cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eduarda Dionísio
Eduarda Dionísio (Lisboa, Portugal, 1946 - ibidem, 2023ko maiatzaren 22a) portugaldar idazlea izan zen.
Biografia
Aldizkari eta egunkarietan idazteaz gainera, literatura-antologien apailatzaile, antzerkigile eta antzezle ere bada. Kontagintzaren eraberritze interesgarri baten protagonista izan da, zeinean nahasten baititu lagunarteko hizkera, deskribapenak eta diskurtso dokumentala, eta irakurketa parte-hartzailea bultzatzen baitu. Bere obran Portugalgo azken hogeita hamar urteetako historia politiko eta soziala islatzen dira. Artea, bizitza eta politika hartzen dituen literatura-sentiberatasun berri baten bidez, eta erregimen autoritario baten aurkako borroka, krabelinen iraultzaren berotasuna, utopiaz kargatutako itxaropena eta geroko frustrazioak bizi izan zituen belaunaldiaren begiez, herrialde hartako giroa jasotzen du bere obran.
Dubovec (Eslovakia)
Dubovec (Dobóca) Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 9,20 km²ko azalera du eta 544 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1260. urtekoa da.
Vilardevós
Vilardevós Ourenseko udalerria da, Verín eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.382 biztanle zituen.
Rappel (marketina)
Marketinean, rappela bolumen handia erosteagatik hornitzaileak bezeroari egiten dio beherapen orokorra da, portzentaje moduan. Teknikak bere izena rappel jaitsiera moduari zor dio. Azken helburua bezeroaren esfortzua saritu eta aurrezte handiagoa ematea da, sari gisa. Adibide bat jartzearren:
Vasconia Sporting Club (Donostia)
Vasconia Sporting Club Donostiako kirol talde bat izan zen XX. mendearen hasieran jokatu zuena.
1903 urteko partidak
Gutxi ezagutzen da kirol talde honen inguruan. 1903an agertzen da aurreneko aldiz Vasconia taldea. Irunés taldearen aurkako partida bat jokatu zuen Atotxako belodromoan. Donostiarrak 1-0 nagusitu zitzaizkien irundarrei. Jokalari hauek osatu zuten Vasconia taldea: Insausti, Martinez, Artola, Larrea, Albizu, Villar, Sena, Dasbruéres, Irigoyen, Gil eta Valle.
Hilabete berean Vasconia Foot-Ball Club izenarekin beste partida bat jokatu zuen izena ezagutzen ez den talde donostiar baten aurka. Emaitza 1-1 izan zen.
1910ko Kopa
1909an Sociedad de Foot-Ball de San Sebastián sortu zen, gerora Real Sociedad izango zena. 1909an Club Ciclista izenarekin Kopa irabazi ondoren 1910an berriz jokatu nahi zuen. Erregistro zibilean erregistratu gabe zegoen taldea eta Club Ciclistatik atera berri zenez, aurrez existitzen zen talde baten izena erabili zuen, Vasconia Sporting hain zuzen ere. Vasconiak beraz Realaren uniformea erabili zuen. Garaiko komunikabidetan talde bera balira bezala agerten dira Club Ciclista, Sociedad de Foot-Ball eta Vasconia.
1910 hartan banaketa izan zen futbol federazioan eta bi txapelketa antolatu ziren. Unión Española de Clubs de Football izenarekin Donostian antolatu zen txapelketa bat, bestea Federación Española de Clubs de Foot-ball-ek antolatu zuen Madrilen.
Donostiako txapelketako partehartzaileak Racing de Irún, Bilboko Athletic, Madrid FC eta Vasconia izan ziren. Garai hartarako dagoeneko txapeldun izanak ziren Athletic eta Madrid FC eta hauel amaierako faserako sailkatuak zeuden, Vasconiak eta Racingek ordea sailkapen partida jokatu behar zuten. Joanekoa Donostian izan zen eta Vasconiak 2-0 irabazi zuen. Itzulerakoa ere Vasconiak irabazi zuen 0-1 Irunen.
Horrela beraz hiru talderen arteko txapelketa jokatu zen. Athleticek eta Vasconiak emaitza berarekin garaitu zuten Madrid FC, 2-0 hain zuzen ere. Partida erabakigarria (bigarrena izan zena) euskaldun bien artean jokatu zen eta bilbotarrak 1-0 nagusitu ziren.
Vasconia talde berria 1928an
1928an Club Deportivo Vasconia taldea sortu zen Amaran. Gaur egun Baskonia Kirol Kluba izenarekin jarraitzen du.
Polideportivo Fernando Martín
Fernando Martín kiroldegia (Pabellón Polideportivo Municipal Fernando Martín) Fuenlabradako (Madril, Espainia) arena bat da. 1991ko irailean inauguratua, 5700 pertsonarentzako tokia du. Nagusiki saskibaloirako erabiltzen da, eta Baloncesto Fuenlabrada taldeak etxeko partidak jokatzen dituen pabiloia da.
1991-1992 denboraldiko Euroligako taldeetako fasean, pabiloi honetan jokatu zituen KK Partizanek bere etxeko partidak, Nazioarteko Saskibaloi Federakuntzak Balkanetako gerraren ondorioz Belgradon jokatzea debekatu baitzion.
Osziladore elektroniko
Oszilagailu elektronikoa zirkuitu elektroniko bat da, seinale elektroniko oszilatzaile eta periodikoak ekoizten dituena. Orokorrean uhin sinusoidalak eta karratuak ekoizten ditu. Oszilagailuak elikatze-iturri bateko korronte zuzena (KZ) korronte alternoko (KA) seinale bihurtzen du.
Gehienetan oszilagailuak irteerako seinalearen frekuentziaren arabera bereizten dira:
Inbertsore oszilagailuak korronte zuzeneko elikatze-iturri batetik abiatuta korronte alternoko potentzia altuko irteerak ekoizteko diseinatuta daude.
Oszilagailu elektronikoak sailkatzean bi mota nabarmentzen dira: oszilagailu lineala edo harmonikoa eta oszilagailu ez-lineala edo lasaitasunezkoa.
Elektronika modernoan nonahi aurki daitekeen oszilagailua kristal-oszilagaua da. Horrek 32 kHz eta 150 MHz altuko frekuentziak ekoizten ditu, eta 32 kHz-ko kristalak erabiliz lortzen ditu frekuentzia horiek. Kristal horiek ohikoak dira kronometrajeetan, erloju-sorgailuko frekuentzia altuetan eta irrati-frekuentziako aplikazioetan.
Oszilagailu harmonikoa
Oszilagailu harmoniko edo linealek sinusoidal forma duten seinalea ekoizten dute. Bi motatako oszilagailu harmoniko aurki daitezke:
Berrelikadura-oszilagailua
Transistore modura lan egiten duten anplifikadore elektronikoak edo anplifikadore operazionalak dira oszilagailu lineal ohikoenak. Anplifikadorearen elikatze-iturria lehen aldiz martxan jartzean zarata elektronikoak 0 ez den seinale bat ekoizten du zirkuitua oszilazioekin hasteko. Zarata begiztan zehar garraiatzen da, ondoren anplifikatzen eta filtratzen da frekuentzia bakarreko uhin sinusoidal bat bihurtzeko.
Berrelikadura-oszilagailu baten zirkuituak erabiltzen duten maiztasuneko iragazki selektibo motaren arabera sailka daitezke:
Erresistentzia negatiboko oszilagailua
Hemen daude oszilagailu armonikoa duten zirkuitu aipagarrienak:
Lasaitasun-oszilagailuak
Oszilagailu ez-lineal batek edo lasaitasun-oszilagailu batek seinale ez-sinusoidal bat ekoizten du; adibidez, uhin karratu bat edo triangelu edo zerra motako hortz-uhina. Oszilagailu horrek energia metaketatzeko osagai batez eta kommutazio ez-linealeko osagai batez osaturik dago, eta horiek berrelikadura-zirkuitu batez baliatuz elkar konektatzen dira. Kommutazio gailuak metatutako energia kargatu eta deskargatu egiten du periodikoki; horrela, aldaketa zakarrak eraginez irteerako uhinean.
Uhin karratuak ekoizten dituen lasaitasun-oszialgailuak tenporizadoreetan eta kontadoreetan erabiltzen diren erloju-seinaleak sortzeko erabiltzen dira; hala ere, hobe da kristal-oszilagailuak erabiltzea egonkortasun handiagoa baitute. Triangelu edo zerra motako hortz-uhinak, aldiz, telebistetan edota oszilagailu analogikoetan erabiltzen diren izpi katodikozko tutuek erabiliko duten deflexio horizontaleko seinaleak ekoizteko erabiltzen dira. Gainera, oszilagailu horiek ere erabiliak dira voltaiaren bidez kontrolatzen diren oszilagailuetan, inbertsore eta elikatze-iturri kommutatuetan, malda bikoitzeko analogiko-digital bihurtzaileetan eta proba tresnerientzako karratu eta triangelu motako uhinak ekoizten duten sorgailuetan.
Eraztun-oszilagailua atzerapen aktiboa duten eraztunez osatua dago. Orokorrean, eraztunak kopuru bakoitia duten inbertsio-etapakoak dira, ondorioz ez dago egoera egonkor bakar bat eraztunen barne voltaientzako. Aldiz, trantsizio bakar bat dago gelditu gabe eraztunaren inguruan hedatzen dena.
Ohikoenak diren lasaitasun-oszilagailuak:
Historia
Lehenengo oszilagailu praktikoak arku elektrikoetan oinarritzen ziren eta argiztapenerako erabiltzen ziren XIX. mendean. Arku elektriko batetik doan korrontea ezegonkorra da bere erresistentzia negatiboagatik eta askotan apurtu egiten dira berezko oszilazioetan. Horrek, txistuak eta soinu bitxiak igortzen zituen, eta 1821. urtean Humphry Davy-k fenomeno horiek antzeman zituen; era berean Benjamin Silliman-ek 1822. urtean; Auguste Arthur de la Rive-k 1846. urtean eta azkenik David Edward Hughes-ek 1878. urtean. Baina, ez zen 1888. urtera arte Ernst Lecher-en eskutik arku elektrikoa oszilakorra izan zitekeela frogatu zuenik.
Eliu Thomson-ek oszilagailu bat eraiki zuen 1892. urtean, LC-zirkuitu bat paraleloan jarri zuen arku elektriko batekiko eta lehergailu magnetiko bat atxikitu zion. Beste alde batetik, urte berean George Francis FitzGerald konturatu egin zen erresonantzia-zirkuitu bateko amortiguazio-erresistentzia 0 edo negatiboa zenean zirkuituak oszilazioak ekoizten zituela. Horren eragina, erresistentzia negatiboko oszilagailu bat eraikitzen saiatu zen arrakastarik gabe. Arku-oszilagailua William Duddell-ek berreskuratu eta ospatu bihurtu zuen 1900. urtean. LC-zirkuitu bat arku-lanpara baten elektrodoetara eta zirkuitu sintonizatu baten erresistentzia negatibora konektatu zuen; horrek, energiaren parte bat soinu-uhin bidez igorri zuen tonu musikal bat sortuz. Dudellek bere oszilagailua Londreseko Ingeniari Elektrikoen Erakundearen (ingelesez Institute of Electrical s Engineers, IEE) aurrean aurkeztu zuen. Zirkuitu ezberdin asko haien artean konektatu zituen eta erakundearen aurrean "God Save the Queen" ereserkia jo zuen arku elektroiez baliatuz. Hala ere, Duddellen "kantu-arkuak" ezin zuen audio-barrutia baino gehiagoko frekuentziarik sortu.
1902. urtean Valdemar Poulsen eta Peder Oluf Perdersen fisikari daniarrek, hidrogenozko atmosfera batez eta eremu magnetiko batez baliatuz audio-barruti frekuentzia handiagotzea lortu zuten; horrela, lehen arku irrati transmisorea sortuz. Transmisore hori, uhin jarraieko lehen transmisorea izanez gain 20ko hamarkadara arte erabilia izan zen.
1912. urtearen inguruan tutu hutsaren berrelikadura-oszilagailua asmatu zen eta gutxi gorabehera independenteki 6 asmalarik lortu zuten aurkikuntza hori. 1912an Edwin Armstrong-ek audio irrati-hargailuen zirkuituetan zeuden oszilazioak behatu zituen eta horrekin batera, bere hargailu birsortzailean berrelikadura positiboa erabiltzen hasi zen. Alexander Meissner-ek baita ere berrelikadura positiboaren aurkikuntza egin zuen eta 1913. urteko martxoan oszilagailu mota hori asmatu zuen. Britania Handian, urte berean, H.J. Round-ek oszilazio-zirkuitua eta anplifikazio-zirkuituak patentatu zituen; beste aldetik, urte bereko abuztuan Lee De Forest-ek, audionaren (triodo mota bat) asmatzaileak, baita oszilazioak behatu zituen bere anplifikadoreetan. Baina, ulertzen ez zuenez horiek ezabatzen saiatu zen Armstronen patenteak irakurri zituen arte. Berehala horiek biak eztabaida batean sartu ziren berrelikadura-oszilagailuaren zirkuituaren eskubideak lortzeko. Azkenean, De Forestek irabazi zuen Auzitegi Nagusiaren aurrean 1934. urtean arrazoi teknikoengatik; hala ere, iturri askok Armstrongen baieztapenak egonkorragoak zirela uste zuten.
Lehen eta erabiliena izan den lasaitasun-oszilagailua astable-multibibratzailea da, eta 1917. urtean asmatu zen Henri Abraham eta Eugene Bloch ingeniarien eskutik. Multibibratzailea izendatu zuten haien asmakizunari, ekoizten zuen uhin karratua harmonikoetan aberatsa zelako beste tutuzko oszilagailuekin konparatuz gero.
Tutu hutsezko berrelikadura-oszilagailuak irrati-transmisioaren oinarri bihurtu ziren 1920. urtean. Baina, horiek 300 MHz-eko frekuentzia baino handiagoetan txarto funtzionatzen zuten; horregatik, hutsezko tutu berriak garatu ziren. Horietan, elektroiak "multzoetan" tutuaren zehar garraiatzen ziren. Tutu horiek erabili zituen lehenengo oszilagailua Barkhausen-Kurz oszilagailua izan zen 1920. urtean. Potentzia UHF (siglak ingelesez, Ultra High Frecuency) barrutian sortzen zuen lehen tutua izan zen.
Tupanciretã
Tupanciretã Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Norops chrysolepis
Norops chrysolepis Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Mickey Rooney
Mickey Rooney (Brooklyn, 1920ko irailaren 23a - Los Angeles, 2014ko apirilaren 6a ) Ameriketako Estatu Batuetako aktorea izan zen. Guinness liburuaren arabera, karrera luzeeneko aktorea izan da, umetan hasi baitzen.
Zener diodo
Zener diodoa silizioz eginda eta oso dopatuta dagoen diodoa da. Haustura-zonaldeetan lan egiteko sortu zuen Clarence Melvin Zener fisikariak. Zener diodoak tentsio erregulatzaile en funtsezko atalak dira; sareko tentsioan, inpedantzian ia konstanteak, kargako erresistentzian eta tenperaturan aldaketak aurkezten dituzte.
Mickey Rooney
Biografia
Antzezleen semea zen eta sei urte zituela hasi zen zineman lanean. 1927tik 1933ra berrogeita hamar bat film labur egin zituen. 1937tik 1944ra MGM produkzio etxean egin zituen filmek Estatu Batuetako izarrik ospetsuena bihurtu zuten. Bizitasun handiko mutil gazte hura, familiaren balioak goraipatzen zituena eta dantzatzen, kantatzen, imintzioak egiten eta barre eragiten zekiena, gazteriaren sinbolotzat hartua izan zen. Zortzi film egin zituen Judy Garlandekin batera. Bigarren Mundu Gerra ondoren Richard Quinerekin egin zituen interpretaziorik onenak, baina ez zion gerra aurreko arrakastari eutsi.
Zener diodo
Batzuetan txarto deitzen zaie diodo hauei; "diodos de avalancha". Hori gertatzen da Zener diodoak aurretik aipatutako diodoen antzerako portaera dutelako, dena den, erabilitako mekanismoak desberdinak dira. Horretaz aparte, iturriaren tentsioa diodoarena baino txikiagoa bada, osagai horrek ezingo du harentzat bereizgarria den erregulazioa egin.
Ezaugarriak
Zener diodo bati, positiboa den tentsio elektriko bat atxikitzen bazaio anodoan, katodoan tentsio negatiboa dagoelarik (polarizazio zuzena), diodo artezgailu basiko baten ezaugarriak izango ditu. Bestalde, tentsio positiboa katodoan eta negatiboa anodoan atxikitzen bazaio (alderantzizko polarizazioa), diodoak tentsio konstante bat mantenduko du. Ez du artezgailu bat bezala lan egiten, tentsio egokitzaile bat bezala baizik.
Hau da, Zener diodoa alderantziz polarizatu beharko da tentsio erregulatzaile batek bezala lan egiteko. Hurrengo irudian tentsio erregulatzailearen funtzionamendua duen zirkuitua ikusi daiteke (Zener diodo batekin eginda).Irudian ikusten den V tentsio hori, Zener diodoak duen haustura-tentsioaren baliotik gora mantenduko balitz Vz konstante mantenduko litzateke.
Zener diodoaren sinboloa diodo arrunt baten antzekoa da, baina osagai horrek, bi terminal ditu diodoaren alde bakoitzean. Diodo horrek, elektronika arloko beste edozein osagaik bezala, mugak ditu, horietako bat potentzia-disipazioa da. Horren parametroak kontuan izango ez balira, osagaia erre egingo litzateke.
Operazioa
Diodo arrunt bat, alderantziz polarizatuta eta bere alderantzizko haustura tentsiotik gora polarizatuta badago, adierazgarria den korronte bat baimenduko du. Diodo konbentzional batean, haustura tentsioa gainditzen denean, diodoa, korronte altu bati atxikituko zaio elauso hausturaren ondorioz. Diodoa betiko matxura daiteke, baldin eta korrontea ez badago zirkuituari esker mugatuta.
Zener diodo batek diodo arrunt baten propietate berdinak ditu; horrek, haustura tentsio murriztu bat duela salbuetsiz, Zener tentsio antzera ezagutzen da. Diodo konbentzional batekin konparatuta Zener diodo bat, alderantziz polarizatuta badago, akats kontrolatu bat erakusten du, eta horrek, Zener diodoan zehar dabilen korrontea, Zener hausturarekiko tentsioa mantenduko du.
Adibidez, Zener diodo batek, zeinak 3,2 V-eko Zener haustura tentsioa duen, 3,2 V-eko tentsio jauskera aurkezten du alderantzizko tentsio tarte handi batean. Hau jakinda, esan daiteke Zener diodoa egokia dela, bai erreferentziazko tentsio sorketa bezalako aplikazioetan, zein korronte baxuko aplikazioetan, tentsio egonkortzaile bezala.
Pareko efektu bat sortzen duen beste mekanismo bat elauso efektua da, elauso diodoetan gertatzen dena.
Polarizazio zuzeneko diodoak -2 mV / ° C tenperatura koefizientea du, tenperatura koefizienteak haien artean deuseztatzea eragingo duena.
Gaur egungo fabrikazio berrituek, produzitzen dituzten 5,6 V baino tentsio baxuagoko dispositiboak, tenperatura-koefiziente txikikoak dira; bestalde, aurretik aipatutako tentsiotik gora dauden osagaien tenperatura koefizientea zorrozki handitzen da. 75 V duen diodo baten tenperatura koefizientea, 12 V duen batena baino 10 aldiz handiagoa da.
Elauso eta Zener diodoak, hauek duten haustura tentsioa kontuan hartu gabe, “Zener diodo” bezala merkaturatzen dira.
5,6 V-tik behera, Zener efektua menperatzen duen tentsioetan hain zuzen ere, hausturatik gertuago dagoen tentsio kurba askoz borobilagoa da, honek, bere polarizazio kondizioak fokuratzean arreta gehiago jartzea eskatzen du. Zener diodoentzako 5,6 V-tik gorako tentsio kurba (elauso efektuaz menperatua), askoz garbiagoa da matxura gertatzen den momentuan.
Madrilgo metroa
Madrilgo metroa mundu osoko seigarren metrorik luzeena eta Europako handienetarikoa da, Londreskoaren eta Pariskoaren atzetik.
1919an ireki zen lehenengo linea eta, orduz geroztik, etengabe hazten joan da Madrilgo metroa. 2004. urtean 615 milioi lagun baino gehiagok erabili zuen metro hau.
Ezaugarriak
2000ko ekainean, Metro Sur izeneko linea jarri zen abian. Linea horren helburua da Madril hiria eta erkidegoko hegoaldeko hiriak lotzea. Ibilbide zirkularra du, Móstoles, Leganés, Fuenlabrada edota Getafe udalerriak haien artean eta hiriburuarekin batera lotzeko. Milioi bat biztanleri eskaintzen die zerbitzu eraginkor, arin eta ekologikoa Metro Surrek.
Datozen urteotan, Madrilgo metroa izugarri handitzeko asmoa dago, hiriburuko biztanle guztiek etxetik hurbil metro-geltokia izan dezaten.
Chloropsis hardwickii
Chloropsis hardwickii Chloropsis generoko animalia da. Hegaztien barruko Chloropseidae familian sailkatua dago.
Belleville-en-Caux
Etxebizitza
2007an 196 etxebizitza zeuden, 185 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 191 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 185 etxebizitza nagusietatik 158 bere jabearen bizilekua ziren eta 27 alokairuan okupaturik zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 41 etxek lau zituzten eta 113 etxek bost zituzten. 160 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 65 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 107 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 344 ziren, horien artean 275 aktiboak ziren eta 69 inaktiboak ziren. 275 pertsona aktiboetatik 262 lanean zeuden (142 gizon eta 120 emakume) eta 13 langabezian zeuden (3 gizon eta 10 emakume). 69 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Belleville-en-Caux udalerrian 195 unitate fiskal zeuden, 580 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.997 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra drogeria bat zen.
2000. urtean Belleville-en-Caux udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Stephanoberyx monae
Stephanoberyx monae Stephanoberyx generoko animalia da. Arrainen barruko Stephanoberycidae familian sailkatzen da.
Foggiako probintzia
Foggiako probintzia (Provincia di Foggia italieraz) Italiako Apuliako eskualdeko probintzia da. Probintziaren hiriburua Foggia da.
Herriak
Probintziako herririk jendetsuenak honakoak dira:
Verea
Verea Ourenseko udalerria da, Terra de Celanova eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.288 biztanle zituen.
Chav
Chav ( ahoskatua; iparraldeko Ingalaterran charver) Erresuma Batuko zenbait gazteri aplikatutako termino peioratiboa da. Chav baten irudi estereotipatua langile klasean jatorria duen nerabe edo gazte heldu oldarkor batena da, markako arropak janzten dituena eta estilo informala duena. Gainera, borroka egiteko ohitura du, eta hantustetsua izan ohi da, krimen arinetan parte hartzen du, eta maiz lanik gabe edo soldata baxuko enplegu bat du.
Gnatholepis cauerensis
Gnatholepis cauerensis Gnatholepis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Parisienne
Parisienne (paristarra) Parisko emakumeen estereotipo bat da. Frantziar dotorezia eta pentsamoldearen ikur, beti je ne sais quoi (ez dakit zer) definiezinagatik bereizten dena, idazleek (Théodore de Banville eta Octave Uzanne adibidez), margolariek, ilustratzaileek (René Gruau, Kiraz, eta berriki Margaux Motin) eta zinemagileek goraipatu zuten. John Galliano moda diseinatzaile britainiarrak, oro har, "ondo orraztua, ondo jantzia" dela deskribatu zuen.
Parisienne moda diseinatzaileentzako inspirazio iturria da, horien artean Yves Saint Laurent — bera izan zen ordezkaririk esanguratsuena —, edo lurrin-egileentzako, modaren ikur bihurtuz.
Gaur egun, parisienne gehien pertsonifikatu duen pertsona Inès de La Fressange da, nahiz eta lehenago Bettina Graziani izan, Jeanne Lanvin — ultra-parisienne bezala definituta — edo Catherine Deneuve, berriagoa.
1986ko Espainiako Itzulia
1986ko Espainiako Itzulia Itzuli Handi honen 41. edizioa izan zen. 1986ko apirilaren 22 eta maiatzaren 13 artean egin zuten, Palma Mallorcakoan hasi eta Madrilen amaituz 21 etapatan banatutako 3666 kilometroko ibilbidea egin ondoren.
Gudja
Gudja, Maltako udalerria da. Udalerriaren azalera 0 km2 da eta 2005eko erroldaren arabera, 0 biztanle zituen.
Kafe-kapsula
Kafe-kapsula azken urtetan asko zabaldu den kafea egiteko sistema da. Ontzi txiki batean eta filtro batez kafe-dosi bat biltzen da, egiteko prest. Kapsula horiek ezin dira tresna tradizionaleta egin, kapsula eredu bakoitzarako egokitutako makina berezietan. Ekologiaren ikuspuntutik sistemak kritika asko jaso ditu eta mota batzuk zenbait tokitan, esaterako Hamburgon debekatu edo debekatzeko prozesuan daude.
Historia
Egungo kafe kapsulak Eric Favre ingeniari aeroespazialak sortu zituen. Favre Nestlé konpainian hasi zen lanean 1975an. Antza denez, bere emaztearen txantxen ondorioz asmatu zuen: emazteak, italiarra bera, adarra jotzen zion esanez suitzarrek kafe egiten ez zekitela. Iritzi hori desestatzeko kapsulen lehen prototipoa prestatu zuen. Konpainiari ez zitzaion gustatu baina, azkenik, 1986an, Nespresso sortu zuten. Eric Favre zuzendari orokorra izendatu zuten. Asmatzailea Nestle lantegia 1975an utzi zuen.
Ezaugarriak
Kaf-kapsulak desberdinak daude. Normalean dosi bakoitzak 7 gramu inguru ditu, kafe-katilu bat egiteko haina. Irazki bat dauka ura igarotzeko. Ura denbora gutxi egoten da kafearekin kontaktuan eta, ondorioz, zapore desatseginak (azidoa, gatzatia) sortzen dira; hori konpentsatzeko kafea gehiago txigortu behar da. Esan daiteke, beraz, kafe hori txarragoa dela eta oso garestia.
Kapsula motak
Plastikoz eginak daude eta goitik eta azpitik zulatuak daude. Diametroaren arabera 39ko mm.koa (Espresso Point kafeterekin erabiltzeko) eta 36 mm.koa, Termozeta edo Espresso Cap kafeterekin erabiltzeko. Nespresso kafeterekin erabiltzeko dira. 5 gramu inguru dituzte. Materialaren arabera mota desberdinak daude:
Ekologismoaren kritikak
Ontzi hauek hondakin asko sortzen dituzte. Hau larriagoa da kontutan hartzen badugu erabilera bakarrekoak direla. Birziklatzeko materialak (plastikoa, aluminioa) eta materia organikoa bereizi behar da. Azken urtetan biodegradagarriak diren kapsulak sortu dira, konpostatzeko modukoak, esaterako Baque lantegiak sortutuakoak.
Blankenfelde-Mahlow
Blankenfelde-Mahlow Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Le Professionnel
Le Professionnel 1981. urtean Georges Lautner zinema zuzendari frantsesak zuzendutako filma da. Jean-Paul Belmondo, Jean Desailly eta Robert Hossein aktore frantsesak antzezten dute. 1976ko Patrick Alexanderren Death of a Thin-Skinned Animal eleberrian oinarriturik dago.
Filma musika Ennio Morriconek konposatu zuen eta musika gaia Chi Mai munduan zehar oso ezaguna da.
Philippe Djian
Philippe Djian (Paris, Frantzia, 1949ko ekainaren 3a) frantsesezko idazlea da.
Bizitza
Lehenengo kontakizun-bilduma 1981ean argitaratu zuen: 50 contre 1. Lan horretan, nabarmena da Ernest Hemingway, Richard Brautigan eta beat generationeko idazleen eragina. Gero, Bleu comme l'enfer (1982) eta Zone érogène (1984) idatzi zituen.
Lehenengo arrakasta nabarmena, baina, 37º2 le matin (1985) eleberriaren zinemarako egokitzapenarekin iritsi zitzaion. Erotikoa, gogorra eta onirikoa, handinahikeria guztietatik baztertu den idazle baten eta poliki-poliki erotasunak jota gelditzen den maitalearen arteko maitasun-istorioa da. Lan hori idazle-belaunaldi baten oinarri izan zen. Philippe Djianen hizkera ahozko moldetik oso hurbil dago.
Beste lan aipagarri batzuk: Maudit Manège (1986), Échine (1988), Lent dehors (1991), Sotos (1993), Assassins (1994), Criminels (1997), Sainte Bob (1998), Vers chez les blancs (2000), Ardoise (2002), Ça, c'est un baiser (2002), Frictions (2003), Impuretés (2005), Impardonnables (2009), Incidences (2010), Vengeances  (2011).
Kanpo estekak
http://philippedjian.canalblog.com/
Ainhoa Santamaría
Ainhoa Santamaría Ballesteros (Gasteiz, 1980ko martxoaren 20a) arabar aktorea da, emakumezko bigarren aktore onenaren Max Saria irabazlea.
Bidea
Gaztetatik diziplina artistikoetan izan zuen zaletasuna, hasieran musika eremuan batez ere, José Uruñuela kontserbatorioan datza klasikoa eta Gasteizko Jesus Guridi kontserbatorioan solfeoa egin zuelarik. Santa Maria-Zintzarri abesbatzaren kidea izan zen ere.
2014. urtea, antzerkiak eta kulturaren mundua orokorrean bizi ari zen egoera zaila zela eta, beste akore batzuekin batera beraien enTRAMAdos konpania propioa sortzera eraman zituen. Hortik Feelgood proiektua sortu zen, Alistair Beatonek idatzitako antzezlana, zieen Max Sari etan izendatua izan zen: Ikuskizun Onena, Zuzendaritza Onena eta Egokitzea Onena gisa. Ondoren, enTRAMAdoseko lau kide: Fran Pereak, Javier Márquezek, Manuela Velascok eta Ainhoa Santamaría berak Feelgood Antzerkia kooperatiba sortu zuten. Kooperatiba honen helburua gaur egungo autoreetan oinarritzea da. Konpainia honek Rafael Spregelburden Ergelkeria ekoiztu zuen, Santamariak antzezlan honekin lortu izan du bere lorpen handiena, emakumezko bigarren aktore onenaren Max Saria 2017. Urte horretan Gasteizko jaien pregoilari izendatu zuten, bere jaioterria izanik ohore berezia izan delarik.
Norops compressicauda
Norops compressicauda Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Matt Groening
Matthew Abram Groening (Portland, Estatu Batuak, 1954ko otsailaren 15a) marrazkilari, gidoilari eta komikiaren editore estatubatuarra da.
Biografia
Bost anai-arrebetatik hirugarrena da. Matt Groening Portland, Oregonen jaio zen. Bere ama Margaret irakaslea izan zen behin, eta bere aita Homer film-ekoizle, publizista, idazle, marrazkilaria, The simpsonen eta futuramaren egilea da.
Olimpyan (Washington) ikasi zuen The Evergreen State Collegen. Eskola honetan, Lynda Barry marrazkilaria ezagutu zuen. Lyndak Mattek bezala Joseph Heller marrazkilaria miresten zuen eta Lyndak Josephi idatzi zion gutun baten erantzuna jaso zuen. Mattek horren berri izan zuenean berehalaxe adiskidetu zen Lyndarekin.
1977an, 23 urterekin Los Angelesera joan zen idazle izateko asmotan. Han, 88 urte zituen B serieko Western film zuzendari baten txofer eta biografo egin zuen lan. Mattek Life in Hell komiki-liburua sortu zuen bere lagunei Los Angelesen bizitzea nolakoa zen azaltzeko. Komikiaren izena Walter Kaufmannen Critique of Religion and Philosophy liburuan dagoen How to Go to Hell kapituluan oinarritzen da.
1977an, Matt komikigintzan hasi zen. Liburu-denda batean fotokopiak egiten zituen eta ondoren banatzen zituen. 1978an, bere lehenengo marrazkiak egin zituen profesional gisa Wet Magazinerentzat. Istoriotxo honek "Forbidden Words" zuen izenburu eta Iraila/Urriko alean argitaratu zuten. 1980rako hain zen ezaguna istoriotxoa ezen Los Angeles Reader astekariak hartu zuen.
1980an, Mattek bere emaztea (1999ra arte) izango zen Deborah Caplan ezagutu zuen Los Angeles Readerren. 1984an, Deborahk Matt Groeningen Love is Hell marrazki-liburua argitaratu zuen. Oso arrakastatsua izan zen eta ondorioz, Los Angeles Reader utzi eta Life in Hell Co. agentzia sortu zuten.
1980ko hamarkadan, Apple Inc.ren iragarkiak marraztu zituen Life in Hell istoriotxoan oinarrituz.
Sinclair Ross
Sinclair Ross (Shellbrook, Saskatchewan, 1908ko urtarrilaren 22a - Vancouver, 1996ko otsailaren 29a) kanadar idazlea izan zen, ingelesez idazten zuena.
Matt Groening
Biografia
Gaur egun, Life in Hellen istoriotxo berriak ateratzen jarraitzen dute eta bertsio ugari egin dituzte, hala nola: School is Hell, Childhood is Hell, Work is Hell, The Big Book of Hell and The Huge Book of Hell.
Sinclair Ross
Banku batean lan egin zuen bizitza osoan, Kanadako armadan 1942 eta 1946 bitartean jardundako garaian izan ezik. Ingalaterran, Grezian eta Espainian bizi izan zen, harik eta 1980an berriro Kanadara itzuli zen arte. Bere literaturari dagokionez, lehenengo kontakizunengatik da, batez ere, ezaguna; kontakizun haietan, Depresio Handiaren garaian baserritarrek eta hiritarrek bizi izan zuten bizimodu latz eta behartsua izan zuen kontagai. Haren lanak The lamp at noon and other stories (1968, Lanpara eguerdian eta beste istorio batzuk) eta The race and other stories (1982, Lasterketa eta beste istorio batzuk) bildumetan jaso zituen. Eleberrietan, berriz, aipagarriak dira As For Me and My House (1941, Niretzat eta nire etxearentzat); The Well (1958); Whir of gold (1970, Urrearen durundia); eta Sawbones Memorial (1974).
Nagore Legarreta
Nagore Legarreta Alcelay (Hernani, Gipuzkoa, 1981) argazkilaria da.
Bizitza
Ikus-entzunezko Komunikazioan lizentziatua, argazkigintzan 2003tik 2009ra bitartean hasi zen Hernaniko Kronika egunkarirako lanean. Ikastaroak eta tailerrak egin ditu Eduardo Momeñe, Oscar Molina, David Jimenez edo Isabel Diez bezalako erreferenteekin. Argazkigintzan teknika analogikoak erabiltzen ditu. Ikerketa hori argazkigintzako irakaskuntzarekin konbinatzen du: argazkigintza digitaleko teknikak, oinarrizko kamerak sortzea birziklatutako ontzietatik abiatuta. Bere lanek irudi oniriko eta denboragabeko mota bat sortzen dute, bere obra modu propioan definitzen duena. Besteak beste, Londresko Saatchi Galleryn, Photoespañan, Paueko Le Bel Ordinairen edo Koldo Mitxelena Kulturunean erakutsi ditu bere lanak.
2016an teknika primitiboak erabilita Hysteron erakusketa antolatu zuen. Irudietan emakume gorputz zatikatuak irudikatzen dira; elkarrekin harremanetan dauden emakumeak irudikatzen dira: tentsioan, elkarri bultza egiten diote batzutan, eta bestetan, batzeko ahaleginetan dabiltza.
Giza harremanen inguruko gogoeta da Hysteron, norberaren espazio pertsonala eta gainerako gizakien espazio pertsonalaren arteko tentsioaren inguruko gogoeta. Nola harremantzen dira gizarteak berdin kondizionatu, sozializatu, antzutu dituen pertsonak/emakumeak? Norantz jaurtitzen ditugu gure frustrazioak?
Erakusketak
Hainbat erakusketa egin ditu bere ibilbidean zehar, bai bakarkakoak, bai kolektiboak, besteak beste:
– El Río no es un lugar Madrilgo Galería ASPA Contemporary-n
– Udako egoitza AIR WROk eta Etxeparek Odra ibaiari buruzko proiektua aukeratu zuten Wroclawn. Nazioarteko City and Culture (Wroclaw)
biltzarrean aurkeztu zena.
– Imágenes de fuego. Aronako Kultur Etxean dago ikusgai, Tenerifen.
– El río no es un lugar Arg! Jaialdia, Oñati.
Rhys Davies
Rhys Davies edo jaiotzez Rees Vivian Davies (Clydach Vale, Rhondda Cynon Taf, 1901eko azaroaren 9a – London, 1978ko abuztuaren 21a ) idazle galestarra izan zen, ingelesez idatzi izan zuena.
XX. mendeko idazle galestar emankorrenetarikoa izan zen, eta 100 ipuin baino gehiago argitaratu zuen, arlo honetan nabarmenduz.
Hil ondoren, "Rhys Davies Trust" elkartea sortu zuten 1990ean, ingelesezko idazle galestarrak sustatzeko helburuarekin.
Aguiarnópolis
Aguiarnópolis Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Parque Warner Madrid
Parque Warner Madrid ("Madrilgo Warner parkea"), lehen Warner Bros. Movie World Madrid deitua, San Martín de la Vegan, Madrilgo Erkidegoan, dagoen jolas-parke abangoardista da.
1999an hasi zen eraikitzen, eta 2 urteren ondoren, 2002an zabaldu zen publikoarentzat. 33 atrakzio ditu, horien artean, munduko bosgarren erorketa-dorre altuena dago. Warner Bros-en eta DC Comics-en filmetan eta marrazki bizidunetan girotutako 5 eremu tematikotan banatzen da. Eremu hauetan Estatu Batuetako hainbat leku ere agertzen dira, hala nola, Hollywoodeko estudioak edo Beverly Hills auzoa.
Parque Warner barnean hanbat filma, telesai eta iragarki grabatu dira, bertako dekorazioa dela eta.
Gune tematikoak
Esan bezala, bost eremutan edo gune tematikotan banatzen da atrakzio parke hau. Gune bakoitzak gauza ezberdinetan temazitatuta dago.
Parke tematikoaren sarreran dago, bertan daude denda gehienak. Eremu hau tematizatuta dago film distinaten agertokietan, bereziki Kalifornian. Gunea DC komikietan oinarrituta dago, bertan daude parke honen atrakzio handienak. Mendebaldean Urrunan tematizatuta dago. Guen familiarra eta da, Looney Toones eta Warner Bros-en marrazki bizidunetan oinarrituta.
Atrakzio nagusiak
Atrakzioak lau gune tematikotan banatzen dira; izan ere, Hollywood Boulevarden, sarrera-eremuan, ez dago atrakziorik.
Iztupa
Iztupa liho, kalamu edo beste zuntz begetalez egindako material gordin eta lehorra da, piezen arteko loturak zigilatzeko (ur-ihesak saihesteko itsasontzietan eta iturgintzan, besteak beste) material moduan erabiltzen dena.
Chloropsis venusta
Chloropsis venusta Chloropsis generoko animalia da. Hegaztien barruko Chloropseidae familian sailkatua dago.
Maria de Medeiros
Lehenengo filma 1982an egin zuen (Silvestre). Portugalen eta Espainian egindako filmetan nabarmendu da, hala nola, A Divina Comédia, Manoel de Oliveirarena (1991); Huevos de oro, Bigas Lunarena (1993); Três Irmãos, Teresa Villaverderena (1994); edo Juanma Bajo Ulloaren Airbag (1997). Baina nazioartean ere ezaguna da batez ere Estatu Batuetan 1990eko hamarkadaren hasieran egindako fi filmengatik: Henry and June (1992) eta Pulp Fiction (1994).
Norops concolor
Norops concolor Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Divina Pastora
Divina Pastora Brasilgo udalerri bat da, Sergipe estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ibb gobernantzia
Ibb (arabieraz إب) Yemengo 21 gobernantzietako bat da. Bere hiriburua Ibb da. 5.350 km²ko azaleran 2.137.546 biztanle zituen 2004an, eta Sanaa hiriburuaz kanpo biztanleria dentitate handiena duen Gobernantzia da.
Iñaki Barrenetxea Giraldez
Iñaki Barrenetxea Giraldez (Bilbo, 1973ko azaroaren 28a), bizkaitar txirrindulari ohia da. Gaztetatik nabarmendu zen. Maila ona zuen eta sari asko lortu arren, garaipen gutxi izan zituen abiadura motela zuela eta. Hala ere, taldekide ona izan zen, eta ihesaldietan egon ohi zen askotan. Txirrindulari profesional izan eta gero, txirrindularitza epaile bilakatu zen, estatu mailan. Maila profesionala utzi ostean, txirrindularitzarekin harremana mantendu zuen. Bizkaiko Bira antolatu zuen eta Txirriga Eskolan elkartea ere eratu zuen. Bere anaia txikia, Asier Barrenetxea, txirrindularia da, baita ere.
Iñaki Barrenetxea Espiga, Bizkaiko Txirrindularitzaren Federakundearen lehendakaria izan zena, haren aita da.
Archolaemus blax
Archolaemus blax Archolaemus generoko animalia da. Arrainen barruko Sternopygidae familian sailkatzen da.
Iñaki Barrenetxea Giraldez
Gaztaroa
Bilbon jaio zen 1973. urtean. Lau anaien arteko hirugarrena da. Umea zelarik bizikleta asko gustatzen zitzaion eta lasterketako lehen bizikleta erosi ziotenean ziztu bizian abiatu zen. Bilbo-ko Alde Zaharreko txirrindulari taldean (S.C. Casco Viejo) hasi zen txirrindularitza eskolan. Bera, S.C. Casco Viejo ko lehen taldean izan zen. Gaztea zela, postu onak egiten hasi zen eta S.C. Casco Viejoko txapelketa irabazi zuen. Kadete mailan, Diauto taldearekin, lasterketa bat irabazi zuen. Kadete mailako lehen urtean mendiko saria lortu zuen Balmaseda-n eta bigarren urtean zortzigarren sailkatu zen, bizkaiko txapelketan, gernikan. Gainera, Kantabriako itzulian, 9. postua eskuratu zuen etapa batean eta zortzigarren sailkatu zen azken sailkapenean.
Junior mailan, Diauto Canales taldean, sari asko lortu zituen, ihes eginda, batez ere. Hala eskuratu zuen Bizkaiko Txapelketa Gernika n, David Etxebarria-ren aurretik. Hirugarrena, David Seco izan zen. Besaya-ko Itzulian taldekako sailkapena irabazi zuten hein handi batean bere mailagatik. Itzuli hartan, frantzia, alemania, sobietar batasuna eta portugalgo selekzioak garaitu zuen, besteak beste, Diauto Canales taldeak.
Urte haietan, 200 txirrindularitik gora ateratzen ziren lasterketa batzuetan eta Iñakik postu onak egiten zituen beti. Adibidez, 2. Laukinizen, 3.a Iruñeko Bira-ko etapa batean, Bizkaiko Erlojupeko Txapelketan eta Plentzia-n, 4.a Lezama-n eta Trapagaran-en, 5.a Camargo-ko bailaran, 7.a Gordexola-n eta Euskadiko Kopan. Honako lasterketatan mendiko saria irabazi zuen: Bizkaiko Txapelketan (Gernika), Trapagaran-en, Deba-n eta Euskadiko Kopan. Beste lasterketa hauetan "Tarteko Helmugak" saria lortu zuen: Galdakaoko Sari Nagusia, Sodupe eta Gabika Txirrindulari Txapelketa-n.
Egun batean, entrenatzen zebilela istripu larria izan zuen. Buruarekin lurra jo zuen eta begi bateko nerbio optikoa mindu zuen. Begi horretan, murrizketa bat izan zuen, baina egun batzuen ostean entrenamenduekin jarraitu zuen.
Vilariño de Conso
Vilariño de Conso Ourenseko udalerria da, Comarca de Viana eskualdean dagoena.
Iñaki Barrenetxea Giraldez
Afizionatu maila
Iñaki unibertsitatean hasi zen txirrindularitzan hobetzen zihoan bitartean. EHU-n burutu zituen ikasketak, ekonomiari loturik. Mungia-ko Gurea Ascovalsa taldean ibili zen lehenengo urteetan. Bertan, Asla anaia bikiekin eta Gorka Gerrikagoitia rekin izan zen taldean. Urte haietan, Euskadiko Selekzioarekin sari bat lortu zuen Reus-en, eta Bizkaiko Bira n parte hartu zuen munduko txirrindulari honenekin batera. 1993. urtean, sari bat lortu zuen bilboko kriteriumean. Gero, Joxean Fernandez "Matxin" zuzendariaren agindupean egon zen, Euskal Herriko eta Estatuko talderik honenean; Ripolin-Bondex (Banaka, gero). Bertan, Óscar Freire (3 aldiz Munduko Txapeldun) eta David Seco (12 aldiz Euskadiko Txapeldun eta 6 aldiz estatuko Txapeldun ziklo-krosean)-rekin egon zen, taldean. Taldean izan zen lehenengo urtean, hirugarren postua lortu zuen Villasana de Mena-n ihesaldi batean zegoenean zulatu bat izan zuen arren. Hurrengo urtean,Txuma Txirrindulari Klasika Internazionala-n parte hartu zuen, 1995.ean, eta hirugarren postua eskuratu zuen. 1996. urtean, ondo ibili zen, baita ere, eta Corte Ingleseko Sarian, Galdakao n, 7. postua eskuratu zuen. Maila ona erakutzi zuenez hurrengo urtean profesionaletara pasa zen.
Vilariño de Conso
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 710 biztanle zituen.
Iñaki Barrenetxea Giraldez
Profesional maila
1997. urtean, denboraldia iparralden (Biarritz eta Donibane Loitzune) hasi zuen otsailean eta, egun batzuk geroago, taldeko aurkezpenean izan zen. Martxoan berriz, Tonissteiner-Saxon taldera pasa zen. Hau, Paul Herijgers handiaren taldea zen. Bitxikeria xelebre moduan, ikurrina bat jarri zuen bere taldeko bizikletaren aurrealdean (argazkian ikusi daiteke). Belgikan eta inguruko herrialdeko lasterketetan ibili zen talde lana egiten. Bere lehenengo urtean, Hanburgoko HEW Cyclassic Klasikoan parte hartu zuen, Jan Ullrich, irabazlearekin batera. Maiatzean, Hasselt-Spa-Hasselt lasterketan, bere liderra, Ludo Dierckxsens, lasterketa irabasteko laguntza eskeini ostean, 26. postuan amaitu zuen, taldeko bigarrena. Gero, Luxenburgoko Tourr ean parte hartu eta bukatu zuen. Uztailean, akordio baten bitartez, etxera bueltatu zen eta Lokosphinx taldearekin Getxoko Zirkuituan lehiatu zuen (taldeko bigarrena izan zen egun hartan). Abuztuan, Belgikako Valoniako Tourr ean, 22. amaitu zuen zazpigarren etapan eta sailkapen nagusian 29. postuan (taldeko bigarrena) amaitu zuen. Irailean, Rozenstreek-en, 14 gizoneko talde batean ihesi joan zen eta bere taldeko liderrarentzat lan ona egin ostean, 14. sailkatu zen. Urte ona egin zuenez, eta hiru puntu UCI eskuratu zituenez, hurrengo urterako kontratua eman zioten. Bigarren urtea ere oso ona izan zen. Gante-Wevelgem klasika handia bukatu zuen eta 5 puntu eskuratu zituen. Urte horretan, Flandrian Zehar lasterketan ehun kilometrotik gora ibili zen ihesi. Honegatik, Belgikan ospe handia hartu zuen. Txirrindularitza kirol garrantzitsuena da Belgikan, eta jendeak, askotan gelditzen zuen Ostende-ko kaleetan, han bizi izan zen 1998.ean, eta.
Urte haietan, gainera, Frantziako Circuit des mines, Paris-Camembert, Denaingo Sari Nagusia , Soissons Trophee Cite Clovis Sari Nagusia , Villers-Cotterets Sari Nagusia , Les Boucles de la Seine Saint-Denis , Isbergues Sari Nagusia , Polymultipliee de l`Hautil eta Limousingo Tour- a, Herbehereetako Amstel Gold Race, Hel van het Mergellan (13garrena ), OZ Wielerweekend , Zeeuws-Vlaanderen, Belgikako La Panneko Hiru Egunak (taldeko lehena bigarren etapan) , De Haan (23garrena), Kuurne-Brusela-Kuurne, Omloop van de Westhoek (21garrena) , GP Thimister (20garrena; taldeko lehena izan zen) , Zomergem-Adinkerke (21garrena) , Franco-Belgikar Zirkuitua (41garrena sailkapen nagusian) , Omloop Het Volk, Omloop Vlamanse Ardenen, Dwars door Vlanderen , Pino Cerami Sari Nagusia eta Fleche Brabanconne (31garrena; taldeko lehena), Espainiako Errioxako Itzulia eta Narancoko Igoera, Portugalgo Mitsubishi Sari Nagusia (20garrena) eta Getxoko Zirkuitua (30garrena) Bizkaian, korritu zituen, besteak beste. Bitxikeria moduan, 1998. urtean urte hasiera kaskarra izan zuen taldeak, eta Errioxako Itzuli-ra ez joatea erabaki zuen zuzendariak oso menditsua baitzen itzulia eta, Belgika oso laua denez, emaitza txarrak izango zituztela uste zuelako. Taldeko esprinterrak, tarteko helmugak irabazi zituen, eta gainera, azken etapa ere bai (hura izan zen taldeko lehen garaipena urte hartan). Urte hartan, 13 puntu UCI eskuratu zituen eta taldean geratzeko arazorik ez zegoela esan zioten.
1999. urtean, etxera bueltatzeko gogoekin, taldez aldatzea erabaki zuen Iñakik. Euskaltel-Euskadi taldean ezin izan zen sartu eta Fuenlabrada-Cafes Toscaf taldera pasa zen. Han, Manuel Sanroma esprinterrarentzat lana egiten zuen taldeak, baina honek, Kataluniako Voltako helmuga batean istripua izan zuen eta hil egin zen. Urte horretan, Iñakik Mallorkan egin zuen debuta denboraldian. Lehenengo lau lasterketak lehiatu zituen eta sailkapen nagusian 40. postuan sailkatu zen, lau lasterketa hauen ostean. Gero, forman jartzeko Andaluziako itzulia n ibili zen. Valentziako Erkidegoko Itzulia-n bakarrik alde egin zuen, laugarren etapan, eta 150 kilometrotik gora egin zituen ihesi mendiko eta tarteko helmugeta puntu asko lortuz. Tarteko helmugetako azken sailkapenean 3garren amaitu zuen eta mendiko azken sailkapenean, 7garren. Gero, Udaberrian, Euskal Herriko Itzulian, Asturiasko Itzulia n eta Euskal Bizikletan lehiatu zen, baita ere. Udan, berriz, Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketa, Kordoba n, eta Ordiziako Sari Nagusia lehiatu zituen, Sabiñanigoko klasiko a bukatu zuen eta, egun batzuk geroago, Getxoko Zirkuituan (35garrena )parte hartu zuen, bigarrenez. Burgosko Itzulian eta Urkiolako Igoera-n ere parte hartu zuen.
Txirrindularitza profesionala eta gero
Iñakik unibertsitatean ekonomia ikasketak burutu zituen, eta 2000. urtean hasi zen lanean. 2001.ean, txirrindularitzako epaile bihurtu zen estatu mailan, eta itzuli askotan izan da, Euskal Herriko Itzulia barne. 2005. urtean, Bizkaiko Bira antolatu zuen eta baita hurrengo bi urteetan ere. Horrez gain, Bilboko Herri Krosaren antolakuntzan ere egon da. Geroago, 2009. urtean, Txirringaeskolan elkartea sortu zuen. Proiektu honetan, bere anaia txikia Asier lagundu zion. Bizkaiko eskoletan umeak bizikletara hurbiltzen dituen jarduerak egiten ditu elkarte honek eta bizi kalitatea hobetzeko tresna ezin hobea bilakatu da. Gainera, Enjoy STEAM Tecnology empresa sortu du. 2021. urtean, S.C. Casco Viejo-ko lehendakaria izendatua izan zen.
Iberiar matxo
Iberiar matxo (macho ibérico) espainiar maskulinitatearen estereotipo bat da, frankismo berantiarrean eta trantsizioan Alfredo Landaren filmetatik eta Destape zinematik sortua. Garai hartako erdi mailako espainiar gizona irudikatzen du: garaiera txikikoa, beltzarana, iletsua eta emakumeekin obsesionatua.
Sorrera eta bilakaera
Francoren politika immobilistak inposatutako aurreiritzi eta tradizio nazional-katolikoak gorabehera, 1960ko hamarkadako Espainiako gizartea kanpotik modernitate-mugimendu berrien etorrera sumatzen hasi zen, garapen eta europar turismoaren aldaketa ekonomikoek bultzatuta.
Orduko Espainiako zinemak ondo islatzen du testuinguru hori bere filmetan, eta horien artean "komedia sexy" izenez ezagutzen den generokoak nabarmentzen dira. Eduki erotikoko filmak dira, zentsuraren oniritzia errazteko umore kutsua dutenak; eta horietan protagonista nagusia gizon bat da, iberiar matxoa, zeinak frankismoaren azken garaiko balioak pertsonifikatzen dituen atzerritik datozen irekitasunaren aldeko idealen aurrean. Estereotipo hau hobekien interpretatu zuen aktorea Alfredo Landa izan zen, bere azpigenero filmografiko propioari izena eman ziona, landismoa. Andres Pajaresek, Fernando Estesok eta Antonio Ozoresk, besteak beste, rol hori jokatu zuten Trantsizio garaiko destape zineman.