cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sozialismo libertario
Kontseilu komunismoa
Kontseilu komunismoa 1920ko hamarkadan Alemanian eta Herbehereetan sortu zen ezkerreko mugimendu erradikala da. Bere erakunde nagusia Alemaniako Langileen Alderdi Komunista (KAPD) izan zen. Kontseiluko komunismoak marxismoaren baitan eta sozialismo libertarioaren baitan posizio teoriko eta aktibista gisa jarraitzen du gaur egun. Sozialdemokraziaren eta komunismo leninistaren aldean, kontseilu-komunismoaren argudio nagusia hauxe da: lantegietan eta udalerrietan sortzen diren langile-kontseiluak langile klasearen antolakuntzaren eta gobernu boterearen forma natural eta legitimoa direla. Ikuspegi hau abangoardiako alderdi, parlamentu edo estatuaren gaineko azpimarra erreformista eta boltxebikearen aurkakoa da. Udal-komunismoaren oinarrizko printzipioa da estatua eta ekonomia langileen kontseiluek kudeatu behar dituztela, lantokietan aukeratutako ordezkariez osatuta eta edozein unetan gogoraraz daitezkeela. Hori horrela, kontseiluko komunistek estatuko sozialismo burokratikoaren aurka daude. Alderdi iraultzailearen ideiaren aurka ere egiten dute kontseiluko komunistek uste baitute alderdi batek zuzendutako iraultza batek alderdiaren diktadura sortuko duela nahitaez. Kontseiluko komunistek langileen demokrazia bat onartzen dute, eta langileen kontseiluen federazio baten bidez sortu nahi dute. Errusiako kontseiluaren terminoa sobieta da eta iraultzaren lehen urteetan langileen kontseiluak politikoki esanguratsuak izan ziren Errusian. Lantokiko boterearen aura aprobetxatzeko, Vladimir Leninek hainbat organo politikotarako erabili zuen hitza. Sobiet Gorena izena, parlamentua deitzen zitzaiona; eta Sobietar Batasunak berak terminologia hori erabiltzen du, baina ez dute inongo deszentralizaziorik suposatzen. Gainera, kontseiluko komunistek Sobietar Batasunaren kritika egin zuten estatu kapitalista gisa, Errusiako iraultza boltxebikea "iraultza burges " bihurtu zelakoan, alderdiko burokrazia batek aristokrazia feudal zaharra ordezkatu zuenean. Gehienek Errusiar Iraultza langile klasea zela uste zuten arren, uste zuten harreman kapitalistak oraindik existitzen zirenez (langileek ekonomia kudeatzeko zeresanik ez zutelako), Sobietar Batasuna estatuko herrialde kapitalista gisa amaitu zela, estatuak norbanakoa ordezkatuz. kapitalista. Kontseiluko komunistek langileen iraultzak onartzen dituzte, baina alderdi bakarreko diktaduren aurka daude. Kontseiluko komunistek alderdiaren papera asaldura eta propaganda izatera murriztea ere uste zuten, hauteskundeetan edo parlamentuan parte-hartze oro baztertu zuten eta langileek sindikatu atzerakoiak utzi eta sindikatu iraultzaile handi bat osatu behar zutela argudiatu zuten.
Ezkerreko komunismoa
Ezkerreko komunismoa ezker komunistak dituen ikuspuntu komunisten sorta da, boltxebikeen ideia politikoak garai jakin batzuetan kritikatzen dituena, Internazional Komunistak ondoren izan zituen leninismoaren ikuspegiak baino benetako marxista eta proletarioagoa dela dioen jarreratik. bere lehenengo eta bigarren kongresuan zehar. Ezkerreko komunistek leninisten ezkerrean ikusten dute beren burua ("kapitalaren ezkerra" bezala ikusi ohi dute, ez sozialistak), anarkistak (horietako batzuk sozialista internazionalistatzat hartzen dituzte) eta beste joera sozialista iraultzaile batzuena (adibidez, De Leonistak, sozialista internazionalistak kasu mugatuetan soilik ikusi ohi dituztenak). Ezkerreko komunismoa joera bereizia bihurtu aurretik bizi izan bazen ere, Rosa Luxemburgek eragin handia izan du ezkerreko komunista gehienetan, bai politikoki bai teorikoki. Ezkerreko komunismoaren aldekoak izan dira Amadeo Bordiga, Herman Gorter, Anton Pannekoek, Otto Rühle, Karl Korsch, Sylvia Pankhurst eta Paul Mattick.
Autonomismoa
Autonomismoa mugimendu sozialistatik hurbil dauden ezkerreko mugimendu politiko eta sozialen eta teorien multzoa da. Sistema teoriko identifikagarri gisa Italian 1960ko hamarkadan sortu zen lehen aldiz komunismo langile ( operaismo )tik. Danilo Montaldik eta beste batzuek eskuragarri jarritako itzulpenen bidez, italiar autonomistek Johnson–Forest joerak Estatu Batuetan eta Socialisme ou Barbarie taldeak Frantzian egindako ikerketa aktibistak hartu zituzten. Geroago, joera post-marxista eta anarkistak esanguratsuak bihurtu ziren situazionisten eraginaren, 1970eko hamarkadan Italiako ezker muturreko mugimenduen porrotaren eta teorialari garrantzitsu batzuen agerpenaren ondoren, Antonio Negri barne, 1969an Potere Operaioren sorreran lagundu zuena. baita Mario Tronti, Paolo Virno eta Franco "Bifo" Berardi ere. Beste marxismo formak ez bezala, marxismo autonomistak langile klaseak estatutik, sindikatuetatik edo alderdi politikoetatik independentea den sistema kapitalistaren antolakuntzan aldaketak behartzeko duen gaitasuna azpimarratzen du. Autonomistek alderdien antolakuntza politikoaz beste marxistak baino gutxiago arduratzen dira, eta, horren ordez, antolakuntza-egituretatik kanpo auto-antolatutako ekintzan zentratzen dira. Marxismo autonomista, beraz, "behetik gorako" teoria bat da, autonomistek kapitalismoaren eguneroko langile klasearen erresistentzia gisa ikusten dituzten jarduerei arreta jartzen diena, adibidez absentismoa, lan geldoa eta lantokian sozializazioa.
Sindikalismo Iraultzailea
Sindikalismo iraultzailea kapitalismoaren ordezko eta estatu sozialismoaren alternatiba gisa proposatzen den sistema ekonomiko mota bat da, sindikatu kolektibizatuen edo industria-sindikatuen federazioak erabiltzen dituena. Ekonomia bat negoziatzeko eta kudeatzeko lehiakortasunik gabeko unitate anitzen interes-agregazioa defendatzen duen korporatibo ekonomiko sozialistaren forma da. Atxikitzaileentzat, sindikatuak aristokrazia ekonomikoa gainditzeko eta gizartea zuzen zuzentzeko baliabideak dira gehiengoaren interesen demokrazia sindikalaren bidez. Sistema sindikalista bateko industria kooperatiba- konfederazioen eta elkarrekiko laguntzaren bidez zuzenduko litzateke. Tokiko sindikatuak beste sindikatu batzuekin komunikatuko lirateke Salgaiak kudeatu eta transferituko zituen Bourse du Travail (lan-poltsak) bidez.
Bloomsbury
Bloomsbury Ingalaterrako Londres hiriburuko auzo bat da. Camden udalerriaren barnean dago. Parke ugari ditu eta kultur, hezkuntza eta osasun instituzio ugari aurkitzen dira Bloomsburyn. Turismogune garrantzitsuena British Museum da.
Sozialismo libertario
Sindikalismo Iraultzailea
Sindikalismoa antolamendu sozial hau ekartzeko taktikari erreferentzia egiteko ere erabiltzen da, normalean anarkosindikalismoak greba orokor bat hasi eta langileak beren ekoizpen-baliabideak hartu eta sindikalismoaren federazio batean antolatzen dira, hala nola Confederación Nacional del Trabajo k  egin zuen moduan 1936ean. Bere historian zehar, sindikalismoaren atal erreformista bere atal iraultzaileak itzala izan du, Frantziako Confédération Générale du Travail, IWW, CNTko Federación Anarquista Ibérica k, Unione Sindacale Italianak eta Suediako SAC - Langileen Erakunde Zentrala.
Bloomsbury
Kokapena
Ez da erraza auzoaren mugak definitzea, baina gutxi gorabehera Holborn eta Euston Road auzoen artean dagoela esan daiteke.
Historia
Lurralde honen lehenengo aipamena 1086ko Domesday Book liburuan dago. Bertan mahastiak zeudela eta 100 zerrirentzako basoa ere bazegoela aipatzen da. 1201 urtean William de Blemond lurjabe normandiarrak erosi eta Bloomsbury aipatzen da lehen aldiz. XIV mendean Eduardo III.ak eskuratu eta Londresko monje kartujoei eman zien harik era XVI mendean monasterioak disolbatu ziren arte.
Sozialismo libertario
Komunalismoa eta gizarte ekologia
Ekologia soziala Murray Bookchinen lan eta ideiekin lotuta dago eta Peter Kropotkin anarkistaren eragina du. Ekologista sozialek diotenez, egungo krisi ekologikoak giza arazo sozialetan ditu sustraiak, eta giza naturaz gaindikoen menderatzeak giza gainbeheran eragiten du.
Bloomsbury
Historia
XVII mendetik aurrera Russel familiarena izan zen eta XVIII menderako urbanizatu eta goi-mailako auzoa bihurtu zen. 1900 hamarkadan Virginia Woolf eta bertan bizi ziren hainbat artistak Bloomsbury Group taldea osatu zuten.
Sozialismo libertario
Komunalismoa eta gizarte ekologia
Bookchin-ek gerora gizarte-ekologia osatzeko filosofia politiko bat garatu zuen, Komunalismoa deitu zion, K larriz idatzia beste komunismo-moldeetatik bereizteko. Hasiera batean anarkismo sozialaren forma gisa planteatu bazen ere, geroago Komunalismoa ideologia bereizi batean garatu zuen, anarkismoaren, marxismoaren, sindikalismoaren eta ekologia erradikalaren elementu onuragarrienak bezala ikusten zituena barne hartzen duena.
Politikoki, komunistek modu konfederatuan antolatutako komunitate edo hiri indibidualetan zuzenki demokratikoen hiritarren batzarren sare bat defendatzen dute. Hori lortzeko erabiltzen den metodoari munizipalismo libertarioa deritzo eta erakunde demokratiko presentzialak ezartzea dakar, konfederalki hazten eta hedatzen direnak, azkenean estatu-nazioa ordezkatzeko helburuarekin. Anarkistek ez bezala, komunistak ez daude politika parlamentarioan parte hartzearen aurka —bereziki udal hauteskundeetan—, hautagaiak sozialista libertarioak eta antiestatistak badira.
Ekonomia parte hartzailea (PARECO - PARticipatory ECONomy)
XXI. mendeko sozialismo libertarioaren forma da. Parte- hartzea ekonomia edo "parecon" eta parte- hartze politika edo "parpolity" izeneko bi sistema ekonomiko eta politiko biltzen ditu.
Parecon, batez ere, Michael Albert aktibista eta teorialari politikoak eta Robin Hahnel ekonomialari erradikalak proposatutako sistema ekonomikoa da, besteak beste. Erabaki parte-hartzaileak hartzea mekanismo ekonomiko gisa erabiltzen du gizarte jakin bateko baliabideen ekoizpena, kontsumoa eta esleipena bideratzeko. Merkatu-ekonomia kapitalista garaikideen alternatiba gisa eta plangintza zentraleko sozialismoaren edo koordinatorismoaren alternatiba gisa ere proposatua, "ikuspegi ekonomiko anarkista" gisa deskribatzen da eta sozialismo modutzat har liteke, pareconaren arabera, produkzio-baliabideen jabetzakoak baitira. langileak. Helburu horiek, nagusiki, printzipio eta erakunde hauen bitartez lortzea proposatzen du: langile eta kontsumitzaileen kontseiluak erabakiak hartzeko autogestio-metodoak erabiliz, lan-konplexu orekatuak, esfortzuaren eta sakrifizioaren araberako ordainsaria eta plangintza parte-hartzailea. Pareconen arabera, egungo diru-sistema salgai bat erostean utziko lukeen "kreditu" besterenezina den sistema batekin ordezkatuko litzateke.
Parpolity Stephen R. Shalomek proposatutako sistema politiko teoriko bat da. Parecon laguntzeko ikuspegi politiko gisa garatu zen. Parte-hartzea oso kritikoa da demokraziaren ordezkari modernoen eta kapitalismoaren alderdiekin, herriaren kontrol politiko maila nahikoa ez dela argudiatuta. Arazo horri aurre egiteko, parpolitik "Kontseilu Habiatuen" sistema bat proposatzen du, gizarte jakin bateko kide heldu guztiak barne hartuko dituena. Partpolity honetan, estatua berariaz desegingo litzateke ordezkariez osatutako koordinazio-organo soil batean, zeina haien azpian habiatutako kontseiluak edozein unetan gogoratuko lukeena.
Demokrazia inklusiboa
Demokrazia inklusiboa demokrazia zuzena, demokrazia ekonomikoa estaturik gabeko, dirurik gabeko eta merkaturik gabeko ekonomian, autogestioa (demokrazia eremu sozialean) eta demokrazia ekologikoa helburu dituen teoria politikoa eta proiektu politikoa da. Tradizio demokratikoaren eta autonomikoaren parte den proiektu politikotik bereizten den bezala, Demokrazia Inklusiboaren proiektu teorikoa Takis Fotopoulos filosofo politiko, akademiko ohi eta aktibistaren lanetik sortu zen, Demokrazia inklusiborako bidean, eta berak eta beste idazle batzuek garatu zuten. Democracy & Nature aldizkarian eta bere ondorengo The International Journal of Inclusive Democracy aldizkari elektronikoa dohainik eskuragarri eta Demokrazia Inklusiborako Nazioarteko Sareak argitaratua.
Arran Garek dioenez, Demokrazia inklusiborantz "merkatuaren historiaren eta dinamika suntsitzaileen interpretazio berri indartsu bat eskaintzen du eta etorkizunari buruzko ikuspegi berri inspiratzailea eskaintzen du, bai neoliberalismoaren eta baita dauden sozialismo formen ordez". David Freemanek adierazi duenez, Fotopoulosen planteamendua "argiki anarkismoa ez den arren, anarkismoa badirudi bere baitan lan egiten duen kategoria formala, demokrazia zuzenarekin, municipalismoarekin eta estatuaren, diruaren eta merkatu-ekonomiaren indargabetzearen aldeko apustua eginda".
Joera honek merkatu artifizial bat proposatzen du merkaturik gabeko eta dirurik gabeko ekonomia batean kontsumitzaileak aukeratzeko askatasuna mantentzeko arazoaren irtenbide gisa, merkatu artifizial batek merkatu tradizionalen antzera funtzionatzen du, baina lan-bonoak edo kreditu pertsonalak erabiltzen ditu. diru tradizionalaren lekua. Takis Fotopoulosen ustez, merkatu artifizial batek "aukerarako benetako askatasuna bermatzen du, merkatu errealekin lotutako ondorio kaltegarriak eragin gabe".
Magonismoa eta neo-zapatismoa
Askapen Nazionaleko Armada Zapatista (Ejército Zapatista de Liberación Nacional, EZLN ) zapatistak deitua sarritan, Chiapasen, Mexikoko hegoaldeko estatuan, kokatutako ezkerreko talde iraultzailea da. 1994az geroztik, taldea "Mexikoko estatuaren aurka" gerra deklaratu batean egon da, nahiz eta gerra hau batez ere indarkeriarik gabekoa eta defentsa izan den Chiapasen militar, paramilitar eta korporazio incursioen aurka. Euren oinarri soziala landa indigena da gehienbat, baina aldeko batzuk dituzte hiriguneetan eta nazioartean. Beraien bozeramaile ohia Marcos azpikomandantea zen (Zero Delegatua izenez ere ezaguna, La Otra Camapañarekin lotuta). Beste bozeramaile zapatistek ez bezala, Marcos ez da maia indigena. 1994ko abenduaz geroztik, zapatistak pixkanaka-pixkanaka hainbat udalerri autonomo osatzen joan ziren, Udalerri Autonomo Zapatista Matxinatuak (MAREZ) izenekoak. Udalerri horietan, tokiko ordezkarien batzarrak Juntas de Buen Gobierno edo Gobernu Onaren Kontseiluak (JBG) eratzen ditu. Hauek ez dituzte gobernu federalek edo estatukoek aitortzen eta tokiko komunitateko programak gainbegiratzen dituzte elikadurari, osasunari eta hezkuntzari eta baita zergari buruzkoak. EZLNko formazio politikoak orokorrean Aquascalientes eta Caracoles izeneko bi fasetan gertatu dira.
Taldeak Emiliano Zapatatik hartu zuen izena (nekazaritza erreformatzailea eta Mexikoko Iraultzan Hegoaldeko Askapen Armadako komandantea ) eta bere oinordeko ideologikotzat du bere burua. Zapatistak, hasieran, Zapatak 1910 inguruan sortu zuen gerrilla iraultzaileko kide bati egiten zion erreferentzia. Bere Hegoaldeko Askapen Armadak ( Ejército Libertador del Sur ) Mexikoko Iraultzan borrokatu zuen nekazaritza lurrak banatzeko. Zapata eta bere armada eta aliatuak, Pancho Villa barne, nekazaritza erreformaren alde borrokatu zuten Mexikon. Zehazki, Mexikoko populazio indigenentzat lur-eskubide komunalak ezarri nahi zituzten, gehienbat Europako jatorriko elite aberatsaren esku lurrak galdu baitzituen. Zapatari, neurri batean, Ricardo Flores Magón izeneko Oaxacako anarkista batek eragin zion. Flores Magónek Zapatarengan izan zuen eragina Aiarako Zapatisten Planean ikus daiteke, baina are nabarmenagoa haien leloan (lelo hori ez zuen inoiz Zapatak erabili) Tierra y libertad edo "Lurra eta askatasuna", Floresen izenburua eta maxima. Magónen lanik ospetsuena. Zapata anarkismoan sartu zen bertako irakasle baten bidez, Otilio Montaño Sánchez —gero Zapataren armadako jenerala, 1917ko maiatzaren 17an exekutatua—, Zapata Peter Kropotkin eta Flores Magónen lanak ezagutu zituen une berean, Zapata behatzen eta hasi zenean. nekazarien lurraren aldeko borroketan parte hartu.
Inspirazio irudiei dagokienez, EZLNko ia herri guztietan horma-irudiak daude Zapata, Che Guevara eta Marcos azpikomandantearen irudiekin batera. Mugimendu zapatistaren ideologiak, zapatismoak, maien praktika tradizionalak sozialismo libertarioaren, anarkismoaren eta marxismoaren elementuekin sintetizatzen ditu. Mexikoko anarkisten eta Latinoamerikako hainbat sozialistaren eragin historikoa nabaria da zapatismoan, Marcos azpikomandantearen posizioek ere mugimenduari elementu marxista bereizgarria gehitzen baitio The New York Times-en arabera. Lelo zapatista bat bat dator elkarrekiko laguntzaren kontzeptuarekin: «Denontzat, dena. Guretzat, ezer ez" ( Para todos, todo. Para nosotros, nada ).
Sozialismo libertario garaikidea
1960ko eta 1970eko hamarkadetan mendebaldeko nazioetan sozialismo libertarioarekiko interes publikoaren gorakada gertatu zen. Anarkismoak eragin handia izan zuen 1960ko hamarkadako kontrakulturan  eta anarkistek aktiboki parte hartu zuten 1960ko hamarkadaren amaierako ikasle eta langileen matxinadetan. 1968an, Frantziako Europako hiru federazioek, Italiako eta Iberiar Federazio Anarkistak eta Bulgariako Federazio Anarkistak Frantziako erbestean zegoen Carraran egindako nazioarteko konferentzia anarkista batean sortu zen. 1968ko maiatzeko altxamenduek ezkerreko idei komunistekiko interes txiki bat ere piztu zuten. Munduan zehar ezkerreko talde komunista txiki ezberdinak sortu ziren, nagusiki herrialde kapitalista nagusietan. 1976an ezker komunistaren hitzaldi sorta bat hasi zen, nazioarteko eztabaida eta joera gurutzatua sustatzeko helburuarekin, baina hauek 1980ko hamarkadan itzali egin ziren mugimenduaren oihartzuna edo ideien batasuna handitu gabe. Gaur egun dauden ezkerreko talde komunista nabarmenak dira Nazioarteko Alderdi Komunista, Nazioarteko Korronte Komunista eta Joera Komunista Internazionalista. Mendebaldeko Europako gehieneko etxebizitzaren eta enpleguaren krisiak Bartzelonako (Espainia) bezalako komun eta okupa mugimenduak sortu zituen. Danimarkan, okupatuek erabili gabeko base militar bat okupatu zuten eta Freetown Christiania izendatu zuten, Kopenhage erdialdeko paradisu autonomoa.
Dauden nazioarteko federazio anarkisten artean daude Federazio Anarkisten Nazioarteko (IAF), Langileen Nazioarteko Elkartea (IWA), Nazioarteko Elkartasun Libertarioa (ILS) eta Lanaren Nazioarteko Konfederazioa (CIT). Gaur egun antolatutako mugimendu anarkistarik handiena Espainian dago Confederación General del Trabajo (CGT) eta Confederación Nacional del Trabajo (CNT) moduan. 2003rako CGTko kideak 100.000 inguru zirela kalkulatu zen.
XXI mende hasierako sozialista libertarioak alterglobalizazio mugimenduan, okupa mugimenduan, parte hartu dute; gizarte zentroak ; infodendak ; pobreziaren aurkako taldeak, hala nola Ontario Coalition Against Poverty eta Food Not Bombs ; maizterren sindikatuak; etxebizitza kooperatibak ; nahitaezko komunitateak oro har eta berdintasunezko komunitateak ; antolakuntza sexistaren aurkakoa ; herri hedabideen ekimenak; komunikabide digitalak eta aktibismo informatikoa; esperimentuak ekonomia parte -hartzailean; Arrazakeriaren eta Ekintza Antifaxista bezalako talde anti-arrazistak eta antifaxistak ; etorkinen eskubideak babesten eta pertsonen zirkulazio askea sustatzen dituzten talde aktibistak, hala nola Mugarik gabeko sarea ; langile kooperatibak, kontrakulturala eta artista taldeak; eta bake mugimendua. Sozialismo libertarioak azkenaldian ere zeresan handia izan du Occupy mugimendu globalean, bereziki parte- hartze zuzeneko demokrazian zentratua.
Picherande
Biztanleria
2007an Picherande udalerrian erroldatutako biztanleak 371 ziren. Familiak 187 ziren, horien artean 85 pertsona bakarrekoak ziren (51 bakarrik bizi ziren gizonak eta 34 bakarrik bizi ziren emakumeak), 68 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 30 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 447 etxebizitza zeuden, 194 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 209 bigarren erresidentzia ziren eta 44 hutsik zeuden. 375 etxeak ziren eta 69 apartamentuak ziren. 194 etxebizitza nagusietatik 154 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 13 etxek gela bat zuten, 21 etxek bi zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 63 etxek lau zituzten eta 55 etxek bost zituzten. 150 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 105 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 55 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Buzy-Darmont
Buzy-Darmont Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Picherande
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Buzy-Darmont
Biztanleria
2007an Buzy-Darmont udalerrian erroldatutako biztanleak 567 ziren. Familiak 212 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 76 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 76 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Picherande
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 230 ziren, horien artean 168 aktiboak ziren eta 62 inaktiboak ziren. 168 pertsona aktiboetatik 152 lanean zeuden (98 gizon eta 54 emakume) eta 16 langabezian zeuden (5 gizon eta 11 emakume). 62 pertsona inaktiboetatik 37 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
The Link
The Link (euskaraz: "The Link dorrea"), gaur egun Puteauxen, Parisko La Défense auzoan, Frantzian, eraikitzen ari den 241 metroko (791 ft) 51 pisuko etxe orratz bat da. Philippe Chiambaretta arkitekto frantziarrak diseinatu zuen.
Picherande
Diru sarrerak
2009an Picherande udalerrian 182 unitate fiskal zeuden, 376 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.852 euro zen.
Buzy-Darmont
Etxebizitza
2007an 233 etxebizitza zeuden, 213 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 218 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 213 etxebizitza nagusietatik 169 bere jabearen bizilekua ziren, 42 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 25 etxek hiru zituzten, 48 etxek lau zituzten eta 138 etxek bost zituzten. 184 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 94 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 98 etxetan bat baino gehiago zituzten.
New Quay
, 'Cei Newydd' Galesko kostaldeko udalerri bat da, Ceredigion konderrian. 2011ko erroldaren arabera 1.082 biztanle zituen.
Deportivo Alavés Gloriosas
Deportivo Alavés Gloriosas (2017 arte Gasteizko Neskak Futbol Elkartea) Gasteizko emakumezkoen futbol talde bat da, 2016tik aurrera Espainiako bigarren mailan jokatzen ari dena.
Buzy-Darmont
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Deportivo Alavés Gloriosas
Historia
CDF Gasteiz Cup izeneko emakumezkoen futbol taldea sortu zen eta 2010 urtean Lehen Nazionalera (2. maila) igotzea lortu zuen baina urtebete egin zuen bertan. Ondoren Gasteizko Neskak izena hartu zuen eta Euskal Ligan aritu zen. 2016an berriz ere bigarren mailara igotzea lortu zuen.
Bestalde Deportivo Alavések Alavés-San Ignacio emakumezkoen taldea izan zuen, baina ez zuen Euskal Ligatik gora igotzerik lortu eta 2013an desagertu zen.
Buzy-Darmont
Diru sarrerak
2009an Buzy-Darmont udalerrian 222 unitate fiskal zeuden, 562,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.881 euro zen.
Deportivo Alavés Gloriosas
Historia
2017an Deportivo Alavés taldeak nesken taldea izateko apustu berria egin zuen eta akordioa sinatu zuen Gasteizko Neskak Futbol Elkartea-rekin eta Deportivo Alavés Gloriosas eratu zen. 2021. urtean Lehen mailara igo zen. Bi urte egin ondoren 2023an maila galdu zuen, azken unerarte mantentzeko lehian ibili ondoren.
Buzy-Darmont
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Buzy-Darmont udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.176 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Provenchères-sur-Fave
Provenchères-sur-Fave Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Montélimar-2 kantonamendua
Montélimar-2 kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Llandysul
, Galesko udalerri eta komunitate bat da, Ceredigion konderrian. Komunitatea Llandysul udalerriaz gain, Capel Dewi, Horeb, Pont Sian, Pren-gwyn, Tregroes eta Rhydowen udalerriek osatzen dute.
2011ko erroldaren arabera 1.439 biztanle zituen.
Provenchères-sur-Fave
Biztanleria
2007an Provenchères-sur-Fave udalerrian erroldatutako biztanleak 857 ziren. Familiak 343 ziren, horien artean 106 pertsona bakarrekoak ziren (43 bakarrik bizi ziren gizonak eta 63 bakarrik bizi ziren emakumeak), 87 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 126 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 431 etxebizitza zeuden, 356 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 41 bigarren erresidentzia ziren eta 35 hutsik zeuden. 317 etxeak ziren eta 113 apartamentuak ziren. 356 etxebizitza nagusietatik 249 bere jabearen bizilekua ziren, 94 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 17 etxek bi zituzten, 43 etxek hiru zituzten, 79 etxek lau zituzten eta 216 etxek bost zituzten. 312 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 172 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 149 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 544 ziren, horien artean 410 aktiboak ziren eta 134 inaktiboak ziren. 410 pertsona aktiboetatik 357 lanean zeuden (204 gizon eta 153 emakume) eta 54 langabezian zeuden (23 gizon eta 31 emakume). 134 pertsona inaktiboetatik 42 erretiraturik zeuden, 44 ikasten zeuden eta 48 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Provenchères-sur-Fave udalerrian 360 unitate fiskal zeuden, 880,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.797 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 42 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen, 5 administrazio publikoko enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 margolaria, 3 zurginak, 2 iturginak, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Provenchères-sur-Fave udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Provenchères-sur-Fave udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 285 ikaslekin.
Picherande
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 36 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 10 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 18 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 4 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 4 jatetxeak.
2009an zeuden 5 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 1 harategi zen eta 1 kirol-denda zen.
2000. urtean Picherande udalerrian 49 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.691 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Eugène Péreire
Isaac Péreireren semea zen. Gero eta gehiago bere leinukoen XIX. mendeko nazioarteko hedakuntzan parte hartu zuen. Aitak eta osabak Espainia ra bidali zuten bertan Credito Mobiliario abian jartzera. Horri lotuta, Espainiako Norteko Konpainiaren akziodun nagusietako bat izan zen konpainia hori sortu zenean eta 1870ean, Frantzia n Credit Mobilierrek hondoa jo ondoren, Norteko Konpainiako zuzendaritza batzordeko kide bihurtu zen. Denbora horretan, buruz buru lehiatu zen Rothschild finantzari eta haien menpeko MZA rekin Iberiar Penintsula ko burdinbide sarea banatzeko.
The Link
Dorreak TotalEnergies-en egoitza berria hartuko du. 2025ean amaitutakoan The Link Frantziako etxe orratzik altuena izango da.
Eugène Péreire
Urte batzuk geroago, Compagnie Générale Transatlantiqueko presidentea izan zen 1875 etik 1904 ra eta, aldi berean, Banku Transatlantikoa sortu zuen 1881an, baita haren buru bihurtu ere 1906an. Tunisiako Bankua sortu zuen 1884an, oraindik indarrean dagoena, eta bertako presidentea ere izan zen.
The Link
Historia
2017ko uztailean, Total-ek Link Tower aukeratu zuen egoitza berria hartzeko. 5.500 eta 6.000 langile artean, aurretik Tour Coupolen eta Tour Micheleten banatuta, etxe orratz berri honetan bilduko dira.
Provenchères-sur-Fave
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Peret
Pere Pubill i Calaf, ezizenez Peret (1935eko martxoaren 24a, Mataró, Bartzelonako probintzia - 2014ko abuztuaren 27a, Bartzelona) kataluniar abeslari, gitarrajole eta konposatzaile ijitoa izan zen. Kataluniar errunbaren ikur nagusienetakoa izan zen.
Ibilbidea
Rock musika, flamenkoa eta kubatar mamboa nahastuz kataluniar errunba bersortu zuen. Bere abesti ospetsueneen artan honako haudek daude: Una lágrima, El gitano Antón eta Borriquito como tú, haiei esker 1970eko hamarkadako Espainiako abeslari ospetsuenetakoa bilakatu zen. 1974ko Eurovision Abesti Lehiaketan Canta y se feliz abestia abestuz Espainia ordezkatu zuen. Ijito herriaren aldeko ekintzailea izan zen.
Bitxikeria gisa, Irungo Porcelanas del Bidasoa lantegirako marrazkiak egin zituen, eta, besteak beste, Zodiako platera bilduma ekoiztu zuten, 12 eredukoa. .
Nyons et Baronnies kantonamendua
Nyons et Baronnies kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. departamenduan dago, eskualdean. Guztira udalerri ditu eta  da bere hiriburua.
Israel Kamakawiwo'ole
Israel "IZ" Kamakawiwo'ole (1959ko maiatzaren 20 – 1997ko ekainaren 26) musikari hawaiiar oso ezaguna izan zen. Bere kanta ezagunenak bertsio hauek dira: Over the Rainbow eta What a Wonderful World; aipatu behar dugu pot pourrí ezagun bat: Somewhere Over the Rainbow. Oso ahots pertsonala zuen eta askotan ukelele jotzen zuen. Haren estiloak hawaiiko musikarekin nahastuta jazz eta reggae estiloetako ezaugarriak zituen.
Biografia
Israel Oahu uhartean jaio zen, 1959ko maiatzaren 20, eta Kaimuki komunitatean hezitua izan zen, Waikikiren inguruan. 11 urtez, bere anaia nagusiarekin, Skippy, musika-tresnak hasi zen jotzen eta Hawwaiiko beste musikariak ezagutu zituen: Peter Moon eta Don Ho. Nerabetasunean familiarekin batera Makaha-ra joan zen eta han Louis Kauakahi, Sam Gray eta Jerome Koko ezagutu zituen. Haiekin, anaiarekin batera, "The Makaha Sons of Ni'ihau" sortu zuten. 1976tik aurrera Hawaii eta AEBetan ezagunak egin ziren. 1982an, Skippy Kamakawiwo‘ole anaia bihotzekoaren ondorioz hil egin zen. Urte berean Israel betiko neskalagunarekin ezkondu zen, Marlene, eta alaba bat izan zuten, Ceslieanne "Wehi".
1990ean, bakarlari gisa, lehen albuma plazaratu zuen: Ka'ano'i. Arrakasta handia izan zuen eta Honoluluko Arteen Akademiak saritu zuen. 1993an Facing Future argitaratu zuen, askoren ustetan bere ibilbidearen onena. Bigarren disko horrekin uhartetatik kanpo ezagutzera eman zen. 1994an fue elegido como la figura del espectáculo del año en Hawái de acuerdo con la Hawaii Academy of Recording Arts-ek (HARA) Hawaiiko espektakuluaren pertsona ospetsuean izendatu zuen. Baina haren osasunak okerrera egin zuen eta haren bizitza mugatzen joan zen. Haren arazo nagusiak gizentasuna eta horrek arnas-aparatuan ekarri zizkion ondorioak izan ziren. 340 kiloko pisua izatera heldu zen. Azkeneko urtetan kristautu egin zuen. 1997ko ekainaren 26 hil egin zen eta bere errautsak 10.000 pertsonen aurrean itsasoan zabaldu zituzten.
Israel Hawwaiiko musikaren kantari nagusia bezala onartua izan da. Artxipielagoaren kultura eta baloreak defenditu zituen eta baita haren independentzia ere.
Israel Kamakawiwo'ole pantailetan
Haren kantak film eta telesail askotan erabili izan dira. Hona hemen batzuk: K-PAX, Meet Joe Black, Finding Forrester, Son of the Mask, 50 First Dates, Fred Claus eta IMAX: Hubble 3D. Eta telesailetan: ER, American Dad!, Scrubs, Cold Case, Glee, South Pacific, LOST, Storm Chasers, Life on Mars...
Montclar
Montclar Kataluniako udalerria da, Berguedà eskualdean eta Bartzelonako probintzian kokatua. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, 112 biztanle zituen. 21,89 km²-ko azalera du.
Dimondale (Michigan)
Dimondale Michigango herri bat da. Eaton konderrian kokatua dago. 2010ean 1,234 biztanle zituen, 2.32 kilometro koadrotan banatuta.
Manne Siegbahn
Karl Manne Georg Siegbahn (Örebro, 1886ko abenduaren 3a - Stockholm, 1978ko irailaren 24a) suediar fisikaria izan zen. 1924ko Fisikako Nobel Saria jaso zuen x-izpi espektroskopiari buruzko bere lan eta ikerketagatik.
Lundeko eta Göttingengo unibertsitateetan ikasi zuen. Johannes Robert Rydberg irakaslearen laguntzailea izan zen eta bere ondorengoa izan zen Lundeko katedran. 1920an, Lundeko Unibertsitatetik Uppsalako Unibertsitatera joan zen.
1938an Nobel Institutuko fisika saileko zuzendari izendatu zuten. 1978an, Manne Siegbahn Institutura aldatu zuen izena.
1914an x izpien espektroskopiari buruzko ikasketak hasi zituen. Hainbat elementuren atomoek sortutako uhin-luzerak neurtzeko tresna esperimental hobetuak garatu zituen.
Bere seme Kai Siegbahnek Fisikako Nobel Saria irabazi zuen 1981ean.
Queréndaro (udalerria)
Queréndaro Mexikoko udalerri bat da. Michoacán de Ocampo estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Douglas (Michigan)
Douglas Michigango hiri bat da. Allegan konderrian kokatua dago. 2010ean 1,232 biztanle zituen, 4.52 kilometro koadrotan banatuta.
Alice Neel
Alice Neel (Merion Square, Pennsylvania, 1900eko urtarrilaren 28a - New York City, 1984ko urriaren 13a) estatubatuar artista bisuala izan zen. Bere koadroek lerroaren eta kolorearen erabilera espresionistagatik, zorroztasun psikologikoagatik eta intentsitate emozionalagatik nabarmentzen dira. Bere lanetan emakumeak begirada femenino batetik irudikaturik daude, eta gizonaren aldetik jasaten duten objektu bihurtzearen eta begirada maskulinoaren efektu desmoralizatzailearen jakitun dirudite. Neelen lanak bere aurrekari maskulinoek sorturiko emakumeen irudikapen tradizional eta objektibatuak desafiatzen ditu Barry Walkerrek, 2010ean Neelen lanaren atzera begirako erakusketa antolatu zuen Houstongo Arte Ederren museoko arte moderno eta garaikidearen kontserbatzaileak, adierazi zuen Neel "XX. mendeko erretratugile handienetako bat" zela.
Haillicourt
Haillicourt Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Haillicourt udalerrian erroldatutako biztanleak 4.963 ziren. Familiak 1.902 ziren, horien artean 544 pertsona bakarrekoak ziren (216 bakarrik bizi ziren gizonak eta 328 bakarrik bizi ziren emakumeak), 513 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 633 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 212 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Alice Neel
Lehen urteak
1918an, institutuan graduatu ondoren, administrazio publikoko azterketetara aurkeztu zen eta ondo ordaindutako administrari lanpostu bat lortu zuen, gurasoei ekonomikoki laguntzea ahalbideratu ziona. Neel hiru urtez egon zen lanean eta, aldi berean, gauez arte eskolak hartzen Filadelfian. Ondoren, 1921ean, Filadelfiako Emakumeentzako Diseinu Eskolako arte ederren programan matrikulatu zen (gaur egungo Moore College of Art & Design). Bere ikasle lanetan inpresionismoa, garaiko estilo entzutetsuena, baztertu zuen eta, horren ordez, Ashcan Eskola errealistaren jarraitzaile bihurtu zen. Antza denez, eragin hau Ashcan Eskolako figurarik nabarmenetako batetik zetorkion, Robert Henri, Filadelfiako Emakumezkoen Diseinu Eskolan ere irakasten zuena. Diseinu Eskola horretan (gaur egungo Moore College of Art and Design), bere margolaritza klasean bi urtez jarraian lortu zuen ohorezko aipamena Francisca Naiade Balano sarirako. 1925ean, Neelek pinturarik onenaren Kern Doge saria jaso zuen. Filadelfiako Emakumeentzako Diseinu Eskolan graduatu zen 1925ean. Neelek esan ohi zuen neskentzako eskola batera joatea aukeratu zuela, arteak eskaini behar zion arreta ez galtzeko beste sexuaren tentazioekin.
Haillicourt
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Alice Neel
Kuba
1924an, Neelek Carlos Enríquez, goi mailako klaseko margolari kubatarrra, ezagutu zuen PAFA - Pennsylvania Academy of the Fine Arts (Peensylvaniako Arte Ederretako Akademia) museoak zuzendutako Chester Springs-eko udako eskolan. Bikotea 1925eko ekainaren 1ean ezkondu zen Colwynen, Pennsylvanian, eta Neel segituan joan zen Habanara Enríquezen familiarekin bizitzera. Habanan, Kubako abangoardia berriak, idazle, artista eta musikari gazte talde batek, abegi ona egin zion Neeli. Inguru hartan, Neelek bere kontzientzia politikoaren oinarriak eta bizitza osoko berdintasunarekiko bere konpromisoa garatu zituen. Neelek geroago esan zuen bere lehen bakarkako erakusketa Habanan egin zuela, baina ez dago hori baieztatzen duen datarik edo tokirik. 1927ko martxoan, Neelek bere senarrarekin erakusketa bat egin zuen Arte Ederren XII. Aretoan. Erakusketa horretan Eduardo Abela, Víctor Manuel García Valdés, Marcelo Pogolotti eta Amelia Peláezek ere parte hartu zuten, guztiak Kubako abangoardiako mugimenduaren partaide. Garai hartan, Neelek zazpi zerbitzari zituen eta etxe handi eta dotore batean bizi zen.
Haillicourt
Etxebizitza
2007an 2.069 etxebizitza zeuden, 1.971 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 95 hutsik zeuden. 1.941 etxeak ziren eta 104 apartamentuak ziren. 1.971 etxebizitza nagusietatik 919 bere jabearen bizilekua ziren, 984 alokairuan okupaturik zeuden eta 68 doan lagata zeuden; 25 etxek gela bat zuten, 65 etxek bi zituzten, 320 etxek hiru zituzten, 538 etxek lau zituzten eta 1.023 etxek bost zituzten. 1.120 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 924 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 607 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Alice Neel
Zailtasun pertsonalak, arte-gai
Neelen alaba, Santillana, 1926ko abenduaren 26an jaio zen Habanan. 1927an, baina, bikotea Estatu Batuetara itzuli zen New Yorken bizitzera. Han, Santillana, urtea bete baino hilabete lehenago, difteriak jota hil zen. Umearen heriotzak eragindako traumak Neelen koadroen edukian eragin nabarmena izan zuen, eta hasiera eman zien bere ibilbide osoan berezkoak izango zituen gaiei: amatasuna, galera eta antsietatea. Santillana hil eta gutxira, Neel bere bigarren umeaz haurdun geratu zen. 1928ko azaroaren 24an jaio zen Isabella Lillian, Isabetta, New Yorken. Isabettaren jaiotza inspirazio iturri izan zen Neelentzat Well Baby Clinic (Haurrentzako klinika) margolana egiteko. Koadroa amen eta haien haurtxoen erretratu goibela da, amatasun klinika batean, haurtzaindegi bat baino gehiago eroetxe bat gogorarazten duena.
1930eko udaberrian, Charles senarra, Parisen bizitzeko leku baten bila atzerrira zihoala aditzera eman zuen arren, Kubara itzuli zen, Isabetta berarekin eramanez. Enríquez kanpoan egon zen bitartean, Neelek New Yorkeko bere apartamentua alokatu zuen, eta Ethel V. Ashton eta Rhonda Myers bere lagun margolarien estudioan lan egiteko bidaiatu zuen.
Haillicourt
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 3.186 ziren, horien artean 2.025 aktiboak ziren eta 1.161 inaktiboak ziren. 2.025 pertsona aktiboetatik 1.685 lanean zeuden (990 gizon eta 695 emakume) eta 340 langabezian zeuden (154 gizon eta 186 emakume). 1.161 pertsona inaktiboetatik 309 erretiraturik zeuden, 317 ikasten zeuden eta 535 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Alice Neel
Zailtasun pertsonalak, arte-gai
Bere senarraren eta alabaren galerak eragindako minaz, Neelek nerbio-krisi masibo bat jasan zuen eta Philadelphia General Hospital-ean ospitaleratu egin zuten; bertan, bere buruaz beste egiten saiatu zen. Zoroetxean ere segitu zuen pintatzen. Alicek gizaki dohakabea maite zuen. Doakabea maite zuen heroiaren baitan eta heroia dohakabearengan. Uste dut hori ikusten zuela gu guztiongan.
- Ginny Neel, Aliceren erraina Urtebete geroago, 1931n, egonkortzat jo zutenean, Neel erietxetik irten zen eta gurasoen etxera itzuli zen. Bere lagun min eta ohiko modeloari, Nadya Olyanovari, egindako bisita luze baten ondoren, New Yorkera itzuli zen.
Haillicourt
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 102 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 22 eraikuntza enpresak ziren, 26 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 9 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 13 administrazio publikoko enpresak ziren eta 11 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Alice Neel
Depresio Handia
New Yorken, Neelek bertako pertsonaiak margotu zituen, horien artean, 1933an, Joe Gould idazle xelebrea, Professor Seagull ezizenez ezaguna. Gould hainbat zakilekin irudikatu zuen, bere ego puztua eta bere nortasunagatik eta desio asegabeengatik zuen desengainua adierazteko. Margolan hau, bere lehen lanetatik gorde izan den bakarretako bat, Londresko Tate Modern arte-aretoan erakutsi izan da.
Haillicourt
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 41 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 funerariak, 5 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 2 autoeskolak, 3 margolariak, 1 zurgina, 5 iturginak, 1 argiketaria, 9 eraikuntza enpresak, 7 ile apaindegiak, 3 jatetxeak eta 1 apaindegia.
Alice Neel
Depresio Handia
Depresioaren garaian, Neel Works Progress Administration (WPA - Obren Aurrerapenaren Administrazioa) erakundearentzat lan egin zuen lehen artistetako bat izan zen. 1933. urtearen amaieran, astean 30 dolar eskaini zizkioten Public Works of Art Project-en (PWAP - Arte Publikoaren Proiektua) Whitney Museoan parte hartzeko. Neelek PWAP eta WPAn parte hartu zuenean, bere lanak nolabaiteko onarpena lortu zuen artearen munduan. Garai honetan bere estiloa errealista zen, eta gaiak, nagusiki, Depresioaren garaiko kale eszenak eta pentsalari eta buruzagi komunistak ziren. Bere erretratuetako batzuk Ella Reeve "Mother" Bloor sindikalista, Kenneth Fearing poeta eta nobelagilea, eta Pat Whalen irlandar sindikalista izan ziren. Erromantze bat izan zuen Kenneth Doolittle izeneko marinel heroinomanoarekin. 1934an, Doolittlek 350 akuarela, margolan eta marrazki erre zizkion. Garai horretan, bere senar Karlosek berriz elkartzea proposatu zion; azkenean bikotea ez zen bildu, baina dibortzioa ere ez zuten ofizialki eskatu.
Puruándiro (udalerria)
Puruándiro Mexikoko udalerri bat da. Michoacán de Ocampo estatuan kokatua dago. 2010ean 0 biztanle zituen 0 km²ko azaleran. Herriburua da.
Alice Neel
Depresio Handia
Neelen mundua osatzen zuten Communist Party USA (Estatu Batuetako Alderdi Komunista) alderdiko artistak, intelektualak eta buruzagi politikoak bere margolanetako gai bihurtu ziren. Bere lanak subertsioa eta sexualitatea loriatzen zituen, maitalez eta gorputz biluziez osaturiko eszena apetatsuak irudikatuz. Horren adibidea, 1935ean egin zuen akuarela, Alice Neel and John Rothschild in the Bathroom; bertan margolaria eta Rothschild idazle eta kazetaria, biluzik agertzen dira komunean txiza egiten. 1930eko hamarkadan, Neelek ospe handia lortu zuen artista bezala hiriko erdiguneko intelektualen eta Alderdi Komunistako liderren artean. Neel Alderdi Komunistako kide inoiz izan ez zen arren, beti mantendu zuen komunismoaren idealekiko hurbiltasuna eta begikotasuna. 1930eko hamarkadan, Neel New York-eko Spanish Harlemera joan zen eta bertako bizilagunak margotzen hasi zen, batez ere, emakumeak eta haurrak.
Haillicourt
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 2 supermerkatuak, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 3 harategiak, 1 arropa denda zen eta 2 lore-dendak ziren.