cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jabetza eskurapena Zuzenbide Erromatarrean
Eratorrizko jabetza eskurapena
Eratorrizko jabetza eskurapena, aurretik beste jabe bat izan duen ondasun batean datza eta harekin edukitako igorpen harreman baten ondorio gisa sortutako jabetza.
Le Pecq
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jabetza eskurapena Zuzenbide Erromatarrean
Mancipatio
Manus capere: Salerosketa mota bat da non, res mancipiak erabiltzen ziren. Hau bost lekukoen bidez egiten zen. Mancipatio Dams-ek Sacra transmititzen zuen honetan hitz sakratuak esan behar ziren aktu sakratu bat zelako. Honela hitzak esatean mancipio dams-ek ez bazuen ezer esaten gauzaren dominum ex iure quiritiuma pasatzen zen libripens-ak balantza bat zuen bitartean. Bestalde mancipio dams-ek gauza berea zela esateko autoritatea zuen.
In iure cessio
Pretore aurrean egiten zen jabetza eskurapen hau. Honetan demandatuak berea dela aipatzen du eta demandariak aurka egiten dio frogak jarriz, ez badu ezer esaten esleitu egiten dio.
Usucapio
Hau, In Iure Cessio eta Mancipatioaren arteko soluzioa zen. Ondasuna erabilpen jarraiaz erabili ondoren jabetza eskuratzea ahalbidetzen zuena. Hau praescriptio adquisituna bezala ezagutua da gaur egun. Betebehar hauek zituen:
Traditio
Ondasun baten eskurapenean datza, non tradens-ek (transmititzen duenak) accipiens-eri (eskuratuko duenari) igortzen dion, beti ere, bien arteko akordio baten eraginez eta zilegitasuna frogatuta.
Longi temporis praescriptio
Hau probintzi etako lurralde etan ematen zen, usucapioaren berdina da, baina ezberdintasun txiki batekin. Hirietan hamar urte eta landetan hogei urte behar ziren gauzak eskuratzeko.
Igaegi
Igai (ofizialki Igai) Araban, Añanako Kuadrillan dagoen Erriberabeiti udalerria osatzen duten herrietako bat da. Historian zehar izenaren hainbat forma dokumentatzen dira: Igahigi (1025), Ygayegui (1257), Higahegui (1294), Ygay (1742). Euskaltzaindiaren azken erabakiak Igai forma hobesten du.
Inguru naturala eta kokapena
Herrira heltzeko, A-2622 errepidean hasten den herri errepide bat hartu behar da.
Ojos de Agua (El Salvador)
Ojos de Agua El Salvadorko Chalatenango departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 3667 biztanle zituen.
Magliaso
Magliaso Suitzako udalerria da. Ticino kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Hiodontiformes
Hiodontiformes nahiko berria den arrain ordena da. Egungo familia bakarrak, Hiodontidae, eta hiru genero iraungituak osaturik dago.
Zandvoort
Zandvoort Herbehereetako Ipar Holanda probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 16.639 biztanle zituen.
Joaquim Gomes
Joaquim Gomes Brasilgo udalerri bat da, Alagoas estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Liolaemus torresi
Liolaemus torresi Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Coilia nasus
Coilia nasus Coilia generoko animalia da. Arrainen barruko Engraulidae familian sailkatzen da.
Potonico
Potonico El Salvadorko Chalatenango departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 1586 biztanle zituen.
Kexaako monumentu multzoa
Kexaako monumentu multzoa aiaratar leinuaren egoitza eta alboko eraikinak izan ziren, Aiara udalerrian (Araba) dagoen Kexaa herrian kokatuak daudenak.
Eraikinok multzo arkitektoniko bat osatzen dute, plazatxo forma duena eta eraikin nagusietarako sarbidea dena. Eraikin horien itxurari erreparatuz gero, bata bestearen jarraipen dira nahiz eta bakoitzak bere erabilera propioa eta ondokoaren independentea izan. Aipatutako plaza horretara heltzearekin bat honako hauek ditugu bertan:
Jauregiak sarrera independentea du baina besteetan sartzeko abade-etxearen beheko solairutik igaro behar da, eta ondoren hiru erabilpen ezberdinak banatzen dituen patio baten bitartez.
2002ko, otsailaren 26an, Eusko Jaurlaritzak monumentu-multzo izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Irispidea
Eraikin-multzoa Aiarako haranaren erdian dago. Bertaratzeko Amurriotik Artziniegara doan C-624 bidea hartu behar da eta Arespalditza parean bidearen ezker aldera jo. Multzoak plataforma bat osatzen du mendi hegalaren erdi inguruan eta hor kokatzen dira bata bestearengatik ezberdintzea zail gertatzen diren hainbat eraikin, izan ere urrutitik begiratuta, bakarrik bata bestearen gainean kokatutako teilatu eta hormak ikusten baitira. Bertara joateko bide estu bat hartu behar da eta bidean, bihurgune batean dago bertara joateko zubia. Bihurgunean kanpai bat duen kanpai-horma dago eraikin erlijiosoa han inguruan dela abisatzen.
Zubiaren beste aldean hiru eraikin ziren, bata hondatua eta beste biak atxikiak, eraikin-unitate bakarra osatuz, eta gaur egun etxebizitzak direlarik. Daturik ez den arren, badirudi eraikinak sarreraren defentsarako eginak zirela.
Jauregia, Aiaratarren leinu-etxea
XIV. mendean eraikitako jauregi-gotorlekua da, gotikoa goren aldian zegoenean. Oinplano karratua, hegaletan dorre handiak eta erdian patio handi bat zituen. Fatxada nagusia ekialdekoa zen, bertan apaindu gabeko arku zorrotza duen ate bat dago.
Ziren dorreetatik bakarrik ipar-ekialdekoa dago egun zutik. Eraikinak solairu bi ditu, biak ere harlangaitzez eginak. Kanpora egindako baoak zulo txiki karratuak dira, 1737ko konponketa-lanean egindakoak..
Iparraldeko altxaerak baditu zenbait jatorrizko elementu, hots, baoak, leihate bikiak, gotikoak, harrian landutako arkua dutenak; eta arkuz errematatutako atea. Leihate batzuk komentu berria eraikitzeko lanak egin zirenean berreskuratu ziren, beste batzuk, ordea, estalita jarraitzen dute ez zeudelako osorik eta ez zirelako konpondu.
Pedro Lopez Aiarakoa kantzelariaren dorrea (ipar-ekialdeko dorrea) ere eraberritu zen eta egun museoa da eta bertara jauregiaren ate nagusitik joan behar da.
San Joan Bataiatzailearen komentua
Fernan Perez Aiarakoa, Kexaako jauregi-gotorlekuaren fundatzailea, politikan buru-belarri sartuta bizimodua eman ondoren, predikatzaileen ordenan sartu zen. Hil aurretik, donazio-karta egin zuen Kexaako monasterioa moja domingotarrei uzteko.
Komentuak bi solairu dituen kalostra karratua du eta horren inguruan du banatuta bere espazioa. Behe solairuak ertz-ganga du, erdi-puntuko zeharkako arkuak dituena. Gakoak San Domingoren ordenaren XVIII. mendeko gurutzez eta armarriz apainduak daude. Argitasuna idi-begi/okulu eta leiho errektangeluarren bidez lortzen da.
Elizako koru garaiera bakarrik mojek dute sarbidea. Ertz-ganga du eta puntu erdiko zeharkako arkuz bananduta. Bigarren trailuan sabaileiho bat dago eta hortik sartzen da gelan argia.
Gainontzeko gelek ez dute aparteko interesik. Fatxadek bao desordenatuak dituzte inolako hierarkiarik ez dutenak.
Adatseko Andra Mariaren kapera
Pedro Lopez Aiarakoak, komentuaren fundatzailearen semeak, eraiki zuen Adatseko Andre Mariaren kapera. Dorre trinko eta latza, harlangaitzezkoa eta hegalak harlanduz eginak dituena. Hiru kurbaturako modiloien gainean jarritako hegalkin modura jarritako almenek errematatzen dute.
Adatseko Andra Mariaren kapera beheko solairuan dago. Bertara klausurako eta 1735ean eraikitako elizarako sarbidea den patiotik joan behar da. Atelada arku zorroztua da eta dobela handiak eta hiru arkibolta ditu, hiruetatik bakarrik bigarrena dekoratua. Arkuak oin hartzen duten janbetako baketoiak eta inposta pertsona-buruen irudi txikiz apainduta daude.
Barrua kanoi zorrotzeko gangak estaltzen du; gangak bi tarte ditu hormari erantsita dauden zutabetan oin hartzen duen zeharkako arku batek banatzen dituenak. Bertan dira Aiarako jaun-andre nagusien hilobiak; lau dira guztira eta balio artistiko handia dute.
Kaperaren gainean sala bat dago eta patioko eskaileretatik gora lehen eskailera-ataletik aurrera eginda han bertan dago. Gapirio eta korapilozko sabai batek estaltzen du. Leihoak erdibituak dira eta hegaleko bankudunak dira.
Almenen-gunea gela handi diafanoa da eta estalkiak, 1960-70ko hamarkadan berritu zenak, metalezko egitura du.
San Joan Bataiatzailearen eliza
Absidea harlangaitzezkoa da, poligonala eta lau kontrahormek indartzen dute. Erdiko hormatalean idi-begi/okulu bat dago.
Barruan bost tarteko nabea da, bostetik hiru elizan eta bi koruan. XVIII. mendeko ertz gangak ditu eta lehen eta hirugarren tarteek aurreko eraikitze-lanetako arrosa-leihoak ditu.
Ertz gangak 1739an egin zituen Juan Andres de Llagunok. Kapera nagusia tertzeletezko ertz ganga batek estaltzen du, erdiko nabearen inguruan zirkuluak eginez jarritako nerbio kurbatuak ditu mentsulen gainean jarrita. Nerbioen arteko ganga zatiak grisailazko groteskoekin apaintzen dira. XVI. mendeko lehen urteetakoa da.
Tenpluaren behean Fernan Perez jaunaren familiaren hilobi-eskulturak daude.
Tenpluaren sakristia aiaratarren jauregiaren hego-ekialdeko dorre handian dago.
Abade-etxea
Sarbidea den patioa ixten du eta bere fatxada da. Ziurrenera XVIII. mendekoa da, azken eraikuntza-lanak egin zirenekoa. Baoak goitik behera lerrotuta ditu eta beheko solairua harlanduzko puntu erdiko arku bik osatzen dute. Goiko bi solairuetako bakoitzak balkoi bana eta leiho txikia dituzte.
Beste eraikuntzak
Sarbidea den zubia, ezin da ondo ikusi dagoen landarediarengatik baina, dirudienez, zapata mailakatuan jarritako arku zorrotza du. Harlanduz egina dago, eta petrilak lauza lauez errematatuta daude. XVII. mendekoa dela esan daiteke, garai horretan antolatu baitziren lehen azokak Kexaan.
Sarbidean diren etxeak, zubiaren ondoan. Bi eraikin dira bertan bata bestearengandik ezberdinduak. Lehenak, zubitik hurbilago dagoenak, puntu erdiko arkudun portikoa du, bao leihoburudunak eta gaineko errematea harriz egina du, bigarrenak, interes gutxiago du baina aipatzekoa da duen bao bat hirugingileko gotiko estilokoa, ziurrenera beste nonbaitetik ateratakoa.
Zubiaren eskuinaldean ageri diren eraikuntza aztarnak zubiaren defentsa izango zenarenak dirudite, plazaren ondoan duenaren antzeko batenak. Ez da eraikuntzaren aztarna handirik geratzen eta dagoena landarediak tapatzen du.
Bidearen beste aldean, Kexaako parrokia zaharraren dorrea dago, komentua seinalatzeko aztarna modura geratu dena bertan.
Komentuaren barruan eraikuntza exentu bat dago, inolako baliorik ez duena, nekazaritzako tresnak gordetzeko erabiltzen dena. Ortuan badira sakabanaturik horrelako eraikuntza txiki batzuk balio gutxikoak baina multzoaren itxurari kalterik egiten ez diotenak eta ondo integratuta daudenak.
Karpatos
Karpatos (grezieraz: Κάρπαθος, Kárpathos) Greziako uhartea da, Dodekanesoko uharteetan hirugarrena handitasunez. Oso uharte menditsua da. Aberastasun iturri garrantzizkoena nekazaritza da: laboreak, olibak, mahatsa.
Lanvallay
Lanvallay (bretainieraz Lanvalae) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Belmonteko juduak
Belmonteko juduak Portugalgo Belmonte herrian mendetan ezkututa gorde den judutarren komunitatea da. Hori lortzeko haien artean ezkondu egiten ziren eta haien erlijioa ezkutuan mantentzen zuten.
Historia
Belmonteko komunitate hau XII. mendean sortu zen. Haien aurkako erasoak zirela eta ezkutuan gordetzea erabaki zuten eta zortzi mendetan horrela jarraitu dute. Horren arabera, marranoak ziren, hau da, itsuraz kristautako juduak nahiz eta ezkutuan haien erlijioa mantendu. Komunitate honen partaideak, bestetik, ez ziren aberatsak hori esker errezago libratu ziren. XX. mendean Askenazi militar portugaldar batek haien izaera salatu zuen. Talde hau sefardi kulturakoa da. Hainbeste urte isolatua izanaren ondorioz ezaugarri oso bereziak ditu. Azken hamarkadetan, mendetan lehen aldiz, munduko beste judutarrekin harremanetan hasi dira. Judaismo barruan ortodoxoak dira baina, halaber, aspaldiko tradizioak eta ohiturak gorde dituzte. Gaur egun publikoak dira eta Belmoten museo bat (Museu Judaico de Belmonte) eskaini zaie.
Portugalen horrelako beste komunitateak ere ezagutu dira.
South Petherwin
, 'Paderwynn Dheghow', Ingalaterrako Kornualles konderriko herri bat da.
Rieppeleon kerstenii
Rieppeleon kerstenii Rieppeleon generoko animalia da. Narrastien barruko Chamaeleonidae familian sailkatuta dago.
Marienea
Marienea, Basauri ko Emakumeen Etxea, 2012 ko maiatz ean inauguratu zen Basaurin emakumeak elkartu, hausnarketa gune eta jarduerak dinamizatzeko espazio gisa. Bertan daude kokatuta udaleko Berdintasun Saila, Jabekuntza eskola eta bertan egiten diren ikastaro eta trebakuntza eskaintzak, sexu informaziorako bulegoa, Emakumeen informazio bulegoa, psikologo eta abokatua barne, eta gazteei bideratutako programak.
Historia
Basaurin jabekuntza eskola sortu zen lehenik, eta bertako lokal zaharrek Emakumearen Topaleku funtzioa bete zuten. Udalerriko Berdintasun Arloaren, elkarteen eta mugimendu feministaren aldarrikapenaren ondorioz, 2012an egungo ahalduntze eskola inauguratu zen, Marienea izenekoa. Hau, egia esan, emakumeentzako etxea da; izan ere, ahalduntze-eskolaz gain, Berdintasun Arloa, Sexu Informazioko Bulegoa edo Emakumeentzako Informazio Zentroa, Batera Bikain edo Equitruque biltzen ditu. Gainera, elkarte, GKE, erakusketa eta abarren jarduerak hartzen dituen espazio bat da.
Berdintasun arloa
Berdintasun Saila da Marienean dauden zerbitzuak eta baliabideak mendean dituen organo nagusia (etxeak eta eskolak jasotzen duten izena). Basauriko Udaleko Berdintasun Kontseilua, berriz, 2001. urtean eratu zen. Udalerrian dauden emakume-elkarteek osatzen dute, eta Berdintasun Arloko zinegotzi delegatua du buru. Hauek dira Basauriko Berdintasun Kontseilua osatzen duten erakundeak: Ate Zabalik, Manuela Egiguren: soziokulturala etxekoandreak, alargunen elkartea, Basauriko Emakumeen Elkartea, Helduen Hezkuntza-Emakumeen Taldea, Hemengo eta Hango emakumeak, Zure Ondoan, Marienea Elkartea eta Enproa.
Azpiegiturak
Emakume nabarmenen izenak dituzten aretoetan banatzen da: Dolores Ibarruri, Pepita Nuñez, Elbira Zipitria, Polixene Trabudua. Gainera, erabilera publikorako sukalde txiki bat dauka, etxe-izaera ematen diona. Eraikitzeko, antzeko esperientziak bisitatu ziren, hala nola Zaragoza ko Emakumeen Etxea. "Marienea feministon eta ideien fabrika bat da, eta feminismoaren laborategia. Gauza asko mamitzen dira han. Batez ere, jakinduria. Guretzako gune segurua ere bada geure gauza, aldarrikapen eta beharrei buruz hitz egiteko eta trebatzeko. (Biki Pozo)"
2021eko Martxoak 8: "Egunero izan dadin Martxoak 8" kanpaina
Basauriko 11 eraikinek binilo zko eta dibondazko (aluminio finezko materiala) horma-irudi handiak dituzte, emakumeak eta haien borrokak eta aldarrikapenak ikusgai, martxoaren 8an, Emakumeen Nazioarteko Egunaren inguruan antolaturiko erakusketan. Udaletxe ondoko metro geltokian (lehenengo murala: ‘Egunero izan dadin Martxoak 8!’), Basozelai Gizarte Etxean (bigarren murala: ‘Emakumeak oholtzara!’), Kaleroko Jubilatuen Etxean (hirugarren murala: ‘Gure gorputza, gure erabakia!’ -Basauriko 11ei omenaldia-), Kaleroko metro geltokian (laugarren murala: ‘Zuen txinparta feministen sua gara’), Uribarri Institutuan (bosgarren murala: ‘Izan zaitez feminista!’), Bizkotxalde ikastetxean -Ariz- (seigarren murala: ‘Etxean eta kalean, lanak, guztion artean’), Manuela Egiguren eta Ate Zabalik elkarteen egoitzan (zazpigarren murala: ‘Emakumeak batera indartsuago!’), Soloarte ikastetxean (zortzigarren murala: ‘Askeak, anitzak eta errebeldeak!’), Bidebieta ikastetxean (bederatzigarren murala: ‘Eta beti egongo gara’), Artunduaga kiroldegian (hamargarren murala: ‘Eutsi berdintasunari!’) eta Sofia Taramona ikastetxean (hamaikagarren murala: ‘Ez gaude jokoz kanpo!’).
Shunichi Nakajima
Shunichi Nakajima (中島 俊一, 1982ko ekainaren 16a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus Eight eta Mito HollyHock.
2004ko martxoaren 11ko atentatuak
2004ko martxoaren 11ko atentatuak —euskaraz M-11 izenaz ere ezagunak (11-M gaztelaniaz)— Madrilgo aldirikoen tren sareko 4 trenetan komando islamista batek egindako eraso terroristak izan ziren, Espainia eta Europako historia osoko handienak. Goizeko zortzietan ia aldi bereko 10 lehergailuk eztanda egin zuten lau trenetan. 192 lagun hil eta 2.000 inguru zauriturik suertatu ziren. Beranduago, poliziak lehertu ez ziren beste bi bonba kontrolpean lehertu zituen, eta hirugarren bat indargabetu zuen. Azken horri esker, errudunen lehen zantzuak aurkitu ziren. Aste batzuen ostean, poliziak Leganésen aurkitu zuen komando islamista. Ezkutatzen zituen etxebizitza eztandarazita, terrorista denak eta GEO polizia bat hil ziren.
Lehen orduetako zirrara Espainia eta Europa osoko hedabideetara zabaldu zen. Espainiako hauteskunde orokorretarako hiru egun falta ziren, eta tentsioa handia zen. Hasieratik, Espainiako gobernuko agintariek, Jose Maria Aznar buru zutela, ETAri egotzi zizkioten erasoak, eta ideia hori zabaltzeko ekimenak hartu zituzten, tartean zela bertsio hori zabaltzeko Espainiako enbaxadoreei eta hedabideei deitzea. Nazio Batuen Erakundeak, presio horien ondorioz, ETAren ustezko eraso terrorista salatzeko adierazpena onartu zuen.
Orduak eta egunak aurrera joan ahala, baina, agertzen ziren zantzuek beste noranzko bat erakusten zuten, baina gobernuak lehengoari eutsi zion hipotesi nagusi gisa. Herritarrak kalera atera ziren trumilka terrorismoaren kontra eta gobernuaren jarrera salatzera, erasook hauteskundeetan irabazpidea izateko erabiltzen ari zelakoan. Tentsio horren erdian, bi pertsona hil ziren Euskal Herrian polizien erasoen ondorioz. Alderdi Popularrak kritika gogorrak jaso zituen geroztik bere jarrera kontraesankorragatik. Espainiako Auzitegi Nazionalak hainbat islamiar terroristari egotzi zien atentatuen egiletza.
Atentatuen deskribapena
Atentatua lau tren desberdinetan gertatu zen, goizeko ordu jendetsuenean (07:36-07:40-etan). Lau tren horietan lehergailu kopuru handiko hamar motxila eta poltsek eztanda egin zuten. Eztandako arrastoak analizatuta, zientzialariek dinamita erako lehergailuak zirela jakin zuten, eta eztanda egin ez zuen eta Renault Kangoo autoko arrastoak analizatuta, lehergailua, Goma-2 ECO zela jakin zuten. Eztandak Atochako geltokian, Pozo del Tio Raimundo geltokian, Santa Eugenian, eta Tellez kalearen parean, Atocharantzko norabidean, gertatu ziren. Atochan hiru eztanda izan ziren, Raimundon bi, Santa Eugenian bakarra eta Tellez kalearen pareko trenbidean lau. Raimundo eztandarazi ez zuen beste lehergailu bat aurkitu zuten, 500 gramo Goma-2 ECOrekin, telefono mugikor bidez lehertaraziko zuena.
Leganésko pisua
Espainiako Polizia Nazionalak, Leganésen identifikatu zuen etxebizitza bat, eraso terroristen plangintza egiteko erabilia. Apirilaren 3an, larunbata, poliziek etxea inguratu zuten eta sartzera zihoazenean 3 terroristek beren buruaz beste egin zuten hainbat lehergailu erabiliz. Hiru terroristez gain, polizia bat hilik suertatu zen.
Ikertzaileen arabera Leganésko pisuan erabilitako lehergailuak tren-sarearen aurka egindako erasoen lehergailuen material berdinez osatuta zeuden.
Heriotzak
Zauritutakoak Madrilgo Erkidegoko hainbat ospitaleetara eraman zituzten. Horrenbeste zauritu zeuden, Madrilgo Udalak kanpaina-ospitale bat jarri behar izan zuen martxan Daoíz y Velarde kirolgunean, Téllez kaletik gertu.
17 herrialdeetako hildakoak zeuden, gehienak espainiarrak, 142 hain zuzen ere. Espainiako atentaturik larriena izan zen, ETAk Bartzelonan gauzatutako Hipercorreko atentatuko 21 hildakoen kopurua erraztasunez gaindituz. 1988ko Lockerbieko atentatuaz gain, Europako historiako atentaturik handiena izan zen hildako eta zauritutako kopuruari dagokionez. Hildako pertsonen zenbaketa ofiziala, 2004ko martxoaren 23an, 191 pertsonakoa izan zen eta zaurituen kopurua 2.050 pertsonakoa izan zen.
Atentatuen egiletza
Espainiako Justiziaren arabera, marokoar talde bat, siriar eta aljeriar islamiarrak, 2 guardia zibil eta poliziaren konfidente bat  izan ziren atentatuak egin zituzten usteko erasotzaileak. 2006ko apirilaren 11n, Juan del Olmo epaileak, 29 pertsonen aurka salaketak jarri zituen atentatuetan parte hartzeagatik.
Hasierako ETAren ustezko parte-hartzea
Egiletzaren inguruko gobernu-ordezkarien informazioak izan ziren erasootan harridura eta asaldura handiena piztutako alderdietako bat, lazgarritasunarekin batera. Erasoa gertatu eta hurrengo 72 orduetan, Espainiako gobernuko ordezkariek, Jose Maria Aznar ere tartean, irmo baieztatu zuten ETA izan zela erasoen egile, zantzuek ordurako besterik zioten arren: talde islamista bat izan zela. Are, Angel Acebes ministroak ETAren egiletzaz "inongo dudarik ez dago[ela]" adierazi zuen bere lehen agerraldian; besterik ziotenei 'doilorrak' ("miserables") deitu zien, Espainiako hauteskunde orokorretatik hiru egunetara.
Orduko Eusko Jaurlaritzako Juan Jose Ibarretxe lehendakariak ETA seinalatu zuen egile bezala, ETAk Gara egunkarian argitaratutako ohar batean atentatuen egiletza ukatu bazuen ere. Aznar espainiar presidenteak berberak hedabideetara deitu zuen, zantzuak edozein zirela ere, "egilea ETA" zela nabarmentzeko. Beranduago, terrorista islamiarrak izan zirela frogatu zen.
Azpijokoa
Alderdi Popularreko (PP) sektore batzuek, hala nola komunikabide batzuek, esaterako El Mundo egunkariaren eta COPE irrati elizkoiaren arabera, erasoa azpijoko bat izan zen orduko gobernua boteretik kentzeko. Terrorismoaren Biktimen Elkarteak ere azpijokoa egon zela argudiatu zuen.
Teoria horiek zioten ETAk, segurtasun indarretako kideek eta Marokoko isilpeko zerbitzuek atentatuetan parte hartu zutela. CIA atentatuen atzean egon zelaren susmorik ez zen egon.
Epaia
Atentatuen inguruko ikerketak Espainiako Auzitegi Nazionalak egin zituen. Epaia 2007ko otsailaren 15 eta 2007ko uztailaren 2 artean ospatu zen. 2007ko urriaren 31an, azken epaia eman zen eta atentatuek 191 hildako eta 2.050 zauritu eragin zituela frogatu zen. Atentatuak zelula jihadista batek egin zituen, hainbat kide Leganésko pisuan beren buruaz beste egin zutenek osatutakoa hain zuzen. 11 akusatu izan ziren guztira, denak islamiarrak José Emilio Suárez Trashorras espainiarra izan ezik.
Jamal Zougam eta Othman el Gnaoui izan ziren zelula terroristaren buru eta 42.922 eta 42.924 urteetako kartzela-zigorrak ezarri zitzaizkien hurrenez hurren.
Euskal Herrian
Euskal hiriei dagokienez, Bilbon 300.000, Iruñean 125.000 eta Gasteizen 90.000 pertsona manifestazioetara gehitu ziren. Espainiako telebista kate guztiek xingola beltza jarri zuten pantailaren goialdean eta egun osoan zehar atentatuei buruzko albistegiez hornitzen zuten programazioa.
Erasoen egilea ETA zelako Espainiako Gobernuaren mezuak zirela eta, gai horrek asaldura eragin zuen gizartean. Iruñean, polizia batek eta haren semeak tiroz hil zuten Angel Berrueta, dendari bat, atentatuen egilea ETA izan zela zioen poster bat jartzera behartzen saiatu ondoren. Hilketaren kontrako manifestazio bateko Ertzaintzaren karga batean Kontxi Sanchiz hil zen bihotzekoak jota Hernanin.
Espainian
Atentatuak gaitzesteko Espainian osoan ia 11.000.000 herritar baino gehiago kalera irten ziren manifestaldietara. Madrilen inoizko manifestazio handiena egin zen, "Con las víctimas, con la Constitución y contra el terrorismo" goiburupean; oihuen artean, "nor izan da?" entzun zen hainbatetan. Bartzelonan, tentsio uneak izan ziren PP alderdiko ordezkariekin. Biharamunean, ehun milaka atera ziren kalera Madrilen manifestaziorako, bertan Espainiako agintariak zeudela. ETAren kontrako eta Espainiako batasunaren aldeko oihuen artean ("¡España, unida, jamás será vencida!"), Madrilen agintarien kontrako txistuak eta oihuak ere entzun ziren, nahasmen handiaren erdian. Lehenago inoiz ez bezala, mobilizazioan rol garrantzitsua jokatu zuten bitarteko digitalek, hedabideen mezuekin lehiatu zirenak, aldi berean deialdiak eginez, Madrilgo PPren egoitzaren aurrean, adibidez.
Nazioartean
Atentatuen ondoren, Frantziak segurtasun nazionaleko plana maila laranjara igo zuen. Italiako Gobernuak alerta goreneko egoera ezarri zuen. Atenasen ere segurtasuna indartu zen tren-sarean eta Espainiako enbaxadan.
Atentatuak nazioartean gaitzetsiak izan ziren. George W. Bush presidente estatubatuarrak, Elisabet II.a erregina ingelesak, Romano Prodi orduko Europar Batasuneko presidenteak, Joan Paulo II.a Aita Santuak, Nazio Batuen Erakundeak eta beste askok atentatuak gaitzetsi eta salatu zituzten. 2004ko martxoaren 15ean, Europa mailako 3 minutuko isilunea egin zen eguerdian.
Bitxikeria
Nazio Batuen Erakundearentzat, Madrilgo 2004ko martxoaren 11ko atentatuak ETAk egin zituen. Espainiako Gobernuaren presioaren ondorioz, egun horretan bertan ETAri egotzi zioten atentatuak eta akta bat sinatu zuen ETAren aurka. NBEko "The Security Council" edo euskaraz, Nazio Batuen Babeserako Kontseiluak, ezin du akta bat aldatu behin sinatu eta gero, beraz horrela geratu da eta horrela dago bere interneteko orrietan.
Brett Whiteley
Brett Whiteley (Sydney, Australia, 1939ko apirilaren 7a - 1992ko ekainaren 15a) australiar pintorea izan zen.
Biografia
Pintura-ikasketak egin zituen eta 1960an diru-laguntza lortu zuen, ikasketak sakontzera Frantzia eta Ingalaterrara joateko.
1961ean UNESCOk antolatutako Parisko Pintore Gazteen Bileran Australiaren ordezkari izateko hautatu zuten, eta urte horretan bertan sari bat irabazi zuen Parisko Artista Gazteentzako Nazioarteko Bi Urtekoan, ospe handia eman ziona.
1960ko ondoko urteetan bakarkako zein taldekako erakusketak egin zituen, Londresko Whitechapel eta Marlborough galerietan, besteak beste. Gero Estatu Batuetan eta Asian izan zen, eta hirurogeita hamarreko hamarraldian Australiako pintore ospetsuena bihurtu zen.
Whiteleyren obrak, indartsua eta sutsua, erretratuetatik paisaietaraino hartzen ditu. Haren koadro nagusien artean XIX. mendeko artista eta idazleen erretratuak nabarmentzen dira -Baudelaire (1970), Van Gogh (1971)-, Sydneyko badiaren margolan harrigarriekin batera.
Sari asko irabazi zituen eta Australiako museoetan eta atzerriko bildumetan jarri zituen bere koadroak erakusgai.
Dompierre-sur-Helpe
Dompierre-sur-Helpe Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dompierre-sur-Helpe udalerrian erroldatutako biztanleak 956 ziren. Familiak 388 ziren, horien artean 106 pertsona bakarrekoak ziren (53 bakarrik bizi ziren gizonak eta 53 bakarrik bizi ziren emakumeak), 129 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 129 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 436 etxebizitza zeuden, 391 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 404 etxeak ziren eta 31 apartamentuak ziren. 391 etxebizitza nagusietatik 289 bere jabearen bizilekua ziren, 96 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 21 etxek bi zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 85 etxek lau zituzten eta 243 etxek bost zituzten. 325 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 189 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 151 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 646 ziren, horien artean 460 aktiboak ziren eta 186 inaktiboak ziren. 460 pertsona aktiboetatik 417 lanean zeuden (252 gizon eta 165 emakume) eta 43 langabezian zeuden (14 gizon eta 29 emakume). 186 pertsona inaktiboetatik 73 erretiraturik zeuden, 61 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dompierre-sur-Helpe udalerrian 392 unitate fiskal zeuden, 947,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.582 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 32 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 funeraria, 3 igeltseroak, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 2 ile apaindegiak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cobb-Douglas funtzioa
Mikroekonomian, Cobb-Douglas funtzioak ekoizpen-faktoreak (aldagai aske moduan) eta ekoizpena (menpeko aldagai moduan) lotzen dituzten funtzio mota bat da, funtzio potentzialean oinarriturik. Sarri, kontuan hartzen diren bi faktoreak lana eta kapitala izaten dira. Knut Wicksell (1851–1926) ekonomialariak planteatu zuen eta Charles Cobb eta Paul Douglas ekonomialariek egiaztatu zuten estatistika erabiliz 1900–1928 urte bitartean.
Ekoizpena Q eta ekoizpen-faktoreak x1, x2 badira honelakoak dira Cobb-Douglas funtzioak:
α eta β parametroek, banaka harturik, ekoizpenaren elkastikotasuna adierazten dute ekoizpen-faktore bakoitzarekiko. Horrela, α=0.15 parametroak dagokion ekoizpen faktorea unitate batean gehitzean, ekoizpena 0.15 gehituko dela adierazten du.
Batera harturik, α eta β parametroak nolakoak diren, ekoizpen funtzioak ezaugarri ezberdinak ditu:
Manno
Manno Suitzako udalerria da. Ticino kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
7. linea (Parisko metroa)
'''Parisko metroaren 7. linea''' sarean aurreikustako hamasei lineetako bat da.
Campylorhynchus zonatus
Campylorhynchus zonatus Campylorhynchus generoko animalia da. Hegaztien barruko Troglodytidae familian sailkatua dago.
7. linea (Parisko metroa)
Geltokiak
Lineak honako geltoki hauek ditu:
Polyipnus indicus
Polyipnus indicus Polyipnus generoko animalia da. Arrainen barruko Sternoptychidae familian sailkatzen da.
Kristina Berdynskykh
Kristina Volodymyrivna Berdynskykh —Крістіна Володимирівна Бердинських— (Kherson, Ukraina) gerra kazetaria da.
Biografia
Kazetari politiko gisa aritu zen Kieveko aldizkari, telebista eta irratietan 14 urtez, besteak beteste, 2013 eta 2014an Euromaidanen berri eman zuen. 2022ko Ukrainaren inbasioa hastean gertaerak bertatik ezagutaraztea erabaki zuen. Adibide dira Poloniako enbaxadoreari egindako elkarrizketa eta Ohmatdyt haurrentzako ospitaleari buruzko erreportajea. Herrialdean zehar bidaiatu du gerraren berri emateko, Butxa eta bestelako hirietan adibidez. Arreta berezia jarri zian du lekukoen testigantzei.
Bothriechis aurifer
Bothriechis aurifer Bothriechis generoko animalia da. Narrastien barruko Viperidae familian sailkatuta dago.
Liolaemus tromen
Liolaemus tromen Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Mont-de-Marsango portua
Mont-de-Marsango portua Landetako Mont-de-Marsan hirian dagoen ibai-portua da, Midouze ibaiaren ezkerraldean dagoena. XII. mendean jada erabilia, 1903an produkzio-jarduera desagertu zen. Midouze nabigarria da hurrengo 43 kilometrotan, noraino eta Aturrirekin bat egiten duen lekuraino. Bertatik gabarraz Landetako eta Armañaceko ekoizkinak zeramatzaten Baionaraino.
Lorenzo Askasibar
Lorenzo Askasibar Arana (Elgeta, 1930 - Gasteiz, 2022ko uztailaren 17a) gipuzkoar eskultore figuratiboa izan zen. Bergaran eskultore eta pintura ikasi eta landu ondoren, Bilboko Berreginen Museoan ikasi zuen. Estilo naturalista klasikoa landu zuen ugari, bereziki erreparatuz gai erlijioso kristauei, baina baita beste gai batzuei ere. Estatu Batuetako bere egonaldian hilerrietako artelanak egin zituen.
1970eko hamarkadaren hasieran Estatu Batuetatik itzultzean, Euskal Herriko orduko joeren eragina izan zuen. Azken urteetan, Gasteizen izan zuen tailerra eta bizilekua. Askasibar euskal eskultore klasiko handien eskolaren azken ordezkaritzat jo daiteke.
Artelanak
Gazte zenean, armarri batzuk eta irudi txikiak egiten hasi zen, baina bere karrerako lehen enkargu handia Bizente Goikoetxearen omenezko eskultura izan zen, Aramaion (Araba). Euskal Herrian bi lanengatik da batez ere ezaguna: Manuel Iradierri eskainitako estatua (1956), Gasteizen, eta Frantzisko Garate dohatsuaren erretratua, Bilboko Deustuko Unibertsitatean.
Amerikako Estatu Batuetan lan egin zuen urte askotan. Bertan sortutako artelanen artean, aipagarria da New Yorkeko Saint Raymond hilerri katolikoan dagoen monolitoa, J.F. Kennedy presidenteari eskainia, eta Kristobal Koloni egindako monumentua Connecticuteko Stamforden. Bergaran, San Pedro Ariznoako elizan, berak egindako pietate bat dago: Zutabeko Kristoa (bertan, "Flajelaziñua" ere deitua). Euskal Herrian finkatu zenean, Gasteiz hartu zuen bizileku.
Artistari buruzko balorazioak
Askasibarren gaineko bibliografia eta arte-kritikarien analisiak ez dira asko. Haren artelana goraipatu zuenetako bat Jorge Oteiza izan zen, honela idatzi baitzuen:
Botulismo
Botulismoa Clostridium botulinum bakterioak eragindako patologia larria da, janari-intoxikaziotzat jotzen dena. Gaitzaren eragilea bakterio horrek ekoizten duen neurotoxina da, nerbio eta gihar sistemari eraso egiten diona.
Urria bada ere (kasu bakar bat besterik ez zen agertu 2001. urtean Euskal Autonomi Erkidegoan) gaixotasuna hilkorra da maiz. Honen arrazoia toxinaren indarra da: toxina botulinikoa naturan dagoen pozoirik ahaltsuena eta hilkorrena da, mikrogramo batek gizaki bat hiltzen baitu. Botulismoa aitortu beharreko gaitza da Hego Euskal Herrian.
Azken urteotan toxina botulinikoa arrakasta handiz erabili izan da -oso dosi txikitan- estetika munduan, botox izeneko produktuan. Zimurrak leuntzeko aplikatzen da botoxa.
Infekzioa
Botulismoaren kasu gehienak janari intoxikazioak dira, Clostridium botulinum bakterioaz kutsatutako janariak kontsumitzarakoan gertatzen direnak. Beste botulismo mota bat, askoz urriago, tetanosen antzera harrapatzen da, zauriak bakterioaren esporekin kutsatzen direnean.
Botulismo kasuekin lotuen dauden janariak barazkiak dira. Bakterio eragilea lurzoruan bizi denez, barazkiak errazago kutsatzen dira esporekin beste janariak baino. Oso arriskutsuak dira latetan gordetzen diren barazkiak, lata barnean oxigenorik gabeko atmosfera baitago, Clostridium botulinum bezalako anaerobio batek hazteko behar duen atmosfera, alegia. Janari-industrian lata guztiak esterilizatzen dira, baina etxean edo baserrian ontziratzen diren barazkiak ez dira esterilak, eta botulismoaren bakterioa hazi daiteke bertan.
Erasobidea
Janari bat kutsatzen duenean Clostridium botulinum-ek bere toxina hilgarria ekoizten du. Toxina hori neurotoxina da, tetanosaren antzekoa, nerbio sistemari eraso egiten diona. Toxinak sinapsi neuromuskularretan azetilkolina askapena galerazten du, paralisi muskularra eraginez.
Sintoma klinikoak
Heriotza arnas aparatuaren edo bihotzaren giharren paralisiak eragiten du.
Tratamendua
Gaitzaren eragilea toxina bat denez, antzua da tratamendu antibiotikoa. Anti-toxina baten ezartzea da tratamendurik eraginkorrena, horrek odolean dagoen toxina indargabetzen baitu. Tratamendua goiz hasten bada heriotza arriskua murrizten da oso.
Horretaz gain, sarritan tratamendu sintomatikoa ere ematen da, zainketa bereziko unitatetan. Itomena eta bihotz-akatsak ekiditea da tratamendu horren funtsa.
Coilia neglecta
Coilia neglecta Coilia generoko animalia da. Arrainen barruko Engraulidae familian sailkatzen da.
Dobroč
Dobroč Eslovakiako udalerri bat da, Lučeneceko barrutian kokatuta. 18,87 km²ko azalera du eta 628 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1393. urtekoa da.
Mucambo (Ceará)
Mucambo Brasilgo udalerri bat da, Ceará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Aljer
Aljer (الجزائر Al-Ŷazā'ir; tamazightez Dzayer/ ⴷⵣⴰⵢⴻⵔ; Alger) Aljeriako hiriburua eta hiri nagusia da, eta Magrebeko hiririk handienetan bigarrena (Casablanca da lehena). 2008an 2.364.230 biztanle zituen. Itsasotik ikusirik hiriko eraikinen ikuspegia distiratsua baita, El-Behdja (البهجة) edo Alger la Blanche ("Aljer zuria") ezizena ematen zaio.
Kokapena
Aljeriako iparraldean dago, Mediterraneo itsasoaren ertzean. Afrikako ipar-ekialdeko itsas-porturik garrantzitsuena da.
Klima
Klima mediterraneoa du, Csa Köppen sailkapenaren arabera.
Historia
Antzinako hiri erromatarra izan zen (Icosium). Aljerrek nolabaiteko garrantzia hartu zuen Espainiatik egotzi zituzten musulmanak bertaratu zirenean (1492). 1510. urtean, espainiarrak hiri aurreko uharte txiki baten jabe egin ziren, eta haiek egozteko deitu zituzten Bizargorri anaia turkiarrak bertan egokitu ziren, Suleiman I.a sultanaren agintearen ordezkari.
Demografia
Biztanleriaren %53a arabierazko hiztunak dira, %44a amazigerazkoak eta %3a beste hizkuntzakoak (gehienak Txina, Vietnam eta Malitik etorriak).
Polyipnus inermis
Polyipnus inermis Polyipnus generoko animalia da. Arrainen barruko Sternoptychidae familian sailkatzen da.
Lanvellec
Lanvellec (bretainieraz Lanvaeleg) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Pelagiar uharteak
Pelagiar uharteak (italieraz: Isole Pelagie) Italiako uhartedia da, Mediterraneo itsasoan, Siziliako hegoaldean, Agrigento herrialdean. Lampedusa, Lampione eta Linosa dira uharte nagusiak.
Chambœuf (Côte-d'Or)
Chambœuf Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Keita Sugimoto
Keita Sugimoto (杉本 恵太, 1982ko ekainaren 13a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus Eight eta Tokushima Vortis.
Chambœuf (Côte-d'Or)
Biztanleria
2007an Chambœuf udalerrian erroldatutako biztanleak 324 ziren. Familiak 122 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 139 etxebizitza zeuden, 121 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 138 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 121 etxebizitza nagusietatik 115 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 7 etxek hitu gela zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 100 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 77 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 228 ziren, horien artean 179 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 179 pertsona aktiboetatik 172 lanean zeuden (89 gizon eta 83 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chambœuf udalerrian 125 unitate fiskal zeuden, 340 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.642 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 iturginak ziren eta 1 argiketaria.
2000. urtean Chambœuf udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 642 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Liolaemus tulkas
Liolaemus tulkas Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Zeevang
Zeevang Herbehereetako Ipar Holanda probintziako herria da. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 6.306 biztanle zituen.
Annasoltan Kekilova
Bere poesia-lanak sobietar gaiei buruzkoak ziren, hala nola, Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistari, herrialdeari eta herriari buruzkoak. 1971ko neguan eta udaberrian Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren XXIV. Biltzarrari eta Batzorde Zentralari idatzi zion Turkmenistango SESeko egoeraz kexu. 56 orri luzeko txostena landu zuen, irudidun bilduma batekin batera. Bere eskakizunetako bat Turkmenistango emakumeei eskubide gehiago bermatzea zen. Alderdi Komunistak aldarrikapenei ez ikusiarena egin zien eta bere lana uztera behartu zuen Annasultan.
Ogibiderik gabe, Annasultan Moskura joan zen laguntza eske, baina ez zioten laguntzarik eman. Gainera Britainiar Enbaxadara joan zen asilo eske, baina alferrik. Etsita, sobietar hiritartasunari uko egin zion eta herrialdetik alde egiteko prestatzen hasi zen. 1971ko abuztuaren 26an anbulantzia bat joan zen bere etxera eta ospitale psikiatrikora eraman zuten. 1983ko ekainaren 19an hil zen ospitale psikiatrikoan.
Klinikan zegoela idazten jarraitu zuen, eskuizkribuak amari eta ahizpari ezkutuan emanez. Ahizpak eskuizkribuak Moskura bidaltzen zituen, baina eskutitzak bidean galtzen ziren. Ondoren, bere etxean izandako sute batek bere lanetako asko suntsitu zituen. Onik gorde ziren lanetako batzuk 2015ean argiratatu ziren Turkmenistango idazleen lanen bilduma batean.
San Antonio de la Cruz
San Antonio de la Cruz El Salvadorko Chalatenango departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 1854 biztanle zituen.
McDowell konderria (Mendebaldeko Virginia)
McDowell konderria (McDowell County) Mendebaldeko Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Fairmont da. 2010eko zentsuaren arabera 22,113 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
McDowell konderriak 138,538 kilometro koadro ditu. Horietatik 374 ura dira. Beste 138,164 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 15,96 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 22,113 pertsonetatik 19,728 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 91 dira. 2,098 beltzak edo afroamerikarrak. 34 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 15 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 7 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 231 pertsonek kokatzen zuten.
Cairu
Cairu Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Quintanilla Erriberabeitia
Quintanilla Erriberabeitia (izen ofiziala: Quintanilla de la Ribera) Araban, Añanako Kuadrillan dagoen Erriberabeiti udalerria osatzen duten herrietako bat da.
San Antonio Los Ranchos
San Antonio Los Ranchos El Salvadorko Chalatenango departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 1619 biztanle zituen.
Kañeria 13
Kañeria 13 1996ean Arrasaten sortu zen punk-rock taldea da.
Historia
Kañeria 13 taldea Arrasateko Garagartza auzoan jaio zen. Zuhaitz eta Osoron gitarra-jotzaileek, Egoitzek baxuarekin, Ullik abesten eta Orobenek baterian osatzen zuten boskotea.
Hasieran Cicatriz, Paralisis Permanente edo Eskorbuto bezalako taldeen bertsioak jotzen zituzten, beranduago punk-rocka landu zutelarik. 1999. urtean Noche sangrienta maketa argitaratu zuten eta 2002ko martxoan beraien lehen iraupen luzeko diskoa: Miles de historias.
Jo zituzten kontzertu gehienak Euskal Herrian zehar eman zituzten, baina konpoan ere jo zuten, hala nola, Bartzelona edo Londres.
Denbora luzez jo bage egon ziren, izan ere taldea bertan behera utzi zuten. Hala ere, 2010eko udaberrian tauletara itzuli ziren laukote bezala, Zuhaitz gabe.
Bothrocophias myersi
Bothrocophias myersi Bothrocophias generoko animalia da. Narrastien barruko Viperidae familian sailkatuta dago.
Campylorhynchus megalopterus
Campylorhynchus megalopterus Campylorhynchus generoko animalia da. Hegaztien barruko Troglodytidae familian sailkatua dago.
Alex Maestresalas
Alex Maestresalas (Lizarra, 1992ko uztailaren 3a- ) euskal herritar futbolari bat da. Erdilari edo atzelari gisa aritu ohi da. Sestao River klubean jokatu du.
Ibilbidea
''2022ko maiatzaren 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Constance Tipper
Constance Fligg Elam Tipper (Hertfordshire, Erresuma Batua, 1894ko otsailaren 6a - Penrith, Cumbria,1995eko abenduaren 14a) metalurgikaria eta kristalografo britainiarra izan zen, Bigarren Mundu Gerran asko erabilitako Liberty zamaontzien kroskoen hausturaren arrazoia aurkitu izanagatik ezaguna.
Biografia
Constance Tipper, zirujau baten alaba, St Felixen hasi zen ikasten, eta Cambrigdeko Unibertsitateko Natural Science Tripos bat lortu zuen lehen emakumea izan zen. 1915ean, Teddingtongo Fisika Laborategi Nazionaleko Metalurgia Departamentura joan zen, eta handik, hurrengo urtean, Royal School of Mines-era igaro zen, Kensingtonera. Han, Sir Harold Carpenterren ikerketa-laguntzaile kargua lortu zuen, eta kristal metalikoak fabrikatzeko metodo bat garatu zuen. 1929an Cambrigden finkatu zen, eta bertan jarraitu zuen 30 urte baino gehiagoz.