cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Asun Ibarrondo
Zerbitzua jatetxearen ardatz.
"“Ni zerbitzaria naiz. Zerbitzariak sukaldearen begiak dira.”"2006an Euskadi Gastronomia saria jaso zuen zerbitzari lanagatik. 2008an Michelin izarra lortu zuen Boroa jatetxeak. Asun Ibarrondoren iritziz:"Sukaldeko lanari garrantzi handia ematen zaio; zerbitzu lana, ostera, bigarren mailakotzat hartu izan da, ez du oihartzun mediatikorik, baina egunerokoaren ardatza da, jatetxearen arrakasta edo porrota, bezeroak jatetxera sartzean zerbitzu arduradunekin dute harremana eta. Maila ertainean edo goi mailan mantentzeko talde lana da nagusi, komunikazio ona eta pertsonekiko errespetua. Zorteko taldea dut Boroan. Nire lana gure bezeroak jatetxera gastronomia esperientzia izatera datozela transmititzea da. Arrakastaren barita magikoa ez dut, baina talde lana, konstantzia, komunikazioa, esfortsua, lagun giroa, bezeroarekiko errespetua eta lan ona egin den satisfazioa. Bezeroak somatu egiten du hori guztia."Ostalaritza eskolak, Unibertsitateak eta BasqueCulinary Centerrek lan handia egiten ari dira, pertsona- eta enpresa-tratua kudeatzeko eta hobetzen joateko. "Guztiaren gainetik jarrera dago, formaziorik eta hizkuntzak gabe, dohain naturalak dituzten pertsonak badaude. hala ere Ostalaritza eskolek eta unibertsitateak lan handia egiten ari dira ikasleei formazioa ematen, baina gero, enpresa filosofian egokitu behar dira.                                                                       Asun Ibarrondo"
Erethistoides pipri
Erethistoides pipri Erethistoides generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
Limeira do Oeste
Limeira do Oeste Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Lerista separanda
Lerista separanda Lerista generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Silizio dioxido
Barne egitura
Kuartzoa silikato bat da, eta tektosilikato taldearen barruan kokatzen da. Kuartzoak 9 polimorfo ditu : kuartzo baxua (α), kuartzo altua (β), tridimita baxua (α), tridimita altua (β), kristobalita baxua (α), kristobalita altua (β), koesita baxua (α), koesita altua (β) eta esitshovita.
Polimorfo hauek guztiak elektrikoki neutroak dira eta hiru kategoria estrukturaletan sailkatzen dira:
α-tik β-ra pasatzeko, mineralek energia xurgatu behar dute, eta alderantziz; β-tik α-ra pasatzeko energia kopuru konstantean askatu behar dute. Ondorioz, α-tik β-rako aldaketa tenperatura igoera batekin batera ematen da eta β-tik α-rakoa, berriz, tenperatura jeitsiera batekin batera. Aipagarria da tenperatura baxuko formek simetria gutxiago dutela altukoek baino: adb, α tridimitak simetria gutxiago dauka β tridimitak baino.
Mineralaren izena mantentzen denean (adb., kuartzo baxua izatetik kuartzo altua izatera pasatzen denean), desplazamendu polimorfismoa egon dela esaten da. Hau da, atomoen arteko loturak apurtu beharrean, tetraedroak lekuz aldatu dira energia gutxi erabiliz. Alderantzizkoa gertatzen da mineralen izena aldatu dadin (adb., kuartzo altua izatetik tridimita baxua izatera pasatzen delarik). Kasu honetan, loturak apurtu egin dira berriak sortuz, eta honetarako energia handia behar izaten da.
Azpimarratu daiteke koesita eta estishovita dentsitate altuko polimorfoak direla, baita tenperatura handian daudenean ere.
Non eta zer mineralekin aurkitu dezakegun
Kuartzoa hiru arroka motetan aurkitzen da: arroka metamorfikoetan (gneissetan, eskistoetan), arroka sedimentarioetan (hareharrietan, konglomeratuetan) eta arroka igneoetan (pegmatita, granito zein granodioritatan).
Feldespato potasikoarekin, plagioklasekin, biotitarekin, moskovitarekin, kloritarekin, granatearekin, epidotarekin, anfibolarekin, lepidolitarekin, piritarekin edota kaltzitarekin batera ager daiteke, besteak beste.
Identifikazioa
Hauek dira kuartzoa identifikatzeko erabiltzen diren irizpideak:
Mineralogia optikoan
Mikroskopiotik begiratu ezkero :
Erresumaren Funtsezko Legeak
Erresumaren Funtsezko Legeak diktadura frankistaren garaian Estatuko botereek antolatzen zituzten zortzi legeen multzoa izan zen, botere guztiak estatuburuarengan kontzentratzen zituena. Horietako zazpi 1936 eta 1967 artean aldarrikatu ziren, eta zortziren batek osatu zuen multzoa. Trantsizioan zortzigarrena, 1977an, onartu zuten. Batera, garaiko sistema politikoaren oinarrizko ezaugarriak laburbiltzen zituzten, konstituzio batek egin ohi duen antzera.
1978ko Espainiako Konstituzioaren xedapen indargabetzaileak Funtsezko Legeak indargabetu zituen, haietatik sortzen ziren lege gehienak ez bezala; izan ere, lege horietako asko ezarritako legeriatik bertatik erreformatu zituzten, eta haien indarraldia atzeraeraginez mantendu zen.
Hona hemen zortzi legeak:
Apomys aurorae
Apomys aurorae Apomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Javier Chércoles Blázquez
Javier Chércoles Blázquez (Caracas, Venezuela, 1964) modaren sektoreko zuzendaria, unibertsitateko irakaslea eta hondamendi humanitarioetan krisi aholkularia da.
Bangladeshen
Asteazkenean Bangladeshera joan zen Dhakako lantegi baten egoera egiaztatzeko, azpikontratu batean baldintza kaskarrak aurkituz, kontrol neurri zorrotzagoak ezartzea erabaki zuen.. Urte batzuk lehenago Bopaleko hondamendiaren biktimei oraindik kalte-ordainik jaso ez zituztela deskubritu zuen, izan ere, Kofi Annan -i esan zion moduan, "ez dago kalkulatzeko modurik, ezta asmo politikorik (ordaintzeko)". 2010ean kargua utzi zuen 1,57 milioi euro jasoz.
2013ko apirilean, Dhakan, Rana Plaza eraikina erori zen eta 1.134 langile hil ziren. Primark -ek biktimei 14 milioi euro ordaintzeko kontratatu zuen kalte-ordainei aurre egin zion lehen multinazionala izanik.
2013ko ekainetik, Bangladesheko Dhakako Unibertsitatean irakasle gisa dihardu lanean, Hondamendien eta Ahultasunen Kudeaketa Ikasketen Institutuan ( Institute of Disaster & Vulnerability Management Studies).
Erethistoides senkhiensis
Erethistoides senkhiensis Erethistoides generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
N-240
N-240 Tarragona eta Bilbo lotzen duen errepidea da. Gutxi gorabehera 550 kilometroko luzera du. Bere ibilbidea jadanik ordezkatu edo ordezkatuko dute autobia hauek:
La Chaume (Côte-d'Or)
La Chaume Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Chaume udalerrian erroldatutako biztanleak 126 ziren. Familiak 51 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 23 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 76 ziren, horien artean 47 aktiboak ziren eta 29 inaktiboak ziren. 47 pertsona aktiboetatik 43 lanean zeuden (26 gizon eta 17 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 29 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Chaume udalerrian 54 unitate fiskal zeuden, 114 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.273 euro zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Salinas da Margarida
Salinas da Margarida Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Polioptila melanura
Polioptila melanura Polioptila generoko animalia da. Hegaztien barruko Polioptilidae familian sailkatua dago.
Jucuarán
Jucuarán El Salvadorko Usulután departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 13.424 biztanle zituen.
Espainiako Moneta eta Tinbre Fabrika Nazionala
Espainiako Moneta eta Tinbre Fabrika Nazionala - Monetaren Errege Etxea (Fábrica Nacional de Moneda y Timbre - Real Casa de la Moneda) Espainiako Erresumako enpresa erakunde publiko bat da.
Šútovo
Šútovo Eslovakiako udalerri bat da, Martingo barrutian kokatuta. 16,63 km²ko azalera du eta 503 biztanle 2017ko datuen arabera.
Espainiako Moneta eta Tinbre Fabrika Nazionala
Kokapena
Madrilgo egoitza nagusia Jorge Juan kalearen 106. zenbakian dago, Madrilgo Erkidegoko Kirol Jauregiaren alboan.
Šútovo
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1403. urtekoa da.
Espainiako Moneta eta Tinbre Fabrika Nazionala
Zerbitzuak
Espainiako Ogasun eta Administrazio Publikoen Ministerioak kudeatzen du. Zerbitzu publikorako enpresa bat da, bere betebeharra moneta, diru papera, tinbrea eta agiri ofizialak (tartean NAN eta pasaporteak) ekoiztu eta hauen egiaztapen zerbitzuak eskaintzea da.
Bere jarduera guztia Madril eta Burgos hirietan banatua dago.
Historia
1893an sortu zuten, aurretik jada bazeuden Monetaren Etxea eta Zigilu Fabrikaren batasunetik. 1955ean Luis García de la Rasilla Navarro-Reverter arkitektoak gaur egungo Madrilgo egoitza nagusia proiektatu eta 1955-1964 artean eraiki zuen.
Olst-Wijhe
Olst-Wijhe Herbehereetako Overijssel probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 17.536 biztanle zituen.
Carmen Hombre Ponzoa
Carmen Hombre Ponzoa (San Fernando, Cádiz, 1898ko abenduaren 30a - Jerez de la Frontera, 1936) aitormen protestanteko espainiar maistra eta sindikalista izan zen Jerez de la Fronterako Udalak urtero antolatzen ditu Carmen Hombre Ponzoa Sariak hezkuntza-lanetarako.
Biografia
Familiak estankoa zuen Sagasta kaleko 61. zenbakian, San Fernandon. Langileen Batasun Orokorrean afiliatua (UGT) eta maistra lanbidez, El Madroñon (Arcos de la Frontera) aritu zen lanean, 1931n Jerez de la Fronterako 5. eskola bateratuan sartu zen arte (Erretiroko parkeko ikastetxea).
Presa hartu eta Belengo plazako kartzelan sartu eta 1936an fusilatu zuten, haurdunaldi aurreratuan zegoela, eta Segurtasun Zuzendaritza Nagusiaren txostenean komunista gisa agertzen da, “ikasle zituen neskatoei doktrina kaltegarria irakastea” egozten zioten. Haren senarra, Juan Máximo, Hezkuntzako Langileen Federazioko maisua ere, fusilatu egin zuten.
Aintzatespenak
Carmen Hombre Ponzoak kale bat du Jerezen.
Kramatorskeko tren-geltokiaren aurkako erasoa
Kramatorsk hiriko tren-geltokiaren aurkako erasoa 2022ko apirilaren 8an Donetsk Oblastako Kramatorsk hiriaren izen bereko tren-geltokian misilekin egindako aire-erasoa izan zen, Ukrainan, Ukrainako inbasioaren testuinguruan. Apirilaren 14rako, Ukrainako ofizialek 59 zibilen heriotza eta beste 109ren zauritzea adierazi zuten, misil-erasoaren ondorioz.
Ukrainako Gobernuak, honen aliatuek eta aditu batzuek adierazi zuten erasoa Errusiak egin zuela, azken honek errua ukatu duen arren. BBCren eta Bellingcaten arabera, 2022ko apirilerako ezjakina zen misilaren jatorria.
Testuingurua
2022ko otsailaren 24an hasitako Errusiaren inbasioaren zati gisa, Donetskeko eta Luhanskeko Herri Errepubliken indarrek –Errusiaren babesean– Donetsk eta Luhansk Oblasten zatiak hartzeko erasoaldi bat zuzendu zuten, egun Ukrainaren kontrolpean baitaude. Sloviansken eta Kramatorsken zeuden Ukrainako Indar Armatuetako soldaduek zeregin garrantzitsua izan zuten erasoaldi honi aurre egiteko.
Erasoa
Ukrainako Gobernuaren arabera, bonbardaketa-momentuan 1,000 eta 4,000 zibil artean, batez ere emakumeak eta haurrak, zeuden geltokian Kramatorsketik ateratzeko zain, gatazka-frontetik gertu zeudelako. Pavlo Kyrylenko-k, Donetsk Oblasteko Gobernadoreak, apirilaren 14an adierazi zuen 59 pertsona hil zirela erasoaren ondorioz, eta beste 109 zauritu zeudela. Hildakoen hartean, gutxienez eta momenturako, bost haur ere zeuden; ondorioz, UNICEFek ere erasoa gaitzetsi zuen.
Bi misilek Kramatorskeko tren-geltokiko eraikinaren inguruan jo zuten, goizeko 10:30ak aldera. Lehen informazioak 10:45ak aldera argitaratu ziren, Ukrainako komunikabideetan. Goizeko 10:24 eta 10:25etan, Donetskeko Herri Errepublikarekin afiliatutako komunikabideek Shakhtarsketik –DHEn kontrolpeko hiria– misil-pare bat jaurti zutela erakusten zuten bideoak argitaratu zituzten.
Munduko Sukalde Nagusiko kooperante batek, Kramatorskeko erasoa ikusi zuenak, "bost eta hamar leherketa artean" entzun zituela esan zuen. Informazio ezberdinek eszena oso odoltsu bat deskribatzen zuren. Agintariek esan zuten zenbait pertsonak kideak galdu zituztela leherketan. Atentatuaren biktimen gorpuak bertan zeuden, abandonatutako ekipajeen artean. Hasierako informazioaren arabera, gutxienez 39 pertsona hilda aurkitu zituzten gertakarien tokian, baina biktimen estimazioa 59ra igo zen ondoren –horien artean zazpi haur, gutxienez–, bizirik atera ziren pertsona gehiago hil baitziren ospitalean.
Misilak, hasiera batean, Iskander misil balistiko gisa identifikatu ziren. Pavlo Kyrylenko-k, Donetsk Oblasteko Gobernadoreak ondoren zehaztu zuenez, barreiadura-munizioz armaturiko Tochka-U misilak izan ziren.
Misiletako batek ЗА ДЕТЕЙ (za detei) errusierazko hitzak idatzirik zituen (euskaraz, ez. lit.: "haurren aldeko [ mendekua]"), kanpoan, zuriz margotuak. Hala ere, esaldiak irakurketa desberdinak izan ditzake eta, horrek, polemika areagotu zuen. Misilaren serie-zenbakia "Ш91579" da, jatorrizko armategira arte jarraitzeko erabil daitekeena.
Erantzunak
Ukrainak zuzenean Errusiari leporatu zion bonbardaketa –egun, Ukrainaren kontrolpean dago Kramatorsk–. Donetskeko Herri Errepublika errusiazaleak, ordea, ukatu egin zuen Errusiak halakorik egin izana, eta Kievi egotzi zion tren-geltokiari egindako erasoa. Errusiako Defentsa Ministerioak ere gezurtatu egin zuen hau, eta zehaztu bere armadak ez zuela Kramatorsken jarduera militarrak egiteko helbururik.
Ukraina eta honen aliatuak
Volodymyr Zelensky-k, Ukrainako Presidenteak, "mugarik gabeko gaitz" gisa deskribatu zuen Errusia.
Ursula von der Leyen-ek, Europako Batzordeko Presidenteak, atentatuaren egunean Ukrainan izan zenak, erasoa "doilortzat" jo zuen. Jean-Yves Le Drian-ek Frantziako Kanpo Arazoetako ministroak "gizateriaren aurkako krimentzat" jo zuen erasoa, eta esan zuen ezin zela zigorrik gabe geratu; Ben Wallace-k, Erresuma Batuko Defentsa-Idazkariak, berriz, gerra-krimentzat jo zuen. António Guterres-ek, Nazio Batuetako Idazkari Nagusiak, misilekin egindako erasoa "guztiz onartezina" zela esan zuen.
Oleksandr Kamyxin-ek, Ukrainako Trenbideen Presidenteak, "trenbideko bidaiari-azpiegiturari eta Kramatorsk hiriko biztanleei zuzendutako kolpe" gisa deskribatu zuen gertaera. Ukrainako Segurtasun Zerbitzuak, gainera, zigor-arloko prozesu bat ireki zuen Ukrainako Zigor Kodearen 438. artikuluari jarraiki.
Errusia eta honen aliatuak
Hasiera batean, Errusiako komunikabide estatalek eta Telegram-eko kanal errusiazaleek adierazi zuten Errusiaren aire-erasoek garraio militarreko helburu bat jo zutela, Kramatorsken. Hala ere, argi geratu ondoren misilek zibilak hil zituztela, informazio hori berridatzi, Errusiako Gobernuak erasoaren erantzukizuna ukatu eta Errusiako Defentsa Ministerioak Ukrainaren berri faltsutzat jo zuen. Errusiako Defentsa Ministerioak adierazi zuenez, Ukrainako Indarrek jaurti zituzten misilak ondoko Dobropilia hiritik, Kramatorsken hego-mendebaldean dagoena.
Errusiako zenbait komunikabidek ere misilaren serie-zenbakia Ukrainako Indarrek erabilitakoaren tarte berekoa zela adierazi zuten. Hala ere, serie-zenbakiak ezin dira erabili misilak zein alderdik jaurti zuen frogatzeko; izan ere, Tochka-U guztiak Errusiako zentro bakar batean fabrikatu ziren, eta, handik, banatu ziren Sobietar Batasun osoan. Horren ondorioz, adibidez, Errusiak Sirian erabilitako Tochka-U baten eta Ukrainak Snizhne-n erabilitako baten arteko serie-zenbakien kointzidentzia estua dago. Gainera, Errusiak eta Ukrainak beste aldetik harrapatutako munizioen erabilera zabala egin dute.
Apirilaren 10az geroztik, BBCren logotipo faltsu bat zuen bideo editatu bat zabaldu zen Telegrameko errusiazaleen kanaletan, errua indar ukrainarrei egozten zitzaiena. Bideoa Errusiako Estatu-telebistan ere eman zen. Halere, BBCk ez du horrelako bideorik ekoitzi.
Errusiar erantzunaren ebaluazioa
Amnistia Internazionalak, eta ikerketa kazetarien talde batek, hainbat aditu militar anonimoekin batera –hala nola, Conflict Intelligence Teama–, jakinarazi zuten Ukrainako indar errusiarrek Tochka-U misilak erabili zutela, Ukrainako inbasioan zehar, Kramatorsken aurkako erasoaren aurretik. Gainera, Bielorrusiako kode irekiko Hajun Proiektuko ikertzaileek, martxoaren 5ean eta martxoaren 30ean Bielorrusiatik Ukrainara "V" markarekin zihoazen Tochka misildun kamioi errusiar batzuen bideoak argitaratu zituzten. Gainera, Gerraren Ikerketarako Institutuak ebaluatu zuen Errusiako Guardiako Arma Konbinatuen 8. Armadak, Donbassen lanean ari denak, Tochka-U misilak zituela. Errusiako albisteek eta sare sozialetako irudiek Errusiako Misilen 47. Brigada erakusten dute, Arma Konbinatuen 8. Armadako kide dena, Tochkak 2021ko ekitaldi publikoetan erakutsiz, Krasnodarreko Garaipenaren Eguneko desfilean barne.
Hil horretan bertan, PolitiFactek gertakaria bandera faltsuko operazio bat izateko aukera aztertu zuen, eta honako hau ondorioztatu zuen: "Ez dago froga sinesgarririk Ukraina apirilaren 8an Kramatorskeko tren-geltokian izandako erasoaren atzean zegoela esateko."
Lerista speciosa
Lerista speciosa Lerista generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Erethistoides sicula
Erethistoides sicula Erethistoides generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
Kataluniako Egun Nazionala
Kataluniako Egun Nazionala (katalanez Diada Nacional de Catalunya edo laburtuta Diada) urtero ospatzen da irailaren 11n, 1714an Espainiako Oinordetzaren Gerra bitartean gertatutako Bartzelonako erorketa gogoratuz.
1980an festa nazional izendatu zuen Kataluniako Parlamentuak.
Goizean elkarte zein alderdi politikoek Bartzelonan zein Kataluniako beste leku batzuetan Rafael Casanova eta Josep Moraguesen omenezko monumentuetan lore eskaintzak egiten dizkiete. Erakunde eta talde independentistek Fossar de les Moreresen, non Bartzelonako setioko defendatzaileak lurperatuak dauden, ere eskaintzak egiten dituzte. Arratsaldean, berriz, manifestazioak burutzen dira. Ohikoa da egun honetan Kataluniako banderak eta Esteladak balkoietan eskegitzea zein Els Segadors abestea.
2004tik aurrera ekitaldi nagusia Kataluniako Generalitateak Ciutadella parkean antolatzen duen duen instituizio ekitaldia da. Ekitaldian gonbidaturiko artistek parte hartzen dute.
2012an egun honetan bertan "Catalunya, nou estat d'Europa" manifestazio historikoa burutu zen, Kataluniaren independentzia eskatu zelarik.
Garbiñe Ortega
Garbiñe Ortega Postigo (Gasteiz, Araba, 1981) zinema komisarioa da.
Apomys sierrae
Apomys sierrae Apomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Garbiñe Ortega
Biografia
Euskal Herriko Unibertsitatean Ikus-entzunezko Komunikazioan lizentziaduna eta zinema esperimentalean eta ez-fikziozko zineman espezializatua. Komisariotza, hezkuntza, publikoen eraikuntza eta esperientzia kolektibo zinematografikoa zabaltzeko esparru espezifikoak sortzea ditu ardatz. Zenbait urtez Kalifornian eta Mexikon bizi izan da, eta Estatu Batuetako eta Europako hainbat jaialditan erakutsi du bere lana. .
Mercedes Umaña
Mercedes Umaña El Salvadorko Usulután departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 13092 biztanle zituen.
Garbiñe Ortega
Biografia
Gasteizko Montehermoso Kultur Etxea eta Bilboko Azkuna Zentroko programazio-aholkularia da. José Luis Guerín, Antonio Weinrichter edo Antoni Muntadasekin dokumentalen arloan berariaz trebatu da. Luiso Berdejo zuzendari euskaldunaren (“Violet”, 2013) azken film luzea ekoitzi zuen, eta, Camila J. Donoso zinegile txiletarraren “Casa Roshell (2016)” transfikziozko filma, Berlinale 2017an estreinatua.
Bruce Baillieri buruzko proiektuaren zuzendaria da (AEBetako zinemagintzaren abangoardiaren aita). AEBetako Ann Arbor Film Festival edo Mexikoko FICUNAM jaialdi entzutetsuetan epaimahaikide izan da.
2017an Garbiñe Ortega Ikuspuntu Nafarroako Zinema Dokumentaleko Jaialdiko zuzendari artistiko izendatu zuten. Lau urtez jardun zuen zeregin horretan, ez-fikzioko zine ausart, anitz eta eraldatzaileago baten aldeko apustua eginez.
François Boucher
François Boucher (Paris, Frantzia, 1703ko irailaren 29a - Paris, 1770eko maiatzaren 30a) frantses margolari eta grabatzailea izan zen.
Cezarina
Cezarina Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
François Boucher
Bizitza
Francois Boucher Parisen jaio zen 1703an. Aita brodatu-apaintzailea eta estanpa-saltzailea zuen. Txiki-txikitatik hasi zen Boucher marrazten, aitarekin lehenbizi eta François Lemoyneren lantegian gero. Hamazazpi urte zituela Jean-François Cars grabatzailearen lantegian hasi zen lanean. Oso ondo ikasi zituen lanbide horren teknikak, eta berehala hasi zen Watteauren lanak grabatzen. 1723an Akademiaren lehenengo saria irabazi zuen. 1726-1731 urteen bitartean, gutxi gorabehera, Italian egon zen, eta hainbat lan historiko eta erlijioso egin zituen han. Handik itzuli zenean, grabatuak argitaratzen jarraitu zuen, eta gero eta enkargu gehiago lortu zuen. Hortaz, lehenengo urteak marrazkiak egiten, kopiatzen eta grabatuak egiten eman zituen, eta heldutasunean ere argitaratzaileentzat marrazkiak apaintzen jarraitu zuen (Bocaccio, 1757 ; Ovidio, 1767).
Italiako egonaldian (1727-1727), Correggio eta Tiepoloren eragina jaso zuen. Emankortasun apartekoa, lan ugari egin zuen alor askotan: apainketa-lanak (Erreginaren ganbera, Versaillesen, 1734; Soubise jauregiko lehen solairua; tapizetarako kartoiak Beauvais eta Gobelinserako; portzelanak Sèvreserako).
1734an Akademian onartu zuten, eta ondoren bertako irakasle (1737), zuzendari eta erregearen margolari nagusi izendatu zuten (1765). Urte horietan lan asko egin zituen Boucherrek: erregearentzako lanak, antzerki eta operetako dekorazioak, Pompadour andrearen enkarguak, etab. Versaillesen erreginaren gelako sabaia marraztu zuen (1735), bertako etxebizitza txikietarako bi koadro egin zituen (Tigrearen ehiza, 1736, eta Krokodiloaren ehiza, 1739, Amienseko museoan biak). 1739an Histoire de Psycbe tapizerako eredua egin zuen, arrakasta handia izan zuena eta zortzi kopia izan zituena (Suediako erregea, Espainiako enbaxadorea, etab.).
Boucher XVIII. mendeko fantasiazko dekoratzaile ospetsuenetako bat izan zen, eta era horretako lan ugari egin zuen: "Txinatar jostetak" 1742, Besançongo museoa, Luis XV.ak Men Lung enperadoreari oparitua), Sèvresko lantegirako marrazki apaingarriak (1757-1567), eta opera eta antzerki lanetarako apaingarriak.
Pintura rokokoaren egile nagusia, gai mitologikoak, erretratuak, ikuspegiak, erlijiozko gaiak eta biluziak moldatu zituen. Hona haietariko batzuk: "Venusen garaipena" (1740), "Odaliska" (1754), "Dianaren bainua", "Pintorea bere lantegian". Boucherrek arrakasta handia izan zuen bere garaiko goi-mailako gizartean. Madame de Pompadourrek babestua, 1765ean Luis XV.aren lehen pintore izendatu zuten. Kolore argi eta biziak, forma biribilak eta haragi nakareztatuak dira pintore honen ezaugarri batzuk. Boucherrek gizarte aristokratiko eta burgesaren gogoko arte arin-galaia gauzatu zuen.
Ilustrazioko intelektualek, ordea, Diderot buru zutela, baztertu egin zuten Boucher eta beste estetika baten alde egin zuten, areago Greuzeren eta beste batzuen aldekoa. Boucher izan zen Akademiaren eskakizunei men egiten ez zion bakarra, eta, hortaz, eredu izan zen beste pintore eta eskultoreentzat.
Salora ingurukoek baztertu egin zuten Boucher poliki-poliki, haren artea errazegia eta emoziorik gabea iruditzen baitzitzaien. Ordutik aurrera, Boucher bazterturik utzi zuten kritikoek, harik eta Eugenia enperatrizari haren lanak (XVIII. mendean) gustatu zitzaizkion arte. XIX. eta XX. mendeetan hainbat liburu argitaratu da Boucherren lanari buruzkoak: Mantz, Michel, Nolhac, Kahn eta Fenaillek merezi duen lekuan jarri dute haren lana.
Askoren iritziz Watteauren eta Fragonarden arteko zubi izan zen Boucher, eta horrexegatik hartu izan da mendeetan bigarren mailako artistatzat.
1986-1987 urteen bitartean Boucherren lanari buruzko erakusketa monografikoak izan ziren New Yorken, Detroiten, Parisen.
Saint-Yrieix-le-Déjalat
Saint-Yrieix-le-Déjalat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Yrieix-le-Déjalat udalerrian erroldatutako biztanleak 402 ziren. Familiak 176 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 333 etxebizitza zeuden, 181 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 144 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 282 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 181 etxebizitza nagusietatik 138 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 85 etxek bost zituzten. 151 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 86 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 77 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 226 ziren, horien artean 160 aktiboak ziren eta 66 inaktiboak ziren. 160 pertsona aktiboetatik 143 lanean zeuden (85 gizon eta 58 emakume) eta 17 langabezian zeuden (8 gizon eta 9 emakume). 66 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Yrieix-le-Déjalat udalerrian 181 unitate fiskal zeuden, 415 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.811 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 2 iturginak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Yrieix-le-Déjalat udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rueyres (Vaud)
Rueyres Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Demografia
Hona hemen biztanleriaren bilakaera:
Aiora Zabala
Aiora Zabala Aizpuru (Irun, Gipuzkoa, 1982) zientzialaria, ingurumen eta politika ekonomiako irakaslea da.
Biografia
Irunen jaioa, han eta Zigan hazi zen, eta Bartzelona, Oxford eta Cambridgeko Unibertsitatean ikasteko bekak eskuratu ditu. Ingurumen Zientzietan lizentziatua da, eta Ekonomia Ekologikoan doktorea. Erresuma Batuko Unibertsitate Irekian (Open University) eta Cambridgeko Unibertsitatean Ingurumen Politika irakaslea da.
Nature Sustainability zientzia aldizkarian editore izan zen lau urtez, eta EITB Irratian eta Berria egunkarian kolaboratzailea ere izan da. Dibulgazio artikulu ugari idatzi ditu, euskaraz zein ingelesez, ingurumen, iraunkortasun eta giza zientziei buruz, eta hainbat liburu eta ikerketa artikulutan parte hartu du. Ikerketa eta lan bidaietan ibili da natura eta gizakien arteko harremanez ikasten, besteak beste Mexiko eta Hegoafrikako komunitate txikietan.
Madrilgo Erkidegoko Kirol Jauregia
Madrilgo Erkidegoko Kirol Jauregia, Espainiako Madril hiriburuan dagoen erabilera anitzeko estadio bat da. Gaur egun Real Madrid Saskibaloia eta Club Baloncesto Estudiantes saskibaloi taldeen jokalekua da.
Kokalekua
Filipe II.a etorbidean dago, Espainiako Moneta eta Tinbre Fabrika Nazionalaren egoitzaren alboan.
Eraikina
2005ean inauguratu zen. Erabilera anitzeko kirol pabiloia da, baina nagusiki bertan saskibaloi partiduak jokatu, atletismo probak burutu eta musika kontzertuak eskaintzen dira.
Anderson Luis de Souza
Anderson Luís de Souza "Deco" (São Bernardo do Campo, Brasil, 1977ko abuztuaren 27a) Brasilen jaiotako futbolari portugaldarra da. Portugalgo futbol selekzio nazionalarekin internazionala da. Gaur egun Chelsea FC futbol talde ingelesean jokatzen du.
Tour Majunga
Tour Majunga (euskaraz: "Majunga dorrea"), Frantziako Puteaux hiriko La Défense finantza barrutian dagoen bulego eraikin bat da. Jatorrizko etxeorratza 2014an eraiki zen eta 194 metro zituen.
Belaunaldi berrietako dorre honen arkitektoa Jean-Paul Viguier da. Bere garatzailea eta sustatzailea Unibail-Rodamco da. Dorrea 2014ko irailaren 25ean inauguratu zen.
1598 Paloque
1598 Paloque asteroide gerrikoan aurkitutako 1598. asteroidearen izena da. 1950eko otsailak 11n aurkitu zuen Louis Boyerrek Aljerretik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1950 CA zen.
Apel·les Fenosa
Apel·les Fenosa (Bartzelona, 1899ko maiatzaren 16a - Paris, 1988ko martxoaren 25a) katalan eskultore ospetsua izan zen.
Aitak jarri zion Apel·les izena, biziki miresten zuen Mestres poetaren omenez. Aitak beirategi batean egiten zuen lan, eta berak oso gazterik izan zuen materialen manipulazioa ezagutzeko eta gozatzeko aukera. Hamahiru urte baino ez zituela, artista eta eskultore izan nahi zuela erabaki zuen. Casanovas eskultorearen lantegian ikasi zuen, eta garai berean Antoni Gaudí ezagutu zuen. 1921ean Parisera alde egin zuen bere burua kontzientzia eragozletzat hartuta. Lehen erakusketa Percier galerian egin zuen 1924an, Max Jacoben eta Jules Supervielleren babesarekin. Veneziako 1936ko erakusketan Espainiaren ordezkari izan zen, baina laster alde egin behar izan zuen berriz Parisera. Han Jean Cocteau, Henri Michaux, Ponge, Paul Éluard eta Colette ezagutu zituen, eta haien adiskide egin zen.
Obra
Lanen artean ditu: Trois Grâces (1944, Hiru Graziak), Ophélie (1951), Métamorphose des sSurs de Phaéton (1950, Phaetonen arreben metamorfosia) eta Volute (1967, Kiribila).
Escarmain
Escarmain Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Escarmain udalerrian erroldatutako biztanleak 427 ziren. Familiak 164 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 191 etxebizitza zeuden, 168 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 190etxeak ziren. 168 etxebizitza nagusietatik 133 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 89 etxek bost zituzten. 117 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 65 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 279 ziren, horien artean 205 aktiboak ziren eta 74 inaktiboak ziren. 205 pertsona aktiboetatik 191 lanean zeuden (104 gizon eta 87 emakume) eta 14 langabezian zeuden (6 gizon eta 8 emakume). 74 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Escarmain udalerrian 172 unitate fiskal zeuden, 442 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.622 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 2 iturginak.
2000. urtean Escarmain udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 516 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Loupfougères
Loupfougères Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Loupfougères udalerrian erroldatutako biztanleak 439 ziren. Familiak 181 ziren, horien artean 49 pertsona bakarrekoak ziren (33 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 66 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 62 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 262 ziren, horien artean 199 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 199 pertsona aktiboetatik 188 lanean zeuden (111 gizon eta 77 emakume) eta 11 langabezian zeuden (5 gizon eta 6 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Loupfougères udalerrian 172 unitate fiskal zeuden, 426 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.223 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
2000. urtean Loupfougères udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.160 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nueva Granada (El Salvador)
Nueva Granada El Salvadorko Usulután departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 7451 biztanle zituen.
Bom Jesus (Piauí)
Bom Jesus Brasilgo udalerri bat da, Piauí estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
FC Ilves Tampere
FC Ilves Tampere Finlandiako Tampere hiriko futbol taldea da. Liga bat eta hiru kopa irabazi ditu.
Plouha
Plouha (bretainieraz Plouha) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Žabokreky
Žabokreky Eslovakiako udalerri bat da, Martingo barrutian kokatuta. 5,23 km²ko azalera du eta 1238 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1282. urtekoa da.
Leptomys arfakensis
Leptomys arfakensis Leptomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Muridae familian sailkatuta dago.
Calcutta Cup
Calcutta Cup (euskaraz Kalkuta Kopa) urtero Sei Nazioen Txapelketan Eskozia eta Ingalaterraren arteko irabazleari ematen zaion saria da. Aurreneko ekitaldia 1879an izan zuenez txapelketa bera baino zaharragoa da.
Kopa bera Indian landutakoa da eta apainduran hiru errege-kobraren eta elefante baten irudiak ditu.
Jatorria Kalkutan
1872ko eguberri egunean Kalkutan (India) errugbi partida bat jokatu zen. Alde batean Ingalaterrako 20 jokalari zeuden eta bestean Eskozia, Irlanda eta Galesko 20 jokalariren arteko selekzioa. Partida arrakasta handikoa izan zen eta astebete beranduago partida berria antolatu zuten.
Ekitaldi hauek animatuta hainbat gaztek Calcutta Football Club sortu zuten eta Errugbi Federazioan sartu zen 1874an. Indiako klima ordea ez zen egokia errugbian aritzeko eta beste kirol batzuek gain hartu zioten, kriketak bereziki. Honen ondorioz taldea desegin egin zen, baina aurretik taldeak banketxean zeukan dirua zilarrezko errupia txanponetan atera zuten, eta txanponak urtuz Kopa ederra egin zuten. Errugbi Federazioari eman zioten 1878an Kalkuta Kopa izena mantenduz eta urtero jokatuko zen txapelketa bat antolatzeko konpromisoaz.
Ingalaterra eta Eskoziaren arteko lehia
1879an izan zen lehen ekitaldia Edinburgh hirian. Orduko bi talde indartsuenek jokatu zuten, Eskoziak eta Ingalaterrak, eta 1-1 berdindu zuten (garai hartan entseguen gauzatzeak kontatzen ziren soilik). Ordutik ia urtero jokatu da, Mundu Gerra garaietan izan ezik, eta 1880. hamarkadan ere hutsune batzuk izan ziren Ingalaterrak txapelketa nagusian parte hartzeko debekua izan baitzuen. 1883an Home Nations Txapelketa sortu zenetik (gaur egun Sei Nazioen Txapelketa) Eskoziak eta Ingalaterrak elkarren kontra jokatzen duten Sei Nazioetako partida baliatzen da Kalkuta Kopako palmaresa osatzeko. Irabazleak urtebetez izaten du kopa etxean eta berdinketa izaten den kasuetan aurreko urteko irabazleak mantentzen du bere etxean.
Garaikurra
Oinarriari plaka berriak gehitu zitzaizkion eta bertan partida bakoitzaren irabazlea eta kapitain biak agertzen dira. Aurreneko ekitaldia 1879an izan bazen ere 1871ean jokatu zuten Ingalaterrak eta Eskoziak aurreneko aldiz eta ordutik 1879 arteko partidak ere idatzita daude plaka horietan.
Jatorrizko garaikurra egoera hauskorrean aurkitzen da eta Londresen dago, Errugbiaren Museoan (World Rugby Museum). Selekzio biek badituzte garaikurraren erreplikak, teknologia berriez egindakoak.
1988an Dean Richards ingeles jokalariak eta John Jeffery eskoziarrak mozkorraldiaren eraginez kaltetu egin zuten garaikurra eta zigortuak izan ziren. Richardsek partida bateko zigorra izan zuen eta Jeffreyk bost hiletakoa.
1967ko Kontxako Bandera
1967ko Kontxako Bandera (Banderaren 72. ekitaldia, garai hartan 65. ekitaldia bezala aurkeztu bazen ere) urte honetako irailaren 3 eta 10ean jokatu zen, eta Hondarribiak bere zortzigarren Kontxako Bandera eskuratu zuen, hirugarrena jarraian.
Calcutta Cup
Jokalarien errekorrak
Jokalari aipagarrienen errekorrak Kalkuta Kopako partidatan :
1967ko Kontxako Bandera
Kontakizuna
Hondarribiak jardunaldi biak irabazi zituen eta bigarrenerako ian zen lehia nagusia Orio, Lasarte eta San Juanen artean. Beste bi traineruak oso atzean gelditu ziren.
Comenius
Comenius, jatorrizko txekierazko izenez Jan Amos Komenský (Ján Amos Komenský, Johann Amos Comenius, Jan Amos Komeński, Comenius Ámos János, Iohannes Amos Comenius) (Uherský Brod ingurua, 1592ko martxoaren 28a – Amsterdam, 1670eko azaroaren 15a) egun Txekiar Errepublikan dagoen Moraviako irakasle, zientzialari, hezitzaile eta idazlea da.
Txekieraz Jednota bratrská (latinez Unitas Fratrum eta Txekiar anaiak, Bohemiar anaiak edo Brethren izenez ezagunak) adar erlijioso protestanteko Moraviako gotzaina, iheslari erlijiosoa eta hezkuntza unibertsalaren -Didactica Magna bere liburuan garatu zuen kontzeptuaren- lehen defendatzaileetakoa. “Nazioen irakaslea” edo “Pedagogiaren aita” ezizenak eman zaizkio, sarritan heziketa modernoaren sortzailetzat jotzen delako.
Bizitza eta lanak
Latinezko eskolara joan zen Přerov-en, Moravian, 1614-1618 urteen artean bertara irakasle itzuli zen. Ikasketak Herbornen (Hessen, Alemania; 1611-1613 tartean) eta Heidelbergen (Baden-Württemberg, hau ere Alemanian; 1613-1614 tartean). William Bathe josulagunaren nahiz irakasle izan zituen Johann Piscator, Heinrich Gutberleth eta bereziki Heinrich Alsteden eragina izan zuen. Herborneko eskolaren printzipioa hauxe zen: teoria guztiek erabilpen praktikoa behar dute, beraz didaktikoa izan behar du, hau da moralki irakasgarria.
Comenius artzain bilakatu zen 24 urterekin eta Brethren-ak atzerrira zuzendu zituen protestanteak kontrarreformarengatik jarraituak izan zirenean. Europako leku askotan bizi eta lan egin zuen, hala nola, Suedia, Polonia-Lituaniako mankomunitatea, Transilvania, Erromatar-Germaniar Inperio Santua, Ingalaterra, Herbehereak eta Hungaria.
Leszno-n (Polonia) babestu zen, non gimnasio (bigarren hezkunztako ikastetxea) bat zuzendu zuen. Ondoren Suediara abiatu zen Kristina erregina eta Axel Oxenstierna kantzelariarekin lan egiteko. 1642tik 1648ra Elbing-en (alemanieraz, egungo Poloniako Elbląg) egon zen eta gero Ingalaterran Samuel Hartlib-en laguntzarekin, Elblągekoa baitzen.
1650ean Zsuzsanna Lorántffy, Gorge I.a Rákóczi Transilvaniako printzearen emazteak Sárospatakera joateko gonbita. Comenius 1654 arte hortxe ibili zen irakasle estraineko Hungariar ikastetxe protestantean; bere lan nagusietako batzuk bertan idatziak dira. Gero Lesznora itzuli zen. "Iparraldeko Gerren" aroan, 1655ean, berak Suediako estatu protestantearen alde jo zuen eta horregatik bere etxe, eskuizkribu eta eskolako inprimategia erre zizkioten Poloniaren aldekoek 1656an. Erbesteratu beharrean, Amsterdamera joan zen, Herbeheretan eta hor hil zen 1670ean. Ondo ezagutzen ez diren arrazoiengatik Naardenen hilobiratu zuten; egun ere bere mausoleoa ikusgai dago bertan.
Bere alabetako bat, Elisabeth, Jablonné nad Orlicí herri txekiarreko Peter Figulusekin ezkondu zen. Bere semea, Daniel Ernst Jablonski, geroago Berlinera joan zen eta han Federiko I.a Prusiako erregearen gortearen artzain nagusia bihurtu zen. Han Nicolaus Ludwin Zinzendorf kontea ezagutu zuen. Zinzendorf Comeniusen lehen oinordetakoa izan zen Moraviar eliza protestanteko gotzain gisa.
Hezkuntzari utzitako ondarea
Juan Amos Comenio izan zen lehen eskolaz edo ama eskolaz hitz egiten lehena. Ez zuen familiatik kanpoko erakundetzat hartzen, baina bai haurrari balio batzuk transmititzen zizkion lehena. Familiak beste irakaskuntza batzuk ere irakatsiko ditu, baina Comenioren arabera, ama izango da hori egiten lehena.
Bere ustez, hezkuntzak ideal pansofikoa izan behar zuen helburu, hau da, dena guztiei irakastea. Denok Jainkoaren seme-alabak garenez, denok dugu ikasteko aukera; hezigarritasuna gure izaeran dago. Zenbat eta jakintsuago, orduan eta gehiago hurbiltzen gara Jainkoarengana. Ikasleak ikastea lortzen ez bazuen edo diziplinarik gabekoa bazen, maisuaren hutsegiteagatik zen.
Luis XVIII.a Frantziakoa
Bizitza
Luis XV.aren biloba eta Luis XVI.a zein Artoisko kondearen (Karlos X.a gerokoan) anaia zen. Proventzako konde egin zuten eta Maria Josefina Savoiakoarekin ezkondu zen. Frantziako Iraultzaren hasieran, hirugarren estatuak proposaturiko erreformen alde egon zen. 1789an erresumako buruzagi militar nagusi jarri nahi izan zuen, baina Maria Antonietak ez zion utzi. 1791ko ekainean utzi zuen Frantzia.
Comenius
Hezkuntzari utzitako ondarea
Hezkuntzak unibertsala izan behar zuen; ordena eta metodoa izan behar zituen, eta atsegina izan behar zuen. Ikaslea izan beharko litzateke arreta-zentroa. Comenioren ustez, irakastea hiru gauzatan oinarritzen da: denbora, objektua eta metodoa. Hiru metodotan oinarritutako hezkuntza-ideiak eman zituen: ulertzea, atxikitzea eta praktikatzea. Horren helburua ikaslearen irakaskuntza hobetzea zen. Irakasleak ikaslearekiko duen sentsibilitate-gaitasunera eta elkarrekintzara jo zuen, eta, horrela, ikaskuntzaren arrakasta bermatzen zuen.
Luis XVIII.a Frantziakoa
Bizitza
1793ko urtarrilean erregeorde izendatu zuten eta 1795ean errege. Erbestean zegoela, hainbat alditan aldatu behar izan zuen egoitzaz, Konbentzioko eta Inperioko gudaroste frantsesen garaipenek behartuta (Verona, 1794; Blankenburg, 1796; Mitau, 1798-1801; Varsovia; eta Ingalaterra, 1807-1814). Ahalegin handiak egin zituen Frantziako monarkia berriro ezartzen.
Comenius
Hezkuntzari utzitako ondarea
Idatzitako lanen artean, bere Didaktika Magna da interesgarriena, haurrak hezteko eta eskola ondo zuzentzeko moduari buruz idatzitako lehen liburuetako bat. Bere lanen bidez, metodo didaktiko bat proposatu zuen.
Comeniok hasiera eman zien haurrentzako testu ilustratuei, animalien irudiekin eta ekintzekin, errazetik zailera graduatuta, ikasleak errazago uler zitzan. Pedagogia eta didaktika uztartzean oinarritutako hezkuntzaren metodologia aurkeztu zuen lehena izan zen. Sistema horrekin, ikaslearen progresio moral eta intelektuala zuzendu nahi nuen.
Luis XVIII.a Frantziakoa
Bizitza
1814ko ekainaren 4an itzuli eta monarkia konstituzionala errespetatzeko zina egin zuen arren, iraultzaren aurkako balioak nagusituz joan ziren haren agintaldian. Seme-alabarik gabe hil zen, eta Karlos anaia izan zuen ondorengo.
Hara filamentosa
Hara filamentosa Hara generoko animalia da. Arrainen barruko Erethistidae familian sailkatzen da.
Nerea Martínez Urruzola
Nerea Martínez Urruzola (iruñea, 1972ko urtarrilaren 5a) nafar triatleta eta mendi lasterkaria da.
Ibilbidea
9 urte zituela igeriketa egiten hasi zen. Urtetik urtera exigenteagoa zen jarduera eta uztea erabaki zuen. 17 urte zituela Iruñeko maratoi erdia korritu zuen aurrez prestaketa handirik egin gabe eta irabazlea izan zen. Blume beka jaso zuen eta 1994 eta 1998 artean atletismoari ekiteko asmoa izan bazuen ere azkenean triatloia probatu zuen. Triatloiaren ondoren raid-ak egiten hasi zen Marokon eta 2004an Munduko Txapelduna izan zen.
2002an berriz ekin zion triatloiari eta 2008tik aurrera mendi-lasterketak egin ditu gehienbat. Hiru aldiz irabazi du Ehunmiliak lasterketa, beste inork baino gehiago. Transilvania, Transgrancanaria eta Transvulcania lasterketa ezagunak ere irabazi ditu.
Gaur egun Madrilen bizi da eta atleten entrenatzaile pertsonala da.
Comenius
Jaioterri eta aldirietan
XIX. mendeko Txekiar Berpizkunde Nazionalean ’’’Comenius’’’ txekiar nazioaren ikur idealizatua bihurtu zen. Egun ere irudi honek bere horretan dirau.
Martxoaren 28a, jaio zen eguna, Txekian nahiz Eslovakian Irakasleen Eguna da.
1919an Comenius Unibertsitatea sortu zen Bratislavan (orduko Txekoslovakian, orain Eslovakian). Eslovakieraz eskolak eman zituen estraineko unibertsitatea izan zen.