cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bitschwiller-lès-Thann
Biztanleria
2007an Bitschwiller-lès-Thann udalerrian erroldatutako biztanleak 2.164 ziren. Familiak 823 ziren, horien artean 220 pertsona bakarrekoak ziren (129 bakarrik bizi ziren gizonak eta 91 bakarrik bizi ziren emakumeak), 259 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 311 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 33 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Saint-Ganton
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
1. linea (Montpellierko tranbia)
2021 edo 2022ri begira, Montpellier–Sud de France geltokira hedatu beharko litzateke.
Eraikuntza
1990eko hamarkadaren hasieran tranbia aukeratu zuten behin betiko, eta Montpellierreko barrutiak 1995ean abiatu zuen proiektua, aurrekontua bozkatuz. Onura publikorako aldarrikapena 1997an egin zen.
Lehenengo lineak Paillade eta mendebaldea lotuko ditu Odysseum jarduera auzo berriarekin, hiriko auzo garrantzitsuez hornituta: Euromedecine, Hôpitaux-Facultés, Ericson, SNCF geltokia, autobus geltokia, eta Antigone, bertan egiten baitira olinpiar igerileku bat eta erdiguneko mediateka bat. Desadostasunak Écussoneren bidegurutzean izango dira: dendariak boulevard du Jeu-de-Paumera pasatzearen kontra daude, automobil-arteria nagusietako bat baita, eta hiri zaharreko Foch eta logia kaleak harrigarriak dira. Azkenean, allée de la Citadelleren azpiko pasabide bat da, eta gero place de la Comédiera, zeina proposatu eta onartu egiten baita, nahiz eta kafezainen eragozpenak izan, haien terrazak arraunek bitan zatituko baitituzte.
Lanak urtebete baino gutxiagoan amaitu ziren, 1999ko irailean, eta inaugurazioa 2000ko ekainaren 30ean egin zen. Lineak 26 geltoki ditu, Mosson/Mausson eta Malbosc/Malbòsc artean.
Bilakaera
Zenbait geltoki geroago hasiko dira lanean: 2003ko urriaren 11a Millénaire/Milleni eta 2003ko azaroaren 18a Malbosc/Malbòscerako. "Odysseum" geltokia Place de France/Plaça de França izendatu zuten 2009an, eta linea geltoki batetik Odysseum izena hartzen duen amaiera berriraino luzatzen da.
Saint-Ganton
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 252 ziren, horien artean 187 aktiboak ziren eta 65 inaktiboak ziren. 187 pertsona aktiboetatik 176 lanean zeuden (95 gizon eta 81 emakume) eta 10 langabezian zeuden (5 gizon eta 5 emakume). 65 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 21 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Ganton udalerrian 178 unitate fiskal zeuden, 432,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 14.148€ zen.
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Saint-Ganton udalerrian 31 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.026 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
1. linea (Montpellierko tranbia)
Bilakaera
Mondial 98 geltokia 2010ean ireki zen eta guztira 30 geltoki ditu.
2011n Montpellierreko udaletxea place Francis Pongetik place Georges Frêchera aldatu zuten, udaletxe zaharra Du Guesclin eta "Moularès" geltokia Moularès–Hôtel de Ville/Molarés–Comunara.
2016ko uztailean, tranbiaren linearen itxieraren ondoren, Écussonri bira emateko aukera eman ziotenean, "Place Albert Ier" Albert Ier–Saint-Charles/Albert Ièr–Sant Carlesra.
Goiburuak
lineak bi goiburu nagusi ditu:
Geltokiak
Lineak honako geltoki hauek ditu ekialdetik mendebaldera:
Ustiapena
Linea Transports de l'agglomération de Montpellier usiatzen du Montpellier-Mediterraneo metropolak kudeatutako trenbide eta geltokietan.
Batez besteko denborak
Ibilbideko batez besteko denborak adierazgarriak dira, eta trafikoaren edo beste ezusteko batzuen arabera alda daitezke.
Flota
Gaur egun, flota 19 arraunlarik osatzen dute, Alstomek 2014ko azaroaren 8an eraikiak.
Tarifak
Bidaia baten prezioa 1,60 eurokoa da 2019ko urtarrilaren 1ean. 10 bidaiako txartelak 10 euro balio du, txartel batek 4,30 euro, asteroko txartelak 17,10 euro, hileko txartelak 52,00 euro eta urteko txartelak 481,50 euro. Era berean, badira taldekako tarifak eta murrizketak eskola, ikasle, gazte, senior, talde, familia eta familia ugarientzat. Txartelek eta abonu-txartelek tranbian eta autobusetan ibiltzeko aukera ematen dute. Txartelak tranbia estazio guztietan (titulu mota guztiak) dauden automatoetan eros daitezke. Txartel batek TaM sare osoan balidazio mugagabeak baimentzen ditu ordubetez, gehienez ere lehen eta azken balidazioaren artean.
Guneak
Ez dago guneak Montpellierko tranbian.
Etorkizuna
Bi luzapen luzeagoak egin ahal izan dira hegoaldean: alde batetik, Grammonteko eremura, Odysseumeko ipar-ekialdeko kiroldegira, hiletara eta kontzertuetara, eta, bestetik, Montpellier-Mediterraneo aireportura, autobidearen hegoaldean, Montpellier–Sud de France geltokiaren inguruan
Montpellier–Sud de France geltokirako luzapena 2021-2022 bitartean egingo da.
Bitschwiller-lès-Thann
Biztanleria
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 902 etxebizitza zeuden, 854 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 14 bigarren erresidentzia ziren eta 34 hutsik zeuden. 607 etxeak ziren eta 293 apartamentuak ziren. 854 etxebizitza nagusietatik 532 bere jabearen bizilekua ziren, 291 alokairuan okupaturik zeuden eta 31 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 68 etxek bi zituzten, 149 etxek hiru zituzten, 253 etxek lau zituzten eta 379 etxek bost zituzten. 660 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 358 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 368 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.346 ziren, horien artean 988 aktiboak ziren eta 358 inaktiboak ziren. 988 pertsona aktiboetatik 862 lanean zeuden (494 gizon eta 368 emakume) eta 126 langabezian zeuden (57 gizon eta 69 emakume). 358 pertsona inaktiboetatik 114 erretiraturik zeuden, 121 ikasten zeuden eta 123 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bitschwiller-lès-Thann udalerrian 832 unitate fiskal zeuden, 1.990,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.193 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 87 komertzioetatik, 4 janari enpresak ziren, 4 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 8 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 23 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 10 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 22 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 funeraria, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 4 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 3 okindegiak, 1 etxerako tresna denda zen, 2 kirol-dendak eta 1 drogeria zen.
2000. urtean Bitschwiller-lès-Thann udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Ae (Dumfries eta Galloway)
Ae, Eskoziako udalerri bat da, Dumfries eta Galloway eremu administratiboan.
Cristina Spínola
Cristina García Spínola de Brito (Las Palmas Kanaria Handikoa, 1976ko ekainaren 27a) Kanarietako kazetaria, kirolaria, telebistako kazetaria, idazlea eta Youtuber-a da. Laguntza teknikorik gabe eta gelditu gabe munduari bira eman dion lehen emakume espainiarra, eta Mexikoko Californiako Golkoko Cortés Itsasoan bakarka arraun egin duen lehen espainiarra.
Ibilbidea
Cristina Kanaria Handiko Las Palmasen jaio zen, Las Palmas probintziako hiriburuan, Espainian. Kazetaritzan graduatu zen Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean 1999an. 1994tik 1998ra kazetari aritu zen La Probintzian - Diario de Las Palmasen. 1999tik 2009ra, erreportaria eta aurkezlea izan zen Antena 3 TV, TVE eta Kanarietako Telebistan.
Televisión Españolan hasi zen emakumeen eskubideen aldeko aktibismoan. 2005ean, gertaerei buruzko programa bat aurkeztu zuen; kasu gehienak genero-indarkeriakoak eta oso basatiak ziren. Bere kazetaritza-bokazioak konpromiso soziala izan behar zuela konturatu zen, eta emakumeen eskubideen aldeko kanpaina egiten hasi zen, bizikletaz. 2005ean, bizikletaz ibili zen, bakarrik, zazpi kanariar uharteetan barna, La ruta por la igualdad ekimenarekin. Ekimen horri esker, zazpi kanariar uharteetan ibili zen, Hierro uhartetik Lanzarotera, genero-berdintasuna aldarrikatuz. Abentura hori kontatzeko Sola, Ruta por la Igualdad (2006) liburua idatzi zuen, eta lema berarekin bidaia handiago bat egitea bururatu zitzaion. Lehen pausoa emateko eta bidaiatuz bizitzeko mugak nola gainditu zituen azaltzen duen garapen pertsonaleko esperientzia, Taller de Felicidad, Claves para Crear la Vida que Quiere (2016) liburuan kontatu du. Azken liburuan, Sola en bici, Soñé Grande yToqué el Cielo (2018), munduari bizikletaz egindako itzulia kontatzen du. 2014tik 2017ra bitartean, 27 herrialdetan eta 30.000 km inguru egin zituen, gehienak bakarrik.
Munduan zehar bizikletaz
2014ko martxoan Hegoafrikara joan zen bere bizikleta kutxa batean zeramala. Handik Ekialdeko Afrika osoan pedalei ematen hasi zen Etiopiaraino, tartean Mozambike, Malawi, Tanzania eta Kenyatik igaroz. Addis Abeban hegazkina hartu zuen —eta gizon batekin ez zegoenez, Saudi Arabian ez zioten Ekialde Hurbila zeharkatzeko beharrezko bisarik eman—. Indiako Ozeanoa zeharkatu zuen Bombayraino, India zeharkatu zuen Nepaleraino; handik Asiako hego-ekialdera, gero Singapur, Indonesia, Zeelanda Berria... eta handik Los Angelesera. Los Angelesetik Magallanes itsasarteraino, hiru urte eta hilabete bat behar izan zituen Cristina Spinolak.
45 egun bakarrik kayak-en
2017. urteko abenduaren amaieran, Spínola beste erronka handi bati ekin zion: Behe Kaliforniako penintsula iparretik hegoaldera zeharkatzea, bakarrik, kayak batean. Bere asmoa bi hilabetetan ibilbide hau osatzea bazen ere, eguraldi txarrak eta ur eskasiak bidea hiru hilabetetan bukatzera eraman zuen, 45 egunez nabigatzen. Abentura hartan ez zuen laguntza teknikorik izan, eta 800 km-ko kostaldea arraunez egin zuen, erabat bakarrik, Mexikoko penintsulako itsasertzean ausaz lo eginez eta ur- eta janari-eskasiari aurre eginez.
Petrikilo
Petrikilo izan daiteke:
Maksim Gorki
Maksim Gorki (errusieraz: Максим Горький), benetako izenez Aleksei Maksimovitx Pexkov (errusieraz: Алексей Максимович Пешков; Nizhni Novgorod, 1868ko martxoaren 28greg./martxoaren 16ajul. – Mosku, 1936ko ekainaren 18), errusiar idazlea izan zen, errealismo sozialistaren sortzailetariko bat eta iraultza boltxebikearen aldeko aktibista.
Bizitza
1868an jaio zen Gorki Nizhni Novgorod hirian, erdiko klaseko familia xume batean. Haurtzaro latza izan zuen. Bost urte zituela, aita hil zitzaion, eta aiton-amonen etxera joan zen amarekin batera. Hango giroa izugarria zen, senideek elkar gorrotatzen zuten, liskarrak etengabeak ziren, aitonak konortea galarazteraino jipoitzen zuen. Zortzi urte zituela, ama hil zitzaion. Bi urte geroago, ikasteari utzi eta, aitonaren negozioak porrot egin zuela-eta, lanean hasi behar izan zuen.
Gorriak eta beltzak ikusi zituen garai hartan. Orduan ezagutu zituen arloteak, mozkortiak, prostitutak, pobreetan pobreenak, gizarteak baztertutako jendea. Miseriaz inguraturik bizi zen. Horrek guztiak sentiberatasun berezia ernatu zion oinazea hobeto ulertzeko.
Bost urtez oinez ibili zituen Errusiar Inperioko lurrak. Aldi hartan, era guztietako lanak eta esperientziak izan zituen, gero bere literatura-lanetan ispilatuko zituenak.
Kazetari-lanetan zebilela, probintzietako egunkarietan Jehudiel Khlamida ezizenarekin sinatzen zuen. Gorki ezizena (euskaraz, “mingotsa”) 1892an, Tbilisin lanean zebilela, hasi zen erabiltzen. Ezizenak erakusten du Errusiako bizimoduarekin zuen haserrea eta egia latzak salatzeko zuen prestutasuna.
1892an argitaratu zuen bere lehen liburua, Saioak eta historiak, eta sekulako arrakasta izan zuen. Idazle ezagun bihurtu zen, eta atsedenik gabe hasi zen idazten, ez estetikaren lilurapean (nahiz eta gogor landu zituen estiloa eta itxura) baizik eta ikusten zuelako literatura ekintza etiko eta politiko moduan, zeinaren bidez alda baitzezakeen mundua. Jende apalaren bizimodua deskribatzen zuen, gizarteko baztertuena, haien umiliazioak eta larritasunak, baina baita haien bihotz ona eta eskuzabaltasuna ere.
1899an Langileen Alderdi Sozialdemokratarekin bat egin zuen. Ahotsik gabekoen ahots bihurtu zen, izar bat Errusiako inteligentzia eta langile-mugimenduko buruzagien artean. Gorkik benetan sinesten zuen gizakiaren berezko balio eta ahalmenean. Bere pertsonaiak gizabanako indartsuak ziren, duintasunez beteak eta borondate gogorrekoak; nabarmendu egiten ziren bizimodu gogorraren aurrean etsipenak jota erortzen zirenen artean.
1902an Lenin eta beste iraultzaile asko ezagutu zituen. Salatu egin zuen tsarren erregimena, eta horregatik espetxeratu zuten hainbat aldiz. Urte hartan ohorezko kide izendatu zuten Literatura Akademian, baina Nikolas II.a tsarrak indargabetu egin zuen izendapena. Ondorioz, Anton Txekhov eta Vladimir Korolenko idazleek utzi egin zuten Akademia.
1905ean Errusiako Langileen Alderdi Sozialdemokratari laguntzen zion, baina urte hartako “igande odoltsuan” tsarraren tropek egindako sarraskiak ideia boltxebikeetara bultzatu zuen.
1906an Boltxebikeek AEBetara bidali zuten, dirua biltzera. Hantxe hasi zen idazten bere lanik ospetsuena, Mat, «Ama». 1906tik 1913ra bitartean Capri uhartean bizi izan zen, osasun-arazoengatik eta baita ihes egiteko Errusian bizi zen errepresio latzetik.
1914an, Lehen Mundu Gerraren garaian, bere etxea iraultzaren aldeko materialez beteta zegoen, baina komunistekin zituen harremanak mikaztu egin ziren.
1917an, Urriko Iraultzaren ondoren, bi aste geroago, honela idatzi zuen: “Leninek eta Trotskik ez dute ideiarik ere askatasuna eta giza eskubideen gainean. Agintearen pozoiak usteldu egin ditu dagoeneko; garbi dago zer mespretxu dieten adierazpen-askatasunari eta askatasun zibilei, zeinaren alde borrokatzen baitu demokraziak”. Elkar miresten zuten, baina Leninen eta Gorkiren arteko harremanak gaiztotuz joan ziren.
1921ean Petrogradoko Txekak atxilotu zuenean Nikolai Gumiliov idazle eta Gorkiren laguna, Gorki Moskura joan zen, eta agindu bat jaso zuen, Leninek berak sinatua, Gumiliov askatzeko, baina Petrogradora itzuli zenean, laguna hilda aurkitu zuen. Urrian Gorki Italiara itzuli zen, tuberkulosiak jota zegoen-eta.
1929an Stalinek gonbidatu zuen betiko itzul zedin Sobiet Batasunera. Halaxe egin zuen, eta erregimenak sekulako harrera egin zion. Leninen Ordena eman zioten, baita luxuzko etxe bat Moskun eta datxa bat hiriburuko inguruetan. Haren izena ipini zioten Moskuko kalerik garrantzitsuenetako bati, baita haren jaioterriari ere.
1934an Stalinen errepresiopean, eta batez ere Sergei Kiroven hilketaren ostean, etxean atxilotua egon zen, nahiz eta gobernuak inoiz ez zuen hori aitortu. Egunero Pravda egunkaria jasotzen zuen etxean, baina zentsuratua.
1935ean Maksim Peshkov bere semea hil zen ustekabean.
Gorkiren obraren balioa
Hil ondoren Gorki neurriz gain goraipatu zuten Sobietar Batasunean eta sobietar letren jainko egin zuten. Atzerrian ere ospe handia zuen. Baina urteak joan ahala, koska eta akats handiak aurkitu izan zaizkio: politikari zor omen ziola bere arrakasta handi hura; gero eta estilo hobean idatzi bazuen ere, hasierako estilo-akats nagusiak gorde omen zituela: efektua nagusitzea, adjektibo hunkigarriak pilatzea, eta gehiegikeriarako joera, digresio gehiegi egitera makurtu izana, umorerik ez izatea. Hala eta guztiz ere, trebetasun handiz atzematen zituen gauzen xehetasunak, pertsonaia bizi-biziak asmatu zituen, eta beste inork baino hobeto deskribatu eta adierazi zuen berak hain ondo ezagutzen zuen gaizkileen giroa.
Hura da iraultza aurretiko garaia eta iraultza ondokoa landu zituen errusiar idazle bakarra. Eta Txekhoven eta Tolstoiren mailara iristen ez bada ere, bere garaiko idazlerik handienetako bat izan zen.
73. Oscar Sariak
73. Oscar Sarien ekitaldia 2001eko martxoaren 25ean Los Angeleseko Shrine Auditorium biltzargunean egin zuten 2000. urtean zinemagintzan egindako lanik onenak saritzeko. Aurkezlea Steve Martin izan zen eta Estatu Batuetan ABC telebistak eman zuen.
Izendapen eta Sariak
Garaileak letra lodian agertzen dira.
1830eko hamarkada
1830eko hamarkadak 1830etik 1839. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Aird (Dumfries eta Galloway)
Aird, 'An Àird', Eskoziako herri bat da, Dumfries eta Galloway eremu administratiboan.
Ophisops microlepis
Ophisops microlepis Ophisops generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Jupi
Jupi Brasilgo udalerri bat da, Pernambuco estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Ikazkinak
Ikazkinak (carbonari) XIX. mendearen hasieran Italiako hegoaldean masoi mugimenduko adar gisa osatu zen elkarte sekretua izan zen.
Historia
Ikazkinen mugimendua Napoliko Erresuman sortu zen 1812. urte aldera, Joachim Murat, Napoleonek ezarritako erregea, agintetik kendu eta Fernando IV.a eta Maria Karolina Bi Sizilietako errege-erreginak berriro ezartzeko asmoz. Helburu hura lortutakoan (1815), ikazkinak ideia liberalen alde borrokatu ziren austriarren eta monarkia absolutuen aurka eta matxinadak bultzatu zituzten Napolin (1820), borboien aurka, eta Piemonten (1821).
Röderland
Röderland Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ikazkinak
1817
Lehen ikazkin-matxinada Maceratan saiatu zen, Aita Santuen Lurraldean, 1817ko ekainaren 24tik 25erako gauean, baina Aita Santuaren poliziak, prestaketen berri izan zuenean, ekintza itzali zuen jaio aurretik. Hamahiru konspiratzaile heriotzara kondenatuak izan ziren, eta, ondoren, Pio VII.a Aita Santuak barkatu zituen.
Urte bereko uztailean, austriar tropek —oraindik Napolin zeuden, Borboiak tronura itzuli ondoren— Bi Sizilietako Erresumatik erretiratzea osatu zuten, eta Laval Nugent von Westmeath austriar jenerala bi Sizilietako armadaren komandante goren eta gerra ministro bihurtu zen.
1820-1823
Sizilian matxinada separatista bat lehertu zen 1820ko uztailaren 15ean, Palermon 1812ko Siziliako Konstituzioa berrezarri zuen gobernu bat eratuz. 1820ko azaroaren 7an, Borboiek armada bat bidali zuten Florestano Peparen aginduetara (geroago Pietro Colletta jeneralak ordezkatu zuena), Sizilia birkonkistatu zuena gudu odoltsuen bidez eta monarkia absolutua berrezarri zuena, Sizilia Napoliren mende jarriz.
Altxatu ziren estatuetan ordena berrezartzeko, Aliantza Laukoitzaren europar potentziak, 1820ko abenduan bildu ziren Troppauko Kongresuan. Fernando I.a, 1821eko urtarrilean Ljubljanan hurrengo Kongresura deitua, gobernu iraultzaileak hara joateko baimena eman zion, zinpean, konstituzioa europar biltzarraren aurrean defendatzeko. Erregeak, baina, napolitar Parlamentuarekin irtetean hartutako konpromisoak ezeztatuz, austriarren esku-hartze militarra eskatu zuen, hauen tropak penintsulatik jaitsi zirelarik. Austriarrek Pepek zuzendutako armada napolitarra garaitu zuten Antrodocoko guduan 1821eko martxoaren 7an eta Napoli konkistatu zuten martxoaren 23an. Konstituzioa baliogabetua izan zen eta 30 iraultzaile hiltzera kondenatu zituzten (horien artean Pepe, Morelli eta Silvati).
Palermon, 1821eko abuztuan, hogei "ikazkin-salmenta" antolatu ziren, gobernua boteretik kentzeko eta Espainiako konstituzioa ezartzeko; matxinada Bonaventura Calabró apaizak gidatu zuen, 1822ko urtarrilaren 12rako aurreikusitako matxinada bat antolatu zuena, Siziliar bezpera berri bat sortuz. Hala ere, bileren segidak polizia borboitarraren susmoa piztu zuen, konspiratzaile bat traizionatzeko konbentzitu zuena. Urtarrilaren 11ko gauean hasi ziren lehen atxiloketak eta aitorpenak, biharamunean gertatutako matxinada saiakera herabe bat erreprimitu eta konspiratzaileak espetxeratu egin zituzten. Urtarrilaren 31n, bederatzi konspiratzaile, horien artean bi apaiz, hiltzera kondenatuak izan ziren, eta euren buruak, burdinazko kaioletan itxita, Porta San Giorgion eskegita egon ziren 1846 arte.
Basilicatan, Ikazkinen matxinaden sustatzaileen artean Domenico Corrado doktorea eta Francesco eta Giuseppe Venita anaiak zeuden, iragan borboitarren soldaduen artean, alferrik saiatu zirenak eskualde osoa altxatzen Konstituzioa babesteko. Bere jarduera subertsiboak itzaltzeko, Borboien gobernuak Roth austriar jeneralak zuzendutako erregimentu bat bidali zuen. Calvellon aurkitu ondoren, hiltzera kondenatu zituzten beste iraultzaile batzuekin batera fusilatze bidez. Corrado Potenzara eraman zuten eta bertan fusilatu zuten, 1822ko martxoa eta apirila artean.
Napolin errebeldeen helburu bakarra konstituzioa aldarrikatzea zen bitartean, Turinen 1821eko urtarrilean lehertu zen matxinadak austriarren aurkako tentsioak eta antsietateak hartu zituen, hiri horretan jada lehenago agertu zirenak savoiatarren poliziak odolez itzalitako ikasleen altxamenduekin. Azken matxinada honek Viktor Emanuel I.a Savoiakoaren abdikazioa eragin zuen. Risorgimentoko ikurrak ziren gizon batzuek parte hartu zuten, horien artean Santorre di Santa Rosa. Altxamenduak Carlos Felix Sardiniakoa erregea Turinera itzultzean eta Austriako tropen esku-hartzearekin amaitu ziren, berak hala eskatuta.
Milanen ere, alderdi abertzale eta anti-austriar batek parte hartu zuen altxamenduetan, hauen inspiratzaileen artean Piero Maroncelli Forlìkoa aipa daiteke, Austriako Poliziak atxilotu zuena. Dokumentu konprometigarri batzuen aurkikuntzak, agintariei Federico Confalonierik ere parte hartu zuen matxinada zapaltzea ahalbidetu zien. Confalonie, matxinadak porrot egin eta berehala, Spielbergeko gotorlekuan giltzapetua, Maroncelli eta Silvio Pellico hilabete batzuk lehenagotik atxilotuta zeuden lekua. Ondorengo errepresioek erbestera bultzatu zituzten italiar abertzale asko, Antonio Panizzi kasu, atzerrian jarduten jarraitu zuena, propagandistikoki konprometituz eta Italiako arazoa konpontzeko interesa zuten atzerriko potentzietako pertsona ospetsuekin harremanak ezarriz.
Modena eta Reggioko dukerrian poliziak konspirazio ikazkin bat aurkitu zuen, honen errepresioa bederatzi heriotza zigorrekin amaitu zelarik: zazpi presok ihes egitea lortu zuten, eta, beraz, euren irudia zintzilikatu zuten; beste bati hamar urteko kartzela-zigorra ezarri zitzaion trukean, eta burua moztuta exekutatu zuten bakarra, Giuseppe Andreoli apaiza izan zen.
Matxinada liberalen garaia 1823ko irailaren amaieran amaitu zen, Espainian Cádiz errenditu ostean, Trocaderoko guduaren ondorioz, non Karlos Alberto Sardiniakoak ere parte hartu zuen. Gudu hori Luis XVIII.aren frantziar indarrek irabazi zuten eta Aliantza Santuak Espainian monarkia absolutua indarrez berrezartzeko zuen boterearen ondorioz. Hirurteko Liberalari Hamarkada Deitoragarria jarraitu zion Espainian.
1824-1847
Elimila-Romagnan, 1824an, Ravenako poliziaren zuzendari Domenico Matteucci Carbonarien konspirazio baten ondorioz hil ondoren, Agostino Rivarola kardinala erreprimitzera bidali zuten. Rivarolak 1825eko abuztuaren 31n epaiketa egin eta gizarte maila guztietako 514 pertsona zigor ezberdinetara kondenatu zituen. Ondoren, hiltzera kondenatutako zazpi lagunei zigorraren kommutazioa eta barkamena eman zitzaien beste askorentzat. Erroman, 1825ean, justizia pontifizioak masoneria zapaldu zuen, Angelo Targhini eta Leonida Montanari burua moztu zieten, behin baino gehiagotan damutzeko eskatu ondoren.
1828an matxinada berriak gertatu ziren Cilentoan, 1820an Bi Sizilietako Erresuman eman zen Konstituzioaren berrezartzea lortzeko. Matxinatuen saiakera tragikoki amaitu zen hogeita hamahiru heriotza-epaiekin, eta Boscoko herria kanoikadekin suntsitu zuen Del Carretto mariskalak. Modenako dukerrian, 1831ko otsailaren 3an, porrot egin zuen Ciro Menottiren altxamendu herrikoi bat saiatu zen: Menotti eta Vincenzo Borelli urkatuak izan ziren.
Emilia-Romagnan, 1831n, Italiako Probintzia Batuen estatu txikia erreprimitua izan zen 1831ko martxoaren 25ean Celleko guduan, Riminin. Gudu honetan tropa austriarrak lehen aldiz aurkitu ziren soilik italiarrez osatutako gudaroste bat. Aurreko egunetan Giuseppe Sercognani Pesaroo Guardia Nazionaleko komandanteak zuzendutako boluntario zutabea, Erromarantz zihoazela Probintzia Batuen gobernuaren izenean, Rietin garaitu zuten (1831ko martxoaren 8-11) aita santuen tropek. Altxamendu hauen ondorioz, Erroman zeuden europar potentzien ordezkariek 1831ko maiatzean Gregorio XVI.a aita santuari memorandum bat eman zioten, non Aita Santuari erreforma administratibo sakonak eskatzen zizkioten, 1831ko uztailaren 5eko ediktu baten bidez partzialki onartuak izan zirenak.
1832an Romagnako matxinada berriz hasi zen, indar sanfedistekin batera Albani kardinalak erreprimituta. Urtarrilaren 20an eta 21ean Guardia Zibilarekin izandako lehen liskar baten ondorioz Cesena eta Forlìko sarraskia gertatu zen. Beste gudu batzuk urtarrilaren 24an Faenzan gertatu ziren eta urtarrilaren 25ean Forlì hirian. Aita Santuaren eta Austriako tropak elkartu eta Bolonian urtarrilaren 26an sartu ziren, matxinadarekin amaituz. Austriarren Boloniako esku-hartzea orekatzeko, frantziarrek, otsailaren 26an, itsas espedizio batekin Ancona okupatu zuten, eta bertan sei urtez egon ziren. Nolan, 1832ko abuztuan, matxinada txiki bat gertatu zen, Angelo Peluso fraideak zuzendua. Azkar erreprimitu zuten eta fraidearen heriotza zigorrarekin amaitu zen, Luigi d'Ascoli eta Domenico Morici taldekideekin batera; beste 28 matxinoei zigor txikiagoak ezarri zitzaizkien.
1834an, Mazzinik antolatua eta Ramorinok landan zuzendua, Savoiaren inbasioak ez zuen matxinada errepublikarrik eragin Sardiniako Erresuman. Aldi berean, Genovan, Garibaldik Savoiatarren Armadaren matxinada bat antolatu zuen. Saiakera iraultzaile hauen porrotak, Garibaldiren ihesa eragin zuen, Savoiako poliziatik ihesi, Hego Amerikara erbesteratu zen.
1835eko martxoan Leopoldo Borboi-Bi Sizilietakoa Siziliako Erresumako teniente kargutik kendu zuten, bost urte lehenago Fernando II.a anaiak emandako kargua. Leopoldok uharteko liberalen adostasuna lortu zuen, eta, horregatik, Metternichtarren susmoak zituzten Orleanseko ondorengo batekin ezkonduko zenarena, bere botereak handitzeko saiakera gisa. 1837ko uztailaren 12an, koleraz kutsatutako itsasontzi bat portura iristeari buruzko zurrumurru kontrolatugabeen ondorioz, Messinan matxinada piztu zen, egun gutxiren buruan, 1812ko Konstituzioa berrezartzea eskatzen zuten Catania eta Siracusako matxinadek jarraituta; Siziliako altxamendu hauek Del Carrettok erreprimitu zituen eta abertzale askoren fusilamenduarekin amaitu ziren. Hil bereko 23an, Abruzzo ko Pennen altxatu ziren, Domenico de Caesarisen buruzagitzapean; matxinada Tanfano Koronelak erreprimitu zuen eta zortzi errebelderen fusilamenduarekin amaitu zen. Tanfano lau urte beranduago hil zuten, L'Aquilan, 1841eko irailaren 8an, borboitarren aurkako altxamenduan, beste hiru matxinatu ere fusilatu zituzten egun berean.
Florentzian, 1844ko azaroaren 28an, Toskanako Dukerri Handiaren, Modena eta Reggioko Dukerriaren eta Parmako eta Piacenzako Dukerriaren gobernuek Florentziako Ituna sinatu zuten, 1815ean Vienako Kongresuak Lunigiana eta Garfagnanako hiru estatuen artean aurreikusitako lurralde aldaketa txikiei buruzkoa. Kronologikoki, italiar populazioak, kontsulta plebiszitariorik gabe, Vienako akordioen arabera erabakitako subiranotasun aldaketa baten menpe egon ziren azken aldia da.
1845eko irailean Pietro Renzik, ehun bat abertzalerekin, Rimini okupatu zuen, gainontzeko Romagnan matxinada pizteko itxaropenarekin, altxamenduek ez zuten nahi bezalako eraginik izan, eta matxinada aita santuaren mertzenario eta boluntarioek ezabatu zuten; altxamendu hauetan zehar Luigi Carlo Farinik, garai hartan Luccan erbesteratua, "Di Rimini Principi Manifestua" idatzi zuen :
El Piñero
El Piñero Zamorako probintziako udalerria da, Tierra del Vino eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 780 biztanle zituen.
Eustomias bulbornatus
Eustomias bulbornatus Eustomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Polizia Ameriketako Estatu Batuetan
Ameriketako Estatu Batuetan polizia zigor arloko justizia sistemaren hiru adarretako bat da auzitegi eta presondegiekin batera. AEBetan polizia agentziek hainbat motatako zereginak betetzen dituzte. Bai eskumen-eremuari dagokionez, bai funtzioei dagokienez.
Federala
AEBetan polizia federalak polizia nazionalaren eskumen guztiak ditu. Herrialde guztian du eskumena. Bere agindupean polizia agentzia gehien dituena Ameriketako Estatu Batuetako Justizia Saila da. Honek bere barnean hartzen ditu:
Bestalde Segurtasun Nazionalerako Sailak honakoa hartzen ditu:
Estatukoa
Estatu poliziak herrialdeko estatu bakoitzeko gobernuak zuzentzen duen lurralde polizia agentzia da. Eskumenak estatu bakoitzera daude mugatuta. Estatuaren arabera estatu polizia, estatu patruila edo autobide patruila izendapena erabiltzen dute.
Konderrikoa
Konderri, auzotegi (Alaskan) edo parrokia (Luisianan) bakoitzaren baitan dagoen polizia agentziak dira. Polizia agentzia hauek herri txikietan egoten dira eta hainbat herri biltzen dira polizia agentzia bera sortzeko. Bi motatakoak daude:
Udalerrikoa
Udalerriko poliziak, Euskal Herriko udaltzaingoaren parekoak izan daitezke. Normalean, hiri handiek izaten dute udal polizia hau. Ezagunenen artean New Yorkeko Polizia Departamendua (NYPD) eta Los Angelesko Polizia Departamendua (LAPD) ditugu. Polizia hauek era honetan izendatzen dira: (Udalerriaren Izena) Police Department.
Bestelakoak
Badaude beste maila bateko polizia ere. Hauek garraiobideen zainketarako, parkeetarako, portuetarako, aireportuetarako, campusetarako etab. erabiltzen dira. Hauetako asko pribatuak izaten dira eta ez ditu gobernuak kudeatzen.
Polizia izateko baldintzak
AEBetan polizia izateko baldintzak Ameriketako Estatu Batuetako Justizia Sailak ezartzen ditu. Hauek dira bete beharreko baldintzak:
José Rebolledo Palafox
José Rebolledo Palafox (Zaragoza, 1775eko urriaren  28a - Madril, 1847ko otsailaren 15a) espainiar jenerala izan zen, Iberiar Penintsulako Gerran nabarmendu zena.
Bizitza
Familia aberatseko semea zen. Gerrako merituak zirela medio, brigadier karguraino iritsi zen. 1808an, Espainiako armadako kapitain nagusi izendatu zuten, Fernando VII.ak erregetzari uko egin ondoren. Iberiar Penintsulako Gerran gogor babestu zuen Zaragoza frantsesen aurka, oste frantsesen lehenengo setioan, 1808ko ekainaren 14tik abuztuaren 13ra. 1808ko abendutik 1809ko otsailera izan zen bigarren setioa, eta hiriak errenditu behar izan zuen aldi hartan, izurrite ikaragarria zabaldu baitzen. Frantsesek preso hartu zuten Palafox jenerala eta Vincennesera eraman zuten. 1813an Valençayko Hitzarmena sinatu ondoren itzuli zen Espainiara, Fernando VII.a erregearekin batera. Honek Espainiako noblezia titulua eman zion: Zaragozako duke.
Lamorick
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da.
Eustomias cancriensis
Eustomias cancriensis Eustomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Onychostruthus taczanowskii
Onychostruthus taczanowskii Onychostruthus generoko animalia da. Hegaztien barruko Passeridae familian sailkatua dago.
Mont Thabor
Mont Thabor Savoia eta Alpe Garaien artean (Frantzia) dagoen mendi bat da. Massif des Cerces mendilerroan dago. Itsasoaren mailatik 3.178 metrora dago bere punturik altuena, Pic du Thabor gailurretik gertu, itsasoaren mailatik 3.207 metrora dagoena.
San Marinoren banaketa administratiboa
San Marino, herrialde txikia denez, administrazio maila bakarra du: udalerriak (castelli).
Draix
Draix Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Proventza Garaiko Alpeak departamenduan dagoena, Proventza-Alpeak-Kosta Urdina eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Draix udalerrian erroldatutako biztanleak 74 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 48 etxebizitza zeuden, 34 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 41 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 34 etxebizitza nagusietatik 24 bere jabearen bizilekua ziren, 9 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 12 etxek bost zituzten. 26 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 13 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 55 ziren, horien artean 41 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 41 pertsona aktiboetatik 36 lanean zeuden (22 gizon eta 14 emakume) eta 5 langabezian zeuden (2 gizon eta 3 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 2 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa batena zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pertseo (espioia)
Pertseo ustezko espioi atomiko sobietar baten izen kodetua da. Benetakoa balitz, Estatu Batuetako segurtasun nazionala urratuko zuen Manhattan Proiektua garapenean Los Alamosko Laborategi Nazionalean sartuz, eta ondorioz, berebiziko garrantzia izango zuen sobietarren arma nuklearren garapenean.
Gaiaren ikertzaileen artean adostasuna dago Pertseo ez zela inoiz existitu baieztatzean eta benetan sobietar inteligentziak asmatutako ideia izan zela ziurtatzen dute.
Castanhs
Castanhs Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Languedoc-Rousillon eskualdean.
Matriz de Camaragibe
Matriz de Camaragibe Brasilgo udalerri bat da, Alagoas estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Urpeko alde
Urpeko aldea edo karena ur azpian dagoen ontzi-kroskoaren zatia da.
Flotagarritasun-koefizientea
Urpeko aldea flotazio-azaleraren azpitik dagoen itsasontziaren zatia da, beraz, karenari dagokiona. Goiko aldea urgaineko alde da, eta horren espaziotzat hartzen dira kroskoa, flotaziotik hasi eta jarraitua, erresistentea eta estankoa den estalki garaieneraino, eta estankoak diren gainegiturak. Urgaineko aldea da, halaber, itsasontziak bolumen urperatua handitzeari aurre egiteko duen flotagarritasun-erreserba. Urpeko aldeari eta urgaineko aldeari dagokienez, bakoitzaren azaleraz eta bolumenaz hitz egin daiteke. Adibidez, urpeko aldearen azalera kroskoaren azalera bustia izango da.
Flotagarritasun-koefiziente gisa definitzen da urgaineko aldearen bolumenaren (flotagarritasun-erreserba) eta urpeko aldearen bolumenaren (karena) arteko erlazioa:
Airds of Kells
, Eskoziako udalerri bat da, Dumfries eta Galloway eremu administratiboan eta Kells parrokian.
Ordena alfabetiko
Ordena alfabetikoa hitz zerrenda bat (adibidez, hiztegi bat) antolatzeko sekuentzia bat da, bakoitzaren hasierako letraren arabera.
Normalean alfabetoaren araberako hurrenkera orokorki berdintsu bat jarraitzen da, baina hizkuntza bakoitzak bere araberako hurrenera partikularra izan dezake, eta desberdin tratatu letra batzuk zeinu diakritikoaren arabera, edo baita ere digrafoak hartuz ordenako elementu bakun gisa.
Euskarazko ordena alfabetikoa
A – B – C – D – E – F – G – H – I – J – K – L – M – N – Ñ – O – P – Q – R – S – T – U – V – W – X – Y – Z
Euskara sabindarraren garaian, agaka izeneko hurrenkera alfabetiko berezi bat ere erabili izan zuten batzuek: A, G (ga) eta K (ka) ziren alfabeto haren lehen hiru letrak.
Zerga berezi
Zerga bereziak, Europar Batasunaren terminologian akzisak ere deituak, ondasun jakin batzuen gainean berariaz ezarritako zeharkako zergak dira, gehienetan Balio Erantsiaren gaineko Zerga baino zenbateko handiagoa dutenak. Horien helburua osasunarentzat kaltegarriak diren substantziak eta produktuen kontsumoa murriztu edo kalte horiek estatuari ekartzen dizkioten kostu gehigarriak (produktu horiek eragindako osasun kalteei aurre egitean) estaltzea da. Zerga berezi ohikoak tabakoaren eta alkoholaren gainean ezartzen direnak dira.
Grosbois-en-Montagne
Grosbois-en-Montagne Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Grosbois-en-Montagne udalerrian erroldatutako biztanleak 110 ziren. Familiak 52 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 16 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 76 etxebizitza zeuden, 48 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 27 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 75 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 48 etxebizitza nagusietatik 39 bere jabearen bizilekua ziren eta 9 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek bi gela zituen, 6 etxek hiru zituzten, 11 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 39 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 23 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 58 ziren, horien artean 45 aktiboak ziren eta 13 inaktiboak ziren. 45 pertsona aktiboetatik 39 lanean zeuden (21 gizon eta 18 emakume) eta 6 langabezian zeuden (2 gizon eta 4 emakume). 13 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
Le Pin (Jura)
Le Pin Frantziako udalerria da, Jura departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Grosbois-en-Montagne
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
Le Pin (Jura)
Biztanleria
2007an Le Pin udalerrian erroldatutako biztanleak 259 ziren. Familiak 105 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 35 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Grosbois-en-Montagne
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Grosbois-en-Montagne udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Le Pin (Jura)
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 114 etxebizitza zeuden, 105 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 107 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 105 etxebizitza nagusietatik 91 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 7 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 11 etxek hiru zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 79 etxek bost zituzten. 91 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 67 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Le Pin udalerrian 107 unitate fiskal zeuden, 285,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.328 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra higiezinen agentzia zen.
Bajerovce
Bajerovce Eslovakiako udalerri bat da, Sabinoveko barrutian kokatuta. 16,11 km²ko azalera du eta 295 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1366. urtekoa da.
Necati Ateş
Necati Ateş (Izmir, Turkia, 1980ko urtarrilaren 3a - ) futbolari turkiarra da, aurrelari postuan jokatzen duena. Turkiako selekzioan jokatu du eta Realean jokatu zuen 2008-2009 denboraldian.
Le Pin (Jura)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Le Pin udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Necati Ateş
Hainbat talde turkiarretan aritu ondoren Realeko jokalari bilakatu zen 2008ko abuztuan.
Nikolai Tanaiev
Nikolai Timofeievitx Tanaiev (Mihailovka, Penza oblasta, SESB, 1945eko azaroaren 5a - Mosku, 2020ko uztailaren 19a) Kirgizistango lehen ministroa izan zen. Errusiar etniaren kidea izan zen, lehena Kirgizistanen independentziatik. Askar Akaiev presidenteak 2002ko maiatzaren 22an izendatu zuen lehen ministro. 2005eko martxoaren 25ean dimititu zuen Tulipen Iraultzan.
Elena Sánchez Caballero
Elena Sánchez Caballero (Madril, 1957ko abenduaren 26a) madrildar kazetaria eta aurkezlea da, 2022ko irailaren 27tik, Espainiako Irrati Telebistaren Administrazio Kontseiluko bitarteko lehendakaria. RTVEko Administrazio Kontseiluko kide hautatu zuten 2021eko otsailean.
Ibilbidea
Madrilgo Complutense Unibertsitateko Informazio Zientzien Fakultateko Kazetaritza arloko Informazio Zientzietako lizentziaduna.
Reggio nell'Emiliako probintzia
Reggio nell'Emiliako probintzia (Provincia di Reggio nell'Emilia italieraz) Italiako Emilia-Romagna eskualdeko probintzia da. Reggio nell'Emilia hiria da probintziaren hiriburua.
Elena Sánchez Caballero
Lan ibilbidea
La tarde saioan denbora labur bat egin eta gero, 1987an sartu zen Telediario taldean, 1996ko irailera arte. Garai hartan Luis Mariñas, Pedro Piqueras, Luis de Benito eta Ramón Pellicer profesionalekin aritu zen platoan.
Reggio nell'Emiliako probintzia
Herriak
Probintziako herririk jendetsuenak honakoak dira:
Elena Sánchez Caballero
Lan ibilbidea
1991ko Gabon Zahar egunean, Telepasion saio bereziko aurkezle hirukotearen parte izan zen, Constantino Romero eta Joaquín Pratekin batera.
1996an 24 orduko kanalean albistegien aurkezpena esleitu zitzaion. 2005eko irailean, 3. Telediarioaz arduratu zen, Crónicas programarekin bateratuz. 2006an, Telediarioa utzi eta Pedro Piquerasen ordez Enfoque izeneko eztabaida-programaren aurkezpen  eta zuzendaritza hartu zuen 2007ra arte.
Eustomias cirritus
Eustomias cirritus Eustomias generoko animalia da. Arrainen barruko Stomiidae familian sailkatzen da.
Elena Sánchez Caballero
Lan ibilbidea
2018ko abuztuaren 2an, RTVEko idazkari nagusi izendatu zuten Rosa María Mateo behin-behineko administratzaile bakarraren taldean. 2020ko abuztura arte aritu zen kargu horretan. 2019tik 2020ra RTVEko Berdintasun Behatokiaren lehendakaritza hartu zuen.
2021eko otsailean RTVEko Administrazio Kontseiluko kide hautatu zuten. 2022ko irailaren 27ko bileran, Administrazio Kontseiluak RTVEko Administrazio Kontseiluko bitarteko lehendakari izendatu zuen, Legebiltzarrak RTVEko Korporazioaren lehendakaritzan beste titular bat hautatu arte. Bateragarria izan zitzaionTVEko Encuentros en La 2 saioko elkarrizketa-programaren zuzendaritzarekin eta aurkezpenarekin.
Ophisops minor
Ophisops minor Ophisops generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago.
Ucero
Ucero Soriako probintziako udalerria da. Soriatik 78 kilometrora dago. 2008ko erroldaren arabera 93 biztanle zituen 17,13 km²-ko azaleran.
Miu Hirano
Miu Hirano (平野 美宇) mahai-tenisean lehiatzen den kirolari japoniarra da.
Olinpiar Jokoak
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), zilarrezko domina irabazi zuen Japoniako taldearekin taldekako modalitatean, Txinako hirukotearen (urrezkoa) atzetik eta Hong Kongekoaren (brontzezkoa) aurretik sailkatuz. Hauek osatzen zuten Japoniako hirukotea: Miu Hirano, Kasumi Ishikawa eta Mima Ito-k.
Rosenau (Brandenburgo)
Rosenau Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Ferencvárosi TC
Ferencvárosi TC edo Fradi (izen osoa Ferencvárosi Torna Club) Budapest hiriburuko futbol talde bat da, Hungariako onena, palmaresari dagokionez,Hungariako futbol liga 28 aldiz irabazi baitu eta beste 20 aldiz Kopa. Hirietako Ferien Kopa irabazi zuen eta Europako Errekopako finalista ere izan zen 1975ean.
Salustio
Salustio —izen osoa: Gaio Salustio Krispo— (Amiterno, Antzinako Erroma, K.a. 86 - K.a. 35) historialaria eta politikaria izan zen.
Ferencvárosi TC
Historia
Budapesteko Ferenc Springer auzoko biztanleek eratu zuten Ferencvárosi TC 1899an. Berehala bihurtu zen herrialdeko talderik indartsuena. 1909an Challenge Cup (Austria-Hungariako Inperioko futbol txapelketa) irabazi zuen, garaipena lortzen austriarra ez zen talde bakarra izan zen. Txapelketaren azken edizioan, 1911n ere finalera iritsi zen baina Wiener Sportclubek 3-0 irabazi zion. Lehen Mundu Gerraren aurreko talde hungariarrik indartsuena izan zen eta ondorengo urteetan MTK Budapest FC nagusi izan bazen ere, Ferencvárosek txapelketa ugari irabazi zituen. 1949 arte, 17 Liga eta 9 Kopa irabazteaz gain, bi Mitropa Kopa ere lortu zituen, garai hartako nazioarteko txapelketarik garrantzitsuena zena.
Salustio
Tribuno eta pretore izan zen. K.a. 50. urtean Erromako Senatutik bota zuten, baina Zesarren laguntzarekin berriro onartu zuten. Zesarri Afrikara lagundu zion eta Numidiako gobernari izan zen. Ondasun asko eskuratu zituen eta estatuaren kontura aberastu zelako salatu zuten, baina berriro ere Zesar haren alde atera zen eta ez zuten zigortu.