cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Clair-sur-Epte
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 508 ziren, horien artean 376 aktiboak ziren eta 132 inaktiboak ziren. 376 pertsona aktiboetatik 320 lanean zeuden (183 gizon eta 137 emakume) eta 56 langabezian zeuden (20 gizon eta 36 emakume). 132 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 48 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Clair-sur-Epte udalerrian 296 unitate fiskal zeuden, 822 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.863 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 autoeskola, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Saint-Clair-sur-Epte udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 400 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rouez
Rouez Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rouez udalerrian erroldatutako biztanleak 792 ziren. Familiak 293 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 133 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 373 etxebizitza zeuden, 306 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 370 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 306 etxebizitza nagusietatik 226 bere jabearen bizilekua ziren, 74 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 27 etxek bi zituzten, 56 etxek hiru zituzten, 86 etxek lau zituzten eta 136 etxek bost zituzten. 167 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 114 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 158 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 478 ziren, horien artean 376 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 376 pertsona aktiboetatik 338 lanean zeuden (200 gizon eta 138 emakume) eta 38 langabezian zeuden (16 gizon eta 22 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rouez udalerrian 306 unitate fiskal zeuden, 772,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.009 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Buironfosse
Buironfosse Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.210 ziren. Familiak 446 ziren, horien artean 122 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 65 bakarrik bizi ziren emakumeak), 126 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 178 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 525 etxebizitza zeuden, 456 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 484 etxeak ziren eta 41 apartamentuak ziren. 456 etxebizitza nagusietatik 315 bere jabearen bizilekua ziren, 128 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 27 etxek bi zituzten, 90 etxek hiru zituzten, 125 etxek lau zituzten eta 211 etxek bost zituzten. 308 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 240 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 138 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 745 ziren, horien artean 492 aktiboak ziren eta 253 inaktiboak ziren. 492 pertsona aktiboetatik 411 lanean zeuden (232 gizon eta 179 emakume) eta 81 langabezian zeuden (40 gizon eta 41 emakume). 253 pertsona inaktiboetatik 68 erretiraturik zeuden, 64 ikasten zeuden eta 121 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Buironfosse udalerrian 447 unitate fiskal zeuden, 1.126 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.080 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 iturgina, 3 eraikuntza enpresak, 2 ile apaindegiak eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Buironfosse udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 784 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Donostia Saria
Donostia Saria hurrengo gauzak izan daitezke:
Opsaridium microlepis
Opsaridium microlepis Opsaridium generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Eustache Le Sueur
Eustache Le Sueur (Paris, 1617ko azaroaren 19a - ibidem, 1655eko apirilaren 30a) frantziar margolaria izan zen.
Bizitza osoa Parisen eman zuen, eta han ikasi zuen Simon Vouetekin margotzen, eta gero Frantziako Pintura eta Eskultura Errege Akademiaren sortzaileetako bat izan zen. Erlijio-gaien margolaritzan estilo neoklasikoan nabarmendu zen.
Pura Maortua
Pura Maortua Lombera, ezkondu eta gero Pura Ucelay (Limpias, Kantabria, 1883ko apirilaren 10a - Madril, 1972ko abenduaren 3a), XX. mendeko antzerki-zuzendaria izan zen.
Lehen urteak
Familia aberats batean jaio zen. Ama Purificación Lombera izan zen, Limpias herrikoa, eta aita Ramon Maortua, Elorriokoa (Bizkaia), koipe- eta xaboi-industrietan aritzen zena. Gaztaroa Kantabrian eman zuen, baina Madrilen bizi izan zen osaba batekin, José Gómez Ocañarekin, Unibertsitate Zentraleko fisiologiako katedradunarekin. Madrilgo kultur munduan hasi zen, eta Espainian, Frantzian eta Italian bidaiatu zuen.
Enrique Ucelayrekin ezkondu ondoren, Madrilen kokatu zen behin betiko. Lau alaba izan zituen, horietako bat, Matilde Ucelay, Espainiako arkitekturan lizentziatutako lehen emakumea, eta 2004ko Sari Nazionalaren irabazlea izan zen. Beste alaba bat Margarita Ucelay filologoa eta Federico García Lorcaren obran aditua zen.
Emakumezkoen Lyceum Kluba
Lyceum Club Femeninoaren bazkide sortzailea izan zen, 1926ko azaroan Casa de las Siete Chimeneas/ Zazpi Tximinien Etxean inauguratu zena. Bera arduratu zen dekorazioaz. Prentsak inaugurazioaren berri eman zuen: Eusebio de Gorbea, Elena Fortunen senarra, La libertad egunkarian agertutako artikulu batean, fundatzaile entzutetsuenen (besteak beste, Maortua) deskribapena egin zuen. Artikuluaren amaieran galdera batzuk egiten ziren, eta galdera horietako batzuk erantzun egin zizkion. Maortuaren erantzunak urte horretako abenduaren 24an agertu ziren. Horietan ikuspegi feminista eman zuen:"'Lyceum club sortu zela uste dut, Espainiako emakumeak bere foruak konkistatzeko zuen beharragatik eta berari dagokion begiruneagatik, gizakiak dituen gaitasun, eskubide eta betebehar berdintsuak dituen gizaki gisa.'"Gainera, aurrerapen handia izan zela uste zuen, bai gizonarentzat bai emakumearentzat.
Gizalegea
María Lejárraga eta María Rodrigorekin batera, Gizalegezko Hezkuntzako Emakumeen Elkartea (Asociación Femenina de Educación Cívica) sortu zuen. Fundazio hori Lejárragak iragarri zuen 1931ko abuztuan Ateneoko tribunatik, eta gero propaganda-paperetan eta paper solteetan egunkarietan. 1932ko martxoan hasi ziren jarduerak Madrilgo Goi Mailako Irakasle Eskolako lokaletan, eta ekainean egoitza batera aldatu ziren. Klase ertainari zuzendutako elkarte bat zen, bilgune bat eta gizarte-ekintzako plataforma bat emateaz gain, kultura-prestakuntzaz arduratzen zena. Ikastaroak eman zituztenen artean Clara Campoamor, María de Maeztu eta Fernando de los Ríos zeuden. Gizalege elkartean 'Club Anfistora' izenekoa ere sortu zen. Hasiera batean 'Kultur Antzerki Kluba' deitu zen, baina García Lorcaren iradokizunari jarraituz izen horixe hartu zuen.
Feira de Santana
Feira de Santana Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Pura Maortua
Anfistora elkartea
1932ko udazkenean, baimena eskatu zion García Lorcari La zapatera prodigiosa/ Zapatagile miresgarria interpretatzeko. Lorcak onartu egin zuen, baina fartsaren berrezarpenarekin batera zentsuratutako bere obra bat estreinatzea nahi izan zuen. Horretarako, Maortuak kopia konfiskatuetako bat lortu behar zuen. Lortu egin zuen, eta 1933ko apirilaren 5eanTeatro Españolen estreinatu zen Amor de don Perlimplín con Belisa en su jardín/ Don Perlimplinen eta Belisaren arteko maitasuna lorategian lana,  1928an amaitutakoa, eta eduki erotikoagatik Primo de Riveraren diktadurak debekatu egin zuena. Gregorio Marañón aulkitik altxatu zen, Perlimplinen erotismoak eta gizonezkoen ahultasunak asaldatuta. Eszenaratzean Santiago Ontañón marrazkilaria eta Fontanals eszenografoa aritu ziren. Maortuak jantziak sortu zituen.
1935eko urtarrilean Peribáñez y el comendador de Ocaña/ Peribáñez eta Ocañako komendadorearen bertsio bat estreinatu zuen García Lorcarekin batera, Lope de Vegaren heriotzaren urteurrenean. Arrakasta handia izan zuen, eta, nahiz eta Madrilgo Udalak onenaren saria eman, parte hartzen zuten konpainia profesionalak kalitatez gainditzen baitzituzten, ezin izan zuten saria jaso konpainia horien protestagatik. Ordain gisa, beste aurkezpen bat egiteko beharrezko laguntza jaso zuten.
1935ean Valle Inclanen baimena lortu zuen Los cuernos de don Friolera-ren esperpentoa eszenaratzeko. Estreinaldia 1936. urtearen hasieran egitekoa zen, baina, egilea hil zenean, Josefina Blanco alargunak, Maortua Lyceumetik ezagutzen zuenak, eskaera eginda, bertan behera geratu zen. Vallek bere azken nahia adierazi zuen, bere heriotzaren berri ematea debekatzen zuena, helburu politikoekin erabiliko zuten beldur zelako. Aktoreak matxinatu egin ziren, eta, Anfistoratik alde eginda, Nueva Escenarekin estreinatu zuten, Rafael Alberti eta María Teresa León zuzendari lanetan.
Characidium alipioi
Characidium alipioi Characidium generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.
Pura Maortua
Anfistora elkartea
Así que pasen cinco años lanaren lehenengo saiakera 1936ko maiatzean egin zuen egilearekin batera, baina haren hilketak ezinezkoa egin zuen. Ian Gibson-en arabera, Lorcak proposatu zion estreinaldia atzeratzea Doña Rosita la soltera/Doña Rosita ezkongabearen osterako, eta hark bazekien publikoari mesede egingo ziola, berak bazekielako ulertzen zaila zela-eta. Maortuaren eskuizkribu mekanografiatua gordetzen da, entseguetarako balio izan zuena eta Lorcaren eskuz egindako letra-zuzenketak dituena.
Gerra Zibilaren ondoren
Gerra ondoren, Arturo Ruiz Castillori lagundu zion bere filmetako batzuen jantzietan. Ganbera Antzokian eta Saiakeran ere Deseo bajo los olmos zuzendu zuen. Bere bizitzako azken urteetan, irakurtzen uzten ez zion gaixotasuna izan zuen. 1972ko abenduaren 3an hil zen, 89 urte zituela.
Ondorengoak eta legatua
Maortuak lau alaba izan zituen: bata Matilde Ucelay izan zen, Espainiako lehen arkitektoa, eta bestea, Margarita Ucelay, Estatu Batuetan garatutako bizitza akademikoan, bere amak hasitako Lorcaren lanari jarraipena eman zion.
Orvin
Orvin Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
1956ko Eurovision Abesti Lehiaketa
1956ko Eurovision Abesti Lehiaketa urtero ospatzen den Eurovision Abesti Lehiaketaren inaugurazio edizioa izan zen. Luganoko Teatro Kursaal antzokian ospatu zen, Suitzan, maiatzaren 24an. Aurkezlea Lohengrin Filipello izan zen.
Orvin
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
1956ko Eurovision Abesti Lehiaketa
Europako Irrati-Telebista Batasunak ekoitzia, musika lehiaketa paneuropearra Sanremoko kantu jaialdian oinarritu zen. Lehen edizioan zazpi herrialde izan ziren partaide, eta herrialde bakoitzak bi abesti aurkeztu zituen. Herrialde bakoitzeko bi epaimahaikidek isileko botoa eman zuten, gustokoen zuten kantua erabakitzeko. Garailea besterik ez zen eman ezagutzera, Suitzako Lys Assia "Refrain" kantuarekin hain zuzen. Arau hauek ez ziren inoiz berriz erabili.
Je suis né d'une cigogne
Je suis né d'une cigogne 1999ko Tony Gatlif frantziar zinema zuzendariaren road moviea da.
Sinopsia
Bi lagun frantses- Otto izeneko gazte langabea (estatu-etxebizitzetan bere amarekin bizi dena) eta bere neskalaguna den Louna (ile-apaintzailea eta baileak atzetik dituena)- euren bizitzetan, gizartean eta sisteman dagoen esanahirik ezaz gogoeta egiten dute. Gauza guztien aurkako matxinada-izpirituan, ihes egin eta ondoren datorrena abentura anarkikoa da. Ali izeneko etorkin arabiar bat sartzen da istorioan. Aliren familia bere jatorri etnikoak ezkutatzen saiatuko da, ohitura frantsesera aldatzeko muturreko neurrietara ere joanez.
Sphaerodactylus storeyae
Sphaerodactylus storeyae Sphaerodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Sphaerodactylidae familian sailkatuta dago.
Uberlândia
Uberlândia Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Veľké Hoste
Veľké Hoste Eslovakiako udalerri bat da, Bánovce nad Bebravouko barrutian kokatuta. 8,26 km²ko azalera du eta 576 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1329. urtekoa da.
Noailles (Tarn)
Noailles Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Noailles udalerrian erroldatutako biztanleak 176 ziren. Familiak 66 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 23 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 19 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 119 etxebizitza zeuden, 76 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 113 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 76 etxebizitza nagusietatik 63 bere jabearen bizilekua ziren eta 12 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 52 etxek bost zituzten. 60 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 44 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 112 ziren, horien artean 82 aktiboak ziren eta 30 inaktiboak ziren. 82 pertsona aktiboetatik 77 lanean zeuden (42 gizon eta 35 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 30 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoak igeltseroa ziren.
2000. urtean Noailles udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 806 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Scomberomorus sinensis
Scomberomorus sinensis Scomberomorus generoko animalia da. Arrainen barruko Scombridae familian sailkatzen da.
Palomas (Madril)
Palomas, Espainiako Madril hiriburuko auzo bat da, Hortaleza barrutian. Hiriko 161. auzoa da. 2009ko erroldaren arabera 6.484 biztanle zituen.
Tengiz Sigua
Tengiz Sigua (თენგიზ სიგუა; Lentekhi, 1934ko azaroaren 9a - Tbilisi, 2020ko urtarrilaren 21a) Georgiako bigarren lehen ministroa izan zen. Zviad Gamsakhurdia aurkako estatu kolpe bortitza eman zuen oposizioko kidea izan zen. 1992ko urtarrilaren 6an izendatu zuten lehen ministroa. 1993ko abuztuaren 6an dimisioa eman zuen aurrekontuak atzera bota ondoren.
Kohei Morita
Kohei Morita (盛田 剛平, 1976ko uztailaren 13a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Urawa Reds, Sanfrecce Hiroshima eta Ventforet Kofu.
Le Poinçonnet
Le Poinçonnet Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2007an 5.690 biztanle zituen.
Etxebizitza
2007an 2.366 etxebizitza zeuden, 2.218 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 117 hutsik zeuden. 2.330 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 2.218 etxebizitza nagusietatik 1.928 bere jabearen bizilekua ziren, 263 alokairuan okupaturik zeuden eta 27 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 42 etxek bi zituzten, 188 etxek hiru zituzten, 735 etxek lau zituzten eta 1.246 etxek bost zituzten. 1.922 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 721 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.412 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.839 ziren, horien artean 2.781 aktiboak ziren eta 1.058 inaktiboak ziren. 2.781 pertsona aktiboetatik 2.657 lanean zeuden (1.363 gizon eta 1.294 emakume) eta 124 langabezian zeuden (53 gizon eta 71 emakume). 1.058 pertsona inaktiboetatik 527 erretiraturik zeuden, 312 ikasten zeuden eta 219 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Poinçonnet udalerrian 2.280 unitate fiskal zeuden, 6.034 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.980 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 241 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 14 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 26 eraikuntza enpresak ziren, 82 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 13 garraio enpresak ziren, 13 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 11 finantziazio enpresak ziren, 10 higiezinen enpresak ziren, 18 zerbitzu enpresak ziren, 26 administrazio publikoko enpresak ziren eta 16 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 39 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 2 brikolaje denda handika, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 10 arropa dendak, 4 zapata-dendak, 2 altzari dendak, 5 kirol-dendak, 2 lur eta paretak apaintzeko dendak, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen, 3 bitxi-dendak eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Le Poinçonnet udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 714 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Les Métairies
Les Métairies Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Le Poinçonnet
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Les Métairies
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 354 ziren, horien artean 251 aktiboak ziren eta 103 inaktiboak ziren. 251 pertsona aktiboetatik 228 lanean zeuden (116 gizon eta 112 emakume) eta 24 langabezian zeuden (11 gizon eta 13 emakume). 103 pertsona inaktiboetatik 55 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Les Métairies udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Marcos komandanteordea
Marcos komandanteordea Askapen Nazionaleko Armada Zapatistako (EZLN) bozeramaile nagusia da —eta ez buruzagia, askotan uste den bezala—. Erakunde armatu horrek 1994ko urtarrilaren 1ean egin zuen lehen agerraldia, Mexikoko hegoaldeko Chiapas estatuan sei hiribilgune hartu zituztenean, indigenentzako «demokrazia, askatasuna eta justizia» eskatuz.
Gobernu mexikarrak Marcos, benetan, Rafael Sebastián Guillén Vicente maisu ohia dela dio, nahiz eta berak hori beti ukatu.
Marcos komandanteordea literaturarako eta komunikabideak erabiltzeko duen trebetasunagatik bereizten da. Bere aurpegi estaliak mundua zeharkatu du erresistentzia sinbolo gisa, Che Guevara berri bat bailitzan.
Vézénobres
Vézénobres Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vézénobres udalerrian erroldatutako biztanleak 1.663 ziren. Familiak 688 ziren, horien artean 217 pertsona bakarrekoak ziren (98 bakarrik bizi ziren gizonak eta 119 bakarrik bizi ziren emakumeak), 231 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 213 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 27 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 863 etxebizitza zeuden, 723 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 79 bigarren erresidentzia ziren eta 61 hutsik zeuden. 690 etxeak ziren eta 162 apartamentuak ziren. 723 etxebizitza nagusietatik 485 bere jabearen bizilekua ziren, 198 alokairuan okupaturik zeuden eta 40 doan lagata zeuden; 15 etxek gela bat zuten, 49 etxek bi zituzten, 134 etxek hiru zituzten, 198 etxek lau zituzten eta 327 etxek bost zituzten. 567 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 350 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 326 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.049 ziren, horien artean 741 aktiboak ziren eta 308 inaktiboak ziren. 741 pertsona aktiboetatik 641 lanean zeuden (333 gizon eta 308 emakume) eta 100 langabezian zeuden (38 gizon eta 62 emakume). 308 pertsona inaktiboetatik 114 erretiraturik zeuden, 103 ikasten zeuden eta 91 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 119 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 13 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 24 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 15 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 11 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 41 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 8 igeltseroak, 1 margolaria, 4 zurginak, 3 iturginak, 3 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 aldi baterako lan enpresa, 8 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 4 okindegiak, 1 liburu denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Vézénobres udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 231 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mistizismo
Mistika edo mistizismoa gizonaren eta jainkoaren arteko batasun- eta ezagutza-maila erdiestea helburu duten sinesteen eta praktiken multzoa da; hartarako bidea intuiziozko begiespena edo estasia da eta zentzumena eta ezagupen arrazionala alde batera uzten ditu. Jainkoarekiko harreman zuzenetan sartzen dela uste duenaren egoera psikologikoa.
Historian zehar jainkoaren ezagutza zuzena, zentzumenez eta ezagupen arrazionalaz haraindikoa, erlijio nagusi guztietan azaldu da: taoismoa Txinan; yoga Indian; vajrayana eta zen budismoan; sufismoa Islamen, kabala juduen artean, etab.
Mendebaldeko filosofian, mistizismoaren eragin zuzena Plotinoren neoplatonismoan agertu zen lehenik; gero, Agustin Hiponakoaren eta Dionisio Areopagokoaren bidez eragin handia izan zuen Erdi Aroko kristautasunean (San Bernardo Clairvauxkoa, San Frantzisko Asiskoa). XIV. eta XV. mendeetan Meister Eckhart, Heinrich Seuse, Jan van Ruysbroek, Johannes Tauler, Katalina Sienakoa eta Thomas à Kempis mistikoak nabarmendu ziren. XVI. mendean espainiar poeta mistikoak nabarmendu ziren, batez ere, Joan Gurutzekoa eta Teresa Avilakoa. Bestalde, filosofian Spinozak eta literaturan Goethek unibertsoaren egiturekin eta bideekin bat egiten duen mistizismo kosmikoaren alde egin zuten.
= Etimologia = Mistizismoa grekotik dator, "Ezkutatu egiten dut" esan nahi du, eta bere deribatua, berriz, "Hasiera" esan nahi du. Aditzak beste zentzu bat hartu du oraindik erabiltzen den grekoan. Bere esanahi nagusia "induktiboa" eta "abiarazlea" dira. Bigarren mailako esanahiak "sartu", "Zerbaitez jabetu", "Trenez", "Familiarizatu" eta "zerbaiten esperientzia eman" dira.
Saint-Cyr-en-Arthies
Saint-Cyr-en-Arthies Frantziako udalerria da, Val-d'Oise departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Mistizismo
Itun Berrian (mueó edo myéō) aditzaren forma erlazionala agertzen da. Strong-en Adiskidetasunean azaltzen den bezala, begiak eta ahoa itxi nahi ditu misterioa sentitzeko. Bere esanahi figuratiboa "misteriozko errebelazioan" abiaraztea da.
Saint-Cyr-en-Arthies
Biztanleria
2007an Saint-Cyr-en-Arthies udalerrian erroldatutako biztanleak 232 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Renan (Berna)
Renan Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saint-Cyr-en-Arthies
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Mistizismo
= Mistika ez erlijiosoa edo filosofikoa = Michel Hulinek “mistika basatia” deitzen duena (la mystique sauvage, Paris: puf, 1993) “esperientzia mistiko espontaneo” mota bat da. Erlijio-hierofania eta sinesmen eta ideien sistema oso landuak alde batera utzita, gizakiak bere buruari egiten dizkion errebelazioen ondorioz benetako izazeraren kontaktuaren eragina da.
Saint-Cyr-en-Arthies
Etxebizitza
2007an 107 etxebizitza zeuden, 91 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 104 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 91 etxebizitza nagusietatik 81 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 12 etxek hitu gela zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 73 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 57 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Jaime de Armiñán
Jaime de Armiñán Oliver (Madril, Espainia, 1927ko martxoaren 9a -) espainiar antzerki idazle, gidoigile eta zinemagilea da.
Sacramento
Sacramento Ameriketako Estatu Batuetako mendebaldeko hiria da, Kalifornia estatuko hiriburua. San Frantziskoko badiaren iparraldean dago. 2016an 495.234 biztanle zituen. Izan ere, Kaliforniako hiriburua izan arren, Los Angeles, San Frantzisko, San Diego eta San Jose baino txikiagoa da.
Saint-Cyr-en-Arthies
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Emma Ozores
Emma Ozores Ruiz (Madril, ) espainiar aktorea da, telebistan eta antzerkian ibilitakoa. Aktore ezagunen familia bateko kidea da: Antonio Ozores eta Elisa Montés gurasoak zituen.
Saint-Cyr-en-Arthies
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 149 ziren, horien artean 101 aktiboak ziren eta 48 inaktiboak ziren. 101 pertsona aktiboetatik 96 lanean zeuden (51 gizon eta 45 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 48 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Cyr-en-Arthies udalerrian 89 unitate fiskal zeuden, 235 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.959 euro zen.
Jaime de Armiñán
Biografia
Kazetari gisa lan egin ondoren antzerkiak idazteari ekin zion, eta sari asko irabazi zituen: 1953an Calderón de la Barca saria Eva sin manzanarengatik, 1955ean Unión Films saria Sinfonía acabadarengatik eta 1956an Lope de Vega saria Nuestro fantasmarengatik. Beste antzerki-lan batzuk: Café del Liceo (1958), Pisito de solteras (1962), La pareja (1963), El último tranvía (1965), eta Todas somos compañeras (1966). Umorea eta nahasketa dira Armiñánen antzerkien ezaugarri nagusiak.
Saint-Cyr-en-Arthies
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Jaime de Armiñán
Biografia
1958an telebistan hasi zen lanean, lehendabizi gidoigile, gisa eta bere gidoiak zuzenduz gero, Las doce caras de Juan, esate baterako. 1969an hasi zen zinema-munduan, Carola de día, Carola de noche filmarekin. Mi querida señorita (1971) filma Oscar sarietarako izendatua izan zen, eta Urteko Zuzendari Onenaren saria jaso zuen. El nido (1980) ere atzerriko film onenaren Oscarrerako izendatua izan zen. Ipuinak ere idatzi ditu, eta Vidas perras (1991) liburuan bildu dira batzuk. 1961 eta 1989 urteetan Ondas saria irabazi zuen, eta 1985ean Arte Ederretako urrezko domina.
Filmografia
(D) — Zuzendaria; (G) — Gidoilaria; (ZG) — Zuzendaria eta gidoilaria
Saint-Cyr-en-Arthies
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mistizismo
Niaren izaerarekiko edo desegitearekiko bat-bateko komunio espiritualaren sentsazio bat da, haurtzaroko oroitzapen batek eragindako denboragabeko errealitate batean sartzea, hasiera batean transzendentea izan zitekeena, usain edo zapore baten pertzepzio iheskorra... ustekabeko liskar mota desberdinak, "Sentimendu ozeaniko" baten bizipena bilatzen duen errealitate ugarirekin, unibertso erlijiosoarekin zerikusirik ez duena eta eguneroko ohiko koordenatuetatik kanpo kokatzen gaituena. Hala ere, Hulinen ustez, drogen bidez jainkotiarrera iristea tranpa bat da, eta ez benetako mistika.
= Mistika Paganoa = Antzinako europar jatorriko erlijioak, mespretxuz "paganoak" edo paganismoa deituak, judaismoa, kristautasuna eta islamismoa baino lehenagoko edo bestelako sinesmen eta erlijioak dira, normalean animistak edo politeistak izaten direnak eta, noizbehinka, elementu mistikoen presentzia beha daitekeenak. Greziar erlijioaren baitan Eleusisen misterioak eta Neopitagorismoa sortzen dira, oraindik gaizki ezagutzen direnak eta karga mistiko handia dutenak.
Zelten erlijioek magiak eta erritualak markatutako hainbat sinesmen biltzen dituzte, mistikotzat jo direnak, eta hori oso eztabaidagarria da. Goiko izakiarekin harremanetan jartzeko joera duten arren, haien arrazoi nagusia naturaren eta pertsonen gaineko boterea eta nagusitasuna praktikatzea da, zeina nekez onartuko bailitzateke bere kontzeptu hutsean ulertutako posizio mistiko baterako.
Mistika germanikoa
Germaniar mistikaren barnean garrantzi handiko figura bat nabarmendu behar da: abadesa, buruzagi monastikoa, mistikoa, profetisa, medikua, konpositorea eta Hildegarda de Bingen idazle alemaniarra.
Erdi Aroan, Meister Eckhart eta bere ikasle Enrique Suso eta Juan Taulero sortu zituen. Eta, XVII. mendean, Jakob Böhme eta batez ere Johann Scheffler, Angelus Silesius bezala ezagunagoa, erromes kerubinikoan jasotako epigrama erlijioso paradoxikoen egilea.
Mistika italiarra
Italiar mistikak, poberello San Frantzisko Asiskoaren irudiak ditu, Kántico ospetsuaren egilea, italiar literaturako lehen testuetako bat, eta, zalantzarik gabe, ederrenetako bat. Angela de Foligno beata, Erdi Aroko mistika bat da, bere bizitza, bere autobiografia edo Memorialaren bidez ezagutzen dena.
Mistizismo espainola
Doktrina filosofiko eta mistiko-platonizatzaileen, ideal sozial eta zaldunen, jarduera eta proselitismo izugarriaren eta ideal politiko bihurtutako erlijio-kulturaren eta -fedearen gorespen handiko giro baten arteko talka mistikan islatzen da, XVI. mendeko espainieraren ezaugarri humano, sozial eta artistiko guztien sintesian.
Poesia mistikoa gaztelaniaz
Mistika espainiarrak zenbait idazle erlijiosoren lantean izan zuen isla batez ere: Juan de Ávila dohatsua, San Pedro de Alcántara, Fray Jerónimo Gracián eta batez ere Joan Gurutzekoa (San Juan de la Cruz) eta Teresa Avilakoa (Santa Teresa de Jesús). Hauen gogoa gidatu zuena zera izan zen, dibinitatearen sekretu eta misterioak hitzaren bidez transmititzea.
Joan Gurutzekoaren lanek goraldi mistikoari buruzko lan bakarra osatzen dute: Arimaren gau iluna liburuan arimaren ihesa kontatzen du poetak, gauaren erdian, zentzuen presondegitik, eta, libre azkenean, bat egiten du Maitearekin; Kantu espiritualeana jainkoarengana iristeko bidearen prozesu mistikoa agertzen du: lehen bi estrofetan, bide garbigarriarena, bide argigarriarena erdiko bederatzietan eta, gainerakoetan, bat egiteko bidea; azkeneko lauetan batasunaren egoera deskribatzen du. Maitasun gar bizia-ren lau estrofetan, bozkarioz eta maitemindurik, atsegin gorena kantatzen du poetak.
Joan Gurutzekoaren lanean bezala, goraldi mistikoak oihartzun erotikoak ere hartzen ditu Teresa Avilakoaren lanean. Teresarentzat, estasia edo arrobamendua funtsezko sentipena da: sentimenduengatik munduarekiko kontaktua galtzen da. "Hemen ez da sentitzen, baizik eta ulertu gabe gozatzea", gorputzean egotearen sentsazioa ere galtzen da, baita gertatzen zaigunaren gaineko edozein kontrol ere.
Mistika budista
= Fenomeno Mistikoak =
Fenomeno mistikoei buruzko azalpen zientifikoak
Victor Cousinen filosofian, mistizismoa giza pentsamenduan aldizka gertatzen diren lau aro filosofiko handietako bat da, eta arrazionalista sutsuen garaiei jarraitzen die. Beste batzuek diote mistizismoa pertsona baten akats medikoen sintomak baino ez direla. Adibidez, Santa Teresa Jesusena oso gaixorik zegoela esaten da, eta arazo psikologikoak izan zitzakeela horregatik. Mistizismoaren ikerlari eta historialariek azalpen zientifiko gisa erabili izan dute, halaber, ikuskera batzuk intoxikazio batek eragindakoak izan zitezkeela, zekale-kornezuelo izenez ezagutzen den onddoaren ondorioz, hau da, psikotropiko indartsuaren ondorioz.
Guinzeling
Biztanleria
2007an Guinzeling udalerrian erroldatutako biztanleak 76 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 29 etxebizitza zeuden, 26 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 hutsik zeuden. 25 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 26 etxebizitza nagusietatik 21 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek hiru gela zituen, 2 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 19 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra garraio enpresa batena zen.
2000. urtean Guinzeling udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sacramento
Historia
1839. urtean heldu ziren lehen biztanleak. 1848. urtean urrea aurkitu zen eta etengabe hazi zen hiria. 1854an egin zuten Kaliforniako hiriburu. 1963. urtean amaitu zuten San Frantziskoko badiaraino heltzen den ubidea.
Ekonomia
Nekazaritza eremu oparo bateko merkataritzagune garrantzitsua da (haragia, fruituak, arroza, barazkiak). Industria da, ordea, bertako ekonomia jarduera nagusia: janari industria, automobilgintza, metalurgia, industria aeroespaziala. Burdinbide eta errepidegune garrantzitsua da.
Hiri senidetuak
Sacramento ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Gertwiller
Gertwiller Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gertwiller udalerrian erroldatutako biztanleak 891 ziren. Familiak 339 ziren, horien artean 76 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 143 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 393 etxebizitza zeuden, 347 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 273 etxeak ziren eta 116 apartamentuak ziren. 347 etxebizitza nagusietatik 252 bere jabearen bizilekua ziren, 89 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 24 etxek bi zituzten, 66 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 191 etxek bost zituzten. 279 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 165 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 155 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 560 ziren, horien artean 421 aktiboak ziren eta 139 inaktiboak ziren. 421 pertsona aktiboetatik 392 lanean zeuden (214 gizon eta 178 emakume) eta 30 langabezian zeuden (10 gizon eta 20 emakume). 139 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 49 ikasten zeuden eta 47 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gertwiller udalerrian 380 unitate fiskal zeuden, 1.002,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.684 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Scomberomorus tritor
Scomberomorus tritor Scomberomorus generoko animalia da. Arrainen barruko Scombridae familian sailkatzen da.
Foxfire (2013ko filma)
Foxfire : Confessions d'un gang de filles 2012ko Laurent Cantet frantziar zinema zuzendariaren filma da.
Gertwiller
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Uhin-luzera
Uhin-luzera uhin baten periodikotasun espaziala da, edo beste era batera esanda: uhin batean bibrazio-egoera berean dauden ondoz ondoko bi punturen arteko distantzia minimoa da. Normalean, lambda (λ) hizki grekoarekin izendatzen da.
Erlazioa maiztasunarekin
λ uhin-luzerak ν maiztasunarekiko (denbora jakin batean aurki daitekeen tontor kopurua)alderantzizko proportzionala den erlazioa du. Uhin-luzera uhinaren hedapen-abiadura eta uhinaren maiztasunaren arteko zatiduraren berdina da. Uhin elektromagnetikoen kasuan, hedapen-abiadura hau c argiaren abiadura da. Erlazioa honela adierazten da:
Gertwiller
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Uhin-luzera
Erlazioa maiztasunarekin
non
Partikulen uhin-luzera kuantikoa
Louis de Brogliek aurresan zuen, momentu linealdun partikula orok bere uhin-funtzio kuantikoarekin lotuta dagoen uhin-luzera duela, de Broglieren uhin-luzera deitua: non
Foxfire (2013ko filma)
Argumentua
1953 urtea, New Yorkeko estatua. Hiri txiki bateko langile-klaseko auzoa. Gizonek kontrolatzen duten gerraondoko indarkeriazko kulturaren erdian, nortasun handiko neska-talde batek odolezko ituna egin eta Foxfire banda sortuko du: emakumezkoen ezkutuko elkartea.
Orlando di Lasso
Orlando di Lasso (jaiotza-izena: Roland de Lassus) flandestar musikagilea izan zen (Mons, Hainaut, c. 1532 - Munich, 1594ko ekainaren 14a). Europako Berpizkundeko musikari gorenetako bat izan zen. Haurretan nabarmendu zen kantari gisa; koru guztiek nahi zuten beren koruko kantari izan zedin eta hiru aldiz bahitu zuten hori zela eta.
1544an Fernando de Gonzaga Karlos V.a enperadorearen zerbitzuko jeneralak eraman zuen Italiara eta hamar urtez egon zen han, aita santuaren kapera-maisu gisa, Palestrina musikagile ospetsuaren ondoan. 1555ean Anberes aldera jo zuen eta Bavariako dukearen kapera-maisu izendatu zuten ondoko urtean. Munichen bizi izan zen hil arte.
Bi mila musika piezatik gora ondu zituen Lassusek: italiar erako madrigalak zituzten bost liburu argitaratu ziren Venezian 1604an eta 516 motetez osatutako bilduma oparoa plazaratu zuten bere semeek Magnum Opus Musicum izenez. Lieder germaniar kantu-bilduma bat (zazpi sail osotara) ere idatzi zuen, eta salmo sail ederra, bere obra onena agian (1584, Psalmi Davidis Poenitentiales). Orlando di Lassus erlijio-musikari bikaina izan zen; italiar, frantses eta germaniar moldeko erlijio-kantuak ondu zituen, eta haren eragina bizi-bizirik egon zen Europako musikarien artean, barroko estiloa XVII. mendean guztiz nagusitu zen arte.
Cajuru
Cajuru Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Opsaridium peringueyi
Opsaridium peringueyi Opsaridium generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Osasun zientziak
Osasun zientziak arlo hartan dabiltzan jarduerak dira, alde batetik ikerketa esparru teorikoa eta bestetik asistentziaren maila praktikoa hartzen dituztenak.
Characidium amaila
Characidium amaila Characidium generoko animalia da. Arrainen barruko Crenuchidae familian sailkatzen da.
Cafarnaum (Bahia)
Cafarnaum Brasilgo udalerri bat da, Bahiako estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Gekko
Gekko Squamata barruan sailkatzen den narrasti genero bat da, Gekkonidae familiakoa. Asiako hegoaldean eta Ozeanian bizi dira, gune hezeetan eta basoetan.
Gehienak intsektiboroak dira, nahiz eta batzuetan fruituak eta ugaztun txiki zein narrasti txikiak ere jaten dituzten.
Batez ere zuhaitzetan bizi dira, eta behatz itsaskorrak dituzte, edozein gainazal igotzea baimentzen diena.
Espezieak
Honako espezieak ezagutzen dira:
Antton Elosegi (argipena)
Antton Elosegi honako pertsonak izan daitezke:
Sphaerodactylus underwoodi
Sphaerodactylus underwoodi Sphaerodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Sphaerodactylidae familian sailkatuta dago.
Thunnus atlanticus
Thunnus atlanticus Thunnus generoko animalia da. Arrainen barruko Scombridae familian sailkatzen da.
Week-end (1967ko filma)
Week-end 1967ko Jean-Luc Godard frantziar zinema zuzendariaren film komiko beltza da.
Sinopsia
Roland eta Corinne bikote burgesa dira, baina bakoitzak maitale sekretu bat du eta bestea hiltzeko konspiratzen du. Corinneren gurasoen etxera joaten dira autoz, hilzorian dagoen aitaren herentzia ziurtatzeko, beharrezkoa izanez gero hil egin behar dutela adostuz.
Romont (Berna)
Romont Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Àngels Ribé
Àngels Ribé (Bartzelona, 1943) kataluniar artista kontzeptuala eta argazlkilaria da, 1970eko hamarkadako arte kontzeptualaren artista garrantzitsuenetako bat. Genero-aldarrikapenarekin eta espazioari buruzko gogoetarekin, nazioartean presentzia handia du, eta, besteak beste, Vito Acconci, Laurie Anderson, Gordon Matta-Clark, Lawrence Weiner, Hanna Wilke, Martha Wilson edo Krzysztof Dicwozko artistekin lan egin du. 2019an Arte Plastikoen Sari Nazionala jaso zuen.
Romont (Berna)
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga: