cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santiago Carrillo
Madrilgo defentsa eta Paracuellosko fusilamenduak
PCE alderdian sartu zenetik, Carrillok diziplinaz obeditu zituen alderdiaren aginduak. Ez zuen desadostasun nabarmenik mahaigainertu eta Internazional Komunistako kontsigna guztiak onartu zituen.
Paris
Gerra amaitutakoan Frantziara ihes egin zuen Kataluniako muga zeharkatuz.
1936an, Asunción Sanchez de Tudelarekin, ezizenez Chon, ezkondu zen. Honekin, gaixo jaio zen Aurora izeneko alaba bat izan zuen, oso goiz hil zena. Enrique Líster komunistak dioenez, Chonek, Dolores Ibarruriren Parisko etxeko lorategian lurperatuta amaitu zuen.
Jagten
Jagten (euskaraz Ehiza) 2012ko Thomas Vinterberg daniar zinema zuzendari, ekoizle eta gidoilariak zuzendu, ekoitzi eta idatzitako drama film bat da. Mads Mikkelsen, Alexandra Rapaport, Thomas Bo Larsen eta Annika Wedderkopp aktoreek antzeztu zuten.
2012ko Torontoko Zinemaldian estreinatu eta 2012ko Cannesko Zinemaldian lehiatu zen, Gizonezko Aktore Onenaren Saria irabaziz (Mikkelsen).
Santiago Carrillo
Paris
Paristik Belgikara bidaiatu zuen eta Internazional Komunistak Moskurako bidaia prestatu zion. Herrialde ezberdinetara bidaiatu zuen IJC antolatzearren. Jose Díaz, PCEko idazkari nagusiaren heriotzaren ondoren, Kubatik, PCEko gehiengo erantzukizuna hartzeko gai zen bakarra Dolores Ibarruri zela aldarrikatu zuen, Pasionaria eta, handik gutxira, iragarpen guztien aurka, Dolores idazkari nagusi izendatu zuten, Vicente Uribe espero zenari aurre hartuz.
Jagten
Ingelesa ez den hizkuntza batean egindako film onenaren Oscar Sariaren izendapena ere jaso zuen.
Santiago Carrillo
Paris
Aljerren zegoen PCE alderdiko arduradun nagusia izendatu eta Espainiako PCEko antolakuntzaren erantzule egin zutenean. Handik Parisera joan zen, ezkutuko bidaiari modura Frantziako gerra barku batean.
Jagten
Argumentua
Danimarka, Lucas (Mads Mikkelsen) denak elkarren artean ezagutzen diren herri txiki bateko maisua da. Bere emazteak utzi berri du, bien semea ere berarekin batera eramanez, eta Lucasek ez daki zergatia. Egunero bere lagunik onena den Theoren (Thomas Bo Larsen) alaba basoan barna bere lantokia den haurtzaindegira eraman ohi du. Egun batez, Klara Annika Wedderkopp izeneko neskato horrek, hartaz sexualki abusatu izana egotziko dio.
Filmak salaketa horrek Lucas, Klara eta Klararen aitarengan duen eragina eta herritarren erreakzioa erakusten du. Film guztia gidatzen duen galdera haur abusu sexual batean aurrean zer egiten den da.
Santiago Carrillo
Paris
1944an, Parisen, Arango haranaren inbasioa geldiaraztea erabaki zuen, disparatea iruditu zitzaiolako hainbeste gerrillari heriotza ziur baterantz bidaltzea. Erretiratzea agindu zuen eta makiak antolatu zituen, 1949an, desagertu ziren arte.
1948an, Carrillok Tito bisitatu zuen gerrillarako armak eskatzeko. Handik gutxira, alderdiko zuzendaritzak, Santiago Carrillo barne, Stalinen eskaerari erantzunez, berarekin elkarrizketa bat izan zuen. Gerrillaren esfortzu antzuen aurrean, Stalinek, frankismoari aurre egiteko, Sindikatu Bertikalean infiltratzea aholkatu zien. PCEko zuzendaritza ez zegoen konbentzituta langileen artean ospe-galtze handia zuen erakunde batean sartzearen ideiarekin, baina, azkenean, Stalinen gomendioak jarraitzeko prest agertu ziren. Stalinek horrelakorik ez bazuen esan ere, sindikatu bertikaletan infiltratzeko ideiarekin batera, borroka armatuarekin amaitzea ere erabaki zuten. Carrillori esleitu zioten estrategia berria aurkeztea eta Nuestra Bandera aldizkari komunistan egin zuen.
1949an, Parisen, Carmen Menéndez Menéndezekin ezkondu zen eta hiru seme izan zituzten: Santiago, José (Pepe) eta Jorge. Familia nortasun faltsu baten pean bizi izan zen eta Santiagok komertzial lanbidean justifikatzen zituen bere absentziak. Semeentzat ere ezezaguna izan zen haren benetako nortasuna eta Giscard sendiaren zama Carmenek eraman zuen, ekonomia, heziketa edo zaintza PCEren militantzia lanekin batera eramanik.
Idazkari nagusi
1950eko hamarkadan, Pasionaria eta Carrilloren arteko harremana hoztu egin zen, Parisen alderdiaren antolakuntzan erakutsitako ezberdintasunak zirela-eta. Carrillok PCEren bigarren buruzagi Uriberen gestio txarra seinalatu zuen. Aurrez, beste buruzagi batek kritika berak eginak zituen eta zuzendaritzatik bereizi eta Varsoviara bidali zen hura.
1954an, Txekoslovakian ospatutako PCEko V. Kongresuan, Carrillok alderdiaren demokratizazioa proposatu zuen.
1955ean, Espainia Nazio Batuen Erakundean sartu zen Ameriketako Estatu Batuen proposamenarekin eta SESBen aldeko botoarekin. Stalin 1953an hil zen eta distentsio prozesu bat hasi zen. Ameriketako Estatu Batuek eta SESBek proposamen bat egin zuten, batak eta besteak esandako herrialdeak Nazio Batuen Erakundean sar zitezen onartuz. Santiago Carrillok Paristik artikulu bat argitaratu zuen Nuestra Bandera aldizkarian sarrera hura onetsiz eta nazio-adiskidetze politika proposatuz. PCEko zuzendaritzak, berriz, artikuluaren existentziaz ezer jakin gabe, aurkako deklarazioak egin zituen. Carrillo, artikulua oraindik inprentan zegoenean ohartu zen aitorpen horietaz, baina ez zuen ezer egin erretiratzeko. Ondorioz, alderditik ia kanporatzear egon zen.
Santiago Carrillok sortutako gatazka larria izan zen. Espainiako PCEko arduradun politiko gorena zen, erakundea kontrolatzen zuena. Zuzendaritzak ezin zuen botere guztia kontroletik alde egiten zuen baten eskuetan egotea onartu eta Santiagoren jarrera goi-mailako traizio kontsideratu zuen.
Une hartan, Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren XX. kongresua ospatu zen, baina Carrillo alderdi komunistako ordezkaritzatik kanpo utzi zuten, Parisen ezinbestekoa zen aitzakiaz. Biltzar artean, PCEko zuzendaritzak, Pasionaria buru, Carrilloren aurka egin zuen eta, bazirudien, Carrillo alderditik botako zutela; hau horrela, Pasionariak Nikita Khrustxeven txosten sekretua ikusi zuen, jardute estalinistak gaitzestuz eta Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren egitura berraztertuz. Pasionariak garaiak aldatzen ari zirela ulertu zuen eta ingurukoen jarrera berrazterrarazi zuen.
Handik gutxira, Santiago Carrillok Budapestera bidaiatu zuen, alderdiko zuzendaritzak deituta. Kanporatua izango zelakoan bidaiatu zuen, baina, ustearen kontra, Idazkari Nagusi Birtual modura itzuli zen Parisa, Dolores Ibarrurik bere esku utzi baitzituen bere ardura guztiak. PCEko VI. kongresuan, Carrillo Idazkaritza Nagusian sartu zen eta Pasionaria presidentetzan.
Carrilloren zuzendaritzapean, PCE frankismoari oposizioa egin zion erakunde beligeranteena bilakatu zen. Carrillok Paracuellosko hilketengatik PCEn protagonismoa lortu zuenean, frankismoak propaganda ugari egin zuen heriotza horiek leporatzeko.
Idazkaritza Nagusian hasi zenean, ekintza estalinistak ez ziren desagertu, baretu baizik. 1964an, Fernando Claudín eta Jorge Semprúnen arteko ezberdintasunak konpondu egin ziren eta, hainbat salaketa aurkeztu ondoren, alderditik bota zituzten. Santiago autoritatez aritu zen Idazkaritza Nagusian. Carrillo zuzendaritzan egon zen bitartean, Alderdi Komunistak ez zuen lortu barne-demokrazia arazoak konpontzea. Desakordioak ez ziren naturaltasunez onartzen eta, kasu gehienetan, gutxiengoaren jarrerarengatik izan ziren konponduak.
1968 geroztik, Txekoslovakiako sobietar inbasioei eginiko kritiken ondoren, SESBeko babesarengandik urrundu zen eta Italiako Enrico Berlinguer lider komunistarekin eta Georges Marchais frantsesarekin batera, Moskurekiko independentea zen joera hartu zuten eurokomunismorantz.
Trantsizio demokratikoa
1976an, Francoren heriotzaren ondoren, Espainiara itzuli zen ezkutuan. Ekintza bat eragin zuen gobernua alderdiaren existentzia eta indarra onartzera bultzatu nahian eta askatasunen aldeko borroka sustatu nahian eta atxilotu egin zuten.
Itzulera honen aurretik, elkarrizketak mantendu zituen Adolfo Suárezen gobernuarekin, hirugarren pertsona batzuen laguntzarekin. Carrillok bere militanteen moderazio bermea eskaini zuen eta erregimen monarkikoa eta bandera nazionala onartu zituen, alderdi sozialistak baino lehen. Bere ekintzak eta pentsamoldeak, alderdikoen gehiengoarena baino ireki eta arretatsuagoa izateagatik, historialari askok Espainia demokraziara iristea posible egin zuten pertsonalitatea izan zela kontsideratzen dute.
1977ko urtarrilaren 24an gertatu zen Atochako sarraskia eta eskuin-muturrekoek PCEra afiliatuta zeuden lau abokatu hil zituzten; gertaera honen ostean, Carrillok Espainiako gizartearen eta Adolfo Suárezen gobernuaren behin betiko sostengua lortu zuen. Egun bat geroago, Bigarren Errepublikaz geroztik lehen aldiz, alderdi komunistarekin eta gertatuarekin elkartasunean, lehen manifestaldi jendetsua egin zuen ezkerrak, astebeteko geldialdia eta manifestaldi baketsuak egin ondoren.
Urtarrilaren 27an, Carrillo Suárezekin aurkitu zen eta PCEk, alderdiaren legeztatzearen truke, errepublikaren aldarrikapenak albo batera utziko zituela zin egin zuen. Martxoaren 2an, Madrilen ospaturiko bilera batean, Carrillok era ofizialean aurkeztu zuen mugimendu eurokomunista.
Apirilaren 9an, Suárezen gobernuak PCE legeztatu zuen. Honek hainbat tentsio sortu zituen eta Marina Ministroak dimisioa aurkeztu zuen. Carrillok gertatutakoaren berri izan zuenean, hauxe adierazi zuen:
Urte batzuk geroago, hauxe izan zen Carrilloren balorazioa:
Demokrazia
Ekainaren 15ean, lehen hauteskunde demokratikoak izan ziren eta Carrillo Legebiltzarrerako diputatu hautatu zuen Madrilek. Konstituzio berria idazteko prozesuan parte hartu zuen.
1979 eta 1982ko hauteskunde deialdietan, berriro hautatu zuten. Hala ere, emaitzak ez ziren onak izan eta alderdi berritzaileko izaeran hainbat aldaketa gertatu ziren. Horrengatik guztiagatik, idazkaritza nagusia Gerardo Iglesiasen eskuetan utzi zuen 1982ko azaroaren 6an. Iglesias gazteagoa zen eta alderdi berritzailearen kide. Hainbat liskarren ondoren, 1985eko apirilaren 15ean, Carrillo eta bere jarraitzaileak alderditik kanporatu egin zituzten.
Hurrengo urtean, alderdi berri bat sortu zuen: Partido de los Trabajadores de España-Unidad Comunista (PTE-UC). Ezin izan zuen botorik erakarri eta PSOE barnean sartu zen azkenean eta buruzagi gehienak ere bai. Ez horrela Santiago Carrillo, militante komunista izan ondoren, ez baitzuen PSOEn sartzea onartu.
2005eko urriaren 20an Doctor Honoris Causa titulua eman zion Madrilgo Unibertsitate Autonomoak. Aurrean izan zuen aurkari talde bat, ekitaldian bortizki protestatu zuena. Haietako batzuk bandera frankista eskuan sartu ziren aretoan eta Carrillo iraindu zuten. Hilabete batzuk lehenago, apirilaren 16an, eskuin muturra saiatu zen Carrillori eraso egiten Madrilgo liburutegi batean solaskide zenean, Santos Juliá idazlearen Historias de las dos Españas liburuaren aurkezpenean.
Azken urteetan, El País eta Cadena SER bezalako komunikabideekin aritu zen lanean.
Heriotza
2012ko irailaren 18an hil zen lo zegoen bitartean. 97 urte zituen. 25.000 pertsona inguru joan ziren azken agurra egitera irailaren 19an Langile Komisioko Marcelino Camacho auditoriora. Espainiako politikako buruzagiak joan ziren hiletara, hala nola, Joan Karlos erregea eta Mariano Rajoy lehendakaria. Erregeak Carrillo oso maitatua eta trantsizio eta demokraziarentzat ezinbestekoa izan zela adierazi zion prentsari.
Livingston (Alabama)
Livingston Alabamako hiri bat da. Sumter konderrian kokatua dago. 2010ean 3,485 biztanle zituen, 188.7 kilometro koadrotan banatuta.
Administrazioko idazki
Administrazioko idazkiak dira Administrazioaren baitan erabiltzen diren testu motak. Testu tipologiaren sailkapen ohikoena testuen helburu nagusiari begira egin ohi da. Horrela administrazio testu ohikoenak hauek izan daitezke :
Biola
Biola (frantsesez alto eta alemanieraz bratsche)hari instrumentua da, biolin eta txeloaren arteko erregistroak hartzen dituena.
Sorbaldan sostengatuta jotzen da, biolinaren modu berean, baina badago beste mota bat txeloaren moduan jotzen dena, "viola da gamba" izenekoa.
Biolajoleak
William Primrose (1904-1982) eskoziarra ziur aski inoizko biolajolerik ezagunena eta hoberena izan zen.
Isohoplites
Isohoplites ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren, Albiarrean, hau da, orain dela 112 milioi urtetik 99,6 milioi urtera gutxi gorabehera. Lehen agerpena Albiarreko erdiko estratuetan eman zen.
Hapalogenys analis
Hapalogenys analis Hapalogenys generoko animalia da. Arrainen barruko Hapalogenyidae familian sailkatzen da.
Groenlandiako itsasoa
Groenlandiako itsasoa Ozeano Artikoko bazterreko itsasoa da. Iparraldean Fram itsasartea du, ekialdean Barents itsasoa eta Svalbard, hegoaldean Norvegiako itsasoa eta Islandia, eta mendebaldean Groenlandia. Guztira 1.205.000 kilometro koadroko eremua hartzen du.
Groenlandiako itsasoa da Ozeano Artikoaren eta Ozeano Atlantikoaren arteko bide nagusia. Baina, izozmendiak direla eta, oso gutxitan nabiga daiteke iparraldeko aldean.
Batez besteko sakonera 1.450 metrokoa da, eta handiena 4.800 metrokoa. Bertako klima gogorra da oso, ipar haizeak jo ohi du eta tenperatura gutxitan da 0 °C-tik gorakoa. Zooplankton ugari dagoenez, bakailaoa, sardinzarra, izokina, fletana eta platuxa leuna oso ohikoak dira, eta baita itsas-hegazti eta ugaztun asko ere, tartean itsas txakurrak, baleak eta izurdeak.
Adaílson Pereira Coelho
Adaílson Pereira Coelho, Abuda (1986ko martxoaren 28a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Gifu eta Tokyo Verdy.
Holtzwihr
Holtzwihr Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Holtzwihr udalerrian erroldatutako biztanleak 1.304 ziren. Familiak 460 ziren, horien artean 74 pertsona bakarrekoak ziren (33 bakarrik bizi ziren gizonak eta 41 bakarrik bizi ziren emakumeak), 127 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 226 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 33 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 489 etxebizitza zeuden, 474 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 14 hutsik zeuden. 427 etxeak ziren eta 57 apartamentuak ziren. 474 etxebizitza nagusietatik 394 bere jabearen bizilekua ziren, 73 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 89 etxek lau zituzten eta 323 etxek bost zituzten. 436 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 151 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 305 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 851 ziren, horien artean 679 aktiboak ziren eta 172 inaktiboak ziren. 679 pertsona aktiboetatik 649 lanean zeuden (342 gizon eta 307 emakume) eta 30 langabezian zeuden (13 gizon eta 17 emakume). 172 pertsona inaktiboetatik 68 erretiraturik zeuden, 67 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Holtzwihr udalerrian 489 unitate fiskal zeuden, 1.361,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.885 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 52 komertzioetatik, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 funerariak, 2 igeltseroak, 2 zurginak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
2000. urtean Holtzwihr udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 765 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Lions
Saint-Lions Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Lions udalerrian erroldatutako biztanleak 41 ziren. Familiak 23 ziren, horien artean 14 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren gizonak eta 5 bakarrik bizi ziren emakumeak) eta 9 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 57 etxebizitza zeuden, 26 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 53 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 26 etxebizitza nagusietatik 20 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 9 etxek hiru zituzten, 3 etxek lau zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 12 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 6 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 23 ziren, horien artean 14 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 14 pertsona aktiboak lanean(7 gizon eta 7 emakume) zeuden.. 9 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Sicydium plumieri
Sicydium plumieri Sicydium generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Saint-Lions
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Lions udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cardenal Caro probintzia
Cardenal Caro probintzia (gaztelaniaz: Provincia Cardenal Caro) Txileko erdialdeko O'Higgins (VI) eskualdeko hiru probintzietako bat da. Cardenal Caroko hiriburua Pichilemu da.
Claudine Auger
Claudine Oger, Claudine Auger deituta (Paris, 1941eko apirilaren 26a - ibidem, 2019ko abenduaren 18a) frantziar aktore eta modeloa izan zen. James Bonden film batean antzeztu zuen (Thunderball).
Cardenal Caro probintzia
Izena
Probintzia José María Caro Rodríguez kardinalagatik izendatu zuten; Pichilemu-koa jaiotzez, eta Txileko lehen kardinala izan zen.
Historia
1973ko uztailaren 13an, Salvador Allende Gossens presidenteak Cardenal Caro departamentua sortu zuen. Dekretua Txileko Errepublikako Egunkari Ofizialean argitaratu zen urte bereko abuztuan. Marchigüe hiriburua izendatu zuten. Hala eta guztiz ere, urte horretako irailean izandako estatu kolpeak dekretua "hildako testua" egin zuen.
Cardenal Caro probintzia 1979ko urriaren 3an sortu zuen Augusto Pinochet jeneralak. Litueche (lehengo El Rosario), La Estrella, Marchihue, Paredones eta Pichilemu, jatorriz Colchagua probintzian; eta Navidad, jatorriz San Antonio probintzian, komunek (udalerriak) probintzia osatzen zuten.
Strong Girl Bong-soon
Strong Girl Bong-soon Park Bo-young emakumeak gizakiaz gaineko indarra duen emakumea protagonista duen 2017ko Hego Koreako telesaila da, Park Hyung-sik eta Ji Soo-rekin batera. 2017ko otsailaren 24tik apirilaren 15era JTBC katean emititu zen.
Krušovce
Krušovce Eslovakiako udalerri bat da, Topoľčanyko barrutian kokatuta. 13,33 km²ko azalera du eta 1695 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1158. urtekoa da.
Issé
Issé bretainiako udalerria da. Administratiboki Frantziako Loira Atlantikoa departamenduan dago, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Issé udalerrian erroldatutako biztanleak 1.815 ziren. Familiak 730 ziren, horien artean 216 pertsona bakarrekoak ziren (124 bakarrik bizi ziren gizonak eta 92 bakarrik bizi ziren emakumeak), 243 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 243 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 826 etxebizitza zeuden, 735 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 74 hutsik zeuden. 808 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 735 etxebizitza nagusietatik 589 bere jabearen bizilekua ziren, 141 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 44 etxek bi zituzten, 138 etxek hiru zituzten, 203 etxek lau zituzten eta 348 etxek bost zituzten. 542 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 326 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 329 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.106 ziren, horien artean 802 aktiboak ziren eta 304 inaktiboak ziren. 802 pertsona aktiboetatik 750 lanean zeuden (437 gizon eta 313 emakume) eta 53 langabezian zeuden (23 gizon eta 30 emakume). 304 pertsona inaktiboetatik 118 erretiraturik zeuden, 66 ikasten zeuden eta 120 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Issé udalerrian 741 unitate fiskal zeuden, 1.819 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.379 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 63 komertzioetatik, 6 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 7 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 25 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 3 okindegiak ziren.
2000. urtean Issé udalerrian 57 nekazaritza-ustiategi zeuden, 3.280 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cristiano Lucarelli
Cristiano Lucarelli (Livorno, Italia, 1975eko urriaren 4a) futbolari italiarra da, Italiako futbol selekzio nazionalarekin sei alditan internazionala izandakoa.
Cristiano futbolaria ideologia ezkertiarreko futbol-jarraitzaileen artean ezaguna da bere ideologia komunistagatik. Cristiano Lucarellik lehen irabazten zuen soldata baino baxuagoa izatea onartu tzuen bere jaioterriko Livorno taldean jokatzearren, lehen mailatik bigarren mailara jokatzera pasatuz nahiz eta eskaintza ekonomiko altuagoak eduki.
Multi Theft Auto
Multi Theft Auto (MTA) GTA sagako joko desberdinetarako onlinea, edo sarean ordenagailuan multijokalari moduan jokatzeko aukera da. Joko horiek GTA (Grand Theft Auto) sagako joku desberdinak sartzen ditu: Grand Theft Auto III, Grand Theft Auto: Vice City eta Grand Theft Auto: San Andreas. Microsoft Windows ordenagailuetarako prestatua dago.
Serbidorez osatua dago, guztira milaka zerbitzatzaile daude eta mota guztietakoak: Lasterketak, Taldeko guda, Askea, Roleplay (errealista)...
Historia
MTA 2008an sortu zen. GTA ko lehenengo 3D jokoak ez baitzuten multijokalaria. lehenengo GTA 3 gero Vice City eta bukatzeko San Andreas arekin, azken hau hirutatik garrantzi handiena izaten.
Gaur egun gero eta handiagoa egiten ari da MTA, jokalari gehiago, jende gehiago... Atera duten azken bertsioa MTA 1.3.4 daukagu
Zerbitzatzaileak
Lehen esan dudan moduan, zerbitzatzaile ugari daude Multi Theft Auto-an. horietatik azpimarratzekoak dira "roleplay" izenekoak, errealistak, beraz, bizitza erreala berdintzen saiatzen direnak. Horietatik jokalari gehien duen zerbitzatzailea eta orokorrean MTAko jokalari gehien duen zerbitzatzailea "CIT" (community of integrity and transparecy) da. 1200 pertsona baino gehiago batera izatera heldu egin baita eta normalean 700-800 jokalari baino gehiago izan ohi dituelako, gainera foro oso konplexua eta guzti dauka.
Edonork, MTA instalatuta izanda, eratu dezake serbidore bat. Script ak jartzeko aukerak ematen dizu eta oso ongi antolatua dago.
K.a. 357
K.a. IV. mendearen taula (K.a. V. mende | K.a. IV. mende | K.a. III. mende)
K.a. 370ko hamarkada | K.a. 360ko hamarkada | K.a. 350ko hamarkada | K.a. 340ko hamarkada | K.a. 330ko hamarkada
Nadezhda Krupskaia
Nadezhda Konstantinovna Krupskaia (Наде́жда Константи́новна Кру́пская, ahoskatua; San Petersburgo, Errusia, 1869ko otsailaren 26agreg./otsailaren 14ajul. - Mosku, Sobietar Batasuna, 1939ko otsailaren 27a) errusiar iraultzaile eta pedagogoa izan zen.
Antrenaç
Antrenaç Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Nadezhda Krupskaia
Buruzagi boltxebikea izateaz gain, Errusiar Iraultzako ikono garrantzitsutzat ere hartu izan da: hezkuntza sistema sobietar berria diseinatzearekin eta aurrera eramatearekin batera langile estatuaren liburutegiak martxan jarri zituen, liburutegi sistema sobietarra indartuz. Horrekin batera, Gizarte Sozialista n liburutegien eta irakurketaren garrantziaren inguruko hainbat hitzaldi eta idazki egin zituen.
Nadezhda Krupskaia oso ezaguna da Leninen bikotea izan zelako, 1898tik Lenin hil zen arte (1924ko urtarrilak 21).
Bizitza
Vladimir Leninen emaztea eta Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistako buruzagi nagusietako bat izan zen. Militante marxista zen 1890etik aurrera, eta lau urte geroago ezagutu zuen Lenin. 1896an atxilo hartu zuten, eta 1898an Leninen ondora eraman zuten Siberiako erbestera, eta hantxe ezkondu ziren biak urte horretan bertan.
Leninen hurbileko laguntzailea izan zen erbesteko urteetan eta berebiziko eragina izan zuen boltxebikeen alderdia sortzeko unean. Iraultzaren ondoren, Hezkuntzarako Herri Batzorde Nagusiko kide zela gazteriaren arloaz arduratu zen bereziki (1918), eta Lenin hil ondoan (1924), Alderdiko barne-borroketatik kanpora geratu zen, berak hala nahi izanda. Leninen oroitzapenak (Vospominaniya o Lenine) eta pedagogia-lanak idatzi zituen.
Lehenengo urteak
Nadezhda Krupskaia 1869ko otsailaren 14ean jaio zen San Petersburgon. Bere gurasoak (ama, etxe irakaslea eta aita, militarra) lurjabe txiro familia batetik zetozen eta talde intelektualek partekatzen zituzten ideia aurrerakoi – demokratiko – iraultzaileekin bat egiten zuten, Krupskaiak mundu ulerkera garatzeko orduan eraginak izan zituztenak. Gaztetatik hezkuntzaren alorrarekiko interesa adierazi zuen; nahiz eta 1886an bigarren hezkuntza arrakastaz bukatu, eta hezkuntza ikasketak era berean bukatutzat eman, ez zuen inoiz lehen hezkuntzan lanik aurkitu. Krupskaiak bere arreta gizartean ematen ziren ezberdintasunetan kokatu zuen, eta orduko injustizia hauen arrazoiak bilatzeari ekin zion, hauekin bukatzeko helburuarekin. Irakurketen artean bereziki gustukoen zituen gizartearen inguruan aritzen ziren errusiar eta atzerritar autoreen ekarpenak, eta komunismo zientifikoaren fundatzaileen inguruko azterketan aritu zen, hala nola, Karl Marx eta Friedrich Engelsen inguruan.
Militantzia politikoa
1890ean, Krupskaia mugimendu iraultzailearen parte izatera pasa zen, eta ideia hauetara atxikitu zen San Petersburgoko Institutu Teknologikoko Elkarte Marxistako kide egin zenean. Jarduera iraultzaileari dagokionean, langileekin hitzaldiak eta klaseak emateari ekin zion; horrela, langilegoaren lan eta bizi baldintzekin familiarizatu zen. 1891-1896 urte bitartean, alfabetizaziorako gaueko eskolen bitartez, langileriari ideia sozialistak transmititu zizkien.
1895ean, Kruspkaia Leninek sortutako Langile Klasearen Emantzipaziorako Borroka Ligara batu zen San Petersburgon; honen helburua kapitalismoak errusiar langileriaren gain inposatzen zuen zapalkuntza eta miseriari aurre egitea zen. 1896ko abuztuan atxilotua izan zen; bi urte beranduago, 1898an, hiru urteko erbestealdira kondenatua izan zen. Denbora tarte horretan Emakume langilea izendatutako bere lehen panfletoa idatzi zuen; bertan, emakumeak etxean sufritzen zuen zapalkuntzaren aurrean langile estatuaren beharra azpimarratzen zuen, hau izango baitzen emakumearen askapenerako bide bakarra. Krupskaiaren hurbilpen teorikoa dimentsio biko ikuspegitik abiatzen da: emakume ama gisa ulertzetik, emakumea langile gisa ulertzera. Bi aspektu hauek emakumearen inguruko teorizazioetan funtsezko oinarriak ziren. Emakumea ama gisa ulertzea Errusiako historian oso ongi integratua dagoen elementua da; emakumea langile gisa hartzea Krupskaiak egindako hausnarketen ondorio da, bere konpromiso marxistatik eta langile klasetik abiatzen dena.
Erbestealdia
Erregimen tsaristak Alemanian, Britainia Handian eta Suitzan bizitzera kondenatu zuten arren, horrek ez zuen bere jarduera militante eten: errusiar iheslarien mugimendu iraultzailean aktiboki parte hartzen jarraitzen zuen, Iskra egunkariaren argitaratze eta distribuzio klandestinoan laguntzen, etab.
Hortik aurrera, bere bizitza osoa alderdiari eskaini zion, herriaren zerbitzura eta gizartearen aldaketa iraultzaileagatik bizitza emanez. Alderdiaren kongresu eta konferentzietan parte hartu zuen, eta foileto ezberdinen argitalpenean eta banaketan aritu zen. Zenbatezinak diren konpromisoaz gain, etengabeko errepresioaz gain, atxiloketa eta erbesteratzeko baldintzez gain, bere herrialdearen hezkuntza maila hobetzea izan zen bere interes iraultzailearen lehentasunetako bat. Behartutako erbesteratze tartea eskola, liburutegi, irakasle eta hezkuntza esperientzia abangoardistekin ohitzeko baliatu zuen. Honekin batera, munduan hezkuntzaren egoeraren inguruko analisi kritikoa egin zuen; analisi kritiko honen bitartez, teoriaren eta praktikaren irakaskuntza onena diseinatzeko bidean baliabideak garatu zituen, eta oinarri horren baitan, eskolaratzearen auziaren inguruko posizio marxista era zehatzenean lantzeari ekin zion.
Urriko Iraultzan zehar, Krupskaiak berrogei argitalpenetik gora produzitu zituen. Hezkuntza publikoa eta demokrazia (1915ean bukatua eta 1917an argitaratua) izan zen garrantzitsuenetariko bat, hezkuntzaren zientzia marxistaren garapenerako ekarpen erabakigarria izan zena. Liburuaren azken paragrafoa langile hezkuntzaren historiaren inguruko analisiaren laburpen gisa hartu daiteke: "«Irakaskuntzaren antolakuntza burgesiaren eskuetan dagoen bitartean, eskolako lana langile klasearen aurkako arma izango da. Soilik langile klaseak bihur dezake eskolan egindako lana egungo gizartea eraldatzeko tresna.»"Iraultza Sozialistaren garaipenak heziketa jarduerarako aukera berri asko zabaldu zizkion. Instituzioaren esparruan politikarekin eta hezkuntzarekin lotuak zeuden hainbat zeregin garrantzitsu bete zituen; Hezkuntza Ministra izendatu zuten; urte askotan zehar hezkuntza sistema berriari zegokien aspektu pedagogikoen elaborazioan aritu zen eta Bizitza berri baterantz izeneko aldizkaria editatu zuen. Urte horietan zehar, Krupskaia Sobietar Batasuneko Eskolatze Publikoko Ministerioko postu altuenetan aritu zen eta 1937tik aurrera, Soviet Goreneko Presidiumeko kide izendatu zuten. Krupskaiak gobernuan, alderdian eta hezkuntzan egiten zuen lana ongi bateratzea lortu zuen, bere esfortzu zientifiko eta literarioei esker.
Bere ekarpen eta lanak Sobietar Batasuneko beste herrialdeetako hizkuntzetan itzulia izan da. Bere lanaren kalitatea Estatu Sobietarraren hainbat alorretan txalotua izan da. 1929an Lanaren Bandera Gorria ordena eman zioten, 1933an Leninen Ordena eta 1931an Sobietar Batasuneko Zientziaren Akademian ohorezko kide izendatu zuten. 1936an Zientzia Pedagogikoetan doktoretzarekin izan zen saritua. 1939ko otsailaren 27an Nadezhda Konstantinovna Krupskaia zendu zen.
Azken urteak
1926ko abuztuak Leninen Testamentua argitaratu zuen atzerrian, era klandestinoan. New York Times en argitaratua izan zen. Hau izan zen Stalin en politikaren aurka agertu zen azkenengo aldia. Stalinek presio handia egin zuen bere kontra, mehatxuen bitartez bere aldeko jarriarazi zuelarik.
Otsailaren 24ean, boltxebike beteranoek bere omenean jai bat antolatu zuten, 70. urtebetetzearen harira. Nadezhda gaizki aurkitzen hasia zela, Moskuko Kremlin ospitalera trasladatu zuten urgentziaz; bertan konortea galdu zuen. Hortik gutxira, enbolismo abdominal baten ondorioz, eta jadanik sufritzen zuen arteroesklerosia ren erruz, 1939ko otsailaren 27an zendu egin zen. Bere errautsak Kremlineko Harresia n nitxo batean laga ziren.
Novo Lino
Novo Lino Brasilgo udalerri bat da, Alagoas estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Nadezhda Krupskaia
Feminismo Sobietarrari ekarpenak
1917ko urrian, boltxebikeen garaipenaren ostean, emakume sobietarrek askatasuna eta berdintasuna erdietsi zuten 1918ko urrian ezkontza, familia eta umeen zaintzaren inguruko kode berri baten onespenarekin batera. 1918ko lan kodigoak familiaren kontziliaziori begira lehenengo neurriak hedatu zituen, amatasunari zenbait erraztasun ematen zizkiola. Hortaz, Alexandra Kollontai k, 1917an Lenin eskutik gobernatutako lehen sobietar gobernuan Gizartearen eta Emakumearen gaien inguruko Herri Komisariak, indartutako legegintza sobietar berriak emakumeari oinarrizko hainbat eskubide aitortu zizkion: boto eskubidea, dibortzio eskubidea, familia kargak arintzeko laguntzak, hezkuntza doako eta unibertsala, gizonezkoen parean egongo zen soldata, abortu libre eta doakorako eskubidea… Emakume langilearen emantzipazioa bermatzeko, Alexandra Kollontaik 1918an, Errusiako Emakume Langileen Lehen Kongresua antolatu zuen; kongresuan, izaera gubernamentala izango duen emakumezkoen departamentu bat sortzearen beharra identifikatu zen, Zhenotdel izena zuena, 1919an sortu eta Inessa Armand en eskuetan zuzendua egon zena. Departamentu honen funtzioak hurrengoak ziren: errusiar emakumeen bizi baldintza hobetzea eta horretarako, analfabetismoari aurre egingo zitzaion, eta emakumeei onartuak izan ziren eskubide berrien inguruko informazioa helarazi zitzaien. Ekarpen guzti hauei eta batez ere, Alexandra Kollontai eta Inessa Armand bezalako pertsonalitatei esker, emakumearen emantzipazio sexualaren eta hauen eskubide sozial eta politikoen inguruko eztabaida aberasgarri bat hedatu zen denbora tarte iraultzaile honen baitan.
Antrenaç
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 189 ziren, horien artean 129 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 129 pertsona aktiboetatik 126 lanean zeuden (64 gizon eta 62 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Antrenas udalerrian 100 unitate fiskal zeuden, 260,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.312 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 igeltseroa.
2000. urtean Antrenas udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.620 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale ziren.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nadezhda Krupskaia
Feminismo Sobietarrari ekarpenak
Krupskaiak feminismoari eginiko ekarpena oso bizia izan zen bere bizitzan zehar, baina batez ere emakume sobietarraren emantzipazio aurretiko bi momentu azpimarragarriak dira: batetik, Rabotnitsa egunkariaren erredakzioan parte hartzean eta bestetik, Emakume Sozialisten III Konferentzia Internazional ean delegazio errusiarraren parte izatean. Esan bezala, 1914ean Krupskaia Rabotnitsa izeneko egunkariaren erredakzioaren parte izan zen; honen funtzioetako bat, orduan boltxebikeen jarduera zentral bilakatu zen propaganda lana zen. Erredakzio komitean emakumearen emantzipazioaren alde agertzen ziren hainbat buru boltxebikerekin aritu zen, hala nola: Inessa Armand, Liudmila Stal, Alexandra Kollontai, Anna Ulianova-Elizarova, Praskovia Kudelli, Konkordia Samoilova, Klavdia Nikolaieva, etab. Rabotnitsako lehenengo alean, 1914ko otsailean atera zena, Krupskaiak feminista burgesen eta boltxebikeen arteko bereizketa azaltzen zuen: "«Emakume langileek gizartea bi klasetan banatua dagoela onartu eta adierazten dute. Klase bakoitzak bere interes propioak ditu eta hauen alde egiten du. Burgesiak ere, bereak ditu, langileriak interes propioak dituen bezala. Bi klaseen arteko interesak aurkaritzan daude. Hortaz, emakumea eta gizona banatzen duen horrek ez du horrenbesteko garrantzirik emakume langileentzat. Emakume langilea gizon langilearekin batzen duen hori, banatzen dituena baino indartsuagoa da.»" Gainera, Krupskaiak delegazio errusiarra Clara Zetkinek antolatutako Emakume Sozialisten III. Konferentzia Internazionalean integratu zuen; Konferentzia gerra inperialistaren aurka agertu zen. 1915ko martxoaren 26tik 28ra, Berna n, ospatu egin zen Emakume Sozialisten konferentzia Internazionalean 25 delegazio egon ziren: Ingalaterratik lau, Alemaniatik zazpi, Holandatik hiru, Frantziatik bat, Errusiatik 6 eta Poloniatik bat. Zetkin, Krupskaiarekin batera, Emakume Sozialisten Internazionaleko idazkariak izan ziren.
Rame (Maker-with-Rame)
Rame, 'Hordh', Ingalaterrako Kornualles konderriko hego-ekialdeko kostaldeko herrixka bat da.
Nadezhda Krupskaia
Feminismo Sobietarrari ekarpenak
Lehen Mundu Gerra ren hasieran ezberdintasunak handiagotu ziren arren, 1915eko abuztuan Eskubideen Berdintasunaren Aldeko Emakumeen Batasunak ‘Errusiako alabei', Errusiako emakumeei, gobernuaren alde agertzeko mobilizaziora deialdia luzatu zitzaien. Kanpaina honen helburua, errusiar emakumeak gerraren inguruko lanetan konprometitzea zen, boltxebikeen posizioari jarraiki, Leninek adierazten zuen bezala, herrialde inperialista orotako proletalgoa burgesiaren aurka altxatzeko konbentzimendua zabaldu behar baitzen. Posizionamendu hau eraman zuten delegazio boltxebikeek Emakume Sozialisten III. Konferentzia Internazionalera. Nadezha K. Krupskaiak gogoratzen zuen bezala: "«Guk gure adierazpen propio azaldu genuen, Inessa k defendatu bezala. Ordezkari poloniarra den Kamenskaia k ere gure alde agertu zen. Bakarrik gelditu ginen. Leku guztietan salatu egin zen gure ‘zatiketa’. Baina gertakariek laster argi utzi zuten gure posizionamenduaren arrazoia. Ingalaterren eta holandarren bakezaletasunak ez zuen aurrera egin ekintza internazionalean. Gerraren amaierak zuen beharrezkotasuna borroka iraultzaileak eta chauvinist ekin hausturak ordezkatu zuen.»"
Bukatzeko, posizionamendu bakezalearen eta errusiar delegazioak hartutako posizionamendu artean konpromiso irtenbide gisara, herrialdeen subiranotasun eskubidearen aitortzarako gerraren amaiera aldarrikatzeko akordioa egin zen. Horri jarraiki, munduko emakume eta alderdi sozialistei “Gerra gerrari!” lelopean mobilizatzeko deialdia luzatzen zaie. Hortaz, Emakume Sozialisten III. Konferentzia Internazionalak II. Internazionalaren traizioaren aurrean pauso erabakigarria suposatu zuen internazionalisten bateratzeari begira. Kongresuaren amaiera bakearen aldeko deia egiten bukatu zen: "«Bakea, bakea, emakumeek euren seme-alaba eta senarrei lehentasuna ematean nekatu gabe aldarrika dezaten: munduko langileak anaia/arrebak gara. Borondate honek bukatuko du sarraskiarekin. Soilik sozialismoak ekarriko du bakea mundura! Kanpora gerra! Gora Sozialismoa.»"
Sobietar Batasuneko hezkuntza eta liburutegi sistema
1917an, Alderdi Komunistaren bando boltxebikea boterea heldu zenean, Errusia landa gizarte bat zen, desindustrializatua zegoena eta neurri handi batean, analfabetoa zena. Baldintza hauek eta tsarren filosofiak, instituzio kulturaletan, hutsunea handia utzi zuten, batez ere liburutegiei zegokienean. Tsaristen Errusian liburutegi publikoak oso eskasak ziren. Testuinguru horren baitan, bibliotekonomiak pisua hartzen hasia zen, hau lanbide bezala ulertzen zelarik eta mendebaldeko eraginen ondorio izanik. Bere aldetik, Krupskaia buru sobietar eta pentsalaria izateaz gain, gestore trebea zela argi erakutsi zuen: sobietar hezkuntza egituretan jardundako bi hamarkadetan harreman zuzena izan zuen Sobietar Batasuneko liburutegien garapenarekin. Kulturaren eta liburutegien bultzatzaile nagusia izan zen bere herrialdean; Leninen gobernupean milaka liburutegi ireki ziren eta hauek, tsarismoan irakurketara eta literaturara egon ez zen sarbidea ahalbidetu zuten.
1928 eta 1938 urte tartean zehar, Krupskaiak liburutegien hedapenerako eta egonkortzerako hainbat neurri bultzatu zituen: horien artean, aurrekontuen eta soldaten igoerak, zein liburutegiko azpiegituren hobekuntzak. Neurri horien helburu nagusia, sobietar liburutegien baldintzak hobetzearekin batera, gizartearen dokumentaziora ere bazegoen bideratua. Teorikoki eta praktikoki, liburutegiak eta gizartea bateratu zituen. Horretarako, bere erbestealdia Europako hainbat liburutegi eredutatik ikasi zuen, hala nola, Britainiako, Pariseko zein Zuricheko liburutegi ereduetatik edan egin zuen.
Bere ustetan, “umeentzako liburuak belaunaldi berrien heziketarako tresna oso boteretsua da sozialisten eskuetan”. Adierazpen hauetan oinarrituz, hezkuntza sobietar politikak bultzatu zituen, alfabetizazioaren bidean, irakurtzen eta idazten ikastea zentralitate handia izan zutelarik. Krupskaiak ez zuen hezkuntza eskoletara mugatzen, gizarte komunistaren antolakuntzan txertatu beharreko zerbait gisara ulertzen zuen, bizitzaren esparru ezberdinetan aplikatu beharrekoa, bizitzako esparru orotan presente egongo zena.
Liburutegi publikoek gizartearen onura dakartzate pertsonei aukerak ematen dizkietelako, iraultzaileen eskuetan tresna esplizitua bilakatzen delarik, birprodukziorako tresna politiko bilakatzean bere papera aitortzen dietelarik. Sobietar sisteman liburutegiak zuten helburu nagusia, masen mobilizazioari erraztasunak ematean zetzan: hezkuntza komunistarako irakurketa gidari gisa balio zuen eta horrela, maila kulturalaren gorakada errazten zuen, teoria marxista-leninista ren menperatzea ahalbidetuz. Neurri hauek funtzionarazteko beharrekoa izan zen Krupskaiaren eta bibliotekonomia ren garapenaren eraginak Errusian: etorkizuneko iraultza bati begira, gizartearen kontzientzia iraultzailea garatzeko bitartekoak sortzea.
Liburutegiak gizarte sobietarreko azpiegitura ideologikoaren beharrezko alderdi gisara ulertua izan zen; 1934 hala zihoen Krupskaiak: "«Mundu guztiari liburuak ahalbidetzeko bidean, beharrezkoa da hauen argitaratzea mila biderretan handitzea. Gaur egun, ekonomiaren kolapsoa ikusita ezinezkoa da helburu horretara heltzea. Hortaz, aterabide bat besterik ez dugu: pertsonatik erabilera kolektiborako jabetzara pasatu. Liburuen erabilera kolektiboa soilik da posible liburutegi sare handi bat sortuz gero.»"Hortik gutxira, Hezkuntzako Komisario izanik, 500 aletik gora bilduma pribatu guztiak konfiskatzeko eta nazionalizatzeko agindua eman zuen. Liburutegiko bildumen baitako liburuen kolektibizazioak edukiaren gaineko kontrola ahalbidetu zion alderdi komunistari. Hasieratik, garrantzi eta enfasi berezia jarri zen eduki jakin bat masei ahalbidetzean.
Hala ere, zentzura Urriko Iraultza ondoren kendu egin zen; honek ez zuen larregi iraun, Leninek egun gutxitara zentzura berrestu zuelako, liburutegiek gizartea eraldatzeko duten botere iraultzailea kontuan hartuz. Hala izan zen, eta horrelako onura egin zion alderdi komunistari liburutegi sistemak, masa komunismoan formatuz. Gizarte sozialista baten eraketan askatasun intelektuala oztopo dela pentsatuz, masen interesen mesedetan eta gobernuaren ildoari jarraiki zentzura hedatu zuen liburutegiko edukietan. Sobietar aldian zehar, liburuzainek debekatutako liburu listak gaurkotzeko ardura zuten, hauek irakurleen eskuetatik kanpo utziz eta batzuetan, purgatuz.
Garai honetan liburutegiak, alde batetik, zentro kultural garrantzitsu gisara hartuak ziren, eta bestetik, ordena sozialaren jarraikortasunerako motore epistemologiko nagusitzat ulertzen ziren, aldaketa kulturalaren promotore. Ordena dokumentalak duen balioa Krupskaiaren ikuspegitik sintetizatu daiteke: "«Leninek liburutegien antolatzeko eraren bitartez neurtzen zuen maila kulturala. Berarentzat, gizarte zibilizatu baten kulturaren indizea liburutegien antolakuntzan oinarritu behar da.»"Liburutegiei euren garrantzia aitortu zien, beraien funtzionamendua eta antolakuntza herriaren kultura mailaren adierazle izanik liburutegiak eta liburuzainak gizarte sobietarraren eraikuntzan zuten inportantzia azpimarratuz."«Liburuzain bakoitzak euren liburutegian sozialismoaren hedapenari lagunduko zion zentro ideologikoa eraiki behar zuten» Krupskaiaren hitzetan."Hortaz, liburuzainen funtzioa ez zen soilik erabiltzaileek eskatzen zituzten eduki eta materiala eskura uztea, egokiak ziren horiek aukeratzeko laguntza eskaintzeko eginbeharra zuten. Liburutegiak pertsona berriak hezitzeko funtsezko papera zuten, Krupskaiak zihoenez "«libururik gabe, liburutegirik gabe, liburuen erabilera egokirik gabe ezingo da irakurlearentzako iraultza kulturala hedatu.»"
Idatziak
Langileria Gaztearen borroka
Langileria Gaztearen antolakuntza
Hezkuntza sozialistaren inguruko hausnarketak
Lan Heziketa eta irakaskuntza
Etorkizuna umeak dira
Conchez-de-Béarn
Conchez-de-Béarn (okzitanieraz Conchès) Frantziako Pirinio Atlantikoak departamenduan dagoen udalerria da.