cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boliviako historia
Azken urteak
1989ko abuztuan Hugo Banzer eskuindarrak (ADN) lehendakaritzako hauteskundeetarako Paz Zamora sozial-demokrataren MIR (Ezker Iraultzailaren Mugimendua) alderdiarekin bat egitea erabaki zuen. Acuerdo Patriótico hitzarmena izenpetu zuten bien artean, eta Paz Zamora hautatu zuten lehendakari. Lehendakari berriak aurreko gobernuaren politika neoliberal berari jarraitu zion, ordea. Ekonomiak onera egin zuen, pribatizazioetan oinarrituriko politika ekonomikoari esker batez ere, baina politika hark ondorio larriak izan zituen gizartean, meatzarien artean bereziki. 1993an, berriz, Gonzalo Sánchez de Lozadaren esku gelditu zen lehendakaritza (Mugimendu Abertzaile Iraultzailea, MNR), hirugarren aldiz, eta Victor Hugo Cárdenas buruzagi aimara izendatu zuten lehen ministro. Hauteskunde haietan gainbehera etorri ziren ADN eta MIR alderdiak, eta mugimendu populista eta abertzale berriak indartu ziren. Pribatizazio plangintzak antolatu ziren, administrazioa deszentralizatu zen eta konstituzioa eraberritu zen (lehendakari kargua 5 urtez behin hautatzea, eta ez 4 urtez behin, eta aginpide betearazlea kontzentratzea).
1997ko hauteskundeak Hugo Banzerrek irabazi zituen, baina alde txikia atera zien gainerako hautagaiei, eta bera izendatu zuten arren, elkarrizketa luzeak behar izan ziren gobernu berria osatzeko. Koka ekoizleen kontrako neurriak hartuko zituela eta ekonomia politika liberala jarraituko zuela agindu zuen, besteak beste, Banzerrek, baina eztabaida eta adostasuna bilatuz betiere. Gobernu berriak, dena dela, gizarte krisi larri bati aurre egin behar izan zion 1998 hasieran, enpresa nazionalak pribatizatzearen truke Sánchez Losadaren agintaldian 65 urtetik gorako herritarrentzat agindutako erretiro moduko laguntza bat ordaintzeari utzi ziola-eta. Banzer bere agintaldia bukatu baino lehen hil zen eta, geroztik, hainbat lehendakari izan zituen Boliviak, baina kale-istilu ugarien eraginez ez zuten luze iraun agintean.
2006an, Evo Morales hautatu zuten lehendakari, gehiengo osoz, jatorri indigenako lehenengo lendakaria, alegia, eta XXI. mende hasierako protesta sozialen gidarietako bat. Moralesen ezkerreko gobernuak aldaketa handiak ekarri zituen Boliviara: hidrokarburoak nazionalizatu; nekazari behartsuei lurrak banatu, latifundioak nazionalizatzeko egitasmo zabalago baten barruan; eta konstituzio indigenista berri bat abian jarri, baina konstituzio berriko autonomia erregionalen auziak istilu handiak eta oposizio gogorra sortu zituen, Santa Cruz probintzian, batez ere. 2009ko eta 2014ko presidentetzarako hauteskundeak ere irabazi zituen Evo Moralesek.
Fujiwara no Michinobu
Fujiwara no Michinobu (藤原道信) Heian Aroaren Gorteko partaidea eta poeta japoniarra izan zen. Daijō Daijin Fujiwara no Tamemitsuren eta Fujiwara no Koretada sesshō alabaren hirugarren semea izan zen.
Bere osaba, Fujiwara no Kaneie Genpuku garaian adoptatu zuen. Jushii maila lortu zuen baina oso gazte hil zen, 23 urte zituelarik. Fujiwara no Kintō, Fujiwara no Sanekata eta Fujiwara no Nobukataren adiskidea izan zen.
Bere izena bi antologiren zerrendetan agertzen da: Chūko Sanjūrokkasen eta Ogura Hyakunin Isshu. Michinobu Ason-shū (道信朝臣集) izenburuko poema-bilduma egin zuen.
Maynal
Maynal Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Maynal udalerrian erroldatutako biztanleak 289 ziren. Familiak 124 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 190 etxebizitza zeuden, 131 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 41 hutsik zeuden. 174 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 131 etxebizitza nagusietatik 106 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 67 etxek bost zituzten. 121 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 59 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 182 ziren, horien artean 130 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 130 pertsona aktiboetatik 118 lanean zeuden (64 gizon eta 54 emakume) eta 12 langabezian zeuden (4 gizon eta 8 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Maynal udalerrian 137 unitate fiskal zeuden, 296 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.094 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Maynal udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 560 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Cossypha humeralis
Cossypha humeralis Cossypha generoko animalia da. Hegaztien barruko Muscicapidae familian sailkatua dago.
Oligosoma polychroma
Oligosoma polychroma Oligosoma generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Shangri-La
Shangri-La Himalaia mendietan kokaturiko fikziozko leku bat da, lehenbiziko aldiz 1933ko James Hilton idazlearen Lost Horizon eleberrian aipatu zen. Hau leku utopiko gisa deskribatua da, betiereko zoriontasunaren lurraldea, mundutik erabat isolatua. Eleberrian Shangri-Lako biztanleak ia hilezkorrak dira; hortaz, esploratzaile eta abenturazaleek hura topatzeko irrika dute. Tibetar budisten Shambhala kondairazko erresumaren parekidea da.
Käsivarsiko Eremu Basatia
Giehtaruohtas edo Käsivarsi Eremu Basatia (finlandieraz, Käsivarren erämaa-alue; ipar samieraz, Giehtaruohttasa meahcceguovlu) Enontekiö udalerriaren ipar-mendebaldean dagoen eremu basatia da. 2.206 km² dauzka, Bizkaia bezain handia, eta 1991. urtean sortu zen bertako natura berezia babesteko asmoz. Ipar Finlandiako eremu basati honek, 1.000 metrotik gorako altuera dauka eta tundra eremuko animalia anitz aurki daiteke bertan. Mendixkek eta arrainez gainezka dauden aintzira eta ibaiek ibiltari eta arrantza zaleak erakartzen ditu.
Finlandiako eremu basati ospetsuena da, batez ere, hain iparrean eta mendixka eremu batean egoteagatik dagoen natura bereziagatik; izan ere, Eskandinaviako mendietan dauden Finlandiako mendixka altuenak bertan daude, 1.000 metro goitikoak. Gainera, herrialdeko bigarren eremu basati handiena da.
Norvegiako mugan dago eremua, Kilpisjärvi Enontekiöko herrixkaren ondoan. Nahiz eta errepide edo inongo markatutako biderik ez dagoen, ia urte osoa bertan bizi den sami talde bat dago Raittijärvi herrixkan.
Great mountains and the fish-rich lakes and rivers attract hikers, skiers can head to toward the wilderness area. The wilderness area is the starting point for excursions to choose Saana Fell in the cove located in the village of Kilpisjärven or distance can not leave armband passing the four winds along the road.
The wilderness area is the number of visitors in terms of Finland's most popular wilderness. There are many reasons, perhaps the most important area of ​​unique natural environment. In the northwestern part of the fells in Finland is the only area which is part of the Scandinavian Mountains watershed of Skandeihin. Other than Saanatunturi Fell all of Finland's more than 1000 meters high mountains are located in the wilderness area.
The wilderness is Finland's second largest wilderness area. It is located in the north-west corner of the municipality had, and it covers an area of ​​220 630 hectares. The wilderness is impassable, but not uninhabited. The wilderness area is abstaining from alcohol Lapp village, where some families live there almost all year round.
Inguru fisikoa
Herrialde osoko eremu basati altuena da, non Halti mendia den sabaia 1.328 metrorekin. Eskualde altuena, Yliperä izeneko ipar-mendebaldeko eskualde menditsua da eta bertako batezbesteko altuera 1.000 metrotakoa da. Arroka asko eta zuhaitz gutxi daude, tundra eremu zabala baita nagusi. Zuhaitzak, aldiz, eremuaren hego-ekialdean daude; urkidiak, gehienbat. Ingurune naturala iparraldeko bisitatuena da, urtero, Finlandiako mendi altuena igotzera, 3.000 pertsona etortzen baita.
Käsivarsi izenak besoa esan nahi du finlandieraz; izan ere, Finlandiak emakume baten itxura du (Suomi-neito edo herrialdearen emakumezko pertsonifikazioa) eta irudi horretan, eskualde honek, emakumearen besoa irudikatzen du.
Aintzirak
Salmijärvi/S(^)almmijávri Saarijärvi/Suolojávri Duolljehuhputláttu Gieddejávri Goddejávri Lossujärvi/Loassojávri Biggosjávri Háldijávri Somasjärvi/Somás(^)jávri Sieiddesáiva Somaslompolo/Somás(^)luoppal Ritnijávri Kivijärvi C(^)áhppesjávrrit Pi(h?)tsusjärvi/Bihc(^)osjávri Urtasjärvi/Urttas(^)jávri Riimmajärvi/Riimmajávri Luohtojávri C(^)uovgijávri Nássagobejávrrit Láfoljávri Njiellalanjávri Guoroláttu Borijávri Raamajärvi/Rámajávri Veajetjávrrit Toskaljärvi/Doskaljávri Vuomakasjärvi/Vuopmegas(^)järvi Bierfejávri Vuolit Bierfejávri Meekonjärvi/Megonjávri Skádjajávri Saijärvi/C(^)áijávri Jogas(^)jávri Porojärvi/Boazojávri Muoddájávri Hárrejávri Varitjávrrit Dápmajávri In(beheraka)ggájávri Báktejávri Sáddejávri Sállojávri Od(cosita)d(cosita)ajávri Siedjonjávri Jápmajávri Hárrejávrrit Báktejávri Sád(cosita)d(cosita)jávri Sállojávri Rábatjávri Goaskinjávri Gárdejávri Ruununvuopio/Ruvnnavuohppi Run(arraro)ggá Lovttogiellasajávri Garrajávrrit Buoggi Goahtejávri Áotejávrrit Njárgajávri Siedjonjávri Kaitsajärvi/Cáicajávri Suolojávri Geaidnojávri Raittijärvi/Ávz(^)z(^)ás(^)jávri Unnajávri Gordejávri Anuntijärvi/Ánotjávri Vuonjaljávri Nihkejávrit Rommajärvi/Ropmajávri Unkkajärvi/Un(arraro)ggásjávri Guhturgurajávri Dierpmesjávri Dierpmesgobeajávri Ragatjávri Virdniláttu Virdnijávrrit Njárgajávri Balsajávri
Emoia submetallica
Emoia submetallica Emoia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Periquito (Minas Gerais)
Periquito Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Oligosoma repens
Oligosoma repens Oligosoma generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Atanarjuat
Atanarjuat 2001ean egindako Kanadako filma da, Zacharias Kunukek zuzenduta. Batzuetan Atanarjuat: The Fast Runner (euskaraz: Atanarjuat: Korrikalari arina) ere deitua da, titulua itzultzen duen azpititulua erabiliz. Atanarjuat lehendabiziko inuktituterazko filma zen, Inuit herriaren hizkuntza.
Sinopsia
Antzinaroan kokatuta, filmak inuiten kondaira azalduko du. Ia guda zibilaren egoeran dagoen komunitate batera, xaman gaiztoa etorriko da madarikazioa botatzeko. Madarikazioak pertsonai nagusien bizitzetan eragina izango du.
Aiurri (psikologia)
Psikologian, aiurria edo izaera pertsona batek egoera jakinetan duen jokabide multzoa edo joera da, bereziki beste pertsonekiko. Aiurria aztertzen duen psikologia arloa karakterologia da. Freudek aiurri nartzisista eta erotikoa bereizten zituen, besteak beste. Ernst Kretschmer alemaniar psikiatrak pikniko-ziklotimikoak, leptosomatikoak, eskizotimikoak eta atletiko-likatsua aiurriak definitu zituen.
Tomoyuki Arata
Tomoyuki Arata (荒田 智之, 1985eko urriaren 3a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock eta Júbilo Iwata.
La gran aventura de Mortadelo y Filemón
La gran aventura de Mortadelo y Filemón (euskaraz Mortadelo eta Filemónen abentura handia) 2003ko Javier Fesser espainiar zinema zuzendariak zuzendu eta Guillermo Fesser anaiarekin batera idatzitako umorezko film bat da. Francisco Ibáñez komikigilearen Mortadelo eta Filemón pertsonaien komikietan oinarritua dago. Benito Pocino, Pepe Viyuela, Dominique Pinon, Paco Sagarzazu, Mariano Venancio, María Isbert, Janfri Topera, Berta Ojea eta Eduardo Gómez aktoreek antzeztu zuten.
Mortadelo y Filemón. Misión: salvar la Tierra (2008) eta Mortadelo y Filemón contra Jimmy el Cachondo (2015) jarraipenak izan ditu.
Argumentua
Bacterio irakasleari (Janfri Topera) bere asmakizun arriskutsuena ohostu berri diote, diktadore txiki eta ero baten eskuetan amaitu duen gailua, Calimero tiranoa (Paco Sagarzazu), honek gailua bere onurarako erabili nahi du.
Bacteriok gailua nola edo hala berreskuratu nahi du, baina Mortadelo eta Filemón (Benito Pocino eta Pepe Viyuela) hori lortzeko ez ditu gai ikusten. Bi agente ospetsuak T.I.A. erakundeak detektibe harroxko está harroputz bat kontratatu duela jabetzean, beren kaxa eta arriskura jardutea erabakiko dute.
Cryptocentrus multicinctus
Cryptocentrus multicinctus Cryptocentrus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Antzigar lerroa
Astronomian edo planeten zientzian, antzigar lerroa edo izozte lerroa argizagiek eguzki-nebulosaren barnean zenbait konposatu lurrunkor (ura, amoniakoa, metanoa, karbono dioxidoa, karbono monoxidoa eta antzekoak) izotzezko ale solido bihur daitezen protoizarretik egon behar duten distantzia da. Aipatutako konposatu lurrunkorrek kondentsatze-tenperatura desberdinak dituzte, presio partzial desberdinetan (dentsitate desberdina dute) eta hortaz, haien eguzki-nebulosako antzigar lerroa desberdina izango da batetik bestera. Horretaz gain, adibidez, uraren antzigar lerroa non kokatzen den jakiterakoan, hartarako baliatzen den eredu fisikoak eta eguzki-nebulosaren eredu teorikoak eragina izango dute emaitzetan:
Nebulosa eboluzionatzen doan heinean, lurrunketa-kondentsazio frontearen posizio erradiala higitu egiten da. Elur lerro terminoa ere maiz erabiltzen da ur izotza egonkor (Eguzkiak zuzenean joz gero ere ez da urtzen) egon daitekeen gutxieneko posizio erradialari erreferentzia egiteko. Egungo elur lerro hau hasierako elur lerroarekiko (eguzki-sistema sortzen zegoenean indarrean zegoena) ezberdina da eta egungoa 5 UA ingurura kokatzen da Eguzkitik. Ezberdintasun horrek eguzki-sistemaren sortze-aldian zeuden baldintza berezietan du jatorria, izan ere, garai haietan eguzki-nebulosa laino zurrun bat zen eta beraz, tenperaturak baxuagoak ziren egungoekin alderatuta, gainera, Eguzkiak indar gutxiago zuen. Aipatu beharra dago sortze-aldia amaitu ostean izotzak egonkor biziraun zuela zenbait tokitan, metro batzuetako hauts geruza batek estalita geratu zelako. Alabaina, 5 UA baino hurbilago izotza gainazalean babesgabe ipiniz gero, adibidez, krater baten ondorioz, sublimatu edo urtu egingo da denbora-tarte laburrean. Bada ordea beste salbuespen bat, asteroide batek eremu laiotzak baldin baditu, krater sakon bat adibidez, izotzak bertan egonkor iraungo du. Halakoak Ilargian ikus ditzakegu, bere poloetan 30-40 K-eko tenperatura duten krater sakonak baitaude.
Antzigar lerroa eguzki-sistemaren sortze-aldian
Asteroide gerrikoaren behaketei esker jakin da eguzki-sistemaren sortze-aldian antzigar lerroa Marte eta Jupiterren artean kokatuta zegoela, gerriko hori kokatuta dagoen eremuan, hain zuzen. Asteroide gerrikoaren barnean, kanpo asteroideak C-motako gorputz izoztuak diren bitartean, barne asteroideek ur urritasun handia dute. Hortaz, esandakoa jarraituz, planetesimalen sorkuntza jazo zenean elur lerroa Eguzkitik 2,7 UA ingurura kokatuta zegoela baiezta dezakegu.
Zeres planeta nanoa dugu antzinako elur lerrotik hurbilen zegoena, bere ardatzerdi handia, gutxi gorabehera, 2.77 UAkoa da eta. Zeresek, dirudienez, izotzezko mantu bat du eta baliteke, lurrazalaren azpian, urezko ozeano bat edukitzea.
Egungo antzigar lerroa
Arestian esan bezala, gaur egun antzigar lerroa Eguzkitik 5 unitate astronomiko ingurura kokatzen da. Esparru horretan, batez besteko distantzia erreferentziatzat hartuta, argizagi hauek kokatzen dira:
Cressat
Cressat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cressat udalerrian erroldatutako biztanleak 562 ziren. Familiak 254 ziren, horien artean 86 pertsona bakarrekoak ziren (41 bakarrik bizi ziren gizonak eta 45 bakarrik bizi ziren emakumeak), 78 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 49 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 41 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 428 etxebizitza zeuden, 263 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 106 bigarren erresidentzia ziren eta 58 hutsik zeuden. 418 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 263 etxebizitza nagusietatik 194 bere jabearen bizilekua ziren, 58 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 53 etxek hiru zituzten, 76 etxek lau zituzten eta 121 etxek bost zituzten. 196 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 117 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 108 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 330 ziren, horien artean 240 aktiboak ziren eta 90 inaktiboak ziren. 240 pertsona aktiboetatik 209 lanean zeuden (119 gizon eta 90 emakume) eta 31 langabezian zeuden (17 gizon eta 14 emakume). 90 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cressat udalerrian 267 unitate fiskal zeuden, 551 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.451 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak brikolaje denda handiak ziren.
2000. urtean Cressat udalerrian 48 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.872 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fagor Taldea
Fagor Taldea euskal kooperatiba talde industrial handiena da. 1964an eratu zen talde gisa eta zortzi kooperatibak osatzen dute. Taldeko kooperatibek soluzio teknologiko aurreratuak eskaintzen dituzte hainbat sektoretan: automozioan, makina-erremintan, ostalaritza eta sukaldaritzako ekipamenduan, etxetresnen osagaietan, eguzki energian eta jabetza industrialean. Arrasaten dauka egoitza nagusia eta Debagoiena eskualdekoak dira taldea osatzen duten kooperatiba guztiak. Munduko hainbat tokitan ditu lantokiak, 10.038 langileko taldea osatuz (2021eko abenduan ). Mondragon Korporazioko partaidea eta sortzaileetako bat da.
Historia
Fagor Taldea ULARCO izenarekin sortu zen, 1964an, Debagoieneko lau kooperatiba elkartuta: Ulgor, Arrasate, Copreci eta Ederlan. 1966an izena aldatu zuen Fagor Taldea deitzeko.
Ulgor izan zen talde horretako kooperatiba aitzindaria, 1956an sortua, Jose Maria Arizmendiarrieta apaizaren bultzadarekin. Ulgorrek sortu zuen Fagor marka 1959an. Ulgorreko bazkideek enpresa eredu berri bat sortu nahi zuten, non langileak izango baitziren jabeak eta erabakitzaileak.
La Chaux-des-Breuleux
La Chaux-des-Breuleux Suitzako udalerria da. Jura kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Fagor Taldea
Historia
Arizmendiarrietak justizia sozialean eta giza duintasunean oinarrituriko erakunde eta enpresak sortu nahi zituen, langileen eta komunitatearen onerako, Arrasateko Kooperatiba Esperientzia  gisa ezagutzen den eta Mondragonek gorpuzten duen mugimenduaren barruan.
Fagor Taldeko kooperatibak izan ziren, beste batzuekin batera, Mondragon Korporazioa sortu zutenak.
Taldeko partaideak
Zortzi kooperatibak osatzen dute Fagor Taldea: Fagor Arrasate, Fagor Automation, Fagor Electrónica, Fagor Professional, Copreci, Ederlan, Mondragon Assembly, eta Galbaian.
Kooperatiben printzipioak
Fagor Taldeak printzipio kooperatibo hauen arabera dihardu:
Fagor marka etxetresnen sektorean
Etxetresnak ekoizten zituen kooperatibak, Fagor Etxetresnak, 2013an itxi behar izan zituen ateak, bertako langileak Fagor Taldeko beste kooperatiba batzuetan birkokatuz. Ordutik, Fagorrek hiru enpresarekin adostu du etxetresnak merkaturatzeko Fagor marka erabiltzeko lizentzia : AMICA (Fagor Electrodoméstico), Euroménage (Fagor Small Domestic Appliances) eta Rhointer (Fagor Cookware).
Taldearen ardurak
Fagor Taldea berau osatzen duten zortzi kooperatiben gobernantza ereduaz eta interkooperazioko mekanismoez arduratzen da. Hainbat zerbitzu eskaintzen ditu eta kooperatiben arloetako batzuk kudeatzen ditu, esate baterako: arau sozio-laboralak, Fagor marka edo enpleagarritasuna. Horrez gain, Talde mailako iraunkortasun estrategiaren ardura ere badu, eta kooperatibei beraien iraunkortasun estrategien garapenean laguntzeaz gain, lurraldeko eragile publiko eta sozialekin batera, Debagoiena eskualdeak iraunkortasunerantz egin behar duen trantsizioa sustatzea helburu duen D2030 ekimenean bultzatzailea da.
Fagor Taldeko partaideek kutxa bateratua dute Gizarte Funtsa hornitzeko, egitasmo handiagoak sustatzeko asmoarekin. Fagorreko bazkideen asanbladak onartu zuen bere garaian legeak agindutako etekinen %10 baino gehiago jartzea Gizarte Funtsean eta taldeko partaideek %12 inguru jartzen dute, Garapen Iraunkorrerako Helburuak lortzen laguntzen duten askotariko gizarte ekimenak babesteko. Aipamen berezia merezi du urte luzez Gizabidea Fundazioaren bitartez Fagor Taldeak Debagoieneko hezkuntza azpiegituren garapenean egindako ekarpenak.
Taldea zenbakitan
2021eko abenduan, Fagor Taldeak 10.038 langile ditu eta 1.260 milioi euroko salmentak ditu urtean. 3 M€-tik gora bideratzen ditu urtero Gizarte Funtsera eta lantokiak ditu herrialde hauetan: Brasil, Mexiko, Estatu Batuak, Alemania, Turkia, India eta Txina (2021eko datuak).
Mitsuru Mansho
Mitsuru Mansho (満生 充, 1989ko apirilaren 16a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Mito HollyHock eta Fujieda MYFC.
Leonardo Sciascia
Leonardo Sciascia (Racalmuto, 1921eko urtarrilaren 8a – Palermo, 1989ko azaroaren 20a), idazle, saiakeragile eta politikari italiarra. Hainbat egunkari eta aldizkaritako kolaboratzailea izan zen, eta beti esku-hartze aktiboa izan zuen Italiako arazo politiko eta sozialetan.
Ikasketak
Zazpi urte zituenean, lehen hezkuntza hasi zuen Racamulton eta hasiera-hasieratik irakurle sutsua izan zen. Familia osoa Caltanissettara joan zen bizitzera 1935ean eta bera “IX Maggio” Maisu Eskolan matrikulatu zen; Vitaliano Brancati irakasle izan zuen bertan eta, denboraren poderioz, Leonardoren eredu bilakatu zen eta idazle frantziarren lanak irakurtzera bultzatu zuen. Giuseppe Granata (ondoren senatari komunista bihurtu zena) ere izan zuen irakasle, eta berari esker, Estatu Batuetako literatura eta ilustratuak ezagutu zituen. Bere autobiografian dio Caltanissettan bere bizitzako urterik onenak igaro zituela, urte ahaztezinak; bertan bizi izan zituen bere bizitzako lehenengo esperientziak eta aurkikuntzak, eta baita bere prestakuntza kulturalaren oinarria jaso ere.
Lizentziatura eta lehen lanak
Soldadutza egitera joateko deitu ziotenean, osasun azterketan bi aldiz ez zuten onartu; hirugarrenean, ordea, bai, baina eginkizun sedentarioak egokitu zizkioten. 1941ean maisu-titulua lortu zuen; urte hartantxe hasi zen lanean bere herrian, ez ordea eskolan, baizik eta gari uztak kontrolatzen zituen Estatuaren partzuergo batean. Lan horretan, 1948ra arte aritu zen eta horri esker gertutik erzagutu ahal izan zuen bere herriko nekazarien bizimodua.
Sciasciaren anaia batek, Giuseppek, bere buruaz beste egin zuen 1948an, eta heriotza hark eragin sakona izan zuen Leonardoren aldartean. 1949an, Racalmutoko eskola elementalean hasi zen irakasten.
Lehen idazlanak: poesia eta saiakerak
1950ean Favole della dittatura argitaratu zuen eta Pier Paolo Pasoliniren ohar eta hitzaurrearekin. Liburua hogeita zazpi poesia-testu laburrez osatuta dago.
Bi urte geroago, 1952an, La Sicilia, il suo cuore poesia-bilduma argitaratu zuen, Emilio Greco eskultore siziliarraren irudiekin.
1953an, Siziliako Gobernuak emandako “Pirandello saria” eman zion, Pirandello e il pirandellismo saiakera idazteagatik. Urtebete geroago, 1954an, literaturari eta ikerketa etnologikoei buruzko aldizkari antologiko batzuetan idazten hasi zen, eta Salvatore Sciasciak argitaratzen zituen «Galleria» eta «I quaderni di Galleria» aldizkarien zuzendari kargua hartu zuen bere gain.
1956an, Le parrocchie di Regalpetra deitutako laburpen autobiografikoa argitaratu zuen, bere herriko eskolan irakasle bizi izandako irakasle-esperientzia kontatzeko helburuarekin. Urte horretantxe, Caltanissettako eskola batera bidali zuten lanera.
Erroman: Ipuinak
1957-1958 ikasturtean, Erromako Hezkuntza Publikoaren Ministerioan lanean hasi zen, eta udazken hartan hiru ipuin argitaratu zituen, Gli zii di Sicilia liburu-sortaren barruan aurki ditzakegunak. Liburua La zia d’America ipuinarekin hasten da (Amerikaren mitoa desakralizatzeko asmoz). Bigarren ipuina La morte di Stalin da, eta kasu honetan ere pertsonaia mito bat da, komunismoarena, hain zuzen ere; oraingoan, Stalin da mito horren adierazpena, Calogero Schirò siziliarraren begietan. Hirugarren ipuina, Il quarantotto, Italiako batasunaren garaiko kontakizun batzuk kontatzen ditu siziliar baten ikuspegitik. Ipuin honetan, idazleak klase nagusiaren axolagabekeria eta zinismoa salatu nahi ditu, aurretik Federico De Robertok I Viceré liburuan (1894) eta Giuseppe Tomasi di Lampedusak Gattopardo elaberrian jorratu zuten bide beretsutik.
Liburua argitaratu ondoren, beste ipuin bat gehitu zion 1960ko edizioan, L’antimonio. Kritikarien aldetik oniritzia lortu zuen, eta Pasolinik ipuinari buruzko artikulu bat idatzi zuen Officina aldizkarian. Ipuin horretan, meatzari siziliar baten istorioa kontatzen du; meatzaria, gas leherketa batetik bizirik atera ondoren, Abisiniako gerrara joan zen boluntario, eta geroago Espainiako gerra zibilean parte hartu zuen.
Caltanissettan: eleberriak
Sciascia Erroman geratu zen urtebetez eta itzulitakoan Caltanissettan bizitzen jarri zen familiarekin, bertako Udalaren Irakaskuntza Patronatoan lanpostu bat hartuta.1961ean Hontzaren eguna eman zen argitara, euskaraz Koldo Bigurik itzulia eta Literatura Unibertsala bildumaren barruan Ibaizabal argitaletxeak plazaratua, eta idazlearen lanen erreferentzia genero izango zen polizia-nobelaren lehenengo eredua dela esan daiteke. Eleberri honetan oinarrituko zen 1968an Damiano Damiani zinemagileak egin zuen izen bereko filma; 60ko hamarkadan Sciasciak bere nobelarik entzutetsuenetako batzuk idatziko zituen, siziliar kulturari buruzko ikerketa historikoak ardatz harturik.1963an, XVIII. mendeko Palermo hirian girotutako Il consiglio d'Egitto argitaratu zuen. Bertan Giuseppe Vella abade faltsutzaile trebeak aintzinako kode arabiar bat “asmatzen” du, baroi siziliarrak zilegitasun eta onura askorik gabe utz zitekeena Caracciolo Erregeordearen mesedean.
Saiakera berriro
1964an Morte dell'Inquisitore saiakera edo kontakizun laburra argitaratu zuen; XVII. mendean girotutako liburu honetako pertsonaia nagusia Diego La Matina fraide heretiko siziliarra da, Inkisizioaren biktima izan zena, Siziliako Erresumako Juan Lopez De Cisneros inkisidorea hiltzeagatik.
Ondoko urtean, 1965ean, Feste religiose in Sicilia izeneko beste saio bat argitaratu zuen, Ferdinando Scianna argazkilariaren bilduma baten aurkezpenaren barruan; lan honetan, Sizilia eta Espainia alderatzen ditu, bi herrietako gizartean sineskera erlijiosoek eta mitoek duten garrantziaren ikuspuntutik.
Antzerkia
1965ean, "L'onorevole" izenburuko komedia atera zuen, gobernuaren eta mafiaren arteko konplizitatea gogorki salatzen zuen lana.
Palermon
1969 an Corriere della Sera egunkariarekin kolaboratzen hasi zen eta "Recitazione della controversia liparitana dedicata ad A.D." eman zuen argitara; testu honetan, antzezpen moduan kontatzen da Lipari ko gotzaindegiak ez zuela ordaindu nahi txitxirio-zama bat saltzeagatik zegokion zerga (XVIII. mendearen hasieran girotuta dago), eta, horretarako, gotzainak zergalariak eskumikatu zituela, baina Erregek eskumika hori bertan behera utzi zuela. Hutsala dirudien istorio honen atzean, ordea, Sobiet Batasuna ren eta haren estatu sateliteen arteko harremanei buruzko salaketa bat ezkutatzen da. Izenburuko A.D. inizial horiek Alexander Dubček i dagozkio, 1968 ko Praga ko Udaberria deitutakoaren protagonista izandakoari.
Polizia-elaberriak berriro
1971 an "Il contesto" eleberria argitaratu zuen, genero beltzera itzulirik. Liburu honetan, Rogas izeneko inspektoreak justiziaren oker baten ondorio den arazo bat konpondu eta epaile batzuen hilketa argitu behar du. Kontakizuna alegiazko herrialde batean gertatzen den arren, argi dago irakurlearentzat herrialde hori Italia dela. Liburu honek ikamika dexente harrotu zuen, ikuspegi politikotik, literaturaren ikuspegitik baino areago, baina Sciasciak ez zuen eztabaida horretan parte hartu nahi izan eta, horregatik, Campiello Sari garrantzitsurako hautagaitzari uko egin zion.
Francesco Rosi zine zuzendariak film bat egin zuen eleberri honetan oinarriturik, Cadaveri eccellenti izenburuarekin, 1976 an.
1971 an, halaber, egiazko kronika beltzeko gertakizunei salaketa soziala eransteko joerarekin jarraitu zuen, Atti relativi alla morte di Raymond Roussel izeneko lana argitaratuz. Bide horri eutsi zion geroago ere, 1976ko I pugnalatori eta 1978ko L'affaire Moro eleberriekin.
1973 an Il mare colore del vino (euskaraz, Itsaso ardo kolorea, Josu Zabaleta k itzulia, Erein, 1984) ipuin sorta plazaratu zuen.
Politikagintza
PCIren zerrendetan aurkeztu zen 1975eko udal hauteskundeetan, independente gisa, Palermoko udalerako. Bigarren geratu zen, alderdiko idazkari erregional Achille Occhettoren ondoren eta Renato Guttuso hautagai ospetsuaren aurretik.
Urte hartantxe, La scomparsa di Majorana argitaratu zuen, 30eko hamarkadan desagertu zen Ettore Majorana izeneko italiar fisikari bati buruzkoa.
Bi urtez jarraitu zuen Palermoko udalean, 1977an dimisioa aurkeztu baitzuen, Italiako Alderdi Komunistarekin hainbat desadostasun aurkitu eta gero. 1979an Partito Radicale delakoaren proposamena onarturik, Europar Parlamenturako eta Italiako Diputatuen Ganberarako hauteskundeetara aurkeztu zen; bietarako aukeratua atera ondoren, Diputatuen Ganbara hautatu zuen, bai eta 1983ra arte bertan jardun ere, Aldo Mororen hilketa argitzeko parlamentu-batzordean lan egin zuelarik batez ere; gogor kritikatu zuen Italiar Estatuak Mororen bahiketan zehar erakutsi zuen "jarrera irmoa", Brigada Gorriekin negoziatzearen alde azaldu ere azaldu baitzen, nahiz eta berak argi eta garbi gaitzesten zuen indarkeriaren erabilera. Botorea zorrotz kritikatzen zuen, bai eta haren sekretu aitorrezinak ere. Hainbat delituren aurkako neurriak gogortu eta Estatuaren aparatuei botere bereziak onartu zizkien emergentziazko legeriaren aurka agertu zen; mafiako eta terrorismoko "pentito" edo damutuen erabilera gaitzetsi zuen, bere ustez abantaila gehiegi onartzen baitzien gaizkile damutuei seguruak ez ziren errebelazioak egitearen truke, eta jende errugabea kaltetu zezakeelako. Estatuaren eta terrorismoaren arteko harreman ilunak salatu zituen lehenengoetarikoa izan zen.
1978an "L'affaire Moro" izeneko liburua argitaratu zuen, italiar politikari horren bahiketa eta hilketa eta geroagoko auziari buruz.
Frantziako kulturarekiko harremanak
1979an "Candido ovvero un sogno fatto in Sicilia" argitaratu zuen, Voltaire idazle frantsesaren lanean oinarrituta.
1980an "Il volto sulla maschera" eta Anatole France idazle frantsesaren liburu baten itzulpena argitaratu zuen, "Il procuratore della Giudea" ("Le Procurateur de Judée", frantsesez).
1984an "Stendhal e la Sicilia" izenburuzko entsegu bat argitaratu zuen, idazle frantses horren jaiotzaren gorazarrez.
Bizitzako azken urteak
Urte haietan, medikuek mieloma diagnostikatu zioten eta gero eta sarriago joan behar izan zuen Milanera sendatzera, baina, hala ere, idazten jarraitu zuen.
1986an "La strega e il capitano" argitaratu zuen, Alessandro Manzoni idazlearen jaiotza ospatzearren idatzitako entsegua.
Autobiografia kutsuko hiru eleberri poliziako labur plazaratu zituen geroago: "Porte aperte" 1987an, "Il cavaliere e la morte" 1988an eta "Una storia semplice" 1989an, azken hau Caravaggioren maisulan baten lapurretan inspiratua.
Hil baino hilabete batzuk lehenago, bere azken hiru idazlanak egin zituen: "Alfabeto pirandelliano", "A futura memoria (se la memoria ha un futuro)", hil ondoren argitaratua, eta "Fatti diversi di storia letteraria e civile".
Brestov (Prešoveko barrutia)
Brestov  Eslovakiako udalerri bat da, Prešoveko barrutian kokatuta. 10,37 km²ko azalera du eta 439 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1219. urtekoa da.
Serif
Tipografian, serif deitzen zaie letra eta ikurren ertzak apaintzen dituzten xehetasunei. Nazioarteko terminoa da eta euskaraz letra-tipo zorrotza ere esaten zaio. Baldintza horiek betetzen dituzten letra-tipoak serif motakoak direla esaten da, eta betetzen ez dituztenak sans-serif, alegia, serif gabeak. Bestalde, eskuz egindako letren itxura daukaten beste letra-tipo batzuk daude,baita apaingarri artistikoak dauzkatenak ere.
Letrak harrian zein zurean zizelkatzean karakterearen bukaerak markatzea da, antza denez, letra-tipo horren jatorria.
Tupac Amaru II.a
José Gabriel Condorcanqui Noguera (Tinta, Peru, 1738ko martxoaren 19a - Cuzco, 1781eko maiatzaren 18a), Tupac Amaru II.a deituraz ezaguna, XVIII. mendean Amerikan kolonialismoaren aurka indigenek egin zuten matxinada handienaren burua izan zen.
Surimana, Tungasuca eta Pampamarcako jauntxo diruduna zen, eta merkataritzan aritzen zen. Jatorri mestizoa zeukan, Sapa Inka Tupac Amaru lehenaren eta kreolen odola baitzeraman. Hamabi urte izan arte Antonio López de Sosa apaiz kreolak hezi zuen, eta ondoren San Francisco de Borja eskolan kreolenganako begikotasuna erakutsi zuen, latina menderatuz eta espainiar erako jantzi finak erabiliz. Dena den, gerora inka nobleak bezala jantzi zen eta elizak eskumikatua izan zen.
Korsikako historia
Korsikako historian aipatzekoa da uharteak zenbait estaturengandik jasan duen kolonizazioa.
Tupac Amaru II.a
Indigena eta independentziaren aldeko mugimendu handiena zuzendu zuen Peruko Erregeordetzan. Amerika osorako askatasuna eskatzen lehena izan zen, bai Espainia eta bai bere erregearengatikan, banaketa politikoaz gain indigenak esplotatzeko hainbat modu desagerrarazteko (mehatzetako mitak, merkantzien banaketak...). Gainera, arraza beltzeko pertsonen esklabotza deuseztatzea eskatzen lehena izan zen (1780ko azaroaren 16an). Berak sortutako mugimenduaren ondorioz koloniako agintariek indigena nobleen klaseak deuseztatu zituzten hala nola beraien aurkako errepresioa handitu, berriz ere horrelako mugimendu bat sortuko zenaren beldur baitziren.
Korsikako historia
K.a. 6000 urteko giza aztarnak aurkitu dira Korsikan. Feniziarrak eta kartagotarrak egon ondoren, erromatarrak bertara heldu (K.a. 221) eta Sardinia-Korsika uharteek osatutako probintzia eratu zuten. Erbestera bidalitako zigortuentzako uharte bihurtu zen K.a. I. mendean.
2014 Israel-Palestina Gatazkan
Jarraian, Israel-Palestina Gatazkak 2014an eman duena azaltzen da.
Korsikako historia
Erromako Inperioaren ondoan, herri germaniarrek eta bizantziarrek eraso zioten Korsikari eta Erromako Aita Santuen manupean geratu zen lombardiarren konkistaren ondoren (725). 1077an Pisako hiriaren eskuetara igaro zen eta 1284an hasi zen genovatarren kolonizazioa.
Tupac Amaru II.a
Epaiketa eta exekuzioa
1781eko maiatzaren 18an, Cuscoko Armen Plazan, Tupac Amaru II.ak epaiak agintzen zuen bezala, bere familia osoaren exekuzioa ikustera behartua izan zen. Bere aurrean hil zuten bere aliatu eta lagunak, emaztea eta bi semek, ordena honetan. Ondoren mingaina moztu zioten. Aurreko egunetan torturatua izan zen matxinadako bere kideei buruz informazioa ateratzeko helburuarekin, ezer lortu ez zutelarik.
Korsikako historia
Kartsu borrokatu ziren korsikarrak genovatarren aurka mendeetan zehar eta Frantziako koroaren laguntza eskatu zuten egiteko horretan XVI. mendetik aurrera. 1729. urtean berrogei urteko gerra luze bat piztu zen Korsikan, genovatarrak eta Austriako enperadorea alde batetik eta Frantziako koroa eta korsikarrak bestetik. 1768an Frantziari saldu zion Genovak uhartea eta amarruz eta bertako familia batzuen saldukeriez (Bonaparte familia tarteko) baliatu zen Frantzia 1769. urtean uharteaz jabetzeko.
Tupac Amaru II.a
Epaiketa eta exekuzioa
Azkenik, bizirik zatikatzen saiatu ziren, horretarako bere gorputz-adar guztiak zaldietara lotu zituzten, baina zatitzea lortu ez zutenez azkenean burua moztu zioten, ondoren zatikatu zutelarik. Zientzialariek zatiketa modu hau aztertu zutenean, halako garaierako gizon bat ezin daitekeela modu honetan zatitu esan zuten, baina esku, beso, zango eta pelbisa dislokatuko zitzaizkiola. Zatiketa saiakera horretan ez bazuten hil, ia elbarriturik geratuko zen. Bere burua lantza baten jarri zuten erakusgai Cuzco eta Tintan, besoak Tungasuca eta Carabayan, eta zangoak Livitaca (gaur egungo Chumbivilcas probintzia) eta Santa Rosan (gaur egungo Melgar-Puno probintzia).
Korsikako historia
Frantziako Iraultzaren garaian, Ingalaterrako koroak lagundu zien abertzaleei eta etengabe jardun zuten talde gerrillariek XIX. mendeko lehen hamarkadetan. 1943an, Ipar Afrikako frantses gudarostea jabetu zen, makiek lagunduta, nazien esku zegoen.
1960. urtetik aurrera Aljeriatik zetozen pied-noir edo kolono frantses asko egokitu zen Korsikan. Egitura erdi-kolonial baten mendean eduki du Frantziako estatuak Korsika betidanik; turismo-lur bihurtu dute frantsesek uhartea eta korsikar askok emigrazio bidea beste erremediorik ez du izan luzaroan.
2014 Israel-Palestina Gatazkan
Abuztua
Abuztuaren 28an, Zisjordanian eta Jerusalem Ekialdean handitu zuten errepresioa Israelgo indar armatuek. Uztail hasieratik 700 palestinar baino gehiago atxilotu zituzten, eta askotan hartu zituzten Issawija eta Silwan auzoak. Zisjordanian beste 800 eta 1.000 lagun artean zeuden preso. Preso gehienak aske utzi zituzten, hala ere, 70 inguru Poliziaren esku zeuden.
Korsikako historia
1976tik aurrera areagotu ziren korsikar abertzaleen ekintzak eta 1982an autonomia estatus berezi bat onartu zion Frantziako estatuak Korsikari.
2014 Israel-Palestina Gatazkan
Iraila
Irailaren 1ean, Israelek palestinarren 400 hektarea konfiskatu zituen Gush Etzion koloniaren ondoan. Azken 30 urteetako lur hartze handiena zen. Ekainetik 1.500 kokaleku baimendu zituzten bertan. Ekainaren 12an hiru nerabe judu bahitu zituzten Gush Etziongo errepide batean, eta handik gutxira hilik agertu ziren. Lur atxikitzea hilketa horri emandako «erantzuna» zela argitu zuen Zisjordanian tokiko kudeaketa eramaten zuen erakunde militarrak. AEBetako Gobernuak erabakia «zuzentzeko» adierazi zion Israeli.
Irailaren 3an, Jerusalem ekialdean auzo arabiar bat eraikitzeko plana onartu zuen udalak. Arav al-Swaharan 2.500 etxebizitza eraikitzea aurreikusi zuten. Israelgo Auzitegi Gorenaren epai batek ahalbidetu zuen plana onartzea.
Irailaren 8an, Fawzi Barhum Hamaseko bozeramaileak gogor erantzun zion Mahmud Abbas PAN Palestinako Aginte Nazionaleko presidenteari. Batasuneko gobernua sortu eta hiru hilabetera, Al-Fatahen eta Hamasen arteko harremana garraztu egin zen. Abbasek iragan asteburuan adierazi zuen Hamas botereari eutsi nahian ari zela Gazan.
Irailaren 11ean, Israelgo armadako 43 kidek Benjamin Netanyahu Israelgo lehen ministroari igorri zioten gutuna, adieraziz ez zutela parte hartuko "palestinar errugabeen" kontra. Israelgo armadako 8200 unitatekoak ziren.
Irailaren 12an, Ismail Haniye Hamaseko buruak Mahmud Abbas PAN Palestinako Aginte Nazionaleko presidenteari eskatu zion Erromako Estatutua sinatzeko. Estatutu horrekin sortu zen Nazioarteko Zigor Auzitegia. Beraz, sinatuz gero, Palestinak estatu gisa Israel salatu ahal izango zukeen Gazan egindako krimenegatik.
Irailaren 17an, Gazatik obus bat bota zuten Israelgo Exkol eskualdera; baina zauritu eta kalte materialik eragin gabe, eta ez zioten Hamasi egotzi ekintza. Armadako eledunaren arabera, «lehen erasoa» zen abuztu amaieratik.
Irailaren 18an, Argiak zabaldu zuenez, Israelek ez zuen Gazaren gaineko legez kanpoko blokeoa bertan behera utzi, su-etenaren baldintzek ezartzen zuten arabera. Gainera, arrantzaleei lau alditan tiro egin zien, eta sei arrantzale atxilotu zituzten. Su-etena hitzartu zutenetik 16 eta 22 urteko bi gazte hil zituzten. Kalte materialak eragiten jarraitzen zuen Israelek, batez ere eraikinak eta etxeak suntsituz, eta, ondorioz, familiak etxerik gabe utziz. Gazara eramateko hornikuntzak gordetzen ziren etxe bat ere suntsitu zuten. Gazako azken erasoa hasi zenetik atxilotutako palestinarren artean 24k oraindik atxiloturik jarraitzen zuten. Askok torturak salatu zituzten.
Irailaren 23an, Israelgo Poliziak bi palestinar hil zituen, ekainean hiru ikasle judu bahitu eta hil zituztelakoan. Polizia Gush Etzion auzora joan zen, Zisjordanian. Baina "tiroketa hasi zen" eta Amar Abu Eisha eta Marwan Kawasmeh hil egin ziren. Aldiz, lekukoen arabera, Polizia hondeamakinekin joan zen bertara eta bizilagunak atxiloketen aurka protestan hasi zirenean tiroka erantzun zien. Operazioan beste hiru palestinar atxilotu zituzten Israelgo segurtasun indarrek. Hiru gazte juduak bahitu eta hiltzeaz akusatutako Husam Kawasmehren senideak ziren hirurak. Kawasmeh espetxean zegoen.
Egun berean, Hebrongo kaleetan zabaldu zuten hilketaren salaketa eta hiletak bukatutakoan, borrokak gertatu ziren Israelgo segurtasun indarren eta manifestarien artean. Gutxienez 20 pertsona zauritu zituzten, bat oso larri. Bestalde, Israelgo Gobernuaren eta indar palestinarren ordezkariek urriko azken astean su-etena egonkortzeko elkarrizketei berriz ekitea adostu zuten Kairon.
Irailaren 24an, adiskidetzeko negoziazioei ekin zieten berriro alderdi palestinarrek.Batasun nazionaleko gobernua nola martxan jarri adostu behar zuten. Bestalde, Abbas New Yorken Irailaren 23an, John Kerry AEBetako Estatu idazkariarekin elkartu zen Gazako egoeraz hitz egiteko, eta irailaren 25an, Nazio Batuen Erakundearen Batzar Nagusian egingo zuen agerraldia. Israeli presio egiteko ebazpen bat proposatuko zien erakunde horretako kide ziren herrialdeei.
Bestalde, gehien erabilitako izenen urte horretako zerrenda argitaratu zen. Mohamed izen arabiarrak behar zukeen gizonezkoen lehen postuan, baina ez zen ageri. Haaretz egunkariak ondorioztatu zuen propio kendu zutela zerrendatik. Israelgo herritarren %20 baino gehiago ziren arabiarrak; Meretz alderdiko Isawi Freij diputatuak zioen haien aurkako arrazakeria ageri zuela keinuak.
Irailaren 25ean, Hamasen eta Fatahen "akordio orokorra" iritsi zen, Gazan elkarrekin agintzeko. Rafaheko korridorearen kontrola batasun agintearen eta NBEren esku geratuko zen. Erakunde horrek palestinarrekin zein israeldarrekin adostu beharko zuen "nola kudeatu" pasabideok. Gazako funtzionarioek ere soldata jasoko zutela erabaki zuten elkarrizketotan. Bestalde, Abbas New Yorkera egindako bidaian, nazioarteko justizia erakundeetara jotzeko prest agertu zen, Israelen gerra krimenak iker zitzaten.
Urria
Urriaren 3an, Stefan Sofven Suediako lehen ministroak osatu berri zuen zentro ezkerreko Gobernuak Estatu palestinarra aitortuko zuela iragarri zuen. Europar Batasunaren kide bezala erabaki hori hartzen zuen lehen herrialdean bihurtuko zen Suedia. Urriaren 5ean, Israelek Suediako enbaxadoreari deitu zion Palestina aitortuko zutelako. Stefan Löfven Suediako lehen ministroak Palestinako Estatua aitortuko zutela iragarri zuen. Zahava Gal-on Meretz ezkerreko alderdiaren liderraren babesa zuen horretarako.
Israel-Libano arteko tentsioa. Urriaren 7an, Israelgo bi soldadu zauritu ziren, Libanoko Xebaa nekazari gunean lehergailu batek haien tankearen aurka eztanda egitean. Israelek Libanoko mugan okupatutako guneetako bat zen Xebaa. Hezbollah milizia xiitak bere gain hartu zuen lehergailuarekin egindako erasoa. Horri aurka eginez, Israelgo armadak artilleriarekin tiro egin zuen Libanora. Tel Avivek ustez, bere «subiranotasuna urratu» zuen Hezbollahek. 48 ordutan mugan gertatutako bigarren liskarra izan zen. Urriaren 6an, ere Israelgo armadak tiro egin zuen Libanora, esanez talde armatu bat muga gurutzatzen saiatu zela. Tel Avivek zioenez, «susmagarri bat» zauritu zuten tiroz.
Urriaren 9an, Palestinako gobernu berria elkartu zen lehenbiziko aldiz, batasuneko ituna egin ondoren. Gaza berreraikitzea izan zen premia handieneko gaia. Bestalde, Israel kontu eske zen Suediari, Palestina babesteagatik. Rami Hamdallah lehen ministro eta Al-Fataheko kidea buru zuela bildu zen hamabi ministroko kabinetea, Gazan.Zisjordaniatik Gazara iritsi ziren Hamdallah eta bederatzi ministro, eta baita Majid Farraj Palestinako intelijentziako burua ere. Erezeko mugan harrera egin zieten milaka palestinarrek, bi taldeetako jarraitzaileek. Gaza berreraikitzea izan zen gobernu berriak bileran aztertu zuen gai nagusietako bat.
Urriaren 13an, Erresuma Batuko Parlamentuak aurrera atera zuen David Cameronen gobernuari Palestinako estatua onartzeko eginiko eskaera. Aldeko 274 boto eta kontrako 12rekin (650 diputatutik) onartu zen, baina ez zen bete beharrekoa.
Urriaren 24an jakin zenez, Palestina Askatzeko Erakundeak ebazpen bat aurkeztuko zuen zetorren hilean NBEn, estatua sortzeko azken epea 2017ko azaroan ikusten zutela adieraziz.