cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cassinhas
Biztanleria
2007an Cassignas udalerrian erroldatutako biztanleak 148 ziren. Familiak 56 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 71 etxebizitza zeuden, 59 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 70etxeak ziren. 59 etxebizitza nagusietatik 49 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 5 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 16 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 53 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Mont-de-l'If
Biztanleria
2007an Mont-de-l'If udalerrian erroldatutako biztanleak 100 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Cassinhas
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 94 ziren, horien artean 70 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 70 pertsona aktiboetatik 65 lanean zeuden (39 gizon eta 26 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Mont-de-l'If
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 42 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 38 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 36 etxebizitza nagusietatik 30 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 2 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 23 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 24 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Cassinhas
Diru sarrerak
2009an Cassignas udalerrian 53 unitate fiskal zeuden, 122 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.037 euro zen.
Mont-de-l'If
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 74 ziren, horien artean 50 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 50 pertsona aktiboetatik 47 lanean zeuden (30 gizon eta 17 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
American Pastoral (filma)
American Pastoral (euskaraz Amerikar Pastorala) 2016ko Ewan McGregor eskoziar zinema zuzendari eta aktoreak zuzendu eta antzeztutako drama film bat da. 1997ko Philip Roth estatubatuar idazlearen izenburu berdineko eleberrian oinarritua dago. McGregorrez gain, Jennifer Connelly, Dakota Fanning, Peter Riegert, Rupert Evans, Uzo Aduba, Molly Parker eta David Strathairn aktoreek antzeztu zuten.
Cassinhas
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
Mont-de-l'If
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 iturgina.
2000. urtean Mont-de-l'If udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gilen II.a Biarnokoa
Gilen II.a Bearnokoa edo Gilen Erramun Montcadakoa (? - † Calvià, 1229) Bearnoko bizkondea izan zen.
Biografia
Aita Gilen I.a Bearnokoa zuen. Hasieran Aragoiko Erresuman aritu zen, izan ere, Jakue I.a Aragoikoari Balear Uharteak konkistatzen lagundu zion. Baina, Frantzian zituen lurraldeak zirela eta Ingalaterrako erregearen basailu bilakatu zen. Kataluniara itzulita, Mallorcan uhartea konkistatuz hil zen.
American Pastoral (filma)
Argumentua
Bigarren Mundu Gerra ondorengo AEBetan girotua, gizon batek (Ewan McGregor) bere alabaren (Dakota Fanning) Vietnamgo Gerraren aurkako joera politikoa erradikalizatu eta familia osoa arazoetan sartu eta suntsitzeaz mehatxatuko duela ikusiko du.
Gernikako Batzarretxea
Gernikako Batzarretxea edo Gernikako Juntetxea Bizkaiko Batzar Nagusien biltokia eta egoitza den eraikina da. Bizkaiko Gernika udalerrian dago.
Batzarretxea
Mendeetan zehar Gernika udalerria Bizkaiko herrien biltoki izan da. Antzina, elizate bakoitzak bere ordezkaria Bizkaiko Jaurerriaren arazo amankomunak eztabaidatzera hara bidali ohi zuen. Biltzar hauek Erdi Arotik Gernikako Arbolaren aldamenean ospatu ohi ziren eta Bizkaiko Batzar Nagusiak deitzen ziren. Denbora igaro hala, Gernikako Arbolaren inguruan hainbat eraikin eraiki ziren, azkenik, 1828an gaur egungo Batzarretxea edo Juntetxea eraikitzeari ekin zitzaiolarik. 1876. urtera arte mantendu ziren, urte hartan Bizkaiko bizimodua gobernatzen zuten legeak, hots, Foruak, desegin egin zituzten.
102 urteko etenaldi horren ondoren, 1979an Batzarrak berreskuratu egin ziren. Honela foru erakunde honetako bigarren aro bati ekin zitzaion.
Batzarretxea eta Gernikako Arbola Euskal Herriaren ikur bizi gisa aurkezten zaizkigu. Bizkaiko erakunde organo nagusiena den Batzar Nagusien egoitza da. Eraikin hau foru hariztiaren alboan altxatua dago, edozein motatako mugak iragaten dituzten kultura usadio eta etnografia batuz, Euskal Herriko herrialde guztien topagunea delarik.
Batzar-Aretoa
Batzar-aretoa Batzarretxearen erdigunea da. Hemen Bizkaiko Batzar Nagusien biltzarrak ospatu ohi dira.
Batzar Nagusiak oso antzinako erakundea da, bere jatorria Erdi Aroan kokatzen da, ohitura legez, batzarkideak kanpoaldean eta Arbolaren inguruan biltzen ziren. Antzina, inguru hartan Santa Maria Antiguako baseliza kokatzen zen, bertan ekitaldi politikoa aurretik ekitaldi elizkoia ospatu ohi zen, ekitaldi politiko haietan Foruen Zina ere burutzen zelarik. Denbora igaro hala, biltzarrak baseliza txiki harren barnera iragan ziren. 1826. urtetik aurrera, eta erakunde haren beharrei erantzunez, antzinako baseliza erautsi eta gaur egungo eraikina eraikitzen hasi ziren, lan horiek Antonio Etxebarria arkitektoaren kargu egon zirelarik.
Bizitza politikoa eta erlijioaren elkar lotura estu horren usadio hura mantenduz, Batzar-Aretoa bi ikuspuntu horiek bat egiteko gai den tokia bezala sortu zen. Eliza-Legebiltzar baten aurrean gaude. Halere, gaur egun alde elizkoia alde politikoak alboratu du, antzinako denbora haien lekuko gisa aldarea eta ur bedeinkatua gordetzen duten bataiarria han jarraitzen dutelarik.
Aretoaren apainketan margolanek garrantzia handia bereganatzen dute. XVII. mendean Sebastian Galbarriartu eta Bustrin anaiek burututako margolanen iruditegi bat dago, margolan hauek Bizkaiko Jaun ezberdinak irudikatzen dituzte.
Erretratuei dagokienez, hamar horma-irudik Bizkaiko Jaun batzuek egindako Foruen Zina islatzen dute. Elementu hauek guztiek Bizkaiko Jaunaren agintea nahiz agintari honek komunitateak usadio eta ohituretan (Foruak) oinarrituz gauzatu zuen lege multzoa errespetatzeko zina eta men egiteko betebeharra oroitarazten dute.
Gaur egun Areto honetan Bizkaiko Batzar Nagusiak ospatu ohi dira, hauek Herrialde Historiko honen herri partaidetza eta ordezkaritzaren organo gorenak dira. Batzar hauetan Bizkaiko Aldun Nagusia hautatu, Foru Aldundiak gauzatuko dituen Foru Arauk diktatu edota Bizkaiko Lurralde Historikoaren aurrekontua onartu ohi da.
Gernikako Arbola
Gernikako Arbola euskaldunen ikur unibertsalena da. Jatorriz, udalerri bizkaitar guztietatik zetozen ordezkariz osatutako Bizkaiko Batzarrak bere itzalpean ospatu hoi ziren. Toki honetan, Batzarretxea eta tribunatik hurbil, Gernikako Arbolaren haritz ezberdinak topa daitezke. Gaur egungo haritza 2005an 19 urteko adina zuela landatu zuten, hau lehenbiziko zuhaitzaren ondorengo zuzena delarik.
Lorategian gaur egungo haritzaren arbasoak daude: zutabez inguratuta Arbola Zaharra dago, nahiz eta lehenbiziko zuhaitz zaharrena ez izan, Gernikako Arbola guztietatik gaur egun gordetzen den zaharrena da. 1860an bere ondorengoa landatu eta 2004. urterarte tribunaren aurrealdean kokatuta egon zen, urte honetan erabat idortu eta ordezkatu beharra izan zen.
Ingurugiro honetatik Batzarretxeko sarrera nagusiaren soiltasuna eta zorroztasuna nabarmentzen dira, ezaugarri hauek eraiki zen neoklasizismo arkitekturaren kanonen barnean daude. Bere aldamenean, eta arkitektura ezaugarri berdinak jarraituz, zutabe multzo batez apaindutako harrizko tribuna bat dago. Aurretik zegoen bat ordezkatzen du, hura itxura eta materialei dagokionez sotilagoa zen, eta Bizkaiko Batzarren buru ziren agintariei eserleku emateko erabili ohi zen.
Gaur egungo tribuna abagune berezietarako erreserbatu ohi da, adibidez, Lehendakari edota Bizkaiko Aldun karguen zinpetzeak. Plaka batek 1936ko irailean Jose Antonio Agirre Lehendakariak bere kargua zinpetzeko erabili zituen hitzak oroitzen ditu.
Beirateen Aretoa
Beirateen Aretoa jatorriz gune ireki gisa diseinatua izan zen, 1964an Bizkaiko historiari buruzko museoa bilakatu zen. Batzar Nagusien berrezarpenarekin bat, Batzarretxeak bere erakundea berreskuratu eta Beirateen Aretoa erakundearen jardunetako erabili zen. Areto honetan estalpe funtzioa betetzen duen neurri handietako beiratea nabarmentzen da. 1985. urtean ezarri izan zen eta aurretik Vidrieras de Arte S.A. bilbotar enpresak artisau eran eraiki zuen, gaur egun arte lantegi honek ekoiztu duen neurri horietako lanik handiena izan delarik. Zuhaitzak Bizkaiko udalerrien topagune gisa duen sinbolismoa grafikoki bereganatu eta erakusten du. Erdialdean, tribuna eta zuhaitzak antzinako batzarrei erreferentzia egiten die; alboan, "Lege Zarra" idazkinak Jaunak onartzea eta errespetatzea zin egiten zituen antzinako legeak oroitarazten ditu; eta, bestaldetik, Bizkaiko ekonomia jarduerei buruzko erreferentziak irudikatzen dira. Erdialdeko zatia inguratuz, Bizkaiko udalerri ezberdinen monumentu nabarmenenak dituen orla bat dago.
Bisitak
Gernikako Batzarretxea bisitatzeko ordutegia honako hau da:
Egun guztietan zabalik.
Chichana Patiño
Elisa Patiño Meléndez, Chichana ezizenez ezaguna ( Pontevedra, 1890 - Pontevedra, 1919ko apirilaren 12a ) galiziar hegazkinlaria izan zen. Hegazkin bat gidatu zuen lehen emakume galiziarra izan zen eta agian Europa osokoa.
Biografia eta ibilbidea
Emakume kultua zen: hezkuntza bikaina jaso zuen, musika eta arte ikasketak barne zituena. Margotzeko, kantatzeko eta musikarako talentua zuen, horregatik, azkenean baztertu egin zuen arren, musika konpainia batekin bira batean parte hartzea proposatu zioten.
Bizikletaz bakarrik bidaiatzen zuen, garaiko emakumeentzako ezohikoa zena (bai bakarrik ibiltzea, bai bizikletan ibiltzea).
Ongintza gertaerekin konprometituta zegoen, esate baterako, ViIlagarcía de Arosa portuan lehorreratu ziren I. Mundu Gerrako zaurituentzako dohaintzak biltzeko kanpaina.
1916ko abuztuan Enrique Alcaraz Díezekin ezkondu zen Puente Sampaio n (Bartzelonan Ingalaterrako kontsul izan zena), eta 1917ko ekainean alaba izan zuen Lucía Alcaraz Patiño, Patiño dukerria oinordetzan jaso zuena.
Patiño hainbat hilabetetan gaixo egon ondoren hil zen, 1918ko gripeaz kutsatuta.
Liolaemus lutzae
Liolaemus lutzae Liolaemus generoko animalia da. Narrastien barruko Liolaemidae familian sailkatuta dago.
1908ko Belgikako Itzulia
1908ko Belgikako Itzulia txirrindularitza lasterketa honen lehen edizioa izan zen. 1.067 kilometroko ibilbidea bete zuen 6 etapatan banatuta. Lehen edizio honen garailea Lucien Petit-Breton frantziarra izan zen.
Sailkapen nagusia
Artikulu hau italierazko wikipediatik itzulia dago.
Nuh barrutia
Nuh barrutia Indiako barruti bat da, Faridabad dibisioan, Haryana estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Fountain (Colorado)
Fountain Coloradoko hiri bat da. El Paso konderrian kokatua dago. 2010ean 25,846 biztanle zituen, 63.459 kilometro koadrotan banatuta.
Wasserbourg
Wasserbourg Frantziako udalerria da, Rhin Garaia departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Wasserbourg udalerrian erroldatutako biztanleak 490 ziren. Familiak 168 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 44 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 96 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 254 etxebizitza zeuden, 172 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 69 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 234 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 172 etxebizitza nagusietatik 158 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 23 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 108 etxek bost zituzten. 148 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 112 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 346 ziren, horien artean 276 aktiboak ziren eta 70 inaktiboak ziren. 276 pertsona aktiboetatik 257 lanean zeuden (145 gizon eta 112 emakume) eta 19 langabezian zeuden (8 gizon eta 11 emakume). 70 pertsona inaktiboetatik 27 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 17 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Wasserbourg udalerrian 169 unitate fiskal zeuden, 479,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.423 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 13 komertzioetatik, 4 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren eta 1 finantziazio enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 iturgina, 1 argiketaria eta 3 jatetxeak.
2000. urtean Wasserbourg udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 150 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Diego de Siloé
Diego de Siloé (Burgos, 1493 - Granada, 1563ko urriaren 22a) espainiar eskultorea eta arkitektoa izan zen, Gil de Siloéren semea. Espainiako Pizkundeko artista nagusietakoa da, arkitekturakoa bereziki. Bere eskulturak Burgosko platereskoaren eredutzat hartuak dira. 1517an Italiara joan zen, eta han Bartolomé Ordóñezekin lan egin zuen. 1519an Burgosa itzuli, eta Granadara joan zen ondoren.
Siloéren lanetan estilo askoren kutsua nabari da: gotikoarena, pizkundekoarena eta mudejarrarena, baina platereskoarena da nagusia; Michelangeloren eta Donatelloren eragina ere aipagarria da. Siloérenak dira, besteak beste, Granadako katedrala, obra plateresko nagusitzat hartua, Malagako katedrala eta Salamancako Irlandarren Eskola.
Klopidogrel
Klopidogrela edo IUPAC-en nomenklaturaren arabera (+)-(S)-metil 2-(2-klorofenil)-2-(6,7-dihidrotienol[3,2-c]piridin-5(4h)-il azetatoa botika moduan usatzen den konposatu organikoa da, C16H16ClNO2S formula duena.
Klopidogrela plaketen agente antiagregatzailea da (tienopiridina motakoa), ahotik ematen da, eta koaguluak sortzea eragozten du arteria koronarioetako gaixotasunean, gaixotasun baskular periferikoan eta gaixotasun zerebrobaskularrean. P2Y12 izeneko hartzaile baten inhibizio itzulezinaren bidez jarduten du, Adenosin difosfatoaren (ADP) kimioerrezeptore bat. Bihotzekoen kasuan eta stent koronarioak ezartzen direnean aspirinarekin batera preskribitzen da, biok agente antiagregatzaileak baitira.
Farmakologia
Hartzaile horren blokeoak plaketen agregazioa inhibitzen du IIb/IIIa glukoproteinak aktibatzeko bidea blokeatuz. IIb/IIIa konplexuak hartzaile gisa funtzionatzen du, batez ere fibrinogenoarentzat eta bitronektinarentzat, baina baita fibronektinarentzat eta von Willebrand-en faktorearentzat ere. Hartzaile hori plaketen agregazioan aktibatzen den azken bide amankomuna da, eta garrantzitsua da plaketak fibrinaren bidez elkartzeko ere.
Plaketen inhibizioa klopidogrelaren dosi bakarra hartu eta bi ordura froga daiteke, baina efektu optimoa motela da; horregatik, 300 mg-tik 600 mg-ra bitarteko karga-dosia ematen da maiz.
Erabilera
Klopidogrela kasu hauetan baliatzen da :
Azido azetilsalizilikoarekin konbinatuta ere erabiltzen da, stent koronarioa ezarri ondoren tronbosiari aurrea hartzeko, edo azido azetilsalizilikoa onartzen ez duten pazienteentzako ordezko antiplaketario gisa.
Ebidentzian oinarritutako gida klinikoek klopidogrela gomendatzen dute aspirinaren ordezko moduan ultzera gastrikoaren aurrekaria duten pazienteen kasuan, aspirinak prostaglandinen sintesia inhibitzen duenez ultzera areagotu egin baitezake.
Merkaturatzea
Klopidogrela Europan 75 mg-ko ahozko pastilletan saltzen da. Oso ezaguna da Plavix izen komertzialarekin (Sanofi-Aventis etxearena) baina beste aurkezpen komertzial askok dute osasun-autoritateen baimena, etsenplurako, Clopidogrel cinfamed, Agrelan edo Clopidogrel Kern Pharma izenekoak.
Ondorio kaltegarriak
Klopidogrelek ondorio kaltegarri nagusi hauek eragin ditzake :
Etroplus suratensis
Etroplus suratensis Etroplus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cichlidae familian.
Kayla Ewell
Kayla Noelle Ewell (Long Beach, Kalifornia, 1985eko abuztuaren 27an ) estatubatuar aktore ezaguna da, CBSren The Bold and the Beautiful telesaian Caitlin Ramirez, NBCren Freaks and Geeks telesaian Maureen Sampson eta The CWen The Vampire Diaries telesaian Vicki Donovan pertsonaia egiteagatik.
Lehenengo urteak
Ewell Long Beach, Kalifornian jaio zen, baina Seal Beachen hazi zen. Kantua, dantza eta antzezpena Orange Konderriko Dantza eta Abesti konpainia Western, Kalifornian ikasi zuen. 1999an interpretazio eta artearen munduan sartu zen.
== Ibilbidea == Bere lehenengo agerpena telebistan 2000.urtean Freaks and Geeks telesaieko kapitulu batean izan zen, non Maureen Sampsonen papera antzezten zuen.
2004tik 2005era, The Bold and the Beautiful telenobelaren protagonista izan zen, Caitlin Ramirezen papera interpretatuz. The OC, Boston Public, Veronica Mars, Close to Home eta Entourage telesaietara gonbidatutako aktore izarra izan da.
Lindsay Lohan protagonista duen Just My Luck, eta Hilary eta Haylie Duff protagonista duen Material Girls filmetan parte hartu du. Gainera, protagonista izan zen Senior Skip Day pelikulan.
Ewell The CWren The Vampire Diaries telesaieko koprotagonista izan zen lehen zazpi kapituluetan. Bere pertsonaia banpiro bihurtu zen lenehengo gizakia izan zen. Telesaiean Stefanek hil zuen. Hala ere, bere pertsonaia telesaiera itzuli zen bigarren tenporadaren amaieran eta hirugarren tenporadaren hasieran.
Bizitza pertsonala
Kaylari bere denbora librean, margotzea, raftinga egitea, harrokak eskalatzea, rappel egitea eta dantzatzea gustatzen zaio.
Filmografia
Hainbat pelikula:
Hainbat telesai:
Hainbat bideokilpetan parte hartu:
Latheronwheel
, 'Latharn a' Phuill', Eskoziako Highland eskualdeko udalerri txiki bat da, Caithness barrutian. A9 eta A99 errepideen arteko bidegurutzean dago. Lybster udalerritik sei kilometro hego-mendebaldera eta Latheron udalerritik distantzia berdinera dago, Wick udalerrira doan A99 errepidearen bidegurutzetik hurbil.
NGC 780
NGC 780 galaxia espiral bat da, Triangulum konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Terrefondrée
Terrefondrée Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Terrefondrée udalerrian erroldatutako biztanleak 59 ziren. Familiak 28 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 62 etxebizitza zeuden, 29 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 14 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 61etxeak ziren. 29 etxebizitza nagusietatik 27 bere jabearen bizilekua ziren eta 2 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 17 etxek bost zituzten. 21 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa batena zen.
2000. urtean Terrefondrée udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Gymnothorax mordax
Gymnothorax mordax Gymnothorax generoko animalia da. Arrainen barruko Muraenidae familian sailkatzen da.
Akito Mukai
Akito Mukai (向井 章人, 1998ko azaroaren 17a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vissel Kobe.
Morazzone
Mugakideak
Morazzonek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Seoni barrutia
Seoni barrutia Indiako barruti bat da, Jabalpur dibisioan, Madhya Pradesh estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Fowler (Colorado)
Fowler Coloradoko herri bat da. Otero konderrian kokatua dago. 2010ean 1,182 biztanle zituen, 1.356 kilometro koadrotan banatuta.
Amanece, que no es poco
Amanece, que no es poco José Luis Cuerdak zuzenduta espainiar film bat da. 1989ko urtarrilean estreinatu zuten. Umore absurdoa lantzen duen film koral bat da, gidoi surrealista batekin, Albaceteko probintzian garatua.
Sinopsia
Oklahomako Unibertsitatean lan egiten duen espainiar ingeniari bat Espainiara itzuli da bere urte sabatikoaz gozatzera. Bere aitarekin batera menduko herri batera iristen da. Bertan inor ez dagoela ematen du, baina herritar guztiak mezan daude.
Le Châtelard (Savoia)
Le Châtelard Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Sant Aniol d'Aguja monasterioa
Sant Aniol d'Aguja Kataluniako Besalún, Garrotxa eskualdean, Gironako probintzian, 859 urtean sortutako monasterio erromanikoa da. Agujas haranean dago kokatuta. Egun eliza katolikoa gordetzen da bakarrik.
Le Châtelard (Savoia)
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 354 etxebizitza zeuden, 267 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 61 bigarren erresidentzia ziren eta 25 hutsik zeuden. 222 etxeak ziren eta 118 apartamentuak ziren. 267 etxebizitza nagusietatik 148 bere jabearen bizilekua ziren, 106 alokairuan okupaturik zeuden eta 13 doan lagata zeuden; 15 etxek gela bat zuten, 18 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 70 etxek lau zituzten eta 120 etxek bost zituzten. 157 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 128 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 102 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 376 ziren, horien artean 287 aktiboak ziren eta 89 inaktiboak ziren. 287 pertsona aktiboetatik 271 lanean zeuden (155 gizon eta 116 emakume) eta 16 langabezian zeuden (5 gizon eta 11 emakume). 89 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 43 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Le Châtelard udalerrian 260 unitate fiskal zeuden, 583 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.117 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 52 komertzioetatik, 3 erauzte enpresak ziren, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 9 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 5 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 9 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 Ogasun Publikoaren administrazio bulegoa zen, 1 jendarmeria, 1 posta bulegoa, 4 banku bulegoak, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 3 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 1 ile apaindegia, 1 albaitaria, 3 jatetxeak eta 1 tintoreria.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 okindegi zen, 1 liburu denda zen eta 1 arropa denda zen.
2000. urtean Le Châtelard udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen. Le Châtelard udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 265 ikaslekin.
Abha
Abha (arabieraz: أبها, Abhā) Saudi Arabiako hiri garrantzitsua da, 'Asir probintziako hiriburua dena.
Alessandro Farnese (1635–1689)
Alessandro Farnese, Parmako printzea, (Parma, 1635eko urtarrilaren 10a - Madril, 1689ko otsailaren 18a) italiar noble eta militarra izan zen.
Veneziako Errepublikako jenerala, 1671 eta 1676 artean Nafarroako erregeordea izan zen. Gero Katalunia eta Herbehereetakoa ere izan zen.
Sant Aniol d'Aguja monasterioa
Izena
Santutegiaren toponimoa Esmirnan (Anatolian) jaiotako Andeolus edo Aniol martiri santuaren izenetik dator. Kondairaren arabera Andeolus lurralde honetara, penitentzia egiteko asmoz Vallespirretik heldu zen. Elizaren azpian Abadearen Leizea dago eta bertatik ateratzen den ura erabiliz Andeolusek begietako gaitzak sendatzen omen zituen. Hori zela eta erromes asko bertara hurbiltzen zen.
Historia
Racimir lehen abadea izan zen eta berak lortu zuen Karlos II.a Burusoila Mendebaldeko Frantziako erregearen eskutik monasteriorako lurralde propio baten eskubidea. Monjeak San Benediktoren Ordenakoak ziren eta normandiarren erasoetatik ihes egiten Vallespirretik heldu ziren.
Oso monasterio txikia zen eta komunitatea ere horrelakoa zen. Gainera, ingurua oso isolatuta zegoen. Horregatik, laster, Gironako apaizen esanetara jarri behar izan zen; gertaera hori 899an dokumentatuta dago. Azkenean, 1003an monjeek Sant Llorenç de Monteko monasteriora alde egin zuten. Ondoren Sant Aniol d'Aguja parrokia gisa gelditu zen, aipatutako monasterioaren menpe.
1983tik elizak Kataluniako Nazio-intereseko Kultura Ondasunaren izendapena (Bé Cultural d'Interès Nacional) du. Herrian, errektoretzan, aterpea dago. Eliza inguruko erlijio eta kultura erreferente garrantzitsua da.
Ezaugarriak
IX. mendeko eliza eraikin erromanikoa da. Eliza nahiko txikia da, habearte bakarrekoa, eta altura txikiko kanoi ganga du. Absidea zirkuluerdi formakoa da, Lombardiako erromanikoan ohikoak diren arku itsuez eta lesenekin apainduta. Bi isurkiko teilatua du. Aurrealdean, 1936 arte, elizari erantsiriko gela bat zegoen baina erori zen eta egungo patioa gelditu zen.
1949an muga babesten zuten soldaduek fatxada zaharberritu zuten. Fatxada txikienak lehio borobil bat erakusten du. Fatxadaren goiko partean kanpandegi txiki bat dago; 1962an bertan "Coralí" izeneko kanpaia jarri zen.
Elizaren barrualdean kripta bat dago, Abadearen Leizea izenarekin ezagututa (Cova de l'Abat). Lur azpiko kapera hori arkaitzetan zulatuta dago eta hormetatik ura filtratu egiten da. Ur hori, tradizioaren arabera, propietate osasuntsuak ditu.
Izadiaren ikuspuntutik inguru ederra da.
Danbor
Danbor, atabal edo tinpanoa soinu zehaztugabeko perkusio-tresna da, Hornbostel-Sachs-en sailkapen sistemaren arabera menbranofonoen familiakoa. Erresonantzia-kutxaz osatuta dago, normalean forma zilindrikoa duena eta amarruaren irekidura estaltzen duen buru izeneko mintz batez osatua. Danbor mota batzuek buruak bi aldeetan dituzte. Soinua, eskuarekin edo danbor-makilekin, instrumentuari buruan kolpatuz lortzen da. Kutxa ere kolpekatu ohi da.
Bestalde, eta batez ere mintzaira hizkeran, danbor hitza menbrofonoak ez baina idiofonoak diren beste perkusio-tresna batzuei ere aplikatzen zaie; adibideak dira: ebaketa-danborra edo egurrezko danborra, izatez enbor hutsa dena edo baita, ingelesez steel drum (itzuliz altzairuzko danborra) idiofonoa ere dena. Hortik ondoriozta zitekeen danbor bat kontuan hartzeko erabakigarriagoa dela perkusioa mintz dardaratzaileak baino.
Erabilerak
Danborra, oro har, makil edo bi kolpatuz jotzen da. Askotariko makilak erabiltzen dira, egurrezkoak eta muturrean feltrozko irabiagailu bigunak dituzten makilak barne. Jazzean, bateria-jotzaile batzuek eskuilak erabiltzen dituzte soinu leunagoa eta lasaiagoa lortzeko. Kultura tradizional askotan, danborrak funtzio sinbolikoa dute, eta zeremonia erlijiosoetan ere erabiltzen dira. Rock talde gehienetan erabiltzen den instrumentua da.
Danborrak maiz erabiltzen dira musikoterapian, batez ere eskuko danborrak, ukimen izaeragatik eta jende askorentzat erabilgarri izateagatik.
Danborrak jainkozko estatusa ere lortu zuen Burundi bezalako lekuetan, non kariendak erregearen boterearen sinbolo ziren.
Historia
Greziarrek tymnpanon edo typanon deitzen zioten tresna horri, eta erromatarrek, tympanum.
Homerok ez zuen danborra aipatu, ez Iliadan, ez Odisean. Euripidesen Bacchaen, Bakok frigiarrek erabiltzen zituzten danborrak harrapatzeko enkargatu zien bere jarraitzaile gizonei. Danbor horiek nik eta Rheak, edo Jainkoen ama handiak, Zibelek asmatuak izan zirela baieztatzen du. Beste pasarte batean, Coribantek asmatu zituela dio. Greziarren artean, danborraren asmatzaileak frigiarrak zirela uste zen; erromatarrek, berriz, siriarrak zirela. Litekeena da greziarrek asiarren danborren bat kopiatu izatea eta handik erromatarrengana pasatuko zela.
Danborretarako zezen-larruak erabiltzen ziren, baina, maizago, asto -larruak, Caio Julio Fedrok bere fabuletan aipatzen duen bezala, laugarren liburuan. Danborra bahe baten forma ematen zion azal batez estalitako zurezko edo metalezko zirkulu batez osatuta zegoen. Batzuetan, danborra makilekin jotzen zen, baina, gehienetan, eskuz jotzen zen, panderoa jotzen den modu berean, eta antzinako danborraren oso antzekoa zen. Soinu ozenagoa sortzeko, metalezko plaka batzuk gehitu ziren, baita kanpaiak eta kaskabiloak ere. Tinpanoa feminizazioaren ikur bihurtu zen, batez ere Zibeleri sagaratutako gizonek erabiltzen zutelako. Tinpano jotzaile emakumeak ohitura txarreko emakume bezala hartuak izan ziren. San Justok oturuntzetatik urrundu nahi zuen gauzetako bat krotalo eta pandero-jotzaileak ziren. Antzinatean, ez da bi azal dituen danborrik ikusten, nahiz eta Erromako Berant Inperioko lanetan haiei buruzko testuak egon. Isidoro Sibiliakoak idatzi zuen simfonia, bi aldeetatik txandaka edo aldi berean, jotzen zen tresna bat zela eta bi soinuen, baxuen eta altuen, nahasketak oso harmonia atsegina osatzen zuela. Prudentziok aipatu zuen Actiumeko guduan simfoniarekin eman zela eraso seinalea. Izenaren etimologiak badirudi adierazten duela danbor horren ezagutza edo erabilera, orokorrean, uste baino zaharragoa dela, hau da, sarrazenoen edo mairuen gerren garaikoa. Mairuak izan ziren beren armadetan tresna horiek erabiltzen lehenak; al-tambor deitzen zieten. Tinbalak, antzinako zalditerian ohikoa zen eta Espainiako zenbait tokitan jai herrikoietan gordetzen den tresna, ziurrenik, arabiar asmakizun bat ere izan daiteke.
Historialari batzuen ustez, txinatarrek danborra erabili izan dute antzinatik. Danborraren antzeko tresnak Afrikako herri askotan ere erabiltzen dira.
Zalantzarik gabe, iberiar herriek jada Erdi Aroan hartu zuten danborra arabiarrengandik. Amadeo Saboiakoaren erregealdian kendu ondoren, 1893an, López Domínguez jeneralak berreskuratu zuen haren erabilera.
Andeetako kultur eremuan, danborrak zeremonia eta festak laguntzeko erabiltzen ziren, eta Tinya bezalako tresnak, nahiko ohikoak. Hegoaldeko kostaldean, Nazca kulturakoek beren danbor tipikoa garatu zuten, bere apaingarri eta eskultoriko mailagatik bereizten zena.
Danbor motak
Hornbostel Sachs-en sailkapenaren arabera, bi danbor mota handi daude dar-dar egiteko egiten den ekintzaren arabera. Lehenengo taldean, perkusio-danborrak daude; bigarrenean, berriz, marruskadura-danborrak. Errealitatean, ordea, bigarrenak zanbonba izenez ezagutzen dira, eta ez dira benetako danbortzat hartzen. Beraz, eta Hornbostel Sachsen irizpideak eta sailkapen sistematikoa izan arren, atal hau perkusio-danborrei (membranofonoak) eskainita dago. Tipologia hainbat elementuk zehazten dute, hala nola:
Durundatzailearen forma dela eta, agertzen diren motak hauek dira:
Barietateak
Danbor motako instrumentuak perkusio-instrumentu ohikoenak dira. Batzuk hauek dira:
Kaxaren soinua, batez ere, adabakiak eta kroskoaren diametroak eta altuerak zehazten dute, baita afinazioak, uztaien angeluak eta osatzen dituen materialek ere.
Konga perkusio musika tresna da, buru bakarreko kubatar danbor handi eta estua, afrikar jatorrikoa.
Afrikar etnia ezberdinek beti izan dituzte danborrak beraien festa erlijiosoetan eta hortik sortu zen konga.
Hiru motako kongak daude:
Horretaz gain badira ere requintoa (quintoa baino txikiagoa) eta supertumba (tumba baino handiagoa).
'Tanboria perkusio-instrumentua da, hamabi zentimetroko luzerakoa, eta erresonantzia-kaxa batek osatzen du, egitura metalikoa edo larruzko piezez estalitako zurezkoa duena. Normalean, flabiolaren soinua laguntzeko erabiltzen da, adibidez, sardanan, non erritmoa markatzen duen.
Kultura
Euskal Herrian, oso ezaguna da Donostiako Danborrada ekitaldia, Azpeitian ere tradizio handia duena.
Espainian, Aste Santuko prozesioetan, danborra ohiko musika tresna dute. Calanda herrikoa (Teruel) famatua da beste batzuen artean.
Mandiraja
Mandiraja (Kecamatan Mandiraja) Indonesiako barrutia da, Erdialdeko Java probintzian dagoena. 52.61 kilometro koadroko eremua du, eta 2010ean 63679 biztanle zituen.
Herriak
Barrutiak 16 desa edo herri ditu:
Mayreville
Mayreville Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Pteropus pumilus
Pteropus pumilus Pteropus generoko animalia da. Chiropteraren barruko Pteropodidae familian sailkatuta dago.
Felipe Silva
Felipe de Oliveira Silva (1990eko maiatzaren 28a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Sanfrecce Hiroshima.
Oliamendiko Iragarpena
Oliamendiko Iragarpena edo Hitzaldi eskatologikoa Mateo 24 eta 25, Marko 13 eta Lukas 21 Ebanjelio sinoptikoetan dagoen pasartea da. Apokalipsi Txiki izenaz ere ezaguna da, batetik, bere hizkera apokaliptikoagatik, eta, bestetik, pasartean, Jesusek, Jerusalemgo Oliamendin, bere jarraitzaileei ohartarazi zielako, ezen, Jainkoaren erregetzaren azken garaipenaren aurretik, larrialdia eta jazarpena jasango zituztela. Oliamendiko Iragarpena Mateoren bost hitzaldietako azkena da, eta Jesusen gantzuduraz hasitako nekaldiaren kontakizunaren aurre-aurretik gertatu zen.
Ez dago argi Jesusek deskribatu zuen larrialdia iraganeko, orainaldiko edo etorkizuneko jazoera ote den. Hala ere, batzuren ustez, iragarpena Jerusalemgo Tenpluaren suntsipenari dagokio; hori dela-eta, pasartea Markoren Ebanjelioa 70. urtean egindakotzat kokatzeko erabili ohi da.
Anja Pärson
Biografia
¡Pärson Umeån jaio zen, Suedia eta dauzka Sami sustraiak. Bere arreba Fridak, Pärsoni eski lasterketetan sartu zuen, eta orain bere aita Anders, entrenatzen du. Bere Munduko Kopako lehen lasterketa eslalon erraldoi bat izan zen Crans-Montana ko Munduko Kopako finalean, Suitzan. (1998 ko martxoaren 15ean). Junior mailako munduko txapeldun bezala sailkatu zen, baina azken postuan, 25. postuan amaitu zuen. Munduko Kopako bere lehen lasterketa irabazi zuen, slalom bat Mammoth Mountainen, Kalifornian, 1998ko abenduan, 17 urte zituela, eta bere lehen urrezko domina St. Anton, Austrian, 2001ean.
Slalom erraldoiko zilarrezko domina eta slalomeko brontzezko domina lortu zituen 2002ko Neguko Olinpiar Jokoetan, eta slalomeko urrea gehi bi brontzezko domina gehitu zizkion jaitsieran eta konbinatuan 2006ko Neguko Olinpiar Jokoetan. Pärsonek Munduko Eski Alpetarreko Kopako titulu nagusia irabazi zuen 2004 eta 2005ean. Azken titulu hau historiako tarte txikienagatik irabazi zuen, 3 puntu besterik ez Janica Kostelić aurkari basatiari. Hasiera batean slalom eta slalom erraldoian aditua, 2005eko martxoan bere lehen supererraldoi lasterketak irabazi zituen San Sicario n, Italian, olinpiar aurreko konpetentzietan. Guztira, Munduko Kopako 42 lasterketa irabazi ditu bost diziplinetan.
Pärsonek 17 banakako domina irabazi ditu Munduko Txapelketan eta Olinpiar Jokoetan, emakumezkoen eski alpinoko Christl Cranzeko errekorra gaindituz. Bi denboraldi etsigarriren ondoren (2006/07 eta 2007/08), non kopako sailkapen nagusian bosgarren eta seigarren amaitu zuen, 2008/09 denboraldian bere mailarik onenera itzuli zen, kopako sailkapen nagusian hirugarren amaituz. 2010eko Neguko Olinpiar Jokoetan, Estatu Batuetako Lindsey Vonn jaitsierako txapeldunari jarraitzen saiatzen ari zela, Pärsonek oreka galdu zuen helmuga aurreko azken jauzian, 60 metroko hegaldian eta ondorengo erorikoan, baina ez zuen lesio larririk izan. Erorikoa berreskuratu eta hurrengo egunean brontzezko domina irabazi zuen.
2012ko martxoaren 12an, Pärsonek ofizialki iragarri zuen bere erretiroa, eta bere azken lehia datorren asteburuan Schladmingen (Austria) Munduko Kopako finala izango zela. 2014an Viasateko esatari aditu bihurtu zen 2014ko Neguko Olinpiar Jokoetan, Sotxin (Errusia).
2015etik aurrera, Pärsonek kiroletan aditu gisa lan egiten du Sveriges Television irratian, eta enpresa bat zuzentzen du emaztearekin batera. Pärson TV4 k igorritako Let 's Dance 2017 dantza saioan lehiatzen du.
Bizitza Pertsonala
Pärson-eko atletismo kluba Tärna IK Fjällvinden da, Ingemar Stenmark eta Stig Strand eskiko legendaren kide bera.
Bere altuera 170 cm-koa da. 2006an eta 2007an Svenska Dagbladet Urrezko Domina jaso zuen.
Kirol ibilbidean zehar Monakon hainbat urtez bizi ondoren, Suediara itzuli zen eta Umeaen bizi da 2012tik.
2012ko ekainean, Pärsonek Sommar irratsaio suediarrean iragarri zuen azken bost urteetan emakume batekin, Filipinetako emakume batekin, harremanetan egon zela eta seme bat espero zutela elkarrekin. Bere semea, Elvis, 2012ko uztailaren 4an jaio zen. 2014ko abuztuaren 2an, Anja Pärson eta Filippa Suedian ezkondu ziren. Mona Sahlin Suediako Alderdi Sozialdemokratako buruzagi ohiak ezkontza ospatu zuen. 2015eko urtarrilean, bikoteak iragarri zuen Pärson haurdun zegoela bere bigarren semearekin, Maximilian izeneko haur batekin, zeina 2015eko maiatzean jaio baitzen.
Alessandro Farnese
Alessandro Farnese izan daiteke:
Canutita
Canutita mineral bat da eta alluaudite taldearen kidea da. Izenak Claudio Canut de Bon Urrutia txiletar meatzari-ingeniariari egiten dio erreferentzia.
Ezaugarriak
Canutita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Eudon Handia
Eudon Handia (Eudon, Eudo, Eudes edo Oto ere deitua) Akitaniako eta Baskoniako dukea izan zen 700. urte ingurutik 735. urtera; urte horretan hil zen hain zuzen.
Bizitza
Eudonen aita beharbada Lupo I.a izan zen, baina askotariko iturriak ez datoz bat haren jatorriari buruz: batzuetan, germaniar izenek beste etnia bateko pertsonak ezkutatzen zituzten. 715. urtean, bake hitzarmen batera heldu zen frankoen printze eta jauregizain Karlos Martelekin, azken hau gerra zibilean zela. Harrezkero, Eudon Handia indartsu egin zen Akitanian, hiriburu Tolosa Okzitania zuela.
713tik 716. urtera, arabiar eta berberen armada Baskoniara heldu zen (Iruñera); 719an, berriz, Narbonara. Gero, Tolosa Okzitania atzeman nahi izan zuten 721ean, setioa jarriz, baina Eudonek, frankoen eta akitaniarren armada batez indartuta, setioa hautsi eta erasotzaileen armada hori birrindu zuen Tolosako Guduan. Ondorioz, Eudonek aita santuaren faborea irabazi zuen, baita haren opariak jaso eta 'kristautasunaren defendatzaile' deitu ere. 731ean, ordea, Septimania eta Cerdanyako jaun Uthman ibn Naissa berberea Kordobaren kontra matxinatu zen, eta Odok hitzarmen bat egin zuen harekin, Kordobaren kontra Pirinio ekialdeko eskualde hori segurtatzearren. Aldiz, Kordobaren ordezkari militar Abdul Rahman Al Ghafiqik espedizio bat abiatu zuen Uthman ibn Naissaren kontra, baita hura hil ere 731 (732) urtean. Bertan, Uthman ibn Naissa rekin ezkondutako Lanpegia ederra, Eudonen alaba, atzeman egin zuten, eta Damaskora bidali.
Bitartean, Martelek Eudonekin zuen ituna hautsi eta Loira ibaia zeharkatu zuen akitaniarrak erasotzeko. Eudonek aurre egin zion Bourgesen, baina galdu egin zuen gudua. Hegoaldera alde egin zuen, bere tropekin. Tropa horien zati bat edo guztiak segur aski baskoiak izango ziren eta, Martelekin izandako porrotaren ondoren ahulduta, Abdul Rahman Al Ghafiqiren armadari aurre egin behar izan zioten Bordele ondoan (732, edo 733). Oraingoan, ordea, Eudonen armada galtzaile atera zen; 754ko mozarabiar kronikak dioenez, "Jaunak bakarrik daki zenbat kristau sarraskitu zituzten han". Eudon eta salbu ateratako tropek, orduan, haien etsai Marteli laguntza eskatu behar izan zioten Eudon Martelen mendeko bihurtzearen truke. Martelek onartu zuen eta akitaniarrek, frankoekin batera, Poitierseko guduan parte hartu zuten. Irabazi egin zuten eta horrek musulmanen iparralderako zabalkuntza galarazi zuen.
Horren ondoren, Eudon eta haren agindupeko Akitania Martelen mendeko egin ziren izenez, baina funtsean Eudonek jaun eta jabe jarraitu zuen hil arte (735).
Ituglanis nebulosus
Ituglanis nebulosus Ituglanis generoko animalia da. Arrainen barruko Trichomycteridae familian sailkatzen da.
Franciscus Sylvius
Franciscus Sylvius —jaiotza izena: Franz de le Boë— (Hanau, Alemania, 1614ko martxoaren 15a - Leiden, Herbehereak, 1672ko azaroaren 19a) sendagilea izan zen. Leidengo Unibertsitateko irakasle izan zen. Bizitzako gertaera guztien eta eritasunen printzipioa kimikan dela zioen, eta kimika sendagintzan erabili zuen lehenetakoa izan zen. Medikuntzan mistika alde batera utzi, eta fisika eta kimikako legeez baliatu beharra zegoela zioen.
Burmuineko hirugarren eta laugarren bentrikuluak bereizten dituen hodia (Sylviusen akueduktu deitua), bosgarren bentrikulua (Sylviusen bentrikulu deitua), garunaren erdialdeko arteria (Sylviusen arteria), eta aurrealdeko gingila eta parietala tenporaletik eta okzipitaletik bereizten dituen pitzadura (Sylviusen pitzadura) aurkitu zituen.
Tinbal
Etimologia
Tinbal izenak bi jatorri ditu, alde batetik latinezko "tympanum" hitza ("kolpatzen dena" esan nahi du) eta bestetik arabierazko "at-tabal" hitza ("danborra" esan nahi du).
André Malherbe
André Malherbe (Huy, 1956ko martxoaren 21a - 2022ko azaroaren 24a) belgikar motoziklista izan zen.
Tinbal
Deskribapena
Tinbalaren kaxa kobrezko esferaerdia da, eta honek erresonantzia kutxa lana egiten du. Altuera jakin batean larrua edo bestelako mintz elastiko bat jartzen zaio eraztun batez eta hainbat tentsio-barilaz teinkatzen dena. Tentsio-barila hauek estutuz edo lasaituz afinatzen da tinbala, horretarako oinarrian pedal bat dauka.
André Malherbe
Munduko moto-kros txapelketan lehiatu zen 1975etik 1986ra, eta hiru aldiz izan zen munduko txapeldun 500 cc-ko zilindradan, 1980., 1981. eta 1984. urteetan, Honda moto batekin.
Tinbal
Deskribapena
Tinbala baketa bidez jotzen da. Baketa hauek egurrezkoak izan ohi dira (banbu, urki, astigar edo gereziondo egurrez eginak) baina badaude aluminio eta grafitozkoak ere. Feltroz, kortxoz edo larruz egindako burua izaten dute.
André Malherbe
Moto lasterketetatik erretiratu ondoren, turismo ibilgailuen munduko txapelketan eta rallietan lehiatu zen. 1988ko Dakar rallyan istripu bat izan zuen eta paralitiko geratu zen.
Tinbal
Deskribapena
Lau tinbaletako multzoa izan ohi bat, bakoitzak diametro desberdina duena, 81 cm, 74 cm, 66 cm eta 58 cm hurrenez hurren.
Hilen Liburu Tibetarra
Hilen Liburu Tibetarra edo Bardo thodol (བར་དོ་ཐོས་གྲོལ; euskaraz: erdiko garaiaren entzumenaren bidezko askapena) hiltzen ari diren pertsonentzako gida-liburu modukoa da, hiltzeko prozesua ulertzen laguntzeko eta bideratzeko. Mendebaldean izenburu ezagunena Hilen Liburu Tibetarra da. Hildakoentzat edo hiltzekotan daudenentzat jarraibideen benetako gida da. Tibeteko budismoaren ikuspuntutik hil ondoren 49 egun daude berriro ere berraragitze gertatu arte. Denbora tarte horretan samsara egoerara berriro ez itzultzeko eta birjaiotzea saihesteko, aldi berean argialdia lortzeko urrats batzuk eman daitezke. Bitarte garai horretan egin daitezkeen gauzak aholkatzen ditu liburu klasiko honek.
Jatorria
Tibeteko budismoarentzat liburu hau «lurraren benetako altxorra» da. Testua Padmasambhavari, RNying-ma-paren sortzaileari egotzi zaio, VIII. mendean. Dena dela, testua Karma Lingpak XIV. mendean aurkitu zuen, Gampodar mendian lurperatuta. Desagerpen hori ulertzeko IX. mendean budismoak pairatu zuen jazarkudea gogoratu behar dugu. Monje asko Tibetetik kanporatuak izan ziren eta liburuaren aleak ezkutatu behar izan ziren.
Tinbal
Historia
Jean-Baptiste Lully izan zen tinbala orkestra batean sartu zuen aurreneko musikagile garrantzitsua, 1675. urtean eskeinitako "Teseo" operan. XVIII. mendean Johann Sebastian Bach-ek lehen planoan ezarri zituen tinbalak ''Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten!'' kantatan. XIX. mendean Ludwig van Beethoven-ek ahots independiente bihurtu zuen 1806ko "Biolinerako kontzertua"-n eta 9. sinfoniako scherzoan.
Hilen Liburu Tibetarra
Jatorria
Mendebaldean lehenengo edizioa 1927an ingelesez egin zen, Tibetan Book of the Dead izenburuaz, eta Walter Evans-Wentz izan zen itzultzailea.
Liburuaren egitura
Liburuak hiru aldi edo bardo nagusi bereizi egiten ditu:
Tinbal
Historia
1870 urtean afinazio pedala diseinatu zen Dresden eta "Dresdeko tinbalak" nagusitzen hasi ziren. Tamainari dagokionez ere historian zehar haundituz joan den instrumentua izan da.