cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
J. C. Leyendecker
Joseph Christian Leyendecker (1874ko martxoaren 23a - 1951ko uztailaren 25a) alemaniar-estatubatuar ilustratzaile bat izan zen. Kartel, liburu eta publizitate ilustrazioengatik da ezaguna, The Arrow Collar Man izenez ezagutzen den pertsonaia komertzialagatik eta The Saturday Evening Post -en azal ugariengatik. 1896 eta 1950 artean, 400 aldizkari baino gehiago margotu zituen. American Illustration of Golden Age-n, The Saturday Evening Post -erako bakarrik, 322 azala egin zituen, eta iragarki-ilustrazio asko barneko orrialdeetarako. Beste artistarik, bi hamarkada geroago Norman Rockwell iritsi zen arte, ez zen hain sendo identifikatu argitalpen batekin. "Ia asmatu zuen aldizkari modernoaren diseinuaren ideia osoa".
Leyendecker-ek grabatu-enpresa batean lan bat lortu zuen eta Chicagoko Arte Eskolara joan zen John H. Vanderpoel-en gidaritzapean. Bost urte geroago, bere anaia Frankekin batera, Parisko Julian Academy of Art ("Académie Julian") joango zen.
Ipar Amerikara itzulita, hainbat enkargu garrantzitsu lortu zituen iragarki eta ilustrazio komertzialetarako. Charles Beach maitale eta bikotekidean oinarritutako publizitate-alkandora handi bat (Arrow Collar markakoa) diseinatu zuen eta garai horreko gizonen edertasuna ideala sortu zuen eta, iparramerikarrek izugarri imitatu zuten. Leyendecker-ek Hart, Schaffner & Marx markaren publizitate-ilustrazioak ere egin zituen.
Berrogei urtean zehar Leyendecker-ek Saturday Evening Post aldizkari estatubatuarraren azal asko ilustratu zituen. Guztira 300 ilustrazio inguru egin zituen edizio honetarako. Traje gorriz jantzitako agure potolo edo potolo alaia bezala mundu osoan ezaguna den Santa Claus-en irudia ezaguna egin zuen berak, baita haurtxoarena ere, urte berriaren etorreraren eta hasieraren irudikapen gisa. Nabarmentzekoa da, halaber, Saturday Evening Post-en 1900eko Gabonetako azalerako Hiru Errege Magoen erretratuaren eragina.
Leyendecker-ek propaganda-kartelak ere marraztu zituen Lehen Mundu Gerran jendea gerra-bonuak erostera animatzen zituztenak. Leyendecker-ek eragin handia izan zuen Norman Rockwell ilustratzaile ospetsuarengan, lagun minak izan ziren.
1914an Leyendecker anaiek jauregi bat eraiki zuten New Rochellen, New Yorken, non euren arrebarekin eta Josephen bikotekidearekin, Charles Beach, bizi ziren. Leyendecker Ilustratzaileen Elkartearen Ospearen Aretoan hautatu zuten 1977an.
Plocepasser superciliosus
Plocepasser superciliosus Plocepasser generoko animalia da. Hegaztien barruko Passeridae familian sailkatua dago.
Bilboaldea
Bilboaldea edo Bilbo Handia Bizkaiko erdialdean kokatzen den eskualdea da. Gaztelaniazko Gran Bilbao izenetik Bilbo Handia izena maiz erabiltzen bada ere, eskualdearen euskal izen arautua Bilboaldea da. Bilboko metropoli eremuko zatirik garrantzitsuena da, hura osatzen duten 35 udalerrietatik Bilboaldeko 26ak daudela. Gainera, Bizkaiko hamar udalerri populatuenen artean bederatzi Bilboaldekoak dira.
2018ko Alabamako gobernadore hauteskundeak
2018ko Alabamako gobernadore hauteskundeak 2018ko azaroaren 6an izan ziren, Alabamako gobernadorea aukeratzeko. Jarduneko gobernadore errepublikanoa, Kay Ivey, 2017ko apirilaren 10ean kargua hartu zuena, Robert Bentley gobernadoreak dimisioa eman ondoren, hauteskundeetara aurkeztu zen agintaldi oso baterako, eta Walt Maddox Tuscaloosako alkateari irabazi zion. Iveyk 2019ko urtarrilaren 14an egin zuen karguaren zina.
Bilboaldea
Muga egiten du iparraldera Mungialdea eta Abrako golkoarekin, ekialdera Busturialdea eta Durangaldearekin, hegoaldera Arratia-Nerbioirekin eta mendebaldera Enkarterriekin. Eskualdea 26 udalerriz osatzen da, izanik Bilbo hiriburua, eta guztira 850.000 biztanle baino gehiago ditu. Hala, Bizkaiko biztanleria handieneko eskualdea da, alde handiz. Hurrengo azpieskualdeetan banatu ohi da:
Garapen urteak
XIX. mende eta XX. mendeetako garapen industrial handiaren ondorioz, gaur egun Bilboaldea izenez ezagutzen den eskualdearen garapena gertatu zen. Industria, zerbitzu eta etxebizitza ugari eraiki ziren. Erdi Aroan sorturiko hiribildu askok horrela, aurretik ezagutu gabeko hazkundea bizi izan zuten.
Antzina Portugalete eta Bilbo izan ziren eskualdeko hiririk garrantzitsuenak; aipaturiko mende hauetan zehar, berriz, beste herri txiki askoren biztanleria izugarri hazi zen. Bilboaldearen kontzeptua beraz, industrializazioaren agerpenarekin bat dator. Bilboren hazkunde handia zela eta, bere inguruko elizateen anexioak bultzatu ziren, Abandoko Elizatearena XIX. mendearen amaieran, eta Deustuko Elizatea eta Begoñako errepublikarena XX. mendearen hasieran. Horixe izan zen lehenengo «Bilbo Handia», lehen anexioekin batera lortu zena.
Berez, «Bilbo Handia» (Gran Bilbao izenaz) eskualdearen agerpena frankismo garaian gertatu zen. Garai hartako agintaritzak, Bizkaiko probintzia hobeto egituratzeko asmoarekin, hainbat udalerriren arteko anexioak bultzatu zituen. Anexio horiek, anexionaturiko udalerrien iritzia kontuan hartu gabe egiten zirenez gero, kontrako iritzi asko sortu ziren,hori (1980ko hamarkadako desanexio prozesuaren arrazoietako bat izan zen).
Bilboren «beharrizanak» asetzeko Erandio, Sondika, Loiu, Lezama, Derio eta Zamudio anexionatu ziren 1940 eta 1966 urteen artean. Aurretik ezagutu gabeko hazkunde industrialak, milaka etorkin etortzea ekarri zuen, eta biztanle berri horien guztien etxebizitza beharrizanak asetzeko balio izan omen zuten anexio horiek. Dena den, Bilbok garai hartan baliabide urriak izateak, ondorengo hamarkadako krisialdi ekonomikoarekin batera, anexionaturiko herriek jasan zuten utzikeria areagotu baino ez zuen egin.
Desanexioak eta gaur egungo egoera
Utzikeria horrek, 1980/3 Legearekin batera (zeinaren bidez Bilboaldearen Korporazio Administratiboa desegin zen ), 1983. urteko desanexio oldea ekarri zuen. Urte hartan, 1940tik aurrera anexionaturiko udalerri guztien independentzia ekarri zuen. Gaur egun, Bilbo gune metropolitarraren erdigunea izaten jarraitzen du, inguruko herrietako biztanleak erakartzen dituena. Inguruko udalerrien egoera asko hobetu da garapenkeriaren urteetatik, eta gaur egun ez da bizi 1960ko hamarkadako utzikeria eta zerbitzuen falta bezalakorik.
Inguruko herriekin lotune administratiborik ez dagoen arren, Bilbo eta gune metropolitarrak bat bezala aritzen dira arlo askotan. Esaterako, garraio publikoa sustatzeko Bizkaiko Garraio Partzuergoak gune metropolitarreko garraio guztien arteko elkarlana bultzatu du azken hamarkadetan. Horrek, metropoliko bizilagunek garraio beharrizanak hobetu ditu. Etorkizunari begira, gero eta handiagoa izango da udalerri ezberdinen arteko elkarlana.
Itsasadarra
Bilboko itsasadarra eskualdearen ardatz naturala dugu, hiriburuan hasi (Abusu auzoan) eta Abran amaitu, Kantauri itsasoan.
Azken urteotan ingurua biziberritzen dabiltza, eta gaur egun bertan bizi den fauna gero eta ugariagoa da.
Cormarç
Cormarç Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Chauliodus danae
Chauliodus danae Chauliodus generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Cormarç
Biztanleria
2007an Colmars udalerrian erroldatutako biztanleak 385 ziren. Familiak 188 ziren, horien artean 72 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 48 bakarrik bizi ziren emakumeak), 72 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 238 ziren, horien artean 174 aktiboak ziren eta 64 inaktiboak ziren. 174 pertsona aktiboetatik 157 lanean zeuden (85 gizon eta 72 emakume) eta 17 langabezian zeuden (5 gizon eta 12 emakume). 64 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Colmars udalerrian 196 unitate fiskal zeuden, 389,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.207 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 52 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 7 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 25 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 3 igeltseroak, 1 margolaria, 5 zurginak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 1 ile apaindegia, 4 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 tintoreria.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen eta 1 arropa denda zen.
2000. urtean Colmars udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
René Auberjonois
René Murat Auberjonois (New York, 1940ko ekainaren 1a - Los Angeles, 2019ko abenduaren 8a) estatubatuar zinema eta telebista aktorea izan zen. Joachim Muraten eta Caroline Bonaparteren ondokoa zen.
1290eko hamarkada
1290eko hamarkadak 1290etik 1299. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
1300eko hamarkada
1300ko hamarkadak 1300etik 1309. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Plocepasser donaldsoni
Plocepasser donaldsoni Plocepasser generoko animalia da. Hegaztien barruko Passeridae familian sailkatua dago.
Joppa (Kornualles)
Joppa, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Hayle parrokian.
Varjão
Varjão Brasilgo udalerri bat da, Goiás estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Garage punk
Garage punk delakoa, garage rock eta punk rock azpigeneroen nahasketatik sorturiko musika estilo bat da. 1980ko hamarkadaren hasieran AEBetan sortu zen, baina bere sustraiak punk mugimenduan errotuak daude. Bere gai nagusiak umore eskatologikoa, sexua, drogak, festa eta rock and rolla dira, gizarteak ezarritako arauetatik askatzearen ikuspuntutik ikusitako kutsu antisozial bat ere badu.
Passow (Brandenburgo)
Passow Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ramón Mendizabal
Ramón Mendizabal Ametzaga (Santurtzi, -Badajoz, ) bizkaitar futbolaria izan zen, erdilari moduan aritu zena. Gerra Zibilean altxatuek armadara deitu eta hegazkin istripu batean hil zen.
Montpellierko tranbia
Tranbia 2000ko ekainaren 30an inauguratu zen, linearekin Mosson/Mausson eta Malbosc/Malbòsc geltokien artean, eta 2025ean linea jarriko da martxan.
84 geltokietatik, zortzin bi lineak gelditu eta bitan hiru lineak.
Aurrekariak
1880ko uztailaren 18tik 1883ra, Marseillako Omnibus Konpainia Orokorrak Montpellierren sortu zuen hipomozio sarea. Hiriak 55 000 biztanle inguru ditu. Hogeita hemeretzi zaldiek eta hogei kotxek sei line egiten dituzte, Écusson ibaia eta haren inguruak, eta Castèlnòu de Les. Hogeita hamar minutukoa edo ordubetekoa izaten da, lerroen arabera. Sare hori desagertu egiten da errailak eta zaldiak gaizki kudeatzeagatik.
Gerora, tranbia elektrikoen sare bat jarri zen martxan: lehenengo bi lineak 1897ko azaroan ireki ziren eta beste batzuk 1898ko hasieran. Montpellierreko lurraldea eta Castèlnòu de Les ondoko udalerria zaintzen dituzte, 7-15 minutuko kadentziarekin. Sareko korrespondentzia puntu nagusiak place de la Comédie dira hasieran, baina baita Montpellier–Saint-Roch geltokia eta Saint-Denis elizaren aurreko plaza ere.
Sarean izandako istripurik larriena 1943ko abenduaren 16an izan zen: 5. lineako arraun batek ezin du mantsotu boulevard Henri IV jaitsieran. Errailetatik irten eta place Albert I hautsi du. Zazpi hildako eta 23 zauritu daude. Trenbide, auto eta hareatza automatikoak zaintzeaz arduratzen dira.
Zaharkituta, automobilaren garapenarekin eta, batez ere, autobus lineen sare batekin lehian, 1949ko urtarrilaren 31n itxi zen tranbia zerbitzua.
Proiektua
1980ko hamarkadan Aramis esperimentu-proiektuarekiko interesa azaldu ondoren, Georges Frêcheko udalak hiru tranbia-lineako sarea sortzea proposatu du Montpellier barrutitik eta Montpellierko Garraiobideen Elkartetik. Orduko eztabaidak material gurpildunaren aukeraketari eta lehen linearen ibilbideari buruzkoak izan ziren. Bruno Barthez, Montpellierreko udalbatzako eskuineko oposizioko kide nagusietako bat, tranbiaren alde dago, Caengo garraio arinerako proiektuaren ereduaren arabera. Errailen gaineko trenbidearen eraikuntza-kostua baxuagoa da.
Périgny (Itsas Charente)
Biztanleria
2007an Périgny udalerrian erroldatutako biztanleak 6.709 ziren. Familiak 2.726 ziren, horien artean 644 pertsona bakarrekoak ziren (249 bakarrik bizi ziren gizonak eta 395 bakarrik bizi ziren emakumeak), 972 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 912 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 198 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Montpellierko tranbia
Proiektua
Lehenengo lineak Paillade eta mendebaldea lotuko ditu Odysseum jarduera auzo berriarekin, hiriko auzo garrantzitsuez hornituta: Euromedecine, Hôpitaux-Facultés, Ericson, SNCF geltokia, autobus geltokia, eta Antigone, bertan egiten baitira olinpiar igerileku bat eta erdiguneko mediateka bat. Desadostasunak Écussoneren bidegurutzean izango dira: dendariak boulevard du Jeu-de-Paumera pasatzearen kontra daude, automobil-arteria nagusietako bat baita, eta hiri zaharreko Foch eta logia kaleak harrigarriak dira. Azkenean, allée de la Citadelleren azpiko pasabide bat da, eta gero place de la Comédiera, zeina proposatu eta onartu egiten baita, nahiz eta kafezainen eragozpenak izan, haien terrazak arraunek bitan zatituko baitituzte.
Lehen lineak
2000ko uztailean irekia, lineak benetako arrakasta komertziala izan zuen bidaiari kopuruan, 131 655 garraio titulu lortu zituena 2006ko urriaren 6an, ostirala.
Périgny (Itsas Charente)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Montpellierko tranbia
Lehen lineak
Hala ere, linea horrek, eta 2006ko abenduaren 16an inauguratu zuten bigarrenak, errioxarrek eta hainbat goi mailako elkartek egindako kritikak jasotzen ditu. Erriberentzat, berriz, arraunak berandu arte autoz hustutako auzoetan igarotzeak eragiten duen zarata da kausetako bat. Merkatarien elkarteak kexu dira lanek iraun bitartean izandako galerengatik, batez ere tranbiak automobil sarbidea iraultzen duenean 113 errepide nazionala hiriarteko bulebarrean aldatzen denean Castèlnòu de Lesen, ekialdetik Montpellierrera sartzeko ardatz nagusia zelarik.
Périgny (Itsas Charente)
Etxebizitza
2007an 2.954 etxebizitza zeuden, 2.776 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 48 bigarren erresidentzia ziren eta 130 hutsik zeuden. 2.455 etxeak ziren eta 458 apartamentuak ziren. 2.776 etxebizitza nagusietatik 1.906 bere jabearen bizilekua ziren, 824 alokairuan okupaturik zeuden eta 46 doan lagata zeuden; 92 etxek gela bat zuten, 162 etxek bi zituzten, 363 etxek hiru zituzten, 899 etxek lau zituzten eta 1.260 etxek bost zituzten. 2.420 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.291 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.320 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Montpellierko tranbia
Lehen lineak
Hiritar-elkarte batzuek hautatutako zirriborroak kritikatzen dituzte, batez ere arraunak moteltzen edo itzulinguruak moteltzen dituzten erradio txikiko bihurguneak biztanle gutxiko auzoetan zehar. Hainbat linea urduritarako bide komunen amaieran, Saint-Roch geltokiaren aurrean bezala, non gaur egun linea igarotzen diren. lineako bihurgunea Verdanson ibaian behera, Lez ibaiaren ertzetan eta Antigoneko hegoaldean, pasaiariek linea hartu edo bi geltokiak oinez uztartu nahiago dituztenean, zama hausteko arriskua dago. Montpellierko Tramwayko kolektiboak, hasieratik, hirigunean lan egiteko proiektu azkarrago eta merkeagoa proposatzen du.
Périgny (Itsas Charente)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Montpellierko tranbia
Lehen lineak
Bi lineen itzulinguruek eta hiriaren topografiak, eta metropolian inguratzeko bide automobil faltak, argi uzten dute, neurri batean, lerro zuzenago eta zuzenagoen zirriborroak aurkitzeko zailtasuna, merkataritza-abiadura eta lerro horien erakarpena gutxitzeko arriskuaren aurrean. Castèlnòuen, pont de la Concorde ordez zubi urgarria jartzea, eta place Charles-de-Gaullen inguruan zirkulazioak egitea, automobilen zirkulazioa hobetzeko asmoz.
Périgny (Itsas Charente)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.484 ziren, horien artean 3.219 aktiboak ziren eta 1.265 inaktiboak ziren. 3.219 pertsona aktiboetatik 2.975 lanean zeuden (1.501 gizon eta 1.474 emakume) eta 243 langabezian zeuden (114 gizon eta 129 emakume). 1.265 pertsona inaktiboetatik 535 erretiraturik zeuden, 455 ikasten zeuden eta 275 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Périgny udalerrian 2.930 unitate fiskal zeuden, 7.066 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 21.637 euro zen.
Herselt
Herselt (nederlanderaz ahoskatua: ) Belgikako iparraldean dagoen hiria da, Flandriako Anberesko probintzian dagoena. Udalerriaren barruan herri hauek daude: Herselt bera, Ramsel, Blauberg, Bergom eta Varenwinkel. 2015eko urtarrilaren 1ean 14.399 biztanle zituen.
Périgny (Itsas Charente)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 543 komertzioetatik, 16 erauzte enpresak ziren, 10 janari enpresak ziren, 7 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 14 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresak ziren, 46 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 85 eraikuntza enpresak ziren, 129 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 16 garraio enpresak ziren, 17 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 15 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 33 finantziazio enpresak ziren, 23 higiezinen enpresak ziren, 80 zerbitzu enpresak ziren, 30 administrazio publikoko enpresak ziren eta 22 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Montpellierko tranbia
Lehen lineak
2019ko abenduaren 2an, lineko bi arraunlarik talka egin zuten Saint-Éloi/Sant Alòi eta Occitanie/Occitània geltokien artean. Guztira 44 zauritu izan dira oso arin, suhiltzaileek jakinarazi dutenez. Trafikoa berehala eten eta autobusek ziurtatu zuten.
Périgny (Itsas Charente)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 112 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 14 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 10 igeltseroak, 11 margolariak, 14 zurginak, 9 iturginak, 13 argiketariak, 6 eraikuntza enpresak, 5 ile apaindegiak, 2 albaitariak, 1 aldi baterako lan enpresa, 10 jatetxeak, 6 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 16 establezimendu komertzialetatik, 1 brikolaje denda handi zen, 1 120 m2 baino gehiagoko denda zen, 3 okindegiak, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 altzari denda zen, 1 kirol-denda zen, 1 drogeria zen, 2 lurrin-dendak eta 2 lore-dendak ziren.
Montpellierko tranbia
Hirugarren linea
Juvinhac eta Montpellierren hegoaldearen arteko hirugarren lineak, 2012an martxan jarri zenak, hegoaldeko terminoaren arazoa dakar. 2006aren bukaeran, onura publikoko ikerketarako, bi adarretan banatzea proposatzen da, Latas eta Peròus aldera. Izan ere, 2005eko urtarrilean Palavàs Montpellierreko hirigunetik ateratzeak eta bi taldeetako hautetsien arteko harremanak apurtzeak hondartzak ahalik eta hurbilen amaitzea ekarri zuten. Montpellier-Mediterraneo aireportuko desertua, Mauguiòko lurraldetik, ez da aipatzen lineak Carnonetik igaro behar duela, 1,5 kilometro inguru.
lineak Juvinhac eta Lattes–Centre/Latas–Centre edo Pérols–Étang de l'Or/Peròus–Estanh de l'Òrt lotzen dituhau da tranbiaren sareko lehen linea Montpellierretik hegoaldera. 2012ko apirilaren 7an inauguratu zen linea bezala. linea bezala, Montpellierren mugetatik aurrera bide bakarretik doa Mosson eta Juvinhacken artean, Boirargues eta Latas erdiguneen artean eta Boirargues eta Peròus artean.
Périgny (Itsas Charente)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
Montpellierko tranbia
Laugarren linea
Saint-Denisen eta Albert I.aren arteko laugarren linea Montpellierreko hirigunea inguratuko zuen begizta bat izango zela uste zen hasieran. Hirugarren linearekin batera inauguratu zen 2012ko apirilaren 7an, oraindik amaitu gabe zegoela. 2016ko uztailaren 2an jarri zuten martxan.
Périgny (Itsas Charente)
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Montpellierko tranbia
Laugarren linea
Inauguratu zutenetik, Albert I.aren Saint-Deniseko postrea hartzen du, eta 2015eko udan, lanak egiten ari dira Montpellierreko erdigunea lotzen duen biribilgunea eratzeko. Biribilgune honetako lantaldea ere linerako erabiliko da. lineak Rives du Lez eta Corum arteko linearen trazatu zaharra erabiltzen du. Albert I behin-behineko terminalean aldaketa bermatzeko, trenbide bat jarri zuten, eta aldi berean garaje-bide bat ezarri zuten bihurgunerako eta arraun baten garajerako, puntako orduen zain. Linea hau zirkular gisa egiteko lanak 2014ko urrian hasi ziren, eta lineari itxaron gabe, haren gauzatzea lotuta baitzegoen. Louis Blanc eta Observatoire arteko tarte hori 2015eko 4. hiruhilekoaren hasieran amaitu ondoren, zerbitzua 2016ko uztailaren 2an hasi zen, inaugurazioaren biharamunean.
Hubová
Hubová Eslovakiako udalerri bat da, Ružomberokeko barrutian kokatuta. 16,70 km²ko azalera du eta 1064 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1425. urtekoa da.
Montpellierko tranbia
Geltokiak
Montpellierko tranbiaren geltokiak Montpellier-Mediterraneo metropola kudeatzen eta mantenetzen ditu 2015etik. Hala ere, Transports de l'agglomération de Montpellier enpresak, ditu trenak eta horiek ustiarteaz arduratzen da.
Aparkalekuak
Tranbia sareak guztira 16 P+Tram ditu, edo bestela, errelebuko parkeak, 5 000 plaza baino gehiagorako. Tranbia baten ondoan aparkatu ahal izango dute eta zuzenean hirigunera iritsiko dira. TaM harpidedunek ez dute erosi behar txartelik aparkalekuan sartzean. Abonatuta ez daudenentzat Forfait P+Tram bat erosi behar da (bat autoko langile guztientzat) 4,80 euro ohiko tarifan edo 3,60 euro Montpellierreko metropoliko biztanleentzat. Kontuan izanik aparkaleku batzuek ez dutela hori proposatzen eta hurbileko aparkalekuak direla esaten dela. 24 orduz eta 7 egunaz zabalik daude.
Ustiapena
Sarea Transports de l'agglomération de Montpellier usiatzen du Montpellier-Mediterraneo metropolak kudeatutako trenbide eta geltokietan.
Flota
Gaur egun, flota 87 arraunlarik osatzen dute, Alstomek 2014ko azaroaren 8an eraikiak.
Tarifak
Bidaia baten prezioa 1,60 eurokoa da 2019ko urtarrilaren 1ean. 10 bidaiako txartelak 10 euro balio du, txartel batek 4,30 euro, asteroko txartelak 17,10 euro, hileko txartelak 52,00 euro eta urteko txartelak 481,50 euro. Era berean, badira taldekako tarifak eta murrizketak eskola, ikasle, gazte, senior, talde, familia eta familia ugarientzat. Txartelek eta abonu-txartelek tranbian eta autobusetan ibiltzeko aukera ematen dute. Txartelak tranbia estazio guztietan (titulu mota guztiak) dauden automatoetan eros daitezke. Txartel batek TaM sare osoan balidazio mugagabeak baimentzen ditu ordubetez, gehienez ere lehen eta azken balidazioaren artean.
Guneak
Ez dago guneak Montpellierko tranbian.
6. linea
2009ko urtarrilaren 26an, tranbia batzorde batek 6. lineko proposamen bat zabaldu zuen Europako Plaza eta Villa Dame-de-Sablassou geltokien artean, udalerri horretako hegoaldeko auzo eta jarduera eremuen bidez. 5 kilometroko luzera izango du, eta tranbiaren eta lineak lotu beharko lituzke eta tranbia-tren intermodalitatea eman Sablassou truke-aparkalekuaren parean dagoen trenbide-geltokiaren proiektuarekin. 2014an eta Philippe Saurelek Montpellierreko alkatetza eta enfrentamenduaren buru aukeratu ondoren, lerro berrien proiektu guztiak zalantzan jarri ziren. 2018ko abenduan, Phillipe Saurelek tranbiaren garapenari amaiera eman nahi dio, modu alternatibo merkeagoei lehentasuna emanez. Beraz, ez da seigarren lerrorik egongo. 2019ko ekainean, 6. linearen ibilbidea aipatu zen Montpellierko igarotze azkarreko autobusaren lehen linean, Métronome izenekoa. 2020an inauguratuko dute.
1. linea
Montpellier–Sud de France geltokia Nimes eta Montpellierreko trenbide berrian egiteko, lineak 1,3 kilometroko luzera izango du. Tren geltoki berria eta auzo berria zerbitzatuko ditu. 2013 hasieran, hedapen honen xedapen teknikoak oraindik ez dira ezagutzen.
2. linea
linearen luzapenak aipatu dira, Castèlnòu de Lesdik ipar-ekialdera, Càstriaserako norabidean, eta hego-mendebalderantz, Sant Joan de Vedatsdik harantzago, batzuetan 7. linearen azpian. Hedapen hauek Frantziako ferratutako Raulen enfrentamendu desitxuratuak berrerabil ditzakete. Hala ere, 2013an zati horiek ez dute epe argirik izango, eta, beraz, horien gauzatzea hipotetikoa izango da gaur egun ezagutzen dugun egoeran.
3. linea
2014an Philippe Saurel aukeratu zutenetik, Montpellierreko udaletxearen eta enfrentamenduaren buru, linearen luzapenak aztertzen ari dira gaur egun turismoa garatzeko. Michel Delafosse 2020an hautatu zuten alkatea linea zabaltzearen alde dago, Mediterraneoko Itsasotik 3km-ra gelditzen baita gaur egun. Baina urrezko Lurraldearen kolektibitatea, Montpellierretik gertu dauden udalerrien artean dagoena, ez dirudi horrelako proiektu batek konbentzitzen duenik.
Périgny (Itsas Charente)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jagellondarrak
Jagellondarrak (Jogailos) Lituanian jatorria zuen errege dinastia izan zen, XIV. eta XVI. mendeen artean Erdialdeko Europako herrialde batzuetan (gaur egungo Lituania, Bielorrusia, Ukraina, Polonia, Letonia, Estonia, Kaliningrado, Errusia eta Hungariako zatiak) erreinatu zuena. Familia, Gediminda lituaniar dinastiaren adar bat zen.
Dinastia honetako partaideak Lituaniako duke handiak izan ziren 1377-1392 eta 1440-1572 bitartean. Ladislao II.a Jagellon, Lituaniako lehen printzea, izan zen dinastia horretako Poloniako lehen erregea, 1386an Hedwige erreginarekin ezkondu ondoren. Etxe honek 1386-1572 bitartean erreinatu zuen Polonian, ondoko errege hauekin: Ladislao II.a, Ladislao III.a, Kasimiro IV.a, Joan I.a Alberto, Alexandro I.a, Sigismundo I.a eta Sigismundo II.a. Poloniatik kanpora, Hungarian 1440-1444 eta 1490-1526 bitartean (Ladislao II.a, Ladislao VI.a eta Luis II.a) eta Bohemian 1471-1526 bitartean (Ladislao VI.a eta Luis II.a) gobernatu zuen Jogalia dinastiak.
Antunes da Silva
Armando Antunes da Silva (Evora, 1921 - ib., 1997) portugaldar kontakizun-idazle eta olerkigilea izan zen. Bere herriko nekazari pobreen aldeko lanean nabarmendu zen, eta jarduera horri eskaini zion literatura-lan askoren edukia; izan ere, lan gehienetan, bai olerkietan zein hitz lauzkoetan, bere herriko nekazari-inguruetako gizarte- eta ekonomia-desberdintasunen gaia erabili zuen.
Antonio de Oliveira Salazarren diktadurari aurre egin zion, eta horren eraginez erbestean bizi izan zen berrogei urtez. Lehen ipuin-bilduma 1946an eman zuen argitara, Gaimirra izenburupean; haren ondoren idatzi zituen zenbait olerki-liburu, besteak beste, Esta terra nossa (1952, Gure lur hau) eta Canzoes do vento (1957, Haizearen abestiak). Geroago eleberrigintzan murgildu zen, arrakasta handiz, eta hiru maisulan eman zituen argitara: Suáo (1960), Alentejo é sangue (1966) eta Terras velhas semeadas de novo (1976).
Zein?
Zein? Sopuerta eta Barakaldoko (Bizkaia) kideez osatutako taldea da. Ama Say taldeko kideek, desagertu eta gutxira sortu zuten 2000ko hamarkada hasieran. Garage, Pop, Noise edo Rock estiloak ditu ardatz.
Kanpo estekak
<li> 🇪🇺 Metak diskoetxearen zigilua <li> 🇪🇺 [http://www.myspace.com/zeindazein Zein? taldearen myspacea]
Vertente do Lério
Vertente do Lério Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Laurens Van der Post
Laurens Van der Post (Philippolis, 1906ko abenduaren 13a - Londres, 1996ko abenduaren 16a) hegoafrikar idazlea izan zen.
Bere obra guztia Afrikako herrietako kultura zabaltzeko asmoaz idatzia dago. Lehen eleberria Probintzietan (1934) Hegoafrikako arrazakeriaren aurkako lehen salaketetako bat izan zen. Bigarren Mundu Gerran hiru urte igaro zituen kontzentrazio-esparru batean, eta esperientzia hartan oinarri hartuta Hazia eta ereilea (1963) eta Ilberriko gaua (1970) idatzi zituen. Bi liburu horietako lehenengoan oinarri hartuta Eguberri on, mister Lawrence! filma egin zen, 1983an. Beste zenbait lan aipagarri: Flamenko luma (1955); Jung eta gure garaiko historia (1976); Beste pertsona bat izan (1982); Blady (1991). Boskimanoen kulturarekin eta zibilizazioarekin liluratuta, Kalahariko mundu galdua (1958), Ehiztariaren bihotza (1961), Marisorgin baten kantua (1975), Boskimano baten testamentua (1984), eta Boskimano zuri batekin paseeran (1986) idatzi zituen.
Adrien-Marie Legendre
Adrien-Marie Legendre ( ahoskatua; Paris, 1752ko irailak 18 - ib., Frantzia, 1833ko urtarrilak 10) frantziar matematikari bat izan zen. Ekarpen garrantzitsuak egin zituen estatistika, zenbakien teoria, aljebra abstraktua eta analisi matematikoaren esparruetan.
Le Petit-Mercey
Le Petit-Mercey Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Petit-Mercey udalerrian erroldatutako biztanleak 105 ziren. Familiak 40 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Adrien-Marie Legendre
Bere lanaren zati handi bat ondoren beste batzuk hobetu zuten: bere lanek polinomioen erroetan Galoisren teoria inspiratu zuten, Niels Henrik Abelen funtzio eliptikoei buruzko lanak Legendreren lanen gainean eraiki ziren, Gaussen estatistikari eta zenbakien teoriari buruzko lanaren zati batek Legendrerena osatzen zuen.
1830ean n = 5 esponentearentzat Fermaten azken teoremaren demostrazio bat aurkeztu zuen, ia Peter Gustav Lejeune Dirichletekin aldi berean, 1828an aurkeztu zuena.
Le Petit-Mercey
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Adrien-Marie Legendre
Zenbakien teorian erreziprokotasun kuadratikoaren legea proposatu zuen, ondoren Gaussek frogatu zuena. Zenbaki lehenen banaketan eta zenbakien teoriari analisiaren aplikazioan lan aitzindariak ere egin zituen. 1796an bere zenbaki lehenen teoremaren konjetura egiazko bezala frogatu zuten Jacques Hadamardek eta Charles Jean de la Vallée-Poussinek 1898an.
Le Petit-Mercey
Etxebizitza
2007an 41 etxebizitza zeuden, 40 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 1 bigarren erresidentzia bat zen. 36 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 40 etxebizitza nagusietatik 33 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek hitu gela zituzten, 15 etxek lau zituzten eta 21 etxek bost zituzten. 36 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 22 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Pakorus II.a
Pakorus II.a —— Partiar Inperioko erregea izan zen, gutxi gorabehera 78 eta 105. urteen bitartean. Vonones II.aren semea eta Vologeso I.aren anaia izan zen, norengandik Media Atropatene erresuma jaso zuen tronuratua izan ondoren. Vologeso I.a hil ondoren, Pakorus Vologesoren anaia eta oinordekoa izan zen Vologeso II.aren aurka matxinatu zen, garaitu eta tronutik kenduz.
Dion Kasioren arabera, Pakorusek Osroene erresuma Abgar VII.ari saldu zion, eta Amiano Martzelinoren arabera, Ctesifonte hiria zabaldu zuen eta bere harresiak eraiki zituen.
101ean, Pakorusek enbaxada bat bidali zion Txinako Han dinastiari, Partia Ansiek erresuma bezala bataiatu zuena (Anxi egungo ahoskeran). Dirudienez, Trajano enperadorearekin ere izan zuen harremana, antonino leinukoa, nori zenbait kexu egin zizkion.
Le Petit-Mercey
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 70 ziren, horien artean 55 aktiboak ziren eta 15 inaktiboak ziren. 55 pertsona aktiboetatik 50 lanean zeuden (28 gizon eta 22 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 15 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 7 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Pakorus II.a
Bere txanpon ugarietan "Artsazes Pakoro" deitzen du bere burua. Bere izen propioari eginiko aipamen honek, Artsazes errege izenarekin elkartuta, erresumako tronua okupatu nahi zuten arerioak zituela adierazten du. Horietatik hiru euren txanponengatik ezagutzen dira: Vologeso II.az gain, horien artean Artaban III.a (80-90) eta Vologeso III.a, gutxi gora-behera 105etik, zeuden.
Chionactis occipitalis
Chionactis occipitalis Chionactis generoko animalia da. Narrastien barruko Colubridae familian sailkatuta dago.
Pakorus II.a
Pakorus 105 inguruan hil zen, eta bere oinordekoa bere anaia Osroes I.a izan zen, bere heriotza Vologeso III.ak Partiar Inperioko ekialdeko toki zabaletan gobernatzeko probestu zuen arren.
Le Petit-Mercey
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 higiezinen enpresa zen.
2000. urtean Le Petit-Mercey udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Adrien-Marie Legendre
Legendrek funtsezko lana egin zuen funtzio eliptikoen azterketan, integral eliptikoen sailkapena barne hartuz. Baina Abel izan zen analisia amaitu zuena Carl Gustav Jakob Jacobiren funtzioen alderantzizkoak aztertzean.
Fotoi
Fisikan, fotoia (grezieratik φως, fos, "argi") oinarrizko partikula bat da, elkarrekintza elektromagnetikoaren kuantua da eta argiaren zein erradiazio elektromagnetikoaren gainerako forma guztien funtsezko "unitatea" da. Indar elektromagnetikoaren partikula eramailea ere bada. Indar honen efektuak erraz beha daitezke bai eskala mikroskopikoan zein eskala makroskopikoan; izan ere, fotoiak ez duenez masarik, funtsezko elkarrekintzak distantzia luzera gerta daitezke. Oinarrizko partikula guztietan bezala, fotoietan mekanika kuantikoak agintzen du eta uhinenak zein partikulenak diren ezaugarriak agertzen dituzte. Esaterako, fotoi batek errefrakzioa jasan dezake leiar bat zeharkatzen duenean, baina partikula modura ere jokatzen du eta emaitza zehatza ematen du bere momentu kuantitatiboa neurtzen denean.
Adrien-Marie Legendre
Legendreren eraldatuagatik ere ezaguna da, mekanika klasikoaren lagrangiar formulaziotik hamiltondarrera pasatzeko erabilia. Termodinamikan ere erabiltzen da barne energiatik abiatuta Helmholtz eta Gibbsen energia askeen entalpia lortzeko.
Fotoi
Fotoiaren kontzeptu modernoa Albert Einstein zientzialariak garatu zuen argiaren uhin-eredu klasikoarekin bat ez zetozen behaketa esperimentalak azaltzeko. Fotoiaren ereduak azaldu nahi zuen, batez ere, argiaren energia maiztasunaren mendekoa zela eta materiak eta erradiazio elektromagnetikoak oreka termikoan egoteko zuten gaitasuna azaldu zuen. Behaketa anomaloak azaltzeko ere erabili zen, esaterako gorputz beltzen erradiazioaren propietateak. Beste fisikari batzuek, batez ere Max Planck-ek, eredu erdiklasikoak erabiliz saiatu ziren azaltzen azken hau, argia Maxwell-en ekuazioen bidez azalduz eta argia igorri eta xurgatzen duten objektu materialak kuantizatuak direla esanez. Eredu erdiklasiko hauek mekanika kuantikoaren garapenean lagundu zuten arren, geroago egindako esperimentuek Einsteinen hipotesia, argia bera kuantizatua dagoela alegia, baliozkotu zuten. Argiaren kuantuak, beraz, fotoiak dira.
Partikulen fisikaren alorreko eredu estandar modernoan, fotoiak eremu elektriko eta magnetikoen sorreraren arduradunak dira, eta aldi berean fotoien ondorioz lege fisikoek nolabaiteko simetria erakusten dute leku-denboraren puntu guztietan. Fotoien berezko propietateak, esaterako karga elektrikoa, masa inbariantea eta spin-a, gauge simetria honen propietateen araberakoak dira.
Fotoien kontzeptuak aurrerapen garrantzitsuak eragin ditu fisika teorikoan eta esperimentalean, adibidez laserren sorrera, Bose-Einstein kondentsazioaren aurkikuntza, kuantu-eremuen teoria edo mekanika kuantikoaren interpretazio probabilistikoa. Fotokimikan, bereizmen handiko mikroskopian eta distantzia molekularren neurketan aplikatu izan da. Berriki, fotoiak konputazio kuantikoko elementu modura aztertu izan dira, bai eta komunikazio optikoen aplikazio sofistikatuetan ere, hala nola kriptografia kuantikoan.
Ezaugarri fisikoak
Fotoiak ez dauka masarik, ez dauka karga elektrikorik eta ez da berez desintegratzen espazio hutsean. Fotoi batek bi polarizazio-egoera posible ditu eta hiru parametro jarrairen bidez deskribatzen da modu zehatzean: bere uhin-bektorea (λ uhin-luzera zehazten duena), bere norabidea eta bere hedapena. Fotoia elektromagnetismoaren gauge bosoia da, eta beraz, fotoiaren beste zenbaki kuantikoak (esaterako leptoi-zenbakia, barioi-zenbakia eta zaporedun zenbaki kuantikoak) zero dira.
Espazio hutsean, fotoia c abiaduran (argiaren abiadura) higitzen da eta bere energia eta momentua bidez adierazten dira, non p p momentu-bektorearen magnitudea den.
Clive Owen
Clive Owen (1964ko urriaren 3a, Coventry, Ingalaterra) erregularki Hollywood eta estatubatuar film independenteetan antzeztu ohi duen aktore ingelesa da.
2005an Closer filmean burututako antzezpenari esker Clivek aktore onenaren Oscar Sarientzako izendapena lortu, eta Urrezko Globoa eta BAFTA sariak irabazi zituen.
Mombuey
Mombuey Zamorako probintziako iparraldean dagoen udalerria da, La Carballedako eskualdearen herriburua dena. Fresno de la Carballeda eta Valparaíso herriek osatzen dute udalerria.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 438 biztanle zituen.
Ondarea
La Asunción eliza, dorre erromaniko ederrarekin, 1931an hartu zuten monumentu historiko-artistikotzat.
Tenpluko ordenak egindakoa da egile batzuen arabera, eta kanpandorreaz gain talaiaren funtzio militarrak ere bete egin izan ditu beste garai batzuetan.
Epomophorus labiatus
Epomophorus labiatus Epomophorus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Pteropodidae familian sailkatuta dago.
Rostock barrutia
Rostock barrutia (alemanez Landkreis Rostock) Alemaniako Mecklenburg-Aurrepomerania estatuaren erdialdea hartzen duen eskualdea da. Rostock Hansa hiria inguratzen du eta Güstrow da hiriburua.
Hiriak
Bost hiri aske, lau udalerri eta 14 Amt (herrien elkarketa) ditu:
2014ko Alabamako gobernadore hauteskundeak
2014ko Alabamako gobernadore hauteskundeak 2014ko azaroaren 4an izan ziren, Alabamako gobernadorea aukeratzeko.
Robert J. Bentley jarduneko gobernadore errepublikanoa bigarren agintaldirako aurkeztu zen berriro. Parker Griffith ordezkari demokrata ohia garaitu zuen hauteskunde orokorretan. Hala ere, Bentleyk bi urte baino ez zituen bete agintaldian; 2017ko apirilean dimisioa eman zuen eskandalu baten ondorioz, eta Kay Ivey gobernadoreordeak ordezkatu zuen.
Nortasuna eta Ekintza
IDeAren lehendakaria Gaetano Quagliariello da, Erakunde Erreformen ministro ohia.
Beerse
Beerse (nederlanderaz ahoskatua: ) Belgikako iparraldean dagoen hiria da, Flandriako Anberesko probintzian dagoena. Udalerriak Beerse eta Vlimmeren herriak hartzen ditu bere barruan. 2015eko urtarrilaren 1ean 17.167 biztanle zituen. Janssen Pharmaceutica farmakoen konpainiak udalerri honetan du bere egoitza nagusia.
Industria
Hainbat enpresek dute egoitza Beersen, horietako batzuk:
Grancey-le-Château-Neuvelle
Biztanleria
2007an Grancey-le-Château-Neuvelle udalerrian erroldatutako biztanleak 266 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 36 pertsona bakarrekoak ziren (24 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 157 etxebizitza zeuden, 112 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. 140 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 112 etxebizitza nagusietatik 80 bere jabearen bizilekua ziren, 27 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 20 etxek hiru zituzten, 19 etxek lau zituzten eta 71 etxek bost zituzten. 79 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 52 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 47 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 157 ziren, horien artean 116 aktiboak ziren eta 41 inaktiboak ziren. 116 pertsona aktiboetatik 109 lanean zeuden (60 gizon eta 49 emakume) eta 7 langabezian zeuden (2 gizon eta 5 emakume). 41 pertsona inaktiboetatik 19 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Grancey-le-Château-Neuvelle udalerrian 106 unitate fiskal zeuden, 241 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.716 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Grancey-le-Château-Neuvelle udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.128 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola 1 eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1310eko hamarkada
1310eko hamarkadak 1310etik 1319. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Ludwigslust-Parchim
Ludwigslust-Parchim barrutia (alemanez Landkreis Ludwigslust-Parchim) Alemaniako Mecklenburg-Aurrepomerania estatuaren hego-mendebaldea hartzen duen eskualdea da. Parchim da hiriburua.
Hiriak
Bost hiri aske 17 Amt (herrien elkarketa) ditu:
Vivian Maier
Vivian Maier (New York, 1926ko otsailaren 1a - Chicago, 2009ko apirilaren 21a) ume zaintzaile eta argazkilaria izan zen. Bere obra kaleko egunerokotasuneko jardueratan bideratuta dago. Vivian Maierren obra haren heriotzaren ostean ezagutzera eman zen,  John Maloof en eskutik.
Biografia
Vivian Maier New Yorken jaio zen 1926an. Bere gurasoak, Maria Jaussaud Justin frantsesa eta Charles Maier austriarra, emigrante europarrak ziren. Etengabe banandu eta berriro elkartu ziren. Vivian Maierrek anai bakarra izan zuen, 1920an jaioa eta eskizofrenikoa. Maier familia behin betiko banandu zenean anaia aiton-amonek zaidu zuten eta Vivian bere amarekin Jeanne Bertrand argazkilariaren etxera bizitzera joan zen. 1932an Vivian, bere ama eta Jeanne Bertrand azken bien jaioterrira mugitu ziren, alpe frantsesetan kokatuta dagoen Champsaur herrira, alegia. Bertan Vivian Maier eskolara joan zen.
1938an New Yorkera itzuli ziren. Vivian Maier panpina fabrika batean lanean hasi zen eta ondoren ume zaintzaile izan zen 40 urtez. Umeak eskolan zeuden bitartean Vivian Maierrek hiria zeharkatzen zuen argazkiak egiten. 50eko hamarkada hasieran frantziar izeba baten baserria oinordetzan jaso zuen eta salmentaren diruarekin garaiko argazki kamera hoberenetakoa erosi (Rolleiflex-a) eta munduan zehar bidaiatu zuen.
1956an Chicagora mugitu zen bizitzera, non ume zaintzaile jarraitu zuen. Bertan lanean zegoen etxeko familiak beretzako utzitako komun txikian argazkiak errebelatzen zituen. Umean hazi heinean, Maier familiaz aldatu behar zen, beraz ezin zituen bere argazkiak beti errebelatu. Ondorioz, karrete gehienak errebelatu gabe utzi zituen. Garai hartan argazki koloredunak egiten hasi zen kodak karreteekin eta hainbat reflex kamerekin.
90 hamarkadan geroz eta zailagoa egiten zitzaion lana aurkitzea. Chicagon zaindutako Gensburg familiaren semeek apartamentu baten alokairua ordaindu zioten. Maierrek urteetan zehar gordetako bere gauza guztiak alokairupeko trasteleku batean gorde zituen. Maierrek alokairu hori ordaindu ezinean, bertako bere ondasunak enkantean jarri ziren, bere karrete, bideo, audio kasete eta argazki errebelatuak barne.
2008ko azaroan Vivian Maier lurrera erori eta buruan kolpea hartu zuen. Ordutik, zaharren-egoitza batean egon zen eta hilabete batzuen buruan hil zen, 2009ko apirilean, 83 urterekin.
Lanaren onarpena
2007an Maierrek bere trastelekuaren alokairua ordaintzeari utzi zion eta barruko ondasun guztiak saldu ziren. John Maloofek erosi zituen eta bere negatiboak aurkitzean hauek interneten saltzen hasi zen eta hauek arrakasta handia jaso zuten. Allan Sekula argazkilaritza kritikaria Maloofekin kontaktuan jarri zen Maierren argazki eta negatiboen balio artistikoaz ohartaraziz. Ordutik, John Maloofek material horiek babestu eta Vivian Maierren inguruan ikertzen hasi zen. 2009ko apirilean Vivian Maier hil zenez, John Maloof bilakatu zen haren ondarearen jabe, Maloof Bilduma sortuz. Maierren materialarekin egindako lehen erakusketa 2010. urtean egin zen Danimarkan, Bruun’s Galleri-n. Chicagon egin zen lehen erakusketa 2011ko apirilean egin zen “Finding Vivian Maier” izenarekin, Chicago Cultural Center-en. 2013an John Maloofek Charlie Siskel ekin batera Maierren inguruko dokumentala egin zuen, “Finding Vivian Maier” izenekoa. Filmak sari ugari jaso zituen mundu osoko zinema festibaletan. 2014.urtean filmak Oscar retan hautatua izan zen, film luze hoberena kategorian.
Argazkilaritza estiloa
Vivian Maierren estiloa “Street photograhy” ereduak katalogatzen da, izan ere, kaleko ezenak, pertsonak, egoerak edota objektuak erregistratu zituen. Hala ere, horren barruan hainbat argazki mota sailkatzen dira.
Erretratuak
Vivian Maierren interesa ez zegoen eraikinetan edo paisaietan, pertsonak ziren bere interesgune nagusia. Kaletik aurkitzen zituen pertsonei erretratuak egin zituen batez ere. Argazki batzuk oharkabean ateratzen zituen eta beste batzuk, aldiz, argazkia egin nahi zien pertsonei argazkirako posatzeko eskatzen zien. Maier ume zaintzailea zenez, sentsibilitate berezi zuen umeekin. Horrenbestez bere erretratu asko umeenak dira. Kalean aurkitzen zituen pertsona xumeetatik pertsona dirudun eta eleganteetara egin zituen argazkiak. Adin, klase eta estatus guztietako pertsonak erretratatu zituen.
Autorretratuak
Esaten da Maier autorretratuak ustekabean lantzen hasi zela, bere itzalaren argazkiak egiten hasi zenean. Aitzitik, bere ondasunak aurkitu zirenean, horien artean pintura eta argazkilaritzari buruzko liburuak aurkitu ziren, beraz, nahiz eta arte ikasketak ez burutu, bere ezagutzan sakondu zuen bere kabuz. Hasieratik bere burua autoerretratatzen hasi zen kasualitatez aurkitzen zituen ispiluetan, kristaletan, azalera metalikoetan...