cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Restigné
Etxebizitza
2007an 621 etxebizitza zeuden, 504 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 64 bigarren erresidentzia ziren eta 54 hutsik zeuden. 592 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 504 etxebizitza nagusietatik 428 bere jabearen bizilekua ziren, 72 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 26 etxek bi zituzten, 94 etxek hiru zituzten, 127 etxek lau zituzten eta 252 etxek bost zituzten. 394 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 240 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 217 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diru sarrerak
2009an Restigné udalerrian 519 unitate fiskal zeuden, 1.253,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.498 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 59 komertzioetatik, 5 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 5 eraikuntza enpresak ziren, 10 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 5 zerbitzu enpresak ziren, 14 administrazio publikoko enpresak ziren eta 5 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 2 okindegiak eta 2 harategiak ziren.
2000. urtean Restigné udalerrian 87 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.092 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an botika 1  eta 2 anbulantzia zegoen.
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Verměřovice
Verměřovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 747 biztanle ditu eta 5,98 kilometro koadroko azalera. Ústí nad Orlicíko barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1351 urtean egin zen.
Kuniumi
Kuniumi, japonieraz 国産み, literalki "herrialdearen jaiotza" edo "herrialdearen sorrera", Japoniar mitologian, Japoniar uhartediaren lehorreratzearen usadiozko edo kondairazko kontakizuna da, eta Kojiki eta Nihon Shoki kroniketan agertzen da. Kondaira honen arabera, Zerua eta Lurra sortu ondoren, Izanagi eta Izanami jainkoak gaur egun Japonia osatzen duten uharteak sortzeaz arduratu omen ziren. Japoniar mitologiaren barnean, uharte hauek mundu ezaguna osatzen dute. Japoniaren sorreraren ondoren, Jainkoen sorreraren japoniar mitoa gertatu zen.
Joanes Etxeto (argipena)
Joanes Etxeto bi bertsolari lapurtarren izen-deiturak izan daitezke :
Prionodura newtoniana
Prionodura newtoniana Prionodura generoko animalia da. Hegaztien barruko Ptilonorhynchidae familian sailkatua dago.
Apach
Apach Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Apach udalerrian erroldatutako biztanleak 943 ziren. Familiak 374 ziren, horien artean 93 pertsona bakarrekoak ziren (38 bakarrik bizi ziren gizonak eta 55 bakarrik bizi ziren emakumeak), 113 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 130 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 38 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 414 etxebizitza zeuden, 377 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 329 etxeak ziren eta 85 apartamentuak ziren. 377 etxebizitza nagusietatik 273 bere jabearen bizilekua ziren, 98 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 19 etxek bi zituzten, 54 etxek hiru zituzten, 86 etxek lau zituzten eta 215 etxek bost zituzten. 269 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 160 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 178 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 633 ziren, horien artean 489 aktiboak ziren eta 144 inaktiboak ziren. 489 pertsona aktiboetatik 445 lanean zeuden (234 gizon eta 211 emakume) eta 44 langabezian zeuden (22 gizon eta 22 emakume). 144 pertsona inaktiboetatik 41 erretiraturik zeuden, 46 ikasten zeuden eta 57 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Apach udalerrian 363 unitate fiskal zeuden, 878,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.160 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 1 igeltseroa eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra drogeria bat zen.
2000. urtean Apach udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden, 39 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
NGC 5284
NGC 5284 izar kumulu bat da, Centaurus konstelazioan. John Herschelek aurkitu zuen n.
Quitman (Mississippi)
Quitman Mississippiko hiri bat da. Clarke konderrian kokatua dago. 2010ean 2,323 biztanle zituen, 13.4 kilometro koadrotan banatuta.
Copăceni (Vâlcea)
Copăceni Errumaniako udalerri bat da, Vâlcea konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Ignacio Esnaola
Ignacio Esnaola (Gipuzkoa, XX. mendearen hasiera - ) euskal txirrindularia izan zen. 1947 eta 1950 artean txirrindulari profesionala izan zen eta hamazazpi garaipen lortu zituen.
Hydrolagus ogilbyi
Hydrolagus ogilbyi Hydrolagus generoko animalia da. Arrainen barruko Chimaeridae familian sailkatzen da.
Biervliet
Biervliet Herbehereetako Zeelanda probintziako Terneuzen udalerria osatzen duten herrietako bat da. 2010eko erroldaren arabera herriak 1.631 biztanle zituen.
1970eko hamarkadara arte udalerri independentea izan zen.
Kokapena
Herria Westerschelde ibaiaren hegoaldean dago, Terneuzendik zazpi kilometro mendebaldera, Breskens eta Terneuzen arteko errepidearen ondoan.
Raja velezi
Raja velezi Raja generoko animalia da. Arrainen barruko Rajidae familian sailkatzen da.
Arrate Agirre
Arrate Agirre Muñoz (Gasteiz, 1993ko uztailaren 28a) saskibaloi jokalaria da, Araski AES taldean aritzen dena.
Agurne Barruso
Agurbe Barruso Lazkano (Bergara, 1969), gipuzkoar filologo eta politikaria da.
Biografia eta ibilbidea
Euskal Filologian lizentziatua. Erakundeetan hizkuntza normalizazioa bultzatzeko metodologia eta irakaskuntzan erabili beharrako hizkuntzaren egokitasuna ikertu izan du.
Elhuyarreko kide da eta herritarren parte-hartze metodologietan ere aritu da ikerketan.
Bergarako alkatea (2007-2011) Eusko Abertzale Ekintza alderditik. 2015eko hauteskundeetan EH Bilduko alkategai izan zen berriro. Alkate izan zen garaian, neurri sozial ugari hartu zituen (soldata gutxiko alargunena esate baterako).
Armentia Ikastolako zuzendaria da azken urteotan.
Un Día Normal (abestia)
Un Día Normal Juanes kolonbiar musikari eta kantagilearen bigarren bilduma den izen bereko bildumako abesti bat da. Abestia berehala bihurtu zen arrakasta borobila Kolonbia, Panama, Txile, Mexiko, AEB, Argentina, Puerto Rico, Venezuela, Kuba, Frantzia, Suitza, Alemania, Herbehereak, Ekuador eta Amerika eta Europako gainontzeko herrialdeetan.
Agurne Barruso
Biografia eta ibilbidea
Goiena astekarian kolaboratzailea da.
Un Día Normal (abestia)
Abestiak maitasun eta argitasunari buruz hitz egiten du, eta hemen erabat islatzen da bildumaren helburua, Juanesek, bilduma honetan, maitasunaren garrantzia ezagutarazi nahi baitu, eta, esaten denez, bilduma honetako abestietako batzuk bere emaztea den Karen Martínez eredu eta aktorearentzat bereziki idatzi zituen. Abesti honek bildumaren arrakasta eta gaztelaniazko musikari eginiko ekarpena ezagutarazi zuen.
Levando Anclas (Radio Euskadi)
Levando Anclas (euskaraz Aingurak Jasoz) Radio Euskadiko abentura eta bidai irratsaio bat da. Roge Blasco esatariak aurkzten du. Radio Euskadiko irratsaio beteranoetako bat da, 1984ko martxoan lehenbizikoz aireratu baitzen.
2004an 20. urterrurena ospatzeko Levando Anclas: 20 años de viajes y aventuras liburua eta CDa argitaratu ziren, hauetan irratsioan izandako gonbidatu nabarmenen elkarrizketak irakur eta entzun daitezke.
Igandero, gauek 22:00-0:00 artean aireratzen da.
Bilbo-Plentzia burdinbidea
Euskal Trenbide Sarearen Bilbo-Plentzia trenbidea zabalera estuko (1.000 mm) trenbide bat da, gaur egun Basauri udalerriko izen bereko geltokian hasi eta Plentziako geltokian bukatzen dena, bidetik Basauri, Etxebarri, Bilbo, Erandio, Leioa, Getxo, Berango, Sopela, Urduliz eta Plentzia udalerriak zeharkatuz. San Ignazio-Kabiezes trenbidearekin bat egiten du San Ignazioko geltokian. 30 geltoki eta 33,30 kilometro ditu guztira.
Trenbide honetan zehar Metro Bilbao eragileak Bilboko metroaren 1. linea ustiatzen du, eta era berean, Bilboko metroaren 2. lineak ere trenbide honen zati bat erabiltzen du, San Ignazio eta Basauriko geltokien artekoa, alegia.
Aurrekariak
Trenbide honen aurrekariak Bilbo eta Algorta artean odol-tranbia ezartzeko azterketari dagozkie. Tranbiaren hasierako tarteak 1876koak dira, 1.362 mm-ko trenbide zabaleran eraikitakoak.
1880an Mars Ross eta H. Stonehewerek Bilboko itsasadarraaren ipar ertzeko orografia aztertu eta burdin mineral kantitate nabariak topatu zituzten. Mineralarekin komertziatzeak bilbotar enpresari talde bat mugiarazi zuen Algortaraino trenbidea eraikitzeko proiektua gauzatzera, José Peñarredona ingeniariari enkargua emanez.
Areeta inguruko hiri-garapenari aurre eginez, 1882ko maiatzaren 14an Bilbotik Areetarainoko Burdinbide Konpainia sortu zen, Adolfo Ibarreta eta Ernesto Hoffmeyer ingeniariek ikuskatuta, eta zabalera metrikoan eraikitakoa.
Trenbidearen irekiera: Bilbo-Areeta trenbidea
Burdinbidea bi fasetan eraiki zen. Aipatu bezala, lehenenbizi Bilbo eta Areeta lotu zituen trenbidea eraiki zen, 1887ko uztailaren 1.an inauguratuta.
Lehenengo luzapena: Areeta-Plentzia trenbidea
Bilbo-Areeta trenbidea martxan zela, hura Plentziaraino luzatzeko aukera bazela ikusi zuten, Uribe Kostako biztanleei zerbitzua eskaintzeaz gainera, eskualdeko industriei ere mesede egingo zielakoan, batez ere harrobiei eta kare eta igeltsu fabrikei. Areetatik Plentziarainoko Burdinbide Konpainia eratu zen, eta hura arduratu zen burdinbidea eraikitzeaz, 1.099.820 pezetako aurrekontuarekin.
1909an, aldiz, besteak beste Bilbotik Areetarainoko tranbiaren lehiagatik, Konpainiak finantza arazoak zituelako, Santurtzi-Bilbo burdinbidea kudeatzen zuen konpainiak eskuratu zuen. Handik lau urtera Aduana-San Nikolasen jarri zuten Bilboko geltoki nagusia, eta horrek kaltea ekarri zion hasieran San Agustinen kokatu zuten baina bestea bezain zentrikoa ez zen geltokiari.
1921ean Bilbotik Negurira bitartean bide bikoitza instalatu zuten, eta 1929an burdinbide osoa elektrifikatu zuten.
Trena San Nikolas geltokitik irteten zen, Bilboko Zazpikaleetatik. Lineak 25,7 km-ko luzera zeukan, eta guztira 1.956 m luze diren 9 tunel, hau da, luzera guztiaren %7,5. Kontuan hartu beharrekoa da Unibertsitateko eta Lutxanako tunelak bikoitzak direla. Tunelik luzeena, 1.018 m luze dena, San Nikolasko hasierako geltokitik hurbil dago.
FTS eta Eusko Trenbideak
Espainiako Gerraren ondoren, 1947an, Ferrocarril y Transportes Suburbanos (FTS) konpainia eratu zen, eta horretara Bilbo-Plentzia eta Matiko-Azbarren trenbideak bildu ziren, baita Bilbo-Lezama eta Lutxana-Mungia trenbideak ere.
Hirurogeiko hamarkadan FTS konpainiaren gainbehera hasi zen.
1970eko Urdulizko tren istripuan 33 pertsona hil ziren; huraxe izan zen erkidegoan burdinbidearen historian sekula gertatu den ezbeharrik latzena.
1977an FTS konpainiak lineak ustiatzeari utzi zion eta, ondoren, Eusko Trenbideak arduratu zen horretaz hainbat urtez.
Bilboko metroaren 1. linea
1995ean Eusko Trenbideak konpainiak Bizkaiko Garraio Partzuergoari eman zion burdinbide hau kudeatzeko lekukoa, Bilboko metroaren lehenengo linea abiarazi zenean, hain zuzen. Aldirietako trena metropolitar bihurtzeko egokitzapenak geltoki asko lurpean geratu beharra ekarri zuen eta, ondorioz, burdinbidearen hasieran eraiki zirenetako asko desagertu egin ziren.
Gaur egun, Bilbo-Plentzia trenbidean Metro Bilbaok Bilboko metroaren 1. eta 2. lineak ustiatzen ditu.
2018ko irailaren 16an Areeta-Plentzia trenbidearen 125. urteurrena ospatu zuen Metro Bilbaok, Aurrera izeneko 1898ko lurrunezko tren-makina trenbidean ezarriz eta Plentziako geltokia arte oroitzapenezko bidaia eginez.
San Ignazio eliza (Iruñea)
San Ignazio eliza Nafarroako Iruñea hiriburuan dagoen eliza bat da. Inazio Loiolakoari sagaratua dago.
Kokalekua
Iruñeko Bigarren Zabalgunean dago, San Ignazio etorbidean. Izen beretsuko San Ignazio basilikatik metro gutxira dago.
Historia
Leku honetan, 1521ean, Iruñeko guduan borrokan ari zela San Ignazio Loiolakoa santua zauriturik erori omen zen, eta 1927an eraikitako eliza honi hortik datorkio izena.
Prudemanche
Biztanleria
2007an Prudemanche udalerrian erroldatutako biztanleak 257 ziren. Familiak 84 ziren, horien artean 9 pertsona bakarrekoak ziren (9 bakarrik bizi ziren gizonak), 18 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 48 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 9 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Etxebizitza
2007an 105 etxebizitza zeuden, 86 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 20 bigarren erresidentzia ziren. Etxebizitza guzti hauek 105etxeak ziren. 86 etxebizitza nagusietatik 76 bere jabearen bizilekua ziren, 8 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 26 etxek lau zituzten eta 45 etxek bost zituzten. 78 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 31 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 51 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 154 ziren, horien artean 128 aktiboak ziren eta 26 inaktiboak ziren. 128 pertsona aktiboetatik 119 lanean zeuden (64 gizon eta 55 emakume) eta 9 langabezian zeuden (2 gizon eta 7 emakume). 26 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 14 ikasten zeuden eta 9 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Prudemanche udalerrian 87 unitate fiskal zeuden, 260,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.645 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 3 garraio enpresak ziren eta 1 finantziazio enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra eraikuntza enpresa zen.
2000. urtean Prudemanche udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.755 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Fluxu gurutzatuko turbina
Turbina hidraulikoen helburu nagusia, modu jarraian jariakin baten abiadura erabiltzea energia elektrikoa lortzeko da. Honetarako, jariakina turbina baten errodetetik pasarazten da. Errodeteak barnean duen disko batean dauden alabeek jariakinarekin kontaktua egitean alabeen forma eta jariakinaren arteko erlazioa dela eta diskoa biratzen hasten da. Mugimendu honen ardatza motore batekin kontaktuan jartzen da eta energia elektrikoa lortzen da. Funtsean, jariakin baten mugimenduak duen energia zinetikoa energia mekanikoan transformatzen du turbina hidrauliko batek. Edozein jariakinekin lan egiten dute baina hurrengo azalpenetan urarekin egingo dira aipamenak.
Ohiko turbinen ur sarrera errodetearen zentroan egoten da, hau da, alabeetara plano elkartzut batean sartzen da. Urak errodetean aipatutako biraketa sortzen du eta beste aldetik plano elkartzutean ere irteten da. Errodetearen diskoaren biraketa motore elektriko, konpresore edota elektrizitate sorgailu batek aprobetxatu eta elektrizitatea sortzen du. Gaur egungo motoreen eraginkortasuna oso altua da, iraganekoekin konpartatuz.
Mota askotako turbinak daude gaur egun. Ur fluxuen ezaugarrien arabera sortu egin dira. Energia aprobetxatzeko  modurik egokiena bilatzen saiatu izan da eta behar desberdinetarako turbinak existitzen dira gaur egun: Francis, Pelton, Kaplan… Mota askoren artean bolumen aldakorra eta presio txikia duten jarioak ustiatzeko turbuina erabiliena fluxu gurutzatuko turbina da.
Fluxu gurutzatuko turbinak
Turbina hau beste turbina normalekin konparatuz, desberdintasunik nabariena errodetean zehar duen ibilbidea da. Gurpil hidraulikoen antzera lan egiten du, hau da,  ur fluxua errodeteko alabeen plano berdinean zehar mugituz. Pausuz pausu azalduta hurrengo bidea jarraitzen du urak:
-       Ura injektore baten bidez bideratzen da eta errodetearen plano beretik ura sarrarazten da.
-       Lehen atal batean, alabe talde batetik igarotzen da  ura eta bere abiadura gehiena galdu egiten du.
-       Oraindik energia, abiadura,  duen urak, alabeak zeharkatu eta bigarren taldeko alabeekin jo egiten du. Atal honetan, gainerako energia aprobetxatzen da eta uraren energia zinetiko gehiena errodetearen biraketan transformatu da.
Esan den bezala, turbinak funtsezko bi atal ditu, errodetea eta bere barneko elementuak alde batetik, eta injektorea bestetik.
·      Injektorea
Injektore egokiaren hautaketa, turbina baten errendimendurako atal garrantzitsuetako bat da, errodetean ura zein angelu, abiadura eta kantitatetan sartzen den zehazten duen aparatua delako. Ur  fluxuaren energia zinetikoa, mekanikoa bihurtzeko prozesua garbia izateko, uraren abiadura distribuzio konstantean, azelerazio egokian eta karga galera minimoan izatea kontrolatzen du injektoreak. Turbinaren errotorera heldu baino aurretiko aparatua da. Prisma itxurako barrunbe batean zehar bideratzen du ura, amaieran kurbaturiko  irteera izanik.
Injektorearen geometria horrek uraren abiadura eta sartze angeluaren arabera modu egokian bideratzen du. Uraren jatorria angelu batzuen artean egon behar du, injektorea ondo funtzionatzeko. Egindako ikerketen arabera 30 eta 120 gradu artekoak izan behar dute ur sarrera hauek, optimoena 90 graduko izanik.
Injektorearekin batera dagoen banatzailea, ur fluxu kantitatea zehazten du eta emari minimoa baino txikiagoko ur fluxua izatekotan, ur sarrera ixteko kapaza da. Turbinara heldutako ur disponiblea eta errodeteak dituen alabeen kopuruaren  arteko erlazio baten bidez bideratzen du ur kantitatea. Injektoretik irtendako ur fluxuaren abiadura eta proiektatutakoa ez dira berdinak izaten. Abiadura txikiagoarekin irteten da normalean eta horrek, sarrerako arkua handiagoa izatea eragiten du. Ateratako urari fluxu librea deritzo.
Jario gurutzatuko turbinen gehiengo batek, aipatutako injektore bi izaten ditu, elkarrekintza harmonizatuan lan egiten dutenak eta turbinaren malgutasunean eragin zuzena dutenak.
·      Errodetea
Injektoretik irtendako uraren hurrengo etapa errodetean sartzean hasten da. Turbinaren atal honek energia zinetikoa energia mekaniko bihurtzen duena da, hain zuzen. Errodetea biratu egingo du ur fluxu libreak eraginda eta biraketa hau korronte elektrikoa bihurtzeko erabiliko da.
Errodeteak, gurpil hidrauliko konbenbentzionalen itxura du eta alabeez eta disko paraleloz (2 gutxienez) osatuta dago. Errodeteak diskoen ertzetan erradialki soldatu egiten dira eta tortsioa aplikatuz kurbadura bat aplikatu egiten zaizkie uraren sarrera tangentziala izateko. Gehienez 37 alabedun errodeteak diseinatzen dira eta urarekiko  erresistentzia  minimo izateko, ertzak asko leuntzen dira. Bere osotasunean errodeteari “urtxintxa kaiola” ere deitzen zaio.
Ur fluxua, kanpoko alabe taldea zeharkatzean norabidea eta abiadura zeharo aldatu egiten du, diskoak mugiaraziz. Lehen atal honetan, errodetea ia guztiz urperatuta lan egiten du. Ur fluxu desbideratua, kaiola barrutik irtetean beste bigarren alabe taldea zeharkatu egiten du, energia galduz eta desbideratuz. Kanpotik barrurako eta barrutik kanporako mugimendu honi ezker turbina hau “ustiapen bikoitzeko turbina” moduan ere ezaguna da. Fluxu norabide aldaketa horrek turbinaren errendimendu nominalean zuzenki eragiten du.
Ur fluxuak lehen errodete taldea zeharkatzean guztira lortzen den energiaren %70a aprobetxatzen da. Bigarren zatian aipatu den bezala abiadura eta norabidea desberdinak direnez, energia gutxiago aprobetxatu egiten da, totalaren %30a.
Errodete multzoa normalean bitan banandu egiten da, injektore bakoitzeko bana. Errodete frakzioak 1/3 eta 2/3koak izaten dira. Turbina banatzearen arrazoietatik nabarmenena, bolumen desberdinei modu eraginkorrean aurre egitea da. Emari txikiagoekin karga osoaren %33,3a soilik aprobetxatu ahalko da, baina hau lortzeko 1/3dun injektorea soilik zabalduko denez, errendimendu altuagoarekin jardungo da. Emari handiagorekin 2/3ko tartea eta emari maximoekin guztiz zabalduko litzateke. Azkenengo kasu honetan, nahiz eta injektoreak ur fluxu desorekatua isuri, errodetearen ardatzak ez du esfortzu axialik sufrituko, alabeen diseinuan aurreikusi den arazoa delako.
Azkenik ura errodete ingurutik irten egiten da eta presioa atmosferikoan deskargatzen da ur hartune baten bidez.
Abantailak eta desabantailak
Ossberger turbinaren erabilpen nagusia ur fluxu handietan erabiltzen da, baina, errodetean esan bezala, emari desberdinetarako malgutasun handiko turbina da. Hala ere, altuera gutxiko kargekin lan egin dezake, 1 eta 200 m ingurukoak. Malgutasun horrekin, ibaien emari aldakorren ustiapenerako turbina aproposena bilakatzen da. Gainera turbinaren ardatzaren biratze abiadura askotarako baliagarria den turbina da, 50 eta 200 bira minutuen artetarakoa, hain zuzen.
Turbinaren sistema mekanikoa nahiko sinplea denez, ez du behar mantenimendu bereziren bat egin beharreko langile espezifikorik. Ardatzean dauden errodamenduen mantenimendua bakarrik bermatu behar da, denboraren poderioz hondatu ahal den aparatua delako. Gainera, errodetearen fluxuaren noranzkoa aldatuz gero, alabeen arteko guneak garbitzeko aukera ematen du. Beraz, ez du garbitzeko prozesu bereziren beharrik.
Sarah Jennings
Sarah Jennings, ezkondu ondoren Sara Churchill, Marlborougheko Dukesa (1660ko ekainaren 15agreg./ekainaren 5ajul. - 1744ko urriaren 18a) bere garaiko emakumerik garrantzitsuenetakoa izan zen Britainia Handia n Ana erreginarekin izandako adiskidetasuna medio.
Ana Britainia Handikoa erreginaren gortean erreginaren lagun minena izatea lortu zuen. Anak "Mrs Freeman" deitzen zion eta Sarahk erreginari "Mrs Morley".
1678ko urriaren 1 ean John Churchill ekin, gerora Marlborougheko Dukea izango zenarekin ezkondu zen.
Bere gainbehera erreginaren ondoko lekuan Abigail Hill ek ordezkatu zuenean gertatu zen 1711an.
Bai Winston Churchill eta bai Diana Galeskoa bere ondorengoak dira.
Barbus lornae
Barbus lornae Barbus generoko animalia da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Cyprinidae familian.
1933 Tinchen
1933 Tinchen asteroide gerrikoan aurkitutako 1933. asteroidearen izena da. 1972ko urtarrilak 14an aurkitu zuen Lubos Kohoutekek Bergedorfetik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1972 AC zen. Bere izena aurkitzailearen emaztea zen Christine Kohoutekgatik jasotzen du.
Monchy-le-Preux
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 218 etxebizitza zeuden, 210 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 8 hutsik zeuden. 216 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 210 etxebizitza nagusietatik 191 bere jabearen bizilekua ziren, 15 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 3 etxek bi zituzten, 22 etxek hiru zituzten, 44 etxek lau zituzten eta 139 etxek bost zituzten. 188 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 80 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 120 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 386 ziren, horien artean 290 aktiboak ziren eta 96 inaktiboak ziren. 290 pertsona aktiboetatik 265 lanean zeuden (150 gizon eta 115 emakume) eta 25 langabezian zeuden (11 gizon eta 14 emakume). 96 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 40 ikasten zeuden eta 28 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 69 komertzioetatik, 7 janari enpresak ziren, 3 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 1 garraiorako elementuen fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 9 eraikuntza enpresak ziren, 17 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 9 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen, 4 finantziazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 13 zerbitzu publikoetatik, 4 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen alokairu bulegoa, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 1 zurgina, 1 argiketaria eta 3 eraikuntza enpresak.
2000. urtean Monchy-le-Preux udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 368 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Raleigh (Mississippi)
Raleigh Mississippiko herri bat da. Smith konderrian kokatua dago. 2010ean 1,462 biztanle zituen, 13.2 kilometro koadrotan banatuta.
Luz Gabás
María Luz Gabás Ariño (Monzón, Huesca, 1968) idazlea, nobelagilea, filologoa eta espainiar politikaria da. Benasqueko alkatea izan zen.
Bere lehen nobela, Palmeras en la nieve, hainbat hizkuntzatara itzuli zen. 2022an Planeta saria irabazi zuen.
Biografia
Kaliforniako San Luis Obispo herrian urtebetez bizi ondoren, Zaragozan ikasi zuen, Ingeles Filologian lizentziatu zen eta, geroago, unibertsitate-eskolako irakasle titularraren plaza lortu zuen. Urte askoan, irakaskuntza beste jarduera batzuekin uztartu du, hala nola itzulpengintza, artikuluen argitalpena, literatura- eta hizkuntza-ikerketa, eta kultura-, antzerki- eta zinema-proiektuetan ere parte hartu du.
2007. urtetik Ancilesen bizi da, Benasque hiribilduaren ondoan, eta 2011 eta 2015 bitartean bertako Alderdi Popularraren alkate izan zen. 2012an argitaratu zuen lehen eleberria Palmeras en la nieve. 2014. urtean Regreso a tu piel argitaratu zuen. Luz Gabás eta José Luis Corral izan ziren, 2014. urtean Huescako probintzian salmenta gehien izan zituzten idazleak. 2017an Como fuego en el hielo argitaratu zuen, eta 2019an El latido de la tierra. 2022an, Planeta saria irabazi zuen Lejos de Luisiana eleberriarekin.
Palmeras en la nieve
2012an argitaratu zen, eta italierara, katalanera, nederlandera, poloniarrera eta portugesera itzuli zen.
Joanes Etxeto
Joanes Etxeto (Itsasu, 1801eko otsailaren 6 - Senpere, 1887ko urriaren 15) bertsolaria izan zen.
Luz Gabás
Palmeras en la nieve
Ziur aski, lehen eleberriaren arrakasta literaturan gutxi landu den gai bati dagokio: Espainiak Afrikan izan zuen iragan kolonial berrienari buruz, Fernando Poo uhartera joan ziren emigrante batzuen bidez. Uhartea kolonia bat izan zen, eta, ondoren, Espainiak Afrikan 1959 eta 1968 bitartean, Ginea Espainiarra (gero Ekuatore Ginea).
Joanes Etxeto
Biografia
Itsasun jaio eta Senpere Amotze auzoan bizi izan zen. Lanbidez irakaslea izan zen.
Luz Gabás
Palmeras en la nieve
Zinemarako bertsioa Mario Casas eta Adriana Ugarte aktoreek interpretatu zuten, eta Luz Gabásen aitak 1953an hogeita lau urte besterik ez zituela Ekuatore Gineara Sampaka izeneko kakao-landaketan lan egitera emigratu zuenean izandako esperientzia kontatzen du.
Joanes Etxeto
Biografia
Bertsotan eta Lore Jokoetan parte hartzen 1858an -Senperen irakasle zebilen- eta 1875ean utzi zion bertsoak egiteari. Noizbait Anton Abadiari kexu idatzi zion, Lore Jokoetan epaileek zuzen jokatzen ez zutelakoan.
Lanak
Bertso jarrietan aritu zen. Bertso asko bildu zaizkio, Lore Jokoetan sarritan -hamabost urtez erreskadan- esku hartu zuelako :
Sariak
1865ean Saran Arrosaren kantua sortak ohorezko aipamena erdietsi zuen.
Luz Gabás
Lejos de Luisiana
Miloi bat euroko 2022 Planeta eleberri-saria jaso zuen Lejos de Luisiana eleberriarekin. XVIII. mendearen amaieran girotutako eleberri historikoa da, kolonia frantziar hori Espainiaren esku geratu zenean.
Laura Pardo
Laura Pardo Hervias (Gasteiz, 1989ko uztailaren 31) saskibaloi jokalaria zen, Araski AES taldean aritu zena.
Copăceni (Ilfov)
Copăceni Errumaniako udalerri bat da, Ilfov konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Verneřice
Verneřice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 1.142 biztanle ditu eta 31,38 kilometro koadroko azalera. Děčíngo barrutian dago.
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1558 urtean egin zen.
NGC 5460
NGC 5460 izar kumulu bat da, Centaurus konstelazioan. James Dunlopek aurkitu zuen n.
Sericulus aureus
Sericulus aureus Sericulus generoko animalia da. Hegaztien barruko Ptilonorhynchidae familian sailkatua dago.
Jean Louis
Jean-Louis Berthault (Paris, - Palm Springs, Kalifornia, ) frantses jantzi-diseinugilea izan zen. Dekorazio-arteak ikasi zituen Parisen. Han ikasitakoak eragina izan zuen bere diseinu-lanetan. Agnès Drecollen Parisko jantzi-etxean hasi zen lanean, diseinugile gisa. New Yorkera joan zen bisitan, eta hango giroak liluratuta, bertan gelditu zen. Hattie Carnegierekin lan egin zuen zazpi urtez, Parisko moda Ameriketako bezeroen nahierara egokitzen. 1930eko hamarkadan, Windsorreko dukesak beretzat hartu zuen Little Carnegie Suit markaren sortzaileetako bat izan zen. Bezeroen artean, hainbat antzezle izan zituen, eta haien bidez, Columbia zinema-estudioetan hasi zen 1943an lanean. Hamazazpi urtez egon zen bertan, filmetarako jantzi-diseinua egiten. Zinemako izar askoren diseinatzailea izan zen filmetan, hala nola, Rita Hayworth, Judy Holliday, Rosalind Russell, Joan Crawford, Lana Turner, Doris Day, Katharine Hepburn, Vivien Leigh, Julie Andrews eta Liv Ullmanena. Jean Louis Inc. izeneko joskintza-etxea sortu zuen Beverly Hillsen, eta Hollywoodeko izarrez gainera, beste bezero famatu asko izan zituen. Hala ere, ez zion filmetan lan egiteari utzi. 1956an Jantzien Oscar Saria eman zioten Urrezko Cadillac filmagatik. Marilyn Monroek Madison Square Gardenen Happy Birthday Dear President abestia kantatzeko 1962an jantzi zuen soinekoa ere berak diseinatu zuen. Hainbat film ospetsuren jantziak diseinatu zituen: Gilda (1946), Shangaiko dama (1947), Carmen (1948), Salome (1953), Agurren dantza (1960).
Starkenberg
Starkenberg Alemaniako udalerria da. Turingia estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Hydrolagus pallidus
Hydrolagus pallidus Hydrolagus generoko animalia da. Arrainen barruko Chimaeridae familian sailkatzen da.
Natalia Estemirova
Biografia
Errusia hegoaldeko Saratov probintzian jaio zen, aita errusiarra eta ama txetxeniarrak zituela. Grozniko unibertsitatean historia ikasketak egin ondoren, eskola irakasle lanetan aritu zen Groznin 1998 urtera arte.
Orduan, giza eskubideen aldeko borroka hasi zuen, 1999an hasitako Txetxeniako bigarren gerran burututako tortura eta tratu txarren salaketengatik. 2004ean Suediako parlamentuak saria eman zion, eta 2005ean Europako parlamentuak emandako Robert Schumann domina jaso zuen. Giza eskubideen aldeko borrokan, Anna Politkovskaia kazetari errusiarrarekin lanean aritu zen.
Starbucks
Starbucks Corporation (NASDAQ indizeko konpainia) nazioarteko kafea katea da, Seattlen sortua. Munduko kafe konpainia handiena da 17.800 lokalekin 61 herrialdetan (Euskal Herrian bat ere ez). Starbucksek, kafe-landu, edari bero eta bestelako edariak egin eta saltzen ditu, gainera, bokatak eta beste produktu batzuk (hala nola, katiluak eta kafe babarrunak). Era berean, liburuak, musika CDak, eta filmak eskaintzen ditu.
Lehen lokala Starbucks izenarekin, Seattlen eraiki zuten 1971n. urtean hiru bazkiderekin: Jerry Baldwin ingeles maisua, Zev Siegl historia maisua eta Gordon Bowker idazleak. Hirurek, Alfred Peet enpresariak inspiratuta, beraien lehen denda sortu zuten (babarrun eta kafe makinak saltzeko) Western Avenuen kokatuta, 1977. urtean Pike Placera lekualdatu zena.
Nazioartekotasuna
Gaur egun, Starbucks 60 herrialdetan dago.
Giroa
Starbucks kafetegiek giro etxekoia dute. Zurezko dekorazio txeratsu eta epela dute, eta diseinu modernoa. Sofaz eta eserlekuz horniturik, musika eztia eta doako wifi konexioa dute.
Rajella annandalei
Rajella annandalei Rajella generoko animalia da. Arrainen barruko Rajidae familian sailkatzen da.
Dreyerita
Dreyerita fosfato motako minerala da.
Ezaugarriak
Dreyerita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da:. Sistema tetragonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 3 da.
Piedicroce
, Korsikako iparraldeko udalerria da,  departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, 0 biztanle ditu.
Limousin zaldi
Limousin zaldia egun desagertutako bertako Okzitania aldeko zaldi arraza bat izan zen. Arraza Limousin eskualdean hedatua izan zen. Bereziki erdi aroan garatu zen arraza. Limousin zaldia sortzeko Ingalaterratik ekarritako Thorough zaldiak bertako behorrekin gurutzatu zituzten. Arabiar zaldiak erabili zituzten ere arrazaren ezaugarriak lortzeko.
XX.en mendearen hasieran Limousin zaldia desagertu zen beste hainbat arrazekin nahasturik eta motordun ibilgailuek zela zaldietan ekarri zuten galera zela eta.
Ermuko Andre Mariaren santutegia
Ermuko Andre Mariaren santutegia Laudion (Araban) dagoen santutegi gotikoa da. Hiru eraikinek osatzen dute: Andre Maria eliza, aparteko dorrea eta Santa Luzia baseliza.
2002ko abenduaren 4an, Eusko Jaurlaritzak monumentu-multzo izendatu zituen hiru eraikinak, Sailkatutako Kultura Ondasuna.
Andre Maria eliza
Sarrera baino goragoko leku zabal eta garai batean dago fatxada nagusia. Hegoaldeko fatxadak, eta hego-mendebaldeko angeluak hain zuzen ere, eliza osatzen duten bolumen ezberdinak islatzen ditu; lehenengo planoan eta eskala txikiagoan elizpe bat, bigarren planoan alde bateko nabea eta bere kontrahormak eta hirugarren planoan, hondoan, garaiagoa den nabe nagusia. Harrizko eskailera zuzena igo eta puntu erdiko arkua igarota, elizpera iristen da, eta bertatik talaia txiki batera. Puntu erdiko sei arkuk osatzen dute talaia, eta arkuen artean harrizko kontrahorma txikiak daude. Elizan sartu baino lehenagoko harrera gune bat da, zurrezko gainaldea dauka, plano bakarrekoa eta harrizko zorua eta bertan dago tenpluko atelada. Atelada lehenengo tartean kokatzen da eta zirkulu erdiko harrizko eskailera batetik iristen da bertara, turuta itxurako dauka, lurrera iristen ez diren hiru bozel eta hiru arkibolta puntadun ditu, apaindurarik gabe. Arkiboltak turuta-itxurako moldura berean daude sartuta eta moldura mentsuletan oinarritzen da arkuko kanpoko aldean. Elizpeko ekialdeko muturrean, hondoan, kanpoaldean dagoen kapera bat kokatzen da, bertako horma batean eraikuntzako urtea agertzen da inskripzio batean, 1634. Hegoaldeko fatxadak bigarren planoan, lau hostoko trazeria daukaten bost arrosa-leiho ditu, tenpluko horman. Lehen eta bigarren tarteko arrosa-leihoak, tarte bakoitzeko bana, antzekoak dira eta hirugarren tartean kokatutakoak, aldiz, tamaina, trazeria, kokapen eta forma ezberdinak dauzka. Inposta molduradun bat dago garaiera erdian lehenengo bi tarteetan eta hirugarrenean desagertzen da.
Mendebaldeko fatxadan jarraitzen du elizpeak, elizaren ondoan baina arku eta kontrahormek osatutako karrerapearen ordez zurezko oin zuzen batzuk daude hargin-laneko karel baten gainean. Elizpeko zorua ere aldatzen da eta errekarriz osatuta dago alde batean. Elizpean tenpluko nabe nagusian sartzeko ate bat kokatzen da, arku zorrotza soil bat dauka, dobela handikoa, baita moldura bat ere beheko aldean. Ezkerreko nabeak, nagusiak, alegia, kanpotik ageri du garaiagoa dela, eta arrosa-leiho bat dauka, bost hosto eta bi animali buru dituen uztaiarekin. Pinoiko erdialdean alfiz bat dago eta eskuineko nabean, plano berean baina beherago, leiho bikoiztu bat ikusten da, triforioak dituena. Inposta molduradun batek alderik alde zeharkatzen du fatxada, baita hiru kontrahormak ere. Izan ere, fatxadak kontrahorma zuzen bat dauka erdialdean eta bi kontrahorma diagonal angeluetan.
Iparraldean atzealdeko fatxada dago eta zurezko oin zuzeneko elizpe txiki bat dauka, hormigoizko oinarriak dituztelarik hargin-laneko horma baten gainean. Elizpeko gainaldea elizako gainaldetik ateratzen da, eta bigarren tartea eta eliz buruaren kontrako kaperen horma estaltzen du. Kaperetako bat ez da gainalderaino iristen, eta hutsune bat dago kapera horren sabaiaren gainean. Eliza ixten duen hormak altuera txikia dauka bertako lurraren desnibela dela-eta, lehenengo tartean ezik, non ez dago elizperik, ezta kaperarik ere.
Ekialdeko fatxadak zortzi aldeko abside bat dauka eta kontrahormek inguratutako hiru tarte ditu. Aldeetako leihoak arku zorrotzak dira, molduradunak, eta estrados konopiala dute. Horrek guztiak lau hosto gainjarrien trazeria osatzen du. Erdialdeko tarteak ez dauka baorik eta inposta molduradun batek kontrahormak lotzen ditu. Fatxada horrek zatiketa handia adierazten du, sakristia eta garaiera txikiagoko aldameneko gelak direla-eta. Gela horien hormak eta leihoak mota eta eraikuntza-estilo anitzekoak dira.
Barrualdea
Gurutze-ganga gotiko soilez estalita dago tenplua, eta harrizko nerbioak eta betelan entokatua daude, nerbioak hasten diren zenbait puntutan izan ezik, harlandua ikus baitaiteke bertan. Nerbioak koloma txiki batzuen kontra eusten dira. Batzuk hirusta formako ebakidura dute, eta perimetroko hormetara eta nabeen arteko ostikoetara itsatsita daude lehenengo tartean; bigarren tartean, ordea, mentsuletan daude oinarrituta. Presbiterioa harrizko mentsuletan oinarritutako nerbiodun ganga batez estaltzen da, eta eliz buruaren forma oktagonalari eusten dio. Nabe txikian kapera bat dago, eta hirugarren tarte txiki bat osatzen duela ematen du. Eliz buruari eta alboko nabeari begira dago. Iparraldeko alboan bi kapera ezberdin daude nabe nagusira itsatsita eta ez daukate bien arteko komunikabiderik. Kaperarik txikiena tenpluko buruari lotuta dago, eta arku zorrotz txiki bat du sarreran; kaperarik handiena, berriz, bigarren tartearekin elkartuta dago. Hego-ekialdeko angelutik, aldarean, eta elizarekin inolako harreman espazialik izan gabe, sakristiara, gela osagarri batzuetara eta hegoaldeko elizpeari lotuta dagoen kanpoko kaperara iristen da.
Argiei dagokienez, hiru arrosa-leiho daude hegoaldeko fatxadako nabe txikian, bi leihate absidean, arrosa-leiho bat mendebaldeko fatxadan, eta bao bikoiztu bat nabe txikian, non harrizko bi eserleku dauden hormako zabalean, baita harburuak ere, horman beherago sartuta. Nabe nagusiko hegoaldeko alboan, eliz buruaren garaieran, arrosa-leiho bat dago, baina ezin du argirik eman. Iparraldeko kapera osagarriek leiho txiki bana dute.
Bukalanak egiteko erabilitako materialei dagokienez, hormek hareharrizko harlandua daukate, barrualdean zein kanpoaldean. Lurzorua zurezko parketaz dago estalita. Kaperak eta eliz burua apur bat goratuta daude, eta horietan harria erabili da; eta, absideko zati batzuetan, zura dago. Gainaldean, hormigoizko teila bihurria dauka.
Dorrea
Kanpandorrea eraikuntza banandu bat da; tenpluaren ondoan kokatu eta mendixka batean goratzen da ipar-mendebaldeko angeluan. Errektangulu formako gorputz bat dauka oinarritzat, prismatikoa eta lerdena. Zati honek 5 metroko garaiera dauka gutxi gorabehera, hareharrizkoa da, eta inposta molduraduna dauka prisma guztian zehar goialdeko ertzean. Atzeko aldean turuta-forma duen atelada txiki bat dago, arku zorrotz batekin, eta bertatik harrizko eskailera kiribil batera irits daiteke. Portada horren ondoan, bere eskuinaldean, zenbait inskripzio daude, oso higatuta, eta honako hau irakur daiteke: "alzose 1647; reparose en 1742" ("1647an jasoa, 1742an konpondua"). Dorrearen bigarren atala estuagoa eta laburragoa da, eta apur bat barrura sartzen da lehenengo atalaren oinplanoari dagokionez. Harrizko bolumena arinagoa da eta bi tarteko kanpai-horma txiki bat dauka, bi kanpai daudelarik bertan, burdinazko balkoi bat hegoaldean eta asko ateratzen den teilazko aterpe bat tontorrean.
Santa Luzia baseliza
Santa Luzia baseliza eliz burutik gertu kokatzen da, hegoaldeko hegalean, kota txikiagoan eta elizara doan baserri-bidearen ondoan. Baselizaren oinplanoa lauki formakoa da, eta 10 metro neurtzen du kanpoaldetik alde bakoitzak. Bolumen ia kubikoa dauka, eta kontrahorma bat du angelu bakoitzean. Kontrahormak ez dira iristen teila bihurriko lau planoko gainalderaino.
Hegoaldeko fatxadan trazeria gotikoko arrosa-leiho bat dago, lau hostoko bost forma dituena eta tarte horren oinarrian bi hodiko iturri bat dago. Iparraldeko eta ekialdeko tarteak itsuak dira, eta gehigarri txiki bat dago ekialdekoan. Mendebalderantz zurezko elizpe bat dago, isurki bakarreko gainaldea duena. Zurezko zutoinek eusten diote elizpeari, hareharrizko oinarri molduratuak dituzten oinek. Elizpeak atelada puntaduna dauka, turuta antzeko forma izanik arkuko kanpoaldean eta mentsuletan oinarritutako moldurak izanik, hori da baselizaren sarreraren ezaugarria eta bertatik harrizko eskailera batzuetatik joan daiteke elizako hegoaldeko elizpeko goialdeko zelaigunera.
Barrualdeak espazio bakarra osatzen du, eta ertz-ganga entokatu batek estaltzen du. Baseliza barruko zorua zurezkoa da, eta elizpekoa errekarriz eginda dago, marrazki kiribilak eginez. Erdizka entokatutako harlanduzkoak dira hormak, mendebaldeko fatxada izan ezik, hori hareharrizko harlanduzkoa baita.
Pingdingshan
Pingdingshan (txinera sinplifikatuz: 平顶山; pinyineraz: Píngdǐngshān), Henan probintzian kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 5.200.000 biztanle inguru dauzka 2000ko erroldaren arabera eta 7.882 kilometro koadroko azalera.
Inguru naturala eta kokapena
Prefektura mailako Pingdingshan hiriaren mugakideak honakoak dira: Zhengzhou iparraldean, Xuchang eta Luohe ekialdean, Zhumadian hego-ekialdean, Nanyang hegoaldean, eta Luoyang mendebalde eta ipar-mendebaldean.
Demografia
Prefekturak bost milioi biztanletik gora izan arren, hirigunean bizi diren biztanleak 850.000 baino ez dira.
Les Aulneaux
Biztanleria
2007an Les Aulneaux udalerrian erroldatutako biztanleak 99 ziren. Familiak 35 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 15 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 70 etxebizitza zeuden, 40 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 22 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 70etxeak ziren. 40 etxebizitza nagusietatik 34 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 7 etxek bi gela zituzten, 10 etxek hiru zituzten, 5 etxek lau zituzten eta 18 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 20 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 65 ziren, horien artean 47 aktiboak ziren eta 18 inaktiboak ziren. 47 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (26 gizon eta 15 emakume) eta 7 langabezian zeuden (5 gizon eta 2 emakume). 18 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 7 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 5 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2000. urtean Les Aulneaux udalerrian 15 nekazaritza-ustiategi zeuden, 260 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Corbu (Olt)
Corbu Errumaniako udalerri bat da, Olt konderrian. biztanle ditu, kilometro koadroko azaleran banatuta.
Herriak
Udalerrian honako herriak daude:
Uperodon systoma
Uperodon systoma Uperodon generoko animalia da. Anfibioen barruko Microhylidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Raymond (Mississippi)
Raymond Mississippiko hiri bat da. Hinds konderrian kokatua dago. 2010ean 1,933 biztanle zituen, 7.8 kilometro koadrotan banatuta.
Vernéřovice
Vernéřovice Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 315 biztanle ditu eta 9,4 kilometro koadroko azalera. Náchodeko barrutian dago.
NA-6540
NA-6540 edo Lodosa-Alcanadre errepidea, Nafarroako herri errepidea da, NA-134 nafar errepideko 0,51 kilometroan hasi eta Errioxako mugara arte doa. Errepidea 3,36 kilometro luze da.
NGC 5593
NGC 5593 izar kumulu bat da, Lupus konstelazioan. James Dunlopek aurkitu zuen n.
Vernéřovice
Historia
Udalerriaren lehen aipamen idatzia 1131 urtean egin zen.
Origny-en-Thiérache
Origny-en-Thiérache Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Origny-en-ThiéracheOrigny-en-Thiérache udalerrian erroldatutako biztanleak 1.517 ziren. Familiak 558 ziren, horien artean 149 pertsona bakarrekoak ziren (32 bakarrik bizi ziren gizonak eta 117 bakarrik bizi ziren emakumeak), 174 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 190 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 45 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du: