cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kandinskyren tradizioa
Argumentua
Miren donostiar neska gaztea da, margotzeko zaletasuna duena. Kandinsky margolariaren alargunak idatziriko liburu batean irakurrita, Errusiako antzinako tradizio baten berri jasotzen du, zeinaren arabera neska gazte batek urtezaharretik urteberrira kalean ikusitako lehen gizonaren izena duen maitalea izango duela baieztatzen den. Tradizio horri jarraitzea erabakitzen du, baina urtezaharrerako aste batzuk falta direla eta, Aitor izena gustuko duela bururatu eta izen horren inguruan maitasun ideala eratzen du. Sexu harremanetan hasiak diren bere lagun taldeko nesken isekak isilarazteko, Manuel izeneko mutil batekin dabilela kontatzen die, gezurra izan arren. Gurasoekin maiz joaten den Bastida herrian ezagutu duela kontatzen die, han Manuel izena arruntagoa dela kontuan hartuz. Bere lagunek, bereziki Rosa izeneko batek, egiten dizkioten galdera eta zirikadek bultzatuta neurri batean, Manuelekiko alegiazko amodio-harremana osatzen du bere irudimenean, Manuel gazte jakintsu eta arduratsu moduan eratuz.
Urtezahar gaua heltzen denean, lagun baten etxera mahatsak jatera joan behar duelako aitzakiarekin, Errusiako tradizioa betetzera irteten da kalera. Bebarrutik atera bezain laster, mutil batekin topo egin eta berari izena galdetzean, mutilak ez diola esango erantzun eta berak Miren izena duela erantzuten dio, neska ezagutzen ez duen arren. Miren guztiz harrituta geratzen da. Jolas moduan, mutilak bere izena asmatzeko esaten dio eta burura datorkion lehen izena, noski, Aitor da, gustuko duen mutil izena. Mutilak asmatu egin duela adierazi baina neskak ez du sinesten, baina azkenean mutilaren lagunek baieztatu egiten diote izena. Mutilak telefonoa eskatu eta beste batean elkar ikusteko proposamena egiten dio. Handik astebetera deitu eta Errenteriara joaten dira, Aitor hangoa baita. Hurrengo asteetan ere, handik ibiltzen dira, zinemara joaten eta txurroak jaten beti. Mutila zakarra eta aspergarria izan arren, halabeharrak beretzat ekarri duela sinetsita dago Miren.
Errenteriaz aspertuta, Mirenek Donostian ibiltzeko proposamena egiten dio. Uliarantz doaz oinez, Sagues auzoko aldapetan zehar. Oinez ibiltzeko erritmo desberdinak dituztela, mutila aurreratu eta Miren bakarrik uzten du. Neskak azkenean bakarrik itzultzen da, desilusionatu eta haserreturik. Hurrengo egunetan deitzen ez diola eta, Miren atsekabetu egiten da. Lagunekin jarraitzen du Manuren istorio ideala eratzen, kultua dela kontatuz eta beste bertute guztiez jantziz. Aitor gogoan, bertute horiek ez dituela konturatzen da: kultura ez zaio interesatzen eta komertzial edo saltzaile moduan lan egiten du (Mirenek airari bere liburuak erosiarazi egiten dizkio, nahiz eta horiek ez dituen sekulan jasoko), opariak ez dizkio egiten eta berari egindakoak mespretxatu egiten ditu (Mirenek, mutilak erretzea atsegin ez bazaio ere, San Balentin egunez oparitu eta gerora, maiz erretzen duen arren, eskutan ikusiko ez dion metxeroa, kasu).
Bere urtebetetze egunean, Rosarekin haserretzen da, Manu dela eta egindako zirikada batengatik. Berriz etxean, Aitorren deia jaso eta berarekin ateratzeko geratzen da. Beti bezala, Errenteriara joaten dira baina Donostiarako bueltan Uliara joaten dira. Han aparkatu eta autoa barruan geratzen dira. Mutila denbora luzez isilik geratzen da. Azkenean, eskua Mirenen belaunen gainean jartzen du baina Mirenek kendu egiten dizkio, hilerokoarekin dagoelako aitzakiarekin. Berehala, mutilak bion arteko harremana uzteko proposatzen dio. Mirenek bere burua abandonatuta ikusi eta negarrez hasten da eta berarekin jarraitzeko erregutzen dio. Elkarrekin ateratzen jarraitzen duten aurren, ateraldiak etsigarriak egiten zaizkio eta Aitor guztiz zakarra dela konturatzen da. Gainera, etengabe harremana uzteko esaten zion, txantaia emozional moduan. Bere irudimenean eta bihotzean, Manuren istorioa osatzen jarraitzen du aldi berean, Rosaren galderei (amodio egin nolakoa den eta lehen musua nola eman zion) erantzun beharrak bultzaturik. Horrela, gainera, Manuk Aitorrekin bizi duen harreman okerra gainditzeko baliatzen du.
Azkenean, Aitorrengan sumatzen dituen tristura, zakarkeria eta frustrazioa berarekin sexu harremanak ez izateagatik dela pentsatuta, berarekin amodio egitea proposatzen dio, baina leku egoki batean izan behar delako baldintzarekin. Bitartean, Mirenen amak alabarengan zerbait sumatu eta, emakume kontserbadorea izanda, sexu harremanekin kontuz ibili eta aurretik neurriak hartzeko erregutzen dio. Mirenek berak erosten ditu kondoiak, egoera nahaspilatsu batean eta etxetik gertu dagoen botika batean. Aitorrekin geratuko den egunerako kulero arruntak janztea ere erabakitzen du. Aitorrekin elkartu eta Errenteria inguruko errepideko hotel ziztrin batera doaz. Han, biak herabe eta urduri agertzen dira. Mirenek Manurekiko lehen aldia nolakoa izango litzatekeen ekartzen du gogora, maitagarriro egingo zuten, elkarri laztanduz eta hitz gozoak esanez. Azkenean, Aitorrekin ez da horrelakorik ezer gertatzen eta sarpena besterik gabe burutzen du mutilak, Mireni ezer gogoangarririk gabe utziz. Bukatu eta ohean etzanda, bonba baten leherketa gertatzen da. Horrek Aitorri arreta beste zerbaitetan jartzeko aitzakia ematen dio, berehala jaikiz eta Miren bakarrik utziz ohean. Ohean bueltan, Mirenek zerbait kontatzeko esaten dio, baina Aitor isilik geratuko da pentsakor. Ondoren, lehen aldian izaten den maindireko odol arrastoa ikusita, Aitor haserretu egiten da. Ohean etzanda, isilik eta pentsakor, Aitorrek alde egiteko ordua dela adierazi eta isilik hoteletik atera eta autoa hartzen dute Donostiara itzultzeko.
Munteni
Munteni Errumaniako udalerri bat da, Galați konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kandinskyren tradizioa
Argumentua
Autoan haserreturik jarraitzen du Aitorrek eta horrek abiadura handiegiz gidatzera bultzatzen du. Ertzaintzaren kontrol batean, dokumentazioa eskatu eta karneta ematean, Aitorren benetako izena Manuel dela entzuten du, bere ametsetako Manu bezala. Mirenek izen aldaketa ez zaiola axola adierazi arren, Aitorrek izen hori ez erabiltzeko esaten dio haserre, bere amak jarritako izena, galiziarra denez han oso arrunta baita, besterik ez dela eta bere izena Aitor dela lehor gaineratuz. Azkenean, modu zakarrean utziko bere etxe parean.
Munteni
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Kandinskyren tradizioa
Argumentua
Abandonatuta sentitzen du bere burua Mirenek. Aitorrek ez dio deitzen hurrengo egunetan. Baina, denbora bat pasata, atsekabea gainditu eta margotzen hasi zen berriro. Egun batean, Aitorren deia jaso eta elkarrekin ateratzeko esaten dio, besterik gabe, maitasunezko hitzik gabe. Mirenek biak oso ezberdinak direla eta uzteko biontzat hoberena dela adierazten dio, bestelako azalpenekin batera. Ika-mika baten ondoren, Aitorrek pija deitu eta telefonoa eskegi egiten du.
Bere ama Bastidan dago eta hara doa egun batzuk pasatzera. Amak liburutegitik hartutako liburu bat itzultzera doanean, han lan egiten duen mutila ezagutzen du. Han itsatsita dagoen Kandinskyren margolan baten posterra dela eta hasten dira hizketan, Mirenek berdina baitu etxean. Mutilak Kandinskyri buruzko azalpenak ematen dizkio eta artearen historia ikasten dela esaten dio, Mirenen amak berataz asko hitz egin diola adieraztearekin batera. Bere burua aurkeztu eta Manu izena duela esaten dio. Miren erabat liluraturik geratzen da, Kandinskyren tradizioa bete ote delako pentsamenduarekin. Gainera, Manuk tradizio hori aipatu ere egiten dio Kandinskyri buruzko elkarrizketa jarraituz. Mirenek tradizio horretan sinesten ez duela eta etorkizuna idatzi dago dagoela pentsatzea nahiago duela erantzuten du. Bukatzeko, elkarrekin ateratzeko geratzen dira.
Proechimys steerei
Proechimys steerei Proechimys generoko animalia da. Karraskarien barruko Eumysopinae azpifamilia eta Echimyidae familian sailkatuta dago.
Diversivalva
Diversivalva Cosmopterigidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Diversivalva minutella da.
Strongylura incisa
Strongylura incisa Strongylura generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Belonidae familian.
Uloborus plumipes
Uloborus plumipes Uloboridae familiako armiarma da. Nahiko txikiak dira, emeak 6 mm ditu gehienez. Baratzetan bizi da, eskualde bero eta epeletan. Familiakide guztiek moduan, ez du pozoirik.
Leptodactylus lauramiriamae
Leptodactylus lauramiriamae Leptodactylus generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Gricourt
Gricourt Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 850 ziren. Familiak 300 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 144 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 329 etxebizitza zeuden, 308 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 326 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 308 etxebizitza nagusietatik 226 bere jabearen bizilekua ziren, 77 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 8 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 202 etxek bost zituzten. 255 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 122 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 161 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Poicephalus rufiventris
Poicephalus rufiventris Poicephalus generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
Gricourt
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 570 ziren, horien artean 416 aktiboak ziren eta 154 inaktiboak ziren. 416 pertsona aktiboetatik 375 lanean zeuden (198 gizon eta 177 emakume) eta 42 langabezian zeuden (19 gizon eta 23 emakume). 154 pertsona inaktiboetatik 63 erretiraturik zeuden, 45 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gricourt udalerrian 307 unitate fiskal zeuden, 863,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.613 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak iturgina ziren.
2000. urtean Gricourt udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.032 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sinesgarritasun
Sinesgarritasuna, mezu edo iturri batetaz sinetsia izateko ahalmena definitzen duten osagai subjektibo eta objektiboak dira. Tradizionalki, sinesgarritasuna bi dimentsio nagusikin osatzen da: konfidantza eta ezagutza maila sortzearen ahalmena, non, biek dituzten osagai objektibo eta subjektiboak. Hau da, konfidantza sortzeko ahalmena, hartzaileak egiten duen balio epai bat da, faktore subjektiboetan oinarritua. Antzerako moduan, ezagutza maila modu subjektiboan ere har daiteke, mezuaren edo iturriaren ezaugarri erlatibo objektiboak ere badituen arren (adibidez, iturriaren aurrekari/erreferentziak edo informazioaren kalitatea) Beste bigarren mailako dimentsioak, iturriaren dinamismo edo karisma eta sortzen duen erakarpena dira.
Interneten, sinesgarritasuna gai garrantzitsu bihurtu da 1990eko hamarkadaren erdialdetik aurrera, noiz, web orrialdeen erabilera, informazio iturri gisa asko igo den. UCSBren baliabide digital eta sinesgarritasunerako Proiektuak informazioa ematen du, gai honetan, aurrerakuntza berriei eta azterketei buruz, baliabide digitalak, gaztetasuna eta sinesgarritasuna barne dituelarik. Gainera, Stanfordeko Unibertsitatearen Limurtze teknologiaren laborategiak, webaren sinesgarritasuna aztertu du eta onlineko sinesgarritasunaren osagaiak eta Garrantziaren Interpretazioaren Teoria izeneko teoria orokor bat proposatu ditu.
Kazetari Profesionalen Elkartearen kode deontologikoaren arabera, zintzotasun profesionala, kazetarien sinesgarritasunaren ezaugarri garrantzitsu bat da. Ikus Hitzaurrea.
Street cred edo kaleko sinesgarritasuna euskaraz, gaur egungo neologismo bat da, hirietako biztanleen artean, gazteen edo modaren sinesgarritasun edo onarpenari erreferentzia egiten diona, batipat, hip-hop mugimenduaren alde daudenena.
Joseph Otxoa de Arin
Joseph Otxoa de Arin (Ordizia, XVIII. mendea) gipuzkoar idazlea izan zen. Donostian, 1713. urtean, Doctrina Christianaren Explicacioa Villa Franca Guipuzcoaco onetan euscaraz itz eguiten dan moduan katixima eman zuen argitara. Hitzaurrea gazteleraz dator eta liburuaren zenbait zati latinez.
Edward Spencer Dodgson euskalari ingelesak argitaratu zuen berriro Otxoa de Arinen obra 1910. urtean.
Dixon Lane-Meadow Creek (Kalifornia)
Dixon Lane-Meadow Creek Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Inyo konderrian kokatuta dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Kelvingrove arte museoa
Historia
Kelvingrove Parkean izandako 1888ko Nazioarteko Erakusketak finantziatu zuen museoaren eraikuntza eta 1901ean ireki zituen ateak urte horretan izatekoa zen Glasgowko Nazioarteko Erakusketan Arte Ederren Jauregia izateko. Espainiar barroko estiloan eraiki zen Locharbriggseko hareharri gorria erabiliz.
2003 eta 2006 artean barnealdeko dekorazio guztia berrizteko itxita egon zen.
Bada kondaira bat jauregia alderantziz eraiki zela esaten duena eta ondorioz arkitektuak dorreetako batetatik bere burua bota zuela. Ez da egia ordea, izan ere Kelvingrove Parketik sartzeko asmoa izan baitzuen hasiera hasieratik.
Bildumak
MacLellan Galerietako artelanak dira gehienak. Aipatzekoa da munduko arma eta armadura bilduma handienetakoa daukala. Arteari dagokionez Europar margolari ezagunenen lanak ditu, besteak beste, Rembrandt, Gerard de Lairesse, Claude Monet, Renoir, Camille Pissarro, Vincent van Gogh, Mary Cassattenak... bai eta Salvador Dalíren Cristo de San Juan de la Cruz famatua ere.
Laponiako Gerra
Laponiako Gerra (finlandieraz Lapin sota, alemanez Lapplandkrieg, suedieraz Lapplandskriget) 1944ko irailaren eta 1945eko apirilaren arteko alemaniar eta finlandiarren arteko borrokei deitzen zaie. Gerrak Finlandiako iparraldeeneko eskualdean gertatu ziren, Laponian.
Hasiera
1943. urte erdialdean, alemaniarrak, Finlandia menperatzeko planak egiten hasi ziren, hau, SESBekin bake-akordioa bere kabuz sinatuko zuelakoan. Beste herrialdeak konturatu gabe, Alemania, bere soldaduak Norvegia iparraldean barrena eramaten joan zen, 1944. urteko irailean, Finlandiak SESBekin sinatu zuen bake-akordioaren ondoren prestatu zuen erasorako prest egoteko.
Gerra
Alemaniak, soldaduak iparraldean zituela inor konturatu ez zenez, itsasoko erasoa egitea erabaki zuten, finlandiarrak engainatuz (Tanne Ost Operazioa). Finlandia erraz gailendu zenez, SESBren laguntzarekin, bere atentzioa desbideratzeko zela konturatu zen eta armada Laponiara bidali zuen, Norvegiarekin zuen muga kontrolatzeko, eta Finlandian gelditzen ziren soldadu alemaniarren erretiroa eragozteko.
Irailaren 9an sinatutako bake-akordioan, SESB eta Finlandiaren arteko Jarraipenaren Gerra amaiera adostu zen. Gerran Finlandiaren alde borrokatu zuten Alemaniako soldaduek SESBen mugaren ondoan jarraitzen zuten oraindik, eta Alemaniaren erasoari erantzuna ematearren, soldadu hauei, Norvegiaren mugarako bidea eragozten hasi ziren finlandiarrak. Lehenengo bataila, Tornioko Bataila izan zen, non finlandiarrek arrakasta izugarria lortu zuten, eta alemaniarrei Torniotik Norvegiara iristea eragotzi zien.
Guda hasi zenean, Laponia eskualdeko 168.000 pertsonak, Suedia eta Finlandia hegoaldeko herrietara erbesteratuak izan ziren eta, zorionez, alemaniarren suntsiketatik at gelditu ziren. Hauek, hiri eta, 2 izan ezik, Laponiako zubi guztiak erre eta suntsitu zituzten, hauen artean Ivalo eta Laponiako hiriburua, Rovaniemi (Rovaniemiko Bataila).
Ondorioak
1945eko apirilean itzuli ziren azkenengo alemaniarrak Finlandiatik euren lurraldeetara, eta bahituak, SESBn esku gelditu ziren, sinatutako bake-akordioaren arabera. Beraz, Finlandia ez zen sobietarren lurralde satelite bihurtu eta bere independentzia mantendu zuen, munduko bi potentzien arteko muga bilakatuz, SESB eta mendebaldearen artekoa.
Hickory Creek (Texas)
Hickory Creek Texasko herri bat da. Denton konderrian kokatua dago. 2010ean 3,247 biztanle zituen, 11.75 kilometro koadrotan banatuta.
Muntenii de Sus
Muntenii de Sus Errumaniako udalerri bat da, Vaslui konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Euthorybeta
Euthorybeta Brachodidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Euthorybeta xanthoplaca da.
Diaphus splendidus
Diaphus splendidus Diaphus generoko animalia da. Arrainen barruko Myctophidae familian sailkatzen da.
Big Pine (Kalifornia)
Big Pine Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Inyo konderrian dago, Kalifornia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Leptodactylus leptodactyloides
Leptodactylus leptodactyloides Leptodactylus generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Poicephalus senegalus
Poicephalus senegalus Poicephalus generoko animalia da. Hegaztien barruko Psittacidae familian sailkatua dago.
Security-Widefield (Colorado)
Security-Widefield Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. El Paso konderrian kokatuta dago, Colorado estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Strongylura krefftii
Strongylura krefftii Strongylura generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Belonidae familian.
Vladimir-Suzdalgo Printzerria
Vladimir-Suzdalgo Printzerria (1168–1389 AD) (errusieraz: Владимиро-Су́здальское кня́жество, Vladimiro-Suzdal'skoye knyazhestvo) or edo Vladimir-Suzdalgo Rusa (errusieraz: Владимирско-Су́здальская Русь, Vladimirsko-Suzdal'skaya Rus’) XII. amaieran Kieveko Rusa ordezkatu zuen printzerrietako bat izan zen, Vladimir hiriaren inguruan zegoena. Denboraren poderioz, Dukerri Handi bilakatu zen, era berean, printzerritan banaturik zegoena. Mongolen Inperioak eskualdea konkistatu zuenean, printzerria bertoko nobleek gobernaturiko estatu autonomo bilakatu zen. Hala ere, gobernatzeko Khanaren adierazpena (jarlik) beharrezkoa zen, Urrezko Hordak printzerrietako leinu nobleei ematen ziona.
Tradizioak errusiera eta abertzaletasunaren sehaskatzat du Printzerria, epeka-epeka Moskuko Printzerri Handi bihurtuko dena.
Vidai
Vidai Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vidai udalerrian erroldatutako biztanleak 73 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 42 etxebizitza zeuden, 31 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 11 bigarren erresidentzia ziren. 40 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 31 etxebizitza nagusietatik 25 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 22 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 49 ziren, horien artean 35 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 35 pertsona aktiboetatik 34 lanean zeuden (22 gizon eta 12 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
À bout de souffle
À bout de souffle 1960ko Jean-Luc Godard frantziar zinema zuzendariaren drama poliziakoa da. 1960ko Berlinalen Zuzendari Onenaren Zilarrezko Hartza lortu zuen.
Argumentua
Michel (Jean-Paul Belmondo) Marseillan auto bat lapurtu eta Parisera doan gaizkilea da. Bertan zor bat kobratu eta Patricia (Jean Seberg) lagun estatubatuarra ikusi nahi du. Baina, bidean, poliziak jazarrita, polizia bat hil du.
Vidai
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Vidai udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 297 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Wittenborn
Wittenborn Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Balendin Enbeita
Balendin Enbeita Goiria (Muxika, Bizkaia, 1906ko maiatzaren 20a - 1986ko azaroaren 20a) bertsolari eta euskal idazlea izan zen.
Biografia
Muxikako Usparitxa-Jauregi baserrian jaio zen, Kepa Enbeita Urretxindorraren eta Benita Goiriaren semea. Aitari jarraiki, txikitandik erakutsi zuen bertsolaritzarako zaletasuna. 1929an, hogeita hiru urte besterik ez zituela, Bizkaiko Lehen Txapelketa irabazi zuen, eta 36ko Gerraren ondorengo lehen bi txapelak ere jantzi zituen.
Gerra garaian, Eusko Gudarostearen barnean, Bizkaiko frontean izan zen eta 1937ko abenduaren 1ean hamabi urteko espetxe zigorra ezarri zioten. 1941era arte kartzelan izan zen.
Umetan hildako batez gain, sei seme-alaba izan zituen: Kepa, Abel, Libe, Moises, Joseba Andoni eta Jon.
Bertsolari eskolen mugimendua harekin batera sortu zela esan liteke, hark eman baitzituen lehen urratsak bertsolarien eskolaratze-bidean, Garriko bertso-eskola sortuz; baina plazagizona izateaz gain, bertsoak idatziz ere eman zituen. Eta bestelakorik ere paratu zuen paperetan: garaiko aldizkarietan hainbat poesia eskaini zituen eta baita Jesukristoren bizitza kontatzen duen antzerki-obra musikal bat ere.
Baserriko teilatua konpontzen ari zela erorita hil zen, Bizitzaren joanean liburuaren bigarren partea prestatzen ari zenean.
Gaur egun, Bilboko Areatzako parkean haren omenezko eskultura bat dago.
Magdeburgeko Hemisferioak
Magdeburgeko Hemisferioak bi esferaerdi metaliko dira, 500 litroko edukiera dutenak, hemisferikoak, bata bestearekin lotzen direnak, esfera bat eratuz. Barnetik, makina pneumatiko baten bidez, airea ateratzen da, huts bat sortuz. Magdeburgeko burgumaisua zen Otto von Guericke izan zen hemisferio hauen sortzailea.
Itxura
Formari dagokionez, elizetako kalizaren antzerakoa da, behealdean, hodi bat den oin bat baitu, eta, esferaerdiari soldatua, ireki eta itxi daitekeen txorrota bat du. Goiko esferaerdiak, zirrindola bat du, eusteko.
Historia eta erabilpena
Burgumaisuak, Ratisbonan, enperadorea eta bildu ziren ikusleen aurrean, zientifikoa baino gehiago, zirkukoa zen erakustaldi bat egin zuen, esperimentua, garaiko koadro batetaz hornituz, oso ikusgarria, ospea lortzeko sinesgarritasuna ematen zion aldi berean (garai haietan, iruzurtitzat ez hartzeko, pertsonaia garrantzitsu eta ospetsuen presentzia behar zen.
Izena, Magdeburgeko hirian 1654an eginiko esperimentu batetik datorkio. Esperimentu hau egiteko, kobrezko bi hemisferio huts eraikitzea agindu zuen. Bi hemisferio hauek, airerik sartu ez zedin kontu handia izanez doitu zituen, eta barnetik atera zuen, beheko hemisferioaren hodiaren bidez, hutsa egin arte. Honen ondoren, txorrota itxi zuen, eta, hemisferio bakoitza, zortzi zaldik tiratutako uhal bati lotu zuen. Zaldi hauek, ez ziren hemisferioak banatzeko gai izan. Hemisferioak, berriz airez bete ondoren, oso erraz banandu ahal izan ziren hemisferioak. Berriak hain txundituta utzi zituen hiria eta autoritate zientifikoak, ze, esperimenuta irudikatzen zuten margolanak egoteaz gain, makina pneumatikoek gorantz egin zuten.
Praktikan, fisikan esperimentu gisa balio du, presio atmosferikoaren frogapenetarako, eta, unibertsitate garrantzitsu guztiek, euren ikasleek entseiatzen duten eredu txiki bat dute.
Hemisferioetan, atmosfera presioak baino ez du lan egiten, airea ateratzen denez, barnean ez baitago presiorik. Hemisferioen azalera nahiko handia baldin bada, indar handia behar da banatzen saiatzeko.
Souzay-Champigny
Souzay-Champigny Frantziako udalerria da, Maine eta Loira departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Souzay-Champigny udalerrian erroldatutako biztanleak 713 ziren. Familiak 278 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 97 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 113 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 331 etxebizitza zeuden, 281 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 30 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 308 etxeak ziren eta 22 apartamentuak ziren. 281 etxebizitza nagusietatik 225 bere jabearen bizilekua ziren, 52 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 66 etxek lau zituzten eta 167 etxek bost zituzten. 211 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 126 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 136 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 453 ziren, horien artean 345 aktiboak ziren eta 108 inaktiboak ziren. 345 pertsona aktiboetatik 313 lanean zeuden (173 gizon eta 140 emakume) eta 32 langabezian zeuden (11 gizon eta 21 emakume). 108 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Souzay-Champigny udalerrian 287 unitate fiskal zeuden, 760,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.115 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Souzay-Champigny udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ze Esatek! (albuma)
Ze Esatek! albuma Ze Esatek! taldearen estudioko lehen albuma da. 2010eko martxoaren 4an kaleratu zuten. Ze Esatek! taldeak Ska, reggaea, zingaroa eta rocka konbinatzen zituen festa-giroan eta bere estilo konprometituarekin. Musikari etekina atera nahi zioten festan eta dantzan. Taldearen helburuak dibertimendua eta olgetako gogoa ziren, garai bateko haize freskoa barrukoa berotzeko.
Ze Esatek! taldearen aurreneko lan honek ez du izenburu berezirik; homonimoa da. Ze Esatek! da taldea, Ze Esatek! da albuma, eta Ze Esatek! da albumeko azken abestia. Hiru horien izenak berdinak dira: Ze Esatek!
Disko honek Ze Esatek! taldearen kontzertuetan ospetsu bihurtu diren abestiak biltzen ditu, hala nola, "Kantuz Eskertu",  "Zu Gabe",  "Gauaren Erregina", edota "Anabasa".
Diskoa Hazparnen, Lapurdin, grabatu zuten Paxkal Etxepare teknikari eta Ikus taldeko gitarra-jolearen laguntzarekin. Bordeleko Globe Audio Studioan egin zuten masterizazioa, 2009ko abenduan eta 2010eko urtarrilean.
Jackie Joyner
Jackie Joyner-Kersee (East St. Louis, Illinois, 1962ko martxoaren 3a) luzera jauzian eta heptatloiean espezializatutako estatubatuar atleta ohia da. Olinpiar Jokoetan sei domina irabazi zituen. 1988tik Heptatloiko munduko errekorraren jabea da, 7.291 punturekin.
Lehen urteak
Jackie oso familia apal batean hazi zen eta haurtzaro gogorra izan zuen, auzo gatazkatsu batean bizi baitzen. 11 urte zituela, gizon bat hil zuten etxearen ondoan. Handik urte batzuetara, bere aitonak amonaren bizitza amaitu zuen mozkortuta zegoela tiro eginda.
Zorteak hobera egin zuen UCLAko Unibertsitatera (Kalifornia) joateko beka bat lortu zuenean; han atletismoa egiten zuen eta saskibaloian ere aritzen zen.
Olinpiar Jokoak
18 urte besterik ez zituela, 1980ko Moskuko OlinpiarJokoetarako sailkapen-probetan parte hartu zuen, eta zortzigarrena amaitu zuen. 1982an Estatu Batuetako lehen txapelketa irabazi zuen.
Joko horietan, Al Joyner nebak urrezko domina irabazi zuen jauzi hirukoitzean. Geroago, 1987an, Al Joyner Florence Griffith atleta famatuarekin ezkondu zen, eta Jackie eta Florence koinata bihurtu ziren. Jackie Joyner 1986an ezkondu zen Bob Kerseerekin, unibertsitateko UCLAko entrenatzaile izandakoarekin, eta Griffith ere entrenatzen zuen. Atletismoko klan familiar ezagunena osatu zuten.
Errekorrak eta dominak
1986ko uztailean, Moskun egindako Goodwill Games sarien lehen edizioan, heptatloian 7.000 puntuko muga gainditzen zuen lehen emakume bihurtu zen. 7.148 punturekin proba honetan zuen mundukok lau errokorretatik zuen lehena gainditu zuen.
Handik hilabetera, berriro gainditu zuen marka hori Houstonen (Texas), 7.161 punturekin.
1987an urrezko lehen dominak lortu zituen lehiaketa handi batean, Erromako Munduko Txapelketan. Han, bai heptatloian (7.128 puntu) bai luzera-jauzian (7,36 m) irabazi zuen. Gainera, urte bereko abuztuaren 13an, 7,45 metroko jauzia egin zuen Indianapolisko Joko Panamerikarretan, munduko errekor berri bat ezarriz eta Heike Drechsler alemaniarrak zeukana gaindituz.
1988an, Indianapolisko Seulgo Olinpiar Jokoetarako sailkapen-probetan, Jackiek berriro hautsi zuen heptatloiaren munduko errekorra: 7.215 puntu.
1988ko Seulgo Olinpiar Jokoak izan ziren haren kirol-ibilbideko gertaera garrantzitsuena. Han egin zuen bere bizitzako heptatloirik onena, 7.291 punturekin. Gaur egun ere, munduko errekorra da. Aditu askok uste dute ia ezinezkoa dela marka hori gainditzea.
Seulen 7,40 m-ko luzera-jauzian ere urrezko domina lortu zuen, Heike Drechsler alemaniarra eta Galina Chistyakova errusiarra gaindituz. Galina Chistyakova jokoen aurretik munduko gainmarkista berria zen, 7,52 m markarekin.
Jackiek 1989ko urte postolinpikoa librea hartu zuen, eta 1990ean agertu zen berriro. Seattleko Goodwill Games jokoen bigarren edizioan, 6.783 punturekin irabazi zituen heptatloian.
1991ko Tokioko Munduko Txapelketetan, luzera-jauziko urrezko domina irabazi zuen 7,32 m-rekin, eta Erroman lau urte lehenago eskuratutako titulua berretsi zuen. Hala ere, heptatloiaren proban lesio bat izan zuen 200 metroko lasterketan, eta proba bertan behera uztera behartu zuen.
Hala eta guztiz ere, 1992ko Bartzelonako Olinpiar Jokoetan heptatloiko faboritoa izan zen, eta 1988tik lehen aldiz 7000 puntuko garaipena lortu zuen (7.044 puntu). Luzera-jauzian, ordea, norgehiagoka handiagoa zen, eta, azkenean, brontzezko domina eskuratu zuen 7,07 m-koa, Heike Drechsler alemanaren eta Inessa Kravets ukrainarraren atzetik.
1993an Stuttgarteko Munduko Txapelketetan, urrezko azken domina lortu zuen txapelketa handi batean, eta heptatloia 6.837 punturekin irabazi zuen. Proba horren munduko rankinga menderatuko zuen azken urtea ere izan zen, aurretik hori zortzi denboralditan egin zuen, 1985etik, urte sabatikoa izan ezik, 1989an).
1994an, 32 urterekin eta askok ia bukatutzat ematen zutenean, 7,49 m jauzi egin zuen New Yorken, bere bizitzako markarik onena luzera-jauzian eta historiako bigarren onena. Bi hilabete geroago, Sestrier-en (Italia) berdintzea lortu zuen, baina oraingoan altuerak lagunduta.
Hala ere, hurrengo urtean, 1995eko Goteborgeko mundialetan ezin izan zuen seigarren postutik igaro 6,74 m-ko marka pobre batekin geratu zen..
Azken urteak
Ondoren, prestatzaileek ahal zuten guztia egin zuten indarberritzeko, luzera-jauzian lehia zezab, egun batzuk geroago. Bere borondate finkoari esker egin ahal izan zuen, eta finaleko sei jauziak egin zituen, bere bizitzako lehiaketarik zailenean. Azkenik, 7,00 metroko jauzia lortu zuen, eta brontzezko domina eta seigarren domina olinpikoa eskuratu zituen. Hala, domina olinpiko gehien irabazi zituen kirolari amerikarra izatera heldu zen.
Atlantako Jokoetatik aurrera noizean behin lehiatzen jarraitu zuen. Azken mundialetan, 1997ko Atenasekoaetan, bostgarrena amaitu zuen luzera-jauzian, 6,79 m-rekin.
Lehiari dagokionez, azken urtea 1998 izan zen, Uniondaleko (New York) heptatloi batean 6.502 puntu lortu zituenean, urte horretako munduko bigarren markarik onena.
Ibilbidean zehar, 100 m hesiko banakako probetan ere parte hartu zuen, luzera-jauziaren ondoko heptatloiko proba onenetako batean, nahiz eta inoiz ez zuen lortu finalista izatea lehiaketa handi batean. Adibidez, 1992ko Bartzelonako Olinpiar Jokoetan 17.a izan zen proba honetan
Markarik hoberenak
Hauek dira Jackie Joynerrek lortu zituen markarik hoberenak :
Sara Baartman
Sara Baartman (afrikáansen: Saartjie Baartmann; Hegoafrika,1789 - Paris, Frantzia; 1815eko abenduaren 29a) beharbada, khoikhoi etniako bi esklaboen artean ospetsuena izan zen, XIX. mendearen hasieran Europara eramandakoak, bigarren mailako erakarpen gisa erakusteko, «emakume bubardoren» estiloan.
Haren izen artistikoa "Venus hotentote" zen. Garai hartan, hottentot terminoa gutxiesgarria zen, eta khoikhoiak izendatzeko erabiltzen zuten neerlandesek.
Lehen urteak
Baartman 1789an jaio zen Gamtoos ibaiaren inguruko eskualde batean, Ekialde lurmuturrean, Hegoafrikan, Joi-Joi bertakoen etxean. Nerabezaroan, Sarak Cape Flats-era emigratu zuen, Lurmutur Hiritik hurbil. Han, baserritar batzuen esklabo izan zen eta 1810 arte txabola txiki batean bizi izan zen. Urte hartan, William Dunlop doktore britainiarrari saldu zioten, eta Ingalaterrara itsasontziz joateko konbentzitu zuen. Dunlop-ek bitxikeria gisa aurkeztu nahi zuen zirkoan, eta dirua egin nahi zuen erakusketen bidez. Sara Baartmanen irudia esteatopigia izeneko gantza metatzeagatik sortua zen.
Bizitza Europan
Kroniken arabera, bi oineko altuerako plataforma batean “desfilatu” behar izaten zuen biluzik, baita zaintzaileari kasu egin ere, hark “eszenatokian nola jardun” agintzen zionean. Aparteko ordainketa baten truke, beren ipurdi oparoak ukitzeko baimena ematen zitzaien ikusleei.
Londresen protestak izan ziren Sara tratatzeko moduagatik. Aurkezpen horiek esklabotzaren abolizioa eztabaidatzen zen garaian egin ziren, eta protestak sortu ziren Londresen haren ustiapena zalantzan jarriz. Zirkuan ere gizarte-sektore batzuek presioa egin zioten, eta ixteko zorian egon zen, Sara Baartmanek ez baitzuen bere borondatez parte hartzen, baina William Dunlop doktoreak frogatu zuen bera ados zegoela, berak sinatutako kontratu bat aurkeztu baitzuen. Zalantzak daude Sarak dokumentu hura ezagutu edo sinatu zuen.
Azkenik, ongintzako elkarte batek ikuskizunaren debekua eskatu zuen eta Sara epaitegietara eraman zuten. Horrek Ingalaterrako negozioaren amaiera eragin ondoren, Parisa eraman zuten, eta piztien hezitzaile batek beste hamabost hilabetez erakutsi zuen. Parisen zientzialari frantziarren arreta erakarri zuen, bereziki George Cuvierrena, zeinak emakume adimentsu gisa deskribatu baitzuen, memoria bikainekoa eta nederlanderaz ondo hitz egiten zuena.
Parisek Sararen ikuskizunarekiko interesa galdu zuten garaian, prostituitzera behartu zuten. Berak ezin izan zion aurre egin klima hotzari, Europako kulturari eta bere gorputzaren abusuari. Bakarrik, gaixo eta alkoholikoa, 1815eko abenduaren 29an hil zen 25 urte zituela. Bere jaioterritik (Afrika) atera eta bost urtera. Hil eta 24 ordu baino gutxiagora, Parisko komunitate zientifikoa elkartu egin zen bere autopsia egiteko, Cuvierrek gorpua igeltsuan hustu ondoren. Autopsiaren emaitzak Cuvierrek ere argitaratu zituen. Haren eskeletoa, garuna eta genitalak Parisko Gizakiaren Museoan egon ziren ikusgai. Haren genitalek, batez ere, jakin-min handia izan zuten luzaroan, sinus pudoris izeneko ezaugarria dutelako, zeina Joi-Joi emakumeen baginako ezpain txikien elongazioa baita.
Gorpuzkiak aberriratzea
Sararen gorpuzkiak 160 urtetik gora egon ziren jendaurrean. 1994an, orduan Hegoafrikako presidente zen Nelson Mandelak, Hego Afrikako hauteskunde orokorretan Afrikako Kongresu Nazionala irabazi ondoren, eskaera formala egin zion François Mitterrand frantziar presidenteari Sararen gorpuzkiak aberrira itzul zitezen. Batzar Nazionalean legezko arazo eta eztabaida ugari izan ondoren, Frantziak 2002ko martxoaren 6an onartu zuen eskaera.
160 urtez erakutsi ondoren, Sararen gorpuzkiak 1994an atera ziren museotik. Azkenik, 2002ko abuztuaren 9an itzuli eta lurperatu zuten, Emakumearen Eguna bere herrialdean, Gamtoos ibaiaren ondoko eskualde batean, Ekialdeko lurmuturrean, non gaur egun Hankey herria baitago (1826an sortutako 8.000 biztanle ingurukoa), Klein errekak Gamtoos errekarekin bat egiten duen tokian, Kougako udalerrian, ekialdeko hiriburutik 20 km ingurura (Port). Orain, Hego Afrikan, sinbolo nazionala da.
Kasua garrantzitsu bihurtu zen Stephen Jay Gouldek 1980an The Hottentot Venus eleberria idatzi zuenean.
Saint-Jean-de-Tholome
Saint-Jean-de-Tholome Frantziako udalerria da, Savoia Garaia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Jean-de-Tholome udalerrian erroldatutako biztanleak 864 ziren. Familiak 326 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 85 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 141 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 491 etxebizitza zeuden, 331 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 125 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 465 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 331 etxebizitza nagusietatik 279 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 62 etxek hiru zituzten, 87 etxek lau zituzten eta 152 etxek bost zituzten. 297 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 121 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 190 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 538 ziren, horien artean 428 aktiboak ziren eta 110 inaktiboak ziren. 428 pertsona aktiboetatik 399 lanean zeuden (215 gizon eta 184 emakume) eta 28 langabezian zeuden (10 gizon eta 18 emakume). 110 pertsona inaktiboetatik 46 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Jean-de-Tholome udalerrian 342 unitate fiskal zeuden, 892 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.424 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 13 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 margolariak, 1 zurgina, 4 iturginak, 1 eraikuntza enpresa eta 1 apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Saint-Jean-de-Tholome udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 450 hektarea erabiltzen.
2020ko Udako Paralinpiar Jokoetan parte hartutako euskal herritar kirolariak
Dominak
Euskal Herria, Nazioarteko Olinpiar Batzordeak talde onartua ez bazen, ? domina lortu zituen eta, horri esker, ?. postuan egongo zatekeen, ?rekin batera. Dorian Foulon Baionako Urt Velo 64 taldeko txirrindulariak urrezko domina eskuratu zuen C5 diziplinako 4.000 metroko bakarkako lasterketan. Alexandre Leaute taldekideak urrezko domina irabazi zuen C2 diziplinako 3.000 metroko bakarkakoan, eta zilarrezkoa 1.000 metroko proban. Iñigo Llopis donostiarrak zilarra lortu zuen S8 mailako bizkar estiloko 100 metroko proban, 1'06''82ko denbora eginez.
Parte hartzaileak kirolaren arabera
Nazioarteko Olinpiar Batzordeak onartutako 22 kirol olinpikoetatik 9an hartu zuten parte euskal kirolariek, Espainia eta Frantziako selekzioekin.
Saint-Jean-de-Tholome
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
2020ko Udako Paralinpiar Jokoetan parte hartutako euskal herritar kirolariak
Kirolarien zerrenda
Hona hemen 2016ko Paralinpiar Jokoetan parte hartu zuten euskal kirolarien zerrenda.
{| class="wikitaula sortable" ! Kirolaria !! Kirola !! Jaiotza !! Parte-hartzeak
Hico (Texas)
Hico Texasko hiri bat da. Erath konderrian kokatua dago. 2010ean 1,379 biztanle zituen, 4.66 kilometro koadrotan banatuta.
Mușetești
Mușetești Errumaniako udalerri bat da, Gorj konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Kukulkanen tenplua
Kukulkanen piramidea edo Kukulkanen tenplua XII. mendean maia itzátarrek Chichén Itzá antzinako hirian eraikitako tenplua da, gaur egungo Mexikoko Yucatán estatuan. El Castillo (Gaztelua) izenez ezaguna ere bada, espainiarrek XVI. mendean erabili zuten izena, Europan ezaguna zen antzekotasun arkitektonikoren bat bilatuz. Arkeologoek 5B18 egitura izendatzen dute.
Piramide forma du, bederatzi maila edo basamentu, lau fatxada nagusi, horietako bakoitza erdian eskailerak dituelarik eta tenplutxo batez amaitutako goiko plataforma bat ditu. Eraikin honetan Kukulkan maia jainkoa gurtu zen (maiazko "lumadun sugea"), honen ondorioz, apainduran suge irudiak ikus daitezkeelarik. Bestalde, Haab (nekazaritzako eguzki egutegia) eta Tzolkin egutegietan eta egutegi gurpilean erabilitako zenbakirik garrantzitsuenei erreferentzia egiten dieten sinbolismoak ere baditu. Piramidearen eraikuntzaren lerraketak zenbait eta argi itzal fenomeno ikustea ahalbidetzen du, hauek bere gorputzean gertatzen direlarik urteroko ekinozio eta solstizioetan.
Ischnangela
Ischnangela Cosmopterigidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Ischnangela eremocentra da.
Lekuz kanpoko habiratze
[[Fitxategi: Ubicación embarazo ectópico.png|thumb|Zigotoa habiratzeko leku posibleak|
]]Lekuz kanpoko habiaratzea haurdunaldian gertatzen den zailtasuna, obuluaren edo blastozistoaren garapena umetokiaren paretan gertatu beharrean, umetokiaren alboko zenbait lekutan ematen da, hala nola, falopio tropan edo douglasen zakuan. Habiaratzen honen ondorioz, zigotoaren eta amaren arteko erlazio uteroplazentarioa ez da gertatuko eta zigotoaren garapena ukatuko da. Izan ere, lekuz kanpoko habiaratzea berezko abortuen kausa nagusia izango da.
Jentilarri (Aralarko trikuharria)
Jentilarri Aralar mendilerroan dagoen trikuharri bat da, beharbada, mendilerro osoko ezagunena, jentilen elezahar ospetsua dela eta. Trikuharri hau, Martxabaleta izeneko mendiaren inguruan dago. Jentilarriko trikuharria, albo banatan lerrokatutako harriez osatua dago, ez beste trikuharri batzuetan ikusten diren bezain handiak. Gainean, sabai bezala du handiena. Elezaharraren arabera, euren hizkuntzan Kixmi bezala ezagutzen zuten Jesusen jaiotzaren berri izan zutenean, geratzen ziren jentiletako asko, trikuharri honen azpian sartu ziren, euren aroaren amaiera heldu zela jakinik.
Lekuz kanpoko habiratze
Sarrera anatomikoa
Haurdinaldian habiaratze prosezua oso garrantzitsua da enbrioaren garapenerako, horregatik habiaratze lekua egokia izatea funtsezkoa da. Normalean enbrioaren fekundazioa falopio tropen infudibuluan gertatuz gero, zigotoa falopio tronpetatik umetokira abiatzen da, han umetokiaren endometrioan inplantatzen da; umetokiaren aurreko, atzeko edo alboko paretetan.
Jentilarri (Aralarko trikuharria)
2001 urtean Gipuzkoako Estazio Megalitikoak Monumentu Multzo izendapenaz, Sailkatutako Kultura Ondasun deklaratzeko espedienteari hasiera eman zitzaion, Jentilarri harrespila barne.
Lekuz kanpoko habiratze
Sarrera anatomikoa
Dena den, haurdunaldi guztietan habiaratze prosezu hau ez da behar den bezala gertatzen, gure gorputzaren beste zenbait lekutan inplantatzen da enbrioa. Hau haurdunaldi ektopikoa deritzo.
Habiaratze ektopiko ohikoena falopio tropetan (haurdunaldi tubarikoa) gertatzen da,hala ere, obuluetan, umetokiaren lepoan eta barrunbe abdominalean gerta daiteke baita ere. Izan ere, ohikoenetik arraroenera honela ordenatzen dira habiaratze lekuak:
Berezko abortua arrazoi desberdinengatik gertatzen da haurdunaldi tubariko batean eta umetokitik kanpoko haurdunaldian:
Huparlac
Biztanleria
2007an Huparlac udalerrian erroldatutako biztanleak 244 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 177 etxebizitza zeuden, 105 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 170 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 105 etxebizitza nagusietatik 89 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Lekuz kanpoko habiratze
Etiologia
Habiratze ektopikoa normalean ernalduta dagoen obulua falopioren tronpetatik igaro ezin duenean edo hauek zeharkatzeko zailtasunak dituenean gertatzen da. Arazao hau hainbat kausen ondorioz gertatzen da, hauek bitan banatzen dira :