cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Joxe Mari Lopetegi
Gerra
Errepublika hankaz gora jarri zuen eskuindar, falangista eta erreketeen eraso latzak. Irungo hiria galdu ondoren, Hendaian zegoelarik hasi zen Joxe Mari Lopetegi bertsoak berriro argitaratzen. Errepublika bai, jakina, baina faxistei aurre egitea zen orduan kontua, eta helburu eta jomuga hartara bideratu zituen ahalegin guztiak, antifaxista guztiak lagun zituela. Bertso hoberenak dira beharbada garai horretakoak, Ipar Euskal Herriko erbestean ondu zituenak. Euzkadi Roja, egunkari komunista; Tierra Vasca, egunkari abertzalea, eta Euzkadi en Catalunya, Irungo eta Euskal Herriko beste leku batzuetako iheslari batzuek Katalunian argitaratu zuten astekaria izango ziren bertso haien agerkari argitara emaileak.
Gerra ostea
Gerra Euskal Herrian bukatu eta hiru hilabeteren buruan argitaratu zuen Euzkadi en Catalunya astekariak Joxe Mari Lopetegik gerraren inguruan jarritako azken bertso sorta. Arrueta-Sarrikotako Zamakoitz etxean bizi zen beste ehunen bat iheslarirekin batean, eta bertso ugari ondu eta jarriko zituen herri hartan, hil zen arte. Hala eta guztiz ere, bost sorta baizik ez dira egun ezagutzen, Euzko Deya aldizkarian argitaratu zirelako. Bertso sorta eskaini zion Joxe Mari Lopetegik Jose Antonio Agirre Lehendakariari, Arrueta aldean bizimodua errazteagatik eskerrak emanez eta behar zenerako prest zegoela esanez. Hiru gutun idatzi zion Lopetegik Agirre Lehendakariari eta baten erantzuna jaso bazuen ere, beste bien jaso-agiririk ez zuen jaso. Urte zailak ziren haiek, nazi alemaniarrak Europan barrena hedatzen hasiak ziren eta atetan zeuzkaten Parisen.
San Sebastian Martiriaren eliza (Donostia)
San Sebastian Martiriaren eliza, herri hizkeran Antiguako eliza, Gipuzkoako Donostia hiriburuan dagoen eliza bat da, Antigua auzoko parrokia da. Alfontso XIII.a plazan dago, Matia kalean. Alboan, Antiguoko pilotalekua du.
Historia
Historiagile gehienak ados daude eliza honek mila urte baino gehiago dituela. Gainera, 1014. urtean (dokumentuaren data zehatzaren buruz iritzi desberdinak daude) Sancho III Nafarroako erregea Garcés-ek, jada, tenplu hau 'zahartzat' hartzen zuen Leire-ko Monasterioari eman zionean.
Elizaren historia Tomás Eceiza-ren "Glosas Antiguotarras" liburuan dokumentatua dago.
Gerra karlista Antiguako elizarekin bukatu zuen 1836an, dominikanoen ordena klausurazko eliza gisa ere erabilia izan zena. 1881ean, berreraiki zuten, eta kanpandorre bat gehitu zioten handik gertu zegoen Loreto ermita bota zuteneko material soberakinak aprobetxatuz.
1887an María Cristina erreginak eliza hau kokatua zegoen eremua interesatzen zitzaiola udalak jakin zuenean, opari bezala gaztelu bat eraikitzea eskaini zion. Erreginak eskaintza eskertu zuen baina hirirako sakrifizioa izango zela onartu zuen, izan ere, auzotarrak ziren zergak ordaindu beharko zutenak. Azkenean udaletxeak, gaztelu berriranzko bidea irekitzen lagundu zuen soilik.
Bathygobius cocosensis
Bathygobius cocosensis Bathygobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
San Sebastian Martiriaren eliza (Donostia)
Historia
1888an Antiguako eliza Matia kalera mugitu behar izan zen, elizaren kokalekuan Miramar jauregia eraiki zezaten. 1888ko irailaren 24ean gaur egun ikusgai den eliza berriaren lehenbiziko harria ipini zen. Maria Kristina Espainiakoa eta bere seme Alfontso erregegaia ekitaldi horretan 1889ko irailaren 7an, kokapen berria bedeinkatu zuten eta ekitaldira familia erreal osoa joan zen. egon ziren.
Palmeira (Santa Catarina)
Palmeira Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Tejada
Tejada hainbat tokiren izena izan daiteke:
Zoothera andromedae
Zoothera andromedae Zoothera generoko animalia da. Hegaztien barruko Turdidae familian sailkatua dago.
Torrelara
Torrelara Burgosko udalerria da, Sierra de la Demanda eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 39 biztanle zituen.
Laurehun eta hiru
Laurehun eta hiru (403) laurehun eta biaren ondoren eta laurehun eta lauaren aurretik doan zenbaki osoa da.
William Xavier Barbosa
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vegalta Sendai.
Eukene Martin Sanpedro
Eukene Martin Sanpedro (Bilbo, Bizkaia, 1948) euskal idazle eta antzerkigilea da.
Madascincus stumpffi
Madascincus stumpffi Madascincus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Cnoc Maol Réidh
Cnoc Maol Réidh, ingelesez Mweelrea, Irlandako mendebaldean dagoen mendi bat da, Mayo konderrian. 814 metroko garaiera du eta Connacht probintziako mendirik garaiena da.
Seyni Kountché
Seyni Kountché (Fandou, Mendebaldeko Afrika Frantsesa, 1931ko uztailaren 1a - Paris, 1987ko azaroaren 10a) nigertar militar eta politikaria izan zen. Nigerko bigarren presidentea izan zen.
Frantziako armadaren kidea izan zen Nigeren independentziara arte. 1974ko apirilaren 5ean estatu-kolpe bat zuzendu zuen Hamani Dioriren aurka eta Militar Gorena Batzordearen lehendakari bihurtu zen. Parisen hil zen eta Ali Saibou haren ondorengoa izendatu zen.
Grand-Fayt
Grand-Fayt Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Grand-Fayt udalerrian erroldatutako biztanleak 478 ziren. Familiak 172 ziren, horien artean 34 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 15 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 71 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 15 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 190 etxebizitza zeuden, 174 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 185etxeak ziren. 174 etxebizitza nagusietatik 136 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 123 etxek bost zituzten. 100 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 86 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 293 ziren, horien artean 211 aktiboak ziren eta 82 inaktiboak ziren. 211 pertsona aktiboetatik 186 lanean zeuden (110 gizon eta 76 emakume) eta 24 langabezian zeuden (10 gizon eta 14 emakume). 82 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Grand-Fayt udalerrian 175 unitate fiskal zeuden, 491 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.870 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Grand-Fayt udalerrian 18 nekazaritza-ustiategi zeuden, 610 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kromatismo
Kromatismoa musika-terminoa da, musika pasarte batean tonalitateari berezko ez zaizkion nota kromatikoen erabilerari dagokiona. Horren ondorioz, XIX. mendearen bukaeran musikagile askok tonalitatea baztertu zuten eta Arnold Schönberg eta XX. mendeko musikagile askoren lan atonalak sortu ziren. Hala ere, XVI. mendeko madrigaletan kromatismoaren adibide garbiak badira.
Quintana Roo
Quintana Roo Mexikoko 31 estatu federaletako bat da, herrialdearen hego-ekialdean dagoena, Yucatán penintsulan. Iparraldean Yucatánekin du muga, mendebaldean Campecherekin eta hegoaldean Belize eta Guatemalarekin. Ekialdean 865 kilometroko ertza du Karibe itsasoan. 42.361 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 1.325.578 biztanle zituen 2010ean. Hiriburua Chetumal da, nahiz eta hiri handiena eta ezagunena Cancún den. Maien zibilizazioaren garaiko aztarna ugari daude.
Historia
Maien lurraldea izan zen espainiarrek menderatu zuten arte (1517 inguruan). 1847ko matxinadaren ondoren indiarrek berreskuratu zuten.
Ekonomia
Ekonomia jarduera nagusia basoen ustiatzea da, txikle eta kopra zuhaitzena bereziki, baina arrantzak ere garrantzia du.
Tatuí
Tatuí Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Shimazu Takahisa
Shimazu Takahisa (島津 貴久) Japoniako historiako Sengoku aroko daimyō bat izan zen. Shimazu Tadayoshiren semea eta Shimazu klaneko hamabortzgarren buruzagia izan zen.
Takahisak, zenbait kanpaina egin zituen hiru probintzia aldarrikatzeko asmoz: Satsuma, Osumi eta Hyuga. Aurrerapen nabarmenak izan zituen arren, hurrengo belaunaldia izango zen lan hori amaituko zuena, denbora batez, Kyushu uharte osoaren kontrola hartu zutenak.
Takahisak, aktiboki bultzatu zituen atzerriko herrialdeekin harremanak. Japoniara europar su-armak ekarri zituen lehen daimyōa izan zen, 1543an portugaldar itsasontzi bat Tanegashimara iritsi ondoren. 1549an Frantzisko Xabierkoari ongietorria eman zion, bere lurraldeetan segurtasuna bermatu ziona, katolizismoa hedatzeko askatasunaz gain, beranduago, atzera egingo zuen arren, monje budisten kexuei kasu eginez. Takahisak, era berean, Ryukyuko Erresumarekin harreman diplomatikoak izan zituen.
San Luis Potosí
San Luis Potosí Mexikoko 31 estatu federaletako bat da, herrialdearen ipar-erdialdean dagoena. Iparraldean Nuevo León eta Coahuilarekin du muga, ipar-ekialdean Tamaulipasekin, ekialdean Veracruzekin, hegoaldean Hidalgo, Querétaro eta Guanajuatorekin, eta ipar-mendebaldean Zacatecasekin. 60.983 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2.585.518 biztanle zituen 2010ean. Hiriburua San Luis Potosí da.
Hällefors udalerria
Hällefors Suediako udalerria da. n kokatua dago. 1151,26 km² ditu eta 7,028 biztanle ditu.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Matilde Landa
Matilde Landa Vaz (Badajoz, 1904ko ekainaren 24a - Palma, 1942ko irailaren 26a) Espainiako Alderdi Komunistako (PCE) militante nabarmena izan zen. Diktadura frankistaren aurkako emakumeen mugimenduaren ikur adierazgarrienetako bat izan zen.
Lehen urteak
Matilde Landa Badajozen jaio zen 1904ko ekainaren 24an, San Andres plazako (gero Cervantes plaza) familiaren etxean, familia aberats eta librearen barruan, hezkuntza eta kultura sustatzeko asmoz. Garai hartan ohikoa ez bazen ere, ez zuen bataiorik jaso. Familiaren bi lagunek eman zioten izena erregistro zibilean: Narciso Vázquez Lemusek (Extremadurako buruzagi sozialista ezagun eta ezaguna) eta Manuel Barriga Sotok (poeta eta kazetaria).
Rubén Landa Coronado abokatu krausistaren alaba, Carolina Coronado idazlearen iloba, eta Jacinta Vaz Toscanoren alaba, 1886an ezkontza zibila izan zutenak —oso gutxitan gertatzen zen hori garai hartan— Porcelen (Portugal), Jacinta jaio zen tokian.
Bi ahizpa izan zituen: Aida eta Jacinta (José Castillejo Nazioarteko Eskolaren sortzailea eta, ondoren, Madrilgo Eskola Eleaniztunekoa), eta Rubén neba, filosofiako katedraduna, pedagogoa eta Antonio Machadoren laguna izatera iritsi zena. Hirurak erbestean, Mexikon, hil ziren.
Aitak lotura estua izan zuen Irakaskuntzako Erakunde Librearekin (ILE), eta Francisco Giner de los Ríos sortzailearekin eta Manuel Bartolomé Cossío pedagogoaren lagun egin zen. Azken hori IEAko ikasle eta irakasle eta zuzendari izan zen, eta IEAren Buletineko lehen akziodun-taldeko kide izatera iritsi zen; argitalpen eta erakunde hori erreferente izan zen seme-alaba guztien hezkuntzan, Rubén neba ere irakasle izan zen erakundean.
Landa familiaren eta Cossío familiaren arteko harremanak Matilde eta Julia Cossío alabaren arteko adiskidetasuna eragin zuen, eta Cossío familiak San Fiz de Vixoin, Bergondon (A Coruña), zuen pazo batean eman zituen uda asko.
Matilde Landak haurtzaroa eta nerabezaroa Badajozen igaro zituen, eta batxilergoa ikasle libre gisa ikasi zuen Institutu Orokorrean eta Teknikoan. Batxilergoa hasi aurretik, Matildek denboraldiren bat eman zuen Coruñan, Merkataritzako Lanbide Eskolan ikasten. 1923an, 19 urte zituela, Madrilera joan zen Natur Zientzietako unibertsitate-ikasketak egitera. Hori ez zen ohikoa garai hartako gazteen artean, eta 1929an lizentziatu zen. Andereñoen Egoitzan hartu zuen ostatu, Maria de Maeztu pedagogoaren zuzendaritzapean.
1930ean, Francisco López Ganivetekin (1907-1961) ezkondu zen. Ángel Ganivet García idazle eta diplomatikoaren militante komunistaren iloba zen, eta 98ko Belaunaldiaren aitzindaritzat jotzen zen. Gerra Zibilean Armada Errepublikanoaren V. kidegoko kapitaina izan zen. Bi alaba izan zituzten, Carmen 1931n eta Jacinta 1933an, nahiz eta azken hori hil egin zen hilabete gutxirekin. Ezkontza adiskidetasunez desegin zen Gerra Zibilean.
Carmen alabaren hezkuntza IEEri atxikita egon zen beti, eta amak espetxean idatzitako gutunen bilduma bat gordetzen da, Matilde Landaren berreraikitze biografikorako funtsezkoak izan zen bilduma.
Urte hauetan, bere lanbideari buruzko datu gutxi daude, baina badirudi Bigarren Errepublikaren amaieran Instituto Cajalen laborategi batean lan egin zuela, Gonzalo Rodríguez Lafora neurologo eta psikiatraren enplegatu gisa.
Jordan Bardella
Jordan Bardella (Drancy, 1995eko irailaren 13a - ) frantziar politikaria da, 2022etik aurrera Rassemblement National eskuin muturreko alderdiaren burua dena.
Matilde Landa
Militantzia politikoa
Bigarren Errepublikan (1931-1939) hasi zen bere militantzia politikoa. 1934an, Gerra eta Faxismoaren aurkako Emakumeen Batzorde Nazionalaren sorrerako biltzarrean parte hartu zuen, Dolores Ibárruri buru zuen erakunde feminista eta herrikoia. Urte horretan bertan, Nazioarteko Sorospen Gorrian (SRI) afiliatu zen. Erakunde hori Nazioarteko Komunistari lotuta zegoen, eta presoei laguntzeko ekintzak egiten zituen, eta laguntza materiala eta humanitarioa antolatzen zuen berariazko beharrizan-egoeretan.
Jordan Bardella
2019az geroztik da parlamentaria Europako Parlamentuan, eta 2021ean Bardellari berari eman zion Marine Le Penek alderdia zuzentzeko ardura, berak presidentetzarako bozak prestatzen zituen bitartean. Gainera, Le Penen ilobetako baten bikotekidea da.
Matilde Landa
Militantzia politikoa
1936ko lehen hilabeteetan sartu zen PCEn, Gerra Zibila baino lehentxeago, Vittorio Vidali italiar aktibistarekin (Carlos komandantea), Kominterneko delegatuarekin eta Milizia Popularren Bosgarren Erregimentuko komisario eta fundatzaile politikoarekin, eta Tina Modotti argazkilari eta aktorearekin izandako harremanei esker.
Jordan Bardella
Hamasei urterekin afiliatu zen artean Fronte Nazionala zenera, eta 2017az geroztik da alderdiaren bozeramaileetako bat. Euroeszeptikoa da, eta, horrenbestez, Frantzia EB Europako Batasunetik ateratzea defendatu izan du, eta «atzerritarrekiko gorrotoa eta indarkeria sustatzea» egotzita Frantziako Barne Ministerioak desegindako elkarte bat ere babestu zuen, besteak beste.
Matilde Landa
Militantzia politikoa
1936ko uztailaren 21ean, estatu-kolpeak porrot egin eta egun batzuetara, Matilde Bosgarren Erregimentuak Madrilen okupatutako Behargin Ospitalera bidali zuten, eta uda hartan bertan, emakumearen batailoian sartu zen, instrukzio militarra eginez. Beste emakume askorekin batera (besteak beste, Tina Modotti), ahalegin handia egin zuen ospitale hura —erlijiosoak buru zituen tuberkulosidunen asilo bat— milizia herrikoietarako odol-ospitale bihurtzeko, Madrilgo iparraldeko mendilerroaren aurrerapen faxista geldiarazten ari baitziren. Bosgarren Erregimentuko emakumezkoen batailoiak, Dolores Ibarruriren ideiari jarraituz, emakumeek gizonekiko berdintasun-egoeran borrokatu zezaten nahi zuen. Halako gorputz militarizatu batean emakumeak egoteak nolabaiteko polemika sortu zuen PCEn, eta eratu ziren bi emakume-konpainia bakarrak desegin egin ziren azkenean.
Bagnes
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Matilde Landa
Militantzia politikoa
Ondoren, osasun-lanetan hasi zen Madrilgo odol-ospitale batean (Maudesko Langile Ospitalea). 1936an, ospitalea ebakuatu egin zuten tropa frankistek aurrera egin zutelako, eta Matilde Valentziara joan zen azaroan, SRI berrantolatzeko.
Nabarmena da Nazioarteko Brigaden kuartel orokorrean eta hainbat lekutan (Albacete, Madril, Extremadura, Aragoi, Kordoba) izan zuen presentzia eta jarduera, bereziki Malagako tropa matxinatuen aurrerapenean, 1937ko otsailean biztanleak ebakuatzeko lanak antolatuz.
Urte horretan bertan, BIOan errefuxiatuei laguntzeko arduraduna izan zen, zehazki, haurrak ebakuatzeko eta haur-jantokiak eta -koloniak ikuskatzeko lanetan, eta uztailean BIOaren ordezkaria izan zen Parisen, 3 eta 4an Espainiari laguntzeko nazioarteko osasun-konferentzia batean (Centrale Sanitaire Internationale d’aide à l’Espagne Républicaine).
1938ko apirilean laguntza eman zien Merida inguruko errefuxiatu errepublikanoei. Hil horretan bertan, Bartzelonan, Gobernu Errepublikanoaren Propagandarako Idazkariordetzako Herri Informazioko Atalean sartu zen. Urte hartako udan, Bartzelonako Extremadura Etxeko Zuzendaritza Batzordeko kide izan zen.
Hilabete horietan, eremu errepublikanoan antolatutako Extremadurako erakunde antifaxistekin lan egin zuen. Hainbat hiritan jarduera frenetikoa izan zuen, eta horrek birika-afekzio batek zaildu egin zuen. Hori zela eta, Carmen alaba, orduan Valentziako kolonietan bizi zena, Sobietar Batasunera bidali zuen 1938ko udan. Carmen López Landa Madrilen hil zen 2006ko urtarrilaren 20an, 75 urte zituela.
1938ko azaroan, Matilde Landak Madrilen egindako Solidaritatearen Biltzar Nazionalean parte hartu zuen. Han SRIko Batzorde Betearazle Nazionaleko kide hautatu zuten.
Bartzelonan bizi zela, 1939ko urtarrilean hiria 'erori' ondoren, errepideko ezkutuko bidaia batek Madrilera eraman zuen; han, 1939ko martxoan, PCEko Buro Politikoak izendatutako buruzagia izan zen, ezkutuko konklabe batean, tropa frankistak hiriburura laster sartzean alderdia berrantolatzeko eta haren buru izateko. Madrilen ez ezik, Cuenca, Guadalajara eta Toledo probintzietan ere jarduten zuen. Horrek erakunde klandestinoaren erreferente ia bakarra bihurtu zuen Espainian.
Une hartan, alderdiaren lana, baliabide-eskasia eta inprobisazio izugarria zirela medio, laster polizia frankistaren eskuetan erori ziren zelula txikien inguruan antolatu zen. Domingo Girón, Eugenio Mesón eta Guillermo Ascanio alderdiko buruzagien ihesa antolatzeaz arduratu zen — 'Elvira' izenarekin jardunez—, baina porrot egin zuen buruzagi ohi baten zuhurtzia ezagatik, eta hirurak agintari frankistei eman eta fusilatu egin zituzten 1941ean. Horren ondorioz, Joaquín Rodríguez militantea erori zen, eta horrek Matilde aurkitzea eragin zuen. Matilde María Guerra Micó idazkariarekin batera atxilotu zuten 1939ko apirilaren 4an.
Las Ventas
1939ko irailaren 26an Las Ventas emakumeen kartzelan sartu zuten. Han preso egondako presoen artean Las Trece Rosas/ Hamairu Arrosak egon ziren, aurreko hilabetean fusilatuak, zigorraren konmutazio-eskaerarik tramitatu gabe.
Orduan, Carmen de Castro teresiarra zen kartzela-zuzendaria, Irakaskuntzako Erakunde Libre ko ikaslea izandakoa. Matildek, agian horregatik lortu zuen bere gelan penadunen galeria antolatzeko baimena—hiltzera kondenatutakoak biltzen zituen, gainerako presoengandik bereizteko asmoz, eta garai hartan 190 ere batu zituen— bulego bat, non hiltzera kondenatutako presoei laguntzeko lan izugarria egin baitzuen: zigortuen bulego ezaguna zen, presoei laguntza juridikoa emateko kabinetea —batez ere, errugabetzeko baliabideak tramitatzeko—, eta, hala, preso horietako batzuk fusilatzea saihestu zuen. Arlo horretan egindako lorpenak kuantitatiboki handiak ez izan arren, laguntza psikologiko garrantzitsua izan zen, eta, horri esker, laguntza-sarea ezarri ahal izan zen emakumeen artean eta euren eta familien artean, egoera desesperatu eta ezezagunen aurrean, gehienetan legezko erabateko defentsa-gabeziaren aurrean.
1939ko abenduaren 7an Álvaro Soto Burgos kapitainak prozesatu zuen gerra-kontseiluan matxinadari atxikimendu delituagatik. Heriotza-zigorra jaso zuen. Aida ahizpak Manuel García Morente filosofo eta, orduan, erregimenarekin ondo konpontzen zen abade konbertsoari laguntza eskatu zion. Lagunak ziren Manuel García Morente eta Matilderen neba Rubén Landa Vaz, biak Irakaskuntza Erakunde Libre ko (ILE) ikasle eta irakasle izan zirenen laguntzari esker 1918ko ekainaren 18ko heriotza zigorra 'barkatu' eta 30 urteko kartzela ezarri zioten.
Haren espediente penala 1941eko martxoaren 14an dago, eta Palma Mallorcakoan dago:"'Hogeita hamar urtera zigortutako horren epaiaren eta kondena-likidazioaren lekukotza 50.683/39 zenbakiko auzian jaso eta batzen da, eta, jasandako aurreneurrizko espetxealdiaren ordainketarekin, 1969ko irailaren 22an iraungiko da.'"Kommutazioa oso kasu berezia izan zen, eta penintsulatik kanpo zegoen penal batera eraman behar izan zen. Konmutazioaren ondoren, Matildek laguntza juridikoko lanarekin zigortutakoen galerian jarraitzea eskatu zuen, baina ez zuen lortu. Galeriatik irten ondoren, espetxeko zuzendaritzak debekatu egin zuen bulegoa, eta haren ordez joste-lantegi bat jarri zen.
Palma Mallorkakoa
1940ko abuztuaren 14an, Palma de Mallorcako emakumeen presondegian sartu zen —Can Saleseko espetxea—, Espainiako gerraosteko emakume-kartzela beldurgarrienetako batean. Masifikazioa eta presoen elikadura eta baldintza penagarriak zituen ezaugarri.
Las Ventas-en bezala, Matilde, unibertsitateko prestakuntza zuen preso bakarra, presoentzako oinarrizko moral-erreferente bihurtu zen berehala, penalean egiten ziren erresistentzia-ekintza apalen buru. Sartu zenetik, etengabeko jazarpena jasan zuen, ez bakarrik antolakuntza-jarduera handiagatik, baita bere berezitasunagatik ere: Matilde Landa emakume kultua zen, argia, presoen artean ondo ikusia eta bataiatu gabea.
Zigor askoren biktima izan zen. 1941eko ekainaren 1ean, espediente penalean hauxe adierazi zen:"Zigorra: Diziplina Batzordeak, 1. egunean egindako bilkuran, ama nagusiak [sic] proposatuta, zigortu hori kartzelan sartzea erabaki zuen, eta inkorrejimenduko kartzela batera eramatea eskatu zuen."Isolamendu-gelan ia lau hilabete egon zen; irailaren 20an zigorra kentzea erabaki zen, Merced eguna zela eta.
1942ko irailaren 14an, hil baino hamabi egun lehenago, Espetxeetako Zuzendaritza Nagusiak ofizio bat jaso zuen, Matilde Tenerifeko Santa Cruzeko emakumeen kartzelara eramateko agindua emanez. Zigorra jokaeragatik ezarri zioten. Egun batzuk geroago bertan behera utzi zen lekualdaketa.
Kartzelatik hainbat gutun idatzi zizkion Carmen alabari, Espainiatik ateratzea lortu ondoren, osaba-izebekin Mexikon bizi baitzen.
Uste sendo, koherente eta jarrera kontsekuenteen ondorioz, espetxeko agintari erlijiosoak, Santa Cruz Ahizpak, bereziki nahi zuten Landa katoliko egitea, diktadurarako lehen mailako propaganda-egintza izan zitekeen eta. Hala, 1941 urteaz geroztik presio handiak jasan zituen bataioa jasotzeko. Bárbara Pons katekistaren bidez, Ekintza Katolikoko militanteek Landari egindako presioa oso ankerra izan zen. Presoen bizi-baldintzen hobekuntza truke-txanpon bihurtu zen Matilderen 'kristauketa' lortzeko, Palmako gotzain zen José Miralles Sbertek babestuta.
Bataio publikoa 1942ko irailaren 26rako aurreikusita zegoen, hain zuzen ere, espetxean sartu zenetik hirugarren urteurrena betetzean, Palmako gotzainak eta gobernadore zibila bertan egoteko asmoa zutela.
Heriotza
1942ko irailaren 26an, larunbata, arratsaldeko seiak igaro ondoren, bataiatzeko ospakizun eguna heldu zenean, 38 urte zituela, espetxeko galeria batetik, ustez, bere buruaz beste egiten saiatu eta hil egin zen. Seguruenik, presioagatik, uharteko espetxe- eta eliza-agintariengandik bataiatzeko jasaten ari zen presioagatik. Haren agoniak ia ordubete iraun zuen, eta denbora hori nahikoa izan zen azkenean 'artikulu mortis-ean' bataioa emanarazteko.
Laurehun eta lau
Laurehun eta lau (404) laurehun eta hiruaren ondoren eta laurehun eta bostaren aurretik doan zenbaki osoa da.
Acontias gracilicauda
Acontias gracilicauda Acontias generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Pungitius platygaster
Pungitius platygaster Pungitius generoko animalia da. Arrainen barruko Gasterosteidae familian sailkatzen da.
Bathygobius cotticeps
Bathygobius cotticeps Bathygobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Zoothera mollissima
Zoothera mollissima Zoothera generoko animalia da. Hegaztien barruko Turdidae familian sailkatua dago.
Svodín
Svodín Eslovakiako udalerri bat da, Nové Zámkyko barrutian kokatuta. 53,48 km²ko azalera du eta 2513 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1156. urtekoa da.
Torrepadre
Torrepadre Burgosko udalerria da, Arlanza eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 87 biztanle zituen.
Bourg-Saint-Pierre
Bourg-Saint-Pierre Suitzako udalerria da. Valais kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Zaglossus
Zaglossus ekidnen familian geratzen diren bi generoetako bat da. Australian iraungitako espezieak zituen eta, egun geratzen direnak, Ginea Berrian bizi dira.
Espezieak
Egun, hiru espezie besterik ez ditu:
Ken Thompson
Bizitza
1965ean zientzietan lizentziatu zen eta 1966an ingeniaritza elektrikoko eta informatikako masterra lortu zuen Kaliforniako Unibertsitatean.
1960ko hamarkadan, Thompsonek eta Dennis Ritchiek Multics sistema eragilea landu zuten. Multics idazten ari zen bitartean, Thompson-ek B programazio lengoaia sortu zuen, bere emaztea bezala, Bonnie izendatu zuen. Bai Thompsonek, bai Ritchiek Multicsen garapena bertan behera utzi zuten, gero eta konplexuagoa zelako, eta 1969an UNIX sistema eragilea sortu zuten. Thompsonek B programazio lengoaia ere diseinatu zuen, C aitzindaria.
1992ko irailaren 2an, UTF-8 karaktere kodea asmatu zuen Rob Pikerekin batera, baina ez zen ofizialki aurkeztu 1993ko urtarrila arte, San Diegoko kongresuan.
Joseph Condonekin batera, Belle sortu zuen, xake-ordenagailuetarako hardware eta softwarea. Geroago, John Roycroft xake adituaren laguntzarekin, Thompsonek CD-ROMean banatu zituen bere lehen emaitzak.
Thompsonen programazio estiloak eragin handia izan du beste programatzaile batzuetan.
2000. urtearen amaieran, Thompson Bell laborategietatik erretiratu zen, Entrispheren lan egiten zuen 2006. urtera arte. Gaur egun, Googlen lan egiten du, Go hizkuntzaren garapenean.
Elgeta Auzolanian
Elgeta Auzolanian Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Elgetan sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, baina Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi eta partehartzea debekatu zion, Batasunaren ondorengoa zela argudiatuz.
Plataformak zenbat boto lortu zituen jakitea ezinezkoa da, baliogabetu zirelako. Dena den, baliogabeko botoak zenbatuta gutxi gora-beherako kalkulua egin liteke; horrela, 2003ko hauteskundeetan 129 izan ziren boto nuluak, emandako botoen %18,64.
Dan Suzuki
Dan Suzuki (鈴木 弾, 1989ko martxoaren 9a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vegalta Sendai.
Eibar Sortzen
Eibar Sortzen Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Eibarren sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, baina Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi eta partehartzea debekatu zion, Batasunaren ondorengoa zela argudiatuz.
Rafa Ugalde
Rafa Ugalde Iragorri (Zornotza, Bizkaia, 1961) euskal idazlea da.
2000. urtean Gabriel Aresti Ipuin Lehiaketaren XVIII. Edizioa irabazi zuen.
Pungitius polyakovi
Pungitius polyakovi Pungitius generoko animalia da. Arrainen barruko Gasterosteidae familian sailkatzen da.
Patxi Eugi
Patxi Eugi Cabodevilla, pilota arloan Eugi deituraz ezaguna (Agoitz, Nafarroa Garaia, 1971ko azaroaren 3a) esku huskako pilotari profesional ohia da. Aurrelari aritzen zen, Aspe enpresarekin. Lehendabiziko partida 1991ko uztailaren 5ean jokatu zuen, Iruñeko Labrit pilotalekuan. Txapelketa nagusietan sei titulu irabazi zituen: buruz burukoan 1996koa, 1999koa eta 2000koa; eta lau eta erdikoan 1992koa, 1994koa eta 2000koa. Julian Retegi handiaren ondorengo urteetan, esku huskako pilotari nagusia izan zen, Ruben Belokirekin batera. Erretiratuz geroztik, beste hainbat pilotariren botilero dabil, Juan Martinez de Irujorekin esate baterako.
Kubako mundu txapelketan, 1990ean, urrezko domina jaso zuen Azkaraterekin batera, binakakoan. Profesional gisa 1991n hasi zenez, ezin izan zuen 1992ko Bartzelonako Olinpiar Jokoetan parte hartu, nahiz eta faboritoetakoa izan.
Lehenengo txapela berehala eskuratu zuen, 1991ko lau eta erdikoan. Patxi Eugiren sasoirik hoberena 1996 eta 2001 bitartean etorri zen, tarte horretako final guztietan (1997ko Arretxe eta Elkororen artekoan izan ezik) aritu baitzen, eta 1996koa, 1999koa eta 2000koa irabazi baitzituen.
2008ko abuztuaren 10ean azken partida jokatu zuen profesional gisa. Bere herriko frontoia, Agoitz, aukeratu zuen erretiroa hartzeko. Lasa III.a lagun zuela, Martinez de Irujo eta Nalda III.aren aurka jokatu zuen, eta 20-22 galdu.
Kanpo loturak
Patxi Eugiren fitxa, Aspe enpresaren webgunean.
Putzuzulo gaztetxea
Putzuzulo gaztetxea Zarauzko Bizkaia kalean Lizundia oihal fabrika zaharrean kokatutako gaztetxea da. 2005eko urriaren 30ean sortu zen, herriko 200 bat gaztek eraikin hori okupatu zutenean.
Putzuzulo gaztetxea Xakela Gaztetxe Asanbladak kudeatzen du. Gaur egun, hainbat ekitaldi antolatzen dira Zarauzko gaztetxean, bai Xakelak berak eta baita herriko beste hainbat eragilek ere. 2006. urtetik aurrera Arraio irrati libreak Gaztetxetik emititzen du.
Ekintza ugari antolatzen ditu, beste batzuen artean Zarauzko Kopla Txapelketa adibidez.
Salonnes
Salonnes Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Salonnes udalerrian erroldatutako biztanleak 169 ziren. Familiak 59 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 70 etxebizitza zeuden, 58 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 62 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 58 etxebizitza nagusietatik 54 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 4 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 50 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 23 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 29 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Peio Martinez de Eulate
Peio Martinez de Eulate Maestresalas, pilota arloan Eulate deituraz ezaguna (Lizarra, Nafarroa Garaia, 1979ko abuztuaren 17a) esku huskako pilotari profesional ohia eta politikaria da.
Salonnes
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 110 ziren, horien artean 72 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 72 pertsona aktiboetatik 61 lanean zeuden (33 gizon eta 28 emakume) eta 11 langabezian zeuden (5 gizon eta 6 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Peio Martinez de Eulate
Esku huska, atzelari jokatzen zuen, Aspe enpresarekin. Estatistika ofizialen arabera, 1,98 metro luze da, eta 99 kilo pisatzen zuen. Profesionaletako estreinako partida 2001eko martxoaren 2an jokatu zuen, Iruñeko Labrit pilotalekuan; eta azken agurreko partida, berriz, 2010eko abenduaren 5ean, Eibarko Astelena pilotalekuan. Bi aldiz parte hartu zuen binakako txapelketa nagusian, eta bietan txapeldun izan zen: Irujo aurrelariarekin batera 2006an, eta Xalarekin 2007an.
Politikari gisa, Bilduko zinegotzi izan zen Iruñeko Udalean 2011tik 2015eraino, alderdi horren Iruñeko Udalerako hautagaien zerrendan bigarren aurkeztu baitzen 2011ko hauteskundeetan.
Salonnes
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Salonnes udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Einbiou
Einbiou Espainiako Alderdien Legea onartu ondoren Elgoibarren sorturiko plataforma ezkertiar eta abertzalearen izena da. 2003an sortu zen Udal Hauteskundeetan aurkezteko, baina Espainiako Audientzia Nazionalak legez kanpo utzi eta partehartzea debekatu zion, Batasunaren ondorengoa zela argudiatuz.
Plataformak zenbat boto lortu zituen jakitea ezinezkoa da, baliogabetu zirelako. Dena den, baliogabeko botoak zenbatuta gutxi gora-beherako kalkulua egin liteke; horrela, 2003ko hauteskundeetan 1.009 izan ziren boto nuluak, emandako botoen %15,01.
Bathygobius curacao
Bathygobius curacao Bathygobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
Mahuka harro
Mahuka harroa edo Gigot mahuka mahuka oso lasaia eta zabala da sorbaldatik ukondoraino, eta estua ukondotik eskumuturreraino. Oihala tolestuz eta mahukari barruko geruza zurrun batekin eutsiz lortzen da goiko aldearen forma.
1820-1830ko hamarkadak
Mahuka harroak emakumeen janzkeran ohikoak izanziren 1820ko hamarkadaren amaieran. 1830eko hamarkadan lortu zuten ospe handiena. Mahukak hain handiak izan zitezkeen, non emakume batek albotik jiratu behar izaten baitzuen atetik igarotzean. Mahukak bere lekuan mantentzeko, balea edo altzairuzko euskarriak edo lumaz betetako kuxinak erabiltzen ziren. 1820ko eta 1830eko hamarkadetako moda erromantikoa zen, mahuka handia sortzen zuen tolestura handi batekin. Soinekoen eskotea irekia eta V itxurakoa izaten zen, sorbaldaren azpian hasten ziren mauka bipilduekin.
1890ko hamarkada
Gigot mahukak berriro modan jarri ziren 1890eko hamarkadan, emakumezkoen janzkera gizonen neurrira egindako jantzi eta alkandoretan oinarritu zenean. Mahukak sorbaldan hasi eta gorantz igotzen ziren, bolante moduan. Gerriak kortse batekin estutzen jarraitzen zuen, eta gonak luzeak ziren. Moda hori emakumearentzako funtzio eta jarduera egokien pertzepzioa zabaltzen zen garaiarekin lotzen zen. Emakumeek kirolak egin zitzaketen eta bidaiatu, adibidez, tenisean jokatu eta bizikletan ibili.
Gabela
Gabela, modu orokorrean, kontsumo orokorreko produktu bati kargatzen zaion zerga da, hots, zeharkako zerga.
Historia ekonomikoan, maiz erregistratzen da, beste zerga mota batzuekin alderatuz, kobratzeko erraztasunagatik. Gatzari buruzko gabela, jatorriz siziliarra, oso garrantzitsua izan zen Frantziako Antzinako Erregimenean. Antzerako zergak egon ziren Espainia eta beste herrialde batzuetan. Atzeragarriak izatearen kritika jaso zuten, txiroak aberatsak baino gehiago kaltetzen zituelako, azken horiek zergak ordaintzetik libre baitzeuden, klase pribilegiatukoak izateagatik, edo zegokion kontsumo ondasunaren ekoizpen propioa izateagatik (orokorrean jakiak). Gatzari zegokionez, modu pribatuan eskuratu ahal izatea ezohikoa zenez, zerga unibertsalagoa izaten zen. Kasuren batean, gatza eta gatzagak estanko edo monopolio gisan erabiltzen ziren, beste erregalia batzuk bezala, erregearen onurarako. Monarkak kontratu bidez utz zezakeen, edo pertsona soil bati utzi edo, halaber, noble edo eklesiastikoren bati hobari gisan eman.
Indus-Gangesetako lautada
Indus-Gangesetako lautada Indiako azpikontinentearen ordoki handia da, ia iparralde eta ekialdeko India guztia, Pakistan eta Bangladesh zeharkatzen dituena. Eskualdea Indus eta Ganges ibaietatik hartzen du bere izena.
Iparraldean bere ibaiak mantentzen dituzten Himalaiak daude, hegoaldean Vindhya eta Satpura mendilerroak eta Chota Nagpur goi-ordokia eta mendebaldean Irango goi-ordokia.
Eskualdea munduko populatuena da, ia 900 milioi biztanle (munduko biztanleriaren 1/8a).
Banaketa geografikoa
Geografoek lau zatitan banatzen dituzte eskualdea:
Banaketa administratiboa
Zaila da esatea non dauden ordokiaren mugak baina honako hauek osatzen dute ordokia:
Beste eskualde batzuk ere osatzen dute baina ez osorik:
Hiriak
Indus-Gangesetako lautadaren hiri nagusiak Ahmedabad, Delhi, Dhaka, Faisalabad, Hyderabad, Kanpur, Karatxi, Kalkuta,Lahore, Lucknow, Ludhiana, Multan, Patna, Rawalpindi-Islamabad eta Surat dira.
Barisal (bibhag)
Barisal (বরিশাল বিভাগ) Bangladeshko zortzi bibhagetako bat da; herrialdearen hegoaldean dago. Sei barrutitan (উপজেলা, zila) azpibanaturik dago. 13.225 kilometroko eremua du, eta 2016an 9.145.000 biztanle zituen.
Balear Uharteetako Parlamentua
Balear Uharteetako Parlamentua (katalanez Parlament de les Illes Balears) Balear Uharteetako lurralde parlamentua da. Biltzarreko parlamentariak lau urteko eperako hautatzen dira sufragio unibertsalez. Egoitza Palmako Conqueridor kalean dago, antzinako Círculo Mallorquín-en eraikina izandakoan. Egungo presidentea María Consuelo Huertas Podemosko kidea da.
Osaketa
Eskuineko irudian ikus daitekeen bezala, biltzarrak 59 diputatu ditu. Honela banatzen dira:
Ek Chuah
Ek Chuah kakao, gerra eta merkataritzaren jainko maia da. Ezpaina zintzilik eta lantza batekin irudikatzen zuten. Haren hieroglifikoa begi bat da eta uztail beltz bat du haren inguruan. Jainko hau apur bat kontraesankorra da: gerraren jainkoa denez maltzurra da baina beste aldetik merkataritzaren jainko bihozbera da.
Aurrenektariarra
Ilargiaren denbora lerro geologikoan ageri den Periodo Aurrenektariarra duela 4533 mila milioi urte hasi (Ilargia sortu zen unean) eta duela 3920 mila milioi urte arte iraun zuen, hau da, Nectaris arroa sortu zen arte, talka erraldoi baten ondorioz. Periodo hau amaitu zenean periodo nektariarra hasi zen.
Ezaugarriak
Ilargira bidali ziren zundek bildu zituzten laginetan zaila da arroka aurrenektariar bat atzematea, baina gehienak bortizki higatutako materialez osatuta daude, beranduago jazo ziren talken eragina pairatu zutelako. Pairatu zituzten talka horien artean esanguratsuena, Periodo Nektariarrari hasiera eman zion Bonbardaketa Berantiar Handia izan zen. Garai honetako materialen osaerari dagokionean, gehienbat anortositaz osaturik daude, hori dela eta, Ilargiaren lurrazala magmazko ozeano global bateko mineralak kristalizatzetik sortu zela pentsatzen da. Periodo geologiko honek baditu banaketa ez ofizial batzuk: Kriptikoa eta 1-9 Basin Taldeak. Hala ere, aipatutakoak ez dira Ilargiaren mapa geologiko ofizialetan baliatzen.
Lur planetan garai hauetako lagin edo aztarna geologikoak hutsalak direnez, Ilargiko Periodo Aurrenektariarreko arrokak baliatu izan dira Lur planetako Eoi Hadearrari buruzko datu gehiago lortzeko. Zientzialari batzuek Eoi Hadearra lau garaitan bereiztea proposatu dute: Kriptikoa, Basin Taldeak, Nektariarra eta Imbriarra. Garai horiek ez daude ofizialki baietsiak eta Ilargiaren kasuan, lehen biek Periodo Aurrenektariarra osatzen duten bitartean, beste biek onarpen zientifikoa dute.
Enrike Galartza
Enrike Galartza Etaio, pilota arloan Galartza V.a deituraz ezaguna (Baraibar, Nafarroa Garaia, 1976ko maiatzaren 15a) esku huskako pilotari profesional ohia da. Aurrelari jokatzen zuen, Aspe enpresarekin. Estatistika ofizialek diotenez, 1,84 metro luze da, eta 84 kg pisatzen zuen profesionala zenean. Estreinako partida 1998ko martxoaren 22an jokatu zuen, Lekunberriko (Nafarroa Garaia) pilotalekuan, eta 2010ean erretiratu zen profesionaletatik. Lortutako garaipen nabarmenena 2004ko bigarren mailako buruz buruko txapela du. Dohain handiko jokalaria, teknika bikainekoa, ez zuen beregandik espero zena eman, eta lehen mailako txapelketa nagusietan ez zuen lorpen aipagarririk egin.
Sistema linbiko
Sistema linbikoa burmuinetako hainbat estrukturez sorturiko sistema da non, hainbat kinadari ematen zaizkien erantzunak doitzeaz arduratzen den. Goi-mailako eginkizunen (arrazoimena) eta funtzio primitiboen arteko lotura ematen da, hau da, sexu- sen eta sen oldarkorrak, gosea, arreta, beldurra, adikzioak, gozamena etab.
Oroimenaz, emozioez, arreta edo aditasunaz eta ikaskuntzaz arduratzen den garuneko elementua da. Amigdalak, bihurgune singularrak eta hipokanpoak osatzen dute.
Luis Paret y Alcázar
Luis Paret y Alcázar (Madril, 1746ko otsailaren 11 - Madril, 1799ko otsailaren 14a) espainiar margolaria izan zen.
Biografia
San Fernandoko Akademian egin zituen ikasketak. Frantziara eta Italiara egin zituen bidaiak. Frantziako margolaritzaren eragin handia izan zuen. 1780tik 1786ra Bilbon bizi izan zen, eta han ezkondu zen. Bere artearen erakusgarri ugari utzi zuen hiri honetan: arkitektura-proiektuak (hiltegia, Santiagoko plazatxoko iturria, Santiago elizako aste santuko monumentua), erretratuak eta abar. 1786an, Euskal Herriko eta Kantabriako portuen ikuspegiak margotzea eskatu zion Karlos III.ak (Bilboko Areatzako ikuspegiak, Olabeaga, Bermeo, Hondarribia, Donostia, Pasaia eta abar). Vianako Santa Maria elizan dago Pareten pintura-multzo garrantzitsu eta osoena. 1786-1787 bitartean, iturri publiko batzuk proiektatu zituen Iruñerako (Gaztelu plazako iturria, Navarreria plazako iturria eta abar). 1789an, Madrilera joan zen bizitzera, eta San Fernandoko Akademiako Arkitektura Saileko idazkariorde izendatu zuten.
Alderdi Sionista Erlijiosoa
Alderdi Sionista Erlijiosoa (הציונות הדתית) edo Tkuma (תקומה) eta 2021era arte egun ofizialki Batasun Nazionala–Tkuma (האיחוד הלאומי-תקומה) deitua, Israelgo alderdi politiko erlijiozale sionista da.
Tkuma 1998an jaio zen, Hanan Poratek eta Zvi Hendelek Alderdi Nazional Erlijiosoa (Mafdal) utzi zutenean. Moledet eta Herut-Mugimendu Nazionala alderdiekin batera, Batasun Nazionala koalizioa osatu zuten, 1999ko Israelgo hauteskunde orokorretan lau eserleku irabazita. 2003ko Israelgo hauteskunde parlamentarioetan, Yisrael Beiteinu Batasun Nazionala koalizioan sartu zen (nahiz eta Herut-Mugimendu Nazionala joan), eta alderdien koalizioak zazpi eserleku irabazi zituen.
2022an Benjamin Netanyahuren aldeko blokean parte hartu zuten eta 14 eserleku lortu zituen.
San Jorge (Nikaragua)
San Jorge Nikaraguako Rivasko departamenduko udalerri bat da, 9047 biztanle dituena eta 24.83 km² okupatzen ditu. 1852 urtean villa bat izatera pasa zen, eta 1931 urtean hiria bat zela konsideratzen hasi zen.
Demografia
9095 biztanleen 51,7% emakumeak dira eta beste 48,3% gizonak dira. 366.3/km² -ko biztanleria dentsitatea du eta estimatzen da biztanleriaren 81,6% zonalde urbanoan bizitzen dela.
Historia
1560-1570 urteetan Pedro de Betanzos izeneko fraile bat iritsi zela herrira eta komentu bat fundatu zuela. Komentu honi Franciscano de San Jorge deitu zion, eta hortik aurrera herri guztia San Jorge deitzen hasi zen.
Baina hau ez da frailea egin zuen guztia. Herrian Cruz de España izeneko leku bat dago, non erregistratuta geratu da Pedro de Betanzos eta herriaren jabea artean egon zen akordio bat. Akordio honetan herria katolizismora pasatzea onartu zen eta 1000 indigenen bataioa.
Ekonomia
Bere jarduera ekonomiko nagusiena nekazaritza da, lurralde planoak daudelako, mendirik gabekoak. Zitrikoak, fruta-arbolak, artoa, musazeoak, sorgoa, barazkia eta bananak dira gehien lantzen diren laborantzak. Hiria ganaduatik etekin ekonomiko handiak ateratzen ditu ere, eta hegoaldean dago ganadu ia guztia.
Sektor komertzialaren parte handi batek portuan dago, portu hau erabiltzan delako Ometepe Irlan sartzeko eta turista/bisitari asko handik pasatzen direlako.
Gibourne
Biztanleria
2007an Gibourne udalerrian erroldatutako biztanleak 121 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 81 etxebizitza zeuden, 54 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 79 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 54 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 44 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 65 ziren, horien artean 45 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 45 pertsona aktiboetatik 38 lanean zeuden (23 gizon eta 15 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gibourne udalerrian 50 unitate fiskal zeuden, 114 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.820,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra margolaria zen.
2000. urtean Gibourne udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.000 hektarea erabiltzen.
Détain-et-Bruant
Détain-et-Bruant Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Détain-et-Bruant udalerrian erroldatutako biztanleak 115 ziren. Familiak 43 ziren, horien artean 7 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: