Abbadiaren_sekretua
Haria
Bitartean, Alar eta aitona tranpa antzeko batean erori eta leize batean behera erortzen dira. Behean tunel artifizial bat ikusten dute. Nikole eta Kaiet, beraien aldetik, itsas labarrera iritsi eta jaisten hasten dira, ustezko piztiatik ihesi. Baina berehala konturatzen dira urez inguraturik daudela, atera ezinik. Tunelean aurrera, aitona Anton Abadiaren antza duela esaten dio Alarri, burutsua eta ausarta baita; Kaiet, berriz, Arnaud haren anaiaren antzekoa dela dio, sutsua baita. Azkenean, gela moduko batera heltzen dira. Nikolek eta Kaietek arazoak dituzte arroketan, itsaso zakarra dagoelako. Oihu egiten dute. Halako batean, txalupa bat ikusten dute eta marinel moduan, Kaieten amona. Txalupara igo eta arraunean hasten dira. Tuneleko gelan, berriz, Daniel aitonak eta Alarrek liburuz beteriko apalak eta palankak han eta hemen ikusten dituzte. Ateak ere badaude, baina ezin dira eskuz mugitu. Horien gainean "Ero bat aski da" esaldia dago idatzirik. Alarrek palanka bati eragin eta ate bat zabaldu eta ura sartzen hasten da. Alar aitonaren gainera igotzen da. Bitartean, arraunean, amona, Kaiet eta Nikole lehorrera iristen dira onik. Kaietek Alar eta aitona galdurik daudela kontatzen dio; txalupan zer egiten duen galdetzen dio kezkatuta dagoen amonari eta honek garai batean kontrabandista moduan ibili zirela kontatzen dio eta geroztik dakiela nabigatzen. Lehorrera iritsi eta orroa entzuten dute. Kaietek lehoia ikusten du. Amonak ezkutaleku batera eramaten ditu. Bitartean, urez betetzen hasi da Alar eta aitona dauden gela baina halako batean ur jarioa gelditu eta atea itxi egiten da. Apaletako liburuak begiztatzen dituzte, denetariko gaiak daude eta argi dago Anton Abadiaren liburuak direla. Palanka bati eragin eta lehengo atea ireki baina berriz ere itxi egiten da. Ziur daude handik ateratzeko gakoa "Ero bat aski da" esaldian dagoela. Beraien aldetik, Kaiet, Nikole eta amona txabola moduko batera heltzen dira; han amona Abbadia Eremuaren historia hasten da kontatzen: nola Anton Abadiaren morroi zen Serafinek, Abadia hiltzean, promesa egin zuen eremua babestuko zuela eta horrela astronomia, beste zientziak eta euskal kultura sustatzen hasi zen. Baina baziren interesak eremua bereganatu eta turistentzako gune edo golf zelaia egiteko. Serafinek Erramune bere alabari eremua zaintzeko ardura pasa zion, honek Donato semari eta Donato aitona Danieli. Daniel txikia zenean naziak heldu ziren eta haiei egin behar zieten aurre. Aldi berean, Alarrek esaldiaren segida asmatzen du: "Ero bat aski da harri bat putzura jaurtitzeko, baina sei zuhur behar dira hura handik ateratzeko". Zuhurtasuna jakinduriarekin lotu eta aterabidea liburuetan egon behar dela ondorioztatzen dute. Sei liburuko apal bakarra dago, preseski Abadiaren pentsalari gogokoenen liburuekin, han dagoen palankari eragin eta beste atexka bat zabaltzen da. Bitartean, amona, Kaiet eta Nikole txabolatik eremuko Nekatoeneara doaz korrika, piztitik alde egiteko. Han amonak naziek eremua bereganatu eta beraiek, umeak orduan, saiatu zirela haiei ostopoak jartzen; umekeriak ziren baina bazegoen lagun bat modu neurrigabeak jokatzen zuena. Tuneleko gelan, berriz, uraren maila jeitsi eta zabaldutako atetik Alarrek eta aitonak aurrera egiten dute, buruz eta bihotzez, Anton Abadiak bezalaxe.