cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mareuil-sur-Cher
Biztanleria
2007an Mareuil-sur-Cher udalerrian erroldatutako biztanleak 1.068 ziren. Familiak 466 ziren, horien artean 134 pertsona bakarrekoak ziren (47 bakarrik bizi ziren gizonak eta 87 bakarrik bizi ziren emakumeak), 166 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 115 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 51 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 621 etxebizitza zeuden, 476 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 123 bigarren erresidentzia ziren eta 22 hutsik zeuden. 606 etxeak ziren eta 13 apartamentuak ziren. 476 etxebizitza nagusietatik 382 bere jabearen bizilekua ziren, 83 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 22 etxek bi zituzten, 94 etxek hiru zituzten, 153 etxek lau zituzten eta 202 etxek bost zituzten. 357 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 235 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 195 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 662 ziren, horien artean 470 aktiboak ziren eta 192 inaktiboak ziren. 470 pertsona aktiboetatik 434 lanean zeuden (226 gizon eta 208 emakume) eta 37 langabezian zeuden (17 gizon eta 20 emakume). 192 pertsona inaktiboetatik 91 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 73 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mareuil-sur-Cher udalerrian 488 unitate fiskal zeuden, 1.080 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.220,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 32 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 argiketaria, 2 ile apaindegiak eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen eta 2 okindegiak ziren.
2000. urtean Mareuil-sur-Cher udalerrian 39 nekazaritza-ustiategi zeuden, 650 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
3. Sinfonia (Mendelssohn)
Hirugarren Sinfonia A menorren, Op. 56, eskoziarra bezala ezagutzen dena, Felix Mendelssohn-Bartholdy konposatzaile alemaniarrak idatziriko hirugarren sinfonia da. Sinfonia honen lehen ideia, 1829. urtekoa da, baina Mendelssohnek ez zuen 1842. urtera arte amaitu, eta partitura oso bezala, ez zen 1843. urtera arte argitaratu. Sinfonia hau. Victoria I.a britainiar erreginari eskainitakoa da, eta 1842. urteko martxoaren 3an estreinatu zen, Leipzigen.
Deskribapena
Musika lan hau, honako instrumentu hauek osatutako orkestra batentzat idatzitakoa da: bi zehar txirula, bi oboe, bi klarinete, la eta sian, bi fagot, bi tronpa do eta lan, beste bi mi, fa eta don, bi tronpeta ren, tinbalak eta kordazko instrumentuak. <ol><li> Andante con moto-Allegro un poco agitato</li><li> Scherzo-Vivace non troppo</li><li> Adagio</li><li> Allegro vivacissimo-Allegro maestoso assai</li></ol>
Bere izenburua eskoziarra den arren, eztabaidagarria da bertan agertzen diren doinuetakoren batek, folklore eskoziarrean jatorria izatea. Konposatzailea musika nazionalen arerio sutsua zen, eta bakarrik bigarren mugimenduan aurki daiteke abesti eskoziarren erritmo tipikoaren arrastoren bat.
Zeptometro
Zeptometroa —ikurra: zm— metro baten zatikari bat da:
Metre
Lockheed C-130 Hercules
Lockheed C-130 Hercules garraio taktiko ertain-astuneko hegazkina da, lau motor turbohelizek bultzatua. 1950eko hamarkadaz geroztik Lockheed (orain Lockheed Martin) estatubatuar konpainiak ekoizten du. Hercules munduko indar armatu askoren garraio-hegazkin nagusia da. 50 herrialde baino gehiagotan eman du zerbitzua, 40 bat bertsio eta modelo ezberdinetan, kontaezinezko operazio militar, zibil eta laguntza humanitariokoetan parte hartuz. 2006ko abenduan, C-130 (English Electric Canberra, Boeing B-52 Stratofortress, Tupolev Tu-95, Boeing KC-135 Stratotanker eta Lockheed U-2 baino lehenago) bere jatorrizko lehen bezeroarekin, kasu honetan Ameriketako Estatu Batuetako Aire Armadarekin, etengabe berrogeita hamar urtez erabiltzen zuen bosgarren aireontzia bihurtu zen. Eta, gainera, berrogeita hamar urteren ondoren ekoizten jarraitzen duten aireontzi militar bakarrenetakoa da, gaur egun Lockheed Martin C-130J Super Hercules bertsio eguneratua prestatzen ari diren arren.
Rudelle
Rudelle Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rudelle udalerrian erroldatutako biztanleak 183 ziren. Familiak 75 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 27 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 114 etxebizitza zeuden, 78 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 114 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 78 etxebizitza nagusietatik 64 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 21 etxek lau zituzten eta 44 etxek bost zituzten. 62 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 40 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 104 ziren, horien artean 73 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 73 pertsona aktiboetatik 68 lanean zeuden (37 gizon eta 31 emakume) eta 5 langabezian zeuden (5 emakume eta 5 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rudelle udalerrian 78 unitate fiskal zeuden, 177 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.175 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra zerbitzu enpresa batena zen.
2000. urtean Rudelle udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 500 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Slovenské Kľačany
Slovenské Kľačany Eslovakiako udalerri bat da, Veľký Krtíško barrutian kokatuta. 9,14 km²ko azalera du eta 163 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1379. urtekoa da.
Lagocephalus spadiceus
Lagocephalus spadiceus Lagocephalus generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
Maiatzaren 24
Maiatzaren 24a gregoriotar egutegiaren urteko ehun eta berrogeita laugarren eguna da, 145garrena bisurteetan. 221 egun falta dira urtea amaitzeko.
Kanpo estekak
Maiatzaren 23 | Urteko egutegi | Maiatzaren 25
Sigfrido Koch
Biografia
Alemanian jatorria zuen artista- eta kirolari-familia donostiar bateko senitartekoa zen. Bere aita Sigfrido Koch Bengoetxea zen, argazkilaria berau eta Willy Koch pintore eta argazkilariaren semea.
Aitak Donostiako hiribidean zuen argazki dendan ekin zion argazkigintzarekiko harremanari gazte-gaztetatik, ikasketak alde batera utzi gabe batera ekin zion.
Familia-negozioan hasi zen lanean laguntzaile gisa, eta, lanarekin batera, margolaritza- eta marrazketa-ikasketak egin zituen lau urtez Donostiako Arte eta Lanbide Eskolan, Vicente Cobreros Urangaren zuzendaritzapean. Buztinean modelatzen ere ikasi zuen hiru urtez Lopateguiren zuzendaritzapean.
Atleta korrikalaria
Hamasei urte zituela atletismoan hasi zen, Gipuzkoako txapeldun eta errekordun izan zen 80 m-ko hesi-lasterketan. Zenbait urtetan zehar, EAEko txapelduna izan zen 400 metro hesidunetako lasterketetan. Espainiako txapeldun izatera ere heldu zen Riazorren (Coruña). Orduan aukera izan zuen bere garaipen-ibilbidea borobiltzeko, eta olinpiadetan parte hartzeko, baina beste bide batzuk jorratu nahi izan zituen. Garaipenez beteriko kirol jarduera alde batera utzi zuen «irabazi besterik ez zuelako egiten» gerora umore handiz esaten zuen bezala.Aranzadi taldean sartu zen, eta eskalada eta espeleologia ezagutzen hasi. Bestalde paraleloan, 19 urtekin aita eta aitonaren bideari ekingo ziola deliberatu eta argazkigintzari lotu zitzaion erabat.
Argazkilaria
Bartzelonara abiatu zen ikastera, aitak Ballet argazkilari ospetsuarekin ikastera bidali zuen, garai hartan argiztatzeari buruz gehien zekien argazkilarietako batekin. Ondoko urteak Alemanian (Leverdusseko Agfan bi urtez, baita Schmitt und Schitt laborategietan ere), Herbehereetan, Belgikan eta Madrilen (Rasgo Greyko argazkilaria) eman zituen, argazkigintzan. Gero Euskal Herrira itzuli zen 70eko hamarkadan. Bilbotik aritu eta gero Donostian kokatu zen gero, argazkigintzaren eta publizitate-zinemaren munduan lanean. 1970. urteaz geroztik erakusketa ugari egin zituen Euskal Herrian eta Espainian. Fotografiaz gain ikus-entzunezko osagaiak ere sartzen hasi zen, esaterako, erakusketa misto hauetan: Euskadiko Kutxan (1977); Euskal Kulturaren Astean, Bilboko Hizkuntza Eskolan (1978); Bilboko Windsor galerian (1978); Argazkigintzaren Euskal Astean, Algortan (1978); Basauriko Kultura Gelan (1978); Donostiako Udaleko Ekitaldi Aretoan (1978); Tolosako Lizardi Kultura Elkartean (1978); Deustuko Euskadiko Kutxan (1978); Parisko La Noria galerian (1980); eta Basauriko Kultura Gelan (1980).
Argazkigintzari buruzko hitzaldiak eman zituen TVEko Tele Norte programan 1980an
1984. urtean Orreaga ikus-entzunezko muntaketa aurkeztu zuen Donostian. Harenak dira, halaber, Gabriel Celayaren poemak edertzeko eginiko ‘Gaviota’(1988), ‘San Sebastian, ciudad abierta’(1989), Museo de San Telmo (1976), Euskalerria Neure Ametsa (1977), Itxaskaria (1979), Misterios de Vizcaya (1981), Gure Sagardoa (1985), ‘Txakolina’ (1985), 'Itxaskaria' (1990) edota 1990. urtean minbizia agertu baino pixkat lehenago plazaraturiko ‘lOO años de Rioja Alta’ liburuak.
Gaitita
Gaitita fosfato motako minerala da eta fairfieldite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Gaitita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.
Ròcamador
Ròcamadorrek historikoki bisitariak erakarri ditu Dordogna ibaiaren adarra den arroilaren ondoan duen kokapena dela eta. Ama Birjinaren santutegiak eta bere inguruan dauden monumentuek erromesak erakarri dituzten mendeetan zehar, euren artean errege, apezpiku eta nobleak ere.
Biztanleria
2007an Rocamadour udalerrian erroldatutako biztanleak 633 ziren. Familiak 240 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (40 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 84 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 72 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 417 etxebizitza zeuden, 263 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 105 bigarren erresidentzia ziren eta 49 hutsik zeuden. 365 etxeak ziren eta 52 apartamentuak ziren. 263 etxebizitza nagusietatik 190 bere jabearen bizilekua ziren, 55 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 22 etxek bi zituzten, 59 etxek hiru zituzten, 82 etxek lau zituzten eta 98 etxek bost zituzten. 151 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 136 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 110 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 415 ziren, horien artean 341 aktiboak ziren eta 74 inaktiboak ziren. 341 pertsona aktiboetatik 322 lanean zeuden (184 gizon eta 138 emakume) eta 19 langabezian zeuden (10 gizon eta 9 emakume). 74 pertsona inaktiboetatik 33 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rocamadour udalerrian 272 unitate fiskal zeuden, 605 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.014 euro zen.
Gladioglanis anacanthus
Gladioglanis anacanthus Gladioglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Ròcamador
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 138 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 6 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 45 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 8 garraio enpresak ziren, 43 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 finantziazio enpresak ziren, 11 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Wallis eta Futuna
Wallis eta Futuna (fakauvea eta fakafutuna hizkuntzetan Uvea mo Futuna, frantsesez ofizialki Wallis-et-Futuna) bi uharteditan banatuta dauden jatorri bolkanikoko uharte batzuek osaturiko Polinesiako lurraldea da. Administratiboki Frantziaren menpeko itsasoz haraindiko kolektibitate (Collectivité d'outre-mer, COM) edo elkartea da.
Ròcamador
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 16 jatetxeak.
2009an zeuden 17 establezimendu komertzialetatik, 3 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 1 arrandegi zen, 3 arropa dendak eta 9 etxerako tresna dendak ziren.
Badami
Lehen Vatapi (Vatapipura) izenez ezagutzen zen, eta Badami Chalukya dinastia boteretsuaren hiriburua izan zen VI. eta VII. mendeetan. Dinastia horri Badamioren Txalukiak deitzen zaio.
Wallis eta Futuna
Ozeaniako uharte-nazio honetako auzokide guztiak polinesiarrak dira: Tuvalu ipar-mendebaldera, Rotuma mendebaldera, Fiji hego-mendebaldera, Tonga hego-ekialdera, Samoa ekialdera, Tokelau ipar-ekialdera eta urrunago iparralderantz Kiribatiko Rawaki edo Fenix uharteak ditu.
Geografia
Polinesiako lurralde honetako uharteek 274 km²ko azalera okupatzen dute eta beren kostaldeak 129 kmkoak dira; geografikoki bi artxipelagotan banatuta daude:
Badami
Geografia
558 msnm-ko altitudean dago, Bangalore estatuko hiriburutik 443 km-ra, UTC +5:30 ordu-eremuan.
Demografia
2011ko zenbatespenaren arabera, 31 557 laguneko biztanleria zuen.
Wallis eta Futuna
Geografia
Bi uhartedien artean 260 bat km daude.
Ròcamador
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Rocamador udalerrian 47 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.300 hektarea erabiltzen.
Wallis eta Futuna
Klima
Uharte hauetan klima beroa dago eta azarotik apirilera eurien sasoia izaten da; sasoi lehor eta freskoagoa maiatza eta urria artekoa izaten da. Urteko euri kopurua 2.500-3.000 mililitrokoa da eta batez besteko hezetasuna %80.
Ròcamador
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Wallis eta Futuna
Historia
Uharte hauetan bi herri polinesiar bizi dira; herri-mitologiaren eta ikerketa-lanen arabera Uvea edo Wallis uhartekoak Tongatik heldu ziren eta Futunakoak Samoatik.
Ròcamador
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Wallis eta Futuna
Historia
Uharteetara heldu ziren lehen europarrak herbeheretarrak (Willem Schouten eta Jacob Le Maire 1616an Futunara) eta ingelesak (Samuel Wallis 1766an Uveara) izan ziren; ingelesek 'Uveari "Wallis" izena eman zioten, bidaiari kornuallestarraren omenez. Hala ere Frantzia izan zen lurralde hau kontrolatu zuen potentzia koloniala. 1788an heldu zen lehen frantsesa, Louis Antoine de Bougainville eta 1837an misiolariak heldu ondoren bertako erregeak zein biztanle gehienak katoliko bihurtu ziren.
Ròcamador
Historiaurrea
Rocamador eta bere kobazulo ugariek Paleolitoan bizi ziren gizakiak, Grotte des Merveilles haitzuloko marrazkiek erakusten duten bezala. Linars haitzuloa eta haren ataria lur azpiko nekropoli eta habitat izan ziren Brontze Aroan. Gorpuzkiak Cabraireteko museoan eta Rocamadorreko udaletxeko atarian ikusgai daude.
Wallis eta Futuna
Historia
1842an erregeek Frantziaren babesa eskatu zuten, bertako biztanleen matxinada bati aurre egitearren; harrezkero uhartedian metropoliaren boterearekin batera, barne arazoetarako hiru erregeen eta egitura tradizionalen kontrol politiko-sozial ia erabatekoa da. 1887an Uveako erreginak hitzarmen bat sinatu zuen Frantziaren babesa ofizialki ezartzeko eta hurrengo urtean Sigave eta Aloko erregeek ere beste hitzarmen bat sinatu zuten.
Ròcamador
Historiaurrea
Burdin aroan, Cadurcoak (Cadurci) herri galoa bizi zen eskualdean. Herri baten aztarnak, Couzoutik gertu, Salvate bailaran, aurkitu zituzten. badirudi Alzou ibarrean, Tournefoliotik behera dagoen oppidum batean, Galiarren Gerraren baitan egondako borroka bat egon zela.
Wallis eta Futuna
Historia
1917an Frantziak hiru erresuma tradizionalak anexionatu eta kolonia bihurtu zituen. Berezko egiturarik gabe, Kaledonia Berrian antolatutakoen menpe egon zen.
Ròcamador
Erdi Aroa
Ròcamador herriko hiru solairuak Erdi Arokoak dira, eta gizartearen hiru ordenak islatzen dituzte: zaldunak goian, elizgizon erlijiosoei lotutako eraikinak erdian eta eraikin laikoak ibaitik gertu.
Wallis eta Futuna
Historia
1959an bertako biztanleek Frantziako itsasoz haraindiko lurraldea (Territoire d'outre-mer, TOM) bihurtzeko bozkatu zuten eta beraz aparteko egitura politikoa sortu zen. TOM estatusa 1961etik 2003ra izan zuen.
Ròcamador
Erdi Aroa
Dokumentu bakan batzuen arabera, 1105ean, kapera txiki bat eraiki zuten Rupis Amatoris izeneko labarreko babesleku batean, San Martin de Tulle eta Saint-Pierre Marcilhac abadia beneditarren lurraldeen mugan.
Wallis eta Futuna
Administrazioa
2003tik itsasoz haraindiko kolektibitatea da Wallis eta Futuna. Hala ere, ez du Frantziaren menpean dauden beste lurralde guztietan ohikoa den banaketa administratiboa segitzen, udalerririk ez baitago. Horren ordez hiru erresuma tradizionaletan banatuta dago:
Ròcamador
Erdi Aroa
1112an, Eble de Turenne, Tulleko abadea, Ròcamadorren kokatu zen. 1119an, lehen dohaintza bat egin zuen Eudes de la Marche kondeak eta 1148an lehen miraria iragarri zen. Ama Birjinarenganako erromesaldiak jende asko erakartzen zuen. Ama Birjina Beltzaren irudia XII. mendekoa da. Geraud d'Escoraillesek, abadea izen zena 1152tik 1188ra, eraikin erlijiosoak eraiki zituen, bisitarien dohaintzek finantzatuak. Lanak XII. mendearen amaieran amaitu ziren.
Ròcamadorrek Europan ospe handia zuen, santutegiko monje batek idatzitako XII. mendeko Livre des Miracles ikus baitaiteke, eta erromes ugari jaso zituen. 1159an, Leonor Akitaniakoaren senarra, Enrique II.a, Ròcamadorrera joan zen Ama Birjinari sendatzeagatik eskerrak ematera.
Wallis eta Futuna
Demografia
2008ko datuen arabera biztanlerik gehien duen uhartea 'Uvea (Wallis, 9.207) da. Futunan 4238 zeuden eta Alofin ez dago biztanleria finkorik, edateko uraren eskasia dela medio. Herri nagusia hiriburua bera da, Mata-Utu (1.100 bat biztanle). Lurralde osoaren biztanleriak mende erdian 2008koan estreinakoz behera jo zuen: 2003an 14.944 eta 2008an 13.445 ziren. ; beherakada barruti guztietan suertatu zen. Hona hemen biztanleriaren bilakaeraren taula:
Ròcamador
Erdi Aroa
1166an, bertako biztanle bat lurperatu behar zutenean, ukitu gabeko gorputz bat aurkitu zen, zeina San Amadourrena zela esan baitzuten. Horrela, Rocamadourrek bere santua aurkitu zuen. Gutxienez lau kontakizun, gutxi gorabehera kondairaz beteak, San Amadour Jesusen hurbileko pertsonaia gisa aurkeztu zuten. 1183. urtean, Enrike Gaztea eta bere anaia Geoffroy, Rikardo Lehoibihotza anaiaren aurka matxinatzen ari direnean, Poitoun sartu eta dena lapurtzen dute. Gero, Enrike Gazteak, Ròcamadoreko santutegia arpilatu zuen, eta egun gutxira disenteriak harrapatu zuen eta gutxira hil zen.
Wallis eta Futuna
Demografia
Polinesiar jatorrikoak %97,3 dira eta erlijioari dagokionez gehiengo handiz katolikoak dira nagusi.
Immigrazioa Kanakiara
Wallis eta Futunan jatorria dutenen artean, uharteetan daudenak Kanakiara (Kaledonia Berria) bizitzera joan direnak baino gutxiago dira. Nouméa Handia metropolitar gunearen iparraldeko udalerrietan kontzentratuta daude: Païtan wallistar-futunarrak %30 dira eta Dumbéan %25.
Ròcamador
Gainbehera
1317an, monjeek Rocamador utzi zuten. Gotzainak izendatutako kanonigoen kapitulu batek gunea administratzen hasi zen.
Montserrat Abelló
Montserrat Abelló Soler (Tarragona, 1918ko otsailaren 1a - Bartzelona, 2014ko irailaren 9a) katalanez idazten zuen poeta eta itzultzailea izan zen.
Arremon atricapillus
Arremon atricapillus Arremon generoko animalia da. Hegaztien barruko Emberizidae familian sailkatua dago.
Ròcamador
Gainbehera
XIV. mendean, klima hozte batek, goseteek, eta hainbat izurritek, izurri beltzek besteak beste, Europa suntsitu zuten.
Montserrat Abelló
Biografia
Haurtzaroa eta gaztaroa hainbat herriren artean igaro zituen (Tarragona, Cádiz, Londres eta Cartagena), aitari jarraituz lanarengatik lekuz aldatzen zenean. Bartzelonan ikasi zuen, eta Filosofia eta Letren Fakultatean Carles Riba ezagutu zuen. 1936 an ingeleseko irakaslea zen Valentzian. Gerra Zibilaren ondoren, 1939 an Frantziara eta, geroago, Txilera erbesteratu behar izan zuen. Han hogei urte inguru bizi izan zen.
Ròcamador
Gainbehera
1427an santutegia berreraikitzeko ahalegina egon zen, baina finantza- eta giza baliabiderik ez ziren lortu. Hitz handi batek Notre-Dam kapera zapaldu du. 1479an berreraiki zuen Dionisio de Bar Tulleko abadeak.
Montserrat Abelló
Biografia
1960 an Bartzelonara itzuli zen. Idazteaz gain, urte haietan Agatha Christie, Iris Murdoch, E.M. Forster eta, batez ere, Sylvia Plathen lanak itzuli zituen. Azken honek eragin handia izan zuen beregan. Garai hartan bere poema-liburuak argitaratzen hasi zen. Klasiko katalanen lanak ere itzuli zituen ingelesera, hala nola Salvador Espriu, Mercè Rodoreda, Maria Àngels Anglada, Maria Mercè Marçal eta Olga Xirinacs.
Wallis eta Futuna
Bandera
Wallis eta Futunak berezko bandera dute; ofiziala izan gabe, de facto koofiziala da: ekitaldi publiko ofizialetan erakutsia da eta itsasoz haraindiko lurraldeetan Frantziako banderen gaineko araudi orokorra ez da zertan ezarri.
Montserrat Abelló
Biografia
1998 an Sanduzelaiko Gurutzea eman zioten, eta 2006an Ohorezko poeta izan zen San Cugateko (Bartzelona) VI. Poesia Jaialdian.
Miguel Poveda flamenko-kantari katalanak "Al meu pare" bere poema kantatu du Marcelo Mercadanteren musikarekin.
Ròcamador
Gainbehera
Iraultzaren garaian, berriz arpilatu zuten.
XIX. mendeko berreraikuntza
Mende horretan monumentu historikoak kontserbatzeko borondate politiko bat sortu zen Frantzian. 1830eko apirilaren 13an, Baumes jaunak, Loten prefektuak, gutun bat idatzi zuen Barne ministroari premiazko laguntza eskatzeko. Caillaux abateak 1822an ezarritako 8.500 frankoko aurrekontua gehitu zuen. Eskutitz hau erantzunik gabe geratu zen. Loterako monumentuen zerrenda egin zen, Ròcamadorren kapera han agertu zen lehentasunezkoa, baina Estatuak edo Ròcamador udalerriak ez zuen finantzaketarik eman, prozesu batek hondatu baitzuen.
1855. urtearen hasieran, Jacques Bardou, Cahors-eko gotzainak, loteria handi bat egiteko burutazioa izan zuen dirua biltzeko. Barne Ministerioak lanetarako planak eta aurrekontuak ezartzeko betebeharra ezarri zuen. Departamentuko arkitektoak egin zituen dokumentu horiek, eta aurrekontua prestatu zen. Hiru zozketa egin ziren baina ez zen beharrezko kopurua lortu.
Cahors-eko gotzainak Jean Baptiste Chevalt, Montaubaneko elizbarrutiko apaiz arkitekto eta arkeologo jarri zuen lanen arduradun eta lanak 1858an hasi ziren. Finantziazio publikorik ez zegoenez, eta beste atzerapen batzuk saihesteko, gotzainak ez zituen lanak monumentu historikoen batzordearen kontrolpean jarri, eta, horrek tentsio handiak eragin zituen Loteko prefektuak. Lanak egin ziren eraikin erlijiosoetan eta gazteluan, eta 1872an zati handiena bukatua zegoen.
Erromesaldia eta XX. mendeko biziraupena
Erromesaldiaren azken proba, 216 eskailera-maila belauniko igotzean datza, erlijio-gunera iristeko (zazpi eliza eta XIX. mendeko zaharberritzeek eraiki ezin izan zituzten beste hamabi). Azkenik, santutegien barrualdera irizten direnean, igoera horren ondoren, erromesek hainbat objektu uzten dituzte (zinopariak). Ezagunenak dira, oraindik ere, kateetatik askatutako kondenatuen girgiluak, marinel salbatu eta eskertuen ontziak, edo XIX. eta XX. mendeetan kaperaren horman grabatutako eta zintzilikatutako marmol-plakak. Erromesen intsignia "sportelle"-a da.
Gaur egun, Ròcamador, Frantzian turismo gehien jasotzen duten lekuen artean bigarrena da, Mont-Saint-Michell ondoren. Bere gertuko ingurunetik haratago oraindik badu oihartzuna eta esanahia santutegiak. 2012. urtean, adibidez, Andaluziako herri bateko arkeologia zerbitzuak, Nabas de Tolosan aurkitutako "arabiarren" gezia eskaini zion santutegiari 2012an. Oparia Ama Birjinari eskaini zioten eskerrak emateko, "kristautasunaren garaipenean laguntzeagatik, Espainiako patua aldatu zuen guduan".
Kondairak
Santutegi honen inguruan elezahar ugari sortu dira, batzuk erreferentzia politiko-historikoez osatuta. Bada, horietako batzuk Nafarroako erresumaren historiako pasarteak aipatzen dituzte, eta gaur egun ezagunena, Errolanen ezpatarena izan daiteke. San Amadorren hilobiaren gainean, arrokan sartuta, Errolanen Durandal ezpata dago. Errolan Orreagako batailan zauritu zen, eta olifantea jo zuen osaba Karlomagnori laguntza eskatzeko, eta horrek ezin izan zuen sorotsi. Baina Errolanek, hil aurretik, bere ezpata sakratua eman zion Mikel goinageruari, eta Pirinioetako zeruetara bota zuen indar osoz, Ròcamadorren sartu zen arte.
1241eko kronika frantses batek dioenez, Navas de Tolosako bataila hemengo Ama Birjinari esker irabazi zuen. Haren zutoihala tropen aurrean jarri baitzen kristauek gudua galdutzat jotzen zutenean, hain zuzen. Gorago azaldu dugun bezala, gudaren aztarna bat erakusketan da da gaur egun mirari hori gogora arazteko.
Rocamadorreko Ama Birjin beltza Euskal Herrian
Euskal Herrira ere zabaldu zen Ama Birjina horrekiko gurtza, Donejakueko bidearen historiari eta gaskoien migrazioari lotuta. Besteak beste, Lizarran, eliz txiki bat dauka eta Zangotzako Andre Maria Erregina elizan bere irudia gurtzen da. Bestalde Antso VII.ak censum bat kobratzeko kontratua eman zien eta Antso VI.aren arreba, Santxa, Rocamadorreko mirarien liburuan pasarte bateko protagonista da: "Ito ezin izan zuten emakumea", hain zuzen.
José Joaquín Arrillaga
José Joaquín Arrillaga Enbil (Aia, 1750 - Nuestra Señora de la Soledad, Kalifornia, Espainiar Inperioa, 1814ko uztailaren 24a ) euskal herritar politikari eta militarra izan zen. Armadan karrera egin ondoren, bitan, 1792 eta 1794 artean eta berriro 1804 eta 1814 artean, Behe eta Goi Kaliforniako gobernadore koloniala izan zen.
Guillermo del Toro
Guillermo del Toro (Guadalajara, Jalisco, 1964ko urriaren 9a) mexikar zinema zuzendari, ekoizle, gidoigile eta eleberrigilea da. 2017ko The Shape of Water filmarekin, Veneziako Mostrako Urrezko Lehoia eta zuzendari eta film onenaren Oscar sariak irabazi zituen.
Sisinio González
Sisinio Sisi González Martínez (Albacete, 1986ko apirilaren 22a) espainiar futbolaria da, Osasunan ibilitakoa.
Lucasium bungabinna
Lucasium bungabinna Lucasium generoko animalia da. Narrastien barruko Diplodactylidae familian sailkatuta dago.
Damián Ibarguren Gauthier
Damian Ibarguren Gauthier (j. Fray Bentos, Río Negro, Uruguai, 1970) margolari eta muralista uruguaitarra da. 1993tik marrazkilari tekniko, 3D modelatzaile eta animatzaile lanetan ari da.
Prestakuntza
Haurtzaroan Paraná eta Buenos Airesen (San Justo) bizi izan zen.1980tik 1985era gurasoekin eta ahizparekin bizi izan zen Ronnebyn, Suedian, eta bertan marrazketa eta pintura eskolak jaso zituen bere aitaren eskutik, margolari hura ere. Eskolako hainbat pintura tailerretan ere parte hartu zuen.
1985ean, Uruguaik demokrazia berreskuratu ostean, Fray Bentosera itzuli zen. 1990ean Montevideora joan zen Arkitektura Fakultatean (Errepublikako Unibertsitatea) sartzeko. Ez zuen prestakuntza akademikorik pinturan, baina Montevideoko marrazki eta pintura tailerretan parte hartu zuen Lilyan Garcíarekin (2005-2006), Buenos Airesen Marcela Cortirekin (2007-2009) eta Caracasko Arte Ederren Museoan (Venezuela) Abilio Padrónekin (2009-2010).
Obra
Bere lehen lanak, gehienetan, kartoi gainean margotuak izan ziren, gero mihisera pasatuz, oinarri zurrun bati lotuta kartoi gisa lan egiteko. Erakusketa indibidual eta kolektiboak egin ditu Uruguain, Argentinan, Suedian, Espainian, Irlandan eta Libanon eta bere margolanak Irlanda, Espainia eta Argentinako galerietan daude ikusgai. Bere banakako erakusketen artean, nabarmentzekoa da Cuando lleguemos está mamá (2012), Montevideoko Lege Jauregian (Uruguai) eta Rêves en couleurs depuis l'Uruguay, Kaslik-eko Saint-Esprit Unibertsitatean (Beirut, Libano)
Hogei mural baino gehiago egin ditu Uruguain eta bi Libanon. Horien artean, aipatzekoa da En La Iglesia Algortako (Río Negro) elizaren fatxadan, eta Almacén de Ramos Generales, biak NBEk sarituak Giza Eskubideen Adierazpen Unibertsalaren 60. urteurrena zabaltzea helburu duen lehiaketan; Uruguay, Jisr el-Watiko (Libano) Uruguaiko Sarbide Eskolan eta Libaneses en Uruguay, Dar Baachtar (Libano) erdiko plazako eraikin publiko batean El Mundo-n, Casa Blancako (Paysandú, Uruguai) ikastetxe baten fatxada nagusian egina, Mario Sarabí, Ángel Juárez eta Rito Rodríguez artisten lankidetza izan zuen. 2013ko abenduan, La mesa de la felicidad egin zuen San Gregorio Polancokoan, Tacuarembón (Uruguai), “20 años en un año” batzordeak gonbidatuta
Beste jarduera batzuk
2008ko urrian, Piedras Coloradasen (Paysandú) ospatu zen "Duelo de Pintores" izeneko nazioarteko pintura topaketa antolatu zuen, non Argentina, Txile eta Uruguaiko 32 margolarik parte hartu zuten.
Esclanèdes
Esclanèdes Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Paolo Maldini
Paolo Cesare Maldini (Milan, Italia, 1968ko ekainaren 26a) futbolari italiar ohia da. Cesare Maldini futbolari eta entrenatzailearen semea da. Paolok atzelari postuan jokatzen zuen eta bere kirol-ibilbide osoan zehar Milan taldean baino ez zuen jokatu. Italiako futbol selekzio nazionalarekin internazionala izan zen 1988 eta 2002 artean, ia zortzi urtez kapitaina izan zen eta 126 partidutan zazpi gol sartu zituen.
Esclanèdes
Etxebizitza
2007an 195 etxebizitza zeuden, 129 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 51 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 185 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 129 etxebizitza nagusietatik 90 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 72 etxek bost zituzten. 90 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Paolo Maldini
Paolo Maldinik oso palmares zabala du: 7 A Serie, 5 Italiako Superkopa, 5 UEFAren Txapeldunen Liga, 5 Europako Superkopa, FIFAko Kluben Munduko Kopa bat eta Italia Kopa bat irabaziz.
Esclanèdes
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 192 ziren, horien artean 159 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 159 pertsona aktiboetatik 149 lanean zeuden (79 gizon eta 70 emakume) eta 10 langabezian zeuden (4 gizon eta 6 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 11 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Esclanèdes udalerrian 128 unitate fiskal zeuden, 319,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.943 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 1 higiezinen agentzia.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Nitrilo
Nitriloa egituran -C≡N taldea (nitrilo taldea) duen konposatu organikoa da. Pelouzek aurkitu zituen nitriloak 1834an.
Azido karboxilikoen deribatuak dira. Uretan ez dira urtzen, eta usain berezia dute. Besteak beste, amidak deshidratatuz eta metalen zianuroak alkil halogenuroekin erreakzionaraziz lortzen dira. Nitrilo garrantzitsuenen artean akrilonitriloa (H2C=CH-C≡N) eta azetonitriloa (CH3-C≡N) daude. Biak sukoiak dira, eta polimeroen eta kopolimeroen ekoizpenean nahiko garrantzi handia dute, lehenengoak bereziki. Kautxu sintetiko bat (kautxu nitriloa) akrilonitriloaren eta butadienoaren kopolimerizazioz lortzen da. Nitriloak toxikoak izaten dira gehienetan.
Lagocephalus suezensis
Lagocephalus suezensis Lagocephalus generoko animalia da. Arrainen barruko Tetraodontidae familian sailkatzen da.
Mercedes Ron
Mercedes Ron López (Buenos Aires, 1993ko ekainaren 1a) argentinar idazle eta ikus-entzunezko komunikatzailea da, Espainian nazionalizatua. Wattpad-eko plataformari esker lortu zuen ospea, batez ere Culpa Mía (2017) eleberriagatik, Culpables trilogiako (2017 - 2018) lehena. Gaur egun 100 mila ale baino gehiago saldu ditu jada. 2019an Enfrentados bilogia argitaratu zuen, eta 2020tik 2021era, Dímelo trilogia.
Biografia
Buenos Airesen jaio zen, baina aitak asturiar jatorria du. Haurtzaroaren erdia eta nerabezaro osoa Espainian eta Erresuma Batuan pasa zituen; beraz, autore gazteak ezin hobeki hitz egiten du bai gaztelaniaz bai ingelesez. Ikus-entzunezko Komunikazioa ikasi zuen Sevillako Unibertsitatean.
Bizitza pribatua
Txikia zela Europara joan zen bizitzera familiarekin, 2001eko argentinar krisialditik ihesi. Culpables sagak, nagusiki Culpa Mía eleberriaren kontakizunagatik, Taylor Swift estatubatuar kantautorearen I Knew You Were Trouble abestiaren bideoklipa du inspirazio-iturri. Autoreak berak esan zuenaren arabera, bideoklip horren tramak liluratu egin zuen, eta horrek eleberria idaztera bultzatu zuen 2012. urtearen erdialdean. Gaur egun bere kontu bizi da Sevillan.
Idazle-ibilbidea
20 urte besterik ez zituela, Wattpadeko sarearekin bat egin eta istorioak idazten hasi zen bertan. Handik gutxira Culpa Mía aurkeztu zuen The Wattys 2016 plataformako lehiaketa ospetsuan, eta irailean irabazleetako bat zela jakin zuen. 2017. urte hasieran eleberria paperean argitaratzea lortu zuen, Bartzelonako Penguin Random House argitaletxeko Montena zigiluari esker. Urte amaieran Culpa Tuya argitaratu zuen, Youtube n kanal bat irekitzeaz gain. 2018an Culpa Nuestra argitaratu zuen, Culpables trilogiako hirugarren eta azken zatia. Handik hilabete batzuetara, Hachette Romans argitaletxe frantsesak frantsesera itzuli zituen trilogiako liburuak, eta À contre-sens izena jaso zuten. Ronek Espainian eta Latinoamerikan egin zuen bere lehen mundu-bira, argitaratutako azken eleberria sinatu eta sustatzeko. 2019an Enfrentados bilogia argitaratu zuen: lehenengo atala Marfil da, eta bigarrena, Ébano.
Gladioglanis conquistador
Gladioglanis conquistador Gladioglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Eite (argipena)
Eite hitzak adiera zenbait ditu:
Desana
Desana Italiako udalerri bat da. Vercelliko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Sun
sun bat (寸) luzeera unitate bat da Japonian.
Sun bat shaku baten hamarrena da eta 1/33 metro balio du, hau da, 3,03 zentimetro. Sun bat hamar partetan zatitzen bada, horietako bakoitza bu bat da.
Naultinus punctatus
Naultinus punctatus Naultinus generoko animalia da. Narrastien barruko Diplodactylidae familian sailkatuta dago.
Bu
Bu (分, ぶ) luzeera unitate bat da Japonian.
bu bat sun baten hamarrena da, eta metro baten 1/330 da, edo 3,03 milimetro
分 ren ahozkera fun (ふん) eta ahozkera honekin fun unitateak ere izendatzen dira.
Fobello
Fobello Italiako udalerri bat da. Vercelliko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Fobellok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ursula von der Leyen
Ursula Gertrud von der Leyen (Alemania, 1958ko urriaren 8a) CDU alderdiko alemaniar politikaria da eta Europako Batzordeko presidentea.
Slovenské Ďarmoty
Slovenské Ďarmoty Eslovakiako udalerri bat da, Veľký Krtíško barrutian kokatuta. 10,04 km²ko azalera du eta 554 biztanle 2017ko datuen arabera.
Ursula von der Leyen
Ibilbidea
1998tik 2002ra bitartean, Hanover Medical Schooleko ikerlaria izan zen, medikuntza eta osasunaren arloan.
Arremon costaricensis
Arremon costaricensis Arremon generoko animalia da. Hegaztien barruko Emberizidae familian sailkatua dago.
Ursula von der Leyen
Ibilbidea
2003tik gobernu ordezkaritza garrantzitsuak izan ditu eta hainbat ministerioren buru izan da, Lan eta Gizarte gaiak (2009-2013) eta Familia, Zahartzaroa, Emakumeak eta Gazteria (2005-2009). Angela Merkelen hirugarren agintaldian Defentsa Ministro postua bete zuen 2013ko abenduaren 17tik 2019ko uztailera.
Europako Batzordeko lehendakaria, Europako Parlamentuak 2019ko uztailaren 16an aukeratu zuen 2019-2024 legealdirako.
Gajardoita
Gajardoita mineral bat da.
Ezaugarriak
Gajardoita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 1,5 da.
Ursula von der Leyen
Ibilbidea
2022an, entzutetsua izan zen Ugandako Kanpo Ministroak, Jeje Odongo, agurra ukatu ziola. 2021ean ere, Ankaran ari zela Recep Tayyip Erdogan eta Charles Michel ere baztertu egin zuten.
Norops nebuloides
Norops nebuloides Norops generoko animalia da. Narrastien barruko Dactyloidae familian sailkatuta dago.
Slovenské Ďarmoty
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1919. urtekoa da.
Gladioglanis machadoi
Gladioglanis machadoi Gladioglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Heptapteridae familian sailkatzen da.
Le Vernois
Le Vernois Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Vernois udalerrian erroldatutako biztanleak 270 ziren. Familiak 110 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 47 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 122 etxebizitza zeuden, 108 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 114 etxeak ziren eta 8 apartamentuak ziren. 108 etxebizitza nagusietatik 95 bere jabearen bizilekua ziren, 13 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 5 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 33 etxek lau zituzten eta 58 etxek bost zituzten. 88 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 61 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 171 ziren, horien artean 119 aktiboak ziren eta 52 inaktiboak ziren. 119 pertsona aktiboetatik 115 lanean zeuden (62 gizon eta 53 emakume) eta 4 langabezian zeuden (3 gizon eta 1 emakume). 52 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Vernois udalerrian 110 unitate fiskal zeuden, 283,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.656 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Le Vernois udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 81 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Felix Erauskin
Felix Erauskin Erauskin (Zubizabal, 1907ko azaroaren 20a - 1987) euskal atleta izan zen, jaurtiketan aditua.
Gorbeia ko artzainen patriarkaren semea zen, Cecilio Erauskin,  eta bere gaztaroan berarekin batera ibiltzen zen. 18 urte zituela, Igorren, Delfin Ronda maisua ezagutu zuen. Delfinek pisu eta disko bat zeuzkan eta 1928. urtean, Felix ondo preparatu ondoren, Amorebietan debuta egin zuen. Bere lehenengo disko-jaurtiketan 39 metrotara iritsi zen eta urte horretan Bizkaiko txapeldun absolutua bihurtu zen. Bere kirol ibilbidea moztu zen soldadutza Marokon bete behar izan zuelako. Itzuli eta gero, Gipuzkoako txapelketak irabazten hasi zen, Bizkaiak federaziorik ez zuelako, eta horrela, bizkaitarrek izena emanda zuten Gipuzkoako federazioan.
Espainiako txapelketa 19 aldiz irabazi zituenez, oraindik kiroli sarituena da. Gainera, García Tuñón eta Ignacio Izagirrerekin batera, jaurtiketaren lau modalitatetatik hirutan Espainiako txapelketa lortzeko bakarra ere izan zen. 1956an xabalina jaurtitzeko metodo berria asmatu zuen.
Kirol jarduera
Hona hemen lortutako 19 Espainiako txapelketak:
Espainiako errekorra ere zazpi aldiz lortu zituen:
Palanka jaurtiketan ere 8 aldiz izan zen Espainiako txapelduna, 1933 eta 1957 artean. Modalitate honetan errekorra ere izan zuen hainbat aldiz. Euskal Herrian ez ezik Gaztelan eta Aragoin ere egiten den herri kirol hau Berlingo Olinpiar Jokoetara joatekotan izan zen, bertan erakusteko.
Gerra zela eta, 1948ko Londresko Olinpiar Jokoetara arte ezin zuen nazioarteko txapelketan parte hartu. 41 urte zituela, 14.a izan zen 28 partaideen artean.
Guztira, 60 aldiz izan zen Bizkaiko txapelketa: 20 disko jaurtiketan, 19 palanka jaurtiketan, 15 pisu jaurtiketan, 4 xabalina jaurtiketan, behin maila jaurtiketan eta beste behin Jauzi hirukoitza, denak 1928 eta 1961 artean lortuak.
1966an beterano maila sortu eta Erauskinek mailaz aldatu eta hainbat Espainiako txapelketak lortu zituen, azkena 1979 70 urte baino gehiagoko disko jaurtiketan.
"Erauskin estiloa" - "Estilo Español"
1956an, 48 urte zituela, Felix Erauskinek xabalina jaurtitzeko metodo berria asmatu eta kirol mundua goitik behera aldatu zuen. Xabalina jaurtitzeko palankariek erabilitako teknika bera probatu zuen, xabalinari biraketa emanez hain zuzen ere. Berak ondo baino hobeto ezagutzen zuen teknika hau palanka jaurtiketan txapelduna zelako. Finean egoteko zaharregia bazen ere, Montjuiceko estadioan teknika frogatu eta erraz lortu zuen Espainiako errekorra. Komunikabideek teknika berriari Erauskin estiloa edo estilo espainiarra deitu zioten.
Laster Erauskin berak eta Jose Antonio Iguaran, Manuel Clavero Minguillón edota Miguel de la Quadra-Salcedo jarraitzaileek teknika hobetu eta emaitza hoberenak lortu zituzten, izan ere De la Quadra Salcedo gazteak munduko errekorra lortu zuen, eta nolatan lortu, lehendabizikoz 100 metro baino urrunago bidali zuen xabalina, 112 metro lortuz. Hala ere, Nazioarteko Atletismo Federazioak arriskutsuegitzat jo zuen teknika berria eta debekatu zuen. Nahiz eta garai hartako espezialitate atletiko desberdinetako araudia olinpiada batzuen aurreko hamalau hilabeteetan ezin aldatu, Melbourneko (1956) olinpiadak hasi baino bi hilabete lehenago, xabalina jaurtitzeko araudia eta estatutuak aldatu egin zituzten “Erauskin estiloa” ez homologatzeko asmoz, arriskutsua zela kontuan hartzen baitzuten.
Horretarako erreglamentua aldatu zuen eta bai jaurtitzailea bai xabalina ezin zutela jaurtitzeko alderditik atzeraka izatea agindu zuen. Segidan era horretan lortutako errekor guztiak ez ziren homologatuak izan. Xabalinan, Felix Erauskinen errekor ofiziala 102,8 metrotan ezarrita dago, garai hartan munduko errekortzat hartu zen, araudia oraindik ez zutelako aldatu. 1957. urtean, espainiar selekzioa Puerto Rico eta Estatu Batuetara bidaiatu zen erakusketa batzuk egiteko. Estatu Batuetako West Point akademia militarrean, estatubatuar militarrak aurrean zituela, xabalina 95 metrotara jaurti zuen 5 metro baino gutxiagoko erradioa zuen zirkuluan, jaurtiketa mota hau arriskutsua ez zela argi uzteko.
Egil Danielsen atleta norvegiar batek, Felixen teknika erabiliz 93,70 metro lortu zituen. Raimo Mikilas, Oiva Mentula eta Matti Jaervinan atleta finlandiarrek ere teknika hau probatu zuten.
Sariak eta omenaldiak
Kirol arrakastaz gain, bere bizitzan zehar Felixek hainbat omenaldi eta sari desberdin batzuk jaso zituen. 1981. urteko ekainaren 17an, Espainiako Atletismo Federazioak bere urre medaila eman zion.
Forma (argipena)
Forma hitzak adiera zenbait ditu:
Arremon basilicus
Arremon basilicus Arremon generoko animalia da. Hegaztien barruko Emberizidae familian sailkatua dago.
Xabier Aizarna
EAJko kide, 1979an Gipuzkoako Foru Aldundirako hautatua izan zen eta 1983an berriz hautatu zuten. 1979tik 1983ra bitartean Gipuzkoako Ahaldun nagusia izan zen. 1983tik 1987ra Gipuzkoako Batzar Nagusietako lehendakari izan zen, eta 1986an senatari hautatu zuten.
Txingor
Txingorra (baita kazkabarra, harria, harriabarra, babazuza, inetasi) atmosferan gertatzen den izotz prezipitazioa da, izotzezko bola txikietan (txingor-aleak) gehienetan. Ur gainhoztuaz betetako ekaitzetan, udan nahiz neguan, gertatu ohi da. Fenomeno meteorologiko kaltegarria da, baratzak eta uztak hondatu eta objektu eta eraikinak kaltetu ditzakeelako, bereziki txingor-aleen tamaina handia denean.
Osculum infame
Osculum infame, latinezko hitzak, euskaraz Muxu zitala, sorginek egiten omen zuten zeremoniaren izena da. Zeremonia horretan sorginek deabruari mendekotasuna erakusten zioten ipurtzuloan muxua emanez. Herriko sineskeriaren arabera, hori omen zen deabrua gurtzeko keinua. Muxu horren bidez deabruak sorginak limurtzen zituen. Osculum infame akelarre gehienen deskribapenetan eta sorginen aurkako epaiketan azaltzen da.