cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Biolin
Biolina jotzerakoan lehen pausuak
Jarrera hori mugitu gabe, hatz nagia luzearen ondoan jarriko da, hatz erakuslea pixka bat bananduta eta alboetan arkatzaren erdiaren artikulazioaren parean bermatuta, eskumuturra arkatzaren gainetik jarriko du, bihurgune txiki bat osatzen duelarik. Alabaina, mundu guztiak ez du berdin-berdin hartzen. Hau da, gorputz guztiak (besoak, eskuak, etab.) ez dira berdinak, eta bakoitzak bere modua aurkitu behar du deskribatutako oinarrizko posizioaren arabera.
Ikaste prozesuari dagokionez, biolin jole hasiberriak sokak airean jotzen hasten dira, eta ondoren nahiko tonalitate errazekin jarraitzen dute, La Maior eta Sol Maior kasu. Eskala eta doinu errazak irakasten zaizkie.
Hasiberriei, batzuetan, diapasoian zinta batzuk jartzen zaizkie ezker eskuko hatzak behar bezala kokatzen ikasteko, baina azkar uzten dituzte aurrera egin ahala. Oso erabilia den beste markatze-teknika bat diapasoian dauden tinta zuriz eginiko puntutxoena da, hauek higatu egiten dira praktika erregularreko aste batzuen ondoren. Teknika hori, zoritxarrez, batzuetan entzumen-entrenamendu egokiaren ordez erabiltzen da, behatzak begien arabera jartzea gidatuz, eta ez entzumenaren arabera. Bereziki musika ikasteko lehen etapetan, erabilgarria da soka airean jo eta nota bereko nota zapaldu bat jotzea, afinazioa zuzentzen ikasteko.
Biolina jotzerakoan sortu daitezkeen minak
Biolina jotzerakoan gorputz osoa erabiltzen da, bereziki, lepoko, sorbaldako, besoko, besaurreko eta eskuko muskulu eta artikulazio ugari. Artikulazio eta muskulu horiek minak jasan ditzakete, hainbat faktoreren ondorioz. Biolina jotzeak, gorputza jarrera asimetrikoetan jartzea eskatzen du eta horrek muskulatura kargatzea dakar. Bestalde, teknika okerrak edo aukera anatomikoen aurkakoak direnak erabiltzeak ere minak sor ditzake.
Patologia hauek hiru kategoriatan banatzen dira, min larriak, kronikoak eta endekapenezkoak hain zuzen. Min larriak noizbehinka eta bat-batean agertzen direnak dira eta, beraz, eboluzio-denbora gutxi dutenak. Mota horretako adibideak hauek lirateke: muskulu-espasmoak, kalanbreak, kontraktura "berriak", muskulu-gainkargaren sindromea, tendinitis batzuk, min zerbikala, gerrialdeko mina eta abar. Kronikoak berriz eboluzio luzeena duten lesioak dira, hala nola tendinitisa eta kontraktura zaharrak, kapsulitisa, sindrome azpikromala, epikondilitisa, epitokleitisa, haitzarte torazikoaren sindromea, karpo-tunelaren sindromea eta abar. Azkenik, endekapenezko patologiak funtzio anatomikoen pixkanakako galera dakarte, denboraren joanak eragindako higaduraren ondorioz. Mota honen barruan bilakaera luzeko artritisa eta, batez ere, artrosia aipa genitzake.
Horregatik garrantzitsua da patologia horiek prebenitzea, lesioa agertzea saihesteko. Bestalde, min horien diagnostiko eta tratamendu goiztiarra oso garrantzitsua da, baita gaixotasunaren garapena geldiaraztea eta errehabilitazioaren bidez ondorioak saihestea ere. Hori horrela izan ezean, instrumentista batzuen karrera eten edo, batzuetan, amaitu egin daiteke.
Gaixotasun horiek saihesteko modurik onena, biolin-jole bakoitzari egokitutako ariketak egitea da. Ariketa horiei esker, muskuluak mugiarazi, bizkarrezurraren malgutasuna landu, uzkurtutako gorputz-atalak luzatu, musikaria jotzen ari den momentuan luzatuta dauden muskuluak gogortu, nerbio sistema erregulatu etab. egiten da. Horretarako, ariketa fisioterapeutikoak, automasajea, ariketa terapeutikoak, Yoga, Tai Chi, Chi Kung, Pilates, hidroterapia, balneoterapia eta bestelako teknikak erabil daitezke.
Aurrekariak
Biolinaren aurrekariak, ia giza zibilizazioaren hastapenetan kokatzen dira, Indiako kristo aurreko 5000. urte inguruan, ravanastron deritzon instrumentuarekin, edo Persia eta Ipar Afrikan rebab deritzon harizko instrumentuarekin. Europako arkuzko instrumentu guztien aitzindari zuzena da Arabiako rebaba (ربابة). Instrumentu hau garatuz joan zen eta IX. mendean bizantziar liran eraldatu zen, geroago europar rebec ean. Ziur aski, lehen biolin sortzaileak bizantziar liraren garapen eta eraldaketa ugaritan oinarritu ziren. Hari familiako lehen instrumentuak hari pultsatuzkoak ziren, adibidez, lira greziarra da familia honetako lehen instrumentuetako bat. Bi haridun arkuzko instrumentuak bertikalki jarrita jotzen ziren eta arkua harien gainean kolpatuz ateratzen zen soinua. Instrumentu hauek jatorriz Asia erdialdeko kulturetakoak zirela esan ohi da, gaur eguneko Mongoliako Morin huur eta Kazakheko Kobyzen antzekoak direlako. Hori dela eta uste da, instrumentu horien eratorriak Asia mendebalde eta ekialdetik, Ekialde Erdirainoko merkataritza bideetatik zehar hedatuko zituztela.
Ez hain antzinakoak, baina, oraindik ere urrutiko denboretakoak, biolinaren aitzindaririk hurbilekoenak aurkitzen dira: viellea eta rotta. Erdi Aroko bi instrumentu hauek, arkuarekin jotzea ahalbidetzen zuen aldaketak izan zituzten, besteak beste diapasoia jartzea atzamarrak erresonantzia kaxaren gainetik jarri ahal izateko. Biolinaren garapenean zehar, bere sonoritatea hobetzeko zulo batzuk jarri zitzaizkion.
Gaur egun ezagutzen dugun biolinaren beste arbaso hurbil batzuk, lira da braccio eta viola da braccio dira. Bere izenak dioen bezala instrumentu hauek besoarekin jotzen ziren, gerora, biolinaren garapenean posizio, teknika eta postura aldaketa batzuk jasan zituen arren.
Biolinaren behin betiko garapena, ordea, XVI. mendearen lehen erdian hasi zen, Italian hain zuzen ere.
Biolinaren jaiotza
Lau sokako biolinik zaharrena 1555ean egin zen, Cremonan (Italian), Andrea Amatiren tailerrean hain zuzen ere. Luthier honek bere lehen biolinak 1564an egin zituen, Karlos IX Frantziako errege izango zenarentzat. Frantziaren eta Italia iparraldearen arteko harreman politiko estuei esker, 1560 inguruan, Karlos IX.a Frantziakoak hogeita hamazortzi musika-tresnako eskari berezi bat egin zion Amati familiari, hain zuzen ere, hogeita lau biolin, sei biola eta zortzi txelo eskatu zizkien. Amati familiaren lan on eta oparoa zela eta 1600. urte aldera, Bresciatik Cremonara aldatu zen biolin-fabrikazioaren nagusitasuna. Momentu horretatik aurrera, musika tresna herrikoi bat izatetik, erregeari zegokion instrumentu bat izatera igaro zen. Horrela, Cremona biolinaren jaioterria bihurtu zen. Lutheria ogibide bihurtu zen eta lanbide hau ikasi nahi zutenentzat prestakuntzak eta klaseak hasi ziren.
Cremonako eskola famatua Antonio Amatik, Girolamo Amatik eta bere semeak, Niccolò Amatik sortu zuten. 1630ean, izurri bubonikoaren epidemia batean, biztanleriaren gehiengoa hil egin zen, Niccolò Amatiren gurasoak eta bi arrebak barne. Gertaera honen ondorioz bera izan zen Italia iparraldean bizirik geratu zen biolingile bakarra eta beraz jakintza horiek zabaldu zitzakeen bakarra. Amatiren ikasleen artean Girolamo Amati II eta Andrea Guarneri  aurkitzen dira eta argi ez dagoen arren, Antonio Stradivari ere bere ikaslea izan zela uste da.
Biolinaren garapena
Biolinak gaur egun daukan forma XVI. mendearen erdi aldera lortu zuen eta ondorengo mendeetan zehar hobekuntzak gehituz joan zitzaizkion. Amatiren lantegiko ikasle batek instrumentu honen historian mugarri bat ezarri zuen, Antonio Stradivarik hain zuzen. Berak biolinaren kalitatea hobetzeaz gain, hau luxuzko instrumentu bihurtu zuen. 1644-1737 urte bitartean Antoni Stradivari luthier famatuaren eskutik sortutako biolinak historian zehar egin diren biolin perfektuenak direla esan ohi da eta, horrenbestez, garai hartatik hona aldaketa txikiak baino ez ditu jasan biolinaren diseinuak. Stradivari familiak egindako biolin askok, gaur egun oraindik soinu perfektua sortzen jarraitzen dute.
Biolina musika klasikoan sartu zuen lehen pertsona Claudio Monterverdi izan zen, historiako lehen operatzat hartzen den 1607ko Orfeo lanaren bidez. Momentu horretatik aurrera biolinaren estatusak gora egin zuen eta nobleziara iritsi zen.
Ibahernando
Ibahernando (extremadureraz Ibarnando) Cáceresko probintziako udalerria da. Cácerestik 63 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 515 biztanle zituen 77 km²-ko azaleran.
Sanz II gobernua
Sanz II gobernua edo VII.ko Nafarroako Gobernua 1999ko ekain eta 2003eko maiatz, bitartean Nafarroako Gobernua da. Nafarroako Parlamentuak Miguel Sanz Sesma izendatu zuen Nafarroako Gobernuko lehendakari, Nafar Herriaren Batasuna eta Nafarroako Demokraten Elkarguneako arteko akordioak emankorrak izan ostean.
Gobernu hau Miguel Sanzen aurreko beste gobernu batekin kateatu da.
Setophaga palmarum
Setophaga palmarum Setophaga generoko animalia da. Hegaztien barruko Parulidae familian sailkatua dago.
Biolin
Biolinaren garapena
Giovanni Battista Fontana eta Biagio Marini dira 1630 aldera biolinerako sonatak idatzi zituzten lehenak. Gasparo Florencio Zanettik 1645ean biolinaren lehen posizioari buruzko liburu didaktikoa idatzi zuen. 1625ean Antoine Fourètierek, bere hiztegi unibertsalean, jada erreparatu zuen autore askok eta askok biolina instrumentuen errege bezala ikusten zutela. Biolinak Orfeon egindako lehen agerpen xume horretatik hogei urtera jada bazeukan musika klasikoan onarpena.
Bestalde, biolinerako idatzi ziren lehen lanak ez ziren biolin bakarrarentzako idatzi, trisonata bezala ezagutzen diren abesti polifonikoak ziren. Dena den, biolina oraindik ez zen haintzat hartzen, gaur egun egiten den bezala. Biolina eta, oro har, musika, ez ziren haintzat hartu geroagora arte. Horrela bada, biolina instrumentu berria izanik, musikariak esperimentazio lanak egiten hasi ziren instrumentuari zukurik handiena ateratzeko.
Garai horretan gainera, hari igurtzizko instrumentuak jotzen zituzten musikariek, bibratoari uko egiten zioten. Bibratoa, trinoa, mordatoa edo antzerakoak apaingarri bat bezala ikusten ziren eta beraz, gaur egun ezagutzen dugun bibrato jarrai hori ez zen erabiltzen.
Biolin eta orkestrarako kontzertuaren genero musikala barrokoan jaio zen (1600-1750), eta erromantizismo garaian lortu zuen puntu gorena Ludwig van Beethoven, Félix Mendelssohn, Johannes Brahms i esker izan zen.
XVI. eta XIX. mendeetan zehar biolinaren formari dagokionez musika-tresna honen soinuan eragin zuten hainbat eraldaketa gertatu ziren. Besteak beste, diapasoia luzatu zen eta, horrela, nota altuagoak jo ahal izan zituzten. Gainera, egur zati honen okerdura ere apur bat areagotu zen eta, horri esker, bolumen altuagoak lortu ahal izan zituzten. Hori zela eta orkestretan biolinaren ospea areagotu egin zen. Tonu altuagoak lortzeko, orokorrean harizko instrumentu guztien lepoa pare bat zentimetro luzatu zen. Bestalde, Louis Spohrrek XIX. mendean biolinaren euskarria hobetu zuen kuxina asmatu zuen.
Industrializazioa
Artisau-lanaren banaketak eta manufaktura industrialak biolinaren fabrikazioan aro berri bat ekarri zuten eta biolinaren tinbrearen kalitateak txarrera egin zuen. Lehen biolin fabrika 1790 inguruan sortu zen Mirecourten, Frantzian.
Europako beste hiri batzuk ere biolinaren ekoizpen masiboa jarraitu zuten. Biolin fabrikatzaileak Italiako instrumentu zaharrak erosi eta aztertzen hasi ziren eta antzinako estiloko instrumentuak ekoizten hasi ziren.
Luthier famatu batzuk instrumentua sortzeko prozesua arintzeko teknika batzuk egiten hasi ziren. Jean Baptiste Vuillaume kasu, eskola frantsesaren aita eta bere biolin "gorriengatik" ospetsua (1999ko "Biolin Gorria" ekoizpen zinematografiko ospetsuarekin zerikusirik ez daukana). Berak biolinaren lehorketa prozesua bizkortzeko egosketa bezalako metodoak erabili zituen, keztatzea eta egurren tratamendu kimiko en erabilera bezalako teknikekin eta prozedura hauei bernizarekin egindako esperimentuek jarraitu zieten. Esperimentu hauen formulak Stradivari bezalako luthierren sekretua zirela esan ohi da.
«Antzinako» instrumentuen eskariak gora egiteak, instrumentu faltsuak eta imitazioak agertzea ekarri zuen. Batzuen arabera, Vuillaumek Niccoló Paganiniren Guarneri biolina hain zehaztasun handiarekin imitatu zuen, ezen Paganini berak ere ezin izan zuela originala ezagutu.
XX. mendea
1918-1938 gerraosteko garaitik aurrera, kontzertu gehiago idazten hasi ziren. Gizateriarentzat garai latza eta zurrunbilotsua izan zen arren, musika klasikoaren arloan maisulan ugari agertu ziren.
Honen arrazoi nagusia, Europa osoko egoera ezegonkorra izan liteke, izan ere, musikari askok, aldi baterako, beste herrialde batzuetara emigratu behar izan zuten, eta, ondorioz, balio handiko lanak eraman behar izan zituzten beraiekin. Hindemith, Schoenberg, Stravinsky eta Bartok izan ziren besteak beste errealitate hau bizi beharra izan zuten biolin-jole ezagunenak. Baina ez ziren bakarrak izan, beste musikari askok ere bizi izan zuten egoera hau, eta hala eta guztiz ere, biolinerako kontzertuak idaztea ahaztu gabe, musika sortzen jarraitu zuten.
XIX. eta XX. mendeetan zehar Frantzian, Saxonian, Mittenwalden (gaur egungo Alemanian), Tirolen eta Bohemian (Txekiar Errepublika) biolin ugari egin ziren. Gutxi gorabehera zazpi milioi instrumentu eta arku egin ziren. Horietako asko artisau anonimoek egin zituzten, modu azkar eta ekonomiko batean. Gaur egun, Txina, Errumania eta Bulgariako instrumentuekin hornitzen da merkatu hau.
XX. mendearen hasieran, musika barrokoarekiko interesak eta garaiko instrumentuen eskasiak, instrumentuak zehaztapen barrokoak jarraituz egitea eragin zuen. Gaur egun,  garai bateko "instrumentu originalaren" erabilera aldarrikatzen duten musika klasikoa jotzen duten taldeek ere ez dituzte garaiko instrumentuak jotzen. Luthier ospetsuek egindako instrumentu gutxi batzuk dauden arren, instrumentu hauetako asko antzinako teknikarekin egindako erreprodukzio modernoak dira. Hauek beraien sonoritateagatik dira baliotsuak eta ez beraien antzinatasunagatik. Antzinako biolinek eta benetako "originalek" prezio oso altuak dituzte, eta bildumazale edo musikariek benetako altxor bezala gordetzen dituzte.
Biolin elektrikoa
XX. mendeko iraultzaz geroztik, teknologia berriek musikaren mundua ere eraldatu zuten, besteak beste, biolin elektrikoaren sorrerarekin. Lehen, biolin elektrikoa 1874 urtean agertu zen baina hauen erabilera 1920ko hamarkadan hasi zen. 1900. urtetik aurrera egon zen biolin elektrikoa, herri musikan nagusitzen hasi zenean eta, horregatik, gaur egun asko dira instrumentu hauen melodia erabiltzen dutenak.
Biolin elektrikoen salmentak gora egin zuen 30eko eta 40ko hamakadetan Electro Stringed Instrument Corporation, National String Instrument Corporation eta Vega Company konpainien eskutik. 1958an, Fenderrek biolin elektriko bat aurkeztu zuen baina erretiratu egin behar izan zuen.
Biolin elektrikoa, izatez, irteera elektronikoko seinale bat daukan biolin bat baino ez da. Izan ere, biolin elektronikoa transduktore elektroniko bati lotutako biolin akustiko bat izan daitekeen arren, normalean guztiz elektrikoak izaten dira.
Biolin klasikoak ez bezala, elektrikoak plastikoz eginda daude, eta horregatik ia edozein forma har dezakete. Normalean forma arinak izaten dituzte, hura eutsi eta maneiatzea errazagoa eta erosoagoa izateko.
Instrumentu hau gainera, perfektua da soinu berriak sortzeko, izan ere, anplifikadore baten laguntzarekin soinua aldatzen, erreberberazio eta distira ezberdinak sortzen edo bestelako soinu esperimentuak egiten jolastu daiteke. Rock eta bestelako generoetako musikari askok, honelako teknikak erabiltzen dituzte beraien  abestiei kolore berezi bat emateko. Horretaz gain, biolin elektrikoari esker kontzertuetan agertokia mikrofonoz betetzea ekiditen da eta estudioetan grabaketak egiteko ere oso ondo etortzen da.
Ikasterako orduan ere, instrumentu honek abantaila asko ekarri zituen, aurikularrak jarrita arazorik gabe ikastea ahalbidetu baitzuen.
Instrumentu askoren gorputza sendoa da, eta horrek eszenatoki baten anplifikazio handiaren azpian, instrumentuen gorputz hutsaren erresonantzien atzera-elikadura ekiditen laguntzen du. Hala ere, biolin akustiko baten tinbrea erresonantzia hauen ondorioz sortzen da, eta horregatik biolin elektriko batek akustiko batek baino soinu "gordinagoa" izaten du. Normalean, biolin elektrikoek diseinu minimalista eta ez oso tradizionala izaten dute, pisua ahalik eta txikiena izateko.
Gainera, instrumentu elektrikoek, biolinak tartean, akustikoak baino eraldaketa gehiago jasaten dituzte, adibidez, sokak gehitu, soka sinpatetikoak edo baritonoak jarri edo bestelakoak, musikariaren nahieran.
Arkuaren historia
Zaila da biolinaren historiaren misterioa argitzea, musika-tresna honek gaur egungo formara iritsi arte kultura ezberdinetatik izandako migrazioa ulertzea konplexua den era berean. Bide luze honetan zehar teknika, osagai, eta formak garatuz joan ziren, besteak beste, arkua agertu zen. Elementu honek jatorri zalantzagarria daukan arren, jakina da arku modernoaren garapena François Tourte (1774 – 1835) erlojugileari esker hobetu zela, bere aitak eta anaiak egin zuten bezala.
Azken honi zor zaio arkuak egiterako orduan pernanbuko-zuraren erabilera. Egur hau arkua egiteko materialik onena da, elastikotasun, pisu eta erresistentzia egokiak dituelako. Pernanbukoa (Paubrasilia echinata) jatorriz Brasilgo zuhaitza da eta Amazoniaiko floran bakarrik aurkitzen den espezie bat da. Horregatik, zur hau arkuen fabrikazioan erabili izanak, espezien iraupenaren alde egiten dutenen artean kontzientzia zabaldu du.
Viotti, Kreutzer eta beste biolin-jole batzuen aholkua jarraituz, Tourtek biolinaren arkuaren luzera 74-75 zentimetrotan zehaztu zuen. Biolinaren arkua zaldiaren buztaneko ilez egindako ehun eta berrogeita hamar bat zurdaz eratuta dago. Zurda hauen kalitateari buruzko eztabaida ugari egon dira historian zehar, baina, beti erabili izan dira zaldi arren ileak, emeenak gernuaren ondorioz ahulduta egon zitezkeelakoan. Hari igurtzizko musikari batzuen ustetan, zurda hoberenak Siberiako edo Mongoliako zaldienak dira; beste batzuek gainera, zurda zuriak hoberenak direla esan ohi dute. Alabaina, arkuen kasuan ile zuri puru hori lortzeko dekolorazio prozesu batetik pasa behar dira eta, horren ondorioz, apurkorrak bihurtzen dira.
Gaur egun, Kanadako, Australiako, Hungariako, Errusiako eta Hego Amerikako lurralde batzuetako zaldien zurdak erabiltzen dira eta ile bakoitza 0,4 bat milimetrokoa da. Ile hau Anthrenus museorum larbaren edo museoko kakalardoaren jakia denez gero, ilean agertu daitezkeen gaixotasunak ekiditeko intsektizidak erabiltzen dira. Bestalde, gomendagarria da arkuak eguzkiaren argitan jartzea, larbak agertzea saihesteko.
Biolina munduan zehar
Biolinak betidanik arrakasta handia izan du mundu osoan zehar, bere aldakortasun, tamaina txiki eta pisu gutxiari esker. Gainera, biolinak, herri musikariek musika idatziarekiko duten jarrera ere aldatu du. Europako klase sozial desberdinen arteko lotura egitea ere lortu zuen eta bidaia honetan zehar aldatu eta egokitu egin den arren, gaur egun ere ospe handia izaten jarraitzen du.
Stenogobius ingeri
Stenogobius ingeri Stenogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Biolin
Europa
Europako herrialde askotan, biolina beren kulturetan sartu zen dantza eta musika herrikoiarekin bat eginez. Bere hedapen zabalari esker, ordura arte musika akademikoari erreserbatutako agertokietara iritsi zen eta ondare tradizionalaren balioa nabarmentzeko aukera eman zuen.
Ekialdeko herrialdeak
Musikari ijito eta juduek biolina jotzeko estilo berezia garatu dute, izan ere, musikari bidaiariek, instrumentuaren eramangarritasuna berehala ikusi zuten. Ekialdeko herrialdeetan dantzak eta ezkontza-ospakizunak garrantzi handikoak dira eta biolina bertan garatu da.
Zerra
Zerra mozteko erabiltzen den altzairuzko tresna da. Zerraren ahoa horzduna edo urratzailea izan daiteke. Zerra eskuz erabili daiteke, edo lurruna, ura, elektrizitatea edo beste sistema batzuez.
Biolin
Afrika iparraldea
Biolina Magrebeko herrialdeetan (Maroko, Aljeria, Tunisia, Egipto) eta arabiar-andaluziar musika artistikoa jotzen zuten takht taldeetan sartu zen XIX. mendean. Biolina bertikalean jotzen zen eta kamân, kamanja, kemala edo baita jrâna ere deitzen zitzaion. Nuba artera ezin hobeto egokitzeaz gain, genero erdi klasiko eta herrikoi askotan integratu zen harizko orkestra edota firqa modura. XX. mendean zehar, Tunisia eta Egipto berriz jantzi ziren mendebaldeko estiloan. Ridha Kalai, Abdou Dagher eta Jasser Haj Youssef izan ziren biolin-jole nagusiak. Jasser Haj Youssef, jazzean ere ezaguna, biolin arabiarra biola d 'amore batera egokitu zuen lehen biolin-jolea izan zen.
Tesouro (Mato Grosso)
Tesouro Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Zerra
Arkuzko zerra
Arkuzko zerra zura, metalezko edo PVCzko hodia eta horien antzeko beste hainbat gauza mozteko esku-zerra bat da. Kontu izan zein motatako zerra-orria erabiltzen duzun. Izan ere, zerra-orri bakoitza material-mota batekin erabiltzeko eginda dago.
K.a. 434
K.a. V. mendearen taula (K.a. VI. mende | K.a. V. mende | K.a. IV. mende)
Biolin
Ekialde Erdia
Biolina XIX. mendetik aurrera ekialdeko musikaren parte da eta aldaketa organologikorik gabe iraun duen arren bere teknika eta jotzeko posizioa aldatu egin dira.
India
Biolina asko jo izan da Indiako musikan XVIII. mendetik hona, batez ere musika karnatikoan, baina baita indostanikoan ere. Instrumentu klasiko bihurtu zen laster batean. Bakarkako instrumentu bezala, perkusio instrumentu batekin lagunduta, zein abeslari eta dantzarientzako laguntzaile bezala erabiltzen zen. Biolinaren bertsio herrikoi bat ere badago rebec izenarekin, antzinako Portugal go Goa probintzian. Azken hau modu berezian jotzen da. G2 - D3 - G3 - D4 akordea erabiltzen da soloetan eta G3 - C3 - G3 - C4 gizonezkoen ahotsarentzat (SA - Pa - SA - PA). Instrumentua ahuspez eusten da, ezker eskua libre utziz eta burua musikariaren orkatilan jarrita, hankak gurutzatuta, eta atzeko kopa bularrean jarrita. Horrela posible da musika honetan hain ohikoak diren glissandoak (jâru) egitea.
Zerra
Zerra elektrikoa
Atzera-aurrerako zerra elektrikoak hainbat erabilera ditu, hala nola zurezko piezak, PVCzko hodiak, eta abar moztea. Zenbait zerra-orri berariaz zura edo metala mozteko eginda daude. Zerra hau erabilera askokoa da, eta oso baliagarria kurbak dituzten mozketak egiteko (esaterako, zurezko puzzleak). Angelu desberdinetara mozteko ere doitu daiteke.
Muxarratzeko zerra
Muxarratzeko zerra zura mozteko esku-zerra bat da. Ez da egokia metalezko hodiak eta PVCzko hodi lodi gehienak mozteko. Duen zerra-orria hain fina izanik (erraz eteten dena zabarkeriaz erabiliz gero), eta arkua oso zabala (arkuzko zerrarena baino sakonagoa), kurba zorrotzeko ebakidurak errazago egin daitezke muxarratzeko zerrarekin beste edozein zerrarekin baino.
Biolin
India
Biolina, pixkanaka-pixkanaka, esraj eta dilruba biolak ordezkatzen ari da musika erdiklasikoan, baita partitura zinematografikoetan ere. Sri Lanka n aurki daiteke, ravikinna deitzen den tokian, baita Bangladesh en ere.
K.a. 434
K.a. 450ko hamarkada | K.a. 440ko hamarkada | K.a. 430ko hamarkada | K.a. 420ko hamarkada | K.a. 410ko hamarkada
Biolin
Asiako hego-ekialdea
Biolina, noizean behin, antzinako herrialde kolonial hauetan ere aurkitzen da.
K.a. 434
K.a. 439 | K.a. 438 | K.a. 437 | K.a. 436 | K.a. 435 | K.a. 434 | K.a. 433 | K.a. 432 | K.a. 431 | K.a. 430 | K.a. 429
Biolin
Ipar Amerika
Irlandar, eskoziar, eskandinaviar eta eslaviar migrazio masiboaren ondorioz, mota askotako dantza eta estiloak garatu ditu.
Hego Amerika
Espainiar eta portugaldar kolonoek hona ere ekarri zituzten biolinak eta herritarrek ongi onartu zuten instrumentua beren kulturetan.
Orkestran
Biolinak orkestra baten zati garrantzitsu bat dira eta bi ataletan banatuta egoten dira, lehen eta bigarren biolinak bezala ezagutzen direnak. Konpositoreek melodia lehen biolinei ematen diete normalean, posizio altuagoak erabiltzen dituen zati zailago bat. Aldiz, bigarren biolinek harmonia, akonpainamendu-patroiak edo melodia lehen biolinek baino zortziren bata baxuagoa jotzen dute. Orkestratik kanpo ere, bestelako taldeetan agertu izan da biolina, adibidez, ganbarako musikan. Harizko laukote batek lehen eta bigarren biolinentzako zatiak ditu, baita biola zati bat ere, eta baxuko instrumentu bat, biolontxeloa edo, gutxitan, kontrabaxua izaten dena.
Jazz
Biolina jazzean instrumentu solista gisa agertu zeneko lehen erreferentziak XX. mendeko lehen hamarkadetan dokumentatuak daude. Joe Venuti, jazzeko lehen biolin-joleetako bat, 1920ko hamarkadan Eddie Lang gitarra-jolearekin egindako lanagatik da ezaguna. Ordutik biolinista inprobisatzaile asko izan dira, Stéphane Grappelli, Stuff Smith, Eddie South, Regina Carter, Johnny Frigo, John Blake, Adam Taubitz, Leroy Jenkins eta Jean-Luc Ponty kasu. Jazzeko biolinistak ez diren arren, Darol Angerrek eta Mark O 'Connorrek genero hau jotzen eman dituzte beraien ibilbidearen urte gehienak. Yilian Cañizares suitzar-kubatar biolinistak jazza eta Kubako musika nahasten ditu.
Indiako musika klasikoa
Biolin indiarra, funtsean, mendebaldeko musikan erabiltzen den instrumentu bera den arren, ezberdina da zentzu batzuetan. Instrumentuaren IV eta III hariak (Sol eta Re Mendebaldean afinatutako biolin batean) eta II eta I hariak, (La eta Mi) sa-pa (do-sol) bikotea deiturikoak dira, eta soinu berdina dute baina zortziko bat mugituta daude. Tonikako sa (do) ez da finkoa, modu aldakorrean afinatzen baita abeslari edo interprete nagusiari egokitzeko. Musikariak instrumentuari eusteko duen modua ere, mendebaldeko musikatik Indiako musikara aldatu egiten da. Indiako musikan, musikaria lurrean esertzen da, hankak gurutzatuta eta eskuineko oina aurrean duela. Instrumentuaren biribilkia oinaren gainean dago. Posizio hori funtsezkoa da ondo jotzeko, Indiako musikaren izaera dela eta. Eskua diapasoi osoan mugitu daiteke, eta ez dago posizio finkorik ezkerreko eskuarentzat; beraz, garrantzitsua da biolina posizio egonkor eta geldi batean egotea.
Herri musika, rocka eta popa
1970eko hamarkadara arte gutxienez, herri musika mota gehienek arkudun hari-atalak erabiltzen zituzten. Batez ere, hogeiko hamarkadan eta hogeita hamarrekoaren hasieran asko erabili ziren herri musikan. Hala ere, swing musikaren gorakadarekin, 1935etik 1945era, soken soinua sarri erabili zen big bandetako musikari osotasun handiagoa emateko. Swing aroaren ondoren, 1940ko hamarkadaren amaieratik 1950eko hamarkadaren erdialdera arte, sokak pop musika tradizionalean berpizten hasi ziren. Joera hau 1960ko hamarkadaren amaieran bizkortu zen soken erabileraren berpizte garrantzitsu batekin, bereziki soul musikan. Hirurogeiko eta hirurogeita hamarreko hamarkadetako Motowneko grabazio herrikoiek sokazko instrumentuak bilatzen zituzten neurri handi batean, haren testura bereizgarriaren zati gisa. 70eko hamarkadan disko musikaren gorakadak joera honekin jarraitu zuen, hau da, harizko instrumentuen erabilera intentsiboarekin orkestra herrikoietan (adibidez, Love Unlimited Orchestra, Biddu Orchestra, Monster Orchestra, Salsoul Orchestra, MFSB). 1980ko hamarkadan, ordea, elektronikoki sortutako musikaren gorakadarekin, biolinen erabilerak behera egin zuen, teklatu batek jotako soken soinu sintetizatuek bere tokia hartu baitzuten. Hala ere, biolina ohiko rock musikan oso gutxi erabili den arren, rock progresiboan aurrekari batzuk ditu (adibidez, Electric Light Orchestra, King Crimson, Kansas, Gentle Giant). 1973ko RDM italiarren Contaminazione albumean, biolinek sintetizadoreei aurre egin behar zieten ("la grande fuga"). Biolina, batzuetan, britainiar folk-rock musikaren zati izan da, Fairport Convention eta Steeleye Span bezalako taldeetan esaterako.
Crossover musikaren ospeak, XX. mendeko azken urteetatik aurrera, biolina herri musikaren esparrura ekarri du eta talde herrikoiek biolin elektriko eta akustikoak erabiltzen dituzte. Dave Matthews Band taldean, adibidez, Boyd Tinsley biolinista dago. The Flock taldeak Jerry Goodman biolinista zuen, geroago, The Mahavishnu Orchestra jazz eta rock fusio taldearekin elkartu zena. Saul Davies (James) gitarra-jolea da, eta taldeak biolin-jole gisa hartu zuen. Bere lehen hiru disko eta singleetan, No-Man talde britainiarrak bakarkako biolin elektriko eta akustikoa erabili zuen, Ben Coleman bandako kideak jotzen zuena. Yellowcard pop-punk taldeak biolina funtsezko zutabe bihurtu du bere musikan. Sean Mackin biolin-jolea taldeko kidea da 1997tik. Los Salbadores taldeak punk eta ska eraginak ere uztartzen dituzte biolin batekin. My Dying Bride doom metaleko bandak biolina erabili du bere formazioaren zati bezala bere disko askotan. Biolina Mägo de Oz folk-metal talde espainiarraren musikan modu nabarmenean agertzen da (adibidez, 1998ko bere arrakastan, "Molinos de viento"). Instrumentua metal sinfonikoan ere erabiltzen da askotan, bereziki Therion, Nightwish, Within Temptation, Haggard eta Epica taldeetan, baina metal gotikoko taldeetan ere aurki daiteke, hala nola, Tristania eta Theedater taldeetan. Hurt rock alternatiboko taldeko abeslariak biolina jotzen du, eta horrek biolina duten rock talde bakarrenetakoan bihurtzen du hau.
Owen Pallett, The Shondes eta Andrew Bird artista independenteek ere instrumentuarekiko interes handia erakutsi dute. Talde independenteek konponketa berriak eta ezohikoak egin dituzte lan askotan, eta, horri esker, musika konbentzionaleko artista askok baino biolina erabiltzeko askatasun handiagoa dute. Besteak beste, Genuine Freakshow, Sigur Rós, Zox, Broken Social Scene eta Silver Mt taldeek erabili dute. Biolin elektrikoa The Crüxshadows bezalako taldeek ere erabili izan dute, teklatuetan oinarritutako musikaren testuinguruan. Lindsey Stirlingek biolina jotzen du rift eta erritmo elektroniko, dubstep edo trancekin batera.
Eric Stanleyk biolinarekin inprobisatzen du hip-hop, pop edota musika klasikoko elementuekin eta erritmo instrumentalekin. Arcade Fire indie rock eta pop barroko talde arrakastatsuak biolinak asko erabiltzen ditu bere moldaketetan. Indiako, Turkiako eta arabiar pop musikak biolin asko erabiltzen ditu, bai bakarka, zein taldeka jotzerakoan.
Musika folklorikoa
Musika klasikoan erabiltzen diren beste instrumentu asko bezala, biolina, musika folklorikorako erabiltzen ziren antzinako arbasoetatik dator. Errenazimendu amaieran garapen handiko etapa baten ondoren, batez ere, Italian, biolinak hobera egin zuen (bolumenari, tonuari eta bizkortasunari dagokionez). Musika artistikoan oso instrumentu garrantzitsua bihurtzeaz gain, musikari herrikoientzat ere oso erakargarria izan zen, eta asko hedatu ziren. Etnomusikologoek musika folklorikoan biolinaren erabilera orokorra ikusi dute Europan, Asian eta Amerikan.
Arabiar musika
Rababah arabiarraz gain, biolina arabiar musikan ere erabili izan da.
Biolina artean
Biolina musika tresnarik famatuenetako bat da eta horrenbestez, musikan ez den beste arteetako hainbat esparrutan askotan agertu izan da, sinbolismo, esanahi edo egoera ezbedinak ulertzera emateko:
Biolinista famatuak
Musikaren historian zehar biolinaren prodijio asko egon dira, esaterako:
Biolinerako obra famatuak
Beste batzuk:
Euskal Herrian
Tresnari edo tresna-jotzaileei buruzko lehenengo erreferentzia idatziak XVI. mendekoak dira, Tutera, Hernani, Lekeitio eta Balmasedakoak.
Biolinistak
Gaur egun, euskal musikari batzuek beraien abestietan erabili izan dute biolina. Esaterako, Ara Malikian armeniarrak Kepa Junkera trikitilariarekin jo zuen eta Nika Bitchiashvili biolin-jole georgiarrak Mikel Urdangarinen taldean jotzen du.
Beste adibide bat, Izarorena da. Izaro Andres Euskal-herriko abeslari bat da, ingelesez, espainolez eta euskerazko abestiak sortzen dituena. Bere abestietan hainbat instrumentu erabili izan ditu, gitarra, baxua, ukelelea, bateria, eta abar. Bere 2018ko Eason albumean "Zure ezpainen itsasoan" kantua egin zuen Xabier Zaberio biolinistarekin batera. Biolinaren bidez Zaberiok Izaroren kantua aberasten du, eta instrumentu honen bitartez kantu moderno bati aspektu klasiko bat ematea lortzen du, modu honetan kantu hau albumean dauden besteetaz bereiziz. Bestalde, azken urteotan ospe handia izan duen Huntza taldeak ere erabiltzen du biolina. Huntza taldea 2014an Bilbon sortutako musika talde bat da. Pop eta ska generoetako musika sortzen dute. Taldea sei kidez osatua dago eta euskaraz sortzen dute haien musika, trikitixa, panderoa, gitarra, baxua, bateria, eta biolina instrumentuak erabiliz. Biolinaren erabilera haien “Buruz behera”, “Aldapan gora” eta “Lasai, lasai “ kantuetan ikus dezakegu, adibidez. Biolinaren berezitasunak erabiliz gaur-egungo euskal musikarekin lotzen dute instrumentu klasiko hau.
National Women's Soccer League
National Women's Soccer League Estatu Batuetan eta jokatzen den emakumezkoen futbol txapelketa nagusia da.
Egitura
Hasiera batean 8 taldek sortu zuten eta 2014an bederatzigarrena batu zitzaien. Liga erregularra jokatzen da (NWSL Shield) eta ondoren play-offak izaten dira txapelduna erabakitzeko.
Saleukami
Saleukami, Star Wars film sagan agertzen den planeta bat da. Star Wars III. atala: Sithen Mendekua izena duen III. atalean agertzen da.
Planeta, Yavineko gudua gertatu baino 6.100 urte lehenago kolonizatu zuten wrooniarrek (planetari izena eman ziotenak, euren hizkuntzan, Saleukami hitzak "oasi" esan nahi baitu) gizakiek, weequayek, granek eta twi'lekek. Hiru landare mota eta sei animali espezie inguru daude planetan. Planetaren azaleraren %32 inguru, urez estalita dago.
Klon Gerretan, Saleukami, Errepublika Galaktikoaren armadak setiatu zuen, lehenik Quinlan Vosen agindupean, Sora Bulq Jedi iluna hil zuena, eta, ondoren, Stass Allie eta Neyo Komandantearen agindupean.
Borroka bero baten ondoren. Separatisten Konfederakuntzaren armada garaitua izan zen, eta soilik gudu zelai hondatuak esploratzea geratu zen. Honela, Stass Allie neska Jedia, Neyo Komandantearekin eta beste bizkarzain batekin mugitu ziren Saleukamin zehar zenbait patruilatan. Azkenik, 66 Agindua emana izan ondoren, Neyok, Stass Allie tirokatu eta hil egiten du.
Kanpo estekak
List of Star Wars planets (R–S)
Worthoceras
Worthoceras ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren, Albiarrean, hau da, orain dela 112 milioi urtetik 99,6 milioi urtera gutxi gorabehera. Lehen agerpena Albiarreko goiko estratuetan eman zen.
Gehyra fenestra
Gehyra fenestra Gehyra generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Lastovce
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1266. urtekoa da.
Nerva (argipena)
Nerva hitzak hainbat adiera ezberdin ditu:
Hego-ekialdea (Botswana)
Hego-ekialdea Botswanako barrutietako bat da. Bertan dago Gaborone, Botswanako hiriburua. Hego-ekialdean, Hegoafrikako Ipar-mendebaldea probintzia du. Botswanako ondorengo barruti hauekin ere du muga:
Vale de São Domingos
Vale de São Domingos Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Potamites
Potamites Gymnophthalmidae familiako narrasti genero bat da. Hego Amerikako iparraldean eta Erdialdeko Amerikako hegoaldean bizi dira.
Valakiera
Valakiera errumanierak Serbian hartzen duen izena da. Hiztunei valakiar edota errumaniar deitzen zaie.
Arumanierak ere valakiera izendapena hartzen du batzuetan.
Mühlau (Alemania)
Mühlau Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Hugo Guimarães Silva Santos Almeida
Hugo Guimarães Silva Santos Almeida (1986ko urtarrilaren 6a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ventforet Kofu.
Sellan
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Sancreed herriaren ipar-ekialdean.
Israelgo futbol selekzio nazionala
Ibilbidea
{|
Jokalari aipagarrienak
2017ko urriaren 9an eguneratua. {|
Red Level (Alabama)
Red Level Alabamako herri bat da. Covington konderrian kokatua dago. 2010ean 487 biztanle zituen, 97.9 kilometro koadrotan banatuta.
Ganga azpibeltz
Ganga azpibeltza (Pterocles orientalis) Pteroclididae familiako hegaztia da, Iberiar penintsulan, iparraldeko Afrikan eta Asian bizi dena.
Taxonomia
Ganga azpibeltzak bi azpiespezie ditu:
Maxou
Maxou Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Maxou udalerrian erroldatutako biztanleak 223 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 142 etxebizitza zeuden, 91 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 141etxeak ziren. 91 etxebizitza nagusietatik 81 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 53 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 146 ziren, horien artean 111 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 111 pertsona aktiboetatik 103 lanean zeuden (54 gizon eta 49 emakume) eta 8 langabezian zeuden (5 gizon eta 3 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Maxou udalerrian 108 unitate fiskal zeuden, 285 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.001 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Maxou udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ingurumen-mugimendua
Ingurumen-mugimendua (batzuetan mugimendu ekologista deitzen zaio), kontserbazioa eta politika berdea ere barne, ingurumen-arazoak jorratzeko mugimendu filosofiko, sozial eta politiko anitza da. Ekologistek baliabideen kudeaketa justu eta iraunkorra eta ingurumena zaintzea defendatzen dute, politika publikoetan eta norbanakoen jokabideen aldaketaren bidez. Gizateria ekosistemetako partaide (ez etsaia) gisa aitortzean, mugimendua ekologian, osasunean eta giza eskubideetan oinarritzen da.
Mugimendu ekologista nazioarteko mugimendua da, hainbat erakundek ordezkatuta, enpresetatik hasi eta herrietaraino, eta aldatu egiten da herrialde batetik bestera. Kide ugari, sinesmen anitzak eta sendoak direla eta, tarteka izaera espekulatiboa dela eta, mugimendu ekologista ez du beti bat egiten bere helburuetan. Mugimenduak ikuspegi zehatzagoa duten beste mugimendu batzuk ere biltzen ditu, hala nola, mugimendu klimatikoa. Bere zabalenean, mugimenduak herritar pribatuak, profesionalak, erlijiozaleak, politikariak, zientzialariak, irabazi asmorik gabeko erakundeak eta defendatzaile indibidualak hartzen ditu barne.
Ferro-ferri-fluoro-leakeita
Ferro-ferri-fluoro-leakeita silikato motako minerala da eta leakeite root name taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Ferro-ferri-fluoro-leakeita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 6 da.
FC Kansas City
FC Kansas City Estatu Batuetako emakumezkoen futbol taldea da, Kansas City (Missouri) hirian egoitza daukana. Estatu Batuetako liga birritan irabazi zuen. 2017an desegin zen.
Stenogobius keletaona
Stenogobius keletaona Stenogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Setophaga pityophila
Setophaga pityophila Setophaga generoko animalia da. Hegaztien barruko Parulidae familian sailkatua dago.
Orduen liturgia
Orduen liturgia (Liturgia horarum) edo eliz-otoitzak (Officium divinum), kristautasunean, otoitz ofizialen multzoa da, ordu jakin batzuetan egin behar direnak "egun eta gau osoaren joana Jainkoaren gorespenari sagaratzeko". Salmoz, ereserkiz, irakurketetez, bestelako otoitzez eta antifonez osaturik dago. Mezarekin batera, Elizaren jendarteko otoitzaldi nagusia da, eta monasterioetako otoitz-bizitzaren ardatza.
Izen batekin edo bestearekin, mendebaldeko eta ekialdeko tradizioetako eliza kristau ugarik daukate era honetako liturgiarik, hala nola, erromatar katolikoak, ekialdeko katolikoek, ortodoxoak, asiriarrak, anglikanoak eta luteranoak. Erromatar Eliza Katolikoan, Vatikanoko II. Kontzilioaren ondoren, hauek dira otoitzerako ordu kanonikoak:
La Pelota Jai alai
La Pelota Jai alai edo Palermo kaleko sferisterioa Milango Brera auzoko kirol-estadioa da, Sempione parketik gertu dagoena. 1945ean eraikia, 1947 eta 1997 artean, bertan zesta punta partidak antolatzen zituzten. Berraikuntza lanak egin ondoren, 2001etik aurrera beste kiroletako ikuskizunak ere hartu ditu (batez ere Modako Astearekin lotuak).
Zelaia 48,4 × 14,9 metroko azalera (724 m²) du eta 1.200 lagun hartzeko tokia ere badu. 1974an krisian izan ondoren, 1976an Salvatore Laino napolitar enpresaburuak erosi zuen. Honek Sabino Elizbururen laguntzarekin, euskal pilotari handiak eraman zituen.
1964ko La vita agra filmeko eszena baten agertu zen, Ugo Tognazzi eta Giovanna Ralliren parte-hartzea zuena.
Phoxocampus belcheri
Phoxocampus belcheri Phoxocampus generoko animalia da. Arrainen barruko Syngnathidae familian sailkatzen da.
Couture-sur-Loir
Couture-sur-Loir Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Couture-sur-Loir udalerrian erroldatutako biztanleak 433 ziren. Familiak 233 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (42 bakarrik bizi ziren gizonak eta 50 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 33 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 359 etxebizitza zeuden, 233 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 96 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 357etxeak ziren. 233 etxebizitza nagusietatik 199 bere jabearen bizilekua ziren, 28 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 71 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 80 etxek bost zituzten. 215 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 111 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Diru sarrerak
2009an Couture-sur-Loir udalerrian 224 unitate fiskal zeuden, 413 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.291 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Couture-sur-Loir udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.116 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Reece City (Alabama)
Reece City Alabamako herri bat da. Etowah konderrian kokatua dago. 2010ean 653 biztanle zituen, 70.8 kilometro koadrotan banatuta.
John the Ripper
John the Ripper pasahitzak argitzeko kriptografiako programa bat da. Indar gordina erabiltzen du, hau da behin eta berriz datu desberdinekin prozedura berari ekiten dio, kasu honetan pasahitzak probatuz. DES zein SHA-1 bezalako zifratze algoritmoak apur ditzake eta beste batzuk ere.
Segurtasun tresna ezaguna da, erabiltzaileen pasahitzak seguruak diren egiaztatzeko ahalbidetzen baitie sistema administratzaileei.
Ezagutzen dituen zifratze motetatik antzeman dezake zein erabiltzen den pasahitza gordetzeko eta pasahitzen probak pertsonaliza daitezke. Ezaugarri hauengatik segurtasun arloan erabiliena bilakatu da.
Ulertzen dituen algoritmoak
Kanpoko moduluak erabilita, hauekin ere lan egin dezake:
John Galsworthy
John Galsworthy (Kingston upon Thames, Surrey, Ingalaterra, 1867ko abuztuaren 14a - Londres, Ingalaterra, 1933ko urtarrilaren 31) ingelesezko idazlea izan zen. Harrown eta Oxforden zuzenbide-ikasketak egin zituen. Errusiara, Ameriketara eta Ozeaniara egin zituen bidaiak; Joseph Conrad ezagutu zuen bidaldi horietako batean. Lehen lanak (From the four winds, kontakizun laburren bilduma; Jocelyn) John Sinjohn ezizenaz eman zituen argitara. The island pharisees izan zen haren benetako izenez eman zuen lehena. Haren lan nagusia The Forsyte saga izan zen, Viktoria erreginaren garaitik bi mundu-gerren arteko garaia bitarteko ingelesen bizimodua kontatzen duen liburu-saila. Estilo naturalista erabili zuen, eta gizarteko arazoei edo etika-arazoei buruz idatzi zuen. 1910ean idatzi zuen Justice antzerkian espetxeko bizimodua eman zuen argitara. Literaturako Nobel saria irabazi zuen 1932an.
Stenogobius kenyae
Stenogobius kenyae Stenogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
1988ko Armeniako lurrikara
1988ko Armeniako lurrikara, Spitakeko lurrikara (Սպիտակի երկրաշարժ Spitaki yerkrašarž) ere deitua, 1988ko abenduaren 7an, 11:41ean bertako orduan (07:41 UTC), iparraldeko Armenia (garai hartan Sobietar Batasunaren barnean zegoena) astindu zuen lurrikara izan zen. Sismoak 6,8ko magnitudea besterik izan ez zuen arren, oso hondamen handia eragin zuen. 30.000 pertsona hil, hamar milaka zauritu eta 500.000 etxerik gabe gelditu ziren. Giumri, Armeniako bigarren hiririk handienaren %60 suntsitu zen.
Malpica
Malpica izenburuak honako adiera ezberdinak eduki ditzake:
Jose Ramon Izagirre
Jose Ramon Izagirre (Ormaiztegi, Gipuzkoa, 1965eko uztailaren 22a) euskal txirrindulari ohia da, 1991 eta 1994 artean profesionala. Gorka eta Ion Izagirre txirrindularien aita da.
Gehienbat ziklo-kross modalitatean aritu zen eta han lortu zituen bere garaipen guztiak.
Palmaresa
1991
1992
1993
Leles
Leles Eslovakiako udalerri bat da, Trebišoveko barrutian kokatuta. 33,68 km²ko azalera du eta 1771 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1190. urtekoa da.