cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pinu gorri
Loreak
Kono arrak zuhaitzaren oinarrian garatzen dira eta helizean kokatzen diren mikrosporofilo ugariz eraturik daude. Pinu gorriaren polen konoak horiak dira, aldizka arrosak. Estamineek pedikulu txiki bat eta bi polen-zaku dituzte (mikrosparangio deiturikoak, zeinetan dauden polenaren ama zelulak). Polen aleek bi zaku aerifero dituzte.
Kono emeak (estrobiloak) ezkata obulifero batzuez eratuta daude, non bakoitzak bi obulu dituen. Zuhaitzaren goialdean kokatzen dira eta bertan gertatzen da ernalkuntza.
Fruituak
Pinu gorriaren pinaburuak ez dira oso nabarmenak. Ia simetrikoak dira, forma konikokoak eta distiratsuak. Eseriak edo subeseriak izaten dira. Apofisia ere ez dute oso nabaria.
Banaketa
Pinu gorriak Europako iparraldean du berezko banaketa eta baso puruak eratzen ditu bertan. Erresuma Batuari dagokionean, egun soilik Eskozian aurkitzen bada ere (bertako zuhaitz nazionala da), erregistro fosilak bere antzinako (duela 300-400 urte) agerpena frogatu du Gales eta Ingalaterran ere, eta Irlandan, Danimarkan eta Herbehereetan ere antzeko desagertze bat eman dela uste da.
Iberiar penintsulari dagokionean, espezie honen banaketak bertan topatzen du muga eta beraz, soilik zenbait eskualdeetan topa daiteke, esaterako, Sierra Nevadan eta Sierra de Bazan, Kantaurialdean eta Gredosko mendilerroan. Gainera, Iberiar penintsulan pinu honen beherakada ikusi izan da azken urteotan.
Ekologia
Lur txiroetan ondo hazten da eta eguzki asko behar du, baita ura ere (normalean desizozteetatik eratorritakoa). Tenperatura hotzak behar ditu eta ondo hazten da elurtutako guneetan, baina itsas mailatik (eskualde hotzetan) 1000 metrora aurki daiteke, 1200-1600 metrora bere banaketaren hegoaldeko eskualdean.
Fenologia
Pinu gorriaren loreak udaberri erdialdera agertzen dira eta polinizazioa udaberri bukaeran ematen da. Pinaburuak udazkenean agertzen dira baina pinaziek bi urte behar izaten dituzte heltzeko.
Erabilera
Pinu gorriaren zura zelulosa egiteko erabiltzen da eta beraz, pinu honen landaketa handiak egin dira. Finlandian eta Eskandinavian pinu honen erretxina izugarri erabili zen aro pre-industrialean zehar eta egun, oraindik badira alkaterna ekoizle batzuk ere. Pinu hau ere trementina iturri bezala ere erabili da. Pinu gorriaren egurra marroi-gorrixka da eta eraikuntza lanetan erabiltzen da.
Espezieen arteko elkarrekintzak
Pinu honek gainera, bizkarroi ugari izan ohi ditu, onddoen artean arruntenak Armillaria mellea, Armillaria tabescens eta Fomitopsis pinicola; eta intsektuen artean, Pineus pini, Cedrobium sp. eta Nysius sp. afidoak, eta Thaumetopoea pityocampa edo pinu-beldarra. Mihura (Viscum album) ere pinu gorriaren adarretan hazi ohi da.
Lycodon mackinnoni
Lycodon mackinnoni Lycodon generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Miren Arantzazu Goñi
Miren Arantzazu Goñi Auzmendi (Tolosa, Gipuzkoa, 1925eko ekainaren 24a - Bergara, 2017ko urtarrilaren 13a) etnografoa izan zen.
Donostiako Merkataritza Eskolan Peritu ikasketak egin zituen. Jose Migel Barandiaran Gipuzkoara itzuli ondoren, Aranzadi Zientzia Elkarteko Etnografia Sailean aritu zen. Etniker-Gipuzkoa taldeko kide izan zen; talde horren esku zegoen kanpo-ikerketa egitea, Barandiaranek prestaturiko galdeketa aurrera eramateko. Bergarako Elosu auzoko ikerketa etnografikoa landu zuen. 1991n Etniker-Gipuzkoako lehendakaritza hartu zuen bere gain. Eusko Ikaskuntzako Antropologia eta Etnografia Saileko lehendakaria izan zen 1993tik 1995 arte. Sail horretako koadernoaren idazketa-batzordeko kide ere izan zen. Askoren artean eginiko Atlas Etnográfico de Vasconia osatzen parte hartu zuen, beste zenbait lan argitara emateaz gainera.
Kazaki Nakagawa
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Ryukyu.
Laurehun eta hirurogeita bat
Laurehun eta hirurogeita bat (461) laurehun eta hirurogeiaren ondoren eta laurehun eta hirurogeita biaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Marcello Malpighi
Marcello Malpighi (Crevalcore, Bolonia, Italia, 1628ko martxoaren 10a - Erroma, Italia, 1694) italiar sendagilea eta anatomista izan zen.
Biografia
Inozentzio III.a aita santuaren sendagilea izan zen 1691tik aurrera. Ehunen azterketarako mikroskopioa erabili zuen lehenetakoa izan zen, eta bere izena duten glomeruluak eta piramideak aurkitu zituen.
Bi liburutan bildu dira Malpighiren zientzia-idazlan guztiak: Marcelli Malpighi opera omnia (1686) eta Marcelli Malpighi opera postuma (1697-1698).
Malpighiren glomerulua esaten zaio giltzurrunetako kapilar-sareetako bakoitzari. Han irazten da giltzurrunetara igarotzen den odola. Malpighiren piramidea esaten zaio giltzurrunen muina osatzen duten kono-formako organoetako bakoitzari.
Andover (New Jersey)
Andover New Jerseyko borough bat da. Sussex konderrian kokatua dago. 2010ean 606 biztanle zituen, 3.76 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 974
NGC 974 galaxia espiral bat da, Triangulum konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Woodland Park (Colorado)
Woodland Park Coloradoko hiri bat da. Teller konderrian kokatua dago. 2010ean 72 biztanle zituen, 17.111 kilometro koadrotan banatuta.
Krombismita
Krombismita oxido motako minerala da.
Ezaugarriak
Krombismita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema tetragonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 - 3,5 da.
Bat (jainkosa)
Bat zeruko jainkosa bat da, ugalkortasunarekin lotua, egiptoar mitologian
Ikonografia
Behi belarri eta adardun emakume bezala irudikatua izan zen, ile apaindura bezala, barrualderantz bildutako bi hagatxo zituena, ondoren sistro bihurtuko zena.
Mitologia
Oso antzinako zeru jainkosa, Narmerren Paletan eta Piramideetako Testuetan jada agertzen dena. Egiptoar panteoian, bigarren mailako jainkosa gisa jarraitu zuen, laster identifikatua izan baitzen Hathorrekin. Bere animalia sakratua behia zen, Hathorrengatik. Egiptoko Inperio Ertainetik aurrera seshesh sistroan irudikatua dago.
Gurtza
Goi Egiptoko VII. nomoaren jainkosa bezala, bere hiriburuan, Hut-Sekhem edo Diospolis Parvan gurtua izan zen.
Andalo Valtellino
Andalo Valtellino Italiako udalerri bat da. Sondrioko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Andalo Valtellinok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Esparazko mendilerroa
Esparazko mendilerroa Nafarroa Garaiko erdialdeko mendilerro bat da, Lizarrako merindadean, Mañeruibarreko ibarretik gertu dagoena.
Bere punturik altuena Esparatz mendia da, 1.022 metrorekin. Mendilerroan dagoen Esparatz mendiak ematen dio izena mendilerroari.
Lanpo
Lanpoa edo atuntxikia Scombridae familiako eta Euthynnus, Katsuwonus eta Sarda generoetako itsas arrainen izen arrunta da. Atunen antz handia dute eta batzuk jangarriak dira. .
Euskal Herriko uretan hiru espezie bizi dira:
Itxura
Atuntxikien silueta beste tunidoena baino luzangagoa da, burua luzekara eta aho handiagoa, arrailduagoa edo irekiagoa. 70-80cm baino luzeagoak ez dira izaten, 3-4 kg ingurukoak, baina 10 kg izatera irits daitezke. Mediterraneokoak, Pazifikokoekin eta Atlantikokoekin alderatuak, hegatsak eta marren itxura desberdinak dituzte.
Bizilekua
Batez ere Pazifikoan aurkitzen dira, eta baita ere Mediterraneoan, Atlantikoan baino ugariago. Arrain migratzaileak dira eta ur azaletik gertu igeri egiten dute.
Haplochromis hiatus
Haplochromis hiatus Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
La Croix-Blanche
La Croix-Blanche Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Croix-Blanche udalerrian erroldatutako biztanleak 811 ziren. Familiak 316 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 120 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 517 ziren, horien artean 386 aktiboak ziren eta 131 inaktiboak ziren. 386 pertsona aktiboetatik 363 lanean zeuden (196 gizon eta 167 emakume) eta 23 langabezian zeuden (10 gizon eta 13 emakume). 131 pertsona inaktiboetatik 64 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Croix-Blanche udalerrian 332 unitate fiskal zeuden, 838,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.143 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 14 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean La Croix-Blanche udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 648 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Himantolophus macroceras
Himantolophus macroceras Himantolophus generoko animalia da. Arrainen barruko Himantolophidae familian sailkatzen da.
Trichomycterus mirissumba
Trichomycterus mirissumba Trichomycterus generoko animalia da. Arrainen barruko Trichomycteridae familian sailkatzen da.
La Parisienne (1830eko abestia)
La Parisienne ("paristarra") Casimir Delavignek idatzitako abesti abertzalea da. Uztaileko Iraultzaren garaian (eta baita haren omenez ere) moldatua, Uztaileko monarkian (1830-1848) nazio ereserkia izan zen.
Ein Schifflein Sah Ich Fahren alemaniar martxa militarraren musika zuen, Daniel Auberrek moldatua.
Hitzak
1
2
Serrez vos rangs, qu'on se soutienne ! Marchons ! chaque enfant de Paris De sa cartouche citoyenne Fait une offrande à son pays ; Ô jour d'éternelle mémoire ! Paris n'a plus qu'un cri de gloire : En avant, marchons Contre les canons ; À travers le fer, le feu des bataillons, Courons à la victoire. (bis)
3
La mitraille en vain nous dévore, Elle enfante des combattants ; Sous les boulets voyez éclore Ces vieux généraux de vingt ans. Ô jour d'éternelle mémoire ! Paris n'a plus qu'un cri de gloire : En avant, marchons Contre les canons ; À travers le fer, le feu des bataillons, Courons à la victoire. (bis)
4
Pour briser leurs masses profondes, Qui conduit nos drapeaux sanglants ? C'est la liberté des deux Mondes, C'est Lafayette en cheveux blancs. Ô jour d'éternelle mémoire ! Paris n'a plus qu'un cri de gloire : En avant, marchons Contre les canons ; À travers le fer, le feu des bataillons, Courons à la victoire. (bis)
5
Les trois couleurs sont revenus, Et la colonne, avec fierté, Fait briller à travers les nues L'arc-en-ciel de sa liberté, Ô jour d'éternelle mémoire ! Paris n'a plus qu'un cri de gloire : En avant, marchons Contre les canons ; À travers le fer, le feu des bataillons, Courons à la victoire. (bis)
6
Soldat du drapeau tricolore, D'Orléans ! roi qui l'a porté, Ton sang se mêlerait encore À celui qu'il nous a couté. Ô jour d'éternelle mémoire ! Paris n'a plus qu'un cri de gloire : En avant, marchons Contre les canons ; À travers le fer, le feu des bataillons, Courons à la victoire. (bis)
7
Tambours, du convoi de nos frères, Roulez le funèbre signal ; Et nous, de lauriers populaires Chargeons leur cercueil triomphal. Ô temple de deuil et de gloire ! Panthéon, reçois leur mémoire ! Portons-les marchons Découvrons nos fronts Soyez immortels vous tous que nous pleurons, Martyrs de la victoire. (bis)
Fernando Etxegarai
1970ko hamarkadaren bukaeran Gasteizko UGTko abokatu laboralista izan zen, eta LKko militantea. Alderdi horrekin zerrendaburua izan zen 1979ko Gasteizko udal hauteskundeetan, eta gero Bizkaiko zuzendaritzako kidea izan zen, baita LCRko Komite Zentralekoa ere.
2008ko urtarrilean aske geratu zen Audientzia Nazionalaren aginduz. Bi hilabeteren buruan, baina, auzitegi berak Parot doktrinari jarraiki plentziarra atxilotzeko agindua eman zuen, 25 urtera arteko zigorra betetzeko, hau da, lau urte gehiago. Etxegaraik, hala ere, bizitza normala eramatea erabaki zuen, bilatze eta atxilotze agindua izan arren, eta hainbat hedabideri elkarrizketak eskaini zizkien. Etxean zegoela, Espainiako Poliziak atxilotu zuen maiatzaren 6an.
2008ko maiatzaren 19an Etxegarai askatu zuten, epaileak plentziarrak aurkeztutako helegitea onartu ondoren. Epailearen arabera, Zigor Kode berria jarraituz Etxegaraik 20 urteko espetxe zigorra bete behar zuen.
Laurehun eta hirurogeita bi
Laurehun eta hirurogeita bi (462) laurehun eta hirurogeita bataren ondoren eta laurehun eta hirurogeita hiruaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Blini
Blinia (ingelesez blintz, errusieraz блин, блины (pl.); ukraineraz блинці, blyntsi) krepe moduko jaki bat da, nagusiki poloniar, bielorrusiar, errusiar eta ukrainar jatorrikoa. Irin, arraultza, esne eta legamiarekin egiten da, eta labean egosia edo errea jan daiteke, betekiarekin edo gabe. Oso arrunta da eslabiar sukaldaritzan (errusiarra, poloniar, bielorrusiar eta ukrainar gastronomietan esaterako).
Bliniak keztaturiko zenbait arrainentzako oinarria da (izokina, amuarraina edo esturioia), baita crême fraîche (esnegain garratza) eta arrain arraultzentzat ere, eta vodkarekin, txanpainarekin, cavarekin edo ardo zuriarekin laguntzen dira.
Windows 7
Windows 7 Microsoft Windows sistema eragilearen Windows Vistaren ondorengo bertsioa da. 2009ko urriaren 22an hasi zen merkaturatzen.
Rekila
Rekila (?-448), sueboen erregea izan zen 438tik hil zen arte. Gallaeciako Sueboen Erresumako bigarren erregea izan zen.
Tronura 438an igo zen, boterera, bere aita Ermerikok elkartua, hau gaixo baitzegoen, eta oinordekotza ziurtatzea nahi baitzuen. Ermeriko 441ean hil zenean, Rekila, sueboen errege bakar bihurtu zen.
Jentila, jokaera oso oldartsua izan zuen hispaniar-erromatar biztanleriarekin eta Eliza Katolikoarekin. Gotzainei aurre egin zien eta klero priszilianistaren alde egin zuen. Foedus berri bat sinatu zuen Erromarekin, eta aliantzak bagaudekin, nekazari pobretuek, ihes egindako esklaboek, desertatzaileek eta erromatar gizartearen aurka zeuden orok eratutako oso antolatutako gaizkile taldeak, Ebroren harana erasotzen zutenak. Zenbait kanpaina zuzendu zituen Lusitania eta Betikan, erromatarrengana itzuliak Walia bisigodoaren kanpainen eta bandalo silingoen Afrikara igarotzearen ondoren. Genil ibaiaren ertzean, Andevoto erromatar jenerala garaitu zuen 438an, hurrengo urtean Merida konkistatuz. Inperioak, Zensorio kondea bidali zuen adostasunen batetara iritsi ahal izateko, baina, legatua, Meridan preso hartua izan zen. Rekilak, bere konkista kanpainekin jarraitu zuen, eta, 441ean, Sevilla hartu zuen. Bere erregealdi laburrean zehar, Sueboen Erresumak bere hedadurarik handiena hartu zuen, eta Gallaecia, Lusitania, Betika eta baita Cartaginense probintziaren zati baten jabe ere bihurtu zen (egungo Andaluziaren eta Gaztela-Mantxaren zati handi bat, Portugal, Galizia eta Extremadura osoaz gain). Soilik Tarraconense eta Mediterraneoko kostaldea geratu ziren bere kontrolpetik kanpo, oraindik erromatarren agindupean zeudenak, baina lurralde hauetan ere egin zituen erasoak.
446an, Iberiar Penintsulara, Vito erromatar jenerala iritsi zen, armada handi batekin, neurri handi batean, godo federatuez osatua, sueboen aurka borrokatzeko. Hala ere, Rekilak erromatar tropak garaitu zituen, eta Vitok ihes egin behar izan zuen. Bandaloen flotaren erasoei ere aurre egin behar izan zien.
448an hil zen, eta, bere oinordekoa, bere seme Rekiario izan zen.
Les Ageux
Les Ageux Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Les Ageux udalerrian erroldatutako biztanleak 1.156 ziren. Familiak 418 ziren, horien artean 88 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 127 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 187 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 440 etxebizitza zeuden, 417 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 426 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 417 etxebizitza nagusietatik 364 bere jabearen bizilekua ziren, 47 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 7 etxek bi zituzten, 62 etxek hiru zituzten, 127 etxek lau zituzten eta 220 etxek bost zituzten. 340 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 199 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 179 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 770 ziren, horien artean 537 aktiboak ziren eta 233 inaktiboak ziren. 537 pertsona aktiboetatik 499 lanean zeuden (276 gizon eta 223 emakume) eta 38 langabezian zeuden (18 gizon eta 20 emakume). 233 pertsona inaktiboetatik 56 erretiraturik zeuden, 108 ikasten zeuden eta 69 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Les Ageux udalerrian 428 unitate fiskal zeuden, 1.143,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.603 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 40 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 4 igeltseroak, 3 margolariak, 2 zurginak, 3 iturginak, 4 argiketariak, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 tintoreria.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
La Vie en rose
La Vie en rose ( ahoskatua) Édith Piafek idatzitako abestia da. 1945ean idatzia, 1946an ezagutarazi eta, azkenean, 1947an single moduan argitaratu zuten.
Édith Piafen abesti intsignia, hainbat bertsio izan ditu.
Varois-et-Chaignot
Varois-et-Chaignot Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Varois-et-Chaignot udalerrian erroldatutako biztanleak 1.982 ziren. Familiak 728 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 292 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 316 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 747 etxebizitza zeuden, 730 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 734 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 730 etxebizitza nagusietatik 674 bere jabearen bizilekua ziren, 48 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 12 etxek bi gela zituzten, 34 etxek hiru zituzten, 173 etxek lau zituzten eta 511 etxek bost zituzten. 645 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 229 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 480 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.326 ziren, horien artean 932 aktiboak ziren eta 394 inaktiboak ziren. 932 pertsona aktiboetatik 890 lanean zeuden (463 gizon eta 427 emakume) eta 42 langabezian zeuden (22 gizon eta 20 emakume). 394 pertsona inaktiboetatik 165 erretiraturik zeuden, 158 ikasten zeuden eta 71 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Varois-et-Chaignot udalerrian 742 unitate fiskal zeuden, 2.030,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.512 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 65 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 3 igeltseroak, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 2 albaitariak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 lurrin-denda zen.
2000. urtean Varois-et-Chaignot udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 976 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Souilhanels
Souilhanels Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Souilhanels udalerrian erroldatutako biztanleak 375 ziren. Familiak 118 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 128 etxebizitza zeuden, 118 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 121 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 118 etxebizitza nagusietatik 84 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 61 etxek bost zituzten. 96 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 272 ziren, horien artean 169 aktiboak ziren eta 103 inaktiboak ziren. 169 pertsona aktiboetatik 156 lanean zeuden (80 gizon eta 76 emakume) eta 13 langabezian zeuden (2 gizon eta 11 emakume). 103 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 72 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Souilhanels udalerrian 121 unitate fiskal zeuden, 315 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.180 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak margolaria ziren.
2000. urtean Souilhanels udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 114 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Elhuyar anaiak
Elhuyar anaiak Juan Jose eta Fausto Elhuyar Zubize anaiak izan ziren. Ezagunak dira munduan lehen aldiz wolframa bakartzea lortu zutelako, 1783an, Bergarako Mintegian Euskalerriaren Adiskideen Elkartearen baitan.
Bizitza
Biak Logroñon jaio ziren, Juan Jose Elhuyar 1754ko ekainaren 15ean eta Fausto 1755eko urriaren 11n. Gazteak zirenean, 1772an, hasi ziren kimika eta mineralogia ikasketak egiten Parisen Hilaire-Marin Rouellekin, han zientzialari handien lanak ikusteko aukera izan zuten. Handik Freiberg, Abraham Wernerrekin ikasteko, eta Uppsalara joan ziren beren ikasketak jarraitzeko.
1781ean banandu ziren, Juan Jose Suediara joan baitzen eta Fausto, aldiz, Bergarara itzuli, hango mineralogia mintegiaren kargu egitera. 1785. urtean utzi zuen kargua, ikasleen interes murritzagatik. Bitartean, 1783an, bi anaiek wolframa bakartu zuten.
1786an Fausto Espainia Berriko Meatzaritza Zentroaren zuzendari nagusi izendatu zuten, eta bere lehen ahaleginak Mexikon, Bornen amalgamatze prozesuaren eraginkortasuna neurtzera bideratu zituen.
Faustoren lorpen handienetarikoa Espainia Berriko Meatzaritza Errege Mintegia sortzea izan zen 1792an, Freibergeko Meatzaritza Eskolako antolakuntza ereduan hartuta. 1833ko otsailaren 6an hil zen Madrilen.
Elhuyar-Zubize anaien abizenak
Biografia batzuetan Elhuyar y de Zubice esaten dute, beste batzuetan Elhuyar y de Subisa, beste batzuetan Delhuyar-Zubice. 1954. urtean argitaratu zuen "Los Apellidos de los hermanos Elhuyar" artikuluan Salvador Sáenz Cenzanok honako hau idatzi zuen (berak gaztelaniaz, hemen euskaratua):
Hala ere, haien aita Juan Hazparneko semea izanda, bataiatzean Delhuyar abizenarekin aurkeztu zenez, bataiatze aktan Delhuyar abizena egokitu zitzaien anaia biei.
Sáenz Cenzanok segitzen du bere artikuluan:
Pomerium
Pomerium (edo pomœrium) antzinako Erroma n, hiria (urbs) eta bere inguruko lurraldea (ager) banatzen dituen muga sakratua da. Pomerium kontzeptua Erroma n, Latiumeko antzinako hirietan eta erritualki sortutako erromatar kolonie tan bakarrik aplikatzen da.
Monarkia garaian sortua, pomerioa hainbat aldiz handitu da Errepublikaren eta Inperioaren garaian. Hedapen horien kopurua eta garrantzia, hala ere, ez dira batere ezagunak eta eztabaidagai dira.
Etimologia
Pomerioaren definizioak antzinakoei modernoei bezainbeste zailtasun eman zien. Erromatarrak beraiek ere zail izan zuten hitzaren definizioa eta etimologia adosten: Varron ek eta Plutarko k azaltzen zuten pomerium  post murumetik zetorrela, hau harresiaren kanpoaldean jarriz; Sesto Ponpeio Festo gramatikariak eta Lukano k  pomerium *promoeriumetik eratortzen dute dute eta hormaren barruan jartzen dute; Tito Liviok, aldiz, circamoeriumen sinonimotzat proposatzen du, pomeriuma harresiaren alde banatan jarriz.
Lehen etimologia (postmoerium) da onartuena Aloïs Walde jarraituz, zeinak *post+moirionetik eratortzen duen. Bigarrenari dagokionez (*promoerium), Roland Kent entzat pomeriuma harresetik kanpo dagoen eremu hutsa da. Hitz honen aurrizkia, beraz, anbiguoa da: izan daiteke post- zein pro-, eta atzean edo aurrean esanahia izan. Bestalde, zaila da jakitea pomoeriumak nola eboluzionatu zezakeen pomeriumera -e- luze batekin.
Beste etimologia bat (* po +* smer) Roger Antaya k proposatutakoa da, aurrizki aitzinindoeuropar ra * po-, positus, ponoren ("jarri, ezarri") erro beretik letorkeena, eta * smer- erro indoeuropar ra μέρος, μοίρα («zati») hitz grekoen hurbila. Etimologia horren arabera, pomerioa muga bat izango litzateke, eta ez iturri zaharretako batzuek deskribatzen duten lur-zerrenda. Etimologia horri esker, pomerioa jatorri etruskotik (bere etimologia indoeuroparragatik) bereizi ahal izango litzateke, eta pomerium kontzeptua eta horma (murus) kontzeptua etimologikoki ez lirateke lotuko.
Definizioa
Antzinakoek eta modernoek argi baldin badute pomeriuma dela Erromaren antzinako lurraldea (ager romanus antiquus) eta hiria (urbs) banatzen duen muga, muga horren izaera zehatza eztabaidatua da oraindik, eta ezein autore zaharrek ez du haren definizio zehatzik ematen. Erroman, beste hiri italiar batzuetan bezala, harresiak bi lur-zerrenda ditu inguruan, bata kanpokoa eta bestea barrukoa, bakoitza cippi batzuk mugatua. Modernoek galdetu dute ea pomerium den barneko zerrenda, kanpoko zerrenda, bi bandak, edo, besterik gabe, bi zerrenden arteko lerroa.
Varron ek lerro bat bezala definitzen du pomerioa, eta definizio hori bakarrik hartzen da zehaztzat. Hiriak eta koloniak fundatzean erabilitako goldearen etruriar erritu deritzona gogoratu ondoren, zehazten du pomerioa bera dela barrurantz isuritako lur-zokorrekin zuzen ukitzen duen lerroa. Varronen testigantza Plutarko k eta Tazito k berresten dute, baita Capua ko kolonia triunbiraleko zipoek ere. Pomerium kontzeptua Erroman, Lazioko antzinako hirietan eta erritualki sortutako erromatar kolonietan bakarrik aplikatzen da.
Pierre Grimal en arabera, gainjartzen diren hiru kontzeptu ezberdin sortzen dira, praktikan oso nahasiak: alde batetik, oppidum kontzeptua, funtsean militarra, gero urbs kontzeptua, erlijiosoa dena, eta azkenik hiri-aglomerazioa, egitatezko egoera hutsa dena. Serviar Harresiak, zeinetatik inork ezin baitu ukatu defentsa-esparrua direnik, ez dute zerikusirik pomeriumarekin; izan ere, Klaudio enperadorea ren garaira arte, Aventino a, barruti militarraren barruan egonik, extra pomerium dago. Geroago, erromatar kolonoak lautadan kokatzen direnean, Ostia n bezala, esparru militarra eta pomeriumaren muga erraz nahas daitezke. Beraz, badirudi, hasieratik, pomeriumaren muga kontzeptua independentea dela esparru harresitutik, ez eta hiri-aglomeraziotik ere. Hiztegiak ideia horren aztarnak gordetzen ditu: oppidum hitzari defendatutako hiriaren kontzeptuak erantzuten dio, eta urbs terminoari, berriz, hiria "jainkoen begiradapean". Varronen testuak ere ez ditu lotzen harresi erreala eta iragarpenena; aitzitik, zuzenbide an bereizten ditu eta egitatean banatzen. Pomerium kontzeptua, beraz, ez dator bat, ez zuzenki ez egitez, harresiz inguratutako esparru batekin. Pomerium kontzeptua, beraz, ez dator bat, ez zuzenbidez ez egitatez, harresiarekin.
Varronen testu honek berak, ordea, hiriaren (urbs) eta pomeriumaren nozioa era bereiztezinean lotzen ditu: urbs titulua izateko, pomerium bat eratu behar izan da, horrek, funtsean, erlijio-aginduari erantzuten dio, hau da, hiri-auspizio ekin muga eratzen da eta hiriko lurzorua, auspizioekin pribilegiatua, jakinarazi eta zaintzen da.
Fundazioa
Elezaharraren arabera, Romulok Erroma harresiaren ildoa marrazten duenean, 753an, sortu zuenean, fundazio-eragiketa hau rex (errege) gisa egiten du, etimologikoki "marra egiten duena" (etimologia hau garrantzitsua da, pomerium kontzeptua lerro bezala indartzen baitu, ez espazio bezala). Pomeriumaren izaera sakratua oso indartsua da. Remo k, isekaz, muga hori hausten duenean, Romulok hil egiten du, egintza sakrilegiotzat hartzen baita. Tazitoren arabera, Romuloren pomerioa Palatino ari egokituko litzaioke, eta iradoki da Luperkalia jaietan (Romulok sortuak) muino inguruko lasterketan egindako ibilbidearekin bat etor litekeela.
Varronen testu batek fundazioa deskribatzen du:
"Lazioan, hiribilduetako fundatzaile askok etruriar erritua jarraitzen zuten: uztarrian zezena eta behia lotuta, hau barreneko lerroan, harresiarentzat ildo bat marrazten zuten goldearekin, [...] lubaki eta harresiz gotortzeko. Lurra kentzen zuten zuloari lubakia (fossa) eta barrualdera baztertutako lurrari harresia (murus) deitzen zioten. Elementu horien atzean, marraztuta zegoen zirkuluak (orbis) hiriaren hasiera osatzen zuen (urbis, urbsen genitiboa, hitz jokoa), eta zirkulu hori "harresiaren atzean" (post murum) zegoenez, postmoerium deitu zioten. Hiriko auspizioak hartzeko muga ezartzen du. Mugarriak (cippi), pomerioaren mugak, Ariziaren inguruan eta Erromaren inguruan altxatzen dira". Varron
Varronek fundazio erritua etrusko gisa aurkezten badu ere, ez da ikusten zehazki zer lukeen etruskotik. Goldearen errituagatik ez balitz, pomerioak bere balio sakrala galduko luke eta lerro administratibo bat besterik ez litzateke izango. Zirkulu magiko honek hiria kanpoko eragin kaltegarrietatik babesten du, ateetan izan ezik, goldea altxatu zen leku hartan, non babesa Jano k, igarobideen jainkoak, bermatzen zuen.
Pomeriumaren sorrera Romulori lotu nahi diotenak indartuta daude Andrea Carandinier ren indusketen emaitzarekin. Arkeologo honek Palatino aren oinean aurkitu ditu gotorleku batzuen zimenduak, aurrekoaren lubeten gainean eraikiak. Antzinakoena, zoru biluzira iritsi zena, K.a. 730-720 urteetakoa izan zen; ia garaikidea, beraz, Romuloren fundazioa kokatzen den data tradizionalekoa. Beraz, Erroma errege etruriarrak baino askoz lehenago eratu bazen hiri gisa, K.a. VIII. mendearen amaiera aldera harresi-horma bat zuenez, ez da arrazoizkoa, baldintza horietan, Erromaren fundazioa Tarkinoen Erroma baino lehenagokoa dela pentsatzea eta Romulori fundazio-erritua eta pomerioa egoztea.
Muga erlijiosoa eta juridikoa
Urbs eta ager pomeriumaren bidez banatzeak dualtasun topografikoa adierazten du, erlijioari eta zuzenbideari sakonki eragiten diena ; giza iharduera motak eta jainkoekiko harreman mota ezberdinak bereizten ditu, urbearen barruan egin behar direnen eta pomeriumaz haraindi bakarrik balio dutenen arteko bereizketa, eta ez dago inolako arrazoirik dudatan jartzeko bereizketa hori hiriaren jatorrietatik datorrela. Pomeriumaren barruan gertatzen dira gizalegezko jarduerak: kultu erlijioso nagusiak, jarduera politikoak eta justizia zibila. Osagarritzat hartuz gero, ez da menpekotasunik ezartzen urbsaren eta agerraren bereizketaren bi alderdi erlijioso eta konstituzionalen artean. Pomeriumak babes magikoa eskaintzen du, "gutxienez harresiaren babes materiala bezain garrantzitsua dena, eta bi trazadurak ez datoz bat, gainera, derrigorrez".
K.a. 2. milurtekoa
'''Kristo aurreko 2. milurtekoa''' K.a. 2000. urteko urtarrilaren 1etik K.a. 1001. urteko abenduaren 31ra luzatzen da, biak barne. Erdi eta Goi Brontze Aro arteko mugarri da.
Hasierako 500 urtetan, Babiloniak eta Egiptoko Inperio Ertainak garrantzi handia izan zuten, eta alfabetoa garatu zen. Indoirandarren migrazioek Irango goi-ordokira eta Indiako azpikontinentera, guda-gurdiaren erabilera hedatu zuen. Gizataldeen mugimenduak eta gerrek aldaketa bortitzak eragin zituzten milurtekoaren erdialdean, eta ordena berriak agertu ziren. Horien artean zeuden greziarak eta hititak. Milurtekoaren amaieran Burdin Arora igaro zen. Munduko biztanleria gorantz hasi zen etengabe, eta K.a. 1000. urtean 50 milioira iritsi.
Rebecca Hall
Rebecca Maria Hall (Londres, 1982ko maiatzaren 3a) ingeles aktore eta zinema zuzendaria da. Antzerkian 2002an hasi zen eta zineman 2006an. 2008an Urrezko Globorako izendatuta egon zen Woody Allenen Vicky Cristina Barcelona filmean egindako lanagatik. 2021ean bere lehen filma zuzendu zuen.
Ingeles arku luze
Ingeles arku luzea, baita galestar arku luzea deitua ere, longbow, Erdi Aroan, bai ingelesek nahiz galestar arkulariek erabilitako 2 metro luzeko arku boteretsu bat izan zen, bai ehizean eta batez ere gerran.
Garai hartan, Europan, arku hau sekulako aurrerapena izan eta Ingeles Gudarosteari gainontzeko gudarosteak garaitzeko ikaragarrizko abantaila eman zion, geziak arku arruntek baina indartsuago eta urrutirago jaurtitzeko gai baitzen. Abantaila hau lehenbizi Eskoziako Independentzia Gerretan eta ondoren bereziki Ehun Urteko Gerrako Agincourteko guduan egiaztatu zen, ingeles-galestar arkulariek frantziar zalduneria astuna menpean hartu baizuten. Arku honek ingelesei luzaroan Frantziako lurralde handi baten jabe izatea ahalbideratu zien, eta frantziarrentzat sekulako amesgaiztoa bilakatu zen.
Bi hatz luzeen kondaira
Ingeles-galestar arkulariek frantziarren gain zuten nagusitasuna adierazten duen kondaira bat bada: honetan, ingeles-galestar arkulariek beren arku luzeekin urrutitik heurengana erasoan zetorren frantziar zalduneria astuna gezi andana handi batez geraraztea lortzen zuten, zaldun horietako asko hil eta karga bertan behera etenez. Ordura arte Europan zalduneria astuna gelditzea ia ezinezkoa zela uste zenez, sekulako balentria zen hura. Ingeles-galestar arkulariek urrutitik frantziar etsituei desafioa egin eta nagusitasun moduan eskuko bigarren eta hirugarren hatzak luze-luze eginda eta harrokeriaz erakusten zieten, hain zuzen ere, beren arku luzeekin geziak jaurtitzeko erabiltzen zituzten bi hatzak baitziren. Mendeen joan etorriarekin, keinu horrek bere jatorrizko esanahia aldatu eta orokorrean aginteari desafioa edo edonori iseka egiteko Erresuma Batuan erabiltzen den keinua da (baita Irlanda, Australia, Zeelanda Berria, India eta Pakistanen ere), alegia, euskarazko "hoa popatik hartzera" esaldia ala munduko herrialde askotan iseka egiteko erabiltzen den eskuaren hirugarren hatz luzearen parekide gisa.
Trukean, frantziarrek, atzeman eta bizirik utzitako ingeles-galestar arkulariei bi eskuetako bigarren eta hirugarren hatzak ebakitzen zizkieten, eragindako frantziar hildako eta zaurituen zigor gisa, baina batez ere behin aske geldituz gero bizi osorako arku luzerik gehiago erabil ez zezaten guztiz ziurtatzeko, arku honek behar zuen adina tentsioa bi hatz horiekin bakarrik lortu baitzitekeen. Hortik, ingeles-galestar arkulariek frantziarrei beren arkuekin arrakasta zutela eta atzemanak ez zirela adierazteko bi hatzak erakustea.
Laurehun eta hirurogeita hiru
Laurehun eta hirurogeita hiru (463) laurehun eta hirurogeita biaren ondoren eta laurehun eta hirurogeita lauaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Berlingo urrezko kapelua
Berlingo Urrezko Kapelua (alemanez: Berliner Goldhut) urrezko xafla mehe batez egindako Brontze Aroko artefaktu bat da, urrezko kapeluen multzo bereziko lau ale ezagunetako bat. Kanpo-estalki bezala balio izan zuen, ziur aski material organikoz egina egongo zen kapelu luze koniko baten gainean. Berlingo Museoaren Uharteko Neues Museoan dago, beretzako apropos apailatutako gela batean.
Agerpena
Kapelua nazioarteko arte-objetuen merkatuan jarri zen salgai 1995ean. 1996an, Berlingo Museum für Vor- und Frühgeschichte delakoak Brontze Aroko artefaktu garrantzitsu gisa erosi zuen. Saltzaileak jakinarazi zuen objektua 1950 eta 1960 urteetan sortutako bilduma pribatu suitzar anonimo batetik zetorrela, iradokiz Alemaniako hegoaldean edo Suitzan aurkitu zutela objektua. Ez da xehetasun gehiago ezagutzen. Berlinen gordea dagoela 1996az geroztik, horregatik jarri zaio izena.
Konoaren kontserbazio onak iradokitzen du ezen, Schifferstadteko adibidean bezala, kontu handiz bete zutela lurzoruz edo errautsez, eta, ondoren, posizio bertikalean lurperatuko zutela lurzoru fin samarrean.
K.a. 1000 eta 800 urteen arteko objektua dela uste dute adituek.
Iruditegia
Alderaketa beste kapeluekin:
Kapeluekin duen antzekotasunaz gain, beren iruditeria eta itxura lotzen da estetika bertsuko Brontze Aroko urregintzako beste aurkikuntza batzuekin, zeinetan nabarmentzen den bat Euskal Herrian egina, Axtrokiko ontziak.
Biribil eta eraztunen konbinazioan, adituek iradoki dute ilargi eta eguzki egutegi batzuen kalkulurako tresna izan zitekeela Berlingo kapelua, baina ez da halako alderaketarik egin Axtrokiko zirkulu-eraztunekin, zeinak berdintsuak diren itxuran.
Asbury Park (New Jersey)
Asbury Park New Jerseyko hiri bat da. Monmouth konderrian kokatua dago. 2010ean 16,116 biztanle zituen, 3.69 kilometro koadrotan banatuta.
Trichomycterus mondolfi
Trichomycterus mondolfi Trichomycterus generoko animalia da. Arrainen barruko Trichomycteridae familian sailkatzen da.
Toya Nakamura
Toya Nakamura (中村 桐耶, 2000ko uztailaren 23a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Hokkaido Consadole Sapporo.
Lycodon paucifasciatus
Lycodon paucifasciatus Lycodon generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
San Lorentzo eliza (Arrieta)
San Lorentzo eliza Artzibarko Arrieta kontzejuan Erdi Aroko kristiau eliza bat da.
Eraikina
XIII. mendean datatua, mendeetan zehar oso eraldatua izan da, eta azken eraldaketa handia 1950eko hamarkadan egin zen. Lau ataleko oinplano angeluzuzena du, alboko bi kapera eta sakristia batekin. Kanoi-ganga luzitu baten azpian estalita geratu da, eta erdiko habeartea azpibanatzen duten erdi-puntuko arkuak irteten dira bertatik. Alboko kaperetan ganga barrokoak ikusten dira, XVI. mendekoak, izar formako nerbioekin. Kapera batean aldare txiki bat dago, bi irudi moderno eta XIX. mendeko Doloretako Ama Birjinaren erdiko bat dituena. Beste kaperan, burdin hesi moderno batez itxita, bataiarria dago, hau ere modernoa. Elizaren barnealdean hainbat beirate daude, Irunen eginak, 1950eko hamarkadako azken berrikuntzatik. Korua guztiz berrituta dago eta modernoa da. Bertatik kanpandorrera iristen da, laukizuzena da eta bi bao ditu kanpai banatarako.
Erdi-puntuko portada harrizkoa da eta ateburuan gurutze bat grabatuta dauka. Harrizko erdi-puntuko arkuetan bermatuta dagoen obra-atari handi baten azpian dago, eta elizara hiru maila erdizirkularretatik sartzen da. Lorategi txiki bat du sarreran. San Lorentzo titularraren irudia modernoa da eta XIV. mendekoa da, haur bat duen ama birjinaren irudia gordetzen du. Elizbarrutiko museoan parrokia honen hainbat irudi datatu gabe daude, bata Ama Birjinarena eta bestea San Juanena, biak kalbario batenak, eta bestea San Ramon Nonatuarena. Albo batean, bataiarri modernoa duen kapera dago. Beirate bat du buruan, eta sarrerako burdin hesi moderno bat. Jatorrizko pila iturri gisa erabiltzen da tenpluaren sarreran.
Wray (Colorado)
Wray Coloradoko hiri bat da. Yuma konderrian kokatua dago. 2010ean 2,342 biztanle zituen, 8.903 kilometro koadrotan banatuta.
Rafaelson Bezerra Fernandes
Rafaelson Bezerra Fernandes (1997ko martxoaren 30a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vegalta Sendai.
K.a. 3. milurtekoa
'''Kristo aurreko 3. milurtekoa''' K.a. 3000. urteko urtarrilaren 1etik K.a. 2001. urteko abenduaren 31ra luzatzen da, biak barne.
Himantolophus macroceratoides
Himantolophus macroceratoides Himantolophus generoko animalia da. Arrainen barruko Himantolophidae familian sailkatzen da.
Gasteizko garraiobideak
Gasteizko garraiobideak aldaketa handia jasaten ari dira 2009. urtetik aurrera, Gasteizko Mugikortasun Iraunkorraren eta Espazio Publikoaren Planak aurreikusitakoa betetzen ari den heinean. Plan hau gauzatzeko ideia 2005. urtean sortu zen, eta ordutik hainbat ekintza bultzatu dira gasteiztarrak hirian nola mugitzen diren guztiz birmoldatzeko. Planaren ondorioz egindako lehen aldaketak 2009. urtean gauzatu ziren, tranbia abian jarri zenean eta hiriko autobus sarea aldatu zenean. Autobus sare berria osatzeko, autobusek soilik erabil ditzaketen errepide lerroak eratu ziren. Urte horretan bertan Gasteizko bidegorrien sareari bultzada berria eman zitzaion, 12 kilometro berri eraiki baitziren.
Laurehun eta hirurogeita lau
Laurehun eta hirurogeita lau (464) laurehun eta hirurogeita hiruaren ondoren eta laurehun eta hirurogeita bostaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Gasteizko garraiobideak
Kontzeptu berria: superetxadiak
Ibilgailuen zirkulazio nagusia, bai pribatua zein garraio publikoarena, superetxadiak inguratzen dituzten kaleetatik bideratzen da nagusiki.
Teruaki Kurobe
Teruaki Kurobe (japonieraz: 黒部 光昭, 1978ko martxoaren 6a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Gasteizko garraiobideak
Hiri autobusak
Gasteizko hiri autobusak TUVISA udal enpresak kudeatzen ditu. 2009ko urrian hainbat hamarkadaz indarrean egon ziren autobus lineak kendu, eta sare berria sartu zen indarrean. Lehen zeuden 17 lineak desagertuta, 9 lineaz osatutako sarea sortu zen, hiru helburu betetzeko asmoz: autobusen maiztasunak handitzea (20-30 minututik 10 minutura igaro ziren); auzoetatik jira-biraka ibiliko ez ziren linea zuzenagoak eratzea, autobusen batez besteko abiadura handitzeko; eta hiriko joan-etorrietan autobus aldaketak egitea ahalbidetuko zituen benetako sare bat osatzea, metro sare baten gisara.
2010eko urrian moldaketa txikiak egin ziren lineen ibilbideetan zenbait auzori zerbitzu hobea eskaintzeko.
Tranbia
Gasteizko tranbia 2008ko abenduan inauguratu zen. Hiria iparraldetik erdialderaino zeharkatzen du, eta bi adar ditu: Lakuakoa eta Abetxukukoa. Tranbiak, lehenago TUVISAren bi autobus lineek ematen zuten zerbitzua ordezkatu zuen. Tranbiaren egiteko nagusia da hiriko iparraldeko biztanleei erdigunera iristeko modua eskaintzea.
Bizikleta
1950eko hamarkada arte, bizikleta garraiobide arrunta zen Gasteizen. Automobil pribatua herritar gehienen artean arrunt bilakatzearen ondorioz, bizikletak lekua galdu zuen, bai kaleko espazio publikoan zuen tokiari dagokionez, bai jendearen erabilerari dagokionez.
1980ko hamarkadan bidegorriak eratzeko plan bat jarri zen abian, eta Gasteiz Euskal Herri osoan bizikletentzako bide gehien zituen hiria bihurtu zen. Ondoko urteetan sarearen garapenak geldialdi bat izan zuen. 2005. urtetik aurrera, Mugikortasun Iraunkorraren eta Espazio Publikoaren Planaren ondorioz, berriro ekin zaio bizikletentzako bideak eraikitzeari.
2009an, sarea osatzen zuten bidegorriek 78 kilometroko luzera zuten. Gehienak bizikleta-pistak (%53) eta bizikleta-espaloiak (%16) dira, eta ia denek bi noranzkoetako joan-etorriak onartzen dituzte. Horri lotuta, 4.977 bizikleta aparkatzeko lekua eskaintzen zituzten 457 aparkaleku zeuden hirian barreiatuta.
Hiri arteko garraioak
Gasteiz inguruan eta Arabako Lautada osoan garraiorako azpiegitura handiak daude, gehienak haranaren orografiari jarraituz Ekialde-Mendebalde norabidean kokatuak. Eskualde hau Frantziaren eta Espainiaren arteko komunikazio korridore nagusiek zeharkatzen dute. Horrez gain, badaude bigarren mailako beste azpiegitura batzuk Gasteiz inguruko lurraldeekin lotzeko.
Autobusa
Hiri arteko autobus zerbitzuari dagokionez, Anglo-Vasco auzoan Gasteizko autobus geltokia dago, bertan hirira datozen nahiz beste lekuetara doazen autobusak etorri eta joaten dira.
Haplochromis howesi
Haplochromis howesi Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.