cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henri Giraud
Botere politikotik urruntzen
Hala ere, De Gaullek bere posizio politikoa finkatu zuen Girauden kontura, bera baino jakitunagoa baitzen egoera politikoaren inguruan eta, gainera, bere mugimendu politiko propioa ere bazuen. Giraudek, ordea, bere aginterako itxaropen guztiak bere eginkizun apolitikoetan bakarrik ezarriak zituen militar profesional gisa. Britaniarren eta estatubatuarren aurrean ere indarra galdu zuen Korsika inbaditzeko zituen asmoak azken minutura arte ezkutatu izanagatik. Irailaren 13an Giraudek Korsikako lehorreratzea zuzendu zuen Front National, joera komunista zuen bertako erresistentzia taldea, hornituz. Egoera honek Charles de Gaulleren kritikak eragin zituen.
Ordurako De Gaulleren jarraitzaileek, hobeto antolatuak, Iparraldeko Afrikako frantziar administrazioko ia postu politiko nagusi guztiak okupatuak zituzten Giraud armadarengan zuen agintera soilik atxikitzen zelarik eta horretan lagunduko zion tresna politikoa falta zuelarik. De Gaulleren aldeko mugimenduarekin izan zituen gatazketan, Giraud, galtzaile atera zen eta presidentekidetza galdu zuen 1943ko azaroan.
Aliatuek Giraudek bere inteligentzia-sare propioa mantentzen zuela jakin zutenean De Gaulleren zerbitzuei konpetentzia eginez, CFLNk Iparraldeko Afrikako Frantziako Indarren komandanteburu postutik kendu zuen. Giraudek uko egin zion armadako Ikuskatzaile Jeneral postuari, non botere eraginkor osoaren falta zuen eta erretiratzea erabaki zuen. 1944ko abuztuaren 28an, Aljerian bere aurkaeginiko atentatu batetik bizirik atera zen.
Lallaing
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Henri Giraud
Gerraosteko bizitza
1946ko ekainaren 2an, Giraud, Frantziako Biltzar Konstituziogileko ordezkari izendatu eta Frantziako Laugarren Errepublikako Konstituzioa egiten lagundu zuen. Gerrako Kontseiluko kide gisa mantendu zen eta intsignia bat jaso zuen Alemaniatik egindako ihesarengatik, baina ezin izan zuen gehiago politikaren eraginaz gozatu De Gaullerengatik erabat ordezkatua izan baitzen. Bi liburu argitaratu zituen bere esperientzien inguruan: Mes Evasions eta Un seul but, la victoire: Alger 1942-1944.
Henri Giraud 1949ko martxoaren 11n hil zen Dijonen.
Neguko kirol
Munduko txapelketak
Patinaje Artistikoko Munduko Txapelketak
Pista Luzeko Abiadura Patinajeko Munduko Txapelketak
Munduko Pista Laburreko Abiadura Patinajeko Txapelketak
Munduko Skeleton Txapelketak (txirrista)
Orientazioko Eskiko Munduko Txapelketak
Pertsonai Ospetsuak
Neguko kirolen barruan ikusi den bezala, hainbat kirol, lasterketa, modalitate... ezberdin daude eta horren barruan pertsona asko izaten dire kirol hauek praktikatzen dutenak. Euskal Herrian ere badaude kirolari asko neguko kirolak praktikatzen dutenak
Snowboard
Naia Aramendia, snowboard-ean aditua den euskalduna. 2021an Espainiako Snowboard Cross-eko lehiaketaren irabazlea izan zen, Sierra Nevadan eta 2022an berriz ere lehiaketa berdinean, baina Baqueira-Beret-en irabazi du
Iraupen-eskia
Imanol Rojo, iraupen-eskiatzaile Tolosarra da. 2012an nazioarteko txapelketan parte hartzen hasi zen eta 2014ko eta 2018ko Neguko Joku Olinpikoetan parte hartu zuen. 2020ko Europako Kopan lehen garaipena irabazi zuen.
Copper Beecheseko misterioa
Copper Beecheseko misterioa, The Adventure of the Copper Beeches ingelesez, Arthur Conan Doyle eskoziar idazleak argitaratutako Sherlock Holmes detektibe ospetsuari buruzko kontakizun laburra da. 1892 ko ekainean kontakizun labur eta solte modura The Strand Magazine aldizkarian argitaratu zen. Ondoren, 1892an urte berean, Sherlock Holmesen Abenturak liburu bilduman argitaratu zen, aldizkari horretan argitaratutako Sherlock Holmesi buruzko beste hainbat kontakizun laburrekin batera.
Argumentua
Holmesek Watsoni Hunter andereñoak bidalitako gutun bat erakutsi zion, umezain lanpostu bat onartu behar zuen aholkatzeko eskatuz. Hunter andereñoa izututa zegoen. Haurtzaina lanbidez, eskaintza susmagarri bat jaso zuen Rucastle jaunarengandik, zeina emazte eta semearekin, Copper Beeches izeneko etxalde batean bizi baitzen. Rucastle jauna prest zegoen normalean irabazten zuena hala hiru ordaintzeko, bere seme basatiaz arduratzeagatik eta bere emaztearen apeta batzuk asetzeagatik, hala nola ilea moztea eta berak adierazitako soinekoak janztea. Holmesek ez du gaia argi ikusten, eta neskari ohartarazi zion edozein arriskuren aurrean bera jakinarazteko.
Hamabost egun pasa ondoren telegrama bat jaso zuen Holmesek eta bera Copper Beechesera joan ziren. Holmesek bere ohiko dotoreziaz ebatzi zuen auzia, eta Rucastle jaunak, bere alaba preso zeukanak, merezitako zigorra jasoko du. Rucastle andereño dohakabeak bizitza berri eta zoriontsua hasiko du bere ezkongaiarekin, eta Hunter andereñoak ikastetxe pribatu bat zuzenduko du.
Pača
Pača Eslovakiako udalerri bat da, Rožňavako barrutian kokatuta. 25,58 km²ko azalera du eta 590 biztanle 2017ko datuen arabera.
Rebollar
Rebollar hurrengo esanahiak izan ditzake:
Anthony Quinn
Anthony Quinn (Chihuahua, 1915eko apirilaren 21 - Boston, 2001eko ekainaren 3), izen osoa Antonio Rodolfo Quinn Oaxaca, mexikar aktore, idazle eta margolaria izan zen. Ibilbide luze eta oparoa izan zuen, mota, herrialde, izaera, lanbide eta garai anitzetako pertsonaiak antzeztuz. Bi aldiz eskuratu zuen taldeko gizonezko aktore onenaren Oscar saria, Elia Kazanen Viva Zapata! (1952) filmagatik bata, eta Vincente Minnelliren Lust For Life (1956) filmarengatik bestea.
Chelodina steindachneri
Chelodina steindachneri Chelodina generoko animalia da. Narrastien barruko Chelidae familian sailkatuta dago.
Anthony Quinn
Bizitza
Anthony Quinn 1915eko apirilaren 21ean jaio zen, Mexikoko Chihuahua hirian. Aita irlandarra zuen eta ama azteka, biak Pancho Villaren aldean borrokatutakoak. Berak iraultzaile odola zuela esaten zuen beti. El Pasora joan ziren gurasoak bi urte zituela, Texasera, eta emigranteek lan egiten zuten lurretan batetik bestera igaro zuen haurtzaroa, Kalifornian. Zineman hasi aurretik lan asko egin zituen. Arkitektura ikasten ere hasi zen; baina, ahoan zuen akats bati esker, ahoskatzen ikastera joan eta bizitza norabidez aldatu zion. An- tzerkian hasi zen, eta 1936an egin zuen lehen filma, The Milky Way, figurante moduan.
Hasieran filmetako gaiztoa zen, baina izaera horrek ez zuen bere bizitzarekin zerikusirik, seduktorea baitzen. 1937an ezkondu zen lehen aldiz, Katherine DeMillerekin, Cecil B. DeMille zuzendariaren alabarekin. 1965ean banandu ziren. Urte batzuk geroago Quinnek onartu zuen ezkondu eta egun berean jipoitu zuela emaztea, birjina ez zela konturatu zenean. Izaera hark iskanbila bat baino gehiago eragin zion.
Urteak egin zituen gaizkile, gangster eta indiarrarena egiten. Gizon altu eta handiak aurpegiera aproposa zuen rol horietarako. 1943an, arrakasta handia izan zuen William A. Wellmanek zuzendutako The Ox-Bow Incident filmare- kin. Baina Broadwayn egindako Desio izeneko tranbia antzerki-lanak zabaldu zizkion aukerak, hamaika roli bidea eginez. 1952an, Elia Kazanen Viva Zapata! filmean Emiliano iraultzailearen anaiaren rola betetzegatik taldeko gizonezko aktore onenaren Oscarra eskuratu zuen, eta harrezkeroztik ez zen geratu.
1950eko eta 1960ko hamarkadetakoak ditu filmarik ezagunenak eta onenak: La strada (1954), Notre Dame de Paris (1956), Last Train from Gun Hill (1959), The Guns of Navarone (1961), Barabbas (1961), Lawrence of Arabia (1962), A High Wind in Jamaica (1965), eta beste hamaika. Bigarren Oscarra 1956an jaso zuen, Lust for Life Vincente Minnelliren filmean egindako lanagatik, hori ere taldeko aktore gisara. Bestalde, bi aldiz egon zen izendaturik aktore onenaren Oscarra eskuratzeko. 1957an, George Cukorren zuzendaritzapean egindako Wild is the Wind filmagatik, eta 1964an Michael Cacoyannisen Zorba the Greek-engatik. Azken hori zuen film maiteena. Bera Zorba bezalakoa zela esaten zuen, "pasioz eta indarrez beteriko gizona".
1960ko hamarkadaren hasieran, Erroman Barabbas egiten ari zela, Iolanda Addolorirekin maitemindu zen. Katherine DeMillerengandik 1965ean bereizirik, 1966an ezkondu zen Iolandarekin, eta 1997an banandu. Urte hartan, semeetako batek salatu egin zuen, bere ama jotzen zuelako. Kathy Benvinekin ezkondu zen urtebetera, eta bi seme-alaba izan zituzten.
Anthonyren aktore lanak gainbehera zihoazen bitartean, beste arte jarduera batzuetan ezarri zuen bere indarra. Umetatik, margotzea zen bere beste pasioetako bat, eta pintore eta eskultore gisara egindakoengatik onespen handia lortu zuen.
2001eko ekainaren 3an hil zen, pneumoniak jota.
Qala (Gozo)
Qala, Maltako udalerria da. Udalerriaren azalera 0 km2 da eta 2005eko erroldaren arabera, 0 biztanle zituen.
Herri senidetuak
Honako udalerri honekin dago senidetua:
Álvaro Arbina
Álvaro Arbina Díaz de Tuesta (Gasteiz, 1990eko abuztuaren 4a) Gasteizen bizi den idazlea da, batez ere, eleberri historikoa lantzen duena.
Biografia
Gasteizen jaio eta hezia Mendebaldea Institutua n burutu zituen ikasketak. Nerabe zela irakurle sutsua zen eta idazten hasia; garai hartan sortu ziren bere lehen lanaren, La mujer del reloj (Ediciones B, 2016), istorioaren hazia eta zenbait pertsonai ere. Aurrerago, arkitektura ikasketak Donostiako EHUn egiten ari zela eleberriaren idazketari bi urtez ekin zion, karreraren bukaera lanak aldi berean eginez. Lan hau, Gasteiz abiapuntutzat hartuta, Napoleonen aurkako Espainiako Independentzia Gerran kokatzen da eta eleberri historikoa eta thrillerraren artekoa da. Liburuan azaltzen diren marrazkiak berak eginak dira. Lehen eleberria argitaratu zenean arkitekto bezala zebilen lanean, baina lana utzi du bigarrena idazteko. 2018an La sinfonía del tiempo (Ediciones B, 2018) argitaratu du, batez ere XIX. mendean kokatua, garai hartako hainbat guda erakutsiz eta Espainia, Europa eta Afrika eta Kuba bezalako lekuetan gertatuz.
Saint-Briac-sur-Mer
Saint-Briac-sur-Mer Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.949 ziren. Familiak 933 ziren, horien artean 359 pertsona bakarrekoak ziren (108 bakarrik bizi ziren gizonak eta 251 bakarrik bizi ziren emakumeak), 311 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 175 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 88 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 2.609 etxebizitza zeuden, 960 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1.587 bigarren erresidentzia ziren eta 62 hutsik zeuden. 2.185 etxeak ziren eta 413 apartamentuak ziren. 960 etxebizitza nagusietatik 734 bere jabearen bizilekua ziren, 190 alokairuan okupaturik zeuden eta 36 doan lagata zeuden; 56 etxek gela bat zuten, 48 etxek bi zituzten, 124 etxek hiru zituzten, 191 etxek lau zituzten eta 541 etxek bost zituzten. 776 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 446 etxetan auto bat zegoen eta 389 bi edo gehiago zeuden
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.070 ziren, horien artean 668 aktiboak ziren eta 402 inaktiboak ziren. 668 pertsona aktiboetatik 594 lanean zeuden (318 gizon eta 276 emakume) eta 74 langabezian zeuden (45 gizon eta 29 emakume). 402 pertsona inaktiboetatik 188 erretiraturik zeuden, 108 ikasten zeuden eta 106 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Briac-sur-Mer udalerrian 988 unitate fiskal zeuden, 2.107 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 21.199€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 136 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 17 eraikuntza enpresak ziren, 27 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 22 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 22 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 41 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 5 margolariak, 3 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 13 jatetxeak eta 9 higiezinen agentziak.
2009an zeuden 13 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arraindegi zen, 2 liburu dendak, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 2 kirol-dendak eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Saint-Briac-sur-Mer udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 195 hektarea erabiltzen.
Proablepharus barrylyoni
Proablepharus barrylyoni Proablepharus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Saint-Briac-sur-Mer
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Astronesthes micropogon
Astronesthes micropogon Astronesthes generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Tsukasa Morimoto
Tsukasa Morimoto (森本 良, 1988ko ekainaren 24a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sagan Tosu eta Yokohama FC.
Rebollar (Soria)
Rebollar Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 22 kilometrora dago. 2007ko erroldaren arabera 54 biztanle zituen 10,38 km²-ko azaleran.
Oligosoma grande
Oligosoma grande Oligosoma generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Sajjad Ganjzadeh
Sajjad Ganjzadeh, arabieraz سجاد گنج‌زاده, ‎(Teheran (Iran), 1992ko urtarrilaren 4a) karatean lehiatzen den kirolari iraniarra da.
870eko hamarkada
870eko hamarkadak 870etik 879. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Bergholtzzell
Bergholtzzell Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bergholtzzell udalerrian erroldatutako biztanleak 395 ziren. Familiak 139 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 17 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 63 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 176 etxebizitza zeuden, 151 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 144 etxeak ziren eta 30 apartamentuak ziren. 151 etxebizitza nagusietatik 120 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 76 etxek bost zituzten. 126 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 88 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Dalbeattie
, 'Dail Bheithe' eta 'Dawbeattie', Eskoziako udalerri bat da, Dumfries eta Galloway eremu administratiboan.
Biville-sur-Mer
Biville-sur-Mer Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Bergholtzzell
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 246 ziren, horien artean 187 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 187 pertsona aktiboetatik 179 lanean zeuden (88 gizon eta 91 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 30 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Jacaraú
Jacaraú Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Biville-sur-Mer
Biztanleria
2007an Biville-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 659 ziren. Familiak 240 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 100 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 96 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Bergholtzzell
Diru sarrerak
2009an Bergholtzzell udalerrian 167 unitate fiskal zeuden, 422,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.304 euro zen.
Biville-sur-Mer
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Bergholtzzell
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Friera de Valverde
Friera de Valverde Zamorako probintziako udalerria da, Benavente y Los Valles eskualdean dagoena.
Bergholtzzell
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 ile apaindegia.
Friera de Valverde
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 232 biztanle zituen.
Cinnyris dussumieri
Cinnyris dussumieri Cinnyris generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
Bergholtzzell
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Bergholtzzell udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 120 hektarea erabiltzen.
Châteauneuf-Miravail
Châteauneuf-Miravail Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Châteauneuf-Miravail udalerrian erroldatutako biztanleak 73 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 55 etxebizitza zeuden, 27 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 51 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 27 etxebizitza nagusietatik 21 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 9 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 21 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 45 ziren, horien artean 33 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 33 pertsona aktiboetatik 28 lanean zeuden (17 gizon eta 11 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Bergholtzzell
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Châteauneuf-Miravail
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Châteauneuf-Miravail udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Biville-sur-Mer
Etxebizitza
2007an 269 etxebizitza zeuden, 247 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 262 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 247 etxebizitza nagusietatik 202 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 72 etxek lau zituzten eta 139 etxek bost zituzten. 206 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 100 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 130 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 428 ziren, horien artean 333 aktiboak ziren eta 95 inaktiboak ziren. 333 pertsona aktiboetatik 295 lanean zeuden (161 gizon eta 134 emakume) eta 38 langabezian zeuden (15 gizon eta 23 emakume). 95 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Biville-sur-Mer udalerrian 246 unitate fiskal zeuden, 677 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.629 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 eraikuntza enpresa eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Biville-sur-Mer udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Europar ur-arratoi
Europar ur-arratoia (Arvicola amphibius) cricetidae familiako karraskaria da, Europan eta Asian bizi dena.
Carl Schmitt
Carl Schmitt (Plettenberg, 1888ko uztailaren 11 - ibidem, 1985eko apirilaren 7a) alemaniar legelari, filosofo politiko eta nazi alderdiko kidea izan zen. Teoriko kontserbadorea izan zen, eta parlamentuko demokrazia, liberalismoa eta kosmopolitanismoa kritikatu zituen.
Zuzenbidea ikasi zuen Berlinen, Munichen eta Estrasburgon. 1916an izena eman zuen armadan. Irakasle izan zen hainbat unibertsitatetan, batez ere Berlinekoan (1933-1945).
Katolikoa izan zen jaiotzez eta elizarekin hautsi zuen 20ko hamarkadan.
Ez zen nazismoaz damutu eta gerra osteko irakaskuntza debekatua izan zuen. Bere ideien eragina gaur egun mantentzen da.
Frantziako Espazio Ikerketarako Zentroa
Frantziako Espazio Ikerketarako Zentroa (jatorrizko izena, Centre national d'études spatiales), CNES siglez ezaguna, Frantziako erakunde publikoa da, espazioko gaiei buruzko politikan hartzen diren erabakiak aplikatzeko 1961. urtean sortua, Charles de Gaulle presidentearen ekimenez.
Frantziak espazioaren alorrean egin zituen lehenengo lanak CNESen sorreraren aurrekoak dira, zenbait aitzindarik egindako lanaren ondorio, Bigarren Mundu Gerraren ondoren Alemaniak utzitako ondarearen herentziarena eta zenbait elkarte eta laborategiren lorpenarena. Horiei esker, bestalde, 1945etik 1961era bitarteko urteetan, Frantzia ez zen gehiegi aldendu Estatu Batuetatik eta Sobietar Batasunetik. Orduz geroztik, CNESek hazkunde izugarria izan du, izan ere, aginpidean izan diren gobernuek ikerketa espazialen alorrean Frantzia munduko lehenengo herrialdeetako bat izatea nahi izan baitute. CNESek lau gune ditu: Hormis egoitza, Parisen; Tolosa Okzitaniako espazio-zentroa; Guyana Frantseseko espazio-zentroa; eta jaurtitzaileen zentroa, Évryn.
Eber Finn
Irlandar mitologian Eber Finn (Heber edo Eibhear) Míl Espáine (Miled edo Milesius) eta Scota-ren semea zen eta Milesianotarren Irlandako konkistan parte hartu zuen. Eber-ren pertsonaia Inver Sceni-en ailegatu zen Irlandara, Bantryko Badian.
Historia
Eber eta bere anaia zen Éremón, Tuatha Dé Danann-tarren aurka borrokatu ziren Taillte-n eta De Dannan-tarren hiru errege eta hiru erregina hil zituzten. Bizirautea lortu zutenek mendixketara ihe egin zuten, hau irlandar muino edo mendixketako jende miragarria eta maitagarrien kontakizunen sorreraren oinarri izan liteke.
Behin Irlanda konkistatu eta gero, uhartea Eber eta Éremón-en artean banatu zuten, Eber-ek hegoaldea hartu zuen eta Éremón-ek iparraldea. Eber ez zegoen pozik banaketarekin, bere erdia gutxigotzat baitzuen, hortaz, anaiaren aurka guda egitera joan zen, baina Eber garaitua eta hila izan zen. Kontakizun honen bertsio batean, Eber-en emaztea zen pozik ez zegoena. Emazteak Tarako muinoa nahi zuen, Éremón-en lurraldeen erdi-erdian zegoen hau, baina Éremón-en emazteak ez zion eman nahi izan eta horrela izan zen gudaren hasiera.
Eber hil zenean, Irlandako goi erregetzak bere anaiari men egin zion. Halere, hurrengo mendeaskotan zehar, Éremón-en ondorengoak ziren Eremoniatarrek eta Eber-en ondorengoak ziren Eberiartarrek borrokan jarraitu zuten euren artean. Munster-en nagusitza lortzeko asmoz, Eberiartarrek Ithiartarren aurka ere borrokatu ziren, azken hauek Miled-en osaba zen Ith-en ondorengiak.
Eber-en semeak Conmhaoil ziren, Ér, Orba, Ferón eta Fergna.
Irlandan parekide zen Hibernia (Julio Zesar-ek erabilia) izendapena Eber (edo Heber) izenatik eratorria izan liteke, hau irlanderaz Irlanda esateko izena omen zen. Bikingoak eta Saxoiek Ir-land edo Ir-landa izendatu zuten.
Rollamienta
Rollamienta Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 24 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 46 biztanle zituen 18,62 km²-ko azaleran.
Ryunosuke Noda
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sagan Tosu eta Nagoya Grampus.
1971ko Italiako Giroa
1971ko Italiako Giroa Itzuli Handi honen 54. edizioa izan zen. 1971ko maiatzak 20 eta ekainak 10 artean ospatu zen, horietako bat bikoitza izan zen 20 etapatan banatutako 3567 kilometroko ibilbidea eginez, garailea izan zen Gösta Petterssonek, batez beste, 36,57 kilometro orduko abiaduran bete zituenak. Itzulia Leccen hasi eta Milanen amaitu zen.
5. eta 6. etapak, hurrenez hurren, Vicente López Carrilek eta Txomin Perurenak irabazi zituzten, ihesaldi bana biribilduz. Hain zuzen ere 6. etapan, garaipenerako faboritoetako bat zen Gianni Mottak bigarren etaparen ondoren dopinaren kontrako kontrol batean emandako positiboa ezagutu zen, ondorioz, italiarra, sailkapen nagusian hamar minuturen galerarekin zigortua izan zelarik.
7. etapan, 22. etapan beranduago 9ra murriztu ziren 35 txirrindularik osatutako ihesaldi batek sailkapen nagusia irauli zuen, ihes egindakoak helmugara pelotoiari sei minutu baino gehiago ateraz iritsiz. Horien artean txirrindulari garrantzitsuak zeuden, Felice Gimondi, Gösta Pettersson, Herman Van Springel eta Francisco Galdos esaterako, azken honek etapa bosgarren amaitu zuelarik. Gimondik irabazi zuen etapa, eta Aldo Moserrentzat izan zen maglia arrosa, hala, Giroko lider izatea lortzen zuen pertsonarik nagusiena bihurtuz, 37 urte eta hiru hilabeteko adinarekin, errekor hau 2002an Jens Heppnerrek 37 urte eta bost hilabeterekin gainditu zuelarik, eta jarraian, 2007an Andrea Noèk, 38 urte eta lau hilabeterekin. 10. etapan, mendi ertainekoa, José Manuel Fuente izan zen garailea, eta Perurena garaipenetik gertu geratu zen 15.ean, azkenean hirugarren amaituz.
Edizio honetako etapa erregina 17. etapa izan zen, non Hochtor Glossglockner igo zen, edizio honetako Cima Coppi bere 2506 metroko altuerarekin. Etapa nahigabe bat izan zen faboritoen mugimenduei dagokionez, hauen artean diferentziak egon ez zelarik, etapa Pierfranco Vianellik irabaziz. Baina hurrengo bi etapak ere Alpeetan ospatzen ziren. 18. etapan, ordura arte liderra zen Claudio Michelottok ezin izan zuen gehiago eta maglia arrosa galdu zuen Gösta Pettersson suediarraren mesedetan. Hau ihes eginda iritsi zen helmugara Galdos, Van Springel eta etapa garailea izan zen Gimondirekin batera. 19. etapan, Lino Farisatok irabazi zuena, Gimondik eta Van Springelek zenbait segundoko abantaila lortu zuten euren areriorik zuzenenekiko, diferentziak erabakigarriak izan ez ziren arren.
Azkenik, Pettersson izan zen Giroaren garailea etapa garaipenik lortu gabe, Italiako Giroa irabazi zuen lehen suediarra, eta, orain arte, bakarra, bihurtuz.
Pašková
Pašková Eslovakiako udalerri bat da, Rožňavako barrutian kokatuta. 6,01 km²ko azalera du eta 342 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1318. urtekoa da.
Zientziaren politizazioa
Zientziaren politizazioa zientziaren manipulazioa da, kreditu politikoa lortzeko helburuarekin. Fenomeno hori gertatzen da gobernuak, negozioek edo presio-taldeek presio legalak edo ekonomikoak erabiltzen dituztenean ikerketa zientifikoen emaitzetan edo horiek banatzeko, jakinarazteko edo interpretatzeko moduan eragiteko. Zientziaren politizazioak askatasun akademiko eta zientifikoan eragin negatiboa izan dezake. Historikoki, beren interesak sustatzeko kanpainak egin dituzten taldeak egon dira, adostasun zientifikoari desafio eginez, eta politika publikoak manipulatzeko ahaleginean.
Tabakoa eta minbiziaren arteko harremana
1950eko hamarkadaren erdialdean, erretzea biriketako minbiziaren garapena sustatzen zuen adostasun bat zegoen komunitate zientifikoan, baina tabakoaren industriak aurkikuntza horien aurka borrokatu zuen, bai eremu publikoan, bai komunitate zientifikoaren barruko guneetan. Tabako-enpresek funtsak eman zizkieten think tankei eta lobbysta-taldeei, kanpainak hasi zituzten tabakoak osasunaren gainean duen kaltegabetasunari buruz konbentzitzeko, aldizkari medikoetan hedapenak ordaindu zituzten, eta biriketako minbiziaren garapena azaltzeko ordezko azalpenak ematen saiatzen ziren ikerketak lagundu zituzten, hala nola kutsadura, asbestoak eta etxeko hegaztiak. Tabakoaren aurkako kasua "itxita" zegoenik ukatuz, beraiek ikerketa gehigarriak egitea defendatzen zuten, gaiaren inguruko erregulazioen onarpena atzeratzeko taktika bat bezala.
Berotze globala
Klimatologoek eta berotze globalaren eszeptikoek elkarri leporatu diote klima aldaketaren gaiaren azpian dagoen zientziaren politizatzea.
1991n, Ikatzaren Elkarte Nazionala, Mendebaldeko Erregaien Elkartea eta Edison Electric Institute barne hartzen zituen Estatu Batuetako korporazioen koalizio batek harreman publikoetarako elkarte bat sortu zuen, Information Council on the Environment (ICE) izenekoa. ICEk 500.000 dolar kostatu zituen propaganda-kanpaina bat abiarazi zuen, "beroketa globala teoria gisa (ez egitate bat) birkokatzea helburu duena". Industriako taldeetako kritikoek esan dute berotze globalari buruzko eztabaida bati buruzko baieztapenak nazioarteko itunek (Kyotoko Protokoloa, esaterako) beren interes ekonomiko eta negoziazioetan izan lezaketen eragina murrizteko nahita egindako ahalegin baten parte direla. 2005eko ekainean, The Guardian egunkariko ingurumen-gaien editore John Vidalek adierazi zuen Ameriketako Estatu Batuetako Estatu Departamentuaren txostenak eta gutunak daudela, eta hauek erakusten dutela: George Bushen gobernuaren administrazioak eskerrak eman zizkien Exxoneko exekutiboei konpainiak klima-aldaketari buruzko politika finkatzen laguntzeko egindako ekintza aktiboengatik, Estatu Batuek Global Climate Coalition izeneko industria-taldearen ekarpenak ere eragina izan zuten.
2006an, The Guardian egunkariko George Monbiot zutabegileak jakinarazi zuen, Exxonen dokumentu ofizialetan aurkitutako informazioaren arabera, 124 erakundek ExxonMobileko funtsak onartu zituztela edo lankidetza estuan lan egin zutela modu horretan finantzatu zirenekin, eta "erakunde horiek klima-aldaketari buruzko jarrera edo ekintza-ildo sendoa hartzen dutela: Zientzia kontraesankorra dela, zientzialariak zatituta daudela, ingurumenaren aldekoak direla. Berotze globalari aurrea hartzeko ekintzak hartuko lituzkete, haiek arriskuan jarriko lukete ekonomia globala, Erakunde horien gustukoak ez diren ikerketen ondorioak edo emaitzak zabor zientzia deitzen dira . "Informazio eta datuen erabilera selektiboa", cherry picking, Pacific Institute erakundeak abusu zientifiko nabarmeneko modu bat bezala identifikatu du, Pacific Institute ikerketa independenteak eta garapen, ingurumen eta segurtasunarekin lotutako politiken azterketak egiteko sortutako erakundea da.
2007ko abenduan, Christian Science Monitorrek adierazi zuen 2003az geroztik, eta bereziki Katrina urakanaren ondoren, George W. Bushen administrazioa saiatu dela modu zabalean kontrolatzen klimaren gaian espezializatutako zein zientzialarik hitz egin dezaketen kazetariekin, baita zientzialariek Kongresuaren aurrean klimaren zientziari eta lege iritzi klabeei buruz emandako testigantza editatzen ere. Ekintzak atzeratzeak eta ezarritako adostasun zientifikoei buruzko ziurgabetasun-maila handitzeak oinarrizko hiru kategoriatan banatu dituzte beren taktikak: lehenik, arazo bat dagoela ukatzea; bigarrenik, arazoa ez dela eta onuragarria ere izan daitekeela argudiatzea; eta, saiakera horietan huts eginez gero, arazoa dela onartzea, baina berriz ere azpimarratzea ezin dela ezer egin...
Astronesthes neopogon
Astronesthes neopogon Astronesthes generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Convair Model 118
Convair Model 118 ConvAirCar (izen osoa Hall Flying Automobile) auto hegalari prototipoa izan zen. Kontsumitzaile orokorrentzat pentsatua, bi prototipo eraiki ziren eta hegan egin zuten. Lehen prototipoa galdu egin zen, erregairik gabe geratu eta gero izan zuen lur hartze baten ondorioz. Ondoren, bigarren prototipoa berreraiki zen aireontzi kaltetutik eta hegan egin zuen. Ordurako, proiekturako gogo gutxi zegoen eta handik gutxira amaitu zen programa.
880ko hamarkada
880ko hamarkadak 880etik 889. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Chadli Bendjedid
Chadli Bendjedid (شاذلي بن جديد; Bouteldja, 1929ko apirilaren 14a - Aljer 2012ko urriaren 6a) aljeriar politikaria izan zen. 1979tik 1992ra bitartean, Aljeriako Errepublikako lehendakaria izan zen.
Bizitza
1950eko hamarkadan, Aljeriaren burujabetasuna lortzeko gerra hasi zenean, Nazio Askatasunerako Frontean sartu zen. Horren aurretik, Frantziako armadan hartu zuen parte eta desertatu egin zuen gerra horren hasieran. 1965ean, Ahmed Ben Bella agintetik kentzen lagundu zion Houari Boumedieneri. Iraultzaren Kontseiluko kide eta Defentsa ministro izan zen. 1978an, Boumedien hil zenean, FLNren idazkari nagusi izendatu zuten eta, 1979an, errepublikako lehendakari hautatu zuten. 1984an eta 1988an berriro hautatu zuten lehendakari.
Presidente izan zen bitartean, estatuaren partaidetza ekonomian gutxitu egin zuen eta hiritarren gaineko bijilantzia ere bai. 1980ko hamarkada bukaeran, petrolioaren prezioa erori zenean, Aljeriako ekonomia krisi larrian sartu zen eta FLNren aurkako protestak, berriz, ugaritu, alderdi bakarra baitzen. Pixkanaka, demokraziaranzko urratsak emanez joan zen Bendjedid; besteak beste, Aljeriako konstituzioa aldatu, eta alderdi-aniztasuna ezarri zuen.
1991n, Salbaziorako Islamiar Fronteak (FIS) irabazi zituen hauteskundeak. FISeko kideen eta poliziaren arteko borroka gogorren ondorioz, zibilez eta militarrez osaturiko segurtasun-batzorde bat eratu zen, eta kargua uztera behartu zuen Bendjedid, 1992an.
San Felices
San Felices Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 52 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 70 biztanle zituen 21,10 km²-ko azaleran.
Fuente Encalada
Fuente Encalada Zamorako probintziako udalerria da.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 123 biztanle zituen.
Baía da Traição
Baía da Traição Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Victòria (Malta)
Victòria, Maltako udalerria da Gozo uhartean. Udalerriaren azalera 0 km2 da eta 2005eko erroldaren arabera, 0 biztanle zituen.
Herri senidetuak
Honako udalerri honekin dago senidetua:
Diseinu kooperatibo
Diseinu kooperatiboa, kodiseinua edo diseinu parte-hartzailea diseinatu beharreko produktu baten garapenean erabiltzaileak parte hartzea da. Honen bidez produktuari buruzko ezagutzak eta esperientziak dituzten erabiltzaileek diseinuaren proiektua sortzearen edo hobetzearen parte izango dira. Hau guztia diseinu kooperatiboan aditua den baten laguntzaz egingo dute, pertsona honek ideia berriak proposatzea, sormena garatzea eta elkarren arteko komunikazioa erraztuko du.
Diseinu sistema honek hasierako arazoaren aurkikuntza errazteaz gain, konponbidea aurkitzeko ideia berriak elkartuko ditu. Emaitza positiboak lortu ahal izateko, proiektuaren nondik norakoak ezartzea ezinbestekoa da, argi egon behar da proiektuaren zein zatitan egingo den esku- hartzearen planteamendua.
Gymnogobius urotaenia
Gymnogobius urotaenia Gymnogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Diseinu kooperatibo
Diseinu kooperatiboa lan egiteko modu berri bat bezala sortzen da, non ekoizleak kontsumitzaileak produktu edo zerbitzu berriak sortzearen prozesuaren barnean sartzen dituen, bion mesederako: Ekoizleak beste ekoizleekiko lehiakortasun eta eraginkortasunean irabazten du, kontsumitzaileak bere beharrak hobeto asetuko dituen irtenbideak lortzen dituen bitartean.
C. West Churmanek esaten zuenez, "Diseinu kooperatiboa mundua beste ikuspuntu batetik ikusterakoan hasten da". Gaur egun, kontsumitzailea publiko sinple bat baino askoz gehiago da, ekoizleek kolaboratzaile baten moduan ikusten hasi dira, eta haien ezagutzak eta esperientziak diseinuari izugarrizko laguntza ekar diezaiokete.
Historia
Diseinu kooperatiboaren ideia ez da berria. 40 urte ditu kontzeptu honek, Europan hasi zen partaidetzazko diseinua izenarekin. Erabiltzaileek esku hartu behar zutenaren ideia Britainia handian 1965. urtean proposatu zen. Horrela bada ere, partaidetzazko diseinuaren teknika 1970. urtean hasi zen Eskandinavia n garatzen. Lehenengo pausua Norvegiar burdin eta metalaren langileen batasuna proiektuak eman zuen, tradizioa alde batera utzi eta jendearekin lan egiten hasi ziren.
Hala ere, gaur egun, kontzeptu berri eta inobatzailea jarraitzen du izaten.
Oligosoma homalonotum
Oligosoma homalonotum Oligosoma generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Carascones
Carascones (11. partzuergoa: Ledea-Esa) Nafarroa Garaiko partzuergo bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Zangozerria eskualdean.
Ledea eta Esa herriek partekatzen dute partzuergo hau.
Geografia
Carascones Urraul ibarran barruan dago geografikoki, baina, administratiboki, Ledea eta Esa udalerri independenteetan da. Ibar hau Pirinioaurreko ibarra da, Longida, Itzagaondoa eta Ibargoiti ibarren eta Nabaskoze almiradioaren artean. Ibarra zeharkatzen du Irati eta Zaraitzu ibaiak, Aragoi ibaiaren adarrek.
Inguru naturala eta kokapena
Ledea eta Esa Nafarroa Garaia mendebaldean kokatzen dira, Zangozako merindadearen muturrean. Herrietara Iruñea eta Jaka arteko errepidea hartuta ailegatzen da. Aragon ibaiaren ondoan kokatzen da.
Klima
Ledeako eta Esako klima mediterraneo-kontinental motakoa da. Urteko batez besteko tenperaturak 12º eta 13º bitartekoak dira eta batez besteko prezipitazioak 600mm eta 100mm bitartekoak, altuera zein den. Urteko egun euritsuak 90 izaten dira, eta, oro har, udaberrian eta udazkenean metatzen dira, izan ere, udak leho samarrak izaten dira. Alde termikoa nahiko nabaria da.
Basoak udalerrien zati handi bat dira, eta jatorrizko zuhaixkak eta hariztiak ia erabat galdu dira. Nafarroako hainbat udalerritan gertatu bezala, larizio pinu ugari birlandatu dira XIX. mendetik aurrera.
Duravel
Duravel Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Carascones
Estazio meteorologikoak
Esan dagoen, itsasoaren mailatik 487 metrora, Nafarroako Gobernuak 1991an jarritako estazio meteorologikoa dago.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Clare Marie Hodges
Clare Marie Hodges (Santa Cruz, AEB, 1890 - 1970) Parke Nazionalen Zerbitzuko soldatapeko lehen estatubatuar emakumezko basozaina izan zen, Yosemiteko parke nazionalean lan egin zuena. 30 urtean, emakumezko basozain lanetan aritu zen emakume bakarra izan zen.
Duravel
Biztanleria
2007an Duravel udalerrian erroldatutako biztanleak 937 ziren. Familiak 416 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (76 bakarrik bizi ziren gizonak eta 68 bakarrik bizi ziren emakumeak), 144 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 96 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Clare Marie Hodges
Biografia
Santa Cruzen jaio zen 1890ean. 14 urte zituela, Yosemitera joan zen lehen aldiz familiarekin 4 egunez zaldian egindako bidaia batean.
1923ko Frantziako Tourra
1923ko Frantziako Tourra Itzuli Handi honen 17. edizioa izan zen. 1923ko ekainak 24 eta uztailak 22 artean ospatu zen, 15 etapatan banatuak 5386 kilometroko ibilbidea eginez.
Clare Marie Hodges
Biografia
Hodges San Joseko Eskola Normalean graduatu zen, eta bertan herbarioa egiten lagundu zuen. Literatura-gizarteko lehendakaria eta "Songs of the Trail/ Ibilbideko kantak"-en egilea ere izan zen.
1923ko Frantziako Tourra
139 txirrindularik hasi zuten proba eta 48k amaitu zuten.
Duravel
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Clare Marie Hodges
Ibilbide profesionala
1916an, Hodges lehen hezkuntzako irakasle gisa irakasten hasi zen Yosemiteko Haraneko Eskolan.
1923ko Frantziako Tourra
Garailea izan zen Henri Pélissierrek proba, batez beste, 24,42 kilometro orduko abiaduran bete zuen.
Duravel
Etxebizitza
2007an 620 etxebizitza zeuden, 435 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 150 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 566 etxeak ziren eta 49 apartamentuak ziren. 435 etxebizitza nagusietatik 315 bere jabearen bizilekua ziren, 108 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 22 etxek bi zituzten, 84 etxek hiru zituzten, 154 etxek lau zituzten eta 173 etxek bost zituzten. 352 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 233 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 155 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 546 ziren, horien artean 378 aktiboak ziren eta 168 inaktiboak ziren. 378 pertsona aktiboetatik 327 lanean zeuden (176 gizon eta 151 emakume) eta 51 langabezian zeuden (23 gizon eta 28 emakume). 168 pertsona inaktiboetatik 64 erretiraturik zeuden, 37 ikasten zeuden eta 67 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Duravel udalerrian 411 unitate fiskal zeuden, 894,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.096 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 54 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 19 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 21 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 7 igeltseroak, 4 margolariak, 2 zurginak, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
Neißemünde
Neißemünde Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Clare Marie Hodges
Ibilbide profesionala
1918ko udaberrian, zailtasunak zeuden basozainak (gizonezkoak) aurkitzeko, Lehen Mundu Gerrak baja asko eragin baitzituen frontean parte hartu zuten gizonen artean. Egoera horrek erraztu egin zuen emakumeak, tradizioz gizonezkoak ziren lanbide jakin batzuetara iristea, beharragatik, ez gizarte-kontzientziagatik.
Duravel
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Clare Marie Hodges
Ibilbide profesionala
Yosemiteko eskolan bi urteko esperientzia eta Yosemiteko bidexkekin ohituta, Yosemiteko Washington B. Lewis superintendentearen basozain izatea eskatu zuen. Geroago, Hodgesek esan zion: "Segur aski barre egingo duzu nitaz, baina nik basozain izan nahi dut."
Duravel
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Clare Marie Hodges
Ibilbide profesionala
Honelaxe erantzun zion Lewisek: "Denbora batez egon da neure buruan emakume bat patruila horietako batean jartzea, baina ezin izan dut aurkitu lehenago behar nuen emakumea".
Bere lana parkea patruilatzea zen, eta Tuolumne Meadows parkeko sarreraren ordainagiriak parkeko egoitzara eramatea barne hartzen zuen. Horretarako, gauez zaldiz bidaiatu behar zuen. Parkearen zerbitzuko intsignia bat eta Stetson kapela bat zeramatzan, eta bere kide ziren mutilen betebehar berak zituen, baina ez zuen arma bat eraman nahi izan. Basozaina izan zen 1918ko maiatzaren 22tik irailaren 7ra. 30 urtean, basozain lanetan aritu zen emakume bakarra izan zen.
Duravel
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Clare Marie Hodges
Ibilbide profesionala
Hodgesek herritarren harridura eta ulertezintasuna jasan behar izan zituen, ez baitzuten ulertzen zer egiten zuen emakume batek basozain lanean. Eta gaur egun lortu ez dena ere sufritu zuen, gizonen uniformea janztea, baina bere beharretara egokitua.
Bizitza pertsonala
Hodges Peter Wolfsenekin ezkondu zen eta abizena hartu zuen. Yosemiteko eskualde osoko taldeak gidatzen aritu zen Mariposa communityn. Bera eta senarra aktibo izan ziren Camp Wawonan. Hodges izan zen lehen landa-naturalista.
James H. Clark
James H. Clark (Plainview, Texas, 1944ko martxoaren 23a) estatubatuar informatikaria eta enpresaburua da.
Cinnyris comorensis
Cinnyris comorensis Cinnyris generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
Alkalako Ordenamendua
Alkalako Ordenamendua, Alfontso XI.a Gaztelakoak Alcalá de Henaresen 1348an bildutako gorteetan aldarrikatutako 58 legek osatzen duten taldeari deritzo. Behe Erdi Aroko Gaztelako Koroaren lege korpusaren zati garrantzitsutzat jotzen dira, ordutik, 1505 arte, noiz Toroko legeak aldarrikatu ziren.
Lanak, abokatuen arrakasta suposatu zuen, erromatar joerakoak zirenak, nortzuk, erregeak, monarkiaren boterea gehitzeko zuen interesa ordezkatzen zuten (monarkia autoritario goiztiar bat definitze aldera). Lege sakabanaketaren eta egoera jurisdikzional askoren definizio ezaren ondorioz (tokikoak eta estamentalak), beharrezkoa zen, egoera juridikoa antolatuko zuen araudi bat sortzea.
Aplikazioa
Alkalak ordenamendua, tokiko foruak zituzten lekuetan aplikatzen hasi zen, Sahagun, Cuenca, León edo Gaztelan kasu, pixkana-pixkana, Errege Forua hartzen joango zirenak, hau "eman" zitzaienean.
Baina, erregeak, Behe Erdi Aroko etengabeko matxinada eta gerra zibiletan lur eta pribilegio emate ezberdinak onartuta ikusi nahi zituzten nobleen presioaren aurrean amore eman behar izan zuen, bereziki, bere amama Maria Molinakoaren erregeordetzapean egon zen urte nahaspilatsuetan, oraindik adin txikikoa zenean eta bere aita Fernando IV.a Gaztela eta Leongoa oraindik adin txikikoa zenean.