cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Benraw
Benraw (Beann Rátha) Ipar Irlandako eremu bat da, Down konderrian dagoena. 50 biztanle inguru ditu.
Táliga
Táliga ( ahoskatua) edo Talega ( ahoskatua) Espainia eta Portugal arteko mugan dagoen herria da. Espainiak kudeatzen du eta Badajozko udalerria da, Llanos de Olivenza eskualdean dagoena. Portugalek, berriz, ez du onartzen espainiar burujabetza, Vienako Batzarreko interpretazio batean oinarriturik, eta bere jabetza aldarrikatzen du.
Portugaldar administraziopean, Táliga freguesia (parrokia) bat zen, Olivenza concelhoren (udala) barnean zegoena. 1850ean, jada espainiarren eskuetan zegoela, independente bilakatu zen.
Auchenoglanis biscutatus
Auchenoglanis biscutatus Auchenoglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Claroteidae familian sailkatzen da.
Táliga
Demografia
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 801 biztanle zituen.
Sueder
Abestiak, rock estilo bizienetik Pop/Rockera doaz: Itoiz, The Police... influentziak abestietan antzematen direlarik.
2013. urtean taldea bateri jole gabe geratu zen eta Ander sartu zen taldera bateri jole bezala. Taldea momentu horretan laukotea zen Koldo, Unai, Josu eta Anderrez osatua.
2020 urte bukaeran taldean bere bigarren lana grabatzen hasi zen Korturec eta Lorentzo Records estudioetan Jon Urriolabeitiaren gidaritzapean.
Lehenbiziko single-a, izen berekoa, "Drama barik", plataforma digitaletan urtarrilaren 15ean argitaratu zen. Diska azaroaren 2021 eko azaroaren 19 an argitaratuko da.
Ari Gameplays
April Abdamari Garza Alonso, Arigameplays izenez ezagunagoa, bideojokoetan duen talentu handiagatik nabarmendu den YouTuber eta gamer ezaguna da, 5.1 millioi jarraitzailerekin Twitch-en.
Biografia
YouTuberrak 25 urteko ahizpa bat du, eta jokalari ezaguna ere bada. Amairani Garza Alonso du izena, baina denek Ama Blitz bezala ezagutzen dute. Edukien sortzaileak milioi eta erdi jarraitzaile baino gehiago ditu Instagramen, bere argitalpenek bere zaleak maitemindu dituztelako.
Youtube
Ari-k 2014ko uztailean hasi zuen bere YouTube-ko ibilbidea. Hasieran ez zituen ikustaldi askorik izan, baina denborarekin arreta bereganatu zuen. Bere bideoak jolasak ziren batez ere, eta horiei tutorialak, serieak eta iritziak gehitu zitzaizkien. Erronkak, kolaborazioak eta bizimoduaren edukiak ere egiten ditu, eta horrek zaleengana hurbiltzen lagundu dio. Bere edertasunak eta estiloak erabiltzaileen arreta bereganatu du; hala ere, arropa “iradokitzaile” edo oso ausartak eramateagaitik kritikatu dute.
Hala ere, influencer-ak ez die utzi gorrotoei eta asmo txarren iruzkinek geldiarazten. Beti gustatzen zaion moduan janzten da, eta ez du ezer txarrik ikusten erakargarria izateari. Gaur egun, bere kanalak 3,2 milioi jarraitzaile ditu. Bertan Among Us, GTA V, Minecraft, Call of Duty, Fortnite, Resident Evil 7, Overwatch-i buruzko edukiak aurki ditzakezu, beste bideo-joko batzuen artean.
Minecraft eta Fortnite-ri buruzko serieak nabarmentzen dira. Sarritan kolaboratzen du El Rubius, Auronplay, bere bikotekide JuanSGuarnizo eta abar bezalako streamer ospetsuekin.
Twitch
2016. urte amaieran Twitch-era iritsita, Ari berehala jarri zen martxan. Bere stream-ak eta gameplay-ak ezagunak ziren, jada youtuber eta gamer ezaguna baitzen. Eta plataformak balio izan duela erabiltzaileak euren dohaintza, interakzio eta txatekin hurbiltzeko.
Ari bideoak kargatzen zituen egunero, League of Legends, CS:GO, Fortnite, Overtwatch eta Minecraft bezalako jokoetarako jokuen eta tutorialen artean. Baina, 2019an, debekatu egin zuten, bere bideoen edukiari buruzko arauak urratzeagatik, sexualki iradokitzaile gisa markatuta.
Kontuan izan behar da eduki mota honi buruzko arauak ez direla oso argiak, angulo txarrak edo oso "ausarta”jotako arropa batek eragin dezakeela zigorra. Hala ere, ordurako, Ari plataformako Latinoamerikako streamer ezagunenetako bat zen jada.
Gaur egun bere kontua etenda dago orain Facebook Gaming-en igortzen du.
Gamerrak hainbat alditan parte hartu du El Rubius-rekin, espainiar jokalari ospetsuak antolatutako Fortnite txapelketetan, eta horregatik bere ospea handitu da nazioartean.
Abestiak
Ari Gameplays-ek aurkezpen abestiak jakin-min handia sortu du bere jarraitzaileen artean, melodia honen zale izendatu baitira, Abestiak 'Destination' du izena eta Bryan O'Dell-ena da.
Sare Sozialak
Sare sozialetako izarra da, Instagram-en bakarrik ia 11 milioi jarraitzaile ditu eta TikTok-en 22 milioi baino gehiago, non entrenatzen, plataformako modan dauden abestiekin dantzatzen eta jotzen agertzen da.
Errakuntza
2021aren erdialdean, Arik elkarrizketa batean komentatu zuen Kolonbiako El Dorado aireportuak izan zuen esperientzia txarra. Influencer-ak aipatu zuen aireportuan zegoen bitartean lotarako pilula batzuengatik susmatuta aurkitu zutela, gero talde batek aztertzera eraman zuten eta dena hainbeste areagotu zen, barruko arropak ere egiaztatu zizkiotela. Esperientziari buruzko xehetasunak Luisito Comunicarekin egindako hitzaldian garatu ziren.
Bilaketak Googlen
Jendeak berari buruz Googlen bilatzen duenean, jendeak berari buruz galdetzen duten hitzak: Twitter, adina, Twitch, Reddit, oinak, mutil-laguna, Akim, Instagram, klipak, urtebetetzea, altuera, konpromisoa, ebakuntza... hau da, bere publikoa alderdi pertsonalak bilatzen dituzte.
MiPriv-en kontu bat ireki ondoren lortu zuen diruaren zati bat, Mercedez Benz furgoneta bat ere erosi zuen.
Diamond (Missouri)
Diamond Missourieko herri bat da. Newton konderrian kokatua dago. 2010ean 902 biztanle zituen, 1.93 kilometro koadrotan banatuta.
Bodnegg
Bodnegg Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ulmi (Dâmbovița)
Ulmi Errumaniako udalerri bat da, Dâmbovița konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Preneopogon
Preneopogon Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Preneopogon barbata da.
Ulmi (Giurgiu)
Ulmi Errumaniako udalerri bat da, Giurgiu konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Lorenzo Ebecilio
Lorenzo Ebecilio (1991ko irailaren 24a - ) Herbehereetako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Júbilo Iwata.
Cedar konderria (Nebraska)
Geografia
Cedar konderriak 193,173 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,434 ura dira. Beste 19,174 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 4,58 da.
Perak
Perak (Jawi: ڤيراق; ; பேராக்), Darul Ridzuan ohorezko izena duena, Malaysiako estatua da, Malaysiako penintsulan dagoena. Ipoh du hiriburua. 21.035 km² ditu eta 2016an 2.480.000 biztanle zituen.
Cedar konderria (Nebraska)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 8,852 pertsonetatik 8,772 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 113 dira. 7 beltzak edo afroamerikarrak. 21 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 7 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 45 pertsonek kokatzen zuten.
Dracy
Dracy Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dracy udalerrian erroldatutako biztanleak 205 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 182 etxebizitza zeuden, 95 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 66 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 178 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 95 etxebizitza nagusietatik 85 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 47 etxek bost zituzten. 67 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 35 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 126 ziren, horien artean 87 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 87 pertsona aktiboetatik 82 lanean zeuden (41 gizon eta 41 emakume) eta 5 langabezian zeuden (4 gizon eta 1 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Dracy udalerrian 104 unitate fiskal zeuden, 219 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.641 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 4 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
2000. urtean Dracy udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.035 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Miño sumendia
Miño sumendia Txileko El Loako probintzian (Antofagasta eskualdea) dagoen kono itxurako geruza-sumendi simetrikoa da. Aucanquilcha sumenditik kilometro batzuk ipar-mendebaldera dago eta Loa ibaia bere oinean du jatorria. Inguruan dagoen asentamendu nagusia Ollagüe da. Sumendi hau Aucanquilcha-ko zatitzat hartzen da orokorrean, eta laba-jarioak gailurretik sortzen direla dirudi.
Inguruko beste tontor altu asko ez bezala, ez dago Kolon aurreko gailurrera igoeraren frogarik.
Austrolebias cyaneus
Austrolebias cyaneus Austrolebias generoko animalia da. Arrainen barruko Rivulidae familian sailkatzen da.
Oryzorictes hova
Oryzorictes hova Oryzorictes generoko animalia da. Afrosoricida ordenaren barruko ugaztuna da. Oryzorictinae azpifamilia eta Tenrecidae familian sailkatuta dago.
1951 Lick
1951 Lick asteroide gerrikoan aurkitutako 1951. asteroidearen izena da. 1949ko uztailak 26an aurkitu zuen Carl Alvar Wirtanenek Lick Behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1949 OA zen. Bere izena James Lickgatik jasotzen du, bere izena daraman behatokiaren sortzailea.
Saint-Quentin-sur-Indrois
Saint-Quentin-sur-Indrois Frantziako udalerria da, Indre eta Loira departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Quentin-sur-Indrois udalerrian erroldatutako biztanleak 425 ziren. Familiak 174 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 65 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 57 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 237 etxebizitza zeuden, 178 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 234 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 178 etxebizitza nagusietatik 147 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 44 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 78 etxek bost zituzten. 155 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 88 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 74 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 264 ziren, horien artean 186 aktiboak ziren eta 78 inaktiboak ziren. 186 pertsona aktiboetatik 179 lanean zeuden (96 gizon eta 83 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 78 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 29 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Quentin-sur-Indrois udalerrian 192 unitate fiskal zeuden, 444,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.262 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Irakurketa talde
Irakurketa taldea, Irakurle taldea  , Irakurle klub   , Irakurketa kluba , Irakurzaleen txokoak , Irakurzaleen klubak edo literaturazaleen txokoak irakurtzeko antzeko gustuak dituzten pertsonek sortutako lan taldeak dira. Pertsona horiek haien iritziak eta inpresioak trukatzeko biltzen dira, askotan, moderatzaile moduan, espezialista, intelektual edo liburuzain ezagun batekin batera. Talde hauek genero desberdinak lan ditzakete baina ohikoena eleberria izaten da. Dead Poets Society film amerikarrak ohitura hau asko zabaldu zuen.
Egun, literatura kluben batzarretako deialdiak egiteko eta zabaltzeko blogak, posta-zerrendak eta sare sozialak erabiltzen dira. Antzinako literatura aretoak dira egungo literatura kluben jatorria.
Haurrekin eta nerabeekin egiteko aktibitate aberatsa izan daiteke. Hezkuntza munduan solasaldi literarioak edo solasaldi dialogikoak egiten dira. Irakurketa taldeetan egiten denaren antzeko ekintzak egiten dira lehen eta bigarren hezkuntzako hainbat ikastetxetan. Baita helduen irakaskuntza zentroetan ere.
Funtzionamendua
Eredu desberdinak daude baina orokorrena hau da: taldeak liburu bat aukeratzen du eta irakurtzeko denbora bat ematen da. Irakurketa hori ez da elkarrekin egiten, norberak nahi duen tokitan baizik. Data bat ezartzen da eta egun horretan taldea bildu egiten da irakurritakoa komentatzeko, liburu osoa edo zati zehatz bat.
Bileretan, normalean, dinamizatzaile bat egoten da baina ez bere iritziak ezartzeko, guztiei ahotsa emateko eta eztabaida zuzentzeko baizik. Irakurleek liburuaren elementu desberdinak komentatzen dituzte: argumentua, pertsonaiak, estiloa... Bilera amaieran hurrengo egunerako irakurri behar dena zehazten da.
Irizpide batzuk
Horrelako taldeetan parte hartzeko hauek dira irizpide batzuk:
Petit Palais
Petit Palais edo Musée des Beaux-Arts de la Ville de Paris (euskaraz Jauregi Txikia edo Paris Udalerriko Arte Ederretako Museoa) Frantziako Paris hiriburuan dagoen jauregi bat da. Hain zuzen ere, Parisko 8. barrutian eta Sena ibaiaren Eskuinaldean kokatzen da, hots, Champs-Élysées parkearen barnean dago, Grand Palais jauregiaren alboan dagoelarik.
Eraikina
1900eko Nazioarteko Erakusketaren ospakizunerako Charles Girault arkitektoak eraiki zuen.
João Schmidt
João Schmidt (1993ko maiatzaren 19a - ) Brasilgo futbolaria da.
Blackskull
Blackskull, formalki Ballygunaghan (Baile Uí Dhuinneagáin) Ipar Irlandako herri txiki bat da, Down konderrian dagoena. 2001ko erroldaren arabera 168 biztanle zituen.
Böhmenkirch
Böhmenkirch Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Prorodes
Prorodes Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Prorodes mimica da.
Diehlstadt (Missouri)
Diehlstadt Missourieko herrixka bat da. Scott konderrian kokatua dago. 2010ean 161 biztanle zituen, 0.19 kilometro koadrotan banatuta.
El Rancho (Oviedo)
El Rancho, Espainiako Asturias autonomia erkidegoko Oviedo hiriburuan dagoen auzo bat da.
Historia
Guillén Lafuerza herriko etxebizitza sozialen kolonia gisa sortu zen. Solairu bakarreko etxebizitzak dira, 1943an eraikiak César Guillén Lafuerza gobernadore zibilak eta Aspe eta Vaamondeko gobernadore militarrak langileentzat eskatuta, eta 1945ean inauguratuak Colonia Guillén Lafuerza izenarekin. 2011n auzoko alkatea Eliseo de la Lama Herrero zen. Auzoan bizi izan zen pertsonaia ezagun bat Emilia García Fernández izan zen, Oviedoko La Pixarra ezizenez ezaguna, Santa María de Piedramuelle kirol-barrutiari izena ematen diona.
Coburg uhartea
Coburg Kanadako Uhartedi Artikoaren uharte bat da, Kanadako iparraldean, Elisabet Erreginaren artxipelagoan. Hegaztientzat garrantzi handiko ingurua da. 1995tik «National Wildlife Area» izendapena du. Haren hedapena 344 km ²koa da.
Kokapena
Administratiboki Nunavut lurralde autonomoaren partea da. Jones Sound itsasartearen ekialdean dago, Baffin badiaren ertzean, Lady Ann itsasartean, Devon uhartearen iparraldean eta Ellesmere uhartearen hegoaldean.
Garrantzia
Coburg uharteak eta bere inguruko itsas eremuak garrantzi biologiko handia dute. 1975ean "Nazioarteko Biologia Programa Gune" izendatu zutenean balio hori aitortu zioten. Coburg uhartea "Kanadako Fauna Zerbitzuak" (CWS) "Hegazti Migratzaileen Habitat Gune Gakoa" izendatu zuen 1984an («Key Migratory Bird Habitat Site»). 2002an, CSW-k Coburg uhartearen inguruko urak hegazti migratzaileen "itsasoko habitataren garrantzitsu" gisa ere identifikatu zituen. ("Itsas habitataren gune gakoa").
1990ean, Grise Fiordeko biztanleek Coburg uhartea eta bere ingurunea Basa-biziaren Inguru Nazional gisa babestea gomendatu zuten. Nirjutiqavvik National Wildlife Area 1995eko abuztuaren 30ean sortu zen ofizialki.
Fauna
Itsas hegazti migratzaileek garrantzi handia dute uhartean, esaterako martin hegalzuri, ipar-kaio, antxeta hankabeltz, fulmar, ipar-martin... Inguruan ugaztun asko ikus daiteke: Groenlandiar balea, narbala, hartz zuria, foka, mortsa eta balea zuria esaterako.
Ungheni (Iași)
Ungheni Errumaniako udalerri bat da, Iași konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
La Florida (Oviedo)
La Florida, Espainiako Asturias autonomia erkidegoko Oviedo hiriburuan dagoen auzo bat da. 2013ko erroldaren arabera 7.394 biztanle zituen.
Goizaldi Dantza Taldea
Goizaldi Euskal Dantzari Taldea (Donostia, Gipuzkoa, 1948ko otsailaren 2 a), Goizaldi Dantza Taldea izenez ere ezaguna, euskal dantza tradizionalaren taldea da. Kandido Pujana maisuaren gidaritzapean eman zituen lehen urratsak. Donostia n egin zuen taldeak lehen agerraldia, 1948ko apirilaren 25an.
Euskal dantzak guztiak landu arren, taldea Gipuzkoako dantza tradizionaletan oinarritzen da gehienik.
Goizaldi Euskal Dantzarien Biltzarreko kide da, eta Gipuzkoako Euskal Dantzarien Biltzarraren ordezkaritzari atxikita dago.
Iztueta - Olano - Pujana
Goizaldiren sorrera, lau dantzari maisuren ondorengotzaren emaitza da.
Juan Ignacio Iztueta Etxeberria
Juan Ignacio Iztueta (Zaldibia, Gipuzkoa, 1767 - 1845) folklorista aitzindaria izan zen, folklore hitza oraindik ere asmatu gabe zegoenean. 1824. urtean "Guipuzcoaco dantza gogoangarrien condairak" idatzi zuen. Bertan 36 dantza bildu zituen, dagozkien kondairak eta dantzatzeko erak deskribatuz. Europan dantzei buruz ezagutzen den lehenetariko liburua dugu. Bere liburua Gipuzkoako dantzen erreferentzia bilakatu da dantzari guztientzat.
Gaztetatik dantza munduan murgilduta, Goierriko dantzak zabaltzeari ekin zion. Bere eskuetatik dantza talde ugari sortu ziren, herriz-herri dantzak irakasten ibiltzen baitzen. Dantzaria izateaz gain, idazlea ere izan zen. XIX. mendean gai profanoak euskaraz landu zituen lehen idazle laikotzat hartzen da.
Oso bizitza mugitua izan zuen Iztuetak. Hiru aldiz ezkonduta, 11 seme-alaba izan zituen, eta beste seme bat abandonatu egin zuen. Bere ideiengatik inkisizioak espetxeratua izan zen. Logroñoko kartzelan zegoela bere bigarren emaztea Kontxesiri idatzitako poesia famatua egin da.
Jose Antonio Olano Irastorza
Garaiko dokumentuek esaten duten arabera, Olanok zuzendutako taldeak San Juan bezperan, Korpus egunean eta herriko Santa Fe festetan dantzatzen ohi zuen. Beranduago Ordizian ezagutzen den lehen dantza eskola eratu zuen. Garai hartan Olanoren taldea jadanik ezaguna zen Euskal Herri osoan.
Olanok dantzarekiko sentitzen zuen amodioaren adibide ugari daude. Historiak dioenez, 1856. urteko San Ferminetan dantzatzeko, Olanok bere dantzari taldearekin Aralarren zehar oinez egin zuen bidea. Egunbetez ibili ondoren Iruñera iritsi eta ezer ez gertatu ez balitz bezala bere emanaldia eman zuen. 1882. urtean Zumarragako Santa Isabel festak zirela eta, Olano Santa María la Antigua ermitan Gizon Dantza dantzatzera gonbidatu zuten. Dantza bukatuta ez zen oso ondo sentitu eta bere etxean ohera sartu behar izan zuen. Bederatzi egun beranduago, hil egin zen Jose Antonio Olano.
Jose Lorenzo Pujana Bidegain
Jose Lorenzo Pujanak (Ordizia, Gipuzkoa, 1868 - Donostia, Gipuzkoa, 1947) bost urte zituela hasi zen Olanok Ordizia n zuen dantza eskolara joaten. Gorpuzkeraz txikia izanik dantzarako trebezia handia agertzen zuen. Bere lehen agerraldia Olanoren taldearekin Santa Anako festetan izan zen. Zortzi urte zituela jadanik dantzari taldeko buruzagia zen.
Olanoren heriotzaren ondoren bere irakaskuntza lana jarraitu zuen Pujanak. Iztuetak bere garaian egin zuen bezala, hainbat dantza talde sortu zituen Jose Lorenzok. 70 urte eman zituen Olanotik ikasitako dantzak erakusten.
1927. urtean Donostiako Udalak eskatuta, Donostiara joan zen Pujana. Bertan Donostia eta Gipuzkoako Dantza Eskolaren ardura hartu zuen. 20 urtez izan zen dantza maisua Donostian, 1947. urtean hil zen arte.
Kandido Pujana Telleria
Kandido Pujana (Ordizia, Gipuzkoa, 1905 - Donostia, Gipuzkoa, 1985) Goizaldi Dantza Taldeko sortzailea izan zen. 1947. urtean bere aita zena Jose Lorenzo Pujanaren heriotza ostean, Donostiako Udaletxeko Dantza Eskolaren arduradun bihurtu zen. Urte bat beranduago Goizaldi sortuko zuen. Bere aita bezala dantzari aparta izan zen.
Ezaguna da bere zorroztasuna dantzak irakasteko garaian. Dantzak entsaiatzeko orduan, bere eskuetan eramaten zuen makil batekin ematen zituen klaseak. Dantza agerraldietan ere beti taulatuaren gainean egoten zen, dantzariek egiten zuten edozein akats zuzentzeko.
Taldearen 25. urteurrena bete zenean omenaldia eskeini zion Goizaldik. Berari esker Iztuetak hasitako tradizioak Goizaldin du jarraipena. 1985. urtean, 80 urterekin hil zen. Berak ereindako haziak tinko dirau Goizaldi taldean.
Lehen urratsak
1948. urteko otsailaren 2an, astelehenean, abiatu eta Kandido Pujana maixuaren talde gisa eman zituen lehen urratsak, gerora Goizaldi izenez bataiatuko zuten dantza taldeak. Lehen agerraldia Donostian egin zuen taldeak, 1948ko apirilaren 25ean.
Lehen emanaldiko dantzariak hauexek izan ziren:Juan José Aranguren, Juan Mª. Montes, Antonio Ansola, Miguel Otegui, Antonio Fernandez Berridi, Juan Manuel Oronoz, Juan José Aramburu, José Luis Huesa, Pedro Mª. Martinez de Arbulo, José Ramón Torralba, Ignacio Gordejuela eta Jesús Mª. Martinez. Urtebete geroago, 1949. urtean, estrainekoz atzerrian dantzatu zuen Kandido Pujanaren talde berri honek. Pauen (Okzitania, Frantzia) egin zuten atzerriko lehen agerraldia, Irungo Orfeón de los Buenos Amigos taldearekin, nekazal azoka batean.
1951. urtean, taldea sortu eta hiru urtera, taldeari izena jarri behar ziotela pentsatu zuten Kandido Pujanaren aginduetara dantzatzen zuten gazteek. José Ignacio Montes Astigarragak eginiko proposamena aukeratu zen, hau da, taldeari "GOIZALDI" izena ipintzea. Urte hori, 1951, garrantzitsua izan zen Goizaldi Dantza Taldearen etorkizunerako. Urte horretako urrian sortu zen nesken taldea. Gisa horretan taldeak indar berezia hartu zuen. Jendaurreko agerraldiak nabarmen ugaritzen dira data horretatik aurrera.
1953. urteko da Goizaldiko Zuzendaritza Batzordeak egindako bilera bati erreferentzia egiten dion artxiboko lehen idazkia. Urte horretako maiatzaren 3an egindako bileraren aktak, Bilbo n egin beharreko aktuazio bati erreferentzia eginez, taldea "LOS BALLETS VASCOS de SAN SEBASTIAN "GOIZALDI", discípulos del Maestro Pujana" izenarekin aurkeztu behar zela zioen.
Goizaldi taldeko Alfonso Gandiaga eta Iñaki Gordejuela Udaberri dantza taldeko maisuak izan ziren.
Juan Antonio Urbeltz (Iruñea, 1940ko urriaren 20a) folklorista eta kultura gizonak Goizaldi dantza taldean parte hartu zuen 1958 eta 1965 urteen artean, Argia taldera igaro zen orduan.
Champagné
Champagné Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Champagné udalerrian erroldatutako biztanleak 3.576 ziren. Familiak 1.144 ziren, horien artean 246 pertsona bakarrekoak ziren (89 bakarrik bizi ziren gizonak eta 157 bakarrik bizi ziren emakumeak), 365 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 448 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 85 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 1.266 etxebizitza zeuden, 1.162 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 72 hutsik zeuden. 1.031 etxeak ziren eta 215 apartamentuak ziren. 1.162 etxebizitza nagusietatik 744 bere jabearen bizilekua ziren, 400 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 66 etxek bi zituzten, 189 etxek hiru zituzten, 338 etxek lau zituzten eta 567 etxek bost zituzten. 832 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 460 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 558 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.507 ziren, horien artean 1.998 aktiboak ziren eta 509 inaktiboak ziren. 1.998 pertsona aktiboetatik 1.822 lanean zeuden (1.184 gizon eta 638 emakume) eta 176 langabezian zeuden (69 gizon eta 107 emakume). 509 pertsona inaktiboetatik 166 erretiraturik zeuden, 168 ikasten zeuden eta 175 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Champagné udalerrian 1.229 unitate fiskal zeuden, 3.347,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.055 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 170 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 5 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 12 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 27 eraikuntza enpresak ziren, 29 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 20 garraio enpresak ziren, 14 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 11 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 16 zerbitzu enpresak ziren, 11 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 9 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen, 1 zapata-denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Champagné udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 152 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Champagné udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 383 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Villate
Villate Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villate udalerrian erroldatutako biztanleak 754 ziren. Familiak 264 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 124 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Halmahera
Halmahera, lehenago Gilolo deitua, Indonesiako uhartea da, Molukak uhartediko handiena. Administratiboki, Ipar Molukak probintziaren barnean dago. 17.780 kilometro koadroko eremua du, eta 2010ean 449.938 biztanle zituen. Hiri handiena Tobelo da. Biztanleriaren %60 musulmana da eta gainontzekoa kristaua.
Historia
Halmaheraren historia, gertu dituen Ternate eta Tidore uharteenarekin lotuta dago, biak askoz txikiagoak eta mendebaldeko kostaldean daudenak. Bigarren Mundu Gerran, japoniar base bat egon zen Kao Bayn. 1999-2000 bitartean, liskar handiak izan ziren uharteko musulman eta kristauen artean.
Villate
Etxebizitza
2007an 292 etxebizitza zeuden, 279 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 273 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 279 etxebizitza nagusietatik 226 bere jabearen bizilekua ziren, 45 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 99 etxek lau zituzten eta 157 etxek bost zituzten. 262 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 182 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 494 ziren, horien artean 379 aktiboak ziren eta 115 inaktiboak ziren. 379 pertsona aktiboetatik 364 lanean zeuden (202 gizon eta 162 emakume) eta 15 langabezian zeuden (5 gizon eta 10 emakume). 115 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 44 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villate udalerrian 275 unitate fiskal zeuden, 787 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.097 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 8 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Villate udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oryzorictes tetradactylus
Oryzorictes tetradactylus Oryzorictes generoko animalia da. Afrosoricida ordenaren barruko ugaztuna da. Oryzorictinae azpifamilia eta Tenrecidae familian sailkatuta dago.
Morarji Desai
Shri Morarji Ranchhodji Desai, ezagunagoa Morarji Desai gisa (Bhadeli, Gujarat, Britainiar Raj, 1896ko otsailaren 29a - Mumbai, India, 1995eko apirilaren 10a), indiar politikaria izan zen.
Biografia
Mumbaiko Unibertsitatean ikasketak egin ondoren, funtzionario gisa hasi zen lanean, 1918an. Gandhiren ideia nazionalisten jarraitzaile izanik, 1930ean, lantokia utzita, independentziaren aldeko borroka zibilari lotu zitzaion. Hori zela eta, preso sartu zuten, bost aldiz gutxienez, 1930 eta 1940 bitartean.
Ondoko urte gatazkatsu haietan, Mumbaiko administrazioan lan egin zuen, eta 1942an sailburu izendatu zuten. 1956an, Indiako gobernuak Merkataritzako eta Industriako ministro izendatu zuen, eta 1963. urtera arte eutsi zion karguari, dimisioa aurkeztu zuen arte.
1967an, gobernuan parte hartu zuen ostera, lehen ministrorde gisa, baina 1969an utzi zuen kargua, Indira Gandhiren Kongresuko Alderdiaren oposizioa gidatzeko. 1975ean, Indira Gandhik larrialdiko gobernua ezarri zuenean, atxilo hartu zuten bere jarduera politikoarengatik, eta kartzelan sartu zuten. 1977an kartzelatik irten zenean, lau alderdi txiki batu zituen Janata alderdi kontserbadorean, eta, bi hilabete geroago, hauteskundeak irabazi zituen. Garaipen horrekin, Indira Gandhiren lekua hartu zuen, Indiako Lehen ministro gisa, Indiaren independentziaz geroztik Kongresuko Alderdiko kide ez zen aurrena. Bi urte geroago, 1979ko uztailaren 15ean, Janata koalizioko kideen arteko tirabirek eta zentsura-mozioaren mehatxuak karguaren dimisioa ematera behartu zuten. Harrezkero, jarduera politikoa ere alde batera utzi zuen.
Catlocarpio siamensis
Catlocarpio siamensis Catlocarpio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Calamanthus cautus
Calamanthus cautus Calamanthus generoko animalia da. Hegaztien barruko Acanthizidae familian sailkatua dago.
Chase konderria (Nebraska)
Chase konderria (Chase County) Nebraskako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Imperial da. 2010eko zentsuaren arabera 3,966 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Chase konderriak 232,451 kilometro koadro ditu. Horietatik 798 ura dira. Beste 231,653 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1,71 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 3,966 pertsonetatik 3,933 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 442 dira. 5 beltzak edo afroamerikarrak. 2 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 4 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 22 pertsonek kokatzen zuten.
Cockburnspath
, 'Lorg Còlbrann', Eskoziako hego-ekialdeko kostaldeko herri bat da, Scottish Borders eremu administratiboan.
1952 Hesburgh
1952 Hesburgh asteroide gerrikoan aurkitutako 1952. asteroidearen izena da. 1951ko maiatzak 3an aurkitu zuten Indiana Asteroide Programak Goethe Link Behatokitik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1951 JC zen. Bere izena Theodore Hesburghgatik jasotzen du, estatubatuar apaiza eta AEBetako Indiana estatuko Notre Dameko Unibertsitateko presidentea zena.
Egunaren hondarrak
Egunaren hondarrak (The Remains of the Day) Kazuo Ishiguro britainiar idazleak 1989an idatzitako eleberria da. 2018an Amaia Apalauzak eta Iñigo Roquek AED elkarteak antolatutako Jokin Zaitegi itzulpen sariketari esker eleberria euskaratu zuten.
Argumentua
1950eko hamarkadan dago girotuta kontakizuna. Maiordomo perfektua izatea da pertsonaia nagusiaren desioa, horri begira bizi da, eta, gainera, oso muturrera eramaten du helburua. «Horrek barne gatazka batzuk sortzen dizkio, ez bakarrik nagusiarekiko harremanetan, baizik eta baita beste harreman batzuetan ere, bereziki Kenton andereñoarekin». Darlington Halleko etxezaina izandakoa da hura. «Nortasun handiko emakumea da, Stevensen izaera zurrun hori kolokan jartzeko gai den bakarrenetakoa».
Aspaldi luzean ez bezala egun libre batzuk dituela eta, sei eguneko bidaia bat egitea erabakiko du Stevensek: Ingalaterra hegoaldeko landa eremu ederrak zeharkatu, eta bisita bat egingo dio Kenton andereñoari, Farraday jaunak, etxeko nagusiak, utzitako Ford batean. Bere bizitzari errepasoa egiteko baliatuko du bidaia.
NA-7186
NA-7186 edo Artatza-Urra errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-7187 nafar errepideko 0,44 kilometroan hasi eta Ameskoabarrenean dagoen Ameskoako Urra kontzejura arte doa. Errepidea 3,10 kilometro luze da.
Egunaren hondarrak
Argumentua
Eta ibilbidean, etengabe oroituko du iragana. 1920ko hamarkadara eramango dute oroitzapenek, bi mundu gerren arteko garaira. Darlington Halleko maiordomoa zen orduan ere, eta jende garrantzitsu ugari hartzen zuten etxean. Afera garrantzitsuak erabakitzen ziren han. Askotan gogoratzen du nolako harremana zuen orduko nagusiarekin ere, bai eta Kenton andereñoarekin ere. Hain zuzen, oroitzapenetan nahiz bidaian bertan agertzen da pertsonaia hori. «Eta ikusten da berriro ere kolokan jartzen zaizkiola gauza asko: sentimenduak adierazi edo ez, nola, zenbateraino eta abar. Beharbada berandu samar, baina gauza askotaz konturatzen da, eta berriz ere barne borrokak sortzen zaizkio».
Proconica
Proconica Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Proconica nigrocyanalis da.
Auchenoglanis senegali
Auchenoglanis senegali Auchenoglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Claroteidae familian sailkatzen da.
Dinosauromorpha
Dinosauromorpha Archosauria dibisioaren kladoa da, barnean dinosauroak eta gertuko animaliak dituena. Egun, hegaztiak ditu kide bakarrak.
Filogenia
Hona hemen Nesbittek 2011n proposaturiko kladograma:
El Monte Cerráu
, Espainiako Asturias autonomia erkidegoko Oviedo hiriburuan dagoen auzo bat da. 2013ko erroldaren arabera 4.184 biztanle zituen.
Lonquimay sumendia
Lonquimay sumendia Andeetako sumendi bat da. Txilen dago, Araucanía eskualdeko Malleco probintziako Curacautín eta Lonquimay komunetan.
Sumendiaren izenak baso itxia esan nahi du maputxeraz.
Geologia
Lonquimay jariagai piroklastikoez osatutako konodun geruza-sumendia da.
Klima
Magaletan altuerako klima polarra da nagusi. Bertako landaredia harriei atxikitako likenez eta goroldioez eta araukaria zuhaitzez osatuta dago.
Pseudopolygrammodes
Pseudopolygrammodes Crambidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Polygrammodes priscalis da.
Shuto Watanabe
Shuto Watanabe (渡邉 柊斗) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Nagoya Grampus.
Ezkontza
Ezkontza (latinetik: matrimonīum) instituzio sozial bat da, pertsonen arteko ezkontza-lotura ezartzen duena, praktika komunitarioen eta arau legalen, ohiturazko, erlijioso edo moralen bidez aitortua eta finkatua.
Ezkontza-batasunak eskubide eta betebehar asko ezartzen ditu ezkontideen artean —askotan, baita horien jatorrizko familien artean ere—, eta eskubide eta betebehar horiek asko aldatzen dira sozietate bakoitzaren arauen arabera. Ezkontza errealitate bat da, bere izaera propioa duena, ordenamendu juridikoak arautu dezakeena eta arautu behar duena, baina legeek ez dute ez sortzen ez definitzen.
Historiako hainbat unetan eta munduko hainbat lekutan, ezkontza, ezkongaien borondatea kontuan hartu gabe egin zitekeen, baita euren borondatearen aurka edo indarrez ere, askotan, gizonek emakumeen jabetza behartua legitimatuz. Azken bi mendeetan, ezkongaiek ezkontzeko baimen aske eta osoa izateko eskakizuna unibertsalizatu da, oinarrizko giza eskubideetako bat den aldetik.
Ezkongaien generoari dagokionez, azken urteotan LGBT mugimenduak sexu bereko pertsonen arteko ezkontzaren legezko aitorpena lortu du hainbat herrialdetan.
Antzinako Grezian (1200 k.a - 146 k.a)
Antzinako Greziako gizartea patriarkala zen. Familiako kideei buruz agintzen zutenak sexu maskulinokoak izan ohi ziren beti, eta gainerako familiarteko guztiak bere irizpidearen mende zeuden. Emakumearen rola emazte eta ama ona izatea zen, eta ama izatearen rol horretan sartuko zen ezkontzako seme-alaba legitimoak izatea, hau da bere seme-alabei irakaskuntza konkretuak ematea, eta batik bat, aberriaren hiritar on izaten irakastea.
Gizonezkoen ezkontzeko momentua 30 urte betetakoan kokatua zegoen, emakumezkoena berriz hilerokoaren etorrerak markatuko zuen, hau da, hilerokoa etorri eta lau urtera izango zen garairik onena emakume baten ezkontza momenturako. Bikotekidea aukeratzeko boterea ezkongai bakoitzaren aitak izaten zuen, eta aukeraketa honetan ezin izaten zuen iritzi edo kexurik aurkeztu ezkonduko zen bikotekideak, izan ere, Antzinako Greziako ezkontzek ez zuten gaur egun gure gizarteak duen ezkontzeko helburu bera, bertako ezkontzak kontratu komertzial eta jentiliziotan oinarritzen ziren. Behin bikotekidea aukeratuta, bi bikotekideen aitek ezkontza kontratua edo engýnesis-a sinatuko zuten, bertan, emaztegaiaren ezkonsaria eta zeremoniaren data aukeratzen ziren, azken honetan bi irizpide kontuan harturik: bata, ezkontza egunean ilargi beteak egon behar zuen, eta, bestea, urtarrilean ospatu behar zen. Ezkontzaren etorrera askotan egoera traumatikoa izan ohi zen emaztegaiarentzat, izan ere, denbora gutxian bere ohiko etxe eta familia alde batera utzi eta ezezagun batekin bizitzera joan beharko zuen, hau inoiz lehenagotik ikusi gabe.
"Emakumeak indarrez eramaten zituzten ezkontzara, ez haurrak zirenean, baizik eta gazte garatuak zirenean. Behin emakumea entregatuta, ohorezko damak, nolabait deitzearren, bere kargu hartzen zuen, ilea mozten zion, mantu bat eta gizon sandalia batzuk jartzen zizkion eta lurrean etzaten zuen. Orduan, senargaiak, bere mahaian afaldu ondoren, ohi zuen bezala, ez mozkortuta, ez gehiegikeriengatik mugatuta, baizik eta sasoi betean, isil-isilik irristatzen zen gelan, birjintasuna galarazten zion eta bere besoetan eramaten zuen eztei-ohera. Gero, berarekin denbora labur bat igaro ondoren, lasai asko itzultzen zen bere gelara, gainerako gizon gazteekin bertan lo egiteko ".
Antzinako Erroman (VII. mendea k.a - V.mendea k.a)
Antzinako Greziako emakumeen moduan, Antzinako Erroman ere emakumearen rolik garrantzitsuena amatasuna zen, gizartearekin zuen betebehar handienetakoa, eta bere obligazioa ezkontzea zen. Inposaketa hori ez zen emakumearena bakarrik, gizonarena ere bazen. Garai Errepublikanoan, familia, gizarte patrizioaren oinarri ukaezina zela ezarri zen, eta ideal honek, Inperioan zehar iraungo zuen. Erromatar moralarentzat, ezkontzak, familia iraunaraztea esan nahi zuen, seme-alabak ugalduz, hauek, familiako kide izan aurretik, pater familiak onartu behar zituelarik, edo, bestela, abandonatuak izango zirelarik. Are gehiago, paterrak berak ere onar lezake nahi gabeko haurdunaldi bat etetea, edo agindu, baina zigor gogorra ezarriko litzaioke eten edo baimentzen duen senitartekoari, haren baimenik gabe.
Erromatarren arteko ezkontza ez zen idatziz onartzen; lekukoekin zeremonia bat egiten zen, non, gainera, emakumearen ezkonsaria ematen zen (bat izanez gero), eta, jakina, baita festa bat ere. Ez zegoen alkaterik edo erretorerik zeremonia ikusteko. "Botere publiko batek ere ez zuen zigortu behar" ekintza pribatua zen, baina lekukoak eramatea derrigorrezkoa zen. Hasieran, patrizioak bakarrik ezkon zitezkeen (Erromako fundatzaileen ondorengo jainkotiarrak), baina K. a. 445 inguruan. K. a. 36an, gainontzeko hiritarrak ere ezkondu ahal izan ziren, plebeioak barne. Inoiz ezkondu ezin izan zirenak esklaboak, atzerritarrak, aktoreak eta prostitutak izan ziren.
Bikingoak
Bikingoen ezkontzetatik oso gutxi dakigu oraindik, arkeologian oinarritu ezin garen gai horietako bat delako, eta gure iturri gehienak gerokoak direlako, kristauak jada. Horrek esan nahi du litekeena dela haietan kontatzen zaiguna kristautasunez beteta egotea eta pintzekin irakurri behar izatea. Horregatik, batzuetan, interesgarria da pixka bat atzerago joatea.
Bikingoen ezkontza-erritoak gure egungo erritoen oso antzekoak ziren, hain zuzen ere, tradizio modernoetako batzuek xehetasunez kopiatzen dituzte garai horietako ohiturak. Ezkontza egunean, opariak senideei ematen zitzaizkien, eta, horren ondoren, ezkontza-prozesio osoa zeremoniarantz abiatzen zen. Prozesioari dagokionez, tradizioa honako hau zen: ezkongaiek, gonbidatu guztiekin batera, elkartzea amaitzen zen lekura iritsi behar zuten, eta, zenbat eta distantzia handiagoa izan, orduan eta indartsuagoa izango zen ezkontza. Haien atzetik zetorren jendetzak mota guztietako soinuak egin behar izaten zituen, batez ere oihuak eta kantuak, eta zenbat eta zarata handiagoa egin, orduan eta urrunago uzten zituzten ezbeharrak familiengandik.
Senargaiek, orain bezala, eraztunak trukatzen zituzten, baina beste era batera: bata besteari ematen zizkioten ezpata-puntaren gainean eta bitxikeri bezala, bikingoek etxerik luzeenean ospatzen zuten ezkontza. Senargaiak emaztegaia etxera ekarri eta oturuntzaren lekuraino eraman behar zuen: bera estropezu egin eta erortzen bazen, bere ezkontza-bizitza ez zen lasaia izango. Bestela, bakean eta zoriontsu biziko lirateke. Senar-emazteen artean ezpata-trukea egiten zen: emazteak senarraren ezpata mantentzen zuen seme bat adin nagusitasunera iritsi arte.
Erdi Aroan
IX eta X. mendeen artean, ezkontza prestigio soziala lortzeko bitarteko bezala ikusten zen. Nobleak eta erregeak, aktiboki, emazteak bilatzen hasi ziren familia ospetsuen artean, hauen ospea, kargu garrantzitsuak betetzeko euren nahiak justifikatzeko baliatzen zutelarik.
Behe Erdi Aroan, ezkontzaren bidez, familia berriaren interes ekonomiko eta finantzarioak zabaltzea ahalbidetuko duten harremanak bilatzen dira. Horrela, ez zen harritzekoa emakume oso gazteak adineko zaldunekin ezkontzea.
Laterandar IV. kontzilioarekin, 1215ean, Eliza Katolikoak ofizialki erregularizatu zuen ezkontza lehen aldiz. Kristautasunaren eta barbaroen inbasioen etorrerarekin, ezkontzaren praktikak, itxura pribatua hartu zuen, etorkizuneko emaztearen etxean egiten zena. Lekukoak ere agertu ziren, eta, izatez, sortu berria zen gizonaren eta emakumearen arteko loturaren baliozkotasunaren lekukotasuna eman behar zuten. Azkenean, pixkanaka-pixkanaka, senar-emazteek gaur egungo forma hartu zuten. Bereziki, kristautasunak ezkontzaren oinarri diren kontzeptu batzuk sartzen ditu, gaur egun ulertzen dugun bezala: aukeratzeko askatasuna, pertsona bakoitzak bere ezkontidea askatasunez aukeratzea bultzatzen zuena; elkarrekiko fideltasun-betebeharra; ezkontide bat hil arteko banaezintasuna. Seme-alabak maitasunez hartu eta hezi behar direla ere uste da. Era berean, zenbait arau ezartzen dira, hala nola argitalpenen erabilera ezartzea (ezkutuko ezkontzak saihesteko); ezkontideentzat gutxieneko adina ezartzea (haurren arteko ezkontza eragozteko, batez ere oso neska gazteena); eta ezkontzaren deuseztasuna arautzea, sakramentua baliogabea bada, dela pertsonaren indarkeriaren ondorioz, dela bahiketaren ondorioz, dela ezkontzarik ez egitearen ondorioz, dela ezkutuko ezkontzaren ondorioz.
Ezkontzak gurasoen baimenik gabe egin zitekeen, Elizak senar bakoitzaren erabakia zela uste baitzuen, baldintza bakarra adin nagusikoak izatea zen. Ezkontzeko garaia ezberdina zen emakumezkoa izan edo gizonezkoa izan: emakumezkoak 12 urtetik aurrera ezkondu zitezkeen; gizonezkoak, berriz, 14 urterekin. Noblezian, emakumea 15 urterekin zen, eta gizona 18 urterekin. Plebeioen artean, emakumea 12 urterekin zen, eta gizonak 13 urterekin.
Goi klaseen artean, ezkontza bazkariak bereziki oparoak ziren: eperrak eta oilagorrak, gazta eta pastelak, fruitu lehorrak... Ardo gehiegi zerbitzatzen ziren ezkontzetan, eta ohikoa zen gizonak mozkortuta geratzea.