cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prébois
Prébois Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Prébois udalerrian erroldatutako biztanleak 156 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Millesimo
Mugakideak
Millesimok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Prébois
Etxebizitza
2007an 105 etxebizitza zeuden, 64 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 102 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 64 etxebizitza nagusietatik 56 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 43 etxek bost zituzten. 49 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 29 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Prodontocharax alleni
Prodontocharax alleni Prodontocharax generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Prébois
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 97 ziren, horien artean 80 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 80 pertsona aktiboetatik 78 lanean zeuden (44 gizon eta 34 emakume) eta 2 langabezian zeuden (1 gizon eta 1 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Prébois udalerrian 73 unitate fiskal zeuden, 163,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.733 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 argiketaria eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra kirol-denda bat zen.
2000. urtean Prébois udalerrian 11 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Siziliera
Siziliera (u sicilianu) Sizilian mintzatzen den hizkuntza erromantze bat da, latin arruntetik eratortzen dena, eta greziera, arabiera, frantsesa, proventzera, katalana zein gaztelaniaren eragin handia duena.
Bartolomeo Vanzetti
Bartolomeo Vanzetti (1888ko ekainaren 11, Villafalletto, Italia - 1927ko abuztuaren 23a, Charlestown, Estatu Batuak) italiar-estatubatuar anarkista bat izan zen. 1920ko hamarkadan Estatu Batuetan, egoera ez oso argian bera eta Nicola Saccori hilketa burutzea leporatu eta biak aulki elektriko an hiltzera zigortu zituzten.
Siziliera
Hizkuntza k, historia zein literatura aberatsa izateaz gain, hiztegi oparoa ere badu, 250.000 hitz baino gehiagorekin. Siziliaz gain, siziliera Calabriako hegoaldean nahiz erdialdean eta Apuliako hegoaldean ere mintzatzen da. Sizilierak eragin handia izan zuen Maltako hizkuntzan, XVII. mendeko bukaera arte, batez ere.
Haren erabilera handia da familiaren zein lagunen eremuetan, ez baina arlo ofizialean edo idatzizkoan. Italian ez baita hizkuntzatzat jotzen, dialektotzat baizik. Italian, dialektoa ez da hizkuntza baten aldaera gisa ulertzen, baizik eta urteetan zehar boterea eta autonomia galdu duen hizkuntza gisa baizik. Siziliera ez dago Italiar estatuko hizkuntza gutxituen artean. Honek esan nahi du sizilierak ez dituela beste hizkuntza batzuen maila, eta, ondorioz, hiztunek ez dituztela eskubide berberak. Esaterako, administrazio-kudeaketak ezin dira sizilieraz egin, ez da eskoletan irakasten, etab. Sizilierari buruzko lan gehienak, era berean, italieraz idatziak dira.
Arriskuan dauden hizkuntzen UNESCOren sailkapenean, zaurgarritasun mailan dagoen hizkuntza da.
Sizilierazko literaturako idazle zein poetarik esanguratsuenak ondokoak dira: Giovanni Meli, Nino Martoglio, Domenico Tempio, Alessio Di Giovanni eta Ignazio Buttitta.
Paulo Agirrebaltzategi
no Paulo Agirrebaltzategi Kortabarria (Araotz, Oñati, Gipuzkoa, 1942ko abuztuaren 18a) euskal frantziskotar fraidea, kultura ekintzailea, idazlea eta euskaltzain ohorezko bat da.
Erromako Antonianum Unibertsitatean Teologian doktoratua, Deustuko Unibertsitatean Teologia Fakultateko irakaslea izan da.
1990eko hamarkadan Klaudio Harluxet entziklopedia sortu zuen EUSENOR proiektua diseinatu zuen eta egitasmo horren zuzendari orokorra izan zen. 2014ko maiatzaren 30ean euskaltzain ohorezkoa izendatua izan zen.
Idazlanak
Lan handia egin du hiztegigintzan UZEIn, zazpi hiztegi tematiko sortu zituzten taldeetan parte hartu zuen (Erlijioa, Zuzenbidea, Artea, Ekonomia, Enpresa, Politika, eta Natur Zientziak). Hainbat kultur gairi buruz artikulu kopuru handia du argitaratua. Euskal komunitate zientifikoaren Inguma datu-baseak, guztira berak sorturiko 19 liburu bildu ditu eta guztira 70 lan baino gehiago erakusten ditu. Bere liburu aipagarrienak hauek dira:
Triplophysa paradoxa
Triplophysa paradoxa Triplophysa generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Esther Prieto
Esther Prieto (Las Arenas, Cabrales, Asturias, 1960) asturiar poeta eta idazlea da.
Biografia
Filologia Hispanikoan lizentziatu zen Oviedoko Unibertsitatean. Asturierazko hizkuntzan idatzitako lehen lana Eva García Vázquezekin batera idatzitako haurrentzako kontakizuna izan zen, El curiador d’estrelles (1987). Zimbru aldizkariaren sortzaile eta zuzendarikide ere izan zen, Xuan Bello eta Berta Piñán de Adréirekin batera. 1992an, Edá de la memoria rekin ezagutarazi zen poesia-egile gisa. 1998an, Poesiako “Teodoro Cuesta” saria irabazi zuen La mala suerte lanarekin. Poema bizi eta laburren multzoa da, eta autoreak heriotzari eta bizitzari buruzko galdeketa egiten du. Lana antologia poetikoetan agertzen da, eta Muyeres que contar liburuko bi kontakizun ditu.
Estiloa
Bere lana bigarren Surdimentuaren testuinguruan kokatzen da, 1980ko hamarkadaren amaieran sortutako egile asturiarrekin batera. José Angel Cilleruelo kritikariarentzat, «bere itxura zatitua gorabehera», bere lanak «corpus sendoa» eratzen du. José Luis García Martínek, berriz, Prietoren lanari buruz esan zuen: «Bereak denbora askoko poemak dira, idatzi aurretik bizi izandako poemak».
Sollacaro
, Korsikako hegoaldeko udalerria da,  departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, 0 biztanle ditu.
Izize
Izize Zaraitzu ibaxako Galoze udalerriko kontzeju bat da, Euskal Herriko Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta, Pirinioak eskualdean.
biztanle zituen.
Zaraitzu ibaxan kokatuta da, Atabea kiñoian. Bertako biztanleak iziztarrak dira.
Izena
Izize toponimoa beste hizkuntza batzuetan ere ezagutzen da, hala nola:
Gainera, toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:
Armarria
Izizeko armarria Zaraitzuko armarria da. Armarri honek honako blasoi hau du:
Bandera
Izizeko bandera Zaraitzuko bandera da. Armarria, gainean kasket bat eta bi aldeetan lanbrekinak dituela irudikatzen da, baita azpian "Azkenean konta" goiburua duela ere. Bandera honek Zaraitzuko armarri eskuinerantz biratzea dauka San Andresen gurutze gorri baten gainean, hiruki berdez inguratua. Bandera hau bera da Zaraitzu osatzen duten herri guztientzat, Otsagabiarentzat izan ezik; izan ere, herri honek bandera bera erabiltzen du, baina hiruki urdinak ditu.
Geografia
Izize Zaraitzu ibaxan barruan dago. Ibar hau Pirinioetako ibarra da, Aezkoa eta Erronkaribar ibarren artean. Ibarra zeharkatzen du Zaraitzu ibaiak, Irati ibaiaren adarrak.
Inguru naturala eta kokapena
Iruñea Nafarroako hiriburutik 71 kilometrora kokatzen da Zangozako merindadearen ipar-ekialdeko muturrean eta Zaraitzu ibaxan, Pirinioetatik gertu. Herria NA-178 errepideak zeharkatzen du bai eta, iparraldetik hegoaldera, Zaraitzu ibaiak ere. Aretako mendilerroak herria mugatzen du mendebaldean, Erremendia eta Beiegu ttonttorrak tartean.
Klima eta landaredia
Izizeren behealdeko guneetan, mediterraneoaren antzeko klima dago, eta gune altuetan, atlantiar motako klima. Oro har, bi klimak nahasten diren arren, batez besteko tenperatura aldakorra da puntu batetik bestera, 6º eta 10º bitartekoa. Prezipitazioa, berriz, 900 eta 1200mm ingurukoa da, eta urteroko egun euritsuak 115 dira, batez beste.
Jatorrizko landaredia pinu basatiek osatzen dute, basoen azaleraren %51,6. Basoak, oro har, udalerriaren ekialdean daude, eta pinuez gain, haritzak eta pagoak ere badaude, azken bi espezie hauek, gunerik euritsuenetan kokatzen dira. Birlandatutako espezieen artean, haritz amerikarra eta Austriako pinu beltza daude.
Estazio meteorologikoak
Zaraitzun dagoen Ezpartza udalerrian, itsasoaren mailatik 695 metrora, Nafarroako Gobernuak 1974n jarritako estazio meteorologikoa dago.
Historia
Bere jauregia Igariko monasterioarena izan zen eta honekin batera Antso V.a Ramiritz erregeak Leireko abadiari eman zion 1085ean. XI. mendearen amaieran 7 ziztrin zituen. 1835-1845eko udal-berrikuntzak arte, Zaraitzu ibaxako alkateak eta herriko alkateak gobernatzen zuten, zeinak bere erregidoreekin batera aukeratzen baitzuen. Baina Zaraitzu ibaxa unitate administratibo gisa banatu zenean, Galoze udalerrian sartu zen Izize. 1802an errota zuen, Zaraitzu ibaiaren gainean, eta 1847an ibaxako zerbitzariaren posta jasotzen zuen.
Demografia
biztanle zituen Izizek.
Joaquín Díaz González
Bere bizitza osoan Gaztelako musika tradizionala landu du: interpretazioa, ikerketa eta zabalkundea. Folklorea eta herri-kultura zabaltzeko hainbat liburu eta grabazio argitaratu ditu. Bilduma horren gaiak ahozko erromantzeak, abestiak, herri-esaerak, ipuinak eta kondairak.<span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTES.C3.A1nchez_del_Barrio2002.7B.7B.7Bc.7D.7D.7D412_3-0" rel="dc:references"> [2]  <span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTES.C3.A1nchez_del_Barrio2002.7B.7B.7Bc.7D.7D.7D412_3-0" rel="dc:references"> Urueñako Zentro Etnografikoaren sortzailea izan zen, proiektu hori 1994ko ekainean Joaquín Díaz Fundazioa bihurtu zen.
Izize
Ekonomia
Izizeko jarduera ekonomiko nagusia nekazaritza da. Lurren ehuneko bera abelburuak elikatzeko larretarako erabiltzen da. Basogintzak ere garrantzia handia izan du historikoki, ibaxako beste udalerrietan bezala. Gaur egun, herriko basoetan pinuak daude batez ere. Gainera, herrian industrialde bat dago: Izizeko industrialdea, Zaraitzuko bakarrik.
Joaquín Díaz González
Folk Ikasketen Gaztelako Zentroa
1981ean sortu zen Valladoliden. 1985ean Dokumentazioko zentro etnografikoa sortu zen. 1991ean Joaquín Díaz Zentro Etnografikoa moduan inaguratu zen.
Izize
Garraioa
Nafarroako Autobus Konpainiak Zaraitzu Iruñekin batzen du. Autobus lineak honako ibilbidea egiten du:
Politika
Izizeko kontzejua kontzejuburuak osatzen dute. Egungo kontzejuburua Pablo Elizalde Ibañez da.
Kontzejua
Izizeko kontzejua kontzejuburuak osatzen dute, demokratikoki hautatua. Kontzejuburua Pablo Elizalde Ibañez da.
Kontzejuburuak
2011tik, Izizek kontzejuburu bat izan ditu:
Euskara
Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Zaraitzuko herri guztiak sailkatu zituen, ekialdeko behe-nafarrera euskalkian, hegoaldeko Pirinio ibarretik bakarra.
Koldo Zuazok, 2010ean, Zaraitzuk atzerakada-eremuan sailkatu zen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.
Ibar honetan hitz egiten den euskarak bere berezitasunak ditu. Horregatik sailkatzen da Zaraitzuera azpieuskalkian. Euskara batuaren itzalean alfabetatutako hainbat euskaldun baden arren, Zaraitzuko mintzaira zaharra oso hiztun gutxik dakite. 2007ko udazkenean, 2 zaraitzuerazko euskaldun behintzat baziren Otsagabian eta Jaurrietan, 93 eta 86 urtekoak.
Janzkera
Ohiko janzkerari dagokionez, Zaraitzu ibaxak adierazpen aberatsa du, kanpoko modismoen eraginei aurre egin dien nortasun errotua transmititzen duena. Jantzi horietako batzuk egun seinalatuetan ikusten dira oraindik, jaiak, erromeriak eta beste ekitaldi batzuk direla eta. Nafarroako artxiboan dagoen 1817. urteko dokumentu baten arabera, Zaraitzu ibaxako bizilagunak eta bertakoak beren jantziagatik bereizten ziren. Oihal horiek beraiek egiten zituzten beren aziendaren artilearekin, eta beren etxeetan garbitzen, iruten eta ehuntzen zituzten. Oihalezko piezak, gero, batanatuak, ehunduak eta tindatuak izaten ziren. Haiek ebaki, josi eta egiten zituzten arropak.
Apretagileak
1860tik aurrera, Erronkaribar eta Zaraitzu ibarretako neskek Zuberoako Maulera bidaiatzen zuten abarketaren sasoia lantzeko. Lana gogorra zen. Urtez urte udazkenetik udaberrira arte lan egiten zuten, eta horregatik ziren ezagunak "enarak" bezala. Abarketaren merkatuak garai oso bat markatu zuen Maule-Lextarreko ekonomian, eta ibar horien emigrazioak biztanleria nabarmen handitu zuen. Apretagile batzuk 14 urterekin joaten ziren beren adinari buruz gezurretan lan egitera.
Maulera iristean, etxe beretan bizi ohi ziren, eta etxejabeei ordaindu egiten zieten lo egin eta jateagatik. Denek partekatzen zuten lehen platera, bigarrena neskek erosi behar zuten. Bertakoekin euskaraz komunikatzen ziren, euskalkiak nahiko antzekoak baitira. Tailerretan, bakoitzak lan bat egiten zuen. Batzuek oihala josten zuten, beste batzuek soka jartzen zuten, etab. Bizi zuenak dioenez, batzuetan besoetako minagatik ezin zuten lorik egin, egunean zehar egindako ahaleginagatik.
Gertaera bitxi eta garratzak gertatu dira abarketen inguruan. Eaurtar batek dioenez, urtebetez, nesketako batzuk Gabonak pasatzeko itzultzea erabaki zuten, baina ez ziren Jaurrietara iritsi, ezta Maulera itzuli ere. Handik irten eta ez ziren hona iritsi. Abodi mendilerroa, elur-ekaitz batekin, oztopo fisiko gaindiezina da. Udaberrian, elurra joan zenean, hilda agertu ziren denak Abodin, Paso Zabalean, eskutik helduta.
Tradizioak
Ogi bedeinkatuaren tradizioa, Zaraitzun, antzina-antzinakoa da, eta oraindik bizirik dirau ibaxako herri batzuetan (Otsagabia, Ezpartza, Jaurrieta, Ezkaroze, Orontze, etab.). Igandero, herriko familia batek eramaten du ogia xerratan moztuta igandeko mezara. Ogia, herriko etxe bakoitzetik astero txandakatzen joango den egurrezko artesa batean lekualdatzen da. Ogi hau mezaren sagaratzean bedeinkatzen da eta honen ondoren fededun bakoitzari banatzen zaio. Duela urte gutxi arte, Otsagabian, ogia gizonei bakarrik banatzen zitzaien, baina udalaren erabaki batek tradizioa aldatzea eragin zuen eta, gaur egun, gizonen eta emakumeen artean banatzen da. Ogia sagaratu ondoren, salacenkoek ekitaldiari buruzko abesti bat abesten dute. Ohitura da, halaber, ogi honen zati bat etxe bakoitzera eramatea. Entregatzeko unean, honela zioen bere artean: "Bakea eta ogia izan itzazu urte osorako".
Hildakoen argia duela urte gutxi arte mantendu den tradizioa da, ibaxako herrietan. Zaraitzuar baten hileta-egunean, familiak maindire zuri bat jartzen zuen elizaren albo batean. Bere gainean argizaiolak jartzen ziren, handiak eta txikiak. Argizari horiek oihal beltz batean bildutako egur zati bat -hildakoa heldua bazen behintzat- edo zuria -hildakoa haurra bazen ere- ziren, argizarizko kordoia biltzen zuena. Heriotzaren hurrengo urtean, senide batek egunero eraman behar zuen mezatara argizari txikia. Gantzudura Santuaren garaian ere, gaixoaren senide hurbilenek hildakoen argizaria edo argia eraman behar zuten.
Oharrak
<references group="lower-alpha" />
Rhabdophis spilogaster
Rhabdophis spilogaster Rhabdophis generoko animalia da. Narrastien barruko Natricidae familian sailkatuta dago.
Casterés
Casterés Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Casterets udalerrian erroldatutako biztanleak 15 ziren.4 zeuden familia guztiak seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 6 etxebizitza zeuden, 4 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 2 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 6etxeak ziren. 4 Etxebizitza nagusi guztiak euren jabeen bizileku ziren;1ek hiru gela zituen, 2 etxek lau zituzten eta 1ek bost edo gehiago zituen. 4 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 2 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 2 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Mioglia
Mioglia Italiako udalerri bat da. Savonako probintzian kokatuta dago, Liguria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Miogliak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Casterés
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 10 ziren, horien artean 4 aktiboak ziren eta 6 inaktiboak ziren. 4 pertsona aktiboak lanean(3 gizon eta 1 emakume) zeuden.. 6 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
St. Charles (Virginia)
St. Charles Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Lee konderrian kokatuta dago, Virginia estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
The Specials
The Specials (batzuetan, The Special AKA) Ingalaterrako ska musika taldea da. 1977an Coventryn sortu zen. 2 Tone musika-etxean zegoela, 1970eko hamarkadaren amaiera aldera, Madness, The Selecter eta Bad Manners taldeekin batera Erresuma Batuan ska musikaren berpiztearen ardura hartu zuten talde nagusietako bat izan zen.
Bere abestirik ezagunena Ghost Town (1981) da.
Sorbollano
, Korsikako hegoaldeko udalerria da,  departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, 0 biztanle ditu.
Go Go Tales
Go Go Tales 2007ko Abel Ferrara estatubatuar zinema zuzendariaren filma da.
Argumentua
Ray Ruby, Ray Ruby’s Paradise striptease klubaren jabea, turismoaren gainbeheraz kezkaturik loteria bat egitea erabaki du.
Nicola Sacco
Nicola Sacco (1891ko apirilaren 22a, Torremaggiore, Italia - 1927ko abuztuaren 23, Charlestown, Estatu Batuak) italiar-estatubatuar anarkista bat izan zen. 1920ko hamarkadan Estatu Batuetan, egoera ez oso argian bera eta Bartolomeo Vanzettiri hilketa burutzea leporatu eta biak aulki elektriko an hiltzera zigortu zituzten.
Magnesio-hornblende
Magnesio-hornblende silikato motako minerala da eta hornblende root name taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Magnesio-hornblende silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 - 6 da.
Gonzalo Arconada
Gonzalo Arconada Etxarri (Donostia, Gipuzkoa, 1961eko uztailaren 23a - ) gipuzkoar futbol entrenatzailea da.
Biografia
Luis Miguel Arconada futbol atezain ezagunaren anaia da. Entrenatzaile lanetan hasi zen La Salleko gazteen taldean, ondoren Danaken bigarren taldera pasatuz. Beranduago Danak taldea entrenatu zuen 5 denboralditan zehar. Irungo Real Union taldera pasa zen eta bertan 7 denboraldi egin zituen. Tolosa taldetik pasa eta gero, Beasain taldea ere entrenatu zuen 2.B mailan. 2006ko urtarrilean Real Sociedad taldeko entrenatzaile izatera pasatu zen, Jose Maria Amorrortu ordeztu eta denboraldi amaieraraino. Hurrengo denboraldian Burgos CF-k fitxatu zuen eta urtez urte bigarren mailako talde ugari pasa zituen. 2017an Errealaren emakumezkoen taldea entrenatzera etorri zen, talde berean gizonezkoen eta emakumezkoen taldeak gidatu dituen lehen entrenatzailea izan da.
NGC 4306
NGC 4306 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. Heinrich Louis d'Arrestek aurkitu zuen n.
Triplophysa parvus
Triplophysa parvus Triplophysa generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Margny-lès-Compiègne
Margny-lès-Compiègne Frantziako udalerria da, Oise departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Margny-lès-Compiègne udalerrian erroldatutako biztanleak 7.736 ziren. Familiak 3.245 ziren, horien artean 1.222 pertsona bakarrekoak ziren (550 bakarrik bizi ziren gizonak eta 672 bakarrik bizi ziren emakumeak), 841 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 927 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 255 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 3.748 etxebizitza zeuden, 3.338 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 89 bigarren erresidentzia ziren eta 321 hutsik zeuden. 1.862 etxeak ziren eta 1.868 apartamentuak ziren. 3.338 etxebizitza nagusietatik 1.559 bere jabearen bizilekua ziren, 1.734 alokairuan okupaturik zeuden eta 44 doan lagata zeuden; 324 etxek gela bat zuten, 449 etxek bi zituzten, 742 etxek hiru zituzten, 828 etxek lau zituzten eta 995 etxek bost zituzten. 2.239 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.849 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 943 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 5.274 ziren, horien artean 4.077 aktiboak ziren eta 1.197 inaktiboak ziren. 4.077 pertsona aktiboetatik 3.670 lanean zeuden (1.974 gizon eta 1.696 emakume) eta 407 langabezian zeuden (199 gizon eta 208 emakume). 1.197 pertsona inaktiboetatik 310 erretiraturik zeuden, 453 ikasten zeuden eta 434 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Margny-lès-Compiègne udalerrian 3.349 unitate fiskal zeuden, 7.690 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.315 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 256 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 11 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 38 eraikuntza enpresak ziren, 59 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 15 garraio enpresak ziren, 13 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 14 finantziazio enpresak ziren, 9 higiezinen enpresak ziren, 33 zerbitzu enpresak ziren, 36 administrazio publikoko enpresak ziren eta 19 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 74 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 4 ibilgailuen alokairu bulegoak, 1 autoeskola, 6 igeltseroak, 7 margolariak, 2 zurginak, 6 iturginak, 6 argiketariak, 3 eraikuntza enpresak, 7 ile apaindegiak, 1 aldi baterako lan enpresa, 7 jatetxeak, 3 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 3 apaindegiak.
2000. urtean Margny-lès-Compiègne udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 4 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 2 haur-eskola eta 4 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Margny-lès-Compiègne udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 797 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
St. Croix Falls (Wisconsin)
St. Croix Falls Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Polk konderrian kokatuta dago, Wisconsin estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Olivia Molina
Olivia Tirmanche Molina (Eivissa, 1980ko irailaren 25a - ) espainiar aktorea da.
Sotta
, Korsikako hegoaldeko udalerria da,  departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, 0 biztanle ditu.
A Frontline Compilation
A Frontline Compilation, Kortatu taldearen bilduma da.
1980ko hamarkadan Kortatu nazioartean euskal talderik ezagunena izan zen eta hiru urtetan bi bira, bata 1986an eta bestea 1987an, eginak zituen Suitza, Frantzia, Italia, Alemania edo Herbehereak bisitatuz.
Bere arrakasta aprobetxatuz Red Rhino ingeles eta Organik suitzar ekoiztetxeak bilduma bat ateratzea erabaki zuten. Bildumarako Kortatu eta El Estado De Las Cosas albumetan argitaraturiko hamabi abesti hautatu zituzten, zuzenean grabaturiko «A la calle» gehituz. Oihuka euskal ekoiztetxeak 1988an diskoa ere argitartatzea erabaki zuen.
Jacques Loussier
Jacques Loussier (Angers, 1934ko urriaren 26a - 2019ko martxoaren 5a) piano-jotzailea eta musikagile frantziarra. Jazz eta musika klasikoaren interpretatzailea, Third stream jazz estiloaren barruan kokatu daitezke bere lan ezagunenak. Bere musika estiloan munduko onena bezala zegoen sailkatuta.
Biografia
Bere musikarekiko zaletasuna oso goiz hasi zen. 16 urte zituelarik Conservatoire National de Musique de Parisen Yves Nat maisuarekin konposizioa ikasten hasi zen. Behin Jean-Pierre Eustache musikariak Caengo braseria batean jotzeko jazz musikari bat behar zuen eta hori izan zen musika mota horretan Loussierren ibilbidearen hasiera. Bi urte Kuban eman zituen, bestetik, beste musika-joerak ezagutzeko asmoz. Frantzian, gainera, oso ezagunak ziren abeslariekin aritu zen: Catherine Sauvage, Léo Ferré, Charles Aznavour edo Frank Alamo.
A Frontline Compilation
Abestien zerrenda
Abesti guztiak Kortatu taldearenak izan ziren, «Sarri, Sarri» izan ezik. Azken hau Toots and the Maytalsen «Chatty, chatty» abestiaren bertsioa zen.
Azala
Albumaren azalean dolu-xingola duen Euskal Herriko ikurrin baten aurrean ukabila altxatzen duen emakume bat dago. Diskoan Pakito Arriaranen ama, El Salvadorren FMLNen alde borrokatuz hildako ETAkidearena, zela diote. Hala ere, irudiaren emakumea ez da Arriaranen ama baizik eta Maritxu Pagola, 1985eko irailaren 25ean Baionako Mombar tabernan eraildako Inaxio Asteasuinzarraren ama. Bitxia baden ere, albumaren 10. abestia, «Hotel Monbar», gertaera horri buruzkoa da.
Ezker abertzaleak bitan erabili du Maritxu Pagolaren irudi hori: Herri Batasunak 1980ko hamarkadan eta Eusko Abertzale Ekintzak 2007ko hauteskundeetan.
Jacques Loussier
Biografia
Pierre Michelotekin (kontrabaxu) eta Christian Garrosekin (perkusio) Trio Play Bach hirukote sortu zuen. Taldeak barrokoko musikarien lanak jazzaren ikuspuntutik berreskuratu zituen. Johann Sebastian Bachen lanen jazz-interpretazioekin ezaguna egin zen taldea. Musika barrokoaren eta jazz garaikidearen nahasketa Third stream joeraren espirituaren barruan kokatu daiteke. 1985ean taldea berriro ere sortu zuen Loussierrek, orduan bi lagun berriekin: André Arpino eta Vincent Charbonnier; Charbonnier, odol-jario baten ondorioz, musika jotzeari utzi behar izan zion eta, haren lekuan, 1998an, Benoit Dunoyer de Segozac jarri zen.
Diskografia
Disko asko plazaratu zuen:
NGC 4307
NGC 4307 galaxia bat da, Virgo konstelazioan. Christian Heinrich Friedrich Petersek aurkitu zuen n.
Hego Bohemia
Hego Bohemia (txekieraz: Jihočeský kraj) Txekiar Errepublikako hegoaldean dagoen eskualde administratiboa (txekieraz: kraj) da. 10.056 km²ko azalera du eta 2012an 636.138 biztanle zituen. Bere hiruburua České Budějovice da. Eskualdea, berez, Bohemian badago ere, herrietako batzuk Moraviako parte dira.
Les Fins
Les Fins Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Les Fins udalerrian erroldatutako biztanleak 2.805 ziren. Familiak 1.115 ziren, horien artean 285 pertsona bakarrekoak ziren (124 bakarrik bizi ziren gizonak eta 161 bakarrik bizi ziren emakumeak), 350 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 411 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 69 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.844 ziren, horien artean 1.465 aktiboak ziren eta 379 inaktiboak ziren. 1.465 pertsona aktiboetatik 1.385 lanean zeuden (749 gizon eta 636 emakume) eta 80 langabezian zeuden (30 gizon eta 50 emakume). 379 pertsona inaktiboetatik 134 erretiraturik zeuden, 143 ikasten zeuden eta 102 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Les Fins udalerrian 1.147 unitate fiskal zeuden, 2.904,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.261 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 154 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 4 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 15 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 18 eraikuntza enpresak ziren, 35 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 11 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 11 finantziazio enpresak ziren, 7 higiezinen enpresak ziren, 19 zerbitzu enpresak ziren, 16 administrazio publikoko enpresak ziren eta 10 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 31 zerbitzu publikoetatik, 9 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 igeltseroa, 4 zurginak, 4 iturginak, 3 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 7 jatetxeak eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 kirol-denda zen eta 1 lore-denda zen.
Vitry-lès-Nogent
Vitry-lès-Nogent Frantziako udalerria da, Marne Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Les Fins
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Les Fins udalerrian 40 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.887 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Vitry-lès-Nogent
Biztanleria
2007an Vitry-lès-Nogent udalerrian erroldatutako biztanleak 169 ziren. Familiak 64 ziren, horien artean 15 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 15 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 30 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Les Fins
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Vitry-lès-Nogent
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 87 etxebizitza zeuden, 66 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 86 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 66 etxebizitza nagusietatik 59 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 6 etxek hiru zituzten, 22 etxek lau zituzten eta 38 etxek bost zituzten. 48 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 106 ziren, horien artean 87 aktiboak ziren eta 19 inaktiboak ziren. 87 pertsona aktiboetatik 80 lanean zeuden (48 gizon eta 32 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 19 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 3 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vitry-lès-Nogent udalerrian 71 unitate fiskal zeuden, 181 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.838 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
J. C. Jacobsen
Jacob Christian Jacobsen (Kopenhage, Danimarka, 1811ko irailaren 2a - Erroma, Italia, 1887ko apirilaren 30a), J.C. Jacobsen bezala ezagutua, enpresagizon eta filantropo daniarra izan zen.
Ezagupen akademiko eta zientifikorik izan ez arren, garagardoaren ekoizpena enpresa familiar txikietan egitetik metodo zientifikoez eta industrializazioa erabiliz egitera pasa behar zela konturatu zen eta 1844. urtean Carlsberg garagardo lantegia abiarazi zuen. Izena bere seme Carl-en omenez jarri zion, danieraz Carlen muinoa esan nahi baitu. Kalitate handiko garagardoaren bila jarraitu zuen eta 1875. urtean Carlsberg enpresako laborategia fundatu zuen.
Carlsber garagardoari esker aberastu egin zen eta Danimarkaren bizitza politikoan parte hartu zuen, hasieran Danimarkako Alderdi Liberalari lagunduz eta azkenik diputatu kontserbadore gisa 1854 eta 1871 artean.
Kopenhage hiriko mezenas ere bihurtu zen. Frederiksborg gaztelua suak erre zuenean berak finantziatu zuen 1859 urtean hasi zen berreraikuntza. 1876. urtean Carlsberg Fundazioa sortu zuen eta beronen bidez Historia Naturaleko museoa sortu zuen Frederiksberg jauregian. Fundazio honek ordea familia arazoak sortu zizkion eta Carl Jacobsen semearekin izandako ezinikusiaren eraginez Ny Carlsberg (Carlsberg berria) sortu behar izan zuen. 1886. urtean adiskidetu ziren aita eta semea.
J.C.Jacobsenek osatu zuen artelanen bildumarekin semeak Ny Carlsberg Glyptotek sortu zuen eta gaur egun Kopenhageko museo garrantzitsuena da.
Murialdo
Murialdo Italiako udalerri bat da. Savonako probintzian kokatuta dago, Liguria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Murialdok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Sant'Andréa-d'Orcino
, Korsikako hegoaldeko udalerria da,  departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, 0 biztanle ditu.
Magnesiohulsita
Magnesiohulsita borato motako minerala da eta pinakiolita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Magnesiohulsita borato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 6 da.
Fábrica Argentina de Locomotoras
Historia
Lehen diesel lokomotorra Pedro Sacaggio ingeniari argentinarrak diseinatu zuen 1933an. Konpainia Italiako Fiat Ferroviaria eta Cantieri Riuniti dell'Adriatico motorrak erosten hasi zen eta 600 lokomotor inguru fabrikatzea zuen helburu. FADELen lehen ibilgailu ospetsua diesel tren-makina bat izan zen, Juan Perón orduko presidenteak y Saccaggiok Justicialista ezizenez ezaguna 1951n aurkeztua. Abian jarritako lehen modeloa "CM1" gisa katalogatu zuten. 1952ko maiatzaren 1ean, FAdeL Garraio Ministerioaren 79. Ebazpenaren bidez ezarri zen ofizialki. Konpainiak Liniersen zuen lehen fabrikak ehun langile baino gehiago zituen eta Sarmiento Trenbidearen tailerretan zegoen.
Otsamunho
Otsamunho Nafarroa Beherean, Pirinioetan dagoen mendi bat da, Otsamunho mendilerroan. Tontorra Aldude eta Bankaren arteko mugan dago.
Fábrica Argentina de Locomotoras
Historia
Justicialistak (Argentinan ekoitzitako lehen diesel lokomotorra ere) General Roca Trenbidean egin zuen debuta, Constitución–Mar del Plata linean zerbitzatzen zuen Marplatense express-a atoian eramanez 1952ko udako oporretan. Bidaiak 3 ordu eta 45 minutu iraun zuen. Makina hori Bariloche (22 ordu 10 minutuko bidaia) eta Mendoza (11 ordu 40 minutu) 145 km/h-ko batez besteko abiaduran ere ibiltzen zen, eta aktibo egon zen 1960ko hamarkadaren erdialdera arte.
Otsamunho
901 metroko garaiera du eta mendilerro honi izena ematen dion mendia da. Mendilerroko altuena ez bada ere (Errolak 907 m ditu) Euskal Mendizale Federazioaren katalogoak Otsamunho sartzen du baina ez Errola.
Fábrica Argentina de Locomotoras
Historia
Bigarren modelo bat, CM2, Argentina izenekoa, FAdeL-ek CM1-aren oinordeko gisa kaleratu bazuen ere, 1955eko irailean Perón bota zuen Revolución Libertadora-k beste produkzioa gelditu zuen. Orduan konpainiak ekoizpena areagotu zuen Sacaggioren gidaritzapean eta Mendozako Probintziako General San Martin Trenbide tailerretara joan zen.
Otsamunho
Abiapuntuak
Aldudetik, ibilbidea hasten da ekialderantz joz, Mizpira izeneko lepora iristeko. Tontorra gertu eta garbi agertzen da iparmendebaldean. Urepelen, errepidean gora joan behar da, gertu dagoen Gaineko karrika auzora. Berehala, bide bat hartzen da ezkerretara, Meharoztegi lepora doana. Ezkerretara, Errola mendira doan bide bat agertzen da, igo edo inguratu egin daitekeena, edozein kasutan, Mizpira lepoan agertu eta berehala Otsamunho mendiaren tontorrera iristeko.
Fábrica Argentina de Locomotoras
Historia
Estatu kolpearen ostean, lokomotorrak eraikitzeko plana ahaztu eta fabrika itxi zuten. Lokomotorren jatorrizko planoak, aurretiazko azterlanak eta ekipamenduak galdu edo suntsitu egin ziren fabrikako edukia txatarrentzako saltzen zen bitartean. Hala ere, lokomotorretarako erositako motorrak Materferren GAIA lokomotorretarako erabili ziren 1960ko hamarkadan.
Otsamunho
Abiapuntuak
Bankatik, Alduderanzko errepidea jarraitzen da, kilometro bat egin ondoren Hairako basorantz doan errepideko bidegurutzera iristeko. Labarraren ezkerraldetik, goitiera handiko errepide txiki bat igotzen da zintzurraren gainetik. Mutikoenea baserrira iristen da. Bide bat, hegomendebalderantz abiatu eta Marmaro lepora iristen da. Gailur belartsutik igo behar da Otsaxar muinora iristeko. Jada, ibilbidea Otsamunho mendira jarraitzea besterik ez da geratzen.
Triplophysa pedaschenkoi
Triplophysa pedaschenkoi Triplophysa generoko animalia da. Arrainen barruko Nemacheilidae familian sailkatzen da.
Prodontocharax melanotus
Prodontocharax melanotus Prodontocharax generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
St. Francis (Hego Dakota)
St. Francis Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Todd konderrian kokatuta dago, Hego Dakota estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
NGC 4308
NGC 4308 galaxia bat da, Coma Berenices konstelazioan. Ernst Wilhelm Leberecht Tempelek aurkitu zuen n.
Pyhätunturi
Pyhätunturi izenekoa, Finlandia iparraldean dagoen 540 metroko garaierako mendi bat da. Finlandiako ipar muturreko eskualdea den Lappi edo Laponiako Pelkosenniemi herrian dago.
Pyhätunturik zenbait tontor ditu eta ipar-mendebaldean duen Luosto mendiarekin batera inguruko lautadetatik asko nabarmentzen den 35 kilometroko luzera duen mendilerro bat sortzen du. Pyhätunturi mendiaren tontorrik altuenak Noitakero izena du. Beste batzuk Kultakero, Ukonhattu, Laakakero, Peurakero eta Soutaja dira. Pyhätunturi duela bi mila milioi urte sortzen hasi zen eta higadura jasan dezakeen kuartzitaz eta izotz aroko glaziarrez osatuta dago. Glaziarren urtzearen ondoriozko urek tontorren artean moztutako haranak sortzen zituzten. Horietako handiena Isokoru izenekoa da, 220 metroko sakonera duena eta Kultakero eta Ukonhattu tontorren artean dagoena.
Luosto mendiarekin batera Pyhätunturik Pyhä-Luostoko parke nazionala osatzen du. Kultakero izeneko tontorrean Pyhäko eski estazioa dago, hotel bat hamar eski pista eta parke nazionalaren informazio-gunea dauden tokia. Pyhäk eta Luostok urtero 110.000 bisitari izaten dituzte, eta, honela, Lappiko eski estaziorik txikienetako bat dira.
Mosen Bernat Etxepare 1545
Abestiak
12 abesti hauek daude diskoan, gehienetan doinua Natxo de Feliperena da, eta hitzak Bernart Etxeparenak, Gabriel Arestik apur bat gaurkotuak:
St. Francis (Maine)
St. Francis Ameriketako Estatu Batuetako inkorporatutako herri bat da. Aroostook konderrian dago, Maine estatuan. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Castries (Hérault)
Biztanleria
2007an Castries udalerrian erroldatutako biztanleak 5.471 ziren. Familiak 2.175 ziren, horien artean 567 pertsona bakarrekoak ziren (218 bakarrik bizi ziren gizonak eta 349 bakarrik bizi ziren emakumeak), 665 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 753 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 190 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.416 etxebizitza zeuden, 2.237 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 80 bigarren erresidentzia ziren eta 99 hutsik zeuden. 1.969 etxeak ziren eta 432 apartamentuak ziren. 2.237 etxebizitza nagusietatik 1.483 bere jabearen bizilekua ziren, 659 alokairuan okupaturik zeuden eta 94 doan lagata zeuden; 85 etxek gela bat zuten, 169 etxek bi zituzten, 309 etxek hiru zituzten, 665 etxek lau zituzten eta 1.008 etxek bost zituzten. 1.720 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 964 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.056 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.409 ziren, horien artean 2.500 aktiboak ziren eta 909 inaktiboak ziren. 2.500 pertsona aktiboetatik 2.260 lanean zeuden (1.182 gizon eta 1.078 emakume) eta 240 langabezian zeuden (99 gizon eta 141 emakume). 909 pertsona inaktiboetatik 299 erretiraturik zeuden, 305 ikasten zeuden eta 305 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Castries udalerrian 2.227 unitate fiskal zeuden, 5.650,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.658 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 414 komertzioetatik, 4 erauzte enpresak ziren, 4 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 18 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 84 eraikuntza enpresak ziren, 67 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 14 garraio enpresak ziren, 17 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 10 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 16 finantziazio enpresak ziren, 15 higiezinen enpresak ziren, 65 zerbitzu enpresak ziren, 60 administrazio publikoko enpresak ziren eta 36 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 127 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 5 banku bulegoak, 1 funeraria, 11 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 13 igeltseroak, 15 margolariak, 9 zurginak, 17 iturginak, 14 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak, 11 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 11 jatetxeak, 7 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 3 apaindegiak.
2009an zeuden 16 establezimendu komertzialetatik, 3 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 3 okindegiak, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 1 altzari denda zen eta 3 lore-dendak ziren.
2000. urtean Castries udalerrian 42 nekazaritza-ustiategi zeuden, 760 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1 eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Castries udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 830 ikaslekin.
San-Gavino-di-Carbini
, Korsikako hegoaldeko udalerria da,  departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, 0 biztanle ditu.
Magnesiokoritnigita
Magnesiokoritnigita mineral bat da eta koritnigita taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Magnesiokoritnigita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.
Wes Anderson
Zuzendutako film nabarmenen artean honakoak daude: The Royal Tenenbaums (2001), Fantastic Mr. Fox (2009), Moonrise Kingdom (2012) eta The Grand Budapest Hotel (2014).
Kaltzedonia
Kaltzedonia silizearen forma kriptokristalinoa da, kuartzoaren eta moganitaren hazkuntza txandakatuaren ondorioz sortutakoa. Bi mineral hauek silizez osaturik daude, baina kuartzoa kristal-egitura trigonala jarraituz sortzen da, eta moganita monoklinikoa da.
Kaltzedoniak ezkoaren antzeko distira dauka eta zeharrargia izan daiteke. Kolore asko eduki ditzake, baina gehienetan zuritik grisera, urdin grisaxka edo marroi argitik marroi ilunera da.
Psellogrammus kennedyi
Psellogrammus kennedyi Psellogrammus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Errupia pakistandar
Errupia pakistandarra edo rupee ( / ALA-LC: Rūpiyah; ikurra: ₨; kodea: PKR), Pakistango Islamiar Errepublikan zirkulazioan dagoen dibisa da. Bere ISO 4217 kodea PKR da eta bere sinboloa Rs. Rupee banako baten ehunena paisa  deitzen da eta rupee bakoitza 100 paisaz osatuta dago.
Eddy Mazzoleni
Eddy Mazzoleni (Bergamo, 1973ko uztailaren 29a), italiar txirrindulari ohia da. 1996tik 2007ra izan zen profesionala.
Italiako Giroa n bi aldiz izan zen lehenengo hamarren artean eta horietatik batean podiuma zapaldu zuen. Beste taldekideen mesedetan izan zen gehienetan eta horregatik palmares laburra dauka baina oso txirrrindulari ona izan zen.
Nasino
Nasino Italiako udalerri bat da. Savonako probintzian kokatuta dago, Liguria eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Sardinia
Sardinia (Sardigna, Sardinna edo Sardinnia; Sardegna;algereraz Sardenya; gallureraz Saldigna; sassarieraz Sardhigna;Sardenya; Sardegna) Mediterraneo itsasoko bigarren uharterik handiena da, Korsika irlaren hegoaldera kokatua eta Italiako estatuaren parte dena, erregio autonomo izaerarekin. 24.090 km²-ko hedadura du eta 1.631.880 biztanleko populazioa (2001ean).
Hiriburua Cagliari da.
Estatutu autonomikoa edukitzearekin batera, sardiniarrak (Venetoko herritarrak bezala) "herri" bezala hartzen dituzte Italiako Parlamentuan.
Orografia
Uharte menditsua da oro har eta ipar-mendebaleko Nurrako penintsula eta hegoaldeko Campidanokoa baizik ez dira eremu zelaiak. Uhartearen ekialdean dago mendialde garaiena (1.834 m Gennargentu mendian) eta mendebalean sumendiek eragindako mendiak daude. Flumendosa da ibai nagusia eta Gennargentu mendian du iturburua. Klima mediterraneoa da; neguak epelak dira eta udak beroak oso. Udazkenean egiten du euria. Klima horri lotuta, artea eta pinua dira zuhaitz ugarienak.
Historia
Neolito Arotik aurrera kultura indartsu batzuk garatu ziren Sardiniako uhartean. Izatez, iraultza neolitikoa eta nekazaritza Europara ekarri zuten populazioak Anatoliatik iritsi zirela argitu du genetika modernoak, eta Early European Farmers edo EEF haien gaur egungo ahaide genetiko hurbilenen artean daude sardiniar modernoak (egungo Anatoliako biztanleak baino gehiago), eta baita gaur egungo euskaldunak ere.
Neolitoko sardiniar haien hizkuntzarik ez da gorde, gaur egungo sardiniera hizkuntza erromantzea baita; baina konexio linguistikoa frogatzea beste kontu bat da. Gaur egungo sardiniera hizkuntza erromantzea da, baina substratu paleo-sardiniar baten aztarnak izan ditzake. Juan Martin Elexpuruk uste du badagoela paleo-sardinieraren eta euskararen arteko konexioa, eta uharteko toponimian azterketa egin du antzekotasun horiek frogatzeko.
K.a. VII. mendean portu-hiriak sortu zituzten bertan feniziarrek, eta K.a. VI. mendean greziarrak saiatu ziren uhartea kolonizatzen. Gerra punikoen ondoren, erromatarren mendean geratu zen, baina luzaroan izan zen Erromako agintearen aurka borrokatu zirenen babeslekua. K.a. 49. urtean Zesarrek okupatu zuen uhartea berriro, baina barnealdea kolonizatu gabe egon zen luzaroan.