cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Técou
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Técou udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 975 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
John Connelly
John Michael Connelly (St Helens, Lancashire, 1938ko uztailaren 18a - Barrowford, Lancashire, 2012ko urriaren 25a) ingeles futbolaria izan zen aurrelari postuan aritzen zena. Burnley, Manchester United, Blackburn Rovers eta Bury taldeetan jolastu zuen 16 denboraldiz. 17 urterekin egin zuen debuta Ingalaterrako futbol selekzio nazionalan eta 20 partida jolastu eta 7 gol sartu zituen. Selekzioarekin munduko txapelduna izan zen 1966an.
Hortobágyi palacsinta
Hortobágyi palacsinta Hungariako gastronomia plater ospetsua da.
Ezaugarriak
Plateraten oinarria Palatschinken izeneko opila da, hau da, Krepe antzeko opila. Haragi xehetuaz beteta egiten da, normalean oreinki, piperrez, tipulez eta tejföl saltsarekin sukaldatuta. Plateraren jatorria Hortobágy lurraldean dago, Hungariako Ordoki Handian.
Jesús Puente
Jesús Puente Alzaga (Madril, 1930eko abenduaren 18a - ibidem, 2000ko urriaren 26a) espainiar antzerki eta zinema antzezlea izan zen.
Biografia
Medikuntza-ikasketak utzita, antzerkigintzan hasi zen. Unibertsitateko antzerki-taldean espainiar klasikoen lanak antzezten hasi zen, Calderón de la Barca eta Lope de Vegarenak, besteak beste. Gero José Luis Alonsoren Ganbera Antzerkian hasi zen, eta María Jesús Valdésen konpainian, ondoren.
Profesional gisa, López Rubioren La otra calle obran egin zuen debuta, Conchita Montesekin. Espainian telebista sortu zenean, programa dramatiko askotan parte hartu zuen hedabide berrian, Mariona Rebull, El viudo Rius, eta Los cipreses creen en Dios sailetan, besteak beste. Zenbait urtez Juanjo Menéndezekin lan egin zuen, Santiago Moncadaren Violines y trompetas komedian. 1987an Eloy de la Iglesiaren La estanquera de Vallecas ("Vallecaseko dendaria") filman polizia komisarioaren papera antzeztu zuen.
Berak parte hartu duen antzerki-lanen artean aipagarriak dira, beste askoren artean, Los peces rojos, Un marido de ida y vuelta, Lázaro en el laberinto, El tragaluz, Juegos de sociedad, eta Bailar con la más fea. Zineman, berriz, José Luis Garciren Asignatura aprobada eta Sesión continua dira Puenteren lanik aipagarrienak. 1990ean erretiratu zen, berrogei urtez Santiago Moncadaren El hombre de Tajmahal antzeztu ondoren.
Chatou
Biztanleria
2007an Chatou udalerrian erroldatutako biztanleak 30.063 ziren. Familiak 12.359 ziren, horien artean 4.010 pertsona bakarrekoak ziren (1.477 bakarrik bizi ziren gizonak eta 2.533 bakarrik bizi ziren emakumeak), 3.189 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4.024 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 1.136 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 13.443 etxebizitza zeuden, 12.699 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 156 bigarren erresidentzia ziren eta 588 hutsik zeuden. 3.999 etxeak ziren eta 9.274 apartamentuak ziren. 12.699 etxebizitza nagusietatik 7.438 bere jabearen bizilekua ziren, 4.910 alokairuan okupaturik zeuden eta 351 doan lagata zeuden; 968 etxek gela bat zuten, 2.199 etxek bi zituzten, 3.332 etxek hiru zituzten, 2.905 etxek lau zituzten eta 3.295 etxek bost zituzten. 9.198 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 7.113 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 3.463 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 19.545 ziren, horien artean 15.247 aktiboak ziren eta 4.298 inaktiboak ziren. 15.247 pertsona aktiboetatik 14.074 lanean zeuden (7.152 gizon eta 6.922 emakume) eta 1.173 langabezian zeuden (502 gizon eta 671 emakume). 4.298 pertsona inaktiboetatik 1.040 erretiraturik zeuden, 1.974 ikasten zeuden eta 1.284 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Met Gala
Met Gala, ofizialki Costume Institute Gala, diru bilketa egiteko asmoz egiten den moda jaialdi edo gala bat da, New Yorkeko Metropolitan Museum of Art delakoan urtero egiten dena, bertako Costume Institute edo Jantzien Institutuaren mesederako.
Chatou
Diru sarrerak
2009an Chatou udalerrian 12.300 unitate fiskal zeuden, 29.793 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 29.897 euro zen.
Met Gala
Erakunde horren urteroko moda erakusketa zehatza inauguratzearekin batera egiten da, maiatz hasieran ohikoan, eta gonbidatuek (AEBetako show business-eko ospetsuak oro har) erakusketaren gaiarekin bat egiten duen jantzia aukeratzen dute, sarri estranbotikoa, diseinu deigarriak izen handiko moda etxeek edo diseinatzaileek eginak.
21. mendean hauek izan dira erakusketak eta, ondorioz, baita galaren motiboa ere:
Chatou
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 1.506 komertzioetatik, 16 erauzte enpresak ziren, 16 janari enpresak ziren, 11 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 38 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 112 eraikuntza enpresak ziren, 251 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 48 garraio enpresak ziren, 58 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 80 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 69 finantziazio enpresak ziren, 81 higiezinen enpresak ziren, 392 zerbitzu enpresak ziren, 250 administrazio publikoko enpresak ziren eta 84 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 251 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 2 posta bulegoak, 15 banku bulegoak, 5 funerariak, 12 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 4 autoeskolak, 14 igeltseroak, 19 margolariak, 13 zurginak, 15 iturginak, 16 argiketariak, 13 eraikuntza enpresak, 21 ile apaindegiak, 4 albaitariak, 40 jatetxeak, 42 higiezinen agentziak, 6 tintoreriak eta 5 apaindegiak.
2009an zeuden 75 establezimendu komertzialetatik, 4 supermerkatuak, 1 brikolaje denda handia zen, 10 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 17 okindegiak, 6 harategiak, 1 kongelatu-denda zen, 8 liburu dendak, 3 arropa dendak, 3 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 3 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 3 lur eta paretak apaintzeko dendak, 3 drogeria, 2 lurrin-dendak eta 8 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, 11 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 8 haur-eskola eta 7 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Chatou udalerrian 3 Bigarren Hezkuntzako ikastetxe eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 1.092 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 72.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kutzenhausen (Alsazia)
Kutzenhausen Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Kutzenhausen udalerrian erroldatutako biztanleak 837 ziren. Familiak 340 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 108 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 128 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Pantxika Urruti
Pantxika Urruti (Barkoxe, Zuberoa, 1955eko urtarrilaren 2a) pastoraletako errejenta eta Buhamiak taldeko kantaria da.
Kutzenhausen (Alsazia)
Etxebizitza
2007an 389 etxebizitza zeuden, 338 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 30 hutsik zeuden. 332 etxeak ziren eta 56 apartamentuak ziren. 338 etxebizitza nagusietatik 273 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 19 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 39 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 230 etxek bost zituzten. 303 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 111 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 194 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Pantxika Urruti
Biografia
Haurtzaro goxoa izan zuen. Lagun talde bikaina zuen etxe inguruan. Barkoxeko Gaztelondo eskolan egin zituen lehen ikasketak eta ondoren Oloroera (Biarno) joan zen ikasten jarraitzeko asmoz. Hara joan zen jaioterriko lehena izan zen. Amak horrela nahi izan zuelako eta irakasleak ere akuilatu zuelako. Ama laboraria eta aitzindaria zen. Hiru seme-alabentzako nahi izan zituen gauzak ondo antolatu.
Kutzenhausen (Alsazia)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Neogloboquadrina
Oligozenotik Holozenora bizi izan ziren.
Sládkovičovo
Sládkovičovo Eslovakiako udalerri bat da, Galantako barrutian kokatuta. 29,10 km²ko azalera du eta 5303 biztanle 2017ko datuen arabera.
Kutzenhausen (Alsazia)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 550 ziren, horien artean 439 aktiboak ziren eta 111 inaktiboak ziren. 439 pertsona aktiboetatik 419 lanean zeuden (231 gizon eta 188 emakume) eta 20 langabezian zeuden (7 gizon eta 13 emakume). 111 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Kutzenhausen udalerrian 365 unitate fiskal zeuden, 953,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.513 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 iturginak ziren, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 3 jatetxeak.
2000. urtean Kutzenhausen udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 177 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sládkovičovo
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1326. urtekoa da.
Pantxika Urruti
Biografia
Txikitan hasi zen kantuan elizan, han ikasi zuen kantua maitatzen eta bizpahiru bozetan abesten. Gero ostatu zokoetan, eta taula gainean, pastoraletan eta Buhaminak taldean abestu du.
Bronx
Bronx New Yorkeko (AEB) bost auzo nagusietakoa da, iparraldeen kokaturik dagoena.
1.357.589 biztanle zituen 2005ean.
Historia
1639an iritsi ziren lehenengo europarrak, Jonas Bronck baserritar suediarra izanda lehena bertan basetxea paratzen. Geroxeago, ingelesek lur zati horri "Bronck's Land" ("Broncken lurra") izena ipini zioten, eta hortik dator gaur egungo izendapena.
Pantxika Urruti
Pastoralak
Aspaldian sortu zitzaion pastoralekiko tirria. 1974an izan zen pastoral bat Barkoxen [Etxahun Barkoxe], baina emazteek, orduan, ez zuten lekurik plaza andere gisa, taula gainean gortinak irekitzeko soilik. Germain Lexardoik Barkoxeko auzo bakoitzeko bi emazte sartu zituen. Pantxikak gustua hartu zion, eta ikusi nola muntatzen den pastoral bat. Geroago, 1979an, Etxahunek emazteendako bakarrik idatzitako Ximena pastoralean arizale eta antolatzaile izan zen. Berrogei bat emazte ziren. Parisetik joan izan zitzaien galdezka ekintza feminista bat zen. Ez zen horrelakorik elkarlana baizik.
Bronx
Demografia
2010eko zentsuan bizi ziren 1,385,108 pertsonetatik 892,622 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 741,413 dira. 416,695 beltzak edo afroamerikarrak. 3,460 amerikar natiboak ziren eta 398 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 47,335 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 8,636 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 15,962 pertsonek kokatzen zuten.
Pantxika Urruti
Pastoralak
2012an heldu zion pastoraletako errejent lanari eta Maddiren trajeria izan du laugarrena, 2022ko urriaren 15ean eta 16an eman zuten, Zugarramurdiko leizeetan (Nafarroa).
Bronx
Kirolak
Auzo honetan dago New York Yankees beisbol taldearen estadioa.
Pantxika Urruti
Pastoralak
Emazte errejenta izatea eta pastoralak Zuberoatik at muntatzea ez zaizkio dohainik atera. Pastoralak egiten segitzea du amets. Nahiko luke eman Inesa Gaxen pastorala, Xarnegu eskualdean, okzitaniera sartuz; Henrike IV.aren garai hartan. Nozbait, bai Marga Andurain ere, jadanik idatzia baita
Bronx
Musika
Barruti hau da rap eta hip-hop musika moten sorlekua.
Zineman
Zinemaren bidez, Bronxen irudia auzo txiro eta baztertuarena eta delinkuentziak jotakoarena dugu.
Hainbat pelikula egin izan dute bertan kokatutakoak, tartean A Bronx Tale (1993).
Comanche konderria (Texas)
Comanche konderria (Comanche County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Comanche da. 2010eko zentsuaren arabera 13,974 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Comanche konderriak 245,449 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,572 ura dira. Beste 242,877 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 5,69 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 13,974 pertsonetatik 13,750 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 3,605 dira. 25 beltzak edo afroamerikarrak. 47 amerikar natiboak ziren eta 4 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 34 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 8 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 106 pertsonek kokatzen zuten.
Rhinichthys falcatus
Rhinichthys falcatus Rhinichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Cesar Romero
Cesar Julio Romero Jr. (1907ko otsailaren 15a, New York - 1994ko urtarrilaren 1a, Santa Monica, Kalifornia) estatubatuar aktore bat izan zen. Nahiz eta aurretik ibilbide luzea izan, 1960ko hamarkadan Batman pertsonaiari buruzko telesailan The Joker pertsonaia antzezteagatik ezaguna zen. Aita italiar jatorrikoa eta ama kubatar jatorrikoa zituen.
Josephine Tey
Josephine Tey, Elizabeth MacKintoshen izengoitia (Inverness, 1896ko uztailaren 25a - Londres, 1952ko otsailaren 13a) eskoziar idazlea izan zen. Misteriozko eleberriengatik da ezaguna batez ere. Gordon Daviot ezizenarekin ere idatzi zuen. Rikardo III. ari buruzko The Daughter of Time (Denboraren alaba) eleberria eleberri-beltz onenetakotzat jotzen da.
Sada Abe
Sada Abe (阿部 定) Japoniako geisha izan zen. 1936an bere amorantea ito egin zuen, eta ondoren genitalak moztu zizkion.
Biografia
Sada Abe erdi mailako familia baten zazpigarren seme-alaba zen; guztira zortzi ume izan ziren baina bakarrik lau iritsi ziren helduarora. Familiak Kanda tatamiak egiteko lantegia zuen. Osakan prostituzio munduan sartu zen eta 1930. hamarkadan Tokion. Han ospe txarra lortu zuen: iskanbila ugari sortu zituen, bezeroei dirua lapurtzen zien, prostituzioa legala zen lokal bat utzi zuen zerbitzari bezala aritzeko. Prostituzio ilegalean ere aritu zen baina behin baino gehiagotan uzten saiatu zen.
Sada Aberen ospea amorante hil zuenean zabaldu zen. 1936ko maiatzaren 18an, sexu harremanetan ari zirela, Saba Abek Kichizo Ishida amorantea ito egin zuen, ondoren, zakila eta barrabilak mozteko. Ondoren atxilotu zuten, eta Bigarren Mundu Gerra bukatu arte egon zen preso. 1948an bere autobiografia idatzi zuen, Memoirs of Abe Sada: Half a Lifetime of Love, japonieraz. 1970. hamarkadan desagertu zen eta pentsatzekoa da gaur egun hilda dagoela.
1976an Nagisa Oshima zinema zuzendariak Ai no korīda (Zentzumenen inperioa) filma egin zuen bere ospea mundu osoan zabalduz.
Sara Mesa
Sara Mesa (Madril, 1976) espainiar idazlea eta poeta da.
Bizitza
Jaiotzez madrildarra izanagatik, umetatik Sevillan bizi da. Poesia idazten zuen hastapenetan, baina bere lan narratiboek izan dute ospe handien.
Poesian, kontakizunetan zein nobelan sariak eskuratu ditu: 2007an, Miguel Hernández Poesia Sari Nazionala eskuratu zuen Este jilguero agenda poema liburuagatik; 2011-n, Un incendio invisible lanarekin Malaga Nobela Saria eman zioten; eta 2015ean, aldiz, Narratiba alorreko El Ojo Crítico saria jaso zuen Cicatriz eleberriagatik.
Larrazketa
Larrazketa edo Larrazkueta Zuia-Gorbeialdea eskualdean dagoen Urkabustaiz udalerriko herrietako bat da.
Hizkuntza
Euskara XIX. mendearen lehen erdian galdu zen. Nahiz eta, Larrazketa alboratuta dagoen herria den, bertako herritarrek euskara etxe barrenetan mantentzen jarraitu zuten. Gaztelerak garrantzi narmena du. Gaur egun, Euskara sustapenak aurrera pausoak eman ditu, Gaztelaniaren parekotasunera heltzen ez den arren.
Anette Olzon
Anette Olzon Blyckert (1971ko ekainaren 21ean jaioa) suediar musikaria da eta Nightwish Finlandiako power metal sinfoniko taldearen abeslari nagusia 2007ko otsailetik. Olzon aurretik Suediako “Alyson Avenue” taldearen bokalista zen.
Esperientzia musikala
Anette Olzon familia musikari batean jaio zen eta haurtzarotik egon da abesten. Zortzi urterekin oboea jotzen hasi zen. Bere amaren taldearekin kontzertu bira egin du eta noizean behin haiekin kantatu ere. Geroago, zenbait talentu espektakulutan parte hartzen hasi zen eta onespena jaso ere. Jardun zuen lehenengo taldea (Take Cover) talde bertsioegile bat izan zen, hamazazpi urte zeuzkala. Hala ere, luzera laburrekoa izan zen bere partaidetza, Anettek hainbat talde eta proiektutan parte hartu baitzuen. Hogeita bat urterekin, “Gränsland” opera rock musikalean ahots nagusiaren rola hartu zuen Helsingborgen. Horren ondoren Göteborgeko Balettakademienean sartu zen. Koroetan abestu zuen, zenbait proiektutarako estudio lana egin zuen eta okasionalki ezkontzatan abestu izan zuen. Anette Olzonek Jaded Heart taldearen Michael Bormann abeslari ohiarekin duetoa abestu zuen ere, beronen “Conspiracy” albumean. Anettek bere abeslari karreran genero musikal eta musika mota asko ezagutzeko aukera izan du; hau Nightwishen 2007ko “Dark Passion Play” albumean Anettek erakusten duen bersatilitatean islatzen da.
Bere egun goiztiarretan Helsingörreko (Danimarka) Kopenhageko Musika Kontserbatorioan abeste lezioak hartu zituen, irakasle pribatu batekin. Gaur egun, beharrezkoa denean, irakasle pribatu batek emandako lezioak hartzen ditu Malmöko Musika Unibertsitatean.
Alyson Avenue (1999–2005)
Olzonek orduan Alyson Avenue taldean sartu zen, eta geroago orduko gizon bokalista ordeztu. Kritika mordoa jaso zuten 1999an atera zuten maketa bategatik, eta Alyson Avenuek laster zenbait zigilurekin kontaktatzeko aukera izan zuen. Niclas Olsson konposari nagusi eta teklistak taldea elkartu zuen lau abestitako maketa grabatzeko, zeina AOR Heavenekin grabatzeko kontratua ekarri zien.
2000ko azaroan, Presence of Mind debut albuma jauki zen kritika onekin. Hurrengo albuma “Omega” titulupean 2003an jaulki zen. Taldea 2006ean erretiratu zen. Olzonek Nightwishen sartu zen, eta beste taldekideek gizon abeslari nagusi batekin eta izen berri batekin jarraitu zuten, Sapphire.
Nightwish (2007–orain arte)
Olzon Nightwish 2007 hasieran sartu zen abeslari nagusi bezala, 2.000 kandidaturen artean, zeinetatik 10ek taldearen aurrean probatzea lortu zuten. Tarja Turunen aurreko abeslaria ordeztu zuen, zeina gutun ireki batekin joanarazia izan zen 2005eko udazkenean. Bere nortasuna sekretuan mantendu zen 2007ko maiatzak 24ra arte. “Eva” interneteko abestia Anette abeslari berria izango zela plazaratu zen hurrengo egunean jaulki zen. Anette Olzon Tarja Turunen ordeztu izanak kritika banatuta daukan arren, bi abeslariek estilo desberdinak dauzkate, Turunen ahots operistikoa, soprano tonukoa, daukan bitartean, Olzonek power metalaren estiloari gehiago hurbiltzen da.
Izarra (Urkabustaiz)
Izarra Zuia-Gorbeialdea eskualdean dagoen Urkabustaiz udalerriko herriburua da. Gasteiztik 26 kilometrora kokatua dago, iparraldean.
Toponimoa
1257. urteko dokumentuen arabera Yçarra izenarekin ezaguna zen. 1338. urtean, herriak gaur egun arte iraun duen Izarra izena hartu zuen.
Geografia
Kokagune geografiko berezia denez, bidegurutze historikoa izan zen, Leintzerako, Arabako Lautadarako, Urduñarako eta Miranda de Ebrorako bideak lotzen zituena. Gaur egun ere, Bizkaia eta Araba lotzen dituzten bide nagusiak igarotzen dira bertatik.
·Gasteiz 26 km
·Bilbo 42 km
·Donostia 114 km
Komunikazioa
Izarrak tren eta autobus geltokiak ditu. Autobus zerbitzua Gasteizera doa, Zuia eta Zigoitiatik igarotzen. Nahiz eta tren geltokia izan, ez dago tren zerbitzurik.
Monumentuak
·San Jose eliza. 1946an eliza berri bat eraiki zuten, San Josék babestuta. Jesús Guinea eta Emilio de Apraiz arkitektoek proiektatu eta zuzendu zituzten obrak. Obra funtzional bat, elizak nabe bakarra baitu, abside erdizirkularra, inolako originaltasunik gabea, eta estalki bat, bistako zinbri metalikoz estalia.
·Santa Luzia ermita. XX. mendean eraikia.
Garraioa
Araba Bus sareko eta lineek zerbitzua ematen diote herri honi:
Gainera, Eskualdeko Garraioa sareak linea bat ditu herrian:
Aisia
2009an, herriko gazte batzuek Izarrako Gaztetxea abian jarri zuten.
Jose Etxenagusia
Biografia
Sari ugari irabazi zuen, bai Euskal Herrian, bai Euskal Herritik kanpo. Haren obra Bilbon, Donostian eta Edinburgon dago, batez ere.
Hamalau urte zituela, Bergarako Errege Mintegian hasi zen ikasten; margotzen hasia zen ordurako, eta oliozko lehen koadroak orduan egin zituen.
Hemezortzi urte zituela, Burgosa joan zen, baina, giroa gustukoa ez zuela-eta, Bilbora aldatu zen; Bilbon Tuterako Burdinbide Konpainian hasi zen lanean. Lan hori egiteaz batera, marrazki eta margolaritzako eskoletara ere joaten zen; aldi berean, bilbotar pintoreekin harremanetan jarri zen.
Urte haietan ordea lehertu zen Bigarren Karlistaldia (1872-1876), eta, denbora batez, Bilboko hiriaren defentsan parte hartu behar izan zuen Etxenagusiak; 1873an, Baionara joan zen, pintura ikasten jarraitu nahi baitzuen. Garai hartan, marrizkigintzaren arazoak landu zituen batez ere; horrekin batera, paisaia batzuk ere egiten zituen.
1875ean, Donostian, izeba bat hil zitzaion gerran zaurituta; iloba utzi zuen oinordeko, eta, era horretan, Etxenagusiak bere betiko ametsa bete ahal izan zuen: Italiara joatea. 1876an, Erroman hartu zuen egoitza. Han ere, ikasten jarraitu zuen, hainbat eskolatan; leku askotako margolariak ezagutzeko aukera izan zuen, gainera. Gehien interesatu zitzaiona kolonia ingelesa, prerrafaelistena, izan zen; haien buru zen Dante Gabriel Rossettiren adiskide mina izatera heldu zen. Garai hartan, kanpotarrek ezin zutela izena ikasi-eta, Echena deitura berria jarri zioten, eta hala izenpetu zituen berak ere handik aurrera bere lanak. Laster hasi ziren Echenaren koadroak ondo saltzen Erromako merkatuan.
Madrilgo denda batean erakusketa bat egin zuen (1881), eta lan guztiak saldu zituen. Euskal Herrian egonaldi laburrak eginik, Hondarribian umetan kopiatzen zituen lan erlijiosoak gogoratu zitzaizkion, eta orduan hasi zen beretzen Alemaniako nazaretarren ideiak. Hala, 1882an, Hondarribiko Santa Maria elizan horma-pintura bat egiten hasi zen, Pasioaren eszena bat ageri duena.
Erromara itzulita, Jesusen pasioaren eta heriotzaren gaiak behin eta berriz lantzen hasi zen, beti ere Jesukristoren irudia nola adierazi asmatu nahian; Erromako auzo judura joan ohi zen, aurpegien ereduak hartzeko. Horren fruitu gisa, Municheko Errege Akademian Llegada al Calvario koadroa erakutsi zuen 1883an; Madrilgo Erakusketa Nazionalera joan behar zuen koadroak, baina, hori baino lehen, Erroman jarri zuen erakusgai, eta harrera ezin hobea izan zuen nazioarteko prentsan.
Gorabehera askoren ondoren, koadroa Parisa joan zen, eta han Goupil galeristak erosi zuen; hark Ingalaterrara eta Eskoziara eraman zuen, eta arrakasta izugarria izan zuen.
Aldi berean, Bilbon ziharduen Echenak lanean, Bizkaiko Diputazioaren eskaeraz probintzia-jauregi berriko sabaiak apaintzeko marrazkiak egiten. Batez ere gai erlijiosoko lanak egiten zituen, ordea: Sansón y Dalila (1887), La mujer adúltera (1888), hoberenetako bat. 1890ean, Erroman, beste lan handi bat egin zuen, Gipuzkoako foru-jauregiko beirateetarako, Gaztelako Alfontso VIII.a gipuzkoar foruak zin egiten agertzen duena; marrazkiak Municheko Mayer Etxe ospetsura bidali ziren, eta lana 1900ean bukatu zen.
1892an, Donostiako Lore Jokoetan, bi akuarela aurkeztu zituen Echenak, Irrintzi eta Leokide y Oninza. Lehenak batez ere –gizon bat irrintzi egiten– arrakasta handia izan zuen, eta, Erromara itzulita, beste bertsio bat egin zuen, olioz. Margolari-lanaz gainera, irakasle ere jardun zuen urteotan, Erromako Chigi Akademian: ikasle izan zituen, besteren artean, Alejandrino Irureta, Ignacio Zuloaga eta Alberto Arrue.
Lana utzi gabe, izen handia zuela Europan, 1911n hil zen; bizirik zegoela, nazioarteko kotizazio handiena lortu zuen euskal artista izan zen Echena.
Prerrafaelista ingelesengandik baino gertuago egon zen Echena nazaretar alemanen lan moralizatzaile eta sinbolikoetatik; baina ingelesek hain maite zituzten koloreen distira eta argitasuna ere, beirate gotikoen antzekoa, asko interesatu zitzaion. Bestalde, xehetasunen ardurak errealismo fotografikora hurbildu zuen. Honela esan ohi zuen: “Artea bidea besterik ez da, inoiz ez helmuga”.
Lan nabarmenduak
''
Bujari
Bujari Brasilgo udalerri bat da, Acre estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Larrinaga (argipena)
Larrinaga izenak hainbat adiera du:
Euskal abizena ere bada Larrinaga, adibidez pertsona hauena Wikipedia honetan:
Auby
Auby Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Auby udalerrian erroldatutako biztanleak 7.708 ziren. Familiak 2.801 ziren, horien artean 719 pertsona bakarrekoak ziren (207 bakarrik bizi ziren gizonak eta 512 bakarrik bizi ziren emakumeak), 732 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.049 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 301 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.990 etxebizitza zeuden, 2.887 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 102 hutsik zeuden. 2.619 etxeak ziren eta 305 apartamentuak ziren. 2.887 etxebizitza nagusietatik 1.468 bere jabearen bizilekua ziren, 1.230 alokairuan okupaturik zeuden eta 190 doan lagata zeuden; 83 etxek gela bat zuten, 105 etxek bi zituzten, 377 etxek hiru zituzten, 949 etxek lau zituzten eta 1.373 etxek bost zituzten. 1.904 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.362 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 771 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.844 ziren, horien artean 3.000 aktiboak ziren eta 1.844 inaktiboak ziren. 3.000 pertsona aktiboetatik 2.318 lanean zeuden (1.335 gizon eta 983 emakume) eta 682 langabezian zeuden (375 gizon eta 307 emakume). 1.844 pertsona inaktiboetatik 413 erretiraturik zeuden, 523 ikasten zeuden eta 908 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Auby udalerrian 2.752 unitate fiskal zeuden, 7.547,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.979 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 149 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 6 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 7 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 23 eraikuntza enpresak ziren, 40 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 12 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 9 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren, 21 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 44 zerbitzu publikoetatik, 1 poliziaren kaserna zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 funeraria, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 5 zurginak, 4 iturginak, 4 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 3 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 6 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Auby udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, 3 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
2010eko Euskal Herriko Itzulia
2010eko Euskal Herriko Itzulia Euskal Herriko Itzuliaren 50. edizioa izan zen. 2010eko apirilak 5 eta 10 artean egin zuten, 6 etapatan banatutako 908 kilometroko ibilbidea eginez.
20 taldek parte hartu zuten: ProTour mailako 18 taldeek (euren parte-hartzea derrigorrezkoa izanik) eta Profesional Kontinental mailako talde biek antolakuntzak gonbidatuta (Xacobeo Galicia eta Andalucía-CajaSur). Hala, 159 txirrindulariko pelotoi bat osatu zuten, talde bakoitzeko 8 txirrindularirekin (HTC-Columbia izan ezik).
Desertzio
Terminologia militarrean, desertzioa da soldadu batek armadan daukan bere eginbeharra uztea gerra-deklarazio batean edo guduan, edo esleitutako postutik ihes egitea, erretiratzeko, setioa egiteko, inbasioa egiteko agindua ematen denean, etsaiak erasotzen duen unean edo segada batean. Baita ere, desertziotzat jotzen da fragging (ingelesezko hitza, «zatikatze») delakoa egiten denean, hau da, norberaren armadako kideen aurka erasotzen denean.
Desertore
Desertorea edozein mailatako militarra izan daiteke, soldadutik armadako jeneral bateraino. Orobat, indar armatu batzuetako kide bat da, hierarkia postu bat (maila edo gradua) duena haien barruan, eta, bere nagusi hurrenaren baimenik gabe, kokapena edo postua uzten duena.
Los Tornos
Los Tornos (920 metro) Kantabriako Ramales de la Victoria eta Burgosko Merindad de Montija artean dagoen mendatea da, N-629 errepideak zeharkatuta. Zalama mendiaren ondoan kokaturik, zati bat Lanestosan dago.
Iberiar goi-lautadara igotzeko mendate erabilienetariko bat da. Ez du malda handirik (Kantabriatik %4,4 eta Burgostik %3).
Desertzio
Iheslari
Errekruta bat denean, soldadua ez da desertorea, iheslaria baizik. Soilik desertzioa eragiten duen militarrari aplikatzen zaio Zuzenbide militarra, delitu bat eta oso larria baita gerra garaian. Egoera horretan, gerra kontseilu, gerra gorte edo justizia auzitegi baten aurrera eramana izango da, atxilotuz gero, eta, azken batean, heriotza zigorrera irits daitekeen zehapen penala ezartzen zaio.
Desertorearen eskubideak
Desertoreak abokatu bat izateko eskubidea du epaitegien aurrean defendatzeko, Nazioarteko Zuzenbidearen arabera (bereziki, Genevako Konbentzioak eta Giza Eskubideei buruzko itunak). Are gehiago, kasu batzuetan, Botere betearazleak desertoreak indultatu izan ditu.
Desertzioa gerrilletan
Borrokaren batean murgilduta dagoen legez kanpoko erakunde baten kasuan, desertoretzat jotzen da gerrillako edo talde paramilitarreko kidea, bere maila kontuan hartu gabe, nagusien jarraibideak ez onartzeko edo bere erabakiz erakundea uzten duena, eta, horrela traidore bihurtzen dena. Halako egoeretan, epaiketa iraultzaile edo erantzukizun judizio batera eramana izan ohi da. Auzi hori heriotza zigor batean buka liteke, zuzenbide militarrean den bezala.
Desertzioa eta baimenik gabeko absentzia
Estatu Batuetako Armadan, Estatu Batuetako Aireko Armadan, Britainiar Indar Armatuetan, Australiako Defentsa Indarrean, Zeelanda Berriko Defentsa Indarrean, Singapurreko Indar Armatuetan eta Kanadako Indar Armatuetan, langile militarrak AWOL edo baimenik gabeko absentzia hutsegitearen jabe bihurtuko dira beren lanpostutik baliozko baimenik gabe irteten badira. Ameriketako Estatu Batuetako Marineen Gorputzak, Estatu Batuetako Itsas Armadak eta Estatu Batuetako Kostazainek, oro har, baimendu gabeko absentziatzat hartzen dute hori. Langileak hogeita hamar egun aurkeztu gabeko igaro ondoren kanporatzen dituzte unitatetik, eta orduan desertoretzat hartzen da; hala ere, Estatu Batuetako lege militarraren arabera, desertzioa ez da unitatetik kanpo emandako denboraren arabera neurtzen, baizik eta:
Desertzioaren antzeko hutsegiteak
Desertzioaren antzeko kontzeptuak daude, oro har, gaur egungo legeria militarrean.
Mugimendurik eza
Indar armatuetako kide bat iristen ez denean ezarritako orduan bere unitate, ontzi edo hegazkinarekin hedatzeko (edo «mugitzeko») gertatzen da mugimendurik eza. Estatu Batuetako Indar Armatuetako lege militarraren arabera, arau hauste hori baimenik gabeko absentziaren antzekoa da, baina zigor gogorragoa ekar dezake.
Ez aurkeztea
Ez aurkeztea da formazio batera huts egitea, edo agintzen zaionean ez agertzea horretarako ezarritako tokian eta orduan.Estatu Batuetako Indar Armatuetako lege militarraren arabera, delitu txikia da.
Absentzia ezezaguna
2020an, zerbitzu egoeraren kode gehigarri bat ezarri zen, absentzia ezezaguna, unitatearen ekintzak eta polizia ikerketak bultzatzeko, soldadua desagertu eta lehen 48 orduetan.
Nurenbergeko printzipioak
Nazioarteko zuzenbidearen arabera, eginbeharra edo azken muturrean erantzukizun morala ez da beti gobernu baten edo goragoko agintari baten aurrean gertatzen, Nurenbergeko printzipioen laugarren atalean ikusten den bezala. Honela dio: «Pertsona batek bere gobernuaren edo goragoko baten agindua betez jardun izanak ez du erantzukizunetik salbuesten nazioarteko zuzenbidearen arabera, betiere hautapen moral bat egiterik izan badu».
Horren ondorioz, zuzeneko agindupean dagoen soldadu bat, guduan, normalean gerra krimenak direla eta epaitzerik ez dagoen arren, bada lege korronte bat babesten duena soldadu batek krimenik egiteari uko egitea, berehalako arriskutik kanpoko testuinguru militarretan.
Nazio batuen erabakiak
1998an, Nazio Batuen Giza Eskubideen Batzordearen 1998/77 ebazpenak onartu zuenez, «zerbitzu militarra ematen ari direnek kontzientzia eragozpenak ager ditzakete», soldadutza egiten ari diren bitartean ere. Horrek desertzioa egiteko aukera ematen du, soldaduak gizateriaren aurkako krimenak egin behar dituen kasuei erantzuteko.
Nazio Batuek onartutako printzipio hori Jeremy Hinzman estatubatuar armadaren desertorearen kasuan jarri zen proban, hasiera arrakastarik gabe. Horren ondorioz, Kanadako Immigrazio Batzorde Federal batek desertore batek Nurenbergeko printzipioen laugarren atalaz baliatutako eskatutako errefuxiatu estatusa errefusatu zuen.
Euskal Herria
Espainiako eta Frantziako indar armatuek deitutako nahitaezko soldadutzan zerbitzua ematearen aurka, intsumisio mugimendu zabal bat hedatu zen, 1980ko eta 1990ko hamarkadetan. Intsumisio jarreraren ondorioz, ehunka gizon gazte izan ziren epaituak eta espetxeratuak,
Alemania
Lehen Mundu Gerraren garaian, soilik 18 desertore aleman izan ziren exekutatuak. Aldiz, Bigarren Mundu Gerran, 15.000 gizon exekutatu zituen Wehrmachtek, desertore izateagatik. 1988ko ekainean, Desertoreen Oroigarria gauzatu zen Ulmen, ideia nagusi baten inguruan: «desertzioa ez da arbuiagarri, gerra bai».
Ameriketako Estatu Batuak
Bigarren Mundu Gerran, 20.000 soldadu inguru epaitu zituzten desertzioagatik. Horietatik, 49 heriotzara zigortu zituzten, baina, azkenena, soldadu desertore bakar bat exekutatu zuten, Eddie Slovik.
Vietnamgo gerran, Defentsa Departamentuaren datuen arabera 503.926 desertore ukan zituen estatubatuar armadak, 1966-1973 bitarte. Horietako asko, Kanadara joan ziren ihesi, baina beste batzuk Suediara jo zuten, herrialde horrek asiloa ematen baitie gerra egoera batean desertore direnei.
Davidstow
, 'Logdewi' (herria) eta Pluwdhewi (parrokia), Ingalaterrako Kornualles konderriko herri eta parrokia zibil bat da.
Desertzio
Ameriketako Estatu Batuak
Irakeko gerraren garaian, Pentagonoaren arabera 5.500 bat soldaduk jo zuen desertziora, 2003-2004 bitarte. Kopuru hori 8.000 ingurura goratu zen 2006an. Desertzio ia guztiak Estatu Batuetan gertatu ziren, hau da, frontera iritsi aurretik, kasu bakarra dokumentatu baitzen Iraken.
Australia
Lehen Mundu Gerraren garaian, Australiako gobernuak eragotzi egin zuen indar armatuen desertoreak exekutatzea, armadak nahi zuen gisan, eta Britainia Handiko gobernuaren presioak jaso arren. Izan ere, Australiako Indar Inperialak desertore proportziorik handiena zeukan, Britainiar Indar Espedizionarioko indar guztien artean, baita Frantziako ekialdeko fronteko gainerako indar guztien aldean ere.
Austria
2011n, Austriako gobernuak erabaki zuen Wehrmachteko austriar desertoreak ohoratzea. 2014ko urriaren 24an, Nazien Justizia Militarraren Biktimen Oroigarria zabaldu zuen, Vienako erdiguneko Ballhausplatz plazan, Heinz Fischer presidenteak. Monumentua Olaf Nicolai artista alemanaren lana da, eta goiburuan idazkun bat dauka, non irakurtzen baita Ian Hamilton Finlay (1924-2006) eskoziar poetaren poema baten bi hitz soilekin: denok bakarrik.
Erresuma Batua
Historikoki, Erresuma Batuan armadan sartu dena diru truke eta desertzioa egiten duena atxilotu egin daiteke, arrestando ipsum qui pecuniam recepit (hau da, «dirua jaso duen norbait atxilotzea») arau juridikoaren arabera.
Lehen Mundu Gerran, 306 soldadu ―britainiarrak edo Commonwealthekoak― exekutatu zituzten desertzioagatik; horietatik, 25 kanadarrak ziren, 22 irlandarrak eta 5 Zeelanda Berrikoak. 1914-1920 bitarte, 20.000 soldadu inguru izan ziren epaituak auzitegi militarretan; horietatik 3.000 bat izan ziren heriotzara zigortuak, eta 306 izan ziren exekutatuak.
Rhinichthys obtusus
Rhinichthys obtusus Rhinichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Acrocephalus kerearako
Acrocephalus kerearako Acrocephalus generoko animalia da. Hegaztien barruko Acrocephalidae familian sailkatua dago.
Sa Pobla
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 12.766 biztanle zituen.
Chaufour-lès-Bonnières
Biztanleria
2007an Chaufour-lès-Bonnières udalerrian erroldatutako biztanleak 405 ziren. Familiak 148 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 169 etxebizitza zeuden, 149 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 159 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 149 etxebizitza nagusietatik 130 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 95 etxek bost zituzten. 112 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 54 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 86 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Comerica Bank Tower
Comerica Bank Tower, Ameriketako Estatu Batuetako Dallas hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 240 metro eta 60 solairu dauzka eta 1987an amaitu zuten eraikitzen.
Johnson/Burgee Architects eta HKS, Inc. arkitekto taldeek diseinatu zuten.
Chaufour-lès-Bonnières
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 290 ziren, horien artean 227 aktiboak ziren eta 63 inaktiboak ziren. 227 pertsona aktiboetatik 214 lanean zeuden (115 gizon eta 99 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 63 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Desertzio
Erresuma Batua
Bigarren Mundu Gerraren garaian, 100.000 bat soldadu britainiar edo Commonwealtheko izan ziren desertore. Desertzioagatik heriotza zigorra 1930ean ezabatu zenez, gehienak espetxeratu egin zituzten.
St. Silvester
St. Silvester Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Desertzio
Erresuma Batua
Irakeko gerran, 2006an 1.000 soldadu inguru jo zituzten desertoretzat.
Blairhall
, Eskoziako udalerri bat da, Fife konderrian.
São José do Norte
São José do Norte Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Desertzio
Errusia
Errusiako armadaren barruan giza eskubideen aldeko lanean ari da, 1988az geroztik, Errusiako Soldaduen Amen Komiteen Batasuna. Intsumisoak eta desertoreak babesten ditu, gehien-gehienak armada utzi baitzuten tratu txar fisikoak nahiz psikologikoak (errusieraz, дедовщина) ez pairatu behar izateko, edo Txetxeniako gerran parte hartu behar ez izateko. 1997an, Batasunak adierazi zuen 6.000-7.000 bat errusiar gizon gazte zirela sasian bizi izatera behartuak, hamar urteko kartzela zigorra saihestearren. Elkarte horrek 2002an emandako datuen arabera, urtean soldadutzara deitutako 40.000 bat gaztek jotzen du desertziora.
Ukrainako inbasioaren garaian, 2022an, armadan mobilizatuak ez izateko, errusiar gizon asko atera ziren herrialdetik, babesa bilatzeko atzerrian, bereziki Uzbekistanen, Georgian, Armenian, Turkian edo Finlandian.
Frantzia
Absentzia ez-arauzkoengatik 2.000 inguru militar izan ziren desertzio prozeduretan, urtero, 2000-2010 hamarkadan, Frantziako Lurreko Armadari dagokionez. 2009ko abenduaren 8ko dataz, 391 militar izan ziren desertoretzat hartuak armada horretan; horietatik 12 atzerritar gisa zerbitzua egiten ari ziren; 35, Paraxutisten 11. Brigadan ari ziren; 12, Itsas Armadako 9. Brigada Blindatu Arinean; eta 1, lurreko indar berezietan. Le Monde egunkariaren arabera, «2018an asperduragatik eta baliogabetasun sentimendu batengatik jo izan dute desertziora, borroka lekuetatik urrun egoteagatik, eta beste zeregin batzuetara jo nahirik, armadako esperientzia etsigarria dela egiaztatu ondoren».
Nîmeseko auzitegi militarrak hiru bilera egin izan zituen urtean desertzioak epaitzeko, batez ere Atzerritar Legioko kideenak, 2007an 300 inguru baitziren, guztira 8.000 gizoneko gorputz horretan. Frantziako militarrek zerbitzuan egindako arau hauste guztien % 74 desertzioak izan ziren, 2018an.
Irlanda
Irlanda neutrala izan bazen ere Bigarren Mundu Gerran, 1940-1945 bitarte Irlandako Armadatik pasa ziren 60.000 gizonetatik 7.000 inguru desertore izan ziren; horietatik erdiak, gutxi gorabehera, Aliatuen alde borrokatzea erabaki zuten, gehienak Britainiar Armadaren barruan.
Gerra amaitu zenean, desertore guztiei etxera itzultzeko baimena eman zitzaien, gobernuaren agindu baten bitartez, zigorrik bete behar izan gabe, baina eskubide guztiak galdu zituzten armadaren pentsioa jaso ahal izateko, eta debekua izan zuten funtzio publikoan sartzeko edo langabezia saria jasotzen zazpi urtez.
Hamarkada batzuk geroago, desertore haien jokabidearen inguruko eztabaida zabal bat sortu zen. Izan ere, alde batetik leporatzen zitzaien herrialdeko armada legez kanpo utzi zutela, Britainia Handia errepublikako portu guztien kontrola bere esku hartzeko planak egiten ari zenean; baina, bestetik, aitortzen zitzaien bizia arriskuan jarri zutela, faxismoaren aurka borrokatzeko.
Israel
Tzahal, Israelgo Defentsa Indarra, kezkaturik agertu zen, 2022an, desertore kopurua 2.500etik, 2020an, 3.100era goratu baitzen 2021ean, eta, aldi berean, borroka unitateetan sartzeko gero eta boluntario gutxiago zegoelako.
Kolonbia
Kolonbiako Indar Armatu Iraultzaileak (gaztelaniazko sigla: FARC) gerrilla taldeak desertzio ugari eduki zituen Kolonbiako Indar Militarren aurkako borrokaren garaian. Kolonbiako Defentsa Ministerioaren arabera, 19.504 desertzio egon ziren FARCen, 2002ko abuztutik guztiz desmobilizatu zen arte, 2017an, nahiz eta zigor gogorrak ezarriak zituen erakundeak, baita exekuzioa ere, desertoreentzat. Erakundearen gainbeherak desertzio gehiago eragin zituen, 2008an goia jo zuten arte. Geroago, FARCen eta Kolonbiako gobernuaren arteko elkarrizketak bide eman zion Kolonbiako bake prozesuari.
Portugal
Afrikako kolonia portugesetan independentziaren aldeko mugimenduak sortu zirenean, milaka soldadu intsumisok egin zuen ihes armadatik, bereziki Frantziara, Aljeriara eta Eskandinaviako herrialdeetara. Krabelinen Iraultzaren ostean, Portugalgo juntak amnistia eman zien desertore guztiei, 1974ko maiatzaren 2an emandako lege-dekretu baten bitartez; orduan, 200.000 inguru izango ziren, ezkerreko alderdien arabera. Desertzio delitua baliogabetu zen arren, soldadutza guztiz amaitzera behartu zituzten. Era berean, junta militarrak ez zuen kontzientzia eragozpena onartu; eskubide hori 1976an aitortu zen, Konstituzioan sartuta.
Chaufour-lès-Bonnières
Diru sarrerak
2009an Chaufour-lès-Bonnières udalerrian 144 unitate fiskal zeuden, 415 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.916 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 iturgina, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Chaufour-lès-Bonnières udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 297 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Desertzio
Suitza
Kontseilu Federalak adierazi zuen, 2007ko urrian, desertoreek eta kontzientzia eragozleek ez zutela gehiago lortzerik izango iheslari estatutua besterik gabe. Neurri horren bitartez, batik bat, Eritreatik etorritako iheslarien kopurua murriztu nahi izan zuen. Ukrainiako inbasioaren garaian, 2022an, zenbait politikarik, sindikatuk eta elkartek proposatu zuten asilo baimenduak adostea, ez bakarrik ukrainar iheslariei, baizik ere errusiar armadako desertoreei edo gerraren aurka agertzen ziren errusiar orori.
Zeelanda Berria
Lehen Mundu Gerran, Zeelanda Berriko 28 desertore izan ziren heriotza zigorrera kondenatuak, eta horietatik 5 izan ziren exekutatuak. Frontera iritsi aurretik desertatu zutenak espetxeratu egin zituzten, baldintza guztiz deitoragarritan. 2000. urtean, hilondoko barkamena jaso zuten guztiek, lege baten bitartez.
Anakoreta
Anakoreta (ἀναχωρητής, mundutik baztertutakoa) eremutarra da; leku bakartietan otoitz eta penitentziara emanik bizi den pertsona. Antzinako garaietan basamortuan bizi ziren anakoretak, mundutik eta tentaldietatik ihesi. Kristautasunean izan diren anakoretez gainera, beste erlijio batzuetan ere izan dira, hinduismoan eta budismoan batez ere.
Jada antzinako juduen artean izan ziren anakoretak baina II. eta III. mendeetatik aurrera (askotan jazarpenak zirela eta) ugaldu ziren. Horietatik asko Tebaidarantz (Egipto) jo zuten. Anakoretek bere jarrera manamendua jarraitzen zuela uste zuten: