cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1K linea (Euskotren)
Historia
Hori dela eta, eta aukera egon arren, linea gutxitan erabiltzen da Gipuzkoako eta Bizkaiko hiriburuen arteko ibilbide osoa egiteko. Horren ordez, en helburu nagusia erabiltzaileari bi geltokiren arteko bidaiak — laburrak, oro har — egiteko aukera ematea da, bi hiri handien arteko trenaren etengabeko ibilbidea aprobetxatuz. Nahi duen erabiltzaileak erabil dezake beti bidaia luzeagoak egiteko. Horrela, lineak zerbitzu "hibrido" gisa balio du aldirietako baten eta distantzia ertaineko (edo eskualdeko) beste baten artean, eta, edonola ere, zehaztasun handiagoa ahalbidetzen du bidaiaren hasierako eta amaierako puntuetan, kostu merkeagoarekin eta bidaia-denbora luzeago baten truke. Renfe Intercity eskualdeko zerbitzuaren antzeko filosofia da: ibilbide ertain eta luzeko zerbitzu baten arteko hibridoa.
Eskualdeko zerbitzuak
Historian zehar, 1982tik 2013ra, Euskotrenek aldiriko zerbitzuez gain, Bilbo eta Donostia arteko eskualdeko zerbitzuak (edo "distantzia ertainekoak") ere eskaini ditu. Zerbitzu historikoetako batzuk, Bidexpress (1987an inauguratua, 1990eko hamarkadaren hasieran desagertua) eta Euskopullman, 1998 eta 1999 artean existitu zen gama altuko zerbitzua dira. Erregimen horretan, eta kasuan kasuko zerbitzu zehatzaren arabera, trenak goiburuko geltokietatik abiatzen ziren – Amara Donostian eta Atxuri Bilbon, garai hartan – eta ibilbide osoa bitarteko geltoki nabarmenetan bakarrik egiten zuten, hala nola Boluetan (Bilboko metroarekin 1997tik izandako korrespondentzia), Zornotzan edo Eibarren. Horrek bidaia-denbora asko aurreztea zekarren. Eskaerak behera egin zuenez, egunez eguneko harremanen kopurua gutxituz joan zen pixkanaka, baina konpainiak zenbait zerbitzu erdizuzen eskaintzen jarraitu zuen, izendapen espezifikorik gabe ere, harik eta 2013aren hasieran behin betiko kentzea erabaki zuen arte.
Azpiegitura
Linearen barruan, honako ibilbide hauek daude:
Geltokien izena
Euskotren Trena sareko geltokiak Euskal Trenbide Sarea enpresak kudeatzen eta mantentzen ditu 2004ko irailaren 2tik. Hala ere, Eusko Trenbideak enpresak ditu trenak eta horiek ustiatzeaz arduratzen da.
Azpiegitura
Lineak Bilbo—Donostia burdinbidea bakarrik erabiltzen du, Zumaia eta Amara geltokien artean.
Ustiapena
Linea Eusko Trenbideak usiatzen du Euskal Trenbide Sareak kudeatutako trenbide eta geltokietan.
Batez besteko denborak
Ibilbideko batez besteko denborak adierazgarriak dira, eta trafikoaren edo beste ezusteko batzuen arabera alda daitezke.
lineak Zumaiako geltokia honako hauekin komunikatzeko aukera ematen du:
Flota
Gaur egun, Euskotren Trenaren flota 44 ibilgailuarik osatzen dute.
Guneak
Linea horrek, guztira, 2 gune zeharkatzen ditu:
Valentina Terexkova
Valentina Vladimirovna Terexkova, errusieraz Валенти́на Влади́мировна Терешко́ва, (Maslennikovo, Errusia, 1937ko martxoaren 6a - ) kosmonauta, ingeniaria eta politikaria, espaziora joan zen lehen emakumea izan zen. Laurehun izangai baino gehiagoren eta bost finalisten artean aukeratua 1963ko ekainaren 16an jaurtitako Vostok 6 probatzeko. 48 orbita osatu zituen Lurraren inguruan, hiru egunetan, Lurretik kanpo. Bakarka espazioko misio bat egin duen emakume bakarra izaten jarraitzen du.
Kosmonauta gisa errekrutatu aurretik, ehungintzan eta paraxutista amateurretan lan egiten zuen Terexkova langileak (parakaidismoarekin izandako esperientzia hori erabakigarria izan zen hautagai izateko). Kosmonauten Kidegoan sartzeko, Terexkova Aireko Indar Sobietarren ohorezko kide egin zuten, eta espaziora hegan egin zuen lehen zibila izan zen. 1969an kosmonauta femeninoen lehen taldea desegin ondoren, Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistako kide nabarmena izan zen, eta hainbat bulego politikotan parte hartu zuen. Sobietar Batasuna (SESB) kolapsatu ondoren, politikan aktibo egon zen, eta sobietar Batasunaren ondorengo Errusian heroina izaten jarraitu du.
Harreman ona du Errusiako presidente Vladimir Putinekin. 2013an, Martera bidaiatzeko eskaini zuen bere burua, aukera ematen bazioten. 2014ko Sotxiko Joko Olinpikoen hasiera-ekitaldian, bandera olinpikoa eraman zuen.
Biografia
1959ko maiatzaren 21ean egin zuen lehen jauzia 22 urterekin, artean ehungintzako langilea zela. Paraxutismoan izandako esperientziak eraman zuen kosmonauta izateko aukerara. 1961ean Komsomoleko (Gazte komunisten elkartea) idazkari lanetan aritu zen eta geroago Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistan sartu zen.
Sobietar Batasunean, espazioko agentziak gogotsu bilatu zuen emakume bat hegan egiteko, entrenamendua gainditzen bazuen. Eta halaxe egin zuen Valentina Terexkovak 1963ko udan.
Sobietar programa espazialeko lasterketa
Juri Gagarinen 1961eko hegaldiaren ondoren, Sergei Koroliov koheteen arloko ingeniari nagusiak hegaldi bat egiteko asmoa izan zuen, emakume bat espaziora eramanez. 1962ko otsailaren 16an, Valentina Terexkova hautatu zuten emakumezkoen kosmonauta-taldean sartzeko. Laurehun hautagai baino gehiagotatik bost hautatu zituzten: Moskuko Aireko Institutuko ehiza-pilotua zen Tatiana Kuznetsova, Sobietar Batasuneko paraxutismoko talde nazionaleko kide zen Irina Soloviova, eskolako maisua zen Zhanna Jorkina, paraxutista aditua zen Valentina Ponomariova eta Valentina Terexkova. Baldintza hauexek bete behar zituzten: 30 urtetik beherako paraxutista izatea, 1,70 metrotik beherako altuera eta 70 kg baino gutxiago izatea.
Terexkova oso hautagai duintzat hartu zuten, neurri batean proletario-jatorriagatik, eta aita, Vladimir Terexkov tankeetako lider eta sarjentua, gerra-heroia izan zelako. Bigarren Mundu Gerran, Finlandian, bi urtez, Kareliako Lemettik gertu, izan zen Neguko Gerran hil zen. Misioaren ondoren, Sobietar Batasunak herriari eskainitako zerbitzua eskertzeko zer egin zezakeen galdetu ziotenean, Terexkovak aita lanean hil zen lekua bilatzeko eskatu zion gobernuari. Leku horretan, gaur egun Lemettin (mugaren errusiar aldean) dagoen monumentu bat eraiki zuen gobernuak. Terexkova Finlandian izan da hainbat aldiz.
Valentina Terexkovaren trebakuntzan, grabitaterik gabeko hegaldiak, isolamendu-probak, zentrifugagailuko probak, suzirien teoria, ingeniaritzako espazio-ontziak, jausgailuetan 120 jauzi eta MiG-15UTI borroka-hegazkinetan pilotuak sortu ziren. Taldeak zenbait hilabete eman zituen entrenamendu intentsibo batean, eta 1962ko azaroan amaitu zituen azterketak; ondoren, gainerako lau hautagaiei Sobietar Aireko Armadako subteniente izendatu zituzten. Terexkova, Soloviova eta Ponomariova izan ziren beste hautagai nagusiak, eta misio-programa bat garatu zen, bi emakume espaziora hegan egitea ahalbidetuko zuena, 1963ko martxoan edo apirilean elkarren segidako egunetan Vostok hegaldi bitan.
Terexkova espaziora hegan egin zuen lehen pertsona zibila izan zen, baina Kosmonauten Kidegoan sartzeko, Aireko Indar Sobietarren ohore-bidez onartu zuten.
Hasieran, Terexkova Vostok 5 hegaldian bidaiatzea nahi zuten, eta Ponomariova, berriz, Vostok 6 hegazkinean. Hala ere, hegaldi-plan hori 1963ko martxoan aldatu zen, Vostok 5 hegaldiak gizon-kosmonauta bat eramateko, Valeri Bykovski, 1963ko ekainean Vostok 6 ontzian kosmonauta batekin batera misioa egiteko. Espazioko Estatuko Batzordeak Terexkova izendatu zuen Vostok 6 pilotatzeko maiatzaren 21ean egin zuen bileran, eta hori Nikita Khrustxov jaunak berretsi zuen. Terexkova Mercury 7ko astronauta gazteena (Gordon Cooper) baino hamar urte gazteagoa zen. Hala, 1963ko ekainaren 16an, Vostok 6 izeneko ontzia, Valentina Terexkova tripulatzaile bakarrarekin, espaziora arrakastaz bota zuten. Emakumezkoen lehen espazio-ibilbidea hasi zen. Baina, protagonistak berak geroago onartu zuenez, hegaldia ez zen espero zitekeen bezain gozagarria izan. Bidaiaren hiru egunetan, Terexkovak goragale eta buruko min handiak izan zituen, eta horiek ez zioten eragotzi ontziko egunerokoa egunean izatea eta misioaren xehetasun guztiak betetzea. Gainera, akatsa gertatu zen ibilbidearen programazioan, eta berak aldatu egin behar izan zuen ontzia Lurretik ez urruntzeko eta aurreikusita zegoen bezala itzultzeko.
Lurrari 48 bira eman eta 70 ordu baino gehiagoko hegaldia egin ondoren, 1963ko ekainaren 19an Terexkovak hegaldi-kapsula utzi eta 6.000 metroko altueratik Karagandan (Kazakhstan) oinak jarri arteko jausgailu-jaitsiera amaitu zuen. Espazioko aeronautikako legenda bihurtu zen.
Ekainaren 14an Vostok 5 jaurtiketa arrakastatsuaren ondoren, Terexkovak bere hegaldirako azken prestakuntzak hasi zituen. Berak 26 urte zituen une hartan. 1963ko ekainaren 16ko goizean, Terexkova eta Soloviova jantzi espazialekin jantzi zituzten, eta autobusean jaurtiketa-plataformara eraman zituzten. Bere komunikazioak osatu eta bizi-euskarria aztertu ondoren, Vostok-en 'zigilatua' izan zen. Bi orduko kontu baten ondoren, Vostok 6 errorerik gabe jarri zen martxan, eta Terexkova espaziora iritsi zen lehen emakumea bihurtu zen. Hegaldi horretako bere izena 'Txaika' (Kaioa, Errusia: Чайка) zen, geroago,1971n, Txaika asteroide baten izenaz oroitua.
Terexkovak hegaldiaren zati handi batean goragalea eta ondoeza izan zituen, eta lepoko mina, kaskoa astuna zela eta, 48 aldiz orbitatu zuen Lurra, eta ia hiru egunez egon zen espazioan. Hegaldi bakar batekin, data hori baino lehen hegan egin zuten astronauta estatubatuar guztien denboren batura baino hegaldi-denbora gehiago erregistratu zuen. Terexkovak ere hegaldi-erregistro bat izan zuen, eta horizonteari argazkiak atera zizkion, atmosferako aerosol-geruzak identifikatzeko erabili zirenak.
Vostok 6 izan zen Vostok misioaren azken hegaldia, eta Vostok 5a baino bi egun geroago jaurti zuten. Valeri Bykovskik Vostok 5 antzeko orbita batera eraman zuen bost egunez, eta Terexkova baino hiru ordu geroago lurreratu zen. Bi nabeak bost kilometrora hurbildu ziren puntu batean, eta Terexkova Bykovskirekin eta Khrustxovekin irratiz komunikatu zen. Terexkovak bikain ekin zion hegaldiari, eragiketa guztiak zuzen egin zituen. Hala ere, orbitan zegoela, Terexkovak ezin izan zuen ontzia behar bezala bideratu, sistemak akats bat izan baitzuen. Sergei Koroliov sobietar programa espazialaren zuzendaria ez zegoen gustura Terexkovak orbitan zuen portaerarekin, eta ez zion utzi ontzia eskuz kontrolatzen, planifikatuta zegoen bezala. Hegaldia kontrolatzeko taldeak sistema aldatu zuen (gaizki programatuta zegoen, ontzia Lurretik urrundu zedin, hurbildu ordez) eta Terexkova itzuli egin zen. Hiru egun geroago, Altaiko lurreratzearekin batera, hegaldia arrakastaz amaitu zen. Okadak eta deserosotasunak jasan zituen arren, Terexkovak 48 bira jasan ahal izan zituen Lurraren inguruan, bitakora-koadernoar i eutsi zion eta horizontearen argazkiak atera zituen, gero aerosol atmosferikoak aurkitzen laguntzeko.
Hegaldi gehiago aurreikusita bazeuden ere, 19 urte igaro ziren beste emakume bat, Svetlana Savitskaia, espaziora joan zen arte. Terexkova taldeko beste lau kosmonautak ez ziren espaziora joan. Bera ere jakitun zen egoera horretaz, eta halaxe adierazi zuen 1967ko urrian kazetari espainiar bati egin zion lehen elkarrizketan.
Espazioko misioaren ondoren, Zhukovskiren Aire Indarraren Akademian ikasi zuen, eta espazioko ingeniari gisa graduatu zen 1969an. Urte horretan bertan, emakumezkoen kosmonauten taldea desegin egin zen. 1977an, ingeniaritza-doktoretza jaso zuen.
1997an Aireko indar Sobietarretik eta kosmonauten gorputzetik erretiratu zen.
1963ko azaroaren 3an Andrian Nikolaiev kosmonautarekin ezkondu zen (1929-2004), eta urtebete geroago Jelena Andrianovna Nikolaiev-Terexkova alaba izan zuen (1964ko ekainaren 8a). Medikuntzan doktore da, eta espaziora atera ziren bi kosmonautetatik jaio zen lehen pertsona izan zen. Valentina lehen senarragandik banandu zen 1982an. Bigarren senarra, Juli Xapoxnikov doktorea, 1999an hil zen.
Terexkova, Jelena Mizulina, Irina Jarovaia eta Andrei Skochekin batera, balio kristauak babesteko parlamentu-taldeko kide izan da; beraz, Errusiako Konstituzioari zuzenketak sartzearen alde dago, eta horren arabera, ortodoxia da Errusiaren nortasun nazional eta kulturalaren oinarria.
2014ko Sotxiko Joko Olinpikoen hasiera-ekitaldian, bandera olinpikoa eraman zuen.
Karrera politikoa
Gailentasuna zela eta, hainbat kargu politiko izan zituen: Terexkova politikotarako hautatu zuten: Sobietar Batasuneko Sobiet Goreneko kidea (1966-1974), Alderdi Komunistaren Batzorde Nagusiko kidea (1969-1991), Sobietar Batasuneko Presidiumeko kidea (1974-1989), Nazioarteko Lankidetza Demokratikoko lehendakariordea, Nazioarteko Emakumea
Politikoki aktibo egon zen Sobietar Batasuna kolapsatu ondoren, baina Estatu-Dumarako hauteskundeak galdu zituen 1995ean. 1995ean, Terexkova dibisioko orotariko zerbitzu-mailara igo zen. 2003an, Terexkova berriro postulatu zen Estatu-Duman aulki baterako. 2007an, Vladimir Putin lehen ministroaren egoitzara gonbidatu zuten Terexkova, Novo-Ogariovon, 70. urteurrena ospatzeko. Han zegoela, Martera hegan egitea gustatuko litzaiokeela esan zuen, baita horrek joaneko bidaia zela esan nahi bazuen ere. Geroago, 2008an, Jaroslavleko Oblasteko Duman hautatu zuten bere eskualdeko parlamenturako. 2011ko abenduaren 4an, Terexkova Estatu-Dumako kide hautatu zuten, Errusiako legegintzaldiko behe-ganbera, Jaroslavleko Oblastaren ordezkari eta Errusia Batua alderdiko kide gisa. Estatuko VI. Duman, Jelena Mizulina, Irina Jarovaia eta Andrei Skochekin batera, balio kristauak babesteko ekintzen arteko batzordeko kidea izan zen. Ahalmen horretan, Errusiako Konstituzioaren hitzaurrean zuzenketak sartzearen alde egin zuen, "ortodoxia Errusiaren nortasun nazional eta kulturalaren oinarria dela" gehitzeko.
2016ko irailaren 18an, Terexkova berriro hautatu zuten Estatuko Zazpigarren Dumarako. Egitura Federaleko eta Tokiko Gobernuko Batzordeko lehendakariorde gisa aritu da. Sobietar Errusian, heroia da oraindik ere.
Emakumeek espazioan duten ikuspegia; "Women in space"
Artikulu ezagunenetako bat, "Emakumeak espazioan", Impact of Science in Society izeneko aldizkari estatubatuarrean argitaratu zen, jarduera zientifikoetan parte hartzen duten emakumeei buruzko ikuspuntuak azaltzen zituena.
Terexkovak 1970eko artikuluan laburbildu zituen emakumeei eta zientziari buruzko bere ikuspuntuak:"'Emakume batek beti emakume izaten jarraitu behar duela uste dut, eta emakumetasuna ez dagoela harengandik kanpo. Era berean, zinez uste dut emakume batek zientziaren edo kulturaren eremuan edo beste edozein arlotan egindako lan batek ere, edozein dela ere indartsua edo zorrotza, ez duela gatazkarik sortuko bere lehengo 'misio zoragarriarekin': maitatzea, maitatua izatea eta amatasunaren zoriontasunarengatik irrikaz egotea. Aitzitik, haren bizitzako bi alderdi horiek ezin hobeto osa daitezke '."
Bizitza pribatua
Valentina Terexkova Andrian Nikolaievekin ezkondu zen 26 urte zituela, 1963ko azaroaren 3an Moskuko ezkontza-jauregian, Nikita Khrustxov buru zuela, goi-mailako gobernuarekin eta espazioko programako liderrekin batera.
1964ko ekainaren 8an, Jelena Andrianovna Nikolaieva-Terexkova alaba erditu zen. Mediku gisa ikasi eta graduatu zen, eta Jelena espaziora joan ziren gurasoekin lehen pertsona bihurtu zen. Valentina eta Nikolaiev 1982an dibortziatu ziren. Nikolaiev 2004an hil zen.
Bigarren senarra, Juli Xapoxnikov ortopedista, 1999an hil zen.
Valentina Terexkovak beti izan zuen inoiz egin ezin izan zuen desio bat: tren-makina bat gidatzea. Adina izan arren, Martera bidaiatu nahi du, itzulerarik izan ez arren.
Quissac (Lot)
Quissac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Quissac udalerrian erroldatutako biztanleak 117 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 113 etxebizitza zeuden, 57 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 50 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 110 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 57 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 19 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 64 ziren, horien artean 47 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 47 pertsona aktiboetatik 40 lanean zeuden (20 gizon eta 20 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Quissac udalerrian 59 unitate fiskal zeuden, 118,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.481 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 informazio eta komunikazio enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Quissac udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bouroullec anaiak
Bouroullec anaiak oihartzun handiko diseinatzaileak dira. Anaien artean zaharrena Ronan Bouroullec (1971) da, eta gazteena Erwan Bouroullec (1976). Bretainiako otalurretan hazi eta hesitu ziren, nekazaritzan lan egiten zuten gurasoekin batera. Jatorri hori izanda, inork ez zuen pentsatu etorkizun handiko mutilak izango zirenik.
Biografia
Nerabe garaitik, Ronan-ek diseinuarekiko grina adierazi zuen. Erwan-ek, aldiz, artearekiko zerikusia zuen eskolara joatea proposatu zien bere gurasoei, anai nagusiak landuko zituen proiektuetan parte hartu ahal izateko. Bateratze honek elkarlan oso emankorra eman zuen anai frantziarren artean.
Bouroullec anaiak 90. hamarkadatik aritu dira elkarlanean. 1997. urtean, lehenengo saria jaso zuten Pariseko “Salon du Meuble”-n aurkeztutako sukalde modular bati esker. Sari hau jaso ondoren, kontsumo- eta altzari-munduko enpresa ezberdinekin lanean hasi ziren, adibidez, Vitra, Kvadrat, Kartell, Alessi eta Cappellini besteak beste. Cappellini enpresaren nagusia, Giulio Capellini, izan zen Bouroullec anaien potentzialaz jabetu zen lehena. Hori dela eta, Bouroullec anaien lehenengo proiektuak Capellini enpresarako izan ziren.
Bouroullec anaien diseinuak mundu osoko museoetan aurki daitezke, adibidez, Musée National d´Art Moderne – Centre Pompidou, Pariseko Musée des Arts Décoratifs, New York-eko Museum of Modern Art, Art Institute of Chicago edo Londreseko Design Museum-ean.
Produktuak
Bouroullec anaiek diseinaturiko hainbat produktuk bereizten ditu beste diseinatzaileengandik. Hauen artean hauek daude:
Osso aulkia:
Mattiazzi enpresarekin egin zuten lehen kolaborazioa. Aulki hau Osso bilduman dago, beste mahai eta besaulki batekin batera. Trinkoa den Osso aulkia edozein leku dotoretzeko gai da. Anaien esanetan, egurraren kalitateak eta atsegintasunak aulkia definitzen dute. Egur hau, astigar, lizar edo haritzarena izan daiteke, eta gainera, hainbat koloretan dago. CNC-ren bidez mekanizatutako egurrezko lau blokek eta lau hankek eratzen dute Osso aulkia. Ondoren, teknologia altuko sistema batek muntatzen ditu blokeak eta hankak.
Serif telebista:
Serif izeneko telebista hau 2015eko urrian diseinatu zuten Samsung-entzat. Diseinatzaileak, normalean, gero eta sendoera gutxiagoko telebistak egiten saiatzen dira. Serif telebistaren kasuan, berriz, “I” itxurako forma dauka. Itxura honi esker, telebista zutunik jar daiteke, hanken laguntzarik gabe. Gainera, bere goiko aldean nahi beste objektu jarri daitezke. Horrela, telebista bat izateaz gain, apaingarria ere bada. Bitxia izan daitekeen arren, Bouroullec anaiek, pieza teknologiko bat diseinatzen zuten lehenengo aldia zen hau. Hortaz, telebista bat sortzeaz gain, etxeko edozein toki dotore dezakeen pieza sortu nahi zuten. Serif telebista zuri, gorri eta urdin ilun koloreetan dago salgai, eta baita 24, 32 eta 40 hazbeteko tamainetan ere. Honen detailerik txikienak ere ondo zaindu dira. Horrela, telebistaren atzeko aldea hainbat ehunek osatzen dute, bistan egon daitezkeen kable eta konektore guztiak estaliz.
Kaari bilduma:
Estokolmoko diseinu- eta altzari-azokan, Artek marka finlandiarrari bilduma hau aurkeztu zioten. Bilduman mahai eta apalak daude, tolestutako metalezko laminetatik sortuak. Bi anaiek Artek markarentzako lan egin zuten lehenengo aldia zen. Lehen ideia, Artek-ek zituen mahaientzako hanka berriak diseinatzea izan zen, baina beranduago, ideia hau apalei eta beste hainbat mahaiei ere atxiki zitzaien. Metal-xaflek eta hauek heltzen dituzten egur trinkoek osatzen dute sistema hau. Horrela, mahai eta apalak eratzen dira. Mahaien kasuan, metalezko xaflek hanken lana egiten dute, gaineko egurra zuzen mantenduz. Bestalde, metal-xaflak hormari atxikitzen dira, gaineko egurra apal bilakatuz.
Gabrielen zutargia:
Zutargi hau Versalleseko gazteluan jarri den lehenengo obra garaikidea da. Gazteluko sarreran kokatuta dago. Pisuak eta grabitateak naturalki ematen diote forma zutargiari, hau da, ez dauka forma zehatzik. Swarovski markako 800 kristalez osatutako zutargi honek LED sistema bat darama bere baitan. Kristal hauek altzairuzko egitura bati esker mantentzen dira airean. Kristalen erabilera honek lehenaldia orainarekin lotzen du, antzina zutargiak erabiltzen baitziren. Horretaz gain, luminariako proiektu hau artelantzat har daiteke.
Quiet motion:
Quiet motion delakoa BMW-rekin elkarlanean egindako proiektua da. Diseinatutako instalazio honetan lau plataforma biribil daude, eta beraietan jendea eseri daiteke. Plataforma hauek biratzen dute, zaratarik atera gabe.
Erreferentziak
Produktuen erreferentziak:
Bibliografia
Bouroullec anaien biografia eta ibilbidea:
Magny (Rhin Garaia)
Magny Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Magny udalerrian erroldatutako biztanleak 284 ziren. Familiak 87 ziren, horien artean 9 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren gizonak), 18 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 46 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 14 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 97 etxebizitza zeuden, 88 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 89 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 88 etxebizitza nagusietatik 73 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 65 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 188 ziren, horien artean 142 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 142 pertsona aktiboetatik 137 lanean zeuden (80 gizon eta 57 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Magny udalerrian 91 unitate fiskal zeuden, 296 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.213,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Perfume (2001eko filma)
Perfume, New York hiriko modaren industriaren inguruko 2001. urteko pelikula bat da.
Torrazza Piemonte
Torrazza Piemonte Italiako udalerri bat da. Turingo Hiri Metropolitanoan kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Torrazza Piemontek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Hinterrhein barrutia
Hinterrhein barrutia Grisonia kantonamenduan dagoen Suitzako barrutia da. Bere hiriburua Thusis da. 617,61 kilometro koadroko azalera du eta 12.672 biztanle.
Biatloia 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan – Emakumezkoak bakarka
Emakumezkoen bakarkako biatloia 2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan Hualindong Eski Estazioan jokatu zen otsailaren 7an. Denise Herrmann izan zen txapelduna. Anaïs Chevalier-Bouchet frantziarrak lortu zuen zilarra eta Marte Olsbu Røiseland norvegiarrak brontzea. Herrmannentzat eta Chevalier-Bouchetentzat lehenengo domina izan zen bakarka.
Hanna Öberg izan zen tituluaren defendatzailea. 2018ko zilarrezko domina, Anastasiya Kuzmina, eta brontzezko domina, Laura Dahlmeier, lehiaketetatik erretiratu ziren. 2021-22ko Munduko Kopako lider nagusia Røiseland zen Olinpiar Jokoen aurretik, eta Markéta Davidová zen banakako liderra.
Higinio Gisasola
Higinio Gisasola Bilbao, pilota arloan Begoñés IV.a izengoitiz ezaguna, (Bilbo, - ?) pilotari profesionala izan zen.
Bere anaiek baino karrera apalagoa egin zuen, baina haren semeak izan ziren dinastiari jarraipena eman ziotenak: Jesús (Begoñés V), Iñaki (Begoñés VI) eta Jon (Begoñés VII).
Chiloscyllium caeruleopunctatum
Chiloscyllium caeruleopunctatum Chiloscyllium generoko animalia da. Arrainen barruko Hemiscylliidae familian sailkatzen da.
Kantabriar Gerrak
Kantabriar Gerrak (Bellum Cantabricum) Iberiar penintsularen erromatar konkistan izandako guda batzuk dira. Erromatarrak Iberiar penintsula konkistatzen hasi ziren k. a. II. mendean. Luzaroan borrokatu behar izan zuten bertako herri batzuen kontra, guztiok menperatu arte. Kantabriarrak erromatarren aurkako borroka luze eta gogor bat izan ondoren, azken herri menperaturik izan ziren. Guda kantabriarrak erromatarrek kantabriar herriaren kontra buruturiko kanpainei deritzegu. Zeregin horretarako, erromatarrek 10 urte (K.a. 29 – K.a. 19) eta 7 legio (Guztira 7.000 soldadu) behar izan zituzten.
Arrazoi historikoak
K.a. II. mendean erromatarrak iparraldeko herriekin (galeziarrak, asturrak eta kantabriarrak) kontaktuan sartu ziren noizean behin, baina ez zuten haiek menderatzea lortu. Lehenengo kontaktu hauek gudari menderakaitzen ospea eman zieten kantabriarrei. Hori dela eta, erromatarrak berrehun urte Hispanian egon eta gero, eurak menderatzea obsesio bihurtu zen erromatarrentzat.
Arrazoi estrategiko eta ekonomikoak
Kantabriarrek, nekazaritzaren aldetik, oso lurralde pobrea okupatzen zutenez, haien bizimodua artzaintzan oinarrituta zegoen. Horregatik, auzokoen kontrako lapurretarako espedizioak osagarrizko ogibidea zuten. Euren auzokoek (autrigoi, bakzeo eta turmodigo), Erromaren menpe egonik, Erromaren laguntza eskatu zuten kantabriarrek eragindako lapurreta eta erasoekin amaitzeko. Bestalde, erromatarrek Kantabriako lurraldeen meatze-aberastasuna ezagutzen zuten, batez ere berun eta burdinari dagokionez.
Prestigio pertsonaleko zergatiak
Kantabriarrek oso herri txikia osatzen zuten eta, erromatarrenarekin konparatuz, militar baliabide gutxikoa zen. Hori dela eta, Kantabriarren intsumisioa lotsagarri ikusten zuten erromatarrek. Aitzindari horiekin, Augustok astur eta kantabriarren menderatzea pertsonalki burutu nahi zuen, prestigio eta ospe handia lortzeko, eta, era horretan, bere egoera politikoa Erroman gogorki sendotzeko.
K.a. 29. urtean bakzeoak erromatarren kontra matxinatu ziren, eta, nahiz eta auzoko harremanak aspalditik onak ez izan, kantabriarrek lagundu egin zieten. Erromatarrek irabazi zuten, eta kantabriarrek haien mendietan beren burua babestu zuten. K.a. 29 eta 26. urteen artean, garrantzirik gabeko guduxkak baino ez ziren egon Kantauriko mendikatean zehar.
K.a. 26. urtean, Octavio Augusto enperadorea Hispaniara abiatzen da eta Segisama herrian (Sasamón, Burgos) ezartzen du bere base militarra. Ordurako, Kantabriar gerrateen ospea zabalduta zegoen inperio osoan zehar, eta Augustoren asmoa lehenbailehen fama horrekin amaitzea zen. Etsaiaren kalitateak gatazkaren lurraldera 7 legio ekartzera eragin zuen:
Lucasium
Lucasium Diplodactylidae familiako narrasti genero bat da. Australian bizi dira.
Kantabriar Gerrak
Prestigio pertsonaleko zergatiak
Gainera zenbait unitate laguntzaile ere aritu ziren:
Hala eta guztiz ere, Kantabrian izandako egonaldia ez zen batere atsegina izan Augustorentzat: nekea, guduxkek eragindako etsipena, lurraldearen malkarra, gaixotasuna eta bere bizitzarekin akabatzear izandako tximista eta guzti. Hori dela eta, enperadorea Tarracora bueltatu behar izan zen. Bitartean armada erromatarrak hiru zutabe zabaldu zituen Kantabria osoa inguratzeko. Erdiko zutabeak ipar Kantabriako gotorleku handiak hartzen zituen: Amaya haitza eta Bernorio mendia. Geroago, izugarrizko bataila egon zen Vellica izeneko hiri kantabriarrean; horren ondorioz, kantabriarrak Vindio mendiraino (Europako Mendiak) atzeratu ziren. Erromatarrek mendia setiatu zuten, eta hor jarraitu zuten kantabriarrek udazkeneraino; ordura arte, gehienok hilda zeuden gosea eta hotza zirela eta.
Azkeneko bataila Aracillum izeneko kastroan libratu zen. Kastro honetako biztanleek izandako erresistentzia heroikoa izan zen. Baina erromatarrek errefortzu moduan Akitaniako flotarekin oste ugariak lehorreratu zituzten Kantabriako itsasertzean, eta Aracillum kastroan zeuden setiatuak atzetik eraso egin zituzten. Sarraski itzela izan zen eta kantabriar gehienek euren burua beste egin zuten, erromatarren esku ez erortzeko nahian.
Matxinada gehiagorik ekiditeko, erromatarrek mendietako biztanleak lautadara jaitsi, Juliobriga hiria fundatu, eta hiru legio utzi zituzten kantabriarrak zaintzeko. Baina Neron enperadorearen garaian (54-68 K.o.), kantabriarrak, berriz ere, matxinatu egin ziren.
Chinatsu Kira
Chinatsu Kira (吉良 知夏) Japoniako futbolaria da.
Ammodramus humeralis
Ammodramus humeralis Ammodramus generoko animalia da. Hegaztien barruko Emberizidae familian sailkatua dago.
Vanderhorstia kizakura
Vanderhorstia kizakura Vanderhorstia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Furongita
Furongita fosfato motako minerala da.
Ezaugarriak
Furongita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 3 da.
Canthigaster compressa
Canthigaster compressa Canthigaster generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
Waalo
Walo (Waalo) mendebaldeko Afrikako erresuma izan zen, XII-XIX. mendeetan Senegal ibaiaren beheko ibilguan nagusi izan zena.
Historia
Waalok sistema politiko eta sozial zaila (batez ere bere kasta sistema oso formalizatu eta zurruna) zuen, gaur egun Senegalgo wolof kulturan oraindik etengabeko eragina duena. Erresuma, zeharka hereditarioa izan zen, hiru familia matrilinealek gobernatua: jatorri etniko ezberdinekoak ziren Logar, Tedyek eta Joos familiak hain zuzen ere. Joosarrak serer jatorrikoak ziren. Sineko Erresumakoa zen Lingeer Ndoye Dembak serer klan hau Waalon ezarri zuen. Lingeer Fatim Beye bere amama, dinastia honetako matriarka eta arbasoa da. Familia matrilineal hauek etengabeko borroka dinastikoetan parte hartu zuten brak edo Waaloko errege bihurtzeko, bai elkarren artean eta baita Waaloko estatu mugakideekin ere. Erregina edo errege-printzesa haiei lingeer zioten.
Waaloko errege-hiriburua lehenik Ndiourbel (Guribel) izan zen Senegal ibaiaren iparraldeko ertzean, egungo Mauritanian. Gero ibaiaren hegoaldeko ertzean Ndiangué hirira aldatu zuten eta, azkenekoz, Nderrera eraman zuten Guiers aintziraren mendebaldeko ertzean. Waalok esklabista mairuen etengabeko erasoaldiak jasan zituen, baita barnealdeko gerrak ere.
Brakek Seb Ak Baor izeneko nolabaiteko legebiltzar batekin batera gobernatu zuen eta funtzionario eta dignatarioen hierarkia konplexu baten gainean zegoen. Emakumeek goi-karguak zituzten, eta leku nabarmena zuten historia politiko eta militarrean.
Waalok bere erlijio tradizionala zuen. Goi-klaseak haranean zehar hedatu zen islamera berandu bihurtu ziren, izan ere, brakak ez ziren XIX. mendera arte bihurtu.
Waaloko erregeak
Hona hemen John Stewartek African States and Rulers (1989) bere lanean proposaturiko zerrenda.
Torre Canavese
Torre Canavese Italiako udalerri bat da. Turingo Hiri Metropolitanoan kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Torre Canavesek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lyon–Saint Exupéry aireportua
Lyon–Saint Exupéry nazioarteko aireportua Lyongo hiria zerbitzatzen duen aireportua da.
2012an 8.451.039 pertsonek erabili zuten.
Imboden barrutia
Imboden barrutia Grisonia kantonamenduan dagoen Suitzako barrutia da. Bere hiriburua Domat/Ems da. 203,81 kilometro koadroko azalera du eta 18.773 biztanle.
INSEAD
INSEAD Fontainebleau, Abu Dhabi eta Singapuren campusak dituen Europako enpresa eskola da. 1957an sorturik. 2019an Financial Times egunkari britainiarrak INSEAD, Europako 5 enpresa eskola hoberenen artean sailkatu zuen. Horrez gain, INSEAD doktoretza programa bat eskaintzen du, baita marketin, finantza eta negoziogintza bezalako master programa bereziak ere. Bere programek nazioarteko hiru akreditazio dituzte: AMBA, EQUIS eta AACSB. 50.000 ikasle ohi enpresa munduan eta politikagintzan aritzen dira, hala nola Javier Garcia Egotxeaga.
Rika Masuya
Rika Masuya (増矢 理花) Japoniako futbolaria da.
Canthigaster coronata
Canthigaster coronata Canthigaster generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
Chiloscyllium griseum
Chiloscyllium griseum Chiloscyllium generoko animalia da. Arrainen barruko Hemiscylliidae familian sailkatzen da.
Bušince
Bušince Eslovakiako udalerri bat da, Veľký Krtíško barrutian kokatuta. 12,50 km²ko azalera du eta 1440 biztanle 2017ko datuen arabera.
Michel Suleiman
Michel Suleiman (Amchit, 1948ko azaroaren 21a) libanoar militar eta politikaria izan zen. Libanoko presidentea izan zen 2008tik 2014ra.
Kristau-maronita familia batean jaio zen eta 1970ean Akademia Militarrean graduatu zen. Libanoko armadaren buru izan zen 1998tik 2008ra. Azken urte honetan Libanoko presidente hautatu zuten. 2014an amaitu zen agintaldian, adiskidetze nazionala lortzen saiatu zen.
Ikaskuntza holistiko
Ikaskuntza holistikoa, ikaskuntza ulertzeko modu konstruktibista bat da, ezagutza lortze prozesuetan zentratua, honen arabera, ikasleak, ulermen sakonagoa lortzen duelarik, ezagutzaren arlo ezberdinen artean loturak ezartzean, norbanakoa, elkarteak eta munduaren artean.
Teorikoren batzuk, Gardner (1999), Perkins (1992) eta Wiggins eta McTighe (1998) kasu, hausnartutako ikaskuntzaren eta ulermenaren pedagogia baten barnean loturen ezarpenen funtsezko garrantzia azpimarratzen dute. Hau da, ikasleek, ikasgai ezberdinen eta munduaren artean dauden harreman ezberdinak ezagut ditzatela, egoera berrietara moldatu, eta, beharrezko ezagutzak, adimen praktika eta sozialekin bateratu, euren kabuz edo taldean benetako arazoak konpontzeko garaian.
Irakaskuntza holistikoaren barnean, funtsezko papera du ikaskuntza apreziatiboak.
Diana Pinilla
Diana Carolina Pinilla Cuellar (Chiquinquirá, Kolonbia, 1995eko azaroaren 23a) Kolonbiako mendiko Txirrindularitza eta Errepideko Txirrindularitzako txirrindularia da. Zilarra eskuratu zuen Kros proban, 2019ko Bi mendeurreneko Joko Nazionaletan; 2019ko Kolonbiako Sub 23 Kopan 4.a; Txapelduna Departamenduko Kopa Boyacá Race of Champions 2019. (Garagoa Boyacá ); Errepidean, 2019ko Kolonbiako Kopako CRI sailkapeneko txapeldun eta 2019ko Boyacá Bi mendeurreneko Vuelta a Boyacáko azken etapako irabazlea izan zen.
Biografia
Diana Pinilla Chiquinquirá-n jaio zen, baina haurtzaroa Paunan bizi izan zuen, bere familiak lanera joan behar izan zuen eta. Bere familia bere aitak, José Antonio Pinillak, bere ama Luz Marlén Cuellar-ek, bere neba Carlosek eta berak, Dianak, osatzen dute. Txirrindulariak familian txikitatik une atsegin asko igaro zituen. Familia batua, oso langilea, hurbila eta xumea izan da.
Zazpi urterekin hartu zuen bizikleta. Bere nebari oparitu zioten bicicros-bizikletan ikasi zuen ibiltzen, baina geroago hasi zen lehian, 20 urterekin, mutil-lagunak bultzatuta, eta Emakumezkoen kategoriarik ez zuen lehiaketa batean parte hartu zuen. Beraz, gizonezkoekin lehiatu behar izan zuen, eta laugarren postuan geratu zen. Horrek bultzatu zuen Nazio mailan praktikatzen eta lehiatzen jarraitzera. Nahiz eta maila profesionalean lehiatzen urte gutxi ari den, 2016tik hain zuzen, eta txirrindularitza-eskola batean inoiz izan ez den, bere karrera oso azkar garatu da. Yesid Leónek eraman ditu bere prozesua eta kirol-prestakuntza.
Dianak mendiko bizikleta aukeratu zuen, kirol hau praktikatzeko aukera ematen duen leku geografikoan, Boyacán, zegoelako, modalitate horretako proba batean lehiatzen lehen esperientzia izan zuelako eta bere familiaren aukera ekonomikoengatik -errepideko txirrindularitza praktikatzeko beharrezkoak ziren ekipamenduaren kostu handiak ezin baitzituen bere gain hartu.
Guiers aintzira
Guiers aintzira (Lac de Guiers) Senegalgo iparraldean dagoen aintzira da, Richard Toll hiriaren hegoaldean eta Louga eta Saint-Louis eskualdeetan. Dakar hiriko ur edangarri iturri nagusia da; baima ehunka kilometro hego-mendebaldera dagoenez, lurpeko hodiei esker eramaten dute ura.
Diana Pinilla
Biografia
Dianak bizikletan izan duen esperientziarik zailena 2018an izan zen, entrenamendu batean eroriko batek eragindako haragi-etendura izan zuenean. Horrek entrenatzen jarraitzea zaildu zuen eta sei hilabetez ezindu egin zuen. Egun larri haiek gogoan ditu, ziurgabetasunez beteak, bere kirol ibilbidearekin zer gertatuko zen jakin gabe, eta bere errendimendua berreskuratzea zaila izango zelakoan.
Guiers aintzira
35 kilometro luze eta 8 kilometro zabal den laku bat da, eta Senegal ibaiaren adarra den Ferlo edo Bounoum ibaiak elikatzen du.
Diana Pinilla
Biografia
Dianak maitasun handienarekin gogoratzen duen esperientzia Bi mendeurreneko Kirol Joko Nazionaletan izandako parte hartzea da, berarentzat lehena ekitaldi horretan, non Zilarrezko domina irabazi baitzuen Haraneko Yunbon jokatu zen lehiaketan. Egun hura oso gogorra izan zen, ordu batzuk lehenago euria egin zuen eta pista lokatzez beteta zegoen, hainbesteraino non lehiakideek pista zeharkatu behar izan zuten bizikleta sorbalda gainean hartuta. Bere garaipena oso pozgarria izan zen berarentzat, bere sailarentzat eta bere prozesuaren alde egin zuten pertsona guztientzat. Bertan Kolonbiako txirrindulari onenei aurre egin zien, Dianak baino askoz esperientzia handiagoa zuten pertsonei, nazio eta nazioarteko esperientzia zutenei, hala nola Valentina Abril, Leidy Mera, Yosiana Quintero, Angie Lara eta Valeria Garcíari.
2019ko ekainean Diana jada gailendu zen Boyacá Raza de Campeones Kopan, baliodunetako bakoitza irabazi eta sailkapen orokorrean Urrezko Domina lortuz, podiumean Gabriela Bejarano eta Flor Marina Delgadillo eskarmentudunak lagunduta. Lehiaketa horrek urte amaieran Joko Nazionaletan etorri zena prestatzeko balio izan zion. Dianak 2016tik korritu du Kopa hau, brontzezko domina lortu zuenetik. 2017an urrea orokorrean eta baliodun azkena irabazi zuen, eta 2018an ezin izan zuen amaitu aipatutako lesioagatik. Horrek Kopako lau baliodunetatik bi korri egitea galarazi zion.
Errepideko modalitatean ere ausartu da Diana, eta bere lehen lehiaketa Arcabucon, Boyacán, egin zuen, Boyacá Raza de Campeones Kopako baliodunetako batean. Hainbat itzulitako zirkuitua izan zen, non baliodun txapeldun amaitu zuen. Horrek errepidean gehiago praktikatzera bultzatu zuen, Quiroga Bizikleta Klubari esker, parte hartzeko bizikleta egokia utzi baitzion. Modalitate honetan bere bigarren esperientzia Boyacáko Vueltan izan zen, eta Boyacá es para Vivirla taldean lehiatu zen. Dianarentzat lehen bi etapak gogorrak izan ziren, hirugarren etapa Tunjako zirkuitu bat izan zen, eta laugarren itzulian osatu zen ihesaldi bati esker lortu zuen irabaztea.
Bere kirol ibilbidean, Dianak hainbat txapelketatan parte hartu du: Pereira 2018 Panamerikar Kros ean 22. kaxa okupatu zuen, Elite Emakumezkoen kategorian; Mendiko Bizikleta Txapelketa Nazionala, Florida, Valle 2018, non 11. postuan sailkatu zen Elite Emakumezkoen kategorian, eta Errepideko Txapelketa Nazionala, Villavicencio, 2019, Boyacá Selekzioaren barruan.
Covid 19 pandemiarekin, bere entrenamendu-erritmoa nabarmen jaitsi zen, gainera maskara batekin edo kirol-lepoko batekin entrenatzea oso deserosoa da eta oso goiz jaiki beharra dago, Chiquinquirá-n baimendutako entrenamendu-ordua goizeko 5:00etatik 7:00etara izan baita. Dianak eta bere bikotekideak bizikleta denda bat ireki zuten Chiquinquirá-n, 2020ko urtarrilean, 2019an enpresa administratzaile amaitu zuela eta orain bere negozioa kudeatzen praktikatu dezakeela aprobetxatuz.
Mendiko bizikleta
2020
2019
2018
2016
Errepideko bizikleta
2020
2019
2018
Ice on Fire
Ice on fire Elton John abeslari britainiarra 1985ean plazaratu zuen diskoaren izenburua da.
Ezaugarrika
Hau izan zen artistaren 19. albuma. Grabazioa Berkshiren (Ingalaterran) egin zen, Sol Studiosetan; estudio horiek Jimmy Pagerenak ziren, Led Zeppelin taldearen gitarra jole mitikoa. Lanean gonbidatu batzuk hartu zuten parte: George Michael (urte horretan oraindik Wham! taldean), eta Queen taldeko Roger Taylor eta John Deacon. Disko honetan "Nikita" abestia jaso zen, Elton Johnen arrakasta handi bat. Albumaren ekoizpena Gus Dudgeon-en eskuetan egon zen. Albumak 1986ko ekainean, Estatu Batuetan, Urreskoa Diskoa eskuratu zuen.
Borroka 2024ko Udako Olinpiar Jokoetan
Parisko 2024ko Udako Olinpiar Jokoetako borroka-ekitaldiak abuztuaren 5etik 11ra Grand Palais Éphemère-n (Champ de Mars) egiteko programatuta daude. Joko horietan 288 borrokalari lehiatuko dira hemezortzi pisu-kategoriatan. Gizonek estilo libreko eta Grekoerromatarreko probei egingo diote aurre; emakumeek, berriz, estilo libreko borrokan bakarrik hartuko dute parte, eta urrezko hemezortzi domina banatuko dira. Borroka Udako Joko Olinpiko moderno guztietan egin da, 1900ean izan ezik.
Txapelketaren formatua
Hamasei borrokalari lehiatzen dira dibisio bakoitzean. Kanporatze bakarreko txapelketa da lehiaketa, eta brontzezko bi dominen irabazlea nor den erabakitzeko erabiltzen da errepeska. Bi finalistak urrezko eta zilarrezko dominak lortzeko borrokatuko dira.' Bi finalistetako bat galtzen duen borrokalari bakoitza brontzezko domina ematen duten bi partidatan amaitzen den errepeskara joaten da. Partida horietan, finalerdietako galtzaileek aurre egiten diote errepeskatuari.
Sailkatzea
Aurreko Jokoetan bezala, borroka libreko kuotetan 288 plaza daude eskuragarri, Paris 2024rako hiru lehia-faseren bidez. GAU bakoitzak borrokalari bakarra bidal zezakeen pisu-klasearen arabera. Herrialde anfitrioia denez, Frantziak bi postu ditu, hiru estilo desberdinetan.
Kalifikazio-aldia 2023. Munduko Borroka Txapelketan hasiko da. Txapelketa abuztuaren amaieran edo irailaren hasieran izango da, Belgraden, Serbian. Bertan, hemezortzi pisu-kategoria bakoitzeko bost kuota-plaza emango zaizkie lau dominadunei (urrea, zilarra eta bi brontze), eta brontzezko domina duten bi galtzaileren arteko zozketa bateko txapelduna izango da. 2024. denboraldiaren hasieran, kalifikazio kontinentaleko lau txapelketak (Asia, Europa, Amerikak eta Afrika bateratua eta Ozeania) 144 puntu emango dizkiete kontinente bakoitzeko bi finalistei, hemezortzi pisu-kategoriatan. Kuota osoaren gainerakoa 2024 Munduko Kalifikazio Txapelketan erabakiko da, eta hiru kuota emango zaizkie pisu-kategoria bakoitzeko sailkatutako bi borrokalariei eta brontzezko bi dominen arteko borrokako txapeldunari.
Basamortu loratua
Basamortu loratua, Atacamako basamortuan gertatzen den fenomeno klimatiko bat da, nagusiki Atacama eskualdean.
Fenomeno honek, iraila eta azaroa bitartean, euriak ez ohikoak diren urteetan (basamorturako maila normalarekin alderatuz) lore espezie ugariren agerpenean datza.
Fenomenoa, euriek, lotan zeuden erraboil eta hazi ugari, udaberria iristean ernetzen dituztenean gertatzen da, intsektu, hegazti eta musker espezie txikien ugaritzearekin batera. Gertaera hau, bere handitasunik ikusgarrienean, Vallenar hiriaren iparraldetik, Copiapó hiriaren iparralderaino hedatzen da, kostaldean, zein barnealde eta mendilerroko guneetan, iraila eta azaroa bitartean.
Klimatikoki, fenomeno hau El niñorekin lotua dago, herrialdearen kostaldeko itsas korronteen gainberotze bat ekartzen duena, euri kopuruaren gehikuntza eragiten duena.
Fenomeno honetan agertzen diren loreak, 200 espezie desberdin baino gehiagokoak dira, horietatik gehienak, endemikoak (soilik gune geografiko horretan hedatzen direnak). Espezie desberdinak nagusi dira kostaldeko edo barnealdeko gunea izatearen arabera, eta, aipaturiko garaian, ez dira guztiak batera loratzen. Espezierik garrantzitsuenak, honako hauek dira:
Ikuska (giza-ikaskuntza)
Ikuska (giza-ikaskuntza) Joxemiel Barandiaranen eta Institut Basque de Recherches taldearen ekimenez 1946 urtean sortutako aldizkaria da. Hasiera batean 1946-1951 bitartean argitaratu zen. Hutsune luze baten ondoren, 1993. urtean plazaratu zen berriro, 1996 arte. 2013an, aldizkariaren hirugarren aldi bati ekin zitzaion.
Pablo Granados
Pablo Granados, (Rosario, Argentina, 1965eko irailaren 11 - ) aktore, musikagile eta umorista argentinarra da, Raul Granados kazetari eta telebista aurkezlearen semea.