cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
David Ricardo
Errentaren teoriak erakutsitakoaren arabera, errentak eta nekazaritza produktuak batera gehitzen badira, erabat aldatuko da gizarte produktuaren banaketa: lurjabeen errentak gehitzen badira, janari ondasunen prezioaren mendeko lansariak ere handituko dira. Horrelako baldintzetan etekinak murriztuko dira eta kapital metaketa motelduko da, eta azkenik egoera egonkorra sortuko da, hau da, biztanleriak eta ekoizpenak beren hartan geratuko dira.
Aurrerapen teknikoak eta, batez ere, nazioarteko merkataritzak, atzerriko produktu merkeagoak mugarik gabe inportaturik, prezioen goranzko joera oreka dezakete.
Ricardo, hain zuzen ere, merkataritza librearen aldekoa da (mugak irekitzea, arantzel eskubideak iraungitzea) eta industriaren eta merkatari burgesen interesak aldezten ditu. Portugaleko ardoak eta Ingalaterrako oihalak adibidetzat hartuta, kanpo merkataritzaren Abantaila Konparatiboen Teoria prestatu zuen eta horren bitartez demostratu nahi izan zuen herri guztiek etekina eskura dezaketela merkataritzatik kostu erlatibo txikiak dauzkaten ondasunak esportatuz eta gero eta nazio kostu erlatiborik handienak dauzkaten ondasunak inportatuta. Horrela bi nazioekjasoko dituzte nazioarteko merkataritzaren abantailak.
Garai hartako eztabaidagai gehienetan, Ricardo-k pentsamolde klasikoaren joera nagusia onartu eta hedatu zuen; oro har gobernuak ekonomia jardueran esku hartzearen aurka agertu zen eta gogoz bultzatu zituen merkatu beregainaren bertuteak.
Plavecké Podhradie
Plavecké Podhradie Eslovakiako udalerri bat da, Malackyko barrutian kokatuta. 21,19 km²ko azalera du eta 656 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1247. urtekoa da.
Pournoy-la-Grasse
Biztanleria
2007an Pournoy-la-Grasse udalerrian erroldatutako biztanleak 553 ziren. Familiak 198 ziren, horien artean 27 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 62 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 97 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 203 etxebizitza zeuden, 200 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 hutsik zeuden. 196 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 200 etxebizitza nagusietatik 178 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 165 etxek bost zituzten. 178 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 61 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 130 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 363 ziren, horien artean 266 aktiboak ziren eta 97 inaktiboak ziren. 266 pertsona aktiboetatik 260 lanean zeuden (133 gizon eta 127 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 97 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pournoy-la-Grasse udalerrian 206 unitate fiskal zeuden, 584 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 25.294 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Pournoy-la-Grasse udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
San Simón (El Salvador)
San Simón El Salvadorko Morazán departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 10102 biztanle zituen.
Pournoy-la-Grasse
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Belartza
Belartza antropogenikoak
Europako paisaia ireki eta larre asko neolitikotik aurrera sortu ziren, gizakiaren esku hartzearen ondorioz. Hala ere, larreak eta sastrakadiak osatzen dituzten espezie gehienak lehendik ere bertan zeuden, jatorrizko habitat irekietan. Egun, herbiboro basati gehienak desagertuta daudenez, geratzen diren kontserbazio-balio altuko ia larre guztiak larratze-sistema estentsiboei loturik daude. Beraz, abeltzaintza tradizionala modu jasangarrian kudeatzea ezinbestekoa da mendi-larreak kontserbatzeko.
207 Hedda
207 Hedda, asteroide gerrikoan aurkitutako 207. asteroidearen izena da. 1879ko urriak 17an aurkitu zuen Johann Palisak Pulako behatokitik.
Bere izena, Friedrich A. T. Winnecke astronomoaren emazteagatik jasotzen du, Hedwig deitzen zena, eta, modu maitekorrean, Hedda deitzen zutena.
C motako asteroidea da.
206 Hersilia
206 Hersilia, asteroide gerrikoan aurkitutako 206. asteroidearen izena da. 1879ko urriak 13an aurkitu zuen Christian Heinrich Friedrich Petersek Clintonetik.
Bere izena, Erromako lehen erregea izan zen Romuloren emaztea zen Hersiliagatik jasotzen du.
Petrolina
Petrolina Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Pouzy-Mésangy
Pouzy-Mésangy Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pouzy-Mésangy udalerrian erroldatutako biztanleak 420 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 44 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 270 etxebizitza zeuden, 172 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 69 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 262 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 172 etxebizitza nagusietatik 128 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 20 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 65 etxek bost zituzten. 90 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 79 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 70 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 273 ziren, horien artean 186 aktiboak ziren eta 87 inaktiboak ziren. 186 pertsona aktiboetatik 162 lanean zeuden (86 gizon eta 76 emakume) eta 24 langabezian zeuden (13 gizon eta 11 emakume). 87 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pouzy-Mésangy udalerrian 161 unitate fiskal zeuden, 355,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.279 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 margolaria, 2 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Pouzy-Mésangy udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.882 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ephippus orbis
Ephippus orbis Ephippus generoko animalia da. Arrainen barruko Ephippidae familian sailkatzen da.
Agonomalus proboscidalis
Agonomalus proboscidalis Agonomalus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Agonidae familian.
Kolariko geografia
Kolariko geografia Kolari udalerriko (Finlandia) geografia Lappi eskualdeko mendebaldean, Torne ibarrean, eta Muonionjoki eta Tornionjoki ibaien ertzean dagoen lur eremuaren geografia da. Bizilagunak, Muonio eta Kittilä ipar eta ipar-ekialdean, Rovaniemi hiriburua hego-ekialdean, Pello hegoaldean eta suediar Pajala udalerriak dira. Nahiz eta udalerria oso laua den, muino gehien dauden Finlandiako eremuetako bat da; ezagunena, udalerriko muino garaiena den Ylläs da. Tunturien Lappi izeneko barrutian dago eta 2.617,63 km²-ko azalera dauka, ia Araba lurraldea bezain handia. Klima mota desberdinek baldintzatuta, hazten diren landare-motak anitzak dira. Taiga edo baso boreala da nagusi eta zuhaizti ohikoenak, haltzadiak, izeidiak, makaldiak, pinudiak, sahastiak eta urkidiak dira; 600 metro goitiko ingurunetan ordea, Finlandiako zuhaitzik gabeko tundra eremu bakanak daude. Elurrak udalerriko lurra estaltzen du urritik maiatzera eta aipatzekoak dira landare-espezie desberdinak aurki daitezkeen inguru zingiratsu eta paduratsuak, herrialde osoko ospetsuenak.
Udalerria Zirkulu Polar Artikoaren gainean dagoenez, 80 bat km iparrera, gauerdiko eguzki, gau zuri eta gau polar fenomenoak urtero izaten dira. Lehenengo bietan, eguzkia edo eguzkiaren argitasuna udalerriko zeruaren jabe izaten da maiatzaren 29tik uztailaren 15era; gau polarraren garaia aldiz, iluntasuna nagusitzen den garaia hain zuzen, abenduaren 21ean eta 22an izaten da. Udalerriko klima nagusia subartikoa da eta, ondorioz, tenperatura leunak izaten dira udan, baina neguak hotzak eta luzeak izaten dira. 600 metro goitiko muinoetan berriz, klima polarra nagusitzen da. Enontekiöko Kilpisjärvi eta Inariko Laanila herrietan bezala, klimatologia eta baso-zaintza gune garrantzitsuak daude Kolarin. Samitarrek antzinean, eta gaur egun oraindik egiten dituzten egutegietan, Lappiko klima ulertzeko lagungarri ziren zortzi urtaro bereizten zituzten: udaberri-negua, udaberria, aitzinuda, uda, aitzinudazkena, udazkena, aitzinegua eta negu iluna. Iparrargiak bestalde, oso ohikoak izaten dira neguko gau ilun eta oskarbietan; irailetik martxora, lau gautatik hirutan ematen den fenomenoa da, urrian eta martxoan bereziki.
719 metroko Ylläs, udalerriko muino altuena da. Garaiena izateaz gain, Finlandiako eski estazio natural handienetako bat edukitzeagatik da ezaguna; Kittiläko Leviko eta Kuusamoko Rukako eski estazioekin batera, Finlandia osoko eski-azpiegitura onenak dauden muinoa da. Gainera, Pallas-Yllästunturi Parke Nazionalaren ikur nagusia da Pallas muinoarekin batera. Udalerrian dauden beste muino ezagun batzuk, Kesänki, Lainio, Kuer, Kellostapuli eta Pyhä dira.
Aintzira gutxi daude Kolarin eta ur-eremua bere azalera guztiaren %2,2a baino ez da, 59,10 km²; ur-azalera txikiena duen herrialdeko udalerrietako bat da. Aintzira ezagun eta nagusienak iparrean dagoen Äkäslompolo eta Pasmajärvi aintzirak dira. Ibaiak bestalde, kolaritarren bizimodua baldintzatu izan du betidanik; Suediarekin muga egiten duten Muonionjoki eta Tornionjoki ibaiak, Finlandiako ibai emaritsu eta oparoenetakoak dira. Bertan, izokinak eta hegoaldeko ur-lasterrak dira nagusi, urtero hamaika arrantzale, piraguista eta, orokorrean, arrisku-kirolzale erakartzen dituztenak. Ibai hauek, urteen poderioz, Torne ibarra sortu zuten, Finlandia eta Suediako ibar ospetsuenetako bat.
Azkenik, aipatzekoa da Pirunkuru arroila: Auttijoki eta Kevokoekin batera, Lappiko arroilarik ospetsuena.
Ugaztunen taldea berriz, altzeek, amerikar bisoiek, azeri gorri eta zuriek, erbinude arrunt eta zuriek, jatun ospetsuek, hartz arreek, igarabek edo urtxakurrek, ipar-katamotzek, lemingek, otsoek, satitsu txikiek, ur-ipurtatsek, ur-satitsu hankazuriek eta elur-orein basati eta etxekotuek (baso elur-oreinak) osatzen dute batik bat. Hauek, udalerriko eremu babestuan gerizatuak daude, Pallas-Yllästunturi Parke Nazionalean.
Mollens (Vaud)
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Consuelo Duval
Consuelo Duval, jaiotzaz María del Consuelo Dussauge Calzada (Parral, Chihuahua, Mexiko, 1969ko urtarrilaren 11) mexikar aktore, gidari, bikoizketa-aktore eta telebistako, antzerkiko eta zinemako komediantea da.
Biografia
José Antonio Dussauge eta Consuelo Calzada Vidal, Agustin Lararen interprete ofizialetako kantari baten alaba da. Bere izeba María Duvalen (María Dussauge Ortiz) izen artistikoa hartu zuen, zinema mexikarraren urrezko garaiko aktore eta kantaria. Hiru neba-arreba ditu: Lourdes, Alfredo eta José Luis Duval tenorea.
Lan ibilbidea
1998an, Derbez en cuando saio komikoarekin bat egin zuen, eta aktoreak Eugenio Derbez aktorearen ondoan komediante gisa ezagutarazi zen. 2001. urtea iristean, Consuelo telenobeletatik urrundu zen komediante gisa bete-betean lan egiteko. Sei urtez aritu zen lanean Carla Estradak ekoitzitako La hora pico izeneko seriean, eta La familia P. Luche telesailaren buru izan zen.
2004an, Consuelok bikoizketa-ahotsa egin zuen Disneyren 2 filmetan, Maggieren ahotsarekin Vacas Vaqueras eta Helen Parr-en ahotsarekin Los increíbles filman. 2009an Netas divinas saioan sartu zen, eta telebistan gidari, aurkezle hasi zen.
2010ean, telenobeletara itzuli zen, telenobelaren azken 10 ataletan parte-hartze berezia izan zuelako. Hasta que el dinero nos separe, eta, ondoren, 2012an, rol protagonistakide izan zuen Libre para amarte Telenobelan.
2014. urtean Televisa katetik bota egin zuten, exekutibo batekin —José Bastón— eztabaidatu ondoren. Gero, antzerkian proiektu pertsonalak egin zituen. 2015. urtean, kontratua sinatu zuen Estrella TVrekin, Retofamosos barietateen programa gidatzeko. Programa horrek ez zuen arrakastarik izan, eta, beraz, laster utzi zuten bertan behera saioa. 2018an, bikoizketa-ahots lan egin zuen berriro: Helen Parr izan zen Disney-ren Los Increíbles 2n eta Pixar. 2016. urtean Televisa katera itzuli zen, esklusibotasun-kontraturik gabe. Hantxe grabatu zuen lehen seriea, Julia vs. Julia, Televisarentzat egina. Urte horretan bertan, Adal el Show eta Sabadazo telebista-saioetan parte hartu zuen.
2019an, Bar Central saioaren gidari-lanetan aritu zen. Gainera, Mexikoko reality showean epaile izan zen.
Saint-Maurice (Alsazia)
Saint-Maurice Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Maurice udalerrian erroldatutako biztanleak 376 ziren. Familiak 146 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 39 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 161 etxebizitza zeuden, 150 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 138 etxeak ziren eta 23 apartamentuak ziren. 150 etxebizitza nagusietatik 128 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 110 etxek bost zituzten. 131 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 79 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 233 ziren, horien artean 188 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 188 pertsona aktiboetatik 179 lanean zeuden (102 gizon eta 77 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Maurice udalerrian 148 unitate fiskal zeuden, 395 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.110 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 argiketaria eta 1 jatetxe.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fernando Montero Moliner
Fernando Montero Moliner (Valentzia, Katalan Herriak, 1922ko otsailaren 25a - 1995eko irailaren 3a) Katalan Herrietako filosofoa izan zen.
Biografia
Filosofia eta Letrak ikasi zituen Unibertsitate Complutensean, 1945ean. Unibertsitate horretan bertan lortu zuen doktoregoa 1952an.
Besteak beste, 1965-1967 urteetan, Santiagoko eta Murtziako unibertsitateetako Filosofiaren historiaren katedradun izan zen, eta 1967-1987 bitartean, Valentziako Unibertsitateko filosofiaren historiaren katedradun. Azken unibertsitate horretako irakasle emeritu izan zen 1987tik 1995era.
Monteroren ikerketek fenomenologiaren bidetik egiten dute gehienetan. Filosofiaren historialari gisa Parmenidesen pentsamenduaren eta Kanten filosofiaren metodologia aztertu du.
Lanak
Monteroren lan nagusiak hauek dira: Parménides (1960), La presencia humana (1971, Gizakiaren presentzia), El empirismo kantiano (1973, Kanten enpirismoa), Objetos y palabras (1976, Objektuak eta hitzak) eta Mente y sentido interno en la Crítica de la razón pura (1985, Adimena eta zentzua Arrazoi hutsaren kritikan). Filosofia-artikulu ugari idatzi ditu filosofiako aldizkarietan.
Champagnac (Itsas Charente)
Champagnac Frantziako udalerria da, Itsas Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 243 etxebizitza zeuden, 207 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 16 hutsik zeuden. 227 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 207 etxebizitza nagusietatik 142 bere jabearen bizilekua ziren, 53 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 119 etxek bost zituzten. 186 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 106 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 341 ziren, horien artean 263 aktiboak ziren eta 78 inaktiboak ziren. 263 pertsona aktiboetatik 244 lanean zeuden (124 gizon eta 120 emakume) eta 19 langabezian zeuden (6 gizon eta 13 emakume). 78 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 18 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Champagnac udalerrian 204 unitate fiskal zeuden, 514 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.971 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen, 1 iturgina eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Champagnac udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 972 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sensembra
Sensembra El Salvadorko Morazán departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 2940 biztanle zituen.
Florence konderria (Wisconsin)
Florence konderria (Florence County) Wisconsinko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Florence (CDP) da. 2010eko zentsuaren arabera 4,423 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Florence konderriak 128,858 kilometro koadro ditu. Horietatik 2,416 ura dira. Beste 126,442 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 3,43 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 4,423 pertsonetatik 4,324 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 37 dira. 10 beltzak edo afroamerikarrak. 30 amerikar natiboak ziren eta 1 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 13 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 0 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 45 pertsonek kokatzen zuten.
208 Lakrimosa
208 Lakrimosa, asteroide gerrikoan aurkitutako 208. asteroidearen izena da. 1879ko urriak 21ean aurkitu zuen Johann Palisak Pulatik.
Bere izena, latinetik hartua dago, eta Malko Asko esan nahi du, Mariak, bere seme Jesus gurutziltzatu zutenean isuri zuten malkoen testuinguruan.
Lakrimosa, perihelioan, 2,8507 unitate astronomikoko distantziara dago Eguzkitik, eta 2,9383an afelioan. Koronis familiako asteroiderik handienetako bat ere bada, eta, ziuraski, antzinako talka batean zatitua izan zen eta taldea sortu zuen jatorrizko asteroidearen zati bat da.
Gabriella Szabó
Gabriela Szabo (Bistrita, Errumania, 1975eko azaroaren 14a) atleta errumaniarra da. 19 urterekin egin zuen debuta senior mailan, eta 2005era arte lehiatu zen. Palmaresean hiru urre ditu munduko txapelketetan (bi 5.000m-tan eta bat 1500m proban), lau munduko indoor txapelketetan (hiru 3000m eta bat 1500m probetan), zilar bat Europa Txapelketetan (5000m) eta urre bat Europar Indoor Txapelketetan (3000m). 1996. urtean, Atlantako Udako Olinpiar Jokoetan zilarrezko domina lortu zuen 1500m-tako proban. Gainera, 2000. urtean urre olinpikoa lortu zuen 5000 metrotako proban eta brontzezko domina 1500m proban Sydney-en.
Bizitza
Gabriela Szabo 1975eko azaroaren 14an jaio zen Errumaniako Transilvania hirian. Gabriela ikastetxeko Gorputz Hezkuntzako irakaslearen animoei esker hasi zen lehiatzen, eta hark atletismoko lasterketa batean parte hartzea proposatu zion. Gabriela Szabok bere lehen lehiaketa irabazi zuen Bistri-ko parke nagusian eta bertan aurkitu zuen Zsolt Gyöngyössi entrenatzaile gazteak. Gurasoen adostasunarekin, atletismoko entrenamendua hasi zen.
Denborak aurrera egin ahala, Gyöngyössirekin zuen entrenatzaile-ikasle harremana erromantze bihurtu zen. 1999an, Zsolt Gyöngyössi entrenatzailearekin ezkondu zen. Familiaren laguntza izan zuen, nahiz eta hasieran ama ez zegoen oso pozik bere alaba bakarra kirolean aritzeko eta hainbeste denbora harengandik urrun egoteko ideiarekin, baina orain oso harro daude alabaz.
Lehenik eta behin, Gabrielak bere buruarekin lehiatu nahi zuen, eta bazirudien hori izan zela besteak gainditzeko modurik errazena; inoiz ez zen pozik geratu oholtzaren alde batean eserita egotearekin, lehen postuan egon nahi zuen, berarentzat bigarren lekua ez baitzen existitzen. Ez zaio inoiz gustatu galtzea. Esan du oso ondo sentitzen dela jendeak kaletik ezagutzen duenean eta bere lanagatik zoriontzen duenean. Horrek esan nahi du zure lana ez zela alferrik izan. «Lehiatzen zenean ez zuen Gabriela Szabok bezala egiten, Errumaniak bezala baizik. Saria zuretzat da, baina munduarentzat Errumania zara».
2004an, Birminghameko txapelketaren ondoren, profesionaltasuna utzi zuen. Errumaniako Atletismo Federazioak eta bere jarraitzaleek bere erabakia aldatzea espero zuten, baina, bere erabaki behin-betikoa zela esan zuen Gabrielak, neke fisiko eta emozionalarengatik. Beraz, 2005ean erretiratu zen profesionaltasunetik. Errumaniako enbaxadore turistikoa izan ondoren, gaur egun Errumaniako Gazteria eta Kirol ministroa da.
Bodoquena
Bodoquena Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Luisa Etxeberria
Luisa Etxeberria Azkune (Zestoa, Gipuzkoa, 1946) gipuzkoar olerkaria, psikologoa eta filologoa da. Gaur egun, Bartzelonan bizi da.
Psikologian eta filologian lizentziaduna da. Hizkuntza, literatura, psikologia eta psikoterapia irakaslea izan da.
Oiartzungo lubaki-eremua
Oiartzungo lubaki-eremua zortzi gotorlekuen defentsa lerro bat izan zen, bukatu gabe geratu zena. Espainiako Armadak proiektatu zuen XIX mende amaieran, Pirinio mendi kate osoan zehar eratutako defentsaren parte bezala, Frantziatik zetozkeen inbasioei aurre egiteko.
Fakirraren ahotsa
Fakirraren ahotsa, Harkaitz Canok 2018an euskaraz argitaratutako eleberria da. Liburuak, nolabait, Imanol Larzabal abeslariaren biografia jaso zuen; idazleak Imanolen bizitza 60. hamarkadatik bere heriotza arte azaltzen du, politikatik haratago. Horren arabera errealitate fikzionatua da.
Oiartzungo lubaki-eremua
Helburuak
Hori diseinatzeko Antonio Rojí eta Francisco Roldán izendatu zituzten 1884 eta 1885ean. Proiektutako zortzietatik hiru bakarrik altxatu ziren: Guadalupe Hondarribian, San Marko eta Txoritokieta Errenterian. Guadalupekoa handiena zen. Helburu militarra Frantziarekiko mugako defentsa ziurtatzea izan zen, III. Karlistaldia amaitu bezain pronto (1876). Halaber, Gipuzkoan eta Nafarroa Garaiaren iparraldean domeinu militarra ziurtatu nahi zuten karlisten beste altxamenduen beldurrez. Martxan jartzen hasi zenerako militarki proiektu absurdoa zen batez ere hegazkintza militarrarekin eta artillerian emandako aurrerapenekin.
Lubaki-eremua
Lubaki-eremuaren kontzeptua militarra da. Helburua lurralde batean armada indar handia biltzea da. Oiartzungo proiektu honetan 38.000 soldadu bildu nahi zuten. Indar horiek mantentzeko azpiegitura egokiak behar ziren: ospitaleak, biltegiak, errepide militarrak. Lurraldeko puntu garaienetan gotorlekuak eraikitzen ziren handik inguruak kontrolatzeko eta etsaiei tiro egiteko. Aldi berean, gotorlekuak haien artean babesten ziren.
Proiektatutako gotorlekuak
Hauek dira Juan Antonio Saez Garciak bildu dituen datuak:
Lepidodactylus pulcher
Lepidodactylus pulcher Lepidodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Las Ventas
Las Ventas (euskaraz Bentak) Espainiako Madril hiriburuan dagoen zezen plaza bat da.
Kokalekua
Salamanca barrutiko La Guindalera auzoan dago, Alcalá kalearen 237. zenbakian.
Historia
1922-1929 artean eraiki zen eta José Espelius arkitektoak neomudejar estiloan diseinatu zuen. 1931ko ekainaren 17an Espiritu Santuaren Bentak izenez inauguratu zen (Las Ventas del Espíritu Santo), baina ia hiru urtez itxia egon zen. 1934ko urriaren 21ean behin betikoz inauguratu zen, lehenbiziko zezenketa Juan Belmonte, Marcial Lalanda eta Joaquín Rodríguez Ortega (Cagancho) zezenlariek burutu zuten.
Anna Dostoievskaia
Anna Grigorievna Dostoievskaia (ezkondu aurretik Snitkina; San Petersburgo 1846, Jalta 1918) idazle eta takigrafista errusiarra izan zen, Fiodor Dostoievskiren bigarren emaztea. Fiodor Dostoevskirekin bizitako aroaz bi biografia-liburu idatzi zituen: Anna Dostoievskaiaren egunerokoa (1867an, hil ondoren 1923an argitaratua), eta Anna Dostoievskaiaren memoriak, 1925ean argitaratua.
1866ko urriaren 4an, Anna Snitkina takigrafo gisa hasi zen lanean Fiodor Dostoevskiren Jokalaria eleberrian. Hau da, Fiodorrek diktatu eta idazketa Annak egiten zuen. Tartean, hurbilekoak bilakatu ziren eta urte hartan bertan ezkontzeko konpromisoa hartu zuten.
1867ko otsailaren 15ean ezkondu ziren. Bi hilabete geroago atzerrira joan ziren eta bertan lau urte baino gehiago eman zituzten (1871ko uztailera arte). Abiatu baino lehentxeago, Dostoevskiren bi hartzekodunek haren aurkako karguak aurkeztu zituzten. Annaren lanak ezinbestekoak izan ziren jokoaren adikziotik senarra ateratzeko. Era berean, argitalpen eta kontratu kontuak bere gain hartu zituen senarrarengatik.
Lau seme-alaba izan zituen bikoteak, horietarik bi haurrak zirela hil zirelarik, eta Liubov alaba eta Aleksei semea adin nagusira iritsi ziren. 1881ean alargundu zen, eta 1918an hil. Bere gorpua senarraren ondoan datza San Petersburgoko Tikhvin hilerrian.
Sociedad (El Salvador)
Sociedad El Salvadorko Morazán departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 11406 biztanle zituen.
Parapsettus panamensis
Parapsettus panamensis Parapsettus generoko animalia da. Arrainen barruko Ephippidae familian sailkatzen da.
Plérin
Plérin (bretainieraz Plerin) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da. Bro Sant Brieg lurralde historikoan dago.
Geografia
Saint-Brieuc hiriaren ipar-mendebaldera kokaturik dago, 4 kilometro eskasera. Itsasertzean dago eta hondartza eta Port du Légué kaiarengatik ezaguna da.
Plerneuf
Plerneuf (bretainieraz Plerneg) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Agonopsis asperoculis
Agonopsis asperoculis Agonopsis generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Agonidae familian.
Montherod
Montherod Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Montaïn
Montaïn Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montaïn udalerrian erroldatutako biztanleak 93 ziren. Familiak 27 ziren, horien artean 3 pertsona bakarrekoak ziren (3 bakarrik bizi ziren gizonak), 10 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 14 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Denezières
Denezières Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Denezières udalerrian erroldatutako biztanleak 78 ziren. Familiak 33 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 13 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Montaïn
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Gary Lewis
Gary Lewis, jaiotze izenez Gary Stevenson (Glasgow, 1958ko azaroaren 30a) eskoziar aktore bat da. Berak antzeztutako filma ospetsuenen artean honako hauek daude: My Name Is Joe (1998), Billy Elliot (2000), Gangs of New York (2002), Eragon (2006) eta Three and Out (2008).
Montaïn
Etxebizitza
2007an 44 etxebizitza zeuden, 35 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 36 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 35 etxebizitza nagusietatik 28 bere jabearen bizilekua ziren, 4 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 11 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Denezières
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Montaïn
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Denezières
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 58 ziren, horien artean 37 aktiboak ziren eta 21 inaktiboak ziren. 37 pertsona aktiboetatik 33 lanean zeuden (19 gizon eta 14 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 21 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Montaïn
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 54 ziren, horien artean 35 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 35 pertsona aktiboetatik 33 lanean zeuden (20 gizon eta 13 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 6 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Denezières
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
Montaïn
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden4 saltokiak eraikuntza enpresenak ziren.
Denezières
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
Montaïn
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren eta 1 iturgina.
Denezières
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Denezières udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Montaïn
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Montaïn udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 99 hektarea erabiltzen.
Denezières
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montaïn
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Maria Luisa Galardi
Maria Luisa Galardi Ibarretxe (Arralde, 1943ko martxoaren 5a - 2008ko otsailaren 5a), ETB 1ek emititzen duen Goenkaleko pertsonaia izan da, telesaila hasi denetik 1994tik eta hasieratik egon den pertsonaia bakarra izan da. Kontxu Odriozola aktoreak interpretatu zuen Maria Luisa 2008ko otsaila arte, 14 urtez telesaileko protagonista izan zelarik. Halaber, telesailaren 12. denboraldian Ane Pikazak egin zuen Maria Luisaren papera 1963an kokaturiko flashback sekuentzia baterako.
Historia
Maria Luisaren adina orain arte ez da azaldu, baina 60-65 urte ingurukoa dela suposatzen da. Betidanik azaldu izan da emakume gogor, ausart, gaizto eta jenio txarreko bezala, baina baita oso bihotz oneko bezala ere.
Goenkaleren hasierako denboraldietan, Maria Luisa, Boga-Boga tabernako nagusia zen eta Joxe Mari Lasaren emaztea. Bi seme zituen; Xabier eta Gaizka Lasa. Tirabira handiak edukitzen zituen familiakoekin eta baita lagunekin ere.
Denbora aurrera pasa ahala, etsaiak ere egin zituen Maria Luisak. Bosgarren denboraldian, Jose Marik Leonor Cardenas kubatarra ekarri zuenean oso gaizki moldatu ziren elkarrekin, eta ez ziren adiskidetu 2005era arte. Bestalde, zazpigarren denboraldian, Isaias Muruarekin tirabira asko eduki zituen Maria Luisak, eta 9 eta 10 denboraldietan baita Estefaniarekin ere Horregatik, hainbat arazo edukita, 8garren denboraldian ia-ia Maria Luisak bere buruaz beste egiten du. Horrez gain, zoritxar pila bat gertatzen zaizkio Maria Luisari: Boga utzi beharra, Xabierren heriotza, Gaizka psikiatrikoan sartzea eta Jose Mariren heriotza ere bai.
13 denboraldian Juliak engainatu egiten duela ohartzen da Maria Luisa eta asko haserretzen da bere alabarekin hainbat arrazoirengatik: Martxelo Zaldua Asierren aita delako, hasieran Juliak aitortu ziolako ez zela bere alaba eta baita bere ondasunak hartzea nahi zuelako ere. Hala ere, Martxelok Asierri tiro egitean ama-alabak adiskidetu egiten dira, eta Maria Luisak mendeku hartzearren, baina nahigabe Martxelo hiltzen du
Telekomunikazioen historia
Telekomunikazioen historia ke-seinale eta danborrekin hasi zen Afrika, Asia eta Ameriketan. 1790eko hamarkadan, lehen erdi-mailako sistema finkoak sortu ziren Europan. Hala ere, 1830eko hamarkadara arte, ez ziren telekomunikazio sistema elektrikoak martxan jarri.
Maria Luisa Galardi
Historia
14 denboraldian Maria Luisa kezkatuta agertzen da Martxelo hiltzeagatik, eta Ertzainengana joatea pentsatzen du egia esatera. Azkenean bera, Julia eta Agurtzane Etxaburu akusatzen dituzte, eta Maria Luisak egia aitortzen dio Andoniri. Zintzotasun hori ikusita, Maria Luisa ez da kartzelara joaten. Hortik hilabete gutxitara hiltzen da.
Telekomunikazioen historia
Telekomunikazioa ideia berria den arren urruneko komunikazioen azterketa bateratu gisa, betidanik egon dira komunikatzeko bideak. Bide horiek ere aztertzen ditu diziplina honek. Izan ere, historian zehar hainbat egoeraren ondorioz, beharrezkoa izan da urruneko komunikazioa; hala nola, gerran eta merkataritzan. Nolanahi ere, telekomunikazioen azterketarako oinarri akademikoa XX. mende erdialdean hasi zen.
Maria Luisa Galardi
Historia
Bestalde, duela 15 urte Urkori lagundu zion Arraldetik ihes egiten, honek bere aita hil ostean, eta Rakelen zaintzailea ere bera izan da ordudanik.
Telekomunikazioen historia
Zibilizazioak lurralde zabalagoetara hedatzen hasi zirenez, beharrizana sortu zen lurralde horien kontrol eraginkorra bermatuko zuen komunikazio-sistema antolatua izatea. Esate baterako, mezularien bidez gauzatzen zen telekomunikazioa da, seguraski, antzinakoena; hau da, mezuarekin distantzia luzeak egiten zituzten pertsonen bidezko telekomunikazioa. Bestetik, lehenengo zibilizazioek posta sistemak jarri zituzten martxan beraien lurraldeetan; hala nola, sumerrek, persek, egipziarrek eta erromatarrek.
Maria Luisa Galardi
Izaera
Maria Luisa izaera gogorreko emakumea da. Beti ikusi izan da jenio txar petraleko emakume bezala, eta kasu batzuetan baita bihozgabea eta gaiztoa ere. Baina baita ere, azaldua izan da Maria Luisa goxoa, atsegina eta jatorra, azken denboraldietan batez ere.
Telekomunikazioen historia
1790eko hamarkadan, lehen erdi-mailako sistema finkoak sortu ziren Europan. Hala ere, 1830eko hamarkadara arte, ez ziren telekomunikazio sistema elektrikoak martxan jarri.
Aurrekariak
Komunikazioan erabili ziren lehenego teknologiek ikusmen-seinaleak erabiltzen zituzten batez ere; hala nola, sutzarrak eta ke-seinaleak.
Maria Luisa Galardi
Heriotza
Maria Luisa 2008ko otsailaren 5ean hiltzen da bihotzeko batek jota. Astebete lehenago, Gaizka hil dela esaten diote, eta horrek ondorioak uzten dizkio Maria Luisari bere bizitzan ia-ia burua galtzeraino. Horregatik, otsailaren 4ean paseo bat ematera ateratzen denean, tronbosi batek ematen dio eta konortea galtzen du.
Maria Luisa segituan eramaten dute ospitalera eta bertan egun bat eman ostean hiltzen da. Aurretik hainbat pertsona joaten zaizkio bisitan, hala-nola Julia, Leonor, Koldo, Imanol, Joseba, Urko, Mertxe... Bere hileta ere oso jendetsua izaten da, aspalditik joandako lagunak etortzen direlako: Don Luis apaiza, Margari eta Hortentsi lagunak eta baita Euxebio ere (Margariren senarra).
Telekomunikazioen historia
Telegrafo elektriko
Telegrafo elektrikoaren lehen esperimentuetako bat Samuel Thomas von Sömmerring mediku, anatomista eta asmatzaile alemaniarrak egin zuen. Izan ere, 1809an telegrafo elektrokimiko bat sortu zuen, Francisco Salva Campillo zientzialari espainiarrak 1804an egindako telegrafoan oinarrituz, baina diseinu sendoago batekin. Bi diseinuek hari anitz erabiltzen zituzten, ia letra eta zenbaki latindar guztiak bisualki irudikatzeko. Hori dela eta, mezuak modu elektrikoan igorri zitezkeen kilometro batzuetara (von Sömmerringen diseinua), telegrafo hartzaile bakoitzarekin azidoak bereizitako beirazko hodi batean murgilduta doazela hariak. Igorleak korronte elektrikoa sekuentzialki aplikatzen du mezu baten zifra bakoitza ordezkatzen duten hari desberdinen bidez. Hargailuaren amaieran, korronteek hodietako azidoa elektrizatzen zuten sekuentzian, loturiko letra edo zenbaki bakoitzaren ondoan hidrogeno burbuila korronteak askatuz. Telegrafo hartzailearen operadoreak burbuilak bisualki behatzen zituen, ondoren, igorritako mezua grabatzen zuen, oso transmisio-abiadura txikian bazen ere.
Lanean jarri zen lehenengo telegrafoa Francis Ronaldsek eraiki zuen 1816an, elektrizitate estatikoa erabiliz.
Maria Luisa Galardi
Heriotza
Bestalde, aurkitzen da Maria Luisak ez zuela uste Gaizkak bere buruaz beste egin eta horregatik, Leonor hori ikertzen hasten da. Baina hori nola bukatuko den oraindik azaldu gabe dago.
Telekomunikazioen historia
Telegrafo elektriko
Charles Wheatstonek eta William Fothergill Cookek bost orratz eta sei hariko sistema patentatu zuten,1838an merkaturatu zena. Orratzaren desbideratzea erabili zuten mezuak irudikatzeko, eta 1839ko apirilaren 9an Great Western Railwayetik hamabost kilometro baino gehiagora hasi ziren lanean.
Ozeano Atlantikoaren beste aldean, Samuel Morsek 1837ko irailaren 2an telegrafo elektrikoaren bertsio bat garatu zuen. Alfred Vailek erakustaldi hori ikusi zuen eta Morserekin bat egin zuen erregistroa garatzeko, telegrafo terminal bat grabatzeko gailua non mezu guztiak paperezko zintan grabatzen ziren. Hori arrakastaz frogatu zen 1838ko urtarrilaren 6an bost kilometro baino gehiagotan, eta azkenik, 1844ko maiatzaren 24an Washington DC eta Baltimore artean hirurogeita lau kilometro baino gehiagoko luzerak lortu ziren. Patentatutako asmakizuna errentagarria izan zen eta, beraz, 1851n Estatu Batuetako telegrafo lineak 32.000 kilometro baino gehiagoko luzera zuten. Morsek telegrafo honi egin dion ekarpen tekniko garrantzitsuena Morse kode sinple eta eraginkorra izan da, Vailekin batera garatu zuena, Wheatstonen sistema konplexu eta garestiaren aurrerapen handia izan zena, bi kable bakarrik behar baitzituen. Morse kodearen komunikazioa eraginkortasunez mantendu zen 100 urte baino gehiago, hain zuzen ere, Huffman kodearen komunikazio digitala agertu zen arte. Momentu horretan, Morse eta Vailek kodea enpirikoki garatu zuten, letra maizagoetarako kode laburragoekin lan eginez.
Mantxako kanalaren gaineko itsaspeko kablea, gutapertxaz estalia, 1851. urtean jarri zen martxan. 1857 eta 1858. urteetan instalatutako kable transatlantikoak egun edo aste batzuetan bakarrik funtzionatu zuen (James Buchananen eta Victoria erreginaren artean agurra eman zen), huts egin aurretik. Ordezko linea eraikitzeko proiektua bost urtez atzeratu zen Amerikako Gerra Zibilaren ondorioz. Telegrafo transatlantiko arrakastatsuaren lehen kablea 1866ko uztailaren 27an amaitu zen, etengabeko telekomunikazio transatlantikoak lehen aldiz ahalbidetuz.
Telefono
Telefono elektrikoa 1870eko hamarkadan asmatu zen, aurretik telegrafo harmonikoekin (seinale anitzekoa) egindako lanetan oinarrituz. Lehen telefono zerbitzu komertzialak 1878 eta 1879an sortu ziren Atlantikoaren bi aldeetan, Estatu Batuetako Connecticut New Haven hirian eta Erresuma Batuan Londresen, Ingalaterran. Bi herrialdeetan zerbitzu horiek funtzionatzeko beharrezkoa zen telefonoaren patentea Alexander Graham Bellek zuen. Telefonia elektrikoaren gailuen eta funtzioen gainontzeko patenteak patente nagusi honetatik sortu ziren. Irratia, telebista, bonbilla eta ordenagailu digitala bezalako beste asmakizun bikainekin gertatu zen bezala, hainbat asmatzaile izan ziren ahots bidezko kablearen transmisioan lan esperimental aitzindariak egin zituztenak, gero besteen ideiak hobetu zituztenak. Hala ere, funtsezko berritzaileak Alexander Graham Bell eta Gardiner Greene Hubbard izan ziren, lehenengo telefono konpainia sortu zuten Estatu Batuetan, Bell Telephone Company, gero American Telephone & Telegraph (AT&T) bilakatu zena. Telefono bidezko teknologia azkar hazi zen lehenengo zerbitzu komertzialak sortu ondoren, 1880ko hamarkadaren erdialdean Estatu Batuetako hiri garrantzitsu guztietan hiri arteko lineak eta telefono zentralak eraiki ziren. Telefono dei transkontinentala 1915eko urtarrilaren 25ean izan zen. Hala ere, ahots bidezko komunikazio transatlantikoa ezinezkoa izan zen bezeroentzat 1927ko urtarrilaren 7ra arte, hain zuzen ere, irrati konexioa ezarri zen arte. Hala ere, ez zen kable-konexiorik eman 1956ko irailaren 25ean TAT-1 inauguratu zen arte, 36 telefono zirkuitu eskaini zutelarik.
Plavecký Mikuláš
Plavecký Mikuláš Eslovakiako udalerri bat da, Malackyko barrutian kokatuta. 26,73 km²ko azalera du eta 724 biztanle 2017ko datuen arabera.
Telekomunikazioen historia
Telefono
1880an, Bellek eta Charles Sumner Tainterek asmatzaileak zuzendu zuten hari gabeko munduko lehen deia, fotofonoek proiektatutako argi izpi modulatuen bidez.
Plavecký Mikuláš
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1394. urtekoa da.
Telekomunikazioen historia
Telefono
Lehenengo telefono kable transatlantikoa (ehunka anplifikadore elektronikoz osatua) 1956. urtera arte ez zen martxan jarri, Telstar telekomunikazioen lehen satelite komertziala espaziora jaitsi baino sei urte lehenago.
Torola
Torola El Salvadorko Morazán departamenduko udalerri bat da. 2007ko erroldaren arabera 3042 biztanle zituen.
Telekomunikazioen historia
Irrati eta telebista
Hainbat urtez 1894an hasita, Guglielmo Marconi asmatzaile italiarrak aurkitu berri zuen fenomenoa egokitzen aritu zen irrati uhinak telekomunikazioetara, haririk gabeko lehen telegrafia sistema eraikiz. 1901eko abenduan ezarri zuen haririk gabeko komunikazioa Saint John's, Newfoundland eta Poldhu, Cornwall (Ingalaterra) artean, 1909an Fisikako Nobel saria eman ziona. 1900ean, Reginald Fessendenek giza ahotsa haririk gabe transmititzeko gai izan zen.
Olatu milimetrikoen komunikazioa bengalerako Jagadish Chandra Bose fisikariak ikertu zuen lehen aldiz 1894-1896 bitartean, oso maiztasun handia izatera iritsi zen, hain zuzen ere, 60 GHz. Irrati uhinak detektatzeko juntagailu erdieroaleen erabilera ere sartu zuen, 1901ean irrati kristal detektagailua patentatu zuenean.
1924an, Kenjiro Takayanagi ingeniari japoniarrak telebista elektronikoan ikerketa programa bat hasi zuen. 1925ean, elektroi termikoen emisioarekin CRT telebista erakutsi zuen. 1926an, 40 lerroko bereizmena zuen CRT telebista erakutsi zuen, telebista guztiz elektronikoaren hargailuaren lehen lan adibidea. 1927an, telebistaren bereizmena 100 lerrotara igo zuen. 1928an, telebistan gizakien aurpegiak tonu erdietan emititzen lehena izan zen.
1925eko martxoaren 25ean, John Logie Baird asmatzaile eskoziarrak jendaurrean erakutsi zuen irudien transmisioa, mugitzen ari zen silueta baten bidez, Londresko Selfridge saltoki handietan. Biratzen ari zen Baird sistema Nipkow diskoan oinarritzen zen. 1925eko urrian, Bairdek tonu erdiko tonuak zituzten irudi mugikorrak lortu zituen, jende gehienaren arabera telebistako benetako lehen irudiak. Bere asmakizunak British Broadcasting Corporationek 1929ko irailaren 30etik aurrera egindako emisio erdi-esperimentalen oinarria izan zen.
Telebista Philo Farnsworthek ekoiztu zuen, 1927ko irailaren 7an Idahon bere familiari silueta irudi argiak erakutsiz. Farnsworthen gailua KalmanTihanyi eta Vladimir Zworykinen aldi bereko lanekin lehiatuko zen. Gailuaren exekuzioa oraindik mundu guztiak espero zuena ez bazen ere, Farnsworthek ekoiztetxe txiki bat irabazi zuen. 1934an, lehen telebista publikoaren erakustaldia egin zuen Filadelfiako Franklin Institutuan eta bere emisio propioa ireki zuen. Zworykins kamerak, Tihanyi Radioskopen oinarrituta, gero ikonoskopio izenarekin ezaguna, eragin handia zuen Radio Corporation of America (RCA) babesarekin. Estatu Batuetan, Farnsworth eta RCAren arteko auzia Farnsworthen alde finkatuko litzateke. John Logie Baird telebista mekanikotik izpi katodikoen hodiekin koloretako telebista aitzindaria izatera pasa zen.
São João de Iracema
São João de Iracema Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Henicorhina leucosticta
Henicorhina leucosticta Henicorhina generoko animalia da. Hegaztien barruko Troglodytidae familian sailkatua dago.
Jacob Wolfowitz
Jacob Wolfowitz (Varsovia, 1910eko martxoaren 19 – Tampa, Florida, 1981eko uztailaren 16) poloniar jatorriko estatistikari estatubatuar bat izan zen. 1920an bere gurasoekin etorri zen Ameriketako Estatu Batuetara. Bertako unibertsitateetan matematika ikasi ondoren, estatistikan ikertzen hasi zen. Ekarpenak egin zituen erabaki-teorian, informazio-teorian, estatistika ez-parametrikoan eta teoria asintotikoan. Abraham Wald estatistikariarekin batera ere jardun zuen ikerketan. Lankidetza horren emaitza gisa, Wald Wolfowitzen bolada-froga asmatu zuten.