cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villa Alegre (Txile)
Villa Alegre Txileko erdialdeko komuna eta hiri bat da. Maule eskualdeko Linares probintzian kokatuta dago. 2002ko erroldan, 14.725 biztanle zituen.
Nazio
Ikuskera Frantsesa
Pierre Vilarek esan zuen bezala: nazio-herriaren ezaugarria behetik begiratuta, hain zuzen ere, interes komunak irudikatzen zituelako interes partikularren aurka., hau da, interes komuna pribilegioen kontra.
Bilbo–Parke/Guggenheim geltokia
Izena
Bilboko Guggenheim museoa ireki ondoren geltokiaren aurreko izenari Guggenheim hitza gaineratu zitzaion. Museoaren irekierarekin lotuta, geltokiko eraikinaren sabaian, 1997tik geltokia itxi zen arte, José Ibarrola artistaren artelan bat kokatu zen, Las sombras del Guggenheim son de colores (Guggenheimko itzalak koloredunak dira) izenekoa.
Erdoizta
Erdoizta Errezilgo auzoa da, herriaren iparraldean. Mendi magal batean dago, Asteasu eta Aiako Etxetaballa eta Altzola auzoekin mugan.
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 23 biztanle ditu.
Bilbo–Parke/Guggenheim geltokia
Egoera
Geltokia Bilbo-Santurtzi eta Bilbo-Muskiz burdinbideen dago, 23 metroko altueran, Bilbo–Naxa eta Olabeaga geltokien artean. Tartea bide bikoitzekoa da eta elektrifikatuta dago.
Trenbidearen Hegoaldeko Saihesbidea
1999 urtera arte, eta lineen helmuga, Santurtzi eta Muskizetik abiatuta hurrenez hurren, Bilbo–Naxa izeneko geltokia zen. Bilboko zentzuan ibiltzen ziren trenek, Olabeagako geltokia pasatu ondoren, gaur egungo Abandoibarra gunea zeharkatzen zuten, eta itsasadarrari jarraituz, Bilbao-Concordia geltokiaren behean zegoen Naxako geltokira heltzen ziren. Aldiz, linearen zerbitzuek Abandoko geltokia zuten helmugatzat.
Nazio
Ikuskera Frantsesa
Ama hizkuntza frantsesa  izatea ez zuen frantziarra egiten, baizik eta eskuratzeko gogoarekin, “Frantziako herri librearen” beste askatasunekin, lege eta ezaugarriekin batera.
Londresko metroa
Ezaugarriak
Metroa hiri barrutik ibiltzeko modurik gogokoena da ziurrenik, batez ere eguneroko desplazamenduetarako, lineen arteko aldaketa egitea ez baita zaila eta era erraz, fidagarri eta erosoena baita hiriaren punta batetik bestera mugitzeko.
Philodryas arnaldoi
Philodryas arnaldoi Philodryas generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Nazio
Ikuskera Frantsesa
Beraz, orain, Estatua nazioa izango da, eta ez Erregea. horrela sortu zen Estatu-nazioa edo “nazio politikoa”
Ikuskera Alemana
Urte beretsuetan, Alemanian, “nazio politikoaren” ideia errefusatu eta bestelako ikuskera bat garatu zuten.
Nazioaren definizio hau Gerra Napoleonikoen bitartean sortu zen, nazionalismo erromantikoa izena hartu zuena. Johann Gottfried Herder filosofoa izan zen aitzindari.
Herderrek  herriaren espirituaren kontzeptua ( Voklsgeist) garatu zuen. Bere ustetan, geografiak herri baten ekonomia naturala osatzen du, eta bere ohiturak marra hauen barruan garatuko dira.
“Herriaren espiritu” hori belaunaldiz belaunaldi transmitituko da, eta hizkuntza (honi ematen zaio garrantzi handiena), ohitura, arte eta tradizioetan adierazia izango da.
Hauek dira nazioaren oinarri objektiboak, eta indibiduoaren nahi edo borondatearen gainetik daude. Hau da, oinarri hauek dituena betirako izango da nazio
Ordutik, nazioaren definizio edo ulerkera erromantikoa, ideal erromantikoa betetzen duen kultura etniko eta historiko baten existentzian oinarritu da. Folklorea adibidez, kontzeptu honen baitan garatu zelarik.
Johann Gottlieb Fichte filosofoak, Herderren bidea jarraiki, ez zuen nazioa adierazi herritarren borondate aske gisa, zeinak subiranotasuna Erregeari lapurtu eta bere gain hartuko duen, (hots, “komunitate politiko” gisa)  baizik eta beraien gainetik dagoen izate moduan, belaunaldi zaharretatik datorrena eta berriei transmititu behar zaien gauza gisa.
Beraz, laburbilduz, nazioaren ikuspegi Alemana, historia, kultura, arraza, geografia, izaera... jakinak deuden lurralde gisa definitzen da. Eta ezaugarri hauek elkarbanatzen dituen gizaki multzoak nazio bat osatzen du.
Nazionalismo Emantzipatzailea
Bi kontzeptu hauek ariketa politikoan egiten dute bat, zera da, nahi hura (nazio-estatu bilakatzea) ariketa demokratikoaren bitartez abiaraztea, eta zentzu honetan Nazionalismo emantzipatzailea demokratizazio eta nazionalizazio prozesua da.
Bilbo–Parke/Guggenheim geltokia
Trenbidearen Hegoaldeko Saihesbidea
Bilbao Ría 2000 erakundeak bultzatuta, Bilboko Renfe Aldirien Trenbidearen Hegoaldeko Saihesbidearen proiektua egin zen, Olabeaga eta Bilbo–Naxa arteko trenbidea aldatuz. Hala, 2000 urtean San Mamés, Autonomía, Ametzola eta Zabalburu geltoki berriak ireki ziren, eta eta lineak Abandoko geltokira bideratu ziren trenbide berrietatik. Hala, Abandoko geltokia Renferen aldiriko trenen linea guztien geltoki-buru bihurtu zen.
Londresko metroa
Metroaren hedadura eta jarduera
Londresko metroak 274 geltoki ditu, 12 lineatan banatuta, eta 408 kilometroan zehar ibiltzen da. Uste ez bezala, metroa ibilbidearen % 55 lur-gainetik ibiltzen da, batez ere erdialdetik urrundu ahala. 2004-2005 urteetan, metroak bidaiari-errekorra lortu zuen, 976 milioi pertsona mugitu baitzituen, 2,67 milioi bidaiari eguneko, gutxi gora-behera. Ez da harritzekoa, pertsona ugarik lanerako erabiltzen baitute egunero, udala ere ahalegin horretan ari da auto-trafikoa arindu nahian (Congestion Charge delako zerga ezarri du autoentzat). Metroa ez da egun osoz ibiltzen, eta gaueko 12:00 inguruan abiatzen dira azken bidaiak; biharamunean, berriz, goiz hasten dira: 4:30 aldera.
Bidaia-txartelak
Egunero darabilten bidaiariek gehien baliatutako ordainketa-era Oyster delako txartelaren hileko ordainketa finkoa da. Metroa eta autobusak ere gutxi baliatuz gero, berriz, Oyster top-up aukera dago, alegia, txartela nahi bestetan nahi beste diruz betetzea; hartara, joanaldia (single) prezio erdian edo gutxiagoan ateratzen da. Banaka erositako single bidaia-txartelak, berriz, bereziki garestiak dira.
Lineak
Linea bakoitzak kolore bat dauka, eta izen bat, adibidez: ekialdetik mendebaldera Londres zeharkatzen duen linea, Central Line delakoa (Linea Nagusia), gorria da eta, hartara, bidaiariak begiratu batean erraz identifika dezake metro-lineen arteko tunel-matazatik doanean.
Bilbo–Parke/Guggenheim geltokia
Trenbidearen Hegoaldeko Saihesbidea
Era berean, Hegoaldeko Saihesbidearen inaugurazioak Bilbo–Naxa geltokia ixtea ekarri zuen, eta Olabeaga eta Bilbo-Parke/Guggenheim arteko anezka sortu zen, linea, alegia. Azkenik, geltokia 2003ko azaroaren 21ean itxi zuten, linearekin batera. Linea ixteak bide eman zion Bilboko tranbiaren luzapenari, Guggenheim eta Santimami geltokien artean, urte bereko uztailaren 4an gauzatu zena.
Geltokia
Geltokiak sarbide bakarra zuen, eskaileren bidez, Deustuko zubitik. Bidaiarientzako geltokia izateaz gain, Bilboko Portuko zamalanetarako terminal gisa funtzionatzen zuen. Bilboko Renfe Aldiriko sareko estaziorik erabiliena zen, Deustuko Unibertsitateko ikasle askok eta inguruetako bulegoetako langileek erabiltzen baitzuten egunero. Gainera, Guggenheim Museoa inauguratu zenean, bidaiari kopurua handitu egin zen.
Zerbitzuak
Tren batek ere ez du geralekuan geldialdirik egiten.
Etorkizuna
Urtarorik ez dagoenez, ezin da ezer egin.
Abendaño (argipena)
Abendaño izenak hainbat adiera ditu:
Euskal deitura ere bada Abendaño, adibidez pertsona hauena:
Carmignano
Carmignano Italiako udalerri bat da. Pratoko probintzian kokatuta dago, Toscana eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Carmignanok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Lituaniako saskibaloi selekzio nazionala
Palmares
Munduko Saskibaloi Txapelketa:
EuroBasket:
Olinpiar Jokoak:
Orain Errepublikak
Orain Errepublikak, 'Ara Repúbliques', 'Agora Repúblicas', asturieraz: Agora Repúbliques, 'Agora Republicas' eta gaztelaniazː Ahora Repúblicas 2019ko Europako Parlamenturako hauteskundeetara elkarrekin batera aurkezteko Katalan Herrietako ERC, Euskal Herriko EH Bildu eta Galiziako BNG alderdiek sortutako errepublikar hautagaitza da, espainiar Estatuko beste indar abertzale batzuk tarteko.
2014ko Europako Parlamenturako hauteskundeetara aurkeztutako Ezkerra Erabakitze Eskubidearen Alde eta Herriek Erabaki koalizioen ondorengoa da.
2014ko Europako Parlamenturako hauteskundeetan Espainiari egokitu zitzaizkion 54 eurozinegotzietatik, goiko bien koalizioen baturak hiru eurozinegotzi lortu zituen.
Osaketa
1. Oriol Junqueras i Vies.
2. Pernando Barrena Arza.
3. Diana Riba i Giner.
4. Jordi Solé i Ferrando.
5. Ana Miranda Paz.
Lasa eta Zabala (filma)
Lasa eta Zabala 2014. urtean Pablo Malok zuzendutako euskal filma da.
Orain Errepublikak
Osaketa
6. Raquel Correa i Domènech.
Lasa eta Zabala (filma)
2014ko Donostiako Zinemaldiaren Sail Ofizialean izango da, baina lehiaketatik kanpo
Orain Errepublikak
Osaketa
7. Jordi Bacardit i Reguant.
Lasa eta Zabala (filma)
Baionan eta Tolosan grabatu zuten.
Orain Errepublikak
Osaketa
8. Oihana Etxebarrieta Legrand.
Lasa eta Zabala (filma)
Sinopsia
Filmak Lasa eta Zabalaren hilketa azaltzen du.
Orain Errepublikak
Osaketa
11. Elisabet Nebreda i Vila.
12. Alfredo Suárez Canal.
13. Lorena López de Lacalle Arizti.
14. Guillem Agulló i Lázaro.
15. Luz Carmen Rodríguez Gangura.
16. Alfonso Mouzo Trillo.
17. Helle Kettner i Hoeberg.
18. Asun Fernandez de Garaialde y Lazkano Sala.
19. Mateu Matas i Ordinas.
20. Diana Urrea Herrera.
21. Aitor Bezares Vargas.
José Luis Agirre
José Luis Agirre Arruti (Orio, 1967ko martxoaren 8a - ) euskal arraunlari ohia da.
Orain Errepublikak
Osaketa
22. Georgina Corina Ciupag.
José Luis Agirre
Behin hartu du parte Joko Olinpikoetan: Seulen hain zuzen ere. 1988 eta 1989an Europako Txapeldunordea izan zen.
Orio Arraun Elkartea izan zuen kluba. Bere traineruan bitan lortu zituen Kontxako Bandera (1996 eta 1997) eta behin Espainiako Traineru Txapelketa (1995).
Orain Errepublikak
Osaketa
24. Marc Casanova i Roca.
25. Llucía Fernández Marqués.
26. Garazi Hach Embarek Irizar.
27. Ander Larunbe Anderson.
28. Olga Palahí i Jordi.
29. Miquel Serra i Gòdia.
30. Asun Gulina del Pueyo.
31. Olaia Fernández Dávila.
32. Eraitz Saez de Egilaz Ramos.
33. Vicente María del Carmen Quintana Pérez.
34. Margalida Seguí i Albertí.
35. Josep Subirana i Jové.
36. Adrian Fuentes Arevalo.
37. Celine Borràs i Fortuna.
38. Mario Arbesú Iglesias.
40. Sergi Marcen i López.
41. Ermitas Rodríguez Gomez.
43. Maria Pérez i Company.
44. Enric Adell i Moragrega.
45. Diego Marin Roig.
46. Maite Sabalza Baztán.
47. Jon Azkune Torres.
48. Ana Maria Balsera i Marín.
49. Carlos Babío Urquidi.
50. Begotxu Olaizola Elordi.
51. Lídia Carrillo i Alza.
52. Iria Epalza Markoartu.
53. Camilo Nogueira Román.
54. Josep Maria Terricabres i Nogueras.
Ordezkoak.
1. Miquel Caminal i Cerdà.
2. Olga Castro Vázquez.
3. Rebeca Abad i Brotons.
4. Daniel Agudo i Simon.
5. Euken Barreña Caloca.
6. Anna Maria Calvís i Munsó.
7. Tomas Martínez de Cañas Ruiz de Oña.
8. Joan Alberto Pons i Bagur.
Osko
Oskoak (Osci) Italiar penintsulako hegoaldeko antzinako etnietako bat izan ziren. Oskoak, K.a. V. mendearen bigarren erdialdean, Campanian kokaturik zeuden. Garai hartan hiru federaziotan eraturik azaltzen ziren: Capua, Nola eta Nocera. Greziarren eragin handia izan zuten. Erromaren mende erori ziren K.a. III. mendean, baina beren autonomia gorde zuten. K.a. 211n Hanibalen alde jarria zen Capuak bere askatasunak galdu zituen. Osko hizkuntza latinaren antzekoa zen, eta K.a. I. mendea arte iraun zuen bizirik.
Lorenza Mazzetti
Lorenza Mazzetti (1927ko uztailaren 26a – 2020ko urtarrilaren 4a) italiar zinema zuzendaria, eleberrigilea, argazkilaria eta pintorea izan zen.
Bizitza
Mazzetti Florentzian jaio zen. Haren ama, Olga Liberati, Lorenzaz eta Paolaz, ahizpa bikiaz erditu eta gutxira hil zen. Haren aitak, Corrado Mazzettik, ez zen alabez zuzenean arduratu, Anticoli Corrado herriko erizain bat kontratatu zuen alabak zaintzeko, eta han igaro zituen Lorenzak bere bizitzako lehen hiru urteak, kontratupeko erizain baten zaintzapean. Corrado Mazzetti konturatu zen erizaina ez zuela bere lana oso txukun betetzen, eta aprobetxatzen zuela aita ez zegoenean haurrak bakarrik uzteko. Orduan, aitaren lagun batek, Ugo Giannattasio izeneko lagunak, margolari futurista bera, umeak aldi baterako arduratzeko bere burua eskaini zuen.
Lorenza Mazzetti eta haren ahizpa, azkenik, Cesarina (Nina) Mazzettik izebarekin joan ziren bizitzera, Rignano sull’Arno baserrira. Han bizi izan zen Robert Einstein senarrarekin (Alberten lehengusua) eta Anna Maria eta Luce alabekin. Horrela, Lorenza eta Paola familiaren zati bihurtu ziren eta zoriontsu eta arazorik gabe bizi izan omen ziren haurtzaroan.
Bigarren Mundu Gerran, Wehrmacht-eko sail batek hartu zuen landetxea, nazien armadako sail batek. Angloamerikako indarrek aurrera egin ahala, azken motor-kamioia joan ondoren, hiru ofizial alemaniar sartu ziren hirian eta Robert Einstein osabaz galdetu zuten. Ninak, izebak, erantzun zuen ez zegoela etxean. Ofizialek laster itzuliko zirela iragarri zuten. Arriskuan dagoen pertsona bakarra bere senarra zela pentsatuta, basoan ezkutatzeko eskatu zion Ninak. Hala ere, ofizialak 1944ko abuztuaren 3an itzuli zirenean eta Robert aurkitu ez zutenean, Robert Einsteini ia familia osoa hil zioten. Gertaera horri Strage di Rignano deitzen zaio. Lorenzak eta Paolak bizirik atera ziren sarraskitik, haien abizena ez zelako Einstein. Retrieved 27 March 2020. Hala ere, izebaren eta lehengusuen exekuzioak betiko kaltetu zituen haien bizitzak. Sarraskiaren ondoren, nekazari-talde batekin batera, indar armatu britainiarren bonbardaketaren babesleku bila sotoan ezkutatu ziren. Baserriak su hartu zuen. Robert basoan ezkutatuta zegoen, eta familia hil ziotela jakin zuenean minak jo zuen eta bere buruaz beste egin zuen 1945eko uztailaren 13an. Lorenza eta Paola osabak bere ondarearen administrazioarekin baimendu zuen konfiantzazko pertsona baten begirada pean geratu ziren.
Londresko bizitza 1950. hamarkadan, K eta Together filmak
Bigarren Hezkuntzako diploma lortu ondoren, eta oroimen latza bere subkontzientean lurperatzea erabaki ondoren, Lorenza Londresera joan zen bizitzera. Han, Paola ahizparen mezu bat jaso zuen: beren ondasunaren zaindariak aberastasun guztia xahutu zuela eta ahizpak zentimorik gabe utzi zituela. Londresen egoteko, Lorenzak zerbitzari gisa lan egin zuen Charing Cross eko jantoki batean. Ezin zuen alokairua ordaindu, baina, William Coldstream zuzendariaren enpatiari esker, Sladeko Arte Ederren Eskolan onartu zuten.
1952 eta 1953 artean, Mazzetti K bere lehen filmean lan egin zuen, K. Andrew Vicari ikasle Slade ikaskidearen lehen etapetako parte-hartzea (aitortu gabea) bien lagun batek deskribatu zuen. Filmaren gaia Franz Kafka ren metamorfosiaren historia da, eta Michael Andrews pintoreak interpretatu zuen. Uste da filmak etorkizuneko Zinema Librea aurreratu zuela. 1956an Mazzetti, Lindsay Anderson, Tony Richardson eta Karel Reiszek idatzi eta sinatu zuten.
K filmak alienazioaren gaia lantzen du. Daniele Parisek ekoitzi zuen soinu-banda, eta Mazzetti eta Andersonekin ere lan egin zuen ondorengo proiektuetan. Filmaren negatiboak errebelatzeko eta bere filmaren kopiak lortzeko, Lorenza prest zegoen adierazpen faltsu bat egiteko eta espetxera joateko arriskuak hartzeko. Zorionez, Coldstream salbatu zuen, bere talentuak konbentzitu baitzuen, eta Slade Eskolan film-erakustaldi bat antolatu zuen. British Film Institute-ko zuzendari Denis Forman-era gonbidatu zuen. Emanaldiaren amaieran, Formanek hau galdetu zion Mazzettiri: «Kartzelara joateko arriskurik gabe film bat egitea gustatuko litzaizuke?» BFIren Zinema Esperimentaleko Funtsak finantzatuko zuen proiektu zinematografiko berri batean parte hartzera gonbidatu zuen. Together, (Elkarrekin) filma izan zen emaitza.
Together filmeko protagonistak Eduardo Paolozzi eskultorea eta Michael Andrews dira, bi gormutu Londresko East End-en,eta K-en filmazio-talde berak ekoitzi zuen bigarren film hau. Hau ere Denis Hornek idatzi zuen, baina ekoizpena utzi egin zuen zuzendariarekin ados ez egoteagatik, zuzendariak ez baitzuen nahi izan grabazioan elkarrizketa hain luzeak sartzea.< Muntaia-lanak, Mazzettik gidatuak, Andersonen esku-hartzeari esker amaitu ziren. Daniele Parisera deitu zuen Erromatik soinu-banda idatzi eta zuzentzeko. Together filmak irabazi zuten 1956ko Canneseko Zinemaldian "Mention au film de recherche" aipamena irabazi zuen, Brassaï film batekin batera, Tant qu'il y aura des bêtes filmarekin batera.
Sellerio argitaletxeak 2014. urtean argitaratutako Lorenza Mazzettiren Diario Londinese liburuan, garai hartako abentura ausartak deskribatu zituen Mazzettik.
Italiara itzuli eta Il cielo caderen arrakasta (Zerua gainbehera dator)
Hainbat editorek baztertu egin zuten eskuizkribua, Mazzettik Cesare Zavattiniri neorrealismoaren gidoigile entzutetsuari bidali zion arte. Honek gogotsu erreakzionatu zuen eta Attilio Bertolucci Garzantiren editoreari aurkeztu zion. Bertolucci honek, aurreko editoreek ez bezala, liburua maisulan txiki bat zela pentsatu zuen. Argitaratzeaz gain: Viareggio saria irabazteko porposatu zuen, eta sari horretara bidali zuen Mazzettiren lana, eta 1962an Il cielo cade liburu txikiak lehen saria irabazi zuen.
Il cielo cade haur baten narrazio-estiloan idatzita dago, eta haur baten ikuspegitik deskribaturik geratuko da gerra. Liburu tragikoa da, baina baita komikoa ere. Bere historiaren tonuak Einstein familiaren oroimena iraindu zezakeela kezkaturik, Mazzettik protagonisten izenak aldatu zituen. Federico Fellinik Il giornalino di Gian Burrasca eleberriarekin alderatu zuen Mazzettiren eleberria, eta Henri Michaux idazle-margolariak, berriz, "un petit livre feroce" zela adierazi zuen publikoki.
Garzanti argitaletxeak testuaren gainean zituen eskubideak amaitu zirenean, Il cielo cade berriro argitaratu zuen Elvira Selleriok. Mazzettik aitortu zion argitaletxeari eleberri baten ordez liburua bere biografia zela. Horren ondorioz, Elvira Selleriok eskatu zion liburua Einstein familiari eskaintzeko eta Nina eta Robert Einsteinen argazkia eransteko. Eleberria, orain Selleriok argitaratua, literatura italiar garaikideko klasikotzat hartzen da. 2000. urtean, Andrea Frazzi eta Antonio Frazzi anaiek filmatu zuten Il cielo cade. Suso Cecchi D’Amicok antzeztu zuen eta Isabella Rossellinik jokatu zuen rol protagonista. Urte berean, Giffoni Film Festivaleko film onenaren saria irabazi zuen filmak.
Hurrengo eleberria, Con rabbia (Amorruz) eleberria 1963an argitaratu zuen Garzantik: "Pennyk ez ditu bakarrik bere familiakoak hil dituzten alemanak gorroto, baizik eta egunero behin eta berriro errudun diren filisteo hipokritak".
Bizitza Erroman, Txotxongilo antzerkia eta beste argitalpen batzuk
XX. mendeko hirurogeiko hamarkadan, Lorenza Mazzetti Bruno Grieco idazle eta kazetariarekin elkartu zen, Ruggero Griecoren semearekin; Ruggero Griecok —Bordiga, Gramsci eta Terracinirekin batera— sortu zuen Partito Comunista Italiarra. Cesare Zavattinik bultzatu zuen Bruno Grieco, Lorenzari "Cinema libero di Porretta Terme" nazioarteko erakusketan parte hartzeko. Giampaolo Testa eta Leonida Reismorekin batera, sortzaileek film onenaren saria irabazi nahi zuten han. Lorenzak eta Griecok harreman luze bati ekin zioten. Via Vittorian (Erroma) partekatutako apartamentuan artista eta intelektual asko joaten ziren. Zinema Libreko protagonistez gain (Lindsay Anderson, Reisz, Richardson, Richard Harris eta Tom Courtenay), beste hauek ere izan ziren: Daisy Lumini, Marguerite Duras, Max Frisch, Malcolm McDowell, Rod Steiger and Claire Bloom, Guillaume Chpaltine, Serge Reggiani, Agnès Varda, Anouk Aimée, Achille Perilli, Piero Dorazio, Renzo Vespignani, Francesco Trombadori eta, beste askoren artean, Gian Maria Volonté, eta Giovanni Berlinguer
Cesare Zavattinik zuzendari gazteen talde bati Le italiane e l’amore (1961) ataleko filmaren ekoizpena agindu zionean, Lorenza Mazzettiren esku utzi zuen haurrez arduratzen zen atal bat. Berak onartu egin zuen, baina tiroketaren ondoren, filmaren mundutik alde egitea erabaki zuen, "zinema verita" ez baitzitzaion interesatzen.
Bere sariei eta Lorenza Mazzettik irabazitako aintzatespen publikoari esker, Partito Comunistaren laguntza eskaini zitzaion Vie Nuove aldizkariarekin (Pier Paolo Pasolini ere ari zen hor idazten). Lorenzak asteroko zutabe bat idatzi zuen aldizkarirako, eta irakurleari ametsak kontatzeko gonbita egin zion. Gero, amets horiek interpretatu zituen Vincenzo Loriga psikoanalista Jung-zalearekin batera. Horren bidez, subkontzientearen kontzeptua lehen aldiz sartu zen langile arrunten munduan. Zoritxarrez, alderdi komunistak arrisku handiegitzat jo zuen proiektu hori, eta horregatik Lorenzak uko egin behar izan zion RAI irrati italiarrarekin lan egiteko aukerari, nahiz eta han lankidetza txiki bat hasi.
Lorenza Mazzettiren Vie Nuoveko artikuluak "Il lato oscuroa. L’inconscio degli italiani", Tindalok 1969an argitaratu ziren.
Garai horretan, bestalde, Mazzettik haurren ametsak interpretatzen eta eskolan eszenaratzen aritu zen. Esperimentua Franco Enriquezek finantzatu zuen, "Teatro di Roma"-eko zuzendariak. Laborategien emaitzak Guaraldik argitaratu zituen 1975eko "Il teatro dell’io: l’onirodramma. I bambini drammatizzano a scuola i loro sogni".
Pinturak, K zaharberritzea eta banaketa
K filmaren jatorrizko alea autoreak jeloskor zaindu zuen, eta 2010ean berreraiki zuen, zaharberritu zuen Assoziation Cinit Cineforum Italiarrak. Marco Duse eta Marco Vanelliri esker, filma DVDra pasatu zen eta Cabiria Studi di cinema aldizkariaren 168. zenbakiari erantsi zitzaion. Londres, Venezia, Florentzia, Bolonia eta Erroman jendaurrean erakutsi zen kopia berreraikia.
Nolabait, Mazzettiren liburu guztiak Il cielo cade haren jarraipen gisa ikus daitezke. Gainera, Diario Londinese prekuela moduko bat da, non Mazzettik Zinema Librearen hastapenak eta Gazte Hasiberriak deskribatzen baititu. Kontzientzia-fluxutik iragana ezabatzea da, agian, Mazzettiren konpromiso guztiak eragin zituena, eta, seguru asko, baita arrakasta guztien arrazoia ere. Diario Londinese lehen aldiz aurkeztu zuten Erroman "Casa del Cinema di Roma", Irene Bignardik eta Antonio Gnolik.
Mazzettiren helburu nagusia Il cielo cade filma eskoletan erakustea izan zen. Berak gazteekin hitz egin nahi zuen Holokaustoaren oroimena bizirik mantentzeko, adibidez, Einstein familiaren tragedia, bere libururako isilpean urtetan gorde zuen sarraskia.
2020ko urtarrilaren 4an, Lorenza Mazzetti Erroman hil zen 92 urterekin.
Herri-kulturan
Ali Smith-en 2020ko Summer eleberrian, Mazzettik kameo batean agertu zen, kameo baina paper garrantzitsua. Eleberri honetan Mazzettiren bizitzako historia eta lehen filmei buruzko aipamenak topa daitezke.
2020an, Adrift in Soho film britainiarrak, Pablo Behrensek zuzendua, omenaldia egin zion Lorenza Mazzettiri, Joren Mazzettiko pertsonaia inspiratuz. Free Cinemaren lehen film laburretako batzuk erreproduzitzen ditu filmak.
Libertarianismo
Libertarianismo (latinezko libertas, "askatasun" hitzetik ekarria) askatasun indibiduala bere printzipio nuklear moduan duen mugimendu eta filosofia politikoa da. Bere jarraitzaileei libertario diete. Liberalismo klasikoaren eta, neurri txikiago batean, anarkismo filosofikoaren aldaera hau batzuetan sozialismo libertariorekin nahasten dute baina bere jarraitzaileek merkatu-ekonomiaren aldekoak dira. Robert Nozick (1938-2002), Murray Rothbard (1926-1995) edota Charles Murray (1943-) bere autore nagusiak dira.
Leninismoaren oinarriak
Leninismoaren oinarriak Iosif Stalinek 1924an idatzitako liburua izan zen. Liburu horretan, Stalinek leninismoari buruz zituen ideiak agertzen dira. Besteak beste, eta azpian ondo irakurri ahal den bezala, alderdi bakarreko diktadura irmo baten alde egiten du. Ondorioz, bere bizitza guztian zehar defendatu zuen bezala, Leninen ideiak eta bereak bateragarriak (eta ia-ia berdinak) zirela azpimarratu zuen.
Azpian, liburuaren zati aipagarri batzuk agertzen dira:
Josefa Ignacia Albisu
Josefa Ignacia Albisu Aranburu "Joxpinixi" eta "Pelotari" izenez ezaguna (Lazkao, Gipuzkoa, 1859ko martxoaren 19a - Donostia, Gipuzkoa, 1950eko otsailaren 4a) gipuzkoar emakumezko pilotaria izan zen.
Bizitza
Albisuren bizitzaren inguruko datu gutxi ezagutzen dira.
Ezkongabea zen. Gaztetan tifus gaitza izan zuen eta honen ondorioz hortzak eta ilea galdu zituen. Emakume ederra zela aipatzen dute garaiko kronikek.
1931ko azarotik Donostiako Erruki etxea n bizi izan zen eta bertan bizi izan zen hil arte.
Debuta
1885ko martxoaren 8 an, Lazkaoko pilotalekuan bi partidu jokatu zituen bi gizonezkoren aurka. 2.500 pertsonatik gora elkatu ziren partida hauek ikustera. Jokoan urrezko ontza bat zegoen, eta Albisuren aitak, Jose Joaquin Albisu Arresek, behi bat ere jokatu nahi izan zuen bere alabaren alde.
Perkal ezko soinekoa eta material bereko txaleko batekin, buruan zapi ilun bat, alpargatak eta galtzerdi zuriak jantzita jokatu zuen partida.
Goizean jokatu zuen lehen partida, 28 urteko gizonezko baten aurka. 11 - 30 tantoko emaitzarekin irabazi zuen 20 minututan.
Arratsaldean, bigarren partida jokatu zuen, Frantziako Estatukoa zen gizonezko baten aurka. Hau ere Albisuk irabazi zuen.
Lazkaon irabazitako bi partiden ondoren "Pelotari" ezizenaren jabe egin zen.
Hurrengo partidak
1885eko martxoaren 9 an beste partida bat jokatu zuen Frantziako Estatukoa zen gizonezko baten aurka Tolosako pilotalekuan. Partida honetan irabazle izango zenaren aurka, Idiazabal go beste emakumezko batek apustua egin zuen.
1885eko maiatzean 25ean, Abandoko pilotalekua n jokatu zuen.
Baliteke Ordiziako pilotalekuan ere beste partida bat jokatu izana.
Aitzindaria
Partida haiek oihartzun handia izan zuten, eta hainbat kronika eta iritzi artikulu idatzi ziren pilota partidu hauen inguruan eta emakumezkoek gizarten izan behar zuten paperaren inguruan; eta baita zuzenean Albisu iraintzen zutenak ere.
Emakumezkoen pilota munduan aitzindaria izan zen. Haren ondotik, beste emakumezko batzuk ere hasi ziren pilotan jendaurrean apustuak egin eta jolasten.
1896an El Pelotari aldizkaria k bi emakumeen arteko pilota-partida baten berri eman zuen: “Abandoko pilotaleku an, igandean, bi neskatxa abandotar ederrek pilota-partida bat jokatu zuten…”. Eta, 1897an, egunkariek emakume pilotarien ikuskizunen berri eman zuten, Valentzia ko Jai-Alai eta Bartzelona ko Condal pilotalekuetan izandako partidez.
Bertsolaritza
Ramos Azkaratek "" izeneko bertso sorta idatzi zuen Albisuk jokatutako partiden inguruan.
Pintura
R. Gorrotxategi margolariak "Joxpinixi" izeneko oleo margolana margotu zuen. Bertan, Albisu Lazkaoko pilotalekuan irudikatzen da.
Omenaldiak
1938. urtean erraketistek omenaldia eskaini zioten Donostiako Groseko pilotalekua n.
Octavio Aceves
Octavio Fernando Aceves Mellado (Rosario, Argentina, 1947ko azaroaren 12a - Guadalajara, Espainia, 2021eko maiatzaren 23a), argentinar-espainiar idazle, psikologo, iragarle eta telebista kolaboratzaile bat izan zen. 1990eko hamarkada eta 2000ko hamarkadaren lehen erdian Espainiako telebista giroan ezaguna egin zen.
Urrezko Atea (Kiev)
Urrezko Atea (Золоті ворота) Kiev hirian dagoen ate monumentala da. Jaroslav Jakintsua Kieveko Ruseko Printze Handiaren erregealdian eraiki zuten, XI. mendearen erdialdean. Bere izena Konstantinoplako harresietako ate famatuarena bera da, Bizantziar Inperio boteretsuarekin berdintzeko Jaroslav anbizioa adieraziz.
1240an, mongoliarren inbasioan zehar, Batu Khanek partzialki suntsitu zuen. XVI. eta XVII. mendeetan ere, sarbide zeremonial gisa erabili zuten, nahiz eta egoera txarrean egon. XVIII. mendean, lurrez estali zuten, eta 1832an berriro aurkitu zituzten haren hondakinak.
XX. mendean, eta 1982an, hiriaren 1500. urteurrena zela eta, eraikina guztiz berreraiki zuten, monumentuaren jatorrizko itxurari buruzko dokumentaziorik ez zegoen arren. Pabiloi baten ondoan dago, 1970eko hamarkadan eraikia, eta atearen eta hiriaren historiari buruzko museo bat du.
Nekao II.a
Uahemibra Nekau edo Nekao II.a, XXVI. dinastiako faraoi bat izan zen, Egipto, K.a. 610etik K.a. 595 arte gobernatu zuena.
Asiriarrei lagundu zien Babiloniaren aurka. Espedizio baten ondorioz, Nekaok berak zuzenean gidatua K.a. 609an, Josiash, Judako erregea, Megidon garaitua izan zen. Honen ordez, Nekaok, bere seme zen Joakhaz jarri zuen, honela, Palestinaren gaineko nagusitasun egiptoarra berrituz.
Babiloniar armadak Karkemisheko gudu ospetsuan garaitua izan ondoren, K.a. 605ean, Nekaoren armada Egiptora itzuli zen eta bakarrik Nabukodonosor II.aren aita zen Nabopolasarren heriotzak salbatu zuen Egipto bere erasotik. K.a. 601ean, Nekaok atzera bota zuen babiloniar erasoa, eta Herodotoren arabera, Gaza hartu zuen etsaiaren atzetik zihoala. Honek, Egiptori, inperio asiriar berriaren probintziak bereganatzea ziurtatu zion, Palestinaren zati bat barne.
Kanal bat eraikitzea agindu zuen, Herodotoren testuaren arabera, Niloren ekialdeko adarra, Bubastis iparraldetik, Itsaso Gorriarekin lotzeko, beranduago, Dario I.ak amaitu zuena.
Nekao II.a K.a. 595ean hil zen, Egiptoko tronuan bere oinordekoa, bere seme Psametiko II.a izan zelarik.
Marijinsky Jauregia
Marijinsky Jauregia (Маріїнський палац) Kiev hirian dagoen jauregi barrokoa da, Dnieper ibaiaren ondoan dagoena. 1752an eraikia, gaur egun, Ukrainako presidentearen egoitza da eta Verkhovna Radako egoitzaren ondoan dago.
Historia
1744an Elisabet I.a Errusiakoa enperatrizak jauregia eraiki eta Bartolomeo Rastrellik, garai hartan Errusiar Inperioan lan egiten zuen arkitektorik ospetsuenak, diseinatu zuen. Rastrelliren ikasleetako batek, Ivan Fiodorovitx Mitxurinek, beste arkitekto batzuekin batera, jauregia osatu zuen 1752an. Elisabet enperatriza, ordea, ez zen jauregia ikusteko adina bizi izan. Jauregian geratu zen lehen monarka Katalina II.a enperatriza izan zen, 1787an Kiev bisitatu zuena. XVIII. mendearen amaieran eta XIX. mendearen hasieran, jauregia Gobernadore Nagusien egoitza nagusia izan zen.
1917 eta 1921 arteko Ukrainako Independentzia Gerraren urteetan, jauregia Batzorde Iraultzailearen egoitza gisa erabili zuten, bereziki Kieveko Altxamendu Boltxebikearen garaian. 1920ko hamarkadan, eraikina nekazaritza-eskola batena zen, eta handik gutxira museo bihurtu zen. Mariyinskyk kalte larriak jasan zituen Bigarren Mundu Gerran, eta 1940ko hamarkadaren amaieran berreraiki zuten. Beste zaharberritze garrantzitsu bat 1980ko hamarkadaren hasieran osatu zen.
Châtenoy-le-Royal
Châtenoy-le-Royal Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Châtenoy-le-Royal udalerrian erroldatutako biztanleak 5.982 ziren. Familiak 2.501 ziren, horien artean 655 pertsona bakarrekoak ziren (208 bakarrik bizi ziren gizonak eta 447 bakarrik bizi ziren emakumeak), 943 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 687 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 216 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 2.647 etxebizitza zeuden, 2.540 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 17 bigarren erresidentzia ziren eta 90 hutsik zeuden. 2.030 etxeak ziren eta 609 apartamentuak ziren. 2.540 etxebizitza nagusietatik 1.803 bere jabearen bizilekua ziren, 674 alokairuan okupaturik zeuden eta 63 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 120 etxek bi zituzten, 358 etxek hiru zituzten, 869 etxek lau zituzten eta 1.181 etxek bost zituzten. 1.843 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.244 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.043 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 77 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 8 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 2 autoeskolak, 4 igeltseroak, 8 margolariak, 5 zurginak, 6 iturginak, 11 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 7 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 5 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 27 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 2 harategiak, 4 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 3 zapata-dendak, 3 elektrotresna dendak, 2 altzari dendak, 2 kirol-dendak, 1 drogeria zen, 1 lurrin-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Châtenoy-le-Royal udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mèze
Mèze Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2007an 10.336 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mèze udalerrian erroldatutako biztanleak 10.336 ziren. Familiak 4.302 ziren, horien artean 1.208 pertsona bakarrekoak ziren (508 bakarrik bizi ziren gizonak eta 700 bakarrik bizi ziren emakumeak), 1.450 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.200 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 444 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 5.500 etxebizitza zeuden, 4.435 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 718 bigarren erresidentzia ziren eta 347 hutsik zeuden. 3.792 etxeak ziren eta 1.667 apartamentuak ziren. 4.435 etxebizitza nagusietatik 2.736 bere jabearen bizilekua ziren, 1.562 alokairuan okupaturik zeuden eta 137 doan lagata zeuden; 80 etxek gela bat zuten, 490 etxek bi zituzten, 983 etxek hiru zituzten, 1.755 etxek lau zituzten eta 1.127 etxek bost zituzten. 3.211 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2.272 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.476 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 6.406 ziren, horien artean 4.170 aktiboak ziren eta 2.236 inaktiboak ziren. 4.170 pertsona aktiboetatik 3.521 lanean zeuden (1.922 gizon eta 1.599 emakume) eta 649 langabezian zeuden (267 gizon eta 382 emakume). 2.236 pertsona inaktiboetatik 847 erretiraturik zeuden, 532 ikasten zeuden eta 857 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mèze udalerrian 4.565 unitate fiskal zeuden, 10.458,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.467 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 629 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 14 janari enpresak ziren, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 18 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 101 eraikuntza enpresak ziren, 167 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 62 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 9 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 26 finantziazio enpresak ziren, 35 higiezinen enpresak ziren, 65 zerbitzu enpresak ziren, 79 administrazio publikoko enpresak ziren eta 38 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 203 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 7 banku bulegoak, 1 funeraria, 11 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 ibilgailuen alokairu bulegoak, 3 autoeskolak, 29 igeltseroak, 19 margolariak, 9 zurginak, 14 iturginak, 13 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 15 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 51 jatetxeak, 14 higiezinen agentziak, 2 tintoreriak eta 5 apaindegiak.
2009an zeuden 52 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 brikolaje denda handika, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 10 okindegiak, 5 harategiak, 5 arraindegiak, 4 liburu dendak, 6 arropa dendak, 3 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 2 elektrotresna dendak, 1 altzari denda zen, 2 kirol-dendak, 1 drogeria zen, 1 bitxi-denda zen eta 4 lore-dendak ziren.
2000. urtean Mèze udalerrian 158 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.300 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 3 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Mèze udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 627 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Angecourt
Angecourt Frantziako udalerri bat da Ardenak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
FC Flora Tallinn
FC Flora Tallinn Estoniako futbol taldea da, Tallinn hiriburukoa. 10 aldiz irabazi du Estoniako futbol liga eta 6 aldiz Kopa. FC Levadiarekin batera herrialdeko talderik onena da.
Historia
Desagerturiko Tallinna Lõvid taldeko jokalariekin sortu zen FC Flora 1990ko martxoaren 10ean. Lehenengo liga 1994ean irabazi zuen, baina garaipen polemikoa izan zen, izan ere Tevalte Tallinn izan zen txapelduna baina partidak erosteagatik deskalifikatu egin zuten eta bigarren zeuden Norma eta Flora puntutan berdinduta zeuden. Txapelduna erabakitzeko elkarren arteko partida jokatu zen, baina Normak protesta egin zuen deskalifikazioa ez zitzaiola bidezkoa iruditzen argudiatuz eta gazte mailako taldea aurkeztu zuen. Florak 5-2 irabazi zuen partida. 2003 artean 7 liga eta 2 kopa irabazi zituen. 2008an kopa berria irabazi zuen eta berriz ere puntako taldea bihurtu zen.
Irabazi duen nazio arteko txapelketa bakarra Livoniako Kopa izan da, 2011 urtean hain zuzen ere. Letonia eta Estoniako ligako txapeldunek elkarren artean jokatzen duten futbol txapelketa da. Hiru aldiz jokatu du eta lehenengo biak penalti jaurtuiketatan galdu zituen Skonto Rigaren aurka. Bereziki aipagarria izan zen lehen ekitaldia, 2003koa, izan ere 2-2 egin ondoren Skontok 12-11 penaltiko emaitzaz irabazi baitzion.
2020an Estoniako Liga, Kopa eta Superkopa irabazi zituen.
Angecourt
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 167 etxebizitza zeuden, 152 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 14 hutsik zeuden. 152 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 152 etxebizitza nagusietatik 123 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 90 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 60 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 63 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 226 ziren, horien artean 155 aktiboak ziren eta 71 inaktiboak ziren. 155 pertsona aktiboetatik 138 lanean zeuden (86 gizon eta 52 emakume) eta 17 langabezian zeuden (5 gizon eta 12 emakume). 71 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 30 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Angecourt udalerrian 161 unitate fiskal zeuden, 380 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.953,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 margolaria.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean Angecourt udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
2036 Sheragul
2036 Sheragul asteroide gerrikoan aurkitutako 2036. asteroidearen izena da. 1973ko irailak 22an aurkitu zuen Nikolai Txernikhek Nauchnyjetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1973 SY2 zen. Bere izena Errusiako Sheragul herriagatik jasotzen du, Siberian dagoena.
Sylvia Pankhurst
Estelle Sylvia Pankhurst (Old Trafford, Manchester, - Addis Abeba, ) ingeles aktibista izan zen, sufragismo eta komunismo babestu zuena. Antiinperialismoak bultzaturik, Bigarren Italia-Etiopia gerraren garaian, etiopiarren alde egin zuen.
Sylvia Pankhurst, Emmeline Pankhurst sufragista ospetsuaren eta Richard Pankhurst sozialista erradikalaren alaba izan zen. Christabel Pankhurst eta Adela Pankhursten ahizpa izan zen. Bere aita abokatua zen eta bere ama lokal txiki baten jabea zen.
Loreak (filma)
Loreak 2014. urtean Jon Garaño eta Jose Maria Goenagak idatzi eta zuzendutako euskal filma da.
Donostiako Zinemaldiaren Sail Ofizialean sartzea lortu duen euskarazko bigarren filma da. Lehendabizikoa Ke arteko egunak izan zen, hogeita bost urte lehenago, 1989an. 2014ko abenduaren 12rako 50.000 ikusle izan zituen filmak.
Goya sarien 29. edizioan film onenaren eta musika onenaren saria jasotzeko proposatu zuten. 2015eko urtarrilaren 12an, pelikula latino onenaren saria irabazi zuen Palm Springseko zinemaldian (Kalifornia, AEB). Espainiako Zinema Akademiak Ingelesa ez den hizkuntza batean egindako film onenaren Oscar Sarirako hautagai izendatu zuen.
Sinopsia
Ane 40 bat urteko emakume bat da, eta ez dago bere bizitzako garairik onenean. Etxean loreak jasotzen hasiko da; ezagutzen ez duen norbaitek bidaltzen dizkio, astero. Hasieran bere senarra izan dela pentsatzen du, baina ez da hura izan...
Finantzazioa
Loreak filma Irusoin eta Moriarti ekoiztetxeek ekoiztu dute. Telebistari dagokionez, EiTB, TVE eta Euskaltel-en laguntza jaso zuen eta horrez gain, ICAA, Gipuzkoako Foru Aldundia eta Eusko Jaurlaritzaren parte hartzea ere.
Guztira, Loreaken aurrekontua milioi t’erdi eurokoa izan zen.
Esan beharra dago, Loreakek izan zuen arrakastak 2017. urtean iritsiko zen Handia filmari ateak irekiko zizkiola, besteak beste finantziaketan parte hartzen zuten taldeek konfiantza eta erraztasun gehiago jarri zituztelako.
Produkzioa
Zuzendariek adierazi dutenez, Jose Maria Goenagaren ideia batetik sortu zen Loreaken gidoia. Bi zuzendariek onartu zuten gidoia egiteko lehen ideia errepide bazterretako loreetatik etorri zitzaiela. Indar handiko ildoa iruditu zitzaien, aldi batetik dramatikoa eta beste aldetik, enigmatikoa. Hasieran obraren izenburua “Loreak errepidean” zen baina aldatzea erabaki zuten, ustez, pelikulari buruz gauza gehiegi argitzen zituelakoan.
Hiru aktore nagusiak Itziar Aizpuru, Nagore Aranburu eta Itziar Ituño dira. Lehenengoaren kasuan oso argi zutela aitortu zuten zuzendariek, aurretik elkarrekin lan egin izanik, gidoia idazterako momentuan ere beragan pentsatu zutela. Nagore Aranbururen aukera ere berehala etorri zitzaiela aipatu izan dute, eta castingetan hori berretsi zutela. Itziar Ituñorena ordea, bide zailagoa izan zela adierazi dute, aurretik emakume zaharrago baten ideia zutelako.
Banaketa
Espainiar estatuko banaketa A Contracorriente Films enpresaren esku geratu zen; eta nazioarteko salmentak berriz, Film Factory Entertainment enpresaren esku.
Filmaren jatorrizko hizkuntza euskara da eta euskararen mugetatik kanpoko zinemetara heltzeko azpititulatua eta bikoiztua izan zen. Bikoizketa Espainia mailako banaketak planteatutako beharra izan da bereziki, zenbait hiritan bikoiztuaren aukera soilik eman zelako.
Donostiako Zinemaldian hasita euskal lurretan izandako arrakastari esker, nazioartean zabalkunde handia izan zuen filmak. Ospe handiko sariak irabazi zituen; besteak beste, Goya sarietan pelikula onenaren sailean izendatua izatea lehenik, eta Oscar sarietarako aukeratua izatea ondoren.
Zabalpena eta sariak
Loreak filmak erantzun zabal izan zuen. Euskal Herria n zein nazioartean sari, aipamen eta kritika positibo ugari bildu zituen, kritika onekin batera.
2014ko abenduaren 12rako 50.000 ikusle izan zituen filmak baina esaten da, guztira 150.000 ikusletik gora izan dituela nazioarteko zinemaldiak kontuan izanik.
Espainiako datuak hartuz gero, ICAAk iragarri izan du, Loreak-ek 2014ean 37.309 ikusle izan zituen, 2015ean 10.864, eta 2016an 2000 ikusle. Guztira, 272.768€ errekaudatu zituen. Kontuan hartu behar dena zera da, ICAAren aztertze esparrua ez da zinema areto guztietara hedatzen, izan liteke zenbaki denak ez agertzea datuetan. tartean Euskal Herriko sala guztienak esate baterako.