kanarietako ezkerreko antolakundeekin, bat egin zuen.
Merkatu Berria
Historia
Ondorengo hilabeteetan indizeak izan zuen jokabidea ezin txarragoa izan zen, Espainiako Merkatu Berriaren hasierak internet eta teknologia berrietako baloreen beheraldiarekin batera etorri baitzen. Beheraldiak 2002. urteko azarorarte luzatu zen. Orduan Merkatu Berria 1.311,20 puntuetako gutxiengo maila eskuratu zuen, 2000. urteko balioa baino %86 gutxiago. Ordutik, mota horretako merkatuek eta nazioarteko burtsek orokorrean berreskuratze prozesua hasi zuten, eta 2006. urteko bukaeran Merkatu Berria 3.700 puntu ingurura igo zen, hasierako 10.000 puntuetatik oso urrutik oraindik.
IBEX 35
Indizearen kalkulua
Kalkuluan formula hau erabiliko litzateke: Ibex 35(t) = Ibex 35(t - 1) × Σ Kapi(t) / [ Σ Kapi(t - 1) ± J ] baloreak honakoak direlarik:
Grazeko Unibertsitatea
Egitura
Medikuntza Fakultatea unibertsitate independente bihurtu zen 2003an, Medizinische Universität Graz.
Carmelo Suárez
Bizitza
1984an bere lan bulegoan Kanariar Herriaren Alderdi Komunista (PCPC) sortu zen, Espainiako Herrietako Alderdi Komunistaren (PCPE) atala Kanarietan, zeinean idazkari politiko hautatu zuten.
1986an NATOren aurkako kanpainiaren militante aktiboa izan zen. Urte berean parte hartu zuen Kanariar Ezker Batua (Izquierda Canaria Unida) koalizioaren sorreran, IU-ren lehenengo erreferentea uharteetan.
Grazeko Unibertsitatea
Egitura
NAWI Graz lankidetza proiektuak Technische Universität Graz-ekin batera funtzionatzen du, eta horren bidez hainbat ikerketa eta irakaskuntza programek batera funtzionatzen dute natura zientzien, kimikaren, biologia molekularraren, lurreko zientzien, matematikaren eta fisikaren esparruan.
IBEX 35
Ibex 35a osatzen duten baloreak
Ibex 35a izenak dioen moduan 35 enpresek osatzen dute. Indizearen partaideak denboran zehar aldatuz doaz, akzioen prezioen gorabehera eta bestelako faktoreen arabera. Indizeko partaideak erabakitzen dituen Batzorde tekniko bat dago. Batzorde hori bi alditan biltzen da urtero, ekainean eta abenduan. Bilera horietan erabakitako aldaketak uztailaren 1ean eta urtarrilaren 1ean eramaten dira aurrera. Dena den, bilerak ez du zertan indizean aldaketarik ekarri behar.
Merkatu Berria
Merkatu Berria osatzen duten baloreak
Espainiako teknologia berrien balore merkatua txikia da oso, 2007. urtearen hasieran 11 konpainiek bakarrik osatzen zuten merkatua. Mota horretako munduko burtsarik garrantzitsuena den NASDAQ merkatuak 3.700 enpresa inguru biltzen ditu.
Carmelo Suárez
Bizitza
2007an Juan Rafael Lorenzo Santana eta Maria Dolores Santana Medinarekin batera Ikerkuntza eta Kultura Langile Fundazioa sortu zuen.
IBEX 35
Ibex 35a osatzen duten baloreak
Ez-ohiko gertaerek bilera gehiago egitea eragin dezakete, esaterako enpresa batek ez baditu betetzen indizea osatzeko baldintzak. Ez-ohiko gertaera horiek partaide baten behin-behienko baztertzea (adibidez, enpresa hori erosteko eskaintza bat dagoenean, eta kotizazioaren ohiko jokabidea aldatua izan daitekeenean), edota iraunkorra, erosketa hori bukatu denean eta enpresak jada Ibex 35ean jarraitzeko akzio gutxiegi dituenean gertatzen dira.
Merkatu Berria
Merkatu Berria osatzen duten baloreak
2007ko urtarrilaren 2ra, indizea honako baloreek osatzen dute:
Carmelo Suárez
Bizitza
2017an, frakzio batek Ástor García idazkari orokor izendatu zuen. Hala ere, PCPEren X. Kongresuan hautatutako Batzorde Nagusiaren gehiengoak ekintza horren aurka kokatu zen, eta Carmelo Suarez idazkari nagusi gisa berretsi zuten.
IBEX 35
Ibex 35a osatzen duten baloreak
2007ko urtarrilaren 2ra, indizea honako baloreek osatzen dute:
Merkatu Berria
Partaide ohiak
Jada Merkatu Berrian kotizatzen ez duten enpresak:
Rasfa
Rasfa Setifeko probintziaren baladiyah edo udala da, Aljerian.
Kokapena
Aljeriaren ipar-ekialdean dago, Mediterraneoaren hegoaldean, Kabiliaren lurraldean.
Demografia
2008ko apirilean 16.075 biztanle zituen erroldan.
Saint-Caradec-Trégomel
Saint-Caradec-Trégomel (bretainieraz Sant-Karadeg-Tregonvael) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Characidium vestigipinne
Characidium vestigipinne Characidium generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.
Saint-Congard
Saint-Congard (bretainieraz Sant-Kongar) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Maria Elena Boschi
Maria Elena Boschi (Montevarchi, 1981eko urtarrilaren 24a) Italia Vivaren (IV) abokatu eta politika italiarra da. 2014 eta 2016 bitartean, Konstituzio Erreformen eta Legebiltzarrarekiko Harremanen ministro izan zen Matteo Renziren gobernuan. 2016ko abenduan, Gentiloni Kabineteko Ministroen Kontseiluko Lehendakaritzako Estatu Idazkariorde bihurtu zen.
Sozietate-zuzenbideko abokatua da eta diputatua 2013tik.
Magda Szabó
Biografia
Familia burges batean jaio zen. Latin filologian eta Hungariarrean lizentziatu zen Debrecen-go Unibertsitatean. Ikasketak amaitutakoan, irakasle gisa lan egin zuen Debrecen eta Hódmezővásárhelyko hainbat ikastetxetan baita nesken eskola kalbindar batean ere. 1945 eta 1949 artean, Erlijio eta Hezkuntza Ministerioan aritu zen lanean. 1947an, Tibor Szobotka idazle eta itzultzailearekin ezkondu zen.
Idazle ibilbidea Bárány (Bildotsa,1947) poema liburu bat argitaratzean hasi zuen, ondoren, Vissza az emberig (Itzuli gizakira, 1949) argitaratu zuen. 1949an, Literaturako Baumgarten saria eman zioten, baina arrazoi politikoengatik, jaso zuen egun berean kendu egin zioten eta urte horretan bertan lan egiten zuen ministeriotik bota egin zuten. Geroago, 1949 eta 1956 artean, Mátyás Rákosiren erregimen stalinistaren garaian, Hungariako gobernuak ez zion bere lanak argitaratzen utzi eta senarra ere erregimen komunistak langabezian eta estigmatizatuta zuenez, oinarrizko eskolan irakatsi behar izan zuen.
Nahigabeko isiltasun urte horietan, konturatu zen poesia zurrunegia zela berarentzat bere pentsamenduak adierazteko, eta prosarekin saiatzen hasi zen. Urte haietan idatzitako Fresco, bere lehen eleberria, 1958an argitaratu zen eta kritikaren eta publikoaren arrakasta handia lortu zuen. 1959an, The Fawn (Orainkumena) argitaratu zuen, garai hartako Hungariako erregimen komunistari kritika. Lan hau Hungariatik kanpo argitaratu eta alemanera itzuli zen, eta horrek Szabó disidente bihurtu zuen.
Nobelagile gisa sari ugari jaso zituen Hungarian, eta bere lanak 40 herrialde baino gehiagotan argitaratu ziren. 2003an, atzerriko nobela onenari emandako Frantziako Prix Fémina saria irabazi zuen La puerta (Atea) lanagatik. Abigail bere eleberria berriz, Hungariako telebista nazionalak antolatutako inkestan, hungariarren artean hamar ezagunenetakoen artean agertzen da. Bere beste hiru lan ere hungariarrek ezagutzen dituzten 100 lehenen artean daude.
Szaboren eleberri askok inspirazio autobiografikoa dute eta batzuetan emakumezkoen patuaren eta harremanen zailtasunei buruz aritzen da. Hungariako literaturan gehien itzulitako egileetako bat da.
Storeria storerioides
Storeria storerioides Storeria generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Moštenica
Moštenica Eslovakiako udalerri bat da, Banská Bystricako barrutian kokatuta. 13,42 km²ko azalera du eta 224 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1340. urtekoa da.
Habkern
Habkern Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Claire Démar
Claire Démar (1799-1833) edo Émilie d’Eymard feminista, kazetari eta idazlea izan zen, saint simonismo mugimenduko kidea. Gaur egun bere idatziak estimatuak dira beren modernitate abangoardistagatik.
Haurtzaroa eta jatorria
Claire Démar, edo agian Émilie de Eymard, oraindik ere, oso pertsonaia ezezaguna da. Historialariek ezer gutxi dakite haren jatorriari eta haurtzaroari buruz. Jaiotze urtea, 1799, ez da ziurra, ez eta bere izen-abizenak ere. Bere lehen idatzietan izen desberdinak erabiltzen zituen: Émilie de Eymard gutunetan eta Claire Démar argitalpenetan. 1833an hil zen.
Jaiotzari buruzko hipotesi baten arabera, gurasoak jatorri alemanekoak izan zitezkeen, Sébastien Demar pianista eta konpositorea eta Elisabeth Riesam. 1791an Orleansen finkatu zuten beren bizilekua, baina, antza denez, Orleanseko erregistro zibilean, 1799an, ez dago Sébastien eta Elisabethi dagokien inongo jaiotze-agiririk. Demar bikotearen alaba ezaguna, Theresia, arpista eta konpositorea (Claireren ahizpa nagusia izan zitekeena), Gernsbach-en jaio zen, “Bade dukerrian” (Alemania), 1786an.
Ekintzaile saint simonista
Claire Démar saint simonismo mugimenduaren emakume borrokalarienetako bat izan zen. Garai hura polemikoa izan zen saint simonismoarentzat: mugimendua, Père Prosper Enfantin —Aitaren irudi enblematikoa— buru zuela, Eliza bihurtu zen eta haren idatziek Erlijio saint simonista goiburukoa izaten zuten. Testuinguru hartan, Claire Démar nabarmendu egiten zen bere janzkeragatik: txapel gorria; gona gorria edo zuria, sasoiaren arabera; larruzko gerrikoa, aurreko aldean gurutzatua; eta jaka urdin bat, peto zuri batekin, zeinean bere izena letra handitan agertzen zen. Jaka atzetik lotzen zen lagun baten laguntzaz, saint simonismoaren espiritu solidarioaren lekuko.
Feminista
Claire Démar saint simonismoaz baliatu zen mugimenduaren helburuetatik haratago joateko eta horrela adierazteko bere garaikide gehienek baztertzen zituzten baina geroago feministatzat joko ziren ideiak eta aldarrikapenak. Hil baino lehentxeago, Appel d’une femme au peuple sur l’affranchissement de la femme argitaratu zuen. Bertan, Gizonaren eta Herritarraren Eskubideen Deklarazioa emakumeari ere aplikatzea eskatu zuen. Ezkontza  'legezko prostituzioa' dela esan zuen hitzez hitz.
Kazetaria
Bere bizitza laburraren azken urteetan, Claire Démar-ek 1830eko Trois Glorieuses izeneko iraultzak eta saint simonismoak irekitako arrakala txikiak ekarri zuten giro berrian sortutako emakumezkoen aldizkarietan parte hartu zuen, emakumeak Zuzenbidean existitzen ez ziren herrialde eta garai batean. La Femme Libre aldizkarian Appel d’une femme au peuple sur l’affranchissement de la femme argitaratu zuen. Han Suzanne Voilquin-ekin adiskidetu zen, eta parte hartu zuen artikuluak proposatuz edo argitaratutakoen kritika eginez Suzannek zuzentzen zituen aldizkarietan: La Femme nouvelle, L'Apostolat des femmes, eta La Tribune des femmes.
Suizidioa eta hil osteko lana
Claire Démar bigarren liburu bat ari zen prestatzen argitaratzeko, baina, bere maitale Perret Desessarts-ekin batera (jatorriz Grenoble inguruetakoa eta 20 urtekoa, ehorzketa erregistroaren arabera), bere buruaz beste egin zuen Folie-Méricourt kaleko etxean. Poliziak heriotza ikertzera joan zirenean, ohean aurkitu zuten bikotea. Haien ondoan zeuden bi gutun eta paper-biribilkia, zeinetan Claire Démar-ek adierazi zuen dena irakurri behar zitzaiola Parisko familia saint simonistari, Prosper Enfantinen esku utzi zituzten. Enfantinek Suzanne Voilquin-i eman, eta hark La Tribune des femmes-en argitaratu zituen.
Claire Démar eta Perret Desessarts elkarrekin lurperatu zituzten Père-Lachaise hilerriko hobi komunean, 1833ko abuztuaren 8an.
Calandrella cinerea
Calandrella cinerea Calandrella generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago.
San Frantzisko Asiskoaren eliza (Bilbo)
San Frantzisko Asiskoaren eliza edo Bostgarren parrokia Bilboko zabalgunean dagoen eliza da, Hurtado Amezaga kalean kokatuta.
Historia
Lanak 1890eko ekainaren 30ean hasi eta Luis Landetxo Urries bilbotarrak zuzendu zituen. Honek, katedral gotikoetatik hartu zuen inspirazioa eta Oitz menditik ekarritako hareharria erabili zuen. Lehen gertutik bere etxea zuen Mazarredo-Zabalburu familiak zuen eraikina zegoen. 1896ko urriaren 16an lanak bukatu, hilabate batzuk geroago ireki eta 1902ko azaroaren 9an sagaratu zuten.
Sagaratzean oraindik dorreak eraikitzeke zeuden eta zurezko behin behinekoak erabili zuten kanpaiak kokatzeko. Behin betikoak 1906an bukatu eta, era berean, arrosa-leiho nagusia 1909an. Lan hauek Manuel María Smithek egin zituen.
2000ko urriaren 24an, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Deskribapena
Elizak luzetara egindako hiru nabe ditu; erdikoa hegaletakoak baino zabalagoa eta garaiagoa da eta bere alde banatan haiengandik banatzen duten seina zutabe ditu. Pilareak, Ereñoko marmol gorrizko harroin batetik gora ateratzen direnak, sekzio karratuzkoak dira eta eurei atxikita goiburuan korintiar kapitela duten zutabeak dituzte. Kapitel horietatik ateratzen dira nabeak estaltzen dituzten ojibazko gurutzeria osatzen duten nerbioak. Ez du triforiorik eta haren ordez zutabe bitartean enmarkatutako nabe nagusiaren pareten goialdeko espazioan leihate handi bi ditu; leihate horietarako beirateak Alemaniatik ekarri ziren.
Buruhormak, elizaren lur mailatik gora eraikia, poligono itxura du eta bertan San Frantziskoren ikonografiaren motiboak jasotzen dituzten sei beirate kokatzen dira. Bere bobedari nabe nagusiaren estilo bereko arku zorrotzek eusten diote eta gurutzeriak disposizio oktogonala du. Aldare nagusiak kokapen asimetrikoa du eta Ereñoko marmol gorriz egina dago. Pulpituan eta eraikinaren barruko behe aldean ere material hori erabili izan da; gainontzean erabilitako materiala Oitzko hareharri horia da.
Nabearen burualdeak abside poligonala osatzen du eta hor dago, nabe honen azpian dagoen Zabalburutarren kriptara joateko atea. Pareta zuzenean amaitzen den ezkerreko nabearen burualdean beste ate bat dago Mazarredotarren kriptarako sarbide dena.
Gurutzadura elizaren eskuinaldean lurraren mailatik gorako maila batean eraikita dagoen Jaunartze-mahaiaren kapila dagoelako antzeman daiteke. Ezker aldean, ornamentuzko motiboak dituen paretak Jaunartze-mahaiaren simetrikoa zen kapila bat izan zela noizbait erakusten du, eliza berritu zen noizbait kendutakoa, nonbait.
Korua atrioaren gainean dago. Bertaratzeko barruko eskailera bat dago, dorreetaraino doana. Elizaren eranskinen artean sakristia dugu, 1950ean berritua eta aipatzekoa da bere egurrezko kasetoidura. Goiko solairuan dira parrokiaren gelak.
Iturriza kalea hartu eta atrio txiki batetik barna, bai tenplura bai sakristiara hel daiteke.
San Frantzisko Elizak Hurtado de Amezaga kalera ematen duen fatxada nagusian arrosetoi zentral bat du. Atrioa kalearen mailaren gainetik dagoen plano batean kokaturik dago eta hortik harmailadi bat igarota elizarako sarrera dago; atrioa, burdina forjatuzko burdinesi txirikordatu batek ixten du. Arkupea erdi-puntuko arkuz egina dago, bere tinpanoaren goi aldean veneziar mosaiko bat du San Frantzisko Asiskoaren heriotza erakusten duena eta behe aldean, altuerliebean egina, sei santu-irudi. Tenplura sartzeko ate bikoitz zentral bat eta alboetako bi daude, guztiak ere zur tailatuzkoak.
Elizak bi dorre biki ditu alde banatan, eta euren goiak gezi edo orratzez errematatua daude, dorreen itxura horrekin eraikin osoaren goranzko mugimendua areagotzen da.
Hurtado de Amezaga kaleko 19. eraikina mehelin bitarteko etxea da, alde batetik, 17. zenbakidun eraikina eta San Frantzisko Asiskoaren Eliza ditu, bi horiekin batera eraikin multzoa osatzen duelarik, eta bestetik, bere bikia den 23. zenbakidun eraikina. Eraikin txikiak dira harlanduzko fabrikan eginak eta behe solairua, altuera bi eta atiko txapituladuna dute; osoan hartuta, eraikinok erakusten duten kontzepzioarekin eta diseinuarekin, Europako iparraldeko arkitektura gogorazten dute. Behe solairuan sarrera arku beheratuak dituzte. Lehen solairua altura txikikoa da eta hiru bao bakun ditu, egitura horren bidez solairu nagusirako trantsizio bisuala eta fatxada antolatzea lortzen duelarik; fatxada nagusiak altura handiagoa du eta harrizko balkoi zentrala du, diseinu sendo eta irmoduna berau. Ardatz zentral horrek gora egiten du estalkiraino eta han profil eskalonatua duen gorputz batean errematatzen da. Estalkia arbelez egina dago eta bi bao txiki ditu.
Sannois
Sannois Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2007an 25.975 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sannois udalerrian erroldatutako biztanleak 25.975 ziren. Familiak 10.068 ziren, horien artean 2.918 pertsona bakarrekoak ziren (1.095 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.823 bakarrik bizi ziren emakumeak), 2.364 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 3.565 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 1.221 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 10.814 etxebizitza zeuden, 10.273 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 60 bigarren erresidentzia ziren eta 480 hutsik zeuden. 3.725 etxeak ziren eta 6.957 apartamentuak ziren. 10.273 etxebizitza nagusietatik 5.612 bere jabearen bizilekua ziren, 4.407 alokairuan okupaturik zeuden eta 255 doan lagata zeuden; 639 etxek gela bat zuten, 1.365 etxek bi zituzten, 3.136 etxek hiru zituzten, 2.906 etxek lau zituzten eta 2.227 etxek bost zituzten. 7.097 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5.755 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2.511 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 17.583 ziren, horien artean 13.426 aktiboak ziren eta 4.157 inaktiboak ziren. 13.426 pertsona aktiboetatik 12.167 lanean zeuden (6.088 gizon eta 6.079 emakume) eta 1.260 langabezian zeuden (643 gizon eta 617 emakume). 4.157 pertsona inaktiboetatik 975 erretiraturik zeuden, 1.886 ikasten zeuden eta 1.296 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sannois udalerrian 10.282 unitate fiskal zeuden, 26.129 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.860 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.020 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 18 janari enpresak ziren, 9 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 26 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 160 eraikuntza enpresak ziren, 241 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 60 garraio enpresak ziren, 46 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 41 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 36 finantziazio enpresak ziren, 41 higiezinen enpresak ziren, 150 zerbitzu enpresak ziren, 115 administrazio publikoko enpresak ziren eta 75 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 266 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 1 posta bulegoa, 8 banku bulegoak, 3 funerariak, 13 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 3 autoeskolak, 26 igeltseroak, 23 margolariak, 21 zurginak, 35 iturginak, 18 argiketariak, 23 eraikuntza enpresak, 21 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 30 jatetxeak, 19 higiezinen agentziak, 7 tintoreriak eta 8 apaindegiak.
2009an zeuden 76 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 3 supermerkatuak, 4 120 m2 baino gehiagoko dendak, 4 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 13 okindegiak, 8 harategiak, 3 liburu dendak, 15 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 3 zapata-dendak, 3 elektrotresna dendak, 2 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 3 drogeria, 4 lurrin-dendak, 3 bitxi-dendak eta 5 lore-dendak ziren.
2000. urtean Sannois udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, 10 botika eta 5 anbulantzia zegoen.
2009an 8 haur-eskola eta 9 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Sannois udalerrian 3 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe, 1hezkuntza orokorreko lizeoa eta 1lizeo teknologikoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.443 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 439 eta lizeo teknologikoetan 161.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Neomerinthe erostris
Neomerinthe erostris Neomerinthe generoko animalia da. Arrainen barruko Scorpaenidae familian sailkatzen da.
Moritz von Schwind
Moritz von Schwind (Viena, 1804ko urtarrilaren 21a - Pöcking, 1871ko otsailaren 8a) austriar margolaria izan zen.
Gaztaro zoriontsu eta arduragabea izan zuen Vienan. Franz Schuberten laguna izan zen eta bere abesti batzuk ilustratu zituen. 1828an Munichera joan zen eta Julius Schnorr von Carolsfeld margolariaren lagun egin zen eta Peter von Cornelius Akademiako zuzendariaren gida jaso zuen.
1834an, Luis I.a Bavariakoa erregeak bere jauregia horma-pinturekin apaintzeko eskatu zion, Ludwig Tieck olerkariaren lanak ilustratuz. Almanaketan eta Goethe eta beste idazle batzuen lanak ilustratzen ere lan egin zuen. 1844 eta 1847 artean Frankfurten egon ondoren, Munichera itzuli eta Akademiako irakasle izendatu zuten.
Gaztelu, eliza eta beirateetan lan egin zuen. Zalduntza, folklorea eta abesti herrikoiak izan zituen inspirazio-iturri.
Jamaika
Jamaika (Jamaica, ahoskatua) Karibe itsasoko Antilla Handieta ko uharte eta estatua da. Ameriketako herrialde ingeles-hiztunen artean hirugarren populatuena da (2.731.832 biztanle), Ameriketako Estatu Batuen eta Kanadaren atzetik. 240 km-ko luzeera eta 80 km-ko zabalera dauka. 630 km-ra dago Erdialdeko Amerika tik, Kubatik 150 km-ra hegoaldetik eta 180 km-ra Hispaniola uhartetik (han Haiti eta Dominikar Errepublika daude). Hiriburua Kingston da.
Stoneywood (Falkirk)
Stoneywood, 'Stanywid', Eskoziako herri bat da, Falkirk eremu administratiboan.
Jamaika
Geografia
Jamaika 234 km luze eta 80 km zabal da. Erdialdeko Amerikatik 620 km ipar-ekialdera dago, Kubatik 150 km hegoaldera eta Haiti eta Dominikar Errepublika osatzen duten Hispaniola uhartetik 190 km mendebaldera.
Uhartearen erdialdea mendiz osatuta dago, kostaldeko zabaldi estuak inguratua. Hori dela eta, hiri garrantzitsu gehienak itsasertzean daude. Mendiok (Blue Mountains) Antilletako tontor garaienetakoak dira.
Jamaikako klima tropikala da, eguraldi bero eta hezea duena. Hala ere, mendietan epelagoa da. Euri kopurua oso desberdina da eskualde batetik bestera, haize nagusiekiko babesaren arabera, eta gehienbat ekainaren eta abenduaren artean izaten dira. Uda amaieran eta udazken hasieran, urakan arrisku garaia izaten da.
Historia
Kristobal Kolon 1494an iritsi eta Espainiarako aldarrikatu zuen, Santiago izenpean. Britainiarrek irla 1655ean bereganatu zuten. Britainiarren menpean, Jamaika munduko azukre-esportatzaile handienetakoa izan zen. Hain zuzen ere, 1820 eta 1824 bitartean 77.000 tona azukre ekoizten zuen urtero. Horretarako, Afrikatik era masiboan ekarri behar izan zituzten esklaboak. XIX. mendearen hasierarako, afrikarren kopurua europarrena hogei halakotu zen irlan. Matxinadak etengabe gertatuta, esklabotza formalki 1834an amaitu zen. Esklabotza abolitutakoan, britainiarrek indiarrak eta txinatarrak ekarri zituzten, merkeagoak baitziren. Gaur egun ere indiar eta txinatar horien ondorengoak Jamaikan bizi dira.
Bigarren Mundu Gerraren ostean, emeki-emeki independentzia bereganatzen joan zen Jamaika Erresuma Batuarekiko. 1958an, Mendebaldeko Indietako Federazioko probintzia bihurtu zen. Independentzia osoa 1962an eskuratu zuen, federazioa utzi ondoren.
Independentziako lehendabiziko urteetan ekonomiak batez beste % 6 egin zuen gora. Inbertsio sendoak egin ziren hainbat arlotan: turismoan, aluminio ekoizpenean eta abarretan. Hala ere, lehen hamarkadako gorakada hori guztien artean, batez ere hiriko txiroen artean, banandu ez zen ustea zabaldu zen. 1970eko hamarkadan, gainera, behera egin zuen ekonomiak, hezkuntza eta osasun-sistemetan egin ziren inbertsioak gorabehera. 1980an, nazioko produktu gordina % 25 jaitsi zen 1972koarekin parekatuz. Hurrengo urteetan, halaber, ekonomiaren beherakadak jarraitu zuen. Esaterako, Alpart eta Alcoa aluminio enpresek herrialdea utzi zuten eta turismoa nabarmen murriztu zen.
Banaketa administratiboa
Jamaikaren banaketa administratiboa historikoki hiru konderritan egin da eta gaur egun parish (parrokia) izeneko unitate administratiboetan banatzen da. Guztira 14 dira gaur egun.
Ekonomia
Jamaikak ekonomia mistoa du: Estatuaren enpresek eta enpresa pribatuek dihardute han. Sektore nagusiak nekazaritza, meatzaritza, industria, turismoa eta finantza nahiz aseguru zerbitzuak dira. Turismoak eta meatzaritzak dibisa gehien ekartzen dizkiote. Ekonomiaren erdia zerbitzuetan oinarritua da, bereziki turismoan. Urtero Jamaikara 1,3 milioi atzerritar turista doazela kalkulatu da.
1997 an, populazio aktiboa 1.328.080 langilekoa zen. 1990 etik, Jamaikaren dibisa iturri nagusia turismoa da; ondoren, nekazaritzako produktuak (kafea, tabakoa, banana, azukre kanabera eta piperra) eta bauxita dira esportaziorako gai nagusiak. Bob Marley era aipatu beharrekoa da, eragin handia baitu bertako ekonomian: hark eraginda, jende asko uhartera joaten da eta reggae musikaren salmentak diru sarrera handiak daramazkio.
Sinarcas
Sinarcas (valentzieraz Sinarques) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Requena-Utiel/Plana d'Utiel eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua. Serranos eskualdearekin harreman estua da.
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.203 biztanle zituen.
Antonio González González
Antonio González González (Santa Cruz Tenerifekoa, Kanariak, Espainia, 1917ko urriaren 27a - La Laguna, Kanariak, Espainia, 2002ko urriaren 11) espainiar biokimikaria izan zen.
Biografia
La Lagunako Unibertsitatean egin zituen kimikako ikasketak. Zientzia kimikoetako doktorea eta La Laguna Unibertsitatean kimika organikoko katedraduna zen. 1946an La Lagunako kimika organikoko eta biokimikako katedradun gisa ari zela Kanarietako landareetan agertzen diren gai elkartu naturalak ikertzen hasi zen. Garrantzi handiko ondorioak atera zituen, baina eten egin zituen bere lanak eta Cambridgeko Unibertsitateko laborategian lanean jardun zuen.
Herm
Herm (guerneseyeraz Haerme) Kanaleko uharteetako bat da, Britainiar Koroaren menpekoa, Guerneseyko Bailegokoa. Administratiboki, Guerneseyko uharteko Saint Peter Port hiriko zati da.
São Bento Abade
São Bento Abade Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Hofstetten bei Brienz
Hofstetten bei Brienz Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
David Hilbert
David Hilbert (Königsberg, Ekialdeko Prusia, 1862ko urtarrilaren 23a - Göttingen, Alemania, 1943ko otsailaren 14a) matematikari alemaniar bat izan zen, XIX. mendeko amaierako eta XX. hasierako garrantzitsuenetakotzat jotzen dena. Hainbat ideia sortu eta garatuz irabazi zuen bere izena, hala nola inbarianteen teoria, Hilberten axioma eta Hilberten espazioaren nozioa, analisi funtzionalaren oinarrietako bat. Hilbertek eta bere lana ikasi zutenek mekanika kuantikorako eta erlatibitate orokorrerako beharrezkoa zen egitura matematikoaren zati garrantzitsuak atera zituzten. Frogapen matematikaren eta logika matematikoaren sortzaileetako bat izan zen, baita matematika eta metamatematika ezberdintasunarena ere. 1900 ean kaleratu zuen problema sorta batek XX. mendeko ikerketa matematikoaren zati handi baten nondik norakoa ezarri zuen: haren garrantziaren adibidea da.
Saint-Dolay
Saint-Dolay (galoz Saent-Dólaè, eta bretainieraz 'Sant-Aelwez) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Sainte-Anne-d'Auray
Sainte-Anne-d'Auray (bretainieraz Santez-Anna-Wened) Morbihan departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Strophurus elderi
Strophurus elderi Strophurus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Birika-balbula
Birika-balbula eskuin-bentrikuluaren eta birika-arteriaren artean kokatua dagoen bihotz-balbula da, normalean ilargi-formako hiru kuskuk osatua dagoena (balbula sigmoideoak esaten zaie).
Kolektibizatu.cc
Kolektibizatu.cc ikasle mugimendutik sortutako webgunea da, lanak eta apunteak partekatu eta zabaltzeko euskaraz.
Tamfourhill
, 'Tom a' Phùir', Eskoziako Falkirk hiriko langile klaseko auzune bat da, Falkirk eremu administratiboan. Hiriaren erdigunetik gutxi gorabehera 2,5 kilometro mendebaldera dago.
Calandrella acutirostris
Calandrella acutirostris Calandrella generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago.
Osteochilus jeruk
Osteochilus jeruk Osteochilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Sollana
Sollana Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Baixa eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Balba trikuspide
Balba trikuspidea eskuin-aurikularen eta eskuin-bentrikuluaren artean, eskuineko zulo aurikulobentrikularrean alegia, kokatua dagoen balbula da. Gainera, nabarmentzekoa da zenbait gaixotasunen (balbulopatien) kausa dela.
Sollana
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 5.041 biztanle zituen.
Balba trikuspide
Egitura
Balba trikuspideak hiru balbula izan ohi ditu, aurreko, atzeko eta trenkadako balbula izenekoak. Balbula bakoitza eskuineko bentrikuluaren aurreko, atzeko eta trenkadako muskulu papilarrei lotuta dago, tendoi-soken bidez.
Funtzioa
Balba trikuspideak norabide bakarreko balbula bat bezala funtzionatzen du, odola aurikulatik bentrikulurako noranzkoan bakarrik mugitzea ahalbidetuz. Bentrikulu-sistolean ixten da bentrikuluaren presioa aurikulakoari gainjartzean, eta bentrikulu-diastolean irekitzen da aurikulako presioa bentrikulukoari gainjartzean.
Balba trikuspidearen itxiera egokia ez bada, odol errefluxua gerta daiteke, gutxiegitasun trikuspidea deritzona. Gutxiegitasun trikuspide honek prekarga bentrikularraren handitze bat suposa dezake, bihotz-ziklo batean aurkiulara itzultzen den odola hurrengo diastole bentrikularraren zikloan bentrikulura itzuli behar den odol-bolumenari gehitzen zaiolako. Eskuineko bentrikuluaren aurrekarga luzaroan handituz gero, eskuineko bentrikulua handitu daiteke (dilatazioa), eta eskuineko bihotz-gutxiegitasuna areagotu dezake zuzentzen ez bada.
Nahasmendua
Hasteko, balbula trikuspidearen erregurgitazioa ez da arraroa, hau da, balbaren gutxiegitasunagatik odol errefluxua gertatzea (bentrikulutik aurikularako bidean) ohikoa da.
Infektatutako balbulek endokarditisa eragin dezakete zain barruko drogen kontsumitzaileengan. Zain barnetik narkotikoak edo beste droga batzuk injektatzen diren pazienteek infekzio bat sar dezakete, bihotzaren eskuinaldera mugi daitekeena; normalean S. aureus bakterioak sortzen du infekzio hau. Zain barneko esposizio-aurrekaririk ez duten pazienteetan, endokarditisa ohikoagoa da ezkerreko aldean.