cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gèdre
Biztanleria
2007an Gèdre udalerrian erroldatutako biztanleak 263 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
NGC 4684
NGC 4684 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Gèdre
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 429 etxebizitza zeuden, 108 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 267 bigarren erresidentzia ziren eta 54 hutsik zeuden. 311 etxeak ziren eta 110 apartamentuak ziren. 108 etxebizitza nagusietatik 82 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 41 etxek lau zituzten eta 37 etxek bost zituzten. 90 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 49 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 169 ziren, horien artean 129 aktiboak ziren eta 40 inaktiboak ziren. 129 pertsona aktiboetatik 124 lanean zeuden (71 gizon eta 53 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 40 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gèdre udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 268,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.828 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 27 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 3 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 margolaria, 1 argiketaria eta 5 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzial guztiak okindegiak ziren.
Sala Bolognese
Sala Bolognese Italiako udalerri bat da. Boloniako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Sala Bolognesek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Gèdre
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Gèdre udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 255 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Bakearen eta Desarmearen aldeko Emakumeen Nazioarteko Eguna
Maiatzaren 24an emakumeen lidergoa eta parte hartzea bake prozesuetan eta indarkeria desagerraraztean ospatzen da.
1982an sortu zen, Greenham Common-eko emakume bakezaleen kanpamenduaren gertakarien oroimenez, Ipar Amerikako arma nuklearrak Berkshirera hedatzearen aurka protesta eginteko eta baita bakearen eraikuntzarako eta armagabetzerako emakumeen ahalegin historikoak eta egungoak ikusgai jartzeko, indarkeria baztertuz munduko erronkei irtenbide gisa.
Oroimen honek munduari gatazka armatuetan eta gatazka ostean emakumeek jasaten duten indarkeria gogoratzeko balio du. Armadetan emakumeen presentzia oso txikia da, eta, horren ordez, Nazio Batuen Segurtasun Kontseiluaren 1325 Ebazpenean esaten den bezala, gerren biktimen % 90 zibilak dira, gehiengoa emakumeak eta haurrak, eta askotan sexu-esplotazioari lotutako abusuen biktima izaten dira. sexu-esplotazioa.
Era berean, emakumeek bakearen eraikuntza prozesuetan duten protagonismoa erakutsi beharra aldarrikatzen du, biktima isil eta pasibo gisa erakusten dituen estereotipoa saihesteko. Bere eginkizuna funtsezkoa dela uste da gatazken ondorengo eraikuntza sozial, politiko eta ekonomikoan, bizitzako espazioak eta garapen indibidual eta kolektiboa berreskuratzeko. Hala eta guztiz ere, emakumeek gatazka-egoeretan duten rol aktibo hori kontuan hartuta, ez da beti horrela aitortu, 1995ean, Emakumeari buruzko IV. Mundu Konferentziako akordioetan, emakumeek bakearen kultura sustatzeko egiten duten ekarpena sustatu nahi izan zen, bai eta nazioarteko komunitateak emakumeei gatazka armatuen prebentzioan eta konponbidean negoziazio-espazioei eusteko duten gaitasuna aitortzea ere, berdintasunean parte hartzeak eta bakea eta segurtasuna sustatzeko ekimen guztietan bete-betean parte hartzeak duen garrantzia berretsiz eta azpimarratuz.
Meridianiita
Meridianiita sulfato motako minerala da.
Ezaugarriak
Meridianiita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.
Les Essarts-lès-Sézanne
Les Essarts-lès-Sézanne Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Les Essarts-lès-Sézanne udalerrian erroldatutako biztanleak 264 ziren. Familiak 95 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 39 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Marco Giovannetti
Marco Giovannetti (Milan, 1962ko apirilaren 4a) italiar txirrindulari ohi bat da. Profesionala izan zen 1985tik 1994ra.
Bere lehenengo urtean profesionaletan, 14. postuan amaitu zuen Italiako Giroa eta, hurrengo urtean, gazteen sailkapena irabazi zuen. Bederatzi aldiz izan da itzuli handi baten aurreko hamarrenen artean. Gainera, Los Angelesko Joko Olinpikoetan urrezko domina eskuratu zuen taldekako lasterketan.
Les Essarts-lès-Sézanne
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Wetonka (Hego Dakota)
Wetonka Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. McPherson konderrian dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Les Essarts-lès-Sézanne
Etxebizitza
2007an 141 etxebizitza zeuden, 101 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 34 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 140 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 101 etxebizitza nagusietatik 91 bere jabearen bizilekua ziren eta 11 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 83 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 43 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 53 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Butirra Precoce Morettini (udarea)
Butirra Precoce Morettini udarea Europako udareondoaren (Pyrus communis) kultibarra da.
Giuseppe Impastato
Giuseppe Impastato (Cinisi, Palermoko probintzia, Italia, 1948ko urtarrilaren 5a - 1978ko maiatzaren 9a) Siziliako politikaria eta irrati esataria izan zen, antifaxismoaren militante izateagatik eta, batez ere, Siziliako mafia salatzeagatik ezaguna. Salaketa horiek egiteagatik, mafiak hil zuen.
Butirra Precoce Morettini (udarea)
Jatorria Florentzian du (L'Istituto di coltivazioni arboree dell'Università di Firenze). Hor, Alessandro Morettini biologoak 'Williams' eta 'Coscia' udare motak nahastu zituen kultibar hau lortzeko. 1956tik aurrera merkaturatzen da.
Giuseppe Impastato
Biografia
Giuseppe Impastato Mafiarekin harremanak zituen familia batean jaio zen (aita faxismo garaian erbesteratu egin zuten; osaba bat eta beste senitarteko batzuk Mafiako kideak ziren eta aitaren koinatua, Cesare Manzella, Mafiako capo bat zen, 1963an autoan ipinitako bonba batekin hil zutena).
Kunai
Kunaiak (japonieraz 苦無, kunai) ninjek erabiltzen zituzten aizto moduko armak ziren. 7 eta 16 hazbete arteko luzeera zuten eta kirtenean zulo bat zuten.
Batik bat, aizto bezala erabiltzen zen. Kirteneko zuloan soga bat lotzen zen jaurti ahal izateko.
Kunaiak duen forma dela eta, jaurtitzen denean puntarekin jotzen du beti.
Giuseppe Impastato
Biografia
Jarduera kulturalak gauzatzen zituen Musica e cultura deituriko talde bat ere sortu zuen 1975ean. Urtebete geroago, Radio Aut irrati libre autofinantzatua eratu zuen; irratsaiorik jarraituena Onda pazza zen, mafiako kideez eta politikoez iseka egiten zuen programa satirikoa. Gainera, Terrasini eta Cinisiko mafiosoen (haien artean, Gaetano Badalamenti mafiaburuaren) krimen eta negozioak ere salatzen zituen, besteak beste aireportuaren kontrolaren bitartez bideratzen zuten nazioarteko droga trafikoa.
Hilketa
1978ko udal hauteskundeetan Democrazia Proletaria alderdiko zerrendan zegoen. Baina hauteskunde kanpainan, maiatzaren 8tik 9rako gauean hil egin zuten lehergailu batez, bere gorputza trenbidean lotuta utzi ondoren. Egun gutxi batzuen ondoren, Cinisiko hautesleek Giuseppe zinegotzi aukeratu zuten sinbolikoki.
Prentsak, poliziak eta epaileek atera zuten lehen hipotesia izan zen Giuseppek berak burutu nahi izan zuela ekintza terrorista bat eta bertan hil zela; geroago, ordea, suizidiotzat hartu zuten, hilabete batzuk lehenago idatzi zuen gutun bat aurkitu zutenean.
Hilketak, edo, sinestera eman zen zoritxarreko gertakariak, ez zuen behar besteko oihartzuna izan; izan ere, egun hartako goizaldean, Erromako Caetani kalean Aldo Moro, Democrazia Cristiana alderdiko presidente zenaren gorpua agertu baitzen.
3033 Holbaek
3033 Holbaek asteroide baten izena da. martxoaren 5ean aurkitu zuen K. Augustesen, P. Jensen, H. J. Fogh Olsen-ek Brorfelde Behatokitik.
Les Essarts-lès-Sézanne
Diru sarrerak
2009an Les Essarts-lès-Sézanne udalerrian 106 unitate fiskal zeuden, 277 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.416 euro zen.
3033 Holbaek
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1984 EJ izena zeraman. Ondoren Holbaek omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3033 Holbaek asteroidearen orbitak batezbeste 2,236 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,024 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 2,448 distantziara. Eszentrikotasuna 0,095 da, eta makurdura orbitala 4,74ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 12.7 da.
Les Essarts-lès-Sézanne
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren eta 1 eraikuntza enpresa.
2000. urtean Les Essarts-lès-Sézanne udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.608 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Trachemys decussata
Trachemys decussata Trachemys generoko animalia da. Narrastien barruko Emydidae familian sailkatuta dago.
Bidebietako jauregia
Ezaugarriak
Parkearen azalera 67.000 m²koa zen. Jauregiak 342 m² zituen. Multzoan elementu desberdinak zeuden:
Historia
Beñat Parrak bildutako informazioaren arabera Javier Artazkoz lur zati baten jabea zen eta, poliki-poliki, beste batzuk erosten joan zen, parke osoko eta jauregiko jabetza izan arte. 1908ko apirilaren 7an Artazkoz Madrilen hil zen. Testamentuan dena bere emazteari, Maria Luisa Labaieni utzi zion. Testamentua idatzi ondoren jaio zen senar-emaztearen alaba, Ana Maria de los Dolores Eustaki Bizenta Artazkoz, guztiaren oinordekoa izan behar zen; haren senarra, Pedro Martínez de Irujo Sotomayorgo dukea, testamentu betearazlea izendatu zuten. Maria Luisa hil ondoren (1927ko abuztuaren 4an) Martínez de Irujok, 1932an, Madrilgo etxebizitza batzuen truke, jauregia Fausto Gaiztarro arkitektoari eman zion. Gaiztarrok eragin handia izan zuen inguruan eta oraindik orain, inguru horri Gaiztarro izenarekin ezagutzen zaion (Jose Elosegi alkatearen hiribidearen, Zumardi pasealekuaren eta Pasai San Pedro hiribidearen arteko guneari, alegia).
Fausto Gaiztarro karlista zen eta bere etxean bilera politikoak egin ziren. Horrela, 1936an, Espainiako Gorteetako hauteskundeen aurrean, Fronte Popularraren garaipenaren beldurrez, alderdi eskuindarrak eta nazionalistak klandestinoki bertan bildu ziren. Azken bilera horretan konspirazio militar baten aukera azaldu zen. Ion Urrestarazuren arabera, gerra hasieran jauregia Avance Marino taldeko anarkistek hartu zuten; hauek armak gordetzeko erabili zuten. Frankisten garaipenarekin batera, ondarea Gaiztarroren eskuetara itzuli zen. 1937an beste bilera egin garrantzitsu egin zen bertan, Javier Borboi Parmakoa (1889-1977) hautagai karlistarekin, tronua eskuratzeko zituen aukerak aztertzeko.
Gerra ondoren frankistek Altza herria Donostia barruan sartu zuten eta Bidebieta parkea zein jauregia ere bai. 1962an Donostiako Udalak Bidebieta urbanizatzeko Plan Orokorra onartu zuen. Helburua kanpotik etorritako langileei etxea eskaintzea zen. Gaiztarrok, Luis Arizmendi arkitektoraren batera beste proiektu arinagoa planteatu zuen baina ez zuen ezer lortu. 1977an jauregia bota zuten eta parkean egungo urbanizazioa altxatu zuten.
Sorginaren etxea
Garai bateko eraikinaren oroigarri gisa, atezaindegiaren etxea imitatzen zuen eraikina altxatu zuten. Etxea oso berezia da, ipuinetako etxetxo baten itxurarekin, dorrez inguratuta. Gainera, Sorgin-erreka gainean eraikita dago. Hau guztia gogorazteko plaka bat dago jarrita. Elementu horiei esker, jendeak izen horrekin izendatu du.
Boggsita
Boggsita silikato motako minerala da eta zeolite taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Boggsita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 da.
Kheti
Kheti Antzinako Egiptoko hainbat faraoik izan zuen izena da:
Ballinascarty
Ballinascarty (irlanderaz Béal na Scairte) Irlandako hego-mendebaldeko Cork konderriaren mendebaldean dagoen udalerria da, West Cork eskualdean. Clonakilty udalerritik 7 kilometro ipar-ekialdera dago, Cork hiritik datorren N71 errepidean.
3032 Evans
3032 Evans asteroide baten izena da. otsailaren 8an aurkitu zuen E. Bowell-ek Anderson Mesa Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1984 CA izena zeraman. Ondoren Robert Evans omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3032 Evans asteroidearen orbitak batezbeste 2,893 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 2,648 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 3,137 distantziara. Eszentrikotasuna 0,085 da, eta makurdura orbitala 3,23ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 11.5 da.
Dasyloricaria seminuda
Dasyloricaria seminuda Dasyloricaria generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Askartza (Trebiñu)
Askartza Trebiñu (ofizialki, gaztelaniaz, Ascarza de Treviño) Trebiñuko Konderriko herria da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 10 biztanle ditu.
Garraio
Eskualdeko Garraioa sareak linea bat ditu herrian:
Weyauwega (Wisconsin)
Weyauwega Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Waupaca konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Firestone rally
Firestone rally, gero CS rally izendatua, hasieran Burgosen eta gero Bilbon egindako rally lehiaketa izan zen. 1967 eta 1982 artean egina, Espainiako Rally Txapelketa eta Europako Rally Txapelketarako puntuagarria izan zen.
Historia
1968koa jada Bilbon egin zuen. Antolatzailea Bizkaiko Errege Peña Motozalea izan zen, Gipuzkoako Errege Automobil Kluba eta El Pueblo Vasco egunkariaren laguntza zuena.
1972an Europako Rally Txapelketan sartu zen. 1980an izenaz aldatu zuen, babesle berria zuelako. Azken ekitaldia 1982an egin zuten.
Alma (Illinois)
Alma  Illinoiseko herri bat da. Marion konderrian kokatua dago. 2010ean 320 biztanle zituen, 2.79 kilometro koadrotan banatuta.
Juan Luis Sanfuentes Andonaegui
Juan Luis Sanfuentes Andonaegui (Santiago, 1858ko abenduaren 27a - Santiago, 1930ko uztailaren 16a) Txileko abokatu eta politikaria izan zen, Errepublikako presidentea 1915-1920 bitartean.
Alderdi Liberal Demokratikoaren (PLD) buruzagia izan zen, Txileko parlamentarismoan eragin handiena izan zuen politikarietako bat. Alderdi balmacedista mesede politikoen kutxa bihurtu zuen, alderdiaren pisu politikoa bere nahierara erabiliz kabineteak jartzeko eta eraisteko, unean uneko egokitasunen arabera.
1915ean aukeratu zuten presidente, Koalizioaren babespean. Bere esperientzia politikoa gorabehera, ez zen gai izan ministeriak kontrolatzeko, eta aldi askotan ministerioak antolatu behar izan zituen bere arerio politikoekin. Aliantza Liberala (AL) zatitzeko nahia izan zuen, neurri batean lortu zuen helburua, baina alderdi horren arrakasta ez zuen saihestu 1918ko Parlamenturako hauteskundeetan eta 1920ko Presidentetzarako hauteskundeetan.
Txileko neutraltasuna mantendu zuen Lehen Mundu Gerran. Gatazkak iraun zuen bitartean, nazio-industriak bere auge handienetako bat izan zuen, baina gerraren amaierak gatz-industriaren krisi bat eragin zuen, eta horrek asaldura sozial handia ekarri zuen.
Bere administrazioan, Derrigorrezko Lehen Instrukzioaren Legea onartu zen eta bultzada handia eman zitzaion hezkuntza establezimenduen eraikuntzari.
Kanpo estekak
El Lobo
El Lobo 2004. urtean Miguel Courtoisek eginiko filma da. Mikel Lejarza ETAn infiltratuaren historia azaltzen du.
Sinopsia
Txema (Eduardo Noriega) 1973 eta 1975 artean, ETA politiko-militarrean infiltraturiko espainiar zerbitzu sekretuaren agentea da. Epeka-epeka ETAren hierarkian igo eta barneko arazoak desestaltzen ditu.
Baignes
Baignes Frantziako udalerria da, Saona Garaia departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Baignes udalerrian erroldatutako biztanleak 97 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 70 ziren, horien artean 51 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 51 pertsona aktiboetatik 44 lanean zeuden (27 gizon eta 17 emakume) eta 8 langabezian zeuden (5 gizon eta 3 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa batena zen.
Maguey-saguzar
Maguey-saguzar Leptonycteris generoko animalien izen arrunta da. Chiropteraren barruko Glossophaginae azpifamilian eta Phyllostomidae familian sailkatuta dago.
Baignes
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Baignes udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 222 hektarea erabiltzen.
Maguey-saguzar
ITISek onartzen dituen espezieak honakoak dira:
Alorton (Illinois)
Alorton  Illinoiseko herri bat da. St. Clair konderrian kokatua dago. 2010ean 2,002 biztanle zituen, 4.66 kilometro koadrotan banatuta.
Manuela López García
Manuela López García (Cacabelos, León, 1910 - 2005) leondar maistra eta poetisa izan zen. 1.500 poema baino gehiagoko poesia-lan aitortua idatzi zuen, eta 2003an Cacabelosko alaba kutun izendatu zuten. Bere jaioterrian egiten den Nazioarteko Poesia Sari batek Manuela López izena darama.
Biografia
Leongo probintzian, Bierzo eskualdeko Cacabelos udalerri eta herrian jaio zen. Haurtzaroa eta gaztaroa herri horretan igaro ondoren, Leonera joan zen, eta, ondoren, Madrilera, irakasle-ikasketak hasteko. Madrilen eman zuen etaparen ondorioz, uneko printzipio metodologiko eta didaktiko aurrerakoienak ezagutzeko aukera izan zuen. Hori María de Maeztu egoitzan (María de Maetzu pedagogotik izena) egoteari esker izan zen, Irakaskuntza Erakunde Askeari oso lotua.
Espainiako Gerra Zibila hasi zenean, ezin izan zuen bere karrera amaitu; beraz, hasi eta gero, Cacabelosera itzuli zen. Han, 1936ko apirilean, José Nuñezekin ezkondu zen. Medikuntzako ikaslea zen Nuñez, eta mediku ospetsu baten semea, ezker errepublikanoarekin lotura estua zuen herrian. Senar-emazteek gutxi iraungo dute elkarrekin, senarra Leonen fusilatuko baitzuten sei hilabete geroago, Manuela Joseren lehen semearen bost hilabeteko haurdun zegoenean. Gertaera horrek nabarmen markatu zuen egilearen bizitza, eta haren poesia-lanaren zati handi batean islatu zuen..
Hamalau urte igaro ondoren, Enrique Lópezekin ezkondu zen, eta harekin Enrique izeneko bigarren semea izan zuen. Hirurogeita zazpi urterekin, 1977an, bere lehen poema-liburua argitaratu zuen: Ruta de soledad, 1982an, Caminito de papel 1987 an, Tiempo de entrega 1989an, edo Intimidades 1993. urtean. Entre brumas da 2003an egin zuen azken lana.
Poesia-lan sakon eta zabal horretan, bakardadearen inguruan bizitzan zehar garatutako sentimenduak askatzen ditu, besteak beste. Bere poesia-lanaren zati handi bat Astorgan idatzi zuen. Hiri horretan bizi izan zen, maistra-erretiroa hartu eta bigarren senarra hil ondoren. Batez ere Bierzon eta Galizian eman zituen eskolak, eta Cascabelosen bizi izan zen azken urteetan.
2003an, bere jaioterrian omenaldia egin zioten eta alaba kutun izendatu zuten. Omenaldi horretan bertan, laurogeita hamahiru urterekin, bere izena daraman nazioarteko poesia-sari baten sorrera iragarri zen. Bi urte geroago, 2005ean hil zen Cascabelosen.
Solenodon
Solenodon Solenodontidae familiako genero bakarra da, Soricomorpha ugaztun ordenaren barruan. 4 espezie ezagutzen dira, horietatik 2 desagerturik. Oso oinarrizko ugaztuna da.
Arratoiaren oso antzekoak dira, hura baino mutur-luzeagoak; ileak ere hark baino luzeagoak eta gogorragoak dituzte. Animalia gau zaleak dira. Ezagunenak Kubako solenodontea (Solenodon cubanus edo Atopogale cubana) eta Haitiko solenodontea (Solenodon paradoxus) dira.
West Fargo (Ipar Dakota)
West Fargo Ipar Dakotako hiri bat da. Cass konderrian kokatua dago. 2010ean 25,830 biztanle zituen, 37.4 kilometro koadrotan banatuta.
Bøgvadita
Bøgvadita haluro motako minerala da.
Ezaugarriak
Bøgvadita haluro mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 da.
Hego Euskal Herriko hauteskundeak Espainiako Bigarren Errepublikan
Hona hemen Espainiako Bigarren Errepublikan egin zituzten hauteskundeen emaitzak Hego Euskal Herrian :
1931ko ekainaren Biltzar Konstituziogilerako hauteskundeak
Koalizio katoliko-foruzaleak Hego Euskal Herriko 20 eserlekutik 15 lortu zituen. Hauek euskal gutxiengoa izeneko parlamentu-taldea osatu zuten. Hona hemen gutxiengo horren parlamentariak:
Nafarroan honako emaitzak izan zituzten :
1933ko azaroaren Espainiako Gorteetarako hauteskundeak
Nafarroan Eskuinaren blokeak hautesle guztiak lortu zituen, botoen %69,7a eta 7 diputatu lortuz. Hona hemen emaitzak:
1936ko otsailaren Espainiako Gorteetarako hauteskundeak
Araban bi diputatu hautatu zituzten: gehiengoak 1 eta gutxiengoak 1. Lau hautagaiek honako emaitzak izan zituzten:
Bilbok 6 diputatu hautatu zituen: gehiengoak 4 eta gutxiengoak 2. Lehenengo itzuliaren emaitzak honakoak izan ziren:
Bizkaian beste hiru: gehiengoak 2 eta gutxiengoak 1. Itzuli bat baino ez zen beharrezkoa:
Gipuzkoak 6 diputatu hautatu zituen: gehiengoak 4 eta gutxiengoak 2. Lehenengo itzuliaren emaitzak honakoak izan ziren:
Bigarren itzuliko emaitzak honakoak izan ziren :
Nafarroan Eskuinaren blokeak berriro hautesle guztiak lortu zituen, botoen %71,6a eta 7 diputatu lortuz:
1936ko apirilaren Espainiako presidente izendatzeko konpromisario hautatzeko hauteskundeak
Niceto Alcalá Zamora kargugabetu ondoren, 1936ko apirilaren 26an berriro hauteskundeak egin zituzten maiatzaren 10ean Gorteetako diputatuekin batera presidente izendatzeko konpromisario hautatzeko. Nafarroan berriro Eskuinaren blokeak irabazi zuen, honako emaitzak izanez:
Libiako Errepublika Arabiarra
Libiako Errepublika Arabiarra Libian 1969an Muammar al Kadafik emandako estatu kolpearen ondorioz sorturiko estatua izan zen. Aurretik zegoen Idris I.a kanporatu ondoren erresuma izatetik errepublika izatera. Nasserismoa oinarri hartuta estatalizazioak eman ziren herrialdean, "Askatasuna, sozialismoa, batasuna" leloarekin. 1977an Libiako Arabiar Herri Jamahiriya Sozialista Handia aldarrikatua izan zen, Jamahiriyaren ideia garatuta.
Dekeyseria amazonica
Dekeyseria amazonica Dekeyseria generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Mory-Montcrux
Mory-Montcrux Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Mory-Montcrux udalerrian erroldatutako biztanleak 95 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 59 ziren, horien artean 37 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 37 pertsona aktiboetatik 32 lanean zeuden (21 gizon eta 11 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2000. urtean Mory-Montcrux udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 545 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Abraham Oyanedel Urrutia
Abraham Oyanedel Urrutia ( Copiapó, 1874ko maiatzaren 25a - Santiago, 1954ko urtarrilaren 28a ) abokatu eta epaile txiletar bat izan zen. 1932ko urria eta abendua bitartean Errepublikako presidenteorde izan zen, eta Txileko Gorte Goreneko ministro eta presidente.
Capo Berta
Capo Berta, Italiako Imperiako probintzian dagoen muino bat da, Liguriako itsasoaren ertzean. Diano Marina udalerriaren lursailetan dago.
Urtero Milan-San Remo txirrindularitza klasika bertatik igarotzen da.
Altai
Altai hauetako bat izan daiteke:
Westhope (Ipar Dakota)
Westhope Ipar Dakotako hiri bat da. Bottineau konderrian kokatua dago. 2010ean 429 biztanle zituen, 0.85 kilometro koadrotan banatuta.
NGC 4685
NGC 4685 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Whately (Massachusetts)
Whately Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Franklin konderrian dago, Massachusetts estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Évelyne Brisou-Pellen
Évelyne Brisou-Pellen (Coëtquidan, 1947ko irailaren 21a -) idazlea bretainiarra da. Haur literatura idazten du frantsesez.
Biografia
Umea zela Meknes, Marokon, bizi izan zen eta orain Bretainian bizi da. 1984an Prisonnière des Mongols bere liburuak Grand Prix du livre pour la jeunesse saria irabazi zuen.
Évelyne Brisou-Pellenek 115 idazlan argitaratu ditu azken 30 urtetan 1978tik 2009ra arte.
Buradon
Buradon Ebroren ezkerraldean, izen bereko muinoaren eta Conchas de Haro ubidearen ondoan zegoen herria izan zen, egungo Gatzaga Buradon herrian. Muinoa Toloñoko mendilerroaren hasieran dago eta herria hegoaldeko magalean zegoen.
Bussières (Saona eta Loira)
Bussières Frantziako udalerria da, Saona eta Loira departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Buradon
Garrantzi historikoa
Buradonek Ebroren beste aldean Bilibio herria zuen, ibi baten bitartez loturik.
Trachemys stejnegeri
Trachemys stejnegeri Trachemys generoko animalia da. Narrastien barruko Emydidae familian sailkatuta dago.
Bussières (Saona eta Loira)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Buradon
Garrantzi historikoa
Kastro batek babesturik, jada Burdin Aroan biztanleak zituen. Litekeena da bisigodoen garaian herri biak uztarturik izatea baina nafar-gazteluen gerren ondorioz, banatu eta egungo Haro eta Gatzaga Buradon hiribilduak sortu zituzten.
Bussières (Saona eta Loira)
Etxebizitza
2007an 259 etxebizitza zeuden, 232 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 247 etxeak ziren eta 9 apartamentuak ziren. 232 etxebizitza nagusietatik 192 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 14 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 65 etxek lau zituzten eta 138 etxek bost zituzten. 193 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 95 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 126 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Buradon
Garrantzi historikoa
Burgosko kronikonak eta Compostelako Urtekariek 939an Abderraman III.aren garaian, musulmanek bere gaztelua erre zutela zioten. 1012an, Antso Gartzia I.a Gaztelako kondeak Nave de Alburako foruen berrestu zuenean, Bela Ovecoz bere tenentea zen Buradonen. 1064an Antso IV.a Gartzez Peñalengoak zuen jabea, honen tenentea Fortun Antso izanik.
Bussières (Saona eta Loira)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Buradon
Garrantzi historikoa
1181ean Antso VI.a Nafarroakoak Nova Victoria hiria fundatu zuen Gasteiz herrixka zaharraren gainean, foruen sinatzaileen artean Gomez Martinez zegoen, orduko Buradongo tenentea. 1176an San Vicente de la Sonsierrako forua sinatu zutenean ere, Buradan toponimoa aipatu zuten.
Bussières (Saona eta Loira)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 387 ziren, horien artean 291 aktiboak ziren eta 96 inaktiboak ziren. 291 pertsona aktiboetatik 275 lanean zeuden (152 gizon eta 123 emakume) eta 16 langabezian zeuden (9 gizon eta 7 emakume). 96 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Buradon
Garrantzi historikoa
1379an Karlos III.a Nafarroakoak Henrike II.a Gaztelakoarekin Brionesko ituna sinatu zuenean, Buradongo gaztelua bahi moduan eskaini zuen.
Bussières (Saona eta Loira)
Diru sarrerak
2009an Bussières udalerrian 238 unitate fiskal zeuden, 621,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.262 euro zen.
Buradon
Garrantzi historikoa
1200. urtean Alfontso VIII.a Gaztelakoa Araba konkistatu zuenean Buradon hartu zuen. Hala ere, urte batzuk geroago nafarrek bere jabetza berreskuratu zuten.
Bussières (Saona eta Loira)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Buradon
Garrantzi historikoa
1264an Antso IV.a Gaztelakoa Gatzaga Buradon eratu eta Buradongo biztanleria haraino eraman zuen.
Bussières (Saona eta Loira)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 4 zurginak ziren, 1 iturgina eta 1 albaitaria.
2000. urtean Bussières udalerrian 24 nekazaritza-ustiategi zeuden, 240 hektarea erabiltzen.
Buradon
Garrantzi historikoa
Vianako Printzeek herriaren jabetza izan zuten.
Bussières (Saona eta Loira)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Buradon
Gaztelua
Buradongo gaztelua Los Castillos izeneko larrean zegoen, de Salinillas, izen bereko muinoaren tontorrean.
Egun sarbideak, harresiaren zati batzuk eta balizko gela bat ikus ditzakegu munioaren bi aldeetatik. Hala ere, zaila da bertaraino ailegatzea sastraka ugari baitago.
Herri hustua
N-124 errepidearen trafikoa arintzeko tunel bat eraikitzean antzinako herrixkaren aztarnak topatu zituzten. Aipatzekoa da Araba osoko eliza paleokristau bakarra.
Indusketa arkeologikoan V. mendeko hainbat gela topatu zituzten. Adituen ustez, herrixka terraza estuetan eraiki zuten 600 metroko altueraraino.
Bussières (Saona eta Loira)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Buradon
Herri hustua
Etxeak, labe zirkularrak eta biltegiak topatu zituzten. Zeramiken aztarnak ikerturik, VI. mendean ere biztanleak zituela uste dute.
Eliza paleokristaua
Eliza paleokristauak 17x5 metroko oinplano laukizuzena du. V. mendean eraiki zuten harlanduak, erromatar adreiluak eta adobe erabiliz. Gero, berreraiki eta jatorrizko fatxadan abside berri bat egin zuten.
Presbiterioak ferra itxura du eta maila bi altuago dago. Absidearen erdialdean aldarea zegoen. Zoladura morterozkoa da. Sarbidea eraikinaren hegoaldean zegoen eta kanpoaldean nekropoli zabala zegoen, X. mendearen erdialdean erabili zutena.
Satillieu
Satillieu Frantziako udalerri bat da Ardeche departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Satillieu udalerrian erroldatutako biztanleak 1.606 ziren. Familiak 662 ziren, horien artean 234 pertsona bakarrekoak ziren (103 bakarrik bizi ziren gizonak eta 131 bakarrik bizi ziren emakumeak), 206 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 194 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 875 etxebizitza zeuden, 694 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 92 bigarren erresidentzia ziren eta 89 hutsik zeuden. 671 etxeak ziren eta 201 apartamentuak ziren. 694 etxebizitza nagusietatik 504 bere jabearen bizilekua ziren, 168 alokairuan okupaturik zeuden eta 22 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 59 etxek bi zituzten, 162 etxek hiru zituzten, 229 etxek lau zituzten eta 231 etxek bost zituzten. 385 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 274 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 300 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 909 ziren, horien artean 631 aktiboak ziren eta 278 inaktiboak ziren. 631 pertsona aktiboetatik 564 lanean zeuden (307 gizon eta 257 emakume) eta 67 langabezian zeuden (29 gizon eta 38 emakume). 278 pertsona inaktiboetatik 120 erretiraturik zeuden, 70 ikasten zeuden eta 88 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Satillieu udalerrian 711 unitate fiskal zeuden, 1.592,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.434 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 72 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 20 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 6 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren, 8 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 25 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 3 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 4 zurginak, 1 iturgina, 2 ile apaindegiak, 6 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Satillieu udalerrian 33 nekazaritza-ustiategi zeuden, 486 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an osasun-zentro 1, botika 1  bat eta anbulantzia 1  bat zegoen.
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Satillieu udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 212 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Serbiako historia
Serbiako historia Vlastimirovic Etxeak IX. mendean sortu zuen lehen serbiar estatuarekin, Rascia-rekin, hasi zela esan daiteke; Nemanjić Etxearen pean, Erresumaren eta Serbiar Inperioaren barnean garatu zen. Garai modernoetan, Serbia printzerri autonomoa izan da (1817-1878), printzerri eta erresuma independentea (1878-1918), serbiar, kroaziarren eta esloveniarren erresumaren parte (1918-1941) (1929an Jugoslaviako erresuma berrizendatua), naziek okupatutako estatu panpina (1941-1944), Jugoslaviako Errepublika Federal Sozialistako errepublika sozialista (1945-1992), Jugoslaviako Errepublika Federaleko errepublika (1992-2003) eta Estatu Batasuneko Serbia eta Montenegroko errepublika (2003-2006) Serbiako Errepublika gisa bere independentzia aldarrikatu baino lehen, 2006ko ekainaren 5ean.
Chihuahua (argipena)
Chihuahua honakoa izan daiteke:
Serbiako historia
Serbia serbiarren immigrazioaren aurretik
Gaur egungo Serbiako lurraldean, historiaurreko hainbat kultura esanguratsuren aztarnak aurkitu ziren: Lepen Vir, Startxevo, Vintxa, Vatina, Bosut kulturak, eta abar.
Idatzizko historiaren hasieran, jatorri illiriar, traziar-daziar eta zeltiar hainbat herri indoeuropar bizi ziren gaur egungo Serbiako lurraldean. Eremu horretan aipatzen diren lehen estatuak K.a. III. mendetik I. mendeko garaian sortu ziren. Skordistsi zeltak, garai hartan, Danubioa gobernatzen zuten, eta zentro politikoa Singidunum (gaur egungo Belgrad) zen, baita gaur egungo Serbiako hegoaldeak, Kosovo eta Metokhia (Косово и Метохија) barne, gobernatzen zituzten iliriar dardaniarrak ere.
Erromatar Inperioa erori ostean, bizantziarrek, hunoek, ostrogodoek, gepidiarrek, lonbardiarrek eta avarrek gobernatu zuten gaur egungo Serbiako lurraldea. Gepidiarrek Serbiako lurraldearen iparraldean sortu zuten beren erreinua, erdigunea Sirmium zelarik. Avarrekin batera, eslaviarrek gaur egungo Serbiako eremura emigratu zuten, eta haiek eraman zuten hizkuntza azkenean gaur egungo serbiera garatuko zen eremu horietara. Denborarekin, eslaviarrek Balkanetako indigenen ondorengo erromanizatuekin nahastu zituzten beren geneak, eta, ondorioz, serbiar nazio modernoa sortu zen.
Serbiarren migrazioa Balkanetara
Balkanetara migratu aurretik, eslaviarrak Panoniako lautadan kokatu ziren (gaur egungo Serbiaren iparraldea, Voievodina (Војводина), barne). Balkanetako penintsulan, eslaviarren finkapena VI. mendean hasi zen Danubioaren ezkerraldean kokatutako eslaviarren uholdearekin Bizantzion, eta, Balkanetako penintsulan, eslaviar ugariren finkapen iraunkorrekin amaitu zen, eta VII. mendearen lehen erdian serbiarren eta kroaziarren etorrerarekin bukatu zen. Penintsulan, tribu indibidualak eta talde eslaviarrak kokatzeko prozesuak beste bi mendez jarraitu zuen, eta VIII.aren amaieran eta IX.aren hasieran amaitu zen, Balkanetako eslaviarren artean lehen estatuak agertu zirenean.
Antzinako egileek, K.o. I. mendean Sarmazian (Kaukasoko iparraldean) bizi zen serbiar izeneko herria aipatzen dutela kontuan hartuta, serbiarren jatorriaren hainbat ikertzailek uste dute serbiarrak, jatorriz, Kaukasoko Irango herrikoak zirela eta, garai hartako hunoen inbasiori ihesi, mendebaldera lekuz aldatu zirela, eta, denboraren poderioz, eslaviarrekin bat egin zuten haiei izena emanez. Teoria horren aurkakoek, berriz, kasualitatez zehaztu gabeko etnia batzuekin elkarketa baino ez dela uste dute. Interesgarria da autore batzuek Kaukasoa Balkanetako beste herri batzuen arbasoen jatorria bezala aipatzea: kroaziarren, bulgariarren eta albaniarrena.
Balkanetan, serbiarrak eta kroaziarrak bat egin zuten haien inguruan lehenago finkatutako eslaviarrekin, eta haien tribu-izena zabaldu zieten; ondorioz, gaur egungo serbiarren eta kroaziarren nazio-izenek Mendebaldeko eslaviar eremuetatik datoz, eta gaur egungo serbiar eta kroaziarren arteko hizkuntzak (hego eslaviar beste hizkuntza guztiak bezala) ekialdeko eslaviar eremuetatik datoz.
Serbia Erdi Aroan
Serbiarrak VII. mendean sartu ziren bere egungo lurraldean, sei tribu muga ezberdinetan finkatuz, noizean behin estatu independenteak eratzen zituztenak eta beste batzuetan elkartuak:
Erregistratutako lehen serbiar printzeak Višeslav, Radoslav, Prosigoj eta Vlastimir izan ziren. Garai hartan, herrialdeak guztiz onartu zuen kristautasuna, serbiar katoliko zein ortodoxo bazirelarik. Zetan, gaur Montenegro, Aita Santuak Mihailo erregea koroatu zuen 1077an, eta Artzapezpikutza titulua eman zion Bar hiriari, eta, horrekin, serbiarrek erlijio-autonomia lortu zuten. Mihailoren semeak, Konstantino Bodinek, 1080an, tronua aldarrikatu zuen, eta 1101ean hil zen arte gobernatu zuen.
Gobernadoreek aldatzen jarraitu zuten; herrialdeak Bizantziar Inperioaren babesa onartu zuen bere etsaia, Bulgariako Lehen Inperioa, urrun mantentzeko. Serbia Bizantziar Inperiotik mende bat geroago askatu zen.
Lehen Serbiako estatu batua Caslav Klonimirovic-enkin agertu zen, X. mendearen erdialdera, Rascian, Bosnia, Herzegovina, Serbia Zaharra eta Montenegroko tribuak elkartuz eta Pagania, Zachlumia, Travunia, Konavle, Bosnia eta Rascia Serbian sartuz, ι Σερβλια) . Hala ere, XI. mendearen lehen erdian, Zeta Vojislavljevic familiaren igoera etorri zen. Azkenik, XII. mendearen erdialdera, Rascia nagusitu zen berriro, Nemanjic dinastiarekin, eta horrek Serbiako Erresuma hiru mende baino gehiago iraun zuen urrezko aro batera eraman zuen. Ordena feudala praktikatzen ez zuen estatu bakanetako bat izanik, Nemanjic-ek erresumaren ospe politiko, ekonomiko eta kultural handia lortu zuen Europan, eta Balkanetako estatu indartsu bat sortu zuen, Stefan Dusan enperadorearen erregealdian bere apogeoa lortu zuena XIV. mendearen erdialdera, azkenik turkiar otomandarren mendean erori baino lehen (Zeta, azken gotorleku gisa, azkenean 1499an eroriko zena).
XIV. mendearen hasieran, serbiarrak hiru erreinu independentetan bizi ziren: Doclea, Rascia eta Sirmia.
Esteban Nemanja (1166-1196)
Tronua bereganatzeko bere anaiekin borrokatu ondoren, Esteban Nemanjak boterea hartu zuen 1166an, eta, Rascia eskualdean, estatua berritzen hasi zen. Batzuetan Bizantzioren babesarekin eta beste batzuetan haren aurka, Esteban Nemanjak, veliki zupan delakoak (hitzez hitz familiaburu, printzearen baliokide), ekialdean eta hegoaldean lurraldeak konkistatuz zabaldu zuen bere estatua, itsasertza eta Zeta eskualdea anexionatuz. Bere gobernu-zereginekin batera, veliki zupanak monasterioak eraikitzeko ahaleginak egin zituen, hala nola Djurdjevi Stupovi eta Studenikakoa Rascia eskualdean, eta Hilandarrekoa Athos mendian.
Esteban Dragutin
Gobernadore serbiarren hurrengo belaunaldiak (Esteban I.a Nemanjiken semeak: Esteban Radoslav (1227-1233), Esteban Vladislav I.a —1242an, mongolek Bulgaria eta Serbia inbaditu zituzten— eta Esteban I.a Uros (1243-1276) estatuaren egitura gelditu egin zuen. Hiru erregeek inguruko estaturen baten (Bizantzio, Bulgaria edo Hungaria) menpekotasun handiagoa edo txikiagoa izan zuten.
Ballincollig
Ballincollig (irlanderaz Béal na Scairte) Irlandako hego-mendebaldeko Cork konderriaren hegoaldean dagoen udalerria da. Cork hiriaren auzune edo loleku herria bilakatu da, hiri honetatik 9 kilometro eskasera eta mendebaldera dagoelarik.
Rory Gallagher irlandar gitarrajole ospetsua zena udalerri honetako hilerrian lurperatua dago.
Serbiako historia
Esteban Dragutin
Hungariarrekin egindako loturetan, paper erabakigarria izan zuen Esteban Uros I.a bere semeak, Esteban Dragutinek, kargutik kendu eta ordezteak, zeinaren emaztea Hungariako printzesa baitzen. Geroago, Dragutinek, 1282an bere anaia gazteenaren alde, Esteban Uros II.a Milutin, abdikatu zuenean, Hungariako errege Ladislao IV.ak, Bosniako ipar-ekialdean, Maakva eskualdean eta Belgrad hirian kokatutako lurrak eman zizkion, hark Serbiako ipar-ekialdean lurrak konkistatu eta eranstea lortzen zuen bitartean; horrela, lurralde horietako batzuk, lehen aldiz, serbiar estatuaren zati izatera pasa ziren, naiz erresuma independente bezala izan. Estatu berria Sremeko Erresuma izendatu zuten. Garai hartan, Srem izena bi lurralderentzako izendapena zen: Srem Garaia (gaur egungo Srem) eta Behe Srem (gaur egungo Makva). Esteban Dragutinen gobernupeko erresuma Behe Srem zen, baina iturri historiko batzuek diote Dragutinek Srem Garaia eta Eslavonia ere gobernatu zituela. 1316an hil ondoren, Sremeko Erresuma berriaren gobernua bere seme Vladislav II.ak hartu zuen, 1325 arte gobernatu zuena.
Esteban Milutin
Dragutinen anaiarik gazteenaren agintepean, Esteban Uros II.a Milutin erregearen agintepean, Serbia egonkortu egin zen, noizean behin hiru fronte ezberdinetan borrokatu behar izan zuen arren. Milutinek Erdi Aroko espediente diplomatiko bat erabili zuen: ezkontza dinastikoak. Bost aldiz ezkondu zen Hungariako, Bulgariako eta Bizantzioko printzesekin. Eliza egile bezala ere ezaguna da, eta horietako batzuk Erdi Aroko arkitektura serbiarraren adibiderik distiratsuenak dira: Kosovoko Gratxanitsako monasterioa, Athos mendiko Hilandar monasterioko katedrala, Jerusalemgo Goiaingeru santuaren eliza, etab. Bere dotazioen ondorioz, Milutin erregea santu izendatu zuten bere bizitza zurrunbilotsua izan arren. Esteban semea izan zuen oinordeko tronuan.
San Benedetto Val di Sambro
San Benedetto Val di Sambro Italiako udalerri bat da. Boloniako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Serbiako historia
Esteban Uros III.a
Esteban Uros III.a Debanski deitua. Erresuma ekialderantz hedatu ondoren, Nix (Ниш) hiria eta inguruko konderriak irabaziz, eta hegoalderantz Mazedonian, Esteban Decanskik bere aitaren ereduari jarraitu zion Visoki Decani monasterioa eraikiz Metokhia (Метохија) herrian, Erdi Aroko serbiar arkitekturaren adibiderik handiena.
San Benedetto Val di Sambro
Mugakideak
San Benedetto Val di Sambrok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Serbiako historia
Esteban Uros IV Dusan
Esteban Dusan enperadorearen agintaldian, Silni (boteretsua) deitua, Serbiako Inperioak Jugoslavia ohiaren eta gaur egungo Greziaren zati handi bat barne hartzen zuen. 1331n, Dusanek bere aita kendu zuen nobleziaren laguntzaz.