cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antzinaroa
Aro Axiala
K.a. VIII. mendetik aurrera, "Aro Axiala" ideia filosofiko eta erlijioso eraldatzaile multzo baten garapenaren lekuko izan zen, gehienak independenteak, leku askotan zehar. Zenbait ikertzailek diotenez, Txinako konfuzianismoa, Indiako budismoa eta jainismoa eta juduen monoteismoa K. a. VI. mendean garatu ziren. Karl Jaspersen Aro Axialaren teoriak persiar zoroastrismoa ere barne hartzen du, baina beste ikerlari batzuek bere kronologia eztabaidatzen dute zoroastrismorako. K.a. V. mendean Sokratesek eta Platonek aurrerapen nabarmenak egin zituzten antzinako greziar filosofiaren garapenean.
Ekialdean, hiru pentsamendu-eskolek menderatuko zuten pentsamendu txinatarra XX. mendea ondo sartu arte. Taoismoa, legalismoa eta konfuzianismoa dira. Konfuzioren tradizioak, bereziki nagusi izatera iritsiko zenak, moraltasun politikoa bilatzen zuen, ez legearen indarrean, baizik eta boterean eta tradizioaren adibidean. Konfuzianismoa Koreara eta Japoniara zabalduko zen geroago.
Mendebaldean, greziar tradizio filosofikoa, Sokratesek, Platonek, Aristotelesek eta beste filosofo batzuek ordezkatua, metatutako zientzia, teknologia eta kulturarekin batera, Europa, Egipto, Ekialde Ertaina eta Indiako ipar-mendebaldean hedatu zen K. a. IV. mendean Mazedoniako Alexandro Handiaren konkisten ondoren.
Inperio erregionalak
K.a. 500etik 500. urtera doan milurtekoan aurrekaririk gabeko tamainako inperio batzuk garatu ziren. Ongi trebatutako armada profesionalek, ideologia bateratzaileek eta burokrazia aurreratuek enperadoreek domeinu handietan gobernatzeko aukera sortu zuten, non populazioa hamarnaka milioi menekotik gorakoa izan zitekeen. Burdin Aroaren sorrerak eragin zuen gailentze militarrak aukera handiak eman zizkien metal hau garaitu zuten zibilizazioei. Inperio handiak lurraldeen anexio militarraren eta nekazaritza-gune bihurtzeko defendatutako asentamenduen eraketaren mende zeuden. Inperioek ekarritako bake erlatiboak nazioarteko merkataritza sustatu zuen, batez ere Mediterraneoko merkataritza-ibilbide erraldoiak, Indiako ozeanoko itsas merkataritzako sarea eta Zetaren Ibilbidea. Europako hegoaldean, greziarrek (eta geroago erromatarrek), "Antzinaro klasikoa" izenez ezagutzen den garai batean, mendebaldeko kultura garaikidearen oinarritzat hartzen diren usadio, lege eta ohiturak ezarri zituzten.
Garai horretan eskualdeko hainbat inperio izan ziren. Mediarren erresumak Asiriar Inperioa suntsitzen lagundu zuen eszitiar nomadekin eta babiloniarrekin batera. Ninive, Asiriako hiriburua, mediarrek arpilatu zuten K. a. 612an. Mediar Inperioak Irango ondorengo inperioei bide eman zien, hala nola Akemenestar Inperioari (K. a. 550-330), Partiar Inperioa (K. a. 247-224) eta Sasandar Inperioa (224-651).
Zenbait inperio egungo Grezian hasi ziren. Lehenengoa Delosko Liga izan zen (K.a. 477tik) eta ondorengo Atenasko Inperioa (K. a. 454-404), egungo Grezian zentratuta. Geroago, Alexandro Handia (K. a. 356-323) Mazedonian, gaur egungo Greziatik gaur egungo Indiaraino hedatzen zen konkista inperio bat sortu zuen. Inperioa hil eta gutxira zatitu zen, baina bere ondorengo helenisten eraginak aro helenistikoa luzatzea eragin zuen (K.a. 323- K.a. 31) eskualde osoan.
Asian, Maurya Inperioa (K.a. 322-185) gaur egungo Indian bazen ; K. a. Asiako hegoaldeko zatirik handiena Chandragupta Mauryak batu zuen Maurya Inperioarekin, eta Ashoka Handiaren azpian loratu zen. K.a. III. mendetik aurrera Gupta dinastiak antzinako Indiako Urrezko Aroa bezala ezagutzen zen garaia gainbegiratu zuen. IV. eta VI. mendeen artean, Indiaren iparraldea Gupta Inperioak gobernatu zuen. Indiako hegoaldean hiru erresuma dravidiko nabarmen sortu ziren: txerak, txolak eta pandyak. Ondoriozko egonkortasunak kultura hinduaren urrezko aroa iragartzen lagundu zuen IV. eta V. mendeetan. Europan, Erromatar Inperioa, egungo Italian zentratua, K.a. VII. mendean hasi zen. K. a. III. mendean Erromatar Errepublika bere lurraldea zabaltzen hasi zen konkista eta aliantzen bidez. Augustoren garaian (K. a. 63 - K. a. 14), Erromako lehen enperadoreak Mediterraneoaren zatirik handienean ezarri zuen jada bere nagusitasuna. Inperioak hazten jarraituko zuen, lurraldearen zati handi bat Ingalaterratik Mesopotamiaraino kontrolatuz, bere hedadurarik handiena Trajano enperadorearen menpe lortuz (117. urtean hila). Gure aroko III. mendean, inperioa mendebaldeko eta ekialdeko eskualdeetan banatu zen, enperadoreak (normalean) bananduta zeudela. Mendebaldeko inperioa kristau aroko 476. urtean erori zen, Odoakroren eragin germanikoaren pean. Ekialdeko inperioak, orain Bizantziar Inperioa bezala ezagutzen denak, bere hiriburua Konstantinoplan zuelarik, beste mila urtez jarraitu zuen, Konstantinopla Otomandar Inperioak 1453an konkistatu zuen arte. Txinan, Qin dinastia (K.a. 221-206), Txinako lehen dinastia inperiala, Han Inperioak jarraitu zuen (K. a. 206 - 220). Han dinastia, boterean eta eraginean, Zetaren Ibilbidearen beste muturrean zegoen Erromatar Inperioaren parekoa zen. Txina Hanek kartografia, ontzigintza eta nabigazio aurreratuak garatu zituen. Txinatarrek labe garaiak asmatu zituzten eta doitasun handiko kobrezko tresnak sortu zituzten. Garai klasikoan zehar beste inperio batzuk bezala, Han-en Txinak aurrera egin zuen gobernu, hezkuntza, matematika, astronomia, teknologia eta beste arlo askotan.
Afrikan, Aksumgo Erresuma, egungo Etiopian kokatua, gure aroko I. mendean ezarri zen merkataritza inperio garrantzitsu gisa, Hego Arabiako eta Kusheko bizilagunak menderatuz eta Itsaso Gorriko merkataritza kontrolatuz. Bere txanpona egiten zuen eta hilarri monolitiko handiak zizelkatzen zituen, Aksumeko obeliskoa bezala, bere enperadoreen hilobiak seinalatzeko.
Amerikan ere eskualdeko inperio arrakastatsuak ezarri ziren, K.a. 2500. urtean ezarritako kulturetatik sortuak. Ertamerikan kolonaurreko gizarte zabalak eraiki ziren, hauen artean zapoteka inperioa (K. a. 700 - 1521) eta maien zibilizazioa, Erdialdeko Amerikako aro klasikoan (K. a. 250-900), baina XVI. mendean espainiarrak iritsi ziren arte jarraitu zuena. Kultura ama olmeka gainbehera joan ahala sortu zen maien zibilizazioa. Maien hiri-estatu handiak emeki-emeki hazi ziren kopuruz eta gorentasunez, eta maien kultura Yucatan osoan eta inguruetan hedatu zen. Azteken ondorengo inperioa inguruko kulturetan oinarritu zen, eta konkistatutako herrien eragina jaso zuen, hala nola tolteken eragina.
Zenbait zonaldetan aurrerapen teknologiko geldoak baina etengabeak izan ziren, eta garapen garrantzitsuak izan zituzten, hala nola estribuko eta isurbideko goldeak, mende gutxitan behin iristen zirenak. Hala ere, zenbait eskualdetan aurrerapen teknologiko azkarreko aldiak izan ziren. Garrantzitsuena, agian, Mediterraneoko eskualdeko aro helenistikoa izan zen, non ehunka teknologia asmatu ziren. Garai horien ondoren, gainbehera teknologikoko beste batzuk etorri ziren, hala nola Erromatar Inperioaren gainbehera eta erorketa eta ondorengo Erdi Aro goiztiarra.
Gainbeherak, erorketak eta birsortzeak
[Erromatar Inperioaren apurkako zatiketak, gure aroaren II. mendea baino mende batzuk geroago iraun zuenak, Ekialde Ertainetik kristautasunaren hedapenarekin bat egin zuen. Mendebaldeko Erromatar Inperioa germaniar tribuen menpean erori zen V. mendean, eta entitate politiko horiek pixkanaka estatu beligeranteen sail bihurtu ziren, guztiak Eliza Katolikoarekin era batera edo bestera lotuta. Erromatar Inperioaren gainerako zatiak, ekialdeko Mediterraneoan, Bizantziar Inperioa deitzera iritsi zen bezala jarraitu zuen. Mende batzuk geroago, mendebaldeko Europan batasun mugatu bat berrezarri zen 962. urtean berpiztutako "inperio Erromatar" bat ezarriz, geroago Germaniako Erromatar Inperio Sakratua deitua, gaur egun Alemania, Austria, Suitza, Txekiar Errepublika, Belgika, Italia eta Frantziako zenbait estatu hartzen zituena.
Txinan, dinastiak sortu eta erori egingo ziren, baina Mediterraneo-Europa munduan ez bezala, batasun dinastikoa berrezarri egingo zen. Ekialdeko Han dinastia erori eta Hiru Erresumak desagertu ondoren, iparraldeko tribu nomadak IV. mendean inbaditzen hasi ziren, azkenean Txinako iparraldeko eremuak konkistatuz eta erresuma txiki asko ezarriz. Sui dinastiak arrakastaz bateratu zuen Txina osoa 581. urtean, eta Txinako Urrezko Aroaren oinarriak ezarri zituen Tang dinastiaren pean (618-907).
Kanpo estekak
Perseus Digital Library. Testu klasikoen online datu basea.
El Masnou
El Masnou Kataluniako udalerria da, Maresmen eta Bartzelonako probintzian dagoena. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 22.288 biztanle zituen. 3,44 km²-ko azalera du.
Teledromas fuscus
Teledromas fuscus Teledromas generoko animalia da. Hegaztien barruko Rhinocryptidae familian sailkatua dago.
Julianstown
Julianstown (Baile Iúiliáin) Irlandako udalerri bat da, Meath konderrian dagoena. 2006ko erroldaren arabera 618 biztanle zituen.
Forada (Minnesota)
Forada Minnesotako hiri bat da. Douglas konderrian kokatua dago. 2010ean 185 biztanle zituen, 1.4 kilometro koadrotan banatuta.
Crunomys
Crunomys Muridae animalia familiako generoa da, karraskarien barruan sailkatua.
The Green Inferno (filma)
The Green Inferno (euskaraz Inpernu Berdea), 2013ko Eli Roth estatubatuar zinema zuzendariaren beldurrezko abentura film bat da. Lorenza Izzo, Ariel Levy, Daryl Sabara, Kirby Bliss Blanton, Sky Ferreira, Magda Apanowicz, Nicolás Martinez, Aaron Burns, Ignacia Allamand, Ramón Llao eta Richard Burgi aktoreek antzeztu zuten.
1970eko eta 1980ko hamarkadako italiar kanibalismo filmeen azpigeneroaren omenaldia da, tartean Cannibal Holocaust (1980) film ospetsu eta polemikoa.
Argumentua
Justine (Lorenza Izzo) neska gaztea eta New York hiriko bere lagun ekintzaile idealistak Peruko ohianera ihes egin eta bertako tribu indigena baten bizimodua hankaz gora jarri eta Amazonia oihanaren zati bat betirako desagertuarazi dezakeen zuhaitz ebaketa bat geldiarazten saiatuko dira. Justine eta bere lagunek ez dakitena ustez defendatu nahi duten tribua giza haragizalea dela da.
Elena Gil Olaya
Elena Gil Olaya (Madril, 1919) 1939ko abuztuaren 5ean Madrilen erregimen frankista k fusilatu tako emakumeetako bat izan zen, momentu horretan aktibista zen eta 20 urte zituen. Errepresaliatutako emakume talde hori Hamahiru Arrosak izenaz ezagutzen da.
Biografia
1919an Madrilen jaio zen eta bertan bizi izan zen. 1937an JSU ren militante egin zen. Gerraren amaieran Murtzia n zegoen, baina bertatik Madrilera itzuli zen 1939ko apirilaren hasieran. Bertan bere lagun Rafael Muñoz Coutado k alderdiarentzat lan egiten jarraitzea proposatu zion. Victoria Muñoz ekin batera Chamartín de la Rosako sektorean, Sergio Ortiz ek bideratutako lan talde batean aritu zen.
1939ko ekainaren 3an atxilotu zuten beste 56 pertsonekin batera, JSU birsortzen saiatzea eta sabotaia eta konplot ekimenetan aritzea egotziz. 21 urte baino gutxiago zituen arren ez zuten Las Ventas emakumeen kartzelan adinez beherakoentzat zegoen departamentuan sartu. Urte horretako abuztuaren 5ean fusilatu zuten Madrilgo Ekialdeko Hilerriaren (gaur egungo Almudena hilerria) hilarrietan.
Memoria
Urtero, Abuztuaren 5ean emakume talde honi eta Madrilgo Ekialdeko Hilerrian fusilatu zituzten JSUko beste 43 gazteei omenaldia egiten zaie. Era berean, Espainiako hainbat herritan Hamairu Arrosei eskeinitako kaleak daude. Halaber, beraien historiari buruzko obrak idatzi dira: liburuak, dokumentalak eta pelikulak
2019ko apirilaren 13an Ekialdeko Hilerrian Madrilgo frankismoaren biktimei omenaldia egin zitzaien, Memoria eta Askatasuna kolektiboak 2007tik urtero antolatua. Izan ere, Madrilgo Udalak Fernando Hernandez Holgado historialariari eskatutako ikerketan azaleratzen da Madrilen gerra kontseiluagatik exekutatuko pertsonak 2.936 izan zirela.
Iberduero eraikina (Bilbo)
Iberduero eraikina Bizkaiko Bilbo hiruburuan zegoen eraikin bat izan zen.
Kokalekua
Abando auzoko Gardoki kalearen 8. zenbakian zegoen, Astarloa kalea, Rodríguez Arias kalea, Bertendona kalea eta Poza Lizentziatuaren kalearen arteko elkargunean, eta Bizkaiko Foru Liburutegia, Gardoki kalearen 11. zenbakiko eraikina eta Miguel Unamuno institutuaren parean.
Historia
1935ean Manuel Ignacio Galindez, Manuel María Smith eta Juan Madariaga arkitektoek proiektatu zuten.
Denbora luzez Iberduero elektrizitate enpresaren egoitza izan zen, ondoren Iberdrolarena.
2014an Bilboko Udalak eraikina erausteko asmoz babesa kentzeko tramiteei ekin zien, bere solairuan luxuzko etxebizitza eraikin bat eraikitzeko asmoa baitzuen.
Erregistro akashikoak
Erregistro akashikoak, Teosofia eta Antroposofiaren arabera, arima bakoitzaren karma eta berraragitzeei buruzko informazioa metatzen den unibertsoko toki bat izango litzateke. Arimaren liburutegia gisa ere deskribatua izan da.
Nolabait, erregistro horiek iraganean, orainean edo etorkizunean emango diren gertaera, pentsamendu, hitz, emozio eta asmo unibertsal guztiak (informazio unibertsala) biltzen dituzte. Erregistroetan entitate eta bizimodu guztien informazioa bilduko zen, ez soilik gizakiari dagokionez. Teosofoen ustez erregistro horiek existentzia ez-fisikoaren plano batean kodetuta daude, plano mentala bezala ezagutzen dena, alegia.
Kontzeptua sekten munduan eta sasizientzietan oso erabilia izan da.
Ganorexia
Ganorexia Iñaki Segurola idazle eta hiztegigilearen azken saiakera-lana da. Alberdania argitaletxearen eskutik argitaratu zen 2022 ko irailean, Segurola hil ostean, Garbiñe Larrearen albazea lanari esker.
Erregistro akashikoak
Etimologia
Akasha hitzak sanskritoz (आकाश) zera esan nahi du: 'Eter', 'Espazio' edo 'Zeru zentzu mitologikoan'. Kintaesentzia edo soinu sakratu ere baderitzo.
Elkarte Teosofikoa
Akasha hitz sanskritoa H. P. Blavatskyren (1831-1891) bitartez sartu zen teosofiaren hizkuntzan. Bere ustez, nolabaiteko bizi-indarra zen; giza pentsamenduaren eta ekintzaren iragana zein etorkizuna erregistratzen zuten, "argi astralaren taula suntsiezinak" ere aipatu zituen, baina ez zuen "akashiko" terminoa erabili. Erregistro akashiko baten nozioa Alfred Percy Sinnettek zabaldu zuen Budismo esoterikoa (1883) liburuan, Henry Steel Olcotten Katekismo budista bat (1881) lana aipatzen zuenean. Olcottek hauxe idatzi zuen: "Budak bi gauza betierekoak direla irakatsi zuen, hau da, "Akasha" eta "Nirvana": dena Akashatik atera da berari atxikitako mugimendu-lege bati men eginez, eta, gero, hil egin da. Ezerezetik ez da ezer ateratzen». Olcottek azaltzen duenez, gainera, «budismo primitiboak, orduan, argi eta garbi eusten zion erregistroak Akashan irauteari, eta gizakiak erregistro horiek irakurtzeko gaitasun potentzialari, benetako argiztapen indibidualaren egoeraraino eboluzionatzen zuenean».
Ganorexia
105 iritzi-artikuluz eta hiru ipuin laburren itzulpenez osatua dago liburua. Hasieran idazleak berak idatzitako atarikoa dakar, eta amaieran Garbiñe Larrearen epilogoa.
Erregistro akashikoak
Rudolf Steiner
Rudolf Steiner austriar teosofoak, Antroposofia sortu zuenak, erregistro akashikoen kontzeptua erabili zuen batez ere Lucifer-Gnosis aldizkariaren artikulu batzuetan, 1904tik 1908ra bitartean. Bertan, Atlantida eta Lemuriari buruz idatzi zuen, ustezko historia eta zibilizazioari buruzko gaiak, alegia. Gainera, 1913an eta 1914an, Bosgarren Ebanjelioari buruz egindako hitzaldien izenburuan erabili zuen terminoa, Elkarte Antroposofikoa sortu eta gutxira, Steiner Adyarreko Elkarte Teosofikotik baztertu izan zenean justu.
Ganorexia
Estiloa
Idazleak atarikoan agertzen ditu bere estiloaren ezaugarriak, "ongi idazteari" kontrajarrita: Liburuko 105 hausnarketak laburrak dira, eta luzeenetik motzenerako hurrenkeran daude ordenatuta. Luzeenak lau orrialde pasa ditu, eta motzenak lerro bakar bat.
Erregistro akashikoak
Erregistroen errealitatea
Erregistro akashikoei buruz kontakizun anekdotikoak besterik ez daude. Ez dago erregistro akashikoak benetan daudela froga edo datu zientifikorik.
Ganorexia
Estiloa
Gogoeta hauetan nabarmena da idazleak hizkuntza zukutzeko duen jarrera: hitzen esanahiari erreparatuz, erabilerarekin jolastuz, literaltasunari ere begiratuz... Hitzen "alde-erantzua" erakusten du, eta horrekin batera argi egin nahi dio irakurleari. Artikuluen izenburuetatik bertatik nabari da joera hori: "Bidaiatzea nazionalismoz sendatzen da" edo "Artista ezkertiarrak, artixta eskertiarrak". Bildumaren izenburua ere, "ganora" eta "anorexia" hitzen gurutzaketatik dagor. Iñaki Segurolak atarikoan dion gisa:
Gaiak
Bilduma honetan ere, Iñaki Segurolak bere ohiko gaiak lantzen ditu, hala nola: hizkuntza, artea, politika, espiritualitatea, eguneroko bitxikeriak, askatasuna, ura, mendia...
Hausnarketa asko eta asko aurrez irratsaioetan komentatu zituen, eta hazi horretatik abiatuta biltzen ditu hemen: "zmz?", "Iniziazioa arrandegian", "Autolaguntza, ezin beltzaren azpiko antolakuntza"...
Liburu-aurkezpena eta estekak
Ganorexiaren aurkezpen ekitaldia hemen ikus daiteke: https://www.youtube.com/watch?v=ju5h4mezmzo
Iñaki Segurolaren omenez egindako ekitaldia, "IÑAKI SEGUROLA etorriko ez litzatekeen ekitaldia (2022 - 12 - 10)": https://www.youtube.com/watch?v=W_b8FNssAdQ&t=78s
Forest Lake (Minnesota)
Forest Lake Minnesotako hiri bat da. Washington konderrian kokatua dago. 2010ean 18,375 biztanle zituen, 79.14 kilometro koadrotan banatuta.
Theodore Harold Maiman
Theodore Harold Maiman (Los Angeles, AEB, 1927ko uztailaren 11 - Vancouver, Kanada, 2007ko maiatzaren 5a) estatubatuar fisikaria izan zen.
Colorado eta Stanfordeko unibertsitateetan egin zituen ikasketak. Ikerlan nagusiak laserren, mikrouhinen eta espektroskopia optikoaren alorretan egin zituen. Maiman izan zen, esaterako, laser batetik argi-bultzada koherente bat sortzen lehena (1960), laserraren anplifikatzaile gisa errubi bat erabiliz. Handik hilabete batzuetara osatu zen, aurkikuntza hartan oinarriturik, erregulartasunez zebilen lehenengo laserra.
Kentstown
Kentstown (Baile an Cheantaigh) Irlandako udalerri bat da, Meath konderrian dagoena. 2011ko erroldaren arabera 1.099 biztanle zituen.
Borboien berrezarkuntza
Borboien berrezarkuntza Borboi leinuak izan zuen hainbat berrezarkuntzaren izena da:
Făgețelu
Făgețelu Errumaniako udalerri bat da, Olt konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Dacnomys
Dacnomys Muridae animalia familiako generoa da, karraskarien barruan sailkatua.
Liga Nazionaleko Erdialdeko Dibisioa
Liga Nazionaleko Erdialdeko Dibisioa (National League Central Division ingelesez) Beisbol Liga Handietako sei dibisioetako bat da. 1994an sortu zen, Liga Nazionaleko Mendebaldeko Dibisioko bi talde (Cincinnati eta Houston) eta Liga Nazionaleko Ekialdeko Dibisioko beste hiru talde (Chicago, Pittsburgh eta St. Louis) elkartuz. 1998an Liga Handietako dibisiorik handiena bihurtu zen seigarren partaide bat gehitu ondoren (Milwaukee).
Dibisioko txapelketak taldeka
† - Houston Astros eta St. Louis Cardinals taldeek 2001eko denboraldia lehen postuan berdinduta amaitu zuten errekor berarekin, eta, ondorioz, biei eman zitzaien txapelketa.
Liosceles thoracicus
Liosceles thoracicus Liosceles generoko animalia da. Hegaztien barruko Rhinocryptidae familian sailkatua dago.
Rusănești
Rusănești Errumaniako udalerri bat da, Olt konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Sedliště (Frýdek-Místekeko barrutia)
Sedliště Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.609 biztanle ditu eta 9,91 kilometro koadroko azalera. Frýdek-Místekeko barrutian dago.
Amelio Mendijur
Palmaresa
1964
1965
Apel·les Mestres i Oñós
Apel·les Mestres i Oñós (Bartzelona, 1854ko urriaren 29a - ib., 1936ko uztailaren 19a) kataluniar marrazkigilea eta idazlea izan zen. Modernisten aitzindaria dela esaten da. Arte-lana orokorra zela zioen, eta ondorioz genero bakoitzaren independentziaren kontra agertu zen. 40.000tik gora diren haren marrazkietan naturalismoaren eragina da ezaugarri nagusia. Olerkiak ere idatzi zituen (Avant!, Cançons íntimes), antzerki-lanak (La nit de Reis), kontakizunak (Tradicions catalans). Karikatura politikoa ere landu zuen.
Francisco Glaria
Francisco Glaria Jordán edo Glaria II (Alesbes, Nafarroa, 1932ko martxoaren 5 - 2017ko abenduaren 18) Euskal Herriko futbolaria izan zen. Glariaren familian lau anaia futbolari profesionalak izan ziren; hortik dator "Glaria II" deitzeko beharra. Alesbes jaioterrian urtero bere eta bere anaia Jesusen ("Glaría IV") omenezko harrobiko futbol txapelketa antolatzen da.
Bizkaiko Guardia Forala
Bizkaiko Foru Aldundiaren menpeko zen miliziako kidea mikeleteak ziren hasiera batean, foralak gero eta 1877az gero minoiak
Lehendabiziko helburuak herri-bakea mantentzea eta gaizkileen jazarpena bazituzten ere, XIX. mendean zehar aldatuz joan ziren, eta azken aldian herrialdeko zergak ere jaso behar izan zituzten.
Historia
Lehendabizikoz 1785ean mikelete talde bat osatu bazuten ere, milizia hau XIX. mendearen hasieran eratu zuten eta, bitan ezabapenak jasan ondoren, 1823an berrezarri zuten. Lehen Gerra Karlistan parte hartu zuten liberalen alde.
1839ko abenduaren 20an, Gregorio Lezama-Legizamon eta Federico Victoria de Lezea Ahaldun Nagusiak zirela, gaizkileak eta bidelapurrak deuseztatzeko mikelete talde bat sortu zuten.
1859an Afrikako Gerran parte hartutako Euskal Tertzioen (Tercios Vascongados) oinarria izan ziren, Araba eta Gipuzkoako miliziekin batera. Bertan Espainiako Armadarekiko autonomia mantendu zuten.
1872ko apirilaren 3ko Bizkaiko Foru Aldundiaren agindu batek milizia berrantolatzeaz gain izenaz aldatu eta foral izendatu zuten, milizia Guardia Foral izanik. Guztira 1.000 lagunek osatu zuten milizia. Urte hartako uztailaren 21ean Gerra Ministerioak bere erreglamentua onartu zuen.
Bigarren Karlistaldian gerrillaren aurkako milizia moduan aritu ziren, herri-bakea mantentzeko. 1877an gerra amaitu eta gero, iparraldeko armadaren jenerala zen Quesadak berriro izenaz aldatu eta minoi izendatu zien. Izena ez zen bizkaitarren gustukoa eta Antonio Truebak arrotzat hartzen zuen, Arabako poliziaren kideetakoa zenez.
1937an desegin zuten. Urte hartako abuztuaren 23an, Bilbo erori eta berehala, frankistek Gipuzkoako mikeleteak eta Bizkaiko miñoiak desmobilizatu zituzten, Arabako miñoiak eta Nafarroako foralak utziz.
Industria kimiko
Industria kimikoa deritzo produktu kimikoak ekoizten dituzten enpresen multzoari. Industria kimikoak lehengaien erauzketan eta prozesamenduan dihardu lanean. Lehengaiak naturalak edo sintetikoak izan daitezke; horietatik abiaturik eta hasierako substantziak transformatuz, industria kimikoan haiek ez bezalako propietateak dituzten materialak ekoizten dira, gizakien erabilpenerako egokiagoak izateko asmoz; izan ere, industria kimikoaren helburua kalitate oneko produktu berriak prestatzea da.
Historia
Industria kimikoaren historian abiapuntua eta hedapena bereiz daitezke.
Industria-iraultza, industria kimikoaren abiapuntua
Gizakiak betidanik erabili ditu nolabaiteko produktu kimikoak, baina industria kimikoaren hedapena eta garapena industria-iraultzan hasitako zurrunbiloarekin dago lotuta. Hain zuzen, 1736. urtean azido sulfurikoa kantitate handietan ekoizten hasi zen prozesu industrialen laguntzarekin. Beste produktu bat sodio karbonatoa izan zen, beira eta papera, beste gauzekin batera, ekoizteko erabiltzen delako.
Hedapena
Hemeretzigarren bigarren erdialdean, metalekin lan egiten zuen Alexander Parker ingelesak lortu zuen lehenengo plastikoa industrialki ekoiztea eta tratatzea. Gainera, 1856. urtean, parkesina izeneko plastikoa patentatu zuen. Plastiko hau gogorra baina malgua zen, geroago etorriko zen zeluloidearen aurrekaria.
Hogeigarrren mendean, industria kimikoak garapen handia izan du hainbat arlotan; besteren artean, aipatzekoa da petrokimikaren eta nekazaritzarako ongarrigintzak izandako hedapena.
Gaur egun, badakigu industria kimikoa, puntako industria dela teknologian, eta bertako konpetitibitatea inbertsioan eta garapenean oinarrituta dagoela.
Bi motatako industria kimikoak
Industria kimikoak bertan erabilitako lehengaien jatorriaren arabera sailka daitezke. Horiek animalia-jatorrikoak, landareetatik ateratakoak, mineralak edo beste industria kimiko batean sortutakoak  izan daitezke. Hori dela eta, lehenengo maila batean bi motatako industria kimikoak kontsidera ditzakegu:
Oinarrizko industria kimikoa. Oinarrizko lehengaiak erabiltzen dituzte, aldez aurretik elaboratu gabeak, horiekin beste industria batzuetarako lehengai izango diren  bitarteko produktuak sortzeko.
Polimeroak
Polimeroak eta plastikoak industria kimikoak ekoizten dituen dituen  % 50 inguru dira; adibidez, polietilenoa (PE), polipropilenoa (PP), polinilo kloruroa, polietilenoa tereftalatoa, poliestirenoa eta polikarbonatoa bezalakoak. Produktu kimiko horiek, oro har, kontsumo-ondasun askotan erabiltzen dira, baina azkenaldi honetan bestelako sektoreetan ere hasi dira horrelakoak erabiltzen: ekoizpenean, eraikuntzan eta nekazaritza-sektoreetan gehien bat. Bestalde, gaur egun, bezeroek kautxoa, plastikoa eta petrolio-findegietako produktuak eskatzen dituzte.
Bizitzako zientzietarako produktuak
Bizitzako zientzietan industria kimikoak ekoitzitako produktuen % 30 inguru kontsumitzen dira; adibidez, sustantzia kimikoak, biologikoak, farmazeutikoak, diagnostiko-produktuak, animalien osasunerakoak, bitaminak eta landare-botikak. Normalean, produktu horiek ezaugarri eta espezifikazio askorekin ekoizten dira, eta gobernuak gidatutako agentziek ikertzen dituzte, elikagaiak eta medikamentuak batez ere.
Etxerako kontsumo-produktuak
Askotarikoak dira industria kimikoak ekoizten dituen etxerako kontsumo-produktuak, hala nola xaboiak, detergenteak eta kosmetikoak. Horiek barne-produktu gordinaren (BPG) % 0,8­-1 izaten dira. Ohiko kontsumitzaileak, normalean, ez dira oinarrizko produktu kimikoekin kontaktuak jartzen, baina gure eguneroko bizitzan etengabe jartzen gara kontaktuan polimeroekin, esate baterako, plastikoak, garbiketarako materialak, kosmetikoak, margoak, aparatu elektronikoak, autoetarako materialak… erabiltzean. Kontsumo-produktu ia guztiak industria kimikoak ekoizten ditu, edota manufaktura-industriak. Horien artean daude pestizidak, polimero bereziak, produktu kimiko elektronikoak, eraikuntzarako produktu kimikoak, garbiketa-produktuak, zaporeak eta fragantziak gehitzekoak, inprimatze-tintak, uretan disolbatzen diren polimeroak, elikagaietako aditiboak, papera, petrolio-findegietako produktu kimikoak, kosmetikarako produktu kimikoak, ura tratatzeko produktu kimikoak eta katalizatzaile moduan erabiltzen direnak. Dena den, industria kimikoak ez dira zuzenean harremanetan jartzen kontsumitzailearekin, kontsumo-produktuak fabriktzen dituzten enpresekin baizik.
Euskal Herriko Industria kimikoa
"La Dinamita" fabrikaren sorkuntzak (Galdakao, 1872) inflexio-puntu bat eragin zuen Bizkaiko industria kimikoaren garapenean. Alfred Nobel-ek sortutako patetentean oinarrituta, munduko bosgarren dinamita-fabrikarik handiena bilakatu zen. Modu honetan, Bizkaian industrializazio-prozesua hasi zen, denborarekin oso oparoa izan zena.
Dena den, beste industriekin konparatua, Bizkaian berandu abiatu zen sektore kimikoa, inbertsioak garestiak zirelako eta erakunde ofizialek ez zutelako erraztasunik jarri sektorea garatzeko. Produktuen eskari baxuen erruz, ez zen erraza dirulaguntzak lortzea. Gainera, esan behar da, kimikan oinarritutako fabrika gehienak sortu zirela beste ekoizpen-sektoreen premiengatik, alegia, oinarrizko produktu kimikoak eskatzen hasi zirelako.
Historikoki hainbat indusria kimiko egon dira Euskal Herrian kokatuta, baina, azken hamarkadetako desindustrializazioarekin, horietako asko desagertu egin dira. Gaur egun daudenen artean, aipatzekoa da Petronor-en findegia, duen eragin ekonomikoagatik eta ingurumenean sortzen dituen ondorioengatik.
Romà Perpinyà
Romà Perpinyà i Grau (Reus, Katalunia, 1902 - 1991eko uztailaren 25a) katalan ekonomista izan zen.
Biografia
Besteak beste, Valentziako Ikerketa Ekonomikoetako Zentroaren sortzailea eta zuzendaria (1929-1941) izan zen, eta Madrilgo Unibertsitate Konplutentseko teoria ekonomikoko irakasle (1945-1955) eta Ikerketa Zientifikoen Goi Mailako Kontseiluko (CSIC) kide (1940tik aurrera) ere izan zen.
Valentziako zentroan eman zuen argitara bere obra nagusia, De economía hispana (1936, Hispaniar ekonomiari buruz). Obra horretan espainiar ekonomiaren analisi estruktural bikaina egin zuen, gaur egun, oraindik ere, interes handikoa gertatzen dena. Hainbat ikerketa eta monografia paratu zituen biztanleriaz, errentaren eskualdekako banaketaz, eta termino berrien sortzaile gisa nabarmendu zen: berak sortuak dira, esaterako, aerokora terminoa, biztanleria gutxiko lurraldeak, eta beraz ekonomian zeresan handirik ez dutenak izendatzeko terminoa, edo dasikora, aurrekoaren antonimoa.
Nazioarteko ekonomian aditua izan zen, eta egitura ekonomikoari buruzko ikerketa garrantzitsuengatik nabarmendu zen; bera izan zen lehenengo hispaniar estrukturalistetako bat.
Aipagarriak ditu, orobat, Exposición sobre la crisis económica mundial (1932, Munduko krisi ekonomikoaz), ''Corología: teoría estructural y estructurante de la población de España. 1900-1950 (1954, Korologia: Espainiako biztanleriaren teoria estruktural eta estrukturatzailea. 1900-1950), Origen y ocaso de las talasocracias (1965, Talasokrazien jatorria eta gainbehera) eta De economía crítica 1930-1936 (1982, Ekonomia kritikoaz, 1930-1936'').
Sedliště (Plzeň-South barrutia)
Sedliště Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 98 biztanle ditu eta 7,32 kilometro koadroko azalera. Plzeň-Hegoaldea barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1295 urtean egin zen.
Natchitoches parrokia (Louisiana)
Natchitoches parrokia (Natchitoches Parish) Louisianako parrokia bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Natchitoches da. 2010eko zentsuaren arabera 39,566 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Natchitoches parrokiak 336,438 kilometro koadro ditu. Horietatik 12,106 ura dira. Beste 324,331 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 11,76 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 39,566 pertsonetatik 21,844 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 735 dira. 16,296 beltzak edo afroamerikarrak. 340 amerikar natiboak ziren eta 8 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 134 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 201 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 743 pertsonek kokatzen zuten.
Kilcloon
Kilcloon (Cill Chluain) Irlandako udalerri bat da, Meath konderrian dagoena. 2011ko erroldaren arabera264 biztanle zituen.
Aschenhausen
Aschenhausen Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
José Glaria
José Glaria Jordán edo Glaria I (Alesbes, Nafarroa, 1929ko uztailaren 21a - 2006ko uztailaren 7a) Euskal Herriko futbolaria izan zen. Glariaren familian lau anaia futbolari profesionalak izan ziren; hortik dator "Glaria I" deitzeko beharra. Alesbes jaioterrian urtero bere eta bere anaia Jesusen ("Glaría IV") omenezko harrobiko futbol txapelketa antolatzen da. Semeak Jesus eta José Francisco futbolean aritu ziren ere.
Larçay
Larçay Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Larçay udalerrian erroldatutako biztanleak 2.285 ziren. Familiak 884 ziren, horien artean 158 pertsona bakarrekoak ziren (51 bakarrik bizi ziren gizonak eta 107 bakarrik bizi ziren emakumeak), 308 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 363 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 55 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 944 etxebizitza zeuden, 885 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 907 etxeak ziren eta 33 apartamentuak ziren. 885 etxebizitza nagusietatik 727 bere jabearen bizilekua ziren, 145 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 31 etxek bi zituzten, 89 etxek hiru zituzten, 195 etxek lau zituzten eta 565 etxek bost zituzten. 791 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 306 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 547 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.564 ziren, horien artean 1.150 aktiboak ziren eta 414 inaktiboak ziren. 1.150 pertsona aktiboetatik 1.086 lanean zeuden (551 gizon eta 535 emakume) eta 65 langabezian zeuden (28 gizon eta 37 emakume). 414 pertsona inaktiboetatik 198 erretiraturik zeuden, 150 ikasten zeuden eta 66 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saint-Georges-de-Reneins
Saint-Georges-de-Reneins Frantziako udalerria da, Rodano departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Georges-de-Reneins udalerrian erroldatutako biztanleak 4.135 ziren. Familiak 1.640 ziren, horien artean 418 pertsona bakarrekoak ziren (197 bakarrik bizi ziren gizonak eta 221 bakarrik bizi ziren emakumeak), 528 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 576 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 118 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.785 etxebizitza zeuden, 1.650 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 91 hutsik zeuden. 1.301 etxeak ziren eta 474 apartamentuak ziren. 1.650 etxebizitza nagusietatik 1.022 bere jabearen bizilekua ziren, 584 alokairuan okupaturik zeuden eta 43 doan lagata zeuden; 23 etxek gela bat zuten, 119 etxek bi zituzten, 297 etxek hiru zituzten, 452 etxek lau zituzten eta 759 etxek bost zituzten. 1.254 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 713 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 784 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Georges-de-Reneins udalerrian 1.648 unitate fiskal zeuden, 4.246,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.922 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 260 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 20 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 51 eraikuntza enpresak ziren, 49 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 10 garraio enpresak ziren, 15 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 9 finantziazio enpresak ziren, 14 higiezinen enpresak ziren, 31 zerbitzu enpresak ziren, 25 administrazio publikoko enpresak ziren eta 20 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 83 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 2 funerariak, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 autoeskolak, 11 igeltseroak, 14 margolariak, 4 zurginak, 5 iturginak, 5 argiketariak, 6 ile apaindegiak, 4 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 8 jatetxeak, 6 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 13 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 3 okindegiak, 2 harategiak, 2 liburu dendak, 1 elektrotresna denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 lurrin-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Georges-de-Reneins udalerrian 63 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.470 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen. Saint-Georges-de-Reneins udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 720 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Stefan Heym
Stefan Heym —jaiotza-izena: Hellmuth Fliegel— (Chemnitz, Alemania, 1913ko apirilaren 10a - Ein Bokek, Israel, 2001eko abenduaren 16a) alemanezko eta ingelesezko idazlea izan zen.
Larçay
Diru sarrerak
2009an Larçay udalerrian 925 unitate fiskal zeuden, 2.453 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.108 euro zen.
Stefan Heym
Biografia
Filologia eta kazetaritzako ikasketak egin zituen Berlinen. 1933an Txekoslovakiara joan zen, eta 1937an Estatu Batuetara. Han, faxismoaren aurkako aldizkari bateko erredakzioko buru izan zen. Gero, Estatu Batuetako armadan sartu zen, baina bota egin zuten, bere ideia marxistengatik. 1952an, Estatu Batuetatik joan zen, Koreako Gerragatik protesta egiteko, eta Alemaniara itzuli zen, Berlinera.
Larçay
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 115 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 24 eraikuntza enpresak ziren, 21 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 26 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 6 zurginak, 4 iturginak, 2 argiketariak, 3 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 2 harategiak, 1 arropa denda zen, 1 altzari denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
Stefan Heym
Biografia
Ordurako ospe handiko idazlea zen, bere eleberri sozialengatik: Der Fall Glasenapp (1942, Glasenapp auzia), Kreuzfahrer von heute (1948, Egungo gurutzatuak). Bere eleberrietako gai nagusia gizabanakoaren autodeterminazio-eskubidearen aldeko borroka da, eta gizabanakoaren eta estatuaren boterearen arteko gatazka Alemaniako faxismoan, Estatu Batuetako kapitalismoan, eta Alemaniako Errepublika Demokratikoko sozialismoan. Horregatik, bere eleberriek gertaera errealak islatzen dituzte: Glasenapp auzia obrak faxismoaren mendeko 1941eko Praga erakusten du; Egungo gurutzatuak eleberriak, berriz, Estatu Batuetako gudarostearen parte-hartzea Bigarren Mundu Gerran; Golsborough (1953) liburuan Estatu Batuetako meatzarien 1950eko greba du kontagai. Beste lan batzuk: Die Papiere des Andreas Lenz (1963, Andreas Lenzen paperak); Der König David Bericht (1972, David erregearen txostena); Collin (1979); Ahasver (1981). 1992an ''Filz. Gedanken über das neueste Deutschland (Filz. Alemania berriari buruzko gogoetak'') argitaratu zuen, Alemaniaren batasunaren aurka protesta egiteko. Berlingo Harresia eraitsi zutenean, Alemaniako Alderdi Sozialdemokratako kide egin zen, eta 1994an aulki bat lortu zuen Legebiltzarrean.
Larçay
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Larçay udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aiguesa
Aiguesa Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aiguèze udalerrian erroldatutako biztanleak 220 ziren. Familiak 100 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 215 etxebizitza zeuden, 103 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 109 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 156 etxeak ziren eta 53 apartamentuak ziren. 103 etxebizitza nagusietatik 62 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 73 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 143 ziren, horien artean 95 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 95 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (50 gizon eta 29 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 5 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Aiguèze udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 168 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Curtișoara
Curtișoara Errumaniako udalerri bat da, Olt konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Trésauvaux
Trésauvaux Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Bidean ikasia (1993-2016)
Bidean ikasia (1993-2016) Arantxa Urretabizkaiak 2016an argitaratutako liburua da. 2017an Euskadi Literatura Saria jaso zuen, euskarazko saiakera kategorian.
Trésauvaux
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 31 etxebizitza zeuden, 30 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 1 bigarren erresidentzia bat zen. 29 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 30 etxebizitza nagusietatik 25 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek hiru gela zituen, 8 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 10 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bidean ikasia (1993-2016)
Eduki nagusiak
Liburu honetan egileak azaltzen diguna, 1993tik 2016 arte Hondarribian bizi izan den alardearen inguruko gatazka da, hau da, emakumeen aldarrikapena alardearen festan era aktiboagoan parte hartzeko eskaera. Arantza Urretabizkaiak gertaera horietaz itxuraz kronika bat idatzi du, batzuetan lehen pertsonan, bestetan herriko pertsona desberdinen ikuspuntutik. Baina idazlea ez da kronika hutsean gelditu: gertaera horietatik hausnarketa desberdinak garatu ditu. Beldurraren mekanismoak, gehiengoen presio-mekanismoak gutxiengo gainean, gorrotoaren sortzea, zurrumurruen oinarriak eta aldaketak, tradizioaren moldaketak... Orokorrean, liburua alardetik haratago doa, gizakiei eta gizarte bati buruzko erradiografia azaltzeko.
Trésauvaux
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 62 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (25 gizon eta 16 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
Bidean ikasia (1993-2016)
Eduki nagusiak
Irizpide horiekin, maila pertsonaleko bizipenak eta biografia herriaren historiarekin nahasten da. Esaterako, idazleak azalduko digu zergatik erabaki zuen Jaizkibel konpainian sartzea eta horren ondorioz ze arazo pertsonalak jasan behar izan zituen erabaki hori hartzeagatik, nola bizi izan zituen alarde tradizionalaren aldeko jendetzak haien aurka jotzen zuenean edota kalean iraindua izatearen sentimenduak eta horren aurrean garatutako defentsa-mekanismoak. Baina baita ere kantinera baten iritziak, beste bizilagunen iritziak edo gertaeren aurrean kanpotik etorritako kazetari baten harridura ezagutaraziko dizkigu. Hau guztia oso estilo gertuan eta zuzena, kapitulu laburren bitartez.
Orokorrean, Hondarribiko historia txikiaren gertaera batzuk ezagutuko ditugu, gehienetan idazle feminista baten ikuspuntutik.
Trésauvaux
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra arraindegi bat zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dasymys
Dasymys Muridae animalia familiako generoa da, karraskarien barruan sailkatua.
Psilorhamphus guttatus
Psilorhamphus guttatus Psilorhamphus generoko animalia da. Hegaztien barruko Rhinocryptidae familian sailkatua dago.
Puntu kritiko (termodinamika)
Puntu kritikoaren matematika-baldintzak
Puntu kritikoan hau egiaztatzen da:
non P kontuan hartutako sistemaren presioa, v bolumen molarra, Ttenperatura eta T_c tenperatura kritikoa diren.