cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Savonia
Historia
Suediarrak lurraldean sartzerakoan, gaztelu defentsa bat eraiki zuten Savonlinnan, Olavinlinna gaztelua. Viipuriko gazteluarekin batera, novgorodarrengandik babesteko gazteluak izan ziren, eta ez Turkukoa edo Hämeenlinnakoa bezala, suediarren kontrola lurraldean zabaltzeko eraikiak izan zirelarik.
1809. urtean Savonia probintzia desegin egin zen errusiarren esku gelditu ostean. Hala ere, gaur egun bertako usadioak eta ohitura txikiak mantentzen jarraitzen dira.
Armarria
Arkuak eta geziak ehiza errepresentatzen dute, eta gainera, muga ondoko probintzia zenez esanahi defentsiboa zuela uste da.
Nackt unter Wölfen (2015eko filma)
Nackt unter Wölfen 2015eko Philipp Kadelbach alemaniar zinema zuzendarien film dramatikoa da, Bruno Apitzen izen bereko eleberrian oinarrituta.
Jänschwalde
Jänschwalde Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Leptocoma calcostetha
Leptocoma calcostetha Leptocoma generoko animalia da. Hegaztien barruko Nectariniidae familian sailkatua dago.
Josep Lluís Carod-Rovira
Josep-Lluís Carod-Rovira (Cambrils, 1952ko maiatzaren 17a) politikari kataluniarra da, Esquerra Republicana de Catalunya (ERC) alderdi ezkertiar eta independentistaren presidentea 2004tik 2008ra.
Filologia katalanean lizentziaturik, Generalitateko hizkuntza eta kultura politikako hainbat arlotan egin zuen lan. Politikan, 1970eko zein 1980ko hamarkadetan Partit Socialista de Alliberament Nacional nahiz Nacionalistes d'Esquerres alderdietan aritu zen 1986 arte. Orduan, Esquerra Republicana de Catalunyan sartu zen, alderdi historiko hori independentziaren aldeko korrontean kokatu nahian. Kataluniako parlamentuan 1988an sartuta, 1989an alderdiaren bururako hautagaia aurkeztu zuen, baina Angel Colom atera zen irabazle.
Bestela, Generalitateko lehendakariordea izan zen 2006tik 2010 arte hiru alderdiko gobernuan (PSC, ICV eta ERC).
Azkenik, 2011ko ekainean bertan behera utzi zuen bere militantzia ERCren barruan, zuzendaritzarekin edukitako ezadostasunak zirela-eta, urte hartako udal hauteskundeetan alderdiak jasotako emaitza txarrek eraginda.
Maxaranguape
Maxaranguape Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Malú
María Lucía Sánchez Benítez, Malú izen artistikoaz ezaguna (Madril, Espainia, 1982ko martxoaren 15a) abeslaria da. Paco de Lucía gitarra-jotzaile ospetsuaren iloba da, eta Pepe de Lucía flamenko-kantariaren alaba.
Terminator 3: Rise of the Machines
Terminator 3: Rise of the Machines (euskaraz Terminator 3: Makinen Matxinada) 2003ko Jonathan Mostow estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako zientzia-fikziozko akziozko film bat da. Arnold Schwarzenegger, Nick Stahl, Claire Danes eta Kristanna Loken aktoreek antzeztu zuten.
Terminator saileko film bat da, The Terminator (1984) eta Terminator 2: Judgment Day (Terminator 2: Judizioaren Eguna, 1991) filmen jarraipena. Era berean, Terminator Salvation (Terminator Salbazioa, 2009) eta Terminator Genisys (Terminator Genesia, 2015) jarraipenak izan zituen.
Argumentua
John Connorrek (Nick Stahl) gizateria suntsiketatik salbatu zuenetik hamar urte igaro dira. Gaur egun, 25 urte ditu eta ezkutuan bizi da: bere izatearen inongo agirik ez dago. Horrela, Skynet korporazioak —behinola bera akatzen saiatu zen korporazio makina ekoizle sofistikatua— arrastoa jarrai diezaion eragozten du baina, orain, etorkizunetik T-X (Kristanna Loken) delakoa bidali berri dute, emakume eder baten gorpuzkera duen makina gupidagabea eta Skynetek inoiz garatutako cyborg makina hilgarriena. Haren aurrekari T-1000 cyborgak hasitako lana amaitu behar du, alegia, John hiltzeko agindua eman zaio. Horretaz, Connorrek bizirik irauteko duen itxaropen bakarra antzinako bere etsai Terminator bera da (Arnold Schwarzenegger).
170eko hamarkada
170eko hamarkadak 170etik 179. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Pipaon
Pipaon Arabako Mendialdeko herria da, Lagran udalerriaren barruan dagoena, Villaverde eta Lagran berarekin batera. 1977 arte berezko udalerria izan zuen.
36 biztanle ditu eta 856 metroko garaieran kokaturik dago.
Inguru naturala
Toloño mendilerroaren azpian dago kokatuta eta Errezilla, Cervera eta Palomares mendietara igotzeko ohiko abiapuntua da herria. Pipaonetik Jugalez ibaia igarotzen da.
Historia
XII. mendean sortu zen. Alfontso X.a Gaztelakoak 1254 urtean Trebiñuri foruak eman zizkion agirian Pipaon ere azaltzen da. XIV mendean Sarmiento familiaren jabegoa zen, beranduago Gatzagako kondeena eta ondoren Hijarreko dukeena. XVIII. mendeko ibilbideen gidatan ere aipatzen da.
Garraioa
Eskualdeko Garraioa sareak 2 linea ditu herrian:
Joan Siziliakoa
Joan Siziliakoa eta Anjou (1317-Milo 1348) Catanian, Sizilian jaio zen. Jatorri aragoiarra zuen eta noble-titulu asko izan zuen: Randazzoko Dukea, Atenaskoa, Neopatriakoa, Maltako Kondea eta Siziliako erregeordea 1342tik 1348ra.
Biografia
Joan Frederiko II.a Siziliakoa eta Leonor Anjoukoaren semea zen. Haren anaia, Petri II.a Siziliakoa, eta haren hiloba, Luis Siziliakoa, tronuan egon ziren bitartean, bera izan zen erresumako noble boteretsuena; Luis Siziliakoa adin txikikoa izan zen bitartean bera izan erregeordea, alegia.
Bere erregordetzaren garaian bakea gorde zuen. Hori lortu zuen nahiz eta Siziliako aristokraziak zuen iritziaren aurka, bera Aragoiko Erresumaren aldeko jarrera izan. Izurri Beltzaen ondorioz 1348an hil zen. Hil aurretik, Blasco Alagoikoa oinordeko bezala izendatu zuen. Cataniako katedralean dago lurperatuta, aitarekin eta hilobarekin batera.
Domenichino
Domenico Zampieri, Domenichino txikigarriagatik ezaguna (Bolonia, 1581eko urriaren 21a - Napoli, 1641eko apirilaren 6a) italiar Barrokoko margolaria izan zen.
4. Sinfonia (Dvořák)
4. Sinfonia Re minorrean Op 13, Antonín Dvořák konposatzaile txekiarrak 1874an idatzi zuen sinfonia bat da. Honako lau mugimendu hauek osatzen dute:
Domenichino
Denis Calvaert margolari flandestarrarekin ikasi zuen. 1602an Erromara joan zen eta Annibale Carracciren ikaslea izan zen. Francesco Albani eta Guido Reni boloniatarrekin bizi izan zen eta Giovanni Lanfrancorekin lan egin zuen. Laster, erlijio-patroien enkarguak eta elizak apaintzeko enkarguak jaso zituen. 1631n Erroma Napolira joan zen, eta han diru gehiago eskaini zioten bere lanengatik. Agian pozoituta hilko zen. Errudunak arerio jeloskorrak lirateke (Napoliko kabala: Jusepe de Ribera, Battistello Caracciolo eta Belisario Corenzio).
4. Sinfonia (Dvořák)
1863ko otsailean, Dvorak, Pragara joan zen Richard Wagnerrek bere zuzendaritzapean, bere operen zati batzuk eskaini zituen kontzertu batetara. Dvorak, musika berri hartaz erabat txundituta geratu zen, bereziki Tannhäuser operagatik. Oroitzapenak horrenbeste iraun zuen, hamaika urte beranduago bere laugarren sinfonia idazten ari zenean ere ez zitzaiola ahaztu. Opera hartatik, Erromes koroa hartu zuen, bere sinfoniako bigarren mugimendua honen inguruan dabilelarik, berari buruzko bariazio eran.
Hasiera batean, soilik scherzoa jo zen Smetanak 1874an eskainitako kontzertu batean. Lan osoa, 1892an estreinatu zen, konposatzailearen beraren zuzendaritzapean.
Domenichino
Bere artea klasiko-idealista da. Edertasunaren ideia (idea del bello) garatzen du, Edertasunaren ideia garatzen du, antzinateko eta Errenazimentuko artearen adibiderik onenak aztertuz eta imitatuz. Estilo modernora egokitutako musika-tresnak ere asmatu zituen.
Takuma Abe
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Tokyo Verdy eta Ventforet Kofu.
Garrucha
Garrucha Almeríako udalerria da. 2006an 8.000 biztanle zituen.
Garrucha Almeriako kostaldearen iparraldean dago, Andaluzia erkidegoan (Espainia). 8.900 biztanle dauzka eta 8 kilometro koadroko azalera. Bere biztanle dentsitatea 1.113 biz/km² da (2.009an). Koordenatuak 37º11´I eta 1º49´M
Historia
Levanteko meatzeetako portua izan zuen. XIX. mendean zehar, hamar herrialdetako kontsulorde izan ziren bertan bere une gorenean. Han zilarra, burdina eta beruna itsasontziratzen zituzten.
XX. mende hasieran Garruchak jarduera-ekonomiko zein giza-giro handia zituen. Kasinoek, dantza-lekuek eta tenis klub batek ematen zioten itxura hori. Inguruko hiriekiko oso ezberdina zen eta, Donostia bezalako hiri haiek gogorarazten zituen, non udak glamourez betetzen ziren kaleak. Honen ondorioz “la pequeña San Sebastián” deitzen zuten.
Betidanik izan da marinelen herria eta bisitariari lana eta itsasoa eskaintzen dizkio. Arrantza-portu oso aktiboa eta kirol kaia dauzka, azken honek urtero atrakalekuak gehitzen dituena, eta baita merkataritza portua ere, non itsasontziratzen duten Sorbaseko igeltsua. Beste aldetik, bisitariei hainbat zerbitzu eta gastronomia fina eskaintzen dizkie, mende hasieran turismoa berpiztu zutenak.
Almeria ondoren, Probintziako bigarren arrantza-portua da. Arrantzari esker (eskuz, tretzaz eta bilaketaz) turismoa erakartzen du zeren eta ganba gorriaz gain oso hotel azpiegitura zabala sortu den.
Garruchako nabarmenena, zalantzarik gabe, bere malekoia da, itsasoko edertasuna Almeriako beste probintziako herrialde batzuek baino hobeto aprobetxatzen duena: ibilaldiak egiteko, inolako eraikuntzarik ez duen kilometro eta erdiko pasealekua du.
Mugakideak
Iparraldean Vera, hegoaldean Mojacar eta ekialdean Mediterraneo itsasoa mugakide ditu herri honek.
Gastronomia
Garrucha "arrainaren gunea" da. Bere ganba gorriak eta harri-arrainak jateko benetan gozo-gozoak dira: Gallopedro, gallineta, pargoa, mero zuria… normalean ardo zuriz eta oliba-olio birjinaz prestatzen direnak. Marinel jakiak, itsas zapoz eginda, ezpata-arrainak almendra, baratxuri eta ogi frijituarekin, itsasoko tradizioa erakusten dute. Bertako egun euritsuak, nahiz eta urriak izan, oso aproposak dira mamiak prestatzeko, nahiz irinezkoak naiz ogizkoak. Beste jaki batzuk dira: Garrucha arroza, fideo kazola, “a banda” arroza eta abar
Laigueglia Saria
Laigueglia Saria Italiako txirrindularitza lasterketa da, Liguriako Laigueglia hiriaren inguruan lehiatua. 1964an sortua eta otsailean antolatua, “UCI Europe Tour”reko proba da 1.1 kategorian (2005 eta 2014 artean), eta 2015etik 2019ra 1.HC mailan. 2020an “UCI ProSeries” mailan sartu zuten, hots, nazioarteko txirrindularitzaren bigarren mailan.
Laigueglia Saria Laiguegliako udalerriak antolatzen du. Ibilbidean, hiru mendate ditu : Passo del Ginestro, bi aldiz igotzen dena, eta Passo Balestrino.
Palmaresa
Oharra: 1972ko lasterketan, Harry Jansen bigarren sailkatu bazen ere, emaitza deuseztatua izan zen dopinagatik
São Paulo do Potengi
São Paulo do Potengi Brasilgo udalerri bat da, Rio Grande do Norte estatuan kokatua. biztanle ditu 0 km²ko eremuan.
Carbajales de Alba
Carbajales de Alba Zamorako probintziako udalerria da, Tierra de Alba eskualdean dagoena.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 710 biztanle zituen.
Cabañas de Sayago
Cabañas de Sayago Gaztela eta Leongo autonomi erkidegoko eta Zamorako probintziako udalerri eta herria da. Sayago eskualdean kokatuta dago eta Tierra del vino jatorri deitura babestuko barena dago.
2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 151 biztanle zituen.
Historia
Herriaren lehengo aipamen historikoa 1269koa da, hain zuzen ere, Zamorako katedralako Tumbo Blacon agertzen da. 1561ko erroldaren bidez herriaren berriz dugu berriz ere.
Demografía
{	"version": 2, "width": 468, "height": 254.2, "data": [ {			"name": "table", "values": [ {					"x": 1841, "y": 463 },				{					"x": 1877, "y": 727 },				{					"x": 1887, "y": 833 },				{					"x": 1897, "y": 747 },				{					"x": 1900, "y": 776 },				{					"x": 1910, "y": 779 },				{					"x": 1920, "y": 679 },				{					"x": 1930, "y": 607 },				{					"x": 1940, "y": 740 },				{					"x": 1950, "y": 681 },				{					"x": 1960, "y": 587 },				{					"x": 1970, "y": 369 },				{					"x": 1981, "y": 277 },				{					"x": 1991, "y": 262 },				{					"x": 2001, "y": 199 },				{					"x": 2011, "y": 164 },				{					"x": 2020, "y": 151 }			]		}	],	"scales": [ {			"name": "x", "type": "ordinal", "range": "width", "zero": false, "domain": { "data": "table", "field": "x" }		},		{			"name": "y", "type": "linear", "range": "height", "nice": true, "domain": { "data": "table", "field": "y" }		}	],	"axes": [ {			"type": "x", "scale": "x" },		{			"type": "y", "scale": "y" }	],	"marks": [ {			"type": "rect", "from": { "data": "table" },			"properties": { "enter": { "x": { "scale": "x", "field": "x" },					"y": { "scale": "y", "field": "y" },					"y2": { "scale": "y", "value": 0 },					"fill": { "value": "steelblue" },					"width": { "scale": "x", "band": "true", "offset": -1 }				}			}		}	] }
180ko hamarkada
180ko hamarkadak 180etik 189. urtera bitarteko iraupena du, biak barne.
Včelince
Včelince Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 13,12 km²ko azalera du eta 798 biztanle 2017ko datuen arabera.
Historia
Idatzizko lehen aipamena 1332. urtekoa da.
Franco Bitossi
Franco Bitossi (Camaioni di Carmignano, Toscana, 1940ko irailaren 1a -) italiar txirrindulari ohia da. Herrialde honetako txirrindularirik handienetako bat izan zen, bere ibilbide profesionalean 171 garaipen lortu zituelarik 1961 eta 1978 artean.
Garaipenen artean, nabermentzekoak dira, bi Lombardiako Giro Tirreno-Adriatikoa, Suitzako Itzulia eta Kataluniako Volta.
Kirol ibilbidea
Profesionaletan bere lehen garaipena Hegoaldeko Hiru Egunetako etapa izan zen, Philco taldearen koloreekin. 1964an Springoil-Fuchs taldera joan zen eta Italiako Giroan lau etapa irabazi zituen, Cuneo-Pinerolo etapa mitikoa barne. 1965ean Pratoko Filotex talde legendariora pasa zen eta Suitzako Itzulia (2 etapa irabazita) eta Züricheko txapelketa irabazi zituen.
1970ean Italiako txapeldun bihurtu zen eta, besteak beste, Giroko lau etapa irabazi zituen (baita puntukako sailkapena ere) eta Kataluniako Volta. 1971n Italiako txapeldun titulua mantendu zuen, Industria e Commercio di Prato Saria probako garaipenarekin.
Pirinioetako Fallak
Pirinioetako Falles, baita ere Fêtes du feu du solstice d'été dans les Pyrénées (Pirinioetako Uda Solstiziaren Su-festak) edo Pirinioetako Fallak, mendikate horren zenbait herrietan egiten den festa traidizoa da. Unescoren Gizateriaren Kultura Ondare Immaterial bezala izendatua dago.
Ezaugarriak
Andorran Associació de Fallaires d'Andorra la Vella elkarteak lan eskerga egin du tradizioa berreskuratzeko.
Fallak ezagunenak
Unescon aurkeztutako proposamenean tradizioa hau mantentzen diren Pirinioetako 63 leku aipatzen dira. Horietako 34 Frantzian, 3 Andorran, 9 Aragoian eta 17 Katalunian. Hona hemen adibide ezagun batzuk:
Franco Bitossi
Kirol ibilbidea
1973an, Filotex taldea utzi eta Sammontanara joan zen eta Venetoko Giroa eta Emiliako Giroa irabazi zituen. Hurrengo urtean, Scic taldearekin, 4 etapa irabazi zituen Suitzako Itzulian eta 3 Italiako Giroan.
1976an Italiako txapeldun bihurtu zen, berriro ere, Zonca Santini taldearekin. Hurrengo urtean, berriz ere taldez aldatu eta Viborrekin elkartu zen, non Camaiore Hiriko Saria prestigiotsua irabazi zuen. Urte honetan bertan, berriz aukeratu zuten Munduko txapelketarako, eta brontzezko domina bikaina poltsikoratu zuen San Cristobalen, Venezuelan.
1978an amaitu zuen karrera, Gis Gelati taldearen koloreekin, bi lasterketa berri irabaziz. Franco Bitossi "Cuore matto" (bihotz eroa) goitizenarekin ezaguna zen, bihotzeko arritmia bat zela eta, noizbehinka laterketa baten eridian gelditzera behartzen ziona. Bere izaera oldarkorragatik, oso ezagun egin zuen eta Italiako txirrindularitzak emandako txapeldun handienetariko bat bihurtu zen.
Ulsterko zikloa
Ulsterko zikloa (an Rúraíocht), lehen Adar Gorriaren Zikloa izenaz ezaguna, Irlandar mitologiako lau ziklo handietako bat da, Erdi Aroko Irlandako elezahar eta sagen bilduma bat, ulaid jendearen heroi tradizionalek gaur egun Ulsterko ekialdea eta Leinsterko iparraldea diren lurretan gertatuak —bereziki, Armagh, Down eta Louth konderrietan—, I. mendearen inguruan edo lehenago.
Ulsterko zikloan, kristautasuna iritsi aurretiko Burdin Aroko gizartea deskribatzen da (nahiz eta zikloa idatziz jaso zuten Erdi Aroko eskribauen ikuspuntutik ikusia izan) eta Europako zelta gizartearekin parekotasun ugari ditu, autore klasikoek aipatzen duten moduan. Gerlariak gurdietatik borrokatzen dira, sari bezala beren aurkarien buruak hartzen dituzte, beren lehentasunarengatik jaietan lehiatzen dira, druiden aholkuak jasotzen dituzte eta ibaien pasabideetan aurrez-aurre borrokatzen dira. Olerkariei borete eta pribilejio handiak ezartzen zaizkie eta aberastasuna bakoitzak duen ganaduaren bidez neurtzen da. Azken ezaugarri hau euskal mitologiaren ezaugarriarekin parekidea da: Aberatsa=Abere asko dituena.
Istorioaren haria
Ulsterko zikloko istorioak Conchobar mac Nessa erregearen agintaldian eta agintaldi haren inguruan kokatuta daude. Conchobar mac Nessak ulaid jendea gobernatzen zuen (ulaid haiek Irlandako antzinako herri bat ziren, gaur egungo Ulster probintziari izena eman ziotenak), Emain Macha hiriburutik (gaur egungo Navan Fort, Armaghetik gertu). Ulaidak gehienetan connachta jendearen aurka borrokan aritzen ziren; connachtek Maedb erregina zuten buruzagi, bai eta haren senar Ailill ere. Fergus mac Róich, Ulsterko aurreko erregea izandakoa, connachten aliatua zen, eta Conchobar mac Nessaren etsai. Ulsterko zikloko heroi nagusia Conchobarren hiloba zen, Cúchulainn gudari gaztea.
Zikloa laurogei kontakizunek osatzen dute, hauen ardatza Táin Bó Cúailnge edo Cooley-ko Ganaduaren Lapurreta" da. Honetan, Connachteko Maedb erregina, gudaloste erraldoi baten buru jartzen da, eta Cooley-ko Zezen Nabarra lapurtzeko asmoz Ulsterko Erresuma inbaditzen du baina Cúchulainnekin topatzen da aurrez-aurre.
Kanpo estekak
Mitologia irlandzka
Luperosaurus brooksii
Luperosaurus brooksii Luperosaurus generoko animalia da. Narrastien barruko Gekkonidae familian sailkatuta dago.
Iwuy
Biztanleria
2007an Iwuy udalerrian erroldatutako biztanleak 3.143 ziren. Familiak 1.198 ziren, horien artean 301 pertsona bakarrekoak ziren (111 bakarrik bizi ziren gizonak eta 190 bakarrik bizi ziren emakumeak), 321 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 441 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 135 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 1.327 etxebizitza zeuden, 1.234 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 11 bigarren erresidentzia ziren eta 83 hutsik zeuden. 1.233 etxeak ziren eta 91 apartamentuak ziren. 1.234 etxebizitza nagusietatik 875 bere jabearen bizilekua ziren, 327 alokairuan okupaturik zeuden eta 32 doan lagata zeuden; 12 etxek gela bat zuten, 113 etxek bi zituzten, 163 etxek hiru zituzten, 307 etxek lau zituzten eta 639 etxek bost zituzten. 855 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 559 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 426 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 2.069 ziren, horien artean 1.464 aktiboak ziren eta 605 inaktiboak ziren. 1.464 pertsona aktiboetatik 1.240 lanean zeuden (726 gizon eta 514 emakume) eta 224 langabezian zeuden (107 gizon eta 117 emakume). 605 pertsona inaktiboetatik 182 erretiraturik zeuden, 151 ikasten zeuden eta 272 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Iwuy udalerrian 1.273 unitate fiskal zeuden, 3.227,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.202 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 113 komertzioetatik, 2 janari enpresak ziren, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 5 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 11 eraikuntza enpresak ziren, 27 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 garraio enpresak ziren, 6 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 finantziazio enpresak ziren, 8 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 22 administrazio publikoko enpresak ziren eta 17 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 32 zerbitzu publikoetatik, 1 jendarmeria zen, 1 posta bulegoa, 2 banku bulegoak, 1 funeraria, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 autoeskola, 2 igeltseroak, 3 zurginak, 1 iturgina, 3 eraikuntza enpresak, 7 ile apaindegiak, 1 albaitaria, 4 jatetxeak, 2 higiezinen agentziak eta 1 tintoreria.
2009an zeuden 10 establezimendu komertzialetatik, 1 supermerkatu zen, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 2 okindegiak, 1 harategi zen, 1 arropa denda zen, 2 altzari dendak, 1 drogeria zen eta 1 lore-denda zen.
2000. urtean Iwuy udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 406 hektarea erabiltzen.
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an zeuden 2 osasun-ekipamenduak botika ziren.
2009an haur-eskola 1 eta lehen-hezkuntzako eskola 1 zegoen. Iwuy udalerrian Bigarren Hezkuntzako ikastetxe bat zegoen 197 ikaslekin.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Karstädt
Karstädt Alemaniako udalerria da. Brandenburgo estatuan kokatuta dago, barrutian. 2014an 0 biztanle zituen 0 kilometro koadrotan banatuta.
Naomi Klein
Naomi Klein (Montreal, Quebec, 1970eko maiatzaren 8a) Kanadako kazetari, idazle, zinegile eta aktibista da. Ezaguna da globalizazio korporatiboaz eta kapitalismoaz egindako azterketa eta kritikengatik. Ezagun egin zen nazioartean No Logo (1999) liburuarekin. Gero idatzi zituen Fences and Windows (2002), The Shock Doctrine (2007) izugarri arrakastatsua, This Changes Everything (2014), No Is Not Enough (2017) eta The Battle For Paradise (2018). Horrez gain, artikulu mordoa argitaratu ditu egunkari eta aldizkari askotan. Orobat, gidoia idatzi zuen The Take (2004) egiteko, dokumental bat Argentinako fabrika okupatuen inguruan; baita The Shock Doctrine film laburrerako.
Kleinek sari eta aitorpen ugari jaso ditu nazioartean, bere lanengatik eta baita ingurugiroaren alde egin duen ahaleginagatik ere. Sarri agertzen da pentsalari eraginkorrenen zerrendetan. Zuzendaritzako kide da 350.org klimaren aldeko erakundean.
Familia
Naomi Klein Montrealen jaio zen, Quebec-en, familia judu bakezale batean. Haren gurasoak hippie mugimenduko kide izan ziren, eta 1967 an AEBetatik Montrealera aldatu ziren bizitzera, Vietnamgo gerraren aurka zeudelako. Amak, Bonnie Sherr Klein, dokumentalak egiten zituen, ezagunena Not a Love Story, film luze bat pornografiaren kontrakoa; aita, Michael Klein, medikua da eta Gizarte Erantzukizunerako Medikuen elkarteko kidea; neba, Seth Klein, Politika Alternatiboetako Zentruko zuzendaria da, Columbia Britainiarrean.
Bigarren Mundu Gerraren aurretik, Naomi Kleinen aitaren parteko aiton-amonak komunistak ziren, baina 1939 an Sobiet Batasunaren kontra bihurtu ziren, Molotov-Ribbentrop itunaren ondorioz. 1942 an, aitona, berau animatzailea Disney faktorian, kaleratu egin zuten 1941 eko grebaren ondoren, eta handik lanera joan zen ontziola batzuetara. 1956 rako utzia zuten komunismoa. Kleinen aita hazi zen gizarte-justizia eta arrazen arteko berdintasun ideiez inguratuta, baina aitortu zuen “zaila eta beldurgarria zela komunisten haurra izatea”, alegia “pardel gorriko haurrak” zeritzenak.
Kleinen senarra, Avi Lewis, jaio zen familia batean ondo konektatua, bai politikan eta baita kazetaritzan ere. Telebista-kazetaria da, eta dokumentalak egiten ditu. Haren aitona, Davis Lewis, New Democratic Party Kanadako partidu sozialistaren sortzailetako bat izan zen. Lewis-Klein bikoteak seme bat dauka, Toma, 2012ko ekainaren 13an jaioa.
Lehen urteak
Nerabezaroko urterik gehienak saltoki handietan igaro zituen Klein gazteak, markako produktuekin obsesionatuta. Haur eta nerabe zela, gogorra egin zitzaion “ama feminista ezaguna” edukitzea, eta baztertu egin zuen politika. Aldiz, topera besarkatu zuen kontsumismoa.
Bi gertaerak aldarazi zioten ikuspegia. Lehena izan zen haren ama Bonniek infarto bat jaso izana, Naomi prestatzen ari zela Torontoko Unibertsitatera joateko, bertan Filosofia eta Literatura ikastera. Aita eta nebarekin batera, Klein arduratu zen ama zaintzen, hura ospitalean zen bitartean. Urtebetez, alboratu egin behar izan zituen ikasketak. Hantxe utzi zion “ume mukizu izateari”. Torontoko Unibertsitatera joan zenean, orduan gertatu zitzaion bigarren gertaera inportantea, Montrealgo sarraskia, non mutil gazte batek hil zituen 14 neska ikasle Montrealgo Eskola Politeknikoan. Horrek feminismoan murgildu zuen buru-belarri.
Idazle gisa, lehen urratsak egin zituen Torontoko Unibertsitateko aldizkarian, The Varsity, non lan egin zuen erredakzio-buru moduan. Hirugarren urtea amaitutakoan, ikasketak utzi eta The Globe and Mail egunkarira joan zen lanera. This aldizkarian ere lan editoriala egin zuen. 1995 ean amaitu zituen unibertsitate-ikasketak.
No Logo
1999an Naomi Kleinek argitaratu zuen No Logo (Logorik ez) liburua, zeina askoren iritziz bihurtu zen Globalizazioaren aurkako mugimenduaren manifestu. Bertan egileak salatzen ditu hainbat korporazio, munduko herrialderik pobreenetan langileak esplotatzeagatik, irabazi handiagoen bila. Adibide gisa, Kleinek kritikatu zuen hain zorrotz Nike enpresa, ezen azken horrek puntuz-puntuko erantzun bat argitaratu behar izan baitzuen. No Logo bihurtu zen nazioarteko bestseller, eta saldu zituen milioitik gorako kopia, 28 bat hizkuntzatan.
Fences and Windows
2002an Kleinek idatzi zuen Fences and Windows (Hesiak eta Leihoak), artikulu bilduma bat Globalizazioaren aurkako mugimenduaren alde idatziak. Liburutik ateratako irabaziak Fences and Windows fondora bideratu ziren.
The Take
Z Communications aldizkariak kritikatu zuen dokumentalak oker aurkeztu zuela sozial demokratatzat Juan Domingo Perón general eta politikari argentinarra.
The Shock Doctrine
2007an kaleratu zen Kleinen hirugarren liburua: The Shock Doctrine (Xok doktrina). Bestseller izan zen The New York Times egunkarian, eta 28 hizkuntzatara itzuli zen. Liburuak dio Milton Friedman Nobel saridunaren eta Chicagoko Ekonomia Eskolako merkatu libreko politikak ezarri zirela Txilen, Argentinan, Polonian eta Errusian une jakin batzuetan, non hondamendi, inbasio edo suntsipen batek eragozten zuen hiritarren partehartzea. Adibide horiekin batera, egileak azaltzen ditu New Orleanseko eta Irakeko kasuak, lehena Katrina urakanak hondatuta, eta bigarrena AEBetako armadak inbaditu ostean.
Kleinen tesia ondorengoa da: gizarte bat hondamendi handi batek jotzen duenean, berau izan ekonomikoa, politikoa, militarra edo naturala, kasu horietan bilatzen da arazoa lehenbailehen konpontzea, modu azkar eta eraginkorrean. Horrek dakar, kasu askotan, jendeak nahi ez dituen neurriak ezartzea, azaroarekin zerikusirik ez dutenak. Kleinen iritziz, zenbaitetan, xok horiek nahita eragiten dira. Haren ustez, “xok doktrina” da kapitalismoaren “sorkuntza suntsitzailearen” azken maila, Joseph Schumpeter ekonomistak sortutako ideia bat.
2009an Berlingo Nazioarteko Zinemaldian Xok doktrina dokumentala estrenatu zen, Naomi Kleinen liburuan oinarritua. Gerora, Donostiako eta Rio de Janeiroko zinemaldietan ere ikusi da, baita Youtube plataforman ere.
Xok doktrina liburuak izugarri areagotu zuen Naomi Kleinen garrantzia. The New Yorker aldizkariak dio Klein dela “ezker amerikarreko figurarik nabarmen eta eraginkorrena; Howard Zinn eta Noam Chomsky zirena orain 30 urte”. 2009ko otsailaren 24an, Naomi Kleinek Warwick saria jaso zuen, Warwick-eko Unibertsitateak emana, Ingalaterran.
This Changes Everything
Kleinen laugarren liburua, This Changes Everything: Capitalism vs the Climate (Honek dena aldatzen du: kapitalismoa vs klima), 2014ko irailean argitaratu zen. Liburuak argudiatzen du merkatu neoliberalaren hegemoniak blokeatu egiten dituela klimaren aldaketa geldiarazteko erreformak. Liburuak irabazi zuen Hilary Weston Writers’ Trust saria fikzioaz ez besteko kategorian, eta 2015ean izendatu zen Idazkuntza Politikorako Shaughnessy Cohen sarirako.
No Is Not Enough
Kleinen bosgarren liburua, No is Not Enough: Resisting Trump’s Shock Politics and Winning the World We Need (Ez esatea ez da nahikoa: nola aurre egin Trumpen xok politikei, eta nola irabazi behar dugun mundua), 2017ko ekainean kaleratu zen. Lan honek indartu egiten ditu Xok doktrinan aipatutako ideiak, eta gehitu egiten ditu gaur egungo adibideak.
The Battle For Paradise
Liburu hau, The Battle For Paradise: Puerto Rico Takes on the Disaster Capitalists (Paradisua konkistatzeko bataila: Puerto Ricok aurre egin die hondamendi-kapitalistei), 2018ko ekainean argitaratu zen. Bertan aztertzen da Maria urakanak Karibeko uhartean eragindako hondamendia eta kolonialismoak hura aprobetxatuz eragindako krisi humanitarioa.
Kritika Irakeko gerrari
Naomi Kleinek artikulu asko idatzi ditu gaur-gaurko gaiez, tartean Irakeko gerra. 2004ko irailean idatzi zuen Baghdad Year Zero (Bagdad, zero urtea) Harper’s aldizkarirako. Bertan dio, uste zabalduaren kontrara, Bush administrazioak bazuela plan bat Irak inbaditu ondorengorako: merkatu libreko ekonomia bat ezartzea. Orobat, Kleinek azaltzen ditu AEBek zelako planak zituzten Irak arpilatzeko, eta zelako metodoak erabili ziren horretarako. Artikulu horretan oinarrituta egin zen War, Inc. filma, 2008an estrenatu zena.
2004ko abuztuan, The Nation astekariak argitaratu zuen Bring Najaf to New York artikulua (Eraman Najaf New Yorkera), non Kleinek eskatzen baitu eztabaida publikoa irekitzea Najaf hiri irakiarraren inbasioaz. Artikulugileak azaltzen du AEBetako armadaren ekintza Al-Mahdiren armadaren kontra, milizia bat Muqtada al-Sadr elizgizonak lideratua. Artikuluan Kleinek defendatzen du Sadr-ek nahi izan arren Irak teokrazia bihurtu, Iranen antzekoa, inbasioaren unean hark eskatu zuela hauteskundeak deitzea eta okupazioa amaitzea. Artikuluak eragin zuen Marc Cooper kazetariaren erantzuna, berau ere The Nation astekariko kolaboratzailea, non zenbait puntutan erakutsi baitzuen Kleinen kontrako ikuspegia. Amaieran idatzi zuen ez zuela uste Al-Sadr mulak nahiko zuenik judu laiko feminista sozialista baten babesik.
Venezuela
2004an Kleinek eskari bat sinatu zuen, “We would vote for Hugo Chavez” (Hugo Chavezen alde bozkatuko genuke). 2007an adierazi zuen Chavezen agindupeko Venezuelan “herritarrek berritu zutela fedea demokraziak zelako ahalmena duen beraien bizitzak hobetzeko”. Haren iritziz, Chavezen politikak babestu egiten zuen Venezuelan kapitalismoak eragindako xok ekonomikoetatik. Todd Gitlin-ek, berriz, “erromantikotzat” jo zuen Klein, zeinak espero baitzuen Chavezen gobernuak etorkizun distiratsua ekarriko zuela, non langileek kudeatutako kooperatibek zuzenduko zuten ekonomia. Venezuelako ekonomia kolapsatu zenean Nicolas Maduroren agindupean, James Kirchick eta Mark Milke neokontserbadoreek kritikatu egin zuten Klein eta Chavez babestu zuten guztiak.
Kritikak Israeli
2009ko udan, Xok doktrina hebreerara itzuli zela-eta, Kleinek bisitatu zituen Israel, Zisjordania eta Gaza, eta uztartu zituen liburuaren sustapena eta BDS kanpaina. Ha'aretz (Lurra) egunkariak egindako elkarrizketa batean, Kleinek adierazi zuen berarentzat inportanteena zela “ez israeldarrei boikota egitea, baizik eta boikota egitea Israel eta Gatazka normalizatzeari”. Ekainaren 27an Ramallahn egindako hitzaldi batean, barkamena eskatu zien palestinarrei, BDS kanpainia lehenago ez partekatzeagatik. Bertan nabarmendu zuen “[Zenbait juduk] uste dute beti dugula genozida-izateko-txartel-librea”. Iritzi horrek eragin zuen Noam Schimmel kazetariaren erantzuna Jerusalem Post egunkarian, zeinak “biolentotzat” eta “anti-etikotzat” jo baitzuen Kleinen iritzia, eta “herri juduaren gaineko ikuspegirik perbertituena, judu gaizto eta okerraren gaineko estereotiporik zaharkituena”.
2009ko TIFF zinemaldian, Toronton, intelektual, zinegile eta idazle talde bateko bozeramalea izan zen Klein, zinemaldiak Tel Aviv hiriari eskainitako leku nabarmenagatik, haien ustez Israelen erretratu selektibo eta gezurrezkoa eskaitzen baitzuen.
Ingurumena
XXI. mendeko bigarren hamarraldiaren hasieran Naomi Kleinek ingurumenean zentratu du arreta, bereziki klima aldaketan, zeinari buruz liburu bat idatzi baitu: This Changes Everything (2004). Haren webguneak dioenez, liburuak eta berorretan oinarritutako pelikulak aztertzen dute “zelan klimaren krisiak bultza dezakeen eraldaketa ekonomikoa eta politikoa”. Klein buru-belarri sartu da 350.org erakundean, eta parte hartzen ari da “Do the Mat” (Atera kontuak) kanpainan, dibertsitatearen aldeko aldarriarekin.
Kleinek Occupy mugimendua sustatu du, indarrak batzeko ingurumenaren aldeko mugimenduarekin, eta esan du finantza-krisiak eta klima-krisiak erro bera dutela: korporazioen zekentasun neurrigabea. Hitzaldi bat egin zuen Occupy Wall Street mugimenduan, eta bertan azaldu zuen mundua “hankaz gora” dagoela, jokatzen baitugu “benetan agortua dagoenak —erregai fosilak eta horien emisioak absorbitzen dituen atmosferak— amaierarik izango ez balu bezala” eta “mugak baleude bezala benetan ugaria denerako, behar dugun gizartea eraikitzeko finantza-baliabideak”.
Klein bereziki kritiko izaten ari da Athabasca-ko galipot-hareak erauztearekin, Albertako probintzian, Kanadan, zeina deskribatu baitzuen TED talk saio batean “lurra larrutzeko” formatzat. 2011ko irailaren 2an manifestazio batean hartu zuen parte Keystone XL enpresa hodigilearen kontra Etxe Zuriaren kanpoaldean, eta atxilotu egin zuten. Ingurumenaren aldeko mugimenduaren garaipentzat hartu zuen Obamaren erabakia Keystone XL gasbidea 2013a arte atzeratzea.
2009an parte hartu zuen Klimaren aldeko goi bileran, Kopenhagen. Orduan, Barack Obamari leporatu zion bilera haren porrota, eta deskribatu zuen bere herrialdea, Kanada, “klima-kriminaltzat”. Aurkeztu zion Angry Mermaid (Sirena haserrea) saria (sari satirikoa, ematen zaiona klimaren gaineko negoziazioak hobetoen saboteatu dituen korporazioari) Monsanto konpainiari.
Astrainen balsa
Astrainen balsa (gaztelaniaz Vals de Astráin) Miguel Astrain iruindar musikagileak konposatutako bals doinu bat da.
Roz-sur-Couesnon
Roz-sur-Couesnon Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Puto
Putoa (kapampanganez: pútul) lurrunetan egositako arroz-pastel bati deritzo Filipinetako sukaldaritzan. Apur bat hartzitutako orez egina da. Bakarrik zein beste jakirekin batera jan ohi da, gosaltzeko edo azkenburuko gisa.
Roz-sur-Couesnon
Biztanleria
2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.001 ziren. Familiak 424 ziren, horien artean 128 pertsona bakarrekoak ziren (52 bakarrik bizi ziren gizonak eta 76 bakarrik bizi ziren emakumeak), 148 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 116 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Astrainen balsa
Urtero Iruñeko Sanferminetan Riau-riau ekitaldian La Pamplonesa bandak jo eta bertaratutako jendeak abestu ohi du. Horretaz gain, urtean zehar Nafarroa eta bereziki Iruñeako jai giroko ekitaldi edo ospakizun askotan abestu ohi den doinua da.
Petri II.a Lopez Aiarakoa
Petri II.a Lopez Aiarakoa (Gasteiz, Araba, 1332 - Calahorra, Errioxa, 1407ko apirilaren 16a) poeta, politikari, historialari, idazle eta jauntxo arabarra izan zen. Gaztelako Erresumako kantzelaria ere izan zen. Aiara leinuko pertsonaiarik garrantzitsuena izan zen.
Roz-sur-Couesnon
Biztanleria
Biztanleriak, denborak, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Petri II.a Lopez Aiarakoa
Biografia
Fernan Perez Aiarakoaren semea, ikasketak Avignonen egin zituen.
Aiara kantzelariak hasieran (1353. urtetik) Gaztelako Piarres I.a Ankerra erregearen alde egin bazuen ere, hark ihes egin zuenean, Gaztelako Henrike II.a Trastamarakoaren bandora pasa zen Gaztelako Gerra Zibilean.
Naiarako guduan (1367) preso hartu zuten eta, aska zezaten, familiak ordaindu behar izan zuen. Gasteizko (1373) eta Toledoko (1375) alkate nagusia izan zen. Gaztelako enbaxadore Aragoin, bere erregearen eta Aragoiko Petri IV.a Zeremoniazalearen arteko auzien konponbidea ekarri zuen. Joan I.a errege berriak enbaxadore izendatu zuen Karlos IV.a frantsesaren aurrean. Haren aholkulari izan zen ingelesen aurka, frantsesek irabazi zuten Rosebekeko guduan.
1385ean portugaldarrek preso hartu zuten Aljubarrotan. Urtebete eman zuen Oviedeseko gazteluan familiak, Gaztelako eta Frantziako erregeekin batean, bahi saria ordaindu aurretik. Joan I.a hiltzean (1890), Henrike III.a adin txikikoa zelarik, Gorteek Erregeordetza Kontseilukoa izateko deitu zioten.
1398an Erresumako Kantzelari Nagusi izendatu zuten.
Aiararen idazki nagusiak
Crónicas de Palacio eta Rimado de Palacio dira Aiararen idazki nagusiak. Bera zerbitzari izandako lau erregeen kronikak oso ezagunak dira; mintzaira zalua darabil, pertsonaien psikologia ematen du eta gertaerak bizitasun handiz kontatzen ditu, elkarrizketak tartekatuz. Rimado de Palacio-ren zati handiena Oviedeseko gartzelaldian idatzi zuen. Hiru parte ditu: lehena aitorpen batez abiatzen da eta gizartearen satira batez amaitzen; bigarrenean erlijioko eta lirikako motiboak ageri dira; hirugarrena San Gregorioren Moralia in Job liburuaren iruzkin luzea da. Rimado-ren satira eta irakaspen edukia interesgarriagoa da bertan erabiltzen duen olerki forma baino. Oviedesen preso zela Libro de Cetrería o de la caza de las aves idatzi zuen. Halaber, idazle latinoen itzultzailea izan zen, eta zenbait olerki ere idatzi zituen.
Virsac
Virsac Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gironda departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Naomi Klein
Ingurumena
Sandy urakanaren ondoren idatzi zuen klimaren krisia sekulako aukera zela suntsipen-kapitalistentzat eta krisitik etekina atera nahi duten korporazioentzat. Era berean, klimaren krisia “izan daiteke une historiko bat, markatzen duena aldaketa aurrerakoiaren hastapena edo People’s Shock (Herriaren xoka).
Virsac
Biztanleria
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 342 etxebizitza zeuden, 323 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 11 hutsik zeuden. 331 etxeak ziren eta 11 apartamentuak ziren. 323 etxebizitza nagusietatik 265 bere jabearen bizilekua ziren, 47 alokairuan okupaturik zeuden eta 11 doan lagata zeuden; 5 etxek bi gela zituzten, 35 etxek hiru zituzten, 112 etxek lau zituzten eta 171 etxek bost zituzten. 242 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 110 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 196 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 649 ziren, horien artean 469 aktiboak ziren eta 180 inaktiboak ziren. 469 pertsona aktiboetatik 435 lanean zeuden (253 gizon eta 182 emakume) eta 34 langabezian zeuden (14 gizon eta 20 emakume). 180 pertsona inaktiboetatik 50 erretiraturik zeuden, 43 ikasten zeuden eta 87 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Virsac udalerrian 308 unitate fiskal zeuden, 835,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 17.724 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 41 komertzioetatik, 2 material elektrikoaren fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 16 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 3 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Naomi Klein
Ingurumena
2016ko azaroaren 9an, AEBek aukeratu zutenean Donald Trump 45. presidente, Kleinek nazioarteko kanpaina bat proposatu zuen AEBei zigor ekonomikoak ezartzeko, baldin eta ez bazituen betetzen Parisko hitzarmenaren baldintzak.
Virsac
Ekonomia jarduerak
2009an zeuden norbanakoentzako 14 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 1 zurgina, 4 iturginak eta 2 argiketariak.
Naomi Klein
Bestelako jarduerak
Kleinek hedabide hauetan idazten du: The Nation, In These Times, The Globe and Mail, This aldizkaria, Harper's aldizkaria eta The Guardian. Hitz egin izan du London School of Economics-en globalizazioaren kontrako mugimenduaz. 2004an Kleinek Hugo Chavez babestu zuen presidentziarako hauteskundeetan, Venezuelan.
Virsac
Ekonomia jarduerak
2000. urtean Virsac udalerrian 14 nekazaritza-ustiategi zeuden, 144 hektarea erabiltzen.
Naomi Klein
Bestelako jarduerak
2005ean 11. sailkatu zen Interneten egindako galdeketa batean intelektual globalen artean, Prospect eta Foreing Policy aldizkariek munduko 100 intelektualekin egindako zerrenda bat. 2010ean G-20 erakundeak Toronton egindako goi bileraren kontrako manifestazioetan hartu zuen parte, eta gaitzetsi egin zituen poliziaren indarra eta gehiegikeriak.
2011ko maiatzean, Kleinek jaso zuen Ohorezko gradua Saint Thomas Unibertsitatean. Urte berean, urriaren 6an Occupy Wall Street bisitatu zuen, eta bertan esan zuen protesta-mugimendu hura zela “munduko gauzarik inportanteena”. Urte berean, azaroaren 10ean, eztabaida batean parte hartu zuen Occupy Wall Street mugimenduaren geroaz, beste hizlari batzuekin, tartean Michael Moore, William Greider eta Rinku Sen.
Virsac
Hezkuntza eta osasun ekipamenduak
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden herriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Roz-sur-Couesnon
Etxebizitza
2007an 612 etxebizitza zeuden, 444 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 117 bigarren erresidentzia ziren eta 51 hutsik zeuden. 587 etxeak ziren eta 19 apartamentuak ziren. 444 etxebizitza nagusietatik 338 bere jabearen bizilekua ziren, 101 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 6 etxek gela bat zuten, 28 etxek bi zituzten, 84 etxek hiru zituzten, 112 etxek lau zituzten eta 214 etxek bost zituzten. 391 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 209 etxetan auto bat zegoen eta 188 bi edo gehiago zeuden
Haleth
Haleth, Tolkienen legendarium ospetsuan, emakume amazona bat da, elfoek eta Gizakiek Halethen etxea deitu zuten edainen ostearen kapitaina izan zena, Halethek berak edainak Estoladera iritsi ondoren gidatu zituelako.
Roz-sur-Couesnon
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Haleth
Historia
Haleth Haldaden alaba zen. Bere herriaren, Haladimdarren buruzagi bezala geratu zen bere aita hil ondoren, Melkorren orkoak Karanthirreko elfo Noldorren laguntzarekin garaituak izan zirenean, Thargelionen bizi zirenean. Bere gainontzeko herriarekin abiatu zen Estoladera, non denbora bat eman zuten, Karanthirrek, gizakien ausardia ikusiz, bertan geratu edo iparralderantz joatea eskaini zion arren. Halethek, izaera menderaezinezkoa, modu atseginean uko egin zion eskaintza horri, eta hegoalderantz abiatu zen.
Roz-sur-Couesnon
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 572 ziren, horien artean 371 aktiboak ziren eta 201 inaktiboak ziren. 371 pertsona aktiboetatik 332 lanean zeuden (180 gizon eta 152 emakume) eta 39 langabezian zeuden (16 gizon eta 23 emakume). 201 pertsona inaktiboetatik 101 erretiraturik zeuden, 36 ikasten zeuden eta 64 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Haleth
Historia
Baina laster bilatu nahi izan zituen bizitzeko lur berriak, honela, bere herriaren zati bat Estoladen utziz, iparraldera abiatu zen, Nan Dungorthebetik igaro ondoren, eskasia eta galera handiekin, bere jarraitzaileetako batzuk Biriathen geratu ziren, eta bera Brethil oihanean ezarri zen hil arte. Eta bere herriak, muino berde bat altxatu zuen Tur-Haretha oihaneko altueretan, Anderearen Tumulua, Haudh-en-Arwen sindarinez. (Quenta Silmarillion. 17. atala.)
Roz-sur-Couesnon
Diru sarrerak
2009an Roz-sur-Couesnon udalerrian 425 unitate fiskal zeuden, 923 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 15.606€ zen.
Haleth
Kanpo estekak
Lista Edainów
Roz-sur-Couesnon
Activitats ecomòmiques
2007an zeuden 38 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen, 12 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 2 garraio enpresak ziren, 8 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren, 7 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.
Hallew
, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Treverbyn parrokian.
Roz-sur-Couesnon
Activitats ecomòmiques
2009an zeuden norbanakoentzako 7 zerbitzu publikoetatik, 1 posta bulegoa zen, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak, 1 margolaria, 1 ile apaindegia eta 2 jatetxeak.
2009an zeuden 4 establezimendu komertzialetatik, 1 120 m2 baino gutxiagoko denda zen, 1 okindegi zen eta 2 harategiak ziren.
2000. urtean Roz-sur-Couesnon udalerrian 35 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.700 hektarea erabiltzen.
Equipaments sanitaris i escolars
2009an lehen-hezkuntzako eskola bat zegoen.
Gertuen dauden udalerriak
Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.
Pseudalectrias tarasovi
Pseudalectrias tarasovi Pseudalectrias generoko animalia da. Arrainen barruko Stichaeidae familian sailkatzen da.
Vieux-Lixheim
Vieux-Lixheim Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an biztanle zituen.
Biztanleria
2007an Vieux-Lixheim udalerrian erroldatutako biztanleak 242 ziren. Familiak 90 ziren, horien artean 24 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 31 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Etxebizitza
2007an 111 etxebizitza zeuden, 93 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 18 hutsik zeuden. 85 etxeak ziren eta 27 apartamentuak ziren. 93 etxebizitza nagusietatik 66 bere jabearen bizilekua ziren, 24 alokairuan okupaturik zeuden eta 4 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 3 etxek bi zituzten, 13 etxek hiru zituzten, 20 etxek lau zituzten eta 57 etxek bost zituzten. 82 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 41 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 45 etxetan bat baino gehiago zituzten.
Biztanleria-piramidea
2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Ekonomia
2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 158 ziren, horien artean 121 aktiboak ziren eta 37 inaktiboak ziren. 121 pertsona aktiboetatik 112 lanean zeuden (67 gizon eta 45 emakume) eta 9 langabezian zeuden (4 gizon eta 5 emakume). 37 pertsona inaktiboetatik 12 erretiraturik zeuden, 12 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.
Diru sarrerak
2009an Vieux-Lixheim udalerrian 92 unitate fiskal zeuden, 243,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.742 euro zen.
Ekonomia jarduerak
2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen eta 5 eraikuntza enpresak ziren.
2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 3 zurginak ziren eta 1 eraikuntza enpresa.
2009an zegoen establezimendu komertzial bakarra okindegi bat zen.
2000. urtean Vieux-Lixheim udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.