cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lycodonomorphus leleupi
Lycodonomorphus leleupi Lycodonomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
Toshiya Sueyoshi
Toshiya Sueyoshi (末吉 隼也, 1987ko azaroaren 18a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Avispa Fukuoka eta Oita Trinita.
Ventosa
Ventosa toponimoa honako herrien izena da:
Oorlogsgeheimen
Oorlogsgeheimen 2014ko Dennis Bots herbehereetar zinema zuzendarien film dramatikoa da.
Lycodonomorphus rufulus
Lycodonomorphus rufulus Lycodonomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Lamprophiidae familian sailkatuta dago.
São José de Caiana
São José de Caiana Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Oorlogsgeheimen
Sinopsia
Tuur eta Lambert lagun minak diren arren, eskolan hasiko den neska berri batek arriskuan jarriko du bien arteko adiskidetasuna. Gainera, horien familiek gerrako bando ezberdinak babesten dituzte eta horrek ere eragina izango du gaztetxoen eguneroko bizitzan.
Lovaina (hiria)
Lovaina edo Leuven (Leuven; Louvain; Löwen) Belgikako hiri unibertsitario bat da, Flandriako Brabanten kokatua. 90.706 biztanle ditu.
Lovainako Unibertsitate Katolikoa hiriko ekonomiaren ardatz historiko eta nagusia izan zen. Belgikako unibertsitate zaharrena izan zen, 1425ean sortua. Flandriar eta valoniarren arteko tirabiren ondorioz, 1968an bitan zatitu zuten, eta frantses hiztunek hiri berri bat sortu zuten, Lovaina Berria (Louvain-la-Neuve). Lovaina Berrian ezarri zuten beraien unibertsitatea, Université catholique de Louvain delakoa. Antzinako unibertsitatea KU Leuven neerlandofona bilakatu zen.
Lovainaren beste bereizgarrietako bat da han sortutako Stella Artois garagardo marka famatua. 1366an hasi ziren hiri hartan garagardoa egiten.
Higher Bal
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Lovaina (hiria)
Historia
IX. mendean sortu zen Lovainako hiria, germaniar enperadore batek normandiarrei aurre egiteko eraiki zuen gazteluaren inguruan hain zuzen. XI. menderako hiri garrantzitsua zen, bertan bizi izan baitziren Lovainako kondeak lehendabizi eta Brabanteko dukeak, ondoren. XIV. mendean Europako hiri handienetakoa zen (ehungintzari esker nagusiki). Hiritarren eta nobleen arteko liskarrak zirela eta, Flandesera eta Ingalaterrara aldatu ziren ehungintzako lantegi nagusiak eta Brusela bihurtu zen Brabanteko hiriburu.
Tarxien
Tarxien (Ħal Tarxien), Maltako udalerria da. Udalerriaren azalera 0 km2 da eta 2005eko erroldaren arabera, 0 biztanle zituen.
Cinnyris superbus
Cinnyris superbus Cinnyris generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
Tarxien
UNESCOk bertan dauden Tarxien tenpluak Gizateriaren Ondare izendatu zuen Maltako tenplu megalitikoen zerrendan.
Lovaina (hiria)
Historia
Flandriar eta valoniarren arteko tirabiren ondorioz, 1968an bitan zatitu zuten, eta frantses hiztunek hiri berri bat sortu zuten, Leuven Berria (Louvain-la-Neuve). Leuven Berrian ezarri zuten beren unibertsitatea, Lovainako Unibertsitate Katolikoa (Université Catholique de Louvain, Katholieke Universiteit Leuven).
Tarxien
Herri senidetuak
Honako udalerri honekin dago senidetua:
Lovaina (hiria)
Ekonomia
Lovainako Unibertsitate Katolikoa (KU Leuven) hiriko ekonomiaren ardatz nagusia da.
Nekazaritzako eremu oparo baten erdian dago; industriagune garrantzitsua ere bada (destilategiak, garagardogintza, mekanika, automobilgintza, kimika, janari industria, larrugintza). Leuvenen beste bereizgarrietako bat da han sortutako Stella Artois garagardo marka famatua. 1366an hasi ziren hiri hartan garagardoa egiten.
Hiri senidetuak
Lovaina ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Massen-Niederlausitz
Massen-Niederlausitz Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Tokugawa shogunerria
Tokugawa shogunerria (徳川幕府) edo, bere japonierazko jatorrizko izenagatik Edo shogunerria (江戸幕府) bezala ere ezaguna, Japonia osoa gobernatu zuen hirugarren eta azken shogunerria izan zen, 1192tik 1333ra gobernatu zuen Kamakura shogunerria eta 1336tik 1573 arte gobernatu zuen Ashikaga shogunerriaren ondoren. Shogunerri hau, Tokugawa Ieyasu shogunak sortu zuen, Tokugawa klanaren sortzailea ere izan zena (徳川氏, Tokugawa-shi) eta Matsudaira klanaren ondorengoa, 1603ko martxoak 24an (japoniar egutegian Keichō aroko 8. urteko bigarren hilabeteko 12. eguna dena).
Shogunerrien aroan, zehazki Japoniako Enperadorearen mende zegoen diktadura militar moduko bat zegoen. Shogunak, Japoniako armadako jeneral buruzagi bihurtua, herrialdeko botere politiko eta militarra zuen, enperadoreari, botere izpiritual eta erlijiosoa eman zitzaizkion bitartean, pertsona eta jainkoen arteko bitartekari bezala, baita izenezko boterea ere Kiotoko Gorte Inperialean. Egoera hau, neurri batean, Erdi Aroan jatorri katolikoko europar monarkietan nagusi zen egoera nagusiaren parekoa zen, erregeek botere politiko eta militarra, eta, Aita Santuak, botere erlijiosoa izan zutenean.
Hamabost shogun izan ziren Tokugawa klaneko eta herrialdeko boterea administratu zutenak 264 urtez, gainontzeko klanak euren aginduetara jarriz botere sekundario edo probintzial baten truke. Aro honetan, klana, aurreko Sengoku aroan gertatu ziren gerretan suntsitutako herrialdea bateratu eta zentralizatu zuen politika bat egiteagatik ezaguna da, eta klase sistema bat ezartzea lortu zuen japoniar gizartean. Gainontzeko munduarekiko isolamendu postura bat (sakoku) hartzeagatik ere ezaguna da, atzerritarren debeku eta kanporatzea eta, nola edo hala, kanpoko eraginak ezabatzea emaitza bezala eman zuena. Hau izan zen kristauak sarraskitu izanaren kasua shogunerriaren garaian, baita beste erabaki drastiko batzuk ere, bere asmoa, Japonian boterearen balantzea mantentzea izan zena.
Shogunerriaren izenezko boterea Edon zegoen (egungo Tokio), botere inperiala ez bezala, hau Kioton zegoelarik. Honela, Tokugawa shogunerriaren domeinu aro hau, Edo aroa edo Tokugawa aroa bezala ezagutzen da.
Aipaturiko aro hau, presio ugaripean amaitu zen, Tokugawa Yoshinobuk Meiji Enperadoreari boterea emanez, 1867ko azaroak 9an (japoniar egutegian, Keiō aroko 3. urteko hamargarren hilabeteko 14. eguna dena). Ordutik aurrera, shogunerria ezeztatua izan zen, eta Enperadoreak lortu zuen herrialdeko botere militar eta politikoa, gainontzeko XIX. mendean, herrialdea goitik behera eraldatuko zuen Meiji Berrezarpena eraginez.
Aurrekariak
Tokugawa klanaren boterea, hasieran, Matsudaira klaneko Matsudaira Takechiyogandik sortu zen; klan honen boterea, antzinako Mikawa probintziara mugatzen zen, egungo Aichi prefekturatik ekialdera, Japonia erdialdean. Takechiyo 1543an jaio zen, eta Matsudaira Hirotadaren semea zen, klase baxuko daimyō bat. Takechiyo jaio zenean, herrialdea, gerra zibil odoltsu eta krudel batean murgilduta zegoen, Ashikaga shogunerri ahularen gainbeheraren ondorioz.
1548an, Takechiyo, Oda klanaren buruzagia zen Oda Nobuhideren bahitu egin zen, Hirotada Imagawa klanarekin aliatzea eragozteko, Odaren klan etsaia zena. 1549an, Nobuhide zein Hirotada, hil egin ziren, eta, Oda klana eta Imagawa klanaren arteko elkartruke baten bidez, Takechiyo, Imagawa klanaren zati izatera pasa zen. Imagawa klaneko buruzagia zen Imagawa Yoshimotorekin egonez, Oda Nobunagaren aurka borrokatu zuen, Nobuhideren semea eta Oda klaneko buruzagi berria zena, Yoshimoto, Okehazamako guduan hil zen arte, 1560an.
Gertaera honekin, Kurando Motoyasu (Takechiyok, bere izena, Matsudaira Jirosaburo Motonobugatik aldatu zuen 1556an eta Matsudaira Kurando Motoyasugatik urte bete beranduago, 1557. urtean) Oda Nobunagarekin aliatu zen, Japoniaren bateratzea eta gerra zibilaren amaiera bilatzen ari zena. Honela, erreformak egin ziren Matsudaira klanaren barnean, eta Mikawa baketzea lortu zen. 1567an, bere izena eta abizena, behin betiko, Tokugawa Ieyasugatik aldatu zituen, eta Minamoto klanaren ondorengoa izatea aldarrikatu zuen.
Hurrengo 15 urteetan, Ieyasuk lurralde batzuk eranstea lortuko zuen inguruko probintzietako klanekin aliantzak lortuz, eta beste batzuk, Nobunagarekin batera: Anegawako guduan (1570, Asai klana eta Asakura klanaren aurka), Mikatagaharako guduan (1572, Takeda klanaren aurka), Nagashinoko guduan (1575, hau ere, aurrekoa bezala, Takeda klanaren aurka) eta Temmokuzaneko guduan (1582an, oraingoan ere Takeda klanaren aurka, bertan, klan hau eta bere armada betirako suntsituak izan zirelarik).
Baina, Nobunagaren erailketarekin, 1582an, honen basailuei, boterea lortzeko aukera eman zien. Honela, 1583an, Shizugatakeko gudua gertatu zen, non Toyotomi Hideyoshik eta Shibata Katsuiek, Nobunagaren antzinako aliatuak zirenak, Japoniako daimyōrik boteretsuenaren tituluagatik borrokatu zuten. Ieyasuk ez zuen borroka honetan parte hartu, borroka, azkenik Hideyoshik irabazi zuelarik.
1585 eta 1590 bitartean, Ieyasu, Hideyoshiren aktibitateetatik at geratu zen, Japoniako azken klan boteretsua, Hojo klana, Odawarako setioan garaitua izan zen arte. Hideyoshik, Ieyasuri, honek, Hojo klanak kontrolatzen zituen lurraldeak kontrolatzea proposatu zion, Kantō eskualdean, herrialdearen ekialdean, Ieyasuren lurraldearen truke, honen jaiolekua izan zen Mikawa probintzia barne. Ieyasuk trukea onartu eta Kanto eskualdea baketu zuen, gainontzeko Japoniatik isolatua zegoen eskualdearen garapena eragin zuten politikaren batzuk proposatu zituen. Ekimen hauen ondorioz, Ieyasu, herrialdeko bigarren daimyorik boteretsuena bezala hartua izan zen.
Botererako igoera
1598an Hideyoshi hil zenean, Bost Erregeordeen Kontseilua osatu eta gutxira, kontseilu honetako kideen arteko boterea, balantzea galtzen hasi zen. Hideyoshiren klan basailuen artean, lehen egonezin zantzuak agertzen hasi ziren botere osoa lortzeko: Hideyori oraindik haur bat baino ez zen, eta boterea erregeordetzak zuen. Ieyasuk, hurrengo bi urteetan, pazientzia handiz, bere proiektuaren alde zeuden edo Toyotomi klanarekin disgustura zeuden zenbait daimyōren laguntza lortu zuen.
Botere hartzea, are gehiago bizkortu zen 1599an, Toshiie erregeordea hil zenean. Honek, Ieyasuk Osaka gaztelua hartzea eragin zuen, Hideyori zegoen tokia, eta Tenka Dōno (herrialdeko Jaun) bezala aldarrikatzea. Titulu hau, izenezkoa zen, oraindik, beste hiru erregeordeen eta Ieyasu euren buruzagi bezala onartu ez zuten zenbait klanen aldetik oposizio handia bait zegoen. Horien artean, Ishida Mitsunari zegoen, erregeordetzakoa ez zen daimyō boteretsu bat. 1599 amaieran eta 1600eko zati handi batean, Japoniako daimyo eta samurai guztiak, nahiko ondo definitutako bi aldetan aliatu ziren: ekialdeko blokea, Ieyasuren aldeko klanek osatzen zutena, eta mendebaldekoa, Mitsunari eta beste hiru erregeordeen alde zeuden klanek osatzen zutena.
Astronesthes indopacificus
Astronesthes indopacificus Astronesthes generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Tokugawa shogunerria
Botererako igoera
Krisi egoera, bere puntu gailenera, 1600eko urriak 21ean iritsi zen (Keicho aroko 5. urteko bederatzigarren hilabeteko 15. eguna), Japonian erregistraturiko klanen arteko gudurik handienetako bat gertatu zenean: Sekigaharako gudua. Mino probintzian gertatua, gudu honetan, 88.888 soldaduk parte hartu zuten ekialdeko bloketik eta beste 81.190ek mendebaldekotik. Gudu hark, egun hartako goizeko 8etatik arratsaldeko 5ak arte iraun zuen. Baina, mendebaldeko blokeko klan batzuen trazioak, Kobayakawa klanarena kasu, ondorio bezala, mendebaldeko blokearen porrota ekarri zuen. Gudu honek, non mendebaldeko blokeko armadako soldaduen erdiak hil ziren, 87 klan suntsitu zituen, eta modu esanguratsuan murriztu zituen beste lau (hauen artean, Toyotomi klana). Gainera, 7572 milioi kokuko irabazia eragin zion (koku bat, 180 arroz litro ziren, eta txanpon erreferentzia bezala erabiltzen zen) ekialdeko blokeari, erregeordeen nahien desagertzea, eta, batez ere, Ieyasuren legitimitatea berretsi zuen Tenka Dōno bezala.
Handik gutxira, Ieyasuk Japonia barnean klan guztien boterearen birbanaketa baimendu zuen. Sekigaharako guduaren aurretik Tokugawa klanaren alde egin zutenek, fudai-daimyō deituak, tozama-daimyōek, Ieyasuren klanaren alde Sekigaharako guduaren ondoren egin zutenek baino maila eta botere handiagoa lortzen zuten. Azkenik, Ieyasuk bere boterea sendotu zuen 1603an, Go-Yōzei Enperadorearen eskutik Seii Taishogun titulua jaso zuenean, Japoniako harmadaren komandante buruzagia, eta honela, bi mende iraun zuen Tokugawa klanaren domeinu garai bat hasi zen.
Tokugawa klana
Tokugawa klanak (japonieraz 徳川氏, Tokugawa-shi?) Ieyasuk sortua, hasieran Matsudaira klanekoa izan zena, bere botere pertsonal eta familiarra herrialdetik hedatu zuen 1603tik shogunen agintaritzapean, hamabost izan zirenak Edo garaian zehar. Baina Ieyasuk, shogunen leinua Tokugawa klanaren pean mantentzeko ahalegin bat eginez, Ieyasuren oinordeko ez ziren hiru semeak buru izango zituzten hiru adar gehigarri ezarri zituen. Gosanke bezala ezagutuak (徳川御三家, Tokugawa Gosanke?, literalki Tokugawatarren hiru adar ohoragarriak) euren adarrak honako hauek ziren: Owari, Ieyasuren bederatzigarren semea zen Tokugawa Yoshinaok sortua, Kii, Ieyasuren hamargarren semea zen Tokugawa Yorinobuk sortua eta Mito, Ieyasuren hamaikagarren semea zen Tokugawa Yorifusak sortua. Lider bakoitzak bere hana zuen, eta shogunarekiko oso hurbilekoak ziren shinpanak baino goragoko mailako daimyotzat hartzen ziren. Tokugawa Yoshimuneren agintaldian, XVIII. mendearen hasieran, Gosankyōa (御三卿, Gosankyō?) ezarri zen, klanari hiru adar gehigarri eransten zizkiona: Tayasu, Hitotsubashi eta Shimizu, Yoshimuneren bi semek eta Ieshigeren bigarren semeak okupatuak, adar hauek euren han propioa ez zuten arren.
Dalgarnock
, Dalgarno, Dalgarnoc, 'The Auld Toun', Eskoziako antzinako parrokia zibil bat da, antzina udalerri izana, Dumfries eta Galloway eremu administratiboan.
Uiraúna
Uiraúna Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Dryfesdale
, Eskoziako parrokia zibil bat bat da, Dumfries eta Galloway eremu administratiboan.
Xgħajra
Xgħajra, Maltako udalerria da. Udalerriaren azalera 0 km2 da eta 2005eko erroldaren arabera, 0 biztanle zituen.
Herri senidetuak
Honako udalerri honekin dago senidetua:
Bergheim (Alsazia)
Biztanleria
2007an Bergheim udalerrian erroldatutako biztanleak 1.860 ziren. Familiak 765 ziren, horien artean 203 pertsona bakarrekoak ziren (86 bakarrik bizi ziren gizonak eta 117 bakarrik bizi ziren emakumeak), 261 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 246 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 55 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 960 etxebizitza zeuden, 773 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 131 bigarren erresidentzia ziren eta 56 hutsik zeuden. 631 etxeak ziren eta 304 apartamentuak ziren. 773 etxebizitza nagusietatik 568 bere jabearen bizilekua ziren, 171 alokairuan okupaturik zeuden eta 34 doan lagata zeuden; 11 etxek gela bat zuten, 66 etxek bi zituzten, 144 etxek hiru zituzten, 156 etxek lau zituzten eta 396 etxek bost zituzten. 575 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 333 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 361 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.221 ziren, horien artean 927 aktiboak ziren eta 294 inaktiboak ziren. 927 pertsona aktiboetatik 861 lanean zeuden (478 gizon eta 383 emakume) eta 66 langabezian zeuden (24 gizon eta 42 emakume). 294 pertsona inaktiboetatik 142 erretiraturik zeuden, 81 ikasten zeuden eta 71 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bergheim udalerrian 772 unitate fiskal zeuden, 1.869,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.774 euro zen.
Bihorel
Bihorel Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Bergheim (Alsazia)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 96 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 22 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 13 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Bihorel
Biztanleria
2007an Bihorel udalerrian erroldatutako biztanleak 8.461 ziren. Familiak 3.828 ziren, horien artean 1.440 pertsona bakarrekoak ziren (334 bakarrik bizi ziren gizonak eta 1.106 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.037 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 945 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 406 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Bergheim (Alsazia)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 7 jatetxeak eta 1 apaindegia.
Bihorel
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Bergheim (Alsazia)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak eta 1 okindegia zen.
Bihorel
Etxebizitza
2007an 4.071 etxebizitza zeuden, 3.881 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 174 hutsik zeuden. 1.787 etxeak ziren eta 2.281 apartamentuak ziren. 3.881 etxebizitza nagusietatik 2.154 bere jabearen bizilekua ziren, 1.689 alokairuan okupaturik zeuden eta 38 doan lagata zeuden; 89 etxek gela bat zuten, 396 etxek bi zituzten, 754 etxek hiru zituzten, 1.124 etxek lau zituzten eta 1.518 etxek bost zituzten. 2.020 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2.015 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.198 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Bergheim (Alsazia)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bergheim udalerrian 93 nekazaritza-ustiategi zeuden, 315 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gymnogobius mororanus
Gymnogobius mororanus Gymnogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Bihorel
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 5.218 ziren, horien artean 3.758 aktiboak ziren eta 1.460 inaktiboak ziren. 3.758 pertsona aktiboetatik 3.448 lanean zeuden (1.620 gizon eta 1.828 emakume) eta 310 langabezian zeuden (169 gizon eta 141 emakume). 1.460 pertsona inaktiboetatik 532 erretiraturik zeuden, 606 ikasten zeuden eta 322 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bihorel udalerrian 3.843 unitate fiskal zeuden, 8.722 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.472 euro zen.
Bergheim (Alsazia)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Bihorel
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 377 komertzioetatik, 12 erauzte enpresak ziren, 7 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 10 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 24 eraikuntza enpresak ziren, 72 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 25 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 37 finantziazio enpresak ziren, 20 higiezinen enpresak ziren, 79 zerbitzu enpresak ziren, 49 administrazio publikoko enpresak ziren eta 26 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Bergheim (Alsazia)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Doña Pallaren kastroa
Doña Pallaren kastroa (Castro de Doña Palla) Praviako Peñaullan auzoan dagoen erromatarren aurreko kastro bat da.
Bihorel
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 55 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 2 autoeskolak, 5 igeltseroak, 4 margolariak, 1 zurgina, 4 iturginak, 3 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 7 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 7 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 27 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 4 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 7 okindegiak, 5 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 2 elektrotresna dendak, 1 lurrin-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Doña Pallaren kastroa
Finkapenaren historia
Azterketa arkeologikoek, erromatarren aurreko finkapen oso garrantzitsu bat zela adierazten dute, bere kokapen estrategikoagatik, Erdi Aroan ere erabili zena. Dorre bat egon zen, Doña Urrakaren dorrea, kastroa koroatzen zuena. Zehazki, Doña Pallaren kastroak, bere izena, XI. mendeko noble batengatik hartzen du, Praviako gobernaria zena, Palla, Paya edo Pelaya asturieraz, Ordoño I.a Asturiaskoa eta Doña Muniaren alaba, Alfontso III.a Asturiaskoaren arreba eta Ramiro I.a Asturiaskoaren biloba. Bermudo Armentarizekin ezkondu zen, Valdeseko etxea eta orubearen jabearekin. Senar-emazteek, euren gortea, Santianesen parean dagoen ibaiaren ertzean izan zuten. 2001etik, Praviako udaletxeak, magal honen zati baten jabetza du, monumentuaren balioztatze, egokitze eta babes egitasmo orokor bat egiteke dagoelarik.
Bihorel
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bihorel udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 4 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Yelo
Yelo Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 72 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 52 biztanle zituen 24,95 km²-ko azaleran.
Gonçalves Dias (Maranhão)
Gonçalves Dias Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Dolemite Is My Name
Dolemite Is My Name 2019ko Craig Brewer estatubatuar zinema zuzendariaren umorezko biografia film bat da. Rudy Ray Moore zinemagilearen bizitzan oinarritzen da. Eddie Murphy aktoreak antzeztu zuen.
Argumentua
1970eko hamarkadako Hollywoodek baztertu egin du Rudy Ray Moore umorista. Egoera horretan, bere obra propioak ekoiztea erabakitzen du Moorek. Dolemite izeneko proxenetaren pertsonaia sortzen du, nabarmenki izen bereko blaxploitation filmearen protagonista.
Guraso
Gurasoa aitak eta amak seme-alabekin duen senidetasun-harremana da. Beste adiera edo ikuspuntu batetik, gurasoa haur bat, gehienetan semea edo alaba, zaindu eta hezi egiten duen pertsona da. Pertsona baten guraso biologikoak dira, gainera, ugalketaz haurraren jaiotzan biologikoki esku hartu zutenak. Haurra gurasoengandik banatu, haurra abandonatu eta gurasoak hiltzen zaizkionean, umezurtz geratzen dela esaten da.
Cinnyris rufipennis
Cinnyris rufipennis Cinnyris generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
710eko hamarkada
710eko hamarkadak 710etik 719. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Kobeliarovo
Kobeliarovo Eslovakiako udalerri bat da, Rožňavako barrutian kokatuta. 12,03 km²ko azalera du eta 478 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1466. urtekoa da.
Esperantina (Tocantins)
Esperantina Brasilgo udalerri bat da, Microrregião do Bico do Papagaio estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Kenta Hiraishi
Kenta Hiraishi (平石 健太, 1985eko ekainaren 26a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Avispa Fukuoka.
Astronesthes karsteni
Astronesthes karsteni Astronesthes generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Banaketa
Ozeano Atlantikoan aurki daiteke, 19° 11′ N, 21° 58′ W koordenatuen artean.
Killem
Killem Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Killem udalerrian erroldatutako biztanleak 965 ziren. Familiak 337 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 108 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 153 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 388 etxebizitza zeuden, 357 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 385 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 357 etxebizitza nagusietatik 301 bere jabearen bizilekua ziren, 54 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 12 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 95 etxek lau zituzten eta 213 etxek bost zituzten. 295 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 148 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 173 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 642 ziren, horien artean 473 aktiboak ziren eta 169 inaktiboak ziren. 473 pertsona aktiboetatik 429 lanean zeuden (250 gizon eta 179 emakume) eta 44 langabezian zeuden (19 gizon eta 25 emakume). 169 pertsona inaktiboetatik 64 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 62 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Killem udalerrian 360 unitate fiskal zeuden, 982 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.612 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Killem udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.104 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oligodon booliati
Oligodon booliati Oligodon generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Cuzance
Biztanleria
2007an Cuzance udalerrian erroldatutako biztanleak 455 ziren. Familiak 186 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 59 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 62 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 271 etxebizitza zeuden, 190 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 60 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 260 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 190 etxebizitza nagusietatik 151 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 103 etxek bost zituzten. 134 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 80 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 97 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 284 ziren, horien artean 225 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 225 pertsona aktiboetatik 208 lanean zeuden (113 gizon eta 95 emakume) eta 17 langabezian zeuden (4 gizon eta 13 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cuzance udalerrian 207 unitate fiskal zeuden, 483 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.961 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2000. urtean Cuzance udalerrian 47 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.298 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Euskobarometroa
Euskobarometroa Euskal Herriko Unibertsitateko ikerketa talde batek burututako inkesta soziologikoen seriea da. Inkesta hauek 1995etik aurrera seihilean behin egiten dira, eta zuzendaria Francisco Llera EHUko Politika Zientziako katedraduna da.
2014ko azaroa
EAEko 10 herritarretik 6k independentziari buruzko kontsulta egitea nahi zuten eta galdeketa horretan 'baietza' (% 35) eta 'ezetza' (% 34) pareko geratuko zen. Bestalde, EAJk irabaziko lituzke 2016ko Eusko Legebiltzarrerako hauteskundeak, indarrez sartuko litzateke Ahal Dugu, bigarren lekuan, eta jeltzaleengandik eserleku pare batera eta EH Bildu hirugarren indarra litzateke.
Boa Vista do Sul
Boa Vista do Sul Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Pindaro
Pindaro (Πίνδαρος, Pindaros, ahoskatua; Pindarus; Kinozefale, Beozia, K.a. 522 aldean - Argos, K.a. 440 aldean), greziar poeta lirikoa izan zen. Garai hartako olerkari ospetsuenetako izateaz gain, greziar poeta liriko nagusitzat hartzen da.
Bizitza
Familia aristokrata bateko kidea zen. Agatokle eta Laso Hermionekoa olerkiarekin ikasi zuen Atenasen. Arrakasta handiko poeta izan zen, eta berehala hedatu zen haren izena Grezia osoan harrena. K.a. 496an irabazi zuen lehenengo saria poesia leihaketa batean ditiranbo bati esker. K.a. 476. urtean Siziliara joan zen, eta Hieron eta Teron tiranoen gorteetako olerkari izan zen. Atenasa itzuli zenean, ospe eta ohore handiz bizi izan zen.
Merzdorf
Merzdorf Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Pindaro
Olerkigintza
Pindaroren poesia hamazazpi liburutan biltzen da: erlijio kantuak (peaneak, ditiranboak, prosodioak, partenioak, eta hiporkemak), eta kantu profanoak (enkomioak, trenoak eta epinizioak). Epinizio edo garaipenezko odetan, Olinpiar Jokoetako eta beste joko batzuetako garaileak goraipatu zituen. Tebastarra izan arren, doriar dialektoan idatzi zuen, hori baitzen literatura dialektoa garai hartan, eguneroko bizitzan erabiltzen zenaren oso bestelakoa.
Pindaroren poesiara hurbiltzeko ezinbestekoa da ezagutzea, batetik, zertan ziren garai hartako atletismo lehiaketak, eta bestetik, zenbaiterainoko garrantzia zuten greziarrentzat. Lau jaialdi mota izaten ziren, eta haietan irabazle izaten zirenentzat idazten zuen Pindarok. Lehiaketa horien artetik nagusiak Olinpon lau urtez behin egiten ziren. Haietan garaile zirenei kantatzeko, Pindarok oda ugari idatzi zituen, baina horietatik hamalau besterik ez dira iritsi gaur egun arte. Delfosen Apoloren ohorez ospatzen ziren Pitiar Jokoetarako idazten ziren lanei pitikoak esaten zitzaien, eta Pindaroren hamabi pitika ezagutzen dira; Nemeako Jokoetako irabazleen ohorez idatzi zituen lanetatik, berriz, hamaika gorde dira; Korinton Joko Istmikoak ospatzen ziren, eta haietarako Pindarok idatzi zituen zortzi oda ezagutzen dira gaur egun.
Musika, dantza eta bertsoa batera izaten ziren garaipen kantuetan, baina gaur egun hirugarren osagaia besterik ezin da aztertu. Pindarok ikuskizun horietarako ondu zituen bertsoek argi eta garbi erakusten dute ospakizun haien izaera sakratua. Poesia mota hori egitura jakin baten arabera antolatzen zen: konposizioaren hasieran atletaren garaipena aipatzen zen, eta jokoak ospatzen ziren hiriaren gorespena egiten zen ondoren, bertako historiaren edo jainkoen ekintza gogoangarriak aipatuz. Garailearen aldeko laudoriekin batera atletaren jaioterriaren eta senideen aldekoak aipatzen ziren, eta laudorioekin batera aholku moralak ematen zituen.
Poeta erlijiosoa zen Pindaro eta, zenbaitetan, deboziozko otoitz zintzoa bihurtzen du bere poesia. Behin baino gehiagotan, elezaharra ere aldatu egiten du jainkoen perfektotasuna hondatu ez dadin. Baina bizitza zoriontsuaren abeslaria da aldi berean, gazteen indarraren eta edertasunaren abeslaria. Heroiaren goreneko ezaugarria bertutea da, gizakiak jaiotzetik berekin dakarrena; horrexegatik hartu behar da kontuan familia. Belaunaldiak batzuk besteekin nahasten dira eta garailearen aintza arrazarenarekin elkartzen du. Horregatik jotzen du hainbestetan Pindarok elezaharrera, atletaren familiaren bidez edo jaioterriaren historiaren bidez, jainkoekin bizi izan zen leinuaren sortzailearengana edo komunitatearen babeslearenganatsi ahal izateko. Hala, garaipen ereserkiak poesia erlijiosoaren ezaugarriak hartzen ditu. Pindarok bere lanetan erabiltzen duen hizkuntza adierazkortasun handikoa da, aberatsa hitzen asmamenari dagokionez -hitz elkartuetan batez ere-, eta sormenezko lan hori balio poetikoak lortzeko helburuarekin egiten du gehienbat. Ideia asko biltzen ditu hitz gutxitan, eta modu horretan estilo trinko eta bizkorra sortzen du.
Pindaroren poesian konparazio hutsak ugariak ez badira ere, metaforak pilatu egiten dira bata bestearen atzetik. Haren esaldiak ez ditu erretorikak luzatzen, imajinazioak baizik; esalditik metaforara igarotzen da, eta handik balio poetikoetara joaten da. Horrela, pasadizo huts batetik edo inguruko errealitatetik mitora igotzen da, eta garaipen batetik elezaharrera, poesiaz eta zentzu sakratu eta moralaz beterik dagoen elezahar horretara.
Pindaroren bertsoen egitura ausardiaz eta berrikuntzaz beterik dago, baina neurri eredu oso zail eta zorrotzen mende; izan ere musikaren doinura egokitu behar baitzitzaion nahitaez. Lehen esan bezala, Pindaro ulertzen zaila da eta, bai antzina, bai gaur egun, azalpen, interpretazio eta komentario ugari egin izan dira haren lanaren inguruan. Greziako lirikak Pindaroren poesiarekin iritsi zuen goreneko maila.
Saint-Aubin-du-Pavail
Saint-Aubin-du-Pavail Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 771 ziren. Familiak 240 ziren, horien artean 25 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 59 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 156 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 493 ziren, horien artean 394 aktiboak ziren eta 99 inaktiboak ziren. 394 pertsona aktiboetatik 382 lanean zeuden (200 gizon eta 182 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 99 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 52 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Aubin-du-Pavail udalerrian 252 unitate fiskal zeuden, 748,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 20.505€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Saint-Aubin-du-Pavail udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 141 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Giza Duintasunaren aldeko Aliantza
Giza Duintasunaren aldeko Aliantza (Comhaontas Dhínit an Duine, Human Dignity Alliance) Eireko Errepublikako alderdi politikoa da, 2018ko ekainaren 29an Rónán Mullen senatariak sortua.
Mullen, alderdiaren sortzailea, 2007tik Eireko Nazio Unibertsitatearen hautesbarrutian senatari beregain jardun du. 2014an arrakasta barik Midlands-North-West hautesbarrutirako aurkeztu zen. Mullen 2015eko erreferendumean sexu berekoen arteko ezkontzaren eta 2018ko erreferendumean hilaurtzearen aurkako kanpainetan nabarmendu zen. Europako Kristau Higikunde Politikoaren kidea da.
Cinnyris oustaleti
Cinnyris oustaleti Cinnyris generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
720ko hamarkada
720ko hamarkadak 720etik 729. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Futian Barrutia
Futian Barrutia (txinera sinplifikatuz: 福田区; txinera tradizionalez: 福田區; pinyineraz: Fútián Qū), Shenzhen osatzen duten barrutietako bat da. 2006ko erroldaren arabera, 1.182.200 biztanle bizi ziren 79 kilometro koadroko azaleran.
Inguru naturala eta kokapena
Barrutiaren mugak honakoak dira: Bao'an Barrutia iparraldean, Nanshan Barrutia mendebaldean, itsasoa hegoaldean, eta Luohu Barrutia ekialdean.
Inocybe grata
Inocybe grata Inocybaceae familiako onddo espezie bat da. Ez da ezagutzen jangarritasuna.
Deskribapena
Kapela: 3 eta 5 cm bitarteko diametrokoa, lehenengo hemisferikoa, gero ganbila, bukaeran laua titi kamuts batekin. Azala hasieran glabroa, gero ezkata fin batzuekin, okre zurbil kolorekoa edo marroi-okre antzekoa.
Orriak: Nahiko lodiak, sabeldunak, itsatsiak. Hasieran zurixkak, gero okre-oliba kolorekoak eta zahartzean marroi-azafrai kolorekoak. Ertz zurbila eta koskaduna.
Hanka: 4 eta 6 cm bitarteko garaierakoa eta 0,5 eta 1,2 cm bitarteko lodierakoa, zilindrikoa, zurixka goian, pruinaduna, gainerakoa kapelaren kolore berekoa, fibrilosoa, oinarria gorri-ardo kolorez zikindua.
Haragia: Sendoa, lodia, zurixka kapelan eta okre samarra oinean. Geranio usaina du eta zapore mikatza.
Jangarritasuna
Ezezaguna. Bada ez bada ez jan, gainera zapore mingotsa du.
Nahasketa arriskua
Ezaugarri makroskopikoak espezie hau identifikatzeko: Titi gutxiko kapela, ganbila, zuntzexka finekin, oin lodia eta oinarrian gorrixkaz zikindua.
Melchow
Melchow Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Inocybe grata
Banaketa eremua
Euskal Herria, Suedia, Danimarka.
Higher Boscaswell
, Ingalaterrako Kornualles konderriko mendebaldeko muturrean dagoen herrixka bat da.
Żabbar
Żabbar, Maltako udalerria da. Udalerriaren azalera 0 km2 da eta 2005eko erroldaren arabera, 0 biztanle zituen.
Herri senidetuak
Honako udalerri honekin dago senidetua:
Ausejo de la Sierra
Ausejo de la Sierra Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 19 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 67 biztanle zituen 20,12 km²-ko azaleran.
Ttu eginen dut zuen hilobietan
Ttu eginen dut zuen hilobietan (J'irai cracher sur vos tombes) Boris Vianek idatzitako eleberria da. 1946an argitaratu zen. Idazle moduan Vernon Sullivan agertu zen, Boris Vianek erabiltzen zuen ezizena, hain zuzen.
Argumentua eta kritika
Istorioa, Boris Vianek Vernon Sullivan ezizena erabili zuen guztietan bezala, Estatu Batuetako hegoaldean kokatzen da eta beltzek zuriekiko harremanetan pairatzen zutena azaltzen zaigu. Kasu honetan, azal zuridun beltz batek, Lee Anderson, bere jaioterritik alde egin behar izan zuen bere anaia txikia hil eta gero. Anaia urkatu zuten neska zuri batekin maitemintzeagatik. Beste herri batera heltzean, liburu-denda batean hasi zen lan egiten eta herriko lagun-taldean sartu zen, zeina alkohola eta sexua bakarrik bilatzen zituzten neska-mutilek osatzen zuten. Hala ere, bere nahi ezkutua bere anaiaren erailketa mendekatzea zen.
Koceľovce
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1243. urtekoa da.
Ttu eginen dut zuen hilobietan
Argumentua eta kritika
Estiloaren aldetik, Boris Vianen idazlanik bortitzena da, baita Vernon Sullivan ezizenaz idatzitakoen artean erakusgarriena ere. Liburua argitaratu bezain laster debekatu zuten pornografiko eta ezmoraltzat hartuta. Idazlea zigortu ere egin zuten hildakoei iraintzeagatik.
Lockerbie
, 'Locarbaidh', Eskoziako hego-mendebaldean dagoen udalerri bat da, Dumfries eta Galloway eremu administratiboan.
1988ko hegazkin atentatua
1988ko abenduaren 21ean Pan Am Flight 103 Hegaldiaren istripu latzaren kokalekua izateagatik mundu mailan ospea bereganatu zuen, handik gutxita lehergai bidezko atentatua zela frogatu ahal izan zen.
Jakov Milatović
Jakov Milatović (Titograd, 1986ko abenduaren 7a) montenegroar ekonomialari eta politikaria da. Montenegroko presidentea da 2023ko maiatzaren 20tik.
Berreraikuntza eta Garapeneko Europako Bankuan lan egin zuen, analisi politiko eta ekonomikoen taldean. 2020tik 2022ra Garapen Ekonomikoko ministroa izan zen Zdravko Krivokapićen gobernuan. 2022an Europa Orain alderdiaren sortzaileetako bat izan zen eta alderdiaren hautagaia izan zen 2023ko presidentetzarako hauteskundeetan. Milo Đukanović garaitu ondoren, karguaren zina egin zuen 2023ko maiatzaren 20an.
Jon Oria
Jon Oria Oses (Lizarra, Nafarroa Garaia, 1931ko martxoaren 21a - Torrevieja, Alacanteko probintzia, ) historialaria izan zen.
Bizitza
Gaztetan bere jaioterritik aldenduta, Ingalaterrako Nottinghamgo Unibertsitatean graduatu zen, eta Cambridge eta Londreskoetan osatu zuen bere prestakuntza, haietan lortutako bekei esker.
Bere historialari-lana atzerrian garatu ostean, Alemanian eta Frantzian ere bizi izan zen. 1980ko hamarkadaren amaieran, osasun-arazoak zirela kausa, Alacanteko Torreviejan hartu zuen bizilekua. 1981ean Londresen aurkeztutako Mysticism in the Work of Marguerite de Navarra (1492-1549) doktorego-tesiaz gain, arteari eta historiari buruzko liburu ugari eman zituen argitara, besteak beste Plato and Renaissance eta Picture Dictionary in Spanish (1984), Visión anglosajona del pueblo vasco (1991), Últimos Reyes de Navarra eta Navarra es una colonia española y francesa (1994). Artegintzan ere ibili zen, gehienbat eskulturan, eta pintura eta zeramika ere landu zituen.
Steven Da Costa
Steven Da Costa (Mont-Saint-Martin, Meurthe eta Mosela (Frantzia), 1997ko urtarrilaren 23a) karatean lehiatzen den kirolari frantziarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), urrezko domina irabazi zuen kumite ≤67 kg modalitatean, Eray Şamdan turkiarra (zilarrezkoa) eta Darkhan Asadilov kazakhstandarra eta Abdel Rahman Al-Masatfa jordaniarra (elkarbanatutako brontzezkoa) garaituz.
Arévalo de la Sierra
Arévalo de la Sierra Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 32 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 52 biztanle zituen 40,08 km²-ko azaleran.
Kanarietako Teleskopio Handia
Kanarietako Teleskopio Handia (GTC edo GRANTECAN bezala ere ezaguna) egitasmo espainiar bat da, munduko teleskopio optikorik handienaren eraikuntzarekin amaitu zena. Kanarietako Astrofisika Institutua buru duela, teleskopioak bere lehen behaketa ofiziala, 2007ko uztailak 13tik 14rako gauerdian egin zuen, eta bere ekoizpen zientifikoa, 2009 hasieran hasi zuen. 2009ko uztailak 24an, ofizialki inauguratu zuten Espainiako Errege-Erreginek. Lanak, 2000n hasi ziren, Kanarietako La Palma uharteko Roque de los Muchachoseko behatokian. Instalakuntza hauek, 2396 metroko altuerara aurkitzen direnak, Teideko behatokiarekin batera, Europako Iparraldeko Behatokia osatzen dute. Toki honetan, behaketarako baldintza ezin hobeak daude, zeruaren kalitateagatik eta zerua babesten duen lege baten existentziagatik.
1994an, GRANTECAN S. A. elkarte anonimoa sortu zen, GTCaren eraikuntza eta proiektua bultzatzeko. Enpresa hau, Kanarietako Gobernuak eta Espainiako Gobernuak bultzatu zuten. GTCak, nazioarteko izaera du, proiektu honetan, Mexikok, Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoko Astronomia Institutua eta Pueblako Astrofisika, Optika eta Elektronikako Institutu Nazionalaren bidez parte hartzeko akordioak sinatu direlarik. Instituzio hauetaz gain, AEB ere bada proiektu honetako bazkide Floridako Unibertsitatearen bidez. Atzerriko partehartzea, gehienez %30era mugatua dago.
Teleskopio honekin, gehiago ezagutu ahal izango da zulo beltzei, Unibertsoko urruneneko izar eta galaxiei eta Big Bangaren ondorengo hasierako baldintzei buruz. Teleskopioak, astrofisikaren arlo guztietan aurrerapen garrantzitsuak egingo dituela espero da.
Datu teknikoak
Teleskopioak, espaziotik datorren argi ikusgarri eta infragorria behatzen du, eta 10,4 metroko ispilu primario bat du, bitrozeramikazko 36 atal hexagonaletan zatitua, horietako bakoitza, 1,8 metrokoa erpinen artean, 8 zentimetroko sendoeraduna eta 470 kiloko pisukoa. Sistema optikoa, zazpi estazio fokaletan irudia eratzen duten bi ispilurekin (sekundarioa eta tertziarioa) osatzen da. Ispiluak, Alemanian Schott enpresak fabrikatutako material berezi batekin eginak daude, Zerodur izenekoa, tenperatura aldaketekin ia aldaketarik jasaten ez duen bitrozeramika bat, eta, beraz, irudiek deformazioak jasatea eragozten duena. 15 nanometroko azaleko akats muga batekin leundu zen, hau da, giza ile batena baino tamaina 3.000 aldiz finagoa.
Datuak biltzeko, honako tresnekin hornitua egongo da:
Lehen belaunaldia:
Bigarren belaunaldia:
Avignon Handia
Avignon Handia (Grand Avignon, frantsesez, Grand Avignoun edo Grand Avinhon, okzitanieraz) Okzitaniako Avignongo hirigune elkargoa bat da, Comtat Venaissin eta Garrigas parçanen kokatua.
Elkargoa 2001eko urtarrilaren 1ean inauguratu zen, 16 udalerri biltzen ditu, 193 712 biztanlerekin eta 306,81 km2-ko azalerarekin.
Avignon elkargoko hiriburua da.
Garraioa
Avignon Handia Orizo sareak zerbitzatzen du, garraiobide hauek dituen sarea:
Judy (filma)
Judy 2019ko Rupert Goold ingeles zinema zuzendariaren biografia film bat da. Judy Garland aktore eta abeslariaren bitzitzan oinarritutako Peter Quilter antzerkigilearen End of the Rainbow antzezlanaren egokitzapena da. Renée Zellweger, Jessie Buckley, Finn Wittrock, Rufus Sewell eta Michael Gambon aktoreek antzeztu zuten.