cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lamiarrietako plaza
Lamiarrietako pilota-jokoari buruzko kantua
Biharamun goizean Horra Elizondon Behar dela laxoan Jokarazi Antton: Anitz nekatu gabe Irabazi zion Bizpahiru untza pare Dena ere da on!
Eymouthiers
Etxebizitza
2007an 168 etxebizitza zeuden, 136 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 168etxeak ziren. 136 etxebizitza nagusietatik 111 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 56 etxek lau zituzten eta 46 etxek bost zituzten. 109 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 77 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Lamiarrietako plaza
Lamiarrietako pilota-jokoari buruzko kantua
Hitzak dituztenean Geroko ibili Eman ziren bidean Guziak gizonki. Bainan lotzearekin Mendi kaskoari Haien harrabotsekin Ikaran zen jarri!
Aldudera heltzean, bezperako irabazleak goratu zituen jendeak. Egiazko besta egin zieten. Bandera zuri-gorriak, zaldizko ibilaldiak herrian barrena, trago bat hemen, txaloak han, ohorea zen baztandarrei irabaztea, antzinako erromatarrek antolatzen zituzten triunfoen parekoa:
Eymouthiers
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Lamiarrietako plaza
Lamiarrietako pilota-jokoari buruzko kantua
Hurbiltzean etxera Huna bertze berri Behar dela bandera Egin txuri gorri! Eta eman zaldira ''Gure Jaun Celhayri Altxatzeko airera Boltan kantuari!
Batzuek krabistutik Bertzek estribera Hor deramate pozik, Berak du bandera! Guda baten ondoan Iduri duela Erromako hirian Sartzen jenerala!
Eymouthiers
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 186 ziren, horien artean 145 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 145 pertsona aktiboetatik 131 lanean zeuden (68 gizon eta 63 emakume) eta 14 langabezian zeuden (7 gizon eta 7 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Lamiarrietako plaza
Lamiarrietako pilota-jokoari buruzko kantua
Bertsolaria, lekukoa hots, anitzetan gertatu denez, apeza dela susmatzen ahal dugu, morala isurtzen duelako sail luze horretako hiru azken kopletan:
Orai nere maiteak Nik hemen banaki Guziz, zure gazteak Kontseilatzen finki: Partida egitean Ahalaz izerdi Gero jokatzekoan Gelditzen da ongi.
Eymouthiers
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
Lamiarrietako plaza
Lamiarrietako pilota-jokoari buruzko kantua
Ez beraz engainatu Bitorios dena Ez sobera jokatu Gaur eskutan dena: Bezpera alegerak Duke goiz iluna Jokari berotuak Maiz du bihotz-mina!
Bertze alde gaurgoitik Nork bada ez daki Nihor guti jokotik Izan dela ongi, Aldiz tuzte anitzek Bere bertzenekin Galdu bai dohakabek Arimak heiekin!
Eymouthiers
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 2 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Eymouthiers udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 275 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
A Jamaâ
A Jamaâ (eusk. 'mezkita') 2010eko Daoud Aoulad-Syad marokoar zinema zuzendariaren filma da.
Noé (Yonne)
Noé Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Noé udalerrian erroldatutako biztanleak 433 ziren. Familiak 167 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 63 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Pomarea mendozae
Pomarea mendozae Pomarea generoko animalia da. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatua dago.
Noé (Yonne)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 209 etxebizitza zeuden, 172 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 28 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 205etxeak ziren. 172 etxebizitza nagusietatik 158 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 26 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 91 etxek bost zituzten. 133 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 71 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 90 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 274 ziren, horien artean 197 aktiboak ziren eta 77 inaktiboak ziren. 197 pertsona aktiboetatik 178 lanean zeuden (98 gizon eta 80 emakume) eta 19 langabezian zeuden (10 gizon eta 9 emakume). 77 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Noé udalerrian 172 unitate fiskal zeuden, 445 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.587 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 higiezinen enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra higiezinen agentzia zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Alfonso Reyes
Alfonso Reyes Ochoa (Monterrey, Nuevo Leon, 1889ko maiatzaren 17a - Mexiko hiria, 1959ko abenduaren 27a) mexikar diplomatikoa, idazlea eta literatura-kritikaria izan zen. Espainiako Gerra Zibilean lan eskerga egin zuen Errepublikaren alde.
Biografia
Alfonso Reyes Bernardo Reyes generalaren eta Aurelia Ochoaren bederatzigarren semea izan zen; guztiak hamabiak izan ziren. Aita Porfirio Diazen gobernuan goi karguak izan zituen. Lehehenengo ikasketak Monterreyn egin zituen eta ikasketa unibertsitsarioak Mexiko Hirian; han Zuzenbide ikasi zuen, 1913an graduatuz.
Mexikoko Unibertsitateko zuzenbideko ikasle zela, Pedro Henríquez Ureña, Antonio Caso eta José Vasconcelos Calderón lagunekin batera Gazteen Ateneoa bultzatu zuen (1910). Talde horretan klasikoen irakurketa bultzatu zuten eta Positibismoaren ideiak. Talde horrek eragin handia izan zuen garaiko Mexikon.
Kritikari eta prosista fin agertu zen Cuestiones estéticas (1911, Estetikari buruz) obran. Urte horiek Mexikoko Iraultzarena izan ziren eta, Porifirio Diazekin zuten harreman onaren ondorioz, Reyes familiarentzat ez ziren errazak izan. 1912an Escuela Nacional de Altos Estudios zelakoaren idazkaria izendatu zuten; eskola hori gaur egungo UNAMen Filosofia eta Letretako Fakultatearen aurrekaria zen. Han Hizkuntza eta Literatura espainiarrak irakatsi zituen.
1913an Alfonso Reyes aitak Francisco I. Maderoren aurkako estatu kolpean hartu zuen parte eta ekintza horretan Mexiko Hiriaren Zokalo hil zuten. gertaera horien ondorioz, urte berean idazlea Parisa joan zen Mexikoko Enbaxadan lan egiteko. 1914an Espainian erbeesteratu zen. Penintsulan hamar urte egin zituen; urte horietan bere obraren lan sendoenak idatzi zituen. Madrilgo Historia Ikaskuntzako Zentroan hasi zen lanean, Ramón Menéndez Pidalen zuzendaritzapean. Halaber, Mexikoko ordezkaritzako idazkaria izan zen, 1920. urtetik aurrera. 1917an Cartones de Madrid, Visión de Anáhuac eta El suicida argitaratu zituen; 1921an El cazador.
1924an Parisa itzuli zen. Geroago, Mexikoko enbaxadore izan zen Argentinan (1927 eta 1936) eta Brasilen (1930). Urte horietan Stéphane Mallarméren poemak gaztelaniaz itzuli zituen.
Oso idazle oparoa izan zen. Fondo de Cultura Económica argitaletxeak bere Obra Guztien 27 liburuki argitaratu ditu. Jorge Luis Borgesen hitzetan Reyes "garai guztietako gaztelaniazko prosalari onena" izan zen.
Kenichi Sugano
Kenichi Sugano (菅野 賢一, 1971ko abuztuaren 8a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Trucy
Trucy Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 52 etxebizitza zeuden, 51 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 1 bigarren erresidentzia bat zen. Etxebizitza guzti hauek 52etxeak ziren. 51 etxebizitza nagusietatik 44 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 5 etxek hiru zituzten, 18 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 42 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 82 ziren, horien artean 63 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 63 pertsona aktiboetatik 58 lanean zeuden (34 gizon eta 24 emakume) eta 6 langabezian zeuden (1 gizon eta 5 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Trucy udalerrian 53 unitate fiskal zeuden, 141 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.249 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pomerode
Pomerode Brasilgo udalerri bat da, Santa Catarina estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Busango metroa
Busango metroa (koreeraz: 부산 지하철,), Hego Koreako Busan hiriko garraiobide publikoa da. 1985eko uztailaren 19an zabaldu zen eta gaur egun metro-sareak lau linea eta 61,3 kilometro dauzka.
2008an 257 milioi bidaiarik erabili zuten.
Villamol
Villamol Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 194 biztanle zituen. biztanle zituen.
Simona Levi
Simona Levi (Turinen 1966ko uztailaren 23a) italiar antzerkigilea, antzerki zuzendaria, ekintzaile politikoa, tekno-politikaren estratega, kultura kudeatzailea, hainbat arlotako artista, ikerlari akademikoa, kazetari eta Pompeu Fabra unibertsitateko irakaslea da. Bartzelonan bizi da 1990. urtetik.
Oier Larraintzar
Oier Larraintzar Arzallus (Donostia, ) gipuzkoar futbolari ohia da, atzelari moduan aritu zena.
Taldeak
''2020ko maiatzak 7an eguneratua. Datu ofizialak.''
Reggio di Calabria
Reggio di Calabria hegoaldeko Italian dagoen Calabriako eskualdeko hiria eta portua da, izen bereko probintziako hiriburua. Messinako itsasartearen ertzean dago, Messina hiriaren (Sizilia) parean. 236 km²ko eremua dauka eta 2015eko uztailean 183.566 biztanle zituen.
Antzinaroa
Lokros hiriarekin aliatuta, Sagrako batailan parte hartu zuen, K.a. VI. mendean. Estrabonen arabera, Lokroseko 10.000 soldaduk eta Reggioko tropek, Crotonako 130.000 gerlariak garaitu zituzten. Reggio Magna Graecia ko hiri garrantzitsuenetariko bat izan zen, K.a. V. mendean, Anaxilao tiranoaren agintaldian itzal handia lortuz. Reggioko polisaren garapen artistiko eta kulturala erlazionatuta dago bere eskola filosofikoa pitagoriko eta eskultura eta poesiako eskolarekin.
Erdi Aroa
VI. mendean Bizantziar Inperioaren mende gelditu zen. Bizantziarrek Italiako hegoaldean kontrolatzen zituzten lurraldeen metropoli bilakatu zuten. Calabriako dukerriaren hiriburua eta Italiako greziar errituaren ardatza izan zen. VIII. mendearen amaieran nolabaiteko oparotasuna lortu zuen, apezpiku-egoitza izanik. Goi Erdi Aroan, Reggioko populazioa handitu zen, hiriak zuen garrantzi estrategikoaren seinale. Lombardiarren esku egon zen X. mendean, eta X.-XI. mendeen bitartean arabiarrek menperatu zuten. Azkenean, 1005ean, Pisako Errepublikak, lombardiarrek, bizantziarrek eta normandiarrek aliantza bat eratu zuten arabiarrak kanporatzeko.
1060an, Roberto il Guiscardo eta Roger I.a Siziliakoa normandiarrek, betirako egotzi zituzten bizantziarrak. Hala ere, greziar kulturako eta errituko elementuek XVII. mendera arte iraun zuten, nahiz eta, 1081ean, Gregorio VII.a aita santuak latindar erritua ezarri. 1282an, Siziliar bezperetan, Reggio Messinarekin batera lerrokatu zen, historia, merkataritzako eta kulturako interesak zituelako. Egoera honetan, Anjouren kontrako matxinada eta Aragoiko indarrak babestu zituen. XIV. mendean, hiria Napoliko Erresumara esleitu zen administrazio-botere berria lortuz.
Aro Modernoa
Siziliarekin zituen merkataritza harreman nagusiak zirela eta Gonzalo Fernández de Córdobak Reggio konkistatu zuen Fernando Katolikoaren koroarentzat. Otomandarren eta berberiarren inbasioek hiria suntsitu zuten XVI. mendean. Bestalde, espainiarren zerga zapaltzaileek eta izurriak Reggio endekapenera eraman zuten. Egoera horrek behea jo zuen 1783ko lurrikararekin. Seismo hark larriki kaltetu zuen Reggio eta hegoaldeko Calabria guztia.
Aro Garaikidea
1806an, Napoleonek hiria hartu eta dukerri izendatu zuen, bere kuartel nagusia bertan ezarriz. Reggiok zerikusia izan zuen Risorgimentoko matxinadetan, geroago Italiako Erresumako zati izateko.
1860ko abuztuaren 21eko goizean, Piazza di Duomoko bataila gertatu zen. Horren ondoren, Giuseppe Garibaldik Bi Sizilietako Erresuma konkistatu zuen eta Vittorio Emmanuele II.a erregeari eman zion. Hiriko sindikoak, Brun Antonio Rossik, izan zen lehenbizikoa Frantzisko II.a Bi Sizilietakoaren agintaldia bukatu zela aldarrikatzen.
1908ko abenduaren 28an, hiriak beste lurrikara handi bat pairatu zuen. Lurrikarak hiria hondatu zuen itsasikara (tsunami) bat eragin zuen. Hiria berriztu zen lurrikararen kontrako irizpideak jarraituz, hala nola, garaiera gutxiko etxeak, kale elkarzutak...
Bigarren Mundu Gerran, britaniar armadaren 8. erregimentuak bonbardaketa handiak egin zituen. Hiria 1943an askatu zutenerako, 4.000 lagun hil ziren gerraren eraginez. Gerra amaitu zenean, populazioa handitu zen, gaurko 200.000 biztanleak lortu arte. 1960ko eta 1980ko hamarkaden artean, antolatutako kriminalitatea garatu zen hiriaren degradazioa sortuz, baina 1990ko hamarkadatik aurrera mugimendu berritzaile bat sortu zen.
Politika
2012ko urriaren 9an, Mario Montiren gobernupean, Italiako Barne ministro zen Anna Maria Cancellierik hiriko udal gobernua deuseztatu zuen, udal gobernuak Ndrangheta izeneko erakunde mafiosoarekin zeuzkan harremanak zirela eta. Garaiko alkatea Demetrio Arena zen, Il Popolo della Libertà (PdL) alderdikoa. Hala, Italian gobernu bat deuseztatzearen erabakia hartu zen lehen aldia izan zen.
Choapa ibaia
Choapa ibaia Choapa probintziaren hegoaldea zeharkatzen duen ur bide naturala da, Txileko Coquimbo eskualdean.
Elexazar
Elexazar Arabako Amurrio udalerrian dagoen erromatar garaiko aztarnategia da. Burdina lantzeko lanabesak eta nekazaritzako tresneria aurkitu direnez, ekoizpen multzo bat izan daitekeela uste dute.
Reggio di Calabria
Ekonomia
Metropoliko ehun industriala garapen askorik gabe mantentzen da 1908ko lurrikararen ondorioz. Aurretik industria, zeta eta bergamota ziren gai ekonomiko nagusiak.
Elexazar
Kokapena
Itsas mailaren gainetik 565 metrora dago, garaiera ertainean beraz, harri silizeoz osatutako Larragorriko mendigunean, Nerbioi ibaiaren arroaren gainean. Amurrion egonda ere, Bizkaiko Orozko udalerria kilometro bat baino gutxiagora dago.
Choapa ibaia
Bere arroa Andeetako mendietako banalerroetatik Ozeano Barearen bokaleraino hedatzen da. Iparraldetik Limarí ibaiaren arroak mugatzen du, ekialdetik San Juan ibaiaren arroak eta hegoaldetik Petorca eta Quilimarí ibaien arroek. Azken horren eta Choaparen artean Pupío ibaiaren ondoan dauden kostaldeko hainbat arro daude.
Hans Niemeyerren arabera, Choapa Totoral eta Valle ibaien elkargunetik jaiotzen da. Luis Risopatronek, 1924an argitaratutako Diccionario Jeográfico de Chile (Txileko Hiztegi Geografikoa) hiztegian, Chicharra ibaiaren sarreran (Leiva ibaia ere deitua) argudiatzen du Choapa Chicharra Totoralarekin bat egitetik jaiotzen dela.
Elexazar
Kokapena
Aloria izeneko erromatar aztarnategitik gertu dago eta harekin erlazionatzen da, hurbiltasun geografikoagatik eta antzeko ezaugarriak dituelako. Autrigoien lurraldean dago.
Reggio di Calabria
Garraiobideak
Hiriak burdinbide gune handia du, bertan Italiako bi trenbide nagusi lotzen direlarik: Tirrenica Meridionale burdinbideak hiria Salerno, Napoli eta Erromarekin lotzen du, eta Jonica burdinbideak, aldiz, Taranto eta Barirekin. Hirian Aeroporto dello Stretto izeneko aireportua dago, Tito Minniti izenez ezaguna. Italiar penintsula eta Sizilia lotzen dituen Metromare dello Stretto itsasontzi zerbitzua ibiltzen da. Hiriarteko eta hiri barruko autobusak ere daude.
Elexazar
Kronologia
Elexazar K.o. I. eta III. mendeen artean erabili zela uste du bere induskatzaileak, Juanjo Hidalgo k. Aldare taurobolikoaren maila berberean eta zentimetro gutxira aurkitu zen Alexandro Severo enperadorearen txanpona, K.o. 227. urtekoa. Egindako C14 analisiek K.o. I eta II. mende bukaera arteko datazioak eman dituzte. Aurretiko edo ondorengo eraikinik ez da aurkitu bertan.
Izena
XX. mendean Lejazar izena ematen zioten gune honi, baina dokumentazioan Elexazar moduan agertzen da. Izen hau elexa eta zahar hitzek osatzen dute. Elexa Eliza hitzaren mendebaldeko euskalkiaren aldaera bat da.
Reggio di Calabria
Ondarea
Aipagarriak dira molde erromaniko-bizantziarrean berritutako katedrala, hondakin erromaniko eta grekoak eta Museo Nazionale della Magna Grecia museoa. Azken honek arkeologia aztarnen bilduma garrantzitsua gordetzen du.
Elexazar
Ezaugarriak
Lurra lutita z osatua dago. Harlauzak erraz ateratzen dira hemendik eta pentsa daiteke eraikuntzetako harri harri-hormak betatik zirela. Hala ere, metro batzuetara, lutita azaleratze garrantzitsu bat dago, XX. mendera arte harrobi moduan erabili zena, nahiz eta ez dakigun noiz hasiko zen ustiatzen.
Egitura
Lau eraikuntzez osatuta dago, erdian, patio zabal baten moduko hutsunea dagoelarik. Eraikin konplexuena karratua da eta hainbat esparrutan antolatuta dago: hainbat gelek barne-patio bat inguratzen dute, mediterraneoko eraikinetako ohiko distribuzioa. Zenbait eraikuntza fase atzeman dira, denboran zehar izan zituzten beharrizan funtzionalei erantzuteko egindakoak. Beste eraikin txikiagoa bat, karratu formakoa ere bai, eraikin honi konektatuta dago harlauzez estalitako kale batez. Hirugarren eraikina induskatu gabe dago eta oraingoz ez da ia ezagutzen. Laugarren eraikina lauki zuzeneko oinplanoa du, 100 bat m2-koa eta, antza, barne zatiketarik gabekoa.
Agertutako objektuak
Burdinazko eta berunezko elementu ugari aurkitu dituztenez, baita errementari baten ingudea eta sutondo txiki bat ere, Elexazar metalurgia arloko kokagune bat izan zela eta inguru hartako natura baliabideen ustiapenari lotuta egon zitekeela uste da. Era berean, ikerlariek ez dute baztertzen Elexazarreko aztarnategia inguratzen duten mendialde zabaletan abeltzaintzan jarduten zutelako aukera, inguruko herriguneek edota militar taldeek zituzten premiei erantzutearren.
Suharriz eta hareharrizko lanabesak ere topatu dituzte.
Aldare taurobolikoa
2011ko indusketa lanetan taurobolio baten aurkikuntza nabarmendu behar da. Bi zatitan apurtuta eta jatorrizkoa ez den beste modu batean jarrita aurkitu zuten. Etxebizitza izan zitekeen eraikuntza barruan zati bat agertu zen eta bestea kanpoaldean. Hareharrizko bloke angeluzuzen batean landutako aldare bat da (50 x 30 cm eta 60 kg inguru), aurrealdean erdierliebea duena. Bertan zezen baten burua dago irudikatuta, soka bikoitz batez inguratuta eta frontoi klasikoz errematatua. Haren oinarria zutoin baten gainean jartzeko prestatuta dago. Bada, izate sakratuak gurtzeko balio zuen elementu sinbolikoa da. Otoitz edo sakrifizioak egiteko erabiliko zuten edo norberarentzako beharrezko babesa edota Elexazarren egiten zituzten lan guztiak behar bezala gauza zitezen eskatuko zuten haren aurrean.
Aurkikuntza hori Zibeleren gurtzarekin lotuta dago. Zibele Frigiar jatorriko andregoikoa da, Erroman gurtzen zutena, naturaren eta ugalkortasunaren Magna Mater delakoa baitzen. Honelako aldareak aurkitu dira Nafarroan, Aragoiko mendebaldean, Extremaduran, Portugalen, Frantzian (Akitania-ko probintzian, Galia Nabonensisen eta Galia Celtica-n ), Portugalen, Italian, Grezian eta Algerian. Hauetariko asko IV. mendekotzat jo dituzte. Itxuraz, erritu paganoei eusten zieten, Inperioan jada ofizialki kristautasuna nagusi zen garaian.
Louplande
Biztanleria
2007an Louplande udalerrian erroldatutako biztanleak 1.485 ziren. Familiak 519 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (47 bakarrik bizi ziren gizonak eta 31 bakarrik bizi ziren emakumeak), 176 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 238 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 27 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 571 etxebizitza zeuden, 527 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 29 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 550 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 527 etxebizitza nagusietatik 455 bere jabearen bizilekua ziren, 66 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 55 etxek hiru zituzten, 140 etxek lau zituzten eta 314 etxek bost zituzten. 426 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 160 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 339 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 942 ziren, horien artean 749 aktiboak ziren eta 193 inaktiboak ziren. 749 pertsona aktiboetatik 709 lanean zeuden (373 gizon eta 336 emakume) eta 41 langabezian zeuden (20 gizon eta 21 emakume). 193 pertsona inaktiboetatik 101 erretiraturik zeuden, 65 ikasten zeuden eta 27 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Louplande udalerrian 541 unitate fiskal zeuden, 1.541 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.125 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 32 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 harategia zen.
2000. urtean Louplande udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 884 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oophaga
Oophaga anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Dendrobatidae familian sailkatua.
Barbaren (telesaila)
Sinopsia
Germanian germaniar tribuak bizi dira, banatuta daudenak. Augustoren garaian, Erromak eskualdea konkistatu du. Konkistatu ondoren, gobernadore erromatar berri bat agertzen da eskualdean. Eta horrela tiranikoki gobernatzen du eta, gainera, eskualdeko ohiturak behartzen ditu, azkenean, germaniar tribu horien batasuna eta altxamendua eraginez.
Egoera horretan, hiru pertsonaren patuak, Arminio, Thusnelda eta Folkwin, guztiak germaniarrak, elkar gurutzatzen dira, harik eta, azkenik, Teutoburgoko guduan Arminioren agindupeko germaniar gerlariek Erromatar Inperioaren hedapena geldiarazi eta hiru erromatar legio suntsitu zituzten. Garai horietan erromatarrek germaniarrei barbaroak deitzen zieten.
Eddy konderria (Ipar Dakota)
Eddy konderria (Eddy County) Ipar Dakotako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua New Rockford da. 2010eko zentsuaren arabera 2,385 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Eddy konderriak 166,825 kilometro koadro ditu. Horietatik 3,611 ura dira. Beste 163,213 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 1,43 da.
Agur Etxebesteǃ
Agur Etxebesteǃ 2019ko euskarazko komedia filma da, 2005eko Aupa Etxebeste! filmaren jarraipena. Asier Altuna eta Telmo Esnalek zuzendua da berriro, eta aurreko filmaren talde teknikoa mantendu da. Irusoin, La Fidèle Production eta Kilima Mediak ekoitzia, 2019ko irailaren 27an iritsi zen zinema aretoetara, irailaren 24an Donostiako Zinemaldian aurre-estreinatu ondoren.
Asier Altuna, Telmo Esnal eta Nagore Aranburuk idatzitako gidoia du, eta lehen filmeko aktore protagonista guztiek parte hartu dute. Era berean, filmak euskal aktore famatu askoren cameoak ditu. Euskal zinemagintzari dagokionez film aitzindaria da, aurreko film batean oinarrituriko lehen jarraipena baita.
Sinopsia
Patrizio Etxebeste (Ramon Agirre) alkatetza uztera behartuta ikusten da “osasun arazoengatik”. Udaleko agintea ez galtzeko asmoz, Maria Luisa (Elena Irureta) bere emaztea herriko lehen emakumezko alkatea izendatzen du. Maria Luisak oso serio helduko dio lan berriari eta udaletxeko funtzionamendua goitik behera aldatuko du, Patriziorekin duen harremana eta etxeko giroa hankaz gora jarriz.
Aktoreak eta pertsonaiak
Aktore nagusiak Etxebeste familia osatzen duten lau protagonistak dira, Elena Irureta, Ramon Agirre, Iban Garate eta Paco Sagarzazu. Era berean lehen filmeko aktore sekundari gehienak berreskuratu dituzte, tartean Iñake Irastorza, Patxi Gonzalez, Mikel Laskurain, Ane Sanchez, Martxelo Rubio, Joxe Mari Agirretxe (lehen filmean Luis, oraingoan Tomas), Iñaki Del Barrio, Arantza Izeta, Loli Astoreka, Anjel Alkain eta Anartz Zuazua. Nagore Aranburu, lehen filmean ile-apaintzaile gisa cameo bat izan ondoren, idazkari paperean azaltzen da. Aurpegi berrien artean, halaber, Ane Gabarain, Aizpea Goenaga (lehen filmean haren ama Juani Mendiola azaldu zen), Javier Tolosa, Zorion Egileor, Xabier Donostia, Ander Lipus, Jose Ramon Soroiz, Sara Cozar, Clara Lopez, Unax Hayden, Kandido Uranga (lehen filmean Jose Manuel Goikoetxeak antzeztutako Julianen paperean), Pedro Arizaga eta Miren Gojenola agertzen dira pertsonaia sekundario gisa.
Ekoizpena
Espainiako Zinema eta Ikus-entzunezko Arteen Institutuak (ICCA) 720.000 euroko diru-laguntza esleitu zion 2017an.
Grabaketa 2018ko abuztuaren 27a eta urriaren 5a bitartean gauzatu zen, sei astez. Eszenatoki nagusia Bergara izan zen, baina Gipuzkoako beste herri batzuetatik ere igaro ziren, tartean Irun, Hondarribia, Zarautz, Eibar eta Pasaia. Familiaren etxeko sekuentziak Oiartzungo Zinealdea estudioetan eraikitako platoan grabatu zituzten.
China National Petroleum Corporation
China National Petroleum Corporation (CNPC; Txinako Petrolio Korporazio Nazionala ; ) energia elektrikoa eta gasa ekoizten eta banatzen duen txinatar enpresa multinazionala da. PetroChinaren matriza da. CNPC laugarren sailkatu zuten 2020ko Fortune Global 500 zerrendan, sarreren bidez enpresa handienen rankinga globalean.
Aire konprimatu
Aire konprimatua konpresore baten bidez presioa jaso duen airea erabiltzen duten tekniken aplikazio bat da. Aplikazio gehienetan, airea konprimitzeaz gain, hezetasuna desagertu eta iragazi ere egiten da. Hori oso ohikoa da industrian, sistema hidraulikoen aldean abantaila bat du: azkarragoa da, baina ez da hain zehatza mekanismoen posizionamenduan, eta ez du indar handirik ahalbidetzen.
Beraz, aire konprimitua atmosferikoa baino presio handiagoa jasaten duen aire-masatzat har daiteke. Aireak konprimitua izateko duen gaitasun hori gasen legeetan azaltzen da.
Aire konprimituaren aplikazioak askotarikoak dira. Bai energia-iturri gisa, bai geroago erabiltzeko metatutako aire gisa; zenbait egileren ustez, aire konprimitua laugarren energia da, elektrizitatearen, erregai fosilen edo haizearen ondoren.
Chlorurus troschelii
Chlorurus troschelii Chlorurus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Aire konprimatu
Aire konprimitua erabiltzeak aire horren tratamendua ere eskatzen du. Aplikazio gutxitan erabil daiteke aire konprimitua zuzenean konpresoreen irteeratik. Normalean, beharrezkoa izaten da gutxienez hautsa eta kutsatzaileak ezabatzea, bai eta ur kondentsatua edo lurrunezkoa ere.
Unterensingen
Unterensingen Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ophryophryne
Ophryophryne anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Megophryidae familian sailkatua.
Pomarea mira
Pomarea mira Pomarea generoko animalia zen, jada iraungia. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatzen zen.
Labeo lunatus
Labeo lunatus Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Exhibizionismo
Exhibizionismo edo erakuskeria pertsona batek besteen aurrean nabarmen agertzeko joera da, nahita edo nahi gabe, gehiegikeriaz eta gizabiderik gabe. Erakuskeriaz jokatzeko era asko daude: janzkeraz, ozenki hitz eginez edota besteei eta soilik bere kabuz bere iritzi, gogo eta sentimenduez etengabe hizketan arituz edota barre algaraz. Harrokeriaz eta haundinahikeriaz aritzea ere erakuskeria mota bat da.
Sexualitatean, sexu exhibizionismoa pertsona batek edozein egoeratan besteen aurrean biluzik agertu eta bere sexu atalak erakusteko joera da, norberarenganako edo besteenganako sexu asmo bat izanik. Espainian, delitutzat jotzen da sexu erakuskeria. Ez dira, ordea, sexu erakuskeriatzat jotzen, nudismo praktikatzea edo protesta politiko zein sozialetan biluztasuna (esaterako, ipurdia erakutsi) agertzea.
Ariosoma obud
Ariosoma obud Ariosoma generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Dol-de-Bretagneko katedrala
Dol-de-Bretagneko Saint-Samson katedrala (Cathédrale Saint-Samson de Dol-de-Bretagne) Bretainiako Dol-de-Bretagne herriko katedral katolikoa da. Bretainiako bederatzi katedral zaharren arteko bat da eta 1840an Frantziako monumetu historikoa izendatu zuten.
Historia
Samson Galesen jaio zen V mendearen bukaeran. Handik Irlandara joan zen eta 548 urtearen inguruan Armorikara etorri zen.
Satoshi Oishi
Satoshi Oishi (大石 悟司, 1972ko ekainaren 6a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Dol-de-Bretagneko katedrala
Historia
IX mendean eliza zahar bat izan zen toki honetan eta han Nominoe Bretainiako lehenengo errege koroatu zuten. Gaur egungo katedrala 1203an hasi ziren eraikitzen baina hainbat gehikuntza izan dituenez hainbat estiloren nahasketa ageri du.
Satoshi Oishi
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashiwa Reysol.
Dol-de-Bretagneko katedrala
Historia
Katedral garrantzitsua izan zen mendeetan zehar baina Frantziako Iraultzaren ondoren 1801 urtean Doleko apezpikutza desegin zen.
Dai Sato
Dai Sato (佐藤 大, 1971ko abuztuaren 16a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashiwa Reysol.
Cryptotomus roseus
Cryptotomus roseus Cryptotomus generoko animalia da. Arrainen barruko Scaridae familian sailkatzen da.
Celinda Arregui
Celinda Adela Arregui Quezada, "Celinda Arregui de Rodicio" izenarekin ezaguna (Santiago, Txile, 1864ko uztailaren 25a - 1941eko apirila ) Txileko politikaria, idazlea, irakaslea eta aktibista feminista izan zen, Txilen emakumeen eskubideen alde egindako lanagatik ezaguna.
Biografia
Celinda Arregui Santiagon jaio zen 1864an, Balbino Arregui eta Isabel Quezada izan ziren haren gurasoak- 1891ko Gerra Zibilean espioi gisa parte hartu zuen Quillotako telegrafoan, Kongresuaren aldeko Batzorde Iraultzailearentzat.1903ko irailaren 26an Pegerto Rodicio Pérez espainiarrarekin ezkondu zen.
1919an, Eloísa Díaz, Beatriz Letelier, Hayra Guerrero de Sommerville, Isaura Dinator de Guzmán, Juana de Aguirre Cerda, Carmela de Laso eta Fresia Escobarrekin batera, Emakumeen Kontseilu Nazionala sortu zuen. "Emakumeen eskubideen defentsan aktiboki parte hartu zuena" 1924an Emakumeen Alderdi Demokratikoaren sortzaileetako bat izan zen Rebeca Varas, E. Brady eta Gabriela Barrosekin batera, besteak beste; emakumeek bozkatzeko eskubidea lortzeko lehen lege proiektuetako bat idatzi zuten.
1927an Bando Femenino izenekoa sortu zuen, hainbat emakume feminista biltzen zituen erakundea eta 1920ko hamarkadaren amaieran emakumeen eskubideen aldeko mugimenduaren inguruan indarrak batzea zuen helburua; gainera, 1929an Santiagon egin zen Emakumeen Amerikar Arteko Kongresua antolatu zuen
Pomarea nukuhivae
Pomarea nukuhivae Pomarea generoko animalia zen, jada iraungia. Hegaztien barruko Monarchidae familian sailkatzen zen.
Ariosoma ophidiophthalmus
Ariosoma ophidiophthalmus Ariosoma generoko animalia da. Arrainen barruko Congridae familian sailkatzen da.
Fléré-la-Rivière
Fléré-la-Rivière Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Fléré-la-Rivière udalerrian erroldatutako biztanleak 602 ziren. Familiak 268 ziren, horien artean 80 pertsona bakarrekoak ziren (20 bakarrik bizi ziren gizonak eta 60 bakarrik bizi ziren emakumeak), 96 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 330 etxebizitza zeuden, 270 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 315 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 270 etxebizitza nagusietatik 211 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 22 etxek bi zituzten, 57 etxek hiru zituzten, 70 etxek lau zituzten eta 119 etxek bost zituzten. 216 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 129 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 106 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 364 ziren, horien artean 250 aktiboak ziren eta 114 inaktiboak ziren. 250 pertsona aktiboetatik 230 lanean zeuden (124 gizon eta 106 emakume) eta 21 langabezian zeuden (8 gizon eta 13 emakume). 114 pertsona inaktiboetatik 47 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Fléré-la-Rivière udalerrian 252 unitate fiskal zeuden, 564 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.199 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 zurgina, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 1 ile apaindegia eta 3 jatetxeak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 etxerako tresna denda zen.
2000. urtean Fléré-la-Rivière udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.624 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gaston Julia
Gaston Maurice Julia, (1893ko otsailaren 3a - 1978ko martxoaren 19a) Julia multzoaren espresioa formulatu zuen matematikari frantsesa. Bere lanak Benoit Mandelbrot matematikari frantsesak ezagutarazi zituen, Mandelbrot multzo eta Julia multzotako fraktalak estuki erlazionatuta daudelarik.
Julia garaian Frantziaren menpean zegoen Aljeriako Sidi Bel Abbes hirian jaio zen. Gaztaroan musika eta matematikan interesa agertu zuen. 20 urte zituelarik ikasketak utzi behar izan zituen Lehenengo Mundu Gerra hasi eta Frantziako armadan borrokatzeko deitu zutelako. Gerran sudurra galdu zuen eta bere bizitza guztian larruzko estalki bat eraman behar izan zuen sudurraren lekuan.
Bere lanak orokorrean ahaztuak izan ziren Benoit Mandelbrotek bere lanak berreskuratu eta eguneratu zituen arte.
Parisen hil zen 85 urte zituela.
Socorro Latasa
María Socorro Latasa Miranda (Iruñea, ) nafar idazle eta poeta da.
Bento Gonçalves (Rio Grande do Sul)
Bento Gonçalves Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Sul estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Untergruppenbach
Untergruppenbach Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Oreobates
Oreobates anfibio genero bat da, Anura ordenaren barruko Craugastoridae familian sailkatua.
Indianapolisko 500 miliak
Indianapolisko 500 miliak, Indianápolis 500 edo Indy 500 Estatu Batuetako auto lasterketa ospetsu bat da. Urtero maiatzeko azken asteburuan Indiana estatuko Speedway udalerrian dagoen Indianapolis Motor Speedway zirkuitoan ospatu ohi da, Indianapolis hiriaren aldamenean. Lasterketa hau mota honetako auto lehiaketa zaharrenen artean sailkatzen da, gainera IndyCar Series izeneko berezko lehiaketa bat sortzera ere eragin zuen.
Alto Garças
Alto Garças Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Indianapolisko 500 miliak
Lasterketa honen leloa honako hau da: Gentlemen, start your engines ("Jaunok, zuon motorrak piztu itzazue").
Historia
Lehiaketa hau ospatu ohi den autogunea 1909ean sortu zen, eta lehenbiziko lasterketa 1911an ospatu zen. Horregatik 2011. urtean 500 miliako lasterketa honen 100. urteurrena ospatu da (95. ekitaldia).
Labeo macmahoni
Labeo macmahoni Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Paracorymbia hybrida
Paracorymbia hybrida Cerambycidae espeziea da, Lepturinae azpifamiliakoa.
Banaketa
Europa erdialdeko eta hegomendebaldeko mendietan, Euskal Herrian barne, ikus daiteke.
Ezaugarriak
10-14 mm. ditu. Udan ikusten dira. Lorezaleak dira.
Villamontán de la Valduerna
Villamontán de la Valduerna Leongo Herriko udalerri bat da, Leongo probintzian kokatuta. eskualdean dago, itsas mailatik metrora, eta -ko azalera hartzen du.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 917 biztanle zituen. biztanle zituen.
Batasuneko zubia
Batasuneko zubia Nafarroako zubi bat da, Nafarroa Behereko Arnegi eta Nafarroa Garaiko Luzaide artean. Pekotxeta auzo luzaidarra eta Arnegiko Herri Barnea bereizten ditu, Arnegiko Errobi zeharkatzen duelarik.
Batasuneko zubiko etxearen inguruan dago.
Youenn Gwernig
Youenn Gwernig (Scaër, Bretainia, 1925 - Douarnenez, Bretainia, 2006ko abuztuaren 29a) idazle eta abeslari bretoia izan zen.
Saint-Jean-de-Serres
Saint-Jean-de-Serres Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Youenn Gwernig
Estatu Batuetara emigratu zuen eta 1960ko hamarkadaren amaierara arte ez zen bere sorterrira itzuli. Han, Kerouac Jack poeta ezagutu zuen eta berarekin adiskidetu zen.
Bere idazkiak, nagusiki, Al Liamm aldizkari literarioan argitaratuak izan ziren. 1996an, Xavier de Langlais Saria eman zioten bere olerkiengatik.
Saint-Jean-de-Serres
Biztanleria
2007an Saint-Jean-de-Serres udalerrian erroldatutako biztanleak 507 ziren. Familiak 204 ziren, horien artean 60 pertsona bakarrekoak ziren (28 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 60 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 260 etxebizitza zeuden, 213 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 21 hutsik zeuden. 236 etxeak ziren eta 24 apartamentuak ziren. 213 etxebizitza nagusietatik 138 bere jabearen bizilekua ziren, 61 alokairuan okupaturik zeuden eta 14 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 13 etxek bi zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 64 etxek lau zituzten eta 100 etxek bost zituzten. 167 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 120 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 82 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 299 ziren, horien artean 216 aktiboak ziren eta 83 inaktiboak ziren. 216 pertsona aktiboetatik 192 lanean zeuden (111 gizon eta 81 emakume) eta 24 langabezian zeuden (7 gizon eta 17 emakume). 83 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Jean-de-Serres udalerrian 214 unitate fiskal zeuden, 543 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.326 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 2 iturginak eta 1 jatetxe.
2000. urtean Saint-Jean-de-Serres udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 575 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montenegroar perper
Perpera ( serbiar ziriliko an: Перпер; перпери pluralean) Montenegroko Erresuma ren zirkulazio moneta izan zen 1906 eta 1918 artean. Izena lehengo Serbiar perper ren arabera hartu zen, desagertutako Serbiar Inperioa ren txanponaren arabera .100 paretan banatzen da (pluralean: паре, singularrean: пара) eta Frantziako frankoaren baliokidea zen Latindar Moneta Batasunaren parte gisa. Perper Jugoslaviako dinarrak ordezkatu zuen Montenegro Serbiarren, Kroaziarren eta Esloveniarren Erresuma ren (gero Jugoslavia) parte bihurtu zenean.
Txanponak
1906an, 1, 2 , 10 eta 20 deiturako txanponak atera ziren. 1 eta 2 pareko piezak brontzezkoak ziren eta 10eko eta 20ko pareko piezak nikelez eginak. 1909an, 1 perpera eta 5 perpera zilarrezko txanponak gehitu ziren zirkulazioan , hurrengo urtean 2 perpera deitura jarri zen zirkulazioan, 10 eta 20 urrezko txanponekin batera , 100 perperako txanpon kopuru oso mugatuarekin batera. {| class="wikitable" ! colspan="7" |Montenegroko Erresumaren txanponak !Irudia !Deitura !Metala !Diametroa !Pisua !ertza !Atera urteak ! colspan="7" |
Billeteak
Ogasunak 1912an billeteak jaulki zituen 1, 2, 5, 10, 50 eta 100 perperako izendapenetan. 1914an, gobernuak hiru billete sorta eman zituen, 1, 2, 5 , 10, 20, 50 eta 100 perpera-ko izendapenetan. Austriaren okupazioaren garaian, bigarren eta hirugarren serieko gobernuko billeteak gaininprimatu zituzten barrutiko gobernuaren komando .militarrek. 1917an, Austriako armadak perpera, perpera txanponak (Münzperper) eta Kroner izeneko bonu bihurgarriak jaulki zituen, 2 perpera = 1 txanpon = 1 Kroner utziz.
Kontaktuzko izar bitar
Astronomian, kontaktuzko izar bitar euren osagaiak euren Rocheren lobuluak betetzeko bezain gertu dauden izar bitarrei deritze, ukitu edo fusionatzera iritsiz euren kanpoaldeko gas geruza konpartituz. Bi osagaiek kanpoaldeko geruzak konpartitzen dituzten sistema bitar bat "gainkontaktuzko bitar" deitua izan daiteke. Kontaktuzko izar bitar ia guztiak izar bitar itzaltzaileak dira. Kontaktuzko bitar itzaltzaileak W Ursae Majoris izar aldakor bezala ezagutzen dira, eredu bezala W Ursae Majoris izarra dutenak.
Jarraian agertzen den taulan euren gehienezko itxurazko magnitudearen arabera ordenatutako kontaktuzko izar bitar batzuk biltzen dira:
Borgoinarren alderdia
Borgoinarren alderdia (frantsesez: Bourguignons) Ehun Urteetako Gerran (Frantzia eta Ingalaterra artean, 1337-1453) Borgoinako dukearen aldekoak eta Armañac-ekoen (Orléans-ko dukearen aldekoen) aurkakoak ziren.
Takashi Kojima
Takashi Kojima (小島 卓, 1973ko abuztuaren 4a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Borgoinarren alderdia
Historia
Karlos VI.aren erotasunaz baliaturik, Frantziako koroaren jabe egiten saiatu ziren borgoinarrak, Joan Beldur Gabea buru, eta ingelesekin bat egin zuten. Orléans-ko dukea hil ondoren (1407), Elisabet Bavariakoa erregina borgoinarren alde jarri zen, agintea mantentzearren. Joan Beldur Gabea hil ondoren, Filipe Onberak ingelesekin negoziatu zuen Troyesko Ituna 1420. urtean. 1431. urtean, borgoinarrek Joana Arc-ekoa atxilo hartu eta ingelesen eskuetan utzi zuten. Azkenean, Filipe Onbera eta Karlos VII.a adostasunera etorri ziren eta Arrasko Itunak gerra zibilaren bukaera ekarri zuen (1435).
Takashi Kojima
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kashiwa Reysol eta Vissel Kobe.
Qing dinastia
Qing dinastia (Ch'ing1 Ch'ao2; ) 1644tik 1911 arte Txinan agintean izan zen dinastia da; haien agindupeko estatuak Txina, Txinako Inperioa edo Quing Handien Inperioa zuen izena. Mantxuriatik etorriak ziren eta horregatik euren hizkuntza ezarri zuten ofizial gisa. Taiwan, Tibet, Mongolia eta Xinjiang konkistatu zituzten.
Kontaktuzko izar bitar
* Erlazio fotometrikoa (edo espektroskopikoa fotometrikoa eskuragai ez dagoenean) bi osagaien masen artean. Masa berdinak = 1.
Labeo macrostoma
Labeo macrostoma Labeo generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.