cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jau-Dignac-et-Loirac
Biztanleria
2007an Jau-Dignac-et-Loirac udalerrian erroldatutako biztanleak 994 ziren. Familiak 424 ziren, horien artean 130 pertsona bakarrekoak ziren (51 bakarrik bizi ziren gizonak eta 79 bakarrik bizi ziren emakumeak), 157 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 102 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 35 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 635 etxebizitza zeuden, 445 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 138 bigarren erresidentzia ziren eta 52 hutsik zeuden. 619 etxeak ziren eta 16 apartamentuak ziren. 445 etxebizitza nagusietatik 339 bere jabearen bizilekua ziren, 86 alokairuan okupaturik zeuden eta 21 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 31 etxek bi zituzten, 112 etxek hiru zituzten, 122 etxek lau zituzten eta 176 etxek bost zituzten. 357 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 202 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 205 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 600 ziren, horien artean 384 aktiboak ziren eta 216 inaktiboak ziren. 384 pertsona aktiboetatik 339 lanean zeuden (192 gizon eta 147 emakume) eta 46 langabezian zeuden (19 gizon eta 27 emakume). 216 pertsona inaktiboetatik 95 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 78 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Jau-Dignac-et-Loirac udalerrian 432 unitate fiskal zeuden, 954,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.189 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 40 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen.
140 Siwa
140 Siwa, asteroide gerrikoan aurkitutako 140. asteroidearen izena da. Johann Palisak aurkitu zuen Istriako Pula hiritik 1874ko urriak 13an.
Jau-Dignac-et-Loirac
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Jau-Dignac-et-Loirac udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.932 hektarea erabiltzen.
140 Siwa
Izena, dirudienez, eslaviar mitologiako ugalkortasunaren jainkosa batena da, eta izen hau eman zion Freiherr F. Von Pöck amiralordeak, Austriako Polako itsas departamendukoa, Istrian (gaur egun Kroaziakoa da, eta, garai batean, Veneziako Errepublikarena izan zen.
Jau-Dignac-et-Loirac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
140 Siwa
Izen bereko oasi bat ere badago Egipton.
Jau-Dignac-et-Loirac
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
140 Siwa
Kanpo-estekak
Lista de asteroidi
Toledoko XI. kontzilioa
'''Toledoko XI. kontzilioa''' Hispania Bisigodoan 675eko azaroak 7tik aurrera Toledoko Santa Maria Katedralean ospatu zen gotzainen biltzar bat izan zen. Une horretan errege zen Wambak deitu zuen. Pertsonalki hamazazpi gotzainek parte hartu zuten, eta beste bi euren diakonoen bidez ordezkatuak egon ziren (Segovia eta Ercávicakoak). Bost abade ere egon ziren.
Kontzilio honetan nagusiki gai erlijiosoak jorratu ziren, eliz diziplinari buruzko erreformak erabakiz eta Cartaginense probintzian, gainerakoetan bezala, urtero sinodo bat ospatu behar zela adieraziz, erabaki hau bete ezean, probintziako gotzainak (Cartaginensekoei erreferentzia eginez) urte betez eskumikatuak izango zirela erabaki zen, erregearen debeku bat egon ezean, sinodoak erregearen aginduz eta honek gotzain metropoliarrarekin adostutako datan ospatu beharko ziren. Probintzia guztietan salmoen kantua bateratu zen, eta zigorrak ezarri ziren jauregiko nobleziako emakumeekin harremanak zituzten gotzainentzat.
Beste behin, simoniaren gaia jorratu zen, kontrolatu ezin izan zena: gotzainak, sagaratua izatean, kargura iristeko ordaindu ez zuela edo ez zuela ordaintzerik zin egin zin egin behar zuen; ez baitzuen zin hori egiten ezin zen sagaratua izan, simoniaren erruduna erbesteratua eta bi urtez eskumikatua izango zen, baina bi urte horiek amaitzean bere barrutira itzulia izango zen (aurretik indarrean zegoena baino zigor arinagoa, beharbada simonia gutxiagotzen ari zelako). Gotzain batek justizia bere esku hartu eta zuen eta ez zegozkion ondasunak (erregearenak edo pribatuak) bereganatu zituen zenbait kasu ohartu ziren, gotzainek euren mendekoei agindutako hilketa kasuren batera ere iritsiz. Ondasun higiezinak eurenganatu eta jabetza pribatuak zituztenentzat konpentsazio bat ezarri zen lege zibilaren arabera (jabetza pribatuen bidez ordain zitekeena), eta bi astez eskumikatua izatea, ondasunik ez zutenentzat, Elizakoak erabiltzea eragozteko, kopuruaren araberako zigorrak ezarri ziren, penitentzia egun gehiago zenbat eta kopuru handiagoa izan. Argi uzten zen gotzainentzat ez zela aplikatzen une horretako Kodean indarrean zegoen zigorra, hau da, ezarritako isunak ordaintzerik ez zuena kaltetuaren esklabu bihurtzen zela aurreikusten zuena.
Kontzilioak magnateen alargun, alaba, iloba eta beste emakumezko senide batzuk limurtu zituzten gotzainen gaia ere jorratu zuen, kargutik kenduak, erbesteratuak eta eskumikatuak izango zirenak hil baino egun batzuk lehenagorarte. Zigor bera jasoko zuten goi nobleziako emakumeei edo jauregiko nobleei nahita zauriren bat egiten zietenei edo hauek hiltzen zituztenei. Nobleziaren aurkako lesio larrien kasuan, Talioiaren legea aplikatuko zitzaien, edo, horren ordez, esklabu bihurtuak izango ziren. Kontzilioak euren kargua gorroto edo inbidiagatik mendeku pertsonaletarako baliatzen zuten gotzainen gaia ere jorratu zuen, euren etsaiei zigor gogorrak emanez, batzuetan heriotzera eramaten zituztenak zigor izpiritualak ezartzeko aitzakiarekin; horregatik, norbait bizitza arriskuan jarri zezaketen zigorrekin zigortua izan behar bazuen, publikoki egin beharko zela, edo, gutxienez, beste bi edo hiru klerigoren aurrean ezarri zen. Kontzilioak apaiz eta gotzainei kleroak ez zuela odolik isuri behar, eta, beraz, ezin zutela inor hil edo mutilatu, ezta inori halakorik egiteko agindu ere gogorarazi zien, pertsona askeei zein esklabuei zuzendutako araua zena.
Teillé (Sarthe)
Teillé Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Teillé udalerrian erroldatutako biztanleak 522 ziren. Familiak 200 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 80 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 244 etxebizitza zeuden, 206 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 242 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 206 etxebizitza nagusietatik 162 bere jabearen bizilekua ziren, 42 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 57 etxek lau zituzten eta 100 etxek bost zituzten. 153 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 78 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 107 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 327 ziren, horien artean 252 aktiboak ziren eta 75 inaktiboak ziren. 252 pertsona aktiboetatik 231 lanean zeuden (124 gizon eta 107 emakume) eta 21 langabezian zeuden (7 gizon eta 14 emakume). 75 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Teillé udalerrian 214 unitate fiskal zeuden, 561 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.519 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Il Pordenone
Giovanni Antonio de’ Sacchis, Il Pordenone (Pordenone, c. 1484 - Ferrara, 1539ko urtarrilaren 14a) italiar margolari manierista izan zen.
Teillé (Sarthe)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 iturgina eta 2 jatetxeak.
Il Pordenone
Erroman ikasi zuen margotzen, eta kanpoko eraikinak apaintzeko enkarguak jaso zituen. Bere lan asko Veneziako Dogoen Jauregiko suteetan galdu ziren 1574 eta 1577an. "Abiadura, indarra eta estilo eta exekuzio zakarrez margotuta, txunditzeko asmoz".
Teillé (Sarthe)
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Country House
Country House (euskaraz literlaki Landetxea, halere Ingalaterran hitz honen benetako esanahia Etxaldea litzateke) Blur talde ingelesak 1995an The Great Escape diskoaren barnean kaleratu zuen abestia da.
Teillé (Sarthe)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Teillé udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.424 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Globotruncanita
Globotruncanoidea superfamliako generoetako bat da. Familiako ezaugarriak ditu eta gainera honako hauek:
Santoniarretik Maastrichtiarrera bizi izan ziren. Sakonera handitan bizi ziren.
Misery-Courtion
Misery-Courtion Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Calhoun konderria (Texas)
Calhoun konderria (Calhoun County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Port Lavaca da. 2010eko zentsuaren arabera 21,381 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Calhoun konderriak 267,462 kilometro koadro ditu. Horietatik 136,191 ura dira. Beste 131,271 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 7,99 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 21,381 pertsonetatik 19,716 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 9,922 dira. 519 beltzak edo afroamerikarrak. 36 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 943 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 15 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 148 pertsonek kokatzen zuten.
Caldwell konderria (Texas)
Caldwell konderria (Caldwell County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Lockhart da. 2010eko zentsuaren arabera 38,066 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 38,066 pertsonetatik 34,763 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 17,922 dira. 2,456 beltzak edo afroamerikarrak. 90 amerikar natiboak ziren eta 8 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 344 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 54 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 351 pertsonek kokatzen zuten.
Toledoko X. kontzilioa
Toledoko X. kontzilioa Hispania Bisigodoan 656ko abenduak 1etik aurrera une horretan errege zen Recesvintok deituta ospatu zen gotzainen biltzar bat izan zen.
Kontzilio honetan ez zuten Narbonense eta Tarraconense probintzietako gotzainek parte hartu.
Esan bezala, kontzilioa 656ko abenduak 1ean hasi zen. Orotara hamazazpi gotzain izan ziren pertsonalki parte hartu zutenak (hiru metropoliarrak, Toledokoa, urte bete beranduago Eugenio II.a izenarekin aita santu aukeratua izango zena, Bragakoa, Fruktuoso, eta Sevillakoa, Fugitivo izenekoa), ordezkatuta egon ziren beste bost gotzainez gain.
Kontzilioan zenbait gai jorratu ziren, horien artean, laikoek eta klerigoek erregeari eginiko leialtasun zina hausteagatik jasoko ziren zigorrak, erruduna sekularizatua edo erbesteratua izango zela adieraziz. Beste kanon batean apaizek judutarrei eginiko kristau esklabuen salmenten justifikatu gabeko prezio altuari erreferentzia egiten zaio. Gotzainek, etorkizunean juduekin kristau esklabuen komertzioan aritzen ziren klerigoak Elizatik kanporatuak izango zirela adierazi zuten. Eliz diziplinari buruzko kanonak egin ziren eta elizaren bi barne kontu jorratu ziren: Potamio gotzaina monasterio batera erretiratzea eta Dumioko abadea zen Recimiroren testamentua, ahal zituenak baino legatu gehiago ezarri zituena. Jorratutako gaien artean gotzainen ez erregulartasune batzuk nabarmentzen dira, erlijioso zein zibilak.
One Atlantic Center
One Atlantic Center, Ameriketako Estatu Batuetako Atlanta hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 250 metro eta 50 solairu dauzka eta 1987an amaitu zuten eraikitzen.
Johnson & Burgee Architects edo Heery International, Inc. arkitekto taldeek diseinatu zuten.
Rasbora trilineata
Rasbora trilineata Rasbora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Abre Campo
Abre Campo Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Acrocephalus rufescens
Acrocephalus rufescens Acrocephalus generoko animalia da. Hegaztien barruko Acrocephalidae familian sailkatua dago.
Goulles
Biztanleria
2007an Goulles udalerrian erroldatutako biztanleak 346 ziren. Familiak 144 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 40 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Everybody's Changing
Everybody's Changing (euskaraz Denak Aldatzen Doaz) Keane talde ingelesak 2003an Hopes and Fears diskoaren barnean kaleratu zuen abestia da.
Goulles
Etxebizitza
2007an 230 etxebizitza zeuden, 149 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 70 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 221 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 149 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 10 etxek bi gela zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 72 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 187 ziren, horien artean 131 aktiboak ziren eta 56 inaktiboak ziren. 131 pertsona aktiboetatik 127 lanean zeuden (78 gizon eta 49 emakume) eta 4 langabezian zeuden (4 gizon). 56 pertsona inaktiboetatik 26 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Goulles udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.674 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Charles Augustin Sainte-Beuve
Charles Augustin Sainte Beuve, (Boulogne-sur-Mer, Frantzia, 1804ko abenduaren 23a – Paris, Frantzia, 1869ko urriaren 13a) idazle eta literatur kritikari frantziarra izan zen.
Hogei urte zituela literatura-kritika lanetan hasi zen. 1828an Tableau historique et critique de la poésie française au XVIème siècle (XVI. mendeko frantses poesiaren ikuspegi historiko eta kritikoa) idatzi zuen; ahantzi samarra zegoen Ronsard poetaren obra ezagutarazi zuen obra haren bidez. Hitz lauzko eta neurtuzko obrak eman zituen ondoren: Vie, poésies et pensées de Joseph Delorme (1829, Joseph Delormeren bizitza, poesiak eta gogoetak), Les Consolations poema-bilduma (1830, Kontsolamenduak) eta Volupté autobiografia-nobela (1834). Obra horien arrakasta faltaren ondoren, kritika-lanei heldu eta liburu garrantzitsuak idatzi zituen ondoren: Port Royal literatura-azterlanak (1840-1859), Chateaubriand et son groupe littéraire (1861, Chateaubriand eta bere literatura taldea). Sainte-Beuveren gutun eta ohar bilduma garrantzitsuak argitaratu ziren, halaber: Les Causeries du lundi (1851-1862, Astelehenetako berriketak), Nouveaux Lundis (1863-1869, Astelehen berriak) eta Mes poisons (1926, Nire pozoiak).
Jordanella floridae
Jordanella floridae Jordanella generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Tiatira
Tiatira (Θυάτειρα; Tepe Mezarligi) Asia Txikiaren mendebaldeko muturrean zegoen hiria izan zen, Lidia eta Misiaren arteko mugan. Gaur egun Turkiako Akhisar hiria da, "gaztelu zuria" esan nahi duena.
Asia Txikiko zazpi elizetako bat da Apokalipsiaren liburuan. Arropari ematen zizkioten tindagaiengatik ospetsua zen, eta hala izaten jarraitzen du.
Gaur egun, Greziako Eliza Ortodoxoaren elizbarruti bat dago bertan, Tiatira eta Britainia Handia izenekoa.
Joanes Antxieta
Joanes Antxieta (Azpeitia, Gipuzkoa, 1462 – 1523ko uztailaren 30a) Berpizkunde garaiko euskal herritar apaiz eta musikagile bat izan zen, eliz polifoniaren eta polifonia profanoaren ordezkari nabarmenenetakoa.
Bizitza
Ignazio Loiolakoarekin ahaideturik zegoen familia batean jaio zen, ezezaguna den data batean. Martin Gartzia Antxietakoa zuen aita; eta Maria Veraizas Loiolakoa, ama. Era berean, ezer gutxi dakigu haren gaztaroaz ere, eta seguruenik Salamancako Unibertsitatean ikasi zuen arren, ez dakigu ziur non egin zituen musika eta apaiz ikasketak. Salamancan, Juan del Enzina idazlea eta musikagilea ezagutu zuen.
Elisabet Katolikoaren kapera-abeslaria eta kapilaua zen 1489an. Geroago, bere bigarren seme Gaztela eta Aragoiko Joanes infantearen kapera-maisu izendatu zuen 1495ean, eta haren musika maisu ere izango zen. Hau hil ondoren, 1497an, erreginaren zerbitzura itzuli zen eta hainbat bidaia egin zituen gortearekin. Kalonjetza bat lortu zuen Granadako katedralean, eta Azpeitiko Soreasuko Sebastian parroki-elizako erretore izendatua izan zen 1503an.
Erregina Katolikoa 1504an hil eta gero, Joana Eroaren zerbitzura pasatu zen, eta harekin ere bidaia ugari egin behar izan zituen, bai Espainian eta bai atzerrira ere, batez ere Flandes eta Ingalaterrara. Bruselan Karlos, Leonor eta Isabel infanteen musika-maisua izan zen. 1506an Joana I.a eta Filipe errege-erregina berrien kaperan penintsulara itzuli zen. 1508an, kapera desagertu ostean, Joanaren heriotzara arte Tordesillasen geratu zen. 1512 eta 1516 urteen artean, Fernando Katolikoaren gortean lan egin zuen. Arevaloko jauregian Juan Vazquez de Cuellarren semeen musika-maisua izan zen. Aro berean, bere iloba, Ignazio Loiolakoa, ikasle izan zuen.
Telescopium (konstelazioa)
Telescopium edo Teleskopioa —Telescopium— zeruko hego hemisferioko konstelazio txiki bat da.
Joanes Antxieta
Bizitza
Bizitzako azken urteak Azpeitian pasatu zituen, erretore egon zen herrian. 1523ko uztailaren 30ean hil zen, XVI. mende hasieran berak aginduta eraiki zen mudejar estiloko etxean, egun ere Soreasuko Sebastian parroki-eliza aurrean dagoen eraikinean. Antxietaren musika-lanak XIX. mende amaieran egin ziren ezagunak musikaren historian, Madrilgo Errege Jauregian Cancionero de Palacio famatua aurkitu zenean.
Muntelier
Muntelier Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Joanes Antxieta
Bizitza
Gaztelaniazko testua zuen musika profanoa konposatu zuen gorteetako festa zein jaiegunetarako, eta baita kultu erlijiosora xedaturiko musika ere, latinez idatzia. Joanes Antxietaren musikak eragin handia izan zuen Espainiako musikan eta haren estiloak Barrokoaren eraginpean ere iraun zuen.
Telescopium (konstelazioa)
1751-1752 artean Nicolas-Louis de Lacaille frantziar astronomoak definitu eta izendatu zuen.
Muntelier
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
St Kilda
St Kilda uhartea (ingelesez St Kilda eta gaeleraz Hiort) Eskoziako ipar-mendebaldean dagoen Kanpoko Hebridak uhartediaren barnean sailkatu ohi den isolatutako uharte txikiz osatutako uhartedia da. Ipar Ozeano Atlantikoan kokatzen da, Kanpoko Hebridak uharteditik mendebaldeen kokatzen diren uharteak dira, North Uist uhartetik 64 kilometro ipar-mendebalderuntz daudelarik.
St Kilda uhartea bi milurtetan zehar gizakien bizileku izan da, ziurrenik bertako biztanleriaren gehieneko kopurua ez zen inoiz 180 pertsona baino gehiagokoa izanen, 1851. urtean 100 ingurukoa zen. 1930. urtean Hirta uharteko biztanleri osoa hustuarazi zuten (uharte hau uhartedi osoko populatutako bakarra zelarik). Gaur egun, urtez-urte aldatu ohi den biztanleria defentsa zerbitzuko militar jendea izan ohi da, baita udaldia han iragaten duten hainbat mantenuko langile, boluntarioak eta zientzialariak ere.
Amange
Amange Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Amange udalerrian erroldatutako biztanleak 343 ziren. Familiak 122 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 43 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 47 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 228 ziren, horien artean 161 aktiboak ziren eta 67 inaktiboak ziren. 161 pertsona aktiboetatik 151 lanean zeuden (71 gizon eta 80 emakume) eta 10 langabezian zeuden (6 gizon eta 4 emakume). 67 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Amange udalerrian 131 unitate fiskal zeuden, 341 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.017 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Amange udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Araçuaí
Araçuaí Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Qiandongnan Miao eta Dong Prefektura autonomoa
Inguru naturala eta kokapena
Qiandongnan prefektura autonomoaren mugakideak honakoak dira: Zunyi ipar-mendebaldean, Tongren iparraldean, Qiannan Buyei eta Miao Prefektura autonomoa mendebaldean, Guangxi eskualde autonomoa hegoaldean, eta Hunan probintzia ekialdean.
Roberto Rossellini
Roberto Rossellini (Erroma, Italia, 1906ko maiatzaren 8a - 1977ko ekainaren 3a) zinema zuzendari italiarra izan zen.
Italiar Neorrealismoa delako zinemaren zuzendari handienetarikoa da, Roma, città aperta pelikula egin zuenetik. Izan ere, filme hori italiar neorrealismoaren mugarritzat jotzen da zinemaren historian.
Bizitza eta obra
Lehenengo film luzeak faxismoaren propagandarako egin behar izan zituen.
Roma, città aperta (1945, Erroma hiri irekia) filmak hiri suntsitu baten sufrimendua eta bizi nahia kontatzen du oso baliabide gutxitaz eta dokumental estiloan; Paisá (1946) filmak gerraren amaiera kontatzen du estilo berean. Nazioartean arrakasta eta eragin handia izan zuten bi film horietan Rosselinik sortu zuen estiloari neorrealismoa deitu zitzaion.
Germania anno zero (1947) Francesco, giullare di Dio (1950, Frantzisko, Jaunaren koblakari) Frantzisko Asiskoaren bizia kontatzen duena; Dov´è la liberta? (1952, Non da askatasuna?) filmetan, beste gai eta generoak landu zituen.
Ingrid Bergman antzezlearekin ezkondu zen eta film bikainak egin zituzten elkarrekin, beren harremana agertzen zutenak: Stromboli, terra di Dio (1950, Stromboli, Jainkoaren lurra), Viaggio en Italia (1953, Bidaldia Italian barrena), La Paura (1954, Beldurra).
Abronia campbelli
Abronia campbelli Abronia generoko animalia da. Narrastien barruko Anguidae familian sailkatuta dago.
Roberto Rossellini
Bizitza eta obra
1957an India dokumental neorrealista egin zuen antzezle ezezagunekin, Il generale della Rovere (1959) filmak arrakasta handia izan zuen.
Zinema utzi zuen eta telebistarako filmak egin zituen; didaktikoak, dokumental historikoak eta biografiak: L´etá del ferro (1964, Burdinaroa), La presa di potere di Luigi XIV (1966, Luis XIV.ak aginpidea hartu zuenean), Socrate (1970), Il Messia (1975).
Gertrude Jekyll
Gertrude Jekyll (1843ko azaroaren 29a - 1932ko abenduaren 8a) lorezain, taxonomo, paisaia arkitekto, artista eta idazle ingelesa izan zen. Laurehun lorategi baino gehiago sortu eta diseinatu zituen Erresuma Batuan, Europan eta Estatu Batuetan, eta mila artikulu baino gehiago zituen Country Life aldizkarian, The Garden eta beste aldizkari batzuetan. Jekyll "lorategien diseinuan oso eragin goiztiarra" dela esan dute lorategi zale estatubatuarrek eta ingelesek.
Lehen urteak
Jekyll Londresko Mayfair "2 Grafton Street" kaleko eraikinean jaio zen. Aita Edward Joseph Hill Jekyll kapitaina, Granadarien Guardiako ofizialaren eta ama Julia Hammersley. Zazpi neba-arrebetan bosgarrena izan zen. Bere anaia gaztea, Reverend Walter Jekyll, Robert Louis Stevenson-en laguna zen . Jekyll eta Mr. Hyde eleberri ospetsuagatik hartu zuten abizena. 1848an bere familiak Londres utzi zuen eta Bramley House- ra joan zen bizitzera, Surrey-ra, eta han eman zituen bere lehen urteak.
Lanak
Hil zenerako, dagoeneko 400 lorategi baino gehiago diseinatu zituen Britainia Handian, Europan eta zenbait Ipar Amerikan. Jekyll ere ezaguna zen bere lan emankorragatik. Hamabost liburu baino gehiago idatzi zituen, Wood and Garden eta bere libururik ospetsuena ' Color in the Flower Garden : Memories of his young. Jekyll-k ez zuen bere eragina lorezaintzako praktikak irakasteko mugatu nahi izan, lorezaintza eta landareen azterketan urrats bat gehiago eman nahi zuen. Bere kezkak landarerik onenak erakusten zituen, baita etxerako mozten zituenean ere, bere beira loreontzien lerroa diseinatzera eramanez.
Upton Gray Manor etxea
"Gertrude Jekyll Lorategia" siglo lorategia da Hampshire- ko ingeles konderriko Upton Grey-ko Manor House inguruan inguratzen duen siglo, eta bere koordenatuak.
1907an, Gertrude Jekyll-ek 1,8 hektareako lorategiaren planoak marraztu zituen Upton Greyko jauretxean. Gune horretan eraiki zen lorategi bitxienetako bat. Jekyll lorategi tipikoaren ezaugarri asko biltzen zituen, baina beste batzorde gehienak baino askoz eskala txikiagoan. Etxearen mendebaldean lorategi basatia dago. Jatorriaren jatorrizko stand batzuk gune horren amaieran geratzen dira, berak diseinatu zuen moduan. Etxearen ekialdean lorategi formala dago: ez dago lerro kurbaturik, Jekyll-ek arrosa lorategia eta belarrezko ertzak diseinatu zituen, kolore tipikoak hotz, epel eta berriro hotz marretan antolatuta. Inguruan intxaurrondoak, baratzeak eta begiratokiak daude. Lorategi osoa fidelki zaharberritu da Jekyll plan eta landare askoren errezeten arabera. Lorategia zaharkituta geratu zen eta 1986an bakarrik zaharberritu zuten. Hitzorduarekin soilik bisita daiteke.
Heriotza
Jekyll 1932ko abenduaren 8an hil zen, 89 urte zituela. Busbridge elizako hilerrian lurperatu zuten, lehen San Joan Bataiatzailea izenarekin ezagutzen zena, Busbridge-en, Godalming-en, bere anaia eta koinatarekin, Sir Herbert Jekyll, KCMG eta Lady Agnes Jekyll, DBErekin batera. Monumentua Sir Edwin Lutyens-en diseinu zuen.
Rasbora truncata
Rasbora truncata Rasbora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Cristina Peri Rossi
Cristina Peri Rossi (Montevideo, Uruguai, 1941eko azaroaren 12a) uruguaiar idazle eta itzultzailea da.
2021ean Cervantes Saria jaso zuen.
Biografia
Literaturako irakasle gisa lan egin du, eta Bartzelonan bizi da 1974az geroztik. Olerki-liburu bikainak eman ditu argitara, adibidez, Evohe (1971), Descripción de un naufragio (1974), Diáspora (1976), Los amores (1978), Lingüística general (1979) eta Babel Bárbara (1991).
Prudential Tower
Prudential Tower, Ameriketako Estatu Batuetako Boston hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 228 metro eta 52 solairu dauzka eta 1964an amaitu zuten eraikitzen.
The Luckman Partnership arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Cristina Peri Rossi
Biografia
1968an, Gazteen Saria eman zioten, Los museos abandonados ipuin-liburuari esker. Eta ipuinak bildu zituen, orobat, La tarde del dinosaurio (1976), La rebelión de los niños (1980) eta El museo de los esfuerzos inútiles (1983) lanetan, besteak beste.
Olerkigintzaz eta ipuingintzaz gainera, eleberrigintza ere landu du. Perirenak dira El libro de mis primos (1970), La nave de los locos (1984) eta El amor es una droga dura (1999) eleberriak. Bere literaturaren ezaugarri nagusiak irudimena eta metaforaren erabilera bikaina dira. 1990eko hamarkadatik aurrera, zenbait olerki-liburu —Inmovilidad de los barcos (1997), Poemas de amor y desamor (1998), Las musas inquietantes (1999), Estado de exilio (2003), Mi casa es la escritura (2006), Habitación de hotel (2007)— eta ipuin-bildumak —Desastres íntimos (1997), Te adoro y otros relatos (1999), Por fin solos (2004)— argitaratu ditu, batik bat.
Haute-Kontz
Haute-Kontz Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Haute-Kontz udalerrian erroldatutako biztanleak 506 ziren. Familiak 180 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 92 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 213 etxebizitza zeuden, 186 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 183 etxeak ziren eta 28 apartamentuak ziren. 186 etxebizitza nagusietatik 166 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 121 etxek bost zituzten. 152 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 108 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 350 ziren, horien artean 267 aktiboak ziren eta 83 inaktiboak ziren. 267 pertsona aktiboetatik 247 lanean zeuden (140 gizon eta 107 emakume) eta 20 langabezian zeuden (13 gizon eta 7 emakume). 83 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Haute-Kontz udalerrian 186 unitate fiskal zeuden, 489 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.029 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Haute-Kontz udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 322 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Milena Jesenská
Milena Jesenská (Praga, 1896ko abuztuaren 10a - Ravensbrück kontzentrazio-eremua, Alemania, 1944ko maiatzaren 17a) idazle, kazetari eta itzultzaile txekiarra izan zen.
Bizitza
Urte askoan Kafkaren maitalea izenez ezaguna izan zen, idazleak bidalitako gutunen edizioaren ondorioz.
Familia aristokratiko batean jaio zen; aita zirujaua eta Pragako Unibertsitateko irakaslea zen, eta ama Milenak 16 urte zituela hil zen. Minerva izeneko neskentzako institutu esklusiboan ikasi zuen eta, aitaren nahiak betez, Medikuntzako ikasketak hasi zituen, baina laster utzi zituen. Ernst Pollak judu jatorriko idazle austriarrarekin maitemindu zen, eta, aita aurka egon arren, Vienan finkatu ziren.
Lehen urratsak
Senarrarengandiko independentzia bilatuz, txekiera itzulpenak egiten eta txekiera irakasten hasi zen; bere ikasleetako bat Hermann Broc h eleberrigile eta saiakeragile austriarra izan zen.
Langile klaseak bizi zituen baldintzen inguruko ezagutza zuzena izan zuen eta metropoliko eguneroko bizitzari buruzko txostenak idazten hasi zen Pragako Tribuna egunkari liberalarentzat. Horrela hasi zen bizitza osoan markatuko zuen ezkerreko kontzientzia.
Franz Kafkarekin harremana
1919an, Franz Kafka idazle txekiar-alemaniarraren ipuin batzuk irakurri zituen alemanez eta Der Heizer (Sugilea) ipuina txekierara itzultzeko baimena eskatu zion gutun baten bidez. Gutun hau bi urte iraungo zuen bien arteko korrespondentzia sutsu baten hasiera izan zen (1920-1922) halere, bi topaketa pertsonal besterik ez zituzten izan: lau egunez Vienan eta egun batez Gmünden. Der Prozeß (Prozesua) eleberria eta Meditazioak eta Das Urteil  (Epaia) lanak ere itzuli zituen.
Kafka 1924ko ekainaren 3an hil zenean, hileta ohar bat idatzi zuen Milenak Vienan Pragako Narodni Listy egunkarian non honakoa adiera zuen: Lotsatia, uzkurra, leuna eta atsegina, bisionarioa, bizitzeko jakintsuegia, borrokatzeko ahulegia, garaileari men egin eta lotsatu egiten duten horietakoa zen Kafka.
Kazetari
1920an hasi zen kazetari gisa aitorpena jasotzen. Vienan, Tribuna eta Národní Listy txekiar egunkariekin eta Pestrý týden eta Lidové Noviny aldizkariekin kolaboratu zuen. 1938 eta 1939 urteetan Presentzia ( Přítomnost ) astekari kultural eta politiko garrantzitsua zuzendu zuen, Ferdinand Peroutkak Pragan argitaratua. Bertan argitaratutako bere erreportaje, artikulu eta hausnarketak gerra aurreko Txekoslovakiako kazetaritzako orrialde onenen artean dauden itxura originalaren eta espiritu feministaren lagina dira.
Ekintzaile
Jadanik Pollack-engandik dibortziatuta, Pragan bizi izan zen eta bertan Jaromír Krejcar arkitekto txekiarrarekin ezkondu zen eta 1928an haien alaba Jana jaio zen. Biak Txekoslovakiako Alderdi Komunistako kideak izan ziren. Krejcar Sobietar Batasunera joan zen denbora batez eta harrituta itzuli zen estalinismoaren arbitrarietate eta krimenengatik.
Milenarentzat sormen profesionaleko hamarkada tragiko eta bizia hasi zen. Alde batetik, morfinaren menpe zegoen, senarrarengandik dibortziatu zen eta arrakasta profesionala gero eta handiagoa zen. Prentsa komunistaren kolaboratzailea izan zen, baina laster hasi zen sobietar komunismoarekiko bere desengainua, eta judizial militante komunista askok jasandako purga eta traizioa salatu zituen. Erregimen naziarengadik ihesi zihoazen errefuxiatu alemaniarrei laguntza eman zien.
Praga okupatu ondoren, Milenak okupatzaileen aurkako borroka klandestinoarekin bat egin zuen. Austriako eta Alemaniako judu askori Protekturatutik ihes egiten lagundu zien, baita txekiar soldadu batzuei ere. Kazetariak ezkutatu egin zituen Joachim Von Zadwitzowi medikuaren esku utzi aurretik, Ostravskora eramaten aritzen zena, Poloniako mugatik gertu. Probokazio modura, kalean arropan izar horia zuela ibiltzen zen, jatorri judutarra ez zuen arren.
Atxiloketa
Atxilotuta egon zen bitartean, 40 bat gutun idatzi zizkion aitari eta Honza alabari, horietatik zazpi agertu dira, horietako bat Jaromír Krejkar bigarren senarrari zuzendua.
Kontzentrazio-esparruan giltzurrunetako infekzio bat izan zuen eta 1944ko maiatzaren 7an hil zen haren ondorioz
Argitalpenak
1920ko bigarren erdialdean, argitaratu ziren idatzi zituen liburuak.
Galanta
Galanta Eslovakiako udalerri bat da, Galantako barrutian kokatuta. 33,91 km²ko azalera du eta 15054 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1237. urtekoa da.
Itxasora
Erbestetik bueltan, Zubikarai Ondarrura itzuli zen eta han idatzi zuen lan hau. Bere egitura eta argumentua nahiko tradizionalak dira. Bertan Euskal Herri idealizatu batekin egiten dugu topo. Lana Bizkaiko kostaldearen herri batean kokatu zen eta haien euskalkia erabiliz dago idatzita. Lan honetan Txomin Agirreren bidea jarraituz, euskal arrantzale eredugarriak aurkezten zaizkigu, haien bizipenak eta pasadizoak. Kontrastea garbiago azaltzeko arrantzale langile eta fededunen ondoan taularen gainean euskal mozkorti batzuk agertzen dira. Lan osoan kantek garrantzi handia dute. Orokorrean, lan honetan ez da gerraondorengo giro iluna ikusten, frankismoa eta errepresioa ez dira aipatzen, zentzu atenporalagoa izanik. Itxasora ez da Zubikarairen lan onena baina une historiko hartzan garrantzik handia izan zuen.
Auberchicourt
Auberchicourt Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Auberchicourt udalerrian erroldatutako biztanleak 4.570 ziren. Familiak 1.840 ziren, horien artean 528 pertsona bakarrekoak ziren (160 bakarrik bizi ziren gizonak eta 368 bakarrik bizi ziren emakumeak), 544 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 580 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 188 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.972 etxebizitza zeuden, 1.880 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 85 hutsik zeuden. 1.900 etxeak ziren eta 63 apartamentuak ziren. 1.880 etxebizitza nagusietatik 991 bere jabearen bizilekua ziren, 832 alokairuan okupaturik zeuden eta 57 doan lagata zeuden; 21 etxek gela bat zuten, 124 etxek bi zituzten, 307 etxek hiru zituzten, 534 etxek lau zituzten eta 894 etxek bost zituzten. 1.009 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 866 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 487 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.964 ziren, horien artean 1.879 aktiboak ziren eta 1.085 inaktiboak ziren. 1.879 pertsona aktiboetatik 1.555 lanean zeuden (893 gizon eta 662 emakume) eta 324 langabezian zeuden (188 gizon eta 136 emakume). 1.085 pertsona inaktiboetatik 272 erretiraturik zeuden, 282 ikasten zeuden eta 531 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Auberchicourt udalerrian 1.868 unitate fiskal zeuden, 4.627 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.841 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 94 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 25 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 15 administrazio publikoko enpresak ziren eta 8 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 28 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 2 zurginak, 5 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 5 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 lurrin-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Auberchicourt udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 366 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1 eta 3 botika zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Soual
Soual Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Gáň
Gáň Eslovakiako udalerri bat da, Galantako barrutian kokatuta. 6,17 km²ko azalera du eta 786 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1113. urtekoa da.
Soual
Biztanleria
2007an Soual udalerrian erroldatutako biztanleak 2.152 ziren. Familiak 876 ziren, horien artean 239 pertsona bakarrekoak ziren (101 bakarrik bizi ziren gizonak eta 138 bakarrik bizi ziren emakumeak), 304 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 280 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 53 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 979 etxebizitza zeuden, 893 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 73 hutsik zeuden. 835 etxeak ziren eta 131 apartamentuak ziren. 893 etxebizitza nagusietatik 617 bere jabearen bizilekua ziren, 258 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 34 etxek gela bat zuten, 34 etxek bi zituzten, 120 etxek hiru zituzten, 246 etxek lau zituzten eta 459 etxek bost zituzten. 649 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 373 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 405 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.335 ziren, horien artean 980 aktiboak ziren eta 355 inaktiboak ziren. 980 pertsona aktiboetatik 879 lanean zeuden (499 gizon eta 380 emakume) eta 102 langabezian zeuden (43 gizon eta 59 emakume). 355 pertsona inaktiboetatik 121 erretiraturik zeuden, 102 ikasten zeuden eta 132 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Soual udalerrian 987 unitate fiskal zeuden, 2.200 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.427 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 130 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 5 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 15 eraikuntza enpresak ziren, 39 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 15 zerbitzu enpresak ziren, 20 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 35 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 3 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina, 2 iturginak, 4 argiketariak, 4 ile apaindegiak, 3 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 14 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 kirol-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Acrocephalus gracilirostris
Acrocephalus gracilirostris Acrocephalus generoko animalia da. Hegaztien barruko Acrocephalidae familian sailkatua dago.
Soual
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Txerriboda
Txerri-hiltzea edo txerriboda (bizkaieraz txarriboda eta nafarreraz zerri hiltzea edo zerriboda) antzina San Martin egunez Euskal Herriko baserrietan gauzatu ohi zen txerri hilketa zen. Gaur egun jada leku gutxitan eta oso urri egiten da, gehienetan erakustaldietan edota familia biltzen denean. Jarduera honen helburua negura begira baserriko biltegia behar zen haragiz hornitzekoa zen.
Soual
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Megupsilon aporus
Megupsilon aporus Megupsilon generoko animalia da. Arrainen barruko Cyprinodontidae familian sailkatzen da.
Rasbora tubbi
Rasbora tubbi Rasbora generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Abdie
, Eskoziako herri bat da, Fife konderrian.
Memoirs of an Invisible Man (filma)
Memoirs of an Invisible Man (euskaraz Gizon Ikustezin Baten Oroitzapenak), 1992ko John Carpenter estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako zientzia-fikziozko komedia film bat da. H. F. Saint idazlearen Memoirs of an Invisible Man (1987) eleberrian arinki oinarritua dago. Chevy Chase, Daryl Hannah, Sam Neill, Michael McKean eta Stephen Tobolowsky aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Nick Halloway (Chevy Chase) finantza-analista alai eta jatorrak Monroe (Daryl Hannah) izeneko emakume ilehoria ezagutu eta maitemindu egingo da. Egun batez, Nick laborategi batean dagoela, istripu baten biktima izan eta ikustezina bilakatuko da. AEBetako Gobernuaren David Jenkins (Sam Neill) agenteak Nicki jazotakoaren berri izatean, hura CIAren espioitza agente gisa erreklutatzen saiatuko da.
Aktoreak
* John Carpenterren ezizena
Ben Ledi
Ben Ledi, Eskoziako gaeleraz Beinn Leitir, Eskoziako Stirlingshire konderrian dagoen mendi bat da. 879 metroko garaiera du eta Corbett mendi multzoan sailkatua dago. Callander udalerritik 6,4 kilometro ipar-mendebaldera dago, eta Kilmahog udalerritik hurbil. Trossachs eremuan dago.
Hiriberri (Garazi)
Hiriberri —edo, izen bereko beste herrietatik bereizteko, Hiriberri Garazi— Buztintze-Hiriberri udalerriko herri bat da, Euskal Herriko Nafarroa Beherea lurraldean kokatuta, Garazi eskualdean.
Bertako biztanleak hiriberritarrak dira.
Izena
Buztintze beste hizkuntza batzuetan ere ezagutzen da, hala nola:
Gainera, toponimoa hainbat modu erromantzatutan agertu da historian zehar:
Etimologia
Hiriberri izenaren esanahia gardena da: "hiri berria".