cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elikadura-piramide
Eztabaida
1991eko apirilean USDA erakundeak piramidea argitaratzeari utzi zion, esnekien eta okelaren lobby taldeek egindako presioen ondorioz; ez baitzeuden ados beren produktuak nola erakusten ziren gidan. Urtebete itxaron behar izan zen -bertako edukia ikerketa gehiagorekin sostengatu arte- berriro piramidea argitaratzeko. Hala ere, gidaren itxura aldatu behar izan zen elikagaien industriaren oniritzia jasotzeko. Gertaera hori ez zen bakana izan, industriak saiakera asko egin baitzituen gobernuaren dieta gomendioak aldatzeko.
Piramide zaharrak ematen zituen zenbait kantitatek ere kritikak jaso zituen. Adibidez, piramideak zioen proteinen multzoko bi edo hiru anoa hartu behar zirela egunean, baina kantitate horrek gehienekoa izen behar zuen. Frutaren kasuan, bi eta lau anoa artean gomendatzen zituen, baina kantitate horrek gutxienekoa izan behar zuen.
Gantzen multzoa piramidearen goialdean jarria izan da, eta horrek iradokitzen du ahalik eta gutxien kontsumitu behar dela. Haatik, gantzak ezinbestekoak dira gizakiaren iraunkortasunerako, eta horiek ez kontsumitzeak osasun arazoak eragin ditzake. Ikerketa berriek iradokitzen dute gantz asegabeek pisua galtzen, bihotzeko gaixotasunak murrizten, odoleko azukrea gutxitzen, eta baita kolesterola murrizten ere, laguntzen dutela.
Zenbait argitalpenetan aipatu izan da janariari eta nekazaritzari lotutako elkarteek eragin politiko nabarmena izan dutela USDAk argitaratutako piramidean. Adibidez, esneari lotutako konpainiei leporatu diete esnekien atalari garrantzi gehiago eman izateko presio egitea. Horren ondorioz, jendeak uste du egunero esne gehiago kontsumitu behar duela. Are gehiago, esnekiak janari multzo sartu izana ere zalantzagarria da, munduan pertsona askok laktosarekiko intolerantzia baitute eta kultura askok ez baitute inoiz esnekirik kontsumitu.
Barbosa (São Paulo)
Barbosa Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Pucov (Dolný Kubíngo barrutia)
Pucov  Eslovakiako udalerri bat da, Dolný Kubíngo barrutian kokatuta. 9,95 km²ko azalera du eta 855 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1550. urtekoa da.
Boötes hutsunea
Boötes hutsunea edo Ezereza Handia, Espazioko esfera itxurako eremu erraldoi bat da, bertan galaxia gutxi batzuk besterik ez daude. Astronomian hutsunea izenez ezagutzen den Unibertsoaren eremuetako bat da.
Boötes konstelaziotik hurbil dago, hortik bere izena. Igoera zuzenean 14:50:0 eta deklinazioan 46°ra dago.
1280–81eko aita santu hautaketa
1280–81eko aita santu hautaketa aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Palazzo dei Papi di Viterbo izan zen eta Martin IV.a hautatu zuten aita santu gisa.
Hünenberg
Hünenberg Suitzako udalerria da. Zug kantonamenduan dago. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
La Vall de Laguar
La Vall de Laguar Valentziako Erkidegoko udalerria da, Marina Alta eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 987 biztanle zituen.
Eregion
Eregion, Tolkienen legendariumeko fikziozko toki bat da. Hithaeglir edo Mendi Lainotsuen mendebaldean dagoen eskualde bat da, eta, Eguzkiaren Bigarren Aroan, Erdialdeko Lurraldean, Noldorren erresumarik garrantzitsuena garatu zen tokia. Han zegoen Ost-in-Edhil, errementari elfoen hiria, bertako jauna Zelebrinbor zena, eta han landu ziren botere eraztunak, Sauronen gidaritzapean. Eregion, Sauronen aurkako gerran suntsitua izan zen Eguzkiaren Bigarren Aroan, eta erabat mortua geratu zen. Eraztunaren Elkarteak, Mendi Lainotsuetarantz zihoanean zeharkatu zuen. Gizakiek, eskualde hau, Azebeda deitu zuten, beharbada, eskualdeko ikur ziren gorostiak barra-barra aurkitzen zirelako.
Globotruncana
Globotruncana Globotruncanoidea superfamliako generoetako bat da. Familiako ezaugarriak ditu eta gainera honako hauek:
Eregion
Eregionen, Runen aldaera elfikoak ere sortu ziren, denborarekin, ahaztuak izan ziren arren. Erdialdeko Lurraldeko pertsonaia garrantzitsuek, runa elfikoak, euren gutunen lakre bezala edo ikur heraldiko bezala erabiltzen zituzten. Arnorren ere, Bigarren Aroko nazio numenortarra, runak alfabeto ofizial bezala erabiltzen ziren, eta Dunedain guztiak, Isildurren leinuko ondorengoak, ezagutzera behartuta zeuden.
Regionen und Orte in Tolkiens Welt Platser i Tolkiens värld
Gernika (margolana)
Picassok adierazi izan zuen margolana ez zela Espainian ikusiko, harik eta errepublika berrezarri arte. Asmo horrekin kontraesanean, 1981ean iritsi zen Espainiara Gernika, monarkia bat zelarik estatu forma.
XX. mendeko artelanik eta ikono garrantzitsuenetarikoa bihurtu da, gerrateek gizakiei eragiten dieten oinaze izugarrien eta bakearen sinboloa.
Izena
Pablo Picassok eta enkargua egin zion Errepublikak Guernica izendatu zuten margolana, gaztelaniazko grafiaz. Nazioartean idazkera horrekin da ezaguna, eta euskaraz ere, urte askoan, margolana grafia horrekin idatzi izan da, Gernika Batzordearen erreibindikazioetan adibidez. Aldiz, 2022an Euskaltzaindiak emandako 194. arauak, artelanen izenei buruzkoak, Gernika forma hobetsi du.
Margolanaren deskribapena
Gernika margolana oihal gainean egindako oliozko pintura da, 3,5 metro garai eta 7,8 metro zabal dituena. . Gernika izenburua izan arren, Gernikako bonbardaketari buruzko erreferentzia zehatzik ez du ageri. Beraz, margolan sinbolikoa da, eta ez narraziozkoa. Zuri-beltzez margotuta dago, baina gris sorta zabala erabilitzen du.
Picasso eta Espainiako Bigarren Errepublika
1931ko apirilaren 14an, Espainiako Bigarren Errepublika ezarri zenean, Picassok bazeramatzan zenbait urte Frantzian. Hasieran Errepublikak ez zuen interesik erakutsi egilearen lanaz eta Picassok ere ez zuen erakutsi hurbilketarik erregimen berrirantz.
Espainiako Gerra Zibila hasita, 1936ko uztailean, Arte Ederren zuzendari Josep Renauk Picasso izendatu zuen Pradoko Museoaren ohorezko zuzendari. Artistak baietza eman zuen baina ez zen inoiz bere karguaren jabe egin. Errepublikak autorearen nazioarteko ospea bere alde nahi zuen.
Eskaera
Eskaera eta harekin lotutako diru-ordainketa batzuk ez daude guztiz dokumentatuta, baina azken finean jabetza Espainiako Estatuarena izateko modua justifikatu izan da gerora.
Sortze-lana
Nazioarteko erakusketaren inaugurazioa oso hurbil egon arren, apirilaren 18 eta 19ko zirriborroek adierazten zuten Picassok oraindik ez zuela aurkitu inspiraziorik bere obra egiteko. El taller: el pintor y su modelo izeneko zirriborroek forma errektangularrak soilik itxuratzen dituzte koadroan. Zirriborro horietan besoa luzatuta daukan margolaria agertzen da: horrek badu antza azken koadroan besoan kriseilu bat daraman emakumearekin. Hala eta guztiz ere, zirriborro hauetan ez dira agertzen etorkizuneko koadroaren elementu ikonografikoak. Zirriborroetan aipamen politiko bat ere agertzen da: igitaia eta mailua. Baina sinbolo hori ez da ageri oraingo Gernika margolanean.
Apirilaren 26an hegazkin alemaniarrek eta italiarrek Gernika bonbardatu zuten, hau izan zen zibilen lehenengo bonbardaketa Europan. Bonbardaketaren berria apirilaren 28an argitaratu zen L'Humanité egunkarian. Picassok egunkari hori irakurtzen zuen, baina agian, berak ezagutuko zuen berria egunkarian argitaratu baino lehen, bere lagun espainiarrengandik. Maiatzaren 1ean egin zituen Picassok Gernikaren lehenengo zirriborroak. Obraren sortze-lana dokumentatuta dago zirriborroei eta Dora Maarren argazkiei esker. Van Hasenbergen ustez, material honek guztiak osatzen du “adibide dokumentatuena artearen historian zehar”. Lehenengo zirriborroan agertzen dira Gernikako pertsonaia nagusiak: zezena, emakumea argiarekin, zaldia eta gudaria zoruan etzanda. Bigarren zirriborroan ere, maiatzaren 1ean egindakoan, zaldi hegaldun txiki bat agertzen zen zezenaren gainean, baina irudi hori ez da ageri oraingo Gernika margolanean. Picassok maiatzaren 8ko zirriborroan margotu zuen emakume baten irudia bere semea hilda besoetan.
Bozalen ustez laugarren fasean elementu berriak zeuden. Alde batetik, zezenaren gorputza, burua eskuman zegoen, eta orain ezkerrean dago; hortaz, gorputza guztiz oker dago. Bestetik, Picassok oihalaren erdigunean zaldiaren irudia jarri zuen. Hurrengo faseetan, Picasso gudariaren eta eskuinean zegoen emakumearen irudietan zentratu zen. Picassok pentsatu zuen collage-elementuak sartzea bere margolanean, baina azkenean, baztertu egin zuen aukera hori. Azken faseetan, Picassok trazu batzuk egin zituen zaldiaren irudian eta marra zutak amaren gonan. Zoruan lauki-sare bat ere egin zuen. Amaitzeko lanpa margotu zuen. Artistak 1937ko ekainaren 4an, Gernika margolana amaitutzat jo zuen. José Luis Alcaine zinemagileak Cameraman aldizkarian idatzi zuen artikulu bat dioenez, koadroa guztiz inspiratuta dago Adiós a las armas filmaren eszena espresionista batean.
Hauek dira Alcaineren hitzak : 1937an Picassok bere obra margotu zuenean, Adiós a las armas oraindik karteldegian zegoen: beraz, argi dago Picassok ikusi zuela filma; gainera zuzendariaren laguna zen eta garai horretan zinema errealitatea ezagutzeko bide indartsua zen.
Parisko nazioarteko erakusketa
Ekainaren 1937an Gernika margolana Espainako pabiloira mugitu zen, alabaina instalazioa uztailaren 12ra arte ez zen ireki jendearentzat. Espainiako pabiloiaren diseinua Josep Lluis Sertena eta Luis Lacasarena da. Pabiloian ikusgai izan ziren, besteak beste, Julio Gonzálezen, Joan Miróren eta Alberto Sánchezen obrak. Han erakutsi zen Picassoren Emakume burua margolana ere. Gernika pabiloiaren atarian zegoen, Merkurioren iturriaren eskulturaren alboan.
Margolanaren bidaiak
1938an, Paul Rossenbergek erakusketa bat antolatu zuen Picassoren obrekin. Erakusketaren helburu nagusia Gernika erakustea zen. 1938an, margolana Oslon, Kopenhagen, Stockholmen eta Göteborgen erakutsi zuten. Irailean, margolana Ingalaterrara bidali zuten; halaxe, 1938tik 1939ra arte jendaurrean izan zen Leedsen, Liverpoolen, Manchesterren eta Londresen. Arrakasta handia izan zuen, bereziki Londresko Whitechapel galerian; hala ere, garrantzitsuena izan zen Gernikaren bidez Bretainia Handian ezagutu zirela Espainiako Errepublikaren aurka matxinatutako faxistek egindako triskantzak eta sarraskiak.
Globotruncana
Koniziarretik Maastrichtiarrera bizi izan ziren. Itsasoko sakonera handietan bizi zen, itsaso tropikaletan.
Gernika (margolana)
Margolanaren bidaiak
Picassok adierazi zuen Gernika Espainiara itzuliko zela berriz ere errepublika bihurtzen zenean. Hala ere, 1981ean Espainiara iritsi zen. Madrilgo Retiro parkean egon zen 1981etik, Casón del Buen Retiro aretoan, eta 1992tik Madrilgo Sofia Erregina Museoan dago ikusgai.
Espainiako Estatuaren jabetza
Margolanaren jabetza, XXI. mendean, Espainiako Estatuaren eskuetan dago; baina sortu zenetik eta XX. mendean zehar, ez zen egoera argian egon. Espainiako Errepublikaren enkargua izan zela argi dago, eta tartean ordainketa batzuk izan zirela. Nazioarteko erakusketan Espainiak zuen pabilioiaren arkitekto Josep Lluís Serten esanetan:
Era berean, Picassok 150.000 libera gehiago jaso zituen Espainiako Errepublikatik. . 1937ko maiatzaren 28an Max Aubek Luis Araquistain enbaxadoreari bidalitako ohar batek ordainketa egiaztatzen du. Hor adierazten da autoreak diruari uko egin nahi ziola. Batzuen ustez, emandako dirua sinbolikoa izan zen, haren gastuak ordaintzeko: Nolanahi ere, diru-kopurua handia izan zen. Urteak pasa ondoren, ordainagiri hori baliatu zuen Espainiako gobernuak koadroaren jabetza erreklamatzeko.
Hala ere, XX. mendean margolanak egin zituen bidaietan, Pablo Picassoren borondatea izan zen gidari, jabea bera bailitzan. MOMAri 1970an idatzi zion gutun batean, Picassok zioen berak utzi ziola museoari margolana 1937an. Gutun horretan esan zuen halaber Espainiara itzuli beharko zela lana, "askatasun publikoak berreskuratzean". 1970eko ohartarazpen horrek 1969ko Roland Dumasen gutun bat zuzentzen zuen, zeinean geroago Picassoren albazea edo testamentu-betearazle izango zenak "Espainian errepublika berrezartzea" aipatu zuen: "Guernica ne reviendra en Espagne qu'avec la République". 1971ko apirilaren 14an, beste adierazpen bat idatzi zuen Picassok MOMArentzako, eta han berriro errepublika aipatu zuen. Guztiarekin, Dumas berak 1981ean, artista hil ondoren, adierazi zuen (Jacqueline Roque alargunarekin batera) Picassoren baldintza, zein izan ere, beteta zegoela.
Tartean, politikarien mugimenduak ere izan ziren, eta 1981ean Espainiako Estatuaren eskuetan geratu zen Gernika, eta harrezkero, Madrilen erakusgai dago.
Erreplikak eta deribatutako lanak
Gernika lanak eta bere ikonografiak beste hainbat lan artistiko inspiratu izan ditu publiko egin zenetik. 2014an erakusketa ere egin zen Gernikan zenbait lan erakutsiz, Xabier Sáenz de Gorbeak egindako lan bilketa batek zuzenduta.
Lehen inspirazio lanetako batzuk Jose Antonio Agirre lehendakariak 1937an sortutako Eresoinka desterruko enbaxada kulturalerako sortu ziren: Juan de Guezala artistaren 1939ko bi lan izan ziren, Eresoinka 8h 45 eta Eresoinka 20h 45. Juan de Aranoa artistak bere erreplika sortu zuen 185 x 243ko neurriekin, 1972an. Nazio Batuen Erakundearen egoitzan, New York en, tamaina errealeko tapiz erako erreplika dago, Jacqueline de la Baume Dürrbach artistak egina. 1955ean Rockefeller familiak enkargatu zuen tapiza, eta zenbait arotan egonda ikusgau egoitrza hartan, 1985etik 2009ra, 2005etik 2021era, eta berriro 2022tik aurrera. Tapiz horren ohiko lekua Segurtasun Kontseiluaren aretoaren kanpoaldean izan da, eta 2003ko otsailean, Colin Powell eta John Negropontek bertan Iraken kontrako gerra justifikatuz prentsaurreko bat eman zutelarik, estali egin zuten zapi batekin tapiza. Pop kulturaren ukituekin, Equipo Crónica talde espainiarrak komiki pertsonaiekin eta beste ikono batzuekin nahastu zuen Gernika zenbait aldiz: El Intruso izeneko lana, 1968koa, bereziki inpaktantea izan zen, El Guerrero del Antifaz komiki pertsonaia nazionalista espainiarra margoan sartua erakusten zelarik. Berrikiago, Ron English graffitti artistak hainbat bertsio koloretsu egin ditu, eta Gernikan bertan ere erakutsi ditu.
Euskal Herrian, Jose Luis Zumetak Euskal Margolaritzaren 3. Sari Nagusia irabazi zuen 1967an omenaje al Guernika de Picasso lanarekin. Urteen buruan, lan monumentala egin zuen, 360 x 780 cm-ko Gernika, 1999ko margoa: Picassorenaren berregiketa bat, pertsonaia eta motibo askoren intepretazioarekin, kolore bizien gehikuntza dramatikoarekin. Agustin Ibarrolak Guernica Gernikara izeneko margo bat ere egin zuen 1977an, 200 x 100 cm-ko mihise gainekoa.
Gernika Gernikara
Eusko Jaurlaritzak behin baino gehiagotan eskatu du margolana Euskal Herrira ekartzea, eta Guggenheim Bilbao Museora eramatea proposatu du, baina Espainiako Gobernuak ez du orain arte horretarako baimenik eman. 2017an, Eusko Legebiltzarrak gehiengoz onartu zuen eskaera, Gernikara eroateko margolana, gehituz herrian ezin bazitekeen geratu, Bilboko museo batean erakuts zedila. Lehenago ere, 2010ean, toki-aldatzearen baldintzak aztertzeko eskatu zion Espainiako Gobernuari Legebiltzarrak. Donostiako Udalak ere eskatu zuen 2016ko Europako Hiriburutza Kulturalerako margolana Donostiako San Telmo museora etor zitekeen.
Gernika herrian bertan, 1975ean Gernika Batzordea sortu zenetik, haren aldarrikapenetako bat margolana herrira ekartzea zen. 1987an, bonbardaketaren 50. urteurrena hurbiltzen ari zela, aldarrikapen-ekintza antolatu zuen batzordeak Madrilen. Margolana Madrilgo Casón del Buen Retiro aretoan zegoen, eta ekintzaile batzuk kateatu egin ziren, bai aretoaren kanpoan eta bai barruan, Guernica Gernikara zioten letra bana erakutsiz. Kanpoan zeudenak atxilotu eta komisaldegira eraman zituzten (berehala kargurik gabe askatu zituzten), baina barrukoak ez zituzten atxilotu, margolanaren aurrean argazkirik gerta ez zedin edo.
Jallaucourt
Jallaucourt Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Jallaucourt udalerrian erroldatutako biztanleak 159 ziren. Familiak 53 ziren, horien artean 19 pertsona bakarrekoak ziren (11 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 26 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 66 etxebizitza zeuden, 60 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 65 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 60 etxebizitza nagusietatik 47 bere jabearen bizilekua ziren, 11 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 5 etxek hitu gela zituzten, 14 etxek lau zituzten eta 42 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 20 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 36 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 98 ziren, horien artean 76 aktiboak ziren eta 22 inaktiboak ziren. 76 pertsona aktiboetatik 70 lanean zeuden (37 gizon eta 33 emakume) eta 6 langabezian zeuden (3 gizon eta 3 emakume). 22 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Jallaucourt udalerrian 58 unitate fiskal zeuden, 166 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.662 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen.
2000. urtean Jallaucourt udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 688 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
John Huarte
John Gregory Huarte (1944ko apirilaren 6a) futbol amerikarreko quarterback ohia da. Unibertsitateko futbolean jokatu zuen Notre Dameko Unibertsitatean Notre Dame Fighting Irish footboall talderako eta 1964ko Heisman Trofeoa irabazi zuen. Ondoren, Amerikako Futbol Ligan (AFL), National Football League (NFL) eta World Football Leaguen (WFL) talde batzuekin jokatu zuen profesionalki 1965 eta 1975 artean. Huarte College Football Hall of Fame- n sartu zen 2005ean.
Gornac
Gornac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gornac udalerrian erroldatutako biztanleak 368 ziren. Familiak 162 ziren, horien artean 58 pertsona bakarrekoak ziren (39 bakarrik bizi ziren gizonak eta 19 bakarrik bizi ziren emakumeak), 58 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 42 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 229 ziren, horien artean 174 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 174 pertsona aktiboetatik 151 lanean zeuden (81 gizon eta 70 emakume) eta 23 langabezian zeuden (9 gizon eta 14 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 29 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 14 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gornac udalerrian 165 unitate fiskal zeuden, 368 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.411 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 9 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra 120 m2 baino gutxiagoko denda bat zen.
2000. urtean Gornac udalerrian 19 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Lauderdale konderria (Tennessee)
Lauderdale konderria (Lauderdale County) Tennesseeko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Ripley da. 2010eko zentsuaren arabera 27,815 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Gornac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Lauderdale konderria (Tennessee)
Geografia
Lauderdale konderriak 131,463 kilometro koadro ditu. Horietatik 9,217 ura dira. Beste 122,245 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 21,16 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 27,815 pertsonetatik 17,599 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 564 dira. 9,676 beltzak edo afroamerikarrak. 155 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 55 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 17 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 313 pertsonek kokatzen zuten.
Eleanor H. Porter
Eleanor Hodgman Porter, jaiotzez Eleanor Emily Hodgman (Littleton, Ameriketako Estatu Batuak, 1868ko abenduaren 19a – Cambridge, Ameriketako Estatu Batuak, 1920ko maiatzaren 21a) idazle estatubatuarra izan zen.
Bizitza
Littletonen (New Hampshire) jaio zen 1868ko abenduaren 19an. Gurasoak Llewella French (jaiotzez Woolson) eta Francis Fletcher Hodgman izan ziren. Arbasoen antzera, Eliza kongregazionalekoa zen. Abeslari gisa trebatu zen eta Ingalaterra Berriko Kontserbatorioan ikasi zuen hainbat urtez. 1892an John Lyman Porterrekin ezkondu zen eta Massachusettsera joan zen bizitzera. 1901ean, musika utzi eta ipuinak eta, geroago, eleberriak idazten eta argitaratzen hasi zen. Ez zuen seme-alabarik izan.
Alcoi
Alcoi (gaztelaniaz Alcoy eta ofizialki Alcoi/Alcoy) Valentziar Erkidegoko udalerria da, Alcoià eskualdean eta Alacanteko probintzian kokatua. Eskualdeari izena ematen dio eta bere hiriburu eta hiri nagusia da.
2006an 60.590 biztanle zituen. Eskualdea populatua egon da neolitikotik. Bertan margoak eta aztarnategiak aurkitu dira eta herri gisa 1256an sortu zen.
Inguru naturala
Landarediari dagokionez, mediterraniar baso arrastoak mantentzen dira gaur egun, el Carrascar eta Font-rojan. Artea eta Hagina bezalako zuhaitzak nagusi dira. Hiriko beste gune natural batzuetan, zuhaitz berriak landaturi dira, gehienak pinuak, hiriko basoen landarediaren %85a direlarik.
Errepide bidezko komunikazioari dagokionez, N-340 errepideak Alacant eta Valentzia hiriekin batzen du Alcoi.
Mairuak eta Kristauak
Apirilaren amaieran urtero ospatzen dute udalerri honetan "Mairuak eta Kristauak" izeneko festa ezaguna, 1980an "Nazioarteko interes turistikoaren festa" izendatu zutena. Musika eta koloreak uztartzen dituzte, emaitza entzun eta ikusgarria ematen.
Jai honetan Al Andaluseko historiaren pasarteak gogoratzen dituzte, XIII. mendeko kontuak izan zirenak.
Aix-en-Pévèle
Aix-en-Pévèle Frantziako udalerria da, Nord departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Aix-en-Pévèle udalerrian erroldatutako biztanleak 1.060 ziren. Familiak 368 ziren, horien artean 68 pertsona bakarrekoak ziren (36 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 112 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 172 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 409 etxebizitza zeuden, 376 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 402 etxeak ziren eta 6 apartamentuak ziren. 376 etxebizitza nagusietatik 319 bere jabearen bizilekua ziren, 52 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 28 etxek hiru zituzten, 77 etxek lau zituzten eta 258 etxek bost zituzten. 327 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 135 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 215 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 710 ziren, horien artean 533 aktiboak ziren eta 177 inaktiboak ziren. 533 pertsona aktiboetatik 501 lanean zeuden (270 gizon eta 231 emakume) eta 32 langabezian zeuden (18 gizon eta 14 emakume). 177 pertsona inaktiboetatik 61 erretiraturik zeuden, 80 ikasten zeuden eta 36 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Aix udalerrian 378 unitate fiskal zeuden, 1.085,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 23.163 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 margolaria, 2 iturginak, 1 argiketaria eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra etxerako tresna denda bat zen.
2000. urtean Aix udalerrian 23 nekazaritza-ustiategi zeuden, 615 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Symphurus piger
Symphurus piger Symphurus generoko animalia da. Arrainen barruko Cynoglossidae familian sailkatzen da.
Boissy-sans-Avoir
Boissy-sans-Avoir Frantziako udalerria da, Yvelines departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Boissy-sans-Avoir udalerrian erroldatutako biztanleak 601 ziren. Familiak 217 ziren, horien artean 40 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 48 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 109 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 20 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 234 etxebizitza zeuden, 218 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 216 etxeak ziren eta 18 apartamentuak ziren. 218 etxebizitza nagusietatik 183 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 10 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 11 etxek bi zituzten, 32 etxek hiru zituzten, 43 etxek lau zituzten eta 128 etxek bost zituzten. 150 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 78 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 122 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 394 ziren, horien artean 293 aktiboak ziren eta 101 inaktiboak ziren. 293 pertsona aktiboetatik 278 lanean zeuden (146 gizon eta 132 emakume) eta 15 langabezian zeuden (10 gizon eta 5 emakume). 101 pertsona inaktiboetatik 34 erretiraturik zeuden, 42 ikasten zeuden eta 25 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Boissy-sans-Avoir udalerrian 210 unitate fiskal zeuden, 597,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 26.688 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 2 finantziazio enpresak ziren, 8 zerbitzu enpresak ziren eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Boissy-sans-Avoir udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Errege-erregina Katolikoen politika eta Euskal Herriko ontzigintza
Euskal Herriko ontzigintzaren historian, Errege-erregina Katolikoen errege­tzarekin hasitako garaia fun­tsez­koa eta bereziki oparoa izan zen Bizkaian eta Gipuzkoan. Auzi batek jarri zuen abian errege­tza hori; eta, gerra zibila ez ezik, Elisabet I.aren aurkako Portugal eta Fran­tziarekin nazioarteko gerra bilakatuko zen. Euskal­ herritarren parte‑har­tzea ez zen txikia izan gerra horretan: lurretik, Torori eta Burgosi lagundu zieten, eta itsasotik, Hondarribiari fran­tsesen setioan. Aragoi eta Gaztela ba­tzen zituen tronuan finkatu zirenean, errege-erregina haiek askotan arduratu ziren euskal­ herritarren hainbat gaitaz, besteak beste haien nabigazioaz.
Armadaren ontziola
Aipatutako Portugalen aurkako gerra horretan, Errege‑Erreginek itsason­tziak presta­tzeko eskatu zioten Bilbori; eta Bilbori, Bermeori, Portugaleteri eta Laredori bakoi­tzak portuan zituen bonbardak, serbatoiak eta on­tzietako artilleria piezak, karabelak eta txalupak, emateko eskatu zieten haien balioa ordain­tzearen bal­din­tzapean. 1576an, Fer­nando Katolikoak Portugaleteko pribilegioak berre­tsi zituen, Ger­nikan bere Foruen zina egitera Biz­kaira egindako bisital­dian. Nabigazioarekiko azal­du zuten interes goiztiarra 1576ko mar­txoaren 20ko Pragmatikan azal­tzen da; han abantailak eskain­tzen zaiz­kio 600 tona baino gehiagoko itsason­tziak eraiki­tzen dituenari. Neurri horrek on­tzigin­tza az­kartu egin zuen eta merkatariak, on­tzi‑maisuak eta armadoreak akuilatu. Sevillako almojarifazgoa edo muga‑zerga ordain­tzeari zegokion mesedea ere egin zioten. Erregeal­di horretan, egokiera aparta gertatu zitzaion euskal Itsas Armadari nazioarteko aukerak zabal­tzeko (Afrika eta turkiarrak, Kanariar Uharteak, Italia: ondare‑loturak). Biz­kaia eta Ingalaterraren artean, 1479an, merkatari­tza‑harremanak bul­tza­tzen zituen akordio batera iri­tsi baziren, 1481ean beste horrenbeste egin zuen Gipuz­koak Errege‑Erreginaren baimenarekin :
Errege‑lizen­tzia lortu zuten. Lizentzia hori Domenjon Gonzalez de Andiak, Pedro de Vicuña ba­txilerrak, Juan Migueles de Zuñiga eta Otxoa de Bergarak kudeatutzen zueten eta Ingalaterrako Erregearekin «concierto y asiento de paz» bat berresteko baimena ematen zien :
Gipuz­koak prokuradoreak izendatu zituen, probin­tzia, hiribil­du eta leku nahiz biztanleko «nahikoak eta ugariak», hala nola, Olazabal ba­txilerra, Juan de Azmines, Martin Perez de Arostegi eta Juan de Iñigez. Horiexek izango zuten eskumena an­tzinako bake‑kapituluak berresteko, zuzen­tzeko, aka­tsak ken­tzeko eta berriro besteak jar­tzeko; beren egitekoa Ingalaterrak Gipuz­koarekin merkatari­tza «quieta, pacífica e amigable contratación» lor­tzea zuen xede. Egilespen‑gutun horren lekukoak izan ziren Pedro Perez de Vicuña az­peitiarra, eta, Juan de Landerrain, Brixil (Errexil edo Errezil agian) izeneko paraje ezezagun batekoa.
Guardians of the Galaxy Vol. 2
Guardians of the Galaxy Vol. 2 (euskaraz Galaxiako Zaindariak 2. Bil) superheroi filma da, 2017an James Gunn estatubatuar zinemagileak zuzendu zuena. Marvel Comics argitaletxeko Guardians of the Galaxy superheroi taldearen komikietan oinarritua dago. Chris Pratt, Zoe Saldana, Dave Bautista, Vin Diesel, Bradley Cooper, Michael Rooker, Karen Gillan, Pom Klementieff, Elizabeth Debicki, Chris Sullivan, Sean Gunn, Sylvester Stallone eta Kurt Russell aktoreek antzeztu zuten.
Errege-erregina Katolikoen politika eta Euskal Herriko ontzigintza
Dena ez zen «kontrata­tze adiskide­tsua»
Errege‑Erreginak Mediterraneoan zuten politikaren goral­diak (Afrika, Italia...) behar‑beharrez­koa egin zuen on­tzidiak presta­tzea. Alonso de Quintanilla indarrak biltzera etorri zen, turkiarrei Otranto berriz konkista­tzeko. Garai horretan­txe emango du Perez de Pulgar‑ek euskaldunei buruz­ko iri­tzia, «gente sabida en arte de navegar» eta «más instructor que ninguna otra nación del mundo» ("nabigazioan jakitunak" eta "beste ezein naziok baino maisutasun handiagoa"). Hogeita hamar itsason­tzi irten ziren Biz­kaia, Gipuz­koa eta Lau Hiribil­duetatik, eta helburua lortu zuten, Galizia eta Andaluziako beste hogeirekin batera. Elisabet Erreginak 1483an bisitatu zuen Biz­kaia, hain zuzen ere, irailaren 5ean iri­tsi zen Bilbora, eta Tenderiako Portalean egin zuen Biz­kaiko Foruen zina. Hara hemen Sandovalen hi­tzetan Erreginak zer egiten zuen Portugalete, Durango eta beste hiribil­du ba­tzuk bisita­tzean:
Henna
Henna (الحناء) kolore gorrixkako tindu naturala da, mehndi izeneko larruazala koloratzeko teknika batean erabiltzen dena. Izen bereko landarearen hosto lehor eta peziolo birrinduarekin egiten dute. Landarea Lythraceae familiako zuhaixka bat, bi metro inguruko altuera duena, adartsua, hosto ia iraunkor, kontrajarri, leun eta distiratsuekin; lore txiki, zuri eta usaintsuak, mahats finaletan, eta fruitu baia beltz, biribilekin, ilarraren tamainakoak. Lortutako tindu hau ohikoa da Indian, Pakistanen, Iranen, Yemenen, Ekialde Hurbilean eta iparraldeko Afrikan.
!Hennazko tatuajea" izen figuratiboa da; izan ere, benetako tatuajeak tinta injektatzen duten orratzekin edo bestelako tresnekin edo epidermisaren azpian pigmentuekin egiten dituzte, hennazko orea ez bezala, pigmentu horiek azalaren gainazalean bermatzen baitira.
Ez dago henna beltzik. Seguru asko, "tatuaje beltz" itxuraren nahiaren ondorioz, pertsona asko koloratzaile bat erabiltzeari ekin zioten: PPD toxina (parafenilendiamina), dermisean zehar odol-zirkulazioan sartzen dena, eta ez bakarrik alergia, sumindura eta azaleko ultzerak ematen dituena, baizik eta gibelean uzten dena.
Granadako Erresuman hazten zuten, baina moriskoen kanporatzearen ondorioz desagertu zen.
Guardians of the Galaxy Vol. 2
2014ko Guardians of the Galaxy filmaren jarraipena da.
1285eko aita santu hautaketa
1285eko aita santu hautaketa aita santua hautatzeko egindako bilera izan zen. Bileraren lekua Palazzo delle Canoniche (Perugia) izan zen eta Honorio IV.a hautatu zuten aita santu gisa.
Myloplus planquettei
Myloplus planquettei Myloplus generoko animalia da. Arrainen barruko Serrasalmidae familian sailkatzen da.
Errege-erregina Katolikoen politika eta Euskal Herriko ontzigintza
Gerrarako itsason­tziak presta­tzea
Argi dago xede politiko nagusia Nabigazioari zegoz­kion antolamenduak presta­tzea izan zela –esaten du Labairuk–, behar‑beharrez­koak zirenean, itsason­tziek eta kostal­dean eta inguruetan bizi ziren itsasgizon adituek huts egin gabe parte har zezaten. Gasteiztik Gipuz­koara Baeza bidali zuen eskari erakargarri batekin: Granadak mairuen aurkako gerra az­karrago buka­tzeko, Erresuma hartako portuak behar zuen berau blokeatuko zuen on­tzidi bat, «más navíos e mayores y más gente de la que fasta agora habemos tenido en la dicha flota». Hi­tzarmena formaliza­tzeko zereginaz Baeza arduratu zen. Erregina fida­tzen zen gipuz­koarrekin: Labairuk dioenez, Gipuz­koak hiru itsason­tzi prestatu zituen bere kontura.
Itsas Armaden eskaera ofizialak gero eta sarriago gerta­tzen ziren, eta uste izatekoa da, eran­tzun ofizialez gain, Koroak hi­tzarmenak ere egingo zituela partikularrekin. Itsasoko arriskuek eraginda merkatari­tzan jarduteko itsason­tziak gerrarako prestatutako on­tzi bilakatu ziren. Koroak on­tziak pleitatu edo alokatu baino ez zituen egiten, edo, bestela, bahitu, beharrez­koak zituenean. Merkatari­tza eta gerra dira Nabigazioan, on­tzigin­tzan eta haien erabileran eragina duten bi fak­toreak.
Ipar Atlantikoan itsason­tziak merkatari­tzan erabil­tzen ziren batez ere, euskal­dunak itsaslapurren meha­txuetan eta errepresalietan izan ziren subjek­tu ak­tiboak eta pasiboak.
Biz­kaiko Korrejidoreak 1486an zumaiar kor­tsario ba­tzuk zigor­tzeko parte hartu zuen, Portugaleko kostal­dean bi gizon hil eta beste ba­tzuk zaurituta, itsason­tzi bretainiar bat indarrez harrapa­tzeagatik. Merkatarien lehiagatik edo kontu har­tze soil bategatik, ez dago oraindik argi zergatik izan ote zen.
António Maria Mourinho
António Maria Mourinho (Sendin, 1917ko otsailaren 14a — Lisboa, 1996ko uztailaren 13a) etnografo, etnologo eta arkeologo portugaldarra izan zen.
Errege-erregina Katolikoen politika eta Euskal Herriko ontzigintza
Protekzionismoa Europa Atlantikoan
Horrek sor­tzen zuen arazoari 1502ko urriaren 20ko Erregeen xedapenak ematen zion eran­tzuna, Bilboko, Lekeitioko, Donostiako eta beste portuei buruz­koa. Xedapenak agin­tzen zuenez, ez zeuden behartuta salgaiak itsason­tzi jakinetan karga­tzera, baizik eta erresuman bertakoa izatea nahikoa zen, karga­tzaileak nahi zuen on­tzian karga­tzeko.
La Vernelle
La Vernelle Frantziako udalerria da, Indre departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Tesia superciliaris
Tesia superciliaris Tesia generoko animalia da. Hegaztien barruko Cettiidae familian sailkatua dago.
António Maria Mourinho
Biografia
António Mourinho Bragantzako Apaizgaitegi Nagusian ikasi zuen, 1941an. 1942an, Dues Eigreijas Mirandako fregesian erretorea izan zen. Herri horretan Pauliteiros de Miranda de Dues Eigreijas i Cércio taldearen arduraduna izan zen. 1960 eta 1970 artean Madrilgo CSICen ikasi zuen. 1970tik 1975ra Oportoko Unibertsitatean Geografia eta Historia ikasketak egin zituen. 1984tik 1985ra Valladoliden museologia ikasi zuen. Museu de la Tierra de Mirandaren sortzailetako bat izan zen eta 1982tik 1991ra instituzioaren zuzendaria. 1995an Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa (Mirandako Hizkuntzaren Batasun Ortografikoa) prestaketan lagundu zuen.
La Vernelle
Biztanleria
2007an La Vernelle udalerrian erroldatutako biztanleak 786 ziren. Familiak 326 ziren, horien artean 104 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 52 bakarrik bizi ziren emakumeak), 113 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 93 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 442 etxebizitza zeuden, 330 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 68 bigarren erresidentzia ziren eta 44 hutsik zeuden. 440 etxeak ziren eta 2 apartamentuak ziren. 330 etxebizitza nagusietatik 271 bere jabearen bizilekua ziren, 50 alokairuan okupaturik zeuden eta 8 doan lagata zeuden; 24 etxek bi gela zituzten, 68 etxek hiru zituzten, 99 etxek lau zituzten eta 139 etxek bost zituzten. 257 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 142 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 150 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 444 ziren, horien artean 308 aktiboak ziren eta 136 inaktiboak ziren. 308 pertsona aktiboetatik 256 lanean zeuden (147 gizon eta 109 emakume) eta 52 langabezian zeuden (30 gizon eta 22 emakume). 136 pertsona inaktiboetatik 63 erretiraturik zeuden, 23 ikasten zeuden eta 50 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Vernelle udalerrian 335 unitate fiskal zeuden, 784 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.790 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 3 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia eta 2 zurginak.
Errege-erregina Katolikoen politika eta Euskal Herriko ontzigintza
Protekzionismoa Europa Atlantikoan
Horrekin halakoxe protekzionismo bat bila­tzen zen, kargamentuetan monopolioa ez esategatik; ez alokairuak irabaztearren soilik, baita ma­txura dei­tzen zi­tzaionari aurre egiteko eta kargarekin zerikusia zuen zergaren bat ziurta­tzeko ere. Auziak izan ziren Espainiako kon­tsulen eta katalanen artean Brujasen.
Garazi Estebez
Garazi Estebez Guede (Aretxabaleta, Gipuzkoa, 2002ko urtarrilaren 29a) gipuzkoar txirrindularia da. Euskadiko eta Espainiako selekzioetan hartzen du parte eta etorkizun oparoa duela esaten da.
La Vernelle
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Garazi Estebez
Ibilbidea
Gazte gaztetatik emaitza bikainak lortu zituen txirrindularitzan. 2014tik aurrera sei Gipuzkoako txapelketa kateatu zituen jarraian eta 2016tik aurrera hiru Euskadiko txapelketa ere bai. 2017an kadete mailako Euskaldun Torneoa irabazi zuen. 2018an pistako Espainiako Kopa irabazi zuen eta Espainiako txapelketatan bi domina eskuratu zituen, urrezkoa taldeka eta brontzezkoa bakarka. 2019an berriz irabazi zuen Euskaldun Torneoa, oraingoan junior mailan. 2020an Espainiako Pista Txapelketatan lau domina eskuratu zituen, zilarrezko hiru (taldekako abiadura, 500 m bakarka eta Keirin) eta brontzezko bat.
La Vernelle
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Garazi Estebez
Ibilbidea
2021ean Laboral Kutxaren 23 urtez azpiko txirrindulari taldeak fitxatu zuen. Urte hartako Espainiako pistako txapelketatan zilarrezko bi domina lortu zituen Keirin eta 500 metrotrako lasterketatan.
Ekialdeko Dunbartonshire
Ekialdeko Dunbartonshire (East Dunbartonshire, Siorrachd Dhùn Breatainn an Ea, Aest Dunbartonshire) Eskoziako 32 eremu administratiboetako bat da. 2012ko erroldaren arabera 105.880 biztanle ditu. Hiriburua Kirkintilloch da baina herri handiena Bearsden. 175 km²-ko azalerarekin Eskoziako eskualde txikienetakoa da.
Errege-erregina Katolikoen politika eta Euskal Herriko ontzigintza
Protekzionismoa Europa Atlantikoan
An­tzeko auziak izan zituzten Genoa, Floren­tzia eta Luccako nazioetan. Beraiek «une tres notable nation separée et distincte des autres nations residen en la dicte ville de Brugges» zirela ziurta­tzen zuten katalanen aurrean, kon­tsul biz­kaitarrek beraiek ere «notable nation» zirela zioten, eta, hi­tzarmenak zirela medio, Gibraltarren beste al­dean on­tziratutako salgaien ma­txurez ardura­tzen ziren. Al­diz, Espainiako kon­tsulak Itsasartearen atlantiar al­dean kargaturikoen ma­txurez. Brujasko echevins‑ek katalanei eman zioten arrazoi. Bilbon ere an­tzeko auziak azalera ziren Bilboko kaian.
Puntius morehensis
Puntius morehensis Puntius generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Ekialdeko Dunbartonshire
Mugakideak
Ipar-mendebaldetik Glasgow Hiriarekin mugatzen du, hiri honen auzune eta udalerri batzuk eremu administratibo honen barnean sartzen direlarik. Ekialdeko Dunbartonshirek Mendebaldeko Dunbartonshire, Stirling eta Iparraldeko Lanarkshire eremuekin ere mugatzen du.
Menzingen
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Saint-Amant-de-Boixe
Saint-Amant-de-Boixe Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Errege-erregina Katolikoen politika eta Euskal Herriko ontzigintza
Zerga kontuak
Zergari zegokionez, bertakoei eta kanpokoei eragiten zien kargatutako salgaien gainean ezarritako zergak eta merkatarien fielak arau­tzen zituen. Jainkoaren dirua esaten zi­tzaion, Bilbon San Anton eta Santiago elizek, eta Donostian Santa Maria eta San Bizente elizek jaso­tzen zutena: Donostian salgaien gaineko % 2a edo hamar marabedi itsason­tziko; elizak egiteko, kofradiei emateko nahiz merkatari behar­tsuen beharrak arin­tzeko, beren alargun eta umezur­tzei, lapurreta pairatutako marinelei edo zori­txar handiren bat zuten familiartekoei lagun­tzeko izaten zen.
Mediterraneoko presen­tzia
Itsaso bidez­ko merkatari­tza, ten­tsio eta errepresalia arinak gorabehera, modan bazegoen Iparral­dean, gerra ekin­tzak nagusi­tzen ziren Hegoal­dean, Gibraltar itsasartetik harago, Italia nahiz Afrikako kostal­deetan.
Hugh Grant
Biografia
Pantaila handiko galaietariko bat da, ingeles dandy estiloa sedukzio armatzat dauka eta bere irribarreak barruan daukan pikaroa iradokitzen du. Zaila izango litzateke Hugh Grant bereziaren komedia erromantikoetako bat ikusi ez du emakumeren bat aurkitzea.
Errege-erregina Katolikoen politika eta Euskal Herriko ontzigintza
Mediterraneoko presen­tzia
- Sariak beregana­tzen zituen Juan Mendarok bere «La Zumaia» on­tziarekin.
Hugh Grant
Biografia
Chris Lang eta Andy Taylor lagunekin hasi zuen bere ibilbide profesionala, hain zuzen, The Jockeys of Norfolk komedia sortzen, eta hainbat antzerki-lanetan ere parte hartu zuen. Baina bere lehenengo paper garrantzitsua 1987an heldu zen E.M. Fosterren eleberri baten moldaketarekin, Maurice izena zuen. Berak eta beste protagonistak, James Wilbyk, Veneziako Zinema Jaialdiko aktore hoberenaren saria partekatu zuten. Urte hartan, Remando al viento produkzio espainolean parte hartu eta bertan, 13 urtez bere bikotea izango zena ezagutu zuen, Elizabeth Hurley.
Saint-Amant-de-Boixe
Biztanleria
2007an Saint-Amant-de-Boixe udalerrian erroldatutako biztanleak 1.303 ziren. Familiak 566 ziren, horien artean 193 pertsona bakarrekoak ziren (67 bakarrik bizi ziren gizonak eta 126 bakarrik bizi ziren emakumeak), 165 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 169 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 39 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Hugh Grant
Biografia
1980ko hamarkadaren amaieraren eta 1990eko hamarkadaren hasieraren artean, ez zuen zorte askorik izan zineman eta, 1992an Roman Polanskik turista ingeles astun bati bizitza emateko aukeratu zuen arren, 32 urte zituenean interpretazioa uzteko zorian egon zen. Baina Four Weddings and a Funeral filmak bizitza aldatu zion 1994an. Pelikulak nazioarteko izar eta Urrezko Globo baten irabazle bihurtu zuen Hugh Grant.
Errege-erregina Katolikoen politika eta Euskal Herriko ontzigintza
Mediterraneoko presen­tzia
- Machin Uranzu, Errenteriakoa, Bugiako konkistan nabarmendu zen, baina Arriaran Almirantea han bertan hil zen.
Saint-Amant-de-Boixe
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ekialdeko Dunbartonshire
Politika
24 zinegotzi aukeratzen dira. Hona hemen 2012ko hauteskundetako emaitzak:
Lismore gaztelua
Lismore gaztelua (ingelesez Lismore Castle) Irlandako Waterford konderriko Lismore herrian dago, Blackwater ibaiaren gainean. Gazteluak gotiko estiloko berreraikitze bat jasan zuen XIX. mendean Devonshireko seigarren dukea izan zen William Cavendishen aginduz.
Hugh Grant
Biografia
Artista askori gertatu izan zaien moduan, Grantek bere proiektuak garatu nahi izan ditu beti. Lehenengoa Nine Months komedia (1995) izan zen, ikusleei asko gustatu zitzaiena, baina ez hainbeste kritikoei. 1996an, berriz, ekoizle gisa estreinatu zen Extreme Measures thrillerrarekin.