cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mixel Labéguerie
Kulturagintzan eta politikagintzan abiatzen
1943. urtean, Euskaldun Gazteen Batasuna sortu zen. Euskara sustatzea eta Euskal Herriaren batasuna ziren elkartearen helburu nagusiak, eta Labégueriek hastapenetik hartu zuen parte, Irrintzi taldearen izenean. Musikan, dantza, antzerkian eta euskararen irakaskuntzan egin zuen lan. Urte haietan inguruko herrietako berrogeita hamar kantu inguru bildu zituen, baita haien berri eman ere. Horrez gainera, parte hartu zuen Eusko Ikaskuntzako 1948 eta 1954ko biltzarretan. Bertsozale porrokatua izan zen Labéguerie, eta, besteak beste, epailea izan zen 36ko gerraren ondoren egindako Euskal Herriko Lehen Bertsolari Txapelketan. Euskalzaleen Biltzarreko lehendakaria ere izan zen, eta euskaltzain urgazlea.
Euskal Kantagintza Berriaren sortzaile
Kantagintzan erabakigarria izan zen Mixel Labéguerieren ekarpena. Georges Brassens, Jacques Brel eta orduko abeslari frantziar berritzaileen eragina jaso eta euskal kantagintzara ekarri zuen. Labéguerie Euskal Kantagintza Berriaren sortzailea izan zen; gitarra batekin kantu alai eta konprometituak egitea posible zela erakutsi zuen. Jose Angel Irigarai Ez Dok Amairu taldeko kide ohi eta idazlearen hitzetan, «berak erakutsi zigun tradizioari begira egotea eta irekia egotea bateragarriak zirela, ez zirela kontrajarriak. Gu hemengoak eta unibertsalak izan gintezkeela. Eta erakutsi zigun posible zela hemendik kantak sortzea».
60ko hamarkadaren hasieran, Labéguerieren lehen kantak hasi ziren ezagutzen. Kantaldirik ez zegoenez, lagun artean zabaldu ziren abesti haiek. Ez dago argi noiz agertu ziren lehen aldiz disko batean: iturri batzuek 1961. urtean izan zela zela diote; beste batzuek, berriz, 1963. urtean izan zela. Baionako Goiztiri diskoetxeak eman zuen argitara, eta lau kantu zituen: Bakearen urtxoa, Gudari euskaldunen kantua, Aurtxo aurtxoa (Piarres Larzabalen hitzekin) eta Primaderako liliak. Azken kanta hori autobiografikoa omen da, eta hainbat urte geroago Benito Lertxundik bertsio ezagun bat egin zuen.
Diskoaren azalean ikurrin bat eta gitarra bat agertzen ziren. Gitarra soil batez kantatutako abestiak ziren. Sortu berriak ziren euskal irratiek ezagutarazi zituzten diskoko kantuak, eta laster kontrabandoaren pieza preziatua bihurtu zen Hego Euskal Herrian. 1963. urtean, beste disko txiki bat grabatu zuen, berriro ere Goiztiriren eskutik. Hartan ere lau abesti zeuden: Astoa balaan, Gatua Pitxitxi, Ezkilaren kantua eta Gazteri berria. Azken abesti horren letra Piarres Larzabalena da, eta askatasun gosez zegoen Euskal Herriko gazteriaren himno bihurtu zen berehala.
Diskoak Ximun Haranen etxean grabatu zituen, Eneko Labéguerie semeak gogoan duen moduan: «Simun Haran pilotari ona izana da, onenetarikoa, eta magnetofono zahar batekin grabatzen ibiltzen huen herrietan. Magnetofono horrekin grabatu zioan aitari ere, garai hortako ez zegok gaizki grabazioa. Ikusten dizkiat oraindik, etxean, Kanboko koruko hamar tipo, Simun Haranen magnetofonoarekin, aitak Gu gira Euskadiko abesten, eta errepikatzerakoan korukoek abesten zuten».
Mixel Labégueriek beste kanta ezagun bat idatzi zuen, Nafarra, oi nafarra, baina ez zuen inoiz grabatu. Eneko Labéguerieren Nafarra diskoan agertu zen lehen aldiz, 1972. urtean, Mixelen beste bi kanturekin batera. «Disko bat egin behar genuela esan zidan. Berak Nafarra, oi nafarra egina zeukan eta esan zidan: "Hire abestiarekin eta nere hiruekin diskoa egingo diagu". Nik abestu nituen kantak. Hirugarren diskoa izan zen eta hor bukatu zen». Eneko Labégueriek aitaren bidetik segitu zuen, hasieran Guk taldean, gero bakarlari gisa. 1999. urtean Nafarra, oi nafarra kanta berreskuratu zuen, Nazio berria izeneko diskoan (Elkar, 1999). Halaber, Aritzak taldeak Mixel Labéguerieren kantuak bildu ditu pare bat diskotan.
Eusko abertzalea
Baina, kulturan ez ezik, politikan ere izerdi asko botatakoa zen Mixel Labéguerie. 1963ko apirilaren 15ean aurkeztu zen Enbata mugimendu abertzalearen sortzaileetako bat izan zen, Jean Louis Davant, Jakes Abeberri, Ximun Haran eta beste hainbatekin batera. Baina handik gutxira mugimendutik urrundu zen, kristau-demokraziara hurbildu, eta Centre Democrate alderdian sartu zen.
«Enbatatik aldendu banintzen, ez zen helburuekin bat ez netorrelako, metodo kontuagatik baizik» zioen Labégueriek. «Espainiako demokrazia giristinoarekin harreman hertsiak baditut eta PNV/EAJ hortan da. Sabino Arana Goiriren abertzalegoa hetsia eta arrazista zen. Nik etnien Europa nahi dut... denen gainetik izanen den europar nazionean ikusten dut Euskadi».
Euskal Herriko politikari zegokionez, bada, eusko abertzalea zen, EAJren ingurunekoa ideologiaz (1980an, Gernikako Estatututik irtendako Eusko Legebiltzarraren eratze ekitaldian izan zen, bai eta EAJren Aberri Egunean ere); alabaina, frantziar Estatuko politikan parte hartzeagatik hainbat abertzaleren kritikak jaso zituen.
Indarkeriaren aurka agertu zen beti Mixel. Berak moldatu bertso hauetan garbi erran zuen ez zuela nolanahiko Euskal Herria nahi:
Kargu politikoak
1965. urtean Kanboko alkate izendatu zuten lehen aldiz; 1971n berriz hautatu zuten, eta 1977an hirugarrenez. Horrez gainera, Ezpeleta kantonamenduko kontseilari nagusi izan zen Pauen. Kargu hori hil arte atxiki zuen Labégueriek. Parisen ere ibili zen politika lanetan. 1962an diputatu hautatu zuten. 1967an, ordea, De Gaulleren aldekoa zen Michel Intxauspe izan zuen aurkari, eta diputatu kargua galdu zuen. Baina Parisa itzuli zen Labéguerie, 1974an senatari hautatu baitzuten. Kargu hori ere hil arte izan zuen.
Heriotza
Zazpi urtean bost bihotzeko jasan zituen Mixel Labégueriek. 1980ko uztailaren 28an hil zen, Tolosako ospitalean (Okzitania, Frantzia), bihotz ebakuntza batean. Haren azken agurrean lau mila lagun inguru elkartu ziren Kanbon. Hil zeneko 25. urteurrena bete zenean, omenaldia egin zitzaion Kanbon, Herriko Etxeak eta Euskal Kultur Erakundeak antolatuta.
Benedict (Kansas)
Benedict Kansasko hiri bat da. Wilson konderrian kokatua dago. 2010ean 73 biztanle zituen, 0.38 kilometro koadrotan banatuta.
Inma Gomila
Biografia
Bilboko Deustu auzoan sortu zen 1957. Deustuko Unibertsitatean ekonomia eta enpresa zientzietan lizentziatu zen, eta gaztetandik egin zuen enpresa kudeaketan lan, Iruña eta La Granja kafetegien kudeaketan Bilbon, eta Mataderos Monteron gero, Irunen.
1988tik Argia aldizkariaren Ametzagaiña taldean aritu zen kudeatzaile. Postu horretandik, Euskaldunon Egunkariaren sorreran ere inplikatu zen, eta egunkariko zuzendaritzan integratua egon zen 1991eko ekaina arte. Ondoren Ametzagaiña taldera itzuli zen. 2001 eta 2003 urteen artean, ekintzaile gisa enpresa proiektu propioa eratzen lan egin zuen (Diana Teknologia).
Centrolene acanthidiocephalum
Centrolene acanthidiocephalum Centrolene generoko animalia da. Anfibioen barruko Centrolenidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Inma Gomila
Bizitza pertsonala
Urruñan jarri zen bizitzen familia, non bertako ikastolaren sortzaileetako bat izan zen Inma Gomila.
Egunkaria auzia
2003ko otsailaren 3an, Egunkariaren itxiera operazioan atxilotu zuten bost pertsonetako bat izan zen (emakumezko bakarra). Urruñan bizi zen, eta muga igaro zuen hegazkin bat hartzeko Hondarribian: zain zeukan Goardia Zibila. Bost egunez inkomunikaturik egon ostean 18.000 euroko fidantza ordainduta utzi zuten kalean. Tortura salaketarik aurkeztu ez zuen arren, lagunek jakin zuten oso bortizki tratatu zutela. Pello Zubiriaren bidez jakin zen, emakume izateagatik umiliazio sexistak pairatu behar izan zituela atxiloketako ziegetan. Joan Mari Torrealdaik Gomilaren negarra ezagutu zuen.
Kasuak aurrera egin ahala, auzitegiek aferatik kanpo utzi zuten eta ez zuten epaitu.
Atxiloketa eta tratu txarrek bere osasunean eragina izan zutela susmatu izan dute lagunek, beste atxilotu batzuen kasuan bezala. 2010ean minbizia diagnostikatu zioten, eta 2011ko abenduan hil zen.
Kilpisjärvi aintzira
Kilpisjärvi aintzira (iparraldeko samieraz: Gilbbesjávri), Finlandia eta Suedia herrialdeen artean dagoen aintzira da; Enontekiö eta Kiruna udalerrien artean kokatzen da hain zuzen, Finlandia, Norvegia eta Suedia herrialdeek osatzen duten Eskandinaviako muga hirukoitzetik gertu. Finlandian, Saana mendixkaren eta Kilpisjärvi izeneko herrixkaren magalean dago, Malla Erreserba Naturalaren erdi-erdian. Bertan, natura basatiaren eztanda antzeman daiteke.
Uda partean iristen diren beste ohiko biztanle batzuk hartz arreak eta laponiako otsoak dira.
Aintzira, oso ezaguna da arrantzaren munduan; izan ere, bertan, laponiako amuarrain artiko eta amuarrain marroi handienak arrantzatzera uda partean etorri ohi diren arrantzaleen kopurua izugarria da. Bertako urak, Suedia iparraldeko Eskandinaviako mendietan sortzen diren Kummaeno eta Njearrejohka bezalako ibaietatik datoz. Bertatik, Könkämäeno ibaia sortzen da, Finlandia eta Suedia herrialdeen arteko muga marrazten duena Bothniako Golkora iristen den arte Tornion.
Ekialdean, lehen aipaturiko Saana mendixka dago, Enontekiö udalerriko mendixka ospetsuena; ondorioz, Eskandinaviako mendien artean dago bete-betean aintzira. Baldintza klimatiko gogorrak direla eta, gutxi gorabehera 223 egun egin ohi ditu izoztuta urtean; hala nola, iazko azaroaren 7tik ekainaren 19ra.
Ailakkajärvi (5,5 km ekialdera) edo Goldajärvi (Eskandinaviako muga hirukoitza dagoen aintzira) bezalako aintzira txikiak daude inguruan, Käsivarsi Eremu Basatitik hurbil aurkitzen direnak.
San Ferdinando di Puglia
San Ferdinando di Puglia Italiako udalerri bat da. Barletta-Andria-Traniko probintzian kokatuta dago, Apulia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
San Ferdinando di Pugliak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Spalax carmeli
Spalax carmeli Spalax generoko animalia da. Karraskarien barruko Spalacinae azpifamilia eta Spalacidae familian sailkatuta dago.
Blossburg (Pennsylvania)
Blossburg Pennsylvaniako borough bat da. Tioga konderrian kokatua dago. 2010ean 1,538 biztanle zituen, 12.03 kilometro koadrotan banatuta.
Intraklasto
Intraklastoek arro sedimentario kanpoko sedimentuetan dute jatorria; hauek arroaren hondoan kokatuta daude eta edozein arrazoirengatik (adb. gauza pisutsu baten kolpe bortitz bategatik) berriz zatitu eta uretan suspentsioan gera daitezke. Sedimentu zati txiki horiek atzera hondora erortzean, intraklastoak eratzen dituzte. Bistan da konposizioa aurretik zeuden sedimentuen araberakoa dela, eta ez nahi eta nahi ez karbonatuzkoa edo ebaporitazkoa, arro barneko beste partikula batzuk bezala.
Pinguino papozuri
Pinguino papozuria (Pygoscelis antarcticus) Pygoscelis generoko animalia da. Hegaztien barruko Spheniscidae familian sailkatua dago.
Zazpiko errugbi
Zazpiko errugbia zazpi jokalariz osatutako taldeek jokatzen duten hamabosteko errugbi aren aldaera bat da eta 2016an Rio de Janeiro n debuta egin zuenetik kirol modalitate Olinpikoa da.
Zazpiko errugbiak eta hamabostekoak araudi orokorra eta zelaiaren neurriak partekatzen dituzte, ezberdintasun honekin: hamabostekoak 80 minutu irauten ditu, eta zazpikoa zazpi minutuko bi zatik osatzen dute, tartean bi minutuko atsedenarekin. Zazpiko errugbia hamabostekoaren zelai berean baina jokalarien erdiarekin jokatzen denez, eskaera fisiologikoa altuagoa da, erasorako zein defentsarako espazioak handiagoak baitira eta alderdi hauek errugbiaren aldaera honi bizkortasuna, bizitasuna eta emozioa ematen dizkiote.
Zazpiko errugbia, hamabostekoa legez, World Rugby k (WR) zuzentzen du eta Serie izeneko txapelketa nagusiak antolatzen ditu, Grand Prix formatuan mundu guztian zehar jokatzen diren selekzioen arteko txapelketekin, HSBC Sevens World Series eta World Rugby Women's Sevens Series hain zuzen. Serie hauek Joko Olinpiko etarako sailkapen-txartela ematen dute eta gainera, Munduko Txapelketetako kanporaketak zehazteko oinarri gisa ere balio du.
Jatorria eta garapena
Zazpiko errugbia orain dela 130 urte baino gehiago sortu zen, 1883 an, Eskozia ko Borders konderriko Melrose herrian. 1883an, Eskoziako Errugbi Batasuna k soilik 10 urte zituen eta Melrose Rugby Football Club indartsua kolokan zegoen bere finantza-arazoengatik. Dirua biltzeko asmoz, klubak Kirol Egun bat antolatzea erabaki zuen denboraldia ixteko. Kirol Egun hau antolatzen zeudela, Ned Haig eta David Sanderson harakin eta errugbilariek errugbiko taldeen jokalari kopurua hamabostetik zazpira murriztea (hiru aurrelari, erdilari bi eta atzelari bi) eta 15 minutuko partidak jokatzea proposatu zuten, erabaki honek etorkizunean izango zuen garrantzia kontuan hartu gabe. Zazpiko errugbiko txapelketa ospatzea aho batez adostu zen eta Borders konderriko zazpi klubek parte hartu zuten: Gala, Selkirk, St. Cuthbert's Hawick, Earlston, Melrose, Gala Forest eta St. Ronan's Innerleithen.
Historiako zazpiko errugbiko lehen txapelketaren finala Gala eta Melrose klubek jokatu zuten 1883ko apirilaren 28an Greenyards zelaian eta Melrosek irabazi zuen luzapenean, Sanderson kapitainaren garaipen-entseguari esker, honekin partidari amaiera eman baizitzaion.
Hauen atzetik etorri zen, 1972 an, historiako zazpiko errugbiko nazioarteko lehen txapelketa, SRU Centenary Sevens deiturikoa. Izenak dioen bezala, Eskoziako Errugbi Batasunak antolatu zuen bere mendeurrena ospatzeko, eta Ingalaterrak irabazi zuen Irlanda garaitu ostean Murrayfield zelaian. Finalistez gain, lehen nazioarteko txapelketa horretan izan ziren ere Eskozia bera, Gales, Zeelanda Berria, Australia, Frantzia eta Barbarian errugbi taldea.
SRU Centenary Sevensen ostean etorri zen zazpiko errugbiaren azkenaurreko aurrerapausoa: Hong Kong. 1972ko arrakasta ikusita, lau urte geroago antolatu zen lehendabiziko zazpiko errugbiko lehiaketa erregularra, Hong Kong Sevens, egungo Munduko Serieen aitzindaria izango zena, eta gaur egun oraindik HSBC World Rugby Sevens Series barruan dagoena.
Zazpiko errugbia nazioartean finkatuta, 1993 an jokatu zen lehendabiziko Munduko Txapelketa (RWC Sevens) Edinburgh en eta lau urte geroago, 1997 an, bigarrenak Hong Kong izan zuen egoitza bezala.
Bennington (Kansas)
Bennington Kansasko hiri bat da. Ottawa konderrian kokatua dago. 2010ean 672 biztanle zituen, 1.09 kilometro koadrotan banatuta.
Erle beltz europar
Erle beltz europarra (Apis mellifera mellifera) Apis mellifera espezieko ezti erleen azpiespezie ugarietako bat da.
Zazpiko errugbi
Jatorria eta garapena
Kirol gehienetan bezala, Munduko Txapelketa lau urtetik behin ospatzea erabaki zuen egun World Rugby legez ezagutzen dugun International Rugby Board-ek, baina urtero jokatuko zen lehiaketa bat ere sortu zuen 1999 an: egun HSBC Sevens World Series gisa ezagutzen dugun IRB Sevens World Series edo Munduko Serieak.
Urteen poderioz, emakumeen zazpiko errugbia egituratu zen eta 2009 ko Munduko Txapelketan egin zuten debuta emakume errugbilariek Dubai n. Pare bat urte geroago, 2011/2012 denboraldian, martxan jarri ziren egun World Rugby Women's Sevens Series bezala ezagutzen ditugun IRB Women's Sevens Challenge Cup Munduko Serieak. 2009ko urrian, hain zuzen, emakumeen estreinaldi-urtean, Munduko Txapelketan, zazpiko errugbiak azken aurrerapausoa eman zuen bere garapenean. Kopenhage n ospaturiko Nazioarteko Olinpiar Batzordea ren bileran zazpiko errugbia 2016 ko eta 2020ko Olinpiar Joko etan kirol olinpikoa izatea onartu zen. 2024. urtean ospatuko diren Paris eko Olinpiar Joko etan ere zazpiko errugbia kirol modalitate olinpikoen barnean mantentzea adostu da.
Araudiaren aldaera nagusiak
Zazpiko errugbiak hamabosteko errugbiaren Jokoaren Legeak errespetatzen eta betetzen ditu, honako aldaera hauekin:
Postu espezifikoak zazpiko errugbian
Zazpiko errugbia txapelketa laburretan jokatu ohi da eta, partidan zehar, ezinbestekoa da joko postuak moldatzea, jokalari kopuru murriztuaren ondorioz. Hori dela eta, 15 eta 7ko errugbiko postuak nahiko ezberdinak izaten dira. 15eko errugbia n 8 aurrelari eta 7 atzelari dauden bitartean, 7koan 3 aurrelari eta 4 atzelarik jokatzen dute. Aurrelariak ezkerreko harroina, orpokatzailea eta eskuineko harroina izango dira, eta atzelariak, berriz, uztartze erdilaria, zabaltzailea, erdikoa eta hegalekoa.
HSBC World Rugby Sevens Series
World Rugby Sevens Series urtero antolatzen den nazioarteko zazpiko errugbi txapelketa bat da. Lehiaketa hau mundu osoan zehar egiten diren txapelketek osatzen dute, non gizonezkoen eta emakumezkoen selekzio nazionalak txapelketa horietako bakoitzean sailkapen orokorrerako puntuak lortzeko lehiatzen diren. Ekitaldi guztietan pilatutako puntuen arabera, denboraldiaren amaieran talde garaile bat zehazten da, gizonezko zein emakumezkoentzat.
World Rugby Sevens Series Munduko Errugbi Txapelketa lehen aldiz 1999/2000 denboraldian burutu zen, IRB World Sevens Series gisa antolatua. Lehiaketaren helburuak nazioarteko zazpiko errugbiaren maila elitista sustatzea eta jokoa produktu komertzial bideragarri bihurtzea izan ziren.10 txapelketek osatzen dute denboraldi zirkuitua, eta azaroan edo abenduan hasita, maiatzera arte irauten dute. Txapelketa hauek 10 herrialde ezberdinetan jokatzen dira, sei kontinenteetatik bostetan. Arabiar Emirerri Batuek, Hegoafrikak, Australiak, Zeelanda Berriak, Estatu Batuek, Kanadak, Hong Kong ek, Singapur rek, Frantzia k eta Ingalaterra k ekitaldi bana antolatzen dute.
World Rugby Sevens Women's Series serieen kasuan, lehiaketaren bilakaera modu ezberdinean gertatu da, izan ere, emakumezkoen lehen txapelketa 2012/2013 denboraldian jokatu zen. Horrez gain, emakumezkoek denboraldi bakoitzean 10 txapelketa jokatu ordez, 7 txapelketetan hartzen dute parte.
Gizonezko lehiaketaren kasuan, txapelketa bakoitzeko garaileari lehiaketa orokorreko sailkapenerako 22 puntu ematen zaizkio, 2. postutik aurrera, 19, 17, 15, 13, 12, 11, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 banatuz, hurrenez hurren. Emakumezkoen kasuan, ordea, talde gutxiago izanik, puntu banaketa modu ezberdinean egiten da, garaileari 20 puntu emanez eta 2. sailkatutik aurrera 18, 16, 14, 12, 10, 8, 6, 4, 3, 2, 1 puntu lortuz azken posizioaren arabera.
HSBC World Rugby Men’s Sevens Series
World Rugby Men’s Sevens Serie s-en kasuan, 16 taldek hartzen dute parte txapelketa bakoitzean, hauetariko 15 talde finkoak izanik (15 taldek txapelketa guztietan hartzen baitute parte). Txapelketa bakoitzeko 16. taldea, talde gonbidatua izaten da, lehiaketa erregionalean sailkatzea lortu duen taldea hain zuzen. 2024. urtetik aurrera, ordea, txapelketa bakoitzeko taldeen kopurua 16tik 12ra jaitsiko da, emakumezkoen talde kopuruarekin eta formatu olinpikoarekin bat egiteko.
2023ko partaideak Talde finkoen aukeraketa
Denboraldi bakoitzean lehiaketan parte hartzen duten talde garrantzitsuenak zehazteko, 10. txapelketaren osteko sailkapenari begiratu behar zaio. Izan ere, 15. postuan geratu den taldea, zuzenean mailaz jaitsiko da, World Rugby Sevens Challenger Series-era. 12., 13. eta 14. postuetan geratzen diren taldeek ordea, txapelketa txiki bat jokatuko dute haien artean, World Rugby Sevens Challenger Series-eko garailearekin batera. Txapelketa honetan lehen bi postuetan sailkatutako taldeek haien artean finala jokatuko dute, eta garaileak talde finko en 12. postua lortuko du, 3 galtzaileak mailaz jaisten diren bitartean.
HSBC World Rugby Women’s Sevens Series
Emakumezkoen kasuan, lehiaketa sortu zenetik 12 taldek hartzen dute parte txapelketa bakoitzean. 11 talde dira lehiaketaren txapelketa guztiak jokatzen dituztenak eta kasu honetan ere,  txapelketa bakoitzeko 12. taldea talde gonbidatua izaten da, lehiaketa erregionaletan sailkatzea lortu duen taldeetako bat, hain zuzen.
2023ko partaideak Talde finkoen aukeraketa
World Rugby Woman’s Sevens Series lehiaketaren kasuan, mailaz igotzea edo jaistea ahalbidetzen duen sistema gizonezkoen kasuan baino sinpleagoa da. 11. postuan sailkatzen den talde finkoa, zuzenean mailaz jaitsiko da, txapelketa erregionalera. Bertan sailkapena lortzen badu, berriro World Rugby Women’s Sevens Challenger Series-ean parte hartu ahalko du, lehen lehiaketara igoera lortzeko aukera berreskuratuz. Bestalde, World Rugby Woman’s Sevens Challenger Series-eko talde txapeldunak, zuzeneko igoera lortuko du World Rugby Woman’s Sevens Series-era.
Txapelketaren garrantzia
Txapelketa hau urtero ospatzen den zazpiko errugbi lehiaketa garrantzitsuena da. Izan ere, bertan, talde internazional hoberenek hartzen dute parte, eta hori gutxi balitz, txapelketa honek errugbiaren historian garrantzi handia izan duten herrialde eta zelaiak biltzen ditu, hala nola, Cape Town Stadium, Twickenham eta FMG Stadium Waikato zelaiak. Guzti honek, txapelketaren ikusgarritasuna areagotzen du eta urtetik urtera txapelketak maila internazionalean duen oihartzuna handitzea laguntzen du, bereziki zazpiko errugbia kirol olinpiko bilakatu zenetik.
Horrez gain, lehiaketa honek 4 urtez behin jokatzen diren txapelketarako sailkatze gune bezala ere balio du. Joko Olinpikoak jokatzen diren urteetan, sailkapeneko lehen 4 taldeek txapelketa hauetarako zuzeneko sailkapena lortzen dute, eta hau zazpiko errugbiko  lehiaketa garrantzitsuenetarikoa izanik, lehiaketa honek berebiziko garrantzia hartzen du, modalitate honetako jokalari hoberenak bertan biltzea bultzatuz. Honez gain, Munduko Txapelketa ko kanporaketak zehazteko ere, lehiaketa hauetako sailkapena begiratzen da, beraz, lehiaketa honek ere Munduko Txapelketa rekin zuzeneko erlazioa dauka.
Joko Olinpikoak
Zazpiko errugbia, 2016an sartu zen lehen aldiz Joko Olinpikoen programan eta bertan sartu zenetik, lehiaketaren egitura egonkor mantendu da, 12 taldeko txapelketak jokatuz gizonezkoen zein emakumezkoen kasuan, eta 288 jokalari bilduz guztira (12 jokalariko taldeak dira). Joiko Olinpikoa mundu mailako txapelketa garrantzitsuena da, Munduko Txapelketa rekin batera, 4 urtez behin jokatzen den lehiaketa bakarrak baita. 2024ko Joko Olinpikoen kasuan, gainera, zazpiko errugbia izango da ospakizun hau irekiko duen kiroletako bat: irekiera zeremonia baino bi egun lehenago hasiko da jokatzen eta dominak irekiera ospakizunaren hurrengo egunean jada erabakita egongo dira.
Nola hautatzen dira parte hartuko duten taldeak?
Joko Olinpikoak ospatzen diren lurraldeko taldeari, zuzeneko sailkapena ematen zaio, gainontzeko kirol modalitate guztietan gertatzen den bezala. Beraz 2024 Jokoak Parisen izanik, Frantzia ko selekzioaren 2 taldeek jada bermatuta dute haien parte hartzea. Beste talde guztientzat, sailkapen prozesua oso antzekoa izaten da gizonezkoen zein emakumezkoen kasuan.
Lehenik, gizonezkoen zein emakumezkoen World Rugby Sevens Series lehiaketan lehen 4 postuetan sailkatzen diren taldeek, zuzeneko sailkapena eskuratuko dute. Baina hau ez da izango taldeek sailkatzeko duten aukera bakarra, izan ere,  World Rugby-ko Elkarte Erregional bakoitzak sailkatze txapelketa bat antolatzen du, eta txapelketa hauetako talde garaileek ere sailkapena eskuratzen dute. 6 Elkarte Erregional egonik, 6 taldek lortuko dute sailkapen hau, kontinente bakoitzeko ordezkari bat lortuz. Amerikaren desberdina da, Ipar eta Hego Amerikaren Elkarte Erregionalak ez baitira berdinak. Beraz, Amerika n, 2 talde sailkatuko dira, bat Hego Amerikaren ordezkari bezala eta bestea Ipar Amerikaren ordezkari gisa.
Prozesu guzti honen ostean, 12 taldeetatik 11 jada zehaztuta daude. Azken plaza hori eskuratzeko, Elkarte Erregional bakoitzaren txapelketan 2. eta 3. postuan geratu diren taldeek beste txapelketa bat jokatuko dute, 12 taldeko txapelketa bat osatuz. Txapelketa honetan gailentzea  lortzen duen taldeak, Joko Olinpikoetan parte hartzeko eskubidea lortuko du.
Munduko Txapelketa
Zazpiko Errugbia Joko Olinpikoetan sartu arte, Munduko Txapelketa zen mundu mailan garrantzia handiena zuen lehiaketa1993. urtean lehen edizioa jokatu zenetik. Hala ere, emakumezkoen kasuan, lehen Munduko Txapelketa ez zen 2009. urtera arte jokatu. Joko Olinpikoetan ez bezala, gizonezko eta emakumezkoen talde kopurua ezberdina da, Gizonezkoen Munduko Txapelketan 24 taldek hartzen baitute parte eta emakumezkoen kasuan, berriz, 16 taldek soilik. Hala ere, txapelketa honek baditu Joko Olinpikoekin antzekotasunak, txapelketaren hasieratik partida bakarrera jokatuko diren zuzeneko buruz-burukoak jokatzen baitira, non talde galtzailea zuzenean txapelketatik kanpo geratuko den eta irabazlea hurrengo fasera sailkatuko den, talde bakarra geratu arte.
Nola hautatzen dira parte hartuko duten taldeak?
Munduko Txapelketaren kasuan, sailkapen prozesua ezberdina izaten da. Gizonezkoen kasuan, aurreko Munduko Txapelketako 8 talde hoberenek zuzenean lortzen dute berriro txapelketa honetan parte hartzeko eskubidea, eta emakumeen kasuan, 4 talde hoberenek. Behin talde hauek zehaztuta, sailkapena lortu ez duten beste taldeek Elkarte Erregionalek antolaturiko txapelketetan jarduten dute oraindik eskuragarri dauden postuak lortzeko.
Gizonezkoen kasuan, txapelketa erregionaletan 15 taldek lor dezakete sailkapena, txapelketa jokatzen den herrialdeko taldea zuzenean sailkatzen baita. Behin 24 taldeak zehaztuta, HSBC World Rugby Men´s Series lehiaketan lortutako puntuaketaren arabera sailkatzen dira 1etik 24ra. Munduko Txapelketari hasiera emateko. 9.etik 24. postura sailkaturiko taldeek, haien artean aurre kanporaketa bat jokatzen dute, ondoren lehen 8 postuetan sailkaturiko taldeen aurka jokatzeko. Emakumeek, prozedura berdina jarraitzen da, eta Txapelketa Erregionalen bidez sailkatzea lortu duten 11 taldeak eta aurretik sailkaturik zeuden 5 taldeen ordena zehazten da HSBC World Rugby Women´s Serie s lehiaketan lortutako puntuaketaren arabera, Munduko Txapelketaren taula zehaztu ahal izateko. Emakumeen kasuan, talde guztiek jokatu beharko dute lehen kanporaketa hau.
Zazpiko errugbia Euskal Herrian
2022. urteko denboraldiko zazpiko errugbiaren Erreginaren Kopa Eibarren jokatu zen, Euskal errugbiak zazpiko errugbiaren garapena bultzatzeko egin duen apustuaren fruituak jasoz. Badira, gainera, Espainiako selekzioarekin Munduko Txapelketa eta Joko Olinpikoak jokatu dituzten euskal jokalariak, Amaia eta Lide Erbina ordiziarrak, esaterako.
Mesia
Mesia Erromatar Inperioko probintzia bat zen, gaur egungo Serbia eta Montenegro eta Bulgarian kokatua. Erromatar garaian, traziarrak eta iliriarrak batik bat bizi ziren hor. Izena "moesi" tribu traziartik hartu zuen.
Écorcei
Écorcei Frantziako udalerria da, Orne departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Écorcei udalerrian erroldatutako biztanleak 334 ziren. Familiak 120 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 161 etxebizitza zeuden, 128 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 158 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 128 etxebizitza nagusietatik 102 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 85 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 223 ziren, horien artean 167 aktiboak ziren eta 56 inaktiboak ziren. 167 pertsona aktiboetatik 153 lanean zeuden (85 gizon eta 68 emakume) eta 14 langabezian zeuden (5 gizon eta 9 emakume). 56 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Écorcei udalerrian 129 unitate fiskal zeuden, 343,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.550 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen eta 4 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 2 iturginak eta 1 argiketaria.
2000. urtean Écorcei udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 672 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sormonne
Sormonne Frantziako udalerri bat da, Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 218 etxebizitza zeuden, 211 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 7 hutsik zeuden. 210 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 211 etxebizitza nagusietatik 165 bere jabearen bizilekua ziren, 43 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 152 etxek bost zituzten. 162 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 79 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 120 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Sormonne udalerrian 210 unitate fiskal zeuden, 573 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.747 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 3 iturginak eta 3 ile apaindegiak.
2000. urtean Sormonne udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Ailly-sur-Somme
Ailly-sur-Somme Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ailly-sur-Somme udalerrian erroldatutako biztanleak 3.164 ziren. Familiak 1.220 ziren, horien artean 248 pertsona bakarrekoak ziren (100 bakarrik bizi ziren gizonak eta 148 bakarrik bizi ziren emakumeak), 440 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 436 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 96 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.316 etxebizitza zeuden, 1.241 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 73 hutsik zeuden. 1.208 etxeak ziren eta 100 apartamentuak ziren. 1.241 etxebizitza nagusietatik 987 bere jabearen bizilekua ziren, 234 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 8 etxek gela bat zuten, 46 etxek bi zituzten, 135 etxek hiru zituzten, 378 etxek lau zituzten eta 674 etxek bost zituzten. 796 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 600 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 468 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Ailly-sur-Somme udalerrian 1.273 unitate fiskal zeuden, 3.248,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.111 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 96 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 5 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 14 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 18 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 24 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 funerariak, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 autoeskolak, 2 margolariak, 4 zurginak, 2 iturginak, 3 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 okindegiak eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Ailly-sur-Somme udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Arkitektura gotikoa
Arkitektura gotikoa arkitektura estilo bat da, Europan jaio eta garatu zena Erdi Aroko azken mendeetan. XII. mendean sortu zen, frantziar estilo izenarekin (opus francigenum). Gotiko izena pizkundetar arkitekturaren sustatzaileek ezarri zioten XV. mendean, estilo hori gutxiesteko asmoz, bere frantziar jatorriak godo izaera ematen ziolakoan. Izan ere, pizkundetarrek antzinaro klasikoko artea goresten zuten; beraz, gotikoak bestelako oinarria zuenez, maila xumeagokotzat zuten.
Gaur egun 20 euroko billeteetan agertzen den arkitektura garaia da.
Gotiko izena
Arkitektura gotikoak ez du inolako erlaziorik godoekin. Gutxiesteko erabili izan zen izena izan zen, kultura zatarra eta barbaroa deskribatzeko. Giorgio Vasari izan zen izendapen honen asmatzailea 1530. hamarkadan. Autore honen eta garaikideen arabera Erdi Aroko artea eta batez ere arkitektura, perfekzioarekiko kontrajarria da, iluna eta negatiboa. Berehala erlazionatzen zuten garai honetako artea godoekin, Antzinako Erroma 410. urtean suntsitu zuen herriarekin alegia. Horregatik Vasarik sortzen du izendapen hau, adierazi negatiboa egotzi nahian, barbaro eta bandaloei dagokien estiloa dela adierazi nahian.
Jatorria
Arkitektura gotikoa, XII. mendeko arkitektura erromanikoaren ondoren sortzen den arren, printzipio kontrajarriak dituzte. Europako arkitekturak izan duen haustura estilistiko nabarienetakoa da hau. Iraultza honen gakoen artean, San Agustinek babesten zuen "Platonen idealismoak" duen atzerakada dago, eta San Tomas Akinokoak berreskuratzen duen Aristotelesen filosofia gailendu izana dago, zentzumenetan oinarritzen den filosofiaren ideia berreskuratuz alegia. Zentzumenak beharrezkoak dira beraz, ezagutzaren benetako iturri.
Neurria eta argiaren azterketa funtsezkoa dugu. Ecclesia gotikoek, guztiz harmoniatsu, orekatu eta neurridunak izan behar zuten, lehen aipatutako egia unibertsala edo errealitate metafisikoa kontenplatu ahal izateko. Neurriaren kontzeptu horretan, San Agustinen filosofia ezinbestekoa izan zen. Agustin Hiponakoak, musikan aplikatzen ziren printzipio matematikoak, artean ere aplikagarriak zirela esan zuen; musika eta artea ahizpak omen ziren, biak zenbakietatik jaiotzen baitziren. Honek eragina izan zuen XII. mendeko Frantzian : honetan bi korronte nagusi sortu ziren. Bata, Chartresko katedralaren Eskolako talde platonikoek osatu zuten, Thierry Chartreskoa aitzindaria izanik; bigarrena, Cîteauxeko eta Clairvauxko monasterioetan sortutako mugimendu zistertarrak osatu zuen, San Bernardoren eskutik. Bi korronte hauek funtsezkoan izan ziren Gotikoaren sorrerarako.
V. mendeko Pseudo-Aeropagita izeneko teologo siriarraren pentsamendua ezinbestekoa izan zen argiaren kontzeptu gotikorako. Erdi Aroan, edertasuna, proportzioa eta argiaren bidez ulertu zuten. Argiaren estetikak (fenomeno naturalen artean, nobleena) eta argiaren metafisikak (Jainkoaren manifestazioa zen argia), bat egin zuten XII. eta XIII. mendetan. Argiak, metafisika eta teologiaren ateak ireki ahal zituen.
Bilakaera
Gotikoa eraikitzeko tekniken bilakaeraren, eta hiriko kultura baten garapenaren emaitza izan zen. Garai haietan (XII.-XIII. mendeak), Europa osoan izandako loraldi ekonomiko eta sozialaren ondorioz, hiri berriak sortzeari ekin zitzaion (Euskal Herrian Gasteiz, Donostia eta abar). Hiriko kultura horren irudikapen nagusia katedrala zen, aldi berean izaera erlijiosoko eraikina eta hiriaren oparotasunaren ikurra zena.
Estilo hau Saint-Denisko basilikan sortu zen, Paristik gertu. Bertako abadea Saint-Denisko Suger zen garai haietan. Bertako elizak duen fatxada berak diseinatu zuen jaiotzen ari zen gotikoaren arauen arabera. Baina guztiz gotikoa izan zen lehen eraketa, eliza horretako koroa izan zen, 1144. urtean. Estilo hau azkar hedatu zen Frantziaren iparraldean eta Ingalaterran, ondoren batez ere Frantzia osoan zehar, Germaniako Erromatar Inperio Sainduan, eta Gaztelako Erresuman. Italian ez zuen onarpen handirik izan, berandu sartu zen, eta oso eremu txikian. Nafarroako Erresuman ere eragina izan zuen gotikoak.
Arkitekturaren ezaugarriak
Mentalitate aldaketarekin, artean eta beraz arkitekturan, oreka simetrikoa, erregulartasuna eta geometrismo erromanikoa baztertzen dira. Arkitektoek jada ez dute mugatuko beren sormena forma erregularretara - zirkuluak eta karratuak batez ere -
Arkitektura gotikoaren ezaugarri nagusien artean bertikaltasuna eta hormaren desmaterializazioaren ideia nabarmentzen dira, eraikuntzaren ia barrualde osoan argia sartzea ahalbidetzen zuena. Horretarako arku zorrotzaren asmakizuna funtsezko baliabidea izan zen. Bultzadak arku eta nerbioen bidez banatu eta horiek eraikuntzaren kanpoko hormabularrera ostiko-arkuen bidez transmititzen zirenez, ez zen beharrezkoa horma lodiak eraikitzea.
.pk
.pk Pakistani dagokion herrialdeentzako goi mailako domeinua da. PKNICek kudeatzen du.
Hasieran, erregistro guztiak hirugarren mailakoak ziren, bigarren mailako domeinu hauetan oinarrituz:
Kanpo estekak
Toppdomän
Carlarius heudelotii
Carlarius heudelotii Carlarius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Ariidae familian.
Scey-sur-Saône-et-Saint-Albin
Scey-sur-Saône-et-Saint-Albin Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Bentley (Kansas)
Bentley Kansasko hiri bat da. Sedgwick konderrian kokatua dago. 2010ean 530 biztanle zituen, 0.78 kilometro koadrotan banatuta.
Scey-sur-Saône-et-Saint-Albin
Biztanleria
2007an Scey-sur-Saône-et-Saint-Albin udalerrian erroldatutako biztanleak 1.645 ziren. Familiak 675 ziren, horien artean 198 pertsona bakarrekoak ziren (91 bakarrik bizi ziren gizonak eta 107 bakarrik bizi ziren emakumeak), 250 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 203 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 794 etxebizitza zeuden, 688 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 62 hutsik zeuden. 596 etxeak ziren eta 180 apartamentuak ziren. 688 etxebizitza nagusietatik 444 bere jabearen bizilekua ziren, 225 alokairuan okupaturik zeuden eta 20 doan lagata zeuden; 30 etxek gela bat zuten, 47 etxek bi zituzten, 104 etxek hiru zituzten, 157 etxek lau zituzten eta 351 etxek bost zituzten. 453 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 337 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 245 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.001 ziren, horien artean 719 aktiboak ziren eta 282 inaktiboak ziren. 719 pertsona aktiboetatik 653 lanean zeuden (374 gizon eta 279 emakume) eta 67 langabezian zeuden (26 gizon eta 41 emakume). 282 pertsona inaktiboetatik 106 erretiraturik zeuden, 88 ikasten zeuden eta 88 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Scey-sur-Saône-et-Saint-Albin udalerrian 681 unitate fiskal zeuden, 1.592 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.494 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 71 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 2 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 18 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 elektrotresna denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Scey-sur-Saône-et-Saint-Albin udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 390 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1  eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an haur-eskola 1  eta lehen-hezkuntzako eskola 1  zegoen. Scey-sur-Saône-et-Saint-Albin udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 464 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Shomiokita-(Y)
Shomiokita-(Y) karbonato motako minerala da.
Chiloglanis harbinger
Chiloglanis harbinger Chiloglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Mochokidae familian sailkatzen da.
Biderkagai
Aritmetikan, biderkagaia edo faktorea biderkatzen diren gaietako bakoitza (zenbakiak, polinomioak eta abar) da.
Biderkagai komuna
Oro har, a×a1 + a×a2 + … + a×an = a×(a1 + a2 + … + an) adierazpen matematikoan a biderkagaiari biderkagai komuna deritzo.
Spalax ehrenbergi
Spalax ehrenbergi Spalax generoko animalia da. Karraskarien barruko Spalacinae azpifamilia eta Spalacidae familian sailkatuta dago.
Robert Vrečer
Robert Vrečer (Celje, 1980ko urriaren 8a) esloveniar txirrindulari ohia da. 2013an Euskaltel Euskadik fitxatu zuen puntuen bila, UCIk urte batetik bestera arauak aldatu baitzituen eta. Aurreko urtean bere herrialdeko erlojupeko txapelketa irabazi zuen besteak beste.
Fleury-Mérogis
Fleury-Mérogis Frantziako udalerria da, Essonne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.882 etxebizitza zeuden, 1.747 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 63 bigarren erresidentzia ziren eta 72 hutsik zeuden. 611 etxeak ziren eta 1.166 apartamentuak ziren. 1.747 etxebizitza nagusietatik 350 bere jabearen bizilekua ziren, 1.296 alokairuan okupaturik zeuden eta 100 doan lagata zeuden; 40 etxek gela bat zuten, 110 etxek bi zituzten, 534 etxek hiru zituzten, 585 etxek lau zituzten eta 478 etxek bost zituzten. 772 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 932 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 552 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 7.417 ziren, horien artean 2.964 aktiboak ziren eta 4.453 inaktiboak ziren. 2.964 pertsona aktiboetatik 2.730 lanean zeuden (1.447 gizon eta 1.283 emakume) eta 234 langabezian zeuden (85 gizon eta 149 emakume). 4.453 pertsona inaktiboetatik 161 erretiraturik zeuden, 384 ikasten zeuden eta 3.908 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Alberto Camargo
Alberto Camargo (Duitama, Kolonbia, 1967ko otsailaren 28a) txirrindulari kolonbiar bat izan zen, profesional mailan 1987 eta 1996 bitartean aritu zena, eta bere arrakastarik handienak Espainiako Itzulian lortu zituena, non 2 etapa garaipen lortu zituen.
Fleury-Mérogis
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 189 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 68 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 25 garraio enpresak ziren, 16 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 13 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 23 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 34 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 10 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 2 eraikuntza enpresak, 2 ile apaindegiak, 1 aldi baterako lan enpresa, 7 jatetxeak eta 1 tintoreria.
2009an zeuden 17 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 elektrotresna denda zen eta 5 altzari dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, psikiatriko 1 bat eta 2 botika zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ana María Stekelman
Ana María Stekelman (Buenos Aires, Argentina, 1944ko irailaren 16a) argentinar dantzari eta koreografoa da. Nabarmena da «Tangokinesis» taldea sortu zuelako, tangoa eta dantza garaikidea konbinatzen dituen argentinar dantza-taldea.
Centrolene altitudinale
Centrolene altitudinale Centrolene generoko animalia da. Anfibioen barruko Centrolenidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Ana María Stekelman
Biografia
Ana María Stekelman Almagro auzoan jaio zen, Buenos Airesen (Argentina). Bere familiak jatorri errusiar eta juduak ditu. Txikia zenetik, baletean interesa agertu zuen, filmetan ikusten baitzuen, eta diziplina hori bere garaian aztertuko zuela erabaki zuen. Haurtzaroan, Dantza Eskola Nazionalean sartu aurreko zenbait balet-funtziotan parte hartu zuen. 1958an, erakundeak dantza garaikidea sartu zuen bere programan, eta handik gutxira Stekelman integratu zen.
Lan ibilbidea
Garai hartan Dantza Berriko Baletean dantzatu zuen, Paulina Ossona koreografoak zuzenduta, eta Martha Graham estatubatuarraren dantza-eskolan ikasteko beka bat lortu zuen.