cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ongizatearen ekonomia
Ongizate-ekonomiaren erlazioa beste adar batzuekin
Mikroekonomian erabiltzen diren teknika asko erabiltzen ditu ongizate-ekonomiak. Horregatik, askotan adar gisa, eremu edo erdibideko zein garatutako espezializazio gisa ere ikusi daiteke. Ostera, bere emaitzak makroekomian aplikatuak izan daitezke, edota, eragina izan dezakete. Izan ere, ongizate-ekonomia bi ekonomien hurbilketa gisa ikusi daiteke. Ikerketa eta ongizate ekonomiaren tekniken "galdu-irabaziaren analisia" emaitza zehatza da, baina alde batera uzten ditu banaketa irabaziaren aspektuak. Zientzia politikoak ongizate eremuko interesa ere partekatzen du, baina teknika kuantitatibo gutxiago erabiltzen ditu.
Garapeneko teoriak ere arazo hauek aztertzen dituzte, eta garapen sozialerako funtsezkoak direla uste da.
Kritika
Ekonomialari edo politologo batzuk, hala nola, Austriar eskolakoak, utilitate funtzio kardinal bat eta/edo ongizate sozial kardinal baten funtzioa zehaztea posible den zalantzan jartzen dute. Eta posible izanda ere, funtzio horiek balio edo utilitate bat izango luketela argudiatzen dute. Arrazoirik funtsezkoena utilitate sozialeko kurbak sortzeak duen zailtasuna da (bai praktikoki zein teorikoki). Gainera, indibiduo bakoitzaren kurba agregatuetatik abiatuta sortzen diren utilitate-kurba sozialak adierazten dutena zalantzan jartzen da, nahiz eta kurbek dirudunenak zein txiroenak barneratu.
Paretoren araberako banaketa optimoak ere eztabaidatuak izan dira, batez ere, ondasun eta baliabideen arteko erlazioa ezagutzen ez den eskemetan. Aitzitik, teoria neoklasikoak erlazio hau ongi definituta dagoela azpimarratzen du.
Azkenik, utilitate ordinalen funtzioak zalantzan jartzen dituztenak ere badaude, "prezio-indizeen" ordez "ordaintzeko prestutasuna" adierazten duten funtzioak proposatzen dituzte. Ongizate ekonomiak prezio-indizerik gabe kalkulatuak izan daitezke, baina, hau ez da ohikoa.
Likhi
Likhi mendizerra edo Likhi mendiak Kaukasoko mendizerra bat da, Geogia bi zati geografikotan banatzen duena: mendebaldekoa eta ekialdekoa. Mendebaldean Kolkida, Lazika, Abkhazia eta Imeretia eskualde historikoak geratzen dira, eta ekialdeko zatia Kartlia eta Kakhetia eskualdeek osatzen dute.
Sauchy-Cauchy
Sauchy-Cauchy Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sauchy-Cauchy udalerrian erroldatutako biztanleak 399 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 64 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 157 etxebizitza zeuden, 142 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 157etxeak ziren. 142 etxebizitza nagusietatik 131 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 107 etxek bost zituzten. 116 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 263 ziren, horien artean 171 aktiboak ziren eta 92 inaktiboak ziren. 171 pertsona aktiboetatik 157 lanean zeuden (93 gizon eta 64 emakume) eta 14 langabezian zeuden (10 gizon eta 4 emakume). 92 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Sauchy-Cauchy udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 93 hektarea erabiltzen.
Idoieta
Idoieta Esteribar udalerriko herri hustu bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Iruñerria eskualdeko Ibarrak azpieskualdean.
1950an jada despopulatu bezala agertzen zen. Bere lurrak Esteribarko Udalara pasa ziren.
USS Indianapolis (CA-35)
USS Indianapolis (CA-35) AEBtako armadaren gurutze-ontzia izan zen.
Idoieta
Bertako biztanleak beltzunegiarrak ziren.
Izena
Idoieta toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
USS Indianapolis (CA-35)
Historia
1945eko uztailaren 29an, Filipinetako itsasoan, Mochitsura Hashimoto komandante zuen I-58 itsaspekoaren tiramenean sartu zen AEBetako armadako Idaho klaseko gurutzaontzi astun bat, USS Indianapolis. Gerraontziak ez zeraman eskoltarik eta ez zebilen sigi-saga erasoak saihesteko; jomuga erraza zen.
Dana Elcar
Ibsen Dana Elcar (1927ko urriaren 10a, Ferndale, Michigan - 2005eko ekainaren 6a, Ventura, Kalifornia) estatubatuar zinema eta telebistako aktore a izan zen.
Idoieta
Historia
15 biztanle zituen 1786an eta 22 1824an.
Dana Elcar
Europako Mendebaldean, ziurrenik MacGyver telesailan Phoenix fundazioko nagusi Peter Thorton pertsonaia antzezteagatik ezaguna da. Hala ere, telesail horretan antzezten ari zen bitartean, glaukomaren ondorioz ikusmena galtzen hasi eta bizitzaren amaiera aldera itsu geratu zen.
Film esanguratsu askotan antzeztu zuen, tartean Fail Safe (1964), A Lovely Way to Die (1968), The Boston Strangler (1968), The Maltese Bippy (1969), Pendulum (1969), The Learning Tree (1969), Zig Zag (1970), Soldier Blue (1970), Adam at 6 A.M. (1970), A Gunfight (1971), The Great Northfield Minnesota Raid (1972), The Sting (1973), W.C. Fields and Me (1976), Baby Blue Marine (1976), St. Ives (1976), The Champ (1979), Good Luck, Miss Wyckoff (1979), The Last Flight of Noah's Ark (1980), Condorman (1981), Buddy Buddy (1981), Jungle Warriors (1984), All of Me (1984), 2010 (1984), Murder in Three Acts (1986) eta Inside Out (1986).
Idoieta
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
USS Indianapolis (CA-35)
Erasoa
23:26an, itsaspekoa ontzitik 1.500 metrora besterik ez zegoela, Hashimotok sei torpedo jaurtitzeko agindua eman zuen. Helburua jo zuen eta Indianapolis minutu gutxian joan zen hondora. AEBetako armadak ez zuen gurutzaontziaren SOS seinalerik jaso. Handik ordubetera Hashimotok bidalitako mezua, ordea, bidean atzeman zuten: Idaho klaseko ontziari eraso ziola zioen. Seinalea deskodetu eta uztailaren 30ean, 17:00etan iritsi zen estatubatuarren aginte-gunera. Baina ez zioten jaramonik egin.
Aste batzuk lehenago ontziak karga sekretua jaso zuen: Hiroshiman jaurtiko zuten bonba atomikoaren uranioa eta beste hainbat osagai. Eta egun batzuk lehenago bonba helburuan utzita, misioa betea zuten. Ontzian gutxik zekiten misioaren berri, ontzitik kanpo are gutxiagok. Japoniarren mezua aginte-gunera iritsi zenean, txostenak begiratu eta eremu horretan halako ontzirik ez zegoela ikusi zuten. Japoniarrei atzemandako seinalea hutsegite bat zela ondorioztatu zuten.
Erreskatea
Abuztuaren 2an hegazkin batek Indianapolisko naufragoak ikustatu zituen jitoan. Hala, ontzia hondoratu eta lau egunera, erreskate lanak hasi ziren, mantso, erreskate ontzia ez baitzen gauera arte naufragoengana iritsi. Indianapolisen eskifaia 1.199 pertsonak osatzen zuten: 300 bat ontziarekin batera joan ziren itsas hondora; 316 bizirik irten ziren; gainerako 600ak erreskatearen zain hil ziren, ur gazia edateagatik edo deshidratazioak jota batzuk, erasoetan jasandako zaurien eraginez beste batzuk eta, nagusiki, marrazoek erasota. Misio sekretua sekretuegia zen, ur haietan bizi ziren marrazoen zorionerako.
Burruntzi-pintxo
Burruntzi-pintxoa edo txitxi-burruntzia txerri-haragi zatiak piperrauts, baratxuri, oregano eta abarrekin maneatuz eta ziri batean sartuz egiten den pintxoa da. Kebabaren espainiar aldaera da, non pincho moruno diote.
Parabathymyrus macrophthalmus
Parabathymyrus macrophthalmus Parabathymyrus generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Vasco Gonçalves
Bizitza
Portugalen sistema demokratikoa finkatzearen alde agertu zen, eta horren alde borrokatu zen Conspiración de la Seo izeneko mugimenduan, 1959. urtean.
Krabelinen Iraultzaren garaian ezarri ziren behin-behineko bost gobernuetatik lautako kide izan zen, lehenengoan izan ezik beste guztietan hain zuzen ere, lehen ministro karguarekin. Apirilaren 25eko iraultza bideratu zuen Kapitainen Mugimendua taldeko kide ere izan zen.
1974ko uztailetik 1975eko irailera, lehen ministro kargua bete zuen, eta garrantzi handiko neurriak hartu zituen ekonomiaren nazionalizazioaren bidean, finantzen, industriaren, nekazaritzaren eta garraioen alorrak nazionalizatzea lortu baitzuen. Bere lanean Indar Armatuen Mugimenduaren baitako joera ezkertiarren laguntza izan zuen, eta haren lana begi onez ikusi zuen, orobat, Portugalgo Alderdi Komunistak, zeinarekin bat egin zuen. Behin-behineko laugarren gobernuan, ordea, Portugalgo Alderdi Sozialistako eta Portugalgo Alderdi Sozialdemokratako zenbait ministrok dimisioa eman zuten, eta gainbehera etorri zitzaion bere aginpidea. Azkenik Otelo Saraiva de Carvalho buru zuen Indar Armatuetako joera moderatuarekin tirabirak izan zituen, eta moderatuek hartu zuten nagusitasuna, 1975. urteko azaroaren 25ean.
Juliana zopa
Juliana zopa saldari zerrenda finetan ebakitako azenarioa, apioa, porrua, eta abar gehituz egiten den zopa da.
Phrynocephalus persicus
Phrynocephalus persicus Phrynocephalus generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Kanpaiaren dorrea (Xi'an)
Kanpaiaren dorrea, Xi'an hirian dagoen dorre bat da. 1384 urtean eraiki zen eta Txinako kanpaiaren dorre handienetako bat da. Danborraren dorrearekin batera Xi'an hiriko sinbolo bat da.
Hiriko lau etorbide nagusiek bat egiten duten tokian kokaturik dago. Antzina berriak zabaltzeko erabiltzen zen eta Bigarren Mundu Gerran alarma jotzeko erabili zen. Gaur egun museo bat da.
Historia
Ming dinastiaren garaian eraiki zen, 1384 urtean. Xi'an Txinako ipar-mendebaldeko hiri militar garrantzitsua zen eta Zhu Yuanzhang enperadoreak tamaina handiko dorrea eraiki zuen inguruko landa eremua dominatu ahal izateko eta etsaien erasoaren abisua ahal bait lehen emateko. Hiriaren erdiko puntuan eraiki zen, Danborraren dorrearen parean, iparraldeko eta hegoaldeko ateetatik distantzia berera. Egunsentian kanpaia jotzen zen eta pareko dorrean ilunabarrean danborra jotzen zen. 1582 urterako hiria nabarmen handitu zen eta Chang'an konderriko magistratua zen Gong Yuxian ofizialak gaur egun dagoen tokira mugitu zuen, 1.000 metro hegoaldera.
Historian zehar hainbat berriztatze lan izan ditu, 1699an, 1740an eta 1840an. 1939 urtean hegazkin japoniarrek bonbakatu egin zuten eta kalte handiak jasan zituen, baina berehala berreraiki zen. 1984 urtean ateak publikoarentzako ireki zituen.
Eraikina
Adreilu eta egurrez egindako dorrea da eta 36 metrotako altuera du. Oinarria karratua da, alde bakoitzak 35'5 metrotako luzera du, 8'6 metrotako altuera, eta 1.377m2-ko azalera hartzen du. . Oinarriaren alde bakoitzean arku bana dago, 6 metrotako altuera dute eta antzina bertatik pasatzen ziren kaleak. Trafikoak gora egin ahala zuloak itxi eta Kanpaiaren dorrearen inguruan errepide zirkularra eraiki zen, biribilgunea osatuz. Gaur egun lurpean oinezkoentzako biribilgune berria ere egin da. Iparraldeko aldean dorrera igotzeko eskailerak daude.
Dorrea Ming dinastiako arkitekturaren estiloan eraikita dago, adreiluz eta egurrez egin zen. Teilatua teila berde ilunez egina dago eta gailurrean dagoen orratza egurrezkoa da baina platino-urrez estalita dago. Dorrearen barnealdean urre kolorez egindako apaigarriak daude. Dorrerako ateetan erliebe lan bikainak daude, Ming eta Qing dinastien garaian egindakoak, eta antzinako Txinako istorioak kontatzen dituzte.
Kanpai erraldoia
Jatorrizko kanpaia "JingYun" izenekoa zen. Jinglong tenplutik ekarri zuten eta bertan egon zen sei mendetan zehar harik eta 1953an Xi'ango Beilin Museora eraman zuten arte. 1997 urtean haren kopia zehatza ezarri zuten ipar-mendebaldeko izkinan. 2'45 metrotako altuera du eta 6'5 tonatako pisua.
Kondairak
Ming dinastiaren garaian lurrikara ugari izan ziren Guangzhou eskualdean. Xi'an zeharkatzen zuen ibaian bizi zen dragoiak sortarazten zituen lurrikarak. Hiriko funtzionario batek hiriko erremintariei milaka metrotako burdinezko katea egiteko agindu zien eta honekin dragoia harrapatu zuten. Ondoren 5.000 artisauri kanpaia kopontzeko eskatu zien honen soinuak dragoia lasaituko zuelako. Ordutik aurrera ez omen zen lurrikararik izan inguruan.
Suitzako bandera
Suitzako bandera kolore gorrikoa da, erdialdean greziar gurutze zuri bat daukana.
Gurutze Gorria
Gurutze Gorriaren ikurra edo bandera Suitzakoan oinarrituta dago, baina koloreak alderantzizkatuta, Henri Dunant sortzailearen omenez.
Florange
Biztanleria
2007an Florange udalerrian erroldatutako biztanleak 11.039 ziren. Familiak 4.180 ziren, horien artean 1.140 pertsona bakarrekoak ziren (482 bakarrik bizi ziren gizonak eta 658 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.163 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.458 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 419 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 4.492 etxebizitza zeuden, 4.270 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 211 hutsik zeuden. 2.179 etxeak ziren eta 2.293 apartamentuak ziren. 4.270 etxebizitza nagusietatik 2.482 bere jabearen bizilekua ziren, 1.709 alokairuan okupaturik zeuden eta 79 doan lagata zeuden; 122 etxek gela bat zuten, 271 etxek bi zituzten, 1.015 etxek hiru zituzten, 1.142 etxek lau zituzten eta 1.720 etxek bost zituzten. 3.077 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.951 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.639 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 7.029 ziren, horien artean 5.003 aktiboak ziren eta 2.026 inaktiboak ziren. 5.003 pertsona aktiboetatik 4.477 lanean zeuden (2.442 gizon eta 2.035 emakume) eta 526 langabezian zeuden (232 gizon eta 294 emakume). 2.026 pertsona inaktiboetatik 572 erretiraturik zeuden, 614 ikasten zeuden eta 840 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Florange udalerrian 4.425 unitate fiskal zeuden, 10.674,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.361 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 473 komertzioetatik, 13 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 7 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 65 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 73 eraikuntza enpresak ziren, 77 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 27 garraio enpresak ziren, 30 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 8 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 17 finantziazio enpresak ziren, 22 higiezinen enpresak ziren, 61 zerbitzu enpresak ziren, 35 administrazio publikoko enpresak ziren eta 27 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Guimps
Guimps Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Florange
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 128 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 1 posta bulegoa, 7 banku bulegoak, 3 funerariak, 13 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 2 autoeskolak, 12 igeltseroak, 6 margolariak, 5 zurginak, 10 iturginak, 14 argiketariak, 5 eraikuntza enpresak, 12 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 18 jatetxeak, 8 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 3 apaindegiak.
Guimps
Biztanleria
2007an Guimps udalerrian erroldatutako biztanleak 498 ziren. Familiak 200 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Florange
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 21 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 5 okindegiak, 4 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 2 elektrotresna dendak, 1 altzari denda zen eta 3 lore-dendak ziren.
UPS (enpresa)
United Parcel Service, gehienetan UPS laburtua, estatubatuar enpresa multinazionala da, logistika arloan lan egiten duena. James E. Caseyk 1907an Seattlen sortua, Atlanta bere egoitza da baina mundu osoan lan egiten du.
Guimps
Etxebizitza
2007an 222 etxebizitza zeuden, 202 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 218 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 202 etxebizitza nagusietatik 166 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 51 etxek lau zituzten eta 126 etxek bost zituzten. 161 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 89 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 101 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Florange
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Guimps
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 320 ziren, horien artean 245 aktiboak ziren eta 75 inaktiboak ziren. 245 pertsona aktiboetatik 230 lanean zeuden (130 gizon eta 100 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 75 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 3 margolariak ziren, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Guimps udalerrian 55 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.520 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Meurcé
Meurcé Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Meurcé udalerrian erroldatutako biztanleak 277 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 120 etxebizitza zeuden, 103 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 115 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 103 etxebizitza nagusietatik 65 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 36 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Yuji Nariyama
Yuji Nariyama (成山 裕治, 1971ko maiatzaren 20a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Meurcé
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 190 ziren, horien artean 140 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 140 pertsona aktiboetatik 122 lanean zeuden (73 gizon eta 49 emakume) eta 18 langabezian zeuden (7 gizon eta 11 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Meurcé udalerrian 103 unitate fiskal zeuden, 282 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.891 euro zen.
Yuji Nariyama
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kyoto Purple Sanga.
Meurcé
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Jo ta Akatu
Jo ta Akatu punk musikako talde bat izan zen, 1987an Legazpin (Gipuzkoa) sortua. Herri hartan Brinkolako eskoletan jotzen aritu ostean, Motxorro auzoko lokaletan beste talde askorentzat adibidea izan ziren.
Diskoak
Bi maketa kaleratu zituzten:
Meurcé
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 2 zurginak.
2000. urtean Meurcé udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jonathan Franzen
Jonathan Earl Franzen (Western Springs, Illinois, 1959ko abuztuaren 17a) estatubatuar idazlea da. Saiakera eta eleberrien egilea da. The Corrections eta Freedom dira bere eleberri ezagunenak.
Llorengoz
Llorengoz Lausa Haraneko herria da, Burgosko probintzian. Espainiako Estatistika Institutuaren arabera, 2016an 11 biztanle zituen. Gorobel mendizerraren hegoaldean kokaturik, Orduñako mugatik gertu dago. Herri hustu bilakatzekotan dago.
Odol-serum
Odol-seruma edo odol gazura fibrinogenorik gabeko odol-plasma da, hots, gatzapen edo koagulazio faktorerik gabeko plasma. Gatzatzen ez den odol-plasmatzat jo daiteke, beraz.
Plasmak dituen osagaiak ditu, fibrinogenoa izan ezik: proteinak, hormonak, glukosa, oxigenoa, lipidoak, gatz mineralak, etab.
Laborategian odol-seruma odoletik lortzen da: odola gatzatzen uzten da, eta gero odolbildua erauzten zaio. Odolbildurik gabeko likido hori zentrifugatu egiten da, eta saiodiaren gainaldean geratzen den horixka koloreko likidoa odol-seruma da.
Antigorputzak dituenez, seruma ospitale eta kliniketan erabili ohi da, diagnostikorako zein terapiarako.
Telica sumendia
Leongo departamenduan, Nikaraguan, dagoen sumendia da Telica. Maribioen mendikatean dago, itsasoaren mailatik 1.060 metroko altueran. Izen bereko udalerritik gertu egoteagatik deitzen da horrela.
Kono zineritiko konplexua da, elkarren gainean jarritako zenbait kraterrez osatua. Berriena noizean behin harea-euriak botatzen aritu da aldizka. Sumendiaren magalak estaltzen dituzten piroklasto oxidatuek kolore herdoilgaitza ematen diote; landarerik gabeko hegalak karkaba sakonek zulatzen dituzte, erpe erraldoi batek sumendiaren maldak urratu izan balitu bezala; laba-kolada zaharrak ere ikusten dira, oso aldatuak, hego-ekialdeko maldatik jaisten direnak.
Leuciscus dzungaricus
Leuciscus dzungaricus Leuciscus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
José Rodríguez-Medel
José Rodríguez-Medel Briones (Siruela, Badajoz, 1888ko abenduaren 9a - Iruñea, 1936ko uztailaren 18a) Nafarroako Guardia Zibilaren komandantea izan zen Espainiako Bigarren Errepublikan. 1936ko uztailaren 18an hil zuten, Mola jeneralaren tropa matxinatuei aurre egiteko guardiak antolatzen saiatu zenean.
Bizitza pertsonala eta militarra
José Rodríguez-Medel armadari lotutako familia batean sortu zen, aita militarra baitzuen. Ikasketen amaieran lotinat maila lortu zuen. Akademia militarrean Emilio Mola ikaskide izan zuen.
Bigarren Errepublikaren aurretik
Guardia Zibileko ofizial gisa iritsi zen Iruñera 1908an, 20 urte zituela, nahiz eta Madrilera joateko behin eta berriz eskatu. Iruñean ezagutu zuen bere emaztea eta zazpi seme-alaben ama izango zena, Lucía Carmona iruñarra, harekin ezkondu zen 1911ko irailaren 21ean, garai hartako diziplina militarreko araubideak ezkongabe egotera behartzen zuen aldia iragan ondoren. Zazpi seme-alaba izan zituzten.
Granadara joan zen familiarekin, lan zibil batera, diru gehiago irabazteko asmoz; Ingeniari mekanikoaren titulua lortu zuelarik, matematika iraakasle gisa aritu zen lanean. 1917an, Espainiako Berrezarkuntza sistemaren lehen haustura gertatu zenean, Defentsako Batzar Militarrak sortu ziren. Rodríguez-Medelek soldatarik gabeko eszedentzia egoera baliatu zuen, era horretan maila militarrari eusten baitzion, baina, aldi berean, bere familia ugariarentzat diru sarrera handiagoak emango zizkion lan zibilean jardun baitzezakeen.
1933an itzuli zen Guardia Zibilera, komandante gisa; Madril eta Iruñeko destinoak eskatu zituen. Madrilera bidali zuten, Federico Santiago brigadako jeneralaren agindupean landa laguntzaile gisa, harik eta hura mailaz igo zuten arte. Orduan, posturik gabe gelditu zen, José Sanjurjo jeneralak De La Lama komandantea izendatu baitzuen zeregin hartan. Horrela, Sebastian Pozas jeneralaren aginduen zain gelditu zen, destino berri bat eman arte.
Bitartean, Nafarroan, sektore errepublikanoak mehatxupean sentitzen ziren, Varela jeneralak antolatutako ikurren eta milizia armatuen erakustaldien aurrean. Diario de Navarrak 1936ko apirilean Madrilen Errepublikaren bosgarren urteurrena ospatzeko desfilean eta beste ekitaldi batzuetan izandako gertakariak jasotzen zituen (Guardia Zibileko lotinantorde Anastasio de los Reyes-en ehorzketan gertatutako gorabeherak eta Casares Quirogaren presidentearekin elkarrizketatzera joan ziren Guardia Zibilen buru eta ofizialen atxiloketa).
Iruñera
Manuel Azañaren gobernuak Iruñera eraman zuen Emilio Mola jenerala, zigor gisa. Han, matxinada militarra prestatzeko falangistekin eta karlistekin konspiratzen jarraitu zuen, militarren buruzagitza inoiz albo batera utzi gabe. Mola jeneralak ez zuen monarkiaren berrezarpenik aurreikusten, baizik eta eskuindarren errepublika autoritarioa berrezartzea, aztarna liberal batzuekin. Horrela, Estatuko Segurtasuneko zuzendaria Iruñera joan zen, Errepublikako lehendakariaren ebazpen batekin batera. Ebazpen horrek Guardia Zibileko zortzi buru beste horrenbesteko destinotan izendatzea erabaki zuen, horien artean José Rodríguez-Medel Nafarroako Guardia Zibilaren komandantziaren arduradun izendatzea. Familiari agur esan zion egun batzuetarako. Horrela, 1936ko ekainaren 8an iritsi zen Iruñera Rodríguez-Medel, guardia zibilaren komandante gisa.
Mola jeneralak ezaguna zuen Rodríguez-Medel, Infanteriako Akademian elkar ezagutu baitzuten; izendapen hori oztopotzat jotzen zuen, noski, bere matxinada planetarako. Izan ere, Rodríguez-Medelek begirunezko diosala aurkeztua zien, izendatu orduko, Nafarroako gobernadoreari eta Iruñeko alkate Tomás Matari, baina ez Mola buru zuen agintaritza militarrari. Irain pertsonaltzat hartu zuen Molak, eta bere bulegora etortzeko deitu zion Rodríguez-Medeli. Guardia Zibilaren uniformearekin joan zen komandantea; jeneralak esan zion ezpata bulegotik kanpo utzi behar zuela, baina hark erantzun zion jantzi ofizialari zegokion ezpatarik gabe ez zela sartuko, han baitzegoen Guardia Zibilaren komandantziako buru Nafarroan zegokion karguaz.
Casares Quirogak konspirazio militarraren berri eman ziolarik Ministroen Kontseiluari, eta Errepublikak erantzun bat prestatzeko astirik gabe, Iruñean milizia erreketeen buruak Komandantzia militarrera joan ziren, matxinadaren aldeko aginte postua bertan ezartzeko. Orduan, Guardia Zibileko ikuskatzaile nagusiak, Santiago Pozas jeneralak, Rodríguez-Medeli agindu zion bere gizonekin defentsa lerro bat antolatzeko Tafallan, Nafarroa hegoaldetik etor zitezkeen tropa matxinoei aurre egin ahal izateko.
Heriotza
Rodríguez-Medel probintziako gobernadore zibilarekin bildu ondoren, Guardia Zibileko ikuskatzaile nagusi Pozas jeneralaren agindu zehatz bat jaso zuen: guardia zibilaren indarrak batu eta Tafallan ezarri nahi zituen; horretarako, bere guardia zibilen, eraso guardien eta langileen erakundeen laguntza izan behar zuen, batez ere probintziaren hegoaldean, Nafarroa hegotik babestu ahal izateko. Rodríguez-Medel komandantziara iritsi zenean, agindua eman zuen guardia guztiak prest egon zitezen, komandantzia Tafallara eramateko. Iluntzeko 20:00ak ziren, guardia zibilak ilaratan zeudela, sutsu mintzatu zitzaien:
Hitzaldiaren amaieran, «Viva la República» ozen bat oihukatu zuen. Isiltasuna nagusitu zen, eta berriro ere «Viva la República» errepikatu zuenean,«Viva España» batez erantzun zioten guardia zibilek.
Rodríguez Medel komandantziatik Ansoleaga kalera irten zen, han zegoen zutabearen buru egitera. Bidean, matxinatutako guardia zibil batek atzetik tiro egin eta erail zuen.
Bertsio ofiziala matxinatuen aldeko Guardia Zibilaren kapitain baten hitzetan oinarritu zen: Rodríguez-Medelek guardia zibilak komandantziatik atera nahi izan zituenean, Armadari aurre egiteko, guardia zibilek uko egin zioten aginduari; orduan Rodríguez-Medelek pistola atera eta guardia zibil bat zauritu omen zuen, eta erasoaren aurka egin ziotenean hil omen zen. Alabaina, bertsio hori ez dator bat lekuko batek azaldutakoarekin.
Frogatuta dago Rodríguez-Medelek bi tiro jaso zituela bizkarrean, Iruñeko Epaitegiko ofizialak fede eman zuen bezala. Epaitegiak gorpua altxatzen parte hartu zuen eta familiak urte luzez gordeta edukitako komandantearen jakaren zuloetatik hala egiazta daiteke. Horrek berresten du erailketa bat izan zela, inolako liskarrik izan gabe.
Ziurtasunik ez dago nor izan ote zen Rodríguez-Medel komandantearen hiltzailea.
Irratiko uhinen ondorioz iritsi zitzaion familiari heriotzaren berri. Emaztea eta alaba bat Iruñera joan ziren gorpua jasotzera, baina militarrek hilobi komun bat baino ez zieten eskaini. Iruñeko familia baten hilobian ehorzteko baimena lortu zuten, baina inolako idazkunik ipini gabe.
Gerra zibila amaitu eta urte batzuk geroago, 1944an,Rodríguez-Medelen alargunak heriotzaren ziurtagiri bat eskatu zion Guardia Zibilaren Zuzendaritza Nagusiari, bizi aseguruaren kalte-ordaina eskuratu ahal izateko, non agertu behar baitzen, argi eta garbi, gerraren ondorioz gertatutako heriotza zela. Zuzendaritza Nagusiak 1944ko uztailaren 7an erantzun zion ezin zela halako ziurtagiririk egin, Rodríguez-Medelen heriotza gertatu baitzen «gure Altxamendu Aintzagarriaren oinarrien aurka agertzeagatik».
Errepresioa buru errepublikanoen aurka
Matxinada militarra izan eta aste batzuetara, Ricardo Fresno Urzaiz Guardia Zibilaren kapitaina ere erail zuten; Rodríguez-Medelen laguntzaile hurkoa izan zen.
Iruñeko Guardia Zibileko komandantziako beste ofizial batzuk ohorezko epaitegietara eraman zituzten, hala nola Lucinio Cervantes Iñigo lotinanta, Domingo Auría kapitain matxinatuari laguntza ez emateagatik.
Pablo Ardanaz Iruñeko komandantziako guardia zibila, berriz, gerra kontseilu batean epaitu eta heriotza zigorra ezarri zioten; 1936ko urriaren 31n fusilatu zuten Iruñeko Zitadelan.
Lehen biktima?
Hori hala izanik ere, gerra ekintzak albo batera utzita, matxinatu frankistek penintsulan eraildako lehena Rodríguez-Medel izan zela esan daiteke.
Teresa Perales
María Teresa Perales Fernández (Zaragoza, 1975eko abenduaren 29a) zaragozar igerilari, politikari ohia, idazlea eta irakaslea aritu da. 2012an, Espainiako Gobernuak Kirol Merituaren Errege Ordenako Gurutze Handia eman zion, espainiar kirolari baten aintzatespen ofizial gorena. 2021ean Kiroletako Asturiasko Printzesa saria jaso zuen.
Biografia
Zaragozan jaio zen 1975eko abenduaren 29an. 19 urte zituela, neuropatia baten ondorioz, mugimendua galdu zuen gerritik oinetaraino. Muletarik gabe ibili zen azken eguna Real Zaragozaren garaipena ospatzeko izan zen, Europako Errekoparen finalean, 1995eko maiatzaren 10ean. Hilabete gogor batzuen ondoren, ibiltzeko gaitasuna galdu zuela eta egoera berrira egokitu zela onartu zuen. Igeriketa egokitua ikasi zuen eta handik urtebetera lehiatzen hasi zen.
Kafe espres
Kafe espresa Italian sortutako kafea prestatzeko modu bat da. Bere izena edari hori lortzeko erabiltzen den kafegailu espresatik datorkio. Prestaketa azkarra eta zapore eta testura kontzentratuagoak ditu ezaugarri. Kafe espresoa egiteko, kafe birrinduan zehar ur beroa presio altu batean pasatzen da. Modu honetarako kafe kontzentratu bat lortzen da. Ura 90 ºC-tara eta presioa 9 atmosferetara 25-30 segundoz pasatzen da kafean zehar.
Teresa Perales
Biografia
2005eko urtarrilaren 8an ezkondu zen Mariano Menor kazetariarekin, Zaragozako Pilar basilikan. 2010ean semea izan zuen, Mariano.
Ibilbide politikoa
Zaragozak Aragoiko Gorteetan hautatu zuen Aragoiko Alderdiko (PAR) diputatu, 2003ko hauteskunde autonomikoen ondoren.
Politikagintzan izandako azken parte-hartzea 2011ko azaroaren 20ko hauteskunde orokorretan izan zen. Teresa 7. postuan egon zen PP-PAR koalizioan, Diputatuen Kongresuko zerrendetan.
Bizitza soziala
2007an, senarraren laguntzarekin, Mi vida sobre ruedas liburu autobiografikoa argitaratu zuen.
2008ko azaroaren 14an, Teresak "irteera-pistolazoa" eman zien Zaragozako Aquariusen antolatuko ziren jarduera ugariei. Horregatik, eta horiek sustatzeko, 2008ko Nazioarteko Erakusketan eraiki zen esparru horretako erdiko tankean (munduko lehen ibaiaren birsorkuntza bailitzan) murgildu zen.
2009ko urriaren 2an, Perales, orduan Real Madrileko jokalari zen Raúl Gonzálezekin batera, aukeratu zuten espainiar kirolariak ordezkatzeko, Kopenhagen (Danimarka) Madril 2016ko Joko Olinpikoen eta urte horretako Udako Parlinpiar Jokoetan egoitza izateko hautagaitza aurkeztean.
2012ko irailean, Aragoi TV kateko Unitate Mugikorra programako protagonista izan zen, eta "Una mujer de leyenda" izenburua izan zuen.
2013ko urtarrilaren 31n, Nazioarteko Batzorde Paralinpiarren (CPI) egoitzara joan zen, Bonn hiri alemanean, 2020ko Joko Olinpiko eta Paralinpikoetarako Madril hautagaitzaren txostena aurkeztera. Urte horretako martxoan, Teresa Perales Madrileko hautagaitzarekin elkarlanean aritu zen COIren Ebaluazio Batzordea Espainiako hiriburura joan zenean.
2013ko martxoaren 20an, La 1ko Comando actualidad de saioko protagonistetako bat izan zen. Emanaldi horri Gente excelente izenburua jarri zitzaion.
2013tik Gizarteratzeko eta Mugikortasun Iraunkorrerako Renault Fundazioaren amabitxi eta irudia da, eta ordutik hainbat ekitaldi bateratutan parte hartu du.
Berriro ere, lau urte lehenago gertatu zen bezala, 2013ko irailaren 7an, Teresak, baina ordukoan Pau Gasol saskibaloi-jokalariak lagunduta, Espainiako kirolariak defendatu zituzten Buenos Airesen (Argentina) Madrilek duen COIaren azken hautaketan.
2014ko urtarrilaren 16an, Teresak eta 200 kirolari espainiarrek Murtziako San Antonio Unibertsitate Katolikoaren (UCAM) beka jaso zuten.
2014ko martxoaren 20an bere jaioterrian "La Fuerza de un sueño" liburua aurkeztu zuen María Escario kirol kazetariarekin batera.
Bi urtez irakasle izan zen Zaragozako Unibertsitatean Fisioterapia kirol paralinpikoan aukera askeko irakasgaian.
Plessis-Saint-Jean
Plessis-Saint-Jean Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Siluranodon auritus
Siluranodon auritus Siluranodon generoko animalia da. Arrainen barruko Schilbeidae familian sailkatzen da.
Plessis-Saint-Jean
Biztanleria
2007an Plessis-Saint-Jean udalerrian erroldatutako biztanleak 218 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 136 etxebizitza zeuden, 88 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 136etxeak ziren. 88 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 79 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 41 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 142 ziren, horien artean 95 aktiboak ziren eta 47 inaktiboak ziren. 95 pertsona aktiboetatik 86 lanean zeuden (53 gizon eta 33 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 47 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Plessis-Saint-Jean udalerrian 97 unitate fiskal zeuden, 244 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.467 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 iturgina eta 2 higiezinen agentziak.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Turkiako bandera
Turkiako bandera (Ay Yıldız izenaz ere ezagutzen dena, turkieraz ilargia eta izarra) kolore gorrikoa da, ilargi eta izar zuri baten irudia dituena.
ISAPI
Internet Services API
Interfaze bat da, API aplikazioak programatzekoa Microsoften web zerbitzarirako, IIS (Internet Information Server).
ISAPI-ak aukera ematen die programatzaileei CGI programak baino arinago prozesatuko diren web-aplikazioak egiteko. Horrela da hobeto integratuta daudelako web zerbitzariarekin.
Parabathymyrus oregoni
Parabathymyrus oregoni Parabathymyrus generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Model Shop
Model Shop 1969ko Jacques Demy frantziar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
George Matthews arkitektoa langabe dago, eta bere neskalagun aktorearekin bizi da. Vietnamera soldadutzara joateko noiz deituko zain dago. Lagunengana joko du mailegu eske finantza-etxe batek autoa ez kentzeko, ordaindu gabe baitauka.
ISAPI
Internet Services API
IIS-z gain, ISAPI jasaten duten beste web zerbitzari batzuk ere badaude.
Amaralina
Amaralina Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Cosigüina sumendia
Cosigüina sumendi aktiboa da Nikaraguako mendebaldean. Lacoalguina ere deitzen zioten, eta Cosigüina penintsulan dago, El Viejo udalerrian, Chinandegako departamenduan. Cosigüina sumendiaren iparraldeko muga Fonsecako golkoa da. Barruan, 1,5 km² estaltzen dituen krater aintzir a bat dago.
Jacques Laurent
Jacques Laurent (Paris, Frantzia, 1919ko urtarrilaren 5a - 2000ko abenduaren 29a) frantses idazlea izan zen.
Biografia
Literaturan Les Corpus tranquilles (1948, Gorputz lasaiak) lanarekin hasi zen. Antoine Blondin, Michel Déon eta Roger Nimierrekin Hussards taldeko kide izan zen. Eztabaida sortu zuen Paul et Jean-Paul (1951) lanarekin, Jean-Paul Sartre eta Paul Bourgeten konparazioa eginez. Ondoren, Mauriac sous de Gaulle (1964, Mauriac de Gaullen azpian) lanaren ondorioz, epaitegietara eraman zuten, Frantziako estatuburua iraintzeagatik.
Eleberria indarkeriatik ihes egiteko bide gisa ikusi zuen Laurentek (Roman du roman, 1977), eta ziurgabetasuna eta zoria egin zituen bere lanen gai nagusi: Le Petit Canard (1954, Ahate txikia); La Fin de Lamiel (1966, Lamielen amaiera); Les Bêtises (1971, Lelokeriak), Goncourt saria; Les Sous-Ensembles flous (1981, Azpimultzo nahasiak); Les Dimanches de Mlle Beaunon (1982, Mlle Beaunonen igandeak); Le Miroir aux tiroirs (1990, Tiraderen ispilua).
Cécil Saint-Laurent ezizenarekin eleberri historikoak idatzi zituen, zinemara eraman eta arrakasta handia lortu zutenak (Caroline chérie saila).
Frantziako Akademiako kide izan zen, 1986. urteaz geroztik.
Ischia
Ischia honakoa izan daiteke:
Quincoces de Suso
Quincoces de Suso Lausa Haraneko herri hustua da, Burgosko probintzian. Quincoces de Yusoren ondoan dago.
Lamillarié
Lamillarié Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lamillarié udalerrian erroldatutako biztanleak 401 ziren. Familiak 144 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 179 etxebizitza zeuden, 159 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 174 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 159 etxebizitza nagusietatik 133 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 100 etxek bost zituzten. 143 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 50 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 105 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 265 ziren, horien artean 200 aktiboak ziren eta 65 inaktiboak ziren. 200 pertsona aktiboetatik 187 lanean zeuden (102 gizon eta 85 emakume) eta 13 langabezian zeuden (5 gizon eta 8 emakume). 65 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lamillarié udalerrian 166 unitate fiskal zeuden, 422 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.117 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Lamillarié udalerrian 27 nekazaritza-ustiategi zeuden, 876 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Geofisika
Geofisikak Lurrari buruzko azterketak egiteko fisikaren printzipioez eta metodoez baliatzen den zientziaren alorra da. Lurraren barne egitura, kondizio fisikoak eta lurraren eboluzioa aztertzen ditu. Islapena eta errefrakzioa erabiltzen ditu, grabimetria, elektromagnetismoa, magnetismoa eta erradiazioa erabiltzen ditu metodologia gisa. Geofisikak grabitatea, Lurraren magnetismoa, itsasaldiak, lurrikarak, tsunamiak, mendien sorrera, sumendiak, tenperatura, eremu magnetikoak eta lur geruzen ezaugarriak ikertzen ditu, bai eta atmosferako goialdeko geruzak ere.
Zerikusi handia du geokimika, geodesia, geologia, meteorologia eta ozeanografia alorrekin. Petroleo edo gas natural hobiak, meategiak eta ura bilatzeko, eta eraikuntzak bermatu behar diren lurreko materialen erresistentzia ezagutzeko erabiltzen da, batez ere, geofisika.
Geologia estrukturala
Geologia estrukturala lurrazala eta bere egiturak eta bertan dauden arroken arteko harremanak ikertzen dituen zientzia da. Arroken geometria eta agertzeko modua aztertzen du. Lurrazalaren arkitektura eta erlazio espazialak aztertu eta honen azpian egon daitezkeen egiturak azaltzen eta deskribatzen saiatzen da.
Leuciscus gaderanus
Leuciscus gaderanus Leuciscus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Eklesia
Atenasko demokrazia erakunderik garrantzitsuena Batzarra edo Eklesia (ἐκκλησία) zen. Batzarrean, hogei urtetik gorako herritarrek soilik har zezaketen parte. Hilean lau aldiz biltzen ziren, legeak bozkatzeko, gerrari eta bakeari buruzko erabakiak hartzeko, eta agintariak hantatzeko.
Magistratuak arduratzen ziren Batzarrean erabakiak abian jartzeaz. Magistratu garrantzitsuenak hamar estrategak eta arkonteak ziren. Estrategak armadaren buruak ziren, eta arkonteak, berriz, auzitegienak eta erlijio-errituenak.
Destroyer (Kissen albuma)
Destroyer Kiss hard rock taldearen estudioko laugarren albuma da, 1976ko martxoaren 15ean AEBetan argitaratu zena. Kissek AEBetan Top 20an sartzen zuen bigarren album kontsekutiboa izan zen, baita Alemaniako eta Zeelanda Berriko zerrendetan sartzea lortzen zuen lehena ere. Albumak urrezko zertikikazioa lortu zuen RIAAren eskutik, 1976ko apirilaren 22an. 1976ko azaroaren 11n platinozko kalifikazioa lortu zuen, honelako saria lortzen zuen lehen Kiss albuma.
Eklesia
Bostehunen Kontseilua edo bulea 500 kidek osatzen zuten. Kide horiek urtero hautatzen zituzten, zozketa bidez; eta egunero biltzen ziren, jaiegunetan izan ezik. Legeak egiten zituzten eta magistratuak kontrolatzeaz arduratzen ziren.
Schindleria brevipinguis
Schindleria brevipinguis Schindleria generoko animalia da. Arrainen barruko Schindleriidae familian sailkatzen da.
Eklesia
Justiziarako, zenbait auzitegi zeuden. Auzitegietako kideak zozketak hautatzen ziren, eskubidea zuten 6.000 herritarretatik.
Antzinako Atenasko sistema politikoaren diagrama Aristotelesen "Atenasdarren Konstituzioa" idazlanaren arabera
Destroyer (Kissen albuma)
Taldeak Alive! albumarekin izan zuen arrakastarekin jarraituz, Destroyer taldearen 70. hamarkaldiko estudioko grabazioetako anbizio gehienekoa da. Bob Ezrin, aurretik Alice Cooperrekin lan egin zuena, albuma ekoizteko kontratatu zuten. Ezrinek Kissi aurkeztu zion ekoizpen apainduren artean soinu efektuak, hari instrumentuak, oihukatzen zuten umeak eta bateria alderantzikatuak ("God of Thunder" abestian) izan ziren, baita ume koru bat ere.
"Great Expectations" abestiak Beethovenen Sonata 8 Znbk. Do Minorrean, opus 13 "Pathétique" obrako bigarren mugimenduko tema nagusiko lehen esaldia erabiltzen du, baina idazle kredituak Simmons eta Ezrini ematen zaizkio.