cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fontaine-Guérin
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 igeltseroak, 3 zurginak, 2 iturginak, 3 ile apaindegiak eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 arropa denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Fontaine-Guérin udalerrian 25 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.239 hektarea erabiltzen.
Maider Redin
Maider Redin Pagaldai (Donostia, 2000) gipuzkoar igerilaria da. Tximeleta estiloan espezializaturik dago eta Espainiako txapelduna izan zen 2021ean. 50m eta 100m tximeleta estiloko Euskal Herriko errekorrak ditu. Easo Igeriketa Taldeko kidea da.
Fontaine-Guérin
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Maider Redin
Biografia
8 urte zituela igeriketa sinkronizatua egiten hasi zen eta 14 urterekin hasi zen igeriketan. Hasieran bizkar estiloan aritu zen baina hasi eta bi urtetara tximeleta estilora pasa zen. 2021ean Espainiako txapelduna izan zen 50 m tximeleta proban eta 2022an 100 metrotako Euskal Herriko errekor berria ezarri zuen Euskal selekzioarekin Canet de Rossellón jokaturiko meetingean.
Atherinella schultzi
Atherinella schultzi Atherinella generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Atherinopsidae familian.
Twinnita
Twinnita mineral bat da eta sartorita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Twinnita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 da.
Cambron
Cambron Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Cambron udalerrian erroldatutako biztanleak 718 ziren. Familiak 288 ziren, horien artean 64 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 44 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 92 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 316 etxebizitza zeuden, 293 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 302 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 293 etxebizitza nagusietatik 243 bere jabearen bizilekua ziren, 46 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 9 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 87 etxek lau zituzten eta 161 etxek bost zituzten. 206 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 108 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 150 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 474 ziren, horien artean 349 aktiboak ziren eta 125 inaktiboak ziren. 349 pertsona aktiboetatik 318 lanean zeuden (178 gizon eta 140 emakume) eta 31 langabezian zeuden (18 gizon eta 13 emakume). 125 pertsona inaktiboetatik 57 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Cambron udalerrian 296 unitate fiskal zeuden, 724 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.480,5 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 1 iturgina eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Cambron udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 480 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Branchiostegus gloerfelti
Branchiostegus gloerfelti Branchiostegus generoko animalia da. Arrainen barruko Malacanthidae familian sailkatzen da.
Gamelan
Gamelan Indonesiako orkestra da (Javakoa eta Balikoa batez ere), gong, xilofono, txirula eta gisako tresnez osatua. Antzerkian, erlijio-ospakizunetan eta abarretan aritzen dira gamelanak eta bete behar duten eginkizunaren araberako osagaiak eta ezaugarriak dituzte. Erritmo eta tinbre ugari lor daitezke saio horietan, eta aberastasun handikoak dira horregatik. 25-50 musikarik inguru osatzen dituzte orkestrak.
Historia
Lehen garai historikoetan Indonesia menderatu zuten kultura hinduetako eta budistetako erresumak baino lehenagokoa da gamelana, eta arte natiboaren forma da. Musika-tresnen egungo forma Majapahit Inperioan garatu zen. Indiak beste arte batzuetan izan zuen eragin handiarekin alderatuta, kultura horrek gamelan musikan duen presentzia bakarra Javan kantatzeko estiloa da, baita itzalen Wayang kulit txotxongiloen gaietan ere.
Javako mitologiaren arabera, Sangre Hyang Gurúk Shaka Samvat, 167 (c. AD 230), Maendra mendiaren jauregitik Medang Kamulanera (orain Mont Lawu) Java guztiaren errege izan zen jainkoa. Jainko horrek seinale bat behar zuen beste jainkoak oihukatzeko eta gong-a asmatu zuen. Mezu konplexuagoetarako, beste bi gong asmatu zituen, horiek osatuko baitzuten jatorrizko gamelan-multzoa.
North Lynbrook (New York)
North Lynbrook Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Nassau konderrian dago, New York estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Gamelan
Historia
Musika multzo baten lehen irudia Borobudur tenpluan, Javan, VIII. mendean aurkitzen dugu. Irudi honetan banbuzko flautak, kanpaiak, hainbat neurritako danborrak, laud bat eta arku-instrumentuak eta pinçak ikus daitezke. Ez da metalofonorik ez xilofonorik agertzen. Hala ere, irudi horrek gameluaren formarik zaharrena iradokitzen duela dirudi.
Instrumentuek Majapahit Inperioaren garaiko forma hartu zuten. Garai hartako inskripzioen eta dokumentuen arabera, erreinuak beti izan zuen interpretazio-arteak gainbegiratzeko bulego bat, gamelan delakoa barne. Bulego horrek ere zaintzen zuen musika-tresnak behar bezala eraikitzen zirela, eta, aldi berean, gorterako emanaldiak antolatzen zituen.
Javako jauregietan zeuden ezagutzen diren talderik zaharrenak, Munggang gamelana eta Kodokngorek, seguru asko XII. mendekoak dira. Hauek estilo zaratatsuaren oinarri musikala interpretatu behar zuten. Aldiz, “estilo delikatukoak” kemanak tradiziotik abiatuta garatu ziren, eta Javako poesia kantatzeko tradizioekin erlazionatzen ziren, halako moldez non askotan uste dute baita dantza bedhaya modernoaren tradizioaren antzekoa dela. XVII. mendean, bi gamelan-estilo horiek nahasi eta hedatu egin ziren, Bali, Java eta Zundaren gamelan modernoen aldaera handia osatu arte, elementu horien nahasteen emaitza baitira. Beraz, estilo-aniztasuna kontzeptu teoriko, tresna eta teknika berberak dira.
Tipologiak
Gamelu-tipologiak multzo bakoitza osatzen duten instrumentuen eta ahotsaren, afinazioaren, errepertorioaren eta kultura-testuinguruaren beste elementu batzuen erabileraren arabera bereizten dira. Oro har, ez dago berdin-berdinak diren bi gamelan-multzorik, eta izen handiko gorteetan daudenek beren estiloa eta ezaugarriak dituzte. Estilo batzuk hurbileko multzoen antzekoak izan daitezke, eskualde-estiloaz hitz egin daitekeenaren antzekoak. Askotan, eremu geografikoen arabera multzoka daitezke, estilo balinarren, javanesen edo sondanesen arteko banaketa nagusiarekin. Helduek ere gamelan-estilo propioa zuten, baina jada ez da erabiltzen; azken orkestra edo taldea Sumenep jauregian gordetzen da. Gamelan sondanes-aren barruan, estilo garrantzitsu bat gamelan degung da, pelog moduan eskala berezia duten instrumentuen azpitalde berezi bat erabiltzen duen multzoa. Balineen gamelana birtuosismoarekin, tempo aldaketa azkarrekin eta gamelan gong kebyar estiloaren dinamikekin lotzen da. Baliren beste herri-estilo batzuk Kecak dira, "tximinoaren kantua" izenaz ere ezagutzen den forma musikal eta dantzatua. Javako gamelua XIX. mendeko gobernarien gorteetara jo zen batez ere, bakoitzak bere estiloarekin, normalean Baliren estiloa baino motelagoa eta gogoetatsuagoa. Javako gamelana burdinazkoa edo kobrezkoa izan daitekeen arren, tresnarik onenak brontzezko egintzak dira. Java eta Baliko gune nagusietatik kanpo, gamelana migrazioaren eta interes kulturalaren bidez zabaldu da, estilo berriak sortuz. Malaysiako gamelana Javako tradiziotik dator, Riau-Linggaren bitartez, zeinek gero bere nortasuna izango baitzuen, sisteman afinatutako zenbait tresna slendro moduaren ia distantziakide erabiliz, eta sarritan bemol edo mendebaldeko do bat erabiltzen du afinazioaren oinarri gisa. Javako emigranteek Surinamera jotzen dute gamelanean, Javako erdialdeko herrien antzeko estiloarekin. Gamelana ere Filipinak kulintang-ekin lotuta dago. Gamelanaren aldaerak Indonesiatik kanpoko 25 herrialdetan aurki daitezke, errepertorio tradizional eta esperimentalak barne.
Javako ahozko kulturan, gamelanen arteko bereizketak osatutzat edo osatugabetzat, arkaikotzat edo modernotzat, herritartzat edo txikitzat hartzen dira. Multzo arkaikoak instrumentuen konbinazio bakarrengatik bereizten dira, edo antzinako instrumentuak gordetzen dituztelako, hala nola, hiru tonuko gameluan sartutako zuhaitz kanpaiak (byong). Eskualdeko gamelanak, askotan, estandarretatik bereizten dira (hots, doinu nagusia berregiten duten estandarretatik), inxa edo mihi bikoitzeko tresnak (selompret, slompret, edo sompret) sartzen dituztelako, baita danbor eta gong-kopuru handia ere, eta horietako batzuk angklung izeneko tresna astindu bat dira.
Testuinguru kulturala
Indonesian, gamelanak dantza, wayang kulit txotxongilo antzerkia edo errituak eta zeremoniak laguntzen ditu maiz. Ohikoa da gamelaneko musikariak dantzaren mugimenduekin eta poesiarekin ohitzea, eta dantzariak taldean jotzeko gai izatea. Wayang antzerkian, dalangak (titiriteroak) gamelanari buruzko ezagutzak izan behar ditu, musika-adierazpenak eman ahal izateko. Gamelana berez musikazkoa da —klenenen estiloan, edo irratsaioetarako—, baina ez da ohikoa Mendebaldean egiten diren kontzertuetan.
Gamelanak erritualei egiten dien papera hain da garrantzitsua, esaera bat bada “gong-a zintzilikatu arte ez da ofiziala”. Interpretazio batzuk errealitatearekin lotuta daude: Some performances are associated with royalty, adibidez, Yogyakartako sultanaren bisitak. “Màwlid an-Nabí” (Muhàmmad-en urtebetetzea) ospatzeko erabilitako berariazko erritualei lotuta dago, hala nola gamelan sekatan-i. Balin, erlijio-erritu askok gamelan-musika dute. Baita Indonesiako eliza katolikoaren zeremoniak ere. Pieza batzuk jarduketa edo zeremonien hasiera eta amaieretarako izendatzen dira. Ondorioz, pieza bat ("Udan Mas") hasi denean, ikusleek badakite lana bukatzear dagoela eta alde egiten has daitezke. Beste pieza batzuek botere magikoen konnotazioak dituzte, eta espiritu txarrak urruntzeko erabil ditzakete.
Gamelanak askotan jotzen dira irratietan. Adibidez, Pakualaman purua Minggu Poneri (Javako egutegiko 35. zikloko egun batean) bizi da. Hiri handietan, Radio Republik Indonesiak aktore eta musikari profesionalak kontratatzen ditu, eta musika mota horren hedapen zabala egiten dute.
Javako gortearen tradizioan, pendopoa n ukitzen da gamelana, pabiloi irekia, sabai leizetsukoa, paretarik gabea eta lurrez baldosa edo marmolez hornitua. Musika-tresnak plataforma batean daude albo batean, eta, horri esker, soinua sabaiko espazioan birberatzen da, akustika indartzeko.
Entsegua (sekaha) irakasle batek gidatzen du, eta lan horren bidez taldea zuzentzen da pieza berriak sortzeko. Pieza berri bat lantzen dutenean, irakasleak taldea bideratzen du hura prestatu eta entseatzeko, baina espazioa uzten du taldeak inprobisatzeko interpretazio libreetarako, gero musika hori idatzi eta gehiagotan entseatzeko.
Balineen gamelan-estilo asko daude. Gong kebyarra da berrienetako bat. Talde batzuek etengabe aldatzen dute musika, musika zaharrak hartuz eta soinu berriekin nahastuz, aldaketa berriak sortuz. Haien musika etengabe aldatzen da, haiek uste baitute musikak hazi eta aldatu egin behar duela; salbuespen bakarra pieza sakratuak dira. Pieza berri batek hilabeteak behar izan ditzake osagaitzat jotzeko.
Gizonek eta emakumeek talde bereizietan jotzen dute, salbuespen batekin: Javako pesindhen taldea, non emakumeek gizon taldeekin abesten baitute.
Gamelana Indonesiatik kanpoko hogei herrialdeetan praktikatzen da, musika kontzertuen testuinguruan edo erbesteratuen komunitateen zeremonien parte gisa egiten da maiz. Eta dantza eta txotxongilo antzerkiak ere sar daitezke.
Musika
Gamelan-musika gai nagusi batean oinarritzen da, instrumentu batzuek osorik jotzen dute, parteak, apaingarriak edo erritmoa dute:
Ez dute intonazio zehatzik, gamelan-orkestra bakoitzak bere afinazioa du, eta hainbat intonazio-sistema erabiltzen dira, hala nola slendro deritzona 5 soinu desberdinekin edo pelog delakoa 7 soinuekin. Gamelan batzuek eskala horietako bat baino ez dute erabiltzen, eta beste batzuek, berriz, gamelan bikoitzak.
Bi interpretazio-estilo daude: leuna, denboraz kanpoko soinu-fluxua duena, kantuarekin eta kalusarekin lotua, dantza gisa, eta indartsua, gaga dantzarekin eta perkusioak zuzendua.
Gamelana kulturaren zati garrantzitsua da Indonesian, antzerkiarekin edo dantzarekin batera, eta ospakizun handietan parte hartzen du. Herri askok aire zabaleko pabiloi bat dute gamelan-orkestrarako.
Notazioa
Gamelan-musikak tradizioz ez du notaziorik, eta ahozko tradizio gisa hasi zen. Baina, XIX. mendean, Yogyakarta eta Surakartako kraton jauregietan errepertorioa transkribatzea ahalbidetuko zuten zenbait notazio garatu zituzten. Transkripzio horiek ez ziren erabiltzen musika irakurtzeko, buruz ikasitakoa, baina gorteetako memoria musikala gordetzeko balio zuten. Yogyanesa xake-taula baten antzekoa da, eta sei edo zazpi lerro bertikal erabiltzen ditu balungan notarik altuenak (melodia) eta erritmo serieak adierazten dituzten lerro horizontalak irudikatzeko. Laugarren lerro bertikala eta horizontala ere ilundu egiten dira, irakurgarriagoak direlako. Ezkerreko ikurrek gongen egitura metrikoa adierazten dute, eta danborraren ezaugarri espezifikoak eskuinaldean daude. Solonesa notazioa horizontalki irakurtzen da, mendebaldeko notazioa bezala, baina ez du lerrorik erabiltzen. Noten balioak, ordea, horien tarteko oharrak dira.
Instrumentuak
Gamelan bat metalofonoz osatuta dago funtsean, eta beste tresna batzuk, hala nola flauta (suling) eta zitara (celempung), ez dira hain ohikoak. Eskuekin jotzen den kendang danborra funtsezkoa da, metalofonoa ez izan arren, piezen erritmoa markatzen eta mantentzen laguntzen duelako batzuen eta besteen arteko trantsizioetan.
Mauno Koivisto
Mauno Henrik Koivisto (Turku, 1923ko azaroaren 25a - Helsinki, 2017ko maiatzaren 12a) finlandiar politikaria eta finantzaria izan zen. Finlandiako bederatzigarren presidentea izan zen, 1982tik 1994ra.
Bizitza
Finantza-ministroa (1966-1967) eta Finlandiako Bankuko gobernadorea izan zen 1968. urteaz geroztik. Lehen ministro 1968-1970 bitartean, Finantza-ministro berriro 1972an, eta lehen ministro izendatu zuten 1979. urtean. Komunisten laguntza izan zuen ezker-zentroko gobernua osatu zuen, eta, Kekkonen lehendakariak dimisioa aurkeztu zuenean, Koivisto bera hautatu zuten lehendakarigai alderdi sozialdemokrataren aldetik (1982). Finlandiako lehendakari hautatu zuten berriro 1987. urtean.
Bragelogne-Beauvoir
Bragelogne-Beauvoir Frantziako udalerria da Aube departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Mendieta (Axpuru)
Mendieta gaur egun Arabako Donemiliaga udalean, Axpuru kontzejuan dagoen herri hustua da.
Rhipidomys ochrogaster
Rhipidomys ochrogaster Rhipidomys generoko animalia da. Karraskarien barruko Sigmodontinae azpifamilia eta Cricetidae familian sailkatuta dago.
Mendieta (Axpuru)
Historia
Ez dira datu asko ezagutzen. 1257tik dokumentatuta dago eta 1556 inguruan hutsik gelditu zen. Bi baseliza XIX. mendearen erdialdera arte zutik iraun zuten: San Kristobalarena Uruburuko Andre Mariarena.
Bragelogne-Beauvoir
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 187 etxebizitza zeuden, 126 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 32 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 184 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 126 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 18 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 42 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 84 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 72 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 37 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 175 ziren, horien artean 136 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 136 pertsona aktiboetatik 133 lanean zeuden (74 gizon eta 59 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bragelogne-Beauvoir udalerrian 131 unitate fiskal zeuden, 285 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.110 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 iturgina eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Bragelogne-Beauvoir udalerrian 65 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.326 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Castle Park, Caerphilly
Castle Park, Galesko Caerphilly udalerriko etxebizitza eremu bat da, izen berdineko konderrian.
Aleksandar Vučić
Aleksandar Vučić (Александар Вучић; Belgrad, 1970eko martxoaren 5a) serbiar politikaria da. Serbiako presidentea da 2017ko maiatzaren 31etik.
Zuzenbidea ikasi zuen Belgradeko Unibertsitatean eta Ingalaterran lan egin zuen aldi batez. Zuzenbidea ikasi zuen Belgradeko Unibertsitatean eta Ingalaterran lan egin zuen aldi batez.
1993an sartu zen politikan, ultraeskuindar Serbiako Alderdi Erradikaleko kide gisa. Informazio ministroa izan zen Slobodan Miloševićen gobernuan eta neurri murriztaileak ezarri zituen kazetarien aurka Kosovoko Gerran.
2008an Serbiako Alderdi Aurrerakoia sortu zuen. Ideia ultraeskuindarrak populista, liberal, kontserbadore eta Europaren aldekoengatik aldatu zituen. Defentsa ministro izan zen 2012tik 2013ra, eta lehen ministro 2014tik 2017ra.
2017an hauteskunde presidentzialak irabazi zituen.
Poch
Ignacio María Gasca Ajuria (Donostia, 1956ko urtarrilaren 4a - 1998ko irailaren 18a), Poch izen artistikoz ezaguna, euskal musikaria izan zen.
Futbola Olinpiar Jokoetan
Futbola Udako Olinpiar Jokoetan ohikoa izan den kirol olinpikoa da. Gizonezkoetan Hungariako futbol selekzio nazionala da ekitaldi gehien irabazi dituena eta emakumezkoetan Estatu Batuetako futbol selekzio nazionala.
Historia
1900eko Udako Olinpiar Jokoetan jokatu zen lehenengo aldiz, historiako bigarren Jokoetan. Dena dela lehen bi ekitaldietan hiru futbol taldek hartu zuten parte eta beraien arteko ligaxka osatu zen. Hasiera batean Britainia Handia izan zen nagusi baina 20. hamarkadan talde hegoamerikarrak agertu ziren.
1930an Munduko Futbol Txapelketa jokatu zen eta txapelketa hura bultzatu nahian 1932an futbola Olinpiar Jokoetatik atera egin zen. 1936an ordea Berlingo Jokoetan futbola itzularazi zuten alemaniarrek.
Bigarren Mundu Gerraren ondoren profesionalismoa futbolera iritsi zen eta Olinpiar Jokoetan amateurrek baino jokatzen ez zutenez Munduko Futbol Txapelketa Olinpiar Jokoei nagusitu zitzaien. Herrialde komunistek ordea emaitza bikainak lortu zituzten Olinpiar Jokoetan.
1984tik aurrera FIFAk Konfederazio ahulei talde indartsuenak aurkezteko baimena eman zien eta UEFA (Europa) eta CONMEBOL (Hego Amerika) konfederaziotako herrialdeek ordutik gazteen taldeak (21 urtez azpikoak) aurkeztu dituzte. Kontutan hartu behar da Europako Futbol Txapelketa urte berean ere jokatzen dela eta UEFAk honi eman nahi diola garrantzia.
1996an izan zen emakumezkoen lehenengo txapelketa.
Poch
Bizitza, gaixotasuna eta heriotza
1970eko hamarkadan Zaragozako Unibertsitateko Huescako kanpusean medikuntza ikasten hasi zen, eta urte horiek Madrilen egonaldiekin tartekatu zituen. Medikuntza alde batera utzi zuen 1977 aldera (bere aita osagilearen disgustorako), musikara dedikatzeko edo, lagunen batzuek susmatzen dutenez, gaixotasunaren lehen faseak igarririk osagile bezala etorkizunik ez zuela izango susmatuz.
Ibilbide musikala
Gipukozko hiriburuaren eta Madrilen arteko bizibide batean ibili zen 1970ko eta 80ko hamarkadetan. Musikan, lehen urratsak Donostiako proiektu labur batean eman zituen, Coco Flash-en eta aldi berean N-634 taldean (Bilbon eratuak, baina Kike Turmix gipuzkoarra zela buru), zeinaren gai batzuk diskoetara iritsi ziren. Ondoren, 1978an, Donostian talde propioa sortu zuen Poch-ek, Glass Onions, izenarekin, zeinak Lou Reed edo Ramonesen bertsioak egiten zituen. Talde horrek urte horretan bertan aldatu zuen izena eta bilakatu zen La Banda sin Futuro. Talde honek diskoa bat grabatu zuen, 5 abesti bederen, baina ez zen argitaratu; kopia pirata bat egin zen, halere, "Nos van a desinfectar" bezalako kantuekin, bildumazaleen gutizia bihurtu zena. 1997, Subterfuge Records disketxea kaleratu zituen "Grabaciones desinfectadas" izenarekin.
1982an La Banda sin Futuroren bidea itxi eta talde honetako beste donostiar batekin, Alejo Alberdirekin, Madrilera joan zen definitiboki, biek Derribos Arias izeneko taldea sortu zuen. Ibilbide labur baina arrakastatsua izan zuen Derribos Ariasek, kritika eta harreraren aldetik, eta single zehatzekin, egin zuen albumarekin baino (En la guía, en el listín, 1983).
1984an Derribos Ariasen bigarren diskoa izan behar zena, ekoizpeneko asmakuntza baten gisa antolatzen hasi zen, estudioko musikagileekin (taldekideekin izan barik), multinazionalei saltzeko asmoz. Poch-ek proiektu hartan sinetsi zuen, ahotsak jarriz, baina beste taldekideek ez, eta taldearena izan behar zena, Poch-ek bere izenez sinatuta irten 1984an. Baina multinazional gehienek ez zuten interesik, eta azkenean Epic-ek atera zuen, CBSren subsidiario batek, 1984an, "Poch se ha vuelto a equivocar" izenarekin. Kritika eskasa izan zuen diskoak. "La Playa" udako abesti izateko aukera bazuen ere, arrakasta handirik ez zuen lortu. Diska honetako beste kantu batzuk "Como uña y carne" eta "El club de Herpes Viríticos" izan ziren.
1988an beste disko bat etorri zen (bere azkena): Nuevos sistemas para viajar ("Viaje por países pequeños" edo "Jurelandia" bezelako kantuak argitaratu zekartzan). Urte haietan baita ere, "Ser o no ser" musikalean parte hartu zuen, "To be or not to be" eta "Dagas Hambrientas" kantuekin.
1991an disko omenaldia egin zioten hainbat lagunek: El chico más pálido de la Playa de Gros. Poch, Derribos Arias eta La Banda Sin Futuroren abestiak moldatu zituzten honako taldeek: Fangoria, Gabinete Caligari, Siniestro Total, Los Enemigos, Negu Gorriak (euskaraz bertsio eginez Dios salve al Lendakari ereserkiari: Jainkoak gorde beza lehendakaria), La Frontera, Décima Víctima, Glutamato Ye-Ye. Karpeta ilustratua zeukan diskoak zeinean Ouka Lele argazkilariak eta El Hortelano margolariak kolaboratu zuten. Diskoaren irabaziak Poch-entzako laguntza izan ziren.
Eztebe I.a Hungariakoa
Eztebe I.a Hungariakoa (jaiotza-izena: Vajk; Esztergom, Panonia, 975 inguruan - Esztergom, 1038), San Esteban I.a izenaz ere ezaguna, Hungariako lehen erregea (1000 -1038ko abuztuaren 15a) izan zen.
Bizitza
Géza Hungariakoaren eta Sarolta erreginaren semea zen, eta Gisela Bavariakoaren senarra. Árpád printze magyarraren ondorengoa zen. Aita hil ondoren, Printze Handi gisa gobernatu zuen 997 eta 1000 bitartean, eta, aurrerago, Hungariako errege izan zen 1000-1038 urte-tartean.
San Esteban erregea izan zen bere bertute kristauengatik, eta ez martiri gisa hil zelako, santu egin zuten lehen erregea.
Bere erregealdian kristautasuna erlijio ofizial gisa ezarri zuen, eta magyarren antolakuntza tribala sistema feudal bihurtu zuen. Gregorio VII.a aita santuak 1083an kanonizatu zuen, eta Hungariako zaindari santua da.
Eztebe I.a, Hungariako lehen erregea
1000ko abenduan errege koroatu zuten. Ofizialki errege kristau bihurtu zen, eta Hungaria erresuma izatera pasatuko zen; horrela, Kroazia eta gero, Erdialdeko eta Ekialdeko Europan sortutako bigarren erresuma izango zen.
San Estebanek bi artxidiozesi eta hamar diozesi edo elizbarruti sortu zituen.
Laura Tarantola
Laura Tarantola (Annemasse, 1994ko ekainaren 8a) frantziar emakume arraunlaria da. 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, esku hartu zuen: Tokio 2020 (Tokio), eta zilarrezko domina lortu zuen skull arin bikoitzean Claire Bové lagun zuela.
Pewee Valley (Kentucky)
Pewee Valley Kentuckyko hiri bat da. Oldham konderrian kokatua dago. 2010ean 1,456 biztanle zituen, 5.05 kilometro koadrotan banatuta.
Osaka (prefektura)
Osaka prefektura (大阪府) Japoniako Honshu uharteko prefektura bat da. Hiriburua Osaka hiria da. 2012ko erroldaren arabera 1.897 km²-tan 8.864.228 biztanle ditu.
Historia
Osaka prefektura 1868an sortu zen, Meiji garaiaren hasieran, Kawachi, Izumi eta Settsu antzinako probintzien lurraldean.
San Pedro eliza (Zumaia)
San Pedro eliza Zumaiako parrokia nagusia da, XV. eta XVI. mendeetan eraikitakoa San Petriren omenez. Gotorleku itxura du, 34 metro garai den dorrearekin. Habearte bakarrekoa da, oinplano laukizuzenekoa (30 metro luze eta 14,7 metro zabal) ). Zumaiako Alde Zaharrean dago, Agirre etxearen parean.
Osaka (prefektura)
Geografia
Osaka prefekturaren mugak hauek dira: iparraldean Hyōgo eta Kyoto prefekturak; ekialdean, Nara prefektura, eta hegoaldean Wakayama. Mendebaldean Osakako Badia dago. Yodo eta Yamato ibaiek zeharkatzen dute prefektura.
San Pedro eliza (Zumaia)
Ezaugarriak
Eliza gotorleku itxurako eraikuntza sendoa da, 30 m luze eta 14,7 m zabalekoa, mendixka baten gainean kokatua. 1347an herria fundatu ondoren eraiki zen eta Santa Maria antzinako komentuarekin lotua egon da. Estilo gotikoan eraikia, nabe bakarrekoa, dorre karratua mendebaldean du eta bertan dago sarrera nagusia.
Erretaula nagusia
Erretaula erromanista da, Joanes Antxeta eta Martin Arbizu mihiztatzaileak 1574-1577 bitartean egindako lana. Gipuzkoan kontserbatzen da Antxeta eskultore handiaren obra bakarra bere osotasunean eta dokumentatua. Eskultore hori Euskal Herriko eskultura erromanistaren adierazle gorena izan zen, eta penintsulan artista nabarmena.
Osaka (prefektura)
Geografia
Prefekturaren lurraldearen % 11 natura-parke gisa babestuta dago.
San Pedro eliza (Zumaia)
Erretaula nagusia
Laukiz osatutako erretaula da, hiru kaletan antolatuta dago, predela bat, bi gorputz eta burua ditu, XVIII. mendean erantsi zitzaion predela edo behe zerrenda batek goragotzen duelarik.
Urria da apainduratan; ordena gainjarriko zutabeak dituzten lauki angeluzuzenetan antolatuta dago; elkarrekin lotuta dauden apaindura geometriko urriekin apainduta ditu frisoak; eta lehen gorputzeko alboetan dituen frontoiak alderantzizko kurba bidez ebakita dauzka. Predelako erdiko kalean sagrarioa dago, erretaula baino geroagokoa dena eta Martin Ostizak egina; sagrarioa edikulu bat da, zutabez osaturiko tenplutxo bat, frontoi triangeluarra eta buruan kupula bat dituena. Alboko kaleetan erliebeak daude medailoi handi eta panel angeluzuzenetan kokatuta, hegaletan, berriz, pinturak estanpatan jasoak agertzen dira. Lehen gorputzeko laukien alboan dauden zutabeak doriarra dira, alboko nitxoek buruan frontoi nahasia daukate eta erdiko hormakonka handiak frontoi zuzen bat, azken horrek (frontoiak) bigarren gorputzaren zokaloa hartzen duelarik. Bigarren gorputz horretako biko zutabeak korintiarrak dira; hormakonka nagusiak antolamendu serlianoa aurkezten du puntu erdian, eta horrek, ondoan dituen biko zutabeekin lanketa bana osatzen du. Buruan, frontoi bat eta aleatoiak ditu, bertan irudiak biluzik agertzen dira. Bigarren gorputzeko zutabeetan mukuluzko eskulturak daude, bestalde, hormakonka gainean dagoen kartelan San Petriren giltzak agertzen dira eta frontoian kalbarioari buruzko lanketak.
Jatorrizko erretaulan nabari den espresatzeko ahalmen itzela bere egilearen maila artistikoaren adierazle da. Predelan Azken afaria eta Oinen garbiketa daude irudikatuta, irudi horietan teknika eta pertsonaien psikologia adierazteko ahalmena dira azpimarragarri. Sagrarioaren alboetan, marko biribilduetan, San Marko eta San Mateoren irudiak agertzen dira, horrela, osatua gelditzen da predelako errepertorio ikonografikoa. Lehen gorputzean, erdian, San Petri agertzen da eserita, eta alboetan haren bizitzako bi gertaera, Bokazioarena eta Aingeruak kateetatik askatu zuenekoa. Bigarren gorputzean, puntu erdiko markoan ipinita Jasokundea ageri da, eta Deikundea eta Andre Mariaren jaiotza albo banatan. Buruaren gainean, San Joan Bataiatzailea, San Antonio, Karitatea eta San Paulo apostoluen irudiez gain, Kalbarioko taldea agertzen da. XVIII. mendeko predela ere erliebez jantzita agertzen da, bertan, Jaunaren atxilotzea eta Baratzeko otoitzaldia irudikatzen dira.
Erretaula baino geroagokoa den kontraerreformako polikromiak irudiaren balore plastikoak bultzatzen ditu, nabarmentzekoak direlarik, pintzel puntaz predelan, lehenengo gorputzeko zokaloan eta erretaularen titularra kokatzen den kaxan margotutako irudiak.
Elorriaga erretaula
Erretaula honek Elorriaga familiaren babesa zuen eta Flandriatik ekarritako triptikoa da, eskuineko kaperan kokatua. Erdiko margolanean Kristoren gurutziltzatzea dago adierazia eta honen oinetan Elorriaga familiakoak otoitz egiten, San Pedro, San Bernabe eta Santa Katalinaren babespean.
Alboetan Kristoren Pasioa ageri da: Baratzeko otoitza, Kalbariorako igoera, Pietatea eta Berpizkundea ikusten dira. Ateak ixterakoan, Anuntziazioa edo Deikundea azaltzen da.
San Antonen erretaula
San Antonen erretaula parrokiako ezker kaperan kokatzen da. Erretaula hau Gotikotik Pizkunderako pasabidearen paradigmatzat hartzen da, egitura nahiz kontzeptuari dagokienean, arlo bietan estilo batetik besterako iraganbidea argiro erakutsiz. Gainera Euskal Herri guztiko triptikoen artean tipologia osatuenetakoa dauka, era askotako pintura eta eskulturak bateratzen ditu, eta ateen barnekaldeko pinturetan du bere adierazgarririk baliotsuena.
Babes-ateak dauzkan XVI. mendearen hasierako triptikoa da. Erdiko kalean bi gorputz ditu eta hiru albokoetan; erretaularen ateetan, aurretik nahiz atzetik, pinturak ikus daitezke bi zerrendatan.
Erretaulak ezaugarri hispaniar-flandriarrak eta pizkundetarrak uztartzen ditu, bere mazoneriaren elementu gotikoetan garbi asko nabaritzen den moduan: adibidez, kutxak kokatzen dituzten pilareak eta buruan dituzten filigranazko errezeltxoak; eta kutsu pizkundetarrekoak, berriz, erdiko kalearen albo banatan dauden zutabeak, "candelieri" erara dekoratuak.
Programa ikonografikoa Pasioarena da funtsean, santu titularraren irudiarekin erdiko kalearen barreneko gorputzean eta aurrealdeko oholean; alboko kaleetan beste debozio batzuen zenbait errepresentazio, hala nola, San Kristobal eta Santiagoren bizitzako eszena bat; eta jaiotza eta adorazioari buruzko gaiak, hauek ere atean. Programa honek estilo aldetik gotiko kutsua ez ezik, Pizkundearen eragin garbia ere badauka, gehienetan joera espresionistarekin, beren kalitate aparterengatik ateen barruko aldetiko oholak nabarmentzen direlarik.
Polikromia ere erretaularen garaikoa da eta altzari guztian nabari den forma-bikoiztasuna azaltzen du, ezaugarri gotikoak pizkundetarrak konbinatuz.
Cefn Hengoed
Castle Park, Galesko udalerri txiki bat da, Caerphilly konderrian.
Osaka (prefektura)
Hiriak
Osakako prefekturak 33 hiri ditu:
Herriak
Hauek dira herriak barrutika:
Ekonomia
Elektronikaren enpresa erraldoiak daude prefekturan, hala nola Panasonic eta Sharp. Hala ere, enpresa txiki eta ertainak dira nagusi (330.737 enpresa txiki eta ertain zeuden 2006an, hau da, prefekturako enpresen % 99,6).
Industria askotarikoa da: apartu elektrikoak, produktu kimikoak eta farmazeutikoak, industria astuna, elikagaigintza eta eraikuntza.
Garraioa
Osakako prefekturak hiru aireportu ditu: Kansai nazioarteko aireportua, Osaka nazioarteko aireportua eta Yaoko aireportua.
Zeusen tenplua (Gerasa)
Zeusen tenplua Gerasa n dagoen santutegi baten barruko tenplua da, foroa ren hego-mendebaldeko muino batean. Zeusi eskainia da eta 162-163an eraiki zen aurreko beste tenplu erromatar baten gainean.
Historia
Toki hartako lehen gurtza lekua, seguruenik, haitzulo bat izan zen, K. a. VII. mendetik K. a. VI. mendean zehar. Gurtzeko leku hau denboran zehar mantendu zen, eta, erromatar garaian, temenos (patio sakratua) zabala zuen santutegi bat eraiki zen.
Zeusen santutegiaren eraikuntza 22-23an hasi zen, korridore gangatua zuen zabalgune ederra 27-28an amaitu zen, bertako arkitekto baten zuzendaritzapean, eta eraikuntza horren kostua, santutegiko funts espezifikoekin ordaindua dudarik gabe, jarraian itzuli zuten fededunen dohaintzek berrogei urtetan.
Naos berri bat egin zen 69-70 urtean.
Bigarren mendean zehar, eraikina aldatu eta egungo Zeusen tenplua eraiki zen. Santutegia, hiriaren gainean zegoen muino baten gainean kokatua, temenosera ematen zuen eskailera monumental baten aurrean zegoen.
Deskribapena
Zeusen santutegia erromatar hiriaren hegoaldeko muturrean zegoen terraza batean kokatzen zen. Hiri erromatarraren plan ortogonalean sartzen ez zenez, foro obalatua k (Zeusen santutegitik hego-mendebaldera) funtzio integratzailea izan zuen, hiri-plangintzari dagokionez. Hala ere, Zeusen santutegiaren kokapen apur bat periferiko hori ez zen originala izan bertan garatu baitzen hiriaren kokapen helenistikoa.
Antzina, plaza Obalatuko zabalgunean zegoen harmailadi batetik esparru sakratura sartzen zen. Bazeuden eskailera batzuk Zeusen tenplura igotzen zirenak hurbileko barruti sakratutik; tenplua, aldi berean, erliebe malkartsua berdintzeko ganga-formako korridore baten gainean eraikita zegoen. Korridore hau, ziur aski, ukuilu, kuartel eta biltegi bezala erabiltzen zen. Tenpluak 15 metroko altuera zuten zutabe korintoar ikaragarriak zituen.
Temenosak (patio sakratua), beheko solairuan, aldarea zuen eta bertan egiten ziren sakrifizioak.
Gaur egun tenplu nagusiaren kanpoko horma geratzen da, zortzi zutabeekin.
Conceyu Bable
Conceyu Bable asturiera sendotzeko eta duintzeko asmoz Asturiasen sortutako elkartea da.
Jatorria
Frankismoaren amaieran asturieraren erabilpena herrixketako bizitzatik beste eremu batzuetara zabaldu nahi zuten hainbat egileek. Asturieraz Espainian edota Europan zeuden literaturen moduko literatura garaikidea sortu nahi zuten eta asturiera eguneroko bizitzako eremu ezberdinetan erabiltzeko gai zela frogatu nahi zuten.
1969an José León Delestalek Amigos del Bable elkartea sortu zuen, hizkuntza indarberritzeko asmoz. Elkarteak hainbat disko argitaratu zituen. 1973an Asamblea Regional del Bable sortu zuen, Emilio Alarcos Llorach buru izan zuelarik. Ondorengo surdimientu mugimenduaren oinarriak ezarri ziren eta partaideek hizkunza idatzia eta ahozkoa landuko zuen taldea eratzea erabaki zuten.
Historia
1974an Xosé Lluis García Arias, Xuan Xosé Sánchez Vicente eta Lluis Xabel Álvarez idazleek Asturias Semanal astekariaren Conceyu Bable atalean idatzi zuten. Asturieraz prosa sortu zuten. Atalaren izenak abiarazi zuten mugimenduari izena emango zion. Harrez gero, ordura arte asturierak ezagutu ez zituen literatura ereduak asturieraz ere landuko ziren eta kultur industria (liburuak, diskak, aldikarietako eta egunkarietako artikuluak) hasi zen.
Osatu zuten asturiera formala erdialdeko asturiera aldaeran oinarritu zuten, hiztun kopuru handiena izateagatik eta idazleek aurretik erabili zutelako. 1975tik aurrera Asturiaseko erdialdeko udalerrietan asturiera ikastaroak antolatu zituzten. 1976an erakundeko partaideek asturiera hizkuntzaren lehendabiziko gramatika argitaratu zuten: «Gramática bable».
1976an eskola bablez izateko manifestazioa egin zuten.
1980an Academia de la Llingua Asturiana (Asturiar Hizkuntzaren Akademia) eratzean Conceyu Bable elkarteak eragin osoa galdu zuen.
Mainland (Orkadak)
Mainland uhartea (Mainland, Mòr-thìr, Megenland, Hrossey) Orkadak uhartediko uharte handiena da. 2013ko erroldaren arabera 17.162 biztanle ditu eta uhartediko hiriburua den Kirkwall bertan dago.
Etimologia
Norvegiarrek Megenland (gerora Mainland bihurtu dena) izena ezarri zioten, "lurralde nagusia" esan nahi du. Hrossey izena ere erabili zuten, "zaldien uhartea".
Geografia
Uhartearen ipar-mendebaldean itsaslabarrak daude baina lurraldeak apalki beherantz jotzen du hego-ekialderantz. Bi badia edo loch ditu, Stennes eta Harray. Punturik garaiena Mid Hill (271 m) da.
Bi udalerritan banatzen da uhartea, Kirkwall (7.405 biztanle) eta Stromness (1.758 biz). Hirugarren asentamendu txiki bat ere badago, Finstown.
Historia
Uhartearen mendebaldean Neolito garaiko aztarnak aurkitu dira, bai eta piktoen hainbat eraikuntza ere. Neolito garaikoek garrantzia berezia dute eta UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zituen 1999an.
IX. mendean bikingoek okupatu zuten Orkada uhartedi guztiarekin batera eta Norvegiako koroaren menpe egon zen harik et XV mendean Eskoziarrek eskuratu zuten arte.
Javier Flaño
Javier Flaño Bezunartea (Iruñea, 1984ko abuztuaren 19) futbol atzelaria da. Estatistika ofizialen arabera 1.77 m. du luzera eta 68 kg. pisatzen du. Miguel Flaño futbolariaren anai bikia da.
Eleutherodactylus portoricensis
Eleutherodactylus portoricensis Eleutherodactylus generoko animalia da. Anfibioen barruko Eleutherodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Javier Flaño
Ibilbidea
Osasunako harrobian hezia, lehen taldearekin 2005eko abuztuaren 28an estreinako partida jokatu zuen Villarreal CFren kontra, 17 dorsalarekin. Osasunan lau denboraldi egin ondoren, aukera bila Numanciara joan zen. Han jokatu zituen bi denboraldietan partidu asko jokatu zituen. Gero Elx-en beste bi denboraldi egin zituen, eta Mirandesen beste bat. 2014/2015 denboraldirako etxera itzuli zen, eta beste lau denboraldi eta gero, Logroñesera joan zen.
Estatistikak
''2017ko Ekainaren 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Anfiteatro
Anfiteatroa zibilizazio erromatarreko leku publiko handia da, biribila, inguruan mailadi edo harmailak dituena, ikuskizun publikoetarako erabiltzen zena.
Antzokia, anfiteatroa eta zirkua desberdinak ziren bai formaz baita funtzioez ere.
Antzokia zirkuluerdiko forma zuen eta antzezlanak antzezteko erabiltzen zen. Zirkua, aldiz, eliptikoa zen eta zaldi-lasterketak egiteko erabiltzen zen.
Anfiteatroa hainbat espektakulu gauzatzeko erabiltzen zen: animalien arteko borrokak, animaliak eta pertsonen artekoak, Erromatar historiaren borroka famatuak taularatzeko... eta ikuskizun estimatuena zena, gladiatoreen borrokak egiteko.
Antzinako anfiteatro ezagunena, zalantzarik gabe, Italian dagoen Erromako Koliseoa da. Haren jatorrizko izena, latinez, Amphitheatrum Flavium zen.
Etimologia
Hitza antzinako grezieratik dator, ἀμφιθέατρον ('amphitheatron'); osagaiak dira 'amphi' edo aldebikoa, ingurukoa, eta 'theatron' antzokia. Garai klasikoko antzokia, semizirkularra eta aire librekoa zen, eta bat besteari begira jarriz gero, biribila zen anfiteatroa sortzen zen, hala nola, Erromako Koliseoa, gorde den anfiteatro erromatar ezagunena.
Anfiteatroak gaur egun
Anfiteatro garaikidea deitu dezakeguna, ordea, aire libreko teatro bat izan ohi da; sarritan malda bat profitatzen duena harmailak izateko. Etimologikoki ez da zuzena izango, anfi- aurrizkiak biribila izatea eskatuko lukeelako, baina terminoa hedatua dago, erdara nagusietan zein euskaraz, eta hiperzuzenketak alferrekoa dirudi. Adibideak:
Erabilpena
Ikuskizunak zein jokoak egiteko erabiltzen ziren. Jokoak bi motatakoak ziren batez ere:
Eraikuntza hauek erromatarrek propio sortutakoak dira K. a. II. mendean; beste zibilizazioetan ez dugu hauen aurrekaririk aurkitu. Anfiteatro zaharrenak Etrurian eta Campanian eraiki ziren.
Harea erdian zegoen eta hura inguratzen zuten harmailak lau taldetan bereizita zeuden: Enperadoreak berak, bere familiakoek, edo hirietako dirudunek ikuskizunak ordaintzen zituzten anfiteatroetan antolatzeko.
Antzinako anfiteatroak
Lehenengo anfiteatro finkoa Pompeian eraiki zen, K.a.70 urtean; Pompeian bertan aurkitutako inskripzio batek horrela adierazten du. Erroma hiriko lehendabizikoa Estatilio Tauro anfiteatroa izan zen, K.a.29an eraikia. Dena dela, ezagunena Erromako Koliseoa edo "Flavio anfiteatroa" da; izena Flavia dinastiak eraikitzeko agindua eman zuelako datorkio. Zehatz-mehatz Vespasianok eman zion hasiera eta Tito haren semea bukaera eman zion. Eraikuntza hauek tamaina oso handiak zituzten.
Erromatar anfiteatroen katalogoa
Ondo kontserbatuta gutxienez 75 anfiteatro inguru ezagutzen dira gaur egun, Inperio Erromatarraren eraginpean eraikiak.
Atherinella serrivomer
Atherinella serrivomer Atherinella generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Atherinopsidae familian.
Sakre belatz
Sakre belatz (Falco cherrug) Falco generoko animalia da. Hegaztien barruko Falconidae familian sailkatua dago.
Azpiespezieak
Sakre belatzak bi azpiespezie ditu:
Waikato ibaia
Waikato ibaia (Waikato River) Zeelanda Berriaren iparraldean dagoen ibaia da. Taupō aintzira eta Tasmaniako itsasoaren arteko bere ibilguak 425 kilometro ditu, herrialdeko ibairik luzeena izanda.
Ezaugarriak
Bere ondoan dagoen lehen herrixka Taupō da, Waikato eskualdean. Orduan, Waikato ibaia Waikato eta Bay of Plenty eskualdearen arteko muga da. Ohakuri eta Atiamuri erreserbak zeharkatzen ditu, Waikatora- Maraetei erreserba eta Waiparera aintzira naturalera- itzuli aurretik. Geroago, Arapuni eta Karapiro erreserbak daude. Cambridge eta Hamilton zeharkatu ondoren ibaia Waikato eta Auckland eskualdeen arteko muga sortzen du. Bertan hasten da bere estuarioa, non uharte txiki batzuk dauden. Aucklanden bira osoa egiten du eta Tasmaniako itsasora itsasoratzen da Port Waikato inguruan.
Ibaiko leku batzuetan artsenikoaren maila 0,035 g/m³ da. 2002tik, 35 km-ko luzera duen hodi batek 75 milioi litro ur hartzen ditu Aucklandera, Zeelanda Berriko hiririk handienera, bere beharren % 8a hornituz.
Roannes-Saint-Mary
Roannes-Saint-Mary Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Cantal departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Leslie gaztelua
Leslie gaztelua (ingelesez Castle Leslie) Monaghan konderriko Glasloughko udalerrian kokatzen den gaztelua da, Irlandan. Konderriko Monaghan hiriburutik 11 kilometro ipar-mendebaldera dago.
Sir John Leslie baroiak altxatu arazi zuen 1870an landa eremuko jauregia izan zedin. Eskoziar estilo serioa eman zion William Henry Lynn arkitektu irlandarrak. Barnealdea berriz italiar pizkundearen antzera egin nahi izan zuen John Lesliek.
Inguruko lurrek 4 km² osatzen dute eta hiru aintzira dituzte barnean; Glaslough (laku berdea), Kilvey Lake eta Dream Lake
Bereziki famatu bihurtu zen 2002an Paul McCartney abeslaria bertako elizan ezkondu zenean. Aurretik ere hainbat famatuk bisitatu izan dute gaztelua, besteak beste: William Butler Yeats olerkaria, Michael Collins iraultzailea, Mick Jagger musikaria, Patrick Moore astronomoa eta Winston Churchillen hainbat senide (Leslie leinuaren ahaideak baitira).
Bouillon
Bouillon (frantsesez ahoskatua; Bouyon) Belgikako ekialdeko hiria da, Semois ibaiaren eskualdean. 5.800 biztanle inguru ditu.
Roannes-Saint-Mary
Biztanleria
2007an Roannes-Saint-Mary udalerrian erroldatutako biztanleak 960 ziren. Familiak 364 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 128 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 132 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Bouillon
Bouillongo gaztelua eta museoa ditu ondasun nabarmenenak.
Roannes-Saint-Mary
Etxebizitza
2007an 429 etxebizitza zeuden, 375 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 39 hutsik zeuden. 416 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 375 etxebizitza nagusietatik 311 bere jabearen bizilekua ziren, 59 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 109 etxek lau zituzten eta 200 etxek bost zituzten. 287 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 134 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 215 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Bouillon
Historia
Frantzia, Luxenburgo eta Belgika artean, Bouillongo dukerria 1093. urtean sortu zen (Godofredo Bouillongoa). 1095ean Liejako apezpikuen eskuetara igaro zen, 1483an Le Mark etxeak hartu zuen eta 1591n bertan jarri ziren bizitzen La Tour d'Auvergne jaunak. Frantziak 1795. urtean bereganatu eta Herbehereek 1814an bere egin zuten; hala ere, Belgikako lurra da 1831tik aurrera.
Roannes-Saint-Mary
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Gorizia
Gorizia (Gorica; Görz; friulieraz: Gurize) Italiako ipar-ekialdeko hirixka da, Esloveniako mugan.
Hizkuntzak
Italieraz gain, friulierazko aldaera bat (Furlan gurizan) egiten dute. Halaber, esloveniera eta aleman a ere ohiko hizkuntzak dira.
Appenzeller
Appenzeller gazta mota da, Suitzako Appenzell eskualdean ekoizten dena. Behi esne gordinez egina da, trinkatua, ore gogorrekoa eta egosi gabea. Lehenbiziko aipamen idatzia 1282koa da.
1992tik Appenzeller Switzerland jatorri izendapen babestua da. Appenzell Ausserrhoden eta Appenzell Innerrhoden kantonamenduetan, eta Sankt Gallengo eta Turgoviako herri batzuetan baino ez da ekoizten.
Roannes-Saint-Mary
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 593 ziren, horien artean 455 aktiboak ziren eta 138 inaktiboak ziren. 455 pertsona aktiboetatik 430 lanean zeuden (249 gizon eta 181 emakume) eta 25 langabezian zeuden (2 gizon eta 23 emakume). 138 pertsona inaktiboetatik 55 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 40 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.