cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Siaugues-Sainte-Marie
Biztanleria
2007an Siaugues-Sainte-Marie udalerrian erroldatutako biztanleak 796 ziren. Familiak 368 ziren, horien artean 128 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 72 bakarrik bizi ziren emakumeak), 108 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 96 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Anthenay
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Anthenay udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 435 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Siaugues-Sainte-Marie
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
NGC 2920
NGC 2920 galaxia espiral bat da, Hydra konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Siaugues-Sainte-Marie
Etxebizitza
2007an 625 etxebizitza zeuden, 367 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 187 bigarren erresidentzia ziren eta 71 hutsik zeuden. 592 etxeak ziren eta 28 apartamentuak ziren. 367 etxebizitza nagusietatik 291 bere jabearen bizilekua ziren, 60 alokairuan okupaturik zeuden eta 16 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 44 etxek hiru zituzten, 72 etxek lau zituzten eta 240 etxek bost zituzten. 267 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 176 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 130 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 465 ziren, horien artean 331 aktiboak ziren eta 134 inaktiboak ziren. 331 pertsona aktiboetatik 294 lanean zeuden (171 gizon eta 123 emakume) eta 37 langabezian zeuden (17 gizon eta 20 emakume). 134 pertsona inaktiboetatik 59 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 49 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Siaugues-Sainte-Marie udalerrian 362 unitate fiskal zeuden, 775,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.807 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 44 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 8 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 igeltseroak, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Siaugues-Sainte-Marie udalerrian 61 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.679 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Epinephelus adscensionis
Epinephelus adscensionis Epinephelus generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Seberiano Aiastui
Seberiano Aiastui Errasti (Aretxabaleta, Gipuzkoa, 1914ko urtarrilaren 7a - Madril, 2007ko azaroaren 8a ), apaiz eta misiolari aretxabaletarra izan zen.
Togon (Afrikan) eta Argentinan ibili izan zen eta bigarren honetan herri indigena pobreak bisitatzeko oinez egiten zituen ibilaldi luzeengatik apaiz ibiltaria ezizena jaso zuen (El cura caminador).
Hastapenak
Seberiano Aiastui Aozaratza auzoko Otala Zelai baserrian jaio zen 1914an. Zazpi anai arrebetan gazteena zen eta 11 urte zituela Marianisten seminarioan sartu zen. 1946an Friburgon (Suitza) ordenatu zen apaiz eta hurrengo urteetan toki batetik bestera ibili zen. 1969an misiolari Afrikara joatea erabaki zuen, Togora. Hamabi urte egin zituen bertan eta Euskal Herrira itzuli zen.
Apaiz ibiltaria
Seberiano Aiastuik ordea misiolari izaten jarraitu nahi zuen eta 72 urte zituela Argentina iparraldeko Chacoko probintziara iritsi zen, "El Impenetrable" ("Zeharkaezina") esaten dioten mendialdera. 1985eko irailaren 21a zen eta han aurkitu zuen pobreziak bete betean jo zuen. Oihanean sakabanatuta bizi ziren wichí leinuko indigena komunitateak zeuden bertan eta asentamenturik handiena Comandancia Frías izeneko herrixka txikia zen. Aiastuik bere ebangelizazio prozesuan komunitate guztiak bisitatzeko erronka hartu zuen eta ibilgailurik ez zuenez poltsa batean beharrezkoa zuena hartu eta kilometroak egiten zituen oinez. Hasiera batean bertako biztanleek mesfidati hartu zuten, ez baitzen ohikoa apaiz bat oinez ikustea, baina beherala El cura caminador ("apaiz ibiltaria") ezizena jarri eta onartu egin zuten. Behin baino gehiagotan bidez okertu eta bidean aurkitzen zituen etxoletako familia xumeekin jatekoak konpartitzen zituen. Toki bakoitzean hilabete inguru egoten zen. 1988. urtean zaldi bat eskuratu zuen eta ondoren mandoa eta beranduago kamioneta zahar bat erabiliko zituen. Kamioneta horrekin 300-400 kilometro ere egiten zituen egunero.
1992an uholde handiak izan ziren eremuan eta indigenek dena galdu zuten. Comandancia Fríaseko medikuak kontatzen du Aiastuik Resistencia hirira joatea erabaki zuela orduan. Mugako apaiza izateagatik pilatuta zuen soldatarekin kamioi bat elikagai eta bestelako ondasunez bete (3.000 kilogramotik gora) eta jendearen artean banatu zuen bakoitzak zuen beharraren arabera. Arratsalde hartan esne litro bat eskatzen aurkitu zuten, jatekorik ez baitzuen beretzako.
Comandancia Frías
Urteek aurrera egin ahala Comandancia Fríasen bizitzen jarri zen. Ezer ez zegoen herri hartara ur edangarria eta argindar sorgailua ekarri zituen eta medikua eta anbulantzia egon zitezen borrokatu zuen. 1998an ezarri zen aurreneko osasun postua herrian. Adin txikien zentroa ere sortu zuen analfabetismo handiaren aurrean haurrei hezkuntza eman ahal izateko, eta Aiastui euskalduna izanik garrantzia berezia eman zion adin txikietako haurrekin haien jatorrizko hizkuntza erabil zedin.
Heriotza
Azken urteetan Cosquín (Córdoba, Argentina) herrian dagoen Marianisten egoitzan bizi izan zen zen erretiroa hartuta. 2007an Madrilera joan zen gaixorik zeukan anaia bisitatzera. 93 urte zituen ordurako eta Chacora itzuli gabe bertan hil zen.
Aitortza
Argentinako Marianista Fundazioak 2003. urtean 25 minutuko bideo bat egin zuen eta bertan Aiastui berari egindako elkarrizketa eta hura ezagutu zutenen hitzak agertzen dira. Julio Horacio Laurino izan zen egilea.
2007an hil zenean honako hau idatzi zuen Chacoko probintziako Diario Norte egunkariak:
Fabio Etxarri ikertzaile eta idazle argentinarrak 2004an Aiastuiren inguruko tesina egin eta 2014an Severiano Aiastui, El cura caminador liburua argitaratu zuen. Azpititulua "un vasco en El Impenetrable argentino" du. 2015eko martxoan Aretxabaletan ere egin zuen aurkezpena idazleak.
2014ko irailean Comandancia Fríasen "Padre Severiano Ayastuy" ospitalea inauguratu zen .
Chorzów
Silesiako goi-ordokian dago, Rawa ibaiaren ertzean. Silesiako Estadioa bertan dago.
Dallas (telesaila)
Argumentua
Telesailak Ameriketako Estatu Batuko Texas estatuan dagoen Dallas hiriko Ewing familia aberats eta boteretsuaren gora beherak agerrarazten ditu, hori dena petrolioaren mundua eta Ewing Oil enpresaren testuinguruan, bigarren maila batean abeltzaintza eta familiaren egoitza den Southfork arrantxoa agertzen delarik.
Pertsonai nagusiak
Hona hemen telesailaren pertsonaia nagusiak, parentesi artean euskal bikoiztaileak:
Ezaugarriak
Mundu osoko telesaila saldu eta itzulienetako bat izan zen, herrialde ugaritan emititu eta 13 denboralditan zehar airean egotea lortu zuelarik. Telesaileko pertsonaia ospetsuena zalantzarik gabe J.R. Ewing (Larry Hagman) maltzurra izan zen, hau Ewingdarren eskrupulurik gabeko seme zaharrena zen, erabat zorigaiztokoa zen ezkontza zen, bestalde J.R-ek mugarik gabeko berekoikeri eta diru irrikia zuen, honek askotan familiako kide askoekin liskarrak izatera bultzarazten zuelarik.
Choszczno udalerria
Choszczno Poloniako Mendebaldeko Pomeraniako voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Choszczno barrutian kokatuta. 246,31 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 21949 biztanle zituen.
Michelle Dockery
Michelle Suzanne Dockery (Londres, 1981) aktore ingelesa da. Lady Mary Crawley pertsonaia gorpuztu zuelarik Downton Abbey (2010-15) ITV telebistako telesailean, horrek eman dio ospea batik bat, baina antzokietan zein zinean eta telebistan lan entzutetsuak eginikoa da.
Dockeryk 2004an debutatu zuen Londresko antzokietan His Dark Materials-en adaptazio batekin, eta 2007an kritika onak izan zitun Londresen Pygmalion klasikoaren revival bategatik.
Zinean rol nagusiak izan ditu Hanna (2011), Anna Karenina (2012), Non-Stop (2014) eta The Gentlemen (2019) filmetan; eta teelebistan, Downtown Abbey, Good Behavior, Netflix-eko Godless eta Apple TV+-eko Defending Jacob telesailetan.
Glurns
Glurns, italieraz Glorenza, Italiako udalerri bat da. n kokatuta dago, eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Glurnsek honako udalerri hauekin egiten du muga:
María José Figueras
María José Figueras Salvat (Tarragona, 1956) biologoa da, mikrobiologiako katedraduna eta ingurumen-mikrobiologian espezializatutako ikertzailea. 2018ko maiatzetik, Rovira i Virgili Unibertsitateko errektorea da, eta unibertsitate horretako lehen emakume errektorea.
Ibilbidea
1979an Bartzelonako Unibertsitatean graduatu zen eta unibertsitate horretan bertan doktoratu 1986an. Mikroskopia elektronikoan espezializatua Groningengo Unibertsitatean (Herbehereak), 1979an hasi zen irakasten Bartzelonako Unibertsitatean, eta, ondoren, irakasle eta ikertzaile gisa aritu zen Reuseko Medikuntza Fakultateko Oinarrizko Medikuntza Zientzien Departamentuko Biologia eta Mikrobiologia Unitatean, 1988tik, eta Mikrobiologiako katedraduna izan zen Medikuntza eta Zientzien Fakultatean. Rovira i Virgili Unibertsitatean, bereziki lagundu zuen biologian eta mikrobiologian irakasteko metodologiak garatzen.
Ingurumen-mikrobiologiako ikerketa
Figueras ingurumen-mikrobiologian aditua da, batez ere uraren kutsadura-mikrobiologikoan. Nazioarteko proiektuetan parte hartu du, hala nola Aqua-Chip, Epibathe, Healthy Water eta Aquavalens. Bestalde, gutxi ezagutzen diren bakterioen taxonomia eta epidemiologia aztertu ditu, hala nola Aeromonas eta Arcobacter generoenak, pertsonengan eta animaliengan infekzioak sor ditzaketen espezieak. Zenbait kasu kliniko eta bakterio horietako 25 espezie berri deskribatu ditu, zientzian ordura arte ezezagunak zirenak. 2012an, URVk bere ikerketaren kalitatea aitortu zion, eta horrek munduko batez bestekoak baino eragin handiagoa du mikrobiologiaren arloan.
Amerikako Mikrobiologia Elkarteko enbaxadorea da Espainian.
Unibertsitateko kudeaketa
1989tik 1992ra Bartzelonako Unibertsitateko VII. Dibisioko idazkaria izan zen Tarragonan. 2013. urtean, Rovira i Virgili Unibertsitateko Oinarrizko Medikuntza Zientzietako Departamentuko zuzendaritza hartu zuen 2018ko maiatzera arte; orduan, errektore hautatu zuten 2018ko maiatzaren 15eko hauteskundeetan, unibertsitate-komunitateko boto ponderatuen % 51,21ekin, ordura arte errektorea izan zen Josep Antón Ferréren (2014/2018) kandidaturaren %48,79 lortu baitzuen.
Berdintasuna unibertsitatean
Figueras Kataluniako unibertsitate publiko batean hautatu duten bigarren errektorea da, Margarita Arboix Arzorekin batera, 2018an Bartzelonako Unibertsitate Autonomoko errektorea. Arazoa, neurri batean, gizonak baino emakume katedradun gutxiago dagoelako dagoela adierazi du, eta lan-helburu gisa talde paritario baterantz aurrera egitea proposatu du.
Andrena jessicae
Andrena jessicae erle espezie bat da, Andrena generoan eta Andrenidae familian.
Irteera argiak
Hitzak
Lan honetan idazle desberdinen poemak erabili zituen: Bernardo Atxaga, Uxue Alberdi, Joseba Sarrionandia eta Jose Luis Otamendi. Gainontzekoak abeslariarenan dira.
Baix Ebre
Baix Ebre Kataluniako hegoaldean dagoen kostaldeko eskualdea da, Tarragonako probintzian. 991.6 km2-ko azalera dauka eta 2005ean 74.962 biztanle zituen (75.6 biz./km2).
Tratalias
Tratalias Carbonia-Iglesiasko (Sardinia, Italia) udalerria da.
Baix Ebre
Tortosa da hiriburu eta udalerrirrik populatuena.
Kokapena
Mugakide eskualde hauexek ditu: Iparraldean Baix Camp eta Ribera d'Ebre, ipar- eta mendebaldean Terra Alta, ekialdean Mediterraneo itsasoa eta hegoaldean Montsià.
Inguru naturala
Ebroren Deltako Natur Parkea Kataluniako hezegunerik handiena da, bai eta Europako zabalenetarikoa ere. Orografiari dagokionez, Cardó-Boix, Cavalls i Pàndols eta Serra dels Ports mendilerroak daude lurraldean, azken horretan mendirik altuena dagoelarik (Mont Caro, 1.442 m).
Udalerri nagusiak
Hamalau udalerrik osatzen dute, eta horietatik lau populatuenak hauexek dira:
Lormes
Lormes Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lormes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.353 ziren. Familiak 596 ziren, horien artean 260 pertsona bakarrekoak ziren (120 bakarrik bizi ziren gizonak eta 140 bakarrik bizi ziren emakumeak), 196 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 104 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.008 etxebizitza zeuden, 629 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 264 bigarren erresidentzia ziren eta 116 hutsik zeuden. 876 etxeak ziren eta 129 apartamentuak ziren. 629 etxebizitza nagusietatik 442 bere jabearen bizilekua ziren, 169 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 24 etxek gela bat zuten, 69 etxek bi zituzten, 167 etxek hiru zituzten, 186 etxek lau zituzten eta 182 etxek bost zituzten. 356 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 313 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 184 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 765 ziren, horien artean 530 aktiboak ziren eta 235 inaktiboak ziren. 530 pertsona aktiboetatik 488 lanean zeuden (275 gizon eta 213 emakume) eta 42 langabezian zeuden (27 gizon eta 15 emakume). 235 pertsona inaktiboetatik 113 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 82 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lormes udalerrian 611 unitate fiskal zeuden, 1.189 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.746 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 91 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 6 janari enpresak ziren, 16 eraikuntza enpresak ziren, 20 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 14 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 41 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 7 igeltseroak, 1 margolaria, 3 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 6 jatetxeak eta 6 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 11 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 3 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Lormes udalerrian 37 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.058 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, osasun-zentro 1 bat, botika 1 bat eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Lormes udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 112 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hartsville (Tennessee)
Hartsville Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Trousdale konderrian dago, Tennessee estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Ambrogio di Spinola
Ambrogio di Spinola (Genova, Italia, 1569 - Castelnuovo Scrivia, Italia, 1630ko irailaren 25a) Espainiako Armadako militarra izan zen. Filipe III.a Espainiakoaren gobernuarekin hitzarmena egin ondoren, Herbehereetara joan zen gudaroste baten buru, eta Ostende konkistatu zuen (1603). Gero, Flandesko gudarostearen buru izendatu zuten; Maurizio Nassaukoaren kontra borrokatu zen, eta holandarrei hainbat hiri eta gotorleku kendu zien. 1625ean Breda konkistatu zuen. Madrilgo gortean aldi batez izan ondoren, Milango gobernadore izendatu zuten (1629), eta Mantua eta Monferratoko Oinordetza gerran, Italian zeuden espainiar gudarosteen buruzagia izan zen.
Ermenonville
Ermenonville Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Historia
Udalerri honetan hil zen Jean-Jacques Rousseau filosofoa eta bertan lurperatu zuten. Hala ere, 1794ko dekretu bateak haren errautsak Parisko Panteoira eraman zitezen agindu zuen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 377 etxebizitza zeuden, 312 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 298 etxeak ziren eta 74 apartamentuak ziren. 312 etxebizitza nagusietatik 201 bere jabearen bizilekua ziren, 98 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 10 etxek gela bat zuten, 33 etxek bi zituzten, 60 etxek hiru zituzten, 49 etxek lau zituzten eta 160 etxek bost zituzten. 224 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 127 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 167 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 586 ziren, horien artean 421 aktiboak ziren eta 165 inaktiboak ziren. 421 pertsona aktiboetatik 397 lanean zeuden (214 gizon eta 183 emakume) eta 24 langabezian zeuden (11 gizon eta 13 emakume). 165 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 92 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ermenonville udalerrian 307 unitate fiskal zeuden, 827,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.999 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 59 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 12 administrazio publikoko enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 1 ile apaindegia eta 3 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Trumansburg (New York)
Trumansburg  New York estatuko herri bat da. Tompkins konderrian kokatua dago. 2010ean 1,797 biztanle zituen, 3.59 kilometro koadrotan banatuta.
Calotes calotes
Calotes calotes Calotes generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Rezay
Rezay Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rezay udalerrian erroldatutako biztanleak 230 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 197 etxebizitza zeuden, 113 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 58 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 189 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 113 etxebizitza nagusietatik 98 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 48 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 42 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 141 ziren, horien artean 92 aktiboak ziren eta 49 inaktiboak ziren. 92 pertsona aktiboetatik 85 lanean zeuden (48 gizon eta 37 emakume) eta 7 langabezian zeuden (5 gizon eta 2 emakume). 49 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rezay udalerrian 105 unitate fiskal zeuden, 221 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.163 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Rezay udalerrian 35 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.024 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Burgosko katedrala
Burgosko katedrala tenplu katoliko gotikoa da, Espainiako Burgos hirian dagoena. 1221ean ekin zieten lanei, Frantziako ereduari jarraiki, eta XVIII. mendera arte ez ziren amaitu lan nagusiak. UNESCOk Gizateriaren ondare izendatu zuen 1984ko urriaren 31n. 10 urte geroago, berriztatze lanak hasi zituzten. Hiriko erdigunean dago eta 300.000-400.000 bisitari jasotzen ditu urtero.
Historia
XI. mendean Burgos apezpiku-hiritzat izendatu zuen Alfonso VI.a erregeak. Honek sustatu zuen Andra Mariari dedikatutako katedrala eraikitzea, erromaniko estiloa zuena eta Jacako katedrala edo San Martín de Frómistako elizaren estilokoa zena.
Hala ere, bi mende geroago eraikin handiagoa behar zutela jabetu ziren, Erresumako hiriburu sinbolikoa zenez, aurreko tenplua eraitsiz eta 1221ean berriari ekinez. Fernando III.a Gaztelakoa eta Maurizio apezpikua izan ziren sustatzaileak, eta lanen zuzendariaren identitatea ezezaguna da, aditu batzuk Johan de Champagne arkitekto eta eliz-gizon frantziarra zela pentsatzen dutelarik. 1240an zuzendari moduan beste frantziar bat ibili zen, Enrique maisua izenekoa, Reimseko katedralak inspiraturik. Lanek azkar egin zuten aurrera eta 1260an kontsakratu zuten.
XIII. mendeko bigarren erdialdetik XIV.eko hastapenak arte, alboko nabeetako kaperak osatu zituzten eta klaustro berria eraiki zuten. XV.enean Coloniatar familiak fatxada nagusiko dorreen orratzak gehitu zituzten, gurutzaduraren gainean zinborioa eta Kondestableen Kapera. XVI. mendean, kapera batzuen aldaketez gain, Juan de Vallejok zinborio berria altxatu zuen, aurrekoa urakan batek hondatu zuenez. XVIII.enean Santa Teclaren Kapera, Erlikiena eta Sakristia egin zituzten.
XIX. mendeko amaieran azken aldaketak egin zituzten, 1994an hasitako zaharberritze handiari ekin baino mende bat lehenago.
Egileak
Aparteko artistek parte hartu zuten lanetan, Colonia familiaren arkitekto eta eskultoreek bezala (Juan, Simón eta Francisco), Juan de Vallejo arkitekoak, Gil de Siloé, Felipe Bigarny, Rodrigo de la Haya, Martín de la Haya, Juan de Ancheta eat Juan Pascual de Mena eskultoreek, Cristóbal de Andino burdin saregileak, Arnao de Flandes beiragileak edo Alonso de Sedano, Mateo Cerezo, Sebastiano del Piombo edo Juan Ricci margolariek, beste askoren artean.
Santa Mariaren fatxada
Mendebaldeko fatxada Paris eta Reimseko katedraletan inspiratuta dago.
Atari honen goiko aldean arrosa leiho bat dago, sei puntuko izar batekin. Eta gorago bi leiho eta zortzi irudi, Gaztelako lehen zortzi erregeenak. Azkenik, Amabirjinaren eta Jesusen irudia dago, eta alboetan Pulchra es et decora idatzita dauka. Irudi hau XV. mendean egin zuen Juan Koloniakoak.
Fatxadaren alboetan bi dorre daude, ia berdinak direnak. Dorre hauen gainean, Juan Koloniakoak bi orratz eraiki zituen XV. mendean.
Sarmental atea eta fatxada
Hegoaldean dauden Sarmental atea eta fatxada 1230 eta 1240 urteen artean eraiki ziren gutxi gora behera.
Atariko tinpanoan Pantokratorra ageri da, alboan lau ebanjelariak dituela (bai pertsona bezala, ebanjelioak idazten ari direla, eta baita Tetramorfo gisa). Azpian, dintel batek banatuta, Apostoluak ageri dira. Tinpanoaren alboan hiru arkibolta daude, eta han Apokalipsiko 24 agureak agertzen dira, Erdi Aroko musika tresnak jotzen. Aingeruen koruak ere ageri dira, eta arteei buruzko alegoriak. Uste da eskultura hauek bertako artisauek tailatu zituztela, maisu frantsesen gidaritzapean.
Atariaren gainean arrosa leiho bat dago.
Coroneria atea eta fatxada
1250 eta 1257 urteen artean egindakoa da. Erabat gotikoa da, baina eskulturek lantzen dituzten gaiak erromanikoaren tradiziokoak dira. Tinpanoan Azken Epaiketa ageri da. Arkiboltetan, aldiz serafinak, aingeruak eta hildakoen berpiztea ikus daitezke.
Atea 1786an berritu zuten, puntu erdiko arkua erabiliz eta estilo barrokoan.
Atearen alboetan apostoluen irudiak ageri dira. Eskultura hauek tamaina erreala dute ia-ia.
Txabolategi
Jose Joakin Erroizenea Intxauspe, Txabolategi (Ereñotzu, Hernani, 1769ko martxoaren 2a - Tolosa, 1819) gipuzkoar bertsolaria izan zen. Ezagutzen den lehen bertsolarietako bat. Txabolategiren garaikoak ziren Fernando Amezketarra, Izuelako Artzaina eta Zabala bertsolariak, eta haiekin batera kantatu zuen.
Burgosko katedrala
Coroneria atea eta fatxada
Atearen gainean hiru leiho daude, arku formakoak. Eta gorago beste hiru arku, galeria bat osatuz. Hemen eskultura batzuk ikus daitezke, Gaztelako erregeekin zerikusia dutenak.
Pellejeria atea
Gurutzaduraren iparraldeko besoaren ekialdeko horman dago, eta 1516an agindu zuten egitea.
Arbotanteak
Erdiko nabeari eusteko, alboko nabeek arbotante bikoitzak dituzte. Eredu hau Saint-Deniseko basilikatik edo Parisko Notre-Dame katedraletik kopiatu zuten.
Barruko arkitektura
Gurutzaduraren gainean zinborio bat dago, 1460 eta 1470 urteen artean eraiki zen lehenengoz eta 1539an erori egin zen.
Literaturan
Agertzen da halaber Benito Pérez Galdós, Victor Hugo, Alexandre Dumas, Gustavo Adolfo Bécquer, Federico García Lorcaren lanetan.
Chotcza udalerria
Chotcza Poloniako Mazoviako voivoderriko landa-udalerri bat da, Lipsko barrutian kokatuta. 89,82 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 2347 biztanle zituen.
Lycodon multifasciatus
Lycodon multifasciatus Lycodon generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
NGC 2921
NGC 2921 galaxia espiral bat da, Hydra konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Arbori
, Korsikako hegoaldeko udalerria da,  departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, 0 biztanle ditu.
Anthidium illustre
Anthidium illustre erle espezie bat da, Anthidium generoan eta Megachilidae familian.
Supermarine Spitfire
Supermarine Spitfire, britainiar ehiza-hegazkin monoplaza bat izan zen. R. J. Mitchell britainiar ingeniari airenautikoak diseinatu zuen.
Bigarren Mundu Gerran RAFek erabili zuen, eta Ingalaterrako guduan Luftwaffe hegazkinei bikain aurre gin eta alemaniar inbasioa geldiarazteagatik berebiziko ospea bereganatu zuen. Britainia Handian inoiz gehien ekoiztu izan den hegazkina da eta hegazkin zale askoren iritziz inoiz diseinaitu izan den hegazkin ederrena ere bai.
Domarin
Domarin Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Domarin udalerrian erroldatutako biztanleak 1.412 ziren. Familiak 548 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 216 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 184 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 56 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 575 etxebizitza zeuden, 548 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 490 etxeak ziren eta 84 apartamentuak ziren. 548 etxebizitza nagusietatik 403 bere jabearen bizilekua ziren, 136 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 18 etxek bi zituzten, 73 etxek hiru zituzten, 181 etxek lau zituzten eta 275 etxek bost zituzten. 420 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 214 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 320 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 928 ziren, horien artean 656 aktiboak ziren eta 272 inaktiboak ziren. 656 pertsona aktiboetatik 611 lanean zeuden (320 gizon eta 291 emakume) eta 45 langabezian zeuden (15 gizon eta 30 emakume). 272 pertsona inaktiboetatik 118 erretiraturik zeuden, 81 ikasten zeuden eta 73 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Joop Zoetemelk
Joop Zoetemelk (Rijpwetering, Kaag en Braassem, Hego Holanda, Herbehereak, 1946ko abenduaren 3a) herbeheretar txirrindulari ohi da, bere herrialdeko inoizko hoberenetarikoa. Izan ere, Frantziako Tourra 1980an eta Espainiako Vuelta 1979an irabazi zituen. Halaber, Tourrean 2. postua erdietsi zuen sei aldiz (1970, 1971, 1976, 1978, 1979 eta 1982an).
Domarin
Diru sarrerak
2009an Domarin udalerrian 541 unitate fiskal zeuden, 1.444 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.593 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 130 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 26 eraikuntza enpresak ziren, 23 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 23 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 35 zerbitzu publikoetatik, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 7 igeltseroak, 5 margolariak, 7 zurginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 3 jatetxeak eta 2 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 14 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 1 brikolaje denda handia zen, 2 okindegiak, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 3 elektrotresna dendak eta 3 altzari dendak ziren.
2000. urtean Domarin udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Kepler (teleskopioa)
Kepler Eguzkiaren inguruan orbitatzen dabilen espazio-teleskopio edo espazio-behatoki bat da, helburutzat exoplanetak bilatzea zuena, bereziki, Lurraren antzeko tamaina eta kokapena (hau da, planeta-sistemaren gune bizigarrian kokatzen direnak) zutenak, hala, Kepler misioa bezala ezagutzen dena gauzatu zuen. NASAk jaurti zuen Cañaveral lurmuturretik 2009ko martxoaren 6an, Delta II kohete bat baliatuz. 2013ko abuztuaren 15ean Keplerrek bere misio nagusia amaitu zuen eta 2013ko azaroan K2 zabaldutako misioa hasi zuen. 2018ko urriaren 30ean, bederatzi urtez lanean aritu ondoren, teleskopioaren barneko kontrol-sistemako erregaia agortu zen eta NASAk bere erretiroa aditzera eman zuen.
Domarin
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hawker Hurricane
Hawker Hurricane, 1930eko hamarkadaren bigarren erdialdea eta 1940ko hamarkadaren lehen erdiko britainiar ehiza-hegazkin bat izan da. Hawker Siddeley hegazkinlaritza enpresak eraiki eta RAFek Bigarren Mundu Gerran erabili zuen. Lehen britainiar ehiza-hegazkin monoplanoa izan zen, bai eta zerbitzuan sartzen lehenbizikoa ere, handik urte batera Supermarine Spitfire ehiza-hegazkinak jarraituz. 1930eko hamarkadan Sydney Camm britainiar ingeniari airenautikoak diseinatu zuen.
Epinephelus aeneus
Epinephelus aeneus Epinephelus generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Hawker Hurricane
Bigarren Mundu Gerran Britainiar Errege Aire Armadak parte hartutako gerraleku ia guztietan zerbitzatu zuen, Ingalaterrako guduan bereziki ospea begereganatuz, ordurarte garaitezina zirudien Luftwaffe alemaniar aire armadako hegazkinei bikain aurre egin baitzien, beren aire nagusitasuna apurtu eta geldiezina zirudien alemaniarren inbasioa etenez. Bigarren Mundu Gerraren amaierako denera 14.231 hegazkin ekoiztu ziren.
Tresnuraghes
Tresnuraghes Oristanoko (Sardinia, Italia) udalerria da.
Herbario digital
[Botanika]]n, herbario digitala edo herbario birtuala forma digitalizatuko herbarioa da. Hau da, kontserbatutako landareen edo landare-zatien irudi digitalen bilduma bat da. Herbario birtualak, publiko zabalago batentzako espezimenen erabilgarritasuna hobetzeko ezarri ohi dira. Hala ere, badira Interneten sartzeko egokiak ez diren herbario digitalak, eskaneoen bereizmen handia eta, ondorioz, fitxategi handien tamaina direla eta (ehunka megabyte artxibo bakoitzeko). Espezimen bakoitzari kokapenari, kolektoreari eta izen botanikoari buruzko informazio gehigarria erantsi zaio. Sarritan, antzeko espezieak eta hazteko baldintzak bezalako beste xehetasun batzuk aipatzen dira.
Laces
Laces (Latsch) Italiako udalerri bat da. Bozen-Hego Tirolgo probintzia autonomoan kokatuta dago, Trentino-Adige Garaia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Laces/Latschek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Louvières (Marne Garaia)
Louvières Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Louvières udalerrian erroldatutako biztanleak 108 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 68 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 68etxeak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 35 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 70 ziren, horien artean 54 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 54 pertsona aktiboetatik 51 lanean zeuden (31 gizon eta 20 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Louvières udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 468 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hiri-gutun
Hiri-gutun (latinez: chartae populationis) Erdi Aro an zehar, zenbait pertsonei emandako eskumen dokumentua zen. Honako honen helburua, penintsulako zenbait lurralderen birpopulaketa ahalbidetzea zen, lur horien jabe ziren agintari jurisdikzional edota dominikal en eskutik. Dokumentu honetan, lur horiek okupatu edota izateko bete beharreko oinarrizko baldintzak agertzen ziren. Zenbait kasutan, lur hauetako bizikidetza ere arautzen zuten. Askotan hiri gutun hauekin batera “Foru Orokorrak” ere ematen ziren. Birbopulaketa amaitzear zegoela, hiri-gutunekin batera foruak eman beharrean, legedi oso bat ezartzen zen, ordenantza munizipal en antzekoa.
Hiri gutuna eta Forua
Foruak aztergai jarriz gero, ordea, beste konplexutasun eta esparru legegile batean ulertu behar dira. Orokorrean, foruak lege edo eskumen bilduma bat bezala antzeman izan dira. Lege bilduma hau zonalde fisiko baten baldintza ezberdinen gainean eraikita zegoen eta esparru geografiko honen baldintza sozial eta kulturalen arabera osatzen zen. Erdi Aroko komunitate bakoitzeko eskubideak jasotzen zituzten dokumentuak ziren. Honako hauek ere, esan bezala birpopulaketa fenomenoarekin estuki lotuak daudelarik. Hala ere, foruak ulertzeko beraien aniztasunean eta konplexutasunean sakondu behar da. Hasteko, foruak denbora espazio zabal batean garatuak izan ziren, esan daiteke X. eta XIII. mendeen artean eman zirela beraien osaketa prozesuak eta hainbat zonaldeta XV. mende arte jarraitu zuten indarrean.
Foru familiak
Hiribildu berriak sortzeko erabilitako hiri-gutunak, beste hiri-gutunetan oinarrituta zeuden, hala Hego Euskal Herria n bi foru-familia daude, Lizarrakoa, Jaka tik deribatua, eta Logroño koa. Bi hiribildu hauen hiri-gutunak eredu bezala erabili ziren Nafarroako Erresuma ko, Bizkaiko Jaurerri ko eta Gipuzkoa eta Arabako lurraldeetako hiribilduen hiri-gutunentzat.
Jakako eredua
Jakak hiri-gutun berezia jaso zuen 1063an Antso V.a Ramiritz, Aragoiko eta Iruñeko erregearen eskutik, ekimen hau oso berritzailea izan zen zeren erregeak bere erresumaren batasun juridikoa apurtu zuen eta herri bateri zenbait pribilegio eman zizkion erreinuko beste herriek ez zituztenak. Hau, Antso erregearen nukleo pribilegiodunak sortzearen iniziatibatik dator, zeinetan hiribildu hauei eta haren biztanleriari askatasunak eta autonomia juridikoa onartzen dizkie, populazio berria erakartzeko xedearekin. Hala ere aipatu beharra dago Jakako hiri-gutuna ez dela pribilegio pertsonala edo indibiduala, baizik eta pribilegio territoriala edo kolektiboa.
Hiri-gutun hau oso arrakastatsua izan zen, aitortutako askatasun horiei esker franko asko ailegatu baitziren Jakara merkatari, artisau eta ostalari gisa aritu zirelarik. Hortaz, Nafarroan berdina egitea erabaki zuen erregeak, hots, Lizarra n, Jakako hiri-gutuna eskainiz, eta ostean Zangoza n eta Iruñea n. Hauek Donejakue bidea n kokatzen ziren asentamenduak ziren, izan ere bide hau garapen sozio-ekonomikoaren ardatza izan baitzen garai honetan. Gainera, foru hauek, besteak beste, merkatu baimena ematen zien, zeinak bide hauetatik etorritako produktuak saltzeko eta erosteko askatasuna ematen baitzuen.
Jakako hiri-gutuna Gipuzkoa ra ere ailegatu zen. 1180. urte inguruan Donostia ra iritsi zen, Nafarroako Antso VI.a Jakituna ren eskutik. Gipuzkoako lur-antolamenduan aldaketa sakonak eginez eta hiri-gutun eredu hau; hots, Jaka-Lizarra-Donostiakoa, lurraldeko kostatik zabalduz Alfontso VIII.a Gaztelakoa erregea zelarik. Hondarribia, Getaria, Mutriku, Zarautz, Oiartzun, Hernani, Zumaia, Usurbil etab. establimenduak izan ziren hiri-gutun hau jaso zutenak.
Logroñoko eredua
Beste eredua Logroñokoa da, honi bere hiri-gutuna eman zionean, bere eskualdean jada bazegoen beste hiribildu bat, Naiara, bere hiri-gutuna zuena, baina Logroñokoa Naiararena baino garrantzitsuagoa bilakatu zen. Logroñoren fundazioa 1095an izan zen Alfontso VI.a Gaztelakoa ren eskutik eta Naiarako kondea zen Gartzia Ordoñez ek eskatuta. Honen arrazoia, Errioxa n gaztelauen asentamendua bultzatzearen politika, Donejakue bidearen promozioa eta Gaztela eta Nafarroa arteko muga indartzeko xedearekin.
Lehen aipatu bezala, Jakako hiri-gutunak emandako askatasunak frankoak erakarri zituen eta Logroñoko hiri-gutunean ere «franko» hitza agertzen da, baina ez termino etniko bezala, baizik eta «aske»-ren sinonimotzat. Izan ere, frankoak gune aske hauetara ailegatu zirenean ofizio askeak okupatu zituztenez, hitz honek esanahi berria hartu zuen, lehen zeukan esanahia ere mantenduz. Horrela Logroñoko hiri-gutunean foro de francos agertzen da, zeinetan status libertatis-era esleitutako askatasunak eta kargen salbuespenak aldarrikatzen ziren. Logroñoko hiri-gutunak Jakakoak eta Lizarrakoak baino askatasun gehiago onartzen zituen, merkataritzaren arloan esaterako. Esan daiteke hiri-gutun hauek bermatzen zituzten askatasunak, Jakakoa foru kolektiboagoa zela eta Logroñokoa aldiz, indibidualagoa.
Logroñoko hiri-gutuna Araba ra zabaldu zen eta Gasteiz ek, besteak beste, Logroñoko pribilegioak jaso zituen 1181an Antso Jakitunaren eskutik. Hala ere honen zergatia erabat militarra izan zen eta hori bizilagunen artean gutunak egiten zuen desberdintasunean nabaria zen; infantzoi eta bilauen artean, Logroñokoarekin kontrajartzen zena. 1200ean Araba Gaztelaren Erresumaren menpe jausi zenean, Gasteizeko hiri-gutuna finkatu zen, eta monarka berriek 1242tik, eredu gasteiztarra Araba osotik eta Gipuzkoatik zabaldu zuten, Nafarroako mugan. Eta ostean Lopitz Haroko tarrek, Logroñoko hiri-gutuna Bizkaian ere zabaldu zuten, Bilbo bezalako hiribilduak gutun hau jaso zuen.
Aipatzekoa da, hiri-gutun baten zabaltzeak, menpekotasuna sortzen zuela hiri-gutun hori jatorrizko hiribildua eta hiri-gutun berriak jasotako hirien artean; adibidez; Lizarrakoak askotan joan ziren Jakara gutunaren interpretazio bila, eta Logroñoren kasuan berdina gertatu zen.
Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako hiribilduak
Araban 23 hiribildu egotera ailegatu ziren, lehena; Villafranca de Estíbaliz 1100ean Gaztelaren ekimenez, baina XII. mende osoan Nafarroako Erresumak lurralde horretan emandako hiri-gutunak izan ziren nagusi, zortzi eman izan baitzituen, famatuena Nova Victoriarena izanda, Gasteiz herrixkan 1181an. Hala ere hurrengo mendeetan, Gaztelako hiri-gutunak hartuko zuten protagonismoa; XIII. mendean bederatzi hiri-gutun eman zituen, horretako bat, Bastida, jada Nafarroak emandako hiri-gutuna aurretik zuelarik, eta XIV. mendean aldiz, bost, XII. mendean eman zituen bi hiri-gutunekin aldenduta.
Bizkaiko lehen hiribildua 1190an fundatu zen, Balmaseda, XII. mendean eman zen hiri-gutun bakarra izan zen. Besteak XIII. mendean eman ziren eta zazpi izan ziren, Bilbokoa azkena izanda 1300an. Eta XVI. mendean, hamahiru izan ziren.
Gipuzkoako lehena 1180an izango zen, Donostiarako, hau izan zen mende honetan Gipuzkoan eman zen hiri-gutun bakarra. XIII. mendean bederatzi izan ziren eta XIV. mendean hamahiru.
Brañoserako hiri-gutuna
Palentziako Brañosera ko hiri gutunak garrantzi handia du gaur egun, lehena ez bada, lehenetariko hiri-gutuna izan zelako. Honako hau, 824 urteko urriaren 13an, Nuño Nuñez-ek, Alfonso II-aren izenpean eman zela esaten du dokumentuak. Baina, 1921 ean, Barrau-Dihigo historialari frantsesak, zalantzan jarri zuen hiri-gutun honen egiazkotasuna; batetik, dokumentuko zenbait esamolde anakroni kotzat jo zituelako; eta bestetik, Nuño Nuñez izeneko kondea, lehen aldiz, Alfonso III.aren garaian (852.en urtetik 910.en urtera arte izan zen errege) aipatzen zelako, zehazki, 882-912 bitartean. Historialari frantsesak zioenari jarraiki, dokumentuko egun eta hilabetea egokiak zirela onartuta, hauek ez lukete 824 urteko egutegiarekin bat egingo, 886 koarekin baizik.
1949.en urtean, Antonio C. Floriano k, XVII. mendeko erreprodukzioei atsiki zizkien aurrekoak aipaturiko hutsegiteak, besteak beste, originaletik data gaizki kopiatua zela azpimarratuz. XVII eta XVIII.en mendean Liciniano Saez aitak eta Luciano Serrano aitak eginikoak baino ez zaizkigu iritsi, baita gerora A.C Florianok eginikoa ere. Bere aburuz, kopia egiterako orduan beste C bat jartzea ahaztu zitzaien, L-a jarri beharrean X-a jartzea eta V-a Ia batekin nahasi zuten. Berantiarragoa dela argudiatzeko beste arrazoi bat: hiri-gutuna eman zenetik bere iloba izan zen Fernan Gonzalezek berretsi arte 144 urte igaro zirela zen. Garai hartan, jendeak ez zuen gaur eguneko bizi itxaropena, seme-alabak gazte izaten zituen, eta ildo honi jarraiki, gaur egungo hirurogei urterekin izan behar izan zituen seme-alabak Nuñezek, ia ezinezko zena.
Hiri-gutunaren edukiari dagokionez, Nuñez-ek bere jabetza pribatu pean dauden lurren datio-a, bost familiei egiten die. Dokumentua ez da  XI. mendeaz geroztik ikus daitezkeen hiri-gutunen antzerakoa, hain zuzen ere, hemen ez baita lurren inolako dohaintza ez kontseziorik egiten. Bere ur, mendi, fruitu, ehiza etb.-en aprobetxamendua ahalbidetzen dizkie Villa koei eta inguruko herritakoei, baina azken hauek, ordaindu egin beharko dute Villa Brania Ossario-ko bazka lur horiek aprobetxatu nahi izanez gero. Bestetik azpimarratzekoa da, garaia kontuan izanik, (birkonkista eta ondorioz, musulmanen aurkako gerrateak) dokumentuan baldintza bezala “vigilia de castellos” ez agertzea. Horrek adierazten du ez zegoela beharrik eta, beraz, 882 urtea baino beranduagokoa izan behar duela.
Bilboko hiri-gutuna
Bilbok 1300ko ekainaren 15ean jazo zuen hiri-gutuna Bizkaiko jauna zen Diego Lopitz V.a Harokoa ren eskumenetik. Honen arrazoia XII. mendean Iberiar penintsula n ipar-hegoalderako ardatzaren agerpena izan zen. Hau agertu baino lehen Kantauri itsaso ko ertza marjinaltasunean zegoen, zeren Donejakue bideak, garaian merkataritza eta garapen sozio-ekonomikorako oso garrantzitsua zen elementua, beste guneetan zeukan garrantzia handiagoa eta erromes bide honetako ipar eremuaren garrantzia ahula izango zen seguruenik. Ipar-hego ardatz honekin, Kantauriko zonaldeak garrantzia hartu zuen, penintsula eta Europar Atlantikoko kostako lotura bilakatu baitzen, hemendik izan ere pasatu behar baitziren kanpora zihoazen merkataritza-produktuak.