cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zumarraga
Historia
Zumarragari buruzko lehenbiziko datuak 1366an agertu ziren, tronua eskuratu nahi zuen Henrikek, XIV. mendearen erdialdean Petri I.a Gaztelakoa bere anaiordearen kontrako gerra zibilean ari zela, Zumarragako Monasterioa Lazkaoko Jaunari eman zionean. Geroago, inguru honetako biztanleek Ahaide Nagusi horren pean jasaten zuten kontrol zorrotzetik askatu nahirik, 1383ko abenduaren 11n, Urrutia izeneko tokian, egungo Eitzako auzotik hurbil alegia, konkordia-eskritura bat sinatu zuten Urretxu hiribildu sortu berriarekin. Agiri horren baiezpena Joan II.a Gaztelakoak eman zuen 1385ean, eta Henrike III.a Gaztelakoak berretsi zuen. Hala eta guztiz ere, 1405ean indarrik gabe laga zituzten erabaki horiek, eta herri biek Seguraren jabetzapean geratu behar zutela dekretatu zuten; eta halaxe izan zen 1411 arte. Zehazterik ez dugun garai batean herria Areriako Alkatetza Nagusian sartu zen, eta bertako kide izan zen 1660 arte. Zumarragak 1661ean hiribildu titulua jaso zuen.
Hasiera batean Zumarraga hainbat gune sakabanatuz eraturiko herria zen, Zumarragako Andre Mariaren, gaur egun Antio izenez ezagutzen dugun horren inguruan diren baserriez funtsean. Baina urrunegi omen, eta XVI. mendearen bigarren herenean zehar parrokia haran hondora, ibarrera jaisteko eskaria egin zieten herritarrek eliz agintariei. Garbi noiz izan zen ez dakigu baina Eitzako hiri izaerako gune nagusia sortu zen, Santa Engraziaren baselizaren, egungo San Gregorioren inguruan hain justu, eta San Kristobal baselizaren inguruan ere ba omen zen beste gune bat.
Herriaren historian zehar bada hainbat une edo gertaera berezi, hala nola: lehenbiziko Udal Ordenantzak, 1526koak; lehenbiziko Antolaketa Plana, Estibanz arkitektoarena, 1860koa; ura ekartzeko lehenbiziko lanak, 1861ekoak; hiltegia inauguratzea eta hamabostean behin, ostegunean, merkatua jartzea, 1865ean, inguruko baserrietako produkzioa saltzeko; udaletxe berriaren inaugurazioa 1866an, 1986an birmoldatu zuten estetika irizpide zeharo berrizaleei jarraiturik; hilerri berria zabaltzea, 1875ean, 1984an kriptara itzuliz birmoldatu zutena; 1890ean Eskola Berriak inauguratzea; eta 1930ean Esteban Orbegozo, S.A. enpresa herrian kokatu izana, lanpostu asko eta asko sortu baitzituen, 50eko hamarkadan zehar etorkin saldo handiak erakarri zituztenak, demografia hazkunde izugarria eraginez -biztanle kopurua laukoiztu egin baitzen-, 1977an 12.619 biztanleko kopurura ere heldu zen. Une horretatik aurrera, krisialdi ekonomikoak aldatu egin zuen joera, eta berezko hazkundea baino handiagoko emigrazioa hasi zen eta kopurua egungo 10.053 biztanlera jaitsi zen.
Aipamen berezia merezi du trenbideak, Zumarragaren historian erabakigarria gertatu den elementua baitugu, herrian hiru geltoki izatera heldu da eta. 1864an inauguratu zuten Norteko Trenbidea -gaurko RENFE-, Madril-Paris lineaz; 1889an inauguratu zituzten Ferrocarriles Vascongados haiek, Zumarraga-Maltzaga lineaz; eta azkenik, 1926an, Urolako Trena, "Gure Trena" ospetsua, Zumarraga-Zumaia lineaz. Elementu horrek, Vicente Larreak egin (1986) eta udaletxean kokatuta dagoen eskultura batean alegoria gisa azaltzen denak alegia, Euskal Herriko komunikaziogunerik garrantzitsuenen artean jarri zuen herria, Gaztelako Goi Ordokia Gipuzkoako kostaldearekin eta Bizkaiarekin lotzen baitziren bertan. Gaur egun bakar-bakarrik RENFEren lineak segitzen du lanean.
Isabeldar gotiko
Isabeldar gotikoa (gaztelaniaz Gótico isabelino), batzuetan Errege-erregina Katolikoen estiloa edo hispaniar-flandriar gotikoa ere izendatua, Pizkunderako trantsizioan dagoen estilo gotiko bat da, bereziki Gaztelako Koroan garatu zena Errege-erregina Katolikoen erregealdian, ezaugarri propio eta jatorrizkoekin, oraindik gotiko berantiarra agertzen den uneetan.
Zumarraga
Historia
Zumarraga izan zen Migel Lopez Legazpikoaren jaioterria. 1897az geroztik bere estatua herriko plazan duen horrek Filipinak kolonizatu zituen XVI. mendean, eta oraindik ere zutik dago haren jaiotetxea, duela urte batzuk birmoldaketa izan zuena eta Legazpi Dorretxea edo Jauregi Haundia izenak dituena.
Isabeldar gotiko
Ezaugarriak
Isabeldar estiloak gaztelar tradizioko zenbait apaindura elementu sartzen ditu, egiturazkoak baino gehiago, baita islamdar eragineko apaindura batzuk ere, eta Flandriatik ekarritako beste batzuk, tipikoki sugar formak. Estilo honetan eraiki ziren eraikinetako asko, Errege-erregina Katolikoen enkarguak izan ziren, edo, nolabait, hauek babestuak izan ziren. Aldi berean, Portugalen antzeko arte bat garatzen da, manueldar estiloa deritzona. Ezaugarririk nabarmenena bezala, heraldika eta epigrafia irudien nagusitasuna dago, eta, batez ere, uztarriareb, gezien mingranaren ikurrena, erregeei erreferentzia egiten dietenak. Garai honetako bereizgarria da, baita ere, eraikinetako asko, bolekin apaintzea.
Zumarraga
Ekonomia
2017an honela banatzen ziren sektore ekonomikoak herrian BEGaren arabera: Lehen sektorea %0,4. Bigarren sektorea %14,5. Hirugarren sektorea %81,2. Eraikuntza %3,9.
Industria (siderurgia, zurgintza, kimikoa, ehungintza) da ekonomi jarduera nagusia. "Esteban Orbegozo" enpresaren egoitza (beroko ijezketa) dago bertan. Abeltzaintza (esnea, haragia), nekazaritza (barazkiak) eta basogintza ere badira, garrantzi gutxiagokoak baina. Bigarren sektoreak lanean ari diren zumarragarren erdiak baino gehiago biltzen ditu eta ia erdiak hirugarrenak.
Demografia
XX. mendearen lehen erdian egonkor mantendu zen Zumarragako populazioa. 1950eko hamarkadatik aurrera, eta 20 urtez, hazkunde handia gertatu zen, eta biztanle kopurua ia laukoiztu egin zen gehien bat Espainiatik etorritako immigrazioaren ondorioz. 1970eko hamarkadatik aurrera, berriz, krisi ekonomikoaren ondorioz biztanle kopurua jaisten hasi zen. XXI. mendearen lehen hamarkadan aurrera jarraitu zuen populazioaren gutxitzeak.
Isabeldar gotiko
Ezaugarriak
Herentzia gotikotik abiatuta, estilo propio bat sortzen hasten da, non elementu modernoagoak sartzen diren. Beharbada, estilo honen adibiderik esanguratsuena, Toledoko San Juan de Los Reyes monasterioa da, non, ideia gotikoa, eraikuntza sisteman, barne espazioaren kontzepzioan baino gehiago dagoen, harreman gutxi duena jatorrizko gotiko frantziarrarekin.
Zumarraga
Demografia
2021an 9.668 biztanle zituen herriak. Horietatik %24,48k 65 urte edo gehiago zituen. Atzerrian jaiotakoak %8,44 ziren.
Isabeldar gotiko
Ezaugarriak
Horregatik, iberiar penintsulan, bertako arkitektura klasikoaren tradizioa, denborari dagokionez oso urruti dagoelarik (musulmanen domeinupean ia zortzi mende eman ondoren), nahiago da, tradizio propioagatik, eraikuntza arrazionaltasunagatik, sistema gotikoa, denboran zehar, eraikinen apainduran eboluzionatzen doana, herrialdeko uneko aberastasunarekin, pilatze batekin bat datorrelarik, plateresko deitua izan dena, gotikoko zenbait elementu ukitu gabe mantentzen diren bitartean, bereziki gangetako kargak zutabeetara eramateko modua (ez harresietara, erromanikoan bezala), ostiko-arkuekin indartuz, euren txapitelekin, eta, askotan, arku zorrotzekin.
Kontzeptuaren ikuspegitik, estilo bat, ez da bere eraikuntza sistemagatik definitu behar, baizik eta bere arkitektura espazioaren kontzepzioagatik, eta hau, penintsulan, estilo original eta propioa izan zen. Guzti honegatik, estilo hau, plateresko deitu beharko litzateke, gotiko berantiar edo isabeldar baino gehiago.
Zumarraga
2011ko udal hauteskundeak
2011ko maiatzaren 22ko hauteskundeetako emaitzen ondorioz, PSE-EE alderdiko Mikel Serrano hautatu zuten alkate berriro.
2015eko udal hauteskundeak
2015eko udal hauteskundeetan PSE-EEk berretsi egin zuen bere nagusitasuna, eta gehiengo osoa eskuratu zuen. Mikel Serranok errepikatu egin zuen alkate gisa.
2019ko udal hauteskundeak
2019ko udal hauteskunde etan hauek izan ziren emaitzak: PSE-EE k 2.515 boto (7 zinegotzi). EH Bildu k 1.241 boto. (3 zinegotzi). EAJ-PNV k 912 boto (2 zinegotzi). Podemos-IU-Equo k 321 boto (zinegotzi 1). PP k 115 boto. Mikel Serrano izendatu zuten alkate.
Alkateak
Hauek izan dira Zumarragako azken alkateak: a Alkateak ez zuen legegintzaldia bukatu.
Euskara
Goierriko euskaran kokatzen da Zumarragako hizkera. Urolaldeko hizkerarekin batera Sartaldeko azpieuskalkia osatzen du Goierrikoak, baina Urolaldekoan sakonagoa da mendebaleko euskararen eragina. Nortasun beteko hizkera da Goierrikoa, batasun handikoa, nahiz eta gorabeherak badiren mendebaletik ekialdera, hau da, Segura, Zegama eta Legazpi tik Zaldibia edo Legorreta ra. Ataun goa ere berezia da, ziurrenik, bakarti samar eta Nafarroako mugan dagoelako. Abaltzisketa k eta Ikaztegieta k Tolosaldear ekin lotura egiten dute, eta Urretxu k eta Zumarragak, berriz, Goierri eta Urolaldearen artekoa.
Ekitaldiak
Larunbatero herriko plazan azoka ospatzen da. Bertan eguneko produktuak saltzen dira, hala nola, arropa, denetariko janariak e.a.
Urtean bitan Butak 21 elkarteak zineklub zikloak antolatzen ditu. Film ez-komertzialak ematen dituzte bi ostiralean behin gauetan.
Longechenal
Biztanleria
2007an Longechenal udalerrian erroldatutako biztanleak 483 ziren. Familiak 180 ziren, horien artean 45 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 73 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 10 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Zipfen legea
Zipfen legea errealitate fisiko eta sozialeko fenomeno anitzetan azaltzen den probabilitate-lege bat da, elementu batzuen tamaina eta ordena lotzen dituena. George Kingsley Zipf estatubatuar hizkuntzalariak sortu zuen, hizkuntza baten hitzen maiztasuna ikertzean: maiztasun handieneko lehenengo hitza bigarren hitza bi halakotan agertu ohi da gutxi gorabehera, hirugarren hitza hiru halakotan... Hitzen maiztasunaz gainera, legea hirien tamaina, webguneen bisita eta beste aldagai askotarako egiaztatu izan da, batzuetan doikuntza egokia izan ez bada ere.
Harisu
Lee Kyung-eun, Harisu (하리수) goitizenez ezaguna, (Seongnam, Hego Korea, 1975eko otsailaren 17a) hegokorear pop abeslari, modelo eta aktorea. Emakume transgeneroa da, 1990eko hamarkadan sexua berresleitzeko ebakuntza egin zuen eta Hego Korean sexu-aldaketa legez aitortu zitzaion bigarren pertsona izan zen.
Longechenal
Etxebizitza
2007an 213 etxebizitza zeuden, 184 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 202 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 184 etxebizitza nagusietatik 154 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 111 etxek bost zituzten. 158 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 71 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 94 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Zipfen legea
Zehatzago, P_i i elementu baten tamaina edo maiztasuna honela kalkulatzen da:
Harisu
2001ean ospea lortu zuen DoDo kosmetika-etxeko telebista iragarki arrakastatsu batean agertzeagatik. Horrek musikagintzaren eta antzezpenaren bidea ireki zion. Guztira bost musika-album argitaratu ditu, tekno eta R&B musika-estiloak uztartuz.
Longechenal
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Longechenal udalerrian 209 unitate fiskal zeuden, 564 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.933 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 8 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 4 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Longechenal udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 513 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ernesto Wilhelm de Moesbach
Ernesto Wilhelm de Moesbach (Moesbach, Alemania, 1882ko irailaren 19a - Panguipulli, Txile, 1963ko maiatzak 5) 1920tik 1963ra Araucanian lan egin zuen misiolari kaputxino bat izan zen. Bere lanik ezagunena Vida y costumbres de los indígenas araucanos en la segunda mitad del siglo XIX, nagusiki Pascual Coña maputxe buruak kontatua.
Zipfen legea
Hor, oro har, a balioa 1 edo 1 balioaren inguruan ezartzen da.
NGC 3441
NGC 3441 galaxia espiral bat da, Leo (konstelazioa) konstelazioan. Edward S. Holdenek aurkitu zuen n.
Pseudoboa neuwiedii
Pseudoboa neuwiedii Pseudoboa generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
The Wave
The Wave (Olatua) hareharrizko egitura bat da, Estatu Batuetako Arizonaren eta Utahren arteko mugatik hurbil kokatuta dagoena. Paria Canyon-Vermilion Cliffs Wilderness erreserba naturalaren parte da, Coyote Buttes izeneko hareharrizko muinoen artean.
U-itxurako bi sakonune dira, 36 m luze eta 19 zabal bata, eta 16 m luze eta 2 m zabal bestea; euri-urak eta haizeak hareharri marraduna higatu dute, bihurgune leun eta koloretsuak sortuz.
The Wave oso ezaguna da txangozaleentzat eta argazkilarientzat itxura izurtuengatik.
Marostica
Marostica Italiako udalerri bat da. Vicenzako probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Marosticak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Mason Vicentino
Mason Vicentino Italiako udalerri bat da. Vicenzako probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Mason Vicentinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Libiaren banaketa administratiboa
Libiaren banaketa administratiboa eskualdetan (muhafazat) zegoen banatua, hauek 25 udalerritan (baladiyat) zatitu zituzten arte. Duela gutxi, sha'biyah izeneko 32 barrutitan banatu da berriz, hogeita bitan geroago. Honako zerrendak aurreko banaketa erakusten du eta, hortaz, oraingoaren apur bat desberdina da.
Antzina, Libia hiru eskualdetan banatzen zen: Tripolitania, Fezzan eta Zirenaika.
1258 Sicilia
1258 Sicilia asteroide gerrikoan aurkitutako 1258. asteroidearen izena da. 1932ko abuztuaren 8an aurkitu zuen Karl Wilhelm Reinmuthek Heidelbergetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1932 PG zen.
Orgaz dorrea
Orgaz dorrea Lantaróngo Fontecha herrian (Araba) dagoen dorretxea da. 2002ko uztailaren 2an, Eusko Jaurlaritzak kultura ondasun izendatu zuen, monumentu sailkapenarekin.
Deskribapena
Orgaz Dorrea, Fontechako hiribilduan dago. Fontecha Arabako Lurralde Historikoaren mendebaldean dago eta Lantarongo udalerrikoa da.
Dorrea herriaren hegoaldean dago Miranda Ebroko bidea hirira sartzen den inguruan, hiriaren erdiko gunetik oso hurbil.
Kondestable dorrearen antzera, toki ezin aproposagoan kokatuta dago, Akitaniatik Astorgara doan erromatar galtzadatik hurbil, eta baita honako hauetatik ere: Deobriga mansioa, Cabriana, Komunioi eta Leciñana del Camino gune erromanizatuak eta aztarna eta toponimo latinoak dituzten beste paraje batzuk.
Horrez gain, Fontecha gatzaren merkataritzaren giltzarri zen, funtsezko gunea baitzen Gesaltzatik Gaztelara eta Bizkaira eramaten zen gatzarentzat.
Eraikinaren lehen erabilera militarra izan zen eta gerorantz etxebizitza bihurtu zen.
Dorreak eta jauregiak osatzen duten multzoa XV. mendearen azken aldean edo XVI.aren hasieran eraikitakoa izango zen, hori pentsatzeko bidea ematen baitute, duen galeriak, portadako elementuek eta duen Mendozatarren eta Guzmandarren heraldikak.
Duen harlandua bikaina da eta horri esker kontserbatu da gaur arte. Gaztelako dorreen eragin nabarmena erakusten du, Gaubean Gaztelak izan zuen eraginaren ondorio eta baita Hurtado de Mendozatarren gainontzeko jauntzen eraginez ere, Gaztelan jabetza handiak izan baitzituzten.
Kanpo aldea
Bi bolumen nabarmentzen dira: dorrea, erabat exentu dagoena, eta jauregia ia-ia dorrearen hegal bati erantsita dagoena. Multzoak harresia izan zuen, jauregiarekin berarekin bat egiten zuena, baina XX. mendearen hasieran eraitsi egin zuten eta bakarrik iparraldeko zati bat mantendu da zutik.
Multzoa aldats behera dagoen gune batean kokatuta dago, dorrea gunerik garaienean dago eta jauregia aldatsak beherantz egiten duen gunean. Kokapen hori dela-eta, ondasunaren altxaera garaiagoa da.
Dorrea
Behe solairu oso garaia zuen eta tarteko altuera bi, eta horiez gain, almenen parean beste altuera bat izango zuen.
Fatxadak Kondestable dorrearen antzerako itxura dute: erdi inguruan kokatutako leiho bizkiak hegaletan gezileihoak dituztelarik, bai alboetako hegaletan bai azpiko aldean. Leihoak barruko aldera irekitzen dira eta bankuak dituzte albo banatan.
Arabako dorreen ezaugarri dira arku lobulatuz errematatutako gezileihoak eta baita puntu erdiko arkuz errematatutakoak. Arku lobulatuzko bi daude ekialdeko fatxadan eta bat hegoaldekoan. Ekialdeko fatxadaren behe solairuan puntu erdiko arkuzko bi daude.
Dorrearen fatxada nagusiak jauregiaren aldera ematen zuen, mendebaldera, tartean patio txiki bat zelarik. Fatxada nagusian zegoen sarbide zen atea. Arku zorroztu handi samar bat zuen, eta lehen solairuaren parean zegoenez gero, arku baten bitartez egindako eskailera bat behar zen bertara iristeko. Sarrera defendatzen bi gezileiho daude laprandura handia dutenak. Beheren dagoen gunean ere bazen sarrerako atea ondo landua, bere arku eta gezileihoekin.
Dorrearen barruan ez dago ezer baina egurrezko bermapuntuen arabera eta Anuncibay jaunak (eraikinean azken bizi izan zenak) Micaela Portilla andreari esandakoarengatik, badirudi dorreak beheko solairuan erdiko euskarria zuela. Euskarri horretan egurrezko zutabe bat oinarritzen zen eta horrek habe nagusi bati eusten zion alde batetik bestera jarrita zegoena eta albo bietako hormetan bukatzen zena. Ikusten diren bi forjatuek habeen eta gapirioen ordena 90.º biratuta dituzte.
Jauregia
Oin errektangeluarra du. Fatxada luzeek eta nagusiak 27,30 metro dituzte eta fatxada laburrak 13,50 metro. Atze aldeko fatxadaren eta dorrearen artean patio estu bat dago.
Jauregia aldatsean kokaturik dagoenez gero, bertara sartzeko solairua dorrearen behe solairua baino solairu bat baxuagoa da. Sarrera horretan atari zabal bat zegoen, zalditegiak eta gela akzesorioak.
Portada arraba baten barruan kokatutako arku konopial batek apaintzen du; arkuari zutabe gotiko erdiek eusten diote eta horiek basamentu garaietan jarrita daude eta pinakuluz errematatuak. Arkuaren gainean armarri bi daude, Hurtado de Mendozatarrena eta Guzmandarrena.
Khurayyimita
Khurayyimita mineral bat da.
Ezaugarriak
Khurayyimita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Orgaz dorrea
Jauregia
Jauregiaren fatxada nagusiak bederatzi gezileiho-leiho zabal ditu guztira, eta zabaltasun horrek XV. mendearen azken aldea edo XVI. mendearen hasiera aldekoak direla erakusten du. Baditu erdi aroko beste leiho batzuk ere, harrez gero aldatu eta bao errektangeluar bihurtu izan direnak. Aipatu beharrekoak dira bi leiho zatituak, harri bakar bat landuz egindakoak eta arku lobulatu irekia dutenak eta hiru armarri landu. Bada beste bao bat ere arku bikoitza duena goiko solairuan, eta beherengo solairuan kanoi-zulo bat dago su-armetarakoa eta beraz, garaiari erreparatuz gero, besteak baino berandukoagoa dena.
Jauregiaren iparraldeko fatxadak bao handi bat du, puntu erdiko arkuduna, egun estalita dagoena eta "Castillos de España" (1943) izeneko liburuan dagoen grabatu baten arabera zortzi metroko altuerako atea izan zena. Izan daiteke hori izatea inguruan zen ur-hobiaren gainetik pasatzeko zubi altxagarria beheratzen zen atea.
Fatxada honek leiho bikia du, sarrerako arkuaren gainean kokatuta baina pixka bat alde batera jarrita daudena eta kanoi-zulo bat. Fatxada nagusiaren antzera honek ere baoak ditu antzina kadalso bati eusteko erabiliko zirenak.
Fatxada horretan bertan sarrerako ate bat dago, jira guztian gezi-leiho hirukoitzezko ilara bat duena. Gune hau eta ekialdeko altxaerarako buelta dira azken aldian obra gehien pairatu dutenak, hala nola, bigarren solairua eta estalkia. Badirudi altueran izan duen igoera XX. mendekoa dela.
Hegoaldeko fatxadan bakarrik jauregiaren fatxada-zatia dago zutik, eta ez du eraikinak baino interes gehiagorik. Beste fatxaden antzera gezileihoz eta leiho bikoitzez defendatua dago.
Jauregiaren hegoaldeko altxaerak, dorrearen eta bere artean zegoen patiora ematen zuenak, arkeriazko galeria bat eduki behar izan zuen baina apenas ezer kontserbatu den.
Ur-hobia
Ez da askorik geratzen, baina, fatxada nagusian antzeman daiteke zatiren bat.
Barruko aldea
Ez dago ezer, bakarrik, aipatutako habeei eta gapirioei eusteko modiloiak.
Patria Libre - Aberri Azkatuba
Patria Libre - Aberri Azkatuba, gerra garaiko Eusko Mendigoxale Batza ren aldizkaria izan zen.
Astean behin argitaratu zen 1936ko abendutik 1937ko apirilera bitartean.
Medary (Wisconsin)
Medary Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. La Crosse konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Hori da umorea, Maisu
Hori da umorea, Maisu Mo Yan txinatar idazlearen eleberri-bilduma da, 2001ean argitaratua. Maialen Marinek eta Aiora Jakak 2013an euskaratu zuten.
Tradizioa eta modernitatea elkartzen ditu Mo Yanek, Txinako ondarea eta mendebaldeko idazleen irakurketa. Oinarri errealista dute haren kontakizunek, magiaren eta umore beltzaren ukituekin zipriztindua.
Bouilly (Marne)
Bouilly Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bouilly udalerrian erroldatutako biztanleak 163 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 67 etxebizitza zeuden, 60 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 66 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 60 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 54 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 110 ziren, horien artean 76 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 76 pertsona aktiboetatik 73 lanean zeuden (42 gizon eta 31 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bouilly udalerrian 67 unitate fiskal zeuden, 175 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.316 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Bouilly udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 130 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Laviolle
Laviolle Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 189 etxebizitza zeuden, 66 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 108 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 185 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 66 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 78 ziren, horien artean 42 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 42 pertsona aktiboetatik 30 lanean zeuden (21 gizon eta 9 emakume) eta 12 langabezian zeuden (7 gizon eta 5 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Laviolle udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kenneth Griffith
Kenneth Reginald Griffith (1921ko urriaren 12a, Tenby, Pembrokeshire - 2006ko ekainaren 25a, Londres) galestar antzerki, telebista eta zinemako aktore bat da.
Nikolai Tikhonov
Nikolai Aleksandrovitx Tikhonov (Николай Александрович Тихонов; Kharkov, 1905eko maiatzaren 14aGreg./maiatzaren 1aJul. - Mosku, 1997ko ekainaren 1a) sobietar politikaria izan zen. Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuneko lehen ministroa izan zen 1980etik 1985era.
Langile familia errusiar-ukrainar batean jaio zen. Bere ibilbide politikoa tokiko industrian hasi zuen eta hierarkia sobietarrean gora egin zuen. 1976tik 1980ra ministro kontseiluko lehen lehendakariordea izan zen. 1980an izendatu zuten lehen ministro, Alexei Kosiginek dimisioa eman ondoren. Sobietar Batasuneko politika kultural eta politikoaren arduraduna izan zen geldialdi garaian. 1985ean Nikolai Ryzhkovek ordezkatu zuen eta Politburoko postua galdu zuen. Hala ere, Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren Komite Zentraleko postua mantendu zuen 1989 arte.
Pseudogramma astigma
Pseudogramma astigma Pseudogramma generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Phil Brown
Philip Mortimer Brown (Cambridge, 1916ko apirilaren 30a - Woodland Hills, Los Angeles, 2006ko otsailaren 9a), Phil Brown bezala ezagutua, aktore estatubatuarra izan zen.
Bere paperik ezagunena, beharbada, Star Wars IV. Atala: Itxaropen Berria Star Wars film sagako filmean egin zuen Owen Larsen papera da.
Beste datu batzuk
Beta Theta Pi Anaitasuneko kidea izan zen Stanford Unibertsitatean.
Lumpkin (Georgia)
Lumpkin  Georgiako estatuko hiri bat da. Sumter konderrian kokatua dago. 2010ean 2,741 biztanle zituen, 4.1 kilometro koadrotan banatuta.
Bèthlòc e Sent Clamenç
Bèthlòc e Sent Clamenç Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gers departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Belloc-Saint-Clamens udalerrian erroldatutako biztanleak 143 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 82 etxebizitza zeuden, 64 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 74 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 64 etxebizitza nagusietatik 51 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 36 etxek bost zituzten. 62 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 27 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 88 ziren, horien artean 60 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 60 pertsona aktiboetatik 54 lanean zeuden (27 gizon eta 27 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Belloc-Saint-Clamens udalerrian 58 unitate fiskal zeuden, 135 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.499 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2000. urtean Belloc-Saint-Clamens udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.092 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hego Amerikako Nazioen Batasuna
Hego Amerikako Nazioen Batasuna (União de Nações Sul-Americanas; Unión de Naciones Suramericanas; Unie van Zuid-Amerikaanse Naties, eta Unasur edo Unasul laburtuta)'' batasun supranazionala da, Hego Amerikako herrialdeen integrazioaren prozesuan.
Batasun hau gorpuztu zuen ituna 2008ko maiatzaren 23an sinatu zen Brasilian (Brasil). Hitzarmen honen arabera, Batasunaren egoitza Quiton (Ekuador) da ezartzekoa, parlamentua Cochabamban (Bolivia), eta haren bankua, Hegoaldeko Bankua (Banco do Sul; Banco del Sur; Bank van het Zuiden), Bogotan (Kolonbia).
Hiru Erresumen erromantzea
Hiru Erresumen erromantzea txinerazko literaturako lau eleberri klasiko garrantzitsuenetako bat da. Luo Guanzhongek XIV. mendean idatzi zuen. Han dinastiaren amaierako eta Hiru Erresumen aroko urte nahaspilatsuetako gertaerei buruzko eleberri historiko txinatarra da, 169. urtean hasi eta 280. urtean Txina osoa batu zenean amaitzen dena. Neurri batean Chen Shouren Hiru Erresumen Erregistroak liburuan oinarrituta dago. Guztira 800.000 hitz ditu, hau da, ia milioi bat karaktere, eta 120 kapitulu.
Hiru Erresumen lorpen handienetako bat haien istorioen eta pertsonaien muturreko konplexutasuna da. Eleberriak hainbat pasarte ditu, nobela osotzat har daitezkeenak. Horren adibide nabariena Labar Gorrien guduarena da.
Creagrutus taphorni
Creagrutus taphorni Creagrutus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Saioa mendilerroa
Saioa mendilerroa Mendebaldeko Pirinioetan dagoen mendilerro bat da, Nafarroa Garaiko iparraldean.
Mendiak
Hauek dira mendilerroaren 3 tontor altuenak:
Villainville
Villainville Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villainville udalerrian erroldatutako biztanleak 293 ziren. Familiak 96 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 126 etxebizitza zeuden, 101 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 118 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 101 etxebizitza nagusietatik 91 bere jabearen bizilekua ziren eta 10 alokairuan okupaturik zeuden; 14 etxek hitu gela zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 63 etxek bost zituzten. 85 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 35 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 63 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 191 ziren, horien artean 139 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 139 pertsona aktiboetatik 125 lanean zeuden (72 gizon eta 53 emakume) eta 14 langabezian zeuden (6 gizon eta 8 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villainville udalerrian 105 unitate fiskal zeuden, 314 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.806 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Villainville udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 255 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gilocourt
Gilocourt Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gilocourt udalerrian erroldatutako biztanleak 593 ziren. Familiak 213 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 59 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 98 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 254 etxebizitza zeuden, 215 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 245 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 215 etxebizitza nagusietatik 190 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 127 etxek bost zituzten. 178 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 78 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 125 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Pseudoboa nigra
Pseudoboa nigra Pseudoboa generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Gilocourt
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 390 ziren, horien artean 305 aktiboak ziren eta 85 inaktiboak ziren. 305 pertsona aktiboetatik 282 lanean zeuden (150 gizon eta 132 emakume) eta 24 langabezian zeuden (12 gizon eta 12 emakume). 85 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Bladenboro (Ipar Carolina)
Bladenboro Ipar Carolinako herri bat da. Bladen konderrian kokatua dago. 2010ean 1,750 biztanle zituen, 5.74 kilometro koadrotan banatuta.
Gilocourt
Diru sarrerak
2009an Gilocourt udalerrian 216 unitate fiskal zeuden, 602,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.526 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 zapata-dendak, 1 altzari denda zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Molvena
Molvena Italiako udalerri bat da. Vicenzako probintzian dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Potasas de Navarra
Historia
1957ko maiatzaren 29ko dekretuaren bidez sortu zuten. 1970eko hamarkadan sindikalismo indartsua zuen lantegiak eta bertan aurrera eraman ziren grebak ospetsuak izan ziren. Potasasen langileek borroka bide berriak sortu zituzten, ezagunena mehategietan ixtearena. Protesta mugimendu ezagunena 1975eko urtarrilaren 17an izan zen: urtarrilaren 7tik 47 langile entzerratuta zeudenean, Zizurretik 5.000 pertsonen manifestazioa mehategiraino hurbiltzen saiatu zen. Goardia Zibilen errepresioa horren aurrean oso gogorra izan zen. Estatuan lehen aldiz piloten jaurtigailuak erabili ziren eta errepresiorako zuten material guztia agortu zuten. Errepresio bortitzak mobilizazio handiak eta Nafarroako gizartearen erantzun kritiko zabala ezagutu zituen; horrela, Nafarroa osoan greba orokorraren bi egun antolatu ziren. Azkenean, urtarrilaren 21ean, langileak mehategitik atera ziren. Zalantzarik gabe hau Nafarroan izandako greba handiena izan zen.
Lantegi hau itxi ondoren, urte berean, abenduaren 28an, INIk eta Nafarroako Gobernuak «Potasas de Subiza» sortu zuten. Lantegi berriak 1990ean 533 langile zituen eta ongarriak ekoizten zituen. Azkenik, 1990eko hamarkadan, betiko itxi zuten XX. mendean Nafarroako enpresarik handiena izandakoa.
Ezaugarriak
Potasa hobi handi bat ustiatu zuen. Oso lantegi mekanizatua zen. Bost izan ziren ireki ziren putzuak: Undiano I eta II, Beriain, Gendulain eta Espartza. Itxi egin zen urtean, 1985ean, 2.021 langile zituen. Hobitik ateratzen zen minerala bertan tratatu egiten zen, ondoren bidaltzeko Pasaiako portura non lantegiak kaiak eta biltegia zituen. Handik munduko toki askotara bidaltzen ziren produktuak: Estatu Batuetara, Ipar Europara, Marokora, Aljeriara...
Getzaurre auzoa
Getzaurre Beriain udalerriko auzoa da. Gaztelaniaz Poblado de Potasas izenarekin jaio zen Beriain herri zaharretik aldenduta eta N-121 errepidearen ertzean Getzaurre izeneko parajean. Auzo hau XX. mendearen erdialdean sortu zuen "Potasas de Navarra" enpresak, langileak lantegitik hurbilago egoteko.
Pyrophorus
Pyrophorus Elateridae familiako kakalardo polifagoen generoa da. Biolumineszenteak dira (kriolumineszente motako argia sortzen dute, argia sortzeko ia ez baitute bero gehigarririk igortzen) ipurtargiak bezala, nahiz eta haiekin ahaidetuta ez egon.
Zamau
Zamau, dafaila, mahai-zapi edo mahai-oihala mahai gainean apaingarri eta babes jartzen den oihala da. Maiz, otorduetan jartzen da mahaia ez zikintzeko; oturuntzetan zamau dotoreak jarri ohi dira, mahaia modu berezian apaintzearren.
Alabama Hills
Alabama Hills (Alabamako muinoak euskaraz) harrizko egitura bat da AEBetako Kalifornia estatuko Ownens Valley haranean kokatuta dagoena, Sierra Nevada mendikatean, Lone Pine herritik hurbil. Hala nola, geografikoki muinoen mendilerrotzat hartua den bitartean, geologikoki Sierra Nevadako partetzat hartuak dira.
Karniewo udalerria
Karniewo Poloniako Mazoviako voivoderriko landa-udalerri bat da, Maków barrutian kokatuta. 129,06 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 5232 biztanle zituen.
NGC 3442
NGC 3442 galaxia espiral bat da, Leo Minor konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Oketa
Oketa edo Gorbei-Txiki Arabako mendia da, Gorbeiako mendilerroan kokaturik dagoena.
Pseudogramma australis
Pseudogramma australis Pseudogramma generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Oketa
Txilarra, otaxka eta ametzak bezalako landaredia ikus daiteke.
Inguruko herrietako istorio batek dio, bertan gordeta dagoela inork aurkitu ezinik dabilen Gerra Karlistetako txanponez beteriko kutxa.
Australopithecus anamensis
Australopithecus anamensis Meave Leakey ikerlariak aurkitutako espeziea da. Honen arrasto gutxi aurkitu dira orain arte: aurpegi baten zati bat hortz batzuekin, eskeletoko hezur batzuk eta osatu gabe dagoen mandibula bat.
Jakina da bere haginak Ardithipecus ramidus-arenak baino handiagoak direla, eta aurkitutako tibia zabal eta gogor bati esker, hankabikoa zela ziurtatzen da. Letaginen txikitzeak, seguruenez, ahoekin eginiko borrokak amaitutzat ematen ditu. Anamensisaren hortz esmaltea bere arbasoak baino lodiagoa da eta honek esan nahi du, oihan inguruetan bizi bazen ere, fruitu lehorrak bezalako jaki gogorrak jaten zituela, tuberkulu eta haziez gain.
Bere habitata bere arbasoena baino irekiagoa zen, oihan eta baso irekietan bizi baitzen, eta horrela, jaki eta babesleku gehiago zituen.
Aurkitutako hezur urriekin eginiko kalkuluen arabera metro eta erdira iristen ez zen garaiera zuten gizaki hauek eta 30 kilogramo inguru pisatzen zituzten, gaur egungo txinpantzeen antzera.
Espezie hau eta gero, giza eboluzioaren katea banatu egiten da, batzuk milioi urte batzuk eta gero desagertu egiten direlarik eta beste batzuk gu bizi garen garairaino iraun dugularik.
Blowing Rock (Ipar Carolina)
Blowing Rock Ipar Carolinako herri bat da. Caldwell konderrian kokatua dago. 2010ean 1,241 biztanle zituen, 7.77 kilometro koadrotan banatuta.
Veiga d'Anzuko geltokia
Veiga d'Anzu Asturiasko Printzerriko tren geltoki bat da, Grau udalerrian kokatuta dagoena.
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Champlive
Biztanleria
2007an Champlive udalerrian erroldatutako biztanleak 261 ziren. Familiak 94 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 35 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 102 etxebizitza zeuden, 95 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 92 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 95 etxebizitza nagusietatik 78 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 67 etxek bost zituzten. 85 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 49 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 167 ziren, horien artean 116 aktiboak ziren eta 51 inaktiboak ziren. 116 pertsona aktiboetatik 109 lanean zeuden (57 gizon eta 52 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 51 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Champlive udalerrian 102 unitate fiskal zeuden, 261,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.736 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren eta 1 iturgina.
2000. urtean Champlive udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 234 hektarea erabiltzen.
Montebello Vicentino
Montebello Vicentino Italiako udalerri bat da. Vicenzako probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Montebello Vicentinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Luthersville (Georgia)
Luthersville  Georgiako estatuko hiri bat da. Chatham konderrian kokatua dago. 2010ean 874 biztanle zituen, 8.19 kilometro koadrotan banatuta.
Champlive
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Medfield (Massachusetts)
Medfield Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Norfolk konderrian kokatuta dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Garden of the Gods
Garden of the Gods (jainko-jainkosen lorategia euskaraz) AEBetako Colorado estatuko Colorado Springs hiriko parke publiko bat da.
Karpacz
Karpacz Poloniako Silesia Behereko voivoderriko hiri-udalerri bat da, Jelenia Góra barrutian kokatuta. 37,99 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 4770 biztanle zituen.
Karnice udalerria
Karnice Poloniako Mendebaldeko Pomeraniako voivoderriko landa-udalerri bat da, Gryfice barrutian kokatuta. 133,12 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 4086 biztanle zituen.
NGC 3443
NGC 3443 galaxia espiral bat da, Leo (konstelazioa) konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Internauta
Internauta edo zibernauta Internet maiz erabiltzen duen pertsona da. Telebistako ikusleak eta irratiko entzuleak ez bezala, internautek rol aktiboagoa dute, bereziki gizarte-sare zerbitzuen eta haien inguruan Interneteko kultura izenekoa garatu da.
Medford (Maine)
Medford Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Piscataquis konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Argelès-Gazost
Argelèrs de Gasòst Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Argelès-Gazost udalerrian erroldatutako biztanleak 3.255 ziren. Familiak 1.512 ziren, horien artean 580 pertsona bakarrekoak ziren (228 bakarrik bizi ziren gizonak eta 352 bakarrik bizi ziren emakumeak), 508 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 312 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 112 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.047 etxebizitza zeuden, 1.525 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 395 bigarren erresidentzia ziren eta 127 hutsik zeuden. 971 etxeak ziren eta 1.068 apartamentuak ziren. 1.525 etxebizitza nagusietatik 781 bere jabearen bizilekua ziren, 669 alokairuan okupaturik zeuden eta 75 doan lagata zeuden; 42 etxek gela bat zuten, 177 etxek bi zituzten, 344 etxek hiru zituzten, 414 etxek lau zituzten eta 548 etxek bost zituzten. 902 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 754 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 506 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.883 ziren, horien artean 1.353 aktiboak ziren eta 530 inaktiboak ziren. 1.353 pertsona aktiboetatik 1.199 lanean zeuden (618 gizon eta 581 emakume) eta 154 langabezian zeuden (53 gizon eta 101 emakume). 530 pertsona inaktiboetatik 187 erretiraturik zeuden, 170 ikasten zeuden eta 173 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Argelès-Gazost udalerrian 1.544 unitate fiskal zeuden, 3.111 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.631 euro zen.