cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Viévy
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 210 ziren, horien artean 159 aktiboak ziren eta 51 inaktiboak ziren. 159 pertsona aktiboetatik 149 lanean zeuden (83 gizon eta 66 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 51 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Viévy udalerrian 165 unitate fiskal zeuden, 352 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.880,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 margolariak, 1 zurgina eta 1 argiketaria.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Viévy udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.904 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Galikanismo
P. Pithou eta P. Dupuy izan ziren galikanismoaren teorialari nagusiak; Karlos VII.aren garaiko Bourgesko Berrespen Pragmatika eta Jacques-Bénigne Bossuetek idatzitako Lau ataletako azalpena liburuak izan ziren galikanismoaren oinarrietako batzuk. Aita Santuaren eskumena murriztearen alde, icheliapezpikuei askatasun handiagoa ematearen alde, eta erregeari erlijio-kontuan parte hartzeko eskubidea ematearen alde azaltzen ziren galikanismoaren jarraitzaileak.
Alexandro VIII.ak debekatu zuen doktrina hau, baina ez zen desagertu lehenengo Vatikanoko kontzilioa egin zen arte.
Garai vediko
Garai vedikoa (edo aro vedikoa) Vedak moldatu zituzten garaia da, indo-arioen testu sakraturik zaharrenak direnak. Literatura-ikerketak egin ondoren, adituek K.a. 1500 eta K.a. 327 artekotzat jotzen dute garaia.
Garaiko kultura, batzutan «kultura vedikoa» deitua, Indiako azpikontinenteko iparraldean eta ipar-mendebaldean garatu zuten. Hasierako aldian (Indo haraneko kulturaren ondorengoa) zenbait erresuma sortu zituzten eta modernoagoan, K.a. 600 urte ingurutik aurrera, Mahajanapadas izeneko hamasei erresumak eta Maurya Inperioa (K.a. 310etik aurrera). Inperiokoa sanskritozko literaturaren urrezko aroa izan zen.
Nerviano
Nerviano Italiako udalerri bat da. Milango probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Nervianok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lepidotrigla abyssalis
Lepidotrigla abyssalis Lepidotrigla generoko animalia da. Arrainen barruko Triglidae familian sailkatzen da.
Club Deportivo Tudelano 2020-2021
Entrenatzailea: Nacho Martín (2019-Egun)
Tripoli
Tripoli (‫طرابلس‬) Libiako hiriburua da, herrialdearen ipar-mendebaldean, Mediterraneo Itsasoaren ertzean. Gaur egun herrialde hartako hiri garrantzitsuena da, eta Tripolin dute egoitza Libiako Gobernu Zentralak eta Administrazioak.
2.000.000 biztanle inguru ditu, eta Afrikako bizi mailarik gorenetakoa ere bai.
Ondarea
Monumentuei dagokienez. aipagarriak dira K.a. 163. urteko Marko Aurelioren marmolezko atea, XVI. mendeko gaztelua, 1736. urteko Karamanli meskita, 1883ko Gurgi meskita eta Erregearen jauregi modernoa.
Herri eta hiri senidetuak
Tripoli ondorengo herri eta hiriekin senidetuta dago:
Haplochromis simpsoni
Haplochromis simpsoni Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Uruapan
Uruapan, ofizialki Uruapan del Progreso Mexikoko Michoacán estatuan dagoen hiria da. Ahuakatearen Mundu Hiribua izenarekin ezagutzen zaio. Uruapan udalerriaren burua da. 2020aren zentsuaren arabera 299.523 biztanle zituen; horren arabera Michoacángo 2. hiririk jendetsuena da, eta Mexikoko 60. hiririk jendetsuena. Juan de San Miguel fraideak sortu zuen 1533an.
Uruapan Tierra Caliente eskualdearen eta Tarasca ordokiaren arteko lotura-puntutzat hartzen da. Hainbat parke, monumentu kolonial eta natural ditu, gune turistiko nagusietako bat izanik. Gainera, Michoacángo ekonomia-, finantza-, merkataritza-, hezkuntza- eta zerbitzu-gune garrantzitsua da.
Indigenak
Uruapaneko hizkuntza indigena bateko hiztun gehienak purépechazkoak dira, guztira 15.127 hiztun.
Auzoak
Uruapan bederatzi auzo ditu:
Shuta Doi
Shuta Doi (土居 柊太, 1996ko otsailaren 29a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Machida Zelvia.
Ōsu Kannon
Ōsu Kannon (大須観音) Nagoia hirian dagoen tenplu budista bat da, Aichi prefeturan. Ofizialki Kitanosan Shinpuku-ji Hōshō-in izena dauka.
Historia
Owari probintziako Ōsu-gō herrixkan eraiki zen 1333 urtean Go-Daigo enperadoreak sustatuta, gaur egungo Hashima (Gifu) hiria dagoen lekuan. Shōnin Nōshin izan zen lehenengo apaiza eta honek Kannon jainkoarekin egin zuen amtes (errukiaren buda) eta hortik tenpluaren izen herrikoia, Ōsu Kannon.
Sarritan urak hartzen zuenez Tokugawa Ieyasuk 1612an tokiz aldatu zuen gaur egun dagoen lekura. 1820 urtean tenpluaren zati handi bat suak erre zuen eta 1970k hamarkadan berreraiki zen.
Bitxikeriak
Tenpluko eraikin nagusiak paperezko linterna erraldoia dauka. Baina bereziki aipagarria da tenpluak gordetzen dituen 15.000 artelan japoniar eta txinatarrak. Hauen artean Kojiki liburuaren esku-izkribu zaharrena dago.
Encarnacióngo inauteriak
Encarnacióngo inauteriak (Carnaval encarnaceno edo Corsos encarnacenos) Encarnación hirian egiten den festarik handiena eta Paraguaiko inaute-festarik handiena da.
Urtean sei gauetan ospatzen dira, horietatik bost larunbatetan direla eta beste eguna ostiral batean dela, betiere urtarrila eta otsaila hilen bitartean eta garizuma hasi aurretik eta egiten duen eguraldiak baldintzaturik.
2014az geroztik ospakizunak 12.000 ikusle ingururentzako edukiera duen Sanbodromo Gizarte Zentroan (Centro Cívico Sambódromo) egiten dira.
Ospakizun bat izateaz gain, lehiaketa bat ere bada. Klubak eta auzoetako karrozak lehiatzen dira eta epaimahai batek kalifikatzen ditu kategoriaren arabera: erregina, emakume enbaxadorea, konpartsarik onena, karrozarik onena, musa, musika-talderik onena, eta abar.
Inauterien museoa Sanbodromoan dago, agintarientzako palkoen azpian, eta bertan ikus daiteke inauterien historia eta urte bakoitzeko irabazleak.
Historia
Udalaren arabera lehen inauteriak 1916an izan ziren Carlos Antonio López Burdinbidearen irekiera eta europar jatorriko migratzaileen (batez ere italiar jatorrikoak) etorrera batera gertatuz. Inauteriak Europan jatorria duen ospakizuna izanda, migratzaileen etorrerak pisuzko eragina izan zuen sorreran.
Hasierako urteetan inauteriak gizonek bakarrik parte hartzen zuten eta Francisco Solano López marexalaren hiribidetik egiten ibilaldiak ziren. Inauteriek hainbat etenaldi izan ditu urteetan zehar, hala nola 1920ko hamarkadako egoera politiko okertuagatik, Encarnacióngo zikloiagatik edota Chacoko gerragatik.
1936an encarnaciondarrek inauteriak ospatzeari ekin zioten berriro, apalak baziren ere. 1940 eta 1945 bitartean ospakizunak alaituz joan ziren. 1950eko hamarkadan emakumeak parte hartzen hasi ziren, jaiak dantza dotore eta exotikoekin alaituz.
1990eko hamarkadan inauteriak Rodríguez de Francia hiribideko Zona Garaian egiten hasi ziren eta Inauterien Batzordea sortu zen parte hartzaileak batzeko asmoz. "Paraguaiko Inauterien Hiriburua" ezizena eman zioten.
Ramlösako ura
Ramlösako urak Helsingborg hego-ekialdean (Eskania, Suedia) sortzen diren ur mineral ak dira, 1707tik ustiatzen direnak. Hasieran burdin-ur putzu baten inguruan bainuetxe a eraiki zen, XVIII. mende an ospe handia lortu zuena. XIX. mende amaieran, berriz, botilatutako uraren salmenta hasi zen; XX. mendea n zehar gero eta indar handiagoa hartzen joango zen negozioa, bainuetxearena gainditzeraino. 1970eko hamarkada tik aurrera, instalakuntza terapeutikoak behin betiko itxi ziren, eta bainuetxe zaharraren ia gune osoa parke babestu gisa sailkatu zen, monumentu-deklarazioarekin.
Putzuaren aurkikuntza eta lehen urteak
Ramlösako burdin-uren sendatze ahalmena ezaguna zen herri mailan. 1675-1679ko Eskaniar Gerran, esate baterako, Karl XI.aren soldaduek han hartzen zuten atseden; Lagerbring kantzilerraren arabera, "disenteria k jotako soldaduak Ramlösako urak edan ostean sendatu egiten ziren". XVIII. mende hasieran, Gobernuko mediku eta Lundeko Unibertsitate ko irakasle Johan Jacob Döbeliusek uren lehen azterketa kimikoa egin zuen. Inguruko biztanleek iturri inguruko basoko lapurrekin kontuz ibiltzeko gaztigatu bazioten ere, Döbeliusek hainbat aldiz aztertu zuen ura: 1701, 1705 eta 1706. urteetan. Ikusi zuenez, urak Suediako beste iturri mineralen osaera burdintsua zuen (burdin oxido karbonatatua), eta uraren indikazio terapeutikoak deskribatu zituen.
Döbeliusek Magnus Stenbock Eskaniako gobernadorearengana jo zuen; hark baimena eta laguntza eman zion putzua ustiatzeko eta 1707ko ekainaren 17an, Karlos XII.aren 25. urtebetetzean, lehen bainuak inauguratu ziren. Milaka pertsona bildu ziren iturrian, bertako urak hartu nahian; baina Döbeliusek argitu zuenean eragin terapeutikoa baliatzeko putzu barruan denbora luzez egon beharra zegoela, 40 pertsona baino ez ziren geratu.
1708an, Döbeliusek Ramlösari buruzko lehen argitalpena egin zuen, bainuen aurkikuntza eta indikazioak azalduz. Hurrengo urtean urek aberatsen artean ospea lortu zuten, eta bainuetxea klinika eta ospitale bihurtu zen. Gaixo asko etortzen ziren urak hartzera: orduko teknikaren arabera, goizero 15-17 edalontzi hartu beharra zegoen, "gorputza garbitzeko"; aktibitate terapeutikoaz gain, bainuetxea aisialdi eta bizitza sozial gune bihurtu zen.
Döbeliusen ostean, 1713an Hans Roslin mediku ak hartu zuen bainuetxearen ardura. 1727an Kilian Stobæus medikuak txanda hartu zion, bultzada handia emanez; garai honetan bainuetxean ikasle asko aritu ziren, besteak beste Carl Linneus (loreekin eginiko ordulari bat prestatu zuena, orduaren arabera ireki edo ixten ziren landareekin). Stobæusek 1742an hil arte lanean jardun zuen.
Enpresaren bilakaera
Bainuetxearen hazkundearekin batera, enpresa iturriaren ondoko lursailak erosten saiatu zen, bertan 200 lekuko hotel berria eraikitzeko; baina lur jabeek ez zuten saldu nahi, udan haiek ere bainuzaleei alokatuz dirua irabazten baitzuten. Bainuetxeak sozietate mugatu forma hartu zuen, lehen jabeak eskaniar lur-jabeak, medikuak eta merkatari ak izan zirelarik. Gustavo IV. Adolfo erregeari lur berriak eskuratzeko eskari bat bidali zitzaion, eta honek baietza eman zuen. Gainera bainuetxea handitzeko plana egin zen. 1801ean, putzuak bere lehen errege-pribilegioak jaso zituen, ura kobratzeko eskubidea aitortuz. Bainuetxearen kuota normala riksdaler 1ekoa zen. Aberatsek 2 riksdaler ordaintzen zuten, eta jende arruntak 24 shilling. Hala ere, pobreek ura doan hartzen zuten. 16 000 riksdalerreko kapital sozial berriaren laguntzaz, instalazioak handitu ahal izan ziren: bainuetxea berreraiki, ostatu berri bat –egungo Medikuaren Txaleta–, ukuilu berriak eta gonbidatuentzako lau eraikin berri. Helsingborg eta Råå arteko hondartzan, hiriko lurretan, bainuetxe berri bat eraiki zen. Horrez gain, hainbat lur-jabe familiak txalet ak eraiki zituzten bainuetxe nagusiaren ondoan.
Bainuzaleak Ramlösa, Köpinge edo Helsingborgen hartzen zuten ostatu. Ura musika entzunez hartzen zen. Igande eta ostegun arratsaldero dantzaldiak izaten ziren. Helsingborgeko antzerkira joaten ziren. Astean birritan, behartsuentzako diru-bilketak egiten ziren eta botikak doan ematen zizkieten. Pobreek Ramlösa eta Köpinge herrietako ukuilu eta ostatuetan geratzen ziren, harik eta 1802an haientzat aterpetxe berezi bat eraiki arte. Bainuzale kopuruak gora egin zuen urteetan zehar: 1796ean 74rentzat lekua zegoen, 1797: 55, 1798: 81, 1800: 106 eta 1801: 110. Pobreak ere kontatuta, bainuetxean 200 lagun inguru artatzen ziren.
Von Platen eta von Dannfelt
Eraikin berriekin, enpresak kapital sozial a laster agortu zuen, eta bainuetxea Achates von Platen mariskal ari eskaini zion, 50 urterako alokairuan. Honek, Eberhard Zacharias Munck af Rosenschöld medikuarekin batera, bainuetxeari beste bultzada bat eman zion, instalazioetan inbertsioak eginez eta bilgune sozial izaera indartuz. 1807an lehen hotela eraiki zen (20 gelarekin eta 44 zaldi eta 10 gurdi gordetzeko ukuiluarekin) eta parkean hobekuntzak egin zituen, lorategiak eta, 100 fruitu-arbola sartuta. Munck af Rosenschold medikua Karl XIV Johan erregearen arerio politikoa izan arren, errege-familiako kide asko bainuetxearen bezero ziren, bereziki Oskar printzea (gero Oskar I. Suediakoa izango zena). Erret usain horrek Eskaniako gizartea are gehiago erakarri zuen.
1824an von Platenek bainuetxea Carl von Dannfelt koronelari esleitu zion 18.000 riksdalerretan; laster Dannfelt akzio gehienen jabe ere izan zen. Dannfelt-ek von Platenek hasitako bidean jarraitu zuen, adibidez Öresund-eko bainuetxea berreraikiz eta 80 pazienteentzako ospitale berria eraikiz. Parkea estilo ingeles erromantiko an berregin zuen, ibilaldiak egiteko bideekin eta animazioak indartuz: jokoak, musika, zaldien alokairua... 1824an errege familiarentzako egoitza berezi bat eraikitzeko aukera eztabaidatu zen, baina azkenean dirua bainuetxeko egonaldiak ordaindu ezin zituztenei laguntzeko erabiltzea onartu zen. Diru honekin sortutako bainuetxe-ospitalea 1835ean amaitu zen: parkeko eraikin dotoreenetakoa, ospitaleko 46 oherekin. 1828an, Desideria erreginaren bisitarekin, Dannfeltek "erreginaren lorategia" inauguratu zuen bere ostatuaren aurrean (gaurko Villa Desideria).
Jabetza-aldaketak eta noraeza
Enpresa berriak eginiko berrikuntzetan bainuetxe berria eraiki zen, eta 1862an areto berria osatu zen, korridoreak jarrita eta parkea zabalduta. 1865ean, Landskrona rako trenbideak Ramlösan geltokia ezarri zuen, bainuetxearen komunikazioaren mesederako; gainera zaldi-omnibus linea ezarri zen Helsingborgera. 1875ean, tren-konexioak hobetu ziren Helsingborg-Hässleholm linearekin. 1876ean Curt Wallisek hartu zuen negozioa, mediku eta jabe bezala. Wallis-ek zaharkitutako instalazioak berritu zituen, itsasarte aren ondoan bainuetxea eraikiz, jatetxe eta musika-pabiloiarekin, eta zaldiz tiratutako tranbia batekin - Suediako lehena- instalazio nagusiekin lotua. Txalet berriak eraiki ziren, eta horretara gela kopurua 100etik 170era handitu zen. 1879an, bainuetxeko hotela erre zen eta handik urte batzuetara beste handiago bat eraiki zen, gaur eguneko hoteleko eraikina alegia (Brunnshotellet). Wallis-ek lan handia egin zuen bainuetxearen ospea berreskuratzeko.
1882an, bainuetxea berriro jabez aldatu zen, Suediako eta Danimarka ko inbertitzaileen eskuetara igarota. Instalakuntzak aisialdira bideratu ziren: jolas-parke txiki bat, dantzalekua, tiro-zelaiak, salmenta postuak... 1881-1887 artean arduraduna Truls Johan Hartelius fisioterapeuta izan zen. 1891tik aurrera tren txiki bat ere ezarri zen putzuraino. Ingurune berri honek bisitari asko erakarri zituen, baina hidroterapia zerbitzuen kalterako izan zen; dena den, 1896an Folkets jolas-parkea Helsingborgen ireki zenean, Ramlösak bainuetxe izaera tradizionala berreskuratu zuen.
Iturri berria eta osasun zerbitzuen gainbehera
XIX. mendearen amaieran Rammlösa inguruetan ikatza eta buztina ustiatzeko lanak abiatu ziren, baina horren ordez ur kantitate handiak topatu ziren. Ur hori aztertuta ikusi zuten oso garbia eta mineraletan aberatsa zela, kalitatean orduko Alemania ko osasun-ur onenaren pare (Apollinaris, Bad Neuenahr-ekoa). Lehenengo ur-fabrika 1912an eraiki zen, bainuetxearen ondoan. 1914rako salmentak munto handikoak ziren; gainera, garai berean eginiko beste obra batzuetan, kalitate bereko iturri gehiago aurkitu ziren.
Bakea itzuli zenean, ur fabrikaren fakturazioa nabarmen igo zen, eta bi aldiz lantegia handitu behar izan zuten lantegia, 1973an Ättekulla Industrialdeko lantegi guztiz berri batera pasatu ziren arte. Urte berean, osasun zerbitzuak behin betiko itxi ziren; artean ospitaleak 66 gaixo artatzen zituen.
Ramlösako konplexua, gaur
Gaur egungo Ramlösako uren enpresak 1798an sortu zen sozietate mugatu zaharrean sustraiak baditu ere, negozioa ura botilaratzean datza soilik. 2001etik enpresa Carlsberg Breweries garagardo talde daniarrarena da. Lantegiak 80 milioi litro ur baino gehiago botilatzen ditu urtero, horietatik % 10 inguru esportaziora bideratuak.
Parkearen diseinua
Parkea paisaiaren haran natural batean kokatuta dago, hiru zatitan banatua: hegoaldean bainuetxe zaharraren eraikinez eta txaletez osatutako zati bat; haranean behera, iturriak eta Ur Pabiloia; eta hostozabal en basoaz osatutako iparraldeko zati bat. Parkeak frantziar eta ingeles estiloen nahastea du, bista-lerro luzeak batetik, eta belar soro ondulatuak bestetik.
Hegoaldean bi sarrera daude, bata mendebaldean eta bestea ekialdean. Sarreratik mendebaldera Von Platens etorbide luzea hasten da, gaztainondo ez apaindua, bidearen gainean estalki trinkoa sortuz; zumar rak, ezki ak eta astigar rak ere badaude. Etorbidearen bi aldeetako parke ingelesean txaletak ikus daitezke; gero zabalgune bat irekitzen da. Hotelaren sarrera nagusiaren aurrean, legar rez estalitako espazio ireki bat dago eta honen iparraldean 1930eko hamarkada ko heskai ez egindako lorategi bat iturri eta loreekin. Lorategiaren iparraldean Villa Linnea eta Villa Viola egurrezko etxeak daude eta honetatik harantzago bainu-etxe zaharra. Hotelaren ekialderago Villa Bellis, Villa Salvia, Läkarvillan, eta Kamrersvillan txaletak daude. Bidearen atzealdean Ospitala dago eta parkearen bigarren sarrerarako bidea.
Haranean kokatuta dagoen parkearen zatia, irekia da, belar-eremu handiekin, zuhaitz eta zuhaixkekin, non rododendroak nabarmentzen diren, giro intimoa sortuz. Ekialdeko aldean Ur Pabiloia dago 1919-21 urteetan eraikia, jatorrizko iturritik hurbil, burdin-urak gorritutako harri hormekin. Hainbat kontzertu eta ekitaldi antolatzen dira hemen. Belar soroaren erdian, haranaren isurialderantz, beste iturri alkalino zahar bat dago: haitzulo artifizial batean, hesi batek itxita. Haranean liken, onddo, intsektu, hegazti eta landare endako biotopo paregabe asko daude.
Muino baten gainerako bidean Ibilbide Filosofikoa deritzona dago, zuhaitz hostozabalen baso mistoan zehar. Hainbat inizial ikus daitezke zuhaitzetan grabatuta, bainuetxe garaian pasealeku erromantiko ezaguna baitzen.
Parkean hainbat zuhaitz berezi daude: Villa Primula inguruan Kaukaso ko mahatsondo a ( Ptercarya fraxinifolia ), turkiar hurritz a ( Corylus colurna ) eta Txina ko sekuoia ( Metasequoia glyptostroboides ) ikus daitezke. Gainera, badago tulipa zuhaitz handi bat (Liriodendron tulipifera) Bellis eta Salvia etxeen artean, uda hasieran loraldi ikusgarria izaten ohi duena. Villa Malvian, berriz, platano a (Platanus acerfolia) eta sasiakazia (Robinia pseudoacacia). Brunnshotellet ekialdean, gaztainondoa ( Castanea sativa ).
Eraikinak
Parkean 22 eraikin daude, eta ia guztiak monumentu-aitorpenarekin babestuta daude.
Hoplichthys imamurai
Hoplichthys imamurai Hoplichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Hoplichthyidae familian sailkatzen da.
Duranus
Duranus Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Duranus udalerrian erroldatutako biztanleak 163 ziren. Familiak 65 ziren, horien artean 14 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren gizonak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 22 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 22 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 7 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 87 etxebizitza zeuden, 67 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 74 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 67 etxebizitza nagusietatik 55 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 34 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Waikiki
Waikiki edota Waikiki Beach (hawaieraz ur purrustada freskoa), AEBetako Hawaii uharteetako Honolulu hirian dagoen kostaldeko auzo bat da, Oahu uhartean. Administratiboki Hawaii estatuan eta Honolulu konderrian dago. Waikikik mundu mailan ospea bere sei hondartzei esker du: Queen's Beach, Kuhio Beach, Gray's Beach, Fort DeRussy Beach eta Kahanamoku Beach.
Duranus
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 104 ziren, horien artean 81 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 81 pertsona aktiboetatik 74 lanean zeuden (44 gizon eta 30 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Waikiki
Auzo honetan hiriko hotelen %90a kokatzen da, gau giroko klubak ere badaude.
Duranus
Diru sarrerak
2009an Duranus udalerrian 49 unitate fiskal zeuden, 126 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.857 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 argiketaria.
Johannes Vilhelm Jensen
Johannes Vilhelm Jensen (Farsø, Jutlandia, 1873ko urtarrilaren 20a - Kopenhage, 1950eko azaroaren 25a) daniar idazlea izan zen.
Duranus
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Duranus udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hamasei Erresumak
Txinako historiografian, Hamasei Erresumak iparraldeko Txinan Jin dinastiaren ondorengoa izan zen eta iparraldeko dinastien aurrekaria. 304 eta 439 artean, eskualdean bata bestearen atzetik zenbait estatu sortu zuten. Horietako askok Wu Hu edo bost barbaroek sortu zituzten, hau da, aurreko mendeetan eskualderantz ailegatu ziren herri nomadek.
Cui Hongek asmatu zuen izendapena Shiliuguo Chunqiu ('Hamasei Erresumen udaberri eta udazkenen urtekariak') bere kronikarentzat. Berak esana, hamasei erresumak honakoak izan ziren: Hanchao (漢趙, 304-329), Geroko Chao (後趙, 319-351), Ch'ênghan (成漢, 303-349), Aurreko Liang (前涼, 320-376), Geroko Liang (後涼, 386-403), Iparraldeko Liang (北涼, 397-439), Mendebaldeko Liang (西涼, 400-421), Hegoaldeko Liang (南涼, 397-414), Aurreko Yen (前燕, 337-370), Geroko Yen (後燕, 384-407), Iparraldeko Yen (北燕, 407-436), Hegoaldeko Yen (南燕, 398-410), Aurreko Chin (前秦, 350-394), Geroko Chin (後秦, 384-417), Mendebaldeko Chin (西秦, 385-400/409-431) eta Huhsia (胡夏, 407-431). Ondorengo historialariek izendapena zabaldu eta 304 eta 439 arteko estatu guztiak bildu zituen.
Ipar-mendebaldeko Hawaiiar Uharteak
Ekialdetik mendebaldera uharteak honakoak dira:
Duranus
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Laura Bush
Laura Welch Bush (Midland, Texas, ) George W. Bush Estatu Batuetako presidentearen emaztea izan zen eta herrialde honetako Lehen Dama 2001 eta 2009 artean.
Emoia reimschisseli
Emoia reimschisseli Emoia generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Ayumu Tachibana
Ayumu Tachibana (立花 歩夢, 1995eko azaroaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama FC.
Laura Bush
Lanbidez liburuzaina, 1977an ezkondu zen. 1981ean bikiak izan zituen.
Johannes Vilhelm Jensen
Biografia
Historia-gaietako eleberriak ere idatzi zituen (Kongens Fald; 1901, Erregearen gainbehera) besteak beste.
Darwinen teoriaren alde agertu zen eta kristautasunaren aurka. Mitoak asmatu zituen, eta bizitzari eta arteari buruz zituen ideiak agertu zituen haien bidez.
Literaturako Nobel saria jaso zuen 1944an.
Nosate
Nosate Italiako udalerri bat da. Milango probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Nosatek honako udalerri hauekin egiten du muga:
UEFA Euro 1976
Sariak
UEFA Txapelketako talde ideala
NGC 1138
NGC 1138 galaxia bat da, Perseus (konstelazioa) konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Haplochromis smithii
Haplochromis smithii Haplochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Corrèze
Corrèze (okzitanieraz Corresa) Akitania Berria eskualdeko departamendua da (19), Corrèze ibaiak zeharkatua. Prefektura Tulle hirian dago.
Mugakide ditu Creuse, Vienne Garaia, Cantal, Puy-de-Dôme, Lot eta Dordoina departamenduak.
Saltsa min
Erremedioak
Minaren arduraduna kapsaizina da: olio alkaloidea, eta, beraz, ingurune azidoetan, koipean edo alkoholean disolbagarria da.
Saltsa mingarri bat irenstearen ondorioak "beroegi" sentipen birtuala dira. Hori neurri batean konpondu daiteke esnea duten elikagaiak (esnekiak) hartzearekin. Substantzia alkalinoa izan arren, berez proteina bat du (kaseina), kapsaizinaren loturekin lotzen dena, neutralizatuz, edo edari alkoholdun indartsu bat (garagardoak ura du batez ere), edo elikagai koipetsu bat hartzearekin, hala nola gurina edo esne-gaina. Pertsona batzuek limoi fresko edo lima baten tomate zukuarekin (elikagai azidoak dira guztiak) jaisten dela aipatzen dute. Azukre pikortatuak zerbait arindu dezake. Janariekin jogurta zerbitzatzea, Indiako gastronomian egiten duten bezala, arriskutsua izanez gero ere lagungarria izan daiteke. Estimulazio mekanikoa ere lagungarria da.
Jendearen hasierako erreakzio naturalen aurka, ura edateak (edo freskagarri, garagardoa, edo eskueran izan ohi diren ia edari guztiak) erredura sentsazioa okertzen dute, kapsaizina olioa baita eta uretan okerrago disolbatzen baita. Erredura-efektu nagusia ur freskoarekin arintzen den bitartean, ur berak kapsaizina aho eta eztarri osoan banatzen du, eta horrek min handiagoa eragiten du.
Koki Saito
Koki Saito (斉藤 光毅, 2001eko abuztuaren 10a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Yokohama FC.
Petit-Couronne
Biztanleria
2007an Petit-Couronne udalerrian erroldatutako biztanleak 9.057 ziren. Familiak 3.598 ziren, horien artean 1.006 pertsona bakarrekoak ziren (417 bakarrik bizi ziren gizonak eta 589 bakarrik bizi ziren emakumeak), 998 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.234 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 360 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 3.791 etxebizitza zeuden, 3.647 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 130 hutsik zeuden. 2.104 etxeak ziren eta 1.666 apartamentuak ziren. 3.647 etxebizitza nagusietatik 1.782 bere jabearen bizilekua ziren, 1.835 alokairuan okupaturik zeuden eta 30 doan lagata zeuden; 76 etxek gela bat zuten, 195 etxek bi zituzten, 942 etxek hiru zituzten, 1.068 etxek lau zituzten eta 1.366 etxek bost zituzten. 2.379 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.834 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.254 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.211 ziren, horien artean 4.417 aktiboak ziren eta 1.794 inaktiboak ziren. 4.417 pertsona aktiboetatik 3.825 lanean zeuden (2.034 gizon eta 1.791 emakume) eta 593 langabezian zeuden (266 gizon eta 327 emakume). 1.794 pertsona inaktiboetatik 485 erretiraturik zeuden, 770 ikasten zeuden eta 539 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Petit-Couronne udalerrian 3.705 unitate fiskal zeuden, 9.262 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.402 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 291 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 1 coque eta refinazio enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 13 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 60 eraikuntza enpresak ziren, 51 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 15 garraio enpresak ziren, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 11 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 57 zerbitzu enpresak ziren, 27 administrazio publikoko enpresak ziren eta 22 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 71 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 6 igeltseroak, 8 margolariak, 6 zurginak, 5 iturginak, 6 argiketariak, 9 eraikuntza enpresak, 7 ile apaindegiak, 5 jatetxeak, 4 higiezinen agentziak eta 5 apaindegiak.
2009an zeuden 14 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 etxerako tresna denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 3 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Petit-Couronne udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 487 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Novate Milanese
Novate Milanese Italiako udalerri bat da. Milango probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Novate Milanesek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Santa Compaña
Galiziako folklorean, Santa Compaña (euskaraz, Konpainia Saindua edo Konpainia Santua) parrokia baten bideak eta zidorrak iragaten dituen hildako eta arimen prozesio edo elizbira bat da. Erdi Arotik hasita Mendebaldeko Europar literaturan hildako eta arimen prozesioen gaia oso hedatua dago. Santa Compañak eragin nabariena izan duen "galiziar" eremua aintzineko Gallaecia-ri dagokiona da, bai eta Portugalgo iparraldea eta Asturias, bere ezaugarriengatik zonalde hau komunitate bat bezala identifikatzen baita, bere ipui, literatua eta gertakariaren testigantzetan islatzen direlarik.
Etimologia
Galiziar izaki mitikoen hiztegia-ren arabera, Santa Compaña edo Santa Compañía izendapenak kutsapen kulturalez sortutako okerreko izenak dira, eufemismo modura erabiltzen dira, Konpainia prezeski ez baita saindua. Lison Tolosana-k dioenez, Santa Compaña esamoldea partikularki jakintsuek erabili ohi dute, baina sinestunek oso urri.
Latinezko "sanctam cum pania" esamoldea "santa compaña" izendapenarekin parekatu omen daiteke. Halere, itzulpen literalago bat "ogi berdinetik jaten dutenak" izango litzateke, prozesioan arimek biziei daramakien hileta gonbiteari aipamena eginez. Hildakoek eskainitako jakiak jateko itxura egin ohi da eta benetan haietatik aske gelditzeko bakoitzak bere janaria jaten du, honela hildakoek beren poltsikoetatik ogia amaituta edo atera ezinik gelditzen diren arte.
Santa Compañaren izen ezberdinak
Sinismenaren izen ezberdinek esanahi bat daramakite heurekin eta honen bidez Galiziako berezko gertakariak eta mendebaldeko kulturaren artean dagoen elkar-eragina ikus daiteke. Izen ezberdinek eremu geografikoaren arabera erabilera ezberdina izan ohi dute baita ere, hau gizateriaren mito bat (europar mitoa kasu honetan) bere kulturaren zati egiteko Galiziako jendeak duen sorkuntza jenioaren frogatzat har dezakegu. Bi arrazoi hauengatik uler dezakegu nola eremu bakoitzean erabiltzen den izendapena sinismenaren egokitzapen partikular bati dagokiola, bakoitza bi edo hiru adierazmoldeetara zehaztuagoa egongo delarik.
Cordierita
Cordierita (mineralogian) edo iolita (gemologian) (Mg,Fe)2Al4Si5O18 formula kimikoa duen mineral silikatoa da. Burdina dauka osagaitzat ia beti; disoluzio solidoen segida bat existitzen da magnesioan aberatsa den kordieritaren eta burdinan aberatsa den sekaninaitaren artean. Tenperatura altuan indialita deritzon polimorfoa osatzen da.
Kordieritak P.L.A. Cordier (1777 - 1861) geologo frantziarrari zor dio izena.
Sancho Gracia
Félix Sancho Gracia (1936ko irailaren 27a, Madril - 2012ko abuztuaren 8a, Madril) hispano-uruguaitar aktorea zen. Rodolfo Sancho aktorearen aita zen.
Biografia
Espainiako Gerra Zibilaren ondorioz bere familiarekin batera Uruguaiera emigratzea behartuak egon ziren. Han Margarita Xirgúren Kontserbatorioan antzezpena ikasi zuelarik.
1963an Espainiara itzuli eta 1976an Curro Jiménez telesail ospetsuan protagonistarena egin zuen.
Bere aktore ibilbide luzean zehar espainiar nahiz nazioarteko ekoizpen ugaritan antzeztu izan du, bai europar, estatubatuar zein australiarretan ere.
Kordilita-(Ce)
Kordilita-(Ce) karbonato motako minerala da eta cordylite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Cordylita-(Ce) karbonato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4,5 da.
Bué
Bué Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bué udalerrian erroldatutako biztanleak 347 ziren. Familiak 160 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 225 etxebizitza zeuden, 161 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 38 bigarren erresidentzia ziren eta 26 hutsik zeuden. 211 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 161 etxebizitza nagusietatik 116 bere jabearen bizilekua ziren, 35 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 13 etxek bi zituzten, 30 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 129 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 66 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 66 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Hermillon
Hermillon Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Bué
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 215 ziren, horien artean 175 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 175 pertsona aktiboetatik 170 lanean zeuden (98 gizon eta 72 emakume) eta 5 langabezian zeuden (5 emakume eta 5 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Hermillon
Biztanleria
2007an Hermillon udalerrian erroldatutako biztanleak 532 ziren. Familiak 212 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Bué
Diru sarrerak
2009an Bué udalerrian 151 unitate fiskal zeuden, 325 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.443 euro zen.
Hermillon
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Bué
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Hermillon
Etxebizitza
2007an 258 etxebizitza zeuden, 214 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 214 etxeak ziren eta 42 apartamentuak ziren. 214 etxebizitza nagusietatik 156 bere jabearen bizilekua ziren, 51 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 60 etxek lau zituzten eta 113 etxek bost zituzten. 188 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 76 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 114 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bué
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
Hermillon
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 322 ziren, horien artean 230 aktiboak ziren eta 92 inaktiboak ziren. 230 pertsona aktiboetatik 222 lanean zeuden (117 gizon eta 105 emakume) eta 8 langabezian zeuden (1 gizon eta 7 emakume). 92 pertsona inaktiboetatik 39 erretiraturik zeuden, 27 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Bué
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 arropa denda zen.
Hermillon
Diru sarrerak
2009an Hermillon udalerrian 203 unitate fiskal zeuden, 476 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.797 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 25 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Bué
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hermillon
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen eta 1 brikolaje denda handia zen.
2000. urtean Hermillon udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kimiorganotrofo
Kimiorganotrofoak energia lortzeko materia organikoa oxidatzen duten bizidunak dira. Landare guztiak eta bakterio gutxi batzuk izan ezik, gainontzeko bizidunak kimiorganotrofoak dira (bakterio gehienak eta onddo eta animalia guztiak, alegia).
Kimiorganotrofo denak heterotrofoak dira, hots, materia organikoa ere erabiltzen dute karbono iturri gisa.
Neuvy-Bouin
Neuvy-Bouin Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Neuvy-Bouin udalerrian erroldatutako biztanleak 490 ziren. Familiak 202 ziren, horien artean 54 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 78 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 66 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 244 etxebizitza zeuden, 209 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 240 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 209 etxebizitza nagusietatik 167 bere jabearen bizilekua ziren, 38 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 109 etxek bost zituzten. 174 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 124 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 69 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 274 ziren, horien artean 213 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 213 pertsona aktiboetatik 195 lanean zeuden (114 gizon eta 81 emakume) eta 18 langabezian zeuden (8 gizon eta 10 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Neuvy-Bouin udalerrian 199 unitate fiskal zeuden, 466 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.684 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Neuvy-Bouin udalerrian 56 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.067 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gaio Mezenas
Gaio Zilnio Mezenas (Gaius Cilnius Maecenas; Arretium ziur aski, K.a. 68 aldean - K.a. 8a) Antzinako Erromako politika-gizona, Zesar Augustoren aliatua eta laguna, eta artista zein idazleen babeslea izan zen.
Bizitza
K.a. 68 aldean jaio zen, Arretium ziur aski. Urte batzuk zaharragoa bazen ere, Oktavianoren (gerora Zesar Augusto izango zenaren) laguna zen; hori zela eta, Julio Zesarren heriotzaren ondoan (K.a. 44), harekin bat egin zuen agintea eskuratzeko borrokan. Oktaviano, Marko Antonio eta Lepidok osatu zuten Triunbiratoaren garaian ere (K.a. 43-33), garrantzi handiko ahalegin diplomatikoak egin zituen lagunaren zerbitzura. Esate baterako, K.a. 40an Oktaviano eta Eskriboniaren arteko ezkontza adostu zuen.
Auteuil (Oise)
Auteuil Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Auteuil udalerrian erroldatutako biztanleak 581 ziren. Familiak 203 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 107 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 220 etxebizitza zeuden, 202 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 216 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 202 etxebizitza nagusietatik 174 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 129 etxek bost zituzten. 142 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 114 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 385 ziren, horien artean 289 aktiboak ziren eta 96 inaktiboak ziren. 289 pertsona aktiboetatik 275 lanean zeuden (145 gizon eta 130 emakume) eta 14 langabezian zeuden (8 gizon eta 6 emakume). 96 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 39 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Auteuil udalerrian 203 unitate fiskal zeuden, 573,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.320 euro zen.
Gaio Mezenas
Bizitza
Mezenas literaturaren historiari loturik dago, garai hartako Erromako olerkari garrantzitsuenei, hala nola Virgilio, Horazio eta Propertziori, babesa eman zielako. Poeta hauek erakartzeko, oturuntzak eta orgiak antolatzen zituen, eta influentziak, dirua eta mesedeak eskaintzen zizkien. Horrek ez du esan nahi poetek beren buruak saldu zituztenik; Horaziok, esate baterako, landetxe xume bat jaso zuen Sabinia aldean, baina uko egin omen zion kargu publikoak onartzeari.
Auteuil (Oise)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 3 iturginak eta 1 argiketaria.
2000. urtean Auteuil udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Errotaburu
Errotaburu Gipuzkoako Donostia hiriburuan dagoen auzo bat da. Hain zuzen ere, Ibaeta, Lorea, Igara auzoak eta N-1 errepidearen artean kokatua dago.
Hoplichthys langsdorfii
Hoplichthys langsdorfii Hoplichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Hoplichthyidae familian sailkatzen da.
Andres Alberdi
Bakarka zein elkarlanean, 1986 tik, DBH ko eta Batxilergo ko Euskara eta Literaturako hogeitik gora ikasliburu eta gramatika ren egilea da. 1986-1990 bitartean, EGA ko aztertzaile-taldeko kide, eta, 1988-1990 urteetan, Azterketa Batzorde Ofizialeko zuzendaritza-kidea, Gipuzkoa ko arduradun akademiko gisa. 1991-1992 ikasturtetik 2011ra arte, Eusko Jaurlaritza ren Hezkuntza Saileko EIMA Programan aritua.
Santa Katalina (argipena)
Santa Katalina izenak hainbat adiera du.
Santuegi kristauan:
Euskal Herriko toki eta eraikinak:
Ikus, halaber:
Chaspinhac
Chaspinhac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chaspinhac udalerrian erroldatutako biztanleak 690 ziren. Familiak 253 ziren, horien artean 42 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 82 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 121 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 311 etxebizitza zeuden, 260 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 35 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 308 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 260 etxebizitza nagusietatik 230 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 73 etxek lau zituzten eta 151 etxek bost zituzten. 223 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 92 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 157 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen: