cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blainville-sur-l'Eau
Diru sarrerak
2009an Blainville-sur-l'Eau udalerrian 1.598 unitate fiskal zeuden, 4.044 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.635 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 121 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 12 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 26 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 7 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 5 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 18 administrazio publikoko enpresak ziren eta 13 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 35 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 1 zurgina, 4 iturginak, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 4 ile apaindegiak, 6 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 14 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 2 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Blainville-sur-l'Eau udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden, 355 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1 eta 2 botika zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Blainville-sur-l'Eau udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 526 ikaslekin.
Tatranská Lomnica
Tatranská Lomnica (Tátralomnic, Tatrzańska Łomnica) Tatra Garaiak mendilerroaren eslovakiar zatian dagoen herri bat da. Eskia eta zeharkaldiak egiteko moduko tokia da, Lomnický štíteko kablezko autoagatik ezagunagoa, Europako handienetako bat eta bi geltokien arteko euskarri faltagatik nabarmengarria. Tatranská Lomnica Tatra Trenbide Elektrikoaren helmugetako bat da, Starý Smokovecekin lotzen duena.
Tatranská Lomnica Vysoké Tatry udalerriaren hiru banaketa administratiboetako bat ere bada, aipaturiko Starý Smokovec eta Štrbské Plesorekin batera.
Eski estazioa
11 kilometro eskiagarri ditu, 2 telekabina eta 2 teleaulki. 2196 metroko altueratik eskiatu daiteke Lomnicken zehar, Tatranská Lomnicaraino 6 kilometro jeitsiz.
Pasaiako geltokia (Euskotren)
Pasaia Euskotren Trena eragilearen E2 lineari dagokion lurgaineko geltokia da, Pasaia udalerriko Pasai Antxo auzoan kokatuta dagoena. Geltokia Mugi sistemaren 2. tarifa-gunearen parte da.
Geltokia arkudun zubi baten gainean dago eraikita, kale estu batean zehar. XX. mendearen hasieran trazadura diseinatu zenean, trenbidea lur mailan ibili behar zuen, baina gunearen urbanizatze-planen ondorioz, sei pasonibel gurutzatzea ekiditeko, trenbidea biaduktu luze batean eraikitzea erabaki zen. Dena dela, auzoaren hazkundea dela eta gaur egun etxeak trenbidetik zentimetro gutxira daude. Altza-Pasaia-Galtzaraborda tarteko trenbide bikoizketa proiektuaren baitan, etorkizunean 3000 metroko lurpeko saihesbide bat eraikiko da, Pasaian geltoki berria eraikiz.
Lotuneak
Geltokitik 80 metrora ADIFen Pasaiako geltokia dago, non Renfeko Aldirien eta Distantzia Ertainen zerbitzuak eskaintzen diren. Gainera, geltokiaren kanpoaldean Lurraldebus zerbitzua hornitzen duen autobus geralekua dago.
Histrioniko
Histrionikoa gehiegizko hunkiberatasun eta besteen atentzioa bilatzen duen pertsona. Maila patologikoan ere, gerta daiteke eta orduan nortasunaren asaldura histrioniko deritzo.
Esclusham
, Galesko iparraldeko komunitate bat da, Wrexham konderrian dagoena. Bere barnean Bersham, Rhostyllen, Aber-oer, Llwyneinion eta Pentre Bychan udalerriak daude.
2011ko erroldaren arabera 3.515 biztanle zituen.
Crocidura roosevelti
Crocidura roosevelti Crocidura generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Crocidurinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Sainte-Brigitte-de-Laval (Quebec)
Sainte-Brigitte-de-Laval Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Capitale-Nationale eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen La Jacques-Cartier konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 5,696 biztanle zituen 108.69 kilometro koadroko azaleran.
Saint-Michel-de-la-Pierre
Saint-Michel-de-la-Pierre Frantziako udalerria da, Mantxa (departamendua)Mantxa departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Michel-de-la-Pierre udalerrian erroldatutako biztanleak 170 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 81 etxebizitza zeuden, 72 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 79 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 72 etxebizitza nagusietatik 57 bere jabearen bizilekua ziren eta 15 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 33 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 104 ziren, horien artean 82 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 82 pertsona aktiboetatik 76 lanean zeuden (41 gizon eta 35 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Michel-de-la-Pierre udalerrian 82 unitate fiskal zeuden, 208 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.578 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Patinete
Patinetea hankari eraginez mugitzen den jolaserako ibilgailua da, 2, 3 edo 4 gurpil txiki eta norabidez aldatzeko eskulekua dituena.
Terrell konderria (Georgia)
Terrell konderria (Terrell County) Georgiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Dawson da. 2010eko zentsuaren arabera 9,315 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Terrell konderriak 87,465 kilometro koadro ditu. Horietatik 586 ura dira. Beste 86,878 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,09 da.
Bartzelonako Unibertsitatea
Bartzelonako Unibertsitatea (Universitat de Barcelona) Bartzelonan kokatuta dagoen unibertsitate publikoa da. Honako guneetan ditu fakultateak: Universitat plaza, Diagonala, Bellvitge (Hospitalet de Llobregat), Mundet, Sants eta Bartzelonako Ospitale Klinikoa.
Unibertsitatea 1450ean sortu zen, eta XVIII. mendean Cerverara 150 urtez eraman behar izan zuten arren, Bartzelonara bueltatu zuten ondoren.
The Man Who Knew Too Much (1934ko filma)
The Man Who Knew Too Much (euskaraz Gehiegi Zekien Gizona) 1934ko Alfred Hitchcock ingeles zinema zuzendariaren suspensezko filma bat da. Leslie Banks, Edna Best, Peter Lorre, Nova Pilbeam eta Frank Vosper aktoreek antzeztu zuten.
Hitchcocken Britainiar Garaiko filmetan goraipatuena eta kritika onenak jaso zituena da. 1956ean, jada Estatu Batuetan, Hitchcockek izen berdineko berreegokitzapena filmatu zuen, hartan James Stewart eta Doris Day aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Bob (Leslie Banks) eta Jean Lawrence (Edna Best) senar-emazteak eta euren alaba Betty (Nova Pilbeam) Suitzan oporrak igarotzen ari den britainiar familia osatzen dute. Bertan, Louis Bernard (Pierre Fresnay) izeneko gizon bitxia ezagutuko dute. Louisek, hil aurretik, Bobi Britainar Enbaxadara agiri garrantzitsu batzuk eraman ditzan eskatuko dio. Istorioa aurrera doan einean, britainiar espioia zela argituko da. Halere, euren isiltasun ziurtatzeko asmoz, Abbott (Peter Lorre) izeneko gizatxarra buru duen hiltzaile talde batek Betty bahituko du.
Gresford
, 'Gresffordd', Galesko iparraldeko udalerri eta komunitate bat da, Wrexham konderrian dagoena. Komunitatearen barnean Marford udalerria ere badago.
2011ko erroldaren arabera 5.010 biztanle zituen.
1993ko Nafarroako Bertsolari Txapelketa
1993ko Nafarroako Bertsolari Txapelketa Nafarroako Bertsolari Txapelketaren 22. edizioa izan zen, 1993ko martxoaren 7 eta apirilaren 4 bitartean ospatu zen. Bertan, 21 bertsolarik hartu zuten parte eta guztira 4 saio ospatu ziren, horietatik 3 finalaurreko eta finala. Finala apirilaren 4n ospatu zen Iruñean.
Smithornis rufolateralis
Smithornis rufolateralis Smithornis generoko animalia da. Hegaztien barruko Eurylaimidae familian sailkatua dago.
1993ko Nafarroako Bertsolari Txapelketa
Manolo Arozenak jantzi zuen txapela hirugarren urtez jarraian.
Finala
Zortzi finalistek Bertsolari Txapelketa Nagusirako txartela eskuratu zuten.
Opistognathus crassus
Opistognathus crassus Opistognathus generoko animalia da. Arrainen barruko Opistognathidae familian sailkatzen da.
Thomas konderria (Georgia)
Thomas konderria (Thomas County) Georgiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Thomasville da. 2010eko zentsuaren arabera 44,720 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Thomas konderriak 143,024 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,974 ura dira. Beste 14,105 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,03 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 44,720 pertsonetatik 27,356 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,275 dira. 16,416 beltzak edo afroamerikarrak. 166 amerikar natiboak ziren eta 7 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 306 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 49 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 420 pertsonek kokatzen zuten.
Manuel Hugué
Manuel Martínez Hugué, ezizenez Manolo, (Bartzelona, 1872ko apirilaren 29a - Caldes de Montbui, 1945eko azaroaren 17a) espainiar margolari eta eskultorea izan zen, XX. mendean, kataluniar noucentismearen ordezkari nagusienetako izan zena. Bere lana modernitatearen barnean koka dezakegu, klasizismo eta primitibismoaren sintesia.
Biografia eta lana
Manuel Martínez Hugué Bartzelonan jaio zen. Bizitza bohemioak eta Bartzelonako Els Quatre Gats kafetegira eginiko bisitek lagun ugari eman zizkion: Santiago Rusiñol, Joaquim Mir, Isidre Nonell edo Pablo Picasso, beste batzuen artean.
1900ean, Parisera joan zen eta hantxe bizi izan zen 10 urtez. Jean Moréas eta Guillaume Apollinaire ezagutu zituen eta bitxiak diseinatzeari eta eskultura pieza txikiak egiteari eman zion. Adibide nabarmenak ditugu La Llobera (1911, Bartzelona, Museo de Arte Moderno) eta Joven sentada (1913, Paris, Centre Georges Pompidou).
1910ean, arte-merkatari baten bulkadaz, Hugué Céretera joan zen eta, han, artista talde heterogeneoa bildu zuen, Juan Gris, Joaquim Sunyer edo Picasso, beste batzuen artean.
Heber City (Utah)
Heber City Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Wasatch konderrian dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Manuel Hugué
Biografia eta lana
Azken garaietan, margolaritzan (Paisaje de Céret (1926) eta Vendimiadora (1927)) eta eskulturan (Bacante (1934, Bartzelonako Arte Modernoaren Museoa) aritu zen.
1927ko udazkenean, Manolok poliartritisa kroniko bilakatu zen. Josep Plaren Vida de Manolo contada por él mismo lanean, hurrengo erreferentziak daude:
.
Oso gaixo ikusi zuen bere burua eta Kataluniara itzultzeko nahia zuen. Ezin ibili egon zen eta litera eta guzti ateratzen zuten eguzkia hartzera. Gero, Caldes de Montbuira joan zen, Broquetaseko bainuetxera, hango urek sendatuko zutelakoan eta horrelaxe izan zen; hobetzen joan zen giro berri honetan.
1929an, askoz ere hobeto sentitzen zen eta Manolo Céretera itzuli zen azken aldiz. Han zuena saldu eta Caldesera bizitzera joateko erabakia hartu zuen.
Etxe berrian, artistaren helaroa etorri zen eta hantxe egin zituen bere ekoizpen hoberenak. Gaixotasun larriaren krisialdiek atzera egin zuten, baina erregularki tratamendua egin beharrean izango zen.
1930eko hamarkadan, Manolo bitxiak egiten aritu zen. Artritisak zizelarekin egiten zituen eskulturak baztertzera behartu zuen, eskuei kalte handia egiten baitzien eta, margolaritza eta poesia landu zituen gehien bat. Margolan haietako asko bere ikasleek harrian egingo zituzten gero.
1930ean, forma biribil eta testura latzeko Mujer sentada izeneko obra burutu zuen, brontzez. Oviedoko udalak ez zuen 1996ra arte ezarriko, data horretan inauguratu baitzuen eta Unibertsitate aurrean kokatu, kasko historikoko hainbat kale berritze lanetan ari zenean.
1945ean, bihotzekoak eman zion eta Caldes de Montbuiko Broquetas bainuetxean hil zen 73 urte zituenean.
Huguéren lanean, garrantzi handia hartzen du naturarekiko harremanak, giza irudia bertan integratuta ikusten baitu. Klasizismo noucentistaren bereizgarria da hau, baina Huguéren eskuetan, haratuago doa bitxikeria hori.
Manolo Huguéren fondo pertsonala Kataluniako Liburutegian dago gordeta.
1957an, Céreteko Arte Modernoaren Museoak erakusketa antologikoa eskaini zion.
Saint-Aubin-de-Scellon
Saint-Aubin-de-Scellon Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Aubin-de-Scellon udalerrian erroldatutako biztanleak 337 ziren. Familiak 128 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 211 etxebizitza zeuden, 132 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 74 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 208 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 132 etxebizitza nagusietatik 114 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 64 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 226 ziren, horien artean 162 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 162 pertsona aktiboetatik 147 lanean zeuden (77 gizon eta 70 emakume) eta 15 langabezian zeuden (6 gizon eta 9 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Aubin-de-Scellon udalerrian 127 unitate fiskal zeuden, 310 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.896 euro zen.
Itziar Cortes
Itziar Cortes Etxabe (Zarautz, Gipuzkoa, 1985ko irailaren 13a) informatikaria eta ikertzailea da. Hizkuntzaren prozesamenduaren arloko aditua izanik, Hizkuntza eta Teknologia unitateko koordinatzailea da Elhuyarren, baita Zuzendaritza Taldeko kidea ere.
Saint-Aubin-de-Scellon
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra eraikuntza enpresa zen.
2000. urtean Saint-Aubin-de-Scellon udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 712 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Itziar Cortes
Informatikaria
Parte hartu du euskararako hainbat aplikazio informatiko plazaratzen, besteak beste Elhuyar hiztegia eta Elia.eus itzultzaile automatikoa, esaterako.
e-makumeak
Informatikako Ingeniaritzan emakumeek duten egoeraz informazioa biltzeko eta zabaltzeko e-makumeak bilguneko partaidea izan da hainbat urtez. Gaia aztertzeko hainbat artikulu idatzi eta ponentzietan parte hartu zuen:
Craintilleux
Craintilleux Frantziako udalerri bat da, Loira departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Craintilleux udalerrian erroldatutako biztanleak 1.108 ziren. Familiak 398 ziren, horien artean 58 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 35 bakarrik bizi ziren emakumeak), 121 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 188 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 31 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 423 etxebizitza zeuden, 398 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 407 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 398 etxebizitza nagusietatik 361 bere jabearen bizilekua ziren, 33 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 15 etxek bi zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 149 etxek lau zituzten eta 195 etxek bost zituzten. 324 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 115 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 271 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 760 ziren, horien artean 587 aktiboak ziren eta 173 inaktiboak ziren. 587 pertsona aktiboetatik 559 lanean zeuden (314 gizon eta 245 emakume) eta 29 langabezian zeuden (9 gizon eta 20 emakume). 173 pertsona inaktiboetatik 63 erretiraturik zeuden, 64 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Craintilleux udalerrian 418 unitate fiskal zeuden, 1.192 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.519 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 2 iturginak, 2 ile apaindegiak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Craintilleux udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 330 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Le Crest
Le Crest Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Crest udalerrian erroldatutako biztanleak 1.206 ziren. Familiak 454 ziren, horien artean 89 pertsona bakarrekoak ziren (53 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 162 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 154 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 49 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 540 etxebizitza zeuden, 479 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 520 etxeak ziren eta 20 apartamentuak ziren. 479 etxebizitza nagusietatik 428 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 146 etxek lau zituzten eta 262 etxek bost zituzten. 369 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 136 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 317 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 852 ziren, horien artean 630 aktiboak ziren eta 222 inaktiboak ziren. 630 pertsona aktiboetatik 593 lanean zeuden (300 gizon eta 293 emakume) eta 37 langabezian zeuden (17 gizon eta 20 emakume). 222 pertsona inaktiboetatik 93 erretiraturik zeuden, 81 ikasten zeuden eta 48 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Crest udalerrian 508 unitate fiskal zeuden, 1.298,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.463 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 33 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Le Crest udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 93 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Crocidura selina
Crocidura selina Crocidura generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Crocidurinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Gwersyllt
, Galesko iparraldeko hiri giroko udalerria eta komunitate bat da, Wrexham konderrian dagoena.
2011ko erroldaren arabera 10.677 biztanle zituen.
Opistognathus cuvierii
Opistognathus cuvierii Opistognathus generoko animalia da. Arrainen barruko Opistognathidae familian sailkatzen da.
Centerfield (Utah)
Centerfield Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Sanpete konderrian kokatuta dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Calyptomena viridis
Calyptomena viridis Calyptomena generoko animalia da. Hegaztien barruko Eurylaimidae familian sailkatua dago.
Sainte-Brigitte-des-Saults (Quebec)
Sainte-Brigitte-des-Saults Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Centre-du-Québec eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Drummond konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 737 biztanle zituen 71.87 kilometro koadroko azaleran.
Galzori larriko espezie
Galzori larriko espezie, galtzeko edo desagertzeko arrisku larrian dagoen espeziea da, iraungitzeko arrisku larrian dauden espezieen artean sailkatutako espezie bat da. Populazio basatien kontserbazio egoerari dagokionez, galzorikoa (sigla: EN, ingelesezko endangered hitzetik) da egoera larrietan bigarrena, Nazio Batuen Naturaren Kontserbaziorako Nazioarteko Erakundeak (IUCN) egiten duen Zerrenda Gorriaren arabera; larriena, berriz, galzori oso larrikoa (CR) da.
Herrialde askotan, kontserbazioaren mende bizi diren espezieak babesteko legeak dituzte: adibidez, ehiza debekatzen dute, lurzoruaren garapena murrizten dute edo natura erreserbak sortzen dituzte.
Espezie bat desagertzeko arrisku kritikotzat hartzen da (nazioartean CR gisa laburtua), Natura Kontserbatzeko Nazioarteko Batasunak (UICN) ebaluatu ondoren, kategoria horretan sailkatzen denean eta zerrenda gorrian sartzen denean, egoera basatian desagertzeko arrisku oso handia duelako.
Kategoria honetan sartzen dira azken 10 urteetan edo 3 belaunalditan biztanleriaren %80 eta %90 arteko beherakada handia izan duten espezieak, fluktuazioak, banaketa geografikoaren maila gutxitzea edo zatikatzea, edo 250 ale heldu baino gutxiagoko populazioa.
Ondorioz, kategoriak desagertzeko arrisku oso handia adierazten du, eta kontserbazio neurri garrantzitsuak eskatzen ditu espeziea epe labur edo ertainean desagertu ez dadin. UICNko kategorien sisteman, arriskuan (EN) eta egoera basatian (EW) desagertua izan aurretik dagoen arrisku-maila da.
IUCNren Zerrenda Gorriaren 2008ko bertsioan, arrisku larriko kategorian 1665 animalia-taxoi eta 1575 landare-espezie sartzen dira. Kategoria horretan parte hartzen duten beste talde taxonomiko batzuk Basidiomycota (taxoi bat), Lecanoromycete (taxoi bat) eta Phaeophyceae (4 taxoi) dira.
Antzeko sailkapenak
Sistema batzuek antzeko kategoriak dituzte, adibidez:
Zigaurre
Zigaurre Zigako auzoa da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 49 biztanle ditu.
Crocidura serezkyensis
Crocidura serezkyensis Crocidura generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Crocidurinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Sorel-en-Vimeu
Sorel-en-Vimeu Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 82 etxebizitza zeuden, 70 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 82etxeak ziren. 70 etxebizitza nagusietatik 62 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 50 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 135 ziren, horien artean 99 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 99 pertsona aktiboetatik 93 lanean zeuden (53 gizon eta 40 emakume) eta 6 langabezian zeuden (6 emakume eta 6 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Sorel-en-Vimeu udalerrian 84 unitate fiskal zeuden, 226 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.810 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 zurgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra altzari denda bat zen.
2000. urtean Sorel-en-Vimeu udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 171 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sainte-Catherine-de-Hatley (Quebec)
Sainte-Catherine-de-Hatley Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Estrie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Memphrémagog konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 2,464 biztanle zituen 86.55 kilometro koadroko azaleran.
Hanmer (Gales)
Hanmer, Galesko iparraldeko udalerri eta komunitate bat da, Wrexham konderrian dagoena. Bere barnean Hammer udalerriaz gain, Horseman's Green eta Arowry udalerriak ere barne badaude.
Maragatería
Maragatería Leongo probintzian (Espainia) dagoen eskualdea da, probintziaren hego-mendebaldean kokatuta zehazki. "País de los Maragatos" izena ere hartzen du, eta antzinean "La Somoza". 710,41 km²-ko azalera dauka eta 2011an 14.876 biztanle zituen (20.94 bz/km²), "maragato/-a" deituak. Iparraldean La Cepeda, hegoaldean La Valduerna, mendebaldean El Bierzo eta La Cabrera eta ekialdean La Vega del Tuerto eta berriro La Valduerna eskualde mugakideak ditu.
Hanmer (Gales)
2011ko erroldaren arabera 665 biztanle zituen.
Maragatería
Bestela, zortzi udalerrik osatzen dute, Astorga (populatuena), Brazuelo, Lucillo, Luyego, Santa Colomba de Somoza, Val de San Lorenzo eta Santiago Millas-ek hain zuzen ere.
Kultura
Gaztelania hizkuntza nagusia den arren, leonesa ere hitz egin dute bertakoek historian zehar, gaur egun galbidean dagoen arren.
Kultura agerpenei dagokienez, ezkontza burutzeko modu tradizionala ("Boda Maragata") aipatzekoa da. Gastronomia arloan, "Cocido maragato" delakoa ezaguna da, baita zerbitzatzeko modua ere: okelarekin hasi, barazkiekin segi eta zoparekin amaitu.
Creste
Creste Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Creste udalerrian erroldatutako biztanleak 55 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 38 etxebizitza zeuden, 24 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 36 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 24 etxebizitza nagusietatik 19 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 7 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 8 etxek bost zituzten. 19 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 9 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 42 ziren, horien artean 35 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 35 pertsona aktiboetatik 32 lanean zeuden (20 gizon eta 12 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 7 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 3 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Calyptomena hosii
Calyptomena hosii Calyptomena generoko animalia da. Hegaztien barruko Eurylaimidae familian sailkatua dago.
Sainte-Catherine (Quebec)
Sainte-Catherine Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Montérégie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Roussillon konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 16,762 biztanle zituen 9.50 kilometro koadroko azaleran.
Whittier (Alaska)
Whittier Ameriketako Estatu Batuetako hiri bat da. Valdez–Cordova Census Arean kokatuta dago, Alaska estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Crocidura shantungensis
Crocidura shantungensis Crocidura generoko animalia da. Lehen Insectivora edo Soricomorpha deitzen zen taldearen barruan daude. Gaur egun Lipotyphla deitzen den taldearen barruko Crocidurinae azpifamilia eta Soricidae familian sailkatuta dago.
Esmeraldazko Taula
Erdi Aroko eta Aro Moderno hasierako alkimistek Esmeraldazko Taula harri filosofalarekin eta urrearen produkzio artifizialarekin lotu zuten. XIX. eta XX. mendeetan okultismoan eta esoterismoan oso testu ezaguna izan da, batez ere bertan agertzen den "goian bezala, behean ere" esaldi apokrifoaren ondorioz, lelo gisa aipatu ohi dena.
Historia
K. a. II. edo I. mendetik aurrera Ptolomeotar Erresuman Hermes Trismegistoren irudi mitikoari egotzitako greziar testuak agertu ziren, ezagutza guztiaren jabe zena. Testu multzo heterogeneo bat da (Hermetica), batzuetan alkimikoa, baina baita magikoa, astrologikoa edo sendagarria ere, I. edo II. mendeko Corpus Hermeticumeko tratatu mistiko-filosofikoetan amaitzen dena. Horietako batean, Koré Kosmou ("munduaren ikaslea"), Hermesek bere irakaspenak grabatu eta ezkutatzen ditu zerura igo aurretik, "Munduaren ondoren jaiotako belaunaldi bakoitzak bilatu behar izan ditzan".
640an, Egipto, koptoa eta bizantziar agintea tartekatzen zuena, arabiarrek konkistatu zuten, Esmeraldazko Taulan dagoen tradizio hermetiko eta kimikoa betikotu zutenak.
XX. mende hasierara arte, Esmeraldazko Taularen latinezko bertsioak baino ez ziren ezagutzen, horietatik zaharrena XI. mendekoa delarik. E.J. Holmyard (1891-1959) ingeles zientziaren historialaria eta Julius Ruska (1867-1949) alemaniar orientalista izan ziren arabierazko lehen bertsioak aurkitu zituztenak.
Arabiar bertsioak
Esmeraldazko taula hainbat bertsiotan dago, antzinako zenbait lan arabiarretan. Bertsiorik antzinakoena, IX. mendean bildua izango zen tratatu baten eranskin bezala agertzen da , Sormenaren Sekretuaren Liburua, Kitâb sirr al-Halîka. Testu hau, Apolonio Tianakoaren itzulpen bat bezala aurkezten da, bere arabierazko Balînûs izenarekin. Jatorrizko greziar baten hipotesia litekeena da, eskuizkriburik aurkitu ez den arren, Apoloniori esleitzea, faltsua den arren (sasiepigrafikoa), Erdi Aroan magiari, astrologiari edo alkimiari buruzko liburuetan ohikoa da.
Kreazioaren Sekretuaren Liburuaren sarrera, beste gauza batzuen artean, "Gauza guztiak oinarrizko lau printzipioz osatuta daudela" azaltzen duen narrazio bat da, beroa, hotza, hezea eta lehorra (Aristotelesen lau oinarrizko kualitateak), hauen konbinazioek, "Izakien arteko sinpatia eta antipatia erlazioak" azaltzen dituztelarik. Balînûs, "Talismanen eta mirarien maisua", Hermes Trismegistoren estatuaren azpian dagoen kripta batean sartzen da, eta Esmeraldazko Taula, eserita dagoen agure baten eskuetan aurkitzen du, baita liburu bat ere. Liburuaren muina, funtsean, alkimia tratatu bat da, metal guztiak sufrez eta merkurioz eginak dauden ideiaren lehen aipamena barne hartzen duena, Erdi Aroko alkimiaren funtsezko teoria bat. Esmeraldazko Taularen testua amaieran dator, eranskin bat bezala, eta luzaroan planteatu da ea gehigarri bat ote zen, esanahi kosmogoniko hutsa zuena, edo obraren gainerakoarekin osotasun bat osatzen duen, kasu honetan, hasieratik esanahi alkimiko bat duelarik.
Esmeralda, tradizionalki, Hermesekin lotua dagoen harria da, merkurioa, bere metala baita; Marte, harri gorriekin eta burdinarekin lotzen da, eta Saturno, harri beltzekin eta berunarekin. Antzinaroan, greziarrek eta egiptoarrek esmeralda deitzen zieten mineral berde gehienei (jaspe berdea eta baita granito berdea ere), eta Erdi Aroan, beira koloreztatuko objektuekin egiten zuten, errege bisigodoen "Esmeraldazko Mahaia" edo Genoako Sacro Catinoa kasu (tradizioaren arabera, gurutzatuek 1011n Zesareako arpilaketan atzemandako plater bat, Sabako erreginari Salomonek eman omen ziona, eta Azken Afarian erabili zena).
Esmeraldaren Taularen bertsio hau, Kitab Ustuqus al-Uss Al-Thani liburuan ere badago (fundamentuen oinarrizko liburua), Europan Geber bezala ezagutzen den VII. mendeko Jâbir ibn Hayyân alkimistari egozten zaiona.
Beste bertsio bat, X. mendeko liburu heterogeneo batean dago, Secretum secretorum (sekretuen sekretua, Sirr al-asrâr), Aristotelesen sasi-gutun bat bezala aurkezten dena Alexandro Handiari Persiaren konkistan zehar, eta politika, morala, fisiognomia, astrologia, alkimia, medikuntza eta abar jorratzen dituena.
Hermesen ezkutuko jakinduriaren aurkikuntzaren topos literarioa, bereziki X. mende inguruko beste testu arabiar batzuetan dago, nabarmen Kratesen Liburuan. Bertan, Serapisen tenpluan otoitz egiten ari zen bitartean, Kratesek, filosofo greziar batek, "Agure bat, gizonik ederrena, pulpitu batean eserita; arropa zuriz jantzita zegoen eta pulpituko ohol bat zuen eskuan. Agure hori nor zen galdetu nuenean, zera esan zidaten: Hau Hermes Trismegisto da, eta aurrean duen liburua gizakiei ezkutatu dizkien sekretuen azalpena duen liburuetako bat da". Hau da Senior Zadithen Tabula Chemica latinezko izenaz ezagutzen den testuaren kasua, hau da, Ibn Umail alkimista arabiarra, non harrizko mahai bat Hermes Trismegistoren magalean dagoen, piramide baten ganbera sekretuan. Kasu honetan, taula ez dago testu batekin grabatuta, sinbolo "hieroglifikoekin" baizik.
Lehen bertsio latinoak
Sorkuntzaren Sekretuaren Liburua latinera itzuli zuen (Liber de secretis naturae) XII. mendearen hasieran Ugo Santallakoak, baina Esmeraldazko Taularen bertsio hau ez zen oso erabilia izan.
Secretum Secretorum latinera Joan Hispalenseak itzuli zuen 1140 inguruan, eta ondoren Filipe Tripolikoak 1220 inguruan, eta Erdi Aroko libururik ospetsuenetako bat da.
Latinezko hirugarren bertsio bat, alkimia tratatu batean dago, ziur asko XI. mendekoa (baina XIII. edo XIV. mendea baino lehenagoko eskuizkriburik ezagutzen ez dena), Liber Hermetis de alchimia (Hermesen alkimia liburua). Bertsio hau, "Vulgata" bezala ezagutzen dena, erabiliena da. Bertsio honen itzultzaileak ez zuen arabierazko tilasm hitza ulertu, talisman esan nahi duena, eta latinezko telmus edo telesmum hitzetara transkribatu zuen, eta iruzkingileek modu ezberdinetan interpretatu zuten, "alkimiaren termino bereizgarri eta lausoenetako bat bihurtuz".
Eragina
XIV. mendeko Ortolanus alkimistak (edo Hortulanusek) Hermesen sekretuari buruzko exegesi garrantzitsu bat idatzi zuen, alkimiaren ondorengo garapenean eragina izan zuena. Esmeraldazko taularen eta Ortolanusen iruzkinaren kopia honen eskuizkribu asko kontserbatzen dira, gutxienez XV. mendekoak. Ortolanusek, Albertus Magnusek bezala, taula errezeta kriptiko bezala ikusten zuen, laborategiko prozesuak deskribatzen zituena azaleko izenak erabiliz (edo klabeko hitzak). Hori izan zen XV. mendera arte europarren iritzi nagusia.
XVI. mendearen hasieran, Johannes Trithemiusen (1462-1516) idazkiek aldaketa bat ekarri zuten Esmeraldazko Taularen interpretazioan laborategiaren ikuspuntutik ikuspegi metafisiko baterantz. Trithemiusek, Hermesen gauza bakarra, filosofia pitagorikoko monadarekin eta anima mundi kontzeptukin parekatu zuen. Testu hermetikoaren interpretazio hau John Dee, Heinrich Cornelius Agrippa eta Gerhard Dorn bezalako alkimistek hartu zuten.
Herri kulturan
Dark denboran bidaia telesailean, Noah apaiz misteriotsuak Esmeraldazko Taulen irudi handi bat du, bizkarrean tatuatua. Irudia, Heinrich Khunrath "Betiereko Jakinduriaren Anfiteatroa" liburukoa (1609), kobazuloetako ate metaliko batean ere agertzen da, konplotaren erdian dagoena. Zenbait ezaugarri erakusten dira testuaren kopiei begira. "Sic mundus creatus est" (horrela sortu zen mundua) latinezko bertsioko lerro batek paper garrantzitsua jokatzen du seriean eta lehen denboraldiko seigarren atalaren izenburua da.
1974an, Jorge Ben Jor abeslari brasildarrak estudioko album bat grabatu zuen Tábua de Esmeralda izenarekin, Tauletako testutik eta, oro har, alkimiatik zenbait kantutan aipatuz. Albuma "alkimia musikala"ren ariketa gisa definitu da eta Ben Jorren lorpen musikalik handiena bezala ospatu da, samba, jazza eta rock erritmoak elkarrekin nahastuz.
As Above, So Below (2014) beldurrezko filmaren izenburua latinezko vulgataren bigarren bertsioaren parafrase herrikoi bat da.
Tift konderria (Georgia)
Tift konderria (Tift County) Georgiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Tifton da. 2010eko zentsuaren arabera 40,118 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Tift konderriak 69,616 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,557 ura dira. Beste 67,059 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,02 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 40,118 pertsonetatik 27,592 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 4,037 dira. 11,549 beltzak edo afroamerikarrak. 72 amerikar natiboak ziren eta 8 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 507 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 33 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 357 pertsonek kokatzen zuten.
Migel Zugaza
Miguel Zugaza Miranda (Durango, Bizkaia, 1964) arte historialaria eta museografiaz espezialista. Arte-instituzio garrantzitsuetan goi karguak bete ditu, besteak beste, Bilboko Arte Ederren Museoan eta Sofia Erregina Museoan. 2002. urtetik 2017urtera arte Pradoko Museoaren zuzendaria izan da eta ordutik, berriro, Bilboko Arte Ederren Museoko zuzendaria.
Biografia
Durangon jaioa, haren familiak euskal kulturaren munduarekin lotura handia izan du betidanik. Haren aita Leopoldo Zugaza argitaratzile garrantzitsua zen. Historian eta Geografia lizentziaduna, Arte Historian espezializatu da Madrilgo Complutense Unibertsitatean. Haren aitarekin batera erakusketen eta artearen mundua ezagutu zituen. 1994. urtean, hogeitamar urtekin, bi urtez, Sofia Erregina Museoaren zuzendariordea izendatu zuten. 1996an Bilboko Arte Ederren Museoaren zuzendaritzara igaro zen. Instituzio bilbotarra krisialdi handian murgiltzen zen garai hartan, batez ere aldamenean Guggenheim Bilbao Museoaren irekieraz; horren ondorioz, instalazioak eta museoaren helburuak berritzeko beharrari erantzun behar zitzaion. Lan horretan 2002. urtera arte arituko da, garai horretan arrakasta handiko erakusketak antolatuz: Sorolla eta Zuloaga, Espainiar izadi hila, Bilutziaren margolaritza eta Emakume inpresionistak. Zugazaren gestioa Bilboko Museoan arrakastatsua izan zen; hori ikusita Espainiako Gobernuak, urte haietan PPren eskuetan, Pradoko Museoaren zuzendaritza eskaintzera eraman zuen. 2002. urtetik lanpostu horretan dago, Fernando Checak utzi ondoren. Orduan ere, Bilbon gertatu zitzaion moduan, museoaren modernizazioari eta egokitzeari aurre egin behar izan zitzaion: 2003an erakundearen Lege Organikoaren onespena, museoaren handitze eta modernizazio lanak, batik bat.
Politikoki nahiko babesa zabala izan du eta, nahiz eta 2004 eta 2011ko gobernu aldaketak izan, postuan jarraitu du.
Migel Zugazaren gestioaren urte hauetan garrantzi handiko erakusketak antolatu dira:
Ezkonduta, lau seme-alabak ditu.
2011ko apirilaren 19an, Bilboko Merkataritza Ganberaren proposamenaz, Bilboko Kontsularen izendapena jaso zuen.
Saint-Gondon
Saint-Gondon Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Gondon udalerrian erroldatutako biztanleak 1.031 ziren. Familiak 418 ziren, horien artean 96 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 149 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 161 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 530 etxebizitza zeuden, 422 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 79 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 505 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 422 etxebizitza nagusietatik 349 bere jabearen bizilekua ziren, 62 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 81 etxek hiru zituzten, 123 etxek lau zituzten eta 186 etxek bost zituzten. 308 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 164 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 222 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 640 ziren, horien artean 489 aktiboak ziren eta 151 inaktiboak ziren. 489 pertsona aktiboetatik 450 lanean zeuden (251 gizon eta 199 emakume) eta 39 langabezian zeuden (18 gizon eta 21 emakume). 151 pertsona inaktiboetatik 54 erretiraturik zeuden, 46 ikasten zeuden eta 51 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Gondon udalerrian 449 unitate fiskal zeuden, 1.152,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.856 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 39 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 zurgina, 3 iturginak, 2 argiketariak eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Gondon udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.016 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Kirchlinteln
Kirchlinteln Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Gondon
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Quim Torra
Joaquim Torra i Pla, ezagunagoa Quim Torra izenez, (Blanes, Selva, 1962ko abenduaren 28a) kataluniar abokatu, argitaratzaile, idazle eta politikaria da.
2011. urteaz geroztik Assemblea Nacional Catalana erakundeko kidea da. 2015ean Òmnium Cultural erakundeko lehendakaria bilakatu zen, Muriel Casals ordezkatuz, 2015ean Jordi Cuixartek ordezkatu zuen. 2017an Junts per Catalunya alderdiko parlamentari aukeratu zuten. 2018ko maiatzaren 10ean Carles Puigdemontek Generalitateko Presidente izateko izendatu zuen. Maiatzaren 14an Kataluniako Generalitateko 131. presidente izendatu zuten. 2020eko irailean kargugabetua izan zen Espainiako Auzitegi Gorenaren sententzia baten ondorioz.
Biografia
1962ko abenduaren 28an jaio zen, Gironako probintziako Blanes herrian. 1985ean Bartzelonako Unibertsitate Autonomoan (BUA) zuzenbide arloan lizentziatu zen.