cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Season of the Witch (2011ko filma)
Season of the Witch (euskaraz Sorgin Sasoia) 2011ko Dominic Sena estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako fantasiazko abentura film bat da. Nicolas Cage, Ron Perlman, Robert Sheehan, Claire Foy, Stephen Campbell Moore, Stephen Graham, Ulrich Thomsen eta Christopher Lee aktoreek antzeztu zuten.
Austria, Hungaria eta Kroazian filmatu zen.
Argumentua
XIV. mendea, Behmen von Bleibruck (Nicolas Cage) eta Felson (Ron Perlman) urte luzez Gurutzadetan Eliza Katolikoaren interesak defendatuz borrokatu diren Teutoi Ordenako bi gerlari dira. Behin, Esmirna hiriaz bereganatu eta gerraren basakeriez nazkatuta, biek Teutoi Ordena laga eta sorterrira itzultzea erabaki dute.
Estiriara iritsi bezain laister, izurriak ezagutzen zuten mundua suntsitu duela jabetuko dira. Marburgo hirian, jateko bila dabiltzala, D'Ambroise (Christopher Lee) kardinalak jauregian aurkez daitezen deituko ditu, beren ustekabeko itzulera dela eta, azalpen eske.
Kardinalak Behmen eta Felson beren deserzioarengatik bizialdi guztirako espetxeratzeko mehatxatuko ditu, zigorra bete ez dadin, trukean eginkizun arriskutsu bat burutu dezaten aginduko die. Jauregiaren ziegan hirira izurria ekarri eta sorgin izatea egozten zaion Anna (Claire Foy) izeneko neska gazte bat dago, hura urrutiko Severac monasteriora eramatea, bertan epaitu dezaten. Misio beldurgarri eta oztopoz beteriko honetan Hogomar iruzurgilea (Stephen Graham), Kay (Robert Sheehan) zaldun izan nahi duen mutil gazte urduria, Aita Debelzaq (Stephen Campbell Moore) eta Johann Eackhart (Ulrich Thomsen) zalduna bidailagun izango dituzte.
Sujetoenea
Sujetoenea Gipuzkoako Goierri eskualdeko Ordizia udalerrian dagoen eraikina da. Hain zuzen ere, Ordiziako Alde Zaharran dago, Ordiziako plaza nagusiaren hegoaldean, Ordiziako udaletxea eta Abaria jauregiaren artean.
Historia
1740ean eraiki zen. Bere izen bitxia, On Manuel Vicente de Murgutio y Gaitan de Aialaren arabera, antzina bertan bizi izan zen eta "Sujeto" ezizena zuen ostalariari zor dio. Aurretik, eraikinak Arimen Ostatua izena zuen.
Eraikina postetxea izan zen, hain zuzen ere, Espainiako Erresuma osoko udalerrietan hedatu ziren garaian. Gerora, jada 1805. urtealdera, garai bateko diligentzia edo zalgurdien geltokia ere izan zen.
Gaur egun, eraikinaren azpikaldean estankoa dago.
Eraikina
Nahiz eta berez etxe noblea ez izan, bere itxura eta eraikin historikoa denez, herriguneko eraikin nabarmenen artean dago, batez ere, bere atari nagusiko goialdea apaintzen duten margoak direla eta, zoritxarrez, margo hauek denboraren iragatea eta higaduraren ondorioz ezabatzen ari dira.
Lekeitio
Lekeitio Bizkaiko kostaldeko udalerri bat da, Lea-Artibai eskualdean, Bilbotik 56 kilometrora eta Donostiatik 72ra. Ekialdean 12 kilometrora, Ondarroa du: harekin harreman gorabeheratsua izan du historian. an, 0 biztanle zituen. Arrantza portu garrantzitsua du, eta gune turistiko nabaria da.
Etimologia
Izena, dirudienez, «Lea gaineko tokia» esan nahi duen legoitio hitzaren deformazioa da. Dena den, beste teoria batek dio Lea-kai-tio («Lea inguruko kaia») hitzetik datorrela.
Ingurune naturala eta klima
Otoio eta Lumentza mendiek inguratzen dute, eta Lea ibaiak zeharkatzen du. Izan ere, Mendexa eta Lekeitio artean itsasoratzen da erreka hori, eskualdeari izenaren erdia ematen diona. Herria badia txiki baten mendebaldean dago, itsasotik nolabaiteko babesa lortzen duela. Badia horren erdian Garraitz edo San Nikolas uhartea dago, udalerriko zati ere badena. Isuntza hondartza udalerriaren erdigunean dago.
Lekeitioko klima itsasoak baldintzatzen du. Udak epelak izaten dira, eta muturreko tenperaturak bakanak, itsasoak klima erregulatu egiten duelako. Neguan tenperatura minimoak ez dira normalean 0 °C-tik behera joaten.
Antzinaroa
Lekeitio gaur egun den gunean aspaldikoa da gizakiaren presentzia. Telesforo Aranzadik eta Jose Migel Barandiaranek Lumentzako kobazuloan aurkitutako aztarnen arabera, Goi Paleolitotik zetozen gizakiak bizi izan ziren Lekeition. Horrez gain, hirigunean bertan dagoen beste leize batean, Armintxe izenekoan, duela 12.000-14.000 urte inguruko labar artea aurkitu zen 2016an.
Sasoi hartako gizakiak arrantzan eta nabigazioan aritzen ziren, gaur egun ere Lekeition jarduera garrantzitsuak direnak.
Erdi Aroa
Bizkaiko jaun-andreak uda Lekeition pasatzeko ohituraren aitzindari izan ziren. Udalerria ofizialki 1325ean sortu zen, Maria Diaz Harokoaren eskutik eta Bizkaiko kostaldeko beste herri batzuk baino geroago, (Bermeo esaterako XII. mendean sortu zen). Portuaren inguruan jaso zen herria, Arranegi kalea zen arrantzale gunea eta Dendari kalea merkatariak biltzen zituena. Gaur egun Lekeitioko alde zaharra osatzen dute kaleok. Mende erdi bat geroago, On Tello kondeak domingotar mojei eman zien etxea.
Garai hartan, Maria Diaz Harokoa Bizkaiko andreak Lekeitioko hiribil­dua sortu zuen, eta handik pixka batera Alfontso XI.a Gaztelakoak lekeitiarrei bermeotarren foru eta dohaintza berdin‑berdinak eman zizkien.
Erdi Aroan, Lekeitiok bertako Yarza eta Likona familien arteko leinu gerren ondorio zuzenak pairatu zituen. 1381ean agintariek udalerrian armak ekoiztea, tropei ostatu ematea eta etxe gotorrak eraikitzea debekatu zuten, baina, hala ere, bandoen arteko borrokak ohikoak ziren. 1442ko sutean Lekeitioko hirurehun etxe erre ziren. Haren ondorioak arintzeko, Joan II.a Gaztelakoak hiribilduari 120.000 marabediko zorra barkatu zion, zergei zegokiona. Gainera, sute gehiago ez izateko, suhesi bat eraiki zuten eta hiribil­dua bi zatitan banatuta geratu zen.
Zalantzarik egon ez dadin, esal­dia udaletxearen fatxada nagusian karaktere ederretan zizel­katuta ageri da.
Plaza Nagusian itsasontziak amarratzen dituen herriak itsasoari guztiz lotutako historia izan behar du. 1381etik hasita, Lekeitioko marinelek haien lanbide‑interesen al­de egiten dute San Pedro Arrantzale Kofradian el­karturik. Mendeetan zehar, orain dela gutxi arte, kofradiako etxezainak egunero idazten zuen zenbat arrain ekarri zuen ontzi bakoitzak iluntzeko enkante publikoan sal­tzeko. Sal­dutako partida guztien prezioak aintzat hartu, eta, ateratzen zen batezbestekoaren arabera ordaintzen zien patroiei biharamunean.
Baleak harrapatzeari dagokionez, Lekeition aurkitutako dokumentu zaharrenak XIV. mendearen amaierakoak dira. Garai hartan balearen mingaina sal­tzean ateratako etekinaren bi heren moilak zaharberritzeko erabil­tzen ziren, eta hirugarren herena, berriz, parrokia‑elizaren mantentze‑lanetarako. 1468an jada Lekeitioko portuak ondo tresnatutako moilak zituen. Urte hartako aktetan jasota dago balea handi bat harrapatu zutela San Nikolas uhartearen inguruetan.
1450ean, 200 tonako bi ontzi tresnatu zituzten Lekeitioko ontzioletan, Frantziaren eta Portugalen aurkako gerretara bidal­tzeko. Lekeitioko ontziek Hondarribiko eta Donostiako biztanleei lagundu zieten, frantsesek setiatu baitzituzten bi hiri horiek. Antzinako dokumentuek adierazten dute Lekeitioko ontzi eta marinel batzuk Armada Garaiezinean sartu zirela, eta Trafalgarko eta Otrantoko guduan Otomandar Inperioaren ontzidia suntsitzen laguntzeko parte hartu zutela.
1525 inguruan izurriak gogor jo zuen Lekeitio. Herritar aberats askok ihes egin zuten, pobreenak herrian geratzen ziren bitartean. Likona alkateak Gonzalo Bartoomé Nieto medikua ekarri zuen Donostiatik, herrian izurriak jotako guztien arropak eta oheak erre eta gaixoak artatzeko aginduarekin. Epaiketak egon baziren ere, herrian geratu ziren hainbatek (tartean apaizak) bere alde egin zuten. Garaikideek zioten 500 bat hildako eragin zituela izurriak, baina agian zenbaki hau gehiegizkoa da.
Geografía General del País Vasco‑Navarro liburuan, Karmelo Etxegaraik gogora ekartzen digu 1550ean Lekeitiok 53 itsasontzi zituela, eta ontzi bakoitzean dozena erdi marinel, urte gutxi batzuk geroago, ontziek tona‑kopuru handiagoa zuten eta tripulazioak bikoiztu egin ziren.
Aro Modernoa
Herria pixkanaka hazten joan zen Amerikarako nabigazioak hazkunde hori azkartu zuela. Portuaren beharrizanak asetzeko, hainbat alditan handitu da, harik eta gaur egungo itxura lortu arte.
1769an baztanga izurritea egon zen herrian. 350 biztanleri eragin eta haietako 14 hil zituen. Normalki gaixotasun honek % 15etik gora hiltzen zuen, batzuetan % 40, baina Luzuriaga medikuak baztangaren aurkako inokulazioak egin zituen eta % 4 izatea lortu.
Aro Garaikidea
Lekeitioko portua Bizkaiko bigarrena izan zen trafikoan XIX. mendearen amaierara arte, Bermeoko portuaren atzetik. Dena den, XX. mendean zehar Ondarroako portuak aurrea hartu zion.
XX. mendean zehar Lekeitio Bizkaitar askoren opor-toki bilakatu zen, Zita enperatrizaren adibideari jarraiki. Gaur egun herriaren biztanleria hirukoiztu edo laukoiztu egiten da uda garaian. Horrela, Lekeitioko jarduera ekonomiko nagusia zen arrantzari turismoa eta zerbitzuak batu zaizkio.
Herria
Lekeitio dotorea da, atsegina, eta argazkietan oso ondo ematen du. Lekeitioko portu seguruaren aurrean dagoen badiara ibai txiki bat iristen da: Lea ibaia, hareatza bitan banatzen duena. Herrikoen hondartza Isuntza da, Uribarrengo lorategien eta elizaren parean dagoena. Learen eskuinal­deko hondartza Karraspio da, kosmopolitagoa, eta bainu hartzeko gomendagarriagoa. Hara iristeko, Ondarroarako bidea hartzen dute ibilgailuek eta, itsasbeheran, Isuntzako hondartzatik barrena ere joaten da oinez.
Itsasoaren erasoari aurre egiten dion bastioi naturala Garraitz edo San Nikolas uhartea da. Han ez da inor bizi, harritsua da, eta al­de batean pinuz estalia. Garai batean, eritasun kutsagarriak zituzten gaixoentzako ospitalea zegoen han, eta frantziskotarren monasterioa ere bai, gaur egun, han, haren zimenduak baino ez dira ikusten.
Herriko historiaren arabera, 1578ko epidemia gastrikoa guztiz mendean hartzeko bederatzi hilabete behar izan ziren. Gaixoak San Nikolas uhartera eramaten zituzten, eta Udalak Domingo Likona txistularia bidal­tzen zuen hara, gogoari goian eusteko. Lan hori egitegatik hainbat kobrezko erreal jaso zituen.
Gaur Lekeitiori osasuna dario. Bi al­derdi dituen udalerria da: neguan barnerakoia da, bertako eta antzinako estiloa du; uda iristen denean, ordea, herri ireki eta parrandazalea bihurtzen da, haren 7.000 biztanleak halako bi izaten dira, udatiarrak eta turistak iristen baitira, Isabel II.aren eta Zita enperatrizaren antzera. Zitak, Austriako Karlosen alargunak, tronua gal­du zuen Lehen Mundu Gerran, eta Lekeition harrera beroa egin zioten. Antzinako Lekeitiori dagokion hirigunea txikia denez, ibilbidea oinez egiteko modukoa da. Gogoko izatekoak dira, batez ere:
Arranegi kalean, Atxabal kalearen kantoian, eraikin eder bat dago, izkinako armarria du, eta idazkun bat, harrotasunez hau dioena: Estas casas son para capellanes de Oxinaga (etxe hauek Oxinagako kapilauentzat dira).
Plaza Nagusian harlanduz egindako udaletxea dago, XVIII. mendearen erdial­dean eraikia. Jakin badakigu kontzeju itxiak egiten hasi aurretik edilak eta herriko indar biziak biltzen zirela elizaren ondoko hilerrian zegoen adaburu handiko hagin baten gerizpean.
Andre Mariaren Jasokundearen eliza
Portada zorrotz txaranbel­dua du, tinpano angrelatua, eta mainel bat, Ama Birjinaren estatuarekin. Hareharrizko portadaren inguruan ageri dira aingeru musikarien irudi txikiekin apaindutako arraba landua eta goial­deko friso horizontala, kalbarioa eta hamabi apostoluen irudiak dituena. Dorre barrokoa, aitzitik, 1737an kareharri grisez eraiki zuten.
Erretaula nagusiak egundoko balioa du. 1508ko filigrana gotikoa da eta haren konposizioa eta polikromia oso landuak daude. Taula bakoitzak Mariaren edo Kristoren bizitzaren eszena bat adierazten du, hori guztia errezel fin urreztatu baten azpian muntatuta. Patriarken eta dohatsuen bitxi paregabe hori hainbat irudik osatzen dute. Antiguako Andra Maria —estilo erromanikoko ikonoa— alboko al­dare batean dago, elizaren girolan. Loreak ez zaizkio inoiz falta, Lekeitioko zaindaria baita.
Gotiko flamigeroko beste erretaula eta irudi batzuk ere badaude, baita hilobi‑laudak, kantu‑liburuak eta beste arte‑objektuak ere, alboko kaperan ikusgai. Kanpandorrearen oinarrian badago eskultura abangoardista bat, Resurreccion Maria Azkueri eskainia. Izan ere, Lekeitiar ospetsu hura lexikografoa, fol­klorista, gramatikaria eta euskal kulturaren patriarketako bat izan zen.
Ekonomia
Honela banatzen ziren sektore ekonomikoak 2017an: lehen sektorea, % 3,5; bigarren sektorea, % 3,6; hirugarren sektorea, % 86,4; eta eraikuntza, % 6,5. 2018an, langabezia tasa % 11,4koa zen.
Turismoa
Turismoa da gaur egun Lekeitioko diru-iturri nagusienetarikoa. Horren adibide garbia da udan izaten duen biztanle-hazkunde nabaria. Udalerriak Cittaslow mugimenduaren kidea da.
Portua
Euskal Herriko kairik garrantzitsuenetarikoa dugu gaur egun. Historian zehar ere portu nabarmena izan da. Tartean, balearen harrapaketaren inguruan ibili ziren urteetan arrantzale lekeitiarrak, eta hain garrantzitsua izan zen jarduera hori, herriko armarrian irudikatuta agertzen da.
Egural­diaren iragarpenik ia ez zegoenean, herriko arrantzaleek bazuten talaiaria, talaian eseri eta zeruertza begiztatzeaz eta itsasoaren egoera aztertzeaz arduratzen zena. Itsasoratu baino lehen, egural­diari buruz eztabaidan jarduten zuten, eta haien iritziak bat ez bazetozen, atabaka erabil­tzen zuten. Kaxa txiki bat zen, bi atal zituena, eta tapak ere bi zulo zituen, batean itsasontzi bat margotuta, bestean etxe bat. Isilpeko bozketan talaiariak eta patroiek bolatxo bana zuloetako batean sartzen zuten, eta gero kontaketa egiten zuten. Harritzekoa bada ere, etxea margotuta zuen atalean bolatxo gehiago agertuz gero, ontziak itsasora joaten ziren.
Zerua garbi eta itsasoa bare egonez gero, ez zuten eztabaidarik egiten, goizean goiz‑goiz talaiariak abisua ematen zien dei egitekoei. Dei egiteko ardura zuten emakumeek atalondotik hots egiten zieten patroiei eta marinelei, banan‑banan, haiek izenak esanez.
Demografia
2019an Lekeitiok 7.246 biztanle zituen. Horietatik % 24,48k 65 urte edo gehiago zituen. Atzerrian jaiotako herritarren kopurua % 9,96 zen.
Politika
2007ko udal hauteskundeetan bost izan ziren legez hauteskundeetara aurkeztu zirenak: EAJ, EA, PSE, PP eta Ezker Batua-Aralar koalizioa. Eusko Abertzale Ekintzaren zerrenda legez kanpo utzi zen. EAJk bederatzi zinegotzi eskuratu zituen eta EAk lau. Gainerako alderdiek ez zuten ordezkaririk eskuratu. 1.560 boto nulu egon ziren, gehienak, Eusko Abertzale Ekintzaren zerrendari emandako baliogabetutako botoak. Hauteskunde hauen ostean, Jose Maria Cazalis Eiguren (EAJ) izendatu zuten Lekeitioko alkate, gehiengo osoz.
2011ko maiatzaren 22ko hauteskundeetako emaitzen ondorioz, Maitane Larrauri Fraile, Bilduko zerrendaburua aukeratu zuten alkate, gehiengo osoz. Bilduk zortzi zinegotzi lortu zituen eta Euzko Alderdi Jeltzaleak, bost.
2015eko udal hauteskundeetan, berriz, aldaketa nabaria gertatu zen, Bildu ondorengoa zen Euskal Herria Bilduk bi zinegotzi galdu baitzituen eta EAJk bi irabazi. Horren ondorioz, EAJ alderdiko Koldo Goitia hautatu zuten alkate.
2019ko udal hauteskunde etan hauek izan ziren emaitzak: EAJk, 2.300 boto (7 zinegotzi); EH Bilduk, 1.871 boto (6 zinegotzi); PSE-EEk, 42 boto; eta PPk, 15 boto. Koldo Goitia Markuerkiaga aukeratu zuten alkate berriro.
Euskara
Lekeitioko euskara bizkaiera ren aldaera bat da, sortaldekoa, Lea-Artibai ko euskara hain zuzen. Herriko euskaldunen kopurua % 80,72 da, eta erabilera % 57,6.
Hedabideak
107,7 FM-n emititzen duen Arrakala irratia, Zer Esana gazte-agerkaria eta eskualde-mailako Hitza egunkaria ditu udalerriak.
Zinema
Lekeition egiten dira Euskal Zine eta Bideo Bilerak urtero.
Bitxikeriak
Herriko armarrian, hurrengo testua irakur daiteke latinez: Reges debellavit horrenda cette subjecit terra marique potens Lequeitio, euskarazko itzulpena honakoa da: Lekeitiok, lurrean eta itsasoan indartsu, errege eta zetazeo izugarriak harrapatzen ditu
Ibilaldiak
berotuta, portuko uretan islaturik... gero olatu‑horma, eta itsaslabarretan barrena joango gara Santa Katalina itsasargiraino.
sailak ziren; gaur egun, berriz, errepidearen eta hondartzaren arteko lorez betetako tartea. Handik Isuntzako hondartzako harkaitz antropomorfikoa: aittitta makurra da, hura ezagutzen duena lekeitiartzat hartzeko modukoa da.
bat) eta, kalbarioko gurutzeak erreferentziatzat hartuta, Lumentza mendira igo, hiribil­duaren bista paregabeez gozatzeko. Mendi horren bihotzean Madeleine aldiko aztarnategiak aurkitu zituzten.
Chey
Chey Frantziako udalerria da, Deux-Sèvres departamenduan dagoena, eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Chey udalerrian erroldatutako biztanleak 628 ziren. Familiak 253 ziren, horien artean 62 pertsona bakarrekoak ziren (37 bakarrik bizi ziren gizonak eta 25 bakarrik bizi ziren emakumeak), 91 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 79 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 21 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 295 etxebizitza zeuden, 254 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 285 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 254 etxebizitza nagusietatik 198 bere jabearen bizilekua ziren, 47 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 5 etxek gela bat zuten, 5 etxek bi zituzten, 40 etxek hiru zituzten, 62 etxek lau zituzten eta 141 etxek bost zituzten. 213 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 132 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 105 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 364 ziren, horien artean 270 aktiboak ziren eta 94 inaktiboak ziren. 270 pertsona aktiboetatik 241 lanean zeuden (135 gizon eta 106 emakume) eta 31 langabezian zeuden (15 gizon eta 16 emakume). 94 pertsona inaktiboetatik 40 erretiraturik zeuden, 25 ikasten zeuden eta 29 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 24 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 11 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 16 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 4 margolariak, 3 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 2 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen eta 1 okindegia zen.
2000. urtean Chey udalerrian 29 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.691 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pseudotriacanthus strigilifer
Pseudotriacanthus strigilifer Pseudotriacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Triacanthidae familian sailkatzen da.
Mattin Lerissa
Mattin Lerissa, (Behorlegi, Nafarroa Beherea, 1999) euskal abeslaria da, kantautorea, ohiko kantugintzan eta folk musikaren arloan.
Bizitza
Ordukotz orkestra profesional batekin kantatzeko zailtasunik ez zeukan. Gipuzkoako Et Incarnatus orkestrarekin eramandako lana izan zen.
Ondoren, aukera guztiak hartu zituen kantuan aritzeko. Urteroko Jazz'in College musikaldian parte hartu zuen, eta haur kantu txapelketetara ere joan zen. Hala nola, 2013an Nafarroa Behereko haur kantu txapelketan lehen saria lortu zuen Aguxtin Alkhatek idatzi zion «Argia ilunean» abestiarekin. 2015ean ere parte harturik, lehen saria atxiki zuen, Eñaut Etxamendi​ren «Bidez bide» abestiarekin.
Kolegioan kantatzen hasi zenean, beretako baizik ez zela ziurtatzen zuen, baina denbora aitzinatu arau, kantaldiak eskainiz joan zen gero bidez-bide ibiliz. Euskal Herri​ko beste artista handiekin aritua da dagoeneko. Hala nola, Kalakan taldearekin, Anje Duhalderekin...
16 urterekin Bidez bide bere lehen diskoa grabatu zuen kantariak, bertan ohizko kantuak grabatu zituen, bai eta sorkuntza bat ere, Aguxtin Alkhatek sortu zion «Argia ilunean».
Bi urte geroago Gazte naiz gazte bigarren diskoa argitaratu zuen, sorkuntzez osatua. Lan horretan, bide lagun ukan ditu hitzak sortzen Daniel Landart, Manex Pagola eta Pantzo Hirigarai.
Malleville-les-Grès
Malleville-les-Grès Frantziako udalerria da, Itsas Sena departamenduan dagoena, Normandia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Malleville-les-Grès udalerrian erroldatutako biztanleak 158 ziren. Familiak 61 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 29 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 106 etxebizitza zeuden, 62 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 99etxeak ziren. 62 etxebizitza nagusietatik 52 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 23 etxek lau zituzten eta 30 etxek bost zituzten. 47 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 28 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 116 ziren, horien artean 91 aktiboak ziren eta 25 inaktiboak ziren. 91 pertsona aktiboetatik 79 lanean zeuden (47 gizon eta 32 emakume) eta 12 langabezian zeuden (5 gizon eta 7 emakume). 25 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 13 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Malleville-les-Grès udalerrian 66 unitate fiskal zeuden, 165 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.910 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 4 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen eta 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Malleville-les-Grès udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Iñigo Lamarca
Biografia
Lizentziatura lortu baino lehen, Iñigo Lamarca euskara irakaslea izan zen AEKn, Deustuko Unibertsitateko Euskal Kultur Mintegiko (EKM) kidea karreraren lehen bi urteetan (1976-77 eta 1977-78), unibertsitate horretako Zuzenbide Fakultatean ikasi zituenak, baita Euskal Unibertsitate Barrutiaren Aldeko Batzordeko kide ere. ESEI (Euskadiko Sozialistak Elkartze Indarra) alderdi politikoko kide izan zen 1981 arte, eta bertako Batzorde Betearazleko kide izan zen. Zeruko Argia aldizkariko kolaboratzailea izan zen 1976tik 1978ra. Zuzenbide Fakultatean irakasle hasi aurretik, Donostiako Rikardo Arregi euskaltegiko eta Gipuzkoako Elizbarrutiko Irakasle Eskolako irakasle izan zen.
Abokatua da, Euskal Herriko Unibertsitatean Zuzenbidean lizentziatu da eta Konstituzio Zuzenbideko irakasle izan da Euskal Herriko Unibertsitatean 1984 eta 1994 artean. Derecho autonómico vasco (1991) liburuaren egilekidea da. 1994an, legelari kargua hartu zuen Gipuzkoako Batzar Nagusietan.
Euskal Autonomia Erkidegoko eta euskal lurralde historikoetako zuzenbidearen arloan hainbat ikerlan egiteaz gainera, joera homosexualeko eta identitate transexualeko pertsonen eskubideak defendatzeagatik nabarmendu da batez ere. Hori dela eta, 1997an Gehitu, Euskal Herriko Gay eta Lesbianen Elkarteko lehendakari izan zen ararteko izendatu zuten arte 2004an. Horren haritik, Gay nauzu (1999) liburua idatzi du. Ohiko kolaboratzailea izan da Gehituren garaian hainbat komunikabidetan: Radio Euskadi, Euskadi Irratia, Euskaldunon Egunkaria, Euskalerria Irratia eta Irutxulo; eta iritzi artikuluak idatzi ditu idatzizko hainbat hedabidetan.
Eusko Legebiltzarrak ararteko izendatu zuen 2004ko ekainaren 18an, eta berriz hautatu zuten kargu horretarako 2009an. 2015ean Legebiltzarrak Manuel Lezertua aukeratu zuen ararteko berri gisa eta beraz, Iñigo Lamarcak kargua utzi zuen.
Saint-Saturnin (Lozère)
Saint-Saturnin Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Lozère departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Saturnin udalerrian erroldatutako biztanleak 64 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 73 etxebizitza zeuden, 33 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 33 bigarren erresidentzia ziren eta 7 hutsik zeuden. 72 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 33 etxebizitza nagusietatik 21 bere jabearen bizilekua ziren, 10 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 9 etxek hitu gela zituzten, 10 etxek lau zituzten eta 15 etxek bost zituzten. 19 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 13 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 37 ziren, horien artean 29 aktiboak ziren eta 8 inaktiboak ziren. 29 pertsona aktiboetatik 27 lanean zeuden (14 gizon eta 13 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 gizon). 8 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen eta 7 ikasten zeuden.
Asiriar
Asiriarrak, batzuetan siriakoak edo kaldear katolikoak deituak, antzinako iparraldeko Mesopotamian jatorria duen etnia da. Herri semita da, ekialdeko arameraren dialektoak hitz egiten dituena.
Saint-Saturnin (Lozère)
Ekonomia jarduerak
2007an herrian zegoen saltoki bakarra ostalaritza eta jatetxe enpresa batena zen.
Asiriar
Akadiar eremuen iparraldean dute jatorria, K.a. XXIV eta k. o VII. mendeen artean Asiria izan zen eskualdean. Egun, asiriarren eremua hainbat herrialderen artean banaturik dago: iparraldeko Irak, hego-ekialdeko Turkia, ipar-mendebaldeko Iran eta ipar-ekialdeko Siria. Eskualde horretan indigenak dira. Denak fededunak ez badira ere, gehienak kristauak dira, ekialdeko zenbait errituren jarraitzaileak.
Saint-Saturnin (Lozère)
Ekonomia jarduerak
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra jatetxe zen.
Asiriar
XX. mendean zehar, asiriar asko Ipar Amerikara, Kaukasora, Australiara eta Europa emigratu ziren. Otomandar Inperioak Lehen Mundu Gerran bultzaturiko asiriar genozidioak, Irakeko Simeleko sarraskiak (1933), Irango islamiar iraultzak (1979), Irak eta Siriako Baath Alderdiaren politikak, Saddam Husseinen Al-Anfal kanpainak edo iparraldeko Irakeko kurduen politikak jazarpena eta ondorengo emigrazioa bultzatu zituzten.
Saint-Saturnin (Lozère)
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Saint-Saturnin udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden, 580 hektarea erabiltzen.
Asiriar
Antzinako asiriarrak eta egungoak
Egungo asiriar askok antzinako Mesopotamiako zibilizazio semita handien ondorengoak direla aldarrikatzen dute, batez ere Asiria baina baita Akad, Babilonia eta Adiabenekoak ere. Egungo asiriologo askok aldekoak badira ere, badaude kontrakoak ere. Geoffrey Khan Cambridgeko Unibertsitateko hizkuntzalaria akadiera eta egungo ekialdeko aramerazko dialektoen arteko jarraitasunaren aldekoa da. Ikerketa genetikoek ere talde homogeneoa direla diote eta baita antzinako asiriarrekin lotura dutela ere.
Saint-Saturnin (Lozère)
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Infekzio nosokomial
Infekzio nosokomiala ospitaletako arazo garrantzitsuenetariko bat da. Herrialde garatuetan, ospitaletan sartzen diren gaixoen %5-%10raren artean infekzioa harrapatzen dute haien egonaldian. Estatu Batuetan, esaterako, 2 milioi inguru infekzio nosokomial gertatzen dira urtero, eta Italian 500.000-600.000.
Klinika eta ospitaleetan infekzioak harrapatzeko joera areagotu egiten da, bertan biltzen baitira hainbat arrisku-faktore:
Infekzio hauek ekiditeko garrantzi handikoa da tresneria eta ingurugiroaren esterilizazioa ospitaleetan. Ebakuntzak, esaterako, ingurugiro esteril batean (ebakuntza-gela) burutu behar dira, tresneria osoa ere esterila izanik.
Infekzio ohikoenak eta eragileak
Klinika eta ospitaleetan gehien harrapatzen diren infekzioek honako atal hauei eragiten diete: gernu-aparatuari, zauriei, arnas aparatuari eta odolari. Gaitzen artean, infekzio nosokomialek hauek sortu ohi dituzte: zistitisa, pneumonia, septizemia, gastroenteritisa, HIESa, hepatitisa, zaurien eta azalaren infekzioak...
Mikrobioen artean badirudi batzuk osasun-eremuetan eroso bizi direla, bertako infekzio gehienen atzean baitaude: Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Enterobacter, Serratia, Enterococcus, Acinetobacter eta Legionella pneumophila bakterioen artean; Aspergillus eta Candida albicans onddoen artean; eta errotabirusak, hepatitisaren birusak, zenbait paramixobirus eta GIBa, besteak beste, birusen artean.
La Biolle
La Biolle Frantziako udalerria da, Savoia departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Biolle udalerrian erroldatutako biztanleak 2.143 ziren. Familiak 764 ziren, horien artean 144 pertsona bakarrekoak ziren (56 bakarrik bizi ziren gizonak eta 88 bakarrik bizi ziren emakumeak), 200 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 360 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 60 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 1.429 ziren, horien artean 1.084 aktiboak ziren eta 345 inaktiboak ziren. 1.084 pertsona aktiboetatik 1.035 lanean zeuden (537 gizon eta 498 emakume) eta 49 langabezian zeuden (22 gizon eta 27 emakume). 345 pertsona inaktiboetatik 110 erretiraturik zeuden, 143 ikasten zeuden eta 92 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an La Biolle udalerrian 778 unitate fiskal zeuden, 2.159 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 19.901 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 82 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 6 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 27 eraikuntza enpresak ziren, 11 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 9 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 32 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 5 igeltseroak, 7 margolariak, 7 zurginak, 3 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 3 jatetxeak eta 1 higiezinen agentzia.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 2 okindegiak eta 1 liburu denda zen.
2000. urtean La Biolle udalerrian 26 nekazaritza-ustiategi zeuden, 540 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zegoen osasun-ekipamendu bakarra botika zen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 482
NGC 482 galaxia espiral bat da, Fenix konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Ono Cholhwan
Ono Cholhwan (大野 哲煥, 1993ko urriaren 25a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako JEF United Chiba.
Cook (Nebraska)
Cook Nebraskako herri bat da. Johnson konderrian kokatua dago. 2010ean 321 biztanle zituen, 0.45 kilometro koadrotan banatuta.
Chitradurga barrutia
Chitradurga barrutia Indiako barruti bat da, Bengaluru dibisioan, Karnataka estatuan. biztanle ditu kilometro koadrotan.
Mugakideak
Honako barrutiekin egiten du muga:
Barbakoa-saltsa
Barbakoa-saltsa (Barbecue sauce edo BBQ sauce) ozpin edo tomate oinarria espeziez eta azukrez egindako saltsa emultsionatua da. Barbakoan egindako haragi edo txerrikiekin primeran bat egiten du.
Jada XVII. mendean antzeko errezetak bazeuden.
Cave Springs (Arkansas)
Cave Springs Arkansasko hiri bat da. Benton konderrian kokatua dago. 2010ean 1,729 biztanle zituen, 19 kilometro koadrotan banatuta.
Pseudolabrus eoethinus
Pseudolabrus eoethinus Pseudolabrus generoko animalia da. Arrainen barruko Labridae familian sailkatzen da.
Soinu kutsadura
Soinu kutsadura bizi-kalitatea edo ingurumena kalte dezakeen soinu gogaikarria edo neurriz gainekoa da. Beste kutsadura motak ez bezala, zarata ez da pilatzen, baina orobat kalte handiak eragin diezazkioke bizi kalitateari, modu egokian kontrolatzen ez bada.
Soinu kutsadura kontzeptuak giza-jardueren ondorio den zaratari egiten dio erreferentzia eta eragin negatiboak izaten ditu jendearen osasun fisiko,mental eta entzumenezkoan. Nazioarteko osasun organismoen arabera, kutsadura mota honek entzumen gaitasunaren murrizketa eragin dezake, baina baita trastorno psikologikoak (paranoia, perbertsioa) zein fisiologikoak.
Osasunerako Mundu Erakundearen (OMS) txosten baten arabera, 50 dezibilen langa izan beharko litzateke gehiegizko muga. Espainian, aldiz, soinu konfort maila 55 dB-etan ezarri ohi da. Maila honetatik gora, soinua atsedenaldi eta komunikaziorako kaltegarria izan ohi da. 2005eko Europar Batasunaren ikerketa baten arabera 80 milioi hiritar inguru nozitzen dute egunero 65 dezibetik gorako kutsaduraeta beste 170 milioi 55-65 dB bitartekoak.
Ingurugiroko zarataren neurketa
Ingurugiroko zarataren eragina neurtzeko, oraindik guztiz garatu gabeko eta Lp-tik abiatutako hainbat indikatzaile erabiltzen dira:
SEL edo Soinuaren esposizioaren maila
SEL-a LEQren maila segundo 1 eko iraupenean da. SELa erabiltzen da onartutako zarata maila gainpasatutako aldi kopurua neurtzeko leku espezifikoetan: egoitzazko auzoak,hospitalak,eskolak,etab.
LAmax
Soinu presio jarrai-baliokide haztatuta A-ren mailarik altuena da, dezibeletan, segundo bateko(LAeq,1) tartean zehaztuta,ebaluaketa denbora tartean erregistratuta.
Entzumen sisteman jasandako eraginak
Entzumen sistema kaltetzen da zarata iturri bat denbora luzean jasatzean,nahiz eta hau maila baxukoa izan. Inguruneko zaratagatik sortutako entzumen defizitari sozioakusia deitzen zaio.
Gehiegizko zarata jasatzen duen pertsona batek txistu bat nabaritzen du belarrian,hori alarma seinale bat da.Lehenengoz,jasandako kalteak ez dira betirakoak,10 egunetan joaten dira.Hala ere,zarata jasaten jarraitzen badugu,kalteak betirakoak izango dira,erabat gor geratu arte.
Ahozko komunikazioan sortutako interferentzia
Kanpoko zarata dela eta,komunikazioa zailagoa egiten da,beste pertsoeni entzutea edo telefonoz hitz egitea eraotziz.
Ez-entzumenezko eraginak
Soinu kutsadurak, belarrian kalteak eragiteaz aparte, kalte psikologikoak eta fisiopatologikoak ere eragin ditzake.
Eragin psikopatologikoak
1.60 dBa baino gehiagorekin: 2.85 dBa baino gehiagorekin:
Eragin psikologikoak
Ez-entzumenezko eraginen artean beste hauek dauzkagu:
Logurearen gaineko eraginak
Zaratak lo egitea zaila egiten du eta lo daudenak esnatzen ditu. Gainera, frogatuta dago 60 dBko soinuak logurearen sakontasuna txikiagotzen dutela.
Jarreraren gaineko eraginak
Zaratak momentuko jarrera aldaketak eragiten ditu(agresitibitatea,haserrea,arduragabetasuna...) ziurgabetasun eza,ezinegona eta beldurra sortzen baitute pertsonengan.
Memoriaren gaineko eraginak
Frogatuta dago zaratak memoriaren kapazitatea murrizten duela, nabarmenki hitz ezezagunak edo luzeagoak direnean.
Atentzioaren gaineko eraginak
Zaratak eragiten du atentzioa ez sortzea aktibitate espezifiko batean, honek beste batzuetan galtzea eraginez eta aktibitatearen gaineko kontzentrazioa galaraziz.
Triacanthus biaculeatus
Triacanthus biaculeatus Triacanthus generoko animalia da. Arrainen barruko Triacanthidae familian sailkatzen da.
Soinu kutsadura
Haurdunaldiaren gaineko eraginak
Ikusi da haurdun dauden amak haurdunaldiaren hasieratik egon badira zonalde zaratatsuetan ez direla haurrengan arzorik sortzen. Baina, esposizioa gestazioaren 5 hilabete eta gero gertatzen bada, erditzearen ondoren umeak ez dute zarata jasaten eta negar egiten dute hau jasatzerakoan, gainera, jaiotzean tamaina txikiagoa dute ere.
Umeen osasunaren gaineko eraginak
Zaratak negatiboki eragiten du umeen ikasketa eta osasunean. Umeak ingurune zaratatsuetan hezitzen direnean,soinu seinaleetara erne egoteko ahaalmena galtzen dute eta bai irakurtzeko bai komunikatzeko orduan atzerapena izaten dute. Guzti horrek,aislapen soziala eragiten du ume horieengan.
Saint-Maurice-en-Valgodemard
Biztanleria
2007an Saint-Maurice-en-Valgodemard udalerrian erroldatutako biztanleak 134 ziren. Familiak 68 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 16 bakarrik bizi ziren emakumeak), 24 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Bigarren Boerren Gerra
Britaniarrek 1879an Zululandia menperatu zuten. Orduan, 1886an, urrea aurkitu zuten boerren lurraldean. Johannesburgen populazioa 100.000 biztanlera iritsi zen 1890eko hamarkadaren erdirako. Boerren errepublikak milaka atzerritar (uitlanders), bai txuri eta beltz, aurkitu zituen bere baitan. Boer andana, gainera, kinka ekonomiko larrian zegoen, eta soldata irabazleek (batik bat beltzek) sumintzen zituzten.
Saint-Maurice-en-Valgodemard
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Bigarren Boerren Gerra
Uitlanders horiek ez zeukaten eskubide politikorik, eta, horien aldarrikapenean, matxinadak suertatu ziren. Erresuma Batuari laguntza eskatu ohi zitzaion. Meategien balio itzelak inperialista britaniarrak erakarri zituen ezinbestez. 1895ean, Leander Starr Jameson buru zuen talde bat boerren lurraldera sartu zen matxinada bat sortzeko eta britaniarren agintea eramateko. Boerren agintariek bortizki amaiarazita Jameson Raid izeneko matxinada horrek porrot egin bazuen ere, Lurmutur Hiriko gobernuaren babesa zeukan susmoa hartu zuen Paul Krugerrek.
Saint-Maurice-en-Valgodemard
Etxebizitza
2007an 191 etxebizitza zeuden, 71 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 118 bigarren erresidentzia ziren eta 2 hutsik zeuden. 140 etxeak ziren eta 51 apartamentuak ziren. 71 etxebizitza nagusietatik 68 bere jabearen bizilekua ziren eta 3 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 29 etxek lau zituzten eta 29 etxek bost zituzten. 63 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 19 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 69 ziren, horien artean 43 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 43 pertsona aktiboak lanean(26 gizon eta 17 emakume) zeuden.. 26 pertsona inaktiboetatik 15 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Maurice-en-Valgodemard udalerrian 50 unitate fiskal zeuden, 89 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.125 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 10 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 1 janari enpresa zen, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen eta 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Saint-Maurice-en-Valgodemard udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Silikato (mineral)
Silikatoak mineral talderik zabalena da. Silizio atomoak eta berau inguratzen duten 4 oxigenoak sortzen duten silika anioa (tetraedro itxurakoa) elkartzen da beste elementuekin mineralak sortzeko. Tetraedroen lotura motaren arabera sailkatzen dira silikato ezberdinak.
Lurrazalaren %95a osatzen du mineral talde honek; feldespatoek %60 baino gehiago dira, eta kuartzoak %10 baino zertxobait gehixeago. Silikatoak arroka igneoetan oso ugariak dira, baita nahiko ugariak ere arroka metamorfikoetan eta sedimentarioetan. Silikatoen kopuru txiki bat oso arrunta den bitartean, kopuru zabal bat topatzeko arraroa da.
Bigarren Boerren Gerra
Orduan, egoera ezegonkor horretaz baliatuta, Alemaniako kaiserrak Krueger zoriondu zuen, eta Transvaalen status quo-a mantentzearen alde jo zuen. Britaniarrek mehatxutzat hartu zuten hori, egungo Namibia alemaniarren menpe baitzegoen. Gainera, Alemaniako Weltpolitik -munduko politika- gero eta erasokorragoa zen. Munduan Alemaniaren pisua handitu nahi zuten, beste arlo askotan munduko potentzia zelakoan. Horretarako, lege Tirpitz (1897-1914 Itsas-armadaren ministroa) izenekoak martxan jarri zituzten. Horien bidez, itsas-armada izugarri armatu nahi izan zuten, Erresuma Batukoaren mailara kokatu arte. Honek Erresuma Batua Frantziaren aldeko aliantzara eraman zuen, Lehen Mundu Gerran leher egin zuen aliantza-sarerako aurrerapausoa eramanez.
Silikato (mineral)
Kristal egituran oinarrizko banako bat ageri du: SiO4 tetraedroa. Silizio ioia tetraedroaren erdian kokatzen da eta oxigeno ioiak erpinetan. Tetraedroak elkarrekin elkartzen dira oxigenoen arteko lotura bidez; tetraedro horiek elkartzeko eraren arabera silikato mota desberdinak eratzen dira: tektosilikatoak, filosilikatoak, inosilikatoak, ziklosilikatoak, sorosilikatoak eta nesosilikatoak. Egitura horien zirrikituetan ioi metalikoak (Fe, Mg, Ca, K eta Na) kokatzen dira. Silikato baten egiturak erabat baldintzatzen du bere kimika osaera eta tasun fisikoak. Horrela, mika mineral ezaguna xafletan agertzen da izadian eta piroxenoak prisma eran, baina denak silikatoak dira. Silikato naturalen artean hauek dira nagusiak: talkoa, buztinak, feldespatoa, mika eta beriloa. Sintesi bidez lortzen den silikato ezagunena sodio silikatoa da (uretan urtzen den beira). Silikatoek hainbat erabilera dituzte: ur gogorrak tratatzeko, zementuak ekoizteko, paperak estaltzeko, azidotasunaren aurka, etab.
Bigarren Boerren Gerra
Azkenean, 1899an gerra irekia piztu zen, Erresuma Batuak boerren errepubliketako 60.000 atzerritar zurientzat bozkatzeko eskubidea eskatu zuenean. Paul Krugerrek uko egiteaz gain, Errepublikako mugetatik armada erretiratzea eskatu zien.
Ricaud (Aude)
Ricaud Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aude departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Silikato (mineral)
Sailkapena
Silikatoak elkartzeko eraren arabera honako talde ezberdinetan sailkatzen da:
Bigarren Boerren Gerra
Britainiarren prestakuntza hobea zen Bigarren Boerren Gerra honetan. 1900rako, Pretoria, boerren azken hiri nagusia britaniarren esku zegoen. Oso igarpen baikorrak iragarri baziren ere, 1902 arte iraun zuen, zeren, boerren armada, baserritarrek osatu arren, oso ongi antolatuta zegoen, eta lurraldea ongi baino hobeki ezagutzen zuten.
Silikato (mineral)
Sailkapena
Silizio (Si) atomo batez eta lau oxigeno (O) atomoz osatutako molekula egitura dute. Molekula hauek tetraedro itxura dute, eta haien artean banatuta daude. Olibinoa, granatea, andaluzita eta topazioa dira talde honetako ezagunenak. Si2O7 formula daukaten silikatoak dira. Tetraedroak guztiz aske eta isolatuak daude daude beste elementuekin lotzeko. Eraztun itxura daukate eta SixO3x forman elkartzen dira bere tetraedroak. Inosiliaktoak sinpleak direnean, SiO3 kate mugagabeetan lotzen dira eta inosilikato kate bikoitzak direnean berriz, Si4O11 kateetan. Filosilikatoak bere egituran, espazioko bi norantan dimentsionaltasin infinitolo tetraedro geruzak ditu. Hau, exfoliazio basal perfektu bat eratzen duen egitura orritsu eta ezkatatsuaren ondorioa da. Lurrazaleko talderik ugariena da, izan ere, lurraren %64a tektosilikatuz osatuta dago.Mineral talde honen arruntenak, feldespatoa eta kuartzoa dira. Bere egitura 3 dimentsioko tetraedroen sare infinito bat da, non lau erpinak partekaturik agertzen diren lotura sendoak osatuz.
Siliko-oxigeno tetraedroak
thumb| Tetraedro egitura Silikato guztiek oinarrizko osagai berdina daukate, siliko-oxigeno tetraedroa hain zuzen ere (tetra = lau; hedra = oinarria). [[Siliziozko ioi txikiago bat inguratzen duten lau oxigeno ioietan oinarritzen den estruktura bat da. Siliko-oxigeno tetraedroa -4 kargadun ioi konplexu bat da; .
Naturan, tetraedro hauek konposatu neutroak osatzeko modu errezenetarikoena karga positiboko ioien adizioa da. Modu honetan, kimikoki egonkorra den estruktura bat eratzen da, katioien bidez loturiko tetraedro estruktura hain zuzen ere.
Beste silikato batzuen egiturak
Tetraedroak sortzeko kontrako karga elektrikoa ematen duten katioiek sortzen dituzten loturez gain, tetraedroak beraien artean lotu daitezke hainbat konfigurazio sortuz. Adibidez, tetraedroak lotu daitezke kate bakunak, bikoitzak eta xafla estrukturak sortzeko. Konfigurazio horietako tetraedroen arteko loturak sortzen dira tetraedroen silizio atomoak oxigeno atomoak konpartitzen dituztelako. Silizio atomoa lau oxigeno ioi handiagoz inguratuta dago eta ioi hauetatik bi, siliziorekin lotura osatzen dute eta aldiz beste biak ez dira konpartitzen. Ondorioz, tetraedroak batzen dira oxigeno ioiak konpartitzen direlako, horrela kate estruktura sortzen da. [[Fitxategi:Egitura.png|thumb|204x204px| Hiru silikato kate mota;
1 Kate bakuna
2 Kate bikoitza
3 Xafla estruktura ]] Xafla estrukturan silizioa inguratzen duten oxigeno ioi gehiago konpartitzen dira, baina ioi bakartiak badaude. Aldiz, oxigeno ioi guztiak konpartitzen dituzten estrukturak existitzen dira, hauek estruktura tridimentsionalak dira.