cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
María Asunción Català
1984an erretiratu zen, baina Espainiako Astronomia Elkartearen sei hilean behingo bileretara joaten jarraitu zuen, eta horrek astronomia eta unibertsitate komunitateekin harremanetan jarri zuen.
Haurtzaroa
Bere aita, Albert Català, bankuan lan egiten zuen, eta bere ama, Assumpció Poch, maistra zen, baina lan egiteari utzi zion ezkondu zenean. Català i Poch bost anai-arreben artean zaharrena izan zen.
Aitaren lana zela eta, familia osoa Montblanchera joan zen Català oraindik txikia zenean. Hala ere, ikasketak bertan hasi zituen arren, bere lehen hezkuntza Bartzelonako Jesusen Bihotza eta Maria Sortzez Garbiaren Eskola Katolikoetan jarraitu zuen, lekualdatu eta gutxira itzuli baitziren.
Goi-mailako ikasketak
Gerra Zibila amaitu zenean, Batxilergoa Poeta Maragall Institutuan egin zuen eta 1947an UBn hasi zuen karrera. Emakume batek garai hartan ikastea salbuespenezko zerbait zen, baina Catalàren aitak bere seme-alaba guztiek nahi zutena egiteko aukera izatea nahi zuen.
Hala ere, anaien osaba aitonak erakutsi zizkien unibertsoko bitxikeriak. Jaume Poch i Garí Geografia katedraduna zen, astronomiaren zale amorratua. Irakasleak iloba bilobak mendira eramaten zituen, eta puntu kardinalak bilatzen edo adarren itzalari begira eguneko ordua jakiten irakasten zien, eta, gauez egiten zenean, unibertsoaren sekretuak erakusten zizkien. Geroago, Poch i Garík arazo astronomiko eta filosofikoak ematen zizkion Catalàri institutuan zegoen bitartean konpontzeko. Honela, Catalàri, zientziaren adar honekiko eta izarrekiko zuen grina transmititu zion.
Català UBn hasi zenean, Astronomia ikas zitekeen karrera bakarra Matematika zen, eta, garai hartan, bost emakume baino ez zeuden hura ikasten. Hala ere, emakume ikasleen kopuruak behera egin zuen ikasketak aurrera egin ahala, eta Català hirugarren mailan zegoenean, ikasle bakarra zen. 1953an lizentziatu eta doktoregoa prestatzen jarraitu zuen. Gerraosteko egoera ekonomiko eskasak eta familiaren tradizioari jarraitzeko asmoak bultzatuta, Matematikako Bigarren Hezkuntzako irakasle izateko oposizioetara aurkeztu zen. Lanbide horretan hamabi urtez aritu zen, 1963tik 1975era, Bartzelonako Isabel Infanta Institutuan.
1971n bere doktore tesia gainditu zuen, UBn Matematika doktoregoa lortu zuen lehen emakumeak izanik, eta, urte horretan bertan, irakasle bezala hasi zen lanean UBko Astronomia Sailean.
Ibilbide profesionala
Doktoretza lortzeko falta zitzaizkion eskoletara joaten zen bitartean hasi zen lanean. 1952 eta 1970 artean, UBko Zientzien Fakultatean lan egin zuen, Astronomia Orokorra eta Topografia, Astronomia Esferikoa eta Geodesia, Matematika, Matematika Bereziak, Kimikarientzako Matematika Zabaltzea eta Mekanika arrazionala Mekanika Zelesteari buruzko nozioekin ikasgaietako klase praktikoen laguntzaile gisa.
Bestalde, UBko Zientzien Fakultateko arduraduna izan zen 1957-1958 ikasturteetan eta 1968tik 1971ra. 1960 eta 1974 artean Zientzien Fakultateko irakasle laguntzailea izan zen eta 1965etik 1967ra Farmazia Fakultateko Matematika irakaslea.
1971tik 80ko hamarkadaren hasiera arte, Kataluniako Unibertsitate Politeknikoko Espazioko Teknologien Katedra Bereziarekin elkarlanean aritu zen Astrodinamika eta Zeleste Mekanika eskolak emanez.
1975ean, irakasle laguntzaile numerario gisa hasi zen lanean UBko Fisika Fakultatean, astronomiako irakasle izateko oposizioak gainditu ondoren. Postu horren ondorioz, Espainiako unibertsitate batean irakasle numerario gisa lan egiten zuen lehen emakume astronomoa izan zen. Beste alde batetik, 1982 eta 1984 artean, irakasle agregatu gisa lan egin zuen Astronomia, Astrofisika, Geofisika eta Geodesia irakasten; azken hau, berriz ere UBko Astronomia eta Meteorologia Fakultatean irakasten hasi zenean, Kataluniako Institutu Kartografikoarekin zientifikoki kolaboratzea eragin zuena. Unibertsitate honetan 65 urterekin erretiratu zen arte lan egin zuen, garai hartan legeak ezarritako erretiro-adina zena.
Aldi berean, doktoreak astronomiari buruzko mintegi espezifikoak eta ikastaro monografikoak eman zituen, eta, era berean, emakumea astronomiaren arloan ikusarazteko lanean aritu zen, Ella es astrónoma taldean parte hartuz. Talde hori emakumeak astronomian duen papera aldarrikatzeko sortu zen, eta beste astronomo batzuekin batera, Mujeres en las estrellas lanean parte hartu zuen, UNEDeko telebista-kate batean.
Era berean, Batxillerateko Zuzendaritza Nagusia sortu zuen eta 1983an UBko Lurraren Fisika eta Kosmologia Departamentua sustatu zuen Astronomia Irakaskuntzako Batzordeko kide izan zen.
Bere ibilbide profesionala deskribatzen duen beste ezaugarrietako bat zientzia mediko eta arabiarrarekin egindako lana da, baita liburu eta apunte moduan sortu zuen ikasmateriala ere, hala nola Astronomia oharrak, astronomo belaunaldiek erabili dutena eta oraindik ere erabiltzen jarraitzen dena.
1990ean erretiratu zen.
Ikerketa ibilbidea
1957tik 1969ra arte, Bartzelonako Matematika Mintegiko Astronomia Saileko laguntzailea izan zen, CSICeko Alfonso X. Jakituna Patronatuan, nahiz eta bere ibilbide zientifikoa leku horretan bekadun gisa hasi zen. 1965ean, Zientziaren Historiako Unibertsitatean Ikerketarako Laguntza emateko Astronomia Arabiarraren espezialitateko ikerketan lagundu zuen.
1974 eta 1990 artean, posizio astronomiari buruz ikertzeaz gain, izar sistemen dinamikaren ikerketan lan egin zuen.
Gobiodon multilineatus
Gobiodon multilineatus Gobiodon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
María Asunción Català
Ikerketa ibilbidea
1978an Ajut per al Foment de la Investigació beka jaso zuen Unibertsitatean. Beka honek posizio astronomian, eklipseetan, ezkutaketa eta igarobideen kalkuluetan, izar sistemen dinamikan eta dinamika galaktikoan ikertzeko aukera eman zion. Aldi berean, 1976 eta 1979 artean, Henri Poincaré Institutua bisitatu zuen, lan arrazoiengatik, Frantziako Hispaniar Lankidetza Zientifikoko Programaren barruan, Parisko VI. Unibertsitatea.
Catalàk kometen Oorten hodeiaren egitura ikertu zuen Meudongo Observatoiren, eta diruz lagundutako hainbat proiektutan parte hartzeko aukera ere izan zuen, adibidez, Europako Espazio Agentziaren proiektuan, izarren eta planeten posizioak aukeratzea eta zehaztea, Hipparcos satelite astrometrikoari laguntzeko.
Bere ikerketa lanaz gain, arabiar zientziari buruzko ikerketak ere utzi dizkigu, hala nola Las obras matemáticas de Maslama de Madrid (1965), Arquímedes árabe: el tratado de los círculos tangentes (1968) y Dos tratados del Arquímedes árabe: tratado de los círculos tangentes y el libro de los triángulos (1971).
Valeyrac
Valeyrac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Québriac
Québriac Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Valeyrac
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Québriac
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.379 ziren. Familiak 512 ziren, horien artean 112 pertsona bakarrekoak ziren (62 bakarrik bizi ziren gizonak eta 50 bakarrik bizi ziren emakumeak), 155 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 206 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 39 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Valeyrac
Etxebizitza
2007an 257 etxebizitza zeuden, 189 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 47 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 247 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 189 etxebizitza nagusietatik 141 bere jabearen bizilekua ziren, 38 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 62 etxek lau zituzten eta 85 etxek bost zituzten. 149 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 70 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Janice (Rimavská Sobotako barrutia)
Janice  Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 8,59 km²ko azalera du eta 257 biztanle 2017ko datuen arabera.
Québriac
Biztanleria
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Valeyrac
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Québriac
Etxebizitza
2007an 601 etxebizitza zeuden, 518 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 60 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 589 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 518 etxebizitza nagusietatik 415 bere jabearen bizilekua ziren, 97 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 31 etxek bi zituzten, 81 etxek hiru zituzten, 124 etxek lau zituzten eta 277 etxek bost zituzten. 465 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 196 etxetan auto bat zegoen eta 287 bi edo gehiago zeuden
Janice (Rimavská Sobotako barrutia)
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1216. urtekoa da.
Québriac
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Valeyrac
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 272 ziren, horien artean 212 aktiboak ziren eta 60 inaktiboak ziren. 212 pertsona aktiboetatik 172 lanean zeuden (96 gizon eta 76 emakume) eta 39 langabezian zeuden (14 gizon eta 25 emakume). 60 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Québriac
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 861 ziren, horien artean 664 aktiboak ziren eta 197 inaktiboak ziren. 664 pertsona aktiboetatik 627 lanean zeuden (330 gizon eta 297 emakume) eta 38 langabezian zeuden (22 gizon eta 16 emakume). 197 pertsona inaktiboetatik 79 erretiraturik zeuden, 66 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Valeyrac
Diru sarrerak
2009an Valeyrac udalerrian 201 unitate fiskal zeuden, 463 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.402 euro zen.
Québriac
Diru sarrerak
2009an Québriac udalerrian 542 unitate fiskal zeuden, 1.472,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 18.154€ zen.
Valeyrac
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Québriac
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 5 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 margolariak, 3 zurginak, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
Plateau-Central
Plateau-Central Burkina Fasoko 13 eskualdeetako bat da. 2001eko uztailaren 2an sortu zuten. 8.545 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2018an 949.700 biztanle zituen. Hiriburua Ziniare da.
3 probintzia ditu bere baitan:
Québriac
Activitats ecomòmiques
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Québriac udalerrian 32 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.220 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Valeyrac
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Valeyrac udalerrian 43 nekazaritza-ustiategi zeuden, 875 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sphenomorphus consobrinus
Sphenomorphus consobrinus Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Soja-irin
Soia-irina sojako ele osoetatik lortutako irin mota da. Okintzan eta gozogintza erabiltzen da. Proteina kopuru handia du.
Animalien elikaduran ere osagarri gisa erabiltzen da, proteina kopuru handia duela eta.
Ohikoaz gain, kinako irina ere badago (き な 粉), aurrekoa ez bezala, ale txigortu eta ehotuetatik lortzen dena. Japoniako gozokiak egiteko erabiltzen da batez ere, eta proteina iturri nabarmena da.
Rokabruna gaztelua
Rokabruna gaztelua Gamarten (Nafarroa Beherea) kokaturiko gaztelua da, Gaztelharri tontorrean. Nafarroan Rokabruna izeneko gaztelu bat bazela jakina da eta nahiz eta gaur egun, gaztelu hori, artikulu honetan deskribatzen den aztarnek osatzen dutena onesten den, ez dago agiririk Gaztelharri tontorrean dagoen gaztelu hau eta idatzietako Rokabruna gaztelua lotzen dituena. Dena den, beste, kokagune alternatibo batzuk ere planteatu dira, hala nola Suhuskune ondoan.
Eraikina
Harresiz inguraturiko oin ia angeluzuzena zuen eta dorre zilindriko bana erpin bakoitzean, XII.mendean Nafarroako Erresuman egin ohi zen bezala. Karratua izan zitekeen dorre angeluzuzen nagusia zegoen gaztelu barruan. Erabilera desberdinak izango zituzten beste zenbait eraikinen aztarnak aurkitu dira gaztelu barruan baita gangadun ur biltegi baten aztarnak ere.
Historia
XII. mendean gaztelua Nafarroako erregearen esku zegoen eta hortik aurrera, hainbat gazteluzain eta jaun izan zituen gazteluak, 1460. urtera arte. Orduan, Karlos Agirre zen gazteluzaina, baina ordutik aurrera ez dago gazteluaren idatzizko aipamen gehiagorik. Itxura guztien arabera, bazterturik geratu zen gaztelua.
1194an, Nafarroako Koroak Donibane Garazi hartu zuen kontrolpean, eta posizio horren erregeordetza Martin Txipiari esleitu zitzaion, Rokabrunarekin batera.
Croft Mitchell
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Camborne parrokian.
Rhabdolichops nigrimans
Rhabdolichops nigrimans Rhabdolichops generoko animalia da. Arrainen barruko Sternopygidae familian sailkatzen da.
Pedra Branca (Paraíba)
Pedra Branca Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Kenketa
Kenketetan ordena oso garrantzitsua da; izan ere, eragiketa honetan ordena aldatzen bada, erantzuna aldatu egiten da.
Adibidez (7 kenkizuna da, 4 kentzailea eta 3 kendura):
Kenketa eta batuketa loturik daude. Arestiko adibidea hartuz:
Kenketa batuketa mota bat besterik ez da. Zehatzago, kenketa zenbaki negatibo batekiko batuketa besterik ez da:
Kenketak bururakorik gabe
46     367    187     45    203 -25    - 213   - 25    -35   -102     -  -     -  21      154    162     10    101
Algoritmo austriarra
Zutaberen batean, kentzailearen zifra kenkizunarena baino handiagoa bada, bururakoa eskatzen duen kenketa sortzen da. Bururakoa duten kenketak egiteko algoritmo austriarra erabil daiteke. Algoritmo edo metodo austriarraren arabera, Europan erabili ohi dena, zutabe batean kentzailearen zifra kenkizunarena baino handiagoa denean, ondoko ezker zutabean kentzailearen zifra gehi bat egiten da. Horrela, bururakoa duten kenketak sortzen dira. Adibidez, 42-28=14 kalkulatzeko, 8tik (1)2 (zortzitik hamabira) 4 daude, hurrengo zutabean 2+1(bururakoa)=3, 3tik 4ra 1, beraz, guztira 14:
4    2           -2(+1) 8        -          1     4
Algoritmo amerikarra
Algoritmo amerikarrean, bururakoa kentzaileko zifrari gehitu ordez, kenkizuneko zifrari gehitzen zaio. Adibidez, 42-28=14 kalkulatzeko, 8tik (1)2 (zortzitik hamabira) 4 daude (2 zifrari ondoko 4 zifrak (1) utzi egiten diola), hurrengo zutabean 2tik 4-1= 3ra 1 (4 zifrak 1 utzi baitzuen), beraz, guztira 14:
4(-1) 2          -2     8        -          1     4
Osagarrien metodoa
Bururakoa saihesten duen metodoa da. Honela garatzen da 45-27 (bururakoa behar da)=99-27+45-100+1 (ez da bururakorik behar):
45     99       72      117      17       45     --->    --->     --->     --->    beraz -27    -27      +45     -100     + 1      -27 -   -   -   -   -    -  ??      72      117       17      18       18
Akutagawa (kraterra)
Akutagawa Merkurioko inpaktuzko krater bat da. 106 kilometro diametroko zabalera du. Bere izena Nazioarteko Astronomia Elkarteak 2015ean jarri zion. Akutagawa Ryunosuke (1892-1927) idazle japoniarraren omenez eman zitzaion.
Olatz (Mutriku)
Olatz Mutrikuko (Gipuzkoa) hego-mendebaldean dagoen baserri-auzoa da, Bizkaiko mugatik gertu kokatutakoa. Abeltzaintza jarduera tradizional nagusia izan da bertan orain arte, eta antzinean eskola propioa eduki zuten ("Eskola Zaharrak").
Bestela, emakumezko izen bera oso zabalduta dago XX. mendeko amaieratik.
Inguru naturala
Arno (623 m) mendia hego-ekialdean eta San Blas (222 m) iparraldean mugakide naturalak ditu ingurune karstiko honek. Kobalde izeneko leizea elizatik hurbil dago, Añu, Olazgoikoa eta beste erreka batzuekin lotuta. Halaber, aipatzekoak dira Jentiletxeta izeneko bi kobazuloak.
Artea zuhaitz nagusia da bestalde.
Baserriak
Olatz Goixan dagoen Urruztieta edo Urreztieta baserria eta Iturritza, Abeletxe eta Zelaieta nabarmentzekoak dira.
San Isidro
Olazko baseliza eta parrokia XVIII. mendekoa da, eta barrualdean Andre Mariaren, Santa Anaren eta San Isidroren irudi bana ditu.
Diensdorf-Radlow
Diensdorf-Radlow Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Crofthandy
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Gwennap parrokian.
Occhiola
Occhiola Erdi Aroko herri bat da, gaur egun hutsik dagoena, Terravecchia muinoaren hiru gailurretan kokatua, Grammicheletik 2 kilometro iparraldera, Siziliako erdialde-ekialdean. Goialdean, gazteluaren aztarnak daude. Hiria, erabat suntsitua izan zen 1693ko lurrikararen ondorioz.
Jatorria
Populatutako eremua Grammicheletik lau kilometro hego-mendebaldera sortu zen Terravecchia ko herrian, aldapatsuak ziren aldeak hareharrizko sistema baten magal aldapatsuetako hiru muinoetako tontor eta ordokietan. Muinoetako korronte batzuek Caltagironeko erreka elikatzen dute. Oraindik ikus daitezke gazteluaren aztarnak, elizak, etxeak eta Spirito Santuko beste hondakin batzuk. 1890etik aurrera egindako indusketetan, Paolo Orsi arkeologoak (1859-1935), Erdi Aroko hondakinen pean, beste zaharrago batzuk aurkitu zituen, baina zelaietako laboreez eta ondorengo berreraikuntzetarako materialaren ezabaketez manipulatuak izan ziren. Orsik, hondakin horietan, antzineko eta berantiar Greziako kokaleku bat nabaritu zuen, bereziki akropoli bat 490 metroko muino baten laututako tontor batean. Hipotesi baten arabera, kokaleku hau da Diodoro Sikulok Echetla izenarekin aipatu zuen Siziliako finkapen helenizatu baten geldikinak, K.a. 309. urtekoak. Aurkikuntza arkeologikoak Grammicheleko udal museoan eta Sirakusako Paolo Orsi Arkeologia Museoan kontserbatzen dira. 1993, lurrikarak eragindako suntsiketaren 300. urteurrena zela eta, Occhiola Parke Arkeologikoa eraiki hasi zen, indusketa-kanpaina ugariek eraginda.
Ekonomia
Occhiola herri zaharrean hiru mila biztanle inguru bizi ziren, gehienak nekazariak eta beste langile mota gutxi. Nekazari gehienek solairu bateko etxoletan bizi ziren eta familia gutxi bizi ziren zenbait gelatako etxeetan. Etxeko lan asko egiten ziren kalean; egurra zatitu, platerak irauli. Emakumeek kalean ere iruten, josten eta gertatutakoari buruz hitz egiten zuten.
Egoera soziala
Biztanleen zati txiki bat medikuak, notarioak eta abokatuak ziren. Beste zati txiki bat, berriz, artisauak, hau da, errementariak, jostunak, arotzak eta bizarginak.
1693ko suntsipena
1693ko urtarrilaren 11n (igandea), arratsaldeko ordu biak inguruan, biztanleak urtarrilaren 9ko lurrikarak kaltetutako etxeak konpontzen saiatzen ari ziren bitartean, beste mugimendu gogor batek hiria suntsitu zuen. Bizirik atera zirenak, hiria utzi eta Madonna del Piano ermitara eta Margi eta Camemi zelaira joan ziren bizitzera. Lurrikararen unean, Occhiolà eremu urbanizatuak 2.910 biztanle zituen: iturri batzuen arabera (Mongitore) 1.407 hil ziren; Gallok uste zuen 725 zirela. Giza- galereri dagokienez, Bocconek uste zuen 100 hildako eta 190 zauritu inguru izan zirela. Herrialdea erabat suntsituta geratu zen.
Porciúncula
Porciúncula Brasilgo udalerri bat da, Rio de Janeiroko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Sahel (Burkina Faso)
Sahel Burkina Fasoko 13 eskualdeetako bat da. 2001eko uztailaren 2an sortu zuten. 35.360 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2018an 1.395.100 biztanle zituen. Hiriburua Dori da.
Lau probintzia ditu bere baitan:
Gobiodon oculolineatus
Gobiodon oculolineatus Gobiodon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
La Losilla
La Losilla Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 21 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 12 biztanle zituen 7,90 km²-ko azaleran.
Jesenské (Rimavská Sobotako barrutia)
Jesenské  Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 17,71 km²ko azalera du eta 2242 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1274. urtekoa da.
Cross Coombe
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, St Agnes parrokian.
Salvatore Schillaci
Salvatore Schillaci, ezizenez Toto, (1964ko abenduaren 1a - ) Italiako futbolari ohia da.
Rhabdolichops stewarti
Rhabdolichops stewarti Rhabdolichops generoko animalia da. Arrainen barruko Sternopygidae familian sailkatzen da.
Rio Bonito
Rio Bonito Brasilgo udalerri bat da, Rio de Janeiroko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Maritxu Negelua
Maritxu Negelua (Urdiñarbe, Zuberoa, 1991) ofizioz erizaina da eta idazlea, Sibastarrak pastorala idatzi du.
Biografia
Maritxuk Sibastarrak pastorala idatzi du. Maddalen eta Jean Jauregiberriren neba-arreben historia irakurri zuen, eta merezi zuela pastoral bat pentsatu zuen."Pastoraletan, gehienetan, senar-emazteak dira. Anai-arrebak izatea lagungarria zen parekotasunetik idazteko."Idatzi aurretik asko irakurri zuen Baionako Unibertsitateko liburutegian. Pastoralak ere irakurri zituen: haren etxean baitziren pastoraletako liburuxkak oro. Mauleko liburutegian Figures de femmes (Emazte figurak) deitzen zen liburua eskuratu zuen eta harrituta geratu zen jende horiek bi mundu gerra eta gerra zibila bizitu baitzituzten. Halere, motibaturik izatea euskararen alde jarduteko eta errefuxiatuei laguntza emateko, Maddalenek emazte abertzaleen lehen taldea ere sortu zuen. "Ez zuten ezta bozkatzeko eskumenik ere eta emazteak bakarrik elkartzeko talde bat sortzeko antolatu ziren."Hasi zen jakin gabe amaitzeko kapaz izango zen. Emeki-emeki, gozatzen hasi zen. Behin gaualdi batean, eta Urdiñarbeko pastorala hurbiltzen ari zenez, urdiñarbetar batzuei aipatu zien eta irakurrarazi zien. Ondoren herritarrei aurkeztu zien eta Sibastarrak pastorala 2023ko plazaratuko dute. Joana Etxart eta Jean-Louis Davant idazleen laguntza izan du bidean, baita pastoraleko errejenta izango den Battitta Berrogain idazlearena ere. Ekitaldian, 180 herritarrek parte hartuko dute. Hiru emanaldi emanen dituzte, lehena uztailaren 30ean iraganen da, eta ondokoak, agorrilean.
Maritxuk Pastoralaren ikuskizuna bera baino, sortzen duen dinamika da maite duena. 2019ko Maskaradan Katiniersa beltza izan zen, eta hango giroa eta harramana ere atsegin ditu, nahiz eta lan handia izan.
Montroy (Itsas Charente)
Montroy Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montroy udalerrian erroldatutako biztanleak 641 ziren. Familiak 219 ziren, horien artean 39 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 27 bakarrik bizi ziren emakumeak), 82 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 94 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 250 etxebizitza zeuden, 237 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 249 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 237 etxebizitza nagusietatik 216 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 81 etxek lau zituzten eta 133 etxek bost zituzten. 201 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 74 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 156 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Montroy udalerrian 243 unitate fiskal zeuden, 663,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.043 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 2 margolariak, 2 zurginak, 1 iturgina eta 2 argiketariak.
2000. urtean Montroy udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 516 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hego-mendebaldea (Burkina Faso)
Hego-mendebaldea edo Sud-Ouest Burkina Fasoko 13 eskualdeetako bat da. 2001eko uztailaren 2an sortu zuten. 16.153 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2018an 866.700 biztanle zituen. Hiriburua Gaoua da.
Lau probintzia ditu bere baitan:
Marino Aierra
Marino Aierra Redin (Irunberri, 1903ko maiatzaren 8 - Caaguazú, Buenos Airesko probintzia, 1988ko urtarrilaren 11) Espainiako Gerra Zibilaren ondoren Hego Amerikara ihesi joandako itzultzailea eta apaiz sekulartua zen.
1928an apaiz bihurtu zen eta Gerra Zibilean Altsasuko apaiza zen. Gerra ondoko errepresioa ikusteak Uruguaira ihes egitea eragin zuen. Hantxe 1940an sekulartu eta Argentinara joan zen.
Argentinan klaseak ematen eta bizargin bezala lan egin zuen. Itzultzaile bihurtu eta liburu bat idatzi zuen: No me avergoncé del Evangelio (desde mi parroquia). Liburuak Nafarroan izandako errepresioa azaltzen du eta, arrakasta izateaz gain, Jimeno Jurio edo Julián Casanova bezalako historialariak erabilia zen.
2002an, Mintzoa argitaletxeak liburuaren bigarren argitaraldia egin zuen: ''¡Malditos seáis! No me avergoncé del Evangelio'' deiturikoa.
2008an Helena Tabernak Berri Ona filma egin zuen bere bizitzaren inguruan.
Sphenomorphus cranei
Sphenomorphus cranei Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Normal (geometria)
Geometrian, lerro zuzenez edo planoez mintzatuz, normala beste lerro zuzen edo plano batekin angelu zuzena osatzen duena da.
Normala, Kurba (edo gainazal) bat emanik, puntu bateko zuzen (edo plano) ukitzailearekiko perpendikularra den eta puntutik igarotzen den zuzena da.
Dicaeum schistaceiceps
Dicaeum schistaceiceps Dicaeum generoko animalia da. Hegaztien barruko Dicaeidae familian sailkatua dago.
Gobiodon okinawae
Gobiodon okinawae Gobiodon generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Le Monteil-au-Vicomte
Le Monteil-au-Vicomte Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Monteil-au-Vicomte udalerrian erroldatutako biztanleak 225 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 164 etxebizitza zeuden, 90 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 164etxeak ziren. 90 etxebizitza nagusietatik 68 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 58 etxek bost zituzten. 69 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 42 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 119 ziren, horien artean 80 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 80 pertsona aktiboetatik 67 lanean zeuden (38 gizon eta 29 emakume) eta 13 langabezian zeuden (7 gizon eta 6 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ardi merino
Ardi merinoa (oveja merina) Espainiako ardi arraza endemikoa da.
Le Monteil-au-Vicomte
Diru sarrerak
2009an Le Monteil-au-Vicomte udalerrian 94 unitate fiskal zeuden, 206,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.463 euro zen.
Ardi merino
Historia
Bere jatorria zalantzazkoa da, litekeena da Leongo Erresumako merio (merino) edo zerga kobratzaileengandik etortzea. Ideia honen arabera, ardi merinoa iparraldeko Afrikan sortu eta Iberiar penintsulara pasa zen, non Mestaren Kontseilu Zintzoa boteretsuak azkar bereganatu zuen, mende batzuetan zehar bere monopolioa izatera iritsiz, ordura arte nonahi agertzen zen Mantxako ardiaren kaltetan. Dena den, litekeena da arraza penintsulako hegoaldean sortzea garai horretan edo pixka bat lehenago.
Le Monteil-au-Vicomte
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 finantziazio enpresa zen.
Crowntown
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Nancegollan parrokian.
Le Monteil-au-Vicomte
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
Ardi merino
Historia
XVIII. mendean sartu zen lehen aldiz Frantzian. Borboiko lehen errege Filipe V.aren ekimenez, Luis XIV.a Frantziako erregeari arraza kotizatu honetako bikote bat oparitu zizkion. Ordura arte oso delitu larria izan zen arraza hori Espainiatik kanpora ateratzea. Izan ere, Mestako Kontseilua arduratzen zen horrelakorik gerta ez zedin. Espainiak bere artile kotizatua monopolioan esportatzen zuen Europako gainerako tokietara.
Le Monteil-au-Vicomte
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Le Monteil-au-Vicomte udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 522 hektarea erabiltzen.
Rogelio Salmona
Rogelio Salmona (Bogota, 1929ko apirilaren 28a - ib., 2007ko urriaren 3a) kolonbiar arkitektoa izan zen.
Ardi merino
Ezaugarriak
Arraza trinkoa da, lepo eta hanka motzekoa, artile luze, fin eta kizkurra duena. Hau giro eguzkitsu eta hondartsuetan hazten diren espeziemenetan kalitate hobekoa da. Mantuaren kolorea zurixka da, orbanik gabea, eta oso kasu bakanetan soilik arrek adar batzuk dituzte kiribilean.
Le Monteil-au-Vicomte
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Rogelio Salmona
Ikasketak Kolonbiako Unibertsitate Nazionalean egin zituen, eta 1948. urteaz geroztik Le Corbusierren estudioan lan egin zuen. Fernando Martínez Sanabria, Guillermo Bermúdez eta Aníbal Morenorekin batera, nazioartean ospea zuen lehenengo kolonbiar arkitekto-mugimendua osatu zuen; funtzionalismoa gainditu eta arkitekturarako irtenbide berriak aurkitzea zen talde horren asmo nagusia. Egin zituen lanen artean aipagarriak dira El Polo apartamentu-saila, Bermúdez Umañarekin batera egina, 1959an; El Parque apartamentu-saila, hiriburuaren erdigunean; Jorge Eliécer Gaitán zentroa (1983); Museo Quimbaya de Armenia (1984; 1988ko Arkitekturako Sari Nazionala); Cartagenako Casa de Huéspedes Ilustres (1978-1982; 1986ko Arkitekturako Sari Nazionala); eta Kolonbiako Artxibo Nazionalaren egoitza (1989an hasia, eta 1990eko Arkitekturako Sari Nazionala).
Le Monteil-au-Vicomte
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alkoholiko Anonimoak
Alkoholiko Anonimoak    (AA siglak) jendeari alkoholismotik ateratzeko laguntzeko nazioarteko mugimendua da. Alcoholics Anonymus Ameriketako Estatu Batuetako Akron (Ohio) hirian sortu zen, sortzaileak William Griffith Wilson eta Bob Smith izanik, biek alkoholarekin arazoak zituzten pertsonak. Ideologikoki fondo kristau baldin badu kristauak ez diren pertsonak ere onartzen dituzte. Politikatik at dago.
Euskal Herriko taldeak
Lurralde guztietan talde asko daude. Hauek dira helbide nagusiak:
Rhabdolichops troscheli
Rhabdolichops troscheli Rhabdolichops generoko animalia da. Arrainen barruko Sternopygidae familian sailkatzen da.
Sphenomorphus darlingtoni
Sphenomorphus darlingtoni Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Dissen-Striesow
Dissen-Striesow Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Vitor Novello
Vitor Novello Moreira (Rio de Janeiro, 1996ko urtarrilaren 13a ) brasildar aktorea da.
Forget Cassettes
Forget Cassettes, Nashvillen (Tennessee, Estatu Batuak) sortutako Rock taldea zen. 2001ean hasi ziren jotzen eta bere ibilbide guztian iraun zuen pertsona bakarra Beth Cameron izan zen. Bi diska kaleratu zituzten Theory Records zigiluaren laguntzaz.
Taldeak, Estatu Batuetan eta Europan zehar bira ugari egin izan zituen, gehienbat ...And You Will Know Us by the Trail of Dead taldearekin, Doni Schroader bertako kidea ere bazen eta.
Taldea bikote moduan hasi ziren Beth eta Doni. Baina Instruments of Action diska kaleratu ostean eta bira batzuk egin eta gero, Donik taldea uztea erabaki zuen. Honen ondorioz, Beth Cameron, Aaron Ford eta Jay Leo Phillipsekin jarraitu zuen taldean. Honela, Salt bigarren diska kaleratu zuten 2006an. Bigarren diska hau kaleratu ondoren, Doni Schroader taldera itzuli, kontzertu gutxi batzuk emanez.
2007ko Martxoan eta Ekainean Europar bira bat burutu zuten Jason Milan Dietz baxujolearekin batera.
2008. urtean Beth Cameron eta Doni Schroader berriz elkartu ziren baina taldeari izena aldatu zioten, Eliza the Arrow bilakatuz.
Drachhausen
Drachhausen Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
1924ko Frantziako Tourra
1924ko Frantziako Tourra Itzuli Handi honen 18. edizioa izan zen. 1924ko ekainak 22 eta uztailak 20 artean ospatu zen, 15 etapatan banatutako 5425 kilometroko ibilbidea eginez, garailea izan zen Ottavio Bottecchiak, batez beste, 24,25 kilometro orduko abiaduran bete zituenak.
2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan parte hartutako euskal herritar kirolariak
Parte hartzaileak kirolaren arabera
Nazioarteko Olinpiar Batzordeak onartutako 15 kirol olinpikoetatik hirutan hartu zuten parte euskal kirolariek, hiruk Espainiako selekzioarekin eta besteak Brasilgoarekin.
Nanc-lès-Saint-Amour
Nanc-lès-Saint-Amour Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Nanc-lès-Saint-Amour udalerrian erroldatutako biztanleak 279 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
2022ko Neguko Olinpiar Jokoetan parte hartutako euskal herritar kirolariak
Kirolarien zerrenda
Hona hemen Pekingo Olinpiar Jokoetan parte hartu zuten euskal kirolarien zerrenda.
Monteagudo de las Vicarías
Monteagudo de las Vicarías Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 60 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 242 biztanle zituen 97,04 km²-ko azaleran.
Nanc-lès-Saint-Amour
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 141 etxebizitza zeuden, 116 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 137 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 116 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 6 etxek bi gela zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 93 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 40 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 170 ziren, horien artean 120 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 120 pertsona aktiboetatik 114 lanean zeuden (64 gizon eta 50 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Nanc-lès-Saint-Amour udalerrian 118 unitate fiskal zeuden, 282 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.164 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa eta 1 iturgina.
2000. urtean Nanc-lès-Saint-Amour udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 243 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Emma Hinze
Emma Hinze (Hildesheim, Alemania, 1997ko irailaren 17a) txirrindularitzan pista modalitatean lehiatzen den atleta alemaniarra da, abiadura probetan espezialista.
2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan, parte hartu zuen taldekako esprint proban zilarrezko domina lortuz Lea Friedrichekin batera.
Pistako Txirrindularitzako Munduko Txapelketan, sei domina irabazi zituen 2019 eta 2021 urteen artean, eta bi domina Europako Pistako Txirrindularitza Txapelketan, zilarra 2019an eta brontzea 2018an.
Matalebreras
Matalebreras Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 40 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 101 biztanle zituen 41,63 km²-ko azaleran.
Nafarroako Hiriarteko Garraioa
Udalerri honek Nafarroako Hiriarteko Garraioako linearekin bat egiten du, Iruña eta Soriako geltokien arteko ibilbidea egiten duena, Tutera eta Zentronikotik igaroz.
Dicaeum vulneratum
Dicaeum vulneratum Dicaeum generoko animalia da. Hegaztien barruko Dicaeidae familian sailkatua dago.
Daniele Massaro
Daniele Massaro (1961eko maiatzaren 23a - ) Italiako futbolari ohia da.
Iazu (kraterra)
Iazu izeneko Marten dagoen tamaina handiko talka krater bat da: 6,8 km-ko diametroa du. Meridiani Planum aldean dago. 2006tik Errumania hegoaldeko Iazu herriaren izena darama.
René Orozco
Sergio René Orozco Sepúlveda (1930eko urtarrilaren 19a) txiletar doktorea eta akademikoa da, "Doctor Orozco" izenez ezaguna, eta urte askotan Txileko Unibertsitateko Clubeko presidente izateagatik.
Karrera profesionala
Nefrologiako espezialitatearekin medikuntza ikasi zuen Txileko Unibertsitatean, eta ondoren José Joaquín Aguirre Ospitale Klinikoko Nefrologia Saileko irakasle titular eta buru izan zen. 2020an hil zen Héctor Orozco Sepúlveda Armadako Inteligentzia Zuzendaritzako (DINE) zuzendari ohiaren anaia da.
Publikoki nabarmentzen hasi zen, 1968an, Txilen egindako lehen giltzurrun-transplantean parte hartu ondoren. 1971 eta 1975 bitartean Txileko Unibertsitateko errektoreorde akademikoa izan zen, diktadura militarraren aurka zeuden ikasle ugari kanporatzearen aurka kaleratu zuten arte. Jose Luis Federici Augusto Pinocheten diktadurak izendatutako errektorearen aurka egin zuen Txileko Unibertsitateko irakasleen kide aktiboa izan zen.
Futboleko zuzendaria
Universidad de Chile jaitsi eta gero Lehen Mailara itzuli ondoren, Orozkoren zuzendaritza indartsu atera zen taldea berreskuratzeko, eta kirol klubaren administrazioa bere gain hartu zuen erakundeak pairatzen zuen egoera ekonomiko kaskarra hobetzeko zereginarekin. Nefrologoak 1991ko azaroan hasi zuen bere lehendakaritza eta hamahiru urtez iraun zuen, eta bertan zuzendaritza urdina zuzendu zuen, lorpen esanguratsuak eta hainbat eztabaida gidatuz.
Orozkoren presidentetzapean, Arturo Salah- ek zuzendutako kluba eta, geroago, Jorge Socíasek entrenatzaile gisa, lidergoaren alde borrokatu zen eta azkenean 1994ko Lehen Mailako Txapelketa Nazionala irabaztea lortu zuen, Marcelo Salas, Sergio Vargas, Patricio Mardones, Rogelio Delgado, Ronald Fuentes, Esteban Valencia, Raúl Aredes, Juan Carlos Ibáñez, Cristián Castañeda, Víctor Hugo Castañeda eta Luis Musrri bezalako figurak nabarmentzen zituen zerrenda batekin, besteak beste, Universidad Católicari kopa kenduz, 25 urtez " La U " txapelduna izan gabe egon ostean. Hurrengo urtean bigarren aldiz txapelketa lortu zuen.
Bost nazio titulu eta Txileko bi Kopa dira bere agintaldian lortutako arrakastaren artean. Hala ere, klubaren finantza-kudeaketari buruzko iskanbila eta akusazioek oihartzun handia lortu zuten honen amaieran, eta arazoek, bere kontrakoen ustez, klubaren porrota eragin zuten.
Azkenik, 2004ko azaroan, medikuak lemazain urdin karguari uko egin zion, komunikabideen nekea eta haren aurkako kritikak aipatuz.
Beauvezer
Beauvezer Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Beauvezer udalerrian erroldatutako biztanleak 352 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 63 pertsona bakarrekoak ziren (25 bakarrik bizi ziren gizonak eta 38 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 38 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 710 etxebizitza zeuden, 166 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 530 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 527 etxeak ziren eta 143 apartamentuak ziren. 166 etxebizitza nagusietatik 113 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 53 etxek lau zituzten eta 67 etxek bost zituzten. 115 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 81 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 219 ziren, horien artean 145 aktiboak ziren eta 74 inaktiboak ziren. 145 pertsona aktiboetatik 131 lanean zeuden (69 gizon eta 62 emakume) eta 14 langabezian zeuden (7 gizon eta 7 emakume). 74 pertsona inaktiboetatik 35 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Beauvezer udalerrian 169 unitate fiskal zeuden, 356 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.914 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Beauvezer udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 372 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Constanze Manziarly
Constanze Manziarly ( Innsbruck, Austria, 1920ko apirilaren 14a – Berlin, 1945eko maiatzaren 2an desagertua) Adolf Hitlerentzat sukaldari, nutrizionista eta dietista lanak egin zituen emakumezkoa izan zen.
1943. urtean hai zen Adolf Hitlerrentzat janak prestatzeko lanean, agintari naziaren Berghof jauregian. Barazkizale zorrotza izanik Hitler, detaile handiz egin beharreko egitekoa zuen Manziarlyk.
Hitlerri lagundu zion bere azken egunak arte, Berlingo bunkerrean, eta Hitler suizidatu ondoren (1945eko apirilaren 30an) desagertu egin zen.
Desagerketa
Bunkerreko zenbait pertsonak zianuroa kapsulak hartuz suizidatu ziren arren, ez da uste hori denik Manziarlyren kasua. Zenbait lekukok, hala ere, Bunkerretik irteten ikusi zuten, baina kanpoan nora edo norekin abiatu zen ez dago garbi,
Hitlerren idazkari Traudl Jungek kontatua da Hitlerrek pertsonalki eskatu ziola Manziarlyri Bunkerra apirilaren 22an. Hala eta guztiz ere, geratu egin zen. Jungeren lekukotzak dio halaber Manziarly ikusi zuten azken aldia izan zela soldadu sobietar batzuek zeramatelarik Berlingo metroko tunel baterantz. Emakumezko alemanen kontra soldadu sobietarrek egindako gehiegikerien kontestuan, baliteke han hiltzea Manziarly.
2004ko Der Untergang film alemanean (zeinaren gaia Hitlerren Bunkerreko azken egunak izan ziren), Bettina Redlich aktoreak gorpuztu zuen Manziarlyren rola.
Triunfo Potiguar
Triunfo Potiguar Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Narros
Narros Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 20 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 44 biztanle zituen 13,22 km²-ko azaleran.
Etruriar satitsu
Etruriar satitsua (Suncus etruscus) ugaztuna da, soricidaeen familiakoa.
Batez besteko 1,8 gramoko pisua izanik, ugaztunik txikiena da.
Munduko ugaztunik txikienetariko bat da, eta, dudarik gabe, Euskal Herrian aurki dezakegun txikiena eta arinena. Europan ingurune mediterraneoan aurki daiteke, baina espezie honen banaketa Asia hego-ekialdeko uharteetaraino iristen da. Euskal Herrian isurialde mediterraneoan bizi da, eta gainerako satitsuak baino ingurune lehorragoetan bizitzeko gai da.