cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Estrukturalismo ekonomikoa
Eskolaren gunea egitura nozioa da, osotasunaren ideian bermatuta; gertaera oro osotasun gisa aztertu behar da. Osoko ikuspegi hori, analisi estrukturalaren berezko ezaugarria, elkarturik dator osotasun hori eratzen duten elementu edo zati multzo egituratuak kontuan hartu beharrarekin. Elementu bakoitzak bere identitatea du, besteen desberdina, baina bakoitzaren errealitatea ezin azal daiteke erabat aztergai den esparru oso horretan lagun daramatzan gainontzeko elementuak eta beste zatiekiko harremanak ere aipatu ezean.
Horrez gain, kontuan izan behar da errealitatea aldakorra dela eta elementuak aldatzen direla denboran eta espazioan. Kokalekua alda daiteke, baita elkarrekiko hartuemanak mudatu ere, eta guztiaren ondorioz egiturazko aldaketak izaten dira.
Osotasuna munduko ekonomia da, osagai dituela zati edo elementu batzuk: nazioak. Herri bakoitzean ekonomia antolatzeko modu jakin bat dago.
Mundu Sistema Kapitalista esaten diote lokarri kapitalista sendoek loturiko gizarte formazioen multzoari, eta osagaiok eratzen dituzte Sistemaren Erdigunea (industrializazio eta errenta maila handietako herri garatuek mamitua) eta Sistemaren Periferia (herri azpigaratuek gauzatua; Hirugarren Mundua ere esaten zaie halakoei, beste herriek bultzatzen baitituzte garatzera). Bi alderdiak elkarri loturik daude harreman komertzialak, ekonomikoak, finantzarioak, teknologikoak, politikoak, militarrak, ideologikoak eta abarrak direla bitarte. Erdigunetik periferiaranzko mugimenduak dominazio harremanak dira eta periferiatik erdiguneranzkoak mendekotasunezkoak; hau da, erdigune-periferia eredua da egungo munduko sistema kapitalistaren adierazpena.
Espainian metodo estrukturala ekonomian erabiltzen hasi zenetik, unibertsitateetan Ekonomia Estrukturala jakintzagaia lantzen hasi zen. Hori errotzen eta hedatzen aipagarri dira José Luis Sampedro aitzindaria, Ramón Tamames eta José María Vidal Villa.
Paraleloko transmisio
Paraleloko transmisio  komunikazio kanal desberdinak erabiliz, une bakoitzean datuak zortzinaka edo hamaseinaka (multzoka) bidaltzen dira. Ordenagailu barruan erabiltzen da gehien bat.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Instituzionalismo ekonomikoa
Instituzionalismo ekonomikoaren eskola XIX. mendearen hondarretan eta XX.aren hastapenetan eratu zen, eskola neoklasikoaren gorakadaren aurkako erreakzio gisa. Hala ere, pentsamenduak bigarren aro bat bizi izan zuen 20. mendearen bigarren zatian eta horregatik kokatzen dugu hemen,
Eskola honetako pentsalarien iritziz (gehienak iparramerikarrak dira), izatez ez da batere lehia librerik, eta, horrez gain, beharrezkoa da ekonomia analisia eta errealitate ekonomikoa uztartzea, neoklasikoen erruagatik Historia gero eta urruntzenago baita ekonomia zientziatik.
Erakunde kontzeptutik eta horrek izandako bilakaeratik datorkio eskolari izena (termino anbiguo samarra), esangura bikuna duenez gero: erakundea buru ohitura edo egitezko ohitura moduan eta erakundea organismo publiko, erdipubliko edo pribatu gisa. Eskola horrek «erakundetzat» joko ditu pentsamendu ohiturak eta lege edo jokabide arauak baldin eta baldintzatzen badituzte gizabanakoen ekintzak zein enpresa, administrazio eta gizarte taldeenak.
Paraleloko transmisio
Paraleloko transmisio:
Savigné-sous-le-Lude
Savigné-sous-le-Lude Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Instituzionalismo ekonomikoa
Erakundeak gizarte ohitura gisa banakoaren ekintza automatiko, irrazional eta gizabanakoz kanpokoa islatzen du. Gizarte ohituren ondorio eta eginak lege idatziak berak bezain indartsuak edo indartsuago dira. Gizarte ohiturak ideologia nagusiaren eta portaera kolektiboaren oinarri dira, eta aldagaitzagoak dira lege idatziak baino.
Savigné-sous-le-Lude
Biztanleria
2007an Savigné-sous-le-Lude udalerrian erroldatutako biztanleak 438 ziren. Familiak 168 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Instituzionalismo ekonomikoa
Erakundeek, organismo edo talde gisa, multzo pertsonalizatuagoa osatzen dute, dela araubide juridikoaren aldetik, dela jardueraren beraren aldetik. Horrela, adibidez, aipagai izaten dira gobernu erakundeak, instituzio politikoak (sindikatuak, alderdi politikoak), eliza, unibertsitatea eta abar.
Instituzionalismoak homo economicusa homo sociologicus-ez ordezkatzea proposatuko du, hau da, halako ingurune jakin batean dagoen gizakiaren jokabidea aztertzea beste eragile batzuekin erlazionaturik, hauen jokabidea aurretik esan ezinezkoa baita. Horra hor zergatik elkartzen dituen berriro instituzionalismoak gizarte zientzia guztiak.
Savigné-sous-le-Lude
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Veblen
Thorstein Veblen (1857-1929) egilea jo ohi da instituzionalismoaren eskolaren sortzailetzat. 1899. urtean Klase aberats alferraren teoria argitaratu zuen, Instituzionalismoaren abiapuntua duena.
Veblen-en pentsamoldeak hiru iturburu izango ditu: Darwin-en eboluzionismoa, Marx-en lana (gizarte klaseen ideia onartzen dio, baina ez klase borrokarena) eta Marshall-ena (honen teoriari erakargarri eta iradokor bezain faltsu iritziko dio, lehia libretik abiatzen delako eta horrelakorik ez omen dago XIX. mendearen amaieran Veblen-en ustez).
Savigné-sous-le-Lude
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Veblen
Veblen-ek bere garaiko errealitate iparramerikarra ikertu zuen eta nola aldatzen zen behatu, aldaketarik behinenak gizarte klaseen osaera dela ondorioztatzeko. Horren ondoren gisa, honako hauek bereiziko ditu: Berariaz bereiztuko ditu negozioaren (bussines) esfera, non errentadunek dirua erosten diharduten, eta industria (industry), benetako aberastasun sortzailea, lehenengoarekin bat ez datorrena. Jabeek ez diote ezer gaineratzen gizartearen aberastasun sorkuntzari; klase alferra, parasitoa, errentaduna osatzen dute. Teknikarien esku dago produktibitatea handiagotzea, baita teknologia aurreramendua eta, oro har, ekonomia aurreramendua; iritzi du ezen teknikariek gobernatu behar luketela herria, haiexek dira-eta ordena berriaren ordezkariak, alferrek boterearen jabe irautekotan, basakeria zibilizaturaino heltzeko arriskua ere balegokeelako.
Savigné-sous-le-Lude
Etxebizitza
2007an 255 etxebizitza zeuden, 177 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 50 bigarren erresidentzia ziren eta 28 hutsik zeuden. 254 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 177 etxebizitza nagusietatik 134 bere jabearen bizilekua ziren, 40 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 7 etxek bi zituzten, 38 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 75 etxek bost zituzten. 130 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 82 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 80 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Instituzionalismoaren bigarren aroa
Neoinstituzionalisten artean nabari dira John Kenneth Galbraith, oparotasunaren ekonomilaritzat jotzen dena, kapitalismo garatuaren gainean eginiko ikerlanengatik; eta Gunnar Myrdal suediarra, pobreziaren ekonomilaria esaten diotena, azpigarapenaren gainean egin zituen ikerlanak direla-eta; baita Ekonomia Politika Erradikal amerikarra deritzona ere; eskola horrek barne hartu zituen neoklasikoen eta keynesiarren kritikoak, joera ekologistak eta marxista amerikarrak.
Savigné-sous-le-Lude
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 276 ziren, horien artean 212 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 212 pertsona aktiboetatik 191 lanean zeuden (110 gizon eta 81 emakume) eta 21 langabezian zeuden (8 gizon eta 13 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 26 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Chicagoko eskola eta neoliberalismoa
Keynesianismoa Mendebaldean nahiko onartua zegoen une batean, 1950 eta 1960ko hamarkadetan, talde batek, monetaristek, politika keynesiarrak kritikatu zituzten. Milton Friedman Chicagoko Eskolakoak sortu eta gidatuta, eskola monetaristak gobernuek ekonomian duten egoeraren araberako esku-hartzea gaitzesten du, eta Estatuaren gehiegizko pisuaren ondorio negatiboak ere azpimarratzen dituzte.
Savigné-sous-le-Lude
Diru sarrerak
2009an Savigné-sous-le-Lude udalerrian 174 unitate fiskal zeuden, 449 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.128 euro zen.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
Chicagoko eskola eta neoliberalismoa
Gobernuak zuzendutako politika ekonomikoen ordez, moneta-politika neutralak edo ustez neutralak proposatu zituzten, ekonomiari inflaziorik gabe hazteko aukera emanez. Monetaristen eragina mugatuta geratu zen, keynesianismoa nagusi izan baitzen 1970eko hamarkadara arte. Baina orduan piztu zen krisi ekonomikoaren ezaugarri nagusia inflazio eta langabezia garrantzitsuak izan ziren, teoria keynestarrek azaldu ezin zutena. Krisi honen ondorioz, eskola monetarista nagusi bihurtu zen eta defendatzen zituzten politikak herrialde industrialetako gobernu gehienek hartu zituzten, lehenik Estatu Batuetan eta Erresuma Batuan, 1979an Ronald Reagan eta Margaret Thatcher boterera iritsi zirenean. Jarraian, eskola monetaristatik pentsalari eta korronteak ugaldu ziren, eta 1980ko hamarkadan korronte neoliberalei indar handia eman zitzaien ekonomists hauen aldetik.
21. mendea
21. mendea teoria ekonomiko neoliberalen hegemonia egoera batean hasi zen munduaren parte handi batean, eta hala jarraitu zuen funtsean 2007-08 finantza krisia izan arte. Krisi horrek mundu mailako atzeraldia ekarri zuen eta horrek bultzatu zituen ekonomista batzuk neoliberalen ortodoxia zalantzan jartzera. Erantzun bat gertatu zen, keynesianismoaren itzulera moduko baten aldarrikatzaile batzuekin, hala nola Dominique Strauss-Kahn, Olivier Blanchard, Gordon Brown, Paul Krugman, eta Martin Wolf (beste batzuekin batera neokeynesiarrak deituak).
Savigné-sous-le-Lude
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 zurgina zen eta 1 jatetxe.
Pentsamendu ekonomikoaren historia
21. mendea
Hala ere, beste batzuen erantzuna izan zen ortodoxiari jarraiki austeritatea zela erantzuna, gobernuen aurrekontuen defizita murrizteko politika zorrotza, Europako Batasunaren agintean eztabaidaezina bilakatu zen. Austeritate politiken aldeko argitalpen ekonomizistak egon ziren, adibiez:
2013ko apirilean Nazioarteko Diru Funtsak eta Roosevelt Institutuak Reinhart-Rogoff kalkuluak kritikatu zituzten, kontrakoa gertatu zela adieraziz: zor publiko handiko herrialdeetan hazkundea % 2,2koa izan zela. Horri jarraituz, 2013an Paul Krugmanek argitaratu zuen artikulu entzutetsu bat, austeritate politikak funtsean okerrak zirela argudiatuz, austeritate neurriak amaitzeko deituz. 2021eko Covid pandemiaren krisiarekin, austeritatearen kritikariek berriro indarra hartu dute, 2008ko politikak negargarriak izan zirela gogoratuz; eta oro har, pandemiarekin zorpetze eta inbertsio publikoaren indartze bat ikusi da, oraingoan ekonomista gehienek babestua.
Kontestu horretan, neokeyneaserren ildoetatik, teoria ekonomiko ausartagoak ere sortu dira, ukitu utopikoekin ere (Joseph Stieglitz, Jeremy Rifkin, Thomas Piketty). Hauen artean, entzutetsuak suertatu dira Pikettyren proposamen batzuk, hala nola oinarrizko errenta unibertsalaren aldeko aldarria, finantza mugimenduak zerga gogorragoekin kargatzea, lanorduak murriztea... Ikuspegi hauetarako batzuetan bat egin dute keynesiar berriek jatorri marxistako beste pentsalari batzuekin, hala nola Olin Wright, Alex Williams eta Nick Srnicek. Ikuspegi utopikoetan sakonduz, Solarpunk mugimendu futuristak ere kezka ekonomizistak baditu, etorkizuneko ereduak berpentsatzeko premiatik abiatuta, kapitalismoari kritika eginez.
Savigné-sous-le-Lude
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Savigné-sous-le-Lude udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.500 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Acanthosaura
Acanthosaura edo mendiko dragoiak'' narrastien barruan dagoen Agamidae familian sailkatutako genero bat da. Asiako hego-ekialdean eta Txinan bizi dira. 25 eta 50 zentimetroko arteko luzera dute eta intsektuak jaten dituzte batik-bat.
Ballingry
, 'Baile Iongrach' eta 'Ballingry' edota Bingry, Eskoziako udalerri bat da, Fife konderrian.
Báč
Báč Eslovakiako udalerri bat da, Dunajská Stredako barrutian kokatuta. 3,92 km²ko azalera du eta 563 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1205. urtekoa da.
1555eko apirileko konklabea
1555 apirileko konklabea aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Jauregi Apostolikoa (Erroma) izan zen eta Marcellus II.a hautatu zuten aita santu gisa.
Jacques Ozanam
Jacques Ozanam (Sainte-Olive Ain, 1640ko ekainaren 16a — Paris, 1718ko apirilaren 3a), matematikari frantses ospetsua izan zen.
Biografia
Bouligneuxen jaioa, Ain en Rhône-Alpetan familia judutar aberats baten semea zen baina, judaismo utzita, katolikoa egin zen. Aitaren eraginez, hasiera batean teologia] ikasi zuen baina gazte-gaztetik matematikak erakarria sentitu zen; hori zela eta, irakaslerik gabe, bere kabuz, geometria ikasi zuen. 15 urtez matematikari buruzko tratatu bat idatzi zuen. Aita hil zenean, teologia baztertu zuen eta Lyonen matematika ikasteari ekin zion. Aitaren heriotzak beste eragina izan zuen: familiaren ondare guztia bere anaiaren eskuetara joan ziren eta bera ia pobrezian gelditu zen. Aurrera ateratzeko matematika klaseak ematen hasi zen.
1670 trigonometriako eta logaritmo taulak argitaratu zituen. Taula horiek aurrekoak baino (Adriaan Vlacqek, Bartholomaeus Pitiscusek eta Henry Briggsek prestatuak) askoz zehatzagoak ziren. Ozanam Parisera joan zen eta, klase partikularrak ematen, aurrera atera zen.
Bere obra batzuek ospe handia lortu zuten. Esaterako, Les six livres de l'Arithmétique de Diophante augmentés et reduits à la spécieuse liburuak Gottfried Leibniz saria lortu zuen. Récréations mathématiques et physiques (1694) bere liburu ezagunena da eta hizkuntza askotara itzulia izan zen; oraindik orain erabilia da. 1701tik Frantziako Zientzien Akademiaren partaidea izan zen.
Matematikariaren azken urteak gogorrak izan ziren. Emaztearen heriotzak depresiora eraman zuen. Espainiako Ondorengotza Gerran ikasleak galdu zituen. 1717an Parisen hil zen, 77 urte zituelarik, erabateko pobrezian.
Montagny (Friburgo)
Montagny Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
San Lorenzo basilika (Florentzia)
San Lorenzo basilika (Basilica di San Lorenzo) Florentzian dagoen basilika da. Nahiz eta eliza IV. mendetik egon, gure garaietara heldu den forma XV. mendean jaso zuen, eta italiar Pizkundeko adibide garrantzitsuenen artean daukagu. Hiriko elizarik handienetarikoa da, izen bereko plazan kokatua. Gaur egun, hiriguneko merkatuaren egoitza da.
Garrantzi handiko eliza da, Filippo Brunelleschi Pizkundeko aitzindari eta maisuaren diseinua. Brunelleschi ez zen basilikaren eraikuntzan gurutzatuko zen azkenengo maisua; Michelangelo Buonarrotik Leon X.aren enkarguz ekialdeko fatxadaren estaldura proiektatu zuen. Proiektuaren kostua zela eta, diseinua bertan behera utzi zen, eta gaur egun elizak estaldura gabe jarraitzen du.
Nahiz eta bukatu gabe egon, arkitektura pizkundetarraren eredu paregabea dugu, gai klasikoen itzulera batekin, basilikaren jatorrizko konposaketara bueltatuz.
Basilikaren istorioa
393. urtean izan zen sagaratua, hiriko tenplu kristau zaharrenetarikoa dugularik. Hiru mendez Florentziako katedrala izan zen, gerora Santa Reparata elizari txanda utzi arte. 1059. urtean handitzeko lanak izan zen, eta ostera sagaratu zen. Elizaren albo batean topatzen dugun klaustroa garai honetan izan zen eraikia.
Medicitarrak eta Brunelleschi
Brunelleschiren diseinuak egundoko arrakasta lortu zuen, eta garaiko erreferentzia bihurtu zen. Gurutze latindar moduko oinplano batean, arkitektoak hiru nabetan banatu zuen espazioa, basilika erromatarren eredua berreskuratuz. Korintiar erako zutabeek nabe hauen zatiketa osotzen zuten. Zutabeen artean, arkuak disposatzen dira, tartea salbatuz. Barneko banaketa modulu baten bidez eratu zen, espazio erregular eta idealen errepikapenarekin. Basilika 1461. urtean bukatu zen.
Michelangeloren fatxada
Nahiz eta Brunelleschiren diseinua burutu, ekialdeko fatxada egiteke gelditu zen. Leon X.a Aita Santuak Michelangelori eman zion fatxadaren diseinua bukatzeko enkargua. Michelangelok Italiar eskultura eta arkitektura irudikatuko zuen erretaula baten moduko fatxada fatxada proiektatu zuen. Ikonografia kristau eta kontrarreformistaren atzetik, Michelagelok mundu profano eta klasikotik hartutako ereduak erabili zituen.
Pulpituak
Basilikan San Lorentzoko pulpituak deritzotenak daude, Donatellok eta beste hainbat laguntzaileek eginak, tartean Bartolomeo Bellano eta Bertoldo di Giovanni.
Sidney Altman
Sidney Altman (Montreal, Quebec, 1939ko maiatzaren 7a - Rockleigh, New Jersey, 2022ko apirilaren 5a) kanadar biologo molekularra izan zen. Kimikako Nobel saria jaso zuen 1989an Thomas Cechekin batera.
Lana
Altmanek XX. mendearen hasierako dogma zientifiko bat hankaz gora bota zuten aurkikuntza egin zuten: jarduera entzimatikoa ez dagokie soilik proteinei, informazio genetikoaren eramaile pasibotzat jotzen zen RNAk ere entzima gisa funtziona baitezake. Aurkikuntza horrek eremu berriak zabaldu zizkion ikerketari, eta zelularen funtzionamenduaren eta bizitzaren hasieraren inguruko teoria zaharrak berrikusi beharra ekarri zuen.
1978an, Altmanek eta bere taldekoek osagai proteiko batez eta RNAz osaturiko P. erribonukleasa bakterianoari RNA kenduz gero bere gaitasun katalitikoa galtzen zuela aurkitu zuten, eta 1983an, berriz, baldintza jakin batzuetan RNA, bera bakarrik, funtzio katalitikoa betetzeko gai zela. Harrezkero, erreakzio katalitiko garrantzitsuetan parte hartzen duten RNAren 100 molekula inguru aurkitu dituzte zientzialariek, eta erribozima izena eman zaie. Erribozimak aurkitu zirenetik hau argitu nahi da: molekula horiek izan ote ziren lur gainean bizitza ahalbidetu zutenak, informazio genetikoa gordetzeaz gainera erreakzio kimikoak eragiten baitituzte.
Meigs konderria (Tennessee)
Meigs konderria (Meigs County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Decatur da. 2010eko zentsuaren arabera 11,753 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Meigs konderriak 56,138 kilometro koadro ditu. Horietatik 5,601 ura dira. Beste 50,536 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 20,94 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 11,753 pertsonetatik 11,437 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 176 dira. 116 beltzak edo afroamerikarrak. 58 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 18 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 2 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 122 pertsonek kokatzen zuten.
Pedra Azul
Pedra Azul Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
La última palabra de Juan Elías
La última palabra de Juan Elías (euskaraz Juan Elíasen azken hitza) Pau Freixas eta Claudio Cerdánek idatzitako nobela bat da, 2017ko maiatzaren 24an Ediciones B argitaletxeak kaleratu zuena. Liburua Sé quién eres telesailaren jarraipen literarioa da, eta Telecinco telebista-katearen telesailean jazotakoaren ondoren gertatutako istorioak kontatzen dira bertan.
Sinopsia
Norbaitek Juan Elíasen familia eraso du. Suizidio bat ematen duen hilketa batek uste baino sekretu gehiago ezkuta ditzake. Erruduna nor izan den aurkitzea, hilketa honek Ana Sauraren desagerpenarekin zerikusirik duen ikertzea eta Juan eta Alicia nork akabatu nahi dituen jakitea dira Juan Elíasek ikertuko dituen gauza batzuk. Oraingoan ez da defendatu edo ihes egin behar, egia guztia deskubritzeko kontraeraso baizik, egia hori mingarria bada ere.
Juvelize
Juvelize Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Juvelize udalerrian erroldatutako biztanleak 95 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 49 etxebizitza zeuden, 43 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 2 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 46 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 43 etxebizitza nagusietatik 35 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 1ek hiru zituen, 5 etxek lau zituzten eta 34 etxek bost zituzten. 37 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Senj
Senj (italieraz Segna, alemanieraz Zengg, latinez Senia) Kroaziako Lika-Senj eskualdeko hiria da.
Juvelize
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 60 ziren, horien artean 46 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 46 pertsona aktiboetatik 36 lanean zeuden (23 gizon eta 13 emakume) eta 10 langabezian zeuden (8 gizon eta 2 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 5 erretiraturik zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren eta 1 higiezinen enpresa zen.
Senj
Geografia
Adriatikoko kostaldean kokaturik dago, Vratnik (694m) mendiaren azpian. Mendi honek banatzen ditu Velebit eta Gorski Kotar mendikateak. Bere kokapenagatik bora izeneko haizeak jotzen du Senjen, Adriatikoko herririk hotzenaren fama duelarik.
Juvelize
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 iturgina zen, 1 argiketaria eta 1 eraikuntza enpresa.
Senj
Historia
Kuk mendixkan jadanik bizi ziren iliriar leinuetako lapodeak duela 3.000 urte. Greziarrek K.a. IV mendean Attienities kanpalekua aipatzen dute eta K.a. II mendean erromatarrek Senia sortu zuten iliriarren aurka ekiteko. Dalmaziar kostaldeko kai garrantzitsuena izan zen beraientzat, Kvarneko golkoa (erromatarrek Mare Quaternarium deiturikoa) kontrolatzen baitzuten bertatik.
Juvelize
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Juvelize udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Senj
Historia
V mendean avaro eta kroaziarrek hiria arpilatu eta bertan finkatu ziren. 1169an Senjeko elizbarrutia sortu zen. 1184ean Bela III.a Hungariakoak Tenpluko ordenari eman zion hiria eta 1271ean Krk uharteko Frankopan familiak eskuratu zuen.
Otomandarren eta veneziarren aurka babesteko 1469an kapitaintza militarra ezarri zen Senjen eta herriak inguruko herrietako milaka errefuxiatu hartzeko tokia sortu zituen. 1558an Nehaj muinoan Nehaj gotorlekua eraiki zen. Otomandarren aurkako borroketan Uskociak nabarmendu ziren. Hauek gerrilla taktikak erabiltzen zituzten kortsario kroaziarrak ziren. Habsburgotarrek 1617an Venezia eta Konstantinoplarekin bake itunak sinatzean Uskociek alde egin behar izan zuten Senjetik.
Sjeverni Velebit Parke Nazionala
Sjeverni Velebit Parke Nazionala (kroazieraz Nacionalni Park Sjeverni Velebit) Kroaziako Parke Nazional berriena da, Lika-Senj eskualdean dagoena.
Senj
Historia
XVIII mendean Rijeka eta Karlovac arteko Josefina errepidea Senjetik pasatu zen eta herriak azpiegiturak modernizatzeko aprobetxatu zuen, batez ere kai ingurua. Trenak ordea Senj ekidin zuen eta merkatal itsasuntziek Rijeka eta Trieste hobetsi zituzten.
Sjeverni Velebit Parke Nazionala
Velebit mendizerran dago Paklenica Parke Nazionala baino iparralderago. Eremu karstikoa lehorra da eta parkearen barnean oso babesturik dagoen Biosfera erreserba eratu da Hajdučki eta Rožanski inguruko 150 osinetan. Propio ezarritako bideetan bakarrik ibil daiteke, hortik kanpora zientzilariek bakarrik dute baimena beren ikerketak egiteko. Erreserba botaniko bi ere baditu, Zavižan-Balinovac-Velika kosa eta Visibaba.
Senj
Historia
Bigarren Mundu Gerran kroaziar partisanoek italiar faxistak kanporatu zituzten eta horniketa kai gisa erabili zuten Senj. 1943an Alemania naziko Luftwaffeak bonbakatu eta hiriaren erdia suntsitu zuen.
Juvelize
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aegithalos niveogularis
Aegithalos niveogularis Aegithalos generoko animalia da. Hegaztien barruko Aegithalidae familian sailkatuta dago.
Lost Souls
Lost Souls 2003an Arrasaten sortu zen rock taldea da.
Historia
2003ko abenduko egun batean Arabo, Aitor eta Josu talde bat egiteko ideia izan zuten, antzeko musika gustoko baitzuten (60ko hamarkada erdiadetik 70eko hamarkada erdialdera aldeko musika). Entseatzen hasi ziren eta berehala Ruper taldean sartu zen laukotea osatuz.
Entseatzen eta kontzertua ematen jardun zuten Euskal Herrian zehar eta 2007ko irailean estudioan sartu ziren beraien lehen diskoa izango zena grabatzeko. Horrela beraiek ekoiztutako 8 abestiko diskoa kaleratu zuten abendurako. Diskoari All the good times gone abestiaren izen bera jarri zioten.
2008 urtarrilean 25 Hits of Mondra Underground Sounds Vol. 1 bilduma kaleratu zen. Bilduma honetan Arrasateko gaztetxeko Des-kontrol eta Enboskadaren entsegu lokalean grabatutako Lazy kantua sartu zuten. Otsailean GoiTB kateko Musikantoi programan taldeari egindako elkarrizketa bat emititu zen, bertan taldearen eta lehen diskoaren nondik norakoak azaldu zuten. Urte bereko udan Aitorrek taldea utzi zuen, orduan, Mikel (Quadrophenicos, Los Cretinos eta Gatillazo taldeetan jo zuen) sartu zen baxua jotzera. Taldekide hauek entseatzen eta abesti berriak konposatzen hasi ziren. 2009an, kontzertu sorta bat jo zuten, eta maiatzean Euskal Herritik kanpo jo zuten lehen aldiz, Londresgo Dirty Watters klubean.
2010eko irailean taldea banatu egin zen.
Besson
Besson Frantziako udalerri bat da Allier departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Besson udalerrian erroldatutako biztanleak 795 ziren. Familiak 320 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 112 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 395 etxebizitza zeuden, 329 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 40 hutsik zeuden. 378 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 329 etxebizitza nagusietatik 264 bere jabearen bizilekua ziren, 58 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 9 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 78 etxek lau zituzten eta 208 etxek bost zituzten. 270 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 129 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 172 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Parcent
Parcent Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Alta eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
Besson
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 511 ziren, horien artean 386 aktiboak ziren eta 125 inaktiboak ziren. 386 pertsona aktiboetatik 361 lanean zeuden (190 gizon eta 171 emakume) eta 25 langabezian zeuden (8 gizon eta 17 emakume). 125 pertsona inaktiboetatik 63 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Parcent
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.081 biztanle zituen.
Besson
Diru sarrerak
2009an Besson udalerrian 341 unitate fiskal zeuden, 834 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.959 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 3 zerbitzu enpresak ziren, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 arropa denda zen.
2000. urtean Besson udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.800 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hiromasa Azuma
Hiromasa Azuma (吾妻 弘将, 1977ko abuztuaren 29a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ventforet Kofu.
Bougival
Bougival Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bougival udalerrian erroldatutako biztanleak 8.416 ziren. Familiak 3.345 ziren, horien artean 985 pertsona bakarrekoak ziren (388 bakarrik bizi ziren gizonak eta 597 bakarrik bizi ziren emakumeak), 824 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 1.184 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 352 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 3.790 etxebizitza zeuden, 3.420 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 86 bigarren erresidentzia ziren eta 284 hutsik zeuden. 1.109 etxeak ziren eta 2.651 apartamentuak ziren. 3.420 etxebizitza nagusietatik 2.158 bere jabearen bizilekua ziren, 1.165 alokairuan okupaturik zeuden eta 97 doan lagata zeuden; 161 etxek gela bat zuten, 359 etxek bi zituzten, 954 etxek hiru zituzten, 874 etxek lau zituzten eta 1.072 etxek bost zituzten. 2.469 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.717 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.310 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 5.477 ziren, horien artean 4.195 aktiboak ziren eta 1.282 inaktiboak ziren. 4.195 pertsona aktiboetatik 3.914 lanean zeuden (2.022 gizon eta 1.892 emakume) eta 281 langabezian zeuden (131 gizon eta 150 emakume). 1.282 pertsona inaktiboetatik 313 erretiraturik zeuden, 584 ikasten zeuden eta 385 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 94 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 5 banku bulegoak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 8 igeltseroak, 6 margolariak, 5 zurginak, 4 iturginak, 4 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 7 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 20 jatetxeak, 16 higiezinen agentziak, 3 tintoreriak eta 5 apaindegiak.
2009an zeuden 25 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 5 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 2 okindegiak, 2 harategiak, 2 liburu dendak, 4 arropa dendak, 2 etxerako tresna dendak, 1 zapata-denda zen, 3 altzari dendak, 1 lurrin-denda zen eta 2 lore-dendak ziren.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 4 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Bougival udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 255 ikaslekin.
Symphurus variegatus
Symphurus variegatus Symphurus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Bougival
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Arque probintzia
Arque probintzia (Provincia de Arque) Boliviako Cochabamba departamenduko probintzia bat da. 1077 km²ko azalera du eta 2001eko erroldaren arabera 23464 biztanle zituen.
Adam Elsheimer
Adam Elsheimer (Frankfurt am Main, 1578ko martxoaren 18a - Erroma, 1610ko abenduaren 11) alemaniar margolaria izan zen. Erroma n zendu zen, 32 urte besterik ez zituela, baina XVII. mende ko Barroko pinturan eragin handia izan zuen. Margo gutxi eta neurri txikikoak egin zituen, gehienak kobre zko xafletan marraztuak. Haietan argi efektu anitz ageri dira eta paisaiarekiko trataera berriztatzailea. Hainbat artistarengan eragina izan zuen, Rembrandt eta Peter Paul Rubens barne.
Bizitza eta lana
Ustez, Elsheimerrek Venezia n lan esanguratsu batzuk egin zituen, besteak beste, Kristoren Bataioa (National Gallery, Londres), eta Familia Santua (Gemäldegalerie, Berlin). Azken horrek Venezia ko Tintoretto eta Paolo Veronese rengan eragina izan zuen, baita Rottenhammer rengan ere.
Ospetsua eta margolaritzako dohainak bazituen ere, antza, diru eskasean eta larri bizi eta hil egin zen.
Elsheimerrek margotzen zituen gaiak bitxiak edo originalak izan ziren, bai mitologia ri ingurukoak bai erlijioa ri lotutakoak. Jupiter eta Merkurio, Philemon eta Baucis en etxean (1608, Dresden) Ovidio ren pasarte batean oinarritua da, eta ordur arte ez zen sekula margotua izan; Ceres en txantxa (Kingston, Ontario, baita Prado Museoa n kopia bat); Apolo eta Coronis (Liverpool); eta Il Contento (Edinburgh) gaiak ere ordu arte sekula ez ziren margotu. Erlijioari lotutako irudiak ohikoagoak ziren baina, esaterako, St Lawrence Martiriorako prestatzen (Londres) ezohiko irudi bat da.
Jean Etxeberri-Aintxart
Jean Etxeberri-Aintxart (Baigorri, Nafarroa Beherea, 1914ko urtarrilaren 21a – ) euskal herritar politikaria eta notarioa izan zen, Ipar Euskal Herriko lehen diputatu eta kontseilari nagusi abertzalea.
Etxeberri-Aintxart ezaguna zen bere herrian, notario lanetan lehenik, eta hautetsi gisa ondoren. 1945ean, Bigarren Mundu Gerraren bukaeran, Frantziako Nazio Biltzar eratu berriko diputatu hautatu zuten. 1946an, biltzar hartan Ipar Euskal Herriarentzat autonomia eskatu zuen, lurralde horren departamendua sortzeko legearen proiektua aurkezturik; proiektu horrek ofizialtasuna ematen zion euskarari. Proiektua ez zen aurrera atera. 1945ean berean, Baigorriko kantonamenduko kontseilari nagusi bihurtu zen, eta kargu horretan jardun zuen hamabi urtez, 1976 arte. 1964an, jadanik kontseilari nagusi zela, Enbataren izenean aurkeztu zen. Alderdi abertzale baten babespean aurkeztuz, bere kargua galtzeko arriskua hartu zuen; hala ere, Baigorri eskualdeko hautesleen % 90ek bozkatu zuten haren alde. 1990ean, Sabino Arana Fundazioak saritu zuen.
Hoz de Aneroko geltokia
Egoera
Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
Puntius sophoroides
Puntius sophoroides Puntius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Grand Coulee
Grand Coulee Ameriketako Estatu Batuetako Washington estatuan dagoen antzinako ibai-ibilgua da. Mugarri Nazional Natural hau Grand Coulee errepresatik hegoekialdera larogehi kilometrotan zehar hedatzen da Soap lakura arte. Dry Fallsak ibilgua bitan zatitzen du: Goi Grand Coulee eta Behe Grand Coulee.
Barbituriko
Barbiturkoak nerbio-sistemaren lasaigarri bezala jokatzen duten farmakoak dira, eta efektu desberdinak eragin dezakete, sedaziotik anestesiara bitartekoak. Barbiturikoak azido barbiturikoaren deribatuak dira.
Historia
Azido barbiturikoa ez da farmakologikoki aktiboa, baina kimikariak azkar hasi ziren deribatuak sortzen beste erabilera batzuetarako, droga kasu. Azido barbiturikoari ez zitzaion aurkitu balio medikoko inongo substantziarik, hala ere, Emil Fischer eta Joseph von Mëring, Baeyerentzat lan egiten zuten bi kimikari alemaniarrek, barbital substantzia txakurrak loarazteko oso eraginkorra zela aurkitu zuten 1903an. Momentu horretan merkaturatu zuen Baeyerrek barbitala, Veronal izen komertzialarekin. Veronala barbituriko taldearen lehenengo loarazlea izan zen. Batzuk esaten dute farmakoa horrela deitzen dela Joseph von Mëringek dosi bat hartu zuelako tren batean eta Veronara ailegatzean esnatu zelako, baina beste anekdota batek esaten du izen hori duela Verona zelako Von Mëringek ezagutzen zuen hiririk lasaiena.
Sandro Luís Zamboni Britzke
Sandro Luís Zamboni Britzke (1978ko otsailaren 20a - ) Brasilgo futbolari ohia da.
Barbituriko
Historia
Horregatik da barbitala hain arriskutsua, gorputzak ez duelako tolerantzia handitzen, beste drogekin ez bezala. Gainera, barbitalak drogomenpekotasuna sortzeko ahalmen handia du.
Epe laburreko eraginak:
Antsietatea murrizten dute, odola presioa, arnasketa aparatua moteltzen dihoazte, bihotzaren taupadak ere, eta begietako mugitze mugimendu azkarra moteltzen dute, lo gaudenean gertatzen zaigun mugimendua(REM). Honekin batera, mozkorreria edo drogak eragiten duten egoerak agertu ahal dira, hala nola ibili, hitz egin… Memoria gutxitzen dute eta emozionalki ez erosotasunak sortzen dira. Droga honen kantitatea handiegia bada, lokartzen du hartzailea, eta koma egoerara edota hiltzera hel daitezke.
Epe luzeko eraginak:
Barbiturikoen arazorik larriena zera da, organismoak droga hauen aurkako tolerantzia sortzen du, horrela dosiak gero eta handiagoak izan behar dira, lehen aldiaren baino hamar aldiz handiagoak kasu batzuetan, efektuak lortu ahal izateko, horrela barbiturikoei dependentzia handia hartuz. Pertsona batek, barbiturikoen abstinentzia sufritzen duenean, antsietatea, insomnioa, konbultsioak eta aluzinazioak sor ditzakete. Horrela izanik beste sintomak epe luzean barbiturikoak hartuz izan daitezke, neke kronikoa, zorabioak, koordinazio eza, ikusmina galtzea, disfuntzio sexuala eta arnas aparatuaren kalte handiak.
Arriskuak:
Droga mota hauek arriskutsuak dira, beste droga batzuk ez bezala, ez dutelako gorputzaren tolerantzia handitzen. Beraz, arriskua gaindosia hartzeko orduan gertatzen da. Hori dela eta, gaindosiarengatik hiltzeko arriskua dago.
Barbiturikoen bereizgarri bat, gorputzeko gantzetan disolbatu egiten dela da. Beraz, gantz geruza igarotzeko gaitasuna du. Gantz horiek babesa ematen dute, eta gainditzen badira babes hori galdu egiten da. Barbiturikoak garunean dagoen gantza igarotzen duenean, garunak behar dituen sodio ioiak murrizten ditu, eta kloruro ioien kopurua handitu.
Keskastel
Keskastel Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 691 etxebizitza zeuden, 607 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 71 hutsik zeuden. 567 etxeak ziren eta 113 apartamentuak ziren. 607 etxebizitza nagusietatik 463 bere jabearen bizilekua ziren, 129 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 83 etxek hiru zituzten, 113 etxek lau zituzten eta 388 etxek bost zituzten. 542 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 256 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 282 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.021 ziren, horien artean 697 aktiboak ziren eta 324 inaktiboak ziren. 697 pertsona aktiboetatik 628 lanean zeuden (370 gizon eta 258 emakume) eta 69 langabezian zeuden (27 gizon eta 42 emakume). 324 pertsona inaktiboetatik 86 erretiraturik zeuden, 81 ikasten zeuden eta 157 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Keskastel udalerrian 628 unitate fiskal zeuden, 1.591 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.476 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 66 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 13 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 19 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 margolariak, 4 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia, 3 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 6 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen eta 1 elektrotresna denda zen.
2000. urtean Keskastel udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 558 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Darnets
Darnets Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 229 etxebizitza zeuden, 149 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 55 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 216 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 149 etxebizitza nagusietatik 119 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 8 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 36 etxek lau zituzten eta 74 etxek bost zituzten. 104 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 63 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 73 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 211 ziren, horien artean 161 aktiboak ziren eta 50 inaktiboak ziren. 161 pertsona aktiboetatik 152 lanean zeuden (84 gizon eta 68 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 50 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Darnets udalerrian 160 unitate fiskal zeuden, 379 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.029 euro zen.
Dessau-Roßlau
Dessau-Roßlau Alemaniako Saxonia-Anhalt estatuan dagoen hiri bat da. Berez hiri hau, 2007an Dessau hiria eta Roßlau udalerria elkartzetik sortua da. Leku honetan Elba eta Mulde ibaiek bat egiten dute. 2010eko erroldaren arabera hiriak 86.906 biztanle zituen. Hiria bi aldiz izendatua izan da Gizateriaren Ondare, Bauhaus mugimenduagatik eta Wörlitz lorategiengatik.
Darnets
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Dessau-Roßlau
Historia
Dessauren lehenengo aipamena 1213koa da, Roßlaurena 1215ekoa. Anhalteko printzerria 1570an eratu zen arte Dessauk ez zuen garrantzia berezirik izan. Orduan printzerriko hiriburu bihurtu zen. 1603an Anhalt desegin bazen ere Dessauk hiri garrantzitsua izaten jarraitu zuen eta Anhalteko Dukerria 1863an berriz eratzean Dessau izendatu zuten hiriburu.
XIX mendean hiri industriala bihurtu zen. 1925ean Walter Gropius arkitektua Weimarretik bidali zutenean (kontserbadoreek ez baitzuten bere diseinu berritzailea gustuko) Dessaura etorri ziren eta bertan Bauhaus arkitektura iraultzailea abiarazi zuten. Naziek 1932an eskola itxi eta Berlinera alde egin zuen Gropiusek.
Bigarren Mundu Gerrako bonbaketek hiria erabat suntsitu zuten. Estatubatuarrak jabetu ziren hiriaz baina Sobietarren okupazio eremuan gelditu zenez Ekialdeko Alemaniaren parte bihurtu zen. Hiriaren berreraikuntza hormigoiz egin zen eta Ekialdeko Alemaniako industriagune garrantzitsua bihurtu zen. 1990eko Alemaniaren bateratzearen ondoren, eraikin historikoak zaharberritzen hasi ziren.
Ondasun nabarmenak
Dessau-Roßlauko bi elementu Gizateriaren Ondare bihurtu ditu UNESCOk:
Hiri senidetuak
Dessau-Roßlau ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Darnets
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 liburu denda zen eta 1 arropa denda zen.
Juan Gorriti
Juan Gorriti Goldazarena (Oderitz, Larraun, 1942) artzain, eskultore, zurgin eta margolari nafarra da, Jorge Oteiza eta Remigio Mendibururen dizipulua besteak beste. Zurgin bezala hasi zen lanean eta zurgintzat du bere burua. Arribeko Batzarre etxean ditu lantegia, bizilekua eta erakusketa areto txiki bat, Mallope galeria. Bere lanak landa-eremu euskalduneko elementuak ditu ardatz; lurra, sua, haizea, ura eta “laugarren dimentsioa” (denbora) jorratuz. Haren zigilua obra koloretsuak dira, izan ere, "Gorriti urdina" kontzeptua berak eman du.
Darnets
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Darnets udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 360 hektarea erabiltzen.
Juan Gorriti
Biografia
Txikidanik, basozain baten semea izanik, Larraun eta Araizko bailaren artean ibili zen. Bertan, baserriko lan praktikoak aurrera eraman zituen, ingurumena ustiatuz. Nekazari zein abeltzainez inguratuta hazi zen. Gaztetik ahultzen duen eritasun ezezagun bat dauka. Betidanik ekintza artistikoak egin ditu, hasiera neurri txikian bazen ere (marrazkiak, collageak etab.).
Dobrohošť (Dunajská Stredako barrutia)
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1238. urtekoa da.
Juan Gorriti
Biografia
Arte munduan Remigio Mendiburu eta Jorge Oteizaren eskutik murgildu zen, 70. hamarkadan. Geroztik, artea modu ezagunean jorratu du.
Laune ibaia
Laune ibaia, irlanderaz An Leamhain, Irlandako hego-mendebaldeko Kerry konderrian dagoen ibai bat da. 23 kilometro luze ditu. Izokin eta amurrainetan oparoa da.
Juan Gorriti
Biografia
Eskola Eskultore Euskaldunaren parte da, izan ere, bere prozesu artistikoan Euskal Herriko antzinako historiara jo du, batez ere historiaurrera, gizarte horren jatorria eta garapena irudikatzeko.
Darnets
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Laune ibaia
Lenane aintziran jaio, Beaufort udalerria eta Ballymalis gaztelua igaro, eta Killorglin udalerrruntz zuzenduz itsasoratzen da, aurrena Castlemaine badian Maine ibaiaren parean, eta ondoren Dingle badian.
Darnets
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.