cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anguerny
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 570 ziren, horien artean 426 aktiboak ziren eta 144 inaktiboak ziren. 426 pertsona aktiboetatik 405 lanean zeuden (209 gizon eta 196 emakume) eta 20 langabezian zeuden (9 gizon eta 11 emakume). 144 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 83 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Anguerny udalerrian 267 unitate fiskal zeuden, 817,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.465 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina eta 1 argiketaria.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Anguerny udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 300 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an 2 haur-eskola eta inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kortse
Bularretakoak modan jarri zirenean, 1920ko hamarkadan, gerruntzeen erabilerak behera egin zuen.
Moda
Gaur egun, soina goratzeko erabiltzen da, saihets-hezurren goiko partean presioa eginez, bularrak igoz eta gerria nabarmenduz. Hala ere, antzinean emakumeek bularrak ezkutatzeko eta gizonek argal-itxura emateko erabiltzen zuten.
Medikuntza
Bizkarrezurreko arazoak edo barne-lesioak dituzten pertsonak gorputz-enborra immobilizatzen duten kortseak erabili ditzakete, betiere medikuaren aholkuarekin kalte berrien sorrera ekiditeko.
Monterey konderria (Kalifornia)
Monterey konderria (Monterey County) Kaliforniako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Salinas da. 2010eko zentsuaren arabera 415,057 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
Monterey konderriak 976,742 kilometro koadro ditu. Horietatik 127,071 ura dira. Beste 84,967 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,02 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 415,057 pertsonetatik 366,438 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 230,003 dira. 11,300 beltzak edo afroamerikarrak. 1,361 amerikar natiboak ziren eta 1,868 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 23,777 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 741 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 9,572 pertsonek kokatzen zuten.
Rostov Don
Rostov Don (Росто́в-на-Дону́) Errusiako hiria eta portua da, erresumaren hego-mendebaldean dagoen Rostov oblasteko hiriburua. Don ibaiaren bokalean kokatzen da, Azov itsasoaren ertzean. 2010ean 1.089.261 biztanle zituen.
Historia
1749. urtean sortu zuten hiria eta 12 urte geroago gaztelua eraiki zuten. Gazteluaren inguruan garatu zen hiria eta XIX. mendean garrantzi handia lortu zuen Errusiako barnealderako merkataritza jarduerarako zituen komunikabide erraztasunei esker (Don ibaiaren bidezko garraioa). 1952. urtean zabaldu ziren Volga eta Don ibaien arteko ubidea eta Azov itsasorakoa. 1917. urtean sortutako unibertsitatea dago bertan.
Ekonomia
1952. urtean eraikitako Volga-Don ibaien arteko ubideari esker jarduera handiko portu bihurtu da hiria (Errusia erdialdearen eta iparraldearen arteko merkataritzarako komunikabidea). Industria (nekazaritza jarduerarako makineria, burdinbide gaiak, ontziolak, kimika industria, petrolio findegiak, janari industria, metalurgia, tabakogintza) da ekonomia jarduera nagusia. Aireportua, burdinbide eta errepidegune garrantzitsuak ditu.
Herri eta hiri senidetuak
Rostov Don ondorengo herri eta hiriekin senidetuta dago:
Bi, marra berean
Bi, marra berean Pello Varelak 1988an zuzendutako film laburra da. Zenbait zinemalditan hautatu zuten.
Mujeres y hombres y viceversa
Mujeres y hombres y viceversa amodiozko dating show bat da, Bulldog Producciones-ek ekoiztua eta Telecincon 2008ko ekainaren 9tik gaztelaniaz emititzen dena. Toñi Moreno aurkezleak gidatzen du saioa gaur egun (2008tik 2018ra bitartean Emma García euskalduna izan zen aurkezle), eta Uomini e donne italierazko bertsioa du erreferentetzat.
Programa honen lehenengo atalak %18,4ko kuota izan zuen, eta espainiar publikoaren saio gogokoena kalifikatu zen emisioko lehen bi urteetan. Saio honek audientzian beherakada handia izan zuen urte batzuetan zehar, baina 2014. urtearen hasieran ikus-entzuleria berreskuratu zuen.
Mekanika
Formatua bikoterik ez duten gazteei zuzentzen da. Lau "tronista" egoten dira normalean, 2 neska eta 2 mutil. Hauek dira protagonistak; eta "pretendiente" izeneko pertsona batzuk ezagutzen dituzte. Pertsona hauek tronistak ezagutu nahi dituzte, eta tronistek pretendientea ezagutu nahi duten edo ez aukeratzen dute.
Tronistak pretendiente bat ezagutzen doazen bitartean, ez badute gehiago ezagutu nahi programatik kanporatu egiten diete. "Urrezko arau" bat dago ezarrita, ezin dena urratu. Arau hau tronistek nahiz pretendienteek bete behar dute, eta honakoa da: tronistek eta pretendienteek ezin dute inolako kontakturik eduki kanpoan, guztia saioaren barruan egon behar da. Arau hau urratzen duen pertsona oro programatik kanporatuta geratzen da automatikoki normalean. Tronista batek erabaki bat hartzen duenean, final bat antolatzen da eta bertan jakinarazten du bakarrik joan nahi duen, edo neska/mutil batekin maitemindu den.
Iritzi emaileak
Iritzi emaileak aholkuak ematen dizkiete tronista nahiz pretendienteei. 2008ko ekainetik 2009ko urtarrilera arte Paco Morales eta Raquel Navamuel izan ziren iritzi emaileak, orduan "asesores del amor" deiturikoak. Ondoren, Pipi Estrada eta Miriam Sánchezek osatutako bikotea sartu zen 2009 urteko hasieran, eta 2013ko urtarrilera arte iraun zuten. Orain, saioak "iritzi emaile" deituriko hainbat pertsona txandakatzen ditu, eta hauek telebista-kateko pertsonaia famatuak izaten dira.
"Ganchos"
Ikusle artean "ganchos" deituriko pertsona batzuk egoten ziren, saioan lantzen ari diren gaiei buruzko aholkuak eta iritziak ematen zituztenak. Saioaren berrikuntzarekin desagertu egin ziren. "Gancho"rik ezagunenetakoak Luis Miguel Valero, Tamara Serrador edota Olaya Rivas izan ziren.
Animalia rol joko
Animalia rol joko rol joko mota bat da, non kideetako batek, gutxienez, animalia baten papera egiten duen. Askotan jokamolde hau psikodrama egiteko erabiltzen da.
Animalia rol jokalariak ere BDSM kulturaren parte izan daitezke, non kideetako batek jarrera dominantea edo sumisoa hartzen duen, animalia gisa tratatuz edo tratua izanez. Batzuetan ingelesezko petplay izena ematen zaio, literalki "etxabere jokoa". Ez da nahastu behar ile-larru fetitxismoarekin (edo Furry mugimendua).
Historia
Gaur egun erabiltzen diren tresnak animalia rol-jokoa egiteko uhalak, kateak, mozala, lepokoa, bondageko arnesa, catsuita, bodystockinga, ipurtzulo tapoiak, muturrekoak, ballet botak, etab. izan daitezke.
Kultura klasikoa
Tradizio mitologikoa gizakien eta animalien arteko sexu-topaketez betea dago, batez ere animalien arrazako emakume eta jainko hilkorrez. Bestialitatea Jupiterrekin (greziar Zeus) harremanaren ezaugarria da, Leda zisne eta Europa zezen bezala bisitatzen duena. Minotauroaren jaiotza ere horrela azaltzen da, Pasiphaë zezen batenganako hain erakarpen sexuala sentitzen duenean, ezen bera ere behi bat bezala mozorrotu baita berarekin elkartzeko. Satiro batzuk, euren urritasun sexuala dela eta ezagunak, ezaugarri bestialekin irudikatzen dira sarri.
Erromatar Inperioan animalia rol jokoa joko sexual bat zen. Neron, ustez, lotutako emakume eta gizonekin harreman sexuala zituen, zeinetan animali larruz janzten baitzen genitalak erasotzeko, kondenatuekin basapiztiak erabilita egiten zen bezala zirkuan (Damnatio ad bestias). Dion historialariak kontatzen du prostituta batek leopardo itxurak egin zituela senatari baten gozamenerako. Bathyllus aktorea dantza erotiko batengatik zen ezaguna, zeinean Leda bezala janzten zen, zisnearekin sexu-harremanak izanez ; emakumeak, begira, era askotara berotzen ziren. Apuleioren "Metamorfoses" (edo "Urrezko Astoa") eleberriaren gaia ere bada, non protagonista, asto bihurtua, emakume noble aberats batek desiratzen duen, Pasiphäek zezena desiratzen zuen bezala.
Zenbait frogaren arabera, harreman sexual bortitzak, beste eszena mitologiko batzuekin batera, zirkoan antzezten zirela zigor gisa. Martzial poetak eszena horietako bat goraipatzen du Pasiphaë mitoarekiko leialtasunagatik. Emakume baten eta zezen baten artean sexu egintza bat antzeztearen logistika espekulazio kontua da; baldin eta "Pasiphaë" kondenatua balitz torturatua eta hiltzera kondenatua izateko, litekeena da animalia "sasoiko behi baten liido baginala" aplikatuz exekutatzea. Apuleioren eleberrian, ad bestias kondenatutako emakumezko pozoitzaile bat agertzen da, protagonistarekin harremanak izateko.
Joko erotikoa
Joko erotiko eta rol joko asko bezala, testuinguru erotikoa erlatiboa da, animalia jolasa erabat definitzen dute jendeak eta jolaserako orduan dituzten aldarte eta interesek. Zaldi baten "irrintziaren" ahots baten imitazio xumetik, txakurkume baten zaunka, arnasa edo jolasteko eraraino; edo katakume baten jokamoldearekin, lau hankatan arrastaka ibiltzea eta eskuz jana edo laztandua izatea lortzea. Izan daiteke ere zaldiaren gisa mozorrotzea, horretarako lotzeko tresneria zein larruzko protesiak janztea eta gorputza eraldatzea, adibidez besaurreak lotzea edo izterrak gorputzera lotzea, postura berezi bat derrigortuz.
Animalia rol jokoen parte-hartze publikoa ere oso aldakorra da. Bikote batek antzeztu dezake joko sinple bat, eta handik pasatzen denak pentsa dezake egiten duen bakarra da bestearen lepoa eskuarekin hartzea. BDSM fetixista askok txakur lepoko bat jantzi dezakete eta soka batekin edo uhal batekin lotuta ibili kaletik.
Kasu batzuetan kontsideratzen da zoomorfoaren fantasia dagoela. Erakuskeriarekin lotu daiteke, edo etxean guztiz pribatuan egin, edo erdian dauden aukera asko. Praktika sexual hau oso hedatua ez badago ere, badago munduan praktikatzen duen kopuru nabarmena. Hala ere, gaur egun BDSMarekin lotzen da, batik-bat. Era berean, askotan lotzen da furry mugimenduarekin, baina lotura hori, egon daitekeen arren, ez da zuzena.
Zaldi-jokoa
Zaldi- edo poni-jokoan gutxienez parte-hartzaile bat zaldi baten antza duen animaliaz mozorrotu eta bere mugitzeko moduak hartzen ditu. Poni-jokoan parten hartzen duten pertsonek (ponies) hiru taldetan banatu ohi dute euren rola :
Baregoen Guardia
Baregoen Guardia Bizantziar Armadako elite unitate bat izan zen. X. mendetik XIV. mendera arte bere kideek Bizantziar enperadoreen babes pertsonala egiten zuten. Batez ere germaniar herrietako kideek osatzen zuten, espezifikoki eskandinaviarrak (Guardia Vikingoen aroan 200 urtetan osatu zen) eta Ingalaterrako anglosaxoiak (batez ere Normandiarren Ingalaterraren konkistaren ostean).
Animalia rol joko
Txakur-jokoa
Txakur-jokoa edo txakurkume-jokoan parte-hartzaileetako batek txakur baten itxura edo eta jokamoldea hartzen du. Oso lotuta dago leather azpikulturarekin. Dominazio-sumisio rolak baldin badaude, egon daiteke "heltzaile", "entrenatzaile" edo "maizter" bat; bestela, guztiak baldin badira txakur, egon daiteke bat "alfa" dena eta, besteak, "beta" edo "omega", txakur talde batean bezalako hierarkia erakutsiz.
Katu-jokoa
Katu-jokoan pertsona batek katu baten itxura edo jokamoldea hartzen du. Aurrekoetan ez bezala, katuaren pertsonalitatea hartzen duen pertsonak jarrera independentea izan ohi du eta ez-sumisoa. Askotan, rol jokoaren parte da bezatua izatea, adibidez jostailuak ekartzeko, erregutzeko edo, sinpleki katu bat bezala ibiltzeko.
Baregoen Guardia
Lehenengo kideak Rus etniak eskaini zituen. Rusak bizantziarren zerbitzura egon ziren 874tik aurrera. Guardia ofizialki sortu zuen Basilio II.a Bulgaroktonoak 988an, Vladimir I.a Kievekoaren Kieveko Rusaren kristautzearen ondotik. Vladimirrek Kieveko gobernua eskuratu zuen gerlari baregoen laguntzarekin, eta horietako 6.000 bidali zizkion Basilio II.ari asistentzia militarreko itun bati esker. Basilio II.ak ez zituen estimu handian Bizantzioko bizkartzainak, askotan euren leialtasunak aldakorrak zirelako, eta Baregoen leialtasuna goraipatu zuen, horietako askok lehenago Bizantzioko Inperioaren esku egon baitziren. Urteak pasa ahala Suedia, Danimarka, Norvegia eta Islandiako kideak erreklutatu zituen, herri nordikoen hegemonia mantenduz antolaketa honetan, XI. mendera arte.
Hainbeste izan ziren erreklutatutako eskandinaviarrak Västergötlandeko Erdi Aroko lege batek adierazten zuela ezin zela herentziarik jaso "Grezian" zeuden bitartean (hala deitzen zuten bertan Bizantziar Inperioa). XI. mendean beste bi herrialde zeuden bizkartzain lanerako eskandinaviarrak erreklutatzen zituztenak: Kieveko Rusa (980-1060) eta Londres (1018-1066, Þingalið izeneko unitatea).
Batez ere iparraldeko jendea eta Rusak baldin baziren guardiaren osaketa lehenengo 100 urtetan zehar, anglosaxoiak gehitzne joan ziren normandiarek Ingalaterra inbaditu zutenean. Alexios Komnenosen garaian, XI. mendearen bukaeran, Bizantziar Baregoen Guardiak bikingoen eta normandiaren erasoak jasan zituzten anglo-saxoiak sartu zituen batez ere. Anglo-saxoiak eta beste herri germaniar batzuek, bikingoek bezala, leialtasun sistema zorrotza zuten. Normandiarrek Ingalaterra konkistatzerakoan euren lurrak galdu zitzuten jaun askok bere gerlariak hartu eta Bizantziora joan ziren.
Baregoen Guardiak paper garrantzitsua jokatu zuen hainbat gudutan, batez ere momentu kritikoak zeudenean. XIII. mendearen bukaeran Baregoen Guardiako kide gehienak bizantziar greziarrak ziren etnikoki, nahiz eta guardiak XIV. mendera arte iraun. 1400. urtean baziren oraindik euren burua baregotzat zutenak Konstantinoplan.
Menneval
Menneval Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 609 etxebizitza zeuden, 570 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 12 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 586 etxeak ziren eta 21 apartamentuak ziren. 570 etxebizitza nagusietatik 425 bere jabearen bizilekua ziren, 128 alokairuan okupaturik zeuden eta 17 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 73 etxek hiru zituzten, 189 etxek lau zituzten eta 289 etxek bost zituzten. 483 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 272 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 249 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 932 ziren, horien artean 623 aktiboak ziren eta 309 inaktiboak ziren. 623 pertsona aktiboetatik 569 lanean zeuden (296 gizon eta 273 emakume) eta 54 langabezian zeuden (22 gizon eta 32 emakume). 309 pertsona inaktiboetatik 125 erretiraturik zeuden, 112 ikasten zeuden eta 72 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 56 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 19 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 hipermerkatu zen, 1 supermerkatua zen, 1 brikolaje denda handia zen, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen, 1 zapata-denda zen, 1 elektrotresna denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Menneval udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 410 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Dommartin-lès-Vallois
Dommartin-lès-Vallois Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Dommartin-lès-Vallois udalerrian erroldatutako biztanleak 55 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Emmet konderria
Emmet konderria honako konderrietako baten izena izan daiteke:
Dommartin-lès-Vallois
Etxebizitza
2007an 20 etxebizitza zeuden, 19 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 1 hutsik zegoen. 16 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 19 etxebizitza nagusietatik 14 bere jabearen bizilekua ziren eta 5 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 5 etxek lau zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 18 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 30 ziren, horien artean 21 aktiboak ziren eta 9 inaktiboak ziren. 21 pertsona aktiboak lanean(12 gizon eta 9 emakume) zeuden.. 9 pertsona inaktiboetatik 6 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Mission Pays Basque
Mission Pays Basque (euskaraz Euskal Herria Misioa), 2017ko Ludovic Bernard frantziar zinema zuzendariaren filma da. Élodie Fontan, Daniel Prévost, Florent Peyre, Nicolas Bridet, Barbara Cabrita, Ludovic Berthillot eta Ilona Bachelier aktoreek antzeztu zuten.
Sinopsia
Sybille Garnier (Élodie Fontan) Parisko exekutibo gazte askonahiak Ferran Beitialarrangoitiaren (Daniel Prévost) Ipar Euskal Herriko burdindegia erosterakoan sekulako negozioa egin duela uste du.
Baina Ferran kuratelapean dago eta Ramuntxo ilobarekin negoziatu behar du. Baina Ramuntxo (Florent Peyre), bera garaian abeslari izandakoa eta euskaldun petto-pettoa, Sybilleri egurra emango dio denda gordetzeko. Ondoren, beraien artean katuaren eta saguaren jokoa hasten da, kaletarra eta baserritarraren artekoa.
Blendecques
Blendecques Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Blendecques udalerrian erroldatutako biztanleak 5.090 ziren. Familiak 1.856 ziren, horien artean 398 pertsona bakarrekoak ziren (133 bakarrik bizi ziren gizonak eta 265 bakarrik bizi ziren emakumeak), 583 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 702 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 173 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.997 etxebizitza zeuden, 1.904 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 83 hutsik zeuden. 1.897 etxeak ziren eta 90 apartamentuak ziren. 1.904 etxebizitza nagusietatik 1.330 bere jabearen bizilekua ziren, 530 alokairuan okupaturik zeuden eta 44 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 68 etxek bi zituzten, 177 etxek hiru zituzten, 496 etxek lau zituzten eta 1.157 etxek bost zituzten. 1.397 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 934 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 665 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.408 ziren, horien artean 2.192 aktiboak ziren eta 1.216 inaktiboak ziren. 2.192 pertsona aktiboetatik 1.841 lanean zeuden (1.139 gizon eta 702 emakume) eta 349 langabezian zeuden (154 gizon eta 195 emakume). 1.216 pertsona inaktiboetatik 300 erretiraturik zeuden, 347 ikasten zeuden eta 569 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Blendecques udalerrian 1.953 unitate fiskal zeuden, 5.128,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.515 euro zen.
Chitala lopis
Chitala lopis Chitala generoko animalia da. Arrainen barruko Notopteridae familian sailkatzen da.
Blendecques
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Blendecques udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an tratamendu laburretarako ospitale 1, 2 botika eta anbulantzia 1 bat zegoen.
2009an 2 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gonzalo de Berceo
Gonzalo de Berceo (Berceo, Errioxa, ca. 1197 - 1264 baino lehen) XII. mendearen bukaerako Errioxako poeta izan zen. Garai hartan Nafarroako mugen barnean zegoen Berceo herrian jaioa, Naiarako eskualdean, Errioxa Garaian. Honenbesteko egiaztapenik egin ezin daitekeen arren, Berceo euskalduna bide zen, elebiduna seguruenik. Berceotik hurbil dagoen Donemiliaga Monasterioan egin zituen eliza-ikasketak, eta bertan sakondu zituen latina eta Errioxako gaztelar erromantzea, bere literatura-hizkuntza izan zena. Gaztelan, Palentzian, sakondu zituen ikasketak.
Berceo izan zen klerezia-ofizioko lehen idazlea ( Mester de clerecía). Lauko estrofa alexandrotarretan idatzia, erlijio-sentimendua dario alde guztietatik, eta didaktismorako joera handia nabari zaio. Hirutan bana daiteke haren lana: santuen bizitzak (Vida de San Millán, Vida de Santo Domingo de Silos, Vida de Santa Oria, Martirio de San Laurencio), Ama Birjinari eskainitako lanak (Andre Mariari mirariak edo Milagros de Nuestra Señora, Loores de Nuestra Señora, Duelo que hizo la Virgen el día de la Pasión de su hijo Jesu Christo) eta dotrina-lanak (El sacrificio de la Misa, De los signos que aparecen ante el Juicio).
Berceoren beste hiru lan galdu egin dira (Historia de la Valvanera, Traslación de los Mártires de Arlanza eta Traslación de San Millán). Lan batzuen iturburuak, latinezkoak, ezagunak diren arren, Berceoren berezkoa ukaezina da. Berehala irakurria izateko literatura idatzi zuen, gainerako fraideen eta herriaren atseginerako, eta gutxik bezala jakin izan zuen eliza-tradizio jasoa eta herri-adierazpide zehatza uztartzen.
Ez da Berceorenean euskal hitzik falta; gutxi, halere, haren euskalduntasunari buruz erabateko ondoriorik finkatzeko. Gonzalo de Berceo Gaztelako Erdi Aroko literaturako klasiko handienetako bat da. Haren bizitzari buruzko datu zehatzik ez dago; berak emandako oharrak dira gehienak. Urte asko bizi zela esan liteke, 1264. urtean lekuko bezala ageri baita notari izkribu batean, eta urte horretan hil zela uste da.
Shala
Shala, Šala, Schala edo Šalaš hasieran Sumeriako Ama jainkosa zen. Denboraz beste zibilizazioetara zabaldu zen: babiloniarra, asiriarra eta hurritarra. Harekin ugalkortasun eta nekazaritza daude lotuta.
Ezaugarriak
Shala Ishkurrren emaztea da. Ishkur ekaitzen jainkoa da; akadioentzat Adad izena zuen eta, geroago, Dagan izena ere eman zitzaion. Bera zen landareen eta bereziki zerealen jainkoa. Shalari batzutan ša šadî epitetoa ematen zaio eta espezialistek hortik Mesopotamiaren iparraldearekin lotu dute. Irudietan Shala aleak hedatzen agertzen da, baita garagarburu batez ere; ondoan, etzanda dagoen ahari bat jartzen da.
MUL.APIN katalogoan Virgo konstelazioarekin identifikatzen da.
Konjuru liburu batzuetan Gibilen, suaren jainko sumeriarraren ama gisa aurki dezakegu.
Oharrak
<references group="oh." />
Urkiola Igoera
Urkiola Igoera egun bakarreko txirrindularitza-lasterketa izan zen, Durangon egiten zena Urkiolara igotzeko. 1931ko lasterketa Bilboko Txirrindulari Elkarteak antolatu zuen lehen aldiz, eta 1936tik aurrera Durangoko Txirrindulari Elkarteak. Lehen ekitaldietan portua bakarrik igotzen zen, baina gero, lasterketa luze batean bihurtu zen. Helmuga, Urkiolako portuan izaten zen, baina 1964. urtetik aurrera Santutegiko errepidean izan zen. Hala ere, eta igoeraren errekorra kontuan izateko, denbora portuan bertan gelditzen zen. Urte batzuetan, 2 sailkapen nagusi izan ziren; profesional eta amateurren maila. 1970. urtean, lasterketa amateurra egin zen bakarrik elurtearen ondorioz. Munduko txirrindulari on asko lehiatu dira hemen, Claudio Chiapuch i, Tony Rominger, Gilbert Simoni, Danilo Di Luca, Marino Lejarret a, Iban Mayo eta beste asko bezala.
Erie konderria
Erie konderria honako konderrietako baten izena izan daiteke:
Fairfield konderria
Fairfield konderria honako konderrietako baten izena izan daiteke:
Staffhorst
Staffhorst Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Nan Goldin
Nancy 'Nan' Goldin (Washington DC, 1953ko irailaren 12a) argazkilari estatubatuarra da. LGBT gorputzak, intimitate-uneak, Hiesaren krisia eta opioideen epidemia aztertu izan dituzten erreportaia zuzenak egiten nabarmendu da bere lanean. New Yorken, Berlinen eta Parisen bizi eta lan egiten du.
Argazkilaritza
Haren lehen eraginak Andy Warholen lehen filmak, Federico Fellini, Jack Smith, Vogue aldizkaria, Guy Bourdin eta Helmut Newton izan ziren.
Aktibismoa
2017an Goldinek jakinarazi zuen opioideen mendekotasunetik berreskuratzen ari zela, bereziki OxyContin botikatik. Harrezkero, aktibismora zuzendu zen, Prescription Addiction Intervention Now (P.A.I.N.) taldea sortuz, OxyContin ekoitzi eta neurririk gabe sustatu eta merkaturatu zuen Sackler familiaren aurka. Purdue Pharma konpainiaren bidez, 21. mendeko AEBetako opioideen epidemia eragin izana leporatzen zaie Sacklertarrei; eta aldi berean nola familia horrek arte-galeriei, museoei eta unibertsitateei egindako ekarpen filantropikoak izugarri ugariak diren, arte munduko erakunde horietan ekintza ikusgarriak egiten nabarmendu da Nain Goldin.
2022an bere bizitza eta aktibismoari buruzko jarduna jaso zuen All the Beauty and the Bloodshed dokumentalak.
Basilio Boioanes
Basilio III.a, Boianes deitua, (, Basilio Bugiano) Italiako katapana izan zen 1017tik 1027ra, eta bizantziar jeneral oso garrantzitsua. Bere agintean zehar Bizantziar inperioak berriro ere Italiako hegoaldean indarra hartzea lortu zuen, mendeak gainbeheran egon ostean. Normandiar abenturazaleak sartu zituen botere egituratan, denbora pasata eurak izango zirelarik bizantziar aginte horren jagoleak.
Agintea
Bere izendapena 1017an egin zuen Basilio II.a Bulgaroktonoak eta momentuan bertan eskatu zizkion Konstantinoplari Melo Barikoak eta normandiar mertzenarioek piztutako matxinadaren aurka borrokatzeko errefortzuak. Eskaerari men egin zioten eta elitezko Baregoen Guardia bidali zuten Italiara. Bi armadak Ofanton aurkitu ziren, Cannaetik gertu. Leku horretan bertan K. a. 216. urtean Bigarren Gerra Punikoan Cannaeko gudua gertatu zen, non Hanibalek Gaio Terentzio Mario Varron eta Luzio Emilio Paulok gidatutako armada garaitu zuen. Cannaseko bigarren guda honetan Basilio Boioanesek garaipena lortu zuen era berean.
Boioanesek bere nagusitasuna ezarri zuen eta Apeninoen bidea babesten zuen gotorleku handia eraiki zuen, Apuliako sarrera babestuz. Troiako hiri-harresia, Asia Txikiko hiriaren ondorioz hala deitua, 1019an bukatu zen eta Boioanesek berak zuzentzen zituen normandiar tropak jarri zituen. Laster Mezzogiorno guztia bizantziar autoritatearen menpe zegoen, Benevento dukerria kenduta, hau Aita santuari fidel baitzen.
Italiako hegoaldeko egoera politikoaren aldaketagatik kezkatuta, Benedikto VIII.a aita santua iparraldera joan zen, Germaniako Erromatar Inperio Santuaren bihotzera eta 1020an Bambergen bildu zen Henrike II.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoarekin. Enperadoreak ez zuen inongo neurri azkarrik hartu, baina hurrengo urteko gertaerek bere interbentzioa bultzatu zuten: Boioanes eta bere aliatu berria zen Pandulfo IV.a Kapuakoak Melo Barikoaren koinatua zen Dato Barikoaren aurka ekin zioten eta Garigliano ibaiaren ahoan harrapatu zuten. 1021eko ekainaren 16ean Datok heriotza zigorra jaso zuen eta saku batean sartu zuten, diruarekin, oilar batekin eta suge batekin, itsasora botaz. Hurrengo urtean, horri erantzunez, Inperioaren armada erraldoi batek Troiako gotorleku berriari eraso zion. Bertan zeuden soldaduek erasoa jasan zuten eta ez zuten etsi. Boioanesek pribilegioak eman zizkion hiriari erakutsitako leialtasuna zela eta.
1025ean Basilio Boioanesek Siziliako emirerriaren aurkako espedizioa antolatzen ari zen Basilio II.arekin batera enperadorea hil zenean. Konstantino VIII.a, honen anaia, boterera heltzerakoan espedizioa bertan behera utzi zuen eta katapana orduan iparraldera joan zen Pandulfo IV.a lagutnzera, Capua berreskuratu ahal izateko. Hiria hiru urte lehenago Henrike II.a enperadorearen esku geratu zen. Boioanesek Capuako printzipe berria zen Pandulfo V.ari Napoliako bidaia segurua eskaini zion eta honek 1026an errendizioa aurkeztu zuen. Hau izango zen bere azken kanpaina garrantzitsua. 1027n Konstantinoplara deitu zuten, katapan kargua kenduta. Hurrengo katapanek ez zuten lortu berak ezarritako garaipen militarrak berdintzea eta hurrengo mendean zehar bizantziar eragina Italian desagertu zen.
1041an Basilio Boioanesen semea zen Exaugusto Boioanes izendatu zuten Italiako katapan, baina urtebete ere ez zuen egin bere postuan.
Plethodontohyla tuberata
Plethodontohyla tuberata Plethodontohyla generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Saimiri oerstedii
Saimiri oerstedii Saimiri generoko animalia da. Primateen barruko Saimiriinae azpifamilia eta Cebidae familian sailkatuta dago
Heliopolis
Heliopolis (Ἡλιούπολις; egiptoeraz: ỉwnw ; عين شمس ʿĒn Šams) Antzinako Egiptoko hiri garrantzitsu bat izan zen, Behe Egiptoko XIII. nomoaren hiriburua izan zena.
Hiria, Kairotik ipar-ekialdera zegoen (gaur egungo aireportutik gertu), Niloren mendebaldeko ibarretik pixka bat aldendua, honekin, kanal baten bidez loturik zegoelarik.
Bere izen egiptoarra Iunu izan zen, "pilarea" esan nahi duena. Heliopolis izena, greziar jatorrikoa da: Ἡλίου πόλις o Ἡλίουπόλις eta "Eguzkiaren Hiria" esan nahi du, izan ere, hiri hau, Ra eguzki jainkoaren gurtza egoitza nagusia zen. Antzinako Egiptoko hiru hiririk garrantzitsuenetako bat zen. Besteak, Tebas eta Menfis dira. Koptoek, On bezala ezagutu zuten.
Historia
Hiria, jada aipatua agertzen da K.a. 3000. urtean. II. dinastian zehar, astronomia gune garrantzitsua izan zen. Apaiz nagusiak, Behatzaileen Nagusia izeneko titulua zuen. Djoser faraoiaren garaian, titulu hau Imhotepi zegokion.
K.a. II. milurtekoaren erdialde inguruan, hiria bere punturik gailenera iritsi zen. K.a. 1300. urtean lortu zuen bere hedadurarik handiena; gainbehera, lehen milurtekoan hasten da.
Heliopolis, K.a. 525. urteko persiar inbasioan suntsitua izan zen, eta beranduago, K.a. 343an. Alexandria sortua izan ondoren, hiria baztertua geratu zen, eta poliki-poliki husten hasi zen. K.a. I. mendean, ia erabat hutsik zegoen hiria zen. Hurrengo mendean, bertako monumentu gehienak, Alexandria eta Erromara eramanak izan ziren. Gainontzekoek, material harrobi bezala erabili zen, Erdi Aroan Kairon eraikinak eraikitzeko erabili zirenak.
Heliopolis ingurua, konpainia pribatu batek erosi zuen XX. mendearen hasieran, eta, britainiar protektoratuaren garaian, eraikinak eraiki ziren eta kopto eta atzerritarrekin birpopulatu zen. Kairoren hazkuntzarekin, hiriburuak, bere auzo bat gehiago bezala barneratu zuen XX. mendeko bigarren erdialdean.
Grozny
Grozny (Гро́зный; Соьлжа-ГIала) Errusiako hiria da, Txetxeniako Errepublikako hiriburua. 2002ko erroldaren arabera, hiriak 210.720 biztanle zituen.
Hiri senidetuak
Grozny ondorengo hiriekin senidetuta dago:
Euskal-Esnalea
1907ko apirilaren 1an Zumarragan ospaturiko biltzar batean estatutuak onartu eta Euskal-Esnalea elkartea sortu zen, Kanpionen ¡Gora Euskara maitagarria! lelopean. Ordutik aurrera, elkarteak hitzaldi, festa eta konferentzia ugari ospatzeari ekin zien. Elkarte honi bultzada eman zienen artean honako hauek daude: Arturo Kanpion, Patrizio Orkaiztegi, Karmelo Etxegarai, Domingo Agirre, Julio Urkixo, Serapio Muxika, Alfonso Maria Zabala, Kasildo Zabala, Larreta Azelaingoa, Basilio Iraizoz, Isaak Lopez Mendizabal, Jose Eizagirre, eta batez ere Gregorio Muxika.
Hormetan zintzilikatzeko eta eskuzko euskal egutegiak argitaratu ziren, bai eta udalerri askotan hiltzadiak ospatu ere: Auza, Ultzama, Elizondo, Lekunberri, Bilbao, etab. Literatur hitzaldi ugari ospatu ziren, eta batez ere, urtero Euskal Jaietan ospatu ohi ziren euskarari buruzko hitzaldiak eta jaiegunak. Domingo Agirre, Luis Eleizalde, Patrizio Orkaiztegi eta Karmelo Etxegarai hiltzean Euskal Esnalea elkartea hondamenditik hurbil egon zen, Gregorio Muxikaren lan ekintzaileak salbatu zuelarik, eta ez hori bakarrik, elkartea eta erakundearen garai onenera eman zuelarik.
Aldizkariaren lehen aroan, 1908ko otsailean, Tolosan argitaratzen hasi zen, osoki euskaraz, ondoren Euskalerriaren Alde aldizkariaren gehigarri gisa argitaratu zelarik. 1908-1931 bitarteko Euskal Pizkundearen bultzatzaile nagusienetako bat izan zen, azken urte honetan Gregorio Muxikaren heriotzarekin argitaratzez laga zelarik. Aldizkari honen orrialdetan Euskal Jaietan saritutako olerki sarituak agertu ohi ziren, bai eta gai tekniko nahiz zientifikoei buruzko lehenbiziko euskarazko artikulu eta saiakerak ere. Edozein motako gaietan euskara erabiltzeko helburuz, umorezko gaiak ere jorratu ziren, bai eta txisteak nahiz gertakizun bitxiak, antzerki komediak eta inkesta publikoak ere. Aldizkariaren ohiko garaiko idazleen artean Orixe, Emeterio Arrese eta Lizardi zeuden.
Aerzen
Aerzen Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Biollet
Biollet Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Biollet udalerrian erroldatutako biztanleak 334 ziren. Familiak 141 ziren, horien artean 43 pertsona bakarrekoak ziren (17 bakarrik bizi ziren gizonak eta 26 bakarrik bizi ziren emakumeak), 55 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 26 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 17 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 237 etxebizitza zeuden, 144 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 66 bigarren erresidentzia ziren eta 27 hutsik zeuden. 220 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 144 etxebizitza nagusietatik 126 bere jabearen bizilekua ziren, 16 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 10 etxek bi zituzten, 19 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 92 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 77 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 231 ziren, horien artean 123 aktiboak ziren eta 108 inaktiboak ziren. 123 pertsona aktiboetatik 114 lanean zeuden (63 gizon eta 51 emakume) eta 8 langabezian zeuden (2 gizon eta 6 emakume). 108 pertsona inaktiboetatik 32 erretiraturik zeuden, 19 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Biollet udalerrian 132 unitate fiskal zeuden, 257 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.054 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 11 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Biollet udalerrian 36 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.876 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Corydoras griseus
Corydoras griseus Corydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Europako emakumezko aktore onenaren Saria
Europako emakumezko aktore onenaren Saria Europako Zinema Akademiak urte horretan emakumezko aktore bozkatuenari ematen duen saria da. Europako Zinemaren Sarien zeremonian ematen dute.
Hona hemen sariaren irabazleak: {|class="wikitable" border="1" cellpadding="4" cellspacing="0" align="center" !Urtea||Saritua||Herrialdea||Filma Isabelle Huppert Emmanuelle Béart Fanny Ardant Virginie Ledoyen Danielle Darrieux Ludivine Sagnier Firmine Richard |||| 8 femmes Natacha Régnier|||| La Vie rêvée des anges
L'armata Brancaleone
L'armata Brancaleone 1966ko Mario Monicelli italiar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Erdi Aroan, Brancaleone da Norcia, dirurik gabeko zaldunak, feudo bat konkistatzeari ekingo dio gizagaixo talde batekin.
Pleurodeles nebulosus
Pleurodeles nebulosus Pleurodeles generoko animalia da. Anfibioen barruko Salamandridae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
Anisy
Anisy Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Anisy udalerrian erroldatutako biztanleak 665 ziren. Familiak 236 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 120 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 249 etxebizitza zeuden, 237 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 5 hutsik zeuden. 246 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 237 etxebizitza nagusietatik 216 bere jabearen bizilekua ziren, 20 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 9 etxek hiru zituzten, 28 etxek lau zituzten eta 195 etxek bost zituzten. 200 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 58 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 166 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 463 ziren, horien artean 349 aktiboak ziren eta 114 inaktiboak ziren. 349 pertsona aktiboetatik 333 lanean zeuden (171 gizon eta 162 emakume) eta 16 langabezian zeuden (9 gizon eta 7 emakume). 114 pertsona inaktiboetatik 38 erretiraturik zeuden, 63 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Anisy udalerrian 249 unitate fiskal zeuden, 709 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 27.094 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 8 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 4 zerbitzu enpresak ziren, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 margolariak, 1 iturgina, 2 argiketariak, 2 eraikuntza enpresak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Anisy udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Chitala ornata
Chitala ornata Chitala generoko animalia da. Arrainen barruko Notopteridae familian sailkatzen da.
Ascoli Piceno
Ascoli Piceno (Asculum Picenum) Italiako erdialdean dagoen Markak eskualdeko udalerria eta Ascoli Picenoko probintziako hiriburua da. 158 km²ko eremua du eta 2015eko maiatzean 49.653 biztanle zituen.
Geografia
Hiria Tronto ibaiaren eta Castellano errekaren arteko elkargunean dago, eta mendiz inguraturik dago. Haren inguruan bi parke natural daude: bata, ipar-mendebaldera, Monti Sibillini Parke Nazionala; eta bestea, hegoaldera, Gran Sasso e Monti della Laga Parke Nazionala.
Trenbidez Itsaso Adriatikoko kostarekin loturik dago, eta errepidez Erroma eta Porto d'Ascolirekin.
Mugan dituen udalerriak hauek dira: Acquasanta Terme, Ancarano, Appignano del Tronto, Castel di Lama, Castignano, Castorano, Civitella del Tronto, Colli del Tronto, Folignano, Maltignano, Roccafluvione, Rotella, Sant'Egidio alla Vibrata, Valle Castellana, Venarotta.
Historia
Ascoli pizenoarrek sortu zuten, Erroma sortu baino mende batzuk lehenago, Adriatikoko gatz-meatzeak eta Lazio eskualdea lotzen zituen Via Salaria zeritzon ibilbidearen gunetzat.
Hainbat agintariren esku egon ostean, 1860. urtean Italiako Erresuman sartu zuten, Markak eta Umbria eskualdeekin batera.
Ondare arkitektoniko aberatsa daukate Ascolin; esate baterako, Pizkunde estiloan eraikitako marmol trabertinozko Piazza del Popolo edo Herriko Plaza ikusgarria. Katedrala, eliza mordoa, jauregiak, gotorlekuak, erromatarren aroko zubia, besteak beste, ikustekoak dira.
Ekonomia
Industria berria sendotzen doa Ascolin. Hala ere, zerbitzuak eta nekazaritza (garia, olibak eta fruituak) dira oraindik ekonomia-jarduera nagusiak.
Auzoak
Ascoli Picenok auzo hauek ditu: Bivio Giustimana, Campolungo-villa sant'Antonio, Caprignano, Carpineto, Casa circondariale, Casalena, Casamurana, Case di Cioccio, Casette, Castel di Lama stazione, Castel Trosino, Cervara, Colle, Colle san Marco, Colloto, Colonna, Colonnata, Faiano, Funti, Giustimana, Il Palazzo, Lago, Lisciano, Lisciano di Colloto, Montadamo, Morignano, Mozzano, Oleificio Panichi, Palombare, Pedana, Piagge, Pianaccerro, Poggio di Bretta, Polesio, Ponte Pedana, Porchiano, Rosara, San Pietro, Santa Maria a Corte, Talvacchia, Taverna di mezzo, Trivigliano-villa Pagani, Tronzano, Valle Fiorana, Valle Senzana, Valli, Vena piccola, Venagrande, Villa S. Antonio.
Todiramphus sanctus
Todiramphus sanctus Todiramphus generoko animalia da. Hegaztien barruko Alcedinidae familian sailkatua dago.
Bad Münder am Deister
Bad Münder am Deister Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Saimiri sciureus
Saimiri sciureus Saimiri generoko animalia da. Primateen barruko Saimiriinae azpifamilia eta Cebidae familian sailkatuta dago
Escobero de Narbaiza
Escobero de Narbaiza Pello Varelak 1985ean zuzendutako film laburra edo dokumentala da. Zenbait zinemalditan hautatu zuten, Diputazioko Sari Berezia eta Zestoako Jaialdian Aipamen Berezia lortuz.
Pelikula Fructuoso Murgiondo artisau errazgile narbaxarrari buruzkoa da, txilar zuriz edo "illarra"-z egindako erratzak egiten zituena eta jarduera honi buruz bertan hitz egin zuena.
Altzueta
Altzueta Hernaniko Osiñaga auzoan dagoen sagardotegia da. Bertan Florentino Goikoetxea mugalari ospetsua jaio zen.
Tiermas
Tiermas Zaragozako Zigoze udalerrian dagoen herri hustu a da, Jazetania eskualdean eta Esako urtegitik gertu kokatuta.
Antzinako herriaren goialdea baino ez da geratzen, behealdea urpean dagoelako. Urak behera egiten duenean, herriari izena eman zion ur sufretsuen erreka eta erromatar termak berpizten dira.
Notopterus notopterus
Notopterus notopterus (ফলি, ปลาสลาด, ปลาฉลาด, ปลาตอง) Notopterus generoko animalia da. Arrainen barruko Notopteridae familian sailkatzen da eta hegoaldeko Asiako ur geza eta gazikaretan bizi da. Egun bere generoko kide bakartzat hartzen badute ere, litekeena da espezie-multzo bat izatea.
Martin Karplus
Martin Karplus (Viena, 1930eko martxoaren 15a) Austrian jaiotako estatubatuar kimiko teorikoa da. Havard Unibertsitateko irakasle emeritua da. Era berean, Biophysical Chemistry Laboratoryko zuzendaria da, CNRS eta Estrasburgoko Unibertsitatearen arteko laborategi bat. Karplusek Kimikako Nobel saria jaso zuen 2013an, Michael Levittekin eta Arieh Warshelekin batera, "Eskala anitzeko modeloen garapena sistema kimiko konplexuetan" gaiagatik.
Pleurodeles waltl
Pleurodeles waltl Pleurodeles generoko animalia da. Anfibioen barruko Salamandridae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
La ragazza con la pistola
La ragazza con la pistola 1968ko Mario Monicelli italiar zinema zuzendariaren filma da.
Sinopsia
Vincenzo Maccalusok Assunta siziliarra limurtu ondoren utzi egin du. Assunta erabat maiteminduta dago eta Ingalaterrara jarraituko dio pistola batekin, mendekua hartzeko.
Corydoras guapore
Corydoras guapore Corydoras generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Callichthyidae familian.
Muino egileak
Muino egileak deitu izan diren kulturak Ipar Amerikan 5.000 urteko epean lurrez osatutako muinoak eraiki zituzten hainbat talde izan ziren. Muinoak ekintza erlijiosoetarako, zeremonietarako, hilobi modura, eta eliteen egoitza gisa erabili ziren. Kolonaurreko zenbait kulturak sortu zituzten, K.a. 3500. urtetik hasi eta XVI. mendera arte: Adena kulturak, Hopewell kulturak lehen mendeetan, eta Mississipiko kulturak IX. mendetik aurrera. Kultura horiek Aintzira Handien, Ohio ibaiaren eta Mississippi ibaiaren arroetan bizi izan ziren. Lehen muinoa K.a. 3500. urtean hasi ziren eraikitzen bertako indigenak Watson Brake deritzon gunean, gaur egungo Luisianan, Egipton piramideak eraikitzen hasi baino 1.000 urte lehenago.
XIX. mendetik, aditu nagusiek kontsentsuz onartzen dute muinoak Amerikako indigenek egin zituztela. XVI. mendeko espainiar esploratzaileek kontaktuan izan zuten Mississippi kulturako azken aldiko zenbait hirirekin. Estatu Batuak mendebalderantz hedatzen hasi zirenean, bi mende geroago, eskualde horietako amerindiarrek ez zuten gogoan muinoak sortu zituzten zibilizazioak.
Napa konderria (Kalifornia)
Napa konderria (Napa County) Kaliforniako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Napa da. 2010eko zentsuaren arabera 136,484 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 136,484 pertsonetatik 120,977 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 44,010 dira. 2,440 beltzak edo afroamerikarrak. 544 amerikar natiboak ziren eta 313 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 8,986 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 221 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 3,003 pertsonek kokatzen zuten.
Villatuerta
Villatuerta Nafarroa Garaiko mendebaldeko udalerri bat da. Lizarrako merindadeko herri honek 0 biztanle zituen. urtean. Iruñea hiriburutik 40 kilometro mendebaldera dago.
Izenaren ahoskera hau da: [biʎatueɾta]