cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fraggle Rock
Fraggle Rock Kanada, Erresuma Batua eta AEBetako Jim Hensonek sortutako haurrentzako txotxongilo telesaila bat da. 1983ko urtarrilaren 10tik 1987ko martxoaren 30ra CBC (Kanada), HBO (AEB) eta ITV (Erresuma Batua) kateetan aireratu zen.
George Bush
George Bush izeneko Ameriketako Estatu Batuen bi presidente izan dira, 41.a aita, eta 43.a haren semea.
Fraggle Rock
Euskal Herrian ETB1ean euskaraz aireratu zen.
Pumi etnia
Pumi etnia (txineraz: 普米族; pinyineraz: Pǔmǐzú), Txinako Herri Errepublikan bizi diren 56 talde etnikoetako bat da.
Azken erroldaren arabera, Pumi etniako 33.600 pertsona bizi ziren Txinan, batez ere, Txina hegoaldeko Yunnan probintzian.
Sichuanen bizi diren Muli etniako kideekin erlazionaturik daude.
Xabier Zaldua Marcen
Xabier Zaldua Marcen (Barañain, Nafarroa Garaia, 2001eko uztailaren 19a) Euskal Herriko futbolaria da. Erdiko atzelari lanetan aritzen da.
Kirol Ibilbidea
''2023ko ekainaren 5ean eguneratua. Datu ofizialak.''
Kondratowice udalerria
Kondratowice Poloniako Silesia Behereko voivoderriko landa-udalerri bat da, Strzelin barrutian kokatuta. 98,26 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 4379 biztanle zituen.
Durham (Ipar Carolina)
Durham Ipar Carolinako hiri bat da. Durham konderrian kokatua dago. 2010ean 228,330 biztanle zituen, 278.09 kilometro koadrotan banatuta.
Phoxophrys borneensis
Phoxophrys borneensis Phoxophrys generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Pieve d'Alpago
Pieve d'Alpago Italiako udalerri bat da. Bellunoko probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Pieve d'Alpagok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Plainville (Georgia)
Plainville  Georgiako estatuko hiri bat da. Whitfield konderrian kokatua dago. 2010ean 313 biztanle zituen, 1.87 kilometro koadrotan banatuta.
Zalanthias kelloggi
Zalanthias kelloggi Zalanthias generoko animalia da. Arrainen barruko Serranidae familian sailkatzen da.
Thomas Eakins
Thomas Cowperthwaite Eakins (Filadelfia, 1844ko uztailaren 25a - ibidem, 1916ko ekainaren 25a) Ameriketako Estatu Batuetako Errealismoko margolaria izan zen.
Biografia
Eakins ia bere bizitza osoa Filadelfian bizi izan zen. Haren gurasoak Caroline Cowperthwait Eakins eta Benjamin Eakins ziren; aita kaligrafia irakaslea zen eta semea berarekin ikasi zuen gero margolaritzan erabiliko zituen teknika batzuk. Thomas Eakins kirolzalea zen eta zaletasun hori ere bere lanetan ikusiko da. Central High Schoolen ikasi zuen eta ordurako marrazketa mekanikoan gailendu zen. 1861an, Pensilvanyako Arte Ederren Akademian hasi zen. Halaber, 1864tik 1865ra Jefferson Medical Collegen anatomia ikastaroak egin zituen. Giza-gorputzarekiko erakusten zuen interesa zela eta, kirurgia ikasteko ideia eman zion.
1866tik 1870 arte Europan ikasi zuen, batez ere Parisen, bereziki Jean-Léon Gérôme orientalismoaren maisuarekin; Eakins margolari errealista ospetsu horren bigarren ikasle estatubatuarra izan zen. Baita ere Léon Bonnaten tailerrean ikasi zuen. Bonnatekin Eakinsek zehaztasun anatomikoa ikasi zuen. École des Beaux-Artsen ikasten ari zenean ez zuen ez inpresionismoarekiko ezta ere akademizismo frantsesaren aldeko interes handirik erakutsi.
Frantziatik Espainiara joan zen eta, berriro ere, Estatu Batuetara. Han margolari errealista bezala ibilbide oparoari ekin zion. Argazkilaritzarekiko interesa ere erakutsi zuen. 1882an Pensilvanyako Arte Ederren Akademiako irakaslea izendatu zuten. Eskola nahiko abandoardista zen eta argazkilaritza irakasteko aukera eman zion. 1886an, eskandalu bat izan zuen eta lanpostua galdu zuen. Dirudienez, emakumeei zuzendutako anatomia ikastaro batean gizonezko modelo bat biluzik erakutsi zuen. Haren emaztea, Susan Macdowell Eakins (1851-1938), margolaria izan zen ere bai.
NGC 3549
NGC 3549 galaxia espiral bat da, Hartz Handia konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Atheka gaitzeko oihartzunak
Atheka gaitzeko oihartzunak eleberri bat da, Joan Batista Azkonagerre baionarrak 1870ean argitaratua. Izatez, jatorrizkoa frantsesez eman zuen argitara Les échos du pas de Roland izenburuarekin. Horrela hobeki salduko zelakoan, euskaratik frantsesera itzulia zela esan zuten editoreek, baina irakurleak jatorrizko testua argitaratzeko zain zeudenez, laguntza eskatu behar izan zuen euskal bertsioa ontzeko. Testuan oso nabaria da frantsesaren morrontza gehiegizkoa.
Korapiloa
Ganix (Joanes izenaren txikigarria) Lapurdiko kontrabandista ospetsua zen, etxea mugan izanik, bere bizitza guztia alde batera eta bestera muga igarotzen ahalegintzen zirenei laguntzen eman zuena.
Behin, betebehar arriskutsu bat egitea suertatu zitzaion. Izan ere, Ganixek Beirako printzesa mugaz bestaldera eraman behar zuen, bere senar Karlosekin elkar zedin.
Gertakizuna Lehen Karlistaldian kokatzen da, 1833. urteko udazkenean. Frantziako gobernuaren aginduz Beirako printzesa atzeman beharra zegoen; ez zioten inondik ere mugaz bestaldera ihes egiten utzi behar. Hala ere, Ganixek, iruzur egin zien agintariei, bere betekizuna burura eramanez. Mendian zehar, karlisten guda-zelairaino eraman zuen printzesa. Karlosek, esker onez, bizi izateko lain eman zion hasieran; Gero ordea, utzitasun gorrian eta behartsu bukatu zuen Ganixek.
Earl (Ipar Carolina)
Earl Ipar Carolinako herri bat da. Cleveland konderrian kokatua dago. 2010ean 260 biztanle zituen, 2.23 kilometro koadrotan banatuta.
Kobyashevita
Kobyashevita mineral bat da eta devilline taldearen kidea da.
Ezaugarriak
Kobyashevita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.
Prozesua
Prozesua (Der Prozeß, alemanez) Franz Kafkaren eleberri bat da, idazlearen heriotza dela eta amaitu gabe geratu zena, presazko amaiera izan ezik. 1925ean argitaratu zen, Kafkaren eskuizkribuari buruz Max Brodek egin zuen edizioan oinarrituta. Kafkak ez zuen nahi izan eskuizkribua argitaratzea.
Ponte nelle Alpi
Ponte nelle Alpi Italiako udalerri bat da. Bellunoko probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Prozesua
Argumentua
Josef K. goiz batean atxilotzen dute, atxilotzearen zergatia jakin gabe. Handik aurrera, amesgaizto batean biziko da gauza ezezagunaren aurka defendatzeko bere burua, argudio zehaztugabeak erabiltzen. Argumentu osoa justizia eta legearen eskura ezintasunean datza, amaiera txundigarrira heldu arte.
Zineman
Liburua hainbat aldiz zinemaratu da. Zinemaren bertsiorik ezagunena Orson Wellesek (1962)an egin zuena da. Wellsek amaiera ezberdin bat asmatu zuen.
Ponte nelle Alpi
Mugakideak
Ponte nelle Alpik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Koneck udalerria
Koneck Poloniako Kujavia-Pomeraniako voivoderriko landa-udalerri bat da, Aleksandrów barrutian kokatuta. 67,84 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 3220 biztanle zituen.
Delia del Carril
Hastapenak
Argentinako Víctor del Carril Domínguez eta Julia Iraeta Iturriaga senar-emazte aristokraten bosgarren alaba (18 seme-alaba izan zituzten, eta horietatik hamahiru bizi izan ziren) izan zen Delia, Saladillon.jaio zen, gurasoen etxean. Atzerriko institutrizek hezi zuten: alemanek, frantziarrek eta ingelesek, eta haiekin igaro zituen haurtzaroko lehen urteak. Lau urte zituela, aitak zaldi bat oparitu zion bere ibilaldietan lagun ziezaion; hala, zaldizko bikain bihurtu zen, egunean hainbat ordu zelaietan igaro baitzituen, neba-arreben harridurarako eta institutrizengan beldurra eraginez. Aitak diputatu gisa zituen betebehar politikoek Buenos Airesera bizitzera behartu zuen familia, eta Delia monja italiarren eskola batean matrikulatu zen, eztabaida filosofikora eta jakin-min intelektualera irekiago.zen ikastetxera.
1899an, Delia 15 urte betetzeko jaia ospatzeko prestatzen ari zela, aitak bere buruaz beste egin zuen, eta ariman min handia utzi zion. Ama Parisa joan zen 13 seme-alabekin bizitzera, hezkuntza osoagoa izan zezaten. Erraztasun ekonomikoei esker, bidaia ugari egin zituen Argentinaren eta Europaren artean; beraz, 1920ko garaiko artista garrantzitsuekin adiskidetasunak eduki ahal izan zituen Frantzian. Lehen Mundu Gerra amaitu ondoren, Parisen jarri zen bizitzen Delia, eta han ezagutu zuen Adán Diehl Arget senarra, inguru hartan bizi zen intelektual argentinarra. Ondoren, Delia pintura eta marrazketa ikasten hasi zen Fernand Léger margolari kubistarekin eta André Lhoterekin. Horri esker, Frantziako mundu intelektualean sartu zen, eta, gero, Parisko Alderdi Komunistako militante gisa hasi zen. Alderdi horretako maisu-maistrak Idazle eta Artista Iraultzaileen Elkartetik hurbil zeuden ideologiak.
Espainiako bizitza
Delia Espainiara joan zen Errepublika garaian, Espainiako Gerra Zibila hasi zen bitartean. Adán Diehl Argetengadik banandu ondoren, Madrilen jarri eta San Fernandoko Akademian hasi zen ikasten, eta bere ahizpa nagusia eta Ricardo Güiraldes koinatua joaten ziren talde intelektualetan parte hartu zuen. Lagun artista eta pobreei gerran laguntzeko grinak bultzatuta, Isaías Cabezón-ek La Hormiguita izena eman zion, bere helburuak lortzeko zuen energiagatik.
Pablo Nerudarekin bizitza
1935eko ekainean, Deliak Pablo Neruda poeta txiletarra ezagutu zuen, hark Txileko Kontsul lana egiten zuenean, eta 20 urtez iraun zuen maitasun-istorio bati ekin zion. Berak 50 urte zituen eta Pablok 30. Poeta, María Antonia Hagenaar Vogelzang, Maruca-rengandik banandu egin zen, 1930. urtearen amaieratik ezkonduta egon zenarengandik. Ondoren, Delia eta Pablo Mexikora joan ziren 1943. urtean, ezkontzeko asmoz. Haatik, Txileko justiziak ez zuen onartu batasun hori, Marucarengandiko dibortzioa legez kanpokotzat jo zelako. Elkarrekin bizitzen jarri ondoren, Deliak karrera artistikoa uzteko erabakia hartu zuen, poetaren testuen idazkari eta editore izateko. Urte horretan bertan, Santiagon, Michoacán de Los Guindos etxean kokatu ziren, Lynch Norte etorbideko 164an, Erreginan —etxe horren izena Michoacanetik dator, Nerudak kantatutako estatu mexikarretik, eta Los Guindos auzotik—. Etxea «garai hartako intelektual, artista eta literato handien» bilgune bihurtu zen.
1949an, Neruda Txiletik atera zen Gabriel González Videlaren gobernuaren jazarpenaren ondorioz; hala, Deliarekin zuen harremana erbestean hautsi egin zen, poeta bere azken emazte izango zenarekin, Matilde Urrutiarekin bizi izan zen bitartean. Neruda 1952an itzuli zenean, Michoacán de los Guindos-en jarri zen berriro Deliarekin, eta han, 1954an, 50 urte bete zituen; baina hurrengo urtean, 1955ean, bikotea behin betiko banandu zen.
Txileko egonaldia
Nerudarengandik banandu ondoren, Deliak Buenos Airesera itzultzeko saiakera egin zuen, baina urtebete geroago erabaki zuen bere mundu afektiboa Txilen zegoela, eta 1959an itzuli zen Txilera. Han, marrazketan eta grabatuan aritzeko erabakia hartu zuen Deliak, eta 1960ko hamarkadan, Nemesio Antúnezek zuzendutako 99. tailerrean parte hartzen hasi zen artista, William Hayterrekin Parisko Atelier 17an lan egitean esperientzia hartu ondoren, Nemesioren anaia Enrique Antúnezek bezala. 99. tailerrean, Deliak teknika berriak hobetzen eta garatzen jarraitu zuen grabatuaren inguruan. Era berean, olio-lanak egin zituen, eta trebetasun hori ezin izan zuen jarraitu bere motrizitatea mugatu zuen istripu baten ondorioengandik; beraz, haren lan grafikoak nabarmendu zuen, bai Txileko ikus-eremuan, bai atzerrian. Gainera, hamarkada horretan bertan, Brontzezko Sol Galeria sortu zuen, Guillermo Núñez eta Delia Barahonarekin batera, Santiago de Chileko galeria-eremua handitzeko eta dinamizatzeko.
Delia, «zurtoin paregabeko lorea», Rafael Alberti k deitu zion bezala, Txileko Santiagon hil zen 1989ko uztailaren 26an, 104 urte zituela. Jaraunslerik izan ez zuenez, «Hormiguitak» Michoacán de Los Guindos Txileko Alderdi Komunistari utzi zion, eta, harrezkero, «gizatalde politiko horrek etxea eta ondarea zaintzen ditu grabatzailearen kultura-ondarea». Gaur egun, Delia del Carril izeneko museo bat dago han, eta bertan hainbat ekitaldi egiten dira.
Ikusizko estrategia
Bere adin heldua ez zen oztopo izan artistak obra handiak egiteko. Bere lanak monokromoak eta marra lodikoak dira, eta Deliak txikitatik Argentinan zehatz-mehatz ezagutzen zituen giza irudiak eta zaldien fisionomia erakusten dituzte. Delia del Carrilek, grabatuen bidez, topikoei buruz zuen ikuspegia adierazten jakin zuen: giza sentimenduak, adiskidetasuna, samurtasuna, maitasuna eta bikote-harremana. Azkenik, 1961ean banakako lehen erakusketa egin zuen Santiagoko Beaux Arts galerian.
Erakusketak
Del Carril-eko erakusketen artean hauek daude:
Grundulus bogotensis
Grundulus bogotensis Grundulus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Characidae familian.
Enns (ibaia)
Enns Danubioren eskuinaldeko (hegoaldeko) ibaiadar bat da. 254 kmko luzerarekin Austria barneko ibairik luzeena da.
Bakelite
Bakelite, 2011 urtean Naiara Anasagasti (Paniks) eta Sergio Llanos (Eureka Hot 3, Atom Rhumba) musikariek sortutako taldea da.
Taldea
Perkusioa jo eta abestu egiten du Anasagastik, eta Llanosek gitarrak, baxua eta teklatuak jotzen ditu. Riff baten gainean eraiki ohi dituzte kantuak eta gustuko dute horietako bakoitzak bere ukitua edukitzea, bluesarena, rock’n’rollarena edota countryarena.
Guanako
Guanakoa (Lama guanicoe, kitxuatik wanaku), basa-animalia da; gutxi gorabehera 90-140 kilogramo ko pisua du. Bururaino, 1,5 eta 1,6 metro luze izaten da. Haren ileak bikuinarenak baino luzeagoak dira, baina alpakarenak baino motzagoak. Ilearen diametroa 16 eta 18 mikra artean dago.
Amphiesma
Amphiesma Natricidae familiako narrasti genero bat da. Asian bizi dira.
Ann Ward Radcliffe
Ann Ward Radcliffe (Londres, 1764ko uztailaren 9a - 1823ko otsailaren 7a) ingeles idazlea izan zen. Arrakasta handia lortu zuen 1791. urtean argitaratu zuen The Romance of the Forest (Oihaneko eleberria) obrari esker. Mundu miresgarria eta beldurgarria nahasi zituen maisutasun handiz bere eleberrietan, eta Ingalaterrako eleberrigile gotiko handientzat hartua da. Obra nagusiak: The Mysteries of Udolpho (1794, Udolforen Misterioak), The Italian, or The Confessional of the Black Penitents (1797, Italiarra, edo Beltz Penitentzigileen Aitorlekua), Gaston Blondevillekoa (1826an argitaratua) eta Poemak (1834an argitaratua).
Enns (ibaia)
Ibaiadarrak
Ibaiadar nagusiak Palten, Salza eta Steyr dira.
Koniecpol udalerria
Koniecpol Poloniako Silesiako voivoderriko landa-hiri udalerri bat da, Częstochowa barrutian kokatuta. 146,62 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 9690 biztanle zituen.
Enns (ibaia)
Erreferentziak
Artikulu honetan Frantsesezko Wikipediako Enns (rivière) artikuluko informazioa erabili da.
Abitigarra
Gerardo López de Guereñu Iholdik, egindako ikerketan, gailurraren eta tokiaren jatorrizko izena Abitigarra zela aurkitu zuen.
Tendron (Cher)
Tendron Frantziako udalerri bat da, Cher departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Tendron udalerrian erroldatutako biztanleak 119 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 52 etxebizitza zeuden, 47 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 46 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 47 etxebizitza nagusietatik 24 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 4 etxek bi zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 16 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 21 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 21 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Abitigarra
Gailurretik 45 minututara Santa Teodosia ermita eta aisiagunea dago.
Tendron (Cher)
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 75 ziren, horien artean 53 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 53 pertsona aktiboetatik 44 lanean zeuden (29 gizon eta 15 emakume) eta 9 langabezian zeuden (5 gizon eta 4 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 11 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Abitigarra
Oso inguru basotsua da, gehienbat pagadiak nabarmenak dira.
Tendron (Cher)
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2000. urtean Tendron udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Achang etnia
Achang etnia (txineraz: 阿昌族; pinyineraz: Āchāng zú), Txinako Herri Errepublikan bizi diren 56 talde etnikoetako bat da.
Azken erroldaren arabera, Achang etniako 33.936 pertsona bizi ziren Txinan, batez ere, Txina hegoaldeko Yunnan probintzian. Horrez gain, Myanmarren Achang kopuru txiki bat ere bizi da.
Pharming
Pharming deitzen zaio, berea den webgune faltsu batera hacker batek erasotzean egiten duen trafikoaren birbideratzeari. Birbideratze hau egiteko bi aukera daude, gure biktima izango denaren ordenagailuaren host fitxategiak ordezkatzea edo DNS zerbitzariaren softwarearen ahulezia ustiatzea. DNS zerbitzariak, interneteko helbideak (IP helbideak) gizakiontzat ulerkorrak diren hitzetara itzultzeko balio dute, hau da, Ip helbide horiek ebazteaz arduratzen dira. Askotan, arriskutsuak izan daitezkeen DNS zerbitzariak, “pozoituak” izenarekin ezagutzen dira.
Achang etnia
Erlijioa
Achang etniako kideek Taoismoa eta Budismoa praktikatzen dute.
Pharming
Pharming hitza, farming eta phishing neologismoetatik eratorria da. Phising, ingeniaritza sozialaren eraso bat da, erabiltzaile izena edo pasahitza bezalako kautotze datuak lortzeko erabiltzen den. Azken urteotan, bai pharming zein phising teknikak, interneten nortasuna lapurtzeko erabiliak izan dira. Pharming-a, internet zerbitzua eskaintzen duten banketxeen eta merkataritza elektronikoaren kezka nagusia bilakatu da. Oso neurri konplexuak, anti-pharming izenekoak, erabili behar dira datu hauek babesteko, antibirusak eta spyware-en kontrako softwareak ez baitira nahikoak.
Pharming ahuleziak etxeetan
Domeinu bilaketa bat egiten dugunean, ahuleziak izan ditzaketen eta bilaketan parte hartzen duten konfiantza nodo asko egon daitezke, baina ahulenak interneten “hostoetan” kokatzen dira. Adibidez, oso erabilia den malwarea, ordenagailu baten Host fitxategiko sarrerak aldatzea, aurretik egindako bilaketa baten emaitzan, izena --> IP, benetako IP helbidea baztertu eta ordezkatzea. Behin helbidea berridatzita, erabiltzaileak webgunea atzitzera doanean, trafikoa IP faltsu horretara bideratu egiten da eta ondorioz erabiltzailearen datuak kopiatu daitezke. Pharming teknikan erortzeko arrisku gehien duten erabiltzaileak, mahai-gaineko ordenagailuak erabiltzen duten erabiltzaileak dira, hauen datu kudeaketa oso baxua baita interneteko zerbitzariekin alderatuz.
Host fitxategien erasoa baino kezkagarriagoak dira sare lokaletako bideratzeak. Kontuan hartu behar dugu, erabiltzaileek sarea atzitzen dutenean, bideratzeak DNS fidagarri batek egiten dituela, kasu honetan informazio ezak, LAN sare osoan bilaketak gaizki egitea ekarriko luke. Zoritzarrez, Host fitxategien berridazketarekin gertatzen ez den bezala, sare lokaletako bideratzeak detektatzea oso zaila da. Bideratzaile lokalari DNS maltzurraren bidalketa egiteko bi modu daude: aldez aurretik existitzen den konfigurazioa aldatzea edo sistema barneratu (firmware) osoa aldatzea. Bideratzaile gehienek, DNS fidagarri jakin bat zehazteko aukera ematen diote administratzaileari, goranzko nodoek (adibidez, ISP) gomendatutakoa ordezkatzeko. Erasotzaile batek, zilegi den DNS zerbitzari bat, bere kontrolpean dagoen beste batengatik ordezkatu dezake, gero egingo diren ebazpen guztiak, zerbitzari okerretik bideratuz. 2006ko Abenduan, Stam, Ramzan eta Jakobsson-ek Pharming-ari buruzko txosten batean, eraso mota berri bat sailkatu zuten, Drive-By Pharming delako. Teknika honek, JavaScript maltzur baten bidez, DNS zerbitzariaren helbidea aldatzen du.
Bestalde, bideratzaile askok, firmwarea (zerbitzu konplexuak exekutatu eta kudeatzeko barneratutako softwarea) aldatzeko aukera ematen dute. Mahai-gaineko sistemetako malwareak bezala, firmware baten ordezkapena detektatzea oso zaila da. Benetako firmwarearen portaera lortu daiteke inplementazio ahaltsuekin; administraziorako hasierako orri berdina, konfigurazio aukera egokiak, etab. Pharming-a, firmware batek izan ditzakeen eraso mota anitzetatik bat besterik ez da; beste batzuek evesdropping-a (zelatatzea), man in the middle atacks enkriptazio teknika eta traffic logging erabiltzen dituzte. Konfigurazio ezagatik, LAN osoa eraso mota hauen aurrean arriskuan dago.
Pharming teknika hauek, soilik interes akademikoa sortzen dute. Halaber, gaur egungo hari-gabeko bideratzaileen ahulezi hazkuntzagatik, helburu interesgarria bihurtu dira. Gailu gehienetan, haririk gabeko administrazio baimenduta dago. Bestalde, bideratzaile hauek erabiltzen duten konfigurazioa lehenetsia denez, erabiltzaileek, ez dute administraziorako pasahitzak aldatzeko joerarik. Pasahitza aldatuta ere, hiztegi bidezko eraso gehienekin pasahitza azkar lor daiteke, bideratzaileek, gaizki egindako saio hasieratzeak ez baitituzte eragozten ezta kontutan hartzen ere, hortaz, nahi beste aldiz saia gaitezke gurea ez den bideratzaile baten administrazio gunera sartzen. Behin administrazio gunea atzigarri dugula, konfigurazioko edozein atal alda daiteke, baita firmwarea bera ere. Akats guzti hauek ekiditeko konplexuak dira, eraso guztiak etxetik edo bulegotik eta internetetik kanpo egiten direlako, baina bideratzaileek ematen duten segurtasun maila hobetzea konpromiso bihurtu da.
Pharming kasuak
2005eko Urtarrilean, New Yorkeko ISP domeinu bat bahitu zuten, Panix domeinua. Honen trafikoa, Australian kokatutako web batera birbideratu zuten. Ez dira sortutako galera ekonomikoak ezagutzen.
2008ko Urtarrilean, Symantec enpresak, banku mexikar bati egindako drive-by pharming eraso baten berri eman zuen. Bertan, bankuko bezero baten etxeko DNS konfigurazioa aldatu zuten, ustez zilegi zen espainieraz idatzitako zoriontze gutun bat jasotzerakoan.
Guanako
Iparraldeko guanakoa llamaren arbasoa dela uste da. Argentinan dauden mundu osoko guanakoen % 95. Peru, Bolivia eta Txilen ere aurki daitezke.
Lama generoko hiru kideetako bat da, llama eta alpakarekin batera eta Hego Amerikako lau gamelidoetatik bat (bikuina ere gamelidoa baita).
Pharming
Hitzaren erabilerak sortutako eztabaida
Pharming hitzaren erabilera eztabaidak sortu ditu segurtasun munduan. Anti-phishing Working Group-ek deituriko hitzaldi batean, Phillip Hallam Baker-ek, pharming-a, banketxeek segurtasun zerbitzu bat erosteko diseinatutako marketing-eko neologismo bat zela salatu zuen.
Dead Ringers (telesaila)
Dead Ringers estatubatuar telesaila da, Alice Birchek Amazon Prime Videorako sortua. David Cronenbergen izen bereko filmean oinarrituta dago.
Sinopsia
Ginekologo lanak amaituta, biki protagonistak kafetegian bildu dira atseden une lasai bat pasatzeko, eta gizonezko batek galdetu die ea sexu harremanetan hirukoteen zaleak ote diren. Segidan, gau giroko gehiegikeriak, haragi gose aseezina eta drogen espiral eroa iruditan islatzen dituzten pasarteak txandakatuko dira, abiada biziko muntaketaren bidez, telesaila lurralde ilunetara garraiatuz.
Mariano Campos
Mariano Campos Torregrosa (Valentzia, c. 1895 - Villar de Chinchilla, ) valentziar politikaria izan zen.
Espainiako Gerra Zibila hasi zenean, jaioterrian zegoen eta tren batean falangista talde batek erail zuen.
Abertzale Ikasle Batza
Abertzale Ikasle Batza, (AlB), Euzkadi Mendigoxale Batza ri atxikitako ikasle-erakundea izan zen.
Erakundeak askatasuna, aberria, justizia soziala, euskal kultura eta defentsa profesionala defendatzen zituen.
Sorrera
1937ko otsailean ospatu zuten lehen bilera, eta martxoaren 6an Batzorde Nazionalaren Behin-behineko Zuzendaritza Batzordea aukeratu zen. Honako kide hauek osatzen zuten: Jose Maria Gaztañaga, Jon Etxegoyen, J.A.G., Miren Gorostiaga, Joseba Mirena Zabala eta Jesusa Bosque Errazti.
Martxo amaieran bazkideak zeuden Institutuan, Merkataritza Eskolan, Kontserbatorioan, Oinarrizko Lan Eskolan, eta Zuzenbideko, Farmaziako eta abarretako ikasleen artean, baina afiliatu gehienak irakaskuntza ertainei zegozkien. Apirilaren hasierarako ordezkariak izendatuta zeuden ikastetxeetan.
Helburuak
AIB programak honako puntu hauek izan zituen ardatz:
Batzorde Nazionalak asteroko bilerak egiten zituen eta bertan afiliatuek Euskal Geografia eta Historia, Foru Zuzenbidea, Kultura eta abertzaletasuna lantzen zituzten. Haur eta gazteentzako eskolak ere prestatu ziren. Azken hauentzat, solfeoa, kantua eta euskal dantzak egiten zituzten.
EuroEyes Cyclassics
1996an sortua izan zen. Lehen ekitaldia Rossano Brasi italiar txirrindulariak irabazi zuen eta garaipen gehien dituen txirrindularia Elia Viviani italiarra da, hiru aldiz irabaziz (2017, 2018 eta 2019). Igor Astarloa euskal txirrindularia bigarren (2002) eta hirugarren (2004) amaitzea lortu zuen.
Taxon
Taxona biologiako sailkapenean edo taxonomian, oinarrizko unitateetariko bakoitza da. Taxonak hierarkia baten arabera antolatzen dira erreinutik subespeziera. Taxon bakoitzak hainbat azpitaxon izan ohi ditu, normalean, bere azpiko hierarkia-mailan.
Protistoei, landareei eta animaliei dagokienez, badira taxon batzuk orokorki onartzen direnak. Hauek dira hierarkiaren arabera, goreneko mailatik apalenera: erreinua, suberreinua, filuma (landareetan, dibisioa), subfiluma, klasea, subklasea, ordena, superfamilia, familia, subfamilia, tribua, generoa, subgeneroa, espeziea eta subespeziea.
Espezieen arteko bereizkuntzak adierazteko izen asko dira, baina ez dira taxontzat hartzen.
Châtillon-Guyotte
Châtillon-Guyotte Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Châtillon-Guyotte udalerrian erroldatutako biztanleak 145 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 10 pertsona bakarrekoak ziren (5 bakarrik bizi ziren gizonak eta 5 bakarrik bizi ziren emakumeak), 14 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 5 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 59 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 56 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 53 etxebizitza nagusietatik 43 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 2 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 48 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 32 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 99 ziren, horien artean 73 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 73 pertsona aktiboetatik 69 lanean zeuden (33 gizon eta 36 emakume) eta 3 langabezian zeuden (2 gizon eta 1 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 9 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden3 saltokiak eraikuntza enpresenak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 2 margolariak.
2000. urtean Châtillon-Guyotte udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pooler (Georgia)
Pooler  Georgiako estatuko hiri bat da. Burke konderrian kokatua dago. 2010ean 19,140 biztanle zituen, 76.12 kilometro koadrotan banatuta.
Rouy
Rouy Frantziako udalerria da, Nièvre departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Rouy udalerrian erroldatutako biztanleak 604 ziren. Familiak 261 ziren, horien artean 78 pertsona bakarrekoak ziren (31 bakarrik bizi ziren gizonak eta 47 bakarrik bizi ziren emakumeak), 86 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 62 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 35 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 407 etxebizitza zeuden, 268 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 95 bigarren erresidentzia ziren eta 45 hutsik zeuden. 396 etxeak ziren eta 12 apartamentuak ziren. 268 etxebizitza nagusietatik 189 bere jabearen bizilekua ziren, 73 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 23 etxek bi zituzten, 58 etxek hiru zituzten, 83 etxek lau zituzten eta 98 etxek bost zituzten. 186 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 134 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 93 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 358 ziren, horien artean 247 aktiboak ziren eta 111 inaktiboak ziren. 247 pertsona aktiboetatik 225 lanean zeuden (122 gizon eta 103 emakume) eta 23 langabezian zeuden (10 gizon eta 13 emakume). 111 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 24 ikasten zeuden eta 46 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Rouy udalerrian 272 unitate fiskal zeuden, 611 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.041 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 37 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 8 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 6 zerbitzu enpresak ziren eta 4 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 3 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 1 arropa denda zen.
2000. urtean Rouy udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.196 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Puos d'Alpago
Puos d'Alpago Italiako udalerri bat da. Bellunoko probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Mugakideak
Puos d'Alpagok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Nu etnia
Nu etnia (txineraz: 怒族; pinyineraz: Nùzú), Txinako Herri Errepublikan bizi diren 56 talde etnikoetako bat da.
Azken erroldaren arabera, Nu etniako 28.759 pertsona bizi ziren Txinan, batez ere, Txina hegoaldeko Yunnan eta Sichuan probintzietan.
Bai eta Nakhi etniako kideekin erlazionaturik daude.
Erlijioa
Nu etniako kideek budismoa eta animismoa praktikatzen dute.
Brimont
Brimont Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Brimont udalerrian erroldatutako biztanleak 452 ziren. Familiak 168 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 56 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 68 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 187 etxebizitza zeuden, 172 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 184 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 172 etxebizitza nagusietatik 135 bere jabearen bizilekua ziren, 30 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 111 etxek bost zituzten. 147 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 100 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 319 ziren, horien artean 244 aktiboak ziren eta 75 inaktiboak ziren. 244 pertsona aktiboetatik 226 lanean zeuden (124 gizon eta 102 emakume) eta 18 langabezian zeuden (9 gizon eta 9 emakume). 75 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 30 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Brimont udalerrian 174 unitate fiskal zeuden, 470,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.246 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 4 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 2 iturginak eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Brimont udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 944 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Hatz-belar dontzeila
Hatz-belar dontzeila (Melitaea parthenoides) Euskal Herrian aurki daitekeen tximeleta bat da. Hatz-belar dontzeila Nymphalidae familiako tximeleta bat da. Europa hego-mendebaldean hedatzen da, Iberiar penintsulan, Frantzia hegoaldean eta Alpeetan, Alemaniako zatian, Suitzakoan eta Italiakoan.
Deskribapena
Kolore horixka nagusitzen zaio hegaletan. Goialdean lerro eta gelaxka marroi-arreak ditu eta ertzean lerro zuri batek apaitzen du. Azpialdean ordea argiagoa da, lerro zuriak tartekatzen baitira gela horixketan. Arra emea baino ilunagoa izaten da. 28 eta 34 mm arteko hego zabalera hartzen du.
Bizi zikloa
Tximeleta honek Plantago generoko landareen hostoen azpialdean jartzen ditu arrautzak, ezpata-plantainean bereziki. Horregatik beldarra landare horretaz elikatzen da eta maiatza eta ekaina artean ateratzen da tximeleta heldua. Uda aldean bizi zikloa azkartu etaabuztua eta iraila artean bigarren belaunaldi bat izaten du. Altuera handiko ekosistematan belaunaldi bakarra izaten du urte bakoitzean.
Serradilla del Llano
Serradilla del Llano Salamancako probintziaren hegoaldean kokatuta dagoen udalerria da, 182 biztanle dituena. Agadón ibaiak zeharkatzen du udalerria.
Herriko eraikinik esanguratsuenetarikoa Santa katalina eliza da.
Jaiak eta ospakizunak
Herriko jaiak azaroan antolatzen dira Santa Catalinaren omenez (azaroaren 25a). Horrez gain, abuztu hasieran Cristoren eguna ere ospatzen da.
Agosteko Esfingea
Agosteko Esfingea (Esfinge de Agost) K. a. VI. mendean datatua dagoena greziar eragineko iberiar eskultura bat da. 1893an aurkitu zen Valentziako Erkidegoko Agost herriko aztarnategi baten. Eskultura honen egilea ezezaguna da. Gaur egun Madrilen dago, Arkeologia Museo Nazionalean.
Estatu baltikoen okupazioa
Baltikoko estatuen okupazioa hiru estatu baltikoen (Estonia, Letonia eta Lituania) okupazioa izan zen Sobietar Batasunaren eskutik 1940. urtean. Aurretik, 1939. urtean, Sobietar Batasunak eta Alemania naziak, Molotov–Ribbentrop ituna sinatu zuten, elkarren artean ez erasotzeko. 1940. urteko abuztuan, errepublika hauek Sobietar Batasunean sartu ziren, nahiz eta Mendebaldeko potentzia nagusiak eta nazio gehienek sorrera inoiz ez aitortu. 1941. urteko ekainaren 22an, Alemania naziak Sobietar Batasuna erasotu zuen (Bizargorri Operazioa delakoan) eta aste gutxiren buruan, Baltikoko lurraldeak okupatu zituen. 1941eko uztailean, Hirugarren Reich-ek Baltikoko lurraldea sartu zuen bere Reichskommissariat Ostland-en.1944. urteko Baltiko Ofentsibaren ondorioz, Sobietar Batasunak Baltikoko herrialde gehienak berreskuratu zituen eta gainerako alemaniar indarrak Courland-eko poltsan harrapatu zituzten 1945. urteko maiatzean amore eman arte. Baltikoko estatuen okupazio 1991. urteko abuztura arte iraun zuen, hiru herrialdeek independentzia berreskuratzean.
Aurrekariak eta testuingurua
1939. urteko abuztuaren 24an, Sobietar Batasunak eta Alemaniak, hamar urtez elkar ez erasotzeko ituna sinatu zuten, Molotov-Ribbentrop ituna delakoa. Itunak protokolo sekretu bat zuen, zeinaren bidez, Alemania eta Sobietar Batasunak Europako Ipar eta Ekialdeko estatuak (edo "eragin eremuak") banatzen ziren. Iparraldean, Finlandia, Estonia eta Letonia sobietarren zonaldean zeuden. Polonian bere "berrantolaketa politikoan" banatuko zen: Narev, Vistula eta San Ibaien zonaldearen ekialdea, Sobietar Batasunera joango ziren. Aldiz, Alemaniak, mendebaldeko esparruak hartuko zituen. Lituania, Ekialdeko Prusiaren ondoan kokatuta zegoen, beraz, Alemaniako eragin eremutik oso gertu egongo litzateke. 1939. urteko irailean, adostutako bigarren bilera sekretu batean, erabaki zen Lituaniako lurraldearen gehiengoa Sobietar Batasunari esleituko zitzaiola.
Urriaren 6an, Sobietar Batasunak Poloniaren inbasioarekin bukatu ondoren, sobietarrek Finlandia eta Baltikoko estatuei presioa egin zieten elkarrekiko laguntza itunak amaitu zitzaten. Sobietarrek, Estoniaren neutraltasuna zalantzan jarri zuten irailaren 18an Poloniako itsaspeko batek ihes egin ondoren. Astebete geroago, irailaren 24an, Estoniako Atzerri ministroak ultimatum a jaso zuen sobietarrengandik. Sobietarrek elkarren arteko laguntzarako ituna amaitzea eskatu zuten Estonian base militarrak ezartzeko. Estoniarrek ez zuten izan beste erremediorik eta onartu egon zuten: lurreko, itsas eta aireko base militarrak kokatu zituzten Estoniako bi uharteetan eta Paldiski ko portuan. 1939. urteko irailaren 28an sinatu zen hitzarmena. 1939. urteko urriaren 5ean Letoniak sinatu zuen eta handik gutxira, 1939. urteko urriaren 10ean, Lituaniak jarraitu zuen. Akordioei esker, Sobietar Batasunak estatu Baltikoko lurraldean base militarrak ezartzea ahalbidetu zuten eta 1939ko urritik aurrera, gerran soldadu sobietarrak kokatzea: 25.000 Estonian, 30.000 Letonian eta 20.000 Lituanian.
Simone de Beauvoir
Simone de Beauvoir, izen osoz Simone Lucie Ernestine Marie Bertrand de Beauvoir (Paris, 1908ko urtarrilaren 9a -1986ko apirilaren 14a) idazle, filosofo eta feminista frantziarra izan zen. Gai politiko, sozial eta filosofikoei buruzko eleberriak, entseguak, biografiak eta monografiak idatzi zituen eta haren pentsamendua existentzialismoaren barnean kokatu ohi da, haren lan batzuk, Bigarren sexua adibidez, feminismoaren sorreraren bultzagarritzat hartzen direlarik.
Biografia
Gaztaroa
Simone de Beauvoir goi-burgesiako familia baten senan jaio zen 1908ko urtarrilaren 9an. Aita Georges Bertrand de Beauvoir izan zuen, abokatua eta aktore afizionatua, eta ama, berriz, Francoise Brasseur izan zuen. Parisko Raspail bulebarrean kokaturiko etxe batean jaio zen eta, 5 urte bete bezain pronto, Cours Desirren eskolatu zuten, familia burgesen alabek ikasten zuten eskola berean. 2 urte geroago, Helene ahizpa gaztea ere (Poupette ezizenez ezagutua) bertan eskolatu zuten.
Berehala nabarmendu zen Simoneren adimen-trebezia eta, urtea joan urtea etorri, ikaskideen artean azkarrenetakoa izaten zen. Elizabeth Lacoin (Zaza) ere oso neska azkarra zen eta laster bilakatu zen Simoneren lagun min.
Lehen Mundu Gerraren ondoren, bere amaren aldeko aitona eta Meuse Bankuko lehendakari zen Gustave Brasseurrek Bankuaren porrota aitortu zuen. Horrek familia guztia lotsagarri utzi zuen. Porrot honen ondorioz, Simonen gurasoek Raspail bulebarreko bizileku bikaina utzi beharrean izan ziren eta etxebizitza ilun batera joan behar izan zuten, Rennes kaleko igogailu gabeko bosgarren pisu batera. Aita Georgesek emaztearen diruaz baliatu eta bizitza eroso bat izateko asmoak bazituen, usteak erdi ustel geratu ziren eta Francoise emazteak ezin izan zuen bizitza osoan errudun sentimendua gainetik kendu. Simone txikiak ere, egoera hura eta bere gurasoen arteko harremana pixkanaka-pixkanaka hondatzen zela ikustean, izugarri sufritu zuen. Haurtzaro guztia markatu zuen emakume izateak eta horrek bere pentsamendu politiko feminismoetan eragina izan zuen: aitak sekula ez zion ezkutatu seme bat izateko desioa, bere ametsa baitzen seme batek Pariseko Eskola Politeknikoan ikastea. Behin baino gehiagotan esaten zion Simoneri :
Georgesek oso gustukoa zituen antzerkigintza eta literatura eta baita bere emazteak eta alabek ere. Simoneri lanbiderik politena idazlearena zela esan ohi zion maiz eta, familiaren egoera ekonomiko kaxkarraren ondorioz, Georgesek eta bere emazteak bere alaben hobekuntza sozial baten aukera bakarra ikasketak zirela pentsatzen zuten.
Beauvoir familiak uda asko igaro zituen Saint-Ybarden, Correzeko Mayrignac jabetzan. Parkea bere aitonak, Ernest Betrand de Beauvoirrek, sortu zuen 1880. urte inguruan, haren aita zen (eta Simoneren berraitona), Narcisse Bertrand de Beauvoirrek XIX. mende hasieran eskuratu ondoren. Simonek garai alai haiek Neska gazte zintzo baten memoriak lanean kontatu zituen. Izadiarekin izandako kontaktuak eta mendian egindako ibilaldi bakartiek ohikoa ez zen helburu baten desira sortu zuten Simone gaztearen espirituan.
15 urte zituenean, neskak bere etorkizunari buruz ideia ziurrak zituen, jada: idazlea izan nahi zuen. Garai hartan, fedea galduta zuen dagoeneko eta inguruko guztia zalantzan jartzen hasi zen. Dena aztertzeko joera hori bere lanaren oinarria izango zen. Batxilergoa gainditu ondoren, 1925ean, De Beauvoirrek goi-mailako ikasketak hasi zituen Parisko Institutu Katolikoan, familia oneko alabek ikasi ohi zuten instituzioan. Bertan bere matematikari buruzko prestakuntza osatu zuen eta, bitartean, literaturari buruzko prestakuntza zabaldu zuen Neuillyko Sainte-Marie Institutoan. Unibertsitatean igarotako lehen urtearen ondoren, matematika orokorren, literaturaren eta latinaren ziurtagiriak eskuratzea lortu zuen. 1926an, filosofia ikasteari ekin zion eta filosofia orokorraren ziurtagiria lortu zuen 1927ko ekainean. Ziurtagiri hauen ondoren, filosofian espezializatutako letretan lizentziatu zen 1928ko udaberrian, etika eta psikologiari buruzko ziurtagiariak lortu ondoren. Unibertsitateko ikasketak Leibnizen memoriari buruzko idazlan bat eginez amaitu zituen eta hura izan zen bere goi-mailako ikasketen gailurra.
Jean-Paul Sartre filosofoarekin bizi izan zen. Ikuspegi filosofikotik begiratuta, posizio oso hurbilekoak izan arren, ezin lirateke nahastu behar.
Haurtzaro eta gaztaroa
Simone Lucie Ernestine Marie Bertrand de Beauvoiren aita Georges Bertrand de Beauvoir izan zen, abokatua eta antzezle amateurra, eta ama Françoise Brasseur, Verdungo burgesiako emakume bat.
Haurtzaroa
Parisen jaio zen, etxebizitza dotore batean, Montparnasseko bulebarraren 103. atarian. Bost urte zituela, Desir ikastetxe katoliko pribatuan sartu zen, «familia oneko» neskatoak eskolatzeko toki egoki batean. Haren ahizpa txikia, Hélène (Poupette esaten zioten etxean), bi urte geroago jaio zen. Txiki-txikitatik nabarmendu zen Simone de Beauvoir bere gaitasun intelektualengatik, eta urtero Élisabeth Lacoinekin (Élisabeth Mabille edo Zaza autobiografian) partekatzen zuen eskolako lehenengo postua. Zaza berehala bihurtu da bere lagunik onena.
Lehen Mundu Gerraren ostean, Gustave Brasseur amaren aldeko birraitona, Mosako Bankuko presidente izandakoak, porrot egin zuen, bankuaren atzetik. Horren ondorioz, familia osoa egoera ekonomiko zail batean gelditu zen. Horrela, Simone de Beauvoiren gurasoak aldatu behar izan ziren, beste irtenbiderik gabe, Montparnasseko bulebarreko etxebizitzatik apartamentu ilun eta estu batera, igogailurik gabeko bosgarren solairuan, Rennes kaleko eraikin batean.
Emantzipazio progresiboa
Ama elizkoi baten zaintzapean, Simone bera sinestun sutsu eta mistiko bat bihurtu zen zenbait urtez, baina fedea galtzen hasi zen, pixkanaka, hamalau urterekin, Desir ikastetxetik irten baino askoz lehenago. Handik aurrera, intelektualki bere familiarengandik emantzipatzen hasi zen, nahiz eta ez zuen berehala hartu eten horren kontzientzia.
Hamabost urterekin, idazle ezagun bat izateko hautu burujabea egin zuen Simonek. Batxilergoaren ondoren, 1925ean, filosofiarekiko erakarpena izan arren, lehenbizi unibertsitate lizentzia klasiko batera jo zuen, bere lehengo eskolako irakasleek ohartarazi baitzioten gurasoei: «Sorbonako urte batean, fedea eta ohiturak galduko zituen». Beraz, matematika ikasketak egin zituen Parisko Institutu Katolikoan eta letra ikasketak Sainte-Marie de Neully-ko Institutuan.
Robert Garric frantses literaturako irakasleak, katoliko sutsu baina, batez ere, sozialista eta humanista oso konprometitua zenak, asko hunkitu zuen. Herri xehean kultura zabaltzea helburu duen mugimendu bat zuzentzen zuen. Jacques lehengusuari esker (sekretuan maite zuen lehengusua, Garricen taldekide zena), bere kultura literarioa zabaldu zuen. «Mahai gainean aurkitzen nuen dozena bat liburuki, goxoki garratzen kolore biziz bildurik: Montherlantenak berde argiz, Cocteau bat mugurdi gorriz, Barrèsenak limoi horiz, Claudelenak, Valéryrenak eluirra baino zuriago, gorriminez nabarmenduak. Paper gardenaren bitartez irakurtzen nituen behin eta berriro izenburuak: Le Potomak, Les Nourritures terrestres, L'Annonce faite à Marie, Le Paradis à l'ombre des épées, Du sang de la volupté et de la mort. Liburu asko irakurriak nituen ordurako, baina haiek beste maila batekoak ziren: aurkikuntza ikaragarriak espero nituen haietatik […]. Bat-batean, hezur-haragizko benetako gizakiak nituen belarrira hizketan, haien bizitzaz eta nire bizitzaz; nahikunde eta irauliak azaltzen zituzten, nigan inoiz bururatu gabekoak, baina ongi ezaguzten nituenak. J'écumais la bibliothèque Sainte-Genevièveko liburutegia arpilatzen nuen: Gide, Claudel, Jammes irakurtzen nituen, bura sutan, lokiak taupadaka, zirrarak ia itora».
Lehen ikasturte hartan, Parisko Unibertsitatean matematikako, literaturako eta latineko agiriak lortu zituen.
Parisko Unibertsitateko Letren Fakultatean, beste gazte intelektual batzuekin elkartu zen, horien artean Jean-Paul Sartrerekin. Elkar ezagutu zuten orduko, bien arteko harreman estu bat sortuko zen, denbora askoan aske eta berdintasunean oinarritutzat hartua izan zena. «Beharrezko maitasuna» izango da berarentzat, batak zein besteak ezagutuko zituzten «maitasun kontingenteekin» alderatuta. Simone de Beauvoir bigarren lekuan gelditu zen filosofia irakasleen hautaldian,1929an, Jean-Paul Sartreren atzetik.
Handik hilabete batzuetara, Zaza txikitako lagunaren heriotzak atsekabe handi batera eraman zuen. Bere bizitzaren aro baten amaierako mugarria izan zen.