cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dawes konderria (Nebraska)
Geografia
Dawes konderriak 362,875 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,192 ura dira. Beste 361,682 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 2,53 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 9,182 pertsonetatik 8,364 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 306 dira. 130 beltzak edo afroamerikarrak. 341 amerikar natiboak ziren eta 46 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 94 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 1 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 206 pertsonek kokatzen zuten.
Sericornis magnirostra
Sericornis magnirostra Sericornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Acanthizidae familian sailkatua dago.
El Dorado Springs (Missouri)
El Dorado Springs Missourieko hiri bat da. Cedar konderrian kokatua dago. 2010ean 3,593 biztanle zituen, 7.98 kilometro koadrotan banatuta.
Hiroya Matsumoto
Hiroya Matsumoto (松本 大弥) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima.
Chrysichthys ansorgii
Chrysichthys ansorgii Chrysichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Claroteidae familian sailkatzen da.
Zipre
Zipre Mediterraneo itsasoko hirugarren uharterik handiena da, Siriaren mendebaldean eta Turkiaren hegoaldean. Hiriburua Nikosia da. Nikosia iparraldeko eta hegoaldeko zatien arteko mugak erdibitua dago. Iparraldeko zatiko hiri nagusiak Kirenia eta Famagusta (portua) dira, eta hegoaldeko zatikoak, berriz, Limasol (portua), Larnaka eta Pafos.
Zipre 1960an Nazio Batuen taldean sartu zen, 1961ean Commonwealth en eta 2004an, Europar Batasunean.
Etimologia
Zipreren aurreneko aipamena mizenarrek egin zuten K.a. XV. mendean eta kupirijo (zipretar) aipatzen da. Greziera klasikoan Κύπρος (Kýpros) esaten zaio uharteari. Etimologia aztertzeko orduan, hiru hipotesi nagusitzen dira:
Geografia
Zipre Mediterraneo itsasoan dagoen hirugarren uharte handiena da, Sizilia eta Sardiniaren ondoren, azalerari eta populazioari dagokionez. Mundu mailan 80.a da azaleraren arabera eta 51.a populazioaren arabera. 240 kilometroko luzera eta 100 kilometro neurtzen ditu punturik zabalenean. 34º eta 36º artean iparraldean eta 32º eta 35º artean ekialdean.
Turkia 75 kilometrora du, Siria eta Libano 105 eta 108 kilometrora, hurrenez hurren, Israel 200 kilometrora, Egipto 380 kilometrora. eta Greziako uharte gertukoena 280 kilometrora.
Limasolgo eta Larnakako aintzira gaziak hegaztientzako pausaleku garrantzitsuak dira. Aintzira horiek populatzen dituen hegazti aipagarriena flamenkoa da.
Klima
Ziprek klima azpitropikala du, mediterranearra eta erdi-lehorra, Köppen sailkapenaren arabera Csa eta BSh. Negu epelak ditu eta uda, beroak. Euria negu partean baino ez du egiten eta Troodos mendikatearen tontorretan inoiz elurra agertu izan da.
Ur baliabideak
Ur gabezia kezka iturri historikoa izan da zipretarrentzat. Azken 30 urteetan prezipitazioak asko jaitsi dira, gainera. Azken urteetan urtegi ugari eraiki dira populazioen gorakadari eta nekazaritza beharrei aurre egiteko. 107 urtegi daude egun eta 330 milioi m3 ur biltzen dute denen artean.
Antzinaroa
Uhartearen hegoaldeko muturrean Aetokremnos dago: bertan, K.a. 8.200 urtean ehiztari-biltzaile kolonia baten aztarnak aurkitu dira. Aurreneko gizakien etorrerak hipopotamo nanoen eta elefante nanoen iraungipena ekarri zuen. Duela 10.500 eta 9.000 urteko ur putzuak ere aurkitu dira. K.a. 7500 urteko hilobi batean katuaren hondarrak daude: gizakiaren eta felidoen arteko harremanaren aurreneko aztarnak dira. Neolito garaiko Khirokitia herrixka (K.a. 6800) UNESCOk Gizateriaren ondare izendatu zuen, hain ongi mantetzen delako.
Vânători (Mehedinți)
Vânători Errumaniako udalerri bat da, Mehedinți konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Zipre
Antzinaroa
Brontze Aroan bi aldiz iritsi ziren greziarrak. K.a. 1400 urtean mizenastarrak izan ziren aurrenekoak eta haien inperioa K.a. 1100-1050 artean erori zenean akaziarrak bertaratu ziren. Ezagutzen den errege zipretar zaharrena Kushmeshusha da, K.a. XIII. mendekoa. Ugaritera bidalitako eskutitzetan haren izena agertzen da. Ziprek greziarrentzat izan zuen garrantziaren lekuko greziar mitologiako Afrodita eta Adonis jainkoen sorlekua izatea da. Zipre uhartea hamabi hiri-estatutan banatu zen, mendebaldetik ekialdera: Marion, Pafos, Soloi, Kourion, Lapetos, Tamasos, Amathus, Ledra, Idalion, Kitroi, Kition eta Salamina.
K.a. X. mendean Kition hirian merkatari feniziarrak zeuden, Tirotik iritsiak, eta hiriaren garrantzia politikoa nabarmen handitu zen. Ziprek kokapen estrategikoa zuen Ekialde Hurbilean eta kobre meategiak ere handiak ziren. Horregatik inperio handiek inbaditu egin zuten. Asiriarrek gobernatu zuten K.a. 708 urtean, ondoren egipziarrek eta K.a. 545etik aurrera pertsiarrek. Salaminako errege zen Onesilus pertsiarren aurka matxinatu zen K.a. 499an baina ez zuen arrakastarik izan. K.a. 333 urtean Alexandro Handiak konkistatu zuen eta honen heriotzaren ondoren Ptolomeotar Erresuma egipziarraren barnean gelditu zen. Hurrengo mendeetan zipretarrak asko helenizatu ziren. K.a. 58. urtean Erromatar Inperioak konkistatu zuen. Erromatar probintzia izan zen inperioak iraun artean.
Erdi Aroa
Erromatar Inperioa 395ean bitan banatu zenean, ekialdeko Bizantziar Inperioan geratu zen. Orduan finkatu zen oraindik ere badirauen greziar-kristau ideologia zipretarrengan. 649an hasi eta hiru mendetan zehar eraso ugari etorri ziren Sortaldetik. Piraten erasoak izan ziren nagusiki baina tamaina handiko hainbat eraso ere izan zituen eta kalte handiak jasan zituen. Hiri handiak suntsitu ziren (Salamina esate baterako) eta milaka zipretar hil ziren. Ez da garai hartako eliza bizantziar bakar bat ere mantendu. 965ean Nizeforo II.a Fokas errege bizantziarrak garaipen esanguratsuak lortu zituenean berrezarri zen bizantziarren agintea.
1191n Rikardo I.a Ingalaterrakoak helburu izan gabe konkistatu zuen Zipre. Lur Santutik itzultzen ari zela, ingelesen flotak ekaitz ugari izan zituen eta Kreta eta Rodas uharteetan geldialdiak egin zituen. Bere ezkongai Berengela Nafarroakoa eta Joana Ingalaterrakoa eta Siziliako erregina zeramatzan ontzia Ziprera iritsi zen eta Limasol parean bota zuen aingura. Isaac Komnenos Zipreko erregeak itsasontzia eta emakume biak bahitu zituen. Errege ingelesak Sizilian zuen armadari dei egin eta Zipre inbaditu zuen. Rikardo eta Berengaria Limasolen ezkondu ziren. Rikardo I.ak uhartearekiko interes berezirik ez zuen azaldu eta Tenpluko Ordenari saldu zion. Hauek Guy de Lusignan zaldun frantsesari saldu zioten eta 1192an Zipreko Erresuma sortu zen. Hurrengo mendeetan Lusignan Etxeak agindu zuen Zipren. Nikosia hiriburuko Santa Sofia katedralean koroatzen ziren Zipreko errege eta Famagustako San Nikolas katedralean Jerusalemgo errege erbestean koroatzen ziren. Garai hartako bi hiri handienak hauek ziren. 1473an Jakue II.a Ziprekoa, azken Lusignan erregea, hil egin zen eta venziarrek hartu zuten uhartearen agintea erregearen alarguna veneziarra baitzen, Katalina Cornaro. Katalinak 1489an abdikatu eta formalki Veneziak Zipre anexionatu zuen urte hartan. Veneziarrek Zipreko hiri nagusiak gotortzeari ekin zioten otomandarren beldur eta Nikosiako harresiak eta hiri nagusietako harresi eta gazteluak eraberritu zituzten.
Otomandarren aroa
Grezia ere otomandarren menpe zegoen eta 1821ean Independentzia Gerra abiatu zenean greziar-zipretar ugari Greziako armadan sartu zen. Horren ondorioz otomandar agintariek 486 agintari greziar-zipretar atxilotu eta exekutatu egin zituzten, tartean Kyprianos Zipreko artzapezpikua eta lau apezpiku. 1828an Grezia independenteko Ioannis Kapodistrias presidenteak Grezia eta Zipreren batasuna aldarrikatu zuen, Enosis deitzen zutena, eta matxinada gehiago izan ziren Zipren baina ez zuten arrakastarik izan.
Britainiar aroa
Errusia-Turkia Gerra (1877–1878) izan ondoren Berlingo Biltzarrak Britainiar Inperioaren esku utzi zuen Zipre. Berez 1914 artean otomandarra izaten segitu zuen eta britainiarren funtzioa Zipre errusiarren inbasiotik babestea zen, baina britainiarrek, de facto, Zipre gobernatzen zuten. Britainiarrentzako toki estrategikoa zen beren ibilbide kolonialak kontrolatzeko eta uhartea modernizatu egin zuten. 1906an Famagustako itsas-portu garrantzitsua eraiki zuten, Indiarako bidean Suezko kanala gainbegiratzeko portu estrategiko bihurtu baitzuten. 1914an Lehen Mundu Gerra abiatu zen eta britainiarrek formalki Zipre anexionatu zuten. 1915ean Zipre uhartea Greziari eskeini zioten gerran beraien alde sartzearen truke baina greziarrek uko egin zioten eskaintzari. 1923an Lausanako Hitzarmenean sortu berria zen Turkiako Errepublikak Zipre eskatu zuen baina britainiarek koroaren kolonia izendatu zuten.
Greziar-zipretarrek esperantza bazuten britainiarrek Greziarekin batuko zituztena eta hori bultzatzeko erakundea sortu zuten, Zipreko Borrokalarien Erakunde Nazionala, Ethniki Organosis Kyprion Agoniston (EOKA). 1950tik aurrera greziarren politika arazoetan ere ohiko gaia bihurtu zen. Turkiar jatorriko zipretarrek britainiarren agintearen alde egin zuten baina Kretak Greziarekin bat egin zuela ikusi zutenean Zipre barnean autodeterminazio eskubidea aldarrikatzen hasi ziren, uhartea bitan banatzeko. Helburu hori sustatzeko erakunde propioa sortu zuten Turkiarren Erresistentzia Erakundea, Türk Mukavemet Teşkilatı (TMT).
Independentzia eta banaketa
1960ko abuztuaren 16an Ziprek independentzia lortu zuen. Une horretan 573.566 biztanle zituen, % 77,1 greziar jatorrikoak, % 18,2 turkiar jatorrikoak. eta % 4,7 bestelako jatorria zutenak. Erresuma Batuak bi eremu mantendu zituen bere eskutan, Akrotiri eta Dhekelia eremu militarrak. Osatu zen konstituzioak ez zituen bi komunitateak ase eta 1963ko abenduaren 21ean eztanda egin zuen egoerak, greziar poliziak bi turkiar hil zituenean. Ekintza horren ondorengo istiluetan 364 turkiar eta 174 greziar hil ziren, 109 herrixka turkiar suntsitu eta 25.000-30.000 turkiarrek ihes egin behar izan zuten. 1964an Turkiak Zipre inbaditzeko mehatxua egin zuen baina Lyndon B. Johnson presidente estatubatuarrak eragotzi egin zuen, Sobietar Batasunak Turkia inbaditzen bazuen babesik ez ziola emango esanez. Hori gertatzen zen bitartean, greziarrengan Enosis batasun kontzeptua pilpilean zegoen eta Greziak 10.000 soldadu bidali zituen, Turkiaren balizko inbasioari aurre egiteko.
1974ko uztailaren 15ean Dimitrios Ioannides greziar-zipretarrak estatu kolpea egin zuen Zipre eta Grezia batzeko. Handik bost egunera, Turkiar armadak uhartea inbaditu zuen eta Kirenia eta Nikosia arteko greziar puntu estrategikoak bonbakatu zituen. Hasieran 6.000 soldadu lehorreratu baziren ere, hiru egunen buruan su-etena adostu zenerako, 30.000 soldadu turkiar baziren Zipren. Kirenia eskuratzeaz gain, Nikosiaraino iritsi ziren. Famagusta ere eskuratu zuten. Nazio Batuen Erakundeak herrialdea bitan banatzen zuen Marra Berdea ezarri zuen. Horrela deitu zitzaion aurkezturiko mapan boligrafo berdez marraztu zelako lerroa. Nikosia hiriburua ere bitan banatuta geratu zen. Hurrengo urteetan barne migrazio mugimenduak izan ziren, hegoaldean gelditu ziren turkiarrak iparraldera eta iparraldean gelditu ziren greziarrak hegoaldera. Famagusta hiria turkiarren esku geratu zenez, Larnaka hiri estrategikoa bihurtu zen eta asko hazi zen. Larnakako nazioarteko aireportua Zipreko garrantzitsuena da, adibidez.
1983an Ipar Zipreko Turkiar Errepublika osatu zen bertan, oraindik nazioarteko ezagutza jaso ez duena. 1983an Spyros Kyprianou berretsi zuten Zipreko lehendakari karguan (1977an hartu zuen aginpidea), eta Rauf Denktashek, berriz, Zipre Iparraldeko Turkiar Errepublika aldarrikatu zuen. Harrez geroko Zipreko bizitza banaketa horrek markatua da, alor guztietan. Hurrengo urteetan, bi alderdien arteko elkarrizketak bultzatu ziren, eta Nazio Batuek bi komunitateen arteko berdintasun politikoan oinarrituriko estatu federala osatzeko proposamena onartu zuen.
Azken urteak
1988ko Zipreko lehendakaritzako hauteskundeak Vassiliouk irabazi zituen, eta 1993koak, berriz, Clerise, Bilkura Demokratikoaren Alderdiko eskuin adarreko hautagaiak. 1992an Nazio Batuek bi komunitatez eta bi eskualdez osaturiko herrialde izendatu zuten uhartea, eta bi komunitateen arteko eskubide berdintasuna onartu zuen. 1995ean Zipre Europar Batasunean sartuz herrialdearen zatiketa gaindituko zelako iritzia zabaldu zen, eta helburu horri begira 1997an Cleridesen eta Denktashen arteko elkarrizketak egin ziren, Nazio Batuen gidaritzapean. Elkarrizketa haien helburua zen uhartea Europar Batasunean sartu aurretik bi zatien bateratzea nola bideratu erabakitzea. Baina Europar Batasunak Zipreko greziar alderdiko agintariekin elkarrizketak izan zituen, eta horrek Zipre barruko elkarrizketak etenarazi zituen. Azkenik, 1998an Zipreko greziar alderdia Batasunean sartzeko urratsak egiten hastea erabaki zen, turkiar aldea kanpoan utzita.
2003ko hauteskundeetan, Tassos Papadopulos aukeratu zuten lehendakari. 2004an, Zipre Europako Batasunean sartu zen. Urte horretan bertan, NBEk erreferendum batera deitu zituen Zipreko bi komunitateak herrialdea bateratu ala ez erabakitzeko. Papadopulos lehendakariak ezezko botoa eskatu zuen, eta Zipreko hiru greziarretik bik ezetz esan zioten proposamenari; eta, nahiz turkiarren artean baietzak irabazi, proposamena ez zen onartu, NBEk bi komunitateen baietza eskatua zuelako.
2008ko hauteskundeetan, Dimitris Christofias aukeratu zuten lehendakari, Zipreko Alderdi Komunistako idazkari nagusia. 2008ko irailean, Zipreko buruzagi greziarrak eta turkiarrak negoziazioetan hasi ziren 1974. urteaz geroztik uhartea bitan banatua daukan zatiketari amaiera emateko.
2014ko urriaren 7an zabaldu zenez, urriaren 9an uhartearen bateratzeari buruz hitz egiteko bilera bat zeukaten Nikos Anastasiadis Zipreko presidenteak eta Dervis Eroglu buruzagi turko-zipretarrak. Baina Anastasiadisek bertan behera utzi zuen bilera, Turkiako Gobernuak urriaren 20tik aurrera Zipreko uretan zegoen Salbuespen Ekonomikoko Eremura azterketa sismikoak egiteko ontzi bat bidaliko zuela adierazi ondoren.
Gobernua eta administrazioa
Zipreko etnien banaketa politikan ere nabarmentzen da, komunitate bakoitzak bere erakundeak eta gudarostea baititu. Zipreko Errepublikan, nazioartean ezagutzen den errepublikan, sistema presidentzialista dute. Lehendakaria da estatuburua eta berak du aginpide betearazlearen ardura. Legegintzaren ardura ordezkarien ganberaren esku dago.
1960ko konstituzioaren arabera (1985ean berridatzi zen) greziarren eta turkiarren artean banatu behar ziren gobernu erakundeak eta legebiltzarreko eserlekuak (% 70 greziarrentzat, % 30 turkiarrentzat), baina 1974. urtean Turkiako gudarosteak uhartearen iparraldea hartu ondoren turkiarrek beren konstituzioa osatu zuten 1975ean, eta turkiarrek Zipreko Errepublikako erakundeetan parte hartzeari utzi zioten; nazioartean estatu burujabe gisa onartua ez den arren, beren lehendakaria, legebiltzarra eta epaitegiak antolatu zituzten.
Banaketa administratiboa
Zipreko Errepublika 6 barrutitan banatzen da, udalerrietan banatuak.
Biztanleria
Zipretarrak bi etnia nagusitan banatuta daude, greziarrak eta turkiarrak. Gainerakoak armeniarrak dira gehienak. Bi giza talde nagusi horietatik, greziarrak erlijioz kristau ortodoxoak dira, oro har, eta turkiarrak, musulman sunniak.
1974. urtean Turkiako gudarosteak Zipreko iparraldea hartu zuelarik, barne emigrazio handiak izan dira Zipreko uhartean, eta horrela, gaur egun, uharteko greziar jatorriko zipretarrak hegoaldean bizi dira (Zipreko Errepublika) eta turkiar jatorrikoak, berriz, iparraldean (Ipar Zipreko Turkiar Errepublika); kanporako joera ere oso handia izan da, eta kanpoan Zipren bertan adina zipretar dago. Zipreko uhartean bizi diren greziarren eta turkiarren artean desberdintasun nabarmenak antzematen dira, bizimoduan, ohituretan eta baita hezkuntzan ere (hezkuntza sistema bereziak dituzte grezieraren eta turkieraren erabiltzaileentzat, greziarrena estatuaren eskumenekoa, eta turkiarrena Ipar Zipreko Turkiar Errepublikaren eskumenekoa). Bai komunitate batean eta bai bestean oso apala da alfabetatu gabeko herritarren tasa. Uharteko baliabide ekonomiko urriak direla-eta, zipretar asko beste herrialde batzuetara joan da lan egitera, batez ere, Ziprek burujabetasuna lortu zuen ondorengo urteetan, Britainia Handira gehienbat.
Hiriak
Zipreko metropoli eremu handienak Nikosia (330.000 biztanle) eta Limasol (237.000) dira. 2011ko erroldaren arabera honako hauek dira Zipreko hamar hiri handienak :
Erlijioa
Greziar-zipretarrak Zipreko eliza ortodoxoaren jarraitzaileak dira eta Zipreko biztanleriaren % 78 osatzen dute. Turkiarrak, aldiz, musulmanak dira eta populazio osoaren % 20 dira. % 1ek ateoa dela dio. Erlijioak eragindako banaketak talde bakoitzaren izaera bermatzen du eta 2005ean Europako bigarren estatu erlijiosoena zen Zipre, Maltaren ondoren. Artean, Errumania Europar Batasunean sartu gabe zegoen.
Larnakako Hala Sultan Tekke meskita munduko lau garrantzitsuenetako bat da.
Hizkuntzak
Ziprek bi hizkuntza ofizial ditu, greziera eta turkiera. Hizkuntza gutxitu bi ere onartzen ditu, armeniera eta zipretar arabiera. Izaera ofizilik ez badu ere, ingelesa oso zabalduta dago herrialdean, izan ere Britainiar garaian hizkuntza ofizial bakarra izan baitzen. Gaur egun zipretarren % 80,4k ongi hitz egiten du ingelesez. XIX. mendeko errusiar-turkiar gerretatik ihesi, Pontoko greziar ugari joan zen Ziprera eta haiek errusieraz hitz egiten dute. Pafos eta Limasolgo eremu turistikoetan, ingelesa eta grezieraren ondoren, errusiera hirugarren hizkuntza da egun.
Uhartearen banaketaren ondorioa
Zipreko gobernuaren eskumeneko partean, hau da, parte greziarran, ekonomia nahiko aurreratua da, baina kanpoko eraginen mendekotasuna oso handia da. 1990eko hamarraldian ekonomiaren hazkundean ikusten denez, gorabehera nabarmenak izan dira azken urteetan batetik egoera politiko nahasiaren eraginez eta Mendebaldeko Europako ekonomiaren egoeraren gorabeheren eraginez, bestetik. Turismoa indar handia hartzen ari da, eta bertako zerga abantailez baliatzen diren atzerriko enpresek ere laguntza handia eman diote bertako ekonomiari. Azken urteetan gas naturala aurkitu da kopuru handitan Limasoldik 175 km hegoaldera.
Turkiar aldea, berriz, lurralde azpigaratua da ekonomiari dagokionez, eta Turkiak bakarrik ezagutzen duenez errepublika hori estatu burujabe gisa, zailtasun handiak dituzte atzerriko inbertsioak erakartzeko; nazioarteko enbargopean dago. Bertako ekonomia nekazaritzan oinarritua da, baina Turkiaren laguntzaren mende dago. Turkiak laguntzak ematen ditu turismorako, heziketarako eta industriarako, besteak beste, bertako ekonomiaren ahultasuna dela-eta.
Garraioa
10.663 kilometro errepide daude Zipren: haietatik bi herenak pabimentaturik zeuden 1998an. Iparraldean egoera okerragoan daude. Autopistak daude uhartearen hegoaldean eta Limasol eta Larnakatik Nikosia hiriburura. Zipren ezkerraldetik gidatzen da, Erresuma Batuan, Irlandan eta Maltan bezala.
Ziprek nazioarteko bi aireportu ditu, Larnakakoa (garrantzitsuena) eta Pafoskoa. Nikosiakoa 1974an itxi zen. Iparraldean Ercan aireportua dago, Turkiarekin lotzen duena.
Zipreko itsasportu nagusiak Limasolgoa eta Larnakakoa dira.
Kultura
Greziar jatorriko zipretarrak eta turkiar jatorrikoek erlijio desberdintasun nabariak badituzte ere, kultura komuna partekatzen dute, ohitura, janzkera, dantza, tradizio eta gastronomiari dagokienez.
Artea
Uharteak izan duen historia aberatsari esker, K.a. 10.000 urtetik hona bertan izan diren zibilizazio guztiek adierazpen artistiko ugari utzi dituzte. Antzinako hirien hondarrak daude (Amathus, Kition, Salamina...), Erdi Aroan Lusignan erregeek Frantziako gotikoa ekarri zuten eta veneziarrek pizkundea.
Zipreko arte modernoaren erakusle handienak Vassilis Vryonides (1883–1958), Adamantios Diamantis (1900-1994) eta Christopheros Savva (1924–1968) dira.
Musika
Zipreko folk musika tradizionalak greziar, turkiar eta arabiar musika batzen ditu. Sousta, syrtos, zeibekikos, tatsia eta karsilamas dantza tradizionalak daude, bai eta Ekialde Hurbileko jatorriko tsifteteli eta arapies ere. Erabiltzen diren musika tresnak biolina, lautea, akordeoia, txirula, ouda, kanonakia eta perkusioak dira.
Zipreko pop musikak Greziako Laïko muskaren eragin handia du. Anna Vissi, Evridiki eta Sarbel dira artista ezagunenak. Eurovision Abesti Lehiaketak jarraipen handia du Zipren eta 2018an lortu zuen emaitzarik onena: bigarrena, hain zuen ere. Eleni Foureira abeslari albaniarrak Zipreren izenean kantatu zuen Fuego abestia.
Literatura
Europako poesia lan zaharrenetakoak Zipren egin ziren. Stasinus-ek K.a. VII. mendean Cypria poesia epikoa idatzi zuen. Zenon Zitiokoak Filosofia estoikoaren eskola sortu zuen Atenasen. Erdi Arokoak dira Leontios Machairasen eta Georgios Boustroniosen kronikak. XVIII. mendean Hasan Hilmi Efendi poeta turkiar-zipretarra "poesiaren sultana" izendatu zuen Mahmud II.a otomandar enperadoreak.
Zinema
Michael Cacoyannis Zipreko zinema zuzendari ezagunena da. Aktore ezagunenak Paul Stassino, Hal Ozsan, Daphne Alexander eta Rolandos Liatsos dira.
Gastronomia
Erdi Aroan Lusignan erregeek frantziar, bizantziar eta Ekialde Hurbileko gastronomia batu zitutzen. Sukaldari siriarrak ekartzeagatik egin ziren ezagun eta zipren sorturiko errezetak Europan zehar barreiatu ziren Vyands de Chypre (Zipreko jakiak) izenarekin. Hainbat jaki ezagun egin ziren Europan, malmonia (oilaskoz edo arrainez egindako platera), halloumi gazta eta azalorea.
Ambelopoulia (txorien arrautza ozpineztatuak) kopuru handitan esportatu zen Lusignan eta veneziar garaian, baina gaur egun debekaturik dago.
Kirolak
Zipreko kirol nagusia futbola da. Zipreko futbol ligako talde nagusiak Nikosiako APOEL eta Omonia, Famagustako Anorthosis (gaur egun Larnakan egoitza duena) eta Limasolgo AEL eta Apollon dira.
Marcos Baghdatis tenislaria munduko hamar onenen artean dago ATP sailkapenean.
2012ko Olinpiar Jokoetan Pavlos Kontides marinelak Ziprerentzako aurreneko domina lortu zuen, zilarrezko domina gizonezkoen Laser belaontzien estropadan.
Hezkuntza
Hezkuntza sistema oso garatua du Ziprek. Barne Produktu Gordinaren % 7 erabiltzen du Hezkuntzan: Danimarkaren eta Suediaren ondoren, Europar Batasunean diru gehien gastatzen duen herrialdea da. Ikastetxe publikoek eta pribatuek kalitate bera dute eta kalifikazioek ez dute baliorik izaten Unibertsitatera sartzeko. Zipretar ikasleen % 78,7k Greziako, Erresuma Batuko, Turkiako edo Estatu Batuetako unibertsitateetan ikasten dute.
Lan egiteko adinean dauden zipretarren % 30ek unibertsitate mailako ikasketak ditu eta 25-34 urtekoen tartean, % 47ra igotzen da, Europar Batasuneko ehunekorik altuena da.
Ondasun nabarmenak
Hiru eremu izendatu ditu UNESCO erakundeak Gizateriaren ondare:
Bi Ramsar eremu daude Zipren:
Bubsheim
Bubsheim Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ove Nyguist Arup
Ove Nyguist Arup (Newcastle upon Tyne, 1895eko apirilaren 16a - Londres, 1988ko otsailaren 5a) britainiar ingeniaria izan zen.
Daniarrak zituen gurasoak, eta Kopenhagenen egin zituen lehenik filosofiako eta gero ingeniaritzako ikasketak (1922). Aldi labur batean Alemanian egon ondoren, 1925ean Britainia Handira itzuli zen, ingeniaritza zibilean lan egitera. Urte batzuk geroago, hormigoi armatuaren erabileran aintzindaria izan zen Berthold Lubetkin arkitektoarekin lan egin zuen. Lankidetza horren emaitzak dira, besteak beste, Highpoint izeneko etxebizitza-eraikina (1933) eta Londresko zoologikoko pinguinoen uhaska (1939). 1946an, partzuergo gisa lan egiten duen ingeniaritza-elkartea sortu zuen, Ove Arup & Partners; munduko enpresarik garrantzitsuena da, ingeniaritza zibilaren eta eraikuntza metalikoaren alorretan. 1963az geroztik, arkitektura-sail bat du, unibertsitateko arkitektura-esparruan arrakasta handienak lortu dituena. Enpresa horrek azken hamarkadetako eraikin ezagun gehienetan lan egin du: Sidneyko Opera antzokia, Coventryko katedrala, Parisko Beaubourg Zentroa, Hong Kongeko Bankuaren eta Londresko Lloyds enpresaren egoitzak, Durham ibaiko oinezkoentzako zubia eta abar. Egituren originaltasuna da, hain zuzen, eraikin horien guztien ezaugarri nagusia. Britainia Handian arkitektura-arloko urrezko domina jaso zuen 1963an, eta Sir izendatu zuten 1971n. Danimarkan ere, sari ugari jasotzeaz gainera, 1965ean zaldun eta 1975ean Daniarren Ordenako komandante izendatu zuten.
Derryneill
Derryneill (Doire Néill) Ipar Irlandako eremu bat da, Down konderrian dagoena. Leitrim eremu eta herrixkatik hurbil dago.
Villanueva de la Serena
Villanueva de la Serena Badajozko udalerria da, Vegas Altas eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 25.838 biztanle zituen.
Shanghaiko burtsa
Shanghaiko burtsa (上海证券交易所; Shanghai Stock Exchange, SSE) Txinako hiri horretan dagoen balore-burtsa bat da. 1990ean sortua, 2006an 915 mila milioi dolarreko kapitalizazioa zuen. Herrialdeko hiru balore-burtsa independenteetako bat da, besteak Hong-Kongekoa eta Shenzhengoa izanda.
Rindgea
Rindgea Lycaenidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Rindgea umuarama da.
Villefranche de Lauragais
Villefranche de Lauragais Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Garona Garaia departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2007an 3.933 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.839 etxebizitza zeuden, 1.674 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 128 hutsik zeuden. 1.379 etxeak ziren eta 451 apartamentuak ziren. 1.674 etxebizitza nagusietatik 915 bere jabearen bizilekua ziren, 679 alokairuan okupaturik zeuden eta 80 doan lagata zeuden; 16 etxek gela bat zuten, 128 etxek bi zituzten, 302 etxek hiru zituzten, 550 etxek lau zituzten eta 678 etxek bost zituzten. 1.015 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 751 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 672 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.381 ziren, horien artean 1.850 aktiboak ziren eta 531 inaktiboak ziren. 1.850 pertsona aktiboetatik 1.714 lanean zeuden (892 gizon eta 822 emakume) eta 136 langabezian zeuden (57 gizon eta 79 emakume). 531 pertsona inaktiboetatik 208 erretiraturik zeuden, 170 ikasten zeuden eta 153 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villefranche de Lauragais udalerrian 1.800 unitate fiskal zeuden, 4.192,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.370 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 360 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 17 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 9 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 27 eraikuntza enpresak ziren, 80 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 11 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 12 finantziazio enpresak ziren, 18 higiezinen enpresak ziren, 32 zerbitzu enpresak ziren, 103 administrazio publikoko enpresak ziren eta 30 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 88 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 lan bilaketa bulegoa, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 3 funerariak, 11 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 3 autoeskolak, 3 igeltseroak, 5 margolariak, 3 zurginak, 4 iturginak, 4 argiketariak, 5 eraikuntza enpresak, 12 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 7 jatetxeak, 8 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 6 apaindegiak.
2000. urtean Villefranche de Lauragais udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 520 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, iraupen erdiko (jarraipen eta errehabilitazio) tratamenduetarako ospitale 1 bat, 5 botika eta 3 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Villefranche de Lauragais udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 609 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Severo Moto
Biografia
Erregimen autonomikoaren azken urteetan (1964-1967), artikulu iraultzaileak idatzi zituen Poto-poto aldizkarian. Artikulu horietako batzuk Batako irratiko saio baterako erabili zituzten. Irrati horretan kultura- eta folklore-saio bat zuzendu zuen, eta gaztelaniazko saioen esatari izan zen aldi berean.
1967an beka bat eman zioten Madrilgo Leon XIII.a Fundazioan Kazetaritza ikasteko. Kazetaritza-ikasketak amaitu zituenean, Ebano aldizkarian hasi zen lanean Ekuatore Ginean. Aldizkari horretako zuzendari eta lehendakaritzako prentsa kabineteko nagusi zela, sei urtez Macías Nguemaren kontra aritu zen. Gineako beste hainbat intelektual bezala, esetsi egin zuten eta 1975ean Malaboko poliziak espetxera eraman zuen.
Moto Ekuatore Gineako Garapenaren Alderdi demokristauaren sortzaile eta presidente da (1983). 1993. urtean bilera politiko bat egitea lortu zuen 3.000 lagunen aurrean; hala ere, Motoren alderdia ez dute legeztatzen. 1995ean espetxeratu egin zuten berriz ere presidentearen kontra hitz egiteagatik. Baina 1996an aske utzi zuten salaketa bera zuten beste hamalau ginearrekin batera. Gaur egun, Espainian bizi da.
Roger McGuinn
James Roger McGuinn, jaiotzez izenaz James Joseph McGuinn III (Chicago, 1942ko uztailaren 13a) estatubatuar musikaria da, The Byrds taldearen kidea.
Mount Scenery
Mount Scenery Karibeko Herbehereetako Saba uhartean dagoen sumendia da. Itsas mailaren gainetik 887 metroko garaiera du eta uharteko mendirik garaiena ez ezik, Herbehereetako Erresuma osoko garaiena ere bada.
Luis II.a Hungariakoa
Luis II.a Hungariakoa (Lajos, Ludvík Jagellonský; Buda, gaur egun Budapest 1506ko uztailaren 1ean – Mohács, Hungariako Erresuma, 1526ko abuztuaren 26a) 1516-1526 urteetan Hungariako eta Bohemiako erregea izan zen. Ladislao II.a Jagellonen semea zen eta Maria Habsburgokoa, Karlos V.aren arrebarekin ezkondu zen. Belgrad hiriaz jabetu ziren turkiarren aurka borrokatu zen, baina ezin eutsi izan zien. 1526an turkiarrak Hungarian sartu eta Mohácseko guduan xehakatu zuten armada hungariarra. Gudu hartan hil zen Luis II.a.
Mount Scenery
Mount Scenery sumendia arriskutsutzat hartzen da. Azken erupzioa 1640. urtera aldera izan zen eta leherketak eta isuri piroklastikoak gertatu ziren.
Vânători (Mureș)
Vânători Errumaniako udalerri bat da, Mureș konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Bogatell hondartza
Bogatell hondartza (Platja de Bogatell) Kataluniako Bartzelona hiriburuan dagoen hondartza bat da. Sant Martí barrutian dago. 640 metro luze eta 50 metro zabal ditu. Hiriaren kostaldea berreskuratu zenean kalitatea bereganatu zuen hondartzetako bat da.
Bizikletaz bertaratzea erraza da, bertan bidegorria baitago. Bestalde, kirol instalakuntzak ere baditu, gainera Bogatell aldamenean ping-pong mahaiak ere badaude.
El abrazo de la serpiente
El abrazo de la serpiente 2015eko Ciro Guerra kolonbiar zinema zuzendariaren abenturazko drama film bat da.
2015eko Cannesko Zinemaldian estreinatu zen, eta Zuzendarien Hamabostaldiko Saria irabazi zuen.
Argumentua
Karamakate Amazoniako xaman boteretsu bat izan ohi zen, bere herritik biziraun duen bakarra da, eta oihan sakonean bizi da. Urteak daramatza bakarrik, eta horregatik "chullachaqui" bilakatu da, hau da, giza-oskol huts bat, emozio eta oroitzapenik gabekoa. Bere bizitza bakartia bapatean aldatzen da bere gordelekura Evan heltzen denean, estatubatuar etnobotaniko bat, yakruna ezkutuko landare boteretsuarearen bila, amets egiten erakusteko gai den landarea. Karamakatek Evan bere bilakuntzan laguntzea onartzen du, eta bidai bat hasten dute oihanaren bihotzera, non iragana, oraina eta etorkizuna nahasten diren, eta xamana galdutako oroitzapenak berreskuratzen joango da.
Beckholmen
Beckholmen Suediako Stockholm hiriburuaren erdigunean dagoen uhartea da, Djurgården uhartearen ondoan. Mendeetan zehar ontziolei loturik egon da.
Izena
Beckholmen izena Bäck- eller Tiärholmen izenetik dator, "bikearen uhartea".
Gure doinuak (telebista saioa)
Gure doinuak ETB 1en ematen duten telebista saio bat da. 2018ko azaroaren 22an estreinatu zen eta Onintza Enbeita kazetari eta bertsolaria da saioaren gidaria. Asteazkenero ematen dute, prime time ordutegian.
Beckholmen
Historia
Magnus III.a Suediakoak Klara monasterioari eman zion uhartea XIII mendean eta Biskopsholmen izena hartu zuen, "apezpikuaren uhartea". 1633an bike distilategia eraiki zen bertan, hiriko ontziolek erabiltzen zutena, eta halako garrantzi ekonomikoa hartu zuen Kristina erreginak hiriaren barnean sartu zuela uhartea, eta hiriko negoziogizonek kontrolatu nahi izan zutenez hainbat eskutatik pasa zen.
XIX mendean lurrun bidezko untziak asko ugaritu ziren eta 1848an untziolen jabeek erosi eta bi ontziola eraiki zituzten bertan. 1918an Estokolmoko udalak erosi zuen eta Suediar Armadak hirugarren ontziola bat eraiki zuen.
Gure doinuak (telebista saioa)
Denboraldia 12 atalekin bukatu zen 2019ko otsailaren 13an.
Saioaren azalpena
Onintza Enbeitak, astero-astero, autoa hartuta Euskal Herriko eskualdeak bisitatzen ditu, bertako doinu zahar eta ezagunen bila. Belaunaldiz belaunaldi gorde diren abestiak eta gaur egungoak ezagutuz doa.
Eskualde bakoitzean pertsona ezagun bat du protagonista Onintzak, eta autoan batera eta bestera aritzen dira elkarrizketa egin bitartean. Gainera, saio bakoitzeko protagonistaz gain, bestelako musikari eta pertsonaiak ere agertzen dira beren abesti eta istorioak kontatzeko.
Saioak musika banda propioa ere badu. Sodupeko Maria Ereña eta Gaizka Duo musikariek, programa zehar aipatzen diren abesti batzuk kantatzen dituzte.
Tesela
Tesela mosaikoak egiteko piezetako bakoitza da. Antzinatean, marmolezkoak, kareharrizkoak, portzelanazkoak zein beirazkoak ziren. Hitza latinezko tessella hitzetik dator, bere aldetik, grezierazko τεσσερες datorrena.
Greziar munduan oso ohikoa eta oso goizetik izan zen (K.a. V. mendearen amaieratik aurrera) tamaina eta kolore ezberdineko errekarriz (ibai ertzetan dauden harritxoak) osatutako zoladura. Lan honi lithostrôtos deitzen zioten (harriz estalia edo hedatua). Errekarri horiekin gai geometrikoen marrazki sinpleak egiten ziren. III. mendearen amaieran, K.a. IV. mendean, teselak, harritxo koloreaniztun hauek ordezkatzera etorri ziren.
Teselak konglomeratzaile ia likidozko ohe baten gainean .jartzen ziren. XIX. mendeko margolari inpresionisten puntillismoarekin aldera daitekeen teknika bat zen. Mosaikoz egindako zoladura bat egiteko, hainbat urrats egin behar ziren, eta denborarekin hobetzen joan ziren. Lantegia berezia zen. Han, koadroa diseinatzen zen lehenik, eta lan honek enblema izena hartzen zuen, grekotik hartutako ahotsa, "Inkrustatzen den zerbait" esan nahi duena. Koadroa diseinatu ondoren, kolorearen araberako banaketa egiten zen. Ondoren, zatitutako lursail horietako bakoitzetik txantiloi bat ateratzen zen papiroan edo oihalean, eta txantiloi horren gainean teselak jartzen ziren, aurretik aukeratutako ereduari jarraituz. Teselak alderantzikatuta jartzen ziren, hau da, ikusiko zen aurpegiak txantilioiari itsatsita egon behar zuen. Lan hau amaituta zegoenean, adituek in situ garraiatzen zuten, artistak bere lana bertan amai zezan.
2020ko Tri Nations Series
2020ko Tri Nations Series The Rugby Championship txapelketaren bederatzigarren edizioa izan beharra zen (25. edizioa Hiru Nazioen Txapelketa kontuan hartuta). Baina Hegoafrikak, aurreko txapeldunak, ez zuen parte hartzerik izan, COVID-19 pandemiaren zela-eta herrialde hartako gobernuak bidaiatzea debekatu baitzuen. . Horregatik Tri Nations Series ("Hiru Nazioen txapelketa") izena hartu zuen.
Chrysospalax trevelyani
Chrysospalax trevelyani Chrysospalax generoko animalia da. Afrosoricida ordenaren barruko ugaztuna da. Chrysochlorinae azpifamilia eta Chrysochloridae familian sailkatuta dago.
2020ko Tri Nations Series
Palmaresa
2020 arteko txapelketak.
Narses (bizantziar jenerala)
Narses (478-573), Persarmenian jaio zen. Esklabo eunukoa (persiar haremak zaintzeko zikiratua izan zen), Justiniano I.a enperadoreak erosi eta askatu zuen. Liberto honek, bere funtzio administratiboak eraginkortasun handiz bete zituen. Narses, noblea, ondratua, adimentsua, leiala eta maitatua zen (gorteko funtzionario guztiek estimatzen zuten). Narses (gerrako teorien ezagutzaile handia), Belisariorekin batera, Justiniano I.a bizantziar enperadorearen jeneral nagusienetako bat izan zen, Justinianoren gorteko Txanbelan Handia izateaz gain (inperioko bigarren zibilik boteretsuena).
Bere lehen aktuazio azpimarragarria, Nikako matxinada baretzeko bere laguntza izan zen, 532an, Konstantinoplan. Urdinen buruzagiak, hipodromoa uzteko konbentzitzeko gai izan zen, Berdeak, Belisario eta Mundoren tropen aurrean bakarrik utziz.
538an, Italiara joan zen, Belisariok hasitako konkista kanpaina sendotzeko. Hau, Konstantinoplara deitua izan zen, ostrogodoen matxinada baretzeko saiakeran huts egin ondoren, eta Narses bidalia izan zen, gerra luze batean garaitzea lortuko duena. Totilaren armada Taginako guduan edo Busa Gallorumekoan garaitua izan zen, Umbrian, 552an. 554an, ia 20 urte gerran eman ondoren, Justinianok, xedea betetzat jo zuen Italiako guneak berreskuratu ondoren, Ravena, Sizilia eta Erroma, alegia. Bere karguan aktibo mantendu zen ia hil zen arte, 95 urterekin.
Ellington (Missouri)
Ellington Missourieko hiri bat da. Reynolds konderrian kokatua dago. 2010ean 987 biztanle zituen, 3.57 kilometro koadrotan banatuta.
Mojkovac
Mojkovac Montenegroko iparraldeko hiri eta udalerri bat da. Udalerriak 367 km²ko azalera du eta 2011ko erroldaren arabera 8.622 biztanle zituen, horietatik 3.590 hirigunean eta 5.032 landa-eremuan bizi ziren.
NA-7292
NA-7292 edo Ulibarriko errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-7240 nafar errepideko 6,00 kilometroan hasi eta Lanan dagoen Ulibarri kontzejura arte doa. Errepidea 2,45 kilometro luze da.
Kodai Dohi
Kodai Dohi (土肥 航大) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima.
Chondrostoma beysehirense
Chondrostoma beysehirense Chondrostoma generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Villanueva del Fresno
Villanueva del Fresno Badajozko udalerria da, Llanos de Olivenza eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.678 biztanle zituen.
Victoria (Iași)
Victoria Errumaniako udalerri bat da, Iași konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Sericornis beccarii
Sericornis beccarii Sericornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Acanthizidae familian sailkatua dago.
Victoria (Iași)
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Chrysichthys auratus
Chrysichthys auratus Chrysichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Claroteidae familian sailkatzen da.
Chrysospalax villosus
Chrysospalax villosus Chrysospalax generoko animalia da. Afrosoricida ordenaren barruko ugaztuna da. Chrysochlorinae azpifamilia eta Chrysochloridae familian sailkatuta dago.
Sainville
Sainville Frantziako udalerria da, Eure eta Loir departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Sainville udalerrian erroldatutako biztanleak 942 ziren. Familiak 336 ziren, horien artean 56 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 120 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 140 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 379 etxebizitza zeuden, 342 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 368 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 342 etxebizitza nagusietatik 290 bere jabearen bizilekua ziren, 43 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 14 etxek bi zituzten, 48 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 196 etxek bost zituzten. 282 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 136 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 187 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 608 ziren, horien artean 475 aktiboak ziren eta 133 inaktiboak ziren. 475 pertsona aktiboetatik 446 lanean zeuden (233 gizon eta 213 emakume) eta 29 langabezian zeuden (16 gizon eta 13 emakume). 133 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 50 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sainville udalerrian 352 unitate fiskal zeuden, 976 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.259 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 32 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 iturgina eta 2 ile apaindegiak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Sainville udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.248 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Proisy
Proisy Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 309 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Mikiko Ando
Mikiko Ando, japonieraz 安藤 美希子, (Shiroi (Japonia), 1992ko irailaren 30a) halterofilian aritzen den kirolari japoniarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina eskuratu zuen halterofilian ≤59 kilo kategorian bi jasoalditan 214 kilo jasoz; Kuo Hsing-chun taiwandarraren (urrezko domina) eta Polina Guryeva turkmenistandarraren (zilarrezko domina) atzetik sailkatu zen.
Proisy
Etxebizitza
2007an 153 etxebizitza zeuden, 124 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 18 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 151etxeak ziren. 124 etxebizitza nagusietatik 109 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 32 etxek lau zituzten eta 62 etxek bost zituzten. 88 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 48 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 202 ziren, horien artean 120 aktiboak ziren eta 82 inaktiboak ziren. 120 pertsona aktiboetatik 103 lanean zeuden (55 gizon eta 48 emakume) eta 17 langabezian zeuden (12 gizon eta 5 emakume). 82 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Proisy udalerrian 128 unitate fiskal zeuden, 309 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.701 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen eta 3 igeltseroak.
2000. urtean Proisy udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mandagout
Mandagout Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mandagout udalerrian erroldatutako biztanleak 364 ziren. Familiak 164 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 361 etxebizitza zeuden, 170 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 167 bigarren erresidentzia ziren eta 24 hutsik zeuden. 340 etxeak ziren eta 21 apartamentuak ziren. 170 etxebizitza nagusietatik 132 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 36 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 65 etxek bost zituzten. 109 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 93 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 63 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 217 ziren, horien artean 147 aktiboak ziren eta 70 inaktiboak ziren. 147 pertsona aktiboetatik 120 lanean zeuden (62 gizon eta 58 emakume) eta 27 langabezian zeuden (18 gizon eta 9 emakume). 70 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mandagout udalerrian 180 unitate fiskal zeuden, 367 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.291 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 7 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Mandagout udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 135 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dollingstown
Dollingstown Ipar Irlandako udalerri bat da, Down konderrian dagoena. Armagh konderritik hurbil dago, Lurgan udalerriaren ekialdean.