cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eztebe maisua
Kapitelak eta ar­kiboltak
Leireko bigarren eskultura mul­tzoa bere kapitel eta zutabeek osa­tzen dutena da. Ez­kerraldetik eskuinaldera, Jaka aldeko eragina duten lauoineko ba­tzuk ditu lehenengoak. Bigarrenak kuz­kurtuta dagoen irudi bat du, erromesen bideko irudi jatorra da. Hirugarrena lepoak guru­tzatuak dituzten txoriena da, eta lehen aipatu dugun Iruñeko katedrala ekartzen dute gogora. Gainerako kapiteletan landare gaien geometrizazioak dira nagusi.
Tinpanoaren gaineko biran lau ar­kibolta jarri ziren, era guztietako animalia-irudi oso finki landuekin; zalan­tzarik gabe moral sinbolismoaren balioa dutenak dira. Hemen ere, beste mul­tzo erromanikoetan bezala, bizipoza, bihurrikeria eta moral mailako asmoak nahasten dira.
Ar­kuteriaren gainean
Horretaz gain, badira, atearen ar­kuen gainean, hormatal bat eta ertz parea, oso bi­txi eta heteroklitoena izan daitekeen irudi sail bat nabarmen jarriak dituena: Kristo Pantokratorretik eta San Pedro edo San Migel bezalako Santuetatik hasi eta Ebanjelioko –Andre Maria Gizakundekoa eta Aingeruak bisita egin zionekoa– irudietarainokoak, infernuko irudiak eta abar, hau dena –diote Gudiol eta Gaya Nuñok– “Santiagoko zilargin­tzako atearen urrutiko isla” da.
Michel Serres
Michel Serres (Agen, 1930eko irailaren 1a - Vincennes, 2019ko ekainaren 1a) frantses filosofo eta zientzietako historialaria izan zen. Frantses Akademiaren kidea 1990etik izan zen eta zientzien historia, zientzien filosofia eta epistemologia lanak argitaratu zituen.
Isidore Isou
Isidore Isou (Botosani, Errumania, 1925 - Paris, Frantzia, 2007) frantses idazlea izan zen, jatorriz errumaniarra.
Biografia
1946an, letrismoa sortu zuen: mekanika estetikoaren helburua osagai ahostun bereziak, letrak, sortzea duen artea. Definizio hori La Dictature lettriste lanean azaldu zuen. Isouren nahia zen errealismoa ordezkatzea, antzinako abangoardien ikerketak areagotzen duen esperimentazioaren bidez, bai literaturan, bai antzerkian, bai musikan eta bai zineman. Baina zailtasunak izan zituen letrismoa benetako poetikarantz bideratzeko, eta aldaketa estetiko-iraultzaile bilakatu zen mugimendua 1952an. Lan letristak eta eleberri erotikoak alde batera utzita, hainbat saiakera idatzi zituen. Lan horietan, gerraondoko poetikaren nahasialdiaren behatzaile kritiko azaldu zen Isou: Les Véritables Créateurs et les Falsificateurs de Dada, du surréalisme et du lettrisme (1973, Dadaren, surrealismoaren eta letrismoaren benetako sortzaileak eta faltsifikatzaileak).
Horretaz gainera, zenbait film esperimental egin zituen; horien artean, aipatzekoa da Traité de bave et d'éternité (1951, Pozoiaren eta betikotasunaren hitzarmena).
Institut du cerveau et de la moelle épinière
Garuna eta gaixotasun neurologiko edo psikiatrikoak aztertzen espezializatuta dago (Alzheimerra, Parkinsona, distonia, epilepsia, esklerosi anizkoitza, kolpea, minbizia, dementzia, depresioa, nahaste obsesibo-konpultsiboa, autismoa eta abar). ) bizkarrezur-muina (paraplegia, quadriplegia, etab.).
Maienfeld
Maienfeld Suitzako udalerria da. Grisonia kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Open Library
Open Library (Liburutegi irekia) Internet Archive irabazi asmorik gabeko erakundeak bultzatutako proiektua da. Helburua irekia eta guztion arteko laguntzaz sortutako liburuen datu-base bat sortzea da. Ekonomikoki California State Libraryk beka bat ematen du proiektuarekin aurrera jarraitzeko.
Ezaugarriak
Internet webguneko iturburu kodea Affero General Public License version 3. lizentziarekin argitaratuta dago. Wiki semantiko bat erabiltzen du non mundu osoko liburutegien eta argitaletxeen metadatu bibliografikoak biltzen diren. Wiki guztietan moduan irakurleek datu berriak sar ditzaketen proiektuan.
Online Computer Library Center proiektuarekin antza handia du baina Open Libraryrekin, hau da, partekatutako katalogazio bat sortzearena, baina hau librea eta doakoa da.
Helburuak
Helburu nagusia, sortzaileen arabera, «inoiz argitaratu den liburu bakoitzak weborri bat izatea da» eta, hori da, alegia, proposamenaren lema nagusia. 2009ko urrian, ordurako, 30 milioi erregistro zeuden sartuta; horietatik 14 milioi webgunean eskuratzeko moduan zeuden.
Dazia (antzinako eskualdea)
Dazia (Dacia) hego-ekialdeko Europako antzinako eskualdea izan zen, Danubio ibaiaren ezkerraldean kokatutakoa. Egungo Errumaniari dagokio eta herri indoeuroparra bizi zen bertan, greziarrek Getes eta errumaniarrek Daces deitzen dutena. Daziak garrantzi handiko gerrak izan zituen Antzinako Erromaren aurka, Trajanok erabat menderatu zituen arte (101-107). Orduan erromatar probintzia bilakatu zen, Dazia izena atxikiz. Hiriburuak Sarmizegethusa izena zuen (erromatarren Ulpia Trajana). 271. urtetik aurrera Dazia deitutakoak egungo Serbia eta Bulgaria hartzen zituen. Erromatarrek oso eragin sakona izan zuten Dazian, gaur egun bertan erabiltzen den hizkuntzak, errumanierak besteren artean, erakusten duen bezala.
La Chapelle-au-Riboul
La Chapelle-au-Riboul Frantziako udalerria da, Mayenne departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Chapelle-au-Riboul udalerrian erroldatutako biztanleak 505 ziren. Familiak 210 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 61 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 69 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 283 etxebizitza zeuden, 212 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 278 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 212 etxebizitza nagusietatik 157 bere jabearen bizilekua ziren, 49 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 83 etxek bost zituzten. 179 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 106 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 81 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Open Library
Helburuak
Liburuzaintzaren ikuspegitik sailkapen-sistema guztiak erabiltzen saiatzen dira eta ez bakar bat: LC, Sailkapen Hamartar Unibertsala, Dewey, LC, e.a.
La Chapelle-au-Riboul
Diru sarrerak
2009an La Chapelle-au-Riboul udalerrian 217 unitate fiskal zeuden, 511 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.277 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 1 ile apaindegia eta 1 jatetxe.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 drogeria zen.
2000. urtean La Chapelle-au-Riboul udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.026 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Thryssocypris smaragdinus
Thryssocypris smaragdinus Thryssocypris generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Elixabete Sofia Mecklenburgekoa
Elixabete Sofia Mecklenburgekoa (1613ko abuztuaren 20 - 1676ko uztailaren 12) Brunswick-Lüneburgeko dukesa, poeta eta musikagilea izan zen.
Biografia
Bere aita Jon Alberto II.a Mecklenburg-Güstrowekoaren gortean hasi zen musika ikasten. Bertan Ingalaterrako musikariz osatutako orkestra on bat zegoen, euren artean William Brade. Kasseleko gortera mugitu zen, musika tradizio handikoa hau ere, Hogeita Hamar Urteko Gerrak bere gortea mehatxatu zuenean, 1628an. 1635an Augusto Brunswick-Lüneburgekoarekin ezkondu zen, kultura handikoa hau ere. Elkarrekin seme bat eta alaba bat izan zituzten.
Elixabetek gorteko orkestra antolatzeko lana hartu zuen, Heinrich Schützekin lan eginez. Berarekin batera hainbat ariatan egin zuen lan. Berak sortutako musika gheiena himno erlijiosoak eta ariak dira. Berea da 1651an argitaratutako Vinetum evangelicum, uste denez Alemanian emakume batek argitaratutako lehen musika lana. Gortean bestelako kultura jarduerak ere bultzatu zituen, maskaradak, antzerkia edo balleta kasu, eta batzuetan hauen gidoi eta musika idazten zituen. Bere bi lan gaurdaino iritsi dira: Friedens Sieg (1642, Brunswick) eta Glückwünschende Freudensdarstellung (Lüneburg, 1652).
Sibila Ursula Branschweig-Lüneburgekoa bere alaba-ordea izan zen.
Bringolo
Bringolo (bretainieraz Brengoloù) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Khirokitia
Khirokitia (batzuetan Choirokoitia deitua; Χοιροκοιτία, ahoskatua; Hirokitya) Zipreko aztarnategi arkeologikoa da, Neolito garaikoa. 1930. hamarkadan aurkitu zen eta UNESCOk 1998an Gizateriaren Ondare izendatu zuen, izan ere ekialdeko Mediterraneoan hobekien zainduta aztarnategietako bat baita. Limasol eta Larnaka hirien arteko erdibidean kokaturik dago.
Elixabete Danimarkakoa (1573-1626)
Elixabete Danimarkakoa (1573ko abuztuaren 25 - 1626ko uztailaren 19a) Brunswick-Lüneburgeko dukesa ezkontidea izan zen Henrike Julio Brunswick-Lüneburgekoarekin ezkondu eta gero. 1616 eta 1622 artean Brunswick-Lüneburgeko erregentea izan zen. Frederiko II.a Danimarkakoa eta Sofia Mecklenburg-Güstrowekoaren alaba nagusia zen.
Khirokitia
Etimologia
Izenaren jatorria ez da ezagutzen baina badira hainbat hipotesi. Hipotesia nagusiaren arabera "Khiros" (zerria) eta "Kiti" (eremua) hitzen elkarketa izan liteke eta honen arabera "zerriak hazten diren eremua" esan nahiko luke. Bigarren hipotesia baten arabera "Sidirokitida" izan zitekeen jatorrizko izena, eta "budina dagoen eremua" esan nahiko luke honek.
Elixabete Danimarkakoa (1573-1626)
Biografia
Eskoziako enbaxadoreak Jakue VI.a Eskoziakoarekin ezkontzea nahi zuen, baina Frederiko II.ak bere alaba Bruswickeko Dukearekin ezkontzea nahiago zuen, eta eskoziarrei bere bigarren alaba eskaini zien, Erregeak hala nahi bazuen.
Khirokitia
Etimologia
Beste hipotesia batzuk ere zabaldu dira, ez hain fidagarriak ordea. "Khirogetia" izenetik baletor "kiromantzia praktikatzen den tokia" izango litzateke eta "gyros" eta "oikia" hitzen elkarketa izanez gero "etxe borobilak" esan nahiko luke.
Elixabete Danimarkakoa (1573-1626)
Biografia
1590an ezkondu zen Henrike Juliorekin. Senarra ezkontzara iritsi zenean bitxigile gisa mozorrotu zen eta bere bitxien prezioagatik emaztearen gorputza eskatzen zuela esan zuen. Irain hori dela eta gartzelaratu zuten eta bere identitatea frogatu arte bertan egon zen, txiste bat izan zela esan arren. Ezkondu eta gero 10 seme-alaba izan zituzten.
Khirokitia
Etimologia
Herria aipatzen den mapa zaharrenetan Cherochetica edo Chierochitia izena ematen zaio.
Aurkikuntza
Antigoaleko Departamentuko zuzendaria zen Porphyrios Dikaios arkeologoak 1934ean aurkitu zuen eta 1946 artean sei indusketa egin zituen. 1934an The Journal of Hellenic Studies aldizkarian eman zen Khirokitiaren aurkikuntzaren berri.
Elixabete Danimarkakoa (1573-1626)
Biografia
1613an senarra hil zen eta bera izan zen dukesa erregente. 1616an Frederiko Ulrike semea gobernutik kendu zuen anaiaren laguntzarekin, Kristian IV.a Danimarkakoa, alkoholismoa zela eta. Erregentzia berriro hartuta, sei urtez egon zen karguan, Anton von Streithorsten laguntzarekin.
Khirokitia
Aurkikuntza
1970. hamarkadan indusketa lan berriak abiatu ziren baina Turkiarren inbasioak lan guztiak eten zituen. 1977. urtean Alain Le Brun gidari zuen espedizio frantsesak K.a. VII. milurtekotik IV. milurtekora arte Khirokitia populatua izan zela proposatu zuen.
Le Pescher
Le Pescher Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Corrèze departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Elixabete Danimarkakoa (1573-1626)
Biografia
1617an kapera bat sortu zuen. Hogeita Hamar Urteko Gerran gaztelua erasotu zuten eta ez zen berriro konpondu 1654ra arte.
Le Pescher
Biztanleria
2007an Le Pescher udalerrian erroldatutako biztanleak 274 ziren. Familiak 121 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 41 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 28 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 187 etxebizitza zeuden, 124 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 50 bigarren erresidentzia ziren eta 13 hutsik zeuden. 180 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 124 etxebizitza nagusietatik 101 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 12 etxek bi zituzten, 21 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 100 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 46 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 154 ziren, horien artean 111 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 111 pertsona aktiboetatik 103 lanean zeuden (57 gizon eta 46 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Pescher udalerrian 123 unitate fiskal zeuden, 273 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.302 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 arraindegia zen.
2000. urtean Le Pescher udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 342 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Khirokitia
Asentamenduaren ezaugarriak
Khirokitia Maroni ibaiaren haraneko malda batean kokaturik dago, Zipre hegoaldeko itsasertzetik sei kilometro lur barnera. Bizipenerako beharrezko praktikak garatu zituzten asentamenduko biztanleek, zekaleak ereiten zituzten, ardien eta ahuntzen taldeak zituzten eta zerriak ere hazten zituzten. Orein arrastoak ere aurkitu izan dira. Zuhaitzetako fruituak ere biltzen zituzten, intxaurrak, pikuak, olibak eta okaranak.
Keramikarik ez da aurkitu. Khirokitiako zabortegia harriz beterik dago; tresnen hondakinak, tresna hautsiak, eraikinen zatiak...
Asentamendua bera erabat itxita zegoen. Alde batean ibaia zegoen eta gainerako eremu guztia 2'5 metro lodi zen harresi batek inguratzen zuen, punturik altuenean hiru metrotara iristen zenak. Horregatik mantendu da hain egoera onean mendeetan zehar. Harresian hainbat sarrera zeuden. Herriaren hedadura handiena 1'5 hektarea ingurukoa izan zen.
Eraikinak
Herrixka honetako eraikin guztiak borobilak dira eta elkarren ondoan daude. Eraikinen azpialdeak harriz eginak daude eta oso sendoak dira, harri geruzak gehituz joaten baitziren bata bestearen gainean. Eraikinen diametroak anitzak dira, kanpo diametroari dagokionez eraikin txikienak 2'3 metro ditu eta handienak 9'2 metro, barrualdean aldiz txikienak 1'4 metrotako diametroa eta handienak 4'8-koa. Teilatuek kupula itxura zutekla uste zen baina bestelako formak ere izan zitezkeela uste da.
Etxe bakoitzaren barne antolaketa erabileraren araberakoa zen; baziren lanerako erabiltzen zirenak, atseden hartzekoak, biltegiak... Zabalik zegoen patio baten inguruan hainbat etxe multzo kokatzen ziren eta etxe bakoitza funtzio espezifikoa zuen gela bat izan zitekeela proposatu da. Etxeek sutondoa ere bazuten, sukaldatzeko edota berotzeko erabiltzen zutena. Esertzeko bankuak zeuden etxe barnean eta goiko solairua eusteko zutabeak ere aurkitu dira. Etxeetako hormetan lehioak zeuden.
Biztanleak
Khirokitiaren populazioa ez zen handia izan, 300 edo 600 pertsonatakoa gehienez. gaur egungo gizakiekin konparartuta altueraz baxuagoak ziren, gizonezkoak 1'61 metro eta emakumezkoak 1'51 metro inguru. Haurren hilkortasun tasa oso handia zen eta gizonezkoek 35 urteko adina hartzen zuten eta emakumezkoek 33koa. Buruaren atzealdea zapala egiteko ohitura zuten, batez ere emakumeek, giza aztarnetan brakizefalia nabarmenak aurkitu baitira.
K.a. 6.000 urtearen inguruan Khirokitia ustu egin zela pentsatzen da eta 1.500 rte pasa beharko ziren hurrengo populazioak Zipreko uhartean aurkitzeko, Sotira taldea hain zuzen ere. Dena dela Amathus inguruan tarte horretako aztarnak aurkitu dira eta baliteke uhartea etengabe populatua egon izana, talde txiki sakabanatuak izango ziren ordea.
Green Lantern
Green Lantern, euskaraz Linterna Berdea, DC Comics komiki argitaletxearen hainbat superheroien izena da. Lehenbizikoa, Alan Scott, Bill Finger eta Martin Nodellek sortu zuten eta lehenbiziko aldiz All-American Comics komiki liburuaren 16. zenbakian agertu zen (1940ko maiatzaren 17a). Ondoren beste hainbat pertsonek Green Latern superheroia izan dira, Hal Jordan, Guy Gardner, John Stewart, Kyle Rayner, Simon Baz, Jessica Cruz eta John Diggle.
Bere ahalmenak honakoak dira: Boterearen eraztuna eta pentsamenduaren bidez argi berde solidozko manifestazioak sortzea; hegan egitea.
Zinema
Zineman Ryan Reynolds aktoreak antzeztu du.
Moncourt
Moncourt Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Moncourt udalerrian erroldatutako biztanleak 90 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 38 etxebizitza zeuden, 31 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 37 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 31 etxebizitza nagusietatik 30 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 alokairuan okupaturik zegoen; 1ek hiru gela zituen, 5 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 14 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 41 ziren, horien artean 28 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 28 pertsona aktiboetatik 25 lanean zeuden (13 gizon eta 12 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen, 3 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2000. urtean Moncourt udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Quiberon penintsula
Quiberon penintsula (Gourenez Kiberen, Presqu'île de Quiberon) Bretainia hegoaldean dagoen penintsula txikia da. Morbihan departamenduan kokaturik dago.
Geografia
Tonbolo bat da izatez, hau da, 100 metroko luzeta duen hareazko Penthièvre istmoak kontinentearekin elkartzen duen harkaitza. 14 kilometrotako luzera dauka. Mendebaldean Atlantiar ozeanoari begira Côte Sauvage (kostalde basatia) dauka eta ekialdean Mor braz badia.
Bi udalerritan banaturik dago:
Gulbene udalerria
Gulbene udalerria (Gulbenes novads) Letoniako udalerri bat da. 1872 km²ko azalera du eta 2018ko datuen arabera 20431 biztanle zituen. Udalerriko hiriburua Gulbene da.
Mourens
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 162 etxebizitza zeuden, 145 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 161etxeak ziren. 145 etxebizitza nagusietatik 113 bere jabearen bizilekua ziren, 29 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 14 etxek hiru zituzten, 45 etxek lau zituzten eta 82 etxek bost zituzten. 131 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 55 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 79 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 240 ziren, horien artean 194 aktiboak ziren eta 46 inaktiboak ziren. 194 pertsona aktiboetatik 185 lanean zeuden (101 gizon eta 84 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 46 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 16 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Mourens udalerrian 142 unitate fiskal zeuden, 399 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.714 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Mourens udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 930 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Pterodoras rivasi
Pterodoras rivasi Pterodoras generoko animalia da. Arrainen barruko Doradidae familian sailkatzen da.
Garrulax ferrarius
Garrulax ferrarius Garrulax generoko animalia da. Hegaztien barruko Leiothrichidae familian sailkatua dago.
Pastos Bons
Pastos Bons Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Mendibile
Mendibile Euskal Herriko zenbait lekuren izena da.
Benoisey
Benoisey Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Benoisey udalerrian erroldatutako biztanleak 73 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 53 etxebizitza zeuden, 35 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 9 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 51 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 35 etxebizitza nagusietatik 31 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 13 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 47 ziren, horien artean 36 aktiboak ziren eta 11 inaktiboak ziren. 36 pertsona aktiboetatik 33 lanean zeuden (20 gizon eta 13 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 11 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2000. urtean Benoisey udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 704 hektarea erabiltzen.
Čižatice
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1299. urtekoa da.
Aseraggodes ramsaii
Aseraggodes ramsaii Aseraggodes generoko animalia da. Arrainen barruko Soleidae familian sailkatzen da.
Toba (aintzira)
Toba (Danau Toba) Sumatrako uharteko ipar-mendebaleko aintzira da (Indonesia), Barisan mendialdearen ondoan, Malakako penintsularen hego-mendebaldean. 1.140 kilometro koadroko eremua du eta Samosir uhartea dago aintziraren erdian.
Santo Domingo probintzia
Santo Domingo probintzia (Provincia de Santo Domingo) Dominikar Errepublikako probintzia bat da. 1.296,35 km²ko azalera du eta 2014ko estimazioen arabera 3.263.053 biztanle zituen. Hiriburua Santo Domingo Este da.
Nora (2020ko filma)
Nora 2020 urtean eginiko euskal filma da, Lara Izagirre Garizurieta zornotzar zinemagileak idatzia eta zuzendua. Honek Nora izeneko 30 urteko neska gazte baten istorioa kontatzen du.
2020ko irailaren 18an estreinatu zen, Donostiako Zinemaldiaren Zinemira Sailean.
Sinopsia
Nora aitona argentinar Nicolásekin bizi den 30 urteko neska gazte bat da. Meri lagunagen seme-alabak zaintzeaz eta herriko aldizkarian horoskopoa idazteaz arduratzen da. Hala ere, bidaia-idazle izatea du amets.
Aitonaren heriotzaren ondoren, Citroën Dyane 6 furgoneta bat jaraunsten du. Furgoneta horrekin errepide-bidaia egiteari ekingo dio Euskal Herriko kostaldean zehar.
Liolaemus melanops
Liolaemus melanops Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
Broons
Broons (bretainieraz Bronn) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.
Escatalens
Escatalens Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn eta Garona departamenduan dago, Midi-Pyrénées eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Escatalens udalerrian erroldatutako biztanleak 966 ziren. Familiak 341 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (39 bakarrik bizi ziren gizonak eta 39 bakarrik bizi ziren emakumeak), 85 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 139 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 39 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 392 etxebizitza zeuden, 349 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 373 etxeak ziren eta 14 apartamentuak ziren. 349 etxebizitza nagusietatik 296 bere jabearen bizilekua ziren, 42 alokairuan okupaturik zeuden eta 12 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 47 etxek hiru zituzten, 115 etxek lau zituzten eta 174 etxek bost zituzten. 254 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 139 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 190 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 623 ziren, horien artean 460 aktiboak ziren eta 163 inaktiboak ziren. 460 pertsona aktiboetatik 415 lanean zeuden (229 gizon eta 186 emakume) eta 45 langabezian zeuden (23 gizon eta 22 emakume). 163 pertsona inaktiboetatik 50 erretiraturik zeuden, 61 ikasten zeuden eta 52 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Escatalens udalerrian 347 unitate fiskal zeuden, 930,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.044 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 5 igeltseroak, 1 margolaria, 2 iturginak eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Escatalens udalerrian 34 nekazaritza-ustiategi zeuden, 736 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
María Pazos
María Pazos Morán ( Cañamero, Cáceres, 1953ko uztailaren 23a ) matematikaria, ikertzailea eta aktibista feminista da. Bere ikerketa lanaren ildo nagusia zerga-sistemak eta genero desberdinkeriarekin duten harremana aztertzean datza. 2003 eta 2019 artean Ikasketa Burua izan zen Ikerketa Fiskalen Institutuan, eta han Finantza Publikoen eta Genero Berdintasunaren ikerketa koordinatu zuen. Hainbat unibertsitaterekin eta erakunde publikoekin lan egiten du Ekonomia, Politika Publikoak eta Genero Berdintasunari buruzko moduluak irakasten. Ekonomia Feministaren Nazioarteko Elkartearen (IAFFE) kide da, Herritarrei Laguntzeko Transakzio Espekulatiboen gaineko Zergaren Elkartea (ATTAC ), Politika Feministako Forum-ekoa eta Jaiotza eta Adopzio Baimen Berdinak eta besterenezinak Plataformaren (PPIINA) sortzaileetariko bat. Aldizkako aldizkari zientifiko eta egunkari desberdinetan argitaratzen du eta bere espezialitatearen inguruko gaiei buruzko hainbat saiakeren egilea da.
Ibilbide profesionala
Matematiketan lizentziatu zen Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean, 1977an, eta irakaskuntza hori irakaskuntza publikoan irakatsi zuen 1988 arte. Aurten lehiaketa onartu zuen Gizarte Segurantzako Ekuarioen, Estatistikarien eta Ekonomisten Kidegoen aurka, erakunde publiko horretan eta Espainiako Lan Ministerioko Ikasketa Sozioekonomikoen Sailean 1991. urtera arte, Fulbright beka lortu zuen urtean. AEB etan, estatistika masterra egin zuen Harvard Unibertsitatean eta AEBetako Lan Estatistiken Bulegoan egonaldia egin zuen. 1993an itzuli zenean, Ikerketa Fiskalen Institutuan sartu eta ikerketa ekonomikoaren alorrean hasi zuen bere ibilbidea, Madrilgo Karlos III.a Unibertsitatean (1995-1998) irakaskuntzarekin batera egin zuena. 1999an Parisera joan zen bizitzera, eta han administratzaile kargua izan zuen Ekonomia Lankidetza eta Garapenerako Erakunde ko ( ELGA ) Gizarte Politikarako Zuzendaritzan 2002ra arte. Lan horrek nazioarteko zerga- eta prestazio-sistemen konparazioan eta lan-merkatuan, ekonomian eta konfigurazio sozialean duten eragina ebaluatzeko aukera eman zion. Antolaketa sozial eredu ezberdinak aztertzeko eta genero desberdintasunekin duten harremana zehaztu nahian, espezializatu egin zen iparraldeko herrialdeetako ongizate sistemetan bertan eginiko aldi baterako egonaldietan: Stockholm- (2006), Islandian- (2011) eta Aalborg-eko unibertsitateetan 2015). 2003tik 2019ko uztailera arte, Ikerketen Ikasketa buru kargua izan zuen Ikerketa Fiskalen Institutuan, erakunde honen Ogasun Publikoa eta Genero Berdintasunaren ikerketa koordinatuz.
2005-2006 urteetan Pazos Europako Batzordearen genero- eta enpleguari buruzko adituen sareko kide izan zen. 2007an, politika publikoen arloa koordinatu zuen Zaragozako Unibertsitateak antolatutako Ekonomia Feministako II. Kongresuan. 2009 eta 2010 artean, Fundación Carolina, IEF, CEPAL eta UNIFEMek sustatutako Politika fiskalen genero-eragina Latinoamerikan (Impacto de género de las políticas fiscales en Latinoamérica) ikerketa-proiektua zuzendu zuen eta 2007-2012 bitartean Genero Aurrekontuen Europako Sarean (European Gender Budgeting Network) parte hartu zuen.
2015ean, Bibiana Medialdea ekonomialariarekin batera, Arreta sistema berrantolatzeko testua: suspertze ekonomikorako beharrezko baldintza (Reorganizar el sistema de cuidados: condición necesaria para la recuperación económica) sortu zuen. Dokumentua Podemosek eskatuta egin zen eta zaintza sistemaren erreforma bideratzeko eztabaida sustatu nahi zuen, Juan Torres López eta Vicenç irakasleek hasitako ildoetan aurrera eginez.
María Pazosek Ekonomia, Politika Publikoak eta Genero Berdintasunaren inguruko moduluak irakasten ditu graduondokoetan eta erakunde publikoetan. 2019an Pompeu Fabra Unibertsitateko taldean sartu zen ikerlari eta irakasle laguntzaile gisa Politika Publikoen Zentroan (Public Policy Center-UPF). 2020an, argitaratu zuen UPF ikerketa taldeko beste kide batzuekin batera eta Vicenç Navarro koordinatzaile, Ongizate Estatuaren laugarren zutabea dokumentua'': funtsezko arreta beharrak estaltzeko, enplegua sortzeko eta berdintasunaren bidean aurrera egiteko proposamena. generoa, (El cuarto pilar del Estado del Bienestar: una propuesta para cubrir necesidades esenciales de cuidado, crear empleo y avanzar hacía la igualdad de género,)'' 2020ko ekainaren 15ean Diputatuen Kongresuko Gizarte eta Ekonomia Berreraikitzeko Batzordearen Gizarte Politiken eta Arreta Sistemen Lantaldean aurkeztu zen. Ekonomia eta fiskalitatean espezialitaturiko aldizkari zientifikoetan argitaratzeaz gain, Pazosek gai horiei buruzko dibulgazio lana garatu du ikuspegi feministatik, hedabide ugaritan argitaratutako artikuluen bidez.
Aktibismo feminista
1969an, 16 urte zituela, Pazos jaioterritik Cañamero Madrilera joan zen bizitzera. 1976an, 23 urte zituela, Emakumeen Askapenerako Frontean sartu zen. Bilbon eta Kordoban urte batzuk bizi ondoren, Madrilera itzuli zen, eta 1982-1985 bitartean lan egin zuen Abortatzeko Eskubidearen aldeko Batzordean. 1986an Politika Feminista Forum-ean sartu zen. 2005ean Jaiotza eta Adopzio Baimen Berdin eta Transferiezinak lortzeko Plataforma (PPIINA) sortu zuen taldeko kidea izan zen, 2007ko Emakumeen eta gizonen berdintasun eraginkorrerako 3/2007 Lege Organikoan aitatasun baimena onartzearekin bat eginez. 2016ko urriaren 18an, Diputatuen Kongresuak onartu zuen PPIINA-ren proposamena, soilik kontrako bi botorekin, aitatasun baimenak bi astetik amek dituzten 16 arte luzatzeko konpromisoa hartuz. "Espainiako emakumeen% 55 soilik itzultzen badira lanera amatasun-baimenaren ondoren (gizonen% 100en aurrean), zer gertatuko litzateke haien baimena askoz ere luzeagoa denean, eta aitena ez?""Patriarkatuaren aurka aldarrikapen argiak ditugu: lanaren banaketa sexuala ezabatzea. Hori lortzeko, zaintza-sistemari eraso egin behar zaio."
Anastasia Savtxuk
Anastasia Hennadiivna Savtxuk, ukrainieraz Анастасія Геннадіївна Савчук, (Kharkiv (Ukraina), 1996ko martxoaren 2a) igeriketa sinkronizatuan aritzen den kirolari ukrainiarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko bi domina eskuratu zituen; bikotekako modalitatean, Anastasiya Savchuk herrikidearekin batera, ROCeko bikotearen (urrezkoa) eta Txinakoaren atzetik (brontzezkoa) sailkatu zen. Brontzezko domina eskuratu zuen ere Ukrainako taldearekin, ROCeko taldearen (urrezkoa) eta Txinakoaren (zilarrezkoa) atzetik sailkatuz. Hauek osatzen zuten Ukrainako taldea: Marina Aleksiiva, Vladislava Aleksiiva, Marta Fiedina, Katerina Reznik, Anastasia Savtxuk, Alina Xinkarenko, Ksenia Sidorenko eta Jelizaveta Jakhno-k.
Santo Antônio dos Lopes
Santo Antônio dos Lopes Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
1980ko Kontxako Bandera
1980ko Kontxako Bandera (Banderaren 85. ekitaldia, garai hartan 78. ekitaldia bezala aurkeztu bazen ere) urte honetako irailaren 7 eta 14an jokatu zen, Kaikuk bere bigarren Kontxako Bandera eskuratu zuen, 1959ean Iberiarekin batera lorturikoa kontutan hartu gabe.
Kontakizuna
Kaikuk denboraldi guztian zehar izandako nagusitasuna erakutsi zuen berriz ere eta bigarren gelditu zen Santurtziri 43 segundoko alde ikaragarria atera zion. Bitxikeria gisa aipatu Kaikuk Portugaleteren Jarrillera ontzia erabili zuela. Bigarren posturako lehia izugarria izan zen, hiru traineru bost segundotan sartu baitziren. Debutari bat izan zen edizio honetan, Algorta.
Hondarribian jokaturiko sailkapen estropadan 13 traineruk hartu zuten parte, bost gipuzkoarrek, sei bizkaitarrek eta bi kantabriarrek. Kaikuk irabazi zuen estropada hau ere eta lehenengo zortzi traineruek Kontxako Banderarako sailkapena lortu zuten, eta 9 eta 12 postuen artean gelditu zirenek Banderaren aurretik jokatuko zen "promozio txanda"-rako txartela eskuratu zuten. Astillerok uko egin zion promozio txandan aritzeari eta bere tokia Sestaoko beste untziak, Iberiak, hartu zuen.
Promozio txanda Juan Mari Puy-k gidatzen zuen San Juango traineruak irabazi zuen Santurtziren bigarren ontziari minutu erditik gorako aldea atereaz. Kontxako Banderan aritu ziren azken bi sailkatuek baino denbora hobea egin zuen gainera.
Aseraggodes satapoomini
Aseraggodes satapoomini Aseraggodes generoko animalia da. Arrainen barruko Soleidae familian sailkatzen da.
Craig konderria (Virginia)
Craig konderria (Craig County) Virginiako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua New Castle da. 2010eko zentsuaren arabera 5,190 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Craig konderriak 85,629 kilometro koadro ditu. Horietatik 28 ura dira. Beste 85,349 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 6,06 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 5,190 pertsonetatik 5,139 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 36 dira. 5 beltzak edo afroamerikarrak. 6 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 8 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 1 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 31 pertsonek kokatzen zuten.
Carmen (2003ko filma)
Carmen 2003an Vicente Aranda espainiar zinema zuzendariak egindako filma da. Prosper Mériméek idatzitako izen bereko eleberrian oinarriturik dago.
Sinopsia
Espainian zehar bidaiatzen ari dela, Prosper Mérimée frantziar idazleak istorio baten lekuko bilakatuko da: José Lizarrabengoa sarjentu nafarrak Carmen zigarro-egile xarmagarriaz erabat maiteminduko da.
Lévis-Saint-Nom
Lévis-Saint-Nom Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Lévis-Saint-Nom udalerrian erroldatutako biztanleak 1.732 ziren. Familiak 620 ziren, horien artean 96 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 228 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 276 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 708 etxebizitza zeuden, 639 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 36 bigarren erresidentzia ziren eta 32 hutsik zeuden. 684 etxeak ziren eta 21 apartamentuak ziren. 639 etxebizitza nagusietatik 585 bere jabearen bizilekua ziren, 26 alokairuan okupaturik zeuden eta 28 doan lagata zeuden; 9 etxek gela bat zuten, 31 etxek bi zituzten, 63 etxek hiru zituzten, 129 etxek lau zituzten eta 407 etxek bost zituzten. 560 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 188 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 433 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.200 ziren, horien artean 875 aktiboak ziren eta 325 inaktiboak ziren. 875 pertsona aktiboetatik 830 lanean zeuden (450 gizon eta 380 emakume) eta 45 langabezian zeuden (23 gizon eta 22 emakume). 325 pertsona inaktiboetatik 108 erretiraturik zeuden, 140 ikasten zeuden eta 77 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Lévis-Saint-Nom udalerrian 630 unitate fiskal zeuden, 1.726,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 31.225 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 56 komertzioetatik, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 6 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 18 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Pegaso
Greziar mitologian Pegaso (Pegasus, Pegasos) hegodun zaldi bat zen.
Lévis-Saint-Nom
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 8 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 2 margolariak, 1 zurgina eta 1 iturgina.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra lore-denda bat zen.
Pegaso
Pegaso Medusak isuri zuen odoletik edo haren lepotik jaio zen, Pertseok burua moztu zionean. Erabat zuria da eta hegan egitea ahalbidetzen dioten bi hego ditu. Haren hegaldiaren ezaugarrietako bat hankak mugitzea da, airean korrika ariko balitz bezala.
Lévis-Saint-Nom
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pegaso
Belerofonek gehiegizko handinahiaren akatsa irudikatzen du. Azkenean, Pegaso muntatzea lortzen duenean, eta horrekin oraindik pozik ez dagoela, Olinpora eramatera behartzen du, jainko bihurtzeko, baina Zeusek, Belerofonen ausarkeriagatik haserre, eltxotxo bat bidaltzen du, Pegasoren azala ziztatzen duena, eta hutserantz jaurtitzen du Belerofon: ez da hil, baina elbarri geratu da eta mundutik aparte noraezean ibiltzera kondenatuta dago, iraganeko bere loria gogoratuz.
Pegasoren elezaharrak buraqaren irudiaren eraketan eragina izan lezake tradizio musumanean.
Literaturako zaldirik ezagunenetakoa da, On Kixoteren Rozinante, Cid Campeadorren Babieca, Alexandro Handiaren Buzefalo eta Troiako zaldiarekin, beste batzuen artean.
Gaur egungo erreferentziak
Pegaso zinera gehien eramandako zaldietako bat da: adarbakarrarekin batera, fantasia eta fikziozko filmetan egoki sartzen diren ohiz kanpoko izakietakoa da.
Ďurkov
Ďurkov Eslovakiako udalerri bat da, Košice-okolie barrutian kokatuta. 9,92 km²ko azalera du eta 1815 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1323. urtekoa da.
Martiri
Martiri kristau fedeari, eta hedaduraz beste fede bati, uko ez egiteagatik heriotza pairatu duen pertsona da. Bere iritziengatik hiltzen duten pertsona.
Historian zehar martiri asko izan dira, bai kristauak eta baita munduko gainerako erlijio nagusietakoak ere. Martiri kristauak kristau aroko lehen urteetan izan ziren gehienbat; lehenengoak San Eztebe eta San Joan izan ziren. Apostolu martiri nagusiak San Petri eta San Paulo izan ziren. Kristauek lehenengo bi mendeetan jasandako esetsaldietan ez ziren martiri asko izan, baina oso aintzat hartuak dira.
Islameko martiriak, shahidak, Hadith literaturan aipatzen dira lehenengoz (Koranean ez dira aipatzen). Bi motatako shahidak bereizten dira: jihadetan edo gerra santuetan hildakoak, eta islamdar izateagatik eta bestelako errurik gabe hildakoak. Islameko martiri ezagunena Husayn ibn Ali da.
Budismoak ez du martiririk, kristau, judu edo islamdar erlijioek dituzten zentzuan, baina Jataka lana, Budaren eta bere jarraitzaileen bizitzaren kontakizuna agertzen duena, budismoaren martiri zerrendatzat hartzen da.
Joanes Zuhigaraitxipi
Joanes Zuhigaraitxipi (Hendaia, 1640 (1646?)- Saint john's, Ternua, 1694ko irailaren 10), frantsesez Joannis de Suhigaraychipy, eta ezizenez Le Coursic (euskaraz "Kortsario txikia") XVII. mendeko kortsario euskalduna izan zen. Sei urtetan ehundik gora itsasontzi nederlandar eta espainiar harrapatu zituen Frantziako erregeren patentearekin.
Hainbat idazlek eta ikerlarik baionarra zela zabaldu duten arren, Édouard Ducéré (1849-1910) baionar liburuzain, artxibozain eta historialari ospetsuak ongi frogatu zuen Zuhigaraitxipi itsasgintzari loturiko Hendaiako familia bateko semea zela.
Hainbeste itsasontzi harrapatu zituen non esaten baitzen Donibane Lohizunetik Zibururaino itsasontzi-itsasontzi joan zitekeela, ura ukitu gabe.
Bere balentriei esker titulu asko lortu zituen. Bestalde, bere trebetasunak bataila aunitzetan gailentzen lagundu zion: behin nederlandarren kontra, hauek ehun gizon galdu zituzten bitartean, Zuhigaraitxipik, ordea, soilik bost galdu zituen.
Bere hilobia Plazentzian (Ternua) dago.
Oneka Ortitz Iruñekoa
Oneka Ortitz Iruñekoa (c. 848 – 890 eta gero) Iruñeko Erresumako baskoi infanta bat izan zen. Orti I.a Gartzez erregearen eta haren emazte Auriaren alaba. Oneka jaio zenean, hau da, 848. eta 850. urteen bitartean, ia Iberiar penintsula osoa omeiatar etxearen eskuetan zegoen. Iparraldeko Asturias eta Iruñeko Erresumak baino ez zeuden kristauen eskuetan, Kordobatik zetorkien mehatxua jasan arren. Oneka Eneko Arista bere birraitonak sorturiko Aritza leinuko kidea izan zen.
Bere bizitzari buruzko informazioa erabat lausoa da. Xehetasun biografikoak bi iturrietatik datozkigu: alde batetik Rodako kodexa eta bestetik andalustar historialari musulmanen kronikak. Azken hauek Oneka deitzeko Durr (در) bere arabierazko izen berezia erabiltzen dute, euskaraz "perla" esan nahi duena. Oneka omeiar etxearen kide batekin ezkontzeagatik ezaguna da. Nahiz eta buruzagi musulman eta bere esklabo-ohaide kristau arteko ezkontzak arruntak izan, Onekarena printzesa kristau eta agintari musulman arteko ezkontza gutxienetariko bat da. Bere ezkontzak Iberiar penintsula gobernatzen zuten familia kristau eta musulman nagusien arteko harremanak sortu zituen, aritzatarren eta omeiatarren arteko aliantza eratuz. Ezkontza honen ondorio politikoek Oneka beraren heriotza igaro zuten.
Ezkontza Abd Allah emirrarekin
860an Onekaren aita zen Orti Gartzez, orduan Nafarroako tronuaren oinordekoa zela, Muhammad I.a Kordobakoa emir musulmanak berak zuzenduriko Iruñeko Erresuma eta bere aliatuak ziren Musa ibn Musak zuzenduriko Banu Qasiren aurkako zigor-espedizio batean Milagron harrapatua izan zen. Espedizioan eskualde osoa arpilatu zuten eta kristauek hiru gotorleku galdu zituzten, tartean Falah'san (Faltzes). Orti Gartzez, begi bakarra zuenez musulmanek al-Anqar (الأنقر) edo begioker ziotenari, Kordobara eraman zuten eta bertako urrezko kaiolan bi hamarkada eman zituen. Onekak Kordobaraino bere aita lagundu edo jarraitu zuen non 862 edo 863 inguruan Muhammaden semea zen Abd Allah ibn Muhammad al-Umawi ezkondu zuen. Nola ailegatu zen Kordobaraino ezezaguna da, litekeena da aitarekin batera atxilotua izatea edo gero aitarekin egoteko emirraren Gortera bidalia izatea. Edonola ere, Oneka oraindik nerabe bat besterik ez zen 864an Abd Allah-ri Muhammad izeneko seme bat eman zionean. Abd Allah emirraren oinordekoaren emazte bezala, Onekak arabierazko izen bat hartu zuen: Durr hain zuzen ere. Iturri batzuen arabera, orduan Islamera aldatu zen