cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skateboarding
Zoru akrobaziak, flatground edo flip tricks
Zoru akrobaziak, flatground edo flip tricks, hala nola flip edo varial flip, gaur egun gehien praktikatzen direnak dira. Gainazal lau batean gainean egiten dira eta leku askorik ez dute behar. Horien artean daude pogoa, railstanda edo streeta. Zoru akrobazia oinarrizko hainbat akrobaziatan datza, eta aldaerak eta konbinazioak ditu:
Lip, stall edo parpaila akrobaziak
Arrapalen ertzetan egindakoak dira. Lip, stall edo parpailako akrobaziak quarter pipe, half pipe, igerileku edo bowl baten ertzean jartzean oinarritzen diren akrobaziak dira. Adibidez, nosestalla dago, taularen nosea sartu eta posizio horretan orekari eustean datzana. Footplanta honetan datza: quarterpipe/bowl ertzean gelditzea, bonelessa bezala, hau da, quarterpipe edo bowlaren ertzean oin bakarrarekin gelditzea, bestea zure atzean dagoen taulan dagoen bitartean. Lipsliden beste aldaera batzuk handplantak eta invertak dira, hala nola, esku bakar batean gelditzea, oinak taulan erabat buruz buru dituzula den inverta.
Skate street akrobaziak
Hauek dira kaleko skater batek egin ohi dituen akrobaziak. Hona hemen fliparen oinarrizko akrobaziak:
Flip akrobaziak
Hainbat flip akrobazia daude, ohola biratzea lortzen duten akrobaziak:
Grind akrobaziak
Grind-akrobaziak, funtsean, oholarekin salto egitean eta espaloi, baranda edo barandadun zintarri, ertz bati lotutako hodi horizontala, baten gainera igotzean dautza, gainazalaren ertzaren gainean irristatuz, orekari eutsiz eta erortzea saihestuz. Hauek dira:
Manual akrobaziak
Hainbat mota daude: manual, nosemanual, one-foot manual, one-foot nosemanual, one-wheel manual, left manual, right manual, penguin manual, handstand manual… besteak beste.
Manual akrobaziak bi gurpilekin orekari eustean datza, bai aurreko gurpilekin (nosemanual), bai atzeko gurpilekin (manual); skatearen akrobazia oinarrizkoa da. One-wheel manuala gurpil bakar batean oreka mantentzean datza (aurreko zein atzeko gurpiletan); one-foot manualean (manual edo nosemanual izan daiteke), ohol gainean bermaturik oin bakarra dago.
Old school akrobaziak
Eskuek parte hartzen duten akrobaziak dira, antzinako skate-an ez baitzegoen oinak bakarrik erabiltzen zituen akrobaziarik. Gaur egungoen oso antzekoak dira, baina eskuekin lagunduz, sinpleagoak ziren.
Grab akrobaziak
Hauek dira nagusienak:
Skateboarding estiloak
Skateboard motaren eta lurraren arabera, hainbat estilo bereiz daitezke skateboarding egiten denean. Honako hauek dira nagusiak:
19 kamera
Argumentua
Gerora, Tourék hildako emakume beltz baten hilketa argitzen aritzen da, baina honek buruhauste asko dakarkio.
Frederiko V.a Palatinatukoa
Frederiko IV.a Palatinatukoa eta Luisa Juliana Orange-Nassaukoaren semea izan zen. Intelektuala, mistikoa eta kalbindarra izan zen. 1620an aitaren lekua hartu zuen Rhineko hauteslekuan. Heidelbergeko Hortus Palatinus lorategien eraikuntzaren arduraduna izan zen.
Plectorhinchus chrysotaenia
Plectorhinchus chrysotaenia Plectorhinchus generoko animalia da. Arrainen barruko Haemulidae familian sailkatzen da.
Saudade do Iguaçu
Saudade do Iguaçu Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
K.a. 274
K.a. III. mendearen taula (K.a. IV. mende | K.a. III. mende | K.a. II. mende)
K.a. 290ko hamarkada | K.a. 280ko hamarkada | K.a. 270ko hamarkada | K.a. 260ko hamarkada | K.a. 250ko hamarkada
K.a. 279 | K.a. 278 | K.a. 277 | K.a. 276 | K.a. 275 | K.a. 274 | K.a. 273 | K.a. 272 | K.a. 271 | K.a. 270 | K.a. 269
Santa Barbara gotorlekua eta baseliza (Hernani)
Santa Barbara gotorlekua eta baseliza Hernani (Gipuzkoa) udalerrian kokatzen den eraikin multzoa da, Agerreburu muinoaren gailurrean. Gotorlekua 1874 urtean eraiki zen, Hirugarren Karlistaldian. Laukizuzen egitura du, hiru izkinetan kubo zirkularrak ditu eta laugarrenean gailurreraino heltzen den pasabide bat dago. Gotorlekuaren barruan, Santa Barbara baserria dago, erdi puntuko arkua duena, antza denez antzinean han zegoen baselizakoa. Gailurrean, 240 metrotan, 1955 urtean eraikitako Santa Barbara baseliza dago, non uztailaren 31an erromeria ospatzen den.
Frisco City (Alabama)
Frisco City Alabamako herri bat da. Monroe konderrian kokatua dago. 2010ean 1,309 biztanle zituen, 125.4 kilometro koadrotan banatuta.
Embres-et-Castelmaure
Embres-et-Castelmaure Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine
La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine Frantziako udalerri bat da, Loir eta Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine udalerrian erroldatutako biztanleak 610 ziren. Familiak 236 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 40 bakarrik bizi ziren emakumeak), 80 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 92 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 291 etxebizitza zeuden, 239 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 36 hutsik zeuden. 286 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 239 etxebizitza nagusietatik 213 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 16 etxek bi zituzten, 46 etxek hiru zituzten, 70 etxek lau zituzten eta 104 etxek bost zituzten. 219 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 90 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 136 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Epistilbita
Epistilbita silikato motako minerala da eta zeolite taldearen kidea da.
La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine
Diru sarrerak
2009an La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine udalerrian 255 unitate fiskal zeuden, 654 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.511,5 euro zen.
Baião (Pará)
Baião Brasilgo udalerri bat da, Pará estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 3 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 margolariak ziren, 1 iturgina eta 1 ile apaindegia.
Epistilbita
Ezaugarriak
Epistilbita silikato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 da.
La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine
Ekonomia jarduerak
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
Rhinogobius delicatus
Rhinogobius delicatus Rhinogobius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Gobiidae familian.
La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine
Ekonomia jarduerak
2000. urtean La Chapelle-Saint-Martin-en-Plaine udalerrian 28 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.150 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Belgershain
Belgershain Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Tropidodipsas fasciata
Tropidodipsas fasciata Tropidodipsas generoko animalia da. Narrastien barruko Dipsadidae familian sailkatuta dago.
Penstraze
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
K.a. 275
K.a. III. mendearen taula (K.a. IV. mende | K.a. III. mende | K.a. II. mende)
K.a. 290ko hamarkada | K.a. 280ko hamarkada | K.a. 270ko hamarkada | K.a. 260ko hamarkada | K.a. 250ko hamarkada
K.a. 280 | K.a. 279 | K.a. 278 | K.a. 277 | K.a. 276 | K.a. 275 | K.a. 274 | K.a. 273 | K.a. 272 | K.a. 271 | K.a. 270
Macaca cyclopis
Macaca cyclopis Macaca generoko primate Cercopithecidae espezie bat da. Taiwanen bizi dira eta Japonian gizakiak sartu ditu. Gizakiez gain hauek dira Taiwanen bizi diren primate bakarrak.
Pediococcus
Pediococcus generoa bakterio Gram positiboz osatuta dago, koko itxura dutenak. Genero honetako bakterioak, Streptococcus eta Lactobacillus bezala, bakterio laktikoen taldean sailkatzen dira. Bakterio laktikoek metabolismo berezia dute, glukosa hartzitzen baitute azido laktiko sortuz. Hartzidura laktiko horrek garrantzia handia du zenbait industri-prozesutan, jogurtgintzan edo gaztagintzan, besteak beste, eta baita barazki hartzituak sortzeko prozesuan ere.
Pediococcus generoko kokoak tetradetan agertzen dira gehienetan, hots, lau zelulako taldeetan.
Hartzidura laktiko homolaktikoa egiten dute, aziko laktiko izanik azkeneko produktu bakarra. Ugaria da Pediococcus landareetan.
Oxidasa eta katalasa (-) da, eta ez du esporarik sortzen. Sauerkraut egiteko prozesuan parte hartzen du Pediococcusek, beste bakterio laktiko batzuekin batera.
Batzuetan hartzidura kaltegarriak burutu eta ardoa eta garagardoaren industrian kalte nabarmenak egiten ditu.
Fulla
Fulla, eskandinaviar mitologian, jainkosa bat da. Odinen emazte zen Frigg jainkosaren hiru neskameetako bat zen, Gna eta Hlinekin batera, beste Æsir batzuk zirenak. Bere izena, fullr hitzetik dator, "osoa" esan nahi duena.
Estoniako Sobietar Errepublika Sozialista
Estoniako Sobietar Errepublika Sozialista (estonieraz: Eesti Nõukogude Sotsialistlik Vabariik), Estoniar SES (Eesti NSV) laburtua, Estoniari emandako izendapena izan zen, Armada Gorriak 1940ko ekainaren 17an okupatu zuenean. Estonia, Sobietar Batasunaren parte izatera pasatu zen, 1940ko abuztuaren 6an. Hala, SESBeko 16. errepublika izan zen.
1941ean, Bigarren Mundu Gerran, Alemaniak konkistatu zuen Estoniako SES. Alabaina, 1944an SESBk birkonkistatu egin zuen lurraldea berriro.
AEB, Erresuma Batua eta beste mendebaldeko hainbat estatuk, legez kanpokotzat jo zuten SESBk Estonia anexionatu izana. Hori dela eta, erbestean zegoen Estoniako gobernuarekin harremanak izaten jarraitu zuten, eta ez zuten onartu Estoniako Sobietar Errepublika Sozialista SESBren parte bezala.
1990eko maiatzaren 8an, Estoniar SESk izena aldatu zuen eta Estoniako Errepublika bezala ezagutzera eman zen. Estoniak 1991ko abuztuaren 20an berreskuratu zuen burujabetza, independentzia aldarrikatu zuenean. Hala, independentzia lortu eta zenbait astetara, Estoniaren estatu izaera onetsi zuten nazioarteko gainontzeko estatuek.
Estoniako ekonomia zen Sobietar Errepublika izandako herrien artean indartsuena, eta egun ere, Estonia da SESBeko errepublika ohien artean oparoenetakoa.
Gutxi gorabehera, biztanleriaren %65 estoniarra zen 1979an, nahiz eta gutxiengo handi bat ere bazegoen, errusiarrek osatua (%28). Gainontzeko hiritartasunen artean, ukrainarrak (%2,5), bielorrusiarrak (± 2%) eta finlandiarrak zeuden (±1,5%).
Cosmocampus hildebrandi
Cosmocampus hildebrandi Cosmocampus generoko animalia da. Arrainen barruko Syngnathidae familian sailkatzen da.
Hulenites
Hulenites ongi ezagunak diren ammonite izeneko zefalopodoen artean genero fosil bat da. Kretazeoan bizi ziren. , hau da, orain dela 145 milioi urtetik 66 milioi urtera gutxi gorabehera.
Odisea
Odisea (antzinako grezieraz: Ὀδύσσεια, Odýsseia) greziar epopeia da, k.a. VIII-IX. mendeen inguruan idatzi zena, garai arkaikoan. Betidanik Homerok idatzitakotzat hartu izan da, baina badira, Iliada eta Odisea-n agertzen diren zenbait pasarte direla eta, idazle berarenak ez direla diotenak ere. 12.110 bertso ditu, hexametrotan onduak, eta 24 kantutan banatuak.
Iliada eta Odisea, bi lan paralelo
Iliadarekin batera lehenengo epika greziarra izan zen. Aedo ek (Grezian epopeiak kantatzen zituztenak) ahoz aho transmititu zuten Odisea. Idatziz jarri ziren lehenengo obrak Iliada eta Odisea izan ziren.
Odisea abenturazko liburua da, Odiseo ren (Ulises en) etxerako bidaia kontatzen duena, hau da, Troiatik Itakara bueltatzean gertaturikoak. Nolabait Iliadaren jarraipena, lan horrek Troiako gerrako gertaerak kontatzen baititu.
Iliada eta Odisea idatzi ziren garaia ere ez da gauza segurua, eta obra barneko elementuen bidez asmatu behar da zein garaitan osatu ziren. Bi lan handi horietako milaka bertsoak Homeroren eskuek idatzi zituztela pentsatzea ameskeria litzateke, eta are gehiago, pentsatzea bertso horiek erabat berriak eta orijinalak zirela. Ezin jar daiteke zalantzan Homeroren poemek aurreko tradizio aberatsa dutela oinarrian, eta ondasun horrek guztiak bildu zituela poema horiek. Eta egileari dagokionez, Homero benetan existitu zela pentsatu behar da, eta Iliada eta Odisea-ren egilea bera izan zela. Baina Homeroren biografia, antzinako gainerako egileena bezalaxe, fantasiaz beterik dago. Dena dela, hainbat arrasto historiko eta arkeologikoren arabera, K.a. VIII. mende inguruan, eta zehatzago mende horren bigarren erdialdean, sortu ziren bi poema handi horiek.
Euskara
Aita Santi Onaindiak Odisea euskarara ekarri eta Euskarazaintzak argitaratu zuen 1985ean. Urte batzuk beranduago, Juan Kruz Igerabidek Ulises: Homeroren Odisearen bertsioa liburua argitaratu zuen Odisearen egokitzapen bat Erein argitaletxearen eskutik, eta bi edizio egin ziren, 2000an eta 2007an. Bada beste bertsio bat Jesús Cortések haurrentzat egokitua, Alex Herreríasen marrazkiekin eta Gerardo Markuletak euskaratua, 2016an Ereinek argitaratu zuena.
Egitura
Odisea hiru zatitan banatuta dago:
Lehenengo liburua Musari hel eginez hasten da. Hona hemen jatorrizko bertsioa eta Santi Onaindiak 1985ean argitara emandako itzulpena :
Nostos generoa
Homeroren Odisea da lehen nostosa, ezagunena eta beste guztien jatorria. Heroiaren itzulera bidaia da nostosa.
Odiseo, heroi nagusia, Troiako Gerran borrokatu ondoren, Itakako bere etxera itzultzen saiatzen denean gertatzen da nostosa.
Greziar gizarte zaharrean heroismo edo handitasun maila handitzat zuten itzulera lortzea. Bidaia honetako etapak askotarikoak izan ohi dira, eta barnean hartzen du leku ezezagun batean hondoratua izatea eta heroia probatzen duten zenbait proba egitea, besteak beste. Itzulera ez da bakarrik etxera fisikoki itzultzea, baizik eta baita status jakin batzuk gordetzea eta iristean norberaren nortasuna gordetzea ere.
Gertakizuna
Ulisesek (Odiseo) Troiatik Itakara bitartean, eta Itakara itzuli eta gero (40 egun) izan zituen gorabeherak kontatzen dira Odisea epopeian; lehen 12 kantuetan hura Troiatik irten eta bere herrira itzuli zen artekoak, eta beste 12-etan, Itakara itzuli ondorengoak. Bi parte bereiz daitezke beraz.
Troiatik Greziarako bidean, Ogigia uhartean geratzera beharturik, Kalipso ninfa Ulisesez maitemintzen da eta ez dio uhartetik irteten utzi nahi. Itakan, berriz, Ulises hiltzat joa duten hainbat ezkongai ingurutik urrundu ezinik dabil Penelope, haren emaztea. Jainkoek Ulises libre uzteko agintzen diote Kalipsori. Hau irteten da uhartetik, baina ontzia hondoratzen zaio, eta Feazia uhartera iristen da. Azken hamar urteetako abenturak, Troiakoak, Polifemorekin izandakoak, kontatzen dizkio Antinoori, uharteko erregeari. Hark antolatzen dio gero Itakarako bidaia. Itakan, etxola batean gordeta geratzen da bere seme Telemako aurkitzen duen arte. Artzain jantzita etxera itzuli, Peneloperi inguruan dabilzkion ezkongaiak hil, eta Itakako errege bihurtzen da berriro.
Odisea-ren erdialdeko parteak asmaziozko eleberri bat dirudi, beste hainbat zatitan berriz, nekazari giroko poema bat. Bukaerako sarraskian eta Troiako gerrari buruz ari denean izan ezik, poema epiko baten antz gutxi du. Kronologiaren aldetik begiratuta, ez da oso zehatza; Odisea-ko kontaera Iliada-koa bezain lerraldi zuzenekoa ere ez da.
Odisea-ren istoriorik nabarmenenak honakoak dira:
- Lotofagoak: Troian gerra irabazi eta gero Ulisesek Itakara bueltatzeko bidaia hasten du. Ekaitz bortitz bat jasan eta gero itsasontzia beste mundu batean galtzen da eta Lotofagoen irlara heltzen dira. Lotofagoek lotoa jaten dute eta lore hau jaten duen edonork nor den ahazten du. Gizon batzuk trikimailu honetan erortzen dira. Hala ere, hau hasiera besterik ez da.
- Polifemo (Poseidonen semea), kobazuloaren istorioa: Bidaiaren hurrengo geltokia Polifemoren kobazuloa da. Hau dagoen irlara heltzen direnean gose dira eta Ulises hainbat kiderekin janari bila abiatzen da. Gaztaz beteriko kobazulo erraldoi bat aurkitu eta gazta batzuk hartzen dituzte. Polifemo kobazulora heltzen denean kobazuloaren sarrera harri erraldoi batekin estaltzen du, gizonak barruak harrapatuz. Polifemo bera da harritzar hau mugi dezakeen bakarra. Ulisesek ateratzen uzteko eskatzen dio ziklopeari baina begibakarrak horren erantzun gisa tripulazioaren partaide batzuk jaten ditu. Hau gauero errepikatzen da eta Ulisesek zerbait egin behar du. Egun batean, Ulises “Inor ez” deitzen dela esaten dio eta Polifemo mozkortzen du lokartu arte. Momentu horretan Ulisesek makila bat sartzen dio begian eta hurrengo goizean, Ulises eta bere laguna ardien artilearen azpian ezkutatzen dira. Horrela kobazulotik ateratzen dira eta bere bidea jarraitzen dute. Hala ere, horrekin Poseidon itsasoaren jainkoaren gorrotoa lortzen dute, Polifemo semea baitzuen honek.
- Zirtzeren aholkuak: Zirtzeren uhartera ailegatu eta Ulisesek bere gizonak janariaren bila bidaltzen ditu baina ez da inor ere bueltatzen. Haien bila abiatzen da, beraz. Bila dabilen bitartean Hermesekin egiten du topo. Hermesek landare bat eman eta kontatzen dio Zirtzeren irlan dagoela; Helioren alaba da Zirtze, azti boteretsua. Zirtzek hurbiltzen zaion edonor animalia bihurtzen du, baina Hermesek eman berri dion landare horrekin hori ekidin omen daiteke sorginkeria. Ulises Zirtzeren gaztelura ailegatu eta aztiaren sorginkeriez babesturik, Ulisesek tripulazioa berriz gizaki bihurtarazten dio Zirtzeri. Ondoren Zirtzerekin bakezkoak egin eta han ematen du bere hurrengo urtea. Zirtzek Hadesengana joatea gomendatzen dio, Tiresias igarlea kontsultatzeko.
- Hades, Tiresias: Infernura jaisten da Ulises eta bertan Tiresiasek etxera bakarrik bueltatuko dela esaten dio eta sirenetatik pasa beharko dela ailegatzeko. Zirtzerengana bueltatu eta azkenean irla horretatik alde egitea lortzen du Ulisesek.
- Sirenen kantuak: Sirenek txori gorputza eta emakumearen burua dute, eta kantuak hain ederrak dira ezen edonork entzunez gero haiengana hurbiltzea beste aukerarik ez baitu. Hori dela eta itsasontziak irlaren kontra talka egiten dute eta inork bizirauten badu, sirenak arduratzen dira hiltzeaz. Ulisesek badaki hau eta horregatik bere nabigatzailei belarriak estaltzeko gaztigatzen die. Berak kantuak entzun nahi ditu eta, beraz, itsasontziko mastan lotzen dute eta hortik sirenen kantuak entzuten ditu. Sirenen irlatik urruntzea lortzen dute.
- Helios uhartea: Helios uhartera heltzen direnean hau behiz josia dagoela konturatzen dira. Gehienek hauek hil eta jan nahi dituzte baina Ulisesek behi sakratuak direla esaten die eta ez ukitzeko agindu. Egunak pasatzen dira eta gosea zabaltzen hasten da. Ulises lokartzen denean haren lagunek behi batzuk hil eta jaten dituzte. Honen ondorioz, Zeus ek zigortzen ditu eta haien itsasontzia hondoratzen du Karibdis munstroak sortzen duen ekaitz batean. Ulises bizirik ateratzen den bakarra da.
- Kalipso: Ulises Kalipsoren irlara heltzen da eta neskak Ulises zaindu eta maitatzen du urte askoz, gizona errealitatetik aldenduz. Jainko-jainkosek etxera bueltatzeko ordua heldu dela uste dute eta Hermes bidaltzen dute irlara Kalipsorekin hitz egitera. Kalipsok hilezkortasuna eskaintzen dio Ulisesi berarekin geratzearen truke, baina Ulisesek Itakara bueltatu nahiago du eta bien artean itsaontzi bat eraikitzen dute Ulisesek bidaia has dezan.
-Feaziarrak: Poseidonek Ulises ikusten du txalupa txiki batean eta ekaitz izugarri bat sortzen du. Ino jainkosak salbatzen du eta bere gerriko magikoa uzten dio, gerriko honekin ezingo da inoiz hondoratu. Ulisesek ordu ugari ematen ditu igeri egiten kostara heldu arte, heltzean berriro ere gerrikoa itsasora botatzen du Inok jaso dezan eta lokartu egiten da. Geroago neska batzuk agertzen dira, haien artean Nausikaa printzesa dago, Altzinooren eta feaziarren alaba. Feaziarrak erdi gizaki, erdi jainkoak dira. Atena k Nausikaari kanpotar batekin ezkonduko dela amets eginarazten dio eta horregatik Ulises esnatzean hark ez beste guztiek alde egiten dute. Ulisesek janaria eta arropa eskatzen dio, Nausikaak baietz esaten dio eta Ulises errekan garbitzen den bitartean itxaroten du. Atenak Ulises ederrago bihurtzen du orduan. Beste neska guztiak aho bete hortz geratzen dira eta Nausikaak berarekin ezkonduko dela pentsatzen du. Printzesak esaten dio nola heldu gazteluraino, berarekin ezin delako joan, ez dago ondo erregeen alaba kanpotar batekin egotea. Ulisesek esandakoa egiten du baina bada ez bada ere Atenak ikusezin bihurtzen du laino batekin estaliz. Gaztelura heltzerakoan Atenak berriro ere ikusgarri egiten du eta Ulises erreginaren aurrean makurtzen da abegia eskatuz. Adete erregina errukitu egiten da eta bere gazteluan hartzen du. Afarian zehar Troiako istorioak kontatzen dituzte eta Ulises negarrez hasten da, erreginak zergatik ari den negar egiten galdetzen dio, Ulisesek bere izena aitortu eta etxera eramateko eskatzen die. Feaziarrak laguntzeko prest daude baina bidaia hasi baino lehenago Altzinook bere alabarekin ezkontzeko eskatzen dio. Itakara laguntzen diote. Poseidon hain dago haserre ezen itsasontzia harrizko bihurtzen duen eta feazioen eta hilkorren arteko sarrera buxatzen duen.
Odisearen eragina
Odiseak eragin handia izan du Europa mendabeldeko kulturan, hainbat egokitzapen egin dira besteak beste, literaturan, antzerkian, zinean, telebistako serietan eta komigintzan.
Beste lan batzuetan eragina:
Soñadores Natos
Soñadores Natos edo SÑ NT 2006. urtean Barañainen sorturiko rap eta reggae musika talde bat da. Euskaraz zein gazteleraz kantatzen du.
Taldekideak
Gaur egun 12 kidek osatzen dute taldea:
Fruithurst (Alabama)
Fruithurst Alabamako herri bat da. Cleburne konderrian kokatua dago. 2010ean 284 biztanle zituen, 109.7 kilometro koadrotan banatuta.
The Lost Canvas
The Lost Canvas Shiori Teshirogik Masami Kurumadaren gainbegiradapean idatzi eta marraztutako manga eta anime bat da. Saint Seiyaren jatorrizko istorioaren jarraipena izateko asmoarekin sortua izan zen, baina ez da kanonikotzat hartzen. Protagonista, Masami Kurumadak berak jarraipen ofizial bezala sortutako Saint Seiya Next Dimensionen bezala, Tenma Pegasokoa da, Seiya Pegasokoaren XVIII. mendeko berraragiztatzea. Manga honetan oinarrituta animea ere egin da, bi denboraldi eta 26 atal izan dituena, baina bigarren denboraldi horretatik aurrera ez du jarraipenik izan.
Zipriano
Zipriano pertsonaia eta toki ezberdinei buruzko izena da:
Novaziano
Novaziano (c. 200 - 258) erromatar apaiz eta antipapa bat izan zen Kornelio aita santuaren garaian. Novazianismo kristau joeraren sortzaile izan zen, VII. mendera arte iraungo zuena. Latina bere testuetan erabili zuen lehenengo teologia izan zen.
Carduelis xanthogastra
Carduelis xanthogastra Carduelis generoko animalia da. Hegaztien barruko Fringillidae familian sailkatua dago.
Barcelos (Amazonas)
Barcelos Brasilgo udalerri bat da, Amazonaseko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Emakumeen eskubideen erreibindikazioa
Emakumeen eskubideen errebindikazioa (1792), ingelesezko jatorrizko izenburua "a Vindication of the Rights of Woman: with Strictures on Political and Moral Subjects" duena, literatura eta filosofia feminista ko lehen lanetako bat da. Mary Wollstonecraft da idazlea eta bertan XVIII. mendeko teorialari politiko eta hezitzaileek defendatzen zuten jarreraren aurka egiten du, zehazki emakumeen hezkuntzarako sarbide ezaren kontra. Wollstonecraftek argudiatzen du emakumeek gizartean duten posizioaren araberako hezkuntza jaso beharko luketela, izan ere, bere ustetan funtsezkoak dira nazioarentzat, emakumeek hezten baitituzte seme-alabak. Gizarteko apaingarri soil gisa edo ezkontza adosteko orduan merkataritzarako erabiltzen diren ondasun gisa ikusi beharrean, Wollstonecraftek dio emakumeek gizonen oinarrizko eskubide berberak merezi dituzten gizakiak direla.
Charles Maurice de Talleyrand-Périgord ek 1791n Frantziako Batzar Nazional Konstituziogile rako egindako txostena irakurri ondoren erabaki zuen Wollstonecraftek Emakumeen eskubideak idaztea. Bertan, emakumeek jaso behar zuten heziketa bakarra etxeko eremuarekin zerikusia zuena izan beharko litzatekeela esaten zen. Postulatu horren kritikatik abiatuta, egileak sexu-estandar bikoitzen aurkako eraso zabalagoa garatzen du, eta emakumeei gehiegizko hunkiberatasuna eragitea leporatzen die gizonei. Emakumeeren eskubideak presaka idatzi zen, gertatzen ari ziren gertaerei erantzun zuzena emateko. Wollstonecraftek beste liburu bat idazteko asmoa zuen, baina bukatu baino lehen hil zen.
Egileak bizitzaren arlo espezifikoetan (hala nola moraltasunean) sexuen arteko berdintasuna eskatzen badu ere, ez du inoiz esplizituki baieztatzen gizonak eta emakumeak berdinak direnik. Sexuen arteko berdintasunari buruzko jarrera anbiguo horren ondorioz, zaila da Wollstonecraft feminista gisa sailkatzea, batez ere kontuan hartuta ez hitza ez kontzeptua ez zirela existitzen bere obra idatzi zuenean. Liburu honek harrera txarra izan zuela dioen uste orokortua gaizki-ulertu moderno bat da.Uste orokortu honen arrazoia ondorengoa da: Wollstonecraft hil ondoren, bere senarrak, William Godwinek, Emakumeen eskubideen erreibindikazioaren autorearen memoriak argitaratu zuen 1798an, honen bizitzaren inguruko xehetasunak bilduz. Liburu honetan esaten zenaren harira, Wollstonecraft oso kritikatua izan zen. Baina, esan bezala, hori hil ondoren gertatutako zerbait izan zen; egia esan, "Emakumeen eskubideak" liburuak harrera ona izan zuen 1792an lehen aldiz argitaratu zenean.
Testuinguru historikoa
Emakumeen eskubideen erreibindikazioa Frantziako Iraultza ren eta honek Britainia Handian sortzen zituen eztabaiden testuinguru nahasian idatzi zen. Kritika politiko britainiarrak, panfletoen gerra aztoratu eta batzuetan basati batean (gaur egun Revolution Controversy bezala ezagutzen dena), gobernu ordezkatzailetik hasi eta giza eskubideetara edo eliza eta estatuaren banaketara iristen ziren gaiak jorratzen zituen, horietako asko Frantzian aurretik sortuak. Wollstonecraftek 1790ean hartu zuen parte lehen aldiz liskar horretan, Gizonen eskubideen errebindikazioa lanarekin, Edmund Burke ren Frantziako Iraultzari buruzko gogoetei (1790) emandako erantzunarekin. Bere Gogoetetan, Burkek Erresuma Batuko pentsalari eta idazle ugarien jarrera kritikatu zuen, Frantziako Iraultzaren lehen etapei ongietorri beroa egin zietelako. Haientzat Frantziako Iraultzak 1688ko Iraultza Loriatsua n bere homologoa zuen bitartean, monarkiaren boterea mugatu zuena, Burkek analogia historiko egokia Ingalaterrako Gerra Zibila zela argudiatzen zuen (1642-1651), zeinaren emaitzetako bat Karlos I.a erregearen exekuzioa izan zen 1649an. Bere ustez, Frantziako Iraultzak estatu kolpe bortitza adierazten zuen gobernu legitimoaren aurka. Gogoetetan dio herritarrek ez dutela beren gobernuaren aurka matxinatzeko eskubiderik, zibilizazioa adostasun sozial eta politikoaren emaitza baita eta haien tradizioak ezin dira etengabe zalantzan jarri. Bestela, emaitza anarkia litzateke. Wollstonecraften Gizonaren eskubideak lanean, Burkeren gogoetak baino soilik sei aste geroago argitaratu zena, argumentu giltzarri bat ageri da: eskubideak ezin dira tradizioan oinarritu. Egilearen arabera, eskubideak zuzenak eta zentzudunak direlako eman beharko lirateke, tradizioari erantzuten dioten edo ez kontuan hartu gabe.
Charles Maurice de Talleyrand-Périgord ek bere Rapport sur l 'instruction publique ("Hezkuntza publikoari buruzko txostena", 1791) aurkeztu zion Frantziako Batzar Nazional Konstituziogileari, eta horrek Wollstonecraft-en erantzuna eragin zuen. Hezkuntza sistema nazional baterako gomendioetan, Talleyrandek honako hau idatzi zuen:"Hez ditzagun emakumeak, ez Konstituzioak ukatzen dizkien abantailak lortzeko, bermatzen dizkietenak ezagutu eta balorean jartzeko baizik. Gizonak munduaren zentroan bizitzera zuzenduta daude. Hezkuntza publikoa egokia da haientzat: laster batean jartzen dizkie begien aurrean bizitzako eszena posible guztiak, proportzioak bakarrik aldatzen dira. Gurasoen etxea hobea da emakumeen hezkuntzarako: besteen interesak erabiltzen ikasteko behar gutxiago dute, beren buruak bizimodu lasai eta isolatu batera ohitzeko baino." Wollstonecraftek Emakumeen eskubideak Talleyrandi eskaini zion: "Berriki argitaratu duzun panfleto bat atsegin handiz irakurri ondoren, liburu hau eskaintzen dizut gaia berraztertzeko eta nire proposamena heldutasunez aztertzeko emakumearen eskubideei eta hezkuntza publikoari dagokienez.  1791ko amaieran Olympe de Gouges feminista frantziarrak bere Emakumeen eta Herritarren Eskubideen Adierazpena argitaratu zuen, eta emakumearen eskubideen auzia eztabaida politikoen gune bihurtu zen Frantzian zein Britainia Handian. Emakumeen eskubideak lanean, Wollstonecraftek Gizonaren eskubideak lanean azaldutako argudioak ematen ditu. Gizonaren eskubideak lanean, izenburuak adierazten duen bezala, idazleak gizon talde jakin baten (XVIII. mendeko gizon britainiarrak) eskubideak lantzen ditu, eta Emakumearen eskubideetan'', berriz, emakumeak kategoria abstraktu gisa dituen eskubideetan oinarritzen da bere interesa. Bere argudioak ez dira XVIII. mendeko emakume britainiarrari buruzkoak bakarrik. Emakumeen eskubideak laneko lehen kapituluan eskubide naturalen gaia jorratzen da, eta eskubide besterenezin horiek noren esku dauden eta zertan oinarritzen diren galdetzen du. Wollstonecraftek ematen duen erantzuna da, eskubide naturalak Jainkoak ematen dituen heinean, gizartearen segmentu batek beste bati ukatzea bekatua dela. Horrela, Emakumearen eskubideak Frantziako edo Britainia Handiko gertakari zehatzak aztertzeaz gain, filosofo politiko garaikideek planteatzen zituzten gai zabalagoak ere aztertzen ditu, John Locke eta Jean-Jacques Rousseau kasu.
Gaia
Wollstonecraftek ez zuen bere lanetan arrazoibide formala edo logikak araututako prosa estiloa erabili, XVIII. mendeko idazkera filosofikoan ohikoa zena. Emakumearen eskubideak saiakera luzea da, eta lehen kapituluetan gai nagusi guztiak sartzen ditu, gero sistematikoki gai horietara itzultzeko beste ikuspuntu batetik. Lanak, gainera, tonu hibridoa hartzen du, argumentu arrazionalista eta sentimentaltasunaren erretorika grinatsua uztartzen dituena.
XVIII. mendean, sentimentalismoa, fenomeno fisiko gisa, azkenean sineste moral batzuei lotuta geratu zen. Doktoreek eta anatomistek uste zuten pertsona baten nerbioak zenbait eta sentsitiboagoak izan, orduan eta gehiago eragingo ziola inguruneak emozionalki. Emakumeek gizonek baino nerbio finagoak zituztela uste zenez, hunkigarriagoak zirela ere uste zen. Gainera, sentsibilitateari lotutako gehiegizko hunkiberatasunak, teorian, errukiaren etika bat sortzen zuen, eta, horren arabera, sentsibilitatea zutenek erraz enpatiza zezaketen sufritzen zuten pertsonekin. Historialariek, bestalde, sentsibilitatearen eta sentimentalismoaren diskurtsoa legitimatu zuten, eta hori sustatzen zutenak gero eta ahalegin humanitario handiagoekin legitimatu zituzten, hala nola, esklaboen trafikoa abolitzeko mugimenduarekin. Baina sentiberatasun handiegiak eraginda geldiarazlea ere izan zezakeen: G. J. Barker-Benfield ikertzaileak azaltzen duen bezala, "Nerbioen berezko fintze bat sufrimendu, ahultasun eta sentikortasun handiagoa ere nahasmenduarekin lotzen ziren".
Wollstonecraftek ‘Emakumeen eskubideak’ idatzi zuenean, sentsibilitatea eraso etengabearen subjektua izan zen urte batzuetan. Sentsibilitatea, hasiera batean gizabanakoen arteko elkartze solidarioa agintzen zuela zirudiena, "Erabat separatistatzat" hartzen zen orain. Sentiberatasunaren hizkuntzaz baliatzen ziren eleberriek, dramek eta poemek eskubide indibidualak, sexu-askatasuna eta familia-harreman ez konbentzionalak aldarrikatzen zituzten, sentimenduetan soilik oinarritzen zirenak. Horrez gain, Janet Todd ek, XVIII. mendeko Ingalaterrako sentiberatasunean adituak dioenez, "Britainia Handiko askorentzat, sentiberatasunaren gurtzak nazioaren feminizazioa eragin zuen, emakumeari berebiziko garrantzia eman zion, eta emakumea zikindu egin zuen."
Hezkuntza arrazionalista
Wollstonecraften ‘Emakumeen eskubideak’ laneko tesi nagusietako bat da emakumeak arrazoiari garrantzia emanez hezi behar zirela gizarteari laguntzeko aukera emateko. XVIII. mendean, bai hezkuntza-filosofoak, bai jokabide-liburuen idazleak, autolaguntza-liburuaren aitzindaritzat har zitezkeenak, emakumeak pentsamendu arrazional edo abstrakturako ezgaituta egotetik abiatzen ziren. Emakumeak, sinesmenaren arabera, sentimentalismorako ahulegiak ziren, eta hauskorregiak argi pentsatu ahal izateko. Wollstonecraftek, baita Catharine Macaulay eta Hester Chapone erreformistek ere, emakumeak zentzuz pentsatzeko gai zirela eta hezkuntza jasotzea merezi zutela defendatzen zuten. Egileak bere ‘Alaben hezkuntzari buruzko hausnarketak (1787) jokabide-eskuliburuan ez ezik, haurrentzako Bizitza errealari buruzko kontakizunak (1788) eta Emakumeen eskubideak lanean ere aurkezten du argudio hori.
'' Nire argudio nagusia printzipio sinple honetan oinarritzen da: emakumea heziketaren bidez prestatzen ez bada gizonaren lagun bihur dadin, ezagutzaren eta bertutearen aurrerapena geldiaraziko duela, egia guztiongatik partekatua izan behar baita", dio egileak sarreran. Wollstonecrafte k dio gizartea endekatu egingo dela emakumeak hezten ez badira, are gehiago amak seme-alaben hezitzaile nagusiak direnean. Autoreak ezjakintasun femeninoaren arazoa gizonei eta "heziketa faltsuaren sistema bati" egozten die, "gizakiak baino emakumetzat jotzen dituzten gizonek gai honi buruz idatzitako liburuen ondorioz". Emakumeek arrazoiketarako gaitasuna dute. Kontrakoa dirudi gizonek hezitzeari uko egin diotelako eta arinkeria sustatu dutelako soilik. Hala ere, nahiz eta biak nabarmendu, gizonak zein emakumeak gizakiak direla, egileak emakumeak gizonen ezagutza-maila bera lortzeko gai ez izateko aukera lantzen du.
Wollstonecraftek James Fordyce eta John Gregory bezalako jokaera-liburuen idazleak erasotzen ditu, baita Jean-Jacques Rousseau bezalako hezkuntza-filosofoak ere, emakumeak hezkuntza arrazionalista behar ez duela dioten horiek (jakina denez, Rousseauk Emilioren baitan (1762) emakumeak gizonak asetzeko hezi behar zirela esaten zuen). Wollstonecraftek, haserre, argudioaren aurka ez ezik, Rosseauren beraren aurka ere egiten du. Heziketa-teoria garaikideak emakumeei ezartzen zizkien mugak argitzeko asmoz, Wollstonecraftek honako hau idazten du: "Emakumeei haurtzarotik irakasten zaienez edertasuna dela beraien zutabe, gogoa gorputzaren menpe geratzen da, eta, kaiola batean preso, kartzela hori apaintzeko soilik balio dutela dirudi". Hortik ondorioztatzen da emakumeak edertasunean eta azaleko bertuteetan arreta jartzera bultzatzen dituen ideologia kaltegarri horiek gabe, askoz gehiago lor dezakeela. Emazteak senarren bikotekide arrazionalak izan litezke, baita beren aukerako karreretan aritu ere: "Emakumeak, zalantzarik gabe, medikuntza ikasi eta doktoreak izan litezke, baita erizainak ere. Eta emaginak: zintzotasunak horretara bideratzen dituela dirudi. Politika ere ikas zenezakete. Emakumeak, era berean, askotariko eginkizunetan aritu litezke."
Wollstonecraften ustez, "hezkuntzarik perfektuena lortzen da ulertzen denean hori diseinatzeko modurik onenaren oinarrian gorputza indartu eta arima lantzea dagoela. Beste era batera esanda, gizabanakoari bertutean ohiturak hartzeko aukera ematea, independentzia emango diotenak.’’
Argudio filosofiko orokorragoez gain, Wollstonecraftek hezkuntza nazionalerako plan espezifiko bat azaltzen du Talleyranden kontrapartida gisa. 12. kapituluan, "Hezkuntza nazionalari buruzkoan", haurrak eskola-egunean eskolara bidaltzea proposatzen du, eta etxean ere beren hezkuntzaren zati bat jasotzea, "Etxearekiko eta etxeko plazerekiko maitasuna sorrarazteko", eta eskola horiek doakoak izatea haurrentzat, "Bost urtetik bederatzi urtera bitartekoentzat". Autoreak ere eskolatze horrek mistoa izan beharko lukeela mantentzen du, eta "gizonak eta emakumeak eredu berekoak direla" argudiatzen du.
Sentsibilitatea
Wollstonecraft-ek Emakumeen eskubideak lanean egiten duen kritika zorrotzenetako bat sentsibilitate faltsu eta gehiegizkoaren aurka egiten duena da, zehazki emakumeek adierazitakoaren aurka. Argudiatzen duenez, sentsibilitatearen menpe dauden emakumeak "edozein sentimendu-bolada iragankorrek harrapatzen ditu", eta "zentzumenen preso" daudenez, ezin dute zentzuz pentsatu. Egilearen arabera, beren buruari ez ezik, zibilizazio osoari ere kalte egiten diote, horiek ez baitira hura hobetzen lagun dezaketen emakumeak. Horrez gain, arrazoia eta sentimendua ez dira bi gauza independente Wollstonecraften ustez, baizik eta biek batera jardun behar dute.
Beren sentimenduen eragin handiegirik ez dutela izan behar dioen argudioaren zati gisa, Wollstonecraftek azpimarratzen du emakumeek ez dutela beren gorputzetara edo sexu-bulkadetara mugatu behar, ezta haiei men egin behar ere. Bada argudio horren ondorioz, feminista moderno askok iradoki dute Wollstonecraftek nahita saihesten duela emakumeei inolako sexu-desirarik egoztea. Wollstonecraften arabera,  maitasuna eta adiskidetasuna ezin dira bular berean bizi , eta hain zegoen ziur emakume idealaren bere erretratuaren sexualitatea ezabatzeaz, ezen lehen planoan kokatu baitzuen, bere absentzian tematuz.
Errepublikanismoa
Claudia Johnsonek, Wollstonecraften aditu ospetsu batek, Emakumeen eskubideak "manifestu errepublikar" gisa izendatu du. Johnsonek dioenez, Wollstonecraft-ek XVII. mendeko Commonwealth-eko aurreko tradizioari erantzuten dio eta ethos errepublikar bat berrezartzen saiatzen da. Wollstonecraften arabera, herritarrentzat jarraitu beharreko eredu argiak egongo lirateke, nahiz eta gizonentzat eta emakumeentzat desberdinak izan. Johnsonek, bere aldetik, hau dio: “Wollstonecraftek sexu-bereizketaren porrota salatzen du bere garaiaren ezaugarri definitzaile gisa, eta sentimentalismoaren beraren ondorio tamalgarri gisa. Gizarteak zuen arazoa, bere ikuspuntuaren arabera, gizon feminizatua da. '' Bere esanetan, gizonak libre sentitzen badira gizonen posizionamendua eta emakumeen posizionamendu sentimentala hartzeko, ez da geratzen gizartean emakumeentzat eskura dagoen jarrerarik. Beraz, Johnsonen ustez, Wollstonecraftek sentsibilitatearen maskulinizazioa kritikatzen du, Edmun Burke ren Frantziako Iraultzari buruzko gogoetak lanean agertzen dena, adibidez.
Klasea
Hainbat zentzutan, Emakumearen eskubideak munduaren ikuspegi burgesaz blai dago, aurrez idatzi zuen Gizonen eskubideak bezala. Wollstonecraftek erdiko klaseari zuzentzen dio bere testua, "Estatu naturalena" moduan izendatzen duena. Apaltasuna eta prestasuna ere goraipatzen ditu, garai hartan erdiko klasearekin lotzen ziren bertuteak. Erdiko klaseko idazle gisa zuen posiziotik, klase ertaineko ethos baten alde eginez, Wollstonecraftek aberatsak erasotzen ditu emakumeak kritikatzeko erabiltzen dituen argudio berberekin. Aberatsen "fintze faltsua, moraltasunik eza eta hutsalkeria" aipatzen ditu, "izaki ahul eta artifizial" deituz.
Hala ere, Wollstonecraftek aberastasunari egiten dion kritikatik ez da aldi berean ondorioztatzen pobreekiko duen begikotasuna. Autorearen ustez, pobreak zorionekoak dira aberastasunaren zepoak ez dituelako inoiz harrapatuko: "Pozteko arrazoia da pertsonek bizitzako kezken aurka borrokatu behar dutenean, beren borrokak eragotzi egiten dielako bizio ahulen harrapakin bihurtzea, alferkeria hutsaren ondorio!" Gainera, karitateak ondorio negatiboak baino ez dituela ziurtatzen du, Jonesek jasotzen duen bezala, egileak uste du "karitateak gizarte-desberdintasunari eusten diola aberatsei bertute itxurakeria bat ematen dien bitartean".
Erretorika eta estiloa
Wollstonecraftek, bere obra osoan egiten duen bezala, emakumeen eta gizonen estiloen nahasketa berezia sortzen du Emakumeen eskubideak lanean. Filosofiako terminologia erabiltzen du bere lana «argumentuak» eta «printzipioak» dituen «tratatu» bezala izendatuz. Hala ere, egileak tonu pertsonala ere erabiltzen du; "ni" eta "zu" hitzak, gidoiak eta harridurak eta erreferentzia autobiografikoak erabiltzen ditu, testuan argi eta garbi femeninoa den ahotsa sortzeko. Emakumearen eskubideak lanak, gainera, bere generoa urratzen du jokabideei buruzko eskuliburuetako, saiakera laburreko eta eleberriko elementuak elkartuz, emakumeekin maiz lotutako generoak, eta genero horiek filosofiaren esparruko gaiak lantzeko balio dezaketela aldarrikatzen du, hala nola eskubideak.
Wollstonecraftek gehiegizko sentiberatasuna kritikatzen duen arren, Emakumeen eskubideak lanaren erretorika sutsua da batzuetan, eta irakurlea zirikatzen saiatzen da. Liburuaren iruzkin zakar asko Rousseauri zuzenduta daude. Bere ideiak ahalik eta irakurle gehienengana iristeko estilo errazean idazten duela dioen arren, egileak, berez, batetik tratatu politikoaren berezko hizkuntza sinple zein arrazionala eta bestetik, sentiberatasunaren hizkuntza poetiko eta grinatsua uztartzen ditu, arrazionaltasuna eta sentsibilitatea harmonikoki bat etor daitezkeela erakusteko. Wollstonecraftek argudio arrazoituen bidez ez ezik, erretorika sutsu baten bidez ere defendatzen du bere jarrera.
Berrikusketa
Wollstonecraftek presaka idatzi behar izan zuen "Emakumearen eskubideak", Talleyrandi eta abian zeuden gertaerei erantzunez. Bere lana amaitu ondoren, honela idatzi zion William Roscoe lagunari: "Atsekabetuta nago nire buruarekin edukiari justizia egin ez diodalako. – Ez pentsa apaltasun faltsua denik – Esan nahi dudana da, nire buruari denbora gehixeago emanez gero, zentzu guztietan liburu hobe bat idatz nezakeela. Argitalpenarekin hasi baino lehen hurrengo liburukia amaitzeko asmoa dut, ez blitzaidalelako batere gustatuko Deabrua (ingelesez "Devil" edo "Printer 's Devil", argitaletxe mateko ikasle edo enkargu-mutila izendatzeko erabiltzen da) oraindik idatzi ere ez dudan orrialde baten bila etortzea". Eskutitzak "Emakumearen eskubideak" egileak idatzi ahala argitaratu zela adierazteaz gain, idazkeraren izaera profesionala ere nabarmentzen du, zaletasun moduan eta, beraz, argitalpen-betebeharrik gabe, idazten zuten beste batzuen aldean, Roscoeren beraren kasuan bezala. Wollstonecraftek "Emakumeen eskubideak" bigarren ediziorako berrikusi zituenean, ortografia- eta gramatika-akats txikiak zuzentzeaz gain, bere tesien aldarrikapen feministak areagotzeko aukera ere baliatu zuen. Egileak gizonen eta emakumeen arteko desberdintasunei buruzko bere postulatuetako batzuk aldatu zituen, sexuen arteko berdintasun handiagoaren alde egiteko.
Wollstonecraft ez zen inoiz "Emakumeen eskubidea" lanaren bigarren zatia idaztera iritsi, nahiz eta William Godwin ek "Hints" (pistak) argitaratu zituen bere lanaren hil osteko bilduman. Ohar horiek egilearen beraren oharrak ziren, lan honen bigarren zatiari gehituak izateko pentsatuak batez ere. Alabaina, Maria: or, The Wrongs of Woman eleberria idazten hasi zen. Hil zenean amaitu gabe geratu zen, eta Godwin argitaratutako Hil osteko lanetan sartu zen.
Harrera eta legatua
1792an lehen aldiz argitaratu zenean, "Emakumeen eskubideak" lanak kritika positiboa jaso zuen Analytical Review, General Magazine, Literary Magazine, New York Magazine eta Monthly Review-ren aldetik, nahiz eta gaur egun oraindik ere ziurtzat jotzen den aurkako kritikak jaso zituela (egia ez den arren). Taylorren arabera, "berehalako arrakasta izan zen". Are gehiago, Mary Hays eta Mary Robinson bezalako idazleek Wollstonecraften testua aipatu zuten beren lanetan. Haysek "Emakumeen eskubideak" aipatu zuen Emma Courtneyren Memoriak (1796) eleberrian, eta haren emakumezko pertsonaiak Wollstonecraften emakume idealean inspiratuta daude. Anne Mellor ikertzaileak azaldu bezala, Morek eta Wollstonecraftek "ontasun eta zentzutasunaren balio kristauetan, zintzotasunean, bertute pertsonalean, betebehar sozialaren betetzean, urritasunean, soiltasunean eta lan gogorrean" oinarritutako gizarte bat nahi zuten. 1790. urtearen hasieran, idazle ingeles askok gogor eztabaidatzen zuten emakumeak gizartean zuen posizioaz. Anna Laetitia Barbauld poeta eta saiogile errespetatuak eta Wollstonecraftek, adibidez, kritika gurutzatuak egin zizkioten elkarri beren lanen bitartez. Barbauldek Wollstonecraften lanari erantzun zion bere poema batzuetan, eta honek haiei buruzko iruzkinak sartu zituen "Emakumeen eskubideak"-eko oin-oharretan. Hezkuntza eta lankidetza sustatzen zituen "Blue Stockings" emakume elkarteko liderretako bat zen Elizabeth Carter, eta intelektual ilustratu klasizista honek axolagabekeria besterik ez zuen erakutsi Wollstonecraften lanarekiko. Thomas Taylor itzultzaile neoplatonikoak, Wollstonecraften familiaren errentatzailea izan zenak 1770eko amaieran, A Vindication of the Rights of Brutes izeneko satira idatzi zuen berehala.
Wollstonecraft 1797an hil ondoren, William Godwin senarrak bere Emakumeen eskubideen erreibindikazioaren autorearen memoriak (1798) argitaratu zuen. Bertan, egilearen bizitza pribatuari buruzko xehetasun asko azaltzen zituen, publikoak ordura arte ezezagunak, hala nola ezkontzatik kanpoko alaba, bere maitasun-abenturak eta bere buruaz beste egiteko ahaleginak. Godwinek bere emaztea maitasunez, zintzotasunez eta errukiz erretratatzen ari zela uste bazuen ere, garai hartako irakurleak eskandalizatu egin ziren Wollstonecraften bizimodu ez oso ortodoxoarekin, eta bere garaikideentzako piztia beltz bihurtu zen. Richard Polwhelek eraso egin zion, bereziki, The Unsex'd Females (Emakume asexuatuak, 1798) poema luzean: Hannah More Kristo da, Satan den Wollstonecraft-en aurrean. Polwheleren olerkia "ospetsua" egin zen Emakumeen eskubideak lanak eragin zituen erantzunen artean. Kritikari batek "olerki burutsua" aipatzen du, "gure emakume moderno hauen aurkako sarkasmo burutsua erabiliz". Erreakzio kritikoak, neurri handi batean, ondo zehaztutako espazio politiko desberdinetan kokatzen ziren.