cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Azerbaijango geografia
Baliabideak eta lurren erabilera
Lurraren erabilera
Ur gezaren erauzketak
Muckish
, irlanderaz Mucais / an Mhucais, Irlandako Errepublikako Donegal konderrian dagoen mendi bat da, Derryveagh mendietan. 667 metroko garaiera du.
Villasandino
Villasandino Burgosko udalerria da, Odra-Pisuerga eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 229 biztanle zituen.
Weitbruch
Weitbruch Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Weitbruch udalerrian erroldatutako biztanleak 2.661 ziren. Familiak 984 ziren, horien artean 164 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 108 bakarrik bizi ziren emakumeak), 320 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 424 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 76 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.050 etxebizitza zeuden, 1.004 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 43 hutsik zeuden. 946 etxeak ziren eta 104 apartamentuak ziren. 1.004 etxebizitza nagusietatik 871 bere jabearen bizilekua ziren, 114 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 35 etxek bi zituzten, 107 etxek hiru zituzten, 182 etxek lau zituzten eta 679 etxek bost zituzten. 877 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 312 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 621 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.803 ziren, horien artean 1.398 aktiboak ziren eta 405 inaktiboak ziren. 1.398 pertsona aktiboetatik 1.316 lanean zeuden (704 gizon eta 612 emakume) eta 82 langabezian zeuden (37 gizon eta 45 emakume). 405 pertsona inaktiboetatik 171 erretiraturik zeuden, 136 ikasten zeuden eta 98 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Weitbruch udalerrian 1.001 unitate fiskal zeuden, 2.701 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.357 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 74 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 22 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 4 margolariak, 6 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 2 altzari dendak eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Weitbruch udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 473 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Domenico Modugno
Domenico Modugno (Polignano a Mare, 1928ko urtarrilaren 9a - Lampedusa, 1994ko abuztuaren 6a) italiar abeslari eta politikaria izan zen.
Bizitza
Gaztetan Erromara joan zen zineman aritzeko asmoarekin, baina berehala abeslari hasi zen. Erroman bizi zela hainbat lan idatzi zituen Fonit Records etxearentzat, sizilieraz lehenbizi eta italieraz ondoren. Grabatu zituen lehenengo kantuen artean aipatzekoak dira La Donna Riccia (1956) eta Lazzarella (1957). 1958an, San Remoko sari ospetsua irabazi zuen Nel blu dipinto di blu (Volare) abestiarekin. Abesti hark berehala hartu zuen lehenengo lekua Estatu Batuetan, eta baita munduko beste hainbat herrialdetan ere.
Ondoren, arrakasta handiko beste lan batzuk egin zituen: Piove (1959); Addio, Addio (1962); edo Dio Come Ti Amo (1966). 1960ko hamarraldiak aurrera egin ahala, Modugnoren ospeak beherantz egin bazuen ere, Italian garrantzi handiko abeslaria izaten jarraitu zuen. Hogei milioi disko baino gehiago saldu ditu munduan osoan zehar.
Gríðr
Gríðr, eskandinaviar mitologiako Jotun bat da. Lokik, Thor jainkoa Geirröd erraldoiaren esku hiltzeko planaren berri zuen, eta tximistaren jainkoari lagundu zion, opari magiko batzuk emanez, botere gerriko bat, burdinazko eskularru pare bat eta Grídarvöl izeneko makila bat. Objektu hauek, Thorren bizitza salbatu zuten, honek, une horretan, ez baitzuen Mjolnir, bere mailua.
Edda prosaikoan, Odinekin, Vidarren ama bezala aipatzen da.
Gridri, Snorri Sturlusonen Þórsdrápa eta Skaldskaparmalen erreferentzia egiten zaio. Bera, edo izen berbera duen norbait, sorgin bezala aipatzen da Illuga saga Gríðarfóstran.
Chicago (2002ko filma)
Chicago 2002 urtean Rob Marshallek zuzendutako film musikala da, izen bereko Broadwayko musikalean oinarrituta.
Sinopsia
Chicago 1920ko hamarkadan, Roxie Hart (Renée Zellweger) eta Velma Kelly (Catherine Zeta-Jones) hiltzaileak edozer egiteko gai dira, bata heriotz zigorra saihesteko eta bestea ospea lortzeko hurrenez hurren. Horretarako Billy Flynnen (Richard Gere) laguntza izango dute, Chicagoko abokaturik likitsenetariko bat.
Ununennio
Ununennio (Ununennium) balizko elementu kimiko erradioaktibo sintetiko bat izango da. Bere zenbakia 119 izango da eta bere sinboloa Uue. Aurreikuspenen arabera, 8. periodoko elementua izango da eta 1. taldeko kide baten antzera jardungo da.
Estatubatuar, alemaniar eta errusiar zientzialari taldek hainbat saiakera egin dituzte elementua sintetizatzeko. Hala ere, denak porrotak izan dira.
Bektore (epidemiologia)
Epidemiologian eta ekologian, bektorea izaki bizidun bat da (animalia edo mikroorganismoa), gaixo den animalia batengandik patogenoa hartu eta beste bati bat kutsatzen diona. Sarritan, bektore den animalia patogenoaren eramaile baino ez da, eta ez dio erasaten; bai ordea kutsatu dionari. Kutsatzea hozkada edo ziztada bidez gertatu ohi da. Giza gaixotasunen bektore talde handiena artropodoek osatzen dute: eltxoek, euliek, simulidoek, zorriek, arkakusoek eta akainek hainbat birus eta protista patogeno hedatzen dituzte. Bektore horietako asko hematofagoak dira, ziztatu eta odola xurgatzean patogenoa ostalariaren odol zirkulazio sisteman sartzen da. Adibide ezagun bat Anopheles eltxoa da, zeinak malariaren bektore gisa jokatzen baitu Plasmodium parasitoa gizakiari kutxatuz. Kasu honetan Plasmodiuma kaltegabea da eltxoarentzat (behin betiko ostalaria), baina gizakiak (ostalari bitartekaria) malaria gaixotasuna pairatzen du.
Anna Puławska
Anna Pulawska (Mrągowo, Varmia-Mazuria (Polonia), 1996ko otsailaren 7a) piraguismoan lehiatzen den kirolari poloniarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), zilarrezko domina lortu zuen, Karolina Najarekin batera, K-2 500 m modalitatean, 1.36,753ko denboraz, Zeelanda Berriako bikotearen (urrezkoa) atzetik eta Hungariakoaren (brontzezkoa) aurretik. Brontzezkoa lortu zuen Poloniako taldearekin K-4 500 m modalitatean, 1.36,445eko denboraz, Hungariako taldearen (urrezkoa) eta Bielorrusiakoaren (zilarrezkoa) atzetik. Hauek osatzen zuten Poloniako taldea: Karolina Naja, Anna Puławska, Justyna Iskrzycka eta Helena Wiśniewska-k.
Albinhac (Lot)
Albinhac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Alvignac udalerrian erroldatutako biztanleak 650 ziren. Familiak 293 ziren, horien artean 105 pertsona bakarrekoak ziren (39 bakarrik bizi ziren gizonak eta 66 bakarrik bizi ziren emakumeak), 96 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 73 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 419 etxebizitza zeuden, 304 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 111 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 306 etxeak ziren eta 111 apartamentuak ziren. 304 etxebizitza nagusietatik 223 bere jabearen bizilekua ziren, 74 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 79 etxek lau zituzten eta 145 etxek bost zituzten. 239 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 148 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 124 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 390 ziren, horien artean 288 aktiboak ziren eta 102 inaktiboak ziren. 288 pertsona aktiboetatik 260 lanean zeuden (137 gizon eta 123 emakume) eta 28 langabezian zeuden (12 gizon eta 16 emakume). 102 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Alvignac udalerrian 295 unitate fiskal zeuden, 655 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.566 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 55 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Joseph Etxebarria
Frai Joseph Etxebarria (Eibar, ? - 1691) organo barroko edo organo iberiko deritzonaren teknologia garatu eta bultzatu zuen fraide frantziskotarra izan zen.
Frai Joseph Etxebarriak oinarriak ezarri eta organo iberikoa garatu zuen. Organo mota horrek sonoritate oso aberatsak eta indartsuak ditu, eta tiro-formako tronpeteria horizontal zabala du. "oihartzunen kutxa" ere garatu zuen, "hurbiltasun eta urruntasuneko" soinu-efektuak egiteko aukera ematen duen tresna.
Albinhac (Lot)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Alvignac udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.064 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bussiéra de Dun
Bussiéra de Dun Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bussière-Dunoise udalerrian erroldatutako biztanleak 1.105 ziren. Familiak 455 ziren, horien artean 165 pertsona bakarrekoak ziren (68 bakarrik bizi ziren gizonak eta 97 bakarrik bizi ziren emakumeak), 169 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 93 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 590 ziren, horien artean 419 aktiboak ziren eta 171 inaktiboak ziren. 419 pertsona aktiboetatik 387 lanean zeuden (228 gizon eta 159 emakume) eta 32 langabezian zeuden (12 gizon eta 20 emakume). 171 pertsona inaktiboetatik 83 erretiraturik zeuden, 34 ikasten zeuden eta 54 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bussière-Dunoise udalerrian 449 unitate fiskal zeuden, 918 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.780 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 37 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 11 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 margolariak, 1 zurgina, 3 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Bussière-Dunoise udalerrian 46 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.296 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Wusun
Wusun (, hau da «beletzararen ilobak») K.a. II. eta I. mendeetan Erdialdeko Asian bizi zen herriaren txinatar izena da.
Dirudienez, europar itxurakoak ziren, «begi berdeekiko eta ile gorriko jendea», txinatarrentzat. Agian, indoeuropar hizkuntza zuten. Abeltzain zaldunak (haien zaldiak famatuak ziren Txinan), arkulari trebeak ziren ehizan eta gudan, zaldi gainean.
Historia
Hasieran yuezhiekin bizi ziren Tian Shan mendilerroko ekialdean. K.a. 209-174ean gaurko Mongoliako xiongnu herrikoek mendebaldera jotzea behartu zituzten. Xiongnuen menpeko edo aliatuak, horiekin batera borrokatu ziren yuezhien aurka; horrela Ili ibaiaren eta Issyk-Kul arroetan ezarri ziren, Balkhax aintziraraino.
Geroago, Han dinastia xiongnuen aurka borrokatu zen K.a. 106an; horretarako, wusunekin itunak egin zituen. Azkenean, you-yan, jou-jan edo avaroek Pamir mendietara bultzatu zituzten, eta historiatik desagertu ziren.
Schorbach
Schorbach Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Schorbach udalerrian erroldatutako biztanleak 589 ziren. Familiak 238 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 89 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 77 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 274 etxebizitza zeuden, 237 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 256 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 237 etxebizitza nagusietatik 196 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 166 etxek bost zituzten. 216 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 87 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 122 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 381 ziren, horien artean 253 aktiboak ziren eta 128 inaktiboak ziren. 253 pertsona aktiboetatik 218 lanean zeuden (138 gizon eta 80 emakume) eta 35 langabezian zeuden (15 gizon eta 20 emakume). 128 pertsona inaktiboetatik 36 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 62 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Sigma
Sigma alfabeto grekoaren hamazortzigarren letra da. Σ (larriz) eta σ (xehez) idazten da.
Schorbach
Diru sarrerak
2009an Schorbach udalerrian 224 unitate fiskal zeuden, 567 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.033 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 3 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 zurgina eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Schorbach udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Villasur de Herreros
Villasur de Herreros Burgosko udalerria da, Alfoz de Burgos eskualdean dagoena.
Schorbach
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Villasur de Herreros
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 307 biztanle zituen.
Maria Novolodskaia
Maria Novolodskaia, errusieraz, Мария Новолодская (Veliki Nóvgorod, Errusia, 1999ko uztailaren 28a) txirrindularitzan, pista eta ibilbide modalitateetan lehiatzen den errusiar atleta da.
2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen ROC ordezkatzen; brontzezko domina irabazi zuen Madison ekitaldian (Gulnaz Khatuntsevarekin batera). Kontuan izan, NOBek (Nazioarteko Olinpiar Batzordea) ezarritako zigorra zela medio, Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, errusiar kirolariek ezin izan zutela Errusiaren izenean esku hartu eta ROCen (Russian Olympic Committee) izenean eta banderapean lehiatu zirela.
2020ko Europako Pistako Txirrindularitza Txapelketan bi domina irabazi zituen, zilarra madisonean eta brontzea omniumean. 2019ko Minskeko Europako Jokoetan, brontzezko domina irabazi zuen madison proban.
Errepidean, zilarrezko domina lortu zuen 2019ko Europako Errepideko Txirrindularitza Txapelketan, 23 urtez azpiko erlojupekoan.
Palmaresa
2018
2019
2020
Crocknalaragagh
, irlanderaz Cnoc na Láragacha, Irlandako Errepublikako Donegal konderrian dagoen mendi bat da, Derryveagh mendietan. 471 metroko garaiera du.
Elkarte zientifiko
Elkarte zientifikoa edo zientzia-elkartea antolakuntza bat da, diziplina akademiko, lanbide edo erlazionatutako diziplina talde bat, hala nola, arteak eta zientzia sustatzeko existitzen dena. Bazkidetza guztientzako irekia izan daiteke, titulazioren bat edukitzea eska dezake, edo hauteskundeak emandako ohorea izan daiteke.
Elkarte zientifiko gehienak irabazi asmorik gabeko erakundeak dira, eta asko elkarte profesionalak dira.Oro har, ikerketaren emaitza berriak aurkeztu eta eztabaidatzeko aldizkako hitzaldiak egitea eta beren diziplinan aldizkari akademikoak argitaratu edo babestea biltzen dute. Batzuek elkarte profesional gisa ere jarduten dute, kideen interes publikoko edo interes kolektiboko jarduerak arautuz.
Egitura
Elkarteek izaera oso orokorra izan dezakete, esaterako, AEBetako Zientzia Aurrerapenerako Elkartea, zenbait diziplina zehatzetarako, hala nola Hizkuntza Modernoen Elkartea, edo azterketa eremu jakin baterako, esaterako, Londresko Entomologia Errege Elkartea.
Gehienak herrialde jakin batekoak dira (adibidez, Israelgo Entomologia Elkartea), nahiz eta normalean beste herrialde batzuetako kideak ere izan, sarritan tokiko sukurtsalekin edo nazioartekoak dira, hala nola Nazioarteko Liburutegien Elkarteen eta Erakundeen Federazioa (IFLA ) edo Eskualdeko Ikasketen Elkartea, kasu horretan sukurtsal nazionalak izaten baitituzte. Baina asko tokian tokikoak dira, adibidez, Massachusettseko Medikuntza Elkartea, New England Journal of Medicine nazioartean ezagunaren argitaletxea.
Zenbait elkarte zientifiko (Te Apārangi Errege Elkartea, esaterako) legeriaren bidez berregituratu dituzte gobernuz kanpoko erakunde ia autonomoak eratzeko.
Onlineko komunitate akademikoak
Informazioaren teknologia globalizatu eta garatu ondoren, zenbait elkarte zientifikok, hala nola Hizkuntza Modernoaren Elkarteak, komunitate birtualak sortu zituzten kideentzat. Ezarritako elkarte zientifikoez gain, komunitate birtual akademikoak antolatu dira, nonbait, ikertzaileen eta irakasleen arteko elkarreragiteko eta lankidetza zientifikorako plataforma garrantzitsuagoak bihurtu baitira ohiko elkarte zientifikoak baino. Onlineko elkarte zientifiko horietako kideak, interes-arloen arabera taldekatuta, zerrenden zerbitzari partekatu eta dedikatua erabiltzen dute komunikatzeko (adibidez JISCMail ), sare sozialetako zerbitzuak (Facebook, LinkedIn) eta akademikoki bideratutako sare sozialak (Mendeley, Academia.edu, adibidez).
Raron
Raron Suitzako udalerria da. Valais kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Raimundo Nonato de Lima Ribeiro
Raimundo Nonato de Lima Ribeiro (1979ko uztailaren 5a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Consadole Sapporo.
Alto Paraná
Alto Paraná Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Pablo Hiriart
Pablo Hiriart Le Bert (Temuco, Cautín probintzia, Txile, 1956ko maiatzaren 3a) mexikar naturalizatutako txiletar idazlea eta kazetaria da.
Ikasketak
Komunikazio Zientziak ikasi zituen Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoko (UNAM) Politika eta Gizarte Zientzien Fakultatean.
Tau (argipena)
Tau hitzak esanahi eta erabilera hauek ditu:
Pablo Hiriart
Ikasketak
== Ibilbidea == Txilen jaioa, 1970eko hamarkadaren amaieran Mexikora emigratu zuen 1980an Proceso astekarian eta La Jornada egunkariko kazetari gisa hasi zuen bere etapa, gobernu federalaren komunikazio taldean sartu aurretik.
Brachyamblyopus brachysoma
Brachyamblyopus brachysoma Brachyamblyopus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Wii
Wii Nintendo bideo-joko konpainiako bostgarren mahaigaineko kontsola da, GameCube-ren hurrengoa. Kontsola E3 2006 bideo-joko feria arte Revolution goitizenez deitzen zen, bere aurrekoaren hardware eguneratze bat izaki.
Makina honen bereizgarri nagusia bere kablerik gabeko urrutiko kontrolagailuan datza, Wiimote izenez ezagutua, eta mugimentua antzemateko gai dena biraketan nahiz hiru dimentsiotan. Horrez gain, erakusle funtzioa bete dezake telebista azpian zein gainean jartzen den sentsore bati esker.
Pablo Hiriart
Ikasketak
1990erako, Notimex gobernu agentziaren zuzendaritza orokorra hartu zuen. Hiru urte geroago, 1993an, El Nacional gobernuko egunkariaren zuzendaritza hartu zuen.
Wii
Bere ezaugarrien artean gutxien nabarmentzen dena hardwarearen potentzia da, egun kaleratzen diren makinen joera komertziala apurtuz bide batez. Haize berriak datoz ekialdetik. Nintendo etxearen apustua orijinaltasunen ildotik dator, eta beste kontsolek eman ezin ditzaketen esperientziak bilatu nahi izan dituzte. Maila baxuagoko hardware erabilerak gainera, produkzio kostuetan asko aurreztea ahalbidetu die, azken generazioko aurkariek aurkeztutako produktuen aldean askoz eskaintza merkeagoa kaleratzeko.
Pablo Hiriart
Ikasketak
1996an La Crónica de Hoy egunkariko zuzendari sortzailea izan zen.
Wii
Kyoto-ko enpresa trebea da honelako apustu iraultzailetan, ez baita lehendabiziko aldia urteen poderioz beste etxeek ere imitatu dituzten berritasunak aurkezten dituena. Halabeharrez, indarra hartzen dagoen industria izanik bideo-jokoena, Nintendo ahal bezain beste jenderen nahiak estaltzera heltzeko ahaleginean murgilduta dago, eta estrategia horretako erakusle nagusi bezala mahaiganeko Wii makina ageri da.
Pablo Hiriart
Ikasketak
2006an, En Contexto programa zuzendu zuen Televisión Azteca-n; Garai horretan jaso zuen Analisi Politikoko irratsaioaren aitorpena, Esatari Elkarte Nazionalak (ANLM) saritua.
Wii
Historia
2005eko E3 konferentzian plazaratu zen lehendabiziko aldiz Nintendo-ren makina berria. Revolution deitu zuten orduan, zerbait iraultzailea baitzeukaten esku artean, beraien ustez. Kolore beltzean erakutsi zen, eta erakusgarri izan ziren baita makinaren hainbat irudi beste hainbat koloretan. Urrutiko agintea, hala ere, ez zen egon erakusgai. Geroago esan zutenez, agintea ez omen zuten erakutsi lehiakideak kopiatu ez zezaten. Gainera lehen agerraldi horretan, ez joko baten irudi batik ezta bideorik ere ikusteko betarik ez zen izan inondik ere. Orduan aurreratu zuten bakarra izan zen Revolution-ek Virtual Console izeneko zerbitzu bati esker, eta aurretik ordainduta, NES, SNES eta Nintendo 64ko jokoak deskargatu ahal izango zituela. Geroago, 2006ko Game Developers Conference-an Satoru Iwata-k, konpainiako presidenteak, eta Sega eta Hudson Soft. konpainiekin izandako akordu bati esker, jakitera eman zuen Kontsola Birtuala bateragarria izango zela baita Mega Drive eta TurboGrafx-16 bideokontsolekin ere. Beranduago beste bideokontsola batzuk ere batuko zitzaizkion eskaintzari (MSX). Hortik aurrera Revolution (Wii) kontsolaren aginteari buruzko zurrumurru nahiz txutxumutxuak hedatuz joan ziren saretik. Batetik sentsorez hornitutako eskularruak izango omen zen kontsolaren aginte modua, bestetik hologramak erakutsiko omen zitueneko ustea zabaldu zen. Baina Nintendo-k ez zuen txintik esan hurrengo feria iritsi zen arte: TGS2005 (Tokyo Game Show 2005). Bertan argitu zen merkatuan benetako iraultza suposatuko zuen jokatzeko modu berezia.
Agintearen aurkezpena eta kontsolaren berrizendatzea
2005eko Irailak 15ean eta TGS2005 ferian aurkeztu zen urrutiko aginte berria. Berriz ere presidentea izan zen horretarako aukeratua eta bideo bat erakutsiz egin zen. Bertan edozein telebista arruntena edo DVD aparatuena bezalako kontrolagailua erakutsi zen, oso fina, zuri distiratsuzko koloreduna eta oso interfaze erakargarriduna. Pertsona batzuk erakutsi ziren mugimendu desberdinak imitatuz: ezpata erasoak, tiroketak, bateatzen, golfeko pilota jotzen, etab.. Bideo horri esker Nintendo-k, berriz ere, ikaragarrizko zalaparta sortu zuen; enpresa munduan hype teknologikoa ere deitua, alegia. Hori guztia eta gero, hurrengo feria handia gainean zegoela (E3), makinaren izen komertziala iragarri zuten: Wii. Hau ez omen izan zen besterik estrategia bat baino hurrengo ferian izen berriak arreta bereganatu ez zezan makinaren edota bere jokoen gainetik.
Pablo Hiriart
Ikasketak
2011n, Frente al País programaren gidaritza hartu zuen, Imagen Radiok emititutako Ana Paula Ordoricarekin batera.
Wii
E3 2006
Nintendo-k koferentzia Los Angeles-eko Kodak Antzokian egin zuen. Hara hurbildu zirenek aukera izan zuten, lehendabiziko aldiz, Wii probatzeko. Nintendo-k stand desberdinak jarri zituen joko desberdinak probatzeko, hala nola, Mario Galaxy, Metroid Prime 3, Trauma Center, WiiSports, WiiPlay eta SuperMonkeyBall. Horren besterainokoa izan zen ikusmina, ezen jendeak 3 orduko kolak itxaron zituela Wii-rekin jolasteko. E3an jakin-min handiena sortu zuen kontsola izan zen Wii, arrakasta gehien izan zuena, eta Steven Spielberg bera ere -eta Shigeru Miyamoto-ren eskutik- hurbildu zen makina zuzenean ikustera.
Pablo Hiriart
Ikasketak
2014an, La Razón egunkaritik irten zela iragarri zuen, non egunkariko zuzendari gisa aritu baitzen.
Wii
Kaleratzea
Europan, Wii-ren kaleratzea abenduaren 8rako zegoen ezarrita, baina egun hori Espainiar estatuan jai eguna zenez, Nintendo-k egun bat atzeratu zuen makinaren kaleratze data ofiziala (2006ko Abenduak 9). Hala ere, atzerapena edo ez, komertzio batzuetan eskuratu zatekeen aurreko asteaz geroztik. Lehendabiziko aldia izan zen Nintendo-ren bideokontsolaren bat hain epe motzean iristen zena leku guztietara, apenas hilabeteko aldea AEBtako estreinalditik abiatuta eta egun batzuk besterik ez Japonia-kotik. Arazo asko izan ziren banaketan, eskaintzak ezin baitzuen Gabonen ondorioz handitutako eskaria probestu. Orduan esan zutenez, estatura 40.000 Wii iritsi ziren. Erreserba egiteko aukera ere kendu egin zuten denda askok, hauek erantzuteko baliabide ezagatik. Honela bada, saltzen irten eta ordu gutxiren buruan jarri ziren unitate bakanak desagertu ziren.
Pablo Hiriart
Ikasketak
2016az geroztik, Azteca 13ko Mexico Confidencialean, Proyecto 40n parte hartu du eta El Financiero egunkariko informazio politiko eta sozialeko zuzendari nagusia da, non "Uso de Razón (Arrazoiaren erabilera)" zutabea idazten duen.
Wii
Wiimote
Wiimote urrutiko kontrolagailua da Wii-ren aginte aparatu nagusia. Bere ezaugarri nagusiak dira espazioan egindako mugimenduen hautematea eta pantailako objektuak apuntatu ahal izatea.
Diseinua
Wiimote urrutiko kontrolagailua ez da betiko kontsolen kontrolagailuetan oinarritzen. Harek ez bezala, telebisten aginteen eran esku batekin erabiltzekoa da, erraztasuna eta naturaltasuna lortu asmoz.
Bitxikeri batez ere badator probestua, bozgorailu atxeki bat alegia. Telebistan pairatzen diren efektu batzuk entzun ahal izateko gertutik (ezpaten kolpatzea, adibide batez). Behekaldean soka bat dauka lotua, eskumuturrari lotzekoa eta mugimendu desberdinekin kontrolagailua irristatzeko arriskua geratzekoa.
Funtzionamendua
Azelerazio neurgailu bati esker antzematen dira desplazemenduak, era berean espaziokoak hala hiru biraketa ardatzetakoak. Modu honetarara Wiimote-ak hiru dimentsiotako funtzionalitatea erakusten du. Kotrol era honen bidez, gainera, pantailako objektuak seinalatu edo bertako gauzen erakusletzako funtzioak bete litezke.
Erabilpena
Bi eratan heldu daiteke agintea: bertikalen (esku bakarrez) edo horizontalean (bi eskurekin). Azken era hau kotxe edo hegazkin jokoetarako erabiltzen dena da. Kontrolagailua simetrikoa da, hots, ezker nahiz eskuin eskuz erabiltzekoa.
Osagarriak
Wii-ren urrutiko kontrolak behekaldean portu bat dauka, osagarri desberdinak atxikitzeko lotura puntu bezala. Hauen artean lehendabizikoa Nunchuck joystick-a da eta normalean jokoetako pertsonaiak mugiarazteko erabiltzen da.
Wii kanalak
Wii-aren menu nagusia telebistako kanalak bailira bezala antolatua dago, hauetariko bakoitza menuaren funtzio bat delarik:
Joan Iturralde
Juan Jose Usabiaga Irazustabarrena (Beasain, Gipuzkoa, 1897ko maiatzaren 20a – Sara, Lapurdi, 1981eko azaroaren 1a) euskal apaiza zen. Joan Iturralde ezizena jarri zion bere buruari, haurtzaroan oso gogoko zuen jaiotetxeko jabetzetako batetik hartu zuen ezizen hori.
Beasaingo Altamira baserrian jaio zen. Lehen mailako ikasketak Loinazko San Martin ikastetxean egin zituen.
Beasainen plaza batek bere izena darama.
Apaiz ikasketak
11 urte zituela apaizgoa ikastera joan zen Tolosako Sakramendiarretara, jaio zen auzoko Zunzunegi baserriko bere lagun Martin Oiarbiderekin.
Apaiztu ondoren, Filosofia eta Teologian doktoratua egin zuen Erromako Aingeru Unibertsitatean, "suma cum laude" kalifikazioa erdietsiz. Ondoren irakaskuntza lanetan ihardun zuen bere ordenaren hainbat egoitzetan, Frantzian, Argentinan eta Tolosan.
Gerra zibila
Orduan erabaki zuen bere lagunei kartzelan emandako hitza betetzea: alegia, Francoren gurutzadaren katolikotasunari buruzko egia munduari azaltzea. Lekukotasunak eta agiriak biltzen hasi zen, apaiz-lanak eginez aldi berean abade gisa, Josse izeneko Frantziako herri txiki batean, Bigarren Mundu Gerra garaian.
Gerra zibilaren ondoren
Gerra amaitu ondoren, kontsulatuaren bidez pasaportea eskuratu eta Espainiara sartu ahal izan zen, ordutik hamaika bidaldi eginez Frantziako egoitzatik Espainiako hainbat leku ezberdinetara, agiri ugari bilduz. Horrela ‘’El Catolicismo y la Cruzada de Franco’’ (Katolikotasuna eta Francoren gurutzada) izeneko lana bukatu ahal izan zuen, hiru tomotan.
Aitzorrotz
Aitzorrotz edo Atxorrotx (mendebaleko euskaraz) Gipuzkoako hego-mendebaldean dagoen mendia da, Zaraiako mendilerroaren barruan eta Eskoriatzako udalerriaren barnean.
Joan Iturralde
Gerra zibilaren ondoren
Obra hori Frantzian argitaratu zen, beharrezkoak ziren eliz--baimenenekin, berrogeita hamarreko hamarkadan, ‘’Editorial Egi Indarra - Caiga quien caiga’’ argitaletxearen ardurapean. Kontrabandistek sartu zuten Espainian, gero ezkutuan bana zezaten.
Aitzorrotz
Tontorrak 738 metroko altuera dauka. Goialdean, XVI. mendeko baseliza txikia dago. Erdi Aroan Nafarroako Erresumaren gaztelu bat zegoen, Arabako Arratzu-Ubarrundia eta Gipuzkoako Deba Garaiaren arteko pasagunea kontrolatzen zuena.
Joan Iturralde
Gerra zibilaren ondoren
Juan Iturralderen benetako nortasuna jakin zuenean mugaz honantz etortzeari utzi eta bere Frantziako egoitzan gelditu behar izan zuen, Espainian askatasun demokratikoak ezarri ziren arte.
Aitzorrotz
Tontorrean gaztelu bat dago, izen berarekin aipatzen dean: Aitzorrotzeko gaztelua.
Joan Iturralde
Gerra zibilaren ondoren
Berak egindako beste lan bat ere argitaratu zen frantsesez, Jésus qu'est-il (Nor da Jesus) izenburua zuena.
Orendain Abian
Orendain Abian Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Orendainen sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, baina Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi eta partehartzea debekatu zion, Batasunaren ondorengoa zela argudiatuz.
Joan Iturralde
Gerra zibilaren ondoren
Jaioterrira itzuli zenean, omenaldi beroa eskaini zion Beasaingo herriak, parrokian elkar-meza nagusia eta Usurbe antzokian ekitaldi akademiko-kulturala ospatuz, horietara apaiz ugari eta euskal politika eta kultur alorreko pertsona ospetsu asko etorri ziren.
Aitzorrotz
Baseliza
Mendiaren erpin gorenean, Santi Kurutze izeneko ermita altxatu zen XVI. mendean. Oraingo oinplano laukizuzena eta lau isurialdeko estalkia 1953. urtean egindako zaharberritzearen ondorioa dira. Eraikinak ez du, antza, garrantzi handirik. Ermitaren hego-hegalean uharka bat dago, beharbada teilatuko ura hobeto aprobetxatu aldera egindakoa. Haitzean egindako lana da, oinplano laukizuzena duena (4 bider 3,30 metroko oinplanoa, eta 1,50 metroko garaiera) eta 20.000 litro inguru jaso ditzakeena. Oraindik gordetzen ditu hormak iragazteko erabilitako argamasa-geruzaren hondar batzuk.
Joan Iturralde
Gerra zibilaren ondoren
84 urte zituela hil zen Lapurdiko Sara herrian 1981eko azaroaren 1ean.
Aitzorrotz
Baseliza
Haitz honekin aurrez-aurre, 70 metrora hegoalderantz, beste goi-haitz bat dago, gotortze-sistema beraren zatia izango zena, aurre-talaia modukoa, Erdi Aroko materialen hondarrak aurkitu baitira bertan. Gauza bera gertatzen da ermitaren ipar-mendebaldean dauden harkaitzekin: aurkitutako material arkeologikoaz gainera, harkaitzetan bertan aztarnak baitaude, biltegi edo halako egitura edo eraikinak egiteko erabili izan direla frogatzen dutenak.
Atxorrotz eguna
Urtero antolatzen dute eskoriatzarrek maiatzaren lehenengo igandean.
Weiterswiller
Weiterswiller Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Weiterswiller udalerrian erroldatutako biztanleak 574 ziren. Familiak 220 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 88 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 264 etxebizitza zeuden, 224 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 259 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 224 etxebizitza nagusietatik 194 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 125 etxek bost zituzten. 194 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 100 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 356 ziren, horien artean 251 aktiboak ziren eta 105 inaktiboak ziren. 251 pertsona aktiboetatik 236 lanean zeuden (141 gizon eta 95 emakume) eta 15 langabezian zeuden (5 gizon eta 10 emakume). 105 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 39 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
AF Corse
AF Corse  2002an Amato Ferrarik sortutako automobilismo taldea da. Egoitza Piacenza, Italian, dauka.
Dubová (Pezinokeko barrutia)
Dubová  Eslovakiako udalerri bat da, Pezinokeko barrutian kokatuta. 13,80 km²ko azalera du eta 1042 biztanle 2017ko datuen arabera.
Weiterswiller
Diru sarrerak
2009an Weiterswiller udalerrian 230 unitate fiskal zeuden, 591 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.469 euro zen.
Norsjö udalerria
Norsjö Suediako udalerria da. n kokatua dago. 1923,58 km² ditu eta 4,169 biztanle ditu.
Weiterswiller
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Norsjö udalerria
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Weiterswiller
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Dubová (Pezinokeko barrutia)
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1287. urtekoa da.
Weiterswiller
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Weiterswiller udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Unterbäch
Unterbäch Suitzako udalerria da. Valais kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bussiéra Novela
Bussiéra Novela Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bussière-Nouvelle udalerrian erroldatutako biztanleak 112 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 72 etxebizitza zeuden, 47 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 71 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 47 etxebizitza nagusietatik 42 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 5 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 27 etxek bost zituzten. 35 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 60 ziren, horien artean 48 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 48 pertsona aktiboetatik 43 lanean zeuden (26 gizon eta 17 emakume) eta 5 langabezian zeuden (3 gizon eta 2 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 margolaria eta 1 iturgina.
2000. urtean Bussière-Nouvelle udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 972 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saproscincus lewisi
Saproscincus lewisi Saproscincus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Villaverde del Monte
Villaverde del Monte Burgosko udalerria da, Comarca del Arlanza eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 169 biztanle zituen.
Partenoia
Partenoia (Παρθενών, Parthenón) Atenasko Akropolian kokatutako greziar tenplua da, bertako eraikin nagusia, Atena jainkosari eskainia eta doriar ordenakoa. Antzinako Greziako monumenturik garrantzitsuena da eta munduko eraikinik ederrenetakoa, Mendebaldeko kulturaren ikur eta kanon bat.
Iktinos eta Kalikrates arkitektoek eraiki zuten, Fidias zuzendari zutela, oso epe laburrean (K.a. 448-432). Pentelikoko haitzurdin zuriz eraikia dago, Akropoliko hegoaldean, lekurik gorenean hain zuzen, hiri osoa eta inguruko landalde guztia ikusten direla handik. Artearen eta arkitekturaren ikuspegitik ez ezik, Partenoiak garrantzi ezin handiagoa izan du erlijioaren aldetik ere, lau erlijio desberdinen egoitza eta santutegia izan baitzen: greziarren jainkoena, gero bizantziarren tenplua, gero katedral katolikoa, eta, azkenik, turkiarren agintaritzapean, meskita. Deloseko Ligaren altxorraren gordailua ere izan zen. 1687an zeharo hondatuta gelditu zen otomandarrek han kokatua zuten bolborategiak eztanda egin zuenean Veneziarren eraso batean. Hondatu ez ziren eskultura gehienak, Fidias handiak zizelkatuak, Lord Elgin britainiarrak Ingalaterrara eraman zituen 1801-1803. urteetan; harrezkero Londresko British Museum-en daude, eta haiek dira museo horretako altxor nagusia.
Historia
Partenoia Persiarrek K.a. 480-479 urtean suntsitutako eraikin baten gainean eraiki zen, Aurre-Partenoia izenez ezaguna eta Mediar Gerrak baino lehen eraikia. Iktinos eta Kalikrates arkitektoek eraiki zuten, oso epe laburrean (K.a. 448-432). Greziako kontinente aldeko tenplurik handiena eta luxuzkoena eraikitzeko behar zen dirutza handia lortzeko, pertsiarren aurka Atenasekin batera borrokatuak ziren estatuen ondasunak baliatu zituen Periklesek. Partenoia da Peloponesoko gerrak (K.a. 431-404) bukatu gabe utzi ez zuen Akropoliko eraikin bakarra.
Turdus abyssinicus
Turdus abyssinicus Turdus generoko animalia da. Hegaztien barruko Turdidae familian sailkatua dago.
Partenoia
Historia
Partenoia antzinako Greziako erlijio tenplurik garrantzitsuena izan zen k.o. IV. mendera arte, ordurako Atenas Erromatar Inperioko hiri txiki bat besterik ez bazen ere. K.o. V. mendean Atenearen estatua Konstantinoplara eraman zuten eta han desagertu egin zen.
Handik gutxira Partenoia eliza kristau bilakatu zen, bizantziarren lehendabizi eta katolikoa gero. Horretarako, zenbait zutabe eta pareta kendu ziren eta abside bat eraiki zen. Nahitaez, hainbat eskultura galdu zen.
1456. urtean Atenas otomandarrek konkistatu zuten eta Partenoia meskita bilakatu zuten. Otomandarrek, orokorrean, antzinako monumentuak errespetatu zituzten, ez zituzten suntsitu. Egindako aldaketa bakarra minarete bat gehitzea izan zen.
1687an jasan zuen suntsiketarik handiena, veneziarren erasoarekin. Otomandarrek bolbora gordailu gisa erabili zuten tenplua. Veneziarren eraso batek Partenoia leherrarazi zuen, kalte handiak eraginez eta zati bat eraitsiz. Honen ondoren eraikina ez zen berriro erabili.
1801ean Konstantinoplako enbaxadore britainiarrak Sultanaren baimena lortu zuen Akropoliko piezak zenbatu eta banatzeko, eta beharrezkoa izanez gero, eraikin berriak eraitsi eta bertatik eskulturak kentzeko. Topatzen zituen eskultura guztiak hartzeko baimen moduan interpretatu zuen eta eraikinetik nahiz lurretik, pieza asko eraman zituen British Museumera.
Gaur egun
Elgin enbaxadoreak eramandako eskultura horiek oraindik ikusgai daude aipatutako museoan. Parisko Louvre museoan eta Kopenhagen ere aurki daitezke Partenoiko piezak besteak beste.
Geratzen direnetako gehienak Akropoliko museoan daude, Partenoitik metro gutxi batzuetara, eta bakan batzuk Partenoian bertan.
Greziako gobernuak urteak daramatza British Museumari aipatutako piezak bueltatzeko eskatzen. Museoak uko egin dio behin eta berriz eskakizun honi, eta momentuz, Erresuma Batuko gobernuak ez du indar gehiegirik egin legea bete dadin.
Minaretea 1832an kendu zen, independentzia lortu zenean. Gainera, akropolian zeuden Erdi Aroko eraikinak eraitsi ziren.
1975. urtean akropoliaren berreraikuntza hasi zen, Europar Batasunaren laguntza ekonomiko eta teknikoari esker. Adituek kontu handiz informazioa bildu eta eredu informatiko berriei esker harri bakoitzaren jatorrizko kokapena zehaztu dute. Askotan, aurrez eginiko berreraikuntzak okerrak zirenez, hauek konpondu behar izan dira.
Lekunberri (argipena)
Lekunberri bi udalerriren izena da:
Noto (Sizilia)
Noto (Neetum eta Netum; sizilieraz eta tokiko dialektoan Notu) Italiako udalerria da, Sirakusako probintziakoa (Sizilia), 23.766 biztanle ditu eta inguruko lurraldeari izena ematen dio.
Partenoia
Gaur egun
Eraikinak 1687ko eztandaren aurretik zuen itxura berreskuratuko ez duen arren, honen eragina gutxituko da. Pieza berriak egiten ari dira jatorrizko harrobi beretik ateratako marmola erabiliz.
Inis Meáin
Inis Meáin edo Inis Meadhóin irlanderaz eta ofizialki (euskaraz "Uharte Ertaina" esan nahi du), Inishmaan ingeleraz, Irlandako Errepublikako mendebaldeko kostaldean dauden hiru Aran uharteetako erdiko uhartea da, Aran uharteak Galwayko badian kokatzen dira. Connacht probintziako Galwayko konderrian daude. Uharte hau Aran uharte denetatik populazio txikiena duena da, 160 biztanle baiditu. Turismo aldetik ere, bere aldamenean dauden Inis Mór/Inishmore eta Inis Oírr/Inisheer uharteek baino askoz ere giro lasaiagoa du. Honetaz gain, irlandar hizkuntza eta kultura tradizionalaren gotorleku garrantzitsua ere bada. Beharbada bere kokapen geografikoari esker (beste bi uharteen erdian baidago, hiru uharteen artean antzinako giroa eta nortasuna hobekien gorde duen uhartea izan da). Uharte hau nagusiki irlandera hiztuna da eta gainontzeko Aran uharteak bezala Gaeltacht eremuaren barnean dago.
Leku arkeologikoak
Uharte honetan bi harrizko gotorleku nabarmen daude. Dún Chonchúir (Conorren Gotorlekua) harri obalatuez eraikitako gotorlekua da, Aro Aurre-Kristauan datatua dagoelarik, bertatik uharteko beste antzinako leku nahiz itsasoaren ikuspegi bikainak daude. Beste gotorlekua Dún Fearbhaí da, K.o. IV. mendekoa da eta bere berezitasuna ia erabat laukizuzena delan datza, aldiz uharteko gainontzeko gotorlekuak biribilak direlarik.
Clochán na Carraige ("Carraigeko Harria") erletegi itxurako harrizko etxola bat da, bere egitura berezia da, kanpokaldetik laukizuzena eta barnealdetik errektangeluarra baita.
Partenoia
Gaur egun
Gaur egungo arriskurik handiena kutsadura da. Atenas ikaragarri hazi da azken hamarkadetan eta trafikoak eta euri azidoak serioski mehatxatzen dituzte geratzen diren eskulturak eta tenplua bera.
Saint-Germain-le-Guillaume
Saint-Germain-le-Guillaume Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Mochlus somalicum
Mochlus somalicum Mochlus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.