cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint-Jeannet (Itsas Alpeak)
Saint-Jeannet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Itsas Alpeak departamenduan dago, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Jeannet udalerrian erroldatutako biztanleak 3.645 ziren. Familiak 1.349 ziren, horien artean 295 pertsona bakarrekoak ziren (104 bakarrik bizi ziren gizonak eta 191 bakarrik bizi ziren emakumeak), 479 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 475 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 100 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.294 ziren, horien artean 1.559 aktiboak ziren eta 735 inaktiboak ziren. 1.559 pertsona aktiboetatik 1.443 lanean zeuden (771 gizon eta 672 emakume) eta 116 langabezian zeuden (49 gizon eta 67 emakume). 735 pertsona inaktiboetatik 268 erretiraturik zeuden, 225 ikasten zeuden eta 242 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Jeannet udalerrian 1.489 unitate fiskal zeuden, 3.934,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.600 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 342 komertzioetatik, 5 erauzte enpresak ziren, 8 janari enpresak ziren, 7 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 22 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 73 eraikuntza enpresak ziren, 47 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 11 garraio enpresak ziren, 20 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 7 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 11 finantziazio enpresak ziren, 18 higiezinen enpresak ziren, 59 zerbitzu enpresak ziren, 35 administrazio publikoko enpresak ziren eta 18 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 93 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 banku bulegoak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 16 igeltseroak, 10 margolariak, 8 zurginak, 10 iturginak, 8 argiketariak, 4 eraikuntza enpresak, 6 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 10 jatetxeak, 10 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 16 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 8 okindegiak, 1 harategi zen, 2 liburu dendak, 1 arropa denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
2000. urtean Saint-Jeannet udalerrian 35 nekazaritza-ustiategi zeuden, 19 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 botika eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Saint-Jeannet udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 893 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Maija Isola
Maija Sofia Isola (Riihimäki, 1927ko martxoaren 15a - 2001eko martxoaren 3a ), finlandiar emakume margolaria eta ehun-disenatzailea izan zen, 500 diseinu baino gehiagoren sortzailea, Unikko (Papoula) barne. Diseinu ausart eta koloretsuek Marimekko altzari eta diseinu konpainia famatu egin zuten 1960ko hamarkadan. Artista bisual gisa ere egin zuen karrera. Isolak Europa osoan egin zituen erakusketak, Bruselako Munduko Erakusketan eta Milango Triennalean barne, baita Estatu Batuetan ere. Bere lanaren atzera begirakoak Helsinkiko Diseinuaren Museoan, Londresko Victoria eta Albert Museum-en, Kopenhageko Diseinu Museoan, Ljubljanako Esloveniako Etnografia Museoan eta Minneapolis Institute of Arts-en egon ziren ikusgai. Bere diseinuak Marimekko-n saltzen jarraitzen dituzte.
Biografia
Isola Mauno eta Toini Isolaren hiru alabetatik gazteena zen. Mauno kantuen letrak idazten zituen baserritar bat izan zen, gabon kanta herrikoi bat barne. Neskak familiako etxaldean bizi ziren eta udan baserriko lanetan laguntzen zuten. Paperezko panpinak soineko dotoreekin janzten zituzten barruko dekoratu landuak zituen panpin-etxe artisaurako.
Isolak Helsinkiko Industria Arteen Eskola Nagusian pintura ikasi zuen. 1945ean, Bigarren Mundu Gerra (Finlandia eta bere ondokoaren, Errusiaren, arteko borrokarekin) amaitu zenean, bere bizitza goitik behera aldatu zen: aita hil egin zen, eta haurdun geratu zen. 1945eko uztailaren 22an Georg Leander artista komertzialarekin ezkondu zen; haien alaba Kristina 1946ko urtarrilean jaio zen.
Bere bizitzaren zatirik handiena Finlandian bizi izan zuen eta urte batzuk ere eman zituen Frantzian, Aljerian eta Estatu Batuetan. Hiru aldiz ezkondu zen, eta bere alaba Kristina Isola ere Marimekko-ko diseinatzaile bihurtu zen, Maijarekin kolaboratzen denbora batez. Bere biloba Emma-k finlandiar konpainiarako ere diseinatu du.
Neolamprologus splendens
Neolamprologus splendens Neolamprologus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Bryce Canyon City (Utah)
Bryce Canyon City Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Garfield konderrian kokatuta dago, Utah estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Met (argipena)
Met izena laburdura edo forma laburra da izan daiteke gauza hauek adierazteko:
Sssssss
Sssssss, Erresuma Batua eta Japonian Ssssnake, 1973ko Bernard L. Kowalski estatubatuarrak zuzendutako beldurrezko film bat da. Strother Martin, Dirk Benedict, Heather Menzies, Richard B. Shull, Tim O'Connor, Jack Ging, Kathleen King eta Reb Brown aktoreek antzeztu zuten.
Saproamanita singeri
Saproamanita singeri edo Amanita singeri Amanitaceae familiako onddo espezie bat da.
Banaketa eremua
Espainia, Frantzia, Sardinia.
Espeziearen egoera
Aranzadi Elkartearen arabera, Saproamanita singeri desagertzeko arriskuan dauden onddoen eusko-kantauriar Zerrenda Gorrian dago. Azken urteotan mikologia adituek onddo batzuen beherakada kuantitatibo eta kualitatibo handia egon dela ohartarazi dute. Adituen esanetan, egoera honek hainbat eragile ditu, tartean klima aldaketa, pestiziden erabilera eta bilketa masiboak.
Ichthyscopus lebeck
Ichthyscopus lebeck Ichthyscopus generoko animalia da. Arrainen barruko Uranoscopidae familian sailkatzen da.
Bohemiako oihana
Bohemiako oihana (Böhmerwald) erdialdeko Europako mendikatea da, Txekiako Hegoaldeko Bohemiatik Austria eta Bavariaraino hedatzen dena (non Bavariako oihana sortzen duen). Mendirik altuena 1.456 metroko Großer Arber da. 100 kilometroko luzera du.
NA-132A
NA-132 errepidearen jarraipena da.
Marmont-Pachas
Marmont-Pachas Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lot eta Garona departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 57 etxebizitza zeuden, 42 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 55 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 42 etxebizitza nagusietatik 35 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 19 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 84 ziren, horien artean 71 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 71 pertsona aktiboetatik 64 lanean zeuden (38 gizon eta 26 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra iturgina zen.
2000. urtean Marmont-Pachas udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Scelotes mossambicus
Scelotes mossambicus Scelotes generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Marmont-Pachas
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gauaren usaina
Gauaren usaina Andrea Camilleri idazle italiarrak 2001ean Sellerio argitaletxearekin plazaratutako eleberri bat da, jatorrizko izenburua L'odore della notte duena. Euskaraz 2011n kaleratu zen itzulpena, Josu Zabaletak egina eta Ereinek argitaratua.
Beste liburu batzuetan bezala, hemen ere benetan izandako hilketa bat hartzen du abiapuntutzat. Eleberri honekin, Montalbano komisarioari buruzko telesailaren atal bat egin zuen RAIk, Luca Zingaretti aktorea izanik protagonista nagusia.
Argumentua
Vigàtan eta inguruko herrietan, iruzurgile batek jende askoren dirua eraman du: askotan gertatzen den bezala, jende inuzentea interes altuak eskainiz erakarri ondoren, haien diruarekin ihes egin du. Mirariak egiten omen zituen Emanuele Gargano izeneko kontulari eta finantza-adituaren biktima izandako jende asko, mota askotakoa, topatuko du Montalbanok bere ikerketetan. Ziur aski kontularia urrutiko hondartzaren batean eguzkia hartzen egongo den arren, badago pertsona bat, bakarra herri osoan, harengan ustea galdu ez duena: haren idazkari Cosentino andereñoa, harekin maiteminduta dagoena. Haren aita bihotzekoa hil ondoren bakarrik eta maitasun behar handian gelditu den emakume honek bere zuzendariaren zintzotasunean sinesten du oraindik, egunen batean itzuliko delakoan dago eta horregatik jarraitzen du bere kontura bulegoa irekitzen, dirua galdu dutenen haserreari aurre egin behar dion arren. Garganorekin batera, ordea, haren laguntzaile Giacomo Pellegrino ere desagertu da, kontulariarekin negozioetan eta maitasun kontuetan sartuta egonagatik ihes egiteko arrazoirik ez bazuen ere; are gehiago, landetxe bat eraikitzen ari zen. Montalbano komisarioak ondo ezagutzen du landetxe hori; izan ere, bertara doan batean, asko miresten duen olibondo zahar handi bat ikustera, moztuta eta zatitan puskatuta aurkituko du, landetxeari lekua uzteko, hain zuzen. Montalbanok, orduan, etxeko kristalak hautsiko ditu, bai eta lorategiko Edurne Zuri eta zazpi ipotxen estatuatxoak ere, zuhaitz zaharraren heriotza mendekatzeko. Bada uste duenik bi gizonen desagerpenen atzean mafia dagoela, iruzurraren biktima izan delakoan; 'dottor' Guarnotta, ikerketen arduradun ofiziala, esaterako; baina Montalbanok ez du horrela pentsatzen.
Pierre Bérégovoy
Aita ukrainarra zuen (Береговий). Pierre 16 urterekin metalgintzako langile gisa hasi zen lanean. Frantziako erresistentziako kide izan zen Bigarren Mundu Gerran. Langile-Internazionalaren Frantziar Sekzioko kide izan zen eta 1959an Alderdi Sozialista Bateratuaren sorreran parte hartu zuen eta Pierre Mendès-Franceren aholkulari bihurtu zen. 1969an Frantziako Alderdi Sozialistarekin bat egin zuten.
Mitterranden 1988ko kanpaina presidentziala zuzendu zuen eta Ekonomia eta Finantza ministro kargura itzuli zen.
1992an lehen ministro izendatu zuten. Bernard Tapie ministroa dimititzera behartu zuen, ustelkeria egotzita. Gobernuak hainbat erreforma sozial onartu zituen. 1993ko martxoko hauteskunde legegileetan sozialisten porrotaren ondoren dimititu zuen. Hauteskundeetako porrotak eta ustelkeria salaketa batek jota, 1993ko maiatzaren 1ean bere buruaz beste egin zuen.
NGC 1588
NGC 1588 galaxia bat da, Taurus konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Lavoûte-Chilhac
Lavoûte-Chilhac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Loira Garaia departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lavoûte-Chilhac udalerrian erroldatutako biztanleak 312 ziren. Familiak 150 ziren, horien artean 79 pertsona bakarrekoak ziren (54 bakarrik bizi ziren gizonak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 33 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 21 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 342 etxebizitza zeuden, 168 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 147 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 284 etxeak ziren eta 57 apartamentuak ziren. 168 etxebizitza nagusietatik 87 bere jabearen bizilekua ziren, 70 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 26 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 53 etxek lau zituzten eta 33 etxek bost zituzten. 76 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 93 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 30 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 167 ziren, horien artean 113 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 113 pertsona aktiboetatik 99 lanean zeuden (53 gizon eta 46 emakume) eta 14 langabezian zeuden (5 gizon eta 9 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lavoûte-Chilhac udalerrian 151 unitate fiskal zeuden, 277,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.053 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 30 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 2 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Lavoûte-Chilhac udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Dupuytren-en kontraktura
Dupuytren-en kontraktura edo Dupuytrenen uzkurdura esku ahurreko aponeurosiaren hantura kronikoa da. Zenbaitetan fibrosia izaten du ondorio. Eskuko bi behatz angelu ahurrean geratzen dira bilduta higitu ezinik. Gizon helduengan agertzen da batez ere. Uzkurdura hau sendatzeko bide bakarra ebakuntzaren bidez ahurreko aponeurosia eta hori estaltzen duen larruazala kentzea da.
Bryn Mawr (Pennsylvania)
Bryn Mawr Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Montgomery konderrian kokatuta dago, Pennsylvania estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Onddo zikin
Onddo zikina edo behi-onddoa (Boletus luridus edo Suillellus luridus) Boletaceae familiako onddoa da.
Agolada
Agolada Galiziako Pontevedrako probintzian dagoen O Deza eskualdeko udalerria da.
Onddo zikin
Zapore oneko jangarria da, baina gordinik arriskutsua, batez ere edari alkoholdunekin nahastuta. Generoaren barruan korapilatsu samarra den atal baten prototipoa da, espezie ugari biltzen dituena, horietako batzuk elkarren antzekoak eta nekez bereiz daitezkeenak.
Agolada
Parrokiak
Agoladako udalerriak honako 24 parrokia hauek osatzen dute: Agra (San Miguel), Artoño (Santalla), A Baíña (San Pedro), Basadre (Santa María), Berredo (Santa María), Borraxeiros (San Cristovo), Brántega (San Lourenzo), Brocos (San Miguel), Carmoega (San Pedro), Eidián (Santiago), Esperante (San Cibrao), Ferreiroa (San Pedro), Gurgueiro (San Miguel), Merlín (San Pedro), Órrea (Santo André), Ramil (San Martiño), San Paio de Bais (San Paio), Santa Comba (San Xoán), Sesto (San Cibrao), O Sexo (Santiago), As Trabancas (San Mamede), Val de Sangorza (Santa María), Ventosa (San Xulián), Vilariño (Santa María).
Neolamprologus tetracanthus
Neolamprologus tetracanthus Neolamprologus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Onddo zikin
Sinonimoak: Boletus luridus Schaeff. (1774), Boletus rubeolarius Bull. (1791) , Boletus subvescus J.F.Gmel. (1792) , Leccinum luridum (Schaeff.) Gray (1821) , Tubiporus luridus (Schaeff.) P.Karst. (1881) , Dictyopus luridus (Schaeff.) Quél. (1888)
Deskribapena
Kapela: 6 eta 12 cm arteko diametrokoa, haragitsua, irmoa, hemisferikoa, gero ganbila kolore askotarikoa da: hori-oliba antzekoa, isla gorrixka edo grisaxkekin, gamuza-arrea, oliba-marroia edo marroi-herdoil kolorekoa. Azal lehorra, ilupa fin batekin.
Tutuak: Libreak eta horiak, gero berdexkak. Ukitzean urdindu egiten dira.
Tutu libreak: Kirtenera hurbiltzen diren orriak, baina ukitzen ez diotenak.
Poroak: Txikiak, biribilak, hasieran adreilu kolorekoak, gero gorri ilunekoak, baina laranjak ere izan daitezke, ertz argiagoarekin. Urdindu egiten dira behatzekin sakatzean.
Hanka: Betea, irmoa, sendoa, oinarrian lodituta, hori-laranja goiko aldean, beheko erenean arre-gorrixka. Sare gorri edo laranja koloreko nabarmenarekin
Haragia: Lodia, biguna, horixka (gorri-laranja hodien azpian), baina ebakitzean azkar bihurtzen da berde-urdinxka eta gero urdin. Zapore leunekoa eta usain atseginekoa.
Monasterio de Piedra
Monasterio de Piedra (euskaraz, Piedrako monasterioa) monasterio batek, hotel batek eta natura parke batek osaturiko multzoa da, Zaragozako Nuévalos udalerrian kokatua (Aragoi, Espainia), Calatayud hiritik hurbil. Ondoan duen Piedra ibaitik hartu du izena.
Onddo zikin
Deskribapena
Etimologia: Boletus terminoaren etimologia eztabaidagarria da. Luridus epitetoa latinetik dator eta zikina esan nahi du. Bere itxuragatik
Jangarritasuna
Jangarri ona, baina gordinik pozoitsua, batez ere edari alkoholdunekin nahastuta. Ez da gomendatzen kontsumitzea, nahasteak egon baitaitezke. Oinean sarea duten Luridi taldeko beste espezie toxiko batzuekin nahas daitekeelako.
Nahasketa arriskua
Boletus erythropus eta Boletus queletii ondoekin, baina hauek ez dute sarerik oinaren azalean. Oinean sarea duten beste espezie batzuk ere badaude, hala nola, Boletus caucasicus eta baita Luridi taldeko espezie toxikoak ere.
Sasoia eta lekua
Arrunta udan eta udazkenean, edozein basotan aurki daiteke, ohikoagoa da lurzoru karetsuetan edo neutroetan. Leku ilunetan eta bide bazterretan.
Banaketa eremua
Ipar Amerika, Europa, Errusia, Japonia, Australia, Himalaia, Erdialdeko Amerika, Georgia, Turkia eta Filipinak.
Harold Harefoot
Harold Harefoot ('erbi oin'; c. 1016 - 1040ko martxoaren 17a) bikingo errege bat izan zen, Ingalaterrako errege 1035etik 1040ra. Danimarkako Kanuto II.a Handia zuen aita (Danimarkako, Norvegiako eta Ingalaterrako erregea), eta Ælfgifu Ælfhelmsdotter zuen ama.
Kanuto III.a Hardeknut bere anaiordea bion aitaren oinordekoa izan zen Danimarka eta Ingalaterrako erregetzan, aita 1035eko abenduak 12an hil ondoren, baina, Magnus I.a Norvegiakoarekin liskarrean zebilenez, ezin izan zuen Ingalaterrara joan han bere autoritatea sendotzera, eta, beraz, bere Harold Harefoot izendatu behar izan zuen Ingalaterrako erresumako ordezkari bezala, Kanuto bera joan bitartean.
Haroldek, bere burua errege izendatzen du 1037an, Kanutok, hori onartzea beste erremediorik izan ez zuelarik, norvegiar erregearen aurkako borrokak zirauen bitartean, norekin, azkenean, adostasun batetara iritsi zen 1038an, honen bidez, Hardeknut seme-alabarik izan gabe hiltzen bazen, oinordekoa Magnus I.a Norvegiakoa bihurtuko zelarik.
Danimarka baketua izan ondoren, Kanuto, Ingalaterra inbaditu eta bere anaia traidorea tronutik kentzeko prestatzen da. 1040an. Harold, inbasioa baino pixka bat lehenago hil zenez, Kanutok, Ingalaterra domeinatzeko libre zen, handik gutxira errege koroatua izan zelarik.
Sophie Monk
Sophie Charlene Akland Monk (Londres, Ingalaterra, 1979ko abenduaren 14a) Ingalaterran jaiotako australiar abeslaria eta aktorea da.
Scelotes uluguruensis
Scelotes uluguruensis Scelotes generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Jesús Vidal
Jesús Vidal (León, Espainia, 1975) aktorea da. 2019an errebelazio aktore onenaren Goya saria lortu zuen, Campeones pelikulan jokatutako rolarengatik.
Biografia
Leonen jaio zen, 1975ean. Jaio zenetik miopia-patologikoa dauka, eta eskuineko begian itsua da. Horren ondorioz, % 90eko ikusmen ezgaitasuna dauka. Hispaniar Filologiako lizentziatura bukatu ostean, Kazetaritzako master bat egin zuen, eta praktikak kirol saioetan egin zituen.
Arte arloko hainbat eskolatan egin zituen ikasketak, eta lehenbiziko antzerki lana 2015ean egin zuen. Ondoren, ikastaro asko egin ditu Nazioarteko Antzerki Eskolan. 2014an kazetaritza alde batera utzi zuen, eta geroztik antzezpenean dihardu.
Zineman, bere lehenbiziko rola Campeones (Javier Fesser, 2018) filmean izan zen; Marin antzezten du, eta ezgaitasun intelektualen bat duten pertsonek osatutako saskibaloiko talde batean parte hartzen du. Film horrek bildu zuen diru gehien 2018an Espainiako zinemetan, eta Vidalek Goya saria jaso zuen.
Sariak eta izendapenak
Goya Sariak
Zinematografia Idazleen Zirkuluaren dominak
Ainhoa Zubillaga
Ainhoa Zubillaga Beristain (Donostia, Gipuzkoa, 1964 -) Euskal Herriko opera-kantaria da, mezzo-sopranoa.
Biografia
Bere Kantu ikasketak Edurne Agerriren zuzendaritzapean egin zituen, Donostian, eta Rita Damsekin Holandan. Bere prestakuntza izen handiko irakasleek eskainitako ikastaro eta klaseekin osatu du: Baldwin, Cotrubas, Chova, Forlano, Holl, Jansen, Larsson, Lavilla, Pearson, Quasthoff, Rappé, etab.
Espainia, Frantzia, Holanda, Britainia Handia, Polonia, Austria, Txekiar Errepublika, Mexiko eta Kubako areto eta jaialdietan abestu du (Vienako Musikverein, Toulouseko Halle aux Grains, Auditorio Nacional, La Coruñako Mozart Jaialdia, Musika Hamabostaldia, Cuencako Musika Erlijiosoaren Astea, Nanteseko Jaialdia, The Gregynog Festival, Daxeko Jaialdia, La Roque D’Antheron, Moreliako Jaialdia, Valentziako Musika eta Ondare Zikloa, Malagako Musika Erlijiosoaren Jaialdia, Madrileko "Música en las Iglesias", Bartzelonako Palau de la Música, Teatro Monumental, Almagroko Jaialdia, Escorialgo Jaialdia), orkestra garrantzitsuekin batera (Orquesta Nacional de España, Orchestre National de Lyon, Russian National Orchestra, Orchestre National du Capitole de Toulouse, Real Philarmonia de Galicia, Orquesta Sinfónica de Baleares, Bilboko Orkestra Snfonikoa, Euskadiko Orkestra Sinfonikoa, Orquesta Sinfónica de Galicia, Wiener Symphoniker, RTVE, Orquesta Filarmónica de Gran Canaria, Orquesta Filarmónica de Málaga…) eta ospe handiko zuzendariekin (Allemandi, Cecatto, Colomer, Francis, Gómez Martínez, Kout, López Cobos, Mena, Neuhold, Pletnev, Victor Pablo Pérez, Ros Marbá, Von Dohnányi, etab.)
Hainbat opera emanaldietan hartu du parte ABAOn (G. Verdiren Rigoletto, I Vespri Siciliani eta La Traviata; R. Straussen Der Rosenkavalier; L. Janaceken Jenufa), Donostiako Musika Hamabostaldian (G. Verdiren Rigoletto, “Tutto Verdi” Gala eta S. Rachmaninoven Aleko), Las Palmaseko opera denboraldian (R. Straussen Ariadne auf Naxos) Malagako Cervantes Antzokian (Ch. Gounoden Romeo et Juliette eta Fausto eta L. Janaceken Jenufa) Madrideko Teatro Realen (M. de Fallaren La Vida Breve) Lyoneko Auditorioan (M. de Fallaren La Vida Breve), Toulouseko Halle aux Grainsen (M. de Fallaren La Vida Breve) Bartzelonako Palau de la Musican (Opera eta zarzuela gala), Rioja Forum Ausitorioan (Opera eta zarzuela gala) eta Musikvereineko Urrezko Aretoan (Opera eta zarzuela gala). Purcellen Dido eta Eneas opera ere hainbat eszenatokitan abestu du, bai eta Katiuska zarzuela Bilboko Arriaga Antzokian.
Bach, Beethoven, Brahms, Bruckner, Haendel, Haydn, Mendelssohn, Mozart, Prokoviev, Rossini, Verdi etab.-en obra sinfoniko garrantzitsuenak ditu bere errepertorioan. Antzinako musika eta musika barrokoko proiektuetan hartzen du parte bakarlari gonbidatu gisa hainbat talderekin: La Capilla Compostelana, La Capilla Peñaflorida, La Compañía Musical, La Risonanza, Los Músicos de Su Alteza, etab.
Hainbat ganbera musikako emanaldi eskaini ditu piano-jole eta musikari ezberdinekin, errepertorio aleman, ingeles, frantses, espainol eta euskaldun zabala interpretatuz.
Musika garaikidearen arloan, nabarmentzekoa da A. Larrauriren Divergencia Armónica obraren estreinaldi mundiala, Bilboko Elkarte Filarmonikoak bere ehungarren urteurrena ospatzeko enkargatua, Gaugin laukotearekin batera.
Hainbat disko grabatu ditu.
Stellantis
Stellantis N.V. nazioarteko automobil-taldea da, eta Herbeheretan du egoitza. 2021eko urtarrilaren 16an sortu zen, Fiat Chrysler Automobiles italo-estatubatuarraren eta Groupe PSA frantziarraren arteko bat-egitearen ondorioz. 2021eko urtarrilaren 18an, taldeak Milango eta Parisko balio-poltsetan hasi zuen kotizazioa, eta 2021eko urtarrilaren 19tik aurrera, New Yorkeko balio-burtsan.
Taldeak FCA Italyren Fiat, Alfa Romeo, Lancia, Maserati eta Abarth; FCA US-ren Jeep, Chrysler, Dodge eta RAM; eta Groupe PSA-ren Peugeot, Citroën, DS, Opel eta Vauxhall markak ustiatzen eta merkaturatzen ditu.
2021eko bigarren seihilekoan, Stellantisek baieztatu zuen 30.000 milioi euro inbertituko zituela 2025era arte, markak elektrifikatzeko trantsizioa azkartzeko eta software berria garatzeko. Lau arkitektura elektriko eta eskalagarri sortzea du helburu.
Etimologia
2019an FCAk eta PSAk bat egiteko konpromisoa sinatu ondoren, Carlos Tavaresek —orduan PSAko burua— berretsi zuen erakunde berriaren izena ez zela ezagutuko zenbait aste igaro baino lehen: “Oraindik ez dago zehaztuta”, onartu zuen PSAko buruak. “Gai horretan ari dira gure taldeak lanean. Beste bizpahiru hilabete behar dira modu seguruan iristeko, izen egokiarekin......
2020ko uztailaren 15ean fusioaren izena jakinarazi zuten: "Stellantis", latinezko "stello" aditzetik datorrena, "izarrekin distira egitea" esan nahi duena.
Administrazioa
FCA eta PSAren arteko bat-egiterako negoziazioetan itundutakoaren arabera, enpresa nagusia Herbeheretan kokatu zen, PSAk izendatutako bost kidez osatutako batzordearekin, FCAk izendatutako bost kidez, John Elkann FCAko burua barne. Hamaikagarren kidea PSAko burua izango litzateke, Carlos Tavares, erakunde berriaren zuzendari exekutiboa ere izango litzatekeena.
Beruwala
Beruwala ( tamil: பேருவளை) hiri bat da Sri Lanka koa
Geografia
10 metrora dago uraren gainetik eta 58 kmra dago Colombotik, Hiri garrantzitsuena.
Demografia
2011an 35 068 biztanle gutxi gorabehera zituen
I'm No Angel
I'm No Angel 1933ko Wesley Ruggles estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Tira neska joriak zirkuko dantzari eta lehoi-hezitzaile moduan dihardu. Dirua behar duenez, saio berri batekin arriskatzea onartuko du: burua lehoi baten ahutzetan sartzea. Ikuskizun berri honi esker, zirkua New Yorkera doa lehenengoz eta Tirak gehien atsegin duena egin ahal izango du: opari garestiak egiten dizkioten gizon aberatsak limurtzea, alegia.
MiMi Aung
MiMi Aung (1968) birmania r-estatubatuar ingeniari eta Txorroko Propulsioko Laborategiko (Jet Propulsion Laboratory - JPL) proiektuko zuzendaria izateaz gain, Marte ra bidalitako Ingenuity Helikoptero aren taldeko ingeniari nagusia da, 2021eko apirilaren 19an aireratu zen lehen hegazkin estralurtarra.
Ikerketa eta ibilbidea
Aung Txorroko Propulsioko Laborategian (JPL) 1990ean sartu zen, eta bertan espazio-hegaldiekin eta NASA ko Espazio Sakonaren Sarea (Deep Space Network -DSN) proiektuekin lan egin du. DSNko Irrati Maiztasuneko eta Mikrouhin Azpisistemetako Atalean hasi zuen bere ibilbidea, eta bertan Block V Hargailuaren (Block V Receiver) algoritmo ak garatu eta probatu zituen. Hartzaile digitala munduko hiru DSN konplexuetan hedatu zuen, monopulsezko radar sistemetan lan egin aurretik. Monopulsezko radar sistemak DSNrako 34 m-ko antenekin konbinatuta erabili ziren. 240 GHz erradiometroan lan egin zuen “Lurrarren orbitan mikrouhin bidezko sistemaren adarren zunda rako.” Bere hurrengo proiektua StarLight bi espazio-ontzien interferometroa izan zen. Horretarako, irrati-maiztasuneko hegan egiteko sentsore autonomoaren eraketa diseinatu zuen. Lurreko Planeta Bilatzailean hegan egiten duen formazio proiektuaren elementuen kudeatzaile hautatu zuten. Baina finantziazioa lortu ez zutenez, Lurreko Planeta Bilatzailearen sarri atzeratu ondoren, bertan behera utzi zuten 2011. urtean. Aung orientazio, nabigazio eta kontrol sentsoreen taldeko gainbegiratzaile bilakatu zen. Gaitasun horretan, espazio-hegaldietako misioetarako sentsore teknologiak sortu zituen. Espazioaren esplorazio autonomoan gero eta interes handiagoa zuen, eta 2010ean atalaren zuzendari izendatu zuten. Psyche espazio-ontzi proiektuko taldeko kidea da.
2013an Sistema Autonomoen Dibisioko zuzendariorde bilakatu zen, eta 2015ean Marte Helikoptero-ko buru izendatu zuten. Marteko atmosfera hain mehea denez, Marte Helikopteroko palek gas dezente gutxiago topatzen dute eta beraz, lurrean biratuko luketen baino azkarrago aritu behar dira. Marte Helikopteroaren lehen hegaldi probak JPL espazio simulagailuaren barruan egin ziren 2019ko hasieran. Helikopteroaren kostua guztira 23 milioi dolar ingurukoa da, eta 1,8 kg baino gutxiago pisatzen du. Helikopteroa Perseverance ibilgailuaren sabelari lotuta jaurti zen 2020ko uztailean, NASAren Marte 2020 misioaren atal bat bezala. Perseverance esploratzailea arrakastaz lehorreratu zen Marteko gainazalean 2021eko otsailaren 18an, eta bi egun beranduago NASAko JPLk Marteko Ingenuity Helikopteroaren bere lehen txostena jaso zuen, Marteko Orbitako Miatzailearen bidez. 2021eko apirilaren 3an arrakastaz zabaldu zen, eta apirilaren 19an hegazkin batek beste planeta batean kontrolatutako lehen hegaldia egin zuen.
Konpromiso publikoa
Aung Elkarte Planetarioko aditua da, eta Hegaldi Espazialak (Spaceflight) aldizkarian idatzi izan du. BBC telebita kateak munduko 100 emakume nabarmenenen artean hautatu zuen 2019an. Aungek JPLko gela garbian webcam bat instalatu zuen, herritarrek helikopteroaren garapena ikusteko aukera izan zezaten.
Aung 2019ko Espazioko Erreginak (Space Queens) dokumentalean agertu zen, Apollo 11 n inspiratutako beste hainbat emakumerekin batera. Bertan, 2020an Perseverance esploratzailearekin gizateria Martera eramateko duen inplikazioa aipatu zuen, bereziki Ingenuity helikopterorako proiektuan lan eginez, Marteko atmosferan propultsatutako hegaldi baterako aukera frogatu lukelako.
NA-132B
NA-132B edo Iguzkitzako saihesbidea, Nafarroako interes orokorreko errepide bat da, Iguzkitzako hirigunearen saihesbidetzat egina. A-12 autobidearen 46,80 kilometroan hasi eta NA-132A errepideko 6,35 kilometrora arte doa. Errepidea 3,46 kilometro luze da.
The Last Kingdom
The Last Kingdom britainiar telesail historikoa da, Bernard Cornwellen The Saxon Stories eleberrietan oinarrituta.
Sinopsia
872. urtea da, gaurko Ingalaterra erresuma askotan banandutako lurraldea da. Erresuma horietatik asko Gudaroste Pagano Handiaren erasoaldiaren ondorioz daniar inbaditzaile bikingoen eskuetan erori dira, Alfredo Handia erregearen agindupean dagoen Wessexeko erresuma bakarrik utziz. Garai haietan, daniarrek Uhtred iparraldeko saxoi noblea hilko eta bere seme Uhtred Bebbanburgekoak harrapatuko eta daniar bat bezala haziko dute. Laster, bere jaioterriaren eta hezten duen jendearen artean aukeratu beharko du, eta, beraz, bere leialtasuna frogatuko da.
Paris-Corrèze
Paris-Corrèze, Frantzian egiten zen txirrindularitza lasterketa profesionala izan zen. Laurent Fignon txirrindulari ohiak antolatu zuen lasterketa 2001. urtean. Lehenengo urteetan, hiru etapa zituen, baina 2006tik aurrera, bi etapa bakarrik izaten ziren. Paris hegoaldetik hasi eta Massif Central etik pasatzen zen.
Lasteketa honen azken ekitaldian, 2012ean jokatutakoa, Egoitz García txirrindulari euskalduna gailendu zen.
Chamarandes-Choignes
Chamarandes-Choignes Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chamarandes-Choignes udalerrian erroldatutako biztanleak 1.011 ziren. Familiak 397 ziren, horien artean 92 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 140 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 132 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 33 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 433 etxebizitza zeuden, 404 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 19 hutsik zeuden. 406 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 404 etxebizitza nagusietatik 308 bere jabearen bizilekua ziren, 78 alokairuan okupaturik zeuden eta 18 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 95 etxek lau zituzten eta 269 etxek bost zituzten. 327 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 169 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 215 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 722 ziren, horien artean 463 aktiboak ziren eta 259 inaktiboak ziren. 463 pertsona aktiboetatik 434 lanean zeuden (227 gizon eta 207 emakume) eta 29 langabezian zeuden (12 gizon eta 17 emakume). 259 pertsona inaktiboetatik 110 erretiraturik zeuden, 122 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Chamarandes-Choignes udalerrian 414 unitate fiskal zeuden, 1.053,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.750 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Chamarandes-Choignes udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Presbiterianismo
Presbiterianismoa Protestantismoaren adar bat da, eta bere sustraiak Kalbinismo eta Eskoziako Erreforma Protestantean ditu. Presbiterianismoaren buru nabarmenak Suitzan Joan Kalbin, Ulrich Zwingli eta Heinrich Bullinger, eta Eskozian John Knox izan ziren.
Presbiteriarrek Ameriketako Estatu Batuetako demokraziaren sorreran eta haren Konstituzioaren eraketan paper garrantzitsua jokatu zuten, azken hau hein handi batean presbiterianismoaren ordezkaritza gobernu eran oinarritu baitzen. Era berean, presbiteriarrak Princetongo Unibertsitatearen sortzaileak dira. Gaur egun, mundu osoan 55 milioi presbiteriar inguru daude.
Roma (2018ko filma)
Roma 2018ko Alfonso Cuarón mexikar zinema zuzendariaren film dramatikoa da. Yalitza Aparicio, Marina de Tavira, Marco Graf, Daniela Demesa, eta Enoc Leañok antzeztu zuten.
Sinopsia
Mexiko Hiria, 1970eko hamarkadaren hasiera. Cleo etxeko langile dabil Roman, erdiko klaseko auzo batean.
Joseph Babinski
Joseph Babiński, Józef Julian Franciszek Feliks Babiński (Paris, 1857ko azaroaren 17a - ib., 1932ko urriaren 29a) poloniar jatorriko frantziar sendagilea izan zen.
Davide Rebellin
Davide Rebellin (San Bonifacio, Italia, 1971ko abuztuaren 9a - Montebello Vicentino, 2022ko azaroaren 30a) italiar txirrindulari profesional bat izan zen.
Pasquale Cinquegrana
Pasquale Cinquegrana (Napoli, Italia, 1850eko apirilaren 21ean - Napoli, Italia, 1939ko apirilaren 27an) napolierazko poeta eta abesti-idazle napolitarra zen. Napolitar abesti ezagun ugariren egilea izan zen.
Davide Rebellin
Garai guztietako klasikomano bikainenetakotzat jotzen da, hauetako asko irabazi edota hiru lehenbizikoen artean sailkatu izan zen.
Klasikoak eta Munduko txapelketa
{| class="wikitable" style="font-size: 95%; text-align: center; background-color: #fff;" ! colspan="2" width="147 px"| Lasterketa !! 1993 !! 1994 !! 1995 !! 1996 !! 1997 !! 1998 !! 1999 !! 2000 !! 2001 !! 2002 !! 2003 !! 2004 !! 2005 !! 2006 !! 2007 !! 2008 !! 2009 !! 2014 !! 2015 !! 2016
Onddozuri mingots
Onddozuri mingotsa (Boletus radicans) Boletaceae familiako onddo espezie bat da.
Ezin da jan, haragiak zapore mingotsa baitu. Purgatzailea ere izan daiteke, gordinik jaten bada.
Deskribapena
Kapela: 5 eta 10 cm arteko diametrokoa, lodia, haragitsua, zurixka, tonalitate berdexkaduna, gris edo okre argikoa, ganbila, hasieran ertza biribilkatua, azal lehorra, eta tomentu zurixka batez estalia.
Tutuak: Horiak. luzeak, finak, libreak edo eskotatu samarrak.
Tutu libreak: Oinera hurbiltzen diren tutuak, baina ukitzen ez diotenak.
Tutu eskotatuak: Oinera iritsi baino lehentxeago, eskote txiki bat duten tutuak.
Poroak: Finak, biribilak edo apur bat angelutsuak, hori-limoi edo hori-oliba kolorekoak, hatzekin sakatuz gero, kolore berde-urdinxka hartzen dute.
Hanka: Zurixka edo horixka, lodia, zuzena, erraboilduna eta oinarrian sustrai antzeko bat, goiko aldean, kolore hori zurbileko sare fin batekin.
Haragia: Zuria edo apur bat horixka, airearekin kontaktuan urdindu egiten da, baina gero koloregabetu egiten da; hasieran trinkoa, gero bigundu egiten da. Zapore mingotsa eta usain ahula. Perretxikoa erditik ebakitzen badugu, oinaren oinarrian kolore gorrixka ikusiko dugu.
Etimologia: Boletus terminoaren etimologia eztabaidagarria da. Albidus epitetoa berriz latinetik dator, eta zurixka esan nahi du. Koloreagatik.
Jangarritasuna
Ezin da jan, mingotsa delako.
Nahasketa arriskua
Boletus calopus espeziarekin, baina honek gorria du oinaren behealdea.
Banaketa eremua
Europa, Asiako iparraldea.
Egerreko artxidiozesia
Egerreko artxidiozesia (Egri főegyházmegye, Archidioecesis Agriensis) Erromatar Eliza Katolikoaren hungariar artxidiozesia da. X. mendean ezarri zen Egerreko elizbarruti gisa eta 1804ko abuztuaren 9n artxidiozesi bihurtu zen. Artzapezpikuaren egoitza Egerren dago. Egun artzapezpikua Csaba Ternyák da.
Betty Davis
Betty Davis (Betty Gray Mabry, (Durham, Ipar Carolina; 1944ko uztailaren 26a - Homestead, Pennsylvania, 2022ko otsailaren 9a) funk eta soul musikaren emakume abeslari estatubatuarra izan zen. Funk garaiaren ahots garrantzitsuenetariko bat izan zen, bereziki zuzeneko kontzertuetan. Modelo gisa ere lan egin zuen.
Ibilbidea
Miles Davisekin harreman sentimentala hasi zuen Masekelatik banandu eta gutxira, eta 1969ko udaberrian, Betty Columbia Recordsera itzuli zen, Miles eta Teo Macero ekoizleekin demostrazio kantu sorta bat grabatzera. Saio horietan gutxienez bost abesti grabatu ziren, horietako hiru Mabryren jatorrizkoak, eta beste batzuk Cream eta Creedence Clearwater Revivalen bertsioak izan ziren. Miles saiatu zen demostrazio-kantu horiek erabiltzen Bettyrentzat kontratu diskografiko bat ziurtatzeko, baina Columbia eta Atlantic ez zeuden interesatuta, eta 2016ra arte artxibatu zituzten Betty Davis, The Columbia Years, 1968-69 albuma kaleratu arte.
Davisengandik banandu ondoren, Betty Londresera joan zen bizitzera 1971n, bere karrera modelo gisa jarraitzeko. Erresuma Batuan musika idatzi zuen eta, 1972 inguruan, Estatu Batuetara itzuli zen, Santanarekin abestiak grabatzeko asmoz. Aldiz, mendebaldeko kostaldeko funk musikari talde batekin grabatu zituen bere abestiak. Bere lehen diskoa, Betty Davis, 1973an kaleratu zuen. Bi arrakasta txikia izan zituen Billboard R & Bren zerrendan: "If I 'm in Luck I Might Get Picked Up", 1973an 66. postura heldu zen, eta "Shut Off the Lights", 97. postura heldu zena. 1975ean. Davisek beste bi album kaleratu zituen, They Say I 'm Different (1974) eta Nasty Gal (1975) Island Records diskoetxe handian egin zuen debuta. Hiru albumetako batek ere ez zuen arrakasta komertzialik izan.
Boury-en-Vexin
Boury-en-Vexin Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Betty Davis
Ibilbidea
Davisek kultuzko figura izaten jarraitu zuen abeslari gisa, neurri batean garaian eztabaidagarria izan zen bere jarrera sexual irekiagatik. Bere emanaldi batzuk boikoteatuta izan ziren, eta, talde erlijiosoen presioa zela eta, bere abestiak ez ziren irratian erreproduzitu.
Boury-en-Vexin
Biztanleria
2007an Boury-en-Vexin udalerrian erroldatutako biztanleak 343 ziren. Familiak 148 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 196 etxebizitza zeuden, 145 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 44 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 193 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 145 etxebizitza nagusietatik 127 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 24 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 112 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 76 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 243 ziren, horien artean 189 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 189 pertsona aktiboetatik 177 lanean zeuden (99 gizon eta 78 emakume) eta 12 langabezian zeuden (7 gizon eta 5 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 14 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Boury-en-Vexin udalerrian 140 unitate fiskal zeuden, 325 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.608 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Boury-en-Vexin udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden, 670 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pare txirikordatu
Pare txirikordatuzko kablea kable pare motetako bat da. Kobrezko hariez osatuta egoten dira, euren artean txirikordatuak. 2, 4, 25 eta 100 hariko kableak daude, baita gehiagokoak ere. Txirikordatuak propietate elektrikoak egonkortzen ditu kablean zehar eta inguruan egon daitezken beste kable pareek sortutako interferentziak murrizten ditu.
UTP
UTP ingelesezko Unshielded twisted pair edo apantailatu gabeko pare txirikordaturen siglak dira. Honela deitzen dira apantailatuez bereizteko. Apantailamentuak ez du babes handirik ematen, baina IBMk bere Token Ringen erabiltzen duena denez dexente hedatu da.
Gaur egun ordenagailu sareetan erabiltzeko hurrengo kategoriak existitzen dira:
Jarraian ematen da UTP kablea krinpatzeko jarraitu beharreko bi arauen mapak: Zbk	Pin	1.Kolorea	2.aukera	Izena 1.Pare	4	Urdina Gorria R1	5	Txuria/Urdina	Berdea T1 2.Parea	3	Txuria/Naranja	Beltza T2	6	Laranja Horia R2 3.Parea	1	Txuria/berdea	Urdina T3	2	Berdea Laranja R3 4.Parea	7	Txuria/marroia	Marroia T4	8	Marroia R4
Kableak alderazteko taulak
beste irizpideekin:
* Teknologia aurreratzen doan heinean gehienezko luzera handitzen da.
** Kable batentzako transmisio-abiadurak ez daude hertsiki mugatuak. (hau da, abiadura muga gaindi daiteke)
Ze lekutarako erabilgarriak:
Pugny-Chatenod
Pugny-Chatenod Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Pugny-Chatenod udalerrian erroldatutako biztanleak 845 ziren. Familiak 314 ziren, horien artean 57 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 29 bakarrik bizi ziren emakumeak), 110 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 110 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 37 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 469 etxebizitza zeuden, 314 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 143 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 367 etxeak ziren eta 102 apartamentuak ziren. 314 etxebizitza nagusietatik 267 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 218 etxek bost zituzten. 289 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 109 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 197 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 577 ziren, horien artean 399 aktiboak ziren eta 178 inaktiboak ziren. 399 pertsona aktiboetatik 372 lanean zeuden (190 gizon eta 182 emakume) eta 27 langabezian zeuden (14 gizon eta 13 emakume). 178 pertsona inaktiboetatik 53 erretiraturik zeuden, 50 ikasten zeuden eta 75 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 35 komertzioetatik, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 4 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren eta 6 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.