cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ile-lehorgailu
Ile-lehorgailua ilea lehortzeko etxetresna elektrikoa da. Tresna hau ile buztiaren gainean aire beroa edo hotza sortzeko diseinatua dago. Hasieran tamainu handiko tresnak ziren baina XX. mendean zehar etxetresna txikia bezala moldatu zen.
Historia
Ilea lehortzeko lehen tresna 1890ean Frantzian agertu zen. Sortzailea Alexandre Godefoy izan zen eta ile-lehorgailua bere ile-apaindegian erabili zuen. Berez, lehen prototipo hori xurgagailu bat zen baina alderantziz moldatuta. Xugargailuak aire-ponpa bat du; horrek xurgagailu barruan hautsa erakartzen duen hutsa sortzen du eta motorraren mugimenduak gasak barruan mugiarazten ditu. Godefoyk egin zuena sarrerako tutua kendu eta aire beroaren irteeran jarri zuen. Horrela ile-lehorgailu elektrikoa sortu zuen. Lehenengo ile-lehorgailu eramangarria, bestetik, 1920an garatu ziren Racinen, Wisconsinen, Universal Motor Company eta Hamilton Beach konpainien eskutik. Lehenengo prototipo horiek ez zuten aire asko sortzen eta nahiko astunak ziren baina berehala modan jarri ziren eta horrek prototipo berriak sortzeko ikerkuntza indartu zuen.
Saujac
Saujac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saujac udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 60 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 120 etxebizitza zeuden, 61 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 114etxeak ziren. 61 etxebizitza nagusietatik 57 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 50 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 25 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Jordi Sierra i Fabra
Bizitza
Zortzi urterekin ekin zion idazteari, eta hamabirekin bere lehen eleberri luzea idatzi zuen, bostehun orrikoa. 1970ean, ikasketak alde batera utzita, musika profesionalaren esatari izatera pasatu zen.
2004an Fundación Jordi Sierra i Fabra sortu zuen Bartzelonan, hots, gazteen artean gaztelerazko sormen literarioa bultzatzera bideraturiko fundazioa. Hiru hilean behin La página escrita aldizkaria argitaratzen du online, eta urtero literatura sari bat banatzen du hamazortzi urtetik beherakoen artean. Era berean, 2004an, Latinoamerikarako Jordi Sierra i Fabra Letra Lantegiaren Fundazioa sortu zuen; Medellínen (Kolonbia) dago fundazioaren egoitza.
Txatxarramendi
Txatxarramendi Sukarrieta ondoan dagoen uhartea da. 2,7 hektarea ditu eta Urdaibai paduraren erdialdean dago.
Jordi Sierra i Fabra
Bizitza
2012an hamar milioi liburu salduak gainditu zituen Espainian. Sari ugari jaso izan ditu, hala gazteleraz, nola katalanez idatzitako lanengatik. Sierraren eleberrietako asko pantaila handira eraman dituzte; horien artean, aipatzekoa da Un poco de abril, algo de mayo, todo septiembre eleberriarena, Por un puñado de besos izenarekin estreinatua 2014ko maiatzaren 24an.
Saujac
Diru sarrerak
2009an Saujac udalerrian 59 unitate fiskal zeuden, 127 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 12.573 euro zen.
Txatxarramendi
Deskribapena
2'7 hektareatako azalera du Txatxarramendik. Uhartea eta lehorra zubi batek lotzen ditu eta itsasbehera denean hareaz inguratuta geratzen da. Artadi batek estaltzen du uhartea eta ipuruak ere badaude.
Jordi Sierra i Fabra
Sariak eta merezimenduak
Haur literaturaren sari esanguratsuak jaso ditu. Alde batetik argitaletxe ugarien sarien deialditan saritutako lan literarioak, bestetik bere ibilbide oparoa azpimarratzen duten merezimenduak. Besteak beste:
Chlorostilbon assimilis
Chlorostilbon assimilis Chlorostilbon generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Saujac
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 zurgina eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Saujac udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Txatxarramendi
Historia
Hegoaldean II. mendeko erromatarren kabotaje toki baten aztarnak aurkitu dira.
XIX. mendearen amaieran eta XX. mendearen hasieran bainuetxeen inguruan turismogune bihurtu zen Sukarrieta. UIhartean ostatu bat eta itsaski biberoa eraiki ziren. Bainuetxea egon zen eraikinean AZTIren itsasoaren ikerketarako zentroa dago eta lorategi botaniko bat ere badu, 25 landare espezie dituena.
Honguemare-Guenouville
Honguemare-Guenouville Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Honguemare-Guenouville udalerrian erroldatutako biztanleak 581 ziren. Familiak 214 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 83 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 79 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 232 etxebizitza zeuden, 215 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 230 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 215 etxebizitza nagusietatik 186 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 140 etxek bost zituzten. 189 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 71 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 134 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 416 ziren, horien artean 310 aktiboak ziren eta 106 inaktiboak ziren. 310 pertsona aktiboetatik 289 lanean zeuden (163 gizon eta 126 emakume) eta 21 langabezian zeuden (10 gizon eta 11 emakume). 106 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 35 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Honguemare-Guenouville udalerrian 217 unitate fiskal zeuden, 586 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.462,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 3 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 igeltseroa, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Honguemare-Guenouville udalerrian 35 nekazaritza-ustiategi zeuden, 665 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mozdok
Mozdok (osetieraz: Мæздæг, Mæzdæg; Моздо́к) Errusiako Ipar Osetia-Alania errepublikako udalerria eta Mozdokski barrutiko zentro administratiboa da. Terek ibaiaren ezkerreko ertzean dago, Vladikavkazetik 92 km iparraldera. 17 km²ko eremua du eta 2010ean 38.768 biztanle zituen. Ipar Osetia-Alaniako bigarren udalerri jendeztatuena da, Vladikavkazen ondoan.
Historia
Mozdok 1759an fundatua izan zen. Herriaren izenak «oihan trinkoa» esan nahi du kabarderaz. 1763an errusiarrek gotorleku bat eraiki zuten herrixkaren ondoan. XVIII. mende amaieran eta XIX.aren hasieran Ziskaukasiako merkataritza gune garrantzitsua zen. 1840an, Kaukasoko Gerra Handian, Imam Shamilen indarrek herria eraso zuten.
2003ko abuztuaren batean, Errusiako Armadaren ospital militar baten aurka egindako eraso suizida batean 40 lagun inguru hil ziren.
Biztanleria
2010ean hiriak 38.768 biztanle zituen. Osaketa etnikoari dagokionez, %58,1 errusiarrak ziren, %9,3 osetiarrak, %7,1 kumikak, %6,2 armeniarrak, %3,5 txetxenak, %3,2 kabardak, %2 turkiar meskhak eta %1,5 ukrainarrak
Ross izotz hesia
Ross izotz hesia Antartikako izotz plataforma handiena da (487.000 kilometro karratuko hedadura eta 800 kilometroko zabalerarekin ia Espainiaren tamainakoa da). Zenbait ehundaka metroko sendoera du. Itsasora begira dagoen izotz fronte ia bertikalak 600 kilometroko luzera du, eta uraren gainetik 15 eta 50 metroko altuera hartzen du. %90a flotatzen ari den izotza da, alabaina, ur azpian dagoena.
Izotz eremu honek bere izena James Clark Rossen omenez jasotzen du, 1841eko urtarrilak 28an aurkitu zuena. Jatorrian izotz hesi deitzen zitzaion, hegoalderago nabigatzea eragozten baitzuen. Rossek 160º Mendebal longituderaino iristen den izotz azalera kartografiatu zuen.
Ross izotz hesiak ospe tristeagoa hartu zuen 1912an, Robert Falcon Scott esploratzaile antartikoa eta bere taldea Hego Poloaren bila joan ondoren espedizioa itzultzen ari zela hil zen tokia bihurtu zenean.
Historia
1841eko urtarrilak 5ean, hiru masta zituzten HMS Erebus eta HMS Terror itsasontzietan zihoan britainiar almirantetzaren talde bat izotzetik Ozeano Baretik Antartikatik gertu igarotzera bidalia izan zen Hego Polo Magnetikoaren kokapena zehazteko ahalegin batean. Lau egun beranduago, euren bidea itsaso irekitik topatu zuten eta euren helbururako oztoporik gabeko bide bat izan arte zain egon ziren, baina urtarrilak 11n espediziolariek izotz masa handi bati aurre egin behar izan zioten.
Espedizio burua zen James Clark Rossek honako hau esan zuen: Beno, honek ez digu zeharkatzeko Doverreko amildegiek haina aukera ematen. Rossek, 1831n Hego Polo Magnetikoa aurkitu zuena, hurrengo bi urteak Hego Polorako itsasbideren bat topatzen eman zituen, ondoren, bere izena itsasoak inguratutako izotz eremu honi eman zioten, amore eman ondoren.
Ross izotz hesia ia Frantzia kontinentala bezain handia da, eta Antartikaraino iristen da hegoalderantz. Izotz masak gutxi gora-behera 800 kilometroko zabalera eta 970 kilometroko luzera du. Tokiren batzuetan, bereziki bere hegoaldeko zatietan, izotz hesia 750 metroko sendoera izatera iristen da. Ross izotz hesiak izotza itsasorantz 1,5 eta 3 metro artean egunean bultzatzen du. Pixkanaka masa gehitzen dioten glaziarrak daude. Aldi berean, izotzpeko itsasoko ur izoztuak izotzaren sendoera 38 eta 51 zentimetro artean handitzen du. Batzuetan, pitzadurek, izotz plaka haustea eta banatzea eragin lezakete; ezagutzen den plakarik handienak 31.000 kilometro karratuko azalera zuen, Belgikarena baino zertxobait handiagoa.
Ross izotz hesia kultura herrikoian
Mendeetan zehar, hegoaldeko eremuak ez ziren esploratuak izan. Eta antzinako greziarrek Hegoaldeko Lurraldeek masa bera zutela ondorioztatu zuten iparraldeko Eurasiako lurraldeak orekatzeko. Horregatik, kartografo europarrek mapak egiten zituzten garaian, Gerardus Mercator (1512-1595) kartografo ospetsuak Hego Poloan uharte erraldoi bat marraztu zuen, eta Terra Australis Incognita deitu zuen, 1578an, Sir Francis Drakek, hegoaldera ekaitz bortitz baten ondorioz eramana izan zena, kontinente mitiko horren zantzurik topatu ez zuen arren.
Era berean, Clive Cusslerren "Antartikaren sekretua" eleberrian zenbait alditan aipatzen da Rosseko bankisa
Artezgailu (elektrizitatea)
Elektronikan, artezgailua korronte alternoa —norantza bietan doan korronte elektrikoa— korronte zuzen —norantza bakarrean doana— bihurtzen duen osagai elektroniko edo zirkuitu elektrikoa da.
Sarreran hartzen duten korronte alterno motaren arabera, artezgailuak monofasikoak ala trifasikoak izan daitezke.
Artezketa egiteko eraren arabera, uhin erdikoak —korronte alternoko erdiziklo bakarra erabiltzen dutenak— edo uhin osokoak —ziklo osoa erabiltzen dutenak— izan daitezke. Artezgailu sinpleena uhin erdiko artezgailu monofasikoa da: elikadura eta kargaren hartean diodo bakarra ezarrita lortzen da.
Artezgailuek erabilpen asko dituzte. Erabilpen hedatuenetako bat elikatze iturrietan ematen da.
Zirkuitu artezgailuak
Artezgailuak fase bakarrekoak edo fase anitzekoak —gehienetan trifasikoak— izan daitezke. Etxeko aparailu elektronikoen elikatze iturrien artezgailuak monofasikoak izaten dira, baina hiru faseko artezketa oso garrantzitsua da industria erabilpenetan eta goi-tentsioko korronte zuzeneko energia elektrikoaren garraioan.
Uhin erdiko artezgailuak
Karga gabeko egoeran dagoen, eta sarreran tentsio sinusoidala duen uhin erdiko artezgailu ideal batek hurrengo irteera tentsioa dauka:
Non:
Uhin osoko artezgailuak
Uhin osoko artezgailuak sarrerako uhin osoa polaritate konstantedun —positiboa ala negatiboa— uhin bihurtua ematen du irteeran. Sarrerako erdiziklo biak bihurtzerakoan, uhin erdiko artezgailuak baino batazbesteko irteera tentsio handiagoa ematen du. Uhin osoko artezgailua lau diodorekin lortzen da, edo bi diodo eta erdiko hartunedun transformadorearekin.
Diodo bakarrak, katodo edo anodo komundun diodo bikoitzak eta lau diodoko zubiak osagai bakar eran aurkitu daitezke merkatuan.
Irteeran tentsio berdina lortzeko, erdiko hartunedun tranformagailua erabiltzen denean transformadorearen sekundarioan bira kopuru bikoitza behar da.
Karga gabeko egoeran dagoen, eta sarreran tentsio sinusoidala duen uhin osoko artezgailu ideal batek hurrengo irteera tentsioa dauka:
Artezgailu trifasikoak
Etxebizitzetako tresnetan fase bakarreko artezgailuak dira ohikoenak. Industrian eta potentzia handiko erabilpenetan, ordea, hiru faseko artezgailuak erabiltzen dira. Fase bakarreko artezgailuekin gertatzen den bezala, hiru faseko artezgailuak uhin erdikoak, erdiko hartunedun transformadoredun uhin osokoak edo zubidun uhin osoko zirkuituak izan daitezke.
Miniopterus tristis
Miniopterus tristis Miniopterus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Miniopterinae azpifamilia eta Vespertilionidae familian sailkatuta dago
Whitecairns
, Eskoziako herri bat da, Aberdeenshire eremu administratiboan.
Esquivias
Esquivias Toledoko udalerria da, La Sagra eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 5.262 biztanle zituen.
Maja Ognjenović
Maja Ognjenović, ( Zrenjanin, Serbia, 1984ko abuztuaren 6a), boleibolean lehiatzen den kirolari serbiarra da.
Whiterashes
, Eskoziako etxalde bat da, Aberdeenshire eremu administratiboan.
Maja Ognjenović
Bi Udako Olinpiar Jokotan dominak eskuratu zituen; Rio 2016an (Rio de Janeiro), zilarrezkoa, eta, Tokio 2020an (Tokio), berriz, brontzezkoa, bietan boleibolean; azkena, AEBren eta Brasilen atzetik.
Tokion, honako hauek osatzen zuten taldea: Bianka Buša, Mina Popović, Slađana Mirković, Brankica Mihajlović, Maja Ognjenović, Ana Bjelica, Maja Aleksić, Milena Rašić, Silvija Popović, Tijana Bošković, Bojana Milenković eta Jelena Blagojević-ek.
Llandrillo-yn-Rhos
, 'Rhos-on-Sea', Rhos edo Llandrillo izenez ere ezaguna, Galesko iparraldeko kostaldeko udalerri bat da, Conwy eremuan. Colwyn Bay eta Llandudno udalerrien artean dago.
2011ko erroldaren arabera 7.593 biztanle zituen.
Errebista
Errebista, musika, dantza eta, askotan antzerki eszena umoristiko edo satirikoak uztartzen dituen ikuskizun bat da.
Auxi-le-Château
Auxi-le-Château Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Errebista
Berriki gertaturiko gertaerei edo bizitza politikoari buruzko kritiken antzezpenak izan daitezke, baina beste edozein gairi buruz ere egin daiteke. Errebista, barietate ikuskizunetatik, azken hauek, elkarrekin inongo loturarik ez duten antzezlanak direla eta errebistak gai nagusi bat jorratu izanagatik bereizten da.
Errebista ikuskizunen berezitasuna, antzoki zein kabareterako egokiak izatea da.
Auxi-le-Château
Biztanleria
2007an Auxi-le-Château udalerrian erroldatutako biztanleak 2.956 ziren. Familiak 1.216 ziren, horien artean 385 pertsona bakarrekoak ziren (97 bakarrik bizi ziren gizonak eta 288 bakarrik bizi ziren emakumeak), 377 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 328 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 126 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Errebista
Halako ikuskizunak aurkezten dituzten kabareten artean, ospetsuenetako batzuk Lido eta Moulin Rouge dira, biak Parisen, eta, antzokien artean, ezagunenetako bat, Buenos Aireseko Maipo Antzokia da.
Naturopatia
Naturopatia, medikuntza naturala eta medikuntza naturista ere deitua, bitarteko naturalak baliatuz gorputza zaindu eta sendatzeko metodoen multzoa da, bereziki elikadura, sendabelarrak, masajeak eta bestelako metodo eta praktika fisiko nahiz psikologikoak erabiliz. Besteak beste horren baitan sar daitezkeen metodoen aniztasuna dela eta, ez dago adostasunik naturopatiak duen sendatzeko ahalmenari buruz.
Errebista
Joséphine Baker, dantzaria eta kantaria, eta Maurice Chevalier kantaria eta zineko aktorea, genero honetan nazioartean artista ezagunenetako batzuk izan ziren.
Vedette ezagunenen artean, Iris Chacón, Puerto Ricokoa, Amerikako Vedettea bezala ezaguna, Paloma San Basilio, Norma Duval, Celia Gámez, Lina Morgan, Marlène Mourreau eta Barbara Rey Espainiatik eta Susana Gimenez, Moria Casan, Nélida Lobato, Tita Merello eta Rosita Fornés Argentinatik daude.
Auxi-le-Château
Etxebizitza
2007an 1.383 etxebizitza zeuden, 1.239 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 39 bigarren erresidentzia ziren eta 105 hutsik zeuden. 1.330 etxeak ziren eta 50 apartamentuak ziren. 1.239 etxebizitza nagusietatik 699 bere jabearen bizilekua ziren, 517 alokairuan okupaturik zeuden eta 23 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 78 etxek bi zituzten, 152 etxek hiru zituzten, 381 etxek lau zituzten eta 619 etxek bost zituzten. 704 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 648 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 309 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.787 ziren, horien artean 1.152 aktiboak ziren eta 635 inaktiboak ziren. 1.152 pertsona aktiboetatik 915 lanean zeuden (531 gizon eta 384 emakume) eta 238 langabezian zeuden (125 gizon eta 113 emakume). 635 pertsona inaktiboetatik 211 erretiraturik zeuden, 157 ikasten zeuden eta 267 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 142 komertzioetatik, 6 janari enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 49 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 finantziazio enpresak ziren, 6 higiezinen enpresak ziren, 10 zerbitzu enpresak ziren, 20 administrazio publikoko enpresak ziren eta 12 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
La Bonaigua
La Bonaigua (era Bonaigua eta pòrt dera Bonaigua; la Bonaigua eta port de la Bonaigua), Pirinioetan, Pallars Sobirà eta Arango harana artean dagoen mendatea da. 2.072 metroko garaieran dago. Arango aldea, Baqueira Beret eski-estazioa dago.
Auxi-le-Château
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 37 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 2 funerariak, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 zurginak, 3 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 6 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 6 jatetxeak, 1 higiezinen agentzia eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 32 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arraindegi zen, 2 liburu dendak, 5 arropa dendak, 1 etxerako tresna denda zen, 1 zapata-denda zen, 3 elektrotresna dendak, 3 altzari dendak, 1 kirol-denda zen, 1 lurrin-denda zen, 1 bitxi-denda zen eta 5 lore-dendak ziren.
2000. urtean Auxi-le-Château udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 684 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Auxi-le-Château udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 207 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fuensalida
Fuensalida Toledoko udalerria da, Torrijos eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 10.967 biztanle zituen.
XX. mendeko musika klasiko
'''XX. mendeko musika klasikoari''' gertaera iraultzaile batek eragin zion: musika entzuteko beste modu bat azaldu zen, musika atzeman, grabatu, erreproduzitu eta banatzeko garatutako teknologia berrietan oinarritu zena.
Bestalde, munduan garraiobideak eta hedabideak sakon garatu zirenez, ia ezinezkoa da errealitate bakartzat hartzea XX. mendeko musika. Musikaren fenomenoaz hitz egiterakoan zehatz-mehatz kokatu behar da deskribatu nahi duguna, geografikoki ez ezik, musikaren sorkuntza-bitartekoen eta transmisio-bitartekoen mailan ere.
Gainera, garaiko musika guztiari izugarri eragin dio herri-musikaren goraldiak, Euskal Herrian ere bai. Oldar berri hark bultzatuta, XX. mendearen lehenengo hamarkadan euskal herritar gazte taldetxo bat zebilen Europako lurraldeetan barrena, musika ikasi guran: Gabiola, Azkue, Zulaika (Aita Donostia), Guridi, Usanditzaga... Jesus Guridi eta Aita Donostia, 1886an jaioak, eta Jose Maria Usanditzaga, urtebete gazteagoa, aritu ziren une hartan Europan egiten zen musika Euskal Herrian itxuratzeko lehen saioa.
Ezaugarri orokorrak
XX. mendeko musika, bere ikusmoldean, ez da desberdina soilik, nolabait oinarrian aurreko mendeetako musikaren printzipioen aurkakoa ere bada. Aldaketa horrek eragina izan zuen konpositoreak lantzen dituen ia alderdi guztietan: elementu melodiko eta erritmikoetan, forma musikaletan eta instrumentazioan. Baina mutazio erradikal eta sakonena eremu harmonikoan izan zen, zehazki tonalitatean.
XX. mendeko musika askotarikoa izan zen, eta, beraz, ez dago estilo nagusirik. Hala ere, aldi horretan musika klasikoaren ezaugarri nabarmen bat disonantziaren erabilera areagotzea izan zen. Horregatik, mende hau batzuetan “aldi disonante” gisa izendatu izan da, bere musikaren zati handi bat praktika aldi arruntaren (1600-1900) aldeko edo kontrako erreakzioa izan zelako, kontsonantzian enfasia jarri zuena.
Pressignac-Vicq
Pressignac-Vicq Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pressignac-Vicq udalerrian erroldatutako biztanleak 451 ziren. Familiak 188 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 261 etxebizitza zeuden, 194 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 59 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 250 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 194 etxebizitza nagusietatik 152 bere jabearen bizilekua ziren, 36 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 12 etxek bi zituzten, 27 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 96 etxek bost zituzten. 160 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 100 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 88 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 286 ziren, horien artean 190 aktiboak ziren eta 96 inaktiboak ziren. 190 pertsona aktiboetatik 171 lanean zeuden (99 gizon eta 72 emakume) eta 19 langabezian zeuden (10 gizon eta 9 emakume). 96 pertsona inaktiboetatik 47 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Pressignac-Vicq udalerrian 193 unitate fiskal zeuden, 440 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.116 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 19 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Pressignac-Vicq udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 580 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Beaglichthys macrophthalmus
Beaglichthys macrophthalmus Beaglichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Osornophryne puruanta
Osornophryne puruanta Osornophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Dromaius
Dromaius Australia dauden Dromaiidae familiako Casuariiformes ordena generoa da. Espezie existitzen bat, Dromaius novaehollandiae normalean emu bezala ezagutzen dago.
Txekiako Errepublikako Liburutegi Nazionala
Txekiako Errepublikako Liburutegi Nazionala (txekieraz: Národní knihovna České republiky) Pragan dagoen Txekiako liburutegi nagusia eta zaharrena da. Kultura Ministerioaren menpe dago. Fondoetan ia zazpi milioi dokumentu ditu eta urtero 70.000 ale berri jasotzen ditu. Liburutegia Pragako Clementinumen dago egokituta, hiriaren alde historikoan.
Historia
XIII. mendean Praga hiriaren alde historikoan, dominikarren monastegian, Studium generale eskola sortu zen. XIV. mendean eskola eta bere liburutegia Univerzita Karlova delakoarekin bildu zen (Pragako Unibertsitate Karoldarra). Pragako unibertsitatea ere XIII. mendean sortua zen eta liburutegi desberdinak zituen. 1556an jesuita talde batek monastegiaren gainean barnetegi bat eraiki zuen, Clementinuma. 1622an jesuitek Pragako unibertsitatearen kudeaketa eskuratu zuten, bertako haren liburutegi guztiena. Orduan, liburutegi horiek guztiak Clementinumen bildu zituzten.
1773an, jesuitak kanporatuak izan ziren eta unibertsitatea estatuko instituzio bihurtu zen eta haren liburutegia, Maria Teresa I.a Austriakoaren aginduz, Inperioko liburutegi izendatu zuten.
1918an liburutegiaren kontrola Txekoslovakia berriaren esku gelditu zen. 1924an Slovanská knihovna (Liburutegi eslabarra) sortu zen, 1929tik Clementinumera igaro zena hau ere. Gaur egun han darrai, Liburutegi Nazionalaren esparru autonomo moduan.
1935ean liburutegiak izenez aldatu zuen, Národní a univerzitní knihovna, hau da Liburutegi Nazionala eta Unibertsitarioa. Halaber, publikazio berri guztiek ale batzuk derrigorrez liburutegiari eman beharreko agindua kaleratu zen. 1939an, Alemaniaren okupazioaren ondorioz, unibertsitateak itxi egin ziren baina liburutegiak 1941 arte martxan jarraitu zuen.
1990ean gaur egun den izena jaso zuen liburutegiak. 2005eko irailean Unescok ematen duen Jikji Munduko Memoria saria jaso zuen; lehendabiziko instituzioa izan zen sari hori jasotzen, saria 2004an sortu baitzen. 2012tik Hostivař auzunean eraikin erantsi bat du.
Kiss Me Deadly
Kiss Me Deadly (euskaraz Musu Hilgarria) 1955eko Robert Aldrich estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako film beltz bat da. Mickey Spillane idazlearen Mike Hammer detektibe ospetsua eta Kiss Me, Deadly eleberrian oinarritua dago. Ralph Meeker, Albert Dekker, Paul Stewart eta Juano Hernandez aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
Mike Hammer detektibeak (Ralph Meeker), gauez eta errepidean autoz doala, arrisku hilgarri batetik ihesi dabilen Christina (Cloris Leachman) izeneko neska bat jasoko du. Handik gutxira, haren atzetik dabiltzan jarraitzaileak agertuko dira, gupidarik gabeko kankailuak, neska torturatu eta hil eta detektibe gogorra jipoitu ondoren, Hammer eta neskaren gorpua autoan sartu eta hamildegi batetik botako dute. Halere, detektibeak bizirik ateratzea lortu eta kasu misteriotsu hau ikertzeari ekingo dio.
Chlorostilbon mellisugus
Chlorostilbon mellisugus Chlorostilbon generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Harpiocephalus harpia
Harpiocephalus harpia Harpiocephalus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Murininae azpifamilia eta Vespertilionidae familian sailkatuta dago
Bourogne
Bourogne Frantziako udalerri bat da, Belfort Herrialdea departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bourogne udalerrian erroldatutako biztanleak 1.940 ziren. Familiak 617 ziren, horien artean 145 pertsona bakarrekoak ziren (54 bakarrik bizi ziren gizonak eta 91 bakarrik bizi ziren emakumeak), 199 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 232 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 41 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 648 etxebizitza zeuden, 614 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 31 hutsik zeuden. 360 etxeak ziren eta 284 apartamentuak ziren. 614 etxebizitza nagusietatik 301 bere jabearen bizilekua ziren, 303 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 37 etxek bi gela zituzten, 132 etxek hiru zituzten, 172 etxek lau zituzten eta 272 etxek bost zituzten. 449 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 257 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 303 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Bourogne udalerrian 632 unitate fiskal zeuden, 1.642,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.884 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 57 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 3 janari enpresak ziren, 5 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 igeltseroak, 2 iturginak, 2 ile apaindegiak eta 4 jatetxeak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 3 okindegiak, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Bourogne udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1 eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
HP
HP izan daiteke:
Osornophryne sumacoensis
Osornophryne sumacoensis Osornophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Miannay
Miannay Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Miannay udalerrian erroldatutako biztanleak 599 ziren. Familiak 232 ziren, horien artean 58 pertsona bakarrekoak ziren (29 bakarrik bizi ziren gizonak eta 29 bakarrik bizi ziren emakumeak), 58 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 95 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 262 etxebizitza zeuden, 243 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 261 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 243 etxebizitza nagusietatik 210 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 78 etxek lau zituzten eta 127 etxek bost zituzten. 148 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 101 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 107 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 382 ziren, horien artean 287 aktiboak ziren eta 95 inaktiboak ziren. 287 pertsona aktiboetatik 258 lanean zeuden (149 gizon eta 109 emakume) eta 30 langabezian zeuden (13 gizon eta 17 emakume). 95 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Miannay udalerrian 231 unitate fiskal zeuden, 557 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.419 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 2 zurginak ziren, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Miannay udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 290 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Olaeta (dantzariak)
Olaeta bizkaitar dantzari, musikari eta koreografo familia baten abizena da.
Segundo Olaeta Mugartegi
Bizkaitar musikagilea eta koreografoa (Gernika, 1896 - Miarritze, 1971). Bere jaioterrian egin zituen musikako lehen ikasketak, Seber Altube idazle eta filologoa irakasle zuela. Bartzelonara joan zen ondoren, eta kontrapuntu, fuga eta instrumentazioko ikasketak egin zituen. 1920. urtean, Gernikako Udal Musika Bandako zuzendari izendatu zuten. Dantza-talde bat osatzen hasi zen garai hartan, eta Euskal Herri osoan zehar arrakasta handia izan zuen Elai-Alai dantza taldea sortu zuen. Taldeak antzezturiko obren artean baziren Olaetak berak konposatuak: Meza Osteko Jaya, Donibane Gaba, Estei-taldea, Kandelario, Agate-Deuna eta Jaun Zurian Zinegitea, besteak beste. Frantziako eta Belgikako hiri garrantzitsuenetan egin zituen emanaldiak Olaetaren Elai-Alai dantza-taldeak. Geroago, Miarritze, Baiona eta Donibane Lohizuneko Euskal Dantzetako Akademien zuzendaria izan zen. 1950. urtean, Victor eta Lourdes seme-alabekin, Ballets Olaeta dantza-taldea eta eskola sortu zituen Bilbon. Taldeak Madril, Bartzelona, Bilbo eta Oviedon antzeztu zituen euskal musikagileen (Aita Donostia, Uruñuela, Aranbarri, Guridi) obrak eta euskal kutsuko musika: Aurresku de anteiglesia, Cortejo suletino o Mascarada suletina, Sagar-Dantza eta abar. Ballet horrek Europako (Londres, Amsterdam) eta Ameriketako (Estatu Batuak, Kanada, Mexiko, Venezuela, Puerto Rico, Jamaika) hiri nagusietan jarduteko kontratuak izan zituen 1965 eta 1967 urteetan.
Javier Olaeta Torrezuri
Bizkaitar dantzaria eta abeslaria, Segundo Olaetaren semea (Gernika, 1923). Elai-Alai dantza-taldeko kidea izan zelarik, taldearekin Europan, Estatu Batuetan eta Kanadan ibili zen. Elai-Alai dantza-taldearen zuzendaria izan zen 1991. urtean Gernikan jendaurrean berriro agertu zirenean.
Lide Olaeta Torrezuri
Bizkaitar dantzaria, Segundo Olaetaren alaba (Gernika). Dantza klasikoa eta modernoa ikasi zituen 14 urtez Parisen. Ballets Olaeta dantza-taldeko lehen dantzaria izan zen 1957-1984. urteetan. Dantza-talde horren zuzendariordea izan da 1971. urtean haren aita hil zenetik. Bilboko Irakasle Goi Eskolako dantzako irakaslea izan da.
Lourdes Olaeta Torrezuri
Bizkaitar dantzaria, Segundo Olaetaren alaba (Gernika). Haurra zelarik Elai-Alai taldearekin egin zuen dantza. Bere anai-arrebek bezala, Parisen egin zituen dantza klasikoko ikasketak, eta, ondoren, Miarritzera joan zen bizitzera. Familia Gernikara itzuli zenean (1948), aitak Olaeta dantza-taldea berriro osatu zuen, eta Lourdes izendatu zuen lehen dantzari.
Miren Teresa Olaeta Torrezuri
Bizkaitar dantzaria, Segundo Olaetaren alaba (Bidarte, Lapurdi, 1939). Piano-ikasketak egin zituen Bilbon eta Parisen. Orobat dantza klasikoak, jazza eta yoga ikasi zituen, eta arrakasta handiko emanaldiak izan zituen Olaeta dantza-taldearekin Europan eta Ameriketan zehar. Ballets Olaeta dantza-taldeko irakasle eta Bilboko Olaeta akademiako zuzendari izan zen 1988. urteaz geroztik.
Victor Olaeta Torrezuri
Bizkaitar musikagilea, koreografoa eta dantzaria, Segundo Olaetaren semea (Gernika-Lumo, 1922). Bilbon egin zituen solfeo, piano, harmonia, konposizio eta dantza klasikoko ikasketak. Parisen ikasten jarraitu ondoren, Ipar Ameriketako, Kanadako, Kubako eta Puerto Ricoko antzezlekurik garrantzitsuenetan jardun zuen, arrakasta handiz, bere arreba Lourdesekin batera. Ballets Olaeta dantza-taldeko lehen dantzaria eta koreografoa izan zen.
Amaia Jauregizar
Amaia Jauregizar Ormaetxea (Gernika, Bizkaia, 1985) Euskal Filologian lizentziaduna, 2008an Felipe Arrese Beitia olerkiko Euskaltzaindiaren eta BBKren Literatur Sariaren irabazlea izan zen, Azazkalak jaten lanarekin. Euskal filologian doktorea da 2020az geroztik Hizkuntza-atlasgintzatik hiztegigintzara: Euskararen Herri Hizkeren Atlasaren eta Euskaltzaindiaren Hiztegiaren arteko lotura-gakoak doktorego-tesiarekin.
Garciotum
Garciotum Toledoko udalerria da, Sierra de San Vicente eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 166 biztanle zituen.
Ares mendatea
Ares mendatea (Coll d'Ares, ahoskatua; Col d'Ares,  ahoskatua), Pirinioetan, Prats-de-Mollo-la-Preste eta Molló artean dagoen mendatea da. 1.513 metroko garaieran dago.
1691n, Bederatzi Urteko Gerran zehar, espainiarrek mendatea zeharkatu zuten Prats-de-Mollo hartzeko asmotan, baina ez zuten zorterik izan.
Gaztelubide elkartea
Gaztelubide elkartea Gipuzkoako Donostia hiriburuko elkarte gastronomiko bat da, hain zuzen ere Donostiako Parte Zaharrean dago, Santa Maria basilikaren alboan.
1934ko urtarrilaren 19an sortua izan zen. Parte Zaharreko Abuztuaren 31 kalean dagoen Gaztelupe elkartetik sortutako banantze batetik sortua da.
Elkarte honetako danborradak du, tradizioz, San Sebastian eguna hasten den unean Konstituzio plazan jotzeko ardura, Donostiako bandera igotzeaz batera. Hori da egun horri hasiera ematen dion ekitaldi hunkigarria.
Tramm (Mecklenburg-Aurrepomerania)
Tramm Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Make America Great Again
Make America Great Again (egin [dezagun] Amerika [Estatu Batuak] handi berriro), askotan MAGA laburtua, estatubatuar politikari errepublikanoek erabiltzen duten kanpaina-eslogan bat da. Ronald Reaganek 1980ko presidentetzarako kanpainan lehen aldiz erabili zuen arren, Donald Trumpek 2016ko presidentetzarako kanpainan erabili zuenean ospe handiagoa lortu zuen.
Historia
Esaldia 1979an sortu zuten, Estatu Batuek langabezia-tasa altuak eta inflazioak markatuturiko barne ekonomiaren okertzea pairatzen zuten garai batean. Ronald Reaganen 1980ko kanpainan, «Let's Make America Great Again» esaldia txapa eta karteletan agertu zen. Donald Trumpen 2016ko presidentetzarako kanpaina baino lehen, esaldia Reaganen agintaldiaren ikur bat zen. Baina, Donald Trumpek 2016ko bere kanpainarako leloa marka gisa erabiliz zuen, eta kanpainaren hasieratik esaldia daramaten txanoak erabiliz eslogana zabaldu zuen.
Tangstedt
Tangstedt Schleswig-Holsteingo bi udalerrien izena da:
Manuel de Arriaga
Manuel José de Arriaga Brum da Silveira e Peyrelongue (Horta, Portugal, 1840ko uztailaren 8a - Lisboa, Portugal, 1917ko martxoaren 5a) portugaldar abokatu, irakasle, idazle eta politikaria izan zen. 1911ko abuztuaren 24an Portugalgo historiako lehen presidente hautatua bihurtu zen, Teófilo Bragaren Behin-behineko Gobernuari jarraipena emanez. 1915eko maiatzaren 29ra arte egon zen agintean, dimisioa aurkeztera behartu zutenera arte. Teófilo Bragak ordeztu zuen karguan legegintzaldia agortu arte.
Igboera
Igboera (Asụsụ Igbo) igbo herriaren hizkuntza da, batez ere hego-ekialdeko Nigerian bizi dena. Bertan hizkuntza ofiziala bada eta 20 milioi hiztun inguru ditu eskualdean (Nigerian, Kamerunen eta Ekuatore Ginean). Idazteko gehienetan latindar alfabetoa erabiltzen dute, baina Ekpe bezalako elkarte sekretuek nsibidi ideogramak erabiltzen dituzte
1972an pwerri eta umuahia dialektuetan oinarritutako igboera batua sortu zuten, hizkuntzak 20 dialekto izan arren (aro, bonny, ekpeye, enuanị, ika, ikwerre, isuama, izzi, ngwana, ogbah, ohafia, ohuhu, onịchạ, opobo, olụ, owerre eta ukwụànì).
Osornophryne talipes
Osornophryne talipes Osornophryne generoko animalia da. Anfibioen barruko Bufonidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Domiko urtegia
Domiko urtegia Nafarroako Lesaka (Bortziriak) udalerrian dagoen urtegi txiki bat da. Bianditz mendiaren alboan eta basoz inguratua dago, mendiz Endara urtegitik hurbil. Balio enkologiko handia du. Bainua debekatuta dago. Urtegiak Irun ingurua urez hornitzen du.
Ezaugarriak
Urtegia Endara errekak hornitzen du. 1958an eraiki zen. Kapazidadea 0.33 hm3koa da eta hedadura 4.4 ha-koa. ura honiketarako erabiltzen da baina baita argindarra sortzeko ere. Urtegia hormigoizkoa da.
Domikoko sekuoia
Urtegitik gertu Nafarroako zuhaitz garaiena ikus daiteke. Sekuoia gorria da (Sequoia sempervirens) eta 47 metro ditu. 2009tik Nafarroako Natura Monumentuaren izendapena du.
Likurgoren kopa
Likurgoren kopa kristalezko Erromatar kopa bat da, diatretum edo kaiola-kopa motako adibide bitxia. Dichroic delako beiraz IV mendean egin zuten. Argia beira honetatik igarotzeko moduaren arabera, beirak kolore bat edo beste bat hartuko du; gorrixka itxura atzeko aldetik argiztatuta eta berdexka itxura aurrez aurre argiztatuta. Beira mota honekin egindako osorik dagoen erromatar gauzaki bakarra da, eta kolore aldaketa erakusten duen zirragarrienetakoa.
Beira
Beira mota honek sortzen duen dichroic efektua lortzeko, urre eta zilarrezko nanopartikulak proportzio txiki txikian eta era sakabanatuan egon behar dira. Prosezua ez da argia eta dirudienez beira mota hau sortu zutenek ez zuten teknika ondo menderatzen; ziur asko halabearrez sortu izango zuten, urre eta zilarrezko hauts partikulen nahasketa baten "kutsadura"ri esker. Baliteke sortzaileek jakin ez izatea osagaietako bat urrea zenik, hain txikia baitzen urre kopura (izan ere erromatar zilar gehiena urre kopuru txikiak ditu).
Ikonografia
Koparen irudi nabarmenena Likurgoren irudia da, oinetakoak jantzita baina biluzik eta mahats landareak inguratuta agertzen da.
Ziurrenik kopa hau, Bako ren omenezko gurtza ospakizunetan edateko egin izan zuten.
Historia
Kopa ziur asko "Alexandria n egina" izan zen edo agian Erroma n 290 - 325 urte inguruan eta bere neurriak hauek dira ː16.5 x. Aipagarria da koparen egoera paregabea. Agian eliza bateko altxor moduan zainduko zuten edo baliteke sarkofago batean gordeta egon izana.
Jatorria eta hasierako gora beherak ezezagunak dira eta idatziz lehendabiziko aldiz 1845 urtean aipatua izan zen. Garai hartan frantziako idazle batek aipatzen du "duela urte batzuk" M. Dubois" -en eskuetan egon izan zela. Ziurrenik hau Rothschild sendiak eskuratu baino lehentxoago izango zen; izan ere Lionel de Rothschild 1857 urtean koparen jabea zen eta garai hartan Gustav Friedrich Waagen-ek ikusi zuenean "barbaroa eta oingabea" zela adierazi zuen. 1958 urtean Victor, Lord Rothschild-ek British Museumari saldu zion 20.000 £ truke.
Belitres mendatea
Belitres mendatea (coll dels Belitres; col des Balistres), Pirinioetan, Portbou eta Cerbère artean dagoen mendatea da. 165 metroko garaieran dago.
Gerra Zibilean bertatik pasa ziren erbestera zihoazen hainbat errepublikano. 1939ko urtarrilean muga ireki zutenetik otsaileraino 470.000 eta 480.000 arteko errepublikano inguru pasa ziren bertatik.
Chlorostilbon melanorhynchus
Chlorostilbon melanorhynchus Chlorostilbon generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Bellottia armiger
Bellottia armiger Bellottia generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Bythitidae familian.
Madhu Kinnar
Madhu Kinnar, berezko izena Naresh Chauhan, (1980-) Raigarh herriko (Chhattisgarh, India) alkatetzarako hauteskundeak irabazi zituen hijra bat izan zen. 2015eko urtarrilaren 4ean irabazi zituen 33.168 botorekin eta BJP Bharatiya Janata alderdiko hautagaiari 4.537 bozeko aldea atera zion. Madhu Naresh Kinnar izenarekin lortu zuen kargua hijra delako. Aurretik, Howrah-Mumbai lineako trenetan kantu eta dantza eginez ateratzen zuen dirua.
Osteocephalus alboguttatus
Osteocephalus alboguttatus Osteocephalus generoko animalia da. Anfibioen barruko Hylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Guadamur
Guadamur Toledoko udalerria da, Montes de Toledo eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.828 biztanle zituen.
Gerindote
Gerindote Toledoko udalerria da, Torrijos eskualdean dagoena.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.439 biztanle zituen.
Engómez sendia
Engómez sendia Donostiako (Gipuzkoa) historian garrantzi handiko merkatari familia bat izan zen. Probestu kargua haien esku egon zen zenbait mendez, 1351tik. Probestua hiriko agintari nagusia zen; beste goi kargu batzuen artean, berak zuen botere betearazlea eta botere judiziala, erregearen ordezkaritzat. Engómeztarren dorretxea, harrizkoa, herriaren garrantzitsuenetariko bat izan zen. Engómeztarrek gaskoi jatorria zuten. Donostian, bestetik, lur eremu eta etxe askoren jabeak izan ziren bai herri bilduan baita ere inguruan, esaterako Uba mendian (Loiolan). Haien etxe nagusiaren aztarnak Embeltran kalean eta Narrika kalean agertu dira; baliteke bi kale horien izenak familia honekin loturarik izatea.
Stubben
Stubben izan daiteke: