cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ulsterko kolonizazioa
Ulsterko kolonizazioa (ingelesez Plantation of Ulster, irlanderaz Plandáil Uladh eta Ulsterko eskozieraz Plantin o Ulstèr) XVIII. mendearen hasieratik, Jakue I.a Ingalaterrakoa eta VI.a Eskoziakoaren erregealdian, Irlandako Ulster probintzian jazo zen kolonizazioa izan zen. Kolono gehienen jatorria Eskozia eta Ingalaterra zen, erlijio protestantekoak, eta irlandar lurjabe katolikoen lursailak okupatu eta bereganatu zituzten. Irlandako kolonizazioaren prozesuaren barnean, Ulsterkoa kolonizazio handi eta eraginkorrena izan zen. kolonizazio honen helburua Ulsterren etorkizunean jazo zitezkeen matxinadak ekidin eta zapuztea zen, mende bat lehenago probintzia honek ingelesen kolonizazioari gainontzeko herrialdeko probintziek baina erresistentzia gehiago ipini baizion.
Erpuru
Erpurua, hatz lodia edo handia (latinez Pollex) lehen hatza da, eta denetan handiena gizakiengan. Gizakiengan erpurua beste lau hatzekiko guztiz kontrajar daiteke eta beste hatzen puntak zuzenean uki ditzake. Primate gehienek aukera hau dute eta funtzio horrekin manipulazio gaitasun handia dute.
Eremu huts
Eremu hutsa (ingelesez Zone of Avoidance) gure galaxia den Esne Bideak iluntzen duen gaueko zeruko eremu bat da. Uste denez, izen hau, lehen aldiz, 1878an Richard Proctorrek idatzitako dokumentu batean erabili zen, John Herschelen Nebulosen Katalogo Orokorrean nebulosen banaketari erreferentzia eginez.
Orokortasunak
Esne Bideko planoko (plano galaktikoa) gasak, izar hautsak eta izarrek eurek galaxiatik kanpoko eremuetatik datorren espektru optikoaren (espektru ikusgarriko uhin luzerak) %20 xurgatu eta sakabanatzen dute. Ondorioz, galaxiaren katalogo optikoak oso osatugabeak dira plano galaktikotik gertu, baita oso zehatzgabeak ere, inguru honetatik igarotzen den argiaren ahultzearen ondorioz gertuko izarrak urruneko galaxiekin nahastu ahal izango bailirateke.
Eremu hau eragozte eremu bezala ere ezagutzen da, beste galaxia batzuk eremu honetara hurbiltzea eragozten dutela baitirudi (hautespen zehartasun kasu bat). Historikoki, astronomoek eremu honetan galaxiaren kanpoaldea aztertzea eragotzi dute eta objekturik errazenei heldu die.
Azken aldiko ikerketak
Azken urteetan, proiektu ugari saiatu dira eremu honek gure ezagutzan eragin duen zuloa murrizten. Proiektu hauek gasak eta izarren hautsak espektru optikoko uhin luzerei soilik eragitean oinarritzen da. Euren eragina oso txikia da infragorriaren kasuan, eta ez du efekturik irrati uhinen kasuan.
Infragorria
IRAS eta 2MASS bezalako infragorriko ikerketek eremu honetan galaxiaz kanpoko zeruko ikuspegi osoago bat eman digute. Izan ere, 1968an infragorrizko igorpenari esker, Paolo Maffeik eremu honetan, bere izena daramaten bi galaxia handi aurkitu zituen: Maffei I eta Maffei II.
Irrati espektrua
Irrati espektruan eginiko ikerketek, bereziki HI bezala ezaguten zen hidrogeno neutroaren igorpenak erabiliz, infragorria erabiliz aurkitu ezingo ziren galaxia asko detektatzea ahalbidetu dute. Adibide bezala, Dwingeloo 1 eta Dwingeloo 2.
Hala ere, oraindik oso zaila da gutxi gora-behera zeruaren %10aren ikerketa, galaxiatik kanpoko objektuak bere barneko izarrekin nahas baitaitezke.
Ezpain
Ezpainak liseri aparaturako sarrera eta ahoaren aurrealdeko irekidura. Erdialdeko gihar zati bat dute, kanpoaldetik larruazalez estalia, eta, barrualdetik, muki mintz batekin.
Erdialdeko gihar zatia, gogoaren mende dagoen gihar ildotu bati dagokio, kanpoaldetik, larruazalez estalia, epidermis, dermis eta hipodermisarekin osatua, eta, barrualdetik, muki mintz batekin, estaldurako epitelio bat, lamina propio bat eta azpi muki-mintz batez osatua.
Ezpaina, mintzezko birtolesdura larruazalgihartarra da. Mozketa batean muki mintza larruazaletik ezberdintzeko ile folikuluak begiratu behar dira. Gainera, muki mintzaren epitelioa altuagoa da.
Ezpainen muki mintza osatzen duten listu guruinak misto hodiazinosoak dira.
Ezpainaren ertz askea dagoen tokiak, pixkana-pixkana, kornifikazioa galtzen du, eta ezpaineko transizio toki bakar bat da.
Goiko ezpaina
Erdialdean, tuberkulu izeneko nodulu biribildu bat altxatzen da. Nodulo honen gainetik, iragazki izeneko sakonunetxo bat dago. Sudurreko hegaletatik ezpainen ertzetaraino, ildo sudurezpaintar izeneko ildotxo batzuk daude.
Beheko ezpaina
Azpitik, ildo ezpainkokostiar izeneko ildo horizontal bat du.
Bertikalean, beheko ezpainetik ildo ezpainkokostiarra arte, ezpain ildoa dago.
Ohiturak
Mendebaldeko kulturari dagokionez, eta gorputzeko beste hainbat tokitan egiten den bezala, ezpainetan piercingak jartzea oso ohikoa da. Askotan, lehen aipaturiko ildo ezpainkokostiarrean jartzen da, baina baita ezpainen ertzean, eta beste batzuetan, sudurra eta goiko ezpainaren artean dagoen noduluan edo iragazkian jartzen da.
Afrika eta beste toki batzuetako triburen batzuk, aldiz, behealdeko ezpaina deformatzeko ohitura dute. Adibidez, buztinezko platertxo bat jarriz.
Jean Cabut
Jean Cabut (Conflans-Sainte-Honorine, Frantzia, 1938ko urtarrilaren 13a – Paris, Frantzia, 2015eko urtarrilaren 7a), Cabu moduan ezaguna, frantziar marrazkigilea izan zen.
Biografia
16 urterekin lehen marrazkiak argitaratu zituen. Gero, bi urte egon zen Aljeriako Independentzia Gerran eta 1960an Frantziara itzuli zen. Hara-Kirin eta Piloten lanean aritu zen. Charlie Hebdoren kolaboratzailea izan zen, berau sortu zenetik (1970). 2006an islamiar haserrarazi zituen hiru komikietako bat egin zuen.
2015eko urtarrilaren 7an, Charlie Hebdoren aurkako atentatuan hil zen.
Zilene (satelitea)
Zilene (grekoa: Κυλλήνη), edo Jupiter XLVIII, Jupiter planetaren satelite natural bat da.
Ezaugarri fisikoak
Zilene satelite txikia da (2 km-ko diametroa du) eta erretrogradoa. Uste da 0,04ko albedoa duela, Jupiterren beste satelite batzuen antzera. Haren beste ezaugarri asko ezezagunak dira oraindik.
Aurkikuntza
Scott Sheppard-ek gidatutako Hawaiiko Unibertsitateko astronomo-talde batek aurkitu zuen, 2003ko otsailaren 9an. Aurkikuntzaren berri 2003ko apirilaren 2an eman zen.
Izendapena
Hasieran, S/2003 J 13 izendapen sistematikoa eman zitzaion sateliteari; kode horrek adierazten du 2003an lehen aldiz ikusitako Jupiterren hamahirugarren satelitea zela. Zilene behin betiko izena 2005eko martxoaren 30ean eman zitzaion, Jupiterren beste 9 sateliterekin batera.
Bancourt
Bancourt Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bancourt udalerrian erroldatutako biztanleak 79 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 36 etxebizitza zeuden, 32 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 33etxeak ziren. 32 etxebizitza nagusietatik 25 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 10 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 24 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 55 ziren, horien artean 44 aktiboak ziren eta 11 inaktiboak ziren. 44 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (21 gizon eta 20 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 11 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Tayrac (Aveyron)
Tayrac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Bancourt
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Tayrac (Aveyron)
Biztanleria
2007an Tayrac udalerrian erroldatutako biztanleak 172 ziren. Familiak 72 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Bancourt
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa eta 1 jatetxe.
Tayrac (Aveyron)
Etxebizitza
2007an 121 etxebizitza zeuden, 76 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 38 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 117 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 76 etxebizitza nagusietatik 69 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 11 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 40 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Amazilia cyanocephala
Amazilia cyanocephala Amazilia generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Bancourt
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bancourt udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Tayrac (Aveyron)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Peltophryne empusa
Peltophryne empusa Peltophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Tayrac (Aveyron)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 98 ziren, horien artean 64 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 64 pertsona aktiboetatik 57 lanean zeuden (31 gizon eta 26 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Bancourt
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tayrac (Aveyron)
Diru sarrerak
2009an Tayrac udalerrian 77 unitate fiskal zeuden, 184,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.850 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 zurginak eta 1 iturgina.
2000. urtean Tayrac udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 820 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mühlenbarbek
Mühlenbarbek Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
West Helmsdale
, Eskoziako ipar-ekialdeko etxalde txiki bat da, Highland eskualdeko Sutherland barrutian.
West Langwell
, Eskoziako iparraldeko urruneko etxalde bat da, Highland eskualdeko Sutherland barrutian.
Eusurculus pistillum
Eusurculus pistillum Eusurculus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Frisia (argipena)
Frisia izan daiteke:
Artemisaren tenplua (Efeso)
Artemisaren tenplua edo Artemisiona edo Artemisaren Efesoko tenplua (Ἀρτεμίσιον; Artemisium; Artemis Tapınağı) greziar tenplu bat zen, Artemisa jainkosari eskainia. Efeson zegoen, egungo Turkiako Selçuk hiri modernotik hurbil, eta antzinate klasikoko munduko zazpi mirarietako bat da. Hiru aldiz berreraiki zuten osorik, harik eta 401. urtean behin betiko suntsitu zen arte.
Hatz luze
Hatz luzea edo erdikoa (latinez Digitus medius edo digitus III) hatz erakusle eta hatz nagiaren artean dagoen hatza da. Eskuko hatzik luzeena da eta horregatik du izen hori. Kultura askotan hatz hau erakustea besteak ukabilan itxita daudelarik irain larri bat da.
Artemisaren tenplua (Efeso)
Historia
Artemisa emankortasunaren jainkosa zen (erromatarrek Diana deitzen zuten). Efeson tenplu bat zuten Artemisa gurtzeko, oraingo Selçuk herri turkotik hurbil. Baina tenplu hura uholde batek deuseztatu zuen K.a. VII. mendean. Kresok (Lidiako erregea eta txanponaren asmatzailea) berreraikitzea erabaki zuen, K. a. 550. urtearen inguruan; Kreta ko Knossos hiriko Kersifron arkitekto greziarrak diseinatu zuen tenplua, eta bere seme Metagenesek amaitu zuen.
K.a. 356an, bi mende geroago, Erostratok su eman zion, kosta ahala kosta ospea lortu nahian.
''Artemisaren tenpluari dagokionez, haren lehen arkitektoa Kersifron izan zen, eta gero beste gizon batek handitu zuen. Baina Herostrato delako batek su eman zionean, hiritarrek beste bat eraiki zuten, bikainagoa, emakumeen eta nork bere ondasunen apaingarriak bildu eta aurreko tenpluko zutabeak ere saldu zituztelarik.''
Tenpluaren ezaugarriak
Bere arkitektura klasikoa zen, 13 maila zeuden eraikin nagusira igotzeko. Eraikin nagusiak 105 metroko luzera eta 55 metroko zabalera zuen. 17,65 metroko altuerako bi zutabe-ilarek inguratzen zuten, eta, tenplu arkaiko gisa, eskulturaz eta behe-erliebe z apainduta zegoen, horietako batzuk Eskopasek eta beste batzuk Praxiteles ek eginak. Guztira 127 zutabe, fatxadako 36 zutabeak zizelkatuta, kapitelak barne.
Estatuaren ezaugarriak
Biziraun duten kopiei esker jakin da Artemisaren estatuak 2 metroko altuera zuela eta greziarra ez zen momia baten antzeko irudikapena zela, eskuak kanporantz luzatuta, zutik tente ageri zela. Jatorrizko estatua urrez, ebano z, zilar rez eta harri beltz ez egina zegoen. Hankak eta aldakak animalien eta erleen erliebeekin apaindutako jantzi batez estalita zituen, eta gorputzaren goiko aldea bular ugariz apainduta zegoen; burua zutabe altuz apainduta zeukan.
Gurtza
Artemisaren tenpluan Anatolia osoko bidaiari eta merkatariak elkartzen ziren. Hainbat sinesmenen eragina izan zuen, eta jende askorentzat fede ikurra zen. Artemisaren kultuak garai hartako milaka gurtzaile erakarri zituen. Pertsonaia historiko garrantzitsu askok eskaintzak egiten zituzten han, besteak beste, Xenofontek  eta Alexandro Handiak:"Alexandro Efeson egon zen, han Artemisaren omenezko sakrifizioa antolatu zuelarik, eta prozesio bat bere armada osoarekin borroka-eraketan. (Flavius Arrianus)"
Georges Wolinski
Biografia
Alderdi Komunistaren jarraitzailea izan zen nahiz eta bertako militantea ez izan. L'Humanite argitalpen komunistan ohiko marrazkilaria izan zen eta Hara-Kiri aldizkari eta astekariaren kolaboratzailea ere izan zen.
2015eko urtarrilaren 7an, Charlie Hebdoren aurkako atentatuan hil zen.
Psenes sio
Psenes sio Psenes generoko animalia da. Arrainen barruko Nomeidae familian sailkatzen da.
IRAS
IRAS (Infrared Astronomical Satellite) infragorri uhin luzeratan zerua osorik eskaneatu zuen espazio behatoki bat izan zen.
1983ko urtarrilak 25ean jaurtia izan zen, Ameriketako Estatu Batuak (NASA), Herbehereak (NIVR) eta Erresuma Batua (SERC)en arteko proiektu bateratu bezala. Misioak 10 hilabete iraun zuen, 1983ko azaroak 21ean atmosferan erre zen arte.
IRASek zeruaren %96a lau aldiz mapatu zuen, 12, 25, 60 eta 100 mikrometroko uhin luzeratan, 0,5 eta 2 arku minutuzko erresoluzioarekin. 500.000 infragorri igorle aurkitu zituen, horietako asko oraindik identifikatzeke daudelarik. Uste denez, igorle hauetatik 75.000 eratzen ari diren galaxiak dira, beste asko bere inguruan hauts disko bat duten izarrak izan daitezkeelarik, beharbada planeta sistema bat eratzeko lehen urratsak ematen. Vegaren inguruan hauts disko bat ere aurkitu zuen eta Esne Bidearen nukleoaren lehen irudiak ere lortu zituen.
IRAS misioaren iraupena, infragorrizko satelite gehienen kasuan bezala, bere hozte sistemak mugatzen zuen, uhin luzera hauetan behar bezala lan egiteko sateliteak bereziki baxuak diren tenperaturetan hoztua egon behar bait du. IRASen kasuan, helio likidozko 720 litrok satelitea 1,6 K (-272º C)ko tenperaturan mantentzen zuten. Likidoak, lurruntzen zen bitartean satelitea hotz mantentzen zuen. Behin guztiz lurrundu zenean, satelitearen tenperatura igo egin zen, hortik aurrerako behaketak ezinezko bihurtuz.
Gaur egun, Spitzer Espazio Teleskopioa da teleskopio infragorririk hoberena, astronomoei IRASek eginiko aurkikuntzekin jarraitzea ahalbidetuz.
Gainera, IRASek hiru asteroide aurkitu zituen, 3200 Phaethon horien artean, baita 126P/IRAS aldikako kometa ere.
Peltophryne florentinoi
Peltophryne florentinoi Peltophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Peltophryne fluviatica
Peltophryne fluviatica Peltophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Malintxe
Malintxe, Malintzin edota Doña Marina (La Malinche; c. 1502 - c. 1529), emakume amerindiarra izan zen, Mexikoko golkoko nahua ziur asko, Mexikoko konkistan garrantzi handia izan zuena, Hernán Cortésen itzultzaile, aholkulari eta bitartekari izan baitzen.
Biografia
Espainiarrak Yucatán ingurura iritsi zirenean, bertako maiek konfrontazioa saihestea erabaki zuten, eta 1519an Hernán Cortés buru zuten konkistatzaileei jakiak, arropak, urrea eta esklaboak eman zizkieten borondate ona adierazteko; ongietorri opariaren parte izan zen urte hartan bertan bataiatutako Malintxe. Alonso Hernandez de Puertocarreroren zerbitzura egotea egokitu zitzaion hasieran. Baina Cortesek golkoko kostaldetik mendebalderantz egin zuen aurrera, eta nahuatl hizkuntzaren eremuetara iritsi zen. Jeronimo de Aguilar itzultzaileak maien hizkuntza menperatzen zuen, baina hura ez zen nahikoa. Malintxe Cortesen albora eraman zuten, konkistatutako lurralde berrietan interprete lanetan jardun zezan.
Gaztelania bizkor ikasi zuen, Cortesen konfiantza eskuratu zuen eta, itzultzaile izateaz gain, bertakoen ohitura sozial eta militarrak azalduz lagundu zien, eta baita tarteka diplomaziaz arduratu ere. Cortesen maitalea ere izan zen baina, harreman horretatik seme bat jaio arren, konkista amaitzean Hernan Cortés Juana de Zuñigarengana, Espainian utzitako emaztearen albora, itzuli zen. Juan Jaramillo gaztelar kaparearekin ezkondu zen orduan Malintxe. 1529ko dokumentu batek dio Jaramillok, alargundu ondoren, berriro ezkontzeko baimena eskatu zuela. Horregatik dakigu ordurako Malintxe hila zela, baztangak jota ziurrenik.
Malintxeren betekizuna Mexikoko konkistan
«Espainia Berriaren konkista Jainkoari zor diogu lehenik, eta Doña Marinari bigarrenik», idatzi zuen Hernan Cortesek gutun batean. Luzaroan Malintxe espainiarren konkista erraztu zuen traidoretzat jo izan da, baina azkenaldian historialariak beste ikusmolde batzuk kontuan hartuta aztertzen ari dira pertsonaia. Herrikideek arbuiatu eta esklabotzara eraman zuten; aldiz, konkistatzaileekiko leialtasunak askatasuna eta maila soziala berreskuratzeko aukera eman zion. Gainera, konkistaren arrakastaren erantzukizuna ezin zaio hari egotzi; espainiarren urre gosea, nagusitasun militarra eta izurriak askoz erabakigarriagoak izan ziren Malintxeren itzulpenak baino. Akaso konkistaren kalteak arintzen saiatzea egotzi dakioke, iturri garaikideen arabera, konkistatzaileen eta konkistatuen arteko negoziaketetan parte hartzen zuenean, alferrikako odol isuriak saihesten ahalegindu baitzen.
Konkanera
Konkanera (कोंकणी, Konknni, ಕೊಂಕಣಿ, കൊംകണി) Indian hitz egiten den hizkuntza da.
3,6 milioi hiztun inguru ditu. Indiako hizkuntza ofizialetako bat da eta Goa estatukoa. Gutxiengo batek Karnatakan eta iparraldeko Keralan (Kasaragod barrutian) ere hitz egiten du.
Amazilia violiceps
Amazilia violiceps Amazilia generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Foucherolles (Loiret)
Foucherolles Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Foucherolles udalerrian erroldatutako biztanleak 271 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Oeschebüttel
Oeschebüttel Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Foucherolles (Loiret)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 183 etxebizitza zeuden, 107 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 68 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 182 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 107 etxebizitza nagusietatik 94 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 38 etxek lau zituzten eta 44 etxek bost zituzten. 92 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 48 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 152 ziren, horien artean 109 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 109 pertsona aktiboetatik 101 lanean zeuden (58 gizon eta 43 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Foucherolles udalerrian 118 unitate fiskal zeuden, 305 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.434 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Foucherolles udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 180 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eddrachillis badia
, 'Eadar Dà Chaolas', Eskoziako ipar-mendebaldeko kostaldean dagoen badia bat da, Highland eskualdeko Sutherland barrutian.
Eusurculus pristinus
Eusurculus pristinus Eusurculus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Peltophryne fracta
Peltophryne fracta Peltophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Ekialdeko Frisia
Ekialdeko Frisia (Eastfryslan; Ostfriesland) Ipar itsasoko eskualde alemaniarra da (Behe-Saxonia). Holandako Frisiaren luzapena da; Ems eta Weser itsasadarren artean dago. Itsasoari kendu eta ezponden bidez babesturik dagoen lurraldea da, belartzaz eta larre oparoz estalia. Itsasertzean barna, uharte sail bat dauka, Ekialdeko Frisiar uharteak alegia (Borkum, Nordeney), Jutlandiako penintsulan zehar, Helgolland, eta Iparraldeko Frisiar uharteak (Nordstrand, Föhr, Sylt) hartzen ditu.
Fiordichthys paxtoni
Fiordichthys paxtoni Fiordichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Erinome (satelitea)
Ezaugarri fisikoak
Erinome satelite txikia da (3,2 km-ko diametroa du) eta erretrogradoa. Uste da 0,04ko albedoa duela, Jupiterren beste satelite batzuen antzera. Haren beste ezaugarri asko ezezagunak dira oraindik.
Karmeren taldeko satelitea da: 22.900.000 km eta 24.100.000 km arteko erradioarekin, 164,5° eta 158,3° bitarteko inklinazioarekin eta 0,23-0,27ko eszentrizitatearekin Jupiter orbitatzen duten satelite erretrogrado irregularrak dira talde horretako guztiak.
Aurkikuntza
Scott Sheppard-ek gidatutako Hawaiiko Unibertsitateko astronomo-talde batek aurkitu zuen, 2000ko azaroaren 23an. Aurkikuntzaren berri 2001eko urtarrilaren 5ean eman zen, Jupiterren beste 10 sateliteren aurkikuntzaren berriarekin batera.
Izendapena
Erinome satelite-izena mitologia grekoko Erinome pertsonaian du jatorria; Erinome Zelesen alaba zen, eta Zeusen maitaleetako bat.
Hasieran, S/2000 J 4 izendapen sistematikoa eman zitzaion sateliteari; kode horrek adierazten du 2000an lehen aldiz ikusitako Jupiterren laugarren satelitea zela. Erinome behin betiko izena 2002ko urriaren 22an eman zitzaion, Jupiterren beste 10 sateliterekin batera.
Chef-Haut
Chef-Haut Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chef-Haut udalerrian erroldatutako biztanleak 48 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 26 etxebizitza zeuden, 19 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 25 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 19 etxebizitza nagusietatik 16 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 1ek hiru zituen, 3 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 15 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 28 ziren, horien artean 25 aktiboak ziren eta 3 inaktiboak ziren. 25 pertsona aktiboetatik 23 lanean zeuden (13 gizon eta 10 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 3 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Katalina Erauso
Katalina Erauso Perez de Galarraga —Moja alfereza deitua— (Donostia, Gipuzkoa, 1585 - Cuitlaxtla, Mexiko, 1650) abenturazalea, moja eta soldadua izan zen.
Amazilia viridifrons
Amazilia viridifrons Amazilia generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Katalina Erauso
Bizitza
Historialari gehienek 1585an kokatzen dute haren jaiotza Donostian. Migel Erausoren eta Maria Perez de Galarragaren alaba zen. Lau urte zituela Antiguako domingotar mojen komentuan sartu zuten, baina izaera ez zuen hartarako oso egokia, eta, beste moja bat astindu ondoren, 1603. urtean Gasteiza ihes egin zuen, baserritar gizonezko jantzita, Francisco de Loyola izenarekin. Donostia hiribildu euskaldunean jaio arren (salbu eta gaskoiz mintzatzen zirenak), dirudienez gurasoek ez zioten euskara irakatsi, baina komentuan ikasi zuen.
Handik aurrera gizonezko jantziak erabili zituen beti. Urte hartan berean Ameriketara jo zuen, Panama aldera, eta handik Perura. Txilera joanda, bere neba hil zuen ezpata borroka baten ondoren (hil eta gero konturatu zen bere neba zela), eta Argentinara jo zuen, Ande mendietan barrena, justiziari itzuri. Perura jo zuen berriz ere, Bolivian zehar, eta Cuscon liskar batean gizon bat hil zuela eta, Guanamangako apezpikuaren etxean babestu zen, larri zaurituta. Hil zorian zegoela, emakume zela aitortu zion apezpikuari, eta berria Espainiako koroaren mendeko lurralde guztietara zabaldu zen.
Komentu batean egon zen ondoren. 1620. urtean Europara itzuli zen, eta Espainian Filipe IV.a erregeak egin zion harrera. Erromara jo zuen gero, eta Urbano VIII.a aita santuak hartu zuen han. 1624an hasi zen bere autobiografia idazten, eta hurrengo urtean eman zuen liburua argitara. 1630ean Ameriketara jo zuen berriro, eta Mexikoko Veracruz hirian itzaintzan jardun zuen hil zen arte, Antonio de Erauso izenaz.
Europan eta Ameriketan ospetsu
Katalina Erausok ospe handia izan zuen Europan eta Ameriketan. Itzal horretaz baliaturik, Juan Pérez de Montalván espainiar idazleak Comedia famosa de la monja Alférez antzezlana plazaratu zuen 1625ean.
Idazlanak
Katalina Erausoren idatzi autobiografikoak apokrifotzat jo izan dira batzuetan. Ez dirudi hala denik, 1625ean argitaratu zen Relación verdadera de las grandes hazañas y valerosos hechos que una mujer hizo en 24 años que sirvió en el reino de Chile y otras partes al rey nuestro señor idazki bildumari dagokionez behintzat. Katalina Erausoren beste bi idazki sail argitaratu ziren Sevillan eta Mexikon.
Sexu-joera
3. Azken urteotan, lehen pentsaezina zen hirugarren hipotesi batek indarra hartu du: Erauso transexuala zela. Hipotesi hau aldezten duten ikerlarien iritzira, Katalina emakume gorputzeko gizona zen. Soka horretatik tiraka, 2022an Bilboko Azkuna Zentroa n “Ahots bat Erausorentzat. Trans garai baterako epilogoa” erakusketa antolatu zen; Cabello/Carceller (Helena Cabello eta Ana Carceller) kolektibo artistikoaren lana eta komisarioa Paul B. Preciado: "Gizon gisa jantzitako Erausoren erretratua arte errenazentistaren historiako lehen erretratu 'trans' har daiteke' nahiz eta nozio hori anakronikoa izan, XVIII. mendera arte ez baita existitzen. Baina, argitzen duenez, Erauso, bere erretratua bezala, itzalak dituen irudi bat da."Maite Arroitajauregi "Mursego"- ren ahotsa zen Erausorena, erakusketako 28 minutuko bideoinstalazioan.
Oharrak
<references group="oh." />
Diwali
Diwali edo Divali jaia, "argien jaialdia" hinduismoaren Kartika hilabetean egiten den bost eguneko jaialdi indiarra da. Jaialdia hasten da Dhanteras izeneko egunean hasten da, Krishna Paksharen hamahirugarren ilargi-egunean, hinduen egutegiko Ashvin hilaren ilbeheran. Egutegi gregoriarrean, Diwali urriaren erdialdetik azaroaren erdialdera bitartean gerta liteke. Erlijio batean baino gehiagotan ospatzen da Diwali indiarren artean, hala nola hinduismoan, sikhismoan eta jainismoan.
Festaren sinbolismoa zera da: gizakiak Egiaren argirantz aurrera egiteko beharra, ezjakintasunetik eta zoritxarretik. Dharmaren (bertutearen) garaipena lortzea adharmaren gainean (bertuterik eza).
Diwalin jendeak arropa berria estreinatzen du, gozokiak partekatzen ditu eta suziri eta su artifizialak jaurtitzen dituzte. Indiako urte berriaren sarrera da, eta urteko gaurik esanguratsuenetako eta alaienetako bat.
Hinduen tradizioa
Hinduentzat jai honen buru jainkosa bat da, Lakshmi, Vishnuren ezkontidea. Berak ematen ditu oparotasuna eta aberastasuna, horregatik da bereziki garrantzitsua merkatarien kastarentzat (vaisyak). Ganesh jainkoa ere bereziki gurtzen dute egun horretan. India ekialdean bereziki Kali jainkosa ere gurtzen dute.
Hinduismoaren historia mitikoko zenbait gertaeraren urteurrena da Diwali. Adibidez, Narakasura deabrua hil zuen Krishnak, eta preso zituen hamasei mila dontzeila askatu zituen. Halaber, ospatzen Ayodhya hirira itzuli zela Rama printze eta jainkoa, Ravana Deabruen erregea garaitu ondoren. Kondaira honen arabera, Ayodhya hiriko bizilagunek harresiak eta teilatuak su, kriseilu eta lanparekin bete zituzten, Ramak bidea erraz aurki zezan. Hortik ondorioztatzen da Diwali gauez argi asko pizteko ohitura.
Ospakizun ohikoa
Etxeak modu berezian garbitzen dira eta hainbat motibo eta olio lanpara edo kandelekin apaintzen dira, ilunabarrean pizten direnak. Ohikoa da plater eta gozoki gozoz osatutako janaria egitea, inguruko eta familiako pertsonei opariak egitea, su artifizialak eta jokoak. Une egokia da kontu-liburuak berritzeko, garbiketa orokorra egiteko, etxeko tresna batzuk ordezteko, etxea margotzeko eta urte berrirako apaintzeko. Tradizioak dio jainkosak bereziki lagunduko diela etsaiekin adiskidetzen direnei.
Ohikoa da aldarea jartzea Lakshmiren irudi batekin, etxeko lehentasunezko leku batean. Irudi horri loreak, intsentsua eta txanponak eskainiko zaizkio mantra errepikatzen den bitartean:
Ilunabarrean etxeetako leiho eta ate guztiak irekitzen dira, eta horietako bakoitzean argi-eskaintza bat egiten da olio-lanpara edo kandela batekin, mantra bera errepikatuz, Lakshmi etxeetara izpirituz sar dadin bertan urtebetez geratzeko. Paperezko ontziak edo lanparatxoak ere botatzen dira ibai sakratuetara. Zenbat eta urrunago joan, orduan eta zoriontasun handiagoa izango dute datorren urtean. Egunsentiarekin erritualki burua garbitzen du hinduek, eta hori Ganges ibaian bainatuko bailira bezala da, balio sinboliko bera da.
Jainismo eta sikhismoan
Jainisten tradizioan, beren erlijioaren sortzaileak, Mahavirak, egun honetan nirvana edo askapena lortu zuen, eta hori da ospatzen dutena.
Sikhen artean, bere seigarren guru Hargonbind zenaren askatzea ospatzen dute, eta omenaldia egiten diete sikhismoaren hamar guru espiritualei.
Montauban-de-Picardie
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 129 ziren, horien artean 94 aktiboak ziren eta 35 inaktiboak ziren. 94 pertsona aktiboetatik 87 lanean zeuden (46 gizon eta 41 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 35 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montauban-de-Picardie udalerrian 84 unitate fiskal zeuden, 229,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.397 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoak iturgina ziren.
2000. urtean Montauban-de-Picardie udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Julien-en-Vercors
Saint-Julien-en-Vercors Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Julien-en-Vercors udalerrian erroldatutako biztanleak 223 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 28 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 187 etxebizitza zeuden, 97 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 76 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 130 etxeak ziren eta 51 apartamentuak ziren. 97 etxebizitza nagusietatik 69 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 70 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 128 ziren, horien artean 102 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 102 pertsona aktiboetatik 96 lanean zeuden (49 gizon eta 47 emakume) eta 6 langabezian zeuden (5 gizon eta 1 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 10 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 ile apaindegia eta 3 jatetxeak.
2000. urtean Saint-Julien-en-Vercors udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 230 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bernard Verlhac
Bernard Verlhac, Tignous moduan ezaguna, (Paris, 1957ko abuztuaren 21a – ibidem, 2015eko urtarrilaren 7a) frantziar marrazkilaria izan zen.
Biografia
Marianne, L'Echo des Savanes eta Fluide glacial komunikabideetan aritu zen lanean.
2015eko urtarrilaren 7an, Charlie Hebdoren aurkako atentatuan hil zen.
Herrerías (Kantabria)
Herrerías (Las Jerrerías montañeraz) Kantabriako udalerria da. 2005ean 715 biztanle zituen eta 40,34 km²-ko azalera du.
Smoo Cave
, Eskoziako iparraldeko kostaldeko itsas leize bat da, Highland eskualdeko Sutherland barrutian.
Peltophryne fustiger
Peltophryne fustiger Peltophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Poyenberg
Poyenberg Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Astérix et Obélix : Mission Cléopâtre
Astérix et Obélix Mission Cléopâtre frantses-italiar film luzea da. Asterix eta Kleopatra komikian oinarrituta, Alain Chabatek 2002an zuzendu zuen.
Argumentua
Kleopatra (Monica Bellucci) eta Julio Zesar (Alain Chabat) maitaleek apustu egin dute: basamortuaren erdian Zesarren omenezko jauregi bat hiru hilabetetan eraikiz gero, Zesarrek egiptoarren handitasuna aintzat hartuko du. Horretarako, Kleopatrak Numerobis (Jamel Debbouze) arkitektoa kontratatu du.
St Mary eliza (Fairford)
St Mary eliza Ingalaterrako Fairfordeko (Gloucestershire) eliza da. Eraikinean garrantzi handia dute Erdi Aroan egin ziren 28 beirate multzoak, Ingalaterran ondoen kontserbatu direnetakoak. Dorrearen zati bat XV. mende hasierakoa da. Eliza XV. mendearen amaieran berreraiki zuen John Tamek (1430-1500) bertako artile merkatari aberatsak. 1497an kontsakratu zen.
Strathmore (Sutherland)
Strathmore, 'An Srath Mòr', Eskoziako iparraldean dagoen haran bat da, Highland eskualdeko Sutherland barrutian.
Irlandako kolonizazioa
Irlandako kolonizazioa (irlanderaz Plandálacha na hÉireann eta ingelesez Plantations of Ireland) XVI. mendean eta XVII. mendean Ingalaterrako Erresumak burututako Irlandaren kolonizazioa izan zen. Hiberniar-normandiarrek gaeldar klanen lurraldeak okupatu eta bereganatu zituzten, nagusiki Munster eta Ulster probintziak.
Kolonizazio prozesua Henrike VIII.a Ingalaterrakoaren erregealdian hasi, Maria I.a Ingalaterrakoa eta Elisabet I.a Ingalaterrakoaren erregealditan zehar mantendu, Jakue I.a Ingalaterrakoa eta VI.a Eskoziakoa eta Karlos I.a Ingalaterrakoa eta Eskoziakoaren erregealditan bizkortu, eta Oliver Cromwellek amaitu zuen.
XVI. mendeko kolonizazioak kolonia txikia ezartzeko joera zuen. Ondorengo koloniazazioetan irlandar lurjabeen lursail handien desjabetze handiak burutu ziren, horrek Ingalaterra, Eskozia eta Galestik kolono kopuru handia erakarri zuen.
1650ean Oliver Cromwellen zuzendaritzapean azken kolonizazio handia gauzatu zen, haren eskutik Irlandan milaka eta milaka gerlari parlamentarista ezarri ziren. Kolonizazio hauetaz gain, XVIII. mendean Erresuma Batua eta Europatik Irlandara zihoan inmigrazio bat ere ezarri zen.
Kolonizazio honek orduko nahiz gaur egungo irlandar demografia eta gizartean eragin handi eta sakona izan zuen, izaera britainiar eta protestantea zuten komunitate handiak sortu baitziren. Komunitate hauek uhartean gehiengoa ziren jatorrizko irlandar katolikoen interesen aurka azaldu ziren. Bestalde, irlandar ekonomian ere eragina izan zuen, ordurarte herrialdean oso zabalduak ez zeuden jabetza, merkataritza eta kreditu kontzeptuak ere hedatu zituelako. Aldaketa guzti hauek Irlandan klase sozial berri baten agerpena eragin zuten, alegia, lurjabe protestanteena.
Peltophryne guentheri
Peltophryne guentheri Peltophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Nurislam Sanayev
Nurislam Sanayev, zirilikoz Нурислам Санаев, (Chadan, Tyva Errepublika. Errusia, 1991ko otsailaren 9a), 57 kiloko borroka librean lehiatzen den kirolari kazakhastandarra da.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta brontzezko domina eskuratu zuen borroka librean, Thomas Gilman estatubatuarrarekin partekatuz, Kazakhstango ordezkari bezala, Zaur Uguiev errusiarraren eta Ravi Kumar Dahiya indiarraren atzetik.
Achanalt
, 'Achadh nan Allt', Eskoziako etxalde eta tren geraleku bat da, Highland eskualdeko Ross eta Cromarty barrutian.
Fiordichthys slartibartfasti
Fiordichthys slartibartfasti Fiordichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Grammonus ater
Grammonus ater Grammonus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Plotosidae
Plotosidae arrain siluriformeen familia da, Indiako ozeanoan eta mendebaldeko Ozeano Barean bizi dena. Familiak 40 espezie ditu, 10 generotan banaturik:
Peltophryne gundlachi
Peltophryne gundlachi Peltophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Kale (satelitea)
Kale (grekoa: Καλη), edo Jupiter XXXVII, Jupiter planetaren satelite natural irregular bat da.
Ezaugarri fisikoak
Karmeren taldeko satelitea da: 22.900.000 km eta 24.100.000 km arteko erradioarekin, 164,9° eta 165,5° bitarteko inklinazioarekin eta 0,23-0,27ko eszentrizitatearekin Jupiter orbitatzen duten satelite erretrogrado irregularrak dira talde horretako guztiak.
Aurkikuntza
Scott Sheppard, D. Jewitt eta J. Kleyna Hawaiiko Unibertsitateko astronomoek aurkitu zuten, 2001eko abenduaren 9an.
Izendapena
Kale satelite-izena mitologia grekoko Kale pertsonaian du jatorria; Kale Zeusen alabetariko bat zen.
Hasieran, S/2001 J 8 izendapen sistematikoa eman zitzaion sateliteari; kode horrek adierazten du 2001ean lehen aldiz ikusitako Jupiterren zortzigarren satelitea zela. Kale behin betiko izena 2003ko abuztuan eman zitzaion.
Amazilia wagneri
Amazilia wagneri Amazilia generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Quarnstedt
Quarnstedt Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Grammonus claudei
Grammonus claudei Grammonus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
NA-4001
edo Lesakako saihesbidea Nafarroa Garaiko errepide bat da. Errepidea errepide lokala eta Otsango industrialdea lotzen du.
Errepidea 0,95 kilometrokoa da.
Historia
Errepidea saihesbide gisa eraiki zen, motordun ibilgailu gehienak Lesakako erdigunetik igaro ez zitezen.
Udalerriak
Hauek dira errepideak zeharkatzen dituen udalerriak:
Peltophryne lemur
Peltophryne lemur Peltophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Hiberniar-normandiar
Hiberniar-normandiar 1169. urtetik aurrera Irlandan ezarri ziren kanbriar-normandiar jauntxoak izan ziren, Ingalaterrako Erresuman zeuden anglonormandiar nagusiekiko menpekotasun eskasa erakutsi eta euren kaxa jardun zuten. Baina denborarekin irlandarrak baina irlandarragoak bilakatu ziren, herrialdeko irlandera hizkuntza eta ohiturak bereganatuz. Hiberniar-normandiar jauntxoen familia nagusiak honakoak ziren: Burgh (edo Burke), Butler eta Fitzgerald; jatorri gaeldarra izan ez arren gaur egun irlandar abizen peto-petoak direnak.
Irlanderaz jatorrizko hiberniar-normandiarrak gaill (atzerritar) izendapenaz deitu ohi zitzaien. Halere, Ingalaterran jaiotako ingelesei sasanaigh (saxoi) deitzen zitzaien, Irlandan jaiotako ingeles zaharrak (gaill) eta Ingalaterran jaiotako ingelesen (sasanaigh) artean ezberdinduz.
Rokoko
Rococo XVIII. mendearen hasieran, Luis XV.aren erregeordetzaren garaian (1715-1743), Parisen gorpuztu zen arte estiloa izan zen. Estilo barrokoaren amaiera ekarri zuen arte berri horrek; erabili zituen forma sentsualagoek, dotoreagoek eta bitxiagoek aristokraziaren molde intelektual eta gustu berriak irudikatzen zituzten. Argien mendeko ideologia berriak eta entziklopedismoak zerikusi handia izan zuen estilo horren zabalkundearekin: izadiaren zaletasuna eta norberaren gogoa bete nahia bereziki bildu ziren estilo berrizale hartara.
Hedapena
François de Cuvilliés arkitekto frantsesa nabarmendu zen Municheko hirian: Amalienburg izeneko ehiza-pabiloia (1734-1739, Nymphenburgeko jauregiaren lurretan) eta Residenztheater antzokia (1750-1753, Bigarren Mundu Gerraren ondoren berriro eraikia). Balthasar Neumannek diseinatu zuen Vierzehnheiligen («hamalau santuen») eliza (1745etik aurrera, Lichtenfels, Bavaria) eta Zimmermann anaiek eraiki eta dekoratu zuten Wieskirche eliza, Munichetik hurbil, 1745etik aurrera. Aipagarriak dira, bestalde, Vienako Belvedere jauregia eta Melkeko abadiako dekorazioa.
Italian garrantzi handia hartu zuen rokoko estiloak Venezia aldean, Giambattista Tiepolo pintorearen inguruan. Rokoko pinturak Frantzian eman zituen emaitza oparoenak, Antoine Wateau, François Boucher, Jean-Marc Nattier, Jean-Baptiste Perronau eta Jean-Honoré Fragonard pintoreen bitartez. 1750ean hasi zen rokoko estiloaren gainbehera, gehiegizko dekorazioarengatik eta hari zerion giro hutsaletik jasotako kritikak zirela medio, eta 1760. urtetik aurrera guztiz zabaldu zen neoklasizismorako joera.
La Vendue-Mignot
La Vendue-Mignot Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Vendue-Mignot udalerrian erroldatutako biztanleak 234 ziren. Familiak 98 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 35 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 35 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 103 etxebizitza zeuden, 96 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 5 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 103etxeak ziren. 96 etxebizitza nagusietatik 89 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 66 etxek bost zituzten. 70 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 62 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 176 ziren, horien artean 124 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 124 pertsona aktiboetatik 114 lanean zeuden (57 gizon eta 57 emakume) eta 10 langabezian zeuden (8 gizon eta 2 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.