cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akitaniera
Pertsonen eta jainko-jainkosen izenak
Iparraldean, Novempopulania (Akitania) erromatar probintzian 400 antroponimo (pertsona izen) eta 40 teonimo (jainko- eta jainkosa-izen) aurkitu dira:
Hegoaldean, egungo Nafarroa, Gipuzkoan, Bizkaia n, Araban, Errioxan, Aragoin (ikus El Forau de la Tuta) eta Sorian : Eremu hauetatik urrun, agertu dira izenak beste leku hauetan:
Kataluniako Guissonatik hurbil dagoen Florejachs herrian agertu zen idazkun batean Laurbeles izena irakur daiteke.
Hedadura geografikoa
Akitanieratzat jotzen diren idazkun gehienak Garona Garaia inguruan topatu ziren hasieran, —hortik akitaniera deitzea antzinako hizkuntza hari—, baina ez denak. Esate baterako, honako herri hauetakoak ziren topatu ziren lehen akitanierazko idazkunak, Mitxelenak 1964an argitaratutako Textos arcaicos vascos liburuan aipatuak: Escunhau (Arango harana), Saint-Béat , Eup , Arguenòs , Sauvaterrerre-de-Nébouzan (Poursiugues-Boucoue ondoan) , Gourdan , Ardièja , Saint-Aventin , Luishon , Bordèras de Loron , Atharratze , Lerga ... Erromatarrek Galia konkistatu zutenean, Akitania izan zen Garona ibaiaren eta Pirinioen artean zegoen lurraldea. Julio Zesarren arabera, Galiako zelten desberdinak ziren akitaniarrak, bai ohituretan bai hizkuntzari dagokionez.
Hegoalderago garai hartako euskararen aitzindaria izan daitekeen hizkuntzaren aztarnak, akitanieraren aztarnak topatu dira Soriako iparraldean, Tierras Altas delako eskualdean, Nafarroa Garaian, Errioxan.
Joakin Gorrotxategik eta Fernando Fernández Palaciosek, Madrilgo Complutense Unibertsitateko irakasleak, Alsaziako, Hagenbach herria eta Sardiniako Ardara herria gehitu zituzten zerrendara.
Euskararen eta akitanieraren arteko antzekotasunak
Akitanieraren izen asko erraz ulertzen dira egungo euskaratik abiatuta.
Iruditegia
Akitanierazko hitzak dituzten idazkunen irudi gero eta gehiago topa daitezke Interneten:
Ikertzaileak
Hainbat historialari eta hizkuntzalarik ikertu ditu Akitanieraren arrastoak. XIX. mende amaieran, Achille Luchairek 1877an eta 1879an publikatu zituen bi liburutan euskara, gaskoia eta akitanieraren arteko lotura egiten du. 1892. urtean Julien Sacaze frantziarrak Inscriptions antiques de des Pyrénées liburuan katalogatu zituen idazkun horiek. Gero, 1931. urtean, Raymond Lizop frantsesak, bere tesia aurkeztu zuen Tolosako unibertsitatean: Le Comminges et le Couserans avant la domination romaine, eta bertan Saint-Bertrand de Cominges-en aurkitutako inskripzioak aztertu zituen. Hain zuzen ere, herri horretan aurkitu dira orain arte akitanierazko izenak dituzten inskripzioen multzo handiena.
Koldo Mitxelenak bere obra zabalean hainbat idazlanetan berraztertu edo aipatu zituen aurreko ikerketak. 1984. urtean, Joakin Gorrotxategik bere doktore tesia aurkeztu zuen: Estudio sobre la onomastica indígena de Aquitania, orain arte lan garrantzitsuena. Gaur egun, akitanieraren edota aitzin-euskararen inguruko ikerketei jarraitzen zaie, adibidez, Joseba A. Lakarra, Mikel Martínez Aretaren eta Fernando Fernández Palaciosen lanen bidez.
Bagneux (Meurthe eta Mosela)
Bagneux Frantziako udalerri bat da, Meurthe eta Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Bagneux udalerrian erroldatutako biztanleak 140 ziren. Familiak 48 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 16 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 24 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Etxebizitza
2007an 64 etxebizitza zeuden, 53 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 64etxeak ziren. 53 etxebizitza nagusietatik 46 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 7 etxek hiru zituzten, 9 etxek lau zituzten eta 35 etxek bost zituzten. 45 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 27 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 89 ziren, horien artean 61 aktiboak ziren eta 28 inaktiboak ziren. 61 pertsona aktiboetatik 59 lanean zeuden (35 gizon eta 24 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 28 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Bagneux udalerrian 60 unitate fiskal zeuden, 162 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.884 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden2 saltokiak eraikuntza enpresenak ziren.
Saint-Blaise-sur-Richelieu (Quebec)
Saint-Blaise-sur-Richelieu Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Montérégie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Le Haut-Richelieu konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 1,837 biztanle zituen 69.78 kilometro koadroko azaleran.
Bagneux (Meurthe eta Mosela)
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 margolaria zen eta 1 argiketaria.
2000. urtean Bagneux udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 900 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Jorge de Montemayor
Jorge de Montemor (Montemor-o-Velho, 1520 aldean - Piemonte, 1561eko otsailaren 26), gaztelaniaz Jorge de Montemayor, portugaldar idazlea izan zen, artzain eleberriaren sortzailea. Gaztelaniaz idatzi zuen beti.
Holcomycteronus brucei
Holcomycteronus brucei Holcomycteronus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophidiidae familian sailkatzen da.
Ogi-ganibet
Ogi-ganibeta ogia ebakitzeko erabiltzen den ganibeta da eta ezaugarri bereziak ditu, nagusia ogiaren zuntzak erraz mozteko aukera ematen duen hortz handietako zerra itxurako ahoa da. Ez dauka posizio finko bat mahai gainean eta normalean ogi-saskitik hurbil dago. 30 cm-ko luzera duen ganibet handia da.
Beste elikagai batzuk ebakitzeko diseinatuta egon ez arren, ogi-ganibeta tomate helduak, fruitu mamitsuak eta tartak ebakitzeko erabil daiteke, horrela ganibet mota honi moldakortasun maila handia emanez.
Smithwick's
Smithwick's Irlandako Kilkenny hirian jatorria duen red ale motako garagardo bat da. 1710ean John Smithwick garagardogileak sortu zuen. 1965an Walter Smithwick jabeak Smithwick's garagardotegia Guinness garagardoaren jabea den Diageo enpresa erraldoiari saldu zion.
Gaur egun Irlandan Smithwick's garagardotegiak bi garagardotegi ditu: bata, jatorrizkoa, Kilkenny hirian dagoen St. Francis Abbey garagardotegia, eta bestea Dundalk hirian. Garagardo-potoak eta botilak berriz, Belfast hiriko ICB enpresak paketatzen ditu.
1848 Delvaux
1848 Delvaux asteroide gerrikoan aurkitutako 1848. asteroidearen izena da. 1933ko abuztuak 18an aurkitu zuen Eugène Delportek Uccletik. Bere behin-behineko izendapen zientifikoa 1933 QD zen. Bere izena Georges Roland frantziar astronomoaren edo Ginette Roland belgiarrarenaren koinatagatik jasotzen du.
Gerbamont
Gerbamont Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Gerbamont udalerrian erroldatutako biztanleak 340 ziren. Familiak 135 ziren, horien artean 33 pertsona bakarrekoak ziren (26 bakarrik bizi ziren gizonak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 40 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 51 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 11 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak
Etxebizitza
2007an 188 etxebizitza zeuden, 131 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 54 bigarren erresidentzia ziren eta 3 hutsik zeuden. 146 etxeak ziren eta 42 apartamentuak ziren. 131 etxebizitza nagusietatik 101 bere jabearen bizilekua ziren, 25 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 16 etxek hiru zituzten, 30 etxek lau zituzten eta 82 etxek bost zituzten. 115 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 59 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 65 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 212 ziren, horien artean 173 aktiboak ziren eta 39 inaktiboak ziren. 173 pertsona aktiboetatik 160 lanean zeuden (92 gizon eta 68 emakume) eta 13 langabezian zeuden (3 gizon eta 10 emakume). 39 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 10 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Gerbamont udalerrian 139 unitate fiskal zeuden, 383 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.010 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 17 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 2 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 2 igeltseroak ziren, 1 zurgina eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Gerbamont udalerrian 17 nekazaritza-ustiategi zeuden, 348 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Argentinaren banaketa administratiboa
Argentinaren banaketa administratiboa 23 probintziaz osatua dago, gehi Hiri Autonomo bat (Buenos Airesekoa). Sei eskualde handitan banatuta daude.
Çaloire
Çaloire Frantziako udalerri bat da, Loira departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Caloire udalerrian erroldatutako biztanleak 327 ziren. Familiak 112 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 151 etxebizitza zeuden, 120 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 23 bigarren erresidentzia ziren eta 8 hutsik zeuden. 146 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 120 etxebizitza nagusietatik 114 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 27 etxek lau zituzten eta 77 etxek bost zituzten. 111 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 36 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 84 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 218 ziren, horien artean 164 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 164 pertsona aktiboetatik 155 lanean zeuden (81 gizon eta 74 emakume) eta 9 langabezian zeuden (3 gizon eta 6 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 13 erretiraturik zeuden, 26 ikasten zeuden eta 15 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Caloire udalerrian 126 unitate fiskal zeuden, 356,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 22.457 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 16 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 eraikuntza enpresak ziren, 4 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 4 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 3 higiezinen enpresak ziren eta 1 zerbitzu enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 6 zerbitzu publikoetatik, 1 igeltseroa zen, 1 margolaria, 1 iturgina eta 3 jatetxeak.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Proceratophrys phyllostoma
Proceratophrys phyllostoma Proceratophrys generoko animalia da. Anfibioen barruko Odontophrynidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Trachyphonus darnaudii
Trachyphonus darnaudii Trachyphonus generoko animalia da. Hegaztien barruko Lybiidae familian sailkatua dago.
Sanabares
Sanabares Partiako erregenahia izan zen 50etik 65era. Ez da askorik ezagutzen Sanabaresi buruz, Partiako errege izan zen bitartean bere irudia zuten zenbait txanpon txanpondu zituela eta bere erregealdian, hamabost urtez, Partiako hiriburua Merv hiria izan zela izan ezik. Hau, Sanabaresen txanpon batzuetan agertzen diren datei zor diegu. Gotarzes II.a (40-51), Vonones II.a (51n errege izan zena), Vologeso I.a (51-78) eta Vardanes II.aren (55-58) arerioa izan zen.
Liechtensteingo historia
Liechtensteingo historia izen bereko dinastiarekin dago lotuta ezinbestez. Mende askotan zehar, lurralde txiki honek, Europako estrategiako guneetatik at kokatuta, Europako historiaren gainean ez zuen inolako eraginik izan. Antzinako garaietan, Rhetia erromatar probintziako zati bat zen. Horren ostean, Hohenemgo kondeen lurraldea zen.
Herrialdeari izena ematen dion Liechtensteingo leinuak jatorria urruneko Austria Beherean dauka, izen bereko gazteluan. Mendeetan zehar, familiak lurralde franko bereganatu zituen, batik bat Moravian, Austria Beherean, Silesian eta Estirian. Hala ere, kasu guzti-guztietan, lur horiek beste jaun feudal baten azpian zeuden, gehienbat Habsburgo leinuko hainbat adarren azpian. Hori zela eta, enperadorearen menpe zuzeneko lurrik izan ezean, Liechtenstein dinastiak ezin zuen Inperioko Dietan (Reichtag) lekurik eduki, nahiz eta zenbait enperadoreren aholkulari hurbilak izan.
Dietan eserlekua edukitzeak zekarren boterearen nahian, Liechtensteingo leinuak Germaniako erromatar enperadorea beste jaunik ez zeukan lurra (unmittelbar) bilatzen zuen. Denbora igaro ondoren, familiak Schellenbergeko jaunerri txikia eta Vaduzko konderria eskuratu ahal izan zuen Hohenem leinuarengandik (1699an eta 1712an hurrenez hurren). Schellenberg eta Vaduz ñimiñoek behar zuten estatusa zeukaten: liechtensteindarrez gain enperadorea zen jaun bakarra.
Halaxe, 1719ko urtarrilaren 23an, Karlos VI.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoak Vaduz eta Schellenberg batu zituen eta printzerri titulua (Fürstentum) eman zien, Liechtenstein izenpean, "Anton Florian Liechtensteingo zerbitzariaren ohorez. Beraz, Liechtenstein familia Germaniako Erromatar Inperio Santuko estatu bateko subirano bihurtu zen. Operazioaren interes politiko hutsa erakustearren, esan daiteke Liechtensteingo printzeak 120 urtetan ez zirela bertaratu.
Napoleondar Gerren ondorioz, 1806rako, Germaniako Erromatar Inperio Santua Frantziako Napoleon I.aren menpean zegoen. Napoleonek Inperioa bertan behera utzi zuen, eta estatu guztietan, Liechtenstein barne, horrek ondorio sakonak ekarri zituen: lotura inperial, legal eta politiko deuseztu ziren. Horrenbestez, estatuburu bakoitzak enperadorearenganako beharrak izateari utzi zion. Egungo argitalpenek gertakizun hauei egozten diete Liechtensteingo burujabetza. Napoleongo babespean Rhingo Konfederazioa sortzean, 1806ko uztailaren 25ean, Liechtenstein kidetu zen, harik eta 1813ko urriaren 19an desegin zen arte. Horren ondoren, Austriako Enperadorea buru zuen Germaniar Konfederazioarekin batu zen Liechtenstein. 1818an Johann I.ak konstituzio bat eman zuen, nahiz eta mugatua izan. Urte horretan, leinuko printze baten lehenengo bisita ere gertatu zen. Hala ere, printze subirano baten lehendabiziko bertaratzea 1842ra arte ez zen jazo.
XIX. mendean, beste aldaketa ugari gertatu ziren: 1836an lehenengo lantegia, zeramika egiten zuen bat, zabaldu zen; 1861ean, estreinako aurrezki eta mailegu bankua sortu zen; Rhin ibaiaren gaineko bi zubi 1868an eraiki ziren; eta 1872an herrialdea zeharkatzen zuen burdinbidea egin zuten.
Austria eta Prusiaren arteko gerra 1866an piztean, Liechtensteinek presio handia jasan behar izan zuen. Izan ere, Prusiak gerra piztearen eragiletzat hartu zuen, bozketa baten kontaketa zela eta. Horrek Liechtensteinek eta Prusiak elkarrekin bake hitzarmena ez sinatzea ekarri zuen, eta, hortaz, gerra egoeran jarraitu zuten, nahiz eta borrokarik ez zen izan. Zio ekonomikoak zirela medio, Liechtensteinek armada 1868an desegin zuen.
Lehen Mundu Gerra bukatu arte, Liechtenstein Austriako Inperioari eta gero Austria-Hungariari hertsiki loturik zegoen. Nolanahi ere, gerra horrek ekarri zuen suntsipenak hegoaldeko Suitzarekin harremanak areagotzera behartu zuen Liechtenstein. Are gehiago, Austria jaio berriak ez zeukan bere burua desegin zen inperioaren oinordekotzat.
Austria Alemania Handian batu zenean 1838ko udaberrian, 84 urteko Franz I.a printzeak abdikatu zuen 31 urteko Franz Joseph hirugarren mailako lehengusu baten alde. Abikatzeko arrazoia adina zela aldarrikatu arren, uste da Liechtensteingo burua izateko gogo handirik ez zuela naziak herrialdean sartzen baziren. Izan ere, bere emaztea Vienako judu aberatsa zen, eta bertako naziek bere arazotzat jota zeukaten. Iritzi horiek gorabehera, Liechtensteinen ez zen inoin inolako alderdi nazi ofizialik izan.
Bigarren Mundu Gerran, Liechtenstein neutral izan zen. Gatazka amaitutakoan, Txekoslovakiak eta Poloniak Liechtenstein familiako ondasunak bahitu zituzten Bohemian, Moravian eta Silesian, germaniar ondasunak zirelakoan. Edonola ere, hurrengo hamarkadetan, herrialdea aberastu zen, enpresen gaineko zerga baxuak erabili baitzituen konpainiak erakartzeko. Liechtensteingo printzea munduko seigarren agintaririk aberatsena da, ustezko 5 milia milioi dolar izanik.
Echem
Echem Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Saint-Christ-Briost
Saint-Christ-Briost Frantziako udalerria da, Somme departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Christ-Briost udalerrian erroldatutako biztanleak 440 ziren. Familiak 164 ziren, horien artean 30 pertsona bakarrekoak ziren (19 bakarrik bizi ziren gizonak eta 11 bakarrik bizi ziren emakumeak), 46 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 69 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 19 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 193 etxebizitza zeuden, 163 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 24 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 192etxeak ziren. 163 etxebizitza nagusietatik 130 bere jabearen bizilekua ziren, 31 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 55 etxek lau zituzten eta 86 etxek bost zituzten. 112 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 78 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 71 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 287 ziren, horien artean 212 aktiboak ziren eta 75 inaktiboak ziren. 212 pertsona aktiboetatik 183 lanean zeuden (106 gizon eta 77 emakume) eta 29 langabezian zeuden (11 gizon eta 18 emakume). 75 pertsona inaktiboetatik 25 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 32 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 14 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 2 higiezinen enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen, 2 administrazio publikoko enpresak ziren eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 3 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren eta 1 ile apaindegia.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra harategi bat zen.
2000. urtean Saint-Christ-Briost udalerrian 4 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Martin-de-Gurson
Saint-Martin-de-Gurson Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Dordoina departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Saint-Martin-de-Gurson udalerrian erroldatutako biztanleak 571 ziren. Familiak 230 ziren, horien artean 57 pertsona bakarrekoak ziren (23 bakarrik bizi ziren gizonak eta 34 bakarrik bizi ziren emakumeak), 96 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 69 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 285 etxebizitza zeuden, 241 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 20 bigarren erresidentzia ziren eta 23 hutsik zeuden. 270 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 241 etxebizitza nagusietatik 192 bere jabearen bizilekua ziren, 43 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 11 etxek bi gela zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 78 etxek lau zituzten eta 121 etxek bost zituzten. 215 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 98 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 124 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 378 ziren, horien artean 283 aktiboak ziren eta 95 inaktiboak ziren. 283 pertsona aktiboetatik 241 lanean zeuden (135 gizon eta 106 emakume) eta 42 langabezian zeuden (16 gizon eta 26 emakume). 95 pertsona inaktiboetatik 31 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 42 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Saint-Martin-de-Gurson udalerrian 241 unitate fiskal zeuden, 569,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 14.383 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 26 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 12 eraikuntza enpresak ziren, 6 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 higiezinen enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 3 igeltseroak ziren, 1 margolaria, 3 zurginak, 1 iturgina, 1 argiketaria, 1 eraikuntza enpresa eta 1 jatetxe.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Saint-Martin-de-Gurson udalerrian 42 nekazaritza-ustiategi zeuden, 756 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an inguruko herriekin osatutako barreiatutako lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Boniface (Quebec)
Saint-Boniface Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Mauricie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Maskinongé konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 4,511 biztanle zituen 109.07 kilometro koadroko azaleran.
Saint-Bonaventure (Quebec)
Saint-Bonaventure Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Centre-du-Québec eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Drummond konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 1,017 biztanle zituen 78.59 kilometro koadroko azaleran.
Sardiniako Erresuma
Sardiniako Erresuma 1297tik 1861era Sardiniako uharte osoa hartzen zuen estatua izan zen. Lehen aldi batean (1297–1720) Aragoiko koroaren, eta geroago Espainiar Inperioaren, mendean egon zen. 1720tik 1861era, berriz, Savoiako etxearen mende. Jatorrizko hiriburua Cagliari izan zen, baina ondoren Turin izendatu zuten hiriburu.
1516an Aragoiko eta Gaztelako koroak bateratu ziren. Era horretan Sardinia Espainiar Inperioaren zati bilakatu zen. 1713an, Espainiako Ondorengotza Gerraren osteko Utrechteko Itunaren kariaz, Sardiniako Erresuma Austriar Inperioari eman zitzaion. Hitzarmen berean Viktor Amadeo II.a Savoiakoak Siziliako Erresuma jaso zuen. 1720an botere oreka aldatua zen eta Hagako itunean erresumak trukatzea hitzartu zen: Siziliako Erresuma Austriarentzat izan zen eta Sardiniako Erresuma Savoiako etxearentzat, Piemonte-Sardinia erresuma eratuz.
1861ean Sardiniako Erresuma Italiako Erresumaren fundatzaileetako bat izan zen. Bere lurraldeak Italiako eskualde (regioni) bihurtu ziren.
Prodotiscus insignis
Prodotiscus insignis Prodotiscus generoko animalia da. Hegaztien barruko Indicatoridae familian sailkatua dago.
Sardiniako Erresuma
Sardiniako erregeak
Bartzelonako kondeen leinua: Gaztelako Trastamara leinua: Espainiako habsburgotarren leinua: Espainiako borboien leinua: Espainiako habsburgotarren leinua: Savoiako etxea:
Paucourt
Paucourt Frantziako udalerria da, Loiret departamenduan dagoena, Erdialdea-Loira Harana eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 378 etxebizitza zeuden, 350 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 16 bigarren erresidentzia ziren eta 12 hutsik zeuden. 377 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 350 etxebizitza nagusietatik 325 bere jabearen bizilekua ziren, 19 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek bi gela zituzten, 31 etxek hiru zituzten, 61 etxek lau zituzten eta 255 etxek bost zituzten. 306 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 115 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 226 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 567 ziren, horien artean 410 aktiboak ziren eta 157 inaktiboak ziren. 410 pertsona aktiboetatik 393 lanean zeuden (201 gizon eta 192 emakume) eta 17 langabezian zeuden (7 gizon eta 10 emakume). 157 pertsona inaktiboetatik 81 erretiraturik zeuden, 56 ikasten zeuden eta 20 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Paucourt udalerrian 361 unitate fiskal zeuden, 948 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 24.570 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 2 zerbitzu publikoetatik, 1 argiketaria zen eta 1 jatetxe.
2000. urtean Paucourt udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.
Saint-Bruno (Quebec)
Saint-Bruno Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Saguenay–Lac-Saint-Jean eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Lac-Saint-Jean-Est konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 2,636 biztanle zituen 77.92 kilometro koadroko azaleran.
Paucourt
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Merkurio (elementua)
Ezaugarri nagusiak
Merkurioa termometroetan, barometroetan, manometroetan eta beste tresna zientifiko batzuetan erabiltzen da. Hala ere, elementu honen toxikotasunaren ondorioz, debekatu egin da termometro medikoetan erabiltzea, eta, horren ordez, alkoholean oinarritutakoak edo termometro digitalak hobetsi dira. Oraindik ere zenbait ikerketa zientifikotan erabiltzen da.
El verdugo
El verdugo (euskaraz Borreroa) 1963ko Luis García Berlanga espainiar zinema zuzendariaren umore beltzezko filma bat da. Bertan, José Isbert, Nino Manfredi, Emma Penella, Alfredo Landa, Antonio Ferrandis, Lola Gaos, José Luis López Vázquez, Ángel Álvarez, María Luisa Ponte, María Isbert, Julia Caba Alba, José María Prada, José Luis Coll, Xan Das Bolas, Emilio Laguna eta Xesc Forteza aktoreek antzeztu zuten.
Gaur egun, espainiar zinemako filma klasikotzat edo maisulantzat jo ohi da.
Argumentua
Elkargoak Amadeori funtzionarioa denez etxebizitza bat eskainiko dio, baina Amadeok hura denbora baterako besterik ez duela izango badaki, etxebizitza emango dioten unean jada lanbidetik erretiratua egonen baita. Carmenek eta bere aitak etxebizitza mantendu asmoz José Luisek borrero lanbidea har dezan engainatuko dute, betiere inor exekutatzera iritsiko ez dela ziurtatzen diotelarik. Baina Mallorcan burutu beharreko exekuzio baten agindua ailegatzean, José Luisek izu-ikaraz lanpostutik dimititu egingo du, nahiz eta erabaki horrek etxebizitza galdu eta ordura arte kobratutako nominak itzuli beharra izan beharko dituela jakin arren. Amadeo eta Carmen aita-alabak berriz ere José Luisek azken unera arte itxoin dezan katramilatuko dute, exekutatu beharreko presoa gaixo izanik bere kabuz hilko dela sinistaraziko diotelarik. Azkenik, eszena ahaztezin batean, José Luis koitadua garrote vilera borreroa beharrean kondenatua balitz bezala bere betebeharra burutu dezan arrastaka eramango dute.
Abadia
Abadia (latinezko abbatia hitzetik eratorria, eta hau, era berean aramerazko abba, "aita" hitzetik ) abade edo abadesa baten gidaritzapean gutxienez hamabi fraide edo moja biltzen dituen eraikina edo eraikin-multzoa da.
Jadanik abadia moduan funtzionatzen ez direnean,batzutan izena mantentzen dute eraikinak (adibidez, Westminster abadia).
Proceratophrys subguttata
Proceratophrys subguttata Proceratophrys generoko animalia da. Anfibioen barruko Odontophrynidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Amparanoia
Amparanoia espainiar musika talde bat da, Amparo Sánchez abeslariaren inguruan eratua. Rock eta reggae uztartu zituen 1996 eta 2006 artean.
Holcomycteronus pterotus
Holcomycteronus pterotus Holcomycteronus generoko animalia da. Arrainen barruko Ophidiidae familian sailkatzen da.
Saint-Bruno-de-Kamouraska (Quebec)
Saint-Bruno-de-Kamouraska Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Bas-Saint-Laurent eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Kamouraska konderriko eskualde-udalerria da. 2011ko zentsoaren arabera 534 biztanle zituen 189.53 kilometro koadroko azaleran.
Blonville-sur-Mer
Blonville-sur-Mer Frantziako udalerria da, Calvados departamenduan dagoena, Normandia Beherea eskualdean. 2013an 0 biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Blonville-sur-Mer udalerrian erroldatutako biztanleak 1.576 ziren. Familiak 727 ziren, horien artean 275 pertsona bakarrekoak ziren (79 bakarrik bizi ziren gizonak eta 196 bakarrik bizi ziren emakumeak), 236 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 157 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 59 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 2.740 etxebizitza zeuden, 748 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1.963 bigarren erresidentzia ziren eta 29 hutsik zeuden. 1.067 etxeak ziren eta 1.666 apartamentuak ziren. 748 etxebizitza nagusietatik 489 bere jabearen bizilekua ziren, 234 alokairuan okupaturik zeuden eta 26 doan lagata zeuden; 27 etxek gela bat zuten, 170 etxek bi zituzten, 127 etxek hiru zituzten, 147 etxek lau zituzten eta 278 etxek bost zituzten. 563 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 440 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 226 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 912 ziren, horien artean 642 aktiboak ziren eta 270 inaktiboak ziren. 642 pertsona aktiboetatik 574 lanean zeuden (290 gizon eta 284 emakume) eta 68 langabezian zeuden (31 gizon eta 37 emakume). 270 pertsona inaktiboetatik 121 erretiraturik zeuden, 58 ikasten zeuden eta 91 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Blonville-sur-Mer udalerrian 810 unitate fiskal zeuden, 1.683,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.845 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 92 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 12 eraikuntza enpresak ziren, 26 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 12 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 4 informazio eta komunikazio enpresak ziren, 1 finantziazio enpresa zen, 10 higiezinen enpresak ziren, 12 zerbitzu enpresak ziren, 6 administrazio publikoko enpresak ziren eta 6 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 27 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 1 igeltseroa, 2 margolariak, 3 zurginak, 4 iturginak, 1 argiketaria, 1 ile apaindegia, 3 jatetxeak, 6 higiezinen agentziak, 1 tintoreria eta 1 apaindegia.
2009an zeuden 7 establezimendu komertzialetatik, 2 120 m2 baino gutxiagoko dendak, 1 okindegi zen, 1 harategi zen, 1 liburu denda zen, 1 etxerako tresna denda zen eta 1 lore-denda zen.
Iker Camaño
Iker Camaño Ortuzar (Santurtzi, Bizkaia, 1979ko martxoaren 14a - ) bizkaiko txirrindulari ohia da. Jubenil mailan Bizkaiko Txapelduna izan zen. 2002an, txirrindularitza profesionalean debutatu zuen Phonak taldearekin. Talde gizona da santurtziarra, hala ere, 2008an garaipena lortu zuen Vuelta a Chihuahuako etapa batean. Gaur egun Fuji-Servetto taldean dago.
Hittbergen
Hittbergen Alemaniako udalerria da. estatuan dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Blonville-sur-Mer
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Blonville-sur-Mer udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden, 256 hektarea erabiltzen.
Iker Camaño
Palmaresa
1998 1999 2001 2008 2011 2012
Sariak
"Santurtzi 2012" saria jaso zuen bere kirol ibilbideagatik.
Blonville-sur-Mer
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Aroztegi
Aroztegi Nafarroa Garaiko kontzejua da, Atetz udalerrikoa. 2020an 49 biztanle zituen.
Euskara
Aroztegin Ultzamako euskara hitz egiten da, nafarreraren aldaera.
Hattusili I.a
Hattusili I.a dokumentatua dagoen Hititar inperioko lehen erregea izan zen. Labarna II.a bezala jaioa, bere izena, koroaketaren unean aldatu zuen, kronologia ertainaren arabera, K.a. 1650 eta K.a. 1620 bitartean ezartzen den erregealdi baten hasiera adierazi zuena.
Bere karrera, Kusharan hasi zuen, bere erregealdi osoan, Kusharako gizona titulua mantenduz, baina lazter eraman zuen hiriburua Hattusasera, azken hau, hititen hiririk garrantzitsuena bihurtuz, Nesaren kaltetan. Hattusasetik, erresuma hitita guztiak bateratu ahal izan zituen, horien artean Sanahuitta, beharbada Hattusiliren dokumentatu gabeko aitona mitiko zen Labarna I.aren garaitik matxinatutako hitita talde bat.
Hititen boteregune ezberdinen berbateratze honek, Hattusiliri, inguruko lurraldeen aurka kanpaina militar batzuk bidaltzea ahalbidetu zion, Hattusiliren Urteliburuetan deskribatzen direnak. Inguru honetarako bere lehen espedizioan, Siriako Alalakh hiria suntsitzeko gai izan zen, baina espedizio honek ez zituen emaitza iraunkorrak ekarri, inguru hartan nagusi zen Alepoko erresumaren boterearen ondorioz. Siriarako espedizioaren jarraian, hurrengo urtean, Arzawarako beste bat etorri zen, mendebaldeko Anatolian, non, dirudienez, hititek, nahikoa izan zuten bertan existitzen ziren herriak arpilatzeaz. Hala ere, hurriten inbasio batek, Hattusili, hititar lurraldearen zati handi bat birkonkistatzera behartu zuen Siriako hirien aurka joan aurretik, mendeku bila, non Zaruna, Zippasna edo Hahha bezalako hiri garrantzitsuak suntsitu zituen Hattusasera itzuli aurretik.
Hattusilik Siria eta Anatoliara bidalitako gainontzeko kanpainak ez daude hain ondo dokumentatuak, bere Urteliburuek ez baitituzte erregistratzen. Hala ere, Arzawa erasotzen jarraitu zuela jakina da, baita Sirian borrokatzen jarraitu zuela ere, Alepo ahultzeko.
Bere oinordekoa, Mursili I.a izan zen, bere biloba, bere ondorengo guztien artean, erregearen aurkako nobleen matxinadan parte hartu ez zuen bakarra izan zelako aukeratu zuena, Hattusili I.ak berak bere "Testamentu"an deskribatzen duenez.
Bermeoko geltokia
Bermeo Euskotren Trena eragilearen E4 lineari dagokion erdi-lurpeko tren geltokia da, izen bereko udalerrian dagoena, Bermeoko portuaren parean, Kai bidea eta errepidearen artean. Zornotzatik Gernika eta Sukarrietarako Trenbide Konpainiak ireki zuen 1955eko abuztuaren 16an, eta geroztik Urdaibaiko linearen geltoki-burua da. Bizkaiko Garraio Partzuergoaren 4. tarifa-gunearen barruan dago.
Geltokiak bidaiarientzako zerbitzua eskaintzeko erdi-lurpeko instalazioak ditu, udalerrirako sarbidea den errepideak osatzen duen magala aprobetxatuz. Magal horretan zehar geltokiko nasa bakarra hedatzen da, eta iparraldeko muturrean bestibulua kokatzen da, komun eta txarteldegiz hornituta.
1960an geltokitik portura heltzen zen trenbidea ezarri zen, zama garraiorako, baina trafiko eskasagatik trenbidea hamarkada berean bertan behera utzi zen. 1996an portura sabide berri bat eraiki zen.
Kokapena
Trenbide kokapenari erreparatuz, geltokia zabalera metrikoa duen Zornotza-Bermeo trenbidearen parte da, 28,772. puntu kilometrikoan kokatuta trenbidearen geltoki-buru izanik.
Kokapen geografikoari dagokionez, Kai bidean eta errepidean (Santamañe kalea) zehar hedatzen da, Bermeo udalerrian.
Sarbideak
Geltokiak eskailera eta igogailu bidezko sarbideak ditu.
Saint-Calixte (Quebec)
Saint-Calixte Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Lanaudière eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Montcalm konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 5,934 biztanle zituen 143.36 kilometro koadroko azaleran.
Proteus anguinus
Proteus anguinus Proteus generoko animalia da. Anfibioen barruko Proteidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.
Uraker
Urakerra (Notonecta glauca) Notonectidae familiako intsektu hemiptero urtarra da. Espezie hau Europako, Ipar Afrikako eta Asiako eskualde askotan, Siberian eta Txinan zehar, bizi da. Gainazal-tentsioa erabiliz, urpean egoteko gai da.
Prostherapis dunni
Prostherapis dunni Prostherapis generoko animalia da. Anfibioen barruko Aromobatidae familian sailkatuta dago, Anura ordenan.
Saint-Bruno-de-Montarville (Quebec)
Saint-Bruno-de-Montarville Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Montérégie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen — konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 26,107 biztanle zituen 43.28 kilometro koadroko azaleran.
St. Lucie konderria (Florida)
St. Lucie konderria (St. Lucie County) Floridako konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Fort Pierce da. 2010eko zentsuaren arabera 277,789 biztanle zituen, NaN kilometro koadroko azaleran.
Geografia
St. Lucie konderriak 178,219 kilometro koadro ditu. Horietatik 30,091 ura dira. Beste 148,128 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 0,01 da.
Demografia
2010eko zentsoan bizi ziren 277,789 pertsonetatik 216,027 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 45,995 dira. 51,373 beltzak edo afroamerikarrak. 664 amerikar natiboak ziren eta 127 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 4,226 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 845 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 4,527 pertsonek kokatzen zuten.
Pablo Fusto
Pablo Hernan Fusto, pilota arloan Fusto deituraz ezaguna (Buenos Aires, Argentina, ) palari profesionala da. Aurrelari aritzen da, Innpala enpresarekin. Profesionaletako lehendabiziko partida 2003an jokatu zuen, Bilboko Deportivo pilotalekuan. Buruz buruko gaur egungo txapelduna da, eta txapelketa hori bost aldiz irabazi du, azken lauak jarraian; horrenbestez, uneko palaririk hoberena da.
Prodotiscus regulus
Prodotiscus regulus Prodotiscus generoko animalia da. Hegaztien barruko Indicatoridae familian sailkatua dago.
Ext4
ext4 (fourth extended filesystem edo hedatutako laugarren fitxategi-sistema) erregistrodun fitxategi-sistema bat da, ext3 fitxategi-sistemaren jarraipen gisa garatua. Aurreko bertsioarekin bateragarria den fitxategi-sistema da, ext3 eta ext2 bateragarriak ziren modu berean.
2008ko urriaren 11n batu zen Linux 2.6.28ko iturburu-kodean, garapen-fasea amaitutzat eman eta egonkor bezala hartuz.
Chambao
Chambao espainiar musika talde bat da, María del Mar Rodriguez Carnero (La Mari), Eduardo Casañ (El Edi) eta Daniel Casañ (Dani) musikariek eratua. Taldeak flamenko eta Chill Out uztartzen ditu.
Industria-birmoldaketa
Industria-birmoldaketa 1980ko hamarkadan Europan jasan zuten bigarren sektorearen birmoldaketa izan zen. Orduko gobernuek krisialdian zeuden sektoreetan bi neurri hartu zuten: alde batetik gehiegizko eskaria murriztea eta, bestetik, sektore bideragarriak modernizatzea.
ELGAk 1975etik aurrera herrialde garatuentzat eskatzen zuen moduan, gehiegizko eskaria murrizteko hainbat enpresa etxe zituzten eta, besteetan, langile kopurua gutxitu zuten (lanetik kaleratzeak, aurretiko erretiroak, enplegu-erregulazioko espedienteak eta abar). Beste aldetik, sektore eta eskualde industrialak modernizatzeko zerga, finantza eta lan laguntzez gain zenbait ekimen garatu zituzten (berrindustrializazio urgenteko zonak edo gainbeherako industrialdeen izendapenak).
Etorkizunerako, industria teknologia-ziklo eta merkatu berriari egokitu behar zen, merkatu helduak utziz (siderurgia, ontzigintza, meatzaritza edo ehungintza) herrialde garatuek lan kostu txikiak zituztelako.
Industria-birmoldaketa Hego Euskal Herrian
Frankismoak bultzaturiko autarkiak industria astuneko enpresak INIren inguruan bildu zituen. Hego Euskal Herrian adibide nabarmena Bizkaiko Labe Garaietakoa izan zen baina gauza bera gertatu zen Asturiasen (HUNOSA, ENSIDESA), Sagunton (Altos Hornos del Mediterráneo), Ferrolen eta Cádiz inguruan (ontziola publikoak) eta abar. 1973ko petrolioaren krisiaren hasieran ez zuten ELGAk eskatutakoari jarraitu, alde batetik LPEEk ez zuelako boikotik egin (Espainiak ez zuen Israel aintzat hartzen) eta bestetik, trantsizioa zela eta, ez zutelako onarpenik ez zuten neurriak hartu nahi.
Baina Espainiak orduko Europako Ekonomia Erkidegoan sartu nahi zuenez, Felipe Gonzálezen gobernuak industria eraispenari ekin zion 1980ko hamarkadan zehar.
Hohnstorf (Elbe)
Hohnstorf (Elbe) Alemaniako udalerria da. estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Industria-birmoldaketa
Industria-birmoldaketa zineman
Zinema sozial deituriko generoak film askotan islatu du industria-birmoldaketa garaian. Erresuma Batuan, Margaret Thatcherrek politika neokontserbadoreak british social realism izeneko mugimenduak salatu zituen: Raining Stones (Ken Loach), The Full Monty (Peter Cattaneo) edo Billy Elliot (Stephen Daldry)
Espainian ere, pelikula batzuk egin dituzte (Los lunes al sol, Fernando León de Aranoa)
Carlos Zárate
Carlos Zárate Fernández (Puertollano, Ciudad Real, Espainia, 1980ko, uztailaren 19a-). 2004an, txirrindularitza profesionalean debutatu zuen KELME-Costa Blanca taldearekin.
Saint-Bruno-de-Guigues (Quebec)
Saint-Bruno-de-Guigues Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Abitibi-Témiscamingue eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Témiscamingue konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 1,1 biztanle zituen 125.34 kilometro koadroko azaleran.
Theo Walcott
Theo Walcott (Londres, 1989ko martxoaren 16a) ingeles futbolaria da, 2018tik aurrera Everton futbol taldeko jokalaria, eskuin hegalean jokatzen duena.
2004.urtean, Southampton-en egon zen, gazteekin. 2006ko urtarrilaren 20an Arsenal futbol taldeak fitxatu zuen 12 milioi librengatik truke. 2006ko maiatzaren 30ean, 17 urte zituenean, selekzio absolutuarekin debut-a egin zuen, eta urte horretan, munduko kopa jokatzeko deitu zuten.
La Chapelle-Marcousse
La Chapelle-Marcousse Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an La Chapelle-Marcousse udalerrian erroldatutako biztanleak 67 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 64 etxebizitza zeuden, 27 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 18 hutsik zeuden. 63 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 27 etxebizitza nagusietatik 25 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 1 doan lagata zegoen; 3 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 3 etxek lau zituzten eta 19 etxek bost zituzten. 3 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 52 ziren, horien artean 42 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 42 pertsona aktiboetatik 41 lanean zeuden (23 gizon eta 18 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 10 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden eta 2 ikasten zeuden.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden2 saltokiak ibilgailuen saltze eta konpontze enpresenak ziren.
Amalain
Amalain Nafarroa Garaiko etxaldea da, Atetz udalerrikoa, 2020an hutsik zegoena. 1857ko errolda arte, aldiz, udalerri bereizia izan zen.
La Chapelle-Marcousse
Ekonomia jarduerak
2000. urtean La Chapelle-Marcousse udalerrian 20 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.660 hektarea erabiltzen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Saint-Camille (Quebec)
Saint-Camille Quebeceko udalerri bat da, Kanadan. Estrie eskualdean kokatuta dago, eta horren barruan dagoen Les Sources konderriko eskualde udalerria da.. 2011ko zentsoaren arabera 511 biztanle zituen 82.66 kilometro koadroko azaleran.
La Pobla de Segur
La Pobla de Segur Kataluniako udalerria da, Pallars Jussà eskualdean eta Lleidako probintzian kokatuta dagoena. 32,9 km²-ko azalera du eta 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 3.237 biztanle zituen.
Protohynobius puxiongensis
Protohynobius puxiongensis Protohynobius generoko animalia da. Anfibioen barruko Hynobiidae familian sailkatuta dago, Caudata ordenan.