cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Estepako otsoa
Argumentua
Hurrengo egunean Harryk antzinako ikaskide bat aurkitu zuen, zeinak bere etxean afaltzera gonbidatu zuen. Han desatsegin sentitu zen bere lagunaren pentsamendu politikoagatik; horren kariaz, laguna iraindu zuen bere emaztearen margolan bat zela eta. Gizarte normal batean moldatu ezin zelako iritzia sendotu zuen pasadizo honek. Ez zuen Etxeratu nahi (bere buruaz beste egiteko gogoa zuelako) eta dantzaleku batera joan zen, non neska gazte bat aurkitu zuen —Hermine—, zeinarekin sakonki hitz egin zuen. Beste baterako geratu ziren eta honek bizitzeko arrazoi bat eman zion Harryri. Hurrengo asteetan Herminek dantzan irakatsi zion, baita maitale bat —Maria— bilatu ere.
Herminek Pablo izeneko saxofoi-jotzaile bat ere aurkeztu zion. Harryrentzat Pablo gizon burutsu baten ifrentzua zen. Mozorro-jantzien festa batean, Pablok bere “antzerki magiko” metaforikora eraman zuen. Han bere betiko kezkak eta bere buruari buruzko iritziak deuseztatu ziren, pasadizo irreal batzuetan parte hartu zuen bitartean. Azkenean, Hermine hil egin zuen laban batez, haren nahia betetzen, aidanez, eta Mozartek epaitu zuen. Zigorra bizitzari merezi duen begirunea emateko izan zen.
Euskarazko bertsioa
Itzulpena Pello Zabaleta Kortaberriak egin zuen eta 1986an, Elkar argitaletxearen eskutik, plazaratu zuen. (ISBN: 978-84-7529-336-3).
Banca Cívica
Banca Cívica Espainiako bankua izan zen, Nafarroako Kutxa, Caja Canarias, Caja Burgos eta Cajasolek 2009 eta 2010. urteen artean osaturikoa.
2010ean Banca Civicak 78.000 milioi euroko aktiboak zituen.
2011ko uztailean burtsan kotizatzen hasi zen.
2012ko martxoaren 26an Caixabank eta Banca Civicak bat egiteko akordioa sinatu zuten, bi bankuen akziodunek batzea baieztatu eta azkenik urte bereko abuztuaren 3an Banca Civica desagertu zen.
2014ko azaroaren 17an, Kontuzek adierazi zuenez Caixabankek 2012an egindako ikuskaritza azterketa azaltzen zuenez bankuaren ondarea negatiboa zen, eta azken faktura 5.000 milioi kostatu zitzaion.
Egoitza nagusia
2009an Cajasolen egoitza nagusia eraikitzen hasi ziren Sevillan. César Pellik diseinaturiko etxe orratzak 178 metro eta 40 solairu izango ditu, eta Espainiako eraikinik garaienen artean izango da.
Mogadore (Ohio)
Mogadore Ohioko herri bat da. Portage konderrian kokatua dago. 2010ean 3,853 biztanle zituen, 5.42 kilometro koadrotan banatuta.
Neptunita
Neptunita silikato motako minerala da eta neptunita taldearen kidea da.
Pasio hutsa
Pasio hutsa (Passion simple) Annie Ernaux idazle frantsesak 1991n Gallimard argitaletxean plazaratu zuen eleberri laburra da. 2002an Joseba Urteagak euskaratu zuen.
Argumentua
Passion simple Annie Ernaux-en eleberri autobiografikoa da. Bertan heroiaren eta A., Ekialdeko Europako enpresaburu atzerritar ezkondu baten arteko pasio debekatua kontatzen du. Kritika nahasiak izan arren, liburuak 200.000 ale saldu zituen eta Europa osora itzuli zen, baita Estatu Batuetan eta Japonian ere. Gerora, hainbat alditan egokitu zen antzerkira eta baita ere zinemara.
Dan Atherton
Daniel Simon Atherton, Dan Atherton bezala ezagutua (1982ko urtarrilaren 25a, Salisburytik gertu, Ingalaterra) jaitsiera eta 4X modalitatetan aritzen den mendi-bizikletako txirrindularia da.
Animal Commençal taldeko kide da bere anai arrebekin batera, Gee Atherton eta Rachel Atherton.
Islandierazko Wikipedia
Islandierazko Wikipedia Wikipediaren islandierazko edizioa da. 2003ko abenduan jarri zen abian, eta 2009ko urriaren hasieran 26.000 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 56.a zen.
De revolutionibus orbium coelestium
De revolutionibus orbium coelestium (gorpu zerutiarren translazioaz) Nikolas Koperniko astronomoaren oinarrizko obra da. Bertan Ptolomeo ren teoria geozentrikoaren ordezko bat proposatu zuen, haren ustez xinpleagoa eta zuzenagoa zena. Hasiera batean kalkulu matematikoak garatu eta gerora ondorio filosofiko handiak ekarriko dituen teoria heliozentrikoa aurkeztu zuen.
1506an hasia eta 1531n amaitua, astronomaren heriotza urtean argitaratu zen 1543an. Paulo III.a aita santuari eskaini zion.
Historia
Kopernikok eskuizkribu anonimo batean aurkeztu zuen lehen aldiz bere sistema. Commentariolus izenaz ezagututako testu hau esoterikoa izan zen, hau da, lagunen artean banatu zen jendarte zabalari aurkeztu gabe. Historialari gehienen ustetan 1510 inguruan idatzia izan zen, Italiara egindako bidaia baten ondoren. Egileak Lurraren eta gainontzeko planeten mekanika sistema Ptolemaikoan erabiltzen ziren baino kalkulu sinpleagoekin azal zezakeela aurresan zuen testu honetan.
Leodegundia Ordoñez
Leodegundia Ordoñez IX. mendeko Iruñeko erregina ezkontidea zen.
Aita Ordoño I.a Asturiaskoa eta ama Munia edo Nuña zituen. Neba, berriz, Alfontso III.a Asturiaskoa.
De revolutionibus orbium coelestium
Historia
Johanes Schoner-ek Merkurioren behaketak eskaini zizkion Kopernikori, 45 guztira eta horietatik 14 longitude eta latitudeari buruzko xehetasunekin. Horietatik Kopernikok hiru erabili zituen De revolutionibus lanean.
Leodegundia Ordoñez
Ezaguna da Iruñeko errege bat ezkondu zuela, baina ez dakigu ziur nor den. Noizkoa zen eta lehendabiziko izen ezezaguneko emaztea zuela eta, litekeena da Gartzia Eneko edo Ximeno Iruñekoa izatea.
Leodegundia ezaguna da batik bat Leodegundiaren Epitalamioa edo Leodegundiaren eztei-kanta deritzon konposizioa gorde delako. Epitalamioak ezteietarako egiten ziren kantuak ziren, eta latinezko kantu honen agiriak Ertaroko Europako lehen notazio musikaletako bat dauka idatzia.
De revolutionibus orbium coelestium
Historia
Eskuizkribuaren ale bakarra iritsi da gaur egun arte, bere ikasle izandako Georg Joachim Rheticus en eskutik. 1539an, Rheticus Frombork-era iritsi zen Kopernikorekin ikasteko. Eskuizkribua irakurri eta berehala laburpen baten bidez bere irakasleorde izandako Schoner astronomoari Kopernikoren teoria azaldu zion gutun baten bidez 1540an. Teoriak jasotako onespenari esker Kopernikok bere obra publikora aurkeztea erabaki zuen. 1542an trigonometriari buruzko tratatu bat argitaratu zuen. Azkenik, bere oinarrizko obra aurkeztea onetsi zuen. Tiedeman Giese apezpikuari eman zion liburua, Nurenbergera bidali eta Johannes Petreius-ek imprimitzeko. Autorearen heriotza baina hilabete gutxi lehenago argitaratu zen,1543an.
Ptychoglossus myersi
Ptychoglossus myersi Ptychoglossus generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
De revolutionibus orbium coelestium
Edukia
De rovolitiuonibus sei liburutan banata zen.
NGC 5240
NGC 5240 galaxia bat da, Canes Venatici konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
De revolutionibus orbium coelestium
Edukia
Unibertsoa zortzi esferaren bidez azaltzen zuen. Azkenekoan izar finkoak aurkitzen ziren eta erdigunean Eguzkia zetzan geldirik. Erdigunetik kanpoaldera, ondorengo ordena mantentzen zuten planetek; Merkurio, Artizarra, Lurra, Marte, Jupiter, Saturno. Ilargiak, ordea, Lurraren inguruan egiten zuen bira. Eguzkiak Lurraren inguruan ematen zuen itxurazko bira azaltzeko Lurraren errotazioa proposatu zuen.
Teoria iraultzailea izan bazen ere, Koperniko garaiko sinesmen batzuen menpe zen, eta haren teoriak bazituen hutsuneak. Kopernikoren uste okerretako bat orbiten mugimendu zirkularra zen, egiazko higidura eliptikoaren ordez. Hori zela eta ezin zituen zehaztasunez azaldu zenbait planetaren mugimenduak, eta teoria berriaren dotorezia gorabehera, emaitza matematiko batzuei zegokienez teoria zaharra baino okerragoa zen. Zentzu askotan, kosmologiak ere antzekoa izaten jarraitu zuen, Eguzkiak Lurraren leku pribilegiatua hartu arren mugimenduak zirkunferentzia eta esfera bidez azaltzen baitziren. Edonola ere, askoren ustez Kopernikoren lana kolpe gogorra izan zen Aristotelismoan oinarrituriko zientziarentzat, eta geroko iraultza zientifikoaren oinarriak ezarri zituen.
Ad lectorem
Andreas Osiander predikalari lutherarra izan zen obraren gainbegiratze eta inprimaketa lanaz arduratu zena. Obraren eduki iraultzaileaz ohartuta eta bereziki elizaren ikuspegiarekiko zituen kontraesanen ondorioz, Ad lectorem izaneko gutuna gehitu zuen. Honetan, teoriaren balio matematiko teknikoa goraipatzen zuen, ereduaren zuzentasuna ukatzen zuen bitartean. Funtsean, kalkuluak egiteko tresna modura goraipagarria zela onartzen zuen baina errealitatearen azalpen bezala baliozkoa ez zela azaltzen zuen, elizaren ikuspegia mantenduz. Gutuna oso polemikoa izan zen, autorearen asmoaren kontra berea kokatzen zuelako Osianderrek, egilearen mezua aldatuz.
Obraren harrera
Liburua argitaratu zenean laurehun aleko inprimaketa egin zen eta ez ziren guztiak banatu. Kopernikok teknikoki oso era konplexuan idatzi zuen liburua, astronomoentzat ez ezik beste guztientzat ere irakurgaitz eginez. Hau ez zen kasualitatez gertatu, astronomoen artean banatua izan zenez, blasfemia leporatzeko arriskua murriztu zuen. Gainera, Osiander predikalariaren gutunak lanaren mezua aldatu arren, honek ere blasfemia delitutik urrundu zuen. Hala ere, publikazioaren aurretik hasi ziren obraren aurkako kritikak. Badirudi Martin Luterok 1539an zorotzat jo zuela, Lurraren kokapen pribilegiatua zalantzan jartzera ausartu zelako.
Argitaratu eta lehen mendean jasotako kritika gehienak negatiboak izan ziren. 1546an Giovanni Maria Tolosani elizgizonak liburu bat idatzi zuen honen aurka. Unibertsitate katoliko gehienek sakrilegotzat zuten obra. Protestanteek ere, bereziki Lutero eta Kalbinok, gogor kritikatu zuten idatzi sakratuen aurka zioala leporatuz. Harritzekoa da, bestalde, Salamankako unibertsitatea n izan zuen harrera; 1561ean aukerako irakurketa zen, eta 1594an derrigorrezkoa. Eliz ingurutik kanpo nahiko harrera ona izan zuen, horrela, astronomo, itsasgizon eta pentsalari askok teoria berria Ptolomeoren geozentrismoaren ordez erabiltzen hasi ziren.
Hautefeuille (Sena eta Marne)
Hautefeuille Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Jai
Jaia edo festa —Ipar Euskal Herrian eta Nafarroa Garaian besta— jendeak giro alaian parte hartzen duen gizarte ospakizun mota bat da. Oso kontzeptu zabala da: lagun taldeko kideek edo familia batek elkarrekin egon eta dibertitzeko soilik antolaturiko bilkura bereziak eta parrandak zein erakunde ofizialek antolatu eta herritarrek ikusle gisa bakarrik parte hartzen duten ekitaldiak dira jaiak. Herri elkarteek, ikastegiek eta bestelako gizarte instituzioek ekimen bat sustatzeko, pertsonaia baten omenez eta gertaera edo beste zerbaiten gorazarrez bultzaturiko ekimenak ere, betiere herritarren parte hartzeaz, jaiak dira. Jaialdi hitza erakunde batek aurrez antolaturiko jai ekitaldi baterako erabiltzen da.
Antropologiatik bereziki aztertzen den gaia da jaia, erritu moduan. Horrela, jaia gizatalde baten ideologia soziala irudikatu eta indartzen duen ekitaldia da. Zehatzago jaia erritual iniziatikoa da iritsi berrientzat, gizabanakoa taldean eta gizartean integratzen laguntzen duena eta, aldi berean, identitate-erritua, taldearen nortasuna indartzen duena.
Hautefeuille (Sena eta Marne)
Biztanleria
2007an Hautefeuille udalerrian erroldatutako biztanleak 320 ziren. Familiak 62 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 21 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 29 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Jai
Jaiak Euskal Herrian
Gazteen antzera, helduek ere jaiak ospatzen dituzte. Ohizkoa da koadrilak elkarte gastronomiko edo soziedade, jatetxe, sagardotegi edo etxean bertan biltzea jai bat ospatzeko elkarrekin afalduz.
Hautefeuille (Sena eta Marne)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Jai
Jaiak Euskal Herrian
Jendetza handia, haur, gazte eta heldu, biltzen da herriko jaietan, Errenteriako Madalenak edo Usurbilgo Santixabelak esaterako, baina zalantzarik gabe mundu osoan ospe handiena duen herriko jaia Iruñeko Sanferminak dira. Herriko jai batzuetan desfile edo martxak egiten dira, hala nola Donostiako Danborrada eta Hondarribiko Alardea. Hiriburuetan ospatzen diren udako jaiek ere, Bilboko Aste Nagusia esaterako, jende asko erakartzen dute. Herri txikietan eta nekazal giroan erromeriak ere ospatzen dira.
Poggio San Marcello
Mugakideak
Poggio San Marcellok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Jai
Jaiak Euskal Herrian
Urtean zehar jai egutegi zabala dago Euskal Herrian. Urteko lehenengo egunean bertan, urtezahar gaueko jaia ospatzen da, inguruko kulturetan bezala. Otsailaren 5aren bezperan herri askotan ospatzen da Santa Ageda jaia. Iñauteriak dira urteko jai ikusgarrienetako bat eta hauetan Tolosako iñauteriak aipatu behar dira. San Joan suak Euskal Herri osoan zehar egiten dira. Hainbat herritako berariazko jaiak badaude, hala nola Lazkaoko Astotxo Eguna edo Hondarribiko Kutxa entrega.
Hautefeuille (Sena eta Marne)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Jai
Jaiak Euskal Herrian
Arestiko tradizio jai hauetaz gainera, herriko elkarteek eta erakunde publikoek bultzaturiko jai asko ospatzen dira. Aipamen berezia behar dute euskara eta ikastolak sustatzeko Kilometroak, Ibilaldia, Araba Euskaraz, Nafarroa Oinez eta Herri Urrats jaiek. Halaber, herri askotan sagardo egunak eta antzekoak antolatzen dira.
Euskal Herriko kirolariek egindako balentriak ospatu edo besterik gabe beraiei animo emateko ere, jai giroko ospakizunak izaten dira.
Hautefeuille (Sena eta Marne)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 239 ziren, horien artean 176 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 176 pertsona aktiboetatik 160 lanean zeuden (93 gizon eta 67 emakume) eta 16 langabezian zeuden (5 gizon eta 11 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Hautefeuille udalerrian 61 unitate fiskal zeuden, 168,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.588 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kongelatu-denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Libaros
Libaros Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Libaros udalerrian erroldatutako biztanleak 150 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 73 etxebizitza zeuden, 60 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 70 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 60 etxebizitza nagusietatik 53 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 32 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 90 ziren, horien artean 66 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 66 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (33 gizon eta 32 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Libaros udalerrian 55 unitate fiskal zeuden, 154 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.132 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Libaros udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 493 hektarea erabiltzen.
Haizea Beruete
Haizea Beruete Lopetegi (Iruñea, Nafarroa Garaia, 1994ko apirilaren 5a - Ib. 2022ko maiatzaren 20a) bertsolaria izan zen.
Bertsolaritzako hainbat esparrutan jardun zuen Haizeak. Nafarroako Txapelketan parte hartu zuen, banaka zein taldeka. Bertso eskolako irakasle, eta begirale bertso udalekuetan. Gure Aldetara proiektuko partaide ere izan zen.
Ingelera, frantsesa eta keinu hizkuntzak menperatzen zituen.
Ibilbidea
Haizeak bertsolaritzako hiru plaza garrantzitsutan kantatu zuen: eskolartekoan umetan (Euskal Herriko Eskolarteko finalean 2008an); Nafarroako Bertsolari Txapelketan (2013), Larraintzarren eta Nafarroako Bardoak taldekako txapelketan  Gora 12 obario eta 11 pedrada taldean, Erika Lagoma, Saioa Alkaiza eta Irati Majuelo taldekide zituela. Lagoma irakasle ere izan zuen Beruetek. Gazte sariketetan ere kantatu zuen: Mariano Izeta Sarian eta Xalto Sarian. 2018an, Barañaingo kopla sariketan ere hartu zuen parte.
Bat-bateko jardunean eta txapelketan ez ezik bertsolaritzako beste proiektu batzuetan ere hartu zuen parte. Bertso eskolako irakasle aritu zen eta bertso udalekuetan begirale.
2021ean, Nafarroako Bertsozale Elkartearen eskutik, 14 kantuz osatutako Gure Aldetara diskoan hartu zuen parte, beste 13 emakumezko bertsolarirekin batera, Nafarroako emakume bertsolariei ahotsa emateko. Ekimen horren harira bertso jaialdiak egin ziren eta horietako batean, gai-jartzaile aritu zen, 2021ko abuztuan Ezpeleta Jauregian egin zen jaialdian.
Bere sormen bidean, Tripak: huts bete hots poema liburua eta proposamen eszenikoa ondu zituen.
Eskrima 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan - Emakumezkoak florete
Emakumezkoen florete txapelketa 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan Mahukari Messen ospatu zen 2021eko uztailaren 25ean. 18 herrialdeko 34 eskrimalarik hartu zuten parte.
Marina Núñez
Marina Núñez (Palentzia, 1966) diziplina anitzeko artista espainiarra da. Arte Ederretan lizentziatua da Salamancako Unibertsitatean eta doktore da Arte Ederretan Gaztela-Mantxako Unibertsitatean. Vigoko Unibertsitateko Arte Ederren Fakultatean pintura irakasle titularra da.
Ibilbidea eta iritzi kritikoak
Bere obra laurogeita hamarreko hamarkadaren hasieran hasi zen erakusten. Eroen eta munstroen irudikapenek agerian uzten zuten interes handia zegoela identitate femeninoen inguruko genero-diskurtsoekiko, bai eta estereotipo nagusien indarkeriarekiko ere.
Bere olio pintura, narratiboa eta kontzeptuala, pixkanaka, 2000ko lehen hamarkadatik, 2D eta 3Dko teknika digitalekin uztartzen joan zen, irudi finkoan zein bideoan.
Marina Nuñezen gaien bilakaera, 90eko hamarkadaren hasieratik aurrera, honela laburbildu du Isabel Tejeda Marín Murtziako Unibertsitateko irakasleak: "[...] bere ibilbide artistikoari hasiera eman zion, funtsean, femeninotasunaren iruditeria teratologikoaren irakurketa kritikoa eskatzen zuen lan piktoriko batekin. Eromenari buruz oinordetzan jaso dugun ikonografia femeninoaren azterketa eta dekonstrukziotik abiatuta – Funtsean hemeretzigarrena eta esparru zientifikoetatik datorrena, baina baita artistikoetatik ere –, eta emakumeen atributuez baliatzen ziren eta genero hori irudikatu duten irudien sorkuntzatik abiatuta, gaur egungo mendearen hasieran, egileen estelaren atzean dagoen ciborg iruditeria aztertu eta birsortu zuen Nuñezek."Marina Núñezek gizakien ondorengo identitateak gorputz mutanteen, mestizoen eta anitzen irudien bidez irudikatzen ditu. José Jiménez filosofoaren hitzetan: Identitatearen auzia metamorfosiaren esperientziara zabaltzen da: ni neu naiz eta nire bestea. Gorputza eta irudia, gorputzetik harago. Maskulinoa eta femeninoa. Zentzuduna eta eroa. Normala eta munstroa. Bertakoa eta atzerrikoa. Gizakia eta makina. Lurtarra eta aliena. Óscar Esquivias idazlearentzat Nuñezen lanean agertzen diren ideia errepikakor batzuk materiaren etengabeko metamorfosia, giza gorputzaren aldaketak, tranpa-zuloak, mundu alternatiboen eta labirinto eta begizta haluzinatibo eta futuristen birsortzea dira: Ametsetan bezala, ikusten dugun guztia ezagutzeko modukoa da, eta, aldi berean, bitxia, anbiguoa eta, askotan, kezkagarria (baina ia inoiz ez beldurgarria edo trumoitsua); haren irudiek hain anbiguotasun handia dute, ezen ez baikaude ziur eboluzio-prozesu batean edo gizakiaren degradazio-prozesu batean gauden. Bere sorkuntzetan M. C. Escherren grabatuetan edo Dino Buzzatiren ipuinetan bezalako zorroztasuna aurkitzen dugu ideia fantastiko bat garatu eta bere azken ondorioetaraino eramatean. Eta, haiek bezala, askotan labirintoak edo begiztak aurkezten dizkigute, eta horietatik ihes egitea ezinezkoa da..
Lanak
Bere lanak, besteak beste, bilduma eta museo hauetan aurkitzen dira: Artium (Vitoria), MUSAC (León), el Patio Herreriano (Valladolid), Es Baluard (Palma Mallorcakoa), Colección La Caixa (Barcelona), Fundación Botín (Santander), CAB (Burgos), CA2M (Móstoles, Madril) edo FRAC Corsica.
Banakako erakusketak
Banaka erakusketak egin ditu zentro publiko garrantzitsuetan, hala nola Espacio Uno Museo de Arte Centro de Reina Sofía (1997), Valentziako Erkidegoko La Gallera (1998), Palma de Mallorcako Pilar eta Joan Miró Fundazioan. (2000), Murtziako Verónicas eliza (2001), Salamancako DA2 (2002), Parisko Cervantes Institutua (2006), Léridako La Panera (2008), Leongo MUSAC (2009), Valentziak o Centre del Carme (2010), Bilboko Rekalde Aretoa (2011), Valladolideko Patio Herreriano Museoa (2012), Madrilgo Erkidegoko Sala Alcala 31 (2015), Gasteizko Artium (2016), Valladolideko Gaztela eta Leongo Gorteak (2016), Granadako La Madraza (2016), Es Baluard Palma de Mallorcan (2017) edo Barjola museoko kapera (2017). « The wild garden» Santa Cruz Tenerifeko El TEA Espacio de las Artes (2019). Donostiako Kubo Kutxa aretoa (2021)
Erakusketa kolektiboak
Taldeko erakusketen artean hauek aipa daitezke: Transgenéric@s (1998, Koldo Mitxelena Kulturnea, Donostia), La realidad y el deseo (1999, Fundación Joan Miró, Bartzelona), Zona F (2000, Espai d'Art Contemporani de Castelló), I Bienal Internacional de Arte (2000, Museo Nacional de Bellas Artes, Buenos Aires), ''Ofelias y Ulises. En torno al arte español contemporáneo (2001, Antichi Granei, Giudecca, Venezia), Big Sur. Neue Spanische Kunst (2002, Hamburger Bahnhof, Berlín), Pain; passion, compassion, sensibility (2004, Science Museum, Londres), Posthumous choreographies (2005, White Box, New York), Identidades críticas (2006, Patio Herreriano, Valladolid), Pintura mutante (2007, MARCO, Vigo), Banquete (nodos y redes) (2009, Laboral, Gijón, 2010, ZKM, Karlsruhe, Alemania), Skin, (2010, Wellcome Collection, Londres), Genealogías feministas en el arte español: 1960-2010 (2012, MUSAC, León), Monstruo. Historias, promesas y derivas (2013, Fundación Chirivella Soriano, Valentzia), La imagen fantástica (2014, Sala Kubo-Kutxa, Donostia), Gender in art (2015, MOCAK, Museo de Arte Contemporáneo de Cracovia, Polonia), Modelli Immaginari (2017, Palazzo Riso, Palermo, Italia), Naturel pas naturel (2018, Palais Fesch, Musée des Beaux-Arts, Ajaccio, Corse, Frantzia) La NO comunidad, (2018'' CentroCentro (Madril).
Ezproi
Etimologia
Orkatx, orkatilla (Mendebaldeko euskara), aztal (Erronkariera), erpa, ezpore (Nafarrera). Ezproin (Lapurtera). Ezperuak (Zuberera). Aztalki, eztenka (Nafar-lapurtera).
Otocinclus macrospilus
Otocinclus macrospilus Otocinclus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Johann Heinrich Jung-Stilling
Johann Heinrich Jung-Stilling (Grund, Westphalia, Alemania, 1740ko irailaren 12a - Karlsruhe, Alemania, 1817ko apirilaren 2a) alemaniar idazlea izan zen.
Biografia
Familia laborari pietista batean jaio eta hezi zen, eta joera hori erakutsi zuen bere lanetan, Heinrich Stillings Leben (1777-1806, Heinrich Stillingen bizitza) autobiografian bereziki. Bertan haurtzaro eta nerabe garaiko bizimoduari buruzko deskribapen bikainak eskaintzen ditu. Liburu horrek izen handia hartu zuen Hego Alemanian, eta eragin handia izan zuen pietismoaren hedapenean.
3165 Mikawa
3165 Mikawa asteroide baten izena da. abuztuaren 31n aurkitu zuen K. Suzuki, T. Urata-ek Toyota Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1984 QE izena zeraman. Ondoren Mikawa omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3165 Mikawa asteroidearen orbitak batezbeste 2,238 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 1,977 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,499 distantziara. Eszentrikotasuna 0,117 da, eta makurdura orbitala 5,24ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 12.2 da.
Kell (Illinois)
Kell  Illinoiseko herri bat da. Marion konderrian kokatua dago. 2010ean 219 biztanle zituen, 2.61 kilometro koadrotan banatuta.
Nancy Morejón
Nancy Morejón (Habana, 1944ko abuztuaren 7a) poeta, dramagile, ensaiolari eta itzultzaile kubatarra da. Olerkilaritza beltzaren edo negrismoaren autore nagusietako bat da.
NGC 5241
NGC 5241 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Moncley
Moncley Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Moncley udalerrian erroldatutako biztanleak 331 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 147 etxebizitza zeuden, 125 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 123 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 125 etxebizitza nagusietatik 88 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 81 etxek bost zituzten. 114 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 48 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Monroe (Ohio)
Monroe Ohioko hiri bat da. Butler konderrian kokatua dago. 2010ean 12,442 biztanle zituen, 41.11 kilometro koadrotan banatuta.
Moncley
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 227 ziren, horien artean 177 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 177 pertsona aktiboetatik 169 lanean zeuden (89 gizon eta 80 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Moncley udalerrian 122 unitate fiskal zeuden, 320,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.653 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 apaindegia.
2000. urtean Moncley udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oneka Beraskoitz Iruñekoa
Oneka Beraskoitz Iruñeko Erresumako lehendabiziko erregina ezkontidea izan zen. Haren jatorria ezezaguna da, ez baitago iturri garaikiderik. Hurrengo mendeetan Oneka edo Tota izena zuela esaten zuten. Historialari gehienek uste dute aita Berasko zela, 816an hildako Iruñeko jauna, baina batzuek diote Aznar I.a Garindoitz Aragoiko kondearen senidea zela.
Akitania
Akitania  (Aquitaine; Aquitània) Frantziako hego-mendebaldeko eskualdea izan zen. Ipar Euskal Herriaren eskualde administratiboa zen eta Okzitaniako lurraldea ere bada. Bost departamenduk osatzen dute eta prefektura Bordelen dago. 41.308 km²-ko azalera dauka eta 3.049.000 biztanle (70 biz./km², 2004). 2016tik Akitania Berria eskualdeko zati da.
Izenaren jatorria Akitania erromatarretik datorkio (Aquitania), Erromatar Inperioko probintzia. Gutxi gorabehera oraingo Akitania antzinako Akitaniako mendebaldea da.
Hizkuntzak
Hizkuntza ofizial bakarra frantsesa da, baina euskara eta okzitaniera (gaskoia) ere mintzatzen dira.
Erromatar Inperioko Akitania
Erromatarrek, Augustok hain zuen, Galia banatu zuten lau lurraldeetarik bat Akitania izan zen. Lurralde haren mugak hauek ziren: Poitou, iparraldean; Garona ibaia, ekialdean; Pirinioak, hegoaldean eta Bizkaiko golkoa, mendebaldean. Erromatarren kolonizazio garaian honako tribuak aipatzen ziren lurralde zabal hartako biztanleen artean: ausci (Auch), tarusates (Tartas), tarbelii (Akize), sibuzates (Saubusse), benearnenses (Biarno), bigerriones (Tarbe), elusates (Eauze), boates (Bordele), garites (Garona), onessii (Louchon), convenae (Saint-Bertrand-de-Commingues), consorani (Cousserans), tarusci (Ariège), aturienses (Aire), vasates (Basadois), sotiates (Soz), cocosates (Cocosa), lactorales (Lectoure) eta tolosates (Tolosa).
Novempopulania
Sakontzeko, irakurri: «Novenpopulania»
Galiako gerran Zesarren jeneralek Akitania konkistatzean, Zesarrek azaldu zuen (De bello gallico, K.a. 52-51) Garona ibaiaz hegoaldera akitaniarrak bizi zirela, eta iparraldera, berriz, galiarrak ("beren buruari zeltak dioten horiek"). Zesarrek probintzia espezifiko bat sortu zuen Garonaz hegoaldera: Akitania. Aldiz, Augustoren garaiko Inperioaren antolakuntza berriak Loira ibaiaren ertzeraino eraman zituen Akitaniaren mugak, akitaniarrak eta galiarrak probintzia berean sartuz. Bi herri desberdin hauen arteko gatazkek etenik ezagutzen ez zutenez, Erromako aginpideak hirutan banatzea onartu zuen IV. mendearen hasieran:
Erromatarren indar militarra arras gutxitu zen garai horretan, kohorte bakarra zegoen Aquitania tertiako lurralde osoan, Lapurdum hirian (Baiona), hain zuzen. 406. urtetik aurrera, Hispaniako bidean zihoazela, Novenpopulaniatik igaro ziren suebiar, alano eta bandaloen inbasioen ondotik, bisigodoak azaldu ziren Inperioaren ordenaren zaintzaile, Akitaniako Tolosa eta Bordele hartuz. 419. urtean Tolosan egokitu eta erreinu godo berria sortu zuten. Novenpopulania hasieran erreinu honetatik kanpora geratu bazen ere, 461. urtean konkistatu zuten.
Gozo-gozo
Gozo-gozo Andoaingo zazpi musikari gaztek sortutako erromeria taldea da. 2010eko otsailean sortua, euren burua hasieran Andoaingo herrian bertan ezagutarazi bazuten ere, Euskal Herriko hainbat herritako erromeria eta jaietan ere jo zuten hurrengo hilabetetan beste musika-taldeen abestien bertsioak eskainiz.
Akitania
Novempopulania
Garai honetatik aurrera, Aquitania prima eta secundari Akitania deitu zioten orduko kronikariek eta jatorrizko Akitaniari, berriz, Novenpopulania hasieran eta 626. urtetik aurrera batez ere, Baskonia, gero Gaskoinia bihurtzekoa. Bisigodoen agintea 507. urtean bukatu zen, Klovis buru zuten frankoak Alarikoren osteei nagusitu ondoan. Galera honen ondoan Toledo aldera bildu ziren bisigodo guztiak, erromatarren garaiko Galia frankoen eskuetan utziz, eta bat eginda agertzen diren bi aldeetako eusko-akitaniarrek beregaintasunari eutsi zioten, godoek eta frankoek, iparralde eta hegoaldetik batera nahiz banaka eraso zituzten arren. 581ean eta geroago eraso horietan baskoien berri dugu, lehenago bagaudaen altxamenduak aipatzen baitira soilik.
Baskonia eta Akitania
602. urtean Baskoniako dukerria sortu zuten frankoek, eta Pirinioez iparraldeko eusko-akitaniarrak duke franko baten mende gelditu ziren. Akitaniak bere baitako dinamika independente bat hartu zuen, Rhin inguruko frankoen erdigunetik urruti baitzegoen; gainera, demografikoki frankoak oso gutxi ziren. Akitania beregain geratu zen, baita Baskonia ere. Orduko kronikek Akitania eta Baskonia bereiz aipatzen dituzte, dukerri banatan.
660. urtean Tolosa Okzitaniako Felix galo-erromatar jauntxoa Akitania eta Baskoniako duke bihurtu zen, eta bere ondoren etorri ziren independente gobernatu zuten beste bost: Lupo (Lope), Oto I.a Handia, Hunald eta Waifer, azken hirurak familia-enbor berekoak. Oto I.aren garaian akitaniarren eta frankoen arteko gatazkak mikaztu egin ziren, eta Otok tentu handiz zaindu behar izan zuen bere iparraldeko muga Karlos Martel buruzagi frankoak zer egin, berarekin bake-itun bat sinatu zuen arren. 721ean, berriz, Narbonako omeiatarrek Tolosa Akitaniako hiriburua eraso zuten, baita porrot itzela ere pairatu.
Hala ere, 732an omeiatarrek Otoren armada menderatu zuten Bordeletik hurbil, eta eusko-akitaniarrek frankoen laguntza eskatu beste aukerarik ez zuten ikusi. Frankoek, Karlos Martel gidari, musulmanak gibelerarazi zituzten Poitiersko gudua irabazi ondoan (732). Hala ere, Otok ezin besteko garrantzia izan zuen gudu horretan eta, formalki frankoei men egin arren, Akitaniak zein Baskoniak burujabe jarraitu zuten funtsean. 768an Pepin Laburrak akabera eman zion burujabetza horri gerra odoltsu eta gupidagabe baten ondoren (759-768).
Karolingiarren mendeko Akitaniatik autonomiarantz
Pepin I.a Akitaniako Erresumako erregeak autonomiaz jokatu zuen, akitaniar nortasuna nabarmendu zuena. Erresumaren barnean karolingiar zentralismoaren eta akitaniar indarrak lehiatzen ziren, kondeak eta apezpikuak buru zituztela. Pepin hildakoan (838) eta 843ko Verdungo Hitzarmenean, Karlos Burusoilari egokitu zitzaion, Akitaniako Erresuma, Pepin II.a Pepin I.aren semearen ordez. Beraz, bi erregenahi horiek elkarren kontra lehiatu ziren ondorengotza gerra batean, atzean zituztela subiranotasunaren aldeko indarrak (Pepin II.a) eta karolingiar dinastia (Karlos Burusoila). Antso II.a Antso buruzagi eta duke baskoia Pepin II.aren alde lerratu zen. 852an, berriz, Antso Karlosen aldera pasa zen. Gero, Pepinek normandiarrak hartu zituen aliatu, kostaldeak arpilatu zituztenak, eta horrek akitaniar eta baskoi ugari haserretu zituen. Bada, Karlos Burusoila atera zen gerratik garaile. Aurrerantzean, Akitaniako Erresumak utzi egin zion botere eraginkorrik izateari, eta titulu izatera pasa zen.
Akitaniak (erromatarren garaiko Akitania Primak eta Secundak) bere nortasunari eutsi zion frankoetatik aparte eta karolingiar erregeak ahuldu egin ziren IX. mende bigarren erdialdean eta X. mendeetan. Ahuldade hori baliatuz, akitaniar nortasuneko kondeak sendotu egin ziren. 909an, Gilen Auverniako kondeak, Clunyko abadiaren sortzaileak, bere burua Akitaniarren Duke izendatu zuen, eta leinu bati hasiera eman, Briude erdigune harturik. 965ean, titulu hori Poitiersko kondeak hartu zuen lehen aldiz, eta hurrengo akitaniar dukeek monarka ere deitu zioten beren buruari, Gilen Handiak esate baterako (1004-1030), agerian utziz Parisen mendekotasuna nominal hutsa zela. Akitaniar subiranotasuna Limoges hiriburu sinbolikoaren eta San Martzial santu akitaniar ospetsuaren inguruan hazi zen.
Behe Erdi Aroko Akitania
Akitaniak erreinuaren antzeko boterea hartu zuen, eta Baskonia edo Gaskoniako Dukerria mendean hartu zuen betiko La Castelleko Guduan (1063), Bordeleko aristokraziarekin bat eginez eta Clunyko Beneditarren Ordena lagun harturik. 1154. urtetik aurrera, Ingalaterrako erregea Akitaniako dukea (Lapurdi eta Zuberoako dukea, Ipar Euskal Herriari dagokionez) ere izan zen, Henrike II.a Plantagenet eta Akitaniako Leonor ezkondu ondoan. Ingalaterrako eta Frantziako koroak gutiziatu zuten lurraldea izanik, Akitanian jabego gatazka ugari izan ziren: Karlos VII.ak konkistatu zuen azkeneko aldiz Frantziarentzat, Castillongo gudua irabazi ondoan (1453).
Trolebus
Trolebusa pertsonen garraiorako errei gaineko ibilgailua da, aireko kable batzuetatik hartzen duen argindarraz dabilena; gidaria barne dela, hamar plaza edo gehiago ditu. Berez, autobus klase bat da. Historian lehendabizikoa Berlinen ibili zen elektromotea izan zen.
Rohan
Rohan honakoa izan daiteke:
Banco Mare Nostrum
Banco Mare Nostrum edo Grupo BMN Espainiako banku baten izena da. 2010ean sortu zen Caja Murcia, Caixa Penedès, Sanostra eta Caja Granada aurrezki kutxek bat egitean.
2010ean bankuak 73.055 milioi euroko aktiboak zituen.
Caja Espigarekin batzea
2011n Mare Nostrum bankuak Caja Espiga erosteko negoziazioak hasi zituen, baina azkenik bertan behera geratu eta Caja Espiga Unicajarekin batzeko akordioa sinatu zuen.
Charcenne
Charcenne Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Charcenne udalerrian erroldatutako biztanleak 354 ziren. Familiak 129 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 57 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 157 etxebizitza zeuden, 127 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 141 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 127 etxebizitza nagusietatik 89 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 99 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 219 ziren, horien artean 161 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 161 pertsona aktiboetatik 148 lanean zeuden (84 gizon eta 64 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 4 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Charcenne udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kempton (Illinois)
Kempton  Illinoiseko herri bat da. Ford konderrian kokatua dago. 2010ean 231 biztanle zituen, 0.55 kilometro koadrotan banatuta.
Swan Fyahbwoy
Swan Fyahbwoy (Madril, Espainia, 1979ko abenduaren 15a - ) Elan Fernandez-en izen artistikoa da. El chico de fuego ere ezagutzen den artista hau reggae eta dancehall abeslari famatua da Espainia aldean. Horrez gain Madrid Dancehall Club-en aitzindaria da.
Ibilbide artistikoa
Bere ibilbide artistikoa 2005eko abenduan hasi zen, Nhu Real Shotta bideoarekin, abesti horrek arrakasta handia izan zuen interneten, horregatik 2006an “Ny chance ni try” maketa kaleratu zuen. Interneten eskegi zuen doanik, horren ondorioz, hilabete gutxitan Espainia osoak ezagutu zuen Swan Fyahbwoy.
Hurrengo urteetan, herriz herri ibili zen kontzertuak ematen Espainia osotik zehar 2009rarte. Urte horretan bere lehenengo LPa atera zuen merkatura, Innadiflames delakoa, hain zuzen. Lan hau Mario “Daddy Cobra” Olivaresen laguntzari esker izan zen posible. Disko hau maketa bezala, interneten eskegi zen musu truk ere, baina artistari laguntza ekonomiko eman ziotenenei, CDa formatu fisikoan eurenganatzea lortu zuten, eta, horrez gain, kontzertu baten DVDa ere eman zieten. Bestetik, Innadiflames-en 400.000 deskarga baino gehiago izan dira mundu osoan zehar.
Momentu honetan, abeslaria lanean dabil 2011n aterako den lan batean. Aldi berean, jiran dabil Espainiatik eta gertu Latinoamerikatik.
Italierazko Wikipedia
Italierazko Wikipedia Wikipediaren italierazko edizioa da. 2002ko urtarrilean jarri zen abian, eta 2009ko urriaren hasieran 611.000 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 6.a zen. 2016ko martxoan aldiz, wikipedia guztien artean, artikuluak kontuan hartuta 9. zen eta 1.256.000 artikulu zituen.
Nerea Arrien
Nerea Arrien Elordi (Lekeitio, Bizkaia, 1976a) bizkaitar idazlea da. Biokimika ikasi zuen unibertsitatean. Donostian bizi da eta irakasle egiten du lan.
Idatzi dituen bi ipuinek, Hiria eta olatua 2011ean eta Bi bala 2013an, sari bana jaso zuten. 2016an Xabier Lizardi saria irabazi zuen Pentsatzeko txokoa liburuagatik eta 2022an Xabier Lete saria Zoonomia lanagatik.
Monroeville (Ohio)
Monroeville Ohioko herri bat da. Huron konderrian kokatua dago. 2010ean 1,400 biztanle zituen, 3.63 kilometro koadrotan banatuta.
Kotohira-gū
Kotohira-gū (金刀比羅宮) Kotohira (Kagawa) herrian dagoen santutegi xintoista nagusia da.
Kokapena
Zōzu mendian dago 521 metrotako garaieran. Bide luze batek beratra daram, guztira 785 maila igo behar direlarik, eta 1.368 pausu barneko santutegira.
Santutegirako bidean sake museoa, dendak eta donazioak egin dituztenen harriak daude.
Historia
I mendean sortua dela diote, baina benetan ezezaguna da fundazio data. Kami nagusia Ō-mono-nushi-no-mikoto da eta 1165ean Sutoku-Tennō ere sagaratu zuten. Muromachi Arotik aurrera erromesaldiak egin izan dira santutegira eta Zōzu menditontorrera ere igotzeko ohitura badago.
Edo Aroan Konpira-Daigongen (金比羅大権現) izena izan zuen. Garai hartan tenplu budista eta xintoista izan zen baina Meiji berrezarkuntzaren ondorengo banaketan xistoimoa aukeratu zuen.
Arauca (departamendua)
Arauca Kolonbiako 32 departamenduetako bat da, herrialdearen iparraldean dagoena, Orinocoko eskualdean. Iparraldean eta ekialdean Venezuelakin du muga, hegoaldean Vichada eta Casanare departamenduekin eta mendebaldean Boyacárekin. 23.818 kilometro koadroko eremua dauka, eta 2016an 265.190 biztanle zituen. Hiriburua Arauca hiria da (82.149 biztanle 2010ean ).
7 udalerri ditu: Arauca (hiriburua), Arauquita, Cravo Norte, Fortul, Puerto Rondón, Saravena eta Tame
NGC 5243
NGC 5243 galaxia bat da, Canes Venatici konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Ptychoglossus stenolepis
Ptychoglossus stenolepis Ptychoglossus generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Japonierazko Wikipedia
Japonierazko Wikipedia Wikipediaren japonierazko edizioa da. 2002ko irailean jarri zen abian, eta 2009ko urriaren hasieran 622.000 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 5.a zen.
Ptychoglossus nicefori
Ptychoglossus nicefori Ptychoglossus generoko animalia da. Narrastien barruko Gymnophthalmidae familian sailkatuta dago.
Fritz Albert Lipmann
Fritz Albert Lipmann (Konigsberg, Alemania, 1889ko ekainaren 12a - New York, 1986ko uztailaren 24a) alemanian jaiotako estatubatuar biokimikaria izan zen.
Massachusettseko Ospitale Nagusiko Biokimika Ikerketa Sailaren zuzendaria izan zen, eta New Yorkeko Rockefeller Unibertsitateko eta Harvardeko Medikuntza Eskolako irakaslea. A koentzima izenez bataiatu zuen faktorearen egitura-molekularra bakartzea eta zehaztea izan zen haren ikerlan garrantzitsuena. Ikerketa horiengatik Medikuntzako Nobel Saria jaso zuen 1953an, Hans Adolf Krebsekin batera.
Neskevaaraita-Fe
Neskevaaraita-Fe mineral bat da eta gutkovaita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Neskevaaraita-Fe elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.
Tentsio (argipena)
Tentsio hitzak adiera zenbait ditu:
Santa Maria Siongoaren eliza
Santa Maria Siongoaren eliza (ርዕሰ አድባራት ቅድስተ ቅዱሳን ድንግል ማሪያም ፅዮን) Etiopiako Aksum hirian dago, Etiopiako patriarka-hiri koptoaren barruan. Tradizioaren arabera, basilika honetan Itun-kutxa zaintzen dute, ustez, Salomonen seme Menelik I.ak han utzi zuen eta. Emakumeak ezin dira basilikaren barrura sartu.
Historia
Beste tradizio batek, Axumgo Erresumako lehen gobernari kristaua zen Ezanaren erregealdian eraiki zutela dio, hau da IV. mendean. San Frumentzio gotzaindegiaren garaian eraiki zutenetik, eliza gutxienez bi aldiz suntsitu eta berreraiki dituzte. Lehendabizikoz, Gudit erreginaren erregealdian- X. mendean- suntsitu zuten eta bigarrena XVI. mendean izan zen, Ahmad ibn Ibrahim al-Ghazi jeneralaren agindupean. XVI. mendean, Gelawdewos enperadoreak berreraiki eta, XVII. mendean, Fasilidesek handitu zuen.
Santa Maria Siongoaren eliza Etiopiako enperadoreen koroatze leku tradizionala izan da.
1950eko hamarkadan, Haile Selassie enperadoreak antzinakotik gertu katedral berri bat eraiki zuen, gizon eta emakumeentzat irekia.
Otocinclus mangaba
Otocinclus mangaba Otocinclus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Cormatin
Cormatin Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cormatin udalerrian erroldatutako biztanleak 513 ziren. Familiak 253 ziren, horien artean 110 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 69 bakarrik bizi ziren emakumeak), 86 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 49 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Aris F.C.
Aris F.C. edo Aris Tesalonika (grezieraz Αθλητικός Σύλλογος Άρης, Athlitikos Syllogos Aris, "Aris Athletik Kluba") Greziako futbol talde bat da, egoitza eta jokolekua Tesalonika hirian dituena.
Historia
1914an sortu zuten taldea eta Greziako lehen txapelketa profesionala irabazi zuen 1928an, Txapelketa Panheleniko ofiziala. Garai hartan Greziako talde indartsuenetakoa izan zen 1930ean bigarren, 1932an berriz ere txapeldun eta 1933an azkenik ere bigarren egin baitzuen. Orduan ere joaktu zituen kopako bi final, 1931an jokaturiko lehenengo Greziako Kopa AEK Atenasen aurka 5-3 galdu zuena, eta bigarrena 1933an Ethnikos Pireoren aurka, honetan ere galtzaile. 1940an berriz ere Kopa finalean sartu zen eta berriz ere galtzaile atera zen, oraingoan Panathinaikosen aurka.
Cormatin
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 357 etxebizitza zeuden, 260 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 75 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 286 etxeak ziren eta 53 apartamentuak ziren. 260 etxebizitza nagusietatik 176 bere jabearen bizilekua ziren, 77 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 17 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 71 etxek lau zituzten eta 113 etxek bost zituzten. 170 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 142 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: