cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zutkerque
Biztanleria
2007an Zutkerque udalerrian erroldatutako biztanleak 1.712 ziren. Familiak 588 ziren, horien artean 108 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 72 bakarrik bizi ziren emakumeak), 192 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 244 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 44 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 692 etxebizitza zeuden, 615 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 657 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 615 etxebizitza nagusietatik 475 bere jabearen bizilekua ziren, 114 alokairuan okupaturik zeuden eta 26 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 23 etxek bi zituzten, 77 etxek hiru zituzten, 173 etxek lau zituzten eta 341 etxek bost zituzten. 462 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 241 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 305 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.145 ziren, horien artean 799 aktiboak ziren eta 346 inaktiboak ziren. 799 pertsona aktiboetatik 711 lanean zeuden (434 gizon eta 277 emakume) eta 89 langabezian zeuden (33 gizon eta 56 emakume). 346 pertsona inaktiboetatik 71 erretiraturik zeuden, 130 ikasten zeuden eta 145 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Decatur konderria (Tennessee)
Decatur konderria (Decatur County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Decaturville da. 2010eko zentsuaren arabera 11,757 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Decatur konderriak 89,324 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,859 ura dira. Beste 86,465 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 13,16 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 11,757 pertsonetatik 11,255 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 308 dira. 337 beltzak edo afroamerikarrak. 23 amerikar natiboak ziren eta 6 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 25 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 1 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 110 pertsonek kokatzen zuten.
Zutkerque
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 34 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 3 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eztebe Tomašević
Eztebe Tomašević (Stjepan/Stefan Tomašević, Стјепан/Стефан Томашевић; 1438 aldean - Jajce, egun Bosnia-Herzegovina, 1463ko maiatzaren 25a) Bosniako erregea izan zen 1461–1463 bitartean, eta Serbiako despota 1459ko apiriletik ekainera. Mehmed II.a otomandar sultanak 1463an hilarazia, Kotromanić dinastiako azken monarka izan zen.
Serooskerke (Veere)
Serooskerke Herbehereetako Zeelanda probintziako Veere udalerria osatzen duten herrietako bat da. 2010eko erroldaren arabera 1.791 biztanle zituen.
1997ra arte, udalerri independentea izan zen.
Borut Pahor
Borut Pahor [ˈbóːɾut ˈpàːxɔɾ] (Postojna, Eslovenia, 1963ko azaroaren 2a) esloveniar politikaria da. Esloveniako presidentea izan zen 2012ko abenduaren 22tik 2022ko abenduaren 22ra. Aurretik, 2008ko azaroaren 21etik 2012ko otsailaren 10era herrialdeko lehen ministroa izan zen.
1961eko Eurovision Abesti Lehiaketa
1961eko Eurovision Abesti Lehiaketa urtero ospatzen den Eurovision Abesti Lehiaketaren seigarren edizioa izan zen. Cannesko Palais des Festivals et des Congrès biltzar jauregian ospatu zen, Frantzian, martxoaren 18an. Aurkezlea Jacqueline Joubert izan zen, aurretik ere Cannesen ospatu zen 1959ko edizioan bezalaxe.
Garailea Luxenburgo izan zen, Jean-Claude Pascal abeslariaren "Nous les amoureux" kantuarekin. Luxenburgoren lehen garaipena izan zen.
Hamasei herrialdek hartu zuten parte, aurreko edizioan baino hiru gehiagok. Espainia, Finlandia eta Jugoslaviak lehen agerraldia egin zuten.
Kilmahog
, 'Cille MoChùig', Eskoziako herri bat da, Stirling konderrian. Ben Ledi mendiaren alboan dago.
Symphurus bathyspilus
Symphurus bathyspilus Symphurus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Duraluminio
Duraluminioa kobrea, manganesoa, magnesioa eta silizioa duen aluminiozko aleazioa da. Aluminio-kobre aleazioen familiakoak dira (1998).
Badirudienaren kontra, duralumino izena ez dator «aluminio gogorretik», Düren-etik baizik, 1909an Alfred Wilm-ek aleazio hori, lehen aldiz, fabrikatu zuen Alemaniako hiritik.
Gaur egun, terminoak aluminio eta kobre aleazioei egiten die erreferentzia, nagusiki; Nazioarteko Aleazioen Izendapen Sistemak (IADS) 2000 serie gisa izendatzn ditu, hegazkinen fuselaje- fabrikazioan erabilitako 2014 eta 2024 aleazioei bezala.
Giro-tenperaturan, erresistentzia mekaniko handia du, baina korrosioarekiko erresistentzia, soldagarritasuna eta anodizaziorako egokitasuna baxuak dira. Hegazkin eta automobilgintzan erabiltzen dira. 450 MPa inguruko muga elastikoa du, konposizioaren eta tenplearen arabera aldatzen den balioa.
Aurkikuntza
1906an, Alfred Wilm alemaniarrak landutako lehen aleazio soila garatu zuen aluminiozko aleazioen indarra areagotzeko ikerketaren barruan. Bere aurkikuntza aleazioen gogortasuna handitzea izan zen, altzairuaren ekoizpenean indarra handitzeko erabiltzen diren metodoak aluminiozko aleazio batera transferituz. Hoztu eta egun gutxira, utzitako aleazio-laginek indar handiagoa erakusten zutela ikusi zen. Azpiko printzipioa, prezipitazio gogortze deritzo.
Material berria, 1909tik, Düren metalurgiak ekoitzi zuen, eta Duralumin izena eta antzeko batzuk (DURAL) marka erregistratu gisa babestuta daude. Wilmen aluminio aleazioak, ehuneko 3,5 eta 5,5 kobrea, ehuneko 0,5 eta 0,8 magnesioa eta ehuneko 0,6 manganesoa du, baita ehuneko 1 arteko silizioa eta ehuneko 1,2 burdina ere patente baterako erregistratu da. Izena latinezko durus «gogor» hitzetik dator (edo hobeto: «iraunkorra», etengabea, erresistentea zentzuan), nahiz eta literaturan, batzuetan, Dürengo lantokiarekin eta aleazioko osagai nagusiarekin (aluminioarekin) lotura egin. Gaur egun, aleazio konparagarri ugari daude fabrikatzailearen izena aleazio izendapenari gehitu zaizkionak.
Konposizioa
Aluminioaz gain, duraluminoaren material nagusiak kobrea, manganesoa eta magnesioa dira. Esate baterako, Duraluminium 2024 % 91-95 aluminioz, % 3,8-4,9 kobrez, % 1,2-1,8 magnesioz, % 0,3-0,9 manganesoz, <0,5 % burdina, <0,5 % silizioz, <0,25 % zink, <0,15 % titanioz osatuta dago, <% 0,10 kromoa eta beste elementuen % 0,15 baino gehiago elkarrekin batera
Kobrea gehitzeak indarra hobetzen badu ere, aleazio horiek korrosioa jasan dezakete. Korrosioarekiko erresistentzia asko hobetu daiteke purutasun handiko aluminiozko gainazaleko geruza baten metalurgia-loturaren bidez, alclad-duralum izenekoa. Alclad materialak hegazkin industrian erabiltzen dira gaur egun
Korrosioaren aurkako babesa
Kobrea gehitzeak indarra hobetzen badu ere, aleazio horiek korrosioa jasan dezakete. Xafla produktuetarako, korrosioarekiko erresistentzia asko hobetu daiteke purutasun handiko aluminiozko gainazal-geruza bat batuz metalurgia-loturaren bidez. Xafla horiei alclad deitzen zaie, eta hegazkingintzan erabili ohi dira.
Erabilerak eta aplikazioak
Kobrearekin aleatutako aluminioa (Al-Cu aleazioak), prezipitazioaren bidez gogortu daitekeena, Nazioarteko Aleazioen Izendapen Sistemak 2000 serie gisa izendatzen du. Aluminioaren artean, gehien erabiltzen den aleazioetako bat da, ordura arte altzairuetarako gordetako aplikazioak erabiltzea ahalbidetzen dituena, Al-Cu aleazio forjatuen erabilera tipikoen artean hauek daude :
Abiazio erabilerak
Masiboki ekoitzitako lehen hegazkina Duraluminoaren erabilera zabala egin zuen, I. Mundu Gerrako Junkers JI sesquiplano blindatua. Duraluminioari, bere osaerari eta tratamendu termikoei buruzko informazioa, Alemaniako literatura zientifikoak argi eta garbi argitaratu zuen, 1914an Lehen Mundu Gerra hasi baino lehen. Hala ere, aleazioa Alemaniatik kanpo erabiltzea ez zen gertatu 1918an borrokak amaitu arte. Lehen Mundu Gerran Alemaniako erabilerari buruzko txostenek, hala nola Flight bezalako aldizkari teknikoetan ere, oker, bere aleazio-osagai nagusia kobrearen ordez magnesio gisa identifika zezaketen. Erresuma Batuko ingeniariek duraluminoarekiko interes gutxi erakutsi zuten gerra ostera arte.
Airea baino astunagoa den hegazkinerako duraluminioa erabiltzeko saiakerarik zaharrena 1916an gertatu zen; Hugo Junkers-ek Junkers J 3-hegazkinean erabili zuen lehen aldiz, motor bakarreko monoplanoaren «erakustatzaile teknologika» bezala erabili zuenean, zeinean Junkers markako duraluminiozko estaldura korrugatua erabili baitzuen. Junkers konpainiak estalitako hegalak eta J 3-ren fuselaje tubular-markoa soilik osatu zituen garapena utzi aurretik. Apur bat beranduagoko Junkers JI sesquiplano blindatua, 1917ko IdFliegek bezala izendatua eta fabrikan Junkers J 4 izenez ezagutzen zena, erabat metalezko hegoak zituen, eta egonkortzaile horizontala J 3aren hegoen modu berean egin zituen. Gero, osorik duraluminiozkoa zen Junkers J 7 etorri zen, eserleku bakarreko ehiza-egazkina, diseinu esperimental eta aerodinamikoa zuena; horrek Junkers DI hego baxuko ehiza monoplanoa ekarri zuen, 1918an Alemaniako hegazkin militarrean osorik duraluminiozko egitura-teknologia sartu zuena hegazkinetan.
Bere lehen erabilera hegazkin aerostatoetan zurrunezko koadroetan izan zen, zeinak, azkenean, 1920ko eta 1930eko hamarkadetako «Aerostato Nagusia» aroko guztiak barne hartzen zituen: britainiarrek eraikitako R-100; Alemaniako Graf Zeppelin LZ 127, LZ 129 Hindenburg, LZ 130 Graf Zeppelin, eta Estatu Batuetako Armadako aerostatoak USS Los Angeles (ZR-3), USS Akron (ZRS-4) eta USS Macon (ZRS-5).
Erabilerak txirrindularitzan
Azkar etorri ziren marko multzo osoak, besteak beste: Mercier (eta Aviac eta beste lizentziadun batzuk) Meca Dural modelo-familia ezagunarekin; Pelissier anaiek La Perle modeloekin lasterketa bat merezi dutenak, eta Nicolas Barra eta bere XX. mende erdi dotorearekin. Hemen agertu daitezkeen beste izen batzuk hauek izan dira: Pierre Caminade, bere Caminargent sorkuntza ederrekin eta tutu oktogonal exotikoekin, eta baita Gnome et Rhône ere, hegazkin-motorren fabrikatzaile gisa duen ondare sakonarekin, zeina, geroago, II Mundu Gerraren ondoren, motozikleta, ziklomotor eta bizikletetan ere dibertsifikatu zen.
Mitsubishi Heavy Industries-ek, Japoniako Estatu Batuetako okupazioan hegazkinak ekoiztea debekatuta, «crossover» bizikleta egin zuen 1946an, gerran sobratutako duraluminioarekin. «Gurutzea» Kiro Honjok diseinatu zuen, Mitsubishi G4M-ren hegazkin diseinatzaile ohiak.
Bizikleten fabrikazioan, duraluminoaren erabilera 1970eko eta 1980ko hamarkadetan desagertu zen. Hala ere, Vitus bizikleta konpainiak 1979an «979» «Duralinox» modeloko marko agurgarria kaleratu zuen, txirrindularien artean berehalako klasiko bihurtu zena. Vitus 979 ekoiztu zen aluminiozko lehenengo marko multzoa izan zen, horma meheko 5083/5086 hodiak irristatu eta gero beroarekin aktibatutako epoxi lehor batekin itsatsi zena. Emaitza oso marko arina, baina oso iraunkorra izan zen. Vitus 979 ekoizpena 1992ra arte jarraitu zuen.
Beste erabilera batzuk
Bero tratamendua baino lehen, aleazioa harikorra eta moldagarria da. Bero tratamenduaren ondoren, aluminioaren eta magnesioaren arteko erreakzioak gogortasuna eta trakzio-erresistentzia handitzea eragiten du.
Duraluminoak erresistentzia mekaniko handia du giro-tenperaturan; hala ere, oxidazio erresistentzia, soldagarritasuna eta anodizaziorako egokitasuna eskasak dira. Aeronautikako eta automobilgintzan erabiltzen dira.
Oharra: Zenbakiek Duralumino aleazioa adierazten dute, serie desberdinak bereiz daitezke dituzten aleazio proportzio eta horiek lortzeko erabilitako tratamendu termiko edo bestelako motaren arabera.
Propietate nagusiak
Ezaugarri eta trakzioarekiko erresistentzia oso altuak dituen aleazioa da, eta erresistentzia mekaniko oso handia giro-tenperaturan ; aldiz, korrosioarekiko erresistentzia, soldagarritasuna eta anodizaziorako egokitasuna baxuak dira. Aeronautikako eta automobilgintzan erabiltzen dira.
Georges Dantu
Georges Dantu (Paris, 1867ko apirilaren 10a-Paris, 1948ko apirilaren 23a) margolari frantziarra izan zen. Bere estiloa inpresionismoan kokatzen da.
Biografia
Arte Ederren Elkarte Nazionaleko kidea (1910-1913), kide izan zen Frantziako Artisten Salonean erakusketak egin zituen, 1914tik 1929ra eta, besteak beste, Salon d'hiver, Salonean des Indépendants, Salon orientalistetan eta galeria ezberdinetan, besteak beste, Galerie Devambez eta Galerie Georges Petit (1924-1929). 1929an, Salon d'hiver-en oihalak aurkeztu zituen. Boulogne-Billancourt hilerri zaharrean dago ehortzita. Bere lanetako batzuk Carnavalet museoan gordetzen dira.
Scyliorhinus hesperius
Scyliorhinus hesperius Scyliorhinus generoko animalia da. Arrainen barruko Scyliorhinidae familian sailkatzen da.
Schübelbach
Schübelbach Suitzako udalerria da. Schwyz kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Dúbravy
Dúbravy Eslovakiako udalerri bat da, Detvako barrutian kokatuta. 19,55 km²ko azalera du eta 932 biztanle 2017ko datuen arabera.
Elikatzeko eskubide
Elikadurarako eskubidea giza eskubide a da, pertsonek duintasunez elikatzeko duten eskubidea babesten duena. Horrek esan nahi du nahikoa elikagai daudela eskura, pertsonek horiek eskuratzeko bitartekoak dituztela eta pertsonen behar dietetikoak egoki asetzen dituztela ​. Elikadurarako eskubideak gizaki guztiek goserik, elikadura-segurtasunik eza eta malnutriziorik ez izateko duten eskubidea babesten du. Elikatzeko eskubide ak ez du esan nahi gobernuek elikagaiak doan eman behar dizkietenik nahi duten guztiei, ezta elikatzeko eskubidea ere .​ ​
Hala ere, pertsonek ez badute jakiak eskuratzeko eskubiderik beren kontroletik kanpo dauden arrazoiengatik, adibidez, gerra-garai an edo hondamendi natural en ondoren atxilotuta daudelako, zuzenbide ak eskatzen du gobernu ak elikagaiak zuzenean ematea.
Eskubide hori Eskubide Ekonomiko, Sozial eta Kulturalen Nazioarteko Itun etik eratorria da ​. Ituna sinatu duten estatuek eskura dituzten baliabideak ahalik eta gehien erabiltzea erabaki dute, elikadura egokirako eskubide a arian-arian gauzatzeko, bai nazioan, bai nazioartean. Guztira 106 herrialdet an, elikatzeko eskubidea hainbat eratako moldaketa konstituzionalen bidez aplika daiteke, edo, bestela, nazioarteko hainbat itunen bidez zuzenean aplika daiteke; hitzarmen horietan, elikatzeko eskubidea babesten da.
São João da Mata (Minas Gerais)
São João da Mata Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ptychobarbus dipogon
Ptychobarbus dipogon Ptychobarbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Un chien andalou
Un Chien Andalou ( ahoskatua; Andaluziar txakur bat) 1929ko film labur surrealista mutua da, Luis Buñuelek egina. Generoaren filmik nabarmenena da, Salvador Dalí gidoigilea zuena.
Sinopsia
Filma lotura logikorik gabeko eszena-segida da, non pertsonaiak dekoratu baten barruan daude.
Deptford Market
Deptford Market Ingalaterrako Londres hiriburuan dagoen merkatu bat da, Lewisham udalerrian dagoena, Deptford barrutiaren kale nagusian. fruita eta barazkiak, antigoaleko gauzak eta bric-a-brac produktuak daude salgai.
Historia
Mendeak dira merkatua ospatzen dena eta Londres hegoaldeko ezagunena da. 1836an Londres erdigunea eta Greenwich arteko trenbidea eraikitzean nabarmen handitu zen merkatuaren sona.
Olabezar
Olabezar Aiarako udalerriko herrietako bat da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 59 biztanle ditu. XX. mendearen hasieran galdu zen euskara eskualdean.
Historia
Zaraobe zelai harresituan Aiarako haraneko agintariak biltzen ziren.
Garraioa
Eskualdeko Garraioa sareak linea bat ditu herrian:
Meta (ibaia)
Meta Hego Amerikako ibaia da, Orinokoren adarra. Kolonbiako Meta departamenduan sortzen da, Humea, Guatiquía eta Guayuriba ibaien elkargunean. Llanos eskualdea zeharkatzen du eta azken 200 kilometroan Kolonbia eta Venezuelaren arteko muga egiten du. Puerto Carreñoren ondoan Orinokora isurtzen da. 804 kilometro luze da, eta horietatik 785 nabigagarriak dira (Puerto Lopezetik aurrera). Diego de Ordasek aurkitu zuen 1531n.
Veere (herriburua)
Veere Herbehereetako Zeelanda probintziako Veere udalerria osatzen duten herrietako bat da. 2010eko erroldaren arabera 1.520 biztanle zituen.
1997ra arte, udalerri independentea izan zen eta gaur egun izen bereko udalerriari izena ematen dio.
Jacques Ibert
Lan nagusiak: Angélique (1927); Le Roi d'Yvetot (1930); Gonzague (1935); L'Aiglon (Arthur Honeggerrekin, 1937) operak; L'Eventail (beste bederatzi musikarirekin batera, 1929); Le Chevalier Errant (1935) balletak; Escales (1922); Divertissement (1930), Lebicheren Chapeau de paille d'Italie (Lastozko Italiar Txapela) berak egokitutako orkestra-lanak; Lousville Concerto (1953); ''2. sinfonia, «Bostonekoa» (1955); Capriccio hamar musika-tresnarentzat (1938); Harizko musika tresnetarako Kuartetoa'' (1937-42) ganberako musika.
Renfrewshire
Renfrewshire (gaeleraz: Siorrachd Rinn Friù) Eskoziako 32 konderrietako bat da. 2012ko erroldaren arabera 174.310 biztanle ditu eta ia erdia Paisley hiriburuan da, izan ere Paisley Eskoziako bosgarren herri handiena baita.
Mugakideak
Iparraldeko Ayrshire, Ekialdeko Renfrewshire, Inverclyde eta Mendebaldeko Dunbartonshire konderriekin mugatzen du.
Tuggen
Tuggen Suitzako udalerria da. Schwyz kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Bouygues
Bouygues ( ahoskatua) Parisen egoitza duen Frantziako enpresa da. Bouyguesek Euronext Paris burtsan kotizatzen du eta CAC 40 indizean kotizatzen duen enpresa nagusietako bat da. Konpainia 1952an sortu zuen Francis Bouyguesek eta 1989tik bere seme Martin Bouyguesen zuzendaritzapean dago. 2017an 115.530 langile baino gehiago zituen 90 herrialdetan eta 32.900 milioi euro sortu zituen diru-sarreretan. Taldea eraikuntzan (Colas Group eta Bouygues Construction), higiezinen sustapenean (Bouygues Immobilier), komunikabideetan (TF1) eta telekomunikazioetan (Bouygues Telecom) espezializatuta dago.
Ficimia streckeri
Ficimia streckeri Ficimia generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Frances Haugen
Frances Haugen (Iowa City, Iowa, AEB, ç 1980) estatubatuar datuen ingeniari eta zientzialaria da, produktuaren kudeatzailea eta informatzailea. 2021eko irailean, Haugenek Facebooken dozenaka mila barne-dokumentu eman zizkien Estatu Batuetako Burtsa eta Balore Batzordeari eta Wall Street Journal egunkariari. Google bilaketaren emaitzen sailkapena doitzeko metodo baterako patente baten egilekidea izan zen.
Biografia
Iowa Cityn (Iowa) jaio eta hazi zen Haugen, eta Iowa City West High Schoolera joan zen. Aita medikua zen eta ama apezpiku egin zen karrera akademiko baten ondoren.
Haugenek konputazioaren eta ingeniaritza elektrikoaren zientziak ikasi zituen Franklin W. Olin Ingeniaritza Fakultatean, eta 2006an graduatu zen. Geroago, Enpresa Administrazioko Maisutza lortu zuen 2011n Harvard Business School-en.
Lan ibilbidea
Unibertsitatetik graduatu ondoren, Haugenek Google Ads, Google Book Search eta Google+ kateetan lan egin zuen Googlerekin, eta, gainera, bilaketaren emaitzen sailkapena doitzeko metodo baterako patente baten egilekide bihurtu zen. Googlen egindako ibilbidean, enpresak ordainduta osatu zuen bere MBA. Secret Agent Cupid harremanetarako aplikazioaren sortzaileetako bat dela esan zuen, Hinge delako aplikazio mugikorraren aitzindaria.
2015. urtean, Yelp-eko datu-produktuen kudeatzaile gisa hasi zen lanean, irudiak ezagutzearen bidez bilaketa hobetzeko, eta, urtebete igaro ondoren, Pinterestekin elkartu zen.
Facebook-en barne-errebelazioak
2021eko irailetik aurrera, The Wall Street Journalek The Facebook Files argitaratu zuen, «Facebookeko barne-dokumentuen berrikuspen batean oinarritua, ikerketa-txostenak, lineako langileen eztabaidak eta goi-gerentziarako aurkezpenen zirriborroak barne». Ikerketa bederatzi txostenek osatzen dute, besteak beste, honako hauek: profil handiko erabiltzaileentzako salbuespenen azterketa, sare sozialak gazteengan duen eragina, 2018an algoritmoan izandako aldaketen eragina, pertsonen trafikoari eta droga-trafikoari emandako erantzunaren ahuleziak, txertoen desinformazioa, eta Haugeni buruzko txosten bat, zeinak ikerketaren txostenak babesten zituzten dokumentuak bildu zituen.
2021eko urriaren 3an 60 Minutes telebista saioan agertu zenean, Haugen informatzailea zela esan zuen. Elkarrizketan, Osotasun Zibikoa izenaz ezagutzen den Facebookeko programari buruz hitz egin zuen. Helburua informazio okerra eta hauteskundeetako segurtasunerako bestelako mehatxuak geldiaraztea zen, eta azkenean bertan behera geratu zen Estatu Batuetako 2020ko hauteskundeen ondoren. Haugen proiektua bertan behera uztea «demokraziarako traizio bat» zela esan zuen, eta horrek Estatu Batuetako 2021eko Kapitolioari eraso egiten lagundu zuela. Haugenek zera ere adierazi zuen: "«Behin eta berriz ikusi nuen interes-gatazkak zeudela publikoarentzat ona zenaren eta Facebookentzat ona zenaren artean. Eta Facebook-ek, behin eta berriz, bere interesen arabera optimizatu egin zuen, diru gehiago irabaztea bezala»."
Eragina
Haugen-en abokatuek gutxienez zortzi salaketa aurkeztu zituzten Burtsa eta Baloreen Batzordean (SEC). Salaketa horiek The Wall Street Journalek emandako gaiei buruzkoak ziren, eta Facebook-ek desinformazio politikoa, gorroto-diskurtsoa, nerabeen osasun mentala, pertsonen salerosketa, indarkeria etnikoaren sustapena, erabiltzaile jakin batzuekiko lehentasunezko tratua eta inbertitzaileekiko komunikazioak barne hartzen zituzten. Informatzaileek SECi egindako salaketetako batean, Haugenek alegatu zuen Facebook-ek bere inbertitzaileak engainatu zituela. Haugenek ere dokumentuak partekatu zituen Estatu Batuetako Kongresuko kideekin eta fiskal nagusien bulegoekin, baina ez Merkataritzako Batzorde Federalarekin.
Facebookeko merkatuaren kapitalizazioa sei mila milioi dolar jaitsi zen Haugenek 60 Minutes saioan elkarrizketa egin eta hurrengo 24 orduetan, 2021eko urriaren 3an, eta Facebookek 2021eko urriaren 4an itzali ondoren. Iragazitako dokumentuetan oinarrituta, Kevin Roosek, New York Times-erako idazten ari zela, Facebook dirudien baino ahulagoa izan daitekeela esan zuen.
2021eko urriaren 5ean, Haugenek Estatu Batuetako Senatuko Merkataritza Batzordearen Kontsumitzailea Babesteko, Produktuen Segurtasuneko eta Datuen Segurtasuneko Azpibatzordearen aurrean testigantza eman zuen. 2021eko urriaren 4an, azpibatzordearen aurreko irekiera-adierazpenaren bertsio idatzia argitaratu zen. Urriaren 5eko entzunaldian, Haugenek adierazi zuen Estatu Batuetako Kongresuko beste batzorde batekin komunikatzen ari zela espioitzarekin eta desinformazioarekin zerikusia zuten gaiei buruz. Haugenek gaineratu zuen Merkataritza Batzorde Federalarekin dokumenturik partekatu ez izanaren arrazoi bat hauxe dela:"Facebookeko sistemak «arriskutsuak izaten jarraituko dutela, hausten badira ere»."Entzunaldiaren ondoren, Richard Blumenthal senatariak, Merkataritza Azpibatzordearen presidenteak, esan zuen Haugenek «Facebook konpondu nahi duela, ez suntsitu».
Aurreikuspenen arabera, Haugenek Erresuma Batuko Parlamentuan testigantza ematekoa da.
Saint-Rigomer-des-Bois
Saint-Rigomer-des-Bois Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Rigomer-des-Bois udalerrian erroldatutako biztanleak 416 ziren. Familiak 167 ziren, horien artean 49 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 33 bakarrik bizi ziren emakumeak), 49 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 61 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Irlandar dantzak
Irlandar dantzak ugariak dira eta bi taldetan sailka daitezke: gizarte-dantzak eta kontzertu-dantzak.
Saint-Rigomer-des-Bois
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Irlandar dantzak
Kontzertu-dantzak aldiz, zapateatuarekin lotzen ohi da. Irlandar zapateatua hanka-mugimendu azkarrak ditu ezaugarri, gorputz-enborra eta besoak geldirik egoten diren bitartean. Dantza hau 1994an ezagun bihurtu zen Riverdance ikuskizunari esker.
Saint-Rigomer-des-Bois
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Irlandar dantzak
Irlandar céilí dantzak
Irlandar gizarte-dantzak, edo céilíak, (NAF: [ˈkeɪli]) aldaera asko ditu Irlandan eta mundu osoan zehar. Céilíak hiru eta hamasei pertsonen artean dantza daitezke. Horrez gain, baita bikote kopuru mugagabea izanik ere dantza daitezke nahiz lerro luzean zein biribilean ("Shoe the Donkey", "Walls of Limerick" edo "Bonfire Dance" dantzetan bezala).
Saint-Rigomer-des-Bois
Etxebizitza
2007an 203 etxebizitza zeuden, 176 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 203etxeak ziren. 176 etxebizitza nagusietatik 152 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 41 etxek lau zituzten eta 110 etxek bost zituzten. 142 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 69 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 93 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Irlandar dantzak
Irlandar set dantzak
Set dantzak lau bikoteez osatutako karratutan dantzatzen da eta irudiak egitean datza. Irudiak egiten dituzten bitartean, dantzariek pauso desberdinak ematen dituzte, leku batetik bestera korritu behar duten distantziaren arabera. Erabiltzen den musika reel, giga, slide edota polka izan daiteke.
Irlandan ez ezik, Kanadan, Estatu Batuetan, Australian, Europan eta beste zenbait herrialdeetan ezaguna da
Saint-Rigomer-des-Bois
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Irlandar dantzak
Sean Nós
Sean-Nós hitzak "estilo zaharra" esan nahi du hitzez hitz, eta bakarkako dantza tradizional irlandarra da. Connemaran eta Irlandako mendebaldeko kostan dantzatzen da bereziki. Dantza honetan Irlandar zapatatuan baino askoz gehiago mugitzen dira oinak eta gorputza.
Jatorria
Irlandar zapatatua sean nósen du bere jatorria. Hainbat zapatatu mota ezberdin daude Irlandan, adibidez Connemara erara, baina ezagunena Munster era da, hegoaldeko era ere deitua, An Coimisiún le Rincí Gaelachak (Irlandako Dantza Batzordea) araututakoa.
Dantzak
Zapatatuak bi motatan sailkatzen dira dantzarien zapaten arabera: zapata gogorrekoak eta zapata bigunekoak.
Saint-Rigomer-des-Bois
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 279 ziren, horien artean 212 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 212 pertsona aktiboetatik 199 lanean zeuden (108 gizon eta 91 emakume) eta 13 langabezian zeuden (4 gizon eta 9 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Rigomer-des-Bois udalerrian 178 unitate fiskal zeuden, 422 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.881 euro zen.
Irlandar dantzak
Dantzak
Zapatu bigunen artean Reel, slip jig, light jig, eta single jig dantzak daude. Zapatu gogorren artean, aldiz, hornpipe, treble jig, treble reel eta traditional sets dantzak.
Zapatak eta jantziak
Esan bezala, bi zapata motak erabiltzen dira: zapata bigunak eta zapata gogorrak. Zapata gogorren ("zapata astunak" edo "giga zapatak") puntak eta takoiak beira-zuntzez egina daude. Lehendabiziko zapata gogorrak zurezko edo larruz eginiko puntak zituzten, baina beira-zuntzari esker zapaten pisua murriztea lortu zen. Zapata bigunek ("ghillies") ballet dantzatzekoen antzeko itxura daukate. "Ghillies" zapatak bakarrik emakumeek erabiltzen dituzte, gizonek berriz, takoi gogorreko larruzko zapata beltzak janzten dituzte.
Saint-Rigomer-des-Bois
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 zurginak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
Irlandar dantzak
Zapatak eta jantziak
Hainbat urte lehenago dantzatzeko erabiltzen ziren jantziak "igandeetakoak" ziren, baina 1980ko hamarkada geroztik jantzi bordatuak erabiltzen dira.
Saint-Rigomer-des-Bois
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Rigomer-des-Bois udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 460 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rouillac (Charente)
Rouillac Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rouillac udalerrian erroldatutako biztanleak 1.754 ziren. Familiak 767 ziren, horien artean 277 pertsona bakarrekoak ziren (116 bakarrik bizi ziren gizonak eta 161 bakarrik bizi ziren emakumeak), 221 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 193 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 76 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 906 etxebizitza zeuden, 787 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 52 bigarren erresidentzia ziren eta 67 hutsik zeuden. 761 etxeak ziren eta 94 apartamentuak ziren. 787 etxebizitza nagusietatik 504 bere jabearen bizilekua ziren, 263 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 52 etxek gela bat zuten, 45 etxek bi zituzten, 123 etxek hiru zituzten, 239 etxek lau zituzten eta 327 etxek bost zituzten. 516 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 364 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 280 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.047 ziren, horien artean 754 aktiboak ziren eta 293 inaktiboak ziren. 754 pertsona aktiboetatik 665 lanean zeuden (359 gizon eta 306 emakume) eta 89 langabezian zeuden (28 gizon eta 61 emakume). 293 pertsona inaktiboetatik 104 erretiraturik zeuden, 67 ikasten zeuden eta 122 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rouillac udalerrian 804 unitate fiskal zeuden, 1.774,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.387 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 158 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 41 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 9 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 21 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 15 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 50 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 3 funerariak, 7 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 4 iturginak, 3 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 5 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 4 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 16 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 3 arropa dendak, 1 zapata-denda zen, 1 drogeria zen eta 5 lore-dendak ziren.
2000. urtean Rouillac udalerrian 47 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.827 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1  eta anbulantzia 1  bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dassault Systèmes
Dassault Systèmes SE ( ahoskatua; 3DS laburtua) aholkularitza teknologikoko zerbitzuen Frantziako enpresa da. Taldea 1981ean sortu zen eta mundu osoan lan egiten du 3D diseinu arloan.
Nikica Valentić
Nikica Valentić (Gospić, 1950eko azaroaren 24a - Zagreb, 2023ko maiatzaren 3a) kroaziar politikaria izan zen. Kroaziako lehen ministroa izan zen 1993tik 1995era.
Mixel Bergouignan
Mixel/Mizel Bergouignan (Baigorri, Nafarroa Beherea, 1947ko abuztuaren 14a - 2017ko maiatzaren 4a ) iparraldeko abertzale eta ezkertiar militantea izan zen, Ipar Euskal Herriko mugimendu abertzalean oso sartua.
Nikica Valentić
Zagrebeko Unibertsitatean zuzenbidea ikasi ondoren, Kroaziako INA petrolio-konpainian lan egin zuen. Kroaziar Batasun Demokratikoa alderdiko kide izan zen, eta Franjo Tuđman presidenteak lehen ministro izendatu zuen 1993ko apirilaren 3an. Kroaziako moneta debaluatu eta inflazioa gelditu zuen, herrialdeko egonkortasun ekonomikoaren ondorioz. 1995ean Ekaitza operazioa gertatu zen, Kroaziako gerraren amaiera bultzatu zuena.
Mixel Bergouignan
Iparretarraken borroka armatuan, herri taldeetan eta Ezkerreko Mugimendu Abertzalean aritua. Borroka osotasun batean ikusten zutenen belaunaldi horretakoa. Beste hainbat militante lagunekin ekonomia ikuspegi kolektibo eta sozialetik "herriak bizi behar du" lema gauzatzeko bideak jorratu zituen. Bertako ekoizpena sustatu zuen kooperatiben bidez, ELB sindikatuan eta EHLGn parte hartuta.
Formakuntzaz ingenero agronomo, egunerokoan laborari -behi hazle-, mahastizain edo kudeatzaile, eta geroan sagardogilea zen. 80. hamarkadan laborariek elgarrekin haien tresneria partekatzeko lehen CUMA, iparraldeko lehen esnetegi kooperatiba, Irulegiko mahastizainen kooperatiba sustatzean eta Eztigar sargarno egileen kooperatiban aritua zen. Denbora luzez Irulegiko kooperatibaren arduradun izan zen. Alor honetan, Nafarroa Behereko ekonomiaren sustatzaile nagusietako gisa ikusia izan da, Irulegiko sor-markarekin. Azken urteetan asko bultza zituen sagarrondoak eta sagardoa ere.
Nikica Valentić
Zlatko Matešak 1995eko azaroaren 7an ordezkatu zuen karguan. Valentićek 2003ra arte jarraitu zuen Kroaziako parlamentuan.
Vicente Fernández
Vicente Fernández Gómez (Huentitán El Alto, Jalisco, Mexiko, 1940ko otsailaren 17a - Guadalajara, 2021eko abenduaren 12a) Chente izengoitiz ere ezaguna, mexikar abeslari eta aktorea izan zen. Alejandro Fernández abeslariaren aita ere bazen.
Mixel Bergouignan
Etxauzia Nafartarren Etxea elkartearen lehendakariorde zen.
Vicente Fernández
Biografia
Vicente Fernández 1940ko otsailaren 17an jaio zen Jaliscoko Huentitán El Alto herrian, abeltzain eta etxekoandre baten semea. 6 eta 7 urte bitartean zituenean, amarekin joaten zen Pedro Infante eta Jorge Negrete protagonista zituen filmak ikustera eta, berak behin gogoratu zuenez, bere amari esaten zion: «Hazten naizenean izango naiz. haiek bezala". Hortik aurrera musikarako zaletasuna izan zuen eta 8 urterekin gitarra bat eman zioten, eta aldi berean folk musika ikasten zuen bitartean hasi zen jotzen. Lehen Hezkuntza amaitu ondoren, eta bere ganadutegiko behien esnea saltzeko arrakastarik ez zegoelako, familia Tijuanara joan zen bizitzera, non Fernández nerabe bat igeltsero, margolari eta ebanista lanetan aritu zen. Lanaldian abesten zuen, beraz, eraikuntza-enpresa askok eskatu zuten hura langile izateko. Lan hauen ostean bere osabaren jatetxean kutxazain lana egiteko kontratatu zuen. 14 urterekin jatetxeetan eta ezkontzetan abesten hasi zen, hainbat mariachi taldetan sartuz, hala nola, Pepe Mendozaren Mariachi Amanecer eta José Luis Aguilarren Mariachi. Orduan, Jalisco-n, Amanecer Tapatío irratsaioan parte hartu zuen, eta tokian tokiko errekonozimendua izaten hasi zen. 21 urterekin La calandria musical telebista saioan agertu zen. Ordaindutako lehen ikuskizuna izan zen. 1963ko abenduaren 27an Maria del Refugio Abarca Villaseñorrekin ezkondu zen. Berarekin izan zuen bere lehen semea, Vicente, goiztiarra jaio zen eta etxean inkubatu behar izan zuten ospitalea ezin zuelako ordaindu. Urte hartan, bere 47 urteko ama minbiziak jota hil zen.
1965ean Mexiko Hirira joan zen musikaren munduan etorkizuna bilatzeko. Baina diskoetxeekin egin zituen lehen saiakerak ez zuen arrakastarik izan, Javier Solís abeslariaren distira garaia zelako. Bertan, garai hartan herrialdeko garrantzitsuena zen XEX-AM irrati-sareko programa batean abesten utzi zioten. 1966ko apirilean Solís goiztiarra hil eta egun gutxira, diskoetarako lehen eskaintzak jaso zituen. Bere lehen kontratua CBS Méxicorekin izan zen, CBS Records Internationaleko Mexikoko saileko diskoetxearekin, eta "Soy de Abajo" "Ni en Defensa Propia" eta "Palabra de rey" bezalako diskoak grabatzeko. Fernándezen abesti batzuk, hala nola Tu Camino y El Mío eta Perdóname, arrakasta handia izan zuten.
Mixel Bergouignan
Bake prozesuan, 2011tik zegoen estatuekiko egoera desblokeatzeko, eta presoekiko pausuaren helburura iristeko, armagabetze prozesuan parte hartuz ezagun egin zen. 2017ko apirilean ETAren behin betiko armagabetzea lortzeko bitartekari lanak burutu zituzten Bakegilak (edo Bakearen Artisauak) zeritzon gizarte zibileko taldeko kideetako bat izan zen.
Vicente Fernández
Karrera
Estilistikoki, Pedro Infante edo Jorge Negreterekin alderatu ohi da. Maria del Refugio Abarca Villaseñorrekin ezkondu zen. Lotura horrek hiru seme-alaba izan zituen, tartean Alejandro Fernández abeslaria. Bere diskoetatik 40 milioi baino gehiago Latinoamerikan eta Estatu Batuetan saldu dira batez ere.
Hiru aldiz jaso du Grammy Saria Mexikoko eskualdeko musikagatik: 2010ean Necesito de tígatik, 2015ean Mano a manogatik eta 2017an Un Azteca en el Aztecagatik.
Tapatíon jaioa futbolzalea eta bere bertako Chivas Guadalajara klubaren aldekoa zen. Emanaldietan Guadalajara abestia abesten zuenean, pozik hartzen zuen pontxo bat bere inguruan kolorez eta klubaren logotipoarekin eta abestian zehar oihukatzen zuen: "Arriba las chivas!"
2021eko Espainiako ekaitz politikoa
2021eko martxoan, Espainiar Estatuak ekaitz politiko handia jasan zuen herrialdeko agintari nagusien aldetik bere hauteskunde interesak babesteko. Dena hasi zen zentsura-mozio bat aurkeztu baitzuten Murtziako Eskualdeko Biltzarran Espainiako Langile Alderdi Sozialista eta Herritarrak - Herritarron Alderdiko talde parlamentarioek, garai hartan Alderdi Popularra eta Herritarrak - Herritarron Alderdiko gobernuaren aurka, beste autonomia batzuetan erreplikak izan zituena. Horregatik, lurrikara politiko bezala ezagutu zen.
Lurrikararen ondorio hurbilenen artean, Madrilgo Erkidegoko hauteskundeak deitzea eta Pablo Iglesias Espainiako Gobernuko bigarren presidenteordeak dimisioa ematea daude.
Aurkenea
2021eko martxoaren 10ean, 9: 55ean, Espainiako Langile Alderdi Sozialistak eta Herritarrak - Herritarron Alderdiak zentsura-mozioa aurkeztu zuten Murtziako Eskualdeko Biltzarran, Fernando Lopez Miras buru zuen Alderdi Popularra eta Herritarrak - Herritarron Alderdiko gobernuaren aurka. Hain zuzen ere, Herritarrek eta PSOEk akordioa lortu zuten Fernando Lopez Miras eskualdeko presidentearen aurkako zentsura-mozioa aurkezteko eta, horrela, Alderdi Popularra eskualdeko gobernutik kentzeko. Zentsura-mozioaren arabera, Ana Martinez Vidal orduko Enpresa sailburua eta Murtziako Gobernu Kontseiluko bozeramailea Murtziako presidente izendatuko dute, eta etorkizuneko eskualdeko gobernuko sei kontseilaritza PSOEko ordezkariek zuzenduko dituzte, eta hiru Herritarrek, gobernuak baieztatzen duen sail kopuruaren arabera. Etorkizuneko eskualdeko gobernuareb presidenteordetza sozialisten esku geratuko litzateke, baina hasiera batean ez zen baieztatu kargua Diego Conesa PSRM-PSOEko buruzagiak hartuko lukeen ala ez.
Hainbat argudio erabili ditu Herritarrek gobernuaren aurkako zentsura-mozio bat babesteko; izan ere, zentsura-mozio horretan beraiek ere parte hartzen dute, eta Gobernu Kontseiluak 2019ko abuztuaren 1ean emandako erabakian oinarrituta daude. Gobernu Kontseiluaren bi aldeen arteko lehen desadostasun publikoa COVID-19 pandemiak ezarritako murrizketekin lotuta zegoen, Eguberrien ondoren kutsatutako pertsonen kopuruaren gorakadaren aurrean. Horietan, ostalaritzako lokalak itxi ziren nahitaez, baina ez bingoetara, kasinoetara eta joko-lokaletara,% 30eko edukierarekin; ondorioz, Herritarrek Alderdi Popularrarekiko aldea markatu zuen. Ana Martinez Vidalek, orduan, "ostalaritza eta joko-aretoak bereizten dituzten neurriak hartzean sektore guztiak berdin ez tratatzea" aurpegiratu zuen. Astebete geroago, Alderdi Popularrak joko-enpresei emandako tratua kritikatu zuen berriro Herritarrek, eta "hostemurrekin adostutako ostalaritzari laguntzeko premiazko neurri fiskalak onartuko ditu, baina adostasun politikoa bilatuko du Eskualdeko Batzarrean, Ogasunak joko-makinen eta ausazko makinen gaineko tasa administratiborako proposatutako salbuespena ezabatzeko". Alderdi laranjak Alderdi Popularrari leporatu zion "beste sektore batzuekin konparaziozko bidegabekeriak" egiten dituzten joko-enpresei hobariak ezartzea, "are gehiago ostalaritza itxita dagoen bitartean joko-aretoek irekita jarraitzen dutenean", adierazi du Martinez Vidalek berak.
Kagemni
Kagemni Tetiko chaty (kantziler) bat izan zen, seigarren dinastiako lehen faraoia. Memi ere deitzen zaio.
2021eko Espainiako ekaitz politikoa
Aurkenea
2021eko urtarrilaren 20an jakin zen Manuel Villegasek, Murtziako eskualdeko Alderdi Popularreko osasun kontseilariak, bere saileko goi-kargudun eta administrari guztiekin batera COVID-19ren aurkako txertoa jarri zuela. Arazoa zen orduan dosiak urriak zirela, eta horiek Manuel Villegaseren agindupean zeudela Murtziako osasun-langileei banatzeko, ez haren kideei. Konseilariak dimisioa ez ematea erabaki zuen, eta oposizioko talde guztiek kritikatu zuten, Herritarrak barne. "Bihotzetik barkamena eskatzen dut", esan zuen Villegasek, "atsekabetuta edo minduta sentitu den jendea badago". Hala ere, ez zuen egin, protokolo nazionala alde batera utzi zuelako: protokoloa "jarraitu" dela uste du, eta "pandemian zuzenean eta zeharka lan egiten duten langile guztiak babesteko onena zela sinetsita" jokatu zuela gaineratu du. "Besterik ez dagoela ziurtatzen dizuet". Azkenean, arratsaldean bertan aurkeztu zuen dimisioa.
Kagemni
Kagemni Dyedkara-Isesi erregearen pean hasi zen bere karrera ofizial gisa. Gainera, Dyedkara-Isesiren semea Unis zerbitzatu zuen Tetiren erregealdian Estatuaren funtzio gorenean sartu aurretik. Chaty izateaz gain, estatuaren boterean bigarrena, Ra apaiz nagusia izan zen Heliopolisen.
2021eko Espainiako ekaitz politikoa
Aurkenea
Herritarrek, halaber, Beatriz Ballesteros Gardentasun sailburu ohiari kode etikoaren erreforma Gobernu Kontseiluaren gai-zerrendatik kentzeko presioa egitea leporatu zion Alderdi Popularrari, bertan txertatutako goi-kargudunen gaitzespena jasoko baitzen. Enrique Ujaldon buruzagi popularraren bisita esku-sartzetzat jotzen zuen Herritarreko eskualdeko zuzendaritzak. Herritarrek bere kabuz izendatutako kontseilari ohiaren bulegora joatea aurpegiratu zion gobernuko kideari.
Kagemni
Litekeena da izendapenaren arrazoia ezkontzan egotea, izan ere, Nebtinubjetekin, Erregearen Alabarekin, Tetianj izena zuen semea izan zuen.
Kagemni hasieran funzionarioa zen, eta denbora gutxira Raren Apaiz gorena bihurtu zen, Estatuako bigaren agintaria.
Mastaba
Saqqarahen lurperatuta dago, Teti hileta konplexuaren ondoan dagoen mastaba batean, 1843an aurkitu zuen Lepsiusek, nahiz eta 1893an induskatu zuena Jacques de Morgan izan. Von Bissingek azterketa bat egin zuen eta 1905 eta 1911 artean idatzi zituen. Baina inoiz ez da bere osotasunean argitaratu. Hilobia zortzi logela eta bost antekamarek osatzen dute, guztiak apainduak, koloreak ondo kontserbatu ez diren arren.
Kalitate handikoa, izan ere, elkarrizketetan erregearen artisautza erabiltzen zuenez, hilobiak bere karrera politikoko eta eguneroko eszenak erakusten ditu. Sarreran Kagemniren 50 titulu erreproduzitzen ditu. Horien artean, Teti piramideko eraikuntzako ikuskatzaile gisa identifikatzen da, artisau onenen sarbidea azaltzen duena. Erliebeen artean hainbat animalia daude, esaterako, ehiza eta arrantza eszenak, borroka hipopotamoekin eta krokodiloekin, eta xehetasun txikienak islatzen dira: loto lore flotagarriak, arrantzaleen sareak, igelak eta intsektuak ere bai: belarrak. dragoiak, ... Behi bat esnatzen den edo txakurkumeak nola elikatzen diren ere ikus daiteke.
2021eko Espainiako ekaitz politikoa
Erreakzioak
Fernando Lopez Mirasek, Murtziako Eskualdeko Gobernu Kontseiluko presidente gisa, egun bereko goizean, 2021eko martxoaren 10ean, onartu zuen bere gobernuko Herritarrak - Herritarron Alderdiko sei kontseilariak kargutik kentzea. Halaber, hurrengo egunean beste hainbat goi-kargudun kargugabetu zituzten, guztiak Herritarretako kide edo kide.
Tamayazoa
2003az geroztik, urte horretako ekainaren 30ean Madrilgo Erkidegoko Biltzarrean egindako bozketa izan zen. Bozketa hartan, PSOEko bi legebiltzarkide hautatuk (Eduardo Tamayo eta María Teresa Sáez), inbestidurarako bigarren bozketan parte hartu ez zutenez, Rafael Simancas Madrilgo Erkidegoko presidente berria aukeratzea eragotzi zuten. Transfugismo kasu honek, azkenean, urte horretako urrian hauteskundeak errepikatzera behartu zuen, eta Esperanza Aguirre (PP) bihurtu zen eskualdeko presidente berria. Termino hori 2021eko martxoaren 12an sortu zen berriro, zentsura-mozioa aurkeztu eta bi egun eskasera, Herritarrak - Herritarron alderdiko sei diputatuetatik hiruk mozioaren aurka bozkatuko zutela jakin zenean, Alderdi Popularrarekin bat eginez. Diputatuak hauek izan ziren: Isabel Franco, zentsura-mozioarekin galdu zuen presidenteordetza mantendu zuena; Emakumea, Berdintasuna, LGTBI, Familia eta Gizarte Politika Saila; Francisco Alvarez, Enplegu, Ikerketa eta Unibertsitate sailburua; eta Valle Miguélez, Enpresa, Industria eta Bozeramaileen kontseilaria izendatu zutena. Berehala, diputatu transfugak Herritarretatik kanporatu zituzten, Alderdi Popularreko gobernuan sartu ostean, eta, horrekin batera, Herritarrek eta PPk sinatutako eta berretsitako Itun Antitransfugista urratu zuten.
Hainbat hedabideren arabera, PPk hiru sailburuei euren sailetan jarraitzea eta PPn sartzea eskaini zien, Herritarrak alderdiarekin haustearen eta zentsura mozioaren aurka bozkatzearen truke.