cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
São Pedro dos Crentes
São Pedro dos Crentes Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Olasoko kantua
Olasoko kantua XV. mendean eginiko euskal kantu zaharra da. Arrasateko gudua baino lehen, oñaztarren eta ganboatarren arteko liskarrak baretuta zeudela, Butroeko Jaunak, Martin Ruiz de Gamboak, Olasoko Jaunarekin hitzarmen bat egin zuen, bere alaba Juana Olasoko Jaunarekin ezkontarazteko. Arrasateko sutea gertatuta eta Butroeko nagusia hila zelarik, haren alargun Elvirak bere alabaren ezkontza eragotzi nahi izan zuen. Kantuan, alaba Juanaren nahia ageri da Olasora ezkontzeko. 1450ean egin zen ezkontza.
Hitzak
Lau lerroko bertsoa da gorde dena ː
''Verba orren verba gacia, Verba orri nay ez daquiola valia. Dardoac eguinarren vere aldia, Olaso da ene egoteco aulquia.''
Cynoglossus macrolepidotus
Cynoglossus macrolepidotus Cynoglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Odet
Odet (Oded) Bretainia mendebaldeko ibai bat da, Finistère departamendua zeharkatu eta Bizkaiko golkoan itsasoratzen dena.
Ibilbidea
Saint-Goazec inguruan sortzen da Montagne Noires ("Mendi beltzak") izeneko mendilerroan, 175 metrotako altueran.
Tregunter Towers
Tregunter Towers Txinako Herri Errepublikako Hong Kong hirian dagoen etxebizitza etxe orratz multzoa da. Guztira hiru dorrek osatzen dute, eta garaienak 220 metro eta 66 solairu dauzka.
Ufhusen
Ufhusen Suitzako udalerria da. Luzerna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bandeira do Sul
Bandeira do Sul Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mecé
Mecé (bretainieraz Mezieg) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Cambuskenneth
, 'Camas Choinnich' eta 'Cammuskenneth', Eskoziako udalerri bat da, Stirling konderrian.
Aspidoscelis danheimae
Aspidoscelis danheimae Aspidoscelis generoko animalia da. Narrastien barruko Teiidae familian sailkatuta dago.
Ikus, gainera
Teiidae
Schleswigeko Dukerria
Schleswigeko Dukerria (Hertugdømmet Slesvig; Herzogtum Schleswig; Hartogdom Sleswig; iparraldeko frisieraz: Härtochduum Slaswik) edo Schleswig Danimarkako hegoaldeko eta Alemaniako ipar-mendebaleko lurraldea da, Jutlandiako penintsularen hegoaldean, Ipar itsasoaren eta Itsaso Baltikoaren artean.
Historia
Aintzinean K.a. II. mendetik aurrera jutoak eta angloak (frisiarren kideak) bizi ziren Jutlandian. Baina V. eta VI. mendeetan gehienek Ingalaterrarantz abiatu ziren. Beraz, daniarrek iparraldetik eta saxoiek hegoaldetik haien lekua hartu zuten. Guda askoren eta gero Schleswig Danimarkako dukerri bihurtu zen XII. mendean eta erreinu haren barnean egon zen.
Holsteinekin batuta zegoela, eta alemaniar asko bizi zirela argudiatuz, Prusiako koroak 1865ean bereganatu zuen. 1920an, Lehen Mundu Gerraren ondoren, Danimarkaren barnean egotea erabaki zuten Ipar Schleswigeko biztanle gehienek. Hegoaldekoak, alemaniar Schleswig-Holstein herrialdean jarraitu zuten
San Mames (1913-2013)
San Mames Bilboko Athleticen futbol zelai zaharra zen. 40.000 pertsonentzako lekua zuen eta 103x68 m neurtzen zuen. 1913ko abuztuaren 21ean zabaldu zuten. 2013an San Mames estadio berriak ordezkatu zuen. Herri hizkeran Katedrala ezizenez ezaguna izan zen.
Historia
1910ean Bilboko Athletic Klubentzat futbol zelai berria eraikitzeko beharra ikusi zen. Une hartaraino taldeak Jolasetako zelaian jokatzen zuen. Kokagune egokia San Mamesen aurkitu zuten, Bilboko Bide Nagusiaren amaieran. Antzina San Mames Zesareakoa omentzen zuen baseliza txiki bat zegoen tokian eraiki zuten futbol zelaia.
Guztira 50.000 pezeta behar izan ziren San Mames eraikitzeko. Obrak 1913ko urtarrilaren 20ean hasi eta urte bereko abuzturako amaitu zituzten. Futbol zelaia Manuel Maria Smith arkitektoak diseinatu zuen. Manuel Ortuzar abadeak San Mames bedeinkatu ostean lehen partidua ospatu zen, 1913ko abuztuaren 21ean, Iruneko Racing eta Bilboko Athletic Klubaren artean.
Futbolerako ez ezik, kultura ekitaldietarako ere erabili izan zen San Mames. Adibidez, Euskaltzaindiak euskararen aldeko kontzientzia pizteko eta dirua biltzeko antolatu zuen Bai Euskarari kanpaina handiaren amaierako jaialdia San Mames futbol zelaian izan zen, 1978ko ekainaren 17an.
Handitzeak
Inauguratu zenetik hainbat aldiz handitu behar izan zen futbol zelaia. Izan ere, 1913ean 3.500 bat pertsonarentzako tokia baino ez zeukan San Mamesek. Lehen handipena 1925ean egin zen, eta obrak amaitu zirenerako 9.500 pertsona kabitzen ziren San Mames hartan. Horretarako Kaputxinoseko harmaila berria eraiki zen.
1950eko hamarkadaren hasierarako San Mamesek 35.000 pertsonarentzako tokia zeukan jadanik. Hamarkada hartan eraiki zen futbol zelaia identifikatzen zuen arku famatua, zehazki 1952. urtean eraikia. Arkuarekin batera tribuna nagusia ere jarri zuten, eta horrela San Mamesen 47.000 lagunentzako tokia egin zen.
1982an Espainian ospaturiko Futboleko Munduko Koparako, markagailu elektroniko berriak instalatu ziren. Bilboko Athletic Kluba Txapeldunen ligarako sailkatzean FIFAk ezarritako arau zorrotzak zirela eta, estadioaren gehienezko edukiera, gaur egun dauden 40.000 jarlekuetara igaro zen, ipar eta behe harmailetan jarlekuak ipiniz. Horrez gain, tribunak eta futbol zelaia banatzen zituen hesiak kendu zituzten.
San Mames Barria
San Mames futbol zelai zaharkitua aspaldi geratu zitzaion txiki Bilboko Athletic Klubari. Batetik zelaiaren edukieraren mugaketak, bazkide gehiago izateak ekarriko lukeen diru-sarrera handiagoak ekiditen zituen. Eta bestetik, futbol-zelaiak ez zituen hainbat segurtasun arau betetzen. Horregatik, zelaia handitu eta birmoldatzeko Norman Foster britainiar arkitektoaren egitasmo bat aurkeztu zen 1990eko hamarkadaren erdialdera. Futbol zelaia berriak ikusle gehiagorentzako tokia izango zuenez, klubak bazkide gehiago egitea sustatu zuen «Sozio izateko apuntatu zaitez» kanpainarekin. Etorkizuneko bazkide izan nahi zutenei, 5.000 pezeta aurrez ordaintzeko eskatu zitzaien.
Idomen proiektua
2007an futbol zelai berriaren proiektua aurkeztu zen: San Mames Barria. Idomek diseinaturiko futbol zelai berriak 56.000 lagunentzako tokia du. San Mamesek zuen mendebalde-ekialde norabidea aldatuz, ipar-hego norabidea izango zuen zelai berriak. Horrela, tribuna nagusia zegoen tokian, futbol zelaiko hegoaldeko atea bihurtu zen.
Futbol zelaiaren tokia, EHUren campus handitzeak hartu zuen.
Hirundo smithii
Hirundo smithii Hirundo generoko animalia da. Hegaztien barruko Hirundinidae familian sailkatua dago.
Patricia Guerrero (dantzaria)
Patricia Guerrero, jaiotzaz Patricia Pérez Guerrero (Albaicín, Granada, 1990eko otsailaren 27a) granadar dantzari eta koreografoa da, 2021eko Dantza Sari Nazionala.
Biografia
Hiru urtetik aurrera hasi zen dantzan bere amak, María del Carmen Guerrero flamenko-dantzariak, zuzentzen zuen akademian.
Trévarez gaztelua
Historia
XVI eta XVII mendeetan jauregi bat izan zen bertan baina gaur egungo eraikina 1893an altxatu zuen Finisère departamentuko burua zen James de Kerjéguk. Walter-André Destailleur arkitekto frantziarrak diseinatu zuen.
Patricia Guerrero (dantzaria)
Ibilbidea
Hamabost urte zituela, Mario Mayak zuzentzen zuen Flandesko Ikasketa Zentroan sartu zen, eta Espainiako antzoki eta jaialdi garrantzitsuenak bisitatu zituen. 2007an, 17 urte besterik ez zituela, Desplante Saria irabazi zuen Cante de las Minas nazioarteko jaialdian (La Unión, Murtzia). 2010ean, Rubén Olmoren konpainian sartu zen, eta, hurrengo urtean, Andaluziako balet flamenkoaren dantzari nagusia izan zen. 2013. urtean Latidos del agua lana estreinatu zuen Granadako Alhambra antzokian, eta urtebete geroago Belén Mayaren konpainian sartu zen artista gonbidatu gisa. 2016. urtean Pórtico aurkeztu zuen (Katedralaren aurrebista) Jerezko Jaialdiaren XX. Urteurrenean. Urte horretan bertan Catedral aurkeztu zuen Sevillako XIX. Biurtekoan. 2021ean La Bella Otero lanean protagonista izan zen, Espainiako Balet Nazionaleko artista gonbidatu gisa.
Trévarez gaztelua
Historia
1941 urtean alemaniarrek hartu zuten eta 1944an hegazkin britainiarrek bonbakatu zuten.
Súľov-Hradná
Súľov-Hradná Eslovakiako udalerri bat da, Bytčako barrutian kokatuta. 22,95 km²ko azalera du eta 927 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1193. urtekoa da.
Halifax (Eskozia Berria)
Halifax Kanadako Eskozia Berria probintziako hiriburua da. 2006. urteko azken erroldaren arabera, hiriak 372.679 biztanle inguru ditu.
Hiri senidetuak
Halifax ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Kleopatra I.a Egiptokoa
Kleopatra I.a Sira edo Kleopatra I.a Egiptokoa (Κλεοπάτρα Σύρα) Egiptoko erregina izan zen K.a. 215 eta K.a. 176 bitartean, Ptolomeotar dinastiaren garaian. Antioko III.a Handia Siriako erregearen eta Laodize III.aren alaba zen, eta, beraz, Seleuko IV.a Filopator eta Antioko IV.a Epifanesen arreba.
Ptolomeo V.arekin ezkondu zen, Egiptoko ptolomeotar dinastiako faraoia zena, K.a. 193an. Ezkontza politiko bat baino ez zen izan, Egipto Siriaren aliatu bezala geratzeko. Antioko III.ak, probintzia batzuk eman zituen, Judea horien artean, bere alabaren ezkon ordain bezala. Hiru seme-alaba izan zituen: Ptolomeo VI.a eta Ptolomeo VIII.a faraoiak eta Kleopatra II.a Egiptokoa.
K.a. 187an, chaty izendatua izan zen, eta, bere senarra K.a. 180an hil zenean, bere seme Ptolomeo VI.aren izenean gobernatu zuen. Harreman ona izan zuen Seleuzidar Inperioarekin, bereziki bere anaia Seleuko IV.arekin, biak, ia aldi berean hil zirelarik, bi seme eta alaba bat utziz, hauek, euren osaba eta Kleopatra eta Seleukoren anaia zen Antioko IV.a Epifanesen gutizia izango zirelarik, honek, bere iloba harrapatu zuenean, ez zuen exekutatu, bere arrebarenganako errespetuagatik.
Oinetako botoidun
Oinetako botoiduna oinetako uhalduna da, oinbularrean lotzen dena. Gaztelaniaz merceditas, frantsesez babies eta ingelesez Mary Jane diete.
Élie Lambert
Élie Lambert (Baiona, 1888ko apirilaren 10a - Paris, 1961eko apirilaren 24a) lapurtar arte-historialaria izan zen.
Artearen Historia ikasi zuen Parisko Sorbonan, eta Madrilen osatu zituen ikasketak, Espainiako historiografia goreneko mailan zegoen garaian. Arteko irakasle izan zen gero Madrilen, Caenen eta Sorbonan. Espainiako Erdi Aroko arte kristaua nahiz musulmana ikertu zituen, eta ikerketa horien ondorioz El arte gótico en España en los siglos XII y XIII (1931, Arte gotikoa Espainian XII eta XIII. mendeetan) liburua argitaratu zuen, Espainiako garai horretako artearen historiari buruzko lanik garrantzitsuenetako bat. Lamberten lan ugariren artean aipagarrienak dira: Le style gotique (1943, Estilo gotikoa); L´art en Espagne en au Portugal (1945, Artea Espainian eta Portugalen); La catedral de Pamplona (1951, Iruñeko katedrala); Art musulman et art chrétien dans la Peninsule Ibérique (1958, Arte musulmana eta arte kristaua Iberiar Penintsulan); Le pèlegrinage de Compostelle: études d´histoire médiévale (1959, Compostelako erromesaldia: Erdi Aroko historiari buruzko ikerketak); L´art musulman d´Occident des origines a la fin du XVe siécle (1966, Mendebaldeko arte musulmana hastapenetatik XV. mendearen amaiera arte).
Tripp konderria (Hego Dakota)
Tripp konderria (Tripp County) Hego Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Winner da. 2010eko zentsuaren arabera 5,644 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Autouillet
Autouillet Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Tripp konderria (Hego Dakota)
Geografia
Tripp konderriak 418,949 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,327 ura dira. Beste 417,622 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1,35 da.
Autouillet
Biztanleria
2007an Autouillet udalerrian erroldatutako biztanleak 461 ziren. Familiak 162 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 71 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Laodize III.a
Antioko III.a Handiarekin ezkondu zen hau tronura iritsi eta gutxira, K.a. 222 inguruan, eta, honek, erregina izendatu zuen Antiokian, Molonen aurkako espedizioa hasi aurretik. Bere seme nagusia zen Antiokoren jaiotza, erregea espedizio horretan zegoenean gertatu zen. Beste lau seme eta beste hainbeste alabaren ama izan zen, horien artean ezagunena, Kleopatra I.a Egiptokoa izan zelarik.
Tripp konderria (Hego Dakota)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 5,644 pertsonetatik 4,736 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 60 dira. 6 beltzak edo afroamerikarrak. 769 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 12 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 2 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 119 pertsonek kokatzen zuten.
Autouillet
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Wissant
Wissant Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Wissant udalerrian erroldatutako biztanleak 1.046 ziren. Familiak 432 ziren, horien artean 134 pertsona bakarrekoak ziren (51 bakarrik bizi ziren gizonak eta 83 bakarrik bizi ziren emakumeak), 123 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 127 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 48 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 647 ziren, horien artean 432 aktiboak ziren eta 215 inaktiboak ziren. 432 pertsona aktiboetatik 368 lanean zeuden (213 gizon eta 155 emakume) eta 65 langabezian zeuden (42 gizon eta 23 emakume). 215 pertsona inaktiboetatik 62 erretiraturik zeuden, 55 ikasten zeuden eta 98 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Wissant udalerrian 484 unitate fiskal zeuden, 1.140 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.800 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 71 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 16 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 6 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 23 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 10 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean Wissant udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Autouillet
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 199 etxebizitza zeuden, 169 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 191 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 169 etxebizitza nagusietatik 148 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 120 etxek bost zituzten. 134 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 109 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 320 ziren, horien artean 230 aktiboak ziren eta 90 inaktiboak ziren. 230 pertsona aktiboetatik 223 lanean zeuden (123 gizon eta 100 emakume) eta 7 langabezian zeuden (6 gizon eta 1 emakume). 90 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Autouillet udalerrian 170 unitate fiskal zeuden, 468,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 28.792 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 7 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Horst Krüger
Horst Krüger (Magdeburgo, Alemania, 1919ko irailaren 17a - Frankfurt, Alemania, 1999ko urriaren 21a) alemaniar idazlea izan zen.
Biografia
Literaturako eta Filosofiako ikasketak egin zituen Berlinen eta Friburgon. 1939tik 1940ra, kartzelan sartu zuten, eta, gerra amaitutakoan, kazetari gisa jardun zuen, eta Südwestfunkeko gau-programa bateko erredakzio-lanean, Baden-Badenen.
Saiakera eta kontakizunak idatzi ditu, munduan zehar egin dituen bidaietako esperientziak kontatuz. Esperientzia hori baliatzen du literaturaren bidez aleman herriaren nortasunari aurre egiteko. Bere bizi-ingurunetik abiatuta beti, hainbat gizarte- eta gobernu-mota erkatzen ditu Krügerrek, idealaren bila beti; horrela, eduki politikoko literatura-tradizioan sartzen du bere obra.
Lan aipagarrienak hauek ditu: Ost-West-Passagen (1975, "Sortaldeko eta Mendebaldeko pasarteak"); Tiefer deutscher Traum (1983, "Alemaniar amets sakona"); Stadtpläne (1967, "Hiri-planoak"); Fremde Vaterländer (1971, "Aberri arrotzak"); Spötterdämmerung (1981, "Sarkastikoen beheraldia") eta Kennst du das Land (1987, "Ezagutzen duzu herria"). Aurrerago Das zerbrochene Haus (1986, "Etxe hautsia") argitaratu zuen, iragan nazionalsozialistara egindako bidaia, faxismoak desegin zuen Berlingo familia burges txiki batean igarotako gaztaroa gogorazten duena.
Cynoglossus macrophthalmus
Cynoglossus macrophthalmus Cynoglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Marta Álvarez Guil
Marta Francisca Álvarez Guil (Madril, 1967) legelaria eta exekutiboa da.
El Corte Inglés-eko presidentea da (SwenoTelefonia, Sweno Energy Energia, Sfera, Espainiako El Corte Inglés, Portugaleko El Corte Inglés , Hipercor, Eyre Hotelak, El Corte Inglés Bidaiak, BitCor kriptomonetak, Sicor seguritatea, Sanchez Romero supermerkatuak, Bricor brikolajea eta Supercor supermerkatuak), Ramon Areces Fundazioa eta Iberia eta Vuelingeko (IAG taldea) akzioduna.
Biografia
Bera eta bere ahizpa, Cristina, Alfonso del Rey eta Maria Jose Guilen alabak dira. Ama 1992an, alargun geratu zenean, Isidoro Álvarezekin ezkondu zen. 2003an, bi ahizpek lehen deitura aldatu eta Álvarez adopziozko aitarena jarri zuten. Marta Álvarez zuzenbidean lizentziatu zen CEU San Pablo Unibertsitatean (Madril), eta, ondoren, arte-ikastaro bat egin zuen Sotheby’sen (Erresuma Batua), artea gustatzen baitzitzaion. Denboraldi bat ere igaro zuen Parisen, eta merkataritza-banaketaren ezagutzan sakondu zuen.
Sotheby's enkante-etxean lan egin zuen bost urtez, lehenbizi Londresen eta gero Madrilen. Castellana pasealekuko Corte Inglésen lan egin zuen jendeari saltzen, ondoren taldeko bidaia sailetik pasatu zen, bekadun gisa. 2015ean, Corte Inglés-eko administrazio-kontseiluan sartu zen. 2019an, konpainia horretako lehendakari izendatu zuten. 2021ean Ramón Areces Fundazioko lehendakari izendatu zuten.
Bildoze
Bildoze Bildoze-Onizepea udalerria (Zuberoa) osatzen duten herrietariko bat da. 1842. urtera arte udalerri independentea izan zen, urte hartan Onizepearekin batu zuten eta.
Guisandoko Zezenak
Guisandoko Zezenak betoi herriak egindako multzo eskultorikoa da. Avilako probintziako El Tiemblo herrian dago, Guisandoko mendixkan, Espainian. Eskultura zoomorfo hauek Burdin Arokoak dira, K. a. IV. edo III. mendekoak. Datak ezin dira hobeto zehaztu garaiko ingurua gorde ez delako. Erromako okupazio aurretik penintsulan gelditu den arteko adierazpen nagusietariko bat da hau.
Deskribapena
Nahiz eta itxura landugabea izan, zehaztasun handiak erakusten dituzte, besteak beste barrabilak; lepo aldean ere errealistak diren zimur paraleloak erakusten dituzte.
Bildoze
Toponimia
Frantsesezko toponimoa Viodos da. 1496an Zuberoako notarioa zen Ohixek herriko izena Biodos idatzi zuen.
Guisandoko Zezenak
Deskribapena
Lau eskulturak paraleloki jarrita daude, ipar-hegoari aldera lerro bat eginez. Guztiak mendebaldera begira daude, bestetik, Guisando muinora. Atzean Tórtolas erreka gelditzen da, Gaztela eta Leon eta Madrilgo Erkidegoa arteko muga naturala.
Eskulturak oso antzekoak dira eta horrek lantegi berean eginak direla ematen du. Antza, lauak gaur egun dauden tokian edo oso gertu egin ziren.
Bildoze
Biztanleriaren bilakaera
Iturria : Cassini proiektua
Ikustekoak
Herriko elizak hiru puntako kanpandorrea du, Hirutasuna adierazteko.
Guisandoko Zezenak
Deskribapena
Aipatu behar da ere bai zezen edo zerri hauetako bat berregin behar izan zen, puskatuta baitzegoen.
Interpretazioak
Inguru hauetan betori herriaren bizitza iturri nagusia abeltzaintza zen. Hori kontutan hartuta, eskultura hauek abereak babesteko elementuak izan zitezkeen. Burdin Aroan eginak, urte haietan betoi herria gaur egungo Espainiako probintzi hauetan bizi zen: Badajoz, Cáceres, Salamanca eta Ávila. Betoiak abereentzako baldintza egokiak zeuden tokietan kokatzen ziren. Animaliak behiak, zezenak, zerriak ziren; halaber, ehiza egiten ibiltzen ziren. Zezenek, beraz, hipotesi honen arabera, balore sinbolikoa zuten.
Vaumort
Vaumort Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Guisandoko Zezenak
Interpretazioak
Beste ikertzaileen ustez, lurraldea markatzeko erabili izan ziren.
Vaumort
Biztanleria
2007an Vaumort udalerrian erroldatutako biztanleak 307 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Guisandoko Zezenak
Interpretazioak
Latinez egindako idazkunek beste arazo planteatzen dute. Laburuduraz eginak zera irakur daiteke: "LONGINUS PRISCO -CALAET Q PATRI FC.". Horrela itzuli egin da: "Kalaetikoen zen Prisco aitari Longinosek egin zion (monumentu hau)". Beraz, ehorzte helburua zuen. Erromatarren lur hauen konkista K.a. 136-133 urteetan burutu zen; hori gertatu ondoren ere, horrelako eskulturen zereginak gutxienez II. mende arte iraun zuen. Espezialisten ustez, seguruena, Longinosek aurretik eginak zeuden eskulturak erabili zituen haren aitarentzako omenez. Beste aukera ehorzketa egiteko espreski eginak izatea baina eskulturek zaharragoak ematen dute.
Badira ere ulertzen ez diren beste idazkunak.
Vaumort
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 129 etxebizitza zeuden, 108 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 127 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 108 etxebizitza nagusietatik 100 bere jabearen bizilekua ziren eta 8 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 88 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Vaumort udalerrian 124 unitate fiskal zeuden, 347,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.717 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 informazio eta komunikazio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 1 zurgina.
2000. urtean Vaumort udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cachoeira de Minas
Cachoeira de Minas Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Saint-Genest-de-Contest
Saint-Genest-de-Contest Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Beniarbeig
Beniarbeig Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Alta eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
Saint-Genest-de-Contest
Biztanleria
2007an Saint-Genest-de-Contest udalerrian erroldatutako biztanleak 248 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Beniarbeig
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.997 biztanle zituen.
Saint-Genest-de-Contest
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 136 etxebizitza zeuden, 92 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 120 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 92 etxebizitza nagusietatik 77 bere jabearen bizilekua ziren eta 15 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 66 etxek bost zituzten. 79 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 63 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 158 ziren, horien artean 112 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 112 pertsona aktiboetatik 106 lanean zeuden (59 gizon eta 47 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Genest-de-Contest udalerrian 95 unitate fiskal zeuden, 258 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.261,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pardel (argipena)
Pardel hitzak adiera zenbait ditu:
Llobregat-Anoia linea
Llobregat-Anoia linea (katalanez: Línia Llobregat-Anoia; Metro del Baix Llobregat halaber) Bartzelonako aldirien linea bat da. Plaça Espanya eta Manresa-Baixador edo Igualada geltokiak lotzen du. Linea 1892n inauguratu zen Martorell-Enllaç eta Igualada geltokien artean.
Lineak zortzi nomenklatura ditu: eta. Bartzelonako metroaren bartzelona 8lineko trenak ere bertatik doaz.
Historia
Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya enpresako egungo Llobregat-Anoia linea Ferrocarrils Catalans (Companyia General dels Ferrocarrils Catalans S.A., CGFC) sozietate zaharraren sareak osatzen du. Sare honen zati handi bat sortu zuten hiru konpainiak batzeko eratu zen: Tranvía o Ferrocarril Económico de Manresa a Berga, Ferrocarril Central Catalán eta Camino de Hierro del Nordeste de España. CGFCren antzinako sare hau Carrilet edo Catalans linea bezala ezagutzen zen.
Ferrocarril de Manresa a Berga i Guardiola
Alt Llobregateko eremua oparotasun garai batean bizi zen XIX. mendearen bigarren erdian, ehungintzaren koloniak ezarri eta meatzaritza Bergako arro karboniferora hazi zelako. Baina inguruak ez zuen komunikazio egokirik garraiorako. Trenbide bat sortzeko lehen saiakerak garai honetan egin ziren, eta, beharbada, Manresatik igarotzen den Zaragozako Bartzelonako Trenbidearen eraikuntzaren eragina izan zuten. Lehenengo proiektuetako bat Sallentdik Manresara trenbide bat eraikitzeko ikerketa izan zen, 1859an Marià Potóri baimendua, baina ez zuen jarraipenik izan. 1862an Joan Baptista Pererak Bergatik Manresara 58 kilometroko luzera tranbia egiteko baimena eskatu zuen Manresako geltokitik Súria, Cardona eta Bergarantz hasiko zena. Tren horren helburua Cardonako gatz txatoia eta Bergako ikatza garraiatzea zen.
1868an Manresa-Guardiola de Berguedà trenbidea egiteko bi proiektu izan ziren. Bata, Cels Xaurado i Rovirak iberiar zabalera zaharrean egina (1 672 mm); eta bestea, Carles Soutonek bide estuaren zabaleran egina (1 000 mm). 1868ko azaroaren 25ean Carles Soutonen proiektuaren arabera Carbonera Española enpresari eman zitzaion trenbidearen emakida.
1879an, Gràciako probintziako diputatu Marià Puig i Vallsek Manresatik Bergarako lurrunezko tranbiaren proiektua aurkeztu zuen, 750 mm-ko trenbide zabalerakoa, 1880an onartua izan zena eta Marià Puig i Vallsi 60 urterako emakida ematen zitzaiona. Handik denbora gutxira, Carbonera Española enpresari Manresa-Guardiola trenbidearen emakida eman zitzaion, hamahiru urtez ahaztua izan zen proiektua, lurrunezko tranbiarena ematean berpiztu zena. Bi lineak paraleloak ziren eta toki askotan trazatu bera zuten.
Puigek eta Bartzelonako eta Bergako zenbait jabe eta industrialek, tartean Rosal eta Pons Enrichek, Manresatik Bergara Tranbia edo Trenbide Ekonomikoa sozietatea eratu zuten, zeinari Puigi eman zitzaion emakida transferitu zitzaion. Lanak 1881eko udan hasi ziren, baina proiektua birplanteatu egin behar izan zen, arrapala eta bihurgune zailak baitzeuden linea ustiatzeko. 1882an Bergan amaitzen ez zen proiektuaren birplanteamendua aurkeztu zen, Colònia Rosalen egiteko, non akziodunetako batek fabrika zuen. Herritarren erreakzioak gobernuari proiektuaren baimena eta onura publikoaren deklarazioa ez emateko eskatu zion. Konpainiak, erabat konbentzituta ere ez zegoena, Paz eta Artur Guasch kontratatu zituen ikerketa bat egin zezaten. Bi ingeniariek, linea hiru zatitan banatzen zuen irizpen bat egin zuten.
1901 eta 1914 artean, TFEMBren finantza arazoak handitzen joan ziren, neurri batean, linea Guardiola de Berguedàraino luzatzeagatik. 1914an, Belgikako talde batek konpainiaren akzio gehienak erosi zituen, 175 kilometroko bigarren mailako trenbide sare bat sortzeko asmoz, Igualadatik Martorellera eta Bartzelonatik Martorellera arteko trenbideak ustiatzeaz eta Martorell eta Manresa artean trenbide bat eraikitzeaz ere arduratu nahi zuen. Lehen Mundu Gerraren etorrerarekin eta konpainia Belgikaren esku (estatu aliatua) egoteak arazo ugari eragin zituen ustiapenean. 1919an, talde berak Compañía General de Ferrocarriles Catalanas sortu zuen, eta sozietateak TFEMB erosi zuen, sozietate independente bezala existitzen jarraituko zuena, eta CGFCk 1920tik aurrera hartu zuen linea honen ustiapenaren ardura.
Ferrocarril d'Igualada a Martorell
1890ean Compañía del Ferrocarril Central Catalán SA sortu zen, Roesseti konpainiaren kapitalaren zati bat eman ziona, karriletaren eskubideak, emakidak, azterlanak eta trenbidearen obrak ekartzearen truke. Lanak azkar hasi zituzten eta 1891ko abuztuan jada hiru zentimo langile ari ziren lanean eta Sant Esteve Sesroviresra iristen ziren. 1892ko urtarrilean zubiak muntatu ziren eta irailean lokomotorrak Belgikatik iristen ziren. Urrian iritsi zen lehen tren-makina Masquefara, aste batzuk geroago Piera eta Capelladesra eta abenduan Pobla de Claramunt eta Igualada. Ustiapena baimendu ondoren, linea 1893ko uztailaren 29an inauguratu zen.
Linearen ustiapena ez zen oso ona izan, atzerapenak ohikoak baitziren. Hau, 1912an, CCko trenbideak Bartzelona-Martorell trenbidearekin lotu zirenean konpondu zen, ontzi-aldaketa 1913ko irailaren 1ean Martorell-Enllaç geltokian hasiz. 1914an hasi ziren Bartzelonatik Igualadarako lehen zuzeneko trenak. CC konpainia finantza-egoera zail batetik pasatzen ari zen, Lehen Mundu Gerraz minduta geratu zena. 1919an Compañia General de Ferrocarriles Catalanes sortu zenean eta ustiapena bere gain hartu ondoren, bi konpainiek bat egite prozesu bat hasi zuten, CCren akzio gehienak CGFCri salduz, azkenean konpainia osoa erosi zuena 1921ean eta Kataluniako Trenbide Zentralaren Konpainia desegin zuena.
Ferrocarril de Barcelona a Martorell
Zenbait jabe eta industrialek Crédit Marítim sozietatea sortu zuten, zeinak Baix Llobregateko trenbide-tranbiak proiektua egin zuen eta 1882an emakida eskatu zuen. Proiektu honek Bartzelonatik Valliranara linea bat eraiki nahi zuen hiru adarrekin, Cornellà de Llobregatetik Sant Feliu de Llobregatera, Sant Boi de Llobregatetik El Prat de Llobregatera eta Sant Vicenç dels Hortstik Sant Andreu de la Barcara.
Geroago sozietatearen izena aldatu zen Baix Llobregateko Trenbide Ekonomikoak izendatzeko. Lanak ez ziren ezarritako epeen arabera amaitu, baina XX. mendearen hasieran, gizartearen arazoek, 1906an, Ferran Gillis eta Sadouli kontzesioa saltzearekin amaitu zuten. 1907an Bruselan Chemins de Fer du Nordest de l'Espagne elkartea sortu zen. Azken honek, Baix Llobregateko trenbide-tranbien emakida jaso zuen, Gillis Union des Tramwaysen izenean aritu baitzen.
1908an, Caminos de Hierro del Nordeste de España konpainiari, bere izena gazteleratu zuena, Martorelldik Sant Vicenç de Castelletera doan trenbide baten emakida eman zitzaion, bi adarrekin, bata Sant Andreu de la Barcara eta bestea Manresara. Hamahiru egun geroago, Valliranako trenbidearen kontzesioa Bartzelonara eta Union des Tramwaysko adarretara transferitzeko baimena eman zen. Lankideak tranbia bigarren mailako trenbide bihurtzeko bi proiektuak birplanteatu zituen eta Bartzelonatik Martorellerako trenbidea eraikitzen hasi zen. 1911. urtearen amaieran lanak ia amaituta zeuden eta adar guztiak ezin zituela eraiki ikusita. 1912an kontzesioak aldatu zituen bakarra izateko, "Bartzelona – Manresa Valliranan adarrarekin" deitua. 1912ko abenduaren 29an, Magòria eta Martorell-Enllaç arteko trenbidea inauguratu zuten.
1914an, HPB krisian sartu zen konpainiaren laguntza nagusia, Banc Franc-Americà, likidatzeagatik. Lehen Mundu Gerraren eztandak ere arazoak ekarri zizkion konpainiari, egoitza Belgikan baitzuen. Bere finantza arazoak zirela eta, gerra eta Compañía General de Ferrocarriles Catalanes 1919an eratu ondoren, bere gain hartu zuen linearen ustiapena eta fusioaren hasiera. Kataluniako Trenbideen akziodunek HPBren kapitala erosi zuten, eta horrek trenbidearen emakida CGFCri transferitu zion HPBren azken desegitearekin.
Konpainiak Bartzelonako porturaino adar bat eskatu zuen La Bordetako geralekutik porturaino. 1922ko otsailaren 22an kontzesioa eman zitzaion.
Ferrocarril de Martorell a Manresa eta lineen batasuna
Llobregat bailarako hiru trenbideen ustiapen arazoak zirela eta, unifikazioa erakunde berri baten bidez hastea eragin zuen. 1919an Compañía General de Ferrocarriles Catalanes S.A. sortu zen, sarritan Ferrocarrils Catalans deitua. Honek hiru trenbideen ustiapena hasi zuen, beranduago gainontzeko enpresak xurgatu zituen eta Martorelldik Manresarako trenbidearen lanak berrabiarazi zituen.
1922ko martxoaren 29an Martorell eta Olesa de Montserrat arteko zatia inauguratu zen eta urriaren 29an Monistrol de Montserrateraino.
Itxiera eta FEVEra transferentzia
CGFCren gainbehera 1972ko maiatzaren 2an hasi zen Olvan eta Guardiola de Berguedà arteko linearen itxierarekin, La Baellsko urtegiaren eraikuntzaren ondorioz. Honek, sarea, Berguedà eskualdeak sortutako trafiko garrantzitsuetatik kendu zuen. Errepide bidezko garraioaren konpetentzia gero eta handiagoa gehitu zen, bai pribatua bai publikoa, zerbitzu ohikoagoak eta ordutegi egokiagoak eskaintzen zituena. Horregatik, Espainiar Estatuko Gobernuak Manresa eta Olvan arteko linea ixtea erabaki zuen 1973ko uztailaren 1etik aurrera, eta Manresa eta Balsareny arteko zatia bakarrik geratu zen zabalik salgaien trenentzat (tarte hau 1976an itxi zen behin betiko). 1970eko hamarkadaren erdialdeko krisi ekonomikoak eta ustiapen-defizitek gora egin izanak Estatuko laguntzak eskatzera eraman zuen CGFC, eta laguntza horiek 1976ko abenduaren 3an eman zitzaizkion, diru-laguntza gisa. Azkenean, baina, egoera zuzentzeko gai ez zela sentitu zen, eta emakiden erreskate aurreratua eskatu zuen, 1977ko urtarrilaren 1ean Ferrocarriles de Vía Estrecha enpresa publikoaren esku geratu zirenak.
FEVEk, duela urte batzuetatik egin ohi zuen bezala, linea batzuen itxiera aztertu zuen, bereziki degradatuenak eta ustiapen defizit handiagoarekin. Martorelldik Igualadara artekoa ixteko zorian egon zen, baita Bartzelonako Plaça Espanya eta l'Hospitalet de Llobregat arteko zatia ere. Itxialdi horien aurkako protesta-mugimenduak izan ziren, Igualadako linearen kasuan bereziki aktiboa. Hala ere, Igualadako hiri-zatia itxi zuten, hiriaren kanpoaldean geltoki berri bat eraikiz.
Kataluniako Generalitatea berrezarri ondoren, 1978ko uztailaren 28ko Errege Dekretu batek garraioaren arloko eskumenak transferitu zizkion, eta Carrileteren ustiapenaz arduratu zen azaroaren 2tik aurrera, Lurralde Politika eta Herri Lan Kontseilaritzatik aldi baterako.
FGC sortzea eta hobekuntzak
Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya 1979ko irailaren 5ean eratu ziren, Espainiako Gobernuak Kataluniako Generalitateari transferitutako zenbait linea historikoren ustiapena kudeatzeko, eta Ferrocarrils Catalans (Llobregat-Anoia linea) eta Ferrocarriles de Cataluña (Bartzelona-Vallès linea) konpainien oinordekotzat jotzen da. 1990eko hamarkadan, bi gobernuek hitzarmen bat sinatu zuten garraio-azpiegiturak finantzatzeko, eta FGCek "Baix Llobregateko metroa" eratu zuten, maiztasun handiagoak ezarriz.
Zenbait zati berritu ziren abiadura handitzeko eta azpiegituraren mantentze-lanak hobetzeko. 1996 eta 1999 artean, Martorell eta Igualada arteko tartea elektrifikatu zen.
Bikoizketa lanak egin ziren, lehenik 1997an Plaça Espanyako geltokia eta Ildefons Cerdàko geltokia artean, 2000an Sant Boi eta Santa Coloma de Cervelló artean, 2001ean Sant Andreu de la Barcan, 2005ean Martorellera, 2006an Palau eta Martorell-Vila artean eta 2007an Pallejà artean, Bartzelona eta Martorell arteko ibilbide osoari bide bikoitza suposatuz. Azkenik, 2008an, Martorelldik Olesako bigarren bidea martxan jarri zen.
2002n Palauko geltokia eta 2003n Quatre Caminsko geltokia martxan jarri ziren. 2007an beste bi trukagailu ere ireki ziren: Europa | Firako geltokia eta Martorell-Central, Kataluniako Aldirien trenekin lotura duena. 2007ra arteko maiztasuna zazpi minutu eta erdikoa zen eta ordu bailaran hamar minutukoa, Baix Llobregateko metroarekin hiru minutuko maiztasunetara pasa ziren Sant Boi de Llobregatera arte. Llobregat-Anoia lineko hurbiltasun-zerbitzuetarako bidaia hamar minutuz luzatuz, zeharka bada ere.
Madril-Bartzelona abiadura handiko linearen lanek Llobregat-Anoia lineako tuneleko horma bat lekuz aldatu zuten 2007ko urriaren 20an, Gornalgo geltokiaren parean, Bartzelonako metropoli-eremuan tren-kaosa eragin zuena. Espainiako Sustapen Ministerioa egiten ari zen lanek bost hondoratze eragin zituzten bi astetan, eta Renfe Operadorak Bartzelonako aldiriko trenen linea eta Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunyako Llobregat-Anoia linea itxi zituzten. FGCko tunelaren horma mugitzea eragin zuen azken hondoratzea larriena izan zen, Europa | Fira eta Avinguda Carrilet geltokien artean. Ordezko larrialdiko operatiboa bi ehunka autobusek osatu zuten, eta kaltetutako zerbitzuak doakoak izan ziren. Zerbitzua 2008ko otsailaren azken astera arte ez zen berrezarri, trenbidea itxi eta lau hilabetera.
Geltokiak
Geltokietako nasetan, erronbo itxurako kartel batzuk ikus daitezke, hondo zuria, inguru gorria eta geltokiaren izena gainean duen barra urdin bat dituena, linea ustiatzen zuen konpainia pribatu zaharretik jasotako Bartzelona-Vallès linearen gainean. Llobregat-Anoia linean, aldiz, kartelak zuri laukizuzenak dira, geltokiaren izena beltzez idatzita dutenak.
Irisgarritasuna
2006ko martxoaren 24ko 135/1995 Dekretuaren bidez Irisgarritasun Kodea onartu zenez, trenbide-sare osoak irisgarria izan behar du mugikortasun urriko pertsonentzat.
Gaur egun, FGCren sarea metropoli-sareko geltokien % 100eko egokitzapenera iristen da (76 metro eta gertuko 76 geltokietatik), eta, horren ondorioz, enpresak hainbat sari jaso ditu eta "mundu osorako diseinuaren" Europako programari atxikita dago. Horren ondorioz, instalazio eta ekipazio eraiki berri guztiak edo birmoldaketa integrala egin behar zaienak sistematikoki egokitu behar dira.
Meillac
Meillac (bretainieraz Melieg eta galoz Mëya) Ille eta Vilaine departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Hirundo atrocaerulea
Hirundo atrocaerulea Hirundo generoko animalia da. Hegaztien barruko Hirundinidae familian sailkatua dago.
Cynoglossus macrostomus
Cynoglossus macrostomus Cynoglossus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Wauwil
Wauwil Suitzako udalerria da. Luzerna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Cajuri
Cajuri Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Aurouër
Aurouër Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aurouër udalerrian erroldatutako biztanleak 369 ziren. Familiak 134 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 63 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 166 etxebizitza zeuden, 141 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 162 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 141 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 99 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 231 ziren, horien artean 180 aktiboak ziren eta 51 inaktiboak ziren. 180 pertsona aktiboetatik 173 lanean zeuden (93 gizon eta 80 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 51 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Aurouër udalerrian 143 unitate fiskal zeuden, 383,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.762 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Iberiar Federazio Anarkista
Iberiar Federazio Anarkista (FAI) 1927an sortu zen, Valentzian (Espainia), Portugalgo Batasun Anarkista Portugaldarra (UAP) eta Estatu espainiarreko Talde Anarkisten Federazio Nazionala (FNGA) batu eta gero.
Erakunde honek anarkistatzat definitzen zuen bere burua eta lotura estua zuen CNT anarkosindikalistarekin. Horrela, askotan CNT-FAI siglak batera ikusten ziren. "Trabazón" deritzon estrategia aurrera eraman zuten faistek (FAIko kideei emandako izena); hau da, FAIko kideek CNTko militante izaten jarraitzea, horrela CNTren izaera anarkista mantentzen laguntzeko.
Baina CNTk langileen borroka espezifikoan (sindikalean) indarra jartzen zuen bitartean, FAIk sindikalismoa gainditu eta Estatua, Eliza eta autoritate mota guztien suntsitzea bilatuz, gizarte anarkistaren eraikuntza bilatzen zuen; hau da, inolako autoritaterik gabeko eta autogestioan oinarritutako gizarte askea. FAIk gizarte burgesaren desagerpena bilatzen zuen.
Zenbait egileren arabera, 30eko hamarkadan FAIk gimnastika iraultzailea deitutako estrategia garatu zuen, penintsulan barna ekintza armatu bortitzak eginez.
Anarkistek mantendu zuten autoritatearen eta mota guztietako hierarkien aurkako jarrerak, anarkistak eta komunistak elkarren aurka jarri zituen, langile mugimenduan zatiketa garrantzitsuak eraginez. Nahiz eta bi mugimenduek kapitalismoa suntsitzea eta gizarte berri bat eraikitzea bilatu, bi mugimenduen arteko aldeak oso handiak izan ziren.