Layne_Staley
Ibilbide musikala
Staley 12 urterekin hasi zen bateria jotzen; hainbat glam taldetan ibili zen bere nerabezaroan, baina bere benetako nahia abeslaria izatea izan zen une oro. Staleyk Sleze deituriko taldea sortu zuen, Second Coming-ko taldekideak izango ziren Johnny Bacolas eta James Bergstromekin batera. Nick Pollock gitarra-jotzailea gehitu zenean 1986an, Sleze Alice N’ Chains bilakatu zen, Staleyren esanetan speed metal kutsua zuena. Talde berriak hainbat kontzertu eman zituen Seattle inguruetan. Funk proiektu batean lanean zebilela, Staleyk Jerry Cantrell gitarra-jotzailea ezagutu zuen eta biek pisu bera konpartitu zuten denbora batez. 1987. urtean harekin batera, talde zaharretik eratorritako Alice in Chains izenarekin, talde berria sortu zuten. Mike Starr baxu jolea eta Sean Kinney bateriak osatu zuten taldea. Originalki, hair metal talde bat zen, baina berehala heavy metalak (Black Sabbath taldeak batez ere) eta Seattle inguruko grunge mugimenduak baldintzatu zuten haien musika. Alice in Chains taldeak bere lehen estudio albuma 1990ko abuztuaren 21ean atera zuen kalera, Facelift deitua. “Man in the box” abestia, Staleyk landutako letra zeukana, izugarrizko arrakasta bilakatu zen. Facelift albumak bi milioi unitateko salmentak eskuratu zituen Estatu Batuetan. Horren ostean, taldeak bi urteko bira egin zuen albuma aurkezteko. Ondoren, Sap EP-a atera zuten 1992ko hasieran. Urte bereko irailean Dirt bigarren diska kaleratu zen. Kritikak miretsi zuen album hau, egun esan daitekeena taldeak atera duen arrakastatsuena bihurtu dena. Diskoa aurkezteko bira ez zen oso luzea izan, Staleyren droga arazoak zirela eta. Bira horretan Mike Starr taldetik joan zen arazo pertsonalengatik eta Mike Inezek ordezkatu zuen. Nahiz eta ordura arte taldeko kanta gehienak Cantrellek idatzi zituen, Staleyk, denbora pasa ahala, kanta asko idatzita utzi zituen. Albumetan agertzen diren Staleyren kanta urriek azaleratzen dituzte abeslariaren egoera txarra eta drogenganako menpekotasuna, hala nola “Hate to feel”, “Angry Chair” edota “Head Creeps”. 1994ean taldeak bigarren EP-a atera zuen: Jar of flies. Haren debuta zerrendetako lehen postuetan eman zen, marka izan zena taldearentzat. Taldeko gainontzekoek, Staleyren egoera kaskarra ikusita – depresio gogor batek jota zegoen-, bira ez egitea erabaki zuten. Kaleratze horren ostean, Staley errehabilitazio klinika batera joan zen, eta bertan musika proiektu batean lan egiten hasi zen Seattleko hainbat musikariekin: Pearl Jameko Mike McCready eta Screaming Treeseko Barrett Martin. Hainbat hilabete lanean eman ondoren, ekitaldi batzuk ematen, Mad Season izenarekin. Above deituriko albuma kaleratu zuten 1995ko martxoan. “River of deceit” kanta bilakatu zen taldearen ospetsuenetakoa. Alice in Chainsek jasan zuen etenaldian zehar hainbat uste atera ziren prentsan eta zalegoaren artean, esanez heroinarenganako menpekotasunak benetan lur jota utzita zeukala. Uste horien aurrean Staleyk sorpresazko agerpena egin zuen 1994ko maiatzean (Kurt Cobainen heriotza eta hilabete bat geroago). Itxura txarra zeukan oso, eta gangrena zuelako usteak aireratu ziren. Usteak uste, Alice in Chains batu zen berriro eta 1995ean Alice in Chains album homonimoa kaleratu zuten. Zerrendetan goi-goian agertu zen, berriro, taldearen album bat. “Grind”, “Heaven beside you” eta “Over now” kantak izan ezik, gainerako kantak Staleyk idatzi zituen. Albuma aurkezteko birak berriro ere bertan behera utzi behar izan zituzten, Staleyren egoerak txarrera jo baitzuen. Staleyk taldearekin egin zuen azkenetako emanaldia 1996ko uztailaren 3ko MTV unplugged izan zen. Urte bereko urrian, bere neskalaguna izandako Demri Lara Parrott hil zen, droga kontsumoaren ondorioz. Honek Staley gehiago hondoratu zuen depresioan.