cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wickham (Quebec)
Wickham Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Centre-du-Québec eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Drummond konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 2,47 biztanle zituen 98.75 kilometro koadroko azaleran.
Christopher Lambert
Christophe Guy Denis Lambert (1957ko martxoaren 29a, Great Neck, New Yorkeko estatua) frantziar aktore bat da. Bere aita NBEtako diplomatikaria zenez, eta bere jaiotza unean gurasoak AEBtan bizi zirenez, Lambert herrialde hartan jaio zen. Bi urte zituela familia osoa Suitzako Geneva hirira bizitzera joan zen, eta jada 16 urteko adinarekin Parisera itzuli ziren.
Saint-Cyr-la-Campagne
Saint-Cyr-la-Campagne Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Christopher Lambert
Antzeztutako filma ospetsuenen artean Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes (Greystoke: Tarzanen Kondaira, Tximinoen Jauna", 1984), Highlander ("Hilezkorra", 1986), Fortress (1992) eta Mortal Kombat filmak daude ("Borroka Hilkorra", 1995).
Dana Zátopková
Senar izango zuen Emil Zátopeken egun berean jaio zen. 1952ko Helsinkiko Olinpiar Jokoetan urrezko domina lortu zuen xabalina jaurtiketan, Emil Zatopekek 5.000 metroko proban beste hainbeste egin eta ordubete geroago. Zilarrezko beste domina bat ere lortu zuen, 1960ko Erromako Olinpiar Jokoetan. Europa mailan, 1954 eta 1958ko Europako Atletismo Txapelketan lortu zituen garaipenak nabarmendu behar dira. Gainera, 1958an, xabalina jaurtiketako munduko errekorra lortu zuen, 55,73 metrorekin.
Saint-Cyr-la-Campagne
Biztanleria
2007an Saint-Cyr-la-Campagne udalerrian erroldatutako biztanleak 408 ziren. Familiak 158 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 69 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 176 etxebizitza zeuden, 158 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 170 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 158 etxebizitza nagusietatik 146 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 110 etxek bost zituzten. 139 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 100 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 261 ziren, horien artean 196 aktiboak ziren eta 65 inaktiboak ziren. 196 pertsona aktiboetatik 186 lanean zeuden (92 gizon eta 94 emakume) eta 10 langabezian zeuden (7 gizon eta 3 emakume). 65 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Cyr-la-Campagne udalerrian 162 unitate fiskal zeuden, 407,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.416 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 4 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Saint-Cyr-la-Campagne udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ronanstown
Ronanstown (Baile Uí Rónáin) Irlandako Hego Dublingo konderrian dagoen auzune bat da. Dublin hiriburuaren mendebaldean dago, Lucan eta Clondalkin udalerrien artean.
Monclova (udalerria)
Monclova Mexikoko udalerri bat da. Coahuila de Zaragoza estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Carrickfergus gaztelua
Carrickfergus gaztelua Belfast Lough ertzeko Carrickfergus herrian kokaturik dago, Belfast hiriburutik gertu. Inguruko gotorlekurik garrantzitsuena izan zen 1928an funtzio militarra galdu zuen arte.
Historia
1177an John de Courcyk eraiki zuen Ulster konkistatzerakoan eta bertan agintzen egon zen 1204 arte. 1210 urtean Joanes Lur Gabeak berarentzat hartu zuen eta bere Irlandako egoitza bihurtu zuen. Ingelesen kontrolpean Ipar Irlandako gaztelurik garrantzitsuena bihurtu zen eta mendeetan zehar handituz joan zen, gela berriak eta harresi berriak eraiki zirelarik.
Irlandarren eta ingelesen arteko Bederatzi Urteko Gerran (1595-1603) irlandarrek setiatu zuten baina koroaren aldeko indarrek bertan iraun zuten herriko kaietik sartzen ziren horniketei esker. XVII mendean gazteluak setio asko izan zituen eta sarritan aldatu zen eskuz, harik eta 1690an Schomberg generalak Ingalaterrako Gilen III.arentzat eskuratu zuen arte.
1760 urtean frantziarrek setiatu eta harpilatu zuten gaztelua, baina alde egiterakoan britainiar itsas armadak harrapatu zituen. Aipagarria den beste une bat 1778. urtekoa da eta Ameriketako Estatu Batuen Independentzia Gerran kokatzen da, izan ere errebeldea zen John Paul Jones soldaduak britainiar itsas armadako untzi bat gaztelura erakarri eta bere gain hartu zuen arte. "Ipar kanaleko gudua" izenaz ezagutzen da.
Windsor (Quebec)
Windsor Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Estrie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Le Val-Saint-François konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 5,367 biztanle zituen 14.29 kilometro koadroko azaleran.
Croisilles (Pas-de-Calais)
Croisilles Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 481 etxebizitza zeuden, 460 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 421 etxeak ziren eta 59 apartamentuak ziren. 460 etxebizitza nagusietatik 346 bere jabearen bizilekua ziren, 105 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 95 etxek lau zituzten eta 288 etxek bost zituzten. 395 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 207 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 202 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Croisilles udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 675 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Michel Barnier
Michel Bernard Barnier (La Tronche, Frantzia, 1951ko urtarrilaren 9a) frantses politikari da. 2016tik Europar Batasunak izendatutako Negoziatzaile Nagusia izan da Brexitaren aferan.
Brainville (Meurthe eta Mosela)
Brainville Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brainville udalerrian erroldatutako biztanleak 145 ziren. Familiak 57 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 11 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 30 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 64 etxebizitza zeuden, 57 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 63 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 57 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 6 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 50 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 15 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 90 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 62 lanean zeuden (35 gizon eta 27 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Brainville udalerrian 60 unitate fiskal zeuden, 159 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.892 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 zurgina eta 1 higiezinen agentzia.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sarraila
Sarraila metalezko mekanismo bat da, ipintzen dena ateetan. tiraderetan, kutxetan, autoetan eta abarretan, ireki ez daitezen eta edukia babesteko. Tradizioz, mekanismo horri giltza batekin eragiten zaio: metalezko pieza bat, eskuarki altzairuzkoa.
Gaur egun, sarraila mekaniko tradizionalez gain, beste sistema batzuk erabiltzen dira ateak eta enparauak itxi eta irekitzeko, sistema elektromekanikoak edo elektronikoak; halakoetan, ohiko giltzaren ordez plastikozko edo PVCzko txartel bat erabili ohi da gehienetan.
Historia
Sarrailaren aurrekaria morroiloa da, Neolitoan gertatutako sedentarismoaren garaian, lehenengoz orduan sortu baitzen bizitokietako ateak itxita lagatzeko beharra:
Brontze Aroan agertu ziren lehenengo sarraila metalikoak. Sarraila haiek atearen barruko aldean finka zitezkeen, eta, brontzezko giltza batekin, kanpotik sarraila zulotik itxi zitezkeen. Metalezko sarraila neolitiko zelta (brontzezkoa, kobrezkoa) aldatu egin zen malgukia txertatu zenean eta, horren ondorioz, translazio hortzak asmatu zirenean. Erromatarrek burdinaren eta metalen forjaketa lana menderatu zutenez, garai hartan asmatu ziren sarraila lakoniar deritzona asmatu zuten, eta, gero, errotazio sarraila, funtsean gaur egun erabiltzen direnen gisakoa.
Aro Modernoan, Linus Yale estatubatuarrak sarraila zilindrikoa asmatu zuen; 1861ean, giltza lau batez eragin zitekeen lehenengo sarraila zilindrikoaren ―gaur egun erabiltzen direnen antzekoa― patente bat jarri zuen. Yaleren sarrailan, giltzak malguki batzuk igoarazten ditu neurri desberdinetaraino. Konbinaketak, bai malguki zenbakian eta baita igoera neurrian ere, ia mugagabeak dira
Mekanismoa
Begi izeneko zulotik sartzen da sarrailan giltza. Begi hori sarrailako mihiaren erdialdean egon ohi da, neurri txikikoa eta, beraz, eramangarria. Giltzak, sarraila begian ahokatzeaz gain, ireki edo ixteko mekanismoa eragin behar du. Gaur egun, zerra hortzen edo puntu hortzen giltzak dituzten buruxka mekanikodun sarrailen % 80 inguruk ez dute jada segurtasunik eskaintzen, Internet bidez bumping eta gisako teknikak hedatu direnez geroztik. Teknologiak sarrailei aplikatutako irtenbideak eskaintzen ditu, benetako segurtasuna ematen dutenak, hala nola zilindro elektronikodun sarrailak, giltza elektromekanikoekin.
Bestalde, zerra hortzeko giltzadun sarraila sistemak baino seguruago dira, gaur egun, gider bikoitzeko sarrailak.
Sarrailak egin, konpondu edo instalatzeko langintza sarrailagintza da eta lanbide hori egiten duena sarrailagilea da.
Sarraila baten zatiak
Sarrailaren mekanismo guztia burdinazko kutxa ijeztu itxi baten biltzen da. Kutxa horrek hondo angeluzuzenak ditu, eta horren gainean ertz etzanak edo tolestuak daude. Morroiloa pasatzen ez den hiru ertzei trenkada esaten zaie.
Sarrailako kisketa giltzarri batek mugitutako morroilo moduko bat da. Morroilo burua sarrailatik irteten den zatia da. Morroiloak, alde batetik, giltzak lan egiten duen zati irtenak edo larakoak ditu, eta, bestetik, arrakala batzuk non malgukiaren finkatzailea erortzen baita, ezinbestekoa morroiloa bere lekuan atxikitzeko eta giltzak eragin gabe mugi ez dadin. Giltzak, bizar batetik morroiloa bultzatzearekin batera, malgukia altxatu eta finkatzailea bere lekutik ateratzen du.
Morroiloa sinplea, zati bakarrekoa, izan daiteke edo eskuarekoa, zenbait hortz dituena. Sarrailaren barruan, giltzaren ebakinetan sartzen diren pieza inguratu batzuk daude, giltzaren hortzetan ahokatzen direnak; horrela, behar diren koskak ez dituzten giltzarrien mugimenduari aurre egiten diote.
Giltzaren zatiak dira: eraztuna, eskuarekin eragiteko buru zabala; geldigailua, sarraila zuloan giderra sartzerakoan muga egiten duena; eta giderra, hortzak edo ale borobilak dituen besoa.
Giderrak zenbait hozka edo hutsarte izan ohi ditu, eredu edo erabide desberdinekoak izan daitezkeenak, sarrailako barne larakoei eragiteko.
Sarrailaren enbor edo morroiloak ez du beti zulo zilindriko da; batzuetan, hirusta edo txuzo itxura izaten du. Zuloa sarrailaren barne larakoekin bat dator, eta kutxa ijeztuari sendotasunez itsatsita egon ohi da.
Sutegiko lana
Bai Euskal Herrian, baita Europako beste herrialde askotan ere, sarrailagilearen lanbidea zen sarrailak, giltzarrapoak, burdin hesiak, barandak eta, oro har, sutegian landu beharreko bestelako piezak egiteko arduradun. Alabaina, sarrailak gero eta mekanismo konplexuagoak bihurtu zirenez, alde batetik, sarrailagileak, eta, bestetik, errementariak bereizten hasi ziren.
Sarrailagileak eta armagileak, eskulangileak
Tradizioz, sarrailagintza forjaketa lanbideekin lotuta zegoenez, Europa osoan herrialdeen zona jakin batzuetan kontzentratzeko joera izan zuen. Euskal Herriari dagokionez, armagintza Debagoieneko eskualdean garatzearekin batera gertatu zen sarrailagintza ere eskualde berean hasi zen, XVI. mendean. Sarrailen eta lehen su armen mekanismoak, alde askotatik begiratuta, antzekoak zirenez, bi langintzak ia lanbide bakartzat jotzen ziren, funtsean antzeko prozedurak eta tresnak erabili behar zituztenez. Sarrailagintza molde industrializatuan ekoizten hasi arte, XIX. mende bukaeran, sarrailen eta antzeko gailuak eskuz egiten ziren osorik. Burdina edo beste metalak karrakarekin lantzen ziren; ezinbesteko beste lanabes batzuk ziren mailua, zizela, bedana eta terraila, besteak beste. Sarrailagileak lan mahai bat izan ohi zuen, gainean tornuzil birakari batekin eta ingude batekin.
Ekoizpen industriala
Sarraila molde industrialez ekoizten hasi ziren Euskal Herrian, XIX. mendearen amaieran, Yaleren sarraila asmatzearekin batera.
Industria ekoizpen horren erakusle handiena Arrasateko Union Cerrajera enpresa izan zen. 1906an sortu zuten Vergarajauregui, Resusta y Cia (1869an eratua) eta La Cerrajera Guipuzcoana (1901ekoa) enpresek bat egin ondoren. Ekoizpena ia guztiz eskulanean oinarrituta jarraitu bazuen ere 1914ra arte, 1930eko hamarkadan milatik gorako sarraila eredu eskaintzen zituen.
Arrasateko sarrailagintzak ospe handia hartu zuen XX. mende osoan, nahiz baziren beste enpresa sarrailagileak inguruan, Debabarreneko eskualdean. Juan San Martin euskaltzainak esaera hau bildu zuen, Eibarren burdin langintzaren hiztegi berezia biltzen aritu zenean:
Haren (Ems)
Haren (Ems) Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Bertrand konkurrentzia
Bertrand konkurrentzia merkatu inperfektuetan enpresen jokabidea aztertu eta merkatuko oreka ezartzen duen eredu mikroekonomiko bat da, Cournot konkurrentziaren ereduaren kritika moduan garatutakoa. Cournoten ereduan enpresek lehia ekoizpenari buruz egiten duten bitartean, Bertranden ereduan enpresek prezioari buruz egiten dute lehia. Hain zuzen, kontsumitzaileak produktu homogeneo baten aurrean prezioari begira egotea jo daiteke errealitatearekin hobekien egokitzen den hipotesi moduan. Joseph Louis François Bertrand (1822-1900) frantziar ekonomialariak garatu zuen 1883 urtean.
Hipotesi horretan oinarritua, Bertrand konkurrentzian duopolioa aztertzen da lehendabizi eredu sinple moduan, ondoren emaitzak oligopolioa zabaltzeko. Enpresek eskainitako produktu homogeneoak eta bereiziak daudela suposatzen da hasiera batean; horrela, kontsumitzaileek prezioari erreparatuko diote produktu zein enpresari erosterakoan. Egoera horretan, oreka-puntua bi enpresek prezio berdina eskaintzen dutenean gertatuko da, kostu marjinalaren bat etorriko dena, bi enpresek kostu berdinak dituztela suposaturik. Hain zuzen, prezioa kostu marjinaletik gora dagoen egoera orotan, bi enpresetako bakoitzak prezio txikiagoa ezartzeko joera izango du, merkatu osoa bereganatzeko. Bertrand duopolioa joko-teoriaren ikuspuntutik ebaz daiteke; ildo horretatik aldibereko jokoa da, non enpresek aldi berean eta bestearen erabakiaren berri izan gabe erabaki behar duten, eta bi prezioak berdinen soluzioa Nash oreka da. Azterketa sakonago egitearren, eredu estatikoak (erabakiak behin hartzen dira) eta dinamikoak (erabakiak behin eta berriz hartzen direnean) ere bereizten dira.
Produktu homogeneoko Bertrand duopolioa
Bertrand konkurrentziako eredu sinpleenean bi enpresak produktu homogeneo edo berbera eskaintzen dute, kostu-egitura berdinarekin. Hau dela eta, kontsumitzaileek prezio merkeena eskaintzen duen enpresari erosiko diote produktua, prezio altuena eskaintzen duen enpresa merkaturik gabe utziz. Egoera honetan, edozein prezio-mailatik abiatuta, prezio altuena eskaintzen duen enpresak beste enpresaren prezioaren azpitik jarriko luke prezioa merkatua bereganatzeko, erreakzio moduan; lehen enpresak, ostera, prezio horren azpitik jaitsiko lituzke berriz ere, bigarren enpresaren erabakia aurreikusita; ... Merkatua bereganatzeko lehian planteatzen den prezio beherakada prezioa unitateko kostuaren mailara heltzen denean gelditzen da: bi enpresak ez dira prezio horretatik jeitsiko, galerak saihesteko. Beraz, orekan bi enpresek prezio berbera eskainiko dute eta horrela, merkatua partekatu egingo dute, prezioari dagokino eskaria erdibanatuz. Oreka-puntu hori Nash oreka da gainera, hortik mugituz galdu bakarrik egingo baitute.
Wotton (Quebec)
Wotton Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Estrie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Les Sources konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 1,453 biztanle zituen 143.37 kilometro koadroko azaleran.
Morelos (udalerria)
Morelos Mexikoko udalerri bat da. Coahuila de Zaragoza estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Furnarius figulus
Furnarius figulus Furnarius generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Saint-Sulpice-de-Roumagnac
Saint-Sulpice-de-Roumagnac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Sulpice-de-Roumagnac udalerrian erroldatutako biztanleak 216 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Marchwiel
, 'Marchwiail', Galesko iparraldeko komunitate bat da, Wrexham konderrian dagoena. Wrexham hiritik 2 milia hego-ekialdera dago, A525 errepidean, Bangor-on-Dee udalerriaren norantzan.
2011ko erroldaren arabera 1.379 biztanle zituen.
Saint-Sulpice-de-Roumagnac
Etxebizitza
2007an 168 etxebizitza zeuden, 110 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 162 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 110 etxebizitza nagusietatik 79 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 81 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 50 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 47 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 127 ziren, horien artean 85 aktiboak ziren eta 42 inaktiboak ziren. 85 pertsona aktiboetatik 80 lanean zeuden (44 gizon eta 36 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 42 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2000. urtean Saint-Sulpice-de-Roumagnac udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 336 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Kenai (Alaska)
Kenai (dena'ina hizkuntzan: Shk'ituk't ) Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Kenai Peninsula Boroughn kokatuta dago, Alaska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Hvalfjarðarsveit
Hvalfjarðarsveit Islandiako mendebaldean dagoen udalerria, Vesturland eskualdekoa.
2011n 617 biztanle zituen. 2006ko ekainaren 1ean sortu zuten Hvalfjarðarstrandarhreppur, Innri-Akraneshreppi, Leirár- og Melahreppi eta Skilmannahreppi antzinako udalerriak batuz.
Saint-Martin-sur-Ocre (Loiret)
Saint-Martin-sur-Ocre Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Martin-sur-Ocre udalerrian erroldatutako biztanleak 1.215 ziren. Familiak 477 ziren, horien artean 81 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 53 bakarrik bizi ziren emakumeak), 190 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 190 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 516 etxebizitza zeuden, 474 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 511 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 474 etxebizitza nagusietatik 417 bere jabearen bizilekua ziren, 52 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 22 etxek bi zituzten, 90 etxek hiru zituzten, 131 etxek lau zituzten eta 230 etxek bost zituzten. 408 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 178 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 267 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 765 ziren, horien artean 591 aktiboak ziren eta 174 inaktiboak ziren. 591 pertsona aktiboetatik 555 lanean zeuden (297 gizon eta 258 emakume) eta 36 langabezian zeuden (12 gizon eta 24 emakume). 174 pertsona inaktiboetatik 61 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Martin-sur-Ocre udalerrian 494 unitate fiskal zeuden, 1.283 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.933 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Saint-Martin-sur-Ocre udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 900 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Peio Jorajuria Ithourria
Peio Jorajuria Ithourria (Senpere, 1955eko irailaren 8a) idazle eta kazetari lapurtarra da. Herria astekariko erredaktoreburu da, eta euskaltzain urgazle 2006 urtetik.
Biografia
Senperen sortu bada, Bidarrai du orai bizitokia.
Minera
, 'Y Mwynglawdd', Galesko iparraldeko udalerri txiki eta komunitate bat da, Wrexham konderrian dagoena. Gwynfryn eta New Brighton bezalako herriak barne hartzen ditu.
2011ko erroldaren arabera 1.617 biztanle zituen.
Emil Zátopek
Emil Zátopek (1922ko irailaren 19a, Kopřivnice, Txekoslovakia - 2000ko azaroaren 22a, Praga, Txekiar Errepublika), txekoslovakiar kirolari bat izan zen. Iraupen probetan espezialista, ospetsu egin zen 1948ko eta, batez ere, 1952ko Olinpiar Jokoetan. Bere indar eta erresistentziagatik nabarmendu zen, baita bere erritmoaren irmotasunagatik ere. Bertute horien ondorioz, Giza Tren-makina eta Txekiako Tren-makina goitizenak jarri zizkioten.
Emazte izan zuen Dana Zátopková ren jaiotzaren egun berean jaio zen. Oinetako fabrika batean lanean ari zela hasi zen atletismoan, lantegiko entrenatzaileak horretara behartuta, 1940an. Lau urte besterik ez zuen behar izan Txekoslovakiako errekorrak hausten hasteko. Urte hartan bertan, 1944an, Txekoslovakiako zortzi txapelketa irabazi zituen, 5.000 eta 10.000 metroko probetan. 1948ko Olinpiar Jokoetan, urrezko domina lortu zuen 10.000 metroko proban, eta zilarrezkoa 5.000koan. Bi urte geroago, Bruselako Europako txapelketan, bi probetan garaile izan zen. Baina Helsinkiko Olinpiar Jokoetan lortu zuen atletismoaren historiara pasatzea, astebetean, 5.000 metroko proba (emazteak xabalina jaurtiketako proba irabazi baino ordubete lehenago), 10.000 metroko proba eta maratoia irabazi baitzituen.
Ondoren Bernan (Suitzako) jokatu zen 1954ko Europako txapelketan parte hartu zuen: han, berriz ere, 10.000 metroko lasterketan garaile izan zen, eta 5.000 metrokoan brontzezko domina lortu zuen. 1956ko Olinpiar Jokoetan, Australiako Melbourne hirian, maratoiko proban seigarren izan zen. 1958an, Lasarteko Nazioarteko Krossean, amaitu zuen bere kirol karrera. Ordu arte, guztira 334 lasterketatan parte hartu zuen, horietatik 261etan irabazita, eta hainbat distantziatan munduko 18 errekor ezarrita.
Txekoslovakian heroi nazionaltzat zuten, eta koronel mailaraino igo zen. Hala ere, 1968an Pragako udaberria deritzon matxinadan Alexander Dubceki eman zion laguntzaren ondorioz, Alderdi Komunistatik eta Armadatik kanporatu zuten. Orduan, bere bizitzako garai ilun bat hasi zen. Bizirik irauteko, kale garbitzaile lan egin behar izan zuen. 1975ean damua agertu zuen, eta Zátopeken irudia neurri batean berrabildu zuen erregimen komunistak. 2000ko azaroak 22an hil zen, Pragan.
Iuput II.a
Iuput II.a, Egiptoko XXIII. dinastiako faraoi eztabaidagarri bat izan zen, K.a. 754tik K.a. 715 arte gobernatu zuena.
Rudamonen semea zen, eta botere mugatu bat zuen Leontopolis eta Tebasen.
K.a. 747an, Tanis eta Leontopolisekoez gain, beste hiru erresuma sortu ziren:
Egiptok, garai honetan, iparraldeko probintziako agintari handiak ia onartu ere egiten ez dituzten bost gobernari ditu gutxienez.
Iuput II.a, lehenik Egiptoko XXII. dinastiako Osorkon IV.arekin aliatzen da eta ondoren Egiptoko XXIV. dinastiako Tefnakhtekin, Egiptoko XXV. dinastiako Napatako errege zen Piankhiren aurka, kushitar inbasioa antolatzen duena.
Iuputen ondoren, beharbada Sheshonq VI.ak gobernatuko zuen Leontopolisen, baina azken faraoi honen existentzia zalantzazkoa da.
Yamachiche (Quebec)
Yamachiche Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Mauricie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Maskinongé konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 2,787 biztanle zituen 106.51 kilometro koadroko azaleran.
Sinodiano
Sinodiano Italiako katapana izan zen 1042ko otsailetik apirilera arte. Mikel V.ak jarri zuen Mikel IV.aren heriotzaren ondotik. Kargua hartu eta berehala Apulian lehenago hiri greziarrak izandakoak errenditzeko eskatu zuen, eta armada bat sortzen hasi zen berauek hartzeko. 1042ko apirilean Zoe Porfirogenetak Konstantinoplara deitu zuen Mikel V.aren heriotza zela eta.
Furnarius leucopus
Furnarius leucopus Furnarius generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Boaz eta Jakin
Bibliaren arabera, Boaz eta Jakin kobrezko, letoizko edo brontzezko bi zutabe izan ziren, Salomonen tenpluan, Jerusalemgo lehen tenpluan. Batzuetan ikur gisa erabiltzen dira masonerian eta tarotean. Seguruenik ez ziren eusteko egiturak, baina zutikakoak ziren, inguruko tenpluetan aurkitutako antzeko zutabeetan oinarrituak.
Biblian
Pilareak 6 oineko zabalerakoak (1,8 metro) eta 27 oineko altuerakoak (8,2 metro) ziren. Zutabeen goialdean, liriozko apaingarriak zituzten, letoizkoak. Toratik hartutako jatorrizko neurketa kubitetan zegoen, non pilareak 18 besabete altu eta 12 besabeteko perimetrokoak inguru zirela esaten den. . Koadro-sareek kaptadore bakoitzaren katilua estaltzen zuten, 200 granadako errenkadaz apainduak, kaptadore bakoitzak zazpi katez estaliak eta lirioz koroatuak zeuden.
Josefo
Josefo lehen mendeko erromatar ikerlearen liburuaren arabera, Boaz Salomongo tenpluko arkupearen ezkerrean zegoen; Jakin, berriz, eskuinean jarri zen. Biak Hiram izeneko artisau hebrearrak egin zituen.
Ondorengo erreferentziak
Italiako Tuscaniako Santa Maria Maggiore Eliza Erromanikoak sarrera horman sartua du, eta albo banatan harrizko bi zutabe independente ditu, Boaz eta Jakin gogora ekartzeko helburuarekin eginak. Würzburg-eko katedralean (Alemania) eta Dalbyko elizan (Suedia) ere bi zutabe daude Boaz eta Jakin irudikatzen dutenak.
Boaz eta Jakin irudikatzen dituzten zutabeak Logia Masoniko gehienetan daude, eta erritu masonikoan erabiltzen dira. Zutabeak Salomonen tenpluaren beraren erabilera sinbolikoaren zati dira.
Jakin, AEBko Georgia estatuaren hego-mendebaldean dagoen hiri batek, bere izena hartzen du zutabetik. Alabamako Boaz hiriak ere.
Tarot kartetako Ama-Santuaren kartaren aldaera batzuek Boaz eta Jakin erakusten dute.
Caribou konderria (Idaho)
Caribou konderria (Caribou County) Idahoko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Soda Springs da. 2010eko zentsuaren arabera 6,963 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Espartza (Galar)
Espartza Galar Zendeako kontzejua da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 254 biztanle ditu.
Caribou konderria (Idaho)
Geografia
Caribou konderriak 465,829 kilometro koadro ditu. Horietatik 8,917 ura dira. Beste 456,912 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1,49 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 6,963 pertsonetatik 6,817 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 336 dira. 4 beltzak edo afroamerikarrak. 19 amerikar natiboak ziren eta 15 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 14 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 4 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 90 pertsonek kokatzen zuten.
Haselünne
Haselünne Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Múzquiz (udalerria)
Múzquiz Mexikoko udalerri bat da. Coahuila de Zaragoza estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Oriol oblasta
Oriol oblasta (Орло́вская о́бласть) Errusiako subjektu federal bat da, oblast bat zehazki, Erdialdeko Barruti Federalean kokatua. 24.700 kilometro karratuko azalera du, eta 2010ean 786.935 biztanle zituen. Zentro administratiboa Oriol hiria da.
Geografia
Errusiako mendebaldean dago, erdialdeko goi-ordokian. Iparraldean Kaluga eta Tula oblastak ditu, Briansk oblasta mendebaldean, Kursk oblasta hegoaldean, eta Lipetsk oblasta ekialdean. Oka ibaiaren arroan dago parte handiena. Baso eta esteparen mugan dago, baina XVI. mendetik aurrera egindako baso mozketek ia estepa bihurtu dute lurraldea.
Ekonomia
Nekazaritza da ekonomia jarduera nagusia: laboreak, artoa, patatak, azukre erremolatxa.
Offa (Wrexham)
Offa, Galesko iparraldeko komunitate bat da, Wrexham konderrian dagoena. Gaur egun, Wrexham hiriaren hego-ekialdean dagoen auzunea da.
Ezkirotz
Ezkirotz izen bereko toki asko izan daiteke:
Offa (Wrexham)
2011ko erroldaren arabera 10.051 biztanle zituen.
Yamaska (Quebec)
Yamaska Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Montérégie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Pierre-De Saurel konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 1,644 biztanle zituen 73.04 kilometro koadroko azaleran.
Kingsland (Arkansas)
Kingsland Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Cleveland konderrian dago, Arkansas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Yelcho ibaia
Yelcho (Río Yelcho) ibaia Txileko itsasbazterreko ibai motz bat da, Palena probintziatik iragaten dena, Los Lagoseko X. eskualdean.
Yelcho aintzirako mendebaldeko muturrean sortzen da, eta 40 km kurritu ondoren Corcovado golkoan isurtzen ditu urak, hau euri-erregimen ibai bat da. Bere ibaiadarrak kontuan hartuta, Yelcho ibai sistema - Yelcho aintzira - Futaleufú ibaia 340 km-ra heltzen da (40+34+246 km), goiko ibileraren zati bat Argentinako lurraldean egonez.
Yelchoko arroa trasandina da, Argentinan hasten da, Espolón ibaia jasoz, aintzira homonimoan urak isurtzen dituena. Beste adar batzuk jasotzen ditu, horien artean Quila Seca, Azulado, Enredaderas eta Malito ibaiak. Futaleufú ibaiak Yelcho aintziran isurtzen ditu urak, Puerto Ramirez ondoan. Yelcho aintziraren ondoren, ibaiak beste adar batzuk jasotzen ditu, Michinmahuida esaterako, azkenik, Ozeano Barean isurtzen da, guzti hori 246 kilometro kurritu eta gero.
Overton-on-Dee
2011ko erroldaren arabera 1.382 biztanle zituen.
Kordobila
Kordobila edo Cordovilla Galar Zendeako kontzejua da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 254 biztanle ditu baina harrezkero etxe ugari eraiki dira bertan eta beraz datozen urteetan biztanleria era nabarian handituko da. 2012an 496 biztanle zituen.
1986ko urriaren 31n eratu zen kontzeju honetan eremu batzuk desberdindu daitezke: batez ere herriska zaharra (bere inguruan eraikitzen ari dira aipatu etxe berriak) eta ekialdeko industria eta merkatalguneak.
Izena
Gaztelaniaz Cordovilla idazteko joera egon bada ere, euskararako proposatzen den Cordobilla gehiago hurbiltzen da leku-izenaren jatorrira: "Kordoba txikia, besterik gabe; Erdi Aroan hiri ezagunetako izenekin herrixkak bataiatzeko modaren barruan koka liteke. Hala ere, oraindik XVII. mendean euskaldunek herri honi Kordoba, aurrizki txikigarririk gabe deitzen zioten eta 1602ko Mutiloabeitiko dokumentazioan Cordoba bidea toponimoa jasotzen da..
Batzuetan euskaraz Kordobilla edo Kordobila aldaerak ere erabili izan dira.
Herri zaharra mendebaldean
Herriaren hegoaldetik PA-30 (Iruñeko saihesbidea) pasatzen da.
Historia
Iberiar Penintsulako Gerra izenekoaren barruan, 1812ko abenduaren 9an frantses tropek 34 lagun fusilatu zituzten bertan; Zaragozarako errepideko 3. kilometroan Nafarroako Foru Aldundiak oroitarria jarri zuen.
2009ko apirilaren 25ean Yamiled Giraldo Zubietako auzokidea Kordobilan hil zuten, hildakoak ustez prostituzio sare bat salatu zuelako.
Demografia eta biztanleria
Egun suertatzen ari den hazkuntza baino lehen biztanleria oso eskasa izan du: 46 biztanle 1858an, 107 1920an, 27 1950ean.
Garraioa
Kontzeju honetan Eskualdeko Hiri Garraioaren 3 linea daude:
Gainera, La Tafallesa izeneko autobus konpainiak Uztarroze eta Iruñea batzen dituen linea ustiatzen du. Lineak bi zerbitzu dauzka norabide bakoitzean, eta honako ibilbidea:
Merkataritza
2000. urtean eraikitzen hasi eta 2002ko urriaren 16an Morea Merkataritza Gunea inauguratua zen.
Skorradalshreppur
Skorradalshreppur Islandiako mendebaldean dagoen udalerria, Vesturland eskualdekoa.
2011n 58 biztanle zituen.
Tout s'est bien passé
Sinopsia
Emmanuelen aita ospitalean dago, garuneko hodietako istripu baten ondorioz. Arte bildumagile sutsua, jakin-minez betea eta bizipoz grinatsudun gizona da. Esnatzean, baina, ahul eta menpeko ikusiko du bere burua, eta laguntza eske joango zaio alabari: hiltzen lagun diezaion izango da haren azken nahia.
Thézy-Glimont
Thézy-Glimont Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Thézy-Glimont udalerrian erroldatutako biztanleak 451 ziren. Familiak 176 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 183 etxebizitza zeuden, 179 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 183etxeak ziren. 179 etxebizitza nagusietatik 155 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 9 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 62 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 143 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 57 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 103 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 323 ziren, horien artean 226 aktiboak ziren eta 97 inaktiboak ziren. 226 pertsona aktiboetatik 214 lanean zeuden (111 gizon eta 103 emakume) eta 12 langabezian zeuden (8 gizon eta 4 emakume). 97 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Thézy-Glimont udalerrian 172 unitate fiskal zeuden, 436 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.613 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 2 iturginak eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Thézy-Glimont udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 560 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Furnarius longirostris
Furnarius longirostris Furnarius generoko animalia da. Hegaztien barruko Furnariidae familian sailkatua dago.
Galar (udalerria)
Galar ([galaɾ]) Nafarroa Garaiko udalerria da, Beriainekin batera Galar zendea osatzen duena. . urteko erroldaren arabera 0 biztanle zituen.
Iruñeko metropoli eremuko beste hainbat herritan bezala, Iruñerriko Mankomunitatea arduratzen da zabor bilketaz, ur-horniduraz eta bestelako zerbitzuak eskaintzeaz.
Klima eta landaredia
Udalerriak trantsiziozko klima azpimediterraneoa dauka, Iruñerriko herri guztiek bezala. Dena den, gune metropolitarraren hegoaldean dagoenez, prezipitazioak iparraldeko herrietan baino txikiagoak dira (600mm batez beste urtero). Batez besteko tenperatura 12 eta 13 gradu artekoa da, maximoa abuztuan eta tenperatura minimoa urtarrilean delarik. Urteroko egun euritsuak 90 inguru izaten dira (horietatik bost elur egunak). Urtarorik euritsuenak udaberria eta udazkena izaten dira.
Jatorrizko landareditik ez da ia ezer gordetzen, gaur egun Galar Zendea osatzen duten herrien inguruetan zerealak hazteko zelaiak nagusi dira. XX. mendearen amaieran zelai horietako batzuk hiritartu egin dira merkataritza-gune eta etxebizitza berriak eraikitzeko.
Herriak
Udalerriko herrietako biztanleria honakoa zen 2006ko erroldaren arabera:
Historia
Galar Zendeari buruzko historiako lehen aipamena XV. mendekoa da eta bertan "Espartza eta bere herrixkak" aipatzen dira. XIX. mende hasieran, zendeako ekonomiaren ardatza garia eta bestelako zerealen landaketa da. Gariak zendearen historian izandako garrantziaren adierazle, Galarko armarriaren itxura. Mendearen erdialderako, patataren landaketa eta nekazaritzari lotutako industria xumea garatu zen.
XX. mendean alkohola ekoizten zuen lantegi bat sortu zen, eta iharketaren bidez lortzen zuten beharrezko gatza. Horrez gain, harrobi batzuk zeuden, kare eta igeltsu harrobiak. XX. mendearen erdialdean udalerrian ezarritako "Potasas de Navarra" enpresak eta bestelako industria eta zerbitzuen ezarpenak, zendea erabat aldatu zuten, eta Iruñea-Zaragoza edo N-121 errepide nazionalaren ondoan zeuden kontzejuek garapen handia izan zuten.
Auzo berriak
Nafarroako Gobernuko etxebizitza sailak 4.000 etxebizitza eraiki nahi ditu Galar Zendeako Cordobillako kontzejuan, Donapea deitu egitasmoan. Etxebizitza gehienak babes ofizialekoak edo prezio tasaturiko etxebizitzak izango lirateke proiektuaren arabera. Galar Zendeako udala aurka azaldu zen, gehiegizko dentsitatea erakusten zuelako, horrela, udalak 2.500 etxebizitza eraikitzeko plana aurkeztu zuen, 6-8 solairuko eraikinen ordez, hau da dentsitate baxua aukeratu zuen.
Etxebizitza berriez gain, bulego eta industrialdeak eraikiko lirateke Iruñeko Zaragoza etorbidea ardatz harturik.
Merkataritza
Cordobillan eraiki zen Morea merkataritza-gunea Iruñeko aldirietan zabalduriko bigarrena izan zen 2002an. Eraikinak hiru solairu dauzka, eta 25.000 metro koadroko denda azalera. Merkataritza-gunearen inguruan "Galaria" izeneko merkataritza konplexua dago, Media Markt, E. Leclerc eta merkataritzarako dozenaka eraikin gehiagorekin.
Industria
XX. mendearen aurretik nekazaritza izan zen udalerriko jarduera nagusia, baina "Potasas de Navarra" meagintza enpresa sortzean erabat aldatu zen Galarko ekonomiaren ardatza. XX. mendearen erdialdean, meategian 2.000 langiletik gorak egiten zuten lan. 1980ko hamarkadan enpresaren krisia zela eta,berriz, hainbat langile kaleratu, izena aldatu eta "Potasas de Subiza" izena hartu zuen. Azkenik, 1990eko hamarkadan, betiko itxi zuten XX. mendean Nafarroako enpresarik handiena izandakoa.
Zinta-dantza
Zinta-dantza Europan eta Latinoamerikan zabaldurik dagoen dantza tradizionala da. Erdi Aroan du jatorri eta udaberrian eta udan zuhaitz baten inguruan dantzatzen zen, uzta oparo baten eske moduan bereziki. Geroago, zutoin baten inguruan dantzatzen hasi ziren, eszenografia koloretsu eta landu batekin.
Gizonezkoak ere zinta-dantzari
XIX, mendearen bukaera arte sagar-dantza, arku-dantza eta zinta-dantzak gizonezkoek ere dantzatu arren (eta zenbaitetan gizonezkoek bakarrik), garai hartan genero-marka femeninoz etiketatu ondoren gizonen errepertoriotik desagertu ziren pixkanaka. Genero-kategorizazioaren araberako dantzen sailkapena ezartzen joan zen modu horretan XX. mendearen hasieran, emakumeen eta gizonen dantzak guztiz bereiziz eta bakoitzari zegozkion dantzakera-ereduak eraikiz eta indartuz.
Beste adibide bat: emakumeek aurreskuak dantzatzeari utzi zioten. Lehen Mundu-Gerraren ondotik nagusitzen hasi ziren genero-ikuspegi bereizleak. Hortik aurrera aurreskua tradizioz gizonezko dantza esklusibo gisa aurkeztu zen eta aurreskua gorputz-adierazpen eta erritual maskulinotzat transmititu zen. Hal ere argitara eman diren aurresku-irudi nabarmenetan, Santurtzin 1921ean filmatu zirenetan, emakumeak ziren dantzariak.
Galar (udalerria)
Demografia
Galarren populazioan eragin handia izan zuen XX. mendearen erdialdean Potasas de Navarra enpresa udalerrian ezartzeak, eta mende amaieran, Iruñetik hurbil egonik, hiriburuaren hedapenak eragin zituen etxebizitza berrien multzoen sorrerak. 1990eko hamarkadan Beriain udalerritik banandu zen, eta horren ondorioz udalerriko populazioak beherakada handia izan zuen.
2008ko erroldaren arabera, Espainiaz kanpoko 92 etorkin bizi ziren herrian, biztanleriaren % 6,07 (Nafarroako batezbestekoaren azpitik).
Udaletxea
Galarreko udaletxea Getzeko kontzejuan dago. Eraikina 1918 eta 1919 urteen artean eraiki zen Martin Mendiak eginiko proiektuaren arabera. Udaletxeak beheko solairua eta lehen solairua dauzka, margoturiko fatxadarekin, eta harrizko sarrera nabarmentzen da. XX. mendearen amaieran, Nafarroako Gobernuak eraikina berrizteko diru-laguntza eman zion zendeako udalari.
Udal hauteskundeak
2011n hauexek izan ziren aurkeztutako zerrendak eta eskuratutako zinegotziak: Agrupación Independiente Cendea de Galar (AICG, 4), Bildu (2), UPN (2), Alternativa Nuevo Galar (ANG, 1) eta PSN (0). AICGko Cecilio Lusarreta hautatu zuten alkate; UPNz beste taldeen botoak eskuratu zituen.
Alkateak
Hauek izan dira Galarreko azken alkateak: a 1979tik hasita 1992ra arteko alkateak, Galar Zendea ko alkateak izan ziren.
b Alkateak ez zuen legegintzaldia bukatu.
c 1992. urtean Beriain Galar Zendeatik banandu eta udalerri bihurtu zenean, beste bederatzi kontzejuek elkarrekin jarraitu zuten Galar izeneko udalerria eratuz.
Garraioa
Gainera, La Tafallesa izeneko autobus konpainiak Uztarroze eta Iruñea batzen dituen linea ustiatzen du. Lineak bi zerbitzu dauzka norabide bakoitzean, eta geltokia dauka Cordobillako kontzejuan. Ibilbidea honakoa da: