cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Koordenatu sistema
Orientazioan oinarritutako koordenatuak
Geometrian eta zinematikan, koordenatu-sistemak erabiltzen dira puntuen posizioa (lineala) eta ardatz, plano eta gorputz zurrunen posizio angeluarra deskribatzeko. Azken kasu horretan, bigarren koordenatu-sistema baten orientazioa (normalean "lokala" esaten zaiona), nodoan finkatua, lehenengoan oinarrituta definitzen da (normalean "globala" edo "mundukoa"). Adibidez, gorputz zurrun baten orientazioa orientazio-matrize baten bidez adieraz daiteke, hiru zutabeetan hiru puntuko koordenatu kartesiarrak dituena. Puntu hauek sistema lokalaren ardatzen orientazioa definitzeko erabiltzen dira; ardatz horiekin lerrokatutako hiru bektore unitateren puntak dira.
Sistema geografikoak
Lurra, oro har, espazio geometriko arruntenetako bat da, kokapenaren neurketa zehatza eskatzen duena, eta, beraz, sistemak koordinatzen dituena. Garai helenistikoko grekoetatik abiatuz, hainbat koordenatu-sistema garatu dira aurreko motetan oinarrituta, besteak beste:
Le Meix-Saint-Epoing
Le Meix-Saint-Epoing Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Le Meix-Saint-Epoing udalerrian erroldatutako biztanleak 244 ziren. Familiak 104 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 138 etxebizitza zeuden, 101 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 26 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 131etxeak ziren. 101 etxebizitza nagusietatik 88 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 21 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 53 etxek bost zituzten. 70 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 54 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 162 ziren, horien artean 118 aktiboak ziren eta 44 inaktiboak ziren. 118 pertsona aktiboetatik 111 lanean zeuden (59 gizon eta 52 emakume) eta 7 langabezian zeuden (3 gizon eta 4 emakume). 44 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 9 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen, 1 eraikuntza enpresa eta 1 ile apaindegia.
2000. urtean Le Meix-Saint-Epoing udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Tallmadge (Ohio)
Tallmadge Ohioko hiri bat da. Portage konderrian kokatua dago. 2010ean 17,537 biztanle zituen, 36.25 kilometro koadrotan banatuta.
3359 Purcari
3359 Purcari asteroide baten izena da. irailaren 13an aurkitu zuen N. S. Chernykh-ek Nauchnij Behatokitik.
Izendapena
Hasiera batean asteroideak 1978 RA izena zeraman. Ondoren Purcari omentzeko izena eman zitzaion.
Orbitaren ezaugarriak
3359 Purcari asteroidearen orbitak batezbeste 1,21 UAko distantzia du Eguzkiarekiko. Hurbilketa maximoa 0,819 distantziara egiten du eta hurruntze maximoa 1,6 distantziara. Eszentrikotasuna 0,323 da, eta makurdura orbitala 2,68ºkoa da.
Ezaugarri fisikoak
Magnitude absolutoa 19.03 da.
Kornites erromeria
Kornites (edo antzinako grafian Cornites) Santurtziko Serantes mendian Pazko astelehenetan ospatzen den erromeria da.
Historia
Kornitesen Erromeria oso zaharra da eta bere izena "el cornite" ogiarekin lotuta dago, egun honetan mendian jaten zena eta ogi zorrotz ritxi bat zena, bere barnean txorizoa edo arrautza edo bi gauzak eraman zitzakeena, ogi barruan egosten zena. Elezahar askok azaltzen dute erromeriaren jatorria, baina ez dago horietako bat bera ere egiazta dezakeen dokumentaziorik, eta jatorria gure adinekoen oroimenean galtzen da. Izan ere, Santurtzin ospatzen omen da festa hori, "Betidanik", nahiz eta batzuk XVIII. mendekoa dela esan.
Partehartzaileak
Oso berezia da ezkerraldeko espazio urbanizatuan landa-inguruneen berezko tradizio hori gordetzea; izan ere, Santurtziko biztanleez gain, ezkerraldeko eta meatzaritzako pertsona askok parte hartzen dute. Serantes mendian ume, gazte zein zaharrak batzen dira, Santa Agata jaian, Barakaldoko Santa Ageda baselizan egiten duten antzera.
Erromeriaren indarra
Azken urteotan, Santurtziko Udalak tradizioa mantentzen eta indartzen lagundu du, eta jai tradizionalari musika-emanaldi batzuk, puzgarriak eta abar gehitu dizkio. Bolada batean, Santurtziko Udalak korniteak banatu zituen, kontsumitzeko tradizioa galdu baitzen. Gaur egun, udalerriko okindegiek beraiek ematen dute kornitea, eta jendeak ohiko saltokietan edo mendian bertan eros dezake.
Aste Santuko oporrak direla-eta urtero egiten den exodo masiboa gorabehera, milaka pertsona igotzen dira Serantes mendira, era askotara: oinez, bizikletaz, zaldiz, etab. Batzuek egun osoa igarotzen dute, eta jende askok goizean igotzea edo arratsaldean igotzea aukeratzen du.
Kornitearen prestaketa
Osagaiak 5 korniteentzakoː 3 txorizo fresko, 2 arrautza egosi, txorizo fresko bat, 500 gr. indarreko irin, 180 gr. esne epel, 50 gr. gurin, 50 gr. oliba-olio, arrautza 1, 7 gr. gatz eta 25 gr. legamia fresko.
Prestaketa
Irina eta legamia batuko ditugu ia desagerrarazi arte birrin bihurtuta. Gatza botako diogu. Beste alde batetik, esnea, arrautza apur bat irabiatuta eta oliba-olioa nahastuko ditugu, eta nahasketa irinarekin batuko dugu. Gurina zatitan botako diogu ore distiratsu, elastiko eta laua lortu arte. Orea estali eta toki epel batean jalkitzen utziko dugu bolumena bikoiztu arte. Orea 150 gramoko zatitan banatuko dugu, kornite bakoitzeko bat, eta bakoitzari laukizuzen baten forma emango. Alde batean txorizoa sartuko dugu, eta bestean arrautza egosia, eta gainetik aldez aurretik oretik kendu ditugun 2 tira jarriko dizkiogu. Labean sartu baino lehen, orea arrautzaren zuringoarekin bernizatuko dugu. Labean sartuko dugu 30 minutuz 190 gradutan.
Port Byron (Illinois)
Port Byron  Illinoiseko herri bat da. Rock Island konderrian kokatua dago. 2010ean 1,647 biztanle zituen, 6.42 kilometro koadrotan banatuta.
Antso V.a Ramiritz
Antso V.a Ramiritz —Sancio Remirez— (c. 1042 – 1094ko ekainaren 4a) Antso I.a izenaz Aragoiko errege (1063/1069-1094) eta Antso V.a izenaz Iruñeko erregea (1076-1094) izan zen.
Biografia
Aita Ramiro I.a eta ama Ermesinda Foixkoa zituen. 1063an bere aita hil eta oinordeko bilakatu zen. Lehendabizikoz, ziur asko 1065ean, Elisabet Urgellgoa ezkondu zuen, gero Petri I.a erregea izango zenaren ama.
1064an Armengol III.a aitaginarrebak lagunduta Barbastro musulmanen eskuetatik konkistatu zuen. Urgellgo kondea borrokan hil zen eta hurrengo urtean Zaragozako taifaren erregea zen Al-Muqtadirrek yihad aldarrikatu eta Al-Andalus osoko laguntza jaso zuen hiria berreskuratzeko. Barbastro oso hiri inportantea zen taifarentzat, ipar-ekialdeko barrutiaren hiriburu ez ezik Cinca ibaiaren haranaren giltza ere zelako.
1067 eta 1068 artean, Antso IV.a Nafarroakoa eta Antso II.a Gaztelakoa bere lehengusuekin Hiru Antsoen Gudan hartu zuen parte. Gaztelako Erresumak Bureba eta Errioxa Garaia berreskuratzen ari zen, lehenengo belaunaldian nafarrek lortua. Iruñeko Erresumak Aragoiri laguntza eskatu zuenean, Gaztelak biak menderatu eta Bureba eta Errioxa Garaia ez ezik Araba ere konkistatu zituen. Orduan eta bere aitak egin zuen bezala, Antsok ez zuen errege titulua erabili eta Erresuma finkatu arte ez bere horretan jarraitu zuen.
Romiguières
Romiguières Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Hérault departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Antso V.a Ramiritz
Biografia
Horretarako 1068an Antso Erromara joan zen sorberria zen Aragoiko erresuma finkatzeko asmotan. Horretarako Alexandro II.a Aita Santuari basailutza eskaini zion. Harremana finkatzeko Aragoiko Erresumak urtero 600 urrezko marko Aulki Santuari ordaindu behar zizkion. Harreman honetan Alfontso II.atik aurrera Errege-Ikurrean erabilitako urrezko makilak eta gorriak oinarritzen direla esan dute 1071tik aurrera, Erromarekin harreman zuzenak zirela eta, pixkanaka-pixkanaka erritu erromatarra sartzen hasi zuen bere lurraldeetan zeuden monasterioetan.
NGC 5566
NGC 5566 galaxia espiral bat da, Virgo konstelazioan. William Herschelek aurkitu zuen n.
Romiguières
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Antso V.a Ramiritz
Biografia
1076an bere lehengusua eta Iruñeko erregea zen Antso IV.a bere anaia Raimundok ehizan zeudela amildegi batetik botata eraila izan zenean, nafarrek, fratrizida batek gobernatuak izan ez zirenak, Antso hautatu zuten errege berri. Horrela erresuma biak lotu zituzten. Hasieran, eraildako erregearen seme nagusia zen Gartzia, Gaztelara ihes egin izan zuena, Alfontso VI.a Gaztelakoak aintzatetsia izan zen. Orduan Antsok Alfontsoren aurka zeuden zenbait noble nafarren laguntza jazo eta errege bilakatu zen. Gaztelako erresumarekin harreman onak mantentzeko Iruñeko Erresuma mendebaldean izandako galerak onartu zituen. Ordutik aurrera Aragoi eta Iruñeko errege izendatzen zuen bere burua.
Romiguières
Etxebizitza
2007an 17 etxebizitza zeuden, 11 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 5 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 15 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 11 etxebizitza nagusietatik 7 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 4 etxek hiru zituzten, 2 etxek lau zituzten eta 3 etxek bost zituzten. 3 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 3 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Antso V.a Ramiritz
Biografia
1078an Zaragoza inguruko zelaiak pikatu, Castellarreko gaztelua eraiki eta taifako erregea petxak ordaintzera behartu zuen. 1083an Grausko gaztelua, Piedratajada eta Ayerbe konkistatu eta birpopulatu zituen.
Paloma urakana
Paloma urakana 2008ko 2008ko 15. ekaitza eta zortzigarren urakana izan zen.
Denboraldiko azken ekaitza izan zen.
Romiguières
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Antso V.a Ramiritz
Biografia
Ordokiaren konkistak mantentzeko gazteluak eraiki zituen, hasieran anezka zirenak eta gero inguruko lurraldeak babesten zituztenak, horrela Loarre, Obanos, Montearagón, Artaxoa edo Castiliscarkoak, besteen artean, eraiki zituen.
1089an, Monzón hartu zuenean Petri bere semeari eman zion, 1085etik aurrera Ribagortzako kondea zena.
Romiguières
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden2 saltokiak «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresenak ziren.
Antso V.a Ramiritz
Biografia
Gaztelako Erresumarekin harreman onak izateko asmotan, Alfontso VI.a Gaztelakoa Sagrajasko guduan (1086) eta Toledoko defentsan (1090) lagundu zuen. Gainera El Cidekin elkarri laguntzeko ituna sinatu zuen (1092).
1092an Huesca setiatzeari ekin eta Abiego, Labata eta Santa Eulalia la Mayor gotortu zituen.
Aurelio Menéndez
Aurelio Menéndez Menéndez (Gijón, Asturias, 1927ko maiatzaren 1a — Madril, Espainia, 2018ko urtarrilaren 3a) legelaria eta politikaria izan zen. 1970ean Madrilgo Complutense Unibertsitateko Zuzenbide Fakultatean hasi zen irakasle, eta bertako errektore izendatu zuten 1973an. Franco hil ondorengo trantsizioan, Adolfo Suárezen lehenengo gobernuan parte hartu zuen, Hezkuntzako ministro gisa (1976-1977). Espainiako Magistraturako Elkarte Profesionaleko kide zen, eta 1980an Espainiako Konstituzio Auzitegiko epaile hautatu zuten. 1994an Zientzia Sozialetako Asturiasko Printzea saria jaso zuen.
Antso V.a Ramiritz
Biografia
1094ko ekainaren 4an Huesca setiatzen ari zela gezi-zauri batek hil zuen. Hilotza hasieran Montearagongo monasteriora eta gero, San Juan de la Peña monasteriora eraman zuten.
Ezkontzak eta seme alabak
Antso Ramiritzek bi aldiz ezkondu zen.
Lehenik, 1065 inguruan, Urgellgo kondea zen Armengol III.aren alaba zen Elisabet ezkondu zuten. Seme bakarra izan zuten baina banatu ziren 1071an.
Batzuek Filipa Tolosakoa ezkondu zuela dioten arren bere heriotzaren agiriek Felizia emaztea zuela diote.
Aiarako leinuaren jatorriari buruzko beste kondairak beste semea zuela dio, Bela edo Belaskito Aiarakoa, Bartzelonako andre batekin gainera. Bertsio alternatiboak Ramiro I.a Aragoikoa aita zela dio. Kondairak ez du oinarri historiko sendorik eta litekeena da Antso Ramirez Viguerakoa eta Bela leinua bere basailuak nahasi izana.
Erabilitako tituluak
Hona hemen bere garaietako agirietan erabilitako tituluak:
San Frantzisko aldapa (Gasteiz)
Gasteizko San Frantzisko aldapa Alde Zaharreko kale bat da.
Kokapena
Mateo Benigno Moraza kalean hasten da eta San Frantzisko kaleraino igotzen da.
Luzera
80 metro inguruko luzera du. Ez dauka ataririk, soilik lokar komertzialak.
Historia
Henrike Knörr eta Elena Martínez de Madina Salazarrek idatzitako “Toponimia de Vitoria I – Gasteizko toponimia I ” (Euskaltzaindia, 2009) liburuaren arabera 1887ko urriaren 12an eman zitzaion aldapari egun duen izena. Aurretik San Frantzisko kalearen zati bat zen.
Spatuloricaria nudiventris
Spatuloricaria nudiventris Spatuloricaria generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Coulevon
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 88 etxebizitza zeuden, 81 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 7 hutsik zeuden. 85 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 81 etxebizitza nagusietatik 72 bere jabearen bizilekua ziren eta 9 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek hitu gela zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 51 etxek bost zituzten. 64 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 46 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 123 ziren, horien artean 90 aktiboak ziren eta 33 inaktiboak ziren. 90 pertsona aktiboetatik 85 lanean zeuden (47 gizon eta 38 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 33 pertsona inaktiboetatik 16 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Coulevon udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 204 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.229 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Coulevon udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Montoussé
Montoussé Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Pirinio Garaiak departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Montoussé udalerrian erroldatutako biztanleak 219 ziren. Familiak 87 ziren, horien artean 22 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 34 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 23 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 126 etxebizitza zeuden, 93 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 120 etxeak ziren eta 5 apartamentuak ziren. 93 etxebizitza nagusietatik 83 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 4 etxek bi gela zituzten, 15 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 49 etxek bost zituzten. 74 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 32 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 144 ziren, horien artean 110 aktiboak ziren eta 34 inaktiboak ziren. 110 pertsona aktiboetatik 105 lanean zeuden (60 gizon eta 45 emakume) eta 5 langabezian zeuden (1 gizon eta 4 emakume). 34 pertsona inaktiboetatik 20 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Montoussé udalerrian 100 unitate fiskal zeuden, 236,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.786 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren eta 2 eraikuntza enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 zurgina.
2000. urtean Montoussé udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 456 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1364 Safara
1364 Safara asteroide gerrikoan aurkitutako 1364. asteroidearen izena da. 1935eko azaroak 18an aurkitu zuen Louis Boyerrek Aljerretik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1935 VB zen.
Posen (Illinois)
Posen  Illinoiseko herri bat da. Cook konderrian kokatua dago. 2010ean 5,987 biztanle zituen, 3.03 kilometro koadrotan banatuta.
Coleodactylus septentrionalis
Coleodactylus septentrionalis Coleodactylus generoko animalia da. Narrastien barruko Sphaerodactylidae familian sailkatuta dago.
Ludza Barrutia
Ludza Barrutia Letoniako 26 barrutietako bat da. Hiri nagusia Ludza da.
Terrace Park (Ohio)
Terrace Park Ohioko herri bat da. Hamilton konderrian kokatua dago. 2010ean 2,251 biztanle zituen, 3.04 kilometro koadrotan banatuta.
Jean Baudrillard
Jean Baudrillard —frantsesezko ahoskera: [ʒɑ̃ bodʁijaʁ] — (Reims, Frantzia, 1929ko uztailaren 27a – Paris, Frantzia, 2007ko martxoaren 6a) soziologo, filosofo, argazkilari eta pentsalari politikoa izan zen, postmodernismo eta postestrukturalismoarekin lotu izan dena.
Biografia
Baudrillard Frantzia iparrekialdeko Reims hirian jaio zen 1929ko uztailaren 27an. Aiton-amona nekazari eta guraso funtzionarioak izan omen zituen, eta Reimseko institutuan bertan izan zuen patafisikarekin lehen harremana Emmanuel Peillet filosofia irakaslearen eskutik, Baudrillarden ondorengo pentsaera ulertzeko giltza omen dena. Parisko Sorbonne unibertsitatean egin zituen bere ikasketen lehen pausoak. Alemaniar hizkuntza eta literatura ikasi zuen bertan, eta esker hasi zen Parisko nahiz probintziako institutuetan alemana irakasten 1960 eta 1966 artean. Irakasle lanetan zebilen bitartean, hainbat literatura analisi eta itzulpen egin zituen; azken horien artean, Peter Weiss, Bertotld Brecht, Karl Marx, Friedrich Engels edota Wilhelm Emil Mühlmannen itzulpenak.
Garai horretan hasi zen soziologiarantz mugitzen, eta horren ondorio izango da egin zuen Le Système des objets tesia. Paris-X Nanterre unibertsitatean hasiko da soziologia irakasten, beraz, 1968ko maiatzeko gertakarietan zeresan handia izango zuen unibertsitatea, hain zuzen ere. "Bisionario" moduan deskribatu zuen Humphrey De Battenburge filosofoarekin egon zen lanean, eta Nanterreko unibertsitatean bertan Maître Assistant eta Maître de Conférences karguak eskuratu zituen; L'Autre par lui-même onarpena osatu ondoren katedradun bihurtu zelarik.
1970ean Estatu Batuetara egin zuen lehen bidaia, eta Japoniara 1973an. Bertan, argazkilaritzaren munduan sartuko zuen bere lehen kamera eskuratu zuen.
Irakaskuntzako azken pausoak 1986an Parisko Paris-IX Dauphine Unibertsitatean emango ditu, IRISen (Institut de Recherche sur l'Innovation Sociale). Mundu akademikoarekiko lotura galdu ez bazuen ere, ordea, sozilogiatik ere urruntzen joan da, inolako diziplinarekin identifikatu ezinean. 80. eta 90. hamarladetan entzute handia izan zuten bere lanek, eta intelektual ezaguna bihurtu zen, baina IRIS (Institut de Recherche sur l'Innovation Sociale) babesten jarraitu zuen CNRS ikerketa gunean eta Patafisika Eskolan jarraitu zuen lanean. Horretaz gain, Europar Graduatu Eskolan jardun zuen, baita Ctheory aldizkarian ere. 1999-2000 artean bere argazkiak Maison européenne de la photographie-n izan ziren erakutsiak, Parisen. 2004an, Alemaniako Zentrum für Kunst und Medientechnologie arte museoan, "Baudrillard and the Arts" hitzaldia eman zuen.
Hauek dira Baudrillarden obra ezagunenak: Le système des objets (1968, Objektuen sistema), Pour une critique de l`économie politique du signe (1972, Zeinuaren ekonomia politikoaren kritika), L`échange symbolique et la mort (1976, Aldaketa sinbolikoa eta heriotza) eta De la séduction (1980, Sedukzioaz).
Ideia nagusiak
Baudrillard bere bitartekotza moduen eta komunikazioaren teknologiaren azterketagatik ezaguna den teorista soziala eta kritikoa da. Bere idazkera, nahiz eta batez ere aurrerapen teknologikoek gizartean duten eragina aztertu, gai ezberdinak landu zituen - kontsumismoa, genero erlazioak, historiaren ulerpen soziala, Hiesari buruzko aldizkariarentzako iruzkinak, klonazioa, Rushdie affair-a, Golkoko lehenengo guda eta New Yorkeko World Trade Centerreko erasoak.
Argitaratutako lana Frantziar pentsalarien belaunaldi batean eragina izan zuen: Gilles Deleuze, Jean-François Lyotard, Michel Foucault, Jacques Derrida and Jacques Lacan. Horiek semiotikan interesa zuten. Baudrillard eskola poststrukturalista filosofikoaren parte kontsideratu da,haiekin partekatzen baitzen. Bere argudiaketa, esanahia eta zentzuaren ulergarritasuna ulertzeko, hitzak edo "zeinuak" erlazionatuta zeuden azterketan bideratu zuen. Ferdinand de Saussure hizkuntzalari estrukturalista jarraituz, Baudrillardek argudiatu zuen esanahia ezberdintasunarekin sortzen dela - zeozer ez denaren arabera. ("txakurra" zera da "txakurra" "katua" ez delako, ezta "zuhaitza" edo "ahatea", etab.). Izan ere, zentzua ulertu zuen nahiko auto-erreferentzial bezala: objektuak, objektuen irudiak, hitzak, eta zeinuak esanahiaren web batean kokatuta daude; objektu baten esanahia ulergarria da soilik bere erlazioa beste objektu baten esanahiarekin aztertuz; beste era batean esanda, gauza baten ospea beste baten mundutartasunarekin erlazionatuta dago.
Hasierako puntu honetatik Baudrillardek gizarteari buruzko teoria zabalak eraiki zituen, auto erreferentzialitatera bideratuta. Gizarteari buruz egindako erretratuak beti esanahiaren zentzua bilatzen- edo munduaren ulermen "osoa"- lortzeko ezinezkoa dena. Postestrukturalistekin alderatuz, hala nola Foucault, jakintza boterearen erlazioagatik sortzen zela uste zuena, Baudrillardek garatu zituen teoria ezberdinak non gehiegikotasuna, jakintza osoaren alferrikako bilaketa, desilusiora zeraman era saihestezinean. Baudrillarden arabera, subjektua (gizakia) saiatu daiteke objektua (ez-gizakia) ulertzen, objektua ulertua izan daitekeelako soilik bere esanahiaren arabera( eta esanahiaren prozesua tartean sartzen du beste seinale batzuen web-a zeinuetatik bereiztu egiten den) baina horrek ez du desiratutako emaitzak sortzen. Subjektua, seduzitua da (Latinezko zentzu originalean, seducere, beste toki batera eramatea) objektuagatik. Beraz, berak argudiatu zuen, azken analisian, ulermen osoa gizakiaren bizitzaren minutiaeren imposibilitateaz, eta jendea beste era baten pentsatzera seduzituak direnean, errealitatearen "itxurazko" bertsio batera bideratzen dira, edo, bere neologismo bat erabiliz, "hipererrealitatearen" egoera batetara. Hori ez da esateko mundua irreala bihurtzen dela, baizik eta gizarte arinak eta orokorrak errealitatea elkarrekin ekarriko dutela, irudi koherente batean, zenbat eta zalantzazko eta ezegonkor iruditu, orduan eta beldurtiago bilakatuko dira gizarteak. Errealitatea zentzu horretan "desagerrarazten" da.
Ondorioz, Baudrillardek argudiatu zuen 20.hamarkadaren bukaeran zeinu eta esanahien gehiegikeria gizarte "globala" eragin zuela (era paradoxikoan) errealitatearen hutsa. Mundu honetan utopia liberal eta Marxistak ez dira dagoeneko sinisten. Berak argitatu zuenez, bizi gara ez "herri global" batean Marshall McLuhanen esaldia erabiliz, baina baita gertaera txikienarekin era erraz batean aho zabalik geratzen den mundu batean. Mundu "globala" zeinu eta produktuen hartu-emanaren mailan funtzionatzen du, itsuago bilakatzen da aktu sinbolikoenganako, adibidez, terrorismoa. Baudrillarden lanean errealitate sinbolikoa (Marcel Mauss eta Georges Batailleren lan antropologikoen perspektiba landuz) zeinu eta esanahiarenarengandik era ezberdinean aztertua da. Zeinuak hartu-emanak izan daitezke produktuak bezala; sinboloak aldiz, era ezberdinean funtzionatzen dute: hartu-emanak dira opariak bezala, batzuetan era bortitz batean potlatch baten eran. Baudrillardek, bere azken lanean zehazki, gizarte "globala" elementu "sinboliko" barik ikusten zuen, beraz sinbolikoki (ez militarki) defentsarik gabe zenbait gertaeren aurrean, hala nola, Rushdie Fatwa, edo baita, Irailaren 11, 2001ean, eraso terrorista Estatu Batuen eta bere ezarpen militarraren aurka.
2004an, International Journal of Baudrillard Studies argitaratua izan zen.
Objektu balio sistema
Bere lehen liburuetan, esaterakoThe System of Objects, For a Critique of the Political Economy of the Sign, eta The Consumer Society, Baudrillarren arreta gune nagusiena ondorengoa da; kontsumismoa eta nola objektu desberdinak era desberdinetan kontsumitzen diren. Garai honetan Baudillarden ikuspuntu politikoa lausoki zegoen lotuta Marxismoarekin (eta situazionismoarekin), baina liburu hauetan ez dator bat Karl Marxekin era nabarmen batean. Baudillardentzat, kontsumismoa zen, produkzioaren gainetik, gizarte kapitalistako unitate garrantzitsuena.
Broadford (Limerick konderria)
Broadford (irlanderaz Béal an Átha) Irlandako mendebaldeko Limerick konderriaren hegoaldean dagoen udalerria da. Dromcollogher-Broadford parrokian dago.
Jean Baudrillard
Objektu balio sistema
Baudrillard konklusio honetara heldu zen Marxen "Erabilpen balioa" kontzeptua kritikatuz. Baudrillardek uste zuen bai Marxen eta baita Adam Smithen pentsamendu ekonomikoak erabilpen genuinoari lotutako behar genuinoak errazegi eta era sinpleegian onartzen zituela — nahiz eta Marxek 'genuino' hitza beharren edo erabilpen balioaekin lotuta ez erabili. Baudrillardek argudiatu zuen, Georges Batailleengan oinarrituz, beharrak eraikiak direla, berezkoak baino. Nabarmendu zuen erosketa guztiak, beti sozialki esanahi bat dutenez, bere alde fetitxista dutela. Objektuek beti, "zerbait diote" beraien jabeei buruz, Roland Barthesengandik edanez. Horregatik, beretzat, kontsumismoa zen eta da produkzioa baino garrantzitsuagoa: "beharren genesi ideologikoagatik" hain zuzen ere.
Cave (Lazio)
Cave Italiako udalerri bat da. Erromako probintzian kokatuta dago, Lazio eskualdean. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Jean Baudrillard
Objektu balio sistema
Objektu batek balioa lortzeko lau modu daudela idatzi zuen. Lau balio-egintzaile prozesuak ondorengoak dira:
Cave (Lazio)
Mugakideak
Cavek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Jean Baudrillard
Objektu balio sistema
Baudrillarden aurreko liburuak aurreko balioetako lehen biak asoziatuta egoteaz gain, hirugarren eta bereziki laugarren balioengatik etenak direla argudiatzeko ahaleginak izan ziren. Geroago, Baudrillardek Marxismoa guztiz ezetzi zuen, (The Mirror of Production and Symbolic Exchange and Death). Hala ere, zeinu balio eta balio sinbolikoaren arteko diferentzian atentzioa jartzea hil arteko lanetan mantendu zuen. Are gehiago, ideia hau gero eta rol garrantzitsuagoa joan zen hartzen, bereziki bere munduko gertakarien inguruko idatzietan.
Simulakroa eta Simulazioa
Simulazioa da, Baudrillardek dioenez, simulakroaren oraingo egoera: Dena dago osatua erreferente gabeko erreferentziaz, hiperrealitatea da. Historikoki Errenazimendutik aurrerantz joanez, non simulakro dominantea itxuraz erreferente erreal baten azpian (esaterako, errealeza, noblezia, sakratutasuna etab) bizi zen objektu edo gehiengo faltsutu batean oinarritzen zelarik, hori ez da existitzen. Beste hitz batzuetan, pretentsioaren espirituan, pertsona edo objektu batek benetan "ez duela" disimulatzen. Iraultza industrialean, non simulakro dominantea produktua den, serieak, zeintzuk produkzio lineal amaigabe batean sortu daitezkeen; eta azkenik gure garaietan, non simulakro dominantea produktua den, zeina bere naturagatik amaigabea den erreprodukzio aukeran dagoen, eta bera jada erreproduzitua den.
Baudrillardek simulakroaren modelo bezala jartzen dituen adibide batzuk ondorengoak dira: 1) disuasio elementu bezala bakarrik erabili daitezkeen arma nuklearren garapena, zentzu hiperrealean bakarrik, erreferentzia bat erreferente erreal gabe, beti erreproduzituak izateko egonik ere inoiz erabiltzeko intentziorik ez dagoelako. 2) Lehengo World Trade Centerreko Dorre Bikiak, beti lehian dagoen New York bat ordezkatzen dutenak, altuera desberdinak azkenengo New Yorkeko eraikuntzen modelo singularrean: dagoeneko bikoiztuak, dagoeneko erreprodizutuak, eraikuntza bera erreprodukzio bat izanik, modelo singular bat garatu daitezkeen aukeren artean, eta 3) Berdin-berdinak diren bikiekin menage-a-trois bat non fantasiak perfekzioa gure begien aurrean erreproduzitzean datzan, nahiz eta erreprodukzio honen atzean dagoen errealitatea nulua eta ulertezina den beste era batean, bikiak oraindik pertsonak soilik direlako. Hauek antzemateko aktoa bera, Baudrillardek insistitzen du, zentzu taktilean dago, jadanik denaren erreproduktibilitatea onartzen dugunetik, jada simulazio horien errealitatea ez dugularik imajinatzen (Izan ere, ez dugu gehiago "imajinatzen" lehengo zentzu berean; bai imajinatutako eta bai erreala, berdin berdin dira hiperrealak, biak berdin erreproduzitzeko gai eta dagoeneko erreprodukzioak izanik), beraren erreproduktibilitatea baizik. Ez ditugu imajinatzen guretzat erreproduzituak, irudi originala erreproduzkioa delako, modeloa antzematen dugu, simulazioa.
Historiaren amaiera eta esanahia
XX. mendeko azken bi hamarkadetan, Baudrillarden gairik ezagunenetako bat historikotasuna izan da; edo, zehatzago, egungo gizarteek nola erabiltzen duten aurrerapenaren eta modernitatearen zentzua erabaki politikoetarako. Argudiatu zuen, Francis Fukuyama politikaren teorikoaren antzera, historia amaitu egin zela edo “desagertu” egin zela globalizazioaren hedapenarekin; baina, Fukuyamak ez bezala, Baudrillardek baieztatu zuen amaiera hura ez zela ulertu behar historiaren aurrerapenaren gailurtzat. Bai, ordea, edozein aurrerapen historikoren ideia legez. Baudrillardentzat, Gerra Hotzaren amaiera ez zen gauzatu ideologia batek bestea garaitu zuelako, Eskuin eta Ezker politika ikuspuntuek komunean zuten ikuspen utopikoaren desagerpenagatik baizik. Komunismo globalaren ikuspen marxistaren eta gizarte zibilizatu globalaren ikuspen liberalen aurkako nabaritasun gehiagorako, Baudrillardek aldeztu zuen itxaroten zebiltzan amaierak ametsak izan zirela beti; izan ere, Amaieraren ilusioa liburuan, amaieraren ideia bera erratutako amets bat zela adierazi zuen:
Komunikabide elektroniko arinengatik eta mundu mailako informazio sareengatik gobernatutako objektu den gizarte baten barruan, itxura horren gelditzea saihestezina izango zen, bere ustez. Hiztegi sasizientifiko baten erabilerak, Alan Sokal fisikariaren amorrua ekarri zuena, historiaren linealtasuna desorekatu zuen: gauzen orbita erreferentziala behin eta betiko apurtu duen partikula azeleratzailea daukagu.
Argudio hori egiterakoan, Baudrillardek Jean-François Lyotarden filosofia postmodernoarekin erlazioa nabaritu zuen, XX. Mendearen amaieran "metanarratibarentzat" lekurik ez zegoela esan zuena. Baina, historiaren gelditze hori sentitzeaz gain, Baudrillard Lyotard baino harago joan, eta aurrerapenaren ideia erabiltzen dela ikertzen saiatu zen, horren baliagarritasuna gutxitzen ari den arren. Baudrillardek argudiatzen du historiaren balorazio unibertsalaren kriterio genuinoaren ustean, non arazo guztiek konponbidea aurkitzen duten, gizarteak mundu mailako politikan erabiltzen den kontzeptua izaten jarraitzen zuela, ekintzen justifikazio legez. Baudrillarden ustez, inoz gehiago unibertsalak izango ez ziren baloreak erretorikoki erabiltzen ziren eta erabiltzen dira, hartutako erabakiak justifikatzeko, beste era batera justifikaezinak izango liratekeenak. Medioek euren horretan jarraitzen zutela zioen, nahiz eta amaierak sinestuak ez izan, eta orainaren errealiate gogorra ezkutatzeko erabiltzen zirela (edo, Baudrillardek esango zuenez, irrealitateak ezkutatzeko). ''Ilustrazioan, unibertsalizazioa etengabeko hazkuntza eta aurrerapenatzat hartzen zen. Egun, ordea, unibertsalizazioa "ihesbidetzat" hartzen da.''
Golkoko guda
Baudrillarden perfil publikoaren atal bat komentatzaile akademiko eta politikoak osatzen du, 1991. urteko bere liburutik datorrena, eta bere tesiaren izenburua hartzen duena: "Golkoko Guda ez zen gertatu". Bere argudioek Clausewitzen formularen aurka deskribatzen dute lehen Golkoko guda: ez zen izan "politikaren jarraitzea beste bide batzuetatik," "politikaren jarraitzea beste bide batzuetatik gabezia" baizik. Hurrengoz, Saddam Hussein ez zen egon borrokatzen Aliatuen aurka, bere soldaduen bizitza bere boterea mantentzeko sakrifizio moduan erabiltzen baizik. Irakeko indar militarraren aurka ziharduten Aliatuek egunero 10.000 tona lehergailu botatzen zituzten, euren buruari borrokatu beharreko etsai bat zegoela frogatzen izan baleude bezala. Era horretan, Mendebaldeko komunikabideak ere konplizeak izan ziren, guda denbora errealean aurkezten, AEBen koalizioa Iraken aurka borrokatzen zegoela zabaltzeko helburuarekin, egia ez zena. Saddam Husseinek ez zuen bere gaitasun militarra erabili (Irakeko Aire Indarra). Bere botere politiko-militarra ez zen ahuldu, gerra ostean barne altxamenduak ito zituenetik. Hurrengoz, ezer gutxi aldatu da politikoki Iraken, Saddamek gailendu barik jarraitzen zuen, eta "irabazleak" ez ziren txapeldunak. Beraz, ez zen gudarik jazo; Golkoko guda ez zen gauzatu.
Teoria
Teoria fenomeno bati buruzko pentsamendu abstraktuaren mota arrazional bat da, edo pentsamendu horren emaitza. Pentsamendu kontenplatibo eta arrazionalaren prozesua behaketa edo ikerketa bezalako prozesuekin lotuta egon ohi da. Teoriak zientifikoak izan daitezke, diziplina ez-zientifiko batekoak edo ezein diziplinatakoak ez direnak. Testuinguruaren arabera, teoria baten baieztapenetan, adibidez, naturaren funtzionamenduari buruzko azalpen orokorrak sar daitezke. Hitzak antzinako grezieran ditu sustraiak, baina erabilera modernoan hainbat esanahi hartu ditu.
Zientzia modernoan, "teoria" hitzak teoria zientifikoei egiten die erreferentzia, ongi berretsitako naturaren azalpen mota bat, metodo zientifikoarekin koherentziaz egina eta zientzia modernoak eskatutako irizpideak betetzen dituena. Teoria horiek honela deskribatzen dira: proba zientifikoek laguntza enpirikoa eman beharko lukete, edo horren kontraesan enpirikoa ("faltsazioa"). Teoria zientifikoak ezagutza zientifikoaren formarik fidagarriena, zorrotzena eta osoena dira, "teoria" hitzaren erabilera arruntenekin kontrastean, hau da, zerbait ez dagoela frogatuta edo espekulatiboa dela (formari dagokionez, hipotesi hitza da esanahi horri erantzuten dioena). Teoria zientifikoak bereizi egiten dira hipotesietatik, enpirikoki egiaztagarriak diren banakako usteak baitira, eta naturaren portaeraren deskripzio diren lege zientifikoetatik, baldintza jakin batzuetan.
Orschallita
Orschallita oxido motako minerala da.
Ezaugarriak
Orschallita oxido mineralaren formula kimikoa hau da:. trigonal*]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 4 da.
Jean Baudrillard
2001. urteko irailak 11ko eraso terroristak
Golfo Gerraren aurka, Baudrillard-ek New Yorkeko World Trade Center-en gertatutako eraso terroristak gertakari absolutotzat hartzen ditu bere saioan, The Spirit of Terrorism. Irailaren 11-ko gertaerak erlijio eta zibilizazioen arteko gudaren adierazpen bezala ulertu ordez, globalizazio kapitalistaren hedapen politiko eta teknologikoen erantzun moduan ulertzen saiatuz, Baudrillard jaunak New Yorkeko eraso terroristak eta bere ondorioak horrela bereizi zituen:
Teoria
Teoria edo "teorian" hitza, batzuetan, oker erabiltzen dute pertsonek, banaka lehenago esperimentatu edo probatu ez duten zerbait azaltzeko. Kasu horietan, semantikoki, beste kontzeptu batekin ordezten ari da, hipotesi batekin. "Hipotetikoki" hitza erabili beharrean, "teorian" erabiltzen da. Kasu batzuetan, teoriaren sinesgarritasuna aurkaratu egin liteke "teoria bat baino ez" deituz (horrek esan nahi du ideia ez dela frogatu ere egin). Horregatik, "teoria" hitza maiz kontrajartzen zaio "praktika"ri (grezierazko praxis-etik), egitea esan nahi duen eta teoriari aurka egiten dion grezierazko terminoa. "Teorikoaren" eta "praktikoaren" arteko bereizketaren "adibide klasiko" batek medikuntzaren diziplina erabiltzen du: teoria medikoak osasunaren eta gaixotasunaren kausak eta izaera ulertzen saiatzea dakar, eta medikuntzaren alderdi praktikoa, berriz, jendea osasuntsu egotea. Bi gauza horiek lotuta daude, baina independenteak izan daitezke, posible baita osasuna eta gaixotasuna ikertzea paziente jakin batzuk sendatu gabe, eta posible da paziente bat sendatzea sendaketak nola funtzionatu duen jakin gabe.
Jean Baudrillard
Kritika
Kritiko batzuek hainbat akats topatu dituzte Baudrillard-en idazlan, ideia eta jarreran. Denis Dutton, esaterako, Philosophy and Literature's "Bad Writing Contest"-en fundatzailea - non nolabaiteko prosa ilunaren adibideak irakur daitezke- hurrengoa esan ohi du honi buruz:
Hala eta guztiz ere, Baudrillard-en pentsamoldearen aurka manifestatzen diren bi libururen artean bat baino ez da bere komunikabideen teoria eta "eskuz kanpoko" errealitatearen posizioa ukatzen saiatzen- Cristopher Norris-en Uncritical Theory: Postmodernism, Intellectuals and the Gulf War (ISBN 0-87023-817-5)-. Beste liburuak -Douglas Kellner-en Jean Baudrillard: From Marxism to Postmodernism and Beyond (ISBN 0-8047-1757-5)-, ostera, Baudrillard eta postmodernismoaren arteko harremana aztertzeari ekiten dio, baita Marxismoaren kontalaria aurkezteari ere. William Merrin (lehen aipatua), bere aldetik, Norrisen posizioaren aurka azaldu da hainbat argitalpenetan. Baudrillard berak analisi erreduktoretzat hartu izan du Nicholas Zurbrugg-en Jean Baudrillard: Art and Artefact obran.
Hortaz, William Merrin-en lanak ikuspegi solidarioagoa garatzen du, "Baudrillard-ek merezi duen posizioan" kokatuz. Thereby Merrin-ek argudiatu du Baudrillard-en posizioak esanguraren analisi semiotikoan truke sinbolikoaren posizio bera ezeztatzen duela.Merrin-ek horrela azaltzen du (Estrukturalismo eta Postestrukturalismo lanenganako kritikekin erlazionaturik) zein oker dagoen subjektibitatearen euskarritzat erlazioen enfasia hartu, honek giza egiturak hazten diren giza erakundea ukatzen baitu. (Alain Badiou eta Michel de Certeau-k gai honetan sakondu dute, eta Barry Sandywell-ek Baudrillard-en kasu espezifikoan).
Azkenik, Mark Poster-ek, Baudrillard-en argitaratzailea eta bere garrantzi garaikidearen alde adierazten dena, horrela zehazten du(Selected Writing-en posterraren 2. argitalpenaren 8. orrialdea):
Bestalde, Poster-ek Baudrillard-enganako kritikarik gogorrenak gezurtatu ohi ditu, Alan Sokal eta Norris-enak esaterako, Baudrillard errealitatea ezeztatzen duen irrazionalismoaren eramaile bezala ikusten dutenak (ibid p. 7):
Novillars
Novillars Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Novillars udalerrian erroldatutako biztanleak 1.612 ziren. Familiak 523 ziren, horien artean 135 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 87 bakarrik bizi ziren emakumeak), 147 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 178 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 63 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 553 etxebizitza zeuden, 535 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 17 hutsik zeuden. 281 etxeak ziren eta 273 apartamentuak ziren. 535 etxebizitza nagusietatik 261 bere jabearen bizilekua ziren, 260 alokairuan okupaturik zeuden eta 15 doan lagata zeuden; 14 etxek gela bat zuten, 36 etxek bi zituzten, 84 etxek hiru zituzten, 158 etxek lau zituzten eta 244 etxek bost zituzten. 349 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 265 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 211 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.132 ziren, horien artean 742 aktiboak ziren eta 390 inaktiboak ziren. 742 pertsona aktiboetatik 661 lanean zeuden (340 gizon eta 321 emakume) eta 81 langabezian zeuden (52 gizon eta 29 emakume). 390 pertsona inaktiboetatik 78 erretiraturik zeuden, 79 ikasten zeuden eta 233 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 22 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 7 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 okindegi zen eta 1 liburu denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an psikiatriko 1 eta botika 1 bat zegoen.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Delémont
Delémont (alemanez Delsberg) Suitzako ipar-mendebaldean dagoen hiria da, Jura kantonamenduaren hiriburua dena.
Hiri senidetuak
Delémont ondorengo hiriarekin senidetuta dago:
Seyssins
Seyssins Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Seyssins udalerrian erroldatutako biztanleak 6.908 ziren. Familiak 2.644 ziren, horien artean 551 pertsona bakarrekoak ziren (231 bakarrik bizi ziren gizonak eta 320 bakarrik bizi ziren emakumeak), 966 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 932 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 195 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.802 etxebizitza zeuden, 2.694 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 83 hutsik zeuden. 1.489 etxeak ziren eta 1.303 apartamentuak ziren. 2.694 etxebizitza nagusietatik 2.149 bere jabearen bizilekua ziren, 485 alokairuan okupaturik zeuden eta 59 doan lagata zeuden; 67 etxek gela bat zuten, 113 etxek bi zituzten, 339 etxek hiru zituzten, 818 etxek lau zituzten eta 1.357 etxek bost zituzten. 2.236 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 1.055 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 1.459 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 4.714 ziren, horien artean 3.308 aktiboak ziren eta 1.406 inaktiboak ziren. 3.308 pertsona aktiboetatik 3.092 lanean zeuden (1.585 gizon eta 1.507 emakume) eta 216 langabezian zeuden (115 gizon eta 101 emakume). 1.406 pertsona inaktiboetatik 500 erretiraturik zeuden, 554 ikasten zeuden eta 352 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Seyssins udalerrian 2.715 unitate fiskal zeuden, 7.014 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.412 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 431 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 6 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 25 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 49 eraikuntza enpresak ziren, 92 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 12 garraio enpresak ziren, 18 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 18 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 29 finantziazio enpresak ziren, 24 higiezinen enpresak ziren, 82 zerbitzu enpresak ziren, 43 administrazio publikoko enpresak ziren eta 29 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 94 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 banku bulegoak, 13 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 2 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekuak, 4 igeltseroak, 7 margolariak, 5 zurginak, 8 iturginak, 12 argiketariak, 5 eraikuntza enpresak, 8 ile apaindegiak, 3 albaitariak, 12 jatetxeak, 8 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 19 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 3 brikolaje denda handika, 4 okindegiak, 2 harategiak, 2 liburu dendak, 1 arropa denda zen, 1 etxerako tresna denda zen, 1 elektrotresna denda zen, 2 kirol-dendak, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 3 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an 4 haur-eskola eta 3 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Seyssins udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 479 ikaslekin.
Cerreto Laziale
Mugakideak
Cerreto Lazialek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Rolf Boldrewood
Thomas Alexander Browne ezagunagoa Rolf Boldrewood ezizenaz (Londres, 1826ko abuztuaren 6a – Melbourne, 1915eko martxoaren 11) australiar idazlea izan zen.
Londresen jaio zen, baina familiarekin Sydneyn bizi izan zen 1831n. Hasieran nekazaritzan aritu zen, baina hainbat lehorteren ondoren, lanbidea utzi zuen, eta polizia-magistratu eta bake-epaile izan zen urrezko meatzaritza-kanpamenduetan.
Trần Đại Quang
Tran Dai Quang (Ninh Binh Probintzia, 1956ko urriaren 12a – Hanoi, 2018ko irailaren 21a) Vietnamgo zortzigarren presidentea izan zen.
Coleonyx elegans
Coleonyx elegans Coleonyx generoko animalia da. Narrastien barruko Eublepharidae familian sailkatuta dago.
Spatuloricaria phelpsi
Spatuloricaria phelpsi Spatuloricaria generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Loricariidae familian.
Fernando Collor de Mello
Fernando Affonso Collor de Mello (Rio de Janeiro, 1949) brasildar politikaria da. Brasilgo presidentea izan zen 1990 eta 1992 bitartean.