cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ennio Morricone
Bizitza
Bizitzaren azken urteetan eginiko lanik ezagunenak Quentin Tarantinoren pelikuletarako izan ziren. Tarantinok erabilia zuen Morriconeren musika Kill Bill (2003), Inglourious Basterds (2009) eta Django Unchained (2012) filmeetan, baina harentzako propio musika sor zezan tematu zen zuzendaria, eta Erromara joan zitzaion bisitan horretarako, italierara itzulitako The Hateful Eight filmaren gidoiarekin. "Nahi duzuna egin dezakezu" esan zion zuzendariak konpositoreari eta, hain zuzen, askatasun horrek eraman zuen Morricone baiezkoa ematera. Lan hari esker eskuratu zuen musikagileak merezitako Oscar saria 2016an, aurrez bost aldiz finalisten artean egon ostean. Aurretik ere jasoa zuen beste Oscar sari bat, ohorezkoa, 2007an. Horiez gain, Urrezko hiru Globo, lau Grammy eta sei BAFTA sari ere eskuratu zituen, besteak beste.
Pamela Colman Smith
Pamela Colman Smith ( - ), Pixie ezizenez ezaguna, britaniar artista, ilustratzaile, idazle, argitaratzaile eta okultista izan zen. Rider-Waite tarota ilustratzeagatik ezaguna da, Arthur Edward Waiteren enkarguz. Tarot joko hori tarotisten artean estandarra bilakatu zen eta, gaur egun ere, erabiliena da munduan. 20 liburu baino gehiago ilustratu zituen, Jamaikako folkloreari buruzko bi bilduma idatzi zituen, bi aldizkari editatu zituen eta Green Sheaf Press zuzendu zuen, emakume idazleei zuzendutako inprenta txiki bat.
Ignacio Urrutia Manzano
Ignacio Urrutia Manzano (Concepción, 1879ko uztailaren 1a - Parral, 1951ko otsailaren 8a) txiletar politikari eta militarra izan zen. Juan Esteban Montero presidentearen Defentsa ministro eta senatari gisa aritu zen.
Biografia
Luis Urrutia Rozas eta Aurora Manzano Benaventeren semea zen. Ikasketak Concepcionko Gizonezkoen Lizeoan hasi zituen, gaur egun Enrique Molina Garmendia Lizeoan, geroago Arturo Prat Ontzi Eskolan sartu zen guardiamarina titulua lortuz.
Ludmilla de la Sottarekin ezkondu zen eta harekin zazpi seme-alaba izan zituen, tartean Ignacio Urrutia de la Sotta parlamentaria.
Bizitza publikoa
Itsas-ibilbide honetan bere eginkizunen artean, Europan Txileko Itsas Armadako ontzien eraikuntza gainbegiratzeko enkargua jaso zuen, horrez gain, Esmeraldan itzultzean, Magallanesko kanalak esploratu zituen, eta itsas armadako instruktore gisa ere aritu zen.
1906an erretiratu zen, eta Txileko Alderdi Liberaleko kide egin zen, bere baserrian nekazaritza lanetara ere dedikatu zen, Parralen, eta hiri horretako alkate eta zinegotzi hautatu zuten.
1926an diputatu aukeratu zuten Loncomilla, Linares eta Parral-en, 1930ean berriz hautatu zuten Kongresu Termala deiturikoan, finantza batzordeko eta aurrekontu mistoko batzordeko kide zen bitartean, aurrekontu gaiei buruzko ohar batzuk egin zizkion garaiko gobernuari.
1932ko apirilaren 8an, Juan Esteban Montero presidenteak sortu berriko Txileko Defentsa Ministerioko ministro izateko deitu zuen, baina, 1932ko ekainaren 4an, iraultza sozialista bat piztu zen eta gobernua erori zen, zoritxarrez Urrutia ministroak eta Vergara jeneralak Iraultza ezin zela eutsi, eta gobernua erortzen ari zela jakinarazi ziote Monterori. Horrez gain, kongresua desegin zuen Txileko Errepublika Sozialista iragankorrak eta Urrutia inolako kargurik gabe geratu zen.
1933an senatari hautatu zuten, sozialistak jada uzkailita zeudenean gainbehera politiko labur baten ondoren, Talca eta Maule taldeak hautatu zuten, eta urte horretan bertan Txileko Senatuko presidente hautatu zuten, kargu hori izan zuen 1934ra arte.
Leiocephalus onaneyi
Leiocephalus onaneyi Leiocephalus generoko animalia da. Narrastien barruko Leiocephalidae familian sailkatuta dago.
Adiabene
Adiabene (Ἀδιαβηνή, Adiabene;, Ḥaḏy’aḇ edo Ḥḏay’aḇ; ; Նոր Շիրական, Nor Shirakan) Asirian zegoen antzinako erresuma izan zen, Arbilen hiriburua zuena. I. mendean bere agintariak judaismotik azurismora aldatu ziren. Helena Adiabenekoa erregina (juduen iturrietan Heleni HaMalka izena zuena) Jerusalemera joan zen, non Tenpluaren mendiaren hegoaldean berarentzat eta Izates bar Monobaz eta Monobaz II.a bere semeentzat jauregiak eraiki zituen. Talmuden arabera, Helenak eta Monobazek Jerusalemgo tenpluari dohaintza handiak egin zizkioten.
Gigantactis longicirra
Gigantactis longicirra Gigantactis generoko animalia da. Arrainen barruko Gigantactinidae familian sailkatzen da.
Aurskog-Høland
Aurskog-Høland Norvegiako udalerria da. Akershus konderrian kokatua dago. 961.65 km² ditu eta 13,995 biztanle ditu.
Burgess Shale
Burgess Shale (euskaraz Burgessko eskistoa) munduko fosil aztarnategi ezagunenetakoa da. Kanadako Mendi Harritsuetan kokaturik dago, Kanada mendebaldeko Columbia Britainiarra probintzian.
Aurskog-Høland
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Burgess Shale
Kanbriar garaiko (duela 505 milioi urte) fosilen atal bigunak inprimatuak dauden fosil aztarnategi zaharrenetakoa da.
Geografia
Eskisto beltzezko arroka erraldoia da eta Field herriaren inguruan dauden hainbat aztarnategi hartzen ditu. Yoho Parke Nazionalaren eta Kicking Horse pasabidearen artean kokatzen da.
Historia
Burgess Shale Charles Walcott paleontologo estatubatuarrak aurkitu zuen 1909ko abuztuaren 30ean lanerako sasoiaren bukaeran. 1910an emaztearekin eta alabarekin itzuli zen. Animalien atal bigunen kontserbazioaren garrantziaz ohartuta 1924 artean urtero itzuli zen bertara. Ordurako 74 urte zituen eta 65.000 fosil bilduak zituen. Fosilak deskribatu eta sailkatzea lan handia zen eta horretan aritu zen 1927an hil zen arte. Garai hartan fosilak bizidun modernoekin batera sailkatzeko joera zientifikoa zegoen eta Walcotten fosilak bitxikeriak baino ez ziren izan hurrengo hamarkadetan.
1962an Alberto Simonetta paleontologo italiarrak fosilak berraztertu zituen eta bizidun modernoen artean sailkatu ezin zirela konturatu zen. Walcott Quarry (Walcotten harrobia) hobeto aztertzea erabaki zuen Kanadako Ikerketa Geologikoen Elkarteak. Harry Blackmore Whittington britainiarrak, trilobiteetan aditua zenak, hartu zuen lan berrien gidaritza baina 20 metro gorago zulatzea erabaki zuen. Cambridgeko Unibertsitateko Derek Briggs eta Simon Conway Morris ikasleekin batera Walcottena baino askoz fauna aberatsagoa aurkitu zuen. Fosilen atal anatomiko arraroek ezinezkoa egiten zuten gaur egungo animaliekin loturarik bilatzea. Esate baterako, Opabinia bost begidun izakia da eta Hallucigenia hasiera batean hankaz gora irudikatu zen.
1970 hamarkadaren erdialdean UNESCOk eta Kanadako Parkeen Agentziak Burgess Shaleko fosilen garrantzia onartu zuen eta fosilen bilketa zaildu egin zen. Ontarioko Erret Museoak soilik jarraitu ahal izan zuen indusketekin eta Desmond Collins paleontologoak talde gehiago aurkitu zituen Walcotten harrobiaren gaineko eta azpiko estratuak aztertzerakoan.
1989an Stephen Jay Gouldek Wonderful Life liburua argitaratzean Burgess Shaleko fosilak mundu mailan ezagun bihurtu ziren. Goulden esanetan kanbriar garaian animalien arteko dibertsitatea askoz handiagoa zen gaur egungo bizidunen artekoa baino.
2014ko otsailean 42 kilometro hegoaldera Kootenay Parke Nazionalean aztarnategi berria aurkitu zen eta 15 egunetan 50 animalia espezie jaso ziren bertan.
Ezaugarri geologikoak
Burgess Shaleko fosilak buztin iluneko arroka karetsuetan azaldu dira. Duela 505 milioi urte eraturiko arrokak dira eta 160 metrotako lodiera duen geruza ekaitzaldietako olatuek astinduta sortu zen. Labar bertikalak Burgess Shaleko geruza sortu ondoren arrezife karetsuez eratu ziren.
Hasiera batean oxigeno gabeko baldintzetan sortu zela uste izan zen, eta horregatik imprimatu ahal izan zirela animalien zati bigunak. Dena dela azken ikerketek erakutsi dute Burgess Shaleren formazioan zehar oxigenoa uneoro izan zela.
Fosilak
Burgess Shalen Kanbriar Ertaineko fauna tipikoa ageri da, baina atal gogorrak dituzten animaliak %14a baino ez dira, honek egiten du berezia. Espezie gehienak bentonikoak dira, itsaso hondoetan mugitzen ziren sarraskijaleak edo hondoan finkaturiko espezieak. Nektonikoak (igerilariak) gutxi daude. Harrapariak %10a baino ez dira.
Brachypteryx hyperythra
Brachypteryx hyperythra Brachypteryx generoko animalia da. Hegaztien barruko Turdidae familian sailkatua dago.
Ferreiros (Pernambuco)
Ferreiros Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Les Ponts-de-Martel
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Chlamydogobius micropterus
Chlamydogobius micropterus Chlamydogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Le Locle
Le Locle Suitzako udalerria da. Neuchâtel kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
2012ko Gizonezkoen Europako Eskubaloi txapelketa
2012ko Gizonezkoen Europako Eskubaloi txapelketa Europako Gizonezkoen Eskubaloi txapelketaren X. edizioa izan zen. Serbian ospatu zen 2012ko urtarrilak 15 eta 29 artean, Europako Eskubaloi Federakuntzak (EHF ingelesezko siglez) antolatua.
Christelle Maurin
Christelle Maurin (Marseilla, 1975) emakume idazle frantziarra da. Sei urtetik Marseillatik Cuges-les Pins (Rodanoren Ahoak) herrira joan zen eta han bizi da.
2012ko Gizonezkoen Europako Eskubaloi txapelketa
Txapelketan 16 selekziok parte hartu zuten Europako txapeldun bihurtzeko asmoz, titulu hau, 2010eko Gizonezkoen Europako Eskubaloi txapelketan Frantziako selekzioak lortu zuelarik. X. edizio honetako garailea Danimarka izan da, finalean Serbia garaitu zuena.
Lehen Fasea
Talde bakoitzeko lehen hirurak fase nagusira pasatzen dira. Beste lau taldeek 13.etik 16.erako postuengatik jokatzen dute.
Sørum
Sørum Norvegiako udalerria da. Akershus konderrian kokatua dago. 206.58 km² ditu eta 14,279 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Carrión de los Condes
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.328 biztanle zituen.
Frances Benjamin Johnston
Frances Benjamin Johnston ( - ) estatubatuar argazkilari eta argazki-kazetaria izan zen, ofizio horretan aritu zen lehen emakumeetako bat. Bere erretratuengatik, AEBko Hegoaldeko arkitekturako argazkiengatik eta afroamerikarrak zein amerindiarrak erretratatzen zituzten argazki serie batzuengatik da oso ezaguna. Etxe Zurian argazkilari ofiziala izan zen bost presidenteren administrazioan.
Bere lanik ezagunenetako bat autoerretratu bat da, "New Woman" emakume aske gisa.
Per capita errenta
Per capita errenta edo per capita BPG Barne Produktu Gordina eta herrialde jakin baten biztanleriaren arteko erlazioa da. Herrialde baten BPG eta biztanleria zatituz lortzen da. Ez du errentaren banaketa zehazten.
Herrialdeen arteko konparaketak egiteko erabilgarria da oso eta normalean nazioarteko dibisa nagusi bat erabiltzen dute neurtzeko (estatubatuar dolarra edo euroa). Bizi-kalitatea neurtzeko erabilia izan denez kritika zorrotzak jasan ditu :
Hori dela eta, aditu batzuk beste indize aukeratu dituzte konparaketak egiteko, adibidez ongizate ekonomiko iraunkorraren indizea, Giniren koefizientea edo Atkinson indizea
Zlatno (Poltárko barrutia)
Zlatno  Eslovakiako udalerri bat da, Poltárko barrutian kokatuta. 0,36 km²ko azalera du eta 466 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1836. urtekoa da.
Market Quarter (Belfast)
Market Quarter, Ipar Irlandako Belfast hiriko barruti bat da.
Barrutiak izena bertan dagoen St George Merkatuari zor dio, iraganean barruti honek 14 merkatu izatera ere iritsi zen.
Antigüedad
Antigüedad esanahi desberdineko hainbat gauza izan daiteke:
Koadrizeps muskulu femoral
Koadrizeps muskulu femorala edo izterreko koadrizeps muskulua izterraren aurrealdeko gihar hedatzaile handia da. Lau parte ditu: femurreko gihar zuzena (edo aurrealdeko gihar zuzena) eta barnealdeko, kanpoaldeko eta erdialdeko gihar zabalak. Lau parte horiek, irtenune desberdinetatik irteten badira ere, bat egiten dute behealdean eta, zurda bakar batez, belaunburuari eta tibiari lotzen zaizkio. Koadrizepsa uzkurtzen denean zangoa luzatzen da eta izterra eta pelbisa elkarretara biltzen dira. Eskeleto giharra da, hau da gihar-ehun ildaskatua da. Borondatezko uzkurtzea du.
Le Louverot
Le Louverot Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Juan Ramón Aldalur
Juan Ramón Aldalur Lasa, (Tolosa, - ), Txapela izengoitiz ezaguna, gipuzkoar futbolari ohia da, aurrelari moduan aritu zena.
Silly-sur-Nied
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 268 etxebizitza zeuden, 262 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 4 hutsik zeuden. 253 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 262 etxebizitza nagusietatik 240 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 208 etxek bost zituzten. 230 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 91 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 165 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 502 ziren, horien artean 363 aktiboak ziren eta 139 inaktiboak ziren. 363 pertsona aktiboetatik 348 lanean zeuden (174 gizon eta 174 emakume) eta 15 langabezian zeuden (6 gizon eta 9 emakume). 139 pertsona inaktiboetatik 51 erretiraturik zeuden, 46 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Silly-sur-Nied udalerrian 257 unitate fiskal zeuden, 705 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.525 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 zapata-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Primavera (Pernambuco)
Primavera Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Cornaux
Cornaux Suitzako udalerria da. Neuchâtel kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Le Louverot
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 113 etxebizitza zeuden, 103 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 102 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 103 etxebizitza nagusietatik 89 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 72 etxek bost zituzten. 90 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 198 ziren, horien artean 152 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 152 pertsona aktiboetatik 149 lanean zeuden (77 gizon eta 72 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 emakume eta 4 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Louverot udalerrian 106 unitate fiskal zeuden, 286,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.918 euro zen.
Olympic Parke Nazionala
Olympic Parke Nazionala (Olympic National Park) Estatu Batuetako Washington estatuan dagoen parke nazional bat da, Olympic penintsulan dagoena. 1909an parke nazional, 1976an biosfera erreserba eta 1981ean Gizateriaren Ondare izendatu zuten.
Call of the Wild (1935eko filma)
Call of the Wild 1935eko William A. Wellman estatubatuar zinema zuzendariaren abenturazko filma da, Jack Londonen izen bereko eleberrian oinarrituta.
Sinopsia
John Thornton urre-biltzaileak Buck izeneko txakur bat du. Smithek mendekuz txakurra hil egin nahi izango du eta bien arteko lasterketa hasiko da.
Le Louverot
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Le Louverot udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pablo Porturas
Pablo Manuel Porturas Landazuri (Subilla Morillas, 1748ko uztaila - Lima, 1818ko maiatza) arabar funtzionarioa izan zen. Peruko Erregeorderrian kontulari eta diruzaina, Santiago de Chuco eta Sihuas inguruan etxaldeak izan zituen.
Datuen ezabaketa
Sarrera
Teknologia berrien eboluzioa ikusita, eta honekin datorren sistemen eguneraketarekin, segurtasun informatikoaren barne koka dezakegun arazo berri baten sorrera ekarri du. Aurretik gordetako datuak nola modu seguruz ezabatzea. Hainbat gailuk, nahiz eta guk ezabatu ditugula pentsa, datuak gorde ditzazkete. Adibidez, diska gogorrak, flash memoriak, usb memoriak, telefono mugikorrak,.. Gainera, gailu gehienetan jabeen datu pertsonalak, kontaktuen posta elektroniko eta telefonoak edota kontu korronte zenbakiak aurki daitezke, beste gauzen artean. Zenbait ikerketen arabera, saldutako bigarren eskuko dispositiboen artean, aurreko jabeen laurden bat ez ditu ezta datuak ezabatu. 2004 urtean, soilik enpresen %8-ak bere datuen ezabaketa seguru eta kautotua burutu zuten bota baino lehen (Europar Batasunaren zifrak). Guzti honek iruzur mota berri bat sortu du, zeinek bigarren eskuko ordenagailuak erosi eta gordetako datuak berreskuratzean datza. Bide honez, bankuetxeen ziurtagiri edo "cookie”ak edota empresa baten ordenagailuak izanda honen bezeroen lista osoa, beraien datuekin lortuz. Hau dela eta, material informatikoa baztertzerakoan, honek eduki ditzazkeen datu guztiak modo seguruz ezabatu behar ditugu.
Hardware gailuetako ezabaketa segurua
Erabiltzaile gehienek uste dute diska formateo soil batekin aski dela honen datu guztiak ezabatzeko, baina hau guztiz okerra da. Modu honetaz soilik datuen tokia libretzat markatu egiten da diskoaren indize taulan, zeuden bezatza mantenduz zerbait gainean idatzi arte. Beraz akzio hau guztiz alferrikakoa da. Intentzioa osagaiak botatzea bada, hoberena diska fisikoki apurtzea da, zatiak zaborrontzi desberdinetan bota eta guzti honetaz gain diska desmagnetizatzea. Honekin ez dugu ziurtatzen datuen berreskurapen eza, baino lortzeko lana hain handia izango zen eta hain zalantzakoa, zein lapur gehiegoa atzera egingo luke. Datuen suntsiketa oso eta absolutua kautotzea nahiko zaila da. Enpresen, beraz dispositibo kantitate handitako kasuetarako enpresa espezializatuak daude, software berizi bat saltzetik diskak beraien laborategi berezietan suntsitserako zerbitzuak eskaintzen dituztenak. Erabiltzaile mailan, disk wiping algoritmoan oinarritutako hainbat programa aurki daitezke. Algoritmo honek zorizko hainbat berridazketa egiten ditu ezabatu nahi diren datuen gainean. Gailu desberdinekin erabil daiteke eta berridazketa kopuruaren araberako segurtasun maila lortzen da. Disk wiping bertsio ezberdinak daude, kometzial edota dohanekoak, nahiz eta guztia partizio taulan, abiada taulan eta diskoaren sektore guztietan idazten duten. Estatu batuetako segurtasun agentziak (NSA) gutxienez 3 iterazio eskatzen ditu maila ertaineko segurtasun estandarra lortzeko (DoD 5220.22-M ). Lehenengoan batekoak (1) idazten dira, hurrengoan zerokoak (0) eta azkenekoan gobernuak esandako 246 koa. Ala eta guztiz era, hainbat iturburuk 3 iterazio gutxiegian direla diote. Aipatzekoa da linux sistema eragileak komando berezi bat duela fitxategien ezabaketa seguruentzako. "Chattr +s " idatziz fitxategia zegoen tokiaren gainean 20 aldiz berridatziko da. Disk wiping erabiltzen duten aplikazioen artean, kode irekikoa, dohakoa eta erabiltzeko errraza den DBAN daukagu.
Telefono mugikorren ezabatze segurua
Mugikor baten bizi iraupena eta hauen eboluzioa kontutan izanda, urtero milaka mugikor botatzen dira, hauek datu sentikor eta arriskutsuak dituztelarik. Gaur egun datuen berreskuraketan berezitutako enpresa ugari egon arren, hauen suntsiketan zentratutako ez enpresarik ez softwarerik ez dago. Errua telefono fabrikatzaileen arteko estandarizazio eza eta arazoaren berritasunan bila dezakegu. Horregaitik, lapurketen aurkako metodo eraginkor bakarra datuen zifraketan datza. Beste aukera bat izango litzateke mugikorraren suntsiketa fisiko osoa. Metodo honen eraginkortasuna apurketa sistema eta iraunkortasunaren araberakoa delarik, suposa dezakegu txikizio eta errausketa emaitza onak eman dezakeela.
Bidalitako datuen ezabaketa
Kontutan hartu beharreko beste alde bat, posta elektronikoek uzten dituzten aztarnen arriskua da. Ordanagailu publiko edota web bidezko postek sortzen dituzten segurtasun kopia eta zirriborroek adibidez. Posta elektroniko modu anonimoz bidali ahal izateko nenpresa mota berri bat eratu egin da. Enpresa hauek Nahi dugun posta kontua erabiliz, web bidezko aplikazio honek mezuaren burukoa banatu egiten du eta bidaltzailearen datu guztiak eta ip-a ezabatu egiten du. Honetaz gain utzi daitezkeen aztarna guztiak ezabatzen ditu, baita smtp zerbitzarian era. Aipagarria da zerbitzu hauen eragingarritasuna ikustear dagoela.
Gigantactis macronema
Gigantactis macronema Gigantactis generoko animalia da. Arrainen barruko Gigantactinidae familian sailkatzen da.
Fet
Fet Norvegiako udalerria da. Akershus konderrian kokatua dago. 176.36 km² ditu eta 9,963 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Queen's Quarter (Belfast)
Queen's Quarter edota University Quarter, Ipar Irlandako Belfast hiriko barruti bat da.
Barrutiak izena bertan dagoen Queen's unibertsitateari zor dio.
Baltikoko Kopa
Historia
1928an abiatu zen txapelketa eta 1940an Sobietar Batasunak hiru herrialdeak okupatu arte jokatu zen. Ondoren ere txapelketak jarraitu zuen baina "B taldeak" aritu irenez ez dira txapelketako palmaresean sarten.
1991n independentzia lortu zutenean berriz ekin zioten txapelketari. 1998 artean urtero jokatu zen baina ordutik aurrera bi urtean behin, edo zenbait kasutan hiru urtean behin. 2012an Finlandia gehitu zitzaien.
El Nacional (Venezuela)
El Nacional Venezuelako egunkaria da, 1943ko abuztuaren 3an Caracasen sortua. Gaur egun, Miguel Henrique Otero da egunkariaren zuzendaria, sortzaileen biloba eta semea da. Bere lehen zuzendaria Antonio Arraiz poeta izan zen. 2018ko abenduaren 14an egunkariak bertan behera utzi zuen paperezko edizioa. PSUVko kide nagusietako batek egunkariaren egoitza nagusia bahitu zuen 2021eko maiatzean.
Hastapenak
El Nacional aldizkariaren lehen edizioa 1943ko abuztuaren 3an kaleratu zen. Berrikuntza garrantzitsuak izan zituen, besteak beste, hauek: editorialaren ordez mantxeta jartzea, grafiko handiak dituzten titular nabarmenak erabiltzea eta egunkari osoa gaika sailkatzea.
Lehenengo urtean zehar egunero 10.000 aleko tiradarekin ibili zen eta edizio bakoitzak zortzi orrialdeko bi gorputz zituen, formatu estandarrean eta zazpi zutabetan.
Venezuelako autore ezagunenetako askok idatzi dute egunkarian. Hain zuzen, Arturo Uslar Pietrik, Venezuelako intelektualak, berrogeita hamarretik gora urtez izan zuen iritzi-zutabe bat egunkarian, eta haren zuzendaria izan zen.
Martin Ugaldek Venezuelan bizi izan zenean literatur-sari preziatuenak bereganatu zituen, nola erreportaietan hala ipuinetan, hrien artean El Nacional egunkarikoa.
Hélesmes
Hélesmes Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Hélesmes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.911 ziren. Familiak 684 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 108 bakarrik bizi ziren emakumeak), 184 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 308 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 48 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 716 etxebizitza zeuden, 692 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 23 hutsik zeuden. 713 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 692 etxebizitza nagusietatik 593 bere jabearen bizilekua ziren, 87 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 71 etxek hiru zituzten, 129 etxek lau zituzten eta 482 etxek bost zituzten. 557 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 294 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 285 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.226 ziren, horien artean 843 aktiboak ziren eta 383 inaktiboak ziren. 843 pertsona aktiboetatik 741 lanean zeuden (420 gizon eta 321 emakume) eta 103 langabezian zeuden (58 gizon eta 45 emakume). 383 pertsona inaktiboetatik 84 erretiraturik zeuden, 128 ikasten zeuden eta 171 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Leiocephalus vinculum
Leiocephalus vinculum Leiocephalus generoko animalia da. Narrastien barruko Leiocephalidae familian sailkatuta dago.
Hélesmes
Diru sarrerak
2009an Hélesmes udalerrian 691 unitate fiskal zeuden, 1.864,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.010 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 2 ile apaindegiak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Hélesmes udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 498 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tavares (Paraíba)
Tavares Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Chlamydogobius ranunculus
Chlamydogobius ranunculus Chlamydogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Xabier Gorostiaga
Xabier Gorostiaga Atxalandabaso (Bilbo, Bizkaia, 1935 - Loiola, Gipuzkoa, 2003ko irailaren 14a) jesuita, irakaslea eta garapenari lotutako gaietan aditua izan zen.
Bizitza
Teologian lizentziaduna Deustuko Unibertsitatean, Garapen Ekonomikoan lizentziaduna Cambridgeko Unibertsitatean, Filosofian lizentziaduna Mexikoko Instituto Libre de Filosofia delakoan, eta Ikasketa Klasikoetan lizentziaduna Habanako Unibertsitatean. 1958. urteaz geroztik, Erdialdeko Amerikan bizi izan zen. Hainbat urte Panaman eman ondoren, Nikaraguan lan egin zuen gobernu sandinistarekin, 1979az geroztik. 1991tik 1997ra Managuako (Nikaragua) UCA (Universidad Centroamericana) unibertsitateko errektore izan zen. CRIES (Coordinadora Regional de Investigaciones Económicas y Sociales) erakundeko arduradun ere izan zen, hala nola Latin Amerikan jesuitek kudeatzen dituzten hogeita hiru unibertsitate biltzen dituen AUSJAL elkarteko idazkari nagusi. Herri azpigaratuen aldeko lanean nabarmendu izan zen beti, eta goi-mailako aditua zen garapenari lotutako gaietan.
České Brezovo
České Brezovo Eslovakiako udalerri bat da, Poltárko barrutian kokatuta. 38,57 km²ko azalera du eta 497 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1435. urtekoa da.
Las Sinsombrero
Las Sinsombrero (Sonbrerugabekoak), 1898 eta 1914 urteen artean jaiotako 27 belaunaldiko emakume pentsalari eta artista espainiarren talde baten izena da. Izena Maruja Mallo, Margarita Manso, Salvador Dalí eta Federico García Lorcak Puerta del Solen kapela kentzean sortu zuten iskanbilatik dator. "Denetarik esan ziguten eta harriak bota zizkiguten", dio Mallok berak TVEk erbestetik itzuli ostean egindako grabazio batzuetan Puerta del Soleko ekintza hartaz.
Madril izan zen horietako gehienak bizi, ikasi eta beren jarduera artistikoa garatu zuten hiria. Modernitate kontzeptu berrietara eta Europatik zetozen abangoardiako korronteetara irekiak, tradizio herrikoiaren berreskuratzaileak ere izan ziren. Bere garaiarekin eta errealitate sozialarekin erabat konprometituta, bere jarrera apurtzailea eta irekia izan zen, Espainia asaldatu baten panorama kultural eta artistikoa eraldatuz.
Izenaren jatorria
Egun batean, 20ko hamarkadako Madrilen, Federico García Lorca, Salvador Dalí, Margarita Manso eta Maruja Mallo Puerta del Soletik paseatu ziren kapela kenduz. Jarrera urratzaile horrek araua hautsi nahi zuen, eta, metaforikoki, burua estaltzen duen piezarik ezean, ideiak eta kezkak askatu. Borgesek berak praktika horren berri eman zuen bere artikuluan: "Intelektualak kapela erabiltzeko ohituraren aurkakoak dira". Anekdotaren protagonista izan zen emakume horietako batek, Maruja Mallok, honela azaltzen du: "Egun batean, Federicori, Daliri, Margarita Mansori eta niri kapela kentzea bururatu zitzaigun, ideiak bateratzen ari ginela zirudielako, eta,Puerta del Sol, denetatik deitu gintuzten".
Las Sinsombrero izenaren jatorria, 27ko belaunaldiko emakumeak izendatzeko, Tània Balló Colellek, Serrana Torresek eta Manuel Jiménez Núñezek sortutako izen bereko transmedia proiektutik dator (Malagako Zinemaldian estreinatu zen 2015eko apirilaren 24an, eta, ondoren, La 2 de TVEn eman zen, Imprescinbles programaren barruan, 2015eko urriaren 9an). Proiektu horrek, azkenean, Malloren kontakizuna oinarri emakume talde hau izendatuko zuen. Las Sinsombrero dokumentalak artxiboko material ugari biltzen zuen, eta emakume horien ikertzaile eta senideak elkarrizketatzen zituen. Dokumentalak, gainera, hainbat hamarkadatan eremu jakintsu edo akademiko batean erreskatatzen saiatu zirenen bultzada jasotzen zuen, batez ere unibertsitate-zirkuluen barruan, hura zabaltzeko eta publiko zabalera zabaltzeko. Dokumentalaren arrakastak talde honekiko interesa zabaldu zuen eta gaur egun ezagunak diren etiketa finkatu zuen.
Primo de Riveraren diktadura betean, oraindik itxita dagoen eta munduari bizkarra ematen dion Espainia batean, keinu horrek, kapela kentzeak, errebelde bihurtu zituen, bereziki emakumeak. Emakume horientzat, kapela alde batera uzteak garaiko kortsea uztea esan nahi zuen, eta, beraz, emazteen eta amen paperarekin ez konformatzea.
Zerrenda
XX. mendearen hasierako abangoardia artistikoan pisu handia izan zuten emakumeen artean Maruja Mallo (Vivero 1902 - Madril 1995), margolaria; Rosario de Velasco (Madril 1904 - Bartzelona 1991), margolaria; Marga Gil Roësset (Madril 1908 - Las Rozas 1932), eskultorea, ilustratzailea eta poeta; María Zambrano (Velez-Malaga 1904 - Madril 1991), filosofoa; Poeta; Concha Méndez (Madril 1898 - Mexiko 1986), idazlea; Margarita Manso (Valladolid 1908 - Madril 1960), margolaria; Delhy Tejero (Toro, Zamora 1904 - Madril 1968), margolari eta ilustratzailea, Ángeles Santos (Portbou 1911 - Madril 2013), margolari eta artista grafikoa, Josefina Bolinaga (1880-1965), idazlea, eta Concha de Albornoz daude besteak beste.
Testuinguru historikoa
Las Sinsombreroren testuinguru historikoa ulertzea Primo de Riveraren diktadura, Bigarren Errepublika eta Gerra Zibila barne hartzen dituzten urteak ulertzea da.
Azken koloniak (Kuba, Filipinak eta Puerto Rico) galdu ondoren, herrialdea krisi nazional sakon batean murgildu zen, eta horrek aldaketa ekonomiko, politiko eta intelektualak ekarri zituen. Krisi honetan emakumeak Espainiako Erresuma birlortuko zuten espainiar belaunaldi berria ekartzea zuten helburu, emakumeak etxeko andre eta ama izatera (eremu pribatura) bultzatuz. Espainia berri horri laster gehitu zitzaion "emakumeen arazoari" buruzko eztabaida. Determinismo biologikoa sexuen desberdintasuna justifikatzeko eta genero femeninoaren ahultasuna adierazteko erabiltzen zuen korronte antifeminista batean murgilduta, gizarteak eta bere estamentu tradizionalistenak Europako emakume berri baten agerpena geldiarazi nahi zuen, Lehen Mundu Gerran autonomia ezagutu zuena, frontean zihoazen gizonen lekua hartzera behartua.
Testuinguru horretan agertzen dira mugimendu feminista eta sufragistak, beren gaitasun intelektualaz jabetzen direnek bultzatuta, eta berriz ere men egiteko zeregina ez onartzea erabakitzen dutenek bultzatuta. Bizitza publikoan parte hartzeak, hezkuntzan sartzeak emakume kosmopolitak sortzen dituzte, independenteak, sortzaileak. Espainian, prozesua 1931n Bigarren Errepublika aldarrikatu zenean finkatu zen. Emakumeak bere itxura fisikoan eta janzkeran duen modernotasuna islatzeaz gain, bokazio profesionala, prestakuntza kulturala, kontzientzia politikoa eta aurrerapen teknologikoak eta sozialak txalotzen ditu. La Sin Sombrero, 14ko Belaunaldiko emakumeek (Clara Campoamor, Victoria Kent edo Carmen de Burgos, besteak beste) lan eta politika munduan sartu izanaren zordunak, gizartearen aurrean aurkezten dira eta mundu artistikoa ere konkistatzen dute.
Gerra Zibilak eten egingo du bide hori, eta haren amaierak atzerakada izugarria ekarriko du aurreko hamarkadetan lortutako aurrerapenekin alderatuta. Exiliatuak, Amerika eta Eurupan aurkitu zuten espazio berria. Espainian geratu zirenek kartzela eta, kasu askotan, heriotza zigorrak izan zituzten, isiltasun intelektuala lortzeko helburuarekin.
Taldearen ezaugarriak
27ko artista espainiarrek beren rol intelektuala aldarrikatu zuten, ez bakarrik beren figura propioari buruz, baita haien inguruko bizitza kulturalari buruz ere. Horrela, erraza da askoren arrastoa jarraitzea garaiko argitalpenei begiratuz, talde honek  liburuei buruzko aipamenak egin, arkitekturari buruzko iritzia ematen baitzuten besteak beste, agenda sozial lanpetu baten parte baitziren.
Gogoeta egin zuten, gainera, feminitatearen berezko ikonografiaz. Xehetasun hori izendatzerakoan ere egiazta daiteke. "Egilea", "Idazlea", "Margolaria" bezalako formulak nagusitzen hasten dira...
Trazu garrantzitsuena, zalantzarik gabe, bere obretan bere errealitatearekin bat datorren profil femeninoa sartzea da. Emakumea pertsonaia piktoriko eta literario indartsu bihurtzen da, emantzipatua, bere patuaren aurka borrokatzen dena. Look modernoa duten emakume taldeak irudikatzen dira, erretzen edo jarrera intelektualean. Pertsona ospetsuak indartsuak eta independenteak dira, eta orain arte gizonei bakarrik zegokien espazioa osatzen dute.
Bilguneak
Alderdi askotan bat etorri ez arren, emakume horien arteko harremana oso estua izan zen, aurreko belaunaldietara ere zabalduz. Denek parte hartzen zuten borroka bakarrak bateratzen zituen, neurri handi batean arbuiatzen zituen gizarte baten aurka.
Zentzu horretan, elkarguneak berebiziko garrantzia zuten eszenatoki komunak izan ziren defentsa eta batasun hori gauzatzeko. Horietako batzuk, fisikoak ez direnak, beren belaunaldiko kideekin ere partekatuak ziren. Hauekin harreman handiak izan zituzten, nahiz eta beraiek ere gehienetan aipatzea ahazten duten. Kultur trukerako guneak dira, Revista de Occidente edo La Gaceta Literaria, esaterako.
Baina emakume horiek biltzen eta ideiak partekatzen zituzten leku fisiko esklusiboak ere egon ziren. Urte haietako Madrilen, Residencia las Señoritas egoitza finkatu zen, Ikasleen Egoitzako emakume taldea, Lyceum Club Femenino eta Emakumezkoen Unibertsitate Elkartea. Hainbat belaunalditako emakumeen eraldaketaren hazia eta eskubide berdintasunaren bidea erakunde horietan sortu zen, eta horietatik emakume talde apartak aterako ziren.
Beste aipamen batzuk
Pepa Merlok 2010ean Peces en la tierra (José Manuel Lara Fundazioa) argitaratu zuen, belaunaldi honetako izen ezagunenen antologia poetikoa, baita XIX. mendearen amaieratik Gerra Zibilaren hasiera arte aurkitu eta bildu zituen beste batzuk ere. Bertan azaltzen dira artista hauen lanak: Gloria de la Prada, Margarita Nelken, Lucía Sánchez Saornil, Clementina Arderiu, Dolores Catarineu, Casilda de Antón del Olmet, María Luisa Muñoz de Vargas, Cristina Arteaga, Pilar de Valderrama, Concha Espina, Susana March, Elisabeth Mulder, María Teresa Roca de Togores, Rosa Chacel, María Cegarra, Josefina Romo Arregui, Josefina Bolinaga, Esther López Valencia, Marina Romero eta azkenik Margarita Ferreras, azken honek liburuaren izenburua inspiratu zuen.
El Ministerio del Tiempo telesail espainiarrak historiak ahaztutako emakume hauen memoria berreskuratzeko 18. kapituluan omenaldia egin zieten Las Sinsombrero taldekideei.
Aletxa
Aletxa Arabako ekialdean dagoen herria da, Mendialdeako eskualdean eta Arraia-Maeztuko udalerriaren barruan kokaturik. 1958 arte Laminoria udalerriaren zati izan zen.
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 38 biztanle ditu.
Historia
1025. urteko Donemiliagako kodean Allega izenarekin agertzen da.
Garraioa
Eskualdeko Garraioa sareak linea bat ditu herrian:
Jakingarriak
San Esteban eliza erromanikoa, herritik pittin bat aldenduta, eraikin aipagarria da. Erdi Aroko aztarnak badauzka ere, XVI. mendean eraiki zen eta zaharberrituta dago. Sartaldean leiho erromaniko bat dauka, XIII. mendekoa eta arku zorrotzekoa.
Herriko jaiak santu honen omenez ospatzen dira, abenduaren 26an.
Bi iturri daude herrian, biak ikuztoki eta edanlekua dutelarik: Goiko Iturria eta interesgarriagoa den Iturri Zaharra edo Beheko Iturria (1817an eraikia).
Larrioko errota herritik 2,5 kmra dago mendebalderantz. Okindegia izenez ezaguna, bere lehen aipamen dokumentala 1595ekoa da.
Faltsazionismo
Faltsazionismoa edo arrazionalismo kritikoa, Karl Popper (1902-1994) filosofo austriarrak sorturiko korronte epistemologikoa da. Popperrentzat, teoria bat kontrastatzea kontraargudio baten bidez gezurtatzen saiatzea da. Ezin bada gezurtatu, teoria hori berretsirik geratzen da, eta behin-behinekoz onartua izan daiteke, baina ez egiaztatua; hau da, ez dago erabat egiazkoa den teoriarik, gehienez "ez gezurtatuak" daude. Faltsazionismoa metodo zientifikoaren zutabeetako bat da.
Egiaztatzetasunetik faltsazionismora
Faltsazionismo metodologikoaren barruan, Popperren hasierako faltsazionismo inozoa, Popperren obra berantiarraren faltsazionismo sofistikatuaren, eta Imre Lakatosen ikerketa-programen metodologia bereiz daitezke.
Indukzioaren arazoaren, esperientziak eskaintzen dituen datu partikularretatik abiaturik unibertsala den zerbait baieztatu ezin delakotik dator. Miloika bele beltz ikusi arren, ezingo da baieztatu "bele guztiak beltzak direla". Ordea, nahikoa da beltza ez den bele bat aurkitzea "Bele guztiak ez dira beltzak" baieztatzeko. Hori dela-eta, Popperrek faltsazionismoa aurkezten du zientziaren mugaketa irizpide gisa.
Popperrek egiaztatzetasuna, teoriak egiaztatzeko metodo modura baztertzen du. Bere tesi nagusia da, ezin direla egon behin betiko judizio zientifikorik, hau da, esperientziaren bidez kontrastatu edo gezurtatu ezin diren judiziorik. Esperientziak, zientzia enpirikoak beste sistema teorikoetatik bereizten dituen metodoa izaten jarraitzen du.
Popperrentzat ez dira existitzen ez abiapuntu ukaezinik ez horiek behar dituen razionalitate zientifikorik. Egiaren afera, hau bilatzearen metodoaren eta faltsutasuna onartzearen metodoaren auzia da. Zientzia lehenengoz induktiboa izan arren, garrantzi handien duen aspektua alderdi deduktiboa da. Zientzia, arrazionala izateagatik bereizten da, eta arrazionalitatearen muina gure sineskerak kritikara eta ordezkatzera aurkezten ditugun, edo ez dituginean oinarritzan da. Indukzioaren arazoaren aurrean, Popperek, hipotesi bat noiz ukatu behar dugun jakiteko  arau metodologiko multzo bat proposatzen du.
Popperrek ondorio behagarriak deduzitzeko eta hauek probatzeko metodo zientifiko bat proposatzen du. Ondorioak huts egiten badu, hipotesia baliogabetzen da eta gaitzetsi beharra dago. Kontrako kasuan, dena konprobatzen bada, prozesua berregin behar da beste ondorio posible batzuk kontsideratuz. Hipotesi batek hainbat gezurtatze prozesu biziraun baditu berretsita dagoela esaten da, baina ezin dugu esan behin betiko berretsirik dagoenik, bakarrik behinekoz edo oraingoz, ebidentzia enpirikoarengatik.
Faltsazionismoaren metodoa
Faltsazionistentzat, zientifikoa, ausardiarekin experimentuetara eta behaketetara aukeztuko den teoria bat proposatzen duen artista bat da. Zientziaren aurrerapena, hainbat teoria jarraitu gezurtatzean dago, horrela, ez dena jakinez, denera gehiago hurbildu ahal izateko.
Faltsazionistek proposaturiko hipotesiak faltsugarriak izan behar dute, hau da, egitateek edo kontrako esperimentu batek proban ipini ditzake eta gezurtatu. Baldintza hau betetzeko, hipotesiek ahalik eta orokor, argi, eta konkretuen izan behar dute. Hipotesi faltsugarri bat ez da «bihar agian euria egingo du», ezingo delako edozein kasutan faltsutu («bihar agian ez du euririk egingo»).
Hipotesi faltsugarri bat «Merkurio planetak orbita batean biratzen da» izango litzateke. Hipotesi orokorragoa (eta ondorioz faltsugarriagoa)  «planeta guztiek orbita batean biratzen dute» izango litzateke. Eta hipotesi konkretuagoa (eta ondorioz faltsugarriagoa ere) «planeta guztiek orbita eliptiko batean biratzen dute» izango litzateke.
Faltsazionistek faltsugarriagoak diren hipotesiak edo teoriak nahiago dituzte beti, hau da, faltsutasuna demostratzeko errezago direnak, faltsutuak izan ez diren heinean. Horrela zientziak aurreratuz saiakera eta akatsen bidez.
Teoria bat faltsugarri kontsideratuko da bere oinarrizko judizioetan zehazki bana daitekeenean —behagarriak diren gertaerei erreferentziatuz— hutsak ez diren bi azpiklasetan: kontraesanetan dauden oinarrizko judizio guztienak —honek baztertzen edo debekatzen duena enuntziatzen dutenak—, bere faltsutzaile potentzialak, eta kontraesanetan ez dauden juudizioekin —berak onartzen duena enuntziatzen dutenek—.
Faltsazionismoaren abantailak
-Zientziaren aurrerapena bilatzen du, egia bilatu baino gehiago. -Ondorioztatzeko dedukzioak erabiltzen ditu.
-Egitate eta teoriak faltsuak izan daitezkeela onartzen du.
Igor printzea
Igor printzea (Князь Игорь) opera errusiarra da, lau ekintzatan apailatua (hitzaurrearekin), Aleksandr Borodinek idatzia eta konposatua.
Borodin 1887an hil zen, opera guztiz amaitu gabe zegoela, eta azken ukituak Nikolai Rimski-Korsakovek eta Aleksandr Glazunovek eman zizkioten. 1890ean estreinatu zen San Petersburgon.
Eratorritako lanak
Opera honen pasarte eta doinuak entzuten dira Warren G. rap artistaren Prince Igor kantuan (1997koa, opera zatiak Sissel Kyrkjebøk kantatuak dira ) eta baita Pink Floyd-en Echoes kantuan, zeina 1971eko Meddle albumean aurki daitekeen.
Uribarri Ganboako urtegia
Urrunagako urtegitik hurbil dago. Areago, 3,5 km-ko luzerako hodi batek bi urtegiak lotzen ditu. Bi urtegiek Zadorrako urtegiak izeneko multzoa osatzen dute.
Halaber, aisialdi gune zabala ere bada.
Ezaugarriak
Urtegiaren perimetro osoak 45 kilometro ditu. Bizikletaz edo oinez egin daitekeen bide berde batek osatzen du perimetro oso horrek.
1.800 ha bete ditzake, 148.000.000 m3 ur edukitzerakoan.
Mendixur
Mendixurko parke ornitologikoan hegaztiak begiratu eta aztertu daitezke. Urtegiaren hego-ekialdearen muturrean dago, Garaioko parkearen ondoan. Mendixur (Barrundia) herritik gertu dago.
Garaio
Garaio urtegiaren hego-ekialdeko ertzean dagoen parkea da, Zadorra ibaiaren bokalean kokatutakoa eta penintsula sortzen duena.
Matura (Barrundia) da herririk gertuena.
Landa
Landa urtegiaren ipar-mendebaldeko ertzean dagoen parkea da, izen bereko herritik hurbil.
Uharteak
Mendebaldean Zuhatza uhartea dago, urtegiko uharterik handiena. Ekialdean, bestalde, Orenin dago.
Inguruko herriak
Arratzu-Ubarrundiako udalerrikoak diren Landa (iparraldeko ertzean) Uribarri Ganboa (mendebaldean) eta Langara Ganboa (hegoaldean) herriek inguratzen dute urtegia.
Bestela, Barrundiako Mendixur eta Matura hego-ekialdean ditugu.
Aspaldiko herriak
Urtegia eraiki zutenean Ganboako Udala desegin zuten. Geratu ziren lurrak eta biztanleak Arratzua-Ubarrundiako, Burgeluko eta Barrundiako ondoko udalerrien artean banatu zituzten. Orduko herri batzuk, Mendizabal eta Zuhatzu Ganboa, urperaturik geratu ziren, eta beste batzuk, aldiz, jendez hustu ziren lurrik gabe geratu zirelako, hala nola, Azua, Larrintzar eta Garaio. Langara Ganboa, Marieta eta Mendixur herriek iraun egin zuten, baina mugarteak oso murriztuta geratu zitzaizkien. Orenin uharte bihurtu zen, eta, beraz, ez zen bizitzeko egoki geratu.
Arratzua-Ubarrundiako udalerrian ere izan zuen eragina urtegia eraikitzeak, presa haren herri nagusian eraiki baitzen, Uribarri Ganboan. Herrigunearen eta haren lurren zati handi bat urpean geratu zen, eta Landa herritik, berriz, egun Zuhatza uhartea izenekoa geratu zen. Aipatutako eragina Barrundiako udalerrian ere izan zen; Urizar herritik etxe bat baino ez zen geratu, eta gainerakoa urpean.
Kaltetutako herrietako biztanle gehienek beste herri batzuetara joan behar izan zuten bizitzera, kasu askotan egoera penagarrian. Gehienak Gasteizera joan ziren, baina beste batzuk, berriz, leku askoz urrunagoetara.
Jesusen Lagundiaren banaketa geografikoa
Jesusen Lagundia munduan zehar 10 erregio handitan banatuta daude (Europan 4, Amerikan 3, Asian 2 eta Afrikan 1) eta 127 estatutan. Eskualde bakoitza probintzietan zatiturik dago, eta probintziek ez dute beti bat egiten bat egiten gaur egungo herrialdeekin, ezta erregioko izenarekin edo kokapen geografikoarekin ere.