cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Behobiko geltokia
Historia
Hasieran burdin mea garraiatzeko sortu bazen ere (1889. urtean onartu zen jatorrizko proiektua, Endarlatsa eta Irun artean), 1916. urtean Elizondo eta Irun lotuko zituen bidaiari eta ondasunak garraiatzeko linea hasi zen martxan. Jatorrizko linea The Bidasoa Railway and mines enpresak kudeatzen zuen eta ondasunak zenbaitetan eskuz aldatu ondoren, Compañia de los Ferrocarriles del Bidasoa izan zen behin betiko proiektua kudeatuko zuena. Proiektuak Iruñera luzatzeko baimena bazuen ere, luzaketa hau ez zen inoiz eman, eta Nafarroako hiriburua Gipuzkoarekin konektatuko zuena Plazaolako trena izan zen.
Egoera
Geltokia Irun — Elizondo burdinbidearen 3,0 kilometro-puntuan zegoen, 17 metroko altueran, Konpantzia eta Gaztañalde geralekuen artean. Tartea bide bakarra da eta ez zegoen elektrifikatuta.
One New York Plaza
One New York Plaza, Ameriketako Estatu Batuetako New York hirian dagoen bulego etxe orratz bat da. Guztira 195 metro eta 50 solairu dauzka eta 1969an amaitu zuten eraikitzen.
William Lescaze & Assocs. eta Kahn & Jacobs. arkitekto taldeek diseinatu zuten.
Ordainpeko telebista
Pay-per-view (PPV) zerbitzua ordainpeko plataforma batzuek eskaintzen duten aukera osagarria da, non erabiltzaileak premium edukiak kontratatzen dituen.
Edukia
Ordainpeko telebista premium eduki eta kanal espezializatuak eskaintzera zuzenduta dago. Hornitzaileek edo plataformek kanal eta gaikako paketeen oinarrizko paketea eskaintzen dute. Gaikako kanalak gai edo talde sozial zehatz bati eskaintzen zaizkio eta plataforma edo banatzaileari kobratuz finantzatzen dira, erabiltzaile kopuruaren arabera. Etenik gabe emititzen dute, etenik komertzialik gabe. Beste kasu batzuetan, etenaldiak beste programa eta kanal batzuk iragartzeko edo eduki osagarriak erakusteko erabiltzen dira.
Kirolak, sailak eta filmak dira plataforma horien erakargarri nagusiak. Ordainpeko telebista-zerbitzu askok zinema-eskubideak lortzen dituzte zinema-banatzaileekin egindako hitzarmen esklusiboen bidez, eta horiek zinema-aretoan estreinatu eta epe laburrean emititzea ahalbidetzen dute. Lurreko telebista ez bezala, ohikoa da ordainpeko telebista-enpresek zentsurarik gabeko eduki sexual edo bortitza duten kanalak eskaintzea.
Pseudocalotes kingdonwardi
Pseudocalotes kingdonwardi Pseudocalotes generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Torbe
Torbe, benetako izenez Natxo Allende Fernández, (Portugalete, Bizkaia, 1969ko maiatzaren 25a - ) euskal aktore, zuzendari eta porno ekoizlea, telebistako showmana, umorista, idazlea eta komikigilea da.
Eguneko 100.000 bisita baino gehiago jasotzen dituen Putalocura webgune pornografikoaren sortzailea da.
2005ean helduentzako zinearen AVN Saria irabazteko hautagaia izan zen aktore onenaren kategorian.
Liburu bat idatzi du: Putalocura, Los mejores artículos de la web más friki de Internet izenekoa, webgunearen lehenengo hamar urteetako artikulurik onenak jasotzen dituena.
Film pornoetan agertzeaz gain, film arruntetan Santiago Segurarekin agertu da Torrente 2 Misión en Marbella, Torrente 3 El protector eta Isi & Disi, alto voltaje paper txikiak antzezten.
2007an eta 2008an Santiago Segurak aurkeztutako LaSexta kateko Sabías a lo que venías programan pornografiari eta sexuari buruz hitz egiten zuen.
Komikiak
1994an, La Comictiva komikia sortu zuen eta editatu eta zuzendu zuen 2000ra arte. 1995ean Bartzelonako Komiki Azokaren fanzinerik onena izateko hautagaia izan zen. Horrez gain, TMEOn, Al Ataque, Makoki eta beste zenbait komikitan marraztu zuen.
Ompok urbaini
Ompok urbaini Ompok generoko animalia da. Arrainen barruko Siluridae familian sailkatzen da.
Paulo Roberto Falcão
Paulo Roberto Falcão (1953ko urriaren 16a - ) Brasilgo futbolari ohi eta entrenatzailea da.
Villanañe
Villanañe Arabako Gaubea udalerria osatzen duten herrietako bat da. Baronatarren dorretxeagatik da ezaguna. 100 biztanle inguru ditu.
Izena
Historian zehar aurkitu diren agirietan izen desberdinak izan ditu. Zaharrena 949 urtekoa da eta Villa de Navi izena du. Ondorengo agirietan Villas Phani (1137), Villanañe (1146), Villananne (1175), Villaallañe eta Villalane (XV. mendean), Villanabia (XVI. mendean), Villalinage  (1715), Villanage (XVIII. mendean) eta Villananni (1752) .
Geografia
Omecillo eta Tumecillo ibaiek bat egiten duten tokian kokaturik dago, udalerriko herriburua den Uribarri Gaubea herritik gertu.
Historia
Astorga-Bordele galtzada erromatarra pasatzen zen bertatik eta garai hartako 2 x 0'5 metrotako harlauza bat aurkitu da, honela dioena:
Miguel Poblet
Miguel Poblet Orriols (Montcada i Reixac, Bartzelonako probintzia, 1928ko martxoaren 18a - Bartzelona, 2013ko apirilaren 6a) txirrindulari katalan izan zen, profesionala 1944 eta 1962 artean, denbora horretan 62 garaipen lortu zituelarik.
Villanañe
Historia
Araba aldea eta sortzen ari zen Gaztelako Erresumaren arteko loturagunea izan zen eta mendebaldetik etorritako birpopulazioa jasan zuen. 1139 urtean Alfontso VII.a Gaztelakoak Martin Perez de Barahonari eman zion Villanañe jaurerria. Gaur egungo Baronatarren dorretxea XIV. mendean eraiki zuen Ruiz Muñoz de Varonak. Dorretxearen inguruan herria sortuz joan zen, Barrio Alto esaten dioten tokian. Ingurune hau despopulatu egin zen ordea hurrengo mendeetan Villanañe ibaiertzean garatuz joan baitzen. Haranaren iparraldean Angostoko santutegia eraiki zen XIV. mendean.
Max Badengoa
Maximilian, Badengo margravea (Maximilian Alexander Friedrich Wilhelm; Baden-Baden, 1867ko uztailaren 10a - Salem, 1929ko azaroaren 6a) alemaniar printze, jeneral eta politikaria izan zen. Alemaniar Inperioko kantzilerra izan zen 1918an.
Villanañe
Historia
Gaubeako Anaidiko "Aitonen semeen batzarrak" Villanañeko udaletxean izaten ziren Angostoko santutegiaren ondoko arte baten inguruan, harik eta 1841ean Bellojín herrixkarekin udalerri propioa osatu zuen arte. 1923an Gaubearen barnean sartu zen berriz.
Miguel Poblet
Profesionaletara oso gazte pasa zen, 16 urte baino ez zituelarik, baina, denbora askoan zehar, bizi zen toki inguruan ospatzen ziren lasterketetara mugatu zen, nagusiki Katalunia eta inguruko probetara.
Saint-Séverin (Charente)
Saint-Séverin Frantziako udalerria da, Charente departamenduan dagoena, Poitou-Charentes eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Miguel Poblet
Azkenean, Espainiatik kanpoko probetan parte hartzen hasi zenean, Pobletek esprinter bikaina zela frogatu zuen. Italian lortu zituen bere garaipenik garrantzitsuenak. Bi aldiz irabazi zuen Milan-San Remo klasikoa, eta beste behin bigarren izan zen, eta Italiako Giroan hogei etapa garaipen lortu zituen, Espainiako Vueltan eta Frantziako Tourrean beste hiru garaipen ere lortu zituen arren, azken itzuli honetan, maillot horia jantzi zuen lehen espainiarra izatea lortu zuelarik 1955eko edizioko etapa baten. 1956an urte berean hiru Itzuli Handietan etapa garaipenak lortu zituen lehen txirrindularia bihurtu zen, ondoren Pierino Baffik 1958an eta Alessandro Petacchik 2003an berdindu zuten errekorra.
Saint-Séverin (Charente)
Biztanleria
2007an Saint-Séverin udalerrian erroldatutako biztanleak 781 ziren. Familiak 361 ziren, horien artean 115 pertsona bakarrekoak ziren (48 bakarrik bizi ziren gizonak eta 67 bakarrik bizi ziren emakumeak), 143 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 79 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Max Badengoa
Gilen Badengoaren semea eta Badengo Dukerri Handiko printze oinordekoa izan zen. Ikasketak amaitu ondoren, prusiar armadan sartu zen. Lehen Mundu Gerran, gerrako presoen alde lan egin zuen.
Villanañe
Demografia eta biztanleria
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 100 biztanle ditu
Saint-Séverin (Charente)
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 481 ziren, horien artean 343 aktiboak ziren eta 138 inaktiboak ziren. 343 pertsona aktiboetatik 308 lanean zeuden (174 gizon eta 134 emakume) eta 36 langabezian zeuden (12 gizon eta 24 emakume). 138 pertsona inaktiboetatik 59 erretiraturik zeuden, 28 ikasten zeuden eta 51 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Séverin udalerrian 350 unitate fiskal zeuden, 733 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.804 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 46 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 8 eraikuntza enpresak ziren, 13 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 6 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 4 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia, 1 igeltseroa, 1 margolaria, 2 zurginak, 2 iturginak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 2 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen, 2 harategiak, 1 liburu denda zen, 1 altzari denda zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Saint-Séverin udalerrian 22 nekazaritza-ustiategi zeuden, 522 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Max Badengoa
1918ko urrian Gilen II.a Alemaniakoa enperadoreak Max Alemaniako kantziler izendatu zuen. Haren egitekoa aliatuei armistizioa eskatzea izan zen. 1918ko azaroaren 9an, kaiserraren abdikazioa iragarri zuen eta Friedrich Eberti eman zion Kantzelaritza.
Rickenbach (Solothurn)
Rickenbach Suitzako udalerria da. Solothurn kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Karná
Karná Eslovakiako udalerri bat da, Humennéko barrutian kokatuta. 10,21 km²ko azalera du eta 457 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1543. urtekoa da.
Murrizte (jokaera)
Murriztea elikadura metodo bat da, zeinetan herbiboro batek muluen edo zuhaixken kimuak, hostoak edo fruituak jaten dituen. Herbiboroen beste elikadura modua larratzea da, alegia, landare belarkara txikiak jatea. Esate baterako, ahuntzak murriztaileak (edo kimujaleak) dira, eta ardiak larrekariak.
Cisticola lateralis
Cisticola lateralis Cisticola generoko animalia da. Hegaztien barruko Cisticolidae familian sailkatua dago.
Riacho dos Machados
Riacho dos Machados Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Artigako geltokia
Artiga (lehen: Arteaga) Euskal Herriko Gipuzkoako tren geltoki zahar bat da, Irun udalerrian kokatuta dagoena.
Tabatinga (Amazonas)
Tabatinga Brasilgo udalerri bat da, Amazonaseko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Artigako geltokia
Gaur egun, Bidasoako bide berdearen barruan dago.
Historia
Hasieran burdin mea garraiatzeko sortu bazen ere (1889. urtean onartu zen jatorrizko proiektua, Endarlatsa eta Irun artean), 1916. urtean Elizondo eta Irun lotuko zituen bidaiari eta ondasunak garraiatzeko linea hasi zen martxan. Jatorrizko linea The Bidasoa Railway and mines enpresak kudeatzen zuen eta ondasunak zenbaitetan eskuz aldatu ondoren, Compañia de los Ferrocarriles del Bidasoa izan zen behin betiko proiektua kudeatuko zuena. Proiektuak Iruñera luzatzeko baimena bazuen ere, luzaketa hau ez zen inoiz eman, eta Nafarroako hiriburua Gipuzkoarekin konektatuko zuena Plazaolako trena izan zen.
1920. urtean izan zituen bidaiari gehien trenak, 171 000 guztira. Hamalau urte geroago, ordea, erdira baino gehiago jaitsi zen kopurua (78 000). Ondasunen garraioa ere gainbeheraren lekukoa izan zen: 1924. urtean 77 000 tona garraiatu ziren eta bederatzi urte geroago, 14 000 bakarrik. Erabilera gero eta gutxiagoak zekarren krisian murgilduta, 1953ko uholdeek gogor jo zioten zerbitzuari, azpiegitura kaltetuz. Hiru urte beranduago, 1956ko abenduaren 31an, behin betiko itxi zen trena.
Egoera
Geltokia Irun — Elizondo burdinbidearen 1,8 kilometro-puntuan zegoen, 7 metroko altueran, Irun–Bidasoa eta Konpantzia geltokien artean. Tartea bide bakarra da eta ez zegoen elektrifikatuta.
Villaines-la-Carelle
Villaines-la-Carelle Frantziako udalerria da, Sarthe departamenduan dagoena, Loirerria eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Villaines-la-Carelle udalerrian erroldatutako biztanleak 175 ziren. Familiak 80 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 20 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 108 etxebizitza zeuden, 79 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 21 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 108etxeak ziren. 79 etxebizitza nagusietatik 56 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek gela bat zuten, 12 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 66 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 39 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 33 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 115 ziren, horien artean 79 aktiboak ziren eta 36 inaktiboak ziren. 79 pertsona aktiboetatik 69 lanean zeuden (39 gizon eta 30 emakume) eta 10 langabezian zeuden (5 gizon eta 5 emakume). 36 pertsona inaktiboetatik 17 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Villaines-la-Carelle udalerrian 75 unitate fiskal zeuden, 158 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.656 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 8 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Myxodagnus walkeri
Myxodagnus walkeri Myxodagnus generoko animalia da. Arrainen barruko Dactyloscopidae familian sailkatzen da.
Villaines-la-Carelle
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Villaines-la-Carelle udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden, 540 hektarea erabiltzen.
General Electric Building
General Electric Building edo 570 Lexington Avenue, Ameriketako Estatu Batuetako New York hirian dagoen bulego etxe orratz bat da, Art Déco estiloko arkitekturak hirian daukan adibide bikainenetako bat. Guztira 195 metro eta 50 solairu dauzka eta 1931an amaitu zuten eraikitzen.
Cross and Cross arkitekto taldeak diseinatu zuen.
Villaines-la-Carelle
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Sarcocheilichthys kiangsiensis
Sarcocheilichthys kiangsiensis Sarcocheilichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Fremrinámur
Fremrinámur Islandia ipar-ekialdean dagoen sumendia da.
939 metroko garaiera du eta sumendiaren azken erupzioa K.a. 800. urtean izan zen.
Kinixys natalensis
Kinixys natalensis Kinixys generoko animalia da. Narrastien barruko Testudinidae familian sailkatuta dago.
In America
In America (euskaraz Amerikan) 2003ko Jim Sheridan irlandar zinema zuzendari, ekoizle eta gidoilariak zuzendu, ekoitzi eta idatzitako drama film bat da. Samantha Morton, Paddy Considine, Sarah Bolger, Emma Bolger eta Djimon Hounsou aktoreek antzeztu zuten.
Argumentua
1982, New York. Johhny eta Sarah Sullivan (Paddy Considine eta Samantha Morton) Irlandatik xentimorik gabe eta beren bi alabatxoekin batera iritsi berri diren senar-emazte etorkinak dira, biak ere Amerikar Ametsa topatzeko asmoz. Senarrak aktore izan nahi du, baina beren bost urteko Frank semetxoa garun tumore baten ondorioz hil izan zela eta, jasaten duen depresioak bere ametsa lortzea eragotziko dio. Halloween gau batez, Christy eta Ariel alabak (Sarah Bolger eta Emma Bolger) Mateo auzolagunaren (Djimon Hounsou) apartamentuko atean agertu eta elkarren adiskide bilakatuko dira. Ama berriz ere haurdun gelditu baina erditzean hiltzeko arriskua izango du. Orokorrean, elkarbizitza eta egunerokoan bizitzak jartzen dituen oztopoen gainditzean oinarritutako kontakizuna da.
Philippe Troussier
Philippe Omar Troussier (Paris, 1955eko martxoaren 21a - ) Frantziako futbolari ohi eta entrenatzailea da. 1998-2002 bitartean Japoniako taldearen entrenatzailea izan zen.
Schönenwerd
Schönenwerd Suitzako udalerria da. Solothurn kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Ventura Rodríguez
Buenaventura Rodríguez Tizón, ezagunagoa Ventura Rodríguez gisa (Ciempozuelos, Madril, Espainia, 1717ko uztailaren 14a - Madril, Espainia, 1785eko abuztuaren 26a), espainiar arkitektoa izan zen.
Espainiako arkitektorik garrantzitsuenetakoa izan zen XVIII. mendean. Inork baino hobeto islatu zuen bere eraikuntzetan barrokotik neoklasizismorako aldakuntza.
Obrak
Madrilgo San Markos, garai hartako molde italiarreko eliza, izan zen bere lehen obra garrantzitsua (1753). Hiri bereko Sorkunde eliza (1755) eta Cuencako katedraleko Gardena (1755) egin zituen ondoren. Zaragozako Pilarreko basilikaren eraikuntzan (1750) eta Madrilgo Errege Jauregiarenean (1738-1764) jardun zuen.
Gorteko arkitekto izateari utzi zion 1758. urtean, eta arkitektura irakasten hasi zen. 1760. urtean egin zuen Valladolideko agustindarren eliza klasikoa eta 1778an berritu zuen Kordobako Santa Victoria eliza.
Ventura Rodríguezek berak eginak dira, halaber, Bartzelonako kirurgiako Errege-Eskola (1761), Madrilgo Liria jauregia (1773), Haroko udaletxea (1769), Torokoa (1776) eta Burgoskoa (1783). Madrilgo Prado ibilbidea ere Venturak proiektatua da.
Euskal Herrian ere izan zen Ventura Rodríguez; harenak dira Iruñeko katedraleko aurrealdea (1783) eta Noaingo akueduktuaren proiektua (1780).
Sara Luzita
Sara Luzita, jaiotzaz Sara Jacobs (Espainia, 1922ko abuztuaren 11) ballet eta dantza espainiarrean espezializatuta dagoen dantzari ohia da. Balet Ramberteko bakarlaria izan zen (gero Rambert Dance Company), eta antzoki eta filmetan aurkeztu zen, Moulin Rouge eta Oh Rosalinda!! filmak barne.
Bizitza pertsonala
Sara Tutte Lemkowrekin ezkondu zen 1954an. Bi alaba izan zituen Rachel eta Rebecca.
María Blanchard
María Blanchard, jaiotzez, María Gutiérrez-Cueto Blanchard (Santander, 1881eko martxoaren 6a - Paris, 1932ko apirilaren 5a) margolaria, kubismoaren 'dama handia' izan zen.
Morokil
Morokila edo drungulua arto-irina uretan egosi eta irabiatuz egiten den ahi edo orea da. Euskal Herriko jaki tradizionala izan da urte askoz, baina gaur egun ez da horren arrunta. Azken aldian italierazko polenta hitza entzuten hasi da, morokilaren parekoa den janari italiar bat Euskal Herriko dendetan agertzen hasi den neurrian.
Prestaketa
Morokila egiteko, arto-irina ur eta gatzarekin egosten da, etengabe eragiten den bitartean, pikorrik ez sortzeko. Antzina, etxerik aberatsetan uraren ordez esnea erabiltzen zen zuzenean morokila egiteko. Jateko orduan esnea eransten zaio, eta kasu batzuetan eztia ere bai. Hotza zerbitzatzen da, baina batzuek katiluan jaten zuten, ur edo esne beroa botata.
María Blanchard
Biografia
María Blanchard mendi- aldeko burgesia berriko familia batean jaio zen. Gurasoak Enrique Gutiérrez-Cueto, Cabezón de la Sal-en jaioa, eta Concepción Blanchard eta Santiesteban, Biarritzen jaioa izan ziren. Gutiérrez-Cueto Blanchard familiak bi alaba zituen Maria jaio zenean, Aurelia eta Carmen; urte batzuk geroago Ana jaio zen. Familia aberats eta kultua; aitaren aldeko aitonak, Castor Gutiérrez de la Torrek, La Abeja Montañesa sortu zuen eta bere aitak El Atlántico egunkari liberalaren sortzailea izan zen eta hamar urtez zuzendu zuen Portuko Obren Batzordean lan egiten zuen bitartean. Ahizpa, Aurelia Gutiérrez-Cueto Blanchard pedagogoa izan zen. Lehengusinak izan zituen Matilde de la Torre (1884-1946) idazlea eta diputatu sozialista eta Concha Espina idazlea.
María arazo fisiko batekin jaio zen, amak, haurdun zela, zaldi-auto batetik jaistean zoritxarreko erorketa izan baitzuen. Bizkarrezurraren desbiderapen bikoitzeko zizfoeskoliosiaren ondoriozko malformazio horrek bere bizitza baldintzatu egin zuen. Josefina de la Serna lehengusinak azaldu zuenez, María «edertasunaren maitale amorratua, bere deformitatearekin ikaragarri sufritzen zuen». Bestalde, Ramon Gomez de la Sernak honela deskribatu zuen: «Txikitxoa, bere orrazkera nahasiko gaztain koloreko ilea, neskato-begiradarekin, alaitasun tristedun txoriaren begirada xarmagarriarekin».
Familiak bultzatuta, 1903an Madrilera joan zen Emilio Salaren estudioan trebatzeko. Haren marrazkiaren zehaztasunak eta kolorearen oparotasunak eragina izan zuten lehen konposizioetan. Hurrengo urtean aita hil zitzaion eta familia osoa Madrilera joan zen bizitzera, Castelló kaleko 7ra.
1906an Fernando Álvarez de Sotomayorren estudiora pasatu zen eta San Fernandoko Arte Ederren Errege Akademiaren erakusketan parte hartu zuen. Bi urte geroago, berriz ere parte hartu zuen, eta hirugarren pintura-domina lortu zuen Los primeros pasos/Lehen urratsak lanarekin. Urte horretan Manuel Beneditoren tailerrera joan zen. Santanderko Diputazioak eta bere jaioterriko Udalak beka batzuk eman zizkioten ikasketak Parisen jarraitzeko.
Parisen
1909an ekin zion Pariserako bidaiari, eta berehala liluratu zuen askatasunak. Vitti akademiara joan zen Hermenegildo Anglada Camarasa eta Van Dongenen irakaskuntzak jasotzera. Irakaspen horiek beren lana kolorera eta adierazpenera bideratu zuten, eta atzean utzi zituzten karrera hasi zueneko pintura akademikoaren mugak. Akademian Angelina Beloff artista gazte errusiarra ezagutu eta adiskidetasun estua izan zuen. Urte hartako udan Londresera eta Belgikara joan zen eta han, lagun biek Diego Riverarekin egin zuten topo. Bidaiatik itzultzean, Bagneux rue 3ko etxebizitza eta estudioa partekatu zituen Angelina eta Diegorekin. Hurrengo urtean (1910), Maria Vassilief-en, kubismoa ezagutzera eman zion margolari errusiarraren, akademiara joan zen, eta geroago gela partekatzera iritsi zen. Arte Ederren Erakusketa Nazionalean aurkeztu zen, Ninfas encadenando a Sileno/Ninfak Silenorekin kateatuz lanarekin, eta bigarren domina lortu zuen. Sari horrek María oso poztu zuen, bere talentua aintzat hartzen zela esan nahi baitzuen. Parisko lehen egonaldia amaitu zuenean, denboraldi bat eman zuen Granadan, baina Parisera itzultzea erabaki zuen, Diputazioari eta Santanderko Udalari beste beka bat eskatzeko, Enrique Menéndez Pelayok lagundu zion; Aldundiak 1500 pezeta eman zizkion bi urterako. 1912an itzuli zen Parisera, Montparnasse auzoan, rue du Départ-eko 26. zenbakian, Diego Rivera eta Angelina Beloffekin etxea eta estudioa partekatuz. Parisko bigarren egonaldi horretan, María abangoardia kubistaren zirkuluarekin jarri zen harremanetan, bereziki Juan Grisekin eta Jacques Lipchitzekin.
1915ean, martxoaren 5etik 15era bitartean, Ramón Gómez de la Sernak Pintores íntegros/Pintura-pintoreak erakusketa antolatu zuen Madrilen Carmen kaleko Arte Modernoko Aretoan. Bertan, Diego Riverak, Agustin Chocok eta Luis Bagariak ere aparte hartu zuten; publikoaren eta kritikaren isekak eta protestak jaso zituen. Ondoren, margolariak Salamancan marrazketako irakasle aritu zen denbora batez. Esperientzia horrek ikasleen gaitzespena eta iraina eragin zituen, eta Maria Blanchard Parisen jarri zen behin betiko (ez zen Espainiara itzuli).
Ramon Gomez de la Serna itzuleraren lekuko izan zen:"«María apartamendu abandonatuetan bizi izan zen, zeinetara gerra galdu zutenak ez ziren itzuli. Denetik margotzen hasi zen: larru kubistak, lapikoak, kafea ehotzeko makinillak, espezieroak, potoak, gauzen anatomia margotzen hasi zen, gizakien anatomiarekin nahastuta... Ni 'besteen' etxe haietako batera joan nintzen, non arropak armairuetatik kanpo zintzilik baitzeuden, zer gertatuko zen ez zekiten eta'."Hurrengo urteetan, Mariak, Jean Metzinger eta Lipchitzekin batera, galerista garrantzitsuentzat egin zituen erakusketak.
Blanchardek aktiboki hartu zuen parte kubismoan, baina gerra arteko aldian arte figuratibora itzultzea erabaki zuen, bere nortasunetik hurbilago zegoen artera. Kubismotik igarotzeak kolorearen erabilera aldatzeko balio izan zion, eta bere ondorengo lanari aberastasuna eman zion, hurrengo aldietan irudiei zehaztasun adierazkorra ateratzea erraztu ziona.
María Blanchard ez zen inoiz iritsi formaren erabateko deskonposiziora, kubismo analitikoaren ezaugarrira, baina eragin kubista eta kolore aberatsen itxura hartu zuen. Garai hartako hainbat koadro famatuak dira, hala nola "Mujer con abanico/Emakumea abanikoarekin" (1916, Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía), "Naturaleza muerta/Natura hila" (1917, Fundación Telefónica) edo "Mujer con guitarra/Andrea gitarrarekin" (1917, Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía). Aipatutako lan hauek, RamonGómez de la Sernaren iritziz, bere pinturari buruzko azterlan trinkoaren adibideak dira. Etapa horren ondoren, teknika figuratiboetara itzuli zen, abangoardien ekarpena alde batera utzi gabe.
Lehen Mundu Gerraren ostean nolabaiteko ohiko ordenara bueltatu ziren. Italian, Valori Plastici taldearen bidez; Alemanian,ostera, objektibotasun berriaren bidez eta Europako gainerako herrialdeetan banakako ekarpenen bidez egin zuten itzulera. Frantzian sortutako artista-taldekoei Los evadidos del cubismo/Kubismotik ihes egindakoak (Tabaranten) edo Tránsfugos del cubismo/Kubismotik ihes egindakoak (Vauxcellesen) deitu zieten. María Blanchardek, beste margolari kubistek bezala, joera horri jarraituz, Parisko Independenteen Aretoan hiru obra ikusgai jarri zituen: Nature morte, Nature morte eta L'Enfant au berceau, Léonce Rosenbergen jabetzakoak ziren lanak, artistaren merkataria, baina 1920an, harremana hautsi zuten.
Bruselako Seléction aldizkariak antolatutako Kubismoa eta Neokubismoa kolektiboan, Jean Delgouffrek, Frank Flauschek eta Jean Grimarrek osatutako Demaingo Ceux marchante-taldearekin harremanetan jarri zen. Taldea urte batzuk geroago hasi zen lanean, eta seguru sentitzen zen lagun-taldea osatu zuten.
1921ean, Parisko Independenteen Aretoan hiru pintura eta bi marrazki aurkeztu zituen. Zalantzarik gabe, Figure o Intérieur/Figura edo Intérieur izenburuetako bat, La Comulgante izenekoa, 1914an Madrilen egon zen bitartean hasiberritzat jotzen zena, baina litekeena da erreplika bat izatea, artistaren ohiko lan-metodoa. Juan Gris eta André Lhoteren gutun eta idatzietan horrela izendatu zuten pintura honek kritika arrakastatsua lortu zuen. Gertaeren azken lekuko zuzen horrek, hurrengo idazkian islatu zuen: "La Comuniante erakusketa gertaera ia eskandalagarria da, Maurice Raynalen esanetan. Ez dago errebelazio hori termino gogotsuetan egiten ez duen arte-kritikaririk..."
Diego Rivera behin betiko Mexikorako abiatu zenean, Angelina Beloff tristura sakon batean murgildu eta Mariarengandik urrundu zen. Rue Boulardeko 29. zenbakian zegoen etxe txiki batean kokatu zen, André Lhoteren eta Rivière familiaren etxebizitzetatik gertu. Gerardo Diegok Parisen egon zen bitartean ezagutu zuen: "Nik bere argitasuna miresten nuen eta artearen eta bizitzaren zentzu sakona...". 1922an Parisko Independenteen Aretoan aurkeztu zen berriro La femme au chaudron/Emakumea saldatan eta La femme au panier/Emakumea saskian lanekin, eta kritika arrakasta handia izan zuen.
1923ko apirilaren 14tik 25era bitartean hogeita bat lan erakutsi zituen Bruselako Centaure Galerian, Demaingo Ceuxek antolatuta. Katalogoa bere lagun eta pintore André Lhotek aurkeztu zuen; kritikak ezin ziren txalogarriagoak izan, eta Belgikan merkatu garrantzitsu bat ireki zitzaion. Kontratu handia sinatu zuen Lheon Rosemberg arte-merkatariarekin, eta horrek segurtasun ekonomikoa eman zion. Azken aldiz, Parisko Independenteen Aretoan lau pintura erakutsi zituen: Portrait/Erretratua, Portrait/Erretratua, Femme assise/Emakumea eserita eta Le buveur/Edalea. Urte batzuk baziren Juan Grisengandik urrundu zela, eta haren heriotzak min handia eragin zion. Oinaze orokorra eta depresio-egoera larria bihurtu zen. Erlijioan kontsolamendu bila ibili zen, Alterman apaizaren aholkuetan oinarrituta, lagun komunen bidez ezagutzen baitzuen. Erlijioari emandako mistizismoko etapa bat izan zuen, komentu batera sartzera eraman zuena, eta Alterman apaizak berak baztertu zuena. Nahiz eta krisi erlijioso pertsonala izan, etengabe pintatzen jarraitu zuen Maríak.
Mariak etengabe egin zuen lan, gaixorik egon arren, eta fisikoki 'utzita', Isabel Rivière-k deskribatzen zuen bezala: ''«Urte eta urteetan koadro hori eta berde ikaragarriak zituen jantzi beldurgarri bat eraman zuen, eta ez genuen lortu hura kentzerik, ez trikimailu sotilenekin, ez eraso zuzenenekin... Garrantzi handirik eman gabe, benetan beltza zela ondoen zuen jantzia iradokitzen saiatzen ginenean, irribarre suplikatzailearekin eta gozoki bat kendu nahi zioten neskatila bailitzan zera esaten zuen: "Hainbeste gustatzen zait apaintzea!"».''
Brasilgo hainbat hiritako arte frantsesaren erakusketan parte hartzeko hautatu zuten. Santanderko Ateneoan egin zen Pintores Montañeses erakusketarako aukeratua izan zen.
María nekatuta sentitu zen fisikoki eta psikikoki. Gómez de la Sernak une hori kontatu zuen: «Maríak, bere altuera okerrean indartsua izanik, bere izaera txikitu du, gaixorik geratu da, eta ezin du konorte-gaixotasun bat izan». "Bizi banaiz, lore asko pintatuko ditut", bere azken hitz artistikoak izan ziren, baina 1932ko apirilaren 5ean, hegoaldeko tren urdinak lorez beteta iristen zirenean, Espainiako margolari handi eta misteriotsuena hil zen".
Haren ehorzketa, bere bizitza bezala, ezin izan zen sinpleagoa izan, eta Bagneuxeko hilerrian lurperatu zuten. Azken bidaian, Francisco Pompey, André Lhote, César Abín, Angelina Beloff, Isabel Rivière eta haren familiaren zati bat izan ziren eta horiekin batera, artistak urte askotan lagundutako behartsu eta kaleko ugari.
L'Intransigeant-en argitaratutako nekrologikoan hauxe irakur zitekeen: "Bart artista espainiarra hil da, gaixotasun mingarri baten ondoren. Arte garaikidean leku nagusia zuen. Bere artea, boteretsua, mistizismoz eta lanbidearen aldeko maitasunez egina, gure garaiko benetako artista eta artista esanguratsuenetako bat izango da. Preso eta gaixoaren bizitza, bestalde, garai hartako adimen ederrenetako bat garatzen eta areagotzen lagundu zuen". Federico García Lorcak bere heriotzaren berri izan zuenean, urte horretan bertan Madrilgo Ateneoan eman zuen Elegía a María Blanchard hitzaldia eskaini zion.
Jeepers Creepers 2
Jeepers Creepers 2 2003ko Victor Salva estatubatuar zinema zuzendariaren beldurrezko filma bat da. Ray Wise eta Jonathan Breck aktoreek antzeztu zuten.
2001ko Jeepers Creepers izeneko aurrekaria du, 2017an Jeepers Creepers 3 izeneko jarraipena dauzka. Izenburua 1938ko Jeepers Creepers jazz abestian oinarritua dago.
Argumentua
AEBak, gaur The Creeper (Jonathan Breck) izeneko izaki beldurgarriak bere elikatze errituala gauzatuko duen 22. eguna da, bere biktimei kendutako errailez elikatzen delarik. Antzinaroan jatorria duen mustruo gizajale honek giza haragiz bapo bete eta berriz desagertzeko egun osoa du, ondoren datorren denboraldia 23 urte geroago hasteko asmoz lozorroan geldituko delarik. Taggart (Ray Wise) eta bere semeak artadian lanean ari zirela izaki hark bere hegalez familiako seme txikiena (Shaun Fleming) heldu eta airean jasoz, berarekin batera odoltsua izango zen patu baterantz eraman zuen... ordutik aurrera Taggartek izaki hura atzeman eta hiltzea bste asmorik ez du izango.
Mendebaldeko apatxera
Mendebaldeko apatxera mendebaldeko apatxeen hizkuntza da, hegoaldeko atabaskar hizkuntzen familiakoa. 14.000 hiztun ditu, gehienak Arizonako erdi-ekialdean bizi diren mendebaldeko apatxeak.
Bokalak
Mendebaldeko apatxerak 4 bokal ditu: a, e, i eta o. Batetik, bokalon ahoskera luzea nahiz laburra izan daiteke; bestetik, ahokariak zein sudurkariak izan daitezke.
Kontsonanteak
Kontsonanteei dagokienez, 29 kontsonante-hots ditu:
Bisera
Bisera eguzkitik aurpegia babesteko buruko aurreko aldea da. Batzutan buruan lotzen den atal indepentea izan daiteke. Kaskoetan ere bisera daude, aurpegia babesteko moduan. Armaduretan ere biserak zeuden, kasketaren aurreko atala izanik. Etimologikoki "visus" latinetik dator, "ikusmena" euskaraz.
Dantzut
Dantzut 1995ean Ermuan sortutako rock talde bat da. Julio Kageta taldearen ibilbidea amaitu zenean, taldeko kide izandakoek Esther Astarloarekin batera sortu zuten. 1999an taldea desegin zenean, Esther ez beste guztiek Puto Amoak Matematiketan taldea sortu zuten.
Diskografia
6 kantako kasetea. Carlos Balseiro arduratu zen grabaketaz Lorentzo Records estudioan, Josu Monje eta Aitor Ariñorekin batera. Diseinu lanak Markos eta Estherrek egin zituzten. Soinu teknikaria Julio Kagetan ibilitako Patxi Linares izan zen.
Bisera
Arkitekturan, bisera edo eguzki babesa eraikuntza batean eguzkitik eta euriatik babesteko zabalera da.
Figueirópolis
Figueirópolis Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Léning
Léning Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Léning udalerrian erroldatutako biztanleak 276 ziren. Familiak 92 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 175 ziren, horien artean 121 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 121 pertsona aktiboetatik 106 lanean zeuden (63 gizon eta 43 emakume) eta 15 langabezian zeuden (8 gizon eta 7 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 18 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 23 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Léning udalerrian 95 unitate fiskal zeuden, 265 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.800 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 5 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 1 banku bulegoa zen, 1 jatetxe eta 1 apaindegia.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Kochanovce (Humennéko barrutia)
Kochanovce  Eslovakiako udalerri bat da, Humennéko barrutian kokatuta. 5,02 km²ko azalera du eta 763 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1543. urtekoa da.
Tauno Palo
Tauno Valdemar Palo (Helsinki, 1908ko urriaren 25a – Helsinki, 1982ko maiatzaren 24a) finlandiar aktore eta abeslaria izan zen. Tauno Palo eta Ansa Ikonen finlandiar zinemaren urrezko garaiko aktore-bikote bihurtu ziren.
Biografia
Ansa Ikonen aktorea ezagutu zuen eta zinemako bikote bihurtu ziren, elkarrekin 12 filme grabatu baitzituzten. Bizitza errealean ez zuten bestelako bikote harremanik izan. 1930 hamarkadan abeslari ere aritu zen eta bere filmetako soinu bandatan abesten jardun zuen.
Kulkurin Valssi filmean Finlandiako zinemaren historiako hitz ezagunenak esan zituen: "noizbait gogoratua izango naiz ez garai batean izan nintzen gizonaren itzal gisa, baizik eta orain naizenaren gizonaren itzal gisa".
1967an berriz ekin zion diskak grabatzeari.
Phrynocephalus erythrurus
Phrynocephalus erythrurus Phrynocephalus generoko animalia da. Narrastien barruko Agamidae familian sailkatuta dago.
Cisticola woosnami
Cisticola woosnami Cisticola generoko animalia da. Hegaztien barruko Cisticolidae familian sailkatua dago.
Goianorte
Goianorte Brasilgo udalerri bat da, Tocantins estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Haskell konderria (Texas)
Geografia
Haskell konderriak 235,757 kilometro koadro ditu. Horietatik 1,847 ura dira. Beste 23,391 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 2,5 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 5,899 pertsonetatik 5,562 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 1,414 dira. 203 beltzak edo afroamerikarrak. 25 amerikar natiboak ziren eta 0 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 31 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 3 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 75 pertsonek kokatzen zuten.
Ronnie James Dio
Ronald James Padavona (Portsmouth, New Hampshire, 1942ko uztailaren 10a - Houston, 2010eko maiatzaren 16a), Ronnie James Dio izenaz ezaguna, hard rock eta heavy metal estiloko estatubatuar musikaria izan zen, Rainbow, Black Sabbath, Dio eta Heaven & Hell taldeetan ibilitakoa. Bere teknika, tinbre eta erregistroagatik, askok heavy metalaren eta hard rockaren historiako ahotsik enblematiko eta eragingarrienetako bat bezala hartu dute, sarri "heavy metalaren ahotsa" bezala aipatua izan delarik, eta New York Timesek garai guztietako heavy metaleko abeslaririk handiena bezala izendatua.
Bere diskografiaren funtsezko klasikoen artean Ritchie Blackmore's Rainbow (1975), Rising (1976) eta Long Live Rock & Roll (1978) daude, Rainboweko bere etapakoak; Black Sabbathekin Heaven and Hell (1980), Mob Rules (1981) eta Dehumanizer (1992) ere badaude. Urtebete hil aurretik grabatutako azken diskoa.
1970eko hamarkadaren amaieratik aurrera, bera izan zen adardun eskuaren erabilera heavy metalaren ikur bezala ezagutarazi zuena.
Phalacronotus apogon
Phalacronotus apogon Phalacronotus generoko animalia da. Arrainen barruko Siluridae familian sailkatzen da.
Grímsnes
Grímsnes Islandia hego-mendebaldean dagoen sumendia da. Hasieran arrakala sumendia izan bazen ere, gaur egun 214 metroko garaiera dauka.
Sumendiaren azken erupzioa K.a. 3500. urtean izan zen.
Freguesia
Freguesia Portugalen eta portugesa hizkuntza duten herrialdetan, esaterako Brasilen, administratiboki unitate txikiena da, udaletxea edo concelho baino txikiago. Berez, kontzeptuak jatorri erlijiosoa du zeren eta parrokia edo eliztarrak adierazten du, baina gaur egun, kasuen arabera, ‘parrokia’, ‘pedanía’, ‘barrutia’ edo ‘auzoa’ izan daiteke. Adibidez, Lisboa hiria 24 freguesia ditu.
Portugalen
Portugalen 3 091 freguesia daude, 2013ko datuen arabera. Izan daitezke oso txikiak, hektarea gutxi batzukin, edo handiak, 100 km² edo gehiago. Biztanleriaren aldetik ere oso desberdinak dira: biztanle gutxi batzuk edo milaka biztanlekin. Freguesiak sortzeko proposamena udalen eskuetan dago; hauek Errepublikako Asanbladan aurkezten dute proposamena, beti legeak jarritako irizpideak betetzen badituzte. Freguesia gehiago zuen udala, 2013an, Barcelos zen, 61 freguesiekin.
Udal guztiek freguesia bat dute gutxienez; azken kasu horretan udala eta freguesia bat datoz. Salbuespen bakarra Vila Nova do Corvo da, Azore uhartetan non bertako autonomiaren legearen arabera unitate hori ez dago.
Freguesiaren batzarra
Freguesien erakunde exekutiboa freguesiaren batzarra da. Batzarraren partaideak freguesiaren asanbladek aureratzen dituzte, presidentea izan ezik: presidentea bozka gehiago bildu zituen zerrendaren burua da (Presidente da Junta de Freguesia). Assembleia de Freguesia edo asanblada bozken arabera antolatzen da.
Ángel Justiniano Carranza
Ángel Justiniano Carranza ( Buenos Aires, 1834ko irailaren 5a - Rosario, 1899ko maiatzaren 11a ) mediku, abokatu eta historialari argentinarra zen.
Medikuntza ikasketak egin ondoren, zuzenbide ikasketetara jo zuen, eta, ondoren, karrera juridikoari ekin zion, hainbat eginkizun garrantzitsu betez, besteak beste, Argentinako Errepublikako Itsas Armadan gerra ikuskatzailea.
Zuzenbide publikoan espezialista entzutetsua izateaz gain, historialaria, biografoa eta Junta de Numismática Americana (Amerikako Numismatika Batzordea) batzordeko kidea ere izan zen, etorkizuneko Junta de Historia y Numismática Americana. Bizitzan zehar biltzen ahalegindu zen artxibo handiak geroago, Julio Argentino Rocaren lehendakaritzapean, Argentinako Estatuak eskuratu ahal izango zituen eta, beraz, Artxibo Historiko Nazionalaren oinarria izan zitekeen.
1892an, bere gobernuak aginduta, Amerikaren aurkikuntzaren IV mendeurreneko Espainiako ospakizunetan parte hartu zuen, Madrilgo Erakusketa Historiko-Amerikarreko delegatu gisa. Bilera horretan Luis Lorenzo Domínguezek (1819-1898) idazle eta historialaria ere hartu zuten parte, orduan Londresen enbaxadore kargua hartuko zuena, eta Vicente Gregorio Quesada (1830-1913) Argentinako beste diplomazialari eta historialari aipagarri bat, historia kolonialean espezializatua.
Luis Santaló
Biografia
Zientzia Zehatzak ikasi zituen Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean (1935). Ikasketak egin ondoren, Hanburgon aritu zen lanean urtebetez Virgen Blázquez irakaslearekin, geometria integralaren alorrean. Espainiara itzuli zenean, bertako Gerra Zibila hasi zelarik, aire-armadan sartu behar izan zuen.
Gerra bukatuta, Argentinara joan zen, eta hamar urtez bizi izan zen han, Rosarion, Unibertsitateko Matematika Institutuan lan egiten. 1949an, Princetonera joan zen ikasketak sakontzera. Hurrengo urtean, Buenos Airesen jarri zen bizitzen, eta Zientzia Zehatzen Fakultatean hasi zen lanean. Energia Atomikoko Batzorde Nazionalean eta La Platako Unibertsitatean ere lan egin zuen.
XX. mendeko geometra handienetako bat izan da, eta nazioarteko aldizkari ospetsuenetan argitaratu dira bere ikerketa-lanaren emaitzak. Gainera, hogei bat liburu eta monografia argitaratu ditu, hala nola Historia de la Aeronáutica (1946), Introduction to Integral Geometry (1953), Geometrías no euclidianas (1961), Vectores y Tensores con sus aplicaciones (1977) eta Geometría Proyectiva (1966). Zenbait akademiatako kide eta unibertsitatetako doktore izendatu dute, eta sari asko jasotakoa da; 1983an, adibidez, Ikerkuntza Zientifiko eta Teknikoko Asturiasko Printzea saria jaso zuen.
Banteux
Biztanleria
2007an Banteux udalerrian erroldatutako biztanleak 332 ziren. Familiak 121 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 53 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 36 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 12 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 145 etxebizitza zeuden, 128 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 142 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 128 etxebizitza nagusietatik 104 bere jabearen bizilekua ziren, 22 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 17 etxek hiru zituzten, 39 etxek lau zituzten eta 70 etxek bost zituzten. 88 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 62 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 56 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 214 ziren, horien artean 156 aktiboak ziren eta 58 inaktiboak ziren. 156 pertsona aktiboetatik 142 lanean zeuden (78 gizon eta 64 emakume) eta 14 langabezian zeuden (8 gizon eta 6 emakume). 58 pertsona inaktiboetatik 22 erretiraturik zeuden, 17 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Banteux udalerrian 127 unitate fiskal zeuden, 340,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.588 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 15 komertzioetatik, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 finantziazio enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen eta 4 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 margolaria eta 1 higiezinen agentzia.
2000. urtean Banteux udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 594 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Grandes Rios
Grandes Rios Brasilgo udalerri bat da, Paraná estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Kanin
Kanin hitzarekin honakoak izendatzen dira:
Hays konderria (Texas)
Geografia
Hays konderriak 176,099 kilometro koadro ditu. Horietatik 504 ura dira. Beste 175,595 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 89,22 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 157,107 pertsonetatik 147,463 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 55,401 dira. 4,970 beltzak edo afroamerikarrak. 502 amerikar natiboak ziren eta 104 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 1,699 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 226 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 2,143 pertsonek kokatzen zuten.
Paulo Azpiazu
Ibilbidea
Bergarako Osintxu auzoan jaio bazen ere, zazpi urte zituela familia Lizarrerrira joan zen bizitzera. 14 urte zituela hasi zen gorputza lantzen eta ondoren sare sozialetan bideoak erakutsiz famatu egin zen. Gaur egun fitness irakaslea da, eta Getarian bizi da.
2021ean Izeta II.aren harri-jasotze eskolan hasi zen harria altxatzen, eta 2022tik aurrera emaitza bikainak lortu ditu, aipagarriena 2022an lorturiko Euskal Herriko Harri Txikien Txapelketako bigarren postua. Igeldoko harriarekin ere bigarren egin zuen.
2023ko urtarrilean Iraetako Errota Harria lehiaketa irabazi zuen, altxaldien errekorra eginez gainera, eta otsailean Urrezko Harri-jasotze Txapelketa irabazi zuen, nagusitasun handiz.
Herri-kulturan
Bere bideoen ondorioz ezagun egin zen sarean. Rol-jokoetan aritzen den Rolariak taldeak komiki-pertsonaia sortu zuen bere omenez: Makina-maixu.
Chris Hani
Martin Thembisile Hani, ezagunagoa Chris Hani gisa (Cofimvaba, Hegoafrika, 1942 - Boksburg, Hegoafrika, 1993ko apirilaren 10a), hegoafrikar politikari eta ekintzailea izan zen.
Biografia
Hegoafrikako Alderdi Komunistaren idazkari nagusia 1991-1993 bitartean, eta Afrikako Kongresu Nazional (ANC) alderdi abertzalearen adar militarraren (Umkhonto we Sizwe) buruzagia 1987-1991 bitartean.