cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marcos Kaplan
Biografia
Latinoamerikako sistema politikoen analista ospetsua izan zen. Buenos Airesko Unibertsitate Nazionalean lortu zuen zuzenbide eta gizarte-zientzietako doktoregoa, eta hainbat unibertsitatetako irakaslea izan zen. 1967az geroztik Mexikon bizi zen. Humanitateen Koordinazioan lan eign zuen, eta Mexikoko Unibertsitate Autonomoan, Gizarte eta Politika Zientzien Fakultateko Ikerketa Juridiko sailean, ikertzailea izan zen.
Ehunka artikulu eta liburu ugari idatzi zituen. Lan aipagarrienen artean ditu: El narcotráfico latinoamericano y los derechos humanos (1993, Latinoamerikar narkotrafikoa eta giza eskubideak), El sistema mundial en la era de la incertidumbre (1994, Munduko sistema ziurgabetasunaren garaian), Crisis y futuro de la empresa pública (1994, Enpresa publikoaren krisia eta etorkizuna) eta Universidad nacional, sociedad y desarrollo (1996 Unibertsitate nazionala, gizartea eta garapena).
Räbke
Räbke Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Itsas Alpeak (mendigunea)
Itsas Alpeak (frantsesez: Alpes maritimes; italieraz: Alpi Marittime) Alpeen hego-mendebaldeko muturreko mendigunea da. Frantziako Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eta Italiako Piemonte eta Liguria eskualdeen arteko muga egiten dute. Gailurrik garaienak Monte Argentera (3.297 m) eta Cime du Gélas (3.143 m) dira.
Mendilerro honetan sortzen diren ibairik garrantzitsuenak Ròia, Var, Verdon eta Stura di Demonte dira.
Pizkundetar arkitektura
Pizkundetar arkitektura XIV., XV. eta XVI. mendean Europan eman zen Pizkundearen espresio arkitektonikoa da.
Kokapena
Arkitekturaren historian haustura unea izan zen, batez ere aurretik emandako garaiarekiko: Gotikoa.
Berrikuntzak sortu zituen hainbat esparrutan: bai ekoizpen medioetan, bai lengoaia arkitektonikoan. Beste ezaugarri bat da arkitektoen jarrera, artisau izatetikbenetazko profesional izatera pasa zirela. Katedral gotiko handienak ere, orokorrean egile ezezagunekoak dira, pizkundean ordea, lan esanguratsu guztietan, egilearen izena ezagutua da. Lanaren inspirazioa, antzinako garai klasikoaz egiten zuten irakurketan oinarritzen zen.
Garaiak
Pizkundeko arkitekturaren historia, hiru gara nagusitan banatzen da:
Pizkundearen oinarri nagusiak
Antzin Arora itzulera. Antzinako forma arkitektonikoak, orden klasikoa, sinesmen zaharren berrezarpena, historia eta mitologiako gaiak, antzinako sinboloen onarpena... berpiztuko dira. Honekin ez da kopia soil bat egin nahi, Arte Klasikoaren legeen ezagupenean barneratu nahi da.
Naturarekin erlazio berri baten jaiotza, zientziaren ulermen ideal eta errealista batekin batera doana. Matematika, edertasunaren ideala arrazionalki fundamentatu nahi duen artearen laguntzaile nagusia bihurtuko da. Naturaren egia ezagutzearen aspirazioa, Antzin Aroan bezala, ez da fenomeno kasualaren ezagupenera orientatzen, ideian barneratzean baizik.
Pterocaesio flavifasciata
Pterocaesio flavifasciata Pterocaesio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Caesionidae familian.
Saint-Avit-Sénieur
Saint-Avit-Sénieur Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Avit-Sénieur udalerrian erroldatutako biztanleak 436 ziren. Familiak 186 ziren, horien artean 52 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 67 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 59 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 320 etxebizitza zeuden, 194 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 91 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 316 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 194 etxebizitza nagusietatik 154 bere jabearen bizilekua ziren, 37 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 10 etxek bi zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 105 etxek bost zituzten. 151 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 88 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 92 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 268 ziren, horien artean 188 aktiboak ziren eta 80 inaktiboak ziren. 188 pertsona aktiboetatik 172 lanean zeuden (97 gizon eta 75 emakume) eta 16 langabezian zeuden (5 gizon eta 11 emakume). 80 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 16 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Avit-Sénieur udalerrian 186 unitate fiskal zeuden, 434,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.028 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 18 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 zurgina eta 3 jatetxeak.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
Ebith II. superintendentearen estatua
'Ebith II. superintendentearen estatua' K.a. 2400 urteko inguruko Mesopotamiako Aro Dinastiko Zaharrean deritzon aldiko eskultura da, Mari erresumako agintari baten irudia. Sumer, munduko historiaren lehen zibilizazioa izan zen. Egun Louvre museoan erakusten da, Parisen.
Saint-Avit-Sénieur
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ebith II. superintendentearen estatua
Aurkikuntza
Objektuak Iraken aurkitu zen, 1934an. Urte horretan André Parrot arkeologo frantsesak Mari hiriko Isthar jainkosaren tenpluan, hiriko zaharrena, bilaketa kanpaina egin zuen eta han agertu zen estatua ospetsu hau.
Archilochus alexandri
Archilochus alexandri Archilochus generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Oudenaarde
Oudenaarde (Audenarde) Belgikako hiri bat da, Ekialdeko Flandria eskualdean dagoena. 2012ko urtarrilaren 1ean 30.248 biztanle zituen. Udalerriak Oudenaarde hiria bera eta beste herri hauek hartzen ditu: Bevere, Edelare, Eine, Ename, Heurne, Leupegem, Mater, Melden, Mullem, Nederename, Welden, Volkegem eta Ooikeko zati bat.
Hasi XV. mendetik eta XVIII. mendera arte, baina batez ere XVI. mendean, Oudenaarde oso ospetsua zen mundu guztian bertako tapizgintzagatik.
Historia
Hiria Germaniako Erromatar Inperio Santuko Oton II.a enperadore eta erregeak 974. urtean sortu zuen, gotorlekutzat. 1005. urterako eliza bi zeuden, eta Lotaringia dukerrian hiri handiena zen, merkataritza eta langintza hiria.
Kirolak
2012. urtetik aurrera Flandriako Tourrak amaierako helmuga Oudenaarden izango du.
Iñaki Williams
Iñaki Williams Arthuer (Bilbo, 1994ko ekainaren 15a) euskal herritar futbolaria da. Pamplona Kirol Elkartetik Lezamara heldu zen jubenila zela, egun Athleticen jokatzen du. Gurasoak Ghanakoak ditu. Iñakiren anaia Niko ere futbolaria da.
Bizitza
Iñakik bere bizitzako lehenengo egunak Bilbon pasatu zituen, baina Iruñean hazi zen. Bilbotik gurasoak Sesmara (Nafarroa Garaia) joan ziren, bertan aita nekazaritzan lan egin zuen etxalde batean. Iñakik eskola hasi behar zuenean, Iruñera joatea erabaki zuten. Futboleko lehen urratsak Iruñeko Igeriketa Elkartean egin zituen.
2008tik 2012ra Pamplona futbol-taldean jokatu zuen. Talde horrek Athletic taldearekin harreman onak zituenez, 2012an Bilbora joan zen Iñaki. Beheko mailetan oso nabarmena zen haren jokoa; Athleticen egin zuen lehenengo denboraldian 35 gol sartu zituen guztira. Horri esker, gazteen Errege Kopan finaleraino iritsi ziren, eta NextGen serieetan parte hartu zuen, geroago lehen taldean etorkizun handia izan zuten beste batzuk lagun zituela: Kepa Arrizabalaga, Yeray Álvarez eta Aymeric Laporte. Hurrengo urtean Athleticen bi filialetan jokatu zuen: denboraldi erdi bat Baskonian, non 7 gol sartu zituen, eta beste erdia Bilbao Athleticen, non beste 8 gol egin zituen. 2014ko abenduaren 6an egin zuen debuta lehen taldearekin. Administrazio gradu bat ikasi zuen, eta Ghanara laguntza bidaltzen duen elkarte bateko kide da.
<mapframe latitude="32.694866" longitude="-5.097656" zoom="2" width="190" height="250" align="left"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [-1.65, 42.8167] },     "properties": { "prop0": "value0", "marker-size": "small", "marker-color": "#F90606" }   },     {      "type": "Feature", "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [-0.1275, 51.5072] },     "properties": { "prop0": "value0", "marker-size": "small", "marker-color": "#F90606" }   },    {      "type": "Feature", "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ -2.9533, 43.2622] },     "properties": { "prop0": "value0", "marker-size": "small", "marker-color": "#F90606" }   },    {      "type": "Feature", "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [-0.47, 5.53 ] },     "properties": { "prop0": "value0", "marker-size": "small", "marker-color": "#F90606" }   }  ] } Iñakiren ama Maria Arthuer Liberian jaio zen, eta oso gaztetik Ghanara joan zen bizitzera Liberiako gerra zibiletik ihesi. Mariak Felix Williams ezagutu zuen Buduburamgo errefuxiatu eremuan, eta Europaraino 3.500 kilometroko bidea egin zuten elkarrekin, errepidez. Etortzear zeuden seme-alabentzat bizileku hobea nahi zuten. Melillatik Bilbora jo zuten, eta han Iñaki Mardones apaizaren laguntza jaso zuten; haren omenez jarri zioten Iñaki seme zaharrenari. Handik gutxira Iruñera mugitu ziren lanagatik, eta gero aita Londresera joan zen, lanagatik orobat. Iñakik bere lehen kontratu profesionala sinatu zuenean, aita familia osoarekin bildu zen berriro, zazpi urte geroago. Iñakik Nicholas izeneko anaia txiki bat du, 2002an jaioa, 2013tik Athleticen kategoria txikietan jokatzen duena.
1936ko Olinpiar Jokoen Historia Politikoa
1936an udako eta neguko Olinpiar Jokoak Alemania Nazian egin ziren, Berlinen eta Garmisch-Partenkirchen-en (Bavaria), hurrenez hurren. Bi une hauetan kirola nazien estetika ezartzeko erabili zen eta Hitlerren erregimenak propaganda egiteko erabili zituen, ordura arte inork egin ez zuen bezala.
Egoitzen aukeraketak ez zuen eztabaida handirik sortu. Hala ere, Hitlerrek boterea hartu ondoren, boikotatzeko proposamenak egon ziren eta baita olinpiada alternatibo batzuk antolatzeko saiakerak ere. Jokoak egiten ari ziren bitartean Alemaniak errepresio antisemita gutxitu zuen eta munduari irudi hobea erakusten saiatu zen. Aldi berean alemaniar gobernuak kanpaina diplomatiko bat antolatu zuen eta atzerriko buruzagien begikotasuna lortzen saiatu zen. Etorkizunerako, jokoak Jesse Owensen irudiarekin lotuta geratu ziren.
Antolakuntzaren hautaketa
Nazioarteko Batzorde Olinpikoak Berlini esleitu zion udako Olinpiar Jokoen antolakuntza, 1931ko Bartzelonako kongresuan. Jokoak antolatzeko hautagaien artean konde-hiria bera ere bazegoen. Garai hartan, lehenik eta behin udako Olinpiar Jokoak antolatuko zituen hiria aukeratzen zen eta, ondoren, Batzorde Olinpiko nazionalak neguko jokoen egoitza hautatzen zuen. 1924ko eta 1932ko neguko Olinpiar Jokoak udako Olinpiar Jokoetarako herrialde berean egin ziren. Horrexegatik, Alemaniako Batzorde Olinpikoak Garmisch-Partenkirchen hiria aukeratu zuen negu-lehiaketak egiteko.
Alemania hautatzeak karga politiko nabarmena izan zuen, lehendabiziko aldia baitzen kirol-lehiaketa handi bat egiten zela berriro herrialde horretan Lehen Mundu Gerraz gero; horri dagokionez, gogoratzekoa da Berlinen egitekoak zirela 1916ko udako Olinpiar Jokoak, baina bertan behera geratu zirela Gerra Handiaren ondorioz, hain zuzen ere.
Boikot proposamena
Izan ere, azkar (1933ko apiriletik aurrera) arrazagatiko segregazio-politika bat ezarri zuten kirol munduan eta gizarte bizitzako beste esparru batzuetan, gobernua eratzeko aukeratuak izan baino lehen zeukaten erretorika berretsiz. Bereziki, juduak kirol-elkarte eta -federazioetatik sistematikoki kanporatu zituzten eta kirol-instalazioetara sartzea debekatu zieten.
Brundage, erantzukizun berezia zuena estatubatuar ordezkaritza tradizionalki ugariena zelako, aurrerantzean boikot baten aurka azaldu zen, eta kirola judutarren eta nazien arteko harremanetatik urrun mantendu behar zela baieztatu zuen.
Adierazi zuen baita ere AEBk jokoetan parte hartzearen kontrako konspirazio bat zegoela judu-komunisten aldetik.
Boikotaren proposamena beste herrialde batzuetan ere biziki eztabaidatu zen, bereziki Erresuma Batuan, Frantzian, Espainian, Suedian, Txekoslovakian eta Holandan. Arrazoi politikoengatik erbesteratutako alemanak ere manifestatu ziren boikotaren alde. Hala ere, Espainia izan ezik, azkenean herrialde hauek guztiek jokoetan parte hartu zuten, hainbat ordezkaritzatako atletek (bai judutarrak, bai ez judutarrak) parte hartzeari uko egin arren.
Joko alternatiboak: Olinpiada Herrikoiak
Boikotaren aldekoak Bartzelonan lekua hartuko zuten joku alternatiboak prestatzen hasi ziren (Olinpiada Herrikoiak deiturikoak) 1936. urtean. Honako hautu hau egin zen Komite Olinpiko Internazionalaren erabakiaren ondorioz Bartzelonak Berlinen kontra galdu izanagatik. Hala ere, Guda Zibilaren hasieraren ondorioz 1936. urteko uztailean, ekitaldia hasi baino egun gutxi batzuk lehenago joko alternatiboak geldiarazi behar izan ziren. Ekitaldi honetan Hitlerren Berlinek baztertutako kirolariak parte hartuko zuten.
Herrialde partehartzaileak
Hurrengo herrialdeek parte hartu zuten jokoetan: Afganistan, Alemania, Ameriketako Estatu Batuak, Argentina, Australia, Belgika, Bermudak, Bolivia, Brasil, Bulgaria, Costa Rica, Danimarka, Egipto, Erresuma Batua, Errumania, Estonia, Filipinak, Finlandia, Frantzia, Grezia, Hegoafrika, Herbehereak, Hungaria, Islandia, India, Italia, Japonia, Jugoslavia, Kanada, Kolonbia, Letonia, Liechtenstein, Luxemburgo, Malta, Mexico, Monako, Norvegia, Peru, Polonia, Portugal, Suedia, Suitza, Turkia, Txekoslovakia, Txile, Txina, Uruguai eta Zeelanda Berria. Inoiz ez zuten hainbeste herrialdek olinpiar jokoetan parte hartu.
Biolentzia anti-juduaren ezabapena
Jokoak burutzen ziren bitartean eta aurreko hilabeteetan, beharrezkoa zen milaka bisitariei herrialdea eta bereziki erregimenak zituzten alde honak erakuztea, erregimenaren alde iluna izutatzeko. Honen ondorioz, Hitlerrek boterera iritzi zenetik abiarazitako kanpaina antisemitak ezabatuak izan ziren. Komunitate juduaren kontrako bortitzkeria, bereziki ikusgarri aurreko urteko udan, ia desagertu egin zen. Herri edo auzoetan ohikoak ziren jakinarazpen edo oharrak juduen presentzia debekatzen edo sahiesten (Juden sind nicht erwünscht – Juduak ez dira ongietorriak), eta antzeko kartelak Führerarren agintez kendu ziren (Henri de Baillet-Latour konde belgiarraren eskaeraren ondorioz, Komite Olinpiko Internazionalaren presidentea izandakoa), 1936. urteko otsailean, neguko jokoen inaugurazioa baino lehen. Horretaz gain, Alemaniak bere delegazioan jatorri juduko Helen Mayer esgrima tiraria sartzea onartu zuen, zilarrezko medaila irabaziko zuena.
Azpiegiturak
Kirol eta aizialdi zonaldeetako aizpiegituren eraikitze, dekoratze eta berritzeak erritmo frenetikoan burutu zen, gastuei erreparatu gabe, jokoen egoitzaren itxura hobetu nahian. Begirada guztien zentrua, zalantza barik, Berlingo Estadio Olinpikoa izango zen.
Berlineko Estadio Olinpikoa
Estadio berriaren lehen proiektuak Werner March arkitektuari enkargatuak izan ziren. Estadioak, Otto Marchek (Werner Marchen aita) diseinatutako Estadio Alemaniarra (Deutsche Stadion) ordezkatuko zuen, 1912-1913. urteen bitartean eraikitakoa Udako Joku Olinpikoen egoitza izateko 1916. urtean, burutu ez zirenak Lehenengo Mundu Gudaren ondorioz.
Estadioa eraikitzen zebiltzala, Hitlerrek berak bota zituen atzera Werner Marchen proiektuak; bitxikeria gisa, Hitlerrek proiektu hau komun-zulo moderno batekin parekatu zuen bere ohiko hitzaldietako batean. Hitlerrek estadio hau munduko handiena izatea exijitu zuen. Batez ere noski, Los Angeleseko 1932ko joko olinpikoetako estadioa baino nabarmenki handiagoa behar zuen. Izan ere, Hitler etengabean ibiliko zen eraikuntzaren tamaina txikia zela-ta kexaka.
Irekiera zeremonia
Berlin esbastikez hornituta zegoen goitik behera, su olinpikoa 1936ko abuztuaren 1ean bertara iritsi eta XI. joko olinpikoak hastean. Estadio gainean Hindenburg izeneko baloi gidatu erraldoi bat zegoen, eta honek bandera olinpikoa zuen gainean esekita. Irekiera zeremonian, estadioaren edukierak baimentzen zituen 110.000 ikusleak baino gehiago zeuden bertan; kanpoan bitartean, miloi bat pertsona jarri ziren Führer-a eta zeremoniara gonbitatutako erregimeneko beste dignatarioak zeramatzaten kotxeen desfilea ikustekotan.
30 tronpetaz osaturiko orkestra batek agurtu zuen Hitler estadioan sartu zenean. Richard Straussek zuzenduta, 3000 pertsonaz osatutako koro batek, ‘’Deutschland, Deutschland über Alles‘’ Alemaniako ereserkia, eta ‘’Horst-Wessel-Lied’’, Alderdi Naziaren ereserkia kantatu zituen. Strauss bera izan zen ordurako bereziki konposatu zen Ereserki Olinpikoa zuzentzearen arduraduna.
Irekiera zeremoniarako estadioan sartu ziren delegazioetako askok agur nazia egin zuten Estatu Buruaren aurretik pasatzerakoan. Delegazio estatubatuarra eta britaniarra izan ziren agurra egiteari uko egin zioten gutxienetarikoak. Estadioa momentu epiko haiek grabatzeko jarri ziren kamera fotografikoz beteta zegoen. Leni Riefenstahlek, lehenago ere alderdiarentzako lan egiten ibilia zenak eta 1936ko Nurembergeko kongresua filmatu zuenak, jokoen parte handiena grabatu zuen gobernuaren aginduz.
Lehiaketa
Udako jokoek aste bi iraun zuten. Kirolarien garaipenen artean, aipagarrienak Jesse Owens-enak izan ziren, urrezko lau domina irabazi zituelako. Badirudi Hitler-ek Owens eta beste dominadun beltzak zoriontzea ekidin zuela, Führer-ak dominadunak agurtzea aurreikusita ez bazegoen ere. Hala ere, Hitlerrek lehenengo bi urrezko dominak lortu zituzten kirolariak, finlandiar bat eta aleman bat, bai zoriondu zituen egiatan antolakuntzak aldez aurretik pentsatuta izan ez arren. Lehenengo egunean, oraindik probak bukatu gabe zeudela, Hitler estadiotik joan zen azken kirolari alemaniarrak altuera-jauzian kanporatuak izan zirenean. Jakitun zein ez, Hitlerrek alde egin zuenez, besteak beste urrezko eta zilarrezko dominak lortu zituzten Cornelius Johnson eta Davis Albritton afroamerikarrak aurrez aurre zoriontzea saihestu zuen.
Jesse Owens
Jesse Owensek bigarren jardunaldian jokatu zuen, eta 100 metroko lasterketa irabazi zuen. Gertakari haren aurretik, Henri Baillet Latourrek Hitlerri jakinarazia zion protokolo olinpikoari jarraituz batzordeko ohorezko gonbidatu batek ez lukeela irabazlerik agurtu behar. Hitlerrek ez zuen domina-irabazleetatik inor agurtu. Hala ere, baieztatu daiteke Hitlerrek Owensekin topatzea saihestu zuela: Baldur von Schirachek, Hitleriar Gaztediaren buruak, proposatu baitzuen Hitler eta Orwens elkarrekin argazki batean agertzea.
Fundulopanchax avichang
Fundulopanchax avichang Fundulopanchax generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
1936ko Olinpiar Jokoen Historia Politikoa
Alemaniarrak garaile
Hitler ia egunero agertu zen kirol jardunaldietara, eta beti zain zen jendetzak txalotzen zuen. Bere harrotasun eta pozerako, alemaniar atletek hainbat garaipen izan zituzten; Alemania izan zen udako jokoetan domina gehien irabazi zuen herrialdea; eta bigarrena, neguko jokoetan.
Austria garaitua, partida bertan behera
Bada gertakari bat haserre handia piztu zuena lehiaketetan parte hartu zuten Hego Amerikako herrialdeen artean: NBOk Peru eta Austriaren arteko final-laurdenetako futbol partida baliogabetzea, hain zuzen. Partida, berez, Peruko taldeak 4-2 irabazi zuen, azken gola Teodoro Fernández Meyzán aurrelari bikainak sartu zuelarik (lehenago bertan behera utzi zizkioten beste hiru gol); baina, halako bertsio baten arabera, Adolf Hitler Führerrak, Austrian jaioa izanik, lehiaketaren antolatzaileak presionatu omen zituen partida baliogabetzeko. Horretarako, Peruko taldearen jarraitzaileek futbol-zelaia inbaditu eta austriar jokalari bat jo zutela alegatu zuen. NBOk, aurreko partidan zaleak (gehienak austriarrak eta alemanak) kontrolatzeko behar adina segurtasun-neurririk egon ez zela-eta, emaitza baliogabetu eta partida berriro ateak itxita jokatzea agindu zuen.
Protesta moduan, ordezkaritza peruarrak jokoetatik alde egin zuen eta, ondorioz, Austria irabazle atera zen.
Diplomazia
Kirol-jarduerak aprobetxatuz, Hitler eta Alderdi Naziak atzerriko buruzagiei hotsandiko harrera egin zieten. Joachim von Ribbentrop-ek, zeina Hitlerrek Londreseko enbaxadore izendatu baitzuen baina oraindik jarduten ez baitzuen, ehundaka atzerritar gonbidatu zituen bere Dahlem-eko luxuzko etxean egiten zituen gala-afarietan. Joseph Goebbels-ek, Propagandako Ministroak, harrera bat antolatu zuen Havel-en (Berlin ondoko ibaian) su artifizialekin eta mila gonbidatu baino gehiago agertu ziren, batez ere atzerritarrak. Hermann Göring-ek, garai hartan Hitlerren ondoren kargurik garrantzitsuena betetzen zuenak, jairik handiena prestatu zuen. Henry Channon, Komunen Ganberako kide britaniar kontserbadorea, harrituta geratu zen Göring-ek 800 pertsonarentzat Aire Ministerioan emandako harrerarekin eta esan zuen ez zela horrelako festarik egon Luis XIV.aren garaitik eta baita Neronen garaitik ere.
Mediatizazioa
Joko olinpikoen mediatizazioa oso bizia izan zen. Hiru mila irrati-emankizunetik gora egin ziren 50 herrialde baino gehiagorentzat. Estatu Batuetan adibidez, ehun irrati-estazio baino gehiagotan eman ziren Berlingo jokoen kontakizun eta erreportajeak. Joko hauek telebistak emandako lehenak izan ziren; hala ere emanaldia, Berlin hirira mugatua, kalitate gutxiko irudiz egina izan zen, baita garaiko teknologia kontuan hartuz ere.
Guztira, udako joko olinpikoetara lau milioi ikusle baino gehiago joan ziren. William Schirer kazetari amerikarrak eta Victor Klemperer politologo judu-alemaniarrak, propaganda naziaren eraginpean, bisitariak Alemaniaren dinamismo, alaitasun eta bake-nahiak harrituta geratu zirela kontatu zuten. Schirerrek bere kroniketan zera idatzi zuen: “Uste dut naziek hoberena lortu dutela beraien propagandarekin. Atletek atseginez hartu zuten joko olinpikoen antolakuntza maila, ordura arte inoiz ikusi gabeko handitasuna erakutsi zutelako. Gainera, naziek oso irudi ona utzi zuten bisitarien eta batez ere negozio gizonen aurrean.” Klemprerek begi onez ikusi zuen "jokoak lehenik eta behin gertaera politiko bat gertatu izana, zeinean alemanei eta atzerritarrei erakutsi zitzaien Hirugarren Reicharen loria-handitasuna eta espiritu bakezalea".
Kontakizun hauek alemaniar prentsan ere azaldu ziren, Gerra Zibilean erortzear zegoen Espainia errepublikano eta komunistatik zetozen lapurreta zein heriotza berriekin kontrastatuz. William Dodd enbaxadore estatubatuarraren egunerokoek, prensak orokorrean ematen zuen irudi positibotik aldenduta, iritzi publiko lokalaren gustokua izango zen propaganda deskribatzen zuen, baina atzerritarrek atsegingo ez zutena. (Doodek boikot proposamenaren alde azaldu zen eta negargarritzat jotzen zuen jokoetan parte hartzearen erabakia.)
Jokoak 1936ko abuztuaren 16an bukatzean berriz hasi zen juduenganako jazarpena. Jokoek arrakasta handia izan arren, 1936an Alemania berrarmatze azkarra dela eta, krisi ekonomiko batean murgildurik zegoen, kontsumo ondasunen gabeziak jota.
Süpplingen
Süpplingen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Kurt Tucholsky
Kurt Tucholsky (Berlin, Alemaniako Inperioa, 1890eko urtarrilaren 9a – Gothenburg, Suedia, 1935eko abenduaren 21a) eleberrigile eta poeta alemaniarra izan zen. Antimilitarista izan zen eta bere idazkiak bakezaletasunaren ikur moduan erabiltzen dira gaur egun.
Biografia
Ignaz Wrobel, Peter Panter, Theobal Tigel edo Kaspar Hauser ziren idazle moduan erabiltzen zituen ezizenak. Ezizen horiek erabiliz, maitasun poesia egin zuen baita kazetaritza politikoa eta literatur kritika ere.
Diktaduratik ihesi hainbat herrialdetara joan zen. 1924an Frantziara joan zen eta geroago Suediara. Hitlerren tropak zabaltzen ari zirenean, erbestean liskarra izan zuen. 1932an, militarren kontra egiteagatik auzipetua izan zen baina kargutik kendu zuten.
Diktadurarekiko kritiko, bere buruaz beste egin zuen 1935ean, Suedian.
Bere eragina
Gerraren aurkako protesta egiteko lelo moduan erabili izan dira Tucholskyren esanak. 1990ean, Irakeko gerraren kontrako manifestazio batean, pertsona bat epaitu zuten idazlearen esaldi baten bitartez militarizazioaren aurka egiteagatik.
Baritono
Baritonoa tenorraren eta baxuaren arteko ahotsa da; halako ahotsa duena. Grezierazko βαρύτονος (barýtonos) hitzetik dator, hots sakona esan nahi duena. Mota askotakoak dira: Martin baritono (baritono arina), baritono liriko, Kavalierbaritono, Verdiren baritono, baritono dramatiko, baritono-noble eta baritono baxua.
Physalaemus moreirae
Physalaemus moreirae Physalaemus generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Aleksandr Karelin
Bere ikaragarrizko indarragatik eta borrokalari olinpiar gisa izandako arrakastagatik goretsia izan da. Borroka grekoerromatarrak izan duen borrokalari onenetarikotzat hartzen da. Borroka libre profesionalean ere parte hartu zuen. 1999. urtean, Akira Maedaren aurka borrokatu zuen, eta 2'5 milioi dolar irabazi zituen.
Politika
Karelin 2000. urtean erretiratu zen borrokalari libre gisa, eta ibilbide politikoa hasi zuen. Errusia Batua alderdiko kide egin zen, eta Novosibirskeko oblasteko ordezkari izan zen Estatu-Duman 1999 eta 2003an. 2007an Dumako ordezkari hautatua izan zen Stavropoleko lurraldean. Bestalde, gaur egun, Dumako nazioarteko arazoen batzordeko kide da.
Errizino-olio
Errizino-olioa akain-belarraren hazitik ateratzen den landare olio mota bat da. Likidoa kolore gabea edota arinki horixka bat du, ez du usainik eta zapore oso motela du. Irakite puntua 313 ° C eta 961 kg / m3-ko dentsitatea ditu. Dauzkan koipe azido kateen %90a azido errizinoleikotik datorzkio; bere beste osagai narbarmenetako batzuk azido oleikoa eta azido linoleikoa dira.
Antzinatik sendagarri erabilpenak eman zaizkio, denetan ezagunena libragarri gisa. Bestalde, Hego Euskal Herria eta Espainian Espainiako Gerra Zibilan eta ondorengo Francoren diktadurako jazarpenean ohiko zigorren artean errizino-olio gaindosiak edatera derrigortzea zegoen, bereziki emakumeei, libragarria izanik, pixa eta kaka eraginarazi eta denen aurrean lotsagarri gera zitezen.
Physalaemus nanus
Physalaemus nanus Physalaemus generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Süpplingenburg
Süpplingenburg Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ziritza
Ziritza ([s̻iɾits̻a]) Nafarroako erdialdean dagoen udalerri txikia da, Iruñerrian kokatutakoa. Iruñeko merindadeko herri honek 0 biztanle zituen. urteko erroldaren arabera. Nafarroako hiriburutik 16 kilometrora dago.
Iruñerriko Mankomunitatea, zaborra bildu, ura hornitu eta bestelako zerbitzuak eskaintzeaz arduratzen da, Iruñean inguruko gune metropolitarreko beste hainbat herritan bezala.
Inguru naturala eta kokapena
Herria Nafarroa erdialdean kokatzen da, Iruñeko merindadearen hego-mendebaldean eta Lizarrako merindadearekin mugan.
Ziritzak Etxaurirekin egiten du muga iparraldean eta ekialdean, Etxarri eta Zabaltzarekin hegoaldean, eta Gesalatz ibarrarekin mendebaldean.
Historia
Erdi Aroko jaurerria, Iruñeko katedralak eta San Joan Ospitaleko ordenak hainbat jabetza izan zituzten Ziritzan. 1388an Karlos III.a erregeak Beltran Enriquez Lakarrari eman zion Ziritzako petxaren gaineko eskubidea.
Etxauri ibarra zeharkatzen duen NA-7010 errepidea Andelos eta Argiñaritz elkartzen zituen galtzada erromatarra izan zela uste da. 1453an Vianako Karlosek jabetza guztiak bereganatu zituen berriro ere. 1630ean jaurerriaren jabea Juan Ziritza zen, Montehermosoko markesa. Ziritzaz gain Etxarriko jaurerriarekin jabe ere bazen. Herria alkate batek zuzentzen zuen, eta lege zibila betetzearen ardura zeukan. Elizako bikarioa Orreagako kabildoak izendatzen zuen.
XIX. mendearen erdialdera arte, Ziritza Etxauri ibarreko herria izan zen, nahiz eta Nafarroako beste jaurerriek baino autonomia handiagoa izan. Hasiera batean eginiko eraberritze administratiboan Otazuko auzoa izan bazen ere, 1846an udalerri independente bihurtu zen.
Demografia
Nafarroako Foru Erkidegoko 1986ko Euskararen Legearen arabera, eremu mistoan dago.
Udaletxea
Udaletxea XIX. mendean eraikitako elizatik gertu dagoen eraikuntza da. 1982an kanpoaldea eta barrualdea berriztu ziren. Eraikuntzak beheko solairua eta horren gainean harlankaitzezko lehen solairua dauzka. Antzina udaletxearen eraikinean eskola zegoen. Udala alkateak eta lau zinegotzik osatzen dute.
Ziritzako idazkaria Bidaurreta, Etxarri eta Etxauriko idazkari ere bada.
Udal hauteskundeak
Azken agintaldietan Ziritzako alkatea Txapardia herri kandidaturako (CPT) kide bat izan da. 2007an Rafael Gorostidi Urnieta aukeratu zuten eta haren taldeak udaleko bost ordezkariak lortu zituen. Baliogabeko botoak sei izan ziren (emandako boto guztien %10,71) eta boto zuriak hamabi izan ziren (%11,00). Abstentzioa %48,15ekoa izan zen.
2011n ere Txapardia izan zen aurkeztutako zerrenda bakarra; María Cristina Porrón Goñi hautatu zuten alkate.
Alkateak
Hauek izan dira Ziritzako azken alkateak:
Ondasun nabarmenak
San Migel eliza, Erdi Aroko jatorria duen eraikina da. XVI. mendearen lehen erdian berreraiki zuten. Egiturak, nabe bakarra dauka, eta gurutzadura moduan osaturiko bi kapera txiki, eta poligono itxurako aurrealdea. XVII. mendeko erretaula nagusi erromanista du.
Aipagarriak dira baita ere Etxauriko talaiaren gainean den Ama Birjinako ermita, XVI. mendeko Cabo de Armeria jauregia eta XVIII. mendeko etxe armarridunak.
Leval (Belfort Herrialdea)
Leval Frantziako udalerri bat da, Belfort Herrialdea departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 90 etxebizitza zeuden, 82 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 84 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 82 etxebizitza nagusietatik 71 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 17 etxek lau zituzten eta 48 etxek bost zituzten. 68 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 30 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 39 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 117 ziren, horien artean 86 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 86 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (46 gizon eta 33 emakume) eta 7 langabezian zeuden (4 gizon eta 3 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Leval udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 186,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.057 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
2000. urtean Leval udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 356 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Abitur
Abitur (latinetik abire = joan, alde egin) Alemanian, Finlandian eta Txekian, azken azterketa da Bigarren Hezkuntzaren amaieran. Abitur agiria lortzeko 12 edo 13 urte behar dira. Alemaniako izen ofiziala ziurtagiri honetarako Allgemeine Hochschulreife da, askotan Abiturzeugnis ere deiturikoa. ikasleek Abiturzeugnis agiria lortzen dute amaierako azterketak gainditzen dituztenean, eta unibertsitate batera joateko aukera formalki ematen die.
Pterocaesio lativittata
Pterocaesio lativittata Pterocaesio generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Caesionidae familian.
Apis
Apis edo Hapis zezen-itxuraz irudikatu ohi den Egiptoko jainkoa izan zen. Batzuetan, Rarekin elkartua denean, eguzki-diskoa darama adar artean. Menfisen gurtua zen, eta hasieran emankortasunaren jainko bat izan zen. Laster Ptah-rekin, Menfisko jainko nagusiarekin, elkartu zuten, eta geroago Osirisekin, Osiris-Apis, lur azpiko munduaren eta hildakoen jainko gisa ohoratua izanik. Ezaugarri bereziak (beltzuneak larru zurian) agertzen zituen zezen sakratua zen, eta jainko munduratutzat hartua; Ptah-ren tenpluaren ondoko ukuiluan hazten zuten eta hiltzean baltsamatu eta ohore handitan lurperatu ohi zuten, Serapeum izeneko nekropoli berezian.
Fundulopanchax cinnamomeus
Fundulopanchax cinnamomeus Fundulopanchax generoko animalia da. Arrainen barruko Nothobranchiidae familian sailkatzen da.
Pina Pellicer
Josefina Yolanda Pina Pellicer López de Llergo (Mexiko Hiria, - ib., ) mexikar aktorea izan zen, zineman eta telebistan aritutakoa. 1961ean Emakumezko Aktore Onenaren Zilarrezko Maskorra irabazi zuen.
La Pamplonesa (autobus konpainia)
La Pamplonesa (Iruindarra) Iruñeko (Nafarroa Garaia) autobus bidezko garraioko familia enpresa bat da, 1888an sortua. Linea erregularren bidez, Iruñeko merindadeko zenbait herri lotzen ditu, eta autobus nahiz mikrobusak alokatzen ditu, txofer eta guzti.
Physalaemus obtectus
Physalaemus obtectus Physalaemus generoko animalia da. Anfibioen barruko Leptodactylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
António de Spínola
António Sebastião Ribeiro de Spínola (Santo André, Estremoz, 1910eko apirilak 11 - Lisboa, 1996ko abuztuak 13) portugaldar militar eta politikaria izan zen. Portugalgo Errepublikako 14. presidentea izan zen, Krabelinen Iraultzaren osteko lehenbizikoa.
Biogafia
Zalduneriako alferez gisa bukatu zituen militar ikasketak, eta Guardia Nazional Errepublikanoan (GNR) eta Azore uharteetan zerbitzatu zuen. 1961etik 1963ra bitartean, Angolan izan zen. Handik itzultzean Zalduneriako zuzendari izendatu zuten, eta GNRko komandanteorde. 1968an Ginea Portugaldarreko (Ginea Bissau, gaur egun) gobernadore eta komandante nagusi izendatu zuten.
1973an itzuli zen Portugalera, eta gudarosteko Estatu Nagusiko buruorde izendatu zuten (1974). Hala ere, berehala kendu zuten kargutik, Portugal e o Futuro liburuan Portugalgo kolonientzat irtenbide politikoa aldarrikatzeagatik. Handik gutxira, 1974ko apirilaren 25ean, Krabelinen Iraultza deituan, Kapitainen Mugimendu deituak Marcelo Caetanoren gobernua erorarazi zuen. Gudarosteen Mugimenduak hartu zuen aginpidea, eta Nazioaren Salbaziorako Batzorde bat eratu zuen, Spínolaren lehendakaritzapean. Batzordeak Spínola bera izendatu zuen Portugalgo Errepublikaren lehen lehendakari.
Aginpidean izan zen lau hilabetean, Gudarosteen Mugimenduaren babesa izan zuen, baina gainerako guztiak aurka izan zituen, botere guztia biltzen saiatu zelako. Uztailaren 27an koloniak burujabe izateko eskubidea aitortu zuen. Portugalen COPCON (Kontinenteko Operazio Komandoa) sortu zen, Otelo Saraiva de Carvalho jeneralaren zuzendaritzapean, Gudarosteen Mugimendua defendatzeko, baina baita herri-mugimenduak defendatzeko ere, ezkerreko sektoreen gorakadaren seinale. Vasco Gonçalves, komunista, lehen ministro izendatu zutenean, bere karguaren dimisioa eman zuen.
Aginpidea indarrez hartzen ahalegindu zen, baina huts egin zuen, eta Espainiara erbesteratu zen lehenbizi, eta Brasila gero. Han, Portugalen Askapenerako Mugimendu Demokratikoa sortu zuen. Urte hartako azaroan Portugalera itzuli ahal izan zen, eta gudarosteko erreserban geratu zen. 1981ean mariskal izendatu zuten. Gai politiko-militarreko zenbait liburu idatzi zituen.
Ana Mendieta
Ana Mendieta (Habana, 1948ko azaroaren 18a - New York, 1985eko irailaren 8a) performance-artista feminista izan zen. Bere obra ezagunena Land Art deritzonaren ildotik landutako performance multzoa da. Hala ere, Ana Mendietak earth-body art izendapenarekin deskribatu zuen bere lana.
Kubatik alde egin zuen 12 urterekin eta errefuxiatu bezala heldu zen Ameriketako Estatu Batuetara. Iowa-ko Unibertsitatean ikasi, eta han, bere ibilbide artistikoari hasiera eman zion. Ibilbidean zehar Amerikako Estatu Batuetan, Kuban, Mexikon eta Italian lan egin zuen. 36 urte zituela, askoren ustetan bere senarrak, Carl Andre artistak, hil egin zuen 34. solairu batetik behera bultzatuz. Carl Andre hilketagatik epaitu bazuten ere, errugabetu egin zuten.
Kubatik Amerikako Estatu Batuetara
Ana Mendieta Habanan jaio zen, 1948an. Bere aita, Ignacio Mendieta, politika arloko abokatu garrantzitsua izan zen. Hasiera batean, Fulgencio Batista ren aurka eta Fidel Castro ren alde egin zuen. Ondorioz, iraultza ondorengo estatua-ministerioko laguntzaile izendatu zuten. Baina Ignacio Mendietak, fededun amorratu izanik, Kuba berriak katolizismoaren kontra zuen jarrera ikusita, Castroren estatuaren aurka egin zuen. Segurtasuna bermatzeko, Ana eta Raquel alabak Amerikako Estatu Batuetara bidali zituen. Ameriketako Estatu Batuetako gobernuak Catholic Charities izeneko sare kristauarekin elkarrekintzan Peter Pan Ekintza sortu zuen Kubako ume kristauak “estatu komunistaren arriskutik” aldentzeko. Ekintzan parte hartu zuten ume gehienek bazituzten familiak Estatu Batuetan. Baina hori ez zen Ana eta Raquelen kasua izan. 1961ean ahizpak Estatu Batuetara heldu zirenean, hasierako asteak errefuxiatu kanpamendu batean pasa ostean, Dubuque ra (Iowara) lekualdatu zituzten. Han, Ana 6 urtez egon zen harrera-etxe batetik bestera.
Goi-mailako ikasketak
Iowako Unibertsitatean ikasi, eta bertan eman zion hasiera bere ibilbide artistikoari. 1972an Arte Ederretako maisutza jaso zuen. Urte berean, Intermedia programara batu zen. Unibertsitateak 1968. urtean sortutako programa horren xedea sortu berri zen bideo eta arte kontzeptualarekiko interesa ikasleen artean piztea izan zen. Horrela ezagutu zuen Hans Breder artista, programaren irakaslea izan zen eta.
Calypte costae
Calypte costae Calypte generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Ana Mendieta
Arte mugimendu feministarekin lotura
Arte Ederretako Multimedia eta Bideo Masterra egin zuen urteetan (1976-1977) sarritan bisitatu zuen New York hiria. Brederren eskutik, tokiko artistekin harremanetan jarri eta eszena artistikoa ezagutu zuen. 1978an, New Yorkera lekualdatu zen. Behin New Yorken finkatuta, Nancy Spero, Mary Beth Edelson eta Carolee Schneeman artista feministekin harremana izan zuen. Horiek izan ziren Wooster kaleko A.I.R Gallery ren fundatzaileak. Emakumeen eskutik kudeatutako lehen arte galeria izan zen, 1972an sortua. Mendieta proiektu horretara batu zen 1979an. Nancy Speroren eskutik, ezagutu zuen Carl Andre artista, gerora bere senarra izango zena.
Jaioterrira bueltan
1980. urtean, Kubara bueltatu zen. Jaioterriarekiko lotura egiteko yoruba izeneko sorginkeria erabiliko du bere produkzio artistikoan, esaterako, Death of a Chicken (1972) obran. Izan ere, obraren funtsezko osagaia odola izan zen. Sorginkerian odola bizi-indartzat irudikatuko da.
Heriotza
1983an Erroma Saria irabazi zuen eta Italiako hiriburura lekualdatu zen. Han ezkondu zen Carl Andrerekin, 1985eko urtarrilaren 17an. 8 hilabete geroago, bikotea New Yorkeko bere pisuan bueltan zela, liskar baten ostean, Carl Andrek Ana 34. solairutik behera bultzatu zuen. Carl Andre hilketagatik epaitu zuten, baina errugabetu zuten. Andreren abokatuak istripu bat izan zela edo Anak bere buruaz beste egin zuela defendatu zuen. Epaileak, arrazoizko zalantza zegoela egotziz, Carl Andre errugabetu zuen. Hortik aurrera hainbat protesta-ekintza antolatu dira Carl Andreren errugabetasuna salatzeko.
Ibilbide artistikoa
Ana Mendietaren lana autobiografikoa da. Identitatea, indarkeria, maitasuna, generoa, sexua, bizitza eta heriotza bezalako auzien inguruan mintzatzen da; betiere ikuspuntu espiritual eta sinbolismo bizi batekin landuta. Emakume latinoamerikar bezala, Ana Mendietaren lanek kritika gogorra egin zioten Estatu Batuetako gizarte patriarkal eta anglosaxoiari.
Glass on Body (1972)
Glass on Body izeneko performacearen bidez Ana Mendietak indarkeria matxista salatu zuen. Gorputz zatiak kristal baten kontra zanpatu zituen, gorputza jipoitua izan balitz bezala desitxuratuz.
Death of a chicken (1972)
Horma zuri baten aurrean, Ana Mendieta biluzik aurkeztu zen. Oilo bati lepoa moztu eta gerriaren altueran, odolgabetzen utzi zuen. Performanceak emakumeek pairatzen dituzten bortxaketak eta hilketak salatu zituen.
Sara Ann Otten gogoan (1973)
Sara Ann Otten gogoan izanda egindako performacea izan zen. Sara, 20 urte zituela, bortxatu eta erail egin zuten Iowako Unibertsitatean. Ana Mendietak, bere etxebizitzan, performance bat egin zuen. Bere burua biktima bezala aurkezten zuen, odolez beterik eta mahai bati lotua zegoela. Etxebizitzara lagunak gonbidatu zituen hilketaren eszena ikusteko.
1970eko hamarkadan, sortu berri ziren Land Art, Body Art eta Performance arte-generoekin esperimentatu zuen. Ana Mendietak hiru generoak batera landu zituen eta emaitzari earth body art izena eman zion.
Silhouette (1973-1980)
Silhouette izeneko seriean, bere gorputzaren siluetak aurkezten zituen naturan. Horrelakoak egiteko hostoak, adarrak, sua, odola, harea... bezalako elementu naturalez baliatu zen. Serie honen lehedabiziko siluetak Flowers on the body izena hartzen du. 1973. urtean egin zuen, Mexikon. Ana Mendieta biluzik agertu zen, hilobi zapoteka baten barruan, gorputza lorez estalita duela. Gorputza eta hilobia, natura, kontaktu zuzenean jarriz, bere jatorri latinoamerikarrarekiko lotura sortu zuen. Beraz, naturarekiko mimetizazioaren bidez, bere kubatar jatorrietara bueltatu nahi zuen. Ana Mendietak zioen "emakumezko gorputza eta paisaiaren arteko elkarrizketa sortu dut. Uste dut nerabezaroan nire jaioterritik atera izanaren emaitza zuzena izan dela. Umetokitik (natura izango dena) atera izanaren sentimenduak gainezkatzen nau. Artearen bidez unibertsora lotzen nauten loturak berrezartzen ditut".
Cave sculptures (1981)
Emakumezkoen gorputzak aurkeztu zituen labarretan zizelkaturik. Guacar (Gure Hilekoa), Guanaroca (Lehen Emakumea), Itiba Cachubaba (Odolaren Ama Zaharra)... bezalako jainkosak irudikatu zituen.
Body Tracks (1982)
Body Tracks izeneko piezan, orri zuri baten gainean irristatzen zen bitartean, esku eta besoekin arrasto luzeak eta lausoak sortu zituen.
Balhae
Balhae (발해,, Бохай, ) Koreako antzinako estatua, VIII. mendean Tae Cho-Yang korear jeneralak Mantxuriako iparraldeko eta Korea iparraldeko tunguen leinuez eratu zuena. Balhaen aginpidea Koguryo estatuko aristokratek zuten, horiek baitziren, 668. urtean Sillako estatuak mendean hartu zituen arte, Ipar Korean eta Mantxurian aristokrazia osatzen zutenak. Balhae T´ang txinar dinastiari zergak ordaintzen zizkion estatuetako bat zen (618-907). Garai horretan lurraldeak Sungari eta Amur ibaien arteko tarte osoa hartzen zuen. Balhaek burujabetasuna 627. urtean galdu zuen, Asiako erdialdeko khitan leinuek mendean hartu zutenean. Leinu horiek Txinako iparraldean kokatu ziren, eta Liao dinastia eratu zuten (947-1125).
Calypte anna
Calypte anna Calypte generoko animalia da. Hegaztien barruko Trochilidae familian sailkatua dago.
Bergueneuse
Bergueneuse Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bergueneuse udalerrian erroldatutako biztanleak 219 ziren. Familiak 85 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 20 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 29 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 99 etxebizitza zeuden, 86 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 98etxeak ziren. 86 etxebizitza nagusietatik 62 bere jabearen bizilekua ziren, 21 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 59 etxek bost zituzten. 75 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 53 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 131 ziren, horien artean 86 aktiboak ziren eta 45 inaktiboak ziren. 86 pertsona aktiboetatik 62 lanean zeuden (41 gizon eta 21 emakume) eta 24 langabezian zeuden (12 gizon eta 12 emakume). 45 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bergueneuse udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 223 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.643 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra higiezinen agentzia zen.
2000. urtean Bergueneuse udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra anbulantzia zen.