cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alphonse Laveran
Medikuntza ikasi zuen Estrasburgoko Unibertsitatean. Mediku militarra izan zen bere aita bezala. Frantziako Armadara batu zen 1870ean, Frantzia-Prusia Gerraren hasieran. 1878an Aljeriara joan zen, eta han parasitoei buruzko aurkikuntza nagusiak egin zituen. 1894an Frantziara itzuli zen eta hainbat establezimendu militarretan lan egin zuen. 1896an Pasteur Institutuan sartu zen. 1908an Patologia Exotikoaren Elkartea sortu zuen.
Imperia
Mugakideak
Imperiak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Zhoukoudian
Zhoukoudian (txineraz: 周口店, pinyineraz: Zhōukǒudiàn), Txinako Herri Errepublikako Beijing udaltasunean dagoen leize sarea da. Bertan, Txinako arkeologiaren aurkikuntzarik garrantzitsuenak egin dira, tartean, duela 700.000 eta 200.000 urte bitarteko "Pekingo gizakia".
FC København
FC København talde berria da, 1992. urtean sortu baitzen Kopenhageko talde historiko biren batasunetik, alde batetik Danimarkako klubik zaharrena zen Kjøbenhavns Boldklub (16 liga garaipen zituen) eta bestetik Boldklubben 1903 (zazpi liga garaipen zituen).
Aurreko taldeak
Kjøbenhavns Boldklub Europa kontinentaleko talde zaharrena da, 1876an eratu baitzen. Hasiera batean kriket eta futbol taldea zen baina tenis, badminton, igeriketan eta petankan ere aritzen zen. XX mendean zehar Danimarkako talde arrakastatsuena izan zen 15 liga irabazi baitzituen, azkena 1980an. Bereziki onak izan ziren 1910ko hamarkada (4 liga irabaziz) eta Bigarren Mundu Gerraren ondorengo urteak (beste lau liga). Bere jantzia zuria zen.
.ua
.ua Ukrainari dagokion herrialdeentzako goi mailako domeinua da.
Kanpo estekak
Toppdomän
FC København
Elkarketa
1992ko uztailaren 1ean taklde biek bat egin zuten eta Boldklubben 1903-ren lizentzia erabili zuten Daniar Superligan aritzeko. Bere debutean liga irabazi zuen eta 1994. urtean bigarren gelditu zen ligan eta kopan, baina 90. hamarkadaren bukaeran Odense BK eta Brøndby IF nagusitu zitzaizkion. Hurrengo hamarkadan 5 liga eta 2 koparen jabe egin zen. Azken urteetan herrialdeko talde indartsuenetakoa izan da.
UEFAko Txapeldunen Ligan ere parte hartu du ligaxkan 2006-07 eta 2010-11 urteetan.
David Edward Hughes
David Edward Hughes (Londres, 1831ko maiatzaren 16a - Londres, 1900eko urtarrilaren 22a) britainiar asmalaria izan zen, jatorriz Ingalaterrakoa. Musika-irakaslea izan zen, baina telefonian eta telegrafian egin zituen lanengatik da batez ere ezaguna. Ikatz-mikrofonoa asmatu zuen 1878an, gaur egun erabiltzen diren mikrofono-mota askok oinarri dutena. Telegrafo bidez inprimatzeko teknika baten patentea lortu zuen; arrakasta handia izan zuen teknika hark, eta Ameriketako eta Europako nazio askotan erabili izan da. Haririk gabeko telegrafiari buruzko ikerketak egin zituen (Marconiren telegrafoaren oinarri izan zirenak).
Marcusen teoria
Marcusen teoria (batzuetan Marcus-Hush-Jortner deritzo) Rudolph A. Marcus kimikari kanadar-estatubatuarrak erreakzio kimikoen transferentzia elektronikoaren tasa azaltzeko garatu zuen teoria da, elektroiak espezie kimiko batetik bestera mugitu edo jauzi egiteko duten gaitasuna. Jatorrian, kanpo-esferako transferentzia elektronikoko erreakzioak tratatzeko formulatu zen; izan ere, bi espezie kimiko ez daude zuzenean lotuta bata bestearekin, baina, ondoren, barne-esferako transferentzia elektronikoko erreakzioetara zabaldu zen. Erreakzio horietan, bi espezie kimiko zubi kimiko baten bidez lotuta daude, Noel S. Hushek azaldu bezala. Marcusek Kimikako Nobel saria jaso zuen 1992an bere teoriagatik. Marcusen teoria kimikako eta biologiako zenbait prozesu garrantzitsu deskribatzeko erabiltzen da, besteak beste, fotosintesia, korrosioa, kimioluminiszentzia mota batzuk, zenbait eguzki-paneletan kargak bereiztea eta abar. Barne- eta kanpo-esferako aplikazioez gain, Marcusen teoria zabaldu egin da transferentzia elektroniko heterogeneoa azaltzeko. Marcusen teoria Arrheniusen ekuazio tradizionalean oinarritzen da ekuazio kimikoak bi modutan ematen diren tasetarako:
Gatika
Mugakideak
Iparraldean Plentzia, Lemoiz eta Maruri-Jatabe, hegoaldean Loiu eta Derio, ekialdean Mungia eta mendebaldean Urduliz eta Laukiz mugakide ditu.
Marcusen teoria
Marcus-en teoria kimikako transferentzia elektronikoari buruzko teoria nagusia da gaur egun. Oso harrera ona izan du, transferentzia elektronikoaren tasei buruzko iragarpen harrigarriak egiten baititu; hala ere, azken hamarkadetako ebidentzia esperimentalak babestu ditu. Aurresanik adierazgarriena da transferentzia elektronikoaren tasa handitu egiten dela erreakzioa urrunago egiten den heinean –baina puntu bateraino bakarrik–. Puntu hori pasatuta, transferentzia elektronikoaren tasa benetan gutxituko da "Marcusn alderantzizko eskualdea" delakoan sartu ahala. Marcusen teoriaren alderdi hori eztabaidagarria zen 1956an teoria proposatu zenean, harik eta John Milleren taldeak 1986an Argonne National laborategi nazionalean horretarako ebidentzia enpirikoa aurkitu zuten arte.
Gatika
Historia
1053. urteko dokumentu batean aipatzen da lehen aldiz Gatikako herria.
Marcusen teoria
Ekuazioa
Hau da Marcusen teoriaren oinarrizko ekuazioa:
Gatika
Ekonomia
Ekonomia jarduera nagusiak industria (langileen % 52) eta nekazaritza (bazka landareak, artoa, barazkiak, fruitu arbolak eta behi hazkuntza; langileen % 31) dira.
Hizkuntza
Euskaraz hitz egiten da: bizkaieraz. Hizkuntza banaketa, 1996an: 897 euskaldun, 116 ia euskaldun eta 66 erdaldun. 2001ean eginiko zentsuan ia %80 euskal hiztunak ziren. Udalerria UEMAko mankomunitate euskaldunaren barruan dago.
Auzoak
Biztanleria auzoka banatzen badugu, honako emaitza aterako zaigu:
Politika
2019ko maiatzaren 226ko hauteskundeak, Euzko Alderdi Jeltzaleak irabazi zituen.
Euskara
Gatikan Mungialdeko hizkera hitz egiten da, mendebaldeko euskalkiaren aldaera bat.
Kirola
Gatika Kirol Taldea da herriko kirol elkarte nagusia. Gizonezkoen futboleko taldeak Bizkaiko Ohorezko mailan jokatzen du eta hirugarren egin zuen hiru denboralditan jarraian.
2014. urtean Gatikako Iusturi Patinaje Kluba sortu zen eta emakumezkoen patin-hockey taldeak Espainiako Zilarrezko mailan jokatzen du.
Ondasun nabarmenak
Aipagarriak dira Butroeko gaztelua, izen bereko auzoan (VIII. mendekoa, XVIII. mendean eraberritua), eta XII. mendeko Santa Maria parrokia.
La Vall de Boíko eliza erromanikoak
La Vall de Boíko eliza erromanikoak udalerriak biltzen duen eliza erromaniko multzo famatua da eta UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zituen 2000. urtean. Taüll udalerriaren lursailetan daude.
Marqueixanes
Marqueixanes (katalan estandarrean; tokiko katalanean eta frantsesez ofizialki Marquixanes) Katalan Herrietako udalerri bat da, Conflent eskualdean kokatua. Administratiboki Frantziako Ekialdeko Pirinioak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Geografia
Udalerrian Quers herri hustua ere dago.
Biztanleria
2007an Marqueixanes udalerrian erroldatutako biztanleak 532 ziren. Familiak 192 ziren, horien artean 51 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 35 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 31 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 293 etxebizitza zeuden, 197 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 265 etxeak ziren eta 28 apartamentuak ziren. 197 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 87 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 74 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 136 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 94 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Marqueixanes udalerrian 208 unitate fiskal zeuden, 495,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.596 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina, 1 argiketaria, 2 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Marqueixanes udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 80 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cabanac
Cabanac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cabanac udalerrian erroldatutako biztanleak 241 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 121 etxebizitza zeuden, 107 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 115 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 107 etxebizitza nagusietatik 92 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 77 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 60 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 149 ziren, horien artean 117 aktiboak ziren eta 32 inaktiboak ziren. 117 pertsona aktiboetatik 108 lanean zeuden (54 gizon eta 54 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 32 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cabanac udalerrian 110 unitate fiskal zeuden, 282 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.253 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 zurginak eta 1 iturgina.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Cabanac udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 230 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 4185
NGC 4185 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Odontostilbe fugitiva
Odontostilbe fugitiva Odontostilbe generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Sarakatsaniar poni
Sarakatsaniar ponia Bulgariako zein Balkanetako antzinako bertako zaldi arraza bat da. Tamaina zein ezaugarriengatik ponien sailkapen taldean sartzen da.
Duela zenbait hamarkada arte arraza nahiko zabaldua izanik, egun desagertzeko arrisku larrian dago.
Arrazaren historia
Balkanetako zein Asiako beste hainbat herri nomadek garraiorako nagusiki astoa erabili ohi duten bitartean, sarakatsaniarrek zaldia erabili omen dute ia soilik. Sarakatsaniar poni arrazako zaldiak hain zuzen. Herri honekin lotuta azaldu da betidanik beraz. Arraza landatarra da, karakatjaniarrek beraien transhumantzia bidai luzeetan erabilia leku menditsuetatik neguko behe larretara eta alderantziz. .
Inguruko zaldi arrazarik antzinakoena dela uste da. Arraza garbia hainbat mende mantentzeko arrazaioa herri nomadek beraien ohiturak, gauzak eta abereak gordetzeko joeran datza.
Ven a libertar Madrid
Ven a libertar Madrid ("Zatoz Madril askatzera") Donostiako Orfeoiak 78 RPMko 1939an plazaratutako diskoa da. Bertan Franco aldekoa zen Jacinto Guerrero konpositorearen bi lan interpretatu zituzten, Zaragozako Orkestra Sinfonikoaren laguntzaz. Bakarlari gisa S. Pagadizabal, A. Ochoa eta Conchita Leonardo aritu ziren. Kantan aipatzen zen askatzea "gorri"en menpekotasunetik askatzea zen.
NGC 4187
NGC 4187 galaxia bat da, Canes Venatici konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Lun'okita
Lun'okita mineral bat da.
Ezaugarriak
Lun'okita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 - 4 da.
Sebec (Maine)
Sebec Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Piscataquis konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Isolabona
Isolabona Italiako udalerri bat da. Imperiako probintzian kokatuta dago, Liguria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Isolabonak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Portmagee
Portmagee (irlanderaz An Caladh, "erdiko lautada" esan nahi du) Irlandako mendebaldeko Kerry konderriaren mendebaldean dagoen udalerri bat da. Iveragh penintsulan dago, Valentia uhartearen hegoaldean. Irlanderazko herriaren izenak "ferrya" esan nahi du, garai batean uharteko itsaso bidezko sartu-irten puntu bakarra baitzen, gaur egun 1970ean eraikitako Maurice O'Neill zubiaren bidez uhartearekin elkarlotua dago.
Joseph Barbera
Joseph Roland Barbera (New York, 1911ko martxoaren 24a – Los Angeles, 2006ko abenduaren 18a) estatubatuar animatzaile, zuzendari eta ekoizlea izan zen.
Matthias Grünewald
Mathias Neithart Gothart —Grünewald deitua— (Würzburg?, Alemania, 1480 inguru - Halle, Alemania, 1528ko abuztuaren 31) margolaria izan zen. Alemaniako margolari nagusietakoa den arren, haren bizitzari eta ikasketei buruzko datu gutxi dago, eta gutxi dira, halaber, haren obrak: lau erretaula eta koadro eta marrazki batzuk besterik ez da gorde. Erlijio-gaiak margotu zituen batez ere; haien bidez adierazi zuen hobekien Erdi Aro amaierako artearen hizkuntza formala, poesia dramatikoa eta erlijio-sentimendu sendoa.
Bizitza
Ezin argitu izan da Grünewaldek non eta norekin ikasi zuen. Lehenengo datu fidagarrien arabera, 1510ean ingeniari hidrauliko gisa hasi zen lanean Mainzko katedralean. Handik urtebetera, Mainzko artzapezpikuaren zerbitzuan ari zen lanean.
Urte batzuetan Alberto Brandeburgokoa izan zuen mezenas, eta 1526an, Lutherren erreformaren alde agertu eta nekazarien borrokaldietan nahastu zela-eta, ihes egin behar izan zuen, Frankfurta lehenik, eta Hallera ondoren. Grünewalden lehen lan ezaguna Kristo iraindua irudi monokromoa da (1503; Alte Pinakothek, Munich), argi efektu bizi eta adierazkortasun handikoak eratzeko zuen trebetasun apartaren erakusgarria. Zenbait elementutan Dureroren eragina sumatzen zaio, haren Apokalipsia sailarena hain zuzen, baina estilo berezia sortu zuen, Pizkundeko idealismoaren eta humanismoaren bestelakoa; irudiak distortsionatzen zituen indarra eta tragedia adierazteko, eta argi-itzal kontraste handia eta kolore gordinak erabiltzen zituen.
Garbiago ikus daiteke estilo berezi hori Alsaziako San Antonio Isemheimgoaren komenturako erretaula (1512-1515, Unterlinden Museoa, Colmar) maisu-lanean; harekin iritsi zuen margolari gisa heldutasuna, argiaren eta kolorearen trataera bikainarekin.
Sufrimenduaren samina adierazteko zuen trebetasuna nabarmena da, orobat, Kristoren gurutziltzea (1500-1502) eta, batez ere, Karlsruheko ohola (1523-1525) obretan.
Joseph Barbera
Hannak eta Barberak zazpi Oscar eta zortzi Emmy irabazi zituzten.
Mía y Moi
Mía y Moi 2021eko Borja de la Vega zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Sinopsia
Ama galdu ondoren, naturaren erdian dagoen etxebizitza batera joan dira Mia eta Moi: familiarena da, eta oroitzapen asko bizi izan dituzte bertan. Haiekin joan da Biel, Moiren bidelaguna. Eta, horrela, atseden hartzen eta zauriak sendatzen ahaleginduko dira hirurak, elkar babestuz eta elkar lagunduz. Batez ere Moiren kasuan; izan ere, nerbio krisi bortitz batetik sendatzen ari da.
Bat-batean, baina, harmonia hori hautsiko da, Mikel, Miaren bidelaguna, iristen denean. Hala, iraganeko mamuak eta aurrez azaldu ez dituzten emozio eta sentimenduak nagusituko dira haien artean, eta horiei aurre nola egin jakin beharko dute.
Soylent Green
Soylent Green 1973ko Richard Fleischer estatubatuar zinema zuzendariaren zientzia fikziozko filma da, Harry Harrisonen Make Room! Make Room! eleberrian oinarritua. Charlton Heston, Leigh Taylor-Young, Edward G. Robinson eta Joseph Cotten aktoreek hartzen dute parte. Etorkizuneko distopia batean dago kokatua, hondamendi ekologiko baten osteko New York gainpopulatuan.
Edward G. Robinson aktore mitikoak antzeztutako azken filma izan zen, handik gutxira hil baitzen. Bestalde, Charlton Hestonek bere helduaroan antzeztutako zientzia fikziozko hirugarren filma izan zen, besteak Planet of the Apes (1968) eta The Omega Man (1971) izan zirelarik.
Argumentua
Filma 2022. urteko New York hiri gainpopulatuan dago girotua. Hiriak bakarrik, 40 milioi biztanle ditu, denak ahal duten moduan bizirauten. Gehiengo pobre bat gutxiengo aberats baten menpe bizi da. Aberatsak, botere ekonomiko eta politiko osoaren jabe direlarik, beraiek baino ezin dituzte eskuratu barazkiak eta okela bezalako luxuak. Herritar gehienak, aldiz, etxerik gabe, kale-bazterretan edo eraikinetako eskilaretan lo eginez bizi dira. Munduko jende gehiena Soylent korporazioak fabrikatzen dituen elikagai artifizialez elikatzen da, elikagai natural gehienak negutegi efektuaren ondorioz desagertu baitziren. Munduko hiri guztiak egoera berean omen daude, eta debekatua dago jatekoak ekoizten diren landetxeetara joatea. Bi elikagai mota daude merkatuan: Soylent gorria eta soylent horia. Berriki, Soylent berdea ("Soylent green") izeneko produktu berria merkaturatu da, agintarien eta enpresa ekoizlearen esanetan, planktonean oinarritua dagoena.
Robert Thorn (Charlton Heston) New Yorkeko polizia, "Sol" Roth (Edward G. Robinson) izeneko irakasle ohi zahar batekin bizi da, laguntzaile bezala berarekin lan egiten duena. Solek gogoko du garai zaharrak gogora ekartzea, Lur planetan mundu guztiarentzako janaria zenean. Orduan ere jende gaiztoa egon arren, mundua ederragoa omen zen. Thorn, hondamendi ekologikoa jazo ondorengo belaunaldikoa denez, ez die Solen kontu zaharrei jaramonik egiten. Sinestezinak iruditzen zaizkio.
Egun batean, Thorni ustekabean egokituko zaio William R. Simonson (Joseph Cotten), Soylent-eko akziodun inportanteenetako baten hilketa kasua ikertzea, hau bere apartamentuan hilik aurkitzen dutenean. Thornek Simonsonen gorpua odol putzu baten erdian topatuko du, buruan hainbat kolpe dituela. Lapur batek hil omen du, baina ez dirudi etxetik ezer eraman dutenik, eta Thornek susmo txarra hartzen dio. Gainera, halabeharrez-edo, lapurra sartu zenean Simonsonen bizkartzaina kanpoan zen eta eraikineko segurtasun-sistema hondatua zegoen.
Etxean, jende gehienarentzat eskuraezinak diren gutizi eta zerbitzuak daude: idi-okela, barazkiak, fruta, whiskya, ur beroa eta xaboia, aire girotua,... Thornek, horrelako egoeretan poliziek egin ohi duten moduan, ahal duen guztia beretzat hartzen du. Bi liburuki handi ere topatuko ditu, ikerketa ozeanografiko baten ingurukoak.
Yuexiu Barrutia
Yuexiu Barrutia txinera sinplifikatuz: 越秀区), Guangzhou osatzen duten barrutietako bat da. 2006ko erroldaren arabera, 1.151.481 biztanle bizi ziren 32,82 kilometro koadroko azaleran, hortaz, barrutiaren dentsitatea 35.085 biztanle/km2 da. Guangzhouko barrutirik jendetsuena eta biztanleri dentsitaterik handienekoa da.
Soylent Green
Argumentua
Thornek, Tab Fielding (Chuck Connors) bizkartzainari galdeketa egin ondoren, Shirl (Leigh Taylor-Young) neskarekin segitzen du, etxeko "hornigaia" edo "altzaria", hau da, nagusiaren neskame sexual moduko bat.
Yuexiu Barrutia
Inguru naturala eta kokapena
Yuexiu Guangzhou erdigunea osatzen duten barrutietako bat da, bertan daude, hiriko gobernuaren egoitza eta enpresa garrantzitsuenak.
Barrutiaren mugak honakoak dira: Baiyun Barrutia iparraldean, Liwan Barrutia mendebaldean, Tianhe Barrutia ekialdean, eta Haizhu Barrutia hegoaldean.
Soylent Green
Argumentua
Thornek jakiten duenean Simonsonen bizkartzaina etxebizitza duin batean bizi dela "hornigai" beltz eder batekin, eta marrubi-marmelada bezalako gai izugarri garestiak erosteko nahiko diru baduela, bere susmoak areagotu egingo dira.
Thornek ikerketak bere aldetik daramatzan bitartean, Sol bi liburuki handi horiek zer informazio dakarten jakiten ahalegintzen da. Biblioteka batera doa bere adineko lagun batzuei galdetzera. Haiei esker, egia beldurgarri batez ohartuko da. Nekatua eta atsekabetua, eta dagoeneko luzaroegi bizi izan dela iritzita, Sol Rothek Etxea izeneko lekura joatea erabakitzen du, bere bizitzari amaiera ematera. Etxea da hiriko leku bat, non bezeroaren eskakizunei jarraituz, gaztaroko mundu ederraren irudiak jarri eta zaharrei bertan lasai hiltzeko modua eskaintzen zaien.
Thornek Solen agur-gutuna aurkitzen du etxean eta lasterka doa laguna salbatzera, baina berandu iristen da, orduko Solek edabea hartua baitu. Hala ere, lagun zaharrarekin azken hitz batzuk trukatzen ditu. Hil baino lehen, hiriko eraikin batera joatea eskatzen dio Solek, handik frogak jaso eta jendeak egia jakin dezan. Thornek, Solen gorpuaren ibilbidea segituz, azkenean, hiriko giza-gorpu guztien azken patua zein den ikusiko du: gorpuak soylent berdea ekoizteko prozesatzen dira. Simonsonen etxean aurkitutako bi liburukiek salatzen zutenez, ozeanoak lehortzen ari dira eta ez dago elikagaiak ekoizteko plaktonik.
Thornek, Soylenteko langileak atzetik dituela, haietako batzuk hil eta lantegitik ihes egitea lortzen du, hiriko gorpuak jasotzen dituen kamioi batera igoz.
Bere eraikinaren atarira hurbiltzen ari delarik, gizon batzuk zain dituela ohartzen da. Telefono kabina batetik poliziaburuari laguntza eskatzen dio, baina kaleaz beste aldetik gizonak tiroka hasten zaizkio. Tiroketa luze batean, Thornek Simonsonen bizkartzaina eta honen kideak banan banan hiltzen ditu. Azken agerraldia jendez betetako eliza batean da. Zaurituta, poliziaburuari eta bertan dagoen jende guztiari Soylent enpresaren sekretua jakinarazten die. "Gizateria salbatu behar da!" dio oihuka, esku-ohe batean daramaten bitartean.
Filmaren amaierak benetako egoera zein den erakusten du, baina ez dio inolako konponbiderik ematen.
Étouvans
Étouvans Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Étouvans udalerrian erroldatutako biztanleak 760 ziren. Familiak 308 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 140 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 104 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 335 etxebizitza zeuden, 314 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 311 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 314 etxebizitza nagusietatik 284 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 76 etxek lau zituzten eta 212 etxek bost zituzten. 274 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 119 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 172 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 470 ziren, horien artean 326 aktiboak ziren eta 144 inaktiboak ziren. 326 pertsona aktiboetatik 306 lanean zeuden (158 gizon eta 148 emakume) eta 20 langabezian zeuden (11 gizon eta 9 emakume). 144 pertsona inaktiboetatik 66 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 48 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Étouvans udalerrian 318 unitate fiskal zeuden, 787 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.739 euro zen.
Becrux
Becrux edo Mimosa Beta Crucis (β Cru / HD 111123 / HR 4853) izarrak jasotzen dituen izenak dira, Hegoaldeko Gurutzea edo Crux konstelazioko bigarren izarrik distiratsuena eta gaueko zeruko hogeigarren distiratsuena dena. Becrux izena beta greziar hizkia eta crux hitzaren kontrakzio bat da, Mimosa izenaren jatorria izen bereko landarean egon daitekeen bitartean.
Martin Txiki
Martin Txiki edo San Martin Txiki euskal mitologiako pertsonaia da. Pertsonaia honen inguruko ipuin eta kontakizun ugari daude. Horietako askoren jatorria Gipuzkoako Goierri eskualdeko Ataun eta Aralar mendilerroan dago, eta kontakizun gehienetan jentilak ere agertzen dira.
Bestalde, Aragoiko Tena, Ansó eta Broto ibarretan ere antzeko pertsonaiaren kontakizun eta kondairak ere badaude, eta bertakoek San Martinico esaten diote.
San Martin Txiki eta jentilak
Aspaldian Muskiako koban Basajaunak bizi omen ziren. Han inguruko mendialdeko lurrak erabilita, sekulako garitza biltzen omen zuten. Behealdean, ibarrean, kristauak bizi omen ziren, eta artean ez omen zuten garirik ereiten, gari-hazirik ez zeukatelako.
Behin San Martin Txiki oinetako handiak jantzita, igo omen zen Muskia mendiko kobara, eta hango gari-piloak ikusita, basajaunekin egin zuen apustu gari-meten gainetik salto egin zezakeela.
Basajaunek beren aldiko kemenean jardun omen zuten. San Martin Txiki, berriz, gari-piloen erdira erori omen zen, baita abarkak gari-alez bete ere.
Gero, handik alde egitean, San Martin Txiki bere etxera zihoala, basajaun bati bururatu omen zitzaion hark botinetan gari-haziak zeramatzala, eta hortaz aizkora txikia hartu, eta bota omen zion, baina ez zuen hura harrapatu. Kristauek ez omen zekiten garia noiz erein, baina halako batean baten batek basajaun bati aditu omen zion nola algaraz esaten zuen:
Ordutik zabaldu omen zen garia herri guztietan.
Becrux
Becrux kolore urdineko, 1,30 magnitude bisualeko eta B0.5IV espektro motako izar azpierraldoi bat da, 27.000 kelvin inguruko azaleko tenperaturarekin. Bere argitasuna, eguzkiarena baino 2000 aldiz handiagoa espektro ikusgarrian, 19600 aldiz handiagoa da ultramorean igorritako erradiazioa ere kontutan hartuz gero, hain beroa den izar batean proportzio oso handi bat suposatzen duena. Bere diametroa 7 eguzkikoa da, eta bere masa 14 eguzki masakoa. Izar gaztea da, 10 milioi urte inguru dituena. Bere burdin edukia gure eguzkiarenaren %75a inguru da. Beta Cephei motako izar aldakor oszilatzaile bat da, bere distira 1,23 eta 1,33 artean aldatzen dena, 4,588, 4,028, 4,386, 6,805 eta 8,618 orduko periodoekin.
Gure eguzki-sistematik 280 argi-urteko distantziara dago. Becruxen espektroak hurbileko izar bitar bat dela adierazten du, bere bi osagaiek, elkarrengandik 7 unitate astronomikoko distantziara daudenak, 5 urteko orbita periodoa dutelarik. Gainera, masa baxuko beste bigarren lagun bat ere aurkitu da, espektro ikusgarrian ikusi ezin daitekeena, baina oso aktiboa dena x izpietan. Sekuentzia nagusi aurreko izar bat da, hau da, oraindik eraketa prozesuan dagoena. Barnealdeko bikotetik 350 unitate astronomikoko distantziara, 1600 urte edo gehiago behar ditu orbita bat osatzen. Laugarren izar bat ere, bisualki 42 arku segundora dagoena, sistemaren zati izan daiteke. Benetan sistemaren zati izango balitz, osagai distiratsuenagandik gutxienez 3600 unitate astronomikoko distantziara egongo litzatekeen nano laranja bat izango litzateke.
Étouvans
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Étouvans udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Unai Hualde
Unai Hualde Iglesias (Altsasu, Nafarroa, 1976ko uztailaren 25a) politikari jelkide bat da, baita Geroa Bai koalizioko kide nabarmen bat ere. Foru parlamentaria da 2015az geroztik. Zuzenbidean lizentziatua, EAJren NBBko lehendakaria da eta 2015-2019 legealdian Nafarroako Parlamentuko lehen lehendakariordea izan zen. 2019ko ekainaren 19az geroztik Nafarroako Parlamentuko lehendakaria da. 2023ko hauteskundeen ondoren berriz hautatu zuten, eta, era horretan, kargua legealdi baterako baino gehiago betetzen duen lehen pertsona bilakatu zen.
Bizitza
Aitona kartzelaratua izan zen 1936ko estatu-kolpearen ondoren. Jose Mari Hualderen (Altsasuko udaleko eraikuntza lanen brigadako buru izandakoa) eta Margari Iglesias txistulariaren semea da, eta bi arreba gazteago ditu. Zuzenbidean lizentziatu zen Deustuko Unibertsitatean eta gerora Langileen Zuzendaritza Masterra gauzatu zuen. Politikan sartu aurretik enpresa pribatuan aritu zen lanean, aholkulari juridiko gisa zuzenbide publikoaren esparruan. 2007tik eszedentzian dago. 1999an egin zen EAJko kide, 23 urte zituela.
Altsasuko Udalean
2003ko udal hauteskundeen ondoren Altsasuko udaleko zinegotzi jardun zuen 2007 bitartean, "Agrupación Altsasuarra / Altsasuko Taldea" aliantzaren baitan, EAJri loturiko talde independentean. 2003-2007 legealdian Aralar, EA eta IUrekin batera udal-gobernua osatu zuten. Hauteskundeak PSNk irabazi zituen eta Altsasuko Taldea bigarren izan zen, hiruna zinegotzirekin, baina Aralarren alkategaia babestu zuten, Asunción Fernández de Garaialde, hirugarren geratu zena 2 zinegotzirekin. Legealdi honetan Unai Hualde alkateordea izan zen.
Hurrengo legealdian Unai Hualde Nafarroa Bai koalizioko zerrendaburu gisa aurkeztu zen hauteskundeetara. Aliantza hau lehen indarra izan zen, 4 zinegotzi eskuratuz, eta beraz Unai Hualdek alkatetza eskuratu zuen. Herriko alkatea izan zen 2007-2011 legealdian.
2011ko udal hauteskundeetan ez zen alkatetzarako aurkeztu, baina Nafarroa Bai 2011 zerrendan bigarren postuan joan zen, Asun Fernandez de Garaialderen atzetik. 2007an Nafarroa Baik lortutako 4 zinegotziak mantendu zituzten, baina Bilduk boto gehiago eskuratu zituen, beste lau zinegotzirekin lehen indarra izatera iritsiz. Era horretan Garazi Urrestarazuk eskuratu zuen alkatetza. 2011-2015 legealdian zehar Unai Hualdek udaleko ziengotzi gisa jardun zuen. Udal gobernua Bildu, NaBai2011 eta IUk osatu zuten, eta Unai Hualde gizarte ongizatearen saila zuzentzeaz arduratu zen.
2015eko udal hauteskundeetan Geroa Bai izan zen lehen indarra, eta Javier Ollo izendatu zuten alkate. Unai Hualdek zinegotzi lanean jarraitu zuen 2016ko otsailera arte, parlamentari lanean zentratzeko karguari uko egin zionean. 2019ko udal hauteskundeetan Geroa Baik gehiengo osoa eskuratu zuen udalean, 10 zinegotzirekin. Hualde era sinbolikoan aurkeztu zen koalizioaren zerrendan, azkenaurreko postuan.
Nafarroako Parlamentuan
2015eko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeetan Geroa Bai koalizioaren zerrendako laugarren postuan aurkeztu zen. Koalizioa hau bigarren indarra izan zen, 9 parlamentari eskuratuz. Legealdiaren eratze-bilkuran, 2015eko ekainaren 17an, Unai Hualde parlamentuko mahaiko lehen presidenteorde izendatu zuten Geroa Bai, EH Bildu, Podemos eta I-Eren 26 botoekin.
2015-2019 legealdian mahaiko lehendakariordea izateaz gain Landa Garapen, Ingurumen eta Toki Administraritzako zein Araudi Batzordean eleduna izan zen; Nafarroako Kutxaren desagerpenaren gaineko Ikerketa Batzordeko eta Lehendakaritza, Funtzio Publiko, Barne eta Justizia Batzordeko mahaiburua; eta Foru Erregimen eta Ogasun eta Finantza Polikoko Batzordeetako kidea.
2019ko hauteskundeetan Geroa Bairen zerrendan bigarren postuan aurkeztu zen, eta parlamentari hautatua izan zen. Hauteskundeen ondoren koalizioaren ordezkarietako bat izan zen PSN eta gainerako alderdiekin egindako bileretan. Ekainaren 19an egindako eratze-bilkuran Geroa Bairen hautagaia izan zen Nafarroako Parlamenturako lehendakaritzarako. Lehen itzulian 16 boto eskuratu zituen (Geroa Bai eta EH Bildurenak), eta bigarren itzulian Navarra Sumako Iñaki Iriarterekin lehiatu zen. Bigarren bozketan PSN, Geroa Bai, EH Bildu, Podemos eta I-E alderdien 30 botoak eskuratu zituen. Horrenbestez, Unai Hualde Nafarroako Parlamentuko lehendakari izendatua izan zen X. legealdirako.
Euzko Alderdi Jeltzalean
1999ko udan afiliatu zen EAJn, Altsasuko Uri Batzarrean, eta 2004an NBBko burukide izendatua izan zen. 2015eko uztaila eta 2016ko urtarrila bitartean NBBren jarduneko lehendakaria izan zen, Manu Aierdik postua utzi baitzuen Nafarroako Gobernuko lehendakariorde izateko. Barne-prozesu baten ondoren NBBko lehendakari hautetsia izan zen 2016ko urtarrilean, EAJren Nafarroako uri erakunde guztiek aho batez proposatu eta militantziaren %90etik gorako babesa jaso ondoren. Gaur egun kargu honetan jarraitzen du.
Asier Altuna
Halaber, aipatzekoa da Bertsolari bere dokumentala eta Esnalek zuzendutako Urte berri on, amona!, Altunaren gidoiarekin.
Ikastetxe askotan egon da, eta horietako batzuetan argitu duenez, Amama da gehien gustatu zaiona, eta Txotx gehien kostatu zaiona.
Big Beñat bideoklipa
Fermin Muguruzak, 2001eko korrikarako abestia egin zuenean, garai hartan euskal zineman oso berritzaileak ziren Telmo Esnal eta Kixi-rekin (Asier Altuna) sortu zuen bideoklipa. Modernitatea eta nekazal giroa batera agertzen ziren; adibidez, hasieran Beñat nekazari klasikoak belarra mozten zuen parke teknologiko batean, edo harri-jasotzaileak Fenwick orga batekin jasotzen zuen harria. Globala eta lokala uztartzearen aldeko aldarria erakusten da, baina eredu berrien derrigorrezko ezarpenik gabe ("Uztartzea da bat, bestea ezarpena / Elkartrukatu edo derrigortu ereduak") Janari azkarren kontrapuntuan ("Macdonalizazioa"), urteetan herrietako festetan ibilitako "Saltxitxauto" furgoneta herrikoia azaltzen zen bideoklipean kilometro 0-ko janari gertu eta gozoa eskaintzen.
Sariak
Zinemako sari edo izendapen hauek jaso ditu:
Vesvres-sous-Chalancey
Biztanleria
2007an Vesvres-sous-Chalancey udalerrian erroldatutako biztanleak 55 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 40 etxebizitza zeuden, 27 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 40etxeak ziren. 27 etxebizitza nagusietatik 25 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 3 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 24 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 10 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 27 ziren, horien artean 19 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 19 pertsona aktiboak lanean(10 gizon eta 9 emakume) zeuden.. 8 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Boxerren matxinada
Boxerren matxinada (義和團之亂 edo 義和團匪亂), Txinan Yihetuan matxinada (txinera tradizionalaz: 義和團起義, txinera sinplifikatuaz: 义和团起义, pinyinez: Yìhétuán Qǐyì, ‘ukabil tenteak’ edo hitzez hitz ‘ukabil bidezko eta harmoniatsuak’) izenaz ezaguna, Txinan XIX. mendearen amaieran atzerritarren eragin komertzial, politiko, erlijioso eta teknologikoaren aurkako matxinada izan zen, 1899ko azaroaren 2 eta 1901eko irailaren 7 artean iraun zuena. 1900eko abuzturako, 230 atzerritar, milaka txinatar kristau eta matxinatu asko (50.000 eta 100.000 artean) hilda zeuden. Gerra Zortzi Nazioen Aliantzak Beijing konkistatu zuenean bukatu zen.
Costa Blanca (TRAM Alacant)
Costa Blanca Alacantiko Burdinbide Metropolitarraren geltoki bat da, Alacant udalerrian dagoena.
Gimbrède
Gimbrède Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gimbrède udalerrian erroldatutako biztanleak 322 ziren. Familiak 114 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 153 etxebizitza zeuden, 120 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 148 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 120 etxebizitza nagusietatik 91 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 14 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 58 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 189 ziren, horien artean 136 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 136 pertsona aktiboetatik 131 lanean zeuden (69 gizon eta 62 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gimbrède udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 310 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.683 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 2 iturginak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Gimbrède udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.876 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Roberto Santamaría Ciprián
Roberto Santamaría Ciprián (Iruñea, 1985eko otsailaren 27) futbol atezaina da. Estatistika ofizialen arabera 1.83 m. du luzera eta 75 kg. pisatzen du. Bere anai gaztea Mikel Santamaria ere futbol jokalaria da. Gaur egun Espainiar Ligako SD Huesca taldean jokatzen du.
Estatistikak
''2019ko Ekainaren 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Koldo Zabala
Koldo Zabala Pagazaurtundua (Getxo, Bizkaia, -  ) dantzaria eta koreografoa izan zen.
Bizitza
1936ko Gerraren ondorioz, familiak Biarritzera ihes egin zuen. Koldo bere amarekin itzuli zen Bizkaira 1942an, baina 1946an berriz Biarritzera itzuli zen, orduko hartan behin betiko. Orduan berraurkitu zituen 6 anai-arrebetariko batzuk eta aita, berriki Gurseko presondegitik askatua.
1947tik Oldarra dantza taldean egonda, Koldok 1953an dantzari klasiko bihurtzea erabaki zuen. Parisera joan zen formatzera hango dantza-maisu handienekin, lehenik Alexandre Volininerekin eta ondotik Yves Brieux-Ustaritzekin. 1955an, Biarritzera itzulita, Oldarra Euskal Baleten zuzendari artistikoa izan zen 1982 arte. Aldi berean Yves Brieux-Ustaritz maisuaren klaseak jarraitzen zituen. 1982an, dantza klasiko irakasle izatera igaro eta, Baionako Kontserbatorioan sartu zen. Oldarrako koreografia eta balet maisu izaten jarraitu zuen, 1986 arte profesional gisa, eta gero boluntario. Dantzari agertu zen Itsasun, Enbataren 50. urteurrenarengatik 2013ko martxoan. 2011an ere dantzari izan zen Mizel Thereten Oroitzen naiz dantza proiektuan, Jean Nesprias eta Philippe Oihanbururen ondoan.
Uppsalako tenplua
Uppsalako tenplua Suediako Uppsala hiritik hurbil kokatutako Gamla Uppsala (Antzinako Uppsala) kokalekuan zegoen tenplu pagano bat zen, bertan eta historiaurreko garaitik eskandinaviar jainkoak gurtu ohi ziren. Tenplua izatea garaiko agiri idatzietan gutxi aipatzen da, baina eskandinaviar sagetan eta Saxo Grammaticus delakoaren Gesta Danorum idazlanean sarri aipatu ohi da.
Adan Bremengoak ere gurtzeleku honen deskribapena burutu zuen:
Bederatzi egunetako azken blót edo sakrifizioa 1078an ospatu zen. Uppsalako tenplua ziurrenik 1087an Inge I.a Suediakoak suntsitua izanen zen. Denboraldi batez, bederatzi urtero jentil eta kristauen arteko guduak ospatu ohi ziren, urte hori bera azken guduaren data izan zelarik.
Telebista
2013ko The History Channel kateak ekoiztutako Vikings telesaileko 1. denboraldiko azken aurreko atal osoa tenplu honetan kokatzen da, bertan bikingoek burututako jainko paganoen gurtzea eta abere nahiz gizakien sakrifizioak irudikatzen direlarik.
Chamigny
Chamigny Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chamigny udalerrian erroldatutako biztanleak 1.267 ziren. Familiak 456 ziren, horien artean 99 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 59 bakarrik bizi ziren emakumeak), 135 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 182 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 40 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 524 etxebizitza zeuden, 467 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 499 etxeak ziren eta 25 apartamentuak ziren. 467 etxebizitza nagusietatik 416 bere jabearen bizilekua ziren, 38 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 20 etxek bi zituzten, 58 etxek hiru zituzten, 121 etxek lau zituzten eta 267 etxek bost zituzten. 373 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 206 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 229 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 866 ziren, horien artean 627 aktiboak ziren eta 239 inaktiboak ziren. 627 pertsona aktiboetatik 589 lanean zeuden (318 gizon eta 271 emakume) eta 38 langabezian zeuden (14 gizon eta 24 emakume). 239 pertsona inaktiboetatik 82 erretiraturik zeuden, 90 ikasten zeuden eta 67 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chamigny udalerrian 458 unitate fiskal zeuden, 1.267 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.336 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 argiketaria, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2000. urtean Chamigny udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 735 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Genest-de-Beauzon
Saint-Genest-de-Beauzon Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Genest-de-Beauzon udalerrian erroldatutako biztanleak 236 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 195 etxebizitza zeuden, 110 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 76 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 184 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 110 etxebizitza nagusietatik 81 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 50 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 56 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 148 ziren, horien artean 105 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 105 pertsona aktiboetatik 90 lanean zeuden (49 gizon eta 41 emakume) eta 15 langabezian zeuden (6 gizon eta 9 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Genest-de-Beauzon udalerrian 121 unitate fiskal zeuden, 273,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.059 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 margolaria.
2000. urtean Saint-Genest-de-Beauzon udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 72 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
.tr
.tr Turkiari dagokion herrialdeentzako goi mailako domeinua da. Ekialde Ertaineko Unibertsitate Teknikoko informatika sailak kudeatzen du.
.nc.tr bigarren mailako domeinua Zipre Iparraldeko Turkiar Errepublikarentzako, ez baitauka herrialde kode propiorik.