cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Testu-mezu
Testu-mezua edo mezu laburra mezu elektronikoak konposatzeko eta bidaltzeko ekintza da, normalean karaktere alfabetikoak eta zenbakizkoak dituena, gailu mugikorren, eramangarrien edo beste ordenagailu bateragarri batzuen bi erabiltzaileren edo gehiagoren artean. Testu-mezuak sare zelular baten barruan bidal daitezke, edo Interneteko konexio baten bidez ere bidal daitezke.
Bidalitako mezuei buruzko terminoa Mezu Laburren Zerbitzua (SMS) erabiltzea zen. Testu alfanumerikotik haratago garatu zen multimedia mezuak (MMS izenekoak) sartzeko, irudi digitalak, bideoak, soinu-edukia eta emoji gisa ezagutzen diren ideogramak barne.
Testu-mezuak pertsonek, familiek eta erakundeek erabiltzen dituzte. Gobernuko eta gobernuz kanpoko erakundeek testu-mezuak erabiltzen dituzte lankideen arteko komunikaziorako. 2010ean, mezu informal laburren bidalketa kultura askoren parte onartua bihurtu zen, lehenago posta elektronikoarekin gertatu zen bezala. Horren ondorioz, SMSak modu azkar eta erraza dira lagunekin, familiarekin eta lankideekin komunikatzeko, baita dei bat zakarra edo desegokia izango litzatekeen testuinguruetan komunikatzeko ere (adibidez, gauean oso berandu deituz edo batek noiz dakien beste pertsona lanpetuta dagoela familiarekin edo lan-jarduerekin).
Phylloscopus maculipennis
Phylloscopus maculipennis Phylloscopus generoko animalia da. Hegaztien barruko Phylloscopidae familian sailkatua dago.
Azpurotz
Azpurotz (ofizialki: Aspurotz) Lizoainibar-Arriasgoiti udalerriko Lizoainibar ibarreko herri hustu bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioaurrea eskualdean.
XIII. mendean jada despopulatu bezala agertzen zen. Bere lurrak Lizoainibar-Arriasgoitiko Udalara pasa ziren.
Bertako biztanleak azpurotzarrak ziren.
Izena
Azpurotz toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Historia
Bertan Tibalt I.a erregeak Tota Abarka herentziak eman zizkion, Roderiko Abarkaren alaba 1234an. Mende berean hustu behar izan zuen. Gaur egun, Erredingo jauregiaren titularra den Gendulaingo kondearena izan zen. XIII. mendearen hasierako “Nafarroako alkatearen” “posaduetako” batekin identifika daiteke.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Giovanni Pettinato
Giovanni Pettinato (Troina, Enna, Italia, 1934ko irailaren 24a - Erroma, Italia, 2011ko maiatzaren 19a) asiriologoa izan zen.
Bizitza
Asiriologiako lizentzia eskuratu zuen Heidelbergeko Unibertsitatean (Alemania). Harrezkero, sumerologiako, asiriologiako eta Ekialdeko antzinako historiako irakasle izan zen Alemaniako eta Italiako zenbait unibertsitatetan. Bestalde, Erromako Università La Sapienzako katedradun ere izan zen. Pettinato izan zen Italiak Sirian duen zeregin arkeologikoko lehenengo epigrafista, eta berak aurkitu zuen 1969an Ibbit-Lim estatuako idatziaren esanahia, zeinari esker ezagutu baitzen Tell Mardikh antzinako Ebla zela.
Garrantzizko lanak egin ditu, orobat, Iraken eta Yemenen. Besteak beste, sumertar eta asiriar hiztegietako batzordearen zuzendaritzako kidea eta Oriens Antiquus aldizkariaren zuzendaria izan zen. Argitalpen zientifiko ugari plazaratu zituen, baina bereziki nabarmentzekoak ditu ''Ebla. Un impero inciso nell'argilla (1979, Ebla. Buztinean marrazturiko inperioa), Semiramide (1985), Ebla. Nuovi orizonti della storia (1986, Ebla. Historiaren helmuga berriak), Babilonia. Centro dell'Universo (1988, Babilonia, Unibertsoaren zentroa), I Sumeri (1992, Sumertarrak) eta La saga di Gilgamesh (1992, Gilgamesen saga'').
Odra-Pisuerga
Odra-Pisuerga Burgosko probintziako mendebaldean dagoen eskualdea da, Pisuerga ibaiak zeharkatzen duena.
Mendebaldeko Lothian
Mugakideak
Edinburgh Hiria, Scottish Borders, Hegoaldeko Lanarkshire, Iparraldeko Lanarkshire eta Falkirk eremuekin mugatzen du.
Politika
33 zinegotzi aukeratzen dira. Hona hemen 2012ko hauteskundetako emaitzak:
Pierre de Monteruc
Pierre de Selve, Pierre de Monteruc deitua (Donzenaceko gaztelua, Limousin, ? - Avignon, 1385eko maiatzaren 20a) okzitaniar elizgizona izan zen.
Tolosako Unibertsitatean ikasi ondoren, Amienseko katedralaren kanoniko bilakatu zen. Inozentzio VI.aren iloba, 1355ean honek Iruñeko apezpiku izendatu zuen. Baina, nafarrek kanpoan hautaturiko apezpikurik nahi ez zutenez, ezin izan zuen kargua hartu. Hurrengo urtean bere osabak kardinal izendatu zuen.
Kédange-sur-Canner
Kédange-sur-Canner Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Kédange-sur-Canner udalerrian erroldatutako biztanleak 1.112 ziren. Familiak 417 ziren, horien artean 82 pertsona bakarrekoak ziren (45 bakarrik bizi ziren gizonak eta 37 bakarrik bizi ziren emakumeak), 124 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 157 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 54 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 449 etxebizitza zeuden, 425 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 385 etxeak ziren eta 62 apartamentuak ziren. 425 etxebizitza nagusietatik 351 bere jabearen bizilekua ziren, 64 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 299 etxek bost zituzten. 347 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 166 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 217 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Kédange-sur-Canner udalerrian 401 unitate fiskal zeuden, 1.064,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.716 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 43 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 funerariak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 1 iturgina eta 3 ile apaindegiak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 2 harategiak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ondoher
Ondoher, Tolkienen legendariumean eta Amaitu gabeko ipuinak lanean, Gondorreko hogeitamaikagarren erregea da. Eguzkiaren Hirugarren Aroko 1787. urtean jaio zen, eta Kalimehtar erregearen semea da. Bi seme, Artamir eta Faramir eta alaba baten, Firiel, aita da. Bere izena, quenya hizkuntzatik dator eta "Harriaren Jauna" bezala itzul daiteke.
Historia
Ondoherrek, Gondorreko tronua Eguzkiaren Hirugarren Aroko 1936an hartu zuen, bere aita hil ondoren. Zortzi urte beranduago, 1944an, Gondorrek, Aurigen, Variagen eta Haradrimen eraso konbinatua jaso zuen bi aldetatik: hegoaldetik eta ekialdetik. Ondoherrek leinu gerlari batetatik zetorrena eta bere soldaduek maite eta estimatzen zutena, iparralderantz joan ziren tropen buru abiatu zen bere seme Artamirrekin. Baina, Mordorren ateetan, Gondorreko armadaren aurregoardia, Auriga eta Variag mordo batek ustekabean harrapatu zuen, eta garaitua izan zen. Une horretan, Ondoher eta bere semea hil ziren, Kanpamenduko gudua deritzonean.
Erregeak, bere bigarren semea, Faramir, Minas Tirithen utzi zuela uste izan zuen, baina hau, mozorroturik, bere aitaren atzetik joan zen, eta hau ere guduan hil zen, eta, beraz, erresuma, tronurako oinordekorik gabe geratu zen. Baina, 1940an, Ondoherrek, bere alaba, Arveduiri, Arthedaineko erregeari eman zion emazte bezala, errege honek, Gondor oinordekorik gabe geratu zela jakitean, erresuma honetako tronua aldarrikatu zuelarik. Orduan, Gondorreko kontseilua bildu zen, Pelendur seneskala buru zuela, eta aldarrikapenari uko egin zion, eta, beraz, Aurigak eta Haradrimak garaitu zituen Eärnil kapitaina izendatu zuten Gondorreko errege berri.
Królowie Gondoru
Aphanius sureyanus
Aphanius sureyanus Aphanius generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Villeneuve-sur-Yonne
Villeneuve-sur-Yonne Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villeneuve-sur-Yonne udalerrian erroldatutako biztanleak 5.294 ziren. Familiak 2.329 ziren, horien artean 847 pertsona bakarrekoak ziren (377 bakarrik bizi ziren gizonak eta 470 bakarrik bizi ziren emakumeak), 727 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 550 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 205 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 3.068 etxebizitza zeuden, 2.385 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 290 bigarren erresidentzia ziren eta 393 hutsik zeuden. 2.170 etxeak ziren eta 878 apartamentuak ziren. 2.385 etxebizitza nagusietatik 1.403 bere jabearen bizilekua ziren, 917 alokairuan okupaturik zeuden eta 64 doan lagata zeuden; 39 etxek gela bat zuten, 362 etxek bi zituzten, 657 etxek hiru zituzten, 627 etxek lau zituzten eta 699 etxek bost zituzten. 1.439 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.190 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 728 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Villeneuve-sur-Yonne udalerrian 2.458 unitate fiskal zeuden, 5.275 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.818,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 77 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 2 funerariak, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 autoeskolak, 5 igeltseroak, 6 margolariak, 3 zurginak, 7 iturginak, 5 argiketariak, 8 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 9 jatetxeak, 9 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2000. urtean Villeneuve-sur-Yonne udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.890 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Villeneuve-sur-Yonne udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 619 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Daniel Campos probintzia
Daniel Campos probintzia (Provincia de Daniel Campos) Boliviako Potosí departamenduko probintzia bat da. 12106 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 5067 biztanle zituen.
2005eko konklabea
2005eko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Vatikano Hiria), Kapera Sixtinoa izan zen eta Benedikto XVI.a hautatu zuten aita santu gisa.
Emerson Orlando de Melo
Emerson Orlando de Melo (1973ko martxoaren 2a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Tokyo Verdy.
Villaz-Saint-Pierre
Villaz-Saint-Pierre Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Rasbora argyrotaenia
Rasbora argyrotaenia Rasbora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Alexander Grothendieck
Bizitza
Ekarpenik garrantzitsuenak geometrian, zenbakien teorian, topologian eta analisi konplexuan egin zituen Grothendieckek. Weilen zenbakien teoriaren aieruak frogatzeko baliagarria izan zen teoria bat asmatu zuen. Riemann-Roch teoremaren froga aljebraiko bat ere eman zuen. 1988an erretiratu zen; urte hartan bertan, ezetza eman zion Crafoord sariari.
Hemidactylus muriceus
Hemidactylus muriceus Hemidactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
San José (sumendia)
San José de Maipo edo, besterik gabe, San José Erdialdeko Andeetako sumendi bat da. Argentinako ( Mendoza probintzia ) eta Txileko ( Santiago eskualde metropoliarra ) mugan dago, zeinen lurraldean gailurra dagoen.
The General (1998ko filma)
The General (euskaraz Jenerala) 1998ko John Boorman ingeles zinema zuzendariaren filma bat da. 1980ko hamarkadan Irlandan arras ospetsua izan zen Martin Cahill kriminal eta lapurraren bizitza kontatzen duen Paul Williams kazetariaren The General liburuan oinarritua dago. Bertan, Brendan Gleeson, Adrian Dunbar, Sean McGinley, Maria Doyle Kennedy, Angeline Ball eta Jon Voight aktoreek antzeztu zuten.
San José (sumendia)
Txileko Santiagotik 60 km ekialdera dago, San Gabriel herritik gertu, San José de Maipo udalerrian, haranaren hondoan, bere tamaina handiagatik aho zabalik uzten du, hondoko eszenografia eta mugako hesi natural bezala kokatuz. Volcán ibaia sortzen du, eta bere multzo bolkanikoa bi eraikin bolkaniko hauek osatzen dute: bata, erdiko lau kraterrekin, hauen erdian krater aktiboa dagoelarik, aktibitate fumaroliko ia iraunkorrarekin, eta bestea krater zabal eta ireki batez osatua, bi kono txikirekin, El Marmolejo muinoa (6108 m) bezala ezagutzen dena. Hegoaldeko Andeetako Behatoki Bolkanologikoaren arabera, San Jose sumendi aktiboa da, portaera egonkorra duena, baina ez dakarrena berehalako arriskurik biztanleentzat.
The General (1998ko filma)
Argumentua
The General filmak Martin Cahillen (Brendan Gleeson) hilketarekin hasten da. Ezizenez Jenerala (The General), Dublingo auzo txiro batean jaio eta jada haurtzarotik lapurretari ekion zion. Irlandako gizartean bere izena laster egin zen ospetsu, nahiz eta inork bere aurpegia nolakoa zen jakin ez, jendaurrean nola edo hala beti eskuaz ezkutatzen saiatzen baitzen. Agintearekiko erakusten zuen mespretxu eta harropuzkeriarengatik kondaira bilakatu zen, betiere polizia, eliza, erakunde ofizialak nahiz agintariak lotsagarri utzi asmoz, izaera anitzeko pertsona zen, bortizkeria, umorea nahiz eskuzabaltasuna modu berean erabiliz.
San José (sumendia)
San Jose sumendiaren iparraldeko tontorrerako lehen igoera 1920an izan zen, Juan Gwinnerrek sumendiaren bigarren mailako tontorrera itsas mailatik igotzen diren 5740 metrotara iritsi zenean. Hala ere, 1931n, Otto Pfenniger eta Sebastian Krückel sumendiaren tontor nagusira igotzen dira (hegoaldeko gailurra), kraterraren tamainagatik eta barnealderantz zintzilik dauden glaziarrengatik harrituta geratuz.
The General (1998ko filma)
Argumentua
Filma protagonista (Cahill) bere etxetik atera eta ustekabean kalean hiru tiroz hiltzen dutenean hasten da. Ondoren, pertsonaiaren bizitza haurtzarotik helduarora kontatzen delarik, bai eta bere hilketa ekarriko zuten arrazoiak azalduz ere. Cahill eta bere taldekideek herrialdean ohiartzun handia izan zuten lapurreta handiak burutu zituzten. Ekintza hauek eta lortutako diruak, erakunde nahiz beste talde batzuen arreta erakarriko dute, bai Garda (Irlandako Errepublikako polizia),IRA nahiz Ulster Volunteer Force taldeena ere. Azkenik, IRAko kideek hilko dutelarik.
Sariak
Canneseko Zinemaldian eszenagintzako saria jaso zuen.
Espartignac
Espartignac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Espartignac udalerrian erroldatutako biztanleak 367 ziren. Familiak 163 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 67 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 198 etxebizitza zeuden, 160 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 193 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 160 etxebizitza nagusietatik 130 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 54 etxek lau zituzten eta 74 etxek bost zituzten. 111 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 61 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 80 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Espartignac udalerrian 176 unitate fiskal zeuden, 401 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.053 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 2 iturginak, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2000. urtean Espartignac udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 741 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Dalgety Bay
, 'Bàgh Dhealgadaidh' eta 'Dawgety', Eskoziako udalerri bat da, Fife konderrian.
Manuela Vargas
Manuela Hermoso Vargas (Sevilla, 1941 - Madril, 2007ko urriaren 12a) flamenko espainiarreko dantzari ijitoa izan zen, artistikoki Manuela Vargas izenez ezaguna.
Dantzari ibilbidea
Manuela Vargas hamabi urte zituela hasi zen lanean "El Guajiro" tablaoan, Enrique El Cojo maisuarekin, eta handik Madrilgo "El Duende" tablaora joan zen. Bere aukera handia 1964an iritsi zitzaion, Parisko Nazioen Antzokiko Nazioarteko Dantza Saria irabazi zuenean, José Monleónen Antología dramática del flamenco ikuskizunarekin.
1965ean New Yorkeko Mundu Feriako pabiloi espainiarrean izan zen, eta 1966an lau astez aritu zen Londresko "Prince of Wales" antzokian. 1969an garaipen nabarmena lortu zuen Buenos Airesko Avenida Antzokian, eta bira amerikarretik itzultzean Jerez de la Fronterako Flamenkologia Katedraren Dantza Flamenkoko Sari Nazionala jaso zuen,
Nazio mailan, bere konpainia izateaz gain, muntaia garrantzitsuetan parte hartu zuen, hala nola Medean, Miguel Narrosen zuzendaritzapean, 1984an; Federico García Lorcaren Así que pasen cinco años, Zentro Dramatiko Nazionalaren bertsioan (1989), eta erakunde berarekin: Rafael Albertiren La Gallarda (1992). Aipatzekoak dira, besteak beste, La petenera, El Sur y Fedra.
Sevillako Expo'92 inaugurazio-ekitaldian izan zen. 1969an Mark Stevensekin batera, Jaime Caminoren España otra vez filma egin zuen. Zinemaren munduan oso ezaguna izan zen azken lankidetza Pedro Almodóvarren La flor de mi secreto filmean, Joaquín Cortésekin batera.
Bizitza pertsonala
Bi alaba izan zituen Horacio Camino Serranorekin, Rocío eta Macarena, eta 2007ko urriaren 12an hil zen Madrilen, 66 urte zituela, aspalditik zuen minbizia zela eta, Sevillako San Fernando hilerrian lurperatu zuten.
Larrungo geralekua
Larrun edo Larhun Lapurdiko Sara udalerriko geltoki bat da, Euskal Herrian dagoena.
Historia
Larrungo tren ttipia egitea lehendabizikoz 1908an proposatu zuten eta 1912ko dekretu batek departamenduari eraikitzearen ardura eman zion. Trenbidea eraikitzeko lanak 1912an hasi baziren ere, Lehenengo Mundu Gerrak eten egin zituen. 1924ko ekainaren 30ean trenbidea ireki zuten. 1978an gertuko Sarako herritarrak erreferendum batera izan ziren deituak. Bertan, Sarako herriak Larrunera igoko zuen errepide bat egiteari ezetz esan zion. Horrek ziurrenik, Larrungo tren ttipiaren biziraupena ziurtatu zuen.
1994an emakida bukatu eta Pirinio Behereetako departamenduak ustiapena berreskuratu zuen. Harrezkero, Veolia Transport garraio enpresa frantziarraren taldeko CFTA izan da emakidaduna.
Kaudinoak
Kaudinoak Samniten tribu bat ziren. Kanpania inguruko mendietan bizi ziren, baita Isclero eta Volturno ibaien haranetan ere. Bere hiriburua Caudium hiria zen.
Historia eta iturriak
Tito Liviok Kaudinoak tribu bezala definitu zituen eta Niebuhr historialariak Samnitengandik sortu zituen lau tribuen parte zirela esan zuen. Samnitak, mendebaldekoenak zirenez, Kanpaniako grekoekin harremanak izan zituzten.
Samnita gerretan kaudinoak ez ziren aipatu tribu aparte bat bezala. Kaudinoen lurraldeak hainbat alditan borroka askoen eszenatokia izan zen. K. a. 275ean Lucius Cornelius Lentulusek tribua menperatu zuen eta erromatarren menpe geratu ziren. Lentulusen familia Caudinus izena hartu zuen ondorioz.
Geografia
Ez dakizkigu zehazki beraien lurraldeen mugak. Grattius poeta latindarrak Taburno mendikateari Caudinus Taburnus deitu zion, beraz, mendi horiek kaudinoen lurraldearen erdian egongo ziren. Ziurrenik haien mugak alde batean hirpinoekin eta bestean pentrokoekin egongo ziren. Kaudinoen izena ez dugu Erromako geofrafoen artean aurkitzen eta Plinio Zaharrak aipatu zuenean bakarrik Caudium hiriko hiritarrak definitzeko zen.
Kaudinoen hiri ospetsuenak hauek ziren: Caudium (oraingo Montesarchio), Caiatia (oraingo Caiazzo), Trebula eta Cubulteria ziren.
Aphanius transgrediens
Aphanius transgrediens Aphanius generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Marcelo Lipatín
Marcelo Lipatín López (1977ko urtarrilaren 28a - ) Uruguaiko futbolari ohia da.
Rasbora armitagei
Rasbora armitagei Rasbora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Serrivomer garmani
Serrivomer garmani Serrivomer generoko animalia da. Arrainen barruko Serrivomeridae familian sailkatzen da.
Chamaeleon
Chamaeleon edo Kameleoia —Chamaeleon— zeru hego hemisferioko konstelazio bat da. 1595-1597 artean Pieter Dirkszoon Keyser eta Frederick de Houtman herbeheeretar itsasgizonek sortutako 20 konstelazioetako bat da. Uranometria (1602) Johann Bayer alemaniar astronomoaren idazlanean lehenbizikoz agertu zen.
Tommy Haas
Tommy Haas Alemaniako tenislaria da. ATP-sailkapenean 11. postuan dago, baina 2002an 2. postura iristea lortu zuen. Tenislari honen afizioak zinea, musika, golfa, NBA, ur-kirolak, mahai-tenisa eta abiadura handiko kotxeak dira.
Ibilaldi profesionala
Haas txiki-txikitatik hasi zen tenisean, 2 urte t'erdirekin jada hasia zen erraketa txiki batekin tenis-pilotak bere aitari botatzen. Bere aitak, semeak talentua zeukala ikusterakoan, zeukan diru-kopuru guztia gastatu zuen bere semeari entrenatzaile on bat ordaintzeko. Apustua ez zitzaion batere gaizki atera, izan ere 5 urte beteak zituela, bere lehenengo txapelketa irabazi zuen bere jaioterrian, Hamburgen. Gutxinaka txapelketak irabazten joan zen eta 13 urte zituenean jada Austria, Alemania eta Europako txapelketak irabaziak zituen bigarrengo aldiz. Nick Bollettierik bere talentua ikusterakoan dohain utzi zion bere Floridako akademian sartzen. Beraz, 13 urterekin eta ingelesa ikasi gabe, Haas AEBtara joan zen, serioski entrenatzen hasteko asmoz. 1996an, Haas jokalari profesionala bihurtu zuen eta gorako ibilbidea hartu zuen urte gutxitan izan ere bi urteren buruan bere lehenengo ATP-saria irabazi zuen eta Open Australiarrean final erdietara iritsia zen. 2000. urtean zilarrezko domina irabazi zuen Sidney-ko joko olinpikoetan.
2001 eta 2002 urteak oparoak izan ziren tenislariarentzat, izan ere lehenengo urtean 4 ATP-sari irabazi zituen eta 2002. urtean munduko 2. tenislari onena bilakatu zen. Baina urte hartan, istripu bat gertatu zen, Haasen bizia arriskuan jarriz, gainera bere aita koman geratu zen istripu tragiko hartan. Bere sorbalda hautsi zuen eta zirkuitu-profesionala utzi zuen 2004. urtera arte. Gogo handiz itzuli zen, Andy Roddick, Marat Safin eta Roger Federer bezalako tenislari ospetsuei irabaziz eta urte berean 2 ATP-txapelketa lortuz. 2006. urtean 3 ATP-txapelketa irabazi zituen eta AEB-tako Open ikusgarri bat egin ondoren, zortzirenekoetan kanporatua izan zen hankan lesio txiki bat izan ondoren. Gainera sailkapenean 9. postuan kokatu zen, ondorioz, postu batengatik, ezin izan zuen Masters Kopan sartu. Tommy Haas ezkondua dago eta 2005. urtean jaiotako Sophia alaba dauka.
Blomard
Biztanleria
2007an Blomard udalerrian erroldatutako biztanleak 204 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 129 etxebizitza zeuden, 85 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 126 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 85 etxebizitza nagusietatik 72 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 59 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 142 ziren, horien artean 105 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 105 pertsona aktiboetatik 96 lanean zeuden (54 gizon eta 42 emakume) eta 9 langabezian zeuden (1 gizon eta 8 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Telefono publiko
Telefono publikoa txanponak, telefono-txartelak edo kreditu-txartelak sartuz edo hartzaileak ordaintzeko dei eginez funtzionatzen duen telefonoa da. Normalean, deiaren prezioa etxeko finkoa baino garestiagoa izaten da, baina telefono mugikorraren merkeagoa. Normalean leku publikoetan egoten dira, hala nola garraio-trukagailuetan, plazetan edo merkataritza-guneetan. Telefono-kabinak bere barnean telefono publikoak dituzten espresuki egindako egiturak dira.
Blomard
Diru sarrerak
2009an Blomard udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 211 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.521 euro zen.
Telefono publiko
Telefono publikoren asmatzaileak- William Grayk- 1889ko abuztuaren 13an jaso zuen patentea. Lehen aldiz jarri zuen Hartfordeko (Connecticut) banku batean. Gray Telephone Pay Station Company enpresa arrakastatsua sortu zuen bere asmakizuna merkaturatzeko.
Blomard
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
Telefono publiko
1990eko hamarkadaren bigarren erditik aurrera telefonia mugikorra esponentzialki hazi zenez, tarifa erakargarriak eta erabiltzaileentzako erosotasun handiagoa ematen baitzituzten, telefono publikoak gero eta gutxiago erabiltzen ziren. Horregatik, batzuetan jasaten dituzten bandalismo-ekintzekin batera, haien mantenua garestia da telekomunikazio-konpainientzat.
Blomard
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Blomard udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.122 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Medveďov
Medveďov Eslovakiako udalerri bat da, Dunajská Stredako barrutian kokatuta. 10,39 km²ko azalera du eta 535 biztanle 2017ko datuen arabera.
Salvagnac
Salvagnac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Medveďov
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1252. urtekoa da.
Vuisternens-devant-Romont
Vuisternens-devant-Romont Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Salvagnac
Biztanleria
2007an Salvagnac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.027 ziren. Familiak 385 ziren, horien artean 109 pertsona bakarrekoak ziren (63 bakarrik bizi ziren gizonak eta 46 bakarrik bizi ziren emakumeak), 109 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 117 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 50 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Serrivomer jesperseni
Serrivomer jesperseni Serrivomer generoko animalia da. Arrainen barruko Serrivomeridae familian sailkatzen da.
Salvagnac
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 489 etxebizitza zeuden, 392 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 56 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 446 etxeak ziren eta 41 apartamentuak ziren. 392 etxebizitza nagusietatik 279 bere jabearen bizilekua ziren, 77 alokairuan okupaturik zeuden eta 37 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 14 etxek bi zituzten, 51 etxek hiru zituzten, 95 etxek lau zituzten eta 231 etxek bost zituzten. 271 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 165 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 189 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 612 ziren, horien artean 420 aktiboak ziren eta 192 inaktiboak ziren. 420 pertsona aktiboetatik 367 lanean zeuden (188 gizon eta 179 emakume) eta 53 langabezian zeuden (31 gizon eta 22 emakume). 192 pertsona inaktiboetatik 65 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 88 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Salvagnac udalerrian 408 unitate fiskal zeuden, 988,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.988 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 78 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 15 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Salvagnac udalerrian 42 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.080 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Variag
Variagak, Tolkienen legendariumean agertzen diren fikziozko pertsonaia batzuk dira. Variagak, Khand lurraldeko gizaki barbaroak ziren, Erdialdeko Lurraldearen hegoekialdean, Haradrim eta inguruko beste herri batzuekin batera, Sauron jaun ilunarekin aliatu zirenak, Gondor zenbait alditan erasoz.
Kanpo estekak
Easterlings
Aphanius villwocki
Aphanius villwocki Aphanius generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Tàrbena
Tàrbena Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Baixa eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
Union konderria (Tennessee)
Geografia
Union konderriak 64,008 kilometro koadro ditu. Horietatik 6,109 ura dira. Beste 57,899 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 29,85 da.
Tàrbena
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 792 biztanle zituen.
Union konderria (Tennessee)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 19,109 pertsonetatik 18,788 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 249 dira. 21 beltzak edo afroamerikarrak. 44 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 19 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 5 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 229 pertsonek kokatzen zuten.
José María Linares probintzia
José María Linares probintzia (Provincia de José María Linares) Boliviako Potosí departamenduko probintzia bat da. 5136 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 51412 biztanle zituen.
Hemidactylus persicus
Hemidactylus persicus Hemidactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Ariranha (São Paulo)
Ariranha Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Phylloscopus yunnanensis
Phylloscopus yunnanensis Phylloscopus generoko animalia da. Hegaztien barruko Phylloscopidae familian sailkatua dago.
Mamu ontzi
Mamu ontzia mamuek eramandako ontzia da. Historian zehar asko izan dira desagertutako itsasontziak modu batez edo bestez berriro ere ikusia izan dena. Gaia oso ohikoa izan da beldurrezko filmetan eta literaturan. Izen berarekin inor gabe, abandonaturik agertzen diren itsasontziak dira. Hori izan zen, esaterako, Ezadeen itsasontziaren kasua, Itsaso Jonikoan 2015ean nora ezean agertu zena.
Historikoki ezagutzen diren kasuetan historia eta kondaira nahasten dira.
Modesto Omiste probintzia
Modesto Omiste probintzia (Provincia de Modesto Omiste) Boliviako Potosí departamenduko probintzia bat da. 2260 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 36266 biztanle zituen.
Serrivomer lanceolatoides
Serrivomer lanceolatoides Serrivomer generoko animalia da. Arrainen barruko Serrivomeridae familian sailkatzen da.
Rasbora atranus
Rasbora atranus Rasbora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Gesiel José de Lima
Gesiel José de Lima, Nasa (1968ko abenduaren 8a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vasco da Gama eta Yokohama F. Marinos.
Villentrois
Villentrois Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villentrois udalerrian erroldatutako biztanleak 623 ziren. Familiak 269 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 109 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 431 etxebizitza zeuden, 277 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 94 bigarren erresidentzia ziren eta 59 hutsik zeuden. 407 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 277 etxebizitza nagusietatik 220 bere jabearen bizilekua ziren, 52 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 50 etxek hiru zituzten, 90 etxek lau zituzten eta 121 etxek bost zituzten. 144 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 125 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 109 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 345 ziren, horien artean 249 aktiboak ziren eta 96 inaktiboak ziren. 249 pertsona aktiboetatik 217 lanean zeuden (112 gizon eta 105 emakume) eta 32 langabezian zeuden (19 gizon eta 13 emakume). 96 pertsona inaktiboetatik 47 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villentrois udalerrian 281 unitate fiskal zeuden, 598 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.848 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak eta 1 harategia zen.
2000. urtean Villentrois udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.600 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Leandro Simioni
Leandro Vilas Boas Simioni (1974ko irailaren 29a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama F. Marinos.
Kintzheim
Biztanleria
2007an Kintzheim udalerrian erroldatutako biztanleak 1.515 ziren. Familiak 614 ziren, horien artean 124 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 249 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 205 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 689 etxebizitza zeuden, 622 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 51 hutsik zeuden. 582 etxeak ziren eta 104 apartamentuak ziren. 622 etxebizitza nagusietatik 514 bere jabearen bizilekua ziren, 85 alokairuan okupaturik zeuden eta 22 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 40 etxek bi zituzten, 73 etxek hiru zituzten, 124 etxek lau zituzten eta 381 etxek bost zituzten. 512 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 252 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 309 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 942 ziren, horien artean 710 aktiboak ziren eta 232 inaktiboak ziren. 710 pertsona aktiboetatik 671 lanean zeuden (359 gizon eta 312 emakume) eta 38 langabezian zeuden (10 gizon eta 28 emakume). 232 pertsona inaktiboetatik 120 erretiraturik zeuden, 61 ikasten zeuden eta 51 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Kintzheim udalerrian 639 unitate fiskal zeuden, 1.557 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.407 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Kintzheim udalerrian 48 nekazaritza-ustiategi zeuden, 280 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Alexandroupoli
Alexandroupoli (Αλεξανδρούπολη, ahoskatua) Greziako hiria eta udalerria da, Hebro unitate erregionaleko hiriburua dena.
La Vall d'Ebo
La Vall d'Ebo edo Ebo Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Alta eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 282 biztanle zituen.
Nova Pádua
Nova Pádua Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Saint-Ciers-sur-Bonnieure
Saint-Ciers-sur-Bonnieure Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Ciers-sur-Bonnieure udalerrian erroldatutako biztanleak 291 ziren. Familiak 120 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 145 etxebizitza zeuden, 117 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 145etxeak ziren. 117 etxebizitza nagusietatik 99 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 92 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 60 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 193 ziren, horien artean 134 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 134 pertsona aktiboetatik 118 lanean zeuden (66 gizon eta 52 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Ciers-sur-Bonnieure udalerrian 117 unitate fiskal zeuden, 288 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.239 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Saint-Ciers-sur-Bonnieure udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 616 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Segundo Ispizua
Segundo Ispizua Bajaneta (Bermeo, 1869ko ekainaren 2a - Madril, 1924ko ekainaren 19a) bizkaitar historialaria izan zen.
Perun jarri zen bizitzen oso gazte zela, eta apaiz-ikasketak hasi zituen. Ikasketak bertan behera utzita, Ekuadorrera jo, eta kazetaritza-lanetan jardun zuen herri hartan. Ekuadorretik bota zuten 1897an, eta Costa Rican jarri zen bizitzen. El Noticiero Costa Ricako egunkaria sortu eta zuzendu zuen, 1910 arte. Osasun-arazoak zirela eta, Bilbora itzuli, eta Bilboko talde errepublikazale nazionalista (Euzkotar Erkal Abertzale Alderdia) sortu zuen, 1911. urtean. Bere artikulurik gehienak Euskalerriaren Alde, Euzkadi, Union Iberoamericana, El Mercantil de Manila eta beste egunkari askotan eman zituen argitara.
Torny
Torny Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Villorsonnens
Villorsonnens Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Torny
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Villorsonnens
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Aragorn
Aragorn ("errege balioa" sindarinez), Tolkienen legendarium ospetsuko fikziozko pertsonaia bat da, idazle honen lanik ospetsuena den Eraztunen Jauna eleberriko protagonista nagusietako bat. Iparraldeko Dunedainen Kapitaina zen, izen horretako bigarrena, Arathorn II.aren eta Gilraenen semea, Zango bezala ezaguna zena Breen, Thorongil ("Izarraren Arranoa") bezala Rohanen eta Gondorren Thengel eta Ekthelion II.aren garaian, umetan, Rivendelen Estel (itxaropena) bezala, Herri Askeen kapitaina Eraztunaren Gerran, eta, ondoren, Gondor eta Arnorreko Erresuma Bateratuko gobernaria Elessar Telcontar izenarekin.
Historia
Aitaren aldetik, Isildurren zuzeneko hogeita hemeretzigarren ondorengoa zen, soilik Isildurren oinordekoa bezala ezaguna eta Iparraldeko Dunedain edo Mendirakoien kapitaina zena. Arador zen Arathornen aita eta Aragornen aitona, eta adinez oraindik gaztea zenean hil zuten mendiko Trollek. Bere seme Arathorn II.a izendatu zuten Iparraldeko Dunedainen Kapitain bezala, eta, hirurogei urte zituenean (bere arrazarentzako nahiko gazte) eta Aragornek bi urte baino ez, orko talde baten aurka eginiko eraso batean hil zen, begi batean gezikada jaso ondoren.
Dirhaelek, Gilraen Ederraren aitak, ez zuen bere alaba Arathornekin ezkontzerik nahi, Dunedainen ohiturek ziotenaren arabera, oraindik ez baitzuen ezkontzeko behar zen adina eta bere senarra nahiko gazte hilko zela iragarri baitzuen. Baina Gilraenen amak, Ivorwenek, hau ere igarlea zena, ezkontzea beharrezkoa zela esan zuen, Gilraenen semea, bere herriaren azken itxaropena izango zela iragarri baitzuen. Bere aita hil ondoren, Gilraenek, Aragorn, Rivendelera eraman zuen bizitzera. Han, Elrondek, ezizen bezala, Estel jarri zion (itxaropena), eta bere benetako nortasuna eta bere leinua ezkutatu zitzaizkion.
Aragornek hogei urte zituenean, Elrondek, unea iritsi zela uste izan zuen, eta Aragorni egia kontatu zion, honekin batera, Narsilen txatalak, Isildurrek Sauronen hatza mozteko erabili zuen Elendilen ezpata eta Barahirren eraztuna, erregetzaren ikurra zena, eman zizkiolarik.
Beranduago, Arwen ezagutu zuen, eta berataz maitemindu zen, baina Elrondek, Gizaki guztien bihotzetan irakurtzen zuena, Aragorni, Arwen ez zela hilkor batekin ezkonduko esan zion, hilkor hau, aldi berean, Gondor eta Arnorreko erregea izan ezik.
Honen ondoren, bihotza, ezezko horregatik penatua zuela, Aragornek, bere patua betetzen hastea erabaki zuen. Rivendeletik joan zen eta urte luzeak eman zituen Sauronen indarren aurka borrokan, esperientzia eta jakinduria lortuz. Erdialdeko Lurraldetik bidaiatu zuen izen ezberdinak hartuta, beti etsaiaren ideia guztiak zapuztuz, eta gizaki bizirik ausartenetako bat izan zen.
Bidai guzti hauetan zehar, patuak, Gandalf Grisarekin topo eginarazi zion, eta, euren artean, adiskidetasun handi bat sortu zen.
Hegoalderantz, Haradeko azken muturrera iritsi zen, non izarrak bitxiak diren (baliteke munduaren hego hemisferiora iritsi izana). Ekialderantz, Rhûneko lautada zabaletara iritsi zen.
Herri Askeei ere lagundu zien Mordorreko mehatxuen aurrean. Rohirrimekin batera zamalkatu eta borrokatu zuen, Thengel erregea zerbitzatuz, eta Ekthelion II.a seneskala zerbitzatu zuen Gondorren Thorongil, "Izarraren Arranoa" ezizenarekin, azkarra baitzen eta oso ikusmen zorrotza baitzuen. Hala ere, bere benetako izena eta jatorria, sekula ez zioten esan Gondorreko biztanleei.