cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maria Beasley
Salbamendu baltsa
Bere diseinu berriak almadia inguratzen zuten barandak eta metalezko karroza angeluzuzenak zituen. Diseinu hau tolesteko eta zabaltzeko gai zen, erraz gordetzeko. Beasleyren diseinua baino lehen, salbamendu almadiak normalean zurezko ohol lauak ziren. Baranda eta biltegiratze espazio kontzeptuak erabiltzen dira gaur egun ere, nahiz eta haien diseinu zehatzak aspaldi zaharkituak egon.
Beasleyren salbamendu-ontziak paper kritikoa izan zuen Titanic hondoratzean. RMS Titanic 1912ko apirilaren 15ean itsasoratu zen bidaiarien itsasontzi britainiarra zen. Erresuma Batuatik New Yorkera egin zuen lehen bidaian, ontziak iceberg batekin talka egin zuen eta Ozeano Atlantikoan hondoratu zen. Ontzian 2.000 pertsona baino gehiago zeuden, 1.000tik gora desagertu ziren. Hala ere, itsasontziak Beasleyren 20 salbamendu-ontzi zeramatzan, 706 gizon, emakume, neska eta mutil bizirauteko eta laguntza iritsi arte seguru egoteko balio izan zutenak.
Mosnes
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Mosnes udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 493 hektarea erabiltzen.
Nassiet
Nassiet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Landak departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Mosnes
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Nassiet
Biztanleria
2007an Nassiet udalerrian erroldatutako biztanleak 288 ziren. Familiak 109 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (14 bakarrik bizi ziren gizonak eta 14 bakarrik bizi ziren emakumeak), 42 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 35 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Mosnes
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nassiet
Etxebizitza
2007an 138 etxebizitza zeuden, 118 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 138etxeak ziren. 118 etxebizitza nagusietatik 91 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 103 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Maximilien Robespierre
Maximilien François Marie Isidore de Robespierre (Arras, Pas-de-Calais, 1758ko maiatzaren 6a - Paris, 1794ko uztailaren 28) politikari frantziarra izan zen, Montagnard taldearen burua eta Frantziako Iraultzaren lider nagusietakoa. Ustelezina ezizena ezarri zioten, iraultza "perfektua" lortzeko jarri zuen grinagatik eta bertuteari eman zion garrantziagatik. Izuaren Garaian, kide nagusietako bat izan zen eta 1794ko uztailaren 28an (Beroliseko 9a), inongo epaiketarik egin gabe, gillotinatu egin zuten, beste 21 lagunekin batera.
Nassiet
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Maximilien Robespierre
Gaztaroa
Maximilien Robespierre François de Robespierre abokatuaren eta Arraseko garagardogile baten alabaren, Jacqueline-Marguerite Carrauten, bost seme-alabetako bat zen. Senide gazteenaz erditzean, ama hil zen eta handik gutxira, jaioberria. Jacqueline-Marguerite Carraut hil zenean, François alargunak familia abandonatu zuen eta aitonak eta izebek hezi zituzten Maximilien eta haren anai-arrebak.
Politikan emandako lehen urratsak
1789an Estatu Nagusietan Hirugarren Estatua ordezkatzeko hautatua izan zen. Rousseauren teorien aldekoa zen eta, Batzar Konstituziogilean parte hartu zuenean, gizonezkoen sufragio unibertsalaren eta errepublikaren aldeko agertu zen.
Nassiet
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 166 ziren, horien artean 127 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 127 pertsona aktiboetatik 114 lanean zeuden (64 gizon eta 50 emakume) eta 13 langabezian zeuden (7 gizon eta 6 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Barbodes herrei
Barbodes herrei Barbodes generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Nassiet
Diru sarrerak
2009an Nassiet udalerrian 129 unitate fiskal zeuden, 325 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.785 euro zen.
Maximilien Robespierre
Politikan emandako lehen urratsak
Hasieratik erakutsi zuen politikarako dohain aparta eta bere Adresse à la nation artésienne delakoak ospe izugarria lortu zuen. Asko ziren urruti iritsiko zela pentsatu zutenak. Mirabeauren hitzetan: Gazte honek esaten duen guztia sinesten du; urrutira iritsiko da. Beste askorentzat, berriz, haren diskurtsoak oso muturrekoak ziren.
Nassiet
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Maximilien Robespierre
Politikan emandako lehen urratsak
Hizlari aparta, Batzar Konstituziogilean 150 bat mintzaldi egin zituen 1791 arte eta, pixkanaka, ezkerralderantz eraldatzen ari zen taldetxo baten lider egiten joan zen. 1790. urtean jakobinoen klubeko buru bihurtu zen. Klub honen egoitza Saint Jacques komentu ohia zen eta horrek eman zion izena taldeari.
Nassiet
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren eta 1 argiketaria.
Maximilien Robespierre
Politikan emandako lehen urratsak
Erregearen ihesak monarkia konstituzionalaren aukera galarazi zuen. Rosbespierre kontu handiz aritu zen, baina 1791ko uztailaren 17an, milaka manifestarik erregearen abdikazioa eskatu zuten Pariseko kaleetan zehar eta La Fayette iraultzailearen esanetara zeuden erregearen batailoiek gogor zapaldu zituzten. Buruzagi erradikal nagusienek, beldurrak jota, Frantziatik alde egin zuten —Danton Ingalaterrara joan zen—; beste batzuk, ordea, klandestinitatera pasatu ziren, Marat kasu. Robespierre, berriz, etxez aldatu bazen ere, Parisen geratu zen eta horregatik indartu zuen bere jarraitzaileen mirespena. Irailaren 30ean, Batzar Konstituziogilea desegin zutenean, Parisko herria Robespierren jarraitzaile sutsua zen.
Izua
Frantzia eta Austriaren arteko gerra (1792) salatu zuen, zuhurtziagabekeriazkoa zelako eta, batez ere Luis XVI.aren interesean egiten zelako.
Nassiet
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Viviers-sur-Chiers
Viviers-sur-Chiers Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Abdallah al-Adil
Abu Muhammad ʿAbdallah 'al-ʿAdil' (عبد الله ʿAbd Allāh; ) almohadeen buruzagia izan zen, 1224 eta 1227 artean Inperioko kalifa bilakatu zena.
Maximilien Robespierre
Izua
Konbentzio Nazionaleko kide izan zen eta sufragio unibertsalez aukeratu zuten. Sans-culottesek —hots, Parisko iraultzaileek— lagundu zioten eta, horri esker, Robespierre agintera iritsi zen, hasieran Komuna Iraultzaileko kide gisan (udala, esan dezakegu); gero, hiriaren ordezkari izan zen Konbentzio Nazionalean eta Danton eta Maratekin batera aritu zen. Garai horretan egin zen Robespierre errepublikazale. Girondinoen aurka aritu zen gogor; haiek burgesia merkatariaren ordezkariak ziren eta esklabotza ez zuten abolitu nahi. Robespierrerekin talka egin zuten puntu horretan eta beste askotan ere bai, baina eztabaida bortitzenak Luis XVI.ari heriotza zigorra ezartzearen egokitasunaren ingurukoak izan ziren. Robespierrek hitzaldi gogorrak eman zituen haien iritziaren aurka, baina girondinoek epaiketa egitearen aurka segitu zuten eta, era berean, erregeari exekutatzearen aurka. Horregatik, legez kanpo jarri zuten alderdi osoa eta Robespierrek erantzukizun handia izan zuen girondinoen aurka hartutako neurri horretan. 1793an Errepublika larri zebilen: atzerriko gerrak, barneko ezinegonak... Mesfidantza nabaria zegoen gobernuengan eta, jakobinoen iritziz, Batzar Nazionala izan behar zuen aginte politikoaren gune nagusia eta ministroek hark egindako politika jarri behar zuten martxan. Lehengo urteko Beroliseko 9an (1793ko frantsesez, Thermidorreko 27an, uztailaren 27an ) diktadura jakobinoa ezartzen hasi ziren. Robespierrerentzat Errepublika zen salbazioa, printzipio demokratikoak eta Askatasuna-Berdintasuna-Senidetasuna jarri behar zen praktikan eta bertuteak nagusitu behar zuen. Bertutearen garapena Robespierreren pentsamendu errepublikazalearen ardatza zen, baina Errepublikak arerio ugari zituen: legitimistak, Ingalaterra edo Alemaniara erbesteratutakoak, gerra garaian ugaritzen ziren espekulatzaileak... Robespierreren ustez, Errepublikak bere burua defenditu egin behar zuen, berehalako erantzuna emanez eta arerioari ekimenerako aukera kenduz. Horrela sartu ziren Izu Garaian eta Errepublikaren arerioak neutralizatzeko neurriak hartu zituzten. Jakobinoen hitzetan, bertutea defendatzen ari ziren, baina absolutismoa eta monarkia eraitsi zuten bitartean, horren aitzakian, milaka pertsona hil zituzten gillotinaz. Robespierre heriotza-zigorra abolitzearen aldekoa izan; hala ere, Errepublika defendatze horretan, justifikatu egin zuen neurri hori, kondenatuek askatasun publikoak kaltetu nahi baitzituzten.
Nassiet
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Maximilien Robespierre
Izua
Azkenean, etengabeko liskarrek tentsio izugarria ezarri zion Errepublikari. Danton, hasieran Robespierren lagun izan bazen ere, ez zen Komitearen alde agertu eta atxilotu egin zuten salaketa baten ondoren.
Robespierrek Giza eta Hiritarren Eskubideen Deklarazioan hartu zuen parte eta 1791n eginiko I. Konstituzioan ere bai. Presio ikaragarria zeukan gainean eta bilera formaletan nabaritzen hasi zitzaion. Konbentzioko kideek eta lehen Izuaren aldeko izan zirenak —Fouche, Barras, Maraiseko diputatuak— larritu egin ziren. Etengabe bertutearen bila zebilen Maximilian Robespierre arriskutsua zen edonorentzat eta besteekin hainbestetan erabilitako errezeta bera aplikatu zioten azkenean: atxilotu eta gillotinara bidali zuten, epaiketarik egin gabe.
Tuhaň (Mělník barrutia)
Tuhaň Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 745 biztanle ditu eta 4,61 kilometro koadroko azalera. Mělník barrutian dago.
Maximilien Robespierre
Izua
Maximilen Robespierreren aurka bi atentatu, behintzat, egin ziren:
Tuhaň (Mělník barrutia)
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1207 urtean egin zen.
Maximilien Robespierre
Kanpo estekak
Robespierreri buruzko artikulua ARGIAn
Viviers-sur-Chiers
Biztanleria
2007an Viviers-sur-Chiers udalerrian erroldatutako biztanleak 663 ziren. Familiak 244 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 108 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Chickasaw konderria (Mississippi)
Chickasaw konderria (Chickasaw County) Mississippiko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Houston and Okolona da. 2010eko zentsuaren arabera 17,392 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Viviers-sur-Chiers
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Chickasaw konderria (Mississippi)
Geografia
Chickasaw konderriak 130,599 kilometro koadro ditu. Horietatik 639 ura dira. Beste 12,996 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 13,32 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 17,392 pertsonetatik 9,897 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 643 dira. 7,292 beltzak edo afroamerikarrak. 22 amerikar natiboak ziren eta 1 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 43 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 7 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 130 pertsonek kokatzen zuten.
Neuropsikologia
Neuropsikologia funtzio gorenen arteko harremanak eta egitura zerebralak ikasten dituen psikologiaren adarra da.
Basagain
Basagain Anoetan dagoen mendia da.
Neuropsikologia
Neuropsikologiak, neurozientzien alorrean, jokabidearen prozesuen eta burmuinen arteko harremanak aztertzen ditu. Psikologiaren arteko elkargune bat da, eta azken urteetan neurologiak berritutako bulkada jaso du zientzia kognitiboetako (psikologia kognitibo, adimen artifizial, hizkuntzalaritza), zientzia neurobiologikoetako (neuroanatomia neurokimikoko, neurofisiologiako) eta neuroirudi-teknikekiko leherketa teknologikoko garapen hazkorretarako. Neuropsikologoek hartzen duten diagnostiko eta arazo kognitibo, konduktual eta emozional haiek sendatzeko atera ahal dira funtzionamendu arruntari eragiten dioten hainbat prozesutarako.
Basagain
Oria ibaiaren arroaren gaineko mendixka txiki eta diskretua.
Neuropsikologia
Zer dira funtzio kognitiboak?
“Funtzio kognitiboak” terminoei arreta jartzeko, hizkuntza produzitu eta ulertzeko, arazoak ebazteko eta erabakiak hartzeko ahalmena duen prozesu intelektualei buruz aritzen da. Funtzio kognitiboek eduki talde zabala dute eta sartzen dituzten trebetasunak osatzen dituzte :Arreta (ernea, ardaztutako, sostengatutako arreta, kontzentrazioa, etab.)
Viviers-sur-Chiers
Etxebizitza
2007an 257 etxebizitza zeuden, 249 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 250 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 249 etxebizitza nagusietatik 224 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 192 etxek bost zituzten. 210 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 133 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Neuropsikologia
Zer dira funtzio kognitiboak?
-Ahozko memoria (bere modalitate desberdinekin: epe luzeko, epe motzeko edo laneko memoriarako, prozedurazko memoriarako, memoria semantikorako, memoria episodikoko, etab. memoria)
Viviers-sur-Chiers
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Neuropsikologia
Zer dira funtzio kognitiboak?
-Ikuste-memoria
Viviers-sur-Chiers
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 429 ziren, horien artean 298 aktiboak ziren eta 131 inaktiboak ziren. 298 pertsona aktiboetatik 281 lanean zeuden (169 gizon eta 112 emakume) eta 17 langabezian zeuden (9 gizon eta 8 emakume). 131 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 58 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Neuropsikologia
Zer dira funtzio kognitiboak?
-Hizkuntza (bere alderdi desberdinetan: fonologikoa, semantikoa, sintaktikoa, morfologikoa, pragmatikoa, baita ere fluidotasuna, prosodia, etab.)
Viviers-sur-Chiers
Diru sarrerak
2009an Viviers-sur-Chiers udalerrian 243 unitate fiskal zeuden, 634,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.115 euro zen.
Strabomantis laticorpus
Strabomantis laticorpus Strabomantis generoko animalia da. Anfibioen barruko Craugastoridae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Viviers-sur-Chiers
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 6 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Neuropsikologia
Zer dira funtzio kognitiboak?
-Arrazoiketa zehatza -Arrazoiketa abstraktua -Funtzio betearazleak (malgutasun kognitiboa, plangintza, monitoretza, arazo-erabakia, etab.)
-Denborazko orientazio espaziala
Viviers-sur-Chiers
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 iturgina.
Neuropsikologia
Zer dira funtzio kognitiboak?
-Ekitaldi eragilearen antolaketa -Trebetasun akademikoak (irakurketa, idaztea, kalkulua)
Periscope
Zerbitzua
Periscoperen zerbitzuak Android eta iPhone n bidez daude, edota Twitter ren bidez ere lortu ahal da. Azkenengotik, bideoa ikusi al dezakete beste saio batzuk momentu horretan konektatuta badaude. Gainera, transmizioa publikoa egin ahal da edo pribatua, pertsona batzuentzako bakarrik. Bideo Streaming denez ikusleak jarri dezakete galderak, ikurrak edo bihotzak esateko gustazen zaila egindakoa.
Neuropsikologia
Zer pazienteekin tratatzen da Neuropsikologia?
Neuropsikologoek adin guztietako pertsonekin egiten dute lan, eta gaitz desberdinak pairatzen dituztenekin:
Viviers-sur-Chiers
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Viviers-sur-Chiers udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.010 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Phalanger alexandrae
Phalanger alexandrae Phalanger generoko animalia da. Martsupialen barruko Diprotodontia ordeneko animalia da. Phalangerinae azpifamilia eta Phalangeridae familian sailkatuta dago.
Queer
Queer (ingelesez, queer ([kʷɪɚ(ɹ)]), “arraro”, “bitxi”, “ez ohiko”) etiketa libreko gizartea defendatzen duen lanketa teorikoa da, non pertsona guztiak errespetatuak diren eta eskubideak era berdinzalean gauzatzen diren. Gizartean onartutako sexualitateak baino harantzago joatea aldarrikatzen du Queer mugimenduak: bizimodu heterosexuala z, monogamoa z eta adin eta klase bereko pertsonen arteko harremanez harago, alegia. Mugarik gabeko mundua eta eskubide berdineko pertsona ezberdinak izatea lortu nahi da, bakoitza den modua izan eta agertzea, alegia. Irainaren berradierazpenarekin, queer mugimenduak berretsi nahi du aukera sexual ezberdina giza-eskubide bat dela. "Normala" den sexualitatearen espiraletik urruntzen diren sexualitate guztiak sexualitate periferikoak dira.
Hitzaren etimologia
Queer hitzak, aditz gisa, ezarritako arauak “ezegonkortzea” esan nahi du. Izenondo gisa berriz, “arraroa”, “okerra” edo “bitxia” da eta ez litzateke existituko bere kontrakoa gabe: straight, “zuzen” edo “heterosexuala” esan nahi duena.
Berbak, emakume baten izaera iraultzailea eta urratzailea islatzen du, menpeko feminitatea ren ohituratik askatzen dena, emakume maskulino batena, emagizon batena edo tipologia menderatzailea baino sentikortasun gehiago duen gizon batena, “aurkako generoa ren arropa” daramanarena…
Queer hitzak ez dauka itzulpenik ez euskarara, ez gaztelania ra, ez frantsesera (Qubec-ek itzulpen proposamen bat egin zuten 2000n: alloxexuel edo altersexuel ). “Queer Teoria” itzultzen saiatu izan da hurrengo izenekin: teoria okerra, emagizonen teoria, teoria arrosa, “ulertutako” teoria, teoria urratzailea… Betiere, hitz ingelesaren esanahi zehatza galtzen da, horregatik mantendu da jatorrizko hizkuntzan (Llamas, 1998; Guasch, 1998, 2000; Mérida, 2002).
Historia
XVIII. mendean sartu zen Queer hitza ingeleseko hiztegian. Hitzak, pertsona tranpati, lapur edo ardi galdu bati egiten zion erreferentzia, baita ere emakumea edo gizona zen igarri ezin zen pertsona bati. Gainera, emakume maskulino edo emagizon bat kalifikatzeko balio zuen ere. Viktoriar Aroan (Erresuma Batua n Viktoria I erreginaldian: 1837-1901), heterosexualitatearen balioa defendatzen zenean, queer hitza erabiltzen zen heterosexualtasunetik ateratzen ziren pertsonak izendatzeko. Emagizonak, lesbianak eta trabestiak queer ziren.
Ezkongabeen Eguna
Ezkongabeen Eguna edo 11 bikoitza  Txinan jatorria duen ospakizun egun ez-ofiziala da, bikote-harremanik ez duten pertsonek urtero azaroaren 11n harrotasunez ospatzen dutena. 2009az geroztik, ordea, erosketak egiteko eguna ere bada.
Queer
Historia
Hala ere, bi menderen ostean, hitzaren esanahia zeharo aldatu zen. 1980ko hamarkadako erdialdean, HIES-aren krisialdiak bultzaturik, talde txiki askok Queer irainaz jabetzea erabaki zuten, eta hortik ekintza politiko-iraultzaile bat atera zuten. Horrela, lehen errepresio soziala eragiten zuen hitza izan zena, iraultzarako osagai bihurtu zen. Halaber, homosexualek emagizon izena arbuiatu eta beren burua queer deitu zuten.
Ezkongabeen Eguna
Historia
Ospakizuna Nanjingeko Unibertsitateko ikasle batzuek sortu zuten 1993an, Txinako gizarte tradizionalean ezkongabe izatea harrotasunez ospatzeko. Hasieran gizonezkoek bakarrik ospatzen zuten. Handik gutxira, Txinako beste unibertsitatetara zabaldu zen ohitura bilakatuz. Horren ondorioz, gizartera hedatu zen.
Queer
Historia
Queer ikasketen jatorria Amerikako Estatu Batuetako testuinguru sozial korapilatsu batean izan zen. Hasieran, sexualitatearen teoria berrien ostean hasi ziren ikertzen (Foucault, 1976; Weeks, 1998), baita Boswell-en (1980) aurkikuntzaren (Antzinarotik Erdi Aroa ren amaierara arte izandako orientazio homosexualaren errespetuari buruz) ondoren ere. Adrienne Rich-ek (1996) derrigorrezko heterosexualitatearen eta orientazio homosexualaren existentziari buruz idatzi zuen artikuluak osatu zuen. Dover-ek (1980) aurkitutako ebidentzia arkeologikoak agerian utzi zuen Aintzinako Grezia n egondako jokaera homosexuala.
Halaber, unibertsitateek sexualitateen ikerketaren inguruan zuten jakin-mina handitzeak ere izan zuen eragina Queer ikasketetarako.
Aldarrikapena
Edozein identitate sailkapenek (lesbiana edo heterosexuala adibidez) pertsona arautu, kontrolatu, zilegitu eta neurri txikiagoan, askatu egiten du. Homosexual hitza medikuntzaren boteretik dator, ikuspuntu patologiko batengatik. Zenbait medikuk sortu zuten hitza XIX. mendearen amaieran, ia “subjektu mota” berri bati buruz hitz egiteko.
Zaila da baieztatzea mundu osoan daudela pertsona transgeneristak eta beti existitu direla, ekintzaileek eta medikuek finkatutako termino bat delako. Izan liteke herri indigena batean sailkapen hori ez existitzea eta soilik “bi espiritu”-ko pertsona bat izatea. 2002tik hitz egiten da trans. pertsonei buruz, lehenago zoroak edo trabestiak baitziren.
Sailkapen homosexual, heterosexual eta transexualaren kontra egiteaz gain, Queer teoriak generoaren araberako sailkapenak ere zalantzan jartzen ditu: emakume, gizon, maskulino eta femenino, ezarpentzat hartzen dituelako. Fonseca eta Quintero ikertzaileen arabera, feminitatea ez da aukeraketa baten emaitza, baizik eta genero arau batzuen ondorioz inposatutakoa.
LGTBIQ+ siglak
Queer pentsamoldeak LGTBI+ (Lesbianak, Gayak, Transexualak, Bisexualak eta Intersexualitatea) kontuan hartzen dituenez, kontraesana da LGTBIQ+-ri buruz hitz egitea.
Queer ezin da sigla horren sailkapen bat gehiago bezala ulertua izan: ez da lerrokatu nahi, ez definitu nahi, jariakortasun etengabe batean bizi nahi du terminoak.
Orain, queer ezin da ulertu gay edo homosexualaren sinonimo gisa. Identitate batean pausatzearen tentaldira eusteari buruz doa. Etengabeko garapenean egotea eta kontzientzia kritikoa proposatzen ditu teoriak.
Teoriaren kontrako iritziak
Beste batzuentzat, Queer, moda akademiko bat da soilik, akademikoek soilik ulertzen duten eta lainoetan dagoen eztabaida bat dela argudiatuz.
Judith Butler-ek, Critical Queer (2002) testuan, azpimarratzen du Queer terminoak hizkuntza praktika batengatik jardun duela, eta helburua mintzatzen den pertsonaren degradazioa dela. Filosofoarentzat, genero arauak bakarrik funtzionatzen du, feminitateari eta maskulinitateari buruzko idealen haragitzea exijitzen du eta ia beti heterosexualtasunarekin bat egiten du.
Badaude gainazaleko hainbat kritikak ere. Haietan, baieztatzen da teoria honen atzetik pertsona batzuk bakarrik daudela, beren burua garrantzitsuago ikusten dutenak Queer bezala definituz, gay edo lesbiana ordez.
Thierry Dusautoir
Thierry Dusautoir (Abidjan, 1981eko azaroaren 18a) bolikostar-frantziar errugbilari ohia da, hirugarren lerroko hegal postuan aritzen zena. Stade Toulousain taldeko jokalaria izan zen 11 denboralditan, eta 80 partida jokatu zituen Frantziako selekzioarekin, 2017an erretiratu zen arte. World Rugbyren urteko jokalari onena aukeratu zuten 2011n.
2001ean egin zuen debuta Frantziako errugbi txapelketan, CA Bègles-Bordeaux taldearekin; US Colomiersen denboraldi bat egin ostean, Biarritz Olympiquek kontratatu zuen 2004an, eta Europako koparen finalera iritsi zen 2006an; Cardiffeko Millennium Stadiumen jokatu zen final horretan, 23–19 nagusitu zen Munster taldea. 2006-07 denboraldian, Stade Toulousainera aldatu zen; talde horrekin berriz ere Europako koparen azpitxapeldun izatea lortu zuen 2008an, eta txapeldun 2010ean. Frantziako selekzioarekin, 2010eko Grand Slama irabazi zuen taldeko kidea izan zen, eta 2007, 2011 eta 2015eko Munduko Kopetan parte hartu zuen, 2011ko finalean barne.
Saint-Michel (Garona Garaia)
Biztanleria
2007an Saint-Michel udalerrian erroldatutako biztanleak 308 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 31 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 50 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 169 etxebizitza zeuden, 129 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 164 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 129 etxebizitza nagusietatik 107 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 104 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 191 ziren, horien artean 137 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 137 pertsona aktiboetatik 119 lanean zeuden (71 gizon eta 48 emakume) eta 19 langabezian zeuden (7 gizon eta 12 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Michel udalerrian 134 unitate fiskal zeuden, 319,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.823 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria eta 1 iturgina.
2000. urtean Saint-Michel udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 205 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Voltairine de Cleyre
Voltairine de Cleyre (1866ko azaroaren 17a - 1912ko ekainaren 20a) anarkista estatubatuar bat izan zen. Idazle eta hizlari oparoa, kapitalismoaren, ezkontzaren eta estatuaren aurka agertu zen eta baita emakumeek beren sexualitatean eta bizitzetan erlijioaren aldetik sufritzen duten sumisioaren kontra ere. Sarritan, lehen feminista garrantzitsuetakotzat hartu izan da bere ideiengatik.
Voltairine de Cleyre Michiganen jaio zen, Leslie izeneko herri txiki batean, eta Sarniako (Ontario) komentu katoliko batean ikasi zuen. Bere aktibismoa mugimendu librepentsalarian hasi zen. Hasiera batean anarkismo indibidualistak erakarri zuen arren, De Cleyreren bilakaera mutualismoaren bidetik garatu zen. Adjektiborik gabeko anarkismoa aldarrikatu zuen, eta, beste ezeren aurretik, estaturik gabeko eta bortizkeriarik edo hertsapenik gabeko gizartea lehenetsi zuen.
De Clayre Emma Goldmanen garaikidea izan zen, zeinekin gai askotan errespetuzko desadostasun harremana izan zuen. De Cleyreren saiakera asko Voltairine de Cleyreren Lan Hautatuetan bildu ziren, 1914an Goldmanen Mother Earth aldizkariak hil ondoren argitaratuak.
Biografia
Michigango Leslie herri txikian jaioa, estatu bereko St. John herrira joan zen bizitzera bere familiarekin. Han bere gurasoekin eta arrebarekin bizi izan zen urritasun ekonomiko handian. Bere aitak, Hector Auguste de Cleyrekoak, Voltairine izena jarri zion, Voltaire Frantziako Ilustrazioko egile ospetsuaren omenez.
12 urte zituela, aitak Sarniako (Ontario) moja ikastetxe batean inskribatu zuen, han eskola publikoek baino hezkuntza hobea emango ziotela pentsatu zuelako. Esperientzia horrek kristautasuna utzi eta ateismoa besarkatzera eraman zuen. Komentuan igarotako denboraz, honela esan zuen: "Heriotzaren Itzalaren Harana bezalakoa izan zen, eta orbain zuriak daude nire ariman, non ezjakintasunak eta sineskeriak bere infernuko suarekin kiskali ninduten egun itogarri haietan". Ihes egiten saiatu zen; St. Clair ibaia igerian zeharkatuz, Port Huroneraino (Michigan) heldu zen, eta gero, oinez, 27 kilometroko ibilaldia egin zuen; baina bere familiako lagun batzuekin topo egin zuen eta berriz ere komentura bidali zuten.
Mugimendu abolizionistarekin eta Lurpeko Trenbidearekin (Underground Railroad) izandako familia-loturek, bere haurtzaroko pobrezia gogor eta gupidagabeak eta Voltaire filosofoaren izenak lagundu zioten berehala, nerabezarotik gutxira, bere erretorika erradikala garatzen. Komentuan ikasi ondoren, De Cleyre Grand Rapidsera (Michigan) joan zen. Pentsamendu askeko mugimendu biziki antiklerikalean parte hartu zuen, hitzaldiak emanez eta haren aldizkarietan artikuluak idatziz, eta, azkenik, The Progressive Age pentsamendu askeko egunkariaren editore bihurtu zen. 1880ko hamarkadaren erdialdean eta amaieran, mugimendu librepentsalarian militatu zuen, eta bertan Thomas Paine, Mary Wollstonecraft eta Clarence Darrow-en eragin handia izan zuen. Horiez gain, Henry David Thoreauk eta Big Bill Haywood eta Eugene Debs buruzagi sindikalek ere eragin zuten De Cleyreren pentsamenduan. 1887an Voltairine anarkista bihutu zen, seguru asko Chicagoko Haymarket aferaren eraginez. Gertaera haien ondorioz, zenbait manifestari exekutatu zituzten, poliziak matxinadan izan ziren hildakoak eragin zituela dokumentatu zen arren. “Ordura arte, Estatu Batuetako legeak ezarritako epaimahai bidezko epaiketen funtsezko zuzentasunean sinisten nuen”, idatzi zuen saiakera autobiografiko batean, “harrezkero, ezin izan zuen sekula sinetsi”.
De Cleyrek hizlari eta idazle bikainaren ospea zuen. Paul Avrich biografoak "beste edozein anarkista estatubatuarrek baino talentu literario handiagoa" zuela esan zuen. Kausa anarkistaren defentsa nekaezina ere aitortzen zitzaion De Cleyreri, zeinen "grina erlijiosoak", Emma Goldmanen arabera, "egin zuen guztia markatu zuen".
James B. Elliot librepentsalariarekin seme bat izan zuen, Harry, 1890eko ekainaren 12an. De Cleyre eta Elliotek adostu bezala, semea Elliotekin bizi izan zen, eta De Cleyrek ez zuen haren heziketan parte hartu.
Dyer Lum-engandik ("bere maisua, bere konfidentea, bere lagunkidea", Goldmanen arabera) gertu zegoen eta haren inspirazioa jasotzen zuen. Harekiko harremana 1993an lehentxeago amaitu zen, bere buruaz beste egin baino.
De Cleyreren ekimena 1889tik 1910era Filadelfian garatu zen. Hiri hartan etorkin judu txiroen artean bizi izan zen, zeinen artean anarkismoarekiko begikotasuna ohikoa zen. Filadelfian ingelesa eta musika irakatsi zituen eta yiddishez hitz egiten eta idazten ikasi zuen.
Bere bizitzan zehar, De Cleyrek gaixotasun asko jasan zituen. Goldmanek esan zuen "haurtzaroan garatu zuen nerbio-sistemako gaixotasunen bat" zuela eta depresiorako joera ere nozitu zuela. Gutxienez bi aldiz saiatu zen bere buruaz beste egiten.
1902ko abenduaren 19an hiltzen saiatu ziren, baina bizirik atera zen. Bere erasotzailea, Herman Helcher, ikasle ohi bat zen, lehenik sukar batengatik erotuta. De Cleyrek berehala barkatu zion: “Zibilizazioaren aurkako laidoa litzateke buruko gaitz batek eragindako ekintza batengatik kartzelara bidaliko balute gaixoa”. Erasoak belarriko min kronikoa eragin zion eta eztarriko infekzio batekin utzi zuen, askotan hitz egiteko edo kontzentratzeko zuen gaitasunari kalte egiten ziona.
1911ko udaberrian, Mexikoko iraultzak erakarri zuen, bereziki Ricardo Flores Magón anarkistaren ekintzengatik. Bere azken poema Mexikoko ekintzaileei eskainia izan zen.
De Cleyre meningitis septikoak jota hil zen 1912ko ekainaren 20an, St. Mary of Nazareth ospitalean, Chicagon, Illinois. Haymarket-eko exekutatuengandik eta beste aktibista sozial batzuengandik gertu lurperatua dago, Waldheimeko hilerrian (orain Forest Home Cemetery), Chicagoko mendebaldean dagoen Forest Parken.
Ideia politikoak
De Cleyrek bere ikuspuntu politikoak aldatu zituen bere bizitzan zehar. Denborarekin, sutsuki defendatuko zuen adjektiborik gabeko anarkismoa, hau da, George Richard Esenwein historiagilearen hitzetan, “komunista, kolektibista, mutualista edo indibidualista bezalako etiketa kalifikatzailerik gabeko doktrina bat. Beste batzuek, berriz, eskola anarkista desberdinen elkarbizitza onartzen zuen jarrera gisa ulertzen zuten”. Zenbait urtez, De Cleyre AEBetako anarkismo indibidualistarekin lotu zen batez ere. Emma Goldmanengandik bereiziz eta anarkismo indibidualistaren alde eginez, De Cleyrek honako hau idatzi zuen:"Goldman anderea komunista da; ni, ordea, indibidualista. Berak jabetza-eskubidea suntsitu nahi du; nik, berriz, balioetsi nahi dut. Nik pribilegioa eta autoritatea borrokatzen ditut, zeinen bidez jabetza-eskubidea, gizabanakoak berezkoa duen benetako eskubidea, deuseztatzen den. Berak uste du lankidetzak erabat ordezkatuko duela lehia; nik diot lehia beti egongo dela, modu batean edo bestean, eta oso desiragarria dela hala izatea."Nahiz eta De Cleyre eta Goddmanen arteko harreman pertsonalak onak ez izan, intelektualki errespetu handia izan zioten elkarri. 1894ko "Emma Goldman eta desjabetzeko eskubidearen defentsan" saiakeran, De Cleyrek honako hau idatzi zuen desjabetzeko eskubideaz:"Ez dut uste giza haragi sentikor apur batek jabetza-eskubide guztiak balio dituenik N. Y. hirian. [...] Esan nahi dut zeure kontua dela erabakitzea ea goseak hiltzen zaren eta izoztu egiten zaren, espetxetik kanpo, janaria eta arropa begi bistan dituzun bitartean edo aurre egiten diozun ausarki jabetzaren instituzioari, Timmermann eta Goldmannen alde jarrita." Azkenik, De Cleyrek anarkismo soziala besarkatu zuen indibidualismoa alde batera utziz. 1908an adierazi zuen "langile arruntek, gizon zein emakume, egin zezaketen onena beren lantokia antolatzea zela, dirua erabat deuseztatzeko" eta "produkzioa elkarrekin zuzendu, era kooperatiboan, eta ez enplegatzaile eta enplegatu gisa". 1912an esan zuen "jabetza [pribatua] errespetatu izanak ekarri zuela Parisko Komunaren porrota". “Komuna berpiztu egin da” saioan honela dio: “Laburbilduz, beste arrazoi batzuk egon baziren ere, Komuna erori zen nagusiki komuneroak, beharrik handiena zegoenean, komunistak ez zirelako. Kate politikoak hausten saiatu ziren, ekonomikoak hautsi gabe”. Adjektiborik gabeko anarkismoaren defendatzaile bihurtu zen, eta The Making of an Anarchist saioan hauxe idatzi zuen: "Jada ez dut niretzako beste etiketarik nahi, ‘anarkistarena’ ezpada”.
Zenbait ikerlari eta akademikok ez dute baztertzen De Cleyreren indibidualismoaren arbuioa, izatez, komunismo hutsaren onarpena izan litekeela. Goldman eta Rudolf Rocker bat datoz iritzi horretan, baina beste batzuk, Paul Avrich De Cleyreren biografoa barne, ez dira ados egon. De Cleyrek berak, anarko-komunista omen zelako baieztapenei erantzunez, honela esan zuen 1907an: “Ez naiz orain, eta ez naiz sekula izan, komunista". Iain McKay aditu anarkistak dio De Cleyrek 1908an dirurik gabeko ekonomia baten defentsa egitean, teknikoki komunismoaren alde egin zuela esan daitekeela, baita hura deskribatzeko komunista hitza baztertu bazuen ere.
De Cleyrek 1901eko “Anarkismoa” saiakeran honako hau idatzi zuen:"“Nire ustez, egoera ideal batean baliabide natural guztiak beti eta guztientzat izango lirateke doakoak, eta langilea bere bizi-premia guztiak asetzeko behar duena bere kabuz ekoizteko gai izango litzateke, hala nahi izanez gero, halako moldez, non bere lana erregulatua izateko edo lankideekin batera lan egiteko beharrik izango ez lukeen. Une hori irits daitekeela uste dut, beti ere produkzio-bideen garapena eta jendearen nahia direla bide. Bitartean, ahots bakar batez negar eginez ahalegina egingo dugu askatasunaren alde.""Direct Action", ekintza zuzenaren defentsan 1912an egindako entsegua, oso aipatua da gaur egun. De Cleyrek saiakera honetan Boston Tea Party (Bostongo Tearen Matxinada) bezalako adibideak aipatzen ditu adierazteko  "ekintza zuzena beti erabili izan dela eta oriritzi historikoa izan duela, baita orain arbuiatzen duten beraiena ere”.
De Cleyrek, Sex Slavery izeneko 1895eko hitzaldian, emakumeak beren gorputzak desitxuratzera bultzatzen dituzten edertasun-idealak eta naturaren aurkako genero-rolak sortzen dituzten haurren sozializazio-praktikak gaitzetsi zituen. Saiakeraren izenburua ikusita, pentsa liteke haren gaia prostituzioan esplotatzea helburua duen emakumeen salerosketa dela, baina ez da horrela, nahiz eta prostituzioa ere aipatzen den; saioak gizonei beren emazteak ondoriorik gabe bortxatzea ahalbidetzen dieten ezkontza-legeak aztertzen ditu. Lege horiek eragiten dute "emakume ezkondu oro izatea izatez dena, hau da, morrontzapean bizi den esklabua, bere nagusiaren izena, bere nagusiaren ogia, bere nagusiaren aginduak hartzen dituena, eta bere nagusiaren grinei zerbitzatzen diena".
De Cleyrek erabat kontra egin zion gobernuak armada iraunkor bat mantentzeari, bere existentziak gerrak gertagarriagoak egiten zituela argudiatuz.
1909ko bere saiakeran, "Anarchism and American Traditions" (Anarkismoa eta tradizio amerikarrak), defendatzen du bakea lortzeko, "pertsona baketsu guztiek uko egin beharko lioketela armadari babesa emateari eta eskatu beharko luketela gerra egin nahi duten guztiek euren kostuari eta arriskuari aurre egin diezaieten; eta ez diezaietela ez ordainketarik ez pentsiorik eman gizonen hilketa lanbide bihurtzea erabakitzen dutenei".
Ondarea
De Cleyre anarkista estatubatuar gailenetako bat izan zen, mugimendu anarkistako emakume bakanetakoa. Emma Goldmanek "Estatu Batuek inoiz sortu duten emakume anarkistarik talentudunena eta distiratsuena" zela esan zuen. Gaur egun ez da oso ezaguna, beharbada, Sharon Presley biografoaren iritziz, bere bizitzaren laburtasunarengatik.
XX. mendearen amaieratik, harekiko interesa berritu eta indartu da. Horren adierazgarri dira urte horietan argitaratutako lanak:
2005ean, bere diskurtso eta artikuluen beste bi bilduma argitaratu ziren:
Bere lanak New Yorkeko Ikerketa Judutarrerako YIVO Institutuan daude. 2018an, The New York Times egunkariak haren obituario berantiarra argitaratu zuen.
Colòrgas
Colòrgas Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Collorgues udalerrian erroldatutako biztanleak 509 ziren. Familiak 196 ziren, horien artean 38 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 66 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 73 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 239 etxebizitza zeuden, 201 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 222 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 201 etxebizitza nagusietatik 147 bere jabearen bizilekua ziren, 44 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 105 etxek bost zituzten. 156 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 91 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 102 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 329 ziren, horien artean 219 aktiboak ziren eta 110 inaktiboak ziren. 219 pertsona aktiboetatik 194 lanean zeuden (101 gizon eta 93 emakume) eta 26 langabezian zeuden (13 gizon eta 13 emakume). 110 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Collorgues udalerrian 203 unitate fiskal zeuden, 535 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.090 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 11 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 2 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Collorgues udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 440 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Roland Barthes
Roland Barthes (Cherbourg, 1915eko azaroaren 12 - Paris, 1980ko martxoaren 26) Euskal Herriarekin lotura handia izan zuen idazle, filosofo, literatura-kritikari eta semiologo frantsesa izan zen.
Biografia
1915ean Cherbourgen (Normandia) jaioa, umetxoa zela umezurtz geratu zen; Louis Barthes aita Itsas armadako ofiziala zen eta itsas gudu batean hil zuten. Haurtzaroa lehen Baionan eta gero Parisen eman zuen. Hiri hartan Montaigne eta Louis-le-Grand lizeoetan ikasi zuen. 1935ean baxoa lortu zuen eta Parisko Unibertsitateko Letra Klasikoetako Fakultatean izena eman zuen; 1939an Greziar Ikasketetan, Latindar Ikasketetan, Frantses Literaturan eta Filosofiaren Historian titulua atera zuen.
1939-1940an Biarrizko lizeoan ibili zen, eta 1940-1941ean Parisko Voltaire eta buffon lizeoetan. 1941ean Greziar Tragediari buruzko lan batekin Goi Mailako Ikasketetako diploma erdietsi zuen. Tuberkulosiak jota, Frantziako eta Suitzako erietxe batzuetan egon zen; erietxeetan bizitza intelektual aberatsa izan zuen, Georges Fournié bezalakoak ezagutu zituen eta Karl Marx, Jules Michelet eta Jean-Paul Sartreren lanak irakurri eta aztertzeari ekin zion. Argitaratu zituen lehen testuak ordukoak dira. 1943an Hizkuntza Klasikoetako Gramatika eta Filologiako agiria lortu zuen. 1947an Combat aldizkarian 1953an Le Degré zéro de l'écriture lana bihurtuko diren lehen idazkiak. 1962an Michel Foucault eta Michel Deguyrekin Critique aldizkariaren erredakzio-kontseiluan sartu zen. Aldi berean, urte haietan hainbeste lekutara bidaiatu zuen: Bukarest, Alexandria (non Algirdas Julien Greimas ezagutu zuen eta non Hizkuntzalaritzaren alorrean murgildu zen) edota Marokon; herrialde honetara 1963tik aurrera behin baino gehiagotan joan zen eta 1969-1970ean Rabaten irakasle aritu zen.
1970eko hamarkadaren hasieran lan asko argitaratu zituen: L’empire des signes (1970), S/Z (1970), Sade, Fourier, Loyola (1971), Nouveaux essais critiques (1972), Roland Barthes par Roland Barthes (1975) eta Fragments d’un discours amoureux (1977). Onarpen publiko zabala lortu zuen garaia ere izan zen: Tel Quel (1971) eta L'Arc (1973) aldizkariek Barthesi buruzko zenbaki bereziak idatzi zituzten.
1980ko otsailaren 25ean Collège de Francera zihoala kamioi batek harrapatu zuen; istripu honen ondorioz martxoaren 26an hil egin zen.
Euskal Herrian
1916an aita hil zitzaionez, umetan zenbait urtez Baionan bizi izan zen; Henriette Barthes (ezkondu baino lehen, Binger) bere amak Lapurdiko hiriburura jo zuen, aitaren partetiko amonarekin eta Alice bere alabarekin, eta Paulmy eta Txekiar Legioaren etorbideen arteko izkinean zegoen Lanne izeneko etxean plantatu ziren. 1924an Roland nerabea Parisera joan bazen ere, eskolako oporraldiak Baionan pasatu zituen aitona-amonekin; hiri honetan bizi izandakoa bere lan batzuetan islatu zuen, Mythologies, Roland Barthes par Roland Barthes edota lehen aldiz 1977an L'Humanitén agertu zen La lumière du Sud-Ouest lanetan kasurako; azken hau Koldo Izagirrek euskaratu zuen 2005ean, Sud-Ouestaren argia izenburupean. Hiriari hitz hauek dedikatu zizkion:
Geroago, irakaskuntza arloan 1939an Biarrizko lizeo egin berrian lan egin zuen. 1960ko hamarkadan Henriette amak Hendaiako Etchetoa izeneko villa utzi zuen eta Ahurtin Carboué etxea erosi zuen; horren ondorioz 1968tik aurrera Roland Barthesek herri hartan eman zituen udak eta oporraldiak, Parisko bizitza artegatik urrun. Herri hartan ere lurperatu zuten, amarekin. Herriko liburutegiari haren izena eman zioten, baita Angelun 2008an eraikitako unibertsitateko ikasleentzako egoitza bati ere.
Zenbait lani buruz
1953an argitaratu zuen Le Degré zéro de l´écriture saiakera, literaturari, hizkuntzari eta hizkuntza horren baldintza historikoei buruzko gogoeta da; «kritika berri»aren agiri gisa hartu zen. Barthesen ustez, lanaren beraren baitan egin beharrekoa da kritika, eta kritika horrek testuaz eta testuaren esanahiaz arduratu behar du soilik. Freuden psikoanalisia osagai nagusietakoa duen azterbide kritiko hori Michelet (1954), Racine (1963), eta beste zenbait azterlanetan erabili zuen. Kritika soziala nagusi da Mythologies (1957) izenburuko lanean. Ondoren, semiologia eta hizkuntzalaritza estrukturalera hurbildu zen: Éléments de sémiologie (1964), Système de la mode (1967). Honoré de Balzac|Balzacen]] kontakizun baten azterketaren, S/Z (1970), eta Sade, Fourier, Loyola (1971) saiakera-liburuaren bidez, adierazlea inkontzientearen sintomatzat (Freud, Lacan) eta kode askotarikoak testuen sakonera historikoaren (Marx) argigarri gisa nabarmendu zituen. Halaber, gai arras nahasi bat aztertu zuen: Japonia, L´Empire des signes (1970) liburuan. Errusiar formalistek abiatutako kritikari formalista nagusietakoa bada ere, testuak irakurlearengan sortzen duen atsegina nabarmentzen du, «zientifikotasun»aren tentazioa alde batera utzita: Le Plaisir du texte (1973, Testuaren atsegina, Juan Garziak euskaratua), Roland Barthes par lui-même (1975), Fragments d´un discours amoureux (1977).
Gala Plazidiaren mausoleoa
Gala Placidiaren mausoleoa (Ravenna, Italia) Honorio enperadorea ren arreba Gala Placidia ren hilobi monumental ospetsu bat da. 425 eta 430 artean eraikia, Gizateriaren Ondarearen zerrendan 1991n inskribatutako Ravenako zortzi egituretako bat da. Haiek markatzen dute arte paleokristauaren eta bizantziarraren arteko trantsizioa. Unescoko adituek adierazi zuten bezala, "Mosaikoekin egindako monumentu guztien artean zaharrena eta ondoen kontserbatua da, eta aldi berean, artistikoki perfektuenetako bat".