cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dendrophidion crybelum
Dendrophidion crybelum Dendrophidion generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Rikardo III.a (1955eko filma)
Rikardo III.a (ingelesez Richard III) 1955eko Laurence Olivier zinema zuzendari eta ekoizlearen drama filma da. William Shakespeare antzerkigilearen izenburu bereko Rikardo III.a antzezlanean oinarrituta dago. Bertan, Laurence Olivier, Ralph Richardson, Claire Bloom, Cedric Hardwicke, John Gielgud, Laurence Naismith eta Norman Wooland aktoreek antzeztu zuten.
Berez, Henrike V.a (1944) eta Hamlet (1948) filmekin batera Olivierrek Shakespearen antzezlanen zinemarako egokitzapenen trilogia osatzen du.
Gizonezko aktore onenaren Oscar Sariaren izendapena jaso zuen (Laurence Olivier), filma onenaren eta aktore onenaren BAFTA Sarien izendapenak eta atzerritar film onenaren Urrezko Globo Sariaren izendapenak ere bai.
Argumentua
XV. mendea, Ingalaterrako Erresuman gerra zibila piztu berri da: Bi Arrosen Gerra (1455-1485), bertan Lancaster etxea (arrosa gorria) eta York etxea (arrosa zuria) elkarren artean borrokan dabiltza; azken finean, erregearen absolutismoa eta nobleziaren arteko azken lehia da. Mortimer Crosseko garaipenak Lancastertarrak zokoratu eta Eduardo IV.a Yorkekoa (Cedric Hardwicke) errege izendatu da. Errege berriak garaipen horretan bere bi anaiak lagun izan zituen: Rikardo Gloucesterreko dukea (Laurence Olivier) eta George, Clarenceko dukea (John Gielgud). Rikardoren pertsonaia iluna -desitxuratua, beti ilunpean eta azpijokoan- Ingalaterrako historiaren orrialde ilunenetako bat da
Vedano al Lambro
Vedano al Lambro Italiako udalerri bat da. Monta eta Brianzako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Vedano al Lambrok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Acestrocephalus anomalus
Acestrocephalus anomalus Acestrocephalus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Cephalopholis sexmaculata
Cephalopholis sexmaculata Cephalopholis generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Megachile inermis
Megachile inermis erle espezie bat da, Megachile generoan eta Megachilidae familian.
Santadi
Santadi Carbonia-Iglesiasko (Sardinia, Italia) udalerria da.
Élencourt
Élencourt Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Élencourt udalerrian erroldatutako biztanleak 54 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 25 etxebizitza zeuden, 22 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 25etxeak ziren. 22 etxebizitza nagusietatik 21 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek hitu gela zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 10 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 10 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 32 ziren, horien artean 28 aktiboak ziren eta 4 inaktiboak ziren. 28 pertsona aktiboetatik 25 lanean zeuden (13 gizon eta 12 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 4 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Élencourt udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sea Cliff (New York)
Sea Cliff  New York estatuko herri bat da. Nassau konderrian kokatua dago. 2010ean 4,995 biztanle zituen, 2.89 kilometro koadrotan banatuta.
Bystra-Sidzina
Bystra-Sidzina Poloniako Polonia Txikiko voivoderriko landa-udalerri bat da, Sucha barrutian kokatuta. 80,52 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 6819 biztanle zituen.
Williston (Florida)
Williston Floridako hiri bat da. Levy konderrian kokatua dago. 2010ean 2,768 biztanle zituen, 15.7 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 2860
NGC 2860 galaxia espiral bat da, Lynx konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Usurbil
Usurbil Gipuzkoako iparraldeko udalerri bat da, Donostialdea eskualdekoa. Oria ibaiaren ibarrean dago, haren itsasoratzetik gertu eta Donostiatik 10 kilometro hego-mendebaldera. 0 biztanle zituen. urtean
Geografia
Iparretik Mendizorrotz (415 m) eta Bordatxo (341 m) eta hegotik Andatza (562 m) mendien artean Oria ibaiak mendebaldetik ekialderantz zeharkatzen duen ibarrean, ibaia itsasoratzetik gertu, dago kokatuta Usurbil, 10 kilometrora Donostia hiriburutik ipar ekialderantz eta 10 km Oriotik mendebalderantz, non Oria ibaia itsasoratzen den. 24.9 km karratuko azalera du guztira. Andatzatik hego mendebaldera Irisasi mendia zabaltzen da, baso zabal batek estaltzen duena. Oria ibaiaren inguruan azalera handiko erriberak zabaltzen dira, gehienetan nekazaritzarako erabiltzen direnak. Oria ibaia estuario batez itsasoratzen da: itsasaldien eragina nabaria da Aginaga auzoko erriberetaraino.
Mendebaldean Orio eta Aia udalerriak ditu mugakide, ekialdean Lasarte-Oria herrigune handia, hegoaldean Zizurkil eta iparraldean Donostia, bertako Igeldo auzoa zehatzago. Ekialdean Donostiako enklabea den Zubietako lurrekin ere muga egiten du. Herrigunea eta auzo nagusia Kaleberri da, Oria ibaiaren eskuinaldeko muino batean kokatua; hantxe daude biztanle gehienak, udaletxea eta zerbitzu nagusiak.
Geologia
Usurbil Oria ibaiaren ibarrean kokatzen da, hegoan Andatza mendia eta iparrean Mendizorrotz eta Arratzain mendiak dituela. Andatza mendia zamalkadura egitura bati dagokio, non behe kretazikoko estratuak (hareharriak, Andatza mendiaren hegoaldean) berriagoak diren goi kretazikoko estratuen gainetik jartzen diren (kareharria eta tupa, mendiaren hegoaldera).
Mendizorrotz eta Arratzain mendiak, berriz, Jaizkibel eta Ulia mendietako egituraren jarraipena besterik ez dira: Eozeno garaiko hareharrizko geruzek osaturik, harea duen kareharria tartean, monoklinal egituraz.
Bi mendien artean, udalerriaren erliebea eratu duena Oria ibaia izan da Andatzako hegia Arratzaingoa baino malkarragoa eginez. Arratzaingo hegi zabal horretan goi kretazikoko kareharria eta tupa dira material nagusiak. Jatorrian, Usurbilgo lurrak antiklinal egitura baten gainean daude, ibaiak urteen poderioz higatu duena.
Ingurune naturala
Usurbilgo herrian balio handiko ekosistemak eta inguruak ikus daitezke oraindik. Balio handiena Oriaren itsasadarra delakoan aurkituko dugu, non Gipuzkoa osoko padura eta ibar baliotsuenetarikoak dauden oraindik. Itsasadar hori Usurbilen hasten da, eta bokalea Orion dauka. Natura 2000 sare barruan kokatuta dago. Bestetik, ikuspuntu ekologikotik, Andatza inguruko mendiak interesgarriak dira.
Auzoak
Oria ibaiaren bi ertzetan zehar banatzen dira herriko auzoak: hegoaldera, Zubieta (bertako zati bat Donostia udalerrikoa izanik), Santu Enea, Urdaiaga eta Txoko Alde, eta iparraldera Kalezar, Kaleberri, Atxegalde, Txikierdi eta Aginaga.
Historia
Usurbil herria XIV. mendean sortu bazen ere, Usurbilgo lurretako giza aztarna zaharrenak Andatzako estazio megalitikoan kokatzen dira. Guztira hamaika trikuharrik eta zista batek osatzen dute megalito multzo hori, guztiak Neolito nahiz Brontze Arokoak. Zehatzago, Usurbilgo lurretan dauden aztarnak Andatza I eta Andatza II trikuharriak eta Andatza III zista dira.
Goi Erdi Aroan ere egungo Usurbil udalerriko lurraldeari buruzko erreferentziak daude. XII. mendetik Usurbilgo lurraldea Donostiaren barnean geratu zen, Antso VI. Nafarroako erregeak Hondarribitik Oriorainoko lurraldeak Donostiaren mende jarri zituenean. Herriaren izena 1371n Enrike II.a erregeak Belmonte de Usurbil izenaz hiribildu-titulua eman zionean agertzen da lehen aldiz. Hiribildua egungo Kalezarren kokatu zen. Baina, lehengo ohituraz nonbait, Herriko Batzarrak Elizalden egiten ziren, egun Kaleberri denaren muinean, Paris etxeko hariztian zehatzago.
Ahaide Nagusien arteko borroketan Usurbilek ganboarren aldean parte hartu zuen Atxegako leinuaren bidez.
1486. urtean hiribildua suntsitu zuen sute baten berri dago.
XV, XVI eta XVII. mendeetan, udaletxearen eta saltegien kokapena zirela eta, hainbat auzi izan ziren Elizalde eta Aginaga auzoetako bizilagunekin. Azkenean zenbait akordio egin zituzten harresiez kanpoko eta barneko bizilagunek. Orio eta Zizurkilekin Andatzabeko Batasuna eratu zuen 1826an, XIX. mendean zehar luze iraungo zuena, Gipuzkoako Batzarretara hiruren artean ordezkari bakar bat bidaltzeko.
1875ean, Bigarren Karlistadan, Usurbil setiaturik izan zen 1875eko otsailetik maiatzera bitartean. 1907an udaletxea eta udal-artxiboa erre egin ziren.
Gerra Zibila
1936ko irailaren 17an, José Iruretagoyena koronelak gidatutako tropa kolpistak heldu ziren herrira, Mendizorrotz aldetik. Bezperan, aurrelari-talde bat ikusi zuten ikuskatze lanetan. 1936ko irailaren 21ean egindako udal plenoan Jose Antonio Maioz Manzisidor izendatu zuten alkate. Frankistak sartu eta lasterrera mitin bat egin zuten herriko plazan eta bertan "laster pasako dugu orrazia Usurbilen" entzun omen zen. Egun gutxira hasi ziren atxiloketak eta fusilatzeak. Aurreko urteetan eguneroko zeregin politikoetan aritutako 5 herritar fusilatu zituzten:
Zubietako Artzabaleta baserrian bizi zen Nartxiso Zubitur ere atxilotu zuten, baina espetxean zegoela justu xamar salbatu zuen bere burua, bera bezala errezildarra zen Paulino Uzkudunen bitartekotzari esker.
Ekonomia
XX. mendearen erdialde arte, nekazaritza eta abeltzaintza izan ziren jarduera ekonomiko nagusiak. 1960ko hamarkadatik aurrera, industrializazio prozesu nabarmen bat hasi zen. Egun, industriak pisu handia duen sektore izaten jarraitzen du, eta 2006. urtean balio erantsiaren % 60 eta enpleguaren ia % 30 osatzen zuen; zerbitzuen sektorea ere hazi da, eta enpleguen % 60 sortzen du.
Herriko lantegi handienak Zumartegi eta Ugaldea industrialdeetan kokatzen dira, Oria ibaiaren inguruko ordokietan. Industria sektorean Victorio Luzuriaga Usurbil, Txikierdin, eta Ucin siderurgian nabarmentzen dira, Ingemar marmolgintzan eta Larrañaga plastikoak, Tamida, Savasa eta Eman papergintzan eta arte grafikoetan. Elikagai industrian, Barrenetxe okindegi eta gozotegiak Usurbilen du bere lantegia. Elhuyar Fundazioak kultur enpresak ere herrian dihardu.
Herrian supermerkatuak eta denetariko dendak eta zerbitzuak daude. Saltokien gune handiena Urbil dendagunea da, non Eroski hipermerkatua eta hainbat denda dauden, Txikierdi auzoan, Lasartetik gertu eta Donostia eta inguruko herrietako kontsumitzaileak erakartzen dituena. Urbil dendagunea 2000. urtean zabaldu zen, herriak erreferendum batean horren aldeko erabakia eman ondoren. Bertatik gertu, baina Donostiako lurretan, Belartza dendagunea dago.
Demografia
Biztanleriak hazkunde mantso bat pairatu zuen hasiera batean, nahiz eta 60-70. hamarkadan (industrializazio prozesua eman zenean) izugarrizko hazkundea eman zen. Etxe kopuruei dagokionez, biztanleriarekin batera kopurua handitzen joan da, herria handituz eta uniformatuz. Bestalde, jaiotzak eta heriotzak bere biziko garrantzia dute biztanlerian, hasierako hazkunde mantsoa jaiotza-tasa eta heriotza-tasa altuarengatik eman zen, gaur egun aldiz, heriotza-tasa baxuagoa ikusi dezakegu, baita jaiotza-tasa ere.
Migrazio mugimenduari dagokionez, 90 hamarkada arte emigrazio prozesuak gailendu egin ziren, etorkizun batean oparotasuna lortzeko asmoarekin. Dena dela, 2000. urtetik aurrera, immigrazio prozesuak gailendu ziren, oraingoan Euskal Herri industrializatu batean oparotasuna bilatzea zuten helburu.
Politika
2011ko udal eta foru hauteskundeetan Bildu koalizioak gehiengo osoa eskuratu zuen, hamahiru zinegotzitik zazpi lortu baitzituen. Bigarren indarra Aralar izan zen, bi zinegotzirekin; Hamaikabat alderdiak beste bi eskuratu zituen, Euzko Alderdi Jeltzaleak bat eta Euskadiko Alderdi Sozialistak beste bat. Bilduko Mertxe Aizpurua hautatu zuten alkate.
2015eko udal hauteskundeetan Euskal Herria Bildu koalizioak (Aralar barruan integratuta zuela) zinegotzi bat gehiago lortu zuen, gehiengo osoa berretsiz. EAJk hiru zinegotzi gehiago eskuratu zituen, lauraino iritsiz, eta PSE-EEk bere zinegotzi bakarrari eutsi zion. Hamaikabat ez zen aurkeztu. Euskal Herria Bilduko Xabier Arregi hautatu zuten alkate.
2019eko udal hauteskundeetan zinegotzi banaketa mantendu zen: Euskal Herria Bildu koalizioak zortzi zinegotzi lortu zituen eta ondorioz gehiengo osoa, EAJk lau eta PSE-EEk bat. Euskal Herria Bilduko Agurtzane Solaberrieta hautatu zuten alkate.
Aurreko hauteskundeak
2011ko udal hauteskundeetan honako hauek izan ziren emaitzak:
2007ko udal hauteskundeetan honako hauek izan ziren emaitzak:
Azpiegiturak
Usurbil herriaren errepide ardatz nagusia N-634 errepidea da, Donostiako Errekaldeko errepide lotunetik abiatzen dena eta, bestaldetik Orio eta Zarautz herrietara daramana. Herri kaskoa inguratzen du eta bertaratzeko sarrera zuzena du. Txikierdi eta Aginaga auzoetatik ere igarotzen da. Iparretik, Mendizorrotz eta Arratzaingo gailurren artetik Bilbo-Behobia autopista igarotzen da, herriarekin lotura zuzenik ez duen arren. Bertan, Usurbilgo lurretan, Aritzetako bidaiarientzako zerbitzu-gunea dago. Oria ibaiaren bi ertzak lotzen dituzten hiru zubi daude herrian: Zubietan, Santu-Enean eta Txokoalden.
Ikastetxeak
Udalak kudeatzen duen Usurbilgo Haur Eskola izeneko haurtzaindegia Kalezar auzoan kokatzen da eta 0-3 urte bitarteko eskolaurreko hezkuntza eskaintzen du udalerriko haurrentzat. 1968 urtean sortu zen Udarregi ikastolak lehen eta bigarren hezkuntzako herriko eskola nagusia da. Zubietako Lanbide Eskolak, azkenik, erdi eta goi mailako lanbide-zikloak eskaintzen ditu administrazioan eta arlo teknologiko zenbaitetan, non inguruko herrietako ikasleak ere bertaratzen diren. Horrez gainera, egun Aginagan eta Zubietan haur eskola txikiak badaude, 3-6 urte bitarteko haur hezkuntza eta lehen hezkuntza eskaintzen dutenak. Antzinean, ordea, eskola txikiak auzo guztietan zeuden, hala nola Santuenean, Urdaiagan eta Arratzainen ere.
Ezaugarriak
Usurbilgo euskarari dagokionez, gipuzkeraren aldaera den Beterrikoa da berezko hizkera. Koldo Zuazoren arabera, Beterri izan da euskalkiaren bihotza. Zehatzago esanda, Iruñea eta Gipuzkoako itsasbazterra lotzen duen ardatz zatia. Aspaldikoa da ardatz hori, eta haren aldamenetan sortu eta indartu ziren zenbait hirigune. Ardatz horren indarra inguruetara zabaldu zen, eta zabaldutako gaien artean dago hizkera ere. Nabarmendu dira historian zehar gaur egun arte hizkuntzarekin lotuta Juan Jose Alkain bertsolaria, JosAnton Artze eta Imanol Zurutuza idazleak, Pello Zubiria kazetaria eta Labrit Zabala abeslaria, besteak beste.
Ahotsak.eus ataria
Ugariak dira Ahotsak.eus atarian Usurbilgo hizkeraz jaso ahal izan dituzten elkarrizketak. Jasota dituzte gutxienez 42 hizlari, 976 pasarte (horietatik 153 transkribatuta), 84 zinta eta 522 bideo. Material gehien duen herrietako bat da Usurbil. Eta horretan aipagarria da Joxe Torregarai Gorostidi (1937-2016) usurbildarraren hitzekin 25 zinta eta 167 pasarte jaso direla.
UEMAko kidea
Udalerri mailan euskara gizarte-bizitzaren alor guztietara hedatu nahi duen Udalerri Euskaldunen Mankomunitateko kidea da Usurbil.
Udalerri euskalduntzat jotzen dituzte euskal hiztunen portzentajea %70etik gorakoa duten herriak egon daitezke UEMA Mankomunitatean. Baldintza hori betetzen duten herri guztiak sartuko balira guztira 200.000 biztanle inguruko ingurunea litzateke.
Elkarteak
Herrian hainbat kultura elkarte herrikoik jarduten dute: Noaua! Kultur Elkarteak herriko aldizkaria kaleratzen du hamabost egunean behin 1996. urtetik; Guraso Eskola izeneko elkarteak interes orokorreko gaiei buruzko hitzaldi eta ikastaroak antolatzen ditu; Bota Punttuba bertsolaritza-elkartea da; Buztinzulo zeramika lantzen duen taldea da; Mihixe, pintura eskola; Hika antzerki taldea eta dantza-taldea ere badaude. Horietaz gainera, auzo guztietan kultur talde eta elkarte gastronomikoak ere aritzen dira. Herriko kultur etxea herriko plazan kokatzen da, Sutegi etxean. Han, hitzaldi, ekitaldi eta erakusketa ugari antolatzen dira, horretarako, Erakustaretoa, auditorioa eta herriko liburutegia baliatuz.
Musika
Musika tradizio zabala duen herria da Usurbil. Bertatik hainbat abeslari eta musika-talde sortu dira: Joxean Artze, Ez Dok Amairu taldearen sortzaileetako bat eta txalapartaria izan da; Haritz Harreguy musikari eta ekoizlea da, Usurbilgo Higain musika-estudioaren sortzailea, Labrit pop abeslaria izan zen 2000 urtearen inguruan. Usurbilen sortu dira, orobat, Mendeku Itxua, Hotzikara, Izeberg, BTK Batukada Taldea, SuSmo, Epok, Despervicio, Desegin, D3 eta Parafliping taldeak. Usurbilgo plaza nagusia ere talde ospetsuen kontzertuetarako aukeratutako lekua izan da: gogoangarriak dira Negu Gorriak taldeak 1994 urtean eskaini zuen kontzertua eta Akelarrek 1987 herriko jaietan zuzenean grabatu zuen Gauero zuzenean diskoa. Zumarte musika eskolak, bestaldetik, haur eta helduentzako musika ikastaroak eta ekitaldiak antolatzen ditu. Herrian Irriu izeneko abesbatza ere badago.
Gastronomia
Gastronomiari dagokionez, Sagardo Eguna (hain zuzen, Usurbil izan zen Euskal Herrian horrelako eguna antolatzen lehena), Piper Eguna eta Erle Eguna antolatzen dira. Historian zehar, ordea, angula beltza izan da Usurbilgo produktu gastronomiko ezagunena, Aginagako angula arrantzaleek alaz biltzen zutena Oria ibaian. 1980ko hamarkadaren hasieran angula harrapaketak nabarmen jaisten hasi ziren eta aginagatar zenbaitek Angulas Aguinaga izeneko enpresa sortu zuten angulari ordezko bat bilatzeko asmoz: gula izeneko elikagaia sortu zuten, surimiz egina, jatorriko angularen itxurarekin. Egun jarduera horretan dihardute, herritik kanpo, itsasoko produktuen lerroa zabalduta.
Bertako sagardoa ere ospetsua da: bisitariak maiz etortzen dira bertako sagardotegietako batean sagardoa dastatzearekin batera otoruntza tipiko bat egitera.
Jakin-UEU jardunaldia udan
2017an hasi ziren Udako Euskal Unibertsitatea, Jakin eta Usurbilgo Udala elkarrekin jardunaldi bat antolatzen, Usurbilen bertan eta UEUren udako ikastaroen barruan. Joan Mari Torrealdai bultzatzaile eta bidelagun izan zen horretan. Harrezkero hauek izan dira hausnartzeko eta eztabaidarako jorratu dituzten gaiak:
Kirola
Herriak kirolerako ekipamendu zabala du. Kaleberrin Oiardo kiroldegia kokatzen da, igerilekua, indoor kantxa, squash kantxak, gimnasioa eta belar artifizialeko kanpo zelaia dituena. Kalezarren Harane belar artifizialeko futbol-zelaia dago, non Usurbilgo Futbol Taldeak jokatzen duen. Herriko plazan, elizaren parean, pilotaleku estalia dago. Zubietan plaza motako pilotalekua dago, pareta bakarrekoa. Aginagan, Santuenean eta Txokoalden ere pilotalekuak daude. Santuenean, gainera, kiroletarako kantxak daude.
Herrian gehien zabaldu diren kirolak eskubaloia, judoa eta futbola dira. Usurbil Kirol Elkarteak eskubaloia sustatu dut bere sorrera urtetik, 1963 urtean. Elkartean kategoria guztietako eskubaloi taldeak biltzen dira, kadetetik seniorrera, gizonezko nahiz emakumezkoetan. Seniorretan, estatu mailako bigarren mailan dago. Elkarte honetatik Xabier Mikel Errekondo eskubaloi jokalari ezaguna atera zen, besteak beste, Espainiako selekzioko jokalaria ere izan zena. Judo Club Usurbil elkarteak judoa sustatzen du herrian: herriko judoka ezaguna Oiana Blanco izan da, mundu mailako txapelketa zenbaitetan urrea eskuratu duena. Haimar Zubeldia txirrindularia nabarmendu behar da Frantziako Tourrean 5. postua lortzea heldu zena, 2003 urteko edizioan. Herriko futbol-taldea Usurbil F. T. da, 1978. urtearen inguruan sortua eta gorenean Ohorezko Erregional Mailan jokatu zuena. Bere partiduak Harane futbol zelaian jokatzen ditu. Usurbilgo Pilota Elkarteak ere parte hartzen du hainbat txapelketatan.
Jaiak
Urtean zehar kultura ospakizun eta ekitaldi ugari antolatzen dira. Usurbilgo herri jaiak uztailaren 2aren inguruan ospatzen dira, Santixabelak. Auzoek ere euren festak ospatzen dituzte: San Praixku Aginagan urrian, Atxegaldeko jaiak irailean, Santueneako jaiak irailean, Kalezarreko jaiak ekainean eta abuztuan, Urdaiagako Sanextebanak abuztuan eta Zubietako jaiak uztailaren bukaeran. Herriko eta auzoetako jaietako tradizio berezia dira oilasko biltzaileak, auzoan zehar etxez etxe kantuz janari eske biltzen diren gazte taldeak alegia.
Artelanak
Herrian arte-lan ugari daude, bertan Gaur taldeak izandako eraginaren ondorio. Remigio Mendiburu edo Jose Luis Zumetaren eskulturak daude, baita hainbat mural ere. Harria Hitz ibilbidean horietako batzuk ikus daitezke.
Patricio Guzmán
Patricio Guzmán (Santiago, 1941eko abuztuaren 11) txiletar zinemagilea da, bereziki dokumentalen arloan nabarmendu egin dena.
1973an erbesteratu egin zen, Augusto Pinocheten estatu kolpea gertatzean. Ordutik Espainian eta Frantzian lan egin izan du. 1975 eta 1979 artean "La batalla de Chile" lana egin zuen, Salvador Allenderen azken urteari buruzko trilogia dokumentala dena eta lau ordu eta erdiko iraupena daukana. Kritikari askoren aburuz, Txileko inoizko dokumentalik hoberena da. Latinoamerikan eta Europan sei sari handi irabazi ditu, eta areto komertzialetan 35 herrialdetan banatu izan dute. Ipar Amerikako "Cineaste" aldizkariak "munduko 10 film politiko hoberenen artean" sartu zuen.
Parisen bizi da gaur egun.
Takydromus wolteri
Takydromus wolteri Takydromus generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Andrena dunningi
Andrena dunningi erle espezie bat da, Andrena generoan eta Andrenidae familian.
Halfmoon (New York)
Halfmoon Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Saratoga konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Lamenay-sur-Loire
Lamenay-sur-Loire Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lamenay-sur-Loire udalerrian erroldatutako biztanleak 62 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tonton Macoute
Izendapenaren jatorria
Tonton Macoute izendapenaren jatorria haitiar ipuin herrikoi batean oinarritzen da, ipuin honekin haurrak Tonton Macoute deituriko gizon baten ailegatzearekin beldurtuarazten dira (euskarazko Mamua edo Mozorroaren gisako pertsonaia), usadio hau beste izen batzuekin munduko leku askotan errepikatzen delarik.
Vuduaren eragina
Hasiera batean Papa Doc zena Paul Eugène Magloire presidentearen aurkako erresistentziaren buru zen, beste intelektual haitiar batzuekin batera Les Griots egunkari nazionalista argitaratzen zutelarik. Papa Docek vudua sakonki ezagutu eta haren defendatzaile sutsua zen, egunkarian erlijio gisa aldarrikatu eta kolono amerikarren aurkako matxinadara dei egiten zuen. Garai hartan gobernuak vuduaren danbor sakratuak nahiz kultuzko objetuak erre egiten zituen, eta herritarrei Eliza Katoliko Erromatarrarekiko fideltasuna zineginaraztea behartzen zituen. Modu honetan Papa Docek usadiozko elkarte sekretuen laguntasuna bereganatzen hasi zen, honela bere alderdi politikoak houngan edo azti batzuen etxeak 1957ko hauteskunde kanpaina prestatzeko egoitza gisa erabili zituen.
Tonton Macouten antolaketa
Papa Doc boterera ailegatzean Miliziako Komandante Nagusi gisa Gonaïveseko bokor (azti) beldurgarria zen Zacharie Delva jarri zuen, garai berean vudua "erlijio ofizial" moduan aldarrikatuz. Bere goardia pertsonala, nolabaiteko "polizia esoterikoa", Tonton Macoute zirelakoak ziren, euren izen ofiziala Seguritate Nazionalerako Bolondresak zen.
Erabateko bortxakeria, siniskeriak eta haitiar biztanlerian oso hedatua dagoen sorginkeria erabiltzen zuten, horregatik euren ekintzen aurkako oposizio txikia egon zen, honela Duvaliertarren diktadurari jarraipena emanaz. Egoera honi hainbat baldintzek lagundu zioten: alde batetik, bertako biztanlerian hedatuta zegoen kondaira baten arabera Papa Doc bera Samedi Baroi beldurgarriaren pertsonifikazioa zen, hau hilerrien jauna eta loa edo vudu jainko bat zen, eta bestaldetik, kanpoaldetik Estatu Batuen laguntza zuen, herrialde hartako gobernuak ez baitzuen Haitin Kuban bezalako erregimen komunistarik ezartzea nahi.
Tonton Macoute taldeko pertsonaia ospetsuenetako bat Roger Lafontan izan zen, hau urte askotan zehar mugimendu horren buru eta Duvaliertarren eskuineko eskua izan zen.
Gaur egun
Jean-Claude Duvalierren erorketaren ondoren, macutismo izendapena korrupzioa, indarkeria nahiz aurkari politikoak eta biztanlegoarengan izuikara ezartzen duen edozein sistema politiko deskribatzeko erabili izan da.
Oraindik gaur egun ere talde hauen jardunek puri-purian jarraitzen dute: bertako mafien eta herrialdeko boteredunen defentsarako talde paramilitar gisa.
Megachile relativa
Megachile relativa erle espezie bat da, Megachile generoan eta Megachilidae familian.
Halifax (Massachusetts)
Halifax Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Plymouth konderrian dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Zarama
Zarama 1977an Santurtzin (Bizkaia) sortutako euskal rock taldea da. Euskal Rock Radikala mugimenduan sartuta dago.
1977tik 1994ra jardunean egon ziren. Hala ere, 2009ko otsailean taldearen itzuleraren berri eman zuten eta 2009ko apirilaren 18an Zarama Birziklatua izeneko birari hasiera eman zioten Bermeon emandako kontzertuan.
Historia
Zarama Santurtzin sortu zen 70ko hamarkadaren amaieran, hasieran hiru partaide zirelarik: Rober (Roberto Moso, ahotsa), "Txus" (gitarra) eta Ernesto Alava (bateria).
Cephalopholis sonnerati
Cephalopholis sonnerati Cephalopholis generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Wilton Manors (Florida)
Wilton Manors Floridako hiri bat da. Broward konderrian kokatua dago. 2010ean 11,632 biztanle zituen, 5 kilometro koadrotan banatuta.
Zarama
Taldea
"Bildur naiz" izan zen taldeak grabatu zuen lehen kantua. Itziarko (Gipuzkoa) Mandiope dantzalekuan Euskal Musika 80 lehiaketan bigarren sailkatzeagatik zegokion saria izan zen. Garai hartan ugariak ziren horrelako sariketak, eta rock talde hasiberri askok bide hori hartu zuten: Ziper, Hertzainak, La Polla Records eta Zaramak, esaterako. Kantua lehiaketaren izen bereko bilduman argitaratu ostean, beste pauso txiki bat eman zuen taldeak: Nahiko single mitikoa grabatu zuen. Alde batean, "Nahiko" kantua, eta bestean, "Ezkerralde". Lan hori argitaratzeko, gerora zeresan handia eman zuen diskoetxe baten babesa izan zuen Zaramak, Discos Suicidas zigilu independentearena. Oscar Amezagak (Muskaria aldizkariko sortzaileetariko bat) anaiarekin batera sortu zuen Discos Suicidas, hain zuzen ere Zaramaren kantuak argitaratzeko. Jean Phocas soinu teknikaria eta Errobi taldeko orduko baxu jotzailea arduratu zen diskoa grabatzeaz. Diskoa grabatzearekin batera, etenaldi bat izan zuen taldeak, Espainiako armadarekin soldadutza egitera joan beharrak eraginda. Garai hartako musika taldeen buruhauste handienetariko bat izan zen soldadutza, baita talde askoren amaiera ere. Zaramak, ordea, aurrera jarraitu zuen.
1983an argitaratu zuen taldeak bigarren singlea, "Zaramaren erdian" eta "Gasteizko gaua" kantuekin (1976ko martxoaren 3an hil zituzten langileen omenez egindakoa hori). Ordurako, Zarama lehen diskoa argitaratzeko prest zegoen, eta luze gabe atera zuen.
Indarrez (Discos Suicidas, 1984) izan zen taldearen iraupen luzeko lehen diskoa. Zaramaren garairik indartsuena islatzen du. Pixkanaka musika tresnak ondo jotzen hasiak ziren santurtziarrak, eta, kontzertuetan eskarmentua lortuta eta taldearen egoera ona izanik, disko indartsua egin zuten. Izenak berak energia hori transmititzen zuen. Bertan daude lehen garaiko kantu esanguratsu asko, tartean "Gasteizko gaua", "Goazen borrokara" eta "Itxoiten" ereserkiak. Disko horretarako, Angel Altolagirre (Negativo taldean ariturikoa eta orduan Alaska abeslariaren gitarrista zena) hartu zuten produktore lanerako, eta azken emaitzan eragin nabarmena izan zuen. Zaramaren lehen diskoa Hertzainak eta La Polla Recordsen estreinakoen garai berean atera zen. Laster eztanda egin behar zuen mugimendu baten lehen erreferentziak ziren hirurak. Urte berean, 1984an, Egin egunkariak antolatutako lehiaketan Zaramak lortu zuen boto gehien Bizkaiko taldeen artean, eta, horren ondorioz, Gasteizko Mendizorrotzeko kiroldegian egindako jaialdian jo zuen, Hegoaldeko beste hiru lurraldeetako irabazleekin: Hertzainak (Araba), RIP (Gipuzkoa) eta Barricada (Nafarroa).
Gaua apurtu arte (Discos Suicidas, 1986) izan zen estudioko hurrengo lana. Alta, aurretik Altos Hornos de Vizcaya taldeko Antonio Curiel El Curi abeslariarekin partekatutako diskoan hartu zuen parte Zaramak. El Curi Valladolid (Espainia) hiriko semea zen eta musika abentura askotan aritu zen gerora. Taldearen soinua indartu nahian, Tontxu Tabares gitarristak lagundu zuen taldea bigarren diskoan, baita ondoren kontzertuetan ere. Diskoa Frantziako Landetan grabatu zuten, garai hartan euskal talde ugarik egin zuten bezala. Rock diskoak grabatzen esperientzia handiagoa zuten Landetan, eta, kalitatearekin alderatuta, merkea zen han grabatzea.
Dena ongi dabil (Elkar, 1988) hirugarren diskoan onena eman zuen Zaramak, taldekideen ustez. Aipagarria da diskoari izena ematen dion kantua, Josu Exposito Eskorbuto taldeko kideak egin baitzuen (garai batean, 1977tik 1980ra bitartean, Zaramako baxu jotzailea izan zen Exposito). Disko horretan, Expositoren beste kantu bat ere badago: "Elkarrekin". Disko biribila izan zen Dena ongi dabil. Diskoetxeak bultzada handia eman zion diskoari, eta bertan bildutako kantu esanguratsu eta ederrak ziren aurkezpen txartel hoberena. "Bihotzak sutan", "Maiatzaren lehena", "Kilikiz 'kil' nazazu" eta diskoari izena ematen zion kantua egin ziren ezagunenak. Behin baino gehiagotan berrargitaratu dute, baina, hala ere, ez da taldeak gehien saldu duen diskoa.
Diskoaren arrakastak bultzaturik, Bostak bat (Elkar, 1990) laugarren diskoan giro berriak asmatzeko ahalegina egin zuen taldeak, neurri batean hasierako zarata eta abiadura alde batera utziz. Diskoak hamar kantu zituen, eta horietako batean, "Txakurremea" izenekoan, David Bowieren musika erabili zuten. Bide horri eutsi zioten hurrengoan, Sexkalextrik lanean (Elkar, 1992). Teklatuek leku nabarmena hartu zuten lan horretan, eta "Iñaki, ze urrun dagoen Kamerun" eta "Zoaz Euskal Herrira", kantuek oihartzun handia lortu zuten. Euskal Herriko musika panorama ordurako ez zen hasierakoa eta Zaramaren musika ez zen garai batean bezain oldarkorra eta indartsua. Talde gazteek gogor jotzen zuten eta Zaramaren musika biguntzen hasia zela esan daiteke. Horren arrazoi nagusietako bat teklatuak sartzea izan zen, eta, batez ere, bestelako musika estiloak saiatu izana.
Binilo bala diskoan, ordea (Elkar, 1994), gitarrek garrantzia berreskuratu zuten. Erraietara itzuli zen taldea eta Tontxu Tabares arduratu zen diskoa ekoizteaz. "Nahiz eta batzuetan beste estilo batzuekin ibili, benetako orduan gehien gustatzen zaiguna eta gure benetako emaztea rock&rolla da" (1). Urtain boxeolariaren omenez eginiko kantua eta Asturiasko (Espainia) Los Berrones taldearen "Txatxo" kantuaren bertsioa nabarmendu ziren lan honetan. Hala ere, Binilo bala izan zen Zaramaren estudioko azken diskoa.
Taldeak Santurtzin eman zuen azken kontzertua, 1994ko Ibilaldiaren barnean, non milaka euskaltzale gaztek bat egin zuten Zaramaren hilotza lurperatzeko. Tontxu Tabares (gitarra), Joseba Lafuente (teklatua), Roberto Moso (ahotsa), Txus Alonso (gitarra), Alfonso Herrero (baxua) eta Ernesto Alabak (bateria) osatu zuten azken Zarama, baina taldean aritutako hainbat musikari eta lagun gonbidatu zituzten agurreko kontzerturako.
2009ko otsailean Zaramaren itzulera iragarri zuen Roberto Mosok, eta apirilaren 18an lehen kontzertua eman zuen Bermeoko Kafe Antzokian. Taldearen bigarren aro honetan Tontxu Tabares (gitarra), Joseba Lafuente (teklatua), Roberto Moso (ahotsa), Javi Alvarez (baxua) eta Ernesto Alabak (bateria) osatu zuten Zarama. Abuztuaren 18an Bilboko Aste Nagusian emandako kontzertua grabatu eta Zarama zuzen! zuzeneko disko eta DVDan argitaratu zuten (Elkar, 2009).
Abestien hitzetan umorea eta kritika soziala uztartu zituen beti Zaramak, amodio eta desamodioari buruzko kantuak ere tartekatuz. Abestietako hitz gehienak Roberto Mosoren burutapenetatik atera ziren, baina Xabier Montoia, Jon Mirande, Xabier Euzkitze, Joseba Egiguren eta Jorge Cerrato idazle, kazetari eta adiskideen hitzak ere erabili zituzten kantuak osatzeko unean. Era berean, bideogintzan ere muturra sartu zuten urte horietan guztietan, besteak beste Manolo Gil, Jesus Mari Arruabarrena eta Mikel Clemente bideogileen esku jarriz euren kantuak.
Zaramaren kantu batzuen bertsioak ere egin izan dituzte. Esaterako, Betagarri taldeak, 80/00 diskoan, "Bihotzak sutan" kantua moldatu zuen, eta "Iñaki, ze urrun dago Kamerun" ETBko umeentzako karaoke saioetako kantu izarra izan zen urte askoan.
Hertzainak, Itoiz eta Errobi taldeekin egin bezala, Elkar diskoetxeak taldearen sei diskoak kutxa batean bildurik argitaratu zituen 2004an, eta Discos Suicidas zigiluak Zaramaren erdian bilduma osatu zuen taldearen lehen bi diskoetako kanturik esanguratsuenekin.
El robo más grande jamás contado
El robo más grande jamás contado 2002ko Daniel Monzón espainiar zinema zuzendariaren film komikoa da.
Bystrzyca Kłodzka udalerria
Bystrzyca Kłodzka Poloniako Silesia Behereko voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Kłodzko barrutian kokatuta. 338,53 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 19243 biztanle zituen.
El robo más grande jamás contado
Argumentua
Lau delinkuentek kartzelan elkar ezagutu eta bertan Sofia Erregina Museotik Gernika lapurtzeko plan bat egingo dute.
Espainiako emakumezkoen errugbi selekzioa
Espainiako emakumezkoen errugbi selekzioa Espainiaren ordezkaria da errugbi txapelketa ofizialetan. 1989ko maiatzaren 2an jokatu zuen lehenbiziko partida, Frantziaren aurka, eta 0-28 galdu. 2000tik 2006ra Sei Nazioen Txapelketan parte hartu zuen, baina Italiak ordezkatu zuen 2007tik aitzina, gizonezkoen txapelketaren antzirudiko.
Historia
1970eko hamarkadaren hasieran, neska batzuk Madrilgo Arkitektura Eskolako zelaietan entrenatzen hasi ziren. 20 inguru izatera iritsi ziren, eta astean bitan elkartzen ziren entrenamendu saioak egiteko. Madrilgo talde bakarra baitzen, haien artean jokatzen zituzten partidak. Hamarkadaren amaieran, berriz, Gorpuz-heziketako ikasle talde batek Jose Antonio Sancharekin, Bartzelonako INEFCeko errugbi irakaslearekin, entrenatzea erabaki zuen; Kataluniako Federazioak, ordea, 1983ra arte ez zituen onartu. INEF eta BUC taldeek jokatu zuten emakumeen arteko lehenbiziko partida Bartzelonan.
1980ko hamarkadan, gero eta talde gehiago eratu ziren, Bartzelonan eta Madrilen hasieran, eta Hego Euskal Herrian, Valentzian eta Andaluzian geroago. 1991n, 27 talde aritu ziren eskualdeko lehiaketetan. Espainiako selekzioak 1989ko maiatzaren 2an jokatu zuen bere lehenbiziko partida, Frantziaren kontra. 1991n, gonbidatua izan zen Cardiffeko Munduko Errugbi Kopan parte hartzera eta, ezustean, seigarren postua lortu zuen, Estatu Batuen, Ingalaterraren, Frantziaren, Zelanda Berriaren eta Kanadaren atzetik.
1994an, aurrekontu arazoak zirela eta, ezin izan zuen parte hartu Eskoziako Munduko Errugbi Kopan; hala ere, Europako talde nagusietako bat izaten jarraitu zuen. 1995ean, Europako Errugbi Kopako ustekabeko irabazlea izan zen, finalean Frantziari 21 eta 6 irabazita. 1997ko urtarrilean, bira egin zuen Ingalaterran zehar eta, partida amaitzeko 10 minutu falta ziren arte, irabazten joan zen Ingalaterraren, munduko txapeldunaren, aurka.
2000tik 2006ra, Bost eta Sei Nazioetako Txapelketako kide izan zen; hiru aldiz hirugarren sailkatu zen, eta jokatutako 33 partidetatik 10 irabazi zituen. Hala ere, 2007an Italiak ordezkatu zuen, Sei Nazioen Batzordeak emakumezkoen txapelketa gizonezkoenarekin bat egin nahi zuelako. Horrek izugarri murriztu zituen Espainiak maila goreneko errugbian jokatzeko zituen aukerak.
Dendrophidion graciliverpa
Dendrophidion graciliverpa Dendrophidion generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Ketoi
Ketoi (edo Ketoy) (Кетой; 計吐夷島) Kurileen uhartediko errusiar uharte bat da. Bere hedadura 73 kilometro karratukoa da eta erdialdeko Kurileen uharteen taldean dago.
Geografia
Ketoi uhartea honako koordenatu geografiko hauetan dago:
Ipar-ekialdean Ushishir uharteak daude, Rikord itsasarteak bananduak, eta hego-mendebaldean, Simushir uharte dago, Diana itsasarteak banandua.
Administratiboki Sakhalingo oblastak kontrolatzen du.
Dendrophidion prolixum
Dendrophidion prolixum Dendrophidion generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Chen Zhaoxia
Chen Zhaoxia (Guanghan, Deyang, Sichuan, 1975eko apirilaren 25a) 2000ko Udako Olinpiar Jokoetan eta 2004ko Udako Olinpiar Jokoetan parte hartu zuen txinatar belar hockey jokalaria da.
Danimarkako Zine Eskola Nazionala
Historia
Danimarkako Zine Eskola Nazionala 1966an sortu zen Danimarkako Zinema Institutuaren menpean, Theodor Christensen eta Jens Christian Lauritzen gidari zirela eta azken hau erakundearen lehen zuzendari gisa. 1988an eskola erakunde independente bihurtu zen eta 1998an eskola —ordura arte hainbat egoitzetan sakabanatua— egungo Holmeneko lokaletara aldatu zen Danimarkako Heziketa Artistikoetarako Zentroaren barruan.
Seneca Falls (New York)
Seneca Falls  New York estatuko herri bat da. Seneca konderrian kokatua dago. 2010ean 6,681 biztanle zituen, 11.43 kilometro koadrotan banatuta.
Keith Carradine
Keith Ian Carradine (San Mateo, Kalifornia, 1949ko abuztuaren 8a) estatubatuar zinema eta telebistako aktore, kantautore eta abeslari bat da. Carradine aktore familiako senidea da, bere aita John Carradine aktorea zen, eta anai ordea berriz David Carradine aktorea.
1975eko Jatorrizko abesti onenaren Oscar Saria irabazi zuen, Nashville filmerako konposatu eta abestu zuen I'm Easy ("Lasai Nago") abestiarengatik.
Leschères-sur-le-Blaiseron
Leschères-sur-le-Blaiseron Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Leschères-sur-le-Blaiseron udalerrian erroldatutako biztanleak 106 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Bytnica udalerria
Bytnica Poloniako Lubuszeko voivoderriko landa-udalerri bat da, Krosno Odrzańskie barrutian kokatuta. 208,73 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 2514 biztanle zituen.
Leschères-sur-le-Blaiseron
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 52 etxebizitza zeuden, 41 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 50 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 41 etxebizitza nagusietatik 32 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 16 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 57 ziren, horien artean 39 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 39 pertsona aktiboetatik 32 lanean zeuden (20 gizon eta 12 emakume) eta 7 langabezian zeuden (1 gizon eta 6 emakume). 18 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 eraikuntza enpresa zen.
2000. urtean Leschères-sur-le-Blaiseron udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 815 hektarea erabiltzen.
Veduggio con Colzano
Veduggio con Colzano Italiako udalerri bat da. Monta eta Brianzako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Leschères-sur-le-Blaiseron
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Taravero
Taravero (euskaraz Tarabero ere idatzi da) Trebiñuko Konderriko herria da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 7 biztanle ditu. Taravero-San Andres kontzejuko auzoburua da.
Garraioa
Eskualdeko Garraioa sareak linea bat ditu herrian:
Hidroxilklinohumita
Hidroxilclinohumita silikato motako minerala da eta humite series taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Hidroxilclinohumita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 6,5 da.
Héctor Abad Gómez
Héctor Abad Gómez (Jericó, Antioquia, 1921- Medellín, Antioquia, 1987ko abuztuaren 25a), medikua eta giza eskubideen aldeko aktibista kolonbiarra izan zen. Osasun publikoan espezializatuta egon zen.
Talde paramilitarren aurkako salaketak direla-eta erail zuten. Antioquian ez ezik Kolonbia osoan ere, garai hartan lider sozialen aurkako krimen selektiboak egiten zituztela salatu zuen behin baino gehiagotan Abadek. Haren semeak, Héctor Abad Faciolince, bere biografia ekarri zuen 2006an, ia 20 urte geroago, "El olvido que seremos" izenburuko eleberrira.
Escrache
Escrache (gaztelaniaz) Rio de la Plata inguruan, batez ere Buenos Aires eta Montevideon sorturiko manifestazio mota bat da. Aktibistak salatu nahi duten pertsonaren etxera edo lantokira doaz bere aurkako presioa egiteko. Normalki egoera zehatz baten erantzulea presionatzeko eta iritzi publikoak ezagutzeko erabiltzen da, baina batzuetan intimidazioa egiteko ere erabili izan da. Txilen praktika berdinari funa deitzen zaio.
Escrache motak
Ekintza hauek guztiak salatu nahi den politikariaren edo pertsonaren etxearen aurrean egiten dira:
Polemika
Politikari batzuek publikoki escracheen aldeko jarrera erakutsi baldin badute ere, beste batzuen esanetan "ekintza bortitzak" dira eta, ondorioz, zigortzeko modukoak. Esaterako, Euskal Herrian PPk zein EAJ alderdiek aurkako jarrera erakutsi duten arren, ezkerretik ekintza mota hauek orokorrean ondo ikusita daude. PPren jarrera oso erradikala da eta publikoki escracheak ETArekin eta Ezker abertzalearekin lotu ditu. Hasiera batean PPren salaketa etxe-kaleratze en aurkako mugimenduaren aurkakoa izan bazen ere, gero Bizkaiko Stop Kaleratzeak elkartearen aurka zentratu zen.
Caledoniscincus haplorhinus
Caledoniscincus haplorhinus Caledoniscincus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Gabriela Svobodová
Gabriela Svobodová (Gabriela Sekajová, Kremnica, Txekoslovakia, 1953ko otsailaren 27a) iraupen eskian lehiatu zen kirolari txekoslovakiarra da.
Neguko hiru Olinpiar Jokotan parte hartu zuen, eta zilarrezko domina lortu zuen Sarajevon (1984), errelebo-proban (Dagmar Švubová, Blanka Paulhony eta Kv«Jeriová), 6. postuan Innsbrucken (1976) eta 4. postuan Lake Placiden (1980), proba berean.
Bizitza
Gabriela Soukalová-Svobodová 1953ko otsailaren 27an jaio zen. Lehen hezkuntzaren amaieran eskiaketa lehiakorrak egiten hasi zen. Bigarren urtean, Liptovský Hráde-ko elektroteknologiako bigarren eskola batean, kirol nazionalean onartua izan zen. Geroago, adin txikikoa zen arren, helduentzako kirol talde nazionalera eraman zuten. Munduko txapelketetan zilarrezko domina irabazi zuen Sarajevon (1974), eta Txekoslovakia ordezkatu zuen Innsbruckeko Neguko Olinpiar Jokoetan (1976) eta Placid lakuan (1980). Eskiatzaile karrera 1985ean amaitu zuen eta, ondoren, barne Ministerioko Jablonec klubean entrenatzaile lanetan aritu zen. 1987an hasi zen irakasten Jablonec kirol-gramatika eskolan, non gaur egun arte jarraitzen duen. Bere bigarren alaba Gabriela Soukalová Koukalová eskiatzaile lehiakorra da.
Ibilbidea
Nazioarteko début egin zuen 1974ko Munduko Txapelketan, non brontzezko domina irabazi zuen erreleboan, eta bere karreraren puntu gorena 1984ko Neguko Olinpiar Jokoetan iritsi zen, bera, Dagmar Švubová, Blanka Paulinho eta Květa Jeriová izan zirelarik zilarrezko domina harrigarri bat irabazi zutenak erreleboan. Arrakasta horiez gain, Svobodová 1976ko eta 1980ko Olinpiar Jokoetan eta 1978, 1982 eta 1985eko Munduko txapelketetan ere lehiatu zen, bere banakako helmugarik onena lehiaketa horietan 13 km-koa izanik 1976ko Olinpiar Jokoetan eta 10 km-koa 1982ko Munduko Txapelketan. Svobodová 1985ean kiroletik erretiratu zen eta gero Jablonec nad Nisouko eskolako irakasle eta entrenatzaile gisa lan egin zuen. Eslovak etnikoa izan arren, Svobodová txekiar hiritartasuna lortu zuen Txekoslovakia zatitu ondoren. 1976ko Olinpiar Jokoen ondoren, Svobodová Jaroslav Svoboda eskiatzaile txekiarrarekin ezkondu zen, baina gero dibortziatu egin ziren. Gerora, Karel Soukal eski-jauzilari txekoslovakiar ohiarekin ezkondu zen eta haien alaba Gabriela Soukalová Txekiar Errepublikako ordezkaria izan zen 2010eko Neguko Olinpiar Jokoetan.
Bizizaleak ingurumen dokumentazioko zentroa
Bizizaleak ingurumen dokumentazioko zentroa Euskal Herriko mugimendu ekologistaren artxibo historikoa da. 1989an abiatu zen, Ekologistak Martxan elkarte ekologistako Bizkaiko batzorde batek bultzaturik, eta Bilboko Udalaren laguntza izan du orduz geroztik. Bilboko Yohn jauregian du egoitza, eta ingurumenaren arloko eta garapen orekatuaren arloko gaietan espezializatua dago.
Bere bilduma herritarren eskura jartzeaz gainera, hainbat jarduera antolatzen du, hala nola Ekoeskola ikastaroa: ingurumen arazoei nola aurre egin azaltzeko hitzaldi eta txangoak.
Gaur egun ere, Ekologistak Martxan talde ekologistaren eskutik lan egiten du. Garai batean dokumentazio zentroaren katalogoa Internetez kontsulta zitekeen.
Sauqueville
Biztanleria
2007an Sauqueville udalerrian erroldatutako biztanleak 359 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Allemanche-Launay-et-Soyer
Allemanche-Launay-et-Soyer Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Allemanche-Launay-et-Soyer udalerrian erroldatutako biztanleak 104 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.