cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dukla Praga
Historia
Urrezko aroa 60. hamarkadan ezagutu zuen. Txekoslovakian nagusi izateaz gain nazioartean Estatu Batuetako kopa jokatu zuten 1961ean eta irabazi egin zuten, finalean Everton FC 7-2 gaindituz. Halakoa izan zen Duklaren nagusitasuna txapelketa honetan hurrengo urteetan finalera zuzenean sartu zituztela, eta txekiarren irabazi egin zituzten 1964 arteko txapelketa guztiak. 1965ean jokatu zen azkenengo aldiz Estatu Batuetako txapelketa eta Polonia Bytom taldearen aurrean galdu zuen Duklak.
70. hamarkadan lau aliz hartu zuen parte Europako Kopan baina ez zuen emaitza aipagarririk izan.
Diru arazoak zirela eta, 1995ean hirugarren mailaraino jeitsiarazi zuen. Egoera salbatzeko 1996an FC Příbram taldearekin bat egin zuen Dukla Příbram bihurtuz baina alferrikakoa izan zen. 2000an gainera estadioa ezin mantendu eta Příbram hirira joan zen taldea, Pragatik 60 kilometrotara.
Bada Pragako Dejvice eremuan beste talde bat Dukla Dejvice izenekoa, FK Dukla Praga izena eta kolore hori-gorriak berreskuratu eta Txekiar Errepublikako lehen mailan jokatzen ari dena.
Euskal taldeen aurkako partidak
Duklak kanporaketa bakarra jokatu du euskal taldeen aurka:
Eskubaloia
Dukla Pragaren eskubaloiaren atala 1950. hamarkadan sortu zen eta berehala maila bikaina lortu zuen, 1957an jokaturiko lehen Europako Kopa irabazi baitzuen.
Santo Antônio de Posse
Santo Antônio de Posse Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Chulilla
Chulilla (valentzieraz Xulilla; izen zaharra Xulella) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Serranos/Serrans eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Óscar Casas
Óscar Casas Sierra (Bartzelona 1998ko irailaren 21a) kataluniar aktorea da. Heidi Sierra eta Ramon Casasen semea da. Bost anaietatik laugarrena da, bere anaia Mario Casas zaharrena izanda. Interpretazioaren munduan hasi zen figurazio txikiekin eta iragarki komertzialekin. Askotan interpretatu du bere anaiaren pertsonaia, adibidez, Fuga de Cerebros pelikulan eta SMS eta El barco telesaioan. Bere lehenengo agerpena Abuela de verano izan zen (2005).
Ondoren, pertsonaia lortu zuen pelikula batzuetan, adibidez, 53 días de invierno (2006), El orfanato (2007) eta Ángeles S.A. (2007). Jarraian, Águila roja (2009-2016) telesaileko banaketan sartzea lortu zuen. Telesaila utzi zuen Irlandara ikastera joateko eta Iván interpretatu zuen, El sueño de Iván (2011) pelikulako protagonista bihurtuz.
Rüschlikon
Rüschlikon Suitzako udalerria da. Zürich kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Nesosilikato
Nesosilikatoak silikato talde bat dira. Silizio (Si) atomo batez eta lau oxigeno (O) atomoz osatutako molekulek egituratzen dute. Molekula hauek (SiO4) tetraedro itxura dute, eta elkarrekiko banatuta daude: hau da nesosilikatoen berezitasuna. Nesosilikato ezagunenak olibinoa, granatea, andaluzita eta topazioa dira.
Iraultza (talde armatua)
Iraultza Hego Euskal Herrian 1980ko hamarkadan aritutako talde armatu iraultzaile ezkertiar bat izan zen. Lehen agerpena 1981ean egin zuen.
Politikoki, borroka armatua gizarteko borroketan eragiteko tresna gisa ikusten zuten, gizarte borrokak nazio arazoari lotutakoen gainetik jarriz. Era horretan, ez zuten zerikusirik ETA erakundearekin, zenbaitetan esan den bezala; eta Hego Euskal Herriko ezker-muturreko zenbait sektorerekin harremana zuten.
Ekintzen helburuak
Bere ekintza armatuak lehergailu bidezkoak izan ziren, batez ere langile gatazkekin zerikusia zuten eraikinak erasotuz (INEMeko bulegoak, aldi baterako lan-enpresak...). Estatuaren eraikinak (Correoseko bulegoak, esaterako) ere erasotu zituzten, eta baita AEBetara loturiko enpresak ere. Horrela, "estatubatuar interesen aurka lehergailu gehien ipini zituen Europako taldea" izan daiteke. Iñaki Egaña historialariaren arabera, Iraultzaren ekintzen %29 lan gatazkak zituzten enpresei loturikoak izan ziren, eta %19 AEBen interesen aurkakoak.
Historia
Sortu eta ondorengo urtean, 1982an, lehergailu bidezko 23 ekintza egin zituen Iraultzak. Hamarkadan sartzearekin batera, ekintzen kopuruak behera egin zuen, eta 1989an 9 ekintza egin ondoren, lehergailuak jartzeari utzi zion.
Ekintzotan taldeko hainbat kidek bizitza galdu zuten, lehergailuak prestatzen edo jartzen ari zirela: 1983an Ángel Fernández oñatiarra, 1984an Bilbon Jose Mari Prieto Pese eta Jose Mari Orbezua, 1986an Juan Carlos Gallardo, eta 1991eko apirilaren 30ean Sestaon (Bizkaia) Rosa Díez Sainz, Jesús Fernández eta Marisol Mujika. Taldeak ez zuen pertsonen aurka bideraturiko ekintzarik burutu. Iturri batzuen arabera, hala ere, 1986an langile gazte batek bizia galdu zuen Iraultzaren lehergailu batek eztanda egiterakoan.
Zatiketa eta Iraultza Askeren sorrera
1990eko hamarkadaren hasieran zatiketa gauzatu zen taldean. 1991eko martxoan, Iraultzak batzar bat burutu zuen, eta bertan bi jarrera agertu ziren. Batzuen ustez, Iraultzak borroka armatu klasikoaren araberako eskemarekin jarraitu behar zuen; eta besteen arabera, borroka armatua, gizarte mobilizazioen mesedetan, alde batera utzi beharra zegoen. Horrez gain, antolakuntza ereduari buruzko eztabaidak handiak ziren. Azkenean, haustura gauzatu eta 1992an borroka armatuarekin segitzearen aldeko sektoreak Iraultza Aske sortu zuen. Beste sektoreaz (taldeko zuzendaritza alde honetan zegoen) ez zen berri gehiago izan eta, dirudienez, erabakiaren berri eman gabe taldea deuseztu zuten.
Iraultza Aske
Iraultza Aske, bada, 1992an atera zen argitara agiri batean izen hori erabiliz. Talde berriak hainbat lehergailu jarri zituen, «ingurumenaren degradazioaren, arrazismoaren, matxismoaren, patronalaren esplotazioaren aurka, langile klasearekiko elkartasunez, langabeziaren, Espainiako Gobernuaren politikoa ekonomikoaren, errepresioaren aurka, eta preso eta erbesteratuekin elkartasunean». Badirudi azken ekintza armatua 1996an egin zuela Iraultza Askek. 1998. urtean, ETAk su-etena iragarri eta gutxira, komunikatua bidali zuten Egin egunkarira, su-etenarekin bat eginez. Orduz geroztik ez da haien berririk izan.
Želenice (Most barrutia)
Želenice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 490 biztanle ditu eta 9.76 kilometro koadroko azalera. Most barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1307 urtean egin zen.
Tiffani Thiessen
Tiffani Amber Thiessen (Long Beach, - ) estatubatuar aktorea da. 1990eko hamarkadan Saved by the Bell eta Beverly Hills, 90210 telesailetan egindako lanagatik ospetsu bilakatu zen.
Cromdale
, 'Cromdha', Eskoziako Highland eskualdeko herri bat da, Badenoch eta Strathspey barrutian. A95 errepidean zeharkatzen du, eta Grantown-on-Spey eta Aberlour udalerrien artean dago.
Icelus ecornis
Icelus ecornis Icelus generoko animalia da. Arrainen barruko Cottidae familian sailkatzen da.
Jan Pieterszoon Sweelinck
Jan Pieterszoon Sweelinck (Deventer, 1562ko apirila edo maiatza - Amsterdam, 1621eko urriaren 16a) herbeheretar musikagilea, organo-jotzailea eta irakaslea izan zen. Bere lana Pizkunde amaieraren eta hasierako barrokoaren artean kokatzen da. Europako teklatu lanen lehen musikagile bikainetako bat da, eta bere irakaskuntza lanak Ipar Alemaniako organoen tradizioa sendotzen lagundu zuen.
Biografia
Sweelinck Deventerren (Herbehereak) jaio zen 1562ko apirilean edo maiatzean; Swybbertszoon organo-jotzailearen eta Elske Jansdochter Sweeling-en, zirujau baten alabaren, seme zaharrena zen.
Jaio eta gutxira, familia Amsterdamera joan zen bizitzera, eta han Swybbertszoon 1564. urte inguruan aritu zen organista gisa Oude Kerk-en, non aitaldeko aitona eta osaba ere organistak ziren. Jan Pieterszoonek bere lehen musika ikasgaiak jaso omen zituen aitarengandik, zoritxarrez 1573an zendu zena.
Geroago, Jacob Buyck Oude Kerk-eko apaiz katolikoaren eskutik jaso zuen hezkuntza orokorra, baina ikasgai horiek 1578an eten ziren, Erreforma Amsterdam hirira etorri eta hiriak kalbinismoa besarkatu baitzuen. Buyck-ek hiriitik alde egitea erabaki zuen.
Aitaren heriotzaren ondoren ezer gutxi dakigu bere heziketa musikalaz. Bere musika irakasleek Jan Willemszoon Lossy, Haarlemeko kontratenor eta txirimia instrumentalista ezezaguna eta/edo Cornelis Boskoop (Sweelinck-en aitaren oinordekoa Oude Kerk-en) izan zitezkeen,. Sweelinck-ek Haarlemen benetan ikasiko balu, ziurrenik, Bavarianken egunero inprobisatzen zuten Claas Albrechtszoon van Wieringen eta Floris van Adrichem St.-Bavokerk organo-joleek neurri batean eragingo zuten.
Logan konderria (Oklahoma)
Logan konderria (Logan County) Oklahomako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Guthrie da. 2010eko zentsuaren arabera 41,848 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Logan konderriak 193,945 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,293 ura dira. Beste 192,652 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 21,58 da.
Jan Pieterszoon Sweelinck
Biografia
Sweelinck-en ama, alarguna, 1585ean zendu zen, eta Jan Pieterszoon-ek bere anaia eta ahizpa gazteari laguntzeko ardura hartu zuen. Hurrengo urtean ehun florinen soldata bikoiztu egin zen, laguntza gisa ziurrenik. Horrez gain, ezkondu ezkero 100 florin jasoko zituen, eta hori 1590ean Medemblikeko Claesgen Dircxdochter Puynerrekin ezkondu zenean gertatu zen. Gainera, beste 100 florin edo udaletxeko doako ostatuen artean aukera eskaini zitzaion. Sweelinck-ek azken hori aukeratu zuen.
Logan konderria (Oklahoma)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 41,848 pertsonetatik 35,034 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 2,170 dira. 3,752 beltzak edo afroamerikarrak. 1,333 amerikar natiboak ziren eta 19 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 189 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 28 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 1,493 pertsonek kokatzen zuten.
Jan Pieterszoon Sweelinck
Biografia
Lehenengo argitalpena 1592 eta 1594 urteen artekoa da: hiru kanta liburuki daude, eta azkena 1594an berrargitaratu zen bakarra da. Arrazoi ezezagunengatik, konpositoreak bere abizena amaren aldaera batengatik aldatzea erabaki zuen, bere aitaren abizena Swybbertszoon erabili beharrean. Ondoren, "Sweelinck" 1594ko argitalpenaren azalean agertzen da lehenengo aldiz.
Sweelinck orduan salmoak argitaratzen hasi zen, salmo-liburu bere osotasunean argitaratzeko helburuarekin. Lan horiek lau liburuki handitan agertu ziren, 1604, 1613, 1614 eta 1621 urteetan argitaratuak; azken liburukia hil ondoren atera zen, eta ziurrenik amaitu gabea.
Sweelinck 1621eko urriaren 16an hil zen arrazoi ezezagunengatik eta Oude Kerk-en lurperatu zuten. Bere emaztea eta bere sei seme-alabetatik bost izan ziren bizirik. Horietatik zaharrena, Dirck Janszoon, izan zen Oude Kerk-eko organo-jotzaile ordezkoa.
Ziurrenik Amsterdamen eman zuen bizitza osoa, noizean behin beste hiri batzuk bisitatzen, bere jarduera profesionalarekin lotuta, organoak ikuskatzen, iritziak ematen eta organoak eraikitzeko eta konpontzeko aholkuak ematen. Delft, Dordrecht (1614), Enkhuizen, Haarlem (1594), Harderwijk (1608), Middleburg (1603), Nijmegen (1605), Rotterdam (1610), Rhenen (1616) eta bere jaioterrian Deventer (1595, 1616) ere bisitatu zituen. Sweelinck-en bidaiarik luzeena Anberes hirira egin zuen 1604an, eta Amsterdameko agintariek hiriarako klabezin bat erostera bidali zuten.
Ez dago Matthesonek lehen aldiz jaso zuen zurrumurrua baieztatzeko dokumenturik, eta horren arabera, Sweelinck-ek Venezia bisitatuko zuen, eta ez dago inoiz Mantxako kanala gurutzatu zuenaren frogarik, oso litekeena den arren. Konpositore, interprete eta irakasle gisa zuen ospea areagotzen joan zen bere bizitzan zehar; garaikideek Amsterdamgo Orfeo deitzen zioten, eta hiriko agintariek bisitari ospetsuak sarritan ekartzen zituzten Sweelincken inprobisazioak entzutera.
Cassulh
Cassulh Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Casseuil udalerrian erroldatutako biztanleak 357 ziren. Familiak 156 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 64 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 190 etxebizitza zeuden, 162 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 20 hutsik zeuden. 188 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 162 etxebizitza nagusietatik 132 bere jabearen bizilekua ziren, 23 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 7 etxek bi gela zituzten, 17 etxek hiru zituzten, 46 etxek lau zituzten eta 92 etxek bost zituzten. 142 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 69 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 78 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 234 ziren, horien artean 160 aktiboak ziren eta 74 inaktiboak ziren. 160 pertsona aktiboetatik 149 lanean zeuden (82 gizon eta 67 emakume) eta 11 langabezian zeuden (7 gizon eta 4 emakume). 74 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 34 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Distribuzionismo
Distribuzionismoa ekoizpen-bideak ahalik eta herritar gehienen artean banaturik izatea aldezten duen doktrina ekonomikoa da. Gilbert Keith Chesterton eta Hilaire Belloc izan ziren horren sustatzaile nagusiak, Eliza Katolikoaren doktrina sozialarekin bat. Chestertonen arabera, "kapitalismo gehiegi ez da kapitalista gehiegi, kapitalista aski ez baizik". Sozialismoaren eta kapitalismoaren artean kokatu liteke.
Cassulh
Diru sarrerak
2009an Casseuil udalerrian 172 unitate fiskal zeuden, 383 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.255 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Casseuil udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 240 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
2007
2007a (MMVII) egutegi gregoriarrean astelehenean hasi zen urtea da.
Santa Cruz de la Salceda
Santa Cruz de la Salceda Espainiako Burgosko probintziako Ribera del Duero eskualdean dagoen udalerria da. 2007ko datuen arabera 174 biztanle zituen 25,86 km²-ko azaleran.
Pachyurus squamipennis
Pachyurus squamipennis Pachyurus generoko animalia da. Arrainen barruko Sciaenidae familian sailkatzen da.
Rhadinaea decorata
Rhadinaea decorata Rhadinaea generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Neolissochilus tweediei
Neolissochilus tweediei Neolissochilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Alfons van Pawel-Rammingen
Luitbert Alexander George Lionel Alphons von Pawel-Rammingen baroia (Luitbert Alexander Georg Lionel Alfons Freiherr von Pawel-Rammingen; Biarritz, -Hannover, ) alemaniar jatorriko britainiar aristokrata. 1880an Frederika Hannoverkoa ezkondu eta britainiar herritartasuna bereganatu zuen. Biarrizko urrezko aroaren protagonistetako bat izan zen.
Ernolsheim-lès-Saverne
Ernolsheim-lès-Saverne Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Ernolsheim-lès-Saverne udalerrian erroldatutako biztanleak 601 ziren. Familiak 229 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 97 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 270 etxebizitza zeuden, 238 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 256 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 238 etxebizitza nagusietatik 205 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 6 etxek bi zituzten, 29 etxek hiru zituzten, 50 etxek lau zituzten eta 152 etxek bost zituzten. 215 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 95 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 119 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Lucila Palacios
Idazle honen obra guztia gai baten inguruan dago idatzita: emakumea gizartean eta historian. Batzuetan politika gorabeherak daude narrazioaren muinean; beste batzuetan, berriz, emakumearen barne-gorabeherak dira kontagai, haren eleberri ospetsuenean bezala: Tres palabras y una mujer (1944, Hiru hitz eta emakume bat). Eleberriak emakume ezkondu baten desilusioa kontatzen du, gazte zoriontsu izatetik emazte zorigabe izatera igarotzen den emakume baten historia. Tres palabras y una mujer eleberriaren argitalpenak hautsak harrotu zituen Venezuelako kultura-munduan, ez bakarrik bere literatura balioagatik, kritikari askok leporatu zioten "feminismo gehiegizkoagatik" baizik. Dena dela, denek goraipatu zuten Palacios, venezuelar emakume modernoaren psikologian sakontzen erakutsitako trebeziagatik.
Ernolsheim-lès-Saverne
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Schönenberg (Zürich)
Schönenberg Suitzako udalerria da. Zürich kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ernolsheim-lès-Saverne
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 403 ziren, horien artean 315 aktiboak ziren eta 88 inaktiboak ziren. 315 pertsona aktiboetatik 291 lanean zeuden (154 gizon eta 137 emakume) eta 24 langabezian zeuden (15 gizon eta 9 emakume). 88 pertsona inaktiboetatik 43 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Ernolsheim-lès-Saverne udalerrian 237 unitate fiskal zeuden, 622 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.162 euro zen.
Schönenberg (Zürich)
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Robert Baden-Powell
Robert Baden-Powell (Londres, 1857ko otsailaren 22a, – Kenya, 1941eko urtarrilaren 8a) ingeles militar eta idazlea izan zen, bereziki ezaguna eskaut-higikundea sortzeagatik. 1908 urtean Scouting for Boys ("Mutilentzako eskautismoa") izenburuko liburua plazaratu zuen, bere haurtzaroko bizipenetan eta urtebete lehenago kanpaldi batean gaztetxoekin izandako bizipenekin oinarritzen dena eta egun eskautismoaren erreferentzia nagusienetakotzat jotzen dena.
Ernolsheim-lès-Saverne
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 21 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 3 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Ernolsheim-lès-Saverne udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 282 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Miolles
Miolles Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Miolles udalerrian erroldatutako biztanleak 108 ziren. Familiak 44 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 94 etxebizitza zeuden, 50 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 36 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 92etxeak ziren. 50 etxebizitza nagusietatik 41 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 29 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 63 ziren, horien artean 40 aktiboak ziren eta 23 inaktiboak ziren. 40 pertsona aktiboetatik 35 lanean zeuden (19 gizon eta 16 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 23 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Miolles udalerrian 45 unitate fiskal zeuden, 101,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 9.254 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Miolles udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mairie des Lilas (Parisko metroa)
Mairie des Lilas Parisko metroaren geltokia da, Les Lilas udalerrian kokatuta dagoena.
Balkanetako Lehen Gerra
Balkanetako Lehen Gerra, 1912 eta 1913 urteetan, Balkandar Liga (Bulgaria, Grezia, Montenegro eta Serbia) eta Otomandar Inperioaren artean gertatu zen gerra bat izan zen. Ligaren helburua otomandarrak Europatik kanporatu eta Balkanetako lurraldeak banatzea zen. Gerra, Inperioaren porrotarekin amaitu zen, militarki aliatuen azpitik zeena, baina hauen arteko desadostasunek, berehala, gatazka militar berri bat eragin zuten, Balkanetako Bigarren Gerra. 1912ko urriaren 8an hasi zen ofizialki eta 1913ko maiatzaren 30ean amaitu zen Londresko Itunarekin.
Bake negoziazioak Londresen hasi ziren 1912ko abenduaren erdialdean. Otomandar gobernu berriak, Turkiar Gazteek 1913ko urtarrilean inposatua, Adrianopolis kontserbatzearen erabakiak negoziazioak zapuztu egin zituen. Ondorioz, liskarrak otsailean hasi ziren berriro. Martxoan, bulgariarrak alferrik saiatu ziren Konstantinoplako defentsetan zuloa irekitzen. Bestalde, Adrianopolisi laguntza emateko otomandar saiakerek porrot egin zuten, eta hiriak martxoaren 28an kapitulatu zuen. Orduan hasi ziren berriro bake negoziazioak, eta ekainaren 10ean Londresko Ituna sinatuta amaitu ziren. Honen ondorioz, otomandarrek XV. mendetik gobernatu zuten europar lurraldeak galdu zituzten, Konstantinopla eta bere inguruak izan ezik. Hala ere, Balkandar Ligako kideen arteko desadostasunek, konkisten banaketagatik, Balkanetako Bigarren Gerra eragin zuten hilabete amaieran.
Colbertismo
Colbertismoa XVII. mendeko eskola ekonomikoa izan zen, elaborada por Jean-Baptiste Colbertek- Luis XIV.aren Contrôleur général des finances (finantza-ministroa)- landu eta bultzatu zuena. Colbertismoa merkantilismoaren aldaera bat eta teoria ekonomiko bat baino jardute ekonomikoen multzo bat da.
Frantzian 1661 eta 1683 artean aurrera eraman zuten baina Colberten ondoregoek teoriari eutsi zioten.
Estatuko finantzen egoera hobetzearren Colbertek bideraturiko neurriek hasieran inolako fruiturik eman ez bazuten ere, abiarazi zuen eraberritze fiskalak, administrazio berrantolaketak eta, batez ere, ekonomian egin zituen egitasmoek estatuko ekonomiaren planifikazio eraginkorra ekarri zuten. Babes neurriak ezarriz, industria eta merkataritza indartu zituen, estatuaren mendeko lantegiak sortu, Ekialdeko Indietako konpainiak babestu, ur eta oihan zerbitzuak arautu, eta Europan ordu arte ezagutzen ez zen errepide sarea osatu zuen. Berez, colbertismoaren ideia nagusia herrialdeko ondasunak bultzatzea zen, izan ere, ondasun hauen bidez Estatuaren gastuak finantzatzen zituzten.
Bayard-Condict eraikina
Bayard-Condict eraikina Manhattango NoHo auzoan dagoen eraikin bat da. Bleecker Streeteko 65. zenbakian dago, Broadway eta Lafayette Street artean, Crosby Streeteko burualdean. Louis Sullivan arkitektoak New Yorken egin zuen lan bakarra da. 1897 eta 1899 artean eraiki zen Chicagoko Eskolaren estiloan; arkitekto asoziatua Lyndon P. Smith izan zen. Eraikina, jatorrian, Condict Building bezala ezagutzen zen, Bayard Building bezala berrizendatua izan aurretik. Eraikina, bere garairako diseinu erradikal bat bezala hartu zen, onartutako statu quoa zen Amerikako arkitektura errenazentistaren murrizketen aurka zihoalako, baina eragin gutxi izan zuen New Yorkeko hiriaren diseinu arkitektonikoan, garai horretan Bleecker Street zen gune industrialean zuen kokapenagatik.
Eraikina New York hiriko mugarri izendatua izan zen 1975ean, eta AEBko Mugarri Historiko Nazionala da 1976tik.
Trans-Saharar merkataritza
Basamortuaren sorrera
Saharak oso bestelako ingurunea zuen garai batean. Libian eta Aljerian, gutxienez K.a. 7000tik aurrera, artzaintza, asentamendu handiak eta zeramika ezagutu ziren. Behiak Erdialdeko Saharan (Ahaggar) sartu ziren K.a. 4000tik 3500era. Gaur egun oso lehorrak diren lekuetan harkaitz-pintura adierazgarriak (K.a. 3500 eta 2500 artekoak) ikus daitezkeen, basamortuko ingurune modernoan ez dauden flora eta fauna erakusten dituzte. Basamortua den heinean, Sahara Mediterraneoko eta Niger ibaiaren arroko ekonomia bereizten dituen inguru etsai bat da. Fernand Braudelek adierazi zuenez, halako zona bat zeharkatzeak, batez ere garraio mekanizaturik gabe, merezi du salbuespenezko zirkunstantzietan (Saharan zehar bidaiatzen basamortua izugarria da zaila; gauean tenperatura izoztuaren azpitik jaisten da.), espero den irabaziek kostua eta arriskua gainditzea eragiten dutenean.
Gameluen erabilera
Herodoto historialariak aipatu zuen nola Garamanteek etiopiar trogloditak beren gurdiekin ehizatzen zituztela. Kontu hau Maroko hegoaldeko eta Fezzango labar-pinturetan ikusten diren irudiekin lotzen da, gerrako gurdiak zaldiek eramandako deskribapenekin, alegia. Hipotesi horren arabera, garamantarrek edo beste saharar herriek gurdi-ibilbideak sortuko zituztela Erroma eta Kartago boliz eta urrez hornitzeko. Tesi honen aurka ez dela garai hartako zaldi-hezurdurarik aurkitu argudiatu da; gurdiak basamortuko merkataritzarako, bestetik, haien edukiera eta tamaina txikia ikusita, ibilgailu desegokitzat jotzen dira.
Thalwil
Thalwil Suitzako udalerria da. Zürich kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Trans-Saharar merkataritza
Gameluen erabilera
Eskualdean gameluen frogarik zaharrenak III. mendekoak dira. Berbereek erabilita, Sahara osoan zehar harreman erregularra ahalbidetzen zuten, nahiz eta merkataritza-ibilbide arruntak ez ziren garatu Mendebaldeko Afrikan Islamera bihurketak hasi arte, VII eta VIII.mendeetan. Bi bide nagusi garatu ziren komertzialki. Lehena mendebaldeko basamortua zeharkatu zuen, gaur egungo Marokotik Niger ibairaino; bigarrena, berriz, gaur egungo Tunisiak okupatutako eremutik Txad aintziraraino. Zeharkaldi hauek nahiko laburrak ziren eta oasi-sare ezinbesteko baten existentzian oinarritzen ziren. Fezzanetik ekialderago, Libia zeharkaezina zen bai bere oasi falten ondorioz baita ere hondar ekaitz gogorren ondorioz. Zekarren arriskuengatik Nigertik Egiptorako bide bat abandonatu zen X. mendean, azkenik.
Thalwil
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Trans-Saharar merkataritza
Karabanak
Merkataritza gamelu-karabanek egiten zuten. Ibn Battuta, karabana batekin batera joan zen esploratzaileak zioenez, karabana bakoitzeko batez besteko tamaina 1.000 gamelukoa zen, baina karabana batzuk 12.000koak ziren. Karabanak oso ordaindutako berbereek gidatzen zituzten, basamortua ezagutzen zuten eta basamortuko beste nomada batzuengandik segurtasuna ziurtatzeko. Karabana baten biziraupena prekarioa zen eta koordinazio zorrotzean oinarritzen zen. Korrikalariak aurretik bidaltzen zituzten oasietara ura karabanara bidali ahal izateko, oraindik hainbat egun falta zirenean, karabanek ezin baitzuten ura erraz eraman bidaia osoa egiteko. XIV.mendearen erdialdean, Ibn Battutak basamortua zeharkatu zuen Sijilmasatik, Taghazako gatz meategietatik, Oualatako oasiraino.
Islamaren hedapena Erdi Aroan
Ghanako Inperioaren igoera, gaur egun Malik, Senegalek eta Mauritaniako hegoaldeak okupatzen duten eremuan kokatua, Saharaz haraindiko merkataritzaren hazkundearen parekoa izan zen. Mediterraneoko ekonomiek urre gutxi zuten, baina gatza eskain zezaketen, Afrikako Taghaza gatz-meategitik ateratzen zena, eta Mendebaldeko Afrikako hainbat estatuk, Wangarak kasu, urre-erreserba garrantzitsuak zituzten, baina ez zuten gatzik. Saharaz haraindiko esklabo-merkataritza ere garrantzitsua izan zen; izan ere, afrikarren trafiko handia zegoen iparralderantz, eta han zerbitzari edo ohaide-esklabo gisa aritzen ziren. Afrika Mendebaldeko estatuek soldadu esklabo asko inportatzen zituzten trukean. Kalkuluen arabera, X. eta XIX. mendeen artean 6.000 eta 7.000 esklabo artean garraiatu ziren urtero iparraldera. Kalkulatzen da, gutxi gorabehera, 9 milioi esklabo inguru esportatu zirela Ipar Saharaz haraindiko karabanen ibilbidean.
Hainbat merkataritza bide ezarri ziren; beharbada garrantzitsuena Sijilmasa (Maroko) eta Ifriqiya iparraldean amaitzen zen. Han, eta Afrika iparraldeko beste hiri batzuetan, berbere merkatariek Islamarekin harremana areagotu zuten, fededun berriak sortuz. VIII. menderako musulmanak Ghanara bidaiatzen ari ziren. Ghanan pertsona asko Islamera bihurtu ziren, eta, ondorioz, litekeena da Inperioaren merkataritza pribilegiatua izatea. 1050. urte inguruan, Ghanak Aoudaghost galdu zuen almorabideen esku. Gainera, Bure inguruko urre meatze berriek aipatutako hirian zeharreko merkataritza murriztu zuten, hegoaldeko Susu herriari mesede eginez,hau da, geroago Maliko Inperioa sortu zutenei.
Thiembronne
Biztanleria
2007an Thiembronne udalerrian erroldatutako biztanleak 687 ziren. Familiak 254 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 24 bakarrik bizi ziren emakumeak), 87 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 91 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 28 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 292 etxebizitza zeuden, 254 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 13 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 292etxeak ziren. 254 etxebizitza nagusietatik 205 bere jabearen bizilekua ziren, 41 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 174 etxek bost zituzten. 226 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 128 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 109 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 427 ziren, horien artean 288 aktiboak ziren eta 139 inaktiboak ziren. 288 pertsona aktiboetatik 253 lanean zeuden (152 gizon eta 101 emakume) eta 35 langabezian zeuden (15 gizon eta 20 emakume). 139 pertsona inaktiboetatik 53 erretiraturik zeuden, 36 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Thiembronne udalerrian 263 unitate fiskal zeuden, 729 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.522 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 zurgina eta 2 argiketariak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra liburu denda bat zen.
2000. urtean Thiembronne udalerrian 41 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.800 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jacques Piccard
Jacques Piccard (Brusela, 1922ko uztailaren 28a - Cully, Suitza, 2008ko azaroaren 1a) suitzar ozeanografo eta ingeniaria izan zen.
1969an Grumman/Piccard PX-15 mesoskafoan, Ben Franklin izenekoa, Floridako kostaldean murgildu zen, eta Golkoko itsaslasterrak eraman zuen, Maineko kostaldean lau aste geroago azaleratu zen arte.
Neolissochilus vittatus
Neolissochilus vittatus Neolissochilus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Urgeldi
Urgeldi euskal mitologian lakua, putzu edo urtegia, baita ere zingira da. Zenbait jeinuen bizitokia.
Soustelle (Gard)
Soustelle Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Soustelle udalerrian erroldatutako biztanleak 148 ziren. Familiak 61 ziren, horien artean 26 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 9 bakarrik bizi ziren emakumeak), 13 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 13 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 9 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 112 etxebizitza zeuden, 64 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 102 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 64 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren, 14 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 24 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 49 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 31 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 81 ziren, horien artean 61 aktiboak ziren eta 20 inaktiboak ziren. 61 pertsona aktiboetatik 45 lanean zeuden (25 gizon eta 20 emakume) eta 15 langabezian zeuden (12 gizon eta 3 emakume). 20 pertsona inaktiboetatik 10 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Parigné-le-Pôlin
Parigné-le-Pôlin Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Soustelle (Gard)
Diru sarrerak
2009an Soustelle udalerrian 62 unitate fiskal zeuden, 163 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.592 euro zen.
Parigné-le-Pôlin
Biztanleria
2007an Parigné-le-Pôlin udalerrian erroldatutako biztanleak 1.034 ziren. Familiak 340 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 126 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 142 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Soustelle (Gard)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Soustelle udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Parigné-le-Pôlin
Etxebizitza
2007an 366 etxebizitza zeuden, 343 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 17 hutsik zeuden. 358 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 343 etxebizitza nagusietatik 288 bere jabearen bizilekua ziren, 51 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 13 etxek bi gela zituzten, 42 etxek hiru zituzten, 86 etxek lau zituzten eta 202 etxek bost zituzten. 267 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 111 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 221 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Soustelle (Gard)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Parigné-le-Pôlin
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 695 ziren, horien artean 490 aktiboak ziren eta 205 inaktiboak ziren. 490 pertsona aktiboetatik 463 lanean zeuden (252 gizon eta 211 emakume) eta 28 langabezian zeuden (12 gizon eta 16 emakume). 205 pertsona inaktiboetatik 59 erretiraturik zeuden, 105 ikasten zeuden eta 41 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Aimar Oroz
Aimar Oroz Huarte (Aratzuri, ) euskal herritar futbolari profesionala da, gaur egun Espainiako Lehen Mailako Osasunan jokatzen duena.
Parigné-le-Pôlin
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 23 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 12 zerbitzu publikoetatik, 1 funeraria zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 2 autoeskolak, 3 margolariak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 2 jatetxeak eta 1 tintoreria.
Aimar Oroz
Kirol ibilbidea
''2020ko Ekainaren 8an eguneratua. Datu ofizialak.''
Parigné-le-Pôlin
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Parigné-le-Pôlin udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 276 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Parigné-le-Pôlin udalerrian1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxea eta 1hezkuntza orokorreko lizeoaBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan 228 ikasle zeuden eta hezkuntza orokorreko lizeoetan 124.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ostatua (Sophie Calleren obra)
Ostatua (1981) Sophie Calle frantziar artistak idatzitako egunerokoarekin batera aurkeztutako argazki serie bat da, 12 logelen garbiketaz arduratzeko eskatu ziotenean Veneziako ostatu batean. Hiru hilabete eman zituen garbiketa lanetan. Une horretan, inbentarioak egiten eta argazkiak ateratzen zituen gonbidatuen gauzei. “[…] espazioak eta instalazioak nola erabili ziren trazuak idazten”. Eguneroko honetan, Callek logelan aurkitutako ezaugarri orokorrei erreparatzen zien, batez ere, objektuei: hala nola korrespondentziak, nortasun-agiriak, liburuak, aldizkariak, besteak beste. Eguneroko sarrerekin batera, artistak zazpi eta bederatzi arteko argazkiak antolatu zituen, ostatuko logeletatik erakutsitako espazioak eta objektuak. Azken paragrafo honetan, Calleri argazkigintza eta testua erremintak bezala erabiltzera eraman zioten existentziaren ebidentziak; publikoaren eta pribatuaren arteko tentsioak ikusgai egiteko; axolagabetasuna eta desira; eta ikuslea eta ikusia zena. Modu honetan, Ostatua, berriz ere, Calleren gaitasun ia detektibea erakusten du, arrotzen bizitza pribatua jarraitzeko eta ikertzeko. Bere erakusketa-formatuan, banaka erakusten dira logela bakoitza, diptiko forman; alde batetik, goiko aldean, Calleren testu deskriptiboak (oheburukoen argazkiez lagunduta), eta, bestetik, beheko atalean sailkatuta, logelako argazkiak zuri-beltzean.
Calleren kontzeptualismoa eta eguneroko bizitzaren ikerlana
Callek proposamen izendatua jarraitzen du obra osoan zehar. Ostatuaren kasuan, Callek egunerokoaren hitzaurrean performancea serie hau ekoiztera eraman zuela adierazten du, bere ikerlanerako joko-arauak hitzartzen:"“Nire zereginetan zehar, gonbidatuen gauza pertsonalak aztertzen nituen, eta niretzako ezezagunak ziren bizitzen xehetasunak ikusten. Ostiralean, martxoaren 6an, nire lana amaitu zen”."Printzipioz, Callek ez zeukan, testualki, kontzeptu bat jarraitzerik, eguneroko bizitzaren ikerlanaren bitartez, publikoaren eta pribatuaren arteko dikotomiaren deuseztapena nabarmendu zen. Ostatuaren espazio iragankorra eta bere portaera-patroiak erregistratzen ditu artxibo-funtzioa ere balio duen eguneroko batean. Argazkiek objektu ezberdinen iruzkinak erakusten dute, hautaketa eta sailkapen ekitaldi batean logela bakoitzarentzat. Modu honetan, Callek aztertze eta ikertze metodoak erabiltzen ditu, landa-lan ari eta antropologia propioari dagozkionak. Bere burua testuinguru sozialean sartzen du kontu handiz. Michael Sheringham dioenez, argazki hauen lengoai bisuala auzitegi-argazkigintzatik hurbil daude: “Weegee bezalako argazkilari batek egindako krimen eszenen antza dute”. Nahiz eta hori horrela izan, Callek giza interakzioaren fazeta intimotik aurrera, antropologiaren ikerketa propioa nabarmentzen du: landa-lana eta parte hartzailearen ikuspena. Artistak, bere idatzian, objektu ikusien harremana erregistratzen du, sarrera bakoitzean, bere zentzuak eta lehentasunak nabarmentzen dituelarik, baieztapen honen antzera: “Ikusi baino ez dut egiten. Asper-asper eginda nago jadanik”. Bestalde, Callek ez du agenteen testuingurua ikuspen ia zientifikoa lantzen soilik, baita berari buruzko eta mundu miresgarriko alderdietan murgiltzen dela ere. Era berean, artistak berak aipatzen duenez: “Ez zait egia axola; artea, estiloa, idazkera eta horma okupatzeko ekintzak axola zaizkit.
Publikoaren eta pribatuaren arteko mugak lausotzen
Callek, dikotomia hausten duen sakontasun honen formari ulertzeko, bertako testuingurua kontuan hartu behar da: ostatu baten logela. Orduan, logela aldi baterako etxe batean bihurtzen da, non gonbidatuak anfitrioi kontsideratzen diren. Mucama (Callek interpretatutako pertsonaia) arrotz batean bihurtzen da. Mucamak, nahiz eta giltzak izan, leku pribatuan dago. Horrela, intentzio txarrak dituen batek, ezin izango du logelan sartu. Honen ondorioz, eta egun batzuk pasa eta gero, artistak ezin izan zuen logelara sartu kartel bat jarrita zegoelako. Honela zioen kartelak: “Ez eragotzi”, eta, azkenean, garbiketa egitera sartu zenean, ohearen aurrean egon behar zuen ispilua armairuan aurkitu zuen. Kasu honetan, Callek ez du bakarrik objektuen artean usaintzen, baizik eta erabili ere egiten du: “Perfumea jarri, makillaje apur bat, gela garbitu eta alde egin”. Mucama baten itxaropenarekin eta performance sozialarekin ere hausten du. Argazki hauetatik gonbidatuen arropak erakusten dira, baita barruko arropak ere. Karin Wagnerrek dioen bezala: “Barruko arropa gorputzetik hurbilen dagoena da, bigarren azala izatea bezala da eta, hauek kentzean, gorputzen zirrara gordetzen da”. Gainera, lengoai bisualaren argazki erreportajea eta antzekoa den krimen eszena bat egiten dutenean, are bortitzagoa egingo dute ekintza. Calleren ustez, objektuen zenbaketan eta voyeurismo an bihurtzen dira gonbidatuak; are gehiago kontuan hartzen badugu, argazki horiek, noizbehinka, izaten dituztela ikusle eta irakurleekin partekatzeko aukera.
Love konderria (Oklahoma)
Love konderria (Love County) Oklahomako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Marietta da. 2010eko zentsuaren arabera 9,423 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Koji Okamoto
Koji Okamoto (岡本 浩司, 1976ko apirilaren 9a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Love konderria (Oklahoma)
Geografia
Love konderriak 137,889 kilometro koadro ditu. Horietatik 4,765 ura dira. Beste 133,124 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 6,83 da.
Koji Okamoto
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vissel Kobe.
Love konderria (Oklahoma)
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 9,423 pertsonetatik 8,299 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,113 dira. 163 beltzak edo afroamerikarrak. 561 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 45 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 1 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 354 pertsonek kokatzen zuten.
Cabrera Uhartediko parke nazionala
Cabrera Uhartediko parke nazionala (Parque nacional marítimo-terrestre del Archipiélago de Cabrera; Parc Nacional Maritimoterrestre de l’Arxipèlag de Cabrera) Espainiako parke nazionala, Balear Uharteetako Autonomia Erkidegoko Cabrera uhartedian kokatua. Itsaso eta lehorrekoa da, eta horixe da era horretako bakarra. 1991n sortu zen eta 10.021 hektareako eremua du; horietatik 1.836 lehorrean daude, Cabrera, Conills, Plana, Redonda eta Forada uharteetan. Baina itsasoko faunaren aberastasuna da eremuari garrantzia ematen diona.
Historia
Gorabehera handiak izan ditu gaur egun parkea denak bere historian zehar. Bertako uretan hondoratuta dauden feniziarren, kartagotarren eta erromatarren ontziek erakusten dute oso trafiko bizia izan zuela garai batean, eta, lehorrean, XIV. mendean eraikitako gaztelu batek portu txikiaren sarrera zaintzen du. Piraten atsedenleku eta monasterio txiki baten kokagune, 1808an, Independentziaren gerra garaian, Bailengo borrokan preso hartutako 9.000 frantsesen presondegi izan zen. 1973-1987 bitartean Espainiako armadaren tiro-eremua izan zen eta azkenik, parke nazional egin zuten 1991n.
Ezaugarriak
Klima eta landaredia mediterraneoak ditu. Aleppo pinuzko basoak baldin baditu ere, basolibondoz eta sastraka xerofiloz osatutako makia da nagusi. Faunari dagokionez, hegaztiak dira ugarienak, eta 150 mota inguru daude sailkaturik: ubarroiak, arrano arrantzalea, Eleonor belatza, belatz handia, belatz gorria, txinboa eta Audouinen antxeta, besteak beste. Bertakoa da, bestalde, sugandila beltza ere, inguru hartako lehorreko animalia ugariena.
Itsasoaren hondoan ura oso gardena da eta posidoniazko larreak eta koral harriak ikus daitezke. Faunari dagokionez izurdeak, zereak, kaxaloteak, dortokak (morea, berdea eta laut dortoka) eta 200etik gora arrain eta oskoldun dago bertan.
Daniel Zariquiegui Izco
Daniel Zariquiegui Izco (Iruñea, - Iruñea, ) nafar futbol arbitroa,, futbolaria eta Osasuna futbol klubaren delegatua izan zen. 248 partida epaitu zituen Lehe mailan eta 39 urtez iraun zuen errekorrak. 2009an Mejuto González asturiarrak gainditu zuen.
Biografia
1939an futbolean jokatzen hasi bazen ere 1941ean dagoeneko futbol arbitroa zen. 1944an Nafarroako arbitroen kolegioan sartu zen eta handik aurrera mailaz maila gora egin zuen, 1948an hirugarren mailan, 1949aan bigarren mailan eta 1950eko irailaren 17an debuta egin zuen Lehen mailan, Málaga eta Lleidaren arteko partida batean. 25 urte zituenez ordura arteko epaile gazteena zen. 20 denboraldi egingo zituen Lehen mailan.
1951ean nazioarteko partida bat epaitu zuen. Sobietar Batasunean izan zen, Espainiar estatuko aurreneko arbritoa herralde hartan epaitu zuena. Europako Kopako partidak eta Munduko Txapelketarako sailkapenekoak ere epaitu zituen.