cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sigean
Biztanleria
2007an Sigean udalerrian erroldatutako biztanleak 5.047 ziren. Familiak 2.160 ziren, horien artean 636 pertsona bakarrekoak ziren (264 bakarrik bizi ziren gizonak eta 372 bakarrik bizi ziren emakumeak), 772 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 584 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 168 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 3.012 etxebizitza zeuden, 2.199 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 604 bigarren erresidentzia ziren eta 209 hutsik zeuden. 2.349 etxeak ziren eta 335 apartamentuak ziren. 2.199 etxebizitza nagusietatik 1.550 bere jabearen bizilekua ziren, 539 alokairuan okupaturik zeuden eta 110 doan lagata zeuden; 24 etxek gela bat zuten, 124 etxek bi zituzten, 476 etxek hiru zituzten, 725 etxek lau zituzten eta 850 etxek bost zituzten. 1.315 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.088 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 793 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.098 ziren, horien artean 2.029 aktiboak ziren eta 1.069 inaktiboak ziren. 2.029 pertsona aktiboetatik 1.694 lanean zeuden (960 gizon eta 734 emakume) eta 335 langabezian zeuden (127 gizon eta 208 emakume). 1.069 pertsona inaktiboetatik 463 erretiraturik zeuden, 212 ikasten zeuden eta 394 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sigean udalerrian 2.251 unitate fiskal zeuden, 5.217 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.418 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 301 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 13 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 57 eraikuntza enpresak ziren, 51 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 12 garraio enpresak ziren, 25 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 12 finantziazio enpresak ziren, 17 higiezinen enpresak ziren, 31 zerbitzu enpresak ziren, 44 administrazio publikoko enpresak ziren eta 28 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 105 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 2 funerariak, 6 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 12 igeltseroak, 5 margolariak, 7 zurginak, 9 iturginak, 11 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 11 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 16 jatetxeak, 9 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 23 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 4 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arraindegi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 altzari denda zen, 2 kirol-dendak, 2 drogeria eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Sigean udalerrian 116 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.026 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1, 2 botika eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Sigean udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 601 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hipseo
Hipseo, greziar mitologiako zenbait pertsonairen izena da:
Iñaki Etxegoin
Iñaki Etxegoin Harriet, pilota arloan Etxegoin deituraz ezaguna (Donazaharre, Nafarroa Beherea, ) esku huskako pilotari profesionala da. Atzelari aritzen da, Asegarce enpresarekin.
Erresuma Batuko errepide txirrindularitzako txapelketa
Txapelketa hau 1946tik ospatzen da. Ordutik, soilik 1960an ez zen ospatu.
Borne (Loira Garaia)
Borne Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Borgoina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Borne udalerrian erroldatutako biztanleak 406 ziren. Familiak 154 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 59 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 63 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 200 etxebizitza zeuden, 156 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 185 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 156 etxebizitza nagusietatik 120 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 85 etxek bost zituzten. 130 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 50 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Makanruxi
Makanruxi (Маканруши; 磨勘留島) Kurilak uhartedian dagoen errusiar uharte bat da. Bere hedadura 49 km² da. Iparraldeko Kurilak uharteetako taldean dago.
Borne (Loira Garaia)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Susan Owicki
Susan Owicki (Standford, Kalifornia) Estatu Batuar informatikaria da, "Association for Computing Machinery (ACM) elkarteko kidea eta emakumeen artean "Systers" posta zerrendako sortzaileetako bat bilakatu zen informatikan. 2000ko hamarkadaren hasieran unibertsitate karreraz aldatu zuen eta ezkontza eta familia terapeuta lizentziatua bihurtu zen.
Borne (Loira Garaia)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 253 ziren, horien artean 196 aktiboak ziren eta 57 inaktiboak ziren. 196 pertsona aktiboetatik 184 lanean zeuden (101 gizon eta 83 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 57 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Makanruxi
Geografia
Hego-ekialdean Onekotan uhartea dago, Evreinov itsasarteak banandua
NGC 954
NGC 954 galaxia espiral bat da, Eridanus konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Borne (Loira Garaia)
Diru sarrerak
2009an Borne udalerrian 157 unitate fiskal zeuden, 432 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.981 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 12 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Makanruxi
Geografia
Makanruxi uhartea honako koordenatu geografiko hauetan dago:
Administratiboki Sakhalingo oblastak kontrolatzen du.
Susan Owicki
Bizitza akademikoa
Stanfordeko Unibertsitateko irakasle izan zen 10 urtez Ingeniaritza Elektrikoa eta Informatika Sailetan. Bere ikerketa-interesen artean, sistema banatuak, errendimenduaren analisia eta merkataritza elektronikorako sistema fidagarriak zeuden eta bere ikerketari buruzko artikulu eta patente ugari argitaratu zituen.
1994an Susan Owicki "ACM" kide gisa onartu zuten "An Axiomatic Proof Technique for Parallel Programs" tesi-lanagatik.
Esperientzia lanean
Stanforden ondoren, Susan Owicki "Digital Equipment Corporation (DEC)" enpresan aritu zen lanean.
Borne (Loira Garaia)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Borne udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 225 hektarea erabiltzen.
Susan Owicki
Esperientzia lanean
Geroago, "Strategic Technologies and Architectural Research Laboratory (STAR lab)" enpresan lan egin zuen. Bertan "Zuzendari elkartu" gisa lan egin zuen. "STAR lab" eskubide digitalen kudeaketan eta erlazionatutako merkataritza elektronikoko teknologietan ikertzen aritu zen lehen laborategia izan zen.
Borne (Loira Garaia)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Chivruaiita
Chivruaiita silikato motako minerala da eta zorite taldearen kidea da.
Borne (Loira Garaia)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chivruaiita
Ezaugarriak
Chivruaiita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.
Susan Owicki
Esperientzia lanean
Lau urte eman zituen aholkulari independente gisa telebista interaktiboaren errendimenduan eta streaming bidezko bideoen banaketan.
Bizitza pertsonala
Susan Owicki, Jack Owicki-rekin ezkonduta zegoen, gainera, bi seme-alaba izan zituen ere.
Alberto Maneiro
Alberto Maneiro, (Donostia, 1968 -) gipuzkoar aktorea da.
Susan Owicki
Argitalpenak
Bere argitalpenen artean hauek daude:
Patenteak
Bere patenteen artean hauek daude:
Ezkontza- eta familia-terapeuta
Susan Owicki ezkontza- eta familia-terapeuta ere bada. Praktika pribatu bat mantentzen du eta Stanford Unibertsitateko irakasle eta langileen laguntza-zentroko langilea da.
Abbeville-Saint-Lucien
Abbeville-Saint-Lucien Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Abbeville-Saint-Lucien udalerrian erroldatutako biztanleak 552 ziren. Familiak 186 ziren, horien artean 29 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 58 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 95 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 209 etxebizitza zeuden, 198 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 209etxeak ziren. 198 etxebizitza nagusietatik 185 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 133 etxek bost zituzten. 162 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 72 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 115 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Haplochromis goldschmidti
Haplochromis goldschmidti Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Draco quinquefasciatus
Draco quinquefasciatus Draco generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Abbeville-Saint-Lucien
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 376 ziren, horien artean 290 aktiboak ziren eta 86 inaktiboak ziren. 290 pertsona aktiboetatik 272 lanean zeuden (139 gizon eta 133 emakume) eta 18 langabezian zeuden (7 gizon eta 11 emakume). 86 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 36 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Abbeville-Saint-Lucien udalerrian 194 unitate fiskal zeuden, 538 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.224 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Abbeville-Saint-Lucien udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Viniegra de Arriba
Viniegra de Arriba Errioxako udalerria da, 2005ean 46 biztanle zituena.
Norville
Norville Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Norville udalerrian erroldatutako biztanleak 886 ziren. Familiak 332 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 132 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 136 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 356 etxebizitza zeuden, 342 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 13 hutsik zeuden. 354 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 342 etxebizitza nagusietatik 305 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 8 etxek bi zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 87 etxek lau zituzten eta 209 etxek bost zituzten. 282 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 132 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 188 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 571 ziren, horien artean 393 aktiboak ziren eta 178 inaktiboak ziren. 393 pertsona aktiboetatik 375 lanean zeuden (220 gizon eta 155 emakume) eta 18 langabezian zeuden (6 gizon eta 12 emakume). 178 pertsona inaktiboetatik 65 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 74 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Norville udalerrian 336 unitate fiskal zeuden, 872,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.025 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 5 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Norville udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 665 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Turate
Turate Italiako udalerri bat da. Comoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Turatek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Joxemiel Peñagarikano
Joxemiel Peñagarikano (Beizama, Urola Erdia, Gipuzkoa, 1957ko urtarrilaren 21a) aizkolari gipuzkoarra da. 23 urterekin txapelketetan parte hartzen hasi zen eta 28 urte beranduago erretiratu zen, 2008ko apirilean, 51 urte zituela.
2010eko azaroaren 7an omenaldia egin zioten Beizaman.
Draco spilopterus
Draco spilopterus Draco generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Basagereziondo
Basagereziondoa (edo basagerezia), edo batzuetan gereziondoa soilik (edo gerezia), (Prunus avium) Cerasus azpigeneroko zuhaitza da. Gingondoarekin batera (Prunus cerasus), gereziak emateko landatzen diren barietateen jatorria da.
Prunus terminoa basaranaren izena da; Avium terminoak, berriz, txoriena adierazten du: txoriek gogoz jaten dituzte gereziondoen fruituak.
Ezaugarriak
Hosto erorkorreko zuhaitza da, eta 30 m garai izan daiteke.
Zurtoina – Azala
Enbor lodia du, eta azala, arre-gorrixka eta distiratsua, zerrenda horizontaletan askatzen da. Gaztaina-kolorekoa edo gorrixka da egurra, eta gogorra eta astuna.
Hostoak
Obalak eta horzdunak dira hostoak; bi guruin gorri dituzte txortenarekin lotzeko puntuan.
Loreak
Hostoak baino lehen hazten dira loreak, martxoaren amaieran edo apirilean; zuriak dira, eta multzo txikitan -ginbeletan- agertzen dira.
Fruituak
Drupa gorri jangarria da fruitua: gerezia. Maiatzetik uztailera heltzen da.
Habitata
Ia Europa osoan, Asia mendebaldean eta Afrika iparraldean dago hedatuta. Oso ohikoa da Euskal Herriko isurialde kantauriarrean.
Lurzoru fresko eta sakonetan bizi ohi da: harizti, pagadi eta baso mistoetan.
Erabilera
Zura oso estimatua da ebanisterian. Estimu handiko mahai-frutak dira gereziak, eta infusio diuretikoak egiten dira txortenekin
Lovelock (Nevada)
Lovelock Nevadaeko hiri bat da. Pershing konderrian kokatua dago. 2010ean 1,894 biztanle zituen, 2.2 kilometro koadrotan banatuta.
Yoshiteru Yamashita
Yoshiteru Yamashita (japonieraz: 山下 芳輝, 1977ko azaroaren 21a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Trichomycterus macrophthalmus
Trichomycterus macrophthalmus Trichomycterus generoko animalia da. Arrainen barruko Trichomycteridae familian sailkatzen da.
Vilas (Colorado)
Vilas Coloradoko herri bat da. Baca konderrian kokatua dago. 2010ean 114 biztanle zituen, 0.331 kilometro koadrotan banatuta.
Entremont-le-Vieux
Entremont-le-Vieux Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Entremont-le-Vieux udalerrian erroldatutako biztanleak 582 ziren. Familiak 240 ziren, horien artean 96 pertsona bakarrekoak ziren (64 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 72 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 501 etxebizitza zeuden, 260 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 221 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 425 etxeak ziren eta 57 apartamentuak ziren. 260 etxebizitza nagusietatik 196 bere jabearen bizilekua ziren, 50 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 137 etxek bost zituzten. 175 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 130 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 90 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 378 ziren, horien artean 287 aktiboak ziren eta 91 inaktiboak ziren. 287 pertsona aktiboetatik 267 lanean zeuden (150 gizon eta 117 emakume) eta 20 langabezian zeuden (11 gizon eta 9 emakume). 91 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Entremont-le-Vieux udalerrian 266 unitate fiskal zeuden, 598,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.214 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 29 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 4 zurginak ziren, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Entremont-le-Vieux udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 742 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Zimmersheim
Zimmersheim Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Zimmersheim udalerrian erroldatutako biztanleak 1.010 ziren. Familiak 393 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 146 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 142 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 41 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 419 etxebizitza zeuden, 394 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 24 hutsik zeuden. 391 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 394 etxebizitza nagusietatik 365 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 57 etxek lau zituzten eta 296 etxek bost zituzten. 348 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 115 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 269 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ramon Maria Aldasoro
Ramon Maria Aldasoro Galartza (Tolosa, 1897ko martxoaren 20 - Habana, 1952ko otsailaren 2) euskal herritar politikari errepublikarra eta abokatua zen.
Biografia
Madrilgo Unibertsitatean Zuzenbidea ikasi zuen eta Bilbon hasi zen lanean. Zuzendaritza eta Zientzia Sozialen Akademiako presidenteordea eta Eusko Ikaskuntza eta Bilboko El Sitio elkarteko kidea zen.
Aldasoro Donostiako Itunean parte hartu zuen. 1930ko abenduko altxamendu errepublikarra zela eta atxilotu eta Madrilera eraman zuten kartzelara. 1931ko martxoan Bizkaian Agrupación al Servicio de la República izeneko mugimenduaren sortzailea izan zen. 1936ko apirilaren 17an, Gipuzkoako Gobernadore Zibil bihurtu zen eta Foru Aldundiko Biltzar Kudeatzaile sortu eta Juan Astigarrabia atxilotu zuen.
Zenbait alderdietako kidea izan zen: hasieran Partido Republicano Autónomokoa, gero Partido Republicano Radical Socialistakoa eta azkenean Manuel Azañaren Izquierda Republicanakoa. 1931ko hauteskundetan Bizkaiko diputatu hautatu errepublikar-sozialisten zerrendan. Espainiako Gorteetako idazkaria zela Eusko Ikaskuntzak idatzitako Lizarrako Estatutua onartu zuen. 1932an Iruñean Gestoreen Estatutua idazteko bileran parte hartu zuen eta Nafarroaren parte hartzearen alde egin zuen.
1936ko Espainiako Gerra Zibila hasi eta berehala, Bizkaiko Defentsa Biltzarreko buruzagia zen eta abuztuaren 12an Irin, Gari eta Jangarrien Zuzendari Nagusi hautatu zuten.
Gero, Eusko Jaurlaritza sortu zenean, Merkataritza eta Hornikuntza Sailburu hautatu zuten. Hornikuntza mantentzeko Erresuma Batuarekin merkataritza bultzatu zuen eta komertzio-ordezkaritzak ireki zituen Bordelen, Baionan, Bartzelonan, Valentzian eta Alacanten.
Izquierda Republicana bere alderdiko buruzagiekin izandako harreman txarrak zirela eta, 1938ko otsailean alderditik bota zuten. Hala ere Eusko Jaurlaritzako kidea izaten jarraitu zuen Agirre lehendakariarekin izandako harreman estua zela eta. Bilbo galdu ondoren, Buenos Airesera eraman zuten Argentinan zeuden euskaldunak laguntzeko. Horrexegatik 1939ko abuztuan Comité Pro-Inmigración Vasca eta Euzko Deya. The Voice of the Basques sortuko zuen. 1940ko uztailaren 11n sorberriko Euskadiko Biltzar Nazionalean parte hartu zuen, abertzale ez zen kide bakarra izanik. Era berean, Aldasorok Galeuzca aldizkarian parte hartuko du.
1952ko otsailaren 2an Kuban hil zenean Ambrosio Garbisu alderdikide bihurtu zen Sailburu berria.
Zimmersheim
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 669 ziren, horien artean 462 aktiboak ziren eta 207 inaktiboak ziren. 462 pertsona aktiboetatik 439 lanean zeuden (242 gizon eta 197 emakume) eta 23 langabezian zeuden (11 gizon eta 12 emakume). 207 pertsona inaktiboetatik 82 erretiraturik zeuden, 62 ikasten zeuden eta 63 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Zimmersheim udalerrian 457 unitate fiskal zeuden, 1.133,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 28.923 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 44 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 2 eraikuntza enpresak, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Zimmersheim udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 252 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 955
NGC 955 galaxia espiral bat da, Cetus konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Aitor Mazo
Bizitza
Bere bizitzako urte gehienak Santutxun bizi izan zituen aktore honek, txikitatik izan zuen aktore izatea buruan. DBHko ikasle batzuek egindako elkarrizketan hala aitortu zuen: "Txikitatik izan nintzen oso graziosoa, klaseko titiriteroa, gauzak asmatuz eta jendeari kontatuz. Gaztetan, asko gustatzen zitzaidan pelikulak ikustea; piper egiten nuen, eta gauez ikasten nuen zinemara joatearren. 16 urterekin, aktore izatea erabaki nuen, eta nire izekok, txartel saltzailea zenez, asko lagundu zidan".
Aitor Mazo 1990eko hamarkadatik aurrera egin zen ezagun. Telebistan eta zinemetako hainbat pelikuletan agertu baitzen, gehienetan paper garrantzitsuenak egin ez bazituen ere, Espainiar zuzendari ezagunentzat lan egin zuen hala nola Manuel Gutiérrez Aragón, Julio Médem, Emilio Martínez Lázaro edo Álex de la Iglesia. Bere lehenengo lana zineman A los cuatro vientos (1987) izan zen José Antonio Zorrillarena.
Aitor Mazo antzerki lanetara oso estuki lotuta zegoen; Lander Iglesias eta Patxo Telleriarekin batera Txirene taldea sortu zuen, bertan Torito Bravo eta Birus aurkeztu zituen eta gainera, Maskarada antzerki taldean aritu zen.
Telebistako hainbeste serietan aritu zen, besteak beste Querido maestro (1997), Sánchez Valdések zuzendua, edo Manolito Gafotas (2004), Adriana Ozoresekin batera eta Antonio Merceroren gidaritzapean. Baita ere Amar es para siempreren lehenengo saioetan parte hartu zuen eta Chiringuito de Pepe seriean.
Patxo Telleriarekin batera, zuzendari aritu zen Hodeiak pintatzeko makina filmean. Bypass filma ere zuzendu zuen Patxo Telleriarekin batera, eta Donostiako Zinemaldian aurkeztu zuten 2012an.
2015eko maiatzaren 7an hil zen, Txurdinaga auzo bilbotarreko bere etxebizitzan, 53 urte zituela. Gutxiegitasun koronarioagatik hil zen. Heriotzak Tanttaka konpainiarekin lanean ari zela harrapatu zuen. Konpainia horrekin bira batean ari zen, Alfredo Sanzolen La calma mágica lanarekin. Hil baino lehenago, Aitaren Etxea telesaileko aktore bat izateko aukeratu zuten.
Bilboko Dokumentalen eta Film Laburren Nazioarteko Jaialdiak (Zinebi) hil ondorengo Ohorezko Mikeldia emango zion 2015eko azaroan.
Ezkonduta zegoen eta 17 urteko alaba (Nerea) zuen.
Argenvières
Argenvières Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 260 etxebizitza zeuden, 194 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 32 hutsik zeuden. 253 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 194 etxebizitza nagusietatik 152 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 91 etxek bost zituzten. 166 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 92 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 282 ziren, horien artean 182 aktiboak ziren eta 100 inaktiboak ziren. 182 pertsona aktiboetatik 163 lanean zeuden (85 gizon eta 78 emakume) eta 18 langabezian zeuden (9 gizon eta 9 emakume). 100 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Argenvières udalerrian 209 unitate fiskal zeuden, 469 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.920 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Argenvières udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chladniita
Chladniita fosfato motako minerala da eta fillowite taldearen kidea da.
Catania
Catania hiria Sizilian, Italiako hegoaldean dagoen hiri bat da, izen bereko probintziako hiriburua. Palermo ondoren Siziliako bigarren hiri nagusia da, bai eta Italia osoko hamargarren udalerririk jendetsuena ere; gainera, eskualde bateko hiriburu ez diren udalerrietatik biztanle kopururik handiena duena da. 2013ko datuen arabera, udalerriak 311.584 biztanle ditu.
Uhartearen ekialdeko kostan dago, Etna sumendiaren oinetan, Messina eta Sirakusa hirien arteko erdibidean. Europako handiena den sumendi honen inguruan Etnako Parke Naturala dago.
Hiri inguruak guztiz lauak dira hego eta hego-ekialdean, eta menditsuak iparraldean, Etna sumendia dela eta. Hiriaren jatorrizko gunea, aldiz, muino baten gainean zegoen kokatuta, gaur egun piazza Dante dagoen lekuan, beneditarren monasterioa izandakoa dagoen lekuan hain zuzen ere.
Etna sumenditik oso gertu egonda, hiria, askotan izan da suntsitua erupzioen ondorioz (bortitzena, 1669an gertatutakoa izan zen) bai eta hainbat lurrikararen eraginez ere (gogoratzen diren handienak 1169koa eta 1693koa dira).
Haren hirigune historiko barrokoa gizateriaren ondare izendatu zuen UNESCOk 2002. urtean.
Etimologia
Antzinako sikuloek, herriak haien kokapenaren ezaugarri geografikoen arabera izendatzen zituzten. Katane siziliar hitzak, Birrintzailea, labana larrutzailea, larrutzeko lekua edo mozteko egokia den erreminta zakarra esan nahi du. Izenaren beste itzulpen batzuk Lur gogorrak, Lur irregularra, Harri zorrotzak edo Lur malkartsua edo latza dira. Azken etimologiak erraz justifika daitezke; izan ere, erupzio baten ondorengo mende askotan, hiria beti berreraiki izan da laba beltzeko paisaiaren barruan.
K.a. 263 inguruan, hiria, Catina eta Catăna  deitzen zuten. Lehena, katinarekin duen ustezko asonantziagatik erabili da nagusiki, catinus izenaren latinezko feminizazioa. Catinusek bi esanahi ditu: Golko bat, arro bat edo badia bat eta ontzi bat edo aska bat, hiriko topografia bereizgarria kontuan hartuz.
900. urtearen inguruan, Cataniak, Siziliako emirerria ren zati zenean, arabieraz Balad al-f (بلد الفيل) eta Madīnat al-fīl (مدينة الفيل), Elefantearen herrixka (edo herrialdea) eta Elefantearen hiria esan nahi zuen, hurrenez hurren. Elefantea iturriaren gaineko laba eskultura da Piazza Duomon: ziur asko, bizantziar aroan eraberritu zen historiaurreko eskultura. Dirudienez, hiria etsaiengandik babesteko eta izurriteak urruntzeko boteretsua izan da talisman hau. Arabierazko beste toponimo bat daQaṭāniyyah (قطانية), landare lekadunak esan nahi duena. Lekaleak, hala nola dilistak, frijoleak, ilarrak, babak eta eskuzuri, batez ere hiri inguruko lautadetan landatzen ziren, aglabtarrak iritsi baino askoz lehenago. Ondoren, arabiar agronomo askok labore hauek eta zitrikoen baratzeak garatu zituzten hiriaren inguruan. Toponimoa Wādī Mūsá (وادي موسى), edo Moses harana (arabiar izenetik Simeto ibaia), gutxitan erabili zen.
Lurraldea
Cataniak eremu txiki batean kontzentratutako paisaia heterogeneoak eskaintzen ditu. Uhartearen ekialdeko kostaldean dago, Etnaren (Europako sumendi aktiborik altuena) azpian, Messina eta Sirakusa hirien artean, Itsaso Jonikora begira, bere izena hartzen duen golkoarekin. Lurraldea erabat laua da hegoaldean eta hego-ekialdean, eta menditsua iparraldean Etnaren presentziagatik. Horrez gain, Cataniako lautadaren zati handi bat ere hartzen du ( 'a Chiana '), Sizilian landatutako eremurik handienetako bat, itsasotik gertuen dagoen eremua Simetoko Oasia deritzona, 1984an ezarritako 2.000 hektareako erreserba naturala. Simetoren Oasik, bere izena, hiriaren hegoaldera doan Simeto ibaitik hartzen du, Primosole herrixkan.
Hiriaren jatorrizko gunea muino baten gainean zegoen: Monte Vergine muinoa (49 m), Etnaren historiaurreko erupzio batetik sortua, gaur egun 15.000 eta 3960 ± 60 urte bitartean datatua, egungo Piazza Dante Alighieri deritzonari dagokiona, non San Nicolò l 'Arena monasterioa altxatzen den (gaur egun unibertsitate-egoitza dena), eta bertatik gertu erreka bat isurtzen zen, Amenano izenekoa. Acquicellako terraza (15 m. itsas mailaren gainean), ibaitik haran batek banandua. Beste erliebe garrantzitsu bakarra Santa Sofia muinoa da (303 m img), izen bereko barrutian, unibertsitate-hiria dagoen tokian.
Hiriko parkeek berdegune publikoak osatzen dute.
Tamaina eta garrantzi handiko sei daude: Bellini Lorategia, Villa deitua, Vincenzo Bellini musikariari eskainia dago; Pacini Lorategia edo Villa Pacini, Villa 'e varagghi ezizena duena,(hau da, aharrausiena) Giovanni Pacini musikariari eskainia; Gioeni Parkea (Borgo barrutiaren iparraldean kokatua, Via Etnearen amaieran); Falcone eta Borsellino Parkea (Corso Italiaren iparraldean), mafiak hildako magistratu homonimoei eskainia; eta Boschetto della Plaia (hiriaren hegoaldearen eta Vincenzo Bellini aireportuaren arteko eremuan, fruta eta barazki merkatu zaharra eta Plaia barrutia). Bere garrantzi historikoagatik eta biodibertsitatearen kontserbazioarengatik, Cataniako lorategi botanikoa aipatu behar da, Mercede barrutian.
Hiria, aipaturiko Amenano izeneko lurpeko ibai batek zeharkatzen du, antzinean, Villa Pacini dagoen tokian isurtzen zena, eta orain, hego-ekialderago isurtzen da, portua dagoen tokian. Iturri Amenanoan ikus daiteke, Cataniako jendeak Pescheria eta Piazza del Duomoren artean altxatzen den Acqua a 'llinzolu izeneko marmol zurizko iturri bat, eta bertako Agorà aterpetxeko sotoan. Iraganean, harresietatik mendebaldera, Nikito aintzira zegoen, ibaiari lotua, 1669ko laba fluxuak estali bazuen ere (izen bereko kaleak bere kokapena gogorarazten du).
Egia esan, inguruko eremu guztia sakonki aldatu zen hondamendi naturalen ondorioz, hala nola, hainbat laba fluxu: portuko iparraldeko kostaldekoa itsaslabar batez osatuta dago, gaur egun Erdialdeko Estazioa dagoen tokian, eta, zenbait aldi historikotan, 1169, 1329 eta 1381ean sortua. Azken urte horretan, antzinako Porto Ulisseren zati bat ere estali zen, Ognina barrutian. Kostalde zati honek San Giovanni li Cuti hondartza txikia hartzen du.
Ursino gazteluaren hegoaldeko eremua, behin itsasoaren azpitik, 1669ko fluxu handiaren emaitza da, kilometro batzuetan golkorantz joan zena. Portuko hegoaldeko kostaldea sakon aldatu zen, Plaiako hareazko kostaldea hegoalderago hasten dena.
Klima
Cataniako hiriak eta lautadak klima mediterraneoa dute, baina konnotazio subtropikal eta kontinental batzuekin, argi eta garbi ezagut daitezkeenak Fontanarossa eta Sigonellako estazio meteorologiko ofizialetako datu klimatikoen azterketatik abiatuta, zeinek, hurrenez hurren, Catania hiriari buruzko irudia deskribatzen duten.
Urteko batez besteko prezipitazioak 450 eta 550 mm bitartekoak dira; udako minimoa oso nabarmena da, eta udazkeneko denboraldian, berriz, maximo ertaina. Neguan, oro har, tenperatura nahiko leunak dira, baina gaueko orduekin alderatuta, tenperatura tartea nahiko handia da, batez ere zeru oskarbia eta haize ahula dagoenean, hegoaldean eta barnealdean lautada zabal bat dagoelako, eta Etnaren presentziarengatik. Elurra oso arraroa da, Etnaren itzal orografikoak hiria iparraldeko haize hotzetatik babesten duelako. Hala eta guztiz ere, noizbehinkako elurteak ikusi dira auzune menditsuetan, hiriaren iparraldean batez ere. Berrikiago, elurte laburrak izan ziren 2015eko otsailaren 9an, 2017ko urtarrilaren 6an eta 2019ko urtarrilaren 5ean, baina metaketa esanguratsuena izan zen 1988ko abenduaren 16koa eta 17koa. Hotzaren errekor absolutua, -7 °C, 1962ko otsailak 1ean lortu zen. Uda luzea eta oso beroa da, batzuetan hezetasun handikoa. Kostaldean zehar tenperatura maximoak partzialki ekialdeko itsas brisaren eraginpean dauden bitartean, balio oso altuak erregistratu dira hiriaren barnealdean eta lautadan.
Fundazioa
K.a. XIII. mendearen ondoren, Catania sikuloen herri handi bat izan zen. K.a. 729 inguruan, antzinako Katane herria, Naxos inguruko greziar kolono kaltzidiarrek okupatu zuten kostaldean zehar. Katánē, Kατάvη izeneko kaltzidiar kolonia bihurtu zen Euarchos (Euarchus) edo Teoklesen izeneko buruzagi batekin. Horren ostean, bertako biztanleria azkar helenizatu zen, haren ondare artistiko, arkitektoniko eta kulturalezko arrasto aberatsek erakusten duten bezala.
Tuzididesek, Leontini (Lentini modernoa) baino pixka bat beranduago jaio zela zioen, bere ustez, Sirakusa baino bost urte beranduago, edo K.a. 730ean.
Akropoliaren kokalekua Monte Vergine muinoan zegoen, defenda daitekeen muino bat gaur egungo hiriaren erdigunetik mendebaldera. Dirudienez, Cataniako portua asko erabiltzen zen antzinaroan, eta inguruko lautada aberatsetako zerealaren esportazio leku nagusia zen.
Greziar Catania
Antzinaroan, Catania, Anphinomos eta Anapiasen elezaharrarekin lotu zen, nork, Etnaren erupzio handi baten ondorioz, jabetza guztiak utzi ondoren, guraso zaharrak euren sorbalda gainean eraman zituzten. Esaten denez, laba korrontea banandu egin zen eta alde batera joan zen, ez kaltetzeko. Beren omenez estatuak eraiki ziren, eta haien ehorzketa tokia, Campus Piorum deitu zen. Cataniarrek gazteen irudiak txanponetan irudikatu zituzten, eta elezaharra, latindar olerkarien artean aipamen eta deklamazio gai gogokoen bat bihurtu zen, hauetaz, Luzio eta Klaudio gazteak, askotan aipatu dituzte.
Ibykos eta Estesikoro poeten bizilekua izan zen (K.a. 630-555), ateetako batetik kanpo zegoen hilobi bikain batean lurperatua izan zena, hortik bere Porta Stesichoreia izena. Xenofanes (c. K.a. 570-475) Filosofia eleatikoko eskolaren sortzaileetako bat izan zen, eta bere bizitzako azken urteak hirian eman zituen. Hori dela eta, goiz, kulturazko eta fintasunezko lekua bilakatu zen.
Cataniak, dirudienez, bere independentzia mantendu zuen Hieron Sirakusakoaren erregealdira arte. Honek, K.a. 476an, jatorrizko cataniar guztiak kanporatu zituen, eta, hauen ordez, Leontinikoak jarri zituen. Ageri denez, gutxienez 10.000. ziren, hauetariko batzuk sirakusarrak eta peloponesoarreak. Aldi berean, hiriaren izena,Αἴτνη Aitnla edo Aetna aldatu zuen, gertuko Etna mendiarengatik, eta bere burua oekista edo hiri berriaren sortzaile izendatu zuen. Honegatik, Pindarok ospatu zuen, eta hil ondoren, bere kolonia berriko hiritarrengandik ohore heroikoak jaso zituen.
Hieron hil ondoren, eta Trasíbulo kanporatu eta urte gutxira, sirakusarrak Duzetio, sikuloen erregearekin, batu ziren berriki finkatutako biztanleak Cataniatik kanporatzeko. Hauek Inessa gotorlekuan baabestu ziren (honi Aetna izena eman zioten). Antzinako kaltzidiarrak, hirira itzuli ziren K.a. 461ean.
Hurrengo aldia, dirudienez, oparotasun handikoa izan zen Cataniarentzat, baita, oro har, Siziliako hirientzat ere.
Peloponesoko Gerra n, K.a. 415ean, Siziliarako atenastar espedizio handian. K.a. IV. mendean, cataniarrek, hasieran, ez zieten utzi atenastarrei euren hirian sartzen, baina, azken hauek sarrera behartu ondoren, inbaditzaileekin sortutako aliantza ohoratu behar izan zuten, Altzibiadesek batzarraren aurrean esan zuen hitzaldi ospetsu baten ondoren.
Catania, espedizioaren lehen urtean, atenastar armadaren kuartel nagusi bihurtu zen, baita Sirakusaren aurkako ondorengo operazioen base ere. Atenasen porrotaren ondoren, Sirakusako erasoaren eraginpean egon zen, baina K.a. 409an kartagotarren Siziliako inbasioak salbatu zuen.
Kalipok, Dion Sirakusakoa ren hiltzaileak, Catania okupatu zuen denbora batez, eta Timoleon Sizilian lehorreratu zenean K.a. 344an, Catania, Mamerko despotaren mende geratu zen, hasieran, korintoar liderrarekin batu zena, baina, ondoren, kartagotarrenganako leialtasun hau utzi zuen. Ondorioz, Timoleonek eraso egin zion eta K.a. 338an kanporatu zuen.
Cataniak askatasuna berreskuratu zuen eta, dirudienez, bere independentzia mantentzen jarraitu zuen, Sirakusako Agatoklesen gerretan K.a. 311etik aurrera, kartagotarrekin, une batean, lehenengoaren alde jarri zen, eta, beste batzuetan, bigarrenaren alde; eta Pirro Sizilian 278an lehorreratu zenean, Catania izan zen ateak irekitzen lehena, eta bikain hartu zuen. Lehen sarreran egin zen dantza, txirulaz lagunduta, Andronek azaldu zuen, Cataniako hiritar batek.
Erromatarren mende
Lehen Gerra Punikoan, Catania izan zen, Sizilian, Erromatar Errepublikaren mende jarri zen lehen hirietako bat, K.a. 263an bere lehen arrakasten ondoren. Valerio Messalla k hartu zuenean, eguzki-erloju bat izan zen harrapakin gisa Erromako Comitiumen jarri zena , ordutik, hiria, civitas decumana bihurtu zen, hau da, bere nekazal diru-sarreren hamarren bat ordaindu behar izan zuen Erromari zerga gisa. Sirakusako konkistatzaileak, Marko Klaudio Martzelo k, gimnasio bat eraiki zuen hemen. Dirudienez, beranduago, Erromarekin adiskidetasunezko harremanak izan zituen, eta hiri federatu baten abantailez gozatu ez zuen arren (foederata civitas), bere ondoko Tauromenium (Taormina modernoa) eta Messana (Messina modernoa) bezala, erromatar domeinupean oparotasun handiko posizio batera igo zen.
K.a. 135 inguruan. Lehen Gerra Serbilean, esklabo errebeldeek konkistatu zuten.
Etnaren erupziorik larrienetako bat K.a. 121ean gertatu zen, Cataniaren zati handi bat, laba korronteek suntsitu zutenean, eta errauts beroak hainbesteraino erori ziren hirian, non etxeetako sabaiak hautsi egin baitziren. Ondorioz, Catana, 10 urtez, erromatar estatuari egin ohi zizkion ekarpenetatik salbuetsia izan zen. Catanatik hego-mendebaldera dagoen lautada zabalaren zatirik handiena (gaur egun Piana di Catania deitua, emankortasun handiko barruti bat), antzinaroan, Leontini edo Centuriparena (gaur egungo Centuripe) izan zela dirudi, baina Catanaren beraren eta Simeto itsasoratzearen arteko zati hori Catanari erantsi zitzaion, eta ale ugari eman behar izan zituen.
Zizeronek, behin eta berriz aipatu zuen hiri oparo eta loretsu hau: bere antzinako udal erakundeak mantendu zituena, bere magistratu nagusiak, Proagorus titulua zeramana, eta, dirudienez, Siziliako portu nagusietako bat izan zena zerealak esportatzeko.
K.a. 44ko Siziliako matxinadan, Sexto Ponpeio k, bere basetzat, Sizilia aukeratu zuen, eta Cataniak indarrak batu zizkion Sexto matxinadari. Sextok, armada bikain bat eta gerraontzi ugari pilatu zituen bere basean Messanan, patrizioen hiribilduetatik batu ziren esklabu askorekin. Dena den, Zesaren garaipenaren ondoren, K.a. 36an, Siziliako laborantza eremu zabalen zati handi bat, hondakinetan edo hutsik geratu zen, eta lurralde hauetako asko, han borrokatu zuten legioetako kideen artean hartu eta banatu ziren. Cataniak, oso gogor jasan zituen hondamendiak, baina, ondoren, Augustok, kolonia kategoria eman zuon hirietako bat izan zen, bere oparotasuna, beteranoen finkapenaren bidez berrezarri zuena, eta, beraz, Estrabonen garaian, uharteko loratu zen hiri gutxietako bat izan zen.
Selurus gladiadoreak K.a. 35ean zuzendutako beste matxinada bat kaos bat sortu zuen denbora batez.
Cataniako akueduktu erromatarra Siziliako handiena izan zen, 24 kilometroko luzerarekin, Santa Maria di Licodiako iturburuetan jaiotzen zena.
Erromatar Inperioaren aldi osoan zehar, nahiz eta kolonia baten kategoria izan, bere oparotasunari eutsi zion. IV. mendean, Ausoniok, bere Ordo nobilium urbium lanean, Catania eta Sirakusa Siziliako hirien artean aipatzen ditu.
Erdi Aroa
Erromatar Inperioa erortzean, Catania, Genserikoren bandaloek arpilatu zuten K.o. 440-441ean. Geroago, Sizilia ostrogodoek konkistatu zuten VI. mendean; horien errege Teodorikok hiriko harresiak berreraikitzeko agindua eman zuen, eta horretarako, anfiteatro erromatarreko harriak erabili zituzten. Ostrogodoen ondoren, 535ean, Ekialdeko Erromatar Inperioak birkonkistatua izan zen, (550-555. urteen artean) eta IX. mendera arte iraun zuen. Uharteko gobernadore bizantziarraren egoitza bihurtu zen.
Catania, Siziliako emirerri islamiarraren pean egon zen 1072 arte, Roger I.a Siziliakoaren normandiarren eskuetan erortzean. Ondoren, hiria, konde bakar batek gobernatu zuen. 1194-1197an, soldadu alemaniarrek hiria arpilatu zuten Henrike VI.a enperadoreak Sizilia konkistatu zuenean. Normandiarrek apezpikutegi egoitza bihurtu zuten, Urbano II.a aita santuaren onarpenarekin. 1232an, Catania Frederiko II.a ren aurka matxinatu zen, beranduago, gaztelu erraldoi bat eraiki zuena, Castello Ursino, eta Catania ere errege suabiarren gorte ibiltariaren egoitzetako bat izatean, gotzainen domeinua amaitu zen.
Hohenstaufen dinastiaren amaieran Anjoutarrek indarrez hartu zuten hiria. Hiriko jendearekin izan zituzten gehiegikerien ondorioz, Siziliar bezperak izenaz ezagutzen den matxinada sortu zen.
Catania, Siziliar bezperen matxinadaren gune nagusietako bat izan zen (1282) Anjouko Etxearen aurka, eta Petri I.a Aragoiko errege berriaren koroatzearen egoitza izan zen. XIV. mendean garrantzia gehiago izan zuen aragoiarrek parlamentu eta errege egoitza gisa aukeratua izan zenean. Hor sinatu zen bake itun bat 1347an, aragoiar eta anjuotarren arteko Bezperetako gerra luzeari amaiera eman ziona. Cataniak hiriburu izatearen kategoria galdu zuen XV. mendearen hasieran, Sizilia Aragoiko Koroaren kide bihurtu zenean, baina jatorrizko autonomia eta pribilegioak mantendu zituen, bereziki 1282 eta 1410 bitartean.1282an, aragoitarren eskuetara pasatzean, Trinakriako erresumaren hiriburu bihurtu zen Martin II.a Siziliakoa hil zen arte. Trinakriako erresuma desagertu ondoren, Siziliak independentzia galdu eta espainiarren, saboiarren eta borboien mende erori zen.
1434an Alfontso V.a k Siciliae Studium Generale sortu zuen, uharteko unibertsitaterik zaharrena.
Aro Modernoa
Gaztela eta Aragoi bateratzearekin (XVI. mendearen hasiera ), Sizilia Espainiako Inperioaren zati bat izatera pasa zen. 1516 eta 1647an atzerriko gobernuaren aurka matxinatu zen.