cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zittersheim
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 160 ziren, horien artean 107 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 107 pertsona aktiboetatik 96 lanean zeuden (55 gizon eta 41 emakume) eta 11 langabezian zeuden (4 gizon eta 7 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Zittersheim udalerrian 96 unitate fiskal zeuden, 247 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.367 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ile apaindegia zen eta 1 jatetxe.
Borobia
Borobia Soriako probintziako udalerria da. 2008ko erroldaren arabera 295 biztanle zituen 62,57 km²-ko azaleran.
Thiago Neves
Thiago Neves (1985eko otsailaren 27a - ) Brasilgo futbolaria da.
Goi-kultura
Goi-kultura ingurune akademikoetan modu desberdinetan erabiltzen den kontzeptua da, eta produktu artistiko eta kultural jakin batzuk baloratzea du erabilera ohikoena (bereziki, artelanak, literatura-lanak eta musika-lanak), estimazio handienekotzat jotzeko. Eliteen kultura sofistikatua (aristokrazia edo intelligentsia) ere izendatzen du masa-kulturarekiko oposizioz (bai masa-kulturarekiko, bai herri-kulturarekiko), edo kitsch, filistiar, barbaro, landatar edo primitibo (kultura primitiboak) bezalako kontzeptuekiko aurkakotasunagatik; horiek guztiak behe-kultura dei daitekeenarekin identifika daitezkeen terminoak dira.
Loiolako Inazio (komikia)
Loiolako Inazio komikia Ignazio Loiolakoaren biografian oinarritutako komikia da. Miguel Berzosak sotutako istorioa da.
Mezulari argitaletxeak argitaratu zuen 1991ean
Mikroteknologia
Mikroteknologia mikrometro baten inguruko ezaugarriak dituen teknologia da. Prozesu fisiko eta kimikoetan zentratzen da, baita mikrometro bateko magnitudea duten egiturak ekoiztean edo manipulatzean ere.
Historikoki, mikrofabrikazio-prozesuak zirkuitu integratuak sortzeko erabili izan dira. Azken bi hamarkadetan, sistema mikroelektromekanikoek (MEMS), mikrosistema analitikoek, disko gogorren ekoizpenak, LCD pantailek eta eguzki-panelek zabaldu dute metodo multzo horren irismena.
Hainbat gailuren miniaturizazioak zientziaren eta teknologiaren hainbat arloren parte-hartzea eskatzen du: fisika, kimika, materialen zientzia, informatika, hutseko teknologia, galvanoplastia[1].
Mikroteknologia teknika multzo bat da, ideiatik hasi eta gauza txikiak ekoizteraino erabiltzen dena. Normalean, informazioa jaso, prozesatu eta itzultzen duten gailuak eta makinak aurki ditzakegu.
Garapena
1970 inguruan, zientzialariek aurkitu zuten transistore mikroskopiko kopuru handiak txip bakar batean taldekatzean, errendimendua, funtzionaltasuna eta fidagarritasuna izugarri hobetzen zituzten zirkuitu mikroelektronikoak eraiki zitezkeela, kostuak murrizten eta bolumena handitzen zuten bitartean. Garapen horrek informazioaren iraultza ekarri zuen.
Berrikiago, zientzialariek ikasi dute gailu elektrikoak ez ezik gailu mekanikoak ere miniaturizatu eta sortatan fabrikatu daitezkeela, zirkuitu integratuen teknologiak mundu elektrikoari eman dizkion onura berberak aginduz mundu mekanikoari. Elektronikak gaur egungo sistema eta produktu aurreratuentzako "garunak" eskaintzen dituen bitartean, gailu mikromekanikoek kanpoko munduarekin konektatzen diren sentsoreak eta eragingailuak (begiak, belarriak, eskuak eta oinak) eman ditzakete.
Gaur egun, gailu mikromekanikoak funtsezko osagaiak dira produktu-sorta zabal batean, hala nola automobilentzako aire-poltsak, tinta-zorrotadako inprimagailuak, presio arterialeko monitoreak eta proiekzioa bistaratzeko sistemak. Argi dago etorkizunean gailu horiek elektronikoak bezain orokorrak izango direla. Prozesua ere zehatzagoa bihurtu da, teknologiaren dimentsioak tarte submikrometrikora murriztuz, 20 nm-tik beherako zirkuitu mikroelektriko aurreratuen kasuan frogatu zen bezala.
Sistema mikro elektrikoak
MEMS terminoa, sistema mikroelektromekanikoetarako, 1980ko hamarkadan sortu zen txip batean sistema mekaniko berriak eta sofistikatuak deskribatzeko, hala nola motor mikro elektrikoak, erresonadoreak, engranajeak, etab. Gaur egun, praktikan, MEMS terminoa erabiltzen da funtzio mekanikoa duen edozein gailu mikroskopiko aipatzeko, loteen araberako prozesu batean fabrikatu daitekeena (adibidez, mikrotxipa batean fabrikatutako engranaje mikroskopikoen matrize bat MEMS gailutzat hartuko litzateke, baina laser edo erloju-osagaiarekin mekanizatutako stent txiki bat ez luke hartuko). Europan, MST terminoa hobesten da Mikro Sistemen Teknologiarako, eta Japonian MEMS terminoak "mikromakinak" baino ez dira. Termino horietako bereizketak erlatiboki txikiagoak dira eta askotan berdin erabiltzen dira. Microheizung.jpg MEMS prozesuak, oro har, hainbat kategoriatan sailkatzen dira, hala nola gainazalen mekanizazioa, mekanizazioa, LIGA eta EFAB, baina milaka MEMS prozesu ezberdin daude. Batzuek geometria sinple samarrak sortzen dituzte; beste batzuek, berriz, 3-D geometria konplexuagoak eta aldakorragoak. Aire-poltsetarako azelerometroak egiten dituen enpresa batek diseinu eta prozesu erabat desberdinak beharko lituzke nabigazio inertzialerako azelerometro bat sortzeko. Azelerometro batetik beste gailu inertzial batera aldatzeak, giroskopio bat bezala, diseinuan eta prozesuan aldaketa are handiagoa eskatzen du, eta seguru asko fabrikazio-instalazio batean eta ingeniaritza-ekipo guztiz desberdin batean.
MEMS teknologiak izugarrizko gogoa sortu du, aplikazio garrantzitsu ugari daudenez, MEMS prozesuek aldez aurretik lortu ezin diren errendimendu- eta fidagarritasun-estandarrak eskain ditzakete. Dena txikiagoa, azkarragoa eta merkeagoa izan behar den aro batean, MEMSek irtenbide sinesgarri bat eskaintzen du. MEMSek dagoeneko eragin sakona izan du aplikazio batzuetan, hala nola sentsore automotrizeetan eta tinta-injekzioko inprimagailuetan. Goraka doan MEMS industria milioi askoko merkatua da dagoeneko. Azkar haztea eta XXI. mende ko industria nagusietako bat bihurtzea espero da. Cahners In-Stat Groupek proiektatu du MEMSen salmentak 12 mila milioi dolarrera iritsiko direla 2005. urterako. NEXUS talde europarrak are diru-sarrera handiagoak proiektatzen ditu, MEMSen definizio inklusiboaga erabiliz. Mikroteknologia fotolitografia erabiliz egiten da askotan. Argi-uhinak maskara baten bidez fokuratzen dira gainazal batean. Film kimiko bat solidotzen dute. Filmaren zati leunak eta erakusgai ez daudenak ezabatu egiten dira. Gero, azidoak babestu gabeko materiala grabatzen du.
Mikroteknologiaren arrakastarik ospetsuena zirkuitu integratua da. Mikromakinak egiteko ere erabili izan da. Mikroteknologia are gehiago miniaturizatu nahi duten ikertzaileen adar gisa, nanoteknologia 1980ko hamarkadan sortu zen, bereziki mikroskopia-teknika berriak asmatu ondoren. Ekoiztutako material eta egitura horiek 1-100 nm arteko dimentsioa dute.
Aplikazio-arloak
Teknologia kimikoan eta biokimikoan, mikromezkladoreen, bero-mikrotrukagailuen, mikrofiltrazio- eta mikrodosifikazio-sistemen eta mikroerreaktoreen aplikazioa garatzen ari da. Horiek abantailak erakusten dituzte, piezen azalera/bolumen erlazio handiari, ibilbide laburrei eta erreakzio-denborari esker.
Maila mikroskopikoan eraikitako artikuluak
Elementu hauek fotolitografia erabiliz egin dira, mikrometro bateko eskalan:
Piñor
Piñor Ourenseko udalerria da, Carballiño eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.430 biztanle zituen.
AC-AC konbertsore
AC-AC bihurgailua potentzia elektronikoan erabiltzen den bihurgailu bat da. Gailu elektroniko honek sarrerako korronte alterno bat (AC) eraldatzen du, parametro ezberdinak dituen irteerako seinale alterno batean (AC). Bihurgailu mota horiek hiru osagai nagusi dituzte: tentsio alternoko iturria, tiristore-parea eta irteerako erresistentziak. Bihurgailu motaren arabera, osagai bakoitzaren kopurua aldatzen da.
Gailu elektroniko horren funtzionamendua tentsio alternoko kontrolatzaile edo etengailu elektroniko (tiristore-parea) baten bidez egiten da. Kontrolatzaile horrek tentsio alternoko iturri batetik ateratzen den seinalearen parametroak aldatuko ditu (tentsioa, korrontea eta potentzia). Seinale berri hori irteerako kargetara eramango da eta bihurgailutik aterako da.
Tentsio alternoko kontrolatzaile monofasikoa: Karga erresistiboa
AC-AC bihurgailu mota honetan erresistentzia erresistibo bat edukiko dugu. Beste aldetik, bi tiristore antiparaleloan erabiliko dira, hortik igarotzen den seinalearen parametroak aldatzeko.
Seinalea igarotzean, goiko tiristoreak pultsu bat jasoko du α angelu baten bidez. (angelu hau guk ezarritako parametro bat izango da). Horren ondorioz, tiristorea itxiko da eta korrontea noranzko positiboan pasaraziko du. Era berean, beheko tiristoreak π+α angeluan korrontea pasatzen utziko du, noranzko negatiboan. Tiristoreen funtzionamenduaren bidez kontrolatuko da uhinaren forma eta tentsioa.
Kargara helduko den tentsioaren balio efikaza honela defini daiteke:
Zenbat eta α angelua handiagoa izan, orduan eta txikiagoa izango da tentsio efikaza.
Korronte efikazaren balioa ohm legearen bidez definitu daiteke:
Azkenik, potentzia-faktorea definitzeko kargaren eta iturriaren arteko erlazioa garatu behar da, ondoko ekuazioa lortuz:
Potentzia-faktorearen balioa txikitzen joango da. α angelua, aldiz, handitzen joango da.
Tentsio alternoko kontrolatzaile monofasikoa: RL karga
Bihurgailu honetan karga erresistibo baten ordez, karga induktibo bat kokatzen da bihurgailuaren irteeran. Hala ere, zirkuitu honen funtzionamendua karga erresistiboaren berdina da.
Beste zirkuituan bezala, kargara heltzen den tentsioaren balio efikaza tiristoreek duten desarra-angeluarekin (α) kontrolatuko da baina kasu honetan, irteerako tentsioa balio negatiboak izan ditzake. Tentsioak balio negatiboak hartzen dituenean, tiristoreetik igaroko den korronteak karga erresistibo baten antzera jokatuko du, induktantziak korrontea desfasatzen duelako.
Tentsio alternoko kontrolatzaile trifasikoa
Kontrolatzaile trifasikoetan tentsio-iturri baten ordez, hiru tentsio iturri edukiko ditugu. Horren ondorioz, irteerako kargak ere hirukoiztu egingo dira. Kargek edukiko duten konexioaren arabera bi kontrolatzaile trifasiko bereiz ditzakegu: Izar-konexioa eta triangelu-konexioa. Triangeluaren kasuan, oso gutxi erabiltzen den egitura bat da.
Tentsio alternoko kontrolatzaile trifasikoa. Kargak izarrean konektaturik
Kontrolatzaile monofasikoetan bezala, tiristoreei ematen zaien desarra angelua (α) izango da kargari emandako potentzia kontrolatzen duena. Zirkuitu honetan tiristoreak binaka egongo dira (1-4 tiristoreak, 3-6 tiristoreak eta 2-5 tiristoreak), eta horiek aktibatu egingo dira sekuentzia hau jarraituz: 1-2-3-4-5-6, 60º-ko tartearekin. Aldiuneko tentsioa aktibatuta dauden tiristoreen arabera zehaztuko da.
Aipatutako sekuentzia gertatzen denean, desarra angeluaren balioaren arabera, aktibatuta dauden tiristore kopurua alda daiteke.
Maiztasun aldakorreko AC-AC bihurgailuak
Bihurgailu mota hauek irteerako tentsioaren magnitudea eta maiztasuna aldatzeko erabiltzen dira.
Bihurgailu kateatuak.
Bihurgailu kateatuek bi etapa izaten dituzte. Lehenengo atalean, tentsio alterno finkoko seinalea, tentsio zuzen aldakor seinale batean bihurtuko da. Bigarren etapan tentsio zuzen hori tentsio alterno aldakor bihurtuko da berriro, tentsio eta maiztasunaren balioak aldatuz.
Bi motatako bihurgailuak daude:
Ziklobihurgailuak
Ziklobihurgailuak tentsio alterno finkoko seinale bat tentsio alterno aldakor batean bihurtzen duten bihurgailuak dira, bai magnitudean bai maiztasunean. Hau lortzeko etapa bakarra erabiltzen dute. Bihurgailua sarrerako seinalearen erdiziklo batean lan egiten dute.
Normalean, korronte alternoko oso potentzia altuko motorren abiadura baxuko kontrolean erabiltzen da.
Bihurgailu hauetan lortzen den seinalearen maiztasuna, hasierako seinalearen maiztasuna baino txikiagoa izango da beti. Bihurgailu honetan ere tiristoreak erabiliko ditu seinalearen parametroak aldatzeko.
Bihurgailu matrizialak
Bihurgailu hauek irteerako seinalearen anplitudea eta maiztasuna kontrolatzea ahalbidetzen dute. Bi bihurgailu mota ditugu:
Turčok
Turčok Eslovakiako udalerri bat da, Revúcako barrutian kokatuta. 14,78 km²ko azalera du eta 281 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1427. urtekoa da.
Klismos
Klismos (κλισμός) antzinako Grezian ezaguna zen aulki mota bat da, greziar zeramikazko ontzietan margotutako antzinako altzarien irudikapenetan eta K.a. V. mendearen erdialdetik aurrerako beheerliebeetan dagoena.
The Thomson Corporation
The Thomson Corporation munduko informazio enpresa handienetako bat zen. Thomson aktiboa izan zen finantza zerbitzuetan, osasunean, zuzenbidean, zientzietan eta teknologia-ikerkuntzan, zergetan eta kontabilitatean. Konpainiak bost segmentu zituen: Thomson Financial, Thomson Healthcare, Thomson Legal, Thomson Scientific eta Thomson tax & Accounting.
2007ra arte, The Thomson Corporation munduko hezkuntzako goi mailako testuliburuen, informazio akademikoko soluzioen eta erreferentziazko materialen hornitzaile nagusienetako bat izan zen. 2006ko urriaren 26an, Thomsonek Thomson Learning aktiboen salmenta proposatu zuen. 2007ko maiatzean, Thomson Learning Apax Partners-ek eskuratu zuen eta uztailean Cengage Learning izena hartu zuen. Ondoren, 2007ko urriaren 15ean, Educational Testing Service (ETS), mundu mailako ikerketaren eta ebaluazioaren arloko liderrak, Thomson Prometric erosketa burutu zuen. Thomsonek mundu osoko 135 herrialdetako test zentroen sarea saldu zuen, 435 milioi dolarretan. Prometric ETSren jabetzakoa den filiala da orain.
2007ko maiatzaren 15ean, Thomson Corporation-ek Reuters- ekin akordioa lortu zuen bi konpainiak bateratzeko, 17,2 mila milioi dolarreko balioa zuen operazioa. 2008ko apirilaren 17an, enpresa berria Thomson Reuters izenarekin sortu zen. Thomson Reuters buru berria Tom Glocer da, Reuters-eko buruzagi ohia.
Llansantffraed
, Galesko udalerri bat da, Powys konderrian. 2011ko erroldaren arabera 1.422 biztanle zituen.
Tripolina
Tripolina kanpainako aulki tolesgarria da, zurezko egitura eta olanazko estalkia duena, britainiar armadak XIX. mendean erabili zuena.
Eragina
BKF famatua Tripolinan inspiratu zen. Tripolina fabrikatzaile ingeles batek patentatu zuen 1877an eta geroago "tripolina" bataiatu zuten "Tripoli", Italiar Libiako hiriburua, XX. mendeko 30eko hamarkadan seriean fabrikatu zutenean. Egurrezko 10 piezaz egina dago, metalezko elementu artikulatuez elkartuta, eta oihalezko estalki batez, edo larruaz, ondorengo bertsioetan.
Ekoizleak
Jatorrizko Tripolina aulkia Italian ekoizten da eta Telami-k esklusiboki banatzen du. BKF aulkiarekin duen antzekotasuna dela eta, Argentinako fabrikatzaile askok, altzari diseinatzaileek, Tripolina ere egiten dute zela-larruak erabiliz. Hamarkada hauetan ekoizle garrantzitsuena Big BKF Buenos Aires da, Argentinako pampako herri txiki batean eskuz egiten dituena.
Organismo zelulabakar
Organismo zelulabakarrak zelula bakarra dute, eta zelula hori modu independentean bizi da (Van Leeuwenhoek-ek uretan azterturiko izakien antzera). Zelula bakar horrek itxura aldakorra daukate eta organismoaren bizitzeko moduari egokituta daude. Organismo zelulabakarrak moneroak, protistoak eta onddo batzuk dira.Izaki zelulabakarren kopurua lurreko handienetarikoa da; beste izaki bizidun guztiak baino askoz handiagoa. Hala ere, ezagunak zaiakigun izaki bizidunak funtzio desberdinak dituzten zelulez osatuta daude; organismo zelulaniztunak dira. Dena den, organismo zelulaniztun hauek sortzetik zelula bakar batetik datoz. Organismo oro bere bizitzaren hasierako aldi batean zelula bat izatetik igarotzen da (zigotoa).
Izaki zelulabakar gehienak prokariotoak dira, adibidez, bakterioak; baina izaki zelulabakar eukariotoak ere badaude, adibidez, protozooak.
Haien sistema bakunagatik, organismo zelulabakarrak zelulaniztunak baino primitiboagoak deritze. Izaki zelulabakarrak zelula bakar batez osatuta daude; izaki zelulaniztunak, ordea, zelula espezializatuen multzoez. Multzo horiek ehunak sortzen dituzte; ehun horiek batu eta organoak sortzen dituzte; eta organo horiek batu eta aparatuak osatzen dituzte; eta azkenekoz organismo konplexua eratzen dute.
Glossogobius bulmeri
Glossogobius bulmeri Glossogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Organismo zelulabakar
Zelula bakar batez osatutako organismoak direnez, izaki zelulabakarrak mikroskopiko bezala sailkatzen dira, salbuespen batzuekin: Xenofioforoak tamaina handiko foraminifero zelulabakarrak dira, 20 cm-ko neurri makroskopikora hel daitezkeenak.
Squalus altipinnis
Squalus altipinnis Squalus generoko animalia da. Arrainen barruko Squalidae familian sailkatzen da.
Francheville (Côte-d'Or)
Biztanleria
2007an Francheville udalerrian erroldatutako biztanleak 247 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 111 etxebizitza zeuden, 97 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 106 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 97 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 58 etxek bost zituzten. 79 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 152 ziren, horien artean 117 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 117 pertsona aktiboetatik 112 lanean zeuden (61 gizon eta 51 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Francheville udalerrian 98 unitate fiskal zeuden, 250,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.633 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Francheville udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.432 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Brindisiko probintzia
Brindisiko probintzia Italiako Apuliako eskualdeko probintzia da.
Probintziaren hiriburua Brindisi da.
Les Mars
Biztanleria
2007an Les Mars udalerrian erroldatutako biztanleak 209 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 167 etxebizitza zeuden, 97 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 66 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 166 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 97 etxebizitza nagusietatik 89 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 8 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 56 etxek bost zituzten. 66 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 123 ziren, horien artean 83 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 83 pertsona aktiboetatik 76 lanean zeuden (42 gizon eta 34 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Les Mars udalerrian 102 unitate fiskal zeuden, 213 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.127 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Les Mars udalerrian 21 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.088 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mikel Plazaola
Mikel Plazaola euskal irudigilea da.
Lagarto (Sergipe)
Lagarto Brasilgo udalerri bat da, Sergipe estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Porqueira
Porqueira Ourenseko udalerria da, Limia eskualdean dagoena.
1983ko Espainiako Itzulia
1983ko Espainiako Itzulia Itzuli Handi honen 38. edizioa izan zen. 1983ko apirilaren 19 eta maiatzaren 8 artean egin zuten, Almusafesen hasi eta Madrilen amaituz 19 etapatan banatutako 3339 kilometroko ibilbidea egin ondoren.
Porqueira
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.136 biztanle zituen.
ATSC estandarrak
Advanced Television Systems Committee (ATSC) estandarrak lur, kable edo satelite sareen bidez telebista digitalaren transmisiorako estandar amerikar multzoa dira. NTSC estandar analogikoaren ordezkoak dira neurri handi batean eta estandar hori bezala, batez ere Estatu Batuetan, Mexikon, Kanadan eta Hego Korean erabiltzen dira.
Oinarria
ATSCk definitutako bereizmen handiko telebistek pantaila zabaleko 16:9 irudiak sortzen dituzte, 1920×1080 pixelera arte (aurreko estandarraren bistaratze-bereizmena baino sei aldiz gehiago). Hala ere, hainbat irudi-tamaina ere onartzen dira. Banda zabaleraren eskakizunek definizio estandarreko sei "azpikanal" transmititzeko aukera ematen dute 6 MHz telebista-kanal bakarrean.
Dolby Digital AC-3 formatua audio-kode gisa erabiltzen dute. Maiztasun baxuko efektuetarako seigarren kanal bat erabiliz, bost soinu-kanal garraiatzeko aukera ematen du ("5.1" konfigurazioa deiturikoa). ISDB HDTV emisioek ordea, MPEG Advanced Audio Coding (AAC) erabiltzen dute audio-kode bezala, eta horrek 5.1 audio-irteera ahalbidetzen du.
Beste sistema batzuekin gertatzen den bezala, ATSC estandar ugariren menpe dago. Patentatutako hainbat elementu biltzen ditu eta lizentzia beharrezkoa da arauaren zati horiek erabiltzen dituzten gailuetarako. Horien artean MPEG bideo-kodeketaren, AC-3 audio-kodeketaren eta 8VSB modulazioaren elementuak. ATSC estandarrek A/x izendapena daukate (x estandarraren zenbakia da) eta doan deskarga daitezke ATSC.org webgunean.
Bereizmena
ATSC sistemak pantaila-bereizmen, formatu-ratio eta fotograma-abiadura desberdinak onartzen ditu. Agertzen diren formatuak bereizmenaren, laginketa-formaren eta segundoko fotograma-kopuruaren arabera zerrendatuta daude. ATSCk MPEG sistemen zehaztapena eta garraio-korronte paketeak erabiltzen ditu datuak eramateko. Bideoaren deskodetzea gertatu aurretik, hartzaileak demodulatu egin behar du eta seinaleari akatsen zuzenketa aplikatu. Ondoren, garraio-korrontea korronte osagarrietan demultiplexa daiteke.
MEPG-2
ATSCrako oinarrizko lau pantaila-tamaina daude eta orokorrean irudiaren altueraren lerro kopuruaren araberako izendapena daukate. NTSC eta PAL irudi-tamainak dira txikienak, 720ko edo 704ko zabalera eta 480ko edo 576ko lerro altuera dute. Hirugarren neurria 720 laginketa-lerro dituzten eta 1280 pixeleko zabalera duten HDTV irudiak dira. Tamaina handienak 1080 lerro altu eta 1920 pixel zabal ditu.
ATSC A/53 estandarrak MPEG-2 transmisioa beheko taula agertzen diren formatuetara mugatzen du.
Modulazioa eta transmisioa
ATSC seinaleak NTSC telebista-kanal analogikoen 6 MHz-ko banda zabalera bera erabiltzeko daude diseinatuta. Behin bideo eta audio digitalaren seinaleak konprimatu eta multiplexatu direla, garraio-korrontea transmisio metodoaren arabera hainbat modutan modulatu daiteke.
Telebista digitalaren modulazio-eskemetarako proposamenak, kable-operadoreek bereizmen estandarreko bideoa konprimatu gabeko seinale-analogiko gisa eramaten zutenean garatu ziren. Azken urteetan kable operadoreak bereizmen estandarreko bideoak kable-sistema digitaletarako konprimatzera ohitu dira. Horrela, zailagoa egiten da konprimatu gabeko "oinarrizko" kableetan tokiko igorleentzako 6 MHz kanal bikoiztuak aurkitzea.
Adams-Onís Ituna
Adams-Onís Ituna Espainia eta Ameriketako Estatu Batuak artean sinatutako ituna izan zen. Garaiko mugak ezartzeko sinatu zen. Garai horietan Espainia Berriko Erregeorderriak Estatu Batuekin muga egiten zuen. Negoziazio horietan Luis de Onís Fernando VII.a Borboikoaren ordezkaria izan zen. Estatu Batuen ordezkaria John Quincy Adams izan zen, Estatuko Idazkaria. Negoziazioak 1819an hasi ziren eta 1821ko otsailaren 22an sinatu zen.
Santeria
Santeria (Santería) edo Orisha, afro-kubatarren gurtza propioa da, hauen arbasoak, garai kolonialean esklaboak izan zirelarik. Afroamerikar erlijioen taldeko kide da eta bere jarraitzaileei creyente (fededun) diete. Bere sinesmenak joruba kultura eta erlijiotik datoz zuzenean, Monarkia Hispanikoak Kuban ezarritako kristautasun katolikoarekin sinkretizatu zirenak.
Adams-Onís Ituna
Itunaren izenak
Ituna oso izen desberdinak ezagutu zituen:
Lurren banaketa
Muga Sabina ibaia haratago eta Arkansas artean ezarri zen, 42° ipar paraleloa arte. Espainiak latitude horretatik gorako jabetzei uko egin zien, besteak beste, Oregon lurraldea, Florida, Louisiana Espainiarra eta Mississippi ibaian zeharreko nabigazioa. Horren guztiaren truke Texas espainiarra gorde zuen nahiz eta Estatu Batuek 1803an frantsesei erositako Louisiana barruko lurraldea gisa erreklamatu. Espainiako historiografiak ituna bi aldeentzako onuragarria izan zela azaldu du beti esanez Florida De facto galduta zegoela praktikan. Baina benetako irabazlea Estatu Batuak izan ziren: itunaren bidez izaera transkontinentala lortu zuten, Florida eta Oregon, azken hau mugak definitu gabekoak. Oregonen kasuan Kanadan zegoen Erresuma Batuarekin arazoak izan zituzten ondoren.
Itunaren berrespena
1832an Mexiko eta Estatu Batuek ituna berretsi zuten. Orduan ezarritako muga 1848 arte gorde zen. Urte horretan, Estatubatuar-Mexikar Gerraren ondorioz, Mexikok Onís-Adams Itunan adostutako lerrotik beheko lurralde asko galdu zituen. Bi estatuen arteko muga berria Rio Granden ezarri zen.
Santeria
Santeria, antzinako esklabo beltzek eta euren ondorengoek Kuba uhartearen mendebaldeko hirietan (Habana inguruan) praktikatzen hasi eta ekialdeko erdialdera hedatu zen. Handik, jorubak iristen ziren beste karibear kolonietara (Puerto Rico, Dominikar Errepublika, Venezuela edo Panamara) salto egin zuen. Kuba kolonialean, bere errituak klandestinitatean praktikatu behar ziren, baztertua eta jazarria zelako. Kubako Iraultzak santeroak Espainiara, Estatu Batuetara eta Italiara emigratzea eragin zuen, besteak beste. Komunismoak sekularizazioa ekarri zuen, beraz, XX. mendearen erditik aurrera bere kontsiderazio soziala hobera egin du eta orain mundu osoko santero asko Kubara erromes doaz. Gaur egun, Kubako erlijio nagusiak erlijio katolikoa eta joruba dira, eta ez dute zertan baztertzaileak izan, Afrikako erlijioa praktikatzen dutenen aldetik behintzat. Eliza katolikoak ez du santeria gurtza kristautzat hartzen, paganotzat baizik.
Pierre Buyoya
Pierre Buyoya (Rutovu, Ruanda-Urundi, 1949ko azaroaren 24a - Paris, 2020ko abenduaren 17a) Burundiko presidentea izan zen. Tutsi etniako kidea zen. 1987ko irailean estatu kolpe bat zuzendu zuen Jean-Baptiste Bagazaren aurka eta hirugarren errepublikari hasiera eman zion. Bere lehendakaritzan hutu matxinada bat gertatu zen 1988an. 1993an hauteskunde demokratikoak antolatu zituen eta boterea Melchior Ndadayeri eman zion. 1996ko uztailaren 25ean, beste estatu-kolpe bat eman zuen eta boterera itzuli zen bigarren aldiz. 2003an Domitien Ndayizeye presidenteordeari eman zion boterea. 2020ko urrian biziarteko kartzela-zigorra ezarri zioten Melchior Ndadayeren hilketagatik. 2020ko abenduan COVID-19tik gaixotu zen Malin. Parisera bidali zuten hegazkinez, baina ospitalera iritsi aurretik hil zen.
São José do Divino (Minas Gerais)
São José do Divino Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Pornografia-zinema
Pornografi zinema sexua aktibitatea agertzen duten filmak biltzen ditu. Porno edo porno zinema ere deitua.
Ikusentzulea exzitatzea du helburu, aktoreak sexuari jotzen aritzen diren bitartean.
Japonia ekoizpeneko marrazki bizidunak ere badaude hentai deiturikoak.
Gaur egun Hungria da Europako pornografia zinemaren ekoizkilerik haundienak, estatubatuetik aldenduz.
Guakamaio
Guakamaio Psitazidoen familiako txori edo hegaztia da, handi samarra eta oso kolore bizikoa. Dituzten koloreen arabera eman zaizkie izenak. Lumak apaingarri gisa erabiltzen dira.
Fondant txokolate
Frantziar sukaldaritzan, fondant txokolatea edo mi-cuit au chocolat edo coulant txokolatezko pastel mota bat da. Barnealdea jariakor eta kanpoaldea gogor ditu. Michel Brasek asmatu zuen 1981ean.
Txokolate coulant errezeta
4 pertsonentzat.
Campo de Criptana
Campo de Criptana Espainiako udalerri bat da, Gaztela Mantxako erkidegoan, Ciudad Realeko probintzian eta Mantxa eskualdean eta Mantxa Garaia azpieskualdean dagoena. Promantxako mankomunitatean dago.
Mirambeau (Itsas Charente)
Mirambeau Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Campo de Criptana
Geografia
Campo de Criptana, mantxako lautadako erdialdeko sektorean dago. Udalerriak, honako beste udalerri hauek ditu mugakide: Alcázar de San Juan mendebaldean, Tomelloso eta Arenales de San Gregorio hegoaldean eta Pedro Muñoz ekialdean Ciudad Real probintziari dagokionez. Toledoko probintziari dagokionez, El Toboso, Miguel Esteban eta Quero iparraldean ditu mugakide.
Mirambeau (Itsas Charente)
Biztanleria
2007an Mirambeau udalerrian erroldatutako biztanleak 1.470 ziren. Familiak 658 ziren, horien artean 231 pertsona bakarrekoak ziren (129 bakarrik bizi ziren gizonak eta 102 bakarrik bizi ziren emakumeak), 219 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 145 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 63 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Campo de Criptana
Ekonomia
Ekonomiari dagokionez, Hirugarren sektorea, zerbitzuena, da nagusi Campo de Criptanan, eraikuntza bigarren dagoelarik.
Mirambeau (Itsas Charente)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Campo de Criptana
Toki interesgarriak
Campo de Criptana zerbaitegatik bada ezaguna, bere haize errotengatik da. Izan ere, Miguel de Cervantesen Kixotea eleberrian, protagonistak berak, herri honetako haize erroten aurka borrokatzen du haize erroten abentura ospetsuan, erraldoiak zirela ustez. Baina beste toki interesgarri asko ere badago, haize errotez gain.
Mirambeau (Itsas Charente)
Etxebizitza
2007an 839 etxebizitza zeuden, 672 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 76 bigarren erresidentzia ziren eta 91 hutsik zeuden. 658 etxeak ziren eta 133 apartamentuak ziren. 672 etxebizitza nagusietatik 438 bere jabearen bizilekua ziren, 203 alokairuan okupaturik zeuden eta 31 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 66 etxek bi zituzten, 136 etxek hiru zituzten, 160 etxek lau zituzten eta 301 etxek bost zituzten. 561 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 346 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 242 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Kareliera
Kareliera (karjala, karjal edo kariela) uraldar familiaren hizkuntza bat da. Kareliarrek hitz egiten dute eskualde zabal batean, Finlandiako golkotik Itsaso Zurira arte.
Mirambeau (Itsas Charente)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 870 ziren, horien artean 626 aktiboak ziren eta 244 inaktiboak ziren. 626 pertsona aktiboetatik 547 lanean zeuden (303 gizon eta 244 emakume) eta 79 langabezian zeuden (28 gizon eta 51 emakume). 244 pertsona inaktiboetatik 118 erretiraturik zeuden, 41 ikasten zeuden eta 85 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Kareliera
Aurretik finlandieraren dialekto bat bezala sailkatu zen, baina gaur egun hizkuntza ofizial bat bezala hartzen da.
Mirambeau (Itsas Charente)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 117 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 26 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 8 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 12 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2000. urtean Mirambeau udalerrian 44 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.269 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Mirambeau udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 256 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
B film
B filma (B movie ingelesez) aurrekontu txikiko film komertziala da.
Estatu Batuetan publizitate gutxiko banaketa zuena Hollywoodeko urrezko garaian erabilitako esamoldea da.
Bèlfort de Rebentin
Bèlfort de Rebentin Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Llanwrin
, Galesko udalerri bat da, Powys konderrian. Afon Dyfi ibarrean dago, Machynlleth udalerritik bi milia ipar-ekialdera.
Asier Ros
Asier Ros Laborra (Iruñea, 2004ko abuztuaren 24a ) nafar atleta da.
Gaur egun Grupompleo Pamplona Atletico taldean jokatzen du 2018tik  , eta 3000 ml-ko Nafarroako errekorra du. Sub-17, 9'49″76ko denborarekin.
Karrera
Asier 2004an jaio zen, Iruñean. Gaur egun Pamplona Atletico taldean jokatzen du. Ezetz aukera lortu zuen. 16an Las Murallas de Pamplona lehiaketan. Nazio mailan lehiatzen da. Urtero ere zuzentzen du Behobia.
Jenaro Laborra kirolari nafarren senitartekoa da.
Squalus brevirostris
Squalus brevirostris Squalus generoko animalia da. Arrainen barruko Squalidae familian sailkatzen da.
Punxín
Punxín Ourenseko udalerria da, O Carballiñoko eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 891 biztanle zituen.
Arantina
Arantina Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Blur
Blur 1989an Ingalaterrako Essex konderriko Colchester udalerrian sortutako britpop eta rock musika taldea da. Lehendabiziko osakideak Damon Albarn (ahotsa eta teklatua), Graham Coxon (gitarra eta ahots laguntzailea) nahiz Dave Rowntree (bateria) izan ziren. Alex James baxua joleak berehala egin zuen bat. Britpop mugimenduko ikurra, kritika zein salmenten aldetik 1990eko hamarkadako talderik arrakastatsuenetakoa izan zen, eta eragin handia izan zuen etortzekoak ziren taldeengan.
Ingalaterrako poparen ildoan, The Kinks, The Small Faces, the Who, the Jam, Madness eta The Smiths dituzte erreferentzia. Britpop mugimenduaren buruan, estuegi lotu ziren taldea eta estiloa. Hamarkadaren bukaerako, berrasmatu zuten bere irudia, art pop rock taldea zela aldarrikatuta. Pavement edo R.E.M. gisako indie rocka bereganatuta, AEBetan arrakasta lortu zuten 1997an.
Graham Coxon sormen handieneko kideak taldea utzi zuen 2002an, Think Tank diskoaren grabaketa egunetan. Taldea, halere, ez zen desegin eta The Ververen Simon Tong gitarra-jotzaile ohia lagunduta 2003an bira egiteari eutsi zioten. Horrez geroztik, berriz, taldekideek bere kabuz jarraitzea hobetsi dute, eta Blur proiektua geldo dago.
Pleugueneuc
Pleugueneuc Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.554 ziren. Familiak 626 ziren, horien artean 182 pertsona bakarrekoak ziren (69 bakarrik bizi ziren gizonak eta 113 bakarrik bizi ziren emakumeak), 206 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 218 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 938 ziren, horien artean 724 aktiboak ziren eta 214 inaktiboak ziren. 724 pertsona aktiboetatik 670 lanean zeuden (366 gizon eta 304 emakume) eta 53 langabezian zeuden (23 gizon eta 30 emakume). 214 pertsona inaktiboetatik 78 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 68 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pleugueneuc udalerrian 660 unitate fiskal zeuden, 1.627 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 16.157€ zen.
Activitats ecomòmiques
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 5 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Pleugueneuc udalerrian 43 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.134 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aretxabaletako bainuetxeak
Aretxabaletako bainuetxeak Aretxabaletan (Gipuzkoa) iturburu sulfurosoetaz baliatuz eraiki ziren bainuetxeak izan ziren. Eraikin oso dotoreak ziren eta Madrilgo noblezia etortzen zen bertan denboraldiak pasatzera, Arrasateko eta Eskoriatzako bainuetxeetara bezala. Aretxabaletan bi bainuetxe izan ziren, Ibarrakoa (zaharrena) eta Otalorakoa. Ibarrakoak 1888ko Bartzelonako Nazioarteko Erakusketan zilarrezko domina eskuratu zuen.
Aurrekariak
Iturburu hauen aurreneko aipamena Gómez de Bedoya hidrologoak egin zuen 1764an argitaratu zuen txostenean. Beranduago Rubio doktoreak Leintz bailaran zeuden iturburu mineral-sendagarrien azterketa osoa egin zuen eta Heredad, Landeta, Esteibar, Bedoña, Aranzazarri, Ametzaga, Bolibar eta Intxaurbekoa zerrendatu zituen.
Historia
1843. urtean eraiki zen Ibarrako bainuetxea. Madrildik Frantziarako errepidean Eskoriatza eta Aretxabaleta artean ezarri zen, errepidearen eskuinaldean. Aretxabaleta erdigunetik kilometro eskas bat hegoaldera kokaturik zegoen. Ricardo Tejada jauna zen bainuetxearen jabea eta lehen medikua Rafael Breñosa doktorea izan zen. 1866. urtean Otalorako bainuetxea ireki zen herrigunean eta ordutik aurrera Ibarrakoak Bainu Zaharrak ezizena hartu zuen. 1881. urtean Azkoaga anaiek erosi zuten eta egin beharreko berriztatze lanak egin ondoren Espainiar Estatuko bainuetxe garrantzitsuenetakoa bihurtu zen. 1888ko Bartzelonako Nazioarteko Erakusketan zilarrezko domina eskuratu zuen. Aurretik ere jasoak zituen beste bi goraipamen: bata 1878an Parisen eta bestea 1883an Madrilen, Alfontso XII.aren erregealdian egindako Meatzaritzako Erakusketan.
Ibarrako bainuetako bezero gehienak madrildarrak ziren eta horregatik Aretxabaletak “Madrid Chiquito” ezizena jaso zuen. Bainuetxea zegoen eremuari “Puerta del Sol” ezizena eman zitzaion, Madril erdiguneko plaza ezaguna aintzat hartuta, eta gaur egun Portasol izena dauka 1960. hamarkadan inguru horretan eraiki zen Aretxabaletako auzoak. Herriko zaharrenek gogoratzen dute uda garaian familia askok beren etxetako gelak alokatzen zizkietela Ibarrako bainuetxera zetozen turista madrildarrei eta familiak ganbarara joaten zirela bizitzera.
XX. mendearen haseran bainuetxeen sona apalduz joan zen eta 1925ean oraindik eraikinak egoera onean jarraitzen zuen arren turismoa nabarmen jaitsita zegoen. Gerra Zibilean alde bietako tropak ezarri ziren bertan eta 1936an ateak itxi zituen behin betirako. Bainuetxearen azken jabeak Arieta González-Tablas familiakoak izan ziren.
Ur sulfurosoaren iturriak bertan jarraitzen du, Bustintegi errekaren ondoan, baina duela urte gutxi estali egin behar izan zen osasun araudia dela eta. Dena dela inguru horretan sulfhidrikoaren usaina nabarmena da oraindik. Inguru horretan Bainetxe industrigunea eraiki zen XXI. mendearen hasieran.
Uraren ezaugarriak eta bainuak
Aretxabaletan "urets" esaten zaio sufredun urari. Uretsa hainbat eratara kontsumitzen zen bainuetxean; edan egiten zen, bainuak hartzen ziren, inhalatu egiten zen eta dutxatan ere erabiltzen zen. 1890. urtean egin zen uraren azterketak erakutsi zuen Espainiar estatuko nitrogenatuenak zirela eta Euskal Herriko sulfhidrikoenak. Ibarrako bainuetxera etortzen ziren gaixoen %90ak azaleko arazoak zituen (ekzemak, herpesak, hazteriak, psoriasi sifiloideak...). Bezeroen %5ak hotzeria, bronkio eta laringe afekzioak tratatzen zituen.
Cyornis hyacinthinus
Cyornis hyacinthinus Cyornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Aretxabaletako bainuetxeak
Eraikinak
Bi eraikinek osatzen zuten Ibarrako bainuetxea; bainuak hartzeko eraikinak eta ostatuak. Beirazko galeria batek lotzen zituen eraikin biak eta gobadalekua (garbitegia) ere bazegoen.
Bainuetxeak forma eliptikoa zuen. Eraikinaren erdigunean 36 metro luzerako eta 5'4 metro zabalerako areto bat zegoen. Areto hartatik zortzi kabinatara igarotzen zen eta kabina horiek bakarkako 16 bainugelarekin komunikaturik zeuden. Bainugela bakoitzean marmol leunduz egindako bainuontzi handi bat zegoen. Horretaz gain baziren zinkezko bainuontzi eramangarriak ere gaixoen geletan sartzeko.
Aretoaren mutur batean ur biltegi nagusia zegoen. Biltegi hartatik bi ur-ponpa batera erabiliz bi kutxa haundietara garraiatzen zen ura. Kutxa bakoitzean pilaturiko ura bi galdarek berotzen zuten eta handik brontzezko hodien bidez bainuontziak betetzen ziren. Baziren lurrin bainuak hartzeko kabineteak ere. Hauetan ura berotzean sorturiko gasak arnasten ziren. Aho eta eztarriko gaixoentzat bestalde, Parisko lantegi onenetatik ekarri ziren hauskailuak.
Ostatua eraikin handia zen. 48 metrotako luzera zuen eta lau solairu zituen. Beheko solairuan areto nagusia zegoen. Gela oso dotorea zen eta bezeroak bertan elkartzen ziren piano soinuak entzun eta mahai jokoetan aritzeko. Gainontzeko solairuetan 88 gela zeuden. Garai oparoenean, 300-350 bainulari hartzera izatera iritsi zen Ibarrako bainuetxea, ostatuko bezeroak eta herritarren etxeetan zeudenak kontutan hartuta.
Albo batean gobadalekua zegoen. Bertan garbitzen ziren ostatuan erabiltzen ziren izara eta mahai-zapiak. Ur sulfhidrikoa gainera oso egokia da garbiketa sakona egiteko. Ondoren oihalak bertan eskegi, zabaldu eta lehortzen ziren.
Historia
Otalora lorategia (Jardín de Otálora) 1866. urtean eraiki zen Aretxabaleta herrigunean, Otalora jauregiaren lorategietan zegoen Manantial de la Heredad izeneko iturburu sulfurosoko urak aprobetxatuz. Bainuetxe honetako bezero gehienak ere madrildarrak ziren, nobleak edo maila altukoak bereziki. 1896. urtean itxi zituen ateak. Bainuetxe honen azken jabeak ere Arieta González-Tablas familiakoak izan ziren eta azken zuzendaria Arturo Daza de Campos medikua izan zen.
1904an Arrasatetik etorritako monja agustindarrek Santa Rita komentua ezarri zuten bertan. 2015. urtean itxi zen komentua, 111 urteren ondoren.
Eraikinak
Bainuetxearen eraikinak bi atal zituen. Iturburu azpian zegoena bainuak hartzeko erabiltzen zen eta haren gainean ostatua zegoen. 65 gela zituen eta kale nagusitik sartzen zen bertara. Bainuetxearen areto nagusia oso dotore apaindurik zegoen. Aisialdirako gunea izateaz gain bainua hartzeko kabinetarako pasabidea ere bazen. Kabinetan marmol leunduzko hamaika bainuontzi zeuden eta paretak iztukuzkoak ziren.
Azpiko atalean 24 metro kubiko zuten ur biltegiak zeuden, bata ur hotzarentzako eta bestea beroarentzako. Bertako urak kloruro-sufretsu-gaziak ziren, eta hotzeriak, herpesak eta urdail eta hesteetako gaixotasunak sendatzeko erabiltzen ziren.
Brejinho de Nazaré
Brejinho de Nazaré Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Bellegarde-du-Razès
Bellegarde-du-Razès Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Arku Arabiarra (Ágreda)
Ágredako arku arabiarra Soriako probintziako Ágreda herrian (Gaztela eta Leon erkidegoan) dagoen kalifen garaiko ferra arkua.
Historia
Arkua herriko Auzo Arabiarra zegoen tokian dago. Ate hau Ágredako harresi arabiarraren gaur egin gordetzen diren bi sarbideetako bat zen; berez, sarrerak lau ziren. Harresia bezala, eraikina X. mendekoa da.
Squalus bucephalus
Squalus bucephalus Squalus generoko animalia da. Arrainen barruko Squalidae familian sailkatzen da.
Višňové (Revúcako barrutia)
Višňové  Eslovakiako udalerri bat da, Revúcako barrutian kokatuta. 8,27 km²ko azalera du eta 70 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1296. urtekoa da.
Attard
Herri senidetuak
Honako udalerri honekin dago senidetua:
Quintela de Leirado
Quintela de Leirado Ourenseko udalerria da, Terra de Celanova eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 754 biztanle zituen.