cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pop
Nazioarteko ospea
Mendebaldekoak ez diren herrialde batzuek, hala nola Japoniak, pop musikaren industria oparoa garatu dute, eta industria horren zatirik handiena mendebaldeko pop-erako erabiltzen da. Japoniak urteak daramatza beste edozein herrialdek baino musika gehiago sortzen, AEBek izan ezik. Beste musika estilo batzuekin batera garatu zen pop musikako estiloetako bat pop latinoa da. 1950eko hamarkadan ospetsu egin zen Estatu Batuetan, Ritchie Valens-en rock and rollaren lehen arrakastarekin. Ondoren, pop musikaren arrakasta-zerrendetan arrakasta izan zuten hispanoak eta latindarrak. 1990eko hamarkadako pop arrakastak ezagunak izaten jarraitu zuten, bai jatorrizko generoetan, bai pop musika zabalenean. Pop latinoaren arrakastek, hala nola Macarena eta Despacito, errekorrak hautsi dituzte mundu osoko pop musikako zerrendetan.
XXI. mendea
2000ko hamarkadaren hasieran, 90eko hamarkadaren amaieran nagusi ziren joerek indarrean jarraitzen zuten, baina musikaren industria aldatzen hasi zen jendea Internetetik musika deskargatzen hasi zenean. Jendeak korronte nagusitik kanpo zeuden generoak eta artistak aurkitu ahal izan zituen, eta ospea bultzatu, baina, aldi berean, artista txikiek zailtasun gehiago zuten bizimodua ateratzeko, haien musika pirateatua baitzen. Garai hartako artista ezagunenak Justin Bieber, Rihanna, Taylor Swift, Lady Gaga, Black Eyed Peas, Katy Perry eta One Direction izan ziren.
Hauteskunde sistema
Zentzu zabalean, hauteskunde sistema bi daude: gehiengozko sistemak eta sistema proportzionalak. Sistema konkretu bat multzo batean sartzeko bere osagaiak izan behar dira kontuan.
Hauteskunde sistemen osagaiak
Hauteskunde sistemak aztertzeko orduan, bost osagai hartzen dira kontuan zientzia politikoetan:
Hauteskunde barrutia
Hauteskunde barrutia da osagairik erabakigarriena. Eserleku kopuru jakin bat aukeratzen duen hautesle multzoa da. Gehienetan lurralde administrazioko unitate bati lotua egon ohi da (adibidez, probintzia, eskualde, konderri, etab.) baina batzuetan bestelako argudioak erabiltzen dira barrutiak osatzeko (enpresa, alderdi edo taldeetan egiten diren hauteskundeetan, adibidez, kargua, adina, lantaldea edo bestelakoak har daitezke kontutan).
Zenbait kasutan hauteskunde barruti bakarra dago. Horren arabera boto guztiak batera kontatzen dira eta eserleku guztiak banatzeko boto guztiek balio dute. Sistema hau Israeleko hauteskunde orokorretan erabiltzen da besteak beste. Kasu gehienetan, ordea, parlamentua aukeratu behar duen lurraldea unitate txikiagotan zatitzen da eta horietako bakoitzari eserleku kopuru jakin bat ezartzen zaio.
Hauteskunde barrutien tamainari dagokionez, eserleku bakarrekoak edo eserleku ugarikoak izan daitezke. Lehenengoetan barruti bakoitzean eserleku bakarra aukeratzen da eta boto gehien lortzen dituenak irabazten du. Bigarrenean, aldiz, barruti bakoitzak bi eserleku edo gehiago izaten ditu eta aukeraketa nolabaiteko sistema proportzional baten bidez egin ohi da.
Eserleku bakarreko hauteskunde sistemaren adibide garrantzitsuena Erresuma Batua da (Komunen Ganberarako egiten diren hauteskundeetan). Bertan, konderri bakoitzak ordezkari bakarra izendatzen du. Eserleku ugariko sistemak zabalduago daude Europan zehar; adibidez, Gasteizko legebiltzarra aukeratzeko hiru barruti daude eta bakoitzak 25na eserleku aukeratzen ditu.
Hauteskunde barrutien tamainak (bertan aukeratzen den eserleku kopuruak) erlazio zuzena dauka ordezkaritzaren proportzionaltasunarekin. Horrela, barruti handiagoetan (10-11 eserleku baino gehiago aukeratzen direnetan) proportzionaltasuna handitu egin ohi da (beste osagaiak kontuan izan gabe). Aldiz, barruti txikiagoetan (5 eserleku baino gutxiago aukeratzen direnetan) proportzionaltasuna murriztu egiten da.
Hauteskunde formula
Formula eserlekuak banatzeko operazio matematikoa da. Bi taldetan banatzen dira: gehiengozko formulak eta proportzionalak. Bakoitzak bere logika jarraitzen du; lehenengoak baztertzea bilatzen du, bigarrenak banatzea.
Gehiengozko formulak
Formula hauen helburua boto gehien lortu dutenei jokoan dauden eserleku guztiak ematea da. Formularik ohikoena eta errazena ingelesez First-Past-the-Post deitutakoa da (euskaraz, Lehenengoak postua eskuratzen du). Erresuma Batuko hauteskunde orokorretan konderri bakoitzean formula hau erabiltzen da; boto gehien lortu duenak jokoan dagoen eserlekua hartzen du, beste hautagai guztiak kanpoan utziz. Beste kasu batzuetan, gehiengoaren babesa bultzatzeko, bi itzulitako formula erabiltzen da: hauteskundeetan boto gehien lortzen duten bi hautagaiek bigarren itzuli bat egiten dute. Horrela, aukeratzen denak botoen %50a duela segurtatzen da. Sistema hau, besteak beste, Frantziako hauteskunde orokorretan erabiltzen da. Honen aldaera bat Australian erabiltzen da; bertan itzuli biak egun banatan egin beharrean batera egiten dira, hautesleak hautagaiak lehentasunaren arabera sailkatzen ditu eta.
Formula proportzionalak
Formula hauek hautesleek egindako aukeren isla gauzatu nahi dute. Jasotako botoak era proportzionalean eserleku bihurtu nahi dituzte. Hemen ere bi azpimultzo banatzen dira:
Estratosfera
Ozono geruzaren ondorioz, tenperatura igoera bat gertatzen da estratosferan. Tropopausa amaitu eta bereala, troposferan hoztuz zihoan tenperatura konstante mantentzen da eta, lehen esan bezala, momentu baten buruan berotzen hasiko da estratopausara iritsi arte. Bertan, berriz ere, tenperatura konstante geldituko da.
Hauteskunde sistema
Hondar handienaren formulak
Kuota kalkulatzen da formula hauetan, hau da, eserlekua lortu ahal izateko jaso beharreko gutxieneko boto kopurua. Alderdi bakoitzak lortutako botoak kuotaz zatitzen dira eta zenbaki osoak besteko eserlekuak ematen zaizkio alderdiari. Soberan gelditzen diren eserlekuak dezimal edo hondar handiena dutenetik txikienera dutenetara banatzen dira.
Estratosfera
Tropopausaren eta estratopausaren artean dagoen tenperatura aldaketa honen ondorioz, beheko geruzan dauden aire-masak ez dira estratopausara pasatzen: aire beroa bera baino hotzagoa den aire masa batez inguratua badago, goraka igoko da. Baina estratosferako airea troposferakoa baino beroagoa denez, beheko geruzatik datozen aire masa beroak tropopausan geratzen dira. Ondorioz, estratosferako aire masak horizontalki mugituko dira eta troposferakoak bertikalki, elkar nahastu gabe.
Hauteskunde sistema
Hondar handienaren formulak
Formula hauen aldaera berezienetakoa Irlandan eta Maltan (besteak beste) erabiltzen den Single Transferable Vote (euskaraz Boto bakar transferigarria) deiturikoa da. Hemen, alderdiak aurkeztu beharrean hautagaiak aurkezten dira eta boto emaileak lehentasunaren arabera sailkatzen ditu. Lehenengo botoak zenbatuta kuotara heldu den hautagai bakoitzari eserleku bana ematen zaio. Banatu gabe gelditu diren eserlekuak banatzeko, bigarren botoak zenbatu eta ponderatzen dira eta horrenbeste aldiz errepikatzen da prozedura bera eserleku guztiak banatu arte.
Media altuenaren formulak
Media altuenaren edo zatitzaileen formuletan, alderdi bakoitzak lortutako boto kopura zatitzaile zerrenda batez zatitzen da taula batean. Eserlekuak banatzeko taula horretako zenbakirik handienak hartu eta dagokion alderdiari horrenbeste eserleku ematen zaizkio. Serie edo zerrenda desberdinak daude baina ezagunenak D'Hondt (zenbaki jarraiak hartzen dira: 1, 2, 3, 4, 5, etab.) eta Saing Lagüe (zenbaki bakoitiak hartzen dira: 1, 3, 5, 7, 9...) dira. D'Hondt seriea erabiltzen da, adibidez, Hego Euskal Herriko hauteskunde gehienetan (udalekoak, autonomikoak, foralak...).
Boto egituraketa
Botoak emateko prozedura da. Gehien zabaldutako egituraketa boto bakarra da: hautesle bakoitzak boto bakarra eman dezake, bai hautagai bakar bati (gehiengozko sistemetan) bai zerrenda bati (sistema proportzional gehienetan). Aldiz, beste zenbait eratako egituraketan ere badaude. Boto preferentzialetan (goian aipatutako Irlanda edo Maltako kasuetan adibidez) hautesleak hautagaiak lehentasunaren arabera sailkatzen ditu. Boto anitzean (Espainiako senatua aukeratzeko erabiltzen da) hautesle bakoitzak eserleku kopurua adinako boto kopurua du (gutxiago ere izan daiteke, adibidez, 4 eserlekuko barruti batean hautesleak 3 boto eman ditzake), hau da, hautagai bati baino gehiagori botoa eman diezaioke baina lehentasunik ezarri gabe.
Azken aldaera esanguratsua boto bikoitza da. Hau Alemania eta Italiako parlamentuak aukeratzeko erabiltzen da, besteak beste. Sistema honetan hautesleak bi boto ditu hauteskunde barruti bitan parte hartzen duelako: batetik eserleku bakarreko hauteskunde barrutian botoa ematen du barruti horrek izango duen ordezkaria aukeratzeko (gehiengozko formulaz) eta bestetik nazio mailan hauteskunde barruti bakarrean parte hartzen du gainerako eserlekuak banatzeko (formula proportzionalaz).
Hautagai zerrenda
Boto paperak hartzen duen itxura da. Eserleku bakarreko barrutietan izen bakarra izan dezake (hautesleak aukeratutako hautagaiarena) edo hautagai guztien izenak ager daitezke eta hautagaiak beraietako bat aukeratu behar du.
Eserleku bat baino gehiago duten barrutietan hiru motatako zerrendak aurki daitezke:
Itxia eta blokeatua
Alderdi bakoitzak bere hautagaiak nahi dituen ordenan aurkezten ditu. Hauteslearen aukera bakarra nahi duen alderdia aukeratzea da baina ezin du hautagaien ordena aldatu. Zerrenda hauek alderdien nagusitasuna azpimarratzen dute, hautesleen aukeratzeko eskubideen gainetik.
Itxia baina blokeatu gabea
Hautesleak ordena alda dezake. Preferentziazko boto sistemetan gertatzen da. Alderdiek zerrendak proposatzen dute, eta hautesleek ordena hautaketa ordena egiten dute. Alderdien boterea proposamenak egitea da; eta hautesleak alderdiaren barruko lehentasuna bere aukera egitea ahalbidetzen du.
Irekia
Hautesleak bere gogoko zerrenda osa dezake nahi dituen hautagaiak aukeratuz. Alderdiek ez dute botererik, proposamen soilak egin ditzakete. Erabaki ahalmen guztia hautesleen esku dago.
Muga
Eserleku bat baino gehiagoko barrutietan, eserleku banaketan parte hartzeko lortu beharreko gutxieneko boto kopurua (normalean boto portzentajea zehazten da). Muga horretara iristea ezinbestekoa da banaketan sartu ahal izateko (horrek ez du zertan eserlekuren bat lortuko denik esan nahi). Muga hauek gehiegizko zatiketa eta aniztasuna eragozteko jartzen dira. Gasteizko legebiltzarrerako hauteskundeetan, adibidez, barruti bakoitzeko baliozko botoen %3a lortu behar du alderdi batek banaketa prozesuan sartu ahal izateko.
Écot (Doubs)
Écot Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Écot udalerrian erroldatutako biztanleak 434 ziren. Familiak 159 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (18 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 67 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 7 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 173 etxebizitza zeuden, 165 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 157 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 165 etxebizitza nagusietatik 143 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 105 etxek bost zituzten. 143 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 111 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 304 ziren, horien artean 210 aktiboak ziren eta 94 inaktiboak ziren. 210 pertsona aktiboetatik 190 lanean zeuden (101 gizon eta 89 emakume) eta 20 langabezian zeuden (10 gizon eta 10 emakume). 94 pertsona inaktiboetatik 54 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Écot udalerrian 180 unitate fiskal zeuden, 468 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.994 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 2 iturginak.
2000. urtean Écot udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 189 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Every Day's a Holiday (1937ko filma)
Every Day's a Holiday 1937ko A. Edward Sutherland ingeles zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
New York, 1899ko urte-zahar gaua. Peaches O'Day, aktore ohi eta bizizaleak, 200 dolar xixkatzen dizkio trauskil bati. Atxiloketa mehatxupean, Peachesek Bostonerako ontzia hartu du denborak dena ahaztuko duelakoan.
Ostróda landa-udalerria
Ostróda Poloniako Varmia-Mazuriako voivoderriko landa-udalerri bat da, Ostróda barrutian kokatuta. 400,89 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 16078 biztanle zituen.
The War Wagon
The War Wagon (euskaraz Gerra Bagoia), 1967ko Burt Kennedy estatubatuarrak zuzendutako western film bat da. John Wayne, Kirk Douglas, Howard Keel, Robert Walker Jr., Keenan Wynn, Bruce Dern, Gene Evans, Joanna Barnes eta Bruce Cabot aktoreek antzeztu zuten.
Metil ioduro
Metil ioduroa edo iodometanoa CH3I formulako konposatu organikoa da. Likido dentso, kolorge eta hegaskorra da. Naturan arroz-sailek, ozeanoetako algek eta lurreko onddo eta bakterioek sortzen dute.
Sintesi organikoan metilo taldearen iturri moduan usatzen da.
Prestakuntza
Metil ioduroa prestatzen da iodoa metanolez eta fosforo gorriz osatutako nahaste bati erantsiz eratzen den erreakzio exotermikoaren bidez. Agente iodotzailea in situ sortutako fosforo triioduroa da.
Metil ioduroa presta daiteke ere metanola hidrogeno ioduroz tratatuz presta daiteke. Metil ioduroa destilatuz purutzen erreakzio-nahastetik.
Erreaktibitatea
Metil ioduroa substratu oso egokia da SN2 ordezkapen nukleozaleentzat. Nukleozaleen erasoarekiko eragozpen esterikorik ez du eta ioduroa irteera-talde oso ona da. Karbonoa, oxigenoa, sufrea, nitrogenoa eta fosforoa alkilatzeko usatzen da. Desabantailak baditu metil kloruroarekiko eta metil bromuroarekiko, pisu baliokidea handiagoa duela. Alabaina, beste bi kloruroek kaltean dute gasak direla.
Azido karboxilikoak eta fenolak metilatzeko balia daiteke metil ioduroa. Industrian nahiago izaten da dimetil sulfatoa baliatzea metil ioduroren ordez hura merkeagoa delako eta irakite-puntua altuagoa duelako. Halaber, metil ioduroaren irteera-taldea ioduroa denez eta nukleozale indartsua denez albo-erreakzioak gertatzeko arriskua dago.
Erabilera
Metil ioduroa pestizida bezala onartu zuen AEBetako Ingurumenerako Babesteko Agentziak (EPA) 2007an intsektuak, nematodoak, lurzoruko patogenoak eta belar gaiztoen haziak tratatzeko. Beste estatu batzuetan ere onartuta dago erabilera: Mexikon, Marokon, Japonian, Turkian eta Zeelanda Berrian.
AEBetan baimena ematea ez zen egon polemikatik kanpo. Komunitate zientifikoaren zati adierazgarri batek eta hainbat estatu-erregulatzailek kezkagarritzat dute EPAren baimena metil ioduroaren toxikotasuna medio. Atzenean, fabrikatzaileak produktua erretiratu zuen eta EPAk bertan behera laga zuen metil ioduroaren erregistroa 2013an.
Villa Luro (Buenos Aires)
Villa Luro Argentinako Buenos Aires hiriburuko mendebaldean dagoen auzoa da. Auzoak 2,6 km² ditu eta C10 Komuna da. 1991tik 2001era biztanleria 30.753tik 33.058ra igo zen, hau da, ehuneko 7,5eko gehikuntza.
Deskribapena
Villa Luro 1870eko hamarkadan bere lurrak banatu eta saldu zituen Pedro Luro medikuaren eta eraikuntza kontratistaren izena du. Lurok Mar del Platako bainuetxearen garapenean ere parte hartu zuen. Auzoko lehen biztanleak etorkin italiarrak, espainiarrak, portugaldarrak eta euskaldunak ziren. Gaur egun Villa Luro hiriko leku lasaia da, aldiriko izaera eta etxe baxuak dituena. Villa Luro Club Atlético Stentoren etxea da. Aldameneko Liniers auzora joan aurretik, CA Velez Sársfield estadioa Villa Luron zegoen.
Auzoak honako kale hauek ditu mugan: Emilio Castro etorbidea, Escalada, Juan B. Alberdi etorbidea, Medina, Rivadavia etorbidea, Canónigo Miguel Calixto del Corro etorbidea, Juan B. Justo etorbidea, Lope de Vega etorbidea, Álvarez Jonte etorbidea, Bacacay, Irigoyen, Ferrocarril Domingo F. Sarmiento trenbide zaharra, Anselmo Sáenz Valiente eta Albariño trenbideak.
Urtero abenduaren 1ean, auzo eguna ospatzen da, 2011n 100. aldiz.
San Migel eliza (Aldaba)
San Migel eliza Gipuzkoako Tolosa udalerriko Aldaba auzoan dagoen eliza da. Haren ezaugarria bat da paisaiak erretaularen funtzioa betetzen duela.
Kokapena
Berez eta nahiz eta Tolosako lursailean egon, Tolosako erdigunetik 12 kilometrotara dago. Bertaratzeko Alegia eta Ikaztegieta arteko bidean trenbide azpiko tuneletik desbideratzen den herri bidea hartu eta mendian gorantz abiatu behar da, Aldaba auzora ailegatu arte.
Historia
Hasiera batean baseliza izan zen, baina 1881ean eliza bihurtu zuten. Urte askotan batere aldatu gabe egon ondoren.
Eraikina
1962. urtean aldare nagusiaren atzean, Aralar mendilerroa eta batez ere Txindoki mendia ikusteko aukera eskaintzen duten leiate handi bat jarri zuten. Aldarearen gainaldean honako esaldi hau irakur daiteke: "Zeru luŕak zure dirdaiez beterik daude". Kanpoaldean berriz bere hormetako batean esaldi hau du: "Nor Jainkoa aiña".
Terre-Natale
Biztanleria
2007an Terre-Natale udalerrian erroldatutako biztanleak 381 ziren. Familiak 180 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 291 etxebizitza zeuden, 191 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 78 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 278 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 191 etxebizitza nagusietatik 167 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 102 etxek bost zituzten. 135 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 220 ziren, horien artean 153 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 153 pertsona aktiboetatik 134 lanean zeuden (67 gizon eta 67 emakume) eta 19 langabezian zeuden (10 gizon eta 9 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 35 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Terre-Natale udalerrian 193 unitate fiskal zeuden, 397 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.242 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Terre-Natale udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 602 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Beisiris
Beisiris edo Beisirisse, antzinaroko akitaniarren jainkoa omen zen.
Berari buruzko inskripzioa Cadiac/Cadéac herrian azaldu zen, Pirinio Garaietan. Baita Commingesko Aure haranean.
Inskripzioetan Beisisris Jupiter jainko erromatarrari lotuta azaltzen zaigu, honek ematen digu jainkoaz daukagun ezaugarri bakarra.
Idazkunak
IOM BEISIRISSE: Cadéac (65), XIII, 370.
I(ovi) O(ptimo) M(aximo) / Beisirisse / M(arcus) Val(erius) Pote/ns v(otum) s(olvit) l(ibens) m(erito).
IOM Iupiter Optimus Maximo ohiko izendapenaren laburdura da: Jupiter Hoberena eta Handiena. Idazkun horretan Marcus Valerius Potens hiritarrak aldarea bat eskaintzen dio Jupiterri, Optimus Maximus Beisiris-i. Dena den, sinkretismoa ez da batere ohikoa Pirinioetako erlijioan, eta Jupiter jainkoarekin bi adibide besterik ez dira agertu.
NGC 4102
NGC 4102 galaxia bat da, Hartz Handia konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Spangenhelm
Spangenhelm termino germanikoa da, Goi Erdi Aroan oso ezaguna eta zabaldua den borroka-kasko mota bati buruz aritzeko. Kaskoaren egitura moldatzen duten metalezko zerrendak dira Spangen. Zerrendek altzairuzko edo brontzezko hiruzpalau plaka lotzen dituzte. Markoak diseinu konikoa hartzen du, buruaren formarekin kurbatzen dena. Kaskoaren aurrealdeak sudur-babes bat izan lezake. Spangenhelms zaharrenek masailak babesteko hegalak dituzte, metalez edo larruz eginak. Spangenhelmek ere uhala izan dezakete lepoa babesteko. Eredu batzuek begiaren babesa dute, monokulu modernoen markoen antzeko forman. Beste batzuek aurpegi osoa dute, begietarako hutsuneekin.
Spangenhelm-a Erdialdeko Asian sortu zen, sarmaziar motakoa. Gaur egun Hegoaldeko Errusia eta Ukraina denaren bidez iritsi zen Europara. VI. mendea baino lehen, Europako kaskorik arruntenen diseinua zen, baita Ekialde Ertaineko kaskorik erabiliena. IX. mendera arte behintzat erabili zen. Hunoen eta ostrogodoen elementu komuna izan zen.
Spangenhelm egiteko zailtasun handirik ez zuen defentsa bat zen. Diseinuaren ahultasuna buruaren babes partziala eta eraikuntza artikulatua zen. Kasko honen ondorengoa kasket handia izan zen.
Rimal Ali
Rimal Ali (رِمل علی) pakistandar emakumezko modelo, dantzari eta aktore transgeneroa da. 2018an egin zuen debuta aktore-lanetan Saat Din Mohabbat In filmean.
2017an Pakistango Soch musika-talde ezagunaren bideoklip batean antzeztu zuen bere burua emakume transgenerotzat aurkeztuz. Antzezpen horrek Pakistango pertsona transgeneroei agerikotasun handiagoa eman zion.
Dowra
(irlanderaz An Damhshraith) Irlandako udalerri bat da, Cavan konderria eta Leitrim konderriaren artean banatua dagoena. 2006ko erroldaren arabera 540 biztanle zituen.
Robredo–Ahedo geltokia
Robredo–Ahedo Espainiako Gaztela eta Leongo tren geltoki bat da, udalerrian kokatuta dagoena.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Rudy (Arkansas)
Rudy Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Crawford konderrian dago, Arkansas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Besiers
Besiers Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2007an 72.462 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Béziers udalerrian erroldatutako biztanleak 72.462 ziren. Familiak 32.877 ziren, horien artean 13.641 pertsona bakarrekoak ziren (5.200 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8.441 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8.836 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 6.616 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 3.784 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 40.497 etxebizitza zeuden, 33.939 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1.044 bigarren erresidentzia ziren eta 5.514 hutsik zeuden. 15.706 etxeak ziren eta 24.653 apartamentuak ziren. 33.939 etxebizitza nagusietatik 15.188 bere jabearen bizilekua ziren, 18.096 alokairuan okupaturik zeuden eta 655 doan lagata zeuden; 1.136 etxek gela bat zuten, 4.842 etxek bi zituzten, 10.300 etxek hiru zituzten, 10.531 etxek lau zituzten eta 7.131 etxek bost zituzten. 18.866 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18.155 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 6.533 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 43.264 ziren, horien artean 27.678 aktiboak ziren eta 15.586 inaktiboak ziren. 27.678 pertsona aktiboetatik 21.888 lanean zeuden (11.631 gizon eta 10.257 emakume) eta 5.790 langabezian zeuden (2.858 gizon eta 2.932 emakume). 15.586 pertsona inaktiboetatik 3.960 erretiraturik zeuden, 4.363 ikasten zeuden eta 7.263 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Béziers udalerrian 34.198 unitate fiskal zeuden, 73.178,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.564 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5.748 komertzioetatik, 71 erauzte enpresak ziren, 93 janari enpresak ziren, 17 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 186 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 619 eraikuntza enpresak ziren, 1.612 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 97 garraio enpresak ziren, 358 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 86 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 243 finantziazio enpresak ziren, 391 higiezinen enpresak ziren, 755 zerbitzu enpresak ziren, 867 administrazio publikoko enpresak ziren eta 348 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 1.337 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 3 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoak, 2 lan bilaketa bulegoak, 1 jendarmeria, 5 posta bulegoak, 45 banku bulegoak, 5 funerariak, 122 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 13 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 17 ibilgailuen alokairu bulegoak, 17 autoeskolak, 184 igeltseroak, 99 margolariak, 51 zurginak, 76 iturginak, 45 argiketariak, 40 eraikuntza enpresak, 109 ile apaindegiak, 12 albaitariak, 27 aldi baterako lan enpresak, 256 jatetxeak, 141 higiezinen agentziak, 20 tintoreriak eta 46 apaindegiak.
2009an zeuden 636 establezimendu komertzialetatik, 4 hipermerkatuak, 13 supermerkatuak, 6 brikolaje denda handika, 3 120 m2 baino gehiagoko dendak, 28 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 74 okindegiak, 45 harategiak, 3 kongelatu-dendak, 9 arraindegiak, 45 liburu dendak, 179 arropa dendak, 24 etxerako tresna dendak, 31 zapata-dendak, 19 elektrotresna dendak, 32 altzari dendak, 24 kirol-dendak, 5 lur eta paretak apaintzeko dendak, 17 drogeria, 20 lurrin-dendak, 23 bitxi-dendak eta 32 lore-dendak ziren.
2000. urtean Béziers udalerrian 237 nekazaritza-ustiategi zeuden, 5.232 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 tratamendu laburretarako ospitale, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, tratamendu luzeetarako ospitale 1 bat, 3 psikiatriko, urgentzia zentro 1 bat, 2 amatasun-klinika, 3 osasun-zentro, 39 botika eta 5 anbulantzia zegoen.
Béziers udalerrian 5 goi-mailako hezkuntza ez-unibertsitarioko zentroak zeuden, horietatik1 formakuntza teknikoko zentroa, 2 osasun-formakuntzakoak eta 2 bestelako formakuntza zentroak.7 Unibertsitate zentroak zeuden, horietatik 4 Unibertsitate mailako formakuntza eta ikerketa unitateak ziren, 1 unibertsitate-insituto bat eta 2 bestelako goi-mailako ikasketa zentroak ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kino (softwarea)
Kino programa aske bat da, bideo digitalaren edizio ez lineala duena, GTK+rekin lan egiten du. Haren ikustea da: " DV fitxategien edizio fidagarri eta erraza Linux-en idazmahairako, proiektuak zenbait formatu baliagarritara esportatzea baimentzen duena." Programak, edizioaren oinarrizko zereginen gehiengoa eta bideoaren muntaia onartzen ditu.
Kinok AVI eta DV fitxategiak inportatu ditzake, baita kamera digitalen bideoak harrapatu ere, raw1394 eta dv1394 liburutegiak erabiltzen, eta bideoak kameretara esportatu ieee1394 bideo liburutegiak edo video1394 erabiliz.
Kinoren webaren arabera Firewirerekin erabil daiteke, aurretiko urratsen batzuk jarraituz.
Kino GNU/Linux banaketako zenbait pakete-repositoriotan sartuta dago, Debian eta Ubuntu barne.
Jenara Vicenta Arnal Yarza
Jenara Vicenta Arnal Yarza (Zaragoza, 1902ko irailaren 19a - Madril, 1960ko maiatzaren 27a) kimikaria, ikertzailea eta Espainiako Zientzia Kimikoetako lehen emakume doktorea izan zen.
Biografia
Jenara Vicenta familia apal batean jaio zen. Aita Luis Arnal Foz izan zuen, Zaragozakoa, langilea, baina gero pianoak konpontzen aritu zen; ama, Vicenta Yarza Marquina, Brean (Zaragoza) jaio zen. Bi neba-arreba zituen: Pilar piano-jole handia izatera iritsi zen, Parisen ikasi zuen eta Madrileko Teatro Realen kontzertuak ematera iritsi zen; eta Pablo Fisika eta Kimikako katedraduna, Ikerketa Zientifikoen Kontseilu Goreneko kidea, baina oso gaztea zela hil zen.
Bere bokazioak Zaragozako Eskolan Irakasle-ikasketak egitera eraman zuen, eta Lehen Hezkuntzako Irakasle titulua 1921eko abenduaren 3an lortu zuen. Baina jakin nahian zebilela, 1922-1923 ikasturtean Zaragozako Unibertsitateko Zientzia Fakultatean matrikulatu zen, Kimika adarrean, ikasle ez-ofizial gisa. Karrerako gainerako urteetan ikasle ofizial gisa arituz, irakasgai guztietan bikain kalifikazioa eta ohorezko matrikula lortuz. Lizentziadun titulua Zaragozako Unibertsitateko Errektoretzak eman zion 1927ko martxoaren 12an.
Unibertsitate bereko Kimika Saileko Zientzia Fakultateko Doktore Gradua lortzeko ikasten jarraitu zuen, eta hori 1929ko abenduaren 13an lortu zuen titulua ematean. Hala, Jenara Vicenta Espainiako Zientzia Kimikoetako lehen emakume doktorea izan zen, eta ondoren Ángela García de la Puerta eta María Antonia Zorraquino katedradunak.
Ikerketa ibilbidea
Ikasketak amaitu ondoren, 1926an, Zaragozako Unibertsitateko Zientzia Fakultateko Kimika Teorikoko laborategietan hasi zuen ikerketa-lana. Baina haren ikerketak beste zentro publiko zein pribatu batzuetan lan egitera eraman zuen, honako hauek azpimarratuz: hiri bereko Industria Eskola, Madrilgo Goi Mailako Lan Eskola, Basileako Anstalt für Anorganische Chemie Unibertsitatea (Ikasketak Zabaltzeko Batzordeko pentsiodun gisa), eta Madrilgo Fisika eta Kimikako Institutu Nazionala (Suitzan eta Alemanian hasitako lanekin jarraitu eta zabaldu zuen, non Elektrokimika ikertzera joan baitzen, JAEko pentsiodun gisa).
Anstalt für anorganische Chemie laborategietan egon zen bitartean, zink eta lantano persulfatoen lorpen elektrolitikoa ikertzen aritu zen, eta haren lanaren emaitzak Suitzako Chimica Acta aldizkarian argitaratu ziren labur-labur. Fluorrak gas-korrontean eragindako oxidazio kimikoei buruz ere ikertu zuen. Dresde ko Technische Hochschule-n ikasten eman zuen denbora bat, 1932an eskatu zuen bekaren bi seihilekorako handitzeari esker.
Espainiako Bigarren Errepublikan, Jenara Vicenta Fisika eta Kimikako Institutu Nazionalean aritu zen lanean elektrokimikari buruzko atalean.
Gerra piztu zenean, Madrilen zegoen eta 1937an Espainiatik atera eta Frantzian egon zen, handik itzuli eta berriz eremu nazionalean sartzeko. Gerraren ondoren, zigorrik jaso gabe jardun ahal izan zuen.
Francoren garaian ikerketa zientifikoan interesatuta jarraitu zuen, eta hainbat lan egin zituen Ikerketa Zientifikoen Kontseilu Gorenarentzat (CSIC). Horrez gain, Calasanzeko San José Pedagogia Institutuko kide izan zen eta CSICeko Aldizkari Bibliografikoan kolaboratu zuen. Bere pentsamendu zientifikoak aztarna handia utzi zuen eta liburutegiaren bidez, Lehen Hezkuntzako irakasle eta ikuskatzaileentzako argitalpenetan agerian geratu zen.
1947ko maiatzean, baimena lortu zuen Royal Societyren Lehen Mendeurrenera eta Londresen urte horretako uztailean egin zen Kimika Puru eta Aplikatuari buruzko Nazioarteko XI. Biltzarrera joateko. Abenduan, Irakaskuntza Ertainetako Zuzendaritza Nagusiak baimena eman zion Japonian misio bat egiteko, CSICeko Truke Ataleko ordezkari gisa. Espainiara itzuli zenean, Jenara Vicenta Arnalek hitzaldiak eman zituen, eta CSICen argitalpenen eta Japoniako unibertsitate eta goi-mailako ikerketa-zentroen arteko trukea erraztu zuen (bi urte geroago Japoniako herrialde batera joan zen, eta hantxe zabaldu zituen kimikako ikasketak).
1953ko uztailean, bidaia bat egin zuen Stockholmen eta Upsalan egin zen Kimika Hutsaren Nazioarteko XIII. Biltzarrera joateko; eta urte horretan bertan, irailean hasi zen Europarako ikerketa-arrazoiengatiko azken bidaia, Termodinamikaren eta Zinetika Elektrokimikoen Nazioarteko Batzordearen bilerara joateko, irailaren 28tik urriaren 5era Vienan egin baitzen.
Ikerketarekiko grina eta irakaskuntzarekiko grina zuen, eta azken horri eskaini zion bere bizitzaren zati handi bat.
Irakasle gisa egindako ibilbidea
Espainiako Gerra Zibila hasi zenean, Errepublikako gobernuak eskuragarri izan zuen, soldataren bi heren kobratuta, eta Instrukzio Publikoko Ministerioko langileen arazketa egin zen. Jenara Vicentak ez zuen bi alderdiekiko joera politikorik, eta, horri esker, ez zen errepresaliatua izan, eta Madrildik irtetea lortu zuen, eta Frantzian denboraldi bat igaro ondoren, berriz eremu nazionalera etortzeko. Han aurkeztu zen Estatuko Batzorde Teknikoko Kultura eta Irakaskuntza Batzordean, eta Bilboko katedrara itzuli zuen. Jenara Vicentak irakasle gisa lan egin nahi zuenez, Beatriz Galindo Emakumeen Institutura pasatzea eskatu zuen, eta hori irakaskuntzaren beharrengatik eman zitzaion, eta behin-behinekoz, 1939an, nahiz eta Fisikako eta Kimikako katedradun gisa Bilboko Institutuan jarraitzen zuen. 1940an, Madrilgo Arazketa Batzordeak Madrilgo Beatriz Galindo Institutuko katedradun gisa onartu zuen, zigorrik gabe, eta zentroko zuzendaritza-taldean karguak bete zituen.
Irakasle gisa, Natur Zientzien eta Fisika eta Kimikaren irakaskuntzari buruzko planteamendu pedagogikoengatik nabarmendu zen. Planteamendu horiek Bordón aldizkariaren ale monografiko batean jaso zituen, 1953an argitaratua, Natur Zientzien irakaskuntzari buruzkoa.
Argitalpenak
Aipatzekoa da 1930ean Antonio Rius Mirórekin eta Ángela García de la Puertarekin kloratoen oxidazio elektrolitikoari buruz egindako ikerlanak, Helvética Chimica Acta aldizkarian eta 'Transactions of the American Chemical Society'n argitaratutakoez gain, 1933an berriro argitaratu zuen Antonio Rius Mirórekin “Estudio del electrodo de cloro y sus aplicaciones al análisis”, Anales de la Sociedad Española de Física y Química eta, 1935ean, “La oxidación electrolítica”. Beste argitalpen batzuk ere egin zituen, hala nola:
Gainera, Alcalá de Henaresko Bigarren Hezkuntzako Institutuko Inés García Escalera irakasleari liburu hauek lagundu zion:
Hugo Bauer-en Kimikaren Historia bezalako liburu espezializatuen itzulpenak ere egin zituen.
Migel Irazusta Aritzetegi
Migel Irazusta Aritzetegi (Alkiza, 1665 ko abenduaren 24a – Bergara, 1743 ko otsailaren 13a) arkitekto eta eskultorea. Sakamidra bailarako Aginaga baserrian sortu zen eta Joan Irazusta idazlearen lehengusua zen. Gurasoak Joan Martin Irazusta eta Madalena Aritzetegi izan ziren eta hamar senidetatik zazpigarrena izan zen.
Bizitza
Ez dago apenas daturik Migelen bizitzaz ezta non eta nola ikasi zituen arteak ere. Garai hartan ez zegoen arkitektura-ikasketa ofizialik, baina testamentuan bere buruari  'Maestro de Arquitectura del Rei nuestro Señor ' dio.
Herri-lanak
Herri-lanak edo obra publikoak azpiegitura-proiektuen kategoria zabal bat dira, gobernuak edo erakunde politiko lokalek finantzatu eta eraikiak, josteta aisialdirako, lanerako eta, oro har, komunitatearen osasun eta segurtasunerako. Herri-lanek barne hartzen dituzte eraikin publikoak (udal-eraikinak, eskolak eta ospitaleak), garraio-azpiegitura (errepideak, trenbideak, zubiak, oliobideak, gasbideak, kanalak, portuak eta aireportuak), espazio publikoak (plaza publikoak, parkeak eta hondartzak), zerbitzu publikoak (uraren hornidura eta tratamendua, hondakin-uren tratamendua, sare elektrikoa eta presa k), eta beste batzuk, oro har epe luzera, aktibo fisikoak eta instalazioak. Nahiz eta sarritan azpiegitura publikoarekin eta kapital publikoarekin trukagarriak izan, herri-lanek ez dute ezinbestean osagai ekonomikorik, eta, beraz, termino zabalagoa dira.
Obra publikoak antzinatik sustatu dira egitura politikoetatik. Adibidez, Neron enperadore erromatarrak zenbait azpiegitura-proiektu eraikitzea bultzatu zuen deflazio orokortuaren garaietan.
Migel Irazusta Aritzetegi
Bizitza
Bere azken urteak Gipuzkoan pasa zituen. Alkiza 1731an hiribildu izendatu zutenean herriko lehen alkatea izan zen.
Migel ez zen ezkondu. Bizitzako azken urteetan Bergarara joan zenean (1739-1743) iloba Madalena Sarobek lagundu zuen. Bergarako Santa Marina elizan ehortzi zuten.
Herri-lanak
Zenbait ikuspegi ekonomikotatik, keynesianismotik esate baterako, ekonomia sustatzeko erakunde publikoetatik herri-lanak finantzatzea ideia ona dela defendatu izan da.
Migel Irazusta Aritzetegi
Bizitza
Testamentuan ondasun gehienak Aginaga baserriko Asentsio ilobari utzi zizkion eta Joan Irazusta lehengusua izendatu zuen albazea. Testamentuan Madalena Saroberi altzariak eta arropak utzi eta Alkizan etxea erosteko emaniko 80 dukatak barkatu zizkion.
Obra
Erretauletarako trazak izan ziren bere lan nagusiak. Hala ere, erretaula batzuk tailatu zituen. Pintura-lanak eta beste artelan batzuk landu zituela jakina da. Bestalde bere eragina ondorengo artista batzuengan sumatzen da hala nola Toledoko Pedro de Lunarengan eta Tomas Jauregirengan, Joan Elias Intxaurrandiagaren koinatua bera.
Irazusta Gipuzkoa errokoko estiloa zabaltzeko oinarrietako bat izan zela kontsideratzen da.
Erretaulatako trazak
Arkitekturan traza esaten zaio obra bat egiteko egiten den marrazkiari edo diseinuari. Guztira, bere testamentuan jasotzen duenez hamazazpi traza burutu. Trazagilearen sona lortu zuen eta erretaula barrokoen hedapenean zeregin bikaina jokatu zuen.
Lan batzuk aipatzearren: Madrilgo San Felipe El Real komentukoa erretaula nagusia (1718 aldera); Toledoko Villarrubia herriko San Bartolome elizako erretaula nagusia (1722 aldera); Bergarako Santa Marina elizako erretaula nagusikoa eta bi alboetakoak: Purgatorioko Arimen eta Errosarioko Andre Mariaren erretauletakoak (1736-1743); Valladolideko Karmeldar Oinetakodunen Komentuko San Joakin eta Eskuaren Andre Mariaren Kaperetako bi erretauletakoak, (1739) eta Idiazabalgo San Migelen elizako erretaula nagusikoa (1741)
Tailatutako erretaulak
Duda-mudako obrak albora utzita, bost erretaula behintzat burutu zituen Migel Irazustak: Alkizan San Martin elizako erretaula nagusia eta San Joan Bataiatzailearena eta Bergaran, Santa Marina elizako aldare nagusikoa eta alboko Purgatorioko Arimen eta Arrosarioko Andre Mariaren erretaulak.
Saint-Désirat
Saint-Désirat Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Désirat udalerrian erroldatutako biztanleak 758 ziren. Familiak 322 ziren, horien artean 101 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 70 bakarrik bizi ziren emakumeak), 89 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 109 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 23 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 378 etxebizitza zeuden, 325 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 33 hutsik zeuden. 333 etxeak ziren eta 44 apartamentuak ziren. 325 etxebizitza nagusietatik 237 bere jabearen bizilekua ziren, 83 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 74 etxek lau zituzten eta 186 etxek bost zituzten. 249 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 144 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 148 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Saint-Désirat udalerrian 335 unitate fiskal zeuden, 787,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.587 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 46 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Désirat udalerrian 48 nekazaritza-ustiategi zeuden, 320 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rock terapia
LOR taldeak 2009an kaleratu zuen Rock Terapia diskoa. Taldean hainbat aldaketa eman ziren. Kimetz Zenitagoia gitarra-jotzaileak taldea utzi zuen eta hirukote bezala kaleratu zuten Rock Terapia diskoa. La honetan Fernando "Apoa" eta Mikel Moreno (Kauta) parte hartu zuten. Disko hau, Lorentzo Records, Santos Estudios eta Muxik-On estudioetan grabatu zen. Disko honen lehenengo single-a Rock Terapia kanta izan zen.
Imanol Lertxundi
Imanol Lertxundi Kaltzakorta, Porru ezizenez ere ezaguna (Ondarroa, Bizkaia, 1926ko irailaren 11 - ib., 1995eko otsailaren 9a) militante ezkertiar eta abertzalea izan zen. 1995eko otsailaren 9an hil zen bihotzekoz Ertzaintzaren karga baten ondoren.
Imanol familiatik kantu zale
Ondarroako Kale Handiaren bihotzean jaioa. Aita Lazarok, bere gitarra lagun zuelarik, abesten zituen abestiek eta etxean bizi izan zuen giro euskaldunak hezurretaraino busti zion izaera Lertxundiri. Gainerakoa, 1936ko gerra osteko giro latz eta goseak zeharkatu zuen “gaur egun ere janaririk preziatuena ogia!” esan ohi zuen. Errepresioaren semea zen Imanol.
Umoretsua inondik ere. Abeslari fina. Porrutarren gidari eta animatzaile. Ondarroako, nahiz Euskal Herriko beste zenbait txokotako, taberna eta kale bazterrak euskal abesti eta bertso zaharrez sarri alaitu eta abertzaletasunez girotzen abila zen familiako kide. Baita frankismo garai ilunenetan ere. Gernikako bonbardaketaren bertsoak, frankisten “gorriek erre zuten Gernika” saiakerari kontrajarriak, bereziki emozio biziz abestu ohi zituen Imanolek.
Mendi zaletasuna
Mendia ere bazen bere zaletasuna. Mendiaz maitemindurik, mendiko edertasunaz goza eta gozarazten zekien. Mendiak eta, menditarrak ezagutzen zituen han eta hemen. Maite zuen baserri bakoitza ezagutu eta berton bizi zirenekin harreman estuak egitea.
Herriko arazoekin identifikatutako gizona
Imanol Lertxundik ez zion sekula errealitateari begirik itxi eta bere egin zituen herri honen arazoak. Bizirik mantentzen zituen ametsak, Euskal Herriaren askatasunaren aldeko konpromisoz, errepresioaren aurka lanean aritu zen. 1969ko uztailaren 31an Guardia Zibilak atxilotu eta espetxera eraman zuten Imanol Lertxundi.
== “Kostaldean dabil mamua” == 1995ko Otsailaren 9a, eguena. Eguerdian, ostegun askotan bezala, megafoniarekin kalera atera ziren Amnistiaren Aldeko Batzordeko kideak kotxea herriko kaleetatik pasaz arratsalderako deitua zen asanblada baten berri emanez.
San Juan Txurru kaletik errepide nagusira irtetekoak zirenean, Ertzaintzaren kotxe bat gurutzatu eta, kotxe barruan ziren bi kideei identifikatzeko eskatu zieten atxilo hartu asmoz. Kotxeko gidaria ukatu egin zen: “''Ni asanblada ireki baterako deialdia egiten ari naiz. Horretarako ez da baimenik behar eta ez naiz legez kanpoko ezer egiten ari''”. Eztabaida ikusita, bertan ziren herritar asko hurbildu ziren, tartean eta lehena, Imanol. Egoerak eta tentsioak okerrera egin zuten istiluen aurkako Ertzainak etorri zirenean. Herritarrak zauritu eta Imanol bera astindu zuten. Bularreko mina sentitzen hasi zen, zorabiatu eta ospitalera eraman zuten. Heldu zenerako hila zen ordea, bihotzeko baten ondorioz.
Herri dolua, greba orokorra eta manifestazioak
Amnistiaren Aldeko Batzordea k eta Herri Batasuna k greba orokorra deitu zuten hurrengo egunerako. Herria osorik itxi zen. Ikastetxeak, tabernak, portua, dendak, industria gunea… erabateko geldialdia egin zen Imanolen heriotza salatu eta babesa adierazteko. Balkoietan ikurrinak xingola beltzarekin.
Goizean prentsa agerraldia egin eta bukatuta manifestazioa hasi zen Alamedatik. Herritar asko bertaratu ziren mina eta babesa adieraztera. Ohiko bidea egin zuen manifestazioak Antiguako ama eta Nasa Kalea zeharkatuz eta Zubi Berriko parean bukatuta. Amaiera lekuan istiluen aurkako Ertzaintzanak aurkitu zituzten, manifestazioa eta bertaratutakoak bideoz grabatzen.
Otsailaren 11ko omenaldian, Jon Idigoras, Itziar Aizpurua eta Juan Mari Olano ezkertiar abertzaleek Ertzaintzari leporatu zioten heriotzaren kausa.
Agurra
Ondarroako Aurrera Mendi Taldearen eskela jarri zion Egin egunkarian