cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Falun gorria
Jatorria Suediako Dalarna eskualdeko Falun hirian dago. Bertan kobre meatze bat dago eta margoa egiteko tindagaia bertako zepa erabiltzen da. Zepa honetan burdin oxidoa, kobrearen gai elkartuak eta zinka dago gehien bat. Badirudi etxeetako zurezko fatxadak euriaren eta elurraren aurka babesgarri ona dela. XVI. mendetik erabiltzen da margo hau, zurezko fatxadei adreilu itxura emateko asmotan.
Sphenomorphus incognitus
Sphenomorphus incognitus Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Oxford-Cambridge estropada
Historia
Bigarren Mundu Gerra garaian emakumezkoen estropadak ohikoak izan ziren. Estropada hauek Oxford inguruan jokatu izan ziren baina 1952an egitura hidraulikoak eraiki ziren ibaian eta estropada bertan behera gelditu zen. Hamabi urtetako hutsunearen ondoren 1964an berriz antolatu zen estropada eta ordutik aurrera urtero jokatu da. 1966an ordezkoan estropada ere antolatu zen, izan ere unibertsitateetan emakumeen presentzia jadanik handia baitzen. Bigarren ontzi hauen izenak Osiris (Oxford) eta Blondie (Cambridge) dira.
Emakumezkoen estropaden distantzia 2 kilometro ingurukoa izan zen historikoki, baina 2015ean emakumezkoen 70. ekitaldia zela ospatzeko gizonekoen egun eta ibilbide berean jokatu zen estropada, ia 7 kilometrotako distantzian. Arrakasta handia izan zuen eta hurrengo urteetan horrela jarraitzea erabaki zen.
Padiès
Padiès Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Tarn departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Padiès udalerrian erroldatutako biztanleak 192 ziren. Familiak 79 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 27 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Verlincthun
Verlincthun Frantziako udalerria da, Pas-de-Calais departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Padiès
Etxebizitza
2007an 111 etxebizitza zeuden, 79 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 10 hutsik zeuden. 107 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 79 etxebizitza nagusietatik 70 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 4 etxek hiru zituzten, 12 etxek lau zituzten eta 62 etxek bost zituzten. 70 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 38 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 34 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Verlincthun
Biztanleria
2007an Verlincthun udalerrian erroldatutako biztanleak 366 ziren. Familiak 131 ziren, horien artean 26 pertsona bakarrekoak ziren (13 bakarrik bizi ziren gizonak eta 13 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 55 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Padiès
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Verlincthun
Etxebizitza
2007an 188 etxebizitza zeuden, 134 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 49 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 145 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 134 etxebizitza nagusietatik 116 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 6 etxek bi zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 25 etxek lau zituzten eta 89 etxek bost zituzten. 129 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 68 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Padiès
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 100 ziren, horien artean 83 aktiboak ziren eta 17 inaktiboak ziren. 83 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (44 gizon eta 35 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 17 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 5 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Padiès udalerrian 80 unitate fiskal zeuden, 193,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 11.707 euro zen.
Verlincthun
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Padiès
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.
Verlincthun
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 243 ziren, horien artean 188 aktiboak ziren eta 55 inaktiboak ziren. 188 pertsona aktiboetatik 174 lanean zeuden (100 gizon eta 74 emakume) eta 13 langabezian zeuden (6 gizon eta 7 emakume). 55 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 21 ikasten zeuden eta 19 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Padiès
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Padiès udalerrian 30 nekazaritza-ustiategi zeuden, 840 hektarea erabiltzen.
Verlincthun
Diru sarrerak
2009an Verlincthun udalerrian 138 unitate fiskal zeuden, 375,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.241 euro zen.
Padiès
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Verlincthun
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 7 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen eta 2 zerbitzu enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra argiketaria zen.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra arropa denda bat zen.
2000. urtean Verlincthun udalerrian 12 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Oxygène (Part IV)
Oxygène (Part IV) Jean Michel Jarre frantziar musikagilearen abesti bat da. 1976an Oxygène diskoaren barnean kaleratu zuen.
Goiriz (Vilalba)
Santiago de Goiriz, Espainiako Galizia autonomia erkidegoko Vilalba udalerrian dagoen parrokia bat da, Lugoko probintzian. 2017an 646 biztanle zituen.
TBA Dorrea
TBA Dorrea edo TBA Tower (txineraz: Txinako Herri Errepublikako Dongguan hirian eraikitzen dagoen 289 metro eta 68 solairu izango dituen bulego etxe orratza da.
Eraikuntza
Eraikuntza 2008. urtearen hasieran hasi zen, eta 2011an amaitzea espero da. 2009ko abenduaren 4an hiru pertsona hil ziren, dorrearen eraikitze garabietako bat behera erortzean.
Ins
Ins Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Mugakideak
Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Pelton turbina
Pelton turbina Turbomakina-motor bat da, fluxu erradialekoa, sarrera partzialekoa eta akziozkoa. Turbina hidrauliko eraginkorrenetako bat da eta inguruan kuilarak dituen gurpil batez osatua dago, zeintzuek ur-txorrota baten energia eraldatzeko bereziki eginak dauden.
Pelton turbinak emari baxuko jauzi hidraulikoak ustiatzeko diseinatuak daude. Turbina mota honetaz hornituak dauden zentral hidroelektriko gehienek presio-galeria izeneko hodi luze bat dute jariakina altuera handietatik garraiatzeko, batzuetan 1.500 metro baino gehiagotik. Presio-galeria bukaeran urez hornitzen da turbina orratz balbula batzuen bitartez, tobera formadun injektore ere deituak, kuilaran sortzen den fluxuaren abiadura handitzea dutenak helburu.
Funtzionamendua
Injektoreak zuzenean ur-txorrota bidaltzen du gurpilaren inguruan dauden paletara; gurpilaren ardatzaren eta txorrotaren zentroaren arteko distantzia bikoitzari Pelton diametroa deritzo. Urak kuilaren gainean egiten du lan, gurpilari energia transmitituz. Irudian ikusten den bezala, turbinako palak mozketa bat du; txorrotak hor egiten du talka, bitan zatitzen da, eta ondoren palatik ia kontrako noranzkoan ateratzen dira. Baina inoiz ezin dute atera 180º-ko norabidearekin, bestela hurrengo pala joko baitzuen efektua geldiaraziz.
Ur-pala interakzioaren ikerketa analitikoa oso konplexua izan daiteke, pala eta txorrotaren desplazamendu erlatiboa dela eta. Bestalde, Pelton turbinen ikerketa Faubert diametroaren sekzio zilindrikora sinplifikatzen da.
Horrela, ur-masa unitateko sortutako energia kantitatea Euler-en turbomakinen legeak ematen digu:
Lakeview Terrace
Lakeview Terrace, 2008ko Neil LaBute estatubatuarrak zuzendutako thriller film bat da. Samuel L. Jackson, Patrick Wilson eta Kerry Washington aktoreek antzeztu zuten. Izenburua filma girotua dagoen Los Angeles hiriko Lake View Terrace auzunetik datorkio.
Pelton turbina
Funtzionamendua
Pelton turbinaren errotazio-abiadura tangentziala berdina denez Pelton diametroaren puntu guztietan,( gogoan izan abiadura angeluarraren formula u=\omega r ) u_1 eta u_2 abiadurak ere berdinak dira. Orduan, Euler-en formula sinplifikatu daiteke:
Geudertheim
Geudertheim Frantziako udalerria da, Rhin Beherea departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Pelton turbina
Funtzionamendua
Pelton turbina bultzada-turbina mota bat da, eta altuera handiko ur-jauziekin lan egitean eraginkorrena. Ura fluido konprimaezina denez, ia energia erabilgarri guztia turbinaren lehenengo etapan erauzten da. Horregatik, Pelton turbinak gurpil bakarra du, fluido konprimagarriekin lan egiten duten turbinek ez bezala.
Lakeview Terrace
Argumentuak Unlawful Entry (1992) filmakoaren antza du.
Argumentua
AEB, Los Angeles hiria, Chris Mattson (Patrick Wilson) eta Lisa Mattson (Kerry Washington) senar-emazte gazteak Lake View Terrace auzuneko bere ametsetako texean bizitzen jarri dira. Baina lasterrera bere auzolagunetako bat den Abel Turner (Samuel L. Jackson) polizia, aita ezkongabe eta zorrotzak bikotea bertara etortzea ez duela batere gogoko eta haren burua auzoko zaindaritzat duela ohartuko dira. Ustez hasieran ezer bereziagatik ez dela urte duten arren, Abel senar-emazteei jazarpena egiten hasiko da, ta azkenean haren jazarpena bikotea arraza ezberdinekoa izatea ez onartzearen ondoriozko arrazakeriarengatik dela jabetuko dira.
Pelton turbina
Historia
Lester Allan Pelton, asmatzaile estatubatuarra, 20 urterekin Californiara joan zen, non urrearen meategietan lortu zitekeen ustiapenaz jabetu berri ziren. 1853an Camptonville, Nevada City eta Grass Valley-eko meategietara joan zen lanera. Nahiz eta formazio urria eduki, Lester Allan Pelton meatzari azkarra zen, eta hasieran bere garaian mineralen triturazioan eta meategietako airearen ponpaketan erabilitako teknika batzuk ikasi zituen, hala nola, ur-gurpilen mekanismoa eta lurrun-makinena. Momentu hartan Allan Pelon-ek bere mekanismoetan akatsak aurkitu zituen.
Aplikazioak
Tamaina desberdinetako Pelton turbinak daude. Zenbait tonatako turbinak daude bertikalki muntatuak kojinete hidraulikoen gainean zentral hidroelektrikoetan. Pelton turbina txikiagoak, zentimetro gutxi batzuetakoak, etxeko ekipamenduetan erabiltzen dira.
Normalean, ur-jauziaren altuera handitu ahala, emari gutxiago behar da potentzia berdina sortzeko. Energia indarra bider distantzia da, beraz, presio handiago batek indar berdina sor dezake emari gutxiagorekin.
Instalazio bakoitzak du, orduan, bere presio-, abiadura- eta bolumen-konbinazio egokiena funtzionamendu on baterako. Normalean, instalazio txikiek paleta estandarrak erabiltzen dituzte, eta turbina egokitzen dute beraien konbinazioetara. Turbina txikiak gurpil bakoitzeko tobera eta paleta kopuruak aldatuz egokitu daitezke, eta gurpilen diametro ezberdinak aukeratuz. Enkarguzko instalazio handiek tortsio-momentua eta emaria diseinatzen dituzte sorgailu estandar bat abian jartzeko moduan.
Polinyà de Xúquer
Polinyà de Xúquer edo Polinyà de la Ribera Valentziako Erkidegoko udalerria da, Ribera Baixa eskualdean eta Valentziako probintzian kokatua.
Geudertheim
Biztanleria
2007an Geudertheim udalerrian erroldatutako biztanleak 2.287 ziren. Familiak 871 ziren, horien artean 154 pertsona bakarrekoak ziren (77 bakarrik bizi ziren gizonak eta 77 bakarrik bizi ziren emakumeak), 290 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 361 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 66 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Polinyà de Xúquer
2011ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 2.504 biztanle zituen.
Geudertheim
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Polinyà de Xúquer
Historia
2003an udalerri bihurtu arte Benicull de Xúquer Polinyà de Xúquerren barruan egon zen.
Opsariichthys uncirostris
Opsariichthys uncirostris Opsariichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
Barnett Newman
Barnett Newman (New York, 1905eko urtarrilaren 29a - ibidem, 1970eko uztailaren 4a) estatubatuar margolaria izan zen.
Hiroki Nakamura
Hiroki Nakamura (中村 宏紀, 1974ko apirilaren 7a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako JEF United Ichihara.
Pere IV geltokia
Pere IV Bartzelonako tranbiaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Sant Martí barrutian dago.
Barnett Newman
1940ko hamarkadan estilo surrealista erabili zuen eta bere lehen erakusketa 1948an egin zuen. Espresionismo abstraktuaren margolari gisa sailkatuta dago. Normalean, lerro bertikal mehez bereizitako kolore-eremuak margotzen zituen, "zips" izenekoak.
Wages for Housework Movement
Sorrera: 1970eko hamarkada
Soldatak Etxeko Lanentzat Women, the Unions and Work or What Is Not to Be Done lanean aurkeztutako sei eskarietako bat da. Lan hori Jamesek aurkeztu zuen hirugarren Emakumeen Askapenerako Konferentzia Nazionalean (National Women’s Liberation Conference). Jamesek Mariarosa Dalla Costa-rekin batera idatzi zuen The Power of Women and the Subversion of the Community, «etxeko lanen debatea» hasi baitzuen eta emakume mugimenduan klasiko bat bilakatu baitzen; Women, the Unions and Work argitaratu eta gutxira argitaratu zen. Power of Women liburuaren lehen edizioak ez zuen etxeko langileentzako soldaten inguruan hitz egin, baina bai hirugarren edizioak, 1975ean.
Manchesterreko konferentziaren ondoren, Jamesek beste hiruzpalau emakumerekin Power of Women Collective ekimena sortu zuen Londresen eta Bristolen, etxeko langileentzako soldaten aldeko kanpaina egiteko. Soldatak Etxeko Lanentzat Kanpaina (Wages for Housework Campaign) izenarekin berreraiki zen 1975ean, eta Londres, Bristol, Cambridge eta ondoren Manchesterren kokatu zen.
1974an, Soldatak Etxeko Lanentzat Kanpaina Italian hasi zen. Talde askok beren buruari Salario al Lavoro Domestico (Soldatak Etxeko Lanentzat) deitu zioten, eta Italiako hainbat hiritan hasi ziren. Ospatzeko, sortzaileetako batek, Mariarosa Dalla Costa k, «Greba Orokorra» izeneko hitzaldia eman zuen Mestren, Italian. Hitzaldian dio aurretik egin ziren grebak ez zirela orokorrak izan, gizonezko langile gutxi batzuenak baizik. Paduan, Italian, Mariarosa Dalla Costa eta Silvia Federici-k sortutako taldeak, Lotta Feminista-k, Soldatak Etxeko Lanentzat ekimena hartu zuen antolakuntza-eredu gisa.
1974 eta 1976 artean, hiru antolakuntza autonomo sortu ziren Soldatak Etxeko Lanentzat Kanpainaren barruan Erresuma Batuan, Estatu Batuetan eta Kanadan: Lesbianentzako Soldatak (Wages Due Lesbians ingelesez, orain Queer Strike), Prostituten Kolektibo Ingelesa (English Collective of Prostitutes) eta Emakume Beltzak Etxeko Langileentzako Soldaten Alde (Black Women for Wages for Housework), Margaret Prescod-ek elkarlanean fundatua (orain Women of Colour in the Global Women's Strike). Azken talde horrek emakume beltzengan eta hirugarren munduko emakumeengan jarri zuen arreta; era berean, «esklabotzagatik, inperialismoagatik eta neo-kolonialismoarengatik» kalte-ordainak eskatu zituzten. Lesbianentzako Soldatak taldeak etxeko langileentzako soldatez gain, lesbianentzako soldatak ere eskatzen zituen honako hau aldarrikatzeko: «kanpoan uzten zituen eta aurreiritziz beteta zegoen gizartean bizirauteko etxeko lan fisiko eta emozional gehigarria egin beharra lantzat aitortu eta ordaintzea, eta, hala, emakume guztiek botere ekonomikoa izan zezaten, hautu sexuala egin ahal izateko». Lesbianentzako Soldatak taldeak 1974an Seattlen sortutako Ama Lesbianen Defentsa Nazionalerako Funtsa (The Lesbian Mothers’ National Defense Fund) elkartearekin lan egin zuen. Bi elkarteen helburua zen lesbianak zirela esan ostean zaintza lortzeko arazoak zituzten emakumeei laguntzea. 1984an WinVisible (desgaitasun ikusgarri eta ikusezinak dituzten emakumeak) sortu zen Erresuma Batuan, IWFHCren barruko erakunde autonomo gisa.
1975ean, Silvia Federici k New Yorkeko Etxeko Langileentzako Soldaten Batzordea (Wages for housework Committee) izeneko talde bat sortu zuen, eta bulego bat ireki zuen Brooklyn en, New Yorken, 8. kaleko 288 B hizkian. New Yorkeko Etxeko Langileentzako Soldaten Batzordearen aldeko panfletoak banatu zituzten, emakume orori haiengana batzeko eskatzen zietenak, haien egoera zibila, orientazio sexuala, haur-kopurua edo lanbidea gorabehera. 1975ean, Federicik Soldatak etxeko lanen aurka argitaratu zuen (ingelesez, Wages Against Housework).
Etxeko Langileentzako Soldatak taldearen ikuspuntuarekin bat zetozen gizonek beren erakunde propioa sortu zuten 70eko hamarkada erdialdean. Ordainketa-eguneko gizonen sarea (Payday men's network) du izena, eta gertutik aritu da lanean IWFHCrekin eta bereziki Londresko eta Filadelfiako Emakumeen Nazioarteko Grebarekin; gainera, aktiboa da hainbat herrialdetan kontzientzia-eragozle eta disidenterekin. 1977an, New Yorken Emakume Beltzak Etxeko Langileentzako Soldaten Alde taldea sortu eta bi urtera, banaketa bat gertatu zen. Silvia Federicik New Yorken sortu zuen Etxeko Langileentzako Soldatak erakundeko kide guztiak zuriak ziren; uko egin zioten emakume beltzen taldearekin lan egiteari eta banaketa gertatu zen. Italiako Paduako taldeak, Federicirekin harreman estua zuen Dalla Costa baitzuen buru, IWFCHtik alde egin zuen, eta, handik gutxira, desegin egin zen. Dalla Costak 70eko hamarkadako Italiako errepresio politikoari leporatzen dio Italiako Etxeko Langileentzako Soldatak taldeak desegin izana. Arrazoia dena dela ere, errealitatea da 70eko hamarkadaren amaiera aldera hasi zirela Italiako Etxeko Langileentzako Soldaten kanpainak urritzen.
IWFCHk hasieratik izan zuen ikuspuntu antimilitarista eta antibelikoa, eta funtsei eskatu zieten aurrekontu militarrak erabiltzeko ordaindu gabeko zaintza-lanak ordaintzeko. Ingalaterran, erakundea beste mugimendu batzuen parte ere izan zen: emakumeen Greenham Common eko arma nuklearren aurkako mugimenduaren parte eta Hinkleyko erreaktore nuklear berri bat eraikitzearen aurkako mugmenduaren parte (Refusing Nuclear Housework liburuaren argitalpena).
Estatu Batuetako PROStitutak Kolektiboa (US PROS) New Yorken sortu zen 1982an, eta San Frantziskora eta Los Angelesera hedatu zen ondoren. Lan sexuala kriminalizatzeari uzteko eta baliabideak izateko egiten zuten kanpaina, emakume, haur eta gizonak prostituziora jotzera behartuta egon ez zitezen. Ruth Todasco-k, Tulsan Etxeko Langileentzako Soldaten Kanpaina hasi zuen emakumeak, Emakume Txarrik Ez, Lege Txarrak Soilik Koalizioa (No Bad Women, Just Bad Laws Coalition) sortu zuen gero, lan sexuala kriminalizatzeari uztea helburu zuen elkartea.
1980ko eta 1990eko hamarkadak
80ko eta 90eko urteetan, IWFHCk, munduko hegoaldeko zein iparraldeko zenbait herrialderen izenean, ordaindu gabeko lana salatu zuen Emakumeei buruzko Nazio Batuen Konferentzietan. Ahaleginak arrakastatsuak izan ziren, NBEaren ebazpen bide-urratzaile bat lortu baitzuten, zeinak aitortzen zuen emakumeek etxean, landan eta komunitatean ordaindu gabeko zaintza-lana egiten zutela. Horretaz gain, diru-sarrera txikiko komunitateek zein komunitate arrazializatuek pairatzen zituzten ingurumen-arrazakeria azpimarratu zuten; eta horrela, munduko hegoaldean eta iparraldean militarrek eta multinazionalek eragindako kutsadurari eta suntsipenari aurre egiteko mugimenduak zuzentzen zituzten emakumeak biltzea ere lortu zuten.
IWFHCk 1999an mundu-mailako emakumeen grebara deitu zuen, emakume irlandarrek greba nazionala egiteko babesa eskatu baitzieten, horrela, milurteko lehenengo Emakumeen Nazioarteko Eguna ospatzeko. IWFHC, 2000ko martxoaren 8tik, entzutetsuagoa bihurtu da Emakumeen Mundu Greba (Global Women's Strike, GWS) izenpean; Londresen (Ingalaterra) dagoen Crossroads Women’s Centre etxeak koordinatzen du. GWSren koordinazioak Indian, Irlandan, Perun, Thailandian, Trinidaden eta Tobagon ere egiten dira; era berean, gertuko lankidetza lanetan dabil beste hainbat herrialderekin, Haitirekin, adibidez.
Etxeko Langileentzako Soldaten kanpainak Emakumeen Mundu Grebarako deialdia egin zuen 2000ko martxoaren 8an; eskaeretako bat, besteak beste, hau izan zen: «soldataren, pentsioaren, lurraren eta beste baliabide batzuen bidez zaintza-lan oro ordaintzea». Protestan 60 herrialde baino gehiagotako emakumeek parte hartu zuten. GWSren sareak, 2000. urtetik aurrera emakumeen eta zaintzaileen bizi-soldata aldarrikatzen jarraitzeaz gain, kanpainak bideratu edota beste kanpainekin bat egin du auzi ugari lantzeko: soldata-berdintasuna, emakumeen aurkako indarkeria, sexu-langileen eskubideak, etab.
Geudertheim
Etxebizitza
2007an 885 etxebizitza zeuden, 872 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 12 hutsik zeuden. 746 etxeak ziren eta 139 apartamentuak ziren. 872 etxebizitza nagusietatik 710 bere jabearen bizilekua ziren, 134 alokairuan okupaturik zeuden eta 28 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 39 etxek bi zituzten, 129 etxek hiru zituzten, 163 etxek lau zituzten eta 538 etxek bost zituzten. 743 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 296 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 502 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Wages for Housework Movement
2000ko eta 2010eko hamarkadak
Etxeko Langileentzako Soldaten Kanpainiako fundatzaileetako bat izan zen Selma Jamesek, beste GWSko kide batzuekin batera, GNDE plataformaren txostenean lagundu zuen; izan ere, txosten horrek gomendio politiko gisa proposatzen du «zaintza-irabaziak finantzatzea, ordaindu gabeko jarduerak konpentsatzeko, izan pertsona-, hiri-, zein natura-zaintza». Txosten horretan, «etxeko langileentzako soldatak» terminoa ordezkatu egin zuten «zaintzagatiko irabazia» terminoa erabilita, azken hori zabalagoa baitzen; termino horrek bere baitan hartzen omen ditu ezinbestekoak diren eta ordaintzen ez diren edo gutxi ordaintzen diren zaintza-lanak, pertsona-zaintza, planeta-zaintza edo bizi-zaintza, esaterako. 2020ko apirilaren 9an COVID-19ak eragindako pandemia-egoeraren eta larrialdi-klimatikoaren ondorioz, Emakumeen Mundu Greba eta GWSko Emakume Arrazializatuak (Women of Colour) sareek gobernuei zuzendutako gutun ireki bat argitaratu zuten, «zaintzagatiko irabazi» deialdia hedatzeko.
2020ko abenduan, Nadia Oleszczuk-ek, 2020ko urria eta azaroa bitartean egon ziren poloniar protestaldietan osatu zen Aholkularitza Batzordeko kideak, adierazi zuen bazitekeela Batzordeak bere lege-eskaeren artean etxeko langileentzako soldata ere barne hartzea.
Emakumeen Mundu Grebarekin duen lotura
IWFHCk eta Emakumeen Mundu Grebak 1974an osatutako erakunde autonomoen eta haien kanpainen emaitza kolektibo gisa aurkezten dituzte euren buruak. Kanpaina horien helburuen artean honako hauek daude: pobreziarekin, gizarte-laguntzen murrizketekin, atxiloketekin eta deportazioekin amaitzea; amentzako eta beste zaintzaile batzuentzako gutxieneko soldatak aldarrikatzea; etxeko langileen eskubideak defendatzea; bidezko soldatak; bortxaketa zein etxeko indarkeriaren biktima izan direnentzat justizia eskatzea; arrazakeriari, ezgaitasuna duten pertsonenganako arrazakeriari, queer pertsonenganako bereizkeriari eta transfobiari aurre egitea; sexu-lana despenalizatzea; estatuak umeak amengandik bereizi ez ditzan lortzea; apartheidari, gerrari, genozidioari, okupazio militarrari eta lurzoru korporatiboen metatzeari aurre egitea; giza-eskubideen defendatzaileak eta refusenikak edo judu sobietarrak babestea; eta heriotza zigorrarekin eta konfinamendu bakartuarekin amaitzea. Horiek guztiak justizia eta biziraupen klimatikoaren aurka ari dira borrokan. Antiarrazismoaz eta antidiskriminazioaz gain, emakumeek elkarrekin eurentzat eta besteentzat egiten duten justizia-lana deskribatzea da haien kanpainaren erdigunea.
Eztabaidak
Kritikariek argudiatzen dute etxeko langileentzako soldatak emateak aurrerago genero rol zehatzak sendotu eta instituzionalizatuko lituzkeela, etxeko lanei eta are gehiago zaintza lanei dagokienez. Etxeko langileentzako soldatak ordaindu beharrean, eztabaidatzen dute helburuak behar lukeela soldata horiengandik eta iraingarri eta menpekoa den «etxekoandre» roletik askatzea. Kritikariek gaineratzen dutenez, feministen helburua izan beharko litzateke emakumeen soldatapeko lan-aukerak areagotzea, soldata-berdintasuna aldarrikatzea eta ordaindu gabeko etxeko lanen banaketa bidezkoago bat bultzatzea. Etxeko langileentzako soldaten defendatzaileek aukera- eta soldata-berdintasuna ere babesten dituzte. Hala ere, eztabaidatzen dute lan-merkatuan sartzeak ez duela esan nahi emakumeek etxean duten rola aldatzen denik, ez ordaindu gabeko zaintza-lanen banaketa bidezkoago bat eragiten. Izan ere, gehienetan, ordaindutako lanetan hasi diren emakumeek «lanaldi bikoitza» egin behar izaten dute: lehenengoa, lan-merkatuan ordaindutako lanean, eta, bigarrena, ordaindu gabeko etxeko lanean. Kalkulu global baten arabera, emakumeek eguneko lau ordu eta erdi ematen dituzte ordaindu gabeko lanetan. Hori gizonek batez beste egiten dutenaren bikoitza da.
Beste kritikari batzuk kezkatuta daude, etxeko langileentzako soldatak emateak gizakion maitasun- eta zaintza-harreman intimoak merkantilizatuko lituzkeela eta horiek harreman kapitalistetan subsumituko lituzkeela. Hala ere, etxeko langileentzako soldaten defendatzaileek proposamen horren «ikuspegi murriztaileari» kontra egiten diote. Esaterako, Silvia Federiciren esanetan, etxeko langileentzako soldaten eskaria ez da bakarrik ordaindu gabeko lanen ordainsariari edo emakumeen finantza-ahalduntze eta burujabetasunari buruzkoa. Aitzitik, perspektiba politiko bat eta estrategia iraultzaile bat ere bada, itzalpean dauden lanak ikusgai egiteko, (gehienetan) emakumeek egiten dituzten ordaindu gabeko lan horietan kapitalismoak duen egiturazko dependentzia desmitifikatzeko eta eteteko, eta kapitalak emakumeentzako asmatu duen «etxekoandrearen» ustezko rol sozial eta naturala iraultzeko.
Geudertheim
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Wages for Housework Movement
Eztabaidak
Etxeko langileentzako soldatak ordaintzeko kapitala ere beharko litzateke, gaur egun hein handi batean emakumeek egiten dituzten ordaindu gabeko zaintza-lanen kopuru handiak ordaintzeko. Oxfam-en txosten baten eta Emakumeen Politika Ikerketarako Institutuaren (Institute for Women's Policy Research) arabera, ordaindu gabeko zaintza-lanen diru-balioa urteko ia 11 bilioi dolarrekoa dela kalkulatzen da. Horrek esan nahi du ekonomia kapitalistak ikaragarrizko dirulaguntza eman beharko lukeela, eta hori ordaintzeak gaur egungo sistema ez errentagarri bihurtuko luke, eta harreman sozialak ere irauliko lirateke.
Geudertheim
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.586 ziren, horien artean 1.232 aktiboak ziren eta 354 inaktiboak ziren. 1.232 pertsona aktiboetatik 1.151 lanean zeuden (612 gizon eta 539 emakume) eta 82 langabezian zeuden (31 gizon eta 51 emakume). 354 pertsona inaktiboetatik 158 erretiraturik zeuden, 108 ikasten zeuden eta 88 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Wages for Housework Movement
Eztabaidak
Horrelako diru-aurreikuspenak ordaindu gabeko lanaren eskala frogatzeko erabiltzen dira, ordaindutako lan ikusgarriagoaren aldean. Hala ere, etxeko langileentzako soldaten defendatzaileek ez dute ordaindu gabeko zaintza-lanen merkantilizazioaren eta komertzializazioaren alde egiten. Horren ordez, egitasmo horietarako finantzaketa publikoa sustatu dute, gizartearentzat eta ekonomiarentzat ezinbestekoak diren zaintza-lanei balioa eman eta aitortzeko. Feminista aditu batzuek komunen politikan oinarritutako zaintza eta prestaketa basikoen sistema bat eskatu dute, merkatu eta estatutik kanpo funtzionatzen duena, dagoeneko existitzen diren komunen politiken babeserako, bereziki munduko hegoaldeko komunitateetan.
Lehen influentziak
Zenbait feminista aitzindarik emakumeen independentzia ekonomikoaren eta emakumeen etxekoandre rolaren arteko harremana landu zuten. 1898an Charlotte Perkins Gilman-ek Emakumeak eta Ekonomia (Women and Economics) argitaratu zuen. Liburuak etxeko lan ordainduen alde egin zuen IWFHC hasi baino 74 urte lehenago, eta emakumeek etxean duten definizioa zabaltzea argudiatu zuen. Gilmanek baieztatzen duenez, «emazteek, etxeko zerbitzuen langile direnez, sukaldarien, etxeko langileen, umezainen, jostunen edo giltzazainen soldatak jasotzeko eskubidea dute» eta emakumeak independentzia ekonomikoz hornitzea haien askapenaren gakoa da. Alva Myrdal feminista suediarrak estatuak babestutako ume- eta etxe- zaintza aldarrikatu zituen, amen lan-zama arintzea helburu. Simone de Beauvoir-en Bigarren Sexua (Le Deuxième Sexe) liburuan, de Beauvoirrek baieztatzen du emakumeek ezin dutela transzendentziarik aurkitu ordaindu gabeko lanetan. Ideia hori Betty Friedan-en Feminitatearen Mistika (The Feminine Mystique) liburuan islatzen da, azaltzen baitu emakumeak ezin senti daitezkeela asebete etxean. Feminitatearen Mistika liburuak bigarren olatuko feministen helburu asko finkatu zituen, eta ukaezina da Etxeko Langileentzako Soldaten Kanpainaren eta Friedanen lanaren arteko lotura.
Heteromirafra ruddi
Heteromirafra ruddi Heteromirafra generoko animalia da. Hegaztien barruko Alaudidae familian sailkatua dago.
Wages for Housework Movement
Lehen influentziak
1965ean Alison Ravetz-ek Teknologia Modernoa eta Antzinako Lanbide bat: Etxeko Lanak Gaur Egungo Gizartean (Modern Technology and an Ancient Occupation: Housework in Present-Day Society) argitaratu zuen. Bertan, industria-iraultza eta gero etxeko lanak emakumeen eginkizuna izatea kritikatzen du. Ideia hau da: etxeko lanek gero eta lan gutxiago ematen dutenez, lehen baino are gutxiago asebetetzen dute. Horrek Alva Myrdalek erabilitako argudioaren antza du.
Agian gaur egungo Etxeko Langileentzako Soldaten Kanpainiaren influentzia garrantzitsuena Eleanor Rathbone-n lana izan zen. Rathbone parlamentuko kide feminista independenteak urteak eman zituen amek, umeak hazteaz eta hezteaz arduratzeagatik, irabazi independenteak jaso zitzaten kanpaina egiten. Rathbonek hori funtsezkoa ikusi zuen amen eta umeen pobreziarekin eta gizonezkoen soldatekiko duten dependentziarekin amaitzeko. Bere iritzia 1924ko Desjabetutako Familia (The Disinherited Family) argitalpenean aurkeztu zuen (1986an berriro argitaratu zuen Falling Wall Pressek). Parlamentuan bertan eta kanpoan 25 urtean zehar egindako kanpainari esker Erresuma Batuko ama guztientzat familia-dirulaguntza lortu zuen, eta 1945eko ongizate-estatuko lehenengo neurria izan zen.
Geudertheim
Diru sarrerak
2009an Geudertheim udalerrian 899 unitate fiskal zeuden, 2.346,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.086 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 85 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 3 janari enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 10 eraikuntza enpresak ziren, 22 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 5 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 7 administrazio publikoko enpresak ziren eta 9 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Saligny (Yonne)
Saligny Frantziako udalerria da, Yonne departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saligny udalerrian erroldatutako biztanleak 666 ziren. Familiak 256 ziren, horien artean 48 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 36 bakarrik bizi ziren emakumeak), 88 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 104 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 16 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 444 ziren, horien artean 321 aktiboak ziren eta 123 inaktiboak ziren. 321 pertsona aktiboetatik 295 lanean zeuden (160 gizon eta 135 emakume) eta 26 langabezian zeuden (10 gizon eta 16 emakume). 123 pertsona inaktiboetatik 59 erretiraturik zeuden, 31 ikasten zeuden eta 33 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saligny udalerrian 259 unitate fiskal zeuden, 716 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.722 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 31 komertzioetatik, 3 janari enpresak ziren, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 7 eraikuntza enpresak ziren, 7 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 3 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Geudertheim
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 25 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 banku bulegoa, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 3 igeltseroak, 2 zurginak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 3 ile apaindegiak, 4 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 2 apaindegiak.
2009an zeuden 8 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 arropa denda zen, 1 lur eta paretak apaintzeko denda zen eta 1 bitxi-denda zen.
2000. urtean Geudertheim udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saligny (Yonne)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 10 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 2 iturginak, 2 argiketariak, 1 eraikuntza enpresa, 2 ile apaindegiak eta 1 apaindegia.
2000. urtean Saligny udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Haboudange
Haboudange Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Haboudange udalerrian erroldatutako biztanleak 265 ziren. Familiak 88 ziren, horien artean 20 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 32 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 32 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Apold-Fleisner labea
Apold-Fleisner labea Sociedad Franco-Belga metalurgian zegoen labe-industriala da, Ortuella udalerrian. Gaur egun udal bulegoak ditu barnean.
Haboudange
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Apold-Fleisner labea
2008ko otsailaren 1ean, Eusko Jaurlaritzak monumentu izendatu zuen, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Deskribapena
Bi albo-egitura bikiz eta erdiko egitura batez osatuta dago eraikina. Labeak albo-egituretan daude, eta erdiko eraikin-gorputza eraikuntza-juntura batez dago erantsia bi albo-egiturei.
Haboudange
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Apold-Fleisner labea
Deskribapena
Labeen egiturek baino portiko bat gehiago du erdiko eraikuntza-gorputzak. Eraikinaren atzeko aldean dago portiko irtena, eta albo-egituretakoek baino altura bat gutxiago du.
Haboudange
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 139 ziren, horien artean 96 aktiboak ziren eta 43 inaktiboak ziren. 96 pertsona aktiboetatik 88 lanean zeuden (51 gizon eta 37 emakume) eta 8 langabezian zeuden (3 gizon eta 5 emakume). 43 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 24 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Haboudange udalerrian 85 unitate fiskal zeuden, 239 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 13.169 euro zen.
Apold-Fleisner labea
Deskribapena
Aurrez adierazitakoaz gain, hormigoizko euste-horma bat dago mendi-hegal guztian zehar, egiturako gorputzen multzoaren atzean. Labeetan minerala kargatzeko garabiaren berme-gune zen horma hori.
Haboudange
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
Itapeva (São Paulo)
Itapeva Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Thomas Browne
Thomas Browne (Londres, 1605eko urriaren 19a - Norwich, 1682ko urriaren 19a) ingeles sendagile eta polimata izan zen.
Haboudange
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Rosenblattichthys alatus
Rosenblattichthys alatus Rosenblattichthys generoko animalia da. Arrainen barruko Scopelarchidae familian sailkatzen da.
Thomas Browne
Oxford Unibertsitatean ikasi zuen eta ondoren Medikunta ikasi zuen Padua, Paris eta Leiden Unibertsitateetan. 1637an Norwichen kokatu zen eta han medikuntza praktikatu zuen hil arte.
Apold-Fleisner labea
Deskribapena
Lurzoruarekiko sestra-oina +50,00 kotan dago, eta aldaera txikia du kota horrek, ezarpenaren luzera guztian.
Thomas Browne
Bere idazkiek hainbat gai jorratu zituzten, hala nola zientzia, medikuntza, erlijioa eta esoterismoa. Mundu naturalarekiko jakin-mina agertu zuen, Francis Baconen iraultza zientifikoaren eraginez eta iturri klasiko eta biblikoek eraginda.
Apold-Fleisner labea
Deskribapena
Eraikinaren erdiko gorputzak hiru solairu ditu. Lehen solairua +54,75 kotan dago. Erdiko gorputz horretako bigarren solairua +60,15 kotan dago (lehen solairuarekiko altuera librea 5,20 metrokoa da, lauza kontatu gabe). Estalkiko terrazari dagokio hirugarren solairua eta +65,20 kotan dago (bigarren solairuarekiko altuera librea 4,85 metrokoa da, lauza kontatu gabe). Hiru solairuek 1,50 metroko hegalkinak dituzte, eraikinaren fatxada nagusiarekiko.
Eraikiaren bi albo-egiturek jasotzen dituzte labeak, eta solairu karratuen gainean daude eraikita, hormigoizko lau pilare handien gainean. Egituren barruan, eremu hutsak daude altuera osoan, eta bitan banatzen dira, barne-itxitura baten bidez. Kanpoaldeko ertzean, hiru pasabide edo perimetro-hegal dituzte; hormigoizkoak dira eta modu erregularrean daude jarriak, altuera-kota hauetan: +53,05; +58,25; +61,65. Eraikinaren fatxada nagusian +53,05 kotan dauden bi hegalkinak eraitsita daude, zati batean.
Hegalkin guztiak hormigoizko lauzez eginak dira, eta 10 eta 14 zentimetro bitarteko lodiera dute, 1,50 metroko luzeran. Hegalkin horietan oinezkoak ibiltzen ziren, metalezko barandez babestuak.
Garai batean, metalezko eskailerak zeuden kanpoko aldean, solairutik solairura ibili eta plataformetara joateko. Egun ez daude metalezko elementu horiek.
Labearen instalazioaren metalezko zatiak eta aire beroa sortzeko sistema deseginda daude.
Egiturazko altzairuaren oxidazioa dela-eta, egitura osoa zenbait patologiez erasanda dago; izan ere, hormigoiaren iragazkortasun handiak eta egiturazko elementu batzuen estaldura eskasek horretarako bide ematen dute. Hala ere, egungo euste-ahalmenari dagokion erresistentzia bereizgarria 340 kg/cm2 ingurukoa da, eta, beraz, EHE arauak eskatutako mailak betetzen ditu.
Industria-eraikin bat dugu Ortuellako Apold-Fleisner labea, eta bere arkitektura-forma bat dator zuen egiteko nagusiarekin: burdin oxidozko karbonatoa erretzea, lege hobeko minerala egiteko.
Lan hori egiteko, Apold-Fleisner errekuntza-labeak minerala eraldatzen du 700/800 °C-ko aire beroa erabiliz. Aire hori altuera erdian sartzen da, haize-makinen bidez.
Instalazio horiez gain, fuelaren errekuntzako airea sortzeko kanpo-ganberako instalazioak aipatu behar dira, bi haizagailu erabiltzen zituztenak. Haizagailu horiek 28 zpko potentziadun motorrak zituzten. Fuela ganberaren barruan mugitzeko ponpa bat erabiltzen zen, 0,5 zpko potentziadun motorraz eragindakoa.
Erregaiaren hornidura egiteko, biltegiratzeko eta ponpaketa-lanak egiteko instalazio bat zegoen, 60 metro kubikoko edukiera zuten metalezko bi tankez osatua.
375 kilowatteko transformazio-zentrotik (3.000/220 Wko transformazio-erlaziokoa) hornitutako energiaren bidez eragiten zen sistema elektriko guztia.
Produkzio-sistema berriak labe zaharren bilakaera erakusten zuten. Egiteko modua, oinarrian, berdina bada ere, instalazioaren kokapena oso bestelakoa da: hormigoizko egitura gotor batean jarritako bi labe dira instalazioaren oinarri; Cadegal auzotik Ortuellara daraman mendi-mazelaren zabalgune batean daude.
Bestalde, sistema berriak aukera ematen du mineralaren tratamendua egiteko, karga erregaiaz nahastuta sartu beharrik gabe, eta, horrela, labeak errendimendua handitzen da.
Industria-arkitektura hori lur-eremu horretan ezarrita, labe tradizionalen kokapena errepikatu egiten da, baina hormigoi armatuzko egitura moderno baten barruan; hori guztia, metalezko azpiegitura batez laguntzen da. Azken azpiegitura hori beharrezkoa zen karga-sistema berrirako, plataformen arteko barne-komunikazioak egiteko eta beroa sortzeko sistema berrirako.
Meatze-sistemaren baitan, minerala erauzteko jarduerez gain, aipatzekoak dira garraio-lanetarako elementuak —trenbidea, plano inklinatuak eta ontziratzeko tokiak—, materialak garbitzeko guneak eta errekuntzarako labeak.
Ildo horretatik, eta sistema horren baitan, Apold-Fleisner labearen ondoan, mendebaldeko fatxadan, Sociedad Franco-Belga izenekoaren plano inklinatuko amai-gunea zegoen. Plano horren trazadura mendi-hegaletik ikus daiteke.
Labetik gertu, ekialdeko fatxadaren aurrean, Jacoboren plano inklinatuaren amai-gunea zegoen. Cadegal eta Granada auzoak lotzen zituen plano inklinatu horrek.
Minerala garbitzeko guneei dagokienez, Caviako garbigunea da Apold-Fleisner labetik gertuen dagoena, hura kokatzen den mendi-hegal berean baitago, ekialderantz, +105,00 kotaren inguruan.
Egun, garbigunea zen lekuan harrizko hormak ikusten dira, mendi-hegalaren erdian. Hormak harlandu nahiko handiz eginak daude, eta bertan ikusten dira minerala pasatzeko egindako zuloak.
Meatze-ustiapenerako multzo baten zatia dugu eraikina, berezitasun arkitektoniko handikoa. Hala ere, eraikinak baditu zenbait balio psikologiko, gizarte- eta industria-memoriari lotutako elementua den aldetik. Horiek horrela, aztertutako elementuak, balio morfologikoak eta tipologikoak izateaz gain, badu balio historiko bat, babestu eta iraunarazi beharrekoa.
2011 berregin ziren labeak Ramón Garitano arkitektoaren eskutik, trebakuntza-gelak, audiobisual gela eta kafetegia gehitzen. Birgaitze lanek AR&PA saria lortu zuten 2012 eta 2013an COAVN sarien birgaitze eta berriztapen accesit irabazi zuten.
Odei Antxustegi-Etxearte
Odei Antxustegi-Etxearte i Atienza, ezagunagoa Odei A.-Etxearte izengoitiaz, (Santa Coloma de Gramenet, Katalunia, 1982) kataluniar kazetaria eta idazlea da.
Bizitza
1982an sortu zen Santa Coloma de Grameneten. Aita euskalduna zuen; ama, berriz, katalana. Jon Todor Antxustegi-Etxearte Burgoa eskola maisuaren alaba da.
Humanitate eta Kazetaritzan lizentziaduna da Pompeu Fabra Unibertsitatean. Fòrum Grama aldizkarian, El Punt eta El Punt Avui hedabideekin kolaboratu izan du. Horrez gain, VilaWeb informazio atarian idazten du.
Europako Sari Nagusia
Europako Sari Nagusia 2016tik Azerbaijango Baku Street Circuitean ospatzen den 1 Formulako lasterketa da.
Beste bost zirkuitutan ere lehiatu da lasterketa hau: Nürburgringen 12, Valentzian 5, Brands Hatchen eta Jerezen 2 eta Doningtonen 1.
1957ko Eurovision Abesti Lehiaketa
1957ko Eurovision Abesti Lehiaketa urtero ospatzen den Eurovision Abesti Lehiaketaren bigarren edizioa izan zen. Frankfurt am Maineko Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks aretoan ospatu zen, Mendebaldeko Alemanian, martxoaren 3an. Aurkezlea Anaid Iplicjian izan zen.
Garailea Corry Brokken nederlandarra izan zen, "Net als toen" kantuarekin. Hamar herrialdek hartu zuten parte, lehen edizioan baina hiru gehiagok: Austria, Danimarka eta Erresuma Batuak egin zuten lehen agerraldia.
Terrakota kolore
Terrakota gorriaren ñabardura den kolorea da, laranja eta marroiaren artekoa. Jatorria eraikuntza eta dekorazioko terrakota materialean du, lur egosian alegia, buztinaren antzekoa.
Sphenomorphus ishaki
Sphenomorphus ishaki Sphenomorphus generoko animalia da. Narrastien barruko Scincidae familian sailkatuta dago.
Roberto Blanco (futbolaria)
Roberto Blanco (1980ko apirilaren 17a - ) Paraguaiko futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako JEF United Ichihara.
SARS-CoV-2
SARS-CoV-2 birusa edo Wuhango koronabirusa 2019ko abenduan lehenengo aldiz aurkitutako koronabirus bat da. COVID-19 gaixotasuna eragiten du gizakiengan (Wuhango gripea, Wuhango itsaski azokako pneumonia birusa edo Wuhango pneumonia ere deitu izan da, Txinako Wuhan hirian aurkitu baitzen lehen aldiz). Zentzu positiboko base-pare bakarreko RNA birus bat da. 2019-2020ko koronabirusak sortutako pneumonia epidemiaren ostean bere genoma osoa sekuentziatu zen.
Jatorria ez dago argi, baina baliteke beste animalia batetik pasa izana gizaki batengana. Hasieran animalietatik gizakietara salto egin bazuen ere, 2020ko urtarrilaren 20an Guangdongen lehen gizaki-gizaki kutsatzea aurkitu zen.
Jatorria
2020ko urtarrilaren 22an, Journal of Medical Virology aldizkariak birusaren azterketa genomikoaren berri eman zuen txostena plazaratu zuen, zeinak Wuhango ingurumariko sugeak ezarri zituen birusaren jatorritzat. Alabaina, ikerketa gehiago behar dira ondorio horren zuzentasuna ziurtatzeko. Urte bereko urtarrilaren 26an, beste jatorri posible bat aztertzeko ikerketa bat martxan jarri zen; ikertalde honek birusaren jatorria saguzar-zopa bat dela frogatzea zuen xede, zopa hori ohikoa da Wuhan inguruan. Baliteke saguzarrak bezalako animalia basatiak birusaren lehen kutsatzaileak izatea. Beste aditu batzuk birkonbinazio homologo batek SARS CoVZC45 eta CoVZXC21 motako birus bat Beta-CoV ezezagun baten RBDarekin nahasi zituela diote.