cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 4080
NGC 4080 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
San Kristobal eliza (Nabaskoze)
San Kristobal eliza Nabaskoze almiranterriko Nabaskoze kontzejuan XIV. mendeko kristiau eliza bat da, gotiko estiloan.
Ternant (Nièvre)
Ternant Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
San Kristobal eliza (Nabaskoze)
Eraikina
Eliza, lekuaren erdian kokatua, XIV. mendeko eraikuntza gotikoa da, geroago handitu zena. Jatorrizko fabrikari hiru ataleko nabea dagokio, gurutze-estalki sinplearekin; burualdea eta gurutzadura, berriz, beranduagokoak dira. Kanpoaldean, elementu gotikoak daude: atea eta leihoa. Lehenengoak arku zorrotz eta txaranbeldua osatzen du, eta baketoitxoak animaliekin apaindutako kapitelez errematatzen dira, tradizio erromanikoaren barruan oraindik ere. Tinpanoan Hirutasun Santua zizelkatzen da, gurutziltzatua eusten duen Jainko Aitarekin eta gurutzearen gainean dagoen Espiritu Santuarekin, eta horrek guztiak Pasioaren sinboloak daramatzaten aingeruak ditu alboan. Atearen gainean, XIV. mendeko leiho bat altxatzen da, trazeria gotikoz eta orbelezko kapitelez ornatuta dagoena.
Erretaula barroko batzuek eliza honen barrualdea apaintzen dute, nagusia buru dutela, eta jatorrizko oparotasunak duela gutxi berreraikitako eraikin bat aldatu zuen. Pilarreko Ama Birjinaren eta Leireko San Frantziskoren erretaulak ere aldatu egin dira, XVIII. mendearen bigarren erdian eginak, eta zutabe salomoniko guztiekin, kanpaiekin eta taulamendu aberats batekin mantentzen dira. Arrosarioko eta San Sebastiango erretaulak ere barrokoak dira, XVIII. mendekoak, eta hostotza kizkurreko egiturak eta apaingarriak dituzte. Nafarroan XVI. mendeko harlanduei buruz dauden adibide urriak direla eta, Nabaskozeko bi setioak nabarmendu behar dira, traza zorrotzekoak, gizonezkoen eta emakumezkoen bustoak apaintzen dituztenak, mendearen lehen hereneko eskulturarekin eta, zehazkiago, Migel Espinal eskultorearekin lotuta.
Ternant (Nièvre)
Biztanleria
2007an Ternant udalerrian erroldatutako biztanleak 202 ziren. Familiak 87 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Moenkhausia dasalmas
Moenkhausia dasalmas Moenkhausia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Ternant (Nièvre)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 162 etxebizitza zeuden, 90 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 158 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 90 etxebizitza nagusietatik 68 bere jabearen bizilekua ziren, 17 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 65 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 38 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Bel Zaballa
Bel Zaballa Madrid (Vilafranca del Penedes, Herrialde Katalanak, 1983) zuzentzailea, kazetaria eta idazlea da.
Vilaweb-erako egin du lan, baita El Temps i Enderrock eta Media.cat-erako ere.
Ternant (Nièvre)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Ternant udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.470 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Austinita
Austinita fosfato motako minerala da eta adelite-descloizite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Austinita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 - 4,5 da.
Opoczno udalerria
Opoczno Poloniako Lodzeko voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Łódź Ekialdea barrutian kokatuta. 190,64 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 34666 biztanle zituen.
Rodman (New York)
Rodman Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Jefferson konderrian kokatuta dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Michelle Suárez Bértora
Michelle Suárez Bértora (Salinas, Uruguai, 1983ko otsailaren 21a) uruguaitar abokatu, politikari, idazle eta ekintzaile transexuala da.
Ibilbidea
Salinasko Lizeoan egin zituen bigarren hezkuntzako ikasketak. Uruguain inoiz unibertsitateko titulua lortu duen lehen pertsona transexuala bihurtu zen 2010ean, Errepublikaren Unibertsitateko Zuzenbide Fakultatean abokatu graduatu zenean.
2014ko martxotik Fronte Zabala alderdiko kide da. Gainera, ordezko senatari hautatutako lehen pertsona transexuala izan zen, Uruguaiko Alderdi Komunistaren izenean.
Vadstena
Vadstena Suediako hiria da, Östergötland konderrikoa. 2010ko erroldaren arabera 5.613 biztanle ditu. Herri txikia den arren "hiri" izenez ezagutzen da arrazoi historikoak direla eta.
Geografia
Vättern aintziraren ekialdeko ertzean dago.
Historia
Santa Brigida Suediakoak 1346 urtean monasterioa sortu zuen eta honen eraginari esker 1404 urtean Vadstenari "hiri estatusa" eman zioten. Aurrez 1400an Erik Pomeraniakoa Danimarka, Norvegia eta Suediako errege koroatu zuten abadian.
Marie-Andrée Ouret
Marie-Andree Ouret (Suhuskune, Baxenabarre, 1970eko uztailaren 17a) Nafarroa Behereko liburuzaina, euskaltzalea, eta euskaltzain urgazlea da.
Vadstena
Historia
Stockholmeko babes estrategia barnean XVI mendean Gustavo I.a Vasak gotorleku bat eraiki zuen. Gustavo I.a bertan ezkondu zen bere hirugarren emaztearekin eta gotorlekua Vadstenako gaztelu bihurtu zuen. XVI mendean ospitale ezaguna ere eraiki zen.
Marie-Andrée Ouret
Euskararen gaia eskola publikoan aitzinarazi beharrez dabil, Biga Bai elkarteko lehendakari postutik.
Ofizioz, haatik, Baionako Mediatekako langile da, eta euskal funtsen Bilketa web ataria proiektuaren eramaile. Liburutegietako euskal ondarea eskuragarri uztea izan dute xede nagusia, milaka eta milaka dokumentu elkarri josiz, atari birtual batez.
Biografia
Informazio eta dokumentazioko masterra ikasi zuen Parisen (Institut d’études politiques) eta Media numerikoetako masterra ere (Paris-VIII unibertsitatea).
Parisen bizi zela hasi zen euskara klaseak ematen Euskal Etxean, eta horrek engaiarazi zuen euskararen alde.
2010etik honat Euskal Herrian bizi da. Larresoroko (Lapurdi) eskola elebidunean sartu zituen haurrak, eta segidan Biga Bai elkartean inplikatzen hasi zen, nahi baitzuen euskarazko irakaskuntzaren gaia barnetik ezagutu. Urte baten buruko, elkarteko lehendakaria joan zen, eta Ouretek zuen hartu postua.
Bilketa proiektua
Liburuzain gisa lan egiten du Baionako Mediatekan eta hor Bilketa proiektuaren arduraduna (misio-karguduna) da. Frantziako Liburutegi Nazionala inplikatuta dago proiektuan eta Euskaltzaindia proiektuaren barne dago. Euskal funtsen web atari bat sortu da sarean. Baionako Hiriak garatu webgune horrek Euskal Herriari buruz edota euskaraz diren dokumentu andana bat biltzen ditu.
2022an 2.000 liburu eta eskuizkribu zeuden; 3.500 argazki, postal, txartel eta plano, kartel, grabatu; 60 egunkari eta aldizkariren 17.000 artikulu; baita 2.500 film, soinu-dokumentu…
Euskal kultur erakundeak modu ezberdinez bat egin du egitasmoarekin, hala nola bitartekari lana eginez publiko zabalari buruz edo euskal kulturari buruzko formakuntza saioak antolatuz profesionalentzat. Atariaren edukian ere zuzenki parte hartu du.
The Andromeda Strain (filma)
The Andromeda Strain 1971ko Robert Wise estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Marie-Andrée Ouret
Argitaratutako lanak
Bere liburu aipagarrienak hauexek dira:
The Andromeda Strain (filma)
Argumentua
Espazio-zunda bat Lurreko herri bakartu batean erortzen denean, bertako biztanle guztiak, haurtxo bat eta agure alkoholiko bat salbu, hil egingo dira odola hauts bihurtzen zaienean.
Marie-Andrée Ouret
Euskaltzain urgazlea (2013tik)
Euskaltzaindiak euskaltzain urgazle izendatu zuen 2021eko azaroaren 26an. Azkue Bibliotekan eta Artxiboan aritu izan da 2013z geroztik.
Litochlebita
Litochlebita mineral bat da.
Ezaugarriak
Litochlebita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.
Ballyglass
(irlanderaz An Baile Glás) Irlandako udalerri bat da, Mayo konderrian dagoena. 240 biztanle inguru ditu.
Kratos
Greziar mitologian Kratos (antzinako grezieraz Κράτος Krátos, latinez Cratus) indarra eta boterearen pertsonifikazio maskulinoa zen. Palas titanaren eta Estigiaren semea zen, eta Zeus jainkoaren segizioko partaidea zen bere anai-arreba Bia, Niké eta Zelorekin batera. Erromatar mitologian Potestas izena jasotzen du.
Jainkoek erraldoien aurka izan zuten gerran parte hartu zuen, eta Hefesto eta Bia Prometeo kateatzen eta itsutzen lagundu zituena izan zen, aipaturiko azken titan hau jainkoen sua gizakiei emateko lapurtzen harrapatua izan zenean.
Antzerkigileek abstrakzioaren inguruan ematen duten ideia irudikatzen du.
Russel sugegorri
Russel sugegorria (Daboia russelii) Daboia generoko animalia da. Narrastien barruko Viperidae familian sailkatuta dago.
John Flamsteed
Sir John Flamsteed (Denby, Ingalaterra, 1646ko abuztuaren 19a - Greenwich, Ingalaterra, 1719ko abenduaren 31) ingeles astronomoa izan zen.
Biografia
Berak proposaturik sortu zen Greenwicheko behatokia 1676an, Karlos II.aren garaian, eta hark erregeren astronomo izendatu zuen. Argizagiak eta izar distiratsuak aztertu zituen. Azterketarako tresneria eta teknikak hobetu zituen; bere izena daraman proiekzio-metodo bat paratu zuen (maparen erdiko meridianoa eta lerro zuzenetan egindako paraleloak eta beste lerro kurbatuak dituena), eta Historia caelestis Britannica idatzi zuen (hil ondoren argitaratua, 1725ean); 3.000 izarren kokaera jasotzen da bertan.
Dícido
Dícido hondartza Castro Urdialesko Mioño auzoan kokatuta dago, Kantabrian. Hondartza hau ez da famatua eskaintzen duen lasaitasunagatik, baizik eta bere olatuengatik. Nahiz eta bertako olatuak famatuak izan, Kastro hirian, ez da gauza handirik, tamaina handia izan arren, nahiko motza delako.
Cormons
Cormons Italiako udalerri bat da. Goriziako probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Cormonsk honako udalerri hauekin egiten du muga:
Moenkhausia diamantina
Moenkhausia diamantina Moenkhausia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Doberdò del Lago
Mugakideak
Doberdò del Lagok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Schistura papulifera
Schistura papulifera Schistura generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Larry King
Larry King (jaiotza izena: Lawrence Harvey Zeiger; Brooklyn, - Los Angeles, ) estatubatuar telebista-aurkezle, irrati-aurkezle eta bozeramalea izan zen. Bere lanak sari ugari izan zituen, tartean bi Peabody, Emmy sari bat eta 10 Cable ACE sari.
King Floridako irrati batean hasi zen elkarrizketak egiten 1950ko hamarkadan eta 1960koan, eta ospea irabazi zuen. 1978an The Larry King Show saiorekin hasi zen, irratian gauez eskaintzen zen telefono-dei bidezko programa bat, Mutual Broadcasting System etxearena. 1985etik 2020era Larry King Live elkarrizketa saioa gidatu zuen CNNn. 2012tik 2020ra Larry King Now saioa gidatu zuen Hulun eta RT American. Aldi berean, asteroko saio bat zuen, Politicking izenekoa, bere heriotzara arte emititu zena.
NGC 4081
NGC 4081 galaxia bat da, Hartz Handia konstelazioan. Lewis A. Swiftek aurkitu zuen n.
Mikel Aurrekoetxea
Mikel Aurrekoetxea Gómez (Bilbo, 1981eko urriaren 5a - ) euskal herritar futbolari ohia da, atezain lanetan aritzen zena.
Ibilbidea
''2020ko Maiatzak 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Caerleon
Caerleon, 'Caerllion', Galesko hiri auzune eremuko udalerri eta komunitate bat da, Usk ibaiaren ibilbidean. Newport hiriaren iparraldean eta kanpoaldean dago. Antzinaroan bertan Isca Augusta erromatar kokalekua zegoen.
2011ko erroldaren arabera 8.061 biztanle zituen.
Ballyhaunis
(irlanderaz Béal Átha hAmhnais) Irlandako udalerri bat da, Mayo konderrian dagoena. 2016ko erroldaren arabera 3.056 biztanle zituen.
Althéa Laurin
Althéa Laurin (2001eko irailaren 1a), jatorri martinikarreko frantziar emakume taekwondolaria da. Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan esku hartu zuen, eta brontzezko domina lortu zuen +67 kiloko kategorian. Zazpi urte zituela, karatean izena eman nahi izan zuen Epinay-sur-Seine-ko udal kirol eskolan, baina taekwondon proba egin zuen, eta hartan gelditu zen. Les Sportives filmerako azaldu zuenez: "hasieran ez nuen diziplina hori egin behar, baina begirale bat nahasi, eta taekwondolarien lerroan jarri ninduen. Lehenengo saioetan ez nintzen konturatu, jolastu baino ez baikenituen egiten eta, gainera, ez genuen bi borroken arteko aldeak ezagutzen, genekiena zen kirola egitera joanak ginela". Frantziako selekzioarekin izan zuen lehenengo aukera junior kategorian izan zen, 2016an, eta, hurrengo urtean, Europako Txapelduna izan zen; 2018an, Munduko Titulua irabazi zuen kategoria berean, Hammamet-en.
Althéa Laurin, zilarrezko domina da -67 kiloko kategorian Tarragonako 2018ko Mediterraneoko Jokoetan.
Dublinen, 2019ko Olinpiar kategorien Europako Txapelketan, Althéa Laurinek brontzezko domina irabazi zuen +67 kiloko kategorian. Kategoria berean, urrezko domina da Sarajevoko 2020ko olinpiar kategorien Europako txapelketetan.
Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, brontzezko domina irabazi zuen +67 kiloko kategorian, Aminata Charlène Traoré bolikostarrari irabazita.
1986ko Munduko Eskrima Txapelketa
1986ko Munduko Eskrima Txapelketa Munduko Eskrima Txapelketaren 49. edizioa izan zen. 1986ko uztailak 25 eta abuztuak 3 artean Bulgariako hiriburua den Sofian Nazioarteko Eskrima Federakuntzak eta Bulgariako Eskrima Federakuntzak antolatuta.
Gizonezkoak
Banakako floretea
Taldekako floretea
Banakako sablea
Taldekako sablea
Emakumezkoak
Banakako floretea
Óscar Izurieta Molina
Óscar Izurieta Molina (1909ko urriaren 24a - 1990eko abuztuaren 17a) txiletar militarra izan zen. Izurietak Armadako Jeneralaren kalifikazioa izan zuen eta Txileko Armadako Komandante Nagusia izan zen 1958ko azaroaren 14tik 1964ko azaroaren 3ra. Oscar Izurieta Ferrer jeneralaren komandante nagusi ohiaren aita da eta Komandante Nagusi gisa Armada Jeneralaren izena erabili zuen lehen komandante nagusia izan zen. Bere aita Ricardo Izurieta Torres zen, Ortigosa de Cameros-eko Errioxako etorkin espainiarra, XX. mendearen lehen hamarkadan Txilera heldu zena.
Molina 16 urterekin Akademia Militarrean graduatu zen eta 22 urterekin Txileko Armadako Eskolan sartu zen. Infanteria Eskolan eta Akademia Militarrean aritu zen. 1941ean Amerikako Estatu Batuetara joan zen, Fort Benning-eko (Georgia) Infanteria Eskolako Txileko lehen ofizial bihurtuz. Gero Komandante Nagusia izango da. Gobernu militarrean Txileko Estatu Kontseiluko kide ere izan zen.
Abigail Pereira
Abigail Pereira Ávila (Montevideo, Uruguai, 1986ko urtarrilaren 27a) uruguaitar aktore, vedette, abeslari eta dantzari transgeneroa da.
Walter Pereira eta Graciela Ávilaren alaba da. Hainbat telebista saiotan parte hartu du, hala nola El show del mediodía, 2007ko Bailando por un sueño, Yo soy el artista, besteak beste.
LGBT kolektiboaren eskubideen aldeko ekintzailea da. 2007an bere izena legez aldatu zuen bai nortasun-agirian, bai pasaportean. 2013an jaiotza-agiria zuzendu zioten Erregistro Zibilean.
Gaur egun Telemundo telebista-katean egiten du lan eta Ameriketako Estatu Batuetan bizi da, Miamin hain zuzen.
Yoichiro Nambu
Yoichiro Nambu (南部 陽一郎) japoniar jatorriko fisikari estatubatuarra izan zen. 2008. urtean Fisikako Nobel Saria jaso zuen fisika azpiatomikoaren simetria-haustura espontaneoaren mekanismoa aurkitzeagatik.
Biografia
Nambu Tokion jaio zen 1921. urtean. Fukui Bigarren Hezkuntzako Ikastetxean graduatu ondoren, Tokioko Unibertsitate Inperialean fisika ikasi zuen. 1949. urtean, irakasle lagun bezala sartu zen Osaka Hiriko Unibertsitatean eta hurrengo urtean irakasle bezala hasi zen lanean.
Roe (Arkansas)
Roe Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Monroe konderrian dago, Arkansas estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Autunita
Autunita fosfato motako minerala da eta autunite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Autunita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 2,5 da.
Zura (musika taldea)
Zura Gipuzkoako Bidasoaldeko (Hondarribia eta Irun) musika talde bat da, 2005ean sortua. Xabi Strubellek bultzaturiko proiektua da. Urte hartakoa da Ilargi handi zauri zarae, Lorca eta Lauaxetaren poemak biltzen dituen diskoa, Metak diskoetxeak ateratakoa. Diego Garcia bateria lagun duela, taldetxo bat bildu zen diskoa zuzenekoan jotzeko. 2005 eta 2006. urteen artean hamaika kontzertu eman ondoren, Zurak isilaldi bat izan zuen hurrengo urteetan, eta 2008an itzuli ziren lanera, berriz ere Xabi Strubellek sortutako kantu batzuei itxura emateko.
Geroztik Zurak talde itxura hartu du, eta Xabi Strubellek (kitarra eta ahotsa), Nerea Olaxak (ahots nagusia), Eñaut Balentziagak (bateria), eta Hans Dieckmannek osatzen dute.
Larbroye
Larbroye Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Larbroye udalerrian erroldatutako biztanleak 459 ziren. Familiak 165 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 78 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 178 etxebizitza zeuden, 168 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 176 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 168 etxebizitza nagusietatik 135 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 16 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 104 etxek bost zituzten. 145 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 74 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 84 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 295 ziren, horien artean 206 aktiboak ziren eta 89 inaktiboak ziren. 206 pertsona aktiboetatik 190 lanean zeuden (103 gizon eta 87 emakume) eta 17 langabezian zeuden (10 gizon eta 7 emakume). 89 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Larbroye udalerrian 173 unitate fiskal zeuden, 475 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.047 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2000. urtean Larbroye udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fruiz
Fruiz Bizkaiko udalerria da. Mungialdeko eskualdean dagoen herri honek 0 biztanle zituen. urtean.
Inguru naturala eta kokapena
Fruiz Oka ibaiak sorturiko haran batean dago, ibai horrek udalerria erdigunetik zeharkatzen duela. Fruizen sakabanatutako hainbat auzo daude eta herriaren erdigunea Aldai auzoaren ingurua dugu. Aipaturiko Aldai auzoaz gain, Fruizko auzoak honakoak dira: Mandaluiz, Andeko, Olalde, Lotina, Batiz, Botiola, Plakonalde, eta Ugane.
Fruizen herri mugakideak honakoak dira: Arrieta eta Meñaka iparraldean; Gamiz-Fika hegoaldean; Morga eta Arrieta ekialdean; eta Mungia eta Gamiz-Fika mendebaldean. Fruizek garaiera txikiko hainbat mendixka ditu inguruan, Irimieta-mendi, Kirkinetu, Mamitia, Arkotxe, Lomerikamendi eta Orgabane mendiak, besteak beste.
Fruizko zutabe basaltikoak
Fruizeko Aldai auzoko meategi batean geologikoki ikusgarriak diren zutabe basaltikoak daude.
Arroka bolkanikoa da Basaltoa, Lur planetako gainazalaren % 70 osatzen du, lurrazal ozeanikoa basaltoz osaturik dago. Ilargiko beltzuneak eta Martitzeko hainbat gune ere basaltikoak dira. Baina laba basaltikoak batzuetan zutabe erako egitura bitxiak osatzen ditu. Zutabe hauen forma hexagonala izan ohi da. Munduan badira hainbat adibide famatu, adibidez Irlandako Erraldoien Galtzada (Giant's Causaway). Euskal Herrian ere aurkitu daitezke horrelakoak, non eta Fruizen.
Elgoibar inguruan eta Sopelako hondartzaren Ekialdeko aldean aurkitu ahal dira beste erako formazio basaltikoak, kuxin-laba izenez ezagutzen den formazioa. Pillow-laba hauek bakuola kontzentrikoak izan ohi dituzte eta forma biribilduak.
Historia
Fruizen sorrera VIII. mendearen amaierakoa da. Garai hartan Fortunio Frunizek asturiarrak menderatu zituen Asturiazagako borrokan. Leku hartan dorretxe bat eraikitzea agindu zuen, eta dorretxe horren izenetik dator elizatearen izena. Fruizko lurretan garia, artoa eta indabak landatzen ziren, eta ondorengo hamarkadetan abeltzaintza ere garatu zen. Garapen horren seinale 1781ean ezarritako urteroko behien azoka. Azoka hori San Lorentzo baselizaren inguruetan antolatzen zen.
Gaur egun abeltzaintza azoka abuztuko bigarren igandean egiten da, herriko jaiekin bat eginik. Nekazaritzaz gain, herriaren inguruko basoek abelburuen elikadurarako eta egurra lantzeko aukera ezin hobea eskaini izan diete herritarrei.
Politika
2011ko maiatzaren 22ko hauteskundeetako emaitzen ondorioz Fruizko alkatea Eusko Alderdi Jeltzaleko Ainara Zelaia izan zen. 2015eko udal hauteskundeetan kargua berretsi zuen.
2007ko udal hauteskundeetako emaitzak honakoak izan ziren:
Baliogabeko botoak 54 izan ziren ( guztien %20,77), eta emandako boto zuriak 9 (botoen %3,85). Abstentzioa %14,19koa izan zen.
Garraiobidea eta azpiegiturak
Morgako errepide nagusia BI-2121 errepidea da, honek erdigunea eta Olaldeko auzoak zeharkatzen ditu. Horrez gain, gainerako auzoak lotzeko BI-4118 eta BI-3123 errepideak daude. Garraio publikoari dagokionez, Bizkaibuseko Gernika-Mungia A3519 lineak geltokia dauka herrian, autobusa batez beste bi ordu eta erdian behin igarotzen da herritik.
Euskara
Mendebaleko euskararen barruan Mungialdeko euskararen barruan kokatzen da fruiztarren hizkera. Jon Andoni Uriarte Fruiztar hizkuntzalariak bere doktorego-tesian herriko euskara aztertu zuen alde fonetiko, fonologiko morfologiko eta sintaktikoetatik, Alfontso Irigoienen zuzendaritzapean.
Herritar gehienak euskaldunak izanda Fruiz euskarak Bizkaian duen arnasgune nabarmenetako bat da. Ez da kidea baina Udalerri Euskaldunen Mankomunitateko kidea izateko baldintzak betetzen ditu Fruiz-ek. Euskal hiztunen portzentajea % 70etik gora duten herriak egon daitezke UEMA Mankomunitatean. 2010eko datuen arabera Fruizen euskaldunak % 81 dira, eta euskararen erabilera % 58,1 da.
Fruiz Ahotsak.eus atarian
Ugari dira (gutxienez 29 hizlari) Ahotsak.eus atarian Fruizko hizkeraz jaso ahal izan dituzten elkarrizketak.
Jaiak eta ospakizunak
Fruizko jaiak abuztuko lehen astean izan ohi dira, Lorentzo Deunaren ospakizunarekin batera. Horrez gain, Botiola auzoak San Migel eguneko jaiak ospatzen ditu irailaren 29an.
Sallebante eguna Abuztuak 10ean (Lorentzo Deuna) ospatzen da, Andeko auzoan dagoen baselizan.
Elkarteak
Herrian honako elkarte hauek daude:
Fruizko Tximeleta Ibilbidea
Frontoitik hur dagoen Tximeleta lorategia, edo Tximeleten oasia ere deitua, Zerynthia elkarteak tximeletei laguntzeko lorategiak sortzeko ekimenaren barruan sortu zen, inguruko zenbait herritan bezala. Tximeleta eta erleen moduko insektu polinatzaileentzat basaloreak oso garrantzia handikoak direnez belarra moztu barik uzten da gune batzuetan hor basalore ugari sor daitezen. Tximeleta asko ikus daitezke herri inguruan: aza-tximeleta txikia, aza-tximeleta handia, aza-tximeleta zuri-berdexka, kleopatra, makulada, ninfa arrunta, geranioen daratulua, kolia arrunta, kobredun txikia, atalanta, eguargiko pauma eta isats luzeko urdina.
Tradiziozko ofizioak
Herrian tradiziozkoak izen diren gutxienezko 5 ofizio eta beste horrenbeste herrikide azaldu ziren 2019an Euskal Telebistako Herri txiki, infernu handi telebista saioan: Ameriketara joandako artzaina, ile-apaintzailea, baserritarra, kamioilaria, etxekoandrea, bake-epailea... Ofizio berria den garagardo-egilea ere azaltzen da saioan.
Jesus Gurutziltzatuaren baselizak
Jesus Gurutziltzatuaren baselizak, koloma toskanarren gainean bermatutako atari tetrastiloa du. Kolomek murrruxka bat dute oinarri. Ehortzi aurreko egunetan gorpua erakusteko eta beilatzeko erabiltzen zen. Oraindik ere hilerriko kapera gisa erabiltzen dute eta, hain zuzen ere, handik sartzen da hilerrira.
Sallebante baseliza
Sallebante baseliza Andeko auzoko goragune batean dago. Bertara heltzeko, izen bereko baserri baten ondotik igarotzen den bidexkaren amaierara arte jarraitu beharko dugu.
Sallebante baseliza egoera onean mantentzen den eraikin txikia da. Garai batean izandako zeregin liturgikoa alde batera utzi zen aspaldi eta gaur egun nekazaritzako lanabesak gordetzeko erabiltzen da.
Eraikinak arkupe handia dauka eta bi murruk mugatzen dute, eraikinaren alboko paramentuen luzapenek hain zuzen ere. Arkupearen gainean hiru isurialdeko teilatua dago. Gainaldea eusten duen egitura ezin da barnealdetik ikusi, zurezko estrabe mihiztatuz eratutako estaldura modernoa jarri diote eta.
Barrura sartzeko ateburua duen sarbidetik igaro behar da. Atearen inguruan harlanduzko lan bikaina egin zuten atezango moduan, eta bertikalean luzatzen da dobela handien bidez arku faltsu bat sortuz. Tokiko baseliza guztietan bezala, eraikinaren gainerako guneak harlangaitz-horma zarpiatuz eginda daude. Dena den, eskantzuetan harlanduzko lanak ageri dira.
Barnealdea oso txikia da eta, arkupearekin batera, lau angeluko oinplanoa osatzen du. Ez dauka inolako apaingarririk. Barrualdeak maila txiki bat dauka eta horren gainean aldaretxo bat dago. Oparria mahai-itxurakoa da eta atzealdeko paramentuan horma-hobi txiki bat dauka San Lorenzoren irudiarekin.
Sarrerako atetik sartzen den argiaz gain, barnealdea argitzen duen elementu bakarra gezi-itzurako bao txikia da.
María Ochoa de Lomaicaren testamentuari esker, badakigu 1560. urtean baseliza honen lehenengo eraikina bertan zegoela jada, testamentuan baseliza honetan eta desagertutako San Esteban baselizan bere omenez emandako zenbait meza aipatzen baitzituen. Parrokiako datuek baselizari buruz egiten duten lehenengo erreferentzietako baten arabera (1638), orduko baselizak kanpaia bakarreko kanpai-horma zuen. 1695. eta 1704. urteetan birmoldaketak egin zizkioten eta 1758an gaur egun ezagutzen dugun eraikin berria egin zuten. San Migel baseliza ere garai hartan berreraiki zen.
Carlos Fernández
Carlos Fernández Luna (Castilleja de Guzmán, Sevilla, Espainia, 1996ko maiatzaren 22a) espainiar futbol jokalaria da, 2021az geroztik aurrelari gisa jokatzen duena Errealean, Espainiako Ligako Lehen Mailan.
Fruiz
Sallebante baseliza
Eraikin hau Antonio de Vegak diseinatu zuen eta orduko 4.825 erreal balio izan zuen aipatutako San Lorenzo baselizari dagokionez.
Carlos Fernández
Transfermarkt, futboleko merkatuan espezializatutako web orrialdearen arabera, bere merkatuko balioa 9 milioi eurokoa da.
Fruiz
San Miguel baselizak eta San Lorenzo baselizak
San Miguel baselizak eta San Lorenzo baselizak antzekotasun ugari dituzte, bai ikuspuntu arkitektonikotik, bai biek izandako eboluzio historikoaren ikuspuntutik.
Carlos Fernández
Selekzio nazionala
Espainiako selekzio nazionalarekin oraindik debuta egin ez duen arren, 19 eta 21 urtez azpiko selekzioekin jokatu ohi du, azken honekin 3 partidu jokatu dituelarik.
Fruiz
San Miguel baselizak eta San Lorenzo baselizak
1972an egindako birmoldaketak baselizaren kanpoaldeko egitura aldatu du. Hasieran San Lorenzo baselizaren antzekoa zen arkupea itxi egin zuten eta horrela barnealdeko espazioa handitu zuten, oinplanta osoa hormaz inguratu baitzuten.
Barnealdeko murruen harlangaitza luzitu gabe dago eta hegoaldeko horman kokatutako bao bakarra dauka. Teilatuaren azpitik begiratuta, begien bistakoa da bi isurialde daudela, baina luzituak estali egiten dumetalezko tirante eta ilarak eusten duten egitura. Tenpluko zoruan oraindik ikus dezakegu non hasi eta amaitzen ziren eraikinaren gorputz nagusia eta arkupea, gorputz nagusia zegoen tokian zorua harlauzazkoa delako eta, antzinako arkupeko zorua, ordea, zementuz zolatu zutelako.
Gaur egun baseliza igandeetan eta San Migel goiaingeruaren egunean irailaren 29a, erromeria ospatzen da) irekitzen da gurtzarako. Barruan zortzi banku eta maila baten gainean kokatutako mahai-itxurako aldarea ditu. Horrez gain, badaude ere gurutze bat eta baselizako goiaingeruarenirudi bat. Hala ere, goiaingeruaren irudia ez da hasieran zegoena, horiaspaldi desagertu baitzen.
Lehen esan bezala, baseliza hau San Lorenzo baseliza eraiki zen urtean egin zuten. Antonio Vega izan zen 1758an eraikina egiteaz arduratu zena eta 3.175 erreal erabili zituzten lanak egiteko. Dena den, eraikin honek toki berean zegoen eraikin zaharragoa ordezkatu zuen, badakigu eta XVII. mendean jada bazegoela eraikin bat.
Opole Lubelskie udalerria
Opole Lubelskie Poloniako Lublingo voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Opole Lubelskie barrutian kokatuta. 193,72 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 17507 biztanle zituen.
Karina Garantivá
Karina Garantivá (La Guajira, Kolonbia, 1980) Madrilen bizi den aktore, idazle eta antzerki-zuzendari kolonbiarra da.
Biografia
La Guajiran, Kolonbiako iparraldean dagoen lur laranjako eta zeru kristalinoko paradisuan eman zuen haurtzaroa. Han Wayúu indigenak ere bizi dira. 16 urte zituela, Bogotára joan zen unibertsitate batean karrera bat ikastera. Javeriana Unibertsitateko Pontifizian sartu zen eta unibertsitateko irratian lan bat lortu zuen. Orduan hasi zen historia hori artearekin: ordura arte, dantzatzea, idaztea edo antzeztea bere denbora-pasa ziren, Bogotan erabaki zuen plan "serioei" uko egitea eta profesionalki 'jolastea'. Familiari gustatu ez arren, bi urtera Unibertsitatea utzi zuen Barranquillan dantza eta antzerkia ikasteko.
Artean aritzeko aukera gutxi izan arren, Barranquillan Calitik, Estatu Batuetatik eta Kubatik zetozen maisu handiak aurkitu zituen han. Oso garai aberatsa izan zen. 2001. urtea izan zen etapa zoragarri horren amaiera, Kolonbia indarkerian murgilduta baitzegoen. Ez zegoen etxerik mehatxurik gabe, hildakorik gabeko kalerik, ezta beldurrik gabeko pertsonarik ere.
Hasitako Interpretazio ikasketak Karibeko Arte eta Gimnasia Eskolan (Kolonbia) utzi eta Garantiva 20 urterekin Madrilera joan eta RESADen jarraitu zuen Keinuen Interpretazioa ikasten, eta 2006an lortu zuen titulua.
Lan ibilbidea
Ignacio del Moralen eta Verónica Fernándezen Presas lanean hasi zen aktore lanetan. Lan hori Zentro Dramatiko Nazionalak 2007an programatu zuen Madrilgo Valle-Inclán antzokian eta Ernesto Caballeroren zuzendaritzapean. Urtebete geroago, Ernesto Caballeroren Maniquís izeneko talde-lan batean parte hartu zuen, Madrilgo Arenal antzokian. 2010eko uztailean, La fiesta de los jueces estreinatu zuen, Caballeroren bertsioa, Von Kleist-en El cántaro roto lanean oinarrituta. Lan horretan Eva garbitzailearen papera egitn zuen, Licht idazkariaren alaba. Obra Antzokien Areto Berdean eta, ondoren, Marquina antzokian programatu zen. Garantiváren interpretazioak kritika onak izan zituen.
Interpretatu duen paper garrantzitsuenetako bat, En la vida todo es verdad y todo es mentira/Bizitzan dena da egia eta dena da gezurra Calderonen lan konplexu klasikoaren protagonistetako bat izan da, Libia hain zuzen ere. Antzerki Klasikoko Konpainia Nazionalaren (CNTC) ekoizpen hori, Ernesto Caballeroren zuzendaritzapean, 2012ko urtarrilaren 18tik martxoaren 18ra egon zen kartelean Pavón antzokian. .
Antzerki Klasikoko Konpainia Nazionaleko esperientzia izan ondoren eta Pedro Calderón de la Barcaren antzerkian aditua den Antonio Regalado maisua ezagutu ondoren, Primas de Riesgo antzerki-konpainia sortu zuen, eta 2012ko irailaren 28an eszenako zuzendari lanean hasi zen Valladolideko Calderón antzokian Naces Consumes Mueres lanarekin, Calderonen Auto Sacramentalean oinarritutako ikuskizuna.
2012. urtean Benito Pérez Galdosen Doña Perfecta eleberriko protagonistetako bat, Rosarioren papera egin zuen, Ernesto Caballerok antzerkirako egindako egokitzapenean. Urte horretako azaroaren 2an estreinatu zen María Guerrero antzokian.
Espainiako eta Europako eszena-zuzendari ospetsuekin lan egin du, eta ohiko aktore bihurtu da Espainiako antzerki-ikuskizunetan.
Beste lan batzuk: Thomas Vincibergenen Festen, eta Las Amazonas lanaren antzerki-bertsioa, Heinrich Von Kleist-en Pentesilea-ren bertsioa, Meridako Nazioarteko Jaialdian antzeztu zena. Bi lanetan Magüi Mirak zuzendu zuen.
2016ko irailaren 10ean, Runners lanarekin antzerki-autore debuta egin zuen Madrileko Teatro Luchanan. Kritikak goretsi zuen lana, autorearen ironiaren zentzua nabarmentzen baitu, eta obra "parabola garratz eta samurra" gisa kalifikatu zuen, bizitza osasungarriaren mito faltsuei eta kosta ahala kostako arrakasta izateak sortutako frustazioei buruz.
2019ko maiatzaren 14an Acto Primero argitaletxeak La noche que no se estrenó la vida es sueño lana argitaratu zuen.
2022ko urrian Federico García Lorcaren La Yerma lana egin zuen.
2022an La mujer buena lana estreinatu zuen Ernesto Caballerorekin. Garantivá dramagileak lan horretan emakumeei esleitu zaien roletik ihes egiten duten eta ustezko askatasun bat lortzera jotzen duten emakumeen arketipoak erakutsi zituen.
San Saturnino eliza (Ustaize)
San Saturnino eliza Nabaskoze almiranterriko Ustaize kontzejuan XIII. mendeko kristiau eliza bat da, gotiko estiloan.
Eraikina
Eraikuntza gotikoa da (XIII. mendearen lehengo erdia), harriz egina. Habearte bat du, lau ataletan banatuta, baita burualde erdizirkularra ere. Estalkia kanoi zorrotzeko ganga da, nabean fajoiak dituena, eta burualdean labe-ganga du. Sarrera epistolaren aldetik egiten da, zirkuluerdiko arku txaranbelduko ate baten bidez. Ate horren arkiboltak xake-itxurako hondarrak dira. Elizpe arin batek babesten du.
Kapandorre, oso liraina, tenpluaren oinaldean dago. Absideak erdi-puntuko leiho axial bat du, gaur egun itsua, eta bi kontrahorma alboetan. Geroago, nabearen alde banatan kanoi-gangaz estalitako kapera bana gehitu ziren.
Erretaula nagusia barrokoa da (XVIII. mendearen lehengo erdia), eskulturazkoa, eta bankua eskaintzen du. Hiru kaleko gorputza da, eta zutabe salomondarrak, lorez apainduak, eta atikoa ditu. Bankuan, sagrarioaren alde banatan, San Pedroren eta. San Pablo, erlaitzen gainean. Pisu nagusian San Saturnino agertzen da gotzain gisa, San Sebastian eta San Andres artean. Eta teilatupean, Kalbarioa, Ama Birjinaren eta San Joan ebanjelariaren artean gurutziltzatua.
Goi-koruaren korupeak, habeartearen lehen atalean dagoenak, apaingarri ederrak ditu, trazeria gotiko eta gorriaren imitazioz margotuak.
Liuita
Liuita mineral bat da.
Ezaugarriak
Liuita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Bélarga
Bélarga Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bélarga udalerrian erroldatutako biztanleak 413 ziren. Familiak 159 ziren, horien artean 38 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 21 bakarrik bizi ziren emakumeak), 54 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 46 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 230 etxebizitza zeuden, 167 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 46 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 223 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 167 etxebizitza nagusietatik 124 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 52 etxek lau zituzten eta 84 etxek bost zituzten. 115 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 83 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 258 ziren, horien artean 184 aktiboak ziren eta 74 inaktiboak ziren. 184 pertsona aktiboetatik 142 lanean zeuden (78 gizon eta 64 emakume) eta 43 langabezian zeuden (25 gizon eta 18 emakume). 74 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bélarga udalerrian 173 unitate fiskal zeuden, 423 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.865 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Clair (Ardèche)
Saint-Clair Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Clair udalerrian erroldatutako biztanleak 1.011 ziren. Familiak 380 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 134 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 166 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 393 etxebizitza zeuden, 380 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 374 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 380 etxebizitza nagusietatik 333 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 84 etxek lau zituzten eta 252 etxek bost zituzten. 315 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 117 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 251 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 655 ziren, horien artean 481 aktiboak ziren eta 174 inaktiboak ziren. 481 pertsona aktiboetatik 462 lanean zeuden (245 gizon eta 217 emakume) eta 20 langabezian zeuden (11 gizon eta 9 emakume). 174 pertsona inaktiboetatik 68 erretiraturik zeuden, 68 ikasten zeuden eta 38 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Clair udalerrian 388 unitate fiskal zeuden, 1.086 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.027 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 40 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen eta 1 drogeria zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Transhumanismo
Transhumanismoa nazioarteko mugimendu kultural eta intelektual bat da zeinek helburu moduan duen giza gaitasun fisiko zein psikologiko edo intelektualak eraldatzea eta hobetzea teknologiaren bidez. Pentsalari transhumanistak giza gaitasunak gaindi ditzaketen teknologia berrien alde onak eta arriskuak aztertzen dituzte, era berean, teknologia horiek garatzerako orduan erabili beharreko teknoetika ere. Hauek uste dute gizakia gai dela gaitasun handiko izaki bihurtzeko, “postgizaki” deituko litzatekeena.
Tranhumanismo terminoaren esanahi garaikidea, futurologiako lehen irakasleetako batek, Fereidoun M. Esfandiaryk, sortu zuen 1960. urtearen inguruan, "Gizakiaren kontzeptu berrien" inguruan pentsatu zuenak, "Gizakiz haraindiko" teknologia, bizimodu eta mundu ikuspegi trantsizionalak hartzen dituzten pertsonak identifikatzen hasi zenean. Hipotesi hau Max More filosofo amerikarraren lanetan oinarritu zen, filosofia futurista bat izan zen 1990. Hamarkadarako eta ordutik, nazioarteko mugimendu transhumanista  deitzen den talde intelektual hazten ari da. Transhumanismoa Francis Fukuyama k "munduko ideiarik arriskutsuena" bezala deskribatu du, Ronald Bailey k, berriz, "Gizateriaren asmo ausart, irudimentsu eta idealenak pertsonifikatzen dituen mugimendua" dela dio. Autore batzuen ustez, gizateria transhumanoa izango litzateke jada, azken mendeetako aurrerapen medikoek nabarmen aldatu dutelako gure espeziea. Hala ere, ez litzateke modu kontzientean eta, beraz, transhumanista izango.
Historia
Nick Bostrom -en arabera, mota honetako bulkada transzendentalistak Gilgameshen epikako hilezkortasunaren bilaketatik behintzat adierazi dira, baita gaztetasunaren iturriaren misio historikoetan ere, bizitzaren elixir-a eta zahartzea eta heriotza gainditu nahi izateko beste ahalegin batzuk.
Eztabaida dago Friedrich Nietzsche ren filosofia transhumanismoaren eragintzat har daitekeen, "Übermensch"-a (supergizakia) goratu arren, eraldaketa teknologikoaren ordez autoeguneratzean duen enfasiagatik.
Kosmismo errusiarrak oihartzuna izan du transhumanismoan. Era horretan, Nikolai Fyodorovich Fyodorov filosofo kosmista transhumanismoaren aitzindaria izan zen.
Lehen proposamen transhumanistak
Transhumanismoaren funtsezko ideiak 1923an planteatu zituen lehen aldiz J. B. S. Haldane genetista britainiarrak Dedalo e Ícaro: la ciencia y el futuro saiakeran, zeinak iragarri zuen giza biologian onura handiak zientzia aurreratuen aplikaziotik etorriko zirela. Bereziki, Eugenesiaren zientziaren garapenean interesatua zegoen bera, baita ektogenesian (bizitzaren sorrera eta iraunkortasuna giro artifizial batean), eta giza ezaugarriak hobetzeko genetikaren aplikazioan (osasuna eta adimena, esaterako) ere.
Bere artikuluak interes akademiko eta herrikoia piztu zuen. J. D. Bernalek, Cambridg eko Unibertsitateko kristalografo batek, El mundo, la carne y el diablo idatzi zuen 1929an, non espazioaren kolonizazio ikuspegiei eta giza gorputzaren eta adimenaren aldaketa erradikalei buruzko espekulazioa egiten duen.
Julian Huxley biologoa, oro har, "Transhumanismoaren" sortzailetzat hartzen da, eta termino hori 1957an idatzitako artikulu batean agertzen da:"Orain arte giza bizitza, oro har, Hobbesek deskribatu zuen bezala izan da, 'Desatsegina, basatia eta laburra'; gizaki gehien-gehienak (oraindik gazte hil ez badira) miseriarekin kaltetuak izan dira... justifikazio osoz euts diezaiokegu posibilitate lur horiek existitzen direlako usteari, eta gure existentziaren egungo muga eta frustrazio miserableak neurri handi batean neurriz gainekoak izan litezkeela... Giza espezieak, nahi izanez gero, bere burua gaindi dezake - Eta ez noizean behin bakarrik - Gizabanako bat hemen modu batean, ez beste modu batean, baizik eta bere osotasunean, humanitate gisa."Definizio hori ez dator bat, funtsean ez bada ere, 1980ko hamarkadatik hona izan duen erabilera komun bakarrarekin. Pentsalari hauek planteatutako ideiak 1960ko hamarkadako zientzia fikzioan esploratu ziren, nabarmenki  Stanley Kubrick en 2001: Una odisea del espacio, Arthur C. Clarker en El centinela kontakizunean oinarrituta dagoena, non estralurtar artefaktu batek bere eramaileari botere transzendental bat ematen dion.
Adimen artifiziala eta berezitasun teknologikoa
Marvin Minsky zientzialari informatikoak gizakiaren eta adimen artifizialaren arteko harremanei buruz idatzi zuen 1960ko hamarkadan. Hurrengo hamarkadetan, eremu honek eragin handiko pentsalariak sortzen jarraitu zuen, Hans Moravec eta Raymond Kurzweil kasu, eremu teknikoaren eta espekulazio futuristen eta transhumanisten artean ibili zena. 1972an Robert Ettingerrek "transhumanitate" kontzeptuan ekarpenak egin zituen Man into Superman liburuan.