cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Artesia (Mexiko Berria)
Artesia Mexiko Berriko hiri bat da. Eddy konderrian kokatua dago. 2010ean 11,301 biztanle zituen, 25.68 kilometro koadrotan banatuta.
Sendagai generiko
MOEren arabera, sendagai generiko bat printzipio aktiboaren izenarekin saltzen dena da. Sendagai generikoa jatorrizko markaren biobaliokidea da, hau da, konposizioari eta forma farmazeutikoari dagokienez, haren bioerabilgarritasunaren oso antzekoa du. Sendagai hauek bereizteko, bere ontzian, izen komertzial baten ordez, eginda dagoen substantziaren izena (printzipio aktiboa INN nomenklaturan) eta ondoren laborategi fabrikatzailearen izena agertzen dira.
Enyalius bilineatus
Enyalius bilineatus Enyalius generoko animalia da. Narrastien barruko Leiosauridae familian sailkatuta dago.
Sendagai generiko
Sendagai generiko bat markako sendagaiaren patentea amaitutakoan merkaturatu daiteke, betiere kalitate-baldintza guztiak betetzen baditu eta jatorrizkoarekin biobaliokidetasuna duela egiaztatzen badu. Era berean, beste edozein sendagairen segurtasun bera izan behar du. Tokiko Osasun Ministerioak edo osasun-agintaritzak onartutako sendagai guztiek kalitate, segurtasun eta eraginkortasun kontrol berberak izan behar dituzte..
Sendagai generikoen kontsumoa etengabe hazten ari da duela urte batzuetatik hona, nahiz eta medikamentuen merkatu osoan %6 besterik ez den. Hau da, Europako batezbestekotik (%30 eta %35 artean) urrun dago oraindik, eta Eskandinaviako herrialdeetatik (%60) edo Estatu Batuetatik (%50) urrutiago. Azken kontsumitzailearentzako dakarren onura aurrezpenean datza, herrialde guzti hauek, nazioarteko baldintzak betez, sendagaiak ekoizteko teknologia baitaukate.
1935eko Home Nations Txapelketa
1935eko Home Nations Txapelketa Errugbi txapelketa honen hogeita hamaikagarren ekitaldia izan zen (guztira 48.a). 1935eko urtarrilaren 19an hasi eta martxoaren 16an bukatu zen. Irlanda izan zen txapelduna. XX. mendean lorturiko lehenengo bakarkako garaipena izan zen, aurrekoa 1899ko ekitaldian lortu baitzuen.
Kolonbiar olerki-txorta euskeraz
'Kolonbiar olerki-txorta euskeraz. Parnaso colombiano en euzkera'" Frantzizko Abrisketa idazleak Kolonbiako poesia antologia hau prestatu zuen. Liburua Ekin argitaletxeak plazaratu zuen, Bogotako Euzko Etxearen babespean. Itzulpen lanak Jagoba Onaindiaren ardura izan ziren, talde baten laguntzarekin: Lino Akesolo, Jon Beistegi, Iñaki Goikoetxea, Sabin Muniategi eta Onaindia bera. Liburuan agertzen diren marrazkiak Luzuriaga egin zituen. Liburua Kolonbiako euskaldunen hango herriari eginiko eskertza-lana izan zen. Antologian 31 idazle bogotarren lanak jaso ziren. Edizio elebiduna da, beraz, poema guztiak euskaraz zein gaztelaniaz jasotzen dira.
1935eko Home Nations Txapelketa
Puntuazio sistema
Entseguak hiru puntu balio zituen eta gauzatzeak beste bi. Dropak lau puntu balio zituen eta zigor kolpeak hiru.
Kolonbiar olerki-txorta euskeraz
Kolonbiako poetak
Zerrendan Kolonbiako oso idazle ezagunak agertzen dira, esaterako Jorge Isaacs, Juan José Botero, Luis Carlos López Escauriaza, Rafael Maya, Epifanio Mejia, José Rivas Groot, José Eustasio Rivera, Guillermo Valencia Salgado, Luis Vidales... Hemen dago zerrenda osoa:
1935eko Home Nations Txapelketa
Puntuazio sistema
Txapelketako sailkapenari dagokionez irabazitako partidak bi puntu balio zituen, berdindutakoak bat eta galdutakoak zero.
Palmaresa
1935 arteko bakarkako garaipenak. (*) 1889ko garaipena kontuan hartuta
Ipar Irlanda
Ipar Irlanda (ingelesez, Northern Ireland; Ulsterko eskozieraz Norlin Airlann; gaelikoz Tuaisceart Éireann), Erresuma Batuko lurralde administratiboa da, Irlandako irlaren ipar-ekialdean. Irlandako Ulster eskualde historikoaren zati handiena da. Unionistek Ulster deitzen diote, baina abertzaleek ez dute izen hori onartzen, beraien ikuspuntuaren arabera, Ulster lurralde zabalagoa delako.
Ipar Irlanda geografikoki gehiengo unionista (Erresuma Batuaren zati izaten segitu nahi duen) izan zedin egituratu zen, eta komunitate protestanteari abantailak eman izan zitzaizkion. Apurka, ordea, biztanleria irlandar nazionalista proportzioz bizkorrago hazten ari da, eta protestanteak gero eta gutxiago dira (irlandar familia nazionalistek usadioz familia protestanteek baino haur gehiago izaten baitituzte).
Historia
XVII. mendean hasi zen Ipar Irlandaren historia gainerako Irlandarenaretik bereizten. Garai hartan britainiar agintariek, irlandarren matxinada baten ondoren, eskoziar eta ingeles jendea ezarri zuten Ulsterko lurrik gehienetan, eta horrek protestanteen nagusitasuna bideratu zuen, Irlandako gainerako lurraldeetan ez bezala.
Banatzeko asmoak, hala ere, ez ziren piztu, harik eta Ulsterko protestanteen artean Home Rule delakoaren lehen lege proposamenek (1886) katolikoen nagusitasunaren beldurra piztu zuten arte. Irlandako biztanle gehienek gutxieneko autogobernua (Home Rule) eskatzen zuten. Alderdi Nazionalista Irlandarrak, ideia horri jarraiki, Londresko Komunen Ganberan zuen giltza politikoa izateko aukera erabiltzen zuen helburu hori lortzeko. 1886 eta 1893an autogobernu proiektu bi onartu ziren arren, Lorden Ganberan atzera bota ziren. 1911n Alderdi Liberalak bultzatutako erreforma parlamentarioaren ondorioz, Lorden Ganberak boterea galdu zuen Komunen Ganberaren aurrean. Horrek autogobernurako aukerak areagotzen zituen.
Hala ere, Irlandan autogobernuaren aurka unionista asko oldartu ziren. Ulster eskualdearen izaera britainiarra azpimarratzen zuten. Unionista gehienak Iparraldean zeuden, nahiz eta Dublinen eta hiri garrantzitsuenetan nolabaiteko pisua zuten. XX. mendearen hasieran Belfast Irlanda osoko hiri garrantzitsuena bihurtu zen, bai biztanleriari zegokionez, baita jarduera ekonomikoari zegokionez ere. Bertan katolikoak (orokorrean irlandar abertzale izateko joera gehiago dutenak) mendebaldeko auzoetan kontzentratuta bizi eta gutxiengoa ziren.
1912an Komunen Ganberak autogobernu proiektua onartu zuen (Hirugarren Home Rule proiektua), Lorden Ganberak ahal izan zuen beste murriztu arren. 1914an Ulsterreko 4 konderriri baimena eman zitzaien proiektu horretan sartu edo ez erabakitzeko. Gatazka horretako bi bandoek talde armatuak sortu zituzten: Ulster Volunteer Force unionista eta Irish Volunteers nazionalista. Hala ere, Lehenengo Mundu Gerran sektore biek bat egin zuten Britainiar Inperioa babestuz.
1916an Britainia Handiaren kontrako altxamendua burutu zuten irlandar abertzaleek Dublin eta beste hiri batzuetan. Ordura arte alderdi txikia zen Sinn Fein indarra hartzen joan zen, 1917an altxamenduan parte hartu zutenak bertan sartu zirenean. Irish Volunteers taldeak Irish Republican Army (IRA) sortu zuen.
1918an egindako hauteskundeetan, Irlanda mailan Sinn Fein izan zen garaile argia, eta ordura arte hegemonia zuen Alderdi Parlamentario Irlandarra lur jota utzi zuen. Ipar Irlandan, hala ere, unionistek 30 eserlekutatik 23 bereganatu zituzten. Bertan abertzaleek gehiago jo zuten Alderdi Nazionalista Irlandarraren alde, Sinn Feinen alde baino.
1920ko Irlandako Gobernuko Aktan uhartea bi zatitan banatu zen: Ipar Irlanda (ipar-ekialdeko sei konderri) eta "Hegoaldeko Irlanda" (beste 26 konderriak). Eskualde bakoitza bertako gehiengoa zen taldeak gobernatzea nahi zen; horrela Iparraldean protestanteak ziren nagusi. Katolikoen egoera asko okertu zen garai hartan, bigarren mailako hiritarrak bihurtu ziren eta. Ipar Irlandako agintariek gutxiengo katolikoaren aurkako diskriminazio politika bultzatu zuten. Besteak beste, nazionalista katoliko gehien bizi ziren guneetako instituzioen kontrola protestante unionisten esku utzi zuten hauteskunde barrutiak aldatuz. Irlandako Estatu Askea sortu zenean populazio mugimendu garrantzitsuak gertatu ziren; Hegoaldeko protestante askok iparraldera jo zuten, eta alderantzizko bidea egin zuten Iparraldeko katoliko askok.
Egoera ustelduz joan zen, eta Lehen Mundu Gerra sortu zenerako gerra zibila lehertzear zegoen. Irlandako orduko gobernua saiatu zen auzia konpontzen Irlandaren bi zatietako bakoitzarentzat modu berezian ezarriz Home Rule legea (1920). Irlanda bi partetan banatu zutenetik (1920), Iparraldeko katolikoek gutxiengoa osatu zuten, enplegua eta etxebizitza lortzeko eta politikan parte hartzeko eragozpenekin.
1968an Eskubide Zibilen Aldeko Mugimendua antolatu zuten, haien aurkako bereizkeria salatzeko. Horrek bortxakeria zekarren sarritan. Protestante moderatuek berrikuntzak egiteko beharra ikusten zuten, baina Alderdi Unionistako agintaritzako kontserbadoreenak berrikuntzen aurka agertzen ziren beti. 1969an Britainia Handiko gobernuak gudarostea bidali zuen Ipar Irlandara, bertako poliziari (Royal Ulster Constabulary, RUC) laguntzeko, eta bertan geratu ziren, britainiar agintaritza bermatzeko.
Harrezkero IRA organizazio armatuaren ekintzen helburu nagusi bihurtu ziren. 1972an britainiarrek Ipar Irlandako Legebiltzarra deuseztatu zuten eta gobernu zuzena ezarri zuten. 1972ko urtarrilaren 30ean "Igande odoltsua" ("Bloody Sunday") gertatu zen Derryn. Poliziak manifestaldi baketsu baten aurka tirokatu zuen. 13 hildako eta 14 zauritu egon ziren. 1973an, katoliko askok boikot egin zuten erreferendum batean, Ipar Irlandako hautesleek Britainia Handiarekin bat eginda egotearen alde eta Irlandako Errepublikarekin elkartzearen aurka bozkatu zuten. Hurrengo urteetan bortxakeria handituz joan zen.
Belfasteko bi emakumek –Mairead Corrigan eta Betty Williams– Bakearen Nobel saria jaso zuten 1976an, Ipar Irlandan aurrez aurre zeuden bi erkidegoak baketzeko egiten ari ziren ahaleginagatik. Ahaleginak, baina, huts egin zuen. Bien bitartean, Behin-Behineko IRAk (organizazioko talde erradikalena) indarkeriazko ekintzen bidez presioa egiten jarraitzen zuen, eta muturreko protestante batzuek zenbait talde armatu antolatu zituzten. 1979an, IRAk lord Mountbatten (Indiako azken erregeordea) hil zuen, eta egun berean, hemezortzi soldadu britainiar hil zituen segada batean.
Aurrerago, 1981ean, IRAk beste taktika bat erabili zuen herritarren babesa jasotzeko: presoek gose grebari ekin zioten, eta horren ondorioz hiltzen zen kide bakoitzeko indarkeriazko ekintza sail bat egiten zuten. Bien bitartean, Ipar Irlandako bi erkidegoen bereizketak bere horretan irauten zuten, eta ez zen irtenbiderako zirrikiturik ikusten. 1985eko gobernu arteko konferentzia segurtasun, ekonomia, eta gizarte arazoetan elkar laguntza handitzeko eta behin betiko bakea lortzeko bidean aurrerapauso gisa ikusi zuten batzuek, baina unionista protestanteek eta irlandar abertzale batzuek gogor kritikatu zuten orduan izenpetu zen hitzarmena. 1990eko hamarraldiaren hasieran, Britainia Handiko gudarosteak Londonderry eta Belfasteko kaleetan jarraitzen zuen, eta IRAk britainiar zibilen eta militarren aurkako ekintzak egiten.
Bake bide oztopoz betea
1994ko abuztuaren 31n, hogeita bost urtez borrokan aritu ondoren, IRAk baldintzarik gabe su-etena iragarri zuen, eta bake elkarrizketetan parte hartzeko borondatea erakutsi zuen. Hala ere, 1996ko otsailaren 9an, su-etena hautsi eta bonba bat leherrarazi zuen Londresen, britainiar gobernuari leporatuz su-etena hautsi izanaren erantzukizuna. Atentatu gehiago izan bazen ere, Britainia Handiko eta Irlandako Errepublikako Lehen Ministro John Major eta John Brutonek, bake prozesua aurrera eramateko borondateak bultzatuta, bake elkarrizketak hasi zituzten Stormonteko gazteluan, Belfastetik gertu, Ipar Irlandako alderdi politiko nagusiak bilduta.
Sinn Fein taldeko ordezkariak ere bertan izan ziren, talde protestanteek IRAren atentatuak salatzen ez zituztenen ondoan ez zirela eseriko adierazi bazuten ere hasieran. 1997ko maiatzeko Britainia Handiko hauteskundeetan garaile izan ziren laboristen borondateari eta IRAk uztailaren 19an iragarri zuen su-etenari esker, bake elkarrizketek aurrera egin zuten. Negoziazioen aurka zeuden katoliko eta protestanteen atentatuek elkarrizketak etenarazi zituzten. Hala, Britainia Handiko Lehen Ministroa, Tony Blair, bi aldiz elkartu zen –1997 ko abenduan eta 1998ko martxoan, Downing Streeten– Sinn Feineko ordezkariekin, 1997ko irailean alderdi honek helburu politikoak lortzeko indarkeria erabiltzea arbuiatu zuenez geroztik. 1998 ko apirilaren 10ean, Ipar Irlandako alderdi nagusiek eta Britainia Handiko eta Irlandako Errepublikako Lehen Ministroek bake hitzarmen bat izenpetu zuten, indarkeria behin betiko desagerrarazteko eta bake iraunkorra lortzeko borondate ukaezinaren erakusgarri.
2005eko ekainean IRAk armak utziko zituela eman zuen aditzera, eta handik hiru hilabetera nazioarteko batzorde batek armak uzte hori berretsi zuen. 2007ko maiatzean UVF talde paramilitar unionistak uko egin zion indarkeriari. 2007ko maiatzaren 8an, katolikoen eta protestanteen arteko gobernu bat osatu zen lehen aldiz.
Politika
"Ipar Irlandako gatazka" edo The troubles, ingelesez esaten duten moduan, Ipar Irlandan dagoen arazo politikoa da, funtsean lurraldea Erresuma Batuan jarraitzearen aldekoen eta Irlandarekin batzeko aldekoen artean.
Lehen multzoan, Ipar Irlandako leialistak edo unionistak daude. Politikarien artean, aipatzekoa da Ian Paisley (1926-), DUP alderdikoa. Ideologia bereko ekintzaile biolentoen artean, Michael Stone (1955-) paramilitarra dugu.
Bigarren multzoan (errepublikarrak), IRA (Provisional Irish Republican Army) talde armatuak 1969an ekin zion borroka armatuari edo ekintza terroristei. Taldekideen artean, Bobby Sands (1954-1981) nabarmendu zen gose-greba eginez hil baitzen kartzelan, sinbolo bihurtuz. 2005etik su-etenean dago IRA.
Sinn Féin alderdi politikoa ere errepublikarra da. Gaur egungo buruzagia Gerry Adams (1948-) da.
Azkenik, bakea lortzeko ahaleginean oso garrantzitsua izan zen 1998ko apirilaren 10ean lortutako hitzarmena. Bitartekarien artean, azpimarratzekoak dira Alec Reid (1932-) eta Mo Mowlam (1949-2005).
Kirola
Irlanda guztian bezala, Ipar Irlandan ere kirol gaelikoek jarraitzaile gehien dituzte: hurlinga eta futbol gaelikoa.
Futbolari dagokionez, aipatzekoa da taldeak erabat profesionalak ez diren arren, IFA Premiership Liga munduko bigarren zaharrena dela, Ingalaterrako Premier Leagueren ondoren. Belfasteko taldeak izan dira nagusi Ligan zein Kopan, besteak beste; Linfield F.C., Glentoran F.C. eta jadanik desagertuta dagoen Belfast Celtic taldeak.
Mazzano
Mazzano Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Mazzanok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Carpendale (Mendebaldeko Virginia)
Carpendale Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Mineral konderrian kokatuta dago, Mendebaldeko Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Urolophus gigas
Urolophus gigas Urolophus generoko animalia da. Arrainen barruko Urolophidae familian sailkatzen da.
Charles Booth
Charles James Booth (1840 ko martxoaren 30 a – 1916 ko azaroaren 23 a) Britainia Handi ko gizarte-ikertzailea, positibista eta erreformatzailea izan zen, ezaguna izan zena XIX. mendea ren bukaeran Londres ko klase langile ari buruzko azterlan filantropiko berritzaileengatik.
Haren lanik ospetsuena Life and Labour of the People in London da (Jendearen bizitza eta lana Londresen), lehendabiziko edizioan bi liburukitan argitaratu zena 1889-1891 bitartean, baina hamazazpi liburukitan hirugarren ediziorako, 1902-1903 bitartean. Obra horretan, XIX. mendearen bukaerako Londresko klase langilearen bizitzak eta lanbideak aztertu zituen, eta aberastasuna eta pobrezia mailakatu kalez kale.
Pobreziaz egin ikerketak direla-eta, administrazio sozialaren gurasoetakotzat hartu izan da Charles Booth. Izan ere, haren lanak eragintza handia izan zuen XX. mendea ren hasieran pobreziaz hartu ziren politiken gainean, eta lagundu zuen abian jartzen zaharraroko pentsio ak eta doako otorduak eskoletan.
Alejandro San Martin
Alejandro San Martin Satrustegi (Larraintzar, 1847ko urriaren 17a - Madril, 1908ko azaroaren 10a) nafar mediku eta politikari liberala izan zen. Medikuntza irakasten izan ondoren, 1898an senatari izendatu zuten. Segismundo Moreten gobernuan, hezkuntza ministroa izan zen 1906an.
Xah diamantea
Xah diamantea Golkondako meategietan aurkitu zen gaur egun Andhra Pradesh, India Hegoaldean, ziurrenik 1450ean, eta gaur egun Moskuko Kremlin Armategiko Diamante Fondoa bilduman dago.
Diamantearen deskribapena
Xah diamantea ez da lehen uretakoa, azalean burdin oxido apur batengatik kutsu horixka baitu. Jatorriz 95 kilateko pisua omen zuen, eta ebaki zenean 9 kilateko galera izan zuela. Gaur egun duen pisua 88,7 kilatakoa da (18 g). Oktaedro luzanga da, eta jatorrizko zortzi aurpegiak hamabost alderdik ordezkatu dituzte. Hilkutxa baten forma dela esan ohi da. Diamantearen ebakitzeari teknikoki laska ebaketa deritzo; Indiako diamanteen tipikoa. Harriaren inguruan zirrikitu bat moztu da lepoan lehen erabiltzen zen haria egokitzeko. Bere ezaugarririk aipagarriena da jatorrizko hiru aurpegitan, jabea zuten hiru agintarien izenak persieraz grabatuta daudela, Hijrī urtearekin batera. Hiru agintari horien izenak eta datak hauek dira:
Ez da edertasunean edo tamainan munduko diamante onenetariko bat bezala sailkatzen, baina inskripzioak bere historiaren eta jatorriaren erakusgarriak dira.
Diamantearen historia
Ahmednagarreko Nizam Xahen gorteari eman zitzaion. 1591. urtean, Nizam Xahek diamantearen alderdietako batean taila egitea agindu zuen: "Burhan Nizam Xah Bigarrena. 1000. urtea (= Oraingo Aroko 1591).
Urte horretan bertan, Akbar Handia, Mughal Indiako enperadoreak Ahmadnagar Sultanerria okupatu zuen eta diamantea hartu zuen. Urte batzuk geroago Akbarren biloba, Jahan Xah, tronura iritsi zen, eta beste inskripzio bat zizelkatzeko agindu zuen: "Shāh Jahān, Shāh Jehangirren semea. 1051 "urtea (Oraingo Aroko 1641-aren baliokidea). Jahan Xah Aurangzeben semeak diamantea zintzilikatu zuen bere tronuaren gainean eta errubi eta esmeraldeekin inguratu zuen. Aurangzeb-ko gortea bisitatu ondoren, Tavernier bitxigile frantses ospetsuak hau idatzi zuen: "Gortearen parean dagoen tronuaren alboan 80 eta 90 kilateko pisuko diamantez osatutako harribitxia ikusi ahal izango da, inguruan errubiak eta esmeraldak dituena. eta erregea eserita dagoenean harribitxia bistan du". Tronutik hurbil zegoenez, diamantea "Tronuaren Diamantea" izenarekin ere ezagutzen zen. 1715ean Lahorera eraman zuten eta hor 1738ra arte gorde zuten.
1738an, Nadir Xahek Indiari eraso zion, diamantea hartu eta berarekin Persiara eraman zuen. Diamantea Persian ia mende batez egon zen, 1826an hirugarren inskripzioa hirugarren alderdian grabatu zen arte: "Qajar Fath 'Ali Xah Sultanaren agintea. 1242. urtea ".
1829an, Alexandr Griboedov diplomatiko eta idazle errusiarra hil zuten Persiako hiriburuan, Teheranen. Errusiako gobernuak erantzuleei zigor larria eskatu zien. Beldurrez, Fath 'Alī Xah- ren gorteak Xah-en biloba Khusro Mirza San Petersburgora bidali zuen, eta bertan diamante Nikolas I.a Errusiako tsarrari oparitu zion. Ondoren, Errusiako Koroako Bitxien artean gorde zen San Petersburgoko Neguko Jauregiko Diamante Aretoan, Errusiako Iraultza eta Romanov Dinastia eraitsi zuten arte 1917ko martxoaren 2an. Diamantea, beste altxorrekin batera, kendu, Moskura eraman eta Kremlineko Diamante Fondoan jarri zuten. Gaur egun han jarraitzen du Kremlinen, eta bertan dago ikusgai zazpi harribitxi ospetsuen artean.
NGC 1690
NGC 1690 galaxia bat da, Orion konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Naafkopf
Mendizaletasuna
Naafkopfa ondo garatutako errepide-sare batek du. 2.200 metro inguruko ipar-mendebaldeko hegala duenez, Pfälzerhütte ibaiaren eta Salarueljoch mendiaren (ekialdean) arteko lotura bat du.
Naafkopfak igotzeko, Liechtensteingo Klub Alpetarreko Pfälzerhütteko ibilbideak oinarri gisa erabiltzen dute. Klubak etxola bat dauka ordu beteko ibilaldian gailurra egiteko. Alpeetatik hegoaldera, Ijesera, 2 ordu eta erdi inguru irauten du ibilaldiak.
NA-653
NA-653 edo Azkoiengo gainak-San Adrian errepidea, Nafarroako interes orokorreko errepidea da, NA-624 nafar errepidearen 6,54 kilometroan hasi eta NA-134 errepidearen 50,74 kilometrora arte doa. Errepidea 4,19 kilometro luze da.
Produktu generiko
Produktu generiko produktuaren oinarrizko bertsioa da, bereizgarririk gabea, funtzionatzeko behar dituen ezaugarriak bakarrik dituena. Kotler eta Duboisen teoriaren arabera, produktuaren bost mailetako bigarrena da (oinarrizko etekina, itxarondako produktua, produktu areagotua eta produktu potentziala dira besteak). Marka zurikoaren antzekoak dira baina normalean kalitate txarrekoak. Hala ere, batzutan kalitatezko estandar berberak bete behar dituzte (adididez, sendagai generikoak).
Le Mas-de-Tence
Le Mas-de-Tence Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Mas-de-Tence udalerrian erroldatutako biztanleak 167 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 130 etxebizitza zeuden, 67 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 111 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 67 etxebizitza nagusietatik 53 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 40 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 101 ziren, horien artean 63 aktiboak ziren eta 38 inaktiboak ziren. 63 pertsona aktiboetatik 57 lanean zeuden (38 gizon eta 19 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 38 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Mas-de-Tence udalerrian 66 unitate fiskal zeuden, 160 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.042 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina eta 1 jatetxe.
Abel Tasman
Abel Janszoon Tasman (Lutjegast, gaur egun Groningen probintzia, Herbehereak, 1603 - Batavia, Ekialdeko Herbeheretar Indiak, 1659ko urriaren 10a) herbeheretar itsasgizon, esploratzaile eta merkataria izan zen.
Ospetsua da, bereziki, 1624 eta 1644 artean Herbehereetako Ekialdeko Indietako Konpainiaren zerbitzura egindako bidaiengatik. 1642-1643 bitartean Van Diemen lurraldea (gaur egun Tasmania deitua), Zeelanda Berria eta Tonga eta Fiji uharteak aurkitu zituen. 1643. urtean Ginea Berriko kostaldean zehar Bataviara itzuli zen. 1644. urtean Carpentaria golkoaren ekialdeko eta mendebaldeko kostaldeak esploratu zituen. 1860. urtean Jacob Zwartek Tasmanen lehenengo bidaiaren egunkaria argitaratu zuen.
Le Mas-de-Tence
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra liburu denda bat zen.
Abel Tasman
Bizitza
Abel Tasman 1603an, Zazpi Herbehere Batuen Errepublikako Lutjegast herrian jaio zen. 1633an Bataviara joan zen, Herbehereetako Ekialdeko Indietako Konpainiarentzat lan egitera. Lau urte geroago Amsterdamen zen. Beste hamar urterako kontratua sinaturik, Bataviara itzuli zen.
1642an Indietako Kontseiluak Holanda Berria bezala ezaguna zen lurraldea (gaur egungo Australia) esploratzeko eta, kontinente berri bat aurki zezaketelakoan, Terra Australis-en zati zen inspekzionatzeko espedizio bat antolatu zuen. Espedizioaren buruan Abel Tasman jarri zuten.
Oreochromis upembae
Oreochromis upembae Oreochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Abel Tasman
Lehen bidaia (1642-43)
1642ko abuztuaren 14an, 110 gizon eta bi itsasontzirekin (Heemskerck eta Zeehaen) Bataviako portutik irten zen; Maurizio irletan geldialdia egin ondoren, holandarrak inoiz ibili gabeko latitudeetatik aurrera abiatu zen. Itsasketa honetan, Australia atzean utzi zuen oharkabean eta 1642ko azaroaren 24an Tasmania uhartea topatu zuen, berak Van Diemenen lurraldea bataiatu zuena (britainiar kolonizatzaileek izena aldatu zioten geroago).
Le Mas-de-Tence
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Le Mas-de-Tence udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 234 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Abel Tasman
Bigarren bidaia (1644)
Bigarren bidaian Ginea Berriko hegoaldeko itsasaldea ekialderantz jarraitu eta Australiako iparraldeko kostaldea esploratu zuen, Carpentaria golkoa barne. Bidaia honetan Australiako lehen mapa marraztu zen.
Herbehereetako Ekialdeko Indietako Konpainiaren ikuspuntutik, Tasmanen esplorazioak etsigarriak izan ziren, ez baitzuen ez merkataritzarako lur aberatsik, ezta itsas bide berririk ere topatu. Mende oso batean zehar, James Cooken arora arte, Tasmania eta Zeelanda Berriak ez zuten europarren bisitarik jaso.
Abel Tasman Batavian (gaur egungo Jakartan) hil zen, 1659an.
Kitinozoo
Kitinozooak 210 eta 2000 mikrometro arteko tamaina duten palinomorfoak dira. Talde hau Behe Ordoviziarrean sortu zen. Kitinozoak itsastarrak dira eta izan daitezke izaki bakartiak edo kolonialak. Beraien teka botila itxurakoa da eta pareta pseudokitinotsua dute.
Saorge
Saorge Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Kitinozoo
Behe Paleozoiko eta Zenozoikoan oso erabiliak dira bioestratigrafian, batez ere petrolioaren industrian.
Gaur egun Rhyzopodoen barnean sartzen dira, biana ez dago oso argi euren afinitatea.
Saorge
Biztanleria
2007an Saorge udalerrian erroldatutako biztanleak 435 ziren. Familiak 193 ziren, horien artean 97 pertsona bakarrekoak ziren (57 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 36 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 259 ziren, horien artean 181 aktiboak ziren eta 78 inaktiboak ziren. 181 pertsona aktiboetatik 139 lanean zeuden (70 gizon eta 69 emakume) eta 42 langabezian zeuden (25 gizon eta 17 emakume). 78 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saorge udalerrian 199 unitate fiskal zeuden, 362 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.221,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 igeltseroak eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean Saorge udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.461 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
José Eusebio Otálora
José Eusebio Otálora Martínez ( Fómeque, abenduaren 16, 1826 - Tocaima, maiatzak 8, 1884) Politikari, militar eta abokatu kolonbiarra izan zen. Alderdi Liberaleko kidea, Kolonbiako Presidentea izan zen 1882 eta 1884 artean.
Milzano
Milzano Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Milzanok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Korrika (argipena)
Korrika hitzak adiera zenbait ditu:
Aspidelaps scutatus
Aspidelaps scutatus Aspidelaps generoko animalia da. Narrastien barruko Elapidae familian sailkatuta dago.
Viet Minh
Viet Minh, Vietnamgo Independentziarako Ligaren laburdura (vietnameraz Việt Nam Ðộc Lập Ðồng Minh Hội), 1941ean Vietnamen sortutako askapen nazionalerako mugimendu abertzale komunista zen, Frantziarekiko independentzia eskuratzeko helburua zuena. Liga Ho Chi Minhek zuzendu zuen.
Ekintza militar ugari burutu zuen Frantziako armadaren aurka. 1944an lehenengo guarnizio frantsesa garaitu zuen. Bigarren Mundu Gerraren testuinguruan, Japoniako armada Vietnametik irteterakoan (1945), Viet Minhek herrialdearen kontrola hartu zuen. Hala ere, Frantziaren aurkako borrokek 1954ra arte iraun zuten, vitnamdarrek irabazitako Dien Bien Phuko batailara arte, hain zuzen.
Myrophis microchir
Myrophis microchir Myrophis generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Viet Minh
1960an Viet Minheko kideak Askapenerako Nazio Frontean (FNL) sartu ziren.
Historia
Vietnamgo nazioaren askapenaren gidaritza bere gain hartu zuen erakundea. 1941ean eratu zuen Ho Txi Minhek alderdi abertzale batzuk bildurik, Indotxinako Alderdi Komunista haietan nagusi zela. Lehen helburua herrialdea japoniarren eta frantsesen mendetik askatzea zen eta bere programan kolonizatzaileen eskuetan zeuden lurrak beretu eta nekazari pobreen artean banatzeko neurriak aldarrikatzen ziren.
Scolecoseps acontias
Scolecoseps acontias Scolecoseps generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Viet Minh
Historia
1942tik erresistentzia sarea zabaldu zuten herrialde osoan zehar, Vo Nguyen Giap buru zuen gerrilla gerra abiarazten zutela, batez ere Tonkin Garaia eskualdean. Aldi berean japoniarren aurkako sabotaia kanpaina zabalari ekin zioten.
1945ean aliatuak Japoniari nagusiturik, Vietminhek iparreko eta erdialdeko mendiak eta nekazaritza eremuak bere mende hartu zituen. Abuztuaren 16an matxinada orokorra aldarrikatu zuen; 19an Hanoin sartu ziren eta egun batzuk geroago herrialde osoaz jabetu ziren. Bao-Dai enperadorearen abdikazioa lorturik, 1945eko irailaren 2an Vietnamgo Errepublika Demokratikoa aldarrikatu zuen.
Artoisko konderria
Artoisko konderria (comté d'Artois, graafschap Artesië) Erdi Aroko estatu feudala izan zen, 1384-1477/1482 bitartean Borgoinako dukeen esku, eta 1493-1659 bitartean Austriako Etxearen mende egon zena.
Viet Minh
Historia
1946an Vietminhek ahalik eta jende gehiena (katolikoak, budistak) batzeko Fronte Nazional Batua moldatu zuen eta honek hauteskunde orokorrak prestatu zituen (1946ko urtarrila). Frantziak errepublika demokratikoari autonomia ezagutu zion Frantziako Elkartearen barne (1946ko martxoa) eta herrialde osoaren batasuna lortzearren arbitro izateko aitzakiaz iparraldean eta erdialdean oste frantsesak lehorreratu ziren berriro. Alabaina, herrialdea batzeko aurrikusia zen erreferenduma Vietminhek irabazi zezakeelakoan, Frantziak presioa emendatu zuen eta Haiphongen izandako istiluen ondorioz, itsas armada frantsesak 1946ko azaroaren 23an portu hori bonbardatu zuten (6.000 hildako). Indotxinako Lehen Gerraren hasiera izan zen hura. Viet Minheko osteak, lehen aldian garaituak izanik, mendietara erretiratu ziren. Eskualde zabaletan nekazariak aldekoak izanik, Giap jenerala buru zutela, laster nagusitu ziren landa eremuetan. Gudaroste frantseseko buruak De Lattre, Salan, Navarre txandaka saiatu arren, ezin garaitu zitzaizkien.
1953an Estatu Batuek gerra gastuen % 70 finantzatzen zuten arren frantsesek ezin eutsi zieten etsaiei eta Dien Bien Phuko guduan (1954ko maiatza) guztiz menderaturik geratu ziren. Genevan Frantziak eta Vietnamgo Errepublika Demokratikoak 1954ko uztailean su-etena sinatu zuten: 17. paraleloan bi aldeen arteko banalerroa jarri zen; iparraldea Errepublika Demokratikoaren administraziopean eta hegoaldea Vietnamgo Estatuaren eta Frantziako Elkartearen mende geratzen zelarik. Halaber, 1956ko uztailaren aurretik herrialde osoan hauteskundeak egin behar ziren gobernu bakarra aukeratzeko.
Bayard (Mexiko Berria)
Bayard Mexiko Berriko hiri bat da. Grant konderrian kokatua dago. 2010ean 2,328 biztanle zituen, 2.45 kilometro koadrotan banatuta.
Saxoi genitibo
Gaur egun ingelesean erabili ohi diren saxoi genitiboaren erabilerak hauek dira:
Ponsay jauregitxoa
Ponsay jauregitxoa (Manoir de Ponsay) XV. mendeko eraikin historikoa da. Chantonnayn, Frantziako udalerrian dago, Loirerria lurraldean.
Historia
Ponsayko oinetxea XV. mendean eraiki zen. 1740 inguruan Philippe François Gorin de Ponsay jauregitxo zaharraren fatxada aldatu zuen. Vendéeko gerran, 1793an sua eman zioten. Iraultza ondoren zaharberritua izan zen. XIX. mendearen amaieran Gilbert de Ponsay omenezko dorrea aldatu zuen. Gaur egun Ponsay jauregitxoa landa-hotela da.
Arkitektura
Ponsay jauregitxoan elementu desberdinak bereizi daitezke:
Artoisko konderria
Geografia
Iparraldean Flandriako konderriarekin zuen muga, ekialdean Flandria eta Hainautekin, mendebaldean Calaisko itsasartearekin eta hegoaldean Pikardiarekin. Hiri nagusiak Arras (Atrecht), Calais (Kales), Boulogne-sur-Mer (Bonen), Saint-Omer (Sint-Omaars), Lens eta Béthune ziren.
Historia
1180an, Elisabet Hainautekoaren ezkonsari moduan, Frantziako koroak hartu zuen mendeko. Luis VIII.a Frantziakoak Roberto semeari utzi zion konderria; hau 1237an jabetu zen Artoisko lurrez. Oinordetzaren bitartez, 1384an Borgoinako dukeek jaso zuten konderria, eta 1493an habsburgotarren eskuetara pasa zen. XVI. mendetik aurrera Espainiako koroaren gutiziari aurre egin zion. 1659an, Pirinioetako Bakea sinatu ondoren, Frantziako eskualde bilakatu zen.
Dwight David Eisenhower
Dwight David "Ike" Eisenhower (Denison, Texas, 1890eko urriaren 14a - Washington, 1969ko martxoaren 28a) estatubatuar militar eta politikaria izan zen. Ameriketako Estatu Batuetako 34. presidentea izan zen 1953–1961 bitartean.
Bizitza
West Pointeko militar eskolan ikasketak egin ondoren, karrera militar azkarra egin zuen. Bigarren Mundu Gerran, Aliatuen lehorreratzeak prestatu zituen Europan 1941ean. 1942an Ipar Afrikako lehorreratzea gidatu zuen. 1943an, Tunisiako eta Siziliako borroken ondoren, Europako oste aliatuen buru izendatu zuten, eta hainbat naziotako armadak koordinatu zituen Normandiako lehorreratzean. 1945eko maiatzaren 9an, alemaniarren kapitulazioa onartu zuen Berlinen. Harry Truman Estatu Batuetako lehendakariak NATO erakundeko buru egin zuen 1950ean.
Alderdi Errepublikano zerrendaburua izan zen 1952ko hauteskundeetan, eta presidentetza lortu zuen. 1953-1960 bitarteko urteetan izan zen presidente, Gerra Hotzaren garaian. Haren agintaldian, Koreako Gerraren bukaera eta Sobiet Batasunarekiko etsaigoa konpondu behar izan zituen (Genevako Konferentzia, 1955ean; Nikita Khrustxeven bisitaldia Estatu Batuetara, 1959an). Arma nuklearrei begira jarri zuen defentsa aurrekontua, eta hasiera eman zion espazioko lasterketari. Barne politikari dagokionez, gizarte segurantzako programa hedatu eta autobideen sarea eraiki zuen.
Juan Manuel de Prada
Juan Manuel Prada Blanco —Juan Manuel de Prada izen-deiturez ezaguna— (Barakaldo, Bizkaia, ) gaztelaniazko idazle eta artikulugile ospetsua da.
Bizitza
Barakaldon jaio arren, haurtzaroa eta gaztaroa Zamoran (Espainia) pasatu zituen. Salamancako Unibertsitatean zuzenbidea ikasi zuen, eta bertan lizentziatu zen. Hala ere, bokazio literario sendoa izan du beti. Bere lehenengo lanik nabarmenena Coños (1994) izan zen, eta prosa liriko ugarik osatzen dute liburu hau. Francisco Umbral bezalako letragizonek goraipatu zuten liburua eta ongi etorri beroa eman zioten. Hurrengo urtean, De Pradak El silencio del patinador publikatu zuen, hamabi kontakizunez osatutako bilduma. Liburu honen azkenengo kontakizuna, Gálvaez, idazlearen lehenengo nobelarako estreinako argumentua da, Las máscaras del héroe (1996), hain zuzen ere. Nobela honek XX. mende hasieratik Gerra Zibilera bitarteko garaiaren Espainiako egoera deskribatzen du. Bi pertsonaia nagusi ditu: pertsonaia imaginario bat, Fernando Navales, eta bere antagonista Pedro Luis Gálvaez poeta. Nobela hau idazteko, De Pradak nobela eta ekoizpen literario askotara jo zuen.
2007ko urtarrilaren 29an Liburutegi Labur Saria eman zioten, El séptimo velo bere nobelari esker.
Kazetaritza eta bestelako ekintzak
Xelebreak izan ziren bere agerraldiak "Que grande es el cine" telebistako programan, José Luis Garcik zuzendua. Punto Radioko programa askotan kolaboratzen du, baita La Sextako "La actualidad en 2D saioan ere. 2007ko irailetik kolaboratzailea da Julia Oterok Onda Ceron zuzentzen duen programan.
Distantziakide (argipena)
Distantziakide eta distantziakidetasun hitzek adiera zenbait dituzte:
José Ramón Urquijo
José Ramón Urquijo Goitia (Durango, 1953ko urtarrilaren 26a) bizkaitar historialaria da, espainiar historia garaikidean aditua dena.
Moniga del Garda
Moniga del Garda Italiako udalerri bat da. Bresciako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Moniga del Gardak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Myrophis platyrhynchus
Myrophis platyrhynchus Myrophis generoko animalia da. Arrainen barruko Ophichthidae familian sailkatzen da.
Bethel (Connecticut)
Bethel Connecticuteko herri bat da. Fairfield konderrian kokatua dago. 2010ean 18,584 biztanle zituen, 43.49 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Alban-d'Hurtières
Saint-Alban-d'Hurtières Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Alban-d'Hurtières udalerrian erroldatutako biztanleak 293 ziren. Familiak 129 ziren, horien artean 35 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 23 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Ulithiera
Ulithiera Mikronesiako Estatu Federatuetako Ulithi atoloian eta bere inguruko uharteetan jatorria duen mikronesiar hizkuntza da. Gaur egun, 3.000 hiztun inguru ditu.
Saint-Alban-d'Hurtières
Etxebizitza
2007an 288 etxebizitza zeuden, 127 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 122 bigarren erresidentzia ziren eta 39 hutsik zeuden. 287 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 127 etxebizitza nagusietatik 116 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 11 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 69 etxek bost zituzten. 106 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 44 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 178 ziren, horien artean 125 aktiboak ziren eta 53 inaktiboak ziren. 125 pertsona aktiboetatik 118 lanean zeuden (63 gizon eta 55 emakume) eta 8 langabezian zeuden (4 gizon eta 4 emakume). 53 pertsona inaktiboetatik 23 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Alban-d'Hurtières udalerrian 130 unitate fiskal zeuden, 293 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.304 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
2000. urtean Saint-Alban-d'Hurtières udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Billy-Chevannes
Billy-Chevannes Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Billy-Chevannes udalerrian erroldatutako biztanleak 350 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 203 etxebizitza zeuden, 139 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 45 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 200 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 139 etxebizitza nagusietatik 110 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 47 etxek lau zituzten eta 60 etxek bost zituzten. 118 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 65 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 58 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 214 ziren, horien artean 142 aktiboak ziren eta 72 inaktiboak ziren. 142 pertsona aktiboetatik 128 lanean zeuden (72 gizon eta 56 emakume) eta 14 langabezian zeuden (5 gizon eta 9 emakume). 72 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Billy-Chevannes udalerrian 139 unitate fiskal zeuden, 347 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.968 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Billy-Chevannes udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.480 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fernando Errázuriz Aldunate
Fernando Errázuriz Aldunate edo Fernando de Errázuriz y Martínez de Aldunate ( Santiago, 1777ko ekainaren 1a - ibid, 1841eko abuztuaren 16a ) Txileko Errepublikako erregidore, diputatu, senatari, Gobernu Batzordeko kide, zuzendari goren delegatu, bitarteko presidente eta presidenteorde izan zen.
Jatorria
Francisco Javier de Errázuriz y Madariaga eta Rosa Martínez de Aldunate y Guerrero ren semeetatik bigarrena izan zen, eta Txileren emantzipazioaren egun gorabeheratsuetan hierarkiarik gorenean egotera bideratua zegoen. Bere osaba José Antonio de Errázuriz Madariagak bataiatu zuen sagrarioaren parrokian 1777ko ekainaren 19an, José Guerrero eta Mercedes Madariaga aita-ama pontekoak zirela.
Sainte-Croix-sur-Buchy
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Victoria (argipena)
Victoria honakoa izan daiteke:
Sainte-Croix-sur-Buchy
Etxebizitza
2007an 268 etxebizitza zeuden, 246 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 266 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 246 etxebizitza nagusietatik 216 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 8 etxek bi gela zituzten, 33 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 142 etxek bost zituzten. 202 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 98 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 139 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 456 ziren, horien artean 366 aktiboak ziren eta 90 inaktiboak ziren. 366 pertsona aktiboetatik 347 lanean zeuden (189 gizon eta 158 emakume) eta 19 langabezian zeuden (10 gizon eta 9 emakume). 90 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 22 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen eta 3 iturginak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Oreochromis urolepis
Oreochromis urolepis Oreochromis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Hebe Camargo
Hebe Camargo (Taubaté, 1929ko martxoaren 8a - São Paulo, 2012ko irailaren 29a) Brasilgo aktorea, abeslaria eta telebistako aurkezlea izan zen.
Belen (Mexiko Berria)
Belen Mexiko Berriko hiri bat da. Valencia konderrian kokatua dago. 2010ean 7,269 biztanle zituen, 21.48 kilometro koadrotan banatuta.
Pabellón Príncipe Felipe
Príncipe Felipe pabiloia (Pabellón Príncipe Felipe) Espainiako Aragoi autonomia erkidegoko Zaragoza hiriburuko kirolgune edo pabiloi bat da. 27.300 m² ditu, eta hiri horretako Cesáreo Alierta etorbidean dago. 1990ko apirilaren 17an inauguratua izan zen. 2007ko udatik aurrera bertan hiriko saskibaloi eta eskubaloi talde nagusiek jokatu ohi dute: CAI Zaragoza eta CAI Balonmano Aragón.
NGC 1691
NGC 1691 galaxia bat da, Orion konstelazioan. Édouard Stephanek aurkitu zuen n.
Claudio Chiappucci
Claudio Chiapucci (Uboldo, Italia, 1963ko otsailak 28) Deabrua ezizenduna italiar txirrindulari ohi bat da, profesionala 1985 eta 1998 artean.
Mendian espezialista, bere kirol karrera Miguel Indurainen garairik hoberenean izateko zoritxarra izan zuen. Itzuli Handietan eginiko etengabeko eraso eta ihesaldi luzeengatik nabarmendu zen. 1990eko Frantziako Tourrean eman zen ezagutzera, pelotoiari minutu askoko abantaila atera zion ihesaldi handi bati esker. Urte horretan bigarren geratu zen Tourrean, maillot horia azken erlojupekoan Greg LeMonden aurka galduz.