cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Artonne
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 igeltseroa, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
Bénifontaine
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Gymnocaesio gymnoptera
Gymnocaesio gymnoptera Gymnocaesio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Caesionidae familian.
Bénifontaine
Etxebizitza
2007an 126 etxebizitza zeuden, 118 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 8 hutsik zeuden. 123 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 118 etxebizitza nagusietatik 99 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 12 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 74 etxek bost zituzten. 108 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 49 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 52 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Artonne
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Bénifontaine
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Artonne
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Artonne udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.320 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Bénifontaine
Diru sarrerak
2009an Bénifontaine udalerrian 131 unitate fiskal zeuden, 339,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.785 euro zen.
Artonne
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bénifontaine
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 20 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen, 1 iturgina, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2000. urtean Bénifontaine udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NA-4108
NA-4108 edo Ballariaingo errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-4101 nafar errepidearen 0,66 kilometroan hasi eta Berriobeiti udalerrian dagoen Ballariain kontzejura arte doa. Errepidea 0,06 kilometro luze da.
Gevensleben
Gevensleben Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Physalaemus insperatus
Physalaemus insperatus Physalaemus generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Microstilbon burmeisteri
Microstilbon burmeisteri Microstilbon generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Lucia Bosè
Lucia Bosè (Milan, - Segovia, 2020ko martxoaren 23a) italiar zinema antzezlea izan zen. Miguel Boséren ama, Miss Italia hautatu zuten 1947an, eta horren ostean hainbat filmetan lan egin izan zuen: De Santisen Odolezko Pazkoak (1950), Antonioniren Maitasun baten kronika (1950), Bardemen Ziklista baten heriotza (1955), Buñuelen Egunsentia du honek izena (1956), Schmiden Violanta (1977) eta Rosiren Heriotza iragarritako baten kronika (1987).
NA-4109
NA-4109 edo Aristregi-Osinaga errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-240-A nafar errepidearen 11,40 kilometroan hasi eta Txulapain udalerrian dagoen Osinaga kontzejura arte doa. Errepidea 4,46 kilometro luze da.
Hego Tarawa
Hego Tarawa (South Tarawa; kiribatieraz: Tarawa Teinainano) Kiribatiko hiriburua da eta baita herrialdeko biztanleriaren egoitza ere. Erdiguneak bi uhartetxoz osaturik dago: ekialdean Betio eta mendebaldean Bonriki. 2010ean 50.182 biztanle zituen.
Thierry Lepaon
Thierry Lepaon (Caen, Frantzia, 1960ko urtarrilaren 31 -) CGT Frantziako sindikatu nagusiko idazkaria da. 2014ko martxotik da bertako idazkaria eta 2015ko urtarrilaren 12an, idazkari ohi bihurtuko zen.
Biografia
Le Canard enchaîné astekariaren arabera, CGTk 130.000 euro gastatu zituen Lepaonen etxea eraberritzen eta 50 metro koadroko bulegoa eraberritzen ere beste 62.000 euro gastatu zituen. Gainera, Normandiako CGTk ustez emandako kalte-ordain handi batek ere iskanbila sortu zuen.
5.200 euroko soldata garbia zuen eta handiegia iruditzen zitzaiolako 4.000ra jaisteko eskatu zuen. Jaitsi zioten nahiz eta aurreko 20 hilabetetan 5.200 euro kobratu zituen. Dena bere eta CGTren aurkako komunikazio kanpaina izan zela esan zuen eta dimisioa eman zuen, eta kontrol batzorde nazionalak oniritzia ematea espero zen.
Valentinoko gaztelua
Valentinoko gaztelua (Castello del Valentino) Savoiako errege etxearen egoitzetako bat da, Unescok Gizateriaren ondare izendatua 1997an. 823-012 kodea du eta Viale Mattioli 39an dago Turinen (Piamonte, Italia). Valentinoko parkean dago Po ibaiaren ertzean, eta Turingo Politeknikoko Arkitektura Fakultateko egoitza da.
Iraultzaileen Bilguneak
Ibil edo Iraultzaileen Bilguneak ezker abertzalearen baitan 2013ko maiatzean abiatutako joera minoritarioa da, ETAk borroka armatua utzi eta horrekin batera ezker abertzaleak ondorioz hartutako ildo politiko berriaren kritika egiten duena. Zehatzago, "estrategia iraultzaile politko-militarra" deuseztu zuen "praxis kontrairaultzailea" eta "desarme teoriko-ideologikoa" salatzen ditu, Euskal Errepublika Sozialista baten alde. Amnistia orokorra ere aldarrikatzen dute. Fermin Sanchez Agurruza da joera horren ustezko liderra. Euren logoa barruan lauburu bat duen izar gorri bat da.
Villa della Regina
Villa della Regina Savoiako errege etxearen egoitzetako bat da, Unescok Gizateriaren ondare izendatua 1997an. 823-013 kodea du eta Strada S. Margherita, 40an dago Turinen (Piemonte, Italia). Turingo muinoan dago.
Ingeleben
Ingeleben Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Arantzate dorretxea
Arantzate dorretxea Irungo Meaka auzoan dagoen XV. mendeko dorretxea da. Historikoki balore handia du zeren eta etxea Pedro Urdanibiarena izan baitzen. Dorretxean ikusten den armarria Urdanibia jauregian eta Urdanibiako Ospitalean ikusten den bera da. Gaur egun etxebizitza moduan dago egokituta. Izen bereko burdinolaren ondoan dago kokatuta.
Ezaugarriak
Egungo eraikuntza, dorretxea izanik, planta txikikoa da. Beheko solairua ukuilu bezala egotituta zegoen. Beste bi solairu eta ganbara ditu. Teilatua egurrezkoa eta lau isurkikoa da. Eraikuntza bi eraikuntza-garaiak ikusten dira: lehenengoan behekoa eta lehenengo solairua egin zen, XVI. mendeko erdian egina; bigarrenean goiko bi solairu eta hutsarte batzuk egin ziren, XVII. mendeko erreforman. Ondoren beste lan txikiagoak ere egin ziren. Oinarrizko kuboa, lehenengo garaikoa, hargilanez eta harlanduez egin zen. Hormak lodiak ditu, 120 zm.koak. Behehko solairuan fatxada bakoitzean bi saietera ikus daitezke; gainera, lehengo solairuan, izkin batean, beste saietera, elementu arraroa inguru honetan.
Babespena
Etxebizitzak egiteko aldaketa batzuk egin dira eta horrek bere kontserbazioa kaltetu du. Dorretxea monumentu bezala definituta dago eta, 1997an, Balizko Arkeologia Guneen Aurretiazko Aitorpena egin zitzaion (1997/09/11 ko erabakia (EHAO 208.zk., 1997ko urriaren 30). Herri mailako ondarea, 2008ko Irungo Ondarearen Katalogoan jasota.
Pterocaesio capricornis
Pterocaesio capricornis Pterocaesio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Caesionidae familian.
NA-4111
NA-4111 edo Itsasoko errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-411 nafar errepidearen 4,10 kilometroan hasi eta Basaburua udalerrian dagoen Itsaso auzora arte doa. Errepidea 1,41 kilometro luze da.
Melissa Leo
Melissa Chessington Leo (Manhattan, New York, ) estatubatuar aktorea da, zineman eta telebistan aritutakoa. 2008ko Emakumezko Aktore Onenaren Zilarrezko Maskorra irabazi zuen, eta 2010eko Taldeko emakumezko aktore onenaren Oscar Saria.
Vladimir Prelog
Vladimir Prelog (Sarajevo, Austria-Hungariako Inperioa, 1906ko uztailaren 23- Zürich, Suitza, 1998ko urtarrilaren 7a) kimikaria eta unibertsitateko irakasle izan zen.
Kimikako Nobel saria jaso zuen, John Warcup Cornforthekin batera, 1975ean, estereokimikaren arloan egindako lanengatik. Suitzako hiritartasuna 1959an lortu zuen. Nazionalitate jugoslaviarra izan zuen denbora luzean, nahiz eta Txekoslovakian eta Suitzan bizitzen denboraldi luzeak egin.
Biografia
Vladimir Prelog Sarajevon —orduan Austria-Hungariako Inperioaren barnean— jaio zen 1906ko uztailaren 23an. Zortzi urte zituen Franz Ferdinand Austriakoa artxidukeak eta bere emazteak Sarajevora bisita egin zutenean, eta Sarajevoko atentatua delakoan artxidukea hil zutenean. Atentatu hori Lehen Mundu Gerra leherrarazi zuen elementuetako bat izan zen.
Ikasketak
Prelogek berak zioenaren arabera, bere heziketa zientifikoaren oinarria Rudolf Lukes-i zor zion. Gainera, haren adiskide izan zen, 1960an hil zen arte. Robert Robinson, Christopher Ingold eta Leopold Ruzicka izan ziren Prelogen trebakuntzan paper garrantzitsua jokatu zuten beste izen batzuk.
1929an, Ingeniaritzako doktore titulua lortu zuen. Urte horretako krisi ekonomikoa zela medio, ezin izan zuen irakaskuntzan sartu, eta Pragako kimika-laborategi batean lan egin zuen. Postu horrek ikerketa batzuk, maila apalekoak baziren ere, egiteko aukera ematen zion, baina giro akademikoa zuen gogoko.
1933an ezkondu zen, Pragan. Aurrerago, 1949an, Zurichen bizi zela, izan zuen familia.
Lana
1935ean Zagrebera itzuli zen, eta Zagrebeko Unibertsitatean lanpostu bat lortu zuen. Irakasle-lanetan aritu zen, nahiz eta kategoria eta soldata laguntzaile mailakoak izan. Bi ikasleren laguntzarekin botika-lantegi txiki batean lan egin zuen, eta hortik ateratzen zituen berarentzat eta bere laborategiarentzat beharrezko baliabideak.
1941ean alemanek Jugoslavia inbaditu zuten, eta herrialde horretatik joatea erabakitzen du. Emaztearekin batera, Suitzan jarri zen bizitzen.
Zuricheko Eskola Politekniko Federaleko laborategian, Kimika Organikoaren laborategian, lan egin zuen. 1957an, laborategiko buru zen.
Vladimir Prelogek bidaiak gustuko zituen. Munduko 150 herrialdetan baino gehiagotan izan zen, eta hitzaldiak eta mintegiak eman zituen.
Zurichen hil zen, 1998ko urtarrilaren 7an.
Jerrald Goldsmith
Musikarako zaletasun handiko familia batean sortu zen, eta zaletasun horrek bultzaturik, beren semeari musikako eskolak emateko maisurik onenak bilatu zituzten gurasoek. Jakob Gimpel maisuarekin ikasi zuen pianoa, eta konposizioa Mario Castelnuovo Tedescorekin, Goldsmithen belaunaldiko John Williams soinu-banden egilearen maisu izan zenarekin. Goldsmith gaztetatik izan zen zinemazalea, eta zinemarako musika idaztea zen bere helburu nagusietakoa. Horretan ere laguntza handia eman zion familiak, eta hari esker matrikulatu ahal izan zen Kalifornia Hegoaldeko Unibertsitatean. Miklos Rozsaren eskolak hartu zituen, eta harekin ikasi zituen soinu-banden konposizioaren oinarriak. 1955. urtean CBS etxearentzat hasi zen lanean, eta Climax eta Gunsmoke telebistako sailetako musika idatzi zuen. Harrezkero, etengabe jardun zuen lanean, telebistarako, batez ere, eta Perry Mason (1957), Errealitatearen mugetan (1960), Kildare doktorea (1961) eta Zigorra (1961) sailekin lorturiko ospeari esker hasi zen Hollywooden lanean. Ezin konta ahala lan egin zituen, baina Tximinoen planeta zientzia-fikzioko filmak eman zion lehenengoz ospea; oso musika originala da, perkusio eta haize harrigarriekikoa. 1974. urtean azaldu zen bere lan nagusietako bat, Chinatown, eta Oscar saria lortu zuen handik bi urtera Iragarpena filmeko partitura beldurgarriarekin. Goldsmithek era guztietako joera eta argumentuei egokituriko musika idazteko dohain aparta erakutsi zuen bere karreran zehar. Horrela, 1978an, esaterako, elkarren oso bestelako bi maisulan idatzi zituen, Brasilgo haurrak (1978), musika dotore eta erakargarria, eta Alien, zortzigarren bidaria (1978) filmeko musika misteriotsu beldurgarria, eta berdin-berdin idatzi zitzakeen musika liluragarriak (Legend, 1985) nola indar biziko martxak (Rambo: First Blood Part II, 1984). 1990eko hamarkadan egindako lanen artean, Oinarrizko sena (1992) da ezagunenetakoa.
Susana Solano
Susana Solano (Bartzelona, Katalunia, 1946) Kataluniar eskultore eta artista garaikidea da, nazioartean oihartzun handia duena eta Espainia mailan eskultura-tradizioaren oinordekotzat jotzen dena.
Biografia
1974an Bartzelonako Arte Ederren Fakultatean egin zituen lehen ikasketak. Lehen banakako erakusketekin batera, eskolak eman zituen fakultate horretan 1987 arte. Solanoren proposamenaren aldeko harrera nabarmena izan zen Kasseleko Documentaren VIII. eta IX. ekitaldietan (1987 eta 1992) eta Sao Pauloko (1987) eta Veneziako (1988 eta 1993) biurtekoetan. Aurkezpen-txartel horrek museo, arte-zentro eta mundu erdiko galeria onenen ateak ireki zizkion (Londresko Whitechapel Art Gallery, Münsterreko Skulptur Projekte eta New Yorkeko McKee galeria edo San Frantziskoko Arte Modernoko Museoa, batzuk aipatzearren).
Arte-estiloa
Susana Solanoren lanak tradizio abstraktu baten parte dira, hots, hautaturiko norabide baten parte. Proposamen hori, urteetan zehar, ñabartu egin da bere lanetako erreferenteekiko urruntze eta hurbiltasun gorabeheretan. Lan batzuk errealitatearen aipamen zuzenak dira; beste batzuk, berriz, opakutasun handiko itxuran sartzen dira. Berak ere nolabaiteko zuhurtziaz hitz egiten du bere lanaz, asmoaren indarra desitxuratzen duen erretorika errotik ukitzen baitu. Eskulturari eskatzen dio ez dadila berehalakoa izan ez bere irakurketan, ez bere prozesuan, eta euts diezaiola deszifraezinari, bere lanak ez baitu kontatu nahi.
Diziplina anitzeko lana egiten du, eta naturaltasun osoz mugitzen da eskulturatik paperera, argazkitik, bideotik eta formatu digitaletik pasatuz. Sant Just Desvernen bizi da eta Gelidan du lantegia.
Hainbat aldiz aritu da lankidetzan arkitektoekin kanpoko proiektuetarako: José Acebillo, Ignacio Linazasoro, Hans Hollein, Francisco Torres, Victor Rahola, Javier Romero, Ferran Vizoso eta Guillermo Vázquez Consuegra.
Lanak
Banakako erakusketak:
Zenbait bildumatan:
Calothorax lucifer
Calothorax lucifer Calothorax generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Crittenden konderria (Arkansas)
Crittenden konderria (Crittenden County) Arkansasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Marion da. 2010eko zentsuaren arabera 50,902 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Crittenden konderriak 164,821 kilometro koadro ditu. Horietatik 6,894 ura dira. Beste 157,927 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,03 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 50,902 pertsonetatik 24,042 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,014 dira. 25,953 beltzak edo afroamerikarrak. 120 amerikar natiboak ziren eta 6 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 301 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 15 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 465 pertsonek kokatzen zuten.
Physalaemus jordanensis
Physalaemus jordanensis Physalaemus generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Saskibaloi
James Naismith ek, heziketa fisikoko irakasle kanadarrak, 1891 n asmatu zuen saskibaloia Springfield eko YMCA n (Massachusetts, Estatu Batuak). Kirolak berehala lortu zuen ospea, eta XX. mendea ren hasieran hedatu zen AEBetako unibertsitate eta ikastetxeetan.
Nazioarteko Saskibaloi Federazioa (FIBA) 1932 an sortu zen eta kirolak 1936 an egin zuen debuta udako Olinpiar Jokoetan. 1946 an Estatu Batuetako liga profesional nagusia sortu zen, National Basketball Association (NBA), non saskibaloiaren ospea handitzen lagundu zuten jokalari handiak sortu ziren: Wilt Chamberlain eta Bill Russell 1960ko hamarkada n eta, ondoren, Kareem Abdul-Jabbar, Moses Malone, Larry Bird, Magic Johnson, Kobe Bryant, Stephen Curry, Michael Jordan eta LeBron James, azken bi hauek, askoren ustez, historiako bi jokalaririk onenak.
Saskibaloia munduan gehien praktikatzen den kiroletako bat da, 2013 an 450 milioi jokalari baino gehiagorekin. Liga eta txapelketa ugari jokatzen dira mundu osoan, batez ere Europan eta oraintsuago Asian, non kirola nabarmendu den XXI. mendean. Emakumezkoek praktikatzaileen zati handi bat ordezkatzen dute, nahiz eta emakumezkoen saskibaloia ren esposizio mediatikoa txikiagoa izan. Aldaera batzuk garatu dira, hala nola gurpil-aulkiko saskibaloia kirolari ezinduentzat, streetball-a eta 3x3 saskibaloia.
Sorrera
1891n, James Naismithek bere ikasleek teilatupean egin zezaketen kirol bat asmatu nahi zuen, Ingalaterra Berriko negu gogorrek zaildu egiten baitzuten aire zabaleko ariketa egitea. Garai hartan egiten ziren gorputz-hezkuntzako jarduerak metodo alemaniarretan, monotonoetan eta energiaz betetako gazte talde batentzat oso egokiak ez zirenetan oinarritzen ziren. Naismithek pilota joko baten alde egiten zuen, bere ikasleak hobeto motibatzeko, baina garai hartan herri kirolen ezaugarri nagusia indarra edo kontaktu fisikoa erabiltzea zen, eta ez ziren egokiak gimnasio batean egiteko.
Naismithek 50 cm inguruko kaxak enkargatu zituen zuritzat erabiltzeko, baina eskolako bedelak melokotoizko saski batzuk baino ez zizkion lortu, eta gimnasioa inguratzen zuen goiko galeriako barandetan zintzilikatzeko agindu zuen, altuera jakin batean. Naismithek 18 ikasle zituenez, taldeak bederatzi jokalariz osatzea erabaki zuen eta 13 arau ezarri zituen. Laster, jokalarien kopurua zazpira murriztu zen, eta 1896an, gaur egungo bost jokalarietara.
Taula ere sartu zuen, saskiak zintzilik zeuden galerian kokatutako jarraitzaileek baloiaren sarrera oztopa ez zezaten. Taula sartzeak, errebotea izeneko jokaldia ekarri zuen, jokoan funtsezkoa izatera pasa dena.
James Naismithek ezarritako arauak
Hasierako arau asko gaur egun arte mantentzen dira, baina jokoaren alderdi batzuk aldatu egin behar izan ziren jokalarien teknikaren garapenei eta jokoaren garapenean aurreikusi gabeko alderdiei erantzuteko.
Garapena
YMCAk zeregin garrantzitsua izan zuen Estatu Batuetako eta Kanadako saskibaloiaren hedapenean, baita munduko gainerako herrialdeetan ere. Europako lehen partida Paris en izan zen 1893 an. Garai berean, elkarteak partidak antolatu zituen Tianjin en (Txina), India n, Japonian eta Pertsian.
XX. mendea ren hasieran, saskibaloia ohiko jarduera bihurtu zen AEBetako hainbat unibertsitatetan, James Naismithi esker. Unibertsitateen arteko lehen partida 1895 eko otsailaren 9an izan zen, Hamline Unibertsitatea ren eta Minnesotako Unibertsitate ko Nekazaritza eskolaren artean. 1897 an, Amateur Athletic Union ek saskibaloiaren kudeaketaren kontrola hartu zuen YMCAren eskutik. 1901 ean, unibertsitate asko hasi ziren partidak finantzatzen, eta 1905 ean, hamabost unibertsitatetako ordezkariek Lehiaren Araudiaren Batzordea sortu zuten. Urte berean, Theodore Roosevelt presidenteak iradokita, Intercollegiate Athletic Association sortu zen, 1910 ean NCAA Estatu Batuetako unibertsitate kiroleko federazio nagusia, bihurtu zena.
Kantxa
Saskibaloia normalean kantxa estali batean jokatzen da, baina aire zabalean ere egiten da, jolas-jarduera gisa. Gainazalak laua, angeluzuzena eta oztoporik gabea izan behar du. Neurriak aldatu egiten dira herrialdearen edo arauen arabera. FIBAren arauzko neurriak 28 metroko luzera eta 15 metroko zabalera dira eta perimetroan oztoporik gabeko bi metro egon behar dira. Estatu Batuetan, liga profesionalak 28,65 m luze eta 15,24 m zabal diren pistetan jokatzen dira, baina eskoletan kantxaren luzera txikiagoa da, 25,60 m.
Estalitako kantxak hegal-lerroek eta atzeko lerroek estaltzen dituzte, eta joko-azalerako lerro guztiek bezala, 5 cm-ko zabalera dute. Zelai-erdiko lerroak bi zatitan banatzen du kantxa, eta 3,6 metroko diametroa duen erdiko zirkulu bat zatitzen du. Talde bakoitzerako, defendatzen den saskia duen zelai-erdiari defentsa-eremu erdi esaten zaio, eta saskia duen zelai-erdiari, berriz, eraso-eremu erdi. Pistaren muturretan uztaiak daude. Jaurtiketa libreko lerroa hondoko lerroekiko paraleloan marratzen da, hortik 5,80 metrora eta saskitik 4,60 metrora. 3,6 metroko diametroa duen zirkulu batek inguratzen du tiro libreko lerroa. Eremu mugatuak 4,9 metroko zabalera hartzen du hondoko eta tiro libreko lerroen artean. 2010eko urritik indarrean dagoen FIBAren araudiaren arabera, hiru puntuko marra saskitik 6,75 metrora dago, NBAn (7,24 m) eta Europan (6,25 m) erabiltzen denaren bitarteko balioa. Arau berriek, halaber, 1,25 metroko erradioko zirkuluerdia zehazten dute saskipean, eta erasoko karga ez da faltatzat hartzen.
Saskia
Saskiak kantxaren bi muturretan daude. Saskiari eusten dion taula 1,05 × 1,8 m-ko laukizuzena da, 30 mm-tik beherako lodiera du eta lurrean oinarri babestu batek ainguratzen du. Saskiaren uztaia 3,05 m-ko altueran dago, eta 45 cm-ko diametroa izan behar du; uztaiaren hamabi begiztek eusten diote, eta sarearen diametroa pixkanaka txikitzen ari da. Sare hori saskipeko baten ondoren baloia abiadura handian irten ez dadin erabiltzen da. Saskiaren gainetik, taularen behealdean, 59 cm x 45 cm-ko laukizuzen margotu bat dago, tiroa kalkulatzeko balio duena.
Baloia
Hiru izaerako baloiak erabiltzen dira, kategorien arabera hiru tamaina eta pisu desberdinetakoak: 7 A zenbakia (74-76 cm; 610-567 g), gizonezkoen saskibaloirako erabilia; 6 A zenbakia (73-72 cm; 567-510 g), emakumezkoen saskibaloirako; eta 5 A zenbakia (70-69 cm; 510-470 g), junior mailetarako. Gainera, baloiak 1,80 metroko altueratik askatutako presioa izan behar du, 1,20 eta 1,40 metroko botea.
Noyelles-sur-Mer
Biztanleria
2007an Noyelles-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 867 ziren. Familiak 350 ziren, horien artean 104 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 75 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 100 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 58 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saskibaloi
Saskibaloi-talde baten posizioak
Saskibaloiko jokalariek, beraien garaiera eta trebetasunaren arabera, posizio desberdinetan jokatzen dute. Posizio horiekin, taktika izeneko ekintzak osatzen dira, partida irabazteko helburuarekin. Saskibaloiko jokoaren barruan, jokalariak kokatzeko posizio hauek daude:
Noyelles-sur-Mer
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Saskibaloi
Araudia
Saskibaloiko nazioarteko arauak FIBA ko batzorde nagusiak egiten ditu eta bi urtean behin berrikusten dira. Herrialdeen arteko nazioarteko lehiaketa guztietan aplikatuko dira, eta federazio nazional gehienek onartzen dituzte. Estatu Batuetan NBA k FIBAk ezarritakoaz bestelako araudi bat erabiltzen du. Gaur egun, pixkanaka hurbiltzen ari dira basketbolaren bi arau-korronte handi horiek. 1971 n emakumezkoen saskibaloia ren arauak aldatu egin ziren eta gizonezkoen partiden antzekoagoak bihurtu ziren.
Noyelles-sur-Mer
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Saskibaloi
Iraupena
Saskibaloiko partida bat lau denboralditan edo hamar minutuko laurdenetan banatzen da, FIBAren arauen arabera, edo hamabi minututan NBAn. Denbora erdian, hamabost minutuko etenaldia egiten da eta taldeek saskipea aldatzen dute.
Noyelles-sur-Mer
Etxebizitza
2007an 649 etxebizitza zeuden, 363 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 266 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 426 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 363 etxebizitza nagusietatik 270 bere jabearen bizilekua ziren, 85 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 7 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 69 etxek hiru zituzten, 102 etxek lau zituzten eta 169 etxek bost zituzten. 271 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 192 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 112 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Saskibaloi
Iraupena
Talde bakoitza gehienez hamabi jokalarik osatzen dute. Horietako bostek jokatzen dute, eta besteak ordezkoak dira. Entrenatzaileak jokalariak nahi beste aldiz alda ditzake, jokoan etenaldiak aprobetxatuz. Partida hastean, talde bakoitzeko jokalari bat erdiko zirkuluaren barruan kokatzen da, bakoitza joko-zelaia bi zatitan banatzen duen lerroaren alde batean. Gainerako jokalariek zirkulutik kanpo egon behar dute. Epaileak pilota gorantz botatzen du zirkuluaren erditik, eta bi jokalariek jauzi bertikala egin dute, hartu gabe bere taldeko kideren batengana desbideratzen saiatzeko.
Noyelles-sur-Mer
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saskibaloi
Iraupena
Kronometroa arbitroak txilibitua jotzen duen bakoitzean gelditzen da, adibidez, baloia falta bada edo irteten bada. Beraz, partidaren benetako iraupena arauzko joko-denbora baino luzeagoa izan daiteke, futbolean ez bezala. Denbora-amaierako seinalearen ondoren saskiratutako saskiak kontatzen dira baldin eta tiroa arauzko denboran hasi ezkero («bozina gaineko saskia»).
Noyelles-sur-Mer
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 543 ziren, horien artean 364 aktiboak ziren eta 179 inaktiboak ziren. 364 pertsona aktiboetatik 307 lanean zeuden (169 gizon eta 138 emakume) eta 56 langabezian zeuden (23 gizon eta 33 emakume). 179 pertsona inaktiboetatik 70 erretiraturik zeuden, 48 ikasten zeuden eta 61 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Saskibaloi
Iraupena
Partida amaieran puntu gehien lortu dituen taldea da irabazlea. Berdinketa gertatuz gero, bost minutuko luzapena jokatuko da; hau amaitzean markagailua oraindik berdinduta badago, beste luzapen bat hasiko da berdinketa hautsi arte.
Noyelles-sur-Mer
Diru sarrerak
2009an Noyelles-sur-Mer udalerrian 340 unitate fiskal zeuden, 796 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.980 euro zen.
Saskibaloi
Puntuazioa
Puntuazioa bi sistemaren bidez egiten da: lehenengoa partidaren akta ofiziala da, non ohargileak jokalari bakoitzeko saskiratze eta puntu guztiak markatzen dituen; bigarrena taula elektronikoa da, non, gainera, kronometroa, jokalari eta talde bakoitzaren falten zenbaketa eta jokatzen ari den laurdena adierazten diren.
Noyelles-sur-Mer
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
San Pelaio baseliza (Bakio)
San Pelaio edo Doneperai baseliza Bakioko (Bizkaia) ermita erromanikoa da, Bermeoko Gaztelugatxeko Donienetik gertu dena, historikoki harreman handikoak elkarrekin. Harriz eraikia XII. mendean seguru aski. Abrisketako San Pedro (Arrigorriaga) eta Zumetxagako San Migelgo (Mungia) elizekin batera, Bizkaian kontserbatzen diren elizarik zaharrenetarikoak dira.
Noyelles-sur-Mer
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 4 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
Saskibaloi
Arbitrajea
Partida bat hiru arbitro k zuzendu behar dute, bat nagusia eta bi laguntzaile. Mahaiko ofizialek lagunduko diete: ohargilea, ohargilearen laguntzailea, kronometratzailea, 24 segundoko erregelaren operadorea eta, halakorik balego, komisarioa. Hauen eginkizuna partidako gorabehera guztiak kontrolatzea eta partidaren akta egitea dira.
Venariako gaztelua
Venariako Gaztelua (Reggia di Venaria Reale) Savoiako errege etxearen egoitzetako bat da, Unescok Gizadiaren ondare izendatua 1997an. 823-016 kodea du eta Piazza della Repubblica 4an dago Venaria Realen (Turingo probintzia, Piemonte, Italia).
Noyelles-sur-Mer
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
San Pelaio baseliza (Bakio)
Eraikuntzak jatorrizko oinplanoa mantentzen du, nahiz eta mendeetan zehar hainbat zaharberritze burutu diren. Baselizak zati bakarreko nabea dauka, oinplano laukizuzenekoa. Absideak oinarri karratua dauka, baina nabearen tamaina baino txikiagoa.
Saskibaloi
Arau-hausteak
Jokoan talde batek ondorengo hutsegite hauetakoren bat egiten badu, beste taldeak aterako du baloia, hutsegitea egin den lekutik hurbilen dagoen joko eremuaren mugatik, hau da, alboko marratik edo hondoko marratik:
Noyelles-sur-Mer
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Noyelles-sur-Mer udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.344 hektarea erabiltzen.
San Pelaio baseliza (Bakio)
1995eko, maiatzaren 23an, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Saskibaloi
Faltak
Falta aurkari batekin kontaktu pertsonala edo kiroltasunaren aurkako jokabidea dakarren arau-haustea da. Jaurtiketa libreak egingo dira jokalari batek falta bat jasotzen duenean jaurtiketan ari den bitartean, eta dagokion puntuazio-eremuaren arabera zehaztuko da horien kopurua (2 edo 3 puntu). Gainera, talde batek laurden batean lau falta egiten baditu, laurden horretan egiten dituen defentsa-falta pertsonal guztiei bi jaurtiketa libre ezarriko zaizkie bere eremuko jaurtiketa libreen lerrotik.
Noyelles-sur-Mer
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
San Pelaio baseliza (Bakio)
Ezaugarriak
Igarotako denbora eta egin zaizkion interbentzioak gorabehera, oso-osorik eta ukitu gabe gordetzen du jatorrizko oinplanoa. Eraikin txikia da, harlangaitzezko horma eta harlanduzko eskantzuekin. Dorrearen goialdea, aldatu egin zena, morteroz zarpeatuta dago. Bakioko San Pelaiok zati bakarreko nabea eta oinplano laukizuzena du; absidea, berriz, oin karratukoa eta nabea baino txikiagoa. Nabetik absiderako pasagunea garaipen-arku batek osatzen du, zorrotz samarra, bihurkin bikoitzekoa eta dobeladuna. Estalkia bi isurialdekoa da. Horren oinetik dorrea goratzen da, hiru aldeko isurkiez estalia. Absidearen ondoan, elizpearen estalkia aprobetxatuz, sakristia dago. Bai sakristia bai aipatutako estalkia tenplua bera baino berriagoak dira.
Saskibaloi
Faltak
Falta egiten den bitartean jokalaria jaurtitzen ari bada eta saskia lortzen badu, saskia baliozkoa da eta beste jaurtiketa bat ematen da. Jaurtiketa librean, jaurtitzen ari den jokalariak ezin izango du lerroa zapaldu; horrek esan nahiko luke, saskia sartuko balitz ere, jaurtiketa ez litzatekeela baliozkoa izango, bere taldekideetako batek baloia jaurtitzailearen eskuetatik atera aurretik eremua inbadituko balu bezala; bestalde, aurkari bat eremuan sartzen bada jokalariak baloia askatu baino lehen, jaurtiketa errepikatu egingo da, baldin eta sartu ez bada.
San Pelaio baseliza (Bakio)
Ezaugarriak
Elizak dituen baoetatik bi dira bereziki interesgarri: sarrera eta absideko leihoa. Lehenengoa arku batek osatzen du, zorrotz samarra, txaranbeldua eta hiru arkiboltakoa. Arkua ertzari atxikitako zutabeetan oinarritutako inposten gainean dago eraikita. Zutabe horiek harroin kubikoak, ebaketa zirkularreko fusteak eta piramide-enbor itxurako ginbelak ditu. Absideko leihoa, berriz, erdi puntuko arku batek osatzen du eta txaranbeldua da oso. Arku horrek, alboetan, apaindutako fustedun bi zutabetxo ditu, ertzari atxikiak.
Saskibaloi
Jantziak
Saskibaloiko jokalari baten jantziak arina izan behar du eta mugimendua ahalbidetu behar du. Jantziak kamiseta handi eta luzea du; hasieran kamisetak kotoiz eginak zeuden, baina gero zuntz sintetikoak nagusitu ziren. Aurrealdean taldearen logoa agertzen da eta, baimentzen den ligetan, publizitatea. Atzealdean jokalariaren zenbakia eta izena daude. Praken luzera aldatu egiten da eta belauneraino irits daitezke. Galtzerdiak laburrak eta kirol estilokoak izaten dira.
Oinetakoak erosoak izan behar dira, eta, aldi berean, zaintiratu en eta bestelako lesioen aurka babestu behar dute. Saskibaloiko zapatilak kanabera handikoak dira, orkatilari euskarri ona emateko, eta zola aire-kamerekin bigunduta egoten da oinplanoa zaintzeko. Zolek frenatzea erraztu behar dute.
Oinarri teknikoak
Saskibaloiko jokalari baten mugimendu batzuei "funtsezko" izena ematen zaie.Kontzeptu zorrotz baten arabera, funtsezko hauek lau baino ez dira: botea, pasea, jaurtiketa eta defentsa-mugimenduak.
Zerrenda horretan ez dira sartzen hertsiki funtsezkotzat jotzen ez diren beste mugimendu batzuk, hala nola errebotea edo blokeoa, kirol honen alderdi oso esanguratsuak.
Joseph Guillemot
Joseph Guillemot (Le Dorat, - Oradour-Saint-Genest, ) distantzia luzeko frantziar atleta izan zen.
Lehen Mundu Gerran atletismo ezagutu zuen. 1920ko Olinpiar Jokoetan urrezko domina lortu zuen 5000 metroko lasterketan. Egunero, zigarro-pakete bat erre zuen eta birikako minbizia izan zuen.
Salekhard
Historia
1595an, Jermak Timofeievitx esploratzailearen ondotik zihoazen errusiar kolonoek Obdorsk kokalekua sortu zuten, lehenago Polnovat-Vozh (Полноват-вож) izeneko khantyen kokalekua zegoen lekuan, Ob ibaiaren ertzean. Obdorsk inguruko eskualdea Obdorski kraiari zegokion Errusiar Inperioan.
1930. urtean Jamalia berriaren barruan sartu zuten administratiboki; 1933. urtean Salekhard izena ipini zioten; eta 1938. urtean hiri-izaera eman zioten. 1949tik aurrera, Gulageko 100.000 preso inguruk Igarka (Krasnoiarsk kraia) eta Salekharden arteko trenbidea (Heriotzaren trenbidea ere deitua) eraikitzen lan egin zuten. Milaka preso hil ziren, eta 1953an, Stalin hil ostean, proiektua bertan behera utzi zen.
Geografia
Poluyren ertzean dago, ibai hau Obekin elkartzen den gunean. Zirkulu Polar Artikoaren lerroaren gainean dagoen hiri bakarra da.
Klima
Salekhardek klima azpiartikoa du, Dfc Köppen klima sailkapenaren arabera.
Ekonomia
Gas natural-hobi ugari daude eskualdean; gasa banatzen duen Novatek konpainiak, Errusiako bigarrenak, bulego nagusiak Salekharden ditu, esate baterako. Aireportua dauka.
Cornelius Jansen
Cornelius Otto Jansen (Acquoi, Holanda, 1585eko urriaren 28a - Ypres, Flandria, 1638ko maiatzaren 6a) herbeheretar Erromatar Eliza Katolikoko erreformatzaile izan zen.
Biografia
Lovainan hasi zen ikasten 1602an, eta irakasle egin zuten 1630ean. Bayren jarraitzaile ziren agustindarren eta jesuiten arteko tirabiretan lehenengoen alde agertu zen. Duvergier de Hauranne, Jansenen jarraitzaile eta geroago Saint Cyrango abade izan zenak eta biek, Santuen bizitza eta esanak aztertu zituzten hiru urtean zehar, Agustin santuaren bizitza eta esanak, bereziki. 1617an zuzendari zen Santa Pulkeria Norvegiako ikasleentzako eskolan. Jesuiten aurka jarraitu zuen, haien ikasleei teologiazko tituluak ukatuz. 1628tik aurrera Augustinus idatzi zuen, Saint Cyranek bultzatua. 1634an Mars Gaellicus idatzi zuen, nazio protestanteekin bat egin zuelako Frantziako monarkiari kritika eginez. Lan hori hil ondoren argitaratu zioten, eta Elizaren historian zehar ezagutu direnen arteko kinka larrienetarikoa piztu zuen.
1492ko argien ikustaldia
1492ko argien ikustaldia Kristobal Kolonen lehen bidaian 1492ko urriaren 11ko gauean gertatutako fenomenoari ematen zaion izena da. Santa Maria itsasontziko marinel batzuek, Pintako beste batzuek eta, baliteke Niñan zeudenek ere, argi arraroak ikusi zituzten zeruan, hurrengo egunean Guanahanin lur hartu baino lehen. Argi hauek Kolonen egunerokoan agertzen dira, baita Fernando Kolonen Vita del Ammiraglio liburuan, Pleitos colombinos epaiketa luzeko aktetan eta beste iturri batzuetan ere.
Kolonek argiei buruz eman zuen deskribapenean "argizarizko kandela txiki bat, gorantz joan eta mugitzen zena, batzuentzat lur lehorraren indikazio bat izan zitekeena" bezala deskribatzen du fenomenoa. Ikustaldi hau dela eta erregearen saria jaso zuen. Bere seme Fernandok ere gora eta behera zihoan kandela bat zela idatzi zuen.
Egoera
Gaueko 22:00etatik barkuak egin zuen bidea hamar legoakoa zela kalkulatzen da, eta horrela San Salvador uhartea izan zitekeen, Guanahanitik distantzia horretara egon baitzitekeen. Hala ere, Guanahani edo San Salvador zein uharten diren ez dakigunez, datuak kontraesankorrak dira. L. T. Goulden arabera argi hori, zuten abiadura ikusita, "lehorreratzetik 35 miliara egongo zen ekialdean".
Azalpena
Teoria ezberdinak eman badira ere, Bartolomé de las Casasen ustez uharteren bateko biztanle batek gauez erabilitako argi-zuzi bat izan zitekeela uste zuen, Guanahani ez zen beste uharte batean. Bioluminiszentzia ere izan zitekeela proposatu da, bereziki Mouchoir Bank izeneko lekuan biltzen diren protozooena. Bermudatan ere Odontosyllis enopla izeneko izaki bioluminiszenteak bizi dira, baina ez da oso probablea hauek bakarrik ilargi betea dagoenean dutelako distira eta, gau hartan, ilgorara iristen zeuden.
Mainneville
Mainneville Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mainneville udalerrian erroldatutako biztanleak 409 ziren. Familiak 160 ziren, horien artean 41 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 30 bakarrik bizi ziren emakumeak), 63 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Cross konderria (Arkansas)
Cross konderria (Cross County) Arkansasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Wynne da. 2010eko zentsuaren arabera 17,870 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Mainneville
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Cross konderria (Arkansas)
Geografia
Cross konderriak 161,177 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,535 ura dira. Beste 159,642 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,09 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 17,870 pertsonetatik 13,609 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 266 dira. 3,966 beltzak edo afroamerikarrak. 46 amerikar natiboak ziren eta 3 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 83 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 4 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 159 pertsonek kokatzen zuten.
Mainneville
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 267 ziren, horien artean 206 aktiboak ziren eta 61 inaktiboak ziren. 206 pertsona aktiboetatik 198 lanean zeuden (110 gizon eta 88 emakume) eta 9 langabezian zeuden (6 gizon eta 3 emakume). 61 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Calothorax pulcher
Calothorax pulcher Calothorax generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Mainneville
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak eta 3 iturginak.
2000. urtean Mainneville udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aubiat
Aubiat Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aubiat udalerrian erroldatutako biztanleak 820 ziren. Familiak 322 ziren, horien artean 82 pertsona bakarrekoak ziren (37 bakarrik bizi ziren gizonak eta 45 bakarrik bizi ziren emakumeak), 94 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 126 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 531 ziren, horien artean 399 aktiboak ziren eta 132 inaktiboak ziren. 399 pertsona aktiboetatik 369 lanean zeuden (200 gizon eta 169 emakume) eta 30 langabezian zeuden (11 gizon eta 19 emakume). 132 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 45 ikasten zeuden eta 45 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Aubiat udalerrian 345 unitate fiskal zeuden, 879 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.210 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 zurginak, 1 iturgina eta 2 argiketariak.
2000. urtean Aubiat udalerrian 38 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.344 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
My Best Friend's Wedding
My Best Friend's Wedding (euskaraz Nire Lagun Onenaren Ezkontza) 1997ko P.J. Hogan estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako amodiozko komedia film bat da. Julia Roberts, Dermot Mulroney, Cameron Diaz, Rupert Everett eta Philip Bosco aktoreek antzeztu zuten.
Filma ikusle, diru etekin eta kritikei dagokienez arrakastatsua izan zen. Gainera soinu bandarako grabatu zen Diana King abeslari eta musikariak abestutako 1967ko I Say a Little Prayer abestiaren bertsioa filmaren ikur bilakatu zen.
Argumentua
Julianne Potter (Julia Roberts) 27 urteko gastronomia kritikari bat da. Behinola haurrak zirenetik ezagutzen duen eta bere lagunik onena den Michael O'Neal-ekin (Dermot Mulroney) topo egin eta hark laister goi maila sozialeko neska gazte batekin (Cameron Diaz) ezkontzera doala aipatuko dio. Une horretan Julianne Michaelez maitemindua dagoela jabetuko da, hortaz, ezkontza gauzatua ez izateko egitasmo bat burutzeko aurretik hiru egun besterik ez ditu izango.
Jerxheim
Jerxheim Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Kaili formazioa
Kaili formazioa Kanbriar garaiko fosilak aurkitzen diren formazio estratigrafikoa da, Txina hegoaldean kokaturik dagoena. Duela 513 eta 506 milioi urte arteko fosilak aurkitu dira bertan.
Geografia
Guizhou probintziako Kaili hiritik gertu aurkitzen da, hortik bere izena. 200 metrotako lodiera duen geruza bat da. Aztarnategi honen jatorria azaltzeko bi hipotesi plazaratu dira :
Fosilak
Biodibertsitate izugarria azaltzen du Kaili formazioak. 11 filumetako 110 generotako fosilak bildu dira. Genero hauetatik 40 Kanadako Burgess Shalen ere badaude eta 30 genero Txina bertako Maotianshan Shales aztarnategian.
Fosil ugarienak trilobitak eta eokrinoideak dira, beren atal gogorrak oso ongi kontserbatu baitira. Ediacararra garaiko Parvancorina-ren antzerako artropodoak ere aurkitu dira. Aipatzekoa da hainbat ornodunen arrautzak eta enbrioiak ere kontserbatu izan direla Kaili formazioan.
Beste fosil batzuk honako genero hauei dagozkie: Gordia , Naraoia, Chancelloridoak, Microdictyon, Wiwaxia eta Marrella, besteak beste.
Saou
Saou Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 354 etxebizitza zeuden, 219 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 120 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 316 etxeak ziren eta 31 apartamentuak ziren. 219 etxebizitza nagusietatik 156 bere jabearen bizilekua ziren, 52 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 52 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 97 etxek bost zituzten. 128 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 104 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 91 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 310 ziren, horien artean 238 aktiboak ziren eta 72 inaktiboak ziren. 238 pertsona aktiboetatik 207 lanean zeuden (109 gizon eta 98 emakume) eta 31 langabezian zeuden (14 gizon eta 17 emakume). 72 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saou udalerrian 215 unitate fiskal zeuden, 515,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.625 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 igeltseroak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak eta 5 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 2 okindegiak ziren.
2000. urtean Saou udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 516 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Foerschichthys flavipinnis
Foerschichthys flavipinnis Foerschichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Söllingen
Söllingen Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
1932ko Neguko Olinpiar Jokoak
1932ko Neguko Olinpiar Jokoak AEBetako Lake Placiden ospatu ziren, otsailak 4 eta 15 bitartean. Edizio honetarako, AEBetatik kanpoko hiri hautagai bakarra, 1976an Udako Olinpiar Jokoak antolatuko zituen Montreal izan zen. Orotara, zortzi hiri amerikar izan ziren euren hautagaitza aurkeztu zutenak: Lake Placid, Bear Mountain, Yosemite Valley, Tahoe City, Duluth eta Denver AEBetatik, eta aipaturiko Montreal Kanadatik.
Joko hauen antolakuntza, 1929ko krisi ekonomikoagatik lausotua izan zen.
Portaloia
Portaloia Arrasateko hirigunerako sarrera-ateetako bat da, behe aldean dagoena eta guztien artean garrantzitsuena. Bertatik Iturriotz kaleak, Erdiko kaleak eta Ferrerias kaleak bat egiten duten gunerako sarbidea dago.